cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομός Αργολίδας
Αθλητισμός
Η Αργολίδα διαθέτει πολλά αθλητικά σωματεία με επίκεντρο τις τέσσερις έδρες δήμων. Σημαντική ομάδα με πλήθος διακρίσεων αποτελεί η ομάδα χειροσφαίρησης Α.Ο. Διομήδης Άργους. Επίσης ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα για την πόλης του Άργους είναι: ο Παναργειακός που αγωνίστηκε για χρόνια στην Β' Εθνική Ανδρών που όμως πλέον παίζει στο τοπικό πρωτάθλημα. Σημαντική ποδοσφαιρική ομάδα για την πόλη του Ναυπλίου είναι: ο Πανναυπλιακός.
Αθλητικά σωματεία
Τα εξής αθλητικά σωματεία δραστηριοποιούνται στον νομό Αργολίδας:
Δήμος Άργους-Μυκηνών
Παναργειακός
Δήμος Ναυπλιέων
Πανναυπλιακός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πελοπόννησος
Τσενεζέλλι
Το Τσενεζέλλι (ιταλικά: Ceneselli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Αθανάσιος Τσακάλωφ
Ο Αθανάσιος Τσακάλωφ (Ιωάννινα, 1790 - Μόσχα, 1851) (πραγματικό όνομα: Αθανάσιος Τσάκαλος ή Αθανάσιος Τεκελής) ήταν Έλληνας επαναστάτης, ένας από τους τρεις ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας μαζί με τον Εμμανουήλ Ξάνθο και τον Νικόλαο Σκουφά. Η προσφορά του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ως συνιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας, θεωρείται πολύ σημαντική.
Βιογραφικό
Τον Ιούλιο του 1818, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ φτάνει στην Οδησσό, σημαντικό λιμάνι και οργανωμένη ελληνική παροικία του Ευξείνου Πόντου, όπου και προχωρά σε σημαντικές δραστηριότητες και μεθοδικότερη οργάνωση της Εταιρείας. Κατόπιν ακολούθησε τον Άνθιμο Γαζή, σημαντικότατο μέλος της Φιλικής Εταιρείας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνεχίζει την κατήχηση νέων μελών, και σε αλλεπάλληλα ταξίδια στη Σμύρνη, στη Μακεδονία, στη Θράκη, φθάνοντας μέχρι και την ανατολική Θεσσαλία.
Ένα από τα πρωταρχικά μέλη της Φιλικής Εταιρείας και ένας από τους ιδρυτές της καθώς ακολουθούν ο Σκουφάς και ο Ξάνθος, ο Νικόλαος Γαλάτης, είχε αρχίσει να έχει αποκλίνουσα συμπεριφορά και σύντομα απέκτησε προδοτική διαγωγή, φροντίζοντας πάντα να ασκεί ένα είδος εκβιασμού στα υπόλοιπα μέλη. Η απειλή αυτή υποχρέωσε τους επικεφαλής της οργάνωσης να αναθέσουν στον Τσακάλωφ την εξουδετέρωσή του. Σύμφωνα με τη διαταγή αυτή, ο Τσακάλωφ, συνοδευόμενος από το Δημητρόπουλο, παρέλαβε το Γαλάτη και στο ταξίδι τους στην Πελοπόννησο, πλησιάζοντας την Ερμιόνη, τον εκτέλεσαν. Ήταν Νοέμβριος του 1819. Ο Τσακάλωφ αναγκάζεται να δραπετεύσει, καθότι θεωρήθηκε ένοχος για τη δολοφονία, και από τη Μάνη περνάει στην Πίζα της Ιταλίας, όπου και παρέμεινε έως και την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως το 1821. Αμέσως μετά την έκρηξη του κινήματος, φτάνει στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, εκεί όπου είχαν ήδη ξεκινήσει οι πρώτες μάχες. Αναλαμβάνει υπασπιστής του Αλέξανδρου Υψηλάντη στον Ιερό Λόχο και μετά την καταστροφή του Δραγατσανίου κατάφερε να επιστρέψει και να πολεμήσει στην Ελλάδα. Μετά το τέλος της Επαναστάσεως και την τελική απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό, την περίοδο του πρώτου κυβερνήτη της χώρας, του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Τσακάλωφ υπηρέτησε στο στρατιωτικό λογιστικό του Γενικού Φροντιστηρίου και εμφανίστηκε ως πληρεξούσιος Ηπείρου στην Εθνοσυνέλευση του Άργους. Το καλοκαίρι του 1832 έφυγε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Ρωσία, στη Μόσχα, όπου και έζησε μέχρι το 1851. Υπάρχει η πληροφορία πως εκεί παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά.
Για να τον τιμήσει, το ελληνικό κράτος έδωσε το όνομα του σε κεντρικό δρόμο στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στο Κολωνάκι που καταλήγει στην πλατεία Φιλικής Εταιρείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Πάλμα ντε Μαγιόρκα
Η Πάλμα ή Πάλμα ντε Μαγιόρκα είναι ισπανική πόλη και λιμένας, πρωτεύουσα της διοικητικά αυτόνομης περιοχής των Βαλεαρίδων νήσων στη Μεσόγειο Θάλασσα. Βρίσκεται στη Μαγιόρκα, στη μεγαλύτερη νήσο των Βαλεαρίδων, στη Ν.Δ. ακτή της και στον ομώνυμο όρμο της Πάλμας.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 440.772 κατοίκους (απογραφή: Ιανουάριος 2018), που την καθιστούν τη μεγαλύτερη των Βαλεαρίδων και την 8η πληθυσμιακά πόλη της Ισπανίας. Η Μητροπολιτική περιοχή της Πάλμας 560.240 κατοίκους, που την τοποθετούν στην 14η θέση της Ισπανίας
Σύντομη Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε με το ίδιο όνομα το 123 π.Χ. από τον Ρωμαίο έπαρχο Κίντο Καισίλιο Μέτελο Βαλεάρικο και βρισκόταν πιθανότατα στην ίδια θέση με τη σημερινή, εκεί που βρέθηκαν ρωμαϊκά ερείπια, στο κέντρο της τωρινής πόλης. Μετα τους Ρωμαίους ακολούθησαν άλλοι κατακτητές. Τον 5ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Βανδάλους, ενώ 100 χρόνια αργότερα αποτέλεσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 903 κατελήφθη από τους Άραβες, οι οποίοι παρέμειναν μέχρι το 1229, οπότε στις 31 Δεκεμβρίου του έτους εκείνου απελευθερώθηκε από τον Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας. Ο Ιάκωβος την ανακήρυξε πρωτεύουσα του ανεξάρτητου Βασιλείου της Μαγιόρκας, οπότε γνώρισε περίοδο ευημερίας, που διακόπηκε μετά την ενσωμάτωσή της στο Στέμμα της Αραγωνίας το 1279. To 1469 απετελούσε έδαφος της Ισπανικής Μοναρχίας, μετά τον γάμο του Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας με την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης.
Αξιοθέατα
thumb|left|250px|Ο Καθεδρικός Ναός της Πάλμα ντε Μαγιόρκα Στα κυριότερα αξιοθέατα της Πάλμας περιλαμβάνονται:
Οικονομική δραστηριότητα
Η σύγχρονη οικονομία της στηρίζεται στον τουρισμό, αλλά και σε βιομηχανίες όπως αυτές της υποδηματοποιίας, τσιμέντου, κρυστάλλων, υαλουργίας, κατασκευής ναυτικών μηχανών, και χάρτου. Υπάρχει επίσης αναπτυγμένη χειροτεχνία που αφορά σε κεντήματα, κεραμεικά, καλάθια, ξυλόγλυπτα, είδη από γυαλί ή σίδηρο κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Λιμένες της Μεσογείου Κατηγορία:Βαλεαρίδες Νήσοι
NGC 457
Το NGC 457 είναι ένα ανοικτό σμήνος αστέρων στον αστερισμό Κασσιόπη. Είναι γνωστό στους ερασιτέχνες αστρονόμους και ως «Σμήνος της Κουκουβάγιας», «Σμήνος του E.T.» (εξαιτίας της υποτιθέμενης ομοιότητάς του με τον ήρωα της ταινίας Ε.Τ. ο Εξωγήινος του 1982), «Σμήνος του σκι» ή Caldwell 13.
Ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787, και απέχει πάνω από 7900 έτη φωτός από τη Γη. Η ηλικία του εκτιμάται σε 21 εκατομμύρια γήινα έτη. Δύο φωτεινοί αστέρες, ο 5ου μεγέθους φ¹ Κασσιόπης και ο 7ου μεγέθους φ² Κασσιόπης, οδήγησαν στην ονομασία «Σμήνος της Κουκουβάγιας», καθώς μπορεί να τους φαντασθεί κάποιος ως μάτια κουκουβάγιας. Το σμήνος διαθέτει περί τους 150 αστέρες με μεγέθη από 12 έως 15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NGC 0457 NGC 0457 0457 013
Λιούμπος Κάμεναρ
Ο Λιούμπος Κάμεναρ (γεννημένος στις 17 Ιουνίου 1987) είναι ένας Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα για λογαριασμό της Σέλτικ Γλασκώβης.
Συλλογική καριέρα
Ο Κάμεναρ πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στον χώρο του ποδοσφαίρου με την ομάδα της γενέτειράς του Σπαρτάκ Τρνάβα. Πέρασε από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες του συλλόγου, μέχρι που έφτασε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όπου πραγματοποίησε συνολικά πέντε εμαφνίσεις.
Τον Φεβρουάριο του 2005, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Αρτμέντια Πετρζάλκα και από την πρώτη του κιόλας σεζόν εκεί, κατέκτησε το πρώτάθλημα αν και δεν ήταν βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, αγωνιζόμενος μόλις σε έναν αγώνα. Προκρίθηκε με την ομάδα της Αρτμέντια στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2005-06, αλλά δεν είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί εκεί. Καθιερώθηκε ως βασικός τερματοφύλακας της Αρτμέντια στο δεύτερο μισό της σεζόν 2005–06, όταν ο Γιουράι Κόμπεϊ αναγκάστηκε να μπει στο χειρουργείο λόγω όγκου στον εγκέφαλο. Κατέκτησε και πάλι το εγχώριο πρωτάθλημα τη σεζόν 2007–08.
Διεθνής Καριέρα
Ο Λιούμπος αγωνίστηκε στον πρώτο του διεθνή αγώνα με τη Σλοβακία σε μια νίκη με 3-1 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 επί του Αγίου Μαρίνου στις 11 Οκτωβρίου 2008.
Ανθή Ζαχαράτου
Η Ανθή Ζαχαράτου (1922 - 9 Ιουνίου 2011) υπήρξε σπουδαία Ελληνίδα υψίφωνος και ηθοποιός του λυρικού θεάτρου.
Βιογραφία
Στη κατοχή πρωτοστάτησε μαζί με άλλους συνεργάτες της και αντιστάθηκαν στην ιταλική επίταξη του Θεάτρου Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, της οδού Ακαδημίας (Αθήνα), την οποία και τελικά απέτρεψαν, συνεχίζοντας έτσι τις παραστάσεις.
Από το 1945 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο υψιφώνου του θιάσου της Λυρικής Σκηνής. Το όνομά της έχει ταυτιστεί με την Ελληνική Οπερέτα.
Το 1952 συμμετείχε στη κινηματογραφική ταινία «Βαφτιστικός» με συμπρωταγωνιστές τους Αλέκο Αλεξανδράκη (με φωνή ντουμπλαρισμένη από τον τενόρο Πέτρο Επιτροπάκη), και τον Μίμη Φωτόπουλο.
Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που την καταξίωσε ήταν το «Αγάπης λόγια», για το οποίον έγραψε τους στίχους σε μουσική του Νίκου Χατζηαποστόλου.
Απεβίωσε στην Αθήνα την 9η Ιουνίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ποινικός Κώδικας
Ποινικός Κώδικας, ή Γενικός Ποινικός Νόμος, ή Π.Κ. (προφέρεται Πι-Κάπα), ονομάζεται η συλλογή κανόνων του Ποινικού Δικαίου κάθε χώρας που έχει κωδικοποιηθεί σ΄ ένα νομοθέτημα, που εκδίδουν και στη συνέχεια εφαρμόζουν τα αρμόδια κρατικά όργανα. Συνηθέστερα ο ποινικός κώδικας διαιρείται σε δύο μέρη, το γενικό και το ειδικό.
Στην Ελλάδα, Π.Κ. συντάχθηκε για πρώτη φορά από τα μέλη της Αντιβασιλείας του Όθωνα και συγκεκριμένα από τον Γεώργιο φον Μάουρερ, με βάση τον βαυαρικό κώδικα του 1813, όπως αυτός είχε στη συνέχεια τροποποιηθεί με νεότερα βαυαρικά νομοσχέδια των ετών 1822, 1827 και 1831.
Ο Κώδικας αυτός δημοσιεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1834 οπότε και άρχισε να εφαρμόζεται από τις 19 Απριλίου του 1834. Το κείμενο του νόμου αυτού δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σε δύο γλώσσες, στην ελληνική και τη γερμανική. Μετά όμως από κάποιες αναγκαίες μεταφραστικές κυρίως διορθώσεις που έγιναν, εκδόθηκε νεότερο διάταγμα για επαναδημοσίευση μόνο του ελληνικού κειμένου δύο χρόνια μετά, στο ΦΕΚ στις 3 Νοεμβρίου του 1836 ως παράρτημα του προηγουμένου. Έκτοτε παρέμεινε σε ισχύ μόνο το ελληνικό κείμενο σύμφωνα με σχετικό διάταγμα. Παρά ταύτα αν και ο ουσιαστικά γερμανικός αυτός νόμος υπήρξε σπουδαίο και λίαν πολύτιμο όργανο ειδικά επί των ερμηνειών της νομικής επιστήμης, δεν μπορούσε να λειτουργήσει επί των λεγομένων τότε «παραλλαγών».
Έτσι ο νόμος αυτός υπέστη πολλές τροποποιήσεις με νεότερα διατάγματα φθάνοντας το 1910 στην ανάγκη έκδοσης νέου ανακαινισμένου ποινικού κώδικα που να περιέχει κωδικοποιημένα όλες τις τροποποιήσεις που στο μεταξύ είχαν πραγματοποιηθεί. Έτσι το 1911 συνεστήθη ειδική τριμελής επιτροπή για το σκοπό αυτό που λόγω όμως συνεχών εμποδίων και κωλυμάτων το σχέδιο του νέου νόμου άρχισε να χαρακτηρίζεται «πέπλος της Πηνελόπης» όταν και εκδόθηκε τελικά 40 περίπου χρόνια μετά, το 1950, με την έκδοση του Νόμου 1492/ από 17-8-1950, όπου ουσιαστικά μέχρι τότε ίσχυε ο από του 1836 Π.Κ..
Τέλος με την έκδοση του ΠΔ.283/1985 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α-106/1985 τέθηκε σε ισχύ η μεταγλωττισμένη μορφή του στη δημοτική. 'Εκτοτε έγιναν αλλαγές σε ορισμένες διατάξεις. Ισχύουσα μορφή το 2018 https://web.archive.org/web/20190804204203/http://www.nomothesia.net/wp-content/uploads/2016/02/%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%9A%CF%8E%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%82.pdf
Το περιεχόμενο του Ποινικού Κώδικα κατανέμεται σε δύο μέρη, το μεν πρώτο είναι το Γενικό (διατάξεις περί ευθύνης, ποινών, κλπ. που αφορούν τα αδικήματα γενικά), το δε δεύτερο το Ειδικό μέρος (τα συγκεκριμένα αδικήματα με τις αντίστοιχες ποινές). Αυτών ακολουθούν οι λεγόμενες "μεταβατικές διατάξεις". Στον Π.Κ. δεν περιλαμβάνονται οι Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι επειδή αφορούν ιδιαίτερες περιπτώσεις που δεν εμπίπτουν στη βάση του πάγιου και ευρύτερου χαρακτήρα της κοινωνικής ζωής.
Την 1-7-2019 τέθηκε σε ισχύ ο νέος Κώδικας μετά από πολύχρονη επεξεργασία από επιτροπή νομικών (νόμος 4619 του 2019).
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Το Ποτήρι Ξεχείλισε
Το Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Το Ποτήρι Ξεχείλισε, γνωστό ως "Diary of a Wimpy Kid: The Last Straw" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το πέμπτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Πλοκή
Ας μη γελιόμαστε, ο Γκρεγκ Χέφλι δε θα πάψει ποτέ να είναι ένας αφόρητος σπασίκλας. Μόνο που κάποιος πρέπει να το εξηγήσει και στον πατέρα του. Βλέπετε, ο Φρανκ Χέφλι νομίζει ότι μπορεί να κάνει επιτέλους το γιο του να φέρεται σαν σωστός άντρας και γι' αυτό τον γράφει σε διάφορα αθλήματα και δραστηριότητες για "σκληρούς άντρες". Φυσικά ο Γκρεγκ, που δεν είναι φτιαγμένος για τέτοια, καταφέρνει πάντα να κάνει το δικό του. Αλλά όταν ο πατέρας του τον απειλεί πως θα τον στείλει στη Στρατιωτική Ακαδημία, ο Γκρεγκ αρχίζει να παίρνει πια στα σοβαρά τη "μεταμόρφωσή" του σε σωστό άντρα, αλλιώς τον περιμένει… γερή καμπάνα.
Συνέχεια
Αυτό είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Το προηγούμενο είναι Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται ενώ το επόμενο το Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Αλέξιος (1821)
Ο Αλέξιος άγνωστου λοιπού ονόματος ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Καλαμάτα και ασχολείτο με το εμπόριο στη Μόσχα. Εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πούλησε όλα του τα υπάρχοντα και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου διέθεσε πεντακόσιες χιλιάδες γρόσια για την επανάσταση. Τέθηκε επικεφαλής σώματος, το οποίο συντηρούσε με δικές του δαπάνες. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις του για τις σχέσεις της Κυβερνήσεως με τους ξένους ναυάρχους.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χατζή Προντάν Γκλιγκορίεβιτς
Ο Χατζή Προντάν Γκλιγκορίεβιτς (σερβικά : Хаџи Продан Глигоријевић), (1760—1825) ήταν Σέρβος επαναστάτης, Βοϊβόδας, που συμμετείχε στην Πρώτη Σερβική Εξέγερση της Σερβικής επανάστασης, ο οποίος στη συνέχεια οδήγησε τη Σερβική εξέγερση εναντίον των Οθωμανών το 1814, η οποία έλαβε το όνομά του, η Εξέγερση του Χατζί Προντάνοβα. Το 1821 έλαβε μέρος στις εχθροπραξίες της Ελληνικής επανάστασης στη περιοχή του Δούναβη, που έγιναν εναντίον των Οθωμανών από Έλληνες Φιλικούς.
Βρέθηκε στη Βλαχία και υπό τη διοίκηση του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, στις αρχές του 1821, αλλά μετά προσχώρησε στους Έλληνες που ξεκίνησαν στρατιωτικές επιχειρήσεις εδώ στον Δούναβη, στο πρώτο στάδιο του Ελληνικού Απελευθερωτικού Πολέμου. Όταν ο Βλαντιμιρέσκου ξεκίνησε μυστικές διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους ο Χατζή Προντάν μαζί με άλλους σέρβους και βούλγαρους οπλαρχηγούς, έστειλαν επιστολή στον Γεωργάκη Ολύμπιο, στον οποίο ανέφεραν ότι δεν θέλουν πλέον να υπηρετούν υπό τη διοίκηση του Βλαντιμιρέσκου, επειδή ήταν ύποπτος για διεξαγωγή μυστικών προδοτικών διαπραγματεύσεων με τους Τούρκους :
Έχοντας λάβει την επιστολή, ο Ολύμπιος πήγε στο στρατόπεδο του Βλαντιμιρέσκου, όπου, με τη βοήθεια του Χαττζή Προντάν και άλλων διοικητών, ανάγκασε τον Βλαντιμιρέσκου να πάει στο ελληνικό στρατόπεδο, όπου αργότερα εκτελέστηκε. Μετά από αυτό ο Προντάν εντάχτηκε στο στρατιωτικό σώμα του Ολύμπιου και συμμετείχε στη ατυχή Μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από Τόμας Γκόρντον, ο οποίος σημειώνει ότι η μονάδα του Χατζή Προντάν κατείχε τη θέση «I». Μετά την ήττα ο Προντάν έφυγε από τη Βλαχία. Πέθανε το 1825.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι αγωνιστές του 1821
Τσάντλερ Μπινγκ
Ο Τσάντλερ Μύριελ Μπινγκ είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας από το sitcom του NBC, Τα Φιλαράκια, που απεικονίζεται από τον Μάθιου Πέρι. Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1968, από την Νόρα Τάιλερ Μπινγκ (Μόργκαν Φέρτσαιλντ), μια μυθιστοριογράφο που γράφει ερωτικά βιβλία και τον Τσάρλς Μπινγκ (Κάθλιν Τέρνερ), έναν γκέι θηλυπρεπή και αστέρας μιας γκέι παράστασης (drag show) στο Λας Βέγκας που ονομάζεται "Viva Las Gay-gas" ως Ελένα Χάντμπάσκετ. Έχει καταγωγή από τη Σκωτία και τη Σουηδία. Είναι μοναχοπαίδι και προφανώς προέρχεται από μια εύπορη οικογένεια. Οι γονείς του Τσάντλερ του ανακοίνωσαν το διαζύγιο στο δείπνο των Ευχαριστιών όταν ήταν εννέα ετών, γεγονός που τον κάνει να αρνηθεί να γιορτάσει τις διακοπές των Ευχαριστιών στην ενηλικίωσή του (ή όπως λέει η Μόνικα, να μποϊκοτάρει τις γιορτές των προσκυνητών) και να αναπτύξει την περιβόητη αίσθηση του χιούμορ ως αμυντικό μηχανισμό. Αποκαλύπτεται στην πρώτη σεζόν ότι πήγε σε γυμνάσιο αρρένων.
Ο καλύτερος φίλος του Τσάντλερ είναι ο Τζόι Τριμπιάνι (Ματ ΛεΜπλάνκ), ο οποίος είναι ο συγκάτοικος του. Ζούσε στο παρελθόν με τον καλό του φίλο Ρος Γκέλερ (Ντέιβιντ Σουίμερ). Γνώρισε την αδελφή του Ρος, τη Μόνικα Γκέλερ (Κόρτνεϊ Κοξ) και τη φίλη της, Ρέιτσελ Γκριν (Τζένιφερ Άνιστον), ενώ γιόρταζε την Ημέρα των Ευχαριστιών στο σπίτι των γονέων του Ρος. Ο Τσάντλερ ήταν το πρώτο άτομο που γνώριζε την αγάπη του Ρος για τη Ρέιτσελ. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και ζει στο ακριβώς απέναντι διαμέρισμα από αυτό της Μόνικας και, μέσω αυτής, συναντά τη Φοίβη Μπουφέι (Λίζα Κούντροου). Ο Τσάντλερ έχει πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ και είναι διαβόητος σαρκαστικός. Αποδίδει τον σαρκασμό του ως μηχανισμό άμυνας που ανέπτυξε λόγω του διαζυγίου των γονιών του όταν ήταν παιδί. Κατέχει το υψηλότερο εισόδημα όλης της παρέας του λόγω υπεύθυνης διαχείρισης εισοδήματος, έχοντας μάθει την αξία του χρήματος από νεαρή ηλικία. Υποφέρει από προβλήματα δέσμευσης και συχνά οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι ομοφυλόφιλος, αλλά αργότερα παντρεύεται τη Μόνικα στο τέλος της σεζόν 7. Στη σεζόν 10, αυτός και η Μόνικα υιοθετούν δίδυμα.
Ο Πέρι έλαβε κριτική για την απόδοσή του και ο Τσάντλερ Μπινγκ θεωρείται ευρέως ένας από τους πιο δημοφιλείς τηλεοπτικούς χαρακτήρες όλων των εποχών.
Εμφανίσεις
Ο Τσάντλερ εργάζεται ως "Στατιστικός αναλυτής και αναδιαμορφωτής δεδομένων", αλλά το μισεί.
Ο Ρος και ο Τσάντλερ ήταν φίλοι από το κολέγιο, όπου ήταν συγκάτοικοι. Ήταν μαζί σε μια μπάντα. Ο Τσάντλερ έμαθε επίσης το "Hug and Roll" από τον Ρος όταν έβγαινε με τη Τζάνις.
Μέχρι να μετακομίσει με τη Μόνικα, ο Τσάντλερ μοιράστηκε ένα διαμέρισμα με τον καλύτερό του φίλο, Τζόι Τριμπιάνι. Το διαμέρισμα των Τσάντλερ και Τζόι είναι ένα σημαντικό σημείο εστίασης για τη σειρά ως ένας από τους λίγους χώρους συνάντησης της παρέας. Οι δύο σχηματίζουν μια στενή και διαρκή φιλία και μπαίνουν σε πολλές χιουμοριστικές καταστάσεις. Στο πιλοτικό επεισόδιο της σειράς Τζόι, η αδελφή του Τζόι, Τζίνα, εκφράζει εν συντομία την πεποίθησή της ότι Τζόι και Τσάντλερ ήταν ομοφυλόφιλο ζευγάρι.
Όταν ο Τσάντλερ θεωρεί για πρώτη φορά τον Τζόι ως συγκάτοικο, οι δύο ξεκινούν λάθος όταν ο Τζόι λέει ότι «είναι κουλ με τους γκέι» (ο Τζόι υποθέτει ότι ο Τσάντλερ ήταν γκέι). Ο Τζόι μετακομίζει, πριν γίνει όμως αυτό, ο Τσάντλερ είχε ήδη επιλέξει έναν συγκάτοικο - έναν φωτογράφο μόδας με μια αδερφή του να είναι σταρ σε ταινίες πορνό. Αλλά αφού ο εκκεντρικός γείτονάς τους ο κος Χέκλς (Larry Hankin) λέει στον φωτογράφο ότι είναι ο νέος συγκάτοικος του Τσάντλερ και είναι σε θέση να ανοίξει την ξεκλειδωμένη πόρτα του Τσάντλερ, ο φωτογράφος φεύγει. Αυτό αναγκάζει τον Τσάντλερ να δώσει τα κλειδιά στον Τζόι και ανακαλύπτουν ότι είχαν πολλά κοινά, συμπεριλαμβανομένης της αγάπης για το Baywatch και τη μπύρα. Ο Τσάντλερ συχνά υποστηρίζει τον Τζόι κατά τη διάρκεια της σειράς, υποστηρίζοντας πάντα τον Τζόι σε κάθε βήμα της καριέρας του σε μια καριέρα στον κλάδο της ηθοποιίας, εκτός από το να πληρώσει το ενοίκιο, να πληρώσει τις κεφαλές του Τζόι, να αγοράσει το μεγαλύτερο μέρος του φαγητού και ακόμη και να δώσει χρήματα στον Τζόι για τα πολυάριθμα ραντεβού του. Ακόμα και όταν αγοράζει ένα νέο σπίτι για τη δική του οικογένεια, ο Τσάντλερ αποκαλύπτει ότι πρόκειται να έχει ένα «δωμάτιο Joey» σε αυτόν.
Η σχέση μεταξύ των δύο είναι ισορροπημένη: ο Τζόι βλέπει τον Τσάντλερ ως τον πνευματικό του ανώτερο, ενώ ο Τσάντλερ αναγνωρίζει τον Τζόι ως τον πιο σίγουρο ομόλογό του, ειδικά όταν πρόκειται για ρομαντισμό και ο Τσάντλερ παίρνει συχνά συμβουλές από τον Τζόι για το πώς να γνωριστεί καλύτερα με τις γυναίκες.
Ο Τσάντλερ και η Φοίβη είναι καλοί φίλοι. Μερικές φορές είναι ανόητοι και διασκεδάζουν μεταξύ τους. Στο "Αυτό με το τούνελ"/"The One with the Metaphorical Tunnel", Φοίβη και Τσάντλερ παίζουν κρυφτό. Παίζουν επίσης παιχνίδια, όπως να έρχονται με ονόματα υπερηρώων και να ξαπλώνουν τους Barcaloungers σαν καουμπόηδες. Μοιράζονται ένα ντουέτο του "Endless Love" στο τέλος ενός επεισοδίου, όταν ο Τσάντλερ είναι λυπημένος μετά από διάλυση με την on-off φίλη του Τζάνις (Μάγκι Γουίλερ). Στο "Αυτό που όλοι μαθαίνουν την αλήθεια"/"The One Where Everyone Find out", προσπαθεί να τον ξεγελάσει για να πιστέψει ότι προσελκύεται σε αυτόν, αλλά η Μόνικα του λέει ότι η Φοίβη τον βρίσκει γοητευτικό με έναν "σεξουαλικό" τρόπο, υποδεικνύοντας ότι τυχόν υπαινιγμοί ρομαντισμού είναι αστείοι. Η Φοίβη είναι ο αρχικός λόγος που ο Τσάντλερ έκοψε το κάπνισμα κατά τη διάρκεια του επεισοδίου "Αυτό με τον αντίχειρα"/"The One With the Thumb", μετά από διαμάχη μεταξύ της παρέας για το κάπνισμα του. Ο ίδιος πάει να φύγει από το διαμέρισμα όταν η Φοίβη του προσφέρει 7.000$ για να μην καπνίσει ξανά.
Ο Τσάντλερ είναι αγενής, τρελός και αποχωρισμένος και από τους δύο γονείς του. Υποφέρει από ζητήματα δέσμευσης, που οφείλονται στο να μεγαλώσει σε ένα διαλυμένο σπίτι χωρίς να έχει ιδέα για το πώς φαίνεται ένας σταθερός γάμος, μπορεί να είναι νευρωτικός και εξαιρετικά αμυντικός, με το χιούμορ ως ασπίδα του. Ο Τσάντλερ συσχετίζει επίσης όλα όσα συνδέονται με το διαζύγιο των γονιών του με αρνητικό φως, ειδικά την Ημέρα των Ευχαριστιών, όπου οι γονείς του αποκαλύπτουν το χωρισμό τους από μια γαλοπούλα όπου ο πατέρας του σχεδιάζει να φύγει με το αγόρι του λεωφορείου.
Και οι δύο γονείς του Τσάντλερ είναι εξαιρετικά σεξουαλικά αδιάκριτοι και έχει κάνει αρκετές υπαινιγμούς ότι τους είχε πιάσει κατά τη διάρκεια σεξουαλικών πράξεων. Τα περισσότερα περιλαμβάνουν τον πατέρα του με άλλους άντρες. Μεταξύ άλλων, παραπέμπει στο να έχει δει όργια μέχρι την ηλικία των επτά ετών και να παίζει τον "ακροαριστερό" χορευτή κατά τη διάρκεια της παράδοσης του πατέρα του "It's Raining Men" όταν μεγάλωνε. Η μητέρα του, Νόρα, είναι μια παγκοσμίως γνωστή συγγραφέας ερωτικών μυθιστορημάτων, η οποία αποδεικνύεται όταν ο βραχυπρόθεσμος φίλος της Ρέιτσελ, Πάολο, -ο οποίος είναι Ιταλός και μόλις που μιλάει αγγλικά- φαίνεται να την γνωρίζει.
Ο Τσάντλερ άρχισε να καπνίζει όταν ήταν εννέα ετών αφού οι γονείς του ανακοίνωσαν το διαζύγιο τους. Η πρώτη φορά που φαίνεται να καπνίζει ο Τσάντλερ είναι κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν και τιμωρείται από τους φίλους του ότι έχει σπάσει το σερί των τριών ετών ως μη καπνιστής. Κάνει μια αρκετά καλή δουλειά στον έλεγχο της συνήθειάς του καθ 'όλη τη διάρκεια της σειράς, αν και μερικές φορές δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό και έχει ένα μόνο τσιγάρο ή μία μόνο ρουφιξιά τσιγάρου από κάποιον άλλο. Η μόνη σημαντική υποτροπή του συμβαίνει στη σεζόν 9 όταν μένει στην Οκλαχόμα τέσσερις ημέρες την εβδομάδα για δουλειά και καπνίζει «τρία χαρτοκιβώτια σε τρεις ημέρες» επειδή όλοι οι συνάδελφοί του ανάβουν τσιγάρο κατά τη διάρκεια εργασιακών συναντήσεων. Υπόσχεται στη Μόνικα να μην καπνίσει ξανά, και δεν φαίνεται να καπνίζει στη σειρά μετά από αυτό το σημείο.
Η κύρια φράση του Τσάντλερ ξεκινά προτάσεις με "Θα μπορούσε να είναι πιο..."/"Could that BE any more...".
Σχέσεις
Ο Τσάντλερ φοβάται τη δέσμευση και είχε τις λιγότερες σχέσεις από όλους τους Φίλους. Παρ 'όλα αυτά, είναι ο πρώτος που έχει δεσμευτεί γάμο που δεν τελειώνει με διαζύγιο.
Στο γάμο του Ρος στο Λονδίνο, η Μόνικα και ο Τσάντλερ κοιμούνται μαζί και αποφασίζουν να αρχίσουν να βγαίνουν. Προσπαθούν να κρατήσουν τη σχέση τους μυστική, καθώς δεν είναι σίγουροι για το πώς θα αντιδρούσαν οι άλλοι. Τελικά, ωστόσο, όλοι ανακαλύπτουν και δίνουν την ευλογία τους. Τα πράγματα γίνονται σύντομα τεταμένα όταν η Μόνικα αποκαλύπτει ότι αρχικά έψαχνε τον Τζόι για ένα βράδυ, αλλά συμφιλιώθηκαν. Ο γάμος τους πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του φινάλε της σεζόν 7. Στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς, η Μόνικα και ο Τσάντλερ υιοθετούν δίδυμα, λόγω της αδυναμίας τους να συλλάβουν.
Πριν από τη σχέση του με τη Μόνικα, ο Τσάντλερ είχε σχέση on-and-off με τη Τζάνις Χόσενστειν (Μάγκι Γουίλερ). Είναι ένα συνηθισμένο χαρακτηριστικό της ζωής του, παρόλο που λυπάται που τη γνωρίζει και συνεχίζει να τελειώνει τη σχέση τους στην σεζόν 1. Την καλεί στη σεζόν 2 λόγω του φόβου ότι είναι μόνη, μόνο για να ανακαλύψει ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Στο φινάλε της σεζόν 2, συναντιούνται αφού συνομιλούν άγνωστα μεταξύ τους στο διαδίκτυο όταν ο σύζυγός της την εξαπατά και γρήγορα επιστρέφουν μαζί. Η σχέση διαρκεί από τα πρώτα επεισόδια της σεζόν 3, με τον Τσάντλερ να είναι πραγματικά ενθουσιασμένος από αυτήν, αλλά όταν φιλά τον σύζυγό της ενώ εν μέσω του διαζυγίου της, ο Τσάντλερ την παροτρύνει να επιστρέψει στον σύζυγό της, χωρίς να θέλει να καταστρέψει την οικογένειά της. Ωστόσο, η Τζάνις κάνει περαιτέρω εμφανίσεις αργότερα στη σειρά, ακόμη και μετά αφού και οι δύο παντρεύτηκαν άλλους ανθρώπους.
Η Κάθι (Πάγκετ Μπρούστερ) εμφανίζεται στην τέταρτη σεζόν του σειράς. Ο Τσάντλερ την βλέπει στο Central Perk και ρωτά την παρέα αν πρέπει να την ζητήσει να βγούν, μόνο για να μάθει ότι περίμενε ήδη το ραντεβού της, με τον Τζόι. Τότε ο Τσάντλερ και η Κάθι ερωτεύονται ο ένας τον άλλον παρόλο που η Κάθι βγαίνει με τον Τζόι. Αυτό προκαλεί τεράστια τριβή μεταξύ του Τζόι και του Τσάντλερ, αλλά αυτό επιλύεται και Τσάντλερ και Κάθι συναντιούνται και αρχίζουν να βγαίνουν. Είναι ηθοποιός και ο Τσάντλερ γίνεται εξαιρετικά παρανοϊκός όταν η Κάθι μοιράζεται μια σεξουαλική σκηνή με τον συμπρωταγωνιστή της, προκαλώντας μια μεγάλη μάχη μεταξύ των δύο. Η παράνοια του Τσάντλερ οδηγεί την Κάθι να έχει σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της, με αποτέλεσμα να χωρίσουν.
Καριέρα
Ο Τσάντλερ εργάζεται στη στατιστική ανάλυση και στην αναδιάρθρωση δεδομένων, την οποία αναλαμβάνει ως προσωρινή εργασία. Παρά το γεγονός ότι δεν του άρεσε η δουλειά του, ο Τσάντλερ μένει επειδή του δίνει συνεχώς προαγωγές και αυξήσεις, και τελικά έγινε αφεντικό στους παλιούς συνεργάτες του. Οι φίλοι του δεν καταλαβαίνουν τι κάνει (εκτός από τον Ρος επειδή ήταν αυτός που ετοίμασε τις ερωτήσεις) κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού για το διαμέρισμα των Μόνικα και Ρέιτσελ στο επεισόδιο "Αυτό με τα έμβρυα"/"The One With the Embryos", όπου η Ρέιτσελ μαντεύει "πομποποιός"/"transponster" για τον τίτλο της δουλειάς του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τους Τσάντλερ και Τζόι να κερδίσουν το διαμέρισμα.
Στο επεισόδιο "Αυτό με την Έμμα που κλαίει"/"The One Where Emma Cries", ο Τσάντλερ κοιμάται κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης και όταν ξυπνά, συνειδητοποιεί ότι είχε συμφωνήσει να ηγηθεί του νέου τμήματος στην Τάλσα. Ο Τσάντλερ εγκατέλειψε τη δουλειά του τα Χριστούγεννα, ώστε να μπορεί να πετάξει σπίτι στη Νέα Υόρκη για να είναι μαζί με τη Μόνικα. Η Μόνικα βοηθά τον Τσάντλερ να εξασφαλίσει δουλειά στη διαφήμιση μέσω ενός παλιού συναδέλφου της. Πολύ απογοητευμένος ο Τσάντλερ, ξεκινά ως απλήρωτος ασκούμενος. Ωστόσο, η πιο ώριμη προσέγγισή του τελικά αποδίδει και εξασφαλίζει μια εργασία πλήρους απασχόλησης στην επιχείρηση ως junior copywriter.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτήρες της σειράς "Τα Φιλαράκια"
Τσερενιάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Ο Φαντομάς εναντίον Σκότλαντ Γιαρντ
Ο Φαντομάς εναντίον Σκότλαντ Γιαρντ (γαλλικά: Fantômas contre Scotland Yard) είναι γαλλική κωμωδία παραγωγής του 1967 σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ και πρωταγωνιστούν οι Λουί ντε Φυνές, Ζαν Μαρέ και η Μιλέν Ντεμονζό.
Πλοκή
Στη τρίτη ταινία της τριλογίας, ο Φαντομάς θα επιβάλλει στους πλούσιους ανά την υφήλιο έναν ετήσιο "φόρο ζωής" απειλώντας να σκοτώσει εκείνους που θα  τολμήσουν να μην πληρώσουν τον φόρο. Την αρχή ο Φαντομάς θα την κάνει με τον Λόρδο ΜακΡάσλεϊ, που διαμένει στη Σκωτία, ο οποίος θα προσκάλεσει στον Πύργο του τον δημοσιογράφο Φαντόρ (Ζαν Μαρέ) και τον αστυνόμο Ζυβ (Λουί ντε Φυνές), να τον βοηθήσουν για να στήσει μια παγίδα στον ασύλληπτο κακοποιό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Κωμικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Σκωτία
Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ
Ο Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ (γερμανικά:Wolfgang Graf von Blücher, 31 Ιανουαρίου 1917 - 21 Μαΐου του 1941 ) ήταν Γερμανός αλεξιπτωτιστής της Λουφτβάφε που σκοτώθηκε στις 21 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης.Τα δύο από τα αδέλφια του σκοτώθηκαν επίσης την ίδια μέρα. Στον Βόλφγκανγκ είχε απονεμηθεί ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού. Είναι θαμμένος μαζί με έναν από τους αδελφούς του στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μάλεμε της Κρήτης.
Αδέλφια
Τα αδέλφια του Βόλφγκανγκ, ο Χανς Γιοάχιμ Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ (23 Οκτωβρίου 1923 στο Φίνκεν - 21 Μαΐου 1941 κοντά στο Ηράκλειο) και ο Λέμπερεχτ Βίλχελμ Κονσταντίν Βολφ Άξελ (13 Απριλίου 1922 στο Φίνκεν - 21 Μαΐου 1941 κοντά στο Ηράκλειο) ήταν επίσης εκπαιδευμένοι αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν με διαφορά ωρών στις 21 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στο νησί της Κρήτης. Το σώμα του Λέμπερεχτ δεν βρέθηκε ποτέ.
Τέσσερις εβδομάδες μετά τη μάχη, η μητέρα των αδελφών, η Γκέρτρουντ φον Νορντχάιμ, που είχε χάσει τον σύζυγό της το 1924, ενημερώθηκε ότι τρεις από τους τέσσερις γιους της είχαν σκοτωθεί την ίδια μέρα στη μάχη της Κρήτης. Ο τέταρτος γιος της, ο Άντολφ, αποχώρησε από το γερμανικό πολεμικό ναυτικό (Kriegsmarine) και επέστρεψε στο σπίτι για να αναλάβει την οικογενειακή αγροτική επιχείρηση. Πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε κατά λάθος το 1944 στη διάρκεια εξόρμησης για κυνήγι.
Ενιαίος τάφος
Το 1974, τα αδέλφια Βόλφγκανγκ και Χανς Γιοάχιμ τάφηκαν σε ένα κοινό τάφο στο γερμανικό πολεμικό νεκροταφείο στο Μάλεμε της Κρήτης, το οποίο είχε εγκαινιαστεί πρόσφατα στις 6 Οκτωβρίου εκείνου του έτους, παρουσία της αδελφής τους Γκέρτρουντ και εκατοντάδων επισκεπτών από τη Γερμανία. Επειδή το σώμα του Λέμπερεχτ δεν ανακτήθηκε ποτέ, το όνομά του βρίσκεται σε μια τιμητική πινακίδα για τους 360 Γερμανούς που σκοτώθηκαν και δε βρέθηκαν ποτέ, κοντά στον τάφο των αδελφών του. Η αδελφή τους τιμητικά έδωσε τα ονόματα των αδελφών της στα παιδιά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Μπέρτιλ Ρόος
Ο Μπέρτιλ Ρόος (Γκέτεμποργκ Σουηδίας, 12 Οκτωβρίου 1943 - Ιστ Στρούντσμπεργκ Πενσιλβάνια ΗΠΑ, 31 Μαρτίου 2016) ήταν Σουηδός οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του από το Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο. Κατά αυτή τη μοναδική του συμμετοχή δεν μπόρεσε να σημειώσει κανένα απολύτως αποτέλεσμα.
Παραπομπές
Ρόος Μπέρτιλ
Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Η Βιγιαρεάλ ΚΦ (ισπανικά: Villarreal CF) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Βιγιαρρεάλ στην Ισπανία. Ιδρύθηκε το 1923 και έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο ντε λα Κεράμικα (πρώην Ελ Μαδριγάλ) 25.000 θέσεων. Το προσωνύμιο της ομάδας είναι '  'Κίτρινο Υποβρύχιο '', εξαιτίας της κίτρινης εμφάνισης.
Ιστορία
Η Βιγιαρρεάλ ΚΦ πέτυχε για πρώτη φορά την άνοδο της στην Πριμέρα Ντιβισιόν τη σεζόν 1998-99, αλλά υποβιβάστηκε άμεσα μετά από μια δύσκολη σεζόν ξανά στη δεύτερη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Επανέρχεται όμως άμεσα στην Πριμέρα Ντιβισιόν και από τότε άρχισε μια περίοδος άνθησης για την ομάδα που κατάφερε όχι μόνο να εδραιωθεί στην κορυφαία κατηγορία, αλλά να φτάσει ως και τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2004-05, όπου αποκλείστηκε από την Άρσεναλ αλλά και τη δεύτερη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος τη σεζόν 2007-08. Τα τελευταία χρόνια η Βιγιαρρεάλ παραμένει σταθερά στις υψηλές θέσεις του ισπανικού πρωταθλήματος, μέχρι τη σεζόν 2011-2012 που υποβιβάστηκε στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Τη σεζόν 2012-13 τερμάτισε στη 2η θέση της βαθμολογίας Σεγούντα Ντιβιζιόν και παράλληλα πήρε και το εισιτήριο επιστροφής στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Τη σεζόν 2020-21 κατέκτησε τον πρώτο της Ευρωπαϊκό τίτλο νικώντας την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επικρατώντας στα πέναλτι με 11-10 (1-1 κανονική διάρκεια) στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ.
Διακρίσεις
Λα Λίγα
Τσάμπιονς Λιγκ
Γιουρόπα Λιγκ
Κύπελλο Ιντερτότο
Κυβέρνηση Αλεξάνταρ Βούτσιτς 2014
Η Κυβέρνηση του Αλεξάνταρ Βούτσιτς είναι κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας που προέκυψε από τις εκλογές της 16 Μαΐου 2014, αντικατέστησε την Κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο νικητής των εκλογών που ήταν ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς πρόεδρος του Σερβικού προοδευτικού κόμματος.
Παραπομπές
2014
Απανθρωποποίηση
μικρογραφία|Η πεποίθηση ότι μία ομάδα ανθρώπων είναι τόσο υπανάπτυκτη, ώστε να θεωρηθεί υπάνθρωπη. Η έννοια απανθρωποποίηση (στην αγγλική: dehumanization) αντικατοπτρίζει την ιδέα που ασπάζονται ορισμένοι άνθρωποι σχετικά με τα χαρακτηριστικά άλλων που τους καθιστούν "απάνθρωπους". Ειδικότερα, ο όρος σχετίζεται με την πεποίθηση ότι κάποιες εθνοτικές ή κοινωνικές ομάδες ανθρώπων αποτελούν κάτι κατώτερο του ανθρωπίνου είδους, μην έχοντας την ικανότητα να αναπτύξουν σύνθετα συναισθήματα, εξαιρουμένης της χαράς και της λύπης. Ο ορισμός που παραθέτουμε προκύπτει ύστερα από μελέτη του κλάδου της κοινωνικής ψυχολογίας.
Παραδείγματα απανθρωποποίησης
Χαρακτηριστικά κι αξιοσημείωτα είναι τα εξής γεγονότα, που αντανακλούν στην εικόνα της απανθρωποποίησης, όταν αυτή γίνεται φανερή σε ευρύ επίπεδο:
Οι μορφές απανθρωποποίησης στον κινηματογράφο
Ευρέως διαδεδομένο αποτελεί το γεγονός ότι ο τρόπος αναπαράστασης της ασιατικής κοινότητας στον κινηματογράφο οδηγεί στην απανθρωποποίηση της. Επεξηγηματικά, τα κινηματογραφικά διηγήματα που παρουσιάζουν την Ασιάτισσα ως εξωτικό όν και σεξουαλικό αντικείμενο τείνουν να απανθρωποποιούν την ίδια, οδηγώντας στην υποτίμηση και βία σε βάρος της. Περιπτώσεις που ο υπερτονισμός των σεξουαλικών στοιχείων των γυναικών με καταγωγή από την Ασία έλαβαν τη μορφή απανθρωποποίησης είναι οι παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρατσισμός
Στρατονίκη της Περγάμου
Η Στρατονίκη (2ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε Βασίλισσα της Περγάμου κατά την ελληνιστική εποχή, μέλος της Δυναστείας των Ατταλιδών. Καταγόταν από τον Οίκο των Αριαραθιδών, ηγεμόνων της αρχαίας Καππαδοκίας. Το χέρι της προσφέρθηκε στον βασιλιά Ευμένη Β' τον Σωτήρα, μετά τον θάνατο του οποίου νυμφεύθηκε τον αδελφό και διάδοχό του, Άτταλο Β' τον Φιλάδελφο.
Καταγωγή
Η Στρατονίκη ήταν κόρη του βασιλιά της Καππαδοκίας, Αριαράθη Δ', και της Αντιοχίδος. Τόσο η μητέρα της, όσο και η γιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, η Στρατονίκη, ήταν μέλη του βασιλικού οίκου των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας και της Μεσοποταμίας. Στην τελευταία κατά πάσα πιθάνότητα ωφείλει και η πριγκίπισσα το όνομά της.
Ως σύζυγος του Ευμένους Β'
Κατά τη διάρκεια του Ρωμαιο-συριακού πολέμου (192 έως 188 π.Χ.) ο πατέρας της, Αριαράθης Δ', συντάχθηκε με τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα, ηγεμόνα της Συρίας. Ωστόσο, μετά την ήττα του τελευταίου, ανήσυχος για το τι επρόκειτο να του συμβεί, έστειλε περισσότερες από μία πρεσβείες στους Ρωμαίους ζητώντας να μάθει τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε να εκφράσει τη μεταμέλειά του και να εξασφαλίσει το βασίλειό του. Η Συνθήκη της Απάμειας σηματοδότησε τη μεταστροφή της καππαδοκικής εξωτερικής πολιτικής. Εκτός από την οικονομική αφαίμαξη, η συντριβή των Σελευκιδών και η αποδυνάμωση του κράτους τους στέρησε από την Καππαδοκία μια ισχυρή προστάτιδα δύναμη που παραδοσιακά τη στήριζε και εξασφάλιζε την εδαφική της ακεραιότητα. Ως αποτέλεσμα ο Αριαράθης θεώρησε συμφέρον να στραφεί στην Πέργαμο, η οποία αποτέλεσε τον μεγάλο νικητή στο διπλωματικό τραπέζι της Απάμειας. Έκτοτε ο Αριαράθης και ο Ευμένης άσκησαν πράγματι κοινή εξωτερική πολιτική, για παράδειγμα ενάντια στον Φαρνάκη Α' του Πόντου, αλλά και κατά της Μακεδονίας, με την οποία οι Ρωμαίοι βρίσκονταν την εποχή εκείνοι σε διαδοχικούς πολέμους. Η συμμαχία επικυρώθηκε με γάμο ανάμεσα στην κόρη του Αριαράθη Δ', τη Στρατονίκη, με τον βασιλιά της Περγάμου, Ευμένη Β'. Το ζευγάρι απέκτησε τουλάχιστον έναν γιο, τον Άτταλο Γ' τον Φιλομήτορα.
Ωστόσο στον Άτταλο δεν αναγνωρίστηκε εξ αρχής η ιδιότητα του διαδόχου του θρόνου. Επικρατέστερος για τη θέση αυτή ήταν ο αδελφός του Ευμένη, Άτταλος Β', με τον οποίο ο Ευμένης μοιράστηκε τα στρατιωτικά και διπλωματικά του επιτεύγματα. Ο Ευμένης Β' πραγματοποίησε το 172 π.Χ. επίσκεψη στη Ρώμη όπου και προέβαλε κατηγορίες εναντίον του Περσέως, του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας. Στην επιστροφή του Ευμένη προς την πατρίδα έγινε γνωστό ότι θα περνούσε από τους Δελφούς για να προσφέρει λατρευτικές τιμές στον θεό Απόλλωνα. Εκεί έπεσε θύμα ενέδρας όπου και τραυματίστηκε σοβαρά. Η βιασύνη των δολοφόνων – που κατά πάσα πιθανότητα υπηρετούσαν τα μακεδονικά συμφέροντα – να διαφύγουν του έσωσε τη ζωή. Επειδή όμως η κατάσταση της υγείας του βασιλιά, ο οποίος ανάρρωσε με δυσκολία στην Αίγινα, διατηρήθηκε μυστική, διαδόθηκε ότι είχε πεθάνει. Πίσω στην πατρίδα, ο αδελφός του, Άτταλος Β', μίλησε στη βασίλισσα Στρατονίκη ζητώντας το χέρι της, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά τη βασιλική εξουσία. Εντούτοις μετά την επιστροφή του Ευμένη παρέδωσε αναίμακτα τον θρόνο και με τη σειρά του ο Ευμένης δεν ζήτησε την ατίμωση ούτε του αδελφού του, ούτε της Στρατονίκης. Εντούτοις ο Ευμένης δεν κρατήθηκε από το να επιπλήξει τον αδελφό του για το πόσο γρήγορα έσπευσε να μιλήσει στη σύζυγό του.
Ως σύζυγος του Αττάλου Β'
Ο Ευμένης Β', ο οποίος υπήρξε εξαιρετικά δραστήριος και εύστροφος ηγεμόνας, βασίλεψε για 39 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων κατάφερε να εξελιχθεί από βασιλιάς ενός σχετικά ασήμαντου βασιλείου σε ηγεμόνα μιας ισχυρότατης μοναρχίας. Μετά τον θάνατό του το 158 π.Χ. ο θρόνος πέρασε στον άδελφό του, Άτταλο Β', ο οποίος ορίστηκε κηδεμόνας του νεαρού Άτταλου Γ' Φιλομήτορα, ενώ παράλληλα νυμφεύθηκε εκ νέου τη Στρατονίκη. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του δε, βοήθησε τον αδελφό της, Αριαράθη Ε', να ανακτήσει τη χαμένη του εξουσία στο Βασίλειο της Καππαδοκίας. Το ζευγάρι σύμφωνα με τον Πλούταρχο απέκτησε πολλά παιδιά, ωστόσο ως διάδοχος ανατράφηκε ο Άτταλος ο Φιλομήτωρ (σημαίνει «εκείνος που αγαπά τη μητέρα του»), ο οποίος και ανέλαβε τον θρόνο όσο ακόμη ο θείος του βρισκόταν εν ζωή.
Ως μητέρα του Αττάλου Γ'
Είναι γνωστό πως ο Άτταλος Γ' καταπιάστηκε προς το τέλος της ζωής του με την κατασκευή ενός μνημείου προς τιμήν της μητέρας του. Ωστόσο φαίνεται πως έμεινε πολλές ώρες στον ήλιο, με αποτέλεσμα να ασθενήσει και να πεθάνει από τις επιπλοκές.
Βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι) Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αριαραθιδών Κατηγορία:Δυναστεία των Ατταλιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Καππαδοκίας Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Περγάμου Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κόρμπολα
Η Κόρμπολα (ιταλικά: Corbola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
TRAPPIST-1c
Ο TRAPPIST-1c, γνωστός επίσης ως 2MASS J23062928-0502285 c, είναι εξωπλανήτης σε τροχιά γύρω από τον υπέρψυχρο νάνο αστέρα TRAPPIST-1 που απέχει περίπου 40 έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό του Υδροχόου. Είναι μακράν ο πλανήτης  με την περισσότερη μάζα στο σύστημα TRAPPIST-1 με 1,63 γήινες μάζες. Ωστόσο με βάση την ακτίνα του, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος, ελαφρώς μικρότερος από τον TRAPPIST-1g. Ο πλανήτης ανακαλύφθηκε με τη μέθοδο διέλευσης και ανακοινώθηκε στις 2 Μαΐου του 2016. Ενώ είναι αρκετά «δροσερός» για να διατηρήσει ατμόσφαιρα, θεωρείται πάρα πολύ καυτός για να είναι κατοικήσιμος.
Μάζα, ακτίνα, και η θερμοκρασία
Ο TRAPPIST-1c είναι πλανήτης περίπου στο μέγεθος της Γης. Έχει ακτίνα περίπου 1,056 γήινες ακτίνες, βάσει του ποσού του αστρικού φωτός που μπλοκάρει. Έχει μάζα η  οποία αρχικά υπολογίστηκε στις 1,38 γήινες μάζες, αλλά πιο πρόσφατες και ακριβείς εκτιμήσεις, υπολογίζουν τη μάζα του περίπου στις 1,63 γήινες μάζες. Αυτό καθιστά τον TRAPPIST-1c τον μεγαλύτερο πλανήτη του συστήματος με όρους μάζας. Με πυκνότητα 7,63 g/cm3 (~1,38 φορές την πυκνότητα της Γης) και βαρυτική έλξη ~1,462g, είναι πιθανό ότι TRAPPIST-1c είναι ένας σιδερένιος πλανήτης.
Κατοικησιμότητα
Είναι πιθανό ότι η απώλεια νερού  συνέβη πριν από την εξασθένιση του αστέρα (TRAPPIST-1) του πλανήτη Υπολογίζεται ότι  ο TRAPPIST-1b και ο TRAPPIST-1c μπορεί να έχουν χάσει μέχρι και 15 γήινους ωκεανούς και ενδέχεται να διακυβεύεται η κατοικησιμότητα τους. Ωστόσο, με θερμοκρασία ισορροπίας  πάνω από 341,9 βαθμούς κέλβιν (68,75 °C), οποιοδήποτε υπόλοιπο νερό θα έβραζε, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι αρκετή για να βράσει το νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδροχόος (αστερισμός) Κατηγορία:Πλανητικό σύστημα του TRAPPIST-1 Κατηγορία:Εξωηλιακοί πλανήτες
Λαχματζούν
Το Λαχματσούν ή Λαχματζούν ή Λάχμα μπι-'ατζίν (αραβικά: لحم بعجين "κρέας με ζύμη", τουρκικά: lahmacun, αρμενικά: լահմաջու), (επίσης γνωστό ως Αρμενική πίτσα   ή Τουρκική πίτσα ή Λιβανική πίτσα ή Συριακή πίτσα ή Αραβική πίτσα), είναι στρογγυλή λεπτή ζύμη με κιμά (συνήθως από μοσχάρι ή αρνί), ψιλοκομμένα λαχανικά και χόρτα, όπως κρεμμύδια, ντομάτες και μαϊντανό, και μπαχαρικά, όπως πιπέρι καγιέν, πάπρικα, κύμινο και κανέλα, που στη συνέχεια ψήνεται. Πάνω στο λαχματζούν μπορούν να τοποθετηθούν και να τυλιχθούν μ'αυτό λαχανικά, όπως τουρσί, ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδια, μαρούλι και ψητή μελιτζάνα. Το λαχματζούν συχνά σερβίρεται με αϊράνι ή σάλγκαμ.
Είναι δημοφιλές πιάτο στην Αρμενία, τον Λίβανο, τη Συρία, τη Τουρκία, και σε αρμενικές και τουρκικές κοινότητες στο εξωτερικό. Το πιάτο αρχικά τρωγόταν από Άραβες σεΐχηδες στην έρημο, οι οποίοι δεν μπορούσαν να πάρουν φρέσκα τρόφιμα μαζί τους. Αν και υπάρχει για χιλιάδες χρόνια, το λαχματζούν έχει γίνει δημοφιλές τις τελευταίες δεκαετίες. Εκτός από το Λαχματζούν υπάρχουν και άλλα πιάτα από την Ανατολή, όπως το Σφίχα, το Μανακίς και το Μουσαχάν, στα οποία η ζύμη επικαλύπτεται με κρέας, ζαατάρ ή τυρί τζιμπνέχ.
Λόγω των εχθρικών σχέσεων Αρμενίας -Τουρκίας, το άνοιγμα αρμενικών εστιατορίων που σερβίρουν το φαγητό στη Ρωσία είχε προκαλέσει διαμαρτυρίες.
Όνομα
Το όνομα της λέξης Λαχματζούν προέρχεται από την αραβική λέξη لحم عجين, laḥm ʿajīn, σύντομη μορφή του لحم بعجين, laḥm bi-ʿajīn, που σημαίνει κρέας με ζύμη. Άλλες μορφές του ονόματος είναι το τουρκικό lahmacun και οι αρμενικές λέξεις լահմաջու, lahmaǰu και լահմաջո, lahmaǰo''.
Αναφορές
Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κασταμονίτσα Ηρακλείου
Ονομασία
Η ονομασία του χωριού δόθηκε από τους πρώτους κατοίκους - μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς, το 961 μ.Χ. - που κατάγονταν από την Κασταμονή της Μ. Ασίας (βλ. Θ. Δετοράκη).
Πληθυσμός
Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ούτε στην τουρκική απογραφή του 1671. Στην απογραφή του 1834 αναφέρεται με 35 χριστιανικές οικογένειες και το 1881 με 320 χριστιανούς κατοίκους. Η μείωση του πληθυσμού του χωριού στη διάρκεια της επανάστασης οφείλεται κυρίως στην επιδημία πανώλης, την οποία μετέφερε και μετέδωσε ο αιγυπτιακός στρατός.
Σήμερα, η Κοινότητα της Κασταμονίτσης αριθμεί 537 κατοίκους (απογραφή 2001) και έχει έδρα το ομώνυμο χωριό ενώ ο Τοίχος έχει 21. Είναι παλιός οικισμός και σε μικρή απόσταση από την αρχή του μονοπατιού Κασταμονίτσα-Τσούλη Μνήμα, με κύριο χαρακτηριστικό του (από το οποίο πήρε και το όνομά του) τον πετρόκτιστο τοίχο, μέρος του υδραγωγείου της Λύττου.
Δείτε Κοινότητα Κασταμονίτσης
Ιστορικά στοιχεία
thumb|250px|Τμήμα του ρωμαϊκού υδραγωγείου της Λύττου, βόρεια της Κασταμονίτσας. Το χωριό κατοικήθηκε για πρώτη φορά από Χριστιανούς αποίκους από τη Μ. Ασία, αμέσως μετά από τη νίκη του Νικηφόρου Φωκά, το 961 μ.Χ., κατά των Αράβων και την απελευθέρωση της Κρήτης. Οι πρώτοι αυτοί κάτοικοι καλλιέργησαν, για πρώτη φορά, σε αγροτική έκταση του χωριού καστανιές, οι οποίες διατηρούνταν πριν εξήντα περίπου χρόνια. Εξαιτίας της θέσης της, η Κασταμονίτσα υπήρξε πεδίο μαχών.
Όταν οι Ενετοί κατέκτησαν την Κρήτη, οι κάτοικοι του νησιού, κατά τη διάρκεια των 450 χρόνων της υποδούλωσής τους, έκαναν αλλεπάλληλες επαναστάσεις για να αποτινάξουν τον ενετικό ζυγό, αλλά αποτύγχαναν. Μετά από κάθε αποτυχημένη επανάσταση, τα ζωτικότερα στοιχεία των Κρητικών σχημάτιζαν επαναστατικές ομάδες, οι οποίες υποστηρίζονταν από τους κατοίκους της ορεινής Κρήτης.
Η ενετική κυβέρνηση, για την απαλλαγή από τους επαναστάτες αυτούς, διέταξε την εκκένωση του οροπεδίου του Λασιθίου και των ριζίτικων χωριών της επαρχίας Πεδιάδας, το 1364 μ.Χ. Το χωριό Κασταμονίτσα και η γύρω περιοχή κηρύχτηκαν νεκρή ζώνη και απαγορεύτηκε, με ποινή θανάτου, η είσοδος σε αυτό. Από το 961 μέχρι το 1271, το χωριό καταστράφηκε πολλές φορές. Η απαγόρευση της εισόδου στην περιοχή κράτησε μέχρι το 1514 μ.Χ.
Με την επάνοδο των κατοίκων στο χωριό είναι αμφίβολο αν εγκαταστάθηκαν οι απόγονοι των πρώτων κατοίκων ή ένα μέρος απ' αυτούς. Κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης, εγκαταστάθηκε στο χωριό ένας Ενετός, από την τότε επαρχία Αμορίου του Ρεθύμνου και κατέλαβε όλη τη γύρω αγροτική περιοχή, με αποτέλεσμα μικρή, μόνο, αγροτική έκταση να περιέλθει στην κατοχή των εγκατασταθέντων εκεί Ελλήνων.
Το 1363 μ.Χ. κήρυξαν αποστασία οι Ενετοί κάτοικοι της Κρήτης μαζί με ντόπιους. Τότε έγινε πεισματώδης, πολύνεκρη μάχη μεταξύ των επαναστατών και του ενετικού στρατού, στην τοποθεσία μεταξύ Κασταμονίτσας και Αμαριανού, στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο Άγιος Γεώργιος ο Κεφαλιώτης. Οι επαναστάτες κατατροπώθηκαν και έφυγαν προς το οροπέδιο Λασιθίου. Στο μέρος αυτό υπάρχουν πολλοί τάφοι νεκρών της μάχης.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1823, κατά τη διάρκεια της επανάστασης των Κρητών εναντίον της τουρκικής κυριαρχίας, ο Χασάν Πασάς, οδηγώντας αιγυπτιακό στρατό, προσπάθησε να μπει στο οροπέδιο Λασιθίου μέσα από την ορεινή τοποθεσία Τσούλη Μνήμα, αλλά μετά από δυναμική επίθεση των επαναστατών έπαθε μεγάλη πανωλεθρία και αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει. Κατά την οπισθοχώρησή του νικήθηκε σε νέα μάχη, από τους επαναστάτες, στην Κασταμονίτσα. Οι Έλληνες επαναστάτες πήραν όλη την εφοδιοπομπή του πασά και μια σημαία. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκαν 200 Τούρκοι και 15 Χριστιανοί, οι οποίοι είναι θαμμένοι στην Κασταμονίτσα. Οι Τούρκοι θάφτηκαν σ' έναν τάφο, ενώ οι Χριστιανοί πατριώτες σε χωριστούς τάφους.
Στις 23 Μαϊου 1841 μ.Χ. έγινε μεγάλη μάχη μεταξύ Χριστιανών και Τούρκων στην αγροτική θέση του Αγίου Γεωργίου Μεσάδας. Οι Τούρκοι ήταν 3.000 και οι Έλληνες, με επικεφαλής τον οπλαρχηγό Βασιλογιώργη, ήταν 1.000. Στη μάχη που κράτησε πέντε ώρες, αποδείχτηκε για άλλη μια φορά το πατριωτικό αίσθημα και το θάρρος των επαναστατών. Σκοτώθηκαν 150 Τούρκοι και 20 Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο οπλαρχηγός από την Κάτω Μεσαρά Μιχαήλ Παπαδάκης.
Στις 23 Αυγούστου 1866, οι Τούρκοι χτύπησαν τους συγκεντρωμένους στην Κασταμονίτσα επαναστάτες, οι οποίοι όμως αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν εξαιτίας του πλήθους των Τούρκων και τη χρήση πυροβολικού. Στην ορεινή τοποθεσία Χαβγάς έγινε σκληρή μάχη, άνιση μάχη, στην οποία σκοτώθηκαν ο ιερομοναχός Καλλίνικος και ο οπλαρχηγός Εμμανουήλ Τιλινάκης από το χωριό Αβδού, τον οποίο, λόγω του αναστήματός του, τον ονόμαζαν Ανάμιση. Το μέρος στο οποίο σκοτώθηκε από τους Τούρκους ονομάζεται, μέχρι σήμερα, του Ανάμιση το Λαγκάδι. Η παράδοση αναφέρει ότι στη θέση Χαβγάς, σε ένα φαράγγι, κατοικούσε ο Εωσφόρος με τους διαβόλους. Λέγεται μάλιστα ότι οι περαστικοί από την τοποθεσία άκουγαν κουδούνια και αλυσίδες.