cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομαδοποίηση βιολογικών δεδομένων
Triclustering
Ο αλγόριθμος ξεκινά με τυχαία δημιουργημένους σπόρους. Για κάθε επανάληψη, υπολογίζει το σκορ κάθε πιθανής δισδιάστατης (2D) περιοχής σε μία ολόκληρη υπό-περιοχή και σταματά σε μια τοπική βελτιστοποίηση εάν επιτευχθεί ο μέγιστος αριθμός επαναλήψεων. Το TRICLUSTER (gTRI-CLUSTER) είναι μια βελτιωμένη έκδοση του αλγορίθμου TRICLUSTER. Η διαδικασία αλγορίθμου gTRI-CLUSTER περιλαμβάνει τα εξής: (i) προσδιορίζει το μέγιστο υποσύνολο συναφών δειγμάτων για κάθε γονίδιο, (ii) κατασκευάζονται τα καλούπια ομοιότητας, (iii) παρατίθενται οι πιθανές μέγιστες ομάδες από το δείγματος χρησιμοποιώντας αναζήτηση βάθους (iv) τα biclusters δημιουργούνται από τα δείγματα × μήτρες χρόνου και συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν τις μέγιστες ομάδες με ανεστραμμένη λίστα.
Η ανάλυση τρισδιάστατων δεδομένων επικρατεί όλο και περισσότερο σε όλους τους τομείς της βιοϊατρικής και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το προφίλ εξέλιξης μιας νόσου.
Επικύρωση αποτελεσμάτων
Στην ομαδοποίηση, η ορθότητα των αποτελεσμάτων αποτελεί μια αναγκαία διαδικασία, ανεξαρτήτως της μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε. Αυτό συμβαίνει διότι καθορίζονται ομάδες που δεν είναι γνωστές εξ’ αρχής, οπότε κρίνεται απαραίτητη μια αξιολόγηση στις περισσότερες περιπτώσεις ομαδοποίησης και πραγματοποιείται εφαρμόζοντας τις κατάλληλες μεθόδους και κριτήρια. Δύο βασικά χαρακτηριστικά των ομάδων που σχηματίζονται είναι η περιεκτικότητα και η διακριτότητα.
Περιεκτικότητα
Η περιεκτικότητα αναφέρεται στο πόσο στενά συσχετίζονται τα στοιχεία εντός μιας ομάδας μέσω ανάλυσης της διαφοράς τους. Έτσι, οι συμπαγείς ομάδες προκύπτουν από στοιχεία τα οποία εμφανίζουν μικρή διαφορά σε χαρακτηριστικά όπως μέγιστη και μέση απόσταση μεταξύ τους ή μέγιστη και μέση απόσταση από το κέντρο της ομάδας. Για τον υπολογισμό των παραπάνω μεγεθών αξιοποιούνται δείκτες όπως η μέση τυπική απόκλιση της τετραγωνικής ρίζας(RMSSTD) και το R2(RS).
RMSSTD
Η μέση τυπική απόκλιση της τετραγωνικής ρίζας αποτελεί την τετραγωνική ρίζα της διακύμανσης όλων των μεταβλητών και αποτελεί ένα μέτρο της ομοιογένειας των ομάδων κατά τη δημιουργία τους με βάση τον ιεραρχικό αλγόριθμο. Οι ομοιογενείς ομάδες χαρακτηρίζονται από μικρές τιμές του RMSSTD ενώ όσον αφορά τα διαδοχικά στάδια δημιουργίας τους, με τον ιεραρχικό αλγόριθμο, ισχύει ότι σε περίπτωση που η νέα ομάδα έχει υψηλότερη τιμή RMSSTD από την προηγούμενη τότε ο σχηματισμός είναι χαμηλότερης ποιότητας του προηγούμενου.
RS
Το RS αποτελεί ένα μέτρο ομοιογένειας μεταξύ ομάδων με εύρος τιμών από 0 έως 1, όπου η μεν πρώτη χαρακτηρίζει δύο ομάδες με ελάχιστες διαφορές ενώ αντιθέτως η δεύτερη ομάδες με πολύ μεγάλες διαφορές. Επιπλέον, με βάση το RS όσο μεγαλύτερες διαφορές εμφανίζουν οι ομάδες μεταξύ τους τόσο πιο μεγάλη ομοιογένεια χαρακτηρίζουν τα στοιχεία της κάθε μιας.
RS=SSB/SST
Διακριτότητα
Η διακριτότητα αποτελεί ένα μέτρο της ορθότητας του διαχωρισμού μιας ομάδας από μια άλλη και αξιοποιεί κατά βάση μέτρα πυκνότητας και ελαχίστων αποστάσεων μεταξύ ζευγών, στοιχείου-στοιχείου και στοιχείου-κέντρου ομάδας. Ένας γνωστός δείκτης διακριτότητας μεταξύ των ομάδων είναι ο SD.
SD
Ο δείκτης SD αναφέρεται τόσο στο θέμα του μέσου διασκορπισμού των ομάδων όσο και στο αντίστοιχο του συνολικού διαχωρισμού μεταξύ τους καθώς αποτελεί μια συνάρτηση των 2 παραπάνω μεγεθών.
SD(nc) = a⋅ Scat(nc) + Dis(nc)
Ο πρώτος όρος αναφέρεται στην περιεκτικότητα των ομάδων και χαμηλές τιμές του υποδεικνύουν συμπαγείς ομάδες με μικρό διασκορπισμό εντός του. Από την άλλη ο δεύτερος όρος υποδεικνύει τον συνολικό διαχωρισμό μεταξύ των ομάδων και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωμετρία τους και τον αριθμό τους. Δεδομένου ότι χαρακτηρίζονται από διαφορετικά εύρη ο πρώτος όρος πολλαπλασιάζεται με ένα συντελεστή βάρους a.
Συνδυαστικές μέθοδοι
Για την ανάλυση της ποιότητας της ομαδοποίησης υφίστανται και ορισμένες μέθοδοι που συνδυάζουν στοιχεία από τις παραπάνω τεχνικές όπως για παράδειγμα οι δείκτες Dunn, C και Davies-Bouldin.
Davies-Bouldin(DB)
Ο DB είναι ένας δείκτης σχετικά χαμηλής πολυπλοκότητας που για μικρές τιμές του χαρακτηρίζονται οι καλής ποιότητας ομαδοποιήσεις. Ένα μέτρο της ομοιότητας μεταξύ 2 ομάδων Rij ορίζεται με βάση ένα μέτρο της διασποράς της μιας ομάδας si και ένα μέτρο της ανομοιότητας dij μεταξύ των 2 ομάδων. Για να πληρούνται τα κριτήρια ορισμού του Rij, αυτό ορίζεται ως εξής:
Rij = (si + sj)/dij
Έπειτα ο δείκτης DB ορίζεται ως:
Γενικώς ο δείκτης αποτελεί ένα μέτρο ομοιότητας μεταξύ των ομάδων και είναι επιθυμητό για αυτό το λόγο να έχει χαμηλή τιμή, όπως προαναφέρθηκε, ενώ επιπλέον, δεν επηρεάζεται από τον αριθμό των ομάδων(3),(4).
Dunn
Ένας δείκτης που αξιοποιείται για την ταυτοποίηση καλά διαχωρισμένων και συμπαγών ομάδων είναι ο Dunn. Σε αυτήν την περίπτωση ο δείκτης παίρνει υψηλές τιμές με τις διαμέτρους των ομάδων να είναι μικρές. Όπως και ο DB, έτσι και ο Dunn δεν επηρεάζεται από τον αριθμό των ομάδων, αλλά εμφανίζει κάποια προβλήματα όπως η ευαισθησία στο θόρυβο και η πολυπλοκότητα, η οποία ευθύνεται για τον μεγάλο χρόνο επεξεργασίας. Ως dmin ορίζεται η μικρότερη απόσταση μεταξύ 2 ομάδων ενώ ως dmax η μέγιστη απόσταση 2 στοιχείων εντός μιας ομάδας. Έτσι, ο Dunn ορίζεται ως εξής:
D= dmin/ dmax
C
Ο δείκτης C εφαρμόζεται καλύτερα σε ομάδες παρόμοιου μεγέθους. Ορίζεται ως:                                                         C=(S-Smin)/(S-Smax)
με S το άθροισμα των αποστάσεων όλων των ζευγών στοιχείων της ίδιας ομάδας. Η τιμή με την οποία ταυτοποιείται η βέλτιστη ομαδοποίηση είναι η μέγιστη, με τον δείκτη να λαμβάνει τιμές, έπειτα από κανονικοποίηση σε εύρος 0 έως 1. Επίσης, ο αριθμός των ομάδων σχετίζεται με την τιμή του δείκτη, διότι στην ιδανική περίπτωση που έχουν σχηματιστεί όσες ομάδες απαιτούνται, ο δείκτης παίρνει τιμή 1.
Σταθερότητα ομαδοποίησης
Οι ομαδοποιήσεις συχνά, ως αποτέλεσμα εύρεσης μοτίβου, θεωρούνται βαρυσήμαντες αλλά για να ισχύει αυτό πρέπει να είναι παράλληλα και σταθερές. Για τον υπολογισμό της σταθερότητας πρέπει ο αλγόριθμος να επαναληφθεί με σετ δεδομένων όπου έχει γίνει επαναδειγματοληψία και εν τέλει να συγκριθούν τα αποτελέσματα των ομαδοποιήσεων μεταξύ τους. Η επαναδειγματοληψία μπορεί να προκύψει έπειτα από διαχωρισμό του αρχικού σετ δειγμάτων. Η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί έχει ως αφετηρία την επιλογή ενός τυχαίου υποδείγματος, χωρίς αντικατάσταση και στη συνέχεια την προσθήκη τυχαίου θορύβου. Έπειτα λαμβάνεται ένα δείγμα με αρχικά δεδομένα αλλά με αντικατάσταση. Κατά τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, μπορούν να επιλεχθούν ζεύγη υποδειγμάτων μεταξύ τους ή να δημιουργηθούν ζεύγη του αρχικού δείγματος με υποδείγματα.
Εφαρμογές
Η ανάλυση clustering αποτελεί σημαντικό εργαλείο σε πολλές εφαρμογές σε πολλούς τομείς των επιχειρήσεων και της επιστήμης. Έτσι, συνοψίζουμε τις βασικές κατευθύνσεις στις οποίες χρησιμοποιείται η ομαδοποίηση :
• Συμπίεση δεδομένων. Η ανάλυση clustering μπορεί να συμβάλει στη συμπίεση των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στα δεδομένα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο όγκος των διαθέσιμων δεδομένων είναι πολύ μεγάλος και η επεξεργασία τους γίνεται πολύπλοκη. Η ομαδοποίηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαίρεση των δεδομένων σε μια σειρά από "ενδιαφέρουσες" ομάδες. Στη συνέχεια, αντί να γίνει επεξεργασία του συνόλου των δεδομένων ως οντότητα, αναλύονται οι ύπο-ομάδες που έχουν σχηματιστεί.
• Δοκιμή υποθέσεων. Στην περίπτωση αυτή, η ανάλυση clustering χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της εγκυρότητας μιας συγκεκριμένης υπόθεσης.
Η ομαδοποίηση έχει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών στις βιολογικές επιστήμες και με τα χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλούς τομείς, από την ανάλυση των κλινικών πληροφοριών, τη φυλογενετική, τη γονιδιωματική και πρωτεωμική. Για παράδειγμα, αλγόριθμοι ομαδοποίησης που εφαρμόζονται στα δεδομένα έκφρασης γονιδίων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό συν-ρυθμιζόμενων γονιδίων και την παροχή ενός γενετικού «αποτυπώματος» για διάφορες ασθένειες. Αλγόριθμοι ομαδοποίησης που εφαρμόζονται σε ολόκληρη τη βάση δεδομένων των γνωστών πρωτεϊνών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αυτόματη οργάνωση διαφόρων πρωτεϊνών σε οικογένειες που σχετίζονται στενά αλλά και για την αναγνώριση συντηρημένων αλληλουχιών των πρωτεϊνών. Ομοίως, οι αλγόριθμοι clustering που εφαρμόζονται δεδομένα τριτοταγών δομών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οργάνωση και την παροχή πληροφοριών σχετικά με το ρυθμό μεταβολής μεταξύ αλληλουχίας και δομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιοπληροφορική
Accept (άλμπουμ)
Accept είναι ο τίτλος του πρώτου και ομώνυμου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Ιανουαρίου του 1979 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας «Brain Metronome GmbH Records».
Ιστορία του δίσκου
Το πρώτο άλμπουμ των Accept ηχογραφήθηκε στο «Delta-Studio» του Ουίλστερ της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1978. Η σύνθεση του συγκροτήματος αποτελούνταν από τον τραγουδιστή Ούντο Ντιρκσνάιντερ, τους κιθαρίστες Βολφ Χόφμαν και Γιοργκ Φίσερ, τον μπασίστα Πέτερ Μπάλτες και τον ντράμερ Φρανκ Φρίντριχ, ο οποίος αποχώρησε από τους Accept μετά το πέρας των ηχογραφήσεων και πριν την κυκλοφορία του δίσκου, δίνοντας τη θέση του στον Στέφαν Κάουφμαν. Εκτός του Ντιρκσνάιντερ, κύρια φωνητικά ανέλαβε και ο Μπάλτες για τα τραγούδια «Seawinds» και «Sounds of War».
Κατά την κυκλοφορία του, το «Accept» πούλησε τρεις χιλιάδες αντίτυπα και το συγκρότημα περιόδευσε για την προώθηση του στη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και το Βέλγιο.
Η παραγωγή του άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα χαμηλού επιπέδου και οι βαθμολογίες του ήταν χαμηλές, με το «Allmusic» να του δίνει 1,5 αστέρι με άριστα τα 5, χαρακτηρίζοντας το χωλό και ότι «θα έπρεπε να το κατέχουν μόνο οι φανατικοί οπαδοί του συγκροτήματος».
Τραγούδια του δίσκου
1. Lady Lou (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 3:02
2. Tired of Me (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 3:15
3. Seawinds (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 4:32
4. Take Him in My Heart (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 3:32
5. Sounds of War (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 4:38
6. Free Me Now (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 3:02
7. Glad to Be Alone (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 5:14
8. That's Rock 'n' Roll (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 2:53
9. Helldriver (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 2:42
10. Street Fighter (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Friedrich) - 3:28
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979 Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ
Το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ αποτελεί ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Κύπρο. Διοργανώτρια αρχή είναι η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Οι ομάδες των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας και Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Κύπρου.
Ο θεσμός ξεκίνησε το 2008 με την ονομασία Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Γ΄ κατηγορίας και Δ΄ κατηγορίας. Το 2015 η Δ΄ κατηγορία καταργήθηκε και στη θέση της δημιουργήθηκε η Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Ως αποτέλεσμα το Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας μετονομάστηκε σε Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ.
Η συμμετοχή των ομάδων στο κύπελλο αυτό είναι προαιρετική. Χορηγός της διοργάνωσης είναι η η εταιρεία Αδελφοί Λανίτη Λτδ (Coca-Cola Κύπρου).
Οι τελικοί
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στον τελικό της διοργάνωσης κάθε περίοδο.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις κυπέλλου Κύπρου ανά ομάδα.
Αριθμός ομάδων ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον αριθμό των ομάδων που συμμετείχαν στο κύπελλο ανά περίοδο. Επιπλέον παρουσιάζεται ο αριθμός των ομάδων που συμμετείχε ανά κατηγορία.
Συμμετοχές και επίδοση ανά ομάδα
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι συμμετοχές των ομάδων που συμμετείχαν στο κύπελλο από την ίδρυση του έως και την περίοδο 2021-22 και τα στατιστικά κάθε ομάδας όσο αφορά τις κατακτήσεις, τις φορές που ήταν φιναλίστ, τις παρουσίες στα ημιτελικά και στα προημιτελικά, τις προκρίσεις που πέτυχε κάθε ομάδα και τους αποκλεισμούς που δέχθηκε. Οι ομάδες ταξινομούνται με βάση τον αριθμό συμμετοχών τους στη διοργάνωση. Συνολικά έχουν συμμετάσχει 71 ομάδες στη διοργάνωση. Καμία ομάδα δεν συμμετείχε σε όλα τα κύπελλα (14 συνολικά, συμπεριλαμβανομένου της περιόδου 2021-22).
Επεξηγήσεις πίνακα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ειδοθέα
Με το όνομα Ειδοθέα είναι γνωστά τα παρακάτω μυθολογικά πρόσωπα:
Μουσική υπολογιστών
Η μουσική υπολογιστών είναι η εφαρμογή της τεχνολογίας της πληροφορικής στη μουσική σύνθεση μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Περιλαμβάνει τη θεωρία και την εφαρμογή των νέων υφιστάμενων τεχνολογιών και τις βασικές πτυχές της μουσικής, όπως η σύνθεση ήχου, η επιμέλεια ήχου, η επεξεργασία ψηφιακού σήματος, η ηχητική διάχυση, η ακουστική και η ψυχοακουστική. Ο τομέας της μουσικής υπολογιστών μπορεί να βρει τις ρίζες του πίσω στις ρίζες της ηλεκτρονικής μουσικής και στα πρώτα πειράματα και καινοτομίες με διάφορα ηλεκτρονικά μέσα κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Πιο πρόσφατα, με την έλευση των προσωπικών υπολογιστών και την ανάπτυξη των ηχογραφήσεων στο «σπίτι», ο όρος μουσική υπολογιστών χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τη μουσική που έχει δημιουργηθεί με χρήση τεχνολογίας υπολογιστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μουσική Κατηγορία:Μουσική τεχνολογία Κατηγορία:Πληροφοριακά και Επικοινωνιακά Συστήματα
398 Αδμήτη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Αδμήτης υπολογίσθηκε σε 47 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 109 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αδμήτη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αδμητη
Γενικές εκλογές του Νεπάλ (2017)
Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στο Νεπάλ σε δύο φάσεις, στις 26 Νοεμβρίου και στις 7 Δεκεμβρίου 2017 για την εκλογή των 275 μελών της 4ης  Βουλής των Αντιπροσώπων, της κάτω βουλής που συναπαρτίζει το  Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο του Νεπάλ. Οι εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις πρώτες εκλογές για συνελεύσεις στις 7 επαρχίες. Το πολιτικό αδιέξοδο που προκλήθηκε ανάμεσα στο κυβερνών Νεπαλέζικο Κογκρέσο και στον νικητή αριστερό συνασπισμό αναφορικά με το σύστημα που χρησιμοποιήθηκε για την εκλογή της Άνω Βουλής είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης. Έπειτα από την ανακοίνωση του τελικού αποτελέσματος από την Εκλογική Επιτροπή, στις 15 Φεβρουαρίου 2018 ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Κ. Π. Όλι από το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Ενωμένο Μαρξιστικό–Λενινιστικό) (CPN (UML). Η ορκωμοσία του πρωθυπουργού έγινε με βάση το Άρθρο 76 (2) του συντάγματος. Στις 11 Μαρτίου 2018 η νέα κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης, συγκεντρώνοντας 208 ψήφους.
Εκλογικό σύστημα
Τα 275 μέλη της Βουλής εκλέγονται με δύο μεθόδους. Η εκλογή των 165 γίνεται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα και 110 έδρες εκλέγονται με αναλογική με κλειστή λίστα σε μία ενιαία πανεθνική εκλογική περιφέρεια. Ο κάθε ψηφοφόρος είχε στη διάθεσή του δύο ξεχωριστά ψηφοδέλτια για τις δύο μεθόδους ψηφοφορίας. Για να εισέλθει στη βουλή, ένα κόμμα ή συμμαχία θα πρέπει να υπερβεί το όριο του 3% επί του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων ώστε να λάβει μία έδρα.
Πλαίσιο
Στις εκλογές ψήφισαν οι εγγεγραμμένοι που ήταν ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών, πολίτες του Νεπάλ, με σώας τας φρένας και όσοι είχαν καταδικαστεί για εκλογική νοθεία ή άλλα ποινικά αδικήματα.:
Συνολικά 88 κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές. Όμως, μόνο 49 από αυτά κατέθεσαν λίστα με υποψηφίους για να εκλεγούν αναλογικά.
Πριν την τελική φάση των εκλογών, η οποία ξεκίνησε στις 5 Δεκεμβρίου, έκλεισαν σε 22 σημεία τα σύνορα με την Ινδία. Στις παραμονές των εκλογών σημειώθηκαν μικρές και μεγάλες εκρήξεις με στόχο εκλογικές συγκεντρώσεις και τους αρχηγούς των κομμάτων. Ένας αστυνομικός σκοτώθηκε στην Ντανγκ από έκρηξη στη διάρκεια εκδήλωσης στην οποία παρέστη και ο πρωθυπουργός.
Αποτελέσματα
Πέντε κόμματα, το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Ενιαίο Μαρξιστικό–Λενινιστικό), το Κογκρέσο του Νεπάλ, το CPN, (Νεπάλ)], τοΡαστρίγια Τζανάτα και το Ομοσπονδιακό Σοσιαλιστικό Φόρουμ κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα με το πλειοψηφικό σύστημα και κατέλαβαν μία έδρα, έχοντας εξασφαλίσει το απαιτούμενο 3%.
Παραπομπές
2017 Νεπαλ
Υποβρυχιακός πόλεμος
Γενικά υποβρυχιακός πόλεμος ονομάζεται ο ναυτικός πόλεμος που διεξάγεται από τα υποβρύχια και περιλαμβάνει το σύνολο των πάσης φύσεως υποβρύχιων πολεμικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων.
Το είδος αυτού του πολέμου εγκαινίασαν πρώτοι οι Γερμανοί κατά τον Α΄Παγκοσμιο Πόλεμο, τον Φεβρουάριο του 1917, εναντίον του θαλάσσιου εμπορίου (εμπορικών πλοίων) των Συμμάχων και των ουδετέρων πλοίων που εξυπηρετούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με σημαντικά, στην αρχή, αποτελέσματα.
Για την αντιμετώπιση της υποβρύχιας απειλής εφαρμόζεται ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεμος Κατηγορία:Ναυτική τακτική
Υποκατάστατο κρέατος
μικρογραφία|280x280εσ|Ένα [[Χάμπεργκερ|μπέργκερ τέμπε με βάση τη σόγια.]] Το υποκατάστατο κρέατος είναι μια ουσία που μοιάζει με κρέας και παράγεται από φυτικά προϊόντα. Οι πιο συνηθισμένοι όροι είναι κρέας φυτικής προέλευσης, εναλλακτικό κρέας, απομίμηση κρέατος ή ψεύτικο κρέας. Η αυξημένη σημασία του υποκατάστατου κρέατος στην τρέχουσα τάση οφείλεται στην ευαισθητοποίηση των καταναλωτών για λόγους υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι παράγοντες που οδηγούν σε αυτή τη μετατόπιση των προτιμήσεων οφείλονται στην πρόσληψη τροφών με χαμηλά λιπαρά και θερμίδες, χορτοφαγία, ασθένειες ζώων, εξάντληση φυσικών πόρων και μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Επί του παρόντος, τα διαθέσιμα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο περιλαμβάνουν κρέας φυτικής προέλευσης στο οποίο η ποιότητα (υφή, γεύση, εμφάνιση) είναι παρόμοια με το συμβατικό κρέας. Τα συστατικά που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως πρωτεΐνες σόγιας με προσθήκη νέων συστατικών, όπως μυκοπρωτεΐνη και λεγμοσφαιρίνη σόγιας.
Το κρέας φυτικής προέλευσης πωλείται κυρίως στις δυτικές χώρες. Οι ασιατικές χώρες αναμένεται να γίνουν μια πιθανή αγορά στο εγγύς μέλλον λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος για αυτό το προϊόν. Με την τρέχουσα προηγμένη τεχνολογία, κρέας το οποίο παράγεται στο εργαστήριο, γνωστό και ως συνθετικό κρέας, αναμένεται να ενισχύσει την αγορά των τροφίμων στο μέλλον. Αυτό που αποτελεί ζητούμενο, εντούτοις, είναι η αποδοχή, η οικονομική αποδοτικότητα, η αξιόπιστη παραγωγή και η υψηλή ποιότητα τέτοιου προϊόντος.
Ιστορία
μικρογραφία|280x280εσ|Παρουσίαση του πρώτου συνθετικού χάμπουργκερ στον κόσμο (δεν έχει ψηθεί εδώ) σε συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο στις 5 Αυγούστου 2013. Το συνθετικό κρέας αναπτύχθηκε από μια ομάδα επιστημόνων από το [[Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ με επικεφαλής τον Μαρκ Ποστ, με κόστος παραγωγής 250.000 ευρώ. ]] Η χρήση υποκατάστατου κρέατος δεν είναι πρόσφατη. H πρωτεΐνη σόγιας χρησιμοποιούταν ως ένα δημοφιλές συστατικό σε υποκατάστατα τροφίμων όπως το τόφου και το τέμπε (ζυμωμένο κέικ σόγιας). Αυτά τα προϊόντα υφίσταντο επεξεργασία με απλές τεχνικές επεξεργασίας / ζύμωσης και καταναλώνονταν για αιώνες ως παραδοσιακά πιάτα σε πολλές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ήδη από το 965 π.Χ. Εκτός από αυτά τα παραδοσιακά προϊόντα της Ασίας, η ξηρή υφή φυτικής πρωτεΐνης (TVP, λέγεται και υφή πρωτεϊνης σόγιας ή TSP) άρχισε να χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε υπακατάστατα κρέατος στα μέσα έως τα τέλη του 20ού αιώνα. Το ΤVP λαμβάνεται από το αποσπασμένο άλιπο γεύμα σόγιας, συμπυκνώματα πρωτεΐνης σόγιας ή γλουτένη σίτου. Eίναι εξαιρετικά ευπροσάρμοστo λόγω της χαρακτηριστικής υφής που μοιάζει με κρέας και παρέχει ποιότητα πρωτεΐνης παρόμοια με εκείνη των ζωικών πρωτεϊνών. Εκτός αυτού, είναι ένα φθηνό υλικό, γιατί παράγεται από σόγια, και μπορεί να τροποποιηθεί, όπως στο κονσερβοποιημένο υποκατάστατο κρέατος, σε μπιφτέκια υποκατάστατου κρέατος, και σε τροφές για κατοικίδια.
Ωστόσο, η υιοθέτηση των φυτικών προϊόντων μπορεί να είναι δύσκολη για μερικούς ανθρώπους. Διάφορα προβλήματα μπορούν να ανακύψουν τόσο ως προς τη γεύση, όσο ως προς το άρωμα των σπόρων της σόγιας. Αυτή η γεύση οφείλεται στη δράση των ενζύμων που βρίσκονται στη σόγια, όπως οι λιποξυγεννάσες, οι σαπωνίνες και οι ισοφλαβόνες. Ένα άλλο πρόβλημα που προκύπτει με τη χρήση των πρωτεϊνών από τα όσπρια, όπως η σόγια, η φακή, τα φασόλια και τα μπιζέλια, είναι ότι ασκούν αλλεργιογόνο επίδραση, και γι' αυτό το λόγο δεν μπορούν να καταναλωθούν από άτομα με ιστορικό αλλεργιών. Επιπλέον, η πρωτεΐνη από δημητριακά (σιτάρι, σίκαλη και κριθάρι) είναι επιβλαβής για ορισμένα άτομα λόγω δυσανεξίας στη γλουτένη.
Στις αρχές του 21ου αιώνα τα υποκατάστατα κρέατος άρχισαν να χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Την τελευταία δεκετία, με την πρόοδο της τεχνολογίας στην επιστήμη των τροφίμων, έχουν εισαχθεί υποκατάστατα που μπορούν να μιμηθούν τη γεύση, την υφή, την εμφάνιση και τη λειτουργικότητα των συμβατικών προϊόντων με βάση το κρέας. Το ενδιαφέρον έχει επικεντρωθεί στην ανάπτυξη μη παραδοσιακών φυτικών πρωτεϊνών και στο συνθετικό κρέας. H τεχνολογία αυτή μπορεί να ξεπεράσει τους περιορισμούς στη χρήση συμβατικών πρωτεϊνών με βάση τα όσπρια και τα δημητριακά. Πρόσφατα έχουν εισαχθεί προϊόντα από βιώσιμα έντομα, όπως μπιφτέκια και μπάλες, σε αλυσίδες καταστημάτων στη Γερμανία και στην Ελβετία, καθώς είναι πλούσια σε πρωτεϊνες και ακόρεστα λιπαρά.
Κρέας φυτικής προέλευσης
μικρογραφία|280x280εσ|To Beyond Burger από κρέας φυτικής προέλευσης της εταιρείας Beyond Meat. μικρογραφία|280x280εσ|Μπέργκερ από κρέας φυτικής προέλευσης Impossible Burger. μικρογραφία|280x280εσ|Το Quorn cordon bleu, υποκατάστατο κρέατος εσωτερικά. Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους παραγωγούς τροφίμων αποτελεί η ανάπτυξη των ποιοτικών χαρακτηριστικών του υποκατάστατου κρέατος, επειδή τα χαρακτηριστικά του, όπως η υφή και η γεύση, εξαρτώνται άμεσα από τα συστατικά που χρησιμοποιούνται. Είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει πολλά στάδια. Επί του παρόντος, η βιομηχανία κρέατος φυτικής προέλευσης επικεντρώνεται κυρίως στην ανάπτυξη των μπιφτεκιών, κιμά και λουκάνικων. Οι μπριζόλες δεν αποτελούν τη βασική έρευνα και ανάπτυξη λόγω της πολυπλοκότητας στη σύνθεση της δομής τους.
Αρκετές εταιρείες σε δυτικές χώρες έχουν αναπτύξει επιτυχώς κρέατα φυτικής προέλευσης όπως το Beyond Burger (BB) και το Impossible Burger (IB). Τα συστατικά που χρησιμοποιούνται για αυτά τα προϊόντα ποικίλλουν, αλλά σχεδόν όλα περιέχουν πρωτεΐνες σόγιας, γλουτένη σίτου, πρωτεΐνες αυγών ή πρωτεΐνες γάλακτος. Για παράδειγμα, στο ΒΒ, χρησιμοποιούνται μη γενετικώς κατασκευασμένα συστατικά, όπως τα παντζάρια για να δώσουν χρώμα και παράλληλα την αίσθηση της «αιμορραγίας» κατά το μαγείρεμα. Αναλόγως, στο IB χρησιμοποιείται η λεγμοσφαιρίνη σόγιας για να δώσει το κόκκινο χρώμα που μιμείται την «αιμορραγία» από τον κιμά αλλά μπορεί επίσης να δώσει ένα προφίλ γεύσης που μοιάζει με αυτό του συμβατικού κρέατος.
Ένα άλλο κρέας φυτικής προέλευσης είναι το κρέας Κουόρν, το οποίο κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1985. Αυτό το προϊόν διατροφής χρησιμοποιεί τεχνολογία ζύμωσης από το μύκητα εδάφους Fusarium για τη δημιουργία μυκοπρωτεϊνης. Η μυκοπρωτεϊνη επελέχθη γιατί μπορεί να δώσει την ινώδη υφή του κρέατος στο τελικό προϊόν. Επιπλέον, είναι πρωτεϊνη υψηλής ποιότητας, χαμηλή σε λιπαρά και περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες. Επί του παρόντος, πολλά προϊόντα κιμά από μυκοπρωτεΐνη διατίθενται στο εμπόριο, όπως κομμάτια κιμά, λουκάνικα και μπιφτέκια.
Συνθετικό κρέας
Το κρέας in vitro αναφέρεται στο βρώσιμο κρέας που λαμβάνεται συλλέγοντας κύτταρα από ζώντα ζώα και στη συνέχεια πολλαπλασιάζοντάς τα με την κυτταρική μηχανική. Αυτή η διαδικασία είναι ένα μέρος της κυτταρικής αγροκαλλιέργειας όπου παρασκευάζεται κρέας χωρίς να περάσει από τη διαδικασία εκτροφής του ζώου. Οι όροι ποικίλλουν, μερικές φορές ονομάζεται συνθετικό κρέας, καθαρό κρέας, κρέας in vitro και εργαστηριακό κρέας. Η δημιουργία αυτού του νέου κρέατος χωρίς την παρουσία ζώων ξεκίνησε το 2013 από τον Μαρκ Ποστ, ο οποίος ήταν ο πρωτοπόρος στην παραγωγή μπιφτεκιού εργαστηρίου, αν η ιδέα των βιοτεχνητών μυών (BAMs) δεν είναι καινούρια. Σε κάθε περίπτωση, η τεχνολογία αυτή δεν είναι ακόμα καλά αναπτυγμένη, εντούτοις, μπορεί να αποτελέσει καλή πηγή ζωικών πρωτεινών για μελλοντική χρήση στη διατροφή.
Αποδοχή
Η δημοτικότητα των υποκατάστατων κρέατος αυξάνεται καθώς αυξάνεται ο αριθμός των καταναλωτών που αναζητούν εναλλακτικές πρωτεΐνες και βιώσιμα τρόφιμα. Συγκεκριμένα, η Γερμανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Σουηδία συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων χωρών στην έρευνα και ανάπτυξη εναλλακτικών πρωτεϊνών κρέατος, με την Ευρώπη να κυριαρχεί στην παγκόσμια αγορά υποκατάστατων κρέατος. Τα περισσότερα από τα προϊόντα κρέατος φυτικής προέλευσης καταναλώνονται κυρίως στις δυτικές χώρες. Η χαμηλότερη αποδοχή υποκατάστατων κρέατος σε ορισμένες ασιατικές χώρες οφείλεται στο ότι οι καταναλωτές δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτά τα τρόφιμα. Ωστόσο, αυτό φαίνεται να συμβαίνει σε όλους τους πολιτισμούς και η αποδοχή για νέα τρόφιμα αναμένεται να αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου. Σύμφωνα με τον FAO, η κατανάλωση κρέατος φυτικής προέλευσης στις αναπτυσσόμενες χώρες συνεχίζει να αυξάνεται και αναμένεται να αυξηθεί έως και 73% έως το 2050.
Κριτική
Οι εταιρείες που παράγουν υποκατάστατα κρέατος, συμπεριλαμβανομένων των Impossible Foods και Beyond Meat, έχουν επικριθεί για το μάρκετινγκ των προϊόντων τους, καθώς και για τη χρήση δοκιμών σε ζώα. Επιπλέον, οι διαιτολόγοι ισχυρίζονται ότι τα υποκατάστατα αυτά δεν είναι απαραίτητα πιο υγιεινά από το συμβατικό κρέας λόγω της μεγάλης επεξεργασίας που υφίστανται και της περιεκτικότητάς τους σε νάτριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χορτοφαγική κουζίνα Κατηγορία:Αυστηρή χορτοφαγία Κατηγορία:Απομιμήσεις τροφών
Χρίστος Γεραρής
Ο Χρίστος Γεραρής (1938) είναι Έλληνας δικαστικός και πρώην υπηρεσιακός Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Πικραμμένου.
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακός Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Πικραμμένου.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Λα Μπιζμπάλ
Η Λα Μπιζμπάλ του Ενπορδά (La Bisbal d'Empordà) είναι κωμόπολη της επαρχίας της Ζιρόνα στην Καταλονία. Είναι πρωτεύουσα της κομητείας του Άνω Ενπορδά και η κύρια οικονομική δραστηριότητα της περιοχής της είναι η αγγειοπλαστική και η βιομηχανική παραγωγή κεραμικών ενώ φιλοξενεί και το Αρχείο της Κομητείας του Κάτω Ενπορδά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Παύλος Καρρέρ
Ο Παύλος Καρρέρ ή Καρρέρης (Ζάκυνθος, 12 Μαΐου 1829 - Ζάκυνθος, 7 Ιουνίου 1896) ήταν Έλληνας συνθέτης. Υπήρξε ηγετική μορφή της επτανησιακής μουσικής και δημιουργός εθνικής όπερας και φωνητικής μουσικής βασισμένης σε ελληνικά θέματα, ελληνόγλωσσα λιμπρέτα και στίχους, καθώς και μελωδίες εμπνευσμένες από τη δημοτική και την αστικολαϊκή παράδοση της νεότερης Ελλάδας.
Βιογραφία
Καταγόταν από ιστορική αριστοκρατική οικογένεια της Ζακύνθου με ρίζες από την Κύπρο και τη Μάλτα. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Καρρέρ και της Πηγής Χαριάτη. Αδέλφια του: η Ιωάννα και ο Φρειδερίκος πολιτικός και λογοτέχνης. Σύζυγός του: η υψίφωνος Ισαβέλλα Ιατρά, πρωταγωνίστρια και ερμηνεύτρια των έργων του.
Σπούδασε μουσική στη γενέτειρά του με τους Ιταλούς διδασκάλους Giuseppe Cricca, Francesco Marangoni και πιθανώς στην Κέρκυρα με τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο Μάντζαρο. Διαθέτοντας φυσικό μουσικό χάρισμα, αλλά και εναρμονισμένος με το πολιτιστικό κλίμα των Ιονίων Νήσων της εποχής, στο οποίο κυριαρχούσε η ιταλική όπερα και η ευρωπαϊκή κουλτούρα, συνέθεσε τα πρώτα του μικρά μουσικά έργα περί τα τέλη της δεκαετίας του 1840. Το 1850, μεσούσης της ενοποίησης της Ιταλίας, ο Παύλος Καρρέρ μετακόμισε στο υπό αυστριακή κατοχή Μιλάνο. Εκεί παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα μουσικής με τους Raimondo Boucheron, Pietro Tassistro και Giuseppe Winter. Εντός του έτους παρουσίασε σε συναυλία στο θέατρο «Carcano» τα πρώτα ορχηστρικά του έργα και συνέθεσε την παρτιτούρα για το μπαλέτο του Tomaso Casati Bianca di Belmonte, που ανέβηκε στο «Teatro della Canobbiana». Υπό την προστασία του Francesco Lucca, του παντοδύναμου Ιταλού μουσικοεκδότη, ο Καρρέρ έκανε το ντεμπούτο του ως σύνθετης όπερας τον Αύγουστο του 1852 στο «Carcano», με το έργο Dante e Bice [Δάντης και Βεατρίκη], όπερα σε τρία μέρη βασισμένη σε λιμπρέτο του Serafino Torelli. Το έργο, το οποίο φαίνεται ότι προκάλεσε την αυστριακή αστυνομία με τις πολιτικές του αιχμές, αναφέρεται στον Ιταλό εθνικό ποιητή  Δάντη Αλιγκέρι, τον ανεκπλήρωτο έρωτά του για τη Βεατρίκη Πορτινάρι, την πολιτική του δράση και τη συγγραφή της Θείας Κωμωδίας. Την επόμενη χρονιά ο Καρρέρ συνεργάστηκε με τον χορογράφο Αντρέα Παλαντίνο για το κωμικό μπαλέτο Cadet, il barbiere [Καντέτ ο μπαρμπέρης], το οποίο ανέβηκε στην «Canobbiana» χωρίς σημαντική απήχηση (Ιούνιος 1853). Ωστόσο, η χρονιά αυτή επεφύλαξε μία μεγάλη επιτυχία για τον νεαρό συνθέτη: η τρίπρακτη όπερα Isabella d’Aspeno παρουσιάστηκε στο Θέατρο Σαν Τζάκομο της Κέρκυρας (Φεβρουάριος 1854), για να ακολουθήσει μία θριαμβευτική δέσμη παραστάσεων στο μιλανέζικο «Carcano» (Απρίλιος 1854 και Μάρτιος 1856). Το έργο, πάνω σε λιμπρέτο αγνώστου ποιητή, υπογράφοντος με τα αρχικά R.G.S., κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ιταλική οπερατική δημιουργία του mezzo ottocento, καθώς φαίνεται ότι αποτελεί ένα από τα πρότυπα της πασίγνωστης όπερας του Τζουζέπε Βέρντι, Χορός μεταμφιεσμένων. Η επιτυχία του Καρρέρ στις μιλανέζικες σκηνές συμπληρώνεται με το ανέβασμα της grand opéra La Rediviva [Η νεκραναστημένη], σε τρεις πράξεις και λιμπρέτο του Τζουζέπε Σάπιο. Η όπερα έτυχε θερμότατης υποδοχής όταν ανέβηκε ως υπερπαραγωγή στο «Carcano» (Ιανουάριος 1856), επιτυχία η οποία συνεχίστηκε στο Teatro Comunale του Como (Ιανουάριος 1857), καθώς και στο κερκυραϊκό Θέατρο Σαν Τζάκομο (Δεκέμβριος 1857). Καθ’ όλο το διάστημα της παραμονής του στην Ιταλία ο Καρρέρ επίσης συνέθεσε μουσική σαλονιού και ειδικότερα οπερατικές μεταγραφές για πιάνο και φλάουτο, χορούς και ασκήσεις solfège.
Εμφορούμενος από το όραμα να δημιουργήσει εθνική μουσική και να καταστεί ο πρώτος εθνικός συνθέτης της Ελλάδας, ο Καρρέρ επαναπατρίστηκε το 1857 και εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο. Εκεί συνεργάστηκε ως αρχιμουσικός και ως ιμπρεσάριος με τα τοπικά θέατρα, δίδαξε μουσική και παντρεύτηκε την υψίφωνο και πρωταγωνίστρια των έργων του, Ισαβέλλα Ιατρά. Την ίδια εποχή συνέθεσε την πρώτη του εθνικού περιεχομένου όπερα, τον τετράπρακτο Μάρκο Βότζαρη (1858-1860), καθώς και πολυάριθμα άσματα σε ελληνικούς στίχους, ανάμεσα στα οποία το πασίγνωστο κλέφτικο «Ο Γερο-Δήμος», ένα δημοτικοφανές  τραγούδι που ενσωματώθηκε στην παραπάνω όπερα. Ο Μάρκος Βότζαρης μετά από πολλές περιπέτειες, λόγω του επαναστατικού του περιεχομένου, έκανε πρεμιέρα στην Πάτρα τον Απρίλιο του 1861 και θωρείται το πιο γνωστό έργο του Καρρέρ και η δημοφιλέστερη ελληνική όπερα του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα που γνώρισε πάνω από 45 σκηνικές διδασκαλίες. Το έργο, αρχικά συντεθειμένο σε ένα ιταλικό λιμπρέτο του Giovanni Caccialupi, σταδιακά μεταφράστηκε και καθιερώθηκε στα ελληνικά, προκαλώντας συχνά λαϊκό ενθουσιασμό στις πλατείες των θεάτρων όπου παρουσιάστηκε.
Στην ίδια περίπου γραμμή, αλλά πιο προχωρημένες συνθετικά είναι και οι άλλες δύο εθνικές του όπερες, η ατμοσφαιρική οριεντάλ Κυρά Φροσύνη (λιμπρέτο από τον Ελισαβέτιο Μαρτινέγκο, βασισμένο στο ομότιτλο εκτενές ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη), που παρουσιάστηκε στον ζακυνθινό «Απόλλονα» τον Νοέμβριο 1868 και η ηρωικού ύφους Δέσπω (λιμπρέτο από τον συλλέκτη δημοτικών τραγουδιών και πολυσχιδή λόγιο Αντώνιο Μανούσο), που ανέβηκε στον «Απόλλωνα» των Πατρών, τον Δεκέμβριο 1882. Τόσο η πρώτη, ένα ώριμο έργο με έντονο το κουλέρ λοκάλ και τα στοιχεία του αισθησιασμού και της ψυχογραφίας, όσο και η δεύτερη, ένα έργο με αισθητή εθνική σφραγίδα, πυκνό σε δημοτικά μελίσματα και μελωδικά μοτίβα, έχουν αποτυπωθεί σε δίσκους ακτίνας και είναι προσιτές στο κοινό. Παράλληλα με τα εθνικά του μελοδράματα, ο Καρρέρ συνέχισε να συνθέτει ιταλικού ύφους όπερες, όπως η μυθιστορηματικής πλοκής Fior di Maria [Μαριάνθη] (σε λιμπρέτο Giovanni Caccialupi, πρεμιέρα στο Θέατρο Σαν Τζάκομο της Κέρκυρας, Ιανουάριος 1868), στην οποία ανιχνεύονται ρεαλιστικά και προβεριστικά στοιχεία. Αποφασιστικότερα βήματα προς τον σκηνικό και τον μουσικό ρεαλισμό πραγματοποίησε με τη σύνθεση της Maria Antonietta (λιμπρέτο του Γεωργίου Ρώμα, πρεμιέρα στο θέατρο «Φώσκολος» της Ζακύνθου, Ιανουάριος 1884).
Ιδιαίτερη θέση στην οπερατική του δημιουργία κατέχει η τελευταία του όπερα Μαραθών-Σαλαμίς, ένα φιλόδοξο έργο σε τέσσερα μέρη (σύνθεση του 1887), που συνδυάζει τον όψιμο νεοκλασικισμό με τον πρώιμο μουσικό ιμπρεσιονισμό και μία βαγκνερική τάση για ενότητα, το οποίο δεν παρουσιάστηκε στην εποχή του, αλλά… 115 χρόνια μετά (παγκόσμια πρώτη το 2003 από την Εθνική Λυρική Σκηνή).
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας ο Καρρέρ επίσης εργάστηκε ως μουσικοδιδάσκαλος, διευθυντής ορχήστρας και συμβασιούχος ιμπρεσάριος.
Ο Παύλος Καρρέρ υπήρξε ο δημοφιλέστερος Έλληνας μουσουργός του 19ου αιώνα, ενώ ανέπτυξε σημαντική σταδιοδρομία στην Ιταλία. Παρακολουθούσε από απόσταση αναπνοής τις εξελίξεις στο πεδίο της ευρωπαϊκής όπερας, αφουγκραζόταν την καλλιτεχνική νεωτερικότητα και ανανέωνε διαρκώς τη συνθετική του πρακτική. Στο συνθετικό του ύφος εντοπίζονται ιταλικές επιδράσεις, κυρίως από τον Verdi της μεσαίας περιόδου και το όψιμο belcanto. Ωστόσο, το μουσικό του ιδίωμα διακρίνεται για το ιδιαίτερο προσωπικό του στίγμα, καθώς και για την προσπάθειά του να προσδώσει εθνικό χρωματισμό στις δημιουργίες του. Διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στη χαρακτηριστικότερη εξέλιξη στο πεδίο της έντεχνης νεοελληνικής μουσικής που συντελέστηκε στα Επτάνησα των μέσων του 19ου αιώνα και αφορά στην πρώτη συστηματική προσπάθεια δημιουργίας αυθύπαρκτης εθνικής όπερας.
Απεβίωσε στη Ζάκυνθο στις 7 Ιουνίου 1896.
Έργα του
μικρογραφία|Προτομή του Καρρέρ στη [[Ζάκυνθος (πόλη)|Ζάνκυνθο]] Όπερες
Οπερέτες
Πλήρης εργογραφικός κατάλογος από τον Γιώργο Λεωτσάκο
Βιβλιογραφία
Παυλος Κατηγορία:Επτανησιακό θέατρο Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Έλληνες μαλτεζικής καταγωγής
Ντένις φαν Άλσλοοτ
Ο Ντένις φαν Άλσλοοτ (φλαμανδικά:Denis van Alsloot, γνωστός επίσης και ως Denijs van Alsloot, Denys van Alsloot, Denijs Van Alsloot),, περ. 1570 - περ. 1626) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων και σκηνών της καθημερινότητας και σχεδιαστής, ο οποίος προσλήφθηκε ως αυλικός ζωγράφος και εργάστηκε για την τοπική αριστοκρατία στις Βρυξέλλες.
Βίος
Ο Άλσλοοτ γεννήθηκε είτε στο Μέχελεν είτε, πιθανόν, στις Βρυξέλλες. Ο πατέρας του ήταν εργάτης στις κατασκευές ταπισερί. Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο δάσκαλός του. Καταγράφεται για πρώτη φορά στα αρχεία της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών ως μαθητευόμενος το 1599. Δεν υπάρχουν, όμως, λεπτομέρειες για το πότε έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία.
Με την αλλαγή του αιώνα η σταδιοδρομία του απογειώνεται: Ονομάζεται ζωγράφος της Αυλής του Αλβέρτου Ζ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και της Ισαβέλλας της Ισπανίας, τότε κυβερνητών των ισπανικών Κάτω Χωρών. Έγινε ο ζωγράφος της αριστοκρατίας και ανελάμβανε παραγγελίες από πρίγκηπες, αυλικούς και σημαίνοντες κρατικούς αξιωματούχους.
Το 1626 ήταν ακόμη εν ζωή, όπως μαρτυρείται από πίνακά του με αυτή τη χρονολογία. Πρέπει να απεβίωσε κατά ή λίγο πριν το 1628, καθώς δύο έργα του, που είχε αφήσει κληρονομιά στην ανεψιά του αγοράστηκαν το 1628 από την Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα.
Έργο
Ο φαν Άλσλοοτ ζωγράφιζε κυρίως τοπία και σκηνές από τοπικές εορτές και τελετές. Τα έργα του μπορούν να θεωρηθούν ως μεταβατικά στην εξέλιξη της τοπιογραφίας στις αρχές του 17ου αιώνα. Όλα τα γνωστά του έργα δημιουργήθηκαν στις Βρυξέλλες κατά την περίοδο μεταξύ 1606 και 1626.
Το ύφος της τοπιογραφίας του εμφανίζει συγγένεια με τα έργα του Xίλλις φαν Κόνινξλοο (Gillis van Coninxloo). Συγκριτικά με αυτόν, τα έργα του φαν Άλσλοοτ είναι πιο ήπια και περισσότερο στατικά, χρησιμοποιεί μια πιο απαλή παλέτα, είναι πιο ακριβή και περισσότερο ρεαλιστικά. Έτσι, εμφανίζονται σαν σύνθεση μεταξύ των έργων του Κόνινξλοο και του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Όπως πολλοί μεταγενέστεροι τοπιογράφοι στις Βρυξέλλες, όπως οι Λούκας Αχτσέλινκ (Lucas Achtschellinck), Λόντεβαϊκ ντε Φάντερ (Lodewijk de Vadder) και Ζακ ντ'Αρτουά (Jacques d'Arthois), ο φαν Άλσλοοτ αντλεί έμπνευση από το δάσος Σουάν (Zoniënwoud) κοντά στις Βρυξέλλες.
Δημιούργησε, επίσης, μερικά σχέδια τοπίων, τα οποία προόριζε ως ανεξάρτητα έργα τέχνης. Παράδειγμα τέτοιου σχεδίου είναι το "Τοπίο δάσους με ένα κάστρο στο βάθος", έργο του 1608, που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Γκέτι και είναι μια πλήρης και ραφινάτη σύνθεση ενός δασικού τοπίου με θέα μερικών κτηρίων στο βάθος. Οι σκηνές στα τοπία του συχνά απεικονίζουν κάποια πραγματική τοποθεσία, με τοπογραφική ακρίβεια και ορθότητα. Είχε, επίσης, αναλάβει, για λογαριασμό της Αυλής του Αλβέρτου και της Ισαβέλλας, να απεικονίσει απόψεις των κτημάτων τους στο Μαριμόντ, το Τερφούρεν και το μοναστήρι του Χρούνεντάελ. Συνεργαζόταν συχνά με τον Χέντρικ ντε Κλερκ, ο οποίος ζωγράφιζε το "σταφάζ" (γαλλ. staffage) Στα τοπία αυτά εμφανίζονται μυθολογικές ή βιβλικές μορφές και, συνήθως, τα υπέγραφαν και οι δύο καλλιτέχνες. Υπάρχουν τοπία του φαν Άλσλοοτ που δεν υπογράφονται και από τους δύο, στα οποία είναι εξίσου πιθανόν το "σταφάζ" να έχει γίνει από τον ντε Κλερκ. Οι μορφές του ντε Κλερκ είναι ντυμένες με ρούχα που έχουν έντονα χρώματα, που έρχονται σε αντίθεση με την καστανοπράσινη τονικότητα του τοπίου που έχει φτιάξει ο φαν Άλσλοοτ.
Έλαβε, επίσης, παραγγελίες για να δημιουργήσει πίνακες τοπικών εορτών και τελετών. Η πιο γνωστή ανάθεση τέτοιου τύπου έγινε από την Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα, μια σειρά οκτώ πινάκων που απαθανατίζουν την "Ommeganck" (περιφορά) που έγινε στις Βρυξέλλες στις 31 Μαΐου 1615, παραγγελία για την οποία έλαβε το ποσόν των 10.000 γκίλντερς. Η παραγγελία έγινε πριν τον Σεπτέμβριο του 1615 και είναι πιθανόν να δημιουργήθηκαν μόνον έξι από τους αρχικά οκτώ πίνακες της παραγγελίας. Αυτοί εκτέθηκαν στο ανάκτορο του Τερφούρεν, που βρίσκεται σε ένα χωριό στα βορειοανατολικά των Βρυξελλών.
Από τους έξι αυτούς πίνακες της "Ommeganck" διασώθηκαν μόνον τέσσερις. Δύο βρίσκονται στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης και δύο στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο. Ένας από αυτούς χωρίστηκε στα δύο σε άγνωστη ημερομηνία. Ένα ακέραιο αντίγραφό του βρίσκεται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου στις Βρυξέλλες, ενώ αντίγραφο ενός από τους πίνακες υπάρχει στο Μουσείο Πράδο. Καλλιτεχνικά, τα έργα αυτά δεν είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτα, καθώς προορίζονταν περισσότερο για σκοπούς τεκμηρίωσης και όχι ως καλλιτεχνήματα. Παρέχουν, ως τέτοια, στους ιστορικούς ενδιαφέροντα στοιχεία επί του συγκεκριμένου τύπου εορτασμού.
Εκείνο το έτος ο εορτασμός "Ommeganck" ήταν ιδιαίτερα λαμπρός, καθώς δύο εβδομάδες πριν, στην τελετή της συντεχνίας των τοξοτών για το "τοξοβόλημα της κίσσας" η Ισαβέλλα είχε πετύχει την κίσσα που είχε προσδέσει στο κωδωνοστάσιο του ναού της Παναγίας του Σαμπλόν. Μετά από αυτή την επιτυχία της, αναγορεύθηκε σε "βασίλισσα της συντεχνίας".
Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η Ισαβέλλα είχε πολιτικό κίνητρο κατά την παραγγελία αυτής της σειράς πινάκων της "Ommegang": Επειδή ο σύζυγός της ήταν άρρωστος και αναμενόταν να πεθάνει σύντομα, ήθελε να δείξει στην Αυλή της Ισπανίας ότι οι κάτοικοι των ισπανικών Κάτω Χωρών την θεωρούσαν ως την "εκ φύσεως πριγκίπισσα" και συνεπώς όφειλαν να την αφήσουν να κυβερνά τις ισπανικές Κάτω Χώρες και μετά τον θάνατο του συζύγου της. Γι' αυτό τον λόγο έστειλε μερικές εικόνες της "Ommegang" στην ισπανική Αυλή. Την ίδια στιγμή, η αριστοκρατία των Βρυξελλών χρησιμοποιούσε την "Ommegang" για τους δικούς της σκοπούς: Αποτελούσε επίδειξη στις άλλες κοινωνικές ομάδες των Βρυξελλών ότι είχε την υποστήριξη της Αρχιδούκισσας. Η πόλη των Βρυξελλών και ο ναός της Παναγίας του Σαμπλόν, γύρω από τον οποίο διεξαγόταν η "Ommegang", παράγγειλαν αντίγραφα των πινάκων.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μαραί Φιλγιούν
Ο Μαραί Φιλγιούν (Marais Viljoen, 2 Δεκεμβρίου 1915 - 4 Ιανουαρίου 2007) ήταν Νοτιοαφρικανός πολιτικός.
Προφίλ
Υπήρξε ο τελευταίος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής χωρίς να είναι αρχηγός κράτους. Διατήρησε το αξίωμά του από τις 4 Ιουνίου 1979 μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου 1984. Τον διαδέχθηκε ο Πίτερ Βίλεμ Μπότα. Προτού εκλεγεί είχε διατελέσει και πάλι προσωρινός Πρόεδρος, από τις 21 Αυγούστου 1978 ως τις 10 Οκτωβρίου 1978. Το 1940 παντρεύτηκε την Ντοροτέα Μαρία Μπρινκ (1917 – 2005). Απεβίωσε στις αρχές του 2007 από ανακοπή της καρδιάς. Κηδεύτηκε με τιμές αρχηγού κράτους στις 13 Ιανουαρίου του 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Κράτους της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Πολιτικοί της Νότιας Αφρικής
Ναυλολόγιο
Ο όρος ναυλολόγιο, (tariff rate), φέρεται με δύο έννοιες: α) ως τιμοκατάλογος ναύλων, και β) ως υποχρεωτική τιμή ναύλων.
Στη πρώτη περίπτωση το ναυλολόγιο αποτελεί ένα κατάλογο με τις τιμές των ναύλων κατά είδος εμπορεύματος, μονάδα όγκου και απόσταση μεταφοράς, το οποίο είναι ανάλογο με τον τιμοκατάλογο που τηρούν διάφορες βιομηχανίες ή εταιρίες μεταφορών, (χερσαίες, ναυτιλιακές, σιδηροδρομικές και αεροπορικές). Ιδιαίτερα στις θαλάσσιες μεταφορές το ναυλολόγιο, υπό αυτή την έννοια, χρησιμοποιείται κυρίως στα πλοία τακτικών γραμμών (liners) και περισσότερο από τους συνασπισμούς ναυτιλιακών επιχειρήσεων γνωστών ως "ενώσεις", κόνφερανς.
Στη δεύτερη περίπτωση το ναυλολόγιο αποτελεί υποχρεωτικό καθορισμό τιμών ναύλων μεταφοράς κυρίως προσώπων ή εμπορευμάτων που καθορίζεται συνήθως για μαζικά μέσα μεταφοράς, π.χ. λεωφορεία, ταξί, τρένα, αεροπλάνα κ.λπ. ή για τις εσωτερικές ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες. Στις περιπτώσεις αυτές στην Ελλάδα αρμόδιος φορέας καθορισμού ναυλολογίου είναι το Υπουργείο Συγκοινωνιών και για τις θαλάσσιες μεταφορές (ακτοπλοϊκές) το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Το εκάστοτε καθοριζόμενο ναυλολόγιο συνήθως ισχύει για ορισμένη χρονική περίοδο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυλαγορά
Δήμος Καρπάθου
Ο Δήμος Καρπάθου είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει τα νησιά Κάρπαθο και Σαρία και τις γειτονικές τους νησίδες. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση του προϋπάρχοντος Καποδιστριακού Δήμου Καρπάθου με την ως τότε αυτοδιοίκητη Κοινότητα Ολύμπου Καρπάθου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 324,07 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 6.226 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Κάρπαθος (Πηγάδια) και Ιστορική Έδρα η Όλυμπος.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|500x500px|Η Κάρπαθος με τη Σαρία στο Βορρά. Δορυφορική φωτογραφία. μικρογραφία|371x371px|εναλλ.=|Η Όλυμπος Καρπάθου αποτελεί τιμής ένεκεν την ιστορική έδρα του Δήμου. Στη φωτογραφία ο καθεδρικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγία η Σελλαγιώτισσα) που βρίσκεται στο κέντρο του μεσαιωνικού χωριού. Ο Δήμος Καρπάθου αποτελείται από τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, κοινότητες και οικισμούς (μέσα στις αγκύλες ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
Νησίδες
Αμμούδι (ή Αμμούϊ), Αρμενόπετρα Σαρίας, Άφωτη (ή Άφφωτη), Γαϊδουρονήσι (ή Γααρόνησο), Δεσποτικό, Διακόπτης (ή Διακόφτης), Μαρινάκι, Μαύρη Πέτρα, Μεγάλο Τρίστομο (ή Μεάλος Νήτσος Τριστόμου), Μικρό Τρίστομο (ή Μικρός Νήτσος Τριστόμου), Μοίρα, Νησιερός (Νισιερός, Νήσαρος ή Νησάκι), Νησί, Νησί της Γραίας, Νησί του Πειρασμού, Νησιά του Μαράθου (δέκα νησίδες), Νήσος τ' Ακρωτηρίου, Νήσος της Βρουκούντας, Νήσος του Πέρου, Ξώπλακες (δεκαπέντε νησίδες), Πρασονήσι Μενετών, Πρασονήσι Ολύμπου, Σώκαστρο, Χαλκιάς (ή Χαρκιάς), Χοίρος.
Πιο συγκεκριμένα:
Δημοτικό Συμβούλιο
Το Δημοτικό Συμβούλιο Καρπάθου συναπαρτίζεται από 21 μέλη, εκ των οποίων 19 εκλέγονται στη Δημοτική Ενότητα Καρπάθου και 2 στην Δημοτική Ενότητα Ολύμπου Καρπάθου. Τον Δήμαρχο Καρπάθου επικουρούν στο έργο του 4 Αντιδήμαρχοι.
Αδελφοποιημένοι Δήμοι
μικρογραφία|318x318px|Πηγάδια Καρπάθου, το παραδοσιακό καφενείο "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ" (του Φράγκου). Ο Δήμος Καρπάθου έχει αδελφοποιηθεί με τους παρακάτω δήμους:
Επίσης ο Δήμος Καρπάθου έχει υπογράψει σύμφωνα φιλίας και συνεργασίας με τους παρακάτω δήμους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Κατηγορία:Κάρπαθος
Διοκλείδης
Με το όνομα Διοκλείδης είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της Αρχαίας Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σημαία της Ελλάδας
Η σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες, καθώς και ως καντόνι (άνω προΐστιο μέρος) έναν λευκό Σταυρό μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο. Οι εννέα λωρίδες δεν έχουν κάποια επίσημη σημασία, η πιο διαδεδομένη λαϊκή θεωρία αναφέρει ότι αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», όπως παράλληλα και στα γράμματα της λέξης «Ελευθερία», αλλά δεν υπάρχουν βάσιμες πηγές για να στηρίξουν αυτόν τον ισχυρισμό. Ο Σταυρός συμβολίζει την επικρατούσα θρησκεία της Ελλάδος, την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το κυανό και λευκό συμβολίζουν τα χρώματα του Ελληνικού ουρανού και θάλασσας. thumb|Έλληνες [[Μικρασιάτες Καθηγητές και απόφοιτοι της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης το 1878 με τη σημαία της Ελλάδας.]]
Βυζαντινή εποχή και γενικότερο υπόβαθρο
Σημαίες και λάβαρα με το σύμβολο του σταυρού χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Το ναυτικό του Θέματος Ελλάδος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το οποίο ιδρύθηκε το 690 και δρούσε στο Αιγαίο, στο Κρητικό και στο Λιβυκό Πέλαγος, χρησιμοποιούσε ποικίλες κυανές σημαίες με λευκούς σταυρούς, καθώς και σημαίες με πέντε λευκές και τέσσερις κυανές λωρίδες.