cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερατώ Αλακιοζίδου
Συνεργασίες
Στο ενεργητικό της έχει συνεργασίες με εκλεκτούς Έλληνες και ξένους συνθέτες και σολίστ όπως : Dmitri Smirnov,Elena Firsova, Gyia Kancheli, Ellenie Lillios, Ellen Jewett, Lutoslawsky Quartet, Sarah Carvahlo,Benet Casablancas,Marcin Markovich,Krystof Karpeta, Riccardo Vaglini, Alessandro Gazzato,Δημήτρη Λεοντζάκο, Βασίλη Παπαβασιλείου, Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Μερόπη Κολλάρου, Λητώ Θώμου, Σπύρο Σακκά  κ. α
Έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες συνθέτες (πάνω από 60)  και έχει ερμηνεύσει έργα  τους, όπως: Θόδωρο Αντωνίου,Νίκο Αστρινίδη, Δημήτρη Θέμελη, Γιώργο Κουρουπό, Ντίνο Κωσταντινίδη, Νίκο Κυπουργό, Τάσο Ροσόπουλο, Ιωσήφ Παπαδάτο, Γιώργο Κουμεντάκη, Στάθη Γυφτάκη,, Βασίλη Κίτσο, Αναστάση Φιλιπακόπουλο, Γιώργο Κυριακάκη, Καλλιόπη Τσουπάκη, Ασπασία Νασοπούλου, Κώστα Τσούγκρα, Κώστα Σιέμπη, Σάββα Τσιλιγκιρίδη, Μιχάλη Λαπιδάκη, Λίνα Τόνια, Χρήστο Σαμαρά, Μιχάλη Βεκιάρη, Δημήτρη Μαραμή, Δημήτρη Σκύλλα, Μηνά Μπορμπουδάκη,William Antoniou,Ευαγγελία Κατέλη, Μαρία Γεωργιάδου, Βασιλική Φιλιππαίου, Αλέξανδρο Ιωάννου, Νικήτα Ντέμο, Μαρία Γούβαλη, Λεόντιο Χατζηλεοντιάδη  κ. α, καθώς και με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών.
Εκπαιδευτική Δραστηριότητα
Από το 2002 έως το 2018 διατέλεσε Καλλιτεχνική  Διευθύντρια του Δημοτικού Ωδείου Θέρμης(ΝΠΙΔ), δημιουργώντας ένα πρότυπο εκπαιδευτικό και καλλιτεχνικό φορέα με διεθνή εμβέλεια, νέα σύνολα και ορχήστρες, υψηλού επιπέδου καλλιτεχνικό προγραμματισμό, εξωστρεφείς καλλιτεχνικές και κοινωνικές δράσεις, καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα, καθώς και ανάπτυξης δικτύου πανελλήνιας και διεθνούς εμβέλειας (Δίκτυο Καλλιτεχνικών Διευθυντών Δημοτικών Ωδείων).
Υπήρξε ιδρύτρια και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής και Διεθνούς Διαγωνισμού Σύνθεσης «Συνθέρμια» από το 2004-2012. Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως καλλιτεχνικής διευθύντριας (2008), βραβεύτηκε από την η Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής για την επιτυχή διοργάνωση του φεστιβάλ «Συνθέρμια» και τη γενικότερη καλλιτεχνική της δραστηριότητα με την «τιμητική διάκριση» πολιτισμικού οργανισμού που δραστηριοποιείται στην περιφέρεια.
Από το 2012-2017 διετέλεσε καλλιτεχνική Διευθύντρια, διοργανώτρια  και ιδρύτρια της Διεθνούς Θερινής Μουσικής Ακαδημίας, της Μουσικής Ακαδημίας Synthermia plus  , έχοντας σαν  στόχο την υπέρβαση της συνήθους πρακτικής  της απλής εξοικείωσης με το ρεπερτόριο, αλλά και τις σύγχρονες τεχνικές εκτέλεσης των οργάνων, θεωρώντας πως η γνώση αυτών αποτελεί μόλις την αρχή της αναζήτησης και όχι την επιβεβαίωση μιας εξειδίκευσης στην κλασική & τη σύγχρονη μουσική.
Το 2013 συμμετείχε στην ίδρυση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας beArtive, στοχεύοντας στη διοργάνωση συναυλιών και πολυεπίπεδων εκδηλώσεων, που συνδυάζουν το λόγο, τη μουσική, την κίνηση και την εικαστική έκφραση. Παράλληλα, η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση του εκπαιδευτικού και καλλιτεχνικού επιπέδου στην Ελλάδα και η ανάδειξη του έργου - ιδίως των νέων - καλλιτεχνών και εκπαιδευτικών στον χώρο της μουσικής, αλλά και η επιδίωξη της στενότερης σχέσης συνεργασίας μεταξύ τους αποτελεί άμεσο στόχο της.
Το 2017 ίδρυσε το Διεθνές Φεστιβάλ «International Workshop Music Festival MUSIC DIARIES» εισάγοντας μεταξύ άλλων την ενότητα του artistic research.
Προσκαλείται τακτικά σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ, Ακαδημίες και Πανεπιστήμια για συναυλίες, διαλέξεις και master courses(Frosinone, Conservatorio di Musica “Licinio Refice”,Conservatorio di Monopoli Nino Rota,Conservatorio di Musica - Benedetto Marcello,Yasar University,Departamento de Comunicação e Arte - Universidade de Aveiro, Ιόνιο Πανεπιστήμιο ) ενώ συχνά συμμετέχει και σε επιτροπές διεθνών η πανελλήνιων διαγωνισμών.
Έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια και μουσικές εκθέσεις(Rotterdam,Zagreb,Tbilisi,Gothenburg,Glasgow,Corfu,Cannes,Palermo,St.Petersburg,Valencia,Warsaw,Strasbourg,
Brno,κ.α).
Εκδόσεις
Σε συνεργασία με τον Γερμανό πιανίστα Thomas Wellen έχει επιμεληθεί τις σονάτες για πιάνο του J. Haydn, οι οποίες κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μusic Melody Maker. Έχει αρθρογραφήσει για το καλλιτεχνικό περιοδικό «Αυλαία», δημιουργώντας τη στήλη «Μουσικοί και Μουσική», ενώ από το 2008 υπήρξε δημιουργός και διευθύντρια του έντυπου και διαδικτυακού περιοδικού «Con Fuoco» που εκδιδόταν από τον Σύλλογο Καθηγητών του Δ.Ω.Θ.
Μουσικά Σύνολα
Ιδρυτικό μέλος του ενόργανου συνόλου σύγχρονης μουσικής (από το 2004)idee Fixe ensemble, του οποίου έχει την καλλιτεχνική επιμέλεια – με διεθνείς συμπράξεις, παραγωγές, διευρυμένο ρεπερτόριο και διεθνή παρουσία.
Εργασία
Ζει στη Θεσσαλονίκη. Διδάσκει από το 1991 ενώ από το 2000 εργάζεται στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης όπου διατελεί και χρέη υπεύθυνης τμήματος πιανιστικής συνοδείας και International Relations Coordinator (IRC) καθώς και στο Ωδείο Αθηνών.
Δισκογραφία
2022| Silent Landscapes- Piano Miniatures from contemporary composers from Portugal, Spain, Italy and Greece - DaVinci records
2017| In blue and white- Greek Composers Solo piano Works 21rst century- Odradek Records (one of the best recordings in 2017 / nomination 2019 from the Greek Union of Greek Reviewers for Theatre and Music)
2017| Light Over Darkness – Lutoslawsky Quartet- Odradek Records Works of A. Schnittke & G. Kancheli (editor’s choice Grammophone January 2018)
2010| “90th birthday anniversary-Nikos Astrinidis” Subways music (2010-SM101) (one of the best recordings in 2010 / nomination from the Greek Union of Greek Reviewers for Theatre and Music)
2007|“Somebody is talking to tango”  ankh productions (2007-c 2202-2) works of Astor Piazzolla based on poems of J.L. Borges
2003| “Tangos a Cuatro”  Protasis Productions (2003-PR 1058-2) works of Astor Piazzolla
2002 | “Echosynkyria” recordings in rare CD-R of numbered copies by the Photography museum of Thessaloniki -Works of Greek Composers(live recording)
2001 | “Echosynkyria” recordings in rare CD-R of numbered copies by the Photography museum of Thessaloniki -Works of Greek Composers(live recording)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Κοσοίκια Ικαρίας
Τα Κοσοίκια είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 81 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Μαγγανίτης Ικαρίας
Ο Μαγγανίτης είναι χωριό στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 157 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Παρασιτικός δίδυμος
Ο παρασιτικός δίδυμος είναι ένας συγκεκριμένος τύπος συζευγμένου διδύμου που έχει σταματήσει να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της κύησης, αλλά είναι σωματικά προσκολλημένος στο πλήρως αναπτυσσόμενο δίδυμο. Το πλήρως αναπτυγμένο έμβρυο είναι γνωστό ως ο κυρίαρχος δίδυμος. Το παρασιτικό έμβρυο εμφανίζει ποικίλο βαθμό ανάπτυξης, ενώ είναι προσκολλημένο εσωτερικά ή εξωτερικά στον κυρίαρχο δίδυμο.
Το έμβρυο αυτό δεν ολοκληρώνει ποτέ την ανάπτυξη. Σπάνια αναπτύσσει εγκέφαλο ή λειτουργική καρδιά. Και παρόλο που δεν μοιράζεται όργανα με το κυρίαρχο έμβρυο, δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο του. Χωρίς θεραπεία, το κυρίαρχο έμβρυο εμφανίζει προβλήματα υγείας από τις προσπάθειες υποστήριξης του παρασιτικού διδύμου.
Το μη αναπτυγμένο έμβρυο ορίζεται ως παρασιτικό, παρά ως συζευγμένο, επειδή είναι ατελώς σχηματισμένο ή εξαρτάται πλήρως από τις σωματικές λειτουργίες του πλήρως αναπτυγμένου εμβρύου.
Στάδιο Αρκαδίας
Το Στάδιο είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας Τεγέας, η οποία με τη σειρά της ανήκει στο δήμο Τρίπολης, του νομού Αρκαδίας, στην Πελοπόννησο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 538 κατοίκους.
Παρασιτικός δίδυμος
Οι πιθανότητες εμφάνισης του παρασιτικού διδύμου είναι 1 στο 1.000.000 γεννήσεων.
Στάδιο Αρκαδίας
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Στάδιο ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Σταδίου, του πρώην Δήμου Τεγέας του Νομού Αρκαδίας. Η ονομασία του μέχρι το 1940 ήταν "Αχούρια", που οφείλεται στο γεγονός ότι στη θέση του υπήρχαν επί Τουρκοκρατίας τα αχούρια του τοπικού Αγά.
Παρασιτικός δίδυμος
Διαδικασία ανάπτυξης
Μερικές φορές, το ένα από τα έμβρυα απορροφάται μερικώς από το άλλο στην αρχή της εγκυμοσύνης. Το μερικώς απορροφημένο έμβρυο σταματά να αναπτύσσεται και γίνεται παρασιτικό. Το άλλο έμβρυο συνεχίζει να αναπτύσσεται κανονικά και γίνεται το κυρίαρχο.
Στάδιο Αρκαδίας
Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική και στηρίζεται στην καλλιέργεια πατάτας, κερασιών, βυσσίνων, μήλων και αχλαδιών.
Παρασιτικός δίδυμος
Διαδικασία ανάπτυξης
Οι λόγοι της μερικής απορρόφησης είναι ασαφείς. Έχουν προταθεί πολλές θεωρίες, όπως η σοβαρή παραμόρφωση ή ο αγγειακός συμβιβασμός στη μήτρα. Άλλες θεωρίες περιλαμβάνουν την ύπαρξη μηχανισμών παρόμοιων με αυτούς που συναντώνται στο σύνδρομο εξαφάνισης διδύμου.
Στάδιο Αρκαδίας
Ο οικισμός υπήρξε η γενέτειρα του Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλου, ιδρυτή της εταιρείας «ΒΙΟΧΑΛΚΟ Α.Ε.». Στο χωριό πραγματοποιούνται οι εκηλώσεις που διοργανώνει το Πολιτιστικό Κέντρο που έχει ιδρύσει το «Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος-ΒΙΟΧΑΛΚΟ». Το κέντρο ιδρύθηκε το 1969 από τις εταιρείες «ΒΙΟΧΑΛΚΟ Α.Ε.» και «ΒΙΟΧΑΛΚΟ ΚΑΛΩΔΙΑ Α.Ε.» και έχει έδρα την Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Παρασιτικός δίδυμος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγενείς διαταραχές Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Τάσος Ιορδανίδης
Ο Τάσος Ιορδανίδης (γεν. 28 Μαΐου 1982) είναι Έλληνας ηθοποιός. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2005 ξεκινώντας την πορεία του ως ηθοποιός σε θέατρο και τηλεόραση.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου του 1982 στον Πειραιά όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο πέρασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγκεκριμένα στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ενώ λίγο καιρό μετά ξεκίνησε παράλληλα τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Το 2005 ολοκλήρωσε τις σπουδές του και στις δύο σχολές ξεκινώντας την πορεία του ως ηθοποιός.
Την ίδια χρονιά έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο με σύντομους ρόλους σε σειρές όπως Singles, Η αδερφή της αδερφής της αδερφής μου, Στο Παρά Πέντε, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Και sera sera, τύχη βουνό. Τη σεζόν 2006-2007 είχε το ρόλο του Θωμά στη μαύρη κωμωδία του ANT1 Πόσο γλυκά με σκοτώνεις. Το 2007 ακολούθησαν και άλλες τηλεοπτικές συμμετοχές στις σειρές Το Κόκκινο Δωμάτιο, Αληθινοί Έρωτες και Επτά Θανάσιμες Πεθερές  ενώ τη σεζόν 2007-2008 είχε το ρόλο του αστυνόμου Λύτρα στον τρίτο κύκλο της καθημερινής σειράς του ANT1 Έρωτας. Επίσης έπαιξε στις σειρές Σε Είδα, Ιατρικό Απόρρητο, Λίτσα .com Ηρωίδες. Παράλληλα με την τηλεόραση συνέχιζε και τη θεατρική του πορεία σε παραστάσεις όπως Βρώμικες Ιστορίες σε Γα Μείζονα σε σκηνοθεσία Νίκου Δαφνή, Επικίνδυνες σχέσεις σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, Το Δάσος σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη, Ο Συλλέκτης σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου και άλλες.
Το 2012 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στη δραματική ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Αν.... Το 2015 επέστρεψε τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στη κομεντί του MEGA Ηρωίδες ενώ το 2019 είχε το ρόλο του Στέλιου Σαββάκη στην αστυνομική σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές. Τη σεζόν 2020-2021 εντάχθηκε στο καστ του δεύτερου κύκλου της καθημερινής σειράς του ΣΚΑΪ 8 λέξεις και Η τούρτα τη μαμάς επεισόδιο .. Το διαζύγιο, συνεργαζόμενος με τον Ανδρέα Γεωργίου. Από τον Σεπτέμβριο του 2021 υποδύεται το Μάνο Βρεττάκο στην καθημερινή δραματική σειρά του MEGA Η Γη της Ελιάς σε σκηνοθεσία Ανδρέα Γεωργίου.
Προσωπική Ζωή
Το 2008 ξεκίνησε τη σχέση του με την επίσης ηθοποιό Θάλεια Ματίκα. Τον Δεκέμβριο του 2011 το ζευγάρι παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο ενώ το 2013 ήρθε στον κόσμο ο γιος τους Δανός. Το 2016 το ζευγάρι έγιναν ξανά γονείς καθώς ήρθε στον κόσμο η κόρη τους Νάγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Β’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών
Η Β' Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 1975. Ένα χρόνο αργότερα, δηλαδή το 1976 εδραιώθηκε στο Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού. Ο πρώτος διευθυντής της Κλινικής ήταν ο Κωνσταντίνος Παπαδάτος. Από την ημερομηνία ίδρυσης της έως και σήμερα, η Κλινική αντιμετωπίζει παιδιατρικά περιστατικά σοβαρά και μη και καλύπτει όλη την Αττική, αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα σε περίπτωση σοβαρού παιδιατρικού περιστατικού.
Η Β' Παιδιατρική Κλινική υποστηρίζεται από χειρουργικές κλινικές, από Ογκολογικό Τμήμα καθώς και από την Εντατική Μονάδα του νοσοκομείου.
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα Κατηγορία:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γιώργος Λεπενιώτης (καλαθοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Λεπενιώτης, γεννημένος το 1979, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής με ύψος 1,87μ. αγωνιζόμενος στη θέση του φόργουορντ. Έχει αγωνιστεί μόνο σε ομάδες που εδρεύουν στην περιοχή της Θεσσαλίας. Έχει παίξει μπάσκετ σε όλες τις εθνικές κατηγορίες, από την Α1 μέχρι τη Γ' Εθνική.
Φρειδερίκος Ερρίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Ο Φρειδερίκος-Ερρίκος, γερμ. Friedrich-Henry (21 Αυγούστου 1709 - 12 Δεκεμβρίου 1788) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ.
Γιώργος Λεπενιώτης (καλαθοσφαιριστής)
Επαγγελματική καριέρα
Αγωνίστηκε διαδοχικά στις ομάδες: Δαναός Τρικάλων (1998-99), Τρίκαλα 2000 (1999-00), Ολύμπια Λάρισας (2000-05), Τρίκαλα 2000 (2005-08), Αίολος Τρικάλων (2008-13) (ως Τρίκαλα BC (2012-13)), Φοίνικας Λάρισας (2013-15), Γ.Σ. Λάρισας 1928 (ως Γυμναστικός Σύλλογος Λαρισαίων 1928-Φοίνιξ) (2015-16), Γ.Σ. Φαρσάλων (2016-17), Α.Ο. Καλαμπάκας (2017).
Τον Ιούλιο 2016 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Γ.Σ. Φαρσάλων, με την οποία αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική. Τον Αύγουστο 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Α.Ο. Καλαμπάκας, ομάδα της Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Θ. Από τον Α.Ο. Καλαμπάκας αποχώρησε τον Οκτώβριο 2017, ύστερα από επιθυμία του, και ακολούθως υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Α.Σ. Καρδίτσας, ομάδα της Α2 Εθνικής, όπου αγωνίστηκε μία χρονιά προτού επιστρέψει στην ομάδα του Γ.Σ. Φαρσάλων.
Φρειδερίκος Ερρίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Βιογραφία
Το 1788 απεβίωσε στο Σβετ σε ηλικία 79 ετών. Δεν είχε άρρενες απογόνους και το Σβετ περιήλθε στον πρεσβύτερο κλάδο των εκλεκτόρων του Βρανδεμβούργου.
Γιώργος Λεπενιώτης (καλαθοσφαιριστής)
Επαγγελματική καριέρα
Τον Αύγουστο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Α.Ο. Τρικάλων με την οποία θα αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Α1 ΕΣΚΑΘ.
Φρειδερίκος Ερρίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1739 την εξαδέλφη του Λεοπολδίνη-Μαρία, κόρη του Λεοπόλδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσσάου και είχε τέκνα:
Γιώργος Λεπενιώτης (καλαθοσφαιριστής)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καρδίτσας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Φαρσάλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων BC Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνικα Λάρισας
Φρειδερίκος Ερρίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Πηγές
Correspondence with Frederick the Great
Κατάλογος μοναρχών της Ουγγαρίας
Ο κατάλογος περιλαμβάνει, εκτός των βασιλέων της Ουγγαρίας, τους πιο πριν μεγάλους πρίγκιπες της Ουγγαρίας. Όταν οι Ούγγροι κατέλαβαν τη λεκάνη των Καρπαθίων, ιδρύθηκε το πριγκιπάτο το 895/6. Ο άγιος Στέφανος Α΄ ίδρυσε το βασίλειο το 1000 (ή 1001;). Οι απόγονοί του, τού Οίκου των Άρπαντ, κυβέρνησαν ως το 1301. Ακολούθησαν οι Καπετίδες-Ανζού, Γιαγκιέλονες, Αψβούργοι και τέλος οι Αψβούργοι-Λωρραίνης ως το 1918.
Πηγές
Ουγγαριας
Αβράμιος ο Κιδυναίος
Ο Όσιος Αβράμιος ο Κιδυναίος (4ος αιώνας) ήταν ασκητής από την Έδεσσα Μεσοποταμίας (ή Έδεσσα της Οσροηνής, τη σημερινή Σανλιούρφα).
Στον έγκλειστο ασκητή κατέφυγε η ανιψιά του Μαρία, η οποία μυήθηκε από αυτόν τον ασκητικό βίο, για αυτό και ο Αβράμιος απεικονίζεται στη χριστιανική αγιογραφία και εικονογράφηση βιβλίων να διδάσκει την ανιψιά του, όπως π.χ. στο «Ιστορημένο Μηνολόγιο Οκτωβρίου» που σώζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης).
Ο Αβράμιος ο Κιδυναίος απεβίωσε σε πολύ μεγάλη ηλικία, το έτος 360. Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως και η Μαρία, και η μνήμη τους εορτάζεται από κοινού στις 29 Οκτωβρίου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον άγιο Αβράμιο ή Αβραάμ του Ροστόβ, Ρώσο αρχιμανδρίτη που εορτάζεται την ίδια ημερομηνία.
Μάραθο Ικαρίας
Το Μάραθο είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 50 κατοίκους.
Πληθυσμός
αριστερά|μικρογραφία|251x251εσ|Εκκλησία στον Μάραθο
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Επισκοπή Πριήνης
μικρογραφία|Τα ερείπιά του επισκοπικού ναού της Πριήνης Η Επισκοπή Πριήνης είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Επαρχία Ασίας έπειτα στις επαρχίες Θρακησίων και Σάμου, της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Πριήνη, που απέχει 79 χλμ από την Έφεσο. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου. Ο επίσκοπος έφερε τον τίτλο Επίσκοπος Πριηνέων πόλεως των Ασιανών επαρχίας.
Η επισκοπή αναφέρεται στα τακτικά εώς τον 13ο αιώνα, όπου και σταδικά καταργήθηκε μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς και την εγκατάλειψή της.
Σύγχρονες ανασκαφικές έρευνες έχουν δείξει ότι στην Πριήνη είχε χτιστεί ο παλιότερος χριστιανικός ναός στην ευρύτερη περιοχή. Από αυτό φαίνετε ότι στην πόλη εισήρθε πολύ νωρίς ο χριστιανισμός. Το επισκοπικό μέγαρο της πόλης είχε στο κέντρο περιστύλιο όπου γύρω από αυτό βρίσκονταν τα υπόλοιπα δωμάτια.
Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία απονέμει τιμητικά τον τίτλο του Επισκόπου Πριήνης από το 1727, από το 1966 η έδρα χειρεύει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Εφέσου Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου-Σβετ (1700-1771)
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος (γερμ. Friedrich Wilhelm, 17 Νοεμβρίου 1700 - 4 Μαρτίου 1771) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ (1711-1771). Έγινε αντιστράτηγος της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Ιωάννας Καρλόττας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Β΄ του Άνχαλτ-Ντεσσάου.
Το 1771 απεβίωσε στο Κάστρο Βίλντενμπρουχ σε ηλικία 71 ετών. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Φρειδερίκος Ερρίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1734 την κόρη του εξαδέλφου του, τη Σοφία Δωροθέα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Johnson, C.H. and Sabean, D.W. (2011) Sibling Relations and the Transformations of European Kinship, 1300-1900. Berghahn Books.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Αβραάμ μπαρ Χίγια Σαβασόρντα
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια Σαβασόρντα, γνωστός και ως Αβραάμ μπαρ Χίγια χα-Νασί ή Αβραάμ αλ-Μπαργκελόνι (εβρ. ר׳ אַבְרָהָם בַּר חִיָּיא הַנָשִׂיא, αραβ. صاحب الشرطة, περ. 1070 – 1136 ή 1145) ήταν Καταλανός Εβραίος μαθηματικός, αστρονόμος και φιλόσοφος, που έζησε στη Βαρκελώνη (από όπου και η επωνυμία «αλ-Μπαργκελόνι»).
Ο μπαρ Χίγια μετέφρασε επίσης πολλά έργα της ισλαμικής επιστήμης από την αραβική στη λατινική γλώσσα και πιθανότατα ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την άλγεβρα στη χριστιανική Ευρώπη. Επιπλέον συνέγραψε πρωτότυπα έργα πάνω στο εβραϊκό ημερολόγιο και την επιστήμη του τοπογράφου μηχανικού. Το έργο του με τη μεγαλύτερη επίδραση υπήρξε το Ḥibbur ha-Meshiḥah ve-ha-Tishboret, που μεταφράσθηκε το 1145 στη λατινική ως Liber embadorum. Αυτό ήταν μια πραγματεία πρακτικής γεωμετρίας και άλγεβρας, που περιέχει την πρώτη γνωστή πλήρη λύση της δευτεροβάθμιας εξισώσεως της μορφής, και επηρέασε το έργο του Φιμπονάτσι.
Ο βίος του
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια ήταν δισέγγονος του επιφανούς ραββίνου Εζεκία Γκαόν, και είχε υψηλή θέση στη βασιλική αυλή της Καταλωνίας, με καθήκοντα αρχηγού της αστυνομίας (αραβ. sahib al-shurta, από όπου με παραφθορά προς τη λατινική προέρχεται και η επωνυμία του «Σαβασόρντα»). Επίσης έφερε τον τίτλο του κυβερνήτη (εβρ. נשיא = «πρίγκιπας»), τον οποίο ίσως είχε λάβει κατά τη παραμονή του στην αυλή των Μπανού Χουντ της Σαραγόσα. Υπάρχει μια καταγραφή ενός Εβραίου αποκαλούμενου «Σαβασόρντα» εκεί, στις αρχές του 12ου αιώνα. Πάντως στο ταξιδιωτικό έργο του ο Βενιαμίν της Τουδέλα αναφέρει τον Αβραάμ μπαρ Χίγια ως διαμένοντα στη Βαρκελώνη.
Κατά τον Adolph Drechsler ο Αβραάμ μπαρ Χίγια υπήρξε μαθητής του ραββίνου Μοσέ χα-Νταρσάν και δάσκαλος του Αμπενέζρα. Εξαιτίας των αστρονομικών του γνώσεων έχαιρε της μεγάλης υπολήψεως του ηγεμόνα που υπηρετούσε και είχε συζητήσεις και διαφωνίες με μορφωμένους Χριστιανούς ιερείς, στους οποίους απεδείκνυε την ακρίβεια του εβραϊκού ημερολογίου. Ασχολούμενος με την αστρονομική γεωγραφία, συνέγραψε πόνημα με θέμα το σχήμα της Γης και το σφαιρικό σχήμα γενικότερα. (Αυτό το έργο τυπώθηκε αιώνες μετά στη Βασιλεία από τον Όσβαλντ Σρέκενφουχς μαζί με λατινική μετάφραση. Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι ο «Μάγιστρος Αβραάμ» που υπαγόρευσε το De Astrolabio στον Ροδόλφο της Μπρυζ ταυτίζεται με τον Αβραάμ μπαρ Χίγια. Η Καταλωνία ενώθηκε με την Προβηγκία το 1112 και με την Αραγωνία το 1137, με τους βασιλείς της Αραγωνίας να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στη νότια Γαλλία, κι έτσι ο Αβραάμ πέρασε ένα χρονικό διάστημα στη Ναρμπόν. Εκεί συνέγραψε κάποια έργα απευθυνόμενα στους Εβραίους της Προβηγκίας, στα οποία παραπονείται για την άγνοιά τους στα μαθηματικά.
Το επιστημονικό έργο του
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια ήταν μία από τις σημαντικότερες μορφές της επιστημονικής κινήσεως που κατέστησε τους Εβραίους της Ιβηρικής, αλλά και της Ιταλίας και της Προβηγκίας, τους ενδιάμεσους μεταξύ της αραβικής-ισλαμικής επιστήμης και του χριστιανικού κόσμου, τόσο με το συγγραφικό, όσο και με το μεταφραστικό έργο του.
Το έργο του Αβραάμ Yesode ha-Tebunah u-Migdal ha-Emunah (εβρ. יסודי התבונה ומגדל האמונה = «Τα θεμέλια της κατανοήσεως και ο πύργος της πίστεως»), που συνήθως αναφέρεται ως η Εγκυκλοπαίδεια, υπήρξε η πρώτη απόπειρα στην Ευρώπη για τη σύνθεση των αρχαίων ελληνικών με τα αραβικά μαθηματικά. Πιθανώς γράφηκε στο πρώτο τέταρτο του 12ου αιώνα και λέγεται ότι ασχολείτο με την αλληλεξάρτηση της θεωρίας των αριθμών με τις μαθηματικές πράξεις, τη λογιστική αριθμητική, τη γεωμετρία, την οπτική, ακόμη και με τη μουσική. Αρύεται από τις ελληνικές πηγές που ήταν τότε διαθέσιμες στην αραβική γλώσσα, καθώς και από τα έργα των αλ-Χουαρίζμι και αλ-Καρατζί. Μόνο λίγα σύντομα αποσπάσματα του έργου αυτού σώθηκαν.{
Το πλέον αξιοσημείωτο έργο του Αβραάμ μπαρ Χίγια είναι το Ḥibbur ha-Meshiḥah ve-ha-Tishboret (εβρ. חיבור המשיחה והתשבורת = «Πραγματεία επί της μετρήσεως και του υπολογισμού»), που πιθανώς γράφηκε ως μέρος του προηγούμενου έργου. Πρόκειται για την περίφημη «γεωμετρία» που μεταφράσθηκε το 1145 από τον Πλάτωνα του Τίβολι, υπό τον τίτλο Liber embadorum a Savasordo in hebraico compositus. Ο Λεονάρντο της Πίζας ή Φιμπονάτσι το μετέφρασε στη λατινική ως τη βάση της δικής του Practica Geometriae: ακόμα και κάποια από τα παραδείγματα που παραθέτει είναι τα ίδια.
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια έγραψε όλα τα έργα του στην εβραϊκή γλώσσα και όχι στην ιουδαιο-αραβική της προγενέστερης επιστημονικής γραμματείας των Εβραίων της Ιβηρικής. Αυτό τον κατέστησε πρωτόπορο στη χρήση της εβραϊκής για επιστημονικά κείμενα.
Μερικά άλλα έργα του Αβραάμ μπαρ Χίγια είναι τα:
Μαθηματικές συνεισφορές
thumb|right|Το θεώρημα του Α. μπαρ Χίγια σε αντίγραφο του Ταλμούδ Το Ḥibbur ha-meshīḥah ve-ha-tishboret περιέχει την πρώτη εμφάνιση των δευτεροβάθμιων εξισώσεων στην Ευρώπη και την πρώτη γνωστή πλήρη λύση της εξισώσεως της μορφής. Αναφέρεται ότι επηρέασε το έργο του Φιμπονάτσι.
Στο ίδιο έργο ο Αβραάμ μπαρ Χίγια απέδειξε με τη γεωμετρικο-μηχανική «μέθοδο των αδιαιρέτων» (σήμερα γνωστότερη ως αρχή του Καβαλιέρι) ότι για κάθε κύκλο ισχύει:, όπου S είναι το εμβαδό της επιφάνειας του κυκλικού δίσκου, L το μήκος της περιφέρειας και R η ακτίνα του. Η ίδια απόδειξη γράφτηκε μεταγενέστερα στο σχόλιο των «Τοσαφιστών» ραββίνων (12ος αιώνας) επί του Βαβυλωνιακού Ταλμούδ.
Μεταφράσεις
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια συνεργάσθηκε με λογίους για τη μετάφραση επιστημονικών έργων από την αραβική στη λατινική γλώσσα, με πλέον αξιοσημείωτο τον Πλάτωνα του Τίβολι και τη μετάφρασή τους της Τετραβίβλου του Πτολεμαίου (Βαρκελώνη 1138). Υπάρχει ωστόσο αμφιβολία για αρκετές μεταφράσεις, καθώς υπήρχαν και άλλοι Εβραίοι μεταφραστές ονόματι Αβραάμ κατά τον 12ο αιώνα, και δεν είναι πάντοτε δυνατή η ταυτοποίηση με τον μπαρ Χίγια. Γνωστές μεταφράσεις του μπαρ Χίγια Σαβασόρντα είναι οι εξής:
Στον πρόλογο του Ẓurat ha-Areẓ ο Αβραάμ μπαρ Χίγια δηλώνει με μετριοφροσύνη ότι, επειδή κανένα από τα επιστημονικά έργα που υπήρχαν στην αραβική δεν ήταν προσβάσιμα στους αδελφούς του Εβραίους στη Γαλλία, αισθάνθηκε την υποχρέωση να γράψει βιβλία που, παρότι δεν περιείχαν δική του έρευνα, θα βοηθούσαν στην εκλαΐκευση των γνώσεων αυτών ανάμεσα στους εβραιόφωνους αναγνώστες. Για τον λόγο αυτόν, η εβραϊκή ορολογία του στερείται σε κάποιες περιπτώσεις της καθαρότητας και της ακριβείας μεταγενέστερων συγγραφέων και μεταφραστών.
Φιλοσοφία
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια υπήρξε πρωτοπόρος στο πεδίο της φιλοσοφίας, παρά το ότι, όπως υποδεικνύει ο Γιούλιους Γκούτμαν, είχε να αντιπαλέψει με τις δυσκολίες μιας γλώσσας (της εβραϊκής) στην οποία τότε δεν προϋπήρχε η φιλοσοφική ορολογία.
Το έργο του Hegyon ha-Nefesh (= «Αναλογισμός της ψυχής») είχε πρακτικό σκοπό. Επρόκειτο να αποτελέσει ένα κήρυγμα επί της μετανοίας σε 4 κεφάλαια με βάση το Χαφταρά του Γιομ Κιπούρ και των Ειδικών Σαββάτων. Σε αυτό το έργο παροτρύνει τον αναγνώστη να ζήσει μια αγνή και ευλαβική ζωή. Δεν διστάζει ωστόσο να δανεισθεί ιδέες από μη-Εβραίους φιλοσόφους, και «αποτίει φόρο τιμής» στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, οι οποίοι χωρίς τη γνώση του Τορά ανεκάλυψαν ορισμένες θεμελιώδεις αλήθειες ως προς την αρχή των πραγμάτων, έστω και ατελώς, επειδή τόσο το τέλος όσο και η θεϊκή πηγή της σοφίας παρέμειναν κρυμμένα από αυτούς. Κατά τη γνώμη του Αβραάμ μπαρ Χίγια ο μη Ιουδαίος μπορεί να φθάσει σε εξίσου υψηλό βαθμό «ενθεότητας» με τον Ιουδαίο.
Η ύλη και η ψυχή
Ο Αβραάμ μπαρ Χίγια ακολουθεί ένα νεοπλατωνικό φιλοσοφικό σύστημα, παρόμοιο με εκείνο του Αβισεβρών και του συγγραφέως του Torot ha-Nefesh (= «Σκέψεις επί της ψυχής»). Γράφει (όπως και ο Αριστοτέλης στα Ηθικά του, vii. 11):
Και μετά, όπως ο Πλάτων στον Φαίδωνα, γράφει ότι η ψυχή του ανθρώπου σε τούτο τον κόσμο της σάρκας ήταν και είναι φυλακισμένη, ενώ η ψυχή των ζώων ποθεί τις εγκόσμιες ηδονές. Αλλά μόνο ο άνθρωπος που είναι υποδουλωμένος στις αισθήσεις χρειάζεται πειθαρχία-τιμωρία της σάρκας ώστε να απελευθερώσει την ψυχή του από τα δεσμά της: ο πραγματικά ευσεβής δεν χρειάζεται, ή δεν θα πρέπει, να καταφεύγει στη νηστεία ή σε άλλες μορφές ασκητισμού, παρεκτός στο μέτρο που υπαγορεύει ο Νόμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Καταλανοί επιστήμονες Κατηγορία:Σεφαρδίτες Κατηγορία:Εβραίοι αστρολόγοι
Πέρα Αρέθουσα Ικαρίας
Η Πέρα Αρέθουσα είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 47 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Αλβέρτος Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Ο Αλβέρτος-Φρειδερίκος, γερμ. Albrecht-Friedrich (24 Ιανουαρίου 1672 - 21 Ιουνίου 1731) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος (ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Είναι ο ιδρυτής του 2ου κλάδου Σβετ. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου (1696-1731).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Σοφίας-Δωροθέας, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ.
Το 1731 απεβίωσε στο ανάκτορο Φρήντριχσφελντε σε ηλικία 59 ετών και ως μάγιστρο τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Φρειδερίκος-Αλβέρτος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1703 τη Μαρία-Δωροθέα, κόρη του Φρειδερίκου-Καζιμίρ των Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγάλιας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ξενιτιάς τραγούδια
Ξενιτιάς τραγούδια λέγονται τα δημοτικά άσματα που έχουν ως θέμα τον πόνο της ξενιτιάς.
Ιστορία
Ήδη από την εποχή της αρχαιότητας υπάρχει πλούσιο υλικό για την ξενιτιά. Ο Όμηρος σε μερικά μέρη της Οδύσσειας γράφει για τον πόνο της ξενιτιάς, όπως η νοσταλγία του Οδυσσέα στο νησί της Καλυψώς για την πατρίδα του και της γυναίκας του, της Πηνελόπης, για τον ίδιο.
Κατά τα Βυζαντινά Χρόνια σε βυζαντινές μυθιστορίες βρίσκουμε να έχουν θέμα την ξενιτιά, όπως στα έργα Βέλθανδρος και Χρυσάντζα και στο Φλώριος και πλάτζια Φλώρα. Επίσης βρίσκουμε και σε τρία βυζαντινά ποιήματα που έχουν διασωθεί μέχρι και τις ημέρες μας, τα οποία περιγράφουν τη θλίψη και τα βάσανα του ξενιτεμένου ανθρώπου. Αυτά τα τρία βυζαντινά ποιήματα είναι τα εξής :
Ιδιαίτερα κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας τα τραγούδια της ξενιτιάς είχαν βρεθεί στο απόγειο της σύνθεσης τους, διότι εκείνη την περίοδο ο ξενιτεμός των νέων ισοδυναμούσε με εξορία.
Μορφή
Τα τραγούδια της ξενιτιάς λόγω του ότι αποτελούν δημοτικά άσματα, έχουν πάρει κυρίως τη γνωστή φόρμα του ιαμβικού δεκαπεντασύλλαβου. Η θεματολογία τους ποικίλη, αλλά επικεντρώνεται στις εξής τρεις κατηγορίες :
Ακολουθούν δύο αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα δημοτικού τραγουδιού της ξενιτιάς.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Ο ξένος εις την ξενιτιά πρέπει να βάνει μαύρα,
για να ταιριάζει η φορεσιά με της καρδιά τη λάβρα.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Η ξενιτιά και ο θάνατος αδέλφια λογιούνται.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια ανά είδος
Πάνδροσος Ροδόπης
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Πάνδροσος βρίσκεται στους νότιους πρόποδες της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρα και στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 8 χλμ. Β.-ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Το χωριό είναι κτισμένο στη νότια είσοδο μιας χαράδρας (χαράδρα Νυμφαίας). Στη δυτική του άκρη περνάει ο χείμαρρος Καρυδόρρεμα ή Μπουκλουτζάς και δυτικότερα είναι το Δάσος Νυμφαίας ενώ ανατολικά περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης, νοτιοδυτικά είναι το Τυχηρό και νότια η Καρυδιά. Η Πάνδροσος αποτελεί δημοφιλή προορισμό αναψυχής για τους κατοίκους της Ροδόπης, λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο και αξιοθέατο είναι το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για παιδιά (κατάλληλο και για άτομα με προβλήματα όρασης) που στεγάζεται στο ανακαινισμένο πρώην κοινοτικό κατάστημα του χωριού. Σε απόσταση 1,5 χλμ. Β.-ΒΔ. βρίσκονται τα ερείπια του κάστρου της Νυμφαίας ή Καλές Νυμφαίας πού πιθανολογείται ότι είναι του 14ου αιώνα και το πέρασμα Makaza, δηλ. την οδική σύνδεση από την πεδιάδα της Κομοτηνής μέχρι αυτήν της Φιλιππούπολης μέσω της οροσειράς της Ροδόπης.
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Ντερέ Κιόϊ και μέχρι το 1922 οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν Βούλγαροι. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, την ανταλλαγή πληθυσμών και μέχρι το 1938 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες κυρίως από την Ανατολική Ρωμυλία (Χέλιο, Σαράντα Εκκλησιές, Βρύσες, Άγιο Γιάννη, Γέννα, Μάλγαρα, Βιζύη, Σκεπαστή, Ραιδεστό, Σοφίδες, Χαριούπολη) και λιγότερο από τη Μικρά Ασία (περιοχή Καισάρειας και Προύσας).
Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Ντερέ Κιόϊ και μέχρι το 1922 οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν Βούλγαροι.Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα ως Πάνδροσος το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Σύμβολα και τη Νυμφαία αποτελούν την τοπική κοινότητα Πανδρόσου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 115 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Βενεδίκτη Χβίντε
Η Βενεδίκτη Έμπερσντοτερ Χβίντε, σουηδ.: Benedicta Ebbesdotter Hvide, (π. 1165 ή 1170 – π. 1199 ή 1200) ήταν βασίλισσα της Σουηδίας ως η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Σβέρκερ Β΄. Ανήκε στον Οίκο Χβίντε της Δανίας και στη Σουηδία ονομαζόταν συχνά βασίλισσα Μπένγκτα.
Πρώιμη ζωή
Οι γνώσεις μας για τη Βενεδίκτη προέρχονται από μία γενεαλογία της οικογένειας Χβίντε, που συντάχθηκε στο αβαείο Σόρε τον 14ο αι. Από τα λιγοστά στοιχεία αυτής της πηγής, συνάγεται η ακόλουθη ιστορία ζωής. Η Bενεδίκτη γεννήθηκε στο Kνάντρουπ στη Βόρεια Ζηλανδία, στη Δανία, μεταξύ 1165 και 1170 ως παιδί του ευγενούς Έμπε Σούνεσον Χβίντε. Ο Σουηδός νήπιος πρίγκιπας Σβέρκερ Β΄ Κάρλσον μεταφέρθηκε στη Δανία το 1167 μετά τη δολοφονία του πατέρα του και προφανώς μεγάλωσε από τους ισχυρούς εκ μητρός συγγενείς του. Πιθανότατα εκεί γνώρισε τη μέλλουσα νύφη του, συγγενή της μητέρας του, και την παντρεύτηκε όταν ενηλικιώθηκε. Αυτό μπορεί να συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του 1180.
Βασίλισσα της Σουηδίας
Το 1195 ή το 1196 ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και έγινε βασιλική σύζυγος. Την ίδια χρονιά, ο συγγενής της, ο ιερέας Aντρέας Σούνεσον, επέστρεψε στη Δανία από τη Γαλλία και έγινε ο κορυφαίος κληρικός πολιτικός στην αρχιεπισκοπή υπό τον Aμπσαλόν, επίσης συγγενή της Bενεδίκτης. Είναι πιθανό ότι η βασίλισσα Βενεδίκτη συμμεριζόταν την έντονα φιλική θέση του συζύγου της και υποστήριξε τις φιλοδοξίες εξουσίας της Εκκλησίας και του αρχιεπισκόπου Όλοφ Λάμπατουνγκα στην Ουψάλα. μικρογραφία| Κάκοψη που δείχνει τη θέση του οικογενειακού τάφου του Σβέρκερ Α΄ στο αβαείο Aλβάστρα, όπου η βασίλισσα Bενεδίκτη υποτίθεται ότι είναι θαμμένη Δεδομένου ότι η επόμενη βασίλισσα του Σβέρκερ Α΄ Iνγεγέρδη γέννησε έναν γιο το 1201, εκτιμούμε ότι η βασίλισσα Bενεδίκτη απεβίωσε το αργότερο το 1199 ή το 1200. Η αιτία του τέλους της είναι άγνωστη, αλλά μερικές φορές εικάζεται ότι υπέκυψε στον τοκετό. Ωστόσο, μία ταφική επιγραφή από το λεγόμενο παρεκκλήσιο Σβέρκερ στην Aλβάστρα έχει συνδεθεί μαζί της. Αναφέρει «τη δούλη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Βενεδίκτη», με μία έκφραση ελπίδας ότι «μπορεί να βρει ανάπαυση από τη φρικτή ασθένεια, που την έπληξε».
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Κάρολος Φίλιππος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Ο Κάρολος-Φίλιππος, γερμ. Karl-Philipp (5 Ιανουαρίου 1673 - 23 Ιουλίου 1695) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος (ονομαστικά μόνο) του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Έγινε αντιστράτηγος της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Σοφίας-Δωρουέας, κόρης του Φιλίππου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ.
Το 1695 απεβίωσε στο Καζάλε Μονφερράτο σε ηλικία 22 ετών, άτεκνος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μυστικά την Αικατερίνη κόρη του Τζεοφρέντο Αλμπέρικο Μπαλμπιάνι μαρκησίου του Κολκαβάνιο και χήρα του κόμη του Σάλμουρ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δεν αναγνωρίστηκε από τον αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Μετά τον θάνατο τού Καρόλου-Φιλίππου η Αικατερίνη έκανε τρίτο γάμο με τον συνταγματάρχη Αύγουστο-Χριστόφορο κόμη φον Βάκερμπαρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Χρήστος Ροζάκης
Ο Χρήστος Ροζάκης (γενν. 1941) είναι πανεπιστημιακός και πρώην υφυπουργός Eξωτερικών.
Βίος
Ο Χρήστος Ροζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1941. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Λονδίνου και Illinois (ΗΠΑ), από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του. Δίδαξε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Διεθνές Δίκαιο. Από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 έως τις 3 Φεβρουαρίου 1997, οπότε παραιτήθηκε, διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη. Η παραίτησή του, που επίσημα υποβλήθηκε ήδη από τις 2 Ιανουαρίου 1997 για λόγους υγείας, ήρθε μετά από συνεχείς επιθέσεις του εκδότη Γιώργου Κουρή που τον κατηγορούσε για εθνική μειοδοσία, αλλά και στελεχών της εσωκομματικής αντιπολίτευσης στον Σημίτη, όπως ο Γιάννης Καψής.
Υπήρξε μέλος και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι Ομότιμος καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Κουρτελαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Κουρτελαίικα είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 220 μέτρα το οποίο βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας στους βόρειους πρόποδες του όρους Αράκυνθος. Απέχει 27 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο και 43 χλμ. ΒΑ. από το Μεσολόγγι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γαβαλούς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Γαβαλού αποτελούν την τοπική κοινότητα Γαβαλούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρυνείας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 33 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μπριγκίτα Χάραλντσντοτερ
Η Μπριγκίτα Χάραλντσντοτερ, Birgitta Haraldsdotter, (π. 1131 – π. 1208) ήταν βασίλισσα της Σουηδίας ως σύζυγος του βασιλιά Μάγκνους Β΄.
Οικογένεια
Ήταν νόθη κόρη του βασιλιά Χάραλντ Δ΄ της Νορβηγίας. Η μητέρα της είναι άγνωστη, αλλά πιθανότατα ήταν η Tόρα Γκούτορμσντοτερ, μακροχρόνια ερωμένη του πατέρα της και μητέρα του βασιλιά Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας. Το ιρλανδικό της μικρό όνομα ήταν το ίδιο με αυτό της Ιρλανδής μητέρας του πατέρα της, Brigida O'Brien (απεβ. 1138). Σύμφωνα με τον μύθο, παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον βασιλιά Ίνγκε τον Νεότερο, αλλά αυτό δεν θεωρείται δυνατό. Πιθανότατα, ο πρώτος της γάμος ήταν με τον Σουηδό κόμη Καρλ Σούνεσον. Ήταν παντρεμένη με τον Mάγκνους Β΄ Χένρικσεν, γιο της θετής μητέρας της Ίνγκριντ Ράγκνβαλντσντοτερ και του πρώτου συζύγου της Ίνγκριντ, Χένρικ Σκάντελορ. Ο σύζυγός της διεκδίκησε τον σουηδικό θρόνο μέσω της μητέρας του το 1160–61. Μετά το τέλος του το 1161, παντρεύτηκε ξανά τον Σουηδό jarl Μπίργκερ Μπρόσα τvn Μπγιέλμπο. Η κόρη που απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον Μπρόσα, Ινγεγέρδη Μπίργκενσντοτερ των Μπγιέλμπο, επρόκειτο να γίνει βασίλισσα της Σουηδίας το 1200.
Το 1174 ο Νορβηγός διεκδικητής του θρόνου Άισταϊν Μάιλα, ο οποίος ισχυριζόταν ότι ήταν ανιψιός της, ζήτησε την υποστήριξη της ίδιας και του συζύγου της, την οποία και παρείχαν. Το 1176 ο Νορβηγός διεκδικητής του θρόνου Σβερ της Νορβηγίας έκανε το ίδιο πράγμα. Στην αρχή τον απέπεμψαν, αλλά το 1177 συμβούλεψαν τους Μπίρκενμπαϊνερ να αναγνωρίσουν τον Σβερ ως βασιλιά τους και τού έδωσαν την υποστήριξή τους και του Σουηδού βασιλιά. Ο γιος της Μπριγκίτας, Φίλιππος, θα ενταχθεί επίσης στην υπηρεσία του Σβερ. Ο Μπρόσα απεβίωσε το 1202. Το 1205 ξέσπασε μία σύγκρουση μεταξύ της κόρης της βασίλισσας Ίνγκεγκερντ και της οικογένειας Μπγιέλμπo.
Οι ημερομηνίες γέννησης και του τέλους της δεν είναι γνωστές, αν και το έτος γέννησης της κόρης της ορίζεται σε π. 1180. Οι ημερομηνίες π. 1131–1208 έχουν προταθεί. Μετά το τέλος του δεύτερου συζύγου της το 1202, αποσύρθηκε στο μοναστήρι Ρίσεμπεργκα στο Nάρκε, όπου απεβίωσε και τάφηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Ριχάρδος της Κορνουάλης
Ο Ριχάρδος (Richard, 5 Ιανουαρίου 1209 - 2 Απριλίου 1272) από τον Οίκο του Ανζού ήταν κόμης του Πουατιέ (1225 - 1243), κόμης της Κορνουάλης (1227 - 1272) και βασιλιάς της Γερμανίας (1257 - 1272) ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη του Ακτήμονα και της Ισαβέλλας του Ανγκουλέμ μικρότερος αδελφός του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Ριχάρδος ήταν ο πλουσιότερος άνδρας της Ευρώπης στην εποχή του, μετείχε στη Σταυροφορία των βαρόνων όπου πέτυχε με διαπραγματεύσεις την απελευθέρωση των αιχμαλώτων και την οικοδόμηση της ακρόπολης της Ασκελόν.
μικρογραφία|αριστερά|200px|Σφραγίδα (σιγίλλιον) του Ριχάρδου Α΄ της Γερμανίας.
Κληρονόμος της Κορνουάλης
Ο Ριχάρδος γεννήθηκε στο κάστρο Ουίντσεστερ. Έγινε κόμης του Πουατιέ (1225) και την ίδια χρονιά σε ηλικία 16 ετών ο αδελφός του Ερρίκος Γ΄ τον διόρισε σερίφη της Κορνουάλης. Τα έσοδα του Ριχάρδου από την Κορνουάλη τον έκαναν τον πλουσιότερο άνδρα της Ευρώπης. Είχε εκστρατεύσει στο πλευρό του αδελφού στο Πουατιέ και στη Βρετάνη και πήρε την αντιβασιλεία τρεις φορές κατά τη διάρκεια της απουσίας του. Ωστόσο οι σχέσεις με τον αδελφό του ήταν συχνά έντονες: επαναστάτησε τρεις φορές και υποτάχθηκε μόνο μετά από πλούσιες ανταμοιβές. Όταν ανέλαβε την Κορνουάλη (1225), ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Ζερβάς ντι Τίνταγκελ για την ανταλλαγή του κάστρου του Τίνταγκελ με γη στο Μερθέν. Ο Ριχάρδος έκτισε σε εκείνο το σημείο ένα κάστρο (1233) για να συνδέσει την περιοχή με τους θρύλους του βασιλιά Αρθούρου, όπως περιγράφονται από τον Τζέφρεϊ του Μονμάουθ. Το κάστρο ήταν παλαιομοδίτικο, χωρίς καμιά στρατηγική σημασία και μοναδικό στόχο είχε τη συναισθηματική σύνδεση των κατοίκων, που αντιπαθούσαν τους ξένους με τους θρύλους. Η αρχική αυτή εντύπωση ότι το κάστρο οικοδομήθηκε από τον Ριχάρδο, ανατράπηκε από τον αρχαιολόγο Ράλεχ Ράντφορντ (1900 - 1999), ο οποίος εντόπισε ότι το κάστρο είχε οικοδομηθεί πιο πριν από τον κόμη Ρέτζιναλτ του Ντάνσταβιλ και ο Ριχάρδος ανέλαβε την επέκτασή του. Ο αρχιτέκτονας Σίντνεϊ Τόι (1875 - 1977) προχώρησε περισσότερο, αναφέροντας ότι το κάστρο οικοδομήθηκε σε ακόμη παλιότερη εποχή.
μικρογραφία|δεξιά|200px|Σχέδιο της σφραγίδας (σιγιλλίου) του Ριχάρδου Α΄ της Γερμανίας.
Συμμετοχή στη Β΄ Σταυροφορία των Βαρόνων
Την ίδια χρονιά συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία των βαρόνων στους Αγίους Τόπους, δεν πολέμησε ο ίδιος αλλά έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων και στην ταφή των Σταυροφόρων που σκοτώθηκαν στη μάχη της Γάζας τον Νοέμβριο του 1239, οικοδόμησε ξανά το φρούριο του Ασκελόν που είχε κατεδαφιστεί από τον Σαλαντίν στην επιστροφή επισκέφτηκε την αδελφή του Ισαβέλλα της Αγγλίας σύζυγο του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν.
μικρογραφία|αριστερά|200px|Σφραγίδα της Σάντσιας της Προβηγκίας ώς βασίλισσας των Ρωμαίων, 2ης συζύγου του Ριχάρδου Α΄.
Γάμος του Ριχάρδου με τη Σάντσια της Προβηγκίας
Με τη γέννηση του διαδόχου Εδουάρδου (1239) o Ριχάρδος αποκλείστηκε από τη διαδοχή στον θρόνο, ο αδελφός του Ερρίκος Γ΄ και η σύζυγος του Ελεονώρα της Προβηγκίας λίγο μετά την επιστροφή του από τους Αγίους Τόπους στις 28 Ιανουαρίου 1242 του πρότειναν νέα σύζυγο την αδελφή της βασίλισσας Σάντσια της Προβηγκίας. Επισκέφθηκε τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Δ΄ κόμη της Προβηγκίας, που τον υποδέχτηκε με μεγάλη οικειότητα και του παρουσίασε την κόρη του· ο Ριχάρδος αμέσως την ερωτεύτηκε έντονα. Ο Ριχάρδος και η Σάντσια παντρεύτηκαν στο Αββαείο του Ουέστμινστερ τον Νοέμβριο του 1243. Ο γάμος έδεσε πολύ στενά τα δύο αδέλφια και τις δύο βασιλικές οικογένειες, αφού οι άλλες δύο αδελφές της βασίλισσας, η Μαργαρίτα της Προβηγκίας και η Βεατρίκη της Προβηγκίας, είχαν παντρευτεί τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄ τον Άγιο και τον μικρότερο αδελφό του Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, κάτι που φάνηκε με τη Συνθήκη των Παρισίων.
Τον Αύγουστο του 1225 ορίστηκε κόμης του Πουατού, ωστόσο τα δικαιώματά του στη Γασκώνη και στο Πουατού δεν τα απέκτησε ποτέ· ο Λουδοβίκος Θ΄ τα παραχώρησε στον αδελφό του Αλφόνσο. Η μητέρα του ωστόσο Ισαβέλλα τού Ανγκουλέμ, η οποία ισχυρίστηκε ότι την πρόσβαλε η βασιλομήτωρ Λευκή της Καστίλης, συνωμότησε με τον δεύτερο σύζυγό της Ούγο και άλλους ευγενείς για την ανακατάληψη του Πουατού· η επιχείρηση εξελίχτηκε σε φιάσκο, αφού οι Λουζινιάν τους πρόδωσαν· ο Ριχάρδος δέχτηκε την παραχώρηση του Πουατού τον Δεκέμβριο του 1243. Ο πάπας πρόσφερε στον Ριχάρδο το στέμμα της Σικελίας, αλλά ο ίδιος αρνήθηκε λόγω της αστρονομικά υψηλής τιμής, απαντώντας ειρωνικά : «Θα ανέβω στον ουρανό θα φέρω το φεγγάρι και θα το κατεβάσω κάτω».
μικρογραφία|δεξιά|150px|Μια απεικόνιση τον 13ο αιώνα της τρίτης συζύγου του Ριχάρδου, Βεατρίκης του Φάλκενμπουργκ ως βασίλισσας των Ρωμαίων.
Βασιλιάς της Γερμανίας
Ο Ριχάρδος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας (1256) με την ψήφο τεσσάρων από τους επτά Γερμανούς εκλέκτορες (Κολωνία, Μαίνζ, Παλατινάτο και Βοημία), οι υπόλοιποι τρεις (Σαξονία, Βρανδεμβούργο και Τριέρ) υποστήριξαν τον αντίπαλο Αλφόνσο Ι΄ τον Σοφό. Ο πάπας και ο Λουδοβίκος Θ΄ αρχικά υποστήριξαν τον Αλφόνσο αλλά τελικά ο Λουδοβίκος λόγω της ισχυρής επίδρασης της συζύγου του πείστηκε να υποστηρίξει τον Ριχάρδο, ο Ότακαρ Β΄ της Βοημίας τελικά πήρε το μέρος του Ριχάρδου, οι τέσσερις εκλέκτορες δωροδοκήθηκαν με το ποσό των 20.000 μάρκων. Στις 27 Μαΐου 1257 ο αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας έστεψε τον Ριχάρδο στο Άαχεν βασιλιά των Ρωμαίων ωστόσο ο τίτλος θα μείνει χωρίς εξουσίες, θα κάνει μόνο σύντομες επισκέψεις στη Γερμανία την περίοδο (1257 - 1269). Ίδρυσε το αβαείο του Μποέρνχαμ στο Μπάκιγχαμ (1263) και το Γκρασάους στο Άαχεν (1266). Στον Β΄ Βαρονικό Πόλεμο (1264 - 1267) συμμάχησε με τον αδελφό του κατά του Σίμον του Μοντφόρντ, μετά την ήττα του βασιλιά στη μάχη του Λιους βρήκε καταφύγιο σε έναν ανεμόμυλο αλλά συνελήφθηκε και έμεινε αιχμάλωτος ως τον Σεπτέμβριο του 1265.
Τον Δεκέμβριο του 1271 έπαθε βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο που τον άφησε παράλυτο στη δεξιά πλευρά και έχασε την ικανότητα ομιλίας, πέθανε στις 2 Απριλίου 1272 και τάφηκε στο κάστρο του Μπέρχαμστεντ στο Χερτφορτσάιρ στο αβαείο του Χάιλες που είχε ιδρύσει ο ίδιος δίπλα από τη δεύτερη σύζυγο του Σάντσια και τον γιο του από την πρώτη σύζυγο Ερρίκο του Αλμέιν. Στη Γερμανία ξέσπασε έντονος εμφύλιος πόλεμος μετά τον θάνατο του διάδοχος εξελέγη ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας, στην Κορνουάλη τον διαδέχθηκε ο γιος του από τον δεύτερο γάμο του Εδμόνδος.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα Μαρσάλ (30 Μαρτίου 1231) κόμη του Γουλιέλμου Μαρσάλ 1ου κόμη του Πέρμπροκ και της Ισαβέλλας του Κλάρε, η Ισαβέλλα πέθανε στη γέννα του τελευταίου της παιδιού μαζί με αυτό, παιδιά τους ήταν:
Με τη δεύτερη σύζυγο του Σάντσια της Προβηγκίας (23 Νοεμβρίου 1243) παιδιά τους ήταν: