cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρήστος Αρφάνης
Βιογραφικό
Την ίδια περίπου περίοδο, εκμεταλλευόμενοι τις καλές σχέσεις που είχαν αναπτύξει με χώρες του Αραβικού κόσμου, αλλά και τις εξαιρετικές σχέσεις με πολιτικούς του τότε ΠΑΣΟΚ που ήταν φιλικά διακείμενοι προς το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι, οι Αρφάνης – Χιώνης επεκτάθηκαν στη Λιβύη. Η έντονη κατασκευαστική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη χώρα, ειδικά την περίοδο 1983–90, εξασφάλισε στον Όμιλο ΜΕΤΩΝ–ΕΤΕΠ κυρίαρχη θέση μεταξύ των ελληνικών κατασκευαστικών εταιρειών. Ταυτόχρονα, η εμπορία πετρελαιοειδών κατά την περίοδο 1985–92, υπήρξε σημαντική πηγή συναλλάγματος, με αποτέλεσμα τη γιγάντωση των οικονομικών του μεγεθών. Ο Όμιλος είχε συμφωνήσει να κάνει δημόσια έργα στη Λιβύη και να πληρώνεται σε πετρέλαιο. Η εμπορική διάθεση εκείνων των ποσοτήτων πετρελαίου απέφερε άμεσα κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων.
Η δραστηριότητα του Χρήστου Αρφάνη επεκτάθηκε και σε άλλους κλάδους, όπως η βιομηχανία παραγωγής εμφιαλωμένου νερού (Vikos), η κατασκευή προφίλ αλουμινίου (εταιρεία ΑΛΦΙΝ), το ξενοδοχείο και καζίνο Πόρτο Ρίο, οι ασφάλειες (ΕΣΤΙΑ) κ.α. Κατείχε επίσης σημαντικές εκτάσεις στην Ελλάδα, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και υπεράκτιες εταιρείες στο Λιχτενστάιν. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 αποφάσισε να επεκταθεί στην τότε Σοβιετική Ένωση, επενδύοντας δεκάδες εκατομμύρια δολλάρια για την απόκτηση καθετοποιημένης μονάδας ζωεκτροφής, αγροτικών καλλιεργειών καθώς και τσιμεντοβιομηχανίας στην περιοχή του Βόλγκογκραντ. Μάλιστα, εξασφάλισε και δάνειο πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΒRD) για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων που πραγματοποίησε εκεί μέσω θυγατρικών.
Το εμπάργκο που επιβλήθηκε στη Λιβύη το 1993 και η στάση πληρωμών του καθεστώτος προς την ΕΤΕΠ αποτέλεσε την αφορμή για την εμφάνιση των πρώτων προβλημάτων ρευστότητας για τα τεράστια πάγια περιουσιακά στοιχεία του Ομίλου ΜΕΤΩΝ–ΕΤΕΠ.
Ο Χρήστος Αρφάνης πέθανε ξαφνικά από ανακοπή καρδιάς στις 27 Μαΐου 1996, σε ηλικία 70 ετών. Η κηδεία του έγινε στο Αίγιο. Επί σειρά ετών ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιρειών, ενώ υπήρξε μεγάλος ευεργέτης πολλών χωριών στις περιοχές της Αιγιαλείας και των Καλαβρύτων.
Μετά τον θάνατό του ο Όμιλος είχε σταθερά καθοδική πορεία, η οποία σημαδεύτηκε και από δικαστικές διαμάχες των παιδιών του με τον άλλοτε συναίτερό του Νίκο Χιώνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών δεκαετίας 1990
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν την δεκαετία του 1990.
Γαλή Πόρου
Η Γαλή είναι ακατοίκητη βραχονησίδα του Σαρωνικού. Βρίσκεται στην ανατολική άκρη της Τροιζηνίας, δίπλα (νότια) στο ακρωτήριο Σκύλλαιο της Πελοποννήσου και ανατολικά της βραχονησίδας Σπαθί και μαζί με το Σκυλλί αναφέρονται ως Νήσοι Τσελεβίνια. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Πόρου.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Ελληνικά μουσικά σχολεία
μικρογραφία|Ο προαύλιος χώρος του [[Μουσικό Σχολείο Ιλίου|Μουσικού Σχολείου Ιλίου.]]Τα μουσικά σχολεία της Ελλάδας είναι δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ειδικεύονται σε μαθήματα μουσικής. Το πρώτο σχολείο αυτού του είδους που ιδρύθηκε στην Ελλάδα είναι το Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1988. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο 3345/2-9-1988, στόχος των σχολείων είναι: "Η αισθητική καλλιέργεια και παράλληλα η προετοιμασία και η κατάρτιση των νέων που επιθυμούν να ακολουθήσουν την επαγγελματική κατεύθυνση της μουσικής, χωρίς να υστερούν σε γενική παιδεία, αν τελικά επιλέξουν άλλο τομέα επιστημονικής ή καλλιτεχνικής έκφρασης".
Διαδικασία εισαγωγής
Η διαδικασία εισαγωγής μαθητών στην Α' Γυμνασίου και αντίστοιχα στις υπόλοιπες τάξεις του Γυμνασίου είναι ίδια σε όλα τα Μουσικά σχολεία και καθορίζεται σε σχετική Απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Οι μαθητές που επιθυμούν να δώσουν τις εξετάσεις κάνουν ειδική προετοιμασία με κάποιον έμπειρο καθηγητή μουσικής ή καθηγητή θεωρίας. Η διαδικασία διοργανώνεται στα τέλη Ιουνίου σε όλα τα σχολεία και οι κριτικές επιτροπές που εξετάζουν έχουν δοθεί από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Σχολεία
Η Ελλάδα διαθέτει 49 μουσικά σχολεία , τα οποία είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά σχολεία
Σμπατ ο Κοντόσταυλος
Ο Σμπατ ο Κοντόσταυλος, (αρμενικά: Սմբատ Սպարապետ, αγγλικά: Smbat sparapet, 1208 - 1276) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν κοντόσταυλος της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας).
Βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού
δεξιά|με-πλαίσιο| Η βιομηχανία International Paper είναι η μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής πολτού και χαρτιού στον κόσμο. δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Η μονάδα χαρτοποιίας Mondi στη [[Σλοβακία.]] Ο όρος βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού (αγγλ. pulp and paper industry) αναφέρεται στις παραγωγικές εταιρείες που χρησιμοποιούν το ξύλο ως πρώτη ύλη για να παράξουν πολτό, χαρτί, χαρτόνι, όπως και άλλα προϊόντα που έχουν ως βάση την κυτταρίνη. μικρογραφία|380px|Διάγραμμα που δείχνει τα αναλυτικά τμήματα της βιομηχανικά πιο διαδεδομένης χαρτοποιητικής μηχανής, Fourdrinier
Σμπατ ο Κοντόσταυλος
Βιογραφία
Ήταν ένας από τους ευγενής του βασιλείου και σημαντική μορφή της Μικράς Αρμενίας. Υπηρέτησε ως διπλωμάτης, δικαστικός, αξιωματικός του στρατού και κατείχε τον τίτλο του σπαραπέτ (κοντόσταυλου), δηλ. γενικού διοικητή των Αρμενικών στρατευμάτων. Επίσης ήταν συγγραφέας και μεταφραστής, γνωστός ειδικά για τις μεταφράσεις νομικών κειμένων· ακόμη συνέγραψε το Χρονικό του βασιλείου της Μικράς Αρμενίας. Οργάνωσε και πολέμησε σε πολλές μάχες, όπως τη μάχη του Μάρι, όταν το 1266 οι Μαμελούκοι κατέστρεψαν τον στρατό της Αρμενίας, αιχμαλώτισαν τον Λέοντα Γ΄ και σκότωσαν τον Θόρο, που ήταν οι δύο γιοί του Χετούμ Α΄. Ο αδελφός του τού εμπιστεύθηκε τις διαπραγματεύσεις με τον ιλχάνο των Μογγόλων.
Βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού
Παραγωγική διαδικασία
Ο παραγόμενος πολτός οδηγείται σε μηχανή χαρτιού (χαρτοποιητική μηχανή) όπου σχηματίζεται σαν ένας ινώδης όγκος διαλυμένων κυτταρινικών ινών και το νερό αφαιρείται από αυτό με πίεση και τελικά με ξήρανση.
Σμπατ ο Κοντόσταυλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού
Παραγωγική διαδικασία
Συμπιέζοντας τα σχηματιζόμενα φύλλα (sheets) αφαιρείται το νερό με δύναμη. Μόλις το νερό αφαιρεθεί από αυτό, χρησιμοποιείται ένα είδος τσόχας, για τη συλλογή του ύδατος.
Η ξήρανση περιλαμβάνει τη χρήση αέρα ή θερμότητας για την εξάτμιση του νερού από τα μορφοποιημένα φύλλα χαρτιού. Σήμερα χρησιμοποιούνται πλέον διάφορες μορφές θερμαινόμενων μηχανισμών ξήρανσης. Στη χαρτοποιητική μηχανή, το πιο συνηθισμένο είναι το στεγνωτήριο - τύπου δοχείου - που θερμαίνεται με (θερμό) ατμό.
Ιστορική αναδρομή
Ένα παράδειγμα επιχειρηματικής χαρτοβιομηχανίας κατά την ύστερη φάση της προβιομηχανικής εποχής υπήρξε ο χαρτόμυλος από τον William Rittenhouse και των γιων του, τον 19ο αιώνα, που ακόμα διατηρείται και σήμερα ως βιομηχανικό μουσείο, βλ. Historic RittenhouseTown στην Πενσυλβάνια.
Κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, οι χημικές τεχνολογίες για την παραγωγή χαρτοπολτού από ξύλο -και όχι από άχυρα/φυτά- αναπτύχθηκαν εξαιρετικά, με σημαντικές αναβαθμίσεις κατά τη βιομηχανική εποχή, καθώς πρώτα η μέθοδος πολτοποίησης της σόδας (soda pulping) και αργότερα η μέθοδος Κραφτ (Kraft process) βοήθησαν στη μείωση του μοναδιαίου κόστους κατά την παραγωγή χαρτιού.
Αυτό έκανε το χαρτί άφθονο και εύκολα διαθέσιμο, και μαζί και με τις συνεχείς προόδους στις τεχνολογίες της τυπογραφίας και τις τεχνολογίες μεταφοράς (για διανομή) οδήγησε σε πολύ αυξημένες πωλήσεις, καθώς και σε υψηλή κυκλοφορία των εφημερίδων, περιοδικών όπως και βιβλίων κάθε είδους. μικρογραφία| Κτίριο Pulp & Paper, Ιαπωνία - Φιλοξενεί πολλούς φορείς και εταιρείας από τη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Η βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού έχει επικριθεί από περιβαλλοντικούς φορείς όπως Συμβούλιο Προστασίας Φυσικών Πόρων για τη μη αειφορική αποψίλωση των δασών και τις αποψιλωτικές υλοτομίες των παρθένων δασών. Η τάση του κλάδου είναι να επεκταθεί παγκοσμίως σε χώρες όπως λ.χ. Ρωσία, Κίνα και Ινδονησία που έχουν χαμηλούς μισθούς και ελάχιστη περιβαλλοντική προστασία και επίβλεψη.
Σύμφωνα με την οργάνωση Greenpeace, οι αγρότες στην Κεντρική Αμερική εξαφανίζουν παράνομα τεράστιες εκτάσεις φυσικών δασών για τον σκοπό της παραγωγής βοοειδών και σόγιας χωρίς καμία νομική συνέπεια, ενώ ταυτόχρονα εταιρείες, που αγοράζουν ξυλεία από ιδιώτες - ιδιοκτήτες δασικής γης, συμβάλλουν στη μαζική και καταστρεπτική αποψίλωση των δασών του τροπικού δάσους της Αμαζονίας.
Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική σε άλλες περιοχές του πλανήτη (βλ. Ευρώπη), όπου η ανάπτυξη των δασών επειδή γίνεται με βάση τις αρχές της αειφορίας, αυξάνεται επί σειρά ετών. Εκτιμάται για παράδειγμα ότι από το 1990 τα δάση έχουν αυξηθεί στην Ευρώπη κατά 17 εκατομμύρια εκτάρια, τακτική που έχουν υποστηριχθεί και από τη βιομηχανία. Στη Σουηδία, για κάθε δέντρο που κόβεται, φυτεύονται δύο.
Μάριν Τσίλιτς
Ο Μάριν Τσίλιτς (Marin Čilić, 28 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Κροάτης επαγγελματίας τενίστας, κάτοχος ενός τουρνουά Γκραν Σλαμ στο μονό, του Αμερικανικού Όπεν το 2014. Υπήρξε επίσης φιναλίστ στο Γουίμπλετον του 2017 και στο Αυστραλιανό Όπεν του 2018. Συνολικά στην καριέρα του έχει κατακήσει 20 τίτλους στο ATP Tour. Από τους ενεργούς τενίστες περισσότερους τίτλους έχουν κερδίσει μόνο οι Νόβακ Τζόκοβιτς, Ραφαέλ Ναδάλ και  Άντι Μάρεϊ.
Ο Τσίλιτς αγωνίζεται εδώ και πολλά χρόνια με συνέπεια στο κορυφαίο επίπεδο. Έχει φτάσει στο ημιτελικό στάδιο ή υψηλότερα και στα τέσσερα τουρνουά Γκραν Σλαμ και στο προημιτελικό στάδιο ή υψηλότερα και στα εννέα τουρνουά της σειράς ATP Masters 1000. Από τον Ιούλιο του 2008 βρίσκεται αδιάλειπτα στο top 50 της παγκόσμιας κατάταξης.
Βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Γενικά η βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού καταναλώνει σημαντική ποσότητα νερού και ηλεκτρική ενέργεια. Παράγει δε λύματα (υγρά απόβλητα) με υψηλή συγκέντρωση χημικής ζήτησης οξυγόνου (COD), μεταξύ άλλων χημικών -επικίνδυνων- ρύπων. Πρόσφατες μελέτες υπογραμμίζουν την πήξη ως μια κατάλληλη προ-επεξεργασία των βιομηχανικών λυμάτων χαρτοπολτού και ως οικονομική λύση για την απομάκρυνση του COD και τη μείωση των πιέσεων και των ρύπων στο υδάτινο περιβάλλον (λίμνες, ποτάμια).
Μάριν Τσίλιτς
Έχει ανέλθει μέχρι και στο Νο. 3 του κόσμου, κάτι το οποίο επέτυχε στις 28 Ιανουαρίου 2018. Κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2020 στο τουρνουά διπλών ανδρών με τον Ιβάν Ντόντιγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κροάτες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού
Όγκοι παραγωγής & πωλήσεις
Ο εν λόγω βιομηχανικός κλάδος κυριαρχείται από χώρες στη Βόρεια Αμερική (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Καναδάς), στη Βόρεια Ευρώπη (Φινλανδία, Σουηδία και Βορειοδυτική Ρωσία) σε χώρες στην Ανατολική Ασία (όπως Ρωσία - Ανατολική Σιβηρία, Κίνα, Ιαπωνία και Νότια Κορέα).
Η Αυστραλία και η Βραζιλία έχουν επίσης σημαντικές μεγάλες επιχειρήσεις χαρτοπολτού και χαρτιού. Ο κλάδος έχει επίσης σημαντική παρουσία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως Γερμανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία και Πολωνία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός χαρτιού στον κόσμο μέχρι το έτος 2009, όταν τότε υπερκεράστηκαν από την Κίνα.
Κατάλογος κύριων παραγωγικών χωρών
Σύμφωνα με στοιχεία της Statista, η Κίνα παρήγαγε 110 εκατομμύρια μετρικούς τόνους το 2018 και δεύτερες ακολουθούν οι ΗΠΑ με 72 εκατομμύρια.
Κατάλογος κύριων ομίλων
Οι κύριοι όμιλοι εταιρειών χαρτιού και χαρτονιού στον κόσμο είναι οι εξής:
Κατάλογος ανά καθαρές πωλήσεις
Το 2008, οι 10 κορυφαίες εταιρείες δασικών προϊόντων, προϊόντων χαρτιού και συσκευασίας ήταν, σύμφωνα με έκθεση της PricewaterhouseCoopers:
Κατασκευαστές & προμηθευτές
Οι κορυφαίοι κατασκευαστές μηχανολογικού εξοπλισμού -με ετήσια έσοδα άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων- για τη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού περιλαμβάνουν τους εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρτοποιία Κατηγορία:Βιομηχανία
Θρόνιον (Ιλλυρία)
Το Θρόνιον ήταν ελληνική πόλη των Ευβοέων και των Λοκρών στην Ήπειρο, κοντά στην Αμάντια. Πιστεύεται ότι βρισκόταν κάπου στα νότια του Αυλώνος, ανάμεσα στον ποταμό Πολύανθο και τη θάλασσα. Είχε ιδρυθεί μετά τον Τρωικό Πόλεμο από τους Άβαντες της Ευβοίας και τους κατοίκους του Λοκρικού Θρονίου. Καταλήφθηκε σε πρώιμη περίοδο από τους κατοίκους της γειτονικής πόλης της Απολλωνίας και προσαρτήθηκε στην επικράτειά τους, όπως φαίνεται από ένα επίγραμμα που αναγράφεται σε αφιερωματική προσφορά των Απολλωνίων στην Ολυμπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιλλυρία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιλλυρία Κατηγορία:Αποικίες των Ευβοέων Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη
Επιχείρηση Βορράς
Ιστορικό
Υπήρχαν ελάχιστοι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Σοβιετική Ένωση μέχρι την προσάρτηση των Βαλτικών κρατών, της Δυτικής Λευκορωσίας, της Δυτικής Ουκρανίας, της Βεσσαραβίας, και της Βόρειας Μπουκοβίνα, περιοχές οι περισσότερες εκ των οποίων βρίσκονται στην ΣΣΔ της Μολδαβίας και την ΣΣΔ της Ουκρανίας. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θεωρήθηκε ότι ήρθαν σε σύγκρουση με την Σοβιετική εξουσία, κυρίως λόγω της άρνησής τους να ενταχθούν στο στρατό. Οι διδασκαλίες τους σύντομα θεωρήθηκαν αντι-σοβιετικές. Τα μέλη των θρησκευτικών ομάδων, κυρίως των Μαρτύρων του Ιεχωβά, που χαρακτηριζόταν από έντονα θρησκευτικά στοιχεία θεωρούνταν δυνητικός κίνδυνος για το κομμουνιστικό καθεστώς. Τον Νοέμβριο του 1950, ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος Σοβιετικής ασφάλειας, ο Βίκτορ Αμπακούμοφ ανέφερε μια ιδέα στον Στάλιν για τον εκτοπισμό τους, και ο Στάλιν πρότεινε να προγραμματίσει το σχέδιό του για τον Μάρτιο-Απρίλιο του 1951.
Εφαρμογή
Στις 19 Φεβρουαρίου 1951, ο Abakumov παρέδωσε ένα μυστικό σημείωμα στον Στάλιν, με τον λεπτομερή σχεδιασμό για τον εκτοπισμό των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Περιφέρεια Τομσκ και Περιφέρεια Ιρκούτσκ της Σιβηρίας. Είπε μεταξύ άλλων, ότι κατά τη διάρκεια των ετών 1947-1950, 1.048 ηγετικά στελέχη και εθελοντές των Μαρτύρων του Ιεχωβά είχαν συλληφθεί, 5 υπόγειες εκτυπωτικές εγκαταστάσεις σε σπίτια είχαν αποκαλυφτεί, και μεγάλες ποσότητες έντυπης ύλης κατασχέθηκαν. Οι εκδιωκόμενες οικογένειες είχαν στη διάθεσή τους 2 περίπου ώρες για να ετοιμάσουν και να πάρουν μαζί τους, μόνο μέχρι 150 κιλά προσωπικών αντικειμένων. Η υπόλοιπη περιουσία τους έπρεπε να κατασχεθεί "για να καλύψει τις άμεσες οικονομικές υποχρεώσεις που θα δημιουργούσαν οι εξόριστοι στο κράτος". Το σημείωμα του Abakumov περιλάμβανε αριθμητικά στοιχεία για τους ακόλουθους οργανωμένους πληθυσμούς εξόριστων:
Σύμφωνα με άλλες αναφορές, από την ΣΣΔ της Μολδαβίας εξορίστηκαν συνολικά 2.617 άτομα (723 οικογένειες) κατά την διάρκεια της νύχτας της 31 Μαρτίου με ξημερώματα της 1 Απριλίου 1951. Στις 14 Ιουνίου 2007, το Εθνικό Ταχυδρομείο της Εσθονίας εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο για τα θύματα της γενοκτονίας των Εσθονών κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Στάλιν και μεταξύ των ετών 1941 και 1951. Μεταξύ των μεγάλων πληθυσμών των πολιτών της Εσθονίας που εξορίστηκαν εκείνη την περίοδο και περιλαμβάνονται στην απεικόνιση του γραμματοσήμου, γίνεται αναφορά για 382 άτομα, Μάρτυρες του Ιεχωβά με τα παιδιά τους καθώς και άλλους συγγενείς και γείτονες, που εξορίστηκαν στις 1 Απριλίου 1951. Άλλα στοιχεία αναφέρουν ότι συνολικά 9.389 άτομα από όλη την χώρα εξορίστηκαν, εκ των οποίων περίπου τα 4.000 ήταν παιδιά, ενώ αλλού, γίνεται λόγος για "περισσότερες από 5.000 οικογένειες Μαρτύρων του Ιεχωβά από τις σοβιετικές δημοκρατίες της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, της Μολδαβίας και της Βαλτικής που στάλθηκαν σε “μόνιμους οικισμούς” στη Σιβηρία, στην Άπω Ανατολή και στο Καζακστάν." Ωστόσο ο πραγματικός αριθμός του πληθυσμού των εξόριστων και των οικογενειών τους, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια.
Αμνηστία και αθώωση
Η θρησκευτική οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά νομιμοποιήθηκε στην Σοβιετική Ένωση το 1991. Οι εκτοπισθέντες και οι καταδικασθέντες Μάρτυρες του Ιεχωβά (καθώς και άλλοι κατάδικοι για θρησκευτικούς λόγους) αποκαταστάθηκαν ως θύματα της σοβιετικής πολιτικής καταπίεσης, στις 3 Μαρτίου 1996 με το διάταγμα αριθμ. 378 του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο έφερε τον τίτλο "Σχετικά Μέτρα για την Αποκατάσταση των Ιερέων και των Πιστών που είχαν αποτελέσει θύματα Αδικαιολόγητης Καταστολής" (ρωσικά: О мерах по реабилитации священнослужителей и верующих, ставших жертвами необоснованных репрессий).
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Μάρτυρες του Ιεχωβά Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Λίνος Μπενάκης
Ο '''Λίνος Γ. Μπενάκης''' (Κέρκυρα, 31 Ιανουαρίου 1928 - 12 Οκτωβρίου 2022) ήταν Έλληνας ιστορικός της φιλοσοφίας, καθηγητής πανεπιστημίου και ερευνητής. Σύζυγός του ήταν η νομικός, πολιτικός και ακαδημαϊκός Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη.
Σπουδές
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και έλαβε την εγκύκλιο παιδεία στο Α' Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1946-1950) και με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (1957-1960), όπου ανακηρύχτηκε αριστούχος διδάκτωρ φιλοσοφίας. Υπήρξε μαθητής των καθηγητών Ιωάννη Κακριδή, Στυλιανού Καψωμένου, Νίκου Ανδριώτη, Αγαπητού Τσοπανάκη, Χαράλαμπου Γιέρου, και Λίνου Πολίτη, ενώ στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας παρακολούθησε τα μαθήματα και σεμινάρια του ιστορικού της φιλοσοφίας Paul Wilpert, τον οποίο είχε και επόπτη της διατριβής του. Από την Ελλάδα επόπτης των σπουδών του ήταν ο Βασίλειος Τατάκης. Ακόμη έτυχε υποτροφίας από το Γερμανικό Ίδρυμα Υποτροφιών Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, ενώ παρέμεινε τέσσερα χρόνια στην Πρέβεζα και στην Αθήνα ως καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης. Το θέμα της διατριβής του ήταν «Σπουδές στα Υπομνήματα του Μιχαήλ Ψελλού», από την οποία θα επηρεαστούν οι πρώτες δημοσιεύσεις του στα γερμανικά.
Ερευνητική δραστηριότητα - Πνευματική στάση
Από το 1966 υπήρξε συνεργάτης του «Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών», του οποίου έγινε διευθυντής το 1971. Εκεί είναι αρμόδιος για την έκδοση των τόμων της Επιστημονικής Επετηρίδας «Φιλοσοφία», όπου ο ίδιος δημοσιεύει σημαντικές μελέτες. Με την επετηρίδα αυτήν προωθήθηκε ο πρωτότυπος, δυναμικός και φιλοσοφικά επαρκής στοχασμός στην Ελλάδα. . Στα πρώτα τεύχη της συναντήθηκε η Γενιά του '30, όπως ο Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος και Κωνσταντίνος Τσάτσος, που συμμετέχουν στην εφορευτική επιτροπή του περιοδικού, με τη νέα γενιά των Ελλήνων φιλοσόφων της γενιάς του '60. Μία από τις μεταγενέστερες απόψεις του Λίνου Μπενάκη όσον αφορά την εποχή εκείνη, είναι ότι εάν η γενιά του ’30 είχε ολοκληρώσει την πορεία της, θα είχε τη δυνατότητα, λόγω των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών, αλλά και των διεθνών εξελίξεων, να προχωρήσει σε αναγέννηση της πραγματικής και επιστημονικής ζωής στην Ελλάδα. Τα δημοσιεύματα του Λίνου Μπενάκη αφορούν όλη την περίοδο της Ελληνικής Φιλοσοφίας, τους Αρχαίους, Βυζαντινούς και Μετα-βυζαντινούς χρόνους. Στην δεκαετία του 70 συνεχίζει την ερευνητική δραστηριότητά του και καταρτίζει μία βιβλιογραφία των έργων που αφορούν στη βυζαντινή φιλοσοφία, η οποία προστίθεται στην έκδοση της ελληνικής μετάφρασης του έργου του Βασίλειου Τατάκη, «Η Βυζαντινή Φιλοσοφία», την επιμέλεια της οποίας είχε ο ίδιος. Η ερευνητική δραστηριότητά του συνεχίζεται ακατάπαυστα έκτοτε. Από το 1983 ως Επιστημονικός Συνεργάτης της Ακαδημίας Αθηνών ανέλαβε τη διεύθυνση της σειράς των κριτικών εκδόσεων των «Βυζαντινών Φιλοσόφων» και των «Βυζαντινών Σχολίων στον Αριστοτέλη», που εκδίδει η Ακαδημία Αθηνών υπό την αιγίδα της Διεθνούς Εκδόσεως Ακαδημιών. Σε αυτήν την τελευταία σειρά, κατά το 2009 εκδόθηκαν του ίδιου τα Σχόλια του Μιχαήλ Ψελλού στα Φυσικά του Αριστοτέλη, με εκτενή εισαγωγή στα γερμανικά, στερεότυπο αρχαίο κείμενο και εκτεταμένη βιβλιογραφία.
Συνέχιση και θεμελίωση της σπουδής της Βυζαντινής φιλοσοφίας
Η επιρροή του Τατάκη και του Wilpert στο έργο του Λίνο Μπενάκη υπάρχει στην αφετηρία της διαδρομής του. Το αρχικό ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη και τη συνέχειά της στη βυζαντινή φιλοσοφία εξελίχτηκε σε προσπάθεια συνέχισης της σπουδής της βυζαντινής φιλοσοφίας, που οδήγησε στη θεμελίωση και κατάδειξη της αυτονομίας της ως επιστημονικού κλάδου. Μεγάλη έμφαση δόθηκε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, που συνδέονται με τις ιστορικές συνθήκες ανάπτυξής της, αλλά και με τη δυνατότητα συγκρότησης ενός διαχρονικού corpus γνώσης. Για την επίτευξη αυτού του έργου κρίθηκε απαραίτητη η δρομολόγηση της κριτικής έκδοσης και δημοσίευσης ανέκδοτων και άγνωστων κειμένων της βυζαντινής φιλοσοφίας. Έτσι υπό την εποπτεία του Λίνου Μπενάκη εργάστηκε μια πλειάδα ερευνητών για τη φιλολογική και φιλοσοφική ανάδειξη και παρουσίαση του έργου των Βυζαντινών φιλοσόφων, όπως είναι οι: Μιχαήλ Ψελλός, Νικόλαος Μεθώνης, Νικηφόρος Βλεμμύδης, Γεώργιος Παχυμέρης, Μανουήλ Ολόβωλος, Πρόχωρος Κυδώνης, Βαρλαάμ Καλαβρός, Θεοφάνης Νικαίας, Δημήτριος Κυδώνης, Πλήθων (Γεώργιος Γεμιστός). Παράλληλα προβλήθηκε το έργο των Βυζαντινών σχολιαστών του Αριστοτέλη, όπως των Αρέθα Καισαρείας, Μιχαήλ Ψελλού, Γεώργιου Παχυμέρη. Και οι δύο αυτές σειρές εκτός της κριτικής έκδοσης κειμένου, περιλαμβάνουν εισαγωγές και μετάφραση σε ευρωπαϊκές γλώσσες, με ερμηνευτικά και φιλοσοφικά σχόλια. Αποκαθίσταται έτσι σταδιακά ο ελλείπων κρίκος της ελληνικής φιλοσοφίας, όπως εμφανίστηκε στην περίοδο του Βυζαντίου, καθώς ρίχτηκε φως σε αγνοημένα έργα και μορφές της ελληνικής πνευματικότητας του παρελθόντος. Η μεγάλη συμβολή του Λίνου Μπενάκη στη θεμελίωση της σπουδής της βυζαντινής φιλοσοφίας περιστρέφεται γύρω από τρεις άξονες: α) την παρουσίαση του ερευνητικού status των θεμάτων προς εξέταση, β) την ανάλυση και ανάδειξη των θέσεων των Βυζαντινών φιλοσόφων, και γ) την ενδελεχή ιστορικο-φιλοσοφική προσέγγιση, που καταλήγει σε συνόψιση των αποτελεσμάτων της. Έτσι, αναδεικνύεται ο πρωτότυπος φιλοσοφικός στοχασμός, εντασσόμενος στο ευρύτερο πεδίο παραγωγής του. Με αυτόν τον τρόπο εισήχθη για πρώτη φορά η διακειμενικότητα στη μελέτη της βυζαντινής φιλοσοφίας, που στηρίζεται στο και στηρίζει το φιλοσοφικό πλαίσιο. Ωστόσο, δεν συγκροτείται μόνο ένα δίκτυο από αναφορές του ενός κειμένου σε άλλα, αλλά η δομική πραγματικότητα των Βυζαντινών κειμένων εντάσσεται σε μια μακράς διάρκειας ιστορική εξέλιξη. Έτσι καθίστανται εναργείς οι κοινοί τόποι και οι συμβάσεις που κρύβονται πίσω από την πρώτη ανάγνωση, και η ερμηνεία προχωρά στον φωτισμό όχι μόνο του νοήματος, αλλά και των σημειολογικών συνδηλώσεών του. Με άλλα λόγια, τίθενται οι βάσεις για την ανύψωση ενός στέρεου οικοδομήματος γνώσης, και προδιαγράφεται η μελλοντική πορεία του.
Ιστορικο-κριτική μέθοδος
Η μέθοδος στην οποία στηρίχτηκε το έργο του Λίνου Μπενάκη χαρακτηρίστηκε ως ιστορικο-κριτική, εφόσον συνδυάζει την αυστηρή φιλοσοφική τεκμηρίωση και επεξεργασία των πορισμάτων της έρευνας, με μία ιδιαίτερη ερμηνεία του εκάστοτε προβλήματος, που προέρχεται από την συνολική εποπτεία όχι μόνο του έργου κάθε συγγραφέα, αλλά και του πλέγματος θέσεων και στοχασμών σε άμεση ή έμμεση σχέση προς το ζητούμενο. Διανοίγεται τοιουτοτρόπως η προοπτική της αναδίφησης στο ιστορικό παρελθόν, το οποίο δεν καθίσταται απλώς προσιτό, αλλά τοποθετείται στην κατάλληλη απόσταση για να εξεταστεί όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά και ορθολογικά. Η ιστορικο-κριτική μέθοδος δεν χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την κριτική έκδοση ή επανέκδοση κειμένων, αλλά για την ανάδειξη της ιδιαιτερότητας που αποτέλεσε ο Βυζαντινός στοχασμός στη μακραίωνη φιλοσοφική παράδοση της Ελλάδας.
Ακαδημαϊκή διδασκαλία - Οργανισμοί - Συνέδρια - Βραβεία
Κατά το 1984 ο Λίνος Μπενάκης δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των Η.Π.Α., ενώ το 1987-88 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Ρέθυμνο), στο οποίο θα διδάξει και πάλι στην πρώτη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα. Επίσης, κατά την περίοδο 1990-1994 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα. Η προσφορά και η σπουδαιότητα του έργου του Λίνου Μπενάκη κέρδισε γρήγορα ευρεία αναγνώριση και αποδοχή από την επιστημονική κοινότητα. Έτσι εκλέχτηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Διεθνούς Εταιρείας για τη Σπουδή της Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας» για δέκα χρόνια (1982-1992) και ορίστηκε πρόεδρος της «Επιτροπής Βυζαντινής Φιλοσοφίας» της ίδιας Εταιρείας. Από το 1983 ως συνεργάτης της Ακαδημίας Αθηνών είναι υπεύθυνος για τη «Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη του Κληροδοτήματος της Έλλης Λαμπρίδη» Συμμετείχε σε πολλά επιστημονικά συμπόσια και συνέδρια, ενώ υπήρξε κύριος διοργανωτής αρκετών εξ αυτών. Σημαντικά υπήρξαν το Συμπόσιο με θέμα «Ο Νεοπλατωνισμός και η Μεσαιωνική Φιλοσοφία» τον Οκτώβριο του 1995 στην Κέρκυρα, όπως και το Συμπόσιο για τη βυζαντινή φιλοσοφία που διοργανώθηκε το 1997 επ’ ευκαιρία του εορτασμού της Θεσσαλονίκης ως πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Στις 13 Δεκεμβρίου 1995 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Διδάκτορος του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενώ την ίδια χρονιά ίδρυσε την «Ομάδα Εργασίας για την Σπουδή της Βυζαντινής φιλοσοφίας στην Ελλάδα», η οποία συγκέντρωσε και οργάνωσε την έρευνα μελετητών από όλη την ελληνική επικράτεια. Είναι μέλος πολλών οργανώσεων, οργανισμών με επιστημονικό και ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, και συμμετέχει στις Συντακτικές Επιτροπές διεθνών περιοδικών, όπως το «Medieval Philosophy and Theology», «European Journal of Science and Theology» κ.α. Σε ομιλία του στην Ημερίδα της Ακαδημίας Αθηνών στις 7 Δεκεμβρίου του 2010 για τις «Πολιτιστικές ρίζες της Ευρώπης», με αφορμή το βιβλίο του Γάλλου καθηγητή Sylvain Gouguenheim, ''«Ο Αριστοτέλης στο Μον-Σαιν-Μισέλ. Οι Ελληνικές ρίζες της Χριστιανικής Ευρώπης»'', υποστήριξε τις θέσεις του συγγραφέα, οι οποίες έτυχαν αρνητικής κριτικής από «ισλαμόφιλους», και αναφέρθηκε στη συμβολή του ελληνικού Βυζαντίου στη διάδοση του Αριστοτελισμού στη Δύση.
Η Εταιρεία Φίλων Παναγιώτη Κανελλόπουλου (ΕΦΠΚ) σε εκδήλωσή της στις 22 Φεβρουαρίου 2017 στην Αθηναϊκή Λέσχη ανακήρυξε τον πρώην πρόεδρό της Λίνο Μπενάκη Επίτιμο Πρόεδρο για να τιμήσει τη μακρόχρονη προσφορά του. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο πρώην υπουργός και βουλευτής Β' Αθηνών Νίκος Δένδιας.
Στο Διεπιστημονικό Συνέδριο "Θεός, Κόσμος, Άνθρωπος στην Βυζαντινή Διανόηση. Αφιέρωμα στην Χιλιετία από Γεννήσεως του Μιχαήλ Ψελλού, Ύπάτου των Φιλοσόφων", που πραγματοποιήθηκε στις 7-8 Ιουνίου 2018 στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών υπό την Ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κκ. Βαρθολομαίου και την αιγίδα της Κοσμητείας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών αποδόθηκε Τιμητική Διάκριση προς τον Λίνο Μπενάκη, ενώ περί της προσωπικότητάς του και του επιστημονικού έργου του ομίλησε ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πατρών Χρήστος Τερέζης. Ο τιμώμενος εκφώνησε ομιλία με θέμα "Σεμιναριακή εργασία: η διεθνής έρευνα για το έργο του Μιχαήλ Ψελλού". Στο συνέδριο συμμετείχαν ιδιαίτερα αξιόλογοι ακαδημαϊκοί και ερευνητές της ιστορίας της αρχαίας ελληνικής, βυζαντινής και νεώτερης φιλοσοφίας.
Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2022 σε ηλικία 94 ετών
Εργογραφία
Τα βιβλία του Λίνου Μπενάκη είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Κολωνίας
Μαργαρίτα της Ουγγαρίας (αγία)
Η Μαργαρίτα, ουγγρ. Margaret Magyarország (27 Ιανουαρίου 1242 - 18 Ιανουαρίου 1270) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και αργότερα αγιοποιήθηκε.
Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Αλεδφή της ήταν η Αγία Γιολάντα της Πολωνίας και εκ πατρός θεία της ήταν η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας.
Γεννήθηκε στο οχυρό Κλις της Κροατίας. Το 1241-42 εισέβαλαν οι Μογγόλοι στην Ουγγαρία και ο πατέρας της υποσχέθηκε ότι αν η χώρα ελευθερωνόταν από τους Μογγόλους, θα αφιέρωνε αυτή την (πιο μικρή) κόρη του στον Θεό. Έτσι όταν η Μαργαρίτα έγινε τριών ετών, οι γονείς της την εμπιστεύθηκαν στο Δομινικανό μοναστήρι στο Βεσπρέμ. Το 1251 μεταφέρθηκε στο μοναστήρι της Ευλογημένης Παρθένου, που ίδρυσαν οι γονείς της στο νυουλάκ Σιγκέτε (νήσο Κουνελιών) κοντά στη Βούδα. Σήμερα λέγεται νήσος της Μαργαρίτας και είναι μέρος της Βούδας· υπάρχουν τα ερείπια του μοναστηριού. Εκεί έζησε το υπόλοιπο της ζωής της αφιερωμένη στα θεία και εναντιωνόταν στις προσπάθειες του πατέρα της να την παντρέψει με τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Ο ταχυδρόμος χτυπά πάντα δύο φορές (ταινία 1946)
Ο ταχυδρόμος χτυπά πάντα δύο φορές (The Postman Always Rings Twice) είναι φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1946 σε σκηνοθεσία Τέι Γκάρνετ και σενάριο των Χάρι Ράσκιν και Νίβεν Μπους, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1934 του Τζέιμς Μ. Κέιν. Πρωταγωνιστούν οι Λάνα Τέρνερ, Τζον Γκάρφιλντ, Σεσίλ Κελαγουέι και Χιουμ Κρόνιν. Αυτή η έκδοση ήταν η τρίτη προσαρμογή του μυθιστορήματος, αλλά η πρώτη με τον αρχικό τίτλο του μυθιστορήματος και η πρώτη στα αγγλικά. Προηγουμένως, το μυθιστόρημα είχε γυριστεί ως "Η τελευταία στροφή" (Le Dernier Tournant) στη Γαλλία το 1939 και ως "Διαβολικοί εραστές" (Ossessione) στην Ιταλία το 1943.
Πλοκή
Ο Φρανκ Τσέιμπερς είναι ένας ανήσυχος περιπλανώμενος που έχει κάνει οτοστόπ σε έναν άντρα που αργότερα αποκαλύπτεται ότι είναι ο τοπικός εισαγγελέας, Κάιλ Σάκετ. Αφήνει τον Φρανκ σε ένα αγροτικό εστιατόριο/σταθμό εξυπηρέτησης που ονομάζεται "Twin Oaks" που βρίσκεται σε έναν αυτοκινητόδρομο στους λόφους έξω από το Λος Άντζελες. Ο Φρανκ αρχίζει να εργάζεται εκεί. Το εστιατόριο διευθύνεται από τον δύσπιστο Νικ και την όμορφη, πολύ νεότερη σύζυγό του, Κόρα.
Ο Φρανκ και η Κόρα αρχίζουν να έχουν ερωτική σχέση αμέσως μετά τη γνωριμία τους. Η Κόρα έχει κουραστεί από την κατάστασή της, είναι παντρεμένη με έναν άντρα που δεν αγαπά και εργάζεται σε ένα εστιατόριο που θέλει να γίνει ιδιοκτήτρια του. Κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας να φύγουν μαζί, η Κόρα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αν χωρίσει τον Νικ, δεν θα έχει τίποτα.
Οι δυο εραστές επιστρέφουν στο Twin Oaks εγκαίρως για να ανακτήσουν το αποχαιρετιστήριο σημείωμα που είχε αφήσει η Κόρα στο ταμείο για τον Νικ. Η Κόρα λέει στον Φρανκ να δολοφονήσει τον Νικ, για να έχουν το εστιατόριο. Σύμφωνα με το σχέδιο η Κόρα θα πρέπει να χτυπήσει τον Νικ με μια κάλτσα γεμάτη ρουλεμάν για να φανεί ότι χτύπησε θανάσιμα το κεφάλι του πέφτοντας στην μπανιέρα. Τα πράγματα πάνε στραβά όταν ένας αστυνομικός σταματάει και μια γάτα προκαλεί διακοπή ρεύματος. Η Κόρα καταφέρνει να χτυπήσει τον Νικ στο κεφάλι και, ενώ τον τραυμάτισε σοβαρά, ο Νικ επιζεί.
Το ζευγάρι ενθουσιάζεται όταν διαπιστώνεται ότι ο Νικ καθώς αναρρώνει, δεν θυμάται πώς τον χτύπησαν. Μοιράζονται μια ευτυχισμένη εβδομάδα, διευθύνουν την επιχείρηση μαζί και απολαμβάνουν τη σχέση τους. Ο αστυνομικός σταματά μια μέρα και λέει στον Φρανκ ότι ο Νικ θα επιστρέψει πίσω από το νοσοκομείο. Ο Φρανκ βλέπει ότι πραγματικά δεν υπάρχει ελπίδα για ένα σίγουρο μέλλον μαζί με την Κόρα, γι' αυτό αποφασίζει να φύγει πριν εκείνη επιστρέψει. Πηγαίνει στο Λος Άντζελες. Μετά από μερικές εβδομάδες, αρχίζει να τριγυρνάει στην αγορά όπου ο Νικ και η Κόρα αγοράζουν τα περισσότερα προϊόντα τους. Συναντά τον Νικ, ο οποίος τον έψαχνε. Ο Νικ επιμένει στον Φρανκ να επιστρέψει στο Twin Oaks μαζί του, ότι "κάτι σημαντικό θα συμβεί απόψε και θα το κάνεις".
Ο εισαγγελέας καταθέτει κατηγορίες για φόνο μόνο εναντίον της Κόρα, ελπίζοντας να χωρίσει εκείνη και τον Φρανκ. Αν και αυτό το τέχνασμα λειτουργεί προσωρινά, ένα έξυπνο μέτρο του δικηγόρου της Κόρα, Άρθουρ Κιτς εμποδίζει την πλήρη ομολογία της Κόρα να έρθει στα χέρια του εισαγγελέα. Η Κόρα εξασφαλίζει μια συμφωνία με την οποία δηλώνει ένοχη για ανθρωποκτονία από αμέλεια και τιμωρείται με ποινή αναστολής.
Η δημοσιότητα από τη δολοφονία κάνει το Twin Oaks πολύ επιτυχημένο, αλλά η σχέση παραμένει τεταμένη μεταξύ του Φρανκ και της Κόρα. Παντρεύονται προκειμένου για να προστατευτούν από το να αναγκαστούν να καταθέσουν ο ένας εναντίον του άλλου. Όταν η Κόρα φεύγει για να φροντίσει την άρρωστη μητέρα της, ο Φρανκ έχει μια σύντομη σύγκρουση με μια γυναίκα. Μετά την επιστροφή της Κόρα, εμφανίζεται ένας άντρας με το όνομα Κένεντι, ο οποίος είχε εργαστεί ως ανακριτής για τον δικηγόρο της και προσπαθεί να την εκβιάσει με την ομολογία. Ο Φρανκ δέρνει τον Κένεντι και τη σύντροφό του και τους παίρνει την υπογεγραμμένη ομολογία.
Ο Φρανκ δικάζεται και καταδικάζεται για τη δολοφονία της Κόρα. Κατά τη διάρκεια της δίκης του, τον επισκέπτεται ο εισαγγελέας Σάκετ, ο οποίος τον φέρνει αντιμέτωπο με τα στοιχεία της εμπλοκής του στη δολοφονία του Νικ και του εξηγεί ότι αν αρνηθεί την ενοχή του για το θάνατο της Κόρα, θα καταλήξει με μια καταδίκη για τη δολοφονία του Νικ. Ο Φρανκ αποδέχεται ότι, ενώ είναι αθώος για τη δολοφονία της Κόρα, η εκτέλεσή του θα είναι η κατάλληλη τιμωρία για τον φόνο του Νικ. Ο Φρανκ σκέφτεται ότι, όπως ο ταχυδρόμος χτυπά πάντα δεύτερη φορά για να βεβαιωθεί ότι οι άνθρωποι θα λάβουν την αλληλογραφία τους, η μοίρα φρόντισε να έχουν πληρώσει και οι δύο το τίμημα για το έγκλημά τους.
Παραγωγή
Μετά την κυκλοφορία του μυθιστορήματος του Κέιν, η Columbia Pictures και η Warner Bros. εξέφρασαν ενδιαφέρον για την προσαρμογή του, αλλά η Warner Bros απέρριψε γρήγορα την ιστορία λόγω ανησυχίας ότι μια κινηματογραφική εκδοχή θα προσέκρουε στους λογοκριτές. Η Metro-Goldwyn-Mayer αγόρασε τα δικαιώματα για να κάνει μια κινηματογραφική μεταφορά δώδεκα ολόκληρα χρόνια πριν από την κυκλοφορία της ταινίας. Δεν προχώρησαν με το έργο νωρίτερα, καθώς ο Κώδικας Χέιζ άρχισε να εφαρμόζεται πιο αυστηρά λίγο μετά την απόκτηση των δικαιωμάτων. Το στούντιο τελικά αποφάσισε να προχωρήσει το 1944, παρατηρώντας την επιτυχία της κινηματογραφικής μεταφοράς της Paramount της νουβέλας "Διπλή Αποζημίωση" του Κέιν, η οποία παραβίαζε πολλά από τα ίδια ηθικά ταμπού.
Box office
Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο box office, κερδίζοντας 3.741.000 δολάρια στις ΗΠΑ και τον Καναδά και 1.345.000 δολάρια αλλού, σημειώνοντας κέρδος 1.626.000 δολαρίων. Παρόλα αυτά, ο Λούι Μάγερ, επικεφαλής της MGM, ο οποίος πάντα προτιμούσε πιο υγιεινές, οικογενειακές ταινίες, την μισούσε.
Κριτικές
Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ, κριτικός κινηματογράφου των New York Times, έδωσε στην ταινία μια θετική κριτική και επαίνεσε τις ερμηνείες και τη σκηνοθεσία της ταινίας, γράφοντας: "Δεν μπορούν να ειπωθούν πάρα πολλά για τους σκηνοθέτες. Ο κ. Γκάρφιλντ αντικατοπτρίζει στη ζωή τον ωμό και μπερδεμένο νεαρό αλήτη που σκοντάφτει άσκοπα σε μια μοιραία παγίδα. Και η μις Τάρνερ είναι εξαιρετικά αποτελεσματική ως η φτηνή και αβέβαιη ξανθιά που έχει μια αξιολύπητη φιλοδοξία να είναι «κάποια» και μια αξιολύπητη ιδέα ότι μπορεί να την πραγματοποιήσει μέσω του εγκλήματος.
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία θετικής έγκρισης 89% βασισμένες σε 27 κριτικές με μέσο όρο 8.00/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Ο Ταχυδρόμος πάντα χτυπά δύο φορές περιστρέφει έναν αποπνικτικό ιστό μυστηρίου με μια συναρπαστική προσαρμογή μιας κλασικής ιστορίας νουάρ».
Η ταινία, που θεωρείται κλασικό παράδειγμα φιλμ νουάρ, προβάλλει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είδους: τη μοιραία γυναίκα, μια αλλοτριωμένη και τραγική φιγούρα αντιήρωα και μια αμοιβαία πλοκή εναντίον του συζύγου του γυναικείου χαρακτήρα. Την ιστορία αφηγείται ο αντιήρωας με τη μορφή φωνητικής ανάμνησης γεγονότων του παρελθόντος. Η αισθητική ποιότητα της ταινίας δημιουργεί μια ατμόσφαιρα αποπροσανατολισμού, απόρριψης της παραδοσιακής ηθικής και γενικά απαισιόδοξου τόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1946 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
The Olympians (συγκρότημα)
Ιστορία
Δημιουργήθηκε από τους Άλκη Κακαλιάγκο (πιάνο-hammond organ), Πασχάλη Αρβανιτίδη (ή γνωστός με το όνομά του ως Πασχάλης) (τραγούδι-μπάσο), Βαγγέλη Κουτσοτόλη (σαξόφωνο), Κούλη Καλογιαννίδη (κιθάρα) και Δημήτρη Λαζαρίδη (τύμπανα), τον Σεπτέμβριο του 1965.
Τα μέλη των Olympians προήλθαν από την μπάντα The Brahms, όνομα, το οποίο, σύμφωνα με μετέπειτα δηλώσεις τους, δεν ταίριαζε με το ύφος της μπάντας.
Το Απόγειο και τα χαρακτηριστικά του συγκροτήματος
Ξεκίνησαν τις εμφανίσεις τους στο κλαμπ "Χαβάη" και σύντομα η φήμη τους εξαπλώθηκε στο τότε νεανικό κοινό της Θεσσαλονίκης αρχικά και όλης της Ελλάδας μετέπειτα.
Καθοριστική στιγμή της πορείας του συγκροτήματος ήταν η εμφάνιση στη συναυλία "Χρυσή Βραδιά" στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου η μπάντα ξεχώρισε μεταξύ άλλων συγκροτημάτων για το ιδιαίτερο ύφος που είχε η μουσική της, επηρεασμένο από δημοφιλή συγκροτήματα του εξωτερικού (The Beatles, The Yardbirds κα). Ένα Άλλο χαρακτηριστικό που ξεχώριζε τους Olympians από τα υπόλοιπα συγκροτήματα ήταν η καθαρή και απαλή φωνή του τραγουδιστή (Πασχάλη), η οποία ερμήνευε ελληνικούς στίχους ντυμένους με ευρωπαϊκούς ρυθμούς έξω πια από τα μέχρι τότε ελληνικά στερεότυπα και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ελληνικές μπάντες, που προϋπήρχαν των Olympians, π.χ. οι Forminx που έπαιζαν μεν μοντέρνα χορευτική μουσική, αλλά "σνόμπαραν" τον ελληνικό στίχο. Και γενικά όλα τα συγκροτήματα εκείνης της εποχής έκαναν το ίδιο ή τραγουδούσαν στα ελληνικά με ξενική προφορά. Έτσι μπορεί οι Olympians μπορούν να θεωρηθούν οι πατέρες του Ελληνικού Ροκ.
Ακολούθησαν οι γνωστές επιτυχίες "Το Σχολείο"," Η Συγνώμη" και "το Κορίτσι του Μάη" που θα εκτοξεύσουν την δημοτικότητα του συγκροτήματος στα ύψη.
Η κατάληξη του συγκροτήματος και των μελών του
Στα τέλη της δεκαετίας του '60 για διάφορους λόγους τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος αρχίζουν σταδιακά να απομακρύνονται και την θέση τους καταλαμβάνουν καλλιτέχνες, που ξεκίνησαν από τους Olympians καριέρα στο καλλιτεχνικό στερέωμα (βλ.Νίκος Παπάζογλου). Τα υπόλοιπα μέλη μετά την αποχώρησή τους από το συγκρότημα ακολούθησαν σόλο καριέρα, με αυτή του Πασχάλη να ξεχωρίζει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα
Η ταφή του κόμη του Οργκάθ
Ο πίνακας ζωγραφικής με τίτλο Η ταφή του κόμη του Οργκάθ (ισπανικά: El entierro del conde de Orgaz) είναι έργο του 1588 και ένα από τα γνωστότερα δημιουργήματα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, Έλληνα ζωγράφου της Αναγέννησης ο οποίος έζησε το μεγαλύτερο τμήμα της ζωής του στην Ισπανία όπου έγινε γνωστός ως Ελ Γκρέκο. Ο πίνακας είναι μεγάλων διαστάσεων (4,8 x 3,6 μ.) και διακρίνεται σε 2 κύρια θεματικά τμήματα, αυτό με τις επουράνιες παραστάσεις και αυτό με τις επίγειες. Θεωρείται ένας από τους αριστοτεχνικότερους της δυτικής ζωγραφικής παράδοσης και του ύστερου μανερισμού, και από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της τεχνοτροπίας του Ελ Γκρέκο.
Περιγραφή
Η δημιουργία του πίνακα ανατέθηκε στον Ελ Γκρέκο από τον ιερέα της εκκλησίας, για την διακόσμηση του παρεκκλησίου στον περίβολο της. Ανατέθηκε το 1566 και έως τα τέλη του 1587 έως αρχές του 1588 είχε ολοκληρωθεί, και με την έκθεση του πίνακα στον χώρο της εκκλησίας υπήρξε μαζική συρροή θεατών για να δουν τον πίνακα, γεγονός το οποίο οφείλονταν εν μέρει στις ρεαλιστικές προσωπογραφίες πολλών ευγενών του Τολέδο της εποχής ως μέλη της νεκρικής ακολουθίας. Ο ίδιος ο Θεοτοκόπουλος, απεικονίζεται ανάμεσα στο ανυψωμένο χέρι και το κεφάλι ευγενούς, στο κέντρο-αριστερά του κάτω τμήματος του πίνακα και κοιτάει απευθείας τον θεατή, ενώ κάτω αριστερά το αγόρι είναι ο γιος του, ο Χόρχε Μανουέλ Θεοτοκόπουλι.
Η απεικόνιση της στάσης των ευγενών, αλλά και η γενικότερη σύνθεση του πίνακα εκτιμάται πως διαθέτει στοιχεία από την βυζαντινή αγιογραφία, είδος ζωγραφικής με το οποίο ξεκίνησε ο Θεοτοκόπουλος στην Κρήτη. Συγκεκριμένα έχει συγκριθεί με το παλαιότερο έργο του Ελ Γκρέκο το οποίο είχε δημιουργήσει σε βυζαντινό ύφος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Υπάρχουν ωστόσο εκτιμήσεις οι οποίες συνδέουν την τεχνοτροπία περισσότερο με αυτοί των Ιταλών μανιεριστών, και συγκεκριμένα με τον Ενταφιασμό του Χριστού του Τιτσιάνο -του οποίου ο Θεοτοκόπουλος υπήρξε μαθητής μετά την Κρήτη-, αλλά και με την ισπανική παραδοσιακή ταφική τέχνη ενώ έχει επίσης αναφερθεί η Προσκύνηση της Αγίας Τριάδος του Άλμπρεχτ Ντύρερ ως πιθανή επιρροή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου
Χετούμ ο ιστορικός
Ο Χετούμ/Χαϋτόν o ιστορικός, αρμεν. Հեթում Պատմիչ, αγγλ. Het'own patmιč (π. 1240 - π. 1310/20) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ευγενής της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας), κύριος του Κόρυκος, μοναχός και ιστοριογράφος.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Οσίν Α΄ κυρίου του Κόρυκος (γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν) και της Αλίκης των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Γ΄ κυρίου του Λαμπρόν (δισεγγονού του Οσίν Α΄ κυρίου του Λαμπρόν).
Είναι ο συγγραφέας του έργου Flos historiarum terre Orientis (Το άνθος των Ιστοριών της Ανατολής) ένα ιστοριογραφικό έργο με ιστορίες από την Ασία, ειδικά για τις Μουσουλμανικές κατακτήσεις και τη Μογγολική εισβολή. Γράφτηκε κατά παραγγελία τού πάπα Κλήμη Ε΄ το 1307, όταν ο Χετούμ βρισκόταν στο Πουατιέ. Το αρχικό κείμενο γράφτηκε σε παλαιά Γαλλικά και μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον Νικολά Φωλκόν. Το έργο διαδόθηκε ευρέως κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και επηρέασε τη διαμόρφωση της άποψης των Δυτικοευρωπαίων για την Ανατολή.
Το έργο αποτελείται από τέσσερα βιβλία (κεφάλαια), άνισης έκτασης: το 1ο κεφάλαιο περιγράφει τη γεωγραφία και την ιστορία της Ασίας. Το 2ο επιγράφεται Η επικράτεια των Σαρακηνών και αναφέρεται στην Μουσουλμανική εξάπλωση από τον 7ο αι. ως τα διάδοχα χαλιφάτα. Το 3ο, η Ιστορία των Τατάρων, περιέχει την ιστορία των Μογγόλων και των εισβολών τους· είναι το κυριότερο και μερικές φορές όλο το έργο έχει τον τίλο του βιβλίου αυτού. Το 4ο προτείνει συμμαχία της Χριστιανοσύνης με τη Μογγολική αυτοκρατορία για μία νέα Σταυροφορία στους Αγίους τόπους.
Ως πηγές του αναφέρει για τους Μογγόλους μία Ιστορία των Τατάρων ως τη βασιλεία του Μόνγκε χάνου των Μογγόλων (δεκαετία του 1250). Για πιο νέα γεγονότα επικαλείται τον θείο του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας και δικές του εμπειρίες. Είναι ενήμερος δυτικών πηγών για την Ιστορία των Σταυροφοριών και μάλλον άντλησε πληροφορίες από τον Τζοβάννι ντα Πιαν ντελ Σάρπινς και του Μάρκο Πόλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα του Ιμπελέν, κόρη του Γκυ (γιου του Βαλδουίνου σενεσάλη της Κύπρου) και της Μαρίας των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κέρκυρας 2022–23
Για την περίοδο 2022–23, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Κέρκυρας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Κέρκυρας συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Κέρκυρας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας είναι η εξής:
Α Κατηγορία
Δεν κατεβαίνει σε σχέση με πέρυσι ο Αστέρας Λιαπάδων. Η ΑΕ Φαιάκων που δικαιούταν να αντικαταστήσει τον Αστέρα δεν αποδέχτηκε την συμμετοχή στην πρώτη κατηγορία.Στην συνέχεια ο ΑΠΣ Μπενίτσες δεν αποδέχτηκε να παίξει μπαράζ για την άνοδο με τον ΠΑΟ Σφακιανάκη.Για αυτόν τον λόγο ο ΠΑΟ Σφακιανάκης ανέβηκε στην Α κατηγορία.
Β Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται σε 2 ομίλους.Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο Ατρόμητος Στρογγυλής,ο Κεραυνός Ποταμού,ο Ποσειδώνας Βιταλάδων,ο Ορφέας Κανονίου,ο Νέος 2017 Κέρκυρα και ο ΑΟ Σιναράδων.Οι δυο τελευταίοι είχαν αποσυρθεί από το περυσινό πρωτάθλημα παρότι είχαν δηλώσει συμμετοχή.Αντίθετα κατεβαίνει ξανά ο ΑΟ Βασιλάτικα και η Βολίδα Κάτω Γαρούνας.Νέα συμμετοχή είναι ο ΑΟ Φοίνικες που λειτουργούσε ως ακαδημία.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.Το κύπελλο φέρει την ονομασία «Σταύρος Σαββανής».
Α φάση
Η πρώτη φάση διεξάγεται με απλές αναμετρήσεις. Οι αγώνες είναι προγραμματισμένοι για τις 17,18,21,24,25 και 28 Σεπτεμβρίου 2022.
Δίας Κασσιόπης – Κρόνος Αργυράδων 0-3
ΑΕ Καναλίων – Αναγέννηση Περιβολίου 0-3
ΠΑΟ Σφακιανάκης – ΑΕ Λευκίμμης 0-3
ΑΕ Κανονιού – ΑΠΣ Μπενίτσες 0-0 (1-1 παρ. 4-1 πεν.)
ΠΑΟ Κορακιάνας – Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-2 (4-5 παρ.)
Ομόνοια Γαστουρίου –  ΑΟ Κέρκυρα 0-2
Εθνικός Περουλάδων – Αχιλλέας Νυμφών 1-3
ΟΦΑΜ – Όλυμπος Κέρκυρας 1-2
Θιναλιακός Αχαράβης – Αστέρας Πετριτή 1-3
Μέγας Αλέξανδρος – ΑΟ Παξοί 0-2
Ηρακλής Αγίων Δέκα – Κεραυνός Αγίου Νικολάου 0-2
Χωρίς αγώνα:Βολίδα Κάτω Γαρούνα
Β φάση
Η δεύτερη φάση γίνεται με διπλές αναμετρήσεις, χωρισμένες γεωγραφικά. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 26 Οκτωβρίου 2022 ενώ οι επαναληπτικοί στις 9 Νοεμβρίου 2022.
Βόρειος Όμιλος:
Ολυμπιάδα Καρουσάδων – Οδυσσέας Αυλιωτών 1-2
Οδυσσέας Αυλιωτών-Ολυμπιάδα Καρουσάδων 2-2
ΑΕ Κανονιού – ΑΟ Κέρκυρα 0-3
ΑΟ Κέρκυρα-ΑΕ Κανονίου 2-1
ΑΟ Παξοί – Αχιλλέας Νυμφών 3-0 αα
Αχιλλέας Νυμφών-ΑΟ Παξοί 0-3
Νότιος Όμιλος:
Αστέρας Πετριτή – ΑΠΣ Αναγέννηση Περιβολίου 5-0
ΑΠΣ Αναγέννηση Περιβολίου-Αστέρας Πετριτή 3-3
ΑΟ Κάβος – Βολίδα Κάτω Γαρούνα 3-0
Βολίδα Κάτω Γαρούνα-ΑΟ Κάβος 1-3
Κρόνος Αργυράδων – ΑΕ Λευκίμμης 0-0