cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λορέντσο Γκιμπέρτι
Ο Λορέντσο Γκιμπέρτι (Lorenzo Ghiberti, 1378 – 1 Δεκεμβρίου 1455) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης της πρώιμης αναγέννησης, πιο γνωστός ως ο δημιουργός των χάλκινων θυρών του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας, τις οποίες ο Μιχαήλ Άγγελος αποκάλεσε «Πύλες του Παραδείσου».
Ήταν γιος του Τσιόνε Γκιμπέρτι (Cione Ghiberti) ή του χρυσοτέχνη Μπάρτολο ντι Μικέλε. Ο ίδιος στα νεανικά του χρόνια ανέφερε ως πατέρα του τον Μπάρτολο, κάτω από την επίβλεψη του οποίου εκπαιδεύτηκε ως χρυσοτέχνης στη Φλωρεντία, ωστόσο σε άλλη χρονική περίοδο ισχυρίστηκε το ίδιο και για τον Γκιμπέρτι, με αποτέλεσμα να παραμένει αβέβαιο ποιος από τους δύο ήταν πραγματικά ο πατέρας του. Το 1401 συμμετέσχε και κέρδισε σε καλλιτεχνικό διαγωνισμό για την ανάληψη του έργου κατασκευής δύο μπρούντζινων πυλών, για το βαπτιστήριο του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας. Σώζονται μέχρι σήμερα στο μουσείο Μπαρτζέλλο της Φλωρεντίας τα ορειχάλκινα ανάγλυφα του Γκιμπέρτι και του Φιλίππο Μπρουνελέσκι, ο οποίος συμμετείχε στο διαγωνισμό που είχε θέμα την θυσία του Ισαάκ.
Η εργασία του για την ολοκλήρωση του έργου για το βαπτιστήριο του καθεδρικού ναού διήρκεσε μέχρι το 1424 περιλαμβάνοντας επίσης το σχεδιασμό ορισμένων βιτρώ, ενώ παράλληλα ο Γκιμπέρτι ανέλαβε και άλλες παραγγελίες, τις οποίες διεκπεραίωνε το εργαστήριό του, με πλήθος βοηθών καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων διακεκριμένες μορφές όπως ο Ντονατέλο και ο Πάολο Ουτσέλλο. Στη διάρκεια της ζωής του, ο Γκιμπέρτι έδειξε ενδιαφέρον για το έργο άλλων καλλιτεχνών, συνεισφέροντας σε αυτό με τον δικό του τρόπο. Χαρακτηριστικό δείγμα αποτελεί η συνεργασία του με τον Φρα Αντζέλικο, στα πλαίσια της οποίας σχεδίασε το περίβλημα της εικόνας βωμού (ρετάμπλ) που φιλοτέχνησε ο τελευταίος για τη συντεχνία των εμπόρων λινών (Arte dei Linaiuoli). Στα αυτοβιογραφικά του γραπτά, ο Γκιμπέρτι ισχυρίστηκε πως μόνο σε λίγα από τα σημαντικά έργα της πόλης του δεν είχε ο ίδιος συμμετοχή. Αν και πιθανώς η δήλωση αυτή ενέχει το στοιχείο της υπερβολής, ο Γκιμπέρτι θεωρείται από τους καλλιτέχνες που μοιράστηκαν τις γνώσεις και το ταλέντο τους.
Μετά την ολοκλήρωση του έργου του για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στην κατασκευή μίας ακόμα πύλης εισόδου, αυτή τη φορά για την ανατολική πλευρά του βαπτιστηρίου του ναού. To έργο αυτό, το οποίο ο Μιχαήλ Άγγελος ονόμασε Η Πόρτα του Παραδείσου (ιταλ. Porta del Paradiso), ολοκληρώθηκε το 1452 και περιείχε δέκα βιβλικές σκηνές που φιλοτέχνησε ο Γκιμπέρτι.
Ιδιαίτερη θέση κατέχουν επίσης τα γραπτά κείμενα του Γκιμπέρτι, τα οποία συγκέντρωσε σε τρεις ημιτελείς τόμους, με τον γενικό τίτλο I Commentarii και αποτελούν σημαντική πηγή για την αναγεννησιακή τέχνη. Το πρώτο μέρος του έργου πραγματεύεται την ιστορία της τέχνης των αρχαίων χρόνων, ενώ στο δεύτερο βιβλίο ο Γκιμπέρτι μελετά τα καλλιτεχνικά έργα του κοντινού παρελθόντος του, περιλαμβάνοντας επίσης μία αυτοβιογραφία. Από τον τρίτο τόμο διασώζονται μόνο αποσπάσματα, σύμφωνα με τα οποία επρόκειτο πιθανά για ένα αμιγώς θεωρητικό κείμενο.
Απεβίωσε την 1η Δεκεμβρίου του 1455 στη Φλωρεντία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης
Ασθενόσφαιρα
thumb|right|250px|Η Ασθενόσφαιρα σε τομή της γης Με τον όρο Ασθενόσφαιρα χαρακτηρίζεται στη γεωλογία η ζώνη της γήινης σφαίρας που περιλαμβάνεται μεταξύ του στερεού φλοιού (λιθόσφαιρας) και του μανδύα αυτής και σε βάθος από τα 30-100 μέχρι τα 700 χιλιόμετρα.
Σήμερα πιστεύεται ότι οι συνθήκες που επικρατούν στην Ασθενόσφαιρα ευνοούν την μερική τήξη των εκεί πετρωμάτων και την δημιουργία βασαλτικού μάγματος. Αυτή θεωρείται και η πηγή προέλευσης του μάγματος που δημιουργεί τα πυριγενή πετρώματα.
Καθώς η ασθενόσφαιρα συνίσταται από υλικά σε ημίρρευστη μορφή (κυρίως πυριτικές ενώσεις μετάλλων), έχει την ικανότητα να μην αντιδρά σε εγκάρσιες παραμορφώσεις. Δηλαδή στην ασθενόσφαιρα δεν παρατηρούνται διατμητικές τάσεις, και επομένως ούτε και σεισμοί. Η στερεή λιθόσφαιρα φέρεται να «επιπλέει» πάνω στην ασθενόσφαιρα, και να κινείται με ταχύτητες 1-10 cm/έτος. Η ιδιότητα αυτή φθάνει μέχρι ορισμένου βάθους της ασθενόσφαιρας η οποία και ονομάζεται επιφάνεια εξίσωσης. Πέραν της επιφάνειας εξίσωσης, σε βάθος, ουδεμία αντίδραση παρατηρείται πλέον.
Το ανώτερο τμήμα της ασθενόσφαιρας λέγεται «στρώμα χαμηλής ταχύτητας», επειδή εκεί τα δευτερεύοντα σεισμικά κύματα εμφανίζονται να διαδίδονται με χαμηλότερες ταχύτητες σε σχέση με τον υπόλοιπο πυρήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δομή της Γης Κατηγορία:Τεκτονική
Πνευματικοί γονείς
Ο νονός και η νονά, σε πολλά δόγματα του Χριστιανισμού, είναι το ζευγάρι που πιστοποιεί το βάπτισμα ενός παιδιού και στη συνέχεια βοηθάει στην κατηχήσή του, καθώς και στη διά βίου πνευματική ανατροφή του. Στο παρελθόν, σε ορισμένες χώρες, ο ρόλος είχε ορισμένες νομικές υποχρεώσεις καθώς και θρησκευτικές ευθύνες. Ο νονός ή η νονά είναι συνήθως ένα άτομο που επιλέγουν οι γονείς και που ενδιαφέρεται για την ανατροφή του παιδιού και την προσωπική του ανάπτυξη, συμβουλεύει ή διεκδικεί την κηδεμονία του παιδιού σε περίπτωση που συμβεί κάτι στους γονείς. Συχνά οι νονοί είναι και οι κουμπάροι.
Εάν οι νονοί βαπτίσουν αγόρι, τότε αυτό ονομάζεται βαπτισιμιός και το κορίτσι βαπτισμιά. Η λέξη βαφτιστήρι χρησιμοποιείται και για τα δύο φύλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Κατηγορία:Ανατροφή παιδιών
Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία
Η Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (αγγλ.: Orthodox Presbyterian Church ή εν συντομία OPC) είναι μικρό συντηρητικό Πρεσβυτεριανό δόγμα που βρίσκεται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε από συντηρητικά μέλη της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τα οποία είχαν αντιδράσει έντονα στην κυρίαρχη νεωτεριστική θεολογία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Με επικεφαλής τον Τζον Γκρέσαμ Μάκεν, η εκκλησία προσπάθησε να διατηρήσει το ιστορικό Καλβινισμό εντός της Πρεσβυτεριανής δομής. Ο τίτλος Ορθόδοξη στην επίσημη ονομασία της, δηλώνει την προσήλωσή της στην ορθόδοξη Καλβινιστική Προτεσταντική διδασκαλία, και δεν συνδέεται με την Ανατολική Χριστιανοσύνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Άνθιππος
Ο Άνθιππος ήταν θρυλικός αρχαίος Έλληνας ποιητής και μουσικός. Δεν είναι βέβαιο αν πρόκειται για πραγματικό πρόσωπο ή όχι.
Πηγές
Ανθιππος Ανθιππος Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Ανουσέχ Ανσαρί
Η Ανουσέχ Ανσαρί (γενν. 12 Σεπτεμβρίου 1966), είναι Αμερικανίδα-Ιρανή επιχειρηματίας, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα-τουρίστρια στο Διάστημα, επιβαίνοντας στο ρωσικό διαστημόπλοιο Soyuz, το οποίο εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Το Soyuz ΤΜΑ-9 εκτοξεύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, μεταφέροντας εκτός της Ανσαρί τον Ρώσο κοσμοναύτη Μιχαήλ Τιούριν και τον Αμερικανό αστροναύτη Μάικλ Λόπεζ-Αλέγκρια. Η Ανουσέχ Ανσαρί μάλιστα, δεν έγινε απλώς η πρώτη γυναίκα διαστημική τουρίστρια, αλλά και η πρώτη μουσουλμάνα και Ιρανή που ταξιδεύει στο Διάστημα. Η Ανσαρί επέστρεψε στη Γη μετά από 10 ημέρες ενώ ο Τιούριν και ο Λόπεζ-Αλέγκρια παρέμειναν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για έξι μήνες.
Η Ανσαρί, που μένει στο Ντάλας και είναι επιχειρηματίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, έφυγε από το Ιράν το 1984. Είναι συνιδρύτρια και Πρόεδρος της εταιρείας Prodea Systems, Inc..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Ιρανοί αστροναύτες Κατηγορία:Ιρανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ιρανοί ευεργέτες Κατηγορία:Ιρανοί μηχανικοί Κατηγορία:Ιρανοί απομνημονευματογράφοι
Ανδρομήδης
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Ανδρομήδης (που ετυμολογικά σημαίνει «ο εκ των ανδρών σώφρων») μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ανδρομηδης
Ζούζα Κορμότσι
Η Ζούζα Κορμότσι (Zsuzsa Körmöczy, 25 Αυγούστου 1924 - 16 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν αθλήτρια της αντισφαίρισης από την Ουγγαρία.
Είναι περισσότερο γνωστή για τις επιτυχίες της το 1958. Κατέκτησε το Γαλλικό Όπεν το 1958 στο απλό γυναικών, την τρίτη θέση στο απλό του Ουίμπλεντον και τη 2η στο ατομικό στην παγκόσμια κατάταξη στις γυναίκες. Αποχώρησε το 1964 και ανέλαβε την προπόνηση του συλλόγου "Βάσας". Η καλύτερη θέση στην καριέρα της που είχε φτάσει είναι η No. 2 στον κόσμο το 1958.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουγγαρέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Α.Ο. Αμπελωνιακός
Ο Αθλητικός Όμιλος Αμπελωνιακός είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τον Αμπελώνα του Νομού Λάρισας. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου από ιδρύσεως του, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης και τμήμα πετοσφαίρισης.
Χρώματα και Έμβλημα
Τα χρώματα στις εμφανίσεις της ομάδας είναι το πράσινο και το λευκό.
Ιστορία
Την περίοδο 2015-16 ο Αμπελωνιακός υποβιβάστηκε και από την Α κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953
Άβυσσος του πάθους
Η Άβυσσος του πάθους (Ισπανικά: Abismo de pasión) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2012. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικη τηλενουβέλας του 1996, Cañaveral de Pasiones ("Γοητευμένος από το πάθος").
Πρωταγωνιστούν Αντζελίκ Βογιέρ, Νταβίντ Σεπέδα, Αλεχάντρο Καμάτσο, Μπλάνκα Γκέρρα, Λίβια Μπρίτο και Μαρκ Τάτσερ.
Υπόθεση
Ο Αγούστο και η Εστεφανία ντε Καστανιόν είναι γονείς της Ελίσα. Μαζί τους και η Καρμίνα, αδερφή της Εστεφανία, η οποία σχεδιάζει να φύγει από την πόλη με τη Ροσέντο Αράνχο, τον σύζυγο της Αλφονσίνα Μονδραγόν και τον πατέρα του Νταμιάν. Η Αλφονσίνα το ανακαλύπτει και λέει αμέσως στον Αγούστο. Η Εστεφανία πλησιάζει τον Ροσέντο για να του ζητήσει να μην εγκαταλείψει την οικογένειά του, αλλά η μοίρα τους παγιδεύει και αφού πεθαίνουν σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.
Η Καρμίνα εκμεταλλεύεται αυτήν την κατάσταση και κάνει τον Αγούστο να πιστέψει ότι η σύζυγός του τον εξαπατούσε με τη Ροσέντο και ότι η Ελίσα δεν είναι η κόρη του. Ο Αγούστο αποφασίζει να παντρευτεί την Καρμίνα. Η Αλφονσίνα έχει συσσωρεύσει μεγάλη δυσαρέσκεια από το ατύχημα και προσπαθεί με κάθε κόστος να αποτρέψει τη Νταμιάν, τον γιο της, να έχει φιλία με την Ελίσα. Για να το αποφύγει αυτό, στέλνει τον Νταμιάν να σπουδάσει έξω από την πόλη.
Χρόνια αργότερα, ο Νταμιάν επιστρέφει στην πόλη που μαζί με την κοπέλα του Φλορένσια, ένα κορίτσι που γνώρισε στην Ιταλία. Η αγάπη του Νταμιάν για την Ελίσα αναβιώνει από τη στιγμή που την βλέπει να προκαλεί τον θυμό της Φλορένσια. Η αγάπη του Νταμιάν για την Ελίσα είναι αμοιβαία. Αυτό δημιουργεί μια άλλη σύγκρουση με τον Γκαέλ, παιδικό του φίλο, την ερωτεύτηκε από τότε που τη συνάντησε. Ο Αγούστο θα γίνει επίσης ένα ισχυρό εμπόδιο για αυτούς καθώς δεν μπορεί να ξεχάσει την προδοσία της γυναίκας του.
Κάστ
Γκεστ εμφανίσεις
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Citroën Axel
To Citroën Axel ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη μεταξύ του 1984 και του 1990, και αναπτύχθηκε σε συνεργασία της Citroën της Γαλλίας και της Automobile Craiova, μια κοινή επιχείρηση με την ρουμανική κομμουνιστική κυβέρνηση του Νικολάε Τσαουσέσκου. Το Axel ήταν μια παράλληλη έκδοση του μικρού hatchback Oltcit Club, που κατασκευαζόταν από τη σχετική κοινοπραξία Oltcit (Olténie + Citroën).
Εξέλιξη
Το Axel προήλθε από το «πρότζεκτ Υ», από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, το οποίο είχε ως στόχο να καταστεί το τελικό μοντέλο παραγωγής Citroën Visa, για την οριστική αντικατάσταση του Ami 8. Όταν όμως η Peugeot εξαγόρασε την Citroën το 1976 (δημιουργώντας τον τότε Όμιλο PSA), απαίτησε το νέο μοντέλο να βασίζεται στο Peugeot 104, προκειμένου να ρίξει στην παραγωγή, όσο το δυνατόν ταχύτερα, μια παράλληλη έκδοση ενός ήδη υπάρχοντος μοντέλου. Ως αποτέλεσμα, το Visa του 1978 - 1988 κατέληξε να βασίζεται στο 104, ενώ το μεταγενέστερο Oltcit Club χτίστηκε με βάση τα αρχικά σχέδια για το «πρωτότυπο Y». Έτσι, το αποκλειστικά 5-πορτο Visa και το αποκλειστικά 3-πορτο Axel μοιάζουν πολύ στην αισθητική, αλλά δεν υπάρχει κοινά ανταλλάξιμα μηχανικά μέρη μεταξύ αυτών των δύο μοντέλων της Citroën.
Την ίδια εποχή, εν έτει 1976, η κυβέρνηση Τσαουσέσκου επιζητούσε τη συνεργασία με κάποια δυτική αυτοκινητοβιομηχανία, για να επιτύχει την από κοινού παραγωγή ενός μικρού και προσιτού αυτοκινήτου. Τελικώς κατέληξε σε συνεργασία με την Citroën, οπότε το «project Υ» ξαναβγήκε από το συρτάρι και έγινε το Oltcit. Κατά μια ιστορική ειρωνεία, το ρουμανικό Oltcit ήταν και το τελευταίο μοντέλο που εξελίχθηκε κατά 100% από τη Citroën, πριν την εξαγορά της από την Peugeot.
Εμπορική πορεία
Η μονάδα παραγωγής τυπικώς τέθηκε σε λειτουργία το 1978, αλλά εξαιτίας τεράστιων καθυστερήσεων που προκλήθηκαν από τη γραφειοκρατία της Ρουμανίας, η έναρξη της μαζικής παραγωγής ήρθε μόλις τον Οκτώβριο του 1981, στην Κραϊόβα. Και καθώς οι Ρουμάνοι δεν μπορούσαν να αντισταθμίσουν το κόστος παραγωγής, λόγω χαμηλών πωλήσεων του Oltcit στην εγχώρια αγορά, ο τότε Όμιλος PSA προχώρησε στην εξαγωγή του μοντέλου, υπό το όνομα Citroën Axel, σε ορισμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης - ενδεικτικώς, στη Γαλλία έφτασε στην αγορά στις 1 Ιουλίου 1984. Αντιθέτως, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο και γενικώς σε καμία δεξιοτίμονη χώρα, καθώς δεν υπήρξε ποτέ δεξιοτίμονη έκδοση του μοντέλου.
Όμως το αυτοκίνητο έφτασε στην ευρωπαϊκή αγορά 10 έτη μετά την αρχική εξέλιξή του και μάλιστα μέσω ενός δικτύου πωλήσεων που απεδείχθη μάλλον απρόθυμο να το προωθήσει, ακριβώς λόγω της μεγάλης ηλικίας του ντιζάιν. Επίσης, τα πρώτα μοντέλα εμφάνισαν πολλά προβλήματα στους τομείς της αξιοπιστίας και της ποιότητας κατασκευής, τα οποία σχετίζονταν με την ανεπάρκεια ελέγχων της μονάδας παραγωγής στη Ρουμανία. Όλοι αυτοί οι λόγοι οδήγησαν σε κάκιστη εμπορική πορεία, παρά το γεγονός ότι η βασική του έκδοση ήταν φθηνότερη ακόμα και από το Citroën 2CV, και η Citroën εισέπραξε πολλές διαμαρτυρίες εντός της χρονικής περιόδου της εργοστασιακής εγγύησης, λόγω κακής ποιότητας κατασκευής και σοβαρών κρουσμάτων αναξιοπιστίας. Τελικώς το Axel αποσύρθηκε από την παραγωγή το 1990, αφού είχαν κατασκευαστεί μόλις 60.184 αντίτυπα, ενώ η ρουμανική εκδοχή του έφτασε έως το 1996.
Εκδόσεις
thumb|right|Το ταμπλό, ο πίνακας οργάνων και το τιμόνι του Oltcit Club. Όλα ήταν κοινά με αυτά του Citroën Axel.
To Axel ήταν διαθέσιμo σε 4 προδιαγραφές:
Όλες τους, έφεραν τους επίπεδους 4-κύλινδρους (H4) αερόψυκτους κινητήρες βενζίνης από το Citroën GSA, ενώ ειδικά στη ρουμανική αγορά διατέθηκε και ο επίπεδος 2-κύλινδρος (Η2) αερόψυκτος βενζινοκινητήρας των 652 cm³ του Citroën Visa.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Axel Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Πολιτική της Ανγκόλας
Η Ανγκόλα είναι πολυκομματική Προεδρική Δημοκρατία. Ο Πρόεδρος είναι Αρχηγός Κράτους και Αρχηγός Κυβέρνησης και ως το 2010 διόριζε τον Πρωθυπουργό, ωστόσο η εκτελεστική εξουσία ανήκει στον Πρόεδρο. Το αξίωμα του Προέδρου χρονολογείται από την εποχή της ανεξαρτησίας από την Πορτογαλία.
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και την Εθνοσυνέλευση (Assembleia Nacional), η οποία απαρτίζεται από 220 μέλη, που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για τετραετή θητεία.Τα 130 μέλη εκλέγονται με αναλογικό σύστημα και 90 εκλέγονται από επαρχιακά τμήματα. Το σημαντικότερο δικαστήριο είναι το Ανώτερο Δικαστήριο (Tribunal da Relacao). Τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου διορίζονται από τον Πρόεδρο. Το δικαστικό σύστημα βασίζεται στο αντίστοιχο πορτογαλικό καθώς επίσης και στο εθιμικό δίκαιο. Ο Πρόεδρος επίσης διορίζει τους διοικητές των επαρχιών. Ο Συνταγματικός Νόμος τέθηκε σε ισχύ το 1992. Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο ένα νέο Σύνταγμα, με βάση το οποίο καταργήθηκε το αξίωμα του Πρωθυπουργού και αντικαταστάθηκε από το αξίωμα του Αντιπροέδρου.
Κόμματα της Βουλής
Αρκετά άλλα, μικρά κόμματα είχαν υποψήφιους στις εκλογές του 1992, αλλά πήραν τόσο λίγες έδρες που πολιτική τους επιρροή είναι ασήμαντη.
Διοικητική διαίρεση
thumb|250px|right|Οι 18 διοικητικές περιφέρειες της Ανγκόλας Η Ανγκόλα διαιρείται σε 18 διοικητικές περιφέρειες (στα πορτογαλικά: provincias), οι πρωτεύουσες είναι στις παρενθέσεις:
Νέο Σύνταγμα 2010
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το νέο Σύνταγμα, με τα δύο τρίτα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Με το νέο Σύνταγμα ενδυναμώνονται οι εξουσίες του Προέδρου, ο οποίος δεν θα εκλέγεται απευθείας, αλλά έμμεσα. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος θα εκλέγεται από το κόμμα που θα λαμβάνει την πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές. Επίσης, θεσπίστηκε το αξίωμα του Αντιπροέδρου. Στο αξίωμα αυτό διορίστηκε ο Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος. Το νέο Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 5 Φεβρουαρίου 2010.
Υγεία και κοινωνική πρόνοια
Το πορτογαλικό αποικιακό καθεστώς ύστερα από δεκαετίες πλήρους αδιαφορίας, προκειμένου να αυξήσει την δημοτικότητά του κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια, μετά το 1961, για την εφαρμογή προγραμμάτων υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Η κυβέρνηση ΛΚΑΑ, κατά την ανάληψη της εξουσίας, είχε πολύ πιο φιλόδοξα σχέδια, αλλά τα πρώτα βήματα προόδου ακολούθησε η σχεδόν πλήρης κατάρρευση των κοινωνικών υπηρεσιών, κυρίως στις αγροτικές περιοχές. Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που υπήρχε είτε έφευγε νόμιμα ή παράνομα στο εξωτερικό είτε απέφευγε να εργαστεί σε απομακρυσμένες και επικίνδυνες περιοχές. Τα φάρμακα σπάνιζαν, η ελονοσία και η ασιτία ήταν ευρύτατα διαδεδομένες, ενώ συχνά ενέσκηπταν επιδημίες χολέρας. Η βρεφική θνησιμότητα έφθασε να συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες του κόσμου. Σύμφωνα με την στατιστική της Ανγκόλας, κάθε τρία λεπτά πεθαίνει ένα παιδί κάτω των 5 ετών, ενώ το ποσοστό παιδικής θνησιμότητας αγγίζει το 2.600 ανά χιλιάδες γεννήσεων. Τα διάφορα στεγαστικά προγράμματα στις πόλεις έχασαν κάθε σημασία με την πλημμυρίδα των προσφύγων από την ύπαιθρο.
Ταυτόχρονα, οι κοινωνικές συνθήκες και η υγεία των κατοίκων στις φτωχογειτονιές της Λουάντα επιδεινώθηκαν από την πλημμελή ύδρευση. Η ανεργία, ο πληθωρισμός, τα άδεια καταστήματα, και η πλήρης αποδιάρθρωση της δημόσιας συγκοινωνίας αποτέλεσαν σφοδρά πλήγματα για τους εξαθλιωμένους κατοίκους των πόλεων, ενώ τα μέλη της πολιτικής και γραφειοκρατικής ολιγαρχίας απολάμβαναν τα έσοδα από το πετρέλαιο, διαθέτοντας ιδιαίτερο δίκτυο καταστημάτων, καλές συνθήκες στέγασης και άλλα προνόμια. Οι συνθήκες ζωής στην Ανγκόλα, όσο αφορά τη διατροφή και την υγεία, είναι κατά μέγιστο ποσοστό καταστροφικές. Τα στοιχεία για το έτος 2007 δείχνουν ότι το 70% του συνολικού πληθυσμός ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το 47% του πληθυσμού δεν έχει επαρκή πρόσβαση σε πόσιμο νερό και μόλις το 30% του πληθυσμού έχουν πρόσβαση στην βασική ιατρική περίθαλψη. Κάθε χρόνο πεθαίνουν χιλιάδες άνθρωποι από αρρώστιες, που καταπολεμούνται σχετικά εύκολα. Πολλά παιδιά είναι καταδικασμένα σε θάνατο επειδή δεν τους παρέχεται η κατάλληλη φροντίδα. Περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού εξαρτάται απόλυτα από την βοήθεια του εξωτερικού για να καλύψει της βασικές του ανάγκες, όπως τροφή και φάρμακα. Ακόμα, λόγω της καταστροφικής ιατρικής περίθαλψης, πεθαίνουν υπερβολικά πολλές γυναίκες κατά τη διάρκεια της γέννας.
Τον Μάρτιο του 2006, το σύστημα υγείας της Ανγκόλας ήρθε αντιμέτωπο με τη χειρότερη επιδημία χολέρας που είχε γνωρίσει ποτέ η Λουάντα. Η επιδημία εξαπλώθηκε σε όλη την πόλη και σε άλλα μέρη της χώρας. Επιπλέον, τον Μάιο ξέσπασε επιδημία στο Ουίγκε, η οποία τεθεί υπό έλεγχο τον Ιούλιο. Τον Οκτώβριο εντοπίστηκαν στην Ουίγκε κάποια περιστατικά πιθανού αιμορραγικού πυρετού. Από τις 13 Φεβρουαρίου, όταν αναφέρθηκε επίσημα το πρώτο περιστατικό στη Λουάντα, έχουν καταγραφεί πάνω από 43.000 περιστατικά σε όλη τη χώρα, ενώ έχουν χάσει τη ζωή τους περισσότεροι από 1.600 άνθρωποι. Η επιδημία έχει εξαπλωθεί σε 14 από τις 18 επαρχίες της Ανγκόλας.
Σήμερα, μετά το τέλος των συγκρούσεων, η επείγουσα ανθρωπιστική κατάσταση έχει δώσει τη θέση της σε μια μεταβατική περίοδο ανοικοδόμησης των δομών υγείας. Αν και η χώρα βρίσκεται πλέον σε περίοδο ειρήνης και η κυβέρνηση είναι σταθερή, η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια φαινόμενα διαφθοράς και έντονη έλλειψη δημοκρατικής αξιοπιστίας. Ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης της Ανγκόλας για την υγεία βρίσκεται μεταξύ των πιο χαμηλών στην περιοχή.
Λιλανγκένι
Το λιλανγκένι (lilangeni, πληθυντικός: emalangeni, κωδικός ISO 4217: SZL) είναι το νόμισμα του Εσουατίνι και υποδιαιρείται σε 100 σεντς. Εισήχθη το 1974 και είχε ίδια αξία με το Νοτιαφρικανικό Ραντ στα πλαίσια της Περιοχής Κοινού Νομίσματος, στην οποία παραμένει. Στο Εσουατίνι σήμερα γίνεται δεκτό στις συναλλαγές και το ραντ. Εκδίδεται από την Κεντρική Τράπεζα του Εσουατίνι (στη γλώσσα του Εσουατίνι: Umntsholi Wemaswati). Αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχουν συντομογραφίες, όπως τα γράμματα L και E, έτσι κάποιος που έχει το ποσό του L1 (1 λιλανγκένι), θα μπορούσε να είναι E2 (2 εμαλανγκένι), E3 ή E4.
Κέρματα
Το 1974 εισήχθησαν κέρματα των 1, 2, 5, 10, 20 και των 50 σεντς και του 1 λιλανγκένι, με τα περισσότερα από τα κέρματα να είναι φτιαγμένα από χαλκονικέλιο. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία κερμάτων ήταν το 1995, αυτά των 2 και των 5 εμαλανγκένι.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1974 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 2, 5 και των 10 εμαλανγκένι και ακολούθησε η κυκλοφορία των 20 εμαλανγκένι το 1978. Το 1981 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα του Εσουατίνι, η οποία τύπωσε πρώτα αναμνηστικά τραπεζογραμμάτια, για το Αργυρό Ιωβηλαίο του Βασιλιά Σομπχούζα Β΄. Από το 1982 ως το 1985 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 2, 5, 10 και των 20 εμαλανγκένι. Ακολούθησε η κυκλοφορία των 50 εμαλανγκένι το 1990 και η αντικατάσταση των χαρτονομισμάτων των 2 και των 5 εμαλανγκένι από κέρματα το 1995. Το 1996 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 100 και το 1998 χαρτονομίσματα των 200 εμαλανγκένι. Για την 30ή επέτειο από την ανεξαρτησία της αφρικανικής χώρας, εκδόθηκαν και αναμνηστικά χαρτονομίσματα των 200 εμαλανγκένι, το 1998.
Ισοτιμίες
Λιλα Κατηγορία:Σουαζιλάνδη
Umbuso weSwatini
Ηλεκτρονική Αθηνών Α.Ε.Ε.
Η Ηλεκτρονική Αθηνών ήταν ελληνική αλυσίδα ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών με έδρα την Αθήνα.
Ιστορία
Η ιστορία της Ηλεκτρονικής ξεκινά το 1950, όταν ξεκίνησε ως μία μικρή επιχείρηση ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών στο κέντρο της Αθήνας. Η εταιρεία ξεκίνησε να δραστηριοποιείται με τη σύγχρονη εμπορική της υπόσταση, το 1989 όταν και αγοράστηκε από τον επιχειρηματία Ιωάννη Στρούτση. Τα επόμενα χρόνια η εταιρεία αναπτύχθηκε ανοίγοντας πολλά καταστήματα στην Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και σε βαλκανικές χώρες, όπως η Σερβία.
Το 1999 η εταιρεία εισήχθη και στο Χρηματιστήριο Αθηνών, της οποίας η διαπραγμάτευση της μετοχής ανεστάλη την 1η Οκτωβρίου του 2012.
Πτώχευση
Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης το 2009 η εταιρεία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της είτε μέσω επιχειρηματικών σχεδίων της με κλείσιμο καταστημάτων και μείωση προσωπικού, είτε συμφωνιών με τις τράπεζες και τους προμηθευτές. Την άνοιξη του 2015 η εταιρεία σε συμφωνία με τράπεζες και προμηθευτές κατέθεσε νέο σχέδιο εξυγίανσης, αλλά τα capital controls και τα γεγονότα του καλοκαιριού ακύρωσαν στην πράξη οποιοδήποτε σχεδιασμό και έτσι στις 9 Μαρτίου του 2016 η εταιρεία κατέθεσε αίτηση πτώχευσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, η οποία έγινε δεκτή στις 14 Απριλίου του 2016.
Κυριάκος Σιμόπουλος
Βίος
Ο Κυριάκος Σιμόπουλος γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1921 στο Καστανοχώρι Μεγαλόπολης (Κραμποβό). Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής  συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και έγραφε με το ψευδώνυμο "Αχιλλέας" στον παράνομο Τύπο της Εθνικής Αντίστασης από το όρος Ελικώνα. Το 1947, και ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, εξορίστηκε στη Μακρόνησο όπου έμεινε μέχρι το 1950. Μετά την απελευθέρωση ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία για 35 χρόνια συνεργαζόμενος με πολλές εφημερίδες όπως τη "Δημοκρατική Αλλαγή", "Βήμα" (επί εννέα χρόνια σαν διευθυντής σύνταξης), "Ανεξάρτητος Τύπος", "Σημερινά" και τέλος "Βραδυνή" απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1985. Στα άρθρα του υπέγραφε με το μυθικό ψευδώνυμο Ανταίος. Από το 1961 επιμελούνταν, στο ραδιόφωνο του Ε.Ι.Ρ, την εκπομπή Ο κόσμος του βιβλίου, μέχρι το  1967. Πέθανε στις 12 Οκτωβρίου του 2001 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κωνσταντίνος Καψαμπέλης
Ο Κωνσταντίνος Καψαμπέλης (1909-1984) υπήρξε αρχιτέκτονας στην Ελλάδα του μεσοπολέμου με ευρύ έργο τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1909, γόνος του ιδρυτή της αθηναϊκής εργοληπτικής εταιρείας «Δ. Καψαμπέλης & Σία». Σπούδασε για δύο χρόνια στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης στο Βέλγιο κι επιστρέφοντας το 1929 στην Ελλάδα ακολούθησε την κλίση του, αποφοιτώντας τελικά το 1933 από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Άμεσα, έγινε τακτικό μέλος του Τ.Ε.Ε. και ξεκίνησε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Στο διάστημα 1934-1941 διετέλεσε αρχιτέκτων και διευθυντής της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας του Δήμου Πειραιώς ενώ για ένα σχετικά μικρό διάστημα (1944-1954) κατείχε και την έδρα των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων του Ε.Μ.Π. Το 1950 έγινε μέλος της Ε.Α.Ε και το 1966 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα.
Στοιχεία Βιογραφίας
Με το πέρας της γερμανικής κατοχής, ίδρυσε ιδιωτικό γραφείο αναλαμβάνοντας πλήθος έργων διαφορετικής κλίμακας ανά την Ελλάδα. Σχεδίασε και υλοποίησε ιδιωτικές μονοκατοικίες, βίλλες και πολυκατοικίες, κτίρια γραφείων, δημόσια έργα, εκθεσιακά περίπτερα, έργα τουριστικής υποδομής, κτίρια και εγκαταστάσεις μεγάλων επιχειρήσεων, βιομηχανικούς χώρους και χώρους υγείας, αθλητισμού και ψυχαγωγίας. Μερικοί μόνο από τους επιφανείς αναθέτες υπήρξαν ο Όμιλος Εταιρειών Ωνάση, οι αντιπροσωπείες Fiat-Ελλάς και Pirelli-Ελλάς, οι τουριστικές επιχειρήσεις Γ. Καρρά, εύποροι ιδιώτες της εποχής αλλά και ξένοι επενδυτές. Συνεργάστηκε με γνωστούς κι έμπειρους συναδέλφους μηχανικούς της εποχής όπως ο Ι. Ρίζος, ο Ι. Βικέλας, ο Δ. Νάκος, ο Εμμ. Μοσχονάς ο Χαρίλαος Μοάτσος και ο Κ. Σταμάτης, με τον οποίο μάλιστα συνεταιρίστηκε το 1975, ιδρύοντας ένα χρόνο μετά την εταιρεία «Κωνσταντίνος Δ. Καψαμπέλης και Συνεργάται Αρχιτέκτονες, Μηχανικοί, Πολεοδόμοι ΕΠΕ». Κοινή φιλοδοξία ήταν η ευρύτερη δραστηριοποίησή τους στο διεθνή χώρο, την οποία και πέτυχαν με γενικό υπεύθυνο επικεφαλής τον ίδιο τον Κ. Καψαμπέλη και διευθυντή των έργων εξωτερικού τον Κ. Σταμάτη, αποσπώντας μάλιστα και τέσσερα βραβεία σε διεθνείς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.
Κατοικίες
Επαυλις Γεωργίου Βογιατζάκη στην οδό Θεοτόκη και Ροΐδη στο Παλιό Ψυχικό με εργολάβο τον Χαριλαο Μοάτσο
Πολυκατοικίες
Πολυκατοικία Αριστοτέλη Λορεντζάτου στους Αμπελοκηπους επι των οδών Δημητρίου Σούτσου 41 Αλδου Μανουτιου και Βουρνάζου 8 επεραιώθη 1963 με εργολάβο τον Χαρίλαο Μοάτσο Πολυκατοικία Αριστοτέλη Λορεντζάτου στους Αμπελοκηπους επι των οδών Δημητρίου Σούτσου 39 επεραιώθη 1969 με εργολάβο τον Χαρίλαο Μοάτσο Πολυκατοικία Χαριλάου Μοάτσου Αναστασίου Κατσάνου στο Κολωνάκι οδό Μηλιώνη. 10 επεραιωθη 1965 Πολυκατοικία έναντι Μουσείου στη συμβολή των οδών Πατησίων και Μάρνης
Διάφορα
Ανακατασκευη κτιρίου διοίκησης Ιονικης και Λαϊκής Τράπεζας επι των οδών Ελευθερίου Βενιζέλου (παρένθεσης Πανεπιστημίου) και Πεσμαζόγλου στην Αθήνα με εργολάβο τον πολιτικό μηχανικό Χαρίλαο Μοάτσο Auberge της οικογένειας Βερνίκου στην Βαρυμπόμπη με εργολάβο τον πολιτικό μηχανικό Χαρίλαο Μοάτσο
Έργα στο εξωτερικό
Σημ. συγγραφέα : τα έργα που αναφέρονται παραπάνω είναι ενδεικτικά.
Επαρχία Μπαϊμπούρτ
Η επαρχία Μπαϊμπούρτ είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας, στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Ο πληθυσμός της φτάνει τους 85.455 και η συνολική περιοχή στις 3.652 τ.χλμ..
Γιουέρι Μουσέβενι
Ο Γιουέρι Μουσέβενι (Yoweri Kaguta Museveni, προφορά: Γιόερι Μουσέβενι, γενν. 15 Σεπτεμβρίου 1944) είναι πολιτικός της Ουγκάντας, αρχηγός του Στρατού από το 1986 και πρόεδρος της χώρας. Επανεξελέγη για 6η θητεία το 2021.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1944 στο Ντουνγκάμο της Ουγκάντας. Το 1979 ως τον Νοέμβριο αυτής της χρονιάς ήταν υπουργός Άμυνας και στη συνέχεια έγινε υπουργός Περιφερειακής Συνεργασίας (1979-80). Έγινε πρόεδρος της χώρας στις 29 Ιανουαρίου 1986.
Πρωταγωνίστησε στον πόλεμο που ανέτρεψε το δικτάτορα Ίντι Αμίν Νταντά και στην εξέγερση που οδήγησε στην πτώση του Μίλτον Ομπότε. Με εξαίρεση το Βορρά, το καθεστώς του κατάφερε να φέρει σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη στην υπανάπτυκτη χώρα.
Εκλογική ιστορία
Στις 23 Φεβρουαρίου του 2006, στις πρώτες δημοκρατικές και πολυκομματικές προεδρικές εκλογές, εξελέγη ξανά πρόεδρος για πενταετή θητεία, με το 59% των ψήφων, περισσότερο από τον υποψήφιο της Αντιπολίτευσης, Μπεσίγκγιε, ο οποίος έλαβε 37% και αρνήθηκε το αποτέλεσμα, κάνοντας λόγο για νοθεία. Ο Μουσέβενι ορκίστηκε ξανά πρόεδρος στις 12 Μαΐου 2006.
Ο Μουσέβενι επανεξελέγη με 68% στις εκλογές που έγιναν στις 20 Φεβρουαρίου 2011 και ορκίστηκε για 4η θητεία στο αξίωμα του προέδρου, παρά τις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες για παρατυπίες και λογιστικά λάθη κατά τις εκλογές από την ΕΕ και τους διεθνείς παρατηρητές.
Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Μουσέβενι πέτυχε την επανεκλογή του έπειτα από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών με ποσοστό γύρω στο 60%.
Ο Γιουέρι Μουσεβένι επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές του 2021 συγκεντρώνοντας το 58,64% των ψήφων. Ο αντίπαλός του Μπόμπι Γουάιν ήρθε δεύτερος με το 34,83% των ψήφων.
Καφέ Ένγκεμπρετ
Το Καφέ Ένγκεμπρετ (Engebret Cafe) είναι ένα ιστορικό καφέ στο Όσλο και βρίσκεται στην οδό Bankplassen αριθ. 1, σε μικρή απόσταση από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το μεσαιωνικό φρούριο Άκερσχους (Akershus).
Το Καφέ Ένγκεμπρετ άνοιξε ως εστιατόριο-καφέ το 1857 στην πιο παλιά και αριστοκρατική για την εποχή εκείνη συνοικία Bankplassen και φέρει το όνομα του ιδρυτή του Engebret Christoffersen. Είναι το παλαιότερο εστιατόριο-καφέ της νορβηγικής πρωτεύουσας, που ονομαζόταν τότε Χριστιανία. Στεγάζεται σ' ένα παλιό κτήριο του 18ου αιώνα. Η πρόσοψή του από το 19ο αιώνα έχει διατηρηθεί ανέπαφη ως αρχιτεκτονικό ορόσημο.
Το ιστορικό Καφέ Ένγκεμπρετ αποτελούσε προσφιλή τόπο συνάντησης διανοούμενων, συγγραφέων και καλλιτεχνών. Το επισκέπτονταν ακόμη από το απέναντί του "Θέατρο Χριστιανία" διάσημοι ηθοποιοί και θεατρόφιλο κοινό.
Ο μεγάλος Νορβηγός δραματουργός Ερρίκος Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828 - 1916), συγγραφέας του "Κουκλόσπιτου", της "Αγριόπαπιας" και της "Εντα Γκάμπλερ", επισκεπτόταν τακτικά το Καφέ Ένγκεμπρετ, αν και πιο προσφιλές στέκι του, που το επισκεπτόταν ανελλιπώς κάθε ημέρα ακριβώς στις 2.00 μ.μ., ήταν το "Grand Cafe", ιδρυμένο το 1874.
Η σύζυγος του Ίψεν σημείωνε χαρακτηριστικά, ότι ο άντρας της συνέχιζε "τη συνήθεια που είχε αποκτήσει στη νότια Ευρώπη - δηλαδή την καθημερινή επίσκεψή του στα αγαπημένα του καφενεία. Στη Ρώμη ήταν Το "Καφέ Τριτόνε", στο Μόναχο το "Καφέ Μαξιμίλιαν" και εδώ στη Χριστιανία ήταν το "Γκραν Καφέ".
Και ο εξπρεσιονιστής Νορβηγός ζωγράφος Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch, 1863 - 1944), διάσημος για το έργο του "Η Κραυγή", ήταν ένας από τους πολλούς ζωγράφους και καλλιτέχνες που σύχναζαν στο Καφέ Ένγκεμπρετ. Άλλοι θαμώνες ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Μπιέρνστιερνε Μπιέρνσον (Bjoernstjerne Bjoernson, 1832 - 1910), ο συνθέτης Έντβαρντ Γκριγκ (Edvard Grieg, 1843 - 1907) και ο γλύπτης Γκούσταβ Βίγκελαντ (Gustav Vigeland, 1869 - 1943), διάσημος για τα υπαίθρια γυμνά γλυπτά του στο Πάρκο Φρόγκνερ του Όσλο.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νορβηγία Κατηγορία:Όσλο
Ανεμούριον
Το Ανεμούριον ήταν αρχαία Ελληνιστική πόλη στην Κιλικία, σημερινή Επαρχία Μερσίν, Τουρκία. Ήταν η πιο νότια πόλη της Ανατολίας, απέχοντας μόλις 64 χλμ. από την Κύπρο.
Πρόκειται για την σύγχρονη πόλη Αναμούρ.
Ετυμολογία
Η πόλη πήρε το όνομά της από το ομώνυμο ακρωτήριο. Ετυμολογικά σχετίζεται με την παρουσία έντονων ανέμων, χαρακτηριστικό της περιοχής που οφείλεται στη γεωμορφολογία της. Στον περίπλους του Ψευδοσκύλακα αναφέρονται με το όνομα «Ανεμούριον» η γεωγραφική θέση και η πόλη, ενώ o Τίτος Λίβιος δηλώνει ως Ανεμούριον το ακρωτήριο.
Ιστορία
Το 72 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός εκθρόνισε τον Αντίοχο Δ΄ και η πόλη περιήλθε πάλι στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, υπαγόμενη διοικητικά στην επαρχία της Κιλικίας. Η Μέση Αυτοκρατορική περίοδος (2ος-3ος αι. μ.Χ.) είναι η εποχή της ακμής του Ανεμουρίου όπως αποδεικνύουν τα οικοδομικά κατάλοιπα, τα κινητά αρχαιολογικά ευρήματα και ένας μεγάλος αριθμός επιγραφών και τοπικών νομισματικών κοπών. Η ευημερία του Ανεμουρίου ανακόπηκε το 260 μ.Χ., όταν καταλήφθηκε από τους Πέρσες μεγάλο μέρος της Κιλικίας Τραχείας, μετά τη νίκη του Σασσανίδη βασιλιά, Σαπώρη Α΄ επί του αυτοκράτορα Βαλεριανού. Με την αναδιάρθρωση των επαρχιών επί Διοκλητιανού, το Ανεμούριον πέρασε διοικητικά στην επαρχία Ισαυρίας, με κέντρο την Μοψουεστία.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Τα ερείπια της πόλης αναφέρονται από τον Άγγλο καπετάνιο Φράνσις Μποφόρ ο οποίος εξερεύνησε τα παράλια της νότιας Τουρκίας το 1811-1812. Τα σωζόμενα δημόσια κτήρια αντιπροσωπεύουν τη Μέση Αυτοκρατορική και Πρωτοβυζαντινή περίοδο. Στα κτίσματα της Ρωμαϊκής περιόδου ανήκουν το θέατρο, το ωδείο, η ρωμαϊκή βασιλική και τα συγκροτήματα των θερμών. Τα περισσότερα οικοδομήματα αλλά και τα ταφικά μνημεία της νεκρόπολης κοσμούνταν με τοιχογραφίες και ψηφιδωτά δάπεδα με γεωμετρικά και φυτικά θέματα. Το θέατρο χρονολογείται στο 2ο αι. μ.Χ. Βρίσκεται στις δυτικές παρυφές της πόλης, βόρεια του υδραγωγείου. Σε μικρή απόσταση, στα νοτιοανατολικά του, έχει ανασκαφεί το ωδείο που χρονολογείται στον 3ο αι. μ.Χ. και είχε χρήση βουλευτηρίου. Διαθέτει ημικυκλική ορχήστρα με διάμετρο μήκους 31 μ. και 17 σειρές εδωλίων, χωρητικότητας 800-900 θεατών. Το συνολικό πλάτος του ωδείου είναι 20 μ. Το δάπεδο της ορχήστρας καλυπτόταν με ψηφιδωτό, όπως μαρτυρούν τα σχετικά σπαράγματα. Η σκηνή είχε ξύλινο δάπεδο και απλή, μονώροφη πρόσοψη με μία κεντρική πύλη και δύο πλαϊνές. Μοναδικός είναι ο υπόγειος καμαροσκέπαστος διάδρομος που αναπτύσσεται περιμετρικά στο εσωτερικό του οπού χωρίζεται σε τρία κλίτη. Πρόκειται για ιδιαίτερα πολυτελή κατασκευή την οποία κοσμούν τοιχογραφίες και μωσαϊκά δάπεδα. μικρογραφία|350px|Πρωτοχριστιανική εκκλησία που βρέθηκε στο Ανεμούριον Αρκετές ήταν οι εγκαταστάσεις λουτρών, ώστε να καθιστούν το Ανεμούριον τη λουτρόπολη της περιοχής. Ανασκάφηκαν τρεις ρωμαϊκές θέρμες, ενώ μικρότερα συγκροτήματα χρονολογούνται στους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους. Το μεγαλύτερο οικοδόμημα, οι κεντρικές θέρμες, χρονολογείται στο α ́ μισό του 3ου αιώνα. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του ωδείου και υδρευόταν, κατά πάσα πιθανότητα, από το δυτικό υδραγωγείο. Το συγκρότημα καταλάμβανε έκταση ενός οικοδομικού τετραγώνου συνολικού μήκους 100 μ., με κατεύθυνση Ανατολικά-Δυτικά.
Επίσης έχουν βρεθεί 4 Χριστιανικές εκκλησίες.
Νεκρόπολη
Η ευημερία και η καλλιτεχνική άνθηση της πόλης αντανακλώνται με μοναδικό τρόπο στη νεκρόπολη που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης. Πρόκειται για το καλύτερα διατηρημένο νεκροταφείο της Ρωμαϊκής Μικράς Ασίας με συνεχή χρήση από τον 1ο ως τον 4ο αι. μ.Χ. Στην περιοχή ανασκάφηκαν 350 τάφοι που ποικίλλουν ως προς την αρχιτεκτονική και τη διακόσμησή τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κιλικία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία
Η Ευαγγελική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία (αγγλ.: Evangelical Presbyterian Church ή εν συντομία EPC) είναι Αμερικανικό εκκλησιαστικό δόγμα του Προτεσταντικού Χριστιανισμού, με Πρεσβυτεριανή και Μεταρρυθμισμένη θεολογία ορθόδοξης συντηρητικής κατεύθυνσης. Η έδρα της Γενικής Σύναξης της Εκκλησίας, βρίσκεται στην πολιτεία του Μίσιγκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Υγροσκοπία
Υγροσκοπία είναι το φαινόμενο της λήψης και διατήρησης μορίων νερού από το περιβάλλον, συνήθως σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Αυτό επιτυγχάνεται είτε με προσρόφηση είτε με απορρόφηση με την απορροφούμενη ή προσροφούμενη ουσία να αλλάζει κάπως από φυσική άποψη. Αυτό μπορεί να συμβεί με αύξηση στον όγκο, το σημείο βρασμού, το ιξώδες ή άλλα φυσικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες της ουσίας, επειδή τα μόρια του νερού μπορούν να αιωρούνται μεταξύ των μορίων της ουσίας.
Ο χλωριούχος ψευδάργυρος και το χλωριούχο ασβέστιο, καθώς και το υδροξείδιο του καλίου και το υδροξείδιο του νατρίου (και πολλά άλλα άλατα), είναι τόσο υγροσκοπικά που διαλύονται αμέσως στο νερό που απορροφούν. Το θειικό οξύ δεν είναι υγροσκοπικό μόνο στην πυκνή μορφή του, αλλά τα διαλύματά του είναι υγροσκοπικά μέχρι και 10 % κατ' όγκο ή και πιο κάτω. Ένα υγροσκοπικό υλικό τείνει να γίνει υγρό και πηχτό όταν εκτίθεται σε υγρό αέρα (όπως το αλάτι μέσα σε αναδευτήρες αλάτων κατά τη διάρκεια υγρού καιρού).
Λόγω της συγγένειας τους με την ατμοσφαιρική υγρασία, τα υγροσκοπικά υλικά μπορεί να χρειάζονται αποθήκευση σε σφραγισμένα δοχεία. Όταν προστίθενται ουσίες στα τρόφιμα ή σε άλλα υλικά με σκοπό τη διατήρηση της περιεχόμενης υγρασίας, αυτές οι ουσίες ονομάζονται υγροσκοπικές ουσίες ή υγροποιητές (humectants).
Υλικά και ενώσεις επιδεικνύουν διαφορετικές υγροσκοπικές ιδιότητες και αυτή η διαφορά μπορεί να οδηγήσει σε επιβλαβή αποτελέσματα, όπως συγκέντρωση τάσεων σε σύνθετα υλικά. Ο όγκος ενός συγκεκριμένου υλικού ή ένωσης επηρεάζεται από την περιβαλλοντική υγρασία και μπορεί να θεωρηθεί ως ο συντελεστής της υγροσκοπικής μεταβολής του (CHE ή CME ή CHC).
Οι διαφορές στην υγρασία μπορούν να παρατηρηθούν συχνά στα εξώφυλλα των πλαστικοποιημένων βιβλίων, όπου σε μια ξαφνική αλλαγή της περιβαλλοντικής υγρασίας το εξώφυλλο του βιβλίου κάμπτεται προς τα έξω ως προς το υπόλοιπο βιβλίο. Η μη πλαστικοποιημένη πλευρά του εξώφυλλου απορροφά περισσότερη υγρασία από την πλαστικοποιημένη πλευρά και αυξάνεται σε εμβαδόν, προκαλώντας μια τάση που καμπυλώνει το εξώφυλλο προς την πλαστικοποιημένη πλευρά. Αυτό είναι παρόμοιο με τη λειτουργία του διμεταλλικού ελάσματος στο θερμοστάτη. Φτηνά υγρόμετρα με δίσκο χρησιμοποιούν αυτήν την αρχή χρησιμοποιώντας ένα συσπειρωμένο έλασμα. Η υγρασιοδιάλυση (Deliquescence) είναι η διεργασία κατά την οποία μια ουσία απορροφά υγρασία από την ατμόσφαιρα μέχρι να διαλυθεί στο απορροφούμενο νερό και να σχηματίσει διάλυμα. Η υγρασιοδιάλυση συμβαίνει όταν η τάση ατμών του διαλύματος που σχηματίζεται είναι μικρότερη από τη μερική πίεση των ατμών του νερού στον αέρα.
Το φαινόμενο είναι διαφορετικό από την τριχοειδή έλξη, μια διεργασία όπου το γυαλί ή άλλες στερεές ουσίες έλκουν το νερό, αλλά δεν μεταβάλλονται στη διεργασία (π.χ., τα μόρια του νερού δεν αιωρούνται μεταξύ των μορίων του γυαλιού), αν και κάποιες παρόμοιες δυνάμεις επεμβαίνουν εδώ.
Η παρόμοια ακουστικά λέξη υδροσκοπικός δεν σχετίζεται με τη λέξη υγροσκοπικός. Ένα υδροσκόπιο είναι μια οπτική συσκευή που χρησιμοποιείται για παρατηρήσεις βαθιά κάτω από το νερό.
Μηχανικές ιδιότητες
Η ποσότητα της υγρασίας που κρατιέται από υγροσκοπικά υλικά είναι συνήθως ανάλογη προς τη σχετική υγρασία. Οι πίνακες που περιέχουν αυτήν την πληροφορία μπορούν να βρεθούν σε πολλά εγχειρίδια μηχανικής και είναι επίσης διαθέσιμα από τους προμηθευτές των υλικών.
Η υγροσκοπία παίζει επίσης ένα σημαντικό ρόλο στη μηχανική των πλαστικών υλικών. Κάποια πλαστικά είναι υγροσκοπικά, ενώ κάποια άλλα δεν είναι.
Βιολογία
Οι σπόροι μερικών χόρτων έχουν υγροσκοπικές επεκτάσεις που λυγίζουν με τις μεταβολές στην υγρασία, με αποτέλεσμα τη διασπορά τους στο έδαφος. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το χορτάρι Hesperostipa comata. Κάθε σπόρος έχει ένα άγανο που συστρέφεται αρκετές φορές όταν ελευθερώνεται ο σπόρος. Αυξημένη υγρασία προκαλεί το ξετύλιγμα και με την ξήρανση την επανασυστροφή του και το άνοιγμα του σπόρου στο έδαφος.
Οι αγκαθωτοί δράκοι συλλέγουν υγρασία την ξηρή περίοδο μέσω της νυκτερινής συμπύκνωσης του δρόσου που σχηματίζεται στο δέρμα τους και διοχετεύεται στα στόματά τους σε υγροσκοπικούς αύλακες μεταξύ των αγκαθιών του δέρματός τους. Το νερό συλλέγεται επίσης σε αυτούς τους αύλακες όταν βρέχει. Η τριχοειδής δράση επιτρέπει στη σαύρα να ρουφά το νερό από όλο το σώμα της.
Υγρασιοδιάλυση (Deliquescence)
Υγρασιοδιαλυτικά υλικά (Deliquescent materials) είναι ουσίες (κυρίως άλατα) που έχουν ισχυρή χημική συγγένεια με την υγρασία και απορροφούν σχετικά μεγάλες ποσότητες νερού από την ατμόσφαιρα της Γης αν εκτεθούν σε αυτή, σχηματίζοντας ένα υδατικό διάλυμα. Στα υγρασιοδιαλυτικά άλατα περιλαμβάνονται το χλωριούχο ασβέστιο, το χλωριούχο μαγνήσιο, ο χλωριούχος ψευδάργυρος, το ανθρακικό κάλιο, ο καρναλίτης, ο εναμμώνιος κιτρικός σίδηρος(ΙΙΙ), το υδροξείδιο του καλίου, ο χλωριούχος σίδηρος(ΙΙΙ) και το υδροξείδιο του νατρίου. Λόγω της πολύ υψηλής τους χημικής συγγένειας με το νερό, αυτές οι ουσίες χρησιμοποιούνται συχνά ως ξηραντικά, που είναι επίσης μια εφαρμογή και για το πυκνό θειικό οξύ και για το φωσφορικό οξύ. Αυτές οι ενώσεις χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία για να αφαιρούν το νερό που παράγεται από χημικές αντιδράσεις.
Πολυμερή
Πολλά μηχανικά πολυμερή είναι υγροσκοπικά, που συμπεριλαμβάνουν το νάιλον, το ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (ABS), τα πολυκαρβονικά, κυτταρίνη και πολυ(μεθυλακρυλικό μεθύλιο).
Άλλα πολυμερή, όπως το πολυαιθυλένιο και το πολυστυρένιο, δεν απορροφούν κανονικά πολλή υγρασία, αλλά μπορούν να μεταφέρουν σημαντική υγρασία στην επιφάνειά τους όταν εκτίθενται σε υγρό νερό.
Το νάιλον-6 μπορεί να απορροφήσει μέχρι το 9,5% του βάρους του σε υγρασία.
Εφαρμογές στο ψήσιμο
Οι υγροσκοπικές ιδιότητες διαφόρων ουσιών στο ψήσιμο χρησιμοποιούνται συχνά για να επιτευχθούν διαφορές στην περιεχόμενη υγρασία και συνεπώς στη τραγανότητα. Διάφορα είδη σακχάρων χρησιμοποιούνται σε διαφορετικές ποσότητες για να δώσουν ένα τραγανό αφράτο μπισκότο, αντί για ένα μαλακό, δυσκολομάσητο κέικ. Σάκχαρα, όπως το μέλι, η μαύρη ζάχαρη και η μελάσα είναι παραδείγματα γλυκαντικών που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν περισσότερη υγρά κέικ.
Παραπομπές
Brownell Technical Definitions
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας
μικρογραφία|320px|Τοποθεσίες και κομβικά γεγονότα της Νορμανδικής κατάκτησης του 1066 μ.Χ. Η Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας ήταν η εισβολή και κατάκτηση του Βασιλείου της Αγγλίας το έτος 1066 μ.Χ. από στρατό της Νορμανδίας, της Βρετάνης, της Φλάνδρας και της Γαλλίας υπό της καθοδήγηση του Δούκα της Νορμανδίας, Γουλιέλμου του Κατακτητή, κατόπιν βασιλέα της Αγγλίας.
Η διεκδίκηση του Αγγλικού θρόνου από τον Γουλιέλμο οφειλόταν στην συγγενική του σχέση με τον άτεκνο Αγγλοσάξονα βασιλιά, Εδουάρδο τον Ομολογητή, ο οποίος πιθανώς ενθάρρυνε τις ελπίδες του Γουλιέλμου για τον θρόνο. Ο Εδουάρδος πέθανε τον Ιανουάριο του 1066 και τον διαδέχθηκε ο τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας, Χάρολντ Β΄.
Ένας από τους παράγοντες που διευκόλυνε την κατάκτηση των Νορμανδών υπήρξε η πρότερη εισβολή των Βίκινγκς στη βόρεια Αγγλία με την νίκη του Νορβηγού βασιλιά Χάραλντ Γ΄ τον Σεπτέμβριο του 1066 στην Μάχη του Φούλφορντ. Παρότι ο Αγγλικός στρατός νίκησε εν τέλει τον Χάραλντ στην Μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ, δεν κατάφερε ανασυγκροτηθεί για να αποκρούσει την επερχόμενη Νορμανδική επίθεση. Ο Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας αντιμετώπισε τον Δούκα της Νορμανδίας, Γουλιέλμο στην μάχη του Χέιστινγκς τον Οκτώβριο του 1066, κατά την οποία ο Χάρολντ θανατώθηκε και η Αγγλοσαξονική αντίσταση κάμφθηκε. Η νίκη του Γουλιέλμου στη μάχη του Χέιστιγκς ολοκλήρωσε την Νορμανδική κατάκτηση και θεωρείται ορόσημο, καθώς σηματοδοτεί το τέλος της Αγγλοσαξονικής περιόδου και την «αρχή της Αγγλικής ιστορίας».
Νορμανδική κυριαρχία
Τον Δεκέμβριο του 1066 ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής λαμβάνει το στέμμα της Αγγλίας και η δύναμη του ως Δούκας αυξάνεται θεαματικά. Οι Νορμανδοί κατακτητές εισήγαγαν την Αγγλονορμανδική γλώσσα, μια Παλαιο-γαλλική διάλεκτο, ως κυρίαρχη γλώσσα στην Αγγλία εκτοπίζοντας τα Αγγλικά για σχεδόν 300 χρόνια. Η Αγγλία παρέμεινε πολιτιστικά και οικονομικά στάσιμη για σχεδόν 150 χρόνια. Οι περισσότεροι βασιλείς δεν διέμεναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αγγλία προτιμώντας να διοικούν από Γαλλικές πόλεις, όπως η Ρουέν, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στις πιο προσοδοφόρες Γαλλικές επαρχίες. Η χώρα θα παραμείνει προσαρτημένη στο Δουκάτο της Νορμανδίας και αργότερα φέουδο της αυτοκρατορίας των Ανδεγαυών του βασιλέα Ερρίκου Β΄.
Το 1204 ο Γάλλος βασιλέας Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας κατέλαβε όλα τα εδάφη των Νορμανδικών και Ανδεγαυικών κατακτήσεων στη Γαλλία, εκτός της Γασκώνης. Αυτό θα οδηγήσει αργότερα στον Εκατονταετή πόλεμο όταν οι Άγγλοι βασιλείς προσπάθησαν να ανακτήσουν τα εδάφη τους στη Γαλλία.
Οι κατακτητές παρέμειναν διαχωρισμένοι εθνικά από το γηγενή πληθυσμό της Αγγλίας, αλλά μετά το 1348, όταν πανδημία πανώλης (Μαύρος Θάνατος) εξόντωσε σημαντικό αριθμό της Αγγλικής αριστοκρατίας, οι δύο εθνότητες συγχωνεύθηκαν.
Αγγλική αντίσταση
Ένας σημαντικός θύλακας αντίστασης για τους Αγγλοσάξονες υπήρξε ο οικισμός Έλυ, του οποίου οι φυσικές άμυνες (βαλτώδεις εκτάσεις, δυσπρόσιτη περιοχή) αξιοποιήθηκαν από τον αρχηγό των Σαξόνων Χέργουορντ με στόχο την αντίσταση τους Νορμανδούς.
Λόγω της μεγάλης απόστασης από το Έλυ oι Νορμανδοί έπρεπε να κατασκευάσουν ξύλινες σχεδίες προκειμένου να πραγματοποιήσουν μια πλήρη επίθεση κατά του οικισμού. Όταν οι γέφυρες ήταν έτοιμες για την επίθεση αυτές πυρολύθηκαν από τον Χέργουορντ. Ορισμένοι μοναχοί του Έλυ, οι οποίοι δεν βρίσκονταν σε πλήρη συμφωνία με τον Χέργουορντ, ξεκίνησαν να καταδίδουν πληροφορίες στον Γουλιέλμο. Ο ίδιος εν τέλει επέβαλε βαριά ποινή στους μοναχούς και τον ηγούμενο του Έλυ, παρά την συνεργασία τους, ενώ ο Χεργουορντ κατάφερε να δραπετεύσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νορμανδοι Κατακτηση
Ταξιάρχης Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ταξιάρχης (αποσαφήνιση)
Ο Ταξιάρχης είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, πολύ κοντά στα Σερβιανά, των οποίων αποτελούσε συνοικισμό (μαχαλά) και οι κάτοικοι αποκαλούσαν "Πάνω μαχαλά" ή "Άγιο Ταξιάρχη". Βρίσκεται 14 χλμ. Ν.-ΝΑ. των Ιωαννίνων. Ως μέρος του οικισμού Σερβιανά αναφέρεται από το 1321 σε χρυσόβουλο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β' Παλαιολόγου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Σερβιανά και τη Μολυβαδιά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σερβιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Δημητρίου (Ιωαννίνων)
Αχμέτ Ιλχάν
Ο Αχμέτ Ιλχάν (Ahmet İlhan) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στην Κομοτηνή. Φοίτησε στο Τζελάλ Μπαγιάρ και το 1989 ξεκίνησε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης από όπου αποφοίτησε το 1993.
Το 1995 νυμφεύθηκε την Μπελγκήν Χακή, εγγονή του για δεκαετίες βουλευτή της μειονότητας Οσμάν Ουστουνέρ και απέκτησαν δύο παιδιά, την Μπουκέτ (γεννήθηκε το 1996) και τον Καάν (γεννήθηκε το 1999).
Είχε διατελέσει βουλευτής Ροδόπης κατά την περίοδο 2004-2007 με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ εξελέγη και πάλι στις εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 με Το Ποτάμι, από την κοινοβουλευτική ομάδα του οποίου αποχώρησε στις 13 Ιανουαρίου 2017. Στις εκλογές του 2019 εξελέγη εκ νέου με το Κίνημα Αλλαγής. Δύο φορές τοποθετήθηκε επικεφαλής ψηφοδελτίου σε εκλογές με λίστα, στις εκλογές του Ιουνίου 2012, στο ψηφοδέλτιο της ΔΗΜΑΡ, και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 στο ψηφοδέλτιο του Ποταμιού.