cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερμοκρασία δωματίου
Επιπτώσεις στην υγεία
μικρογραφία| Ένα [[Θερμόμετρο|ψηφιακό θερμόμετρο που δείχνει θερμοκρασία περιβάλλοντος 36,4°C (97°F) σε μη αεριζόμενο δωμάτιο κατά τη διάρκεια ενός κύματος καύσωνα. Μια υψηλή εσωτερική θερμοκρασία μπορεί να προκαλέσει θερμική εξάντληση ή θερμοπληξία σε ένα άτομο.]] Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το 1987 διαπίστωσε ότι οι άνετες εσωτερικές θερμοκρασίες μεταξύ 18 - 24 C δεν συσχετίστηκαν με κινδύνους για την υγεία για υγιείς ενήλικες με κατάλληλο ρουχισμό, υγρασία και άλλους παράγοντες. Για βρέφη, ηλικιωμένους και άτομα με σημαντικά προβλήματα υγείας, συνιστάται τουλάχιστον 20 C. Θερμοκρασίες κάτω από 16 C με υγρασία πάνω από 65% συσχετίστηκαν με αναπνευστικούς κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των αλλεργιών.
Οι οδηγίες του ΠΟΥ για το 2018 δίνουν μια ισχυρή σύσταση ότι τουλάχιστον 18 C είναι μια «ασφαλής και καλά ισορροπημένη εσωτερική θερμοκρασία για την προστασία της υγείας των γενικών πληθυσμών κατά τις κρύες εποχές», ενώ υψηλότερη ελάχιστη μπορεί να είναι απαραίτητη για ευάλωτες ομάδες συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ατόμων με καρδιοαναπνευστικές παθήσεις και άλλες χρόνιες ασθένειες. Η σύσταση σχετικά με τον κίνδυνο έκθεσης σε υψηλές εσωτερικές θερμοκρασίες είναι μόνο «υπό όρους». Οι υψηλές θερμοκρασίες ελάχιστου κινδύνου κυμαίνονται από περίπου 21 - 30 C ανάλογα με την περιοχή, με μέγιστες αποδεκτές θερμοκρασίες μεταξύ 25 - 32 C.
Ορισμοί στην επιστήμη και τη βιομηχανία
Τα εύρη θερμοκρασίας ορίζονται ως θερμοκρασία δωματίου για ορισμένα προϊόντα και διαδικασίες στη βιομηχανία, την επιστήμη και τα καταναλωτικά αγαθά. Για παράδειγμα, για την αποστολή και την αποθήκευση φαρμακευτικών προϊόντων, η Εθνική Φαρμακοποιία των Ηνωμένων Πολιτειών (USP-NF) ορίζει την ελεγχόμενη θερμοκρασία δωματίου μεταξύ 20 έως 25 οC, με ακραίες τιμές μεταξύ 15 to 30 C να επιτρέπονται, υπό τον όρο ότι η μέση κινητική θερμοκρασία δεν υπερβαίνει τους 25 C. Η Ευρωπαϊκή Φαρμακοποιία το ορίζει ως απλώς 15 έως 25οC και η Ιαπωνική Φαρμακοποιία ορίζει την «κανονική θερμοκρασία» από 15 έως 25οC, με τη θερμοκρασία δωματίου να είναι 1 to 30 C. Το Merriam-Webster δίνει ως ιατρικό ορισμό ένα εύρος από 15 to 25 C ως κατάλληλο για ανθρώπινη κατοίκηση και στο οποίο συνήθως εκτελούνται εργαστηριακά πειράματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική Περιβάλλοντος Κατηγορία:Επιστημονικά πειράματα Κατηγορία:Ατμοσφαιρική θερμοκρασία
Αέτιος ο Αμιδηνός
Ο Αέτιος ο Αμιδηνός ήταν ο διασημότερος γιατρός του 6ου αιώνα μ.Χ.. Το «Αμιδηνός» αναφέρεται στην καταγωγή του από την πόλη Αμίδη της Μεσοποταμίας (σύγχρονη Ντιγιάρμπακιρ). Σπούδασε στην Αλεξάνδρεια και άσκησε την Ιατρική στην Κωνσταντινούπολη ως αρχίατρος της Αυτοκρατορικής Αυλής.
Το έργο του Αετίου Βιβλία ιατρικά εκκαίδεκα (δηλαδή «16 ιατρικά βιβλία») δεν περιλαμβάνει μόνο τις δικές του ιατρικές γνώμες, αλλά και τις γνώμες και θεωρίες άλλων διαπρεπών αρχαιότερών του ιατρών. Ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόγνωση, την αιτιολογία και τη θεραπευτική των νόσων. Επίσης, με τα απλά βότανα, τα μεταλλικά νερά, τα καταπλάσματα, τα ούρα, τις αιμορραγίες, τις νόσους του εγκεφάλου, των νεύρων, των αυτιών και της μύτης. Ακόμα, ο Αέτιος ο Αμιδηνός ασχολείται στο έργο αυτό με οφθαλμικές παθήσεις και νοσήματα του στόματος, του θώρακα, των πνευμόνων και των εντέρων.
1104
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1104 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
NBA 1961-62
H αγωνιστική περίοδος 1961-62 ήταν η 16η στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 9 ομάδες και έδωσαν 80 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μπόστον Σέλτικς κέρδισαν τους Λος Άντζελες Λέικερς με 4-3 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.
Αυτό ήταν το τέταρτο συνεχόμενο και το πέμπτο συνολικά πρωτάθλημα στην ιστορία των Σέλτικς. Για να έρθει αυτός ο τίτλος, χρειάστηκε η παράταση στο δραματικό έβδομο παιχνίδι των τελικών, καθώς ο Φρανκ Σέλβι αστόχησε στο τελευταίο σουτ της κανονικής διάρκειας του αγώνα που θα έδινε το πρωτάθλημα στους Λέικερς, ενώ ο Μπιλ Ράσελ μάζεψε συνολικά 40 ριμπάουντ. Ήταν η δεύτερη φορά που οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν σε τελική σειρά (το 1959 κέρδισαν και πάλι οι Σέλτικς) και η πρώτη από τότε που οι Λέικερς μετακόμισαν στο Λος Άντζελες.
Κορυφαίοι στατιστικών
Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.
Τουργκούτ Οζάλ
Η ιδεολογία του ήταν καθαρά φιλελεύθερη υπέρ ιδιωτικοποιήσεων και κατά του κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία, ενώ έλεγε πως στόχευε στο να προσαρμόσει το Ιαπωνικό οικονομικό μοντέλο στα τουρκικά δεδομένα και να το φέρει στη χώρα του. Ως πρωθυπουργός και αργότερα Πρόεδρος, μεταρρύθμισε την οικονομία της Τουρκίας ανοίγοντας το δρόμο για ιδιωτικοποιήσεις σε πολλούς τομείς. Οι μετασχηματισμοί αυτοί βελτίωσαν τις σχέσεις της Τουρκίας με τις δυτικές χώρες, ειδικά τις ΗΠΑ· ο Οζάλ περιέγραφε την Τουρκία σαν "μικρή Αμερική", λόγω της αφθονίας καταναλωτικών αγαθών που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Οι κινήσεις αυτές δέχτηκαν κριτική υπό τη λογική ότι η μετάβαση από την κρατικά ελεγχόμενη οικονομία στην οικονομία της αγοράς έγινε εις βάρος της παλιάς μεσαίας τάξης της χώρας. Η αντίθετη άποψη υποστηρίζει ότι ο Οζάλ διεύρυνε τα όρια της μεσαίας τάξης ώστε να συμπεριλάβει την αγροτική βάση του πληθυσμού που πριν ήταν αποκλεισμένη από τις αγορές. Η προεδρική του θητεία συχνά λέγεται πως "έφερε τον καπιταλισμό στην Τουρκία".
Η εξωτερική του πολιτική ήταν καθαρά φιλοδυτική και ειδικά φιλοαμερικανική και υπέρ της real politic στα διεθνή ζητήματα. Έτσι κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στον Περσικό Κόλπο το 1991, ο Οζάλ υποστήριξε τις ενέργειες των Συμμαχικών Δυνάμεων κατά του Ιράκ,ενώ γενικά κατά τη διακυβέρνησή του βελτιώθηκαν αρκετά οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Βιογραφικό
Ο Οζάλ γεννήθηκε στη Μελίτη και ήταν εν μέρει Κουρδικής καταγωγής. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Κωνσταντινούπολης από το οποίο αποφοίτησε το 1950.
Μεταξύ του 1950 και 1952 εργάστηκε στη Δημόσια Διοίκηση Σχεδιασμού Ηλεκτρικής Ενέργειας και συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ πάνω στην ενεργειακή διαχείριση το 1952 και 1953. Μετά την επιστροφή του συνέχισε να εργάζεται στο παλιό του πόστο, ενώ το 1959-60 στα Υπουργεία Σχεδιασμού και Συντονισμού. Μετά τη στρατιωτική του θητεία το 1961 κατέλαβε διάφορες ηγετικές θέσεις σε κρατικούς οργανισμούς και δίδαξε και στο Πολυτεχνείο Μέσης Ανατολής (ODTÜ). Εργάστηκε επίσης για την Παγκόσμια Τράπεζα το 1972-73 και κατόπιν προήδρευσε σε ιδιωτικές εταιρίες μέχρι το 1979. Μέχρι το τουρκικό πραξικόπημα του 1980 ήταν βοηθός γραμματέας του πρωθυπουρού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Το στρατιωτικό καθεστώς του Κενάν Εβρέν που ανέλαβε την εξουσία με το πραξικόπημα τον τοποθέτησε υπουργό παρά τω πρωθυπουργό υπεύθυνο των οικονομικών υποθέσεων μέχρι τον Ιούλιο του 1982.
Πρωθυπουργία
Στις 20 Μαΐου του 1983 ίδρυσε το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας (Anavatan Partisi) του οποίου έγινε ηγέτης. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε κυβέρνηση, κι έτσι ο Οζάλ έγινε ο 19ος πρωθυπουργός της Τουρκίας στις 19 Δεκεμβρίου 1983. Το 1987 εκλέχτηκε ξανά.
Στις 18 Ιουνίου του 1988, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου του κόμματος, έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Τραυματίστηκε στο δάχτυλο, ενώ άλλη μια σφαίρα με στόχο το κεφάλι του αστόχησε. Ο δράστης συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, αργότερα όμως του δόθηκε χάρη από τον Οζάλ.
Προεδρία
Στις 9 Νοεμβρίου 1989 ο Οζάλ έγινε ο όγδοος Πρόεδρος της Τουρκίας, με απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Η μεταπήδησή του στην προεδρία θεωρήθηκε προφητική, αφού η εκλογική δύναμη του κόμματός του έφθινε. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ο Οζάλ έκανε προσπάθειες να δημιουργήσει συμμαχίες με τις Τουρκικές Δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας καθώς και με το Αζερμπαϊτζάν. Στη χώρα αυτή προσέφερε ηθική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη κατά τον Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, απειλώντας εισβολή στην Αρμενία, της οποίας τα σύνορα με την Τουρκία έκλεισε. Ο Οζάλ ήταν παντρεμένος με τη Σεμρά, με την οποία απέκτησε δυο γιους και μια κόρη. Ο ένας του γιος, Αχμέτ Οζάλ, εκλέχτηκε βουλευτής στις τουρκικές εκλογές του 1999, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις εκλογές του 2002.
Επίσκεψη στην Ελλάδα
Ο Τουργκούτ Οζάλ επισκέφθηκε την Ελλάδα το 1988, επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν η πρώτη επίσκεψη Τούρκου πρωθυπουργού στη μεταδικτατορική Ελλάδα που όμως υπήρξε έντονα επεισοδιακή και δυναμικά συγκρουσιακή. Συνέχεια αυτής της επίσκεψης επήλθε ως γνωστόν το αποτέλεσμα του "Νταβός", δηλαδή η συνομολόγηση των δύο πρωθυπουργών να "θέσουν στο ράφι" τα μεταξύ των δύο χωρών ενεργά προβλήματα προκειμένου να πραγματοποιήσουν μια προσέγγιση σε θέματα χαμηλής πολιτικής που θα οδηγούσαν στην εμπέδωση ενός κλίματος αμοιβαίας δικαιοσύνης, με παράλληλη ανάπτυξη εμπιστοσύνης, μέσω των οποίων υπήρξε η προσδοκία της επίλυσης των όποιων υπαρκτών η ανύπαρκτων (κυρίως για την Ελλάδα) προβλημάτων που χώριζαν τις δύο χώρες.
Θάνατος ή δολοφονία
Στις 17 Απριλίου 1993 ο Τουργκούτ Οζάλ πέθανε από καρδιακή προσβολή. Τάφηκε στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα στο μαυσωλείο του Αντνάν Μεντερές, τον οποίο θαύμαζε. Ωστόσο πριν λίγα χρόνια βγήκαν στην επιφάνεια κάποιες μαρτυρίες που έλεγαν πως τότε ο Οζάλ δηλητηριάστηκε και συνεπώς δολοφονήθηκε. Έτσι η έρευνα προχώρησε και το 2013 Τουρκικό δικαστήριο απέδωσε κατηγορίες σε δύο απόστρατους αξιωματικούς (ο ένας εκ των οποίων είναι ήδη προφυλακισμένος για την υπόθεση Εργκενεκόν) για δολοφονία του Τουργκούτ Οζάλ στο πτώμα του οποίου βρέθηκαν τέσσερα διαφορετικά ίχνη δηλητηρίου. Κατά την επίμαχη περίοδο οι σχέσεις του Οζάλ με το στρατιωτικό κατεστημένο της χώρας είχαν διαταραχθεί και έτσι όσοι δέχονται πως ήταν δολοφονία την συνδέουν με αυτό το γεγονός, δεδομένου ότι και οι κατηγορούμενοι είναι πρώην στρατηγοί.
Αποτίμηση της προσωπικότητάς του
Σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Χριστόδουλο Γιαλλουρίδη, ο Τ. Οζάλ υπήρξε ένα περίεργο κράμα πολιτικού, «που συμφιλίωνε στην εικόνα του τις πλέον αντιδραστικές, συντηρητικές, παραδοσιακές αξίες οσμανικής (οθωμανικής) προέλευσης με τις πλέον ακραίες αντιλήψεις ενός θατσερικού νεοφιλευθερισμού». Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από το ισλαμικό Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας, στην άσκηση της εξωτερικής του πολιτικής αφενός έκανε πολιτικά ανοίγματα στις ισλαμικές χώρες, φιλοξενόντας μάλιστα αρκετές φορές στην Άγκυρα διασκέψεις της Ισλαμικής Κοινότητας, ενώ ταυτόχρονα διεκδικούσε την ένταξη της χώρας του στην Ε.Ο.Κ.. Κατάφερε να συνδυάσει την παράδοση με τον νεωτερισμό και να «προσδώσει στον κεμαλικό κοσμικό εθνικισμό ένα μουσουλμανικό οικουμενικό περιεχόμενο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Μεγάλη Μυζήθρα Ζακύνθου
Η Μεγάλη Μυζήθρα είναι βραχονησίδα του Ιονίου στη Ζάκυνθο. Μαζί με τη Μικρή Μυζήθρα (που είναι μικρότερη σε μέγεθος και τους χωρίζει στενός θαλάσσιος δίαυλος) αποτελούν συνέχεια απότομου γκρεμού και ονομάζονται μαζί Κοτρώνια ή Πυργάκια ή Λαμπάδο. Πρόκειται για δύο κωνικούς πανύψηλους και ολόλευκους βράχους, που βρίσκονται νοτιοανατολικά από το φάρο του Κεριού. To όνομά τους το έχουν πάρει από τη μυζήθρα, λευκό τυρί που παρασκευάζεται στη Ζάκυνθο. Προσεγγίζονται μόνο μέσω της θάλασσας είτε με ιδιωτικό σκάφος είτε με πλοίο που κάνει θαλάσσιες εκδρομές. Η γύρω θαλάσσια περιοχή έχει ισχυρά ρεύματα ενώ εκεί κοντά είναι και το «Πηγάδι των Οινουσών», το σημείο με το μεγαλύτερο βάθος στη Μεσόγειο (4.500 μέτρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ζακύνθου Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Ms. Chocolate
Το "Ms. Chocolate" είναι το πρώτο επίσημο σινγκλ από το άλμπουμ του 2010 Crunk Rock του Lil Jon. Το τραγούδι διαθέτει τους τραγουδιστές R. Kelly και Mario.
Background & Κυκλοφορία
Στις 2006 Ιουνίου, ο Lil Jon ανακοίνωσε ότι σχεδίασε να περιέχει συνεργασίες με τους R. Kelly και Mario σε ένα σινγκλ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο iTunes στις 30 Μαρτίου του 2010, μόλις λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα του στο MySpace.
Ο Lil Jon δήλωσε ότι κουράστηκενα ακούει εγκώμια για κορίτσια με ανοιχτόχρωμο δέρμα και αφιέρωσε ένα τραγούδι στα μελαχροινά ή "σοκολατένια" κορίτσια.
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ έκανε πρεμιέρα στις 10 Μαϊού, γυρίστηκε στην πόλη Κολόμπους στην πολιτεία Οχάιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια του 2010
Σαρωνίδα Τροιζηνίας
Η Σαρωνίδα Τροιζηνίας είναι μικρός ημιορεινός οικισμός σε υψόμετρο 220 μέτρων με 22 κατοίκους στην περιοχή της Τροιζηνίας στην Πελοπόννησο. Αυτοδιοικητικά υπάγεται στην Δημοτική Κοινότητα Γαλατά του Δήμου Τροιζηνίας - Μεθάνων της Περιφέρειας Αττικής. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Ηρακλής είχε το ρόπαλό του φτιαγμένο από μια αγριελιά της Σαρωνίδας.
Παραπομπές
Σαρωνιδα Τροιζ
Αθηνόδωρος ο Σάνδωνος
Ο Αθηνόδωρος ο Σάνδωνος (το «Σάνδωνος» επειδή ο πατέρας του ονομαζόταν «Σάνδων») ήταν στωικός φιλόσοφος, γνωστός και ως «Κανανίτης» από τον τόπο καταγωγής του, ένα μικρό χωριό κοντά στην Ταρσό. Κατά τον Στράβωνα, ο Αθηνόδωρος είχε γνώσεις Φυσικής γεωγραφίας.
Aπό τα έργα του Αθηνοδώρου το γνωστότερο ήταν το «Περί σπουδής και παιδείας (παιδιάς;)», από το οποίο σώθηκαν αποσπάσματα. Επίσης, συνέγραψε το χαμένο έργο «Περί Ταρσού».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Βακτηριοβιριδίνη
Η βακτηριοβιριδίνη, (bacterioviridine, ή Chlorobium Chlorophyll), είναι μια μορφή χλωροφύλλης, κατ΄ άλλους που μοιάζει με τη χλωροφύλλη, που απαντάται κυρίως σε μια κατηγορία αλγών στα κυανόφυτα ή κυανοβακτήρια, καθώς και σε φωτοσυνθετικά βακτήρια, όπως στα πορφυροθειοβακτήρια.
Ειδικότερα, όμως, εντοπίζεται σχεδόν σε όλα τα πράσινα βακτήρια, παράλληλα με έναν άλλο τύπο χλωροφύλλης, τη βακτηριοχλωροφύλλη.
Κατηγορία:Χρωστικές Κατηγορία:Φωτοσύνθεση
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1974
Οι 33οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1974 έγιναν από 2 ως 4 Αυγούστου στη Σόφια. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τέσσερις βαλκανικές χώρες, αφού εκτός από τη συνήθως απούσα Αλβανία, δεν έλαβε μέρος και η Τουρκία λόγω της εμπόλεμης κατάστασης με την Ελλάδα και την Κύπρο. Νικήτρια και στους άνδρες και στις γυναίκες αναδείχθηκε η Ρουμανία, έπειτα από μάχη με τη διοργανώτρια Βουλγαρία, κυρίως στις γυναίκες. Στα αξιοσημείωτα υπήρξε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στις γυναίκες για την Ελλάδα από την Μαρούλα Λάμπρου στο μήκος.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1974 Κατηγορία:Σόφια
Ραμότσουα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Αθηνόδωρος (φυσιοδίφης)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Άι-Τόντορ
thumb|right|Το ακρωτήριο Άι-Τόντορ με το κάστρο «Χελιδονοφωλιά» Το Άι-Τόντορ (ουκρ. Ай-Тюдор, ρωσ. Ай-Тодор) είναι ακρωτήριο στη Μαύρη Θάλασσα και γραφική περιοχή της Κριμαίας, στη νότια πλευρά της χερσονήσου, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 44°25΄43΄΄ Βόρειο και μήκος 34°07΄34΄΄ Ανατολικό. Η ονομασία του προέρχεται από την παραφθορά της ονομασίας Άγιοι Θεόδωροι ή Άγιος Θεόδωρος, την οποία έδωσαν στο ακρωτήριο Έλληνες ναυτικοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κριμαία Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ευρώπης Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Μαύρης Θάλασσας
Ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι
thumb|right|200px|Το πυρηνικό "μανιτάρι" που σχηματίστηκε μετά την έκρηξη στη Χιροσίμα.
200px|right|thumb|Το πυρηνικό "μανιτάρι" ύψους 18 [[χιλιόμετρο|χιλιομέτρων που σχηματίστηκε από την έκρηξη στο Ναγκασάκι.]]
Η Ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι συνέβη στις 6 και στις 9 Αυγούστου του 1945 με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Η συγκεκριμένη επίθεση προκάλεσε τον θάνατο πολλών αμάχων και μέχρι και σήμερα παραμένει η μόνη χρήση ατομικής βόμβας σε πολεμική αντιπαράθεση. Έχει θεωρηθεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, καθώς ουσιαστικά συνέβη μετά την νίκη των Συμμάχων εναντίον της Ναζιστικής Γερμανίας στην Ευρώπη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν τελεσίγραφο στην Ιαπωνία και ζήτησαν η χώρα να υποκύψει, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε, οδηγώντας, σύμφωνα με τις ΗΠΑ, στην ρίψη της ατομικής βόμβας.
Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις ΗΠΑ έλαβε χώρα, στις 6 Αυγούστου 1945 και ήταν η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Ιστορίας. Η βόμβα ήταν τύπου ουρανίου- 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο "Little Boy" (αγοράκι) στο κέντρο συναρμολόγησης και δοκιμών Αλαμογκόρντο. Τα αποτελέσματα της έκρηξης δεν ήταν γνωστά εκ των προτέρων, μιας και τέτοιου τύπου βόμβα δεν είχε δοκιμαστεί, όπως η βόμβα πλουτωνίου, που ακολούθησε. Τη ρίψη της έκανε ο σμήναρχος Πολ Τίμπετς, κυβερνήτης ενός αεροσκάφους Β-29 της Αεροπορίας Στρατού, στο οποίο είχε δώσει το όνομα της μητέρας του, "Ένολα Γκέυ". Το Β29 υπέστη ισχυρή ανατάραξη με την έκρηξη της βόμβας, παρά το γεγονός ότι είχε διανύσει ήδη περισσότερα από δεκαοκτώ -18- χιλιόμετρα από το σημείο της έκρηξης. Υπολογίζεται ότι επιτόπου φονεύθηκαν περίπου 70.000 ψυχές, στην πλειονότητά τους, άμαχοι. Πολύ περισσότεροι πέθαναν αργότερα ή έπαθαν σημαντικές βλάβες στην υγεία τους εξ αιτίας της ραδιενέργειας. Από την πόλη διασώθηκε μόνο ο θόλος (από μπετόν) και ο σκελετός του κτιρίου που τον στήριζε. Πριν την έκρηξη αυτό ήταν το κτίριο που στέγαζε την "Εμπορική Έκθεση της Περιφέρειας της Χιροσίμα". Ο θόλος υπάρχει και σήμερα, όπως ακριβώς απέμεινε μετά την έκρηξη, και έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Λίγες μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου 1945, οι Αμερικανικές δυνάμεις έριξαν τη δεύτερη πυρηνική βόμβα (και τελευταία μέχρι σήμερα εναντίον ανθρώπων και μάλιστα αμάχων) στο Ναγκασάκι. Εδώ η βόμβα ήταν άλλου τύπου και χρησιμοποιούσε ως σχάσιμο υλικό το πλουτώνιο. Αυτή είχε λάβει το προσωνύμιο "Fat Man" (Χοντρός) απο το εργαστήριο κατασκευής της. Αρχικός στόχος ήταν η ιαπωνική πόλη Κοκούρα (Kokura), επειδή όμως το νησί Κιουσού, στο οποίο βρίσκεται, ήταν καλυμμένο από πυκνή ομίχλη, ο επικεφαλής της αποστολής ταγματάρχης Σουέινι, ακολουθώντας το σχέδιο, υποχρεώθηκε να στραφεί στον "εφεδρικό" στόχο, την πόλη του Ναγκασάκι. Η έκρηξη ήταν ακόμη σφοδρότερη από την προηγούμενη και σχεδόν διέλυσε το Β-29 του Σουέινι, το οποίο μόλις που πρόλαβε να προσγειωθεί στην Οκινάβα. Ωστόσο, λόγω της γεωγραφικής θέσης του Ναγκασάκι, τα αποτελέσματά της στο έδαφος ήταν λιγότερο καταστροφικά από αυτά της βόμβας στη Χιροσίμα, αν και οι συνέπειες της ραδιενέργειας ήταν εξίσου θανατηφόρες.
Οι δύο αυτές ρίψεις έγιναν με προσωπική απόφαση του τότε Προέδρου των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν. Για να πραγματοποιηθούν, ο διοικητής της μοίρας της Αεροπορίας Στρατού Σπατζ, στην οποία ανήκαν τα αεροσκάφη, ζήτησε έγγραφη τη διαταγή από την πολιτική ηγεσία "αρνούμενος να σκοτώσει ίσως 100.000 άτομα με προφορικές μόνον εντολές". Η διαταγή πράγματι του στάλθηκε εγγράφως με τις υπογραφές του Υπουργού Εσωτερικών Τζορτζ Μάρσαλ και του Υπουργού Στρατιωτικών Χένρι Στίμσον. Η τελική, ωστόσο, απόφαση, σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, έπρεπε να ληφθεί μόνον από τον Πρόεδρο, ο οποίος και την έλαβε, με την αιτιολογία ότι οι ρίψεις αυτές θα έφερναν γρήγορο τέλος στον πόλεμο του Ειρηνικού και ότι τα θύματα από τις βόμβες θα ήταν λιγότερα από τις απώλειες σε μια ενδεχόμενη απόβαση στην Ιαπωνία ή από τη συνέχιση του πολέμου. Υπάρχουν απόψεις όμως που υποστηρίζουν ότι η ρίψη των ατομικών βομβών ήταν μια επίδειξη δύναμης από τις ΗΠΑ προς τον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως προς τη Σοβιετική Ένωση. Ως τέτοια, προλείανε το έδαφος για την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Για πολλούς μελετητές και ιστορικούς οι ρίψεις των ατομικών βομβών ήταν ένα έγκλημα.
Ο αρχικός αριθμός των θυμάτων που πέθαναν ακαριαία από τη ρίψη των βομβών υπολογίζεται σε περίπου 70.000 στη Χιροσίμα και 40.000 στο Ναγκασάκι. Όμως οι ολέθριες συνέπειες της πυρηνικής ακτινοβολίας τους επόμενους τέσσερις μήνες αύξησαν τον αριθμό των νεκρών σε 90.000－166.000 στη Χιροσίμα και 80.000 στο Ναγκασάκι. Μέχρι το 1950 ο απολογισμός των θυμάτων είχε φτάσει τα 200.000 θύματα.
Οι δυο βόμβες είχαν κατασκευαστεί στο πλαίσιο του Σχεδίου Μανχάταν, του αμερικανικού προγράμματος για την κατασκευή ατομικής βόμβας. Το πρόγραμμα ήταν σε λειτουργία, όταν έπεσαν οι βόμβες, και είχε και άλλες σχεδόν έτοιμες, στα τελευταία στάδια συναρμολόγησης. Υπήρξε η πρόταση από Αμερικανούς επιτελείς να εκτελεστούν κι άλλοι ατομικοί βομβαρδισμοί της Ιαπωνίας, είναι άγνωστο όμως αν κάτι τέτοιο τελικά θα συνέβαινε, καθώς η Ιαπωνία παραδόθηκε στους συμμάχους στις 15 Αυγούστου 1945, δυο μέρες πριν την ολοκλήρωση της κατασκευής της επόμενης βόμβας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιροσίμα: Ναγκασάκι:
Αλεξάντερ Οστρόβσκι (μαθηματικός)
Ο Αλεξάντερ Μάρκοβιτς Οστρόβσκι (Олександр Маркович Островський, Алекса́ндр Ма́ркович Остро́вский, 25 Σεπτεμβρίου 1893, Κίεβο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας - 20 Νοεμβρίου 1986, Μοντανιόλα του Λουγκάνο, Ελβετία) ήταν μαθηματικός.
Βιογραφία
Καθώς ο πατέρας του, Μάρκ, ήταν έμπορος, ο Οστρόβσκι φοίτησε στο Κολλέγιο Εμπορίου του Κιέβου και όχι σε κάποιο γυμνάσιο και συνεπώς δεν είχε επαρκή προσόντα για να γίνει δεκτός στο πανεπιστήμιο. Ωστόσο, το ταλέντο του δεν παρέμεινε απαρατήρητο και ο μέντορας του Οστρόβσκι, Ντμίτρι Γκρέιβ, έγραψε στους Έντμουντ Λάνταου και Κουρτ Χένσελ για βοήθεια.
Ακολούθως, άρχισε να σπουδάζει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, υπό την επίβλεψη του Χένσελ το 1912. Κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου φυλακίστηκε, αλλά χάρη στην παρέμβαση του Χένσελ, οι περιορισμοί στις μετακινήσεις του μειώθηκαν κάπως και του επετράπη να χρησιμοποιήσει τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου.
Μετά το τέλος του πολέμου, μετακόμισε στο Γκέτινγκεν όπου έγραψε τη διδακτορική διατριβή του και επηρεάστηκε από τους Χίλμπερτ, Κλάιν και Λάνταου. Το 1920, μετά την απόκτηση του διδακτορικού τίτλου, μετακόμισε στο Αμβούργο, όπου εργάστηκε ως βοηθός του Έριχ Χέκε και ολοκλήρωσε τη διατριβή του το 1922. Το 1923 επέστρεψε στο Γκέτινγκεν και το 1928 έγινε Καθηγητής Μαθηματικών στη Βασιλεία, μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1958. Το 1950 ο έλαβε ελβετική ιθαγένεια. Δημοσίευσε επιστημονικά έγγραφα μέχρι τα τέλη της όγδοης δεκαετίας της ζωής του.
NGC 5970
Ο NGC 5970 είναι μεγάλος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 90 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Όφι (στην «Κεφαλή» του Όφεως). Φαίνεται πως δύο γαλαξίες δόρυφόρους/συνοδούς. Ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 15 Μαρτίου 1784. Επίσης έχουν εντοπιστεί εκπομπές LINER.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Όφις (αστερισμός) 5970 55665 09943 Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
Τσερνοτάμπεης
Ο Γεώργιος ή Ιωάννης Τσερνότας ή Τσερνώτας εικάζεται ότι γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα (περίπου 1475-1480) στην ευρύτερη περιοχή των σημερινών χωριών Σκοτάνης, Φιλίων και Λευκασίου (Τσερνωτά) της επαρχίας Καλαβρύτων. Ήταν Χριστιανός, άγνωστης όμως εθνικής καταγωγής ή συνείδησης. Υπάρχουν εικασίες για την καταγωγή/συνείδησή του, ότι δηλ. ίσως να ήταν Έλληνας ή να είχε Αρβανίτικη ή Σλάβικη καταγωγή/συνείδηση.
Βιογραφία
Επί ηγεμονίας του σουλτάνου Σελίμ Α΄ του σκληρού (1512 - 1520), ανακάλυψε συμπτωματικά, οργώνοντας ένα βακουφικό κτήμα της μονής Αγίου Αθανασίου Φίλιων, ένα θησαυρό του Κλείτορα ο οποίος είχε ενδεχομένως θαφτεί εν όψει των επιδρομών του Αλάριχου. Λόγω του όγκου του θησαυρού αναγκάστηκε να τον παραδώσει στον Σουλτάνο. Αναφέρεται σε χειρόγραφα του Αγίου Όρους ότι χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό οργάνωσε ο Σελίμ την εκστρατεία του για την κατάκτηση της Αιγύτπου το 1517. Ο Τσερνωτάς πήρε μέρος σε αυτή την εκστρατεία ως Χριστιανός σπαχής (hristiyan sipahiler) μαζί με άλλους 2.500 ακόμα Χριστιανούς σπαχήδες των οποίων ήταν ο σημαιοφόρος.
Έξω από την Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά ο Τσερνωτάς απέτρεψε τον οθωμανικό στρατό από το να λεηλατήσει την μονή, δίνοντας την ευκαιρία στους μοναχούς να επιδείξουν στον Σουλτάνο χειρόγραφο με την αποτύπωση της παλάμης του Μωάμεθ, βάσει του οποίου η μονή προστατευόταν εσαεί από τον Αλλάχ και τον προφήτη. Για την παρέμβασή του ο Τσερνωτάς, σύμφωνα με χειρόγραφα της Μονής, έλαβε από τους μοναχούς τον τίτλο «Μέγας σημαιοφόρος της Ελλάδας». Στην μάχη της Ραϊντινίγια ο Τσερνωτάς έχοντας την σημαία του έφιππου Αγίου Γεωργίου και μαζί με 40 ιππείς είχε σημαντική δράση και συνέβαλλε στην σύλληψη του Τουμάν Μπέη των Μαμελούκων Αιγυπτίων, όπως αναφέρει χειρόγραφο της Μονής Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους.
Απόγονοι
Στο Χρονικό του Γαλαξειδίου αναφέρεται κάποιος Ιωάννης Τσερνοτάμπεης (γιος ή εγγονός του Τσερνοτάμπεη), ο οποίος, με αφορμή την ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571, πήρε μέρος σε επαναστατική κίνηση κατά των Οθωμανών, στη βόρεια Πελοπόννησο και τη Ρούμελη, με αποτέλεσμα όμως να συλληφθεί και να εξελεπιστεί (γδαρθεί ζωντανός). Έκτοτε η οικογένεια έπεσε σε δυσμένεια και όσοι επέζησαν πέρασαν στα Επτάνησα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το δημοτικό τραγούδι της Λάμπρως ( «..σαράντα δυο τουρκόπουλα, την Λάμπρω κυνηγάνε. Κι η Λάμπρω από τον φόβο της, στον αη-Γιώργη πάει. Άγιε μου Γιώργη γλύτωμε απ' των Τουρκών τα χέρια ...» ), αναφέρεται σε κάποια κόρη του Τσερνοτάμπεη, η οποία στην προσπάθειά της να γλυτώσει από την σφαγή των Οθωμανών, έτρεξε να κρυφτεί στην μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού, όπου ήταν θαμμένος ο προγονός της Τσερνωτάς.
Ακοντισμός στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ο ακοντισμός είναι ένα παλιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1908 στο Λονδίνο. Όμως, προηγουμένως είχε διεξαχθεί και στους Μεσοολυμπιακούς  του 1906 στην Αθήνα.
Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1932 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.
Αξιοσημείωτα
Ως το 1948 τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών από τη Σκανδιναβία. Ακολούθως, επικράτησαν και άλλοι Ευρωπαίοι και λιγότεροι Αμερικανοί. Στις γυναίκες κυριαρχούν κυρίως αθλήτριες από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη.
Στις αρχές του 20ού αιώνα μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Σουηδός Έρικ Λέμινγκ με δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1908, 1912) κι δύο ακόμα: στους Μεσοολυμπιακούς (1906) και στον ελεύθερο ακοντισμό (1908). Το 1906 κατέκτησε και τρία χάλκινα (σφαιροβολία, πένταθλο, διελκυστίνδα). Δύο χρυσά κατέκτησε επίσης ο Φινλανδός Γιόνι Μίιρα (1912, 1920).
Στα νεώτερα χρόνια μεγάλη μορφή είναι ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι με τρία χρυσά μετάλλια (1992, 1996, 2000) κι ένα ασημένιο (1988).
Στις γυναίκες η μεγαλύτερη φυσιογνωμία του 20ού αιώνα ήταν η Ρουθ Φουκς από την Ανατολική Γερμανία με δύο χρυσά μετάλλια (1972, 1976), που έφτασε το παγκόσμιο ρεκόρ σχεδόν στα 70 μέτρα με τον παλιό τύπο ακοντίου. Δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στον 21ο αιώνα είναι η Τσέχα κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ Μπάρμπορα Σποτάκοβα με δύο χρυσά μετάλλια επίσης και ένα χάλκινο το 2016.
Στον ακοντισμό γυναικών η Ελλάδα έχει κατακτήσει δύο μετάλλια με τη Μιρέλα Μανιάνι: ένα ασημένιο (2000) και ένα χάλκινο (2004).
Ολυμπιονίκες
thumb|Ο Γιαν Ζελέζνι είναι ο μόνος που κατακτήσει τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια
Γυναίκες
thumb|Η Μπάρμπορα Σποτάκοβα, κάτοχος τριών Ολυμπιακών μεταλλίων
Παραπομπές
Ακοντισμός Κατηγορία:Ακοντισμός
Magirus Deutz
μικρογραφία|456x456εσ Η Magirus GmbH είναι κατασκευαστής φορτηγών που εδρεύει στο Ουλμ της Γερμανίας και ιδρύθηκε από τον Conrad Dietrich Magirus (1824-1895). Η μητρική εταιρεία ήταν η Klöckner Humboldt Deutz AG, κατασκευαστής των γνωστών κινητήρων Deutz, οπότε η μάρκα που χρησιμοποιούταν ήταν ο Magirus Deutz και για λίγο η Klöckner. Το λογότυπο της Magirus Deutz ήταν ένα στυλιζαρισμένο Μ με ένα απότομο, μακρύ κεντρικό σημείο που αντιπροσωπεύει την στροφή του καθεδρικού ναού της Ουλμ.
Η εταιρεία ξεκίνησε την κατασκευή πυροσβεστικών οχημάτων το 1866. Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ξεκίνησε την παραγωγή φορτηγών και λεωφορείων. Αυτά τα οχήματα ανέπτυξαν φήμη για υψηλά πρότυπα μηχανικής, ικανά να λειτουργούν υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες. Η εταιρεία εφεέρε επίσης τη σκάλια περιστρεφόμενης πλατφόρμας, και η Magirus Leiter, γρήγορα έγινε βασικό στοιχείο του εξοπλισμού της πυροσβεστικής σε όλο τον κόσμο.
Το 1975, η Magirus έγινε μέρος της Iveco, η οποία συνέχισε την παραγωγή κάποιων φορτηγών Magirus για λίγο, υπό την επωνυμία "Iveco Magirus", πριν την εγκαταλείψει τελείως στις περισσότερες χώρες. Η συνεργασία της KHD με τη Fiat έληξε απότομα και όχι αρμονικά το 1979, αφήνοντας τη Fiat ως ιδιοκτήτη της μάρκας Magirus-Deutz. Ωστόσο, τα φορτηγά της Iveco πωλήθηκαν με τη μάρκα Magirus στη Γερμανία και σε άλλες αγορές της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Σήμερα, η μάρκα Magirus χρησιμοποιείται μόνο για το τμήμα εξοπλισμού της εταιρείας πυρόσβεσης, όχι για όλο το στόλο των μεταχειρισμένων φορτηγών.
Τα περισσότερα φορτηγά από το Magirus ήταν επίσης γνωστά ως Magirus-Deutz επειδή ο αερόψυκτος κινητήρας τους προήλθε από το εργοστάσιο της Deutz AG. Αυτοί οι κινητήρες εξακολουθούν να πωλούνται για γεωργική και ναυτική χρήση.
Η Iveco Magirus είναι ένας από τους κορυφαίους κατασκευαστές εξοπλισμού πυρόσβεσης. Οι βάσεις για τη γραμμή των πυροσβεστικών φορτηγών είναι κυρίως τα σχέδια και οι μηχανές της Iveco, αλλά μερικές φορές οι πλατφόρμες από άλλους κατασκευαστές φορτηγών χρησιμεύουν ως βάση για εξειδικευμένες ή εξατομικευμένες διατάξεις πυροσβεστικού εξοπλισμού. Με την πλατφόρμα της Magirus, η Iveco Magirus είναι ο μοναδικός παγκόσμιος ηγέτης στις πωλήσεις.
Σκάλες αερόπλοιων
Αν και σπάνια να τα δεί κανείς σήμερα, η εταιρεία Magirus παρήγαγε σχεδόν όλες τις πρώτες, κινητές σκάλες που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή μεγάλων, άκαμπτων αερό πλοιων στη Γερμανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ξύλινες σκάλες πολλαπλής επέκτασης τοποθετήθηκαν σε μαζικά κατασκευασμένα, ξύλινα πλαίσια πλαισίου με στυλ "πέμπτου τροχού", συναρμολόγησης εμπρός άξονα. Παρόλο που φαίνεται ότι σχεδιάστηκε για άλογα, οι σκάλες θα μπορούσαν εύκολα να μετακινηθούν από δύο άντρες. Το φορείο ήταν εξοπλισμένο με τέσσερις, "κοχλίες" τύπου "βίδας" που αντιστέκονταν στην ανύψωση της σκάλας. Η σκάλα δεν περιστρέφεται πάνω στο φορείο. Ήταν ανυψωμένο και εκτεταμένο μόνο προς το μπροστινό μέρος του φορείου. Στη θέση "εργασίας", η σκάλα έπρεπε να ανυψωθεί περίπου σε γωνία 80 μοιρών για να επιτρέψει την πλήρη επέκταση σε 85 πόδια. (Δεν ξέρω ποιο ήταν το μέγιστο μήκος της μεγαλύτερης ξύλινης σκάλας Magirus, αλλά αυτά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την ανέγερση των USS Akron και USS Macon της Goodyear-Zeppelin Corporation έφτασαν τα 85 πόδια)
Στη Σοβιετική Ένωση
Το 1974 η εταιρία απονεμήθηκε στην ΕΣΣΔ μια σύμβαση (που ονομάζεται Project Delta) για την παράδοση περίπου 1975 φορτηγών φορτηγών και πλατφορμών (Magirus M232 D19 και M290 D26) το 1975-1976 για την κατασκευή της γραμμής Baikal-Amur Mainline BAM). Αυτή η παραγγελία ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία της εταιρείας. Αυτά τα μοντέλα ήταν μόνο επιλογές εξαγωγής προϊόντων KHD που δεν προσφέρονται στην εγχώρια αγορά στη Γερμανία. Από την 1η Ιανουαρίου 1975 για την πρώτη παρτίδα των φορτηγών Magirus για την κατασκευή του BAM ήταν έτοιμη να σταλεί στη Σοβιετική Ένωση. Πολλά από αυτά τα φορτηγά είναι ακόμα λειτουργικά σήμερα. Σε μεγάλο βαθμό λόγω αυτής της ενιαίας παραγγελίας, το 1975 τα προϊόντα εξαγωγής αντιπροσώπευαν το 70% της συνολικής παραγωγής Magirus-Deutz και η επιχείρηση κατέλαβε τη δεύτερη θέση μεταξύ των γερμανών κατασκευαστών φορτηγών. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2017)">παραπομπή απαιτείται  ] Το 1982 οι πρώην ιδιοκτήτες της Magirus-Deutz, KHD, πώλησαν τα δικαιώματα αδειοδότησης για σοβιετική παραγωγή έως 25.000 πετρελαιοκινητήρων σειράς 413. Αυτά προορίζονταν να εγκαθίστανται σε βαρέα φορτηγά της Σοβιετικής Ένωσης και άλλα οχήματα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστές φορτηγών Κατηγορία:Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Γλυκό του κουταλιού
Το γλυκό του κουταλιού είναι παραδοσιακό γλυκό το οποίο παρασκευάζεται συνήθως από φρούτα βρασμένα σε ζάχαρη. Η διαφορά του με τη μαρμελάδα είναι ότι περιέχει κομμάτια φρούτου σε πηχτό σιρόπι, ενώ επίσης η κομπόστα περιλαμβάνει κομμάτια φρούτου, όμως σε αραιό σιρόπι. Τα γλυκά του κουταλιού συνήθως σερβίρονται ως ένδειξη φιλοξενίας στην Ελλάδα σε μικρές ποσότητες, εξ' ου και του κουταλιού, και βρίσκονται και στις άλλες χώρες των Βαλκανίων και την Τουρκία.
Παρασκευή
Για κύριο συστατικό του γλυκού του κουταλιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο φρούτα όπως το βύσσινο, το κυδώνι, το περγαμόντο και το σύκο, αλλά και λαχανικά, όπως η τομάτα, το μελιτζανάκι, το καρότο και το κολοκύθι, και άνθη, όπως το τριαντάφυλλο και η κιτρομηλιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιροπιαστά γλυκά Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
1106
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1106 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τλοκουένγκ
Η Τλοκουένγκ (σετσουάνα: Tlokweng) είναι μια πόλη της Μποτσουάνα. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός της Νοτιοανατολικής περιφέρειας και η πρωτεύουσα της επαρχίας Τλοκουένγκ. Έχει πληθυσμό 21.133 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Συγγενικά δικαιώματα
Τα συγγενικά δικαιώματα είναι ετερογενή. Από άποψη συστηματικής η νέα νομοθεσία μας (κεφ 46-53) αναφέρει τις τρεις κλασικές κατηγορίες των: Ο νόμος προβλέπει ως συγγενικό και συγκεκριμένο δικαίωμα (γραμμικό) των εκδοτών εντύπων (άρθρ.51). Ο κύκλος των δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων είναι ενδεχόμενο να διευρυνθεί με την ανάπτυξη της τεχνολογίας (π.χ. δικαιώματα ηχολήπτη). Το σύστημα προστασίας των συγγενικών δικαιωμάτων βασίζεται στην έννοια της άδειας, δηλαδή το αποκλειστικό και απόλυτο δικαίωμα που έχουν οι φορείς των δικαιωμάτων να επιτρέπουν ή απαγορεύουν ορισμένες πράξεις που αναφέρονται στο νόμο κατά τρόπο περιοριστικό. Υπό ορισμένες όμως προϋποθέσεις τα συγγενικά δικαιώματα διαμορφώνονται μόνο ως ενοχικά παρέχοντα μόνο δικαιώματα εύλογης αμοιβής στο χρήστη. Η νέα νομοθεσία, με την οποία για πρώτη φορά προστατεύονται στην Ελλάδα αυτά τα συγγενικά δικαιώματα, ακολουθεί, κατ΄ αρχήν τις ρυθμίσεις της Διεθνούς Σύμβασης της Ρώμης (1961) σε ορισμένα μάλιστα σημεία βελτιώνει τη θέση των δικαιούχων. Όπως για τους δημιουργούς έτσι και για την προστασία των δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων εισάγεται ο έγγραφος τύπος για τις δικαιοπραξίες που αφορούν τα συγγενικά δικαιώματα.
Συγγενικό δικαίωμα ερμηνευτών-εκτελεστών
Ο ερμηνευτής ή εκτελεστής καλλιτέχνης διατηρεί πάντοτε το δικαίωμα αμοιβής για την ενέργεια καθεμιάς από τις παραπάνω πράξεις σε κάθε τρόπο εκμετάλλευσης της ερμηνείας ή εκτέλεσής του. Ειδικότερα, ερμηνευτής ή εκτελεστής καλλιτέχνης διατηρεί το δικαίωμα εύλογης αμοιβής για την εκμίσθωση, χωρίς να μπορεί να παραιτηθεί από αυτό, εάν έχει δώσει σε παραγωγό υλικών φορέων ήχου ή εικόνας ή ήχου και εικόνας άδεια για την εμίσθωση του υλικού φορέα με την εγγραφή της ερμηνείας του.
Συγγενικό δικαίωμα παραγωγών
Ο νόμος προβλέπει δύο είδη παραγωγών υλικών φορέων: τους παραγωγούς φωνογραφημάτων (υλικών φορέων ήχου) και τους παραγωγούς οπτικοακουστικών έργων(υλικών φορέων εικόνας ή ήχου και εικόνας). Παραγωγοί και των των δύο ειδών υλικών φορέων μπορεί να είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Παραγωγός φωνογραφήματος είναι εκείνος που έχει την πρωτοβουλία και την ευθύνη της πρώτης εγγραφής σειράς ήχων μόνο. Παραγωγός οπτικοακουστικού έργου είναι εκείνος που έχει την πρωτοβουλία και την ευθύνη της πρώτης εγγραφής σειράς εικόνων, με ή χωρίς ήχο.(βλ. αρθρ. 47 παρ. 3 ν.2121).
α.Οι παραγωγοί φωνογραφημάτων έχουν το δικαίωμα (εξουσία) να απαγορεύουν ή επιτρέπουν:
i.	την άμεση ή έμμεση, προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή των φωνογραφημάτων του
ii. τη διανομή στο κοινό των φωνογραφημάτων τους με πώληση ή με άλλο τρόπο
iii. την εκμίσθωση ή το δημόσιο δανεισμό των φωνογραφημάτων τους
iv. τη διάθεσή τους στο κοινό κατ΄ αίτηση
v.	την εισαγωγή των φωνογραφημάτων εαν παρήχθησαν στο εξωτερικό χωρίς την συναίνεσή τους ή από τρίτες χώρες αν ο παραγωγός είχε διατηρήσει συμβατικά το δικαίωμα εισαγωγής στην Ελλάδα (αρθρ. 47 παρ. 1 ν 2121) .Πρόκειται για αποκλειστική απαρίθμηση. β.Οι παραγωγοί οπτικοακουστικών έχουν το δικαίωμα (εξουσία) να απαγορεύουν ή επιτρέπουν:
i.	την άμεση ή έμμεση, προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή του πρωτότυπου ή του αντίγραφου των ταινιών τους.
ii. τη διανομή των υλικών φορέων στο κοινό με πώληση ή με άλλο τρόπο
iii. την εκμίσθωση ή το δημόσιο δανεισμό τους
v.	την εισαγωγή των υλικών φορέων (οπτικοακουστικών έργων) που παρήχθησαν στο εξωτερικό χωρίς την συναίνεσή τους ή από τρίτες χώρες αν ο παραγωγός είχε διατηρήσει συμβατικά το δικαίωμα εισαγωγής στην Ελλάδα και
vi. τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση με οποιοδήποτε τρόπο συμπεριλαμβανομένης της δορυφορικής μετάδοσης ή καλωδιακής αναμετάδοσής τους και παρουσίασής τους στο κοινό (αρθρ. 47 παρ.2). Πρόκειται για αποκλειστική απαρίθμηση.
Συγγενικό δικαίωμα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
i.	την αναμετάδοση των εκπομπών του με οποιονδήποτε τρόπο, όπως ηλεκτρομαγνητικά κύματα, δορυφόροι ,καλώδια
ii. την παρουσίαση στο κοινό των εκπομπών τους σε χώρους όπου η είσοδος επιτρέπεται με εισιτήριο
iii. την εγγραφή των εκπομπών τους σε υλικούς φορείς ήχους ή εικόνας ή ήχου και εικόνας, είτε οι εκπομπές αυτές μεταδίδονται ενσυρμάτως είτε ασύρματα, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης
iv. την άμεση ή έμμεση ,προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή της υλικής ενσωμάτωσης των εκπομπών τους που μεταδίδονται ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης
v.	τη διανομή στο κοινό των υλικών φορέων με την εγγραφή των εκπομπών τους μέσω πώλησης ή άλλως πως
Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς
μικρογραφία|Το λογότυπο του διαγωνισμού για το Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς. Το Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς είναι ένα ετήσιο βραβείο που απονέμεται από το Φόρουμ των Ευρωπαϊκών Μουσείων. Η βράβευση γίνεται υπό την αιγίδα της βασίλισσας Φαμπιόλα του Βελγίου, χήρας του βασιλιά Βαλδουίνου, και του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Συγγενικά δικαιώματα
Συγγενικό δικαίωμα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
vi. την εκμίσθωση και το δημόσιο δανεισμό του υλικού φορέα με την εγγραφή των εκπομπών τους
Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς
Το βραβείο απονέμεται σε μουσεία που άνοιξαν πρόσφατα ή σε μουσεία με πρόσφατα ανακαινισμένες εκθέσεις. Η κριτική επιτροπή ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη φαντασία, την παρουσίαση, τον εξοπλισμό, τη χρηματοδότηση, την κοινωνική ευθύνη, το εκπαιδευτικό έργο, το μάρκετινγκ και τη διαχείριση. Το βραβευμένο μουσείο εκθέτει για ένα έτος το γλυπτό του Χένρυ Μουρ «Το αυγό».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Κατηγορία:Μουσεία στην Ευρώπη
Συγγενικά δικαιώματα
Συγγενικό δικαίωμα ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών
vii. τη διάθεση στο κοινό κατ΄ αίτηση ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση στην υλική ενσωμάτωση των εκπομπών τους, όπου και όταν ο ίδιος επιλέγει(αρθρ. 48) .Πρόκειται για αποκλειστική απαρίθμηση.
β.Οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί δεν έχουν το δικαίωμα που προβλέπεται παραπάνω υπό iii) την εγγραφή των εκπομπών τους, όταν αναμεταδίδουν απλώς μέσω καλωδίου εκπομπές ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών.
γ.Η διάθεση, η χρήση και η κατοχή με σκοπό χρήσης ή διάθεσης συσκευών αποκωδικοποίησης απαγορεύεται χωρίς την άδεια του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού που μεταδίδει προγράμματα κωδικοποιημένα με ηλεκτρομαγνητικά κύματα ή με καλώδια ή με άλλους υλικούς αγωγούς ή με άλλο τρόπο παράλληλα προς την επιφάνεια της γης ή μέσω δορυφόρου (αρθρ.62 ν.2121).
δ.Οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί δεν έχουν ηθικό δικαίωμα στα προστατευόμενα αντικείμενα.
Δικαίωμα εύλογης αμοιβής για ραδιοτηλεοπτική αναμετάδοση
α.Όταν υλικός φορέας ήχου, που έχει νόμιμα εγγραφεί ,χρησιμοποιείται για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, όπως ηλεκτρομαγνητικά κύματα, δορυφόροι , καλώδια, ή για παρουσίαση στο κοινό ,ο χρήστης οφείλει εύλογη και ενιαία σμοιβή στους ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες , των οποίων η ερμηνεία ή η εκτέλεση έχει εγγραφεί στον υλικό φορέα, και στους παραγωγούς των υλικών αυτών φορέων. Η αμοιβή αυτή καταβάλλεται υποχρεωτικά σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης των σχετικών δικαιωμάτων, που διαπραγματεύονται με τους χρήστες και συμφωνούν τις αμοιβές. Σε περίπτωση διαφωνίας η εύλογη αμοιβή και οι όροι πληρωμής καθορίζονται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και οριστικά αποφαίνεται το αρμόδιο δικαστήριο.
β.Το δικαίωμα αυτό εύλογης αμοιβής ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών είναι ανεκχώρητο, με την επιφύλαξη όμως της υποχρεωτικής ανάθεσης της είσπραξης και διαχείρισης στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης.
γ.Οι εισπραττόμενες αμοιβές κατανέμονται εξ ημισείας μεταξύ ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών και παραγωγών των υλικών φορέων, κατά τα ειδικότερα στο νόμο οριζόμενα.
δ.Οι ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες έχουν δικαίωμα εύλογης αμοιβής για τη ραδιοτηλεοπτική αναμετάδοση της ερμηνείας ή εκτέλεσής τους που μεταδίδεται ραδιοτηλεοπτικά. Το δικαίωμα αυτό εύλογης αμοιβής είανι ανεκχώρητο και είναι δυνατή μόνο η ανάθεση της είσπραξης και διαχείρισης στους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης.
ε. Όταν υλικό φορέας εικόνας ή ήχου και εικόνας, που έχει εγγραφεί νόμιμα, χρησιμοποιείται για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, όπως ηλεκτρομαγνητικά κύματα, δορυφόροι , καλώδια, ή για παρουσίαση στο κοινό ο χρήστης οφείλει εύλογη αμοιβή στους ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες, των οποίων η ερμηνεία ή η εκτέλεση έχει εγγραφεί στους υλικούς φορείς. Ως προς τον τρόπο καθορισμού της αμοιβής, το ανεκχώρητο δικαιώματος εύλογης αμοιβής και το δικαίωμα των ερμηνευτών ή εκτελεστών σε εύλογη αμοιβή για ραδιοτηλεοπτική μετάδοση και το ανεκχώρητο αυτού ,ισχύουν τα ως άνω υπό α,β και δ.
Συγγενικό δικαίωμα εκδοτών (γραμμικό δικαίωμα)
α. Εκδότες εντύπων έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν την αναπαραγωγή, με φωτοτυπικές , ηλεκτρονικές ή όποιες άλλες μεθόδους, για σκοπούς εκμετάλλευσης, της στοιχειοθεσίας και της σελιδοποίησης των έργων που έχουν εκδοθεί (γραμμικά δικαιώματα).
γ. Η αμοιβή που εισπράττεται- σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 18 λόγω αναπαραγωγής για ιδιωτική χρήση -από την εισαγωγή ή την αναπαραγωγή φωτοτυπικών μηχανημάτων χαρτιού κατάλληλου για φωτοτυπίες, αποθηκευτικών μέσων (usb) κάτω των 100 εκ. ψηφίων και σαρωτών (4%) κατανέμεται εξ ημισείας μεταξύ των πνευματικών δημιουργών και των εκδοτών εντύπων.
δ. Με τη διάταξη του αρθρ. 51 εισήχθη στο δίκαιό μας ένα νέο πρωτοποριακό συγγενικό δικαίωμα υπέρ των εκδοτών εντύπων (φυσικού ή νομικού προσώπου) που δεν προβλέπεται στη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης. Πρόκειται γι αδικαίωμα περιορισμένου περιεχομένου που αφορά μόνο την "άδεια αναπαραγωγής της στοιχειοθεσίας και της σελιδοποίησης" των έργων που έχουν εκδοθεί, δηλαδή στηρίζεται στην άρρηκτη συνάρτηση της τυπογραφικής διάταξης με συγκεκριμένο ήδη εκδοθέν έργο. Το δικαίωμα των εκδοτών είναι αυτοτελές με την έννοια ότι προστατεύεται όσο διαρκεί η προστασία του, ανεξάρτητα αν το εκδοθέν "έργο" προστατεύεται ή όχι ή έγινε κοινό κτήμα. Οι εκδότες δεν έχουν ηθικό δικαίωμα σε σχέση με το προστατευόμενο αντικείμενο.
Συγγενικό δικαίωμα Δικαιούχων πρότερων αδημοσίευτων έργων (μεταθανάτιων)
α.Στα συγγενικά δικαιώματα ο νόμος κατατάσσει το δικαίωμα για την πρώτη δημοσίευση (editio princeps) ή την παρουσίαση στο κοινό έργου προηγουμένως αδημοσίευτου, του οποίου η διάρκεια προστασίας έχει λήξει. Πρόκειται γι ατην περίπτωση "μεταθανάτιων έργων" που δεν δημοσιεύτηκαν ούτε κατά τη διάρκεια ζωής του δημιουργού ούτε κατά τη διάρκεια προστασίας του έργου μετά το θάνατό του.
β. Ο Νόμος αναγνωρίζει σε αυτόν που για πρώτη φορά δημοσιεύει τέτοιο έργο μόνον ανάλογη προστασία με το περιουσιακό δικαίωμα του δημιουργού μικρής διάρκειας, 25 ετών από την πρώτη νόμιμη δημοσίευση ή παρουσίαση στο κοινό. Ως περιουσιακής φύσεως το δικαίωμα είναι μεταβιβαστό εν ζωή ή αιτία θανάτου. Δεν αναγνωρίζονται στον δικαιούχο ηθικά δικαιώματα αφού δεν υπάρχει προσωπικός δεσμός με το έργο. Ο σκοπός του Νόμου είναι σαφής. Πρώτον, αναγνωρίζεται η προσπάθεια εκείνου που ανέσυρε το έργο, αναγνώρισε την αξία του και το δημοσίευσε, και δεύτερον, αμείβεται εκείνος που δεν στερεί από τον πολιτισμό έργα αποθανόντων, που διαφορετικά θα έμεναν για πάντα άγνωστα, και ενθαρρύνονται οι κάτοχοι τέτοιων έργων να τα δημοσιεύσουν.
2. Να είναι αδημοσίευτο. Αδημοσίευτο, κατά διορθωτική ερμηνεία, πρέπει να θεωρείται όχι μόνο όταν δεν έχει "δημοσιευτεί", αλλά και όταν δεν έχει παρουσιαστεί προηγουμένως στο κοινό, ανεξάρτητα αν είναι στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή. Η πρότερη παρουσίαση στο κοινό αναιρεί το χαρακτήρα του έργου ως αδημοσίευτου.
δ. Η προστασία του δικαιώματος της πνευματικής ιδιοκτησίας λήγει γενικά με την παρέλευση της διάρκειας (άρθρ. 29 επ.) .Προς τα έργα των οποίων η διάρκεια έχει λήξει πρέπει να εξομοιωθούν για την εφαρμογή του άρθρου 51 Α και τα έργα που ποτέ δεν προστατεύθηκαν, όπως αδημοσίευτα παραμύθια, λαϊκά τραγούδια, λαϊκοί χοροί, των οποίων ο δημιουργός ήταν άγνωστος και είχαν παρέλθει οι προθεσμίες διάρκειας προστασίας και ουδέποτε είχαν υπάρξει δικαίωμα.
ε. Πρώτη δημοσίευση ή παρουσίαση στο κοινό, με την έννοια ότι καθίσταται το έργο προσιτό στο κοινό με ενσώματη μορφή κατά τρόπο και σε αριθμό που να ικανοποιεί τις εύλογες ανάγκες του κοινού (άρθρ. 3 παρ. 3 Διεθνούς Σύμβασης Βέρνης) ή παρουσιάζεται στο κοινό με ασώματη μορφή (αρθρ. 2 παρ. 1 περ. έ).
στ. Το "νόμιμο" της δημοσίευσης ή της παρουσίασης στο κοινό δεν εμπίπτει στο χώρο της πνευματικής ιδιοκτησίας αφού η διάρκεια προστασίας έχει λήξει. Ως "νόμιμη" θεωρείται εκείνη που δεν αντίκειται σε άλλες διατάξεις του νόμου, π.χ. προσβολή δικαιώματος κυριότητας ή νομής χειρογράφων που ανήκουν σε τρίτο.