cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλης Μπολάνος
Ιστορία
Ο Μπολάνος ήταν ο πρώην δήμαρχος της Χειμάρρας, στη Νοτιοδυτική Αλβανία. Όντας Έλληνας, ο Μπολάνος είναι ο πρόεδρος της Ομόνοιας, οργάνωσης η οποία εκπροσωπεί τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, καθώς και ένα μέλος του Κόμματος Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις 8 Μαΐου, 2011 έχασε στις δημοτικές εκλογές από τον Γιώργο Γκόρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αν και ο Μπολάνος έχασε τις εκλογές, ο συνδυασμός του εξασφάλισε τον μεγαλύτερο αριθμό των εδρών του δημοτικού συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί
Η γεροντοκόρη (Μπαλζάκ)
Το πορτρέτο της Ροζ Κορμόν είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα στην Ανθρώπινη Κωμωδία. Ο Μπαλζάκ παρουσιάζει σ' αυτό το έργο μια από τις πιο λεπτές αναλύσεις του για τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες μιας γαλλικής επαρχιακής πόλης του 19ου αιώνα. Με τη Συλλογή αρχαιοτήτων, τα δύο μυθιστορήματα αποτελούσαν κοινό σύνολο αφιερωμένο στην κοινωνική κατάσταση της γαλλικής αριστοκρατίας.
Θέμα
Το μυθιστόρημα προσφέρει μια σατιρική εικόνα της κλειστής επαρχιακής ζωής, των πολιτικών και οικονομικών ανταγωνισμών, των διαφορετικών «κοινωνιών», μια ιδεολογική διαμάχη ανάμεσα στον μοναρχισμό και τον φιλελευθερισμό. Αναφέρεται επίσης στον γάμο και την ανθρώπινη μοναξιά.
Υπόθεση
Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αλανσόν, μια πόλη της Νορμανδίας, την εποχή της Παλινόρθωσης. Το 1816, η 40χρονη Ροζ Κορμόν, τελευταία απόγονος μιας πολύ πλούσιας αστικής οικογένειας που σχετίζεται για αιώνες με ευγενείς, περιμένει ακόμη έναν σύζυγο αντάξιο της κοινωνικής τάξης της. Προερχόμενη από την εύπορη αστική τάξη, είναι από τους πλουσιότερους ανθρώπους της πόλης. Η σχολαστική περιγραφή του σπιτιού της, του περιβάλλοντος και της καθημερινότητάς της είναι χαρακτηριστικές της τεχνοτροπίας του Μπαλζάκ.
Γύρω από την πλούσια κληρονόμο συνωστίζονται δύο υποψήφιοι μνηστήρες: ο αριστοκρατικός ιππότης ντε Βαλουά, ένας ηλικιωμένος ξεπεσμένος ευγενής που έχει διατηρήσει τα ήθη του παλαιού καθεστώτος, και ο κύριος ντυ Μπουσκιέ, ένας πλούσιος αστός πολιτικά φιλελεύθερος επιχειρηματίας, επενδυτής της εποχής του Διευθυντηρίου. Ο πρώτος, ακραία φιλοβασιλικός, είναι πολύ ευγενικός και διακριτικός, ο δεύτερος, τραχύς, κυνικός και χυδαίος σωματικά και ηθικά, είναι δημοκράτης. Και οι δύο εποφθαλμιούν την περιουσία της δεσποινίδας, ο πρώτος για να ανακτήσει τον προεπαναστατικό τρόπο ζωής του και ο δεύτερος για να αυξήσει τις επενδύσεις του. Οι δύο μνηστήρες ενσαρκώνουν την αντίθεση μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος και επιδίδονται σε έναν σιωπηλό αγώνα για να την κερδίσουν.
Ο ντυ Μπουσκιέ συκοφαντεί τον ιππότη ισχυριζόμενος ότι παντρεύτηκε κρυφά την πλύστρα Σεζαρίν, τη σπιτονοικοκυρά του. Σε εκδίκηση, ο ιππότης παρουσιάζει την ιστορία της όμορφης Σουζάν που ισχυρίζεται ότι είναι έγκυος από τον ντυ Μπουσκιέ, για να τον εκβιάσει. Στους δύο αντίζηλους προστίθεται ο νεαρός διανοούμενος Ατανάζ Γκρανσόν, πολύ νεότερος από τη Ροζ και πραγματικά ερωτευμένος μαζί της, ο οποίος αυτοκτονεί από θλίψη.
Απελπισμένη από την είδηση ​​ότι ο ιππότης, στον οποίο είχε εναποθέσει τις ελπίδες της, είναι ήδη παντρεμένος, η Ροζ παντρεύεται τον ντυ Μπουσκιέ, ο οποίος αποδεικνύεται ικανότατος διαχειριστής της περιουσίας της, χρηματοδοτεί βιομηχανίες, φέρνει ανάπτυξη στην περιοχή, αλλά όχι την ευτυχία στη ζωή της Ροζ που περίμενε από τον γάμο της χαρά και απογόνους. Αλλά επειδή η επιθυμία της να παντρευτεί ήταν τόσο έντονη, κάποτε σκέφθηκε: «Δεν είναι καλύτερα να φροντίζει τον ισχυρότερο άνδρα της πόλης από το να ζει μόνη;» Η τελευταία φράση του μυθιστορήματος επιβεβαιώνει αυτό που υποδηλώνουν πολλοί υπαινιγμοί σε όλη την ιστορία: ο γάμος έμεινε ανολοκλήρωτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Ερτ ντε Χέλντερ
Βιογραφία
Ο ντε Χέλντερ γεννήθηκε και πέθανε στο Ντόρντρεχτ. Ήταν ένας από τους τελευταίους μαθητές του Ρέμπραντ όσο βρισκόταν στο Άμστερνταμ, παραμένοντας στο εργαστήριό του από το 1661 ως το 1663. Δεν ήταν μόνον ένας από τους πλέον ταλαντούχους μαθητές του Ρέμπραντ, αλλά και ένας από τους πλέον αφοσιωμένους οπαδούς του, καθώς ήταν ο μόνος Ολλανδός καλλιτέχνης που ζωγράφιζε σύμφωνα με το παραδοσιακό ύφος του Ρέμπραντ κατά τον 18ο αιώνα. Ακολουθώντας την καθοδήγηση του Ρέμπραντ, ζωγράφισε πίνακες όπως Η Βάπτιση του Ιησού και ο Αχιμέλεχ παραδίδει το ξίφος του Γολιάθ στον Δαβίδ. Ενώ αφηγείται την ιστορία με διάφανο συναισθηματισμό, δίνει την ανθρώπινη διάσταση σε βιβλικούς χαρακτήρες κι αυτά είναι χαρακτηριστικά στοιχεία του ύφους του, αντίθετα από τα μακρινά συναισθήματα που απεικονίζουν άλλοι καλλιτέχνες, ακόμη και κατά την περίοδο της Αναγέννησης.
Ύφος
Ως δημιουργού βιβλικών σκηνών και πορτρέτων, το ύφος του είναι εμπνευσμένο από αυτό του Ρέμπραντ, καθώς χρησιμοποίησε τις καλλιτεχνικές του ιδέες κατά τον 18ο αιώνα, χωρίς να επηρεαστεί από τις σύγχρονές του καλλιτεχνικές τάσεις. Από καλλιτεχνικής απόψεως, το έργο του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παθητική μίμηση του Δασκάλου του, αντίθετα χαρακτηρίζεται από επινοητικότητα στην αφήγηση, αίσθηση της θεατρικότητας και ισχυρή συναισθηματική φόρτιση των χαρακτήρων του. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τον κάνουν έναν από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της ολλανδικής ζωγραφικής του τέλους του 17ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κάσπαρ του Τσβάιμπρυκεν
Ο Κάσπαρ, γερμ. Kaspar (11 Ιουλίου 1459 - καλοκαίρι του 1527) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Τσβάιμπρυκεν (Pfalz-Zweibrücken).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Τσβάιμπρυκεν & Βελντέντς και της Ιωάννας, κόρης του Αντωνίου Α΄ κόμη του Κρόυ.
Ο πατέρας του είχε φοβηθεί ότι οι δύο γιοί του θα μοιραζόταν τις δύο κτήσεις του και για να το αποτρέψει, όρισε οι δύο γιοί του να κυβερνήσουν από κοινού. Ωστόσο, ένα έτος μετά το 1489 που απεβίωσε, ο δευτερότοκος αδελφός του Αλέξανδρος συνέλαβε τον Κάσπαρ, δήλωσε ότι ήταν διανοητικά ασθενής και τον κράτησε εγκάθειρκτο στο κάστρο Βελντέτς. Έτσι ο Αλέξανδρος κυβέρνησε μόνος του. Το 1514 ο Κάσπαρ επίσημα ανακλήθηκε από δούκας του Τσβάιμπρυκεν και έμεινε φυλακισμένος ως το 1527 που απεβίωσε.
Δεν ξέρουμε αν ο Κάσπαρ όντως υπέφερε διανοητικά ή αν ο αδελφός του ήταν ένας ακόρεστος για εξουσία. Η απόφαση του πατέρα τους να συγκυβερνήσουν μπορεί να ερμηνευθεί με διαφορετικούς τρόπους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1478 την Αμαλία των Χοεντσόλλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Δεν απέκτησαν τέκνα· η Αμαλία απεβίωσε το 1481.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πεντεσκούφια Κορινθίας
Η Πεντεσκούφια Κορινθίας είναι περιοχή με αρχαιολογικό ενδιαφέρον στο Ν. Κορινθίας Πελοποννήσου κοντά στο κάστρο Ακροκόρινθου.
Το 1879 περισσότερες από 1000 πλάκες τερακότας ανασκάφθηκαν παράνομα από την περιοχή. Οι πλάκες που βρίσκονται τώρα στα μουσεία του Βερολίνου, του Παρισιού και της Κορίνθου προέρχονται από κοντινό Κορινθιακό Ναό του Ποσειδώνα. Η πλειοψηφία των πλακών χρονολογούνται από την περίοδο 570-500 π.Χ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νομός Κορινθίας Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου Κατηγορία:Αρχαία Κόρινθος Κατηγορία:Αρχαιοελληνική κεραμική Κατηγορία:Αρχαιολογία
Αρωνάτικα Παξών
Τα Αρωνάτικα είναι οικισμός των Παξών. Υπάγονται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Λάκκας, του δήμου Παξών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο οικισμός ανήκε στην επαρχία Παξών του νομού Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Τα Αρωνάτικα βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα των Παξών, σε θέση που δεσπόζει στο Ιόνιο Πέλαγος, νότια της Λάκκας και βορειοδυτικά από τα Μαγαζιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Ο οικισμός απέχει 9 χλμ. περίπου ΒΔ. του Γαΐου.
Τσανακμπουλάκ (Καμπάλα)
Το Τσανακμπουλάκ (επίσης, Τσαναχμπουλάγκ και Τσαναχμπουλάκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Καμπάλα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καμπάλα
Αρωνάτικα Παξών
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Παξών Κατηγορία:Χωριά των Παξών
Φοσσάνο
Το Φοσσάνο (ιταλικά: Fossano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Οροσειρά Σιχοτέ-Αλίν
Η Σιχοτέ-Αλίν (Сихотэ́-Али́нь) είναι μία δασώδης οροσειρά στα Κράι Πριμόρσκι και Χαμπάροφσκ της ανατολικής ασιατικής Ρωσίας, που εκτείνεται για περίπου 900 χιλιόμετρα, βορειοανατολικά του Βλαδιβοστόκ και παράλληλα προς την ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Οι υψηλότερες κορυφές της είναι το τραπεζοειδές όρος Ταρντόκι Γιάνι, με υψόμετρο 2.077 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το όρος Κο (2.003 μέτρα) στο Κράι Χαμπάροφσκ και το όρος Ανίκ (1.933 μέτρα) στο Κράι Πριμόρσκι. Το Ταρντόκι Γιάνι βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°20΄ Β, 136°10΄ Α.
Πανίδα
Παρά το ότι η οροσειρά βρίσκεται στην εύκρατη ζώνη, είδη τυπικά της βόρειας τάιγκα (όπως ο τάρανδος και η καφέ αρκούδα) συνυπάρχουν με ημιτροπικά είδη, όπως η λεοπάρδαλη του Αμούρ, η τίγρη της Σιβηρίας και η ασιατική μαύρη αρκούδα. Η περιοχή φιλοξενεί πολύ λίγους γκρίζους λύκους, εξαιτίας του ανταγωνισμού με τις τίγρεις. Το γηραιότερο δένδρο που έχει εντοπισθεί στην οροσειρά είναι ένας ιαπωνικός ίταμος ηλικίας χιλίων ετών.
Ιστορία
Στις δεκαετίες του 1910 και του 1920, η Σιχοτέ-Αλίν εξερευνήθηκε επί μακρόν από τον Βλαντίμιρ Αρσένιεφ (1872-1930), που περιέγραψε τις περιπέτειές του σε αρκετά βιβλία, ιδίως στο Ντέρσου Ούζαλα (Дерсу Узала, 1923), το οποίο έγινε και βραβευμένη κινηματογραφική ταινία το 1975 από τον Ακίρα Κουροσάβα. Τα μεγάλα καταφύγια άγριας ζωής Σιχοτέ-Αλίν και Λαζό συστήθηκαν το 1935 για τη διαφύλαξη της ασυνήθιστης πανίδας της περιοχής.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1947 ένας από τους μεγαλύτερους σιδηρομετεωρίτες στην ιστορία έπεσε στην περιοχή της οροσειράς. Ο Μετεωρίτης Σιχοτέ-Αλίν εξερράγη στην ατμόσφαιρα κατά την πτώση του, διασπείροντας κάπου 70 τόνους μετάλλου σε μία ελλειπτικού σχήματος περιοχή 1300 στρεμμάτων. Μερικοί κρατήρες προσκρούσεως ανακαλύφθηκαν, από τους οποίους ο μεγαλύτερος είχε διάμετρο περίπου 27 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές της Ρωσίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Λιγκ
To ΚΟΝΚΑΚΑΦ Λιγκ (αγγλικά: CONCACAF League) είναι ετήσια ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική. Ανακοινώθηκε στις 8 Μαΐου 2017. Στη διοργάνωση μετέχουν 16 ομάδες (13 από την Κεντρική Αμερική και 3 από την Καραϊβική) σε αγώνες νοκ άουτ εντός και εκτός έδρας. Η νικήτρια της διοργάνωσης προκρίνεται στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Νοχουρκισλάκ
Το Νοχουρκισλάκ (επίσης, Νουρκισλάγκ και Νουρκισλάκ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καμπάλα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.780 κατοίκων. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το κλίμα είναι το Cfa.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καμπάλα
Βουαντίσουαφ Έγκελ
Ο Βλατισλάβ Έγκελ είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Διετέλεσε προπονητής σε πολλές ομάδες της Πολωνίας και της Κύπρου. Επιπλέον, ήταν προπονητής της Εθνικής Πολωνίας την περίοδο 2000-2002 οδηγώντας την ομάδα στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πολόνια Βαρσοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χούτνικ Βαρσοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΠ Πάφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πολόνια Βαρσοβίας
Νικολά Πεπέ
Ο Νικολά Πεπέ (Nicolas Pépé, γενν. 29 Μαΐου 1995) είναι Ιβοριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως εξτρέμ στην Γαλλική ΝΙΣ ως δανεικος από την Άρσεναλ και στην Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού.
Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 και έπαιξε σε διάφορες γαλλικές ομάδες. To 2017 υπέγραψε στη Λιλ και τη σεζόν 2018-2019 αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Λιγκ 1. Τον Αύγουστο του 2019 έγινε παίκτης της Άρσεναλ.
Στην εθνική ομάδα
Το 2016 έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού και πέτυχε τα δύο πρώτα του γκολ το 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με το Τόγκο. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2017 και του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ορλεάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Όθων Ερρίκος του Ζούλτσμπαχ
Ο Όθων-Ερρίκος, γερμ. Otto-Henry (22 ιουλίου 1556 - 29 Αυγούστου 1604) από τον Οίκο του Βίττλεσμπαχ ήταν κόμης του Ζούλτσμπαχ (Sulzbach).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμπεργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Βόλφγκανγκ κόμη του Τσβάιμπρυκεν και της Άννας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.
Το 1569 απεβίωσε ο πατέρας του και οι κτήσεις του μοιράστηκαν στους πέντε γιους του: ο Όθων-Ερρίκος έλαβε την περιοχή γύρω από το Ζούλτσμπαχ-Ρόζενμπεργκ. Ο Όθων-Ερρίκος απεβίωσε το 1604 και τάφηκε στο Λάουινγκεν. Δεν είχε επιζώντες γιους και τον κληρονόμησε ο πρωτότοκος αδελφός του Φίλιππος-Λουδοβίκος κόμης του Νόιμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1582 τη Δωροθέα-Μαρία, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης. Είχε τέκνα:
Το βλέμμα του Οδυσσέα
Το βλέμμα του Οδυσσέα (αγγλ.: Ulysses' Gaze) είναι ελληνική ταινία του 1995, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο ηθοποιός Τζιάν Μαρία Βολοντέ πέθανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αντικαταστάθηκε από τον Έρλαντ Γιόσεφσον.
Πλοκή
Ένας Έλληνας σκηνοθέτης γυρίζει από την εξορία και αρχίζει ένα ταξίδι στα Βαλκάνια, αναζητώντας τρεις χαμένες μπομπίνες φιλμ των αδελφών Μανάκη, των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών που έφεραν τον κινηματογράφο στα Βαλκάνια στις αρχές του 20-ού αιώνα. Η αναζήτηση των φιλμ μεταφορικά απεικονίζει την αναζήτηση μιας κοινής ιστορίας των Βαλκανικών χωρών. Στο δρόμο της αναζήτησης, ο σκηνοθέτης περνάει από τη Φλώρινα, την αγαπημένη πόλη του Αγγελόπουλου, όπου πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και αντι-διαδηλώσεις με αίτια την προβολή μιας ταινίας του.
Μετά τη Φλώρινα, ο σκηνοθέτης μπαίνει σε ένα ταξί, για να πάει στα Βαλκάνια, σε αναζήτηση των ανέκδοτων έργων των αδελφών Μανάκη. Όταν το χιόνι αρχίζει να πέφτει βαρύ, ο ταξιτζής σταματάει και λέει:
«''Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο..''.»
Η διαδρομή του πρωταγωνιστή είναι μεγάλη. Από την Αλβανία στα Σκόπια, μετά στη Φιλιππούπολη, μετά στο Βουκουρέστι και στο Βελιγράδι για να καταλήξει στο Σαράγιεβο. Στη διαδρομή αυτή έχουμε κάποιες μνημειώδεις σεκάνς, με εκείνη του αγάλματος του Λένιν επάνω στη φορτηγίδα να είναι επικυρίαρχη. Οι τρεις μπομπίνες είναι τελικά στο Σαράγιεβο, στα χέρια του επιμελητή της ταινιοθήκης, που είχε προσπαθήσει αρκετές φορές να τις εμφανίσει, έχει κάνει πρόοδο, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει την εμφάνιση.
Το περιστατικό του βραβείου
Στην τελετή απονομής των βραβείων του φεστιβάλ των Καννών συνέβη ένα απροσδόκητο και αναπάντεχο γεγονός, το οποίο συζητήθηκε μετά τη λήξη της απονομής. Μετά την ανακοίνωση της επιτροπής ότι η ταινία κέρδισε το Μεγάλο βραβείο, δηλαδή την δεύτερη θέση, ο σκηνοθέτης της, Θεόδωρος Αγγελόπουλος, εμφανίστηκε φανερά ενοχλημένος από αυτή την εξέλιξη, καθώς πίστευε ότι στην ταινία άξιζε το ανώτατο βραβείο. Όταν λοιπόν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο, είπε «Αν αυτό έχετε να μου δώσετε, τότε δεν έχω να πω τίποτα», αφήνοντας άφωνο και αμήχανο τον παρουσιαστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλεμμα του Οδυσσεα Βλεμμα του Οδυσσεα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Θεόδωρου Αγγελόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ελένης Καραΐνδρου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Θεόδωρου Αγγελόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σερβία Κατηγορία:Ελληνικές ψυχολογικές ταινίες
Επιχείρηση Deadlight
δεξιά|μικρογραφία| Σαράντα δύο παραδεδομένα U-boat αγκυροβολημένα στο Λιζαχάλι, Βόρεια Ιρλανδία, Ιούνιος 1945 μικρογραφία| Πολωνικό αντιτορπιλικό ORP Krakowiak του Πολωνικού Ναυτικού ρυμουλκεί το γερμανικό U-2337 τύπου XXIII στη θάλασσα προς βύθιση στις 28 Νοεμβρίου 1945 Επιχείρηση Deadlight ήταν η κωδική ονομασία για την επιχείρηση του Βασιλικού Ναυτικού του Ηνωμένου Βασιλείου μεταξύ Νοεμβρίου 1945 - Φεβρουαρίου 1946, για τη βύθιση των γερμανικών υποβρυχίων (U-boat) που παραδόθηκαν στους Συμμάχους μετά την ήττα της Γερμανίας μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η επιχείρηση
Από τα 156 U-boats που παραδόθηκαν στους Συμμάχους στο τέλος του πολέμου, τα 116 καταστράφηκαν στο πλαίσιο της επιχείρησης Deadlight. Το Βασιλικό Ναυτικό πραγματοποίησε την επιχείρηση και σχεδίασε να ρυμουλκήσει τα υποβρύχια σε τρεις περιοχές περίπου 100 mi βορειοδυτικά της Ιρλανδίας και να τα βυθίσει. Οι περιοχές είχαν κωδική ονομασία XX, YY και ZZ. Σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν την XX ως κύρια περιοχή καταβύθισης, ενώ ρυμούλκησαν 36 υποβρύχια στη ζώνη ZZ για να τα χρησιμοποιήσουν ως στόχους πρακτικής εξάσκησης εναέριας επίθεσης. Η YY επρόκειτο να είναι εφεδρική θέση όπου, εάν ο καιρός ήταν αρκετά καλός, θα μπορούσαν να εκτρέψουν τα υποβρύχια από τη XX για να βυθιστούν από ναυτικές δυνάμεις. Τα υποβρύχια που δεν χρησιμοποιήθηκαν για εξάσκηση ως στόχοι επρόκειτο να βυθιστούν με εκρηκτικά ή με ναυτικά πυρά, ως εναλλακτική επιλογή, εάν αυτό αποτύγχανε.
Όταν ξεκίνησε η Επιχείρηση Deadlight, το ναυτικό διαπίστωσε ότι πολλά από τα U-boat ήταν σε κακή κατάσταση επειδή ήταν αγκυροβολημένα σε εκτεθειμένα λιμάνια ενώ περίμεναν να παροπλιστούν. Αυτά τα ζητήματα, σε συνδυασμό με τις κακές καιρικές συνθήκες, βύθισαν 56 από τα σκάφη πριν φθάσουν στις περιοχές καταβύθισης και αυτά που έφτασαν στην περιοχή γενικά βυθίστηκαν από πυρά και όχι από εκρηκτικά. Η πρώτη βύθιση έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1945 και η τελευταία στις 11 Φεβρουαρίου 1946.
U-boat που εξαιρέθηκαν από την Επιχείρηση Deadlight
Αρκετά U-boat διέφυγαν από την Επιχείρηση Deadlight. Μερικά διεκδικήθηκαν ως βραβεία από τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Νορβηγία και τη Σοβιετική Ένωση. Τέσσερα βρίσκονταν στην Ανατολική Ασία όταν η Γερμανία παραδόθηκε και διοικήθηκαν από την Ιαπωνία. Το U-181 μετονομάστηκε σε I-501, U-195 – I-506, U-219 – I-505, U-862 – I-502, και δύο άλλα σκάφη, U-511 και U-1224, είχαν πωληθεί στην Ιαπωνία το 1943 και μετονομάστηκαν σε RO-500 και RO-501. Δύο U-boat που επέζησαν από την Επιχείρηση Deadlight είναι σήμερα μουσειακά. Το U-505 προοριζόταν για καταβύθιση, αλλά ο Αμερικανός Υποναύαρχος Ντάνιελ Β. Γκάλλερυ (Daniel V. Gallery) υποστήριξε, με επιτυχία, ότι δεν εμπίπτει στην επιχείρηση Deadlight. Η Δύναμη κρούσης του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών 22.3, υπό τον τότε Πλοίαρχο Γκάλλερυ, είχε καταλάβει το U-505 στη μάχη στις 4 Ιουνίου 1944. Έχοντας συλληφθεί, δεν παραδόθηκε στο τέλος του πολέμου, επέζησε για να γίνει έκθεμα στο Μουσείο Επιστήμης και Βιομηχανίας στο Σικάγο. Το U-995 μεταφέρθηκε στη Νορβηγία από τη Βρετανία τον Οκτώβριο του 1948 και έγινε το νορβηγικό Kaura. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1965, για να γίνει πλοίο μουσείου στο Λάμπε (Laboe) τον Οκτώβριο του 1971.
Προτάσεις διάσωσης
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μια εταιρεία έκανε αίτηση στο βρετανικό Υπουργείο Άμυνας για δικαιώματα διάσωσης για τα U-boats της Επιχείρησης Deadlight, σχεδιάζοντας να συγκεντρώσει έως και εκατό από αυτά. Επειδή τα U-boat κατασκευάστηκαν στην προατομική εποχή, τα ναυάγια περιείχαν μέταλλα που δεν ήταν ραδιενεργά μολυσμένα και επομένως ήταν πολύτιμα για ορισμένους ερευνητικούς σκοπούς. Το υπουργείο δεν χορήγησε δικαιώματα διάσωσης, λόγω αντιρρήσεων από την ΕΣΣΔ και τις ΗΠΑ, και ενδεχομένως από την ίδια τη Μεγάλη Βρετανία.
Μεταξύ 2001 και 2003, ο ναυτικός αρχαιολόγος Ίννες ΜακΚάρτνεϊ (Innes McCartney ανακάλυψε και ερεύνησε δεκατέσσερα από τα ναυάγια U-boat. συμπεριλαμβανομένου του σπάνιου U-2506 Type XXI U-2506, κάποτε υπό τις διαταγές του Χορστ φον Σρέτερ (Horst von Schroeter), το επιτυχημένο U-boat Type IXC, U-155, το οποίο είχε κυβερνήτη τον Άντολφ Πίνινγκ (Adolf Piening) και το U-778, το οποίο ήταν η πιο πολλά υποσχόμενη διάσωση.
Το 2007, το Δημοτικό Συμβούλιο του Ντέρι ανακοίνωσε τα σχέδια να τοποθετήσει το U-778 ως το κύριο έκθεμα ενός νέου ναυτικού μουσείου. Στις 3 Οκτωβρίου 2007, ο Ιρλανδός δύτης, Μίκαελ Χάνραχαν (Michael Hanrahan), πέθανε ενώ κινηματογραφούσε το ναυάγιο ως τμήμα του έργου διάσωσης. Τον Νοέμβριο του 2009, εκπρόσωπος της υπηρεσίας μουσείων αναμνήσεων του συμβουλίου ανακοίνωσε ότι το έργο διάσωσης είχε ακυρωθεί για λόγους κόστους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Λουιζάο
Ο Άντερσον Λουίς ντα Σίλβα (γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1981), γνωστός και ως Λουιζάο, είναι Βραζιλιάνος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως κεντρικός αμυντικός.
Ο Λουιζάο ξεκίνησε την καριέρα του στη Ατλέτικο Γιουβέντους το 1999, πριν μετακομίσει στην Κρουζέιρο τον επόμενο χρόνο, όπου πέρασε 3 σεζόν. Στη συνέχεια, από το 2003 έως το 2018, το υπόλοιπο της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας το πέρασε στην πορτογαλική Μπενφίκα, για την οποία εμφανίστηκε σε 538 επίσημους αγώνες, κατέχοντας το ρεκόρ του συλλόγου για τους περισσότερους διεθνείς αγώνες (127), τους τίτλους που κέρδισε (20) και τη μεγαλύτερη διάρκεια ως αρχηγός (414 αγώνες).
Ο Λουιζάο είναι 44 φορές διεθνής με την Εθνική Βραζιλίας, παίζονατας για τη χώρα του σε 2 Παγκόσμια Κύπελλα και 3 Κόπα Αμέρικα, σημειώνοντας 3 γκολ.
Βραζιλία
Γεννημένος στο Άμπαρο του Σάο Πάολο, ο Λουιζάο εκπροσώπησε την Ατλέτικο Γιουβέντους και την Κρουζέιρο στη χώρα του, σημειώνοντας τα 6 γκολ σε 24 αγώνες (ρεκόρ καριέρας) στην τρίτη του σεζόν στον βραζιλιάνικο σύλλογο.
Μπενφίκα
Το καλοκαίρι του 2003, ο Λουιζάο μετακόμισε στην Ευρώπη για να υπογράψει στην πορτογαλική Μπενφίκα έναντι 890.000 λιρών που πληρώθηκε από την Πορτογαλική ομάδα. Αντιμετώπισε μια δύσκολη περίοδο προσαρμογής, κατά τη διάρκεια της οποίας απέδωσε κάτω από τις δυνατότητές του και σκέφτηκε σοβαρά το ενδεχόμενο να ταξιδέψει πίσω στη χώρα του. Ωστόσο, κατάφερε να σκοράρει στο ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Μπελενένσες στις 14 Σεπτεμβρίου. Ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν κερδίζοντας το Κύπελλο Πορτογαλίας, αφού η Μπενφίκα νίκησε τον αιώνιο αντίπαλό της, την Πόρτο με 2–1 στον τελικό του τουρνουά.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2004–05, ο Λουιζάο πήρε χρόνο συμμετοχής, κάνοντας τακτικές εμφνίσεις στην άμυνα της Μπενφίκα μαζί με τον Ρικάρντο Ρότσα, εμφανιζόμενος σε 29 αγώνες και συνεισφέροντας σε μεγάλο βαθμό στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος της Μπενφίκα μετά από 11 χρόνια. Στις 24 Απριλίου 2005, σε μια εκτός έδρας νίκη με 2–1 επί της Εστορίλ Πράια, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη σεζόν, ισοφαρίζοντας τον αγώνα. Στις 14 Μαΐου, βρήκε δίχτυα μέσω κεφαλιάς εναντίον Σπόρτινγκ Λισαβόνας, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ του αγώνα και βγάζοντας τους αντιπάλους του εκτός κούρσας για τον τίτλο του πρωταθλητή. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Ο Λουιζάο και ο Tarik Sektioui στον Ο' Κλάσικο της Πορτογαλίας τον Δεκέμβριο του 2007. Η σεζόν 2005–06 ολοκληρώθηκε για την Μπενφίκα, με τον Λουισάο να είναι η βασική επιλογή στην άμυνα των αετών της Λισαβόνας. Η ομάδα έφτασε στους προημιτελικούς του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν, με τον αμυντικό να παίζει όλους τους αγώνες και τα λεπτά της διοργάνωσης. Στις 21 Φεβρουαρίου 2006, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του με 1–0 επί της κατόχου Λίβερπουλ, η οποία είχε χάσει μόλις 1 από τους 13 ευρωπαϊκούς αγώνες την προηγούμενη χρονιά και 5 από τους 41 εκτός έδρας. Ξεκίνησε επίσης βασικός στο δεύτερο παιχνίδι στην νίκη της ομάδας του με 2-0 στο Άνφιλντ. δεξιά|μικρογραφία|323x323εσ| Ο Λουιζάο στο [[ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15|ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 2014.]] Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2006–07, ο Λουιζάο έγινε αρχηγός του συλλόγου σε ορισμένους αγώνες λόγω τραυματισμών των πρώτων αρχηγών της ομάδας, Νούνο Γκόμες και Πετίτ. Ο σύλλογος δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποια σημαντική διάκριση στη σεζόν. Στο τέλος της σεζόν, ο ατζέντης του Λουιζάο είπε ότι "ο Λουισάο θέλει να φύγει" από τον σύλλογο, αν και τελικά παρέμεινε.
Κατά τη διάρκεια της επόμενης σεζόν και πιο συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2008, ο Λουιζάο ενεπλάκη σε μια διαμάχη στο γήπεδο με τον Έλληνα συμπαίκτη του, Κώστα Κατσουράνη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Βιτόρια Σετούμπαλ. Η λογομαχία προέκυψε μετά την άστοχη πάσα του Κατσουράνη, που ανάγκασε τον Βραζιλιάνο να κάνει φάουλ για να σταματήσει το παιχνίδι. Μετά την κίτρινη κάρτα για το φάουλ, ο Λουισάο άσκησε κριτική στον Κατσουράνη, ο οποίος απάντησε με παρόμοιο τρόπο. Οι δύο παίκτες ήταν στο σημείο να πιαστούν στα χέρια πριν τους χωρίσουν οι συμπαίκτες τους. Στη συνέχεια και οι δύο παίκτες αντικαταστάθηκαν γρήγορα και η διοιήκηση επέβαλλε πρόστιμο στους 2 παίκτες, με τους δύο να ζητούν συγγνώμη ο ένας στον άλλον. Και πάλι κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο Λουιζάο αντιμετώπισε μερικούς τραυματισμούς και ασταθής απόδοση στο παιχνίδι του, με τις φήμες για πιθανή μετακόμιση του από την Μπενφίκα να φουντώνουν.
Το ξεκίνημα του Λουιζάο στη σεζόν 2008-09, ξεκίνησε με σημείωση τέρματος, πετυχαίνοντας ένα γκολ στο 59ο λεπτό του αγώνα του πρώτου γύρου του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ απέναντι στην Νάπολι, σε μια ήττα με 3-2. Ήταν ο πρώτος του αγώνας στη σεζόν, σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το πρώτο του γκολ στη σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις. Η επόμενη σεζόν, του επιφύλαξε την καλύτερη σεζόν του ως επαγγελματίας, εμφανιζόμενος σε 45 συνολικά επίσημους αγώνες (4.050 λεπτά, με 6 γκολ) με την Μπενφίκα να κατακτάει το πρωτάθλημα και το κύπελλο, πετυχαίνοντας το νταμπλ την σεζόν 2008-09 στην Πορτογαλία, φτάνοντας επίσης στους οκτώ του νέο-επώνυμου ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Στις 28 Αυγούστου 2010, ο Λουιζάο σκόραρε με κεφαλιά εναντίον της Βιτόρια ντε Σετούμπαλ εντός έδρας, στην νίκη της Μπενφίκα με 3–0. Στις 14 Σεπτεμβρίου, σημείωσε το πρώτο του τέρμα στο Τσάμπιονς Λιγκ, ανοίγοντας το σκορ εναντίον της ισραηλινής Χάποελ Τελ Αβίβ στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης.
Στις 11 Αυγούστου 2012, στα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου ενός φιλικού με την Φορτούνα Ντύσσελντορφ, ο Λουιζάο φέρεται να έσπρωξε τον διαιτητή Κρίστιαν Φίζερ στο έδαφος, καθώς επρόκειτο να αποβάλει τον συμπαίκτη του Χάβι Γκαρθία. Ο διαιτητής αρνήθηκε να συνεχίσει τον αγώνα και τον διέκοψε, προχωρώντας στην ανακοίνωση ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον του Λουιζάο. Στις 14 Σεπτεμβρίου, ο Λουιζάο τέθηκε αρχικά σε αναστολή για δύο μήνες για τις ενέργειές του, με πρόστιμο 2.550 ευρώ. Η απόφαση της Πορτογαλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου εξακολουθούσε να υπόκειται στην έγκριση της ΦΙΦΑ, η οποία επιβεβαιώθηκε λίγο αργότερα, επιβάλλοντας στον παίκτη να χάσει 11 αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των αγώνων του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Σέλτικ και της Μπαρτσελόνα.
Στις 13 Μαρτίου 2014, ενώ συμμετείχε στον 117ο αγώνα του σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο Λουιζάο σημείωσε 2 γκολ για να βοηθήσει την Μπενφίκα να κερδίσει εκτός έδρας με 3–1 την Τότεναμ στον πρώτο αγώνα της φάσης των 16 του Γιουρόπα Λιγκ. Την επόμενη σεζόν, ο Λουιζάο ισοφάρισε τον Εουσέμπιο σε συμμετοχές, με συνολικά 440 επίσημες εμφανίσεις στην Μπενφίκα, στην νίκη με 4–0 επί της Μαρτίμο στην Πριμέιρα Λίγκα στις 18 Ιανουαρίου 2015.
Στις 26 Απριλίου 2015, τότε με 229 αγώνες, ο Λουιζάο ξεπέρασε και τον Μάριο Κόλουνα ως ο μακροβιότερος αρχηγός της Μπενφίκα. Μια μέρα αφού έκλεισε τα 36, στις 14 Φεβρουαρίου 2017, σημείωσε την 500ή του εμφάνιση με νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ. Μόνο οι Νενέ, Αντόνιο Βελόσο και Κόλουνα είχαν φτάσει σε αυτό το σημείο για την Μπενφίκα πριν τον Βραζιλιάνο αμυντικό. Κερδίζοντας το Supertaça Cândido de Oliveira το 2017, έγινε ο παίκτης με τους περισσότερους τίτλους ως στην Μπενφίκα, ξεπερνώντας τον Νενέ στους 20.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2018, στο Στάδιο Ντα Λουζ, ο Luisão ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Διεθνής καριέρα
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Ο Λουιζάο σε ένα παιχνίδι με την [[Εθνική Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Ελβετία το 2006]] Ο Λουιζάο κλήθηκε για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2001, αλλά οι Βραζιλιάνοι συνετρίβησαν από την Γκάνα στους προημιτελικούς.
Ο Λουιζάο έκανε το ντεμπούτο του για τη Βραζιλία στις 23 Ιουλίου 2001, εναντίον της Ονδούρας, στους προημιτελικούς του Κόπα Αμέρικα του 2001.
Το 2003, ο Λουιζάο κλήθηκε στην αποστολή για το Χρυσό Κύπελλο CONCACAF 2003, όπου η Βραζιλία, κατέβασε την ομάδα κάτω των 23 ετών, τερματίζοντας δεύτερη στο Μεξικό. Στις 8 Δεκεμβρίου 2003, ο Λουιζάο κλήθηκε από τον Ρικάρντο Γκόμες για τα προκριματικά των Ολυμπιακών Αγώνων με τη συγκατάθεση της Μπενφίκα. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, ο σύλλογος άλλαξε θέση και αποφάσισε να μην αφήσει τον παίκτη να συμμετάσχει, λόγω του ότι ακολουθούσε ένα κρίσιμο ντέρμπι εναντίον της Σπόρτινγκ.
Εκπροσώπησε την χώρα του στην κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα το 2004, παίζοντας και στους 6 αγώνες, συμπεριλαμβανομένης της ήττας με 1–2 από την Παραγουάη –όπου ήταν αρχηγός της ομάδας– και στον τελικό εναντίον της Αργεντινής όπου σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ.
Την επόμενη χρονιά, ο Λουιζάο κλήθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών της FIFA 2005, αλλά δεν έπαιξε σε κανέναν αγώνα, έχοντας την ίδια μοίρα επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA του 2006. Μετά το τελευταίο τουρνουά, όταν ο Ντούνγκα προσλήφθηκε ως νέος προπονητής, άρχισε να παίζει πιο συχνά.
Ο Λουιζάο κλήθηκε για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2009, παίζοντας σε τέσσερις από τους πέντε αγώνες της Βραζιλίας, συμπεριλαμβανομένης της νίκης 1–0 επί της Νότιας Αφρικής στους ημιτελικούς και της νίκης με 3–2 εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στον τελικό, όντας παρτενέρ στο κέντρο της άμυνας των "Σελεσάο" με τον παίκτη της Μπάγερν,Λούσιο.
Και πάλι ως εφεδρικός παίκτης, ο Λουιζάο επιλέχθηκε στην τελική 23αδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική, μετά από μια καλή σεζόν στην Μπενφίκα, παρά το γεγονός ότι δεν έπαιξε, καθώς η Βραζιλία αποκλείστηκε στα προημιτελικά.
Προσωπική ζωή
Τα μικρότερα αδέρφια του Λουιζάο, Άλεξ Σίλβα και Αντρέι Σίλβα, είναι επίσης ποδοσφαιριστές και μάλιστα αμυντικοί. Ο Λουιζάο είναι μέλος της Atletas de Cristo, μιας ομάδας Βραζιλιάνων Ευαγγελικών ποδοσφαιριστών που συμπεριλαμβάνει επίσης τους Kακά, Έντμιλσον και Κρις στις τάξεις της.
Συλλογικές
Κρουζέιρο
Μπενφίκα
Διεθνείς
Βραζιλία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2003
Αφιά Φουτμπόλ Κλαμπ
Η Αφιά Φουτμπόλ Κλαμπ (γαλλικά: Hafia Football Club) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Κονακρί της Γουινέας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ ντυ 28 Σεπτέμπρ, χωρητικότητας 25.000 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1951, ενώ τη δεκαετία του 60 αναφερόταν ως Κονακρί ΙΙ (Conacry II).
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γουινέα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Θάλασσα του Λαμπραντόρ
Θάλασσα του Λαμπραντόρ (αγγλ. Labrador Sea, γαλλ. mer du Labrador) ονομάζεται η περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού που βρίσκεται ανάμεσα στη Χερσόνησο Λαμπραντόρ και τη Γροιλανδία. Οι πλευρές της στα νοτιοδυτικά, στα βορειοδυτικά και στα βορειοανατολικά συναντούν ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες. Στα βόρεια, η Θάλασσα του Λαμπραντόρ συνδέεται με τον Κόλπο του Μπάφιν δια του πορθμού του Ντέιβις.
Η θάλασσα περιέχει ένα από τα μεγαλύτερα συστήματα καταβυθιζόμενων ρευμάτων πυθμένα, τον Μεσοωκεάνειο Δίαυλο Βορειοδυτικού Ατλαντικού (Northwest Atlantic Mid-Ocean Channel, NAMOC), που ρέει επί χιλιάδες χιλιόμετρα κατά μήκος του πυθμένα της προς τον ανοικτό Ατλαντικό ωκεανό, μεταφέροντας αργά ιζήματα από τις υφαλοκρηπίδες.
Ιστορία
Μεταξύ του 6ου αιώνα π.Χ. και του 14ου αιώνα μ.Χ., στη νότια ακτή της Θάλασσας του Λαμπραντόρ υπήρχαν οικισμοί του Πολιτισμού Ντόρσετ («Παλαιοεσκιμώοι»), των Μπέιοθουκ (Beothuk, ιθαγενείς της Νέας Γης) και των Ινουίτ («Εσκιμώων»). Οι φυλές Ντόρσετ αντικαταστάθηκαν αργότερα από τον λαό της Θούλης.
Θέση και μέγεθος
Βόρεια: Το νότιο άκρο του Πορθμού του Ντέιβις [Ο 60ός παράλληλος βόρειου πλάτους ανάμεσα στη Γροιλανδία και τη Χερσόνησο Λαμπραντόρ].
Ανατολικά: Μία γραμμή από το Ακρωτήριο Σαιν Φράνσις (47°45΄ Β, 52°27΄ Δ) της Νέας Γης μέχρι το νοτιότερο άκρο της Γροιλανδίας, το Ακρωτήριο Φέργουελ.
Δυτικά: Η ανατολική ακτή της καναδικής επαρχίας Νέα Γη και Λαμπραντόρ, και το βορειοανατολικό όριο του κόλπου του Αγίου Λαυρεντίου – μία γραμμή από το Κέιπ Μπολντ (βόρειο άκρο της νήσου Κιρπόν, 51°40΄ Β, 55°25΄ Δ) μέχρι το ανατολικό άκρο του Μπελ Ιλ (52°02΄ Β, 55°15΄ Δ). Από εκεί, μία γραμμή μέχρι το ανατολικό άκρο του Ακρωτηρίου Σαιν Τσαρλς (52°13΄ Β) του Λαμπραντόρ.
Το μέγιστο μήκος της Θάλασσας του Λαμπραντόρ ανέρχεται σε 1000 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το μέγιστο πλάτος της σε 920 (540 επί 500 ναυτικά μίλια). Η έκτασή της είναι 841.000 τ.χλμ. (3,5 φορές η έκταση του Αιγαίου Πελάγους)
Βαθυμετρία, ρεύματα και γεωλογία
thumb|right|225px|Τα κυριότερα ρεύματα του Βόρειου Ατλαντικού Η Θάλασσα του Λαμπραντόρ έχει βάθος περί τα 3.400 μέτρα στο μέσο της εξόδου της προς τον ανοικτό Ατλαντικό. Γίνεται λιγότερο βαθιά, έως και 700 μέτρα, κοντά στον ευρύ πορθμό (διέκπλου) Ντέιβις. Το μέγιστο βάθος που έχει καταγραφεί είναι 4.316 μέτρα, ενώ το μέσο βάθος της είναι 1.898 μέτρα. Σύστημα καταβυθιζόμενων θαλάσσιων ρευμάτων διατρέχει διαύλους του πυθμένα, έχοντας πλάτος 2 ως 5 χιλιόμετρα, κάθετο πάχος από 100 έως 200 μέτρα και μήκος 3800 χιλιόμετρα, από τον Πορθμό του Χάντσον μέχρι τον ανοικτό Ατλαντικό ωκεανό. Είναι γνωστό ως Μεσοωκεάνειος Δίαυλος Βορειοδυτικού Ατλαντικού (Northwest Atlantic Mid-Ocean Channel, NAMOC) και αποτελεί ένα από τα μακρύτερα τέτοια συστήματα στον κόσμο από την Πλειστόκαινο εποχή. Η μορφή του θυμίζει ένα υποβρύχιο ποτάμι με πολλούς παραποτάμους και διατηρείται από την υψηλότερη πυκνότητα του φορτωμένου με ιζήματα νερού του.
Η θερμοκρασία των νερών της Θάλασσας του Λαμπραντόρ κυμαίνεται μεταξύ -1 °C τον χειμώνα και 5 ως 7 °C το καλοκαίρι. Η αλμυρότητα είναι σχετικώς χαμηλή, 3,1 ως 3,49 %. Τα δύο τρίτα της επιφάνειάς της καλύπτονται από πάγο τον χειμώνα. Οι παλίρροιες συμβαίνουν δύο φορές την ημέρα και φθάνουν σε διαφορά στάθμης τα 4 μέτρα (2,2 οργιές).
Πανίδα και αλιεία
Το βόρειο και το δυτικό τμήμα της Θάλασσας του Λαμπραντόρ καλύπτονται από πάγους από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Ιούνιο. Οι επιπλέοντες πάγοι χρησιμεύουν ως σημεία αναπαραγωγής για τις φώκες στις αρχές της άνοιξης. Η Θάλασσα είναι επίσης «βοσκότοπος» για τον σολωμό του Ατλαντικού και πολλά είδη θαλάσσιων θηλαστικών. Η αλιεία γαρίδας άρχισε το 1978 και εντατικοποιήθηκε περί το έτος 2000, το ίδιο και η αλιεία του γάδου. Η δεύτερη εξάντλησε γρήγορα τον πληθυσμό των ψαριών τη δεκαετία του 1990 κοντά στις ακτές του Λαμπραντόρ και της δυτικής Γροιλανδίας, και για τον λόγο αυτό σταμάτησε το 1992. Σημαντικά αλιεύματα είναι επίσης ο μελανόγραμμος (haddock), η ρέγγα, ο αστακός και αρκετά είδη της τάξεως πλευρονηκτόμορφα και πελαγικά ψάρια όπως το αμμόχελο και ο καπελίνος (ψάρι παρόμοιο της μαρίδας). Είναι όλα αφθονότερα στο νότιο μέρος της Θάλασσας. Αντιθέτως, η φάλαινα μπελούγκα, αν και αφθονεί στα βόρεια, στον Κόλπο του Μπάφιν, όπου ο πληθυσμός της φθάνει τις 20 χιλιάδες, είναι σπάνια στη Θάλασσα του Λαμπραντόρ, ιδίως από τη δεκαετία του 1950. Η Θάλασσα του Λαμπραντόρ περιέχει τον έναν από τους δύο μεγάλους πληθυσμούς φαλαινών Sei στον κόσμο, με τον άλλο να βρίσκεται νοτιότερα, στην υφαλοκρηπίδα της Νέας Σκωτίας. Συνηθισμένες είναι και οι φάλαινες minke και bottlenose.
thumb|right|185px|Λουλούδι του γένους Rhododendron Η πάπια του Λαμπραντόρ ήταν συνηθισμένο πουλί στην καναδική ακτή μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά σήμερα έχει εκλείψει. Άλλα ζώα των ακτών περιλαμβάνουν τον λύκο του Λαμπραντόρ, υποτιθέμενο υποείδος (Canis lupus labradorius), το καριμπού (Rangifer), η άλκη (Alces alces), η μαύρη αρκούδα (Ursus americanus), η κόκκινη αλεπού (Vulpes vulpes), η αρκτική αλεπού (Vulpes lagopus), o αδηφάγος, ο αμερικανικός λαγός (Lepus americanus), ο ψαραετός (Pandion haliaetus), το κοράκι, διάφορα είδη χήνας και πάπιας, καθώς και άγριοι φασιανοί.
Χλωρίδα
Η βλάστηση των ακτών της Θάλασσας του Λαμπραντόρ περιλαμβάνει κωνοφόρα, τη σημύδα-νάνο (Betula), τη λεύκα, την ιτιά, είδη θάμνων και χλόης, λειχήνες και βρύα. Αειθαλείς θάμνοι του γένους Rhododendron, γνωστοί ως «τσάι του Λαμπραντόρ» (Labrador tea), που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψημάτων, είναι συνηθισμένοι στις ακτές τόσο της Γροιλανδίας, όσο και του Καναδά.
Παραπομπές
Λαμπραντορ Λαμπραντορ
Ελιζαμπέτ Μπορν
Η Ελιζαμπέτ Μπορν (γαλλικά: Élisabeth Borne, 18 Απριλίου 1961) είναι Γαλλίδα πολιτικός, η οποία υπηρετεί ως πρωθυπουργός της χώρας της από τον Μάιο του 2022.
Πολιτική μηχανικός, κυβερνητική αξιωματούχος και διευθύντρια κρατικών επιχειρήσεων στους τομείς των μεταφορών και των κατασκευών, η Μπορν διετέλεσε στο παρελθόν υπουργός Μεταφορών (2017–2019) και υπουργός Οικολογίας (2019–2020). Έπειτα έγινε υπουργός Εργασίας, Απασχόλησης και Ένταξης στην κυβέρνηση Καστέξ από το 2020 έως το 2022. Στις 16 Μαΐου 2022, ο πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν την διόρισε ως την επόμενη πρωθυπουργό της Γαλλίας, μετά την παραίτηση του Καστέξ, όπως είναι η παράδοση μετά τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Η Μπορν είναι η δεύτερη γυναίκα που κατέχει τη θέση μετά την Εντίτ Κρεσόν, η οποία υπηρέτησε από το 1991 έως το 1992. Είναι μέλος τόσο του κόμματος Αναγέννηση του Μακρόν όσο και του κεντροαριστερού κόμματος Εδάφη της Προόδου.
Έπειτα από τον ανασχηματισμό που ακολούθησε τις βουλευτικές εκλογές του 2022, η Μπορν επέζησε δύο απανωτών προτάσεων μομφής εναντίον της κυβέρνησής της, την μία τον Ιούλιο. και μια δεύτερη στις 4 Νοεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Άρδαλος
Στην ελληνική μυθολογία ο Άρδαλος ήταν γιος του θεού Ηφαίστου. Ο Άρδαλος λεγόταν ότι είχε εφεύρει το φλάουτο (πλαγίαυλο) και ότι είχε ανεγείρει ένα ιερό των Μουσών στην Τροιζήνα. Από το όνομά του προερχόταν η εκεί τοπική επίκληση των Μουσών ως Αρδαλίδες ή Αρδαλιώτιδες Μούσαι.
Αυτά αναφέρονται στο έργο του Παυσανία, όπως και σε κάποια δυσανάγνωστα σπαράγματα του έργου του Ησυχίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου
Σπύρο Ντεπάρσκι
Ο Σπύρο Ντεπάρσκι είναι Βούλγαρος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Ως ποδοσφαιριστής συμμετείχε στην Εθνική Βουλγαρίας από το 1957 έως το 1965. Συμμετείχε με την εθνική ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1960.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Σλάβια Σόφιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Γιάντρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Ελισάβετ της Σουηβίας
Η Ελισάβετ της Σουηβίας ή Βεατρίκη της Σουαβίας (Νυρεμβέργη, 1205 - 5 Νοεμβρίου 1235) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν βασίλισσα της Καστίλης και της Λεόν μέσω του γάμου της με τον Βασιλιά της Καστίλης και της Λεόν Άγιο Φερδινάνδο Γ΄. Η Ελισάβετ της Σουηβίας ήταν η τέταρτη και μικρότερη κόρη του Φιλίππου δούκα της Σουηβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ισαάκιου Β΄ Άγγελου.
Μετά τη δολοφονία του πατέρα της (21 Ιουνίου 1208) και τον πρόωρο θάνατο της μητέρας της ένεκα επιπλοκών στη γέννα (27 Αυγούστου 1208), την κηδεμονία της Ελισάβετ και των μεγαλύτερων αδελφών της ανέλαβε ο πρώτος τους εξάδελφος Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν, βασιλιάς της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος Β΄ κανόνισε τον γάμο της εξαδέλφης του Ελισάβετ με τον Φρειδερίκο Γ΄ της Καστίλης. Η τελετή του γάμου έγινε στο Μπούργος (30 Νοεμβρίου 1219). Όταν έφτασε στην Καστίλη, η Ελισάβετ πήρε το όνομα Βεατρίκη για να τιμήσει πιθανότατα τη μεγαλύτερη αδελφή της Βεατρίκη της Σουαβίας, που είχε αποβιώσει σε εφηβική ηλικία (1212) και τη μικρότερη, που απεβίωσε στη γέννησή της (1208). Όταν πέθανε ο πεθερός της Αλφόνσος Θ΄ του Λεόν, έγινε βασίλισσα της Καστίλης και τού Λεόν και ένωσε τα δύο στέμματα.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Φερδινάνδο Γ΄ της Καστίλης απέκτησε:
Η Βεατρίκη απεβίωσε στο Τόρο σε ηλικία 30 ετών. Ο θάνατός της σχετίζεται με τη γέννα του μικρότερου παιδιού της ή από επιπλοκές στην γέννα. Η ταφή της έγινε στο Μπούργκος, δίπλα της τάφηκε ο Ερρίκος Α΄ της Καστίλης (προκάτοχος και 2ος εξάδελφος τού΄Φερδινάνδου Γ΄). Ο γιος της Αλφόνσος Ι΄ ο Σοφός μετέφερε αργότερα τα οστά της στον Καθεδρικό ναό της Σεβίλλης (1279), όπου και παρέμειναν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Καστίλλης
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Αδικία (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Αδικία (αρχ. ελλην. Ἀδικία) ήταν η θεά που προσωποποιούσε την αδικία και την παραπτωματική συμπεριφορά.
Συνήθως η Αδικία απεικονιζόταν στο στήθος του τυράννου της Κορίνθου Κύψελου ως απαίσια στην όψη βαρβαρική γυναίκα, καλυμμένη με τατουάζ. Επίσης, απεικονιζόταν ως συρόμενη από την αντίθετή της θεότητα της δικαιοσύνης, τη Δίκη, με το ένα της χέρι, ενώ με το άλλο η Δίκη την έπνιγε ή κρατούσε ένα ξύλο με το οποίο τη χτυπούσε. Το πρότυπο για την απεικόνιση αυτή ήταν η λάρνακα του Κύψελου, που βρισκόταν στην Ολυμπία και περιγράφεται από τον Παυσανία.
Πηγές
Αδικια
Ζωολογικός κήπος του Σινσινάτι
Ο ζωολογικός κήπος του Σινσινάτι (αγγλικά: Cincinnati Zoo and botanical garden) είναι ζωολογικός και βοτανικός κήπος στο Οχάιο των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1875. Στεγάζει 1896 είδη ζώων.
Περιστατικό με γορίλα
Το 2016, ένας αρσενικός γορίλας ονόματι Χαράμπε θανατώθηκε ύστερα από περιστατικό. Ένα 4χρονο παιδί διέφυγε της προσοχής της μητέρας του και έπεσε στον χώρο όπου ζουν οι γορίλες. Οι επιστάτες αναγκάστηκαν να σκοτώσουν το γορίλα ο οποίος πλησίασε και περιεργάστηκε το παιδί, υποστηρίζοντας ότι θα μπορούσε να το τραυματίσει. Το ζήτημα έφερε θύελλα αντιδράσεων.
Κατηγορία:Ζωολογικοί κήποι
Άνω Βλοχός Αιτωλοακαρνανίας
Ο Άνω Βλοχός είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 300 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άνω Βλοχός βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Παναιτωλικού, σε απόσταση 13 χλμ. Α.-ΒΑ. (οδηγικά, μέσω Καινούργιο) από το Αγρίνιο. Βόρεια του χωριού, στην κορυφή λόφου με υψόμετρο 688 μέτρα και πανοραμική θέα προς τη λίμνη Τριχωνίδα υπάρχει η ακρόπολη των Θεστιέων η οποία κατοικήθηκε από την Νεολιθική περίοδο και ήταν οχυρωμένη με ισχυρά κυκλώπεια τείχη. Η πόλη έφερε το όνομα του μυθικού βασιλιά Θέστιου, νότια και δυτικά της ακρόπολης υπήρχαν τείχη και διατηρούνται σε όλο το μήκος αρκετοί δόμοι, χωρίς πύργους, ενώ ο πυλώνας που σώζεται είναι παρόμοιος με τον μυκηναϊκό της Τίρυνθας. Την εποχή του Βυζαντίου υπήρξε οχυρό κάστρο, μετά το 1204 πέρασε στη δικαιοδοσία του Δεσποτάτου της Ηπείρου και το 1294 δόθηκε ως προίκα στο Φίλιππο Α΄ του Τάραντα. Το 1450 το κατέλαβαν οι Τούρκοι και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε.
Αξιόλογο αξιοθέατο είναι το εξωκλήσι της Αγίας Τριάδας, στη διαδρομή από τον Άνω Βλοχό προς τη μονή της Παναγίας Βλοχού.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καινουργίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Καινούργιο, τον Κακαβά και τα Καρραίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καινουργίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεστιέων του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 67 μόνιμους κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ασάντε Κοτόκο ΣΚ
Η Ασάντε Κοτόκο ΣΚ (αγγλικά: Asante Kotoko S.C.) είναι αθλητικός σύλλογος στο Κουμάσι της περιφέρειας Ασάντι στην Γκάνα. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Μπάμπα Γιάρα, χωρητικότητας 40.528 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1935.
Επιτυχίες
.
Πανδόλφος Δ΄ του Μπενεβέντο
Ο Πανδόλφος Δ΄ (π. 1020/1030 – 7 Φεβρουαρίου 1074) από τον Οίκο της Κάπουας ήταν συγκυβερνήτης του Μπενεβέντο με τον πατέρα του Λανδούλφος ΣΤ΄ από το 1056, όταν ακόμη βασίλευε ο πάππος του Πανδόλφος Γ΄, μέχρι το τέλος του στη μάχη, πριν από αυτό τού πατέρα του.
Ασάντε Κοτόκο ΣΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γκάνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935
Πανδόλφος Δ΄ του Μπενεβέντο
Βιογραφία
Πιθανώς το 1059, ο πρεσβύτερος Πανδόλφος Γ΄ παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Σοφία, αφήνοντας μοναδικούς πρίγκιπες τον Λανδούλφος ΣΤ΄ και τον νεότερο Πανδόλφος Δ΄. Ο Πανδόλφος Δ΄ ήταν πιθανότατα παρών την 1η Οκτωβρίου 1071 στον επανα-καθαγιασμό του αβαείου του Μόντε Κασίνο. Δεν εμφανίζεται στο καταστατικό της 12ης Αυγούστου 1073, στο οποίο ο πατέρας του ορκίστηκε πίστη στον πάπα Γρηγόριο Ζ΄. Ωστόσο από εκείνο το σημείο ο Λανδούλφος ΣΤ΄ δεν εμφανίζεται ξανά στα χρονικά και ο Πανδόλφος Δ΄ φαίνεται να έχει αναλάβει τις κύριες ευθύνες ως πρίγκιπας. Ο Πανδόλφος Δ΄ πολέμησε εναντίον των Νορμανδών. Σκοτώθηκε στη μάχη του Moντεσάρκιo στις 7 Φεβρουαρίου 1074.