cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φίδι
Διάκριση ειδών ανάλογα με το δηλητήριο
Γενικά η Αυστραλία φιλοξενεί τα 8 από τα 10 περισσότερο ιοβόλα φίδια του πλανήτη (μερικά από αυτά είναι τα coastal taipan, brown snake, death adder, tiger snake, Indian saw-scaled viper, boomslang, Hook nosed sea snake). Ο κροταλίας (Βόρεια Αμερική) και η βασιλική κόμπρα (Ασία) δεν συμπεριλαμβάνονται στα δέκα πιο επικίνδυνα φίδια.
Ένα φίδι που συναντάται και στις δύο κατηγορίες είναι η Μαύρη μάμπα που ζει στην Αφρική. Βρίσκεται στη δέκατη θέση από την άποψη τοξικότητας του δηλητηρίου της και στην τρίτη από πλευράς επικινδυνότητας..
Οι ιδιάζουσες αισθήσεις των φιδιών
Τα φίδια φέρουν αισθητήρια όργανα που δεν συναντώνται ευρέως στο ζωικό βασίλειο. Αρκετά είδη έχουν αναπτύξει τη θερμική όραση, οι αισθητήρες της οποίας εδρεύουν στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού του φιδιού πίσω από τα ρουθούνια. Η εικόνα που δίνεται στο φίδι δεν μπορεί να έχει τη λεπτομέρεια της όρασης, μπορεί όμως να φανεί εξαιρετικά αποτελεσματική στο σκοτάδι σχηματίζοντας το θερμικό περίγραμμα του στόχου τους ή του πιθανού εχθρού τους.
Τα περισσότερα είδη φιδιών έχουν ασθενή όραση. Μπορούν να διακρίνουν περισσότερο το περίβλημα των απέναντι τους σωμάτων, παρά τα χαρακτηριστικά τους. Πέραν αυτών, υπάρχουν και φίδια εντελώς τυφλά, ενώ άλλα φίδια παρουσιάζουν άριστη όραση, τα περισσότερα όμως απλώς δεν βλέπουν καλά. Η ακοή είναι επίσης μια άλλη αίσθηση στην οποία τα φίδια υστερούν. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα φίδια δεν διαθέτουν αυτιά ή άλλα ακουστικά ανοίγματα για να μπορούν να συλλαμβάνουν τους ήχους, με αποτέλεσμα να μπορούμε να τα θεωρήσουμε κουφά. Η ασθενής ακοή όμως των φιδιών αντικαθίσταται από ένα είδος συστήματος που φαίνεται να έχουν αναπτύξει στον εγκέφαλο τους και χάρις σε αυτό μπορούν να αισθάνονται (όχι να ακούν, απλώς να καταλαβαίνουν) τους ήχους κοντά τους, αρκεί αυτοί να είναι χαμηλών συχνοτήτων. Η όσφρηση των φιδιών είναι εξαιρετική και αντικαθιστά πρακτικά την ελλειπή τους όραση και ακοή και τα βοηθάει στο να οσφραίνονται και να αντιλαμβάνονται τα θηράματα αλλά και τους θηρευτές τους.
Σε ορισμένα φίδια το σαγόνι τους που αφήνεται να κρέμεται συλλαμβάνει δονήσεις και το δέρμα κάτω από αυτό ίσως παίζει το ρόλο του τυμπάνου για περιορισμένο αριθμό συχνοτήτων. Δεν διαθέτει τα οστάρια σφύρα - άκμονας - αναβολέας που δίνουν την ενίσχυση του ήχου στο ανθρώπινο αυτί, όμως η άρθρωση του σαγονιού πιθανό να παίζει κάποιο τέτοιο ρόλο.
Φυσικά το ίδιο τους το σώμα είναι άμεσος δέκτης ακόμα και των ασθενέστερων δονήσεων και ήχων χαμηλής συχνότητας που μεταφέρονται από το έδαφος.
Τα φίδια δεν είναι εύκολο να αγγίζουν πράγματα που βρίσκονται μακριά από το σώμα τους, έχουν όμως την αίσθηση των κοντινών τους αντικειμένων εξ αποστάσεως μέσω μιας ασυνήθιστης αίσθησης που έχουν αναπτύξει. Σερνόμενα με την κοιλιά σε ξηρό περιβάλλον παράγουν και διατηρούν, ακόμα και αφού σταματήσουν, στατικό ηλεκτρισμό έως 1.000 βολτ και μπορούν να τον χρησιμοποιούν με τα αισθητήρια που φαίνεται να διαθέτουν τουλάχιστο στο κεφάλι για να κυνηγούν καθοδηγούμενα από ηλεκτροστατικά ίχνη στο διάβα τους όταν τους λείπουν δεδομένα όσφρησης καθώς και για να ελίσσονται ανάμεσα σε εμπόδια όταν δε μπορούν να δουν. Ο κροταλίας μάλιστα μπορεί και φορτίζεται κινώντας μόνο το κρόταλο στην ουρά του που παράγει έως και 100 Volt τάση και υπάρχουν είδη που το κρόταλό τους δεν κάνει θόρυβο. Η αίσθηση που δίνουν τα φορτία στα φίδια είναι να μπορεί το ζώο να ανιχνεύει την κατεύθυνση και την απόσταση είτε αντικειμένων είτε μικρών φορτισμένων σύννεφων υδρατμών που προέρχονται από προπορευόμενα ζώα αν τα φορτία αυτά βρίσκονται εντός των μερικών εκατοστών βεληνεκούς της που επεκτείνεται με την κίνηση του κεφαλιού. Η ονομασία της ιδιάζουσας αυτής αίσθησης είναι ηλεκτροστατική αίσθηση, προκύπτει από το χρησιμοποιούμενο όρο "electrostatic sense" των παραπομπών και ίσως να μπορούμε να την καταλάβουμε αν την παρομοιάσουμε με το πλησίασμα του ανάποδου της παλάμης του χεριού μας σε μια οθόνη τηλεόρασης καθοδικού σωλήνα.
Τα φίδια λόγω της ευαισθησίας τους στις δονήσεις και της ηλεκτροευαισθησίας τους, θεωρούνται χρήσιμα στην πρόγνωση σεισμών. Γενικότερα, προκαλούν την αίσθηση του παγώματος. Είναι ιδιαίτερα τρομαχτικά και προκαλούν φόβο στον θεατή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οφίδια
Στέφκα Κοσταντίνοβα
Βιογραφία
Γεννημένη στο Πλόβντιβ, πήγε σε ειδικό αθλητικό σχολείο. Αρχικά ασχολήθηκε με τη γυμναστική και την κολύμβηση και με το άλμα εις ύψος μόνο σε μια συνάντηση στίβου για ηλικίες 12–13 ετών στη Σόφια. Πήδηξε 1,66 μέτρα και η επίδοση καταγράφηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ για την ηλικιακή της κατηγορία. Μετά τη δευτεροβαθμια εκπαίδευση σπούδασε παιδαγωγική στο Πανεπιστήμιο του Πλόβντιβ Паисий Хилендарски.
Το 1984 ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 2 μέτρα και την επόμενη χρονιά ήρθε στο προσκήνιο κερδίζοντας τον τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, η νεότερη τότε που κατέκτησε τον τίτλο. Στις 18 Αυγούστου 1985 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου στη Μόσχα με επίδοση 2,06 μέτρα. Στις 25 Μαΐου 1986, ισοφάρισε το παγκόσμιο ρεκόρ της συμπατριώτισσάς της Λιουντμίλα Αντόνοβα (2,07 μέτρα) στη Σόφια, το οποίο και κατέρριψε μόλις μία εβδομάδα αργότερα κατά ένα εκατοστό (2,08 μέτρα). Η πρώτη της μεγάλη διάκριση ήρθε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1986 στη Στουτγκάρδη, όπου ήταν πρώτη με επίδοση 2,03 μέτρα. Στις 20 Φεβρουαρίου του 1987, η 23χρονη Βουλγάρα κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στον κλειστό στίβο στο ύψος με 2,06 μέτρα στο 1ο Διεθνές Μίτινγκ Κλειστού Στίβου «ΑΘΗΝΑ» στο ΣΕΦ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1987 στη Ρώμη στις 30 Αυγούστου είχε δύο αποτυχημένες προσπάθειες στα 2,04 μ., αλλά η τρίτη ήταν επιτυχημένη. Στη συνέχεια ανέβηκε πάνω από τα 2,06 μέτρα και, με το χρυσό μετάλλιο ήδη εξασφαλισμένο, η 22χρονη αθλήτρια πέτυχε το ιστορικό της άλμα στα 2,09 μέτρα, ένα εκατοστό περισσότερο από το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ. Συνολικά, σημείωσε επτά παγκόσμια ρεκόρ - τρία στον ανοικτό στίβο και τέσσερα στον κλειστό. Είχε άλματα πάνω από 2,00 μέτρα 197 φορές, περισσότερες από οποιοδήποτε άλλη αθλήτρια στην ιστορία.
Η Κοσταντίνοβα ήταν αδιαφικονικητο φαβορί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ, αλλά κατέκτησε τελικά το αργυρό μετάλλιο με 2,01 μέτρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 ο στόχος της ολυμπιακής κορυφής έγινε πιο μακρινός καθώς ήταν τέταρτη, προερχόμενη από τραυματισμό. Είχε σπάσει το χέρι της το 1990 και απείχε των διοργανώσεων έκτοτε. Ήταν Πρωταθλήτρια Κόσμου άλλη μία φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1995 στο Γκέτεμποργκ. Κέρδισε το πολυπόθητο χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα, στις 3 Αυγούστου σημειώνοντας ολυμπιακό ρεκόρ με 2,05 μετά από μάχη με την Ελληνίδα Νίκη Μπακογιάννη, που έμεινε στα 2,03 μέτρα και συνολικά οκτώ αθλήτριες πάνω από τα 1,96 μέτρα. Η Κονσταντίνοβα ήταν πρώτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου πέντε φορές μεταξύ 1985 και 1997, χρονιά που σήμανε και το τέλος της καριέρας της. Ήταν επίσης στο πρώτο σκαλί του βάθρου σε όλα τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα στίβου στα οποία αγωνίστηκε. Κατέκτησε επίσης τον τίτλο της Πρωταθλήτριας Ευρώπης Κλειστού Στίβου τέσσερις φορές, το 1985, το 1987, το 1988 και το 1994.
Ψηφίστηκε αθλήτρια της χρονιάς στη Βουλγαρία τέσσερις φορές (1985, 1987, 1995 και 1996). Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση ασχολήθηκε από διοικητικές θέσεις του αθλητισμού: έγινε αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής Ομοσπονδίας Στίβου, αντιπρόεδρος της Βουλγαρικής Ολυμπιακής Επιτροπής και ήταν αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού της Βουλγαρίας από το 2003 έως το 2005. Το 2005 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλγαρικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Η θέση της ανανεώθηκε το 2009 και το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Βούλγαροι Ολυμπιονίκες Κοσταντίνοβα Στέφκα Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Αρίστων
Με το όνομα Αρίστων φέρονται στην αρχαία ελληνική ιστορία τα ακόλουθα πρόσωπα:
Επίσης ο Άγιος Αρίστων, επίσκοπος Αρσινόης Κύπρου, και ο Αρίστων ο Πελλαίος, χριστιανός απολογητής.
NGC 988
Ο NGC 988 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBc με φαινόμενο μέγεθος 11,0 mag ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) το 1879.
Δικηροτρίκηρα
thumb|right|200px Τα Δικηροτρίκηρα αποτελούν χριστιανικά εκκλησιαστικά σκεύη που χρησιμοποιούνται στη λειτουργική. Αποτελούν σύνθετη λέξη από το δίκηρο και το τρίκηρο ή δικήριο και τρικήριο, που με τη σειρά τους προέρχονται από τον αριθμό των κεριών που φέρουν αυτά, "δύο+κεριά" και "τρία+κεριά" αντίστοιχα. Ο σχηματισμός των δυο κεριών συμβολίζει τη δυαδική φύση του Ιησού Χριστού, την ανθρώπινη και την θεϊκή. Ο σχηματισμός με τα τρία κεριά αφορά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, δηλαδή τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Αμφότερα τα σκευή πιστοποιούν τα επικυρωμένα από οικουμενικές συνόδους δόγματα της Χριστιανικής Εκκλησίας αφενός για τον Θεάνθρωπο ιδρυτή της αφετέρου για τις υποστάσεις της θεότητας.
Τα δικηροτρίκηρα είναι οι βάσεις, πάνω στις οποίες στερεώνονται τα κεριά με τα οποία ο επίσκοπος ευλογεί (σφραγίζει) το λαό κατά την αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιστάμενος στο ανώτερο σημείο του σολέα, προ της Ωραίας Πύλης, όπου κρατώντας δια μεν της δεξιάς το τρικήριο, δια δε της αριστεράς το δικήριο υψώνει ευλαβώς αυτά, μετά το προτελευταίο Τρισάγιο ύμνο (Άγιος, άγιος, άγιος ο Θεός...), λέγοντας την ακόλουθη ευχή - παράκληση: Τελειώνοντας την ευχή διασταυρώνει δις χιαστί τα δικηροτρίκηρα ευλογώντας έτσι το εκκλησίασμα.
Τα δύο κεριά συμβολίζουν τις δύο φύσεις του Χριστού (Θεάνθρωπος) και τα τρία κεριά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας.
Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη
Μπεν Τζόνσον (δρομέας)
Ο Μπεν Τζόνσον (Benjamin Sinclair «Ben» Johnson, γέννηση 30 Δεκεμβρίου 1961) είναι πρώην δρομέας αγώνων ταχύτητας από τον Καναδά, ο οποίος γεννήθηκε στη Τζαμάικα και το 1976 μετανάστευσε στον Καναδά. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 είχε κερδίσει μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου.
Το σκάνδαλο του 1988
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, στις 24 Σεπτεμβρίου, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 9,79 δευτερόλεπτα, δύο ημέρες όμως αργότερα βρέθηκε θετικός σε αναβολικά, για χρήση στανοζολόλ και έτσι του αφαιρέθηκε τόσο το χρυσό μετάλλιο (που δόθηκε στον Καρλ Λιούις) όσο και το ρεκόρ. Στη δίκη που ακολούθησε το 1989 στον Καναδά, τιμωρήθηκε με αποκλεισμό 18 μηνών, ενώ έχασε και όλα τα προηγούμενα παγκόσμια ρεκόρ του, αφού τον Σεπτέμβριο του 1989 αναγκάστηκε να παραδεχθεί στη δίκη ότι είχε κάνει επί χρόνια, από το 1981 έως το 1988, χρήση απαγορευμένων ουσιών. Έτσι, αφαιρέθηκε και το χρυσό μετάλλιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου του 1987 στη Ρώμη, όπου είχε πρωτεύσει με χρόνο 9,83 δευτερόλεπτα, επίσης παγκόσμιο ρεκόρ που ακυρώθηκε.
Τέλος, του αφαιρέθηκαν και όλες οι διεθνείς διακρίσεις που του είχαν απονεμηθεί, όπως Αθλητής της Χρονιάς από την L'Équipe, Αθλητής της Χρονιάς του Associated Press κα. Διατήρησε τα χάλκινα μετάλλια που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στα 100 μέτρα και στην σκυταλοδρομία 4x100 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Καναδοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Λύκοι στην εραλδική
thumb|[[Θηρεός της Ουόμπες, Πολωνία]]
Ο λύκος έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σε πολλές μορφές στην εραλδική κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Αν και συνήθως μισητός ως αρπακτικό προς το ζωικό κεφάλαιο και ανθρωποφάγος, ο λύκος θεωρήθηκε επίσης ευγενές και θαρραλέο ζώο, και συχνά εμφανιζόταν στους θηρεούς και σε οικόσημα πολυάριθμων ευγενών οικογενειών. Συνήθως συμβόλιζε τα οφέλη της επιμονής σε μακρόχρονες πολιορκίες ή στη σκληρή εργατικότητα.
Βασίλειος Αρτεμιάδης
Ο Βασίλειος Αρτεμιάδης (18??-1978), του Αρτεμίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αθηνών-Πειραιώς.
Βιογραφία
Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών-Πειραιώς με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1923. Πολιτεύτηκε το 1946 αλλά δεν εξελέγη συγκεντρώνοντας 2.307 ψήφους.
Ο Αρτεμιάδης απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Ισιδώρου του Β΄ Νεκροταφείου Πατησίων στις 21 Απριλίου 1978. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Μαρία, και αδέρφια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών και Πειραιώς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
The Home & Home Tour
Η The Home & Home Tour ήταν μια περιοδεία από τους ράπερ Jay-Z και Eminem. Η περιοδεία περιλαμβάνει δύο συναυλίες στο Comerica Park στο Ντιτρόιτ, και δυο συναυλίες στο Yankee Stadium στη Νέα Υόρκη. Αυτές οι δυο περιοχές επιλέχθηκαν μιας και είναι οι περιοχές απ' όπου κατάγονται οι δυο ράπερ˙ ο Eminem από το Ντιτρόιτ και ο Jay-Z από τη Νέα Υόρκη. Το audio της εμφάνισης του Eminem στο Ντιτρόιτ έχει κυκλοφορήσει από το ραδιοφωνικό σταθμό του ράπερ Shade 45.
Background
Στις αρχές Μαΐου του 2010, ο Jay-Z και ο Eminem παρακολούθησαν έναν αγώνα baseball μεταξύ των Detroit Tigers και New York Yankees, ομάδες από τον τόπο καταγωγής η πρώτη του Eminem και η δεύτερη του Jay-Z, όπου τους ήρθε η ιδέα να οργανώσουν μαζί συναυλίες στον τόπο καταγωγής τους, στα στάδια του baseball των δυο πόλεων. Η περιοδεία αρχικά περιείχε μόνο δύο ημερομηνίες (μια στη Νέα Υόρκη και μια στο Ντιτρόιτ), αλλά μετά την πώληση όλων των εισιτηρίων και για τις δυο παραστάσεις από την πρώτη κιόλας μερα αποφάσισαν να προσθέσουν δυο ακόμα ημερομηνίες. Αργότερα ανακοινώθηκε τον Αύγουστο ότι ο ράπερ B.o.B θα άνοιγε για το δίδυμο σε όλες τις ημερομηνίες της mini περιοδείας, και πως θα έφερνε μαζί του τον συνεργάτη του Playboy Tre. Ο καλλιτέχνης της G-Unit, Tony Yayo, επιβεβαίωσε ότι αυτός και ο επί καιρό προστατευόμενος του Eminem, 50 Cent ήταν backstage στην πρόβα για το πρώτο Show στο Ντιτρόιτ, και ανακοίνωσε πως μπορεί να κάνουν συμμετοχές στην περιοδεία.
Στις 2 Σεπτεμβρίου, κατά το πρώτο show στο Comerica Park, καλεσμένοι για τον Jay-Z ήταν οι Memphis Bleek, Bridget Kelly και Young Jeezy. Πολλοί καλεσμένοι ήρθαν και για το set του Eminem, συμπεριλαμβανομένων των καλλιτεχνών της Shady Records: 50 Cent, D12 και The Alchemist. Άλλοι guests στο set του Eminem ήταν οι Trick Trick, G-Unit και Drake. Ο μακροχρόνιος μέντορας του Eminem, Dr. Dre, φορώντας μια μπλούζα που έγραφε "R.I.P. Proof", έκανε επίσης μια εμφάνιση έκπληξη και εκτέλεσε κάποια τραγούδια με τους επί καιρό προστατευόμενους του από την Aftermath, Eminem και 50 Cent. Στις 3 Σεπτέμβρη, οι ίδιοι καλεσμένοι συμμετείχαν και ξαναεμφανίστηκαν την δεύτερη ημέρα παραστάσεων, εκτός από τον Καναδό ράπερ Drake. Η pop star Lady Gaga, ο σκηνοθέτης Shawn Levy, ο ράπερ και μακροχρόνιος φίλος του Eminem, Royce da 5'9", ο τραγουδιστής Akon και ο τραγουδιστής Michael Bivins των New Edition όλοι παρευρέθηκαν στο show, αλλά μόνο ως θεατές. Ο ράπερ Kool Herc εμφανίστηκε στο κοινό, και ανέβηκε στη σκηνή κατά την παράσταση του Jay-Z.
Εκτός από τον B.o.B, ο καλλιτέχνης της Roc Nation, J. Cole, είχε επιβεβαιωθεί πως θα ανοίξει τις παραστάσεις της Νέας Υόρκης του Jay-Z και του Eminem για το δεύτερο μισό της περιοδείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοδείες Κατηγορία:Περιοδείες του Eminem
Αρχιερατικός σταυρός
Περιγραφή
Ο Σταυρός προέρχεται από την αρχαία συνήθεια να κρεμούν οι χριστιανοί σταυρό στο στήθος τους, ως φυλακτό. Φοριέται από τον επίσκοπο μόνος του ή μαζί με εγκόλπιο, ως εξάρτημα, όχι όμως απαραίτητο, της στολής του. Ενδυόμενος ο αρχιερέας τον Αρχιερατικό Σταυρό λέει αυτά ''Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν''.
Σταυρός
Ασσόδυο
Το Ασσόδυο είναι παιχνίδι που παίζεται στο τάβλι.
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα του παιχνιδιού προέρχεται από την ζαριά ασσόδυο (δηλαδή όταν ο παίκτης φέρει ένα και δύο). Στη συγκεκριμένη παραλλαγή του ταβλιού, όταν ένας παίκτης φέρει ασσόδυο, παίζει πρώτα το ένα και το δύο και μετά παίζει όποιες διπλές θέλει ή το αντίστροφο. Ύστερα ξαναπαίζει μέχρι να φέρει μια ζαριά που δεν είναι ούτε ασσόδυο ούτε διπλή.
Ξεκινώντας
Ο παίκτης για να αρχίσει να βάζει πούλια πρέπει να φέρει ή ασσόδυο ή διπλές.Εαν φέρει διπλές και ο αντίπαλος έχει ήδη πούλια τότε πρέπει να ξαναφέρει για να μπει. Τα πούλια τοποθετούνται εκεί που δείχνει η ζαριά του παίκτη, μετρώντας από δεξία ή αριστερά (αναλόγως από την περιοχή που ξεκινάει ο παίκτης).
Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού
Τα 15 πούλια του παίκτη, για να περάσουν στην επόμενη περιοχή, πρέπει να έχουν συγκεντρωθεί όλα στην προηγούμενη και πρέπει να περάσουν απευθείας. Σε αντίθεση με το πλακωτό, στο οποίο ο παίκτης πλακώνει τα πούλια και δεν τα αφήνει να κινηθούν, στο ασσόδυο ο παίκτης, όπως και στις πόρτες, χτύπα τα πούλια και αναγκάζει τον άλλο παίκτη να ξεκινήσει από την αρχή, βγάζοντας το πούλι που χτυπήθηκε μόνο εάν φέρει ασσόδυο ή διπλές (εκτός εάν ο παίκτης έχει κάνει πόρτα).
Στο μάζεμα
Στο μάζεμα ο παίκτης δε μπορεί να σπάσει τα πούλια, και παίρνει μόνο το πούλι από ό,τι ζαριά φέρνει. Ισχύει ο κανόνας του ασσόδυου (δηλαδή ο παίκτης παίρνει πρώτα τον άσσο και το δύο (αν έχει) και μετά παίζει τις διπλές που θέλει.). Νικητής είναι αυτός που θα μαζέψει πρώτος τα πούλια.
Άλλες παραλλαγές του ταβλιού
Κατηγορία:Τάβλι
Χιου Χέφνερ
Ο Χιου Χέφνερ (αγγλικά: Hugh Marston Hefner, 9 Απριλίου 1926 - 27 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, εκδότης και επιμελητής περιοδικών για ενήλικες και γνωστός πλέιμποϊ. Ήταν περισσότερο γνωστός ως ο εκδότης του περιοδικού Playboy, το οποίο ίδρυσε το 1953. Ήταν επίσης ο ιδρυτής και επικεφαλής της Playboy Enterprises, της εκδοτικής εταιρείας που κυκλοφορεί το περιοδικό. Ο Χέφνερ ήταν πολιτικός ακτιβιστής και με φιλανθρωπικό έργο πάνω σε διάφορα προβλήματα και κοινωνικά θέματα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σικάγο του Ιλινόις, στις 9 Απριλίου 1926. Ήταν το πρώτο παιδί της Γκρέις Κάρολιν (γεννημένη ως Σουάνσον; 1895-1997) και του Γκλεν Λούσιους Χέφνερ (1896-1976), οι οποίοι ήταν και οι δυο δάσκαλοι. Οι γονείς του ήταν από την Νεμπράσκα. Είχε έναν μικρότερο αδερφό, τον Κιθ (1929-2016). Η μητέρα του Χέφνερ ήταν σουηδικής καταγωγής και ο πατέρας του ήταν γερμανικής και αγγλικής καταγωγής. Ακολουθώντας την γραμμή του πατέρα του, ο Χέφνερ υποστήριζε ότι ήταν άμεσος απόγονος του κυβερνήτη του Πλάιμουθ Γουίλιαμ Μπράντφορντ. Περιέγραφε την οικογένειά του ως "συντηρητική και ανήκε στην θρησκεία του μεθοδισμού".
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Sayre και στο γυμνάσιο Steinmetz. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εργάστηκε ως συγγραφέας για μια εφημερίδα του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1944 έως το 1946. Ο Χέφνερ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις με πτυχίο στην ψυχολογία και στην δημιουργική γραφή και τέχνη το 1949, λαμβάνοντας το πτυχίο του μέσα σε δυόμισι χρόνια. Μετά την αποφοίτησή του, παρακολούθησε ένα εξάμηνο προπτυχιακών μαθημάτων στην Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν αλλά τα παράτησε σύντομα.
Καριέρα
Ενώ εργαζόταν ως αρθρογράφος για το περιοδικό Esquire, ο Χέφνερ έφυγε τον Ιανουάριο του 1952 αφού δεν του έγινε μια αύξηση στον μισθό, της τάξης των 5 δολαρίων. Το 1953 έβαλε υποθήκη το σπίτι του, δημιουργώντας ένα τραπεζικό δάνειο ύψους 600 δολαρίων και συγκέντρωσε 8.000 δολάρια από 45 επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων 1.000 δολαρίων από την μητέρα του ("Όχι γιατί πίστευε στην επιχείρηση αλλά γιατί πίστευε στον γιο της", δήλωσε σε μια συνέντευξη το 2006 στο κανάλι Ε!), για να ξεκινήσει να εκδίδει το περιοδικό Playboy, το οποίο αρχικά ονομαζόταν Stag Party. Το πρώτο τεύχος δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1953 και είχε στο εξώφυλλο την Μέριλιν Μονρόε από την γυμνή φωτογράφηση που είχε κάνει για το ημερολόγιό της το 1949. Το περιοδικό πούλησε πάνω από 50.000 αντίτυπα. (Ο Χέφνερ, που δεν είχε συναντήσει ποτέ την Μονρόε, αγόρασε τον τάφο δίπλα από τον δικό της στο Κοιμητήριο του Πάρκου Μεμόριαλ στο Γουέστγουντ Βίλατζ το 1992 για 75.000 δολάρια).
Μετά την απόρριψη της ταινίας μικρού μήκους και επιστημονικής φαντασίας του Τσαρλς Μπωμόν "Ο ανέντιμος άνθρωπος" (αγγλικά : The Crooked Man) από το περιοδικό Esquire το 1955, ο Χέφνερ συμφώνησε να την δημοσιεύσει στο Playboy. Η πλοκή της ταινίας περιέγραφε ότι οι straight άνδρες καταδιώκονται μέσα σε έναν κόσμο όπου η ομοφυλοφιλία είναι ο κανόνας. Όταν το Playboy έλαβε επιστολές από θυμωμένους αναγνώστες, ο Χέφνερ δημοσίευσε μια απάντηση στους επικριτές της ταινίας όπου ανέφερε : "Εάν ήταν λάθος το να καταδιώκεις τους ετεροφυλόφιλους μέσα σε μια ομοφυλόφιλη κοινωνία, τότε και το αντίστροφο θα είναι επίσης λάθος". Το 1961 ο Χέφνερ παρακολούθησε τον Ντικ Γκρέγκορυ να παίζει στο μπαρ Χέρμαν Ρόμπερτς (Herman Roberts Show Bar) στο Σικάγο. Με αφορμή αυτή την εκτέλεση, ο Χέφνερ προσέλαβε τον Γκρέγκορυ να εργαστεί στο κλαμπ Σικάγο Πλέιμποϊ (Chicago Playboy Club) ; ο Γκρέγκορυ αφιέρωσε την έναρξη της καριέρας του σε εκείνη την νύχτα.
Στις 4 Ιουνίου 1963, ο Χέφνερ συνελήφθη με την κατηγορία της προώθησης της άσεμνης λογοτεχνίας μετά την δημοσίευση γυμνών πλάνων της Τζέιν Μάνσφιλντ σε ένα τεύχος του Playboy. Η υπόθεση κατέληξε σε δίκη.
Στο επεισόδιο "Krusty Gets Kancelled" των κινουμένων σχεδίων The Simpsons το 1993, ο Χέφνερ έδωσε την φωνή σε μια γκεστ εμφάνιση του εαυτού του. Το 1999 ο Χέφνερ χρηματοδότησε το ντοκιμαντέρ της Clara Bow, Ανακαλύπτοντας το κορίτσι. "Κανείς δεν έχει αυτό που είχε η Κλάρα. Καθόρισε μια εποχή και έβαλε το σημάδι της στο έθνος", δήλωσε ο ίδιος. Ο Χέφνερ πρωταγωνίστησε ως ο εαυτός του στο επεισόδιο του Σεθ Γκρην Robot Chicken το 2006.
Έχει αποκτήσει το δικό του αστέρι στην Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ για τις συμμετοχές του στην τηλεόραση και έχει κάνει αρκετές εμφανίσεις σε ταινίες, ενσαρκώνοντας τον εαυτό του. Το 2009 έλαβε μια υποψηφιότητα για τον Χειρότερο Δευτερεύοντα Ρόλο για τον ρόλο στην ταινία Miss March. Στον επίσημο λογαριασμό του στο Twitter είχε αστειευτεί σχετικά με αυτή την υποψηφιότητα : "Ίσως δεν κατανόησα τον χαρακτήρα".
Ένα ντοκιμαντέρ της Μπριζίτ Μπέρμαν με τίτλο Χιου Χέφνερ : Playboy, Ακτιβιστής και Επαναστάτης προβλήθηκε στις 30 Ιουλίου 2010. Ο ίδιος είχε προηγουμένως παραχωρήσει μια πλήρη πρόσβαση στον τηλεοπτικό παραγωγό και παραγωγό ντοκιμαντέρ Κέβιν Μπερνς για το ειδικό επεισόδιο Hugh Hefner: American Playboy το 1996. Ο Χέφνερ και ο Μπερνς συνεργάστηκαν σε πολλές άλλες τηλεοπτικές σειρές, κυρίως στο The Girls Next Door που ήταν ένα ριάλιτι σόου το οποίο προβλήθηκε για έξι συνεχόμενες σεζόν (2005-2009) και 90 επεισόδια.
Θάνατος
Ο Χέφνερ πέθανε από φυσικά αίτια στο σπίτι του στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 27 Σεπτεμβρίου 2017, σε ηλικία 91 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες Κατηγορία:Αμερικανοί πορνογράφοι
Δηιονεύς (γιος του Αιόλου)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Δηιονεύς ήταν γιος του γενάρχη των Αιολών Αίολου και της Εναρέτης. Ο Δηιονεύς γεννήθηκε στην Θεσσαλία, από εκεί πήγε στους Φωκείς όπου και βασίλευσε. Όταν πέθανε ο αδελφός του Σαλμωνέας πάντρεψε την κόρη του Τυρώ με τον άλλο αδελφό του Κρηθέα. Ο Δηιονεύς παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Διομήδη κόρη του Ξούθου και απέκτησε πολλά παιδιά όπως ο Κέφαλος, ο Αττόρης, ο Αινετός, η Αστερόδεια και ο Φύλακος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Θάλεια Κουτρουμανίδου
Η Θάλεια Κουτρουμανίδου (7 Οκτωβρίου 1982) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του beach volley.
Βιογραφικό
Η Θάλεια Κουτρουμανίδου είναι γεννημένη στις 7 Οκτωβρίου το 1982. Γεννήθηκε και κατάγεται από τον Βόλο. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Έχει ύψος 1,79μ.
Μπιτς Βόλεϊ
Η Θάλεια Κουτρουμανίδου πήρε μέρος πρώτη φορά σε τουρνουά μπιτς βόλεϊ το 1996 στη Λαμία, μετά από προτροπή του προπονητή της στη Νίκη Βόλου. . Αμέσως μετά συμμετείχε σε καμπ στον Σχοινιά, επιλέχτηκε στις εθνικές ομάδες της πετοσφαίρισης και έπαιξε σε διεθνείς αγώνες. Το 1999 ήρθε και η πρώτη της διάκριση στο άθλημα του μπιτς βόλεϊ όπου με συμπαίκτρια τη Ρούλα Θεοδώρου κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα των Νέων. Το 2001 και το 2002 η Θάλεια έπαιξε με την Κατερίνα Νικολαΐδου σε πολλά Open (Ευρωπαϊκά & Παγκόσμια) και σε δύο Grand Slams στη Μασσαλία και στο Κλάγκενφουρτ. Το 2004 κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο Ευρωπαϊκό και την 9η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθηνας με συμπαίκτρια τη Βίκυ Αρβανίτη. . Την ίδια χρονιά η Θάλεια αλλάζει συμπαίκτρια και επιλέγει τη Μαρία Τσιαρτσιάνη. Το δίδυμο αυτό καταφέρνει και γίνεται αρκετά ανταγωνιστικό απέναντι στο έτερο ζευγάρι Καραντάσιου-Αρβανίτη. Μάλιστα το 2005 Θάλεια και Μαρία κατακτούν την 9η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Βερολίνο. Η καλύτερη τους εμφάνιση, ωστόσο έγινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008 όταν και κατέλαβαν την 9η θέση κάνοντας καταπληκτικό παιχνίδι απέναντι στις Κινέζες Σούε/Ζανγκ Σι. . Την ίδια χρονιά παρά τις καλές εμφανίσεις της ομάδας, η Θάλεια μένει μόνη της ,χωρίς συμπαίκτρια, χωρίς καμιά ενημέρωση. Παρά τις προσπάθειες που έκανε η ίδια προς αναζήτηση συμπαίκτριας αποχαιρέτησε το άθλημα όπου αναδείχτηκε, με απογοήτευση και πικρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης επί άμμου
You'll Never Walk Alone
200px|μικρογραφία|δεξιά|Οι πύλες που οδηγούν στην έδρα της Λίβερπουλ Φ.Κ με την επιγραφή «You'll Never Walk Alone».
Το You'll Never Walk Alone είναι τραγούδι που γράφτηκε το 1945 από τους Αμερικανούς συνθέτες Ρίντσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμμερσταϊν Β' για το μουσικό «Carousel». Το τραγούδι έγινε διάσημο σ' αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα αρκετές ποδοσφαιρικές ομάδες, με κύρια την Λίβερπουλ ΦΚ, να θεωρούν το τραγούδι ως ύμνο της ομάδας τους.
Ιστορία
Το τραγούδι γράφτηκε από τους Ρίτσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμερσταϊν Β' για το musical «Carousel» (1945) μέσα σε τραγικές συνθήκες: πέθανε ο καλύτερος φίλος του συνθέτη και στην κηδεία του γράφτηκε αυτό το τραγούδι. Το τραγούδι εκτελέστηκε από αρκετούς διάσημους τραγουδιστές, όπως ο Φρανκ Σινάτρα, ο Μάριο Λάντσα, ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Αντρέα Μποτσέλι και άλλοι.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το τραγούδι εκτελέστηκε από το μουσικό συγκρότημα Gerry & The Pacemakers. Στις 26 Οκτωβρίου 1963 κατέλαβε την πρώτη θέση στα charts της Μεγάλης Βρετανίας και έμεινε εκεί για τέσσερις εβδομάδες. Σύντομα, το τραγούδι έγινε ύμνος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Λίβερπουλ, οι οπαδοί της οποίας εκτελούν το τραγούδι στην αρχή και στο τέλος κάθε αγώνα. Η επιγραφή «You'll Never Walk Alone» προστέθηκε στο έμβλημα της ομάδας καθώς και στις πύλες που οδηγούν στο Στάδιο Anfield. Χάρη στις καλές σχέσεις των οπαδών της Λίβερπουλ με ξένες ομάδες (όπως η Σέλτικ και η Μπορούσια Ντόρτμουντ), το τραγούδι μεταδόθηκε σε πολλές χώρες.
Ύμνος Λίβερπουλ
When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark
At the end of a storm
There's a golden sky
And the sweet silver song of a lark
Walk on through the wind
Though your dreams be tossed and blown
Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll…
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί ύμνοι και τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1945 Κατηγορία:Singles του 1964 Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας Κατηγορία:Singles του 2020
Europop
Η Europop είναι γενικός μουσικός εμπορικός όρος, που χαρακτηρίζει την Ποπ (από το βρετανικό "Popular") μουσική που παράγεται στην Ευρώπη. Η λέξη "Europop" δημιουργήθηκε κατά τη δεκαετία του 1970 για να περιγράψει διάφορα είδη μουσικής από όλη την Ευρώπη και συνεχίζει να χρησιμοποιείται και σήμερα για μία σχεδόν αντίστοιχη έννοια.
Η Europop είναι ένα εμπορικό είδος μουσικής και οι περισσότεροι καλλιτέχνες προέρχονται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιρλανδία και την Ολλανδία. Οι διασημότεροι, ωστόσο, είναι Σουηδοί και δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι εκφραστές της, μέσω του τετραμελούς συγκροτήματος ABBA. Οι μιμητές των ABBA δημιούργησαν κατά τη δεκαετία του 1970 μια ολόκληρη εμπορική μουσική σκηνή, που διατηρείται έως και σήμερα από την πανευρωπαϊκή μουσική βιομηχανία. Αντίστοιχα παραδείγματα των ABBA στις δεκαετίες που ακολούθησαν, ήταν τα σουηδικά συγκροτήματα Roxette στη δεκαετία του 1980 και Ace of Base στη δεκαετία του 1990. Στη δεκαετία του 1990, ακολούθησαν αυτές τις εμπορικές μουσικές συνταγές και οι Βρετανοί, με χαρακτηριστικά συγκροτήματα τις Spice Girls, τους Backstreet Boys και τους Take That. Από τη δεκαετία του 2000 και μεταγενέστερα, διατηρούνται ακόμα επιτυχημένοι Europop καλλιτέχνες, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τις Girls Aloud, Νο Angels και Sugarbabes.
Η Eurovision θεωρείται ο κύριος εκφραστής της Europop, καθώς αυτός ο θεσμός αποτυπώνει και καταγράφει τις πανευρωπαϊκές εξελίξεις στην ποπ αυτή μουσική. Σταδιακά, στην Europop ενσωματώνονται όλο και περισσότερα παλαιότερα είδη μουσικής, όπως η Eurohouse της δεκαετίας του 1990 ή η Eurodisco της δεκαετίας του 1980.
Στην Ελλάδα "europop" σήμερα εννοούνται όλες οι εμπορικές αγγλόφωνες "Ποπ" επιτυχίες που απευθύνονται κυρίως σε νεαρές ηλικίες. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν όλα τα Boy Band της Αγγλίας, καθώς και τα αντίστοιχα Girl Power συγκροτήματα. Γενικά, δεν είναι ένα είδος μουσικής που χαίρει αντίστοιχης εκτίμησης, ωστόσο παραμένει ιδιαίτερα δημοφιλές στο ραδιόφωνο, που θεωρείται και το φυσικό μέσο του.
Πως χρησιμοποιείται ο όρος "Europop" στον κόσμο
Η λέξη "Europop" χρησιμοποιείται διαφορετικά στην Αμερική, στην Αγγλία και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
- Στην Αμερική, ονομάζουν "Europop" όλες τις Pop εισαγωγές από την ηπειρωτική Ευρώπη και τη Μεγάλη Βρετανία, καθώς και τις αντίστοιχες παραγωγές της Αυστραλίας.
- Στη Μεγάλη Βρετανία, ονομάζουν "Europop" τα Pop τραγούδια που παράγονται στην Ευρώπη και συνήθως ο τραγουδιστής δεν είναι Άγγλος, επομένως έχει κάπως διαφορετική προφορά. Επίσης, έτσι ονομάζουν οτιδήποτε θυμίζει "Eurovision".
- Στην υπόλοιπη Ευρώπη, η λέξη "Europop" από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, άρχισε να χρησιμοποιείται για να περιγράψει την εμπορική ποπ που παράγεται σε όλη την Ευρώπη. Εδώ έχουν ενταχθεί και τα βρετανικά ποπ συγκροτήματα που απευθύνονται σε νεαρές ηλικίες, καθώς και οι αργές μπαλάντες, αυτά που αποκαλούνται "σλόου" ή "μπλουζ" στην Ελλάδα. Πριν την δεκαετία του 1990, ως "Europop" οι Ευρωπαίοι ονόμαζαν όλες τις μη αγγλόφωνες ποπ επιτυχίες της Ευρώπης, κυρίως από Γαλλία και Ιταλία.
- Ειδικότερα στην Ελλάδα, δεν χρησιμοποιείται πολύ η λέξη "Europop": όλα λέγονται "Ποπ" ή "εμπορικά". Στη δεκαετία του 1970, ωστόσο, αυτήν την λέξη την χρησιμοποιούσαν στο κρατικό ραδιόφωνο (κυρίως στο Τρίτο Πρόγραμμα) για να περιγράψουν τα συγκροτήματα που ειδικεύονταν στις ελληνικές διασκευές γαλλόφωνων και ιταλόφωνων τραγουδιών από τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Επίσης, χαρακτηριστικά, όλα τα χορευτικά τραγούδια των ελληνικών μιούζικαλ της Φίνος Φιλμς τα ονόμαζαν "Europop" οι τότε φαν της ποπ, γιατί θύμιζαν Eurovision ή γαλλικές, ιταλικές και γερμανικές pop επιτυχίες της τότε εποχής.
Κατηγορία:Pop είδη
Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 (Kıbrıs Barış Harekâtı, Επιχείρηση ειρήνευσης Κύπρου ή Attila Harekâtı, Επιχείρηση Αττίλας) ήταν τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974, πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Η Τουρκία υποστηρίζει πως η επιχείρηση αποτελεί ειρηνευτική επέμβαση νομιμοποιημένη από το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων (συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου). Τόσο τα Ηνωμένα Έθνη όσο και το Συμβούλιο της Ευρώπης αναφέρουν το αποτέλεσμα της εισβολής ως παράνομη στρατιωτική κατοχή.
Το πραξικόπημα στην Κύπρο διατάχθηκε από τη Χούντα των Αθηνών και πραγματοποιήθηκε από την κυπριακή Εθνική Φρουρά σε συνεργασία με την οργάνωση ΕΟΚΑ Β΄. Το πραξικόπημα ανέτρεψε τον πρόεδρο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και στόχος του ήταν η ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Ο τοποθετημένος από τους πραξικοπηματίες νέος Πρόεδρος, Νίκος Σαμψών, ανακήρυξε την Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου.
Στις 20 Ιουλίου, η Τουρκία εισέβαλε στο νησί, προφασιζόμενη το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων. Οι τούρκικες δυνάμεις εντός τριών ημερών κατέλαβαν αρχικά το 3% από το βόρειο κομμάτι του νησιού με τη γνωστή επιχείρηση («Αττίλα 1») και συγκεκριμένα την Κερύνεια και την περιοχή γύρω από την πόλη. Στις 23 Ιουλίου κηρύχθηκε εκεχειρία και τόσο η Χούντα των Αθηνών όσο και η πραξικοπηματική κυβέρνηση της Κύπρου κατέρρευσαν. Ακολούθησαν δύο γύροι διαβουλεύσεων στη Γενεύη μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών, στις οποίες η Τουρκία ζητούσε ομοσπονδιακή λύση, ανταλλαγή πληθυσμού και το 34% των εδαφών της Κύπρου να ελέγχεται από τους Τουρκοκύπριους. Στις 14 Αυγούστου, οι συνομιλίες της Γενεύης κατέρρευσαν και μόλις 1 ώρα μετά η Τουρκία ξεκίνησε δεύτερη επιχείρηση («Αττίλας ΙΙ»), κατά την οποία μέσα σε 3 ημέρες κατέλαβε το 36,2% του νησιού και εκτόπισε 120 χιλιάδες Κύπριους (άλλες 20 χιλιάδες παρέμειναν εγκλωβισμένοι), ενώ συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 3 χιλιάδες ελληνόφωνοι Κύπριοι.
Γύρω στις 150.000 άνθρωποι (πάνω από το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού και το ένα τρίτο των ελληνόφωνων Κυπρίων) προσφυγοποιήθηκαν. Ένα χρόνο αργότερα, 60 000 περίπου Τουρκοκύπριοι, μετακινήθηκαν από τις ελεύθερες νότιες περιοχές, στις ελεγχόμενες από τις τουρκικές δυνάμεις βόρειες περιοχές. Το 1983, ανακηρύχθηκε η Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου, αναγνωρισμένη μόνο από την Τουρκία. Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τα εδάφη της ΤΔΒΚ ως κατεχόμενη από τις τουρκικές δυνάμεις περιοχή της Δημοκρατίας της Κύπρου Η κατοχή εξακολουθεί να θεωρείται παράνομη, ενώ οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού ζητήματος συνεχίζονται.
Ιστορικό υπόβαθρο
μικρογραφία|Ελληνοκύπριοι διαδηλώνουν υπέρ της Ένωσης το 1930
Από το 1960 έως το πραξικόπημα
Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960 και, σύμφωνα με το Σύνταγμά της, ήταν δικοινοτικό κράτος. Το 1960 η Κύπρος είχε 573.566 κατοίκους, εκ των οποίων 441.656 Έλληνοκύπριοι (77%) και 104.942 (18,3%) Τουρκοκύπριοι και 26.968 (4,7%) λοιποί (Μαρωνίτες, Αρμένιοι). Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) εγκαταστάθηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου του 1960 με 950 άνδρες και η ΤΟΥΡΔΥΚ με 650. Η ΕΛΔΥΚ εγκαταστάθηκε στο στρατόπεδό της, έξω από τη Λευκωσία στον δρόμο προς τον Γερόλακκο.
Τα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν δύσκολα αφού χαρακτηρίστηκαν από τις διακοινοτικές ταραχές του 1963, την απομόνωση των Τουρκοκυπρίων σε περιοχές (θυλακοποίηση), την έλευση διάφορων στρατιωτικών δυνάμεων και τη δημιουργία παραστρατιωτικών οργανώσεων.
Διακοινοτικές Ταραχές και έλευση UNFICYP
Τον Νοέμβριο του 1963 ο Μακάριος κατέθεσε τα 13 σημεία του για την τροποποίηση του Συντάγματος με σκοπό την άμβλυνση του δικοινοτικού χαρακτήρα του κράτους. Αυτό οδήγησε σε πολιτική κρίση, τους Τουρκοκύπριους να μετακινηθούν εντός θυλάκων και στις διακοινοτικές ταραχές του 1963. Στις διακοινοτικές ταραχές δρούσαν παραστρατιωτικές εθνικιστικές οργανώσεις των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Πιο συγκεκριμένα, οι Ελληνοκύπριοι είχαν συγκροτήσει την ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωσις Κύπρου), πιο γνωστή ως Οργάνωση Ακρίτας κατά τα τέλη του 1961. Πιο πριν οι Τουρκοκύπριοι είχαν συγκροτήσει την ΤΜΤ (Τurk Mukavemet Teskilati, Τουρκική Αντιστασιακή Οργάνωση). Αρχηγός της ΕΟΚ ήταν ο υπουργός Εσωτερικών Πολύκαρπος Γιωρκάτζης και υπαρχηγός ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Τάσσος Παπαδόπουλος. «Επιτελάρχης» ήταν ο βουλευτής του Πατριωτικού Μετώπου Νίκος Κόσης. Τους θύλακες τους συντηρούσε οικονομικά και με στρατιωτικό εξοπλισμό η Τουρκία.
Δημιουργία της Εθνικής Φρουράς με Έλληνες Αξιωματικούς και μυστική έλευση ελληνικής μεραρχίας
Στις 25 Φεβρουαρίου 1964, αποφασίστηκε η δημιουργία της Εθνοφυλακής, είδους εθελοντικής Εθνοφρουράς. Η βάση της δημιουργίας της ήταν τα «υπαρχηγεία» της «Οργάνωσης Ακρίτας». Σημαντική για την Εθνική Φρουρά ήταν η «Βασική διαταγή υπ’ αριθ. 1» και προνοούσε δυαδική αρχηγία σε όλα τα επιτελεία της εθελοντικής Εθνοφρουράς: ένας Ελληνοκύπριος και ένας Ελλαδίτης αξιωματικός. Η εθελοντική συμμετοχή όμως δημιουργούσε προβλήματα και έτσι, στις 13 Μαρτίου 1964, σε σύσκεψη στο Καστρί υπό τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Γεώργιο Παπανδρέου, τέθηκε ως επικεφαλής του ιδρυθέντος Ειδικού Μικτού Επιτελείου Κύπρου (ΕΜΕΚ), που στόχο είχε να «επιλαμβάνεται παντός στρατιωτικού ζητήματος διά την Κύπρον», ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας. Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε στην Κύπρο η Στρατιωτική Διοίκηση Κύπρου (ΣΔΙΚ), η οποία έπαιρνε εντολές από το ΕΜΕΚ, ενώ παράλληλα αποφασίστηκε και η μυστική αποστολή ελληνικής μεραρχίας που θωράκισε το νησί. Μέχρι τον Ιούνιο του 1964 δημιουργήθηκε η Εθνική Φρουρά.
Σχέδιο Άτσεσον (διπλή ένωση με ~10% στην Τουρκία)
Ο μεσολαβητής για το Κυπριακό, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ντιν Άτσεσον, κατέθεσε σχέδιο (παρουσιάστηκαν δυο περίπου όμοιες εκδοχές) το 1965 το οποίο προέβλεπε την εγκατάσταση τουρκικής βάσης κατά κυριαρχία σε ευρεία εδαφική ζώνη στη χερσόνησο της Καρπασίας ίση με το 10%-11% του εδάφους του νησιού ως αντάλλαγμα για την ένωση του υπολοίπου της Κύπρου με την Ελλάδα. Για τους Τουρκοκύπριους που δεν θα μετέβαιναν στην τουρκική ζώνη προβλεπόταν εκτεταμένη αυτοδιοίκηση σε καντόνια εντός της ελληνικής ζώνης. Ηταν μια λύση που προσέγγιζε περισσότερο στην έννοια της διπλής ένωσης, της διανομής του νησιού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Η λύση αυτή θεωρείτο ριζική και οριστική από την αμερικανική οπτική καθώς έθετε την Κύπρο υπό τον έλεγχο δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα εξάλειφε μια εστία διαμάχης μεταξύ συμμάχων στην ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία όμως, δεν δεχόταν εκμίσθωση και ζητούσε κυριαρχία. Ούτε ο Μακάριος αποδέχθηκε το σχέδιο και αυτό εγκαταλείφθηκε.
Το καθεστώς της 21ης Απριλίου υπονομεύει τον Μακάριο, ίδρυση ΕΟΚΑ Β΄
Το καθεστώς της 21ης Απριλίου, επιθυμώντας την ένωση, κινείτο προς την κατεύθυνση της υπονόμευσης του μακαριακού καθεστώτος. Τον Νοέμβριο του 1967 ο Γρίβας επιχείρησε κατά του τουρκοκυπριακού χωριού Κοφίνου, γεγονός που προκάλεσε διεθνείς πιέσεις προς την Αθήνα και οδήγησε στην τελική απόσυρση των απεσταλμένων εκεί ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων. Την άνοιξη του 1968 ξεκίνησε σειρά διακοινοτικών συνομιλιών με θέμα την εσωτερική δομή της Κυπριακής Δημοκρατίας που πλησίασαν τη συμφωνία. Την ίδια χρονιά επανεξελέγη στο προεδρικό αξίωμα ο Μακάριος.
Το 1970 σημειώθηκε απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακαρίου, του οποίου η πολιτική επιβραβεύθηκε στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Από το προηγούμενο έτος είχε αρχίσει να δρα στο νησί το Εθνικό Μέτωπο. Το 1970 επίσης δολοφονήθηκε ο Πολύκαρπος Γεωρκάτζης ο οποίος είχε συνδεθεί με την απόπειρα κατά του Μακαρίου.
Στις αρχές φθινοπώρου 1971, επέστρεψε στην Κύπρο ο Γεώργιος Γρίβας και δημιούργησε την ΕΟΚΑ Β΄.
Το 1972, εξελίχθηκε το «εκκλησιαστικό πραξικόπημα». Τρεις Κύπριοι μητροπολίτες, απαιτώντας από τον Μακάριο να παραιτηθεί από το κοσμικό του αξίωμα (του προέδρου της Δημοκρατίας), τον καθαίρεσαν από αρχιεπίσκοπο το 1972. Τελικά υπερίσχυσε ο Μακάριος καθώς η μείζων Σύνοδος τους καθαίρεσε το 1973.
Τον Οκτώβριο του 1973 έγινε νέα δολοφονική απόπειρα κατά του Μακαρίου. Μετά τον θάνατο του Γρίβα, η ΕΟΚΑ Β΄, τελούσα υπό άμεση εξάρτηση από τη Χούντα των Αθηνών, ασκούσε δράση κατά του Μακαρίου.
Τον Ιούλιο του 1974 ο Μακάριος ζήτησε την απόσυρση των Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες που είχε, θεωρούνταν πιθανή η διενέργεια πραξικοπήματος εναντίον του από στελέχη που ελέγχονταν από τη Χούντα των Αθηνών.
Το πραξικόπημα
Η Χούντα των Αθηνών, υπό τον ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη, πίστευε πως ο Μακάριος δεν επεδίωκε πλέον την πολιτική της Ένωσης, και ετοίμαζε σχέδια να τον ανατρέψει. Τον Μάρτιο του 1974, η Κυπριακή Υπηρεσία Πληροφοριών ανακάλυψε έγγραφα της ΕΟΚΑ Β΄ τα οποία κατέγραφαν σχέδια διενέργειας πραξικοπήματος υποβοηθούμενου από τη Χούντα των Αθηνών. Στις 2 Ιουλίου του 1974, ο Μακάριος, απαίτησε την παραίτηση των Ελλήνων αξιωματικών που ήταν μέλη της κυπριακής Εθνικής Φρουράς. Η Χούντα των Αθηνών, διέταξε τότε πραξικόπημα, για ανατροπή του Μακαρίου, ο οποίος με την πολιτική του, απομακρυνόταν από τον στόχο της Ένωσης Κύπρου-Ελλάδας. Στις 15 Ιουλίου εκδηλώθηκε το πραξικόπημα στην Κύπρο, από την Εθνική Φρουρά. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος διέφυγε και, στις 19 Ιουλίου, έλαβε μέρος στη σύσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου κατήγγειλε τη Χούντα των Αθηνών για εισβολή. Ακολούθησαν έντονες διαβουλεύσεις σε Αθήνα και Άγκυρα, με τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών Τζόζεφ Σίσκο να ενημερώνει το χουντικό καθεστώς (μετά από συνομιλίες που είχε στην Άγκυρα) πως η Τουρκία δεν θα δεχόταν οποιαδήποτε αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στην Κύπρο προς όφελος της Ελλάδας. Ο Ιωαννίδης και η Χούντα του ήταν όμως απτόητοι.
16 Ιουλίου - Φόβοι Τουρκοκυπρίων - Φυγή Μακαρίου
Στις 16 Ιουλίου ξεκίνησαν τα τουρκικά και τουρκοκυπριακά μέσα ενημέρωσης να μεταδίδουν τις ανησυχίες του πρωθυπουργού της Τουρκίας Μπουλέντ Ετζεβίτ και του αρχηγού των Τουρκοκυπρίων Ραούφ Ντενκτάς για τη φύση και τις διαθέσεις του πραξικοπήματος σχετικά με την ένωση με την Ελλάδα ή τον διωγμό των Τουρκοκυπρίων. Το πραξικοπηματικό καθεστώς διαβεβαίωνε πως δεν θα κινηθεί κανείς εναντίον των τουρκοκυπριακών θυλάκων.
Στις 16 Ιουλίου, ο Μακάριος έφυγε από την Κύπρο, μέσω των αγγλικών στρατιωτικών βάσεων. Κάνοντας στάση στη Μάλτα, έφτασε τις νυκτερινές ώρες στο Λονδίνο.
17 Ιουλίου - Ο Μακάριος στην Αγγλία
Στις 17 Ιουλίου, ο Μακάριος συνάντησε τον Βρετανό πρωθυπουργό Γουΐλσον. Ο Βρετανός πρωθυπουργός, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, δέχθηκε τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ετζεβίτ, ο οποίος πήγε με μια μεγάλη κουστωδία, αρχηγών στρατιωτικών επιτελείων, υπουργών και άλλων. Ο Μακάριος ζήτησε από την κυβέρνηση της Βρετανίας να διατηρήσει την αναγνώριση του ιδίου ως εκλεγέντος προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ετζεβίτ εισηγήθηκε πως το πραξικόπημα είχε χαρακτηριστικά εισβολής. Το απόγευμα ο Μακάριος αναχώρησε αεροπορικώς στις ΗΠΑ προκειμένου να προετοιμαστεί για να παραστεί σε επικείμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας
18 Ιουλίου - Ο Σίσκο προειδοποιεί για τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Ο Σίσκο δήλωσε ότι πρέπει οπωσδήποτε να αποτραπεί πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, εξ αιτίας της συμμετοχής και των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με κάποιες ομολογίες που έγιναν αργότερα, σε κάποιο σημείο αυτών των συνομιλιών ο ταξίαρχος Ιωαννίδης απείλησε πως αν συμβεί τουρκική απόβαση ο πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών είναι δεδομένος.
Ο Σίσκο αναχωρεί από Αθήνα για Άγκυρα
Περί τις 11:00 ο ναύαρχος Αραπάκης διέταξε τα υποβρύχια «Τρίτων», «Γλαύκος» και «Νηρεύς» να πλεύσουν στις περιοχές Ρόμιο-1, Ρόμιο-2 και Ρόμιο-3, προκειμένου να βρίσκονται εγγύτερα στην Κύπρο.
Στις 13:00 επιστρέφει στην Αθήνα από Άγκυρα ο Αμερικανός επιτετραμμένος Σίσκο όπου και συγκαλείται αμέσως σύσκεψη με τα ίδια πρόσωπα που είχαν μετάσχει και στην προηγούμενη. Οι πληροφορίες που μετέφερε από τουρκικής πλευράς φαίνεται πως κρίθηκαν από τους μετέχοντες στη σύσκεψη αυτή μάλλον ενθαρρυντικές. Αργότερα περί τις 19:00 ο στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος προσκάλεσε στο γραφείο του όλους τους αρχηγούς και τους ανακοίνωσε όλες τις πληροφορίες που είχε μεταφέρει ο Σίσκο, ο οποίος στο μεταξύ είχε ήδη αναχωρήσει και πάλι προς την Άγκυρα.
Η "Επιστολή Νίξον"
Σύμφωνα με μαρτυρία του Αμερικανού διπλωμάτη James W. Spain, ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον φέρεται να έστειλε την παραμονή της τουρκικής εισβολής μια επιστολή στον Μπουλέντ Ετζεβίτ, κατ' αντιστοιχία της Επιστολής Τζόνσον προς τον Ινονού το 1964, η οποία μάλιστα ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ήταν πολύ σκληρότερη σε περιεχόμενο. Καθώς ο Σίσκο δεν είχε φτάσει ακόμα στην Άγκυρα, την επιστολή ανέλαβαν να παραδώσουν ο πρέσβης William B. Macomber Jr. και ο βοηθός του James W. Spain. Ωστόσο, οι Αμερικανοί διπλωμάτες μόλις έφτασαν στο γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού τον άκουσαν να συνομιλεί τηλεφωνικά με τον Χένρυ Κίσινγκερ και, κρίνοντας ότι οι συνθήκες είχαν αλλάξει, αποφάσισαν να μην παραδώσουν την επιστολή που κρατούσαν στα χέρια τους.
Η πρώτη εισβολή
Στις 20 Ιουλίου η Τουρκία, επικαλούμενη το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων, εισέβαλε στην Κύπρο. Ο Τζόσεφ Σίσκο είχε προειδοποιήσει, σε συνομιλίες στο Πεντάγωνο της Αθήνας, πως η εμπλοκή της Ελλάδας στην Κύπρο θα σήμαινε κατά πάσα πιθανότητα ολοκληρωτικό ελληνοτουρκικό πόλεμο και πιθανή απώλεια εδαφών για την Ελλάδα. Στις 23 Ιουλίου ο Νίκος Σαμψών, προ της διαφαινόμενης κατάρρευσης παραιτήθηκε, όπως και η Χούντα των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα, αφού ήταν ανίκανη να αντιδράσει στρατιωτικά.
Η Τουρκία ισχυρίστηκε πως το άρθρο 4 της Συνθήκης Εγγυήσεων της έδινε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τους Τουρκοκύπριους και να εγγυηθεί την ανεξαρτησία της Κύπρου. Η εισβολή της ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974, κηρύχθηκε ανακωχή στις 22 Ιουλίου και οι μάχες σταμάτησαν στις 23 Ιουλίου. Ισχυρές δυνάμεις στρατού αποβιβάστηκαν λίγο πριν την αυγή στην Κερύνεια και συνάντησαν αντίσταση από ελληνικές και ελληνοκυπριακές στρατιωτικές δυνάμεις (αν και καθυστερημένη). Εν τω μεταξύ, ελληνοκυπριακές δυνάμεις επιτέθηκαν σε τουρκοκυπριακούς θύλακες.
Μέχρι το Συμβούλιο Ασφαλείας να καταφέρει να επιτευχθεί εκεχειρία στις 22 Ιουλίου (ψήφισμα 353 Συμβουλίου Ασφαλείας), οι τουρκικές δυνάμεις είχαν καταφέρει να ελέγχουν το λιμάνι της Κερύνειας και ένα επίμηκες τμήμα μεταξύ Λευκωσίας και Κερύνειας. Το λιμάνι της Κερύνειας ήτανε σημαντικό για μεταφορά οπλισμού από την Τουρκία τον οποίο θα χρησιμοποιούσε στη δεύτερη εισβολή.
19 Ιουλίου - Απόπλους τουρκικών πολεμικών σκαφών
Στις 20:00 μεταδόθηκε στην τηλεόραση η εικόνα κατάφορτης αρμάδας τουρκικών πολεμικών πλοίων να αποπλέει από τη Μερσίνα. Στις 20:30 στη Λευκωσία, ο Αμερικανός πρέσβης αναζήτησε και επισκέφθηκε πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη ζητώντας του να αντικαταστήσει τον Σαμψών.