cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ξεσηκωμός της Πάτρας (1821)
Ιστορικό της εξέγερσης
Με ιδιαίτερη ζωντάνια και υποβλητικότητα τις δραματικές εκείνες εξελίξεις που συνέβαιναν στην Πάτρα περιγράφει στο ημερολόγιό του ο πρόξενος της Γαλλίας στην πόλη Ούγος Πουκεβίλ (αδελφός του Φρανσουά Πουκεβίλ). Μόνο ως προς την ημερομηνία έναρξης των γεγονότων έχει υπάρξει διαφωνία με τους ιστορικούς. Γράφει λοιπόν ο Πουκεβίλ :
Στο μεταξύ ο Νικόλαος Λόντος κάλεσε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό που ήταν στα Καλάβρυτα, καθώς και όλους τους οπλαρχηγούς της περιοχής, να σπεύσουν με τις ομάδες τους προς βοήθεια των Πατρινών. Έτσι, τις ημέρες που ακολούθησαν άρχισαν να συρρέουν στην Πάτρα οπλισμένοι χωρικοί με τους αρχηγούς τους και να παίρνουν μέρος στον αγώνα της πολιορκίας του Κάστρου.
Ο ρόλος των Άγγλων
Η αγγλική κυβέρνηση από την αρχή της επανάστασης τήρησε εχθρική στάση κατά των Ελλήνων. Μερικοί από τους λόγους ήταν ότι η επανάσταση θεωρήθηκε από την ηγεσία της χώρας απειλητική για τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και την εμπορική επικοινωνία με τις κτήσεις της Αγγλίας στην Ινδία, και επίσης απειλείτο η ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη, ενώ η αγγλική εμπορική ναυτιλία δεχόταν ισχυρό ανταγωνισμό από την ελληνική που κυριαρχούσε στη Μεσόγειο.
Η φιλοτουρκική δράση του προξένου της Αγγλίας στην Πάτρα, του Φίλιπ Τζέιμς Γκρην (Philip James Green), σε συνδυασμό με άλλα γεγονότα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέγερση και ίσως στη μετέπειτα πορεία της επανάστασης. Οι Τούρκοι προειδοποιήθηκαν έγκαιρα για την εξέγερση και βοηθήθηκαν να αμυνθούν τις πρώτες ημέρες, και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το κάστρο της Πάτρας έως λίγο πριν το τέλος της επανάστασης. Εκτιμάται ότι αν το κάστρο είχε πέσει στα χέρια των επαναστατών θα ήταν διαφορετική η τύχη του Μεσολογγίου και της Ρούμελης. Ο Γκρην υπήρξε φιλότουρκος και κατάσκοπος των Οθωμανών. Αντίθετα ο Γάλλος πρόξενος Ούγος Πουκεβίλ κράτησε ουδετερότητα, αλλά πρόσφερε ανθρωπιστική βοήθεια στον ελληνικό πληθυσμό.
Οι Άγγλοι είχαν υιοθετήσει εχθρική στάση προς την επανάσταση από την αρχή της. Επισήμως δήλωναν ότι τηρούσαν ουδετερότητα, αλλά στην πράξη συνεργάζονταν με τους Τούρκους και προκάλεσαν πολλά δεινά στους Έλληνες. Στη δράση αυτή συνέβαλε και ο Τόμας Μαίτλαντ (Thomas Maitland), Ύπατος Αρμοστής της Βρετανίας στα Επτάνησα. Ο Γκρην με τον αδελφό του είχαν οργανώσει δίκτυο πρακτόρων και επικοινωνούσαν με τον Τούρκο πασά Χουρσίτ (που βρισκόταν στα Ιωάννινα) και με τους έγκλειστους στο κάστρο της Πάτρας Τούρκους, δίνοντάς τους πληροφορίες για τις κινήσεις των Ελλήνων. Ταυτόχρονα ο Γκρην ενημέρωνε τους προϊσταμένους του. Τις αναφορές του αυτές και άλλα σχετικά με την επανάσταση εξέδωσε σε βιβλίο το 1827.
Ο Γκρην είχε ενημερωθεί για την επικείμενη επανάσταση μήνες πριν, από τον πρόξενο της Αγγλίας στην Αρκαδιά (Κυπαρισσία) Αναστάσιο Πασχαλίγκο. Στα χέρια του βοεβόδα της Κυπαρισσίας είχε πέσει γράμμα του Κολοκοτρώνη από τη Ζάκυνθο, ο οποίος επικοινωνούσε με Πελοποννήσιους και τους ανέφερε ότι ετοιμάζεται να διεκπεραιωθεί στο Μωριά με Επτανήσιους ενόπλους. Ο βοεβόδας ενημέρωσε τον αντικαταστάτη του Χουρσίτ στην Τριπολιτσά. Στις 17 Μαρτίου ο Γκρην πληροφορεί τους Τούρκους ότι κυκλοφορούν φήμες για επανάσταση. Οι Τούρκοι ανάγκασαν τους Έλληνες να σύρουν έως το κάστρο μερικά βαριά κανόνια που βρίσκονταν στην παραλία, και έκαναν επίταξη των φούρνων για να παράγουν παξιμάδι. Στις 21 Μαρτίου οι Τούρκοι έλαβαν μικρές ενισχύσεις από την Έπαχτο και τα Καλάβρυτα. Γύρω στις 23 Μαρτίου οι Άγγλοι υπήκοοι που βρίσκονταν στην Πάτρα επιβιβάστηκαν σε πλοία και κατέφυγαν στα Επτάνησα. Στο μεταξύ ο Μαίτλαντ απαγόρευσε σε υπηκόους των Επτανήσων να πολεμούν στο πλευρό των επαναστατών. Στις 3 Απριλίου διεκπεραιώθηκε από τη Στερεά στο Ρίο ο Γιουσούφ πασάς με 600 ενόπλους, με στόχο να λύσει την πολιορκία του κάστρου της Πάτρας. Η επιχείρησή του πέτυχε χάρη στην κατασκοπευτική δραστηριότητα του Γκρην και στην έλλειψη ηγεσίας στο ελληνικό στρατόπεδο. Ο Άγγλος πρόξενος είχε πληροφορηθεί ότι οι Έλληνες σκάβουν λαγούμι κάτω από τα τείχη του κάστρου για να το ανατινάξουν. Ενώ το λαγούμι ήταν στα τελειώματά του, ο Γκρην έστειλε τον αδελφό του στο Ρίο και ειδοποίησε τον Γιουσούφ. Η έλευσή του στην Πάτρα φόβισε τους πολιορκητές, οι οποίοι διασκορπίστηκαν. Ο Γκρην γράφει ότι διέσωσε στο προξενείο του αρκετούς Έλληνες. Αντίθετα ο Φιλήμων γράφει ότι οι πρόξενοι της Αγγλίας και της Ισπανίας δε δέχτηκαν τα γυναικόπαιδα που ζήτησαν άσυλο. Ο ίδιος αναφέρει ότι ο Γκρην ζητούσε από τον Γιουσούφ πασά την εξόντωση των Ελλήνων. Γι' αυτό κάποια μέρα αποκεφαλίστηκαν έξι Έλληνες μπροστά στην πόρτα του Γκρην, την ώρα που ο τελευταίος έβγαινε από το σπίτι του. Στις 21 Μαΐου ο Γκρην έφυγε για τα Επτάνησα, αφού ο Γιουσούφ τον ειδοποίησε ότι σκοπεύει να ισοπεδώσει την Πάτρα. Στην αφήγησή του για την Επανάσταση, ο Γκρην για να μειώσει τη σημασία των επιτυχιών των Ελλήνων στο θαλάσσιο πόλεμο, αναφέρει την άθλια κατάσταση του τουρκικού ναυτικού. Κατά τον ίδιο, το πρώτο τουρκικό κάστρο που κατέλαβαν οι επαναστάτες ήταν αυτό της Αρκαδιάς. Με τη μεσολάβηση του εκεί Άγγλου πρόξενου οι Τούρκοι έφυγαν σώοι με ελληνική συνοδεία, άλλοι προς το Ναυαρίνο και άλλοι προς την Τριπολιτσά. Οι πρόκριτοι της Πάτρας απέστειλαν στον Γκρην επιστολή διαμαρτυρίας στην οποία τον κατηγορούν ότι έγινε αίτιος να σκοτωθούν πολλοί Έλληνες και τον καλούν «να δώκη λόγον εν καιρώ περί απάντων των ανωτέρω συμβεβηκότων και περί των ζημιών οπού παρανόμως έγινε αίτιος». Το χειμώνα του 1821, Επτανήσιοι επαναστάτες βρήκαν τον Γκρην πάνω σε μια αγγλική γολέτα που είχαν αιχμαλωτίσει. Για εκδίκηση, ο Γκρην υπέστη ξυλοδαρμό.
Ορκωμοσία αγωνιστών
Την επομένη των παραπάνω γεγονότων (στις 22 Μαρτίου, κατ' άλλους στις 24-25 Μαρτίου) κατέφθασαν στην Πάτρα οι πρόκριτοι με τις ομάδες τους, ο Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, ο Ανδρέας Λόντος, ο Μπενιζέλος Ρούφος, ο Ανδρέας Ζαΐμης, ο Σωτήριος Θεοχαρόπουλος, ο μητροπολίτης Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος και ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄, επικεφαλής πολυάριθμων επαναστατών, περίπου 1.000, όπου ο τελευταίος, στήνοντας ένα σταυρό στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου (βορειοανατολικά της οποίας υπήρχε τότε ναός του Αγίου Γεωργίου), όρκισε τους παραπάνω αγωνιστές. Στο τέλος της τελετής εκείνης ακούσθηκαν οι ζητωκραυγές «Ελευθερία ή Θάνατος» καθώς «Και στην Πόλη να δώσει ο Θεός».
Την είσοδο του Γερμανού στην Πάτρα την 25η Μαρτίου επικεφαλής χιλιάδων ενόπλων αναφέρουν προς τους προϊσταμένους τους και οι πρόξενοι της Σουηδίας-Νορβηγίας και της Ολλανδίας στην Πάτρα. Ο πρώτος αναφέρει ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και άλλοι προύχοντες «ενεφανίσθησαν και πάλιν» (την 25η Μαρτίου) χωρίς να εξηγεί τί εννοεί. Ο πρόξενος της Ολλανδίας αναφέρει ότι την ίδια μέρα οι επαναστάτες χάραξαν σταυρό στην πλατεία του Αγ. Γεωργίου με τις λέξεις «Νίκη ή θάνατος».
thumb|right|Ο πίνακας του Βρυζάκη: Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της επανάστασης. Κατ' άλλες πηγές της εποχής η εν λόγω ορκωμοσία έγινε την 25η Μαρτίου του 1821 (όπως είχε οριστεί από τη Φιλική Εταιρεία) στη Μονή της Αγίας Λαύρας, ωστόσο οι περισσότεροι σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν αυτό το γεγονός. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι η ορκωμοσία στην Αγία Λαύρα ναι μεν είναι πραγματικό γεγονός, αλλά πραγματοποιήθηκε όχι την 25η Μαρτίου αλλά τη 17η Μαρτίου 1821, και ασφαλώς είναι το γεγονός που ενέπνευσε το 1851 τον εθνικό ζωγράφο Θεόδωρο Βρυζάκη να φιλοτεχνήσει τον περίφημο πίνακά του με θέμα την ορκωμοσία των αγωνιστών. Άλλωστε στον πίνακα αυτό ο Π. Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της επανάστασης μπροστά στην Ωραία Πύλη μικρού ναού, και όχι στην ύπαιθρο, όπως έγινε στην περίπτωση της Πάτρας, όπου η ορκωμοσία των αγωνιστών έγινε στην, όπου υπάρχει στήλη με την επαναστατική διακήρυξη. Όσοι απορρίπτουν την άποψη αυτή τείνουν να ταυτίζουν ακόμα και τα πρόσωπα που απεικονίζονται στο συγκεκριμένο πίνακα με κάποιους από τους πρωταγωνιστές του ξεσηκωμού της Πάτρας. Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με ανώνυμο παρατηρητή, στον πίνακα διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά πρώτος ο Μπενιζέλος Ρούφος να ορκίζεται υψώνοντας το χέρι, δίπλα του ο Ανδρέας Λόντος φέροντας τη σημαία (που είχε υψώσει στη Βοστίτσα), πίσω τους διάφοροι άλλοι Πατρινοί αγωνιστές, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄ ευλογώντας τη σημαία, δεξιότερα ο τότε διάκος και μετέπειτα επίσκοπος Πατρών Θεόφιλος, ο επίσκοπος Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιος (μη συλλειτουργών), και προ αυτών πιθανώς οι αδελφοί Καλαμογδάρτες και δεξιότερα όλων ο Ανδρέας Ζαΐμης.
Αχαϊκόν Διευθυντήριον - Διακήρυξη
Αμέσως μετά συγκροτήθηκε η πρώτη επαναστατική Αρχή της Αχαΐας, το λεγόμενο «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», με σκοπό τη φροντίδα του επαναστατικού αγώνα στη βορειοδυτική Πελοπόννησο, η οποία και επέδωσε «Προς τους εν Πάτραις προξένους των ξένων επικρατειών» προκήρυξη (μανιφέστο) με ημερομηνία 26 Μαρτίου, δια της οποίας τονίζονταν η απόφαση των Ελλήνων «ν' απελευθερωθούν ή ν' αποθάνουν», και στη συνέχεια ακολουθούσε διεθνής έκκληση για συνδρομή στον ελληνικό Αγώνα. Τη διακήρυξη υπογράφουν κατά σειρά οι: Επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, Επίσκοπος Καλαβρύτων Προκόπιος, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, Μπενιζέλος Ρούφος, Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος και Σωτήριος Θεοχαρόπουλος. Μετά άρχισε η στενή πολιορκία του κάστρου της Πάτρας, στην οποία και διακρίθηκαν, εκτός των παραπάνω αγωνιστών, οι Πατρινοί Παναγιώτης Καρατζάς, αδελφοί Κουμανιώτες, Νικόλαος Λόντος, αδελφοί Καλαμογδάρτες κ.ά. Τη διακήρυξη αυτή αναφέρει στους ανωτέρους του και ο Άγγλος πρόξενος Γκρην και μεταγράφει στο ιστορικό δοκίμιο που έγραψε επί των γεγονότων αυτών. Σημειώνεται ότι και οι Τούρκοι ζήτησαν από τους προξένους της Πάτρας την επέμβασή τους προκειμένου να συνετίσουν τους Έλληνες και να παραδώσουν τα όπλα, μάταια όμως, εκτός του Άγγλου προξένου Γκρην, που διευκόλυνε τα μέγιστα στην έλευση τουρκικών δυνάμεων για την αποκατάσταση της τάξης.
Καταστολή της εξέγερσης
Λίγες μέρες αργότερα στις 3 Απριλίου (Κυριακή των Βαΐων) και με υπόδειξη του Άγγλου προξένου, κατέφθασε στην Πάτρα ο Τούρκος στρατηγός Γιουσούφ Πασάς, ο οποίος έλυσε την πολιορκία που επιχειρούσαν οι Έλληνες στο κάστρο, ενώ ακολούθησε αυτόν στη συνέχεια ο Μουσταφά μπέης που κατευθύνθηκε προς τη Βοστίτσα και την Τριπολιτσά. Στη συνέχεια ο Γιουσούφ κατέστρεψε και λεηλάτησε την Πάτρα.
Μετά την καταστολή της εξέγερσης δεν ακολούθησε καμία άλλη τοπική δραστηριότητα ή οργάνωση του Αγώνα στην περιοχή τόσο της πόλης όσο και ευρύτερα, στην Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα (περιοχές που ήταν ήδη ελεύθερες). Το δε Αχαϊκόν Διευθυντήριον, ειδικά μετά τη μάχη του Λάλα επισκιάσθηκε από την Πελοποννησιακή Γερουσία. Εικάζεται ότι αμέσως μετά τα παραπάνω συμβάντα έφθασε στο ρωσικό προξενείο της Πάτρας είδηση περί της αποκήρυξης του Αλέξανδρου Υψηλάντη από τον Τσάρο, καθώς και ο αφορισμός του από τον Πατριάρχη, από την οποία προκλήθηκε απογοήτευση και ανησυχία, που όμως, όπως αποδείχθηκε, γρήγορα ξεπεράστηκαν από την ορμή που είχαν πάρει ήδη οι επαναστατικές κινητοποιήσεις.
Επαναλήφθηκαν κάποιες περιορισμένες χρονικά πολιορκίες του κάστρου μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Στη συνέχεια ακολούθησαν τον επόμενο χρόνο εντονότερα γεγονότα από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που αφορούσαν την ευρύτερη περιοχή και όχι το κάστρο. thumb|Μνημείο για την [[Ελληνική Επανάσταση στην πλατεία Αγίου Γεωργίου της Πάτρας.]] Γεγονός είναι ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επιθυμούσε μετά την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς την απελευθέρωση ολόκληρης της Πελοποννήσου και βέβαια της Πάτρας. Η κυβέρνηση ήθελε να τον ορίσει αρχηγό της πολιορκίας, αλλά οι τοπικοί άρχοντες δεν το δέχονταν. Όμως, τον χρειάστηκαν το Φεβρουάριο του 1822, όταν ο τουρκικός στόλος αποβίβασε χιλιάδες στρατού στην πόλη της Πάτρας. Γρήγορα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συγκέντρωσε 6.000 στρατό και κατάφερε να περιορίσει όλους τους Τούρκους στο κάστρο, στην περίφημη μάχη του Γηροκομείου.
Το οριστικό τέλος της πολιορκίας έφερε η ήττα του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου στο Πέτα και η εκστρατεία του Δράμαλη στην Πελοπόννησο.
Κατόπιν αυτών η Πάτρα, αν και επαναστάτησε σχεδόν πρώτη, παρέμεινε υπό την κυριαρχία των Οθωμανών σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της επανάστασης, μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 1828, οπότε παραδόθηκε από τους Τούρκους, τελευταία, στο γαλλικό στράτευμα του Νικολά-Ζοζέφ Μαιζόν.
Προς τιμή του Παλαιών Πατρών Γερμανού Γ΄ έχει ανεγερθεί σπουδαίος ανδριάντας του επί μαρμάρινου βάθρου στην πλατεία Ψηλά Αλώνια της Πάτρας. thumb|right|upright|Εορτασμός της 25ης Μαρτίου στην Πάτρα το 1930 για τη συμπλήρωση 100 ετών του νέου ελληνικού κράτους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αλέξανδρος Αβωνοτειχίτης
Ως Αλέξανδρος Αβωνοτειχίτης (105 – 171) φέρεται φιλόσοφος με μαντικές ικανότητες και μυστικιστικές τάσεις. Ίδρυσε μαντείο-θεραπευτήριο στην πόλη Αβώνου τείχος στην Παφλαγονία, το οποίο εξελίχθηκε σε κέντρο λατρείας και μυστηρίων.
Βίος
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 105 στην παφλαγονική πόλη Αβώνου τείχος. Η πόλη με τη δική του παρέμβαση μετονομάστηκε σε Ιωνόπολη, και πέθανε στην ίδια πόλη περίπου το 175. Δεν είναι γνωστά συγκεκριμένα στοιχεία για την οικογένειά του. Ο ίδιος φέρεται ότι ισχυριζόταν πως είχε πατέρα τον μυθικό ήρωα Ποδαλείριο.
Σύμφωνα με τον Λουκιανό, ο Αλέξανδρος ήταν εραστής και μαθητευόμενος ενός μάγου από τα Τύανα, ο οποίος τον μύησε στη θεουργία. Μετά τον θάνατο του δασκάλου του, ο Αλέξανδρος μαζί με κάποιον Κοκκωνά άρχισαν να περιοδεύουν επιδεικνύοντας την τέχνη τους, έως ότου συνέλαβαν την ιδέα της ίδρυσης ενός μαντείου. Με τη χρήση τεχνασμάτων έπεισαν τους κατοίκους της πόλης να χτίσουν ναό προς τιμήν του Ασκληπιού. Ο Αλέξανδρος μετοίκησε στην πόλη, ενώ ο Κοκκωνάς παρέμεινε στη Χαλκηδόνα όπου χρησμοδοτούσε έως τον θάνατό του.
Απέκτησε μία κόρη, την οποία έδωσε ως σύζυγο στον Ρωμαίο αξιωματούχο Ρουτιλιανό.
Μυστήρια
Ο Αβωνοτειχίτης ίδρυσε μυστήρια, στα οποία συμμετείχαν μόνον οι εντός φιλήματος και αποκλείονταν οι χριστιανοί, οι επικούρειοι, και οι εκτός φιλήματος. Οι «τρεις ημέρες» βαθμοί μύησης των μυστηρίων του σχετίζονταν με τη γέννηση του Απόλλωνα και του Ασκληπιού, τη γέννηση του Γλύκωνα ενός οικόσιτου φιδιού, που τύλιγε ο Αβωνοτειχίτης γύρω από το σώμα του στο ιερό του ναού, τον γάμο του Ποδαλείριου με τη Δαδίδα και τη γέννηση του Ενδυμίωνα.
Πηγές και αποτίμηση
Πηγές από τις οποίες αντλούνται πληροφορίες για τον Αβωνοτειχίτη είναι ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς και το έργο του Αλέξανδρος ή Ψευδομάντις και ο Φλάβιος Φιλόστρατος και το έργο του Τα εις τον Τυανέα Απολλώνιον. Το εμφανές μίσος του Λουκιανού εμποδίζει την αποτίμηση και την κατανόηση του έργου του Αβωνοτειχίτη, μιας προσωπικότητας που άσκησε έντονη επίδραση στην εποχή της, γεγονός που υποδεικνύει η μετονομασία της πόλης, η φήμη του, που εξαπλώθηκε ως την Ιταλία, και η εκτενής σχέση του με Ρωμαίους ευγενείς. Η επίδραση που άσκησε είναι εμφανής επίσης σε ορισμένα νομίσματα των αυτοκρατόρων Λεύκιου Βήρου και Μάρκου Αυρηλίου και την παρουσία ενός αγάλματός του στο φόρουμ του Πάριουμ.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Μητροπολίτης Βαρσοβίας Σάββας
Ο Μητροπολίτης Σάββας (Sawa, κατά κόσμον Michał Hrycuniak, Μιχαήλ Χρυτσούνιακ) είναι ο σημερινός προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Πολωνίας με τον τίτλο Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.
Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1938 στο Σνιατίτσε του Νομού Λούμπλιν της Πολωνίας. Το 1964 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1966 πρεσβύτερος. Το 1970 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Το 1966 ανακηρύχθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου.
Το 1979 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λουτζ και Πόζναν. Το 1981 εξελέγη Επίσκοπος Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ. Το 1987 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Στις 12 Μαΐου 1998 εξελέγη Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας και παρέμεινε τοποτηρητής της παλαιάς του Επισκοπής (Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ) μέχρι το 1999.
Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019 στον Ι. Καθεδρικό Ναό Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής στη Βαρσοβία τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία επί τη 40ή επέτειο της εις Επίσκοπον χειροτονίας του.
Παραπομπές
Σάββας
Απιστία με αξιοπρέπεια
To Απιστία με αξιοπρέπεια (πρωτότυπος τίτλος A Touch of Class) είναι μία ρομαντική κομεντί παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Μέλβιν Φρανκ. Πρωταγωνίστές της ταινίας είναι οι Γκλέντα Τζάκσον και Τζορτζ Σίγκαλ. Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στην Γκλέντα Τζάκσον το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Ο Στίβεν Μπλάκμπερν (Τζορτζ Σίγκαλ), είναι ένας επιτυχημένος Αμερικανός ασφαλιστής, παντρεμένος με την κοσμική και πλούσια Γκλόρια (Χίλντεγκαρντ Νιλ), με την οποία έχει δυο παιδιά και ζουν στο Λονδίνο. Η Βίκι Αλέσιο (Γκλέντα Τζάκσον) είναι μια Αγγλίδα σχεδιάστρια μόδας, διαζευγμένη από τον Ιταλό της σύζυγο, με τον οποίο έχει επίσης δυο παιδιά και ζει στο Λονδίνο. Ο Στιβ και η Βίκι συναντιούνται τυχαία και ο Στιβ της προτείνει να αποδράσει μαζί του από την καθημερινότητα, ακολουθώντας τον στην Ισπανία όπου πρόκειται να πάει για δουλειές για μια βδομάδα. Η Βίκι δέχεται και η δυο τους ξεκινούν μια εξωσυζυγική περιπέτεια με πολλά κωμικοτραγικά γεγονότα που τους δένουν ακόμα περισσότερο ώστε η σχέση τους να συνεχιστεί και μετά την επιστροφή τους στην Αγγλία. Κάποια στιγμή όμως καλούνται να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον της σχέσης τους.
Πληροφορίες παραγωγής
Ρομαντική κομεντί, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μέλβιν Φρανκ. Το σενάριο του Φρανκ βασίστηκε σε διήγημα του ιδίου με τίτλο She Loves Me, She Told Me So Last Night. Ο Φρανκ έγραψε τον ρόλο του Στιβ, έχοντας στο μυαλό του τον Κάρι Γκραντ και στο σενάριο τονιζόταν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του Στιβ και της Βίκι. Αλλά ο Γκραντ που είχε αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα από το 1966 και είχε γίνει πρόεδρος της εταιρίας αρωμάτων και καλλυντικών Faberge, αποφάσισε να μην επιστρέψει στο χώρο της 7ης τέχνης και απέρριψε τελικά τον ρόλο. Αποφάσισε αντ' αυτού όμως η θυγατρική της Faberge να αναλάβει την παραγωγή της ταινίας.
Η Γκλέντα Τζάκσον μέχρι και το 1973 είχε πρωταγωνιστήσει σε μερικές από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του '60 και των αρχών της δεκαετίας του '70 και θεωρούταν μια από τις καλύτερες δραματικές ηθοποιούς όλων των εποχών. Δεν είχε όμως ερμηνεύσει ποτέ μέχρι τότε κωμικό ρόλο και ο σκηνοθέτης της έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει και το κωμικό της ταλέντο.
Έξι χρόνια αργότερα ο Μέλβιν Φρανκ ξαναπροσέλαβε το ίδιο καστ ηθοποιών για την πραγματοποίηση της ταινίας Αιτία διαζυγίου... ο γάμος (Lost and Found) που έφερε πολλές ομοιότητες με το Απιστία με αξιοπρέπεια.
Η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξης των 4 εκατομμυρίων στις Η.Π.Α.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 5 βραβεία Όσκαρ και χάρισε στην Τζάκσον το δεύτερό της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Φημολογείται ότι μετά τη νίκη της έλαβε τηλεγράφημα από τους Μόουρκομπ και Γουάιζ που έγραφε: Μείνε μαζί μας μικρή και σύντομα θα σε κάνουμε να κερδίσεις και τρίτο. Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του 1973 Το κεντρί (The Sting).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Μαντώ Γαστεράτου
Η Μαντώ Γαστεράτου (γενν. Διαμάντω-Μαρία Γαστεράτου, 8 Μαρτίου 1988) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός και πρώην μοντέλο. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στα Καλλιστεία του ANT1 το 2010, όπου κέρδισε τον τίτλο Μις Ελλάς.
Από το 2013 μέχρι σήμερα εργάζεται ως τηλεπαρουσιάστρια και ραδιοφωνική παραγωγός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1988 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε, ενώ έχει καταγωγή από τη Λευκίμμη και τα Καλά Δένδρα Σερρών. Τελειώνοντας το σχολείο, ξεκίνησε τις σπουδές της στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγκεκριμένα στο Τμήμα Μεθοδολογίας της Ιστορίας και Θεωρίας των Επιστημών. Παράλληλα, ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε τη καριέρα της στο modeling, το 2010, με τη συμμετοχή της στα καλλιστεία του ΑΝΤ1, όπου κέρδισε τον τίτλο Μις Ελλάς. Έπειτα, την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό ομορφιάς Miss World 2010 που διεξήχθη στη Κίνα. Μετά το τέλος του διαγωνισμού εργάστηκε ως μοντέλο για τρία χρόνια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (Γαλλία, Τουρκία και Ιταλία). Το 2012 ήταν το κεντρικό πρόσωπο σε τηλεοπτικές διαφημιστικές καμπάνιες μεγάλων ελληνικών εταιριών κερδίζοντας περισσότερη αναγνωρισιμότητα.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, σταμάτησε η συνεργασία της με το κανάλι καθώς υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΑΝΤ1. Εκεί, τη σεζόν 2016-2017, συμμετείχε ως συμπαρουσιάστρια στη πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «Το Πρωινό» στο πλευρό της Φαίης Σκορδά, ενώ την ίδια σεζόν παρουσίασε μαζί με τον Γιώργο Λιάγκα το τηλεπαιχνίδι «Lucky Room» στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού. Τον Οκτώβριο του 2017, ταξίδεψε στο νησί Παλαουάν στις Φιλιππίνες λαμβάνοντας μέρος στο reality επιβίωσης «Nomads» με παρουσιαστή τον Γρηγόρη Αρναούτογλου. Αποχώρησε μετά από επτά εβδομάδες λόγω τραυματισμού και επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας κατακτήσει την 14η θέση στη τελική κατάταξη.
Το καλοκαίρι του 2018, εντάχθηκε στο δυναμικό του σταθμού Epsilon TV όπου ξεκίνησε να παρουσιάζει τη πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «Splash!» μαζί με τον Παναγιώτη Ραφαηλίδη, στο καλοκαιρινό πρόγραμμα του σταθμού. Τον Μάρτιο του 2019, έχοντας ήδη ενεργό συμβόλαιο συνεργασίας με τον μετονομασθέν Open TV, ξεκίνησε να παρουσιάζει μαζί με τον Πέτρο Κωστόπουλο τη ψυχαγωγική εκπομπή «Όλα Λάθος» μέχρι και τον Ιούλιο του ίδιου έτους.
Τη σεζόν 2019-2020 συνεργάστηκε με την Ελένη Μενεγάκη στην εκπομπή του ALPHA, «Ελένη» για μία σεζόν. Τον Οκτώβριο του 2020 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με το κανάλι MEGA αναλαμβάνοντας τη παρουσίαση της επαναφοράς της μουσικής εκπομπής «Mega Star» στο πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου.
Παράλληλα με τη τηλεοπτική της πορεία, από το 2016 εργάζεται και ως ραδιοφωνική παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό «Ρυθμός 9,49».
Προσωπική ζωή
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2018 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Νίκο Ισηγόνη, έπειτα από 2,5 χρόνια σχέσης. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γιώργο (γενν. 6 Ιανουαρίου 2020) και την Κυβέλη (γενν. 8 Αυγούστου 2022).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Νησέλια Λέσβου
"Πρώτα" Νησέλια
Τα "Πρώτα" Νησέλια αποτελούν το κατοικήσιμο κομμάτι του οικισμού, στο οποίο είναι χτισμένα και τα εξοχικά των κατοίκων των διπλανών χωριών. Επίσης, εκεί βρίσκεται και το εκκλησάκι του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, το οποίο συντηρείται από το δήμο και τους κατοίκους. Τέλος, αρκετές εκτάσεις του οικισμού χρησιμοποιούνται για την κτηνοτροφία και τη γεωργία.
"Δεύτερα" Νησέλια
Τα "Δεύτερα" Νησέλια περιλαμβάνουν την παραλία του οικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Αχμέντ Μουμπάρακ Αλ Μαχαϊζρί
Ο Αχμέντ Μουμπάρακ Ομπαΐντ Αλ Μαχαϊζρί (أحمد مبارك أحمد عبيد المحيجري), γεννήθηκε 23 Φεβρουαρίου 1985), γνωστός ως Αχμέντ Μουμπάρακ ή Αχμέντ Κανό, είναι Ομανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Αλ Σουβάικ Κλαμπ. Είναι ο πρώτος σε διεθνείς  συμμετοχές ποδοσφαιριστής της χώρας του με 183.
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Αχμέντ Μουμπάρακ έχει παίξει στο παρελθόν για διάφορους συλλόγους σε χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, όπως: οι Αλ Ουέντα Κλαμπ, Αλ Αχλί Σαουντί ΦΚ, Αλ Φάτεχ Σ.Κ. και Ετιφάκ Φ.Κ. της Σαουδικής Αραβίας, οι Αλ Αΐν ΦΚ και Ντουμπάι ΚΣΚ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι Αλ Ουακρά ΣΚ, Αλ Ραγιάν ΣΚ και Αλ Σαϊλία ΣΚ του Κατάρ και Αλ Νάσερ Σ.Κ. του Κουβέιτ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Φάνγια Σ.Κ. του Πρωταθλήματος Ομάν. Στις 13 Ιουλίου 2014, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την πρώτη του επαγγελματική ομάδα στο Ομάν, την Αλ Ορούμπα Σ.Κ..
Εθνική ομάδα
Ο Αχμέντ Μουμπάρακ επιλέχθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ομάν το 2003.
Κύπελλο Αραβικού Κόλπου
Ο Αχμέντ Μουμπάρακ αγωνίστηκε στις διοργανώσεις 2003, 2004, 2007, 2009, 2010, 2013, 2014 και 2017 του Κυπέλλου Αραβικού Κόλπου. Στη διοργάνωση του 2003, σημείωσε ένα γκολ σε μια σημαντική νίκη με 2-0 εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Στη διοργάνωση του 2014, σημείωσε ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον του Ιράκ. Στη διοργάνωση του 2017, σκόραρε ένα κρίσιμο πέναλτι σε μια δύσκολη νίκη με 1-0 εναντίον της διοργανώτριας χώρας, Κουβέιτ. Κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη στο Κύπελλο Αραβικού Κόλπου 2017, για τη συνεισφορά του στην επιτυχία του Ομάν στη διοργάνωση.
Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου
Ο Αχμέντ Μουμπάρακ έχει εμφανιστεί στους προκριματικούς των Ασιατικών Κυπέλλων του 2004, του 2007, του 2011, του 2015 και του 2019, καθώς και στην τελική φάση των διοργανώσεων του 2004, 2007, 2011 και 2015.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου
Έχει συμμετάσχει στις προκριματικές του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, τους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 και 14 εμφανίσεις στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014. Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, σημείωσε ένα γκολ στην ισοπαλία με 1-1 με αντίπαλο την Ιαπωνία. Σημείωσε τρία γκολ στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014: το πρώτο στον δεύτερο γύρο των προκριματικών στη νίκη με 2-0 επί της Μιανμάρ και τα άλλα δύο γκολ στον τέταρτο γύρο, το ένα στη νίκη με 2−1 επί της Ιορδανίας και το άλλο στην ήττα με 1−2 από την Ιαπωνία. Το Ομάν μπήκε στο τελευταίο παιχνίδι της φάσης ομίλων με την ευκαιρία να προκριθεί τουλάχιστον στα πλέι οφ, αλλά η ήττα με 1-0 από την Ιορδανία το απέκλεισε από τη διοργάνωση.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αλ Ορούμπα
Αλ Αΐν ΦΚ
Αλ Ραγιάν ΣΚ
Φάνγια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ομάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2004 Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ορούμπα Σ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ομάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ουέντα Κλαμπ (Μέκκα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ραγιάν ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαϊλία ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Τζέντα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Φάτεχ Σ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντουμπάι ΚΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νάσερ Σ.Κ. (Κουβέιτ) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ετιφάκ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μουάιθερ Σ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Μαρχίγια Σ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Μουσαϊμίρ Σ.Κ.
Ναριγκενίνη
Η ναριγκενίνη ή ναριγγενίνη (αγγλ.: naringenin) είναι μια αγευστη, άχρωμη φλαβανόνη, ένας τύπος φλαβονοειδούς. Είναι η κυρίαρχη φλαβανόνη στο γκρέιπφρουτ, και βρίσκεται σε μια ποικιλία φρούτων και βοτάνων
Δομή και γλυκοζίτης
200px|δεξιά|μικρογραφία|Η αρίθμηση των ατόμων του σκελετού της φλαβανόνης. Η ναριγγενίνη έχει τη δομή του σκελετού μιας φλαβανόνης με τρεις υδροξυλικές ομάδες στους άνθρακες 4' (τέσσερα τονούμενο), 5 και 7 του σκελετού. Απαντάται τόσο με τη αγλυκονική της μορφή, η οποία είναι η καθαυτό ναριγγενίνη, όσο και με τη γλυκοζιτική της μορφή, τη ναριγγίνη, η οποία είναι η ναριγγενίνη ενωμένη με τον δισακχαρίτη νεοεσπεριδόζη μέσω ενός γλυκοζιτικού δεσμού στον άνθρακα 7. Όπως η πλειοψηφία των φλαβανονών, η ναριγκενίνη έχει ένα μόνο χειρόμορφο κέντρο στον άνθρακα 2, αν και η οπτική καθαρότητα είναι μεταβλητή. Η ρακεμοποίηση της S(-)-ναριγκενίνης έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει αρκετά γρήγορα.
Πηγές και βιοδιαθεσιμότητα
Η ναριγκενίνη και ο γλυκοζίτης της, η ναριγγίνη, έχουν βρεθεί σε μια ποικιλία βοτάνων και φρούτων, όπως γκρέιπφρουτ, περγαμόντο, πορτοκάλι, βύσσινο, ντομάτες, κακάο , ρίγανη , μέντα , καθώς και σε φασόλια. Οι αναλογίες ναριγκενίνης προς ναριγκίνη ποικίλλουν μεταξύ των πηγών,όπως και οι αναλογίες εναντιομερών.
Βιοσύνθεση και μεταβολισμός
Προέρχεται από μηλονυλο-συνένζυμο Α και 4 κουμαροϋλο-συνένζυμο Α. Το τελευταίο προέρχεται από φαινυλαλανίνη. Το προκύπτον τετρακετίδιο επενεργείται από τη συνθάση της χαλκόνης που στη συνέχεια υφίσταται κλείσιμο δακτυλίου σε ναριγκενίνη.
Το ένζυμο 8-διμεθυλαλλυλτρανσφεράση ναριγκενίνη χρησιμοποιεί διφωσφορικό διμεθυλαλλύλιο και (−)-(2S)-ναριγκενίνη για την παραγωγή διφωσφορικού και 8-πρενυλοναριγκενίνη. Η Cunninghamella elegans, ένας μύκητας που χρησιμποοιείται ως μοντέλο για το μεταβολισμό των θηλαστικών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη της θειικής ναριγκενίνης.
Αντιφλεγμονώδες
Παρά τις ενδείξεις αντιφλεγμονώδους δράσης της ναριγκίνης, η αντιφλεγμονώδης δράση της ναριγκενίνης έχει παρατηρηθεί ότι είναι από φτωχή έως ανύπαρκτη.
Αντικαρκινικό
Έχει αναφερθεί ότι έχει προκληθεί κυτταροτοξικότητα από τη ναραγκενίνη σε καρκινικά κύτταρα από τους ιστούς του μαστού, του στομάχου, του ήπατος, του τραχήλου της μήτρας, του παγκρέατος και του παχέος εντέρου, μαζί με κύτταρα λευχαιμίας. Οι μηχανισμοί πίσω από την αναστολή της ανάπτυξης του ανθρώπινου καρκινώματος του μαστού έχουν εξεταστεί και έχουν προταθεί δύο θεωρίες. Η πρώτη θεωρία είναι ότι η ναριγκενίνη αναστέλλει την αρωματάση, μειώνοντας έτσι την ανάπτυξη του όγκου. Ο δεύτερος μηχανισμός προτείνει ότι οι αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνων είναι η αιτία πίσω από τη ρύθμιση της ανάπτυξης. Νέα παράγωγα ναριγκενίνης βρέθηκαν να είναι δραστικά έναντι του πολυανθεκτικού καρκίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαβονοειδή
Κώστας Καζάκος
Ήταν απόφοιτος της Σχολής Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου (συγκεκριμένα του τμήματος Ηθοποιών και Σκηνοθετών) καθώς και της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Το 1973 τιμήθηκε με το Α’ Χρυσό Βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την αρτιότερη παραγωγή, της μεταφοράς της Λυσιστράτης. Υπήρξε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου και μέλος της Επιτροπής Άδειας Άσκησης επαγγέλματος του Ηθοποιού, συνιδρυτής του Ελεύθερου Θεάτρου (μαζί με τον Λέοντα Τριβιζά) και ιδρυτής του Ιδρύματος «Τζένη Καρέζη
Πολιτική
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2009 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΚΚΕ, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε πρώτη φορά το 1962, με την εικαστικό Νερίνα Λυμπεροπούλου, αδερφή της ηθοποιού Μάγιας Λυμπεροπούλου. Από το 1968 μέχρι το 1992 υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Καρέζη, με την οποία απέκτησε τον γιο τους, τον επίσης ηθοποιό Κωνσταντίνο Καζάκο (γενν. 1969). Από το 1997 έως το θάνατό του ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Κόλλια, με την οποία είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Αλέξανδρο (γενν. 1997), την Άρτεμις-Γεωργία (1998 - 1999), την Ηλέκτρα (γενν. 2002) και τη Μάγια (γενν. 2008). Η Άρτεμις-Γεωργία έχασε τη ζωή της στις 25 Ιουνίου 1999, σε ηλικία 8 μηνών και μία εβδομάδα μετά την βάπτισή της, πάσχοντας από μία σπάνια ασθένεια.
Ο Καζάκος αποφάσισε να προσφερθεί μετά τον θάνατό του το σώμα του στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ για την εκπαίδευση των φοιτητών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χανίων 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Χανίων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Χανίων προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Χανίων, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χανίων είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν συνολικά 20 σύλλογοι και το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο φάσεις.
Τρόπος Διεξαγωγής
Στην Α΄ Φάση οι σύλλογοι χωρίζονται σε 2 ομίλους των 10 με κριτήρια την επίδοση στην προηγούμενη περίοδο και με κλήρωση. Οι αγώνες σε αυτή την φάση είναι μονοί, οι 5 πρώτοι κάθε ομίλου συνεχίζουν στον «Όμιλο Τίτλου» της Β΄ Φάσης και οι 5 τελευταίοι στον «Όμιλο Παραμονής» με το 1/3 των βαθμών που συγκέντρωσαν στην πρώτη φάση.
Οι αγώνες στη Β΄ Φάση είναι διπλοί, ο πρώτος του ομίλου Ανόδου ανακυρήσσεται πρωταθλητής. Ο τελευταίος του ομίλου Παραμονής υποβιβάζεται στη Β΄ Κατηγορία της επόμενης περιόδου. Σε αγώνες κατάταξης για την αποφυγή υποβιβασμού μπορεί να εμπλακούν και ο 9ος του Ομίλου Υποββασμού με τον τελευταίο (10ο) του Ομίλου Τίτλου αν εχει βαθμολογική διαφορά από τον προτελευταίο (9ο) από 8 βαθμούς και πάνω.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣΧ
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣΧ
Όμιλος Τίτλου
Πηγή: ΕΠΣΧ
Όμιλος Παραμονής
Πηγή: ΕΠΣΧ
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 15 συλλόγων σε έναν όμιλο. Οι δυο πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία και η τελευταία υποβιβάζεται Πηγή: ΕΠΣΧ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Χανίων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Αμωρί Ε΄ του Μονφόρ-Εβρέ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σίμωνα Γ΄ κυρίου τού Μονφόρ & κόμη τού Εβρέ και της Ματθίλδης.
To 1181 απεβίωσε ο πατέρας του και οι κτήσεις του διαιρέθηκαν: ο Αμωρί Γ΄ έλαβε το Εβρέ και γαίες στην Αγγλία, ενώ ο νεότερος αδελφός του Σίμωνας Δ΄ έλαβε το Μονφόρ στο Ιλ-ντε-Φρανς. Το 1181 ο εξ αγχιστείας συγγενής του Σαέρ ντε Κινσύ ήταν μάρτυρας σε μία πράξη τού Αμωρί Γ΄.
Λευκοθέα Σερρών
Η Λευκοθέα, έως το 1927 γνωστή ως Δράτσοβον, είναι εγκαταλελειμμένο χωριό που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Νέας Ζίχνης της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 180 μέτρων στις νοτιοανατολικές παρυφές του Μενοικίου όρους, σε απόσταση 7 χιλιομέτρων ανατολικά της κωμόπολης Νέα Ζίχνη. Δίπλα ακριβώς από τον οικισμό, διέρχεται ο επαρχιακός δρόμος που οδηγεί στο χωριό Μανδήλι Σερρών.
Ο εγκαταλελειμμένος οικισμός αναφέρεται ανεπίσημα και ως Παλιά Λευκοθέα, προκειμένου να διακρίνεται από τον σημερινό οικισμό του Σταθμού Λευκοθέας.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά της Ζίχνας του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 59 σπίτια και 190 κατοίκους. Σύμφωνα με τη γεωγραφική μελέτη «Οδοιπορικαί Σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας Οροθετικής Γραμμής και Θεσσαλίας» του Nικόλαου Σχινά που εκδόθηκε το 1886 στην Αθήνα, ο πληθυσμός του οικισμού ήταν 150 πατριαρχικοί κάτοικοι. Η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 300 κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι το χωριό είχε 180 κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 168 Έλληνες κάτοικοι.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 168 κατοίκων. Το 1915, λίγο πριν από τη Β΄ Βουλγαρική Κατοχή, ο πληθυσμός ανέρχονταν σε 228 κατοίκους.
Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Μανδηλίου, μαζί με τα χωριά Σκρίτζοβα (Σκοπιά) και Τρεστενίτσα (Κρυοπηγή), ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα αποσπάστηκε από την προηγούμενη κοινότητα και ορίστηκε έδρα της νέας κοινότητας Δρατσόβου. Το 1927 μετονομάστηκε σε Λευκοθέα.
Μάλι
Το Μάλι είναι κράτος της Δυτικής Αφρικής. Επί αποικιοκρατίας ονομαζόταν Γαλλικό Σουδάν. Η έκταση της χώρας είναι 1.240.192 τ.χλμ., έχει πληθυσμό (κατατάσσεται 58η) 22.594.000 κατοίκους, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022. και πρωτεύουσά του είναι το Μπαμακό. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με την Αλγερία, στα ανατολικά με τον Νίγηρα, στα νότια με την Μπουρκίνα Φάσο, την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Γουινέα, και στα δυτικά με τη Σενεγάλη και τη Μαυριτανία. Το κλίμα του Μάλι είναι ξηρό και θερμό, το βόρειο 1/3 της χώρας βρίσκεται στην έρημο της Σαχάρας. Η χώρα είναι κυρίως αγροτική.
Λευκοθέα Σερρών
Ιστορία
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στη Λευκοθέα τουλάχιστον 20 οικογένειες προσφύγων.
Μάλι
Η σημαία της Χώρας είναι τρίχρωμη σε ισοπαχείς κάθετες λωρίδες, αρχής γενομένης από την πράσινη (προσίστια), κίτρινη (κεντρική) και κόκκινη και σε αναλογία πλάτους μήκους 2 προς 3.
Λευκοθέα Σερρών
Ιστορία
Το χωριό εγκαταλείφθηκε σταδιακά από τις αρχές τις δεκαετίας του 1960, έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν σε κοντινή τοποθεσία με χαμηλότερο υψόμετρο, σε απόσταση 2.5 χλμ. προς νοτιοανατολικά, δίπλα από την Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Ο νέος οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 ως Σταθμός Λευκοθέας.
Μάλι
Ιστορία
Το Μάλι ήταν κάποτε τμήμα μιας από τις τρεις δυτικοαφρικανικές αυτοκρατορίες που ήλεγχαν το εμπόριο της Σαχάρα σε χρυσό, αλάτι και σκλάβους. Η αρχαιότερη από αυτές ήταν η αυτοκρατορία της Γκάνα, η οποία και επεκτάθηκε από τον 8ο αιώνα μέχρι το 1078, οπότε κατακτήθηκε από τους Αλμοραβίδες. Ακολούθησε η αυτοκρατορία του Μάλι με την έδρα της στον άνω Νίγηρα και άκμασε μέχρι το 14ο αιώνα. Εκείνη την εποχή άκμασε και το Τιμπουκτού, που ήταν παράλληλα και ισλαμικό κέντρο. Εσωτερικές τριβές οδήγησαν στη διάλυση της αυτοκρατορίας και στην ανάδειξη μιας νέας δύναμης, των Σογκάι, φυλής που ζούσε στα βορειοδυτικά της σημερινής Νιγηρίας. Οι Σονγκάι ανεξαρτητοποιήθηκαν από τους απογόνους της αυτοκρατορίας Μάλι και επεκτάθηκαν σε όλη την ανατολική περιοχή. Το 1591 εισέβαλε στην περιοχή το Μαρόκο και η διάλυση της αυτοκρατορίας Σονγκάι σήμανε το τέλος της περιοχής ως διαμετακομιστικού κέντρου. Βασικός λόγος ήταν και το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι είχαν εδραιώσει πλέον θαλάσσιες οδούς μεταφοράς εμπορευμάτων οι οποίες καθιστούσαν ασήμαντη την δια ξηράς μεταφορά, μέσω της Σαχάρα. Κατά τον 18ο αιώνα οι κάτοικοι της περιοχής βίωσαν μεγάλη έλλειψη τροφίμων και πολλοί έφτασαν στο σημείο να πουλούν τον εαυτό τους σε σκλαβοπάζαρα ίσα για να έχουν κάτι να φάνε. Ειδικά στο διάστημα 1738-1756 η ξηρασία και οι ακρίδες έγιναν αιτία να πεθάνει από πείνα περίπου ο μισός πληθυσμός του Τιμπουκτού. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή κατακτήθηκε από γαλλικά στρατεύματα που ονόμασαν και όλη την περιοχή, του Μάλι συμπεριλαμβανομένου, Γαλλικό Σουδάν. Το 1959 το Γαλλικό Σουδάν μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Σουδάν και η Σενεγάλη ενώθηκε με αυτό για να σχηματίσουν μαζί την Ομοσπονδία του Μάλι. Η Ομοσπονδία απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1960. Η Δημοκρατία του Σουδάν έγινε η ανεξάρτητη Δημοκρατία του Μάλι στις 22 Σεπτεμβρίου του 1960 και ως πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Μοντίμπο Κεϊτά. Αυτός εφάρμοσε μονοκομματική πολιτική με σοσιαλιστικό προσανατολισμό και προχώρησε σε εθνικοποιήσεις.
Νεότερη Ιστορία
Στις προεδρικές εκλογές του 2007 Πρόεδρος εξελέγη ο ανεξάρτητος Αμαντού Τουμανί Τουρέ με ποσοστό 71,2% των ψήφων. Τον Ιούλιο του 2008, οι αντάρτες Τουαρέγκ συμφώνησαν σε εκεχειρία με την κυβέρνηση, έπειτα από διαμεσολάβηση της Αλγερίας.
Λευκοθέα Σερρών
Χάρτης
<mapframe latitude="41.02896" longitude="23.91067" zoom="12" width="813" height="445" align="center">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.91067,         41.02896        ]      }    }  ] }
Μάλι
Νεότερη Ιστορία
μικρογραφία|200px|αριστερά|Χάρτης του Μάλι
Λευκοθέα Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Νέας Ζίχνης
Μάλι
Πραξικόπημα 2012
Στις 22 Μαρτίου 2012 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα στο Μάλι. Οι στασιαστές διαμαρτύρονταν για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση του Μάλι μια εξέγερση των Τουαρέγκ στο βορρά, και επιτέθηκαν στη διάρκεια της νύκτας 20 προς 21 Μαρτίου εναντίον του προεδρικού μεγάρου και του κτιρίου της κρατικής τηλεόρασης. Έπειτα από πολύωρες μάχες με την προεδρική φρουρά συνέλαβαν υπουργούς, μεταξύ των οποίων τον υπουργό Εξωτερικών Σουμεϊλού Μπουμπέγε Μάιγκα. Την εξουσία ανέλαβε ο αρχηγός τους, λοχαγός Αμαντού Σανόγκο, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDRE). Λίγες ώρες μετά την ανάληψη της εξουσίας, οι στασιαστές έκλεισαν τα σύνορα της χώρας.
Το πραξικόπημα βύθισε τη χώρα στο χάος. Οι αντάρτες Τουαρέγκ και ισλαμιστές κατέλαβαν τρεις πόλεις στο Βόρειο Μάλι, τις Κιντάλ, Γκάο και Τομπουκτού και τις 6 Απριλίου 2012, το Εθνικό Απελευθερωτικό Κίνημα του Αζαγουάντ, που αποτελείται από Ισλαμιστές της Άνσαρ Ντιν, μέλη της Αλ Κάιντα και Τουαρέγκ, κήρυξε την ανεξαρτησία του Αζαγουάντ, μίας περιοχής που περιλαμβάνει τις τρεις περιφέρειες του βορείου Μάλι. Η κίνηση αυτή δε βρήκε την αντίσταση του στρατού, καθώς αυτός είναι αποδιοργανωμένος και χωρίς εξοπλισμό. Έτσι, η χώρα κινδυνεύει να κοπεί στα δύο. Σύμφωνα με την διεθνή Αμνηστία, η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης. Η Γαλλία, μέσω του υπουργού Άμυνας Ζεράρ Λονγκέ απέρριψε την κήρυξη ανεξαρτησίας του Βόρειου Μάλι.
Ο Τουρέ παραιτήθηκε από Πρόεδρος στις 8 Απριλίου και στις 19 Απριλίου 2012 έφυγε από τη χώρα και αυτοεξορίστηκε στη γειτονική Σενεγάλη.
Στις 20 Αυγούστου 2012 σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία εγκρίθηκε από τον προσωρινό πρόεδρο Ντιονκουντά Τραορέ. Πρωθυπουργός παρέμεινε ο Σεΐκ Μοντιμπό Ντιαρά. Ο τελευταίος απώλεσε γρήγορα την υποστήριξη του Ισλαμικού Συμβουλίου και συνελήφθη από το στρατό στις 10 Δεκεμβρίου. Ο Ντιαρά οδηγήθηκε σε στρατιωτική βάση του Κατί. Λίγο μετά τη σύλληψή του, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την παραίτησή του, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, έπειτα από μεταβατική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ντιονκουντά Τραορέ, ορκίστηκε πρόεδρος ο νικητής των προεδρικών εκλογών εκείνης της χρονιάς και πρώην πρωθυπουργός, Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.
Πραξικοπήματα 2020 και 2021
Ο πρόεδρος Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, δύο χρόνια μετά την επανεκλογή του, συνελήφθη από στασιαστές του στρατού μαζί με τον πρωθυπουργό του σε πραξικόπημα στις 18 Αυγούστου 2020. Την επομένη ανακοίνωσε την παραίτησή του και τη διάλυση της βουλής. Νέος αρχηγός κράτους ανέλαβε ο συνταγματάρχης Ασιμί Γκοϊτά, ο οποίος ορκίστηκε μεταβατικός αντιπρόεδρος, με μεταβατικό πρόεδρο τον Μπα Εντάου. Ο Εντάου ανατράπηκε με νέο πραξικόπημα τον Μάιο του 2021 και μεταβατικός πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Ασιμί Γκοϊτά.
Διοικητική διαίρεση
Το Μάλι διαιρείται σε 1ο βαθμό σε οκτώ περιφέρειες (régions) και έναν δήμο (district), σε 2ο βαθμό υποδιαιρείται σε 49 cercles (επαρχίες) και τελικά σε 3ο βαθμό σε 288 arrondissements (διαμερίσματα).
Οικονομία
Το Μάλι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πτωχότερες χώρες του κόσμου, καθώς το 65% περίπου της συνολικής του έκτασης καταλαμβάνεται από την έρημο Σαχάρα. Οι οικονομικές δραστηριότητες εντοπίζονται στις παραποτάμιες περιοχές, οι οποίες αρδεύονται από τον ποταμό Νίγηρα. Το 80% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στις αγροτικές και αλιευτικές εργασίες, ενώ η στοιχειώδης εγχώρια βιομηχανία περιορίζεται στην επεξεργασία αγροτικών προϊόντων. Η οικονομία της χώρας είναι εύθραυστη, καθώς στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην παραγωγή βαμβακιού και εξαρτάται από την τιμή του προϊόντος στις διεθνείς αγορές. Η οικονομία υποβοηθείται, επίσης, και από την εξόρυξη χρυσού στις περιοχές Κάγιο (Kayo) και Σικάσσο (Sicasso). Η Κυβέρνηση ακολουθεί πρόγραμμα αναμόρφωσης και εκσυγχρονισμού των καλλιεργειών. χάρη στο οποίο επιτεύχθηκε οικονομική ανάπτυξη της τάξης του 5% στην οκταετία 1996 - 2008. Το ΑΕΠ ανήλθε στα 14,5 δισ. δολάρια (υπολογισμός) για το 2008, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι της τάξης των 1.200 δολαρίων.
Διακυβέρνηση
Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία, με Αρχηγό Κράτους τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, η οποία εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία για πέντε έτη. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Στο πραξικόπημα που έλαβε χώρα στις 22 Μαρτίου 2012, οι πραξικοπηματίες ανέστειλαν την ισχύ του συντάγματος, καθώς ισχυρίστηκαν ότι έθεσαν τη χώρα υπό έλεγχο. Τελικά, την 1 Απριλίου 2012, η στρατιωτική χούντα αποκατέστησε την ισχύ του συντάγματος του 1982 και δεσμεύτηκε να μεταβιβάσει την εξουσία σε πολιτική κυβέρνηση, χωρίς να αναφέρουν κάποια ημερομηνία διεξαγωγής εκλογών.
Το Δεκέμβριο του 2012, έπειτα από τη σύλληψη και παραίτηση του πρωθυπουργού Ντιαρά, ο Τζανγκό Σισοκό ανέλαβε προσωρινός πρωθυπουργός.
Προεδρικές εκλογές 2013
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Ιουλίου 2013, με το δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 11 Αυγούστου. Νικητής στο δεύτερο γύρο αναδείχθηκε ο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, με ποσοστό 77,61% έναντι 22,39% για το Σουμάιλα Σισέ. Ο Κεϊτά ορκίστηκε πρόεδρος στις 4 Σεπτεμβρίου 2013.
Δημογραφία
150px|μικρογραφία|Ένα κορίτσι της φυλής Μποζό, στο Μπαμακό Επίσημη γλώσσα είναι η γαλλική, με το 80% να μιλούν τη διάλεκτο Μπαμπαρά. Ποσοστό άνω του 30% του συνολικού πληθυσμού ζει στις πόλεις. Οι κάτοικοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι σε ποσοστό 90%. Κύρια εθνοτική ομάδα είναι οι Μαντέ (50%).
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 62,8 χρόνια (62,2 χρόνια οι άνδρες και 63,4 οι γυναίκες).
Μεταφορές
Το 2008 στη χώρα λειτουργούσαν 26 αεροδρόμια. Κύριο λιμάνι είναι το Κουλικορό. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες
Υδρόγειοι του Κορονέλλι
Με την περιγραφή υδρόγειοι του Κορονέλλι είναι κυρίως γνωστές δύο υδρόγειοι μεγάλου μεγέθους οι οποίες κατασκευάστηκαν από τον Φραγκισκανό μοναχό και γεωγράφο Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι στα τέλη του 17ου αιώνα, ως έργο που του ανατέθηκε από τον Λουδοβίκο ΙΔ´ του βασίλειου του Γαλλίας. Οι υδρόγειοι αυτοί αποτυπώνουν τις πιο πρόσφατες γνώσεις για την γεωγραφία του κόσμου κατά την περίοδο όπου κατασκευάστηκαν, και περιλαμβάνουν λεπτομερή χαρτογράφηση της Ασίας, Αφρικής και της Αμερικής. Απαρτίζονται από μια ουράνια και μια επίγεια υδρόγειο, με την ουράνια να έχει την -υπολογισμένη- απεικόνιση του ουρανού όπως ήταν κατά τη μέρα της γέννησης του Λουδοβίκου ΙΔ´.