cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γερμανική εισβολή στην Πολωνία
Η Πολωνική αντίσταση
right|thumb|240px|Πολωνοί μαχητές του "Στρατού της Πατρίδας" σε αναμνηστική τελετή. Sanok, 2008 Αν και το πολωνικό έδαφος δεν προσφέρεται ιδιαίτερα για ανταρτοπόλεμο, λόγω της επίπεδης διαμόρφωσής του, η αντίσταση των Πολωνών άρχισε σχεδόν αμέσως. Ο "Στρατός της Πατρίδας" (πολων. Armia Krajowa) συγκροτήθηκε σχεδόν αμέσως από ένα Πολωνό αξιωματικό, τον Ταντέους Κομορόβσκι (Tadeusz Bór-Komorowski), ο οποίος τη στιγμή που ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει τη χώρα, ύστερα από την κατάρρευση του Στρατού της, άκουσε την εσωτερική του παρόρμηση και, παίρνοντας το ψευδώνυμο "Μπορ" (Bór) παρέμεινε συγκροτώντας το αντιστασιακό κίνημα
Με το τέλος του Πολέμου
Λίγο πριν τη λήξη του Πολέμου η Πολωνία καταλήφθηκε εξ ολοκλήρου από τον Ερυθρό Στρατό. Στη Διάσκεψη της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945 ο Ιωσήφ Στάλιν έθεσε τους Δυτικούς Συμμάχους του προ τετελεσμένου: Η χώρα είχε καταληφθεί από τον στρατό του και θα παρέμενε υπό τη Σοβιετική σφαίρα επιρροής, όπως και, τελικά, έγινε.
Ο Χανς Φρανκ συνελήφθη με το τέλος του Πολέμου από τα Αμερικανικά στρατεύματα, δικάσθηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης και καταδικάστηκε σε θάνατο δι' απαγχονισμού. Εκτελέσθηκε την 1η Οκτωβρίου 1946.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:1939 Κατηγορία:Μάχες γερμανικού στρατού
Ανρί Πουανκαρέ
Ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (γαλλ. Jules Henri Poincaré) ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς, καθώς και φιλόσοφος της επιστήμης. Ο Πουανκαρέ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1854 στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1912 στο Παρίσι. Συχνά περιγράφεται ως πολυμαθής, και στον κόσμο των μαθηματικών είναι γνωστός ως ο «τελευταίος πανεπιστήμονας», καθώς διέπρεπε σε όλα τα επιστημονικά πεδία τα οποία υπήρχαν στη διάρκεια της ζωής του.
Ο άνθρωπος Πουανκαρέ
Ο Πουανκαρέ ήταν μύωψ, ιδιαίτερα αφηρημένος και αδέξιος. Είναι χαρακτηριστικό πως οι σύγχρονοί του τον αποκαλούσαν αμφιδέξιο, με την έννοια ότι είχε κακές επιδόσεις τόσο με το αριστερό όσο και με το δεξί χέρι. Στο σχολείο κατάφερε να βαθμολογηθεί με μηδέν στο σχέδιο. Ωστόσο όλες οι παραπάνω αδυναμίες του αναπληρώνονταν και με το παραπάνω από τη μαθηματική του μεγαλοφυΐα και την ευρυμάθεια που τον διέκρινε. Ο δάσκαλός του Elliot a Liard έγραψε το 1872: «Έχω στην τάξη μου ένα τέρας των μαθηματικών, τον Ανρί Πουανκαρέ».
Το έργο του
Ο Πουανκαρέ δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο στο Nouvelles Annales des Mathematiques σε ηλικία 19 ετών. Συνολικά συνέγραψε τουλάχιστον 30 βιβλία και 500 ερευνητικές εργασίες - άρθρα. Ίσως ήταν ο τελευταίος μαθηματικός με ευρύτατο πεδίο ενασχόλησης, ώστε οι διαλέξεις του στη Σορβόνη να ποικίλλουν σε ευρύτατη γκάμα θεμάτων. Ο Πουανκαρέ, εκτός από τη σημαντική του προσφορά στο αμιγώς μαθηματικό πεδίο, συνεισέφερε στην οπτική, τον ηλεκτρισμό, την ελαστικότητα, τη θερμοδυναμική, την κβαντική θεωρία τη σχετικότητα και την κοσμολογία. Ο Πουανκαρέ υπήρξε και σημαντικός εκλαϊκευτής της επιστήμης. Χαρακτηριστικά στο βιβλίο του Η Αξία της Επιστήμης έλεγε: Με την εκλογή του ως μέλους του τμήματος λογοτεχνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου τιμήθηκε για την πολυποίκιλη προσφορά του στην επιστήμη.
Το πρόβλημα των τριών σωμάτων
Το 1889 ο Πουανκαρέ έδειξε ότι η πλήρης ανάλυση της κίνησης έστω και τριών σωμάτων (π.χ. του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης) με βάση τη νευτώνεια θεωρία παρήγαγε ένα ενδογενώς μη ολοκληρώσιμο σύστημα. Ως εκ τούτου θεμελίωσε τη σημαντική δυσκολία επίλυσης των προβλημάτων της φυσικής με μαθηματική ανάλυση, ακόμα και για τρία σώματα (πολύ περισσότερο για πάνω από τρία ή για εκατομμύρια) και ανέδειξε τις πρώτες ρωγμές στο Νευτώνειο σύμπαν. Ο αναγωγισμός, ως θεώρηση του κόσμου, απεδείχθη υπεραπλουστευτικός και ανακριβής. Με αφορμή τη ρήση του Νεύτωνα «η φύση ευχαριστιέται με την απλότητα και δεν αγαπάει τη μεγαλοπρέπεια των περιττών αιτίων» ο Πουανκαρέ παρατήρησε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γεωμέτρες Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Ηριγόνη η Αθηναία
μικρογραφία|δεξιά|260px|Διόνυσος και Ικάριος, [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης]] Η Ηριγόνη σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν κόρη του Ικαρίου ή Ικαρίωνα. Ήταν μία από τις αρχαιότερες θρυλικές μορφές που συνδέονται με την Αττική. Προς ανάμνησή της είχε θεσπιστεί η αρχαία Αθηναϊκή εορτή της Αιώρας.
Ο μύθος
Ο Διόνυσος θύμωσε με τους Αθηναίους για τη δολοφονία του Ικαρίου και τους έστειλε μια συμφορά: Οι κόρες τους καταλήφθηκαν από μανία και κρεμάστηκαν κι αυτές. Οι Αθηναίοι ρώτησαν το μαντείο και πήραν την απάντηση ότι ο θεός έπαιρνε εκδίκηση για τον θάνατο του Ικαρίου και της Ηριγόνης. Τότε οι Αθηναίοι εντόπισαν και τιμώρησαν εκείνους που είχαν δολοφονήσει τον Ικάριο, ενώ καθιέρωσαν και μία εορτή κατά την οποία κρεμούσαν χωρίς να απαγχονίζουν κόρες πάνω σε δέντρα. Αργότερα, αντικατέστησαν τις κόρες με εικόνες. Από τον μύθο αυτό δημιούργησαν και οι Ρωμαίοι δικό τους αντίστοιχο παρόμοιο μύθο, με την Εντωρία στη θέση της Ηριγόνης.
Στον ουρανό
Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο αστερισμός και ζώδιο Παρθένος είναι η Ηριγόνη, κάτι που εμφανίζεται και στην «αποθέωσιν» που έγραψε ο Βιργίλιος για τον πάτρωνά του Οκταβιανό Αύγουστο. Η Ηριγόνη υποτίθεται ότι μεταφέρθηκε στα ουράνια μαζί με τον πατέρα της Ικάριο, που είναι ο Βοώτης. Εξάλλου, ο αστεροειδής 163 Ηριγόνη (163 Erigone) πήρε το όνομά του από την τραγική θυγατέρα του Ικαρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Soundgarden
Οι Soundgarden ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στο Σιάτλ το 1984, από τον τραγουδιστή Κρις Κορνέλ, τον κιθαρίστα Κιμ Τάγιλ και τον μπασίστα Χίρο Γιαμαμότο.
Αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του μουσικού κινήματος του grunge, όντας το πρώτο συγκρότημα του είδους που υπέγραψε σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, την A&M Records, το 1988.
Η μεγαλύτερη τους επιτυχία ήλθε με τον δίσκο Superunknown το 1994, ο οποίος ανέβηκε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και περιείχε τα σινγκλ Black Hole Sun και Spoonman, τα οποία κέρδισαν βραβείο Γκράμι.
Το 1997, οι Soundgarden διαλύθηκαν. Επανενώθηκαν το 2010, κυκλοφορώντας το άλμπουμ King Animal δύο χρόνια αργότερα.
Στις 17 Μαΐου του 2017, ο τραγουδιστής Κρις Κορνέλ αυτοκτόνησε στο ξενοδοχείο όπου διέμενε, σημαίνοντας έτσι πιθανή διάλυση του συγκροτήματος.
Πρώιμα χρόνια
Οι Soundgarden υπέγραψαν στην δισκογραφική εταιρεία Sub Pop το καλοκαίρι του 1987 και κυκλοφόρησαν το σινγκλ Hunted Down, πριν συνεχίσουν με το ΕΡ Screaming Life τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία, μαζί με το ΕΡ Fopp του 1988, ανέβασαν την δημοτικότητα των Soundgarden, οι οποίοι υπέγραψαν στην SST για το άλμπουμ Ultramega OK. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου 1988 και έλαβε θετικές κριτικές από τα έντυπα του σκληρού ήχου.
Το συγκρότημα αποφάσισε να υπογράψει σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, κυκλοφορώντας μέσω της A&M Records το Louder Than Love τον Σεπτέμβριο του 1989. Μία αρχική επιτυχία ήλθε προς το στρατόπεδο των Soundgarden, αφού ο δίσκος σκαρφάλωσε ως το #108 των τσαρτ του Billboard και έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Γκράμι. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ο Γιαμαμότο αποχώρησε για να επιστρέψει στις σπουδές του και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον πρώην κιθαρίστα των Nirvana, Τζέισον Έβερμαν και στην συνέχεια από τον Μπεν Σέπερντ, στις αρχές του 1990.
Επιτυχία
Ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο Badmotorfinger ανέβηκε στο #39, αλλά επισκιάστηκε από την απρόσμενη επιτυχία του Nevermind των Nirvana, το οποίο κυκλοφόρησε τον ίδιο μήνα. Οι πωλήσεις του άλμπουμ ανέβηκαν ακόμη περισσότερο μετά την περιοδεία τους με τους Guns N' Roses, πριν εκτιναχθούν με την έκρηξη του grunge. Το ίδιο διάστημα, οι Κορνέλ και Κάμερον συνεργάστηκαν με μέλη των Pearl Jam για τους Temple of the Dog, τιμώντας την μνήμη του τραγουδιστή Άντριου Γουντ των Mother Love Bone. Ο ομώνυμος δίσκος ανέβηκε στην πέμπτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και ανέβασε περαιτέρω την δημοτικότητα τους.
Το Superunknown του 1994 ανέβηκε στο #1 στις Ηνωμένες Πολιτείες από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του και βραβεύθηκε ως πενταπλά πλατινένιο. Το άλμπουμ κέρδισε δύο βραβεία Γκράμι για τα σινγκλ Black Hole Sun και Spoonman. Παρ' όλα αυτά, κατά την ευρωπαϊκή τους περιοδεία, κατακρίθηκαν ως απαθείς και απόμακροι, δημιουργώντας φήμες ότι το συγκρότημα δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία στις ζωντανές του εμφανίσεις.
Οι Soundgarden επέστρεψαν τo 1996 με το Down on the Upside, το οποίο έφθασε ως το #2. Παρά τις αρχικά μεγάλες πωλήσεις του, το άλμπουμ δεν περιείχε ένα πολύ επιτυχημένο σινγκλ, δεχόμενο πλήγμα από την παρακμή του grunge. Το συγκρότημα διατήρησε ένα φανατικό κοινό, με το άλμπουμ να φτάνει τελικά σε επίπεδο πλατινένιου δίσκου. Εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Lollapalooza, αλλά δεν κατάφεραν να πλησιάσουν την επιτυχία του προηγούμενού τους άλμπουμ.
Διάλυση και σόλο καριέρες
Μετά το τέλος της περιοδείας για το Down on the Upside, οι Soundgarden ανακοίνωσαν την διάλυση τους στις 9 Απριλίου του 1997. thumb|230px|Ο Ματ Κάμερον σε συναυλία Κατά την διάρκεια της επόμενης δεκαετίας, ο Κορνέλ ηχογράφησε τρεις προσωπικούς δίσκους, ενώ συμμετείχε και στους Audioslave με πρώην μέλη των Rage Against the Machine. Ο Κάμερον περιόδευσε με το πρότζεκτ Wellwater Conspiracy και συνεργάστηκε με ονόματα όπως οι The Smashing Pumpkins και οι Pearl Jam. Ο Τάγιλ συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Κάμερον, ο Ντέιβ Γκρολ, ο Στιβ Φισκ και το τρίο Boris. Ο Σέπερντ συμμετείχε στους Wellwater Conspiracy και συνεργάστηκε με τον Μαρκ Λάνεγκαν των Screaming Trees.
Επανένωση
Το συγκρότημα ανακοίνωσε την επανένωση του το 2010 για μερικές ζωντανές εμφανίσεις, μεταξύ αυτών και στο φεστιβάλ Lollapalooza, ενώ κυκλοφόρησαν την συλλογή Telephantasm. Ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο Live on I-5, το πρώτο της καριέρας τους, ηχογραφημένο το 1996.
Η επιστροφή τους στην δισκογραφία πραγματοποιήθηκε με το άλμπουμ King Animal στις 13 Νοεμβρίου του 2012, το οποίο σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση του Billboard. Το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία για την προώθηση του μέσα στο 2013, με τον Κάμερον να μην μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους στα τέλη της χρονιάς λόγω υποχρεώσεων με τους Pearl Jam, δίνοντας προσωρινά την θέση του στον Ματ Τσάμπερλεν για κάποιες συναυλίες.
Το 2014, γιόρτασαν την εικοστή επέτειο της κυκλοφορίας του Superunknown με την έκδοση ενός box-set με τίτλο Echo of Miles: Scattered Tracks Across the Path.
Στις 17 Μαΐου του 2017, έπειτα από συναυλία των Soundgarden, ο τραγουδιστής Κρις Κόρνελ, από το δωμάτιο ξενοδοχείου όπου διέμενε, τηλεφώνησε στη γυναίκα του, Βίκη Καραγιάννη. Της επαναλάμβανε ότι είναι κουρασμένος και ότι είχε πάρει μερικά ηρεμιστικά παραπάνω, ενώ μασούσε τα λόγια του. Η σύζυγός του ανησύχησε και είπε στον σωματοφύλακα του Κορνέλ να τον ελέγξει. Ο Κορνέλ βρέθηκε νεκρός στο μπάνιο του. Η επίσημη αιτία θανάτου είναι αυτοκτονία δια απαγχονισμού. Βρέθηκαν διάφορες ουσίες στον οργανισμό του. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν πολλοί μουσικοί της grunge σκηνής και όχι, ηθοποιοί και φίλοι. Ο θάνατος του καλλιτέχνη σήμανε την ματαίωση της περιοδείας και πιθανώς την διάλυση του συγκροτήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σιάτλ Κατηγορία:Grunge συγκροτήματα
ΑΕΔ
Το αρκτικόλεξο ΑΕΔ μπορεί να αναφέρεται:
Σταθμός Αχαΐας
Ο Σταθμός είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σαγαίικων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Σαγαίικων.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αναπτύχθηκε, όταν μετακινήθηκε εκεί από τον παρακείμενο οικισμό του Αποστόλου ο σιδηροδρομικός σταθμός, ώστε να βρίσκεται πιο κοντά στο χωριό των Σαγαίικων. Αποκαλείται και Σταθμός Σαγαίικων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Παναγιώτης Πετράκης
Ο Παναγιώτης Πετράκης (Χαλάνδρι 27 Νοεμβρίου 1976- ) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Η καταγωγή του είναι από το Πάνορμο Ρεθύμνου Κρήτης. Το πρώτο του όνειρο για το επάγγελμα που ήθελε να ακολουθήσει ήταν σε ηλικία 5 ετών, οπότε ανακοίνωσε στους γονείς του πως θέλει να γίνει δεσπότης. Όσο μεγάλωνε άλλαξε πολλά επαγγέλματα, όπως δημοσιογράφος, δικηγόρος, καθηγητής αγγλικών και σχεδιαστής. Τελικά αποφάσισε να γίνει ηθοποιός μετά από την παρότρυνση των καθηγητών και των γονιών του.
Έτσι σπούδασε στην Δραματική Σχολή Βεάκη. Αργότερα κέρδισε μια υποτροφία στο Ίδρυμα Φούλμπραϊτ στην Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε μουσικό θέατρο, ενώ έκανε μαθήματα κλασικού τραγουδιού με τον βαρύτονο Κώστα Πασχάλη.
Καριέρα
Έχει πραγματοποιήσει συναυλίες σε Ελλάδα, Κύπρο και Αμερική. Είναι μέλος της Λαϊκής Ορχήστρας "Μίκης Θεοδωράκης", έχει συνεργαστεί με τον Μίμη Πλέσσα και ήταν στο πλευρό της Νατάσας Θεοδωρίδου και της Μαρινέλλας στον "Βοτανικό" στην Αθήνα και της Εύης Σιαμαντά στο "Love Casual Living" στην Θεσσαλονίκη.
Τον Ιανουάριο του 2011 αναδείχτηκε ο μεγάλος νικητής στο τηλεοπτικό παιχνίδι με φιλανθρωπικό χαρακτήρα Just the 2 Of Us από το Mega Channel με την Ελένη Φουρέιρα.
Το καλοκαίρι του 2012 συνεργάστηκε με τη Ματθίλδη Μαγγίρα, τον Μάκη Δελαπόρτα και τη Ζέτα Δούκα στη μουσικοθεατρική παράσταση "7 τραγούδια θα σου πω" αφιερωμένη στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς ακολούθησε μία σειρά από εμφανίσεις του Παναγιώτη με την Έλενα Χριστοδούλου και τη Χριστίνα Παντελή στο Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum στο Θησείο. Το χειμώνα 2012/2013 συνεργάστηκε με την Ελένη Δήμου, τη Χαρά Κεφαλά, τον Μιχάλη Μαρίνο και τον Μάκη Δελαπόρτα στη μουσική παράσταση με τίτλο "Μέρες Ραδιοφώνου" στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο στην Αθήνα και στο Regency Casino στη Θεσσαλονίκη. Τη Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά του με τη Νίνα Λοτσάρη.
Τον Μάρτιο του 2013 πρωταγωνιστούσε στη ροκ όπερα "Δαίμονες" του Νίκου Καρβέλα και του Σταύρου Σιδερά μαζί με την Άννα Βίσση στο Θέατρο Παλλάς. Τον χειμώνα του '13-'14 συμμετείχε στη μουσική παράσταση "Αντιθέσεις" μαζί με την Ελένη Δήμου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Συμμετείχε στη μουσική παράσταση "Μέρες Ραδιοφώνου" με τους: Ελένη Δήμου, Μάκη Δελαπόρτα, Άριελ Κωνσταντινίδη, Θεοχάρη Ιωαννίδη, Ευδοκία Μωυσίδου και Σταύρο Σαλαμπασόπουλο στο Θέατρο Βεργίνα του Regency Casino Thessaloniki. Πρωταγωνιστoύσε στο μιούζικαλ "Πρισίλα, η βασίλισσα της ερήμου" στο Θέατρο Badminton μαζί με τους Γιώργο Καπουτζίδη και Φώτη Σεργουλόπουλο. Συμμετείχε στη μουσική παράσταση "Μέρες ραδιοφώνου" με τους: Ελένη Δήμου, Μάκη Δελαπόρτα, Άριελ Κωνσταντινίδη, Μέμο Μπεγνή, Βαλάντω Τρύφωνος και Στέφανο Οικονόμου στο Μουσικό Προαύλιο του Θεάτρου Badminton.
Τον χειμώνα 2014-2015 συμμετείχε με τη Νίνα Λοτσάρη στο "Dynasty, the show" στο Casablanca Music Hall, ενώ η μουσική παράσταση ανέβηκε και στο Θέατρο Βεργίνα του Regency Casino Thessaloniki. Την Άνοιξη και το καλοκαίρι του 2015 πραγματοποίησε εμφανίσεις στην Αττική και τη Χαλκίδα με τη μουσική παράσταση "Μα είναι και ένα μονοπάτι πονηρό...". Μαζί του η Μάγδα Βαρούχα. Το καλοκαίρι του 2015 συμμετείχε στη μουσική παράσταση "Μέρες ραδιοφώνου" που περιόδευσε ανά την Ελλάδα μαζί με τους: Μάκη Δελαπόρτα, Νίνα Λοτσάρη, Νεφέλη Ορφανού, Ματθίλδη Μαγγίρα, Κρίστυ Κουπάτο και Αντώνη Λουδάρο. Τα Δευτερότριτα του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου 2015 πρωταγωνιστούσε στη θεατρική παράσταση "Δανάη" μαζί με την Άννα Φόνσου και την Ευσταθία στον πολυχώρο Αθηναΐς. Το Νοέμβριο του 2015 συμμετείχε στη μουσική παράσταση (Αφιέρωμα στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης) "Ευτυχείτε" μαζί με τους: Μάκη Δελαπόρτα, Κωνσταντίνα, Εύη Σιαμαντά και Μέμο Μπεγνή στο Θέατρο Βεργίνα του Regency Casino Thessaloniki. Η παράσταση επαναλήφτηκε και το Φεβρουάριο μετά την επιτυχία που είχε.
Το Φεβρουάριο του 2016 η μουσική παράσταση "Ευτυχείτε" μεταφέρεται στην πρωτεύουσα και πιο συγκεκριμένα στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Αυτή τη φορά συντελεστές της παράστασης είναι οι: Μάκης Δελαπόρτας, Κωνσταντίνα, Παναγιώτης Πετράκης, Εύη Σιαμαντά και Δώρος Δημοσθένους.
Το χειμώνα του 2017 ο Παναγιώτης Πετράκης συμμετέχει στην παράσταση "Show me the world" του Πάνου Αμαραντίδη στο Regency Casino Thessaloniki με τη Μελίνα Ασλανίδου, τον Μιχάλη Μαρίνο και την Εύη Σιαμαντά. Επίσης, συμμετέχει ως guest star στη μουσική παράσταση της Ελένης Καρακάση "Τα θανατερά" στο ΣΦΙΓΓΑ Music Theater. Ο Παναγιώτης Πετράκης το χειμώνα του ίδιου έτους συμμετέχει στη μουσική παράσταση "Cine Musical" του Πάνου Αμαραντίδη με τον Μέμο Μπεγνή και την Εύη Σιαμαντά. Το καλοκαίρι του 2017 συμμετείχε στη μουσική παράσταση "CineMusical" με την Τίνα Αλεξοπούλου και τον Κώστα Μπουγιώτη. Επίσης, πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση "Το φως του γκαζιού" στο Θέατρο Βεάκη μαζί με τον Στέφανο Κυριακίδη, την Τάνια Τρύπη, τη Μελίνα Βαμβακά και την Αλίκη Μπομποτά, ενώ τον Οκτώβριο του 2017 έκαναν περιοδεία σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 2017 έκανε δύο βραδιές αφιερωμένες στην ισπανική μουσική στο El Convento del Arte. Από τον Νοέμβριο του 2017 έως και τον Μάρτιο του 2018 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση "Γοργόνες και μάγκες" στο Θέατρο Broadway στον ρόλο του Νικολή, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε περιοδεία ανά την Ελλάδα και την Κύπρο.
Από το Νοέμβριο του 2018 έως και το Μάρτιο του 2019 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση "Η νεράϊδα και το παλικάρι" στο Θέατρο Broadway στο ρόλο του Μανούσου Βροντάκη, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε περιοδεία ανά την Ελλάδα και την Κύπρο. Συμπρωταγωνίστριά του στο θεατρικό σανίδι η Μαρία Κορινθίου. Μουσική και αφήγηση ο Κρητικός λυράρης Νίκος Ζωιδάκης.
Τον Απρίλιο του 2019 κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι με τίτλο "Το θέλω" σε μουσική Ανδρέα Λάμπρου και στίχους Άρη Δαβαράκη. Το 2019 ο Παναγιώτης πρωταγωνιστούσε στην παράσταση "Hairspray" στο Θέατρο Ακροπόλ ενσαρκώνοντας τον ρόλο του Κόρνι Κόλινς μαζί με τον Μάρκο Σεφερλή, τον Κώστα Κόκλα, την Ντορέττα Παπαδημητρίου, τον Ησαΐα Ματιάμπα, την Κατερίνα Σούσουλα, τον Βαγγέλη Κακουριώτη και μια πλειάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών.
Την περίοδο 2021-2022 πρωταγωνιστούσε στην παράσταση "Η κυρία επιθεώρηση" στο Θέατρο Βέμπο με τους Μάκη Δελαπόρτα, Γιάννη Ζουγανέλη, Κώστα Μακεδόνα, Ελένη Καστάνη, Ζέτα Δούκα, Νίνα Λοτσάρη και Πηνελόπη Αναστασόπουλου!
Το Μάιο και τον Ιούνιο του 2022 πρωταγωνιστούσε στην παράσταση των Μάκη Δελαπόρτα και Στέλιου Παπαδόπουλου "ΕδώΓελάμε.GR" στο Θέατρο Βεργίνα στη Θεσσαλονίκη μαζί με τους: Γιάννη Ζουγανέλη, Ελένη Καστάνη, Σπύρο Μπιμπίλα, Τάνια Τρύπη, Βίκυ Κάβουρα, Θοδωρή Πανά και τον Μάκη Δελαπόρτα. Το χειμώνα 2022-2023 πρωταγωνιστούσε στην παράσταση "Γεια-The Musical" στο Θέατρο Ριάλτο με την Αλέκα Κανελλίδου, την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, την Τζώρτζια Κεφαλά, την Τραϊάνα Ανανία, τη Δανάη Τσιρώνη, τον Κωνσταντίνο Ελματζίογλου, τον Άρη Μακρή και μια πλειάδα εξαιρετικών καλλιτεχνών.
Έχει κυκλοφορήσει το single του με τίτλο "Το θέλω", ενώ στο παρελθόν έχει βγάλει άλλα 6 με τίτλο "Η ζωή γυναίκα", "Τα όνειρα εκδικούνται", "Κλεψύδρα", "I dance", "Sin girl", "Στην πρώτη γραμμή".
Ομάδα "Χορικά"
Με την ομάδα "Χορικά" έχει συμμετάσχει στις παρακάτω παραστάσεις:
Τηλεοπτικές εμφανίσεις
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Αυγή Ηλείας
Η Αυγή είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 125 μέτρων, στις νότιες όχθες του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 29 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 64,5 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πορτών). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 59 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Κάτω Λουκάβιτσα και υπήχθη στον τότε δήμο Εφύρας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Εφύρας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Αποτέλεσε έδρα του τότε δήμου Πηνειίων τις χρονικές περιόδους 8/3/1841-19/9/1849 και 27/5/1864-12/6/1865. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κάτω Λουκαβίτσης (μετέπειτα Αυγής), όντας η έδρα της, και αποτελούσε την ομώνυμη Κοινότητα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Πήρε τη σημερινή του ονομασία με το ΦΕΚ 287Α της 10ης Οκτωβρίου 1955, όπως και η Κοινότητα. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Αυγής του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Αυγής του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Φθόριο
Το φθόριο (λατινικά: fluorum, αγγλικά: fluorine) είναι το χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 9 και χημικό σύμβολο F. Το φθόριο είναι εξαιρετικά δραστικό και δηλητηριώδες χημικό στοιχείο. Το χημικά καθαρό φθόριο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι ανοιχτοκίτρινο διατομικό αέριο. Είναι το ελαφρύτερο από τα αλογόνα και το πιο ηλεκτραρνητικό από όλα τα χημικά στοιχεία. Το φθόριο είναι το 24o σε αφθονία χημικό στοιχείο στο γνωστό σύμπαν και το 13o σε αφθονία στο φλοιό της Γης. Έχει πλούσια χημεία, σχηματίζοντας χημικές ενώσεις σχεδόν με όλα τα άλλα χημικά στοιχεία, ακόμη και με κάποια από τα ευγενή αέρια.
Ο φθορίτης (φθοριούχο ασβέστιο, CaF2), που είναι η κύρια ορυκτή πηγή του φθορίου, περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1529. Εκείνη την εποχή το λατινικό ρήμα fluo, που στα ελληνικά σημαίνει «ρέω», συσχετίστηκε με φθοριούχα πετρώματα, γιατί όταν τα πρόσθεταν σε ορυκτά μετάλλων χαμήλωνε τις θερμοκρασίες τήξης τους, κατά τη διάρκεια σύντηξης. Για πρώτη φορά προτάθηκε ότι είναι χημικό στοιχείο το 1811, αλλά αποδείχθηκε δύσκολη και (ιδιαίτερα) επικίνδυνη η προσπάθεια να διαχωριστεί από τις ενώσεις του. Αρκετοί από τους πρώτους πειραματιστές που το επιχείρησαν σκοτώθηκαν ή κάηκαν άσχημα κατά τις απόπειρές τους να το διαχωρίσουν. Το 1886, όμως, ο γάλλος χημικός Ανρί Μουασάν (Henri Moissan) πέτυχε να απομονώσει στοιχειακό φθόριο, χρησιμοποιώντας ηλεκτρόλυση σε χαμηλή θερμοκρασία, μια διεργασία που χρησιμοποιείται ακόμη από τη σύγχρονη βιομηχανική παραγωγή του φθορίου. Η κυριότερη βιομηχανική εφαρμογή του στοιχειακού φθορίου είναι ο εμπλουτισμός του ουρανίου, ο οποίος άρχισε να εφαρμόζεται από το Πρόγραμμα Μανχάταν, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξαιτίας του υψηλού κόστους διαχωρισμού του καθαρού χημικού στοιχείου από τις ενώσεις του, σχεδόν σε όλες τις εμπορικές εφαρμογές του το φθόριο παραμένει σε μορφή κάποιας ένωσής του, κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας. Περίπου το μισό από την ποσότητα φθορίτη που εξορύσσεται χρησιμοποιείται στη χαλυβουργία. Το άλλο μισό μετατρέπεται σε υδροφθόριο, ένα επικίνδυνο οξύ, που είναι πρόδρομη ένωση για πολλά φθοριούχα χημικά προϊόντα. Η κύρια χρήση του υδροφθορίου είναι στη σύνθεση διαφόρων φθοριούχων οργανικών ενώσεων και στην παραγωγή κρυολίτη, ενός ανόργανου υλικού νευραλγικής σημασίας για την παραγωγή του αλουμινίου. Οι οργανικές ενώσεις του φθορίου έχουν πολύ υψηλή χημική και θερμική σταθερότητα. Οι εμπορικά σπουδαιότερες από τις οργανικές ενώσεις του φθορίου είναι διάφορα φθοριούχα ψυκτικά αέρια, και με τη μορφή του τεφλόν, η ηλεκτρική μόνωση και τα μαγειρικά σκεύη. Αρκετά σύγχρονα φαρμακευτικά, όπως η ατορβαστατίνη (Lipitor) και η φθορεξετίνη (Prozac), περιέχουν φθόριο. Τα φθοριούχα ανιόντα, όταν εφαρμόζονται απευθείας στα δόντια, μειώνουν τη φθορά τους. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται σε οδοντόκρεμες και στη φθορίωση του πόσιμου νερού. Η μεγαλύτερη σύγχρονη χρήση του στοιχειακού φθορίου είναι ο εμπλουτισμός ουρανίου, που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και πιο συγκεκριμένα με το Πρόγραμμα Μανχάταν. Οι παγκόσμιες πωλήσεις φθοριούχων χημικών προϊόντων εκτιμούνται σε πάνω από 15 δισεκατομμύρια δολάρια (ΗΠΑ) ετησίως.
Οι φθοράνθρακες είναι γενικά αέρια του θερμοκηπίου με δυναμικά παγκόσμιας θέρμανσης 100 ως 20.000 φορές μεγαλύτερα από το αντίστοιχο του διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Ειδικά το εξαφθοριούχο θείο (SF6), ένα μονωτικό αέριο που χρησιμοποιήθηκε σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, έχει δυναμικό παγκόσμιας θέρμανσης, περίπου 20.000 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του διοξειδίου του άνθρακα. Επιπλέον, οι φθοριούχες οργανικές ενώσεις αντέχουν πολύ στο περιβάλλον, εξαιτίας της μεγάλης ισχύος του δεσμού άνθρακα - φθορίου. Το δυναμικό επίδρασης στην υγεία των περισσοτέρων επίμονων αυτών ενώσεων είναι ακαθόριστο. Ενώ μερικά φυτά και βακτήρια συνθέτουν φθοριούχες οργανικές ενώσεις ως αμυντικά δηλητήρια εναντίον των φυτοφάγων, το φθόριο δεν έχει μεταβολικό ρόλο στα θηλαστικά.
Είναι το πιο δραστικό από όλα τα στοιχεία. Για παράδειγμα, οξειδώνει ταχύτατα τους υδρογονάνθρακες σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ (συγκριτικά) το οξυγόνο χρειάζεται και κάποιο σπινθήρα για να αρχίσει την καύση. Γι' αυτό το στοιχειακό φθόριο είναι πάρα πολύ επικίνδυνο, πολύ περισσότερο από τα άλλα αλογόνα, ακόμη και από το χλώριο, που χρησιμοποιήθηκε ως χημικό όπλο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ηλεκτρονιακή διαμόρφωση
thumb|Απλοποιημένη ηλεκτρονιακή δομή του ατόμου του φθορίου. Τα άτομα του φθορίου έχουν εννέα ηλεκτρόνια, δηλαδή ένα μόνο λιγότερο από το ευγενές αέριο νέο (Ne), και η ηλεκτρονιακή του διαμόρφωση είναι 1s²2s²2p⁵, δηλαδή τα δύο ηλεκτρόνια βρίσκονται στην εσωτερική του στοιβάδα και τα υπόλοιπα επτά (7) στην εξωτερική, οπότε του χρειάζεται ένα  μόνο για να αποκτήσει ηλεκτρονιακή διαμόρφωση ευγενούς αερίου. Τα εξωτερικά ηλεκτρόνια είναι αναποτελεσματικά στην κάλυψη του ατομικού πυρήνα, με αποτέλεσμα υψηλό αποτελεσματικό πυρηνικό φορτίο 9 - 2 = 7. Αυτό το φαινόμενο επηρεάζει τις φυσικές ιδιότητες του ατόμου του φθορίου.
Η ενέργεια πρώτου ιονισμού του φθορίου είναι η τρίτη υψηλότερη ανάμεσα στα χημικά στοιχεία, μετά από τις αντίστοιχες του ηλίου (He) και του νέου (Ne), γεγονός που δυσκολεύει την αφαίρεση ηλεκτρονίων από ουδέτερα άτομα φθορίου. Έχει επίσης υψηλή ηλεκτρονιακή συγγένεια, καθώς έχει τη δεύτερη αντίστοιχη, μετά από μόνο το χλώριο (Cl), γι' αυτό και τείνει να προσλάβει ένα ηλεκτρόνιο και να σχηματίσει ανιόν (F-), που είναι ισοηλεκτρονιακό με το ευγενές αέριο νέο. Έχει την υψηλότερη ηλεκτραρνητικότητα από όλα τα χημικά στοιχεία, οπότε είναι αδύνατο να οξειδωθεί.
Χημική δραστικότητα
Ο χημικός δεσμός του διφθορίου (F2) είναι σχετικά ασθενής, με ενέργεια δεσμού, πολύ μικρότερη από από αυτές του διχλωρίου (Cl2) ή του διβρωμίου (Br2), και παρόμοιος σε ευκολία διάσπασης με το χημικό δεσμό οξυγόνου - οξυγόνου στα υπεροξείδια. Για το λόγο αυτό, το μόριο του στοιχειακού φθορίου εύκολα διασπάται για να αντιδράσουν τα άτομά του με άτομα άλλων χημικών στοιχείων. Από την άλλη, οι χημικοί δεσμοί των ατόμων φθορίου με άτομα των περισσότερων άλλων χημικών στοιχείων είναι πολύ ισχυροί, εξαιτίας της μεγάλης ηλεκτραρνητικότητας του φθορίου. Ο συνδυασμός εύκολης διάσπασης του μορίου του διφθορίου και του σχηματισμού ισχυρών χημικών δεσμών με τα περισσότερα άλλα χημικά στοιχεία κάνει το φθόριο εξαιρετικά δραστικό. Πολλές ουσίες που γενικά θεωρούνται αδρανείς, όπως τα ρινίσματα χάλυβα, τα θραύσματα γυαλιού, ή οι ίνες αμιάντου, αντιδρούν τάχιστα με ψυχρό αέριο φθόριο. Το ξύλο, ακόμη και το νερό, καίγονται με φλόγες όταν επιδρούν με ένα ρεύμα αερίου φθορίου, χωρίς την ανάγκη χρήσης ενός σπινθήρα.
Οι αντιδράσεις του στοιχειακού φθορίου με μέταλλα απαιτούν διαφορετικές συνθήκες, που εξαρτώνται από το κάθε μέταλλο. Πολλά από τα μέταλλα, όπως το αργίλιο, ο σίδηρος και ο χαλκός πρέπει να βρίσκονται σε μορφή ρινισμάτων για να υπερβούν την παθητικοποίηση, δηλαδή το προστατευτικό επιφανειακό στρώμα φθοριούχου μετάλλου που σχηματίζεται με την άμεση έκθεση του μετάλλου στο φθόριο. Τα αλκαλιμέταλλα, όπως το νάτριο, αντιδρούν με το φθόριο με έκρηξη. Οι αλκαλικές γαίες, όπως το ασβέστιο, αντιδρούν με το φθόριο με κάπως λιγότερο δραματικό τρόπο. Τα ευγενή μέταλλα, όπως ο χρυσός, ο λευκόχρυσος, κ.τ.λ., αντιδρούν λιγότερο γρήγορα, απαιτώντας καθαρό αέριο φθόριο στους 300-450 °C.
Το φθόριο αντιδρά με έκρηξη με το υδρογόνο, κατά τρόπο παρόμοιο με αυτόν που αντιδρά με τα αλκαλιμέταλλα. Τα άλλα αλογόνα αντιδρούν γρήγορα με το αέριο φθόριο, όπως κάνει και το βαρύ ευγενές αέριο ραδόνιο. Τα ελαφρύτερα ευγενή αέρια, ξένο και κρυπτό, αντιδρούν απευθείας με το φθόριο κάτω από ειδικές συνθήκες. Το αέρια οξυγόνο και φθόριο δεν αντιδρούν κανονικά, αλλά μπορούν να συνδυαστούν με τη χρήση ηλεκτρικής εκκένωσης, υπό χαμηλές πιέσεις και θερμοκρασίες. Τα προϊόντα της ένωσης οξυγόνου και φθορίου μπορεί να είναι ασταθή και τείνουν να διασπαστούν και πάλι σε φθόριο και οξυγόνο, όταν θερμανθούν. Το στοιχειακό άζωτο, με τον πολύ ισχυρό τριπλό δεσμό που έχουν τα μόριά του, απαιτεί ηλεκτρική εκκένωση και πολύ υψηλές θερμοκρασίες για να αντιδράσει με το φθόριο, για να σχηματίσει ωστόσο το τελικό προϊόν, το τριφθοριούχο άζωτο (NF3), που είναι αρκετά σταθερό. Η αμμωνία (NH3) μπορεί να αντιδράσει με έκρηξη με το φθόριο.
Ο άνθρακας, με τις αλλομορφές του γραφίτη ή του διαμαντιού, δεν αντιδρά με αέριο φθόριο στη θερμοκρασία δωματίου (20°C, 1 atm). Πάνω από τους 400°C, ο γραφίτης αντιδρά με το φθόριο για να σχηματίσει ένα στερεό πολύ ποικίλης σύνθεσης που ονομάζεται μονοφθοριούχος άνθρακας. Σε υψηλότερες θερμοκρασίες, αρχίζουν να παράγονται αέριοι φθοράνθρακες και η χημική αντίδραση αρχίζει να μετατρέπεται σε έκρηξη. Το μονοξείδιο του άνθρακα και το διοξείδιο του άνθρακα αντιδρούν με το φθόριο στη θερμοκρασία δωματίου ή λίγο πιο υψηλή. Οι οργανικές χημικές ενώσεις, όπως τα αλκάνια, αντιδρούν ισχυρά όταν εκτίθενται στο φθόριο. Ακόμη και πλήρως αλογονωμένα οργανικά μόρια, όπως ο κανονικά χημικά αδρανής τετραχλωράνθρακας, μπορεί να εκραγεί, παρουσία αέριου φθορίου.
Τα άλλα στερεά αμέταλλα ή μεταλλοειδή, όπως το βόριο, το πυρίτιο, το αρσενικό, το θείο, το γερμάνιο, ο φωσφόρος, το σελήνιο και το τελλούριο, «καίγονται» με φλόγα στη θερμοκρασία δωματίου με φθόριο. Το υδρόθειο και το διοξείδιο του θείου αντιδρούν γρήγορα με το φθόριο. Η τελευταία αντίδραση μπορεί να γίνει με έκρηξη. Το θειικό οξύ αντιδρά με το φθόριο με πολύ μεγαλύτερη βραδύτητα.
Ισότοπα του φθορίου
Παρόλο που το φθόριο έχει πολλαπλά ισότοπα, μόνο ένα από αυτά, το 19F είναι σταθερό, ενώ τα άλλα είναι βραχύβια και τεχνητά. Έτσι, το φυσικό φθόριο είναι «μονοϊσοτοπικό» στοιχείο.
Από τα βραχύβια τεχνητά ραδιοϊσότοπα του φθορίου, το μακροβιότερο είναι το 18F, που είναι β+ ραδιενεργό με ημιζωή 110 λεπτά της ώρας και έχει μια σημαντική εμπορικά εφαρμογή: Σημαντική πηγή ποζιτρονίων, που χρησιμοποιούνται στην ποζιτρονική τομογραφία.
Ιστορία
Το ορυκτό φθορίτης, που αποτελείται κυρίως από φθοριούχο ασβέστιο (CaF2), περιγράφηκε το 1530 από τον Γκεόργκιους Αγκρικόλα για τη χρήση του ως ρευστοποιητή.
Οι ρευστοποιητές χρησιμοποιούνται για να διευκολύνουν την τήξη μετάλλων ή ορυκτών. Η ετυμολογία του ονόματος του στοιχείου στα αγγλικά αντανακλά την ιστορία του: Είναι «fluorine», από το «fluere», που σημαίνει ρέω. Το 1670 ο Schwanhard βρήκε ότι το γυαλί διαβρώνεται όταν εκτίθεται σε φθορίτη, κάτι που σήμαινε ότι συμπεριφερόταν σαν οξύ. Ο Καρλ Βίλχελμ Σέελε και πολλοί μεταγενέστεροι ερευνητές, που περιλαμβάνουν τους Χάμφρι Ντέιβι (Humphry Davy), Καρολίν Μενάρ (Caroline Menard) Ζοζέφ Λουί Γκέι-Λουσάκ, (Joseph Louis Gay-Lussac), Αντουάν Λαβουαζιέ (Antoine Lavoisier) και Λουί Ζακ Τενάρ (Louis Jacques Thenard). Όλοι αυτοί πειραματίστηκαν με το υδροφθορικό οξύ (HF) που εύκολα παράγεται με την επίδραση πυκνού θειικού οξέος (H2SO4) σε φθορίτη, κατά την αντίδραση:
Έχοντας την εξαιρετικά υψηλή του δραστικότητα, το στοιχειακό φθόριο δεν είχε απομονωθεί παρά μόνο πολλά χρόνια μετά την ταυτοποίηση του φθορίτη. Η διαδικασία αυτή είναι εφικτή μόνο ηλεκτρολυτικά και κάτω από εξαιρετικά προσεκτικές συνθήκες, αφού το παραγόμενο διφθόριο αντιδρά, συχνά βίαια, με πάρα πολλά υλικά, ακόμη και με τα ευγενή αέρια. Τελικά, το 1886 κατορθώθηκε η απομόνωση του διφθορίου από τον Ανρί Μουασάν (Henri Moissan), έπειτα από πολύχρονες (περίπου 74 χρόνων) αποτυχημένες προσπάθειες πολλών άλλων χημικών. Πράγματι η απόπειρα απομόνωσης του διφθορίου από το υδροφθόριο σκότωσε ή τύφλωσε πολλούς από αυτούς τους δύστυχους, που ονομάσθηκαν «μάρτυρες του φθορίου». Για τον ίδιο τον Μουασάν, πάντως, υπήρξε η αιτία να κερδίσει το βραβείο Νόμπελ Χημείας του 1906.
Η πρώτη μεγάλης κλίμακας παραγωγή διφθορίου άρχισε για την υποστήριξη του προγράμματος Μανχάτταν, όπου η ένωση εξαφθοριούχο ουράνιο (UF6) επιλέχθηκε σαν η ένωση του ουρανίου που θα επέτρεπε τον ισοτοπικό διαχωρισμό 235U και 238U. Και σήμερα χρησιμοποιείται επίσης, μέσω αέριας διάχυσης ή διαπίδυσης για τον εμπλουτισμό του ουρανίου για παραγωγή πυρηνικών εφαρμογών, κυρίως ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ισχύος. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος Μανχάτταν ανακαλύφθηκε ακόμη ότι το εξαφθοριούχο ουράνιο σταδιακά διασπάται σε τετραφθοριούχο ουράνιο (UF4) και διφθόριο (F2). Το πρόβλημα διάβρωσης που προκλήθηκε από αυτό, λύθηκε με την ηλεκτρολυτική επίχριση νικελίου του σωλήνα που μετέφερε το εξαφθοριούχο ουράνιο, οπότε σχηματιζόταν ένα λεπτό στρώμα φθοριούχου νικελίου, που εμπόδιζε την παραπέρα διάβρωση του νικελίου και των άλλων υλικών του περιβάλλοντος. Αργότερα βρέθηκε ότι καλύτερο αποτέλεσμα είχε η χρήση του τεφλόν (πολυτετραφθοροαιθενίου, (CF2CF2)v), που επίσης δεν προσβάλλεται από διφθόριο.
Προέλευση και παραγωγή
thumb|right|200px|Κρύσταλλοι φθορίτη (CaF2)
Το υδροφθόριο που χρειάζεται για την παραπάνω ηλεκτρόλυση παράγεται ως παραπροϊόν της παραγωγής φωσφορικού οξέος (H3PO4). Τα φωσφορούχα ορυκτά συχνά περιέχουν σημαντικές ποσότητες φθορίτη (κυρίως CaF2), από τον οποία με επίδραση πυκνού θειικού οξέος (H2SO4 παράγεται το υδροφθόριο:
Το 1986, καθώς προετοιμαζόταν για ένα συνέδριο για τον εορτασμό της 100ής χρονιάς από την ανακάλυψη του διφθορίου, ο Καρλ Κρίστε (Karl Christe) ανακάλυψε μια καθαρά χημική (όχι ηλεκτροχημική) παρασκευή διφθορίου, που περιλάμβανε επίδραση διαλυμάτων σε άνυδρο υδροφθόριο, μαγγανιοεξαφθοριούχο κάλιο (K2MnF6) και πενταφθριούχο αντιμόνιο (SbF5) στους 150 °C :
Παρόλο που δεν είναι πρακτική σύνθεση για βιομηχανική παραγωγή, η μέθοδος αυτή δείχνει ότι η ηλεκτρόλυση δεν είναι η μόνη λύση για να απομονωθεί ένα χημικό στοιχείο.
Βιολογικές επιδράσεις
Το φθοριούχο ανιόν (F-), που συχνά στην καθημερινότητα αναφέρεται ως «φθόριο», χρησιμοποιείται συχνά ως πρόσθετο διατροφής, για οδοντιατρικές χρήσεις και για αντιμετώπιση προβλημάτων οστεοπόρωσης, λόγω της έλλειψής του από την καθημερινή δίαιτα.
Χρειάζεται, όμως προσοχή, γιατί υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης από τα ανιόντα φθορίου, όταν η συγκέντρωσή τους ανεβαίνει πάνω από ένα όριο. Το φθόριο δε θεωρείται ακριβώς ιχνοστοιχείο, αλλά η σπουδαιότητά του, ιδιαίτερα στην προστασία των δοντιών, είναι καλά αναγνωρισμένη, παρόλο που η αποτελεσματικότητά του είναι τοπική. Πριν από το 1981, η αποτελεσματικότητα των φθοριούχων ανιόντων στην οδοντική προστασία θεωρούνταν αποκλειστικά τοπικό και όχι συστημικό φαινόμενο, που απαιτεί απορρόφηση. Ακόμη, ο ρόλος του στην οστεοπόρωση έχει ερευνηθεί, αλλά μόνο οι μικρότερες από τρεις (3) δοκιμές (n=64) βρέθηκαν να μειώνουν τα κατάγματα, ενώ σε άλλες δε βρέθηκε καμμιά αλλαγή (n=202) ή και αύξησή τους (n=354).
Το φθόριο θεωρείται απαραίτητο ιχνοστοιχείο για την ανάπτυξη και τη διατήρηση των δοντιών σύμφωνα με την American Dental Hygienists' Association. Οι πρώτες ενδείξεις γι' αυτό έγιναν αρχικά γνωστές από το 1902, όταν βρέθηκε ότι μεγάλες συγκεντρώσεις φθοριούχων ανιόντων εμποδίζουν τη φθορά των δοντιών.
Έρευνες σχετικά με την επίδραση των φθοριούχων ανιόντων στα δόντια και τα οστά γενικά άρχισαν από το 19ο αιώνα. Από την άλλη, το 1973 βρέθηκε ελαττωμένη αναπαραγωγικότητα στα ποντίκια που τρέφονταν με δίαιτες σχετικά πλούσιες σε φθοριούχα ανιόντα, αλλά παραπέρα έρευνα σ' αυτό συμπέρανε ότι αυτό προερχόταν από τη μείωση της απορρόφησης σιδήρου από αυτά τα ζώα.
Φυσικές και χημικές ιδιότητες
Το διφθόριο (F2) είναι διαβρωτικό ανοικτοκίτρινο ή καφέ αέριο που είναι πανίσχυρο οξειδωτικό αντιδραστήριο. Είναι το πιο ηλεκτραρνητικό (περίπου 4 κατά Pauling) από όλα τα άλλα χημικά στοιχεία και σχηματίζει ενώσεις με όλα τα άλλα στοιχεία. Η οξειδωτική βαθμίδα του φθορίου είναι μόνιμα -1, εκτός από την περίπτωση του ίδιου του διφθορίου, στην οποία και μόνο είναι 0. Το διφθόριο αντιδρά ακόμη και με όλα τα ευγενή αέρια. Ακόμη και στο απόλυτο σκοτάδι, ή και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, το διφθόριο (ακόμη και στη στερεή πλέον κατάσταση) αντιδρά εκρηκτικά με το υδρογόνο (ακόμη και όταν το τελευταίο βρίακεται στην υγρή κατάσταση. Μόνο αν και τα δυο βρίσκονται στη στερεή κατάσταση αποφεύγεται η μεταξύ τους αντίδραση). Αντιδρά με τα μέταλλα, ακόμη και με το νερό, το οποίο καίγεται με λαμπρή φλόγα με τη διαβίβαση ρεύματος διφθορίου. Ακόμη και με τους υδρατμούς του αέρα αντιδρά σχηματίζοντας το επίσης επικίνδυνο υδροφθόριο (HF). Τα φθορίδια είναι χημικές ενώσεις του φθορίου με άλλα στοιχεία, πάντα θετικά φορτισμένα, αφού το φθόριο είναι το πιο ηλεκτραρνητικό. Συχνά σχηματίζονται κρυσταλλικά ιονικά άλατα. Γενικά, οι φθοριούχες ενώσεις των μετάλλων είναι από τις πιο σταθερές χημικές ενώσεις. Το υδροφθόριο σχηματίζει το υδροφθορικό οξύ, όταν διαλύεται στο νερό. Είναι ένα σχετικά ασθενές οξύ, αλλά είναι επίσης πολύ διαβρωτικό και αντιδρά με το γυαλί. Τα υδατικά διαλύματα φθοριδίων των αλκαλίων δίνουν αλκαλικά διαλύματα. Το φθόριο σχηματίζει μια ποικιλία πολύ διαφορετικών ενώσεων, γιατί με το σχετικά μικρό του άτομο σχηματίζει και ομοιοπολικούς δεσμούς, αν και έντονα πολωμένους, εκτός αυτού του διφθορίου. Το διφθόριο είναι εξαιρετικά οξειδωτικό. Το φθοριούχο ιόν (F-) είναι βασικό και γι' αυτό το υδροφθορικό οξύ είναι σχετικά ασθενές σε υδατικό διάλυμα. Ωστόσο, αν διαλυθεί σε λιγότερο βασικούς διαλύτες, όπως π.χ. το άνυδρο (παγόμορφο) οξικό οξύ το υδροφθορικό οξύ είναι το ισχυρότερο από όλα τα άλλα υδροαλογονικά οξέα. Ακόμη το φθοριούχο ιόν έχει μεγάλη συνάφεια με ορισμένα στοιχεία, όπως το ασβέστιο (Ca) και το πυρίτιο (Si). Γι' αυτό χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, και για την αποπροστασία από πυριτιούχες προστατευτικές ομάδες. Είναι δηλητηριώδες. Η δραστικότητα του διφθορίου έναντι του ευγενούς αερίου ξένου αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Neil Bartlett το 1962. Είναι ακόμη γνωστά φθορίδια του κρυπτού και του ραδονίου. Επίσης παρατηρήθηκε φθοροϋδρίδιο του αργού σε κρυογενικές θερμοκρασίες. Ο δεσμός άνθρακα-φθορίου είναι ομοιοπολικός και πολύ σταθερός. Σχηματίζει έτσι έναν μεγάλο αριθμό οργανικοφθοριούχων ενώσεων, όπως το μεθυλοφθορίδιο, το τεφλόν, φαρμακευτικά παρασκευάσματα και αγροχημικές ενώσεις. .
Βιολογικές ιδιότητες του Φθορίου
Το φθόριο σε μικρές ποσότητες είναι σταθερό συστατικό των φυτικών και ζωικών ιστών. Σε μορφή ανόργανων ενώσεων περιέχεται βασικά στα κόκαλα των ζώων και του ανθρώπου 100 - 300 μικρογραμμάρια ανά κιλό και ιδιαίτερα στα δόντια. Τα κόκαλα των θαλάσσιων ζώων είναι πλουσιότερα σε φθόριο. Στον οργανισμό το φθόριο εισέρχεται με το πόσιμο νερό, που περιέχει περίπου 1 - 1,5 mg/It. Η ανεπάρκεια φθορίου στον οργανισμό προκαλεί τερηδόνα στα δόντια, ενώ η αυξημένη ποσότητα προκαλεί φθορίαση. Όταν ανευρίσκεται σε πολύ μεγάλες ποσότητες είναι επικίνδυνο, γιατί δεσμεύει πολλά βιολογικά χρήσιμα στοιχεία (φωσφόρο, ασβέστιο, μαγνήσιο κ.α.) οπότε διαταράσσεται το ισοζύγιό τους στον οργανισμό. Οργανικά παράγωγα του φθορίου βρέθηκαν μόνο σε μερικά φυτά (π.χ. στο νοτιοαφρικάνικο Dichapetacum Cymosum). Τα βασικότερα παράγωγα του φθοριοοξικού οξέος είναι ενώσεις τοξικές, τόσο για τα φυτά, όσο και για τα ζώα. Οι γνώσεις επάνω στο θέμα του βιολογικού ρόλου του φθορίου είναι ελλιπείς. Έχει διατυπωθεί σχέση του μεταβολισμού του φθορίου με το σχηματισμό των ερειστικών ιστών και ιδιαίτερα των δοντιών. Όμως δεν έχει αποδειχθεί ακόμη η αναγκαιότητα του φθορίου για τη ζωή των φυτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φθόριο
Φριζική γλώσσα του Σάτερλαντ
Η Φριζική γλώσσα του Σάτερλαντ (Φριζικά του Σάτερλαντ: Seeltersk) είναι μία από τις τρεις φριζικές γλώσσες. Είναι η τελευταία ζωντανή διάλεκτος της Ανατολικής Φριζικής γλώσσας. Ομιλείται από 6.300 άτομα στην περιοχή Σάτερλαντ της Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φριζικές γλώσσες
Βαλντέμαρ Μπασανόφσκι
Ο Βαλντέμαρ Ρομούαλντ Μπασανόφσκι (πολωνικά: Waldemar Romuald Baszanowski, 15 Αυγούστου 1935 – 29 Απριλίου 2011) ήταν Πολωνός αρσιβαρίστας, θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών. Ήταν τέσσερις φορές Ολυμπιονίκης (δύο φορές χρυσός), πέντε φορές νικητής του παγκόσμιου πρωταθλήματος, έξι φορές πρωταθλητής Ευρώπης, ενώ κατέρριψε 24 παγκόσμια ρεκόρ. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σήκωσε 2½ φορές το σωματικό του βάρος.
Πρώιμος βίος
Ήταν γιος του Γιαν Μπασανόφσκι, πρώην υπαξιωματικού του 64ου Συντάγματος Πυροβολικού και της Ελζμπιέτα Κλάρα Πίλτσεκ. Το 1957 αποφοίτησε από την Κρατική Τεχνική Σχολή Γεωργικού Μηχανισμού στο Κφίντζιν και το 1961 από την Ακαδημία Φυσικής Αγωγής Γιούζεφ Πιουσούτσκι στη Βαρσοβία. Είχε σημειώσει επιτυχία ως σπρίντερ και γυμναστής και αυτά τα δύο ταλέντα θα τον βοηθούσαν αξιοσημείωτα στο μέλλον.
Αθλητική καριέρα
Η πρώτη επιτυχία ήταν στη διάρκεια του Πολωνικού Πρωταθλήματος, όταν κατετάγη τρίτος. Βρήκε πολύ γρήγορα αναγνώριση και συμπεριλήφθηκε στην εθνική ομάδα. Το 1960, έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, τερματίζοντας πέμπτος. Τα επόμενα χρόνια είχε σειρά επιτυχιών, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του αθλήματος στην χώρα τη δεκαετία του 1960. Το 1961 για πρώτη φορά στην καριέρα του, κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (και τα δύο διεξήχθησαν στη Βιέννη) ανυψώνοντας στο σύνολο των τριών κινήσεων 402,5 κιλά (2,5 κιλά περισσότερα από το δεύτερο), νίκη που θεωρήθηκε μεγάλη έκπληξη. Στα επόμενα πρωταθλήματα: το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1962 (Βουδαπέστη) και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών το 1962 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 1963 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 1963, κέρδισε τέσσερα μετάλλια - όλα αργυρά.
Στις 26 Ιουνίου 1964 ήταν η πιο εντυπωσιακή ημέρα της καριέρας του όταν κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ τρεις φορές στην ίδια διοργάνωση. Η απόδοσή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο είχε ως αποτέλεσμα να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο. Σήκωσε 432,5 κιλά στο σύνολο, ξεπερνώντας το προηγούμενο ολυμπιακό ρεκόρ κατά 25 κιλά. Είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τον δεύτερο αλλά ήταν 350 γραμμάρια ελαφρύτερος. Ένα χρόνο αργότερα κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 1965 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1965, και το 1966 ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών το 1966 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Βερολίνο, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 75 κιλών.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό, ο Μπασανόφσκι επανέλαβε το επίτευγμα από το Τόκιο, κερδίζοντας με πλεονέκτημα 15 κιλών έναντι του Ιρανού Παρβίζ Τζαλαγιέρ.
Άλλα επιτεύγματα του Μπασανόφσκι είναι: εννέα φορές πρωταθλητής Πολωνίας, 24 παγκόσμια ρεκόρ και 61 ρεκόρ Πολωνίας. Τρεις φορές σημαιοφόρος της Πολωνικής Ολυμπιακής ομάδας (1964, 1968, 1972). Το 1969, οι αναγνώστες της εφημερίδας Przegląd Sportowy αναγνώρισαν τον Μπασανόφσκι ως τον καλύτερο Πολωνό αθλητή. Ο αποκαλούμενος και ως «ο καθηγητής της μπάρας», θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του πολωνικού αθλητισμού.
Μετά το τέλος της καριέρας του, έγινε προπονητής και λέκτορας στην Ακαδημία Φυσικής Αγωγής στη Βαρσοβία. Την περίοδο 1973-74, προπονούσε την ομάδα άρσης βαρών της ΑΖΣ Βαρσοβίας και εκείνη την εποχή κλήθηκε να συνεργαστεί με τον σύλλογο Σανοτσάνκα Σάνοκ. Στη συνέχεια πήγε στην Ασία, όπου έγινε ο προπονητής της εθνικής ομάδας άρσης βαρών της Ινδονησίας. Επέστρεψε στην Πολωνία το 1988. Έξι χρόνια αργότερα έγινε υπεύθυνος προπόνησης της Πολωνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών και το 1999 εξελέγη πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών, θέση που διατήρησε μέχρι το 2007.
Το 1993 ήταν ένας από τους έξι πρώτους αθλητές που έγιναν μέλη του Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών. Στην κατάταξη του επαγγελματικού περιοδικού «World Weightliftting», αναγνωρίστηκε ως ο τρίτος καλύτερος αρσιβαρίστας όλων των εποχών (μετά τον Τούρκο Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου και τον Ούγγρο Ίμρε Φόλντι).
Προσωπική ζωή
Ο Μπασανόφσκι παντρεύτηκε τρεις φορές και είχε έναν γιο, τον Μάρεκ (γενν. το 1963).
Για πολλά χρόνια ήταν ενεργός ραδιοερασιτέχνης, δουλεύοντας κυρίως με την τηλεγραφία. Χρησιμοποίησε το διακριτικό σήμα SP5TZB. Το 1977, εμφανίστηκε στη ταινία μεγάλου μήκους Powrót («Επιστροφή») του Φίλιπ Μπάγιον, μαζί με τους Πολωνούς πυγμάχους Γιαν Στσεπάνσκι και Ζμπίγκνιεφ Πιετσικόφσκι.
Στις 8 Ιουλίου 1969 είχε ένα τροχαίο ατύχημα στο χωριό Ζαμπόστουφ Μάουι. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ολίσθησε και έπεσε σε χαντάκι, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί η πρώτη του γυναίκα, η Ανίτα, και αυτός και ο γιος του τραυματίστηκαν. Η δεύτερη σύζυγός του, Μάρια, πέθανε από καρκίνο τη δεκαετία του 1980. Το 2007, έπεσε από ένα δέντρο στο οικόπεδο του κοντά στη Βαρσοβία. Ως αποτέλεσμα της πτώσης, έβλαψε τον νωτιαίο μυελό και έσπασε τη σπονδυλική στήλη του. Ήταν σχεδόν εντελώς παράλυτος και μπορούσε να κουνήσει μόνο το κεφάλι και τα χέρια του, γεγονός που τον έκανε να μην μπορεί να κινηθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο και περνούσε τον περισσότερο χρόνο του ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Πέθανε το πρωί της 29ης Απριλίου 2011, σε νοσοκομείο της Βαρσοβίας. μικρογραφία| Ο τάφος του Μπασανόφσκι στο νέο κοιμητήριο στο Σουουέζεφ της Βαρσοβίας
Βραβεύσεις
Στα τέλη του 1967, του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο «Για Εξαιρετικά Αθλητικά Επιτεύγματα».
Στις 22 Δεκεμβρίου 1998, βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι, με το Σταυρό του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας για την «εξαιρετική συμβολή στο Ολυμπιακό κίνημα, για δραστηριότητες για την ανάπτυξη και την προώθηση του φυσικού πολιτισμού, για εξαιρετικά αθλητικά επιτεύγματα». Στις 6 Μαΐου 2011, βραβεύτηκε μετά θάνατον από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι, με το Σταυρό του Διοικητή με ένα Αστέρι του ίδιου Τάγματος για «εξαιρετικά επιτεύγματα στην ανάπτυξη και προώθηση της πειθαρχίας της άρσης βαρών, για υπηρεσίες στο Ολυμπιακός κίνημα». Το τάγμα παραδόθηκε στην οικογένεια Μπασανόφσκι κατά τη διάρκεια της τελετής κηδείας. Τιμήθηκε επίσης με το Σταυρό του Αξιωματικού και το Σταυρό του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας, το Μετάλλιο της Εθνικής Επιτροπής Παιδείας και το Μετάλλιο του Ολυμπιακού Τάγματος της ΔΟΕ.
Αυγερινός (Ρένος) Πετραλιάς
Ο Αυγερινός (Ρένος) Πετραλιάς (9 Ιουλίου 1933 - 16 Απριλίου 2016) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1933 και είναι γιος του Αντωνίου Πετραλιά. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην Αθήνα. Εκλέχθηκε Δήμαρχος Αμαλιάδας το 1978. Το 1981, εκλέχθηκε για πρώτη φορά Βουλευτής Ηλείας με το ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε Βουλευτής μέχρι το 2000. Ήταν παντρεμένος με την επιχειρηματία Μίκα Καλοκαιρινού και απέκτησαν δυο παιδιά, τη Μαρία και τον Αντώνη.