cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στενό της Καρπάθου
Το Στενό της Καρπάθου είναι η θαλάσσια έκταση μεταξύ των νησιών Καρπάθου και Σαρίας προς Δυσμάς και Ρόδου προς Ανατολάς. Προσδιορίζεται ακριβέστερα από τα ακρωτήρια: α. Παρασπόρι (Σαρίας) στα Β.Δ., β. Πατέλλα στα Ν.Δ., γ. Αρμενιστής προς Β.Α. και δ. Πρασονήσι Ν.Α. Οι μόνοι παραθαλάσσιοι οικισμοί που βλέπουν στο Στενό της Καρπάθου είναι το χωριό Διαφάνι Καρπάθου και η κωμόπολη Πηγάδια Καρπάθου στη Δυτική του πλευρά.
Σόνικο (Ιταλία)
Το Σόνικο (ιταλικά: Sonico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Στενό της Καρπάθου
Το Στενό της Καρπάθου συνδέει ουσιαστικά το Λύκιο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο (θάλασσα της Λεβαντίνης) με το κυρίως Καρπάθιο Πέλαγος και το Αιγαίο Πέλαγος γενικότερα. Από γεωγραφική άποψη αποτελεί τμήμα του Καρπαθίου Πελάγους.
Σόνικο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Στενό της Καρπάθου
Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Γεωγραφία της Καρπάθου Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου Κατηγορία:Πορθμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πορθμοί της Μεσογείου
Σουλτσάνο
Το Σουλτσάνο (ιταλικά: Sulzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Λουντγκάρντα (σύζ. του Πσέμισλ Β΄)
Η Λουντγκάρντα, γερμ. Ludgarda von Mecklenburg (π. 1260/61 - πριν τις 14 Δεκεμβρίου 1283) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του κυρίου του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μεγάλης Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ερρίκου Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και της Αναστασίας, κόρης του Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας.
Απεβίωσε ως το 1283. Αργότερα ο σύζυγός της έγινε υψηλός δούκας, και μετά βασιλιάς, της Πολωνίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1273 τον Πσέμισλ Β΄ δούκα της Μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας. Δεν απέκτησαν παιδιά και λόγω της απιστίας της η σχέση τους έγινε δύσκολη. Ίσως διαζεύχθηκαν πριν το τέλος της.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γιον Χουαρίστι
Ο Γιον Χουαρίστι Λιναθέρο (Jon Juaristi Linacero, Μπιλμπάο, 6 Μαρτίου 1951) είναι ισπανός συγγραφέας. Έχει δημοσιεύσει διάφορες ποιητικές συλλογές, όντας μέλλος της βασκικής πρωτοπορίας του περιοδικού Pott τη δεκαετία του 1980 και φίλος του σημαντικότερου βάσκου ποιητή του 20ού αιώνα, Γκαβριέλ Αρέστι.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δοκίμιά του που επικεντρώνονται στην ανάλυση και διάψευση των μύθων του βασκικού μα και του ισπανικού εθνικισμού. Τέτοια είναι το ''El linaje de Aitor. La invención de la tradición vasca ('Η γενιά του Αϊτόρ. Η εφεύρεση της βασκικής παράδοσης', 1984) και το Vestigios de Babel. Para una arqueología de los nacionalismos españoles'' ('Απομεινάρια της Βαβέλ. Προς μία αρχαιολογία των ισπανικών εθνικισμών', 1992). Έχει υπάρξει μέλος της ΕΤΑ αν και σταδιακά άλλαξε τις πολιτικές του θέσεις και βρέθηκε στη θέση του διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες μεταξύ 2001 και 2004 επί κυβέρνησης Αθνάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα βασκικά Κατηγορία:Βάσκοι συγγραφείς
Φέλιξ ντε Αθούα
Ο Φέλιξ ντε Αθούα Καμέλια (Félix de Azúa Camella, Βαρκελώνη, 30 Απριλίου 1944) είναι ισπανός συγγραφέας και μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας της Γλώσσας. Έχει γράψει ποίηση, μυθιστορήματα εκ των οποίων έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά το Η ιστορία ενός ηλιθίου όπως την αφηγείται ο ίδιος ή Το περιεχόμενο της ευτυχίας. Τα δοκίμιά του ασχολούνται κυρίως με την αισθητική και τη λογοτεχνία. Είναι τακτικός συνεργάτης των εφημερίδων El País και του El Periódico de Catalunya.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Ταβερνόλε σουλ Μέλλα
Το Ταβερνόλε σουλ Μέλλα (ιταλικά: Tavernole sul Mella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κατάλογος πρωθυπουργών της Σομαλίας
Αυτός είναι ένας κατάλογος των πρωθυπουργών της Σομαλίας. Ο πρωθυπουργός της Σομαλίας (Ra'iisul wasaaraha Soomaaliya) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της Σομαλίας. Η θέση συστάθηκε το 1956 με πρώτο υπηρετήσαντα στο αξίωμα τον Αμπντουλαχί Ισά, ο οποίος είχε υπηρετήσει από πριν στη Σομαλιλάνδη ως πρωθυπουργός. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Χαμζά Αμπντί Μπάρε, ο διορισμός του οποίου εγκρίθηκε από τον Οίκο του Λαού στις 25 Ιουνίου 2022.
Τεμού
Το Τεμού (ιταλικά: Temù) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Τινιάλε
Το Τινιάλε (ιταλικά: Tignale) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Χουλιάν Μαρίας
Ο Χουλιάν Μαρίας Αγιλέρα (Julián Marías Aguilera, Βαγιαδολίδ, 17 Ιουνίου 1914 - 15 Δεκεμβρίου 2005) ήταν ισπανός φιλόσοφος και ακαδημαϊκός. Υπήρξε μαθητής του Ορτέγα ι Γκασέτ και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Γλώσσας. Είναι πατέρας του γνωστού συγγραφέα Χαβιέρ Μαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
École nationale supérieure d'arts et métiers
Η École nationale supérieure d'arts et métiers (Arts et Métiers ParisTech) γαλλικό τεχνικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας. Είναι μια Grande école που κατέχει ηγετική θέση στη μηχανική και την εκβιομηχάνιση. Ιδρύθηκε το 1780, το ίδρυμα είναι ένα από τα παλαιότερα γαλλικά ιδρύματα και μία από τις πιο διάσημες σχολές μηχανικών στη Γαλλία. Συνεχίζει να είναι μεταξύ των δέκα κορυφαίων γαλλικών σχολών μηχανικών και η πέμπτη μεταξύ των γαλλικών ινστιτούτων μηχανικών στην κατάταξη της Σαγκάης για το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκραντ εκόλ Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Παρίσι
Χοσέ Μαρία Βαλβέρδε
Ο Χοσέ Μαρία Βαλβέρδε Πατσέκο (José María Valverde Pacheco, Βαλένθια δε Αλκάνταρα, 26 Ιανουαρίου 1926 - Βαρκελώνη, 6 Ιουνίου 1996) ήταν ισπανός φιλόσοφος, ακαδημαϊκός, ποιητής και μεταφραστής του Σαίξπηρ και του Τζέιμς Τζόις. Η ιδεολογική του πορεία ξεκίνησε από την υποστήριξη του Φράνκο για να καταλήξει σε θέσεις συνεγγείς με τον χριστιανικό μαρξισμό της Λατινικής Αμερικής των δεκαετιών του 1970 και 1980. Αντίστοιχα, η ποίησή του χαρακτηρίζεται από μια βαθειά αίσθηση του θείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ισπανοί μεταφραστές
Τοσκολάνο Μαντέρνο
Το Τοσκολάνο Μαντέρνο (ιταλικά: Toscolano Maderno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Τόρμπολε Καζάλια
Το Τόρμπολε Καζάλια (ιταλικά: Torbole Casaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ζοάν Φερατέ
Ο Ζοάν Φερατέ ι Σολέρ (Joan Ferraté, Ρέους, 1924 - Βαρκελώνη, 2003) ήταν ένας από τους σημαντικότερους καταλανούς ακαδημαϊκούς του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Μετέφρασε Καβάφη και έλληνες λυρικούς όπως τον Ανακρέοντα ενώ αφιέρωσε μελέτες και στον Κάρλες Ρίβα. Ήταν αδερφός του ποιητή Γκαβριέλ Φερατέ.
Τόρμπολε Καζάλια
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Δράση (ιταλικό πολιτικό κόμμα)
Η Δράση (Azione, συντομ. A ή Az) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στην Ιταλία. Αρχικά ιδρύθηκε ως Είμαστε Ευρωπαίοι (Siamo Europei, SE). Τον Νοέμβριο του 2019, υιοθέτησε την τρέχουσα ονομασία και έγινε πλήρες κόμμα. Αρχηγός του κόμματος είναι ο ευρωβουλευτής Κάρλο Καλέντα.
Ζοάν Φερατέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταλανοί λογοτέχνες
Δράση (ιταλικό πολιτικό κόμμα)
Ιστορικό
Τον Ιανουάριο του 2019 ο Κάρλο Καλέντα, υπουργός των κυβερνήσεων Ρέντσι και Τζεντιλόνι και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος από το 2018, ξεκίνησε ένα πολιτικό μανιφέστο με το όνομα «Είμαστε Ευρωπαίοι» (Siamo Europei), με στόχο τη δημιουργία μιας κοινής λίστας που θα αποτελείται από το Δημοκρατικό Κόμμα και άλλα προοδευτικά και φιλοευρωπαϊκά κόμματα για τις ευρωεκλογές του 2019. Στην προεκλογική περίοδο, ο Νικόλα Τζιγκαρέτι και ο Καλέντα παρουσίασαν ένα λογότυπο για τον κοινό εκλογικό κατάλογο τους, συμπεριλαμβανομένης της αναφοράς στο «Είμαστε Ευρωπαίοι» και του συμβόλου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η κοινή λίστα κέρδισε το 22,7% των ψήφων. Ο Καλέντα εξελέγη ευρωβουλευτής με τις περισσότερες ψήφους της λίστας, και εντάχθηκε στην Προοδευτική Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.
Τον Αύγουστο του 2020, δύο μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εντάχθηκαν στη Δράση: ο πρώην υπουργός Ενρίκο Κόστα, ο οποίος είχε αποχωρήσει νωρίτερα από τη Φόρτσα Ιτάλια και ο Νούντσιο Αντζιόλα, καθηγητής πανεπιστημίου και πρώην μέλος του Κινήματος Πέντε Αστέρων. Αργότερα, οι βουλευτές και οι γερουσιαστές που συνδέονται με τη Δράση σχημάτισαν κοινές υποομάδες στη Μικτή Ομάδα μαζί με την Περισσότερη Ευρώπη, τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων (τέσσερις βουλευτές) όσο και στη Γερουσία της Δημοκρατίας (τρεις γερουσιαστές).
Τον Μάρτιο του 2021, ο Κάρλο Κοταρέλι, πρώην διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, επιλέχθηκε από τη Δράση, την Περισσότερη Ευρώπη, το Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, τη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Συμμαχία για την Ιταλία και τους Φιλελεύθερους ως επικεφαλής επιστημονικής επιτροπής σχεδιασμένο για την εκπόνηση ενός κοινού πολιτικού προγράμματος. Παράλληλα, ο Καλέντα αποχώρησε από την ομάδα Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και εντάχθηκε στην ομάδα Ανανεώστε την Ευρώπη, ενώ σχηματίστηκε ομοσπονδία με την Περισσότερη Ευρώπη.
Τον Φεβρουάριο του 2022, η Δράση πραγματοποίησε το 1ο συνέδριο, κατά το οποίο ο Καλέντα εξελέγη γραμματέας και ο Ριτσέτι πρόεδρος. Λίγες μέρες πριν το συνέδριο, η Βαρβάρα Μασίνη είχε προσχωρήσει από τη Φόρτσα Ιτάλια, ενώ τις επόμενες εβδομάδες, εντάχθηκαν στη Δράση και άλλοι βουλευτές και γερουσιαστές από το Δημοκρατικό Κόμμα, τη Φόρτσα Ιτάλια και το Κίνημα Πέντε Αστέρων.
Τον Ιούλιο του 2022, μετά την απόσυρση του Κινήματος Πέντε Αστέρων, της Λέγκας και της Φόρτσα Ιτάλια από την υποστήριξη της κυβέρνησης Ντράγκι. αρκετοί βουλευτές και γερουσιαστές της Φόρτσα Ιτάλια, δυσαρεστημένοι από τη στάση του κόμματός τους στην ψήφο εμπιστοσύνης, εντάχθηκαν στη Δράση. Μεταξύ άλλων, προσχώρησαν και οι υπουργοί στην κυβέρνηση Ντράγκι Μάρα Καρφάνια και Μαριαστέλλα Γκελμίνι.
Στις αρχές Αυγούστου, ενόψει των πρόωρων εκλογών, η Δράση και η Περισσότερη Ευρώπη συμφώνησαν να συμμαχήσουν με το Δημοκρατικό Κόμμα. Ωστόσο, λιγότερο από μια εβδομάδα αργότερα, ο Καλέντα ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη συμφωνία λόγω των παράλληλων συμμαχιών που είχε υπογράψει το Δημοκρατικό Κόμμα με την Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς και την Πολιτική Δέσμευση. Η απόφαση του Καλέντα οδήγησε σε διάσπαση της ομοσπονδίας με την Περισσότερη Ευρώπη, η οποία συνέχισε τη συμμαχία τους με το Δημοκρατικό Κόμμα. Στη συνέχεια, η Δράση σχημάτισε κοινή εκλογική λίστα με την Ιτάλια Βίβα του Ματέο Ρέντσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στην Ιταλία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Τραβαλιάτο
Το Τραβαλιάτο (ιταλικά: Travagliato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ντε-Σεβρ
Οι Ντε-Σεβρ (γαλλικά: Deux-Sèvres) είναι νομός της νοτιοδυτικής Γαλλίας, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Έλαβε το όνομά του από δύο ποταμούς, τους Σεβρ Νανταίζ, τον τελευταίο μεγάλο παραπόταμο του Λίγηρα, και Σεβρ Νιορταίζ, παράκτιο ποταμό που εκβάλει στον Ατλαντικό Ωκεανό στο επίπεδο του όρμου του Αιγκιγιόν.
Η INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 79.
Πριν το 2016 ο νομός Ντε-Σεβρ ανήκε διοικητικά στην περιοχή Πουατού-Σαράντ, η οποία συνενώθηκε με την Ακουιτανία και το Λιμουζέν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοι των Ντε-Σεβρ ονομάζονται Ντε-Σεβριάν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ|Στο Μαραί Πουατεβάν Ο νομός Ντε-Σεβρ είναι τμήμα της διοικητικής περιοχής Νέα Ακουιτανία. Έχει έκταση 5.999 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά αποτελείται από 3 διαμερίσματα και περιλαμβάνει 256 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 374.743 (στην απογραφή του 2016).
Συνορεύει στα βόρεια με το νομό Μαιν-ε-Λουάρ, στα ανατολικά με το νομό Βιέν, στα νοτιοανατολικά με το νομό Σαράντ, νοτιοδυτικά με τη Σαράντ-Μαριτίμ και στα δυτικά με τη Βαντέ.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Νιόρ με 59.000 κατοίκους (2016), που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 352 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή (408 οδικώς) νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Οι σημαντικότεροι ποταμοί στο βόρειο τμήμα του νομού είναι οι Σεβρ Νανταίζ και Τουέ, και οι δύο αριστεροί παραπόταμοι του Λίγηρα, οι οποίοι διασχίζουν το νομό από βορειοδυτικά προς βορειοανατολικά. Το νότιο τμήμα του νομού αποστραγγίζει ο ποταμός Σεβρ Νιορταίζ με δυτική κατεύθυνση.
Το υψηλότερο σημείο του νομού είναι στα 272 μέτρα. Το νοτιοδυτικό τμήμα του νομού βρίσκεται στη φυσική περιοχή Μαραί Πουατεβάν με πλούσιο οικοσύστημα.
Το κλίμα είναι ωκεάνιο λόγω της εγγύτητας με τον Ατλαντικό ωκεανό (80 χλμ), τα καλοκαίρια και οι χειμώνες είναι εύκρατα και ήπια.
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|367x367εσ|Θέση του νομού Ντε-Σεβρ στη [[Νέα Ακουιτανία]] Ο νομός Ντε-Σεβρ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της διοικητικής περιοχής Πουατού-Σαράντ, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Λιμουζέν και Ακουιτανία από το 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|270x270εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ντε-Σεβρ Ο νομός Ντε-Σεβρ χωρίζεται σε 3 διαμερίσματα, 17 καντόνια και 256 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|350x350εσ|Χάρτης του Πουατού, κυρίως από τα εδάφη του οποίου δημιουργήθηκε ο νομός Ντε-Σεβρ Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Ντε-Σεβρ είναι:
Οικονομία
Ο νομός Ντε-Σεβρ είναι αγροτικός και βιομηχανικός.
Τα τρία τέταρτα της περιοχής αποτελούνται από αρόσιμη γη. Τα κύρια προϊόντα που καλλιεργούνται είναι σιτάρι και βρώμη καθώς και πατάτες, μήλα και καρύδια. Η Νιόρ είναι το κέντρο για την καλλιέργεια λαχανικών. Στην περιοχή της Μελ καλλιεργούνται τεύτλα. Στο βορρά υπάρχουν πολλοί αμπελώνες και αρκετοί στο νότο.
Είναι επίσης αναπτυγμένη η εκτροφή βοοειδών, μουλαριών και αλόγων. Η φυλή των βοοειδών Παρτεναί ονομάζεται από την ομώνυμη πόλη στα βόρεια του νομού. Επίσης, τα γαλακτοκομικά προϊόντα παράγονται σε σημαντικές ποσότητες και ποιότητα (βούτυρο και κατσικίσιο τυρί).
Λατομεία βρίσκονται σε λειτουργία καθώς και εργασίες εξόρυξης ασβέστη.
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου
Η Μαργαρίτα, γερμ. Margarete von Brandenburg-Salzwedel (π. 1270 - 1 Μαΐου 1315) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργυ-Ζάλτσβεντελ και με τους γάμους της έγινε πρώτα υψηλή δούκισσα, μετά βασίλισσα, της Πολωνίας και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Ντε-Σεβρ
Οικονομία
Η βιομηχανία εκπροσωπείται από:
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και της Ματθίλδης των Έστιντσεν, κόρης του Χριστοφόρου Α΄ της Δανίας.
Ντε-Σεβρ
Οικονομία
Το ποσοστό ανεργίας στο διαμέρισμα είναι πολύ χαμηλό (λιγότερο από 5%), ειδικά στο βορειοδυτικό τμήμα, όπου πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αναπτύσσονται με ταχύ ρυθμό.
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1293 τον Πσέμισλ Β΄ των Πιαστ, δούκα της μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας & βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Πσέμισλ Β΄ απεβίωσε το 1296.
Ντε-Σεβρ
Οικονομία
Το νοτιοδυτικό τμήμα του νομού προσελκύει τουρίστες με τη φυσική περιοχή Μαραί Πουατεβάν και τις ακτές του Ατλαντικού που βρίσκονται κοντά.
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Το 1302 η Μαργαρίτα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Αλβέρτο Γ΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ντε-Σεβρ
Έρευνα
Στον τομέα της έρευνας, ο νομός φιλοξενεί τέσσερα ερευνητικά κέντρα:
Τουρισμός
Ο νομός Ντε Σεβρ είναι ένας ήσυχος τουριστικός προορισμός της Γαλλίας, και προσφέρει πολλά στους τομείς της ιστορίας, του πολιτισμού, των γαστρονομικών απολαύσεων και του ευχάριστου αγροτικού περιβάλλοντος.
Στο νομό γίνονται γύρω στα 30 φεστιβάλ μουσικής, χορού, θεάτρου κ.α. κάθε χρόνο και στη διεξαγωγή τους συμμετέχουν όλες οι πόλεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Νέας Ακουιτανίας Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Περιοχή Μπουτιάμα
Η Περιοχή Μπουτιάμα (Αγγλικά: Butiama District, Σουαχίλι: Wilaya ya Butiama), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Μάρα της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Αστική Περιοχή Μουσόμα (Musoma Urban District), την Περιοχή Ρορύα (Rorya District) και την Περιοχή Ταρίμε (Tarime District), ανατολικά από την Περιοχή Σερενγκέτι (Serengeti District), στα νότια από την Περιοχή Μπούντα (Bunda District) και δυτικά από τη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria).
Η επαρχιακή πόλη διοίκησης, επίσης ονομάζεται Μπουτιάμα (Butiama) και είναι η πόλη γέννησης αλλά και ταφής του Julius Nyerere. Εκεί, βρίσκεται το "Μουσειακό Κέντρο του Δασκάλου Νυερέρε" ("Mwalimu Nyerere Museum Centre").
Ο αυτόχθονας λαός στην περιοχή είναι οι Ζανάκι (Zanaki).
Κατά το 2012, στην Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μπουτιάμα (Butiama District) ήταν 241.732 άτομα.
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T4 από τη Μουάνζα (Mwanza) προς τα σύνορα της Κένυα, περνά μέσα από την Επαρχία Μπουτιάμα (Butiama District), με κατεύθυνση από νότο προς βορρά. Ο οδικός άξονας Τ17 από τη Μουσόμα (Musoma) στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region), περνά μέσα από την Περιοχή, με κατεύθυνση από βορρά προς νότο.
Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μάρα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Τρεντσάνο
Το Τρεντσάνο (ιταλικά: Trenzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Τόνσος
Ο ποταμός πηγάζει από τα κεντρικά μέρη του Αίμου βόρεια του Καλόφερ, στη συνέχεια ρέει ανατολικά και κάνει μια απότομη στροφή προς τα νότια πριν από την Υάμπολη, προς την οποία κατεύθυνση ρέει μέχρι να φτάσει στον ποταμό Έβρο. Το μήκος του Τόνσου είναι περίπου 365 χλμ, εκ των οποίων τα 328 χλμ βρίσκονται σε βουλγαρικό έδαφος (συμπεριλαμβανομένων των συνόρων). Έχει περίπου 50 παραπόταμους, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι οι Μοτσούριτσα, Πόποβσκα και Σινάποβσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Έβρου (Θράκη) Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Ηθική υπόσταση των ζώων στον αρχαίο κόσμο
Οι διάλογοι του 21ου αιώνα σχετικά με την φιλοζωία και τα δικαιώματα των ζώων μπορούν να εντοπιστούν στον αρχαίο κόσμο.
Αρχαία ελληνική φιλοσοφία
thumb|150px|Ο [[Πυθαγόρας (περ.580 - περ.500 π.Χ.)]] Ο ψυχολόγος Ρίτσαρντ Ράιντερ, πρώην καθηγητής του Mellon στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν και πρόεδρος του RSPCA το 1977, γράφει ότι είναι στην ελληνική φιλοσοφία του 6ου αιώνα π.Χ. που για πρώτη φορά υπάρχει η έγνοια για την μεταχείριση των ζώων.
Τέσσερις σχολές σκέψης άσκησαν επιρροή στην αρχαία Ελλάδα: του ανισμισμού, του βιταλισμού, της μηχανοκρατίας και του ανθρωποκεντρισμού. Ο φιλόσοφος και μαθηματικός Πυθαγόρας (περ.580 π.Χ. - περ.500 π.Χ.) ήταν ο κεντρικός χαρακτήρας του ανιμισμού. Προέτρεψε τον σεβασμό στα ζώα, επειδή πίστευε ότι οι άνθρωποι και οι μη-άνθρωποι είχαν το ίδιο είδος ψυχής, ένα πνεύμα που διαπερνά το σύμπαν και μας κάνει ένα με τα ζώα. Οι ψυχές ήταν άφθαρτες, φτιαγμένες από φωτιά και αέρα, και μετενσαρκώνονταν από άνθρωπο σε ζώο, ή αντιστρόφως, η λεγόμενη μετεμψύχωση. Ήταν χορτοφάγος και σύμφωνα με πληροφορίες ήταν ο πρώτος «φιλελεύθερος» των ζώων, αγοράζοντας ζώα από την αγορά ώστε να τα απελευθερώσει.
Ενάντια σε αυτές τις ιδέες, ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) ισχυρίστηκε ότι τα μη ανθρώπινα ζώα δεν είχαν συμφέροντα δικά τους, ταξινομημένα πολύ κάτω από τους ανθρώπους στη Μεγάλη Αλυσίδα της Ύπαρξης, λόγω του υποτιθέμενου ανορθολογισμού τους. Ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να δημιουργήσει μια ταξινομική κατηγοριοποίηση και ιεραρχία των ζώων. Ο Αριστοτέλης αντιλήφθηκε ορισμένες ομοιότητες μεταξύ ανθρώπων και άλλων ειδών και ανέπτυξε ένα είδος «ψυχολογικού συνεχούς», αναγνωρίζοντας ότι τα ανθρώπινα και τα μη ανθρώπινα ζώα διαφέρουν μόνο ως προς το βαθμό που κατέχουν ορισμένες ιδιοσυγκρασίες. Παρ' όλα αυτά, αρνήθηκε τη λογική και την ηθική ισότητα στα ζώα. «Τα φυτά δημιουργούνται για χάρη των ζώων», έγραψε, «και τα ζώα για χάρη των ανθρώπων». Ο Αριστοτέλης ισχυρίστηκε ότι οι άνθρωποι ήταν τα «αφεντικά» στη δημιουργημένη ιεραρχική του δομή βάσει των ορθολογικών δυνάμεών τους.
Ένας από τους μαθητές του Αριστοτέλη, ο Θεόφραστος, εναντιώθηκε στην κρεατοφαγία με το σκεπτικό ότι αυτό στερεί τη ζωή στα ζώα και γι 'αυτό ήταν άδικο. Υποστήριξε ότι τα μη ανθρώπινα ζώα έχουν λογική, αισθάνονται και νοιώθουν όπως τα ανθρώπινα όντα. Ο Θεόφραστος δεν επικράτησε, και ήταν η θέση του Αριστοτέλη -ότι τα ανθρώπινα και μη ανθρώπινα ζώα υπάρχουν σε διαφορετικές ηθικές σφαίρες επειδή ο ένας είναι λογικός και ο άλλος όχι- που παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό χωρίς αμφισβήτηση στη Δύση για σχεδόν δύο χιλιετίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαιώματα των ζώων Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Τρεμόζινε σουλ Γκάρντα
Το Τρεμόζινε σουλ Γκάρντα (ιταλικά: Tremosine sul Garda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Σχέδιο Άτσεσον
μικρογραφία|Ο Αμερικανός διπλωμάτης Ντιν Άτσεσον|εναλλ.= To σχέδιο Άτσεσον ήταν πρόταση λύσης του Κυπριακού από τον Αμερικανό διπλωμάτη Ντιν Ατσεσον (Dean Acheson), η οποία προτάθηκε το 1964.
Το ιστορικό πλαίσιο
Οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, με τις οποίες είχε ανακηρυχθεί η Κύπρος σε ανεξάρτητο κράτος, είχαν καταρρεύσει τον Δεκέμβριο του 1963, με την πρόταση για τροποποίηση των 13 σημείων του Μακαρίου. Με τα 13 σημεία, ο Μακάριος προσπαθούσε να καταργήσει τον δικοινοτικό χαρακτήρα του Κράτους, ο οποίος σύμφωνα με την ελληνοκυπριακή πλευρά ήταν άδικος. Ο Μακάριος υποστήριζε πως υπέγραψε τις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου υπό καθεστώς εκβιασμού, όταν η Κύπρος ήταν αποικία. Το κύριο επιχείρημα του για την τροποποίηση των 13 σημείων ήταν πως το Σύνταγμα ήταν δυσλειτουργικό, κυρίως γιατί το δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) της μειοψηφίας (Τουρκοκυπρίων) αναιρούσε το δικαίωμα της πλειοψηφίας (Ελληνοκυπρίων) να κυβερνά. Αποτέλεσμα της πρόθεσης του Μακαρίου για μετατροπή της Κύπρου από δικοινοτικό σε αμιγώς Ελληνικό, ήταν η αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τις δομές του Κράτους και ο εγκλεισμός τους σε θύλακες. Ακολούθησε η όξυνση της διακοινοτικής βίας, γνωστή ως Ματωμένα Χριστούγεννα, η αποστολή από τον ΟΗΕ ειρηνευτικής δύναμης και ο βομβαρδισμός της Τυλληρίας από την Τούρκικη αεροπορία. Έκτοτε, η απειλή της τούρκικης εισβολής στην Κύπρο ήταν άμεση, όπως και η διατάραξη των σχέσεων Ελλάδας- Τουρκίας, δυο μέλη του ΝΑΤΟ, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου.
Στην Ελλάδα από τον Φεβρουάριο του 1964 κυβερνούσε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος είχε καταδικάσει τις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου το 1959 στην Ελληνική Βουλή. Οι ΗΠΑ επιθυμούσαν να τεθεί η Κύπρος υπό τον έλεγχο δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα να εξαλειφθεί μια εστία διαμάχης μεταξύ συμμάχων στην ανατολική Μεσόγειο.
Τα δύο σχέδια Άτσεσον
Στη Γενεύη στις 6 Ιουλίου 1965 ξεκίνησαν συνομιλίες για το Κυπριακό με τον Ντιν Άτσεσον και τον Φινλανδό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Έρικ Τουομιόγια. Ελλάδα και Τουρκία ήταν παρούσες με έμπειρους διαπραγματευτές ενώ η Βρετανία είχε ρόλο παρατηρητή. Ο Μακάριος είχε μπλοκάρει τις συνομιλίες για λόγους αρχής- δεν ήθελε ξένοι να έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με το μέλλον ενός ανεξάρτητου κράτους και μέλους του ΟΗΕ
Η προσπάθεια του Ατσεσον ήταν να επιτύχει την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ δια της ενώσεως με την Ελλάδα και ταυτόχρονα παραχώρηση μεγάλου μέρους της Κύπρου (25%-27%) στην Τουρκία. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, η Τουρκία επέμενε σε διχοτόμηση του νησιού και διπλή ένωση. Ηθελε μια μόνιμη στρατιωτική βάση στην Καρπασία και να μπορεί η τουρκοκυπριακή κοινότητα να λειτουργεί απρόσκοπτα, αλλιώς θα υπήρχε στρατιωτική παρέμβαση. Οι Τουρκοκύπριοι που δεν θα μετέβαιναν στην τουρκική ζώνη θα αποκτούσαν εκτεταμένη αυτοδιοίκηση σε καντόνια εντός της ελληνικής ζώνης. Ο Άτσεσον έκανε περίληψη των προτάσεων, και τις παρέδωσε στην Αθήνα και Άγκυρα. Ένα από αυτά τα καντόνια θα ξεκινούσε από τη βόρεια Λευκωσία και θα κατέληγε στην Κερύνεια. Οι τουρκοκύπριοι θα είχαν το δικό τους φορολογικό σύστημα, υπηρεσίες, τζαμιά, εκπαίδευση και αστυνομία. . Ήταν μια λύση που προσέγγιζε περισσότερο στην έννοια της διπλής ένωσης, δηλαδή της διανομής του νησιού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Επιπλέον, για την παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα, η πρόταση περιλάμβανε παραχώρηση τού Καστελλόριζου στην Τουρκία. Η ελληνική πλευρά απέρριψε την πρόταση και εισηγήθηκε εγκατάσταση τουρκικών στρατευμάτων υπό το ΝΑΤΟ μέσα στις βρετανικές βάσεις. Στις 20 Ιουλίου, ο Άτσεσον είχε συνομιλία με τους Τούρκους αντιπρόσωπους. Ζήτησαν 21% του εδάφους. Στις 22 Ιουλίου, ο Φινλανδός διαμεσολαβητής ενημέρωσε τον Άτσεσον πως οι Ελληνοκύπριοι δεν θα δέχονταν τις τουρκικές βάσεις σε έδαφος το οποίο να ανήκει κυριαρχικά στην Τουρκία, κάτι το οποίο απέρριψαν οι Τούρκοι, και τις επόμενες ημέρες αύξησαν τις απαιτήσεις τους. Στις 27 Ιουλίου ο Μακάριος μετέβη στην Αθήνα και συμφώνησε με την Ελληνική κυβέρνηση πως η λύση του Άτσεσον οδηγεί στη διχοτόμηση, έπρεπε να απορριφθεί.
Εμπλοκή της ΕΣΣΔ και επίθεση της Εθνικής Φρουράς
Εν τω μεταξύ, η ΕΣΣΔ, θορυβημένη από την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Κυπριακό προειδοποίησε ότι είχε υποχρέωση να βοηθήσει τον απελευθερωτικό αγώνα κατά των αποικιοκρατών. Κάλεσε την απόσυρση των στρατευμάτων της Αγγλίας από το νησί και πως έπρεπε να αφεθούν οι Κύπριοι να αποφασίζουν για την τύχη τους. Ο Μακάριος δέχτηκε με ικανοποίηση την εμπλοκή των σοβιετικών, γιατί προϊδέαζε για την έγκριση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης από τον ΟΗΕ. Παράλληλα όμως, αύξησε την ανησυχία των Αμερικανών για τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» που θεωρούσαν ότι συνιστούσε ο Μακάριος.
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, στην Κύπρο, οι τουρκικές δυνάμεις κατέλαβαν έδαφος (Λωρόβουνος) με πρόθεση δημιουργία προγεφυρώματος επέμβασης. Οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις αναπτύχθηκαν γύρω από την περιοχή και το χωριό-θύλακα των Τουρκοκυπρίων Κόκκινα. Παρότι ο Μακάριος διαβεβαίωσε τον ΟΗΕ πως δεν θα υπήρχε επιθετική ενέργεια - απλώς ήθελαν να διακόψουν τον ανεφοδιασμό σε όπλα- στις 6 Αυγούστου, αφού ο πρώτος γύρος των συνομιλιών κατέρρευσε μετά την άρνηση της Τουρκίας, η Εθνική Φρουρά επιτέθηκε στον θύλακα. Η απόφαση αυτή πάρθηκε από κοινού μεταξύ Γρίβα και Μακαρίου χωρίς να ερωτηθεί η Ελληνική Κυβέρνηση. Για τρεις συνεχόμενες ημέρες οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις προχωρούσαν καταφέρνοντας μεγάλες απώλειες στις τουρκοκυπριακές θέσεις. Στις 8 του Αυγούστου, όμως, η Τουρκία ανέλαβε αεροπορική δράση, και 64 συνολικά τούρκικα αεροπλάνα βομβάρδισαν ανηλεώς τις ελληνικές θέσεις, χρησιμοποιώντας ακόμη και εμπρηστικές βόμβες. Ένας γιατρός δήλωσε πως αντιμετώπισε 40 ασθενείς με εγκαύματα οι οποίοι πέθαναν, συνολικά είχε δει 300 τραυματίες ενώ το νοσοκομείο κτυπήθηκε από μια βόμβα που κτύπησε παρακείμενο τεθωρακισμένο. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 55 Ελληνοκύπριοι έχασαν τη ζωή τους.
Την επόμενη μέρα, ο Μακάριος προειδοποίησε την Τουρκία πως αν συνεχίσει, θα υπήρχαν αντίποινα σε κάθε τουρκοκυπριακό χωριό στις υπόλοιπες περιοχές του νησιού και έκανε έκκληση στους σοβιετικούς για βοήθεια. Ωστόσο μετά από συνομιλία με τον Αμερικάνο πρέσβη, αποφάσισε να μην συνεχίσει. Την επόμενη μέρα, τούρκικες στρατιωτικές φάλαγγες κατευθύνθηκαν προς τα σύνορα με την ΕΣΣΔ ενώ στον ΟΗΕ με πρωτοβουλία των Άγγλων και Αμερικανών, το Συμβούλιο ασφαλείας πέρασε ψήφισμα για άμεση κατάπαυση του πυρός.
Δεύτερος γύρος προτάσεων Πώς το "Σχέδιο Άτσεσον" κατέληξε από διχοτομικό σε ξεκάθαρα ενωτικό.
Δεύτερος γύρος προτάσεων Άτσεσον προέκυψε μετά τις μάχες στην Τυλληρία. Η βασική τους διαφορά είναι πως οι προτάσεις δεν ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης, αλλά πρόταση «take it or leave it». Βασική πρόνοια ήταν η ένωση του νησιού με την Ελλάδα με παραχώρηση 5% του εδάφους της Κύπρου στην Τουρκία, αυτή τη φορά υπό καθεστώς εκμίσθωσης για 50 έτη και με τα δικαιώματα αυτοδιοίκησης των Τουρκοκυπρίων μειωμένα. Η πρόταση, εφόσον την απέρριπτε ο Μακάριος, γίνονταν σκέψεις και εισηγήσεις να εφαρμοσθεί μετά από την εκδήλωση πραξικοπήματος και ανατροπής του Μακαρίου. .
Ο Τουομιόγια υπέστη εγκεφαλικό, και νέος διαμεσολαβητής του ΟΗΕ διορίστηκε ο Galo Plaza. O Παπανδρέου στην Αθήνα σκεφτόταν αν μπορούσε ή όχι να προχωρήσει σε πραξικόπημα ανατροπής του Μακαρίου. Στις 20 Αυγούστου ο Παπανδρέου έκρινε ότι μπορούσε να βασιστεί στην ελληνική μεραρχία που βρισκόταν ήδη στην Κύπρο με άδεια του ΝΑΤΟ και σε παρέμβαση των Αμερικανών για αποτροπή πιθανής επέμβασης της Τουρκίας. Με τη σύμφωνη γνώμη της αντιπολίτευσης (Παναγιώτης Κανελλόπουλος) και του Βασιλιά, πρότεινε στον Μακάριο την άμεση κήρυξη της Ένωσης χωρίς παραχωρήσεις σους Τούρκους. Ο Μακάριος απέρριψε την πρόταση
Απόψεις για το σχέδιο Ατσεσον
Υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις για το σχέδιο Άτσεσον. Σύμφωνα με τον Ι. Ν. Σωσσίδη, τότε διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Έλληνα Πρωθυπουργού, ο Μακάριος απέτρεψε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Σύμφωνα με τον δρ Πάτροκλο Σταύρου, ο οποίος υπήρξε Υφυπουργός παρά τω Προέδρω από το 1961-93, τα σχέδια «Ατσεσον» δεν ήταν ενωτικά. Ο δε Μακάριος δεν απέρριψε την Ένωση αλλά το διχοτομικό Σχέδιο Άτσεσον.
Πηγές
Κατηγορία:Σχέδια λύσης Κυπριακού
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τζούντο 1977
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τζούντο 1977 ή Α΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Τζούντο ήταν η πρώτη διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Τζούντο, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας, στη Γλυφάδα από το Σάββατο 3 έως και την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου του 1977. Διεξήχθησαν 7 αγωνίσματα και συμμετείχαν 4 σύλλογοι.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η ΧΑΝΘ.
Κάτοχοι μεταλλίων
1977 | 1978 | 1979
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Σύλλογοι που μετείχαν
Μετείχαν οι σύλλογοι: • 1
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζούντο στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1977 Κατηγορία:Δήμος Γλυφάδας
Ομφάλιον (Ήπειρος)
Με την ονομασία Ομφάλιον ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα πόλη στην Ήπειρο.
Για το Ομφάλιον υπήρχε αναφορά από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο ως πόλης εντός της περιοχής των Χαόνων Σε ότι αφορά την σημερινή τοποθεσία εκτιμάται πως ταυτίζεται με την πόλη Πρεμετή, ενδεχομένως και το Λάμποβο (κοντά στο Αργυρόκαστρο) της Αλβανίας. Σύμφωνα με τον Άγγλο μελετητή της αρχαιοελληνκής μυθολογίας του 18ου αιώνα Τζέικομπ Μπράιαντ (1715–1804), υπάρχει αρχαία μνεία ότι οι κάτοικοι της Δωδώνης ονομάζονταν Ομφαλιείς. Θεωρούσε έτσι ότι το Ομφάλιον της Ηπείρου βρισκόταν στην περιοχή του αρχαίου μαντείου, διότι ονομασίες όπως Ομφαλός, Ομφαλία συσχετίζονταν με μαντεία και τα γύρω από αυτά μέρη ονομάζονταν συχνά χωρίον Ομφάλιον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Εκκλησία Ατένι Σιόνι
Η Εκκλησία Ατένι Σιόνι (ატენის სიონი) είναι μια Γεωργιανή Ορθόδοξη εκκλησία του 7ου αιώνα που βρίσκεται στο χωριό Ατένι, περίπου 10 χλμ. νότια της πόλης Γκόρι στη Γεωργία. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Βρίσκεται σε μια περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Τάνα που είναι γνωστή όχι μόνο για τα ιστορικά μνημεία της, αλλά και για τα γραφικά τοπία και το κρασί της.
Ιστορία
Η Εκκλησία Ατένι Σιόνι χτίστηκε κατά το πρώτο μισό του 7ου αιώνα. Η εκκλησία φαίνεται πολύ παρόμοια σε σχέδιο με του Μοναστηριού Γιβάρι στο Μτσχέτα, που
γενικά θεωρείται ότι την έχει προηγηθεί και, ως εκ τούτου, έχει περιγραφεί από ορισμένους ιστορικούς της τέχνης ως εκκλησία «τύπου Γιβάρι». Κοντά στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια της μεσαιωνικής οχυρωμένης πόλης Ατένι. Το όνομα Σιόνι σχετίζεται με το όρος Σιών στην Ιερουσαλήμ.
Κατά τον 10ο αιώνα η εκκλησία ανακαινίστηκε και τα ονόματα των αρχιτεκτόνων αναφέρονται στις επιγραφές της εκκλησίας. Όπως ο Αρμένιος αρχιτέκτοντας Τοντοσάκ δηλώνει: «Εγώ, ο Τοντοσάκ, ο οικοδόμος αυτής της ιερής εκκλησίας» σε μία Αρμενική επιγραφή στη νότια πρόσοψη.
Στους τοίχους της εκκλησίας υπάρχουν επιγραφές στα Γεωργιανά, στα Ελληνικά, στα Αρμενικά και στα Συριακά. Επίσης, βρίσκονται και οι 3 τύποι Γεωργιανών γραφών: Ασομταβρούλι, Νουσχούρι και Μχεντρούλι. Οι επιγραφές σε Νουσκούρι χρονολογούνται του 835 και οι επιγραφές σε Μχεντρούλι του 980.
Η εκκλησία έκλεισε κατά τη Σοβιετική περίοδο, από το 1920. Το 1970 ξεκίνησαν έργα αποκατάστασης στο κτίριο, για ενίσχυση των προσόψεων και της οροφής. Από το 1989 είναι λειτουργική και οι εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών συνεχίζονται.
Περιγραφή
Η Ατένι Σιόνι είναι ένα πρώιμο παράδειγμα θολωτής τετράκογχης εκκλησίας. Έχει σταυροειδές σχήμα με εσωτερικές διαστάσεις 24 μ. x 19,22 μ. Οι προσόψεις της είναι καλυμμένες με σκαλιστές ορθογώνιες πρασινωπές-γκριζες πέτρες, και διακοσμημένες με στολίδια και παραστατικά ανάγλυφα.
Από τον 11ο αιώνα, η τοιχογράφηση του εσωτερικού των Γεωργιανών εκκλησιών ήταν υποχρεωτική. Η εκκλησία Ατένι Σιόνι είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου - και μολονότι η σειρά των τοιχογραφιών ακολουθεί το παραδοσιακό μονοπάτι της Γεωργιανής εικονογραφίας η Θεοτόκος είναι η κεντρική μορφή και πολλές από τις τοιχογραφίες αφηγούνται την ιστορία της. Περιλαμβάνονται σκηνές του Ευαγγελισμού με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ και το
Όνειρο του Ιωσήφ. Στις τοιχογραφίες περιλαμβάνονται οι προσωπογραφίες Γεωργιανών βασιλιάδων και φεουδαρχών: του Γεωργίου του Τσκοντίντι, του Δαβίδ Δ' του Κτίστη, του Μπαγκράτ Δ', του Γεωργίου Β' και της Βασίλισσας Ιζντούχτ.
Στην εκκλησία υπάρχουν άφθονες επιγραφές ιστορικού ενδιαφέροντος, όπως η επιγραφή προς τιμήν του Αδαρνάση Α' του Τάο-Κλαργέτι, του πρώτου τεκμηριωμένου Γεωργιανού Βαγρατίδη αριστοκράτη που ήταν ο πατέρας του Άσοτ Α΄, του ιδρυτή της νέας βασιλικής γενιάς της Γεωργίας. Στην εκκλησία Ατένι Σιόνι έχουν ενταφιαστεί αρκετοί ευγενείς και σε επιγραφές αναφέρονται τα ονόματά τους, ημερομηνίες γέννησης και θανάτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Γεωργία Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Ντιέγο Μπουονανότε
Ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρίβερ Πλέιτ και πέρασε από τις ισπανικές ομάδες της Μάλαγα και της Γρανάδα. Συμμετείχε στην ομάδα της Αργεντινής που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2008.Επισης έπαιξε καθοριστικο ρόλο στην ΑΕΚ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Σωσικράτης
Με το όνομα Σωσικράτης είναι γνωστά τα κάτωθι ιστορικά πρόσωπα:
Περιοχή Μπαριάντι
Η Περιοχή Μπαριάντι (Αγγλικά: Bariadi District, Σουαχίλι: Wilaya ya Bariadi), είναι μία από τις πέντε περιοχές στην Περιφέρεια Σιμίγιου της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Μάρα (Mara Region), ανατολικά με την Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region), στα νότια με την Περιοχή Ιτιλίμα (Itilima District) και δυτικά με την Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region). Κατά το 2002, στην Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μπαριάντι (Bariadi District) ήταν 605.509 άτομα.
Ιστορία
Πριν από το 2012, η Περιοχή Μπαριάντι (Bariadi District) ήταν τμήμα της Περιφέρειας Σινυάνγκα (Shinyanga Region).
Οικονομία
Το Τμήμα Ντούτουα (Dutwa Ward), περιέχει ένα από τα μεγαλύτερα παγκόσμια αποθέματα νικελίου.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Από το 2012, η Περιοχή Μπαριάντι (Bariadi District), διαιρείται διοικητικά σε 26 Τμήματα:
Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σιμίγιου Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Ρόμαν Βιλχέλμι
Ο Ρόμαν Ζντζίσουαφ Βιλχέλμι (πολωνικά: Roman Zdzisław Wilhelmi) (6 Ιουνίου 1936, Πόζναν - 3 Νοεμβρίου 1991, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Πολωνούς ηθοποιούς όλων των εποχών. μικρογραφία| Ρόμαν Βιλχέλμι και [[Λεόναρντ Πιετράσακ στο Θέατρο Ateneum της Βαρσοβίας, στο έργο "Τρίπτυχο Νοεμβρίου" (1978)]]
Βιογραφία
μικρογραφία| Μια πλάκα που μνημονεύει τη γενέτειρα του Βιλχέλμι στη [[Βίλντα του Πόζναν]] μικρογραφία| Ο τάφος του Ρόμαν Βιλχέλμι στο Κοιμητήριο Βιλάνουφ, στη Βαρσοβία Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1936 ως μεγαλύτερος γιος του Ζντζίσουαφ και της Στεφάνια Βιλχέλμιχ. Είχε δύο μικρότερα αδέρφια, τον Εουγκένιους και τον Άνταμ. Ως παιδί, μεταφέρθηκε από τους γονείς του για απείθαρχη συμπεριφορά σε ένα δημοτικό οικοτροφείο του Κολεγίου των Σαλεσιανών ιερέων στο Αλεξάντρουφ Κουγιάφσκι. Εκεί πρωταγωνίστησε στο πρώτο του έργο και ανακάλυψε το πάθος του για την υποκριτική. Μετά από λίγα χρόνια, επέστρεψε στο Πόζναν, όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο και τη δευτεροβάθμια σχολή θεάτρου (σχολή ερασιτεχνικών εκπαιδευτών κινήσεων). Σε ηλικία 15 ετών κέρδισε έναν διαγωνισμό απαγγελίας που διοργάνωσε το Ραδιόφωνο του Πόζναν.
Πριν από τις εξετάσεις για το κολέγιο, έσπασε το χέρι του στον αγκώνα, κάτι που τον εμπόδισε να το ισιώσει πλήρως αργότερα. Αυτό το γεγονός είχε ως αποτέλεσμα την ανάγκη να κρύψει αυτήν την ατέλεια και έτσι να κυριαρχήσει μια συγκεκριμένη χειρονομία. Σπούδασε στο Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας, αποφοιτώντας το 1958. Στο τρίτο έτος των σπουδών του, έπαιξε ήδη στο Πολωνικό Θέατρο, στο Κορυδαλλός του Ζαν Ανούιγ. Αμέσως μετά τις σπουδές του, παντρεύτηκε και άρχισε να παίζει στο Θέατρο Ateneum, υπό τον σκηνοθέτη Αλεξάντερ Μπαρντίνι. Τότε, λόγω έλλειψης άλλων δυνατοτήτων, εγκαταστάθηκε στο ραφείο του θεάτρου αυτού. Με τον Μπαρντίνι, ο Βιλχέλμι είχε παίξει με επιτυχία στο παρελθόν τον Στάνλεϊ Κοβάλσκι (Stanley Kowalski) στο Tramwaj zwany pożądaniem (Ένα τραμ με το όνομα Desire). Ήταν ένας από τους ρόλους που έπαιξε στα εργαστήρια αποφοίτησης. Η γυναίκα του, Ντανούτα, μετακόμισε μαζί του μόνο μετά από δύο χρόνια (ζούσαν στο μηχανοστάσιο του θεάτρου).
Τα πρώτα χρόνια της καριέρας του έλαβε μόνο δευτερεύοντες ρόλους. Ο πρώτος σημαντικός ρόλος στο θέατρο ήταν ο ρόλος του χωρικού Νέγρου στο έργο Νέγροι του Ζαν Ζενέ. Έπαιξε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Wiano (Προίκα) το 1963. Ο ίδιος δεν ήταν ικανοποιημένος με το ρόλο, γιατί ήταν πολύ θεατρικός και δεν ταίριαζε στις πραγματικότητες του χωριού. Αργότερα, εμφανίστηκε σε πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους ταινιών (Czterej pancerni i pies, Zaklęte rewiry, Kariera Nikodema Dyzma), συχνά χαρισματικός.
Στην τηλεοπτική σειρά Czterej pancerni i pies (Τέσσερις άντρες τανκ και ένας σκύλος) που γυρίστηκε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, έπαιξε μόνο στα πρώτα 8 επεισόδια, επειδή σύμφωνα με το σενάριο, ο χαρακτήρας του πέθανε. Λόγω της δημοτικότητας της σειράς, οι δημιουργοί σκόπευαν να αναστήσουν τον παιγμένο χαρακτήρα του, Όλγκιερντ Γιάρος (Olgierd Jarosz), αλλά ο Wilhelmi αρνήθηκε, επειδή εκείνη την εποχή έλαβε μια ελκυστική προσφορά στην Ανατολική Γερμανία. Η δημοτικότητα της σειράς, τόσο για τον ίδιο όσο και για τους άλλους ηθοποιούς που έπαιζαν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, δεν μεταφράστηκε σε γρήγορη καριέρα υποκριτικής. Ωστόσο, παρουσιάστηκαν στους θαυμαστές τους σε διάφορα μέρη της Πολωνίας, η οποία συνδέθηκε με συχνές αλκοολικές σπονδές. Στο γύρισμα των δεκαετιών του 1960 και του 1970, δεν πήρε κανέναν κινηματογραφικό ρόλο εκτός από νεανικές σειρές και δύο δευτερεύοντες ρόλους στις ταινίες του Στανίσουαφ Ρουζέβιτς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της υπόθεσης ότι ο ηθοποιός που έπαιζε έναν δημοφιλή χαρακτήρα στο Czterech pancernych δεν μπορούσε να συσχετιστεί με αρνητικούς ήρωες. Στο μεταξύ, η θεατρική του καριέρα εξελισσόταν. Το 1967 έπαιξε σημαντικούς ρόλους στα έργα Το μαρτύριο και ο θάνατος του Ζαν Πολ Μαράτ... και Γερμανία, και τα επόμενα χρόνια είχε ρόλους στο Ο Επιστάτης, στη Σονάτα του Μπελεζεμπουμπ και ρόλο στο Peer Gynt, που αποδείχθηκε σημαντική ανακάλυψη για τη σκηνική του καριέρα.
Ο Βιλχέλμι πέθανε από ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Βιλάνουφ στη Βαρσοβία.
Προσωπική ζωή
Ο Βιλχέλμι παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1958, με τη Ντανούτα, αργότερα δημοσιογράφο. Έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρίκα Κόλαρ, Ουγγαρέζα μεταφράστρια, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Ράφαου (γενν. το 1970). Μετά το διαζύγιο το 1976, η δύσκολη κατάσταση της Μαρίκα την ανάγκασε να μεταναστεύσει με τον γιο της στην Αυστρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας
Κατάλογος έργων του Εθνικού Μουσείου της Πράγας
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Národní muzeum (Εθνικού Μουσείου) της Πράγας.
Νορβηγοί, Ρώσοι και Τσέχοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Τρεβίζο Μπρεσάνο
Το Τρεβίζο Μπρεσάνο (ιταλικά: Treviso Bresciano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Κύπρου
Η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα (αγγλ.:  Cyprus Cooperative Bank) υπήρξε ένα από τα βασικότερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Κύπρου.
Ιστορία
Η ΣΚΤ ιδρύθηκε το 1937 και παρείχε ευρύ φάσµα χρηµατοοικονοµικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών. Εποπτευόταν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Μετά από οκτώ δεκαετίες λειτουργίας της, η ΣΚΤ κατέρρευσε και έκλεισε και επίσημα στις 31 Αυγούστου 2018.
Στη διάρκεια λειτουργίας της, η Κυπριακή ∆ηµοκρατία κατείχε το 77,34% των µετοχών της ΣΚΤ, το Ταµείο Ανακεφαλαιοποίησης το 21,88% και η Συνεργατική  Κεντρική Εταιρεία Συµµετοχών το 0,78%. Συνεργαζόταν µε τα συνεργατικά κινήµατα πολλών χωρών και εκπροσωπείτω στους σηµαντικότερους διεθνείς συνεργατικούς θεσµούς. ∆ιέθετε το µεγαλύτερο δίκτυο καταστηµάτων και ΑΤΜ στην Κύπρο και ήταν η πρώτη τράπεζα σε καταθέσεις κατοίκων εσωτερικού. Εργοδοτούσε όταν έκλεισε περίπου 3 000 άτοµα.
Το 2016 η ΣΚΤ είχε βραβευτεί από το περιοδικό Capital Finance International (CFI.co) με το βραβείο Best Social Impact Bank. Πρόκειται για μία τιμητική διάκριση άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που είχε και τη διαχρονική προσφορά της προς την κοινωνία της Κύπρου.
Σημαντική ήταν η συνεισφορά της ΣΚΤ και για την ενδυνάμωση και στήριξη των προσφύγων, καθώς ιδρύθηκαν ακόμα και νέα Συνεργατικά για να χρηματοδοτήσουν, τότε, τους πρόσφυγες για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, γεγονός που έφερε τον Συνεργατισμό σε αρκετά δύσκολη θέση.
Η ΣΚΤ ήταν έως τότε το δεύτερο μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Κύπρου, ενώ παλαιότερα η Ελληνική Τράπεζα - η οποία είχε επεκταθεί και στον ελλαδικό χώρο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 - ήταν τέταρτη πίσω από Τράπεζα Κύπρου, Συνεργατική και Λαϊκή Τράπεζα.
Έχοντας λάβει τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 2010 κρατικές ενισχύσεις ύψους 1,7 δισ. ευρώ η ΣΚΤ είχε χάσει τον συνεταιριστικό της χαρακτήρα καθώς σχεδόν το σύνολο των μετοχών της άνηκε στο κυπριακό κράτος. Στα πλαίσια του σχεδίου αναδιάρθωσης του τραπεζικού τομέα που είχε υπογράψει η Κύπρος με τους δανειστές της δρομολογήθηκε η συρρίκνωση του πιστωτικού τομέα της χώρας.
Πόρισμα κατάρρευσης
Το 2014  ξεκίνησε μια δύσκολη πορεία συρρίκνωσης και συγχώνευσης παραρτημάτων, καθώς από 93 ΣΠΙ που λειτουργούσε ο Συνεργατισμός, μειώθηκαν σε 18.
Δυστυχώς από το 2013 μέχρι το 2018 βγήκαν στην επιφάνεια κάποια σημάδια κακοδιαχείρισης, κάποιες παραλείψεις από πλευράς πολιτείας, η κρίση στον τραπεζικό τομέα μετά το bail-in του 2013 και οι ανάγκες που προέκυψαν, αλλά και η απουσία νομοθετικού πλαισίου που να επιτρέπει τις εκποιήσεις, δεδομένα που ουσιαστικά οδήγησαν τον Συνεργατισμό σε δύσβατα μονοπάτια και τελικά στο χείλος της διάλυσης.
Ουράγκο ντ'Όλιο
Το Ουράγκο ντ'Όλιο (ιταλικά: Urago d'Oglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Κύπρου
Πόρισμα κατάρρευσης
Η αρνητική πορεία ξεκίνησε με την ανάγκη για κλείσιμο όλων των παραρτημάτων πώλησης προϊόντων της ΣΚΤ στην Κύπρο και ουσιαστικά ολοκληρώθηκε με τη συμφωνία του καλού κομματιού της Συνεργατικής στην Ελληνική Τράπεζα.
Ουράγκο ντ'Όλιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Κύπρου
Πόρισμα κατάρρευσης
Η Ελληνική Τράπεζα, η οποία παράλληλα με τις ήδη εξαιρετικά υψηλές απαιτήσεις των υπηρεσιών που παρέχει τόσο χρόνια στον Κύπριο πολίτη ανέλαβε τελικά βαρύ φορτίο να συνεχίσει πλέον το έργο της ΣΚΤ, με την εργοδότηση 1100 υπαλλήλων της Συνεργατικής αλλά και τη λειτουργία 72 υποκαταστημάτων σε όλη την Κύπρο.
Το πόρισμα για την κατάρρευση της ΣΚΤ απέδωσε βαρύτατες ευθύνες στον Υπουργό Οικονομικών της Κύπρου, Χάρη Γεωργιάδη. Ανέφερε ότι είχε την αποκλειστική ευθύνη για να παρακολουθεί την πορεία της τράπεζας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τράπεζες της Κύπρου
Επιτραπέζιο φωτιστικό
Το επιτραπέζιο φωτιστικό είναι συσκευή η οποία συνήθως χρησιμοποιείται σε γραφεία, σε φροντιστήρια ακόμα και για οικιακή χρήση. Τα μέρη του επιτραπέζιου φωτιστικού είναι τα εξής:λαμπτήρας-λάμπα, ντουΐ, καλώδιο, φις και ο διακόπτης. Επίσης ανάλογος την διακόσμηση του θα χρειαστούν κι άλλα υλικά, με τα προαναφερθέντα να αποτελούν τα βασικότερα χαρακτηριστικά.
Κατηγορία:Διακόσμηση εσωτερικών χώρων
Μίρι (Μαλαισία)
Η Μίρι είναι μια παραθαλάσσια πόλη στο βορειοανατολικό Σαράουακ της Μαλαισίας, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Μπρουνέι, στο νησί Βόρνεο. Η πόλη καλύπτει έκταση 997,43 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και βρίσκεται σε απόσταση 798 χιλιομέτρων βορειοανατολικά από το Κούτσινγκ και 329 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κότα Κιναμπάλου. Η Μίρι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου του Σαράουακ, με πληθυσμό 234.541 σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η πόλη είναι επίσης η πρωτεύουσα της περιοχής Μίρι και του διαμερίσματος Μίρι.