cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρσασλόκκ
Το Μάρσασλοκκ (Marsaxlokk) είναι ένα παραδοσιακό ψαροχώρι στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 3.534 κατοίκους. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το αραβικό marsa που σημαίνει λιμάνι και το μαλτέζικο xlokk, που είναι μια τοπική ονομασία για τη λέξη νοτιοανατολικός άνεμος. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν νεολιθικά μνημεία της εποχής της 3ης χιλιετίας π.Χ. (Φάση Ταρσίν - Tarxien phase). Τον 9ο αιώνα π.Χ. το λιμάνι του Μαρσασλόκκκ ήταν Φοινικική αποικία. Σήμερα σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχει τερματικός σταθμός εμπορευματοκιβωτίων (container terminal) καθώς και σταθμός παραγωγής ενέργειας. Χαρακτηριστικό του Μαρσασλόκκκ είναι οι παραδοσιακές ψαρόβαρκες (luzzu) με διπλά τοιχώματα, ανθεκτικές στην κακοκαιρία, βαμμένες με έντονα χρώματα και με ζωγραφισμένο ένα ζευγάρι μάτια στα δεξιά και τα αριστερά της πλώρης (όπως στις αρχαίες ελληνικές παραστάσεις πλοίων). Οι βάρκες αυτές θεωρείται ότι έχουν σχεδίαση που κατάγεται από το Φοινικικό παρελθόν της Μάλτας.
Αθλητισμός
Το χωριό διαθέτει τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, την Μαρσασλόκκ ΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Nightrain
Το "Nightrain" είναι ένα τραγούδι hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Εμφανίστηκε στο άλμπουμ Appetite for Destruction το 1987, ενώ κυκλοφόρησε ως single το 1989. Σύμφωνα με το συγκρότημα οι στίχοι αποτελούν "φόρο τιμής" προς το Night Train Express, ένα ποτό που κατανάλωναν συχνά εκείνη την περίοδο λόγω της χαμηλής τιμής του και της υψηλής περιεκτικότητάς του σε αλκοόλ.
Η σύνθεση του κομματιού ξεκίνησε με τους κιθαρίστες Slash και Ίζυ Στράντλιν να γράφουν ένα μεγάλος του μέσα σε μία μέρα, στο δωμάτιο του συγκροτήματος. Την επομένη ο Slash ήταν άρρωστος, οπότε ο Στράντλιν τελείωσε το τραγούδι μαζί με τον μπασίστα Νταφ ΜαΚέγκαν. Η μουσική ήταν ολοκληρωμένη, ωστόσο δεν υπήρχαν στίχοι. Μία νυχτά που το συγκρότημα περπατούσε πίνωντας ένα μπουκάλι Night Train Express, κάποιος φώναξε "I'm on the night train!" και η μπάντα άρχισε να επινοεί στίχους. Το κομμάτι ολοκληρώθηκε μέσα σε μία μέρα από εκείνο το βράδυ.
Το "Nightrain" είναι το αγαπημένο κομμάτι του Slash να ερμηνεύει ζωντανά.
Κομμάτια του single
7":
12", CD:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Τραγούδια των Guns N' Roses Κατηγορία:Singles του 1989 Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα το αλκοόλ Κατηγορία:Singles της Geffen Records
Γύπες του Νέου Κόσμου
Οι Γύπες του Νέου Κόσμου ή οικογένεια Καθαρτίδες περιλαμβάνει 7 είδη και 5 γένη, τα οποία όλα είναι μονοτυπικά. Περιλαμβάνει 5 είδη γυπών και 2 είδη κόνδορων και όλα συναντώνται στις θερμές και εύκρατες περιοχές της Αμερικής. Σύμφωνα με τις τελευταίες ανακαλύψεις φαίνεται πως οι καθαρτίδες είναι συγγενείς με τους πελαργούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθαρτίδες
Καζιμίρ Ε΄ της Πομερανίας-Στεττίν
Ο Καζιμίρ Ε΄, γερμαν. Casimir V (πριν το 1380 - 13 Απριλίου 1435) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1413-35).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σβάντιμπορ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄).
Αρίθμηση: Αν υπολογιστεί και ο Καζιμίρ τού κλάδου των Σβαντιμποριδών, τότε είναι ο Καζιμίρ ΣΤ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη των Γουέλφων, κόρη τού Βερδάρδου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
Το 1429 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Καζιμίρ Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη τού Έρικ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Οίκος της Λάρα
δεξιά|μικρογραφία|150εσ|Αρχικό, παλαιό οικόσημο του Οίκου των Λάρα.
Ο Οίκος της Λάρα (ισπανικά: Casa de Lara) είναι μία οικογένεια ευγενών από το μεσαιωνικό βασίλειο της Καστίλης. Δύο από τους κλάδους του, οι δούκες της Νάχερα (duques de Nájera) και oι μαρκήσιοι του Ακίλαρ δε Κάμποο (marquesado de Aguilar de Campoo) θεωρήθηκαν ευγενείς (grandees) της Ισπανίας. Η οικογένεια Λάρα κέρδισε πολυάριθμα εδάφη στην Καστίλη, το Λεόν, την Ανδαλουσία και τη Γαλικία και τα μέλη της οικογένειας μετακόμισαν στις πρώην ισπανικές αποικίες, ιδρύοντας υποκλάδους από την Αργεντινή μέχρι τις Φιλιππίνες.
Ο Οίκος της Λάρα ήταν ο πιο εξέχων στην ιστορία της Καστίλης και του Λεόν από τον 11ο έως τον 14ο αι. Ο Άλβαρο Νούνιεθ δε Λάρα υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς για τον Ερρίκο Α' της Καστίλης. Τους αφαιρέθηκε μεγάλο μέρος της γης τους από τον Πέτρο τον Σκληρό, αλλά το περισσότερο επιστράφηκε από τον Ερρίκο Β' της Καστίλης.
Ιστορία
Η οικογένεια δημιουργήθηκε τον 11ο αι. στην Καστίλλη, μέσω ενός γάμου που ένωσε τα πατρικά εδάφη γύρω από τη Λάρα των Πριγκίπων (Lara de los Infantes), που ανήκε στον Γκονθάλο Νούνιεθ με την κληρονομιά της συζύγου του, Γκότο Νούνιεθ, που αντιπροσωπεύει τις κτήσεις των ευγενών οικογενειών Άλβαρεθ και Aλφόνσo. Μέχρι τον 13ο αι. η καταγωγή της οικογένειας Λάρα είχε συνδεθεί με τους πρωταγωνιστές στο έπος Τραγούδι των Επτά Πριγκίπων της Λάρα (Cantar de los Siete Infantes de Lara), μία ιστορία εκδίκησης του 10ου αι. που διαδραματίζεται γύρω από τα εδάφη, που στη συνέχεια κατείχε η οικογένεια Λάρα, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι η ιστορία αντανακλούσε ιστορικά γεγονότα, και τα ονόματα του μύθου δεν μπορούν να συνδυαστούν με τη γνωστή καταγωγή της οικογένειας.
Από τον 12ο έως τον 15ο αι. τα μέλη της οικογένειας Λάρα βρέθηκαν σε διαφορετικές εποχές, είτε να υποστηρίζουν, είτε να εναντιώνονται στον μονάρχη τους. Το 1113 ο Πέδρο Γκονθάλεθ δε Λάρα υποστήριξε τη βασίλισσα Ουρράκα της Καστίλλης στους αγώνες της ενάντια στον πρώην σύζυγό της, Aλφόνσο Α΄ της Αραγωνίας. Ο Πέδρο και ο αδελφός του, Ροδρίγο, αντιμετώπισαν επίσης τον γιο της Αλφόνσο Ζ' το 1130. Ο Ροδρίγο αργότερα βοήθησε τον Αλφόνσο να αντιμετωπίσει την άνοδο των Αλμοραβιδών. Ο Mανρίκε Πέρεθ δε Λάρα, ο Άλβαρ Πέρεθ και ο Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα αμφισβήτησαν την αντιβασιλεία του Aλφόνσο Η΄ και ο Φερνάνδο Νούνιεθ δε Λάρα ήταν ο σημαιοφόρος (alférez) του Aλφόνσo. Ο Άλβαρο Νούνιεθ δε Λάρα έγινε αντιβασιλιάς του Ερρίκου Α'. Ο Νούνιο Γκονθάλεθ δε Λάρα υπηρέτησε τον Φερδινάνδο Γ΄ και τον Aλφόνσο Ι΄, αλλά το 1270 ηγήθηκε μίας συμμαχίας ευγενών εναντίον του ίδιου βασιλιά. Ο Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα ο Παχύς (el Gordo), κύριος του Αλβαρασίν (señor de Albarracín), αντιτάχθηκε στην ενθρόνιση του Σάντσο Δ΄ και έπρεπε να καταφύγει προσωρινά στη Γαλλία. Ο Χουάν Νούνιεθ Β΄ δε Λάρα ηγήθηκε διαφόρων εξεγέρσεων εναντίον του Aλφόνσoυ ΙΑ΄. Τελικά, η οικογένεια υπέφερε πολύ μετά τη νίκη του βασιλιά Πέτρου, ενάντια στον σφετεριστή ετεροθαλή αδελφό του, Ερρίκο Β'.
Ο Mανρίκε δε Λάρα
Ο μόνος κλάδος της οικογένειας που επέζησε του Μεσαίωνα, ήταν αυτός των Mανρίκε δε Λάρα, οι οποίοι υποστήριξαν τους Καθολικούς Μονάρχες στον πόλεμό τους ενάντια στους υποστηρικτές της διεκδικήτριας Ιωάννα λα Μπελτρανέχα. Το 1520 ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε' ανέβασε τον Οίκο της Λάρα στη θέση των μεγαλοπρεπών (grandee), ως δουκών της Νάχερα και μαρκησίων του Αγκίλαρ δε Κάμποο. Στο εξής, τα μέλη της οικογένειας υπηρέτησαν το στέμμα ως αντιβασιλείς, υποστράτηγοι, πρεσβευτές και καρδινάλιοι. Ο πρώτος κόμης Παρέδες δε Νάβα έγινε Διδάσκαλος του Τάγματος του Σαντιάγο. Οι συγγραφείς Γκόμεθ Μανρίκε και Χόρχε Μανρίκε ανήκουν σε αυτόν τον κλάδο της Λάρα.
Το αρχικό οικόσημο υποτίθεται ότι αναπαριστά δύο λέβητες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν την ικανότητα της οικογένειας να συντηρεί (να τρέφει) πολλούς οπαδούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Συνωμοσία της 20ής Ιουλίου
Η Συνωμοσία της 20ής Ιουλίου ήταν αποτυχημένη προσπάθεια δολοφονίας του Χίτλερ και στη συνέχεια (προϋποθέτοντας τον θάνατό του) σε ανατροπή του καθεστώτος της Ναζιστικής Γερμανίας.
Ιστορικό υπόβαθρο
Ήδη από το 1938, ο επιθετικός γερμανικός επεκτατισμός υποδαύλιζε συνωμοσίες κατά του Χίτλερ, στα ανώτατα κλιμάκια του στρατού. Η παθητική στάση της Βρετανίας και της Γαλλίας (Διάσκεψη του Μονάχου), αλλά και η συμφωνία Γερμανίας και ΕΣΣΔ(Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ) επανέφερε τα σχέδια αυτά εκ νέου, με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Βασικοί πρωταγωνιστές των συγκεκριμένων δολοπλοκιών ήταν οι Λούντβιχ Μπεκ, Βίλχελμ Κανάρις και Έρβιν φον Βιτσλέμπεν. Ωστόσο, η επιτυχία του Blitzkrieg σε όλα τα μέτωπα, περιόρισε τον κύκλο των πρόθυμων συμμετεχόντων.
Σκοπός
Το 1942 ο Συνταγματάρχης Κλάους φον Στάουφενμπεργκ και ο Υποστράτηγος Χένινγκ φον Τρέσκοβ συνέλαβαν την ιδέα να χρησιμοποιήσουν το σχέδιο Βαλκυρία για να ανατρέψουν το χιτλερικό καθεστώς και να αναλάβουν την εξουσία. Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες της περιόδου, τα κίνητρα των συνωμοτών πήγαζαν κυρίως από την πρόθεση να προλάβουν την ολοσχερή καταστροφή της Γερμανίας και να περισώσουν -στα λογικά πλαίσια- το ηθικό της κύρος.
Το σχεδιαζόμενο πραξικόπημα είχε ως στόχο τη δολοφονία του Χίτλερ, ως προϋπόθεση διαπραγματεύσεων με τους Συμμάχους. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες του σχεδίου ήθελαν με το παράδειγμά τους να αποδείξουν στις επόμενες γενεές ότι πράγματι υπήρξαν Γερμανοί που είχαν συνείδηση του εγκληματικού ναζιστικού καθεστώτος.
Σημασία
Μετά την απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στη Νορμανδία τον Ιούνιο του 1944, οι γερμανικές δυνάμεις ήταν ανάμεσα στις δυνάμεις των δυτικών και των Σοβιετικών, χωρίς έτσι να ελπίζουν σε μια θετική κατάληξη του πολέμου. Η απόπειρα επομένως, είχε ελάχιστη σημασία για τους Συμμάχους, οι οποίοι ήταν αποφασισμένοι να επιβάλουν στο Τρίτο Ράιχ την άνευ όρων παράδοση και όχι να διαπραγματευτούν με μια στρατιωτική χούντα. Με βάση, ωστόσο, τα τεράστια στρατιωτικά πλεονεκτήματα που θα αποκόμιζαν οι συμμαχικές δυνάμεις, θεωρείται δεδομένο πως με αυτόν τον τρόπο θα επεσπεύδετο το τέλος του πολέμου και θα σώζονταν εκατομμύρια άνθρωποι.
Διάσκεψη στο Ράιχσταγκ
Στη Διάσκεψη στο Ράιχσταγκ είχε ήδη μαθευτεί από τις 15 Ιουλίου το γεγονός για απόπειρα Πραξικοπήματος, ωστόσο έμεινε μυστικό από την Κυβέρνηση, ώστε να δει ο Αδόλφος Χίτλερ τις κινήσεις τους.
Σχεδιασμός
Το σχέδιο προέβλεπε, ύστερα από τη δολοφονία του Φύρερ, την κατάληψη των υπουργικών κτιρίων στο Βερολίνο, του αρχηγείου του Χίμλερ στην Ανατολική Πρωσία, των ραδιοφωνικών σταθμών και των τηλεγραφικών γραφείων. Επίσης, σχεδίαζαν την άμεση κατάληψη στρατοπέδων συγκέντρωσης, ώστε να τερματιστεί η εξόντωση των Εβραίων. Προϋπόθεση για την επιτυχία της επιχείρησης και την κατάληψη της εξουσίας ήταν η τυφλή υπακοή των διοικητών των μονάδων στους συνωμότες.
Τέλος Πραξικοπήματος
Μετά την αντιμετώπιση του πραξικοπήματος, η Γκεστάπο προχώρησε στη σύλληψη τουλάχιστον 7.000 ατόμων, από τα οποία τα 4.980 εκτελέστηκαν. Οι Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, Βέρνερ φον Χέφτεν, Φρίντριχ Όλμπριχτ και Άλμπρεχτ φον Κβιρνχάιμ εκτελέστηκαν στο Βερολίνο. Ακόμη και στις παραμονές πτώσης του ναζιστικού καθεστώτος, δηλαδή την άνοιξη του 1945, τα Ες-Ες δολοφόνησαν συνωμότες όπως τον Βίλχελμ Κανάρις και τον Ντίτριχ Μπονχέφερ.
Η αποτυχία ανατροπής του καθεστώτος αποτέλεσε την τελευταία δράση της ενδογερμανικής αντίστασης κατά του Ναζισμού. Ο Χίτλερ, πεπεισμένος ότι σώθηκε από θεία πρόνοια, αποφάσισε να πολεμήσει μέχρις εσχάτων και έτσι συνεχίστηκε ο πόλεμος.
Παραπομπές
Σ 2 Κατηγορία:Συνωμοσίες
Γλώσσα Σινγιάρ
Η Σέμια είναι η γλώσσα των Σινγιάρ. Είναι Κεντρική Σουδανική γλώσσα που ομιλείται στο Τσαντ και παλαιότερα στο Νταρφούρ του Σουδάν. Γράφεται ποικιλοτρόπως ως Σάμια, Σαμιάν, Σέμια, Σίνγια και είναι γνωστή ως Σιμιάρτα, Ταάρ Σάμιαν, Ζιμίρα.
Ο Ντίμενταλ την αφήνει ως απομονωμένη γλώσσα. Ο Μπλεντς την ομαδοποιεί με την Φορμόνα.
Λιώνας Νάξου
Ο Λιώνας είναι παράκτιος οικισμός και μικρό λιμάνι της ανατολικής Νάξου με 80 κατοίκους (απογραφή 2011).
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αργοκοιλιώτισσα ( 26 κ.), Ατσιπάπη ( 15 κ.) και Κόρωνο ( 526 κ.) την Τοπική Κοινότητα Κορώνου ( 647 κ.). Η τ.κ. Κορώνου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Ρωσικές προεδρικές εκλογές (2018)
μικρογραφία|356x356εσ|Το ψηφοδέλτιο που χρησιμοποιήθηκε για τις εκλογές στις 18 Μαρτίου 2018Οι ρωσικές προεδρικές εκλογές του 2018 έλαβαν χώρα στις 18 Μαρτίου 2018.
Παρασκήνιο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο Ο Πρόεδρος της Ρωσίας εκλέγεται άμεσα για θητεία έξι ετών, αφού παρατάθηκε από τέσσερα χρόνια το 2008 κατά τη διάρκεια της θητείας του Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Σύμφωνα με το άρθρο 81 του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ένας υποψήφιος πρόεδρος πρέπει να είναι τουλάχιστον 35 ετών και πρέπει να έχει διαμείνει μόνιμα στη Ρωσία τα τελευταία 10 χρόνια και δεν μπορεί να υπηρετήσει περισσότερους από δύο θητείες διαδοχικά. Τα κόμματα με αντιπροσώπευση στην Κρατική Δούμα είναι σε θέση να διορίσουν έναν υποψήφιο για να συμμετάσχει στις εκλογές, ενώ υποψήφιοι από επίσημα εγγεγραμμένα κόμματα που δεν είναι στο κοινοβούλιο πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 100.000 υπογραφές. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι πρέπει να συγκεντρώνουν τουλάχιστον 300.000 υπογραφές, όχι περισσότερες από 7.500 από κάθε ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας καθώς και από ομάδες δράσης αποτελούμενες από τουλάχιστον 500 άτομα. Η διαδικασία υποψηφιότητας έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των χειμερινών διακοπών στη Ρωσία και η 31η Ιανουαρίου 2018 ήταν η τελευταία ημέρα υποβολής υπογραφών προς υποστήριξη των υποψηφίων.
Αλλαγή ημερομηνίας
Στις 3 Μαρτίου 2017, οι βουλευτές Αντρέι Κλίσας και Ανατόλι Σιρόκοφ υπέβαλαν στην Κρατική Δούμα σχέδια τροποποιήσεων της εκλογικής νομοθεσίας. Μία από τις τροπολογίες περιλαμβάνει τη μεταφορά των εκλογών από τη δεύτερη στην τρίτη Κυριακή του Μαρτίου, δηλαδή από τις 11 έως τις 18 Μαρτίου 2018. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 7 του ομοσπονδιακού νόμου της Ρωσίας αριθ. 19-ΦΖ, "Εάν η Κυριακή κατά την οποία πρόκειται να πραγματοποιηθούν οι προεδρικές εκλογές συμπίπτει με την ημέρα που προηγείται δημόσιας αργίας, ή η Κυριακή αυτή πέφτει την εβδομάδα, η Κυριακή δηλώνεται ως εργάσιμη ημέρα και οι εκλογές διορίζονται την επόμενη Κυριακή ". Η δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου περιλαμβάνει την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), η οποία είναι επίσημη αργία στη Ρωσία. Το νομοσχέδιο πέρασε χωρίς καθυστέρηση στη Κρατική Δούμα και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας τον Μάιο του 2017 και υπογράφηκε από τον Βλαντίμιρ Πούτιν την 1η Ιουνίου 2017. Στις 15 Δεκεμβρίου, ο άνω θάλαμος της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης, το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, επιβεβαίωσε επισήμως ότι η ημερομηνία των εκλογών θα είναι η 18η Μαρτίου 2018, αρχίζοντας επίσημα τη διαδικασία της εκστρατείας και της εγγραφής των υποψηφίων. Αυτή η ημερομηνία είναι σημαντική στη χώρα, καθώς είναι η τέταρτη επέτειος της προσάρτησης της Κριμαίας στη Ρωσία.
Συνολικά, 97.000 εκλογικά τμήματα ήταν ανοικτά σε όλη τη χώρα από τις 08:00 έως τις 20:00 τοπική ώρα.
Ελεύθερη πρόσβαση
Τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στην Κρατική Δούμα και / ή τα νομοθετικά σώματα τουλάχιστον τους ενός τρίτου των ομοσπονδιακών υποκειμένων μπορούν να διορίσουν υποψήφιο χωρίς να συγκεντρώσουν υπογραφές. Τα παρακάτω κόμματα μπορούσαν να διορίσουν υποψηφίους χωρίς να συγκεντρώσουν υπογραφές: Πολιτική Πλατφόρμα, Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας, Μια Δίκαιη Ρωσία, Ρόντινα και την Ενωμένη Ρωσία.
Την 1η Ιουλίου 2017, ο πρόεδρος του Ρόντινα Αλεξέι Ζουράβλιοφ ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει μόνο τον τρέχων πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στις εκλογές. Στις 11 Δεκεμβρίου, ο ηγέτης της Πολιτικής Πλατφόρμας Ριφάτ Σαϊχουτντίνοφ δήλωσε επίσης ότι το κόμμα του θα υποστηρίξει τον Πούτιν. Στις 24 Δεκεμβρίου, ο ηγέτης του Μια Δίκαιη Ρωσία Σεργκέι Μιρόνοφ σχολίασε ότι το κόμμα δεν πρόκειται να παρουσιάσει υποψήφιο. Το ανώτερο μέλος του κόμματος Μιχαήλ Γιεμελιάνοφ επιβεβαίωσε ότι το κόμμα θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Πούτιν.
Αμφισβητούμενη πρόσβαση
Τα άτομα που ανήκουν σε ένα κόμμα χωρίς έδρες στην Κρατική Δούμα έπρεπε να συγκεντρώσουν 105.000 υπογραφές για να γίνουν υποψήφιοι, ενώ αυτοί που συμμετέχουν ως ανεξάρτητοι έπρεπε να συγκεντρώσουν 315.000 και επίσης να σχηματίσουν μια ομάδα ακτιβιστών αποτελούμενης από τουλάχιστον 500 άτομα. Πολλαπλοί πολιτικοί σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένης της Ιρίνα Χακαμάντα, μίλησαν για τη δυσκολία συγκέντρωσης υπογραφών χωρίς την υποστήριξη ενός πολιτικού κόμματος, ένα εμπόδιο που αμφισβητεί πολλούς από τους ισχυρισμούς του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που δήλωσαν ότι θα συμμετέχουν στις εκλογές ως ανεξάρτητοι. Ωστόσο, σύμφωνα με την πρόεδρο της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής Έλλα Παμφίλοβα, οι συνθήκες για αμφισβητούμενος υποψήφιους ήταν ευκολότερες από ποτέ, επειδή αυτοί οι πιθανοί υποψήφιοι δεν χρειαζόταν πλέον να συλλέξουν 1.000.000 υπογραφές. Η Παμφίλοβα προέβλεψε λανθασμένα ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν ακόμη περισσότεροι υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές από ό, τι το 2000, όταν 11 υποψήφιοι διεκδίκησαν την προεδρία (ο μεγαλύτερος αριθμός υποψηφίων στην ιστορία των προεδρικών εκλογών στη Ρωσία).
Κόμμα Ανάπτυξης
Τον Ιούλιο του 2017, το Κόμμα Ανάπτυξης ανακοίνωσε ότι θα διοργανώσει δημοσκοπήσεις για να επιλέξει έναν υποψήφιο για την προεδρία. Τέσσερις υποψήφιοι συμμετείχαν στις προκριματικές εκλογές: Οξάνα Ντμιτρίγιεβα, Ντμίτρι Ποταπένκο, Ντμίτρι Μαρινίτσεφ και Αλεξάντερ Χουρούτζι. Η ψηφοφορία διενεργήθηκε μέσω του διαδικτύου από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 2017.
Στις 10 Αυγούστου 2017, ο γραμματέας Τύπου του κόμματος δήλωσε στα ΜΜΕ ότι τα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών θα ληφθούν υπόψη στο συνέδριο του κόμματος που θα διεξαχθεί για να αποφασίσει τον υποψήφιο για το Κόμμα Ανάπτυξης. Ωστόσο, ο νικητής των προκριματικών εκλογών δεν θα εγγυηθεί ο ίδιος το δικαίωμα να συμμετέχει εξ ονόματος του κόμματος.
Στις 26 Νοεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι το κόμμα θα ορίσει τον Μπόρις Τίτοφ, ο οποίος δεν συμμετείχε στις εκλογές. Σύμφωνα με ένα πρόσωπο από την ηγεσία του κόμματος, κανένας από τους προτεινόμενους υποψήφιους δεν ήταν σε θέση να λάβει επαρκή υποστήριξη.
Αριστερό Μέτωπο
Ο πρώτος γύρος περιελάμβανε 77 υποψηφίους, οι οποίοι εκπροσώπησαν διάφορα αριστερά πολιτικά κόμματα και οργανώσεις, όπως ο Πάβελ Γκρουντίνιν, ο Γιούρι Μπόλντιρεφ, ο Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, ο Σεργκέι Μιρόνοφ (ο οποίος αργότερα υποστήριξε τον Βλάντιμιρ Πούτιν), ο Σεργκέι Γκλάζιεφ (ο οποίος αργότερα προτάθηκε ως υποψήφιος από τη Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση), η Ναταλία Λιτσιτσίνα (η οποία αργότερα διορίστηκε ως υποψήφιος από το Ρωσικό Ενωμένο Εργατικό Μέτωπο), τον Μαξίμ Σουράικιν (ο οποίος προτάθηκε ως υποψήφιος από τους Κομμουνιστές της Ρωσίας) και άλλοι.
HMS Gloucester (62)
Το HMS Gloucester ήταν ελαφρύ καταδρομικό κλάσης Town που ναυπηγήθηκε για το Βασιλικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Εντάχθηκε σε υπηρεσία τον Αύγουστο του 1939, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ανήκοντας αρχικά στη βρετανική ναυτική δύναμη στην Κίνα. Σύντομα μεταφέρθηκε στον Ινδικό Ωκεανό και αργότερα στη Νότια Αφρική για να λάβει μέρος στις προσπάθειες αναχαίτισης των γερμανικών πολεμικών που έπλητταν το θαλάσσιο εμπόριο. Στα μέσα του 1940 το Gloucester στάλθηκε στη Μεσόγειο, όπου συμμετείχε κυρίως σε αποστολές συνοδείας νηοπομπών με προορισμό τη Μάλτα. Διαδραμάτισε ήσσονος σημασίας ρόλο κατά τη ναυμαχία της Καλαβρίας το 1940 καθώς και κατά τη ναυμαχία του Ταινάρου το επόμενο έτος. Βυθίστηκε από γερμανικά βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης στις 22 Μαΐου 1941, ενώ μαινόταν η μάχη της Κρήτης. Κατά τη βύθιση χάθηκαν 722 από τα 807 μέλη του πληρώματός του. Είχε το προσωνύμιο «Το Μαχόμενο G» (αγγλ. The Fighting G) επειδή είχε κερδίσει πέντε πολεμικές διακρίσεις μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, ήταν δε το ένατο πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού που έφερε το όνομα της ομώνυμης πόλης.
Περιγραφή
Τα καταδρομικά κλάσης Town σχεδιάστηκαν ως αντιστάθμισμα στα ιαπωνικά καταδρομικά κλάσης Mogami των αρχών της δεκαετίας του 1930. Συγκριτικά με τα πρώτα πέντε καταδρομικά της κλάσης του, το Gloucester και τα άλλα δύο πλοία της ομώνυμης υποκλάσης ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων προκειμένου να εγκατασταθούν επιπλέον συστήματα ελέγχου πυρός και είχαν ισχυρότερη θωράκιση. Το εκτόπισμα του Gloucester ανέρχονταν σε 9400 LT (9400 t) με κανονικό φορτίο και σε 11650 LT (11840 t) με πλήρες. Το ολικό του μήκος ήταν 180,3 m, το πλάτος του 19 m και το βύθισμά του 6,3 m. Το σύστημα πρόωσης παρείχε μέγιστη ισχύ 82500 shp και η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης ήταν 32 kn. Η ακτίνα δράσης του έφθανε τα 6000 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 14 kn. Το πλήρωμα ανερχόταν σε 800-815 αξιωματικούς και ναύτες.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από δώδεκα πυροβόλα των 152 mm τα οποία ήταν εγκατεστημένα σε τέσσερις πύργους και ο δευτερεύων από οκτώ πυροβόλα διπλού ρόλου των 102 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν επίσης δύο τετράδυμα πυροβόλα των 40 mm καθώς και δύο τετράδυμα πολυβόλα των 12,7 mm. Επίσης υπήρχαν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Τα καταδρομικά κλάσης Town δεν ήταν θωρακισμένα σε όλο το μήκος της γραμμής της ισάλου. Οι πλευρές του μηχανοστασίου καθώς και των αποθηκών πυρομαχικών προστατεύονταν από θωράκιση πάχους 114 mm. Οι οροφές των προαναφερθέντων περιοχών του πλοίου προστατεύονταν από θωράκιση 51 mm ενώ οι πύργοι των κύριων πυροβόλων είχαν θωράκιση πάχους από 25 ως 51 mm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Οι εργασίες ναυπήγησης του Gloucester ξεκίνησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 1936 και η καθέλκυσή του έλαβε χώρα στις 19 Οκτωβρίου του επόμενου έτους παρουσία της πριγκίπισσας Αλίκης, Δούκισσας του Γκόστερ. Κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών, που πραγματοποιήθηκαν το Νοέμβριο του 1938 στα ανοικτά της ακτής του Talland στην Κορνουάλη, η μέση ταχύτητα του έφθασε τους 31,92 kn με κανονικό φορτίο. Ήταν έτσι το πιο αργό από τα εννέα πλοία της κλάσης του κατά τις δοκιμές, με το HMS Liverpool να είναι το ταχύτερο φθάνοντας στους 33,05 kn. Πρέπει να σημειωθεί πως οι δοκιμές στο Talland έδιναν εν γένει χαμηλότερα αποτελέσματα εξαιτίας του σχετικά μικρού βάθους στην περιοχή που επηρέαζε την αποδοτικότητα της πρόωσης.
Στη Μεσόγειο
Στις 7 Ιουλίου ο Στόλος της Μεσογείου έπλευσε ξανά για να καλύψει νηοπομπές που κατευθύνονταν στη Μάλτα. Ενώ ήταν εν πλω η βρετανική δύναμη εντοπίστηκε από τους Ιταλούς. Την επόμενη ημέρα βόμβα ιταλικού βομβαρδιστικού SM.79 έπληξε τη γέφυρα του Gloucester, με συνέπεια να χάσουν ακαριαία τη ζωή τους δεκαοκτώ μέλη του πληρώματος συμπεριλαμβανομένου και του πλοιάρχου. Εξαιτίας του πλήγματος αυτού το πλοίο παρέμεινε ακυβέρνητο μέχρι να καταστεί ξανά εφικτή η πλοήγησή του μέσω της οπίσθιας θέσης πηδαλιούχησης. Παρόλο που η γέφυρά του είχε τεθεί εκτός, το Gloucester παρέμεινε με τον στόλο και έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Καλαβρίας στις 9 Ιουλίου, όπου ανέλαβε τη συνοδεία του αεροπλανοφόρου HMS Eagle. Με την ολοκλήρωση των απαραίτητων επισκευών το Gloucester εντάχθηκε στην 3η Μοίρα Καταδρομικών, με την οποία και έλαβε μέρος στην επιχείρηση Χατς (Hats). Στα τέλη Σεπτεμβρίου μετέφερε μαζί με το Liverpool 1200 στρατιώτες στη Μάλτα, ενώ για το υπόλοιπο του 1940 ανέλαβε κυρίως τη συνοδεία νηοπομπών προς Μάλτα και Ελλάδα. Επίσης ήταν ένα από τα πλοία συνοδείας του αεροπλανοφόρου HMS Illustrious κατά τη μάχη του Τάραντα στις 11 Νοεμβρίου και μετέφερε στρατεύματα στον Πειραιά στις 17 του μηνός αυτού.
Ναυμαχία του Ταινάρου
Στις 27 Μαρτίου το Gloucester, που είχε επιστρέψει στην 7η Μοίρα, απέπλευσε από τον Πειραιά με προορισμό την Σούδα, στο πλαίσιο σχεδίου του ναυάρχου Άντριου Κάννινγκαμ (Andrew Cunningham) που αποσκοπούσε να παγιδεύσει τον ιταλικό στόλο μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου. Οι Βρετανοί κρυπτογράφοι είχαν υποκλέψει μηνύματα που αποκάλυπταν ποιες ήταν οι κινήσεις του ιταλικού στόλου και ο Κάννινγκαμ επιχείρησε να αδράξει την ευκαιρία αυτή προκειμένου να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του και να πλήξει τον αντίπαλο. Η βρετανική δύναμη δεν κατάφερε να συναντηθεί έγκαιρα με την 7η Μοίρα. Οι Ιταλοί εντόπισαν πρώτοι τους αντιπάλους τους και τρία από τα βαριά τους καταδρομικά μαζί με τα αντιτορπιλικά συνοδείας τους άνοιξαν πυρ από πολύ μεγάλη απόσταση στις 08:12. Από βρετανικής πλευράς μόνο το Gloucester ανταπέδωσε στα πυρά διότι η 7η Μοίρα επιχείρησε να απεμπλακεί. Τα ιταλικά πλοία τους κατεδίωξαν μέχρι και τις 08:55 που ανακλήθηκαν από το ναύαρχο Άντζελο Ιάκινο (Angelo Iachino). Στο σημείο αυτό η 7η Μοίρα στράφηκε προς το μέρος της ιταλικής δύναμης και ο Ιάκινο επιχείρησε να την παγιδεύσει ανάμεσα στα καταδρομικά του και τη ναυαρχίδα του, το θωρηκτό Vittorio Veneto. Παρόλο που ο Βρετανός αντιναύαρχος Henry Pridham-Wippell γνώριζε πως η αντίπαλη δύναμη διέθετε θωρηκτά στη σύνθεσή της, αιφνιδιάστηκε όταν στις 10:55 το  Vittorio Veneto άνοιξε πυρ ενάντια στο καταδρομικό Orion. Τα βρετανικά πλοία ανέπτυξαν προπέτασμα καπνού και αποχώρησαν με κατεύθυνση προς νότο προκειμένου να ενωθούν με τη κύρια δύναμη του βρετανικού στόλου.
Τορπιλοπλάνα από το αεροπλανοφόρο HMS Formidable επιχείρησαν χωρίς επιτυχία να χτυπήσουν τα ιταλικά πλοία, όμως η επίθεση αυτή έπεισε τον Ιάκινο να αποσύρει τον στόλο του στις 11:40. Στις 15:20 βρετανικό αεροσκάφος έπληξε το Vittorio Veneto αναγκάζοντάς το να μειώσει ταχύτητα και επιτρέποντας έτσι στην 7η Μοίρα Καταδρομικών να συνεχίσει την καταδίωξη. Άλλη αεροπορική επίθεση προκάλεσε σημαντικές ζημιές στο ιταλικό βαρύ καταδρομικό Pola, το οποίο στις 20:15 εντόπισε το Orion χάρη στο ραντάρ του. Μάλιστα εκτός από το ακινητοποιημένο Pola στο σημείο βρίσκονταν δύο ακόμη βαριά καταδρομικά που είχαν σταλεί εκεί προς υποστήριξή του. Μερικές ώρες αργότερα τα βρετανικά θωρηκτά σύντομα βύθισαν και τα τρία, πλήττοντας τα σχεδόν εξ επαφής.
Η βύθιση του Gloucester
Τον Απρίλιο του 1941 το Gloucester βομβάρδισε στόχους στη Λιβύη. Τη νύχτα 20-21 Απριλίου, έπειτα από ακόμα μία αποστολή συνοδείας νηοπομπής προς τη Μάλτα, βομβάρδισε την Τρίπολη μαζί με τα θωρηκτά HMS Warspite, HMS Valiant, HMS Barham καθώς και αντιτορπιλικά συνοδείας. Στα τέλη του μήνα εντάχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα στη Δύναμη H (αγγλ. Force H) που είχε τη βάση της στο Γιβραλτάρ, ενώ σύντομα έλαβε μέρος στη συνοδεία νηοπομπής προς Μάλτα για να επιστρέψει εν τέλει στον Στόλο της Μεσογείου με τον οποίο συμμετείχε στις αρχές Μαΐου στην Επιχείρηση Tiger.
Προκειμένου να αναχαιτιστούν γερμανικές αποβατικές ενέργειες εν μέσω της μάχης της Κρήτης, ο Κάννινγκαμ διέσπασε τον στόλο του σε μικρότερες ομάδες που θα μπορούσαν να δράσουν ανεξάρτητα. Έπειτα από την αεραπόβαση των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στις 20 Μαΐου το Gloucester ανέλαβε ως αρχηγίδα της Δύναμης B (αγγλ. Force B) να αναχαιτίσει οποιαδήποτε προσπάθεια ανεφοδιασμού τους δια θαλάσσης. Τη νύχτα της 20ης Μαΐου η Δύναμη Β πραγματοποίησε περιπολία χωρίς όμως να εντοπίσει αντίπαλα πλοία. Το πρωί της επομένης συνενώθηκε με την Δύναμη A1 υπό τον υποναύαρχο Μπέρναρντ Ρόουλινγκς (Bernard Rawlings). Το απόγευμα της 21ης εντοπίσθηκε ιταλογερμανική νηοπομπή και οι Δυνάμεις B, C και D διατάχθηκαν να την αναχαιτίσουν. Εξ αυτών ήρθε σε επαφή με τον αντίπαλο η Δύναμη D στις 23:30. Αντιθέτως η Δύναμη Β δεν κατάφερε να εμπλακεί, δέχτηκε όμως επίθεση από πενήντα Stuka στις 06:30 της 22η Μαΐου, ενώ έπλεε προς την Δύναμη A1. Τα καταδρομικά Gloucester και HMS Fiji υπέστησαν αβαρίες από βόμβες που εξερράγησαν κοντά τους. Εν τέλει η Δύναμη Β συνενώθηκε με τις A1 και D στις 08:30 περίπου. Τα επίπεδα βλημάτων για τα αντιαεροπορικά πυροβόλα είχαν πέσει σε χαμηλά επίπεδα σε όλα τα πλοία και στο Gloucester ήταν μόνο στο 18% του προβλεπομένου. Παρόλα αυτά αποφασίστηκε πως τα Gloucester και Fiji θα παρέμεναν με τη Δύναμη Α1, ενώ άλλα σκάφη διατάχθηκαν να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια ώστε να ανεφοδιαστούν.
Στις 12:25, ενώ η Δύναμη A1 βρίσκονταν σε απόσταση 20-30 μιλίων δυτικά των Αντικυθήρων, έλαβε εντολή από τον υποναύαρχο Έντουαρντ Κινγκ (Edward King) να υποστηρίξει το λαβωμένο καταδρομικό HMS Naiad καθώς και τα υπόλοιπα σκάφη της Δύναμης C. Η Δύναμη A1 έπλευσε ανατολικά, εισήλθε στο στενό των Κυθήρων και συναντήθηκε τελικά με τη Δύναμη C στις 13:30-14:00. Όντας ο παλαιότερος ναύαρχος, ο Κινγκ ανέλαβε τη διοίκηση της μικτής δύναμης που πλέον είχε αρχίσει να δέχεται πλήγματα από τις επαναλαμβανόμενες αεροπορικές επιθέσεις. Τα Fiji και Gloucester αποσπάστηκαν προκειμένου να παρέχουν αντιαεροπορική προστασία στα αντιτορπιλικά HMS Kandahar και HMS Kingston που με τη σειρά τους είχαν αναλάβει να διασώσουν ναυαγούς από το βυθισμένο HMS Greyhound. Σύμφωνα με τον Κάννινγκαμ, ο Κινγκ δεν γνώριζε ότι τα αποθέματα αντιαεροπορικών βλημάτων των δύο καταδρομικών είχαν σχεδόν εξαντληθεί. Στις 14:13 οι Κινγκ και Rawlings αντάλλαξαν μυνήματα σχετικά με το ζήτημα αυτό, με τον δεύτερο να εκφράζει την ανησυχία του για την απόφαση να σταλούν τα Gloucester and Fiji. Εν τέλει ο Κινγκ διέταξε στις 14:57 την ανάκλησή τους.
Ενώ βρισκόταν στα στενά των Κυθήρων, περίπου δώδεκα ναυτικά μίλια βορείως της Κρήτης, τα Gloucester και Fiji δέχτηκαν επίθεση από Stuka. Στο διάστημα 15:30 με 15:50, ενώ επιχειρούσαν να φθάσουν στη Δύναμη A1 το Gloucester δέχθηκε πολλαπλά αεροπορικά πλήγματα με συνέπεια να ληφθεί η απόφαση εγκατάλειψής του. Το Fiji, που επίσης δεχόταν σφοδρή επίθεση και βυθίστηκε μερικές ώρες αργότερα, άφησε ορισμένες σωσίβιες λέμβους για τους ναυαγούς το Gloucester όμως κατέστη αδύνατον να παραμείνει στο σημείο και να τους περισυλλέξει.
Το απόγευμα ο 5ος Στολίσκος Αντιτορπιλικών διατάχθηκε να πλεύσει στην περιοχή για να αναζητήσει επιζώντες από τα δύο καταδρομικά, όμως πριν φτάσει εκεί άλλαξε πορεία και έπλευσε στα ανοικτά του Μάλεμε για να βομβαρδίσει τις γερμανικές δυνάμεις στην περιοχή. Τελικά τους ναυαγούς περισυνέλεξαν οι Γερμανοί και τους μετέφεραν στα Κύθηρα. Από τα 807 μέλη του πληρώματος, μόλις 85 διεσώθησαν.
Έπειτα από την απώλεια των δύο πλοίων εξαιτίας της δράσης της γερμανικής αεροπορίας και δεδομένων των πολύ χαμηλών αποθεμάτων σε αντιαεροπορικά βλήματα, αποφασίστηκε ότι σε όλα τα βρετανικά καταδρομικά τα αποθέματα αυτά δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι χαμηλότερα από 40%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Town (1936)
Ρωσικές προεδρικές εκλογές (2018)
Αριστερό Μέτωπο
Στα τέλη Δεκεμβρίου 2017, ο Γκρούντιν διορίστηκε επίσημα ως υποψήφιος από το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Τρίτη Δύναμη
Το μπλοκ Τρίτη Δύναμη διεξήγαγε προκριματικές εκλογές μεταξύ υποψηφίων από δέκα μη κοινοβουλευτικά κόμματα για να διορίσει προεδρικούς υποψήφιους. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, οι προκριματικές εκλογές θα καθορίσουν τέσσερις προεδρικούς υποψηφίους που εκπροσωπούν διαφορετικές απόψεις.
Η επίσημη παρουσίαση των υποψηφίων πραγματοποιήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2017. Οι υποψήφιοι περιελάμβαναν τους: Αντρέι Μπογκντάνοφ, Αντρέι Γκετμανόφ, Όλγα Ονιστσένκο, Στάνισλαβ Πολλιστσούκ, Σιραζντίν Ραμαζάνοφ, Ιλντάρ Ρεζιάποφ, Βιατσεσλάβ Σμιρνόφ, Ιρίνα Βολίνετς και Αλεξέι Ζολοτούχιν.
Ωστόσο, το μπλοκ απέτυχε να προσδιορίσει έναν σαφή νικητή, τότε όλοι οι υποψήφιοι, εκτός από την Όλγα Ονιστσένκο, δήλωσαν ότι θα συμμετάσχουν στις εκλογές. Αργότερα όμως όλοι οι υποψήφιοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν.
Υποψήφιοι
Αυτοί οι υποψήφιοι έχουν επίσημα καταχωρηθεί από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (ΚΕΕ). Οι υποψήφιοι παρατίθενται με τη σειρά που εμφανίζονται στο ψηφοδέλτιο (αλφαβητική σειρά στα ρωσικά).
Σεργκέι Μπαμπούριν
μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Μπαμπούριν Ο Σεργκέι Μπαμπούριν προτάθηκε στο συνέδριο του κόμματος στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Μπαμπούριν υπέβαλε έγγραφα εγγραφής στη ΚΕΕ. Ωστόσο, η ΚΕΕ απέρριψε την προσφορά του Μπαμπούριν στις 25 Δεκεμβρίου, επειδή αναγνώρισε παραβιάσεις στις πληροφορίες που δόθηκαν σχετικά με 18 από τους 48 αντιπροσώπους του κόμματός του. Στις 29 Δεκεμβρίου, ο Baburin επαναϋπέβαλε τα έγγραφα και εγκρίθηκε από την ΚΕΕ.
Η Ρωσική Πανλαϊκή Ένωση άρχισε να συλλέγει υπογραφές για την υποστήριξη του Μπαμπούριν στις 9 Ιανουαρίου 2018. Οι υπογραφές συγκεντρώθηκαν σε 56 ομοσπονδιακά υποκείμενα. Στις 30 Ιανουαρίου 2018 ο Σεργκέι Μπαμπούριν παρέδωσε τις υπογραφές στην ΚΕΕ. Όταν οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι οι άκυρες υπογραφές αποτελούσαν το 3.28% των συνολικών υπογραφών, αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Σεργκέι Μπαμπούριν να γίνει δεκτός στις εκλογές.
Πάβελ Γκρουντίνιν
μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Γκρουντίνιν Στα τέλη Νοεμβρίου, ο Πάβελ Γκρούντινιν κέρδισε τις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, έναν συνασπισμό αριστερών κομμάτων χωρίς εκπροσώπηση στην Κρατική Δούμα. Κάποιο τμήμα του Κομμουνιστικού Κόμματος ψήφισε υπέρ της υποψηφιότητας του Γκρούντινιν, και δεν υπήρξε άρνηση του διορισμού του από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Παρά το γεγονός ότι στις αρχές Νοεμβρίου ο πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γκενάντι Ζιουγκάνοφ δήλωσε ότι ο διορισμός του υποστηρίζεται από όλες τις αριστερές οργανώσεις, τα ΜΜΕ θεώρησαν ότι αυτή ήταν η επίσημη δήλωση του Ζιουγκάνοφ για συμμετοχή στις εκλογές. Ωστόσο, αργότερα, ο Ζιουγκάνοφ το αρνήθηκε, λέγοντας ότι η επίσημη απόφαση θα ληφθεί στο συνέδριο του κόμματος τον Δεκέμβριο. Στις 21 Δεκεμβρίου αναφέρθηκε ότι ο Ζιουγκάνοφ πρότεινε να διοριστεί ο Γκρούντινιν. Αρχικά, το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Εθνικές Πατριωτικές Δυνάμεις της Ρωσίας (ΕΠΔΡ) σχεδίαζαν να διορίσουν έναν μόνο υποψήφιο: τον Γκρουντίνιν (υποστηριζόμενο από τους κομμουνιστές) ή τον Γιούρι Μπόλντιρεφ (υποστηριζόμενος από το ΕΠΔΡ). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Μπόλντιρεφ συμμετείχε επίσης στις προκριματικές εκλογές του Αριστερού Μετώπου, στις οποίες έχασε στον δεύτερο γύρο από τον Γκρουντίνιν. Σύμφωνα με τον Αντιπρόσωπο Αλεξάντερ Γιούστσενκο, ο Γκενάντι Ζιουγκάνοφ ήταν ακόμα μεταξύ των υποψηφίων για το διορισμό. Ονόμασε τους άλλους υποψηφίους ως Γιούρι Αφόνιν, Σεργκέι Λεβτσένκο και Λεονίντ Καλάσνικοφ. Στις 22 Δεκεμβρίου, ο Ζιουγκάνοφ, ο Λεβτσένκο και ο Καλάσνικοφ απέσυραν τις υποψηφιότητές τους και ο Ζιουγκάνοφ απέρριψε τις υποψηφιότητες του Αφόνιν και του Μπόλντιρεφ, αφήνοντας τον Γκρούντινιν ως μοναδικό υποψήφιο. Ο Γκρούντινιν επελέγη επίσημα ως προεδρικός υποψήφιος από το Κομμουνιστικό Κόμμα στο συνέδριό του στις 23 Δεκεμβρίου.
Αλεξέι Ναβάλνι
μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Ναβάλνι Ο Αλεξέι Ναβάλνι, σημαντικό πρόσωπο της ρωσικής αντιπολίτευσης και μπλόγκερ κατά της διαφθοράς ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία στις 13 Δεκεμβρίου 2016. Στις αρχές του 2017 ταξίδεψε σε διάφορες πόλεις της Ρωσίας για να ανοίξει γραφεία εκστρατείας και να συναντηθεί με τους υποστηρικτές του, παρά τη συμμετοχή του σε συνεχιζόμενες νομικές υποθέσεις που θα τον εμπόδιζαν να συμμετάσχει. Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Newsweek και του πρώην Ρώσου συμβούλου της προεδρικής διοίκησης Γκλεμπ Παβλόφσκι, η αμερικανική εκστρατεία του Ναβάλνι είναι πρωτοφανής στη σύγχρονη Ρωσία, καθώς οι περισσότεροι υποψήφιοι δεν ξεκινούν την εκστρατεία μέχρι λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Ο πρωταρχικός στόχος της εκστρατείας του Ναβάλνι είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς εντός της σημερινής κυβέρνησης υπό τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τον πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Στις 2 Μαρτίου, ο Ναβάλνι δημοσίευσε ένα ντοκιμαντέρ στο YouTube με τίτλο "Δεν είναι ο Ντίμον σε εσάς", αναφέροντας τις διεφθαρμένες συναλλαγές του Πρωθυπουργού Μεντβέντεφ. Στη συνέχεια κάλεσε για μαζικές συγκεντρώσεις που θα πραγματοποιηθούν στις 26 Μαρτίου, για να δοθεί προσοχή σε αυτό, αφού η κυβέρνηση δεν απάντησε στο ντοκιμαντέρ, στις οποίες λέγεται ότι συμμετείχαν πάνω από 100.000 άνθρωποι σε όλη τη χώρα. Το συλλαλητήριο της 26ης Μαρτίου ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση που διεξήχθη στη Ρωσία μετά τις διαδηλώσεις του 2011. Από τότε, ο Ναβάλνι έχει καλέσει για μια άλλη διαδήλωση κατά την Ημέρα της Ρωσίας, η οποία είναι στις 12 Ιουνίου.
Στην ιστοσελίδα του, ο Ναβάλνι αναφέρει τις βασικές αρχές του προεδρικού του προγράμματος: την καταπολέμηση της διαφθοράς της κυβέρνησης, τη βελτίωση της υποδομής και του βιοτικού επιπέδου στη Ρωσία, την αποκέντρωση της εξουσίας από τη Μόσχα, την ανάπτυξη της οικονομίας αντί να παραμείνει απομονωμένη από τη Δύση και τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Οι πιο συγκεκριμένες οικονομικές προτάσεις του περιλαμβάνουν τη θέσπιση ελάχιστου μισθού, μειώνοντας τους φόρους για πολλούς πολίτες, φορολογώντας τα κέρδη από την ιδιωτικοποίηση, αποκεντρώνοντας την οικονομική διαχείριση και αυξάνοντας την τοπική διακυβέρνηση, αυξάνοντας τη διαφάνεια στις κρατικές επιχειρήσεις, εφαρμόζοντας τις θεωρήσεις εργασίας για τους μετανάστες της Κεντρικής Ασίας που έρχονται στη χώρα για εργασία και την αύξηση της οικονομικής συνεργασίας με τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη.
Τον Απρίλιο του 2017, αναφέρθηκε ότι το προσωπικό της εκστρατείας του Ναβάλνι συγκέντρωσε πάνω από 300.000 υποσχέσεις από ανθρώπους σε 40 περιφέρειες της Ρωσίας ηλεκτρονικά. Περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι υπέγραψαν για να συμμετέχουν εθελοντικά για την καμπάνια του και περίπου 700.000 δολάρια έχουν δωρηθεί. Ωστόσο, η επιλεξιμότητά του τέθηκε υπό αμφισβήτηση από την πενταετή ποινή με αναστολή για κατηγορούμενη υπεξαίρεση ξυλείας από την εταιρεία Κιρόβλες, όταν ο Ναβάλνι εργάστηκε ως βοηθός του κυβερνήτη Νικίτα Μπελίχ της Περιφέρειας Κίροφ. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας ανέτρεψε την ποινή του τον Νοέμβριο του 2016, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαπίστωσε ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα του Ναβάλνι και το απέστειλαν σε περιφερειακό δικαστήριο στην πόλη Κίροφ για επανεξέταση. Τον Φεβρουάριο του 2017, το περιφερειακό δικαστήριο επιβεβαίωσε την αναστολή της ποινής του Ναβάλνι. Το Σύνταγμα της Ρωσίας δεν επιτρέπει στους καταδικασθέντες εγκληματίες να συμμετέχουν στις προεδρικές εκλογές, επομένως πιστεύεται ότι η υποψηφιότητά του θα απορριφθεί. Ο Ναβάλνι υποσχέθηκε να προσβάλει το αποτέλεσμα στο ΕΔΑΔ και δήλωσε ότι θα συνεχίσει την εκστρατεία, ενώ στις αρχές Μαΐου ο αναπληρωτής επικεφαλής της ρωσικής ΚΕΕ σχολίασε ότι δεν θα του επιτραπεί να συμμετάσχει εκτός αν η ποινή ανατραπεί. Τον Αύγουστο, ο επικεφαλής της ΚΕΕ, Έλλα Πανφίλοβα, ενίσχυσε αυτό το συναίσθημα, λέγοντας ότι θα "κάνει ένα θαύμα" για να δοθεί άδεια στο Ναβάλνι να συμμετάσχει. . Αναφέρθηκε σε δύο σενάρια στα οποία θα μπορούσε να συμμετέχει ο Ναβάλνι - αν η καταδίκη του ανατραπεί ή σε περίπτωση επείγουσας αλλαγής του ομοσπονδιακού εκλογικού νόμου, ώστε να επιτραπεί στα άτομα με ποινικές καταδίκες να συμμετάχουν. Η Πανφίλοβα πρόσθεσε ότι η πιθανότητα των δύο σενάριων να εξελιχθούν ήταν "εξαιρετικά χαμηλή". Η Πανφίλοβα σχολίασε αργότερα ότι ο Ναβάλνι θα μπορούσε νομίμως να συμμετάσχει στις εκλογές για πρόεδρο από "κάποια στιγμή το 2028", δηλ. δέκα χρόνια μετά τη λήξη της ποινής του. Το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Memorial αναγνώρισε τον Ναβάλνι ως πολιτικό κρατούμενο.
Τα μέλη της εκστρατείας του Ναβάλνι έχουν ενοχληθεί και κρατηθεί από την αστυνομία, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής του προσωπικού Λεονίντ Βόλκοφ, ο οποίος καταδικάστηκε σε τριάντα ημέρες φυλάκισης στις αρχές Δεκεμβρίου για τη διοργάνωση μη εξουσιοδοτημένου συλλαλητηρίου (οι αιτήσεις για συγκεντρώσεις στα αστικά κέντρα συχνά απορρίπτονται στη Ρωσία ) στο Νίζνι Νόβγκοροντ.
Ο Ναβάλνι δημοσίευσε το εκλογικό μανιφέστο του στις 13 Δεκεμβρίου 2017, δύο ημέρες πριν από την επίσημη έναρξη της εκστρατείας.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2017 υπέβαλε επισήμως τα έγγραφά του για εγγραφή ως υποψήφιος και απορρίφθηκε από την ΚΕΕ την επόμενη ημέρα λόγω της καταδίκης του. Αργότερα την ίδια ημέρα, στις 25 Δεκεμβρίου, ο Ναβάλνι κάλεσε τους υποστηρικτές του να μποϊκοτάρουν τις εκλογές ως απάντηση. Μαζικές διαδηλώσεις προγραμματίζονται για τις 28 Ιανουαρίου 2018.
Βλαντίμιρ Πούτιν
μικρογραφία|200x200εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Πούτιν Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε την συμμετοχή του στις 6 Δεκεμβρίου 2017, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο εργοστάσιο αυτοκινήτων GAZ. Τα κόμματα Μια Δίκαιη Ρωσία, Αστική Πλατφόρμα, Οι Πράσινοι, Κόμμα της Μεγάλης Πατρίδας, Εργατικό Κόμμα, Κόμμα των Συνταξιούχων, Πατριώτες της Ρωσίας, Ρόντινα, και Ενωμένη Ρωσία έχουν υποστηρίξει την προεδρική υποψηφιότητά του.
Ξένια Σόμπτσακ
μικρογραφία|200x200εσ|Λογότυπο της εκστρατείας της Σόμπτσακ Φήμες για το διορισμό της Ξένια Σόμπτσακ στις εκλογές του 2018 εμφανίστηκαν ένα μήνα πριν να ανακοινώσει επίσημα ότι θα συμμετέχει στις εκλογές για πρόεδρο.
Η Σόμπτσακ ανακοίνωσε επίσημα ότι θα συμμετέχει στις 19 Οκτωβρίου 2017, σε ένα βίντεο στο YouTube. Στο βίντεο, η Σόμπτσακ δήλωσε ότι είναι υποψήφια "εναντίον όλων", διότι μετά τις εκλογές του 2004 αποκλείστηκε η επιλογή "εναντίων όλων" (ή "καμία από τις παραπάνω", όπως είναι πιο γνωστή στις αγγλόφωνες χώρες) από την ψηφοφορία και η Σόμπτσακ θέλει να δώσει στους ανθρώπους την ευκαιρία να ψηφίσουν ξανά "εναντίον όλων". Την ίδια στιγμή, η Σόμπτσακ δήλωσε ότι θα αποσύρει την υποψηφιότητά της εάν ο Αλεξέι Ναβάλνι εγγραφεί ως υποψήφιος από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.
Αρχικά, η Σόμπτσακ προωθήθηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Στην περίπτωση αυτή θα έπρεπε να συγκεντρώσει τουλάχιστον 300.000 υπογραφές για να γίνει δεκτή στις εκλογές. Σύντομα, όμως, η ομάδα εκστρατείας της Σόμπτσακ δήλωσε ότι θα διοριστεί από ένα πολιτικό κόμμα, δηλαδή το Κόμμα της Λαϊκής Ελευθερίας ή την Αστική Πρωτοβουλία.
Στις 15 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Σόμπτσακ θα διοριστεί από την Αστική Πρωτοβουλία στο συνέδριο του τον Δεκέμβριο.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2017, στο συνέδριο της Αστικής Πρωτοβουλίας η Σόμπτσακ ορίστηκε επίσημα ως πρόεδρος. Την ίδια ημέρα, μπήκε στο κόμμα. Η ομάδα της Σόμπτσακ άρχισε να συγκεντρώνει υπογραφές προς υποστήριξη της υποψηφιότητάς της στις 27 Δεκεμβρίου, σύντομα μετά την έγκριση των εγγράφων εγγραφής από την ΚΕΕ.
Μαξίμ Σουράικιν
μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Σουράικιν Τον Δεκέμβριο του 2017, έγινε γνωστό ότι το κόμμα των Κομμουνιστών της Ρωσίας όρισε τον Μαξίμ Σουράικιν ως προεδρικό υποψήφιο.
Στις 28 Μαΐου 2017, η ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής των Κομμουνιστών της Ρωσίας έλαβε την απόφαση για το διορισμό του Μαξίμ Σουράικιν ως προεδρικού υποψηφίου.
Τον Νοέμβριο του 2017, ο Μαξίμ Σουράικιν ήταν ένας από τους υποψηφίους που πρότεινε το Αριστερό Μέτωπο ως ένας υποψήφιος από την αριστερή αντιπολίτευση. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας στην ιστοσελίδα του Αριστερού Μετώπου δείχνουν ότι ο Σουράικιν κέρδισε 59 ψήφους.
Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Μαξίμ Σουράικιν διορίστηκε επίσημα στην Εθνική Συνέλευση των Κομμουνιστών της Ρωσίας. Την ίδια ημέρα υπέβαλε τα έγγραφα εγγραφής του στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.
Μπόρις Τίτοφ
μικρογραφία|250x250εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Τίτοφ Αρχικά, το Κόμμα Ανάπτυξης διεξήγαγε προκριματικές εκλογές στα οποία συμμετείχαν τέσσερις υποψήφιοι: η Οξάνα Ντμιτρίγιεβα, ο Ντμίτρι Ποταπένκο, ο Ντμίτρι Μαρινίτσεφ και ο Αλεξάντερ Χουρούντζι. Ο Μπόρις Τίτοφ δεν συμμετείχε στις εκλογές. Ωστόσο, στη συνάντηση του ομοσπονδιακού συμβουλίου του κόμματος αποφασίστηκε να διοριστεί ο Τίτοφ. Σύμφωνα με ένα πρόσωπο από την ηγεσία του κόμματος, κανένας από τους προτεινόμενους υποψήφιους δεν ήταν σε θέση να λάβει επαρκή υποστήριξη.
Σύμφωνα με τον Τίτοφ, το κύριο καθήκον συμμετοχής στις εκλογές είναι να προωθήσει το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος Στρατηγική Ανάπτυξης, το οποίο προετοιμάστηκε από το Σύλλογο Στολίπιν και παρουσιάστηκε στον Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν τον Μάιο του 2017. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας ο Τίτοφ και η ομάδα του σκοπεύουν να ταξιδέψουν στη χώρα για την προώθηση του προγράμματος.
Ο Τίτοφ διορίστηκε επίσημα από το κόμμα του στις 21 Δεκεμβρίου. Υπέβαλε στην ΚΕΕ τα έγγραφα που απαιτούνται για την εγγραφή την επόμενη μέρα. Τα έγγραφα του Τίτοφ εγκρίθηκαν από τη ΚΕΕ στις 25 Δεκεμβρίου, πράγμα που σήμαινε ότι θα μπορούσε να αρχίσει να συλλέγει υπογραφές. Ένας εκπρόσωπος του κόμματος σχολίασε ότι Η συλλογή υπογραφών για την υποστήριξη του Τίτοφ θα ξεκινήσουν στις αρχές Ιανουαρίου 2018.
Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι
μικρογραφία|300x300εσ|Λογότυπο της εκστρατείας του Γιαβλίνσκι Ο οικονομολόγος Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι ανακοίνωσε την προεδρική του υποψηφιότητα τον Φεβρουάριο του 2016 ως υποψήφιο για το φιλελεύθερο κόμμα Γιάμπλοκο, παρόλο που υπήρχαν προτάσεις για συμμετοχή από το 2013 μετά την απαγόρευση συμμετοχής στις εκλογές του 2012. Οι πολιτικές του επικεντρώνονται κυρίως στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης μέσω της μεταρρύθμισης της διακυβέρνησης και της παύσης της συμμετοχής σε συγκρούσεις. Διορίστηκε από τον ηγέτη του κόμματος, την Εμίλια Σλαμπούνοβα, που τόνισε την ανάγκη να ενώσει όλες τις "δημοκρατικές δυνάμεις" πίσω από έναν υποψήφιο και να σημειώσει την πολιτική του εμπειρία και επίσης να λάβει μια έγκριση από τον πολιτικό της αντιπολίτευσης Βλαντιμίρ Ρύζκοφ. Ο Γιαβλίνσκι είχε προηγουμένως συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 1996 και του 2000, παίρνοντας το 7,4% των ψήφων στην πρώτη. Μίλησε σε ένα φόρουμ κόμματος ανακοινώνοντας την έναρξη της εκστρατείας τον Φεβρουάριο του 2017. Μεταξύ των άλλων προτάσεων που έκανε ήταν να δώσουν αρκετά στρέμματα ελεύθερης γης στις οικογένειες, ώστε να μπορούν να χτίσουν το σπίτι τους και να το αναπτύξουν, το οποίο είπε ότι θα στεγάσει 15 εκατομμύρια οικογένειες, και να μετατρέψει τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις σε έναν πλήρως επαγγελματικό στρατό καταργώντας τη στρατολόγηση.
Την 1η Νοεμβρίου 2017, το Γιάμπλοκο ξεκίνησε την επίσημη ιστοσελίδα της εκστρατείας του Γιαβλίνσκι.
Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι
Τον Μάρτιο του 2017, ο Ζιρινόφσκι υποσχέθηκε να ανακηρύξει γενική αμνηστία εάν εκλεχθεί πρόεδρος.
Ντιμπέιτ
Στις 14 Φεβρουαρίου 2018, η ΚΕΕ καθόρισε το χρονοδιάγραμμα για την κατανομή του χρόνου εκπομπής των υποψηφίων για προεδρία. Οι συζητήσεις θα διεξαχθούν σε πέντε ομοσπονδιακά τηλεοπτικά κανάλια: Russia 1, Russia 24, Channel One, TV Center και Δημόσια Τηλεόραση της Ρωσίας, καθώς και σε τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς: Radio Rossii, Radio Mayak και Vesti FM. Όπως και σε προηγούμενες προεκλογικές εκστρατείες, ο τρέχων Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αρνήθηκε να συμμετάσχει στα ντιμπέιτ. Ντιμπέιτ θα διεξαχθούν επίσης σε περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς, στους οποίους θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι όλων των υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένου του Πούτιν. Τα ντιμπέιτ θα διεξαχθούν από τις 26 Φεβρουαρίου έως τις 15 Μαρτίου. Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι ήταν ο μόνος υποψήφιος που συμμετείχε στο πρώτο ντιμπέιτ, ενώ οι άλλοι τρεις υποψήφιοι έστειλαν εκπροσώπους. Στο δεύτερο ντιμπέιτ, το οποίο δεν περιελάμβανε καμία συζήτηση υποψηφίων προς υποψήφιο, συμμετείχαν έξι υποψήφιοι και ο εκπρόσωπος του Μπόρις Τίτοφ.
Υπόμνημα πίνακα:
Προκαταρκτικά αποτελέσματα
Έως τις 10:30 π.μ. Ώρα Μόσχας η ΚΕΕ ανέφερε προσέλευση 67.47% στο σύνολο της χώρας. Οι δύο πρώτες περιφέρειες όπου ξεκίνησε η ψηφοφορία - η Καμτσάτκα και η Τσουκότκα - ανέφεραν προσέλευση 63.86% και 76.34% στις 6:00 μ.μ. τοπική ώρα.
Αντιδράσεις
Ο επικεφαλής της αποστολής παρατήρησης εκλογών Γραφείο για τα Δημοκρατικά Ιδρύματα και Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΑΣΕ είπε ότι οι εκλογές ήταν «αποτελεσματικές και ανοιχτές», αν και το νομικό και πολιτικό περιβάλλον ήταν «υπερβολικά ελεγχόμενο».