cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντόγγερ Μπανκ
Ο Αμμοσύρτης Ντόγγερ Μπανκ, εκτός από ψαρότοπος, έχει γίνει γνωστός παγκόσμια και από διάφορα περιστατικά που έχουν συμβεί σ΄ αυτόν με κυριότερες τις ομώνυμες ναυμαχίες, μία κατά τον πόλεμο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και μία κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Σπουδαιότερα των συμβάντων αυτών ήταν:
Σήμερα εκτός των άλλων ο χώρος αυτός έχει αναγνωριστεί ως σημαντικός βιότοπος φυτοπλαγκτού ωκεάνιο θαλάσσιο πάρκο με σχεδιασμό για την χρήση των αβαθών του, στο άμεσο μέλλον, στην εκμετάλλευση αιολικής ενέργειας.
Τέλος σημειώνεται ότι ο αμμοσύρτης αυτός έχει δώσει το όνομά του σε ειδικό τύπο αλιευτικών σκαφών που αλιεύουν στη περιοχή του, αλιευτικό Ντόγγερ που αντιστοιχεί σήμερα με την ελληνική μηχανότρατα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμμοσύρτες Κατηγορία:Βόρεια θάλασσα Κατηγορία:Αλιευτικά πεδία Κατηγορία:Θαλάσσια πάρκα
Κρυοπάγημα
Ο όρος κρυοπαγήματα περιλαμβάνει το πάγωμα των ιστών. Παγοκρύσταλλοι σχηματίζονται στον μεσοκυττάριο χώρο, και μεγαλώνουν σε βάρος του ενδοκυττάριου ύδατος. Η προκαλούμενη κυτταρική αφυδάτωση σε συνδυασμό με την ισχαιμία λόγω αγγειοσύσπασης και το αυξημένο ιξώδες του αίματος, αποτελούν τους μηχανισμούς της βλάβης των ιστών (Οικονόμου Νικόλαος, 1978). Το δέρμα και οι μύες είναι αρκετά πιο ευαίσθητα σε κρυοπάγημα από ότι οι τένοντες και τα οστά, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί ο ασθενής μπορεί και κινεί τα παγωμένα δάκτυλα (Lawrence Way, 2008).
Επιδημιολογία
Τα κρυοπαγήματα, συχνά άλλοτε σε πολεμικές περιόδους, είναι σήμερα σπάνια και συμβαίνουν σε ορειβάτες, στρατιώτες αλπινιστές, βοσκούς, ναυαγούς και σε εργατικά ατυχήματα με ψυκτικούς θαλάμους ή στη χημική βιομηχανία. (Γκούβας Χαράλαμπος, 1992) Από απόψεως κλινικής εικόνας μοιάζουν με τα εγκαύματα, αλλά αποτελούν τελείως ξεχωριστή οντότητα από παθοφυσιολογική άποψη. Ένα είδος κρυοπαγημάτων, που παρατηρούνται σε ιατρογενή υποθερμία σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις, δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Τέλος, η παρατεταμένη έκθεση στο ψύχος, μπορεί να οδηγήσει σε σύνολο βαρέων διαταραχών του οργανισμού, πού ονομάζεται Ατυχηματική Υποθερμία (Accidental Hypothermia), πού μπορεί να έχει μοιραία κατάληξη (θάνατος), αλλά επίσης δεν αποτελεί αντικείμενο του παρόντος άρθρου (Bangs CC, 1984).
Αιτιολογία – είδη
Τα κρυοπαγήματα για πρακτικούς λόγους τα χωρίζουμε σε αυτά που οφείλονται σε μετεωρολογικές συνθήκες (μετεωρολογικά κρυοπαγήματα) και σε αυτά που συμβαίνουν σαν εργατικά ατυχήματα (εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα) (Γκούβας Χαράλαμπος, 1992).
Μετεωρολογικά κρυοπαγήματα
Οφείλονται σε έκθεση στο κρύο, η δράση του οποίου πολλαπλασιάζεται από την υγρασία και τον άνεμο. Για παράδειγμα, το πάγωμα του δέρματος πού προκαλείται από θερμοκρασία +7 βαθμούς C, με άνεμο 64 Km/h, είναι το ίδιο με αυτό πού προκαλείται σε θερμοκρασία -40 βαθμούς C, και άνεμο μόνο 3,2 Km/h. Η επαφή με μέταλλα ή βενζίνη σε κρύο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσει πρακτικώς ακαριαίο πάγωμα. Το δέρμα συχνά κολλάει στο μέταλλο και μπορεί στο τράβηγμα να ξεκολλήσει και να χαθεί. Ο κίνδυνος κρυοπαγημάτων αυξάνεται από την συστηματική υποθερμία, η οποία προκαλεί περιφερική αγγειοσύσπαση καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να διατηρήσει καλή θερμοκρασία στο κέντρο του σώματος. (Bangs CC, 1984) Δύο αναφερόμενα είδη μετεωρολογικών κρυοπαγημάτων, το «Πόδι χαρακωμάτων» (Trench Foot), και το «Πόδι Εμβαπτίσεως» (Immersion Foot), οφείλονται σε παρατεταμένη έκθεση σε υγρό ψύχος, άνω του σημείου πήξεως (π.χ. 10 βαθμούς C). Εδώ, η προκαλούμενη βλάβη των ιστών, προκαλείται από ισχαιμία. Οι παράγοντες πού συντελούν στην εκδήλωση των κρυοπαγημάτων είναι πέντε:
Εργατικά ή βιομηχανικά κρυοπαγήματα
Μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί αρκετές χημικές ουσίες αλλά και φυσικές καταστάσεις στο βιομηχανικό αστικό περιβάλλον, που προκαλούν κρυοπαγήματα. Ακόμα και τα δάκτυλα του χεριού μας αν ακουμπήσουμε για ορισμένα δευτερόλεπτα στο μέταλλο της κατάψυξης του οικιακού ψυγείου, είναι αρκετό να χάσουμε τμήμα του δέρματος, από ακαριαίο κρυοπάγημα της επιδερμίδας. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το υγρό άζωτο, που χρησιμοποιείται ευρέως στα χημικά, βιολογικά και ιατρικά εργαστήρια. Η επαφή του δέρματος με υγρό άζωτο είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρά κρυοπαγήματα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Το ίδιο επικίνδυνο για κρυοπαγήματα είναι και το διοξείδιο του άνθρακα. Το υγρό και το στερεό διοξείδιο του άνθρακα είναι σημαντικά ψυκτικά μέσα, κυρίως στη βιομηχανία τροφίμων, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά και αποθήκευση παγωτών και άλλων κατεψυγμένων προϊόντων. Το στερεό διοξείδιο του άνθρακα ονομάζεται ξηρός πάγος και χρησιμοποιείται για μικρές μεταφορές στις οποίες δεν είναι πρακτικά τα ογκώδη ψυγεία. Το υγρό διοξείδιο του άνθρακα (που ονομάζεται στη βιομηχανία R744 ή R-744) χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό μέσο, πριν από την ανακάλυψη του R-12[3]. Άλλη γνωστή χημική ουσία που προκαλεί κρυοπαγήματα του δέρματος είναι το Μεθυλοχλωρίδιο το οποίο χρησιμοποιούνταν ευρύτατα ως ψυκτικό υγρό σε ψυγεία, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε εξαιτίας τη μεγάλης τοξικότητας και ευφλεκτότητας που έχει, με αποτέλεσμα την εξαιρετικά μειωμένη ασφάλεια που παρείχε σύμφωνα
Παθολογική φυσιολογία
Στην έκθεση των ιστών στο ψύχος, προεξάρχουν δύο φαινόμενα: Οι αγγειοκινητιές διαταραχές, και η πήξη με κρυσταλοποίηση του ύδατος. Οι αγγειοκινητικές διαταραχές πού χαρακτηρίζονται από Αγγειοσύσπαση οφείλονται στη δράση του ψύχους στα αγγεία, και στη δράση του ψυχρού αίματος στα αγγειοκινητικά κέντρα. Δευτερευόντως η αντιδραστική υπεραιμία προκαλεί αύξηση της διαβατότητας των τριχοειδών, και οίδημα. Η πήξη και κρυσταλλοποίηση του νερού στους ιστούς μαζί με ηλεκτρολυτικές διαταραχές, προκαλεί συγκόλληση των ερυθρών αιμοσφαιρίων εντός των αγγείων και στη συνέχεια Διάχυτη Ενδαγγειακή Πήξη - ΔΕΠ. (Bourne MH et al, 1986). Σε βαριές περιπτώσεις, επέρχεται ολιγαιμική καταπληξία (Shock) και κοιλιακή μαρμαρυγή με θάνατο. Έτσι εξηγείται ο θάνατος ατόμων πού χάθηκαν σε χιονοθύελλα. (Γκούβας Χαράλαμπος, 1992)
Κλινική εικόνα
Μια ελαφρά μορφή κρυοπαγημάτων είναι οι Χιονίστρες (Χείμετλα, Frostnip). Εκδηλώνονται με παροδική ωχρότητα των δακτύλων, κυάνωση και μούδιασμα στα άμεσα εκτεθειμένα μέρη του σώματος, αλλά μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρες κρυοπάγημα, αν δεν προστατευθούν ή δεν θεραπευθούν. Εμφανίζονται συνήθως στα δάκτυλα, αυτιά, μύτη, πηγούνι ή μάγουλα, και αντιμετωπίζονται με επαναθέρμανση με επαφή ζεστών μερών του σώματος ή ζεστού αέρα. Οι κλασσικές διαδοχικές φάσεις (Στάδια-Βαθμοί) ενός πλήρους κρυοπαγήματος είναι οι εξής (Χαράλαμπος Γκούβας, 1992): thumb|Κρυοπάγημα Χειρός|250px|left
Τα άκρα που έχουν υποστεί κρυοπάγημα, είναι μουδιασμένα, επώδυνα, και έχουν εμφάνιση ωχρή ή κίτρινη σαν κερί. Στο Επιφανειακό Κρυοπάγημα (Superficial Frostbite), μόνο το δέρμα και ο υποδόριος ιστός είναι παγωμένα, και ως εκ τούτου οι από κάτω ιστοί είναι ευπίεστοι στην πίεση. Στο Βαθύ Κρυοπάγημα, ή Εν τω Βάθει Κρυοπάγημα (Deep Frostbite), υπάρχει πάγωμα των βαθέων ιστών, πού δίνουν μια εμφάνιση σαν ξύλο, στο πόδι ή χέρι. Μετά την επαναθέρμανση, η παγωμένη περιοχή, γίνεται στικτά μπλε, ή πορφυρή, πονάει πολύ και πρήζεται. Οι φουσκάλες πού εμφανίζονται, κάνουν μερικές βδομάδες για να απορροφηθούν. Το άκρο (πόδι ή χέρι) παραμένει πρησμένο και είναι επώδυνο. Για τη διαφορική διάγνωση ενός επιφανειακού από ένα βαθύ κρυοπάγημα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Σπινθηρογράφημα (Scintigraphy) ή αγγειογραφία (αρτηριογραφία) (Lawrence Way, 2008).
Θεραπεία
Πρωταρχικό μέλημα σε ασθενή με κρυοπαγήματα είναι η αντιμετώπιση της Ατυχηματικής Υποθερμίας, πού παρουσιάζει ο ασθενής. Ακολούθως, το παγωμένο μέλος πρέπει επειγόντως να επαναθερμανθεί (να γίνει τήξη), σε υδάτινο λουτρό θερμοκρασίας 40 - 42,2 βαθμούς C, για 20 - 30 λεπτά. ΔΕΝ πρέπει να επιχειρηθεί επαναθέρμανση, εάν δεν εξασφαλισθεί μόνιμη θερμοκρασία και κρεβάτι. Είναι πολύ προτιμώτερο το θύμα να περπατήσει αρκετές ώρες με παγωμένα πόδια, παρά να γίνει επαναθέρμανση, σε μια απομακρυσμένη περιοχή όπου δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί μια οριστική ιατρική βοήθεια. Εάν υπάρχει θερμόμετρο θα φανεί χρήσιμο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας, αλλιώς το νερό θα δοκιμάζεται με το χέρι υγιούς ατόμου, και πρέπει να είναι απλώς χλιαρό. (Bangs CC, 1984) Μη χρησιμοποιείτε ποτέ ένα παγωμένο σκέλος για να δοκιμάσετε τη θερμοκρασία του νερού, και μην το εκθέτετε ποτέ σε άμεση πηγή θερμοκρασίας (όπως π.χ. φωτιά, τζάκι, σόμπα). Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος επαναθέρμανσης, εκτός της εμβάπτισης σε νερό, περικλείει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών (Οικονόμου Νικόλαος, 1978).
Αποκατάσταση
Τα συχνότερα σημεία σοβαρών επιπλοκών από κρυοπαγήματα είναι τα άνω και κάτω άκρα, ιδίως η άκρα χείρα και ο άκρος πόδας. Το πρόβλημα στην άκρα χείρα είναι πάρα πολύ σοβαρό, γιατί ακόμα και αν διασωθεί το σκέλος πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την αποφυγή αγκυλώσεων και δυσκαμψιών, να έχει δηλαδή ο ασθενής ένα λειτουργικό χέρι, παρά ένα «διακοσμητικό». Συνεπώς κατά την αποθεραπεία πρέπει να δίδεται σημασία όχι μόνο στην επούλωση των ιστών αλλά και στην διατήρηση της λειτουργικότητας της άκρας χειρός. Η φυσικοθεραπεία είναι ένας απαραίτητος παράγων ανάρρωσης.
Στο πόδι οι απαιτήσεις είναι σημαντικές μεν, αλλά όχι τόσο απαραίτητες όπως στο χέρι (Page RE, Robertson GA, 1983). Στη νοσηλεία του ασθενούς, οι ιστοί θα επουλώνονται βαθμιαία, και κάθε νεκρός ιστός περιχαρακώνεται και αποβάλλεται αυτόματα. Ενωρίς κατά την πορεία της επούλωσης, είναι σχεδόν αδύνατο, ακόμα και για τον πιο έμπειρο χειρουργό,να προκαθορίσει το βάθος της βλάβης. Νωρίτερες εκτιμήσεις, συνήθως υπερεκτιμούν την έκταση της υπάρχουσας βλάβης. Είναι βέβαιο ότι στους δύο παρελθόντες παγκόσμιους πολέμους έγιναν αρκετοί άσκοποι ακρωτηριασμοί άκρων σε στρατιώτες, από βιαστική και λανθασμένη εκτίμηση της βαρύτητας. (Lawrence Way, 2008). Ως εκ τούτου, η θεραπεία αναμονής είναι ο κανόνας, εκτός και αν η εξέλιξη της βλάβης διαρκεί πολλούς μήνες. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται είτε για την αφαίρεση συσφιγκτικών περιφερικών εσχαρών, είτε σπάνια για την αφαίρεση γαγγραινώδους ιστού. Πριν την πάροδο 2 μηνών από το κρυοπάγημα, σπάνια θα χρειασθεί ακρωτηριασμός εκτός και αν επισυμβεί σοβαρή λοίμωξη. Γι αυτό από την πρώτη μέρα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά στον ασθενή.
Η συνύπαρξη καταγμάτων μαζί με κρυοπάγημα, δημιουργεί σύνθετα προβλήματα. (Οικονόμου Νικόλαος, 1978). Τα εξαρθρήματα πρέπει να ανατάσσονται αμέσως μετά την επαναθέρμανση. Τα ανοικτά κατάγματα χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση κατά προτίμηση με εξωτερική οστεοσύνθεση αλλά τα κλειστά πρέπει να αντιμετωπίζονται απλώς με οπίσθιο πλαστικό νάρθηκα. Ένα σύνδρομο πρόσθιου διαμερίσματος σε ασθενή με κάταγμα και κρυοπάγημα ταυτόχρονα, διαγιγνώσκεται με αρτηριογραφία και πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά με απονευρωσεκτομή (fasciotomy). Μόλις οι εσχάρες διαχωρισθούν, το δέρμα φαίνεται λεπτό, στιλπνό, τρυφερό και ευαίσθητο στο κρύο. Σε μερικές περιπτώσεις παρουσιάζει εύκολο ίδρωμα. Βαθμιαία επανέρχεται στο φυσιολογικό, αλλά πόνος στην έκθεση στο ψύχος μπορεί να παραμείνει ισόβια. (Γκούβας Χαράλαμπος, 1992)
Στάδια θεραπείας
Συνοπτικά, τα στάδια της Θεραπείας ενός κρυοπαγήματος έχουν ως εξής:
Επιπλοκές
Σε ένα πλήρως εγκατεστημένο κρυοπάγημα πού δεν κατέληξε σε ακρωτηριασμό, μπορούν να εμφανισθούν οι εξής απώτερες επιπλοκές:
Πρόγνωση
Τα κρυοπαγήματα εφόσον διαγνωσθούν και θεραπευθούν έγκαιρα και σωστά, έχουν καλή πρόγνωση ως προς τη λειτουργία του σκέλους. Τα θύματα πού έχουν υποστεί κρυοπάγημα, έχουν αυξημένο κίνδυνο για δεύτερο κρυοπάγημα σε μελλοντική έκθεση στο ψύχος. (Γκούβας Χαράλαμπος, 1992) -
Πηγές
Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες Κατηγορία:Τραυματισμοί Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Το Σκοτεινό Παρελθόν
Το Σκοτεινό Παρελθόν (Αγγλικά: The Dark Past) είναι ένα ψυχολογικό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1948 σε σκηνοθεσία Ρούντολφ Ματέ, η οποία βασίζεται στο έργο του 1935 "Dead End" του Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Τζέιμς Γουάργουικ. Πρωταγωνιστούν ο Γουίλιαμ Χόλντεν και ο Λι Τζέι Κομπ.
Το 1939, ο σκηνοθέτης Τσαρλς Βίντορ σκηνοθέτησε την ταινία Dead End με πρωταγωνιστή τον Τσέστερ Μόρις. Οι σεναριογράφοι της ταινίας του 1939 αναφέρονται επίσης ως σεναριογράφοι αυτής της ταινίας. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν τρεις ακόμη τηλεοπτικές παραγωγές σε αυτό το έργο του Γουάργουικ το 1949, 1952 και 1954. .
Η ταινία αυτή ανήκει στην κατηγορία των νουάρ μαζί με άλλες όπως το Petrified Forest (1936), Στη βοή της καταιγίδος (1948) και The Hours of Despair (1955). Όπως σημείωσε ο ειδικός του κινηματογράφου Andrew Dikos, η ταινία βασίζεται στο θέμα της προσωρινής αμνησίας, η οποία είναι συχνά δημοφιλής στον μεταπολεμικό κινηματογράφο, «από την οποία υποφέρουν συχνά οι χαρακτήρες των φιλμ νουάρ» και «το ακόμη πιο δημοφιλές θέμα της ψυχολογίας του Φρόιντ », που αντικατοπτρίζονται επίσης, ιδίως, σε ταινίες όπως " Lady Ghost " (1944), "Το όνομά μου είναι Τζούλια Ρος" (1945), "Ματωμένα χέρια" (1946), "Κάπου στη νύχτα" (1946), "Η Γαλάζια Ντάλια"(1946)," High Wall "(1947) και πολλά άλλα.
Η ταινία περιγράφει πώς ένας καθηγητής ψυχιατρικής ο Δρ. Κόλινς, ο οποίος έγινε όμηρος, θεραπεύει έναν απρόσεκτο και σκληρό εγκληματία, τον Αλ Γουόλκερ που δεν είναι πλέον σε θέση να σκοτώσει μετά από μια συνεδρία ψυχοθεραπείας για να απαλλαγεί από ένα σοβαρό ψυχικό τραύμα.
Πλοκή
Εκείνη την εποχή, ο Δρ Κόλινς εργαζόταν ως καθηγητής ψυχολογίας σε ένα πανεπιστήμιο σε μια μικρή πόλη κοντά στα καναδικά σύνορα. Μια Παρασκευή βράδυ, μαζί με την οικογένειά του και μια παρέα φίλων, πήγε ένα σαββατοκύριακο στο εξοχικό του στη λίμνη, όπου επρόκειτο να χαλαρώσει, να κυνηγήσει και να πάει για ψάρεμα, και επίσης να εργαστεί σε μια ανασκόπηση ενός νέου βιβλίου για την ψυχολογία. Εκτός από τη σύζυγό του Ρουθ και τον γιο του Μπόμπι, ο Δρ Κόλινς κάλεσε επίσης τους γνωστούς του στο εξοχικό σπίτι του - τον επιχειρηματία Φρανκ Στίβενς με τη σύζυγό του Λώρα και τον συγγραφέα Όουεν Τάλμποτ, ο οποίος συνδέεται με τη Λώρα από μια κακώς κρυμμένη αμοιβαία συμπάθεια.
Την ίδια ημέρα, αφού σκότωσε δύο φρουρούς, ένας επικίνδυνος εγκληματίας Αλ Γουόλκερ δραπετεύει. Με τον όμηρο του επικεφαλής της φυλακής, ο Γουόλκερ συντροφιά με την πιστή του φίλη Betty και δύο βοηθούς ορμά στη λίμνη, όπου θα έπρεπε να φτάσει ο συνεργός τους, για να μεταφερθεί στην άλλη ακτή υπό κάλυψη της νύχτας. Όταν η Μπέτι λέει στον Γουόλκερ ότι θα πρέπει να περιμένουν λίγες ώρες για να φτάσει το σκάφος σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα στα ανοικτά της ακτής, ο Γουόλκερ λέει ότι είναι εκεί που η αστυνομία θα ψάξει πρώτα, αποφασίζοντας να περιμένει στο κοντινό εξοχικό σπίτι που θα βρει. Μετά από αυτό, βγάζει τον φύλακα από το αυτοκίνητο και τον σκοτώνει ήρεμα στον δρόμο. Αφού έφτασε στο σπίτι του Δρ Κόλινς, ο Γουόλκερ με τους συνεργούς του στέλνει όλους εκτός από τον ιδιοκτήτη στα υπνοδωμάτια του δεύτερου ορόφου και κλειδώνει τις δύο υπηρέτριες στο υπόγειο. Παρά την ένταση που δημιουργείται, ο Δρ Κόλινς είναι ήρεμος και σίγουρος. Επικοινωνεί με τον Γουόλκερ όχι ως όμηρο, αλλά ως γιατρός με έναν ασθενή, υποψιαζόμενος ότι πάσχει από κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής. Λίγο ώρα αργότερα, ο φίλος και ο συνάδελφός του, καθηγητής Φρεντ Λίντερ, με τον οποίο ο ψυχίατρος επρόκειτο να πάει να κυνηγήσει την επόμενη μέρα. Ο Φρεντ έφερε τον Κόλινς το κυνηγετικό τουφέκι, το οποίο επισκευάσε μετά από αίτημά του. Υπό την απειλή των όπλων, ο Γουόλκερ αναγκάζει τον Δρ Κόλινς να ανοίξει την πόρτα και κρύβεται πίσω από μια κουρτίνα. Μπαίνοντας στο σαλόνι, ο Λίντερ αισθάνεται άβολος και επρόκειται να φύγει. Εκείνη τη στιγμή, ο Δρ Κόλινς του δείχνει με τα μάτια του ότι ένας επικίνδυνος εγκληματίας κρύβεται στο σπίτι. Χωρίς δισταγμό, ο Λίντερ άρπαξε το όπλο του και προσπαθεί να σκοτώσει τον Γουόλκερ, ο οποίος βγαίνει πίσω από τις κουρτίνες. Ωστόσο, ο ληστής καταφέρνει να τον πυροβολήσει πρώτα και μόνο επειδή κατά τη στιγμή του πυροβολισμού ο Δρ Κόλινς καταφέρνει να σπρώξει τον Γουόλκερ, η σφαίρα τραυματίζει μόνο τον Φρεντ στο χέρι, τον οποίο, μαζί με τους υπόλοιπους καλεσμένους, τους στέλνει στον δεύτερο όροφο του σπιτιού.
Ερωτηθείς από τον Δρ Κόλινς γιατί ο Γουόλκερ τον κρατήσε στο σαλόνι, αντί να τον στείλει σε άλλους ομήρους, ο ληστής απάντησε ότι ο διαχωρισμός τους διευκόλυνε τον χειρισμό της κατάστασης, επιπλέον, κράτησε τον Δρ Κόλινς μόνο του κάτω σε περίπτωση απροσδόκητων προσκεκλημένων. Με τη συγκατάθεση του Γουόλκερ, ο οποίος δείχνει να έχει συγκεκριμένο ενδιαφέρον για το έργο του Δρ Κόλινς, ο καθηγητής κάθεται για να εργαστεί σε ένα άρθρο για το βιβλίο Madness and Criminal Consciousness. Ο καθηγητής Κόλινς ενδιαφέρεται να μιλήσει στον Γουόλκερ για τους μηχανισμούς λειτουργίας του συνειδητού και ασυνείδητου σε ένα άτομο, υποστηρίζοντας ότι η παραβίαση της αλληλεπίδρασης μεταξύ τους μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό ψυχολογικό τραύμα και ακόμη και τρέλα. Στη συνέχεια, όταν ο Γουόλκερ κοιμάται στην αγκαλιά της Μπέτι, αυτή λέει στον Δρ Κόλινς ότι ο Γουόλκερ δεν μπορεί να κοιμηθεί κανονικά, καθώς υποφέρει από έναν συνεχώς επαναλαμβανόμενο εφιάλτη στον οποίο βλέπει τον εαυτό του σε ένα ερημικό μέρος όπου αρχίζει η έντονη βροχή. Ξαφνικά, στα χέρια του υπάρχει μια ομπρέλα με μια ορατή τρύπα μέσα από την οποία συνεχίζει να ρίχνει βροχή. Όταν προσπαθεί να κλεισει την τρύπα με την παλάμη του, τα δάχτυλα του Γουόλκερ γινονται παράλυτα. Στη συνέχεια προσπαθεί να ξεφύγει από την ομπρέλα, αλλά από όλες τις πλευρές περιβάλλεται από μεταλλικές μπάρες, σαν καγκελα φυλακών, για τις οποίες δεν μπορεί να ξεφύγει. Αφού ξυπνήσει τον Γουόλκερ, ο Δρ Κόλινς προσφέρει να συζητήσει τον εφιάλτη του, λέγοντας ότι μπορεί να τον βοηθήσει να απελευθερωθεί για πάντα από αυτόν τον εφιάλτη. Μετά τη συγκατάθεση του ληστή, ο Δρ Κόλινς τον καλεί να θυμηθεί την παιδική του ηλικία και τη σχέση του με τον πατέρα και τη μητέρα του.
Εν τω μεταξύ, ήδη αργά το βράδυ, η σύζυγος του Λίντερ, που ανησυχούσε ότι ο σύζυγός της καθυστέρησε για αρκετές ώρες, κάλει την αστυνομία. Γνωρίζοντας ότι ο Λίντερ έπρεπε να επισκεφτει τον Δρ Κόλινς, η αστυνομία έφτασε στο σπίτι του καθηγητή, αλλά αυτός, υπό την απειλή ενός όπλου, αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει ότι ο Λίντερ είχε φύγει απο αρκετή ώρα, και όλα ήταν ήρεμα στο σπίτι του. Μετά από αυτό, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού με τα βέλη, ο Δρ Κόλινς έχει τη δυνατότητα να σκοτώσει τον Γουόλκερ με ένα βελάκι, αλλά δεν το κάνει αυτό, ισχυριζόμενος ότι "δεν σκοτώνει άρρωστους ανθρώπους".
Αυτό προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη του Γουόλκερ προς τον Δρ Κόλινς ως γιατρός. Συνεχίζοντας την ψυχοθεραπευτική συνεδρία, ο Δρ Κόλινς, βάσει του συμβολισμού του ύπνου, προσπαθεί να χτίσει μια πραγματική κατάσταση που οδήγησε στο ψυχικό τραύμα του Γουόλκερ. Στο τέλος, με τη βοήθεια ενός γιατρού, ο εγκληματίας καταφέρνει να αναδημιουργήσει τη σκηνή από την παιδική του ηλικία, όταν αυτός, θυμωμένος με τους συνεχείς ξυλοδαρμούς του σκληρού πατέρα του, καλεσε την αστυνομία στο σπιτι. Όταν είδε τους μπάτσους, ο πατέρας του προσπάθησε να πάρει ένα όπλο, αλλά πυροβολήθηκε σκοτώθηκε επιτόπου. Ο νεαρός Γουόλκερ αυτή τη στιγμή κρύφτηκε κάτω από το τραπέζι, στο οποίο έπεσε το σώμα του πατέρα του. Τότε αίμα χύθηκε μέσα από την τρύπα στο τραπέζι, και ο Γουόλκερ προσπάθησε να κλείσει την τρύπα με το χέρι του, αλλά τα δάχτυλά του ήταν παράλυτα. Όταν προσπάθησε να φύγει από το τραπέζι, είδε τα πόδια των αστυνομικών να περιβάλλουν το τραπέζι, μέσω των οποίων ήταν αδύνατο να περάσει. Στο τέλος, ο Δρ Κόλινς εξηγεί στον Γουόλκερ ότι οι μπάρες στον εφιάλτη του είναι τα πόδια της αστυνομίας, η ομπρέλα είναι το τραπέζι και η βροχή είναι αίμα. Και η σκληρότητα στις δολοφονίες του ήδη ενήλικα Γουόλκερ, ο Δρ Κόλινς εξηγεί ότι σε κάθε θύμα του είδε έναν σκληρό πατέρα, τον οποίο, πιστεύει, ότι σκότωνει κάθε φορά. Ωστόσο, τώρα, όπως είναι σίγουρος ο Δρ Κόλινς, όταν εξήγησε στον Γουόλκερ όλα όσα συνέβησαν στην ψυχή του, ήταν απαλλαγμένος από τον εφιάλτη που τον κυνηγούσε και δεν θα σκότωνε πλέον.
Εν τω μεταξύ, μια από τις υπηρέτριες που είναι κλειδωμένες στο υπόγειο καταφέρνει να αποδρασει και να βγει από το παράθυρο στο δρόμο. Καλεί αμέσως την αστυνομία, η οποία περικυκλωνει σύντομα το σπίτι του Δρ Κόλινς.Ο Γουόλκερ, μαζί με την Μπέτι, αποφασιζει να φυγει από το σπίτι κάτω από την κάλυψη πυροβολισμών και θα πάει στο αυτοκίνητο, αλλά ο Δρ Κόλινς του λέει ότι δεν θα είναι πλέον σε θέση να σκοτώσει κανέναν. Χωρίς να πιστεύει τον ψυχοθεραπευτή, ο Γουόκερ βγαίνει στο κατώφλι του σπιτιού, παρατηρώντας έναν αστυνομικό που κρύβεται σε έναν θάμνο με ένα όπλο. Παίρνει τον αστυνομικό στην όραση και ετοιμάζεται να πυροβολήσει. Ωστόσο, η εικόνα του πατέρα που καλύπτει τον αστυνομικό είναι διάσπαρτη στα μάτια του Γουόλκερ, δύο παράλυτα δάχτυλα του χεριού του ξαφνικά ισιώνουν και δεν μπορεί να τραβήξει τη σκανδάλη για να σκοτώσει ένα άτομο.
Κλείνοντας την ιστορία του, ο Δρ Κόλινς λέει στον ντετέκτιβ ότι από εκείνη τη στιγμή ο Γουόλκερ δεν θα μπορούσε πλέον να σκοτώσει και αν είχε θεραπευτεί εγκαίρως, πιθανότατα δεν θα είχε σκοτώσει ποτέ κανέναν. Ετσι λοιπόν με αυτό το 19χρονο αγόρι.Εάν το καταλάβετε και οδηγείτε με τον σωστό τρόπο, τότε δεν θα γίνει το επόμενο σκουπίδια της κοινωνίας.
Κριτικές
Μετά την κυκλοφορία της στους κινηματογράφους η ταινία, έλαβε αρκετά καλές κριτικής. Συγκεκριμένα, το περιοδικό Variety την ονόμασε «φρέσκο ​​και καθαρό μελόδραμα» ,, και οι New York Times βαθμολόγησαν την ταινία ως «συνοπτική και καθαρή, καλοφτιαγμένη μικρή ταινία». Η κριτική της σημειώνει ότι η ταινία "ξεχειλίζει σε ένα καθαρό, έντονο και έξυπνο μελόδραμα", το οποίο βασίζεται σε μια ελαφριά έκδοση της "ψυχανάλυσης χωρίς να μπερδεύει τον θεατή με την ορολογία της." . Και παρά το γεγονός ότι το στούντιο έχει ήδη κάνει μια ταινία σε αυτό το έργο το 1939, το "Σκοτεινό Παρελθόν" "σε καμία περίπτωση δεν μοιάζει με κάτι βαρετό ή επαναλαμβανόμενο της προηγούμενης εικόνας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες του 1948 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρούντολφ Ματέ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Dimebag Darrell
Ο Άμποτ σκοτώθηκε επί σκηνής, κατά την συναυλία των Damageplan στις 8 Δεκεμβρίου 2004 στο Κολόμπους του Οχάιο. Το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε 92ο στην λίστα με τους εκατό καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.
Βιογραφία
Ο Ντάρελ Άμποτ ήταν υιός της Κάρολιν και του Τζέρι Άμποτ, μουσικού της κάντρι. Από την παιδική του ηλικία απέκτησε ενδιαφέρον για την hard rock και heavy metal μουσική, με κύρια επιρροή του τον κιθαρίστα Έις Φρίλι των Kiss. Αφού ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα, έλαβε μέρος σε τοπικούς διαγωνισμούς ταλέντων, όπου κέρδισε μία κιθάρα "Dean ML". Ο Άμποτ είχε δηλώσει σε συνεντεύξεις του την μεγάλη επιρροή που άσκησαν επάνω του ο Τόνι Αϊόμι των Black Sabbath, ο Έντι Βαν Χέηλεν των Van Halen, ο Πιτ Γουίλις των Def Leppard, ο Κέρι Κινγκ των Slayer, ο Τζέιμς Χέτφιλντ των Metallica, κ.α..
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, υιοθέτησε το παρωνύμιο Diamond Darrell και σχημάτισε τους Pantera μαζί με τον αδελφό του και ντράμερ, Βίνι Πολ και τον μπασίστα Ρεξ Μπράουν, τότε γνωστό ως Rex Rocker. Οι επιρροές των πρώτων τους κυκλοφοριών προέρχονταν από συγκροτήματα όπως οι Def Leppard, Judas Priest και Motley Crue. Με τραγουδιστή τον Τέρι Γκλέιζ, κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους, σε glam metal ύφος, τους "Metal Magic", "Projects in the Jungle" και "I Am the Night".
left|thumb|180px|Η κιθάρα του Νταρέλ Το 1986, τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε ο Φιλ Άνσελμο, με τον οποίο πραγματοποίησαν μία αρχική κυκλοφορία στο άλμπουμ "Power Metal" το 1988. Το 1990, υπέγραψαν στην "Atlantic Records" και απέρριψαν την εμπορικότητα της μουσικής τους, υιοθετώντας έναν πιο βαρύ και τραχύ ήχο, ο οποίος δεχόταν επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Slayer, Metallica και Black Sabbath. Η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα μία σειρά κυκλοφοριών οι οποίες τοποθέτησαν τους Pantera στα κορυφαία σχήματα του είδους, όπως το "Cowboys from Hell", το "Vulgar Display of Power" και το "Far Beyond Driven".
Το 1989, του είχε προταθεί να γίνει μέλος των Megadeth και ο Άμποτ δέχθηκε με την προϋπόθεση ότι θα ερχόταν μαζί του και ο αδελφός του, κάτι το οποίο δεν δέχθηκε ο Ντέιβ Μαστέιν, εντάσσοντας στην σύνθεση του σχήματος τους Μάρτι Φρίντμαν και Νικ Μένζα.
Ο Άμποτ αναγνωρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες του heavy metal, πραγματοποιώντας γκεστ συμμετοχές σε δίσκους των Anthrax, King Diamond, Halford, Stormtroopers of Death, κ.α.. Μετά την κυκλοφορία του "Reinventing the Steel" και την περιοδεία για την προώθηση του, οι Pantera σταμάτησαν την δραστηριότητα τους λόγω των έντονων διαφωνιών ανάμεσα στα μέλη του σχήματος.
Μαζί με τον αδελφό του, σχημάτισε τους Damageplan στο μουσικό ύφος των Pantera. Τη σύνθεση του συγκροτήματος συμπλήρωσε ο κιθαρίστας Πατ Λάτσμαν και ο μπασίστας Μπομπ Ζίλα, για να εκδώσουν τον δίσκο "New Found Power" τον Φεβρουάριο του 2004, ο οποίος ανέβηκε στο # 38 του Billboard πουλώντας περισσότερα από 44.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2004, ο Άμποτ βρισκόταν επί σκηνής με τους Damageplan στην "Alrosa Villa" του Κολόμπους του Οχάιο. Ο Νέιθαν Γκέιλ, θεατής της συναυλίας, πυροβόλησε τον κιθαρίστα με μία 9 mm Beretta 92FS, σκοτώνοντας τον ακαριαία. Ο δράστης συνέχισε να πυροβολάει, σκοτώνοντας τέσσερις ακόμη θεατές και τραυματίζοντας άλλους επτά. Πέντε μήνες νωρίτερα, ο Γκέιλ είχε καταστρέψει εξοπλισμό πέντε χιλιάδων δολαρίων σε συναυλία των Damageplan, πριν απομακρυνθεί από τον χώρο. Τα αίτια της δολοφονικής επίθεσης δεν έγιναν ποτέ γνωστά, με υποθέσεις να αναφέρουν ότι ήταν αντίδραση για την διάλυση των Pantera ή ότι ο Άμποτ είχε κλέψει ένα τραγούδι που είχε συνθέσει ο Γκέιλ.
Η κηδεία του καλλιτέχνη πραγματοποιήθηκε έξι ημέρες αργότερα, με την παρουσία μεγάλων ονομάτων της σκληρής μουσικής όπως ο Έντι Βαν Χέηλεν των Van Halen, ο Ζακ Γουάιλντ του προσωπικού σχήματος του Ozzy Osbourne και των Black Label Society, οι Κόρεϊ Τέιλορ, Τζιμ Ρουτ και Πολ Γκρέι των Slipknot, οι Μάικ Ινέζ και Τζέρι Καντρέλ των Alice in Chains, κ.α.. Μαζί με τον κιθαρίστα, θάφτηκε μία κιθάρα του Βαν Χέηλεν, υπογεγραμμένο μοντέλο με το οποίο έπαιξε στον δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος του.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Pantera
Μόντε Κρίστι
Το Μόντε Κρίστι (ισπανικά: Monte Cristi) ή Μόντε Κρίστο (Monte Christo) είναι μια επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Φερνάντο ντε Μόντε Κρίστι.
Γεωγραφία
Το Μόντε Κρίστι είναι η δυτικότερη επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας μετά την Ιντεπεντένσια. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινικανής Δημοκρατίας, του Σιμπάο και του Σιμπάο Νορδοέστε. Βρέχεται στα βόρεια από τον Ατλαντικό ωκεανό. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Νταχαμπόν, νοτιοανατολικά με το Σαντιάγο Ροδρίγκες, ανατολικά με την Βαλβέρδε και βόρεια με το Πουέρτο Πλάτα.
Βρίσκεται βορειοδυτικά της πεδιάδας Σιμπάο. Το κομμάτι αυτό λέγεται Γιάκε δελ Νόρτε ή Λίνεα Νοροέστε και είναι πολύ ξηρό επειδή εκεί δε βρέχει πολύ συχνά.
Ο σημαντικότερος ποταμός του Μόντε Κρίστι είναι ο Γιάκε δελ Νόρτε. , που είναι και ο μακρύτερος ποταμός της Δομινικανής Δημοκρατίας. Άλλα ποτάμια είναι ο Γκουαγιουμπίν και ο Μαγουάκα, παραπόταμοι του Γιάκε δελ Νόρτε.
Η Κορδιλιέρα Σεπτεντριονάλ (Βόρεια οροσειρά) βρίσκεται στη βόρεια ακτή της επαρχίας. Δεν υπάρχουν ψηλά βουνά, μόνο χαμηλοί λόφοι. Το δυτιότερο βουνό της οροσειράς είναι το Ελ Μόρρο (El Morro), που σχηματίζει μια μικρή χερσόνησο.
Ιστορία
Το Μόντε Κρίστι δημιουργήθηκε σαν παραθαλάσσια συνοικία το 1789. Το 1907 η κυβέρνηση της Δομινικανής Δημοκρατίας την άλλαξε σε επαρχία. Πριν γίνει επαρχία ήταν μέρος του Σαντιάγο.
Προέλευση του ονόματος
Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος επισκέφθηκε για πρώτη φορά την βόρεια ακτή του νησιού Ισπανιόλα είδε στις 4 Ιανουαρίου 1493 ένα όρος σχήματος καμήλας και έδωσε το όνομα Μόντε Κρίστι ή Μόντε Κρίστο (Ελληνικά: Όρος του Χριστού) σε αυτό το βουνό που σήμερα είναι γνωστό ως Ελ Μόρρο.
Δήμοι και Συνοικίες
Το Μόντε Κρίστι διαιρείται από τις 20 Ιουνίου 2006 σε 6 δήμους και 4 συνοικίες. .
Ο ακόλουθος πίνακας είναι ένας πίνακας με τους δήμους της Σαμανά, καθώς και τις συνοικίες τους και τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. Αναφέρεται ο συνολικός πληθυσμός, ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός. Ο αστικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις πόλελις (έδρες των δήμων), ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα του Μόντε Κρίστι είναι τα αγροτικά, καθώς παράγονται πολλές μπανάνες και ρύζι. Το ψάρεμα και η παραγωγή αλατιού είναι επίσης σημαντικά για την πρωτεύουσα Σαν Φερνάντο δε Μόντρε Κρίστι.
thumb|right|250px|Καρναβάλι στο Μόντε Κρίστι
Δημογραφία
Το Πουέρτο Πλάτα το 2002, την τελευταία απογραφή μετά την απογραφή του 2012, είχε 163.923 κατοίκους, από τους οποίους οι 111,014 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 52,909 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες). Σήμερα (απογραφή 2012) έχει πληθυσμό 135,710 κατοίκων, από τους οποίους 63,461 είναι αστικός πληθυσμός και 72,249 αγροτικός πληθυσμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Δομινικανής Δημοκρατίας
Κονφορμίστας (ταινία)
Ο Κονφορμίστας (ιταλ.: Il Comformista) είναι κινηματογραφική ταινία πολιτικού περιεχομένου που δημιούργησε ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (1969-70) βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια που διασκεύασε όμως ο ίδιος.
Η ταινία εκτυλίσσεται στη δεκαετία του 1930 και του 1940, με μερικά φλας-μπακ στο παρελθόν, ως και τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με ήρωα τον Μαρτσέλο Κλερίτσι. Κεντρικό θέμα της είναι η ψυχολογία του φασισμού.
Ο Κλερίτσι είναι ένας γραφειοκράτης που προέρχεται από μια δυσλειτουργική μεγαλοαστική οικογένεια και έχει ένα παιδικό τραύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Ο ήρωας δέχτηκε να εκτελέσει αποστολή από την μυστική υπηρεσία της φασιστικής Ιταλίας για να δολοφονήσει τον πρώην μέντορά του, που ζούσε στο Παρίσι. Εμφανίζεται δε πρόθυμος να θυσιάσει τις αξίες του για να φτιάξει μια "κανονική ζωή".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ιταλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Έρισκι
Το Έρισκι (αγγλικά: Eriskay) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 7 τ.χλμ. και 143 κατοίκους (2011). Διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια των Εξωτερικών Εβρίδων. Το Έρισκι βρίσκεται ανάμεσα στα νησιά Νότιο Γιούιστ και Μπάρα και συνδέεται οδικώς με το Νότιο Γιούιστ από το 2001. Το ίδιο έτος το νησί έγινε το τερματικό των πορθμείων για ταξίδια μεταξύ του Νότιου Γιούιστ και του Μπάρα με το ταξίδι να διαρκεί περίπου 40 λεπτά. Ο πληθυσμός του νησιού είναι 143 κάτοικοι, όπως καταγράφεται από την απογραφή του 2011, μια αύξηση της τάξης του 7,5% από το 2001, όπου υπήρχαν 133 κάτοικοι. Κατά την ίδια περίοδο ο πληθυσμός των νησιών της Σκωτίας στο σύνολό του αυξήθηκε κατά 4% σε 103.702 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερισκι
Ακρωτήρι Κρήτης
right|200px|Η θέση του Δήμου Ακρωτηρίου Κρήτης στον Νομό Χανίων. Το Ακρωτήρι της Κρήτης είναι η χερσόνησος ανατολικά των Χανίων που παλαιότερα ονομαζόταν Κύαμον και οι Βυζαντινοί το ονόμαζαν Χάρακα.Το Ακρωτήρι είναι μια χερσόνησος ιδιαίτερης σημασίας. Εκτός από την κοντινή του απόσταση από την πόλη των Χανίων, εκεί βρίσκεται και ο διεθνής αερολιμένας Χανίων. Επίσης, το Ακρωτήρι αποτελεί και τη βορειοδυτική πλευρά του Κόλπου της Σούδας, όπου βρίσκεται και το μεγαλύτερο λιμάνι της Δυτικής Κρήτης.
Η μεγαλύτερη βουνοκορφή του είναι η Σκλόκα (528 μ). Στη δυτική πλευρά του Ακρωτηρίου υπάρχουν οι τάφοι του Ελευθέριου Βενιζέλου και του γιου του Σοφοκλή Βενιζέλου (τάφοι της σπουδαίας πολιτικής οικογένειας των Βενιζέλων), το αρχηγείο της Κρητικής Επανάστασης, το αεροδρόμιο και το λιμάνι της Σούδας. μικρογραφία|Μέρος των κτιριακών εγκαταστάσεων του Πολυτεχνείου Κρήτης Βρίσκονται επίσης, μοναστήρια με μεγάλο ενδιαφέρον όπως η Μονή Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων, η Ιερά Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου και η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Κορακιών (Μονή Καλογραιών).
Εκεί βρίσκεται και η παραλία Σταυρός στην οποία χόρεψε ο Άντονι Κουίν το διάσημο συρτάκι στην θρυλική ταινία Αλέξης Ζορμπάς του Μιχάλη Κακογιάννη.
Στο Ακρωτήρι Κρήτης βρίσκεται και το Πολυτεχνείο Κρήτης με τις παρακάτω σχολές: Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κρήτης Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Περιοχή Μπόζι
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Περιοχή Μπόζι (Mbozi District), ήταν 515.270 άτομα. Η περιοχή έχει έκταση 967.900 εκτάρια (2.391.733 στρέμματα).
Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Μπόζι (Mbozi District) είναι ο Erick Ambakisye
Τμήματα
Η Επαρχία Μπόζι (Mbozi District) διαιρείται διοικητικά σε 18 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012):
Αγροτικά Τμήματα
• 4
Αποικισμός των πρώτων Ευρωπαίων στην ευρύτερη περιοχή του Μπόζι
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα.
Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σόνγκουε Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Φλαμπουράρι Ιωαννίνων
Το Φλαμπουράρι είναι χωριό του Ζαγορίου, βρίσκεται σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, κτισμένο στην πλαγιά του όρους Τσούκα Ρόσσα. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Ζαγορίου. Οι κάτοικοί του σήμερα είναι κυρίως ξυλοκόποι λόγω της πλούσιας βλάστησης.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τον 18ο αιώνα στο χωριό κατοικούσαν 900 οικογένειες. Κατά την γερμανική κατοχή (1941-1944) πυρπολήθηκε μεγάλο μέρος του οικισμού, ως αποτέλεσμα σήμερα η παραδοσιακή ζαγορίσια αρχιτεκτονική έχει διατηρηθεί μόνο σε τμήμα του χωριού. Παρόλα αυτά διασώθηκαν οι ιστορικές εκκλησίες, όπως του Αγίου Νικολάου, κτισμένη το 1774. Το πέτρινο γεφύρι της, χτισμένο το 1748, ενώνει τις δύο γειτονιές του χωριού.
Κατά τους παλαιούς αιώνες αναφέρεται στα βλαχόφωνα χωριά του ανατολικού Ζαγορίου αν και τώρα πια δεν υπάρχουν πολλοί στο χωριό.
Περιγραφή Κέντρου
Σε μια έκταση 49 στρεμμάτων επάνω από το χωριό Φλαμπουράρι στο Δήμο Ζαγορίου Ιωαννίνων, σε απόσταση μίας ώρας από τα Γιάννινα, εκτείνεται το Προσκοπικό Κατασκηνωτικό Κέντρο Φλαμπουραρίου, γνωστό ως "Αρκουδόρεμα". Στα 1190 μέτρα υψόμετρο, σε μια αχανή έκταση πλούσιας Πεύκης και Οξυάς το "Αρκουδόρεμα" φιλοξενεί προσκοπικές κατασκηνώσεις, εκδρομές, σχολές βαθμοφόρων, Πανελλήνιες δράσεις και διάφορες εξορμήσεις των Προσκόπων Ιωαννίνων από την δεκαετία του 1960. Το "Αρκουδόρεμα", με την εθελοντική και ακούραστη προσφορά των Γιαννιωτών Προσκόπων και φίλων του Κατασκηνωτικού, συνεχώς εξελίσσεται, με εργασίες στις εγκαταστάσεις του αλλά και στο φυσικό κάλος, ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες ενός κατασκηνωτή. Ταυτόχρονα, η μικρή τους έκταση (σε σχέση με τη συνολική), κάνει το Κέντρο ικανό να προσφέρει ένα αυθεντικό κλίμα ζωής στη φύση! Έναν χώρο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως "Το δάσος των Προσκόπων" !!!
Γεωγραφία και Έθιμα
Το χωριό βρίσκεται ανατολικά του Αράχθου ποταμού και δίπλα του περνάει ρέμα που ξεκινά από την Τσούκα Τόσα και καταλήγει στον ποταμό Βάρδα. Απέχει 60 χλμ. ΒΑ των Ιωαννίνων και 36 χλμ. ΒΔ του Μετσόβου καθώς και 20 χλμ. από την Βοβούσα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1000 μέτρα και περιφέρεται από καταπράσινα δάση Οξυάς και μαύρης Πεύκης. Από την πλατεία του χωριού μπορείς να δεις τον Καστανώνα και το Ελατοχωρι.
Στην ευρύτερη περιοχή δεσπόζουν τα πυκνά δάση. Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη, καθώς το Φλαμπουράρι βρίσκεται, αφ' ενός μεν στο δρόμο που οδηγεί στην γειτονική Βοβούσα και από εκεί καταλήγει στα Γρεβενά, αφ' ετέρου δε, σε κεντρική θέση όσον αφορά τα τρία κύρια τουριστικά μέρη του νομού Ιωαννίνων, συγκεκριμένα των Ιωαννίνων, Μετσόβου και δυτικού Ζαγορίου. Αρκετά δημοφιλή είναι και τα ορειβατικά μονοπάτια που διαπερνούν το χωριό, που προσφέρουν μαγευτικές εικόνες στον περιηγητή.
Το πανηγύρι του χωριού πραγματοποιείται στις 19 (απόγευμα) και στις 20 (όλη την ημέρα) Ιουλίου. Το πρωί της 20ης Ιουλίου οι κάτοικοι πάνε στον Προφήτη Ηλία ( παρεκκλήσι σε ανατολικό λόφο του χωριού) με τα πόδια και επιστρέφουν με την συνοδεία κλαρίνου.
Τσούκα Ρόσσα
Υψόμετρο κορυφής: 1987
Μεταξύ της λίμνης των Πηγών Αώου και του χωριού Φλαμπουράρι στο Ανατολικό Ζαγόρι υψώνεται το όρος Τσούκα Ρόσσα. Στη γλώσσα των Βλάχων Τσούκα σημαίνει κορυφή, ρόσσα σημαίνει κόκκινη. Λημέρι βοσκών και υλοτόμων, Από την Τσούκα Ρόσσα μπορείς να δεις την τεχνητή Λίμνη του Αωού, τη Φλέγγα, τη Βάλια Κάλντα, το Περιστέρι το Μιτσικέλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου
Κατηγορία:Κατασκηνωτικά κέντρα
Θέμα Αβύδου
Η Άβυδος ήταν πόλη-φρούριο στην περιοχή της Σελευκίας. Η Άβυδος αρχικά διοικούνταν από έναν αξιωματικό με τον βαθμό του στρατηγού και έπειτα με τον βαθμό του δουξ ή Κατεπάνω.
Γνωστοί διοικητές του θέματος είναι οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Ερρίκος Γουλιέλμος Ντόβε
Ο Ερρίκος Γουλιέλμος Ντόβε (1803-1879) ήταν Γερμανός (Πρώσος) φυσικός και μετεωρολόγος, καθηγητής Πανεπιστημίων και πρωτοπόρος της κλιματολογίας.
Βιογραφία
Ο Ερρίκος Ντόβε γεννήθηκε στη Λέγνικα στις 6 Οκτωβρίου του 1803. Σπούδασε φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου το 1829 ανέλαβε καθηγητής της φυσικής φιλοσοφίας. Το 1845 ανέλαβε καθηγητής στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο Φρειδερίκου Γουλιέλμου, (μετέπειτα Πανεπιστήμιο Χούμπολντ) και τέσσερα χρόνια μετά, το 1849, ανέλαβε διευθυντής του Βασιλικού Αστεροσκοπείου της Πρωσίας.
Ο Ερρίκος Ντόβε υπήρξε επίσης ο ιδρυτής και διευθυντής του Μετεωρολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του δημοσίευσε πλήθος συγγραμμάτων που υπολογίζονται περισσότερα των 300. Εξ αυτών σημαντικότερα είναι ο «Νόμος των θυελλών», γνωστός και ως Νόμος Ντόβε, η «Διανομή της θερμότητας στην επιφάνεια της Γης», «Μετεωρολογικές έρευνες», κ.ά.
Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου και της Πρωσικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Έτυχε σπουδαίων διακρίσεων. Πέθανε στις 4 Απριλίου του 1879. Το όνομά του έχει δοθεί σ΄ ένα κρατήρα της Σελήνης.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί μετεωρολόγοι Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Κλιματολόγοι
1874
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1874 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Άλεν Ντάλες
Ο Άλεν Ντάλες (Allen Welsh Dulles), (7 Απριλίου 1893 – 29 Ιανουαρίου 1969) ήταν ο πρώτος πολιτικός διευθυντής της κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών (DCI) και ο μακροβιότερος διευθυντής της μέχρι σήμερα. Ως επικεφαλής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) κατά τη διάρκεια του πρώιμου Ψυχρού Πολέμου, επέβλεψε το πραξικόπημα του Ιράν του 1953, το πραξικόπημα της Γουατεμάλας το 1954, το πρόγραμμα αεροσκαφών Lockheed U-2, το πρόγραμμα ελέγχου του νου Project MKUltra και την Εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων. Απολύθηκε από τον Τζον Φ. Κέννεντυ μετά το τελευταίο φιάσκο.
Ο Ντάλες ήταν μέλος της Επιτροπής Γουώρεν που ερεύνησε τη δολοφονία του Τζον Κέννεντυ. Μεταξύ των θητειών του στην κρατική υπηρεσία, ο Ντάλες ήταν εταιρικός δικηγόρος και συνεργάτης στη εταιρεία Sullivan &amp; Cromwell. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Τζον Φόστερ Ντάλες, υπήρξε υπουργός Εξωτερικών κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Αϊζενχάουερ, προς τιμήν του οποίου φέρει και το όνομα του και το Διεθνούς Αεροδρομίου Ντάλες.
Το 1921, ενώ βρισκόταν στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη, βοήθησε να αποκαλυφθούν τα Πρωτόκολλα των Πρεσβυτέρων της Σιών ως πλαστά. Ο Ντάλες προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ να καταγγείλει δημόσια την πλαστογραφία.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και στις αρχές της δεκαετίας του 1930, υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στις αντιπροσωπείες για τον περιορισμό των όπλων στην Κοινωνία των Εθνών. Συναντήθηκε με τον Αδόλφο Χίτλερ, τον Μπενίτο Μουσολίνι, τον Σοβιετικό Υπουργό Εξωτερικών Μαξίμ Λιτβίνοφ και τους πρωθυπουργούς της Βρετανίας και της Γαλλίας. Τον Απρίλιο του 1933, ο Ντάλες και ο Νόρμαν Ντέιβις συναντήθηκαν με τον Χίτλερ στο Βερολίνο για λογαριασμό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μετά τη συνάντηση, ο Ντάλες έγραψε στον αδελφό του, Φόστερ και τον διαβεβαίωσε ότι οι συνθήκες υπό το καθεστώς του Χίτλερ «δεν είναι τόσο άσχημες» όπως είχε υποδείξει ένας φίλος του. Ο Ντάλες σπάνια μιλούσε για τη συνάντησή του με τον Χίτλερ και ο μετέπειτα διευθυντής της CIA Ρίτσαρντ Χελμς δεν είχε καν ακούσει για τη συνάντησή τους μέχρι δεκαετίες μετά τον θάνατο του Ντάλες και εξέφρασε την έκπληξή του που το πρώην αφεντικό του δεν του το είχε πει ποτέ. Μετά από την συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Πληροφοριών Γιόζεφ Γκαίμπελς, ο Ντάλες δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε μαζί του και ανέφερε την «ειλικρίνεια του» κατά τη διάρκεια της συνάντηση τους.
Το 1935, ο Ντάλες επέστρεψε από ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Γερμανία, ανησυχώντας για τη ναζιστική μεταχείριση των Γερμανο-Εβραίων και, παρά τις αντιρρήσεις του αδελφού του, ηγήθηκε ενός κινήματος στο δικηγορικό γραφείο Sullivan & Cromwell για να κλείσει το γραφείο τους στο Βερολίνο. Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών του Ντάλες, το γραφείο του Βερολίνου έκλεισε και η εταιρεία έπαψε να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα στη ναζιστική Γερμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον Κατηγορία:Διευθυντές της CIA Κατηγορία:Αμερικανοί κατάσκοποι
Λένα Φλυτζάνη
Η Λένα Φλυτζάνη (γεννημένη στη Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων και τηλεοπτικών εκπομπών.
Βιογραφικό
Είναι απόφοιτος της Νομικής σχολής του Αριστοτελείου. Σπούδασε δημοσιογραφία σε ιδιωτική σχολή.
Καριέρα
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της καριέρα μέσα από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, ως συμπαρουσιάστρια εκπομπής με τον Δημήτρη Υποφάντη. Από το 2020 συμπαρουσιάζει την εκπομπή «Σαββατοκύριακο Παρέα» με τον Δημήτρη Καμπουράκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Στρατηγίς Κοκοβίτ
Η Στρατηγίς Κοκοβίτ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 11ο αιώνα, δημιουργήθηκε το 1050 περίπου.
Η Κοκοβίτ ήταν μικρή κώμη-φρούριο στην περιοχή της Κιλικίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Elstree Calling
Η ταινία Elstree Calling σκηνοθετήθηκε κατά ένα μέρος από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ και ήταν μια παραγωγή του 1930
Παρατηρήσεις
Επρόκειτο για το πρώτο βρετανικό μιούζικαλ. Εδώ ο Χίτσκοκ σκηνοθετεί τις σκηνές του Γκόρντον Χάρκερ. Ο Νίκος Φενέκ-Μικελίδης, αναφέρει πως ήταν η πρώτη ομιλούσα ταινία του βρετανικού κινηματογράφου
I Love You, Honeybear
Το "I Love You, Honeybear" είναι το δεύτερο άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει ο Josh Tillman με το ψευδώνυμο Father John Misty. Κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 2015 από την Sub Pop. Παραγωγός ήταν ο ίδιος και ο Jonathan Wilson. Είναι το δεύτερο άλμπουμ του Tillman μετά την αποχώρησή του από τους Fleet Foxes. Με βάση τον Tillman, το άλμπουμ είναι θεματικό.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον J. Tillman
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Μύθοι Λασιθίου
Οι Μύθοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας .που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Λασιθίου Κρήτης. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων και απέχει 19 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Κοντά στους Μύθους βρίσκεται το φαράγγι Σαρακίνας.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού θεωρείται ότι είναι προελληνικό (Μίθοι). Είναι πιθανό να αναφέρεται σε συνθήκη του 113 π.Χ. ανάμεσα στην Ιεράπυτνα και τη Λατώ ως τα εμ Μίτοις. Αν και η θέση αυτής της πόλης δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια, το πιθανότερο είναι να ήταν στη περιοχή των σημερινών Μύθων, άποψη στην οποία συνηγορεί η ύπαρξη αρχαιολογικών ευρημάτων κοντά στο χωριό. Στη θέση «Κάστελλος», βορειοδυτικά του χωριού, έχουν εντοπισθεί αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική σημαντικού εκτεταμένου αρχαίου οικισμού (ακρόπολη), που χρονολογούνται στην Υστερομινωική ΙΙΙΒ-Γ περίοδο. Στη θέση «Ζωνάρι» έχουν εντοπισθεί οικιστικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική, χρονολογούμενα από την Υστερομινωική ΙΙΙΓ έως και την Γεωμετρική περίοδο. Στη θέση «Λενικό» έχει εντοπιστεί μινωικός οικισμός.
Διοικητικά
Οι Μύθοι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουρνιών. Το 1946 με το ΦΕΚ 373Α - 31/12/1946 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Μουρνιών και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους ορεινούς οικισμούς Καρύδι, Μινός, Ορνιάς και Συκιά αποτελούν την κοινότητα Μύθων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 350 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Μύθων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας