cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφαγή της Κλεισούρας
Στις 5 Απριλίου 1944, οι Γερμανικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον Καρλ Σύμερς, διοικητή του 7ου Συντάγματος της 4ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας των SS, συγκεντρώνουν και εκτελούν τα γυναικόπαιδα και τους γέροντες στην πλατεία του χωριού σε αντίποινα για την εκτέλεση 2 Γερμανών στρατιωτών από τον ΕΛΑΣ. Έπειτα, κατευθύνονται προς τα σπίτια, παραβιάζουν τις θύρες τους, βάζουν φωτιά και σκοτώνουν όσους απέμειναν. Συνολικά σκοτώθηκαν 270 κάτοικοι ενώ περίπου 35, κυρίως γυναικόπαιδα, γλύτωσαν από το εκτελεστικό απόσπασμα την τελευταία στιγμή, όταν ο δάσκαλος του χωριού προέτρεψε τη μαθήτρια του τότε ρουμάνικου σχολείου, Ευδοξία Γκίκαρνα, το γένος Φαρσαλιώτη, 8 ετών, να απαγγείλει ένα ρουμάνικο τραγούδι. Αυτό έφερε αποτέλεσμα. Στη θηριωδία συμμετείχαν και Βούλγαροι που ήταν στη γερμανική πολιτοφυλακή, με αρχηγό τον Άντον Κάλτσεφ. Ιστοσ. The Mazal Library, The Blood Bath of Klissura, [Πρακτικά Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης], τόμος XI, σ. 1035
Προηγουμένως, αντάρτες του ΕΛΑΣ, που δρούσαν στην περιοχή, με αρχηγό το Σιατιστινό Αλέξη Ρόσιο (Καπετάν Υψηλάντη), είχαν επιτεθεί σε γερμανική στρατιωτική φάλαγγα στη θέση Νταούλι, και είχαν σκοτώσει τρεις προπομπούς στρατιώτες μοτοσικλετιστές. Οι άνδρες κάτοικοι, φοβούμενοι αντίποινα, είχαν κρυφτεί σε ορεινές περιοχές.
Ο συνταγματάρχης Καρλ Σύμερς κλήθηκε σε απολογία από τη Γερμανική διοίκηση για το γεγονός ότι διέταξε τη σφαγή γυναικόπαιδων. Εκεί κατέθεσε πως οι στρατιώτες του αναγκάστηκαν να τους σκοτώσουν όλους επειδή δυνάμεις ανταρτών κρύβονταν και πυροβολούσαν μέσα από το χωριό, οπότε και αθωώθηκε, παρά τις αντιφατικές καταθέσεις των υφισταμένων του. Μετά τον πόλεμο αποδείχτηκε ότι η μαρτυρία του ήταν ψευδής. Ο ίδιος σκοτώθηκε από την ελληνική Αντίσταση με έκρηξη και θάφτηκε στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Διονύσου - Ραπεντόζης.
Την ηρωική κωμόπολη τίμησε, μαζί με τους κατοίκους της, το Ελληνικό Κράτος με τον Πολεμικό Σταυρό Α΄ Τάξεως, αλλά επίσης όρισε τον οικισμό ως ιστορική έδρα δήμου σε προηγούμενη διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καποδίστρια, το 1994.
παραπομπές
Κλεισούρα Κλεισούρα
Διογένης ο Οινοανδεύς
μικρογραφία|266x266εσ Ο Διογένης Οινοανδέας ήταν επικούρειος φιλόσοφος και έζησε τον 2ο αι. μ.χ. στα Οινόανδα, μια ελληνική πόλη της ορεινής Λυκίας, που εντοπίζεται στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας 100χλμ βόρεια του Καστελόριζου.
Εισαγωγικά στοιχεία
Ο Διογένης δημιούργησε μια μεγάλη επιγραφή στο κέντρο της Αγοράς των Οινόανδων, με περιεχόμενο την ανάπτυξη των βασικών θέσεων της Επικούρειας Φιλοσοφίας. Η επιγραφή αυτή που είχε μήκος 80 μέτρων, θεωρείται μοναδικό μνημείο της ανθρωπότητας. Βρέθηκε σε διάσπαρτα κομμάτια το 1884 από τους Γάλλους αρχαιολόγους Holleaux και Paris. Από την εποχή αυτή και μετά, αρχαιολόγοι και επιγραφολόγοι ασχολήθηκαν για να αποκαλύψουν και να ανασυνθέσουν τα κομμάτια της επιγραφής, εργασία που συνεχίζεται και στις μέρες μας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Λυκία
Θεοδόσιος Ζυγομαλάς
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο από γνωστή οικογένεια της Αργολίδας, το αρχικό επώνυμο της οποίας ήταν φαίνεται Σαγομαλάς. Μαθήτευσε κοντά στον πατέρα του Ιωάννη Ζυγομαλά. Το 1555 η οικογένεια μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πατέρας ασκούσε ήδη καθήκοντα λαϊκού αξιωματούχου και ρήτορα στο Πατριαρχείο, διδάσκοντας ταυτόχρονα τα αρχαία ελληνικά και αντιγράφοντας κατά παραγγελία χειρόγραφα. Το 1564 ο εικοσάχρονος Θεοδόσιος μαρτυρείται ως νοτάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κωδικογράφος (αντιγραφέας χειρογράφων βιβλίων), ενώ ήδη το 1574 έχει προαχθεί σε πρωτονοτάριο της Μεγάλης Εκκλησίας. Τέλος στα μέσα του 1591 ανέρχεται στο αξίωμα του δικαιοφύλακα.
Προς χάριν του Κρουσίου, ο Θεοδόσιος μετέφερε στη δημώδη γλώσσα της εποχής αρκετά κλασσικά και βυζαντινά κείμενα, όπως και επιστολές ή δικαιοπραξίες της εποχής του, που έτσι έκαναν γνωστό και το ομιλούμενο ιδίωμα στους τότε Ευρωπαίους. Η χρησιμότητα των κειμένων αυτών είναι πολύτιμη στους φιλόλογους και τους γλωσσολόγους. Φιλίες ανέπτυξε ο Θεοδόσιος και με άλλους ουμανιστές, όπως τους Γερμανούς Johannes Löwenklau ή Leunclavius (όνομα που ο Θεοδόσιος εξελλήνισε με τη μορφή "Λεοντόνυχος"), Stefan Gerlach, τον Salomon Schweigger (γνωστός και στην εξελληνισμένη μορφή "Σολομών ο Σιωπικός"), τον Γάλλο Philippe du Fresne-Canaye, τον Ολλανδό Georgius Dousa, τον Πολωνό Andrea Taranowski κ.ά. Η συμμετοχή του στην ανταλλαγή θεολογικών θέσεων και προτάσεων μεταξύ του πατριάρχη Ιερεμία Β' του Τρανού και των λουθηρανών θεολόγων της Τυβίγγης φαίνεται περιορισμένη και πάντως όχι αποφασιστική.
Χάθηκε μάλλον στην επιδημία πανώλης που έπληξε την Κωνσταντινούπολη το 1607. Η χρονολόγηση του θανάτου του Θεοδοσίου κατά το 1614 οφείλεται σε εσφαλμένη ανάγνωση ιστορικών δεδομένων από τον Αιμίλιο Λεγκράν (καθώς έδειξε ο Turyn). Η πολυάριθμη οικογένειά του μετακόμισε σε διάφορα μέρη. Απόγονοί του μαρτυρούνται έως τον 19ο αιώνα στη Χίο, και σήμερα σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Βάα-ο-Φονότι
Η Βάα-ο-Φονότι (Σαμόα: Va'a-o-Fonoti) είναι ένα διαμέρισμα του νησιού Ουπόλου των νησιών Σαμόα. Έχει έκταση 38 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.666 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Σαμαμέα.
thumb|right|250px|Παραλία στο χωριό [[Ουαφάτο στον κόλπο Φαγκάλοα]]
Παραπομπές
Βα'α-ο-Φονότι
Αρκουδιάρης
thumb|right|320px|Αρκουδόγυφτος στη Σόφια Με το όνομα αρκουδιάρης, αρκουδέης ή και αρκουδόγυφτος αναφερόταν συνήθως ο τσιγγάνος εκείνος που παλαιότερα εμφάνιζε μία αρκούδα σε υπαίθριες παρουσιάσεις - επιδείξεις και με αυτό τον τρόπο κάλυπτε τις ανάγκες βιοπορισμού του. Αλλά και σήμερα σε διάφορα μέρη της Ελλάδος όπως π.χ. στη Σάμο στη περίοδο της Αποκριάς χορεύεται προς αστεϊσμό ο «αρκουδιάρικος» χορός σε μίμηση κατά μελωδία και χορό εκείνου της αρκούδας του αρκουδόγυφτου (από δύο άντρες που ο ένας υποδύεται την αρκούδα με περιλαίμιο αλυσίδα που κρατάει ο υποδυόμενος τον αρκουδιάρη).
Οι αρκουδιάρηδες κρατούσαν συνήθως ένα ντέφι ή ακόμη πιο παλιά τύμπανο με το οποίο απέδιδαν την μελωδία έχοντας δεμένη με αλυσίδα από τη ζώνη τους μια αρκούδα (πολύ σπάνια δύο) με φίμωτρο. Τις περισσότερες φορές είχαν και μια μαϊμού επίσης δεμένη με αλυσίδα από τη ζώνη τους. Διάλεγαν για τις παρουσιάσεις κυρίως πλατείες που παρουσίαζαν κάποια σχετική κίνηση ή και δρόμους συνοικιακούς.
Η μελωδία εν προκειμένω δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, απλά ο αρκουδιάρης χτυπώντας το ντέφι άρχιζε να τραγουδά κάποιο γνωστό λαϊκό τραγούδι που συνήθως ήταν το «Σήκω χόρεψε κουκλί μου να σε δω να σε χαρώ ...»
Μετά τον χορό ακολουθούσαν οι μιμήσεις βεβαίως με πρωταγωνίστρια την αρκούδα.
Το θέαμα όμως αυτό απαιτούσε οι αρκουδιάρηδες να είναι και εκπαιδευτές. Η εκπαίδευση λοιπόν γινόταν ως εξής: άνοιγαν ένα λάκκο μέσα στον οποίο έριχναν αναμμένα κάρβουνα και τον σκέπαζαν με μια χοντρή λαμαρίνα. Όταν αυτή ζεσταινόταν έφερναν την αρκούδα δεμένη κοντά, και μόλις την ανέβαζαν στη λαμαρίνα παίζανε το ντέφι. Βέβαια η αρκούδα καιγότανε με αποτέλεσμα μη μπορώντας να φύγει να ανασηκώνει εναλλάξ τα πόδια, η δε μαϊμού να χοροπηδάει για να μη καίγεται. Από τη συνεχή επανάληψη, όποτε η αρκούδα άκουγε το ντέφι (αντανακλαστικά) επαναλάμβανε τις κινήσεις που έκανε πάνω στη ζεστή λαμαρίνα΄.
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Ομηρικός αναγνωρισμός
Με τον όρο αναγνωρίζω εννοούμε την οπτική διαπίστωση της ταυτότητας ενός προσώπου ή αντικειμένου έτσι ώστε αυτό παύει να μας είναι άγνωστο. Στα ομηρικά έπη, η αναγνώριση συνδυάζεται με την παραμόρφωση. Γίνεται ένα πέρασμα από την κάλυψη στην αποκάλυψη. Αυτός που αναγνωρίζει απαιτεί αποδεικτικά στοιχεία από τον αναγνωριζόμενο ή τον δοκιμάζει εκμαιεύοντας έτσι τα στοιχεία. Ο αναγνωρισμός ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια:
Τα στάδια του αναγνωρισμού στην Οδύσσεια του Ομήρου είναι τα ακόλουθα: Ο αναγνωρισμός ακολουθεί διάφορες τυποποιημένες ακολουθίες πράξεων (συγκεκριμένα στάδια, στην ίδια διάταξη), όπως και η φιλοξενία. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ομηρικά έπη είναι προϊόντα μακραίωνης προφορικής παράδοσης, γι' αυτό και η σύνθεση και η διάδοση τους στηρίζεται στους θεματικούς τύπους (=ενέργειες ή δραστηριότητες που επαναλαμβάνονται μέσα στα ομηρικά έπη) που αποτελούσαν μια τεχνική των αοιδών για την απομνημόνευση των επών.
Κατηγορία:Όμηρος
Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ (λατινικά: Benedictus PP. XV, ιταλικά: Benedetto XV, γενν. 21 Νοεμβρίου 1854 - θαν. 22 Ιανουαρίου 1922), γεννημένος Τζάκομο Πάολο Τζοβάνι Μπατίστα ντέλα Κιέζα (ιταλικά: Giacomo Paolo Giovanni Batista della Chiesa). Η Παποσύνη του διήρκεσε από τις 3 Σεπτεμβρίου 1914 έως τις 22 Ιανουαρίου 1922, διαδεχόμενος τον Πάπα Πίο Ι΄ (1903-1914). Η θητεία του επηρεάστηκε έντονα από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις πολιτικές, κοινωνικές και ανθρωπιστικές συνέπειες του στην Ευρώπη.
Μεταξύ 1846 και 1903, η Εκκλησία βίωσε τα δύο μακρύτερα ποντιφικάτα στην ιστορία μέχρι τότε. Μαζί με τον Πίο Θ΄ και τον Λέοντα ΙΓ΄ κυβέρνησε επί 57 έτη. Το 1914 οι Καρδινάλιοι επέλεξαν τον Ντέλα Κιέζα στην ηλικία των 59, δείχνοντας την επιθυμία τους για ακόμη ένα μακρόβιο ποντιφικάτο στο ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τον οποίο χαρακτήρισε ως “την αυτοκτονία της πολιτισμένης Ευρώπης.” Ο πόλεμος και οι συνέπειές του ήταν το κύριο θέμα επικέντρωσης του Βενέδικτου. Διακήρυξε την ουδετερότητα της Αγίας Έδρας και προσπάθησε από αυτή την προοπτική να διαμεσολαβήσει για ειρήνη το 1916 και το 1917. Αμφότερες οι πλευρές απέρριψαν τις πρωτοβουλίες του. Οι Γερμανοί Προτεστάντες απέρριψαν κάθε “Παπική Ειρήνη” ως προσβλητική. Ο Γάλλος πολιτικός Ζορζ Κλεμανσό θεώρησε την πρωτοβουλία του Βατικανού ως αντιγαλλική.
Έχοντας αποτύχει με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες, ο Πάπας επικεντρώθηκε σε ανθρωπιστικές προσπάθειες για να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες του πολέμου, όπως η επίσκεψη σε αιχμαλώτους πολέμου, η ανταλλαγή τραυματισμένων στρατιωτών και οι παραδόσεις τροφίμων σε πληθυσμούς που τα είχαν ανάγκη στην Ευρώπη. Μετά τον πόλεμο, αποκατέστησε τις πληγείσες σχέσεις με τη Γαλλία, η οποία επανεγκαθίδρυσε σχέσεις με το Βατικανό το 1921. Κατά το ποντιφικάτο του, οι σχέσεις με την Ιταλία βελτιώθηκαν επίσης, καθώς ο Πάπας πλέον επέτρεψε στους Καθολικούς πολιτικούς με ηγέτη τον Ντον Λουίτζι Στούρτσο να συμμετάσχουν στα εθνικά πολιτικά της Ιταλίας.
Ο Βενέδικτος εξέδωσε το 1917 τον πρώτο στην ιστορία Κώδικα Κανονικού Δικαίου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τη δημιουργία του οποίου είχε προετοιμάσει με τον Πιέτρο Γκασπάρι και τον Εουτζένιο Πατσέλλι κατά το ποντιφικάτο του Πίου Ι΄. Ο νέος Κώδικας Κανονικού Δικαίου θεωρείται τώρα ότι έχει αναζοωγονήσει την θρησκευτική ζωή και τις δραστηριότητες σε όλη την Εκκλησία. Ονόμασε τον Πιέτρο Γκασπάρι Καρδινάλιο Γραμματέα του Κράτους και προσωπικά χειροτονήθηκε ως Αρχιεπίσκοπος Νούντσιος Ευγένιος Πατσέλλι στις 13 Μαΐου 1917, την ίδια ημέρα της εορτής της εμφάνισης της Παναγίας στη Φάτιμα. Ο Παγκοσμίος Πολέμος προκάλεσε μεγάλες ζημιές στις αποστολές των Καθολικών σε όλο τον κόσμο. Ο Βενέδικτος αναζωογόνησε τις δραστηριότητες αυτές, ζητώντας να συμμετάσχουν στο Maximum Illud οι Καθολικοί από ολόκληρο τον κόσμο.
Πρώιμος βίος
Ο Τζιάκομο ντε λα Κιέζα γεννήθηκε στην Ιταλία, σε ένα προάστιο της Γένοβα (το Pegli), ήταν ο τρίτος γιος του Μαρκήσιου Τζιουζέπε ντε λα Κιέζα και της συζύγου του Μαρκησίας Τζιοβάννα Μιλιοκράτι.
Η επιθυμία του να γίνει ιερέας απορρίφθηκε νωρίς από τον πατέρα του, ο οποίος επέμενε σε μια νομική καριέρα για τον γιο του. Στις 2 Αυγούστου 1875, σε ηλικία 21 ετών, απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στα νομικά. Είχε παρακολουθήσει μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας, στην οποία μετά την ενοποίηση της Ιταλίας, είχε κυριαρχήσει σε μεγάλο βαθμό αντι-Καθολική και αντι-κληρική πολιτική. Με το διδακτορικό του στα νομικά και ενήλικος πλέον, ζήτησε και πάλι από τον πατέρα του την άδεια να μελετήσει στο ιερατείο, η οποία πλέον του χορηγήθηκε αν και απρόθυμα. Ωστόσο, επέβαλε στον γιο του, να διεξάγει τις θεολογικές σπουδές του στη Ρώμη και όχι στη Γένοβα, έτσι ώστε να μην καταλήξει ένας ιερέας του χωριού ή της επαρχίας.
Ο Ντε λα Κιέζα γράφτηκε στο Κολλέγιο Καπράνικα (Capranica) έτσι ήταν στη Ρώμη, το 1878, όταν ο Πάπας Πίος Θ΄ πέθανε και τον ακολούθησε ο Πάπας Λέων ΙΓ΄. Ο νέος Πάπας δέχθηκε τους μαθητές του Καπράνικα σε ιδιωτική ακρόαση λίγες μόλις ημέρες μετά τη στέψη του. Λίγο αργότερα, ο Ντε λα Κιέζα χειροτονήθηκε ιερέας από τον Καρδινάλιο Πατρίτσι στις 21 Δεκεμβρίου 1878.
Από το 1878 μέχρι το 1883 έμεινε στη Ρώμη και σπούδασε στην Παπική Εκκλησιαστική Ακαδημία. Ήταν εκεί, που κάθε Πέμπτη, οι φοιτητές ήταν υποχρεωμένοι να υπερασπιστούν μια ερευνητική εργασία, ενώπιον καλεσμένων που ήταν καρδινάλιοι και υψηλά μέλη της ρωμαϊκής κοινωνίας. Εκεί τον γνώρισε ο καρδινάλιος Μαριάνο Ράμπολλα και, το 1882, τον προώθησε στη διπλωματική υπηρεσία του Βατικανού, όπου τον προσέλαβε ως γραμματέα και σύντομα τον τοποθέτησε στη Μαδρίτη. Όταν στη συνέχεια ο Ράμπολλα διορίστηκε Καρδινάλιος Γραμματέας του Βατικανού, ο Ντε λα Κιέζα τον ακολούθησε. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών ο Ντε λα Κιέζα βοήθησε στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ της Γερμανίας και της Ισπανίας πάνω στο θέμα των Νήσων της Καρολίνας, καθώς και να οργανώσουν τη βοήθεια κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας χολέρας.
Η φιλόδοξη μητέρα του, Μαρκησία Ντελα Κιέζα, λέγεται ότι ήταν δυσαρεστημένη με την καριέρα του γιου της, στρέφεται στον Ράμπολλα και του επισημαίνει, ότι κατά τη γνώμη της, ο Τζιάκομο δεν αναγνωρίζεται όσο θα έπρεπε στο Βατικανό. Ο Ράμπολλα φέρεται ότι απάντησε, Κυρία μου, ο γιος σας θα κάνει μόνο λίγα βήματα, αλλά αυτά θα είναι γιγαντιαία.
Αμέσως μετά τον θανάτο του Πάπα Λέοντος ΙΓ΄ και του Καρδινάλιου Βολπίνι, ο Ράμπολλα προσπάθησε να κάνει τον Ντελα Κιέζα γραμματέα του κονκλαβίου. Όμως η Ιερά Ακαδημία εκλεγεί τον Καρδινάλιο Ραφαέλ Μέρρυ Ντελ Βαλ, έναν συντηρητικό νεαρό ιεράρχη, αυτό ήταν και το πρώτο σημάδι ότι ο Ράμπολλα δεν θα είναι ο επόμενος Πάπας. Ο Ντελα Κιέζα όμως διατηρήθηκε στη θέση του όταν ο Καρδινάλιος Ράμπολλα εγκατέλειψε τη δική του, μετά την εκλογή του αντιπάλου του Πάπα Πίου Ι΄, όπου τον διαδέχθηκε ο Καρδινάλιος Μέρρυ Ντελ Βαλ.
Αρχιεπίσκοπος
Παρά τη σύνδεση του Ντελα Κιέζα με τον Ράμπολα, τον αρχιτέκτονα της εξωτερικής πολιτικής του Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ (1878–1903), η θέση του στη Γραμματεία του Κράτους υπό το νέο ποντιφικάτο ήταν κάπως άβολη.
Maximum Illud
Το Maximum Illud είναι ένα αποστολικό γράμμα του Βενέδικτου ΙΕ΄ εκδοθέν στις 30 Νοεμβρίου 1919 στο έκτος έτος του ποντιφικάτου του. Ασχολείται με τις Καθολικές ιεραποστολές μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Βενέδικτος ΙΕ΄ αναπολούσε τους μεγάλους Αποστόλους του Ευαγγελίου που συνεισέφεραν πολλά στην Επέκταση των Ιεραποστολών. Εξέταζε την πρόσφατη ιστορία των ιεραποστολών και διατύπωνε τον σκοπό του Αποστολικού γράμματος. Η εγκύκλιος πρώτα στρεφόταν προς τους επισκόπους και του ανωτέρους που ήταν υπεύθυνοι για τις Καθολικές ιεραποστολές, σημειώνοντας την ανάγκη να εκπαιδευτεί ο τοπικός κλήρος. Στους Καθολικούς ιεραποστόλους υπενθυμίζει ότι ο στόχος τους είναι πνευματικός, ο οποίος πρέπει να επιτευχθεί  με αυταπάρνηση.
Ο Πάπας υπογράμμιζε την αναγκαιότητα κατάλληλης προετοιμασίας για το έργο σε ξένους πολιτισμούς και την ανάγκη απόκτησης γλωσσικών δεξιοτήτων πριν τη μετάβαση εκεί. Ζητά συνεχόμενη προσωπική ιερότητα και επαινεί την ανιδιοτελή εργασία των γυναικών στις ιεραποστολές. Η ιεραποστολή δεν είναι μόνο για τους ιεραποστόλους, όλοι οι Καθολικοί πρέπει να συμμετέχουν, μέσω της Αποστολικής Διακονίας της Προσευχής τους, υποστηρίζοντας τα ταλέντα και παρέχοντας οικονομική βοήθεια Η εγκύκλιος κατέληγε με την επισήμανση αρκετών οργανισμών που συντονίζουν και επιβλέπουν ιεραποστολικές δραστηριότητες μέσα στην Καθολική Εκκλησία. 190px|μικρογραφία|δεξιά|Ο τάφος του Πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄ στις κατακόμβες της [[Βασιλική του Αγίου Πέτρου|Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.]]
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ αρρώστησε με πνευμονία στις αρχές Ιανουαρίου του 1922 και υπέκυψε στην εν λόγω ασθένεια στις 22 Ιανουαρίου.
190px|μικρογραφία|δεξιά|Άγαλμα του Βενέδικτου ΙΕ΄ στην αυλή του [[Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πνεύματος (Κωνσταντινούπολη)|Καθεδρικού Ναού του Αγίου Πνεύματος στην Κωνσταντινούπολη.]] Ίσως ο πιο γνωστός Πάπας του εικοστού αιώνα, ο Βενέδικτος ΙΕ΄, υπήρξε ένας από τους αφανείς ήρωες για τις γενναίες προσπάθειές του να τερματίσει τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 2005, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ αναγνώρισε τη σημασία των, πριν από καιρό, προσπαθειών για την ειρήνη του προκατόχου του λαμβάνοντας το ίδιο όνομα με αυτόν. Ο Βενέδικτος ΙΕ΄ ήταν μοναδικός στην ανθρώπινη προσέγγισή του στον κόσμο του 1914-1918, η οποία ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη με εκείνη των άλλων μεγάλων μοναρχών και ηγετών της εποχής. Η αξία του αντανακλάται στο αφιέρωμα που είναι χαραγμένο στη βάση του αγάλματός του στην Κωνσταντινούπολη, ένα μνημείο που βρίσκεται στην αυλή του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Πνεύματος, το οποίο αναρτήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι δεν είναι ούτε Καθολικοί, ούτε Χριστιανοί: Ο μεγάλος Πάπας της παγκόσμιας τραγωδίας... ο ευεργέτης όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή θρησκείας.
Πάπας Πίος ΙΒ΄
Ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ έδειξε μεγάλη εκτίμηση για τον Βενέδικτο, ο οποίος τον είχε χειροτονήσει Επίσκοπο στις 13 Μαΐου 1917, την επομένη της αναφερομένης εμφανίσεως της Παναγίας της Φατιμά. Ενώ ο Πίος που θεωρείται ένας ακόμα Βενέδικτος, σαν τον Βενέδικτο ΙΔ΄, ο οποίος μέσα στα πλαίσια της ιερότητας και της ερευνητικής δραστηριότητάς του είναι αντάξιος του τίτλου του Δόκτωρ της Εκκλησίας, θεώρησε ότι ο Βενέδικτος ΙΕ΄ κατά τη διάρκεια της μικρής θητείας του ήταν πραγματικά ένας άνθρωπος του Θεού που εργάστηκε για την ειρήνη. Βοήθησε αιχμαλώτους πολέμου και πολλούς άλλους που χρειάζονταν βοήθεια στην δύσκολη εκείνη εποχή και ήταν εξαιρετικά γενναιόδωρος προς τη Ρωσία. Τον επαίνεσε ως Μαριανό Πάπα που προώθησε την αφοσίωση στην Παναγία της Λούρδης, για τις εγκυκλίους Ad Beatissimi Apostolorum (Οι πιο ευλογημένοι Απόστολοι), Humani Generis Redemptionem (Η λύτρωση του ανθρωπίνου γένους), Quod Iam Diu (Εδώ και πολύ καιρό) και Spiritus Paraclitus (Το Πνεύμα του Παρηγορητή), καθώς και για τη μελέτη της κωδικοποίησης του Κανονικού Δικαίου.
Βενέδικτος ΙΣΤ΄
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ έδειξε τον θαυμασμό του για τον Βενέδικτο ΙΕ΄ μετά την εκλογή του ως Πάπας στις 19 Απριλίου 2005. Η εκλογή ενός νέου Πάπα συχνά συνοδεύεται από εικασίες γύρω από την επιλογή του παπικού ονόματος· πιστεύεται ευρέως ότι ένας Πάπας επιλέγει το όνομα ενός προκατόχου του οποίου τις διδασκαλίες και την κληρονομιά θέλει να συνεχίσει. Η επιλογή του ονόματος "Βενέδικτος" εκ μέρους του Ράτσινγκερ φάνηκε ως σημάδι ότι οι απόψεις του Βενέδικτου για την ανθρωπιστική διπλωματία, και την στάση του απέναντι στον σχετικισμό και τον μοντερνισμό των Ρωμαιοκαθολικών, θα πρέπει να υιοθετηθούν κατά τη διάρκεια της θητείας του νέου Πάπα.
Στις 27 Απριλίου 2005, κατά την πρώτη του εμφάνιση στο κοινό στην Πλατεία του Αγία Πέτρου, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ απέτισε φόρο τιμής προς τον Πάπα Βενέδικτο ΙΕ΄, όταν εξήγησε την επιλογή του ονόματός του: Γεμάτος με αισθήματα δέους και ευχαριστίας, θα ήθελα να σας εξηγήσω γιατί επέλεξα το όνομα Βενέδικτος. Πρώτον, διότι θυμάμαι τον Πάπα Βενέδικτος ΙΕ΄, εκείνον τον θαρραλέο προφήτη της ειρήνης, που καθοδήγησε την Εκκλησία μέσα από εκείνη την ταραγμένη εποχή του πολέμου. Έτσι, ακολουθώντας τα βήματά του, θα τοποθετήσω τη διακονία μου στην υπηρεσία της συμφιλίωσης και της αρμονίας μεταξύ των λαών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 20ού αιώνα
Πάπας Μαρτίνος Δ΄
Ο Μαρτίνος Δ΄ (Papa Martino IV, περ. 1210/1220 - 28 Μαρτίου 1285) ήταν Πάπας από τις 22 Φεβρουαρίου του 1281 έως το θάνατό του το 1285.
Βιογραφία
Το κοσμικό του όνομα ήταν Σιμόν ντε Μπριόν (Simon de Brion) και γεννήθηκε στη Γαλλία. Αρχικά ήταν ιερέας στη Ρουέν. Το 1260 έγινε Καγκελάριος από το Γάλλο Βασιλιά Λουδοβίκο Θ', το 1261 έγινε καρδινάλιος και το 1281 πάπας. Η στέψη του έγινε στις 23 Μαρτίου 1281.
Πέθανε στην Περούτζια και τον διαδέχτηκε ο Ονώριος Δ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Αγγλίας
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Αγγλίας (αγγλικά: Basketball England, BE) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στην Αγγλία. Εδρεύει στο Σέφιλντ και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Αγγλίας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1936. Έως το 2008 ονομαζόταν «Αγγλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης» (England Basketball, EB). Έπειτα μετονομάστηκε σε «Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Αγγλίας » (Basketball England, BE).
Λογότυπο
Το λογότυπο του οργανισμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Αγγλία
Καρυά Βοιωτίας
Η  Καρυά είναι πεδινό χωριό του νομού Βοιωτίας του Δήμου Ορχομενού. Βρίσκεται στην πεδιάδα της Κωπαΐδας, νότια του Ορχομενού. Αποτελεί ένα από τα οκτώ δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 264 κάτοικοι, οι περισσότεροι απ' τους οποίους ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πολιούχος του χωριού είναι η Αγία Παρασκευή. Ο πληθυσμός της παρουσίαζε αύξηση μέχρι τη δεκαετία το 1940, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζει μικρή μείωση:
Πορεία του πληθυσμού
Ιστορικά και αξιοσημείωτα
Σε παλαιότερους αιώνες αρκετοί κάτοικοι του χωριού μετανάστευσαν στην Πελοπόννησο ιδρύοντας την Καρυά Πατρών.
Στα νεώτερα χρόνια πολλοί Καρυώτες εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Δημήτριο, τον Ορχομενό και την Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Δήμος Ορχομενού
Φθοροκυκλοβουτάνιο
Το κυκλοβουτυλοφθορίδιο ή φθοροκυκλοβουτάνιο έχει χημικό τύπο είναι C4H7F και σύντομο συντακτικό. Ανήκει στα κυκλοαλκυλοαλογονίδια, δηλαδή στα μονοϊσοκυκλικά κορεσμένα οργανομονοαλογονίδια. Έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
Κυκλοβουτάνια
«Κυκλοβουτάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τετραμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση όχι επίπεδου τετραγώνου, όπως θα περίμενε κανείς, με βάση τα κυκλοπροπάνια, αλλά «πτυχωμένης» (Puckered), όπως αποδείχθηκε από πειράματα περίθλασης ηλεκτρονίων: 600 px Στη δομή αυτή προκύπτουν δυο απέναντι ζεύγη γωνιών που δείνουν μέσο όρο , που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp3-sp3 που αντιστοιχεί σε κορεσμένο, οπότε και πάλι προκύπτει «ενέργεια τάσης δεσμών», όπως παραπάνω στα κυκλοπροπάνια, αλλά μικρότερη: Υπολογίστηκε σε ΔQ = 109 kJ/mole. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοβουτάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,4, αν και χρειάζονται πιο έντονες συνθήκες για να αντιδράσουν και δείνουν μικρότερες αντίστοιχες ταχύτητες αντίδρασης. Το κυκλοβουτυλοφθορίδιο διαφέρει από το κυκλοβουτάνιο στο ότι έχει ένα άτομο φθορίου αντί ενός ατόμου υδρογόνου.
Σόρεν Σκου
Ο Σόρεν Σκου (δαν. Søren Skou) γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1964 και είναι Δανός επιχειρηματίας και γενικός διευθυντής της A.P. Moller-Maersk από τον Ιούνιο του 2016 και γενικός διευθυντής της θυγατρικής της, Maersk Line, από το 2012.
Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Σκου ονομάστηκε ένα από τα σημαντικότερα άτομα της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας, σύμφωνα με το Lloyds List το 2014.
Ο Σκου έγινε συνεργάτης του ομίλου A.P. Moller-Maersk το 2007 και υπήρξε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας από το 2001, πριν από την προαγωγή του στο ρόλο του γενικού διευθυντή.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σκου εντάχθηκε στη Maersk Line το 1983. Μεταξύ του 1983 και του 1994, κατείχε διάφορες θέσεις στα γραφεία της εταιρείας στην Κοπεγχάγη και στη Νέα Υόρκη. Το 1994, μετακόμισε στην Κίνα για να εργαστεί ως διευθυντής επιχειρήσεων της Maersk Line για την Ανατολική Ασία πριν επιστρέψει στην Κοπεγχάγη για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου το 1998. Τον επόμενο χρόνο μεταφέρθηκε στην Maersk Tankers όπου κατείχε βασικές εκτελεστικές θέσεις μέχρι και το διορισμό του ως διευθύνων σύμβουλος τον Ιούλιο του 2001. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Διευθύνων Σύμβουλος της Maersk Tankers, ο Σκου ανέλαβε επίσης τη διαχείριση των θυγατρικών Damco, Maersk Procurement, Maersk Container Industry και το μερίδιο ιδιοκτησίας του ομίλου στις DFDS και Hoegh Autoliners.
Ο Σκου κατέχει πτυχίο πάνω στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων από την Σχολή Επιχειρήσεων της Κοπεγχάγης, καθώς και μεταπτυχιακό πάνω στον ίδιο τομέα από την IMD, στην Ελβετία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί επιχειρηματίες
Σαϊγκό Τσουγκουμίτι
Ο (西郷 従道), 1 Ιουνίου 1843, Καγκοσίμα — 18 Ιουλίου 1902, Τόκιο) ήταν Ιάπωνας πολιτικός και στρατιωτικός, Στρατηγός και Στρατάρχης του Αυτοκρατορικού Στρατού της Ιαπωνίας και Ναύαρχος του Αυτοκρατορικού Στόλου της Ιαπωνίας. Ήταν μέλος της ομάδας των γκενρό. Μεγαλύτερος αδερφός του Σαϊγκό Τακαμόρι και μέλος των Σαμουράι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκενρό Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιαπωνίας
Καρίνα (τραγουδίστρια)
Η Μαρία Ισαβέλ Λιάουδες Σαντιάγο (Ισπανικά: María Isabel Llaudes Santiago, 4 Δεκεμβρίου 1946), πιο γνωστή με το καλλιτεχνικό Καρίνα, είναι μια ισπανή τραγουδίστρια που είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της στα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Γεννήθηκε στο Χαέν της Ανδαλουσίας από τους Τρινιδάδ Σαντιάγο και Σαλβαδόρ Λιάουδες.
Καριέρα
Αφού εργάστηκε στην τηλεόραση για μερικά χρόνια, ηχογράφησε το πρώτο της άλμπουμ το 1964, το οποίο ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στη Βενεζουέλα. Έγινε γνωστή στο ισπανικό κοινό το 1965 με μια επιτυχημένη έκδοση του "Poupée de cire, poupée de son" της Φρανς Γκαλ. Ηχογράφησε επίσης μια σύγχρονη ισπανική [ή πορτογαλική έκδοση] του τραγουδιού του Τζέιμς Μποντ, το "Goldfinger". Το 1966, τιμήθηκε με το βραβείο Best Yé-yé Singer Prize. Μία από τις ταινίες της στην οποία πρωταγωνίστησε ήταν το "Los Chicos del Preu" (1967). Τα τραγούδια της, όπως τα "Romeo y Julieta", "Las flechas del amor", "El baúl de los recuerdos" και "La fiesta" έγιναν επιτυχίες στην Ισπανία.
Εκπροσώπησε την Ισπανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του με το τραγούδι "En un mundo nuevo", όπου τερμάτισε στη δεύτερη θέση, πίσω από τη νικήτρια Σεβερίν του Μονακό, με το τραγούδι της "Un banc, un arbre, une rue". Μετά την Eurovision πρωταγωνίστησε στην ίδια ταινία με τίτλο En un mundo nuevo, η οποία εμπνεύστηκε από τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό. Στο τέλος των χρόνων του γιε-γιέ, μετακόμισε στο Μεξικό, όπου έκανε μέτρια επιτυχία τραγουδώντας ραντσέρας. Παίζει ακόμα σήμερα.
Προσωπική ζωή
Έχει παντρευτεί τέσσερις φορές και έχει δύο κόρες. Τα τελευταία χρόνια, διαγνώστηκε με καρκίνο, αλλά έκτοτε έχει κάνει πλήρη ανάρρωση στις ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ανδαλουσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1971
Σκοπευτήριο Καισαριανής
Η πρώτη εκτέλεση στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής έγινε στις 26 Μαΐου 1942. Εκτελέστηκαν δύο αντιστασιακοί για σαμποτάζ σε γερμανικό στρατώνα, οι αδελφοί Άγγελος και Μαρίνος Μπάρκας, 24 και 19 ετών αντίστοιχα.
Την 1η Μαΐου 1944 200 Έλληνες κομμουνιστές αγωνιστές («200 της Καισαριανής») εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα κατοχής, ως εκδίκηση για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού, που έχασε τη ζωή του σε μάχη με τους αντάρτες στους Μολάους Λακωνίας. Στο σημείο έχει ανεγερθεί μνημείο.
Παραπομπές
Καισαριανή Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Σκοπευτήριο
Ραφαέλ (τραγουδιστής)
Ο Μιγκέλ Ραφαέλ Μάρτος Σάντσεθ (Ισπανικά: Miguel Rafael Martos Sánchez, γεννημένος στις 5 Μαΐου 1943), που συχνά αναφέρεται ως Ραφαέλ, είναι Ισπανός τραγουδιστής και ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Παιδική ηλικία
Ο Ραφαέλ γεννήθηκε ως Μιγκέλ Ραφαέλ Μάρτος Σάντσεθ στο Λινάρες της επαρχίας Χαέν στην Ισπανία. Κατά συνέπεια, έχει το παρατσούκλι «El Ruiseñor de Linares» («Το Αηδόνι του Λινάρες») και το «El Divo de Linares» («Ο Ντίβος του Λινάρες») αλλά είναι επίσης γνωστός ως «El Niño». Η οικογένειά του μετακόμισε στη Μαδρίτη όταν ήταν εννέα μηνών και άρχισε να τραγουδά όταν ήταν μόλις τριών ετών. Μπήκε σε παιδική χορωδία σε ηλικία τεσσάρων ετών. Όταν ήταν 9 ετών, αναγνωρίστηκε ως η καλύτερη παιδική φωνή στην Ευρώπη σε διαγωνισμό στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Τα δύο είδωλά του, όταν μεγάλωνε, και με τους οποίους ανακοίνωσε, στις 6 Οκτωβρίου 2014, τα σχέδιά του να ηχογραφήσουν μετά θάνατον ντουέτο, λέγεται ότι ήταν ο αμερικανός τραγουδιστής Έλβις Πρίσλεϋ και η γαλλική ντίβα Έντιθ Πιάφ.
Καριέρα
Ο Ραφαέλ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα υπογράφοντας με την ολλανδική δισκογραφική εταιρεία Philips. Για να ξεχωρίσει, υιοθέτησε το «ph» του ονόματος της εταιρείας και βάφτισε τον εαυτό του «Raphael». Τα πρώτα του single ήταν "Te voy a contar mi vida" και "A pesar de todo", μεταξύ άλλων. Ο Ραφαέλ υιοθέτησε το δικό του ιδιαίτερο στυλ τραγουδιού από την αρχή. Είναι γνωστός για την ερμηνεία κάθε τραγουδιού του ενώ βρίσκεται στη σκηνή, τονίζοντας τις χειρονομίες του με πολύ δραματικό αποτέλεσμα. Δεν είναι ασυνήθιστο για τον Ραφαέλ να διαφημίζει τους στίχους του, καθώς να εντοπίζει ένα τραγούδι ανάλογα με τον τόπο στον οποίο τραγουδά, να φοράει λατινοαμερικάνικες στολές και να χορεύει λαϊκούς χορούς μέσα σε ένα τραγούδι, να κλωτσάει και να κατεδαφίζει έναν καθρέφτη ή να κάνει τις κινήσεις ενός χορευτή φλαμένκο ή ταυρομάχος στη σκηνή. Διαθέτει επίσης ένα ευρύ φάσμα φωνητικών, το οποίο χρησιμοποιούσε συχνά στην αρχή της καριέρας του για να προκαλέσει μια προσέγγιση χορωδίας σε μερικά τραγούδια.
Όταν ήταν δεκαεννέα, κέρδισε το πρώτο, δεύτερο και τρίτο βραβείο στο διάσημο Benidorm International Song Festival, στην Ισπανία, 1962, με τα τραγούδια: "Llevan", "Inmensidad" και "Tu Conciencia". Μετά από μια σύντομη σχέση με την δισκογραφική εταιρεία Barclay, η οποία παρήγαγε μόνο ένα EP, υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία ηχογράφησης Hispavox και ξεκίνησε μια μακρά καλλιτεχνική σχέση με τον μουσικό διευθυντή αυτής της δισκογραφικής, τον αργά, ταλαντούχο αργεντίνο ορχηστρικό Waldo de los Ríos και εντατικοποίησε τη συνεργασία με τον εξαιρετικό Ισπανό τραγουδοποιό Manuel Alejandro.
Το 1966 και το 1967 εκπροσώπησε την Ισπανία στον 11ο και στο 12ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, με τον πρώτο να διεξάγεται στο Λουξεμβούργο, τραγουδώντας το "Yo soy aquél" και τον δεύτερο στη Βιέννη, με το "Hablemos del amor", τερματίζοντας στην 7η και στην 6η θέση, αντίστοιχα, αν και δεν κέρδισε. Ήταν η πρώτη φορά που η Ισπανία κέρδισε υψηλή θέση στον διαγωνισμό, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για νίκη τον επόμενο χρόνο, την οποία η Ισπανία πέτυχε με το "La, la, la", ένα άλλο τραγούδι μοντέρνου στυλ, το οποίο για πολιτικούς λόγους τότε εκπροσώπησε την Ισπανία η Μασσιέλ. Αυτό χρησίμευσε ως σημείο καμπής στην καριέρα του Ραφαέλ, καθιστώντας τον διεθνή αστέρα. Ταξίδεψε και έπαιξε παγκοσμίως σε Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Πουέρτο Ρίκο, Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία και Ιαπωνία. Τραγούδια όπως το "Yo soy aquél" (το τραγούδι υπογραφής του), "Cuando tú no estás", "Mi gran noche", "Digan lo que digan", "Tema de amor", "Estuve enamorado" και "Desde aquel día" σταθεροποίησαν την κατάστασή του ως μεγάλο διεθνούς τραγουδιστή.
Ο Ραφαέλ ξεκίνησε επίσης μια προσοδοφόρα καριέρα στον κινηματογράφο, να εμφανίζεται στα Cuando tú no estás (Mario Camus, 1966), το οποίο ακολουθήθηκε από το Al ponerse el Sol (Mario Camus, 1967), το Digan lo que digan (Mario Camus, 1968, γυρίστηκε στην Αργεντινή), το El golfo (1969, γυρίστηκε στο Μεξικό), το El ángel (1969), το Sin Un Adiós (1970, μερικώς γυρίστηκε στην Αγγλία) και το Volveré a nacer (1972).
Ηλέκτρα (ταινία, 2005)
Το Ηλέκτρα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Elektra) είναι υπερηρωική ταινία του 2005 σε σκηνοθεσία από τον Ρομπ Μπόουμαν, βασισμένη στην ομώνυμη χαρακτήρα των Marvel Comics. Ως spin-off του Daredevil (2003), πρωταγωνιστεί η Τζένιφερ Γκάρνερ ως Ηλέκτρα, πλαισιωμένη από τους Γκόραν Βίσντζικ, Γουίλ Γιουν Λι, Κάρι-Χιρογιούκι Ταγκάουα, και Τέρενς Σταμπ.
Ραφαέλ (τραγουδιστής)
Δημοτικότητα στη Λατινική Αμερική
Καθώς ο Ραφαέλ έκανε επιτυχία στη Λατινική Αμερική, συνήθιζε να καταγράφει λατινοαμερικανικά παραδοσιακά τραγούδια, όπως τα "Huapango torero", "Sandunga" και "Llorona", τα οποία ήταν επιτυχίες στο Μεξικό.
Ηλέκτρα (ταινία, 2005)
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Ιανουαρίου του 2005. Ήταν κριτική και εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας $57 εκατομμύρια απέναντι από έναν προϋπολογισμό $43–65 εκατομμυρίων. Η Γκάρνερ θα επαναλάβει τον ρόλο της στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) Deadpool 3 (2024).
Ραφαέλ (τραγουδιστής)
Δημοτικότητα στη Λατινική Αμερική
Εμφανίστηκε ζωντανά στο The Ed Sullivan Show με μεγάλη επιτυχία στις 25 Οκτωβρίου 1970, τραγουδώντας (στα ισπανικά, αγγλικά και ιταλικά) τα "Hallelujah" και "Hava Nagila". Εμφανίστηκε ξανά στις 27 Δεκεμβρίου 1970, με τα τραγούδια "Ίσως" (Somos), "When my love is around" (Cuando llega mi amor) και "The sound of the trumpet" (Balada de la trompeta).
Ηλέκτρα (ταινία, 2005)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Ταινίες spin-offs Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel
Ραφαέλ (τραγουδιστής)
Δημοτικότητα στη Λατινική Αμερική
Το 1975, ο Ραφαέλ ξεκίνησε το επιτυχημένο του πρόγραμμα στην Ισπανική Τηλεόραση με τον τίτλο El Mundo de Raphael, όπου τραγούδησε με διεθνή αστέρια. Είχε επίσης ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα, όπου αυτός και η σύζυγός του μίλησαν και έκαναν συνεντεύξεις με εξαιρετικές προσωπικότητες, και πρωταγωνίστησε σε σαπουνόπερες, ξεκινώντας από τη μεξικανική παραγωγή Donde termina el camino, που προβλήθηκε την άνοιξη του 1978 και αργότερα σε άλλες χώρες όπως το Περού και Χιλή.
Το 1984 μια παρωδία του "Yo soy aquél" χρησιμοποιήθηκε σε ένα ραδιοφωνικό σποτ στον κυβερνητικό αγώνα του Πουέρτο Ρίκο. Στη συνέχεια, ο τότε κυβερνήτης Carlos Romero Barceló χρησιμοποίησε την παρωδία (ολόκληρη η παρωδία ήταν με τον ήχο του Ραφαέλ) και συγκεκριμένα ως τρύπημα εναντίον του αντιπάλου του, τον ομώνυμο Ραφαήλ, τον πρώην κυβερνήτη Rafael Hernández Colón. Ο Ραφαέλ εκπλήχθηκε από τη μη εξουσιοδοτημένη χρήση της μουσικής, αλλά διασκεδάζει ιδιαίτερα από την αναφορά.
Το 1987 έφυγε από το Hispavox και υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia (τώρα Sony Music), όπου και πάλι ηχογράφησε τραγούδια γραμμένα από τον Roberto Livi όπως το "Toco madera" και το "Maravilloso corazón". Το 1991 είχε ένα χτύπημα με το "Escándalo" στην Ισπανία, τη Λατινική Αμερική και στην Ιαπωνία, όπου έφτασε στο νούμερο ένα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αφού έληξε ένα συμβόλαιο με την PolyGram, επέστρεψε στην EMI. Το 1998 ο καλλιτέχνης δημοσίευσε το πρώτο μέρος των απομνημονευμάτων του με τίτλο ¿Y mañana qué?, από την παιδική του ηλικία μέχρι τον γάμο του το 1972.
Ο Ραφαέλ συμμετείχε στην ισπανική έκδοση του 2000 του μιούζικαλ Jekyll & Hyde για επτά μήνες, με μεγάλη επιτυχία.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την αριστοκράτισσα, δημοσιογράφο και συγγραφέα Ναταλία Φιγκέροα, στη Βενετία (Ιταλία) στις 14 Ιουλίου 1972. Έχουν τρία παιδιά: τον Γιακόμπο, την Αλεχάνδρα και τον Μάνουελ.
Η υγεία του Ραφαήλ αντιμετώπισε μεγάλη αναστάτωση το 2003, όταν το συκώτι του άρχισε να αποτυγχάνει λόγω λανθάνουσας περιόδου με ηπατίτιδα Β. Ανάρρωσε με επιτυχία μετά από μεταμόσχευση. Έκτοτε είναι ενεργός υποστηρικτής δωρεάς οργάνων.
Βραβεία και επιτεύγματα
Ο Ραφαέλ έχει λάβει πολλά βραβεία. Εισήχθη στο International Latin Music Hall of Fame το 2003.
Επιπλέον
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Λάτιν μουσικοί Κατηγορία:Ανδαλουσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1967
Μίλτος Μανέτας
Ο Μίλτος Μανέτας (1964) είναι Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται κυρίως στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες.
Ζωγράφος αλλά και πρωτοπόρος πειραματιστής της σύγχρονης τέχνης με ρηξικέλευθες καλλιτεχνικές προτάσεις-Η εφημερίδα «Guardian» τον ονομάζει «Ελ Γκρέκο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών», το «Ιnterview», τον αποκαλεί«η λυρική σειρήνα του λογισμικού συστήματος»- είναι εμπνεόμενος από τους ανοιχτούς ορίζοντες που προσφέρει η τεχνολογία. Το 2009, απολαμβάνει τη διεθνή αναγνώριση συμμετέχοντας στην 53η Μπιενάλε της Βενετίας.
Έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ασία και η δουλειά του έχει παρουσιαστεί στα MU Foundation του Αϊντχόβεν, Fargfabriken της Στοκχόλμης, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), Sonar Festival της Βαρκελώνης, Μπιενάλε της Βενετίας 2009,  και αλλού. Η δουλειά του εμφανίζεται σε πολυάριθμα έντυπα, όπως τα Artforum, FlashArt, Purple, Interview, New York Times, Textfield, μεταξύ άλλων. Το 2008 ο εκδοτικός οίκος της Ιταλίας Johan & Levi Editore δημοσίευσε την πρώτη μονογραφία για το έργο του, με τον τίτλο Paintings from Contemporary Life και κείμενα του Λεβ Μανοβιτς.
Ο Μίλτος Μανέτας είναι ο ιδρυτής τοu καλλιτεχνικού κινήματος NEEN το οποίο παρουσίασαν το 2000 στην Gallery Gagosian στη Νέα Υόρκη. Αντιλαμβανόμενος το Ίντερνετ όχι ως μέσο, αλλά ως χώρο, ο Μίλτος Μανέτας προχώρησε στον ορισμό των ιστοσελίδων ως των πιο ριζοσπαστικών και σημαντικών αντικειμένων τέχνης που γίνονται σήμερα. ("Websites Are The Art Of Our Times", 1999).
Ορισμενα Έργα
51 ξυλινα καρεκλάκια σε μικρές ρόδες- μερικά με τρύπα στη μέση Το έργο εκτέθηκε ξανα το 2009 από την Κέι Σοφί Ραμπίνοβιτς στην ενότητα «Εξαίσια απομόνωση» στην δεύτερη Μπιενναλε της Αθηνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων
Παρατίθεται συνοπτικός κατάλογος Ιταλών ζωγράφων, αξιοσημείωτων για το έργο τους. Η ταξινόμηση έχει γίνει με βάση το λατινικό αρχικό του επωνύμου τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζωγραφων Ιταλων
Δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα το 2007
Το καλοκαίρι του 2007 μια σειρά από δασικές πυρκαγιές σε πολλούς νομούς της Ελλάδας είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 84 άνθρωποι και να καούν 1.500 σπίτια και περισσότερα από 268.834 εκτάρια (περ. 2.700km2) γης, 4,5 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και 60.000 ζώα. Από τις πυρκαγιές επλήγησαν οι νομοί: Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Ηλείας (όπου έχασαν τη ζωή τους 49 άνθρωποι), Αχαΐας, Λακωνίας, Αργολίδας, Κορινθίας, Αττικής και Ευβοίας και Φθιώτιδας. Το ύψος των καταστροφών αποτιμήθηκε σε περισσότερα από 3,5 δις €.
Ο συνδυασμός του θερμότερου χειμώνα των συγχρόνων μετεωρολογικών καταγραφών, με λίγες βροχοπτώσεις και ενός ιδιαίτερα θερμού καλοκαιριού, με σημαντική ενίσχυση των ανέμων, συνέβαλαν στην έξαρση των πυρκαγιών.
Συνοπτικά στατιστικά στοιχεία πυρκαγιών 2007
Στατιστικά αριθμού πυρκαγιών, για το 2007, όπως αποτυπώνονται στις κηρύξεις αναδασωτέων του τεύχους Δ του ΦΕΚ (οι αριθμοί δίπλα σε κάθε νομό ή δήμο είναι το πλήθος των πυρκαγιών, ενώ σε παρένθεση δίνεται το πλήθος όλων των συμβάντων στα οποία οφείλεται η κήρυξη μιας περιοχής ως αναδασωτέας, όπου περιλαμβάνονται καταλήψεις, εκχερσώσεις, αποθέσεις υλικών κ.ά.):
Στατιστικά πυρκαγιών ανά νομό, για το 2007:
Μεσσηνίας 77(145), Αττικής 69(247), Πειραιώς 58(88), Ηλείας 53(73), Αιτωλοακαρνανίας 48(96), Ζακύνθου 47(48), Κεφαλληνίας	46(65), Λαρίσης 33(62), Χανίων 31(87), Φθιώτιδος 28(54), Βοιωτίας 28(78), Ευβοίας 27(60), Αχαΐας 20(65), Χίου 19(25), Δωδεκανήσου 17(50), Πρεβέζης 17(37), Αργολίδος 16(57), Κορινθίας 15(46), Μαγνησίας 14(29), Ηρακλείου 11(30), Χαλκιδικής 11(63), Αρκαδίας 11(20), Λακωνίας 10(16).
Στατιστικά πυρκαγιών ανά δήμο, για το 2007:
Κυθήρων Πειραιώς 23(30), Ελατίων Ζακύνθου 21(22), Αμαλιάδος Ηλείας 19(21), Αιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας 18(25), Λαγανά Ζακύνθου 17(17), Σαλαμίνας Πειραιώς 16(18), Αγιάς Λαρίσης 11(13), Πύλου Μεσσηνίας 10(15), Παλικής Κεφαλληνίας 10(11), Σάμης Κεφαλληνίας 10(11), Μεγαρέων Αττικής 9(44), Ελειού - Πρόνων Κεφαλληνίας 8(11), Κερατέας Αττικής 7(28), Τροιζήνος Πειραιώς 7(8), Κορώνης Μεσσηνίας 7(12), Αυλώνος Μεσσηνίας 7(8), Αρτεμισίων Ζακύνθου 7(7), Μεθώνης Μεσσηνίας 7(9), Καντάνου Χανίων 7(12), Ανω Λιοσίων Αττικής 7(8), Μάνδρας Αττικής 7(35), Καρδαμύλων Χίου 7(8), Αργοστολίου Κεφαλληνίας 7(14), Λειβαθούς Κεφαλληνίας 7(8), Ναυπάκτου Αιτωλοακαρνανίας 6(8), Καλαμάτας Μεσσηνίας 6(14), Κρωπίας Αττικής 6(15), Βουπρασίας Ηλείας 6(6).
Πυρκαγιά Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας
Μια από τις πρώτες μεγάλες και σημαντικές πυρκαγιές, ήταν αυτή στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας στις 28 Ιουνίου.
Η πυρκαγιά ξεκίνησε από τα Δερβενοχώρια, στη βόρεια πλευρά της Πάρνηθας και επεκτάθηκε γρήγορα στις πλαγιές του βουνού. Αρχικά στην επιχείρηση κατάσβεσης συμμετείχαν 40 πυροσβέστες, 16 οχήματα και 12 συνολικά πυροσβεστικά αεροσκάφη και ελικόπτερα. Η φωτιά όμως δεν στάθηκε δυνατό να περιορισθεί εγκαίρως και κατά τη διάρκεια της νύχτας τα εναέρια μέσα πυρόσβεσης δε μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Έτσι μέχρι τη νύχτα οι επίγειες δυνάμεις αντιμετώπιζαν μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, και ανάμεσα στις 21:00 και 21:30, οι φλόγες πέρασαν μέσα στον Εθνικό Δρυμό και έφτασαν σε απειλητική απόσταση από τις εγκαταστάσεις του Καζίνο, του πάρκου κεραιών και της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι εγκαταστάσεις αυτές εκκενώθηκαν. Την ίδια στιγμή δύο λόχοι του Ελληνικού Στρατού από κοντινά στρατόπεδα τέθηκαν σε επιφυλακή για πιθανή βοήθεια στην κατάσβεση.
Το επόμενο πρωί (29 Ιουνίου), με τη βοήθεια πλέον και των εναέριων μέσων, τα μέτωπα της φωτιάς στο Μπάφι, το Φλαμπούρι και κοντά στις εγκαταστάσεις της ΠΑ άρχισαν να τίθενται σταδιακά υπό έλεγχο. Σε αυτό το σημείο, ενισχύσεις από τους διπλανούς νομούς, όπως επίσης και 300 στρατιώτες κατέφθασαν σε ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων δυνάμεων, με την τελική δύναμη να αποτελείται από 130 πυροσβέστες, 50 οχήματα και τις στρατιωτικές δυνάμεις. Στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς σημαντική ήταν η συμβολή των ενήλικων στελεχών του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων με τη βοήθεια και την καθοδήγηση των οποίων οδηγήθηκαν τα πεζοπόρα τμήματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας σε δύσβατες περιοχές για να επιχειρήσουν κατάσβεση.
Από την πυρκαγιά στην Πάρνηθα κάηκαν 25.000 στρέμματα δάσους και πολλά ζώα που ανήκαν σε προστατευόμενα είδη. Σύμφωνα με επιστήμονες η καταστροφή της τελευταίας μεγάλης δασικής έκτασης κοντά στην Αθήνα θα σημαίνει θερμότερα καλοκαίρια, παρατεταμένους καύσωνες και πλημμύρες τον χειμώνα.
Η πυρκαγιά επίσημα αποδίδεται σε πυλώνα της ΔΕΗ. Παρ' όλα αυτά, έρευνες, με εισαγγελική εποπτεία, διεξήχθησαν κατά την περίοδο μεταξύ του συμβάντος αυτού και του κύματος πυρκαγιών του Αυγούστου.
Πυρκαγιά Αιγίου Αχαΐας
Στις 24 Ιουλίου 2007 εκδηλώθηκε μεγάλη πυρκαγιά στην Αχαΐα, στην περιοχή του Αιγίου, η οποία έκαψε δασικές και αγροτοδασικές εκτασεις, καθώς και σπίτια, μέχρι τις 27 Ιουλίου, και στοίχισε τη ζωή σε τρεις ανθρώπους. Συγκεκριμένα, το μεσημέρι της 24ης Ιουλίου ξέσπασε φωτιά στην περιοχή Κουνινά, αποτεφρώνοντας αγροτοδασική έκταση. Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της πυροσβεστικής με δύο αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο. Την επόμενη μέρα η φωτιά έφθασε στο χωριό Πυργάκι, ενώ δόθηκε διαταγή εκκένωσης για τα χωριά Μελίσσια, Αχλαδιά, Μαυρίκι, Πτέρη και Κουνινά, στο οποίο πολλά σπίτια παραδόθηκαν στις φλόγες. Στο χωριό Μαμουσιά ένας 75χρονος βρέθηκε απανθρακωμένος ο οποίος επέλεξε να παραμείνει κοντά στο σπίτι του για να προστατεύσει τα πρόβατά του παρόλο που κλήθηκε να το εγκαταλείψει. Στα χωριά Πυργάκι και Μελίσσια πολλοί κάτοικοι απομακρύνθηκαν με ελικόπτερα Super Puma της Πολεμικής Αεροπορίας ενώ η πυρκαγιά έφθασε και γύρω από τη Μονή Ταξιαρχών. Η πυρκαγιά έφτασε μέχρι τη νέα εθνική οδό Αθηνών - Πάτρας στο ύψος του Διακοπτού και η κυκλοφορία διακόπηκε για να μην κινδυνέψουν διερχόμενοι οδηγοί και για να διευκολύνεται η κίνηση των πυροσβεστικών οχημάτων.
Στις 26 Ιουλίου εντοπίστηκαν δύο γυναίκες νεκρές στο Άνω Διακοπτό Αχαΐας ενώ η φωτιά συνέχισε να καίει εκτάσεις στην ανατολική και κεντρική Αιγιάλεια και σε διάφορα σημεία των δήμων Αιγίου και Διακοπτού υπήρχαν διάσπαρτες εστίες. Οι περιοχές μεταξύ Αιγίου, Διακοπτού και Καλαβρύτων κηρύχθηκαν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και όλα τα νοσοκομεία της Αχαΐας τέθηκαν σε ετοιμότητα. Την ίδια μέρα επίσης ζητήθηκε η συνδρομή της Ρωσίας για την κατάσβεση των πυρκαγιών, που έκαιγαν σε όλη τη χώρα, αίτημα στο οποίο η Ρωσία ανταποκρίθηκε με την αποστολή αεροσκαφών Beriev Be-200 και ελικοπτέρων Mil Mi-8. Το βράδυ της 27 Ιουλίου η πυρκαγιά βρισκόταν υπό έλεγχο σε βαθιές χαράδρες και δεν απειλούσε σπίτια και κατοικημένες περιοχές. Παράλληλα σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος ενός ατόμου για τη φωτιά στη Μαμουσιά, ενώ ερευνόνταν και η πιθανή ευθύνη μια ηλικιωμένης για τη φωτιά στα Κουνινά Αιγίου.
Πυρκαγιά Πεντέλης (Ντράφι - Πολιτεία)
thumb|200px|Η πυρκαγιά της [[Πεντέλη|Πεντέλης καθώς εξαπλώνεται, το μεσημέρι της 16ης Αυγούστου]] thumb|200px|Χάρτης της πυρκαγιάς της [[Πεντέλη|Πεντέλης]] Τις πρωινές ώρες (περίπου 07:30 π.μ.) της 16ης Αυγούστου, φλόγες και πυκνός καπνός έγινε ορατός από τη βορειοδυτική πλευρά του όρους της Πεντέλης, στην περιοχή της Ράχης Διονύσου. Η φωτιά ξεκίνησε από 4 μέτωπα, τα οποία έκαψαν δασικές εκτάσεις, σπίτια και εξοχικές κατοικίες κατά μήκος του άξονα Πεντέλη - Πολιτεία και Πεντέλη - Ντράφι. Ένα από τα μέτωπα κατηφόρισε προς τον δήμο Μελισσίων όπου επίσης κάηκαν μικρές δασικές εκτάσεις.
Αν και η πυρκαγιά αυτή δεν προκάλεσε ανθρώπινα θύματα, εντούτοις, δύο πυροσβέστες τραυματίστηκαν και ένα πυροσβεστικό όχημα καταστράφηκε από τις φλόγες. Πολλοί κάτοικοι των βορείων προαστίων επίσης χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια, κυρίως λόγω αναπνευστικών προβλημάτων. Ο καπνός κάλυψε μεγάλο μέρος της βόρειας Αθήνας, υποβοηθούμενος από τους έντονους νότιους ανέμους. Δυστυχώς οι ίδιοι άνεμοι εμπόδισαν εναέρια πυροσβεστικά μέσα να σπεύσουν άμεσα στην περιοχή. Μαζί με τις πρώτες πυροσβεστικές δυνάμεις κατέφθασαν και 2 πυροσβεστικά αεροσκάφη τα οποία όμως δεν στάθηκε δυνατό να προβούν σε ρίψεις νερού αρχικά. Οι πρώτες αξιόλογες από αυτές έγιναν με ελικόπτερα αργότερα το απόγευμα της 16ης Αυγούστου.