cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Εκδίκηση της Ξανθιάς
Συνέχεια
Το 2003 κυκλοφόρησε μια συνέχεια με τον τίτλο Η Εκδίκηση της Ξανθιάς 2 (Legally Blonde 2: Red, White & Blonde) με τους Ρις Γουίδερσπουν και Λουκ Γουίλσον να επαναλαμβάνουν τους ρόλους της. Στο καστ προστέθηκαν οι Σάλι Φιλντ, Ρετζίνα Κινγκ, Μπρους ΜακΓκιλ και Μπομπ Νιούχαρτ. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τσαρλς Χέρμαν-Γούρμφελντ και το σενάριο έγραψε η Κέιτ Κόντελ. Η Ελ Γουντς πηγαίνει στην Γουάσινγκτον με σκοπό να αρχίσει εκστρατεία υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων και να σταματήσουν να γίνονται πάνω τους πειραματικές δοκιμές. Παρά το γεγονός ότι η ταινία αποδείχθηκε εισπρακτική επιτυχία, αποφέροντας 124,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως δεν γνώρισε την καλλιτεχνική επιτυχία της πρώτης ταινίας, λαμβάνοντας αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Μέση ηλικία
Η μέση ηλικία είναι η χρονική περίοδος μεταξύ της πρώιμης ενήλικης ζωής και της τρίτης ηλικίας. Δεν υπάρχει ένας σταθερός βιολογικός, δημογραφικός ή κοινωνικός καθορισμός για το πότε ξεκινάει η μέση ηλικία, καθώς το ηλικιακό εύρος ποικίλει ανάλογα με τη χρονική περίοδο, το προσδόκιμο ζωής και τη χώρα αναφοράς. Τη δεκαετία του 1980, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε) υιοθέτησε την ηλικιακή κατηγοριοποίηση των 45 με 64 ετών για τη μέση ηλικία (middle adulthood) σε διεθνές επίπεδο, μετά από προσεκτική εξέταση των εθνικών πρακτικών και των διεθνών συστάσεων. Στις μέρες μας, η επιστημονική κοινότητα, σε μεγάλο βαθμό, τοποθετεί τη μέση ηλικία για τις δυτικές χώρες μεταξύ 45 και 65 ετών.
Στην Ελλάδα, η διάμεση ηλικία τοποθετείται στα 45.6 έτη από τα Ηνωμένα Έθνη, και το προσδόκιμο ζωής και για τα δύο φύλα είναι στα 82.8 χρόνια. Με βάση το προσδόκιμο ζωής της χώρας, η μέση ηλικία των ατόμων βρίσκεται στα 45 με 65 έτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιολογία Κατηγορία:Ανθρωπολογία Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη
Γενικές αρχές αστικού δικαίου
Στις Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου περιλαμβάνονται γενικές διατάξεις για τα υποκείμενα δικαίου (φυσικά και νομικά πρόσωπα), για τις δικαιοπραξίες, την παραγραφή, τις αιρέσεις, την αντιπροσώπευση, την άσκηση δικαιωμάτων, τη συναίνεση και την κατάσταση των αλλοδαπών, ποιες είναι οι συνέπειες των ελαττωμάτων της βούλησης (πλάνης, απάτης, απειλής), ενώ στα πρώτα τρία άρθρα ορίζονται οι πηγές του δικαίου (νόμοι και έθιμα) η αναδρομική δύναμη του νόμου και οι κανόνες δημόσιας τάξης που δεν μπορεί να αποκλεισθεί η εφαρμογή τους μέσω της ιδιωτικής βούλησης.
Εωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Θεσσαλική Επανάσταση του 1878
Η Θεσσαλική Επανάσταση του 1878 σηματοδοτεί τα ιστορικά γεγονότα μετά τις 2 Φεβρουαρίου 1878, όταν στο τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1877-1878), η Ελλάδα εισήλθε στη Θεσσαλία με αντικανονικό στρατό. Η Ελλάδα, όντας ουδέτερη στον πόλεμο, αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να αντιμετωπιστεί ως σύμμαχος των Οθωμανών, γι' αυτό και μπήκε στη Θεσσαλία με παράτυπο στρατό.
Μετά από αρκετές ανεπιτυχείς μάχες, η πρωτοβουλία απέτυχε, αλλά τελικά με την υποστήριξη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1881), η Θεσσαλία με την Άρτα αλλά χωρίς την Ελασσόνα προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλία
Νονούτι
Η Νονούτι είναι μια ατόλλη και συνάμα ένα διαμέρισμα του Κιριμπάτι. Η ατόλλη βρίσκεται στα νότια Νησιά Γκίλμπερτ, 38 χμ βόρεια της Ταμπιτεουέα, και 250 χμ νότια της Ταράουα. Η ατόλλη αποτελείται από μια συνεχή γραμμή από νησιά στην βόρεια, ανατολική και νοτιοανατολική πλευρά της. Υπάρχει μια νησίδα στην βορειοδυτική πλευρά της ατόλλης που ονομάζεται Νουμαλάνγκ. Η Νουμαλάνγκ είναι ακατοίκητη και φυλάσσεται ως Καταφύγιο Πτηνών. Η ατόλλη είναι το τρίτο μεγαλύτερο από τα Νησιά Γκίλμπερτ με μήκος 35 χμ και πλάτος 15 χμ.
Ο κυβερνητικός σταθμός στο νησί βρίσκεται στο χωριό Ματάνγκ. Ο γραμματέας του νησιού είναι ο πλέον υψηλόβαθμος αξιωματούχος στο νησί. Ο πρώην πρόεδρος του Κιριμπάτι, Ιερεμία Ταμπάι, κατάγεται από την Νονούτι.
Η Νονούτι φιλοξενεί έναν αριθμό δημοτικών σχολείων, ένα Γυμνάσιο, και το ιδιωτικό Λύκειο Τζωρτζ Ήστμαν, που το λειτουργεί η Προτεσταντική Εκκλησία του Κιριμπάτι.
Το μεγαλύτερο κτήριο συγκεντρώσεων, το μουανεάμπα, στο Κιριμπάτι βρίσκεται στο χωριό Ταμποϊάκι. Εδώ ήταν που η πρώτη Καθολική ιεραποστολή ιδρύθηκε στο Κιριμπάτι την δεκαετία του 1880.
Το όνομα Νονούτι σημαίνει "ξύπνα νωρίς να πας για ψάρεμα".
Κατηγορία:Νησιά Γκίλμπερτ Νονουτι
Δον Κιχώτης (μπαλέτο)
μικρογραφία | Αναμνηστικό κέρμα των 3 ρουβλιών με θέμα το μπαλέτο Δον Κιχώτης Το μπαλέτο Δον Κιχώτης βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Αν και υπάρχουν πολλές διασκευές του έργου, η πιο διάσημη και αναγνωρισμένη εκδοχή είναι αυτή του χορογράφου Μαριούς Πετιπά σε μουσική του Λούντβιχ Μίνκους, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 14 Δεκεμβρίου 1869 στη Μόσχα, στο Θέατρο Μπολσόι.
Ιστορικό της σύνθεσης
Η ιστορία προσαρμόστηκε πρώτη φορά για μπαλέτο το 1740 από τον Φραντς Χίλβερντινγκ στη Βιέννη. Αυτή την εκδοχή ακολούθησαν άλλες πολλές, όπως: το 1743 στην Οπερά στο Παρίσι, το 1758 πάλι στη Βιέννη από τον σπουδαίο χορογράφο Νοβέρ, το 1801 ανέβηκε στην Οπερά μια νέα εκδοχή με τον τίτλο Ο γάμος του Γκαμάς, ενώ ο Σαρλ Ντιντελό, γνωστός σήμερα ως ο «πατέρας του ρωσικού μπαλέτου» δημιούργησε ένα δίπρακτο μπαλέτο στην Αγία Πετρούπολη για τα Αυτοκρατορικά Μπαλέτα το 1808. Το 1809 ο Τζέιμς Ντ’ Εγκβίλ παρουσίασε τη δική του εκδοχή στο Λονδίνο, το 1839 παρουσιάστηκε στο Βερολίνο η εκδοχή του Πάολο Ταλιόνι και το 1843 στο Τορίνο από τον Σαλβατόρε Ταλιόνι.
Η πιο διάσημη προσαρμογή δημιουργήθηκε από τον χορογράφο Μαριούς Πετιπά, τον ασυναγώνιστο maître de ballet των Αυτοκρατορικών Μπαλέτων του Τσάρου, και τον συνθέτη Λούντβιχ Μίνκους. Η πρεμιέρα δόθηκε στη Μόσχα στις 26 Δεκεμβρίου 1869 (14 Δεκεμβρίου με το παλιό ημερολόγιο) με τεράστια επιτυχία. Οι κύριοι χορευτές ήταν οι: Wilhelm Vanner (Δον Κιχώτης), Anna Sobeshchanskaya (Κίτρι), Sergej Sokolov (Μπαζίλιο), Polina Karpakova (Δουλτσινέα), Vasilij Geltser (Σάντσο Πάντσα), Dimitri Kuznetsov (Γκαμάς). Το μπαλέτο αποτελούνταν από ένα πρόλογο και 4 πράξεις. Ο Πετιπά ανέβασε αργότερα το μπαλέτο σε μια πιο πλούσια και μεγαλειώδη παραγωγή για τα Αυτοκρατορικά Μπαλέτα της Αγίας Πετρούπολης στις 21 Νοεμβρίου 1871 (9 Νοεμβρίου κατά το παλιό ημερολόγιο). Αυτή η παραγωγή αποτελούνταν από 5 πράξεις (έντεκα επεισόδια, έναν πρόλογο και έναν επίλογο) και χρησιμοποιούσε τα ίδια σκηνικά με την πρώτη παραγωγή. Ο Δον Κιχώτης ήταν το πρώτο και το πιο διάσημο από τα μεγάλα μπαλέτα του Πετιπά με ισπανικό θέμα, μπαλέτο στο οποίο ξεδιπλώνει τις γνώσεις του για τον ισπανικό χορό και πολιτισμό, γνώσεις που απέκτησε κατά τη διάρκεια της τριετούς παραμονής του στην Ισπανία. Η παρτιτούρα του Μίνκους περιέχει σίγουρα μελωδίες με ισπανικό θέμα, αλλά ποτέ δεν ξέφυγε από το να κρατήσει την κλασική χορευτική μουσική, με πόλκες, βιεννέζικα βαλς κ.ά.
Ο Αλεξάντερ Γκόρσκι πειραματίστηκε πάνω στην αρχική παραγωγή του Πετίπα του 1871, επικεντρώθηκε στα ψυχολογικά μοτίβα που σχετίζονται με την συμπεριφορά των χαρακτήρων και η ανατρεπτική εκδοχή του, που απομακρυνόταν από τα ρομαντικά πρότυπα, πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Μπολσόι το 1900. Ο Δον Κιχώτης, σε αυτήν τη μορφή, αν και στην αρχή ξεσήκωσε αντιδράσεις, σύντομα έγινε μέρος του μόνιμου ρεπερτορίου τόσο του Μπολσόι όσο και του Θεάτρου Μαριίνσκι και καθιερώθηκε ως κλασικό αριστούργημα του μπαλέτου. Μια σημαντική διαφορά μεταξύ του Δον Κιχώτη του Πετιπά και των σύγχρονων παραγωγών βρίσκεται στο λιμπρέτο. Η ιστορία που παρουσίασε ο Πετιπά επικεντρωνόταν κυρίως στον Δον Κιχώτη, τον ομώνυμο χαρακτήρα και ήταν αρκετά πιστό σε ορισμένα επεισόδια από το μυθιστόρημα του Θερβάντες. Σήμερα, ωστόσο, το επίκεντρο της ιστορίας έχει μετατοπιστεί στην Κίτρι και τον Μπαζίλιο, με τον γάμο τους να είναι το αποκορύφωμα του μπαλέτου. Σύμφωνα με την εκδοχή του Πετιπά, η Κίτρι και ο Μπαζίλιο προορίζονταν για δευτερεύοντες ρόλους και η ιστορία τους περιοριζόταν μόνο σε δύο Πράξεις.
Από τη Ρωσία στη Δύση
Αυτή που έφερε για πρώτη φορά τον Δον Κιχώτη στη Δύση ήταν η Άννα Πάβλοβα, το 1924, σε μια συνοπτική εκδοχή. Ολόκληρο το μπαλέτο πρωτοπαρουσιάστηκε εκτός Ρωσίας από τη χορευτική ομάδα Ραμπέρ το 1962 στο Λονδίνο. Το 1966 ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ ανέβασε την εκδοχή του για το μπαλέτο της Κρατικής Όπερας της Βιέννης. Ο Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ επεξεργάστηκε τη δική του εκδοχή το 1980 για το American Ballet Theatre. Ο χορογράφος Ζορζ Μπαλανσίν δημιούργησε μια σύγχρονη εκδοχή του μπαλέτου το 1965 για το New York City Ballet σε μουσική του Nicolas Nabokov. Σήμερα το μπαλέτο ανεβαίνει από πολλούς θιάσους χρησιμοποιώντας διαφορετικές εκδοχές και θεωρείται ένα από τα κλασικότερα μπαλέτα. Πρόκειται για ένα από τα πιο απαιτητικά μπαλέτα του παγκόσμιου ρεπερτορίου και θεωρείται ότι αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους χορευτές του κλασικού χορού, λόγω του υψηλού βαθμού τεχνικής δυσκολίας.
Σύνοψη
Το μπαλέτο βασίζεται σε μερικά από τα επεισόδια του ομώνυμου μυθιστορήματος και συγκεκριμένα σε αυτά που περιγράφονται στον Β' τόμο, κεφάλαια XIX, XX και XXI. Ο Δον Κιχώτης υπερασπίζεται την αρετή των νεαρών ερωτευμένων, της Κίτρι και του Μπαζίλιο, ενάντια στη θέληση του πατέρα της κοπέλας, ο οποίος θέλει να την παντρέψει με τον πλούσιο και ματαιόδοξο Γκαμάς. Οι περιπέτειες του Δον Κιχώτη και του υπηρέτη του Σάντσο Πάντσα μένουν σε δεύτερο επίπεδο. Η ιστορία συνδυάζει κωμικά και ρομαντικά στοιχεία.
Το έργο χωρίζεται σε τρεις πράξεις. Ένας σύντομος μιμικός πρόλογος ακολουθείται από την Α΄ Πράξη που ονομάζεται "Μια πλατεία στη Βαρκελώνη" στο οποίο η κλασική χορογραφία μιμείται το ισπανικό στυλ με μια σειρά από χορούς χαρακτήρων. Στη Β΄ Πράξη, η πρώτη Σκηνή, ο "Καταυλισμός των τσιγγάνων" παρουσιάζει μια έντονη αντίθεση: εδώ κυριαρχούν οι χοροί της παντομίμας και των χαρακτήρων. Η δεύτερη Σκηνή, που ονομάζεται «Το όνειρο του Δον Κιχώτη», είναι καθαρά κλασική με αποκλειστικά γυναίκες χορεύτριες. Η τρίτη Σκηνή, διαδραματίζεται σε μια ταβέρνα και είναι και πάλι γεμάτη με χορό χαρακτήρων και μίμηση. Ακολουθεί η Γ' Πράξη με τη γαμήλια γιορτή, ένα μεγάλο grand pas de deux με τους κύριους χαρακτήρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπαλέτο
Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα TNA
Ιστορία
Τον τίτλο αυτό, δημιούργησε ο Μπούκερ Τι, με την τότε ομάδα με το όνομα Main Event Mafia. Κουβαλούσε μια σιδερένια βαλίτσα για εβδομάδες, έως ότου αποκάλυψε το περιεχόμενο που ήταν ο τίτλος. Στις 15 Μαρτίου 2009, ο Έι Τζέι Στάιλς τον νίκησε, κατακτώντας τον τίτλο. Σεναριακά εκείνη την ημερομηνία ο τίτλος έγινε επίσημο πρωτάθλημα στο TNA. Κανονικά υπάρχει από τις 23 Οκτωβρίου του 2008, όταν και παρουσιάστηκε από τον Μπούκερ Τι. Το πρωτάθλημα άλλαξε όνομα από την δημιουργία του, δύο φορές.
Πρωτάθλημα Θρύλων TNA
Η ίδρυση του τίτλου έγινε στις 23 Οκτωβρίου του 2008 σε τηλεοπτικό επεισόδιο του TNA iMPACT!, με το όνομα "Πρωτάθλημα Θρύλων TNA" (TNA Legends Championship). Με το ίδιο όνομα υπήρχε για τον επόμενο χρόνο, συγκεκριμένα έως τις 29 Οκτωβρίου του 2009.
Παγκόσμια Ζώνη TNA
Στις 29 Οκτωβρίου, ο τίτλος αλλάζει όνομα και τον συστήνουν οι υπεύθυνοι της εταιρείας, ως "Παγκόσμια Ζώνη TNA" (TNA Global Championship). Με αυτό τον τίτλο παρέμεινε λιγότερο από έναν χρόνο. Άλλαξε εκ νέου όνομα στις 22 Ιουλίου του 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
Επιστολή προς Κολοσσαείς
thumb|180px|right|Η πρώτη σελίδα της επιστολής, από το χειρόγραφο Minuscule 321 Η Επιστολή προς Κολοσσαείς είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης και μία απο τις 13 επιστολές που γράφτηκαν από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το 60 με 61 μ.Χ..
Η επιστολή γράφτηκε προς την εκκλησία των Κολοσσών, μιας πόλης της Φρυγίας στη Μικρά Ασία. Ο Παύλος δεν γνώριζε προσωπικά τους χριστιανούς της τοπικής εκκλησίας. Σημαντική είναι η αναφορά του στην ελευθερία των χριστιανών (2:16-23).
Ιδαλγός
Ο ιδαλγός (ισπανικά: hidalgo,, θηλ. hidalga, πορτογαλικά: fidalgo, στα πορτογαλικά , στα γαλικιανά , θηλ. fidalga) είναι μέλος της ισπανικής ή πορτογαλικής αριστοκρατίας. Στη λαϊκή χρήση, ο όρος hidalgo αφορά έναν ευγενή χωρίς κληρονομικό τίτλο. Στην πράξη, οι ιδαλγοί εξαιρέθηκαν από την καταβολή φόρων, αν και κατείχαν ελάχιστα ακίνητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Τιμ Έεκμαν
Ο Τιμ Έεκμαν (ολλανδικά: Tim Eekman) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 5 Αυγούστου 1991 στο Ρίντερκερ της Ολλανδίας και αγωνίζεται στην Εξέλσιορ Ρότερνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Σταθερή Ώρα Ισραήλ
Η Σταθερή Ώρα Ισραήλ (IST) (εβραϊκά: שעון ישראל‎ She'on Yisra'el, μετάφραση: "Ώρα Ισραήλ") είναι η τυποποιημένη ζώνη ώρας στο Ισραήλ. Είναι δύο ώρες μπροστά από την Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC+02:00).
Ιστορία
Στην αρχή της Βρετανικής Εντολής, η ζώνη ώρας της περιοχής της εντολής (που σήμερα αποτελεί το Ισραήλ και τη Ιορδανία), είχε οριστεί στην ζώνη ώρας του Καΐρου (ίδια με αυτή της Αθήνας), η οποία είναι δύο ώρες μπροστά από την Ώρα Γκρίνουιτς. Η μοναδική "Χειμερινή Ώρα Ισραήλ" τέθηκε σε ισχύ με την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948, η οποία έδωσε στο Ισραήλ την δυνατότητα να ορίσει την δική του ζώνη ώρας και συγκεκριμένα να εφαρμόσει τη θερινή ώρα.
Διαφορές ανάμεσα σε άλλες χώρες
Η διαφορά από τον Συντονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο είναι η ίδια με την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+2), κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Επειδή το Ισραήλ μεταβαίνει στην θερινή ώρα την Παρασκευή και όχι την Κυριακή όπως γίνεται στις περισσότερες άλλες χώρες, η αλλαγή της ώρας την άνοιξη γίνεται είτε 2 ημέρες πριν ή 5 ημέρες μετά την μετάβαση σε θερινή ώρα στην Ευρώπη. Η αλλαγή την Παρασκευή είναι καθώς το Εβραϊκό Σάββατο είναι η κοινή ημέρα ανάπαυσης την εβδομάδα. Πριν από το 2013, η Ισραηλινή θερινή ώρα τελείωνε νωρίτερα το φθινόπωρο, και η Ισραηλινή ώρα ήταν ταυτόσημη με την Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης μεταξύ 2 και 7 εβδομάδων κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών.
Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+2 μαζί με όλες τις γειτονικές χώρες: την Αίγυπτο, την Ιορδανία, το Λίβανο και τη Συρία.
Θερινή ώρα
Το Ισραήλ τηρεί τη θερινή ώρα, τοπικά γνωστή ως Θερινή Ώρα Ισραήλ (εβραϊκά: שעון קיץ‎, She'on Kayits, μερικές φορές συντομεύεται ως IDT).
Από τον Ιούλιο του 2013, η θερινή ώρα Ισραήλ θα ξεκινάει την Παρασκευή πριν από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου και τελειώνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.
Παραπομπές
Ισραηλ Κατηγορία:Ισραήλ-επέκταση Ωρα
Πυροφωσφορικός ψευδάργυρος
Ο πυροφωσφορικός ψευδάργυρος είναι μία ανόργανη ένωση με χημικό τύπο Zn2 P2 O7. Είναι χρήσιμο σε βαρυμετρικό προσδιορισμό του ψευδαργύρου. Είναι αδιάλυτο στο νερό. Διαλύεται σε αραιό οξύ. Είναι μία λευκή σκόνη με πυκνότητα 3,75g ανά κυβικό εκατοστόμετρο και η μοριακή μάζα του είναι 304,72 g / mol.
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις Κατηγορία:Ενώσεις ψευδαργύρου
Αγήσαρχος ο Τριταιεύς
Ο Αγήσαρχος ήταν ολυμπιονίκης από την πόλη Τρίτεια της Αχαίας.
Ήταν γιος του Αιμόστρατου, νίκησε στην Ολυμπία στην πυγμή των παίδων, στην 165η Ολυμπιάδα το 120 π.Χ., και προς τιμή του στην Τρίτεια έστησαν άγαλμά του, έργο των γιων τού Πολυκλή. Ο Αγήσαρχος είχε νικήσει στα Νέμεα, τα Πύθια και τα Ίσθμια, είχε φτάσει μάλιστα σε σημείο να θεωρείται ανίκητος. Ο Παυσανίας τον αναφέρει ως Αρκάδα, γιατί την εποχή εκείνη η Τρίτεια είχε περάσει στην κατοχή των Αρκάδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Πάπε Χαμπίμπ Σο
Ο Πάπε Χαμπίμπ Σο (2 Δεκεμβρίου, 1985, Ντακάρ) είναι ένας Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής. Σήμερα παίζει για τον Παναθηναϊκό στην Α' Εθνική ως Αμυντικός μέσος.
Καριέρα
Όταν έφτιαξε όνομα ως αμυντικός μέσος στην Πορτογαλία με την Ακαδέμικα, ο Πάπε τράβηξε την προσοχή πολλών ομάδων και κυρίως του Παναθηναϊκού με τον οποίο και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο το οποίο τον κρατά στον σύλλογο μέχρι το 2015.
Τίτλοι
Με την Ακαδέμικα
Ασθένεια
μικρογραφία|Η ασθενής κορασίδα (Den syge pige). Πίνακας του [[Michael Ancher, 1882]]
Κάθε ζωντανός οργανισμός έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία διατηρεί, για παράδειγμα η θερμοκρασία του ανθρώπου διατηρείται στους 36,7 βαθμούς Κελσίου. Η διατήρηση των χαρακτηριστικών ενός ζωντανού οργανισμού ονομάζεται ομοιόσταση και είναι η φυσιολογική κατάσταση ενός οργανισμού. Ασθένεια είναι η διαταραχή αυτής της ομοιόστασης, δηλαδή η μη φυσιολογική κατάσταση. Οι ασθένειες μπορεί να αντιμετωπιστούν επιτυχώς, να προκαλέσουν μόνιμη βλάβη ή θάνατο.
Μια ασθένεια μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Η μόλυνση και η λοίμωξη οφείλεται σε παθογόνους μικροοργανισμούς, δηλαδή σε ιούς και μικρόβια. Άλλα αίτια είναι κληρονομικά (κληρονομικές ασθένειες), διανοητικής (ψυχικής) φύσεως, μπορεί να είναι ατύχημα ή η κατάληξη μιας μάχης, επιβλαβείς ουσίες, όπως οι τοξικές, αυτοάνοσο ή ο ίδιος ο οργανισμός να μην μπορεί πλέον να αντεπεξέλθει. Ανάλογα με τη δυνατότητα αντιμετώπισης οι ασθένειες διακρίνονται σε ελαφριές, όπως ένα κρυολόγημα με βήχα και ελαφρύ πυρετό, μέτριες όπως η ανεμοβλογιά και σε σοβαρές όπως ο καρκίνος. Η ίδια ασθένεια μπορεί να επαναληφθεί.
Παράγοντες
Ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει την ομοιόστασή του ή να την επαναφέρει. Σε αυτήν την προσπάθεια εμφανίζει συνήθως διάφορα συμπτώματα. Τα συμπτώματα των ασθενειών μπορούν να αντιμετωπιστούν επιπλέον με φάρμακα ή με ειδικές ασκήσεις, οι μόνιμες βλάβες αντιμετωπίζονται με τεχνητά μέλη, ενώ σοβαρότερες καταστάσεις αντιμετωπίζονται με χειρουργική επέμβαση ή ραδιενέργεια.
Το ανοσοποιητικό σύστημα συμβάλλει ενάντια στους παθογόνους μικροοργανισμούς. Αρχικά, ο οργανισμός είναι ευάλωτος σε αυτές τις ασθένειες, αλλά το ανοσοποιητικό σύστημα έχει την ικανότητα να θυμάται την αντιμετώπιση προηγούμενων περιπτώσεων, ώστε να γίνεται αποτελεσματικότερο με το πέρασμα του χρόνου σε σημείο που ο οργανισμός να μην αντιληφθεί ότι ασθένησε.
Επιδημιολογία
Στην επιδημιολογία και στην αναλογιστική επιστήμη, ο όρος «ποσοστό νοσηρότητας» ή «ρυθμός νοσηρότητας» μπορεί να αναφέρεται σε συγκεκριμένους δείκτες νοσηρότητας όπως η επίπτωση ή ο επιπολασμός μιας ασθένειας. Αυτοί οι δείκτες νοσηρότητας αντιπαραβάλλονται με την θνησιμότητα, η οποία είναι το ποσοστό των ανθρώπων που πεθαίνουν ανά μονάδα χρόνου. Οι δείκτες νοσηρότητας χρησιμοποιούνται σε αναλογιστικά επαγγέλματα, όπως η ασφάλιση υγείας, η ασφάλιση ζωής και η ασφάλιση μακροχρόνιας περίθαλψης, για τον προσδιορισμό των σωστών ασφαλίστρων που χρεώνουν στους πελάτες. Οι δείκτες νοσηρότητας βοηθούν τους ασφαλιστές να προβλέψουν την πιθανότητα ότι ένας ασφαλισμένος θα συμβληθεί ή θα αναπτύξει οποιοδήποτε αριθμό συγκεκριμένων ασθενειών.
Εξωτερικές Συνδέσεις
Παγκόσμια στατιστικά στοιχεία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασθένειες Κατηγορία:Δημογραφία Κατηγορία:Επιδημιολογία Κατηγορία:Ιατρική ορολογία Κατηγορία:Αναλογιστική επιστήμη
Συμφωνία Σύνδεσης Ελλάδας-ΕΟΚ
Η Ελλάδα υπήρξε το πρώτο συνδεδεμένο κράτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Αποτέλεσε στρατηγική επιλογή και βασική επιδίωξη των ελληνικών κυβερνήσεων υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κατά την περίοδο 1955-1961. Από αρκετούς θεωρείται σήμερα πως η τελική προσχώρηση της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες το 1979-1981 αποτέλεσε την υλοποίηση της από το 1961 απόφασης για τη συνεργασία με την ΕΟΚ, η οποία ανεστάλη από τη δικτατορία των συνταγματαρχών.
Ιστορικό
Η επιλογή για συμμετοχή στην ΕΟΚ και όχι στην ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών), που αποτελούσε το αντίπαλον δέος και βρισκόταν υπό τη βρετανική ηγεσία, ήταν πολύ πιο ελκυστική. Βασικός λόγος ήταν πως η Ελλάδα δεν μπορούσε να συμμετάσχει σε μια Κοινότητα βαριάς βιομηχανίας (γιατί δεν είχε), αλλά μπορούσε να συμμετάσχει σε μια Κοινή Αγορά. Επιπλέον, η ΕΟΚ έδινε έμφαση στο ζήτημα αγροτικών προϊόντων, που ήταν ζήτημα ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα.
Στις μακρές διαπραγματεύσεις, βασικό ρόλο, εκτός του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, διεδραμάτισαν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης), ο Ευάγγελος Αβέρωφ (Υπουργός Εξωτερικών), ο Ξενοφών Ζολώτας (Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος) και ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου (επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας). Σημαντική ήταν και η συνεισφορά καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα έως και το 1958, οπότε και βρέθηκε εκτός Κυβερνήσεως, του Παναγή Παπαληγούρα, ο οποίος είχε ασχοληθεί ακαδημαϊκά με το αντικείμενο της ευρωπαϊκής ενοποίησης επί μακρόν.
Οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν και τόσο εύκολες. Τον Ιανουάριο του 1961, το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών εξέδωσε ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων υπογραμμιζόταν: "Αι εμποροβιομηχανικαί τάξεις επικροτούν απολύτως την στάσιν της ελληνικής κυβερνήσεως επί των, εξ όσων δύνανται να γνωρίζουν, προκυψασών διαφορών κατά τας διαπραγματεύσεις με την ΕΟΚ και θεωρούν ότι πάσα υποχώρησις επί τοιούτων βασικής σημασίας δια την επιβίωσιν της οικονομίας της χώρας θεμάτων καθίσταται απαράδεκτος".
Η συμφωνία συνοδευόταν από αριθμό συνημμένων πρωτοκόλλων, με αντικείμενο την αντιμετώπιση των ιδιαιτέρων προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, προβλεπόταν η χρηματοδοτική βοήθεια με σκοπό την επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης και την ταχύτερη δυνατή εξυπηρέτηση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού. Οι όροι της σύνδεσης, τέλος, είχαν διαμορφωθεί ώστε η Ελλάδα, με προϋπόθεση την επίτευξη ικανοποιητικής προόδου, να ενταχθεί μελλοντικά στους κόλπους της Κοινότητας ως πλήρες και ισότιμο μέλος.
Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής έσπευσε να δηλώσει το ίδιο βράδυ: "Επιθυμώ να εξάρω την σημασίαν του γεγονότος, διότι τούτο αποδεικνύει αφ' ενός μεν την πολιτικήν βούλησιν των εξ χωρών της ΕΟΚ όπως προχωρήσουν προς την ευρωπαϊκήν ενότητα, αφ' ετέρου δε την επιθυμίαν των, όπως αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της Ελλάδος ως ευρωπαϊκής χώρας υπό ανάπτυξιν με μακράν παράδοσιν δεσμών μετά της Δυτικής Ευρώπης... Ο παραγωγικός κόσμος της χώρας και ολόκληρος ο ελληνικός λαός δέον να εντείνη την προσπάθειάν του, όπως, αξιοποιών τας δυνατότητας, αι οποίαι δια της συνδέσεως της Ελλάδος μετά της ΕΟΚ δημιουργούνται, επιτύχη ευχερέστερον και ταχύτερον την οικονομικήν του ανάπτυξιν".
"Η κυβέρνησις είναι αξία συγχαρητηρίων δια τον επιδέξιον και αποφασιστικόν τρόπον με τον οποίον διεπραγματεύθη και επέτυχε την σύνδεσιν της Ελλάδος μετά της Κοινής Αγοράς", υπογράμμισε σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων. Συγχαρητήρια απηύθυνε και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, η Γ.Σ.Ε.Ε., οι Επαγγελματοβιοτέχνες και η ΠΑΣΕΓΕΣ.
Μεταβατική περίοδος
Η συμφωνία προέβλεπε μεταβατική περίοδο συνολικής διάρκειας είκοσι δύο ετών, στο διάστημα των οποίων προβλεπόταν η κατάργηση στην Ελλάδα των εισαγωγικών δασμών και όλων των περιοριστικών μέτρων σε βάρος της ελεύθερης κυκλοφορίας βιομηχανικών προϊόντων των Κοινοτικών χωρών. Αντίστοιχα, τα μέλη της Κοινότητας θα καταργούσαν δασμούς και περιοριστικά μέτρα σε βάρος των ελληνικών προϊόντων σε διάστημα δώδεκα ετών –ενδεχομένως και νωρίτερα. Η Ελλάδα επιφορτιζόταν με την υποχρέωση να υιοθετήσει σταδιακά το κοινό εξωτερικό δασμολόγιο της ΕΟΚ σχετικά με εισαγόμενα βιομηχανικά αγαθά από τρίτες χώρες και να αποδεχθεί, υπό έκτακτες περιστάσεις, ρήτρες διασφάλισης για τη μεταβατική περίοδο. Στον τομέα της γεωργίας, η Κοινότητα καταργούσε αυτόματα τους δασμούς στα κύρια εξαγώγιμα ελληνικά προϊόντα. Παράλληλα, καθοριζόταν η διαδικασία για την εναρμόνιση της αγροτικής πολιτικής της Ελλάδας με την Κοινή Αγροτική Πολιτική της Κοινότητας κατά την επικείμενη εφαρμογή της κατά προϊόν, ώστε να εξασφαλισθεί η ισότητα στη μεταχείριση των προϊόντων των κρατών μελών και των παρεμφερών ελληνικών προϊόντων στις αγορές των συμβαλλομένων μερών. Το ποσό, τέλος, της οικονομικής χορηγίας προς την Ελλάδα, υπό μορφής δανείου από την Ευρωπαϊκή τράπεζα Επενδύσεων, ανερχόταν σε 125 εκατομμύρια δολάρια για περίοδο πέντε ετών.
Συμφωνία σύνδεσης
Στις 19 Μαΐου του 1961, μία δυσάρεστη έκπληξη περίμενε την ελληνική κυβέρνηση. Το συμβούλιο υπουργών των "Έξι", που συνήλθε στις Βρυξέλλες, δεν αποδέχθηκε τη συμφωνία που μονογραφήθηκε και ζήτησε νέες διαπραγματεύσεις σε ορισμένα σημεία.
Οι δυσκολίες όμως υπερνικήθηκαν και στις 12 Ιουνίου το συμβούλιο υπουργών της Ε.Ο.Κ. ενέκρινε την τελική μορφή της συμφωνίας.
Έτσι, το μεσημέρι της Κυριακής, 9 Ιουλίου του 1961, στην Αίθουσα Τροπαίων της Βουλής, υπογράφτηκε επίσημα η συμφωνία σύνδεσης Ελλάδας-Ε.Ο.Κ. Από ελληνικής πλευράς την υπέγραψαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ο υπουργός Συντονισμού Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης και ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ. Εκ μέρους του Βελγίου υπέγραψε ο υπουργός Εξωτερικών Πολ-Ανρί Σπάακ, εκ μέρους της Γαλλίας ο υπουργός Εξωτερικών Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ, εκ μέρους της Ιταλίας ο υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου Εμίλιο Κολόμπο, εκ μέρους του Λουξεμβούργου ο υπουργός Εξωτερικών Ευγένιος Σάους. Η Ολλανδία εκπροσωπήθηκε από τον υφυπουργό Εξωτερικών Χ. βαν Χούτεν, ενώ η Δυτική Γερμανία από τον πρέσβη της στην Αθήνα Γκέμπχαρτ Ζέελος. Εκ μέρους του συμβουλίου της Ε.Ο.Κ. υπέγραψε τη συμφωνία ο αντικαγκελάριος και υπουργός Εθνικής Οικονομίας της Δυτικής Γερμανίας Λούντβιχ Έρχαρντ, πρόεδρος του συμβουλίου, ενώ παρών ήταν και ο πρόεδρος της Κομισιόν, Βάλτερ Χάλσταϊν, όπως και ο Ζαν Ρέι, μέλος της Κομισιόν, ο οποίος είχε διαπραγματευθεί τη συμφωνία εκ μέρους της Ε.Ο.Κ.
Στο κοινό ανακοινωθέν, που εκδόθηκε επί τη υπογραφή της συμφωνίας την ίδια ημέρα, υπογραμμίζεται ότι "η σύνδεσις της Ελλάδος μετά της Κοινότητος, αποτελεί αναγνώρισιν της αρχής ότι η ατλαντική αλληλεγγύη δεν πρέπει να είναι μόνον πολιτική και στρατιωτική, αλλά να στηρίζεται και επί στενής οικονομικής αλληλεγγύης, η οποία και είναι μία εκ των βάσεων επί των οποίων πρέπει να θεμελιωθή η αλληλεγγύη του δυτικού κόσμου". Επιπλέον, τονίζεται και πάλι ότι "η συμφωνία συνδέσεως διεμορφώθη με γνώμονα την προοπτικήν της μελλοντικής πλήρους εντάξεως της Ελλάδος εις την Κοινότητα".
"Βλέπομεν την χώραν σας ως το λίκνον του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Πώς θα ήτο δυνατόν να συλλάβωμεν μίαν ευρωπαϊκήν κοινότητα άνευ της Ελλάδος;", αναρωτήθηκε στην ομιλία του ο αντικαγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Λούντβιχ Έρχαρντ.
"Η Κοινότης επιβεβαιοί τον ανοικτόν αυτής χαρακτήρα. Πράγματι δεν είναι εγωιστική επιχείρησις αποσκοπούσα εις το μέγιστον δυνατόν κέρδος μόνο των μελών της, αλλά εξυπηρετεί την αλληλεγγύην και την ειρήνην της Ευρώπης και πέραν των συνόρων της", ανέφερε στη δική του ομιλία, την οποία έκανε μάλιστα στα ελληνικά, ο πρόεδρος της Κομισιόν Βάλτερ Χάλσταϊν.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής παρέθεσε δείπνο προς τιμήν των ξένων προσκεκλημένων στον Φαληρικό Ιππόδρομο. "Εις την συνείδησιν των Ελλήνων η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης δεν συνιστά απλώς μίαν οικονομικήν κοινοπραξίαν, αλλά αποτελεί οντότητα με ευρυτέραν πολιτικήν αποστολήν και σημασίαν", υπογράμμισε στην προσφώνησή του ο Έλληνας πρωθυπουργός. "Πιστεύομεν ότι θα έλθη η στιγμή καθ' ην η Ευρώπη θα περιλάβη εις τους κόλπους της όλους ανεξαιρέτως τους ελευθέρους ευρωπαϊκούς λαούς", πρόσθεσε προφητικά.
Οι Η.Π.Α., με δήλωση εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε απάντηση ερώτησης του ανταποκριτή του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, δεν έκρυψαν την ικανοποίησή τους για την επιτυχή έκβαση των διαπραγματεύσεων για τη σύνδεση της Ελλάδας με την Ε.Ο.Κ.: "Αι Ηνωμέναι Πολιτείαι είναι λίαν ευτυχείς, διότι τελικώς κατωρθώθη να υπερνικηθούν όλαι αι δυσχέρειαι και να υπογραφή η συμφωνία μεταξύ της Ελλάδος και της Κοινής Αγοράς εν Αθήναις. Αι Ηνωμέναι Πολιτείαι είναι έτι περισσότερον ικανοποιημέναι διότι εξ αρχής είχον εκδηλωθεί υπέρ της αποδοχής της ελληνικής αιτήσεως και μάλιστα κατ' επανάληψιν είχον διατυπώσει την άποψιν ταύτην επισήμως προς τας ενδιαφερομένας κυβερνήσεις των χωρών-μελών της Κοινής Ευρωπαϊκής Αγοράς. Χαιρετίζομεν μετά βαθυτάτης ικανοποιήσεως την σύνδεσιν της Ελλάδος με την ΕΟΚ, γεγονός το οποίον πιστεύομεν ότι αποτελεί ευτυχή εξέλιξιν δι' ολόκληρον τον ελεύθερον κόσμον", κατέληξε η δήλωση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
"Η σύνδεσις της Ελλάδος αποτελεί νέαν συγκεκριμένην απόδειξιν ότι η Ε.Ο.Κ., υπό την παρούσαν μορφήν της και από της πλευράς των δυνατοτήτων της μελλοντικής εξελίξεώς της, αποτελεί όργανον ενισχύσεως της Ατλαντικής Συμμαχίας", υπογράμμισε σε δηλώσεις του και ο Ιταλός υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου Εμίλιο Κολόμπο.
Τα δημοσιεύματα των εφημερίδων
Σύσσωμος ο ελληνικός Τύπος πανηγύρισε για τη συμφωνία, εγκρίνοντας ανεπιφύλακτα τη σύνδεση με την Ε.Ο.Κ.
"Πραγματικόν ορόσημον εις την πορείαν του ελληνικού έθνους, η σύνδεσις αυτή θα έχει τεραστίας οικονομικάς και πολιτικάς επιπτώσεις εις το εθνικόν μας μέλλον", έγραψε το Βήμα και συμπλήρωσε με άλλο άρθρο του: "Όλα τα εθνικόφρονα κόμματα και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού αναμφιβόλως εδέχθησαν το γεγονός με ικανοποίησιν... Μόνον η άκρα αριστερά εξαπέλυσε θορυβώδη εκστρατείαν εναντίον της συνδέσεώς μας με την Κοινήν Αγοράν".
"Γέφυρα δια την πολιτικήν ενοποίησιν της Ευρώπης και της δημοκρατίας" αποκάλεσε την Ε.Ο.Κ. η Βραδυνή, ενώ και η Ελευθερία συμφώνησε ότι "η σύνδεσις της Ελλάδος με την Κοινήν Αγοράν είναι ένα γεγονός ιστορικής σημασίας, που θα ασκήσει αποφασιστικήν επίδρασιν επί του μέλλοντος του έθνους".
Αντίθετα, μόνη η Αυγή την χαρακτήρισε "ξεπούλημα" και ισχυρίστηκε ότι "το Έθνος δεν αναγνωρίζει την συμφωνίαν με την ΕΟΚ". Η Καθημερινή αφιέρωσε ένα μονόστηλο για να παρουσιάσει ως εξής την αντίδραση της Ε.Δ.Α.: "Η ΕΔΑ δι' ανακοινώσεώς της χαρακτηρίζει την υπογραφήν της συμφωνίας με την ΕΟΚ ως νέαν αντεθνικήν ενέργειαν της κυβερνήσεως της υποτελείας, ολεθρίαν δια το παρόν και το μέλλον του τόπου, ένα νέον βήμα υποδουλώσεως εις τους ξένους ιμπεριαλιστάς. Δια της συμφωνίας αυτής, συνεχίζει η ανακοίνωσις, η χώρα μας παραδίδεται αλυσοδεμένη εις τα συμφέροντα των μονοπωλίων της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως της Δ. Γερμανίας, με ανυπολογίστους καταστρεπτικάς συνεπείας δια την εθνικήν μας οικονομίαν, το βιοτικόν επίπεδον του λαού, τας λαϊκάς ελευθερίας, την ανεξαρτησίαν και αυτήν την εθνικήν μας υπόστασιν. Προ των κινδύνων αυτών, η ΕΔΑ καλεί τον λαόν εις αγώνα δια την ανατροπήν της καταστρεπτικής συμφωνίας και την αποτίναξιν του ζυγού της υποτελείας που επιβάλλουν οι ανάξιοι κυβερνήται του".
Μετά τη συμφωνία σύνδεσης
Στις 12 Ιουλίου του 1961, δόθηκαν στη δημοσιότητα τα πλήρη επίσημα κείμενα της συμφωνίας σύνδεσης Ελλάδας-Ε.Ο.Κ.: η συμφωνία με 77 άρθρα και επιπλέον 20 πρωτόκολλα και 9 δηλώσεις, χωρισμένες σε 3 παραρτήματα, που αποτέλεσαν μαζί με 4 πίνακες το σύνολο των κειμένων της συμφωνίας, η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή στις 28 Φεβρουαρίου του 1962 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου του 1962. Η συνομολόγησή της έγινε θετικά δεκτή από τις πολιτικές δυνάμεις στο σύνολό τους, με την εξαίρεση της ΕΔΑ, ριζικά αντίθετης τόσο στον γενικό προσανατολισμό όσο και στο περιεχόμενο της συμφωνίας. Πέραν της αριστεράς και της ακροδεξιάς, μεμονωμένες ήταν οι αντιδράσεις από άλλες προσωπικότητες - όπως του Ευάγγελου Παπανούτσου (που την αποκάλεσε «νέα αποικιοκρατία»), στον οποίο ανταπάντησαν οι Γεώργιος Θεοτοκάς, Κωνσταντίνος Τσάτσος και Γιάγκος Πεσμαζόγλου. Αντίθετα, ζωηρή υπήρξε η αίσθηση ότι με την προσχώρηση στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες διανοιγόταν μια νέα προοπτική, πηγή ελπίδων και πρόκληση ταυτόχρονα.
Χαρακτηριστικός υπήρξε ο λόγος του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος έμελλε 17 χρόνια μετά, το 1979, να υπογράψει και τη Συνθήκη Προσχώρησης της Ελλάδα στην ΕΟΚ: «''Εις την συνείδησιν των Ελλήνων, η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότης δεν συνιστά απλώς μίαν οικονομικήν κοινοπραξίαν, αλλά αποτελεί οντότητα με ευρυτέραν πολιτικήν αποστολήν και σημασίαν. Εάν πρώτοι επεδιώξαμεν την μετά της Κοινότητος Σύνδεσιν, ας επράξαμεν τούτο εμπνεόμενοι από την πίστιν ότι η οικονομική ενοποίησης της Ευρώπης θα οδηγήση εις την ουσιαστικήν ευρωπαϊκήν ενότητα και δι’ αυτής εις την ενίσχυσιν της δημοκρατίας και της ειρήνης εις ολόκληρον τον κόσμον''.» Πράγματι, μέχρι το 1967, εφαρμόσθηκαν οι διατάξεις που αφορούσαν ρυθμίσεις δασμολογικού και εμπορικού χαρακτήρα σχετικά με τα βιομηχανικά και αγροτικά προϊόντα και οργανώθηκε η απορρόφηση των διαθεσίμων πόρων του χρηματοδοτικού πρωτοκόλλου.
Ωστόσο, η πορεία της Ελλάδας προς την συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, βάσει των αρχών των κυβερνήσεων Καραμανλή, θα ανασταλεί με την επιβολή της δικτατορίας (1967-1974), όπου και επισήμως σταμάτησε η λειτουργία των κυρίων μηχανισμών της Συμφωνίας Σύνδεσης, καθόσον το απολυταρχικό καθεστώς ήταν ασύμβατο με τις αρχές της ΕΟΚ.
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, συνέχισε την αυτή πορεία, μέχρι το 1979, οπότε με τη Σύμβαση Προσχώρησης η Ελλάδα τελικώς έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας την 1η Ιανουαρίου 1981, ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε η ισχύς και της Συμφωνίας σύνδεσης.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση
Μεσάνυχτα στο Παρίσι
Η ταινία πραγματεύεται τη ζωή ενός ρομαντικού χολυγουντιανού σεναριογράφου ο οποίος θέλει να δοκιμάσει την τύχη του ως συγγραφέας και πιστεύει ότι η ζωή ήταν καλύτερη σε παλαιότερες εποχές και ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του '20 στο Παρίσι μέχρι που κάτι μαγικό συμβαίνει στη ζωή του.
Το Μεσάνυχτα στο Παρίσι έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 20 Μαΐου 2011 στις ΗΠΑ και στις 6 Οκτωβρίου στην Ελλάδα. Θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη δουλειά του Γούντι Άλεν από το 1994 όταν και είχε σκηνοθετήσει την ταινία Σφαίρες Πάνω από το Μπρόντγουεϊ (Bullets Over Broadway, 1994) και έχαιρε αναγνώρισης από πολλούς κριτικούς. Έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και για Βραβείο Όσκαρ, κερδίζοντας Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο.
Εταιρείες Παραγωγής
Οι εταιρίες που συμμετείχαν στην παραγωγή της ταινίας είναι οι εξής:
Εταιρείες Διανομής
Οι εταιρείες που ανέλαβαν τη διανομή της ταινίας είναι οι εξής:
thumb|Ο Όουεν Γουίλσον και ο Γούντι Άλεν στο Φεστιβάλ Καννών
Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Η ταινία γυρίστηκε εξ' ολοκλήρου στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι και τις Βερσαλίες. Μάλιστα, είναι η δεύτερη ταινία που ο σκηνοθέτης Γούντι Άλεν γυρίζει στο Παρίσι μετά την ταινία "Everyone says I love you".
Κριτικές σε ελληνικές εφημερίδες και ιστοσελίδες
"Με την ύπουλα καρτποσταλική οπτική του "Vicky Cristina Barcelona" ο Γούντι Άλεν υμνεί και ταυτόχρονα απομυθοποιεί όλο το νοσταλγικό φολκλόρ που συνοδεύει το ρομαντικό Παρίσι. Ιδανικός ως alter ego του ο Όουεν Ουίλσον και αμίμητοι όλοι οι "πραγματικοί χαρακτήρες" (από τον Χέμινγουεϊ, τον Νταλί και την Γερτρούδη Στάιν μέχρι τον Κόουλ Πόρτερ, τον Μπουνιουέλ και τον Πικάσο) που τον περιτριγυρίζουν" - Athinorama
"...Μετά από μερικές καλές και απλά ικανοποιητικές ταινίες, ο Γούντι Άλεν επιστρέφει με μια πλήρη, ανάλαφρη τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου..." - Lifo (Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος)
"...Τρυφερή, γλυκόπικρη, αυτοσαρκαστική επίθεση νοσταλγίας από έναν 76χρονο γέροντα που προσπαθεί τελευταία να πείσει για κυνικός, αλλά δεν μπορεί να κρύψει τον απέθαντο ρομαντισμό του. Ο Γούντι Άλεν επιστρέφει με μία φιλμική εξομολόγηση στο Παρίσι του χτες, παίζει με τα όνειρα και τις ψευδαισθήσεις του με το παρελθόν και καταλήγει ερωτευμένος με το παρόν..." - Flix.gr
"...Ρομαντικός, τρυφερός και ευαίσθητος από τη μια μεριά αλλά την ίδια ώρα ρεαλιστής και προσγειωμένος, ο Άλεν στο «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» κάνει ένα νοσταλγικό πέρασμα στην εποχή των ειδώλων του... Ταυτόχρονα το φιλμ, στο οποίο εμφανίζονται επίσης η Μαριόν Κοτιγιάρ, η Κάθι Μπέιτς και η Κάρλα Μπρούνι, είναι επίσης ένα πανέμορφο γράμμα αγάπης του Άλεν προς το Παρίσι, προς τους Γάλλους γενικότερα, οι οποίοι δεν έπαψαν ποτέ να λατρεύουν το χιούμορ των μοναδικών ταινιών του..." - To Βήμα
Κριτικές σε ξένες εφημερίδες και ιστοσελίδες
"Η διασκέδαση συναντά τις συγκινήσεις" - Globe and Mail
"Το Μεσάνυχτα στο Παρίσι βρίσκει τον Γούντι Άλεν με μια ανάλαφρη διάθεση που σου προσφέρει μια παιχνιδιάρικη και αστεία ταινία, ένα πραγματικό...προφιτερόλ για τη σκέψη" - Washington Post
"Ο Γούντι Άλεν πρέπει να ήταν σε μεγάλα κέφια όταν έγραφε αυτό το σενάριο" - Chicago Sun-Times
"Μια συναρπαστική σύγκρουση αισθημάτων" - Rolling Stone
"Μια θαυμάσια ταινία με γνήσιες εκφάνσεις ρομαντισμού" - New York Times
"Ένα κολακευτικό φιλμ, προσανατολισμένο στη νοσταλγία που εκπέμπει μια πόλη που ίσως να μην υπάρχει" - Entertainment Weekly
"Γλυκό, συναισθηματικό και έντονο, το Μεσάνυχτα στο Παρίσι θα μείνει ως μια πραγματικά ευχάριστη ανάμνηση στη μνήμη μας" - Film.com
Box office
Με προϋπολογισμό 17.000.000 δολάρια, το Μεσάνυχτα στο Παρίσι έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 8η θέση με 5,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 56,8 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο απέφερε 94,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 151,1 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γούντι Άλεν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Κυπρί Άνδρου
Το Κυπρί είναι ένα τουριστικό χωριό στην Άνδρο με πληθυσμό 31 κατοίκων (2011) σε υψόμετρο 10 μ. Πήρε το όνομα του από το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Κυπριανού, το οποίο τα τελευταία χρόνια αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες επιλογές ντόπιων και επισκεπτών , για μυστήρια γάμων και βαπτίσεων. Απέχει από το Γαύριο 3 χλμ. από το Μπατσί 4 χλμ. και από τη Χώρα 28 χλμ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στον δήμο Υδρούσας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Αρετούδι.
Εκεί βρίσκονται δυο από τις πιο διάσημες και απάνεμες, οργανωμένες παραλίες της Άνδρου, η παραλία  Κυπρί  και η παραλία "Χρυσή Άμμος" καθώς και πλήθος καταλυμάτων. Στον οικισμό υπάρχουν Beach Bars, εστιατόρια , καταλύματα και δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες (παιδική χαρά , θαλάσσια παιχνίδια , surfing , sup , καταδύσεις ).
Στον οικισμό Κυπρί βρίσκεται η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής. Είναι το μεγαλύτερο μοναστήρι της Άνδρου. Οι ντόπιοι το ονομάζουν “της Αγίας” και εορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα. Το πότε χτίστηκε παραμένει άγνωστο. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν Σχολή και μετατράπηκε σε μοναστήρι το 842. Φιλοξενεί σπάνιες εικόνες του 14ου και 16ου αιώνα, πλούσια βιβλιοθήκη με βιβλία και χειρόγραφα, καθώς και μουσείο με ιερά σκεύη και άμφια. Υπάρχει και μια μικρή συλλογή προϊστορικών εργαλείων. Η Μονή αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1400, ενώ στην εκκλησία της υπάρχει εικόνα με χρονολογία 1325. Το 1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο.
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Λέσκο Α΄
Ο Πσεμίσουαφ (πολωνικά: Przemysław), μετά τη στέψη Λέσκο Α΄ (Leszko I, λατινικά: Lescus), ήταν θρυλικός ηγεμόνας της Πολωνίας, χρυσοχόος στο εμπόριο και στρατιώτης που νίκησε στρατηγικά τους Ούγγρους και έτσι στέφθηκε βασιλιάς. Αναφέρθηκε από τον Επίσκοπο Βιντσέτι Καντουούμπεκ (1161-1223) στο Chronica seu originale regum et principum Poloniae (1190-1208). Η ιστοριογραφία του 18ου αιώνα τον χρονολόγησε στο 750 μ.Χ., 760-780 ή μεταξύ 750 και 776. Ο Τζέιμς Άντερσον (1680-1739) ισχυρίστηκε ότι ο Λέσκο κυβέρνησε για 20 χρόνια.
Ιστορία
Ο Λέσκο ήταν χρυσοχόος και στρατιώτης, ο οποίος συγκέντρωσε τους φίλους του για να επιτεθούν στους ισχυρούς Ούγγρους (και τους Μοραβιανούς ). Έφτιαξε κράνη και θώρακες από φλοιό δέντρου και τα σμάλτωσε, και τα τοποθέτησε σε κοντάρια σε ψεύτικους στρατιώτες. Οι Ούγγροι υπέθεσαν ότι ήταν εχθροί και βάδισαν προς το μέρος τους. Βρίσκοντας μόνο δάση, οι Ούγγροι περικυκλώθηκαν από τα στρατεύματα του Πσεμίσουαφ, τα οποία επιτέθηκαν από όλες τις πλευρές. Οι Ούγγροι δεν μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τους πραγματικούς στρατιώτες από τους ψεύτικους και έφυγαν φοβισμένοι. Οι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν και η Πολωνία εξασφάλισε την ελευθερία. Ο Πσεμίσουαφ πήρε το όνομα Λέσκο Α΄ και κυβέρνησε ειρηνικά. Πέθανε χωρίς πρόβλημα, αφήνοντας την Πολωνία για άλλη μια φορά σε σύγκρουση.
Κληρονομιά
Ένας Primislav, που φορούσε κράνος από βελανιδιά, χρησιμοποιήθηκε στο έπος Οσμάν (1589-1638) του συγγραφέα Ιβάν Γκούντουλιτς, ο οποίος επηρεάστηκε από τον πολωνικό μύθο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Χρυσοχόοι Κατηγορία:Σλάβοι πολεμιστές
Άρδοση Ιωαννίνων
H Άρδοση (επίσημα Άρδοσις) είναι ορεινό χωριό του δήμου Δωδώνης στον νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 560 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άρδοση βρίσκεται νοτιοδυτικά του νομού στις νότιες απολήξεις των Ορέων Σουλίου και απέχει 50 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν την περίοδο της τουρκοκρατίας προς τιμή του ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά με χαρακτηριστικό του τις πολυάριθμες πηγές και τα άφθονα νερά, που παλιότερα έγιναν αιτία σοβαρών κατολισθήσεων και κατάρρευσης αρκετών σπιτιών, του δημοτικού σχολείου, του ναού της Αγίας Παρασκευής και να χαθεί η πλατεία του χωριού. Στα δυτικά βρίσκεται ο ένας από τους δύο παραποτάμους που σχηματίζουν στο Πολυστάφυλο τον ποταμό Αχέροντα (βλ. Το Ορεινό τμήμα του Αχέροντα) και τροφοδοτείται από τα νερά αυτά.
Διοικητικά
Μετά την ενσωμάτωση του στο ελληνικό κράτους, ο οικισμός υπήχθη στην επαρχία Δωδώνης, όπου παρέμεινε μέχρι το 1997. Ως κοινότητα συστάθηκε το 1947, με το ΦΕΚ 202Α-20/09/1947 όταν η Άρδοση αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελάφου και ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1997 εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Δερβιζιανών, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μονόδενδρο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αρδόσεως που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκων.
Σφαίρα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Σφαίρα μπορεί να αναφέρεται:
Τέχνες, ψυχαγωγία και μέσα ενημέρωσης
Η Σφαίρα, ένα μεγάλο μεταλλικό γλυπτό του 1971 που βρίσκεται ανάμεσα στους δίδυμους πύργους του πρώην Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, υπέστη ζημιές και μεταφέρθηκε προσωρινά σε άλλο μέρος
Ο Χαμένος Κόσμος (μυθιστόρημα του Μάικλ Κράιτον)
Το Ο Χαμένος Κόσμος (The Lost World) είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας γραμμένο από τον Μάικλ Κράιτον, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1995. Είναι συνέχεια του βιβλίου Ιουράσιο Πάρκο. Στο βιβλίο αυτό, εξιστορείται η αποκάλυψη μιας ακόμα νήσου με γενετικά αναδημιουργημένους δεινόσαυρους, καθώς και οι επιπτώσεις της αποκάλυψης αυτής γενικά απο άλλους χαρακτήρες. Το 1997, και τα δύο μυθιστορήματα επανεκδόθηκαν σε ενιαίο βιβλίο με τον τίτλο Michael Crichton's Jurassic World, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την ομότιτλη ταινία του 2015 ως προς την πλοκή γενικά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μάικλ Κράιτον Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1995 Κατηγορία:Jurassic Park
Μαυσωλείο Σαφνταρτζούνγκ
thumb|Εσωτερικό μαυσωλείου Το Μαυσωλείο Σαφνταρτζούνγκ (Χίντι: सफ़दरजंग का मक़बरा, Ουρντού: صفدر جنگ کا مقبره - Σαφνταρτζούνγκ κα Μακμπάρα) είναι ένα ταφικό μνημείο με κήπο στο Δελχί στην Ινδία. Ανοικοδομήθηκε το 1753-4 και χαρακτηρίζεται ως η τελευταία αναλαμπή ινδομογγολικής αρχιτεκτονικής στο Δελχί.
Από το μνημείο αυτό έχει ονομαστεί το γειτονικό ομώνυμο αεροδρόμιο, νοσοκομείο, τερματικός σταθμός λεωφορείων αλλά και η αντίστοιχη περιοχή στο Νέο Δελχί.
Το μαυσωλείο χτίστηκε για τον Σαφντάρ Γουνγκ, ένα αντιβασιλέα υπό τον Σάχη Μουχαμάντ ο οποίος ήταν αυτοκράτορας μεταξύ 1719 έως 1748. Η γενική δομή μοιάζει με το Μαυσωλείο Χουμαγιούν το οποίο βρίσκεται 4 χιλιόμετρα ανατολικά αλλά είναι μικρότερο σε μέγεθος. Σε αντίθεση με το Μαυσωλείο Χουμαγιούν, στο εσωτερικό του μαυσωλείου σώζεται η εσωτερική διακόσμηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Μαυσωλεία Κατηγορία:Δελχί
Τοκετός
thumb|right|300px|Το νεογνό μετά τον τοκετό. Τοκετός είναι η διαδικασία κατά την οποία το βιώσιμο έμβρυο απομακρύνεται από το σώμα της μητέρας. Αποτελεί το τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης. Ο φυσικός τοκετός ξεκινά αυθόρμητα μεταξύ της 37ης και της 42ης συμπληρωμένης εβδομάδας της κύησης. Η διάρκειά του εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες, όπως το μέγεθος του εμβρύου, και είναι συνήθως ολίγων ωρών. Στον κολπικό τοκετό το παιδί γεννιέται συνήθως με κεφαλική προβολή. Υπό προϋποθέσεις μπορεί να προτιμάται η χειρουργική επέμβαση της καισαρικής τομής αντί του φυσιολογικού τοκετού.
Στάδια του τοκετού
Ο φυσιολογικός τοκετός μπορεί να διακριθεί σε τρία στάδια:
Διαστολή του τραχήλου
Αρχικά οι ρυθμικές συστολές της μήτρα ς προκαλούν τη σταδιακή διαστολή του τραχήλου της μήτρας κάτι που συνήθως διαρκεί αρκετές ώρες. Η ένταση και η συχνότητα των συστολών δεν είναι η ίδια συνεχώς. Αρχικά η ένταση των συστολών είναι χαμηλή, όπως επίσης και ο πόνος που αισθάνεται η γυναίκα. Η συχνότητα των συστολών είναι επίσης μικρή (περίπου 1 συστολή κάθε 5 με 7 λεπτά). Αυτό μπορεί να διαρκέσει περίπου 12 με 14 ώρες. Σταδιακά οι συστολές της μήτρας γίνονται ολοένα και συχνότερες και περισσότερο έντονες, ενώ αυτό έχει αποτέλεσμα την ταχύτερη διαστολή του τραχήλου. Τελικά το 1ο στάδιο του Φυσιολογικού Τοκετού ολοκληρώνεται με την πλήρη διαστολή του τραχήλου της μήτρας και τη σταδιακή μετάβαση στο 2ο στάδιο που περιλαμβάνει την κάθοδο του εμβρύου.
Έξοδος του πλακούντα
Λίγο μετά τον Φυσιολογικό Τοκετό του νεογνού η μήτρα πραγματοποιεί νέες συστολές, με αποτέλεσμα την έξοδο του πλακούντα και των διαφόρων υμένων που περιβάλλουν το έμβρυο όταν αυτό βρίσκεται μέσα στη μήτρα. Όταν ολοκληρωθεί ο τοκετός, ο μαιευτήρας ή η μαία ελέγχει την μήτρα και αποκαθιστά με ράμματα τυχόν βλάβες και ρήξεις που υπάρχουν στον τράχηλο της μήτρας, τον κόλπο και το περίνεο της γυναίκας.