cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνικό αλφάβητο
Γράμματα
Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα γράμματα του αλφαβήτου, τα πολωνικά τους ονόματα, τα πολωνικά φωνήματα που συνήθως αντιπροσωπεύουν, περιγραφικά αγγλικά (ή άλλα) ισοδύναμα με τους ήχους αυτών των φωνητικών και άλλες πιθανές προφορές. Τα διακριτικά σημεία εμφανίζονται για λόγους σαφήνειας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους ήχους, ανατρέξτε στην πολωνική φωνολογία. Το É είναι ένα ιστορικό γράμμα για τις εγγενείς λέξεις πριν από την ορθογραφία του 1891 από την Ακαδημία Μάθησης, π.χ. cztéry, papiéż (τώρα cztery «τέσσερα», papież «πάπας»).
Για διγράμματα και άλλους κανόνες σχετικά με την ορθογραφία και τις αντίστοιχες προφορές, δείτε πολωνική ορθογραφία.
Ονόματα γραμμάτων
Τα ομιλούμενα πολωνικά ονόματα των γραμμάτων αναφέρονται στον πίνακα παραπάνω.
Τα ονόματα των γραμμάτων δεν γράφονται κανονικά με τον τρόπο που φαίνεται παραπάνω, εκτός από μέρος ορισμένων λεξικοποιημένων συντομογραφιών, όπως το Pekao (ή το PeKaO), το όνομα μιας τράπεζας, η οποία αντιπροσωπεύει την προφορική μορφή της συντομογραφίας PKO (για το Polska Kasa Opieki).
Ορισμένα γράμματα μπορούν να αναφέρονται με εναλλακτικούς τρόπους, που συχνά αποτελούνται από τον ήχο του γράμματος. Για παράδειγμα, το Y μπορεί να ονομάζεται y και όχι igrek (από το ελληνικό ύψιλον).
Κατά την ορθογραφία των λέξεων, ορισμένα γράμματα μπορεί να ειπωθούν με πιο εμφατικό τρόπο για να τα διακρίνουν από άλλους ίδιους προφανείς χαρακτήρες. Για παράδειγμα, το H μπορεί να αναφέρεται ως samo ha («μόνο το H») για να το διακρίνει από το CH (ce ha). Το γράμμα Ż μπορεί μπορεί να ονομάζεται żet (ή zet) zet z kropką («Z με τελεία») για να ξεχωρίσει από RZ (er Zet). Το γράμμα U μπορεί να ονομάζεται u otwarte («ανοιχτό U», μια αναφορά στη γραφική του μορφή), για να διακριθεί από το Ó, το οποίο μερικές φορές ονομάζεται u zamknięte («κλειστό U») ή o kreskowane / oz kreską («διακεκομμένο O»).
Αλφαβητική σειρά
Η πολωνική αλφαβητική σειρά χρησιμοποιεί τη σειρά των γραμμάτων όπως στον πίνακα κάτω από τα γράμματα παραπάνω.
Σημειώστε ότι (σε αντίθεση με γλώσσες όπως τα γαλλικά, τα ισπανικά και τα γερμανικά) τα πολωνικά γράμματα με διακριτικά αντιμετωπίζονται ως πλήρως ανεξάρτητα γράμματα με αλφαβητική σειρά. Για παράδειγμα, το być έρχεται μετά το bycie. Τα διακριτικά γράμματα έχουν επίσης τα δικά τους τμήματα στα λεξικά (οι λέξεις που ξεκινούν με ć συνήθως δεν αναφέρονται κάτω από το c).
Τα διγράμματα δεν έχουν ειδική μεταχείριση με αλφαβητική σειρά. Για παράδειγμα, το ch αντιμετωπίζεται απλώς ως c ακολουθούμενο από h, και όχι ως ένα γράμμα όπως στα τσέχικα.
Κωδικοποίηση για υπολογιστή
Υπάρχουν πολλά συστήματα κωδικοποίησης χαρακτήρων του πολωνικού αλφαβήτου για υπολογιστές. Όλα τα γράμματα του πολωνικού αλφαβήτου περιλαμβάνονται στο Unicode και έτσι μπορούν να χρησιμοποιηθούν κωδικοποιήσεις που βασίζονται σε Unicode, όπως UTF-8 και UTF-16. Το πολωνικό αλφάβητο περιλαμβάνεται πλήρως στο βασικό πολύγλωσσο επίπεδο του Unicode. Η τυπική 8-bit κωδικοποίηση χαρακτήρων για το πολωνικό αλφάβητο είναι η ISO/IEC 8859-2 (Latin-2), αν και οι κωδικοποιήσεις ISO/IEC 8859-13 (Latin-7) και ISO/IEC 8859-16 (Latin-10) περιλαμβάνουν χαρακτήρες του πολωνικού αλφαβήτου. Η μορφή της Microsoft για την κωδικοποίηση του πολωνικού αλφαβήτου είναι η Windows-1250.
Τα πολωνικά γράμματα που δεν υπάρχουν στο αγγλικό αλφάβητο έχουν τους ακόλουθους κωδικούς HTML και κωδικά σημεία Unicode:
Μια συνηθισμένη δοκιμαστική πρόταση που περιέχει όλα τα πολωνικά διακριτικά γράμματα είναι η ακόλουθη που δεν βγάζει νόημα, Zażółć gęślą jaźń («Κίτρινο το εγώ με/μιας γκούσλε»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα αλφαβητο αλφαβητο
Ανδρέας Λαγωνικάκης
Ο Ανδρέας Λαγωνικάκης (γενν. 1972) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε με επιτυχία στον Πανιώνιο, στον ΠΑΟ και στη Ραπίντ Βιέννης. Ήταν μεσοεπιθετικός αλλά είχε την ικανότητα να αγωνίζεται µε επιτυχία σε πολλές θέσεις αποτελώντας ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του εκάστοτε προπονητή του καθώς µπορούσε να προσφέρει πολλές λύσεις.
Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Λαγωνικάκης γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1972 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Κεραυνό Κερατέας, με τον οποίο αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική τη σεζόν 1989-90. Πήγε στον Πανιώνιο την περίοδο 1990-91 και έµεινε στη Νέα Σμύρνη µέχρι το 1994. Στην πρώτη σεζόν είχε μόνο 5 συµµετοχές αλλά την επόµενη καθιερώθηκε στην πρώτη οµάδα και έπαιξε σε 29 αγώνες (5 γκολ). Στην τρίτη σεζόν είχε 22 συµµετοχές και 5 γκολ ενώ την τελευταία χρονιά στον Ιστορικό (1993-94) είχε 30 συµµετοχές και 7 γκολ. Ως παίκτης του Πανιωνίου κλήθηκε και αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων και στην Ολυμπιακή ομάδα.
Τις περιόδους 1994-95 ως 1998-99 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Ήταν βασικός και είχε 111 συµµετοχές και 6 γκολ. Ακολούθως συνέχισε την καριέρα του στο εξωτερικό και έγινε ο πρώτος Έλληνας παίκτης που αγωνίστηκε στην Αυστρία, στη Ραπίντ Βιέννης. Εκεί έµεινε για τρία χρόνια: 1999-2000 ως 2001-02. Στο διάστηµα αυτό είχε 80 συµµετοχές και πέτυχε 8 γκολ. Υπήρξε βασικό στέλεχος της οµάδας της Βιέννης και η απόδοση του κυµαινόταν σε υψηλά επίπεδα.
Το 2002 επέστρεψε στη Νέα Σμύρνη, στον Πανιώνιο, στον οποίο διατέλεσε αρχηγός. Έκλεισε την επαγγελµατική του καριέρα στους κυανερύθρους τη σεζόν 2004-05. Τη νέα περίοδο της παρουσίας του στον Πανιώνιο είχε 23 συµµετοχές και 2 γκολ την πρώτη σεζόν, 12 ματς και 2 γκολ τη δεύτερη και την τελευταία 11 συµµετοχές.
Ο επίλογος της ποδοσφαιρικής του καριέρας γράφτηκε στον Κεραυνό Κερατέας, όπου αγωνίστηκε ως το 2007-08.
Εργάστηκε στο τμήμα scouting του Πανιωνίου την περίοδο 2010-11, ενώ υπήρξε για μια πενταετία (2013-18) στέλεχος των Ακαδημιών του Παναθηναϊκού, αλλά και μέλος του τμήματος scouting της πρώτης ομάδας.
Τώρα εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων (σκάουτερ) στην ΑΕΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Κεραυνού Κερατέας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Το Λάθος Αστέρι (ταινία)
Η ταινία Το Λάθος Αστέρι (αγγλικά: The Fault in Our Stars) είναι μια κινηματογραφική ταινία, παραγωγής του 2014, είδους ρομαντική κωμωδία-δράμα, αφού συνδυάζει την κωμωδία με το δράμα η οποία σκηνοθετήθηκε από τον Τζος Μπόουν και είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Τζον Γκριν. Το σενάριο γράφτηκε από τους Σκοτ Νεστόντερ και Μαΐκλ Γουέμπερ ενώ πρωταγωνιστές είναι οι Σέιλιν Γούντλεϊ και Άνσελ Έλγκορτ στους ρόλους δυο καρκινοπαθών εφήβων οι οποίοι γνωρίζονται κατά την διάρκεια μιας ομάδας υποστήριξης καρκινοπαθών και αναπτύσσεται ερωτική σχέση μεταξύ τους. Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2012, όταν η FOX 2000, τμήμα της 20th Century Fox απέκτησε τα δικαιώματα του βιβλίου για να το προσαρμόσει σε μια κινηματογραφική ταινία. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 26 Αυγούστου 2013, στο Πίτσμπεργκ στις ΗΠΑ, με επιπλέον γυρίσματα να πραγματοποιούνται στο Άμστερνταμ, στην Ολλανδία, προτού ολοκληρωθούν στις 16 Οκτωβρίου 2013.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2014, στην ΗΠΑ και στις 19 Ιουνίου, στην Ελλάδα. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, επαινώντας την ερμηνεία της Γούντλεϊ καθώς και το σενάριο. Η ταινία ήταν επίσης ένα μεγάλο χτύπημα στο box office ,γινόμενη Νούμερο 1 κατά την διάρκεια του πρώτου σαββατοκύριακου κυκλοφορίας της και ξεπέρασε πάνω από 304 εκατομμύρια δολάρια, παγκοσμίως με τον προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων. Κυκλοφόρησε σε DVD και σε Blu-Ray στις 16 Σεπτεμβρίου 2014.
Τραμ Καλαμάτας
Το Τραμ Καλαμάτας ήταν γραμμή τροχιοδρόμου που λειτούργησε από το 1910 έως το 1940 στην Καλαμάτα.
Το Λάθος Αστέρι (ταινία)
Πλοκή
Η Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ είναι μια 16χρονη έξυπνη και πνευματώδης έφηβη, που ζει στην Ινδιανάπολη. Στα δέκατρία της,η Χέιζελ διαγνώστηκε με καρκίνο του θυρεοειδούς που από τότε εξαπλώθηκε στους πνεύμονες της. Πιστεύοντας ότι είναι σε ύφεση, η μητέρα της Χέιζελ, Φράνυ την προτρέπει να παρακολουθήσει ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα υποστήριξης ασθενών που πάσχουν από καρκίνο, με σκοπό να κάνει νέους φίλους που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα.
Τραμ Καλαμάτας
Ιστορία
Το 1898, επί δημαρχίας του Πέτρου Αντ. Μαυρομιχάλη, το δημοτικό συμβούλιο της Καλαμάτας ενέκρινε σύμβαση με τη γερμανική εταιρεία Χίντερμαν και Σια Περί εγκαταστάσεως Ηλεκτρικού Σταθμού εν Καλάμαις προς φωτισμόν και κινητήριον δύναμιν. Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή η ανάδοχος εταιρία θα κατασκεύαζε και θα εκμεταλλευόταν τροχιόδρομον ηλεκτρικού συστήματος εναερίου άνευ τινός απαιτήσεως παρά του Δήμου.... Τελικά όμως η εν λόγω σύμβαση δεν υλοποιήθηκε.
Δέκα χρόνια αργότερα, επί δημαρχίας Μπενάκη, με το υπ' αριθ. 21243/1908 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αγγ. Λίγγρη, παραχωρήθηκε στον Ιπποκράτη Απέργη το προνόμιο της εγκατάστασης και εκμετάλλευσης των ηλεκτρικών τροχιοδρόμων. Όπως προέβλεπε το συμβόλαιο, κατασκευάστηκαν δύο τροχιοδρομικές γραμμές που ένωναν την πόλη με την παραλία. Η μία γραμμή είχε αφετηρία στην Κάτω Πλατεία και αφού περνούσε την οδό Αριστομένους κατέληγε στην παραλία στη συμβολή με τον Νέο Δρόμο (σήμερα Φάρων). Η άλλη ξεκινούσε από την πλατεία Φραγκόλιμνα, περνούσε από τον Νέο Δρόμο και κατέληγε στη συμβολή Φαρών και Ναυαρίνου. Οι δύο γραμμές εγκαινιάστηκαν τον Απρίλιο του 1910 και ο Απέργης όφειλε να πραγματοποιεί τους θερινούς μήνες 24 δρομολόγια ημερησίως και 20 τους χειμερινούς μήνες. Η εταιρεία που συνέστησε ο Ι. Απέργης για την εκμετάλλευση του τροχιοδρόμου της Καλαμάτας ονομαζόταν Ηλεκτρικοί Τροχιόδρομοι Καλαμών.
Το τραμ είχε 6 βαγόνια δύο αξόνων με 16 θέσεις, τα οποία κατασκευάστηκαν από τη Siemens. Οι θέσεις βρίσκονταν εκατέρωθεν με την μορφή ξύλινων πάγκων ενώ στην μέση υπήρχε χώρος για όρθιους. Κατά μήκος των βαγονιών υπήρχε ένα σχοινί στο οποίο ήταν δεμένο ένα καμπανάκι για να ειδοποιούν οι επιβάτες τον οδηγό όταν επιθυμούσαν να αποβιβαστούν. Στο τραμ υπήρχε και εισπράκτορας.
Το Λάθος Αστέρι (ταινία)
Πλοκή
Εβδομάδες αργότερα, ο Αύγουστος λέει στη Χέιζελ ότι έχει καταφέρει να εντοπίσει τη βοηθό του Πίτερ Βαν Χούτεν και έχει έρθει σε επαφή με τον ίδιο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η Χέιζελ τότε γράφει σε αυτόν για να μάθει περισσότερα σχετικά με το ασαφή τέλος του μυθιστορήματος και ο Πίτερ Βαν Χούτεν της απαντά ότι είναι διατεθημένος να λύσει της απορίες της συναντώντας την από κοντά. Συγκλονισμένη και ενθουσιασμένη, η Χέιζελ ρωτά την μητέρα της αν μπορεί να ταξιδέψει στο Άμστερνταμ για να τον επισκεφτεί, όμως η Φράνυ αρνείται λόγω των οικονομικών και ιατρικών περιορισμών. Ο Αύγουστος της προτείνει να χρησιμοποιήσει ως πρόφαση το γεγονός ότι έχει καρκίνο και δεν έχει ακόμα πολύ χρόνο ζωής όμως η Χέιζελ του εξηγεί ότι το έχει ήδη κάνει όταν ήταν νεότερη και ήθελε να επισκεφτεί τον κόσμο της Disneyland. Στη συνέχεια ο Αύγουστος και η Χέιζελ πηγαίνουν μαζί για πικ-νικ και σύντομα αρχίζουν να ερωτεύονται. Ωστόσο λίγες ημέρες μετά, η Χέιζελ πάσχει από υπεζωκοτική συλλογή και αποστέλλεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Οι γιατροί της συμφώνησαν τελικά να επιτρέψουν σε αυτή το ταξίδι καθώς αναμένουν ότι σύντομα θα είναι ανίκανη να κάνει το οτιδήποτε.
Η Χέιζελ και ο Αύγουστος φτάνουν στο Άμστερνταμ και παρουσιάζονται με κρατήσεις σε ακριβό εστιατόριο προ-πληρωμένο από τον Πίτερ Βαν Χούτεν. Κατά τη διάρκεια του γεύματος ο Αύγουστος ομολογεί στη Χέιζελ την αγάπη του γι αυτήν. Το επόμενο απόγευμα παίρνουν το λεωφορείο και φτάνουν στο σπίτι του Πίτερ Βαν Χούτεν.Εκεί η υποδοχή που τους γίνεται δεν είναι αύτη που περίμεναν και έτσι η Χέιζελ και ο Ογκάστους φεύγουν απογοητευμένοι.Η βοήθος του Πίτερ Βαν Χουτεν τον εγκαταλείπει ζητά συγνώμη στα δύο παιδιά για την ανάρμοστη συμπεριφορά του Πίτερ Βαν Χούτεν και τους προτείνει να επισκεφτούν το σπίτι της Άννας Φράνκ.Τα παιδιά περνάνε ένα αξέχαστο τριήμερο στο Άμστερνταμ όμως η κατάσταση του Ογκάστους επιδεινώνεται και λίγες μέρες αργότερα πεθαίνει αιφνιδίως.Την Χέιζελ την περιμένει μία έκπληξη όταν στην κηδεία του Ογκάστουσ συναντάει τον Πίτερ Βαν Χούτεν ο οποίος της λύνει τις απορίες σχετικά με το βιβλίο του.
Τραμ Καλαμάτας
Ιστορία
Το 1915 το δίκτυο του τραμ επεκτάθηκε προκειμένου να εξυπηρετηθεί και η Πάνω Πόλη. Για να γίνει όμως αυτό κατεδαφίστηκε το εκκλησάκι του Αϊ-Θανάση.
Το Λάθος Αστέρι (ταινία)
Προ-Παραγωγή
Στις 31 Ιανουαρίου του 2012, ανακοινώθηκε ότι η FOX 2000, τμήμα της 20th Century Fox είχε αποκτήσει τα δικαιώματα του βιβλίου του Τζον Γκριν Το Λάθος Αστέρι   για να το προσαρμόσει σε μια κινηματογραφική ταινία. Ο Γουίτ Γκόντφρεϊ με τον Μάρτι Μπόουεν ανέλαβαν χρέη παραγωγού μαζι με την εταιρία τους παραγωγής την Temple Hill Entertainment. Στις 19 Φεβρουαρίου 2013, ο Τζος Μπόουν προσελήφθη ως σκηνοθέτης. Αργότερα, ο Σκοτ Νεστόντερ και ο Μαΐκλ Γουέμπερ προσελήφθησαν να προσαρμόσουν το βιβλίο σε σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Ήταν η δεύτερη φορά για αυτούς όπου προσάρμοζαν στον κινηματογράφο βιβλίο για την Fox, μετά από την ταινία Rosaline.
Επιλογή ηθοποιών
Στις 19 Μαρτίου 2013, η Entertainment Weekly ανακοίνωσε ότι η Σέιλιν Γούντλεϊ θα παίξει την Χεΐζερ Γκρεΐς Λάνκαστερ. Ο σκηνοθέτης Τζος Μπόουν είπε, "Εξετάσαμε από κοντά 150 ηθοποιούς για τον ρόλο, και εγώ είδα περίπου 50 από αυτές. Μέσα σε 10 ή 15 δευτερόλεπτα από την οντισιόν της Σέιλιν, ήξερα ότι αυτή ήταν η Χέιζελ. Αυτή κράταγε το σενάριο και  απλά τα μάτια της κρυφοκοιτάζαν πάνω σε αυτούς." Στις 10 Μαίου 2013, ο Άνσελ Έλγκορτ επιλέχθηκε ως το ρομαντικό ενδιαφέρων της Χεΐζελ, ο Αύγουστος "Γκας" Ουότερς. Στις 23 Ιουλίου η Λόρα Ντερν εντάχθηκε στον θίασο ως η μητέρα της Χεΐζελ, η Φράνυ Λάνκαστερ και ο Νατ Γούλφ ως ο Ισάακ, ο καλύτερος φίλος του Γκας. Ο Γουλφ είπε στο δίκτυο HuffPost Live, "Αυτό είναι συναρπαστικό. Εγώ αισθάνομαι πραγματικά τυχερός. Το γεγονός ότι πρόκειται να δουλέψω με αυτούς τους ανθρώπους - εννοώ αυτό είναι μέρος της αιτίας, είμαι καλός στην ταινία, αυτός είναι ο λόγος." Στις 24 Αυγούστου, ο Σαμ Τράμελ επιλέχθηκε ως ο πατέρας της Χεΐζελ, ο Μαΐκλ Λάνκαστερ και στις 28 Αυγούστου, ο συγγραφέας Τζον Γκριν ανακοίνωσε ότι ο Μαΐκ Μπιρμπίγκλια θα υποδύονταν τον Πάτρικ. Στις 6 Σεπτεμβρίου, ο Τζον Γκριν ανακοίνωσε δια μέσω tweeter ότι ο Γουίλεμ Νταφόε θα παίξει τον Πίτερ Βαν Χούτεν.
Πριν από αυτές τις ανακοινώσεις, ο Τζον Γκριν είχε ανακοίνωσε στο tweeter του ότι θα ήταν χαρούμενος εάν η Μαέ Γουίτμαν υποδύονταν την Χεΐζελ, και τον Φεβρουάριο του 2013 υπήρξε μια τέτοια εικασία, όταν συμπεριλήφθηκε στην λίστα των υποψηφίων. Επίσης, τον Φεβρουάριο του 2013 υπήρξε η εικασία ότι Σέιλιν Γούντλεϊ και η Χείλι Στενφιλντ ήταν υποψήφιες για τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Τραμ Καλαμάτας
Πρόσφατες εξελίξεις
Το 1996, ύστερα από σχετικό αίτημα του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ποσό 1,8 δισ. δραχμών για την εκ νέου εγκατάσταση τροχιοδρομικού δικτύου στην Καλαμάτα. Η πρόθεση αυτή δεν έχει υλοποιηθεί και μέχρι σήμερα η Καλαμάτα δεν έχει αποκτήσει ξανά τραμ. Επιπλέον από το 2016 η Μεσσηνία δεν έχει σιδηροδρομική σύνδεση, καθώς διεκόπη το δρομολόγιο Καλαμάτα-Μεσσήνη.
Πηγές
Καλαματα Τραμ
Το Λάθος Αστέρι (ταινία)
Επιλογή ηθοποιών
Ο Τζον Γκριν γύρισε μια σκηνή όπου εμφανίζεται εν συντομία (καμέα εμφάνιση), μα η σκηνή αυτή κόπηκε από την ταινία, ωστόσο συμπεριλαμβάνεται στις διαγραμμένες σκηνές, στα κομμάτια της κυκλοφορίας των DVD και των Blu-ray. Στην κομμένη σκηνή, ο ίδιος παίζει τον πατέρα ενός νεαρού κοριτσιού η οποία ζητά σχετικά με την κανούλα της Χεΐζελ, ενώ βρίσκεται η Χεΐζελ στο αεροδρόμιο. Ο Γκριν είπε ότιGreen said, "Αυτοί έκοψαν[την σκηνή του] επειδή αυτή ήταν εντελώς περιττή στην ταινία- κόψιμο, Εγώ ήμουν τρομερός".
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα άρχισαν στις 26 Αυγούστου 2013 στο Πίτσμπεργκ, στην Πελσιβάνια. Τοποθεσίες γυρισμάτων περιλάμβαναν το Οάκμοντ, Πελσιβάνια, και το ξενοδοχείο "Έπαυλη του Πέμπτου". Οι σκηνές στην εκκλησία γυρίστηκαν στην Εκκλησία του Επισκόπου Αγίου Παύλου στο προάστιο του Πίτσμπουργκ, όρος Λίβανον Τα γυρίσματα στην Πελσιβάνεια συνεχίστηκαν μέχρι τις 10 Οκτωβρίου, τότε η παραγωγή κινήθηκε στο Άμστερνταμ, όπυ τα γυρίσματα άρχισαν στις 14 Οκτωβρίου. Τα γυρίσματα επίσημα ολοκληρώθηκαν στις 16 Οκτωβρίου 2013.
Στο Άμστερνταμ τα γυρίσματα διήρκησαν τρεις ημέρες. Η σκηνή με την Σέιλιν Γούντλεϊ και τον Άνσελ Έλγκορτ στο πάγκο γυρίστηκαν σε έναν δημόσιο πάγκο. Στις 2 Ιουλίου 2014 η εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι ο πάγκος αυτός αγνοούνταν και οι επίσημοι άνθρωποι της πόλης είπαν ότι δεν ήξεραν που είναι. Ο εκπρόσωπος της πόλης του Άμστερνταμ, Stephan van der Hoek, είπε ότι "Είναι πολύ ντροπιαστικό, επειδή κρατούμε καλό ίχνος για αυτά, αλλά χάθηκε εντάξει". Υποσχέθηκε να εγκαταστήσει έναν νέο πάγκο μέσα σε εβδομάδες. Μόνο μια εβδομάδα αργότερα, η Entertainment Weekly είπε στο γραφείο ταινιών του Άμστερνταμ ότι είχε αναρτήσει στο twetter μια φωτογραφία με τον κλεμμένο πάγκο. Ο Αμερικανός επίτροπος ταινιών Σίμον Μπρέστερ είπε ότι αυτό είναι ο ίδιος πάγκος, όχι ένας αντικαταστάτης πάγκος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment
Τανταμόν Σουρ
Η Τανταμόν Σουρ είναι μια λιβανέζικη ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1946. Έδρα της ομάδας είναι το Sour Stadium χωρητικότητας 6500 θεατών. Αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία Λιβάνου. Το 2001 κέρδισε το Κύπελλο Λιβάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιβάνου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο
Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (συντομογραφία: ΔΦΑ) είναι σύστημα φωνητικής μεταγραφής που χρησιμοποιεί ως επί το πλείστον σημεία του λατινικού και μερικά στοιχεία του ελληνικού αλφαβήτου. Δημιουργήθηκε και υποστηρίζεται από τη Διεθνή Φωνητική Ένωση (ΔΦΕ) για να αναπαριστά διακριτά στη μνήμη, με ακρίβεια και λεπτομέρεια καθέναν από τη μεγάλη ποικιλία ήχων (φθόγγων και φωνημάτων) οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τις ανθρώπινες γλώσσες. Είναι διαμορφωμένο για να αποτελεί τον πρότυπο τρόπο καταγραφής όλων των ανθρώπινων γλωσσών. Εκτός από τα σύμβολα από τις διάφορες εκδοχές του λατινικού αλφαβήτου και από το ελληνικό αλφάβητο, πολλά σύμβολα και διακριτικά σημεία δε συναντιούνται έξω από το ΔΦΑ. Για την περιγραφή μιας συγκεκριμένης γλώσσας όμως χρησιμοποιείται ένας μικρός μόνο αριθμός από αυτά.
Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο είναι χρήσιμο ιδιαίτερα στους γλωσσολογικούς κλάδους της φωνητικής και της φωνολογίας. Χρησιμοποιείται ευρέως στη διδασκαλία ξένων γλωσσών για την απόδοση της ακριβούς προφοράς, από γλωσσολόγους, λεξικογράφους και μεταφραστές. Το ΔΦΑ διορθώνεται και τροποποιείται από τη Διεθνή Φωνητική Ενωση. Σύμφωνα με την τροποποίηση που είχε γίνει το 2005, το ΔΦΑ περιλαμβάνει 107 γράμματα, 52 διακριτικά σημεία και τέσσερα σημεία προσωδίας.
Ιστορία
Το 1886 στο Παρίσι μια ομάδα Γάλλων και Βρετανών δασκάλων με επικεφαλής τον Γάλλο γλωσσολόγο Πωλ Πασσύ (Paul Passy) ίδρυσαν έναν οργανισμό, ο οποίος από το 1897 έγινε γνωστός ως Διεθνής Φωνητική Ενωση, γαλλ. Association phonétique internationale. Στην πρώτη μορφή του Αλφαβήτου συγκεκριμένοι φθόγγοι μπορούσαν να αποδοθούν με διαφορετικά σύμβολα σε διαφορετικές γλώσσες, (π.χ. ο φθόγγος [ʃ] στα αγγλικά αποδιδόταν με το σύμβολο «c» ενώ στα Γαλλικά με το γράμμα «ch») πράγμα που άλλαξε το 1988 όταν υιοθετήθηκε η αρχή ενιαίας απόδοσης των φθόγγων για όλες τις γλώσσες. Η αρχή αυτή εξακολουθεί να ισχύει για όλες τις περαιτέρω τροποποιήσεις του Αλφαβήτου. Το ΔΦΑ από τον καιρό της δημιουργίας του τροποποιήθηκε αρκετές φορές. Μετά από τις σημαντικές αλλαγές οι οποίες έγιναν το 1900 και το 1932, το ΔΦΑ έμεινε αναλλοίωτο μέχρι το 1989. Το 1993 έγιναν μικροαλλαγές που αφορούσαν την πρόσθεση συμβόλων για τέσσερα φωνήεντα και την κατάργηση συμβόλων για ορισμένα σύμφωνα. Το 2005 προστέθηκε το σύμβολο [ⱱ] για το χειλοδοντικό μονοπαλλόμενο σύμφωνο. Ακολούθησαν και άλλες αλλαγές.
Περιγραφή
μικρογραφία|517x517εσ|Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο, αναθεώρηση του 2021, στην ελληνική γλώσσα. Η κύρια αρχή του ΔΦΑ είναι η αναπαράσταση στη μνήμη του κάθε διακρινόμενου φθόγγου με ένα διαφορετικό σύμβολο. Δε χρησιμοποιεί συνδυασμούς συμβόλων για την αναπαράσταση στη μνήμη ενός φθόγγου ούτε το ίδιο σύμβολο για την αναπαράσταση πέραν του ενός φθόγγου. Δεν περιέχει σύμβολα οι φωνητικές τιμές των οποίων εξαρτώνται από το περιβάλλον, όπως π.χ. συμβαίνει με το γράμμα «c» σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες ή με το γράμμα «κ» στα ελληνικά. Από τα σύμβολα που χρησιμοποιεί το ΔΦΑ, τα 107 αναπαριστούν φωνήεντα και σύμφωνα, τα 31 είναι διακριτικά σημεία τα οποία βοηθούν στον ακριβέστερο χαρακτηρισμό των φθόγγων και τα 19 χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση της μακρότητας/βραχύτητας, του τονισμού, της προσωδίας και του επιτονισμού.
Τα σύμβολα του ΔΦΑ επιλέχτηκαν ούτως ώστε να εναρμονίζονται με το Λατινικό Αλφάβητο, αυτός είναι και ο λόγος που η πλειοψηφία τους είναι γράμματα του λατινικού και λιγότερο του Ελληνικού Αλφαβήτου ή παραλλαγές τους. Υπάρχουν όμως και άλλα σύμβολα που προέρχονται από άλλα γραφικά συστήματα, όπως π.χ. το σύμβολο [ʔ] που αποδίδει τον κλειστό γλωττιδικό φθόγγο και έχει τη μορφή του Λατινικού ερωτηματικού χωρίς τελεία, προέρχεται όμως από την απόστροφο, και το σύμβολο [ʕ] που αποδίδει τον ηχηρό τριβόμενο φαρυγγικό φθόγγο και προέρχεται από την Αραβική γραφή.
Σύμβολα και φθόγγοι
thumb|Φωνητική μεταγραφή στο ΔΦΑ των λέξεων «ελληνική Βικιπαίδεια»
Το ΔΦΑ είναι βασισμένο πάνω στο λατινικό αλφάβητο και αποφεύγει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη χρήση μη λατινικών χαρακτήρων. Η Διεθνής Φωνητική Ένωση δημιούργησε το ΔΦΑ ούτως ώστε οι φωνητικές αξίες της πλειοψηφίας των συμφώνων τα οποία υιοθετήθηκαν από το λατινικό Αλφάβητο να αντιστοιχούν στη «διεθνή τους χρήση». Τα σύμβολα για την αναπαράσταση στη μνήμη των συμφωνικών φθόγγων [b], [d], [f], [ɡ], [k], [l], [m], [n], [p], [s], [t], [v], [w] και [z] έχουν φωνητικά χαρακτηριστικά πολύ κοντινά με τα αντίστοιχα αγγλικά σύμφωνα, ενώ τα φωνήεντα [a], [e], [i], [o], [u] αντιστοιχούν στους ανάλογους λατινικούς φωνηεντικούς φθόγγους. Άλλα γράμματα διαφέρουν στη φωνητική τους αξία από τα αγγλικά αλλά συμπίπτουν με τα ανάλογά τους σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, π.χ. το [r] (ιταλικά, ελληνικά, ισπανικά), το [j] (γερμανικά, ολλανδικά, σουηδικά). Αυτός ο κατάλογος επεκτείνεται με τη χρήση πεζών, πλαγίων και αντεστραμμένων χαρακτήρων καθώς και διακριτικών σημείων. Ορισμένα σύμβολα του ΔΦΑ σχηματίστηκαν βάσει ελληνικών γραμμάτων αν και τα φωνητικά τους χαρακτηριστικά δεν αντιστοιχούν πάντα στα ανάλογα ελληνικά γράμματα. Το σύμβολο [ʋ], που στην ελληνική γλώσσα αποδίδει ένα φωνήεν στο ΔΦΑ αποδίδει ένα σύμφωνο. Τα γράμματα [β], [θ] και [χ] χρησιμοποιούνται με την πρωτότυπη μορφή τους ενώ τα [ɣ], [ɛ], [ɸ] και [ʋ] με μικρές τροποποιήσεις. Εκτός από τα σύμβολα για τους φθόγγους υπάρχουν πολλά δευτερεύοντα σημεία τα οποία βοηθούν στη φωνητική μεταγραφή. Αυτά τα διακριτικά σημεία μπορούν να συνδυαστούν με τα σύμβολα του ΔΦΑ για την καταγραφή διάφορων τροποποιημένων φωνητικών χαρακτηριστικών και δευτερευουσών αρθρώσεων. Επίσης χρησιμοποιούνται ειδικά σύμβολα για την αναπαράσταση υπερτεμαχιακών ιδιοτήτων όπως είναι ο τονισμός και η προσωδία. Τα γράμματα του ΔΦΑ χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τα πνευμονικά σύμφωνα, τα μη πνευμονικά σύμφωνα και τα φωνήεντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Φωνητική Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα
Κάτω Βροντού Δράμας
Η Κάτω Βροντού είναι ένα μικρό χωριό στο νοτιότερο άκρο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων και περιβάλλεται από τα Όρη Βροντούς, με πυκνή βλάστηση από πεύκα, οξυές και δρυς.Το χωριό αριθμεί 554 κατοίκους και συνδέει το Νομό Δράμας με την πόλη των Σερρών. Η μεταβυζαντινή εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που χτίστηκε το 1835 και δεσπόζει ψηλά στο χωριό.Στο εσωτερικό της τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας,με το χαγιάτι και τον πολύχρωμο γυναικωνίτη, σώζονται εικόνες του 1839 και του 1863 στο κεντρικό ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Ιστορία
Στους βυζαντινούς χρόνους, είναι γνωστό πως η ευρύτερη περιοχή της Δράμας ήταν αγροτική και ανήκε σε μεγάλες γαιοκτησίες ή μετόχια μοναστηριών. Την επόμενη περίοδο, οι Οθωμανοί κατέλαβαν ολόκληρη την περιοχή από το 1383 έως το 1912 και οι χριστιανοί κατέφυγαν στα ορεινά, όπως το λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου, για ασφάλεια.Σταδιακά εγκαταστάθηκαν μουσουλμάνοι κοντά σε χριστιανικούς οικισμούς και συγκροτήθηκε η επαρχία Νευροκοπίου.Στο μεταξύ την περιοχή διεκδικούν και Βούλγαροι, την οποία και καταλαμβάνουν το 1912.Το χωριό θα πυρποληθεί και ύστερα από πολύμηνη κατοχή, ο ελληνικός στρατός θα το απελευθερώσει το καλοκαίρι του 1913.Την περίοδο 1920-1929, οι Βούλγαροι και οι μουσουλμάνοι εγκαταλείπουν την περιοχή στα πλαίσια των κρατικών συμφωνιών για την αναταλλαγή των πληθυσμών και στη θέση τους εγκαταθίστανται πρόσφυγες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και τη Θράκη, απόγονοι των οποίων είναι και οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού.Την περίοδο 1941-1944 ακολουθεί η νέα κατοχή από τους Βούλγαρους και το χωριό πυρπολείται ξανά.Τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός του χωριού μειώνεται δραματικά εξαιτίας της οικονομικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού-κυρίως προς τη Γερμανία.
Οικονομία
Η καλλιέργεια της πατάτας και των φασολιών, καθώς και η κτηνοτροφία αποτελούν τις βασικές παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων της Κάτω Βροντούς.Η πατάτα και τα φασόλια ειδικότερα, είναι προϊόντα αναγνωρισμένα με Π.Ο.Π (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης)και Π.Γ.Ε (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) για την ευρύτερη περιοχή του Κάτω Νευροκοπίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Φραντς Γουάξμαν
Ο Φραντς Γουάξμαν (Franz Waxman, 24 Δεκεμβρίου 1906 - 24 Φεβρουαρίου 1967) ήταν Γερμανός συνθέτης, με εβραϊκή καταγωγή και αμερικανική υπηκοότητα, γνωστός περισσότερο για τις μουσικές συνθέσεις ταινιών. Μερικά από τα πιο διάσημα έργα του βρίσκονται στα Ρεβέκκα (1940), Η Λεωφόρος της Δύσης (1950), Μια θέση στον ήλιο (1951), Σιωπηλός Μάρτυς (1954) και Η Ιστορία μιας Μοναχής (1959). Υπήρξε δώδεκα φορές υποψήφιος για Όσκαρ, καταφέρνοντας να κερδίσει, όμως, δύο φορές.
Ωστόσο, συνέθεσε και έργα για κονσέρτα όπως το ορατόριο Joshua (1959) και το The Song of Terezin (1965). Επιπλέον έγραψε συνθέσεις για ορχήστρα, χορωδία, αλλά και παιδική χορωδία, βασισμένη σε ποιήματα που γράφτηκαν από παιδιά, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Theresienstadt, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γουάξμαν, επίσης, ίδρυσε το Los Angeles Music Festival, το 1947.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Γιώργος Γάλλος
Ο Γιώργος Γάλλος (Βοστόνη, 1972) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Έχει σπουδάσει οικονομικά και έχει εργαστεί επί έξι χρόνια ως βοηθός του εικαστικού Νίκου Αλεξίου. Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1999.
Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στην ταινία ‘Ο εχθρός μου΄ του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2013) για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Β΄ανδρικού ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στο σήριαλ του Alpha ‘Αστέρας Ραχούλας΄ (2016) και 'Άγριες Μέλισσες' (ΑΝΤ1, 2019-2021).
Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Σιάμου, πατέρας δύο παιδιών και ζει στην Αθήνα.
Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Νεφέλες (2019), Ξύπνα Βασίλη (2018), Βάκχες (2018), Μήδεια (2017).
Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές Κόκκινος Κύκλος Οδός Παραδείσου 7 Αστέρας Ραχούλας  Άγριες Μέλισσες και Όρκος και Σέρρες και Άγρια Γη και Η Μάγισσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Εικαστικές τέχνες
Οι εικαστικές τέχνες είναι οι μορφές τέχνης, όπως η κεραμική, το σχέδιο, η ζωγραφική, η γλυπτική, η χαρακτική, ο σχεδιασμός, οι δεξιοτεχνίες, η φωτογραφία, η λήψη βίντεο, η κινηματογράφηση, η αρχιτεκτονική, η τυπογραφία και τα κόμικς. Πολλοί καλλιτεχνικοί τομείς (οι ερμηνευτικές τέχνες, οι εννοιολογικές τέχνες, οι υφαντικές τέχνες) περιλαμβάνουν πτυχές των εικαστικών τεχνών καθώς και άλλων τεχνών. Στις εικαστικές τέχνες περιλαμβάνονται επίσης οι εφαρμοσμένες τέχνες όπως ο βιομηχανικός σχεδιασμός, η γραφιστική, το σχέδιο μόδας, η διακόσμηση εσωτερικών χώρων και ο σχεδιασμός διακοσμητικών αντικειμένων.
Η τρέχουσα χρήση του όρου «εικαστικές τέχνες» περιλαμβάνει τις καλές τέχνες καθώς και τις εφαρμοσμένες, διακοσμητικές τέχνες και δεξιοτεχνίες, αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Πριν από το Κίνημα Τέχνες και Χειροτεχνίες στη Βρετανία και αλλού στο γύρισμα του 20ου αιώνα, ο όρος "καλλιτέχνης" ήταν συχνά περιορισμένος σε ένα πρόσωπο που ασχολείται με καλές τέχνες (όπως ζωγραφική, γλυπτική ή χαρακτική) και όχι με χειροτεχνίες, εργοτεχνίες, ή μέσα εφαρμοσμένων τεχνών. Η διάκριση είχε τονιστεί από καλλιτέχνες του Κινήματος, που εκτίμησαν τις λαϊκές μορφές τέχνης όσο και τις ανώτερες μορφές τέχνης. Οι σχολές τεχνών διέκριναν τις καλές τέχνες από τις εργοτεχνίες, με βάση το ότι ο τεχνίτης δεν μπορεί να θεωρηθεί δραστηριοποιούμενος με τέχνες.
Η τάση να ευνοείται η ζωγραφική, και σε μικρότερο βαθμό η γλυπτική, υπεράνω των άλλων τεχνών ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα της Δυτικής τέχνης, καθώς και της Ανατολικής Ασιατικής τέχνης. Και στις δύο περιοχές η ζωγραφική έχει θεωρηθεί ότι βασίζεται ως επί το πλείστον στη φαντασία του καλλιτέχνη, και είναι η πιο απομακρυσμένη από τις χειρωνακτικές εργασίες – στην Κινεζική ζωγραφική εκτιμήθηκαν περισσότερο τα στυλ των "λόγιων ζωγράφων", που τουλάχιστον θεωρητικά εφαρμόστηκαν από ευγενείς ερασιτέχνες. Η Δυτική ιεραρχία των ειδών έδειξε παρόμοιες συμπεριφορές.
Εκπαίδευση και κατάρτιση
Η κατάρτιση στις εικαστικές τέχνες γενικά γινόταν μέσα από παραλλαγές συστημάτων μαθητείας και εργαστηρίων. Στην Ευρώπη το Αναγεννησιακό κίνημα για να αυξήσει το καλλιτεχνικό κύρος εισήγαγε το ακαδημαϊκό σύστημα για την κατάρτιση των καλλιτεχνών, και σήμερα η επιδίωξη της σταδιοδρομίας στις τέχνες γίνεται με φοίτηση σε σχολές τεχνών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι εικαστικές τέχνες είναι τώρα μάθημα επιλογής στα περισσότερα εκπαιδευτικά συστήματα.
Σχέδιο
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Το [[εθνόσημο του Άλμπρεχτ Ντύρερ είναι σχεδιασμένο με γραμμοσκίαση. Στο φόντο χρησιμοποιήθηκαν παράλληλες γραμμές και στις σκοτεινότερες περιοχές διασταυρούμενες γραμμές.]] Το σχέδιο είναι μέθοδος για τη δημιουργία μιας εικόνας, με χρήση οποιουδήποτε από μια μεγάλη ποικιλία από εργαλεία και τεχνικές. Γενικά περιλαμβάνει την σημείωση σημείων σε μία επιφάνεια με την εφαρμογή πίεσης από ένα εργαλείο, ή τη μετακίνηση του εργαλείου κατά μήκος της επιφάνειας χρησιμοποιώντας ξηρά μέσα όπως μολύβια από γραφίτη, στυλό μελάνης, πινέλο με μπογιά, χρωματιστά μολύβια, κραγιόνια, κάρβουνα, παστέλ, και μαρκαδόρους. Χρησιμοποιούνται επίσης ψηφιακά εργαλεία που προσομοιώνουν τα οπτικά αποτελέσματα αυτών. Οι βασικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο σχέδιο είναι: γραμμικό σχέδιο, γραμμοσκίαση, διασταυρούμενη γραμμοσκίαση, τυχαία γραμμοσκίαση, τυχαιογράφημα, ζωγραφική με κουκίδες, και μείξη. Ένας καλλιτέχνης που διαπρέπει στο σχέδιο αναφέρεται ως σχεδιαστής. μικρογραφία|200x200εσ|[[Ελληνιστική τέχνη|Ελληνιστικό σχέδιο του Απόλλωνα που κρατάει λύρα και κάνει σπονδή, από το αρχαιολογικό μουσείο Δελφών.|εναλλ.=]] Το σχέδιο χρονολογείται τουλάχιστον 16.000 χρόνων από τις Παλαιολιθικές ζωγραφικές σπηλαίων που απεικόνιζαν ζώα όπως αυτές του Λασκώ στη Γαλλία και του Αλταμίρα στην Ισπανία. Στην αρχαία Αίγυπτο σχέδια από μελάνι σε πάπυρο, που συχνά απεικόνιζαν ανθρώπους, χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλα για ζωγραφική ή γλυπτική. Τα σχέδια στα ελληνικά αγγεία, που ήταν αρχικά γεωμετρικά, αργότερα αναπτύχθηκαν στις ανθρώπινες μορφές των μελανόμορφων αγγείων του 7ου αιώνα π.Χ.
Από τον 15ο αιώνα που το χαρτί έγινε κοινό αγαθό στην Ευρώπη πολλοί δάσκαλοι ασχολήθηκαν με το σχέδιο, όπως ο Σάντρο Μποτιτσέλι, ο Ραφαέλ, ο Μιχαήλ Άγγελος, και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, που μερικές φορές εκλάμβαναν το σχέδιο μάλλον ως αυτόνομη τέχνη παρά ως προπαρασκευαστικό στάδιο για ζωγραφική ή γλυπτική.
Ζωγραφική
εναλλ.=Mosaic of Battle of Issus Alexander against Darius|αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Μιχαήλ Άγγελος ζωγράφισε την Δευτέρα Παρουσία στην οροφή του παρεκκλησιού Καπέλα Σιστίνα (1536-1541)]] εναλλ.=|μικρογραφία|150x150εσ|Ιερογλυφικά από τον [[Ταφικός ναός του Σέτι Α'|Ταφικό ναό του Σέτι Α']] μικρογραφία|180x180εσ|[[Βυζαντινή τέχνη: Το βαπτιστήριο των Αρειανών, Ραβέννα]] Η Ζωγραφική κυριολεκτικά είναι η πρακτική της εφαρμογής χρωστικών ουσιών εναιωρημένων σε ένα φορέα (ή μέσο) και ένα συνδετικό παράγοντα (μία κόλλα) σε μια επιφάνεια (υπόστρωμα) όπως χαρτί, καμβάς ή τοίχος. Η καλλιτεχνική χρήση της έννοιας σημαίνει άσκηση της δραστηριότητας αυτής σε συνδυασμό με σχέδιο, σύνθεση, ή άλλες αισθητικές προσθήκες ώστε να μορφοποιηθεί η εκφραστική και εννοιολογική πρόθεση του καλλιτέχνη. Επίσης, με την ζωγραφική εκφράζονται πνευματικά μοτίβα και ιδέες σε μεγάλη ποικιλία χώρων, από τα καλλιτεχνήματα που απεικονίζουν μυθικές μορφές στα κεραμικά αγγεία ως την Καπέλα Σιστίνα και το ανθρώπινο σώμα καθαυτό.
Η Αναγέννηση
Εκτός από τα εικονογραφημένα χειρόγραφα που έφτιαξαν οι μοναχοί κατά τον Μεσαίωνα, η άλλη σημαντική συνεισφορά στην Ευρωπαϊκή τέχνη ήταν οι Ιταλοί ζωγράφοι της αναγέννησης. Από τον Τζόττο τον 13ο αιώνα έως τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τον Ραφαήλ στις αρχές του 16ου αιώνα, επρόκειτο για την πλουσιότερη περίοδο της ιταλικής τέχνης κατά την οποία χρησιμοποιούνταν οι τεχνικές κιαροσκούρο για να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση του τρισδιάστατου χώρου. εναλλ.=Rembrandt painting Night Watch two men striding forward with a crowd|αριστερά|μικρογραφία|[[Νυχτερινή περίπολος|Η Νυχτερινή περίπολος του Ρέμπραντ, 1642]] Οι ζωγράφοι στη βόρεια Ευρώπη επηρεάστηκαν από την ιταλική σχολή. Ο Γιαν βαν Άικ, από το Βέλγιο, ο Πίτερ Μπρίγκελ ο Πρεσβύτερος από την Ολλανδία και ο Χανς Χόλμπαϊν ο Νεότερος από τη Γερμανία ήταν από τους πιο επιτυχημένους ζωγράφους της εποχής. Χρησιμοποίησαν τις τεχνικές υαλοπινάκων με έλαια για να επιτύχουν βάθος και φωτεινότητα.
Οι Ολλανδοί καλλιτέχνες
Ο 17ος αιώνας είδε την ανάδυση των μεγάλων ολλανδών ζωγράφων όπως του πολυτάλαντου Ρέμπραντ που έγινε γνωστός για τις προσωπογραφίες του και τις Βιβλικές σκηνές, και του Βερμέερ που ασχολήθηκε με εσωτερικές σκηνές της ολλανδικής ζωής.
Μπαρόκ
Το Μπαρόκ ξεκίνησε μετά την Αναγέννηση, από τα τέλη του 16ου αιώνα έως τα τέλη του 17ου αιώνα. Στους μεγάλους καλλιτέχνες του Μπαρόκ περιλαμβάνεται ο Καραβάτζιο, ο οποίος έκανε πολύ χρήση τενεμπρισμού. Ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς ήταν φλαμανδός ζωγράφος που σπούδασε στην Ιταλία, εργάστηκε για τοπικές εκκλησίες στην Αμβέρσα και επίσης ζωγράφισε μια σειρά για την Μαρία των Μεδίκων. Ο Αννίμπαλε Καρράτσι άντλησε επιρροές από την Καπέλα Σιστίνα και δημιούργησε το είδος της ψευδαισθητικής ζωγραφικής οροφής. Ένα μεγάλο μέρος της ανάπτυξης που έγινε στο Μπαρόκ ήταν λόγω της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης και της επακόλουθης Αντιμεταρρύθμισης. Πολλά από όσα ορίζει το Μπαρόκ είναι δραματικός φωτισμός και συνολικά γραφικά.
Ιμπρεσιονισμός
εναλλ.=Claude Monet painting Déjeuner sur l'herbe from 1866 artists stiing on picnic blanket|μικρογραφία|Πρόγευμα στη χλόη (1866), έργο του ιμπρεσιονιστή [[Κλωντ Μονέ|Κλοντ Μονέ|206x206εσ]] αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Ο χορός στο Μουλέν ντε λα Γκαλέτ, 1876, Παρίσι, Μουσείο Ορσέ. Έργο του [[Ιμπρεσιονισμός|ιμπρεσιονιστή Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ]] Ο Ιμπρεσιονισμός ξεκίνησε στη Γαλλία το 19ο αιώνα με μια χαλαρή σύνδεση των καλλιτεχνών όπως ο Κλοντ Μονέ, ο Πιέρ-Ωγκύστ Ρενουάρ και ο Πολ Σεζάν που έφερε ένα νέο ελεύθερο φρέσκο ύφος στη ζωγραφική, συχνά επιλέγοντας τη ζωγραφική των ρεαλιστικών σκηνών της σύγχρονης ζωής μάλλον σε εξωτερικούς χώρους παρά σε στούντιο. Αυτό επιτεύχθηκε μέσα από μια νέα έκφραση των αισθητών χαρακτηριστικών που αναδείχτηκε με πινελιές και εντύπωση της πραγματικότητας. Πέτυχαν έντονες χρωματικές δονήσεις χρησιμοποιώντας καθαρά, ανόθευτα χρώματα και σύντομες πινελιές. Το κίνημα επηρέασε την τέχνη ως μια δυναμική, κινούμενη στο χρόνο και προσαρμοζόμενη στις νεοανακαλυφθείς τεχνικές και την αντίληψη της τέχνης. Η προσοχή στη λεπτομέρεια κατέστη λιγότερο σημαντική προτεραιότητα επίτευξης, εξερευνώντας παράλληλα μια μεροληπτική άποψη των τοπίων και της φύσης με το καλλιτεχνικό μάτι. εναλλ.=Paul Gauguin painting The Vision After the Sermon from 1888 nuns gathering around a small angel|αριστερά|μικρογραφία|[[Πωλ Γκωγκέν: Το Όραμα Μετά το Κήρυγμα (1888)]]
Μεταϊμπρεσιονισμός
μικρογραφία|180x180εσ|[[Έναστρη Νύχτα|Έναστρη νύχτα του Ολλανδού μετα-ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ, 1889]] Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, αρκετοί νέοι ζωγράφοι προχώρησαν τον ιμπρεσιονισμό ένα βήμα μακρύτερα, χρησιμοποιώντας γεωμετρικά σχήματα και αφύσικα χρώματα για να απεικονίσουν συναισθήματα ενώ επιδίωκαν παράλληλα βαθύτερους συμβολισμούς. Ιδιαίτερης σημασίας είναι ο Πωλ Γκωγκέν, ο οποίος επηρεάστηκε κατά πολύ από τις τέχνες της Ασίας, της Αφρικής και της Ιαπωνίας, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, ένας Ολλανδός που μετακόμισε στη Γαλλία όπου ζωγράφισε με το δυνατό φως του νότιου ήλιου, και ο Τουλούζ-Λωτρέκ, γνωστός για τις ζωηρές ζωγραφιές της νυχτερινής ζωής στην Μονμάρτρη του Παρισιού.
Συμβολισμός, εξπρεσιονισμός και κυβισμός
αριστερά|μικρογραφία|223x223εσ|[[Η Κραυγή|Η κραυγή του Νορβηγού εξπρεσιονιστή Έντβαρντ Μούνκ, 1893]] Ο Έντβαρτ Μουνκ, ένας νορβηγός καλλιτέχνης, ανέπτυξε τη συμβολιστική του προσέγγιση στα τέλη του 19ου αιώνα, εμπνευσμένος από τον γάλλο ιμπρεσιονιστή Μανέ. Η Κραυγή (1893), το πιο διάσημο έργο του, έχει ερμηνευθεί ευρέως ως αντιπροσωπευτικό του οικουμενικού άγχους του σύγχρονου ανθρώπου. Εν μέρει ως αποτέλεσμα της επιρροής του Μουνκ, το γερμανικό εξπρεσιονιστικό κίνημα προήλθε από τη Γερμανία στις αρχές του 20ου αιώνα με καλλιτέχνες όπως οι Ερνστ Κίρχνερ και Έρικ Χέκελ που άρχισαν να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα για μια συναισθηματική επίδραση. Παράλληλα, το στυλ που έγινε γνωστό ως κυβισμός αναπτύχθηκε στη Γαλλία καθώς οι καλλιτέχνες επικεντρώθηκαν στον όγκο και το χώρο των αιχμηρών δομών μέσα σε μια σύνθεση. Ο Πάμπλο Πικάσο και ο Ζωρζ Μπρακ ήταν οι κύριοι εισηγητές του κινήματος. Τα αντικείμενα χωρίζονται, αναλύονται, και επανασυναρμολογούνται σε μια αφηρημένη μορφή. Από τη δεκαετία του 1920, το στυλ είχε αναπτυχθεί στο σουρεαλισμό με τον Νταλί και τον Μαγκρίτ.
Χαρακτική
εναλλ.=Ancient Chinese engraving of female instrumentalists|δεξιά|μικρογραφία|Αρχαία Κινεζική χάραξη γυναικών που παίζουν μουσικά όργανα Η χαρακτική είναι η δημιουργία, για καλλιτεχνικούς σκοπούς, μιας εικόνας σε μια μήτρα που στη συνέχεια μεταφέρεται σε μια δισδιάστατη (επίπεδη) επιφάνεια μέσω μελάνης (ή άλλης μορφής χρώσης). Με εξαίρεση την τεχνική της μονοτυπίας, η ίδια μήτρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να παράγει πολλά αντίγραφα της γκραβούρας. εναλλ.=Albrecht Dürer engraving Melancholia I from 1541 seated angel contemplating figure|αριστερά|μικρογραφία|[[Άλμπρεχτ Ντύρερ: Μελαγχολία A'- (1541)]] Ιστορικά, οι μείζονες τεχνικές (που ονομάζονται και μέσα) που χρησιμοποιήθηκαν είναι ξυλογραφία, γραμμική χαρακτική, γραμμική οξυγραφία, λιθογραφία, και μεταξοτυπία, αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες, με συμπεριλαμβανόμενες τις σύγχρονες ψηφιακές τεχνικές. Κανονικά, η εκτύπωση γίνεται σε χαρτί, αλλά προσφέρονται και άλλα μέσα που κυμαίνονται από ύφασμα και περγαμηνή σε πιο σύγχρονα υλικά. Στις μεγάλες παραδόσεις χαρακτικής περιλαμβάνεται η Ιαπωνική (ουκίγιο-ε).
Ευρωπαϊκή ιστορία
Στη Δυτική παράδοση οι εκτυπώσεις που δημιουργήθηκαν προ του 1830 ονομάζονταν παλαιές εκτυπώσεις. Στην Ευρώπη, από το 1400 μ.Χ χρησιμοποιήθηκε η ξυλογραφία για πρωτότυπες εκτυπώσεις σε χαρτί, με χρήση τεχνικών και μέσων που αναπτύχθηκαν στους Βυζαντινούς και Ισλαμικούς κόσμους. Ο Μιχαήλ Ουολγκεμουτ βελτίωσε τη γερμανική ξυλογραφία από το 1475, και ο Έρχαρντ Ρεύουιτς, ένας Ολλανδός, ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε διασταυρούμενη γραμμοσκίαση. Στα τέλη του αιώνα ο Άλμπρεχτ Ντύρερ έφερε τη Δυτική ξυλογραφία σε ένα αξεπέραστο στάδιο, αυξάνοντας το κύρος της μονόφυλλης ξυλογραφίας.
Κινεζική προέλευση και πρακτική
εναλλ.=The Chinese Diamond Sutra, the world's oldest Woodblock printing book from 868 CE|δεξιά|μικρογραφία|Το Κινέζικο Διαμαντένιο Σούτρα, το παλαιότερο τυπωμένο βιβλίο του κόσμου (868 [[Κ.Ε.)]] Στην Κίνα, η τέχνη της χαρακτικής αναπτύχθηκε από 1.100 χρόνια πριν ως εικονογραφήσεις συνοδευτικές των κειμένων, χαραγμένα σε ξύλινα καλούπια για εκτύπωση σε χαρτί. Αρχικά οι εικόνες ήταν κυρίως θρησκευτικές αλλά επί Δυναστείας Σονγκ, οι καλλιτέχνες άρχισαν να χαράζουν τοπία. Επί βασιλείας των Μινγκ (1368-1644) και των Τσινγκ (1616-1911) η τεχνική τελειοποιήθηκε εξίσου για θρησκευτικές και καλλιτεχνικές εγχαράξεις.
Ανάπτυξη στην Ιαπωνία 1603-1867
εναλλ.=Hokusai color print "Red Fuji southern wind clear morning" from Thirty-six Views of Mount Fuji|αριστερά|μικρογραφία| [[Κατσουσίκα Χοκουσάι|Χοκουσάι: Κόκκινο Φούτζι νότιος άνεμος καθαρό πρωινό από τις Τριάντα έξι Απόψεις του όρους Φούτζι]] Η χαρακτική με ξύλινα καλούπια στην Ιαπωνία (Ιαπωνικά: 木版画, μόκου χάνγκα) είναι μια τεχνική γνωστή από τη χρήση της στο ουκίγιο-ε. Την ίδια περίοδο χρησιμοποιούταν πολύ ευρέως και για την εκτύπωση βιβλίων, στην Κίνα για αιώνες πολύ πριν την ανακάλυψη των τυπογραφείων κινητού τύπου. Η Ιαπωνία ενστερνίστηκε την τεχνική εκπληκτικά αργά, κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο (1603-1867). Το μόκου χάνγκα μοιάζει αρκετά με την ξυλογραφία της δυτικής χαρακτικής, και διαφέρει κύρια στο ότι χρησιμοποιεί μελάνια με βάση το νερό (σε αντίθεση με τη δυτική ξυλογραφία,που χρησιμοποιεί μελάνια με βάση έλαια), επιτρέποντας ένα ευρύ φάσμα ζωηρών χρωμάτων, γυαλάδες και διαφάνειες.
Φωτογραφία
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|[[Φωτογραφική μηχανή]] μικρογραφία|Παράδειγμα επεξεργασίας χρωμάτων φωτογραφίας. Η φωτογραφία είναι η τέχνη της δημιουργίας οπτικών εικόνων μέσω της αποτύπωσης του φωτός. Η φωτεινή ακτινοβολία που ανακλάται ή εκπέμπεται από τα αντικείμενα καταγράφεται σε ένα ευαίσθητο μέσο ή τσιπ αποθήκευσης μέσω χρονοδιακόπτη έκθεσης. Μηχανικά η διαδικασία γίνεται μέσω κλείστρου του οποίου ρυθμίζεται η ταχύτητα και διαφράγματος του οποίου ρυθμίζεται το άνοιγμα. Οι σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές διαθέτουν τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ρύθμισης των ανάλογων παραμέτρων, όπως το χρόνο έκθεσης των φωτονίων σε χημική επεξεργασία, και δυνατότητες ψηφιοποίησης.
Η λέξη φωτογραφία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "φως" και "γραφή" που μαζί σημαίνουν "ζωγραφική με φως". Παραδοσιακά, το προϊόν της φωτογραφίας ονομάζεται φωτογραφία, ενώ χρησιμοποιείται και ο όρος φωτο που είναι σύντμηση.
Παραγωγή ταινιών
μικρογραφία|180x180εσ|Κάμερα βιντεοσκοπήσεων αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Σκηνικό κινηματογράφησης Η παραγωγή ταινιών είναι η διαδικασία της κινηματογράφησης, από την αρχική σύλληψη και την έρευνα, στην συγγραφή σεναρίων, τις λήψεις και τις εγγραφές, απλών κινήσεων ή άλλων ειδικών εφέ, μοντάζ, ηχογραφήσεις και προσθήκη μουσικής επένδυσης, και τελικά τη διανομή στο κοινό. Αναφέρεται ευρέως στη δημιουργία όλων των τύπων ταινιών, περιλαμβάνοντας ντοκιμαντέρ, θεατρικές σκηνές και απόδοση λογοτεχνικών έργων, και ποιητικές ή πειραματικές πρακτικές, και συχνά αναφέρεται και σε εφαρμογές βασισμένες σε βίντεο.
Τέχνες υπολογιστών
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Το φανταστικό τρισδιάστατο ψάρι είναι ψηφιακό έργο τέχνης Οι εικαστικοί καλλιτέχνες δεν είναι πλέον περιορισμένοι στα παραδοσιακά μέσα τέχνης. Οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται ως ένα όλο και πιο κοινό εργαλείο των εικαστικών τεχνών από το 1960. Στις εφαρμογές περιλαμβάνονται η λήψη ή δημιουργία των εικόνων και μορφών, η επεξεργασία αυτών των εικόνων και μορφών (με συμπεριλαμβανόμενη την εξερεύνηση πολλαπλών συνθέσεων) και την τελική απόδοση ή εκτύπωση (με συμπεριλαμβανόμενη τη δυνατότητα 3D εκτύπωσης). μικρογραφία|400x400εσ|Η φωτογραφία προέκυψε με φωτομοντάζ από επεξεργασία 16 διαφορετικών φωτογραφιών. Οι Ψηφιακές Τέχνες είναι οποιεσδήποτε τέχνες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές για την παραγωγή ή την προβολή. Τέτοια τέχνη μπορεί να είναι μια εικόνα, ένας ήχος, κινούμενα σχέδια και εικόνες, ένα βίντεο, ένα CD-ROM, ένα DVD, ένα βίντεοπαιχνίδι, μία ιστοσελίδα, ένας αλγόριθμος, μία παράσταση ή η εγκατάσταση μιας συλλογής φωτογραφιών. Πολλοί παραδοσιακοί κλάδοι έχουν ενσωματώσει πλέον τις ψηφιακές τεχνολογίες και ως εκ τούτου οι γραμμές μεταξύ των παραδοσιακών έργων τέχνης και των έργων νέων μέσων που δημιουργήθηκαν με υπολογιστές έχουν θολωθεί. Για παράδειγμα, ένας καλλιτέχνης μπορεί να συνδυάσει την παραδοσιακή ζωγραφική με αλγοριθμική τέχνη και άλλες ψηφιακές τεχνικές. Ως αποτέλεσμα, ο ορισμός της τέχνης των υπολογιστών από το τελικό προϊόν μπορεί να είναι δύσκολη. Ούτως ή άλλως αυτό το είδος τέχνης έχει αρχίσει να εμφανίζεται σε εκθέματα μουσείων τέχνης, μολονότι δεν έχει αποδειχθεί ακόμη η νομιμότητα της μορφής της και η κοινή συναίνεση για αυτήν την τεχνολογία είναι ότι λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο παρά ως οπτική μορφή όπως η ζωγραφική. αριστερά|μικρογραφία|Η Γη περιστρέφεται και είναι τρισδιάστατη. μικρογραφία Η χρήση των υπολογιστών έχει καταστήσει τη διάκριση μεταξύ εικονογράφων, φωτογράφων, επεξεργαστών φωτογραφίας, 3-D μοντελιστών, και χειροτεχνών. Τα εξελιγμένα λογισμικά απόδοσης και επεξεργασίας οδήγησαν σε πολυπράγμονες προγραμματιστές εικόνων. Οι φωτογράφοι μπορούν να εξελιχθούν σε ψηφιακούς καλλιτέχνες, οι εικονογράφοι σε παραγωγούς κινούμενων σχεδίων. Οι χειροτεχνίες μπορούν να πραγματοποιηθούν με τη βοήθεια υπολογιστών ή με χρήση εικόνων υπολογιστή ως πρότυπα. Η χρήση των γραφικών κλιπ αρτ έχει επίσης δυσχεράνει τη σαφή διάκριση μεταξύ των εικαστικών τεχνών και της διαρρύθμισης σελίδας με εύκολη πρόσβαση και επεξεργασία των κλιπ αρτ κατά το στάδιο της σελιδοποίησης ενός εγγράφου, ειδικά για το μη πεπειραμένο μάτι.
Πλαστικές τέχνες
Οι Πλαστικές τέχνες είναι ένας όρος για τις μορφές τέχνης που περιλαμβάνουν το φυσικό χειρισμό ενός πλαστικού μέσου με πλάσιμο, χύτευση σε καλούπι ή μοντελοποίηση όπως η γλυπτική και η κεραμική. Ο όρος έχει επίσης εφαρμοστεί σε όλες τις οπτικές (μη-λογοτεχνικές, μη μουσικές) τέχνες.
Αυτή η χρήση του όρου "πλαστικό" στην τέχνη δεν πρέπει να συγχέεται με τη χρήση του Πητ Μοντριάν, ούτε με το κίνημα που ονομάστηκε "Νεοπλαστικισμός".
Γλυπτική
Οι γλύπτες δεν φτιάχνουν πάντα τα γλυπτά με το χέρι. Με την ακμάζουσα τεχνολογία του 20ου αιώνα και τη δημοτικότητα της εννοιολογικής τέχνης υπεράνω της τεχνικής μαεστρίας, όλο και περισσότεροι γλύπτες στρέφονται σε παραγωγούς τέχνης για να κατασκευάσουν τα έργα τους, δηλαδή ο καλλιτέχνης σχεδιάζει το έργο τέχνης και πληρώνει έναν παραγωγό για να το κατασκευάσει. Τοιουτοτρόπως επιτρέπεται στους γλύπτες να δημιουργήσουν μεγαλύτερα και πιο περίπλοκα γλυπτά από υλικά όπως τσιμέντο, μέταλλα και πλαστικά, που θα ήταν αδύνατο να δημιουργηθούν με το χέρι. Η κατασκευή γλυπτών γίνεται επίσης με τεχνολογία τρισδιάστατων εκτυπώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνες ανά τύπο Κατηγορία:Εικαστικές τέχνες
Καλύβια Ηλείας
Με την ονομασία Καλύβια Ηλείας αναφέρονται στην Ηλεία οι παρακάτω οικισμοί:
Θάνατοι το 1916
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1916