cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουρλά
Αρχαιότητα
Η περιοχή των Βουρλών γειτνιάζει με την αρχαία ιωνική πόλη των Κλαζομενών. Σύμφωνα με πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, οι Κλαζομενές φαίνεται να διέθεταν ελληνική παρουσία από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Ως πόλη είχε πολυκύμαντη πορεία, εμπλεκόμενη σε γεγονότα όπως η Ιωνική Επανάσταση, ο Πελοποννησιακός Πόλεμος και οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι. Τα κατά καιρούς αρχαιολογικά ευρήματα των ανασκαφών της περιοχής εκτίθενται σε διάφορα μουσεία ανά τον κόσμο.
Σύγχρονη εποχή
Τα Βουρλά αναφέρονται σε οθωμανικά κατάστιχα του β΄ μισού του 15ου αιώνα, πρώτα ως χωριό (το 1451) και κατόπιν (1467) ως σουλτανικό χάσι και έδρα ναχιγιέ που υπαγόταν στον καζά Σμύρνης. Ως παραθαλάσσια τοποθεσία παρουσίασε σταδιακή ανάπτυξη, καθώς και μια αύξηση πληθυσμού μέσω της εγκατάστασης μουσουλμάνων και χριστιανών από άλλες περιοχές. Το 1760 ιδρύθηκε χάρη στη συμβολή του Πελοποννησίου εμπόρου Χατζηνικολή Χρυσογιάννη το πρώτο ελληνικό σχολείο της πόλης, το οποίο με το πέρασμα των ετών μετεξελίχθηκε στην Αναξαγόρειο Σχολή.
Τα Βουρλά γνώρισαν σημαντική πληθυσμιακή και οικονομική ανάπτυξη κατά τον 19ο αιώνα, εποχή κατά την οποία προσέλκυσαν σημαντικό ελληνικό πληθυσμό από τη γειτονική Σμύρνη, τα νησιά του Αιγαίου και την Πελοπόννησο. Το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης επέφερε αντίποινα στους Έλληνες των Βουρλών από τις οθωμανικές αρχές, χωρίς ωστόσο να παρατηρηθούν οι βιαιότητες άλλων περιοχών. Από την άλλη, αρκετοί άνδρες της πόλης μετέβησαν στην Ελλάδα όπου κατατάχθηκαν τόσο στις χερσαίες όσο και ναυτικές δυνάμεις των επαναστατών.
Μετά την την Ελληνοτουρκική Ανταλλαγή Πληθυσμών που συμφωνήθηκε το 1923, στα Βουρλά εγκαταστάθηκαν Τούρκοι πρόσφυγες από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Το 1940 στην ζούσαν 10.330 άτομα, ενώ με βάση πρόσφατους υπολογισμούς, το 2021 ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν στους 72.741 κατοίκους. Η οικονομία των Βουρλών στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό και την αγροτική παραγωγή.
Πρόσωπα
Τα Βουρλά είναι συνδεδεμένα με δύο σημαντικά πρόσωπα των γραμμάτων. Αποτελούν τον τόπο γέννησης του Έλληνα ποιητή και νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη και την πόλη στην οποία ανατράφηκε ο Τούρκος μυθιστοριογράφος Νετζατή Τζουμαλή (γεννημένος στη Φλώρινα και εγκατεστημένος στην Τουρκία στα πλαίσια της Ανταλλαγής Πληθυσμών του 1923).
Επίσης, στα Βουρλά γεννήθηκαν οι νεομάρτυρες Μιχαήλ ο Βουρλιώτης (μαρτύρησε στη Σμύρνη στις 16 Απριλίου του 1772) και Νεκτάριος (εκτελέστηκε στη γενέτειρά του τον Ιούλιο του 1820), ο συγγραφέας Νίκος Μηλιώρης και η Φιλιώ Χαϊδεμένου , οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη διατήρηση της πολιτισμικής παράδοσης των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο
μικρογραφία|Το λογότυπο του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου Το Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο (συντομογραφικά: ΠΑ.Μ.ΜΕ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα του Στέλιου Παπαθεμελή που αυτοπροσδιορίζεται ως πατριωτικό. Το κύριο θέμα απασχόλησης του κόμματος ήταν τα προβλήματα του ονόματος σε σχέση με τη Βόρεια Μακεδονία. Στο κόμμα επίσης συμμετείχε ο Κώστας Ζουράρις. Συνιστώσες του Μετώπου ήταν η Δημοκρατική Αναγέννηση, Μακεδονικές Οργανώσεις της Ελλάδας και του Εξωτερικού, καθώς και προσωπικότητες του ευρύτερου εθνικιστικού χώρου. Το κόμμα συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 2009, συγκεντρώνοντας ποσοστό 1,27%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Οι Αριστόγατες
Οι Αριστόγατες (αγγλικά: The Aristocats) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε το 1970 με εταιρεία παραγωγής την The Walt Disney Company. Αποτελεί την εικοστή ταινία κινουμένων σχεδίων της σειράς «Τα κλασικά της Disney». Είναι βασισμένη σε μια ιστορία των Τομ ΜακΓκόουαν και Τομ Ρόου και έχει να κάνει με μια οικογένεια αριστοκρατικών γατιών που πέφτουν θύμα απαγωγής του μπάτλερ του σπιτιού ώστε να πάρει αυτός την περιουσία της κυρίας του, η οποία προοριζόταν για τις γάτες της. Η γνωριμία τους με έναν αλητόγατο όμως, τις βοηθάει να επιστρέψουν στο σπίτι. Τις φωνές τους στους χαρακτήρες χαρίζουν οι Εύα Γκαμπόρ, Ερμιόν Μπάντελεϊ, Φιλ Χάρις, Ντιν Κλαρκ, Στέρλινγκ Χόλογουεϊ, Σκάτμαν Κρόδερς και Ρόντι Μοντ-Ρόξμπι. Βγήκε στις αίθουσες για πρώτη φορά στις 11 Δεκεμβρίου 1970 από την Walt Disney Studios Motion Pictures.
Η ταινία σημειώνεται ως το τελευταίο πρότζεκτ που εγκρίθηκε από τον ίδιο τον Ουώλτ Ντίσνεϋ καθώς πέθανε στο τέλος του 1966, πριν από την κυκλοφορία της ταινίας. Είχε, ωστόσο, δουλέψει για την ανάπτυξη της ιστορίας της ταινίας Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας (1977) στις αρχές του 1962. Οι Αριστόγατες έλαβαν θετικές κριτικές κατά την πρώτη τους κυκλοφορία και είχαν εμπορική επιτυχία.
Πλοκή
Στο Παρίσι το 1910, η μητέρα γάτα, Λαίδη (Δούκισσα στα αγγλικά), και τα τρία της γατάκια, Μαρί, Μπερλιόζ και Τουλούζ, ζουν μαζί με την συνταξιούχο ντίβα της όπερας, Μαντάμ Αδελαΐδα Μπονφαμίλ και τον Άγγλο μπάτλερ της, Έντγκαρ. Καθώς ετοιμάζει τη διαθήκη της μαζί με τον δικηγόρο της Ζορζ Ότεκορτ, η Μαντάμ δηλώνει την περιουσία της στις γάτες της μέχρι αυτές να πεθάνουν και μετά το θάνατό τους να πάει στον Έντγκαρ. Ο Έντγκαρ κρυφακούει το διάλογο και καταστρώνει ένα σχέδιο για να εξαλείψει τις γάτες. Ως εκ τούτου, καταπραΰνει τις γάτες ρίχνοντας υπνωτικά χάπια στο φαγητό τους και τα πηγαίνει στην εξοχή, για να τα εγκαταλείψει. Εκεί, πέφτει σε ενέδρα από δύο κυνηγόσκυλα ονόματι Διόνυσος και Νιόνιος (Ναπολέων και Λαφαγιέτ στα αγγλικά) και οι γάτες εγκαταλείπονται εκεί, ενώ η Μαντάμ Αδελαΐς, Ο Ροκφόρ το ποντίκι και η Φρου-Φρου το άλογο ανακαλύπτουν την απουσία τους. Το πρωί η Λαίδη συναντά ένα αλητόγατο ονόματι Θέμος, ο Μάγκας (Τόμας Ο' Μάλεϊ στα αγγλικά), ο οποίος προσφέρεται να την οδηγήσει μαζί με τα γατάκια της πίσω στο Παρίσι. Οι πέντε τους ανεβαίνουν σε ένα φορτηγό που μεταφέρει γάλα αλλά σύντομα ο οδηγός του αντιλαμβάνεται και τους κυνηγάει διώχνωντάς τους από το φορτηγό. Αργότερα, καθώς διασχίζουν μια σιδηροδρομική γέφυρα, οι γάτες μόλις που αποφεύγουν το διερχόμενο τρένο, αλλά η Μαρί πέφτει στο ποτάμι που βρίσκεται από κάτω και ο Θέμος πέφτει για να τη σώσει. Ο ίδιος σώζεται λίγο αργότερα από δύο Αγγλίδες χήνες, την Αμέλια και την Άμπιγκεϊλ. Εν τω μεταξύ, ο Έντγκαρ επιστρέφει στην εξοχή την επόμενη μέρα για να πάρει πίσω τα υπάρχοντά του από τον Διόνυσο και τον Νιόνιο, καθώς είναι τα μόνο αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να τον ενοχοποιήσουν για την εξαφάνιση-απαγωγή των γατιών.
Ταξιδεύοντας από στέγη σε στέγη στην πόλη, οι γάτες γνωρίζουν τον φίλο του Θέμου, τον Αμερικάνο γάτο και τους μουσικούς του, οι οποίοι παίζουν μουσική και ερμηνεύουν το τραγούδι Όλοι οι γάτοι είναι μουσική. Μετά την αποχώρηση της μπάντας, ο Θέμος και η Λαίδη συνομιλούν σε μια διπλανή στέγη νομίζοντας ότι τα γατάκια κοιμούνται, ενώ εκείνα ακούνε τη συνομιλία τους από το περβάζι του παραθύρου. Εδώ, η αφοσίωση της Λαίδης στην Μαντάμ την οδηγεί στο να απορρίψει την πρόταση γάμου του Θέμου. Η Λαίδη και τα γατάκια επιστρέφουν στην έπαυλη της Μαντάμ, αλλά ο Έντγκαρ τα κλείνει σε ένα σακί πριν η Μαντάμ δει ότι επέστρεψαν και ετοιμάζεται να τα στείλει στο Τιμπουκτού. Τότε, η Λαίδη και τα γατάκια δίνουν οδηγίες στον Ροκφόρ να πάει να βρει τον Θέμο και να του πει τι συνέβη. Ο Ροκφόρ το κάνει και ο Θέμος επιστρέφει στην έπαυλη, λέγοντας στον Ροκφόρ να πάει να βρει τον Αμερικάνο και τη συμμορία του για να έρθουν για ενισχύσεις. Ο Αμερικάνος και η συμμορία ειδοποιούνται και όλοι μαζί, οι αλητόγατοι και η Φρου-Φρου παλεύουν με τον Έντγκαρ, ενώ ο Ροκφόρ ελευθερώνει τη Λαίδη και τα γατάκια. Στο τέλος του καυγά, ο Έντγκαρ κλειδώνεται στο πακέτο που εκείνος ετοίμαζε για τα γατιά και στέλνεται ο ίδιος στο Τιμπουκτού. Η Μαντάμ Αδελαΐς ξαναγράφει τη διαθήκη της για να αφαιρέσει τον Έντγκαρ από αυτήν, με την ίδια να εκφράζει την έκπληξή της για την αποχώρηση του Έντγκαρ. Αφού ο Θέμος γίνεται μέλος της οικογένειας μετά την υιοθέτησή του από την Μαντάμ, η Μαντάμ ιδρύει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα για όλες τις αδέσποτες γάτες του Παρισιού.
Ανάπτυξη ιστορίας
Στις 9 Δεκεμβρίου 1961, ο Γουώλτ Ντίσνεϋ πρότεινε στους Χάρι Τάιτλε και Τομ ΜακΓκόουαν να βρουν μερικές ιστορίες με ζώα για να τις προσαρμόσουν ως ένα live-action επεισόδιο (σε δύο μέρη) για το τηλεοπτικό πρόγραμμα της Disney, Wonderful World of Color. Μέχρι το νέο χρόνο, ο ΜακΓκόουαν είχε βρει αρκετές ιστορίες συμπεριλαμβανομένου κι ενός παιδικού βιβλίου που μιλούσε για μια μητέρα γάτα με τα γατάκια της στη Νέα Υόρκη. Ωστόσο, ο Τάιτλε νιώθοντας πως το Λονδίνο είχε προσθέσει ένα σημαντικό στοιχείο στην ταινία Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας, πρότεινε το σκηνικό της ιστορίας με τις γάτες να τοποθετηθεί στο Παρίσι. Ακολουθώντας μια ακατέργαστη πλοκή, η ιστορία αφορούσε δύο υπηρέτες - έναν μπάτλερ και μια καμαριέρα - οι οποίοι θα κληρονομούσαν την περιουσία της εκκεντρικής κυρίας τους μετά το θάνατο των κατοικίδιων γάτων της και επικεντρώνεται στις αδύναμες και ηλίθιες προσπάθειές τους να εξοντώσουν τα γατιά. Ο Μπόρις Καρλόφ και η Φρανσουά Ρόσεϊ ήταν υποψήφιοι για να υποδυθούν τον μπάτλερ και την τεθλιμμένη Κυρία. Μια υπο-ιστορία επικεντρωνόταν στη μητέρα γάτα η οποία έκρυβε τα γατάκια της σε διάφορα σπίτια και τοποθεσίες σε όλο το Παρίσι, για να τα κρατήσει μακριά από τον κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Escapade in Florence, ο ΜακΓκόουαν έφερε την ιστορία που είχε γραφτεί από τον Τομ Ρόου, έναν Αμερικανό συγγραφέα που ζούσε στο Παρίσι.
Μέχρι τον Αύγουστο του 1962, το ολοκληρωμένο σενάριο στάλθηκε στο Μπέρμπανκ, όπου επιστράφηκε ως «μη δεκτό» από κάποιον άγνωστο διευθυντή στα στούντιο της Disney. Παρόλα αυτά, ο Τάιτλε πήγε το σενάριο στον Γουώλτ, ο οποίος διέμενε στο Κονότ Χολ στο Λονδίνο. Ο Ντίσνεϋ ενέκρινε το πρόχειρο που είδε αλλά πρότεινε επιπρόσθετες αλλαγές οι οποίες έγιναν μέχρι τον Φεβρουάριο του 1963. Πριν ξεκινήσει η παραγωγή του επεισοδίου, ο Ρόου έγραψε ένα γράμμα στον Ντίσνεϋ εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του για τις διασκευές στο σενάριο, στο οποίο ο Τάιτλε απάντησε λέγοντας πως οι αλλαγές που ενέκρινε ο Γουώλτ θα παρέμεναν. Ωστόσο, μέχρι το καλοκαίρι του 1963, το πρότζεκτ μπήκε στον πάγο όταν ο Τάιτλε, σε μια συζήτηση που είχε με τον Γουώλτ, πρότεινε Οι Αριστόγατες να γίνουν μια μεγάλου μήκους ταινία. Για αυτό το λόγο, ο Γουώλτ έβαλε το πρότζεκτ προσωρινά στον πάγο καθώς το τμήμα εικονογράφισης ήταν απασχολημένο με την ταινία Το Βιβλίο της Ζούγκλας. Στο μεταξύ, ο σκηνοθέτης Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν έμαθε για το πρότζεκτ και πρότεινε να είναι αυτό που θα ακολουθούσε Το Βιβλίο της Ζούγκλας. Εξαιτίας των καθυστερήσεων στην παραγωγή, συστήθηκε στον Τάιτλε να επικεντρώσει τις προσπάθειές του σε live-action πρότζεκτς και αντικαταστάθηκε από τον Ουίνστον Χίμπλερ.
Το 1966, ο Ντίσνεϋ ανέθεσε στον Κεν Άντερσον να καθορίσει αν οι Αριστόγατες θα ήταν κατάλληλες για ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους. Με περιστασιακή καθοδήγηση από τον Ράιτερμαν, ο Άντερσον δούλεψε από το μηδέν και απλοποίησε τις δύο ιστορίες σε μία, η οποία επικεντρωνόταν περισσότερο στις γάτες. Ο Γουώλτ είδε τα πρώιμα σκίτσα και ενέκρινε το πρότζεκτ λίγο πριν τον θάνατό του. Μετά την ολοκλήρωση του Βιβλίου της Ζούγκλας, το τμήμα εικονογράφισης ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στις Αριστόγατες. Ο Χίμπλερ αντικαταστάθηκε τελικά από τον Ράιτερμαν, ο οποίος εγκατέλειψε τη συναισθηματική ιστορία της εμμονής της Δούκισσας να βρει κάποιους που να ταιριάζουν με το ταλέντο των μικρών γατιών της για να τα υιοθετήσουν και την οποία είχε εγκρίνει ο Γουώλτ. Αντ'αυτού πρότεινε η ταινία να παρουσιαστεί ως κωμική περιπέτεια όπως και τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας. Επιπλέον, ο χαρακτήρας της Ελμίρα, της καμαριέρας, στην οποία θα χάριζε τη φωνή της η Έλσα Λάντσεστερ, αφαιρέθηκε από την ιστορία προς απλοποίησή της, κάνοντας τον Έντγκαρ ως τον κεντρικό κακό.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1963
Τα Όσκαρ του 1964 επιφύλαξαν μία έκπληξη: πρώτη φορά το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου δόθηκε σε μαύρο ηθοποιό, όπως με έμφαση τόνισαν οι τίτλοι της εποχής. Θριαμβευτής ο Σίντνεϊ Πουατιέ για την ταινία Κάτω από το βλέμμα του Θεού. Η διάκριση του ιδιαίτερα γοητευτικού ηθοποιού είχε και ξεχωριστή κοινωνικοπολιτική σημασία. Ο Τομ Τζόουνς απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και ο Τόνι Ρίτσαρντσον βραβεύτηκε με το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας ήταν υποψήφια και τα Κόκκινα φανάρια του Βασίλη Γεωργιάδη. Νικήτρια ήταν η ταινία 8 1/2 του Φεντερίκο Φελίνι.
Οι Αριστόγατες
Κάστινγκ
Όπως και στο Βιβλίο της Ζούγκλας, οι χαρακτήρες σχεδιάστηκαν πάνω στις προσωπικότητες των ηθοποιών που θα χάριζαν τις φωνές τους σε αυτούς. Το 1966, ο ίδιος ο Γουώλτ επικοινώνησε με τον Φιλ Χάρις για να αυτοσχεδιάσει στο σενάριο και, όχι πολύ αργότερα από αυτό, προσλήφθηκε για να χαρίσει τη φωνή του στον Τόμας Ο'Μάλεϊ. Για να διαφοροποιήσουν τον χαρακτήρα από αυτόν του Μπαλού, ο Ράιτερμαν σημείωσε πως ο Ο'Μάλεϊ ήταν «πιο πολύ βασισμένος στον Κλαρκ Γκέιμπλ παρά στον Γουάλας Μπίρι, ο οποίος ήταν εν μέρη το μοντέλο για τον Μπαλού». Επιπλέον, ο Ράιτερμαν προσέλαβε την Εύα Γκαμπόρ για τον ρόλο της Δούκισσας, σημειώνοντας πως είχε «την πιο φρέσκια γυναικεία φωνή που είχαν ποτέ» και τον Στέρλινγκ Χόλογουεϊ για τον ρόλο του Ροκφόρ. Αρχικά, αυτός που θα χάριζε τη φωνή του στον Σκατ Κατ ήταν ο Λούις Άρμστρονγκ, αλλά αποχώρισε από το πρότζεκτ λόγω ασθενείας. Από απελπισία, για τον ρόλο προσλήφθηκε τελικά ο Σκάτμαν Κρόδερς υπό τη σκηνοθετική οδηγία να μιμηθεί τον Άρμστρονγκ. Οι Πατ Μπάτραμ και Τζόρτζ Λίντσεϊ προσλήφθηκαν για τους ρόλους των σκύλων στη φάρμα, Ναπόλεον και Λαφαγιέτ, οι οποίοι αποδείχτηκαν τόσο δημοφιλείς με τους δημιουργούς της ταινίας που οδήγησε στην προσθήκη μιας έξτρα σκηνής, όπου ο Έντγκαρ επιστρέφει στη φάρμα για να πάρει πίσω το καπέλο και την ομπρέλα του.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1963
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1963
Οι Αριστόγατες
Εικονογράφηση
Ο Κεν Άντερσον πέρασε δεκαοχτώ μήνες δουλεύοντας πάνω στον σχεδιασμό των χαρακτήρων. Πέντε από τους μυθικούς «εννέα γηραιούς της Disney» δούλεψαν πάνω στην ταινία, συμπεριλαμβανομένου προσωπικού της Disney που είχε μέσο όρο εμπειρία 25 χρόνια.
Μουσική
Οι Αριστόγατες ήταν η τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney στην οποία συμμετείχαν οι αδελφοί Σέρμαν, Ρόμπερτ και Ρίτσαρντ, ως στιχουργοί, αφού η απογοήτευσή τους για τη διαχείριση των στούντιο μετά τον θάνατο του Γουώλτ ήταν μεγάλη. Οι αδελφοί Σέρμαν ολοκλήρωσαν τη δουλειά τους για την ταινία πριν την κυκλοφορία της ταινίας Μάγισσες και Σκουπόξυλα, αλλά θα επέστρεφαν στα στούντιο ακόμα μία φορά για να συνθέσουν τραγούδια για την ταινία Ο Τίγρης, ο Γουίνι και η Παρέα τους.
Τα αδέλφια συνέθεσαν αρκετά τραγούδια για την ταινία, αλλά μόνο το ομότιτλο των τίτλων αρχής και το «Scales and Arpeggios» συμπεριλήφθηκαν σε αυτήν. Επιθυμώντας να συλλάβουν την αίσθηση της Γαλλίας, οι αδελφοί Σέρμαν δημιούργησαν το τραγούδι «The Aristocats». Ο παραγωγός ταινιών της Disney Μπιλ Άντερσον, θα ζητούσε από τον Μωρίς Σεβαλιέ να συμμετέχει στην ταινία. Μετά την πρόταση, ο Ρίτσαρντ Σέρμαν μιμήθηκε τη φωνή του Σεβαλιέ κατά την ηχογράφηση του ντέμο του τραγουδιού. Ο Σεβαλιέ έλαβε το ντέμο και επέστρεψε από την αφυπηρέτησή του για να το τραγουδήσει. Κομμένα τραγούδια τα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν στην ταινία ήταν το «Pourquoi?» σε ερμηνεία της Ερμιόν Μπάντελεϊ ως Μαντάμ Αδελαΐς Μπονφαμίλ, η επανάληψή του και το «She Never Felt Alone» σε ερμηνεία της Ρόμπι Λέστερ ως Μαρί. Για το εντυπωσιακό νούμερο της ταινίας, οι αδελφοί Σέρμαν συνέθεσαν το τραγούδι «Le Jazz Hot», αλλά οι παραγωγοί προτίμησαν το «Ev'rybody Wants to Be a Cat» το οποίο συνέθεσαν οι Φλόιντ Χάντλστον και Αλ Ρίνκερ. Τέλος, είχε οραματιστεί ένα τραγούδι για τους κακούς το οποίο θα τραγουδούσαν οι Έντγκαρ και Ελμίρα ως ρομαντικό ντουέτο, αλλά το τραγούδι αφαιρέθηκε όταν και ο χαρακτήρας της Ελμίρα αφαιρέθηκε από την ιστορία της ταινίας.
Ένα άλλο κομμένο τραγούδι ήταν το «My Way's The Highway» του Τόμας Ο'Μάλεϊ, αλλά οι παραγωγοί ζήτησαν από τον Τέρρι Τζίλκισον να συνθέσει ένα τραγούδι που θα έφερε το όνομα του πρωταγωνιστή «Thomas O'Malley Cat». Ο Τζίλκισον εξήγησε πως «ήταν το ίδιο τραγούδι, αλλά ενορχηστρώθηκε δύο φορές. Χρησιμοποίησαν αυτό που ήταν πιο απλό, επειδή μπορεί να σκέφτηκαν πως το άλλο ήταν πιο περίπλοκο ή πιο καυτό. Ήταν μια τζαζ εκδοχή με ολόκληρη την ορχήστρα».
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσε ο Τζορτζ Μπρενς, ο οποίος εμπνεύστηκε από το παρελθόν του με τις τζαζ μπάντες στη δεκαετία του '40 και αποφάσισε να συμπεριλάβει σε αυτήν το σαν ακορντεόν musette de cour, για να δώσει μια γαλλική γεύση.
Στη συλλογή τραγουδιών της Disney «Τα Κλασικά της Disney: 60 Χρόνια Μουσικής Μαγείας», περιλαμβάνονται τα τραγούδια «Thomas O'Malley Cat» στον μοβ δίσκο και «Ev'rybody Wants to Be a Cat» στον πορτοκαλί δίσκο. Στη συλλογή «Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της Disney», συμπεριλαμβάνεται το «Ev'rybody Wants to Be a Cat» στον κόκκινο δίσκο.
Στις 21 Αυγούστου 2015, προς τιμήν των 45 χρόνων της ταινίας, ένα νέο soundtrack κυκλοφόρησε ως μέρος της Walt Disney Records: The Legacy Collection. Η κυκλοφορία περιλαμβάνει τα τραγούδια και τη μουσική όπως χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία, μαζί με τη συλλογή «Οι χαμένες συγχορδίες των Αριστόγατων» (η οποία περιλαμβάνει τραγούδια που γράφτηκαν για την ταινία αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν) και προηγούμενες εκδόσεις των τραγουδιών ως μπόνους.
Box office
Οι Αριστόγατες κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο του 1970 και είχαν έσοδα $10.1 εκατομμύρια σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά μέχρι το τέλος του 1971. Η ταινία ήταν η πιο δημοφιλής «γενική κυκλοφορία» στο Βρετανικό box office του 1971. Η ταινία ήταν η δεύτερη πιο δημοφιλής στη Γαλλία την περίοδο 1971-72 κόβοντας 6 εκατομμύρια εισιτήρια και φτάνοντας συνολικά τα 12,701,541, κάνοντάς την την πιο δημοφιλή ταινία που κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1971 και την δέκατη-όγδοη ταινία με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών στη χώρα. Η ταινία είναι η πιο δημοφιλής που κυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1971 κόβοντας 11,294,126 εισιτήρια και η ενδέκατη με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών για τη χώρα. Μέχρι το τέλος της αρχικής της κυκλοφορίας, η ταινία είχε έσοδα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά $11 εκατομμύρια και $17 εκατομμύρια στο εξωτερικό.
Η ταινία επανακυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 19 Δεκεμβρίου 1980 όπου είχε επιπρόσθετα έσοδα $18 εκατομμύρια και ξανά στις 10 Απριλίου 1987, με έσοδα $17 εκατομμύρια. Οι Αριστόγατες, από όλες τις κυκλοφορίες τους, είχαν συνολικά έσοδα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά $55.7 εκατομμύρια και $191 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Κριτικές
Η εφημερίδα The New York Times επαίνεσε την ταινία ως «μεγάλη διασκέδαση καθ'όλη τη διαδρομή, όμορφα αρωματισμένη με μουσική και η ολοκλήρωσή της έρχεται με μια από τις πιο αστείες σκηνές που έγιναν ποτέ και η οποία προέρχεται από ένα μάτσο γατιά με επικεφαλής τον Σκατ Κατ». Ο Ρότζερ Ίμπερτ γράφοντας για την εφημερίδα Chicago Sun-Times, βαθμολόγησε την ταινία με 3/4 συνοψίζοντας τις Αριστόγατες ως «ελαφριά, ευχάριστη και αστεία, οι χαρακτήρες είναι δυνατοί και οι φωνές των Φιλ Χάρις (Τόμας Ο'Μάλεϊ) και Εύα Γκαμπόρ (Δούκισσα, η μητέρα γάτα) είναι γοητευτικές στην απόλυτη ορθότητά τους».
Για την επανακυκλοφορία της το 1987, ο ιστορικός κινουμένων σχεδίων Τσαρλς Σόλομων εξέφρασε την επίκρισή του για την επεισοδιακή πλοκή της ταινίας, τους αναχρονισμούς και τα δανεικά στοιχεία της πλοκής από προγενέστερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney. Μολαταύτα έγραψε: «Ακόμα και στην ελάχιστη πρωτότυπη δουλειά τους, οι καλλιτέχνες της Disney προσφέρουν καλύτερη εικονογράφιση - και περισσότερη ψυχαγωγία - από τις πρόσφατες ταινίες κινουμένων σχεδίων The Care Bears Movie, Rainbow Brite and the Star Stealer και The Transformers: The Movie». Γράφοντας στο βιβλίο του The Disney Films, ο ιστορικός της Disney και κριτικός κινηματογράφου Λέοναρντ Μάλτιν, έγραψε πως «το χειρότερο που θα μπορούσε κάποιος να πει για την ταινία Αριστόγατες είναι πως είναι ανυπόφορη. Η εκτέλεσή της είναι, φυσικά, ομαλή και απολαυστική, αλλά ούτε η επιφανειακή της ιστορία ή οι χαρακτήρες της έχουν κάποια απήχηση». Επιπρόσθετα, στο βιβλίο του Of Mice and Magic, ο Μάλτιν επικρίνει την ταινία για την επαναχρησιμοποίηση του Φιλ Χάρις για να αντιγράψει τον Μπαλού του Βιβλίου της Ζούγκλας, απορρίπτοντας έτσι τον χαρακτήρα του Τόμας Ο'Μάλεϊ ως «ουσιαστικά τον ίδιο χαρακτήρα, υπαγορευμένος από την ίδια φωνητική προσωπικότητα».
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 68% με μέσο όρο 6.1/10, βασισμένο σε 31 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «αν και οι Αριστόγατες είναι μια κυρίως μέτρια δουλειά της Disney, λυτρώνεται από την εκπληκτική δουλειά των ηθοποιών φωνής και μερικές τζαζ μελωδίες».
Διακρίσεις
Η ταινία αναγνωρίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου στη λίστα AFI 10 Top 10, όπου ήταν υποψήφια στην κατηγορία των ταινιών κινουμένων σχεδίων.
Home media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε VHS στην Ευρώπη την 1η Ιανουαρίου 1990 και στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1995. Πρωτοκυκλοφόρησε σε VHS στη Βόρεια Αμερική ως μέρος της συλλογής «Τα Αριστουργήματα της Disney» στις 24 Απριλίου 1996.
Η Disney κυκλοφόρησε την ταινία για πρώτη φορά σε Blu-ray στις 21 Αυγούστου 2012. Η Ειδική Έκδοση δύο δίσκων Blu-ray/DVD περιείχε μια νέα ψηφιακή μεταφορά και νέο έξτρα υλικό. Μια έκδοση με ένα δίσκο DVD κυκλοφόρησε επίσης την ίδια μέρα.
Ακύρωση συνέχειας
Το 2005, τα DisneyToon Studios προγραμμάτιζαν τη δημιουργία μιας συνέχειας της ταινίας μαζί με τις ταινίες Το Κοτοπουλάκι και Γνωρίστε τους Ρόμπινσον. Αν και ο αρχικός σχεδιασμός προόριζε αυτή η συνέχεια να είναι σε 2D, οι διευθυντές της Disney αποφάσισαν ο σχεδιασμός να γίνει σε υπολογιστή, για να τραβήξει περισσότερο το ενδιαφέρον.
Η ιστορία θα επικεντρωνόταν στην Μαρί, την κόρη της Δούκισσας, η οποία ερωτεύεται ένα άλλο γατάκι ενώ βρίσκονται σε ένα κρουαζιερόπλοιο πολυτελείας. Ωστόσο, εκείνη και η οικογένειά της πρέπει να βρουν σύντομα τον κλέφτη κοσμημάτων που βρίσκεται πάνω στο πλοίο.
Το πρότζεκτ αυτό ακυρώθηκε όταν ο Τζον Λάσιτερ ανέλαβε ως ο νέος επικεφαλής του δημιουργικού τμήματος και ακύρωσε όλες τις μελλοντικές συνέχειες που είχαν σχεδιαστεί από την DisneyToon, προτιμώντας να κάνει καινούριες παραγωγές ή spin-offs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Φανταστικές γάτες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Λίμνη Γέρεβατς
μικρογραφία|Άποψη της λίμνης Η Λίμνη Γάρεβατς (σερβικά : Јаревац) είναι τεχνητή λίμνη της Σερβίας στο βουνό Τάρα που δημιουργήθηκε από φράγμα στον ποταμό Γάρεβατς.
Γύρω από τη λίμνη υπάρχει χώρος για πικνίκ, στην λίμνη Γάρεβατς ζουν σπάνια είδη ψαριών όπως το ψαράκι ή γκαγκίτσα, το οποίο απαντάται συνήθως σε βουνίσια ρέματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Σερβίας
Mandriva Linux
Mandriva Linux (πρώην Mandrakelinux ή Mandrake Linux) είναι μια Γαλλική διανομή GNU/Linux που αναπτύσσεται και διανέμεται από την εταιρία Mandriva (πρώην Mandrakesoft). Χρησιμοποιεί τον διαχειριστή πακέτων RPM Package Manager. Το Mandriva Linux εκδίδεται κάθε 18 μήνες για σημαντικές αναβαθμίσεις (Πυρήνας Linux, λογισμικό συστήματος κ.α.) και κάθε 12 μήνες αναβαθμίσεις για το περιβάλλον εργασίας (διαχειριστής παραθύρων, φυλλομετρητής, κ.α).
Ιστορία
Η πρώτη έκδοση (Ιούλιος 1998) βασιζόταν στο Red Hat Linux (5.1) και στο KDE 1.0. Απέκλινε αρκετά από το Red Hat Linux και περιλάμβανε έναν αριθμό από εργαλεία τα οποία απευθύνονταν περισσότερο στην εύκολη διαχείτιση του συστήματος. Εμπνευστής του Mandriva Linux ήταν ο Gaël Duval, του οποίου η ιδέα ήταν η ευκολία χρήσης για τους νέους χρήστες στον κόσμο του Linux. Ο Duval ήταν επίσης και συνιδρυτης της MandrakeSoft αλλά απολύθηκε το 2006 από την εταιρία.
Αλλαγή ονομάτων
Από το ξεκίνημα της μέχρι την έκδοση 8.0, το Mandrake ονομαζόνταν Linux-Mandrake. Από την έκδοση 8.1 έως την έκδοση 9.2 ονομάζονταν Mandrake Linux.
Τον Φεβρουάριο του 2004 η Mandrakesoft έχασε μια δίκη ενάντιο της Hearst Corporation, οι οποία είναι ιδιοκτήτρια της Kings Features. Η Hearst ισχυρίστηκε ότι η Mandrakesoft παραβίασε τους πνευματικούς όρους της Kings Features, η οποία έχει έναν χαρακτήρα ονόματι Mandrake The Magician. Τότε η Mandrakesoft άλλαξε το όνομα του Mandrake Linux σε Mandrakelinux. Δηλαδή αυτό που έκανε ήταν να βγάλει το κενό από τις 2 λέξεις, να τις ενώσει μεταξύ τους και να κάνει πεζό το πρώτο γράμμα του Linux. Ταυτόχρονα και το Mandrake Move έγινε Mandrakemove.
Χαρακτηριστικά
Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του Mandriva Linux είναι:
Εγκατάσταση, έλεγχος, διαχείριση
Στο Mandriva Linux εμπεριέχεται ένα σύνολο εργαλείων στο Mandriva Control Center ονομάζεται επίσης drakconf τα οποία ονομάζονται Drakes ή Draks και διευκολύνουν τη ρύθμιση του Mandriva Linux. Παραδείγματος χάρη το MouseDrake βοηθάει στη ρύθμηση του ποντικιού, το DiskDrake ρύθμιση και δημιουργία κατατμήσεων δίσκου, το drakconnect για την ρύθμιση του δικτύου. Είναι γραμμένα σε GTK+ και Perl.
Περιβάλλον εργασίας
Το Mandriva Linux χρησιμοποιεί ως περιβάλλον εργασίας το KDE, GNOME αλλά επίσης περιέχει και τα Xfce και twm.
Θέματα
Στο Mandriva Linux υπάρχουν διάφορα θέματα εγκατεστημένα από προεπιλογή όπως Galaxy, Galaxy II, Ia Ora.
Διαχείριση Πακέτων Λογισμικού
Το Mandriva Linux χρησιμοποιεί ένα διαχειριστή πακέτων που ονομάζεται urpmi, το οποίο λειτουργεί ως περιτύλιγμα του συστήματος διαχείρισης RPM. Είναι παρόμοιο με το apt-get, ή το YUM ως προς το ότι επιτρέπει την απρόσκοπτη εγκατάσταση ενός συγκεκριμένου πακέτου λογισμικού με την αυτόματη εγκατάσταση όλων των άλλων πακέτων που χρειάζονται για να τρέξει σωστά το πακέτο που προσπαθούμε να εγκαταστήσουμε. Είναι, επίσης, "διαφανές" στη χρήση πηγών λογισμικού, χάρη στην ικανότητά του να μπορεί να ανακτήσει πακέτα από διάφορα μέσα, συμπεριλαμβανομένων του δικτύου/Διαδικτύου, των CD/DVD και των τοπικών δίσκων. Το urpmi έχει και ένα εύκολο στη χρήση γραφικό περιβάλλον που ονομάζεται Rpmdrake, το οποία έχει ενσωματωθεί στο Mandriva Control Center.
Απομακρυσμένες πηγές για urpmi/Rpmdrake μπορούν να προστεθούν κατά την εγκατάσταση των πρόσφατων εκδόσεων του Mandriva Linux. Μετά την εγκατάσταση, μπορούν να προστεθούν μέσα από μια επιλογή στον "Διαχειριστή Πηγών Λογισμικού", ή με τη χρήση εντολών στη κονσόλα είτε χειροκίνητα, είτε από μία από τις πολλές τοποθεσίες, όπως είναι το Easy Urpmi. Αυτή η λειτουργία επιτρέπει στο χρήστη να επιλέξει το σύνολο ή μέρος των διαφόρων αποθετηρίων λογισμικού που διατίθενται για το Mandriva Linux και μπορεί να διευρύνει κατά πολύ το ποσό του λογισμικού που ο χρήστης μπορεί να εγκαταστήσει μέσω του συστήματος urpmi. Οδηγίες σχετικά με την προσθήκη αποθετηρίων και την εγκατάσταση του λογισμικού μπορούν να βρεθούν στο Mandriva Wiki.
Live USB
Live USB για το Mandriva Linux μπορεί να δημιουργηθεί χειροκίνητα ή με το UNetbootin.
Διαθεσιμότητα
Υπάρχουν τέσσερις εκδoχές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομές Linux
Τομή
Ο όρος τομή μπορεί να αναφέρεται:
Αυτόδικος
O Αυτόδικος ή Αυτόλυκος (γενν. από τις αρχές ως τα μέσα της δεκαετίας του 340) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Μακεδόνας ευγενής και αξιωματούχος.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Αγαθοκλή και της ίσως ονομαζόμενης Αρσινόης. Αδέλφια του ήταν ο Αλκίμαχος, ο Λυσίμαχος και ο Φίλιππος.
Ο πατέρας του ήταν γαιοκτήμονας στη Θεσσαλία, έγινε όμως στενός φίλος τού Φιλίππου Β΄ και ευνούμενός του, μετακόμισε στην Πέλλα και έγινε σύμβουλος τού βασιλιά. Έτσι ο Αυτόδικος και τα αδέλφια του μεγάλωσαν και μορφώθηκαν στην Αυλή των Αργεαδών και έγιναν Μακεδόνες πολίτες. Το 336 απεβίωσε ο Φίλιππος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας, που όρισε τους αδελφούς σε εξέχουσες θέσεις. Ο βασιλιάς απεβίωσε το 323. Το 321 στον Τριπαράδεισο του Λιβάνου η Αυτοκρατορία μοιράστηκε μεταξύ των στρατηγών· ο Αυτόδικος ανέλαβε σωματοφύλακας τού Φιλίππου Γ΄ του Αρριδαίου (βασ. 323-317), ετεροθαλούς αδελφού τού Αλεξάνδρου Γ΄.
Το 306 ο αδελφός του Λυσίμαχος έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μ. Ασίας και της Μακεδονίας (που εκτεινόταν ως τη νότιο Ελλάδα). Ο Αυτόδικος είχε σημαντική θέση στην Αυλή και έμεινε πιστός σε αυτόν.
Οικογένεια
Σύμφωνα με μία επιγραφή που βρέθηκε, η σύζυγός του ονομαζόταν Αδεία (άκμασε περί το 300 π.Χ.). Απέκτησαν τέκνα, δεν γνωρίζουμε όμως τα ονόματά τους.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
2359 Ντεμπεόν
Ο Ντεμπεόν (Debehogne) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βέλγου αστρονόμου Ανρί Ντεμπεόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ντεμπεον
Σωκράτης (τραγούδι)
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε έβδομο κατά σειρά εμφάνισης εκείνη τη βραδιά (μετά τον Laurent Vaguener του Μονακό με "Notre vie c'est la musique" και πριν από τους Peter, Sue & Marc & Pfuri, Gorps & Kniri της Ελβετίας με την "Trödler Und Co"). Μετά το πέρας των ψηφοφοριών, αν και φαβορί, έλαβε 69 πόντους, τερματίζοντας στην 8η θέση σε ένα πεδίο 19 χωρών.
Το τραγούδι είναι σε επαίνους του φιλόσοφου Σωκράτη, ο οποίος είναι ομόστατος σαν "σούπερ σταρ" στους στίχους. Αναφέρεται η δίκη του και η αναγκαστική αυτοκτονία, που συνδέει τους Αθηναίους πολίτες με τον Πόντιο Πιλάτο, ως αναφορά σε αυτά που δεν κάνουν τίποτα για να αποτρέψουν το θάνατό του.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στον Διαγωνισμό του 1980 η Άννα Βίσση & Οι Επίκουροι με το "Ώτοστοπ". Η Ελπίδα επέστρεψε στο Διαγωνισμό το 1986 και εκπροσώπησε την Κύπρο με το "Τώρα Ζω".
Με το πέρας του διαγωνισμού, το τραγούδι έκανε εμπορική επιτυχία στο Ισραήλ. Το 2010, ο ισραηλινός τραγουδιστής Σλόμι Σαράνγκα ερμήνευσε ένα ριμέικ του τραγουδιού στην ισραηλινή προεπιλογή της Eurovision. Σαράντα χρόνια μετά την ερμηνεία της στη Eurovision, η Ελπίδα ήταν επίσημη προσκεκλημένη από τον ισραηλινό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Kan, για να ερμηνεύσει ζωντανά το "Σωκράτη" στην Τελετή Έναρξης του, που διεξαγόταν στο Τελ Αβίβ. Νωρίτερα το ίδιο έτος, η Ελπίδα ήταν προσκεκλημένη σε ειδική εκδήλωση του Ισραήλ προς τιμήν της νικήτριας της Eurovision, Νέτα Μπαρζιλάι, για να ερμηνεύσει ξανά το τραγούδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1979 Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Resident Evil
Το Resident Evil, γνωστό και ως Biohazard (ιαπωνικά: バイオハザード, Χέπμπορν: Baiohazādo) στην Ιαπωνία, είναι franchise που δημιουργήθηκε από τον Σίντζι Μικάμι και ανήκει στην εταιρία βιντεοπαιχνιδιών Capcom. Αποτελείται κυρίως από βιντεοπαιχνίδια δράσης και επιβίωσης τρόμου, ενώ επίσης περιλαμβάνει κόμικ, νουβέλες και γραφικές νουβέλες, μία σειρά live-action ταινιών, sequel ταινίες κινουμένων σχεδίων και φιγούρες δράσης. Το βασικό σκηνικό των παιχνιδιών της σειράς περιλαμβάνει σε διάφορους χαρακτήρες στους ρόλους τους ως επιζώντες σε καταστάσεις ξεσπασμάτων ζόμπι και άλλων τεράτων, αρχικά λόγω της ελευθέρωσης του t-virus, ενός βιολογικού όπλου που δημιουργήθηκε από τη φανταστική Umbrella Corporation.
Το πρώτο παιχνίδι της σειράς με το ίδιο όνομα κυκλοφόρησε το 1996 ως ένα παιχνίδι επιβίωσης τρόμου, αλλά η σειρά έχει επεκταθεί και σε άλλα είδη. Γενικότερα, είναι ένα μείγμα δράσης και τρόμου, εξερεύνησης και επίλυσης γρίφων. Ωστόσο, από το Resident Evil 4 και έπειτα η κάμερα του παιχνιδιού μεταφέρθηκε στον ώμο και η σειρά κατευθύνθηκε και σε άλλα είδη παιχνιδιών, όπως δράσης και βολών, δίνοντας μεγαλύτερη βάση στα όπλα και την αναβάθμισή τους, παρά στα παζλ. Μέχρι το 2015, η σειρά έχει πουλήσει 61 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως. Έχει γίνει μεγαλύτερο franchise της Capcom, όσον αφορά τις πωλήσεις, και έκανε ευρύτερα γνωστό το είδος της επιβίωσης τρόμου, το οποίο είχε ήδη επηρεαστεί από προηγούμενες προσπάθειες όπως το Sweet Home (παιχνίδι πάλι της Capcom) και τη σειρά Alone in the Dark.
Στις 24 Ιανουαρίου του 2017 κυκλοφόρησε το Resident Evil VII και στις 25 Ιανουαρίου του 2019 το remake του Resident Evil 2, με τον ίδιο τίτλο.
Υποδοχή
Τα περισσότερα παιχνίδια της κύριας σειράς έχουν δεχθεί θετικές κριτικές λόγω των στοιχείων τρόμου, επίλυσης γρίφων και δράσης. Κάποια από αυτά, κυρίως το πρώτο Resident Evil, το Resident Evil 2 και το Resident Evil 4 έχουν χαρακτηριστεί πολλές φορές ως Παιχνίδια της Χρονιάς και συχνά τοποθετούνται σε λίστες με τα καλύτερα βιντεοπαιχνίδια που έχουν γίνει ποτέ.
Το 2012, το Complex τοποθέτησε το Resident Evil στη θέση 22 της λίστας με τις καλύτερες σειρές βιντεοπαιχνιδιών. Την ίδια χρονιά, το G4tv το αποκάλεσε "μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές στην ιστορία του gaming". Η σειρά έχει πουλήσει 66 εκατομμύρια κομμάτια μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Resident Evil Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ζόμπι Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν μυθιστορήματα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Capcom Κατηγορία:Τρομοκρατία στη μυθοπλασία Κατηγορία:Biopunk βιντεοπαιχνίδια
Τζοβάννι Β΄ Παρτετσιπάτσιο
Δόγης της Βενετίας
Ο Τζιοβάννι Β΄ σαν αλαζόνας ηγεμόνας προσπάθησε να δώσει όλες τις εξουσίες στην οικογένεια του, ήθελε να κατακτήσει το Κομάτσιο για να το δώσει στον αδελφό του Μποντόαρο και τον έστειλε στον πάπα για να το ζητήσει. Ο κόμης του Κομάτσιο Μαρίνος τον συνέλαβε, τον έστειλε πίσω στην Βενετία όπου πέθανε σύντομα, ο Τζοβάννι επιτέθηκε και κυρίευσε το Κομάτσιο αλλά δεν μπόρεσε να το κρατήσει επειδή του το απαγόρευσε ο πάπας. Ο Τζοβάννι Β΄ Παρτετσιπάτσιο έκανε ευνοϊκή συνθήκη με τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Παχύ (883).
Παραίτηση
Ο Τζοβάννι Β΄ προσπάθησε να ορίσει διάδοχο τον αδελφό του Πιέτρο Παρτεσιπάτσιο αλλά πέθανε, στην συνέχεια προσπάθησε να ορίσει τον αδελφό του Όρσο Παρτετσιπάτσιο αλλά εκείνος το αρνήθηκε, κατόπιν ο Τζιοβάννι αρρώστησε βαριά. Η Δημοκρατία της Βενετίας εξέλεξε νέο δόγη τον Πιέτρο Α΄ Καντιάνο και ο Τζοβάννι Β΄ αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή, σε λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Πιέτρο Α΄ προσπάθησε να ξαναπάρει τον θρόνο του δόγη αλλά δεν μπόρεσε λόγω της πολύ άσχημης υγείας του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο
ΣΦ Βέεν Βίζμπαντεν
Η ΣΦ Βέεν Βίζμπαντεν είναι γερμανική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Βίζμπαντεν. Ιδρύθηκε το 1926. Έδρα της ομάδας είναι το BRITA-Arena, χωρητικότητας 13500 θεατών. Συμμετέχει στην 3η Λίγκα.
Πρόσφατες σεζόν
Οι πρόσφατες σεζόν της ομάδας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΣΦ Βέεν Βίζμπαντεν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926 Κατηγορία:Βίζμπαντεν
Μηνάς Χατζίδης
Ο Μηνάς Χατζίδης (4 Ιουλίου 1966) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνίστηκε στη Γερμανία στην Μπάγερ Λεβερκούζεν και την Μπόχουμ και ο Ολυμπιακός τον απέκτησε στα μισά της περιόδου 1987-88. Υπήρξε από τους πιο άτυχους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού, καθώς αγωνίστηκε στην ομάδα του Πειραιά σε όλη τη διάρκεια των πέτρινων χρόνων (1988-96) και ευτύχησε να πανηγυρίσει την κατάκτηση μόνο 2 κυπέλλων το 1990 και το 1992 και ενός Σούπερ Καπ το 1992 στα 9 χρόνια που φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα.
Αγωνίστηκε ακόμα σε Καστοριά, Ηρακλή Θεσσαλονίκης και Βέροια. Επέστρεψε στη Γερμανία για να κλέισει την καριέρα του και αγωνίστηκε σε αρκετές ομάδες μικρότερων κατηγοριών της χώρας.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 23 Μαρτίου 1994, στον εντός έδρας (διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο Στάδιο) φιλικό αγώνα εναντίον της Πολωνίας (0-0). Συμμετείχε συνολικά σε 10 αγώνες και σημείωσε 1 γκολ, ενώ υπήρξε μέλος της ελληνικής αποστολής στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, αγωνιζόμενος δύο φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βούπερταλερ ΣΦ
Λάλας Ηλείας
Ο Λάλας είναι χωριό του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας (Πρόγραμμα Καλλικράτης) στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Αποτέλεσε επίσης έδρα του δήμου Φολόης που λειτούργησε την περίοδο 1997-2010. Ο πληθυσμός του είναι 554 μόνιμοι κάτοικοι και της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας είναι 636 σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορικά στοιχεία
Στους βυζαντινούς χρόνους και κατά τον 14ο αιώνα ο Λάλας οικίστηκε από Αρβανίτες που είχαν έρθει από την Ήπειρο, μετά την ερήμωση της Πελοποννήσου. Οι κάτοικοί του πλήθυναν κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1769, όταν στίφη μουσουλμάνων Αλβανών πλημμύρισαν την Πελοπόννησο. Τους κάλεσαν οι Τούρκοι για να τιμωρήσουν τους Έλληνες για τα Ορλωφικά, αλλά η ανεξέλεγκτα ληστρική δράση τους προκάλεσε την αντίδραση της Υψηλής Πύλης. Στάλθηκε στον Μοριά ο πασάς Χασάν Τζεσαερλής, ο οποίος, με τη βοήθεια και Ελλήνων κλεφτών, τους έδιωξε από την ύπαιθρο. Όσοι γλίτωσαν, κατέφυγαν στον Λάλα και συνέβαλλαν στην παντοδυναμία των μουσουλμάνων Αλβανών (κοινώς «Τουρκαλβανών») στην περιοχή μέχρι την ήττα τους από τους επαναστατημένους Ελληνες τον Ιούνιο του 1821 και την εγκατάλειψη του πλούσιου χωριού τους. Τις παραμονές της Επανάστασης, υπολογίζεται ότι ζούσαν στο Λάλα περίπου 1.000 οικογένειες μουσουλμάνων Λαλαίων.
Οι εύποροι Λαλαίοι Αλβανοί ήταν διάσημοι και για την χρήση των όπλων. Εκαναν επιδρομές σε χωριά και κάποιες φορές φάνηκαν χρήσιμοι στην πάταξη και δίωξη των κλεφτών, κυρίως της βορειοδυτικής Πελοποννήσου.
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Παραπομπές
Κατηγορία:Η Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Γιάννης Λαμπρόπουλος
Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος (Ελληνοεκκλησιά, Μεσσηνία) στις 19 Σεπτεμβρίου 1955, σπούδασε Νομική στην Κομοτηνή, είναι έγγαμος και έχει ένα παιδί, είναι δικηγόρος στο επάγγελμα και ομιλεί άπταιστα Αγγλικά.
Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα
Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1989 και έκτοτε εκλέγεται ανελλιπώς στον Νομό Μεσσηνίας, έως και σήμερα.
Από τον Μάρτιο του 2004 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007 διετέλεσε Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή 2007, όπως και στον τελευταίο ανασχηματισμό της Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά 2012.
Κοινωνική Δραστηριότητα
Ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος της φοιτητικής οργάνωσης της Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. στη Νομική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (1974-1979) και εκλεγμένος κομματικό στέλεχος στη Μεσσηνία από τα έτη 1983-89.
Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ο.Κ.Ε. Δημόσιας Τάξης της Ν.Δ. Το 2002 εκλέχτηκε υπεύθυνος Τομέα Εσωτερικών-Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης της Νέας Δημοκρατίας και προετοίμασε το κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την Αυτοδιοίκηση και τη Δημόσια Διοίκηση.
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Μάικ Ναχάρ
Ο Μάικ Ναχάρ, γεννημένος στις 7 Μαΐου 1971 στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,12 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.
Καριέρα
Ο Ναχάρ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Ράιτ Στέιτ του Ντέιτον του Οχάιο από το 1992 ως το 1994, αγωνιζόμενος με τους Ρέιντερς την σεζόν 1993-94 σε τριάντα αγώνες με μέσους όρους 15,4 πόντων και 6,7 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1994, επιλέχθηκε στην 52η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ατλάντα Χοκς, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Πρώτος σταθμός της επαγγελματικής του καριέρας υπήρξε η πορτογαλική Ατλέτικο Κελούζ, με την φανέλα της οποίας είχε 22,8 πόντους και 8,3 ριμπάουντ κατά την σεζόν 1994-95. Ακολούθησε η Μπενφίκα την επόμενη χρονιά, με την οποία σημείωνε 15,8 πόντους και 7,6 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Το καλοκαίρι του 1996 μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Κόρατς του 1997, κερδίζοντας στον τελικό την τουρκική Τόφας Προύσας. Παρέμεινε στους "κίτρινους" και την επόμενη σεζόν, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας του 1998, νικώντας την ΑΕΚ με 71-68 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Ηρακλής, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια με μέσους όρους 3,5 πόντων και 2,0 ριμπάουντ στην δεύτερη του σεζόν. Το καλοκαίρι του 2000 συμφώνησε με την Μοντεκατίνι, παίζοντας στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος με μέσους όρους 7,4 πόντων και 3,6 ριμπάουντ, όπως και σε επτά παιχνίδια του κυπέλλου Κόρατς με 8,9 πόντους και 4,9 ριμπάουντ.
Το 2001-02, επέστρεψε στην Ελλάδα φορώντας την φανέλα της Δάφνης, με την οποία έπαιξε σε 26 αγώνες με 13,5 πόντους και 8,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στην βελγική Οστάνδη μέχρι τον Απρίλιο του 2003, παίζοντας σε οκτώ ματς του ULEB Cup με 4,5 πόντους και 2,1 ριμπάουντ.
Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν
Ο Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν (γαλλικά: Jean-Baptiste Massillon), γεννήθηκε το 1663 στην Υέρ και πέθανε το 1742 στο Κλερμόν-Φεράν, ήταν Γάλλος κληρικός και διάσημος ιεροκήρυκας, υπηρέτησε ως επίσκοπος του Κλερμόν από το 1717 μέχρι το θάνατό του.
Μάικ Ναχάρ
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2003 μεταγράφηκε στην γερμανική Μπάμπεργκ, παίζοντας σε 24 παιχνίδια του γερμανικού πρωταθλήματος με 8,1 πόντους και 4,6 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, υπέγραψε στον Πανελλήνιο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από μόλις επτά αγώνες, τον Δεκέμβριο του 2004. Τον ίδιο μήνα, επέστρεψε στην Μπάμπεργκ παραμένοντας μέχρι το καλοκαίρι του 2006 και αφού αγωνίστηκε σε έντεκα αγώνες της Ευρωλίγκα και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2005.
Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μασιγιόν γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1663 στην Υέρ (στον νομό Βαρ) της νοτιοανατολικής Γαλλίας. Ήταν γιος βασιλικού συμβολαιογράφου και άρχισε την εκπαίδευσή του στο τοπικό σχολείο, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στο Κολλέγιο της Μασσαλίας. Όταν έγινε δεκαοκτώ ετών, εντάχθηκε στο Τάγμα του Ορατόριου και αργότερα τον έστειλαν ως καθηγητή στα κολέγια του τάγματος στο Πεζενά, τη Μασσαλία, το Μονμπριζόν και το 1689 έφτασε στο Σεμινάριο της Βιέννης, όπου δίδαξε φιλοσοφία και θεολογία για έξι χρόνια.
Χειροτονήθηκε ιερέας το 1691 και άρχισε να κηρύττει στο παρεκκλήσιο του Ορατορίου στη Βιέννη και στην περιοχή του. Με το θάνατο του Αρχιεπισκόπου της Λυών, το 1693, του ανατέθηκε ο επικήδειος λόγος, με τον οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός ως ικανός ιεροκήρυκας. αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ|Το άγαλμα του Μασιγιόν στο σιντριβάνι της πλατείας Σαιν-Συλπίς στο Παρίσι. Στο τέλος της παραμονής του στη Βιέννη το 1695, προσχώρησε στο Ορατόριο της Λυών, όταν ειδοποιήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Παρισιού, να εγκατασταθεί. στο Παρίσι, όπου το 1696 έγινε διευθυντής του Σεμιναρίου Σαιν-Μαγκλουάρ. Εκεί, άρχισε να αφιερώνεται πλήρως στο κήρυγμα και απέκτησε μεγάλη φήμη ως ιεροκήρυκας.
Μάικ Ναχάρ
Καριέρα
Τις δύο τελευταίες χρονιές της αγωνιστικής του καριέρας, επέστρεψε στην πατρίδα του φορώντας την φανέλα της Άλμερε, από την οποία έφυγε τον Δεκέμβριο του 2007, για να κλείσει την καριέρα του στην Άρις Φρίσλαντ Λόιβαρντεν.
Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν
Βιογραφικά στοιχεία
Υπηρετώντας ως ιεροκήρυκας στη βασιλική αυλή των Βερσαλλιών (από το 1699), ηγήθηκε των νεκρικών προσευχών για τον θάνατο του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Στον τάφο του μονάρχη εκφώνησε ένα από τα πιο διάσημα κηρύγματα, γνωστό για την εναρκτήρια πρόταση: «Αδέλφια μου, μόνο ο Θεός είναι Μέγας».
Μάικ Ναχάρ
Καριέρα
Αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Ολλανδίας από το 1996 ως 1999 και επέστρεψε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 2004.
Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1717, έγινε Επίσκοπος του Κλερμόν και δύο χρόνια αργότερα εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του πέρασαν στην εκπλήρωση των επισκοπικών του καθηκόντων.
Το 1742, κληροδότησε με διαθήκη στον καθεδρικό ναό του Κλερμόν-Φεράν τη βιβλιοθήκη του, υπό τον όρο ότι θα είναι ανοικτή στον διευθυντή του σεμιναρίου και στον κλήρο. Μέχρι το 1790 αυτή η βιβλιοθήκη ήταν ανοιχτή δύο ημέρες την εβδομάδα, όχι μόνο για τους εκκλησιαστικούς, αλλά και για μελετητές. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στη δημοτική βιβλιοθήκη του Κλερμόν-Φεράν.
Μάικ Ναχάρ
Καριέρα
Αφού αποχώρησε από την ενεργό δράση, ασχολήθηκε με την προπονητική σε συλλόγους της πατρίδας του.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς‎ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ολλανδοί καλαθοσφαιριστές
Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν
Ιεροκήρυκας
μικρογραφία|Άγαλμα στην [[Υέρ]] Κατά τον 18ο αιώνα, ο Μασιγιόν απολάμβανε φήμη ισάξια του Ζακ Μπενίν Μποσσυέ και του Λουί Μπουρνταλού. Ο Βολταίρος, ο Ντ'Αλαμπέρ και άλλοι φιλόσοφοι του Διαφωτισμού αναγνώρισαν και επαίνεσαν πολύ την ευγλωττία του, τη λογοτεχνική του δύναμη, την καλοσύνη και την ανοχή και αντιπάθεια στις δογματικές διαφορές.
Τα πιο διάσημα κηρύγματά του, με τον τίτλο Μικρή Σαρακοστή, κηρύχθηκαν ενώπιον του νεαρού βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ το 1718.
Η πρώτη έκδοση των Απάντων των κηρυγμάτων του Μασιγιόν δημοσιεύτηκε από τον ανιψιό του στο Παρίσι το 1745–1748, και, ελλείψει χειρογράφων, εκεί βασίστηκαν οι επόμενες ανατυπώσεις και τα αποφθέγματά του.
Μνημεία
Στη Γαλλία υπάρχουν πολλά μνημεία, δρόμοι και σχολεία που φέρουν το όνομά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Γαλλικός Ρωμαιοκαθολικός κλήρος
Μουράνο
thumb|right|Η θέση του Μουράνο στη [[Λιμνοθάλασσα της Βενετίας.]] thumb|Οι επτά νησίδες του Μουράνο thumb|Τα κανάλια που διαχωρίζουν τις νησίδες του Μουράνο
thumb|Το Μουράνο είναι παγκοσμίως διάσημο για την υαλουργική παράδοση με τα κρύσταλλά του.
Ιστορία
Λίγο μετά το 1000 μ.Χ. ερημίτες του Τάγματος των Camaldolese, αναζητώντας ένα μοναχικό μέρος, εγκαταστάθηκαν σε ένα από τα νησιά. Εκεί ίδρυσαν τη Μονή του Αγίου Μιχαήλ (S. Michele di Murano), που με την πάροδο των χρόνων έγινε μεγάλο κέντρο μορφώσεως και εκδόσεων. Ο διάσημος χαρτογράφος Φρα Μάουρο, του οποίου οι χάρτες υπήρξαν τόσο σημαντικοί για την εξερεύνηση του κόσμου από τους Ευρωπαίους, ήταν μοναχός αυτού του κοινόβιου. Η μονή διαλύθηκε βίαια το 1810 από τις γαλλικές δυνάμεις κατοχής του Μεγάλου Ναπολέοντα. Ο χώρος της έγινε το μεγαλύτερο νεκροταφείο της Βενετίας.
Κατά τον 15ο αιώνα το Μουράνο αναδείχθηκε σε δημοφιλές θέρετρο για τους Βενετούς και ανεγέρθηκαν αρχοντικά, αλλά και πάλι παρήκμασε. Μέχρι τον 19ο αιώνα οι νησίδες ήταν γνωστές για τους οπωρώνες και τους λαχανόκηπούς του, που αντικαταστάθηκαν στη συνέχεια από οικοδομημένες εκτάσεις.