cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκους Χίντιγκ
Εθνική Κορέας
Την 1η Ιανουαρίου του 2001 ο Χίντιγκ αναλαμβάνει την εθνική ομάδα της Νότιας Κορέας, που διοργάνωνε το Μουντιάλ του 2002 μαζί με την Ιαπωνία. Στον πάγκο της Νότιας Κορέας, και με παίκτες όπως ο Παρκ Γι Σουνγκ και ο Λι Γιουνγκ Πιο, έφτασε στην 4η θέση του Μουντιάλ, αν και η επιτυχία αυτή αμφισβητήθηκε έντονα λόγω των διαιτητικών λαθών, που έδωσαν την πρόκριση στους συνδιοργανωτές Νοτιοκορεάτες, στους αγώνες με Ιταλία και Ισπανία στη νοκ-άουτ φάση.
Ευρωλίγκα ανδρών 2003-04
2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2004
Γκους Χίντιγκ
Επιστροφή στην Αϊντχόφεν
Μετά κι από αυτή την επιτυχία σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ο Χίντιγκ επέστρεψε στην Ολλανδία και την PSV, παίρνοντας μαζί τους Κορεάτες Λι και Παρκ, αλλά και τον Αριέν Ρομπέν από την Γκρόνιγκεν. Με παίκτες όπως ο Φαν Μπόμελ, ο Κοκού, ο Μπίσλεϊ, ο Φαρφάν, ο Ρόμενταλ, ο Φένεγκορ οφ Χέσελινκ, ο Κονέ και ο Μπούμα, η ομάδα κατέκτησαν το Πρωτάθλημα Ολλανδίας το 2003, 2005, 2006 και 2007, το Κύπελλο το 2005 και το Σούπερ Καπ το 2003.
2002-03
Την πρώτη χρονιά, PSV, ΑΦΚ Άγιαξ και Φέγενορντ μονομαχούσαν για τον τίτλο, αλλά η Αϊντχόφεν έφτασε τους 84 βαθμούς, ο Άγιαξ είχε 83 και η Φέγενορντ 80, μετά το πέρας και της τελευταίας αγωνιστικής. Επίσης, εκεόνη τη χρονιά η Αϊντχόφεν κατέκτησε και το Σούπερ Καπ Ολλανδίας. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η PSV αποκλείστηκε γρήγορα από τη φάση των ομίλων καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση με 6 βαθμούς, έχοντας χάσει μέσα στο Φίλιπς Στάντιον με 0-4 από την Άρσεναλ και 1-3 από την Μπορούσια Ντόρτμουντ.
2003-04
Την άλλη χρονιά, αν και η ομάδα άρχισε εξαιρετικά το ολλανδικό πρωτάθλημα, και ήταν πρώτη στο τέλος του πρώτου γύρου, στη μέση του δεύτερου γύρου άρχισε να κάνει κοιλιά, και ο ΑΦΚ Άγιαξ του Ρόναλντ Κούμαν την ξεπέρασε και πήρε το πρωτάθλημα με 80 βαθμούς, ςνώ η ομάδα του Χίντιγκ έμεινε στους 74. Στην Ευρώπη, άρχισε τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ με δύο ήττες, στη συνέχεια ανέκαμψε, αλλά δεν πρόλαβε τη Μονακό και την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, μένοντας στους 10 βαθμούς, και καταλαμβάνοντας την 3η θέση. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, οι Ολλανδοί έφτασαν ως τα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τη Νιούκαστλ.
2004-05
Με τον Ρόμπεν να φεύγει για την Τσέλσι και τον Ρόμενταλ για την Τσάρλτον, η Αϊντχόφεν ήταν πολύ πιο ανταγωνιστική από την προηγούμενη χρονιά σε όλες τις διοργανώσεις. Με τον Αουρέλιο Γκόμες σε εξαιρετική χρονιά, ο Χίντιγκ και η ομάδα του άνετα κατέκτησαν το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ολλανδίας. Με 10 βαθμούς διαφορά από τον ΑΦΚ Άγιαξ, και με το εύκολο 4-0 επί της Βίλεμ στον τελικό του κυπέλλου, η PSV πήρε το νταμπλ. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, η Αϊντχόφεν έκανε πορεία ανάλογη εκείνης του 1988, φτάνοντας ως τα ημιτελικά. Αφού έχασε από την Άρσεναλ στο Χάιμπουρι 1-0, την πρώτη αγωνιστική των ομίλων, έκανε 3 συνεχόμενες νίκες (1-0 τον Παναθηναϊκό) 1-2 και 1-0 τη Ρόσενμποργκ ΜΚ. Μτά το 1-1 με την Άρσεναλ στο Στάδιο Φίλιπς η PSV πήρε την πρόκριση, ενώ στο τελευταίο ματς, ο Παναθηναϊκός τη νίκησε 4-1, στο μοναδικό ματς της χρονιάς, που ο Γκόμες δέχτηκε 4 γκολ. Στη φάση των 16 ξεπέρασαν την Μονακό 1-0 και 0-2, ενώ στους 8, σε δύο συναρπαστικές αναμετρήσεις μέσα-έξω με τη Λυών, με 1-1 στη Γαλλία και 1-1 στο Στάδιο Φίλιπς, ο Γκόμες αναδείχτηκε ήρωας της Αϊντχόφεν στη διαδικασία των πέναλτι, δίνοντας την πρόκριση με 3-2. Στους ημιτελικούς. η ΑΚ Μίλαν νίκησε 2-0 στο Σαν Σίρο, αλλά στο Στάδιο Φίλιπς, με φοβερή εμφάνιση, η PSV έκανε το 2-0 με Παρκ και Φένεγκορ οφ Χέσελινκ. Στο 90΄ ο Αμπροζίνι έκανε το 2-1 λυτρώνοντας τη Μίλαν, ενώ στο 93΄ η Αϊντχόφεν πέτυχε και τρίτο γκολ, με τον Φιλίπ Κοκού. Παρά την υπερπροσπάθεια, οι παίκτες του Γκους Χίντιγκ, δεν κατάφεραν να δώσουν τη χαρά στον προπονητή τους, επαναλαμβάνοντας το τρεμπλ του 1988.
2005-06
Αυτή τη χρονιά, ο Παρκ έφυγε για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Λι για την Τότεναμ Χότσπερ, ο Φαν Μπόμελ για την Μπαρτσελόνα και ο Βόγκελ για τη ΑΚ Μίλαν. Το πρωτάθλημα η PSV το πήρε με 10 βαθμούς διαφορά από την Άλκμααρ (η διαφορά έγινε στο δεύτερο γύρο, γιατί στο τέλος του πρώτου γύρου η Αϊντχόφεν ήτανε μόνο ένα βαθμό μπροστά από τη Φέγενορντ). ΄Στον τελικό τπυ κυπέλλου, ο ΑΦΚ Άγιαξ νίκησε την PSV 2-1. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, οι παίκτες του Χίντιγκ νίκησαν 1-0 τη ΦΚ Σάλκε 04, αλλά έχασαν 3-0 από τη Φενερμπαχτσέ. Μετά το 0-0 στο Μιλάνο με τη ΑΚ Μίλαν, η νίκη ήρθε για την Αϊντχόφεν στο Φίλιπς Στάντιον επί της Μίλαν με 1-0. Η Σάλκε νίκησε 3-0 στη Γερμανία, αλλά στο τελευταίο ματς, η Αϊντχόφεν νίκησε 2-0 τη Φενέρ, και σε συνδυασμό με το 3-2 της Μίλαν επί της Σάλκε, προκρίθηκε στην επόμενη φάση. Εκεί, η Λυών πήρε εκδίκηση για τον αποκλεισμό της προηγούμενης χρονιάς, νικώντας την PSV με 0-1 και 4-0. Το ολλανδικό Σούπερ Καπ χάθηκε, στο πρώτο ματς της χρονιάς (Άγιαξ-Αϊντχόφεν 2-1), όπως και ο τελικός του κυπέλλου, ο τελευταίος αγώνας της χρονιάς.
2006-07
Την τελευταία χρονιά του Χίντιγκ, το Σούπερ Καπ χάθηκε, πάλι από τον ΑΦΚ Άγιαξ, 3-1 αυτή τη φορά. Η ομάδα ήτανε στο +11 από τον ΑΦΚ Άγιαξ και +12 από την Άλκμααρ, αλλά στο τέλος, την 33η αγωνιστική, οι τρεις ομάδες ισοβαθμήσανε στους 72 βαθμούς. Η Άλκμααρ έχασε από την Εξέλσιορ 3-2, ο ΑΦΚ Άγιαξ νίκησε 0-2 τη Βίλεμ, και η PSV, με το 5-1 επί της Φίτεσε, πανηγύρισε το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα, και τέταρτο σε 5 χρόνια. Στην Ευρώπη, η Αϊντχόφεν προκρίθηκε μαζί με τη Λίβερπουλ από τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στους 16 απέκλεισε την Άρσεναλ, νικώντας 1-0 στην Ολλανδία και παίρνοντας ισοπαλία 1-1 στο Έμιρεϊτς. Στους προημιτελικούς αποκλείστηκε από τη Λίβερπουλ.
Με εθνικές ομάδες
Μετά το Κονφεντερέισιονς Καπ του 2005, η Αυστραλία κάλεσε τον Χίντιγκ να αναλάβει. Στην εθνική Αυστραλίας, με τον Βίντουκα και τον Κουλίνα (που ο Χίντιγκ τον είχε και στην PSV) πέρασε στο Μουντιάλ του 2006 αποκλείοντας στα πέναλτι την Ουρουγουάη στα μπαράζ πρόκρισης στην τελική φάση. Εκεί, πέρασε σαν 2η πίσω από τη Βραζιλία τον όμιλο, ενώ στου 16, έχασε από τη μετέπειτα παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία στο 94ο λεπτό. Μετά, ο Χίντιγκ ανέλαβε την εθνική ομάδα της Ρωσίας. Το Σεπτέμβριο του 2007 οι Ρώσοι ήτανε σε μειονεκτική θέση, αλλά νικώντας την Αγγλία μπήκαν ξανά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Με την εντός έδρας ήττα της Αγγλίας από την Κροατία, οι Ρώσοι πήρανε την πρόκριση για την τελική φάση του Euro 2008. Εκεί, η Ρωσία αν και άρχισε με ήττα 4-1 από την Ισπανία, νίκησε 1-0 την Ελλάδα και 2-0 τη Σουηδία, παίρνοντας έτσι την πρόκριση για τα προημιτελικά, όπου έκανε τη μεγάλη έκπληξη, νικώντας 1-3 στην παράτση την Ολλανδία. Στα ημιτελικά οι Ισπανοί νίκησαν 3-0 τους Ρώσους.
Τσέλσι
Μετά την απόλυση του Λουίς Φελίπε Σκολάρι από τον πάγκο της Τσέλσι, ο Χίντιγκ ανέλαβε προπονητής στους μπλε και παράλληλα στην εθνική Ρωσίας. Στο πρώτο ματς του Χίντιγκ, οι Λονδρέζοι νίκησαν 0-1 την Άστον Βίλα. Η ομάδα ήρθε τρίτη πίσω από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τη Λίβερπουλ στο αγγλικό πρωτάθλημα, ενώ στο Τσάμπιονς Λιγκ αποκλειστήκανε στα ημιτελικά από την Μπαρτσελόνα αφού πέρασε την Γιουβέντους (1-0 και 2-2) και τη Λίβερπουλ (1-3 και 4-4). Πριν φύγει από την ομάδα, πανηγύρισε το Κύπελλο Αγγλίας νικώντας στον τελικό την Έβερτον με 2-1.
Τίτλοι ως παίκτης
1η θέση Β΄ κατηγορίας Ολλανδίας
Τίτλοι ως προπονητής
Ολλανδικό πρωτάθλημα
Κύπελλο Ολλανδίας
Σούπερ Καπ Ολλανδίας
Τσάμπιονς Λιγκ
Διηπειρωτικό Κύπελλο
Διακρίσεις ως προπονητής
Rinus Michels Award
Αστρογλοιακό κύτταρο
Τα αστρογλοιακά κύτταρα ή αλλιώς αστροκύτταρα (αγγλ.: astroglia ή astrocytes) ανήκουν στην κατηγορία των νευρογλοιακών κυττάρων. Αποτελούν το πολυπληθέστερο είδος και το κυτταρικό τους σώμα έχει αστεροειδές σχήμα. Παράλληλα, διαθέτουν σχετικά μικρές αποφυάδες. Επίσης, μερικές από αυτές τις αποφυάδες σχηματίζουν ποδίσκους στην επιφάνεια του εγκεφάλου, των νεύρων και του νωτιαίου μυελού. Τα αστροκύτταρα επιπλέον, έρχονται σε επαφή με τα αιμοφόρα αγγεία αναγκάζοντας έτσι τα ενδοθηλιακά κύτταρα να δημιουργήσουν στενές συνδέσεις, όπως στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ακόμη, τα κύτταρα αυτά είναι υπεύθυνα για τη φαγοκυττάρωση που είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας τα νεκρά κύτταρα καταστρέφονται και αφήνονται στην επιφάνεια των φαγκυττάρων. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας τα κύτταρα μαζεύουν και απλώνουν τα πόδια τους, προκειμένου να φτάσουν στους νεκρούς νευρώνες. Έτσι, όταν τους βρουν, τους επιτίθενται, τους καταβροχθίζουν και τους αποσυνθέτουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρικό νευρικό σύστημα Κατηγορία:Ζωικά κύτταρα
Λογγάδες Ιωαννίνων
μικρογραφία
Οι Λογγάδες είναι μικρό χωριό του νομού Ιωαννίνων, σε μικρότερη απόσταση από 500 μ. από τη λίμνη Παμβώτιδα των Ιωαννίνων, στην ανατολική πλευρά της. Ο πληθυσμός με απογραφή του 2011 ήταν 859 άτομα. Η απόσταση από το κέντρο των Λογγάδων μέχρι το κέντρο των Ιωαννίνων είναι 13 χλμ. Τα γειτονικά χωρία είναι η Βασιλική, η Αμφιθέα, η Μάζια, το Δροσοχώρι, το Πέραμα, η Κατσικά. Το προηγούμενο όνομα των Λογγάδων ήταν Αρδομίστα ή Αδρομίστα. Η κεντρική εκκλησία είναι ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Οι Λογγάδες έχουν και μία τοπική ομάδα με όνομα Τιτάν Λογγάδων, ενώ παλαιότερα ονομαζόταν Άφοβος. Αυτή η ομάδα έχει αναδείξει πολλούς ποδοσφαιριστές που μέχρι και σήμερα παίζουν μέχρι και στην α΄ κατηγορία Ελλάδος. Αυτη η ομάδα έχει φτάσει μέχρι την Δ εθνική κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος την αγωνιστική περίοδο 1991-1992.
Στο χωριό είναι χτισμένο το Αρσάκειο δημοτικό και γυμνάσιο Ιωαννίνων. Το Αρσάκειο Ιωαννίνων (2009) χτίστηκε λόγω της ομόφωνης απόφασης των Λογγαδίτων να δοθούν μερικά στρέμματα για να χτιστεί το κτίριο.
Στην κοινότητα των Λογγάδων βρίσκονται σε λειτουργία επίσης το δημόσιο Νηπειαγωγείο, Δημοτικό καθώς και το Γυμνάσιο.
Οι Λογγάδες είναι ένα χωριό με πολλές εκκλησίες. Μερικές είναι ο Άγιος Μηνάς, η Αγία φανερωμένη κ.α. Όμως ο κεντρικός ναός της εκκλησίας είναι ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Πριν από 40 χρόνια, οι Λογγαδιώτες, βλέποντας ότι η Παλαιά Εκκλησία δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες τους, αποφάσισαν να χτίσουν τον Ιερό Ναό,προς Τιμήν Της Παναγίας. Πρωτοστάτης ο Χρήστος Μάστορας, με όλους τους συγχωριανούς δίπλα του, με εράνους και  αιτήματα βοήθειας  κατάφεραν να θεμελιώσουν τον ναό. Ο ναός εγκαινάστηκε από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων δέκα χρόνια ύστερα απο την αρχή της κατασκευής του.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Τζέιμς Βατ
Ο Τζέιμς Βατ (Αγγλικά: James Watt, αγγλική προφορά:, Γουότ, 30 Ιανουαρίου 1736 – 25 Αυγούστου 1819) ήταν Σκωτσέζος μηχανουργός, μηχανικός και εφευρέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκρήνοκ της Σκωτίας στις 19 Ιανουαρίου το 1736 και πέθανε στο Χάντσουορθ του Μπέρμινγκχαμ στις 19 Αυγούστου το 1819. Από νεαρή ηλικία έδειξε μεγάλη κλίση στα μαθηματικά και στη μηχανική. Το 1755 πήγε στο Λονδίνο και εργάσθηκε κοντά σε ένα διαπρεπή κατασκευαστή μαθηματικών οργάνων και ένα χρόνο αργότερα εγκαταστάθηκε για λογαριασμό του στη Γλασκώβη, όπου και προσλήφθηκε ως μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της πόλης
Μια μηχανή του Νιούκομεν που του έφεραν για επισκευή, του κίνησε τόσο το ενδιαφέρον ώστε συνέβαλε κατά πολύ στην τελειοποίησή της. Συγκεκριμένα πέτυχε τον αποχωρισμό του συμπυκνωτή από τον κύλινδρο τον οποίο περιέβαλε με ατμό προς αποφυγή ψύξης. Στη συνέχεια ίδρυσε στο Σόχο μηχανουργείο όπου και κατασκεύασε ατμομηχανή διπλής ενέργειας δίνοντας περιστροφική κίνηση με αρθρωτό παραλληλόγραμμο, διάταξη που φέρει το όνομά του, προσθέτοντας και σπόνδυλο για κανονική ρύθμιση. Η ατμομηχανή εκτίθεται σήμερα στο Γερμανικό Μουσείο του Μονάχου, του μεγαλύτερου τεχνολογικού μουσείου στον κόσμο.
Ο Τζέιμς Βατ ονομάσθηκε «πατέρας της ατμομηχανής» ιδιαίτερα για τη χρήση του ατμού για τη θέρμανση του κυλίνδρου, και κυρίως για την κατασκευή μιας ατμομηχανής που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε ευρεία κλίμακα σε πολλές εφαρμογές, οδηγώντας έτσι στην έλευση της Βιομηχανικής Επανάστασης. Επίσης, για την εφεύρεση του πιεστικού κοχλία καθώς και για τα υδραργυρικά μανόμετρα. Το 1775 έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρίας του Λονδίνου και το 1808 μέλος του Ινστιτούτου της Γαλλίας. Προς τιμή του ονομάστηκε ειδική μονάδα μέτρησης ισχύος λεγόμενη Βατ.
Μιχάλης Τσαουσόπουλος
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1953 στα Ταμπούρια, μία συνοικία του Πειραιά. Αποφοίτησε το 1971 από το ιδιωτικό γυμνάσιο Στέγκα. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν επιμελήθηκε διάφορες ραδιοφωνικές εκπομπές χωρίς την τυπική έγκριση της κρατικής ραδιοφωνίας, κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε. Συνέχισε στους ιδιωτικούς ραδιοσταθμούς Αθήνα 9.84, ANT1 Radio, POP FM και Kiss 92.9, ενώ το 2000 δημιούργησε το Radio DJ (μετέπειτα Athens DeeJay), για λογαριασμό των Αττικών Εκδόσεων. Σήμερα, διευθύνει και τα 3 βασικά ραδιόφωνα των Ομίλου, Athens Dj, Rock Fm και Λάμψη.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, παρουσίασε την τηλεοπτική εκδοχή του άλλοτε ραδιοφωνικού παιχνιδιού ΝΑΙ ή ΟΧΙ του Νίκου Μαστοράκη, στην τηλεόραση του ΑΝΤ1. Στο παιχνίδι, διαγωνίζονταν πολίτες σε πλατείες γειτονιών της Αθήνας αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδος, με έπαθλο 5.000 δραχμών.
Θεωρείται ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής.
Τα τελευταία χρόνια είναι επικεφαλής της πρωινής εκπομπής Breakfast στα FM, με την υπόλοιπη ομάδα, να απαρτίζεται από την Μαρία Ένεζλη, τον επι χρόνια συνεργάτη του Γιώργο Σκιαδά και τον παλιότερο άνθρωπο της παραγωγής στον σταθμό, Erwin Κλάπη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Γενικές εκλογές της Ανγκουίλας (2015)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ανγκουίλα στις 22 Απριλίου 2015. Νικητής αναδείχθηκε ο συνασπισμός του Ενωτικού Μετώπου της Ανγκουίλας, το οποίο κέρδισε 6 από τις συνολικά 7 έδρες που αναδείχθηκαν με εκλογές στην Συνέλευση. Το κυβερνών Ενωτικό Κίνημα της Ανγκουίλας δεν κέρδισε καμία έδρα.
Εκλογικό σύστημα
Όταν έγιναν οι εκλογές, η Συνέλευση αποτελείτο από 11 μέλη, 7 από τα οποία αναδεικνύονταν με εκλογές σε μονοεδρικές περιφέρειες και άλλα 4 ήταν διορισμένα. Η ελάχιστη ηλικία των ψηφοφόρων ήταν τα 18 έτη και των υποψηφίων τα 21.
Παραπομπές
2015
Μαξ Τάιλερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατροί Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες
Στέλιος Μαλεζάς
Ο Στέλιος Μαλεζάς (Κατερίνη, 11 Μαρτίου 1985) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Μαλεζάς ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης. Το 2003 πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, ενώ κατά την περίοδο 2004-05 δόθηκε δανεικός στον Ηρόδοτο, για να επιστρέψει την επόμενη χρονιά και πάλι στον "δικέφαλο του Βορρά".
Το καλοκαίρι του 2012, αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ έπειτα από εννέα χρόνια παρουσίας, κατά τα οποία πραγματοποίησε 129 συμμετοχές πρωταθλήματος, για να συνεχίσει την καριέρα του στη Γερμανία και τη Φορτούνα Ντύσσελντορφ, όπου στα δύο χρόνια παραμονής του είχε 33 συμμετοχές πρωταθλήματος, 21 στην Μπουντεσλίγκα (2012-13) και 12 στη δεύτερη κατηγορία (2013-14).
Τον Ιούλιο του 2014 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα υπογράφοντας συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με τον Παναιτωλικό, όμως την επόμενη χρονιά κι έπειτα από τρία χρόνια απουσίας επέστρεψε στον ΠΑΟΚ. Τη δεύτερη χρονιά μετά την επιστροφή του στην ομάδα της Θεσσαλονίκης (2016-17), κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος, που ήταν και ο πρώτος τίτλος στην καριέρα του. Στον τελικό ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2-1, με τον ίδιο να αγωνίζεται ως αλλαγή. Την επόμενη χρονιά με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, αποτέλεσε έναν από τους τρεις αρχηγούς, ενώ ήταν μία αξιόπιστη λύση για την ομάδα, προερχόμενος κυρίως από τον πάγκο. Επίσης, στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά Κυπελλούχος Ελλάδος για το 2017-2018, με τον ΠΑΟΚ να αντιμετωπίζει και να κερδίζει ξανά την ΑΕΚ με σκορ 2-0 αυτήν την φορά. Ο ίδιος αγωνίστηκε ως αλλαγή. Μπήκε στο 82' στην θέση του αρχηγού Αντελίνο Βιεϊρίνια, ενώ με την είσοδό του στον αγώνα πήρε αυτός το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Ανανέωσε τη συνεργασία του με τον ΠΑΟΚ για έναν ακόμη χρόνο και τη σεζόν 2018-2019 κατέκτησε το νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) με την ομάδα, αν και αγωνίστηκε μόλις σε τρία παιχνίδια για το κύπελλο Ελλάδας και στο πρωτάθλημα έγραψε μία συμμετοχή, «τιμητική», στο ματς που έκρινε τον τίτλο (ΠΑΟΚ - Λεβαδειακός 5-0). Με την λήξη της συνεργασίας του με την ομάδα του ΠΑΟΚ, ήρθε σε συμφωνία με την ομάδα της Ξάνθης. Με την λήξη της σεζόν 2019-2020 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Λίγους μήνες μετά επανήλθε στον ΠΑΟΚ ως προπονητής της ομάδας νέων (Κ-19).
Στην εθνική Ελλάδας
Στις 28 Φεβρουαρίου 2010 ο προπονητής της εθνικής Ελλάδας Ότο Ρεχάγκελ τον κάλεσε να συμμετάσχει στον φιλικό αγώνα της Ελλάδας με τη Σενεγάλη, όμως φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της στις 15 Νοεμβρίου 2011, στον φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας (1-3) στην Αυστρία, με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος.
Ο Μαλεζάς ήταν μέλος της αποστολής της Ελλάδας στο Μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική και στο Euro 2012 που συνδιοργάνωσαν Πολωνία και Ουκρανία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φορτούνα Ντύσσελντορφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Το Βιβλιοπωλείο της Εστίας (ή κοινώς Εστία) είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος και βιβλιοπωλείο στην Αθήνα.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1885 από τον Γεώργιο Κασδόνη, ο οποίος καταγόταν από την Τήνο. Εργαζόμενος ως δάσκαλος και δημοσιογράφος στο Βουκουρέστι, οραματιζόταν τη δημιουργία ενός μεγάλου βιβλιοπωλείου που θα εξέδιδε "αξιόλογα, καλαίσθητα και σε προσιτές τιμές" βιβλία, τα οποία θα διαμόρφωναν και θα καλλιεργούσαν τις νεότερες γενιές του νεαρού ακόμη τότε ελληνικού κράτους. Εξέδωσε έργα σημαντικότατων προσωπικοτήτων της ελληνικής διανόησης, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο Δημήτριος Βικέλας, ο Γεώργιος Βιζυηνός, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας και πολλοί άλλοι. Το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε ήταν η "Παιδική Ανθολογία" υπό Αριστοτέλους Κουρτίδου, ενώ μέχρι σήμερα έχει εκδώσει πάνω από 11.000 τίτλους.
Τον Κασδόνη διαδέχθηκε το 1890 ο ανιψιός του Ιωάννης Δημητρίου Κολλάρος. Ιδιαίτερα οργανωτικός, ικανότατος και με μεγάλη αγάπη για τα γράμματα, εξύψωσε την Εστία στο βάθρο των ελληνικών γραμμάτων. Υπό τη διεύθυνσή του κυκλοφορεί το "Πανελλήνιον Βιβλιογραφικόν Δελτίον", γεγονός μεγάλης σημασίας για την ουσιαστικά ανύπαρκτη ελληνική βιβλιογραφία. Επίσης, εκδόθηκε πολύ μεγάλος αριθμός μεταφράσεων αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων και μελετητών, καθώς και ποιοτικών εκπαιδευτικών βιβλίων, όπως "Τα Ψηλά Βουνά" του Ζαχαρία Παπαντωνίου, συνδέοντας το βιβλιοπωλείο με τις μεγάλες γλωσσικές διαμάχες της εποχής. Αξίζει να αναφερθεί πως ο Νίκος Καζαντζάκης είχε αποκαλέσει τον Κολλάρο "ευεργέτη των ελληνικών γραμμάτων", ενώ ο Ηλίας Βενέζης είχε γράψει γι' αυτόν πως "ο Γιάννης Κολλάρος έδεσε το όνομά του με την ιστορία και την προκοπή της ελληνικής λογοτεχνίας".
Το 1956 ο Κολλάρος πέθανε, αφήνοντας τη διεύθυνση της εταιρίας στο γαμπρό και εταίρο του από το 1925 Κωνσταντίνο Σαραντόπουλο. Τη δεκαετία του 1950 θα δημιουργήσει τη "Σειρά Νεοελληνικής Λογοτεχνίας" με τους μικρούς σκληρόδετους τόμους. Αποτελούμενη από περισσότερους από 320 τίτλους, η σειρά αυτή περιλαμβάνει τους σημαντικότερους πεζογράφους της "δεκαετίας του '30" (Βενέζης, Θεοτόκης, Μ. Καραγάτσης, Στρατής Μυριβήλης, Άγγελος Τερζάκης κ.α.) Για αυτήν, η Εστία τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Εξίσου σημαντική πρωτοβουλία ήταν και η δημιουργία της "Νέας Εστίας", του πρώτου λογοτεχνικού περιοδικού της χώρας. Ο Σαραντόπουλος πέθανε το 1972.
Αυτόν θα διαδεχθεί η κόρη του, Μαρίνα Καραϊτίδη, η οποία θα ανανεώσει το Βιβλιογραφικό Δελτίο. Με τον τίτλο "Νέα Βιβλία" κυκλοφορεί τέσσερις φορές το χρόνο και περιέχει το σύνολο των εκδόσεων που εισέρχονται προς πώληση στο βιβλιοπωλείο της Εστίας, με πλήρη βιβλιογραφικά στοιχεία (αρχικά, υπεύθυνος ήταν ο Κυριάκος Ντελόπουλος). Δημιούργησε νέες σειρές ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και τιμήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με το παράσημο του Τάγματος της Αξίας στη γαλλική πρεσβεία στις 4/4/2000.
Περιοδικό Νέα Εστία
Τον Ιανουάριο του 1876 ξεκίνησε να εκδίδεται ένα καλλιτεχνικό περιοδικό με τον τίτλο Εστία. Η έκδοση του περιοδικού αυτού σταμάτησε το 1909. Στις 4 Ιανουαρίου του 1927 το περιοδικό αυτό αναβίωσε εκδιδόμενο από μηδενική βάση και για να μη γίνεται μπέρδεμα με την ομώνυμη εφημερίδα, η διοίκηση του εκδοτικού οίκου αποφάσισε να ονομάζεται Νέα Εστία. Από τότε εκδίδεται ανελλιπώς μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι Κατηγορία:Ελληνικές εκδοτικές επιχειρήσεις
Μελλοντολογία
Η µελλοντολογία, που μπορεί να αναφέρεται και ως πρόβλεψη του μέλλοντος, είναι η μελέτη των δυνάμει πιθανών μελλοντικών καταστάσεων στον Κόσμο μας. Γενικά μπορεί να θεωρηθεί ως παρακλάδι μιας γενικότερης θεώρησης της μελέτης της ιστορίας. Η μελλοντολογία έχει σκοπό να καταλάβει πώς είναι δυνατό να εξελιχθεί το παρελθόν στο μέλλον, τι δηλαδή από το παρόν έχει πιθανότητες να συνεχιστεί, τι να αλλάξει και τι από αυτά που θα επιθυμούσαμε να γίνουν θεωρείται μύθος και δε θα συμβεί. Αντίθετα με την επιστήμη, που συνήθως περιορίζεται στενεύοντας με παραδοχές το υπό μελέτη σύστημα, η μελλοντολογία μελετά τον κόσμο ως ένα τεράστιο και πολύπλοκο σύστημα και δε μπορεί να είναι το ίδιο σαφής στα συμπεράσματά της. Προσπαθώντας να περιορίσει την ασάφεια των συμπερασμάτων της και να αποκλείσει τους μύθους, η μελλοντολογία επιχειρεί να τεκμηριώνει τις προβλέψεις της υποβοηθούμενη από την επιστήμη και τις τάσεις που προβλέπονται από τομείς της όπως η βιοτεχνολογία, η νανοτεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη κλπ όπως η αύξηση του προσδόκιμου της ανθρώπινης ζωής και οι κβαντικοί υπολογιστές καθώς και με τη βαθύτερη κατανόηση των μηχανισμών της φύσης, όπως η Φυσική των πολύπλοκων συστημάτων, με σκοπό τη χειραγώγησή τους (π.χ. έλεγχος του "καιρού της ιονόσφαιρας" με το Haarp).
Μέθοδοι ανάλυσης
Στον πολυεπιστημονικό τομέα της μελλοντολογίας, οι μελλοντολόγοι χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα των μεθόδων πρόβλεψης, όπως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μελλοντολογία Κατηγορία:Εξέλιξη
Συνεταιριστική Πλατφόρμα
Μια ψηφιακή συνεταιριστική πλατφόρμα ή ψηφιακός συνεταιρισμός, είναι μια ομότιμα και δημοκρατικά διοικούμενη επιχείρηση που χρησιμοποιεί ένα πρωτόκολλο, έναν ιστότοπο ή μια εφαρμογή σε κινητά για να διευκολύνει την ψηφιακή αγοροπωλησία αγαθών και υπηρεσιών. Σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική, τα συνεταιρικά ή και συνεργατικά αυτά δίκτυα δεν επιτρέπουν την απαλλοτρίωση του μετοχικού τους κεφαλαίου με την συμμετοχή σε αυτό κερδοσκόπων, ανώνυμων εταιριών ή κεφαλαίων επιχειρηματικού ρίσκου (Venture Capital). Σκοπός των συνεταιρικών εγχειρημάτων είναι να διατηρήσουν το συλλογικό, κοινωνικό και αλληλέγγυο χαρακτήρα της πλατφόρμας τους θέτοντας στο επίκεντρο της δράσης τους όχι την υψηλή κερδοφορία αλλά το κοινωνικοοικονομικό ή και περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Οι ψηφιακοί συνεταιρισμοί έρχονται να ολοκληρώσουν τα επιχειρηματικά μοντέλα της οικονομίας διαμοιρασμού (share economy) εκτοπίζοντας τους ανώνυμους κερδοσκόπους ή και ιδιώτες διαμεσολαβητές από τη θέση των μεσαζόντων. Κατά αυτό τον τρόπο επιδιώκεται να μεγιστοποιηθεί το ευρύτερο συλλογικό και κοινωνικό συμφέρον και να δημιουργηθούν συνθήκες για την ασφαλέστερη, οικονομικότερη και δικαιότερη ψηφιακή διασύνδεσή μας. Οι πλατφόρμες συνεταίρων διαφέρουν από τους παραδοσιακούς συνεταιρισμούς λόγω της χρήσης των ψηφιακών τεχνολογιών τόσο ως μέσων αλλά και ως σκοπών για την προώθηση ενός δικαιότερου κοινωνικού και οικονομικού τοπίου.
Μίκλος Ρόζα
Ο Μίκλος Ρόζα (αναφέρεται και ως Μίκλος Ρόσα, Miklós Rózsa, [προφορά: ˈmikloːʃ ˈroːʒɒ;] · 18 Απριλίου 1907 - 27 Ιουλίου 1995) ήταν Ούγγρος συνθέτης, με εκπαίδευση από τη Γερμανία (1925-1931), όπου εργάσθηκε στη Γαλλία (1931-1935) στην Αγγλία (1935-1940) και στις ΗΠΑ (1940-1995), ενώ είχε και κάποιες εκτεταμένες διαμονές και στην Ιταλία (1953). Συνέθεσε σχεδόν 100 θέματα ταινιών, όμως είχε μεγάλη αφοσίωση στις ζωντανές παραστάσεις, κι αυτό συνήθιζε να το αποκαλεί ως «διπλή ζωή».
Ο Ρόσα από νωρίς είχε καταξιωθεί στην Ευρώπη με τα ορχηστρικό του θέμα Theme, Variations, and Finale (Op. 13) του 1933, ενώ έγινε διακεκριμένος μουσικός στον κινηματογράφο από το The Four Feathers (1939) και το The Thief of Bagdad (1940). Με το τελευταίο έργο πήγε στις ΗΠΑ, όταν η παραγωγή τον μετέφερε εκεί από τη Βρετανία που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Πήρε την αμερικανική υπηκοότητα το 1946. Ο Ρόσα έχει βραβευθεί και με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την ταινία Νύχτα Αγωνίας (1945), την ταινία A Double Life (1947) και το Μπεν Χουρ (1959).
Συνεταιριστική Πλατφόρμα
Παραδείγματα
Πολλές πλατφόρμες συνεταίρων χρησιμοποιούν επιχειρηματικά μοντέλα παρόμοια με τις πιο δημοφιλής εταιρείες στο διαδίκτυο αλλά με καθαρά συνεταιριστική δομή. Για παράδειγμα, υπάρχουν πολυάριθμες εφαρμογές ταξί παρόμοιες με το Uber οι οποίες ανήκουν όμως στους ίδιους τους οδηγούς.
Μίκλος Ρόζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ούγγροι συνθέτες μουσικής ταινιών
Συνεταιριστική Πλατφόρμα
Παραδείγματα
Ο ιστότοπος «Internet of Ownership» περιλαμβάνει έναν κατάλογο του ψηφιακού συνεταιριστικού οικοσυστήματος.
Η  Fairmondo είναι μια ηλεκτρονική αγορά αγαθών (marketplace). Ιδρύθηκε στη Γερμανία και επέκτεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εγγραφή ως μετόχου στο εταιρικό κεφάλαιο της εταιρίας είναι ανοικτή για όλους και το ελάχιστο μερίδιο περιορίζεται σε ένα προσιτό ποσό. Οι μετόχοι δε, δύναται να ασκούν δημοκρατικό έλεγχο δια της αρχής ένα μέλος - μία ψήφος. Προφανώς, το μοντέλο αυτό προωθείται ως μια εναλλακτική πρόταση συνεργασίας σε σχέση με το Amazon και το Ebay.
H Green Taxi Cooperative  είναι η μεγαλύτερη εταιρεία ταξί στην περιοχή του Ντένβερ. Οργανώθηκε από τους Communications Workers of America Local 7777 και τα μέλη της εγγράφονται με μια εφάπαξ συνδρομή ύψους $2000. Στη συνέχεια καταβάλουν κόμιστρα που αντιστοιχούν μόλις σε ένα «κλάσμα» εκείνων που επιβάλουν οι μεγάλες επιχειρήσεις στους οδηγούς. Μέσω μια εφαρμογής κινητής τηλεφωνίας από την οποία οι χρήστες μπορούν να προγραμματίσουν δρομολόγια], ανταγωνίζονται επάξια εταιρείες όπως η Uber και η Lyft, κατέχοντας μάλιστα το 37% της αγοράς στο Ντένβερ (Νοέμβριος 2016).
ToLoconomics  είναι μια συνεργατική αγορά (marketplace) στις ΗΠΑ, η οποία επιτρέπει στους πελάτες της να εργολαμβάνουν μικρές καθημερινές εργασίες, όπως η φροντίδα μωρών ή κατοικίδιων ζώων. Αντί να χρεώνει προμήθεια στις υπηρεσίες της, επιτρέπει στους χρήστες της την ανοιχτή συμμετοχή τους στο μετοχικό της κεφάλαιο ως ομότιμου ιδιοκτήτη με την καταβολή μηνιαίας συνδρομής.
To Midata είναι μια συνεργατική πλατφόρμα με έδρα τη Ζυρίχη που επιδιώκει να υπηρετήσει ως κέντρο ανταλλαγής ιατρικών δεδομένων για τους συνδρομητές της. Χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή ανοιχτού κώδικα, τα μέλη της μπορούν να μοιράζονται με ασφάλεια τα ιατρικά τους δεδομένα με γιατρούς, συγγενείς και φίλους και να έχουν πρόσβαση σε εργαλεία ανάλυσης, απεικόνισης και ερμηνείας των δεδομένων αυτών. Επίσης, αν το επιθυμούν, μπορούν να τα παρέχουν σε ερευνητές για κλινικές δοκιμές ή να συναινέσουν για συμμετοχή σε πιλοτικά ερευνητικά προγράμματα και κλινικές δοκιμές. Σκοπός είναι να αποφευχθεί η διαμεσολάβηση κερδοσκόπων στον ευαίσθητο αυτό τομέα και να επωφεληθούν τα μέγιστα οι ίδιοι οι ασθενείς.
To  Stocksy United είναι ψηφιακός συνεταιρισμός με έδρα τη Victoria, British Columbia που δημιουργεί μια αποκλειστική συλλογή φωτογραφιών και βίντεο χωρίς δικαιώματα χρήσης. Όπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα, «Πιστεύουμε στη δημιουργική ακεραιότητα, τη δίκαιη νομή των κερδών και την κοινοκτημοσύνη με όλες τις φωνές να ακούγονται». Αποδίδεται έτσι «τιμή στο λειτουργικό ήθος οποιουδήποτε συνεργατικής πλατφόρμας». Το 2015, η Stocksy κέρδισε 7,9 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις - διπλασιάζοντας τα έσοδά της από το προηγούμενο έτος - και μοίρασε στα μέλη της ένα μέρισμα 200.000 δολαρίων.
Το  RChain  είναι ένας ψηφιακός συνεταιρισμός στην πολιτεία της Ουάσιγκτον που σχηματίστηκε για να σχεδιάσει και να αναπτύξει την ανοιχτού κώδικα Blockchain 3.0 πλατφόρμα RChain, και την Γλώσσα Προγραμματισμού Έξυπνων Συμβόλαιο (smart contract) Rholang. Η διακυβέρνηση του συνεταιρισμού, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων που αφορούν την πλατφόρμα και τα κουπόνια (token) αυτής, καθορίζονται μέσα από ένα απλό σύστημα 1 Μέλος - 1 Ψήφος καθώς και μια Διοικητική Επιτροπή Διεύθυνσης και Διακυβέρνησης που προς το παρόν πειραματίζεται με το μοντέλο της κοινωνοκρατίας (sociocracy).
Το  Up & Go είναι μια ψηφιακή αγορά επαγγελματικών υπηρεσιών που επιτρέπει στους χρήστες να προγραμματίζουν εργασίες όπως οικιακό καθαρισμό ή περίπατο σκύλων με επιχειρήσεις που ανήκουν σε εργαζόμενους και έχουν δίκαιες πρακτικές εργασίας. Η πλατφόρμα έχει σκοπό να βοηθήσει τους συνεταιρισμούς «να οικοδομήσουν την κρίσιμη μάζα των μελών που απαιτείται για να δημιουργήσουν μια βιώσιμη συνεταιριστική οργάνωση». Αναπτύχθηκε από το Κέντρο Οικογενειακής Ζωής στο Sunset Park, σε συνεργασία με το Colab Cooperative, το Ίδρυμα Robinhood, New York City Worker Cooperatives, και Barclay Bank. Τελικά, το Up & Go είναι μια συνεργασία μεταξύ κοινοτικών οργανώσεων, τεχνολόγων, φιλανθρωπικών χρηματοδοτών και συνεταιρισμών εργαζομένων.
Το Ψηφιακό Συνεταιρίζεσθαι
To Ψηφιακό Συνεταιρίζεσθαι (platform cooperativsm) αποτελεί ένα ιδεολογικό πλαίσιο και ένα κίνημα που υποστηρίζει την παγκόσμια ανάπτυξη των συνεταιρισμών πλατφόρμας. Οι υποστηρικτές του αντικρούουν το σύγχρονο ισχυρισμό ότι η τεχνολογία είναι εξ ορισμού, η απάντηση σε όλα τα κοινωνικά προβλήματα. Σε αντίθεση υποστηρίζουν ότι απαιτούνται δεοντολογικές δεσμεύσεις όπως η οικοδόμηση των παγκόσμιων κοινών αγαθών, η προώθηση της οικολογικής βιωσιμότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, για την ανάπτυξη μιας νέας, πιο δίκαιης,  κοινωνικής οικονομίας. Το Ψηφιακά Συνεταιρίζεσθαι επιθυμεί τη συνύπαρξη των νέων ανοιχτών επιχειρηματικών μοντέλων με τα γνωστά κερδοσκοπικά με στόχο τη δημιουργία ενός πλουραλιστικού και υγειούς ψηφιακού εργασιακού τοπίου.
Πέρα από τις πλατφόρμες συνεταίρων οι οποίες έχουν συνεταιριστική εταιρική μορφή, υπάρχει ένα οικοσύστημα από μορφώματα κάθε είδους (π.χ. μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, ιδρύματα, κ.α.) τα οποία στηρίζουν το συνεταιρίζεσθαι και βοηθούν τους εργαζομένους αλλά και τους χρήστες να αναπτύξουν και να διατηρήσουν τις συλλογικές πρωτοβουλίες τους. Εξάλλου, όσο διαδίδεται η νέα επιχειρηματική αυτή πρακτική τόσο αναπτύσσεται και το οικοσύστημά της, προωθώντας και καθιερώνοντας νέες πολιτικές και πολιτισμικές στάσεις, νέες μορφές χρηματοδότησης και νομικής κατοχύρωσης. Συνεπώς κάθε πρόσωπο ή επιχείρηση που στηρίζει την ανάπτυξη πιο δημοκρατικών και δίκαιων διαδικτυακών επιχειρήσεων βοηθά το κίνημα του ψηφιακού συνεταιρισμού.
Ιστορία του όρου
Ο όρος Συνεταιρισμός Πλατφόρμας (Platform Cooperativism) επινοήθηκε από τον Καθηγητή το New School, Trebor Scholz σε άρθρο του 2014 με τίτλο, "Συνεταιρισμός Πλατφόρμας εναντίον της Οικονομίας Διαμοιρασμού" (Platform Cooperativism vs. the Sharing Economy), στην οποία επέκρινε τις δημοφιλείς πλατφόρμες διαμοιρασμού και έκανε έκκληση για δημιουργία δημοκρατικών συνεργατικών εναλλακτικών λύσεων οι οποίες να «επιτρέπουν στους εργαζόμενους να ανταλλάσσουν τη δουλειά τους χωρίς τη χειραγώγηση του μεσάζοντος». Λίγο αργότερα, ο δημοσιογράφος Nathan Schneider δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο "Owning Is The New Sharing", στο οποίο κατέγραφε μια ποικιλία επιχειρηματικών πρωτοβουλιών που δραστηριοποιούνται στο ηλεκτρονικό μεσολαβητικό εμπόριο με χρήση ανοιχτών συνεργατικών μοντέλων. Επίσης, κατέγραφε διαδικτυακά μοντέλα κατανεμημένης χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα χρηματοδοτικά κεφάλαια επενδυτικού ρίσκου (Venture Capital) που κυριαρχούν στον τομέα της τεχνολογίας. Τόσο ο Scholz όσο και ο Schneider αργότερα απέδωσαν την έμπνευσή τους στα έργα και τις προτροπές άλλων ερευνητών και υπερασπιστών της δίκαιης εξ αποστάσεως εργασίας, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ άλλων, της δικηγόρου Janelle Orsi, η οποία "κάλεσε τις ψηφιακές πλατφόρμες διαμοιρασμού να μοιραστούν την εταιρική ιδιοκτησία και τα κέρδη με τους χρήστες τους". Ανάλογα η Kristie Milland αναρωτήθηκε σε ένα συνέδριο για την ψηφιακή εργασία το Νοέμβρη του 2014: «Γιατί δεν φτιάχνουμε την δική μας πλατφόρμα;». Η ίδια εργαζόταν στη πλατφόρμα πληθοπορισμού Amazon Mechanical Turk και είχε έρθει αντιμέτωπη με την αισχροκέρδεια εις βάρος των εξ αποστάσεως εργαζομένων.
Φυσικά, υπάρχουν αρκετοί άλλοι πρόδρομοι του ψηφιακού συνεταιρίζεσθαι. Το 2012, η ιταλική ομοσπονδία συνεταιρισμών Legacoop εξέδωσε ένα μανιφέστο στο “Cooperative Commons”, το οποίο καλούσε να εφαρμοστούν οι αρχές και η εμπειρία από το συνεταιριστικό κίνημα στον έλεγχο των ηλεκτρονικών δεδομένων  Την ίδια χρονιά, ο Mayo Fuster Morell δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο "Ορίζοντας Ψηφιακών Κοινών" στο οποίο επεσήμανε την εξέλιξη της ομότιμης παραγωγής και της συγχώνευσης αυτής με τον συνεργατισμό και την κοινωνική οικονομία. Το άρθρο αντικατοπτρίζει μια εκδήλωση με τίτλο Building Digital Commons, η οποία έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2011 με στόχο να συνδεθεί περαιτέρω η συνεταιριστική παράδοση και η συνεργατική παραγωγή. Άλλοι προηγούμενοι παρόμοιοι όροι σχετικά με τις νέες μορφές συνεργασίας, όπως ο «ανοικτός συνεταιρισμός», καθώς και μελέτες για το πώς το ψηφιακό περιβάλλον ανοίγει νέες δυνατότητες για τη συνεταιριστική παράδοση σχετίζονται άμεσα με την διαμόρφωση του νέου όρου Συνεταιρισμός Πλατφόρμας (platform cooperativism).
ΤΤο 2015, ο Scholz δημοσίευσε ένα άρθρο για το ψηφιακά συνεταιρίζεσθαι με τίτλο "Συνεταιρισμός Πλατφόρμας: Προκαλώντας της ιδιωτική Οικονομία Διαμοιρασμού" (Platform Cooperativism: Challenging the Corporate Sharing Economy), το οποίο δημοσιεύθηκε σε πέντε γλώσσες και συνέβαλε στη διεθνοποίηση της έννοιας. Το 2016, δημοσίευσε το «Uberworked and Underpaid: Πώς οι εργάτες διαταράσσουν την ψηφιακή οικονομία», το οποίο ανέπτυξε περαιτέρω την έννοια. Μαζί, οι Scholz και Schneider συνοργάνωσαν μια εκδήλωση με θέμα «Συνεταιρισμός Πλατφόρμας. Το διαδίκτυο. Ιδιοκτησία. Δημοκρατία» στο New School τον Οκτώβριο του 2015,  και έγραψαν ένα βιβλίο με τίτλο: "Ours to Hack and to Own: The Rise of Platform Cooperativism, a New Vision for the Future of Work and a Fairer Internet.".
Το 2014, η συζήτηση για την ηλεκτρονική αγορά εργασίας, υπηρεσιών και αγαθών μετατοπίζεται προς τη λεγόμενη «οικονομία διαμοιρασμού» με αυξημένο πλέον ενδιαφέρον τόσο από την ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και από τα μέσα ενημέρωσης. Ερευνητές και εργατολόγοι υποστηρίζουν ότι πλατφόρμες όπως η Uber και η TaskRabbit ορίζουν τους χρήστες που εκμεταλλεύονται ως «ανεξάρτητους εργολάβους» και όχι ως εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης όπως θα έπρεπε. Αποφεύγουν έτσι την προστασία της νομικά κατοχυρωμένη οκτάωρης εργασίας τους, την καταβολή κατώτατου μισθού  ], το δικαίωμα τους να ενταχθούν σε Ενώσεις και να διαπραγματευτούν συλλογικές συμβάσεις, και άλλες υποχρεώσεις όπως η ασφάλιση και η υγειονομική περίθαλψη.
Άλλες έρευνες επικεντρώθηκαν στον αυτοματοποιημένο έλεγχο του ψηφιακού χώρου εργασίας με αλγόριθμους. Για παράδειγμα, ο μισθός που καταβάλει η Uber ανά χιλιομετρική διαδρομή στους οδηγούς της ελέγχεται ανά πάσα στιγμή με ένα αλγόριθμο τιμολόγησης, και οι οδηγοί μπορεί να χάσουν τη δουλειά τους αν δεν εκπληρώσουν τα κριτήρια συγκεκριμένων ψηφιακών μετρήσεων όπως το ποσοστό αποδοχής (τουλάχιστον 90%) και βαθμολογίας των πελατών (4,7 στα 5). Όσοι οδηγοί διαμαρτυρήθηκαν για την αλγοριθμική μεταχείρισή τους συχνά αγνοήθηκαν, (π.χ. μια συζήτηση στο φόρουμ TaskRabbit απλά έκλεισε εξαιτίας της αναταραχής που προκάλεσε στους εργαζομένους) Καθόσον όμως οι εταιρείες τεχνολογίας δεν κάνουν επίσημες προσλήψεις στο εργατικό δυναμικό που πάραυτα δεσμεύουν με συμβάσεις καταλήγουν να αποποιούνται την οποιαδήποτε διαχειριστική τους ευθύνη.
Δημόσια Πολιτική
Η Βαρκελώνη έχει μακρά παράδοση σύνδεσης του συνεταιρισμού με την πραγματική συνεργατική παραγωγή. Ήδη στις 30 Οκτωβρίου 2011, γιορτάστηκε μια εκδήλωση για την «Προώθηση του διαλόγου μεταξύ της συνεταιριστικής παράδοσης και των ψηφιακών κοινών».
Μια διεθνής εκδήλωση το Μάρτιο του 2016 από την BarCola (κόμβος για τη συνεργατική οικονομία και την κοινοτική παραγωγή ομοτίμων στη Βαρκελώνη) παρήγαγε ένα σύνολο 120 προτάσεων πολιτικής για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Ενσωματωμένες ως συγκεκριμένες δράσεις για τη Βαρκελώνη αλλά και για άλλες τοπικές αρχές στην Ισπανία, το έγγραφο επέκρινε την οργανωτική λογική των πολυεθνικών εταιρειών της Silicon Valley, η οποία, παρά τις ομοιότητες με τα οικονομικά πρότυπα του συνεργατισμού, συμπεριφέρονται με το ήθος του κυρίαρχου παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού μοντέλου.
Οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση πρότειναν τη δημιουργία ευνοϊκών κανονισμών για πραγματικά συνεργατικά οικονομικά μοντέλα με μέτρα όπως η χρηματοδότηση ενός φυτώριου νέων έργων με βάση τη κοινωνική οικονομία και του ψηφιακού συνεταιρισμού, καθώς και την ανακατανομή δημόσιων χώρων για την από κοινού διαχείριση εργασίας και παραγωγής. Ενσωματώνοντας ένα ευρύτερο πλαίσιο έρευνας δράσης για τον συν-σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών, κατάφεραν να λάβουν την υποστήριξη μελών της κυβέρνησης της πόλης της Βαρκελώνης. Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας έχουν οδηγήσει σε συγκεκριμένα μέτρα όπως η επώαση νέων πρωτοβουλιών της συνεργατικής οικονομίας ή η δυνατότητα ανάπτυξης νέων χρηματοδοτικών σχημάτων μέσω διαφανούς "match funding".
Ηνωμένες Πολιτείες
ΝO Μπραντ Λάντερ, μέλος του Συμβουλίου της πόλης της Νέας Υόρκης, εξέδωσε το 2016 έκθεση με τίτλο: “Raising the Floor for Workers in the Gig Economy: Tools for NYC & Beyond,” στο οποίο ανέλυε τον τομέα της εργασίας στη Νέα Υόρκη και παρουσίαζε τα εργαλεία πολιτικής για τις πόλεις που επιθυμούν να προστατεύσουν τους ελευθέρους επαγγελματίες της νέας «gig» οικονομίας από την κλοπή των μισθών και τις διακρίσεις. Υπό την ηγεσία του, το Συμβούλιο της πόλης ψήφισε ομόφωνα το "Freelance Is not Free Act", το οποίο διασφαλίζει στους εργαζομένους τα δικαιώματα της πλήρους και έγκαιρης πληρωμής μαζί με νέα εργαλεία για την επιβολή τους αλλά και τροποποιήσεις του νόμου της Νέας Υόρκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην έκθεσή του αυτή, ο βουλευτής Μπραντ Λάντερ, παρουσίασε τη συνεταιριστική πλατφόρμα ως πρότυπο για να βοηθήσει τους εργάτες στην ψηφιακή οικονομία.
Το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ φάνηκε να προσφέρει την στήριξή του στο κίνημα του ψηφιακού συνεταιρισμού πλατφόρμας μέσω από μια χαρακτηριστική αναφορά στο τεύχος (Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2016) του περιοδικού του Αγροτικοί Συνεταιρισμοί.
"Οι Αμερικανοί αγρότες έχουν οργανώσει συνεταιρισμούς για να αναπτύξουν αντισταθμιστική οικονομική δύναμη έναντι των μεγαλύτερων ανώνυμων εταιρειών για περισσότερο από έναν αιώνα. Αυτό το συνεταιριστικό κίνημα έχει πλέον μεταφερθεί στην αναπτυσσόμενη οικονομία διαμοιρασμού. Όπου κι αν οι ιδιωτικές ψηφιακές πλατφόρμες ικανοποιούν τις ανάγκες της αγοράς και των χρηστών, η οικονομία διαμοιρασμού θα είναι ευπρόσδεκτη. Ωστόσο, όταν προκύπτει ανάγκη, οι συνεταιριστικές ψηφιακές πλατφόρμες αποδεικνύονται βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις».
Ισπανία
Το 2016, ο Jeremy Corbyn, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος και της αντιπολίτευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, δημοσίευσε ένα μανιφέστο ψηφιακής δημοκρατίας στο οποίο ζητούσε, μεταξύ άλλων προοδευτικών πολιτικών, την προώθηση της «συνεταιριστικής ιδιοκτησίας ψηφιακών πλατφορμών για τη κατανεμημένη εργασία και την πώληση υπηρεσιών». Πρότεινε, η Εθνική Τράπεζα Επενδύσεων, καθώς και οι περιφερειακές τράπεζες, να «χρηματοδοτήσουν κοινωνικές επιχειρήσεις των οποίων οι ιστοσελίδες και οι εφαρμογές έχουν σχεδιαστεί για να ελαχιστοποιούν το κόστος σύνδεσης των παραγωγών με τους καταναλωτές στις μεταφορές, τη διαμονή, τον πολιτισμό, την εστίαση και άλλους σημαντικούς τομείς της Βρετανικής οικονομίας."
Οργανώσεις
Κοινοπραξία Συνεταιρισμού Πλατφόρμας  (PCC)
Το PCC είναι ένα "think-and-do tank"  του ψηφιακού συνεταιρίζεσθαι με έδρα το New School στη Νέα Υόρκη Πρόκειται για ένα παγκόσμιο δίκτυο ερευνητών, συνεργατικών πλατφορμών, ανεξάρτητων μηχανικών λογισμικού, καλλιτεχνών, σχεδιαστών, δικηγόρων, ακτιβιστών, εκδοτικών οίκων και χρηματοδοτών, που συμμετέχουν σε ερευνητικά, δικηγορικά, εκπαιδευτικά και τεχνολογικά έργα. Ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2016 με την ευκαιρία της διάσκεψης "Χτίζοντας το Συνεργατικό Διαδίκτυο (Building the Cooperative Internet)".
Το Διαδίκτυο της Ιδιοκτησίας
Πρόκειται για έναν ιστότοπο που διατηρεί έναν παγκόσμιο κατάλογο ψηφιακών συνεταιρισμών και ένα ημερολόγιο των εκδηλώσεων σχετικά με το κίνημα. Συντηρείται από τους Nathan Schneider και Devin Balkind.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο Nathan Schneider έγραψε το άρθρο «Ορίστε το σχέδιό μου για να σώσω το Twitter: ας το αγοράσουμε» , στο οποίο ρώτησε «Τι θα συνέβαινε εάν οι χρήστες συνενώνονταν και αγόραζαν το Twitter για τον εαυτό τους; Μόλις περάσει στα χέρια των χρηστών, πρότεινε η Schneider, το Twitter θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα ψηφιακό συνεταιρισμό.
Η κυριαρχία των Καθιερωμένων Παικτών
στο οποίο ρώτησε «Τι θα συνέβαινε εάν οι χρήστες συνενώνονταν και αγόραζαν το Twitter για τον εαυτό τους; Μόλις περάσει στα χέρια των χρηστών, πρότεινε η Schneider, το Twitter θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα ψηφιακό συνεταιρισμό. Ο Evgeny Morozov γράφει ότι «οι προσπάθειες στις πλατφόρμες συνεταίρων αξίζουν. Κατά περιπτώσεις, παράγουν εντυπωσιακά και ηθικά τοπικά σχέδια. Δεν υπάρχει λόγος, ένας συνεταιρισμός οδηγών σε μια μικρή πόλη να μην μπορεί να χτίσει μια εφαρμογή που θα του επιτρέψει να ξεπεράσει την Uber σε τοπικό επίπεδο. Ωστόσο, δεν υπάρχει επίσης κανένας καλός λόγος να πιστεύουμε ότι αυτός ο τοπικός συνεταιρισμός μπορεί πραγματικά να οικοδομήσει ένα αυτοκατευθυνόμενο αυτοκίνητο. Κάτι τέτοιο απαιτεί μια υπέρογκη επένδυση και μια ειδική υποδομή για την συλλογή και ανάλυση όλων των δεδομένων. Κάνει βέβαια μπορεί επίσης να δημιουργήσει συνεταιρισμούς ιδιοκτησίας δεδομένων, αλλά είναι μάλλον απίθανο να ανταγωνίζεται κάποτε τη Google ή την Amazon."
Αν και αυτό μπορεί να ισχύει σε ορισμένους τομείς, ο Arun Sundararajan ισχυρίζεται ότι «η οικονομική θεωρία υποδηλώνει ότι οι συνεταιρισμοί των εργαζομένων είναι πιο αποδοτικοί από τις εταιρείες μετόχων όταν δεν υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στα επίπεδα συμβολής μεταξύ των εργαζομένων, ο εξωτερικός ανταγωνισμός είναι χαμηλός αλλά και όταν δεν υπάρχει ανάγκη για συχνές επενδύσεις ως ανταπόκριση στις τεχνολογικές μεταβολές.» Χρησιμοποιώντας την Uber ως παράδειγμα μιας κυρίαρχης πλατφόρμας, συνεχίζει: «Οι οδηγοί ταξί προσφέρουν, λίγο ή πολύ μια ομοιόμορφη υπηρεσία σε μια βιομηχανία μεταφορών με περιορισμένο ανταγωνισμό. Μόλις η τεχνολογία που σχετίζεται με το ηλεκτρονικό χαλάζι (e-hail) εμπορευματοποιηθεί, φαίνεται να δημιουργείτε το δυναμικό για έναν συνεταιρισμό εργαζομένων, δεδομένου ότι κάθε τοπική αγορά παραμένει αμφισβητήσιμη».
Εν πάσει περιπτώσει, είναι πάντα μια πρόκληση η δυνατότητα που έχουν οι κυρίαρχες πλατφόρμες να μετατρέψουν τις ροές δεδομένων που συλλέγουν στις τεράστιες βάσεις τους, σε τεχνολογικές καινοτομίες και να διασφαλίζουν έτσι το μερίδιο στην αγορά. Για παράδειγμα, η Uber επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα που συλλέγει από τους οδηγούς της για να αυτοματοποιήσει τη βιομηχανία ταξί σε βαθμό που να εξαλείφεται παντελώς η ανάγκη για εργατικό δυναμικό. Έτσι όμως μειώνεται η αξία μιας ταρίφας κάτω από εκείνη για την οποία μπορεί να εργαστεί και να επιβιώσει ένας άνθρωπος.
Ρίζες στην Κριτική της Οικονομίας Διαμοιρασμού
Κατηγορία:Επιχειρηματικά μοντέλα Κατηγορία:Συνεταιρισμοί
Βουχέτιο
Η ακρόπολη Βουχέτιο ή Βουχαίτιο βρίσκεται στον Δήμο Ζηρού του νομού Πρέβεζας (Νόμος «Καλλικράτης»), επάνω στoν λόφο, όπου συνυπάρχει με τη μεσαιωνική πόλη και φρούριο των Ρωγών.
Η αρχαία πόλη μέλος των τεσσάρων αποικιών των Ηλείων στο Νομό Πρέβεζας, αποκαλούμενη τετράπολη: Πανδοσία (στην πεδιάδα του Αχέροντα ποταμού, στο σημερινό χωριό Καστρί του Δήμου Πάργας), Βουχέτιον, Βατίαι, και Ελάτρεια (ή Ελάτρια). Το Βουχέτιον ήταν το επίνειο, στον Αμβρακικό Κόλπο, της τετράπολης. Μέσα στο φρούριο των Ρωγών βρίσκεται, ανακαινισμένος πλήρως από το 2006, ο μεταβυζαντινός Ναός της Κοίμησης Θεοτόκου. Το Κάστρο των Ρωγών είχαν παίξει σημαντικό ρόλο τα τελευταία μεσαιωνικά χρόνια και ήταν η πολεοδομική συνέχεια της ακρόπολης του Βουχετίου.
Το 2019, ο Γραμματέας της επιτροπής Αρχείων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος εξελέγη βοηθός Επίσκοπος, υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρωγών.
Ετυμολογία
Για το όνομα Ρωγοί, έχει υποστηριχθεί ότι προέρχεται από την λέξη «αρωγή». Τουλάχιστον αυτή την εξήγηση δίνουν για την ονομασία των Ρωγών οι Π. Αραβαντινός και Σεραφείμ Βυζάντιος, τ. μητροπολίτης Άρτας. Επειδή τα μεσαιωνικά χρόνια υπήρχαν επιδρομές των Σλάβων και Βουλγάρων στην περιοχή του σημερινού Νομού Πρέβεζας, οι οποίοι κατέστρεφαν, έκαιγαν και λεηλατούσαν, αυτή η νέα πόλη πρόσφερε άσυλο και αρωγή στους πρόσφυγες.
Τοποθεσία της αρχαίας πόλης
thumb|right|200px|Ο Λούρος Ποταμός από το Αρχαίο Βουχέτιο Η γεωγραφική θέση του Βουχετίου αποτέλεσε πεδίο αντιπαράθεσης αρκετών συγγραφέων.Ο Στράβων στα Γεωγραφικά γράφει: «Εγγύς της Κιχύρου πολίχνην Βουχέτιον Κασσωπαίων μικρόν υπέρ της θαλάσσης όν και Ελάτρια και Πανδοσία και Βατία εν μεσογαία καθήκει δε αυτών η χώρα μέχρι του κόλπου», δηλαδή το τοποθετεί κοντά στην Κίχυρο, αλλά αυτό είναι ασαφές. Ο Δημοσθένης στο έργο του «Περί Αλοννήσου» αναφέρει το Βουχέτιον, χωρίς να το προσδιορίζει γεωγραφικά. Ο Άγγλος Φίλιπσον, ο Γερμανός Bursian και ο Έλληνας Αραβαντινός εκτιμούσαν ότι το Βουχέτιον βρίσκεται κάπου μεταξύ περιοχής Λούτσας και Καστροσυκιάς Πρέβεζας. Ο Αθανάσιος Σταγειρίτης τοποθετεί το Βουχέτιον στην Κασσωπαία χώρα γενικώς και ασαφώς. Ο Γάλλος Πουκεβίλ αδιαφορεί παντελώς για τον Στράβωνα και τοποθετεί το Βουχέτιον εντελώς αυθαίρετα και λανθασμένα κοντά στο Μαργαρίτι Θεσπρωτίας. Τελικά μόνο ο Νίκολας Χάμοντ τοποθέτησε σωστά το Βουχέτιον στο ίδιο σημείο που βρίσκεται η ακρόπολη των Ρωγών, στη Νέα Κερασούντα Πρέβεζας. Σημειώνεται ότι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, σε χάρτη που παρουσιάζει τον Ελλαδικό χώρο στα αρχαία χρόνια, 8ος-6ος αιώνας π.Χ., αλλά και σε σχολικά βιβλία ιστορίας, η θέση της ακρόπολης Βουχέτιον παρουσιάζεται λανθασμένα με το όνομα Βούχετα, παραλιακώς και βορείως του νομού Πρέβεζας, προφανώς στην περιοχή της ακρόπολης Πανδοσία (Καστρί Φαναρίου), ενώ η σωστή θέση είναι κοντά στο χωριό Νέα Κερασούντα Πρέβεζας και συνεπώς νοτιοανατολικά, πλησίον του Αμβρακικού κόλπου.