cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιοχή Μοντούλι
Οικονομία
Ο κυρίαρχος παράγοντας της Οικονομίας στην περιοχή είναι η γεωργία, ο οποίος αντιπροσωπεύει το 45% του ΑΕΠ. Αυτός περιλαμβάνει τόσο τις εμπορικές όσο και τις ιδιωτικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Ο δεύτερος μεγαλύτερος τομέας της οικονομίας είναι ο Τουρισμός, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου το 20% του ΑΕΠ της περιφέρειας. Το 2007, το ΑΕΠ της περιφέρειας, αντιπροσώπευε περίπου το 4,5% του ΑΕΠ της χώρας.
Εκπαίδευση
Η πόλη Μοντούλι (Monduli), που βρίσκεται στην Περιοχή Μοντούλι (Monduli District), είναι to εκπαιδευτικό κέντρο για τις γύρω περιοχές. Σχολεία Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπως το Monduli Teachers' College και το MaaSae Girls' Advanced Lutheran Secondary School βρίσκονται στο Irkisongo, Moringe Sokoine, Engutoto, Orkeeswa και στη Manyara. Έχει ήδη δεσμευτεί εδαφική έκταση για το προτεινόμενο Λουθηρανικής χρηματοδότησης υποκατάστημα Tumaini University στη Makumira πλησίον της Αρούσα (Arusha). Επίσης στην περιοχή βρίσκεται και η Tanzania Military Academy. Η εκπαίδευση είναι σημαντική και είναι το πρόβλημα αναφορικά με την εκπαίδευση όλων των παιδιών, λόγω του γεγονότος ότι πολλά από αυτά εργάζονται με την οικογένειά τους στα χωράφια, βοσκώντας τα ζώα της οικογένειας.
Άγρια πανίδα
Εντός της περιοχής Μοντούλι, υπάρχει μια ποικιλία άγριας ζωής. Υπάρχουν σε αφθονία, ζώα όπως ύαινες, ελέφαντες, αγριόχοιροι καθώς και πολλά έντομα.
Υγεία
Οι ασθένειες στην περιοχή είναι ένα πρόβλημα. Πολλοί, υποφέρουν από διάφορες ασθένειες, όπως την ελονοσία. Η πλειοψηφία των ασθενειών είναι κουνουπο-γενείς και είναι δύσκολο να αποφευχθούν. Ωστόσο, λόγω του υψομέτρου στην περιοχή, τα κουνούπια δεν είναι τόσο διαδεδομένα. Το Μοντούλι (Monduli) έχει ένα νοσοκομείο, ένα κέντρο υγείας και 22 ιατρεία.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Αρούσα
Αλβέρτος ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Αλβέρτος ΣΤ΄, γερμ. Albert VI (1438 - πριν τις 27 Απριλίου 1483) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1477-1479).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1467 την Αικατερίνη του Λίνντο-Ρουππίν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μπιλαστίνη
Η μπιλαστίνη ή βιλαστίνη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Ilaxten μεταξύ άλλων, είναι αντιισταμινικό φάρμακο δεύτερης γενιάς που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της αλλεργικής ρινοεπιπεφυκίτιδας και της κνίδωσης. Ασκεί την επίδρασή του ως εκλεκτικός ανταγωνιστής του υποδοχέα Η1 ισταμίνης και έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με τη σετιριζίνη, τη φεξοφεναδίνη και τη δεσλοραταδίνη. Αναπτύχθηκε στην Ισπανία από την FAES Farma.
Η μπιλαστίνη είναι εγκεκριμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη συμπτωματική θεραπεία της αλλεργικής ρινοεπιπεφυκίτιδας και της κνίδωσης, αλλά δεν έχει εγκριθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μπιλαστίνη πληροί τα τρέχοντα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Αλλεργίας και Κλινικής Ανοσολογίας (EAACI) και της Αλλεργικής Ρινίτιδας και της Επίδρασής του στο άσθμα (ARIA) για φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας.
Η μπιλαστίνη ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία ασθενειών αλλεργιών, συμπεριλαμβανομένης της ρινοεπιπεφυκίτιδας. Επιπλέον, η βιλαστίνη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την ποιότητα ζωής και όλα τα ρινικά και οφθαλμικά συμπτώματα που σχετίζονται με την αλλεργική ρινίτιδα.
Ιατρικές χρήσεις
Η κλινική αποτελεσματικότητα της βιλαστίνης στην αλλεργική ρινίτιδα (ΑΡ) και την κνίδωση έχει αξιολογηθεί σε 10 κλινικές αναλύσεις στις οποίες συμμετείχαν περισσότεροι από 4.600 ασθενείς. Όλοι συνέκριναν τη βιλαστίνη με εικονικό φάρμακο και ένα άλλο αντιισταμινικό δεύτερης γενιάς με επιβεβαιωμένη αποτελεσματικότητα (ενεργός συγκριτικός παράγοντας).
Ένα άρθρο ανασκόπησης αξιολόγησε δεδομένα από δοκιμές που περιγράφουν λεπτομερώς την αποτελεσματικότητα της βιλαστίνης σε δερματικά μοντέλα και κνίδωση για να αξιολογηθεί εάν η βιλαστίνη έχει το βέλτιστο προφίλ για χορήγηση δόσης στην κνίδωση. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βιλαστίνη έχει εξαιρετικό προφίλ τόσο για την αποτελεσματικότητα όσο και για την ασφάλεια, αν και υπάρχει ανάγκη για ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές για τη σύγκριση της αποτελεσματικότητας της βιλαστίνης σε μια πραγματική μελέτη ανανέωσης δόσης σε ασθενείς με κνίδωση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στον έλεγχο του κνησμού.
Λαμβάνεται από το στόμα. Έχει ταχεία έναρξη δράσης (μέσα σε 30–60 λεπτά). Πρέπει να λαμβάνεται μόνο από παιδιά άνω των 12 ετών και ενήλικες.
Παρενέργειες
Στην κλινική έρευνα, η βιλαστίνη έχει αποδειχθεί καλά ανεκτή, με προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών παρόμοιο με αυτό του εικονικού φαρμάκου σε υγιείς εθελοντές, ασθενείς με ΑΡ και με χρόνια ιδιοπαθή κνίδωση. Αν και το προφίλ ανοχής της βιλαστίνης και της λεβοσετιριζίνης ή της δεσλοραταδίνης ήταν πολύ παρόμοιο, η βιλαστίνη ήταν αξιοσημείωτα καλύτερα ανεκτή από τη σετιριζίνη, με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες στην ομάδα της βιλαστίνης. Δεν παρατηρήθηκαν αντιχολινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες στις κλινικές δοκιμές με τη βιλαστίνη. Δεν αναφέρθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη διάρκεια της έρευνας και δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές αλλαγές στα ζωτικά σημεία, στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) ή στις εργαστηριακές εξετάσεις. Φαρμακοκινητικά/φαρμακοδυναμικά προφίλ και μελέτες σε ειδικούς πληθυσμούς υποδεικνύουν ότι η προσαρμογή της δόσης της βιλαστίνης δεν είναι απαραίτητη σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε χρόνια ηπατική νόσο ή χρόνια νεφρική νόσο.
Η τοξικότητα της βιλαστίνης διερευνήθηκε σε προκλινικές τοξικολογικές μελέτες σε ποντικούς, αρουραίους και σκύλους μετά από του στόματος και ενδοφλέβια χορήγηση και δεν έδειξε θνησιμότητα μετά την από του στόματος χορήγηση τεράστιων δόσεων. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι τιμές LD50 (θανατηφόρα δόση για το 50% των ζώων) ήταν 33 και 45–75 mg/kg σε ποντικούς και αρουραίους, αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκαν σημάδια τοξικότητας σε κάποιο όργανο μετά από τεράστια υπερδοσολογία βιλαστίνης, είτε από το στόμα (σε ποντίκια, αρουραίους και σκύλους), είτε ενδοφλέβια (σε αρουραίους και σκύλους) για 4 εβδομάδες. Δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα, καμία τερατογόνος ή μεταλλαξιογόνος δράση και καμία προφανής καρκινογόνος δυνατότητα στις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε αρουραίους, ποντικούς και κουνέλια.
Αλληλεπιδράσεις
Τα προκλινικά δεδομένα υποδηλώνουν την πιθανότητα αλληλεπιδράσεων μεταξύ της βιλαστίνης και φαρμάκων ή τροφών που είναι αναστολείς ή επαγωγείς των P-γλυκοπρωτεϊνών. Η συγχορήγηση βιλαστίνης και χυμού γκρέιπφρουτ (ένας γνωστός ενεργοποιητής μεταφοράς φαρμάκου με τη μεσολάβηση της P-γλυκοπρωτεΐνης) μείωσε σημαντικά τη συστηματική έκθεση στη βιλαστίνη. Αυτή η αλληλεπίδραση οφείλεται στη γνωστή επίδραση των φλαβονοειδών του γκρέιπφρουτ στα εντερικά συστήματα μεταφοράς όπως οι P-γλυκοπρωτεΐνες και το πεπτίδιο μεταφοράς οργανικών ανιόντων (OATP).
Φαρμακοδυναμική
Η βιλαστίνη δεσμεύεται στους υποδοχείς Η1 ισταμίνης της παρεγκεφαλίδας του ινδικού χοιριδίου (Ki=44 nM) και στους ανθρώπινους ανασυνδυασμένους υποδοχείς Η1 ισταμίνης (Ki=64 nM) με συγγένεια συγκρίσιμη με αυτή της αστεμιζόλης και της διφαινυδραμίνης και ανώτερη από αυτή της σετιριζίνης κατά τρεις φορές και φεξοφεναδίνη πενταπλάσια. Σε διαφορετικά μοντέλα ποντικού, η βιλαστίνη από του στόματος, ανταγωνίζεται τις επιδράσεις της ισταμίνης με δοσοεξαρτώμενο τρόπο, με ισχύ παρόμοια με εκείνη της σετιριζίνης και μεταξύ 5,5 και 10 φορές μεγαλύτερη από αυτή της φεξοφεναδίνης.
Φαρμακοκινητική
Η κατανομή της βιλαστίνης έχει φαινομενικό όγκο κατανομής 1,29 L/kg και έχει χρόνο ημιζωής αποβολής 14,5 ώρες και δέσμευση με πρωτεΐνες πλάσματος 84–90%.
Η βιλαστίνη δεν μεταβολίζεται σημαντικά στον άνθρωπο και αποβάλλεται σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη τόσο στα ούρα όσο και στα κόπρανα – το ένα τρίτο και τα δύο τρίτα της χορηγούμενης δόσης, αντίστοιχα, σύμφωνα με μια μελέτη ισοζυγίου μάζας Φάσης Ι με ραδιοσημασμένη βιλαστίνη. Η βιλαστίνη δεν διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και δεν μεταβολίζεται από το ήπαρ. Το ενενήντα έξι τοις εκατό της χορηγούμενης δόσης αποβάλλεται εντός 24 ωρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιισταμινικά Κατηγορία:Πιπεριδίνες Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αζόλες Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1926
Θρησκεία στην Κύπρο
Η θρησκεία στην Κύπρο χαρακτηρίζεται από δύο βασικές θρησκείες: τον Χριστιανισμό, στον οποίο ανήκει το 73% του πληθυσμού του νησιού. Οι περισσότεροι ελληνοκύπριοι, καθώς και η πλειοψηφία του πληθυσμού της Κύπρου, είναι μέλη της αυτοκέφαλης ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου). Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Στην Κύπρο υπάρχουν επίσης άλλες θρησκευτικές μειονότητες. Στην Κύπρο υπάρχουν μέλη της πίστης Μπαχάι, Καθολικοί, Εβραίοι, Προτεστάντες (συμπεριλαμβανομένων των Αγγλικανικών), Μαρωνίτες, Αρμένιοι Αποστολικοί και άθρησκοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στην Κύπρο
Λέων ο Διάκονος
Ο Λέων ο Διάκονος ήταν Βυζαντινός ιστορικός και χρονογράφος. Γεννήθηκε γύρω στα 950 κοντά στη Φιλαδέλφεια της  Μικράς Ασίας και μορφώθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε διάκονος στο αυτοκρατορικό παλάτι. Όσο βρισκόταν στην Πόλη, έγραψε ιστορία για τους αυτοκράτορες Ρωμανό Β΄, Νικηφόρο Β΄, Ιωάννη Τσιμισκή και τα πρώτα χρόνια του Βασίλειου Β΄. Συχνά υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων που κατέγραψε. Για παράδειγμα, είναι ιδιαίτερα γνωστός για την περιγραφή της εκστρατείας του Ρώσου πρίγκηπα Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου (Σφενδοσθλάβου κατά τον Λέοντα), ο οποίος εισέβαλε στη Βουλγαρία το 969 και πολέμησε ενάντια στους Βυζαντινούς σ’ αυτή την επικράτεια. Το συγγραφικό στυλ του Λέοντα έχει χαρακτηριστεί «κλασικό» καθώς χρησιμοποίησε γλώσσα παρόμοια με αυτή του Ομήρου και άλλων παλαιότερων Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Αγαθίας ο Σχολαστικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί χρονογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες‎
Ημέρες χωρίς κρέας
Οι ημέρες χωρίς κρέας δηλώνονται για να αποθαρρύνουν ή να απαγορεύουν την κατανάλωση κρέατος σε ορισμένες ημέρες της εβδομάδας. Οι Δευτέρες και οι Παρασκευές είναι οι πιο δημοφιλείς ημέρες γι' αυτό. Υπάρχουν επίσης κινήματα που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να μην καταναλώνουν κρέας είτε σε εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση, είτε σε μόνιμη βάση.
Ιστορία
Η αποχή από το κρέας συνέβαινε ιστορικά για θρησκευτικούς λόγους (π. χ. Νηστεία της Παρασκευής). Στην Εκκλησία των Μεθοδιστών, κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής η "αποχή από το κρέας μια φορά την εβδομάδα είναι μια καθολική πράξη μεταμέλειας". Οι Αγγλικανοί (Επισκοπικοί) και ρωμαιοκαθολικοί επίσης παραδοσιακά τηρούν την Παρασκευή ως μέρα χωρίς κρέας. Ιστορικά, οι Αγγλικανικές και Ρωμαιοκαθολικές χώρες επιβάλλουν απαγορεύσεις σχετικά με την κατανάλωση κρέατος σε ορισμένες ημέρες της Σαρακοστής. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, οι "χασάπηδες και οι τροφοδότες δεσμεύονται από βαριά πρόστιμα εάν έσφαζαν ή πωλούσαν κρέας στις εβδομαδιαίες μέρες ψαριών", την Παρασκευή και το Σάββατο." Στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Τετάρτες και οι Παρασκευές είναι ημέρες χωρίς κρέας. Στην Λουθηρανική Εκκλησία, οι Παρασκευές και τα Σάββατα θεωρούνται ιστορικά ως ημέρες χωρίς κρέας.
Οι ημέρες χωρίς κρέας έχουν επίσης εφαρμοστεί λόγω πολέμων σε μερίδες (π.χ. Τρίτες χωρίς κρέας στον Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες —οι οποίες επίσης εφάρμοζαν τις Τετάρτες χωρίς αλεύρι— κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου) ή σε κράτη με προβληματικές οικονομίες.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας οι ημέρες χωρίς κρέας ενθαρρύνθηκαν από την κυβέρνηση λόγω αγοραστικών δυνάμεων. Είχαν στόχο τον περιορισμό της κατανάλωσης κρέατος, κυρίως υπέρ του αλευριού με βάση τα δημητριακά. Οι ημέρες χωρίς κρέας ήταν παραδοσιακά η Παρασκευή, το Σάββατο ή η Κυριακή.
Οικολογία και κοινωνία
Οι προσπάθειες επαναφοράς των ημερών χωρίς κρέας είναι μέρος μιας εκστρατείας για τη μείωση της ανθρωπογενής κλιματικής αλλαγής για να βελτιώσουν την ανθρώπινη υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων με τη μείωση της βιομηχανικής γεωργίας και την προώθηση της χορτοφαγία.
Ηνωμένες Πολιτείες
και τις πόλεις Σαν Φρανσίσκο, Πάρκο Τακόμα και
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασκητισμός Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Χορτοφαγία
Λοντοβίκο Βιαντάνα
Ο Λοντοβίκο Βιαντάνα ή Λοντοβίκο Γκρόσι ντα Βιαντάνα (Lodovico Grossi da Viadana), Βιαντάνα 1564; – Γκουαλτιέρι σουλ Πο 2 Μαΐου 1627) ήταν Ιταλός συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής. Ήταν ο πρώτος, σημαντικός συνθέτης που χρησιμοποίησε τη νεοδημιουργηθείσα τεχνική του ενάριθμου μπάσου, μία από τις επινοήσεις που επρόκειτο να καθορίσουν το τέλος της Αναγέννησης και την αρχή της εποχής του Μπαρόκ στη μουσική.
Ο Βιαντάνα θεωρείται αυτός που επινόησε τον όρο basso continuo «συνεχές βάσιμο».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βιαντάνα γεννήθηκε στην ομώνυμη πόλη της επαρχίας Μάντοβα της Β. Ιταλίας, το 1564 ή 1565. Σύμφωνα με ένα έγγραφο που χρονολογείται περίπου 150 χρόνια μετά το θάνατό του, ήταν μέλος της οικογένειας Γκρόσι (Grossi), αλλά πήρε το όνομα της γενέτειρας πόλης του, όταν ασπάστηκε το δόγμα του Φραγκισκανικού Τάγματος (Frati Minori), πριν το 1588. Αν και δεν υπάρχουν σύγχρονα στοιχεία, έχει υποστηριχθεί ότι σπούδασε με τον Κ. Πόρτα (Costanzo Porta), ως χορωδός στον καθεδρικό ναό της Μάντοβας, το 1594. Το 1597 πήγε στη Ρώμη και, το 1602, έγινε χορωδός στο ναό του Αγ. Λουκά στη Μάντοβα. Εκεί, είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον περίφημο Κλαούντιο Μοντεβέρντι.
Κατείχε διαδοχικές θέσεις σε διάφορους καθεδρικούς ναούς στην Ιταλία, όπως στο Κονκόρντια (κοντά στη Βενετία) και το Φάνο, στην ανατολική ακτή της Ιταλίας, όπου ήταν αρχιμουσικός (maestro di cappella), από το 1610 έως το 1612. Για τρία χρόνια, από το 1614 έως το 1617, κατείχε αξίωμα στο θρησκευτικό τάγμα όπου ανήκε και κάλυπτε ολόκληρη την επαρχία της Μπολόνια (συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Φερράρα, Μάντοβα και Πιατσέντσα). Το 1623 εγκαταστάθηκε στο Μπουσέτο και, αργότερα, εργάστηκε στο μοναστήρι του Αγ. Ανδρέα, στο Γκουαλτιέρι σουλ Πο, κοντά στην Πάρμα, όπου και πέθανε, το 1627.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Ο Βιαντάνα συνέθεσε, κυρίως, εκκλησιαστική μουσική: λειτουργίες, ψαλμούς, μεγαλυνάρια, μοτέτα και θρήνους. Ήταν, επίσης, ο συγγραφέας δύο βιβλίων με κοσμικά τραγούδια (καντσονέτες). Οι πρώτες συνθέσεις του εξακολουθούν να συνδέονται με τη γλώσσα της αναγεννησιακής μουσικής, που χρησιμοποιεί το πολυφωνικό ύφος. Όμως, η σημαντικότερη συνεισφορά του Βιαντάνα στη μουσική εξέλιξη της πρώιμης μπαρόκ περιόδου, ήταν στην τεχνική του συνεχούς βασίμου (basso continuo) και, ειδικότερα, στην εισαγωγή της σημειογραφίας του ενάριθμου μπάσου στις συνθέσεις του.
Ο Α. Αγκατσάρι (Agostino Agazzari), το 1607, δημοσίευσε μια πραγματεία όπου περιγράφει, πώς να εκτελεστεί το νέο, ενάριθμο μπάσο αν και είναι σαφές ότι, πολλοί μουσικοί είχαν ήδη μάθει τη νέα μέθοδο, τουλάχιστον, στα πιο προχωρημένα μουσικά κέντρα της Ιταλίας. Επίσης, επέτρεψε τη χρήση της μονωδίας στα εκκλησιαστικά τραγούδια.
Η μουσική του άσκησε σημαντική επιρροή τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό, κυρίως στη Γαλλία και τη Γερμανία, και ιδιαίτερα σε συνθέτες όπως οι, Πρετόριους, Γ. Χ. Σάιν (Johann Hermann Schein) και Σιτς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Πανδημία COVID-19 στη Δανία
Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στη Δανία από την 27η Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα.
Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στη Δανία επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Τέτοια μέτρα επιβλήθηκαν από τα μέσα Μαρτίου ως τα τέλη Μαΐου, καθώς και από τα τέλη Οκτωβρίου , αν και στην ενδιάμεση "χαλάρωση" υπήρχε πάντα περιορισμός ως προς τον μέγιστο αριθμό ατόμων σε συγκεντρώσεις, που κυμαινόταν συνεχώς κάτω από 500.
Εξέλιξη της επιδημίας
Στη Δανία είχαμε μέχρι τον Μάρτιο του 2021 δύο κύματα, όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων. Στο πρώτο κύμα, το οποίο ήταν πολύ ελαφρύ, καταγράφηκαν περίπου 600 θανάτοι, στο δεύτερο, το οποίο επίσης ήταν σχετικά περιορισμένο περίπου 1800. Με περίπου 430 θανάτους ανά εκατ. κατοίκους και στα δυο κύματα, η Δανία παραμένει στις αρχές Μαρτίου μια από τις χώρες με τον σχετικά μικρότερο στην πανδημία αποδιδόμενο αριθμό θανάτων.
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Πάνω αθροιστικά, κάτω ανά μέρα. 800px|
Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία
Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία βάσει της κρατικής υπηρεσίας της Δανίας
Επιδημία και γενική θνησιμότητα
Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στη Δανία τα τελευταία χρόνια. Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε, πόσο η επιδημία επηρέασε τη γενική θνησιμότητα. <div class="hintergrundfarbe1" style="border:1px solid darkgray; float:left; margin:0.5em 2em 1em 0; padding:5px; text-align:center;"> '''θνησιμότητα στη Δανία απο το 2007 (ημερολογιακά έτη)'''
Παραπομπές
Δανία
Φάμπιαν Χάινλε
O Φαμπιάν Χάινλε (14 Μαΐου 1994) είναι Γερμανός άλτης του μήκους. Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στο άλμα εις μήκος.
Το 2015 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου κάτω των 23 στο Τάλιν της Εσθονίας.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 έμεινε 18ος στα προκριματικά του μήκους με 7.79 μ., χωρίς να προκριθεί στον τελικό.
Βαλτάσαρ του Μεκλεμβούργου
Ο Βαλτάσαρ, γερμ. Balthasar (1451 - 16 Μαρτίου 1507) από τον Οίκο το υΜεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1479-1507), και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1474-1479).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερρίκος Δ΄ δούκας του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.
Το 1507 απεβίωσε στο Βίσμαρ σε ηλικία 56 ετών, άτεκνος. Ήταν συγκυβερνήτης με τον αδελφό του Μάγκνους Β΄, που όταν το 1503 απεβίωσε, τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1487 τη Μαργαρίτα, κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αναστασία Δανάη Λαζαρίδου
Η Αναστασία Δανάη Λαζαρίδου (Πειραιάς 1953-Γενεύη 20 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Ελληνίδα ακαδημαϊκός και από το 1981 λέκτορας σύγχρονης ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.
Βιογραφία
Αφού ολοκλήρωσε το ιταλο-ελληνικό σχολείο στην Αθήνα (1965-1971), η Λαζαρίδου σπούδασε φιλοσοφία, αρχαία ελληνική φιλολογία και ιστορία των αρχαίων θρησκειών στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης (1971-1976). Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην νεοελληνική λογοτεχνία στο ίδιο πανεπιστήμιο (1976-1978). Εργάστηκε σε διάφορες θέσεις, όπως στην μετάφραση και την διερμηνεία και ως υπεύθυνη σπουδών στο εργαστήριο νέας ελληνικής γλώσσας στο Τμήμα Μεσογειακών Γλωσσών και Λογοτεχνιών στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Από το 1997 έως το 2002 δίδαξε νεοελληνική γλώσσα και λογοτεχνία στο μεταπτυχιακό επίπεδο του Ινστιτούτου Ανωτάτων Σπουδών της Ορθόδοξης Θεολογίας, στο Chambésy. Από το 2012 και έπειτα, μετά τον πρόωρο θάνατο του Μιχαήλ Λασσιθιωτάκη, ανέλαβε την επιστημονική και διοικητική διοίκηση του Εργαστηρίου Νεοελληνικών Σπουδών.
Επιλεγμένη εργογραφία
Λεξικά φρασεολογίας και επιμέλεια εκδόσεων
Αρθρογραφία
Βραβείο Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Το Βραβείο Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά: Online Film Critics Society Award For Best Adapted Screenplay) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει έναν σεναριογράφο που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην προσαρμογή σεναρίου από βιβλίο ή νουβέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Περιοχή Καράτου
Η Περιοχή Καράτου (Αγγλικά: Karatu District, Σουαχίλι Wilaya ya Karatu), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region) της Τανζανία. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Νγκορονγκόρο (Ngorongoro District), ανατολικά με την Περιοχή Μοντούλι (Monduli District), νότια και νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region) και δυτικά με την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region). Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Καράτου (Karatu District), ήταν 178.434 άτομα, ενώ, το 2012 ήταν 230.166 άτομα.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Επαρχία Καράτου (Karatu District) χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010 η Περιοχή Καράτου (Karatu District) είχε μία εκλογική περιφέρεια, την Εκλογική Περιφέρεια Καράτου.
Εθνικό Μουσείο και Εθνική Βιβλιοθήκη του Μααλέκ
Το Εθνικό Μουσείο και η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μααλέκ (ΕΜΕΒΜ) (περσικά: کتابخانه و موزه ملی ملک) στην Τεχεράνη του Ιράν είναι από τα μεγαλύτερα και εγκυρότερα ιδιωτικά πολιτιστικά ιδρύματα της χώρας, με πλούσια συλλογή εξαιρετικών χειρογράφων. .
Περιοχή Καράτου
Τμήματα
Η Επαρχία Καράτου (Karatu District) διαιρείται διοικητικά σε 14 Τμήματα: • 5 Το Τμήμα Qurus απαρτίζεται από τα παρακάτω 4 χωριά: • 4 Ένα πρόγραμμα κατά της φτώχειας, με την επωνυμία «Gongali model», αναπτύχθηκε στο χωριό Gongali.
Εθνικό Μουσείο και Εθνική Βιβλιοθήκη του Μααλέκ
Το Ίδρυμα βρίσκεται στην περιοχή του Εθνικού Κήπου (Bāq-e Melli), δίπλα από την δημόσια Εθνική Βιβλιοθήκη του Ιράν και άλλα κυβερνητικά κτίρια. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες πολύτιμων χειρογράφων στο Ιράν, που κτίστηκε από τον Χατζί Χουσεΐν Αγά Μαάλεκ, τον πλουσιότερο άνθρωπο του Ιράν εκείνη την εποχή. Την έκτισε σε παραδοσιακό περσικό αρχιτεκτονικό στυλ.
Περιοχή Καράτου
Οικονομία
Η οικονομία της περιοχής εξαρτάται κυρίως από τη γεωργία. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους απασχολούνται με τον κλάδο της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Η περιοχή αναπτύσσει γεωργικές καλλιέργειες για εισόδημα αλλά και επισιτιστικά. Οι καλλιέργειες που καλλιεργούνται εμπορικά είναι κριθάρι, καφές, κρεμμύδια και μπιζέλια, ενώ, οι επισιτιστικές καλλιέργειες είναι κυρίως αραβόσιτος, φασόλια και κεχρί. Περισσότερο από το ήμισυ της καλλιεργήσιμης γης καλλιεργείται με τη βοήθεια των τρακτέρ, το υπόλοιπο καλλιεργείται χειρονακτικά με την χρήση σκαπάνης αλλά και με το άροτρο. Στην κτηνοτροφία, εκτρέφονται κυρίως βοοειδή, αίγες και λιγότερο τα πρόβατα.
Εθνικό Μουσείο και Εθνική Βιβλιοθήκη του Μααλέκ
Ιστορία
Ο Χατζ Χοσεΐν Αγά Μααλέκ (1871-1972), ήταν ο ιδρυτής και ο δωρητής του ΕΜΕΒΜ, γεννήθηκε και πέθανε στην Τεχεράνη. Τόσο ο παππούς όσο και ο πατέρας του ήταν από τους μεγαλύτερους εμπόρους στο Ιράν τους τελευταίους δύο αιώνες. Ο πατέρας του Χατζ Χοσεΐν, Χατζ Μωάμεθ Καζέμ Μαλέκ-Ολ-Τζατζέρ, του άφησε μεγάλη κληρονομιά μετά το θάνατό του, καθώς και πολλές ιδιοκτησίες και κήπους στην Τεχεράνη και την επαρχία Χορασάν. Καθώς ταξίδευε στο Μασχάντ (πρωτεύουσα της επαρχίας Χορασάν εκείνη την εποχή) για να διαχειριστεί τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας, ο νεαρός Χοσεΐν εξοικειώθηκε με μερικά ιρανικά-ισλαμικά έργα τέχνης, μεταξύ των οποίων και ένα ωραίο χειρόγραφο. Αυτή η εμπειρία θεμελίωσε το έδαφος για τη δημιουργία μιας εξαιρετικής βιβλιοθήκης και ενός μουσείου τις επόμενες δεκαετίες. Το 1908, ο Χατζ Χοσεΐν Αγά Μααλεκ ίδρυσε μια μεγάλη βιβλιοθήκη στο Mashhad, η οποία αποτελούνταν τόσο από παλιά χειρόγραφα όσο και από τυπωμένα βιβλία. Αργότερα, μετέφερε τη βιβλιοθήκη στην ιστορική της οικία που βρίσκεται στην περιοχή του Μεγάλου Παζαριού της Τεχεράνης και έτσι παρείχε δωρεάν πρόσβαση στους ενδιαφερόμενους μελετητές. Με τη συλλογή των χειρογράφων, ο Χατζ Μααλεκ αγόρασε μια πολύτιμη συλλογή ιστορικών έργων τέχνης που οδήγησε στη δημιουργία του πρώτου ιδιωτικού μουσείου στην ιστορία του Ιράν. Το 1937, δώρισε την ανεκτίμητη βιβλιοθήκη και το μουσείο της στο Astan-e Qods-e Razavi, ως το μεγαλύτερο θρησκευτικό και πολιτιστικό ίδρυμα στο Ιράν, με σκοπό να τα επισκέπτεται και να τα χρησιμοποιεί το κοινό. Επίσης, δώρισε πολλά από τα ακίνητά του στην Τεχεράνη και το Χορασάν για φιλανθρωπικούς σκοπούς και δημόσιες υποθέσεις, με αποτέλεσμα να γίνει γνωστός ως ο μεγαλύτερος δωρητής στη σύγχρονη ιρανική ιστορία. Μεταξύ των άλλων φιλανθρωπικών του πράξεων, χορήγησε περισσότερα από 2. 5 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα γης για την οικοδόμηση κατοικιών για τους εκπαιδευτικούς και τους υπαλλήλους των Υπουργείων Υγείας και Ταχυδρομείων στην επαρχία Χορασάν- δώρισε τον κήπο του Βακίλ-Αμπάντ, με έκταση 480 εκταρίων, στους κατοίκους της Μασχάντ με σκοπό τη μετατροπή του σε δημόσιο πάρκο- συνεισέφερε τον κήπο του παλατιού Μααλέκ στο Σαχρ-ε Ρέι για την οικοδόμηση ενός σχολείου- και προίκισε περισσότερα από 60.000 εκτάρια ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, κήπων και κτηνοτροφικών μονάδων στην Astan-e Qods-e Razavi. Σύμφωνα με την πράξη δωρεάς της MNLM, ο Χατζ Χοσεΐν Αγά Μάλεκ είχε ορίσει ότι η MNLM είναι ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα που αποσκοπεί στη διεύρυνση της γνώσης μεταξύ των ανθρώπων. Ανέφερε επίσης ότι η συλλογή της θα είναι διαθέσιμη τόσο σε Ιρανούς όσο και σε ξένους αποδέκτες.
Περιοχή Καράτου
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Αρούσα
Ιλανίτ
Η Χάνα Ντρέσνερ-Τζάχ (Εβραϊκά: חנה דרזנר, γεννημένη 17 Σεπτεμβρίου 1947), γνωστή με το καλλιτεχνικό Ilanit (Ιλανίτ, אילנית), είναι μια Ισραηλινή τραγουδίστρια που έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές στο Ισραήλ στα τέλη της δεκαετίας του 1960 με τη δεκαετία του 1980, τόσο ως σολίστ όσο και στο δίδυμο Ilan & Ilanit. Η Ilanit εκπροσώπησε επίσης το Ισραήλ δύο φορές στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Σε μια καριέρα που εκτείνεται σε 4 δεκαετίες, η Ilanit κατέγραψε και παρήγαγε περισσότερα από 600 τραγούδια και περισσότερα από 30 καλύτερα σε πωλήσεις άλμπουμ.
Εθνικό Μουσείο και Εθνική Βιβλιοθήκη του Μααλέκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ιράν
Ιλανίτ
Πρόωρη ζωή
Ο Shlomo Zach, ένας Ισραηλινός τραγουδιστής που αργότερα παντρεύτηκε, σχημάτισε ένα τρίο που αργότερα ήταν γνωστό ως "גידי, צח וחנה" (Gidi, Zach και Hanna). Το τρίο έσπασε σε ένα δίδυμο, επομένως μετονομάστηκε σε "Ilan & Ilanit". Το 1966 δημιουργήθηκε το πρώτο άλμπουμ του ντουέτου, το οποίο απλά ονομάστηκε "Ilan Ilan". Δύο από τα τραγούδια τους, "לכל אדם כוכב" (Ένα αστέρι για όλους) και "בואי סניורינה" (Έλα, Μις) έγιναν μεγάλα χιτ που των μουσικών τσάρτ. Το δίδυμο έκανε μεγάλη επιτυχία στη δεκαετία του '60 στο Ισραήλ και στο εξωτερικό. Το 1970, το hit τους "Veshuv Itchem" επανεκτελέστηκε από την Şenay, μία Τουρκάλα τραγουδίστρια με τίτλο "Sev Kardeşim" το 1971. Η Şenay έγινε διάσημη επανεκτελώντας αυτό το τραγούδι.
Δεκαετία 1970 και σόλο καριέρα
Το 1968 η Ilanit κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο τραγούδι "כבר אחרי חצות" (kvar acharei chatzot / "Είναι μετά τα Μεσάνυχτα"). Το ρεκόρ ήρθε με το τραγούδι "Let's go crazy sands" από την Ilan & Ilanit. Η πρώτη σόλο παράσταση έλαβε χώρα στο Φεστιβάλ Τραγουδιού του Ισραήλ το 1969, όπου τραγουδούσε "שיר בארבעה בתים" (shir b'arbaah batim / "Song in Four Verses"). Ενώ δεν κέρδισε τον ανταγωνισμό, το ίδιο το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία.
Το 1973, συμμετείχε για πρώτη φορά στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision του 1973 στο Λουξεμβούργο, όπου έφτασε στην τέταρτη θέση με το τραγούδι "Ey Sham" ("Κάπου"). Αυτή ήταν και η πρώτη συμμετοχή του Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού. Το τραγούδι γράφτηκε από την Νούριτ Χίρς, η οποίσ επίσης διεύθυνε την ορχήστρα στο Λουξεμβούργο με την ευκαιρία αυτή. Ήταν μόνο η δεύτερη φορά που η ορχήστρα διεξήχθη από μια γυναίκα, η πρώτη φορά ήταν το ίδιο βράδυ του διαγωνισμού (Monica Dominique, "You're Summer", Σουηδία).
Η Ilanit ονομάστηκε κορυφαία τραγουδίστρια του Ισραήλ κάθε χρόνο από το 1971 ως το 1977, κάτι που δεν έχει επιτύχει κανένας άλλος τραγουδιστής.
Το 1974, η Ilanit εκπροσώπησε το Ισραήλ στο φεστιβάλ του παγκόσμιου δημοφιλούς τραγουδιού στο Τόκιο '74 με το τραγούδι "Shiru Shir Lashemesh" ("Τραγούδα ένα τραγούδι στον ήλιο"). Ο τελικός ήταν στις 17 Νοεμβρίου και ήρθε η ένατη.
Δεκαετίες 1990 και 2000
Η Ilanit συνέχισε να έχει μεγάλες επιτυχίες στην πατρίδα της, με τραγούδια από τον στιχουργό Ehud Manor και άλλους. Μαζί με άλλους καθιερωμένους Ισραηλινούς καλλιτέχνες συμμετείχε σε περιοδεία στη Βόρεια Αμερική το 2005. Μετά το "Βραζιλιάνικο Όνειρο", που κυκλοφόρησε το 1996, δεν έγραψε νέο άλμπουμ για 12 χρόνια. Το 2008, βγήκε από μια μακρά παύση, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Israelit". Έκτοτε συνέχισε να παίζει περιστασιακά σε ειδικές εκδηλώσεις, όπως για παράδειγμα το 100ό έτος της Hadassah, τον Οκτώβριο του 2012. Εμφανίστηκε επίσης κατά την έναρξη του Μεγάλου Τελικού του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 2019 όπου ερμήνευσε το ρεφρέν του τραγουδιού "Ey-Sham".
Επιπλέον ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1973 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1977 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1984
Άγιος Ιωάννης Μουρεσίου Μαγνησίας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Μουρεσίου, του δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στην ανατολική ακτή του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Πηλίου, μετά τον Άγιο Δημήτριο, νότια της κοίτης του Κισσώτικου ρέματος και απέναντι του συνώνυμου οικισμού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 70 χλμ. περίπου ΒΑ. του Βόλου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μουρεσίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μουρεσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μουρεσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μουρεσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Ελληνικό δημοψήφισμα του 1862
Από τις 19 Νοεμβρίου 1862 (1 Δεκεμβρίου σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο), στην Ελλάδα έλαβε χώρα δημοψήφισμα για την υποστήριξη της απόφασης επιλογής του Πρίγκιπα Αλφρέδου του Ηνωμένου Βασιλείου, μετέπειτα Δούκα του Εδιμβούργου, ως βασιλιά της χώρας. Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Από τις 240.000 ψήφους, η συντριπτική πλειοψηφία, με πάνω από 95%, ήταν υπέρ του Αλφρέδου. Ο τέως βασιλιάς Όθωνας, ο οποίος καθαιρέθηκε μετά από λαϊκή εξέγερση, έλαβε μία ψήφο. Υπήρχαν έξι ψήφοι για Έλληνα βασιλιά και 93 για μετάβαση σε δημοκρατικό πολίτευμα.
Τα γεγονότα που προηγήθηκαν
Τον Οκτώβριο του 1862, ο Βασιλιάς Όθωνας καθαιρέθηκε μετά από λαϊκή εξέγερση. Αν και ο ελληνικός λαός ήταν αντίθετος στη βασιλεία του Όθωνα, δεν απέρριπτε τη μοναρχία. Πολλοί Έλληνες επιδίωκαν στενότερους δεσμούς με την κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη, τη Μεγάλη Βρετανία. Έτσι συμμάχησαν υπό την ιδέα ότι ο πρίγκιπας Αλφρέδος, ο δευτερότοκος γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας και του Πρίγκιπα Αλβέρτου, θα μπορούσε να γίνει ο επόμενος βασιλιάς. Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών υποκόμης Πάλμερστον πίστευε ότι οι Έλληνες «παρακαλούσαν για εδαφική επέκταση»,, αναμένοντας ότι η εκλογή του Αλφρέδου ως βασιλιά θα είχε ως επακόλουθο την ενσωμάτωση των Ιονίων Νήσων στο ελληνικό κράτος.
Η Διάσκεψη του Λονδίνου του 1832 απαγόρευσε στις βασιλικές οικογένειες των τριών δυνάμεων να δεχθούν το ελληνικό στέμμα, ενώ η Βασίλισσα Βικτωρία ήταν κάθετα αντίθετη με την ιδέα. Παρ' όλα αυτά, οι Έλληνες επέμεναν για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με το ζήτημα του αρχηγού του κράτους τον Νοέμβριο του 1862. Ήταν το πρώτο δημοψήφισμα που έλαβε χώρα στην Ελλάδα.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στην Ελληνική Εθνοσυνέλευση τον Φεβρουάριο. Ο αριθμός των ψήφων διαφέρει ελάχιστα στις αναφορές. Οι διαφορές προκύπτουν από ανακρίβειες, τυπογραφικά λάθη και καθυστερήσεις στη συλλογή και καταμέτρηση των ψήφων. Οι ψήφοι, στην πλειονότητά τους, δεν ήταν μυστικές, ενώ τα ψηφοδέλτια δεν ήταν ομοιόμορφα. Οι ψηφοφόροι μπορούσαν να γράψουν το όνομα του βασιλιά που προτιμούσαν και οι ψήφοι γενικά έλαβαν τη μορφή εκστρατείας συλλογής υπογραφών.
Επακόλουθα
Παρά τη φαινομενικά συντριπτική υποστήριξη προς τον Αλφρέδο και τη δήλωση της Συνέλευσης ότι ο Αλφρέδος είναι ο νέος βασιλιάς, οι Δυνάμεις ήταν αδιάλλακτες και ο Αλφρέδος αρνήθηκε τον θρόνο. Ο δεύτερος, ο Πρίγκιπας του Λόιχτενμπεργκ, καθώς και πολλοί από τους άλλους υποψηφίους, επίσης ήταν μη αποδεκτοί για τις μεγάλες Δυνάμεις, δεδομένου ότι ήταν μέλη της γαλλικής και ρωσικής βασιλικής οικογένειας, τα οποία αποκλείονταν σύμφωνα με τη Διάσκεψη του Λονδίνου. Οι Έλληνες και οι μεγάλες Δυνάμεις έψαχναν για εναλλακτική λύση υποψηφίων και η επιλογή τους τελικά έπεσε στον Πρίγκιπα Γουιλιέλμο της Δανίας, ο οποίος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βασιλιά Χριστιανού Θ΄. Ο Γουλιέλμος εξελέγη με ομόφωνη απόφαση της ελληνικής εθνοσυνέλευσης. Ενθρονίστηκε ως Γεώργιος Α΄ και διατηρήθηκε στον θρόνο για μισό αιώνα. Ο πρίγκιπας Αλφρέδος ονομάστηκε Δούκας του Εδιμβούργου από τη μητέρα του, το 1866, και έγινε ο βασιλεύων Δούκας του Σαξ-Κόμπουργκ και Γκότα στη Γερμανία το 1893.
Μετά την ενθρόνιση του Γεωργίου, προς μεγάλη χαρά των Ελλήνων, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα παραχωρήσει τα Επτάνησα στην Ελλάδα, ως κίνηση καλής θέλησης.
Πορθμός του Ντέιβις
thumb|right|300px|Ο πορθμός του Ντέιβις thumb|right|300px|Ο πορθμός του Ντέιβις
Ο Πορθμός του Ντέιβις (αγγλικά: Davis Strait) είναι πορθμός μεταξύ της δυτικής Γροιλανδίας και του νησιού Μπάφιν, του εδάφους Νούναβουτ, του Καναδά. Ο πορθμός χωρίζει τη Θάλασσα του Λαμπραντόρ, που βρίσκεται νότια, από τον κόλπο του Μπάφιν που βρίσκεται βόρεια. Ο πορθμός πήρε το όνομά του από τον βρετανό εξερευνητή Τζον Ντέιβις (1550-1605), ο οποίος εξερεύνησε την περιοχή ενώ αναζητούσε το Βορειοδυτικό Πέρασμα. Από το 1650 ο πορθμός χρησιμοποιήθηκε για το κυνήγι φαλαινών.
Γεωγραφική θέση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός καθορίζει τα όρια του πορθμού Ντέιβις ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντειβις Ντειβις
Ασιατικοί Αγώνες 2018
Οι Ασιατικοί Αγώνες 2018, επίσημα γνωστοί ως οι 18οι Ασιατικοί Αγώνες και επίσης γνωστοί ως Τζακάρτα Πάλεμπανγκ 2018, είναι μια πανασιατική αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε από τις 18 Αυγούστου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2018 στις ινδονησιακές πόλεις της Τζακάρτα και του Παλεμπάνγκ.
Για πρώτη φορά, οι Ασιατικοί Αγώνες φιλοξενήθηκαν σε δυο πόλεις, την πρωτεύουσα της Ινδονησίας, την Τζακάρτα (η οποία φιλοξενεί τους Αγώνες για πρώτη φορά από το 1962) και το Παλεμπάνγκ, που είναι η πρωτεύουσα της Νότιας Σουμάτρας. Οι Αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο εσωτερικό και στα περίχωρα των δυο πόλεων, μεταξύ των οποίων στο Μπαντούνγκ και στις επαρχίες της Δυτικής Ιάβας και του Μπάντεν. Οι τελετές έναρξης και λήξης των Αγώνων πραγματοποιήθηκαν στο στάδιο Γκελόρα Μπουνγκ Κάρνο στην Τζακάρτα.
Επιπλέον, για πρώτη φορά, το eSports και το πόλο κανόε διαγωνίστηκαν ως αθλήματα. Το eSports αναμένεται να γίνει ένα άθλημα μεταλλίων στους Ασιατικούς Αγώνες του 2022 που θα πραγματοποιηθούν στο Χανγκτσόου της Κίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 2018 Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2018
Μπαϊράμ Τσούρι (πόλη)
Το Μπαϊράμ Τσούρι (Bajram Curri) είναι πόλη που βρίσκεται στα βόρεια της Αλβανίας, κοντά στα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο, σε μια απομακρυσμένη, κυρίως ορεινή περιοχή. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Μπαϊράμ Τσούρι, εθνικό ήρωα που πολέμησε για τους Αλβανούς, πρώτον κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αργότερα κατά της αλβανικής κυβέρνησης. Η πόλη βρίσκεται στην κοιλάδα του Βαλμπόνα και είναι το κύριο σημείο πρόσβασης οδικώς προς τα τουριστικά αξιοθέατα και τα χωριά του Βαλμπόνα που βρίσκονται στις Αλβανικές Άλπεις.
Ιστορία
Η Τροπόγια ιδρύθηκε από τη φυλή Μπερίσα και ήταν το κέντρο του εμπορίου από τα ανατολικά (Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου) προς τα δυτικά (Βιλαέτι του Σκουτάρεως) προκειμένου να μεταφερθούν τα προϊόντα από την Αδριατική Θάλασσα. Ένα από τα κύρια εμπορικά προϊόντα ήταν το αλάτι, το οποίο ανταλλασσόταν με γεωργικά προϊόντα. Έχοντας αυτή τη γεωγραφική σημασία, η Τροπόγια ήταν το κέντρο των ορεινών περιοχών της περίφημης και παλιάς πόλης Γκιάκοβα. Στη σύγχρονη εποχή, αυτά τα υψίπεδα προσελκύουν τουρισμό, ειδικά από Ευρώπη και Ισραήλ.
Γεωγραφία
Το Μπαϊράμ Τσούρι βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βαλμπόνα. Είναι το κύριο σημείο πρόσβασης οδικώς προς τα χωριά Βαλμπόνα και Ρογκάμ.
Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Τροπόγια.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 5.340 κάτοικοι.
Οικονομία
Η Τροπόγια παράγει πληθώρα γεωργικών προϊόντων και είναι γνωστή για τα κάστανα, τα μήλα, τα καρύδια, τα σταφύλια και ειδικά τα μούρα. Μεγάλα αποθέματα πλατίνας, ροδίου, ρουθηνίου, παλλαδίου, ιριδίου και οσμίου έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή. Οι Αλβανοί, Ιταλοί και Κινέζοι μηχανικοί που εργάζονται στα Αλβανικά Ορυκτά και την εταιρεία Bytyci Sh.p.k στην Τροπόγια αναφέρουν ότι η περιοχή μπορεί να έχει πάνω από 500 εκατομμύρια τόνους χρωμίου και περισσότερους από δύο δισεκατομμύρια τόνους ολιβίνη στους οποίους υπάρχει λευκόχρυσος 5-7 γραμμάρια ανά τόνο. Αυτό το γιγάντιο κοίτασμα μεταλλευμάτων είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Κλίμα
Το Μπαϊράμ Τσούρι έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfa).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Ασπροκκλησιά Τρικάλων
Η Ασπροκκλησιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Χασίων, του δήμου Μετεώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Ασπροκκλησιά είναι ορεινό χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Τρικάλων, ακριβώς στα όρια με τον νομό Γρεβενών. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς των Χασίων (κορυφή «Στιάρμπα») και κοντά στη βόρεια όχθη του ποταμού Μύκανη (Μουργάνη), λίγο βορειότερα της επαρχιακής οδού Δεσκάτης-Τρικάλων (ΕΟ 26) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 590. Απέχει 55 χλμ. περίπου ΒΔ. των Τρικάλων.
Τοπική κοινότητα Ασπροκκλησιας
Η τοπική κοινότητα Ασπροκκλησιάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 55,263 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κερασούλα και Ψήλωμα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Κοινοτάρχες Τ.Κ ΑΣΠΡΟΚΚΛΗΣΙΑΣ,ΨΗΛΩΜΑΤΟΣ,ΚΕΡΑΣΟΥΛΑΣ
• Βαβιτσας Γιώργος (1975-1982) • Μόκας Νικόλαος (1982-1986) • Κατσουλης Αργύρης (1986-1990) • Παπασωτηριου Σωτήρης (1990-1994) • Μπαλαουρας Τάσος (1994-1998) • Παπασωτηριου Σωτήρης (1998-2002) • Κακουσιος Τάσος (2002-2006) • Γκουλιαφας Λαζαρος (2006-2014) • Καραγιαννης Στεφανος (2014-2019) • Μοκας Νικόλαος (2019-Σήμερα)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τυμφαίων του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Χασίων. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Χασίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας, ο οποίος το 2018 μετονομάστηκε σε δήμο Μετεώρων.
Ιστορικά και γενικά στοιχεία
Στη θέση όπου είναι κτισμένο το χωριό έφθαναν, το 1897, τα σύνορα της Ελλάδας. Εκεί υπήρχε φυλάκιο που έχει μετατραπεί σε εκκλησάκι. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (καλλιέργεια καπνών), την κτηνοτροφία και την υλοτομία. Επίσης, από το χωριό κατάγονται σπουδαίες προσωπικότητες του πνεύματος με παρουσία στον Τύπο, την γαστρονομία και την λαογραφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Ζαχαρίας Σχολαστικός
Ο Ζαχαρίας Σχολαστικός ή ο Ρήτωρ ή ο Μυτιληναίος (περ. 465 – μετά το 536) ήταν Βυζαντινός αρχιεπίσκοπος και εκκλησιαστικός ιστορικός.
Βιογραφικό
Η ζωή του Ζαχαρία από τη Μυτιλήνη, όπως επίσης λεγόταν, μας είναι δυνατόν να ανασκευαστεί από λίγες και διάσπαρτες πηγές της εποχής του, οι οποίες είναι συχνά αντικρουόμενες. Γεννήθηκε κοντά στη Γάζα, η οποία φιλοξενούσε μια σημαντική ρητορική σχολή της ύστερης αρχαιότητας. Εκεί εκπαιδεύτηκε αρχικά και ο ίδιος. Το 485 ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια όπου σπούδασε για δύο χρόνια φιλοσοφία. Στην πόλη αυτή ενεπλάκη στη διαμάχη μεταξύ παγανιστών και χριστιανών αναφορικά με τον Ωραπόλλωνα αλλά γνώρισε και τον μετέπειτα Πατριάρχη Αντιοχείας Σεβήρο. Ο Ζαχαρίας βαφτίστηκε και το 487 ταξίδεψε στη Βηρυτό για να σπουδάσει νομικά στην εκεί ακαδημία. Έζησε στην Βηρυτό έως το 491 ως ασκητής αλλά ταξίδεψε στην υπόλοιπη Παλαιστίνη προς αναζήτηση θρησκευτικών γνώσεων. Κατέληξε στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάστηκε σαν νομικός για πολλά χρόνια.
Ο Ζαχαρίας έκλινε προς τον μετριοπαθή Μονοφυσιτισμό και φαίνεται πως σκέφτηκε σοβαρά να γίνει μοναχός. Είχε καλές σχέσεις με το παλάτι και έτσι κατάφερε να διοριστεί Αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης. Ο διάδοχός του ανέλαβε καθήκοντα το 553, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο Ζαχαρίας απεβίωσε κοντά σε αυτή την ημερομηνία. Ήταν σίγουρα ζωντανός το έτος 536 καθώς πήρε μέρος στη τότε Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης.
Συγγραφικό έργο
Ο Ζαχαρίας Σχολαστικός συνέθεσε αρκετά έργα στα Ελληνικά, μεταξύ των οποίων μια εκκλησιαστική ιστορία, η οποία ολοκληρώθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα και περιέχει πολύτιμα ιστορικά δεδομένα της περιόδου 451-491. Αφιέρωσε το έργο του σε έναν ανώτατο λειτουργό με το όνομα Ευπράξιο και τα βιβλία αυτά χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από τον Ευάγριο Σχολαστικό. Το αυθεντικό χειρόγραφο έχει χαθεί αλλά μας σώζεται ένα κατατετμημένο Συριακό αντίγραφο που περιελήφθη στο δωδεκάτομο έργο ενός μονοφυσίτη μοναχού από την Άμιδα.
Ο Ζαχαρίας έγραψε ακόμα τρεις βιογραφίες μονοφυσιτών κληρικών τους οποίους γνώριζε προσωπικά: του Σεβήρου, του Πέτρου του Ίβηρα και ενός Αιγύπτιου μοναχού με το όνομα Ισαΐας ο Νεώτερος. Οι βιογραφίες έχουν σωθεί με ποικίλη ποιότητα. Τέλος, ο Ζαχαρίας έγραψε αρκετούς πολεμικούς, για παράδειγμα κατά του Αμμώνιου του Ερμείου και των Μανιχαϊστών.
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Σχολαστικός, Ζαχαρίας Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατάρρευση της γέφυρας Χίντζε Ριμπέιρο
Στις 4 Μαρτίου 2001 η κατάρρευση της γέφυρας Χίντζε Ριμπέιρο, στη βόρεια Πορτογαλία, προκάλεσε το θάνατο 59 ανθρώπων.
Η γέφυρα Χίντζε Ριμπέιρο ήταν φτιαγμένη από ατσάλι και τσιμέντο και ένωνε τις όχθες του ποταμού Δούρου, συνδέοντας το Castelo de Paiva με το Entre os Rios. Είχε εγκαινιαστεί το 1887 και έφερε το όνομα του Πορτογάλου πρωθυπουργού, Χίντζε Ριμπέιρο.
Από τη κατάρρευση της γέφυρας, που συνέβη το βράδυ της 4ης Μαρτίου, παρασύρθηκαν τρία αυτοκίνητα και ένα λεωφορείο. Λόγω της καταιγίδας που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή στην περιοχή δεν ήταν εφικτή η άμεση αντίδραση των αρχών. Τα δυνατά ρεύματα του ποταμού παρέσυραν τα θύματα για πολλά χιλιόμετρα με αποτέλεσμα ορισμένοι από τους νεκρούς να βρεθούν στον Ατλαντικό δηλαδή 30 χιλ. μακριά από τη γέφυρα. Λόγω των έντονων θαλάσσιων ρευμάτων κάποιοι από τους νεκρούς παρασύρθηκαν πολύ μακρύτερα, στη βόρεια ακτή της Ισπανίας, ενώ ένας βρέθηκε στις ακτές της Γαλλίας. Μερικές ώρες μετά την καταστροφή παραιτήθηκε ο τότε υπουργός Μεταφορών Jorge Coelho. Την επόμενη εβδομάδα έκλεισαν δεκάδες γέφυρες σε όλη την Πορτογαλία προκειμένου να γίνουν άμεσα  εργασίες για την επισκευή τους. Μετά την κατάρρευση της γέφυρας οι κάτοικοι του Castelo de Paiva έπρεπε να ταξιδεύουν επιπλέον 70 χιλ. για να φτάσουν στο Πόρτο.
Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας η γέφυρα Χίντζε Ριμπέιρο κατέρρευσε επειδή για δυο δεκαετίες γινόταν ανεξέλεγκτη αμμοληψία στην περιοχή γεγονός που επηρέασε τη σταθερότητα των πυλώνων της γέφυρας. Επιπλέον οι προειδοποιήσεις δυτών και τεχνικών για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η γέφυρα δεν ελήφθησαν υπόψη. Διώξεις ασκήθηκαν εις βάρος αυτών που έκαναν τις αμμοληψίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταστροφές Κατηγορία:Πορτογαλία
Τόνι Αρζέντα
Ο Τόνι Αρζέντα (ιταλικά: Tony Arzenta), είναι αστυνομική ταινία του 1973 Ιταλο-Γαλλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι. Πρωταγωνιστούν ο Αλέν Ντελόν και ο Ρίτσαρντ Κόντε.
Πλοκή
Ο Τόνι Αρζέντα (Αλέν Ντελόν) είναι ένας επαγγελματίας δολοφόνος που υπηρετεί σε ένα οργανωμένο εγκληματικό συνδικάτο. Με την πάροδο του χρόνου, ο Τόνι αποφασίζει να αποχώρησει από τον υπόκοσμο και ενημερώνει γι' αυτό το αφεντικό του Νικ Τζούστο (Ρίτσαρντ Κόντε) ότι τον τρέχον συμβόλαιο του για την δολοφονία του αρχηγού μιας αντίπαλης συμμορίας θα είναι το τελευταίο.
Αυτό όμως είναι δύσκολο να το αποδεχθεί η εγκληματική οργάνωση του, επειδή ο Αρζέντα γνωρίζει πολλά για την ηγεσία  και τις υποθέσεις τους. Έτσι οι επικεφαλής των συνδικάτου αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Τόνι: με τις εντολές τους το αυτοκίνητό του θα ανατιναχτεί, αλλά εντελώς τυχαία δεν μπήκε μέσα ο Τόνι, αλλά η σύζυγός του και  το παιδί του, οι οποίοι θα πεθάνουν.
Στο τέλος και αφού έχει χυθεί πολύ αίμα και σχεδόν όλοι οι ηγέτες έχουν δολοφονεί, το πρώην αφεντικό του Τόνι Αρζέντα, Νικ Τζούστο, φοβούμενος για τη ζωή του, αποφασίζει να κάνει ειρήνη μαζί του. Αλλά ο στενός φίλος του Τόνι, ο Λούκα Ντενίνο (Τζιανκάρλο Σμπράτζι), τον οποίο του είχαν υποσχεθεί τη θέση του δολοφονημένου ηγέτη της μαφίας, προδίδει τον Αρτζέντα και τον σκοτώνει αιφνιδιαστικά κατά τη διάρκεια μιας γαμήλιας τελετής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Ερρίκος Ε΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Ερρίκος Ε΄ o ειρηνικός, γερμ. Heinrivh V der friedliche (3 Μαΐου 1479 - 6 Φεβρουαρίου 1552) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1503-20) και μετά του Μεκεμβούργου-Σβερίν (1520-52).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1552 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 73 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ούρσουλα των Χόεντσολερν, κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Το 1510 απεβίωσε η Ούρσουλα και ο Ερρίκος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1513 με την Ελένη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα: