cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαϊσόρ
Η Μαϊσόρ είναι γνωστή για τις δομές πολιτιστικής κληρονομιάς και παλάτια, όπως το παλάτι της Μαϊσόρ, και τις εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Ντασάρα, όταν η πόλη δέχεται μεγάλο αριθμό τουριστών από όλο τον κόσμο. Δανείζει το όνομά της σε διάφορες μορφές τέχνης και πολιτισμού, πιάτα και μάρκες. Ο τουρισμός είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία παράλληλα με τις παραδοσιακές βιομηχανίες. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην πόλη περιλαμβάνουν σιδηροδρομικές, λεωφορειακές και αεροπορικές μεταφορές.
Η πόλη είχε το πρώτο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Ινδία. Το Πανεπιστήμιο της Μαϊσόρ εδρεύει στην πόλη και εκεί έχουν σπουδάσει αρκετοί αναγνωρισμένοι επιστήμονες, συγγραφείς, πολιτικοί, ηθοποιοί, τραγουδιστές και αθλητές. Το κρίκετ και το τένις σε γκαζόν είναι τα πιο δημοφιλή αθλήματα στην πόλη.
Περιοχή και έκταση
δεξιά|μικρογραφία|279x279εσ|Οι λόφοι Τσαμούντι από το πάρκο Τ. Π. Ναγκάρ. Η Μαϊσόρ έχει γεωγραφικές συντεταγμένες 12.3°N, 74.65°W και μέσο υψόμετρο 770 μέτρων. Έχει έκταση 128.42 τ.χλμ. και βρίσκεται στη βάση των λόφων Τσαμούντι στη νότια περιοχή της Καρνάτακα. Είναι η νότια πόλη της Καρνάτακα και γειτονεύει με τις πολιτείες Κεράλα και Ταμίλ Ναντού στα νότια. Οι άνθρωποι μέσα και γύρω από τη Μαϊσόρ χρησιμοποιούν εκτεταμένα τα Κανάντα ως γλώσσα επικοινωνίας. Η πόλη έχει αρκετές λίμνες, όπως οι Κουκαραχάλι, Καράντζι και Λινγκαμπούντι. Το 2001, η συνολική χρήση της γης στη Μαϊσόρ ήταν: 39.9% κατοικίες, 16.1% δρόμοι, 13.74% πάρκα και ανοιχτοί χώροι, 13.48% βιομηχανίες, 8.96% δημόσια περιουσίας, 3.02% εμπορικές χρήσεις, 2.27% γεωργία και 2.02% νερό. Η πόλη βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποταμούς, τον Καβέρι και τον Καμπίνι.
Κλίμα
Η Μαϊσόρ έχει τροπικό κλίμα σαβάνας, το οποίο ορίζεται με τη συντομογραφία Aw υπό την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Οι κύριες εποχές είναι το καλοκαίρι από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο, η εποχή των μουσώνων σεζόν από τον Ιούλιο έως το Νοέμβριο και ο χειμώνας από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε στην πόλη ήταν οι 39.4 °C στις 4 Απριλίου 1917, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία, στους 7.7 °C, καταγράφηκε στις 16 Ιανουαρίου 2012. Η μέση ετήσια βροχόπτωση στην πόλη είναι 804.2 χιλιοστά.
Δημογραφία
Το 2017 η Μαϊσόρ είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 920.550 κατοίκων, αποτελούμενος από 461.072 άνδρες και 459.508, καθιστώντας την ως την τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Καρνάτακα. Το αστικό κέντρο της πόλης στεγάζει 990.900 κατοίκους, από τους οποίους οι 497.132 είναι άνδρες και 493.762 είναι γυναίκες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Μαϊσόρ ήταν η μεγαλύτερη μη μητροπολιτική πόλη στην Ινδία και είχε τη μεγαλύτερη βαθμολογία στον δείκτη βασικών υποδομών, με 2.846 βαθμούς. Η Μαϊσόρ εκτιμάται ότι έφτασε τους 1 εκατομμύριο κατοίκους, καθιστώντας τη Μητρόπολη.
Η αναλογία δύο φύλων της πόλης είναι 1000 γυναίκες για κάθε 1000 άνδρες και η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 6.910,5 άτομα ανά τ.χλμ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το 73.65% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές, το 21.92% είναι Μουσουλμάνοι, το 2.71% είναι Χριστιανοί, το 1.13% είναι Τζαϊνιστές και το υπόλοιπο ανήκει σε άλλες θρησκείες. Ο πληθυσμός ξεπέρασε τους 100.000 κατοίκους στην απογραφή του 1931 και αυξήθηκε κατά 20.5% κατά τη δεκαετία 1991-2001. Το 2011, το ποσοστό αλφαβητισμού της πόλης είναι 86.84%, ξεπερνώντας το μέσο όρο της πολιτείας της 75.6%. Τα Κανάντα είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη γλώσσα της πόλης. Περίπου το 19% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ενώ ένα 9% ζει σε φτωχογειτονιές. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το 35.75% του πληθυσμού στις αστικές περιοχές της Καρνάτακα είναι εργάτες. Στη Μαϊσόρ, το αντίστοιχο ποσοστό είναι 33.3%.
Τα μέλη των προγραμματισμένων φυλών και καστών αποτελούν το 15.1% του πληθυσμού. Σύμφωνα με το Εθνικό Τμήμα Καταγραφής Εγκλημάτων της Ινδίας, ο αριθμός των παραδεκτών περιπτώσεων εγκλημάτων που αναφέρθηκαν σε Μαϊσόρ κατά τη διάρκεια του 2010 ήταν 3.407 (δεύτερη στην πολιτεία μετά από την Μπανγκαλόρ με 32.188 περιπτώσεις), αύξηση από τα 3.183 περιστατικά που αναφέρθηκαν το 2009.
Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί ως Μισουριναβάρου στα Κανάντα. Η διαφορά μεταξύ της Καρνάτακα και του Ταμίλ Ναντού για το μοίρασμα των νερών του ποταμού Καβέρι οδηγεί συχνά σε μικρές αψιμαχίες και διαδηλώσεις στην πόλη. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας της τεχνολογίας των πληροφοριών στη Μαϊσόρ οδήγησε σε αλλαγή στο δημογραφικό προφίλ της πόλης, με μερικούς πολίτες να ανησυχούν για την άναρχη ανάπτυξη και τη δημογραφική αλλαγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Χάνα Σνελ
Η Χάνα Σνελ (Hannah Snell, 23 Απριλίου 1723 - 8 Φεβρουαρίου 1792) ήταν Βρετανίδα που μεταμφιέστηκε σε άνδρα και υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον αγγλικό στρατό κατά τον 18ο αιώνα.
Οι περισσότερες πληροφορίες για την ζωή της Χάνα Σνελ, έχουν ληφθεί από τη βιογραφία που έχει γράψει για αυτήν ο Robert Walker. Η βιογραφία εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1750 με τίτλο "The Female Soldier".
Η ζωή της
Η Χάνα Σνελ γεννήθηκε στο Ουόρτσεστερ στην Αγγλία, στις 23 Απριλίου του 1723. Ο πατέρας της ήταν καλτσοπώλης και είχε στεγνωτήριο ρούχων. Σε ηλικία μόλις 20 ετών, η Χάνα έχασε από την ζωή και τους δύο γονείς της και έτσι αποφάσισε να μετακομίσει στο Λονδίνο, για να συζήσει με την αδερφή της Susannah και τον σύντροφο της αδερφής της. Το σπίτι οπού διέμεναν βρίσκονταν στην συνοικία Wapping, η οποία ήταν αρκετά κοντά στο κεντρικό λιμάνι, εκεί οπού η Χάνα γνώρισε έναν από τους μελλοντικούς συντρόφους της, τον Ολλανδό ναύτη, James Summs.
Λέγεται ότι παντρεύτηκαν με τον James σε ένα παρεκκλήσι στο Φλητ στριτ, ωστόσο δεν υπάρχουν επίσημα έγγραφα που να το αποδεικνύουν όπως και για πολλούς άλλους γάμους που έγιναν κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα στο Fleet Street. Και αυτό γιατί εκεί παντρεύονταν στα γρήγορα και ανεπίσημα, κυρίως ναύτες, που ήθελαν να γυρίσουν γρήγορα στα πλοία τους, καθώς και "κλεμμένα" ζευγάρια. Ο James δεν αποδείχθηκε καλός σύζυγος, καθώς ζούσε έναν έκλυτο βίο, συναναστρέφονταν με εγκληματίες και απατούσε την γυναίκα του με πόρνες. Υποστηρίζεται μάλιστα ότι πούλησε τα υπάρχοντα της για να καταφέρουν να επιβιώσουν. Δεν πέρασε πολύς καιρός και, αφού την άφησε έγκυο, την εγκατέλειψε.
Η Χάνα γέννησε ένα κοριτσάκι και το 1746 το βάπτισε Sussanah. Δυστυχώς όμως, το κοριτσάκι απεβίωσε σε ηλικία μόλις 7 μηνών και η Χάνα αποφάσισε να μεταμφιεστεί με τα ρούχα του εξ αγχιστείας αδελφού της, να ταξιδέψει στο Κόβεντρι και παρουσιαζόμενη ως αυτόν να υπηρετήσει στον αγγλικό στρατό. Πιστεύεται, ότι προέβη σε αυτήν την απόφαση καθώς ήθελε να εντοπίσει τον σύζυγο της, James Summs και να τον εκδικηθεί. μικρογραφία|Άρθρο του Gentleman's Magazine για την Snell. (1750) Η Χάνα πέρασε περίπου 4,5 χρόνια από την ζωή της μεταμφιεσμένη ως άνδρας και υπηρέτησε ως πεζοναύτης και αργότερα ως ναυτικός. Κατά την διάρκεια της θητείας της κλήθηκε τον Αύγουστο του 1748 να συμμετέχει στην πολιορκία του Ποντισέρι (Κόβεντρι) και έτσι έπλευσε προς την Ινδία. Εκεί τραυματίστηκε σοβαρά, καθώς δέχθηκε 6 σφαίρες στο δεξί της πόδι, 5 στο αριστερό και μία στην βουβωνική χώρα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Cuddalore και επέτρεψε στους ιατρούς να θεραπεύσουν μόνο τις πληγές της στα πόδια για να μην αποκαλυφθεί ότι είναι γυναίκα. Στην βουβωνική περιοχή την θεράπευσε μόνη της ενώ έπεισε μία νοσοκόμα να τις φέρει τα απαραίτητα εξαρτήματα. Μετά από 9 ολόκληρους μήνες, ανάρρωσε και έφυγε από το νοσοκομείο. Λίγο αργότερα επέστρεψε στην Αγγλία με το πλοίο HMS Etham και υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα ως ναυτικός. Σε μία επιστροφή της αποκάλυψε την πραγματική της ταυτότητα, με συνέπεια να αποταχθεί από το ναυτικό και τον στρατό γενικότερα. Ωστόσο όταν ο έντυπος τύπος έγραψε για αυτήν, μετατράπηκε σε διασημότητα. Πολλοί καλλιτέχνες ζωγράφισαν πορτρέτα της, ενώ ένας αρθρογράφος έγραψε παραστατικά όλη την ιστορία της. Όλοι γενικότερα ήθελαν να μάθουν για την γυναίκα που υπερασπίστηκε την χώρα της, ντυμένη ως άνδρας. Η Χάνα εκμεταλλεύτηκε την διασημότητα της και από τις 29 Ιουνίου του 1750 έως και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, τραγούδαγε κάθε Κυριακή, στο θέατρο New Wells (που βρίσκεται λίγα μέτρα βόρεια του Πύργου του Λονδίνου), στο πολυπληθές πλήθος που συγκεντρώνονταν κάθε φορά να την ακούσει. Στις 29 Ιουλίου του 1750 η 27χρόνη Χάνα έκανε παρέλαση επιδεικνύοντας με ακρίβεια τις στρατιωτικές κινήσεις των πεζοναυτών και την θαύμασαν ακόμη και βετεράνοι στρατιώτες.
Αργότερα και αφού έδινε παραστάσεις για 3 μήνες και ενώ το κοινό της άρχισε να εξασθενεί αποφάσισε να μετακομίσει από το Λονδίνο στην εξοχή. Εκεί πιθανολογείται ότι άνοιξε ένα μπαρ που ονομάζονταν «The Woman in Masquerade»,στο [Wapping. Στις 3 Νοεμβρίου του 1759 παντρεύτηκε έναν μαραγκό εν ονόματι Richard Eagles με τον οποίο απέκτησαν 2 γιούς, τον George και τον Thomas. Δ εν υπάρχουν έγκυρα δεδομένα από τον θάνατο του συζύγου της Eagles, ωστόσο έγινε γνωστό ότι στις 16 Νοεμβρίου του 1772 παντρεύτηκε τον Richard Habgood στο παρεκκλήσι Wickham στο Walford.
μικρογραφία|Πινακίδα που φτιάχτηκε προς τιμή της Χάνα Σνελ από τη Worcester Civic Society και το Ladies Crown Probus Worcester στο 25 Friar Street, Worcester WR1 2NA στις 21 Μαϊου του 2018.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της
Από το 1785 διέμενε με τον γιό της George και οι δύο τους περνούσαν δύσκολους καιρούς. Στις 6 Αυγούστου του 1791, η Χάνα εισήχθη στο νοσοκομείο Bethlem Royal,στην πτέρυγα του φρενοκομείου. Μία εφημερίδα της εποχής υποστήριξε ότι είχε προσβληθεί από την πιο άθλια ασθένεια που θα μπορούσε να προσβληθεί το ανθρώπινο είδος. ΄Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι κόλλησε σύφιλη από τον πρώτο σύζυγο της, James Summs εξαιτίας του έκλυτου βίου του και το 1791 έφτασε στο τριτογενή βαθμό της ασθένειας.
Ειδικότερα εκείνη την εποχή η σύφιλη ήταν από τις πιο επικίνδυνες ασθένειες που μπορούσε να κολλήσεις, καθώς μεταδίδονταν ακόμη και από έναν σύντροφο και μπορούσε να παραμείνει ανενεργή έως και 20 με 30 χρόνια. Ενώ όταν φτάνει στο τρίτο στάδιο, συνήθως προσβάλλει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα στα οποία οφείλεται η άγρια και τρελή συμπεριφορά.
Η Χάνα απεβίωσε 6 μήνες μετά την εισαγωγή της στο νοσοκομείο στις 8 Φεβρουαρίου του 1792, σε ηλικία 68 ετών.
Επιπρόσθετή Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Χαφσά Χατούν (σύζυγος του Βαγιαζήτ Α΄)
Δεν πρέπει να συγχέεται με την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν ή την Χαφσά Σουλτάν.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Hafsa (Hâfize) Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Φιλανθρωπικά Ιδρύματα
Έχτισε ένα σιντριβάνι στην πόλη Τιρέ και το ασκητήριο στο Βαντεμιγιέ, και ένα τζαμί γνωστό ως Χαφσά Χατούν Τζαμί.
Χαφσά Χατούν Τζαμί
Το Χαφσά Χατούν Τζαμί ανατέθηκε από την Χαφσά Χατούν. Χτίστηκε μεταξύ των ετών 1390-1392 από τα χρήματα που έλαβε στην προίκα της. Το τζαμί έχει οικήματα, συσσίτια, κρήνες, λουτρά. Η βασική δομή του τζαμιού έχει καταστραφεί ολοσχερώς μόνο ο μιναρές του τζαμιού υπάρχει. Αλλά είναι επίσης σε κίνδυνο να καταρρεύσει. Το τζαμί βρίσκεται στα νοτιο-ανατολικά των λουτρών και η πλειοψηφία είναι κάτω από το έδαφος.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Παλαιοβαρβάσαινα Ηλείας
Η Παλαιοβαρβάσαινα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 61 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παλαιοβαρβάσαινα βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση περίπου 10 χλμ. ανατολικά του Πύργου. Οι κάτοικοί του καλλιεργούν ελιές, εσπεριδοειδή και λιγότερο σταφίδα και αμπέλια. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λετρίνων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον Κάμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοβαρβασαίνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 327 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 158.
Διομήδη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Διομήδη αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:
Πηγές
Διομηδη Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Μαξ Σατς-Άνιν
Βιογραφία
Μετά την αποφοίτησή του από το κλασικό γυμνάσιο Γιελγκάβα το 1905, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, αλλά το 1906 εκδιώχθηκε για επαναστατικές δραστηριότητες από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, αποφοιτώντας το 1908 με διδακτορικό στη Νομική. Έζησε στη Γενεύη, το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Βιέννη, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Η διατριβή του για το δίκαιο των λαών δημοσιεύτηκε στη Ρίγα το 1910 με το ψευδώνυμο Μαξίμ Άνιν. Μετά τη λήξη της θητείας της διοικητικής εξορίας, επέστρεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1911. Για να μπορέσει να εργαστεί ως δικηγόρος, έδωσε εξετάσεις και υπερασπίστηκε ξανά τη διατριβή του.
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Ρωσία, στα τέλη του 1919, επέστρεψε στη Λετονία, οργάνωσε μια μαρξιστική λέσχη και τον εκδοτικό οίκο βιβλίων "Αρμπέτερ-Χέιμ", ως κάλυψη για τις αντικυβερνητικές δραστηριότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Λετονίας. Δημοσίευσε φυλλάδια στα Γίντις για διάφορα οικονομικά και κοινωνιολογικά θέματα.
Το 1928 έχασε την όρασή του.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατάληψη της Λετονίας το 1940, οργάνωσε την κομμουνιστική εφημερίδα "Καμφ" και το περιοδικό "Ουφμπόι". Μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στη Λετονία, κατέφυγε στη Ρωσία και το Καζακστάν, όπου διετέλεσε καθηγητής νομικής στα πανεπιστήμια της Μόσχας και της Αλμά-Ατά. Μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε στη Λετονία. Συνελήφθη στις 18 Φεβρουαρίου 1953, μαζί με τη σύζυγό του, αλλά αποφυλακίστηκε στις 25 Απριλίου του ίδιου έτους.
Πέθανε στη Ρίγα στις 10 Ιανουαρίου 1975. Τάφηκε στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Σμέρλι.
Οικογένεια
Σύζυγος του ήταν η Φαΐνα Σαμόιλοβνα Ροζενμπέργκ (1 Μαΐου 1898 - 16 Μαρτίου 1984).
Κόρη του ήταν η Λετονή πολιτικός, δικηγόρος και συγγραφέας Ρούτα Μάξοβνα Σατς-Μαριάς (1927-2016).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί νομικοί Κατηγορία:Λετονοί νομικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί Κατηγορία:Λετονοί ιστορικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Λετονοί φιλόσοφοι
Η Μαριάννα της νύχτας
Η Μαριάννα της νύχτας (Ισπανικά: Mariana de la noche) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2003. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από τις 17 Ιανουαρίου 2005 έως τις 22 Ιουλίου 2005 από το Star Channel και σε επανάληψη από 18 Ιουλίου 2007 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 2007. Στην επανάληψη προβλήθηκαν επιλεγμένες σκηνές από τα 135 επεισόδια σε περίληψη 80 επεισοδίων. Στην Κύπρο η σειρά προβλήθηκε το 2005 από τον ΑΝΤ1 Κύπρου.
Πρωταγωνιστούν Χόρχε Σαλίνας, Αλεχάντρα Μπάρρος, Ανχέλικα Ριβέρα και Σέσαρ Έβορα.
Υπόθεση
Σε μία απομακρυσμένη πόλη οι άνθρωποι λένε πως η κόρη του άρχοντα κουβαλάει μια κατάρα που κάνει τους άντρες που την ερωτεύονται να παθαίνουν ένα μεγάλο κακό. Στην πραγματικότητα αυτή η κατάρα κυνηγάει μονάχα την Μαριάννα. Από μικρή έμεινε ορφανή από μητέρα και μεγάλωσε με τον δήθεν πατέρα της Ατίλιο που ποτέ δεν αποκάλυψε σε κανέναν αυτό το τρομερό μυστικό ότι δεν είναι κόρη του και ότι δεν τρέφει για αυτήν πατρικά αισθήματα.
Ο Ατίλιο έχει δύο αδελφές την μεγαλύτερη Ιζαμπέλ που είναι μία γλυκιά και αξιαγάπητη γυναίκα που μεγάλωσε την Μαριάννα σαν κόρη της και την μικρότερη Μάρσια που είναι το αφεντικό στα ορυχεία του Ατίλιο και είναι μια γυναίκα αλαζονική. Ο Ιγνάσιο είναι ένας φτωχός εργάτης που δουλεύει στα ορυχεία του Ατίλιο και είναι στην πραγματικότητα ο γιος που απέκτησε ο Ατίλιο με την ιδιοκτήτρια της ταβέρνας της πόλης Λουκρέσια.
Όταν η Μάρσια τον γνωρίζει τον ερωτεύεται και βάζει στόχο να τον κατακτήσει. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο Ιγνάσιο γνωρίζει την Μαριάννα και την ερωτεύεται κεραυνοβόλα όπως και αυτή. Παντρεύονται κρυφά και η είδηση του γάμου τους εξαγριώνει την Μάρσια που γεμάτη ζήλια το λέει στον Ατίλιο και αυτός με την σειρά του αποφασίζει να σκοτώσει τον Ιγνάσιο.
Τότε η Μαριάννα ανακαλύπτει το μυστικό του Ατίλιο και τρομοκρατημένη μήπως είναι ερωτευμένος μαζί της φεύγει έχοντας στα σπλάχνα της το παιδί του Ιγνάσιο. Η Μάρσια εκμεταλεύομενη την κατάσταση αποφασίζει να μείνει έγκυος ώστε να παντρευτεί τον Ιγνάσιο. Όμως αποβάλλει το παιδί που περίμενε και με την βοήθεια του Κουμάτσε κλέβει τον γιο της Μαριάννας και τον παρουσιάζει ως δικό της παιδί στον Ιγνάσιο που αναγκάζεται να την παντρευτεί ενώ βάζει στη θέση του παιδιού της Μαριάννας το νεκρό παιδί της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Πατριάρχης Ιάκωβος
Ο Πατριάρχης Ιάκωβος καταγόταν από τη Χίο και διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Λαρίσης.
Ανήλθε στο Πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης το 1679 και παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1682, οπότε παραιτήθηκε κατόπιν ενεργειών του πρώην Πατριάρχη Διονυσίου Δ΄. Αργότερα, το 1685, ανακλήθηκε στο θρόνο κατόπιν κοινής απόφασης της Συνόδου των Αρχιερέων, όπου και παρέμεινε για ένα έτος μέχρι που ξαναπαραιτήθηκε το 1686. Την επόμενη χρονιά, το 1687, επανακλήθηκε ομοίως για δεύτερη φορά μέχρι της τρίτης και οριστικής παραίτησής του, μετά ένα χρόνο πατριαρχείας, το 1688.
Κατέφυγε στη Μολδαβία, όπου και πέθανε το 1700.
Πηγές
Ιάκωβος Ιάκωβος Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ιράκ
Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ιράκ (αραβικά: مجلس النواب العراقي, κουρδικά: نوێنه‌رانی عێراق،) είναι το νομοθετικό σώμα του Ιράκ. Αυτή τη στιγμή αποτελείται από 329 έδρες και συνεδριάζει στη Βαγδάτη εντός της Πράσινης Ζώνης.
Η μοναρχία
Το πρώτο εκλεγμένο σώμα του ιρακινού κοινοβουλίου, σχηματίστηκε έπειτα από τη σύσταση συνταγματικής μοναρχίας το 1925. Το σύνταγμα του 1925 προέβλεπε τη σύσταση δύο σωμάτων στο κοινοβούλιο, της κάτω βουλής ή Βουλής των Αντιπροσώπων, τα μέλη της οποίας εκλέγονταν με καθολική ψηφοφορία στην οποία συμμετείχε ο ανδρικός πληθυσμός και της άνω βουλής, ή Γερουσίας, η οποία διοριζόταν από τον βασιλιά. Δέκα εκλογές διεξήχθησαν από το 1925 έως και το πραξικόπημα του 1958.
Στις 17 Ιανουαρίου του 1953 διεξήχθησαν εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων (γνωστή επίσης ως Εθνοσυνέλευση). Έπειτα από τη διαμάχη σχετικά με την εφαρμογή του λεγόμενου Συμφώνου της Βαγδάτης, ο πρωθυπουργός Νουρί Πασά ασ-Σαΐντ προανήγγειλε εκλογές για το επόμενο έτος, στις αρχές του 1954. Ο Σαΐντ διέλυσε τη βουλή και άρχισε να διοικεί με διατάγματα, όμως η αντιπολίτευση τον ανάγκασε να προχωρήσει σε εκλογές μέσα σε τρία χρόνια. Οι δεύτερες εκλογές του 1954 χαρακτηρίστηκαν από εκτεταμένη διαφθορά, καθώς απαγορεύτηκε στους πολιτικούς εχθρούς του Σαΐντ να μετέχουν στις εκλογές, ενώ υπήρξαν και αρκετές περιπτώσεις εξαναγκασμού ψηφοφόρων. Το σώμα διαλύθηκε για άλλη μια φορά, και το 1958 ένα στρατιωτικό πραξικόπημα καθαίρεσε τον Σαΐντ και τη μοναρχία, καταργώντας και το κοινοβούλιο.
Υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν
Το σύνταγμα του 1970 προέβλεπε ένα δημοκρατικό καθεστώς με εκλεγμένη Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, οι εκλογές για την Εθνοσυνέλευση δεν πραγματοποιήθηκαν μέχρι τον Ιούνιο του 1980, στο πλαίσιο του νέου στρατιωτικού προέδρου του Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν. Αρκετές εκλογές έλαβαν χώρα μεταξύ 1989 και 2003. Η νέα Εθνοσυνέλευση ήταν σε μεγάλο βαθμό μία μαριονέτα, που απλά επικύρωνε τα προεδρικά διατάγματα. Μόνο τα μέλη του Κόμματος Μπάαθ του Χουσεΐν εκλέγονταν.
Η μεταβατική περίοδος
Το 2003, ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε βίαια απομακρυνθεί από την εξουσία από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο και τους συμμάχους τους κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ. Τον Μάρτιο του 2004 ένα κυβερνητικό συμβούλιο που έχει συσταθεί από την προσωρινή αρχή συνασπισμού, υπέγραψε ένα ενδιάμεσο σύνταγμα με σκοπό την εκλογή μιας μεταβατικής Εθνοσυνέλευσης το αργότερο μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου του 2005. Η Εθνοσυνέλευση εν συνεχεία θα συντάξει ένα μόνιμο σύνταγμα το οποίο στη συνέχεια θα υποβληθεί για έγκριση από τον ιρακινό λαό σε ένα γενικό δημοψήφισμα.
Εκλογές για αυτή τη μεταβατική Εθνοσυνέλευση έλαβαν χώρα στις 30 Ιανουαρίου του 2005. Το κόμμα Ενωμένη Ιρακινή Συμμαχία κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών με 48% της λαϊκής ψήφου με αποτέλεσμα 140 έδρες. Ογδόντα πέντε μέλη του σώματος ήταν γυναίκες.
Οι συνομιλίες μεταξύ της Ενωμένης Ιρακινής Συμμαχίας και των άλλων κομμάτων για να σχηματίσουν μια κυβέρνηση συνασπισμού ξεκίνησε αμέσως μετά τις εκλογές. Το σώμα συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 16 Μαρτίου του 2005. Έπειτα από εβδομάδες διαπραγματεύσεων μεταξύ των κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων, στις 4 Απριλίου του 2005, ο Άραβας Σουνίτης Χατζίμ αλ-Χασάνι επιλέχθηκε ως ομιλητής, ο Σιίτης Χουσεΐν Σαχριστανί και ο Κούρδος Αρέφ Ταϊφούρ εξελέγησαν ως κορυφαίοι αναπληρωτές του. Η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε τον Τζαλάλ Ταλαμπανί να ηγηθεί της Προεδρίας του Συμβουλίου στις 6 Απριλίου και ενέκρινε την επιλογή του Ιμπραήμ αλ-Τζααφάρι και το υπουργικό του συμβούλιο στις 28 Απριλίου.
Το Σύνταγμα του 2005
Σύμφωνα με το μόνιμο σύνταγμα που εγκρίθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 2005, η νομοθετική εξουσία ασκείται από δύο όργανα, το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων και το Συμβουλίο της Ένωσης.
Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων αποτελείται από 325 μέλη που εκλέγονται για τέσσερα χρόνια, με δύο συνεδρίες σε κάθε ετήσιο όρο. Το Συμβούλιο περνά ομοσπονδιακούς νόμους, επιβλέπει την εκτελεστική εξουσία, επικυρώνει συνθήκες και εγκρίνει τις υποψηφιότητες συγκεκριμένων αξιωματούχων. Εκλέγει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος επιλέγει έναν πρωθυπουργό από την πλειοψηφία του συνασπισμού στο Συμβούλιο. Κατά τη διάρκεια μιας αρχικής περιόδου, ένα τριμελές Προεδρικό Συμβούλιο εκλέγεται από το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων που θα ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου της Δημοκρατίας.
Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ιράκ έχει το ίδιο όνομα στα αραβικά (مجلس النواب) όπως στις κάτω βουλές του Μπαχρέιν, του Μαρόκο, της Ιορδανία και της Υεμένης, όπως και στα νομοθετικά σώματα του Λιβάνου και της Τυνησίας.
Το Συμβούλιο της Ένωσης, ή Ομοσπονδία Συμβούλιο, προβλέφθηκε ώστε να αποτελείται από εκπροσώπους περιοχών του Ιράκ. Η ακριβής σύνθεση και οι αρμοδιότητες της δεν ορίζονται στο Σύνταγμα και αναμενόταν να καθοριστούν από το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων.
Βομβιστική επίθεση ιρακινού κοινοβουλίου 2007
Στις 12 Απριλίου, 2007, ο Μοχάμεντ Αουάντ, ένα πολιτικό μέλος του κόμματος του Ιρακινού Εθνικού Διαλόγου του Συμβουλίου, σκοτώθηκε στο κυλικείο του συνεδριακού κέντρου του κτιρίου του κοινοβουλίου, ενώ 22 τραυματίστηκαν κατά στην έκρηξη που σημειώθηκε στο κοινοβούλιο το 2007.
Διαδηλώσεις του 2016
Το κοινοβούλιο είχε καταληφθεί από Σιίτες διαδηλωτές τον Απρίλιο του 2016. Οι διαδηλωτές επιτέθηκαν επίσης στα κτίρια στο εσωτερικό του κοινοβουλευτικού συγκροτήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιράκ Κατηγορία:Πολιτική του Ιράκ
Μοζάραβες
Γενικά με την ονομασία Μοζάραβες (εκ του αραβικού «Μουστ-άρεμπ») ονομάζονταν χριστιανικές φυλές που είχαν εξαραβιστεί. Ειδικότερα «Μοζάραβες» αποκαλούσαν οι Μαυριτανοί κατά τις περιόδους της κυριαρχίας τους στην Ισπανία, τους χριστιανούς της Καρδούης, Σεβίλλης και Τολέδου που διατηρούσαν τα θρησκευτικά τους έθιμα και παραδόσεις. Έτσι δημιουργήθηκε εκεί ένα ιδιαίτερο χριστιανικό λειτουργικό τυπικό, που ονομάζεται μοζαραβικό τυπικό ή μοζαραβική λειτουργία.
Τζον Αντωνιάδης
Ο σερ Τζον Αντωνιάδης (Κορνός Λήμνου 1818 - Αλεξάνδρεια 1895) υπήρξε Έλληνας πάμπλουτος έμπορος και τραπεζίτης της Αιγύπτου, μέγας ευεργέτης των Ελλήνων της Αιγύπτου αλλά και της γενέτειράς του, της Λήμνου.
Ο Αντωνιάδης ξεκίνησε πάμφτωχος στις αρχές του 19ου αιώνα από τη Λήμνο, έγινε πάμπλουτος στην Αίγυπτο, υπήρξε συνδαιτυμόνας ηγεμόνων, βασιλέων και πατριαρχών, τιμήθηκε με τον τίτλο του σερ από τη βασίλισσα Βικτόρια της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά παρά την οικονομική του ανέλιξη δεν ξέχασε ούτε το πατρογονικό νησί, το οποίο ευεργέτησε με πολλούς τρόπους αλλά ούτε και τη χώρα όπου πλούτισε, την Αίγυπτο, στην οποία άφησε σπουδαία κληροδοτήματα.
Το ξεκίνημα
Ο Ι. Αντωνιάδης γεννήθηκε το 1818 στο χωριό Κορνός Λήμνου. Γονείς του ήταν ο Αντώνιος (-1856) και η Διασυνούδα (-1884), οι οποίοι του ενέπνευσαν την αγάπη για την πατρίδα και για την οικογένεια. Εκείνα τα χρόνια, τα αγόρια των φτωχών οικογενειών της Λήμνου συνήθιζαν να μεταναστεύουν στην Αίγυπτο, προς αναζήτηση τύχης, αφού στο νησί δεν είχαν άλλη προοπτική, παρά να γίνουν "κεχαγιάδες", όπως ονομάζονταν στην τοπική κοινωνία οι δουλοπάροικοι των Τούρκων ή των Ελλήνων γαιοκτημόνων.
Στην Αίγυπτο, στα «Μισίρια», όπως τα αποκαλούσαν, δούλευαν κάποια χρόνια, συνήθως ως μικροέμποροι, αποκτούσαν μία μικρή περιουσία και ήταν σε θέση να ενισχύσουν τις οικογένειές τους, να προικίσουν τις αδερφές τους και αν οι δουλειές πήγαιναν καλά, να καλέσουν και τα υπόλοιπα αδέρφια τους εκεί. Αυτό έπραξε και ο νεαρός Αντωνιάδης, που αναφέρεται ότι εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο το 1833, σε ηλικία μόλις 15 ετών.
Αρχικά εργάστηκε ως λιμενεργάτης. Το 1843 τον βρίσκουμε στην Αλεξάνδρεια να ασκεί το εμπορικό επάγγελμα, πιθανότατα με επιτυχία, αφού την ίδια χρονιά το όνομά του αναφέρεται ανάμεσα στους δωρητές του σχολείου και του νοσοκομείου της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας. Στη συνέχεια οι επαγγελματικές του δραστηριότητες παρουσιάζουν συνεχή ανοδική πορεία.
Αναφέρεται ότι υπήρξε ευνοούμενος του ηγεμόνα της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή, ο οποίος παλιότερα είχε ευεργετηθεί από τον πατέρα του, Αντώνιο. Συγκεκριμένα στα τέλη του 18ου αιώνα, γύρω στο 1890, ο Μεχμέτ Αλή, που καταγόταν από την Καβάλα, κατέφυγε στη Λήμνο διωκόμενος από το Σουλτάνο. Εκεί φιλοξενήθηκε από τον Αντώνιο Αντωνιάδη, ο οποίος τον έκρυψε σε μια μάντρα, που διατηρούσε στην περιφέρεια του χωριού Κάσπακας. Στη συνέχεια τον φυγάδεψε στη Σμύρνη, από όπου διέφυγε στην Αίγυπτο, για να γίνει μετέπειτα μέγας και τρανός. Έτσι, όταν ο υιός Αντωνιάδης πήγε στην Αίγυπτο, ο Μεχμέτ Αλή τον υποστήριξε στα πρώτα του βήματα. Από το 1857-58 ο Ιωάννης Αντωνιάδης γίνεται επιφανές δημόσιο πρόσωπο στην Αίγυπτο, ως ευνοούμενος του Σαΐντ-Πασά.
Την περίοδο αυτή ταξίδευε συχνά. Σε κάποιο από τα ταξίδια του, ενώ βρισκόταν ανοικτά του ακρωτηρίου Πύργος της Ίμβρου, κινδύνεψε να βουλιάξει. Ήταν 9 Δεκεμβρίου, της Αγίας Άννας κι έκανε τάμα, αν σωθεί να της κτίσει ένα εκκλησάκι. Πράγματι το 1860-61 κτίζει ένα μεγάλο ξωκλήσι της Αγίας Άννας στο παραπάνω ακρωτήριο. Το ξωκλήσι αυτό σωζόταν ως το 1980 περίπου και αποτελούσε τόπο προσκυνήματος για τους Έλληνες της Ίμβρου. Όμως ο φανατισμός κάποιων Τούρκων εποίκων το κατέστρεψε και σήμερα δεν υπάρχει πια. Στην επιγραφή του έγραφε:
Σήμερα, στο χωριό Πλάκα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Ίμβρο, ο Σύλλογος Ιμβρίων Λήμνου έχει χτίσει ένα νέο ναό της Αγίας Άννας, ο οποίος αποτελεί τόπο προσέλευσης των Ιμβρίων. Το ναό θεμελίωσε το 2003 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Η επιχειρηματική ανέλιξη
Ο Αντωνιάδης ασχολείται με το εμπόριο, με τις ναυτικές μεταφορές και πρακτορεύει την εταιρεία ατμόπλοιων Σμύρνης - Δεδέαγατς (της σημερινής Αλεξανδρούπολης), η οποία στάθμευε και στη Λήμνο. Συνδέει την εμπορική του δράση με τα βρετανικά συμφέροντα και προσφέρει σημαντική βοήθεια στις μεταφορές και στην τροφοδοσία του βρετανικού στρατού κατά την εισβολή του στο Σουδάν καθώς και κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο. Εκτιμώντας αυτή και άλλες υπηρεσίες του, όπως την περίθαλψη που πρόσφερε σε Άγλους τραυματίες και ασθενείς, το 1865 η βασίλισσα Βικτόρια του απένειμε τον τίτλο του ιππότη, γι’ αυτό από τότε αναφέρεται ως σερ Τζον Αντωνιάδης. Επίσης, το 1887 τον παρασημοφόρησε.
Τα κέρδη του από το εμπόριο και από τις μεταφορές τα επενδύει στον τραπεζικό τομέα, τόσο στην Αίγυπτο, όσο και στην Ευρώπη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Το 1872, μαζί με άλλους κεφαλαιούχους ιδρύει την Τράπεζα Αλεξανδρείας, η οποία έμεινε γνωστή κυρίως ως Τράπεζα Αντωνιάδη, αφού εκείνος ήταν ο κύριος μέτοχος. Σύντομα εξελίσσεται σε μία από τις πιο δυναμικές αιγυπτιακές τράπεζες. Φθάνει στο σημείο να δανειοδοτεί τον ίδιο τον Αιγύπτιο ηγεμόνα, ύστερα από τη χρεοκοπία του Αιγυπτιακού κράτους, το 1879.
Δραστηριοποιείται οικονομικά και στο ελληνικό κράτος, ειδικά στην Ερμούπολη της Σύρου, διότι το 1876 ζούσε εκεί η οικογένειά του. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια κάποιας απουσίας του στο Παρίσι για επαγγελματικούς λόγους, απεβίωσε και ετάφη στην Ερμούπολη ο εφτάχρονος γιος του, Βλαδίμηρος. Η εντυπωσιακή σαρκοφάγος του, στην οποία έχει χαραχτεί με ανάγλυφους στίχους το χρονικό του θλιβερού γεγονότος, σώζεται μέχρι σήμερα στην είσοδο του νεκροταφείου της πόλης.
Η κοινωνική παρουσία
Η οικονομική επιφάνεια και η δύναμη του Αντωνιάδη ήταν τεράστια. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν απουσίαζε, επίτροπος των επιχειρήσεών του στην Αίγυπτο ήταν ο Γεώργιος Αβέρωφ, ο μέγας εθνικός ευεργέτης. Ήδη από το 1865, είχε αγοράσει μία τεράστια έκταση 478 στρεμμάτων έξω από την Αλεξάνδρεια, δίπλα στο δημόσιο πάρκο της Νούζχας. Εκεί έκτισε την εξοχική του κατοικία, πού ήταν ένα σωστό παλάτι, στο οποίο φιλοξενούσε όσους ξένους ευγενείς και ηγεμόνες επισκέπτονταν την Αλεξάνδρεια. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα εξής:
Ο κήπος, πού περιέβαλλε το μέγαρό του, ήταν γεμάτος με μαρμάρινα αγάλματα. Το 1922, ο γιος του, Αντώνιος, τον δώρισε στον βασιλιά της Αιγύπτου και αργότερα στο Δήμο Αλεξανδρείας, με τον όρο να αποκαλείται Κήπος Αντωνιάδη. Την ονομασία αυτή διατηρεί μέχρι σήμερα και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο της πόλης. Η έπαυλή του έχει συντηρηθεί και προορίζεται να στεγάσει το «Κέντρο Μεσογειακών Ερευνών Αλεξανδρείας».
Υπήρξε από τα ηγετικά στελέχη της Ελληνικής Κοινότητος Αλεξανδρείας, μαζί με το Γεώργιο Αβέρωφ και διετέλεσε αντιπρόεδρός της ως το θάνατό του.
Με τις πολλές γνωριμίες του, ο Ι. Αντωνιάδης επηρέαζε πολλές, σημαντικές για τη Λήμνο, αποφάσεις. Για παράδειγμα το 1888 με προσωπική του παρέμβαση στον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο, ματαίωσε την επιδίωξη κάποιου αρχιμανδρίτη Ιεροθέου να γίνει μητροπολίτης Λήμνου. Τον Ιερόθεο οι Λημνιοί δεν τον ήθελαν, διότι είχε κάνει καταχρήσεις, όσο υπηρετούσε στο νησί. Στη θέση του απεστάλη ο δραστήριος μητροπολίτης Κύριλλος, ο οποίος άφησε σημαντικό έργο στα δύο χρόνια πού έμεινε στο νησί.
Το 1887 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Λημνιακής Αδελφότητας Αλεξανδρείας, στην οποία παραχώρησε δωρεάν στέγη σε ένα από τα γραφεία των επιχειρήσεών του. Υπήρξε ισόβιος πρόεδρός της και ο βασικός χρηματοδότης της.
Η φήμη και η ισχύς του Αντωνιάδη ήταν τέτοια, ώστε όταν επισκεπτόταν τη Λήμνο τον υποδεχόταν σύσσωμη η πολιτική και η πνευματική ηγεσία του νησιού, οι δημογέροντες, ο μητροπολίτης κ.λπ. Οι δάσκαλοι με τους μαθητές τον προσφωνούσαν και τον επευφημούσαν. Ο Αργύριος Μοσχίδης, ο μετέπειτα επιφανής ιστορικός, είχε εκφωνήσει μία τέτοια ομιλία σε υποδοχή του Αντωνιάδη, τον καιρό πού ήταν μαθητής του Σχολαρχείου, στα 1882-1885.
Το 1890, αν και ηλικωμένος πλέον, εξελέγη στο 12μελές πρώτο δημαρχιακό συμβούλιο της Αλεξάνδρειας.
Ο ευεργέτης
thumb|right|250px|Το Μέγαρο Αντωνιάδη στη Μύρινα Λήμνου Ο σερ-Τζων Αντωνιάδης ανήκει στην κατηγορία των πάμπλουτων μεταναστών του 19ου αιώνα, οι οποίοι δεν λησμόνησαν την ταπεινή καταγωγή τους και φρόντισαν να ευεργετήσουν τον τόπο πού γεννήθηκαν. Ξεχωριστή σημασία έδιναν στη μόρφωση της νέας γενιάς, μόρφωση πού συχνά οι ίδιοι είχαν στερηθεί, γι αυτό ενίσχυαν με ζήλο τα σχολεία και τα γράμματα.
Ο Αντωνιάδης υπήρξε χορηγός του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου για την έκδοση του 3ου τόμου της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους, το 1872. Την ίδια περίπου εποχή χρηματοδότησε την έκδοση του μνημειώδους έργου Παράλληλοι Βίοι του Αναστασίου Γούδα.
Για την ανέγερση του μητροπολιτικού ναού της Αγίας Τριάδος στο Κάστρο, την πρωτεύουσα της Λήμνου, ο Αντωνιάδης έστειλε 500 λίρες Αγγλίας, το 1863 κι άλλες 150 λίρες, το 1864. Αργότερα χρηματοδότησε με 300 χρυσά εικοσόφραγκα την ανέγερση του ναού της Κοιμήσεως Θεοτόκου στον Κορνό, χωριό της καταγωγής του.
Από το 1861, μαζί με τους τρεις παραπάνω πλούσιους Λημνιούς, αποτελούσαν μίαν άτυπη επιτροπή, η οποία συγκέντρωνε τις εισφορές των Αιγυπτιωτών για τα σχολεία του νησιού. Η τριμελής αυτή επιτροπή θα καθοδηγήσει τους Λημνιούς, ώστε γύρω στα 1870 να ιδρύσουν τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο η «Ομόνοια» εν Λήμνω, ο οποίος θα συγκεντρώνει τις οικονομικές εισφορές των αποδήμων μέχρι το 1884 περίπου, οπότε διαλύθηκε.
Το 1868 ο Αντωνιάδης έκτισε ένα τεράστιο δίπατο αρχοντικό με έντεκα δωμάτια στο Ρωμαίικο Γιαλό της Μύρινας, τοποθεσία όπου όλοι οι πλούσιοι Αιγυπτιώτες έκτιζαν τις επαύλεις τους. Είναι το πολυτελέστερο από όσα κτίρια βρίσκονται εκεί. Εκεί κατοικούσε όταν επισκεπτόταν τη Λήμνο. Τον υπόλοιπο καιρό αποτελούσε την κατοικία της μητέρας του, ως το θάνατό της, καθώς και της οικογένειας μιας αδερφής του, της οποίας ο σύζυγος, ο Ιωάννης Β. Λαμπίρης, ήταν πρόξενος της Ελλάδος στη Λήμνο για πολλά χρόνια, ως το 1890 περίπου.
Συχνά η λημνιακή κοινότητα κατέφευγε σε αυτόν ως σανίδα σωτηρίας και εκείνος πάντα πρόθυμα ευεργετούσε, αν και πολλές φορές τα χρήματα που έστελνε σπαταλιόντουσαν άσκοπα. Από το 1881, είχε αναλάβει την πλήρη χρηματοδότηση της λειτουργίας του Σχολαρχείου Κάστρου (Μύρινας), το οποίο προς τιμήν του οι Λημνιοί αποκαλούσαν Αντωνιάδειο Σχολαρχείο. Η χρηματοδότηση της λειτουργίας του σχολαρχείου συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του.
Το 1882 κατά το βομβαρδισμό της Αλεξάνδρειας και την πυρκαγιά που ακολούθησε η ελληνική παροικία μεταφέρθηκε με πλοία στην Ελλάδα, από όπου επέστρεψε σε λίγο για να ανοικοδομήσει τα σπίτια και τις εργασίες της. Όμως η Ελληνική Κοινότητα βρέθηκε καταχρεωμένη, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Ο πρόεδρός της Γεώργιος Αβέρωφ ζήτησε από τους πρόκριτους της παροικίας και τον πατριάρχη να βοηθήσουν. Γενναιόδωρος ο Ιωάννης Αντωνιάδης πρόσφερε 40.000 λίρες για την απόσβεση του χρέους.
Μία από τις τελευταίες ευεργεσίες του ήταν η γενναία οικονομική ενίσχυση της νεοσύστατης τότε Αρχαιολογικής Εταιρείας Αλεξανδρείας, το 1895, για τη διενέργεια ανασκαφών και για την ίδρυση Μουσείου, το οποίο ιδρύθηκε τότε και μέχρι σήμερα φέρει τον ελληνικό τίτλο: ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ. Προς τιμήν του μια από τις αίθουσες του Μουσείου ονομάστηκε Salle Antoniadis.
Οι απόγονοί του
Μετά το θάνατό του, πού συνέβη στις 27 Ιουλίου 1895, η σύζυγός του Χαρίκλεια (Ευστρατίου, ;-1907), η οποία ήταν επίσης Λημνιά -πιθανόν από το Μούδρο-, παρακίνησε τον γιο τους Αντώνιο να παραχωρήσει την περιουσία που είχαν στη Λήμνο, στην εκεί ελληνική κοινότητα. Έτσι, το σπίτι του στο Ρωμαίικο Γιαλό, με τον τεράστιο κήπο το δώρισε στη μητρόπολη Λήμνου. Σε αυτό, από το 1915 περίπου, στεγάζεται το μητροπολιτικό μέγαρο καθώς και το Εκκλησιαστικό Μουσείο Λήμνου. Τα οικόπεδα και τα κτήματα πού είχε στη Μύρινα και στο Μούδρο, τα δώρισε στα σχολεία της Λήμνου. Επίσης το 1925, μετά το θάνατό του, δόθηκαν 6.300 λίρες από την περιουσία του για την ανέγερση κοινοτικού γηροκομείου στην Αλεξάνδρεια, το οποίο ονομάστηκε: "Αντωνιάδειο Γηροκομείο". Μέγαλες δωρεές έκανε και η θυγατέρα του Ι. Αντωνιάδη, η Μαρία Μουσούρου. Οι απόγονοι του Ι. Αντωνιάδη είχαν από χρόνια εγκαταλείψει την Αίγυπτο.
Απόγονοι
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Αιγύπτιοι ευεργέτες Κατηγορία:Αιγύπτιοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Αιγύπτιοι τραπεζίτες
Αγία Βαρβάρα Θεσπρωτίας
Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Χαραυγής, της δημοτικής ενότητας και δήμου Φιλιατών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται σε ημιορεινή θέση στις νότιες απολήξεις των Ορέων Τσαμαντά, κοντά στο φαράγγι του ποταμού Καλαμά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Aπέχει περίπου 46 χλμ. ΒΑ. της Ηγουμενίτσας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Μάριον Τζόουνς
Η Μάριον Τζόουνς (Marion Jones) είναι Αμερικανίδα πρώην αθλήτρια του στίβου, που κέρδισε πέντε μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ. Ωστόσο, η ίδια παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιούσε απαγορευμένες ουσίες στη διάρκεια της προετοιμασίας της για την Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς και επέστρεψε τα μετάλλιά της το 2007. Έχει διπλή υπηκοότητα από ΗΠΑ και Μπελίζ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες στις 12 Οκτωβρίου του 1975 και σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Παντρεύτηκε δύο φορές, την πρώτη φορά με το σφαιροβόλο Σι Τζέι Χάντερ, παγκόσμιο πρωταθλητή το 1999, που αργότερα βρέθηκε και αυτός να έχει κάνει χρήση αναβολικών ουσιών. Έπειτα από το διαζύγιό της με το Χάντερ, το 2001 και σύναψε δεσμό με τον αθλητή του στίβου Τιμ Μοντγκόμερι, επίσης αναμεμειγμένου σε σκάνδαλο αναβολισμού. Με τον Μοντγκόμερι απέκτησε ένα παιδί, που γεννήθηκε το 2003. Στις 24 Φεβρουαρίου 2007 παντρεύτηκε τον τρίτο ολυμπιονίκη του 2000 στα 100 μέτρα, Ομπαντέλε Τόμπσον, από τα Μπαρμπάντος.
Φράγκο Αλγερίας
μικρογραφία|Φωτογραφία χαρτονομίσματος αξίας δύο φράγκων το οποίο εκτυπώθηκε στο [[Αλγέρι της Γαλλικής Αλγερίας στις 31 Ιανουαρίου 1944.]] Το φράγκο υπήρξε το νόμισμα της Αλγερίας από το 1848 έως και το και 1964 και υποδιαιρούταν σε 100 σεντίμ.
Μάριον Τζόουνς
Αθλητική καριέρα
Η πορεία της στον αθλητισμό ξεκίνησε από την καλαθοσφαίριση. Μάλιστα, το 1994 κατέκτησε το κολεγιακό πρωτάθλημα με το πανεπιστήμιό της.
Φράγκο Αλγερίας
Ιστορία
Μετά την κατάληψη της Αλγερίας, η Γαλλία προχώρησε στην αντικατάσταση του Budju, νομίσματος που ήταν σε χρήση στη χώρα, με το φράγκο της Αλγερίας. Η ισοτιμία του νέου νομίσματος με το φράγκο της μητροπολιτικής Γαλλίας ορίσθηκε ως 1/1.
Μάριον Τζόουνς
Αθλητική καριέρα
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας του 1997, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κόσμου στα 100 μέτρα, ενώ ήταν 10η στο μήκος. Το 1999 μετά το χρυσό στα 100 μ. και το χάλκινο στο μήκος, τραυματίστηκε στα 200μ. Στα 100μ. ηττήθηκε από την Ζάνα Πιντούσεβιτς - Μπλοκ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2001 στο Έντμοντον του Καναδά, στην πρώτη της ήττα έπειτα από 6 χρόνια. Κέρδισε όμως χρυσά στα 200 μ. και 4 x 100 μ.. Ενεπλάκη σε σκάνδαλο ντόπινγκ και το 2004 στην Αθήνα ήταν 5η στο μήκος.
Φράγκο Αλγερίας
Ιστορία
Ως επακόλουθο της νομισματικής μεταρρυθμίσεις του 1960 στη μητροπολιτική Γαλλία, το φράγκο της Αλγερίας αντικαθίσταται με το νέο φράγκο της Αλγερίας με ισοτιμία 100 παλιά με 1 νέο. Το 1962 η χώρα ανεξαρτητοποιείται από τη Γαλλία και 2 χρόνια μετά, το 1964, υιοθετεί ως νόμισμα το δηνάριο με ισοτιμία 1/1 με το φράγκο.
Μάριον Τζόουνς
Αθλητική καριέρα
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, συνέλεξε χρυσά μετάλλια στα 100, 200 και 4x400 μ. και χάλκινα στο μήκος και στα 4x100 μ.
Από πλευράς ατομικών επιδόσεων, είναι η δεύτερη ταχύτερη όλων των εποχών στα 100 μ. (10.65) και στα 200 (21.62) και η 10η άλτρια στο μήκος με 7,31 μ. Σε ηλικία 13 ετών έτρεξε τα 100 μ. σε 13΄΄0 και τα 400 μ. σε 59΄΄. Το 1991 έκανε σε 11.17 τα 100 μ. και 22.76 τα 200 μ.). Από το 1997 ώς και το 2002 πέτυχε νίκη στους 59 από τους 60 τελικούς, στα 100 μ. Το 1998 αναδείχθηκε αθλήτρια της χρονιάς, εξαιτίας των 34 νικών της σε διάφορα αγωνίσματα.
Φράγκο Αλγερίας
Τραπεζογραμμάτια
Η Τράπεζα της Αλγερίας «Banque d'Algérie» παρουσίασε το πρώτο χαρτονόμισμα το 1861. Χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες ονομαστικές αξίες των 5, 10, 50, 100, 500 και 1000 φράγκων εισήχθησαν το 1873, ωστόσο τα χαρτονομίσματα των 10 φράγκων εκδόθηκαν το 1871.
Μάριον Τζόουνς
Σκάνδαλο
Μετά την παραδοχή της στο ανώτατο δικαστήριο της Νέας Υόρκης, ότι είπε ψέματα στους ανακριτές για τη χρήση αναβολικών τη διετία 1999 - 2001, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τους στίβους. Προέβη στην αποκάλυψη ότι χρησιμοποιύσε την απαγορευμένη ουσία τετραϋδρογεστρινόνη (ΤΗG), γνωστής με το όνομα "καθαρή" από τον Σεπτέμβριο του 2000 μέχρι τον Ιούλιο του 2001, αν και υποστήριξε ότι τότε δεν γνώριζε ότι πρόκειται για αναβολισμό, αλλά για ένα απλό θρεπτικό συμπλήρωμα (λινόσπορος). Η συγκεκριμένη ουσία παρέμενε μη ανιχνεύσιμη μέχρι το 2003.
Φράγκο Αλγερίας
Τραπεζογραμμάτια
Το 1944 η Region Economique d'Algérie προχωρά στην έκδοση νέας σειράς χαρτονομισμάτων με ονομαστικές αξίες των 50 λεπτών, 1 και 2 φράγκων.
Το 1945 και το 1946 Η Τράπεζα της Αλγερίας εισήγαγε χαρτονομίσμάτα αξίας 10.000 και 5.000 φράγκων.
Μάριον Τζόουνς
Σκάνδαλο
Στις 8 Οκτωβρίου του 2007 η Τζόουνς έπειτα από την ομολογία της ότι χρησιμοποιούσε απαγορευμένες ουσίες, παρέδωσε τα πέντε μετάλλια (3 χρυσά, 2 χάλκινα) που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, χωρίς να περιμένει τις αποφάσεις των διεθνών αθλητικών οργάνων. Η ενέργειά της αυτή έγινε κατά τα φαινόμενα για να αντιμετωπιστεί με επιείκεια από την αμερικανική Δικαιοσύνη. Επίσης, κατηγορήθηκε και για οικονομικής φύσεως αδικήματα.
Φράγκο Αλγερίας
Τραπεζογραμμάτια
Το 1949, η Τράπεζα της Αλγερίας και της Τυνησίας {Banque d 'Algérie et de la Tunisie) εξέδωσε χαρτονομίσματα, με ονομαστική αξία 500, 1000, 5000 και 10.000 φράγκων. Τα οποία το 1960 επιτυπώθηκαν ονομασίες των 5, 10, 50 και 100 νέων φράγκων.
Μάριον Τζόουνς
Σκάνδαλο
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2007 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αφαίρεσε τα 5 ολυμπιακά μετάλλια της Τζόουνς, θέτοντας τέρμα στη λαμπρή καριέρα της αθλήτριας.
Φράγκο Αλγερίας
Τραπεζογραμμάτια
Με την εισαγωγή του νέου φράγκου το 1960 η Τράπεζα της Αλγερίας εξέδωσε την τελευταία σειρά χαρτονομισμάτων αξίας 5, 10, 50 και 100 νέων φράγκων η ποια επαναλήφθηκε και το 1961.
Μάριον Τζόουνς
Σκάνδαλο
Στις 11 Ιανουαρίου του 2008 καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση επειδή είπε ψέματα για την υπόθεση των αναβολικών ουσιών.
Φράγκο Αλγερίας
Εξωτικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Μάριον Τζόουνς
Σκάνδαλο
Στις 10 Μαρτίου 2010 η ομάδα του γυναικείου ΝΒΑ (WNBA) Tulsa Shock ανακοίνωσε ότι η Τζόουνς υπέγραψε συμβόλαιο με αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
1991 Δαρβίνος
Ο Δαρβίνος (Darwin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τους αστρονόμους Κάρλος Ούλρικο Θέσκο (Αργεντινός) και Άρνολντ Ρ. Κλέμολα (από τις ΗΠΑ), που παρατηρούσαν από το Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Κάρολου Δαρβίνου, αλλά και του δευτερότοκου γιου του, του Τζωρτζ, που ήταν αστρονόμος.
Ο Δαρβίνος στο περιήλιό του εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Δαρβίνου είναι άγνωστα. Ο Δαρβίνος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3,5 ως 6 ώρες περίπου.
Σκιλλουντία (αρχαία πόλη)
Η Σκιλλουντία ή Σκιλλούντα ή Σκιλλούς ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.
Η θέση της αρχαίας πόλης έχει ανασκαφεί και βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από την Ολυμπία στην τοποθεσία Προφήτης Ηλίας Μακρισίων. Έχουν βρεθεί ερείπια του ναού της Αθηνάς, νεκροταφείο, και ερείπια κτιρίων.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία Κατηγορία:Αρχαία Ηλεία
Παλάτας Ηλείας
Ο Παλάτας είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας το οποία βρίσκεται σε απόσταση 5 χλμ. Δ.του Πύργου και 9 χλμ. ΒΑ. του Κατάκολου. Το χωριό αποτελεί την ανατολική συνέχεια του Αγίου Ιωάννη ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Πύργου - Κατακόλου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Ιωάννου Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, την Κυανή Ακτή και το Τραγανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 109 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Λουίς Ρέστο
Ο Λουίς Ρέστο (Luis Edgardo Resto) είναι μουσικός, παραγωγός και πιανίστας με βάση το Ντιτρόιτ που έχει συνεργαστεί στενά με τον ράπερ Eminem από το τρίτο του άλμπουμ The Eminem Show και έπειτα. Η καταγωγή του είναι από το Πουέρτο Ρίκο, καθώς και οι δυο του γονείς είναι από εκεί, αλλά μεγάλωσε στο Ντιτρόιτ (Garden City) του Μίσιγκαν. Έχει παίξει τα πλήκτρα για αρκετά κομμάτια παραγώμενα από τον Eminem και πιστώνεται για επιπλέον παραγωγή στα περισσότερα παραγώμενα από τον Eminem τραγούδια στο Encore. Ο Resto κυκλοφόρησε το δικό του σόλο LP με τίτλο "Combo De Momento", και το κυκλοφόρησε υπό την δική του under his own imprint Resto World Music στις 18 Μαΐου 2010.
Ο αδερφός του, Mario Resto, είναι επίσης μουσικός και έχει δουλέψει μαζί του σε αρκετά projects, μαζί με τους μουσικούς Paul Nowinski και Keith LeBlanc, που δούλεψαν στο LP "Combo De Momento".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ
Μάρκος Πάλλης
Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ από εύπορους γονείς. Ο πατέρας του Αλέξανδρος ασχολείτο με το εμπόριο ενώ η μητέρα του καταγόταν από την οικογένεια Ράλλη. Ο Μάρκος σπούδασε στη Βρετανία και συμμετείχε με τον Ελληνικό στρατό στους Βαλκανικούς πολέμους το 1912 και με τον Βρετανικό στρατό στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο την περίοδο 1916-1918. Οργάνωσε δύο ορειβατικές αποστολές στα Ιμαλάια, το 1933 και το 1936, όταν ήρθε σε επαφή με τον Θιβετιανό Βουδισμό. Έγραψε για θέματα πνευματικής αναζήτησης ενώ συνέθεσε και μουσικά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ελληνικής καταγωγής
Πακ (δορυφόρος)
Ο Πακ (αγγλικά: Puck) είναι ένας από τους 27 δορυφόρους του πλανήτη Ουρανού. Ονομάστηκε έτσι από ένα ξωτικό που εμφανίζεται στο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ «Όνειρο Θερινής Νυκτός». Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Ουρανός XV (Uranus XV). Η τροχιά του Πακ βρίσκεται μεταξύ των δακτυλίων του Ουρανού και της Μιράντας. Έχει σχεδόν σφαιρικό σχήμα και διάμετρο 162 χλμ. Η επιφάνειά του είναι σκοτεινή και με πολλούς κρατήρες ενώ υπάρχουν φασματικές ενδείξεις ότι υπάρχει πάγος.
Ανακάλυψη
Ο Πακ είναι ο μεγαλύτερος εσωτερικός δορυφόρος του Ουρανού και ανακαλύφθηκε από εικόνες που λήφθηκαν από το Βόγιατζερ 2 στις 30 Δεκεμβρίου 1985. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1985 U 1. Αργότερα ονομάστηκε Πακ από το ξωτικό Πακ που εμφανίζεται στο έργο "Όνειρο Θερινής Νυκτός" του Σαίξπηρ. Στην Κελτική μυθολογία και στην Αγγλική λαογραφία, ο Πακ είναι ένα κακό ξωτικό.
Γεωολογικά χαρακτηριστικά
Αρχείο:Uranus' moon puck.gif
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Φιλόστρατος ο Λήμνιος
Ο Φιλόστρατος ο Λήμνιος ή Φιλόστρατος ο νεώτερος (έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας και σοφιστής της Ρωμαϊκής εποχής. Χρονολογικά ήταν ο τέταρτος σοφιστής της οικογενείας των Φιλοστράτων και έτσι είναι γνωστός και ως Φιλόστρατος Δ΄, υπήρξε εγγονός του Φλάβιου Φιλόστρατου (από πατέρα) και του Φιλόστρατου του πρεσβύτερου (από μητέρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Ρήτορες Κατηγορία:Σοφιστές
6 (αριθμός)
thumb|255px|right|Τα εξάρια όλων των συμβόλων της [[τράπουλας]] Το 6 (έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 5 και πριν από το 7. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 6 συμβολίζεται ως VI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως Ϛ´ ή ς΄στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης. Το μετρικό πρόθεμα εξα- (Ε) σημαίνει 10006 = 1018, ενώ το αντίστοιχο υποπολλαπλάσιο είναι το αττο- (a), που σημαίνει 1000-6 = 10-18.
Στα μαθηματικά
frame|right|Ένας [[κύβος έχει 6 έδρες.]]