cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκλογές στην Τόνγκα
1978 - 1984
Στις εκλογές που έγιναν από το 1978 έως και το 1984, όλοι οι υποψήφιοι έλαβαν μέρος ως ανεξάρτητοι. Στις γενικές εκλογές που έγιναν στις 14 Απριλίου 1978, την 1η Μαΐου 1981 και στις 7 Μαΐου 1984, εξελέγησαν 7 ευγενείς από τους συναδέρφους τους, ενώ 7 αντιπρόσωποι του λαού εξελέγησαν από τον λαό.
1990
Στις 14 και στις 15 Μαΐου 1990 εξελέγησαν 9 ευγενείς και 9 αντιπρόσωποι του λαού. Οι 7 από τους τελευταίους ήταν υπέρ των δημοκρατικών αλλαγών. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 65,4%.
1993
Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 3 και στις 4 Φεβρουαρίου 1993. Εξελέγησαν 9 ευγενείς και 9 αντιπρόσωποι του λαού. Οι 6 από τους τελευταίους ήταν υπέρ των δημοκρατικών αλλαγών.
1996
Στις 24 και 25 Ιανουαρίου 1996 έγιναν εκλογές για Νομοθετική Συνέλευση. Οι ευγενείς εξελέγησαν στις 24 Ιανουαρίου και οι 9 αντιπρόσωποι του λαού την επομένη. Συνολικά 61 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές για τους 9 αντιπροσώπους. Η συμμετοχή ήταν 56,1%.
1999
Οι εκλογές του 1999 έγιναν στις 10 και στις 11 Μαρτίου 1999. Η συμμετοχή ήταν 50,7%. Οι φιλοδημοκρατικοί υποψήφιοι κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών, παρότι συγκέντρωσαν λιγότερες ψήφους.
2002
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Μαρτίου 2002 οι υποστηρικτές του Κινήματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία κέρδισαν 7 επί συνόλου 9 εδρών για τους αντιπροσώπους του λαού. Η συμμετοχή ήταν 48,9%. Μετά τις εκλογές, ο ηγέτης του HRDM Σαμουέλα Ακιλίζι Ποχίβα συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για στάση, αναφορικά με τις καταγγελίες του περί βασιλικής διαφθοράς, οι οποίες δημοσιεύτηκαν πριν διεξαχθούν οι εκλογές. Αργότερα αθωώθηκε.
2005
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Μαρτίου 2005. Εξελέγησαν μόνο 9 μέλη από το 30μελές κοινοβούλιο, με τα υπόλοιπα να διορίζονται από τον Βασιλιά ή να αποτελούν μέλη της αριστοκρατίας της Τόνγκα. Το Κίνημα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία κέρδισε ξανά τις 7 από τις συνολικά 9 έδρες για τους αντιπροσώπους του λαού. Ο γιος του Βασιλιά. Αχοεΐτου Ουνουάκι Ότονγκα Τουκουάχο, αρχικά παρέμεινε στην πρωθυπουργία, όμως το 2006 παραιτήθηκε και νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Φελέτι Σεβέλε, ένας από τους 2 ανεξάρτητους υποψηφίους που εξελέγησαν το 2005. Ο Σεβέλε έγινε ο πρώτος μη ευγενής που ορκίστηκε πρωθυπουργός στην ιστορία της Τόνγκα.
Στις 5 Μαΐου 2005 διεξήχθησαν και επαναληπτικές εκλογές για να πληρωθούν οι κενές έδρες στην Τονγκατάπου και στη Νίουας μετά τον διορισμό του Φελέτι Σεβέλε και του Σιόνε Χαουκινίμα στην κυβέρνηση. Ο πρώην υπουργός Αστυνομίας Κλάιβε Έντουαρντς εξελέγη στην Τονγκατάπου και ο Λεπόλο Ταουνιζίλα στη Νίουας.
Μία τρίτη επαναληπτική εκλογή έγινε στις 20 Ιουλίου 2006 στο Χααπάι, μετά τον διορισμό του Φινεάζι Φουνάκι ως υπουργού Τουρισμού. Νικητής ήταν ο Όσαϊ Λαάτου.
2008
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές με το παλαιό σύστημα διεξήχθησαν στις 23 και στις 24 Απριλίου του 2008. Η εκλογή των ευγενών έγινε στις 23 Απριλίου και την επόμενη ημέρα εξελέγησαν 9 αντιπρόσωποι του λαού. Συνολικά 32.000 ήταν οι ψηφίσαντες (προσέλευση 48%) .Οι περισσότεροι από τους φιλοδημοκρατικούς βουλευτές επανεξελέγησαν, παρότι πολλοί από αυτούς αντιμετώπισαν κατηγορίες για στάση αναφορικά με τις ταραχές στη Νουκουαλόφα που σημειώθηκαν το 2006 και είχαν ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί η χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Επρόκειτο για τις τελευταίες εκλογές με το ίδιο σύστημα, καθώς δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις άρχισαν να εφαρμόζονται το 2010, που θα αλλάξουν την ισορροπία των εδρών ως εξής: 17 βουλευτές εκλέγονται από τον λαό, 9 εκλέγονται από τους ευγενείς και 4 διορίζονται από τον Βασιλέα.
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2010
Οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 25 Νοεμβρίου 2010 ήταν οι πρώτες γενικές εκλογές κατά τις οποίες τα μέλη της Βουλής εξελέγησαν από τον λαό. Το Δημοκρατικό Κόμμα των Φιλικών Νήσων, που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 με επικεφαλής τον βετεράνο φιλοδημοκρατικό πολιτικό Ακιλίσι Ποχίβα, κέρδισε 12 επί συνόλου 17 εδρών στο Κοινοβούλιο, ενώ οι ευγενείς εξέλεξαν 9 βουλευτές.
Για πρώτη φορά η πλειοψηφία των εδρών (17 από τις συνολικά 26) στο κοινοβούλιο της Τόνγκα εξελέγησαν με καθολική ψηφοφορία, με τις υπόλοιπες 9 να προορίζονται για τους ευγενείς. Αυτό σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα για απομάκρυνση από την 165χρονη μοναρχική διακυβέρνηση σε μία πλήρως αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Το δίκτυο Taimi Media Network περιέγραψε το Κοινοβούλιο του 2010 ως "το πρώτο που εξελέγη με δημοκρατικό τρόπο στη χώρα".
2014
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Νοεμβρίου 2014. Το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων κέρδισε 9 έδρες και 8 οι ανεξάρτητοι.
2017
Οι εκλογές του 2017 διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Νοεμβρίου 2017 για την εκλογή των 17 από τις συνολικά 26 έδρες στη νομοθετική συνέλευση. Το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων κέρδισε 14 έδρες, αριθμός επαρκής για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, χωρίς την υποστήριξη των ευγενών ή ανεξάρτητων.
Save the Population
Το Save the Population είναι το δεύτερο single από το Greatest Hits των Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε μόνο στην Ισπανία και την Ιαπωνία στις 18 Νοεμβρίου 2003. Έτσι δεν ήταν πιθανό να μπει στα charts.
Τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 2003
Γιάννης Αναστασίου
Ο Γιάννης Αναστασίου (Άρτα, 5 Μαρτίου 1973) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής της Κηφισιάς.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνιζόταν ως επιθετικός και πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Ακράτητο Ακροποταμιάς της γενέτειράς του, με τον οποίο αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της τοπικής ΕΠΣ Άρτας. Έπειτα την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών το 1990, μετακινήθηκε στον ΠΑΣ Πρέβεζα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας για ένα χρόνο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε επί πενταετία με τον Εθνικό Πειραιώς, δύο χρόνια στον ΟΦΗ και από το 1998 άρχισε διεθνή καριέρα.
Αγωνίστηκε δύο χρόνια στην Άντερλεχτ, τέσσερα στη Ρόντα, δυο στον Άγιαξ και έναν χρόνο στη Σπάρτα Ρότερνταμ. Το 2007-08 αγωνίστηκε στην Ομνιγουόρλντ Άλμερε της δεύτερης κατηγορίας της Ολλανδίας (ολλ.: Eerste Divisie). Κατέκτησε τα πρωταθλήματα Βελγίου και Ολλανδίας καθώς και το κύπελλο Ολλανδίας.
Στην εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε 5 φορές διεθνής με πρώτη στις 18 Φεβρουαρίου 1998, όταν ως παίκτης του ΟΦΗ αντικατέστησε τον Μιχάλη Κασάπη στο 86' του φιλικού αγώνα (1-1) με τη Ρωσία στο ΟΑΚΑ, κατά τον τελευταίο αγώνα του Κώστα Πολυχρονίου στη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού. Οι διάδοχοί του, Άνχελ Ιορντανέσκου και Βασίλης Δανιήλ, τον χρησιμοποίησαν άλλες τέσσερις φορές το διάστημα Μάρτιος-Ιούνιος του 1999, όντας πλέον στην Άντερλεχτ, επίσης ως αλλαγή και με αντιπάλους εθνικές του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Βοηθός προπονητή
Τον Ιούλιο του 2008 και αμέσως έπειτα τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ανέλαβε τη θέση βοηθού του Χενκ Τεν Κάτε, νεοπροσληφθέντα τότε προπονητή στον Παναθηναϊκό. Σημαντικό κριτήριο για τη συγκεκριμένη επιλογή του Ολλανδού τεχνικού, αποτέλεσε ότι ο Αναστασίου είχε αγωνιστεί υπό τις οδηγίες του στον Άγιαξ.
Ακολούθως και για 1½ αγωνιστική περίοδο (Ιανουάριος 2011-Ιούλιος 2012) διετέλεσε βοηθός προπονητή της Γιονγκ Άγιαξ (η ομάδα νέων του ολλανδικού συλλόγου), ενώ επί δίμηνο (Ιανουάριος-Μάρτιος 2013) κάλυψε την αντίστοιχη θέση στην αγγλική Ρέντινγκ, έως και την παραίτηση του πρώτου προπονητή Μπράιαν ΜακΝτέρμοτ.
Παναθηναϊκός
Στις 14 Μαΐου του 2013 ανέλαβε τη θέση του πρώτου προπονητή στον Παναθηναϊκό και στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας (2013-14). Toν Φεβρουάριο του 2015 βραβεύθηκε ως ο καλύτερος προπονητής του πρωταθλήματος 2013-14, ενώ την ίδια περίοδο καθώς και την επόμενη (2014-15) αναδείχθηκε δευτεραθλητής. Στις 2 Νοεμβρίου 2015, μετά το ισόπαλο ντέρμπι με την ΑΕΚ, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας της με τον Γιάννη Αναστασίου, χρεώνοντας του την κακή αγωνιστική κατάσταση της ομάδας.
Ρόντα
Τον Ιούνιο του 2016 ήρθε σε συμφωνία με την ολλανδική Ρόντα, επιστρέφοντας στον σύλλογο έπειτα από δώδεκα χρόνια, όταν ως ποδοσφαιριστής είχε αποχωρήσει έπειτα από μία τετραετία (2000-2004) για να ενταχθεί στον Άγιαξ.
ΚΦ Κόρτραϊκ
Τον Ιούλιο του 2017 ανέλαβε την βελγική ΚΦ Κόρτρεϊκ από την οποία αποχώρησε στις 8 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Ομόνοια
Τον Νοέμβριο του 2018 ανακοινώθηκε η έναρξη της συνεργασίας του με την Κυπριακή Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο ανδρών). Η συνεργασία των δύο πλευρών ολοκληρώθηκε με το τέλος της αγωνιστικής περιόδου.
Ατρόμητος
Στις 24 Μαΐου του 2019 ήρθε σε συμφωνία με τον Ατρόμητο. Αποχώρησε από τον σύλλογο στις 16 Νοεμβρίου.
Παναιτωλικός
Τον Ιούνιο του 2021 ήρθε σε συμφωνία με τον Παναιτωλικό. Στις 7 Απριλίου του 2022 ανανέωσε την συνεργασία του με την ομάδα του Αγρινίου για ακόμη μία σεζόν.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Πρέβεζα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλμέρε Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόντα ΓΚ΄ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Ρότερνταμ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρόντα ΓΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έρεντιβιζι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού
Βίκινγκουρ Γκότα
Η Βίκινγκουρ Γκότα είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τα Νησιά Φερόες και συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Νήσων Φερόε. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2008 από την ενοποίηση των ΓΙ Γκότα και της Λέιρβικ ΙΦ. Η βάση της ομάδας είναι στην κοινότητα Λέιρβικ, ενώ το στάδιό της Σερπούγκερδι χωρητικότητας 1.600 θεατών (440 θέσεων) στην κοινότητα Νορδραγκότα. Και οι δυο κοινότητες αποτελούν μέρος του δήμου Έστροϊκομμούνα, απέχουν μεταξύ τους 5 χιλιόμετρα και βρίσκονται στο νησί Έστουροϊ.
Ιστορία
Η Βίκινγκουρ ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 2008 με την ενοποίηση των ΓΙ Γκότα ομάδα της πρώτης κατηγορίας του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Νήσων Φερόε και της Λέιρβικ ΙΦ ομάδα της δεύτερης κατηγορίας. Πρώτες επαφές για μια ενοποίηση των δυο ομάδων υπήρχαν ήδη από το 2006, όμως μόλις το καλοκαίρι του 2007 ξεκίνησαν λεπτομερείς διεργασίες. Στις 14 Ιανουαρίου 2008 στο Λέιρβικ, παρουσία 180 μελών αποφασίστηκε η ενοποίηση, με προσωρινή ονομασία τον συνδυασμό των δύο πρώην συλλόγων: ΓΙ/ΛΙΦ. Τελικά στις 4 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς ανακοινώθηκε η καινούργια ονομασία της ομάδας, Βίκινγκουρ, ως η καλύτερη από 18 προτάσεις που υποβλήθηκαν.
Η ομάδα έκανε το ντεμπούτο της στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε στις 31 Μαρτίου 2008. Στο πρώτο παιχνίδι της αντιμετώπισε στην έδρα της την Β68 Τοφτίρ, κερδίζοντας με 4-1. Στο τέλος της περιόδου τερμάτησε στην 5η θέση.
Το 2009 θα πάρει το πρώτο της τρόπαιο. Στον τελικό του Κυπέλλου ποδοσφαίρου Νήσων Φερόε θα κερδίσει το έπαθλο νικώντας την ΕΜ/Στρέιμουρ με 3-2.
Το 2016 θα κατακτήσει για πρώτη φορά το πρωτάθλημα, για να επαναλάβει τον άθλο την επόμενη χρονιά.
Τέλος το 2014 θα κερδίσει για πρώτη φόρα το Σούπερ Καπ της χώρας.
Η ευρωπαϊκή πορεία της Βίκινγκουρ ξεκινά την περίοδο 2010-2011. Έχοντας κατακτήσει το κύπελλο της χώρας της, συμμετέχει στον δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Εκεί κληρώθηκε με την τουρκική Μπεσίκτας, από την οποία θα αποκλειστεί με δυο ήττες (0-4 στην έδρα της και 0-3 εκτός). Την μεγαλύτερη επιτυχία της στην Ευρώπη ως τώρα είχε την περίοδο 2014-2015. Συμμετέχοντας πάλι ως κυπελλούχος της χώρας της κατάφερε να περάσει δυο γύρους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2014–15, για να αποκλειστεί τελικά στον τρίτο προκριματικό γύρο από την κροατική Ριέκα, πάλι με δυο ήττες (1-5 εντός και 0-4 εκτός).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2008 Κατηγορία:Βίκινγκουρ Γκότα
Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο
Το Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC) ( المجلس الوطني الإتحادي  , al-Majlis al-Watani al-Ittihadi ) είναι η ομοσπονδιακή αρχή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που σχηματίζεται για να αντιπροσωπεύει τον γενικό πληθυσμό των Εμιράτων. Η FNC αποτελείται από 40 μέλη με συμβουλευτικά καθήκοντα στο Σώμα του Νομοθετικού Συμβουλίου. Είκοσι μέλη εκλέγονται από τους πολίτες των ΗΑΕ μέσω ενός εκλεκτορικού κολεγίου, ενώ τα υπόλοιπα είκοσι διορίζονται από τους ηγεμόνες κάθε εμιράτου. Η αίθουσα συνεδριάσεων του FNC βρίσκεται στο Αμπού Ντάμπι, πρωτεύουσα των ΗΑΕ.
Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή (NEC) διεξάγει τις εκλογές και εξουσιοδοτείται να ορίσει τα μέλη του εκλογικού σώματος. Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να επιλεγεί ως μέλος. Η NEC ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 με συναίνεση του Ανώτατου Συμβουλίου των ΗΑΕ και προήδρευσε ο υπουργός Προεδρίας για θέματα του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου. Η NEC έχει την εξουσία να φροντίζει για την εκλογή αντιπροσώπων από όλα τα εμιράτα των ΗΑΕ στο Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC).
Ιστορία
Τα τελευταία 43 χρόνια, το FNC συζήτησε εκατοντάδες θέματα και συνέταξε νόμους που αφορούν τον λαό και την οικονομία της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα,τα ομοσπονδιακά νομοσχέδια πρώτα πρέπει να περάσουν από το FNC για αναθεώρηση και συστάσεις. Σχέδια νόμων και τροποποιήσεις που συντάσσονται με τη βοήθεια εξειδικευμένων επιτροπών της βουλής παρουσιάζονται στο Συμβούλιο για συζήτηση και στη συνέχεια αποστέλλονται πίσω στο Υπουργικό Συμβούλιο για εξέταση και έγκριση. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, το Συμβούλιο έχει επηρεάσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την κατάρτιση νόμων. Τα αρχικά σχέδια νόμων από το Υπουργικό Συμβούλιο τροποποιούνται από το Συμβούλιο για να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών που εκπροσωπούν.
Σύνθεση
Η σύνθεση του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου ήταν η εξής. Οι μισοί εξελέγησαν και οι μισοί διορίστηκαν:
2006
6.689 από περίπου 800.000 πολίτες της χώρας ήταν επιλέξιμοι να λάβουν μέρος στις εκλογές του 2006. Οι επιλέξιμοι επιλέχθηκαν από τους κυβερνήτες των εμιράτων.
Στα τέλη του 2006, η μισή οργάνωση εκλέχθηκε. Οι εκλογές αυτές θεωρήθηκαν ως τα πρώτα βήματα προς μια δημοκρατία των Εμιράτων.
2011
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011 είχαν ένα εκλογικό σώμα 129.274 μελών, σχεδόν 20 φορές μεγαλύτερο από το 2006. 35.877 ψηφοφόροι προσήλθαν στην κάλπη με ποσοστό συμμετοχής 27,75%.
Συνολικά κατήλθαν στις εκλογές 468 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων 85 γυναικών.
2015
Το εκλογικό σώμα αυξήθηκε από 129.274 το 2011 σε 224.279 το 2015. 79.157 ψηφοφόροι ψήφισαν. Η προσέλευση αυξήθηκε από 27,25% σε 35,29%.
Οι εκλογές του 2015 χρησιμοποίησαν σύστημα ενιαίας ψήφου (που σημαίνει ότι κάθε ψηφοφόρος ψήφισε μόνο έναν υποψήφιο στο εμιράτο του). Προηγουμένως, δόθηκε στους ψηφοφόρους η δυνατότητα να ψηφίσουν μέχρι και το ήμισυ του αριθμού των εδρών από τα αντίστοιχα εμιράτα. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι εκτός της χώρας είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν για πρώτη φορά το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηνωμενα Αραβικα Εμιρατα Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Εθνικά νομοθετικά σώματα
Γεώργιος Βασιλείου (εκδότης)
Ο Γεώργιος Βασιλείου (Κηφισιά, 1888 – Αθήνα, 5 Δεκεμβρίου 1932) υπήρξε σημαντικός Έλληνας εκδότης των αρχών του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Μετά την απόλυσή του από το στράτευμα σε ηλικία 25 ετών, άνοιξε το 1913 βιβλιοπωλείο στην οδό Σταδίου 40.
Το 1915 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Κιαέζε, κόρη του Ιταλού Σαλβατόρε Κιαέζε και της Ελληνίδας Άννας Γαδ, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά τον γάμο του εγκαταστάθηκε στην οδό Μιαούλη 15 στου Ψυρρή, όπου και οργάνωσε μεγάλο τυπογραφείο και βιβλιοδετείο.
Πέθανε ξαφνικά, σε ηλικία 44 ετών, πιθανότατα από καρδιακή προσβολή.
Η εκδοτική του πορεία
Κατά τα πρώτα του βήματα, ο Γεώργιος Βασιλείου επικεντρώθηκε στην έκδοση νομικών βιβλίων. Σε μικρό χρονικό διάστημα το βιβλιοπωλείο «Βασιλείου» συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των αθηναϊκών νομικών κύκλων.
Λίγους μήνες μετά την ίδρυση της εκδοτικής και βιβλιεμπορικής του επιχείρησης, στα τέλη του 1914, ο Βασιλείου συνεταιρίστηκε με τον παλιό του εργοδότη Ε. Κουκλάρα, ιδρύοντας την εταιρεία «Γεώργιος Βασιλείου και Ε. Κουκλάρας». Η συνεργασία δεν ευδοκίμησε και λίγους μήνες μετά οι δύο συνέταιροι ακολούθησαν χωριστούς δρόμους.
Ο Βασιλείου, μετά τη διάλυση της βραχύβιας συνεργασίας του με τον Ε. Κουκλάρα, συνέχισε με ακόμη εντονότερους ρυθμούς την έκδοση νομικών έργων. Σύντομα καθιερώθηκε ως ο ειδικός στον τομέα αυτόν.
Μέχρι το 1918 ο Γεώργιος Βασιλείου είχε καταλήξει ως προς την εκδοτική πολιτική που θα ακολουθούσε. Ο κατάλογος του βιβλιοπωλείου του εκείνου του έτους αριθμεί 878 τίτλους που περιελάμβαναν Μυθιστόρημα, Διήγημα, Θέατρο, Ποίηση, Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, Φιλοσοφία κ.ά..
Ο Γεώργιος Βασιλείου συνέχισε με αμείωτους ρυθμούς την εκδοτική του δραστηριότητα μέχρι τον πρόωρο θάνατό του, οπότε και ανέλαβε τον εκδοτικό οίκο η σύζυγός του Μαργαρίτα Βασιλείου.
Οι Βιβλιοθήκες
Πέραν των νομικών και των λοιπών μεμονωμένων εκδόσεων, βασικό άξονα της εκδοτικής δραστηριότητας του Γεωργίου Βασιλείου αποτέλεσαν οι θεματικές σειρές (Βιβλιοθήκες). Στα 19 χρόνια της εκδοτικής του παρουσίας οι θεματικές αυτές σειρές έλαβαν αξιοσημείωτες διαστάσεις, καλύπτοντας σημαντικούς τομείς των τεχνών και των επιστημών. Οι Βιβλιοθήκες που δημιούργησε ο Γεώργιος Βασιλείου είναι δέκα:
Εκλεκτά Έργα
Η πιο επιτυχημένη από αυτές τις Βιβλιοθήκες υπήρξε η σειρά Εκλεκτά Έργα. Η σειρά εγκαινιάστηκε το 1919 και μέσα σε μία μόλις τετραετία περιέλαβε περισσότερους από 150 τίτλους της παγκόσμιας και της ελληνικής λογοτεχνίας. Υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές σειρές της περιόδου εκείνης μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του '50.
Θεατρική Βιβλιοθήκη
Παράλληλα με τις θεματικές σειρές Εκλεκτά Έργα και Ποιητική Βιβλιοθήκη, ο Γεώργιος Βασιλείου δημιούργησε και μία τρίτη σειρά, τη Θεατρική Βιβλιοθήκη, καλύπτοντας έτσι όλα τα είδη του λογοτεχνικού χώρου (πρόζα, ποίηση, θέατρο). Δίπλα στον Σαίξπηρ, στον Μολιέρο και στον Ίψεν, θα συναντήσουμε έργα Γάλλων (κυρίως) συγγραφέων, όπως ο Ζώρζ Φεντώ (1862– 1921), ο Πολ Ερβιέ (1857–1915), ο Βικτοριέν Σαρντού (1831–1908), ο Τεοντόρ Μπαριέρ (1823–1877), ο Βίκτορ Σεζούρ (1816–1874), κ.ά..
Πολεμική Βιβλιοθήκη
Η Πολεμική Βιβλιοθήκη είναι χρονικά η πρώτη σειρά που εγκαινίασε ο Γεώργιος Βασιλείου και αποτέλεσε τον οδηγό για την καθιέρωση ανάλογων εκδόσεων, δίνοντας τη δυνατότητα στον ελληνικό λαό να γνωρίσει τις πιο συνταρακτικές σελίδες των Βαλκανικών Πολέμων. Η σειρά ξεπέρασε τους 30 τίτλους.
Ιστορική Βιβλιοθήκη των από Αλώσεως Χρόνων
Ιστορικές μονογραφίες που κυκλοφόρησαν μεταξύ των ετών 1917–1925. Τουλάχιστον κάποιες από αυτές είχαν τυπωθεί σε τυπογραφεία εκτός Αθηνών (πιθανώς με πρωτοβουλία των συγγραφέων) και ο Βασιλείου ανελάμβανε τη διανομή, αναγράφοντας στο εξώφυλλό τους ως εκδοτικό οίκο την επιχείρησή του. Συγγραφέας πολλών από τις μονογραφίες αυτές ήταν ο λόγιος ιστοριοδίφης Περικλής Ζερλέντης.
Βιβλιοθήκη Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων
Το 1918 ο Γ. Βασιλείου εγκαινίασε τις δικές του εκδόσεις αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων (σε μετάφραση), που σημείωσαν εντυπωσιακή επιτυχία, αφού πολλά από τα έργα της σειράς αυτής επανεκδόθηκαν μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Τη μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία σημείωσε η «Ομήρου Οδύσσεια», σε μετάφραση του Ιακώβου Πολυλά, που πέτυχε αλλεπάλληλες επανεκδόσεις μέχρι τις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ρομαντική Βιβλιοθήκη
Στις αρχές της δεκαετίας του ’30 ο Γεώργιος Βασιλείου εγκαινίασε τη Ρομαντική Βιβλιοθήκη. Η σειρά ήταν προσαρμοσμένη στις προτιμήσεις του αναγνωστικού κοινού για μια πιο «ελαφρά λογοτεχνία». Η σειρά δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία. Εκδόθηκαν 23 τόμοι.
Σειρά Πρακτικών Γνώσεων
Εμφανίστηκε κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’20 και κάλυψε ευρύτατους τομείς του καθημερινού βίου. Σημαντικό τμήμα των εκδόσεων αναφερόταν σε ναυτικά θέματα.
Λεξικά και Μέθοδοι Εκμαθήσεως Ξένων Γλωσσών
Σημαντικός τομέας της εκδοτικής δραστηριότητας του Γεωργίου Βασιλείου στάθηκαν τα Λεξικά, η έκδοση των οποίων ξεκίνησε από τα πρώτα κιόλας βήματα του εκδοτικού οίκου και τα οποία κάλυπταν τις λεξικογραφικές ανάγκες πλήθους αναγνωστών καθώς και της εκπαιδευτικής κοινότητας: ορθογραφικά, ξένων γλωσσών, τεχνικά, κ.λπ.. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι πρωτοποριακές για την εποχή τους εκδόσεις «Μεθόδων εκμαθήσεως ξένων γλωσσών», με έμφαση στην Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική και Ιταλική γλώσσα.
«Οι Άθλιοι». Ένα εκδοτικό γεγονός
Εκδοτικό γεγονός της περιόδου του Μεσοπολέμου αποτέλεσε η πεντάτομη έκδοση (1921) των «Αθλίων» του Ουγκώ, σε μετάφραση του Μάρκου Αυγέρη. Μέχρι τότε το ελληνικό αναγνωστικό κοινό γνώριζε το έργο κυρίως από την κλασική αλλά γλωσσικά ξεπερασμένη μετάφραση του Ισιδωρίδη Σκυλίτση. Ο «Νουμάς» από τις σελίδες του χαιρέτισε την έκδοση, γράφοντας πως χάρις στον Βασιλείου «"οι 'Αθλιοι" κυκλοφορούν σε ζωντανή γλώσσα».
Πρακτόρευση εκδόσεων τρίτων
Ο Γεώργιος Βασιλείου κατά περιόδους ανέλαβε την πρακτόρευση βιβλίων ή περιοδικών εκδόσεων τρίτων. Σημαντικές περιπτώσεις της δραστηριότητας αυτής ήταν η πρακτόρευση του έγκυρου νομικού περιοδικού «Θέμις» και των βιβλίων της εκδοτικής εταιρείας «Τα Έργα» του γνωστού λογοτέχνη και μεταφραστή Κοσμά Πολίτη.
Ο Γεώργιος Βασιλείου και «Ο Νουμάς»
Τον Ιανουάριο του 1924 ο Γεώργιος Βασιλείου ανέλαβε το έργο της διάσωσης του γνωστού περιοδικού Ο «Νουμάς», που αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και είχε διακόψει αρκετές φορές κατά το παρελθόν την κυκλοφορία του. Η συνεργασία με τον Πάνο Ταγκόπουλο, που διαδέχθηκε στη διεύθυνση του περιοδικού τον πατέρα και ιδρυτή του «Νουμά» Δημήτρη Ταγκόπουλο, διήρκεσε έναν χρόνο κατά τη διάρκεια του οποίου κυκλοφόρησαν έξι τεύχη.
Η συνέχεια
Μετά τον θάνατο του Γεωργίου Βασιλείου, τη διεύθυνση του εκδοτικού οίκου και του βιβλιοπωλείου ανέλαβε η σύζυγός του Μαργαρίτα Βασιλείου (1893–1971), η οποία αναδείχθηκε στην πρώτη γυναίκα εκδότρια της Αθήνας. Τη Μαργαρίτα Βασιλείου διαδέχθηκε στη διεύθυνση το 1958 ο γιος της Ιωάννης Βασιλείου (1928–1994), ο οποίος συνέχισε την οικογενειακή παράδοση και πρωτοστάτησε στη συνδικαλιστική οργάνωση των εκδοτών και βιβλιοπωλών.
NGC 1058
thumb|right|250px|Ο NGC 1058 Ο NGC 1058 είναι γαλαξίας Σίφερτ Τύπου 2 στον αστερισμό Περσέα. Απέχει 27,4 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει φαινόμενο μέγεθος 11,82.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 17 Ιανουαρίου 1787.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1058 10314 02193 Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
484 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ωραία μου Κυρία (ταινία, 1964)
Πλοκή
Ένα βροχερό απόγευμα έξω από το Κόβεντ Γκάρντεν μια ατημέλητη, λαϊκή και αμόρφωτη κοπέλα που δουλεύει σαν πλανόδια ανθοπώλιδα, η Ελάιζα Ντούλιτλ (Όντρεϊ Χέπμπορν) συναντά τον περίφημο καθηγητή φωνητικής Χένρι Χίγκινς (Ρεξ Χάρισον) και το φίλο του συνταγματάρχη Πίκερινγκ (Γουίλφρεντ Χάιντ Γουάιτ). Οι δύο άντρες συζητούν για τις διαφορές των κοινωνικών τάξεων και καταλήγουν να στοιχηματίσουν αν η Ελάιζα μπορεί να μεταμορφωθεί σε κυρία της υψηλής κοινωνίας, απλά διδάσκοντάς της σωστά αγγλικά. Το πείραμα μπαίνει σε εφαρμογή, για να φέρει τους δύο ξένους γρήγορα κοντά. Η μεταξύ τους επιρροή αποδεικνύεται αμοιβαία και όχι μονόπλευρη, και οι δύο θα έρθουν σε επαφή με μια άγνωστη μέχρι τότε σε αυτούς πραγματικότητα, για να καταλήξουν ερωτευμένοι.
Διαφορές με το έργο του Σω
Το μιούζικαλ παρουσιάζει αρκετές διαφορές σε σχέση με το θεατρικό έργο του Σω, με σημαντικότερο το γεγονός ότι στο θεατρικό η Ελάιζα δεν καταλήγει με το Χίγκινς, αλλά με το Φρέντι. Ο Σω έγραψε μια έκθεση εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους η Ελάιζα δεν έπρεπε να καταλήξει με τον καθηγητή Χίγκινς. Το τέλος του Ωραία μου Κυρία βασίζεται σε εκείνο της κινηματογραφικής μεταφοράς του 1938.
Παρασκήνιο
Το μιούζικαλ "Ωραία μου κυρία", βασισμένο στο πασίγνωστο θεατρικό έργο του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω "Πυγμαλίων" (βασισμένο με τη σειρά του στον ελληνικό μύθο του Πυγμαλίωνα) και διασκευασμένο από τον Άλαν Τζέι Λέρνερ αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στο Μπρόντγουεϊ στα τέλη της δεκαετίας του '50. Πρωταγωνιστές του μιούζικαλ αυτού ήταν η Τζούλι Άντριους στο ρόλο της Ελάιζα Ντούλιτλ και ο Ρεξ Χάρισον στο ρόλο του καθηγητή Χίγκινς. Ο τίτλος του μιούζικαλ προήλθε από τον εναλλακτικό τίτλο "Fair Eliza" που είχε δώσει ο Σω στο έργο του. Το μιούζικαλ σάρωσε τα θεατρικά βραβεία Τόνυ το 1956 και οι παραστάσεις διήρκεσαν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60. Η κινηματογραφική μεταφορά του μιούζικαλ ήταν αναπόφευκτη. Ο Πυγμαλίωνας του Σω είχε ήδη μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη το 1938 (Πυγμαλίων (Pygmalion, 1938)) με πρωταγωνιστές τους Λέσλι Χάουαρντ και Γουέντι Χίλερ.
Βραβεία Όσκαρ
Το Ωραία μου Κυρία έλαβε 12 υποψηφιότητες για Όσκαρ, όσες ακριβώς έλαβε εκείνη τη χρονιά και η ταινία Μπέκετ (Becket), όμως τις περισσότερες υποψηφιότητες (13 στο σύνολο) έλαβε η Μαίρη Πόππινς (Mary Poppins). Επιπλέον, είχε ν'αντιμετωπίσει και τις ταινίες: S.O.S.: Πεντάγωνο καλεί Μόσχα (Dr. Strangelove Or: How I Learned To Stop Worrying And Love The Bomb) του Κιούμπρικ και Αλέξης Ζορμπάς (Zorba The Greek) του Μιχάλη Κακογιάννη. Τελικά επικράτησε και κέρδισε 8 Όσκαρ, έναντι 5 της Μαίρη Πόππινς. Ο Ρεξ Χάρισον και ο Τζορτζ Κιούκορ αναδείχθηκαν επίσης νικητές για τον πρώτο ρόλο και τη σκηνοθεσία αντίστοιχα.
Η Τζούλι Άντριους παραβρέθηκε στην τελετή ντυμένη στα άσπρα όπως ακριβώς κι η Όντρεϊ Χέπμπορν για να κερδίσει το όσκαρ της για τη Μαίρη Πόπινς. Η Χέπμπορν ήταν φανερά συγχυσμένη για το ότι δεν ήταν υποψήφια κι όταν ο Ρεξ Χάρισον της πρότεινε αστειευόμενος να μοιραστούν το δικό του Όσκαρ, εκείνη του απάντησε με πικρία Σε παρακαλώ, κράτα το!.
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Επανεκτέλεση το 2012
Το 2012 πρόκειται να προβληθεί η καινούργια κινηματογραφική μεταφορά του μιούζικαλ σε σκηνοθεσία Τζον Λάντεν και πρωταγωνιστές τους Ντάνιελ Ντέι Λιούις και Κάρεϊ Μάλιγκαν. Το σενάριο έχει γράψει η Έμμα Τόμσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Ο Ξένος
Ο Ξένος (Γαλλικά: L’Étranger) είναι ένα μυθιστόρημα από τον Αλμπέρ Καμί που δημοσιεύθηκε το 1942. Το θέμα και η θεώρηση του βιβλίου αναφέρονται συχνά ως υποδείγματα της φιλοσοφίας του παραλόγου του Καμί καθώς και του υπαρξισμού, παρόλο που ο Καμύ προσωπικά απέρριψε την ταμπέλα του υπαρξιστή.
Το βιβλίο ξεκινά με την εξής φράση: “Aujourd’hui, maman est morte. Ou peut-être hier, je ne sais pas.” («Σήμερα, η μαμά πέθανε. Ή ίσως χθες, δεν ξέρω.»). Το Σήμερα διακόπτεται από τον θάνατο της μαμάς. Ο Μερσώ, ένας αδιάφορος Γαλλο-Αλγερινός, μετά την παρουσία του στην κηδεία της μητέρας του, σκοτώνει απαθώς έναν Άραβα τον οποίο αναγνωρίζει στο Γαλλικό Αλγέρι. Η ιστορία είναι χωρισμένη σε δύο μέρη: η αφήγηση του Μερσώ σε πρώτο πρόσωπο πριν και μετά τον φόνο.
Τον Ιανουάριο του 1955, ο Καμί είπε, «συνόψισα τον Ξένο πολύ καιρό πριν, με μία παρατήρηση που παραδέχομαι πως ήταν εξαιρετικά παράδοξη: Στην κοινωνία μας κάθε άνθρωπος που δεν κλαίει στην κηδεία της μητέρας του διατρέχει το ρίσκο να καταδικαστεί σε θάνατο.  Ήθελα απλώς να πω ότι ο ήρωας του βιβλίου είναι καταδικασμένος επειδή δεν παίζει το παιχνίδι.»
Θέματα
Ο Μερσώ ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για τις φυσικές πτυχές του κόσμου γύρω του παρά για τις κοινωνικές ή τις συναισθηματικές του πτυχές (π.χ. έρωτας - αγάπη, ζέστη - κηδεία, ήλιος - φόνος). Όταν παρατηρεί τους ανθρώπους απ’ το μπαλκόνι του, το κάνει παθητικά, απορροφώντας τις λεπτομέρειες χωρίς όμως να κρίνει αυτά που βλέπει˙ σε αντίθεση με τους ανθρώπους στην αίθουσα του δικαστηρίου, τους Άραβες, τους γείτονες του Ρέιμοντ και άλλους, που αναζητούν απεγνωσμένα κάποιο νόημα. Ούτε ο εξωτερικός κόσμος όπου ο πρωταγωνιστής ζει ούτε ο εσωτερικός κόσμος των σκέψεων και των διαθέσεών του κατέχουν λογική τάξη. Ο Μερσώ δεν έχει ξεχωριστό λόγο για τις πράξεις του (να παντρευτεί την Μαρία, να σκοτώσει τον Άραβα, κτλ). Η κοινωνία ωστόσο προσπαθεί να εφεύρει ή να επιβάλλει λογικές εξηγήσεις για τις παράλογες πράξεις του με σκοπό την διατήρηση της τάξης.
Οι διαφορετικοί χαρακτήρες στον Ξένο κατέχουν πολύ διαφορετικές στάσεις όσον αφορά στη φθορά και το θάνατο, τις οποίες ο Μερσώ δεν αρνείται και δε σχολιάζει. Ωστόσο συνειδητοποιεί ότι, ακριβώς όπως είναι ο ίδιος αδιάφορος για το σύμπαν, το ίδιο αδιάφορο είναι  και το σύμπαν για τον ίδιο. Όπως όλοι οι άνθρωποι, έχει γεννηθεί, θα πεθάνει, και δεν θα έχει καμία περαιτέρω σημασία. Παραδόξως, μόνο αφού φτάσει σε αυτή τη φαινομενικά θλιβερή διαπίστωση είναι σε θέση να επιτύχει την ευτυχία. Όταν έχει πλήρως συμβιβαστεί με το αναπόφευκτο του θανάτου, καταλαβαίνει ότι δεν έχει σημασία αν πεθάνει από την εκτέλεση ή ζήσει για να πεθάνει από φυσικό θάνατο σε μεγάλη ηλικία και είναι σε θέση να αποδεχθεί την πραγματικότητα της επικείμενης εκτέλεσής του χωρίς απόγνωση.
Η συνειδητοποίηση αυτή επιτρέπει στον Μερσώ να βάλει στην άκρη τις φαντασιώσεις του να ξεφύγει την εκτέλεση υποβάλλοντας μια επιτυχημένη δικαστική προσφυγή˙ ακόμη αρνείται να «ξεφύγει» από τον θάνατο απορρίπτοντας μία στροφή στη θρησκεία, λέγοντας πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει κάποιον άλλον. Αντιλαμβάνεται ότι αυτές οι απατηλές ελπίδες, που είχαν προηγουμένως απασχολήσει το μυαλό του, δεν θα του προσέφεραν τίποτε παραπάνω από το να του δημιουργήσουν μια ψευδή αίσθηση ότι ο θάνατος μπορεί να αποφευχθεί. Ο Μερσώ βλέπει ότι η ελπίδα του για διατήρηση της ζωής υπήρξε ένα βάρος. Η αποδέσμευσή του από αυτή την ψεύτικη ελπίδα σημαίνει ότι είναι ελεύθερος να ζήσει τη ζωή για αυτό που είναι, και να αξιοποιήσει τη ζωή που του απομένει όντας συνεχώς αφυπνισμένος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Αλμπέρ Καμύ
Τέοντοορ Βίλκενς
μικρογραφία| Πλυντήριο έξω από ιταλική πόλη, 1729 Ο Τέοντοορ Βίλκενς (Theodoor Wilkens ή Theodorus Wilkens (ψευδώνυμο Goedewil)) (1690, Άμστερνταμ – 1748, Άμστερνταμ ), ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής του 18ου αιώνα από την Ολλανδική Δημοκρατία που ειδικεύτηκε στα τοπία.
Βιογραφία
Στο Άμστερνταμ ο Βίλκενς χρησιμοποίησε τα σκίτσα που είχε σχεδιάσει στην Ιταλία για να δημιουργήσει νέα σχέδια. Τα ιταλικά τοπία του χρονολογούνται την περίοδο από το 1715 έως το 1744.
Η ημερομηνία θανάτου του είναι αβέβαιη, αλλά η ζωγραφική του συλλογή δημοπρατήθηκε στο Άμστερνταμ στις 17 Ιουνίου 1748.
Εργο
Ειδικεύτηκε στις απεικονίσεις τοπίων και αρχιτεκτονημάτων. Κανένας πίνακας από το χέρι του δεν έχει διατηρηθεί, ώστε το έργο του να είναι γνωστό μόνο μέσω των σχεδίων του. Δούλεψε σε ιταλικό ύφος που φαίνεται να επηρεάζεται από τους Ολλανδούς ζωγράφους τοπίου Άλμπερτ Μάιερινγκ (Albert Meijeringh) και Γιοχάννες Χλάουμπερ (Johannes Glauber) που και οι δύο εργάστηκαν στην Ιταλία. Τα σχέδια του Βίλκενς μοιάζουν επίσης με μερικά έργα του Κασπάρ φαν Βίττελ. Και οι δύο καλλιτέχνες βρίσκονταν ταυτόχρονα στη Ρώμη. Οι υφολογικές ομοιότητες μεταξύ των έργων τους καθιστούν πιθανό ότι οι δύο καλλιτέχνες γνώριζαν ο ένας τον άλλον στη Ρώμη.
Μαξίμα Καισαρησία
δεξιά|μικρογραφία|404x404εσ| [[Ρωμαϊκή Βρετανία|Η Ρωμαϊκή Βρετανία περίπου το 410 μ.Χ., χωρίς (υποθετικά) σύνορα επαρχιών.]] Η Μαξίμα Καισαρησία, λατιν.: Maxima Caesariensis (δηλ. "καισαρική επαρχία τού Μαξίμου"), επίσης γνωστή ως Britannia Maxima, ήταν μία από τις επαρχίες της διοίκησης των "Βρετανών", που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των Διοκλητιανών Μεταρρυθμίσεων στα τέλη του 3ου αι. Πιθανότατα δημιουργήθηκε μετά την ήττα τού σφετεριστή Αλλέκτου από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 και αναφέρεται στον περί το 312 Κατάλογο της Βερόνας των ρωμαϊκών επαρχιών. Η θέση και η πρωτεύουσά της παραμένουν αβέβαια, αν και πιθανότατα βρισκόταν δίπλα στη Φλαβία Καισαρησία (Flavia Caesariensis). Με βάση τον ενδεχόμενα υπατικό βαθμό του κυβερνήτη της, θεωρείται τώρα ότι αποτελούνταν από την πόλη Aυγούστα ή Λονδίνιον (σημερινό Λονδίνο) και τη νοτιοανατολική Αγγλία. αριστερά|μικρογραφία|283x283εσ| Η παραδοσιακή διάταξη των ύστερων ρωμαϊκών επαρχιών κατά τον [[Ουίλιαμ Κάμντεν|Κάμντεν, τοποθετεί τη Mαξίμα γύρω από το Eβόρακον (Γιόρκ).]] αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Μία άλλη πιθανή διευθέτηση των ύστερων ρωμαϊκών επαρχιών, με τη Μαξίμα γύρω από το [[Λονδίνιον (Λονδίνο).]]
Τέοντοορ Βίλκενς
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μαξίμα Καισαρησία
Ιστορία
Η τοποθέτηση και οι πρωτεύουσες αυτών των όψιμων βρετανικών επαρχιών είναι αβέβαιες, αν και ο Κατάλογος Αξιωμάτων (Notitia Dignitatum) απαριθμεί τον κυβερνήτη της Μαξίμα (αρχικά διοικητή [praeses] από την τάξη των ιππέων) ως ανυψωμένο στον υπατικό βαθμό. Οι μελετητές συνήθως το συνδέουν αυτό με τη διακυβέρνηση στο Λονδίνιον, το οποίο ήταν επίσης η πρωτεύουσα τού αντιπροσώπου (vicarius) στη διοίκηση (diocese).
Περιγράφοντας τις μητροπολιτικές έδρες της πρώιμης βρετανικής εκκλησίας, που ιδρύθηκε από τους Σ. Σ. Φέιγκαν και " Ντούβιαν", ο Γεράλδος της Ουαλίας τοποθέτησαν τη "Mαξίμα" στο Eβόρακον (Γιόρκ) και το Λονδίνιον στη Φλαβία, λέγοντας ότι η πρώτη ονομάστηκε από τον αυτοκράτορα Mάξιμο. Ο Γουίλιαμ Κάμντεν τον ακολούθησε και αυτή η τοποθέτηση έγινε γενικά αποδεκτή μετά την εμφάνιση της πλαστογραφίας τού Τσαρλς Μπέρτραμ, που είχε μεγάλη επιρροή με το έργο του Η Περιγραφή της Βρετανίας (1740), που έδωσε στη Mαξίμα σύνορα από το Χάμπερ και το Mέρσεϋ μέχρι το τείχος τού Αδριανού. Αυτό το έργο απομυθοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των μέσων τού 19ου αι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Γήπεδο Ελληνικού
Το Γήπεδο Μπέιζμπολ Ελληνικού κατασκευάστηκε το 2004 για τις ανάγκες των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας με σκοπό να φιλοξενήσει το μπέιζμπολ. Όταν κατασκευάστηκε είχε χωρητικότητα 9.000 καθισμένους, η εγκατάσταση περιλαμβάνει και δυο ακόμα γήπεδα - προπονητήρια. Το 2007 η χωρητικότητα αυξήθηκε για τις ανάγκες ποδοσφαιρικών αγώνων στους 10.800 θεατές. Οι κερκίδες έχουν στέγαστρο ενώ επίσης περιλαμβάνονται δύο βοηθητικά γήπεδα. Ακόμη, διαθέτει 6 σουίτες, δημοσιογραφικά θεωρεία - αίθουσα Τύπου, μπουτίκ, καφετέρια και χώρο στάθμευσης 3.000 θέσεων. Οι εγκαταστάσεις είναι τμήμα του Ολυμπιακού συγκροτήματος Ελληνικού που έχει κατασκευαστεί στον χώρο που βρισκόταν η Αμερικανική βάση.
Την περίοδο 2011 - 2012 το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε από το ποδοσφαιρικό τμήμα του ΑΟ Γλυφάδας που αγωνιζόταν στον Νότιο Όμιλο της Γ΄ εθνικής ανδρών.
Αμφίκλεια
Η Αμφίκλεια είναι κωμόπολη που ανήκει στο νομό Φθιώτιδος της Στερεάς Ελλάδας σε υψόμετρο 400 μέτρων. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 3.012 κατοίκους.
Γήπεδο Ελληνικού
Τον Μάιο του 2013, μετά τον υποβιβασμό της ΑΕΚ από τη Super League, η ομάδα υπέγραψε συμφωνία με τα Ολυμπιακά Ακίνητα για την παραχώρηση του γηπέδου για δύο χρόνια. Η ΑΕΚ προχώρησε επίσης σε συμφωνία για ανακατασκευή του γηπέδου, που προέβλεπε μεταξύ άλλων την αύξηση της χωρητικότητας σε 22.000 θέσεις. Λίγες εβδομάδες μετά την συμφωνία η ΑΕΚ επανεκτίμησε την κατάσταση και αποφάσισε να ακυρώσει τη συμφωνία, επικαλούμενη ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια του γηπέδου.
ΓΙ Γκότα
Η ΓΙ Γκότα ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Γκότα των Νήσων Φερόε. Ιδρύθηκε το 1926. Τα χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το μπλε. Αγωνιζόταν στο Serpugerdi Stadium, χωρητικότητας 2000 θεατών. Τον Ιανουάριο του 2008, η ομάδα ενοποιήθηκε με την Λέιρβικ ΙΦ, δημιουργώντας μια νέα ομάδα, την Βικίνγκουρ Γκότα.
Αμφίκλεια
Αποτελεί το διοικητικό, κοινωνικό και εμπορικό κέντρο μιας αγροτικής περιοχής με κύριες καλλιέργειες τα καπνά, το βαμβάκι και τα σιτηρά.
Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται μεγάλη τουριστική ανάπτυξη. Σε αυτό συμβάλλει το γειτονικό χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού, το οποίο αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης παραθεριστών και αθλητών των χειμερινών σπορ. Στην Αμφίκλεια εδρεύει ο Αθλητικός Σύλλογος Παρνασσός. Η Αμφίκλεια έχει τέσσερις ενορίες. Αυτές είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο Ιερός Ναός Αγίου Ευσταθίου, ο Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου και ο Ιερός Ναός Αγίου Βλασίου.
Γήπεδο Ελληνικού
Από το 2014, χρησιμοποιείται από την ομάδα μπέιζμπολ του Παναθηναϊκού.
Αμφίκλεια
Γεωγραφία
Η Αμφίκλεια βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Παρνασσού και μπροστά της απλώνεται η κοιλάδα του ποταμού Κηφισού. Απέχει 17 χιλιόμετρα από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού, 50 χιλιόμετρα από τη Λαμία και 170 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Διοικητικά στοιχεία
Η Αμφίκλεια ήταν πρωτεύουσα του ομώνυμου καποδιστριακού Δήμου Αμφίκλειας, ο οποίος περιελάμβανε τα δημοτικά διαμερίσματα Αμφικλείας, Δρυμαίας, Παλαιοχωρίου Δωριέων, Ξυλικών, Τιθρωνίου και Μπράλου. Από το 2011 είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας που υπάγεται στον διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 109,209 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άνω Καλύβια, Μονή Δαδίου, Περδικόβρυση, Πευκόβρυση, Σταθμός Αμφίκλειας και Φτερόλακκα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
[σε αγκύλη ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας]
Ιστορία
Η ιστορία της Αμφίκλειας ξεκινά από την αρχαιότητα. Η πρώτη τοπωνυμία της Αμφίκλειας ήταν Οφιτεία ή Οφίτεια που σήμερα σημαίνει τον τόπο διαμονής κάποιου όφεως. Η δεύτερη – μεταγενέστερη – ήταν Αμφίκαια, ονομασία που πήρε, η προϊστορική και μυθική Οφιτεία, μετά την εγκατάσταση των Φωκέων και Δωριέων. Ως Αμφίκαια την αναφέρει και ο Ηρόδοτος και είναι η πόλη που άκμασε μετά τα Μηδικά, τα οποία εξιστορεί με τόση ακριβολογία, αυθεντία και ιστορική αξιοπιστία. Η λέξη Αμφίκαια, ίσως να παράγεται από το ρήμα αμφικαίνυμαι, το οποίο σημαίνει υπερέχω σε ύψος, διαπρέπω κ.λ.π., οπότε το τοπωνύμιο Αμφίκαια φανερώνει την σε υψηλό τόπο κειμένη πόλη. Καταστράφηκε από τους Πέρσες κατά το πέρασμά τους από την κοιλάδα του Κηφισού το 480 π.Χ. . Η Αμφίκλεια ξαναχτίστηκε στην ίδια θέση και αναφέρεται από τον περιηγητή Παυσανία στα Φωκικά. Αργότερα, η περιοχή παράκμασε και ερήμωσε. Πιθανώς κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, στην περιοχή της αρχαίας Αμφίκλειας, χτίστηκε ένα νέο χωριό που ονομάστηκε Δαδί, το οποίο άκμασε στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σημαντική ήταν η συμβολή του Δαδιού στον απελευθερωτικό αγώνα ενώ Ρουμελιώτες οπλαρχηγοί της Επανάστασης του 1821, όπως ο Αθανάσιος Διάκος και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, αλλά και ο Δημήτριος Υψηλάντης και άλλοι έδρασαν στην πόλη κατά τα χρόνια του ξεσηκωμού. Αξιοσημείωτη είναι η περίφημη Μάχη του Δαδίου που πραγματοποιήθηκε το 1822 έξω από το χωριό. Μετά την απελευθέρωση, το 1835, το Δαδί έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου Δήμου Δρυμίας. Την περίοδο εκείνη είχε 412 οικογένειες και 1.670 κατοίκους, Ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, φτάνοντας τους 5.275 κατοίκους το 1907. Το Δαδί μετονομάστηκε σε Αμφίκλεια το 1915, λόγω της θέσης του δίπλα στην αρχαία πόλη.
Πολιτισμός
Αξιόλογη είναι η αρχιτεκτονική της σημερινής Αμφίκλειας (έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός – ΦΕΚ1135/Δ/3.12.2004) ενώ την εικόνα συμπληρώνουν παραδοσιακά καλντερίμια, εκκλησίες, βρύσες και πλατείες.
Μεταφορές
Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται στα όρια της κωμόπολης, συνδέοντάς τη με τη Λιβαδειά, τη Λαμία και άλλες πόλεις της Στερεάς Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό, μέσω του ομώνυμου σιδηροδρομικού σταθμού. μικρογραφία|Μνημείο πεσόντων στον σιδηροδρομικό σταθμό Αμφίκλειας. 11 Αμφικλειώτες εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς για το σαμποτάζ στον σιδηροδρομικό σταθμό που πραγματοποιήθηκε στις 13 Απριλίου 1943. κέντρο|Ανάμεσα στο σιδηροδρομικό σταθμό και τα πεδία / παλιό αεροδρόμιο, υπάρχει μικρό Μνημείο, στη μνήμη των κατοίκων του χωριού, που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς, σε αντίποινα για σαμποτάζ στον σιδηροδρομικό σταθμό. Μέσα στον περίβολο του μνημείου, υπάρχει ένας εγκαταλελειμμένος πυργίσκος από άρμα Pz 38.|μικρογραφία
Αθλητισμός
Ο '''Α.Σ. Άρης Αμφίκλειας''' είναι καλαθοσφαιρική ομάδα που ιδρύθηκε στην Αμφίκλεια τον Μάρτιο του 2015. Είναι η πρώτη μπασκετική ομάδα στον Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Αγωνίζεται στο κορυφαίο τοπικό περιφερειακό πρωτάθλημα της Α' Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας (Α' Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε.). Λειτουργούν τμήματα μίνι, παίδων, εφήβων δηλαδή από ηλικίες 5 - 18 χρόνων αλλά λειτουργεί και το επαγγελματικό τμήμα ανδρών. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Αμφίκλειας.
Επίσης, στο χωριό εδρεύει ο Γ.Σ Παρνασσός Αμφίκλειας που αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Φθιώτιδας. Έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Αμφίκλειας.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Αμφικλεια Κατηγορία:Παρνασσός
483 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
IC 5148
Το IC 5148 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Γερανός. Απέχει περίπου 3.000 έτη φωτός και επεκτείνεται με ρυθμό 50 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, από τους ταχύτερους σε όλα τα γνωστά πλανητικά νεφελώματα.
Βαγγέλης Φλωράτος
Ο Βαγγέλης Φλωράτος ήταν έλληνας ποιητής. Πρώτοδημοσίευσε ποιήματα του στη «Φιλολογική Βραδυνή» το 1958. Από το 1972 μέχρι το 1990 ήταν μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού «Θησαυρός» σελίδα 71, με τον τίτλο «Η ζωή κάνει φάρσες». Ευθυμογραφήματα του έχουν δημοσιευτεί επί 20ετία στο περιοδικό «Ελληνίς» Αυστραλίας, στην εφημερίδα «Πρωινή» της Νέας Υόρκης, στην εφημερίδα «Νέα Κεφαλονιά», στο περιοδικό «Τραστ του γέλιου» κ.λ.π. Από το 1980 ήταν μόνιμος χρονογράφος της μηνιαίας Κεφαλονίτικης εφημερίδας «Τα Νέα Κεφαλονιάς και Ιθάκης». Από το 2000 υπήρξε χρονογράφος στη καθημερινή Κεφαλονίτικη εφημερίδα «Ο Ημερήσιος» Από τον Δεκέμβρη του 2004 έως τον Δεκέμβρη του 2018, εξέδιδε την σατιρική εφημερίδα, «Το Κεφαλονίτικο Δαιμόνιο».
Ο ίδιος ο Βαγγέλης Φλωράτος, αυτασαρκάζεται στο βιβλίο του « Πετριές στον Ήλιο»:
''Όταν βλέπω άνθρωπο συνοφρυωμένο, μια καμπάνα μέσα μου χτυπάει πένθιμα και μέχρι να τον προσπεράσω νομίζω πως βαδίζω προς την ανυπαρξία. Όταν βλέπω άνθρωπο με γελαστό πρόσωπο, άλλη καμπάνα χτυπάει μέσα μου γιορταστικά. Αυτόν τον άνθρωπο αργώ επίτηδες να τον προσπεράσω για να μην τελειώσει το πανηγύρι. Έτσι είπα να σταματήσω να ρίχνω "Πετριές στον ήλιο" γιατί κατάλαβα ότι αυτό ήτανε χάσιμο χρόνου.Είπα μέσα μου: Προσπάθησε μέσα απ' τον βάλτο σου να βγεις να ανταμώσεις το γέλιο. Προσπάθησε όμως αυτό το γέλιο να το μοιράζεις χωρίς διάκριση! Κι είναι αλήθεια ότι προσπάθησα! Δεv ξέρω αv το κατόρθωσα. Προσπάθησα όμως. Έτσι έμαθα ότι το γέλιο ή η σάτιρα όπως λέγεται, είναι το φάρμακο που μαλακώνει τον πόνο. Όταν μάλιστα σατιρίζεις κεφαλλονίτικα είναι βέβαιο ότι το γέλιο είναι πιο πλατύ.''
Εργογραφία
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
482 π.Χ.
Γεγονότα
Κατηγορία:Έτη
Τοξική θετικότητα
Ως τοξική θετικότητα ορίζεται η πεποίθηση πως όσο δύσκολη και στενάχωρη είναι μια κατάσταση, πρέπει να έχεις μια θετική και αισιόδοξη στάση και νοοτροπία απέναντι σε αυτήν την κατάσταση. Η διαφορά της τοξικής θετικότητας με την θετικότητα είναι πως στην πρώτη περίπτωση ο άνθρωπος τείνει να αγνοεί και να απορρίπτει τα αρνητικά συναισθήματα. Η τοξική θετικότητα θεωρείται αναποτελεσματική στην λύση των προβλημάτων καθώς προάγει την υπερβολική αισιοδοξία και δημιουργεί ψευδείς καταστάσεις και συναισθήματα.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ψυχολογικές θεωρίες
Τριστάν Τζαρά
Ο Τριστάν Τζαρά (Tristan Tzara, πραγματικό όνομα Sami Rosenstock, Moineşti, 16 Απριλίου 1896 - Παρίσι, 25 Δεκεμβρίου 1963) ήταν Ρουμάνος/Γάλλος ποιητής, ιδρυτής του κινήματος του Ντανταϊσμού, ενός ρεύματος με κύριο στόχο την αισθητική πρόκληση και την αποδόμηση της γλώσσας.
Βιογραφία
Στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου έλαβε μέρος στην Γαλλική αντίσταση ενώ το 1947 προσχώρησε και στο Κομμουνιστικό κόμμα.
Πέθανε στο Παρίσι το 1963.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι Κατηγορία:Υπερρεαλισμός Κατηγορία:Ντανταϊσμός Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Ρουμάνοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ρουμάνοι κομμουνιστές
Fortune Faded
Το Fortune Faded είναι το πρώτο single από το Greatest Hits των Red Hot Chili Peppers. To τραγούδι αυτό, όπως και το Save the Population, ηχογραφήθηκε στο The Mansion, έπαυλη/στούντιο ηχογράφησης των πολυβραβευμένων Blood Sugar Sex Magik και Stadium Arcadium. Το πρώτο b-side "Eskimo" ηχογραφήθηκε για το By the Way ενώ το "Bunker Hill" για το Californication (άλμπουμ) αλλά κανένα από τα δύο δεν κατάφεραν να συμπεριληφθούν στους δίσκους αυτούς.Το τραγούδι είχε επίσης ηχογραφηθεί για το By the Way και ηχογραφήθηκε ξανά για τις ανάγκες του δίσκου αυτού. Ο Ekkehard Ehlers, Γερμανός καλλιτέχνης έκανε remix στο Californication και συμμετείχε στο "Tuesday Night in Berlin", τραγούδι διάρκειας 14 λεπτών. Γυρίστηκε επίσης και βίντεο κλιπ.
Τραγούδια
CD single (2003)
CD version 2 (2003)
Τζεχάιβ Φλόιντ
Ο Τζεχάιβ Φλόιντ (αγγλικά: Jehyve Floyd, Νιου Τζέρσεϊ, 27 Ιουνίου 1997) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μέτρα αγωνίζεται ως σέντερ / πάουερ φόργουορντ.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Μετά το λύκειο, ο Φλόιντ εντάχθηκε στους Χόλι Κρος Κρουσέιντερς. Κατά τη διάρκεια της θητείας του με τους Κρουσέιντερς, καθιερώθηκε ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς παίκτες στην Πέιτριοτ Λιγκ, έχοντας εισαχθεί δύο φορές στην Καλύτερη Αμυντική Ομάδα. Επιλέχθηκε επίσης ως Αμυντικός Παίκτης της Χρονιάς της Πέιτριοτ Λιγκ, τόσο το 2018 όσο και το 2019. Ως τελειόφοιτος, ο Φλόιντ είχε κατά μέσο όρο 12,9 πόντους, 6,1 ριμπάουντ, 3,5 ασίστ και 2,4 τάπες ανά αγώνα. Είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών σε ποσοστό εύστοχων διπόντων σταδιοδρομίας (65,6%) στην Πέτριοτ Λιγκ.