cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πόντρινιε
Ιστορία
Τον Σεπτέμβριο του 1941, οι Γιουγκοσλάβοι Παρτιζάνοι απελευθέρωσαν μεγάλο τμήμα του κατεχόμενου εδάφους. Σε αυτό ανακήρυξαν τη Δημοκρατία του Ούζιτσε (Uzička Republika) με πρωτεύουσα ήταν το Ούζιτσε. Αυτό το μεγάλο ελεύθερο έδαφος ήταν νησί ελευθερίας στην κατεχόμενη Ευρώπη. Η δημοκρατία του Ούζιτσε ήταν βραχύβια καθώς οι γερμανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την περιοχή, ενώ η πλειοψηφία των Παρτιζάνων μαχητών διέφυγαν μέσω της Βοσνίας.
Μετά το ξέσπασμα του Πολέμου της Βοσνίας το 1992, η Κοιλάδα του Δρίνου έγινε το επίκεντρο μιας ευρύτερης εθνοκάθαρσης από τις Σερβικές δυνάμεις, η οποία τελικά κατέληξε στη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995.
Σύμφωνα με το Πρότζεκτ του Βοσνιακού Άτλαντα των Νεκρών από το Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης του Σαράγιεβο, το Ποντρίνιε ήταν η περιοχή με τις μεγαλύτερες απώλειες ανθρώπων. Το 2007 είχε αναφεθεί ότι οι 28.666 θάνατοι από τους 97.207 που καταγράφηκαν μέχρι τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς συνέβησαν στο Ποντρίνιε.
Σήμερα ένα από τα καντόνια στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη είναι το Καντόνι του Βοσνιακού Ποντρίνιε.
Πόλεις στο Ποντρίνιε
Πόλεις στο βοσνιακό τμήμα της περιοχής (στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας): Πόλεις στη Σερβία (Οκρούγκ Μάτσβα και Οκρούγκ Ζλάτιμπορ):
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Άσπα Στασινοπούλου
Η Άσπα Στασινοπούλου (1935 - 31 Ιουλίου 2017) ήταν Ελληνίδα εικαστικός.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1959 πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε ζωγραφική στην École des beaux arts μέχρι και το 1963. Εκεί γνώρισε το Γιάννη Τσαρούχη με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά και καλλιτεχνικά. Μετά το τέλος των σπουδών της επέστρεψε για λίγο στην Ελλάδα όπου το 1966 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση στη Γκαλερί Άστορ στην Αθήνα. Το 1968 εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Παρίσι απογοητευμένη απ' τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα ύστερα απ' την άνοδο της Δικτατορίας. Το 1969 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο όπου έζησε κι εργάστηκε μέχρι το 1974. Αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική όμως αργότερα εισήγαγε στη δουλειά της κι άλλα μικτά υλικά όπως διάφορα έτοιμα αντικείμενα, φωτογραφικές εκτυπώσεις, ταινίες Super 8 και πολλά άλλα εκφραστικά μέσα ακολουθώντας από νωρίς τις πρωτοποριακές τάσεις της δεκαετίας του '70. Το έργο της, το οποίο περιλαμβάνει κυρίως κατασκευές κι εγκαταστάσεις στο χώρο με διάφορα υλικά και διάφορες εικαστικές δράσεις, το παρουσίασε σε περιορισμένο αριθμό ατομικών εκθέσεων στην Αθήνα, στο Άμστερνταμ και στο Λονδίνο κυρίως. Επίσης το 1985 συμμετείχε στην Μπιενάλε η οποία διοργανώθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Πέθανε στις 31 Ιουλίου του 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Καταστροφή του Μελιδονίου
Η καταστροφή του Μελιδονίου ήταν επεισόδιο της Επανάστασης του 1821 που διαδραματίστηκε τον Ιανουάριο του 1824 στην Κρήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Κρήτης
Γιαννάκης Μάτσης
Ο Γιαννάκης Μάτσης  είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος του ΔΗΣΥ (1993-1997), ευρωβουλευτής (2004-2009) και βουλευτής (1981-2001).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιαννάκης Μάτσης γεννήθηκε στο Παλαιχώρι Μόρφου στις 24 Οκτωβρίου 1933. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική. Είναι επιχειρηματίας. Αδελφός του ήταν ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Κυριάκος Μάτσης.
Είναι νυμφευμένος με την Αργυρούλα Χαραλάμπους και έχει ένα υιό και μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις Βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Το 2004 διαφώνησε με τον ΔΗΣΥ σχετικά με την υποστήριξη του Σχεδίου Ανάν στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Ο ΔΗΣΥ τάχθηκε υπέρ της αποδοχής του σχεδίου λύσης ενώ ο Γιαννάκης Μάτσης, όπως και άλλα στελέχη, διαφώνησαν. Στις ευρωεκλογές του 2004, δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα, ίδρυσε την κίνηση «Για την Ευρώπη», με την οποία εξελέγη ευρωβουλευτής. Ως ευρωβουλευτής συμμετείχε στην πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ακολούθως, ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία, ως διάδοχος της κίνησης «Για την Ευρώπη», αλλά ο Γιαννάκης Μάτσης δεν συμμετείχε στο κόμμα αυτό. Δεν διαγράφηκε ποτέ από τον ΔΗΣΥ.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Πρόεδροι του Δημοκρατικού Συναγερμού Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Κύπρου Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δομισμός (ψυχολογία)
Ο δομισμός στην ψυχολογία αποτελεί τη συστηματική κίνηση που ιδρύθηκε στη Γερμανία από τον Βίλχελμ Βουντ (1832-1920), αλλά που προσδιορίστηκε κυρίως από τον Έντουαρντ Τίτσνερ (1867-1927). Κύριος στόχος και ενδιαφέρον του δομισμού ήταν η ανάλυση του ενήλικου νου, που οριζόταν ως το τελικό σύνολο της εμπειρίας του ατόμου από τη γέννησή του μέχρι το παρόν, σε συνάρτηση με τα στοιχεία του χαρακτήρα, τα οποία είναι αναγνωρισμένα και προσδιορισμένα. Έπειτα από την ανάλυση, ο δομισμός στόχευε στην ανεύρεση του τρόπου με τον οποίο τα στοιχεία αυτά συντίθεντο σε πολύπλοκες μορφές.
Μορίν Ο'Χάρα
μικρογραφία|Με τον [[Έρολ Φλιν στην ταινία Ο αετός της Μαδαγασκάρης]] Η Μορίν Ο’ Χάρα (Maureen O'Hara, γεννημένη ως Μορίν Φιτζσίμονς (αγγλικά: Maureen FitzSimons, Δουβλίνο, Ιρλανδία, 17 Αυγούστου 1920 -  Αϊντάχο, ΗΠΑ, 24 Οκτωβρίου 2015), γνωστή σαν «Η βασίλισσα του Technicolor» ήταν Ιρλανδοαμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Κοκκινομάλλα και εντυπωσιακή, πρωταγωνίστησε σε αισθηματικές περιπέτειες έργων της λεγόμενης «χρυσής εποχής» του αμερικανικού κινηματογράφου, ενώ συνεργάστηκε με το σκηνοθέτη Τζον Φορντ και τον ηθοποιό και επί πολλά έτη στενό φίλο της, Τζον Γουέιν. Σημαντική θέση στη φιλμογραφία της έχουν οι ταινίες: Η Παναγία των Παρισίων (The Hunchback of Notre Dame, 1939), Η κοιλάδα της κατάρας (Ηow Green Was My Valley, 1941), Ο μαύρος πειρατής (The Black Swan, 1942), Το θαύμα της 34ης οδού (Miracle on 34th Street, 1947), Ριο Γκράντε (Rio Grande, 1950) και Ο ήσυχος άνθρωπος (The Quiet Man, 1952). Ξεκίνησε τον χορό σε ηλικία 5 ετών. Από τα δέκα της χρόνια σπούδασε ηθοποιία στο Rathmines Theatre και αργότερα (1934) στο Abbey Theatre. Την ίδια χρονιά κατέκτησε την πρώτη της διάκριση, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στον εθνικό διαγωνισμό Δραματικής Τέχνης (Dublin Feis Award) για την εμφάνισή της, ως Πόρσια στην θεατρική παράσταση Ο έμπορος της Βενετίας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Το 1939, σε ηλικία μόλις 19 ετών συμπρωταγωνίστησε με τον διάσημο Τσαρλς Λότον κάνοντας το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο έργο του Άλφρεντ Χίτσκοκ Η ταβέρνα της Τζαμάικα (Jamaica Inn). Παντρεύτηκε τρεις φορές, αποκτώντας μία κόρη από τον δεύτερο γάμο της. Η αυτοβιογραφία της, η οποία εκδόθηκε το 2004 υπό τον τίτλο Tis Herself, κατέκτησε ρεκόρ πωλήσεων (Bestseller). Τον Νοέμβριο του 2014 της απονεμήθηκε βραβείο της Αμερικανικής Κινηματογραφικής Ακαδημίας, με την επισήμανση «To Maureen O'Hara, one of Hollywood's brightest stars, whose inspiring performances glowed with passion, warmth and strength». Για τελευταία φορά εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη το 1991, 20 έτη μετά την (αρχική) απόσυρσή της (1971), στην ταινία Ποτέ χωρίς τη... μαμά (Only the Lonely, 1991). μικρογραφία|Με τον [[Τάιρον Πάουερ στην ταινία Ο μαύρος πειρατής]] μικρογραφία|Με τον [[Τζον Γουέιν στην ταινία Ρίο Γκράντε]]
Δομισμός (ψυχολογία)
Σκοπός
Η δομική ψυχολογία έχει τριπλό σκοπό:
Μορίν Ο'Χάρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί θεάτρου
Δομισμός (ψυχολογία)
Σκοπός
Η συνείδηση κατά τον Τίτσνερ ​​ορίζεται ως η «άμεση εμπειρία », δηλαδή, η εμπειρία ως γεγονός όπως αυτό συμβαίνει, χωρίς να αναλύεται η σημασία ή η αξία αυτής της εμπειρίας. Η άμεση εμπειρία ενισχύεται με ήδη υπάρχοντα στοιχεία του νου, όπως προηγούμενοι συνειρμοί, κίνητρα και τα συναισθηματικά επίπεδα του ατόμου. Γενικά η δομική ψυχολογία επιχειρεί να υπερασπιστεί την ακεραιότητα της ψυχολογίας σε σύγκριση με τη φυσική.
Ο Τίτσνερ βάζει το δικό του στίγμα στην ψυχολογική θεωρία του Βουντ περί συνειδήσεως. Προσπάθησε να ταξινομήσει τις δομές του νου, όπως ένας χημικός διασπά τις χημικές ενώσεις στα επιμέρους χημικά στοιχεία που τις απαρτίζουν, για παράδειγμα, το νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο. Επίσης για τον Τίτσνερ, όπως το υδρογόνο και το οξυγόνο ήταν δομές, έτσι ήταν οι αισθήσεις και οι σκέψεις. Συνέλαβε το υδρογόνο και το οξυγόνο ως δομές μιας χημικής ένωσης και τις αισθήσεις και τις σκέψεις ως δομές του μυαλού. Αυτή η προσέγγιση ονομάστηκε "Δομισμός".
Ενδοσκόπηση
Το κυριότερο εργαλείο στη δομική ψυχολογία ήταν η ενδοσκόπηση, ένα επιμελημένο σύνολο παρατηρήσεων που διεξάγονταν υπό ελεγχόμενες συνθήκες, από εξειδικευμένους παρατηρητές, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ένα αυστηρά προσδιορισμένο περιγραφικό λεξικό. Αυτή η τεχνική της αυτο-έκθεσης είναι η αγέραστη προσέγγιση για την περιγραφή της αυτο-εμπειρίας. Η ενδοσκόπηση εξαρτάται από τη φύση της συνείδησης που παρατηρήθηκε, το σκοπό του πειράματος, και τις οδηγίες που δίνονται από τους επιστήμονες. Η ενδοσκόπηση θεωρήθηκε έγκυρη μόνο εάν γινόταν από εξαιρετικά καλά εκπαιδευμένους επιστήμονες.
Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης των φυσικών επιστημών, η ψυχολογία ορίζεται ως η πειραματική μελέτη των στοιχείων της άμεσης εμπειρίας με τη μέθοδο της ενδοσκόπησης. Ο στόχος της ψυχολογίας ήταν η αναγωγή του περιεχομένου της συνείδησης στα συστατικά στοιχεία των αισθήσεων από τις οποίες προέρχεται.
Για τον Τίτσνερ, η "ανατομία του νου" είχε μικρή σημασία για τα αίτια ή τους τρόπους της νοητικής λειτουργίας. Στο κυριότερο έργο του Εγχειρίδιο Ψυχολογίας (Textbook of Psychology, 1909-1910), ο Τίτσνερ υποστήριξε ότι τα μόνα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να περιγραφεί η ευσυνείδητη εμπειρία είναι η αίσθηση (sensation) και το συναίσθημα (emotion).
Δεκαετία 1890
Στη δεκαετία του 1890, ο Βίλελμ Βουντ ανέπτυξε μια τρισδιάστατη θεωρία του συναισθήματος. Ουσιαστικά, ο Wundt θεωρούσε ότι τα συναισθήματα διαφέρουν σε τρεις διαστάσεις:
Ο Τίτσνερ συμφώνησε και αποδέχθηκε μόνο τη διάσταση "ευχάριστο-δυσάρεστο". Η προσέγγιση αυτή τον οδήγησε στο να εξηγήσει τα συναισθήματα με βάση τις βιολογικές αντιδράσεις τους στο άτομο. Ο Τίτσνερ προτείνει μια θεωρία νοήματος, προτείνοντας ότι κάθε συντελούμενη αίσθηση καθορίζει το νόημα της συνείδησης. Ως εκ τούτου, η απλή αίσθηση δεν έχει νόημα από μόνη της, αλλά αποκτά νόημα από τη σύνδεση της με άλλες αισθήσεις και εικόνες. Με αυτό τον τρόπο περιγράφει το μυαλό στο πλαίσιο τυπικών στοιχείων με τις ιδιότητές τους και σε συνδυασμό με το μηχανισμό των ενώσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχολογία
The Ascension
Το The Ascension είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού μουσικού Sufjan Stevens. Κυκλοφόρησε μέσω της Asthmatic Kitty στις 25 Σεπτεμβρίου 2020. Πρόκειται για έναν πειραματικό electropop δίσκο, στον οποίο για πρώτη φορά ο μουσικός αποχωρίζεται εντελώς τη folk και ορχηστρική διάθεση της μουσικής του και αναπτύσσει τις μελωδίες του γύρω από βαριές ηλεκτρονικές συνθέσεις.
Μουσική και στίχοι
Για την παραγωγή του δίσκου, που συνέπεσε κατά τη μετακόμισή του σπιτιού και των στούντιό του, ο Stevens απομακρύνθηκε από τα φυσικά όργανα που χαρακτήρισαν την ως τότε καριέρα του, όπως η κιθάρα και το μπάντζο και στράφηκε σε μονοπάτια ακόμη πιο ηλεκτρονικά από το The Age of Adz (2010). Ο Lindsay Zoladz του NPR περιγράφει το δίσκο ως «έναν διαλογισμό 80 λεπτών που επανεξετάζει σχεδόν κάθε ένα από τα μεγάλα θέματα που έχει εξερευνήσει κατά τη διάρκεια της καριέρας του δύο δεκαετιών: Αγάπη, θάνατος, πίστη, επιθυμία, τόπος, χώρα, αποκάλυψη, ανάσταση». Το The Ascension εστιάζει στην ψυχική αστάθεια του καλλιτέχνη και στην απαισιοδοξία που τον χαρακτήριζε εκείνη την περίοδο της ζωής του. Αντικατοπτρίζει στιχουργικά τη σχέση του με τον Θεό, τις ανασφάλειές του, τις κρίσεις και τα ψυχικά του τραύματα. Συνθεσάιζερ και drum machines συγκροτούν τις glitch, αβάν-γκαρντ, ambient και electropop μελωδίες, ενώ πολλές φορές ο ατμοσφαιρικός ήχος διαταράσσεται από ηλεκτρονικά ξεσπάσματα, που αντικατοπτρίζουν τις κρίσεις πανικού του Stevens.
Κυκλοφορία
Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, "America", κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου 2020. Ένα δεύτερο σινγκλ, το "Video Game", κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου μαζί με ένα μουσικό βίντεο σε χορογραφία της Jalaiah Harmon. Ως τρίτο και τελευταίο σινγκλ κυκλοφόρησε το "Sugar", στις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Αποδοχή
Το The Ascension απέσπασε θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία του. Στο Metacritic, έλαβε μέση βαθμολογία 80 με βάση 25 κριτικές. Ο Sam Sodomsky του Pitchfork, ωστόσο, ήταν πιο συγκρατημένος στους επαίνους του, σημειώνοντας: «Αλλά παρά τις υπαινιγμούς του για την απόδραση της ποπ μουσικής, το The Ascension είναι, από σχεδίαση, ένα είδος έλξης: ένα σκοτεινό και συναισθηματικά απόμακρο κομμάτι διάθεσης του οποίου οι στίχοι σπάνια αγγίζουν σχετικά με τις ιδιαιτερότητες που είναι απαραίτητες για την αγκύρωση της μουσικής και του οποίου η μουσική σπάνια είναι αρκετά συναρπαστική ώστε να εξυψώσει τα λόγια του».
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2020
Λεβεντοχώρι Ηλείας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λεβεντοχώρι Κιλκίς
To Λεβεντοχώρι είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 25 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λεβεντοχώρι βρίσκεται προς τα παράλια του Ιονίου, νότια του ποταμού Ιάρδανου (Κυράς Λιβάδι) και είναι κτισμένο στους πρόποδες ενός χαμηλού λόφου. Απέχει 12 χλμ. Δ. του κέντρου της πόλης του Πύργου, 15 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Αμαλιάδα και 7 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Κατάκολο. Δυτικά του χωριού και σε απόσταση 1,5 χλμ. υπάρχει οργανωμένη παραλία με θέα τη Ζάκυνθο όπου υπάρχουν αρκετά τουριστικά καταλύματα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργεια ελιάς, καρπουζιών, αχλαδιών, πατάτας – γλυκοπατάτας και αμπελιών). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λετρίνων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεβεντοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου. Το 2011 είχε πληθυσμό 204 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Λέα Περίκολι
Η Λέα Περίκολι (ιταλικά : Lea Pericoli) γεννημένη στο Μιλάνο 25 Μαρτίου 1935, είναι Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, τηλεπαρουσιάστρια και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Αφρική, αρχικά στην Αντίς Αμπέμπα και την Ασμάρα όπου ο πατέρας της Φίλιππος ήταν επιχειρηματίας, αντιπρόσωπος αυτοκινήτων κι έπειτα διευθυντής των μεταφορών στην Αιθιοπία. Είχε έναν αδελφό και δυο ακόμα αδελφές. Η Περίκολι στην συνέχεια φοίτησε σε σχολή καλογραιών στο Ναϊρόμπι, στην Κένυα, τότε βρετανική αποικία, δεκαεπτά ετών επέστρεψε στην Ιταλία.
Μετά το τέλος της καριέρας της στον αθλητισμό έγινε δημοσιογράφος, το 1974 ξεκίνησε από την εφημερίδα "Indro Montanell". Αργότερα έγινε σχολιαστής αγώνων αντισφαίρισης για την τηλεόραση, παρουσιαστής σε τηλεοπτικό πρόγραμμα το 1977 ενώ έπαιξε και σε σειρά της τηλεόρασης. Το 1981 κέρδισε το βραβείο "Telegatto" για το ραδιοφωνικό πρόγραμμα "Λευκής Βίβλος".
Καριέρα στην αντισφαίριση
Με την Ιταλία αγωνίστηκε στα Φεντ Καπ του 1963 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1974 και 1975.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ιταλίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί αυτοβιογράφοι
Αλφαβίλ
Αλφαβίλ (πρωτότυπος τίτλος: Alphaville) είναι ο τίτλος γαλλικής ταινίας του 1965 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Πρωταγωνιστούν οι Έντι Κονσταντέν, Άννα Καρίνα και Ακίμ Ταμίροφ.
Κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
Πλοκή
Ένας μυστικός πράκτορας των Ηνωμένων Πολιτειών μεταβαίνει ως απεσταλμένος στη μακρινή διαστημική πόλη Alphaville, για να ανακαλύψει ένα αναζητούμενο πρόσωπο που τελεί υπό εξαφάνιση και να απελευθερώσει την πόλη από τον τυραννικό της δυνάστη.
Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία (2018 - 2019)
Στα τέλη του 2017 και στις αρχές του 2018, παρατηρήθηκε διπλωματική κινητικότητα στις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα μεταξύ Ελλάδας και Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Η συμφωνία των Πρεσπών που υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2018 αποτέλεσε ιστορικό γεγονός για τις σχέσεις των δύο χωρών, αλλά και μία λύση για την οριστική επίλυση του ονοματολογικού ζητήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν σε διεθνή ΜΜΕ   και διαρροές από την Ελληνική κυβέρνηση, υπήρξε έντονη εμπλοκή της Ρωσίας. Τον Ιούλιο του 2018 η Αθήνα απέλασε δύο διπλωμάτες και απαγόρευσε την είσοδο σε δύο ακόμη Ρώσους υπηκόους λόγω ανησυχιών πως διοργάνωσαν συλλαλητήρια στην Ελλάδα εναντίον της συμφωνίας της Ελλάδας για την Μακεδονία, αλλά και γιατί επιχείρησαν να προσφέρουν χρήματα σε Έλληνες κρατικούς αξιωματούχους και θρησκευτικούς παράγοντες.
Θεσσαλονίκη
Το πρώτο συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2018 στη Θεσσαλονίκη με βασικό αίτημα των διαδηλωτών την μη αποδοχή του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔM. Το συλλαλητήριο άρχισε να οργανώνεται στα τέλη Δεκεμβρίου του 2017. Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκαν Παμμακεδονικές ενώσεις, πολιτιστικοί σύλλογοι και χριστιανικά σωματεία από Κύπρο, Αυστραλία, Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες και Κυπριακοί, καθώς και Ποντιακοί και Κρητικοί σύλλογοι. Παρόντες στο συλλαλητήριο ήταν εννέα από τους συνολικά 82 ιεράρχες, μεταξύ αυτών και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, παρά την ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου τις παραμονές του συλλαλητηρίου, σύμφωνα με την οποία η Εκκλησία δεν ήταν υπέρ τέτοιου είδους διαδηλώσεων ενώ ταυτόχρονα δεν δέχεται ούτε το όνομα, ούτε τα παράγωγά της λέξης «Μακεδονία». Σχετικά με τον αριθμό των συμμετεχόντων, σύμφωνα με την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης ο αριθμός έφτασε τις 90.000, ενώ οι διοργανωτές αναφέρουν 500.000, 800.000 από τον Φράγκο Φραγκούλη. Άλλες πηγές υποστήριξαν ότι συμμετείχαν περίπου 300.000 χιλιάδες άτομα.
Αθήνα
Στις 4 Φεβρουαρίου 2018 πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στη Πλατεία Συντάγματος με βασικό αίτημα των διαδηλωτών την μη αποδοχή του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔM. Το συλλαλητήριο διοργανώθηκε ακολουθώντας την επιτυχία του αντίστοιχου της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με εκτίμηση της αστυνομίας, οι διαδηλωτές ήταν 140.000, ο κόσμος όμως αποδοκίμασε την ανακοίνωση της αστυνομίας στα κοινωνικά δίκτυα. Από την άλλη, οι διοργανωτές κάνουν λόγο για πολύ υψηλότερη συμμετοχή, μέχρι και 1,5 εκατομμύριο. Κύριοι οργανωτές ήταν ο Μιχάλης Πατσίκας και η συντονίστρια των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου Νίνα Γκατζούλη. Κεντρικοί ομιλιτές ήταν οι Μίκης Θεοδωράκης, Μητροπολίτης Χίου Ψαρών και Οινουσσών Μάρκος Βασιλάκης, Γεώργιος Πατούλης, Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος Μεσογαίας. Σύμφωνα με τον Ιερώνυμο υπήρχε το ελεύθερο να συμμετάσχει όποιος επιθυμούσε στο συλλαλητήριο.
Ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε λόγο για «εθνομηδενιστές» και «αριστερόστροφο φασισμό», αποδίδοντας τους χαρακτηρισμούς στην πολιτική ηγεσία που χειρίστηκε το ζήτημα της ονομασίας. Η παρουσία του στην εκδήλωση έγινε θερμά δεκτή από τον κόσμο που είχε προσέλθει στο συλλαλητήριο. Εκθειάστηκε από το χώρο της Άκρας Δεξιάς, ενώ επικρίθηκε από την αριστερά σε μεγάλο βαθμό για τις δηλώσεις του στα συλλαλητήρια   , ενώ παράλληλα ο Μίκης Θεοδωράκης τους χαρακτήρισε ως «τρομοκρατημένους». Δύο μέρες πριν από το συλλαλητήριο της Αθήνας, αναρχικοί επιτέθηκαν και βανδάλισαν την οικία του ενώ πέταξαν μπογιές και έγραψαν συνθήματα. Στην επιθετική αυτή ενέργεια ο Μίκης Θεοδωράκης δήλωσε «Είμαι ήρεμος και έτοιμος».
Το διήμερο 15 και 16 Ιουνίου 2018 πραγματοποιήθηκαν συλλαλητήρια στην Πλατεία Συντάγματος, που όμως οδήγησαν σε συμπλοκές με τα ΜΑΤ με ρίψεις χημικών και μαρμάρων. Επίσης υπήρξαν και απόπειρες εφόδου στο κοινοβούλιο, ενώ διαδηλωτές επιτέθηκαν και στο αυτοκίνητο του Μητροπολίτη Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου.
Στις 8 Ιουλίου 2018 πραγματοποιήθηκε νέο συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος από την Επιτροπή για την Προστασία των Δικαιωμάτων των Βλαχόφωνων Ελλήνων που ζουν στα Σκόπια και για την Προάσπιση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος. Σύμφωνα με την Επιτροπή Αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας στο συλλαλητήριο συμμετείχαν συνολικά 1 εκατομμύριο διαδηλωτές, ενώ είχαν φτάσει από τη βόρεια Ελλάδα συνολικά 3000 λεωφορεία με 150.000-200.000 επιβάτες. Η επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας αναφέρει περίπου 60,000 διαδηλωτές. Στο συλλαλητήριο παρέστησαν υπόδικα τότε στελέχη της Χρυσής Αυγής. Σημειώθηκαν επεισόδια, όταν ομάδες ακροδεξιών συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ προσπαθώντας να εισβάλουν στο Κοινοβούλιο, και η αστυνομία έκανε εκτεταμένη χρήση χημικών ουσιών. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας καταδίκασε τα ακραία στοιχεία και τα μέλη της Χρυσής Αυγής, ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης προανήγγειλε την απόδοση ευθυνών για την επίθεση «με χημικά σε ειρηνικούς διαδηλωτές».
Στις 24 Ιανουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε το απόγευμα συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος.
Στις 25 Ιανουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε και πάλι συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος.
Στην υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό
Πραγματοποιήθηκαν συλλαλητήρια επίσης στις πόλεις Δράμα, Καβάλα, Αίγιο. Στο εξωτερικό συλλαλητήρια πραγματοποιήθηκαν στις πόλεις Στουτγκάρδη, Φρανκφούρτη, Λονδίνο και Μελβούρνη.
Στις 18 Μαρτίου 2018 πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στον Πύργο Ηλείας, και στην Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.
Στις 6 Ιουνίου 2018 πραγματοποιήθηκε νέος κύκλος σε 24 πόλεις της Ελλάδας.
Στις 18 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στην Λαμία.
Στις 21 Ιουνίου 2018 πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στην Κατερίνη με αποδοκιμασίες στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.
Στα μέσα Ιουνίου 2018 πραγματοποιούνταν κάθε βράδυ συλλαλητήρια στη Καβάλα, πολλές φορές και επεισοδιακά.
Συνολικά υπολογίζονται πάνω από 100 τα μικρά και μεγάλα Συλλαλητήρια το 2018 για την Μακεδονία, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στα μέσα Ιανουαρίου του 2019 πραγματοποιήθηκε νέος κύκλος συλλαλητηρίων σε πόλεις της Μακεδονίας και πολλές φορές επεισοδιακά με επιθέσεις σε οικίες βουλευτών αλλά και αφισοκολλήσεις στοχοποιώντας βουλευτές που είχαν δείξει την προθυμία τους να στηρίξουν την Συμφωνία.
Μαθητικές κινητοποιήσεις
Στα μέσα Νοεμβρίου 2018 ξεκίνησε ένα νέο κύμα καταλήψεων σε εκατοντάδες Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας με αποκορύφωμα την 29 Νοεμβρίου με αφορμή την συμφωνία των Πρεσπών. Παρά τις αντιδράσεις ορισμένων γονέων και καθηγητών ο πρώην Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, Γεώργιος Τάτσιος δήλωσε για τις μαθητικές καταλήψεις «Το μαθητικό κίνημα για την υπεράσπιση της Μακεδονίας ξεκίνησε αυθόρμητα, χωρίς καμία μεθόδευση, με μόνο κριτήριο το αλάνθαστο ένστικτο της νεολαίας που ένιωσε ότι πραγματοποιείται μεγάλη αδικία στην Πατρίδα μας».
Οι κινητοποιήσεις χαρακτηρίστηκαν ως υποκινούμενες από εξωσχολικές ακροδεξιές ομάδες, αλλά και τη Χρυσή Αυγή. Κόμματα της βουλής, ανάμεσα τους ο ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, και ΚΚΕ κατήγγειλαν την εμπλοκή ακροδεξιών στοιχείων και καταδίκασαν τις καταλήψεις ως εθνικιστικές. Αντίστοιχα έπραξαν η Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι, που εκτός από την εμπλοκή της Χρυσής Αυγής καταδίκασαν τις καταλήψεις ως μέσο διαμαρτυρίας γενικότερα. Ωστόσο μεμονωμένοι βουλευτές της ΝΔ όπως ο Μάκης Βορίδης επιδοκίμασαν τις ενέργειες των μαθητών. Επίσης, μεγάλη μερίδα των Ελληνικών ΜΜΕ αντέδρασαν στη διοργάνωση των κινητοποίησεων, ενώ έχει γίνει λόγος για «φασιστικές» ενέργειες.
Αναρχική αντίδραση
Πέρα από την επίθεση στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη, μέλη του αναρχισμού αντέδρασαν στις κινητοποιήσεις και στα συλλαλητήρια για την Μακεδονία. Οργανώθηκε αντισυγκέντρωση ενάντια στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία στην Αθήνα στις 24 Ιανουαρίου 2019. Την ημέρα του συλλαλητηρίου στην Θεσσαλονίκη, άρπαξαν τις σημαίες από δύο ανήλικα κορίτσια και τις έσπασαν. Την περίοδο των σχολικών καταλήψεων για την Μακεδονία, διοργανώθηκε πορεία στην Θεσσαλονίκη κατά των εθνικιστικών καταλήψεων. Στον Βόλο, μετά από κάποιες μέρες αφότου πραγματοποιήθηκε η μαθητική πορεία κατά της συμφωνίας των Πρεσπών, αναρχικοί βανδάλισαν πάνω από 10 σχολεία με συνθήματα στους εξωτερικούς τοίχους των κτιρίων.
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Μακεδονία (ελληνικό διαμέρισμα) Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Ελλάδα Κατηγορία:2018 Κατηγορία:2019
Γιανίνα Λεβαντόφσκα
Η Γιανίνα Αντονίνα Λεβαντόφσκα (Janina Antonina Lewandowska, 22 Οκτωβρίου 1908 - 1940) ήταν Πολωνή πιλότος και αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας. Ήταν η μοναδική γυναίκα αιχμάλωτη πολέμου που εκτελέστηκε από την NKVD στη σφαγή του Κατύν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1908 στο Χάρκοβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν έδαφος της Ουκρανίας) και ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Πολωνού στρατηγού Γιούζεφ Ντόφμπορ-Μουζνίτσκι, ο οποίος σταδιοδρόμησε πρώτα στον Ρωσικό και αργότερα στον Πολωνικό στρατό.
To 1918 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στο Λούσοβο κοντά στο Πόζναν. Εξαιρετικά ανεξάρτητη προσωπικότητα, ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με την οδήγηση ανεμόπτερων και με την ελεύθερη πτώση (συγκεκριμένα έγινε η πρώτη γυναίκα αλεξιπτωτίστρια που πραγματοποίησε ελεύθερη πτώση από ύψος ανώτερο των 5.000 μέτρων ) και ήταν ενεργό μέλος της αερολέσχης του Πόζναν. Το 1937 εκπαιδεύτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ραδιοτηλεγραφητών του Λβιβ, ενώ τον Ιούνιο του 1939, λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, παντρεύτηκε τον εκπαιδευτή της πολεμικής αεροπορίας Μιέτσισλαφ Λεβαντόφσκι. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, μετά την επιστράτευση έλαβε τον βαθμό της υποσμηναγού και τοποθετήθηκε σε αεροπορική βάση του Πόζναν και την 1η Σεπτεμβρίου μετά την γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας κατευθύνθηκε στα ανατολικά της χώρας.
Στις 22 Σεπτεμβρίου αιχμαλωτίστηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα που είχαν εισβάλει με τη σειρά τους στην Πολωνία λίγες μέρες νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια της ομηρίας της φέρεται να έδωσε ψευδή στοιχεία στους ανακριτές της, λόγω του γεγονότος πως ο πατέρας της ήταν μισητή προσωπικότητα για τους Σοβιετικούς εξαιτίας της αντικομμουνιστικής δράσης του. Αφού μεταφέρθηκε διάφορα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου υπολογίζεται πως εκτελέστηκε από την NKVD στο δάσος του Κατύν την 21η ή 22α Απριλίου του 1940.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Δολοφονημένοι Κατηγορία:Αεροπορία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Σοβιετική Αυτοκρατορία
μικρογραφία|Σημαία της Σοβιετικής Ένωσης
Ο άτυπος όρος «Σοβιετική Αυτοκρατορία» έχει δύο σημασίες. Με τη στενή έννοια, εκφράζει την άποψη στη dυτική σοβιετολογία ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν αυτοκρατορία. Η αρχή της ερμηνείας αυτής αποδίδεται κατά παράδοση στο βιβλίο του Ρίτσαρντ Πίπς, «Ο σχηματισμός της Σοβιετικής Ένωσης» Με την ευρύτερη έννοια, αναφέρεται στον ιμπεριαλισμό της εξωτερικής της πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Τα έθνη που αποτελούσαν μέρος της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας ήταν επίσημα ανεξάρτητες χώρες με ξεχωριστές κυβερνήσεις που έθεταν τις δικές τους πολιτικές, αλλά οι πολιτικές αυτές έπρεπε να παραμείνουν εντός των ορίων που αποφάσιζε η Σοβιετική Ένωση και επιβάλλονταν λόγω της απειλής παρέμβασης μέσω του Σύμφωνου της Βαρσοβίας (Ουγγαρία 1956, Τσεχοσλοβακία 1968 και Πολωνία 1980). Οι χώρες σε αυτήν την κατάσταση αναφέρονται ως κράτη - δορυφόροι.
Χαρακτηριστικά
Αν και τη Σοβιετική Ένωση δεν κυβερνούσε αυτοκράτορας και δήλωνε αντιιμπεριαλιστική και λαϊκή δημοκρατία, οι επικριτές της υποστηρίζουν ότι εξέθετε κοινές τάσεις με τις ιστορικές αυτοκρατορίες. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν μια υβριδική οντότητα που περιείχε στοιχεία κοινά με τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες και τα έθνη κράτη. Έχει επίσης υποστηριχθεί ότι η Σοβιετική Ένωση ασκούσε αποικιοκρατία όπως οι άλλες αυτοκρατορικές δυνάμεις. Οι μαοϊκοί ισχυρίστηκαν ότι η Σοβιετική Ένωση είχε γίνει η ίδια ιμπεριαλιστική δύναμη διατηρώντας παράλληλα μια σοσιαλιστική πρόσοψη. Η άλλη διάσταση του "σοβιετικού ιμπεριαλισμού" είναι ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός. Η πολιτική του σοβιετικού πολιτιστικού ιμπεριαλισμού υποστήριξε την σοβιετοποίηση του πολιτισμού και της παιδείας σε βάρος των τοπικών παραδόσεων.
Η ιστορία των σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας (της κυρίαρχης σοβιετικής δημοκρατίας) και των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης βοηθά στην κατανόηση των αντιδράσεων των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στα υπολείμματα του σοβιετικού πολιτισμού, δηλαδή στο μίσος και τη λαχτάρα για εξάλειψη. Η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής αποτελούν το αποκορύφωμα της σοβιετικής προσπάθειας για την εξομοίωση των πολιτισμών και των πολιτικών συστημάτων τους. Σύμφωνα με τον Νορέν, η Ρωσία επιδίωξε να δημιουργήσει και να ενισχύσει μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ της ίδιας και της Δυτικής Ευρώπης, ώστε να προστατευθεί ενδεχομένως από δυνητικές μελλοντικές επιθέσεις από εχθρικές χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Σημειώνεται ότι η χώρα έχασε μεταξύ 26 και 27 εκατομμυρίων ζωών κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, αν συνδυάσουμε τους άνδρες που παρείχαν οι 15 σοσιαλιστικές δημοκρατίες. Για το σκοπό αυτό η ένωση χρειάστηκε να διευρύνει τις επιρροές της, ώστε να δημιουργήσει μια ιεραρχία εξάρτησης μεταξύ των στοχοθετημένων κρατών και της ίδιας. Ένας τέτοιος σκοπός μπορούσε να επιτευχθεί καλύτερα μέσω της καθιέρωσης οικονομικής ευνοιοκρατίας.
Η διείσδυση της σοβιετικής επιρροής στις «σοσιαλιστικά προσκείμενες χώρες» ήταν επίσης πολιτικού και ιδεολογικού χαρακτήρα, όπου αντί να καρπώνεται τον οικονομικό τους πλούτο, η Σοβιετική Ένωση παρείχε τεράστια ποσά «διεθνούς βοήθειας» σε αυτές για να εξασφαλίσει την επιρροή, τελικά σε βάρος της ίδιας της οικονομίας. Η πολιτική επιρροή που επιχειρούνταν να κερδηθεί αποσκοπούσε στη συσπείρωση των στοχοθετημένων χωρών με το μέρος της Σοβιετικής Ένωσης σε περίπτωση επίθεσης από δυτικές χώρες και αργότερα ως υποστήριξη στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Ρωσία διακήρυξε τον εαυτό της διάδοχο και αναγνώρισε 103 δισεκατομμύρια δολάρια Σοβιετικού εξωτερικού χρέους, ενώ διεκδικούσε 140 δισεκατομμύρια δολάρια σοβιετικών περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό
Σοβιετικοί αξιωματούχοι από τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία διασύνδεσαν αυτή την οικονομική ευκαιρία με δυνατότητα μετανάστευσης. Στην πραγματικότητα, είδαν σε αυτές τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης τις δυνατότητες ενός μεγάλου εργατικού δυναμικού. Τους πρόσφεραν ένα καλωσόρισμα μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα εργάζονται σκληρά και θα επιτύγχαναν κοινωνική επιτυχία. Αυτή η ιδεολογία διαμορφώθηκε με βάση το μοντέλο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής του 19ου αιώνα.
Σοβιετικοί σύμμαχοι
μικρογραφία|379x379εσ|Η Σοβιετική Ένωση εμφανίζεται με κόκκινο χρώμα, ενώ τα κράτη με ανοιχτό ροζ θεωρήθηκαν [[Κράτος-δορυφόρος|δορυφόροι. Η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, που ήταν σοβιετικός σύμμαχος μέχρι το 1948, είναι σημειωμένη με μωβ. Η Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αλβανίας, κράτος που έπαψε να είναι σύμμαχος με τη Σοβιετική Ένωση στη δεκαετία του 1960, σημειώνεται με πορτοκαλί]] Η ονομασία ανατολικό μπλοκ χρησιμοποιήθηκε την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, για τα κράτη που ανήκαν στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης, είτε μέσω οικονομικής συνεργασίας, Κομεκόν, είτε μέσω στρατιωτικής συνεργασίας, Σύμφωνο της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιμπεριαλισμός Κατηγορία:Αυτοκρατορίες
Μπολέσλαος (γιος του Ντιεπόλτ Β΄)
Ο Μπολέσλαος, τσεχ. Boleslav (1182/3 - 9 Απριλίου 1241) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν ευγενής στη Βοημία.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ντιεπόλτ Β΄, που έλαβε μέρος ως αρχηγός τού Βοημικού στρατού στη Γ΄ Σταυροφορία.
Το 1202 εξορίστηκε από τον Ότακαρ Α΄ της Βοημίας (εξάδελφο τού πατέρα του) και επέστρεψε αργότερα το 1204. Εξορίστηκε πάλι το 1233/4 από τον Βεγκέσλαο Α΄ (γιο τού Οτάκαρ Α΄) και μετέβη στην Αυλή τού Ερρίκου Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τού Γενειοφόρου υψηλού δούκα της Πολωνίας.
Μερικοί Πολωνοί χρονογράφοι τον αναφέρουν ως μάργραβο της Μοραβίας, αλλά ο τίτλος δεν έχει νόημα, διότι η Μοραβία την περίοδο αυτή εδιοικείτο ενωμένη με τη Βοημία από τον Βεγκέσλαο Α΄. Ο ίδιος ο Μπολέσλαος καλούσε τον εαυτό του "δούκα της Βοημίας".
Στη μάχη της Λεγκνίτσα το 1241 διοικούσε εθελοντές Βαυαρούς μεταλλωρύχους από το Γκόλντμπερκ και ένα απόσπασμα Μοραβών, πλάι στους Πολωνούς.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Στέφεν φαν ντερ Μέλεν
Ο Στέφεν φαν ντερ Μέλεν (φλαμανδικά: Steven van der Meulen, γενν. Αμβέρσα, ;, απεβ. Λονδίνο περί το 1563-64) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο 1543 - 1564. Διακρίθηκε στην Αγγλία κατά την πρώτη δεκαετία της βασιλείας της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας ως ένας από τους πολλούς Φλαμανδούς καλλιτέχνες στην Αυλή των Τυδώρ. Είναι περισσότερο γνωστός για τον τύπο πορτρέτου της Ελισάβετ Α΄, που επονομάστηκε "Barrington Park", καθώς και για τα κατά τα 3/4 (όχι ολόσωμα) πορτρέτα μελών της αγγλικής Αυλής κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1560. Μια πρόσφατα ανακαλυφθείσα διαθήκη καταδεικνύει ότι απεβίωσε στο Λονδίνο μεταξύ Οκτωβρίου 1563 και Ιανουαρίου 1564.
Βιογραφία
Η ιστορικός τέχνης Ελίζαμπεθ Ντρέυ (Elizabeth Drey) πρόσφατα ανακάλυψε τη διαθήκη του φαν ντερ Μέλεν, η οποία φέρει ημερομηνία 5 Οκτωβρίου 1563, εποχή κατά την οποία επικρατούσε επιδημία πανώλους στο Λονδίνο, και επικυρώθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1564. Από τη διαθήκη καταδεικνύεται ότι η σύζυγός του Χερτρούντε Στουμπελέιρεν ή Στουμπελέρεν (Stubbeleeren ή Stubbeleren) και τα τέκνα του Ρίννολντ και Έρικ διέμεναν μαζί του στο Λονδίνο κατά την εποχή του θανάτου του.
Έργο
Τα πορτρέτα του φαν ντερ Μέλεν σε απλοποιημένη παραλλαγή του μελαγχολικού ύφους του Αντόνις Μορ είλκυσαν πάτρονες στην αγγλική Αυλή κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1560 και έργα του εκείνης της περιόδου καταγράφονται στις απογραφές έργων τέχνης του Τζων Λάμλεϋ, 1ου Βαρώνου Λάμλεϋ του 1590, όπου εμφανίζεται ως "the famous paynter Steven" ( = ο διάσημος ζωγράφος Στίβεν).
Τα πορτρέτα της βασίλισσας Ελισάβετ, χρονολογούμενα από τα μέσα της δεκαετίας του 1560 είναι ασφαλώς αποδιδόμενα στον φαν ντερ Μέλεν. Αποκαλούμενο από τον Στρονγκ ως πορτρέτα του "Barrington Park", τα πολύπλοκα αυτά πορτρέτα είναι πιθανόν μια απάντηση σε μια διακήρυξη του 1563 που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει ην ύπαρξη πολλών μη κολακευτικών πορτρέτων της βασίλισσας. Ένα πορτρέτο αυτού του τύπου σε πραγματικές διαστάσεις (2 μ.), του 1563, από τον φαν ντερ Μέλεν έχει αναγνωριστεί ως το πιο πρώιμο ολόσωμο πορτρέτο της βασίλισσας και πιθανόν σχετίζεται με τις διάφορες διαπραγματεύσεις για μελλοντικό γάμο της στις αρχές του 1560, δημοπρατήθηκε από τον οίκο Sotheby's τον Νοέμβριο του 2007 για 2,6 εκατ. £, σχεδόν διπλάσια από την αναμενόμενη τιμή των 700.000 - 1 εκατ. £.
Το ερώτημα της ταυτότητας
Η ανακάλυψη της διαθήκης του φαν ντερ Μέλεν με χρονολογία 1563 και η επικύρωσή της το 1564 ήγειραν ερωτήμαατα σχετικά με τους αναφερόμενους ως "paynter Steven" and "Master Staffan" και την ταυτοποίησή τους με τον φαν ντερ Μέλεν. Στην έκδοση του περιοδικού The British Art Journal - άνοιξη 2009, ο Μπέντορ Γκρόβενορ (Bendor Grosvenor) πρότεινε μια εναλλακτική για τον "paynter Steven", ταυτοποιώντας τον με τον κατασκευαστή μεταλλίων Στέφεν φαν Χερβάικ (Steven van Herwijck). Η νέα αυτή ταυτοποίηση έγινε αποδεκτή από ορισμένα ιδρύματα, όπως τα Historic Royal Palaces, Tate Britain και V&A, στα οποία είχε εκτεθεί το ολόσωμο πορτρέτο της βασίλισσας που προαναφέρθηκε, ως δημιουργία του φαν Χερβάικ. Στη μελέτη της σχετικά με τη δημιουργία πορτρέτων και το πατρονάρισμα του Ρόμπερτ Ντάντλεϋ, 1ου Κόμητος του Λέστερ, η Ελίζαμπεθ Γκόλντρινγκ (Elizabeth Goldring) εγείρει ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την ταυτοποίηση του "paynter Steven" με τον Χερβάικ. Πρόσφατη δενδροχρονολογική μελέτη του πορτρέτου του Τζων Λάμλεϋ (John Lumley) στην Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων αποκαλύπτει ότι ο πίνακας είναι σωστά χρονολογημένος κατά τη δεκαετία του 1570 ή του 1580, μετά τον τεκμηριωμένο θάνατο τόσο του Χερβάικ όσο και του φαν ντερ Μέλεν. Σχετικά με την ταυτοποίηση του ζωγράφου, η Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων αναφέρει: "Το ύφος του πίνακα είναι συμβατό με κάποιον Αγγλοφλαμανδό καλλιτέχνη της περιόδου... Εν τούτοις, καθώς τόσο ο Χερβάικ όσο και ο φαν ντερ Μέλεν είχαν αποβιώσει κατά τη δεκαετία του 1560, ο καλλιτέχνης που φιλοτέχνησε τον πίνακα με τον κωδικό αριθμό NPG 5262 οφείλει να παραμείνει ως ένας ακόμη αταυτοποίητος απόδημος.
Πηγές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μάικλ Χιρστ (συγγραφέας)
Ο Μάικλ Χιρστ (21 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Άγγλος συγγραφέας και τηλεοπτικός παραγωγός, περισσότερο γνωστός για τα έργα του Ελισάβετ (1998) και Ελισάβετ: Η Χρυσή Εποχή (2007), καθώς για τις τιμημένες με βραβείο Emmy τηλεοπτικές σειρές Οι Τυδώρ και Βίκινγκς.
Πρώτα χρόνια
Ο Χιρστ γεννήθηκε στην Μπράντφορντ και μεγάλωσε στην περιοχή Άιλκλεϊ στην Αγγλία. Εκπαιδεύτηκε στο Σχολείο Γραμματικής του Μπράντφορντ και παρακολούθησε στο Σχολείο Οικονομικών του Λονδίνου. Παρέλαβε το τιμητικό βραβείο πρώτης θέσης στην αγγλική και αμερικανική λογοτεχνία απο το Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ και μελέτησε τον Χένρυ Τζέιμς στο Κολλέγιο του Τρίνιτυ στην Οξφόρδη.
Καριέρα
Ο Χιρστ αρχικά σκόπευε να γίνει ακαδημαϊκός, αλλά αποφάσισε να γίνει σεναριογράφος όταν ο σκηνοθέτης Νίκολας Ρόεγκ διάβασε μια από τις μικρές ιστορίες του και ζήτησε από τον Χιρστ να γράψει σενάρια για εκείνον.
Ήταν συγγραφέας, δημιουργός και παραγωγός της σειράς Οι Τυδώρ η οποία προβλήθηκε απο το 2007 μέχρι το 2010. Αναφέρεται στην ιστορία του Βασιλιά Ερρίκου του όγδωου και τις έξι γυναίκες του όπως και η αυλή του και τα διλλήματα στο βασίλειο.
Είναι ένας από τους συγγραφείς για το βιβλίο του Τζέιμς Νταλεσάντρο, 1906. Η ιστορία ακολουθάει έναν νεαρό άνδρα που ανακαλύπτει μια σειρά από μυστικά και ψέμματα που άφησαν το Σαν Φρανσίσκο αρκετά ευάλωτο στις φωτιές που το σκέπασε ως επακόλουθο του ιστορικού σεισμού το 1906 και κυκλοφόρησε το 2012.
Ο Χιρστ επιλέχθηκε να γράψει την διασκευή της ταινίας από το βιβλίο του Στιούαρτ Χιλ The Cry Of The Icemark πριν το αναστείλουν και επίσης του ανέθεσαν να μεταφέρει το βιβλίο Azincourt του Μπέρναρντ Κόρνγουελ που αναφέρει την ιστορία του Βασιλιά Ερρίκου του πέμπου της Αγγλίας και τη Μάχη του Άζινκουρτ.
Το 2011 συμμετείχε στην παραγωγή της σειράς Κάμελοτ μαζί με τον συγγραφέα Κρις Τσίπναλ για το δορυφορικό κανάλι Starz.
Ήταν ο παραγωγός της σειράς The Borgias που αναφέρεται στην ιστορία της κακόφημης οικογένειας Μπόργκια. Πρωταγωνιστής ήταν ο Τζέρεμυ Άιρονς ως ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ. Δημιουργός ήταν ο Νιλ Τζόρνταν ,τα γυρίσματα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2010 και κράτησε τρεις σαιζόν.
Ο Χιρστ είναι ο δημιουργός της σειράς Βίκινγκς που προβάλλεται απο το καλωδιακό History Channel και έκανε πρεμιέρα το 2013. Πρωταγωνιστούν ο Τράβις Φίμελ, η Κάθριν Γουίνικ,ο Γκούσταφ Σκάρσγκορντ ,ο Γκάμπριελ Μπάιρν ,ο Κλάιβ Στάντεν και η Τζέσαλιν Γκίλσιγκ.
Οικογένεια
Οι κόρες του, η Μοντ Χιρστ και η Τζόρτζια Χιρστ έκαναν εμφανίσεις σε μερικά από τα έργα του και οι δύο στους Βίκινγκς και η Μοντ στους Τυδώρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ
Το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ (αγγλικά: Vancouver Film Critics Award For Best Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ
Άλεξ Γουίλσον
Ο Άλεξ Γουίλσον (γενν. 19 Σεπτεμβρίου 1990) είναι πρώην Τζαμαϊκανός αθλητής του στίβου, που τώρα συμμετέχει εκπροσωπώντας την Ελβετία.
Σταδιοδρομία
Ο Γουίλσον πήρε τη μεταγραφή του από την Τζαμάικα στην Ελβετία το 2010. Εκείνη τη χρονιά πήγε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2010 στη Βαρκελώνη, όπου τερμάτισε στην 8η θέση στη 2η σειρά του 1ου γύρου στα 200 μέτρα, χωρίς να προκριθεί στον ημιτελικό.
Έχει το εθνικό ρεκόρ της Ελβετίας στα 100, 150 και 200 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 200 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ελβετοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Βεατρίκη της Πορτογαλίας, δούκισσα της Σαβοΐας
Η Βεατρίκη, πορτογαλ. Beatriz (31 Δεκεμβρίου 1504 - 8 Ιανουαρίου 1538) από τον Οίκο των Αβίς ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1521 τον Κάρολο Γ΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας
Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς
Ο Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς (πολωνικά: Stanisław Witkiewicz, λιθουανικά: Stanislovas Vitkevičius) (8 Μαΐου 1851 – 5 Σεπτεμβρίου 1915 ) ήταν Πολωνός ζωγράφος, θεωρητικός τέχνης και ερασιτέχνης αρχιτέκτονας, γνωστός για τη δημιουργία του «στυλ του Ζακοπάνε».
Βιογραφία
Ο Βιτκιέβιτς γεννήθηκε στο Ποσάφσε της Σαμογιτίας, στη σημερινή Λιθουανία, στα εδάφη της διαμελισμένης Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, που κυβερνούνταν εκείνη την περίοδο από τη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Το 1875, μετακόμισε στη Βαρσοβία και δημιούργησε ένα εργαστήριο ζωγραφικής στο πλυσταριό του Hotel Europejski. Το 1884 παντρεύτηκε τη Μάρια Πιετσκιέβιτς. Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Στανίσουαφ Ιγκνάτσι Βιτκιέβιτς. Νονά του γιου ήταν η διεθνούς φήμης ηθοποιός Χελένα Μοντιέσκα, την οποία ο μεγαλύτερος Βιτκιέβιτς το 1876 είχε σχεδόν συνοδεύσει στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 1884–1887, ο Βιτκιέβιτς εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας "Wędrowiec" («Περιπλανώμενος»), για την οποία έγραψε μια σειρά άρθρων σχετικά με τις αξίες ενός έργου τέχνης και τον ρόλο των κριτικών τέχνης (που δημοσιεύτηκε σε μορφή βιβλίου με τίτλο «Ζωγραφική και κριτική ανάμεσά μας», Sztuka i krytyka u nas, το 1891 και το 1899). Το 1887 κατείχε την ίδια θέση στο περιοδικό «Kłosy». αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| Βίλα Κονσταντινούφκα στο Ζακοπάνε. Ο [[Τζόζεφ Κόνραντ έμεινε εκεί το 1914]] Το 1886 επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Ζακοπάνε. Ανέπτυξε μια γοητεία με τα βουνά, τους Γκουράλους του Ποντχάλε και τις παραδόσεις τους. Η φιλοδοξία του έγινε να δημιουργήσει ένα πολωνικό εθνικό στυλ μέσω της εξαγωγής αποκλειστικά πολωνικών μορφών από την αρχιτεκτονική και διακοσμητική τέχνη των ορεσίβιων.
Ο Βιτκιέβιτς είχε έντονες απόψεις κατά της επίσημης εκπαίδευσης: «το σχολείο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ψυχολογική σύνθεση των ανθρώπων"». Εφάρμοσε αυτήν την αρχή στην ανατροφή του γιου του και απογοητεύτηκε όταν ο 20χρονος Ιγκνάτσι επέλεξε να εγγραφεί στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Κρακοβία.
Το 1908, πάσχοντας από φυματίωση, ο Βιτκιέβιτς άφησε την οικογένειά του στο Ζακοπένε και μετακόμισε στο Λόβραν, ένα μοντέρνο θέρετρο στην τότε Αυστροουγγαρία, που σήμερα βρίσκεται στην Κροατία. Εκεί πέθανε το 1915.
Η πρώτη του μονογραφική έκθεση τέχνης πραγματοποιήθηκε στην Κοινωνία Καλών Τεχνών Ζαχέντα το 1927. Ο γιος του, Στανίσουαφ Ιγκνάτσι Βιτκιέβιτς, έγινε διάσημος ζωγράφος, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και φιλόσοφος, επίσης γνωστός (από τη συνένωση του επωνύμου και του δεύτερου ονόματος του) με το ψευδώνυμο «Βιτκάτσι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Γκέοργκ Φρίντριχ Μπαχ
Ο Γκέοργκ Φρίντριχ Μπαχ (Georg Freidrich Bach, 17 Μαρτίου 1793 – 2 Οκτωβρίου 1860) ήταν Γερμανός φλαουτίστας (πλαγιαυλητής), γιος του Γιόχαν Μίχαελ Μπαχ. Εργάστηκε στη Σουηδία ως δάσκαλος μουσικής του πρίγκιπα Όσκαρ και αργότερα δίδαξε μουσική στο Έλμπερφελντ και στο Ίζερλον της Γερμανίας. Σώζονται αρκετές συνθέσεις του για πληκτροφόρα, καθώς και ένα εγχειρίδιο αρμονίας. Δεν ανήκει στον κλάδο του Βέχμαρ της οικογένειας των Μπαχ.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Φλαουτίστες Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ
Βίκτορ Σουχορούκοφ
ΟΒίκτορ Ιβάνοβιτς Σουχορούκοφ (Ρώσικα: Виктор Иванович Сухоруков, 10 Νοεμβρίου 1951) είναι Ρώσος ηθοποιός. Καλλιτέχνης του Λαού της Ρωσίας (2008).
Επιλεγμένη Φιλμογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Ένα επεισόδιο την εποχή της Τρομοκρατίας
Ένα επεισόδιο την εποχή της Τρομοκρατίας (γαλλικός τίτλος: Un épisode sous la Terreur) είναι νουβέλα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ, που δημοσιεύτηκε το 1842 με τον τίτλο Μια λειτουργία το 1793. Το κείμενο πήρε τον οριστικό του τίτλο στην έκδοση του 1845. Κατατάσσεται στις Σκηνές της πολιτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας, με αφιέρωση στον κύριο Γκιγιονέ-Μερβίλ, δικηγόρο που συμβούλευε τον Μπαλζάκ σε νομικά θέματα.
Υπόθεση
Στις 22 Ιανουαρίου 1793 γύρω στις 8 το βράδυ (την επομένη της εκτέλεσης του Λουδοβίκου ΙΣΤ'), στο Παρίσι, σε ένα σκοτεινό δρομάκι ένας άντρας ακολουθεί μια ηλικιωμένη γυναίκα που πηγαίνει σε ένα φούρνο. Η γυναίκα ζητάει προστασία από τον φούρναρη, αλλά όταν αυτός βλέπει τον άγνωστο που την ακολουθεί, φοβισμένος αρνείται. Μέσα στο κρύο και το χιόνι, η γυναίκα φεύγει από το μαγαζί κρατώντας ένα μικρό κουτί και επιστρέφει στο σπίτι της. Αποκαλύπτεται ότι είναι μια πρώην καρμελίτισσα μοναχή που κρύβεται με μια άλλη μοναχή και τον αββά ντε Μαρόλ, έναν μη ορκισμένο ιερέα. Όλοι είναι ηλικιωμένοι και το κουτί που αγόρασε περιέχει υλικά για τη λειτουργία.