cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Εξέταση
Ο μύθος της Ιεράς Εξέτασης
Η σύγχρονη ιστορική έρευνα, βασισμένη σε αρχειακό υλικό, δείχνει ότι η εικόνα που έχει επικρατήσει για την Ιερά Εξέταση βασίζεται σε μύθους και προτεσταντική προπαγάνδα. Οι αφηγήσεις που τονίζουν τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις βασίζονται σε προπαγανδιστικό βιβλίο που τυπώθηκε από Προτεστάντες, όπου κάποιος με τον ψευδώνυμο Montanus διηγείται τί υπέστη στα χέρια της Ιεράς Εξέτασης. Ο Αμερικανός καθηγητής ιστορίας Τόμας Μάντεν χαρακτηρίζει τις αφηγήσεις περί την Ιερά Εξέταση "λαϊκό μύθο" και παραπέμπει σε εργασία ομάδας 30 ερευνητών πάνω στα αρχεία του Βατικανού. Σύμφωνα με αυτή, τα βασανιστήρια ήταν σπάνια και μόνο το 1% από όσους πέρασαν από δίκη εκτελέστηκαν. Ο καθ. Stephen Haliczer (παν/μιο Illinois) βρήκε ότι στη Βαλέντσια, επί 7.000 δικασθέντων, μόνο 2% βασανίστηκαν, και αυτοί το πολύ μέχρι δύο φορές. Ο ίδιος αναφέρει ότι φυλακισμένοι στις πολιτικές φυλακές, σκόπιμα έκαναν βλασφημίες για να μεταφερθούν στις φυλακές της Ιεράς Εξέτασης όπου οι συνθήκες ήταν καλύτερες. Ο καθηγητής Henry Kamen υποστηρίζει ότι η Ισπανική Ιερά Εξέταση ήταν περισσότερο ανθρωπιστική από τα δικαστήρια της υπόλοιπης χριστιανικής Ευρώπης. Η εικόνα του πανίσχυρου φοβερού δικαστηρίου που καταπίεζε τις πνευματικές και πολιτικές ελευθερίες, είναι ένα φολκλόρ που δεν υπήρξε ποτέ παρά μόνο στην πολεμική και στη λογοτεχνία. Μεταξύ των πρώτων σύγχρονων ερευνητών της ισπανικής Ιεράς Εξέταση, ο Γάλλος ιστορικός Bartolomé Bennassar υποστήριξε (από το 1979, με σειρά δημοσιεύσεων έως το 2003) ότι η Ιερά Εξέταση ήταν κρατικό δικαστήριο, στο οποίο η Εκκλησία προσέφερε τη νομική βάση. Το δικαστήριο ελεγχόταν από τον βασιλιά της Ισπανίας και εξυπηρετούσε κρατικούς σκοπούς, μεταξύ των οποίων την ενοποίηση των διαφόρων ηγεμόνων της Ισπανίας.
Πορτογαλική
Η Πορτογαλική Ιερά Εξέταση ιδρύθηκε στην Πορτογαλία το 1536 από τον Βασιλιά της Πορτογαλίας, Ιωάννη τον Γ΄, ως πορτογαλικό ανάλογο της πιο γνωστής Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης.
Ρωμαϊκή
thumb|right|280px|Ο Γαλιλαίος αντιμετωπίζει την Ιερά Εξέταση (πίνακας του Κριστιάνο Μπάντι, 1857) Το 1542 ο Πάπας Παύλος Γ' ίδρυσε μια μόνιμη σύνοδο, στελεχωμένη με καρδιναλίους και άλλους αξιωματούχους, καθήκον της οποίας ήταν η διατήρηση και υποστήριξη της ακεραιότητας της πίστης, αλλά και η εξέταση ψευδών δογμάτων. Αυτό το σώμα, η Σύνοδος της Ιερής Έδρας ή Σύνοδος για το Δόγμα της Πίστης, μέρος της Ρωμαϊκής Κούριας, έγινε το επιβλέπον σώμα για τις τοπικές Εξετάσεις. Πιθανότατα οι πιο διάσημες υπόθεσεις που δικάστηκαν από τη Ρωμαϊκή Ιερά Εξέταση ήταν αυτή του Τζορντάνο Μπρούνο το 1600 και αυτή του Γαλιλαίου Γαλιλέι, το 1633.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Εκκλησιαστικά δικαστήρια
Κοινότητα Χρυσαυγής
Η Κοινότητα Χρυσαυγής (αρχικά Μούλετε) είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 25Α - 15/02/1927 με την απόσπαση του οικισμού Μούλετε (μετά το 1957 Χρυσαυγή) από την κοινότητα Βουβών και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνει, εκτός από την έδρα της, τους οικισμούς Καλλιθέα και Νερατζιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος Πορκίνα
Ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος Πορκίνα, λατιν.: Marcus Aemilius Lepidus Porcina, ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 137 π.Χ. Στάλθηκε για να αντικαταστήσει τον συνάδελφό του στη διοίκηση τού πολέμου κατά της Νουμαντίας, αλλά ηττήθηκε μετά την έναρξη ενός νέου πολέμου με μία φυλή στην περιοχή, που οδήγησε στην ανάκλησή του στη Ρώμη με ντροπή.
Βιογραφία
Το πρώτο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Λέπιδος, είναι η πραιτωρία. Ο Tόμας-Ρόμπερτ Σάννον Μπρώτον, στο Ακιώματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, χρονολογεί αυτή την πραιτορία προσωρινά στο 143 π.Χ. Στη χρονιά του ως πραίτορας, ενήργησε αντίθετα με τους μαντείες της Σίβυλλας, για να υποστηρίξει ένα έργο για την κατασκευή ενός υδραγωγείου, για να φέρει νερό στον λόφο του Καπιτωλίου.
Ο Λέπιδος εξελέγη ύπατος πριν από το 137 π.Χ. με συνάδελφο τον Γάιο Οστίλιο Μανκίνο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην πόλη, αντιτάχθηκε ανεπιτυχώς σε μία πρόταση του Λεύκιου Κάσσιοι Λονγίνου Ραβίλλα, ο οποίος ως τριβούνος των πληβείων, ζήτησε μυστική ψηφοφορία για όλες τις λαϊκές δίκες -δίκες που διεξάγονταν ενώπιον του λαού σε μία συνέλευση- εκτός από τις κατηγορίες για εσχάτη προδοσία (perduellio). Αφού ο Μανκίνος ηττήθηκε από τους Νουμαντίνους και συνήψε ταπεινωτική συνθήκη μαζί τους, η διοίκηση του Μανκίνου ανακλήθηκε, και ο Λέπιδος στάλθηκε ως αντικαταστάτης του.
Ο Λέπιδος έφτασε στην Εντεύθεν Ιβηρία (Hispania Citerior) για να αντικαταστήσει τον Mανκίνο, ακόμη κατά τη διάρκεια της υπατείας του. Κινήθηκε γρήγορα για να κάνει πόλεμο στους Βακκαίους, μία φυλή στην περιοχή που πιθανότατα βοηθούσε τους Nουμαντίνους. Για να τον βοηθήσει, έπεισε τον κουνιάδο του και κυβερνήτη της Εκείθεν Ιβηρία (Hispania Ulterior), Δέκιμο Ιούνιο Βρούτο Καλλαϊκό, να τον ακολουθήσει. Στη συνέχεια πολιόρκησαν τη μεγαλύτερη πόλη των Βακκαίων, την Παλλαντία. Εκείνη τη στιγμή το έτος είχε τελειώσει, και η διοίκηση τού Λέπιδου είχε αναβληθεί ως ανθυπάτου. Όταν η Σύγκλητος έμαθε τα νέα γι' αυτό, έστειλε μία αντιπροσωπεία στον Λέπιδο και τον Βρούτο, τιμωρώντας τους για την έναρξη νέων πολέμων -όταν εκείνοι οι πόλεμοι στους οποίους πολεμούσε ήδη η Ρώμη, είχαν πάει τόσο άσχημα- και αποφάσισε ότι έπρεπε να παραιτηθούν. Ο Λέπιδος έστειλε μία απάντηση, λέγοντας ότι ήταν πολύ επικίνδυνο να εγκαταλείψει τον πόλεμο στους Βακκαίους, και να συνεχίσει τις επιχειρήσεις.
Ο Αππιανός στους Πόλεμους στην Ισπανία αναφέρει, ότι μία παρατεταμένη πολιορκία οδήγησε τους Ρωμαίους να ξεμείνουν από τρόφιμα. Οι δύο διοικητές επέμεναν, αλλά τελικά έπρεπε να παραιτηθούν και να υποχωρήσουν. Στη συνέχεια, οι Ρωμαίοι αποσύρθηκαν με άτακτο τρόπο –εγκαταλείποντας ακόμη και τους άρρωστους και τους τραυματίες τους– και δέχθηκαν επίθεση στην έξοδο, υποφέροντας βαριές απώλειες. Όταν η είδηση αυτής της ήττας έφτασε στη Ρώμη, η Σύγκλητος αφαίρεσε τον Λέπιδο από τη διοίκηση και την ιδιότητά του ως αυτοκράτορα στρατηγού (imperium), που είχε. Όταν επέστρεψε στη Ρώμη ως ιδιώτης, η Σύγκλητος του επέβαλε χρηματικό πρόστιμο. Ήταν η πρώτη φορά, που ακυρωνόταν η ιδιότητα η απεριόριστη εξουσία (imperium) από τη Σύγκλητο.
Ο Λέπιδος ήταν το 125 π.Χ. ήδη για πολλά χρόνια ένας οιωνοσκόπος [augur] (είχε μπει στη θέση από το 129 π.Χ. ή πιο πριν). Εκείνη τη χρονιά διώχθηκε από τους τιμητές [censors]. Σύμφωνα με τον Βελλήιο Πατέρκουλο, διώχθηκε και από τους δύο τιμητές, τον Γναίο Σερβίλιο Καιπίωνα και τον Λεύκιο Κάσσιο Λονγίνο Ραβίλλα, για υπερβολή στο ενοίκιο του σπιτιού του, για το οποίο πλήρωνε 6.000 σηστέρτιους. Ο Καιπίων ήταν ένας από τους προσωπικούς του εχθρούς. Σύμφωνα με τον Βαλέριο Μάξιμο τιμωρήθηκε επίσης, επειδή έκτισε το εξοχικό του στην πόλη Άλσιον πολύ υψηλή.
Ρητορική
Ο Λέπιδος ήταν άνθρωπος με μόρφωση και εκλεπτυσμένο γούστο. Ο Κικέρων, που είχε διαβάσει τις ομιλίες του, μίλησε για αυτόν ως τον μεγαλύτερο ρήτορα της εποχής του, και λέει ότι ήταν ο πρώτος, που εισήγαγε στη λατινική ρητορική την ομαλή και ομοιόμορφη ροή των λέξεων, που διέκρινε τους Έλληνες. Βοήθησε να διαμορφωθεί το ύφος τού Τιβέριου Γράκχου και τού Γάιου Κάρβωνα, που είχαν συνηθίσει να τον ακούν με μεγάλη προσοχή. Ο Κικέρων ανέφερε τον Λέπιδο και τους συγγενείς του ανάμεσα στους Ρωμαίους ρήτορες, που «ήταν ελάχιστα, έως καθόλου, κατώτεροι από τους Έλληνες». Είχε, ωστόσο, πολύ ελλιπή γνώση τού δικαίου και των ρωμαϊκών θεσμών.
U2
Οι U2 είναι μουσικό συγκρότημα εναλλακτικής ροκ από το Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Το συγκρότημα αποτελούν οι Πολ Χιούσον ή Bono (φωνητικά και κιθάρα), Ντέιβιντ Ίβανς ή The Edge (κιθάρα, πλήκτρα και φωνητικά), Άνταμ Κλέιτον (μπάσο) και Λάρυ Μιούλεν Τζούνιορ (ντραμς και κρουστά).
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1976 όταν τα μέλη του ήταν έφηβοι με περιορισμένη μουσική κατάρτιση. Ιδρυτής του συγκροτήματος ήταν ο Λάρυ Μιούλεν Τζούνιορ και το αρχικό όνομα του συγκροτήματος ήταν "Feedback", ενώ ο αρχικός αριθμός των μελών του ήταν οκτώ. Το 1977 μετονομάστηκε, αρχικά σε "The Hype" και στη συνέχεια έλαβε το τελικό του όνομα, "U2", καθώς και την τελική του σύνθεση. Οι "U2", στα πρώτα τους βήματα, δέχτηκαν πολλές κριτικές οι οποίες σύγκριναν την μουσική τους με εκείνη των Joy Division, Siouxsie and the Banshees, και The Clash.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 το συγκρότημα έγινε παγκοσμίως γνωστό, ξεχωρίζοντας για τον ήχο τους, την παθιασμένη φωνή του Bono και την υψηλή ποιότητα του ήχου της κιθάρας του Edge. Η επιτυχία των συναυλιών τους ήταν μεγαλύτερη από την αντίστοιχη εμπορική, μέχρι το άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 1987, «The Joshua Tree», που εκτίναξε τη φήμη του συγκροτήματος «από ήρωες σε superstars» σύμφωνα με το μουσικό περιοδικό Rolling Stone. Οι U2 εναρμονίστηκαν επιτυχώς με την επανάσταση της εναλλακτικής ροκ επαναπροσδιορίζοντας την εικόνα τους με το άλμπουμ του 1991 «Achtung Baby» και την περιοδεία που το ακολούθησε με τίτλο «Zoo TV Tour». Παρόμοιοι πειραματισμοί συνεχίστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Από το 2000 κι έπειτα, ακολούθησαν έναν περισσότερο συμβατικό ήχο που συγκρατεί στοιχεία από τις προγενέστερες δουλειές τους. Τον Μάρτιο του 2009 κυκλοφόρησε το τελευταίο άλμπουμ τους με τίτλο "No Line On The Horizon" στο οποίο παραγωγή έχουν κάνει οι Μπράιαν Ίνο, Daniel Lanois & Steve Lillywhite.
Οι U2 έχουν πουλήσει διεθνώς περισσότερα από 140 εκατομμύρια άλμπουμ και έχουν κερδίσει 22 Βραβεία Γκράμι, περισσότερα από οποιαδήποτε άλλο συγκρότημα. Το 2005, η μπάντα εισήλθε στο Rock and Roll Hall of Fame. Το Rolling Stone τους τοποθέτησε στο #22 της λίστας των 100 μεγαλύτερων καλλιτεχνών όλων των εποχών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, σε ομαδικό και προσωπικό επίπεδο, πρωτοστάτησαν στον αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για σκοπούς κοινωνικού δικαίου, όπως στο πλευρό της Διεθνούς Αμνηστίας, της Καμπάνιας του Ο.Η.Ε., και της καμπάνιας του Bono με τίτλο «DATA» (Debt, AIDS, Trade in Africa).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Ιρλανδικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Post-punk συγκροτήματα
Γεγονότα Νοεμβρίου 2015
3 Νοεμβρίου
(Al-Arabiyah)
(RT) (reporter.gr)
4 Νοεμβρίου
(Τα Νέα) (KGO) (UC Merced) (Los Angeles Times) (AP μέσω Houston Chronicle)
7 Νοεμβρίου
(AP)
10 Νοεμβρίου
(UPI)
12 Νοεμβρίου
(Times of Malta)
13 Νοεμβρίου
(kathimerini.gr)
14 Νοεμβρίου
(BBC)
16 Νοεμβρίου
(Sky News Australia)
19 Νοεμβρίου
αυτοκτονήσουν με εκρηκτικά. Κρατικοί αξιωματούχοι αναφέρουν ότι το συμβάν αντιμετωπίζεται ως τρομοκρατική ενέργεια. (BBC) (Ynet) (The Times of Israel)
22 Νοεμβρίου
Η κυπριακή αστυνομία ανακρίνει 6 άτομα που τέθηκαν υπό περιορισμό στο αεροδρόμιο της Λάρνακας λόγω πληροφοριών της Interpol ότι μπορεί να πρόσκεινται σε ισλαμιστικά κινήματα. (huffingtonpost.gr)
24 Νοεμβρίου
Τύνιδα και 16 οι τραυματίζονται. Η χώρα κηρύσσεται με εντολή του προέδρου της σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
27 Νοεμβρίου
(huffingtonpost.gr)
28 Νοεμβρίου
Προσφυγική κρίση στην Ευρώπη
30 Νοεμβρίου
11
Αέτωμα της Ύδρας
Το αρχαίο Αέτωμα της Ύδρας με αναπαράσταση του δεύτερου άθλου του Ηρακλή κατά της Λερναίας Ύδρας βρέθηκε στην Ακρόπολη νοτιοανατολικά του Παρθενώνα σε ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας το 1882 υπό την διεύθυνση του Κυριακού Μυλωνά.
Ιστορικό της ανεύρεσης
Το αέτωμα βρέθηκε στον βράχο κάτω από την νοτιοανατολική γωνία του Παρθενώνα, βόρεια του Μουσείου. Ήταν κομματιασμένο μαζί με άλλα πολλά μαρμάρινα αγάλματα και αρχιτεκτονικά κομμάτια.
Περιγραφή
Είναι από κίτρινο πωρόλιθο, πολύ αραιής σύστασης, και επομένως πολύ εύθραυστο. Αποτελείται από πολλές πλάκες που είναι συναρμολογημένες μεταξύ τους. Πρωταγωνιστής της σκηνής είναι ο Ηρακλής, στη μέση του αετώματος, συνοδευόμενος από τον φίλο του, ηνίοχο Ιόλαο, ο οποίος περιμένει στο δεξιό μέρος ανεβαίνοντας στο άρμα, με στραμμένη όμως την κεφαλή και παρακολουθώντας την εξέλιξη του αγώνα. Η Λερναία Ύδρα κουλουριάζει το φιδίσιο σώμα της απειλώντας τον Ηρακλή, ενώ ο κάβουρας Καρκίνος την βοηθά.
Περιγραφή του Ηρακλή
Ο Ηρακλής μάχεται την πολυκέφαλη Ύδρα με υψωμένο το αριστερό εκτεινόμενο προς ένα από τα κεφάλια του τέρατος. Εικονίζεται γενειοφόρος με χάλκινη πανοπλία, με τα πόδια στιβαρά στο έδαφος να κραδαίνει στο δεξί το ρόπαλο υψωμένο. Μπράτσα και πόδια είναι ακάλυπτα. Ο ιμάντας της θήκης του σπαθιού του είναι περασμένος από τον δεξιό ώμο πάνω από την μυώδη πανοπλία, ενώ επάνω από τον αριστερό ώμο κρέμονται δύο πόδια της λεοντής.
Περιγραφή της Λερναίας Ύδρας
Τα φιδίσια σώματα της Ύδρας κουλουριάζονται παντού. Ξεκινώντας από την ουρά, το σώμα του τέρατος διαιρείται σε τρία φίδια, με διαφορετικές ραβδώσεις και χρώμα το κάθε ένα. Σχηματίζει δύο κυματισμούς και έναν πλήρη κύκλο, για να καταλήξει σε εννέα μακρόλαιμες φιδίσιες κεφαλές, όλες γενειοφόρες. Επτά από αυτές έχουν τα σαγόνια ανοικτά και προτείνουν απειλητικά τις διχασμένες γλώσσες τους, ενώ οι υπόλοιπες δύο κρέμονται σαν νεκρές.
Περιγραφή του Ιόλαου
Ακριβώς πίσω από τον Ηρακλή εικονίζεται ο ηνίοχος Ιόλαος με το σώμα στραμμένο προς τα αριστερά και το κεφάλι προς τα δεξιά. Το δεξί του πόδι πατάει στο έδαφος, ενώ το αριστερό είναι ανεβασμένο στο σκαλοπάτι του άρματος. Το άρμα καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της αριστερής πτέρυγας του αετώματος. Κρατάει τα χαλινάρια στα δύο χέρια και καμουτσί στο δεξί. Είναι γενειοφόρος και φοράει πανοπλία, μάλλον πέτσινη. Το δίζυγο άρμα ομοιάζει με τις παραστάσεις μελανόμορφων αγγείων. Οι δύο ίπποι κλίνουν το κεφάλι τους στο έδαφος και φαίνονται να βόσκουν.
Περιγραφή των χρωμάτων
Το αέτωμα ήταν ζωγραφισμένο με έντονα χρώματα, τα οποία διατηρούνταν ζωντανότερα όταν βρέθηκε. Οι ζυγοί των ίππων ήταν ζωγραφισμένοι ροζ, ένα από τα άλογα βαθύ μπλε (που αποχρωματίστηκε σε πράσινο), με κόκκινο στόμα μαύρα δόντια, και κόκκινη χαίτη. Το δεύτερο άλογο ήταν άχρωμο. Τα διάφορα χαλινάρια ήταν ζωγραφισμένα κόκκινα και ροζ. Το άρμα κόκκινο, οι τροχοί άχρωμοι με κόκκινη ρίγα. Το κορμί του Ιόλαου σε φυσικό χρώμα, η πανοπλία του μαύρη, όπως και η γενειάδα, τα μαλλιά και οι κόρες των ματιών. Η θήκη του σπαθιού κόκκινη. Το σώμα του Ηρακλή φυσικό, η πανοπλία άχρωμη, η θήκη του σπαθιού κόκκινη, η γενειάδα μαύρη. Η Ύδρα μαύρη και άχρωμη ανά σώμα και κεφαλή. Δύο κεφαλές ήταν πράσινες. Μέρος των σωμάτων της έχουν χάσει το αρχικό τους σχήμα από πυρκαγιά.
Ερμηνεία
Δεν είναι γνωστό σε ποιον ναό ανήκε το αέτωμα. Από την εικονιζόμενη σκηνή απουσιάζει η θεά Αθηνά, η οποία σύμφωνα με τον μύθο συμβούλεψε τον ήρωα πως να σκοτώσει το θηρίο.
Ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για το αρχαιότερο αέτωμα που βρέθηκε στην Ακρόπολη. Η επίχωση εκεί που βρέθηκε θεωρείται πολύ αρχαία και πιθανώς σύγχρονη της οικοδόμησης του Παρθενώνα. Χρονολογείται πιθανώς το 570 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Ευπραξία του Κιέβου
Η Ευπραξία του Κιέβου (~1067/1070 – 10 Ιουλίου 10 1109 μ.Χ. ) (Λατινικά: Praxedis, Παλαιά Ανατολικά Σλαβικά: Еоупраксиа ) ήταν μία σύζυγος Αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν η κόρη του Βσέβολοντ Α', Πρίγκιπα του Κιέβου και της Κιπτσάκας συζύγου του, Άννα Πολοβετσκάια. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ' της Γερμανίας και πήρε το όνομα Αδελαΐδα.
Πρώτος γάμος
Η Ευπραξία ήταν αρχικά παντρεμένη με τον Ερρίκο Α' τον Μακρύ, κόμη του Στάντε και μαργράβου του Σαξονικού Νόρντμαρκ, ο οποίος ήταν γιος του Λόθαιρ Ούντο Β'. Η Ευπραξία και ο Ερρίκος δεν απέκτησαν παιδιά μέχρι το θάνατό του, το 1087.
Δεύτερος γάμος
Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της, η Ευπραξία πήγε να ζήσει στο μοναστήρι του Κβέντλινμπουργκ, όπου γνώρισε τον Ερρίκο Δ', ο οποίος ήταν τότε ο Σάξονας βασιλιάς. Εντυπωσιάστηκε πολύ από την ομορφιά της. Η πρώτη σύζυγός του, η Μπέρθα της Σαβοΐας, πέθανε τον Δεκέμβριο 1087, και το 1088 ο Ερρίκος αρραβωνιάστηκε την Ευπραξία. Το ζευγάρι παντρεύτηκε τον επόμενο χρόνο, την 18 Αυγούστου 1089 στην Κολωνία. Αμέσως μετά το γάμο, η Ευπραξία στέφθηκε Αυτοκράτειρα και πήρε το όνομα Αδελαΐδα (ή Adelheid).
Κατά τις εκστρατείες του στην Ιταλία, ο Ερρίκος πήρε την Ευπραξία-Αδελαΐδα μαζί του και την κράτησε φυλακισμένη στο μοναστήρι του Αγίου Ζήνωνα, όπου διέμεναν συνήθως ο αυτοκράτορας και τα στρατεύματά του, έξω από τα τείχη της Βερόνας. Το 1093 δραπέτευσε και κατέφυγε στην Κανόσα, όπου ζήτησε τη βοήθεια της Ματθίλδης της Τοσκάνης, μίας εχθρού του Ερρίκου. H Ευπραξία-Αδελαΐδα κατήγγειλε ότι ο Ερρίκος την κακομεταχειρίστηκε σε μια επιστολή της που αναγνώστηκε στη σύνοδο κληρικών που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντία τον Απρίλιο 1094. Το επόμενο έτος, με την προτροπή του Πάπα Ουρβανού Β', η Ευπραξία-Αδελαΐδα έκανε μία δημόσια εξομολόγηση ενώπιον της Εκκλησιαστικής Συνόδου της Πιατσέντσας, που πραγματοποιήθηκε την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου. Κατήγγειλε ότι ο Ερρίκος την κράτησε φυλακισμένη παρά την θέλησή της, την ανάγκαζε να συμμετάσχει σε όργια, και, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ίσως επιχείρησε μια «κολαστήρια τελετή» (σατανική λειτουργία) στο γυμνό σώμα της. Σύμφωνα με τους τελευταίους χρονικογράφους, ο Ερρίκος είχε εμπλακεί σε μια αίρεση Νικολαϊτών, οι οποίοι πραγματοποιούσαν όργια και άσεμνες τελετές στα παλάτια του. Η Ευπραξία-Αδελαΐδα αναγκάστηκε να συμμετάσχει σε τέτοια όργια, και ισχυρίστηκε ότι μια φορά ο Ερρίκος την πρόσφερε στο γιο του, Κορράδο Β'. Ο Κορράδος αρνήθηκε με αγανάκτηση, και στη συνέχεια επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του. Άρχισε να υποστηρίζει την παπική πλευρά στους Ιταλικούς πολέμους που αποτελούσαν μέρος της «έριδας της περιβολής». Αυτός ο θρύλος προήλθε από την εχθρότητα μεταξύ του Ερρίκου και του Ουρβάνου Β', κατά την προαναφερθείσα διαμάχη.
Σε ένα χρονικό από τα μέσα του 12ου αιώνα αναφέρεται ότι, επειδή ο Ερρίκος ανάγκασε την Ευπραξία-Αδελαΐδα να συμμετάσχει σε όργια, όταν έμεινε έγκυος δεν γνώριζε σε ποιον να αποδώσει την πατρότητα του παιδιού. Γι'αυτό αποφάσισε να εγκαταλείψει τον Ερρίκο. Ο Ιστορικός Κρίστιαν Ράφενσπεργκερ θεωρεί ότι ίσως υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτή την ιστορία, βάσει μιας αναφοράς για το θάνατο ενός από τους γιους του Ερρίκου στο Vita Mathildis του Ντονίζο (έγγραφο του ~1115). Εφόσον αποκλείεται να πρόκειται για παιδί με την πρώτη συζυγό του Μπέρθα, τότε θα μπορούσε να πρόκειται για ένα παιδί με την Ευπραξία-Αδελαΐδα ή με άλλη ερωμένη, ή τελικά να πρόκειται περί λάθους.
Η Ευπραξία-Αδελαΐδα έφυγε από την Ιταλία και πήγε στην Ουγγαρία, όπου έζησε μέχρι το 1099 που επέστρεψε στο Κίεβο. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου το 1106 έγινε μοναχή. Πέθανε το 1109.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μονάρχες της Ευρώπης Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Scandinavian Airlines
Η Scandinavian Airlines (, σημαίνει «Σκανδιναβικές Αερογραμμές»), ευρύτερα γνωστή και με το στυλιζαρισμένο SAS, είναι ο αερομεταφορέας της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Το SAS είναι συντομογραφία του πλήρους ονόματος της εταιρείας, Scandinavian Airlines System ή νομικά Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden. Η εταιρεία είναι μέρος του Ομίλου SAS και με έδρα στη Σόλνα της Σουηδίας και εκμεταλλεύεται 180 αεροσκάφη σε 90 προορισμούς (τον Δεκέμβριο του 2019). Ο κύριος κόμβος της αεροπορικής εταιρείας βρίσκεται στο Αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης, με συνδέσεις με 109 προορισμούς σε όλο τον κόσμο. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Αρλάντα (με 106 προορισμούς) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κόμβος, με το Αεροδρόμιο του Όσλο (Γκάρντενμοεν) να είναι ο τρίτος σημαντικός κόμβος της SAS. Μικροί κόμβοι υπάρχουν επίσης στο Αεροδρόμιο Μπέργκεν-Φλέσλαντ, στο Αεροδρόμιο Γκέτεμποργκ-Λαντβέτερ, στο Αεροδρόμιο του Στάβανγκερ και στο Αεροδρόμιο του Τρόντχαϊμ. Η SAS Cargo είναι μια ανεξάρτητη, εξ ολοκλήρου θυγατρική της Scandinavian Airlines και η έδρα της βρίσκεται στο Αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης.
Το 2017, η SAS μετέφερε 28,6 εκατομμύρια επιβάτες, επιτυγχάνοντας έσοδα 40 δισεκατομμυρίων σουηδικών κορωνών. Αυτό την καθιστά την όγδοη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη στη Δανία και τη Σουηδία. Ο στόλος της SAS αποτελείται από 180 αεροσκάφη που αποτελούνται από Airbus A319, Airbus A320, Airbus A320neo, Airbus A321, Airbus A330, Airbus A350 και Boeing 737 επόμενης γενιάς. Η SAS επίσης μισθώνει αεροσκάφη Airbus A320neo, ATR 72 και Bombardier CRJ900.
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε το 1946 ως κοινοπραξία για τη συγκέντρωση των υπερατλαντικών πτήσεων της σουηδικής αεροπορικής εταιρείας Svensk Interkontinental Lufttrafik, της νορβηγικής Det Norske Luftfartselskap και της δανικής Det Danske Luftfartselskab. Η κοινοπραξία επεκτάθηκε για να καλύψει την ευρωπαϊκή και εγχώρια συνεργασία δύο χρόνια αργότερα. Το 1951, όλες οι αεροπορικές εταιρείες συγχωνεύτηκαν για να δημιουργηθεί η SAS. Η SAS έχει περιγραφεί ως «είδωλο της συνεργασίας Νορβηγίας-Σουηδίας-Δανίας». Στις 27 Ιουνίου 2018, η νορβηγική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πούλησε όλες τις μετοχές της στη SAS.
Το 1997, η SAS ήταν ιδρυτικό μέλος μιας από τις μεγαλύτερες αεροπορικές συμμαχίες, της Star Alliance.
Ιστορία
μικρογραφία| Το αρχικό έμβλημα της αεροπορικής εταιρείας, που απεικονίζει κάθε σκανδιναβική σημαία ως οικόσημα, με κορώνες
Αμφιλεγόμενη διαφημιστική καμπάνια
Στις 10 Φεβρουαρίου 2020, η SAS κυκλοφόρησε μια διαφήμιση διάρκειας 2 λεπτών και 45 δευτερολέπτων στο YouTube με τίτλο «Τι είναι πραγματικά Σκανδιναβικό;», που αφηγείται μια ιστορία για τις αξίες της εταιρείας και τονίζει τις ιδέες και τις εφευρέσεις που έφερε η παγκοσμιοποίηση στη Σκανδιναβία, η οποία προκάλεσε οργή σε διάφορες ομάδες λόγω της επιλογής της SAS σε διαφορετικό διαφημιστικό μήνυμα από το συνηθισμένο. Το αρχικό βίντεο έλαβε περισσότερες από 136.000 επισημάνσεις «δεν μου αρέσει» και 16.000 «μου αρέσει». Στις 12 Φεβρουαρίου 2020, ο Όμιλος SAS, μητρική εταιρεία της SAS, δημοσίευσε μια δήλωση ότι θα συνεχίσει τη διαφημιστική καμπάνια παρά την οργή.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2020, 3 ημέρες μετά τη δημοσίευση της διαφήμισης, τα γραφεία της SAS στην Κοπεγχάγη και η διαφημιστική εταιρεία &Co που παρήγαγε τη διαφήμιση έλαβαν απειλές για βόμβες. Αργότερα, μια μικρότερη έκδοση 45 δευτερολέπτων της ίδιας διαφήμισης αναδημοσιεύτηκε στο Facebook από τη SAS και η επίσημη έκδοση στο YouTube έγινε ιδιωτική.
Αντιδράσεις
Η Norwegian Air αντέδρασε γρήγορα στη διαμάχη δημοσιεύοντας το μήνυμα «Ευτυχώς, κανείς δεν μπορεί να μας αφαιρέσει τον κόφτη τυριού» (Heldigvis kan ingen ta fra oss ostehøvelen) και μια εικόνα στο Facebook ενός τεμαχιστή τυριού, που οι Νορβηγοί ισχυρίζονται ότι έχουν εφεύρει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Νορβηγικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Σουηδικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Δανικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Νορβηγικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Σουηδικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Μέλη της Ένωσης Ευρωπαϊκών Αερογραμμών Κατηγορία:Star Alliance
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης
Η ΕΤΑΑ δεν πρέπει να συγχέεται με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ), η οποία ανήκει στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χρησιμοποιείται για την υποστήριξη της πολιτικής της ΕΕ. Η ΕΤΑΑ διαφέρει επίσης από την Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΤΑΣΕ).
Περιβαλλοντική βιωσιμότητα
Η ΕΤΑΑ είναι μοναδική μεταξύ των αναπτυξιακών τραπεζών για δύο λόγους. Πρώτον, ήταν η πρώτη πολυμερής αναπτυξιακή τράπεζα που είχε ρητή περιβαλλοντική εντολή στον χάρτη της (από το 1995) και δεύτερον, στο ότι δεν θα χρηματοδοτήσει την εξόρυξη θερμικού άνθρακα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα λόγω των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την εξέλιξη του όγκου των επενδύσεων στην προσέγγιση «Μετάβασης της Πράσινης Οικονομίας» (ΜΠΟ), προς υποστήριξη των κλιματικών στόχων του Παρισιού. Η ΕΤΑΑ είχε δεσμευτεί, πριν από τη συμφωνία του Παρισιού του 2015, να αφιερώσει πάνω από το 40% της χρηματοδότησής της σε πράσινες επενδύσεις έως το 2020. Αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε για πρώτη φορά το 2017. Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος δωρητής σε ένα Ταμείο Υποστήριξης για τα περιβάλλοντα εντός της τράπεζας, με συνολικές συνεισφορές ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ. 5 εκατομμύρια ευρώ δωρίστηκαν από τη Ρωσία το ίδιο έτος 2015.
Αποστολή
Η ΕΤΑΑ ιδρύθηκε για να υποστηρίξει χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ στη διαδικασία ίδρυσης του ιδιωτικού τους τομέα. Για το σκοπό αυτό, προσφέρει «χρηματοδότηση έργων» για τράπεζες, βιομηχανίες και επιχειρήσεις, για νέες επιχειρήσεις ή υπάρχουσες εταιρείες. Συνεργάζεται με δημόσιες εταιρείες για να υποστηρίξει την ιδιωτικοποίησή τους, όπως υποστηρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου από τη δεκαετία του 1980 και τη «βελτίωση των δημοτικών υπηρεσιών».
Κριτική
Ορισμένες ΜΚΟ έχουν επικρίνει την ΕΤΑΑ για την έλλειψη προόδου που κάνει η ΕΤΑΑ στην κύρια αποστολή της, τη «μετάβαση προς τις ανοικτές και δημοκρατικές οικονομίες της αγοράς».
Βαλκάνια
Οι δραστηριότητες της ΕΤΑΑ στα Βαλκάνια έχουν προσελκύσει ιδιαίτερες αντιπαραθέσεις και κριτικές, ιδίως όταν έχουν επικεντρωθεί σε εθνικά πάρκα ή σε ποτάμια ελεύθερης ροής. Αυτό συχνά περιελάμβανε την υλοποίηση ή την προτεινόμενη κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων και οδικών υποδομών. Πράγματι, μια έκθεση του 2017 ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν ελλείψεις στα μέτρα παρακολούθησης και μετριασμού που είχαν σχεδιαστεί για να μειώσουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των έργων φραγμάτων που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΤΑΑ, ενώ τον Μάρτιο του 2018, η ετικέτα ενδυμάτων Patagonia βοήθησε στην εκκίνηση της εκστρατείας The Dam Truth, η οποία ζητά απευθείας από διεθνείς τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΤΑΑ, να «σταματήσουν να επενδύουν στην καταστροφή των τελευταίων άγριων ποταμών της Ευρώπης».
Το 2011, η ΕΤΑΑ ενέκρινε δάνειο 65 εκατομμυρίων ευρώ στην ELEM, την ηλεκτρική επιχείρηση της Βόρειας Μακεδονίας, για ένα φράγμα στο Μπόσκοφ Μοστ. Η Μόνιμη Επιτροπή του Συνεδρίου της Βέρνης ζήτησε την άμεση αναστολή του έργου, σε σχέση με την υψηλή βιοποικιλότητα της περιοχής και τη σημασία του ως βασικής αναπαραγωγικής περιοχής για το βαλκανικό λύγκα, ένα από τα πιο απειλούμενα θηλαστικά του πλανήτη. Τον Ιανουάριο του 2017, η τράπεζα ακύρωσε το δάνειο λέγοντας ότι «δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εκταμίευσης».
Και πάλι στη Βόρεια Μακεδονία, η ΕΤΑΑ επικρίθηκε από περιβαλλοντολόγους, αφού ανακοινώθηκαν σχέδια για διχοτόμηση του Εθνικού Πάρκου Γκαλίτσιτσα στο καταφύγιο διασυνοριακής βιοσφαίρας Οχρίδας-Πρεσπών της UNESCO με τον αυτοκινητόδρομο Α3, ο οποίος θα απαιτούσε ορισμένες ζώνες προστασίας στο εθνικό πάρκο να υποβαθμιστούν. Επιστήμονες από τη Βόρεια Μακεδονία και από όλο τον κόσμο υπέγραψαν μια δήλωση σε αντίθεση με αυτό και άλλα έργα που προτάθηκαν για την περιοχή της Οχρίδας-Πρεσπών, ένα μήνυμα που ενισχύθηκε από μια Κοινή Αντιδραστική Αποστολή Παρακολούθησης από το Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ICOMOS και το IUCN, που ζήτησε ολική ακύρωση των προτεινόμενων τμημάτων του αυτοκινητοδρόμου A3. Αυτή η πρόταση υπογραμμίστηκε από την Επιτροπή Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην 41η σύνοδό της στην Κρακοβία. Τελικά, τον Φεβρουάριο του 2018, η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας εγκατέλειψε τα σχέδια για το δρόμο, ανακατευθύνοντας τους πόρους της ΕΤΑΑ σε άλλα έργα υποδομής.
Κυρώσεις κατά της Ρωσίας του 2014
Η ΕΤΑΑ ανακοίνωσε στις 23 Ιουλίου 2014 ότι θα αναστείλει νέα επενδυτικά σχέδια στη Ρωσία, μετά από προηγούμενη δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έγινε στο πλαίσιο των φιλορωσικών ταραχών του 2014 στην Ουκρανία. Το 2014, η Ρωσία υπήρξε ο μεγαλύτερος αποδέκτης χρηματοδότησης από όλες τις χώρες. Το 2013, η Ρωσική Ομοσπονδία έλαβε 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ για επενδύσεις από την ΕΤΑΑ και 1 δισεκατομμύριο ευρώ από την ΕΤΕ. Η Ρωσία χρησιμοποίησε τα κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει μια ποικιλία έργων όπως βαλβίδες αγωγών, εξαγορές ακινήτων και ένα δάνειο σε μια αλυσίδα υπεραγορών. Δύο ρωσικά έργα περιμένουν χρηματοδότηση από την ΕΤΑΑ: ένα σχέδιο 300 εκατομμυρίων ευρώ για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης και ένα δάνειο 180 εκατομμυρίων δολαρίων για τη μίσθωση γεωργικού και δασικού εξοπλισμού. Η τράπεζα δήλωσε ότι θα συνεχίσει να διαχειρίζεται τα τρέχοντα έργα στη Ρωσία. Παρά την άρνηση των νέων κεφαλαίων στη Ρωσία, η ΕΤΑΑ συνεχίζει να επιμένει στο 6,1% της ιδιοκτησίας της στο Χρηματιστήριο της Μόσχας, αναζητώντας κέρδη από τη Ρωσία με την ιδιωτικοποίηση της σοβιετικής οικονομίας.
Πρόεδροι
Οι ακόλουθοι πρόεδροι έχουν υπηρετήσει μέχρι σήμερα την ΕΤΑΑ (μέχρι το 2020).
Αποδέκτριες χώρες κεφαλαίων επενδύσεων
Οι ακόλουθες χώρες είναι αποδέκτριες κεφαλαίων: Αλβανία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος, Εσθονία, Αίγυπτος, Γεωργία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιορδανία, Καζακστάν, Κοσσυφοπέδιο, Κιργιζία, Λετονία, Λιθουανία, Μολδαβία, Μογγολία, Μαυροβούνιο, Μαρόκο, Βόρεια Μακεδονία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, Σλοβακία, Σλοβενία, Τατζικιστάν, Τυνησία, Τουρκία, Τουρκμενιστάν, Ουκρανία και Ουζμπεκιστάν.
Η ΕΤΑΑ δημοσιεύει τις προσφορές και τις συμβάσεις της στον δικό της ιστότοπο και στο Development Business, μια δημοσίευση που ξεκίνησε το 1978 από τα Ηνωμένα Έθνη με την Παγκόσμια Τράπεζα και άλλες αναπτυξιακές τράπεζες.
Μέλη χρηματοδότησης
Οι ακόλουθες χώρες συμβάλλουν στη χρηματοδότηση της ΕΤΑΑ: Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Καναδάς, Κίνα, Κύπρος, Τσεχία (αποδέκτρια χώρα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2007), Δανία, Αίγυπτος, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιρλανδία, Ισραήλ, Ιταλία, Ινδία, Ιαπωνία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Μεξικό, Μαρόκο, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ρωσική Ομοσπονδία, Νότια Κορέα, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερική, καθώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Ιδιοκτησία
Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης κατέχει το 6,07% του Χρηματιστηρίου της Μόσχας.
Χρηματοδότηση
Η ΕΤΑΑ προσφέρει χρηματοδότηση δανείων και ιδίων κεφαλαίων, εγγυήσεις, χρηματοδοτική μίσθωση, εμπορική χρηματοδότηση και επαγγελματική ανάπτυξη μέσω προγραμμάτων υποστήριξης. Οι άμεσες επενδύσεις σε ίδια κεφάλαια κυμαίνονται από μερίδια 5% έως 25% και από 5 εκατομμύρια έως 230 εκατομμύρια ευρώ. Τα μικρότερα έργα χρηματοδοτούνται τόσο άμεσα από την ΕΤΑΑ όσο και μέσω «χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών». Ο ιστότοπος της ΕΤΑΑ δηλώνει ότι βοήθησε στη χρηματοδότηση άνω του 1 εκατομμυρίου μικρότερων έργων υποστηρίζοντας τοπικές εμπορικές τράπεζες, τράπεζες μικροεπιχειρήσεων, μετοχικά κεφάλαια και εγκαταστάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης.
Για να είναι επιλέξιμο για χρηματοδότηση από την ΕΤΑΑ, «ένα έργο πρέπει να βρίσκεται σε χώρα λειτουργίας της ΕΤΑΑ, να έχει ισχυρές εμπορικές προοπτικές, να περιλαμβάνει σημαντικές εισφορές σε μετοχές σε χρήμα ή σε είδος από τον χορηγό του έργου, να ωφελεί την τοπική οικονομία και να συμβάλει στην ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και να πληρεί τα τραπεζικά και περιβαλλοντικά πρότυπα».
Κεντρική Ασία
Το 2015, η ΕΤΑΑ επένδυσε ποσό ρεκόρ στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας. Η συνολική επένδυση το 2015 αυξήθηκε κατά 75% φθάνοντας τα 1.402,3 δισ. ευρώ. Το Καζακστάν ανέφερε ότι ο μεγαλύτερος συνολικός όγκος επενδύσεων ανήλθε σε 790 εκατομμύρια ευρώ το 2015.
Η ΕΤΑΑ υποστηρίζει έργα ανανεώσιμης ενέργειας στο Καζακστάν. Συγκεκριμένα, η ΕΤΑΑ και το Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα παρέχουν στο Καζακστάν δάνειο 16,7 εκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή ενός νέου σταθμού ηλιακής ενέργειας 30MWp στο Ζάνγκιζτομπε (Zhangiztobe) στα ανατολικά της χώρας.
Η ΕΤΑΑ επένδυσε 761 εκατομμύρια δολάρια σε 29 έργα ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στο Καζακστάν το 2019. Τα περισσότερα έργα σχετίζονται με δημόσιες υποδομές και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Τουρκία
Κατά την περίοδο 2009-2020, το ΕΤΠΑ επένδυσε σχεδόν 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε διάφορους τομείς της οικονομίας της Τουρκίας, με σχεδόν όλες τις επενδύσεις να πραγματοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα. Το χαρτοφυλάκιο της ΕΤΑΑ στην Τουρκία είναι το μεγαλύτερο μεταξύ των οικονομιών στις οποίες επενδύει η Τράπεζα.
Το 2020, το ΕΤΠΑ δάνεισε περισσότερα από 1,18 δισεκατομμύρια δολάρια (1 δισεκατομμύριο ευρώ) σε τοπικές τουρκικές εταιρείες. Δάνεισε επίσης 25 εκατομμύρια δολάρια στον τουρκικό ιδιώτη δανειστή Alternatif Bank για δανεισμό σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και επιχειρήσεις που πλήχθηκαν από την πανδημία COVID-19 στην Τουρκία.
Αποτελέσματα
Από την ίδρυσή της το 1991, μέχρι στιγμής μόνο η Τσεχία έχει μεταπηδήσει από δανειολήπτη σε μέτοχο εντός της ΕΤΑΑ, το 2007, αλλά επανήλθε στο καθεστώς του δανειολήπτη το 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Διεθνείς τραπεζικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αδεία
Η Αδεία ή Αδαία (άκμασε 4ο-3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Ελληνίδα ευγενής. Ήταν σύζυγος τού Αυτοδίκου, ενός από τους τέσσερις σωματοφύλακες τού Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου (βασ. 323-317).
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε την καταγωγή της και είναι γνωστή μόνο από αρχαιολογικές μαρτυρίες. Ο αδελφός τού Αυτοδίκου, ο Λυσίμαχος έγινε το 306 βασιλιάς της Θράκης, το 301 της Μ. Ασίας και το 288 της Μακεδονίας. Η Αδεία και ο Αυτόδικος κατείχαν εξέχουσα θέση στην Αυλή τού βασιλιά και ήταν από εκείνους που τού έμειναν πιστοί.
Σε κάποια στιγμή της βασιλείας τού Λυσιμάχου, αυτός αφιέρωσε ένα άγαλμα της Αδείας στο ιερό τού Αμφιαράρειου στον Ωρωπό. Το γλυπτό έχει τώρα χαθεί. Πρέπει να ήταν των τελευταίων ετών της ζωής του (απεβ. το 281) και ο Λυσίμαχος το αφιέρωσε σε αναγνώριση της Αρετής και της Εύνοιας, που είχε η Αδεία.
Οικογένεια
Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
The Impossible
Το The Impossible (ισπανικά: Lo Imposible) είναι αγγλόφωνη ισπανική δραματική ταινία καταστροφής, παραγωγής 2012. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα και το σενάριο έγραψε ο Σέρχιο Γ. Σάντσεθ. Η ταινία διηγείται την πραγματική ιστορία μιας οικογένειας και την περιπέτεια που πέρασαν στο τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004. Πρωταγωνιστούν οι Γιούαν ΜακΓκρέγκορ και Ναόμι Γουότς.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2012. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς με τους περισσότερους να επαινούν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Η Ναόμι Γουότς έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Screen Actors Guild Award και Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Η Αγγλίδα Μαρία Μπένετ, ο Σκωτσέζος σύζυγός της Χένρι και οι γιοι τους Λούκας, Τόμας και Σάιμον κάνουν τις διακοπές τους στην Ταϋλάνδη το 2004. Το τσουνάμι που προκλήθηκε από το σεισμό του Ινδικού Ωκεανού εκείνης της χρονιάς πλήττει την περιοχή όπου βρίσκονται.
Η Μαρία και ο Λούκας παρασύρονται μακριά από τους άλλους εξαιτίας του τσουνάμι. Η Μαρία είναι σοβαρά τραυματισμένη. Ντόπιοι κάτοικοι τους βρίσκουν και τους μεταφέρουν στο τοπικό νοσοκομείο. Εξαιτίας ενός μπερδέματος, το προσωπικό του νοσοκομείου έχει την εντύπωση ότι η Μαρία έχει πεθάνει και πηγαίνει τον Λούκας σε μια σκηνή όπου βρίσκονται παιδιά που οι οικογένειές τους είτε έχουν πεθάνει ή αγνοούνται. Η Μαρία βρίσκεται στο χειρουργείο και αργότερα επανενώνεται με τον Λούκας.
Σε άλλο μέρος του νησιού, οι Χένρι, Τόμας και Σάιμον είναι όλοι μαζί. Ο Χένρι βάζει τα παιδιά σε ένα όχημα που μεταφέρει τους τουρίστες σε ασφαλές μέρος. Αργότερα φτάνει και ο ίδιος σε αυτήν την τοποθεσία και ανακαλύπτει ότι τα παιδιά στάλθηκαν σε άλλο μέρος. Τα μέσα επικοινωνίας είναι λιγοστά αλλά ένας τουρίστας με το όνομα Καρλ, ο οποίος επίσης έχει χάσει την οικογένειά του, προθυμοποιείται να βοηθήσει τον Χένρι να βρει τη Μαρία και τον Λούκας.
Οι Χένρι και Καρλ ψάχνουν για την οικογένειά τους σε διάφορα μέρη πριν πάνε στο νοσκομείο όπου βρίσκονται η Μαρία και ο Λούκας. Το όχημα που μεταφέρει τους Τόμας και Σάιμον σταματά έξω από το νοσοκομείο. Εκεί, τελικά η οικογένεια επανενώνεται. Η Μαρία κάνει κι άλλο χειρουργείο, στο οποίο επιβιώνει και την επόμενη μέρα η οικογένεια επιβιβάζεται σε ένα αεροπλάνο με προορισμό τη Σιγκαπούρη, με σκοπό περαιτέρω ιατρική φροντίδα.
Πληροφορίες
Τα γεγονότα της ταινίας βασίζονται στην αληθινή περιπέτεια της οικογένειας Μπελόν που βρέθηκε αντιμέτωπη με το τσουνάμι του Δεκεμβρίου του 2004 και κατάφερε να επιβιώσει. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα, ήθελε να δώσει στο έργο του καθολικό και πανανθρώπινο ύφος, γι' αυτό το λόγο αποφάσισε να αλλάξει το, ισπανικής καταγωγής, επίθετο της οικογένειας από Μπελόν σε Μπένετ, αφήνοντας την εθνικότητά των μελών της αδιευκρίνιστη.
Box office
Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 45.000.000 δολάρια. Στην Ισπανία η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 11,5 εκατομμύρια δολάρια, είσπραξη ρεκόρ καθώς αποτέλεσε το μεγαλύτερο άνοιγμα ταινίας στην Ισπανία. Συνολικά συγκέντρωσε 54,5 εκατομμύρια δολάρια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία συγκέντρωσε 19 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο οι εισπράξεις έφτασαν τα 179 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 198 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη Κατηγορία:Ταινίες επιβίωσης Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια
Νέα Αθηναϊκή Σχολή
right|325px|thumb|[[Γεώργιος Ροϊλός|Γ. Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Λάδι σε μουσαμά, 130 εκ. x 170 εκ. Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός». Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στα δεξιά της σύνθεσης απεικονίζεται ο Α. Προβελέγγιος να διαβάζει κάποιο ποίημά του, ενώ από τα αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι Γεώργιος Στρατήγης, Γεώργιος Δροσίνης, Ιωάννης Πολέμης, Κωστής Παλαμάς, Γεώργιος Σουρής και Αριστομένης Προβελέγγιος.]] Με τον όρο Νέα Αθηναϊκή Σχολή αναφέρεται το σύνολο των ποιητών που εμφανίστηκαν στη νεοελληνική λογοτεχνία μετά το 1880, με προεξάρχουσα μορφή τον Κωστή Παλαμά. Ο όρος χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή προς την Α΄ Αθηναϊκή Σχολή. Αντ' αυτού συχνά χρησιμοποιείται και ο όρος Γενιά του 1880, επειδή τα πρώτα ανανεωτικά έργα εμφανίστηκαν το 1880. Οι ποιητές της γενιάς αυτής, ήταν νέοι ποιητές που αντιδρούσαν στις υπερβολές του αθηναϊκού ρομαντισμού και ενδιαφέρονταν για την καθιέρωση της δημοτικής στον ποιητικό λόγο.
Η αντίδραση και οι πρώτες ενδείξεις αλλαγής
Ήδη από τη δεκαετία του 1870 είχαν εμφανιστεί αντιδράσεις για την παρακμή της ποίησης. Οι σπουδαιότερες απ' αυτές είναι:
Ποιητές στο μεταίχμιο μεταξύ παλαιάς και νέας ποίησης
Όπως ήταν φυσικό, η ανανέωση του ποιητικού λόγου δεν μπορούσε να εκδηλωθεί χωρίς προετοιμασία, ούτε βέβαια να επικρατήσει αμέσως. Είναι ενδεικτικό εξ άλλου το γεγονός ότι και ο Κωστής Παλαμάς είχε υποβάλει στον προτελευταίο Βουτσιναίο διαγωνισμό το 1876 μια ποιητική συλλογή σε καθαρεύουσα, με τίτλο Ερώτων έπη, η οποία είχε χαρακτηριστεί από την κριτική επιτροπή ως «λογιωτάτου γραμματικού ψυχρότατα στιχουργικά γυμνάσματα». Κάποιοι ποιητές που εμφανίστηκαν στην δεκαετία 1870 με ποιήματα διαφορετικά από το κλίμα της Α' Αθηναϊκής Σχολής αλλά δεν ακολούθησαν αμέσως ή ολοκληρωτικά τις νέες τάσεις της γενιάς του 1880 είναι οι Γεώργιος Βιζυηνός, Αριστομένης Προβελέγγιος, Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος. Αυτοί οι ποιητές ταλαντεύτηκαν μεταξύ καθαρεύουσας και δημοτικής και ο λόγος για τον οποίο θεωρούνται ότι βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ παλαιάς και Νέας Αθηναϊκής Σχολής είναι το γεγονός ότι δεν συνέχισαν τις υπερβολές των Αθηναίων ρομαντικών αλλά παρουσίασαν ποιήματα με επιμελημένο στίχο και συγκρατημένη ευαισθησία χωρίς ακραίους συναισθηματισμούς. Γι' αυτόν τον λόγο ο Κωστής Παλαμάς τους ενέτασε εν μέρει στην ομάδα των ποιητών της γενιάς του.
Οι σημαντικότεροι σταθμοί
Η χρονολογία 1880 έχει οριστεί ως ορόσημο διότι εκείνη τη χρονιά εκδόθηκαν δύο ποιητικές συλλογές που εκφράζουν αυτό ακριβώς το πνεύμα της αλλαγής: Οι Στίχοι του Νίκου Καμπά και οι Ιστοί Αράχνης του Δροσίνη. (Ο Δροσίνης υπέγραφε τα ποιήματά του στον «Ραμπαγά» με το ψευδώνυμο "Αράχνη"). Ο Κωστής Παλαμάς όρισε ως πρώτους σταθμούς στην ποιητική εξέλιξη της νέας γενιάς την συλλογή του Παπαδιαμαντόπουλου Τρυγόνες και Έχιδναι (1878), τους Στίχους του Καμπά και τα Ειδύλλια του Δροσίνη: «Οι Τρυγόνες και Έχιδναι σα ν' αποχαιρετούσαν κάτι που έσβυνεν· οι Στίχοι του Καμπά σαν να πρωτο χαιρετούσαν κάποιο ξημέρωμα. Του Γ. Δροσίνη τα Ειδύλλια σαν να το εβεβαίωναν». Το σπουδαιότερο ποιητικό γεγονός όμως ήταν η έκδοση της πρώτης ποιητικής συλλογής του Κωστή Παλαμά το 1886, με τίτλο Τα τραγούδια της πατρίδος μου. Από τότε ο Παλαμάς επιβλήθηκε και κυριάρχησε με το έργο του, με αποτέλεσμα όλη η παραγωγή της περιόδου, μέχρι τις αρχές του επόμενου αιώνα και την εμφάνιση νέων τάσεων, να κινείται «στη βαριά σκιά του Παλαμά», όπως είχε γράψει χαρακτηριστικά ο Κ.Θ.Δημαράς.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι
Οι ποιητές που πρωταγωνίστησαν στην εμφάνιση της γενιάς του 1880 ξεκίνησαν από τα ανανεωτικά έντυπα όπως ο Ραμπαγάς και το Μη χάνεσαι, όπου έγραφαν ποιήματα σατιρικά ή εμπνευσμένα από καθημερινά θέματα. Εκτός από τους Παλαμά, Δροσίνη και Καμπά που αναφέρθηκαν προηγουμένως, τότε εμφανίστηκαν και άλλοι ποιητές όπως ο Γεώργιος Σουρής και ο Ιωάννης Πολέμης. Από αυτούς ουσιαστική εξέλιξη στην ποιητική του τέχνη παρουσίασε μόνο ο Παλαμάς. Ο Καμπάς εγκατέλειψε αμέσως την ποίηση, ενώ από τους υπόλοιπους, ο Σουρής ακολούθησε τον δρόμο της σάτιρας ενώ οι άλλοι παρέμειναν στο ίδιο ποιητικό επίπεδο, χωρίς ιδιαίτερη εξέλιξη ή ανανέωση της τεχνικής τους. Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '80 και μέσα στην δεκαετία του '90 παρουσιάστηκαν νέοι ποιητές όπως ο Κώστας Κρυστάλλης, ο Αλέξανδρος Πάλλης, ο Αργύρης Εφταλιώτης και ο Ιωάννης Γρυπάρης. Στο τέλος του αιώνα έγινε μια νέα απόπειρα ανανέωσης της ποίησης από τον κύκλο των περιοδικών Η Τέχνη και Ο Διόνυσος. Οι ποιητές που ξεκίνησαν από τον κύκλο των περιοδικών αυτών ακολούθησαν κυρίως το ρεύμα του συμβολισμού, ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για τις βορειοευρωπαϊκές λογοτεχνίες (Γερμανία, Ρωσία, Σκανδιναβία) και άσκησαν κριτική ακόμα και σε αξίες που είχαν καθιερωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες, όπως τον Ψυχάρη ή την ηθογραφία. Οι σημαντικότεροι ποιητές του κύκλου αυτού είναι οι Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, Λάμπρος Πορφύρας, εκπρόσωποι του συμβολισμού, και ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, που ακολούθησε δικούς του εκφραστικούς τρόπους χωρίς να εντάσσεται σε κάποιο ρεύμα. Ήταν ποιητές χαμηλών τόνων που έδρασαν κατά την περίοδο της μεγάλης ακμής του Παλαμά και παρέμειναν στην «βαριά σκιά» του, γι' αυτό και αναφέρονται σε αυτό το άρθρο.
Τα χαρακτηριστικά της νέας ποίησης
Η σημαντικότερη αλλαγή που έφεραν οι ποιητές της Νέας Αθηναϊκής Σχολής ήταν η ολοκληρωτική πλέον καθιέρωση της χρήσης της δημοτικής στην ποίηση. Εκτός όμως από την αλλαγή στην γλώσσα, έφεραν και γενικότερη ανανέωση του ποιητικού λόγου: εγκατέλειψαν τον στόμφο και τις ρητορικές εξάρσεις του αθηναϊκού ρομαντισμού και στράφηκαν σε θέματα περισσότερο οικεία και καθημερινά, που ευνοούσαν τους χαμηλούς τόνους. Ακόμη και το προσφιλές στους ρομαντικούς θέμα του έρωτα το χειρίστηκαν χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, με θερμότητα και γνησιότητα στην έκφραση των συναισθημάτων τους. Ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για την επιμελημένη μορφή του στίχου και προτίμησαν μικρά στροφικά σχήματα που η συντομία τους επέτρεπε την καλύτερη επεξεργασία. Σημαντικό ρόλο στην στιχουργική φροντίδα έπαιξε και η έμπνευση των περισσοτέρων από το ρεύμα του γαλλικού παρνασσισμού. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι ο Γεώργιος Δροσίνης στην πρώτη του ποιητική συλλογή προέταξε μερικούς στίχους του Γάλλου Παρνασσιστή Coppée. Η φροντίδα για την στιχουργική επιμέλεια αποδεικνύεται ιδιαίτερα από την συχνή χρήση της μορφής του σονέτου, με χαρακτηριστικά δείγματα τα σονέτα του Παλαμά και του Γρυπάρη.
Ένα άλλο γεγονός που έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην ανανέωση των θεμάτων της ποίησης ήταν η ανάπτυξη της επιστήμης της Λαογραφίας χάρη στο έργο του Νικόλαου Πολίτη. Η λαογραφία προσέφερε στους λογοτέχνες της εποχής (όχι μόνο τους ποιητές, αλλά και τους πεζογράφους) νέα θέματα για έμπνευση, από την καθημερινή ζωή του λαού, αλλά και νέα ποιητικά πρότυπα (δημοτικό τραγούδι) από τα οποία θα μπορούσαν να παραδειγματιστούν. Η επίδραση από την ανάπτυξη της λαογραφίας είναι φανερή σε συλλογές όπως τα Ειδύλλια του Δροσίνη, τα Τραγούδια της Πατρίδος μου του Παλαμά αλλά και στην στιχουργική λίγο νεότερων ποιητών, όπως ο Κώστας Κρυστάλλης. Ανάλογη σημασία είχε και η μελέτη της μεσαιωνικής ελληνικής ιστορίας και λογοτεχνίας που άνθιζε εκείνη την εποχή: η ιστορία του Βυζαντίου και η δημώδης λογοτεχνία, όπως ο Διγενής Ακρίτας, προσέφεραν νέα θέματα που αξιοποιήθηκαν από ποιητές όπως ο Παλαμάς.
Η γλωσσική διδασκαλία του Ψυχάρη ήταν και αυτή καθοριστική για την διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της ποιητικής γενιάς του 1880. Οι απόψεις του Ψυχάρη επέδρασαν ιδιαίτερα στο έργο δύο λογοτεχνών που έγραψαν ποιήματα και πεζά ακολουθώντας τις αρχές του Ψυχάρη, του Αλέξανδρου Πάλλη και του Αργύρη Εφταλιώτη.
Προς το τέλος του αιώνα μια ανανέωση προήλθε από την εμφάνιση του συμβολισμού, που επηρέασε το έργο παλαιοτέρων όπως του Παλαμά και του Γρυπάρη, ενώ νέοι ποιητές όπως ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος και ο Λάμπρος Πορφύρας έγραψαν αποκλειστικά ακολουθώντας αυτό το ρεύμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλωσσικό ζήτημα
TI
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων TI ή Ti ή ti και ΤΙ ή Τι, μπορεί να αναφέρεται:
Γεώργιος Βλαστός (αποσαφήνιση)
Ως Γεώργιος Βλαστός αναφέρονται οι παρακάτω:
Μάρπησσος
Η Μάρπησσος μπορεί να αναφέρεται στα:
Αγία Ζώνη Σάμου
Η Αγία Ζώνη είναι χωριό της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα Βαθέος, του δήμου Σάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Η Αγία Ζώνη βρίσκεται στη ΒΑ. Σάμο, πάνω από την πεδιάδα της Βλαμαρής, στα πρώτα υψώματα του Μπαϊρακτάρη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει από την πόλη της Σάμου 3 χλμ. περίπου, προς τα Α.
Εκδηλώσεις
Η γιορτή της Μονής Αγίας Ζώνης στις 31 Αυγούστου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου