cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντολφ Βέλφλι
Έργο
Ο Βέλφλι ξεκίνησε να ζωγραφίζει αυθόρμητα, αλλά και με επιμονή, παρά τη δυσκολία πρόσβασής του σε υλικά, γεγονός που τον ανάγκαζε να παρακαλά για ένα φύλλο χαρτί ή μολύβι. Σύμφωνα με τις περιγραφές του Μοργκεντάλερ, από τη στιγμή που ξεκινούσε ένα έργο, ζωγράφιζε σαν να ακολουθεί ένα μηχανικό νόμο και δίχως να συνειδητοποιεί απόλυτα τις λεπτομέρειές του. Από τα προϊόντα της φαντασίας του, επέλεγε εικόνες, ονόματα ή αριθμούς μέσα από μια καθαρά προσωπική, ασυνείδητη και ενστικτώδη οπτική. Η σκέψη του, όπως και η μέθοδος εργασίας του, περιγράφονται ως χωρίς αρχή και τέλος, εργαζόταν ωστόσο ακατάπαυστα.
Συνδυάζοντας λεκτικά, διακοσμητικά, μουσικά και εικονογραφικά στοιχεία, οι συνθέσεις του διακρίνονται για τη δομή και οργάνωσή τους. Συνήθιζε να ζωγραφίζει ξεκινώντας από τα άκρα της σύνθεσης, προχωρώντας προς το κέντρο μέχρι να έχουν καλυφθεί όλοι οι κενοί χώροι. Αυτή η χαρακτηριστική «φοβία του κενού» (horror vacui) συναντάται συχνά σε καλλιτεχνικές δημιουργίες σχιζοφρενών, αν και ορισμένα από τα έργα της ύστερης περιόδου του δεν αντικατοπτρίζουν αυτή την εμμονή με την κάλυψη των κενών χώρων της σύνθεσης.
Πρώιμη περίοδος: 1904-1907
Τα πρώτα σχέδια του Βέλφλι χρονολογούνται το 1899, τέσσερα χρόνια μετά τον εγκλεισμό του στο Βαλντάου, και σε μια περίοδο που, όπως μαρτυρά το ιατρικό ιστορικό, η υγεία του καλυτέρευσε. Από το ιατρικό ιστορικό αντλούνται επιπλέον οι λιγοστές πληροφορίες που διαθέτουμε για τα πρώιμα έργα του Βέλφλι, της περιόδου 1899-1903, τα οποία δεν διασώζονται. Η ζωγραφική του χαρακτηρίστηκε από τους γιατρούς του ως «ανόητη» και «χαοτικό συνονθύλευμα από νότες, λέξεις και φιγούρες».
Θεματικά, τα πρώιμα έργα του Βέλφλι χαρακτηρίζονται από μορφές ανθρώπων, ζώων, εσωτερικούς χώρους και τοπία, που αποδίδονται με νατουραλιστικό ύφος. Ήδη στα πρώιμα ασπρόμαυρα έργα του Βέλφλι διαφαίνονται χαρακτηριστικά μοτίβα του καλλιτέχνη, όπως οι ομόκεντροι κύκλοι και το σύμβολο της μαντάλα, φιγούρες διαφόρων μεγεθών που μοιάζουν με σαλιγκάρια ή πουλιά, αλλά και η χρήση σύντομων περιγραφικών φράσεων που συνήθως εξηγούν το θέμα της σύνθεσης. To 1975 ο Ελβετός καλλιτέχνης Μάρκους Ρέτζ σχεδίασε ένα λεξιλόγιο, στο οποίο συνοψίζονται τα χαρακτηριστικά μοτίβα του Βέλφλι. Τα κυρίαρχα διακοσμητικά στοιχεία και η επικάλυψη διαφορετικών μοτίβων κάνουν συχνά την αναγνώρισή τους δύσκολη. Οι φόρμες του Βέλφλι μπορούν να χωριστούν γενικά στις εξής βασικές κατηγορίες: διακοσμητικά στοιχεία, φόρμες που καλύπτουν ή συμπληρώνουν κενούς χώρους, σύμβολα και γεωμετρικά σχήματα. Χαρακτηριστικά είναι τα απλούστερα διακοσμητικά στοιχεία στο σχήμα σαλιγκαριού, τα οποία ο Βέλφλι ξεχώριζε δίνοντάς τους συγκεκριμένες ονομασίες. Εμφανίζονται τόσο μεμονωμένα όσο και σε συμμετρικά ζεύγη ή ομάδες, ενίοτε και ως εκτεταμένες ζώνες. Ανάλογες είναι και οι φιγούρες «πουλιών», οι οποίες όμως αποτελούν σημαντικό διακοσμητικό στοιχείο κυρίως των ύστερων έργων του και συναντώνται λιγότερο συχνά στις πρώιμες συνθέσεις του. Οι εκτεταμένες διακοσμητικές ζώνες των έργων του είναι γνωστές ως «δακτύλιοι», όπως τις αποκαλούσε ο ίδιος, και αποτελούνται συχνά από μια αλληλουχία οβάλ σχημάτων ή κύκλων, ενίοτε με πρόσθετα διακοσμητικά στοιχεία, όπως σπιράλ σχηματισμούς ή διαγραμμίσεις.
Von der Wiege bis zum Graab: 1908-1912
Την περίοδο μετά την άφιξη του Μοργκεντάλερ στο Βαλντάου χρονολογείται το κύριο αφηγηματικού χαρακτήρα έργο του Βέλφλι, το οποίο αναπτύχθηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε να περιέχει ακόμα μουσικές συνθέσεις, ποίηση ή πρόζα, κολάζ και αριθμητικούς υπολογισμούς. Αποτελείται από πέντε ξεχωριστά και πολύτομα μέρη, καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε μια διαφορετική χρονική περίοδο. Το πρώτο μέρος (αριθμημένα τετράδια 1-5, 9, 10 1Α και 17) τιτλοφορείται «Από την κούνια μέχρι τον τάφο» (γερμ. Von der Wiege bis zum Graab) και αποτελεί μια φανταστική αυτοβιογραφία, η οποία περιέχει περίπου 3000 σελίδες και 752 εικόνες. Όλα τα κείμενα συνοδεύονται από λεπτομερή χρονολόγηση προσδιορίζοντας τόσο τη χρονολογία συγγραφής (1908-1912) όσο και των γεγονότων που πραγματεύεται (1866-1872). Η αφήγηση ακολουθεί το οδοιπορικό του Ντούφι (υποκοριστικό του Άντολφ), που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Βέλφλι στην ηλικία των 8-12 ετών, κατά τη διάρκεια μιας ανέμελης περιόδου της ζωής του, πριν το θάνατο της μητέρας του. Ο Βέλφλι περιγράφει την περιπλάνησή του σε διάφορες χώρες και ηπείρους, αναμειγνύοντας πραγματικά περιστατικά με φανταστικές διηγήσεις.
Στο Βαλντάου, ο Βέλφλι ήταν εξοικειωμένος με τη βιβλιοθήκη του φρενοκομείου και θεωρείται βέβαιο πως άντλησε έμπνευση από το υλικό που αυτή διέθετε, όπως ταξιδιωτικά βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά. Ιδιαίτερη επιρροή του άσκησε το εικονογραφημένο περιοδικό Über Land und Meer («Περί στεριάς και θάλασσας»), το οποίο φαίνεται πως αποτέλεσε και πρότυπο για το σχεδιασμό των βιβλίων του. Οι περιγραφές των ταξιδιών του ήρωα Ντούφι στην Αμερική παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με το βιβλίο Reise einer Schweizerin um die Welt («Ταξίδι μιας Ελβετίδας σε όλο τον κόσμο») της Cäcilie von Rody, δημοσιευμένο το 1903.
Geographischen und Allgebräischen Heften: 1912-1916
Τα επτά επόμενα βιβλία (τετράδια 6, 7, 8, 11, 12, 13 και 14) που ολοκλήρωσε ο Βέλφλι την περίοδο 1912-16 φέρουν τον τίτλο Geographischen und Allgebräischen Heften («Γεωγραφικά και Αλγεβρικά Τετράδια») στα οποία εξιστορεί έναν εγωκεντρικό μύθο προέλευσης του κόσμου. Από συμπάθεια για τις κακουχίες του, ο Ντούφι αποκτά μια μεγάλη περιουσία μέσω δωρεών, αγοράζει όλες τις εκτάσεις γης που προηγουμένως επισκέφτηκε, χτίζοντας εξαρχής πόλεις ή ακόμα ολόκληρες χώρες, στα πλαίσια ενός μεγαλειώδους σχεδίου δημιουργίας. Στα Γεωγραφικά και Αλγεβρικά Τετράδια ο Βέλφλι επινοεί ένα ακόμα άλτερ έγκο, μετεξέλιξη του Ντούφι, αυτή τη φορά τον παντοδύναμο και θεϊκής υπόστασης Άγιο Άντολφ. Σε αντίθεση με τις επίγειες περιπέτεις του Ντούφι των προηγούμενων βιβλίων, εδώ ο Βέλφλι αφήνει τη γη περιγράφοντας ένα ταξίδι στο διάστημα που παίρνει το χαρακτήρα κοσμικού δράματος.
Αυτή την περίοδο αναπτύσσει επίσης δύο νέους τύπους εικόνων: τις εικόνες αριθμών και μουσικής. Οι πρώτες πηγάζουν από την ανάγκη περιγραφής των τόκων της περιουσίας του Ντούφι και χαρακτηρίζονται από σειρές αριθμών. Ορισμένες από αυτές συνοδεύονται από εικόνες ή μοτίβα που λειτουργούν διακοσμητικά και αναπαριστούν σκηνές της αφήγησης ή ανθρώπινες φιγούρες και κτίρια. Στην προσπάθειά του να περιγράψει το υπερμεγέθες δημιούργημα του Αγίου Άντολφ, ο Βέλφλι επινόησε δικές του αριθμητικές μονάδες (23 συνολικά), που υπερβαίνουν τις ήδη γνωστές, με τη μέγιστη να ονομάζεται Τσορν (από τη γερμανική λέξη Zorn που σημαίνει οργή).
Οι εικόνες μουσικής, που εισάγονται στο ενδέκατο τετράδιο, συνιστούν κυρίως μουσική σημειογραφία, συνήθως σε οριζόντια διάταξη, ενίοτε συνοδευόμενη από άλλα διακοσμητικά στοιχεία, εικόνες και κολάζ. Ένα νέο σημαντικό μοτίβο που εισάγει ο Βέλφλι αυτή την περίοδο είναι αυτό του ματιού, το οποίο εμφανίζεται συχνά να κοιτά δεξιά. Μετά τη δημοσίευση των Γεωγραφικών και Αλγεβρικών Τετραδίων, και για μεγάλο χρονικό διάστημα, υιοθέτησε το όνομα και υπέγραφε ως Άγιος Άντολφ Β’, δίνοντας στον εαυτό του μια νέα ταυτότητα μετά από περίπου 16 χρόνια επίπονης εργασίας ως σχεδιαστής και συγγραφέας.
Hefte mit Liedern und Tänzen: 1917-1922
Η τρίτη ενότητα του αφηγηματικού του έργου (τετράδια 15-20), γνωστή με τον τίτλο «Τετράδια με τραγούδια και χορούς» (Hefte mit Liedern und Tänzen), χρονολογείται την περίοδο 1917-1922 και έχει κυρίως μουσικό χαρακτήρα. Παράλληλα με την καλλιτεχνική του ιδιότητα, ο Βέλφλι θεωρούσε πάντα τον εαυτό του συνθέτη και συνήθιζε να παίζει ένα αυτοσχέδιο κόρνο από χαρτόνι. Με την ιδιότητα του συνθέτη (γερμ. Komponist) υπέγραψε το 1905 τη σύνθεση ‘’Sonnenring’’ («Ηλιακός κύκλος»), όπως και ένα χρόνο αργότερα μια επιστολή προς τον αδελφό του.
Όπως μαρτυρά ο τίτλος τους, τα τετράδια αυτής της περιόδου περιλαμβάνουν τραγούδια, εμβατήρια και διαφορετικούς χορευτικούς ρυθμούς (μαζούρκα, πόλκα, κ.ά), που φέρουν ονόματα γυναικών (π.χ. «Αγία Ίντα», «Αγία Λίνα»), εντελώς φανταστικές ονομασίες (π.χ. Kannari, Dalaari, κ.ά.) ή τίτλους που σχετίζονται με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα (π.χ. «Πόλκα του Δρ. Μοργκεντάλερ»). Θεματολογικά, επαναπροσεγγίζουν ιστορίες των προηγούμενων βιβλίων. Σχέδια και ζωγραφική εμφανίζονται σπανιότερα, αντιθέτως κυριαρχούν συνθέσεις κολάζ, τις οποίες συνδυάζει με διακοσμητικά στοιχεία, ενώ την εμφάνισή τους κάνουν επίσης φωνητικές ρίμες στην ελβετο-γερμανική διάλεκτο που μιλούσε. Το 20ο τετράδιο σηματοδοτεί το τέλος της αφήγησής του Βέλφλι, ο οποίος στον πρόλογό του εξηγεί στους αναγνώστες του πως η επώδυνη ασθένειά και τα δεινά του δεν του επέτρεπαν να ολοκληρώσει το συγγραφικό του έργο.
Οι μουσικές συνθέσεις του ακολουθούν τη μέθοδο σολφέζ και οπτικά μοιάζουν με έργα καλλιγραφίας. Βασικό στοιχείο τους είναι ο ρυθμός, όπως άλλωστε ισχύει και για τα κείμενά του ή τις ποιητικές συνθέσεις του. Η μουσική σημειογραφία που χρησιμοποιεί είναι δυσνόητη, ωστόσο μουσικοί και συνθέτες έχουν επιχειρήσει να «αποκρυπτογραφήσουν» τα έργα του, με τις πρώτες εκτελέσεις τους να χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Παρόλα αυτά, θεωρείται μάλλον αδύνατο να γίνει κατανοητός με ακρίβεια ο τρόπος εκτέλεσης των συνθέσεων του ή πώς θα ήθελε ο ίδιος ο Βέλφλι να ακούγονται.
Allbumm-Hefte mit Tänzen und Märschen: 1924 - 1928
Στην τέταρτη, χρονολογικά, ενότητα του έργου του, με τίτλο Allbumm-Hefte mit Tänzen und Märschen («Λεύκωμα Τετραδίων με Χορούς και Εμβατήρια»), ο Βέλφλι περιέλαβε συνολικά οκτώ βιβλία, που αποτελούνται κυρίως από μουσικές συνθέσεις. Τα κείμενά τους χρονολογούνται το 1924-1925, ενώ τα σχέδια είναι στην πραγματικότητα μεταγενέστερα και ανήκουν στην περίοδο 1927-1928. Το σχήμα και η διάταξή των βιβλίων παραπέμπει σε κοινά φωτογραφικά λευκώματα. Μόνο τέσσερα βιβλία φέρουν τίτλο και αρίθμηση. Συνολικά περιέχονται στο λεύκωμα 201 επικολλημένες εικόνες και φωτογραφίες, τις οποίες ο Βέλφλι ονόμαζε εικόνες-γρίφους (Bilder=Rähtsel). Πρόκειται για φωτογραφίες προσώπων, τόπων ή κτιρίων στην Ελβετία και αλλού, καθώς και εικόνες που σχετίζονται με γεγονότα ή τεχνικές ανακαλύψεις.
Trauer-Marsch: 1928-1930
Το τελευταία μέρος και επίλογος του συγγραφικού και αφηγηματικού έργου του Βέλφλι φέρει τον τίτλο Trauer-Marsch («Πένθιμο Εμβατήριο»), αποτελείται από 16 βιβλία χωρίς αρίθμηση και περιέχει σχεδόν αποκλειστικά κολάζ. Χαρακτηρίζεται ως ένα ευφορικό ρέκβιεμ, το ενθουσιώδες ύφος του οποίου δεν συμβαδίζει με την κατάσταση της υγείας του Βέλφλι την περίοδο εκείνη, και ενώ είναι γνωστό πως επεξεργαζόταν το «Πένθιμο Εμβατήριο» μέχρι το θάνατό του. Το υλικό που χρησιμοποίησε περιλαμβάνει κυρίως φωτογραφίες περιοδικών, επεξεργαζόμενος θέματα και μοτίβα που διατρέχουν το σύνολο του έργου του, όπως η γυναικεία ομορφιά, η μητρική αγάπη, η πολιτική και οικονομική εξουσία κ.ά. Όλα τα βιβλία φέρουν την υπογραφή St. Adolf II («Άγιος Άντολφ Β’), η οποία συνοδεύεται από περιγραφικούς τίτλους του εαυτού του, όπως «Μέγας διοικητής», «Δρ. Τέχνης και Επιστήμης», κ.ά. Ο Βέλφλι χρησιμοποίησε πολλούς διαφορετικούς τύπους χαρτιού, από κοινό χαρτί περιτυλίγματος μέχρι χαρτιά που συνόδευαν προϊόντα μαγαζιών και πόστερ. Τα τραγούδια των βιβλίων διαχωρίζονται με κόκκινες οριζόντιες γραμμές.
Εκτιμάται ότι, ως σύλληψη, το «Πένθιμο Εμβατήριο» αποτελεί στην πραγματικότητα μια μουσική σύνθεση μεγάλης κλίμακας, παρά το γεγονός πως αντί μουσικής σημειογραφίας ο Βέλφλι χρησιμοποίησε ακατανόητες λέξεις, φράσεις, ήχους φωνηέντων και ρίμες για να δημιουργήσει ένα είδος ρυθμικού φωνητικού έργου. Ο ίδιος σημείωσε σχετικά: «Οποιοσδήποτε γνωρίζει ελάχιστα από μουσική θα είναι σε θέση να παίξει το εμβατήριο. Θα τυπωθεί και θα αποφέρει εκατοντάδες χιλιάδες φράγκα».
Πρόσληψη του έργου του
Μετά το θάνατο του Βέλφλι το 1930, το έργο του παραμελήθηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940 όταν επανήλθε στο προσκήνιο στα πλαίσια ενός γενικότερου ενδιαφέροντος για την αποκαλούμενη «πρωτόγονη» τέχνη και τη Φροϋδική θεωρία του υποσυνείδητου. Το 1945 ο Ζαν Ντιμπιφέ επισκέφτηκε την ψυχιατρική κλινική του Βαλντάου εξασφαλίζοντας ορισμένα σχέδια του Βέλφλι, γεγονός που σηματοδότησε τη συστηματική συλλογή του Ντιμπιφέ, με επίκεντρο την ωμή τέχνη των ψυχικά ασθενών που άρχισε τότε να διαμορφώνεται ως διακριτό είδος. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, μια μεγάλη έκθεση με έργα του Βέλφλι στο Παρίσι έγινε δεκτή με ενθουσιασμό, ενώ παράλληλα ενδιαφέρον για τον Βέλφλι έδειξε επίσης η υπερρεαλιστική ομάδα και ειδικότερα ο Αντρέ Μπρετόν, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Ντιμπιφέ για την ίδρυση της Εταιρείας Ωμής Τέχνης (Compagnie de l’ Art Brut) το 1948. Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα το ενδιαφέρον γύρω από την ωμή τέχνη περιοριζόταν κυρίως στα πλαίσια της ψυχιατρικής κοινότητας και τους καλλιτεχνικούς κύκλους των Ντιμπιφέ και Μπρετόν. Η στάση των καλλιτεχνών, ιστορικών τέχνης και συλλεκτών άρχισε να διαφοροποιείται τη δεκαετία του 1960, καθώς τα έργα των ψυχικά ασθενών γίνονταν ευρύτερα αποδεκτά ως έργα τέχνης. Το πρώτο έργο του που εντάχθηκε σε μουσειακή συλλογή ήταν το Riesen-Stadt, Waaben-Hall (1917), το οποίο ανήκε στην προσωπική συλλογή του Ντιμπιφέ και δωρήθηκε στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βασιλείας. Το Δεκέμβριο του 1965, έργα του Βέλφλι περιλαμβάνονταν επίσης στην ενδέκατη διεθνή έκθεση υπερρεαλισμού στο Παρίσι, ενώ στον πρόλογο του καταλόγου της έκθεσης, ο Μπρετόν χαρακτήρισε το σύνολο του έργου του Βέλφλι ως μία από τις τρεις σημαντικότερες δημιουργίες του 20ού αιώνα.
Η διεθνής αναγνώριση του Βέλφλι ήρθε με την πέμπτη έκθεση documenta που πραγματοποιήθηκε το 1972 στο Κάσσελ της Γερμανίας. Η έκθεση φιλοξένησε όχι μόνο τα σχέδια αλλά και τα γραπτά του, καθώς και μια ανακατασκευή του κελιού του στο άσυλο του Βαλντάου. Η πρώτη ανασκοπική έκθεση έργων του Βέλφλι πραγματοποιήθηκε το 1976-1980 και παρουσιάστηκε σε διάφορες χώρες. Στις δεκαετίες του 1960 και 1970 αρκετοί καλλιτέχνες αναγνώρισαν την αξία του έργου του Βέλφλι, το οποίο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για αρκετούς σύγχρονους δημιουργούς, μεταξύ αυτών η Ανέτ Μεσαζέ και ο Τζόναθαν Μπορόφσκι. Ολόκληρη η συλλογή έργων Βέλφλι στο Βαλντάου, που περιλάμβανε 147 σχέδια, 6 σχολικά τετράδια και 44 τόμους βιβλίων, μεταφέρθηκε στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βέρνης, όπως και τα 103 έργα της συλλογής του Μοργκεντάλερ. Με την έκδοση του Von der Wiege bis zum Graab το 1985 ο Βέλφλι άρχισε να αναγνωρίζεται και για το συγγραφικό του έργο, με τη συμπερίληψή του σε ανθολογίες Ελβετών λογοτεχνών και προκαλώντας το ενδιαφέρον διαφόρων γερμανόφωνων συγγραφέων, όπως των Πέτερ Μπίχσελ, Γιούργκ Λέντεραχ, Χανς-Γιούργκεν Χάινριχς, κ.ά.
Σε σύγκριση με τη ζωγραφική και το συγγραφικό του έργο, οι μουσικές συνθέσεις του Βέλφλι προσέλκυσαν μικρότερο ενδιαφέρον από μουσικούς και συνθέτες. Αποσπάσματα του 11ου Γεωγραφικού Τετραδίου μεταγράφηκαν από τους Ελβετούς μουσικολόγους Πέτερ Στράιφ (Peter Streiff) και Κελ Κέλερ (Kjell Keller) το 1976 και ηχογραφήθηκαν δύο χρόνια αργότερα για τρίο και δύο αφηγητές στο δίσκο ''Wölfli. Gelesen und getont''. Με το έργο του Βέλφλι συνδέονται ένα χορωδιακό, μια συμφωνία και μία όπερα του Δανού συνθέτη Πιρ Νέργκαρντ (Per Nørgård), η συλλογή τραγουδιών Wölfli Liederbuch (1980-81) του Γερμανού συνθέτη Βόλφγκανγκ Ριμ, καθώς και τρεις συνθέσεις της Ελβετίδας Ρεγκίνα Ίρμαν. Ο Νεοζηλανδός συνθέτης του Χόλιγουντ Γκράιμ Ρεβέλ, σε συνεργασία με τα μουσικά συγκροτήματα Déficit des Années Antérieures και Nurse with Sound, κυκλοφόρησε το 1986 το έργο Necropolis, Amphibians & Reptiles, βασισμένο στο έργο του Βέλφλι. Στο ετήσιο φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής Wien Modern παρουσιάστηκε το 2001 το πρόγραμμα ''Kopfwelten. Adolf Wölfli'' με σκοπό την ανάδειξη του μουσικού και συγγραφικού έργου του Βέλφλι. Στα πλαίσια του προγράμματος οργανώθηκαν συναυλίες και παρουσιάστηκαν νέες συνθέσεις αποδεικνύοντας πως ο Βέλφλι είχε γνώσεις σολφέζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες του περιθωρίου
Φοιτητικές καταλήψεις στην Ελλάδα (1979)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα Καταληψεις
Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου
Η λιμνοθάλασσα Κοτύχι ή λίμνη Κοτύχι βρίσκεται στη βορειοδυτική Πελοπόννησο στο Νομό Ηλείας, ΒΑ. της κωμόπολης των Λεχαινών, ενώ το παραθαλάσσιο δάσος, ο υγρότοπος της Στροφυλιάς, είναι βορειότερα, στο Νομό Αχαΐας. Εντάσσεται στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.
Υδροβιότοπος
Η λίμνη βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τις λιμνοθάλασσες του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια και του Πάπα προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ.
Η μακροχλωριδική σύνθεση της περιοχής του Κοτυχίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα είδη: αλμυρίκι, άγρια σπανάκια, ήμερος φλωμός, αλειχηνόχορτο, βούρλο, κρίνος της θάλασσας, άσπρος κρίνος, αγριοκάλαμος, καλαμίθι, μαχαιρίδα, ξιφάρα, λάχαρι, αλμυρίκι, κρίθμος, καλιά, θαλασσόχορτο και βρίγκα.
Ο Υγρότοπος Κοτυχίου προστατεύεται από Εθνική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή νομοθεσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμνοθάλασσες της Ελλάδας Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς Κατηγορία:Λίμνες του νομού Ηλείας
Τούτσι (ταινία)
Η ταινία Τούτσι (Αγγλ. Tootsie) είναι κωμωδία παραγωγής 1982, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ που αφηγείται την ιστορία ενός ταλαντούχου, αλλά οξύθυμου ηθοποιού, του οποίου η φήμη ότι είναι δύστροπος τον αφήνει άνεργο και τον αναγκάζει να μεταμφιεστεί σε γυναίκα για να βρει δουλειά. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Ντάστιν Χόφμαν, η Τζέσικα Λανγκ, η Τέρι Γκαρ, ο Ντάμπνεϊ Κόλμαν, ο Τσαρλς Ντέρνινγκ, η Τζίνα Ντέιβις, ο Μπιλ Μάρεϊ και ο παραγωγός και σκηνοθέτης Σίντνεϊ Πόλακ. Η ταινία βασίζεται σε ιστορία του Λάρι Γκελμπάρτ και διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τον ίδιο τον Γκελμπάρτ και τους Μάρεϊ Σίσγκαλ, Ιλέιν Έβανς και Μπάρι Λέβινσον.
Το 1998 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου. , ενώ το 2000 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 2η θέση στη λίστα με τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών. Η ταινία χάρισε στη Τζέσικα Λανγκ το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Υπόθεση
Ο Μάικλ Ντόρσι (Ντάστιν Χόφμαν) είναι άνεργος ηθοποιός με κακή φήμη. Έχοντας σκοπό να βρει τα χρήματα ώστε να βοηθήσει τον φίλο του Τζεφ (Μπιλ Μάρεϊ) να ανεβάσει το θεατρικό του έργο, μεταμφιέζεται σε γυναίκα με το όνομα Ντόροθι Μάικλς και πιάνει δουλειά σε μια σαπουνόπερα, χωρίς κανείς να ξέρει ότι είναι άνδρας. Ο ρόλος που ερμηνεύει ο Μάικλ στη σαπουνόπερα γίνεται σύμβολο για όλες τις γυναίκες των Η.Π.Α., καθώς αποτελεί φωνή διαμαρτυρίας κατά την τυραννία των ανδρών και κατά του φαινόμενου του σεξισμού που πλήττει τις σύγχρονες κοινωνίες. Η δημοτικότητα του χαρακτήρα που ερμηνεύει σύντομα πρόκειται να του δημιουργήσει προβλήματα καθώς ερωτεύεται την συμπρωταγωνίστριά του Τζούλι (Τζέσικα Λανγκ) και ξυπνά ερωτικό πόθο στον ηθοποιό που υποδύεται τον φιλήδονο γιατρό Τζον Βαν Χορν (Τζορτζ Γκέινς).
Πληροφορίες παραγωγής
Το 1970, ο Τσαρλς Έβανς, διευθυντής μιας εταιρίας μόδας, αποφάσισε να αναλάβει την παραγωγή ταινιών. Ο αδελφός του, Ρόμπερτ Έβανς, ήταν επιτυχημένος ηθοποιός και παραγωγός ταινιών. Ο Έβανς δήλωσε στην εφημερίδα Los Angeles Times το 1995, ότι αποφάσισε να γίνει παραγωγός ταινιών επειδή του αρέσουν οι ταινίες κι επειδή πιστεύει ότι αν κανείς πράξει έξυπνα μπορούν να αποφέρουν πολλά κέρδη. Η πρώτη του προσπάθεια στο χώρο της παραγωγής ταινιών στέφθηκε με τεράστια επιτυχία. Ο δραματουργός Ντον Μακ Γκουάιρ είχε γράψει στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ένα θεατρικό έργο με τίτλο Would I Lie to You? για έναν άνεργο ηθοποιό που μεταμφιέζεται σε γυναίκα για να βρει δουλειά. Το έργο βρισκόταν στα συρτάρια παραγωγών του Χόλιγουντ επί σειρά ετών, χωρίς όμως κανείς να δείξει ενδιαφέρον για την πραγματοποίησή του. Το 1978 ο κωμικός ηθοποιός Μπάντι Χάκετ έτυχε να το διαβάσει κι ενδιαφερόμενος για το ρόλο του μάνατζερ ταλέντων το έδειξε στον Έβανς. Ο Έβανς έκλεισε συμφωνία με την Columbia, αλλά οι προετοιμασίες της παραγωγής καθυστερούσαν. Κατά το 1979, ο Έβανς έγραψε ένα σενάριο βασισμένο στο θεατρικό μαζί με τους Ντικ Ρίτσαρντς και Μπομπ Κάουφμαν. Ο Ρίτσαρντς έδειξε το σενάριο στον Ντάστιν Χόφμαν, ο οποίος ενδιαφερόταν για τον κεντρικό ρόλο. Ο ηθοποιός ήθελε επίσης να έχει τον έλεγχο πάνω στη συγγραφή του σεναρίου κι ο Έβανς συμφώνησε να αποχωρήσει από την ομάδα των σεναριογράφων, αναλαμβάνοντας μόνο το ρόλο του παραγωγού. Τότε η ταινία μετονομάστηκε σε Τούτσι.
Ο Ντάστιν Χόφμαν είχε επίσης την ιδέα της ανάθεσης του ρόλου του μάνατζερ ταλέντων, Τζορτζ Φιλντς, στον σκηνοθέτη της ταινίας, Σίντνεϊ Πόλακ. Ο Πόλακ ήταν αρχικά διστακτικός να τον αναλάβει, αλλά ο Χόφμαν τον έπεισε. Αρχικά ο ρόλος του Φιλντς προοριζόταν για τον Ντάμπνεϊ Κόλμαν, τον οποίο ο Πόλακ αποφάσισε να κρατήσει στο καστ, αναθέτοντάς του το ρόλο του σεξιστή και υπερόπτη σκηνοθέτη σαπουνόπερας Ρον Καρλάιλ.
Για να προετοιμαστεί για το ρόλο ο Χόφμαν παρακολούθησε πολλές φορές την ταινία του Εντουάρντο Μολινάρο Το κλουβί με τις τρελές (La Cage aux Folles, 1978) επίσης επισκέφτηκε τα πλατό των γυρισμάτων της σαπουνόπερας Γενικό Νοσοκομείο (General Hospital) για έρευνα .
Μουσική επένδυση
Η μουσική επένδυση της ταινίας έγινε από τον Ντέιβ Γκράσιν. Το τραγούδι It Might Be You που συνέθεσε ο Ντέιβ Γκράσιν μαζί με τη Μέριλιν και τον Άλαν Μπέργκμαν σε ερμηνεία του Στίβεν Μπίσοπ έκανε επιτυχία καταφέρνοντας να μπει στις λίστα των 40 εμπρορικότερων τραγουδιών στις Η.Π.Α..
Υποδοχή
Ο κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Έμπερτ έδωσε στην ταινία βαθμολογία τεσσάρων αστεριων στα τέσσερα παρατηρώντας ότι: ''Η ταινία πλησιάζει το είδος των κωμωδιών που γυρίζονταν κατά τη δεκαετία του '40. Όταν δεν υπήρχε φόβος της ανάμειξης του παραλόγου με την σοβαρότητα και το κοινωνικό σχόλιο με τη φάρσα και την ευαισθησία για να προκαλέσουν γέλιο στο κοινό. Σε κατακτά αμέσως κι επίσης κάνει μερικά πολύ εύστοχα σχόλια πάνω στο σεξισμό. Επίσης διακωμωδεί τις σαπουνόπερες, τους ατζέντες του χώρου του θεάματος και την καλή κοινωνία του Μανχάταν''.
Η ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes χαρακτηρίζει την ταινία επίκαιρη με βαθμολογία 88%.
Η ταινία έκανε άνοιγμα εβδομάδας 5.540.470 δολαρίων κι είχε συνολικές εισπράξεις 177.200.000 δολαρίων μόνο στις Η.Π.Α. Ήταν η δεύτερη εμπορικότερη ταινία της χρονιάς μετά την ταινία Ε.Τ. ο εξωγήινος (E.T. the Extra-Terrestrial). Παραμένει μέχρι και σήμερα μια από τις εμπορικότερες κωμωδίες όλων των εποχών.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε συνολικά 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το οποίο έχασε από την ταινία Γκάντι (Gandhi, 1982). Η Τζέσικα Λανγκ κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, σε μια χρονιά στην οποία ήταν επίσης υποψηφία για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Φράνσις, μια αδέσμευτη γυναίκα (Frances, 1982). Ο Χόφμαν έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Μπεν Κίνγκσλεϊ που κέρδισε για την ταινία Γκάντι κι ο Σίντνεϊ Πόλακ έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Ρίτσαρντ Ατένμπορο που κέρδισε για την ταινία Γκάντι.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση
Υποψηφιότητα:
Βραβεία BAFTA
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Αρακαζού
Το Αρακαζού (Aracaju) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας Σερζίπι, στη βορειοανατολική Βραζιλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, το Αρακαζού είχε 614.577 κατοίκους, περίπου το ένα τρίτο της πολιτείας, και η μητροπολιτική περιοχή του έχει 899.239 κατοίκους. Η πόλη είναι παραθαλάσσια, με πολλές παραλίες με πιο γνωστή την Αταλάια Βέλα, και βρίσκεται περίπου 350 χιλιόμετρα βόρεια του Σαλβαδόρ. Βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Σερζίπι. Το όνομα της πόλης είναι ινδιάνικο και προέρχεται από τις λέξεις «άρα», που είναι ο παπαγάλος μακάου, και «καζού» που σημαίνει κάσιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Προδυναστική περίοδος της Αιγύπτου
thumb|200px|right|Η Παλέτα του Νάρμερ (εμπρόσθια όψη). thumb|200px|right|Η Παλέτα του Νάρμερ (πίσω όψη). Η  Προδυναστική περίοδος της Αιγύπτου είναι η περίοδος της αιγυπτιακής προϊστορίας έως το 3050 π.Χ. περίπου. Την περίοδο εκείνη σχηματίστηκαν τα δύο βασίλεια της Άνω και Κάτω Αιγύπτου. Γραπτές μαρτυρίες για αυτή την εποχή έχουμε κυρίως στην Στήλη του Παλέρμο, όπου αναφέρει τους Φαραώ και από επιγραφές που έχουν βρεθεί σε τάφους στην νεκρόπολη της Άβυδου. Το τέλος αυτής της περιόδου σηματοδοτείται με την ένωση από τον Μήνη της Άνω και Κάτω Αιγύπτου σε ένα βασίλειο.
Κατά την προδυναστική περίοδο η Αιγυπτιακή γλώσσα καταγράφεται για πρώτα φορά με ιερογλυφικά και σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ανασκαφές έχουμε τις πρώτες γνωστές αποικίες στην περιοχή της Παλαιστίνης. Στο Δέλτα του Νείλου εμφανίζονται οι πρώτες πόλεις κράτη. Από ανασκαφές στη νεκρόπολη της Αβύδου φαίνεται ότι από αυτή την περίοδο η Άνω Αίγυπτος είχε κατακτήσει την Κάτω αφού οι βασιλείς της είναι θαμμένοι εκεί.
Οι περισσότεροι Αιγυπτιολόγοι πιστεύουν ότι ο Ναρμέρ ήταν ο τελευταίος Φαραώ αυτής της περιόδου, καθώς και ο Φαραώ Σκορπιός που το όνομα του παραπέμπει στη θεά Σελκέτ.
Τα ονόματα των περισσότερων βασιλέων αυτής της περιόδου διασώζονται από το Λίθο του Παλέρμο, αλλά πιστεύεται ότι δεν είναι τα πραγματικά τους ονόματα αλλά τελετουργικά. Γνωστοί είναι οι παρακάτω:
Στέφαν Λεβέν
Ο Κιελ Στέφαν Λεβέν (σουηδ.: Kjell Stefan Löfven) είναι Σουηδός πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 3 Οκτωβρίου 2014 έως και τις 30 Νοεμβρίου 2021. Ήταν, επίσης, ηγέτης του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από τις 27 Ιανουαρίου 2012, μέχρι και τις 4 Νοεμβρίου 2021.
Ο Λεβέν εργάστηκε ως οξυγονοκολλητής προτού γίνει ενεργός συνδικαλιστής, ενώ έγινε πρόεδρος του ισχυρού συνδικάτου IF Metall.
Ο Λεβέν οδήγησε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στη νίκη στις εκλογές του 2014 συγεντρώνοντας το 31% των ψήφων. Ύστερα από τις εκλογές, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνεργασίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος με το Πράσινο Κόμμα.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Κιελ Στέφαν Λεβέν γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1957 στη Στοκχόλμη. Δέκα μήνες μετά τη γέννησή του εισήχθη σε ορφανοτροφείο. Ο Λεβέν υιοθετήθηκε από μία οικογένεια της Σολεφτέο. Σύμφωνα με μία συμφωνία με την οικογένεια, η βιολογική του μητέρα θα μπορούσε να λάβει υπό την κηδεμονία της τον Λεβέν όποτε είχε τη δυνατότητα να το κάνει, πράγμα που δεν συνέβη ποτέ. Ο πατριός του Τούρε Μελάντερ (1926-2003) ήταν ξυλοκόπος και, αργότερα, εργάτης σε εργοστάσιο, ενώ η μητέρα του ήταν ιατρική επισκέπτρια. Φοίτησε στο Λύκειο του Σκελεφτέο προτού αρχίσει να παρακολουθεί ένα μάθημα οξυγονοκόλλησης στο Κράμφορς διάρκειας 48 εβδομάδων. Ύστερα, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Εργασίας στο Ούμεο, το οποίο και εγκατέλειψε ύστερα από ενάμιση χρόνο.
Συνδικαλιστική σταδιοδρομία
Ο Λεβέν άρχισε να εργάζεται ως οξυγονοκολλητής το 1979 στην εταιρία Hägglunds στο Έρνσκελντσβικ. Στην πορεία ανέλαβε διάφορα αξιώματα, ενώ το 1995 προσλήφθηκε ως διαμεσολαβητής στο Σουηδικό Συνδικάτο Μεταλλουργών όπου και ασχολήθηκε με θέματα διαπραγματεύσεων για τις συμβάσεις και διεθνών σχέσεων. Το 2001 εξελέγη ως αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Μεταλλουργών και τον Νοέμβριο του 2005 εξελέγη ως πρόεδρος του νεοϊδρυθέντος συνδικάτου IF Metall.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2006, ο Λεβέν εξελέγη στην εκτελεστική επιτροπή του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Τον Ιανουάριο του 2012, ύστερα από την παραίτηση του Χόκαν Γιούχολτ, εξελέγη ως πρόεδρος του κόμματος, ενώ έγινε και αρχηγός της Αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση του Φρέντρικ Ράινφελντ.
Πρωθυπουργία
Ο Λεβέν ηγήθηκε του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του 2014, τις οποίες και κέρδισε. Στις 2 Οκτωβρίου 2014, το Κοινοβούλιο της Σουηδίας παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του και ο ίδιος ορκίστηκε ως Πρωθυπουργός της Σουηδίας.
Η κυβέρνηση κατέρρευσε στις 3 Δεκεμβρίου 2014, καθώς απέτυχε να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός, τον οποίο καταψήφισαν οι Σουηδοί Δημοκράτες, συντασσόμενοι με την κεντροδεξιά αντιπολίτευση. Στις 27 Δεκεμβρίου αποσοβήθηκε το ενδεχόμενο να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές καθώς οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι συμφώνησαν για αρκετές παραχωρήσεις στα κόμματα του Συνασπισμού αναφορικά με τη μεταναστευτική πολιτική, την άμυνα και τις συντάξεις. Σε αντάλλαγμα, τα κόμματα αυτά συμφώνησαν να υπερψηφίσουν τον προϋπολογισμό.
Μαργαρίτα Μυτιληναίου
Η Μαργαρίτα-Κυριακή Μυτιληναίου (7 Ιουλίου 1968) είναι Ελληνίδα ραδιοφωνική παραγωγός.
Στέφαν Λεβέν
Πρωθυπουργία
Στις 20 Ιανουαρίου 2015 δεν πέρασε η πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης από το κοινοβούλιο, καθώς την υποστήριξαν μόνο 45 βουλευτές από τους τουλάχιστον 175 που απαιτούνταν προκειμένου να εγκριθεί η μομφή.
Μαργαρίτα Μυτιληναίου
Γεννήθηκε στο Λονδίνο και είναι κόρη των ηθοποιών Στέφανου Ληναίου και Έλλης Φωτίου.
Στέφαν Λεβέν
Γενικές εκλογές 2018
Ο Λεβέν υποσχέθηκε να καταστήσει τις σουηδικές γενικές εκλογές του 2018 ένα δημοψήφισμα για το κράτος ευημερίας. Οι εκλογές οδήγησαν σε κοινοβούλιο χωρίς αυτοδυναμία με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να πετυχαίνει καλά αποτελέσματα με ποσοστό 28,26% των ψήφων και με τον ερυθροπράσινο συνασπισμό να αποκτά ελαφρύ προβάδισμα στο κοινοβούλιο με 144 έδρες έναντι 143 για τον κεντροδεξιό συνασπισμό Αλλιάνσεν. Ο Λεβέν ανακοίνωσε τη νύχτα των εκλογών ότι θα συνεχίσει τη θητεία του ως πρωθυπουργός.
Μαργαρίτα Μυτιληναίου
Έχει σπουδάσει αγγλική φιλολογία, ωστόσο από πριν ακόμα ολοκληρώσει τις σπουδές της, την "κέρδισε" το ραδιόφωνο. Έχει εργαστεί για πολλά χρόνια ως ραδιοφωνική παραγωγός στα ραδιόφωνα του ANT1 FM και του "Σκάι FM". Ιδιαίτερα δημοφιλής έγινε μέσα από τη συχνότητα του "Μελωδία FM". Διατέλεσε υπεύθυνη προγράμματος στον ραδιοφωνικό σταθμό "Δίεση FM", καθώς σύμβουλος προγράμματος και στο "Σκάι FM". Από το 2001 ως το 2010 υπήρξε Διευθύντρια Προγράμματος του Δεύτερου Προγράμματος της Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ. Επιμελήθηκε το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης στον ημιτελικό του οποίου το 2005 υπήρξε συμπαρουσιάστρια, ενώ υπήρξε εκ των σχολιαστών της ΝΕΤ στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων του Πεκίνου. Το 2013 επέστρεψε στο ραδιόφωνο συγκεκριμένα στο Μέντα fm από όπου και αποχώρησε το 2015. Από τον Οκτώβρη του 2015 βρισκόταν στον αέρα του Βήμα fm καθημερινά 17:00-18:00. Από το Φεβρουάριο του 2017 επιλέγει μουσικές στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του www.joinradio.gr από Δευτέρα ως Πέμπτη 12:00 - 14:00
Παραπομπές
Μυτιληναίου Μαργαρίτα
Στέφαν Λεβέν
Γενικές εκλογές 2018
Ωστόσο, στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 το Ρίκσνταγκ ενέκρινε μια πρόταση δυσπιστίας εναντίον της κυβέρνησης Λεβέν, με ψήφους 204 έναντι 142. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σχηματιστεί προσωρινή κυβέρνηση, με τον Λεβέν ως υπηρεσιακό πρωθυπουργό.
Στις 13 Ιανουαρίου 2019, έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις, ο Στέφαν Λεβέν επανεξελέγη στη θέση του πρωθυπουργού για άλλη μία θητεία, ως επικεφαλής κυβέρνησης μειοψηφίας.
Πολιτική κρίση 2021
Τον Ιούνιο του 2021 το Αριστερό Κόμμα δήλωσε ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στον Λεβέν και την κυβέρνησή του και απέσυρε την υποστήριξή του, μετά τη δημοσίευση της έκθεσης της κυβερνητικής επιτροπής για την κατάργηση των ελέγχων ενοικίου σε νέα υπό κατασκευή διαμερίσματα, καθώς το Αριστερό Κόμμα είχε απειλήσει το 2019. Στη συνέχεια, οι Σουηδοί Δημοκράτες υπέβαλαν μια πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Λεβέν και του υπουργικού συμβουλίου του. Η πρόταση υποστηρίχθηκε από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, ιδίως από το Κόμμα Μετριοπαθών και τους Χριστιανοδημοκράτες, αν και τάσσονται υπέρ της κατάργησης των ελέγχων. Ο Λεβέν το χαρακτήρισε ανεύθυνο από το Αριστερό Κόμμα να ρίξει τη χώρα σε «πολιτική κρίση στην τρέχουσα κατάσταση». Η ψήφος εμπιστοσύνης συζητήθηκε τη Δευτέρα 21 Ιουνίου.
Το Riksdag ψήφισε υπέρ της πρότασης δυσπιστίας, με 181 ψήφους υπέρ, 109 κατά και 51 αποχή. Είναι η πρώτη φορά στη σουηδική ιστορία που η ψήφος της μη εμπιστοσύνης είχε ως αποτέλεσμα την πτώση μιας κυβέρνησης. Η απόφαση δεν σημαίνει ότι το υπουργικό συμβούλιο του Λεβέν θα απολυθεί αμέσως, καθώς έχει μια εβδομάδα είτε να καλέσει πρόωρες εκλογές ή να παραιτηθεί και να ζητήσει από τον πρόεδρο του Riksdag να προχωρήσει σε νέα συνομιλίες σχηματισμού. Στις 28 Ιουνίου ο Λεβέν ανακοίνωσε ότι παραιτείται από πρωθυπουργός. Ο Πρόεδρος του Riksdag Αντρέας Νορλέν ξεκίνησε συνομιλίες με όλους τους ηγέτες του πολιτικών κομμάτων του Riksdag για να σχηματιστεί μια νέα κυβέρνηση.
Παραίτηση
Μετά την επανεκλογή του στην πρωθυπουργία σε ψηφοφορία στο κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου 2021, ο ίδιος ανακοίνωσε στις 22 Αυγούστου 2021 την επικείμενη παραίτηση του από την πρωθυπουργία και την αρχηγία των Σοσιαλδημοκρατών τον Νοέμβριο 2021. Έπειτα από συζητήσεις η μόνη υποψήφια για την ηγεσία του κόμματος ήταν η Μαγκνταλένα Άντερσον. Υπέβαλλε και επίσημα την παραίτηση του στις 10 Νοεμβρίου 2021, αλλά παρέμεινε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι να εκλεχθεί στην πρωθυπουργία ένας αντικαταστάτης. Στις 30 Νοεμβρίου 2021 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Μαγκνταλένα Άντερσον ως η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Σουηδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σουηδίας
Σάρα ΜακΤέρναν
Η Σάρα ΜακΤέρναν (11 Μαρτίου 1994-) είναι ιρλανδή τραγουδίστρια-τραγουδοποιός από το Scarriff, στην κομητεία Clare. Είναι γνωστή για την τρίτη θέση στην τέταρτη σεζόν του The Voice της Ιρλανδίας τον Απρίλιο του 2015. Εκπροσώπησε την Ιρλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "22". Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον τελικό του διαγωνισμού.
The Jeds
Τον Νοέμβριο του 2014, αφού πέρασε από τις τυφλές ακροάσεις (blind auditions) για το The Voice της Ιρλανδίας χωρίς ποτέ να κάνει συναυλίες, η Sarah δημιούργησε μια μπάντα για να αποκτήσει εμπειρία με την εκτέλεση. Η μπάντα των τεσσάρων κομματιών συγκροτήθηκε από τον κιθαρίστα Dwayne Mann, τον drummer John Moroney, τον μπασίστα Declan Larkin και τη Sarah στα φωνητικά.
The Voice της Ιρλανδίας
Η McTernan μπήκε στο The Voice της Ιρλανδίας το 2015. Στην τυφλή ακρόασή της τραγούδησε το "Who You Are", για την οποία οι τέσσερις κριτές γύρισαν τις καρέκλες τους. Στη συνέχεια επέλεξε να πάει στο S Club 7 αστέρων, στην ομάδα της Rachel Stevens. Το βίντεο οντισιόν της Sarah παραμένει το βίντεο με τις περισσότερες προβολές της σειράς με 90.100 συν χτυπήματα. Για την εκπομπή "The Battle" αγωνίστηκε εναντίον της Tara Gannon Carr. Ερμήνευσαν το "Change" από τη Sigma, συνεμφανιζόμενη με την Paloma. Ο Στίβενς αποφάσισε να στείλει τη Σάρα στο Live Knockouts. Η Σάρα τραγούδησε το "Ghost" από την Ella Henderson και ήταν ενάντια στους Paul Taylor και Cian O Meila. Ο Στίβενς αποφάσισε να στείλει τη Σάρα στο Live Shows, ενώ ο Paul και ο Cian στάλθηκαν σπίτι.
Στην πρώτη ζωντανή παράσταση, η Sarah τραγούδησε "What I Did for Love" του David Guetta με τον Emeli Sande.
Η Σάρα ήρθε τρίτη, χάνοντας από την Emma Humber στη δεύτερη θέση και τον Patrick James στην πρώτη.
Eurovision 2019
Στις 8 Μαρτίου 2019, ανακοινώθηκε ότι η Σάρα θα εκπροσωπήσει την Ιρλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ με το τραγούδι "22". Το εν λόγω τραγούδι δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές
Ταυ Κήτους
Το Ταυ Κήτους (Tau Ceti, τ Cet) είναι ένας κοντινός αστέρας φασματικού τύπου G, δηλαδή παρόμοιο με τον Ήλιο, αν και έχει μόνο το 78% της μάζας του. Ο αστέρας απέχει περίπου 12 έτη φωτός και αποτελεί το 18ο εγγύτερο ουράνιο σύστημα ως προς τον Ήλιο. Το Ταυ Κήτους έχει χαμηλή μεταλλικότητα και έτσι θεωρείται δύσκολο να το περιβάλλουν βραχώδεις πλανήτες. Το Ταυ Κήτους περιβάλλει ένας δίσκος συντριμμιών με περίπου δεκαπλάσια ποσότητα σκόνης από αυτή που βρίσκεται στη ζώνη του Κάιπερ στο Ηλιακό Σύστημα.
Υπάρχει η πιθανότητα το πλανητικό σύστημα το Ταυ Κήτους να περιλαμβάνει 5 πλανήτες, ένας από τους οποίους βρίσκεται στην «κατοικήσιμη ζώνη». Όμως, εξαιτίας του πυκνού δίσκου συντριμμιών, τα συμβάντα πρόσκρουσης θα είναι συχνά. Παρά όμως αυτό το εμπόδιο, επειδή είναι κατοικήσιμος και περιφέρεται γύρω από ένα σταθερό αστέρα που μοιάζει με τον Ήλιο, ο αστέρας έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον. Εξαίτιας της εγγύτητάς του έχει προταθεί ως στόχος για το SETI.
Το ταυ Κήτους φαίνεται από το Ηλιακό Σύστημα σαν ένας αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 3,50 και είναι ορατός με γυμνό μάτι. Από το Ταυ Κήτους, ο Ήλιος φαίνεται σαν αστέρας τρίτου μεγέθους στον αστερισμό του Βοώτη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου G Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Πλανητικά συστήματα
Βύβλος Αιγύπτου
Η Βύβλος ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου σε άγνωστη θέση σήμερα. Ο Περικλής Αιγύπτου αναφέρει ότι ήταν ασφαλέστατη και βρισκόταν στην Κάτω Αίγυπτο και το Δέλτα του Νείλου.
Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ότι βρισκόταν επί τον Νείλο και το εθνικό όνομα των κατοίκων της ήταν Βυβλίος και Βυβλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Μαυροβουτηχτάρι
Το Μαυροβουτηχτάρι είναι υδρόβιο πτηνό της οικογενείας των Πυγοποδιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Podiceps nigricollis και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Podiceps nigricollis nigricollis (C. L. Brehm, 1831).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Podiceps, είναι η ακριβής λατινική απόδοση της ελληνικής λέξης Πυγόπους (πυγή = οπίσθια + πους = πόδι) (γλωσσικό αντιδάνειο), και σχετίζεται με την οπίσθια θέση των ταρσών του πτηνού σε σχέση με το σώμα του.
Η λατινική ονομασία του είδους προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων niger «μελανός» + collum «λαιμός», με ευθεία αναφορά στον μαύρο λαιμό του, ενώ το ίδιο ακριβώς ισχύει για την αγγλική (Black-Necked Grebe) και την ελληνική λαϊκή ονομασία του είδους.
Η αμερικανική ονομασία του εκεί υποείδους (Eared Grebe) παραπέμπει στα ωτικά λοφία του, κατά την περίοδο αναπαραγωγής (βλ. Μορφολογία).
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό πάστορα και ορνιθολόγο Κρίστιαν Λούντβιχ Μπρεμ (Christian Ludwig Brehm) το 1831, με τη σημερινή επιστημονική του ονομασία, στο πόνημά του Handbuch der Naturgeschichte aller Vogel Deutschlands (1831), που εκδόθηκε στη Γερμανία. Πιθανόν να σχηματίζει υπερείδος μαζί με τα είδη P. occipitalis, P. taczanowskii και, το -μάλλον εξαφανισμένο- P. andinus.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|left|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Podiceps nigricollis. {{Legend|#D0D037|Περιοχές διαχείμασης}}{{Legend|#70BC70|Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής}}{{Legend|#7070BC|Mόνιμο (επιδημητικό)}} Το μαυροβουτηχτάρι είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος (οι περισσότεροι πληθυσμοί είναι αποδημητικοί) με ευρεία, αλλά διάσπαρτη κατανομή σε Ευρώπη, Ασία, Ν. Αφρική και Β. Αμερική
Στην Ευρώπη απαντά σε όλες τις μορφές μετακίνησης (επιδημητικό, καλοκαιρινός αναπαραγόμενος και χειμερινός επισκέπτης) σε μεγάλο μέρος της ηπείρου: ζει μόνιμα όλο το έτος σε κάποιες περιοχές της ΝΚ Ευρώπης, κυρίως όμως σε θύλακες στην Ισπανία και τα Βαλκάνια. Αναπαράγεται τα καλοκαίρια σε όλη σχεδόν την ήπειρο, πλήν των ΒΔ περιοχών (Ιρλανδία, Ισλανδία) και του συνόλου σχεδόν της Σκανδιναβίας. Ως χειμερινός επισκέπτης απαντάται κυρίως στα νοτιοανατολικά και στη Μεσόγειο.
Στην Ασία, το είδος βρίσκεται όλο το έτος σε θύλακες της Μικράς Ασίας και της Αραβικής Χερσονήσου, στην περιοχή του Καυκάσου, του Ιράν, του Αφγανιστάν, του Β Πακιστάν και της ΝΔ Κίνας. Αναπαράγεται τα καλοκαίρια σε μία ευρεία ζώνη από τη Ρωσία και ανατολικότερα μέχρι το Καζακστάν και τη Μογγολία, κατόπιν η ζώνη διακόπτεται για να συνεχιστεί στη ΒΑ Κίνα, και τη χερσόνησο της Κορέας. Επίσης στις ακτές της Ιαπωνίας, με ΝΑ όρια την Ταϊβάν και το Βιετνάμ, όπου κυρίως διαχειμάζει.
Στην Αφρική, η κατανομή διαιρείται σε δύο καλώς οριοθετημένους πληθυσμούς, έναν διαχειμάζοντα στις βόρειες μεσογειακές ακτές και έναν επιδημητικό (μόνιμο) στη νότια Αφρική και θύλακες στην ανατολική πλευρά της ηπείρου.
Στη βόρεια Αμερική τέλος, οι εκεί πληθυσμοί αναπαράγονται σε γεωγραφικά μήκη δυτικά του κέντρου της ηπείρου, προς τον Ειρηνικό, με μόνιμες περιοχές σε Καλιφόρνια, Τέξας και Μεξικό, ενώ πολλές από αυτές χρησιμοποιούνται και για τη διαχείμαση (βλ. Πίνακα). Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντάται στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|right|300px|Eνήλικο μαυροβουτηχτάρι (μη-αναπαραγωγικό πτέρωμα) Σε πολλές περιοχές της κατανομής του, το είδος είναι πλήρως μεταναστευτικό, αν και η έκταση της μετανάστευσης ποικίλλει μεταξύ των πληθυσμών, με ορισμένους να είναι καθιστικοί (επιδημητικοί), όπως π.χ. στην Ισπανία. Η φθινοπωρινή αποδημία συχνά επιμηκύνεται αρκετά, με την αρχή της στα μέσα Αυγούστου και το τέλος της στα τέλη Νοεμβρίου, ενώ κορυφώνεται τον Οκτώβριο. Η έναρξη της εαρινής μετανάστευσης τοποθετείται γύρω στο Μάρτιο. Τα ταξίδια πραγματοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της νύκτας, αν και κάποιες ημερήσιες μεταναστεύσεις είναι γνωστές στην Παλαιαρκτική. Τα μαυροβουτηχτάρια αναζητούν την τροφή τους κατά τη διάρκεια της ημέρας και είναι ιδιαίτερα αγελαία, τόσο κατά τη μετανάστευση, όσο και κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με συναθροίσεις που μπορεί να φθάσουν και τις εκατοντάδες χιλιάδες σε ορισμένες περιοχές στη Βόρεια Αμερική και Ασία.
Σημαντικοί σταθμοί ανάπαυλας είναι: Η λίμνη Μόνο στην Καλιφόρνια (Mono Lake), ο Εθνικός Δρυμός Μαλέρ στο Όρεγκον (Malheur NWR), ο ποταμός Μπέαρ στη Γιούτα (Bear River NWR) και, κυρίως η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη στη Γιούτα, με έως και 1,7 εκατομμύρια άτομα (!!) στο νότιο βραχίονα της λίμνης.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από το Γιβραλτάρ, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία, το Καμερούν και τις Σεϋχέλλες, το Χονγκ Κονγκ και τις Φιλιππίνες.
Οι πληθυσμοί της λίμνης Μόνο
Περίπου 1,6 εκατομμύρια (!!) μαυροβουτηχτάρια χρησιμοποιούν την αλκαλική λίμνη Μόνο (Mono) στην Καλιφόρνια, κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους στα νότια. Ξεκινώντας στα τέλη του καλοκαιριού, τα πουλιά αφήνουν τους τόπους αναπαραγωγής τους στις βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες και το νότιο Καναδά και μετακινούνται σε πιο ζεστά κλίματα στις νότιες ΗΠΑ και το Μεξικό. Η λίμνη Μόνο, καθώς και η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη (Great Salt Lake) στη Γιούτα βρίσκονται πάνω στη διαδρομή της μετανάστευσης και, τα πουλιά σταματούν εδώ για να τραφούν και να αλλάξουν πτέρωμα. Τρέφονται κυρίως με αλμυρές γαρίδες (Artemia franciscana, 90% της διατροφής τους), χρησιμοποιώντας τη μεγάλη γλώσσα τους για να συμπιέσουν και να ωθήσουν προς τα έξω το αλμυρό νερό, όπως περίπου κάνουν οι φάλαινες με το πλαγκτόν από τον ωκεανό. Η τροφή στη λίμνη είναι τόσο άφθονη που, τα μαυροβουτηχτάρια διπλασιάζουν το σωματικό βάρος τους, με διόγκωση των πεπτικών τους οργάνων και συσσώρευση σημαντικών αποθεμάτων λίπους. Ωστόσο, οι θωρακικοί μύες συρρικνώνονται τόσο πολύ που, τα πουλιά δεν μπορούν να πετάξουν ούτε για λίγα μέτρα. Πριν την αναχώρηση, όμως, μετά από 2-3 μήνες (τέλη Νοεμβρίου με αρχές Ιανουαρίου), ελαττώνουν ξανά την τροφή τους κατά τα ¾ περίπου, και εξασκούν τις επανανεπτυγμένες τους πτέρυγες ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν.
Τόσο οι ενήλικες όσο και τα ανώριμα άτομα (subadults) έχουν πλήρη έκδυση σε αντίθεση με τα νεαρά (juveniles) που αντικαθιστούν όλo το πτέρωμα πλην των ερετικών πτερών (remiges). Αυτή η εκτεταμένη, έντονη έκδυση πιστεύεται ότι είναι προσαρμογή για την αξιοποίηση της υπεράφθονης τροφής (γαρίδες άλμης, Artemia franciscana), που είναι διαθέσιμη το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Κανένα άλλο πυγόποδο δεν έχει μια τόσο εντυπωσιακή μετανάστευση για αλλαγή πτερώματος. Σε σύγκριση με την έκδυση των νησσιδών (πάπιες), αυτή η μετανάστευση είναι ασυνήθιστη, διότι συμμετέχουν και τα δύο φύλα, εμπλέκονται όλες τις ηλικίες, και χρησιμοποιούνται μεγάλες, υπεραλμυρές/αλκαλικές λίμνες.
Aναπαραγωγική περίοδος
Το είδος συχνάζει σε μόνιμες ή προσωρινές μικρές, ρηχές ευτροφικές λεκάνες με πλούσια βλάστηση, όπως έλη γλυκού νερού και λίμνες με διάσπαρτη υποβυθιζόμενη βλάστηση και καλαμιές, καθώς και λιμνούλες με ψάρια, αγροκτήματα με λύματα, ποτάμια με αργή ροή, καθώς και πρόσφατα πλημμυρισμένες περιοχές. Στη νότια Ρωσία και το Καζακστάν δείχνει μια προτίμηση σε βάλτους με καλαμιές που έχουν αναπτυχθεί ποικιλοτρόπως, καθώς και γυψοτροφικές λίμνες (αλκαλικά νερά με πλούσια υποβυθιζόμενη βλάστηση, κυρίως με Chara sp. και Potamogeton pectinatus). Προτιμά συνήθως να φωλιάζει σε νερό βάθους 40-80 εκατοστών. Στη Μινεσότα των ΗΠΑ, προτιμά τα βαθιά έλη, άνω των 30 εκταρίων σε μέγεθος και που περιέχουν 42-100% (μέσος όρος 78%) νερό ανοικτής επιφανείας. Επίσης, χρησιμοποιούνται ρηχοί υγρότοποι με περισσότερη αναδυομένη βλάστηση και λιγότερα δένδρα περιφερικά, με λιγότερο πιθανό να έχουν πρόσβαση και ανθρώπινη όχληση το καλοκαίρι.
Στην περιοχή των ορέων Αλτάι μπορεί να βρεθεί μέχρι και στα 1500 μέτρα, στον Καύκασο μέχρι τα 2000 μέτρα, ενώ στις περιοχές του Κιργιστάν και του Νεπάλ μέχρι τα 3050 μέτρα.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Το είδος απαντά σε αλμυρές λίμνες, υπερ-αλατούχες λίμνες εξάτμισης σε βιομηχανίες και ταμιευτήρες, ή σε παράκτιες εκβολές, λωρίδες με θαλασσινό νερό και, παράκτιες ρηχίες σε κόλπους και διαύλους. Στις ΗΠΑ, κάποια άτομα μεταναστεύουν προς τις ακτές, ενώ κάποια άλλα παραμένοτν στα ηπειρωτικά σχηματίζοντας χαλαρά σμήνη σε μεγάλες λεκάνες γλυκού νερού.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε τέλματα, τενάγη, λίμνες και λιμνοθάλασσες με πλούσια βλάστηση.
Μορφολογία
thumb|left|300px|Eνήλικο μαυροβουτηχτάρι (αναπαραγωγικό πτέρωμα) Το μαυροβουτηχτάρι είναι εύκολα αναγνωρίσιμο στο αναπαραγωγικό του πτέρωμα, πιο δύσκολα στο μη αναπαραγωγικό, χωρίς να παρατηρείται φυλετικός διμορφισμός, δηλαδή τα φύλα είναι όμοια. Ωστόσο, παρατηρείται έντονος εποχικός διμορφισμός, δηλαδή διακρίνονται δύο διαφορετικά πτερώματα ανάλογα με την εποχή. Γενικά, πρόκειται για ένα μικρό, «στρουμπουλό» στο παρουσιαστικό βουτηχτάρι, με μυτερό ράμφος και, λαιμό που εμφανίζεται μακρύτερος και λεπτότερος από τα συγγενικά είδη. Είναι το μικρότερο ευρωπαϊκό βουτηχτάρι του γένους του, μεγαλύτερο μόνον από το Νανοβουτηχτάρι, το οποίο όμως ανήκει σε άλλο γένος.
Aναπαραγωγική περίοδος
Τα καλοκαίρια, το κεφάλι, ο λαιμός και η ράχη έχουν μαύρο χρώμα. Το κεφάλι αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό σημείο του σώματος αυτή την εποχή: είναι μαύρο, αλλά στις ωτικές περιοχές υπάρχουν δύο χαρακτηριστικές ριπιδοειδείς ξανθοκάστανες «τούφες», οι οποίες ξεκινούν από την πίσω πλευρά των οφθαλμών και, σε συνδυασμό με τις κατακόκκινες ίριδες και τον μαύρο λαιμό, κάνουν το πτηνό άμεσα αναγνωρίσιμο. Στο πάνω μέρος του κεφαλιού τα εκεί καλυπτήρια φτερά εμφανίζονται πιο «μεταλλικής» (glossy) απόχρωσης και, σχηματίζουν ένα είδος ανορθωμένου λοφίου, όχι πάντοτε ορατού. Το μέτωπο του μαυροβουτηχταριού έχει μία χαρακτηριστική απότομη κλίση προς το ράμφος, ένα ακόμη διαγνωστικό στοιχείο του πτηνού.