cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λέστερ Στάνχοπ
Στην Αθήνα, στην Ύδρα και στο Ναύπλιο
Επίσης έκανε και ένα ταξίδι στην Ύδρα για να κηρύξει την ενότητα και την ομόνοια. Τέλος επισκέφτηκε το Εκτελεστικό του Γεωργίου Κουντουριώτη στο Ναύπλιο και τους συμβούλευσε να συμφιλιωθούν με τους στρατιωτικούς αρχηγούς. . Σε επιστολή που ο Στάνχοπ στέλνει από το Ναύπλιο στις 9 Απριλίου 1824, διαβάζουμε ότι περίμενε την επομένη μέρα να παραλάβει ένα πιεστήριο, το οποίο επρόκειτο να στείλει στην Αίγινα για να χρησιμοποιηθεί από τους Αθηναίους. Επίσης ανακοινώνει την πρόθεσή του, όπως και έγινε, να στείλει το ένα από τα δύο λιθογραφικά πιεστήρια στο σώμα αντιπροσώπων και το άλλο στα Ψαρά «που ξεχώριζαν από όλα τα νησιά διότι είχαν την καλύτερη και την πιο ελεύθερη διακυβέρνηση». Το τελευταίο, αν και εγκαταστάθηκε στα κελιά του μοναστηριού του Αγ. Ευθύμιου, δεν πρόλαβε να λειτουργήσει καθώς τον Ιούνιο του 1824 έγινε η καταστροφή των Ψαρών. Την αποστολή κάθε πρέσας ο Στάνχοπ την συνόδευε με δική του επιστολή προς τον λαό του τόπου. Άλλωστε είχε δηλώσει ότι επιθυμούσε «οι τυπογραφικές και λιθογραφικές πρέσες να τεθούν όχι στη διάθεση της κυβέρνησης αλλά του λαού, ώστε έξυπνοι και έντιμοι άνθρωποι να εκφράσουν και να δημοσιεύσουν τις σκέψεις τους ελεύθερα».
Η συνδιάσκεψη στα Σάλωνα και η αποτυχία της
Στις 4 Απριλίου έφθασε πρώτος στα Σάλωνα (Άμφισσα) και περίμενε να συγκεντρωθούν όλοι οι προσκληθέντες. Εκεί έμαθε και το δυσάρεστο νέο, το θάνατο του Μπάιρον, που πέθανε αιφνιδίως, στο Μεσολόγγι στις 7/19 Απριλίου του 1824, μετά από άγνωστης αιτιολογίας σύντομο πυρετό. Η συνέλευση διάρκεσε από τις 8 μέχρι τις 24 Απριλίου. Ο θάνατος του Μπάιρον και η μη συμμετοχή εκπροσώπων της Δυτικής Στερεάς συνετέλεσαν στη ματαίωση των σχεδίων των οργανωτών, οι οποίοι, όταν αντιλήφθηκαν ότι απέτυχαν, φρόντισαν να μη διαταράξουν τις σχέσεις τους με την κυβέρνηση και με ψήφισμα της 24ης Απριλίου αποφάσισαν να αναγνωρίσουν την κυβέρνηση του Γεωργίου Κουντουριώτη, που ήταν πλέον στο Ναύπλιο και να «είναι ευπειθείς προς την Διοίκηση … και ποτέ εις την διαταγήν της να μη εναντιώνονται». Βέβαια η συνέλευση πραγματοποιήθηκε χωρίς τη συμμετοχή του Μαυροκορδάτου, που δεν ήθελε να συμμετάσχει σε συνέλευση υπό την επιρροή του Ανδρούτσου και του Νέγρη. Όλα αυτά συνέβησαν ενώ στο Μοριά συνεχιζόταν οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών και των ανταρτών του Κολοκοτρώνη. Τελικά, ο Γέρος του Μοριά συνειδητοποίησε την ήτα του και υποχρεώθηκε να διατάξει τον γιό του Πάνο να παραδώσει το Παλαμήδι, υπό τον όρο να πληρωθούν οι μισθοί των στρατιωτών του φρουρίου.
Επιστροφή στο Λονδίνο
Ο Στάνχοπ ήταν ευχαριστημένος με την έκβαση της συνέλευσης στα Σάλωνα, καθώς αισιοδοξούσε ότι οι Μοραΐτες οπλαρχηγοί θα συμμορφώνονταν, για να συμμετάσχουν στη διανομή του δανείου. Τότε έμαθε ότι έφτασε στη Ζάκυνθο το πλοίο Φλόριντα με τον Μπλακιέρ και την πρώτη δόση του δανείου και ακόμη ότι είχε διοριστεί ο ίδιος επίτροπος μαζί με τον Μπάιρον, ξεκίνησε, αμέσως μετά τη λήξη της συνέλευσης, από τα Σάλωνα για τη Ζάκυνθο. Εκεί έμαθε ότι τα χρήματα του δανείου δεσμεύτηκαν από τις αγγλικές αρχές των Επτανήσων, καθώς φαίνεται ότι ο νέος ύπατος αρμοστής των Ιονίων νήσων, ο Φρέντερικ Άνταμ, είχε λάβει οδηγίες από τη Βρετανική κυβέρνηση να θέσει τέρμα στις δραστηριότητες του Στάνχοπ. Επίσης του επιδόθηκε ένα έγγραφο από τη μονάδα του, την Έφιππη Βασιλική Φρουρά, που τον πληροφορούσε πως η άδειά του είχε ανακληθεί και διατασσόταν να επιστρέψει το ταχύτερο στην Αγγλία. Τις παραπάνω ενέργειες φαίνεται ότι τις είχε ζητήσει ο Κάνινγκ, καθώς θεώρησε ότι ο Στάνχοπ είχε συνταχθεί με τους αντιπάλους του Μαυροκορδάτου. Καθώς ο Μπάιρον είχε δηλώσει ότι επιθυμούσε να ταφεί κοντά στους τάφους των προγόνων του, ανατέθηκε στον Στάνχοπ να συνοδέψει με το ίδιο πλοίο την ταριχευμένη σορό του Μπάιρον, μαζί με τα προσωπικά του αντικείμενα και τα χαρτιά του. Το Φλόριντα, απέπλευσε από τη Ζάκυνθο για το ταξίδι της επιστροφής στις 13/25 Μαΐου. Λίγες ημέρες μετά τον απόπλου του Φλόριντα, στις 24 Μαΐου 1824, ο Πάνος Κολοκοτρώνης παρέδωσε το Παλαμήδι στην κυβέρνηση του Κουντουριώτη, αφού έλαβε 25.000 γρόσια, και στις 12 Ιουνίου, η κυβέρνηση του Ναυπλίου έδωσε γενική αμνηστία και έτσι έληξε η διαμάχη, που ονομάστηκε ο Α΄ εμφύλιος πόλεμος της Ελληνικής Επανάστασης, χωρίς όμως να εκλείψουν οι αιτίες της.
Η αποτίμηση της δράσης του
Στο σύντομο διάστημα της παραμονής του στην Ελλάδα, από όσα προσπάθησε να οργανώσει ο Στάνχοπ, όπως στρατιωτική μονάδα, μηχανουργείο στρατού, ταχυδρομική υπηρεσία, ίδρυση σχολείου και υγειονομική υπηρεσία, μόνο τη λειτουργία τυπογραφείων για την έκδοση εφημερίδων πέτυχε , γεγονός όμως που αποδείχθηκε πολύ σημαντικό. Οι εφημερίδες του Μεσολογγίου, με τον Μάγερ, και της Αθήνας, με τον Ψύλλα, δημιούργησαν τη φιλελεύθερη παράδοση στον ελληνικό τύπο.
Ο Στάνχοπ ήταν ιδεολόγος, φανατικός φιλελεύθερος και θερμός υποστηρικτής της ελευθερίας του τύπου. Τα δημοκρατικά κηρύγματα του Στάνχοπ γινόταν δεκτά από όσους μπορούσαν να τον καταλάβουν και ο ίδιος, μεταδίδοντας τον ενθουσιασμό του, γινόταν αρκετά δημοφιλής. Γενικώς όμως όχι μόνο ο λαός ήταν ανώριμος να τα δεχθεί, αλλά και κανένας από τους ηγέτες της Ελληνικής Επανάστασης, ίσως υπολογίζοντας και την επιρροή της Ιεράς Συμμαχίας, δεν τα ενστερνίστηκε ώστε να υποστηρίξει δημόσια τις απόψεις του για Φιλελεύθερη Δημοκρατία. Κατά την παραμονή του στην επαναστατημένη Ελλάδα ο Στάνχοπ θεωρούσε τον εαυτό του ως υπηρέτη του ελληνικού έθνους, όπως συχνά αποκαλούσε τον εαυτό του, στις επιστολές του προς τους Έλληνες. Ο Σπυρίδων Τρικούπης, σύγχρονος και γνώριμος του Στάνχοπ, τον χαρακτηρίζει «εὐγενή καὶ καλοκάγαθον ἄνδρα», ο οποίος «ἠγάπα τὴν εὐταξίαν, τὴν τακτοποίησιν τῆς ὑπηρεσίας, …τὴν στερέωσιν ἐν Ἑλλάδι δημοκρατικῶν θεσμῶν, καὶ τὴν ὕπαρξιν πανελευθέρου ἐφημεριδογραφίας». Ο ιστορικός Douglas Dakin αναφέρει ότι «αγνοούσε σχεδόν εντελώς τον παράγοντα των τοπικών και προσωπικών ανταγωνισμών» καθώς και ότι «δεν μπόρεσε να αντιληφθεί πόσο παράλογες μπορούσαν να είναι οι προσωπικές έχθρες στην Ελλάδα».
Ούτε όμως όλοι οι Έλληνες συμμερίσθηκαν τις παραπάνω ευνοϊκές γνώμες για τον Στάνχοπ. Δριμεία κριτική κατά του Στάνχοπ άσκησε ο Ιωάννης Ορλάνδος, μέλος επιτροπής μαζί με τον Ανδρέα Λουριώτη, που μετέβησαν στο Λονδίνο για τη σύναψη του πρώτου δανείου. Ο Ορλάνδος, κατηγορούσε με σκληρούς χαρακτηρισμούς τον Στάνχοπ ότι ήταν αυτός, που δεν επέτρεψε την άμεση παράδοση των χρημάτων του δανείου. Έπεισε μάλιστα και τον Γεώργιο Κουντουριώτη, όπως και τον  Νικόλαο Σπηλιάδη να τον ακολουθήσουν με παρόμοιους ισχυρισμούς.
Συγγραφικό έργο
Συνέγραψε τα πονήματα:
•	«A Sketch of the History and Influence of the Press in British India» (1823), όπου σχολιάζει και τη διοικητική πολιτική του μαρκησίου Hastings.
•	«Greece in 1823 and 1824». (Η Ελλάδα το 1823 και 1824), όπου κυρίως δημοσιεύεται η αλληλογραφία του με την Ελληνική Επιτροπή του Λονδίνου. Στο βιβλίο περιλαμβάνεται κεφάλαιο 19 σελίδων με τίτλο «Report on the State of Greece» (Αναφορά για το Ελληνικό Κράτος), που προφανώς γράφηκε για ενημέρωση των μελών της Ελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου. Η αναφορά αρχίζει με σύντομο σχολιασμό της κατάστασης στην Τουρκία, τη Ρωσία και την Ιερά Συμμαχία. Αναφέρεται αναλυτικά στην κατάσταση της οργάνωσης του υπό ίδρυση κράτους, τους στρατιωτικούς, τα υπό διαμόρφωση κόμματα, την εκκλησία και άλλα πολλά. Είναι αντικειμενική, φιλική προς την Ελλάδα και τους Έλληνες και δεν αφήνει αιχμές που να βλάπτουν τα συμφέροντα της Ελλάδος. Τέλος παρατίθεται και ένα σύντομο σημείωμα για τον Μουσταφά Αλί, ένα ορφανό παιδί Τούρκων που είχε περιθάλψει ο λοχαγός Humphreys και το συνόδευσε σε αγγλικό σχολείο ο Λέστερ Στάνχοπ κατά την επιστροφή του στην Αγγλία.
Προσωπική ζωή
Ο Λέστερ, το 1851, απέκτησε τον τίτλο του «5ου Κόμη του Χάρινγκτον», μετά τον θάνατο του αδελφού του Κάρολου, «4ου Κόμη του Χάρινγκτον». Ήταν νυμφευμένος, από το 1831 με την Elizabeth Green, με την οποία απόκτησαν δύο κόρες και έναν γιό, τον Sydney Stanhope, ο οποίος τον διαδέχθηκε ως «6ος Κόμης του Χάρινγκτον». Απεβίωσε στο Χάρινγκτον Χάουζ (Harrington House), στο Kensington του Λονδίνου, στις 7 Σεπτεμβρίου 1862.
Παραπομπές
Στανχοπ
Ποταμός Μαδέιρα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Madeirarivermap.png/260px-Madeirarivermap.png|μικρογραφία| Χάρτης της λεκάνης του Αμαζονίου με επισημασμένο τον ποταμό Μαδέιρα Ο ποταμός Μαδέιρα (Rio Madeira, ) είναι  ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Αμαζονίου, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 15% του νερού στη λεκάνη. Υπολογίζεται ότι έχει μήκος, ενώ ο Μαδέιρα-Μαμορέ υπολογίζεται ότι έχει μήκος 3.250 ή 3.380 χιλιόμετρα μήκος ανάλογα με την ομάδα μέτρησης και τις μεθόδους της. Αποτελεί σημαντική πλωτή οδό στη Νότια Αμερική. Ένας χάρτης από τον Εμάνουελ Μπόουεν το 1747, που φυλάσσεται στη συλλογή χαρτών Ντέιβιντ Ράμσεϊ, αναφέρεται στον Μαδέιρα με το προ-αποικιακό, αυτόχθονο όνομα Κουγιάρι.
Οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις στη λεκάνη απορροής κυμαίνονται από 75 έως 300 εκατοστά. Ακόμη και ακριβώς κάτω από τη συμβολή που τον σχηματίζει, ο Μαδέιρα είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς του κόσμου, με μέση ετήσια ροή 18.000 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο, περίπου το ήμισυ της ροής του ποταμού Κονγκό. Στην περαιτέρω πορεία προς τον Αμαζόνιο, η μέση ροή του Μαδέιρα αυξάνεται έως και τα 31.200 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο.
Πορεία
αριστερά|μικρογραφία|Οι καταρράκτες Τεοτόνιο πριν το 2012 Ανάμεσα στο Γουατζαρά-Μίριμ και τους καταρράκτες του Τεοτόνιο, ο Μαδέιρα δέχεται την αποστράγγιση των βορειοανατολικών πλαγιών των Άνδεων από τη Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα έως το Κούσκο, ολόκληρη τη νοτιοδυτική πλαγιά του βραζιλιάνικου Μάτο Γκρόσο και τη βόρεια πλαγιά των ορέων Τσικίτος. Συνολικά αυτή η λεκάνη απορροής, έχει έκταση 850000 km2. Τα νερά ρέουν στον Μαδέιρα από πολλούς μεγάλους ποταμούς, οι κύριοι των οποίων, (από τα ανατολικά προς τα δυτικά), είναι ο Γουαπορέ ή Ιτένεζ, οι Μπαρούρες και Μπλάνκο, οι Ιτονάμας ή Σανι Μιγέλ, οι Μαμορέ, Μπένι και Μάδρε δε Δίος ή Μαγιουτάτα. Το κλίμα της ανώτερης λεκάνης απορροής ποικίλλει από υγρό στο δυτικό άκρο με την προέλευση του κύριου στελέχους του ποταμού κατ' όγκο (Ρίο Μάδρε ντε Δίος, Ρίο Μπένι) έως ημίξηρο στο νοτιότερο τμήμα.
Από την πηγή της στη συμβολή των ποταμών Μάδρε δε Δίος και Μαμορέ και κατάντη προς τον ποταμό Αμπούνα, ο Μαδέιρα ρέει προς τα βόρεια σχηματίζοντας σύνορα μεταξύ Βολιβίας και Βραζιλίας. Κάτω από τη συμβολή του με τον τελευταίο παραπόταμο, η ροή του ποταμού αλλάζει προς βορειοανατολική κατεύθυνση, στην ενδοχώρα της πολιτείας Ροντόνια της Βραζιλίας. Το τμήμα του ποταμού από τα σύνορα μέχρι το Πόρτο Βέλιο έχει αξιοσημείωτη πτώση της κοίτης και δεν ήταν πλωτό. Πριν από το 2012 υπήρχαν εδώ οι καταρράκτες του Τεοτόνιο και του Σαν Αντόνιο, είχαν υψηλότερο ρυθμό ροής και μεγαλύτερη πτώση στάθμης από τους πιο διάσημους καταρράκτες Μπογιόμα στην Αφρική. Επί του παρόντος, αυτά τα ορμητικά νερά είναι βυθισμένα κάτω από τον ταμιευτήρα του φράγματος Σάντο Αντόνιο. Κάτω από το Πόρτο Βέλιο ο Μαδέιρα ελίσσεται βορειοανατολικά μέσω των πολιτειών Ροντόνια και Αμαζόνας της βορειοδυτικής Βραζιλίας μέχρι τη συμβολή του με τον Αμαζόνιο.
Πλοήγηση
Ο ποταμός Μαδέρα υψώνεται πάνω από 15 μέτρα κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχών και τα ποντοπόρα σκάφη μπορούν να ανέβουν μέχρι τους καταρράκτες του Σαν Αντόνιο, κοντά στο Πόρτο Βέλιο, Βραζιλία, 1.070 χιλιόμετρα πάνω από την εκβολή του, αλλά τους ξηρούς μήνες, από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο, είναι πλωτό μόνο για την ίδια απόσταση για σκάφη κατάλληλα για δύο μέτρα νερού.
Σήμερα, είναι επίσης μια από τις πιο ενεργές πλωτές οδούς της λεκάνης του Αμαζονίου και βοηθά στην εξαγωγή σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων τόνων σιτηρών, τα οποία φορτώνονται σε φορτηγίδες στο Πόρτο Βέλιο, όπου τόσο η Cargill όσο και η Amaggi έχουν εγκαταστάσεις φόρτωσης και στη συνέχεια αποστέλλονται Μαδέρα προς τα λιμάνια της Ιτακοατιάρα, κοντά στις εκβολές της Μαδέρα, ακριβώς ανάντη στην αριστερή όχθη του Αμαζονίου ή πιο κάτω από τον Αμαζόνιο, στο λιμάνι του Σανταρέμ, στις εκβολές του ποταμού Ταπάχος. Από αυτά τα δύο λιμάνια, πλοία τύπου Panamax εξάγουν στη συνέχεια τα σιτηρά -κυρίως σόγια και καλαμπόκι- στην Ευρώπη και την Ασία. Η πλωτή οδός του Μαδέιρα χρησιμοποιείται επίσης για τη μεταφορά καυσίμων από το διυλιστήριο REMAN (Petrobras) στο Μανάους, πρωτεύουσα της πολιτείας Αμαζόνας, στο Πόρτο Βέλιο, από όπου οι πολιτείες Άκρε, Ροντόνια και τμήματα του Μάτο Γκρόσο τροφοδοτούνται κυρίως με βενζίνη διυλισμένη στο Μανάους. Οι φορτηγίδες χρησιμοποιούν επίσης τη Μαδέρα στη διαδρομή μεταξύ Μανάους και Πόρτο Βέλιο, η οποία έχει μήκος 1.225 χιλιόμετρα. Το 2012, το φορτίο ανήλθε σε 287.835 τόνους (και στις δύο κατευθύνσεις). Η συνολική χωρητικότητα των πλοίων που έπλευσαν το 2012 στον Μαδέιρα ανήλθε σε 5.076.014.
Δύο μεγάλα φράγματα που κατασκευάστηκαν στον Μαδέιρα περιλαμβάνουν μεγάλες δεξαμενές ανύψωσης πλοίων ικανές να μετακινούν ποντοπόρα πλοία μεταξύ της τεχνητής λίμνης και του κατάντη ποταμού. Με την ολοκλήρωση του έργου, «πάνω από 4.000 χιλιόμετρα υδάτινων οδών ανάντη από τα φράγματα στη Βραζιλία, τη Βολιβία και το Περού γίνανε πλωτά.»
Οικολογία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Confluence_of_the_Madeira_River_and_Aripuan%C3%A3_River.jpg/170px-Confluence_of_the_Madeira_River_and_Aripuan%C3%A3_River.jpg|μικρογραφία| Η συμβολή του ποταμού Μαδέρα (καφέ) και του ποταμού Αριπουάνα (σκοτεινός) κοντά στην πόλη Νόβο Αριπουάνα. Όπως είναι τυπικό των ποταμών του Αμαζονίου με κύρια πηγή στις Άνδεις, ο ποταμός Μαδέιρα είναι θολός λόγω των υψηλών επιπέδων ιζημάτων και είναι λευκός, αλλά μερικοί από τους παραπόταμους του έχουν καθαρά ή μαύρα νερά.
Το ποτάμιο δελφίνι της Βολιβίας, που ποικιλοτρόπως θεωρείται υποείδος του δελφινιού του Αμαζονίου ή ξεχωριστό είδος, περιορίζεται στο ανώτερο σύστημα του ποταμού Μαδέιρα. Έχει υπολογιστεί ότι υπάρχουν περισσότερα από 900 είδη ψαριών στη λεκάνη του ποταμού Μαδέρα, καθιστώντας την ένα από τα συστήματα γλυκού νερού στον κόσμο με τον μεγαλύτερο πλούτο ειδών.
Φράγματα
Τον Ιούλιο του 2007, η κυβέρνηση της Βραζιλίας ενέκρινε σχέδια για την κατασκευή δύο υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον ποταμό Μαδέρα, του φράγματος Σάντο Αντόνιο κοντά στο Πόρτο Βέλιο και του φράγματος Ζιράου περίπου 100 χλμ ανάντη. Το φράγμα Σάντο Αντόνιο ολοκληρώθηκε το 2012 και το Τζιράου το 2013. Τόσο το φράγμα Τζιράου όσο και το φράγμα Σάντο Αντόνιο είναι έργα που δεν κατακρατούν μεγάλη τεχνητή λίμνη. Και τα δύο φράγματα διαθέτουν επίσης κάποιες προσπάθειες περιβαλλοντικής αποκατάστασης (όπως ιχθυόσκαλες). Κατά συνέπεια, έχει προταθεί ότι δεν υπήρξε έντονη περιβαλλοντική αντίθεση στην υλοποίηση των φραγμάτων του ποταμού Μαδέιρα. Ωστόσο, εάν οι ιχθυόσκαλες αποτύχουν, «αρκετά πολύτιμα μεταναστευτικά είδη ψαριών θα μπορούσαν να υποστούν σχεδόν εξαφάνιση ως αποτέλεσμα των φραγμάτων του Μαδέιρα». Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για την αποψίλωση των δασών και την πίεση στις προστατευόμενες περιοχές και στα εδάφη των αυτόχθονων πληθυσμών. Το ινστιτούτο Worldwatch επέκρινε επίσης τη διαδικασία ταχείας έγκρισης για «ευγενέστερα, ηπιότερα φράγματα με μικρότερους ταμιευτήρες, σχεδιασμένα να μειώνουν τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις», υποστηρίζοντας ότι κανένα έργο δεν πρέπει να «επιταχύνει την αδειοδότηση νέων φραγμάτων στην Αμαζονία και να επιτρέπει έργα να παρακάμψει τους σκληρούς περιβαλλοντικούς νόμους της Βραζιλίας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι Κατηγορία:Ποταμοί της Βραζιλίας Κατηγορία:Αμαζόνιος Κατηγορία:Ποταμοί της Βολιβίας
Φυσίγγιο Mannlicher-Schönauer (6.5mm×54)
200px|right Το 6.5x54 Mannlicher-Schönauer ήταν ένα φυσίγγιο τυφεκίου με διάμετρο βολίδας 6,55 mm, που χρησιμοποιούσε το τυφέκιο Μάνλιχερ-Σενάουερ (Mannlicher-Schönauer) του Ελληνικού Στρατού, δημοφιλέστατο παράλληλα και ανάμεσα στους κυνηγούς μεγάλων θηραμάτων.
Υπήρξε διάσημο για τον υψηλό βαλλιστικό συντελεστή και τα τροχιοδεικτικά χαρακτηριστικά της βολίδας του, που εξασφάλιζαν ευθυβολία, επίπεδη τροχιά βλήματος, σχετικά ανεπηρέαστη από τη συνισταμένη του ανέμου, και με εξαιρετική διατρητική ικανότητα, άσχετα από την ταχύτητα πρόσκρουσης στο στόχο.
Στοιχεία
Οι επαγγελματίες κυνηγοί ελεφάντων στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση στο φυσίγγιο αυτό, που διέθετε μια μακριά και ιδιαίτερα βαριά βολίδα, η οποία, με την υψηλή της «τμηματική πυκνότητα» μπορούσε να διαπεράσει μεγάλη μάζα μυών και οστών ακόμα και με χαμηλή ταχύτητα και να φτάσει μέχρι τον εγκέφαλο ή την καρδιά, επιτυγχάνοντας φονικό πλήγμα, ενάντια σε οποιονδήποτε στόχο.
Ένα βλήμα τόσο μεγάλου μήκους απαιτούσε πυκνή στροφή ραβδώσεων προκειμένου να εξασφαλίσει σταθερή τροχιά. Το Μάνλιχερ διέθετε κάνη με τέσσερις δεξιόστροφες ραβδώσεις, βήματος ανά 200 mm περίπου. Η εξαιρετικά χαμηλή κινητική του ενέργεια σήμαινε μιαν ανεπαίσθητη μάλλον ανάκρουση, που εκτιμούνταν ιδιαίτερα από τους κυνηγούς.
Ο διάσημος συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουει το θεωρούσε εξαιρετικό φυσίγγιο για κυνήγι λιονταριών και το σχολίασε σχετικά.
Ένα σύγχρονο φυσίγγιο, το Grendel των 6,5mm, σχεδιασμένο να προσφέρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στα φυσίγγια ικανού βεληνεκούς και σε εκείνα χαμηλής ανάκρουσης για αυτόματα τυφέκια, παρουσιάζει βαλλιστικά χαρακτηριστικά παραπλήσια με τα αντίστοιχα του Μάνλιχερ.
Σημείωση
Ο όρος «ταχύτητα εξόδου» στα όπλα, αναφέρεται στην ταχύτητα που έχει η βολίδα κατά την έξοδό της από το στόμιο της κάννης και στην προκειμένη περίπτωση, από την κάννη του τυφεκίου Μάνλιχερ-Σενάουερ Μ1903 του Ελληνικού Στρατού, που είχε μήκος 725 mm. Η αραβίδα Μάνλιχερ, με πολύ βραχύτερη κάννη, προφανώς θα προσέδιδε στη βολίδα χαμηλότερη ταχύτητα εξόδου και λιγότερη ευθυβολία.
Πηγές
Κατηγορία:Πυροβόλα
Όθων
Όθων είναι αντρικό κύριο όνομα γερμανικής προέλευσης.
Μερικά σημαντικά πρόσωπα με αυτό το όνομα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σερζ Μπρυσσολό
Η παιδική του ηλικία ήταν δύσκολη και οι οικογενειακές του σχέσεις ταραγμένες. Την έμπνευσή του θα την αντλήσει από την προσωπική του εμπειρία και το σκοτεινό του ύφος των πρώτων γραπτών του θα στιγματίσει ολόκληρο το έργο του. Στην αρχή κανένας εκδοτικός οίκος δεν ενδιαφέρθηκε να τον προωθήσει. Ο κύριος λόγος είναι ότι το ύφος του, παρ' όλη την στενή του σχέση με την επιστημονική και ηρωική φαντασία, δεν ταυτίζεται με κανένα προκαθορισμένο είδος.
Το 1972 εξέδωσε την πρώτη του νουβέλα “L’évadé” στο φανζίν “L’aube enclavée” και το 1978 με μια άλλη νουβέλα με τίτλο “Funnyway” βραβεύτηκε με το βραβείο της Γαλλικής Επιστημονικής Φαντασίας. Στα επόμενα χρόνια θα ακολουθήσουν αρκετά μυθιστορήματα, πολύ συχνά βραβευμένα. Αργότερα θα αφήσει την επιστημονική φαντασία για να αφοσιωθεί στη συγγραφή αστυνομικών, θρίλερ και ιστορικών μυθιστορημάτων. Το 2000 διορίζεται λογοτεχνικός διευθυντής στον εκδοτικό οίκο “Η μάσκα” (Edition du Masque) όπου μείωσε τις εκδόσεις για τους ενήλικους και αφοσιώθηκε στα παιδικά μυθιστορήματα.
Ο Μπρυσσολό έδωσε μια καινούργια διάσταση, της τρέλας και της υπερβολής και ανανέωσε σημαντικά το είδος της γαλλικής επιστημονικής φαντασίας. Γεμάτα ιδέες, τα μυθιστορήματά του ερευνούν έως το γελοίο τις επιπτώσεις παλαβών υποθέσεων φέρνοντας στο προσκήνιο άρρωστες και καταθλιπτικές κοινωνίες. Η πιο κοινότυπη κατάσταση γίνεται εφιάλτης, σεξ και βία είναι πάντα παρόντα. Αντιπροσωπεύουν κυριαρχία και δύναμη. Οι ήρωες του Μπρυσσολό δεν είναι κύριοι του εαυτού τους και συχνά οι καταστάσεις τους ξεπερνούν. Η τελική έκπληξη το τέλος της πλοκής δεν προσφέρει το συνηθισμένο happy-end της κλασικής επιστημονικής φαντασίας, μένει συχνά ανοιχτό ή παίρνει τέλος με τον θάνατο του κύριου χαρακτήρα. Σωτηρία δεν υπάρχει.
Ψευδώνυμα
Στην διάρκεια της καριέρας του ο Μπρυσσολό χρησιμοποίησε τέσσερα ψευδώνυμα : Akira Suzuko, D. Morlok, Kitty Doom και Zeb Chillicote.
Βιβλιογραφία
Τα παρακάτω βιβλιογραφικά σημειώματα περιέχουν μόνο τίτλους αναφερόμενους στην επιστημονική και ηρωϊκή φαντασία. Αναφέρονται οι γαλλικοί τίτλοι γιατί δεν έχουν ακόμα μεταφραστεί στα Ελληνικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Άντζελο Μπρούνο
Ο Άντζελο Μπρούνο (γεννημένος ως «Άντζελο Ανναλόρο» (21 Μαΐου 1910 - 21 Μαρτίου 1980) ήταν ένας Αμερικανός γκάνγκστερ της Ιταλο-Αμερικανικής μαφίας, γνωστός ως το αφεντικό της οικογένειας εγκλημάτων της Φιλαδέλφειας για δύο δεκαετίες μέχρι τη δολοφονία του. Ο Μπρούνο κέρδισε τα επίθετα «Ευγενής Δον» ή «Ντόνικο Δον» μετά τον θάνατο του λόγω της προτίμησής του να λύνει ειρηνικά τις διαμάχες του έναντι της βίας σε αντίθεση με τους διαδόχους του.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Βιλάλμπα, Επαρχία της Καλτανισσέττα της Σικελίας, ο Μπρούνο μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε μικρή ηλικία και εγκαταστάθηκε στη Νότια Φιλαδέλφεια με τον αδελφό του, Βίτο και ήταν γιος ενός εργάτη χυτηρίων που άνοιξε αργότερα ένα μικρό μανάβικο στην οδό North Sixth Street 4341 στο Φελτονβίλ της Φιλαδέλφειας. Ο Μπρούνο βοήθησε τον πατέρα του στο κατάστημα μέχρι το 1922, σε ηλικία δώδεκα ετών όταν μπήκε στο σχολείο αλλά παρακολούθησε για λίγα μόνο χρόνια πριν εγκαταλείψει το Γυμνάσιο της Νότιας Φιλαδέλφειας για να ανοίξει το δικό του παντοπωλείο στην πλατεία Πασούνκ, της Φιλαδέλφειας. Ο Μπρούνο ήταν στενός συνεργάτης της οικογένειας εγκλήματος της Νέας Υόρκης Γκαμπίνο και του αφεντικού της Κάρλο Γκαμπίνο. Ο Μπρούνο άλλαξε το επίθετο του από Ανναλόρο και το αντικατέστησε με το πατρικό όνομα της γιαγιάς του, Μπρούνο. Ο μέντορας του στη μαφία της Φιλαδέλφειας ήταν ο Μάικλ Μάτζιο, ιδρυτής της M. Maggio Cheese Corp., από τότε που εξαγοράστηκε από την Crowley Foods και ένας καταδικασμένος δολοφόνος με πανεθνική φήμη.
Ο Μπρούνο ήταν παντρεμένος με την Ασσούντα «Σου» Μπρούνο (1913–2007), την παιδική του αγαπημένη, από το 1931 μέχρι το θάνατό του. Είχαν δύο παιδιά, τον Μάικλ και τον Τζιν. Ο Μπρούνο κατείχε μια εταιρεία ανακύκλωσης μετάλλων στο Τρέντον, του Νιου Τζέρσεϊ, μια εταιρεία προϊόντων αλουμινίου στο Χαιάλεα της Φλόριντα, και ένα μερίδιο στο Plaza Hotel στην Αβάνα της Κούβας. Η πρώτη σύλληψη του Μπρούνο έγινε το 1928 για άπροσεκτη οδήγηση. Μεταγενέστερες συλλήψεις περιελάμβαναν παραβάσεις του νόμου περί οπλοκατοχής, εκμετάλλευση παρανόμου αλκοόλ, παράνομο τζόγο και κλεπταποδοχή περιουσιών.
Άνοδος στο οργανωμένο έγκλημα
Το 1959, ο Άντζελο Μπρούνο διαδέχθηκε τον Τζόζεφ Ίντα ως αφεντικό της οικογένειας εγκλήματος της Φιλαδέλφειας. Κατά τα επόμενα είκοσι χρόνια, ο Μπρούνο απέφυγε με επιτυχία τον έντονο έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και της επιβολής του νόμου καθώς και τις βιαίες διαμάχες που μαστίζαν άλλες οικογένειες εγκλήματος. Ο ίδιος ο Μπρούνο απέφυγε μεγάλες ποινές φυλάκισης παρά τις πολλές συλλήψεις του με την μεγαλύτερη ποινή του να ήταν δύο χρόνια επειδή αρνήθηκε να καταθέσει ενώπιον μιας μεγάλης επιτροπής. Ο Μπρούνο απαγόρευσε την οικογενειακή εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών, προτιμώντας πιο παραδοσιακές επιχειρήσεις της Κόζα Νόστρα, όπως οι εκβιασμοί προστασίας και η τοκογλυφία. Ωστόσο, ο Μπρούνο επέτρεψε σε άλλες συμμορίες να διακινούν ηρωίνη στη Φιλαδέλφεια παίρνοντας ένα μερίδιο των εσόδων. Αυτή η διευθέτηση εξόργισε ορισμένα μέλη της οικογένειας του που ήθελαν ένα μερίδιο των κερδών από αυτούς που διακινούσαν τα ναρκωτικά.
Ο Μπρούνο προτίμησε να λειτουργήσει μέσω δωροδοκιών παρά με δολοφονίες. Για παράδειγμα, εκδίωξε απο την συμμορία του τον στρατιώτη Νικοντέμο Σκάρφο ο οποίος βρίσκονταν στο Ατλάντικ Σίτι, στο Νιου Τζέρσεϊ, όταν κατηγορήθηκε για ανθρωποκτονία. Σύμφωνα με τον πεντίτο της Σικελικής μαφίας Τομάζο Μπουσκέτα, ο Ενρίκο Ματέι, ο αμφιλεγόμενος πρόεδρος της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας ENI, δολοφονήθηκε κατόπιν αιτήματος του Μπρούνο επειδή οι πολιτικές του είχαν βλάψει σημαντικά αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή.
Εξέγερση και θάνατος
Αρκετές φατρίες στην οικογένεια της Φιλαδέλφειας άρχισαν να συνωμοτούν για να προδώσουν τον γηράσκοντα Μπρούνο. Στις 21 Μαρτίου 1980, ο 69χρονος Μπρούνο δολοφονηθηκε με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του καθώς καθόταν στο αυτοκίνητό του μπροστά από το σπίτι του κοντά στη διασταύρωση της 10ης οδού και της λεωφόρου Σνάιντερ στη Νότια Φιλαδέλφεια. Ο οδηγός του, Τζον Στάνφα, τραυματίστηκε. Πιστεύεται ότι η δολοφονία διατάχθηκε από τον κονσιλιέρι του Μπρούνο Αντόνιο Καπονίγκρο. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το πτώμα του Καπονίγκρο βρέθηκε, χτυπημένο και γυμνό, σε ένα αυτοκινήτο στο Μπρονξ. Η Επιτροπή της μαφίας σύμφωνα με πληροφορίες διέταξε τη δολοφονία του Καπονίγκρο επειδή δολοφόνησε τον Μπρούνο χωρίς την έγκρισή τους. Άλλα μέλη της οικογένειας της Φιλαδέλφειας που εμπλέκονταν στη δολοφονία του Μπρούνο βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν.
Η δολοφονία του Μπρούνο πυροδότησε έναν αιματηρό πολέμο συμμορίων στη Φιλαδέλφεια, ο οποίος στοίχισε πάνω από 20 ανθρώπινες ζωές τα επόμενα τέσσερα χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του Καπονίγκρο, του επόμενου αφεντικού της Οικογένειας Εγκλήματος Φίλιπ Τέστα και του γιου του Σαλβατόρε Τέστα.
Τον Φεβρουάριο του 2016, η συγγραφέας και ιστορικός Σελέστ Μορέλο ξεκίνησε μια προσπάθεια να χαρακτηριστεί το σπίτι του Μπρούνο ως ιστορικό. Τον Μάρτιο του 2016, μια συμβουλευτική επιτροπή διατηρητέων κτιρίων της Φιλαδέλφειας απέρριψε το αίτημα.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Ο Άντζελο Μπρούνο απεικονίζεται από τον Τσαζ Παλμιντέρι στην ταινία Legend (2015) για τους δίδυμους Κρέι και τον Χάρβεϊ Καϊτέλ στην ταινία Ο Ιρλανδός (2019) σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Κιρσοί
Κιρσοί ονομάζονται οι διατεταμένες (φουσκωμένες) φλέβες των κάτω άκρων. Σ’ ορισμένα άτομα, οι επιφανειακές φλέβες παύουν να λειτουργούν σωστά, γιατί το τοίχωμά τους είναι ευπαθές και δεν αντέχει την καθημερινή καταπόνηση. Έτσι το αίμα αρχίζει να λιμνάζει τοπικά, οι φλεβικές πιέσεις αυξάνονται τοπικά και οι φλέβες διαστέλονται. Οι διεσταλμένες αυτές επιφανειακές φλέβες γίνονται ορατές κάτω από το δέρμα και ονομάζονται κιρσοι.
Πρόκειται για παθολογικές "επιφανειακές" φλέβες (του επιπολής φλεβικού δικτύου όπως ονομάζεται στην ιατρική ορολογία) που παρουσιάζουν δυσλειτουργία των βαλβίδων, με αποτέλεσμα να παλινδρομεί το αίμα προς τα κάτω και να "φουσκώνουν" οι φλέβες αυτές. Εκτός από το αισθητικό πρόβλημα που δημιουργούν οι κιρσοί, στο πλαίσιο της νόσου αυτής μπορεί να δημιουργηθούν επιπλοκές όπως οιδήματα στα κάτω άκρα, φλεβικά έλκη, δερματοπάθεια κνημών (έκζεμα), πόνος (κουρασμένα ή βαρειά πόδια) ή και σοβαρότερες όπως η αιμορραγία από κιρσό ή η θρόμβωσή του.
Στην κατηγορία των κιρσών δεν κατατάσσονται οι ευρυαγγείες που δημιουργούν συνήθως αισθητικά προβλήματα κυρίως στις γυναίκες. Οι ευρυαγγείες είναι φλεβίδια που μοιάζουν με ιστό αράχνης που πέραν των αισθητικών προβλημάτων, δεν δημιουργούν κανένα ουσιαστικό πρόβλημα.
Αντίθετα, οι κιρσοί των φλεβών και ιδιαίτερα οι λεγόμενοι «εν τω βάθει», δηλαδή οι μη ορατοί, πάνω στο δέρμα, μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα.
Η δημιουργία θρόμβων στο εσωτερικό των «εν τω βάθει» φλεβών εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους και τούτο γιατί μπορεί να αποσπασθεί τμήμα ενός θρόμβου ή και ολόκληρος ο θρόμβος και με την κυκλοφορία του αίματος να φθάσει μέχρι τους πνεύμονες, να σφηνωθεί μέσα σε κλάδους της πνευμονικής αρτηρίας και να προκαλέσει μια μεγάλη ή πολλαπλές μικρές πνευμονικές εμβολές, ανάλογα με το μέγεθος του θρόμβου.
Η επεμβατικη θεραπεία περιλαμβάνει την χειρουργική εξερεση καθως και νέες θεραπευτικές επεμβασεις που αφορούν στη θερμικη καταστροφή του έσω χιτώνα της ανεπαρκούς φλεβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων Κατηγορία:Γήρανση
Όψεις πορσελάνης
Οι όψεις πορσελάνης είναι τεχνική της αισθητικής οδοντιατρικής που χρησιμοποιείται για να βελτιωθεί η εμφάνιση των δοντιών.
Περιγραφή
Οι όψεις πορσελάνης αποτελούνται ουσιαστικά απο μια πολύ λεπτή στρώση απο ανθεκτικό κεραμικό υλικό (πορσελάνη), η οποία παρασκευάζεται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο με βάση ένα καλούπι που έχει ετοιμάσει ο οδοντίατρος, και τοποθετείται στην εμπρος όψη των δοντιών για να διορθώσει αισθητικές ατέλειες των δοντιών.
Χρήση
Οι όψεις πορσελάνης μπορούν να διορθώσουν αισθητικά προβλήματα των δοντιών όπως:
Πηγές
Κατηγορία:Οδοντιατρική Κατηγορία:Οδοντοτεχνική Κατηγορία:Κοσμητική
Περιοδική συνάρτηση
Μία συνάρτηση f(x) πραγματικής μεταβλητής με πεδίο ορισμού το Af λέγεται περιοδική, αν υπάρχει Τ>0 τέτοιο, ώστε για κάθε x που ανήκει στο Af ισχύει ότι x–Τ, x+Τ ανήκουν στο Af και ότι f(x+Τ) = f(x–Τ) = f(x). Ο αριθμός Τ ονομάζεται περίοδος. Επίσης, λέμε ότι η συνάρτηση επαναλαμβάνεται.
Χαρακτηριστικά της περιοδικής συνάρτησης
thumb|Γραφική παράσταση μια ασυνεχούς περιοδικής συνάρτησης. Σημειώνεται και η περίοδος.
Λόγω της ιδιότητάς της για τη μελέτη της περιοδικής συνάρτησης αρκεί να μελετηθεί για τιμές στο διάστημα μιας περιόδου. Τα αποτελέσματα μπορούν να γενικευτούν κατάλληλα και για τις υπόλοιπες τιμές έχοντας μια πλήρη εικόνα της συνάρτησης.
Πεδίο ορισμού
Το πεδίο ορισμού της περιοδικής συνάρτησης είτε είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών, ή είναι μια απειρία ένωσης όμοιων πεδίων. Για παράδειγμα, αν το διάστημα [2,6) ανήκει στο πεδίο ορισμού και Τ=5, τότε ανήκει και το διάστημα [7,11) και το διάστημα [-3,1).
Συνέχεια-Παραγωγισιμότητα
Η περιοδική συνάρτηση δεν είναι κατά ανάγκη συνεχής ή παραγωγίσιμη. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι, αν η συνάρτηση έχει την ιδιότητα της συνέχειας ή της παραγωγισιμότητας σε ένα σημείο ή διάστημα, έχει και την ίδια ιδιότητα στο σημείο ή διάστημα με διαφορά από το προηγούμενο κατά Τ. Επιπλέον, η παράγωγος, αν υπάρχει είναι περιοδική συνάρτηση με την ίδια περίοδο.
Μονοτονία
Η μονοτονία της συνάρτησης, όπου υπάρχει, επαναλαμβάνεται και αυτή με βάση την περίοδο. Για παράδειγμα, αν μια περιοδική συνάρτηση με περίοδο Τ=4 είναι γνησίως αύξουσα στο (-2,-1], τότε η ίδια συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα στο (2,3] και στο (-6,-5].
Ασύμπτωτες
Η περιοδική συνάρτηση είναι αδύνατον να έχει πλάγιες ή οριζόντιες ασύμπτωτες, γιατί είναι αδύνατον να έχει όριο στο συν ή πλην άπειρο, εκτός αν είναι σταθερή συνάρτηση. Αν έχει κατακόρυφες ασύμπτωτες, τότε αυτές είναι άπειρες και επαναλαμβάνονται κατά την περίοδο της συνάρτησης.
Σύνολο τιμών-Ρίζες
Το σύνολο τιμών άρτιας συνάρτησης ταυτίζεται με το σύνολο τιμών της συνάρτησης σε οποιαδήποτε περίοδο. Κάθε τιμή τη λαμβάνει άπειρες φορές, άρα η περιοδική συνάρτηση δεν είναι ένα προς ένα. Το σύνολο των ριζών περιοδικής συνάρτησης είναι άπειρο ή μηδέν.
Κοιλοκυρτότητα
κατά την περίοδο. Η δεύτερη παράγωγος της συνάρτησης, αν ορίζεται, είναι και αυτή περιοδική με την ίδια περίοδο.
Συμμετρίες
Η γραφική παράσταση της περιοδικής συνάρτησης επαναλαμβάνεται ακριβώς η ίδια κατά την περίοδο. Για αυτό συνήθως σχεδιάζεται μόνο ένα κομμάτι της, αυτό που αντιστοιχεί σε μία περίοδο που περιλαμβάνει τον άξονα y'y.
Αντίστροφη συνάρτηση
Μερικές περιοδικές συναρτήσεις είναι ένα προς ένα σε διάστημα μιας περιόδου, άρα ορίζεται αντίστροφη μόνο σε ένα διάστημα.
Ανάλυση περιοδικών συναρτήσεων
Οι περιοδικές συναρτήσεις μπορούν να αναλυθούν με δύο τρόπους: την ανάλυση Φουριέ και την ανάλυση σειράς Taylor.
Το άρθρο βασίστηκε στη διαδικασία της μαθηματικής ανάλυσης συνάρτησης που αναγράφεται στο βιβλίο Μαθηματικά θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης, ISBN 960-06-0703-6 ΟΕΔΒ εκδόσεις 2008, παράγραφος 2.10, σελίδα 287 καθώς και στον ορισμό άρτιας συνάρτησης που περιλαμβάνεται σε αυτό
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις Κατηγορία:Λογισμός Κατηγορία:Ανάλυση Φουριέ Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά
Αλίτης
Ο αλίτης, (αγγλ. halite), γνωστός και ως ορυκτό αλάτι είναι ορυκτό χλωριούχο νάτριο. Το όνομά του προέρχεται από την ομηρική λέξη "αλς" = θάλασσα, από την οποία, κατά την αρχαιότητα (και μέχρι σήμερα) λαμβανόταν.
Χαρακτηριστικά
Είναι ορυκτό ιζηματογενούς προελεύσεως, χαρακτηριζόμενο ως "εβαπορίτης", επειδή προέρχεται από εξάτμιση υδάτινων μαζών, στις οποίες υπήρχε διαλυμένο. Γι' αυτό συνδέεται και με άλλους εβαπορίτες, όπως ο συλβίνης, η γύψος, ο ανυδρίτης και ο δολομίτης. Διαλύματά του συνδέονται, επίσης, με την εμφάνιση πετρελαίου, ανευρισκόμενα στη βάση του πετρελαιοφόρου κοιτάσματος.
Άγιος Σάββας ο Γότθος
Ο άγιος Σάββας ο Γότθος έζησε κατά το β΄ μισό του 4ου αιώνα. Κατά την παράδοση αναφέρεται ως ζηλωτής της Χριστιανικής πίστεως που κατάφερε να προσελκύσει πολλούς συμπατριώτες του στο Χριστιανισμό. Κατά το διωγμό εναντίον των Χριστιανών του ηγεμόνα των Γότθων Αθαναρίχου συνελήφθη και βασανίστηκε για να απαρνηθεί το Χριστιανισμό. Τελικά το 372, σε ηλικία 38 ετών, κρεμάστηκε από δοκάρι του σπιτιού του. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Τα του μαρτυρίου του αναφέρονται σε επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 12 Απριλίου. Στη ρωσική εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 15 Απριλίου. Η ακολουθία του έχει συνταχθεί από τον Ιωσήφ τον Υμνογράφο.
Αλίτης
Χαρακτηριστικά
Η φύση του ορυκτού μπορεί να διαπιστωθεί με απλή γευστική δοκιμασία. Ωστόσο, αυτή πρέπει να γίνεται ως εξής: Ο δοκιμαστής βρέχει ένα από τα δάκτυλά του, με το βρεγμένο δάκτυλο τρίβει ελαφρά το ορυκτό και στη συνέχεια δοκιμάζει τη γεύση από το δάκτυλο. Αυτό γίνεται επειδή η απευθείας επαφή του ορυκτού με τη γλώσσα μπορεί να προκαλέσει διάλυση μεγαλύτερης ποσότητάς του και, καθώς η σύσταση του δείγματος είναι άγνωστη, είναι πιθανόν να περιέχει δηλητηριώδεις προσμίξεις.
Άγιος Σάββας ο Γότθος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σάββας ο Γότθος Σαββας ο Γοτθος
Αλίτης
Χαρακτηριστικά
Στις ΗΠΑ εκτεταμένες εμφανίσεις αλίτη υπάρχουν κατά μήκος των Απαλαχίων ορέων αλλά και κατά μήκος των ακτών του Τέξας και της Λουϊζιάνα. Το μεγαλύτερο, όμως, κοίτασμα στον κόσμο απαντά στην περιοχή Σαλάρ ντε Ουγιούνι (Salar de Uyuni) της Βολιβίας, το οποίο δεν έχει τύχει, ακόμη, εντατικής εκμετάλλευσης.
Ο αλίτης σπάνια χρησιμοποιείται ως εδώδιμος. Οι βασικές του χρήσεις είναι στα ψυκτικά μίγματα (καταβιβάζει το σημείο πήξης του νερού) και, γι' αυτό, ρίπτεται στα παγωμένα οδοστρώματα, για να προκαλέσει τήξη του πάγου. Αν είναι αρκετά καθαρός, χρησιμοποιείται και στη βιομηχανία για την παρασκευή νατρίου, χλωρίου, υδροχλωρίου, αλάτων του νατρίου και υποχλωριωδών αλάτων.
Σημειώσεις
Αλίτης Κατηγορία:Αλογονίδια
Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης
Η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης ΕΣΗΕΜ-Θ είναι συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων της Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι από τα παλαιότερα σωματεία της Θεσσαλονίκης και η αρχαιότερη από τις σημερινές δημοσιογραφικές οργανώσεις της χώρας με έτος ίδρυσης την 6η Ιανουαρίου 1923. Σήμερα αριθμεί 487 μέλη.
Με την τελευταία αλλαγή του καταστατικού της (τέλη 1998), μετονομάστηκε σε Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων και Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων Μακεδονίας - Θράκης. Ωστόσο, για λόγους ιστορικούς και συμβολικούς, αποφασίστηκε να χρησιμοποιείται η ιστορική επωνυμία «ΕΣΗΕΜ-Θ». Στεγάζεται στο ιδιόκτητο πενταόροφο νεοκλασσικό κτίριο της οδού Στρατηγού Καλλάρη 5 (η μελέτη αναπαλαίωσης του οποίου βραβεύτηκε στις Βρυξέλλες).Στο ίδιο κτίριο συστεγάζεται και το Βαλκανικό Κέντρο Τύπου, μία πρωτοβουλία συνεργασίας της «ΕΣΗΕΜ-Θ» με τις αντίστοιχες Βαλκανικές Ενώσεις.
Η «ΕΣΗΕΜ-Θ» συμμετέχει ως πλήρες μέλος:
Μόνιμες δραστηριότητες της «ΕΣΗΕΜ-Θ» αποτελούν:
Κώδικας Δεοντολογίας «ΕΣΗΕΜ-Θ»
Τα μέλης της «Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας - Θράκης», με συναίσθηση της κοινωνικής τους ευθύνης και του επαγγελματικού τους καθήκοντος, που υπαγορεύεται από τις παραδόσεις και τους γραπτούς και εθιμικούς κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, επαναβεβαιώνουν την απόφασή του να εργάζονται ατομικά και συλλογικά για:
Πηγές
Η ιστοσελίδα του σωματείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα του σωματείου: http://www.esiemth.gr/
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις Κατηγορία:Δημοσιογραφία στην Ελλάδα
Ρυάκι Αχαΐας
Το Ρυάκι είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας που βρίσκεται 6 χλμ από το κέντρο της πόλης στους πρόποδες Παναχαϊκού όρους και συνορεύει με Καρυά Πατρών, Νέο Σούλι και Ελεκίστρα. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ελικίστρας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Πατρέων.
Τοποθεσία
Είναι οικισμός για τον οποίο δεν υπάρχουν στοιχεία οριοθέτησης. Βρίσκεται κτισμένος στις δυτικές υπώρειες του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 275 μέτρων. Βρίσκεται Νότια Ανατολικα της Πάτρας δίπλα στην Καρυά και νέο Σούλι.
Διοικητική εξέλιξη
Κατά τη χρονική περίοδο 14/03/1971-17/03/1991 τμήμα της γεωγραφικής έκτασης κοντά στην οποία βρίσκεται ο σύγχρονος οικισμός Νέο Σούλι είχε αναγνωριστεί ως ξεχωριστός οικισμός, επίσης με την ονομασία «Νέο Σούλι», και είχε ενταχθεί στην τότε Κοινότητα Ελικίστρας. Εκείνος ο οικισμός καταργήθηκε στις 17/03/1991 και προσαρτήθηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα οικισμό Ρυάκι της τότε Κοινότητας Ελικίστρας.
Το Ρυάκι είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 17/03/1991, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Ελικίστρας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στο Δήμο Πατρέων ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ελικίστρας.
Ιστορικά στοιχεία
Δημιουργήθηκε από κατοίκους του ορεινού Σουλίου, που κατοίκησαν στα πεδινά λόγω των κατολισθήσεων στο Παναχαϊκό. Πιθανότατα οι κάτοικοι του ορεινού Σουλίου σχημάτισαν και τους δύο πεδινούς οικισμούς του Νέου Σουλίου, εκ των οποίων ο οικισμός που ανήκε στην τότε Κοινότητα Ελικίστρας καταργήθηκε και μετονομάστηκε σε Ρυάκι παίρνοντας το όνομα της θέσης «Ρυάκι Ελεκίστρας» στην οποία είχε αρχικά δημιουργηθεί.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Γιαροσλάβλ
Μεταφορές
Η πόλη διαθέτει ένα καλά αναπτυγμένο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς που περιλαμβάνει λεωφορεία, τρόλεϊ και τραμ. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Τουνόσνα το οποίο ήταν πρώην αεροπορική βάση του Ψυχρού Πολέμου και απέχει 18 χιλιόμετρα από την πόλη. Σε απόσταση 5 χιλιομέτρων βρίσκεται επίσης η αεροπορική βάση Γιαροσλάβλ Λεφτσόφο.
Εκπαίδευση
Το Γιαροσλάβλ έχει πολλά ιδρύματα ανωτέρας εκπαίδευσης συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Ντέμιντοφ, του Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, της Αγροτικής Ακαδημίας, και της Διεθνής Ακαδημίας Επιχειρήσεων και Νέων Τεχνολογιών. Στρατιωτικά ιδρύματα περιλαμβάνουν την Ανωτέρα Οικονομική Σχολή και την Ανωτέρα Σχολή Αντιαεροπορικών Πυραύλων.
Αθλητισμός
Τα πλέον δημοφιλή αθλήματα στην πόλη είναι το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ επί πάγου. Στο ποδόσφαιρο η πόλη αντιπροσωπεύεται από τον σύλλογο Σίννικ Γιαροσλάβλ που ιδρύθηκε το 1957 και στο παρελθόν είχε αρκετές συμμετοχές στην υψηλότερη κατηγορία της Ρωσίας. Προς το παρόν η ομάδα αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Ρωσίας και έχει έδρα το στάδιο Σίννικ 22.000 θέσεων.
Στο χόκεϊ η Λοκομοτίβ Γιαροσλάβλ είναι η μοναδική ομάδα στην πόλη, η οποία ιδρύθηκε το 1949 και συμμετέχει στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ έχοντας κατακτήσει τρεις φορές το πρωτάθλημα (1997, 2002 και 2003). Έδρα της είναι το κλειστό στάδιο Αρένα 2000 που ολοκληρώθηκε το 2000, και έχει χωρητικότητα 9.000 θέσεων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2011 ολόκληρη η ομάδα χόκεϋ σκοτώθηκε, με εξαίρεση ένα παίκτη, σε αεροπορικό δυστύχημα.
Κύρια αξιοθέατα
Στο Γιαροσλάβλ βρίσκεται το Θέατρο Βολκόφ που χτίστηκε το 1750 και είναι το παλαιότερο στη Ρωσία. Υπάρχουν επίσης πολλές ρωσικές ορθόδοξες εκκλησίες, η Ρωσική εκκλησία των Παλαιών Πιστών, εκκλησία των Βαπτιστών, Λουθηρανική εκκλησία, τζαμί και συναγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Αγγελική Φράγκου
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Φράγκου γεννήθηκε στο νησί της Χίου στο βόρειο Αιγαίο Πέλαγος και προέρχεται από μια οικογένεια εφοπλιστών, με καταγωγή από τα Καρδάμυλα Χίου. Ο πατέρας της είναι ο εφοπλιστής Νικόλαος (Νικόλας) Φράγκος. Αδέρφια της είναι ο αδερφός της Ιωάννης, η μεγαλύτερη ετεροθαλής της αδερφή, Μαρία, και η μικρότερη ετεροθαλής της αδερφή, Κατερίνα. Ο αδερφός της είναι επίσης εφοπλιστής, με την δικιά του εταιρεία, ενω και οι δύο τους είναι η τέταρτη γενιά εφοπλιστών στην οικογένειά τους.
Η Φράγκου πήρε το Bachelor's πτυχίο της πάνω στην μηχανολογία, από το "Πανεπιστήμιο Farleigh Dickinson" και το πτυχίο Master's της πάνω στην μηχανολογία, από το "Πανεπιστήμιο Κολούμπια".
Navios Group
Το 2004, η Φράγκου μάζεψε το ποσό των 200 εκατομμυρίων δολλαρίων για να αγοράσει την "Navios". Πρίν από αυτό, εργαζόταν στην Wall Street, ως αναλύτρια στον εμπορικό όροφο της "Republic National Bank", για κάποια χρόνια. Μεταξύ 2004 και 2014, "ο όμιλος Navios έχει πάνω από 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδοτήσεις - 6,3 δισεκατομμύρια δολάρια από τις κεφαλαιαγορές και 3,6 δισεκατομμύρια από το τραπεζικό χρέος". Η Αγγελική Φράγκου επιδεικνύει την οξεία ικανότητα της να συλλάβει τόσο τις χρηματοοικονομικές όσο και τις ναυτιλιακές αγορές. Όταν ρωτήθηκε για το ρόλο των γυναικών στις κορυφαίες θέσεις στη ναυτιλία, απάντησε ότι "Δεν πιστεύω στο φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Αν σκεφτείτε ποτέ ότι εργάζεστε σε μια εταιρεία για οποιαδήποτε άλλο λόγος πέρα από την ικανότητά σας, πρέπει να φύγετε!".
Διακρίσεις και φιλανθρωπίες
Το 2011 ονομάστηκε Commodore του Connecticut Maritime Association για το τρεχούμενο έτος και έλαβε την 50η θέση στη λίστα με τις πιο υπερδύναμες γυναίκες σε επιχειρήσεις του περιοδικού Fortune. Το 2014 η Φράγκου κατατάχθηκε 11η στη λίστα των 100 Most Influential People στη λίστα του Lloyd's.
Το 2020, σε συνεργασία με τον Βαγγέλη Μαρινάκη και την ΙΟΝ Α.Ε., έκαναν μια δωρεά ύψους 1,5 εκατ. ευρώ στο Γενικό - Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του κορονοϊού. Στη δωρεά συμπεριλαμβάνονταν 14 νέες μονάδες εντατικής θεραπείας, πλήρως εξοπλισμένες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Εφοπλιστές
Εντμόν Νταντές
Ο Εντμόν Νταντές (Γαλλικά: Edmond Dantès) είναι ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος περιπέτειας του Αλέξανδρου Δουμά Ο Κόμης Μοντεχρήστος (1844). Σύμφωνα με τον αφηγητή της ιστορίας, ο Νταντές είναι ενας ευφυής, ειλικρινής, και στοργικός άνδρας, που γίνεται άσπονδος και εκδικητικός, αφότου κατηγορείται για ένα έγκλημα που δε διέπραξε. Όταν ο Νταντές ελευθερώνεται και γίνεται υπερβολικά πλούσιος, αποφασίζει να ανταμείψει εκείνους που τον βοήθησαν στα δεινά που βίωσε και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για όλα τα χρόνια που υπέφερε. Είναι γνωστός με τα ψευδώνυμα Ο Κόμης του Μόντε Κρίστο (Γαλλικά: le Comte de Monte-Cristo), Σεβάχ ο Θαλασσινός (Sinbad le Marin), Αβάς Μπουσονί, και Λόρδος Ουίλμoρ.
Η πρώτη σύντροφος του Νταντές
Όταν ο αναγνώστης συναντά για πρώτη φορά τον Εντμόν Νταντές, φτάνει στη Μασσαλία ως πρώτος αξιωματικός στο εμπορικό πλοίο Φαραώ (Le Pharaon). Μόλις 19 ετών, ο νεαρός Νταντές φαίνεται προορισμένος για επιτυχία. Παρόλο που το ταξίδι ήταν επιτυχές,ο πρώην Καπετάνιος, Λεκλέρ, αρρωσταίνει και πεθαίνει. Ο Νταντές μεταδίδει αυτά τα γεγονότα στον υποστηρικτή του, κύριο Μορέλ, που λέει στον Νταντές ότι θα προσπαθήσει να του δώσει το αξίωμα του καπετάνιου. Ο Νταντές φεύγει βιαστικά να συναντήσει τον πατέρα του και την αγαπημένη του, τη νεαρή Καταλανή γυναίκα Μερσεντές, και οι δυο τους συμφωνούν να παντρευτούν αμέσως.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1997-1998
Πλέι οφ
Στα πλέι οφ δεν μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου, και οι σειρές κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Τελική κατάταξη
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1997 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1998
Εντμόν Νταντές
Απόγνωση και απόπειρα αυτοκτονίας
Μετά από έξι ολόκληρα χρόνια απομονωμένος στο μπουντρούμι του Ιφ, ο Εντμόν αποφασίζει να αυτοκτονήσει με το να υποσιτίσει τον εαυτόν του. Φοβούμενος ότι θα αναγκαστεί να φάει, πετάει το φαγητό του έξω. Μετά από σχεδόν έξι μήνες, ακούει ξύσιμο στο τείχος του κελιού του. Η περιέργεια για την πηγή του θορύβου τον εμπνέει να αρχίσει να τρώει ξανά. Χτυπά τον τοίχο του αρκετές φορές, και όταν σταματήσει το ξύσιμο, καταλήγει ότι είναι ένας κρατούμενος που προσπαθεί να δραπετεύσει. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί την κατσαρόλα, στην οποία σερβίρεται το φαγητό του, για να αρχίσει να σκάβει όπου ακούει το ξύσιμο πριν με την ελπίδα ότι ήταν ένας άλλος κρατούμενος που σκάβει τον δρόμο του προς την ελευθερία. Ο Νταντές τελικά σπάει αρκετό από το τείχος, ώστε να μπορέσει να ανταλλάξει ένα σύντομο χαιρετισμό με έναν γηραιό Ιταλό αβά, που ονομάζεται Φαρία, και αποκαλείται μερικές φορές και "Τρελός Ιερέας", και που προσπαθούσε πράγματι να σκάψει τον τοίχο, για να ελευθερωθεί.
Ο Εντμόν και ο Αβάς
Οι δύο κρατούμενοι έρχονται πολύ κοντά, με τον πολυμαθή ιερέα να διδάσκει στον Νταντές ό, τι γνωρίζει για την ανάγνωση, τα μαθηματικά, την φυσική, τις γλώσσες, τη φιλοσοφία, την ιστορία, την επιδεξιότητα στη χρήση ξίφους και την οικονομία. Μαζί καθορίζουν ποιος πρόδωσε τον Εντμόν, και παρόλο που ο Φαρία αποδοκιμάζει, ο Εντμόν σχεδιάζει την εκδίκηση εναντίον των προδοτών του. Οι δυο τους αφιερώνουν χρόνια στο σκάψιμο ενός τούνελ για να ελευθερωθούν, αλλά ο Φαρία πεθαίνει πρωτού δραπετεύσουν. Λίγο πριν ξεψυχήσει, κληροδοτεί στον Εντμόν έναν μυστικό θησαυρό, κρυμμένο στο νησί Μόντε Κρίστο. Εκείνη τη νύχτα, ο Εντμόν ανταλλάσσει τα ρούχα του με το σάκο διακομιδής πτώματος του ιερέα και δραπετεύει από τη φυλακή. Οι δεσμοφύλακες, αντί να θάβουν τους κρατούμενους, τους πετάνε πάνω από το τείχος του φρουρίου στη θάλασσα, με το περιττό βάρος μιας σιδερένιας σφαίρας αλυσοδεμένης γύρω από τα πόδια. Χρησιμοποιώντας ένα μαχαίρι κατασκευασμένο από έναν αιχμηρό σταυρό, ο Εντμόν απελευθερώνεται και φτάνει στην επιφάνεια. Ο Έντμοντ κολυμπά σε ένα μικρό νησί κοντά για να βρει καταφύγιο από τη θύελλα για τη νύχτα. Την επόμενη μέρα, κολυμπά στη θάλασσα, καθώς περνάει ένα λαθραίο καράβι και σώζεται με το πρόσχημα ότι είναι θύμα ναυαγίου. Ο Εντμόν σύντομα προτείνει μια στάση και εμπορεύεται τα αγαθά στο μικρό νησί Μόντε Κρίστο, κατά την οποία επιβεβαιώνει ότι υπάρχει ο θησαυρός του Φαρία. Σε αυτήν και τις επόμενες επισκέψεις, ο Εντμόν γίνεται πλούσιος.
Το Παρίσι και ο Κόμης
Ο Εντμόν εμφανίζεται στην παριζιάνικη κοινωνία ως ο μυστηριώδης και εκλεπτυσμένος Κόμης του Μόντε Κρίστο. Αφού αγόρασε την ιδιοκτησία του νησιού από όπου απέκτησε τον θησαυρό του, ο Εντμόν είναι σε θέση να βρεθεί στα ανώτερα στρώματα της παριζιάνικης κοινωνίας και να αναλάβει το ρόλο ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπους σε όλη τη Γαλλία. Ως εκ τούτου, γνωρίζεται με αρκετούς άλλους ισχυρούς άνδρες, κυρίως τον Νταγκλάρ, ο οποίος είναι πλέον πλούσιος τραπεζίτης. Ο Μοντεγό, ο οποίος είναι τώρα Κόμης του Μορσέρφ και στρατιωτικός ήρωας, και ο κύριος Βιλφόρ, ο οποίος είναι τώρα εισαγγελέας, ένας από τους ισχυρότερους υπερασπιστές της χώρας. Επιπλέον, ο Μοντεγό παντρεύτηκε την Μερσεντές, και οι δύο έχουν ένα γιο που ονομάζεται Αλμπέρ. Αφού εγκαταστάθηκε στην παριζιάνικη κοινωνία και έχοντας αποστασιοποιηθεί από τον Εντμόν Νταντές, ο Κόμης είναι σε θέση να διατυπώσει τα σχέδιά του για εκδίκηση ενάντια στους άντρες που τον πρόδωσαν. Μέχρι το τέλος του μυθιστορήματος, ο Εντμόν είχε ασκήσει εκδίκηση σε όλους τους ανθρώπους που θα τον έβλεπαν να σαπίζει στη φυλακή. Εκθέτει τον Βιλφόρ και τον Μοντεγό για τη συμμετοχή τους σε συνωμοσία, καταστρέφοντας την αντίστοιχη φήμη τους και ασκώντας την αστυνομία πάνω τους. Ο Βιλφόρ γίνεται παράφρων και ο Μοντεγό αυτοκτονεί. Ο Νταγκλάρ, για ένα χρονικό διάστημα, αιχμαλωτίστηκε από τον Ιταλό ληστή Λουίτζι Βάμπα, που τον έκανε να καταλάβει πόσο υπέφερε ο Εντμόν και χάνοντας όλο τον πλούτο του. Ο Εντμόν, στο τέλος του μυθιστορήματος, αναχωρεί με την Εϊντέ, λέγοντας λόγια αθάνατης σοφίας: "να περιμένεις και να ελπίζεις".