cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάουλ Κόγκερμαν
Διακρίσεις
Το 1927, ο Κόγκερμαν παρασημοφορήθηκε με τα διακριτικά της Λεγεώνας της Τιμής και το 1938 με τη Δεύτερη Τάξη του Τάγματος του Λευκού Αστέρα. Το 2006, ιδρύθηκε η υποτροφία Πάουλ Κόγκερμαν, η οποία χορηγείται σε επιτυχόντες μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές των Σχολών Επιστημών και Χημείας και Τεχνολογίας Υλικών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Τάλιν.
Σημασία
Ο Πάουλ Κόγκερμαν κέρδισε διεθνή φήμη με το έργο του στον σχιστολιθικό πετρέλαιο. Ξεκίνησε τη συστηματική έρευνα του σχιστολιθικού πετρελαίου και των προϊόντων του ιδρύοντας, μαζί με τον καθηγητή Μιχαήλ Βίτλιχ, ένα εργαστήριο μελέτης πετρελαιοφόρων σχιστόλιθων το 1925 Ο Κόγκερμαν υπέβαλε θεμελιώδεις εργασίες σχετικά με τη δομή και την προέλευση του σχιστολιθικού πετρελαίου και τα χημικά χαρακτηριστικά του, καθώς και εργασίες για τις θερμικές διεργασίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποδέκτες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Εσθονοί επιστήμονες
Γαργηττός Αιγηίδας
Ο Γαργηττός (Γαργηττός), (ο δήμος: Γαργηττού) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Γαργηττού ήταν δήμος των Μεσογείων. Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Υμηττού, προς το Πεντελικό όρος, κοντά στο σύγχρονο Γέρακα, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Παλλήνης Αττικής.
Από τους ερευνητές του 19ου αιώνα ο Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής θεωρούσε ότι ο δήμος βρισκόταν προς «τας δυτικάς υπώρειας του Υμηττού, μεταξύ των δήμων Παλλήνης και Αγρυλής» και τον τοποθετούσε μεταξύ των «Αμπελοκήπων και του μέρους του Υμηττού εφ' ου εκείτο η Μονή του Άγιου Ιωάννη του Κυνηγού», όπου «σώζονται λείψανα οχυρωμάτων θεωρούμενα ως τα του Γαργηττού», ενώ ο Διονύσιος Σουρμελής, επιβεβαιώνει τη διαχρονική ύπαρξη του δήμου στην περιοχή όπου βρίσκεται και σήμερα, η οποία τότε έφερε την ονομασία Γαρηττός.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 4 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Αντιγονίδα φυλή με 7 βουλευτές στη Βουλή των 600. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Αιγηίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Γαργηττού
Ο δημότης του αρχαίου Γαργηττού ονομαζόταν Γαργήττιος. Ο Γαργηττός θεωρείται ως τόπος καταγωγής ενός εκ των πλέον σημαντικών Ατθιδογράφων και ρητόρων του 4ου αιώνα π.Χ. του Ανδροτίωνα γιου του πολιτικού και σοφιστή Άνδρωνα, καθώς επίσης και του ιδρυτή της φιλοσοφικής σχολής, γνωστής ως ο Κήπος του Επίκουρου, ενός εκ των πλέον σημαντικών φιλοσόφων της αρχαίας Ελλάδας, του Επίκουρου, γιου του Νεοκλή και της Χαιρεστράτης.
Λατρευτικές παραδόσεις
Στον δήμο Γαργηττού υπήρχε ναός του Διονύσου στον οποίο πραγματοποιούνταν εορτές και λατρευτικά μυστήρια. Οι δημότες του Γαργηττού συμμετείχαν στη θρησκευτική συμμαχία–συνομοσπονδία, γνωστή και ως η «Κοινωνία της Αθηνάς Παλληνίδος», που είχε έδρα την αρχαία Παλλήνη, όπου βρισκόταν ο περίφημος ναός της Αθηνάς Παλληνίδος. Η θρησκευτική αυτή συμμαχία περιλάμβανε κυρίως, εκτός από τον δήμο του Γαργηττού, τους δήμους της Παλλήνης, των Αχαρνών και των Παιονιδών, αλλά δεν αποκλείεται η πιθανότητα συμμετοχής και άλλων δήμων. Ο αρχαίος ναός της Παλληνίδος Αθηνάς βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ανδρούτσου και Ζαλόγγου, στην περιοχή του Σταυρού του Γέρακα.
Προσωπικότητες από τον Γαργηττό
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Γαργηττού, όπως ο βουλευτής Βουσσηνός (Γάιος Βουσσηνός) ο Γαργήττιος, ο βουλευτής Δέκκιος (Ιουλιανός) ο Γαργήττιος, ο γυμνασίαρχος Δημήτριος ο Γαργήττιος γιος του Δημητρίου κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Ουάσινγκτον Άλστον
Ο Ουάσινγκτον Άλστον (Washington Allston, 5 Νοεμβρίου 1779 – 9 Ιουλίου 1843) ήταν Αμερικανός ζωγράφος και ποιητής, γεννημένος στην κοινότητα Γουάκαμαου της Νότιας Καρολίνας. Ο Άλστον υπήρξε πρωτοπόρος του ρομαντικού κινήματος της τοπιογραφίας στην Αμερική. Ήταν γνωστός κατά τη διάρκεια της ζωής του για τους πειραματισμούς του με δραματικά θέματα και την τολμηρή χρήση του φωτός και του ατμοσφαιρικού χρώματος. Ενώ τα πρώιμα έργα του επικεντρώνονται σε μεγαλοπρεπείς και θεαματικές πτυχές της φύσης, τα μεταγενέστερα έργα του αντιπροσωπεύουν μια πιο υποκειμενική και οραματική προσέγγιση.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Άλστον ζωγραφισμένος από τον [[Γκίλμπερτ Στιούαρτ, περ. 1818. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη]] Ο Άλστον γεννήθηκε σε μια φυτεία ρυζιού στον ποταμό Γουάκαμαου, κοντά στο Τζορτζτάουν της Νότιας Καρολίνας. Η μητέρα του Ρέιτσελ Μουρ είχε παντρευτεί τον λοχαγό Ουίλιαμ Άλστον το 1775, αν και ο σύζυγός της πέθανε το 1781, λίγο μετά τη μάχη του Κάουπενς. Η Μουρ ξαναπαντρεύτηκε τον Δρ. Χένρι Κ. Φλαγκ, γιο ενός πλούσιου εφοπλιστή από το Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ.
Ο Ουάσινγκτον Άλστον, ο οποίος ονομάστηκε προς τιμήν του ηγετικού Αμερικανού στρατηγού της Επανάστασης, αποφοίτησε από το Κολέγιο Χάρβαρντ το 1800 και μετακόμισε στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας για σύντομο χρονικό διάστημα πριν ταξιδέψει στην Αγγλία τον Μάιο του 1801. Έγινε δεκτός στις σχολές της Βασιλικής Ακαδημίας του Λονδίνου τον Σεπτέμβριο, όταν ο ζωγράφος Μπέντζαμιν Γουέστ ήταν τότε πρόεδρος. μικρογραφία|Τοπίο με λίμνη (1804) μικρογραφία|Ιταλικό τοπίο μικρογραφία|Ελίγια στην Έρημο, 1818, [[Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης|Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη]] Από το 1803 έως το 1808, επισκέφθηκε τα μεγάλα μουσεία του Παρισιού και, στη συνέχεια, για αρκετά χρόνια, εκείνα της Ιταλίας, όπου συνάντησε τον Ουάσινγκτον Ίρβινγκ στη Ρώμη και τον Κόλεριτζ, τον ισόβιο φίλο του. Το 1809, ο Άλστον παντρεύτηκε την Ανν Τσάνινγκ, αδελφή του Ουίλιαμ Έλερι Τσάνινγκ. Ο Σάμιουελ Μορς ήταν ένας από τους μαθητές του Άλστον στην τέχνη και συνόδευσε τον Άλστον στην Ευρώπη το 1811. Αφού ταξίδεψε σε όλη τη δυτική Ευρώπη, ο Άλστον εγκαταστάθηκε τελικά στο Λονδίνο, όπου απέκτησε φήμη και βραβεία για τους πίνακές του.
Ο Άλστον ήταν επίσης πολυγραφότατος συγγραφέας. Το 1813 δημοσίευσε στο Λονδίνο το βιβλίο του The Sylphs of the Seasons, with Other Poems, το οποίο επανεκδόθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης αργότερα το ίδιο έτος. Η σύζυγός του πέθανε τον Φεβρουάριο του 1815, αφήνοντάς τον θλιμμένο, μοναχικό και νοσταλγώντας την Αμερική.
Το 1818 επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και έζησε στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης για είκοσι πέντε χρόνια. Το 1826 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Ήταν θείος των καλλιτεχνών Τζορτζ Γουάιτινγκ Φλαγκ και Τζάρεντ Μπράντλεϊ Φλαγκ, οι οποίοι σπούδασαν ζωγραφική κοντά του.
Το 1830 ο Άλστον παντρεύτηκε τη Μάρθα Ρέμινγκτον Ντάνα (κόρη του αρχιδικαστή Φράνσις Ντάνα), αδελφή του συγγραφέα Ρίτσαρντ Χένρι Ντάνα του πρεσβύτερου. Η Ντάνα ήταν ξαδέλφη της πρώτης συζύγου του Άλστον.
Το 1841 δημοσίευσε το Monaldi, ένα ρομάντζο που απεικονίζει την ιταλική ζωή, και το 1850 έναν τόμο με τις διαλέξεις του για την τέχνη και ποιήματα.
Ο Άλστον πέθανε στις 9 Ιουλίου 1843, σε ηλικία 63 ετών. Ο Άλστον είναι θαμμένος στην πλατεία Χάρβαρντ, στο "Παλιό Νεκροταφείο" μεταξύ της Πρώτης Εκκλησίας της Ενορίας και της Εκκλησίας του Χριστού.
Αναγνώριση
μικρογραφία|Η φυγή της Φλόριμελ, 1819 μικρογραφία|Ο Άλστον θάφτηκε στο οικόπεδο της οικογένειας Ντάνα στο Παλαιό Νεκροταφείο. Ο Άλστον αποκαλείται μερικές φορές ο «Αμερικανός Τιτσιάνο», επειδή το ύφος του έμοιαζε με τους μεγάλους καλλιτέχνες της Βενετσιάνικης Αναγέννησης στην επίδειξη δραματικών χρωματικών αντιθέσεων. Το έργο του επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη της αμερικανικής τοπιογραφίας. Επίσης, τα θέματα πολλών από τους πίνακές του αντλήθηκαν από τη λογοτεχνία, ιδίως από βιβλικές ιστορίες.
Η καλλιτεχνική του ιδιοφυΐα θαυμάστηκε πολύ από τον Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ και ο Ραλφ Ουάλντο Έμερσον επηρεάστηκε έντονα από τους πίνακες και τα ποιήματά του, αλλά και η Μάργκαρετ Φούλερ και η Σοφία Πίμποντι, σύζυγος του Ναθάνιελ Χόθορν. Ο σημαίνων κριτικός και εκδότης Ρούφους Ουίλμοτ Γκρίζγουολντ αφιέρωσε στον Άλστον τη διάσημη ανθολογία του The Poets and Poetry of America (Οι ποιητές και η ποίηση της Αμερικής) το 1842. Ο ποιητής Χένρι Λονγκφέλοου, 17 χρόνια μετά το θάνατο του Άλστον, έγραψε ότι: «Ένας άνθρωπος μπορεί να γλυκάνει έναν ολόκληρο χρόνο. Δεν περνάω ποτέ από το λιμάνι του Κέιμπριτζ χωρίς να σκέφτομαι τον Άλστον. Η μνήμη του είναι το κυδώνι στο συρτάρι και αρωματίζει την ατμόσφαιρα».
Ο ζωγράφος της Βοστώνης Ουίλιαμ Μόρις Χαντ ήταν θαυμαστής του έργου του Άλστον και το 1866 ίδρυσε το Allston Club στη Βοστώνη, ενώ στα μαθήματα τέχνης που έκανε μετέδιδε στους μαθητές του τις γνώσεις του για τις τεχνικές του Άλστον.
Το λεξικό της Οξφόρδης αναφέρει τον Άλστον ως τον πρώτο που χρησιμοποίησε τον όρο Αντικειμενικός Συσχετισμός το 1850. Ο όρος, που στη συνέχεια έγινε διάσημος από τον Τ.Σ. Έλιοτ στο δοκίμιο για τον Άμλετ (1919), δηλώνει ένα σύνολο αντικειμένων, μια κατάσταση, μια αλυσίδα γεγονότων που θα είναι ο τύπος ενός συγκεκριμένου συναισθήματος- έτσι ώστε όταν δίνονται τα εξωτερικά γεγονότα, τα οποία πρέπει να καταλήγουν σε αισθητηριακή εμπειρία, το συναίσθημα να προκαλείται αμέσως.
16:9
μικρογραφία|Ένα 16:9 ορθογώνιο στο οποίο μικρότερα ορθογώνια απεικονίζουν την αναλογία. μικρογραφία|LCD τηλεόραση με 16:9 αναλογία εικόνας. Το πρότυπο 16:9 (1.77:1) (16 : 9 = 42 : 32) αφορά σε αναλογία απεικόνισης σε οθόνες με πλάτος 16 και ύψος 9 μέρη. Από το 2009 έχει γίνει η πιο διαδεδομένη αναλογία απεικόνισης για τηλεοράσεις και οθόνες υπολογιστών. Επίσης είναι το διεθνές πρότυπο του HDTV (υψηλής ευκρίνειας τηλεοπτικό σήμα), του Full HD και της απλής  ψηφιακής και αναλογικής τηλεόρασης (όχι υψηλής ευκρίνειας). Επίσης το 16:9 χρησιμοποιείται παγκοσμίως ως αναλογία απεικόνισης για τις οθόνες των κινητών τηλεφώνων αντικαθιστώντας την παλιά αναλογία 4:3.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Σύγκριση των διαφόρων αναλογιών που χρησιμοποίησε ο Κερνς Πάουερς  για τη διαμόρφωση του προτύπου SMPTE 16:9. Τηλεόραση 4:3/1,33 στο κόκκινο χρώμα, 5:3/1,66 πορτοκαλί, 16:9/1,77 σε μπλε, 1,85 σε κίτρινο, Panavision 11:5/2,2 σε μωβ και το [[Σινεμασκόπ/2,35 σε πορφυρό χρώμα.]] Ο Κερνς H. Πάουερς (Kerns H. Powers), μέλος της Ομάδας Εργασίας SMPTE  για  την Ηλεκτρονική Παραγωγή Υψηλής Ευκρίνειας, πρότεινε για πρώτη φορά το 16:9 (1.77:1), όταν κανείς από την βιομηχανία εικόνας δεν παρήγε βίντεο με αυτήν την αναλογία. Το 1980 οι δημοφιλείς επιλογές ήταν το 1,33:1 (4:3) (βασισμένο στην τηλεόραση), το 1,66:1 (Ευρωπαϊκή ευρεία αναλογία), το 1,85:1 (η Αμερικανική ευρεία αναλογία), το 2,20:1 (αναλογία των 70 mm ταινιών και του Panavision) και το 2,39:1 (αναλογία του CinemaScope  για τις αναμορφικές ευρείας οθόνης ταινίες).
Ο Πάουερς έφτιαξε ορθογώνια δισδιάστατα σχήματα με ίδιο εμβαδόν, διαμορφωμένα για να ταιριάζουν σε κάθε μία από τις δημοφιλείς αναλογίες απεικόνισης. Όταν τα επικάλυψε με κέντρο τα ευθυγραμμισμένα σημεία, βρήκε ότι όλα  τα ορθογώνια αναλογιών απεικόνισης χωρούσαν μέσα σε ένα εξωτερικό ορθογώνιο με μια αναλογία 1,77:1 και όλα αυτά καλύπτονταν επίσης από ένα μικρότερο κοινό εσωτερικό ορθογώνιο με την ίδια αναλογία 1,77:1. Η τιμή που εντοπίστηκε από τον Πάουερς  είναι το γεωμετρικό μέσο των αναλογιών στα άκρα, 4:3 (1.33:1) και 2.35:1, το οποίο είναι συμπτωματικά κοντά στο 16:9 (1.77:1). Εφαρμόζοντας την ίδια γεωμετρική μέση τεχνική σε 16:9 και 4:3, παρήγαγε την αναλογία απεικόνισης 14:9, η οποία επίσης χρησιμοποιείται ως μια συμβιβαστική λύση ανάμεσα σε αυτές τις αναλογίες.
Παρόλο που  το 16:9 (1.77:1) επιλέχτηκε αρχικά ως συμβιβαστική λύση, τελικά ως επακόλουθο της δημοτικότητας της μετάδοσης υψηλής ευκρίνειας (HDTV) το 16:9 καθιερώθηκε ως η πλέον σημαντική αναλογία απεικόνισης σε χρήση σήμερα. Τα περισσότερα 4:3 (1.33:1) και 2.39:1 βίντεο είναι τώρα καταγεγραμμένα με τη χρήση της τεχνικής shoot and protect που κρατά την κύρια δράση μέσα στα 16:9 πλαίσια  για να διευκολυνθεί η υψηλής ευκρίνειας (HD) μετάδοση.
Μετά το αρχικό Σχέδιο Δράσης για το 16:9 από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει ένα νέο Σχέδιο Δράσης 16:9, για να επιταχύνει την ανάπτυξη των προηγμένων τηλεοπτικών υπηρεσιών σε αυτήν την αναλογία απεικόνισης, τόσο σε PAL όσο και σε HDTV. Το ποσό που διατίθεται για αυτό το Σχέδιο Δράσης είναι  Ευρώ228 εκατομμύρια ευρώ.
Το 2008, η βιομηχανία των υπολογιστών άρχισε τη μετάβαση σε 16:9, στις οθόνες και στους φορητούς υπολογιστές. Μια έκθεση του 2008 από την DisplaySearch αναφέρει μια σειρά από λόγους για αυτή την αλλαγή, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας των κατασκευαστών PC και οθονών  να επεκτείνουν τις σειρές προϊόντων τους, προσφέροντας προϊόντα με ευρείες οθόνες και υψηλότερες αναλύσεις και βοηθώντας τους καταναλωτές να υιοθετήσουν πιο εύκολα τέτοια προϊόντα και εν τέλει να τονώσουν την αγορά φορητών υπολογιστών και LCD οθονών.
Το 2011 ο Μπένι Μπάντλερ (Bennie Budler), product manager προϊόντων στη Samsung της Νότιας Αφρικής, επιβεβαίωσε ότι οι οθόνες  με δυνατότητα ανάλυσης 1920×1200 (16:10) δεν κατασκευάζονται πια και δήλωσε: "Όλα σχετίζονται με τη μείωση του κόστους κατασκευής. Η νέα αναλογία διαστάσεων 16:9, είναι πιο αποδοτική για την κατασκευή σε τοπικό επίπεδο από την προηγούμενη 16:10". Από τότε που οι οθόνες υπολογιστών διαφημίζονται βάσει της αναλογίας απεικόνισης, για οθόνες με το ίδιο εμβαδόν εμφάνισης, μία οθόνη ευρείας αναλογίας, θα έχει μεγαλύτερη ονομαστική διαγώνιο, γεγονός που ακούγεται πιο εντυπωσιακό.
Τον Μάρτιο του 2011 η ανάλυση 1920×1080 (16:9) έγινε η πιο διαδεδομένη  ανάλυση που χρησιμοποιείται  μεταξύ των χρηστών του λογισμικού Steam. Παλιότερα η πλέον διαδεδομένη ήταν η ανάλυση 1680×1050 (16:10).
Ιδιότητες
Το 16:9 είναι η μόνη ευρείας οθόνης αναλογία απεικόνισης που υποστηρίζεται εγγενώς από το DVD format. Οι αναμορφικές μεταδόσεις DVD αποθηκεύουν το περιεχόμενο σε τετραγωνικά εικονοστοιχεία (square pixels) 5:4 (PAL) ή 3:2 (NTSC), τα οποία έχουν ρυθμιστεί να επεκτείνονται  σε 16:9 ή 4:3, τα οποία χειρίζεται η τηλεόραση ή η συσκευή βίντεο. Για παράδειγμα, ένα PAL DVD με πλήρες πλαίσιο εικόνας μπορεί να περιέχει ένα βίντεο με ανάλυση 720×576 (5:4 αναλογία απεικόνισης), αλλά ένα λογισμικό αναπαραγωγής βίντεο θα τεντώσει αυτό το βίντεο σε ανάλυση 1024×576 (pixel) με επισήμανση 16:9  για να αναδημιουργήσει την σωστή αναλογία διαστάσεων.
Οι παραγωγοί DVD μπορούν, επίσης, να επιλέξουν να απεικονίζονται ακόμη πιο ευρείες αναλογίες όπως 1,85:1 και 2,39:1 μέσα στο 16:9 DVD πλαίσιο με τεχνικές αναδιαμόρφωσης της εικόνας, ή προσθέτοντας μαύρες μπάρες εντός της ίδιας εικόνας. Κάποιες ταινίες που έγιναν σε 1.85:1 αναλογία εικόνας, όπως η αμερικανο-ιταλική συμπαραγωγή "Man of La Mancha και η ταινία Πολύ κακό Για το Τίποτα, ταιριάζουν καλά σε μια 1,77:1 οθόνη υψηλής ευκρίνειας ενώ έχουν βγει και αναμορφικές εκδόσεις σε DVD χωρίς τις μαύρες μπάρες. Σήμερα σχεδόν όλες οι ψηφιακές βιντεοκάμερες έχουν τη δυνατότητα καταγραφής σε 16:9.
Το Super 16 mm φιλμ χρησιμοποιείται συχνά για τηλεοπτική παραγωγή λόγω του χαμηλότερου κόστους, της έλλειψης ανάγκης για soundtrack  για την ίδια την ταινία, και αναλογία παρόμοια με το 16:9.
Κοινές αναλύσεις
Κοινές αναλύσεις για το 16:9 παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα:
Στην Ευρώπη
Στην Ευρώπη, το 16:9 είναι το πρότυπο μετάδοσης  για τα περισσότερα ψηφιακά κανάλια και όλες τις HDTV μεταδόσεις. Ορισμένες χώρες υιοθέτησαν τη μορφή για την αναλογική τηλεόραση, πρώτα, χρησιμοποιώντας το πρότυπο PALplus (πλέον ξεπερασμένο) και, στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας απλά WSS σήματα στην κανονική PAL εκπομπή.
Αναφορές
Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο Κατηγορία:Αναλογίες πλευρών εικόνας Κατηγορία:Τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας
Νεράιδα Μαγνησίας
Η Νεράιδα είναι χωριό της Μαγνησίας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Νεράιδα βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Βουνών Γούρας σε υψόμετρο 334 μέτρα. Απέχει περίπου 49 χλμ. ΝΔ. από τον Βόλο, 15 χλμ. Δ. από τον Αλμυρό ενώ είναι ανάμεσα στον Ανθότοπο (ΒΔ.) και το Νεοχωράκι (ΝΑ.). Μαζί με τον Αλμυρό και τον Ανθότοπο είναι από τα χωριά όπου εγκαταστάθηκε (1878 - 1880) η συντριπτική πλειοψηφία Βλάχων από το χωριό Φράσσιαρη (Frasari της σημερινής Ν. Αλβανίας) το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα αλλά και μετά το 1881, όταν έγινε η ενσωμάτωση της Θεσσαλίας. Ενοριακός ναός είναι η Αγία Παρασκευή.
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται με την παλιά του ονομασία Κελεμενλή το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιτώνου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Κελεμενί και το 1955 με το ΦΕΚ 157Α - 21/06/1955 μετονομάστηκε σε Νεράιδα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Ανθότοπο αποτελούν την κοινότητα Ανθοτόπου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλμυρού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 70 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Κωνσταντίνος Παπακυρίτσης
Ο Κωνσταντίνος Παπακυρίτσης (1877 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Παλαμά Καρδίτσας, της κοινότητας του οποίου διετέλεσε πρόεδρος. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του Νοεμβρίου 1910.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Οιδίπους τύραννος (ταινία, 1968)
Το Οιδίπους τύραννος (αγγλικά: Oedipus the King) είναι μια ταινία του 1967 σε σκηνοθεσία Φίλιπ Σαβίλ βασισμένη στην αρχαία τραγωδία του Σοφοκλή Οιδίπους τύραννος. Στην ταινία παίζουν, μεταξύ άλλων, οι Κρίστοφερ Πλάμερ ως Οιδίποδας, Λίλι Πάλμερ ως Ιοκάστη, Όρσον Γουέλς ως Τειρεσίας, Ρίτσαρντ Τζόνσον ως Κρέοντας, Ρότζερ Λάιβσεϊ ως βοσκός και Ντόναλντ Σάδερλαντ ως κορυφαίος του χορού. Η φωνή του Σάδερλαντ, ωστόσο, μεταγλωττίστηκε από άλλους ηθοποιούς.
Το σενάριο βασίστηκε αρχικά στη μετάφραση απευθείας από τα αρχαία ελληνικά του Πολ Ρος, που δημοσιεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Στην πρώτη θεατρική προσπάθεια του Σαβίλ, η ταινία έμεινε γνωστή για τους έντονους διαλόγους που χαρακτηρίζουν την αρχαία τραγωδία. Ωστόσο, η ταινία προχώρησε ένα βήμα παραπέρα από το θεατρικό έργο, δείχνοντας στην πραγματικότητα, σε αναδρομή, τη δολοφονία του Λάιου. Έδειχνε επίσης τον Οιδίποδα και την Ιοκάστη στο κρεβάτι να κάνουν έρωτα.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν το 1967, το πρώτο έτος της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα, γεγονός το οποίο εκμεταλλεύτηκε επικοινωνιακά η Χούντα εντάσσοντας το εγχείρημα στα "Επίκαιρα" της εποχής.
Υποδοχή
δεξιά|μικρογραφία| [[Αρχαίο θέατρο Δωδώνης, όπου γυρίστηκε η ταινία]] Παρά το διαμέτρημα των ηθοποιών της, η ταινία δεν έτυχε παγκόσμιας αποδοχής. Το New York Magazine το περιέγραψε ως «σχεδόν κωμικό» σε μια κριτική του Σεπτεμβρίου 1968. μια κριτική του 1972 έλεγε «Μια περίτεχνη παραγωγή, υπερβολικά ακαδημαϊκή και χωρίς μεγάλη δύναμη ή κινηματογραφική αξία». Ωστόσο, το 1968, το Illustrated London News επαίνεσε την «κινηματογραφική της ρευστότητα» και ο Τζον Σόλομον το 2001 είπε ότι η ταινία «διακρίθηκε από ένταση και ωραίες ερμηνείες». Ωστόσο, ο Σόλομον παρατήρησε επίσης ότι η ταινία «δεν θα είχε κερδίσει ποτέ το πρώτο βραβείο σε αρχαίο αθηναϊκό διαγωνισμό». Ο Λέοναρντ Μάλτιν το 2006 είπε ότι «η κινηματογραφική εκδοχή του έργου του Σοφοκλή είναι καλή για τους μαθητές που έχουν σχετικό διαγώνισμα την επόμενη μέρα, αλλά οι υπόποιποι δεν θα εκτιμήσουν αυτήν την εκδοχή».
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Βρετανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλί Αγκουιλάρ
Η Αλί Αγκουιλάρ (28 Αυγούστου 1995) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του σόφτμπολ. Ανήκει στην ομάδα Ουάσινγκτον Χάσκιζ.
Γεννήθηκε στη Ρόουζβιλ της Καλιφόρνια. Η Αγκουιλάρ επιλέχτηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα της (ΗΠΑ) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σόφτμπολ 2016, όπου και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Μπήκε στην εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών και το 2018 προκρίθηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές
Χελβατσαούρι
Το Χελβατσαούρι (γεωργιανά: ხელვაჩაური) είναι κωμόπολη στην Ατζαρία, μια αυτόνομη δημοκρατία στη νοτιοδυτική Γεωργία, 8 χλμ νοτιοανατολικά από την περιφερειακή πρωτεύουσα, το Μπατούμι. Οι κωμοπόλεις Χελβατσαούρι και Μαχιντζαούρι και 75 γειτονικά χωριά σχηματίζουν το διαμέρισμα Χελβατσαούρι (ραγιόν) που συνορεύει με τη Μαύρη Θάλασσα στα δυτικά και την Τουρκία στα νότια. Η έκταση του διαμερίσματος είναι 410 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός 51.189 κάτοικοι.
Ο αρχαίος Άψυρτος αποτελεί σημαντικό ιστορικό φρούριο του διαμερίσματος. Το Μαχιντζαούρι είναι ένα δημοφιλές κλιματικό σπα κοντά στην κωμόπολη. Η στρατιωτική βάση του Χελβατσαούρι βομβαρδίστηκε από τον ρωσικό στρατό, 11 Αυγούστου 2008, στις 3 π.μ. (τοπική ώρα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ευθύμιος Μαντόπουλος
Ο Ευθύμιος Μαντόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Παλαμά Καρδίτσας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος και συμβολαιογράφος. Υπήρξε αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Καρδίτσας. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910.
Απεβίωσε το 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Λίμνη Παλιάστομη
thumb|Η λίμνη Παλιάστομη Η λίμνη Παλιάστομη ή Παλαιόστομη (γεωργιανά: პალიასტომი) είναι μικρή λίμνη κοντά στην πόλη Πότι της Γεωργίας, η οποία συνδέεται με τη Μαύρη Θάλασσα με ένα στενό κανάλι. Η επιφάνειά της είναι 17,3 τετραγωνικά χλμ και το μέσο βάθος της 2,6 μ. Μερικά αρχαία κομμάτια της Κολχίδος έχουν βρεθεί κοντά και μέσα στην λίμνη από αρχαιολόγους. Αποτελεί επίσης σημαντικό τόπο αλιείας.
Η λίμνη περιλαμβάνεται στα όρια του Εθνικού Πάρκου Κολχέτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Γεωργίας
Λάμπρος Κατσαρός
Ο Λάμπρος Κατσαρός (1877 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Φανάρι Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καρδίτσας. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1926.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας
Τόργκιλς Σπράκελεγκ
Ο Τόργκιλς Σπάρκελεγκ, δαν.: Thorgils Sprakalegg, (ονομαζόμενος επίσης Thorgil, Torkel, Torgils, Thrugils ή Sprakalägg) ήταν ένας Δανός ευγενής, του οποίου τα παιδιά ήταν ενεργά στην πολιτική της Δανίας και της Αγγλίας στις αρχές του 11ου αι. και ο οποίος ήταν πάππος των βασιλέων και των δύο εθνών. Λίγα καταγράφονται για τον Τόργκιλς σε ιστορικά κείμενα εκτός του τόπου του στη γενεαλογία των παιδιών ή των εγγονιών του. Το επίθετο Sprakalägg μπορεί να μεταφραστεί στα αγγλικά ως "σπασμένο πόδι" ή "στήριγμα για πόδι".
Ο Άγγλος χρονικογράφος του 11ου αι. Ιωάννης του Γουόρτσεστερ αναφέρει σε ένα λήμμα, του 1049, ότι ο γιαρλ Μπέορν Έστριτσον ήταν αδελφός του βασιλιά Σβέν Β΄ της Δανίας και γιος του Δανού γιαρλ Ουλφ, γιου του Σπράκλινγ[ους], γιου του Ούρσ[ους]. Εδώ το Σπράκλινγκ είναι μία μπερδεμένη αναπαράσταση του επωνύμου των Tόργκιλ, που εμφανίζεται σε μεταγενέστερες σκανδιναβικές πηγές, ενώ το Ούρσους είναι το λατινικό Urso, η αρκούδα (Bjørn στα δανικά, Björn στα σουηδικά).
Εμφανίζεται σε πολλές πηγές του 13ου αι. Είναι ο Torgils ή Þorgils Sprakaleggs στο έπος Knýtlinga και σε δύο έργα του Σνόρι Στούρλουσον –Óláfs saga helga στο Heimskringla και το ξεχωριστό έπος του Αγίου Όλαφ– κάθε φορά απλώς ως πατέρας του κόμη Ουλφ. Δύο άλλες πηγές του 13ου αι. αναφέρουν τη λαογραφία, που αποδίδει τον Tόργκιλς από το ζευγάρωμα μίας αρκούδας με μία ευγενή. Ο Δανός ιστορικός Σάξων ο Γραμμματικός κατέγραψε ότι ο γιος που γεννήθηκε σε μία τέτοια ένωση, ονομάστηκε «από τον πατέρα του» (που ήταν αρκούδα, Ursus/Björn· στην περίληψη του έργου του Σάξωνα του 14ου αι., Compendium Saxonis, ονομάζεται ρητά «Byorn» ) και ήταν ο ίδιος πατέρας του «Tρούγκιλους, που ονομάζεται Σπράγκελεγκ», πατέρας του γιαρλ Ουλφ. Ο Σάξων λέει περαιτέρω για τον «Tτούγκιλις» ότι «δεν του έλειπε ούτε μία ουγγιά από την ανδρεία του πατέρα του» (nullo probitatis vestigio a paternae virtutis imitatione defecit). Η άλλη πηγή, Gesta Antecessorum Comitis Waldevi, αντιγράφει τις πρώτες γενιές της γενεαλογίας του Ιωάννη του Γουόρτσεστερ, αλλά, μπερδεύοντας δύο ομώνυμους άνδρες, αντικαθιστά τον γιαρλ Μπέορν Έστριτσον ως γιο του γιαρλ Ουλφ με τον Μπγιέρν Μπόρεσον, τον πατέρα του Σίβαρντ, κόμη της Noρθούμπρια. Αυτή η γενεαλογία ξεκινά με ένα επεισόδιο, που δεν βρέθηκε στη γενεαλογία του χρονικογράφου του Γουόρτσεστερ, αλλά παρόμοιο με αυτό του Σάξωνα, ότι ένας «ορισμένος ευγενής», αντίθετα με τη φυσική τάξη της ανθρώπινης αναπαραγωγής, είχε μία λευκή αρκούδα για πατέρα του και μία ευγενή για μητέρα, πριν συνεχίσει τη γενεαλογία με το «Ursus begat Spratlingus». Το χρονικό που αποδίδεται μερικές φορές στον Τζον Μπρόμπτον του 15ου αι. λέει μία πολύ παρόμοια ιστορία πατρότητας αρκούδας, που σχετίζεται με τη γέννηση του ίδιου του Björn Boresune («γιος της αρκούδας»). Ο ιστορικός Tίμοθυ Μπόλτον έχει προτείνει, ότι ο ρόλος μίας αρκούδας στην άμεση καταγωγή τόσο των παιδιών του Ουλφ, όσο και της γραμμής του Σίβαρντ μπορεί να αντιπροσωπεύει μία παράδοση, που μοιράζονται συγγενείς και όχι ότι δύο ανεξάρτητες οικογένειες σχεδόν ταυτόχρονα επιλέγουν και οι δύο τον ίδιο αρχαίο νορβηγικό μύθο. την άμεση καταγωγή τους: δηλ. ο Björn Boresune και ο Thorgils μπορεί να ήταν αδέλφια.
Τον 18ο αι. ο Δανός ιστορικός Γιάκομπ Λάνγκεμπεκ πρότεινε ότι αυτή η ιστορία της αρκούδας ήταν αλληγορική και ότι ο βάναυσος «άγριος» Björn, πατέρας του Τόργκιλς, ήταν αναφορά στον αρχηγό των ληστών Γιόμσβίκινγκ Στύρμγιερν (Styrbjörn Starke), απεικονίζεται από τα έπη (sagas) ως γιος του Όλαφ Β΄ Μπγιέρσον, βασιλιά της Σουηδίας. Οι ιστορίες αναφέρουν ότι ο Στύρμπγιερν ήταν ο πρώτος σύζυγος της Tάιρα, της κόρης του Χάραλντ Α΄ του Κυανόδοντος, βασιλιά της Δανίας και της Νορβηγίας. Κανένα παιδί ή σύζυγος δεν αναφέρεταιστον Στύρμπγιερν σε ένα χρονικό του 10ου αι., που αποδίδεται σε μάρτυρα των γεγονότων της ζωής του Χάραλντ Κυσνόδοντος, Gesta Wulinensis ecclesiae pontificum, και η λεπτομερής μελέτη του Ότο Μπρένερ για τους απογόνους του Γκορμ του Παλαιού έχει την εγγονή του Tάιρα και τον Στύρμπγιερν χωρίς παιδιά.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – 50 χιλιόμετρα βάδην γυναικών
Τα 50 χιλιόμετρα βάδην γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξάχθηκαν στη Ντόχα του Κατάρ στις 28 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
050χλμ βαδην γυ Κατηγορία:Βάδην (αγώνισμα)
Γεώργιος Χ. Δασκαλόπουλος
Ο '''Γεώργιος Χ. Δασκαλόπουλος''' (1877 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Μαυρομμάτι Καρδίτσας και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δήμαρχος Γομφών. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1920.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Γιαν Σουνς
Ο Γιαν Σουνς (ολλανδικά: Jan Soens, περ. 1547 - περ. 1611, γνωστός επίσης και ως Giovanni Sons) ήταν Ολλανδός ζωγράφος από το Ντεν Μπος.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ μετοίκησε για να ζήσει στην Αμβέρσα μαζί με διευθυντή σχολείου, ονόματι Γιάκομπ Μπόον (Jacob Boon), όπου έμαθε μόνος του τα βασικά στοιχεία της ζωγραφικής. Αφού έγινε ειδήμων, μετοίκησε διαμένοντας με τον ζωγράφο Χίλλις Μόστερτ και τον βοήθησε να δημιουργήσει τις τοπιογραφίες του, παρόμοιες με του αδελφού του, Φρανς Μόστερτ. Μερικές από αυτές τις πρώιμες τοπιογραφίες μπορούσε κανείς να δει στην οικία του Χέντρικ Λάουβερς Σπίγκελ (Hendrick Louwersz Spieghel) την εποχή που ο Μάντερ συνέγραφε το βιβλίο του (1604). Ο Σουνς και ο Μάντερ συναντήθηκαν κατά το ταξίδι του Μάντερ στην Ιταλία, όπου ο Σουνς δημιουργούσε μικρούς πίνακες για τον Πάπα ης Ρώμης.
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης βρισκόταν στη Ρώμη από το 1573 και στην Πάρμα το 1575. Ήταν ιδιαίτερα δραστήριος από το 1575 με τον Οίκο των Φαρνέζε στη Ρώμη, και στην Πιατσέντσα και στην Πάρμα στις αρχές του 17ου αιώνα. Ζωγράφισε πίνακες με ιστορικό περιεχόμενο, όπως ο μανιεριστικής τεχνοτροπίας πίνακας Δίας και Αντιόπη, καθώς και πίνακες με θρησκευτικά θέματα, τα οποία ανακλούσαν τα διατάγματα της Συνόδου του Τρέντο επί της τέχνης και τα ιδεώδη της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με την ευσέβεια.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Βασίλειος Λάππας
Ο Βασίλειος Λάππας ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Τσάμη Λάππα, δημάρχου Καρδίτσας, και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας
Άμπελος Χίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Βλυχάδα Χίου
Η Βλυχάδα είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 23 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Σκλαβιά Χίου
Τα Σκλαβιά είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 45 κατοίκους. Εκεί βρίσκονται κατασκηνώσεις.
Γενικά στοιχεία
Με βάση την ελληνική μυθολογία στην περιοχή αυτή λούστηκε η Ωραία Ελένη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της προς την Τροία. Κατά την περίοδο της κατοχής της Χίου από τους Γενουάτες τμήμα του οικισμού φαίνεται να ανήκε στην οικογένεια Ιουστινιάνη (Gioustiniani). Η οικογένεια αυτή είχε στη διάθεση της αρκετούς σκλάβους, οι οποίοι αποφάσισαν να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Η απόπειρα τους απέτυχε λόγω προδοσίας και έτσι όσοι δε θανατώθηκαν, εξορίστηκαν. Σήμερα σώζονται ερείπια από το γενουάτικο οικισμό, αλλά τα Σκλαβιά είναι πλέον γνωστά από το πευκοδάσος τους, στο οποίο στεγάζονται οι κατασκηνώσεις του Υπουργείου Απασχόλησης και της Ένωσης Γονέων «Η Χριστιανική Αγωγή».
Παραπομπές
Σκλαβια
Δελφίνι Χίου
Το Δελφίνι είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 0 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Μάτσου
Η Μάτσου, γνωστή επίσης και με άλλα ονόματα και τίτλους, είναι κινεζική θεότητα της θάλασσας. Πρόκειται για τη θεοποιημένη μορφή ιστορικού προσώπου, μίας σαμάν από τη Φουτσιάν, της οποίας η διάρκεια ζωής είναι παραδοσιακά χρονολογημένη από το 960 έως το 987. Τιμημένη μετά το θάνατό της ως προστάτιδα των εργαζομένων στη θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων των ναυτικών και των ψαράδων, η λατρεία της εξαπλώθηκε στις παράκτιες ακτές της Κίνας και στις κινεζικές κοινότητες σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία.
Η λατρεία της άρχισε την περίοδο της Δυναστείας Σονγκ. Η Μάτσου λατρεύεται ευρέως στις παραθαλάσσιες περιοχές της Κίνας, ειδικά στην Τσετσιάνγκ, Φουτσιάν, Γκουανγκντόνγκ, Τιεντζίν, και Χαϊνάν. Λατρεύεται επίσης στην Ταϊβάν και άλλα μέρη στην Ανατολική / Νοτιοανατολική Ασία.
Είναι η αποθεωμένη μορφή του ιστορικού προσώπου Lin Moniang, που γεννήθηκε στο στο νησί Meizhou το 960 και πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 987. Μετά το θάνατό της τη θυμόταν ως νέα κοπέλα σε κόκκινο φόρεμα, που θα περιπλανιόταν για πάντα στις θάλασσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογία της Κίνας Κατηγορία:Θρησκεία στην Κίνα
Αλέξανδρος Παπαποστόλου
Ο Αλέξανδρος Παπαποστόλου (1870 - 1922) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας Τρικάλων στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη σε αυτές του Αυγούστου 1910, του Νοεμβρίου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 και του 1920.
Απεβίωσε το 1922 στον Βόλο.
Θωμάς Λιάτος
Ο Θωμάς Λιάτος (1887 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μαυρομμάτι. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό. Συμμετείχε σε όλους τους πολέμους από το 1912 έως το 1922 ως στρατιωτικός ιατρός. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Παραλία Αμάδων Χίου
Η Παραλία Αμάδων είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Πυργιά Χίου
Τα Πυργιά είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 15 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Σαλαμοποίηση
Η σαλαμοποίηση ή τακτική του σαλαμιού είναι μια διαίρει και βασίλευε διαδικασία με απειλές και συμμαχίες που χρησιμοποιούνται για να υπερνικήθει ή ακόμα και να εξαλειφθεί η αντιπολίτευση. Με αυτή, ο επιτιθέμενος μπορεί να επηρεάσει και τελικά να κυριαρχήσει σε ένα περιβάλλον, συνήθως πολιτικό, κομμάτι προς κομμάτι. Με αυτό τον τρόπο, η αντιπολίτευση εξαλείφεται "φέτα-φέτα", μέχρι που αντιλαμβάνεται κανείς (πλέον πολύ αργά) ότι χάθηκε στο σύνολό της. Σε ορισμένες περιπτώσεις περιλαμβάνει τη δημιουργία διάφορων φατριών μέσα στο αντίπαλο στρατόπεδο (π.χ. πολιτικό κόμμα) και μετά τη διάλυση αυτού εκ των έσω, χωρίς να προκαλεί τις διαμαρτυρίες των άλλων "φετών" ή της κοινής γνώμης. Η τακτική του σαλαμιού είναι πιο πιθανό να πετύχει, όταν οι δράστες κρατούν το αληθινό μακροπρόθεσμο κίνητρο κρυφό και διατηρούν μια στάση συνεργατικότητας και βοήθειας, ενώ ασχολούνται με την επιθυμούμενη σταδιακή ανατροπή.
Προέλευση
Ο όρος τακτική του σαλαμιού (szalámitaktika) θεωρείτο ότι επινοήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από τον ορθόδοξο κομμουνιστή ηγέτη Mátyás Rákosi για να περιγράψει τις δράσεις του Ουγγρικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Rákosi, σημειώνοντας ότι «το σαλάμι, ένα ακριβό φαγητό, δε τρώγεται όλο μονομιάς, αλλά κόβεται μία φέτα τη φορά» ισχυρίστηκε ότι κατάστρεψε τα μη κομμουνιστικά κόμματα-και συγκεκριμένα το κεντροδεξιό Κόμμα Μικροιδιοκτητών «μέσω μίας προσέγγισης βήμα-βήμα [...] γνωστή ως "τακτική του σαλαμιού", και χάρη σ' αυτήν είχαμε τη δυνατότητα, μέρα με τη μέρα, να αποκόψουμε, να τεμαχίσουμε τις αντιδραστικές δυνάμεις που ενεδρεύουν στο Κόμμα Μικροιδιοκτητών». Με την προβολή των αντιπάλων του ως φασίστες (ή τουλάχιστον συμπαθούντες προς το φασισμό), ήταν σε θέση να "κόψει" από την πολιτική σκηνή αρχικά τη δεξιά πτέρυγα, στη συνέχεια τους κεντρώους, μετά τους πιο θαρραλέους και φιλελεύθερους αριστερούς, μέχρι που μόνο οι συνοδοιπόροι, δηλαδή οι φίλα προσκείμενοι στους κομμουνιστές πολιτικοί, παρέμειναν στην εξουσία μαζί με το πλέον πανίσχυρο ΚΚΟ.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον ιστορικό Νόρμαν Στοουν, ο όρος μπορεί να εφευρέθηκε από τον ηγέτη του Ουγγρικού Κόμματος Ανεξαρτησίας Zoltán Pfeiffer, έναν σκληροπυρηνικό αντικομμουνιστή και αντίπαλο του Rákosi.
Αποσπασματική στρατηγική
Ο όρος είναι, επίσης, γνωστός και ως "αποσπασματική στρατηγική". Χρησιμοποιήθηκε από το Ναζιστικό Κόμμα (το οποίο χρησιμοποίησε τον όρο Gleichschaltung - ευθυγράμμιση) για να επιτευχθεί η απόλυτη εξουσία στη Γερμανία, στην αρχή, τους πρώτους μήνες του 1933. Ο Εμπρησμός του Ράιχσταγκ στις 27 Φεβρουαρίου ταρακούνησε τον πληθυσμό της Γερμανίας και οδήγησε στο Διάταγμα για την προστασία του Λαού και του Κράτους, που οδήγησε στην αναστολή πολλών πολιτικών ελευθεριών και την απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος και των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Περίπου 10.000 άνθρωποι συνελήφθησαν, σε δύο εβδομάδες. Ο Εξουσιοδοτικός Νόμος ακολούθησε σύντομα στις 23 Μαρτίου. Ο νόμος έδωσε στο Χίτλερ πλήρη εξουσία, η οποία του επέτρεψε να παρακάμψει το Ράιχσταγκ και να εδραιώσει την εξουσία του. Ο Χίτλερ και οι Ναζί, στη συνέχεια, απαγόρευσαν κάθε είδος αντιπολίτευσης, όπως τα συνδικάτα και τα πολιτικά κόμματα, πλην του Ναζιστικού. Ίδρυσαν οργανώσεις όπου η συμμετοχή ήταν υποχρεωτική, όπως η Χιτλερική Νεολαία, η Bund Deutscher Mädel και η Arbeitsdienst. Η Εξουσιοδοτική Πράξη ανανεώθηκε το 1937 και 1941.
Στις 26 Απριλίου του 1942, το Ράιχσταγκ πέρασε ένα νόμο που έκανε τον Χίτλερ oberster Gerichtsherr, ήτοι ανώτατο δικαστή της χώρας, δίνοντάς του απόλυτη εξουσία πάνω σε κάθε πολίτη, ο οποίος επέκτεινε ουσιαστικά την Εξουσιοδοτική Πράξη για το υπόλοιπο του πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος
Ο Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος (1889 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Γεφύρια Καρδίτσας και ήταν γιος του δημάρχου Κιερίου και της Γεωργούλας Σταμούλη, κόρης του πρώτου δημάρχου Καρδίτσας. Υπήρξε αξιωματικός του στρατού. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1933 και επανεξελέγη, ως βουλευτής Τρικάλων, στις εκλογές του 1935 και του 1936.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Δότια Χίου
Τα Δότια είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 24 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Αριστοτέλης Ψαρράς
Ο Αριστοτέλης Ψαρράς (1885 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μεσενικόλα Καρδίτσας και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη σε αυτές του 1932. Στις εκλογές του 1933 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με το Λαϊκό Κόμμα ενώ στις εκλογές του 1935 βουλευτής Τρικάλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κωνσταντίνος Ψαρράς
Ο Κωνσταντίνος Ψαρράς (1886 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μεσενικόλα Καρδίτσας και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ασχολήθηκε με τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Διετέλεσε πρόεδρος των ξενοδόχων Αθηνών και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1933 και επανεξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας σε αυτές του 1935.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα
Μεσοθηλίωμα
Το μεσοθηλίωμα είναι ένας πολύ σπάνιος τύπος καρκίνου. Εμφανίζεται στο λεπτό στρώμα ιστού που καλύπτει πολλά από τα εσωτερικά όργανα (γνωστό ως μεσοθήλιο). Η πιο κοινή περιοχή που επηρεάζεται είναι η επένδυση των πνευμόνων και του θωρακικού τοιχώματος (υπεζωκότας). Λιγότερο συχνά μπορεί να επηρεαστεί η επένδυση της κοιλιάς (περιτόναιο) και σπάνια ο σάκος που περιβάλλει την καρδιά (περικάρδιο) ή ο σάκος που περιβάλλει τους όρχεις (κολπικός χιτώνας).
Τα συμπτώματα του μεσοθηλιώματος μπορεί να περιλαμβάνουν δύσπνοια λόγω υγρού γύρω από τον πνεύμονα (πλευριτική συλλογή), πρησμένη κοιλιά, πόνο στο θωρακικό τοίχωμα, βήχα, αίσθημα κόπωσης και απώλεια βάρους. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως καθυστερούν να εμφανιστούν λόγω της αργής ανάπτυξης του καρκίνου.
Η διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί με βάση τα ευρήματα της ακτινογραφίας θώρακα και της αξονικής τομογραφίας και επιβεβαιώνεται είτε με την εξέταση υγρού που παράγεται από τον καρκίνο (κυτταρολογία) είτε με βιοψία ιστού του καρκίνου.
Η πρόληψη εστιάζει στη μείωση της έκθεσης στον αμίαντο. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση, την ακτινοθεραπεία και τη χημειοθεραπεία. Μια άλλη διαδικασία που χρησιμοποιείται, γνωστή ως πλευρόδεση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποτρέψει τη συσσώρευση περισσότερου υγρού γύρω από τους πνεύμονες. Η χημειοθεραπεία περιλαμβάνει συχνά τη χρήση φαρμάκων σισπλατίνη και πεμετρεξίδη. Το ποσοστό των ανθρώπων που επιβιώνουν πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση είναι κατά μέσο όρο 8% στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2015, περίπου 60.800 άτομα είχαν μεσοθηλίωμα και 32.000 πέθαναν από τη νόσο. Τα ποσοστά εμφάνισης μεσοθηλιώματος ποικίλλουν σε διάφορες περιοχές του κόσμου, ανάλογα με τη χρήση του αμιάντου. Τα ποσοστά είναι υψηλότερα στην Αυστραλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και χαμηλότερα στην Ιαπωνία. Η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Τα ποσοστά της νόσου έχουν αυξηθεί από τη δεκαετία του 1950, λόγω της αυξημένης χρήσης του αμιάντου. Η διάγνωση γίνεται συνήθως μετά την ηλικία των 65 ετών και οι περισσότεροι θάνατοι συμβαίνουν περίπου στην ηλικία των 70 ετών.
Έλενα Ποπτοντόροβα
Η Έλενα Ποπτοντόροβα (Елена Поптодорова, γεννημένη στις 31 Αυγούστου 1951) είναι Βουλγάρα πολιτικός και διπλωμάτης, η οποία έχει υπηρετήσει δύο φορές ως πρέσβειρα της Βουλγαρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Νεαρή ηλικία
Η Έλενα Ποπτοντόροβα γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1951 στη Σόφια της Βουλγαρίας. Είναι κάτοχος πτυχίου αγγλικών και ιταλικών γλωσσικών και λογοτεχνικών σπουδών από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, από όπου αποφοίτησε το 1974.
Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών
Η Έλενα Ποπτοντόροβα προσχώρησε στο Υπουργείο Εξωτερικών το 1975 ως διερμηνέας υψηλού επιπέδου για τη βουλγαρική κυβέρνηση. Αργότερα ξεκίνησε καριέρα διπλωμάτη. Υπηρέτησε από 3η γραμματέας έως υπουργός-σύμβουλος στη Γραμματεία, στο Κρατικό Πρωτόκολλο, στο Υπουργικό Συμβούλιου, στα Ηνωμένα Έθνη και στη Διεύθυνση Αφοπλισμού έως το 1990, όταν εξελέγη στην βυλγαρική Βουλή.
Από το 1987 έως το 1990 ήταν υπουργός-σύμβουλος στημ πρεσβεία της Βουλγαρίας στη Ρώμη και Γενικός Πρόξενος της Βουλγαρίας στη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου.
Πριν από το διορισμό της στην Ουάσινγκτον, η Πρέσβειρα Έλενα Ποπτοντόροβα ήταν Διευθύντρια της Διεύθυνσης Πολιτικής Ασφαλείας στο Υπουργείο Εξωτερικών, μία θέση, την οποία κατείχε για ένα έτος από την 1η Αυγούστου 2009. Από το 2009 υπηρέτησε ως Πρέσβειρα στο Υπουργείο Εξωτερικών για την περιοχή του Εύξεινου Πόντου. Πριν από την πρώτη της αποστολή ως Πρέσβειρα της Βουλγαρίας στις ΗΠΑ, διετέλεσε εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών και Διευθύντρια της Διεύθυνσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνών Ανθρωπιστικών Οργανώσεων.
Από το 2002 έως το 2008, η Ποπτοντόροβα ήταν πρέσβειρα της Βουλγαρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όταν η Βουλγαρία έγινε μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ξεκίνησε τη βουλγαρική ομάδα στο κονγκρέσο, το σώμα των Επίτιμων Προξένων και το δίκτυο των βουλγαρικών σχολείων στις ΗΠΑ, μεταξύ πολλών άλλων. Στάλθηκε για δεύτερη φορά στην ίδια θέση το 2010, όπου παρέμεινε μέχρι τις 16 Μαΐου 2016.
Η Πρέσβης Ποπτοντόροβα μιλάει άπταιστα Αγγλικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Ρωσικά και τη μητρική της Βουλγαρική.
Μετα-διπλωματική σταδιοδρομία
Είναι αντιπρόεδρος της Ένωσης Ατλαντικών Συνθηκών και διευθύντρια ευρωατλαντικών υποθέσεων στο Ατλαντικό Συμβούλιο της Βουλγαρίας.
Μέλος του Εθνικού Κοινοβουλίου
Η Ποπτοντόροβα είχε μία μακρά καριέρα ως πολιτικός από την αρχή των αλλαγών στη Βουλγαρία το 1989. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Βουλγαρίας στην 7η Συντακτική Συνέλευση από τη λίστα του Βουλγαρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος το 1990 και ήταν εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του BSP. Εκλέχθηκε εκ νέου στο 36ο, 37ο και 38ο Εθνικό Κοινοβούλιο. Υπηρέτησε στις επιτροπές εξωτερικής πολιτικής, εθνικής ασφάλειας, ραδιοφώνου και τηλεόρασης, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γεωργίας. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής αντιπροσωπείας στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Ένωση, μέλος των εθνικών αντιπροσωπειών στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) και της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής «Βουλγαρία-ΕΕ». Διετέλεσε επίσης αναπληρώτρια πρόεδρος του Διευρωπαϊκού Κοινοβουλευτικού Φόρουμ για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη (IEPFPD).
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Ποπτοντόροβα ήταν μεταξύ των ισχυρών μελών της βουλγαρικής ευρω-αριστεράς.
Εκπαίδευση
Η Έλενα Ποπτοντόροβα κέρδισε πτυχίο και μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο St. Kliment Ohridski της Σόφιας σε αγγλικές και ιταλικές γλωσσικές και λογοτεχνικές σπουδές, μετά την οποία παρακολούθησε μεταπτυχιακό μάθημα διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Εθνικής και Παγκόσμιας Οικονομίας της Σόφιας. Εξειδικεύτηκε στο Πανεπιστήμιο του Λιντς στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Πανεπιστήμιο της Σιένα της Ιταλίας.
Συνεργασίες
Από το 1995, η Έλενα Πόπτοροροβα είναι διαχειρίστρια του Διοικητικού Συμβουλίου του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στη Βουλγαρία.
Είναι, επίσης, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου για τη Διπλωματία και την Ομάδα Εξωτερικής Πολιτικής Γυναικών με έδρα την Ουάσινγκτον.
Προσωπική ζωή
Τον Σεπτέμβριο του 2016 διορίστηκε επικεφαλής του γραφείου της AJC της Κεντρικής Ευρώπης - μία θέση από την οποία αποχώρησε την 1η Μαρτίου 2017 για "προσωπικούς λόγους".
Στις 28 Φεβρουαρίου 2017, η Ποπτοντόροβα τέθηκε υπό κράτηση για λίγο στο αεροδρόμιο της Βαρσοβίας, για φερόμενη κλοπή καλλυντικών - μία ιστορία που διαδόθηκε από 90 ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων,  μερικά από τα οποία στη συνέχεια αναφέρθηκαν στα βουλγαρικά μέσα ενημέρωσης. Μία δικαστική υπόθεση ξεκίνησε το 2017 και έκλεισε υπό όρους τον Οκτώβριο του 2018, όταν ένα πολωνικό δικαστήριο αποφάσισε να μην την τιμωρήσει και να μην συμπεριλάβει το όνομά της στο ποινικό μητρώο.
Η Έλενα Πόπτοροβα είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγάρες γυναίκες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Βούλγαροι διπλωμάτες Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Κατάλογος έργων του Kunstmuseum της Βασιλείας
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Kunstmuseum (Μουσείου τέχνης) της Βασιλείας.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Καρύντα Χίου
Η Καρύντα είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Λιμένας Λιθίου Χίου
Ο Λιμένας Λιθίου είναι οικισμός στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Κατάλογος προέδρων του Βιετνάμ
Ο Πρόεδρος του Βιετνάμ (στα βιετναμέζικα: Chủ tịch nước Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam) είναι ο αρχηγός του ασιατικού κράτους και εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση. Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους του Βορείου Βιετνάμ (1945-76), του Νοτίου Βιετνάμ (1969-76) και της σημερινής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ (1976-σήμερα).
Δεδομένου ότι το Βιετνάμ είναι μονοκομματικό κράτος, ο πρόεδρος θεωρείται γενικά ότι κατέχει τη δεύτερη υψηλότερη θέση στο πολιτικό σύστημα, επίσημα μετά τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ.
Ο Βο Βαν Θουόνγκ είναι ο σημερινός Πρόεδρος του Βιετνάμ αφού διορίστηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 2 Μαρτίου 2023. Είναι το νεότερο άτομο που κατέχει αυτή τη θέση από την ίδρυση της δημοκρατίας το 1945.