cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαρακτήρες των ταινιών Scream
Δρ. Κρίστοφερ Στόουν
O '''Δρ. Κρίστοφερ Στόουν''' είναι ο θεραπευτής της Σαμ που επισκέπτεται για να αντιμετωπίσει την τραυματική της εμπειρία στο Γούντσμπορο. Αποκαλύπτεται ότι η Σαμ κρύβει λεπτομέρειες για το παρελθόν της και όταν τελικά αποκαλύπτει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα και την ικανοποίησή της για τη δολοφονία του Ρίτσι, φαίνεται ότι την φοβάται και παραδέχεται ότι θα πρέπει να ενημερώσει την αστυνομία για την παραδοχή της. Στη συνέχεια, ο Στόουν δολοφονείται στο σπίτι του την επόμενη μέρα από τον Ghostface, ο οποίος τον μαχαιρώνει στη μύτη και κλέβει το αρχείο της Σαμ από τα αρχεία του.
Ντάνι Μπράκετ
Ο Ντάνι Μπράκετ μένει στο διαμέρισμα απέναντι από την Σαμ και την Τάρα. Αυτός και η Σαμ αποκαλύπτονται ότι διατηρούν κρυφή σχέση αφού βγαίνουν στον διάδρομο. Όταν η Σαμ και οι φίλοι της δέχονται επίθεση και κυνηγούνται στο διαμέρισμα, ο Ντάνι μπορεί να επεκτείνει μια σκάλα μέσα από το ανοιχτό παράθυρό του μέχρι το διαμέρισμα του Σαμ για να σκαρφαλώσουν. Καταφέρνει να βοηθήσει την Σαμ και τη Μίντι να σκαρφαλώσουν, αλλά δεν καταφέρνει να σώσει την Ανίκα. Στη συνέχεια, ο Ντάνι εμφανίζεται στο δρόμο του προς το ιεροφυλάκιο Ghostface, όπου η Σαμ και η Τάρα σχεδιάζουν να δελεάσουν τον δολοφόνο για να τον εκτελέσουν στη συνέχεια. Η Σαμ λέει στον Ντάνι να μείνει μακριά γιατί δεν μπορεί να τον εμπιστευτεί και επίσης δεν θέλει να πληγωθεί. Στο τέλος της ταινίας επανενώνεται με την Σαμ μόλις σταματήσει τον Ghostface.
Ίθαν Λάντρι
Ο Ίθαν Λάντρι είναι ένας πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο Blackmore και είναι συγκάτοικος με τον Τσαντ Μικς-Μάρτιν. Αφού η ομάδα δέχεται επίθεση στο διαμέρισμα της Σαμ και της Τάρα και η Ανίκα σκοτώνεται, η Μίντι και ο Τσαντ υποπτεύονται ότι ο Ίθαν είναι υπεύθυνος. Ωστόσο, ο Ίθαν ορκίζεται ότι παρακολουθούσε το μάθημα στην πανεπιστημιούπολη με πολλούς άλλους, αθωώνοντάς τον έτσι. Όταν αργότερα η ομάδα προσπαθεί να επιβιβαστεί σε βαγόνι του μετρό, η Μίντι και ο Ίθαν αποκόπτονται από τους άλλους και πρέπει να περιμένουν να φτάσει το επόμενο τρένο. Η Μίντι κρατά αποστάσεις από τον Ίθαν, εξακολουθώντας να τον υποπτεύεται για το πού βρίσκεται από το προηγούμενο βράδυ και μόλις επιβιβαστούν στο επόμενο τρένο, κρατιέται μακριά του. Στη συνέχεια, η Μίντι μαχαιρώνεται από τον Ghostface, ο οποίος την έχει ακολουθήσει στο μετρό, και ο Ίθαν σπεύδει να τη βοηθήσει πριν καλέσει σε βοήθεια.
Κατά τη διάρκεια του φινάλε στο ιεροφυλάκιο Ghostface, ο Ίθαν αποκαλύπτεται ως ένας από τους δολοφόνους μαζί με τον ντετέκτιβ Μπέιλι, ο οποίος αποκαλύπτεται ότι είναι ο πατέρας του και η Κουίν Μπέιλι, η αδερφή του. Αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο Ίθαν δεν είναι καν το πραγματικό του όνομα και ότι ο Ρίτσι Κιρς ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του και η οικογένεια τώρα αναζητά εκδίκηση από τη Σαμ επειδή τον σκότωσε.
Ο Ίθαν προσπαθεί να επιτεθεί στην Τάρα, η οποία κρέμεται από ένα κιγκλίδωμα πάνω, προσπαθώντας να σκαρφαλώσει αλλά δεν μπορεί να το κάνει. Στη συνέχεια, η Τάρα καταφέρνει να οπλιστεί με ένα μαχαίρι και πέφτει κάτω, πέφτοντας πάνω στον Ίθαν που καταφέρνει να τη μαχαιρώσει μία φορά πριν η Τάρα τον μαχαιρώσει βίαια στο στόμα, νομίζοντας πως τον σκότωσε. Αργότερα αποδεικνύεται ότι είναι ακόμα ζωντανός, αλλά σκοτώνεται αμέσως από την Κίρμπι Ριντ, η οποία του ρίχνει την τηλεόραση που σκότωσε τον Στου Μάχερ στο κεφάλι.
Λόρα Κρέιν
Η Λόρα Κρέιν είναι μία καθηγήτρια κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο Blackmore στη Νέα Υόρκη. Εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ένα μπαρ που περιμένει να έρθει ένα διαδικτυακό ραντεβού, ο Ρέτζι. Όταν ο Ρέτζι επικοινωνεί μαζί της, αναζητώντας οδηγίες για το πώς να την φτάσει, εκείνη φεύγει από το μπαρ και κατευθύνεται σε ένα άδειο δρομάκι όπου πιστεύει ότι τον βρήκε μόνο για να αποκαλυφθεί ο Ρέτζι ως Ghostface, ο οποίος πετάει έξω από το σκοτάδι και τη μαχαιρώνει άγρια, σκοτώνοντας την. Στη συνέχεια, ο Ghostface αποκαλύπτει τον εαυτό του ότι είναι ο Τζέισον Κάρβεϊ, ένας από τους μαθητές κινηματογράφου της Λόρα που είχε σχεδιάσει να τη δολοφονήσει με τον συγκάτοικό του, Γκρεγκ. Ο Τζέισον περιέγραψε αργότερα την ευχαρίστησή του να δολοφονήσει τη Λόρα με μεγάλη λεπτομέρεια, προτού δολοφονηθεί από έναν άλλο Ghostface.
Κουίν Μπέιλι
Η Κουίν Μπέιλι είναι η συγκάτοικος της Σαμάνθα και της Τάρα, η οποία επίσης φοιτά στο Πανεπιστήμιο Blackmore. Ο πατέρας της είναι ο ντετέκτιβ Μπέιλι, ο οποίος όπως αποκαλύπτει την ακολούθησε στη Νέα Υόρκη όταν άρχισε να πηγαίνει στο κολέγιο, μετά τον θάνατο του αδελφού της πριν. Φαίνεται ότι είναι μια θετική στο σεξ νεαρή γυναίκα που έχει πολλούς άνδρες συντρόφους στο διαμέρισμά της. Το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας του Κουίν κοιτάζει ακριβώς απέναντι από το διαμέρισμα του Ντάνι Μπράκετ, ο οποίος βλέπει τον Ghostface να στέκεται από πάνω της, ενώ εκείνη ξαπλώνει στο κρεβάτι στο τηλέφωνο, αγνοώντας το περιβάλλον της. Ο Ντάνι προσπαθεί να ειδοποιήσει την Κουίν και τελικά καταλήγει στη Σαμ, η οποία είναι στην κουζίνα, όταν στέλνει βίντεο με τον Ghostface να μαχαιρώνει την Κουίν. Στη συνέχεια, οι υπόλοιποι στο διαμέρισμα συγκεντρώνονται στο σαλόνι όπου το σώμα της Κουίν πετάγεται από την πόρτα, δείχνοντας ότι ο λαιμός της έχει κοπεί.
Αφού ο ντετέκτιβ Μπέιλι αποκαλύπτεται ότι είναι ένας από τους τρεις δολοφόνους Ghostface, αποκαλύπτει επίσης ότι η Κουίν είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό της και είναι στην πραγματικότητα ένας από τους συνεργούς του, μαζί με τον αδερφό της Ίθαν. Αποκαλύπτεται επίσης ότι ο Ρίτσι Κιρς ήταν ο άλλος αδερφός της Κουίν και η οικογένεια τώρα αναζητά εκδίκηση από τη Σαμ επειδή τον σκότωσε. Κατά τη διάρκεια του φινάλε στο ιεροφυλάκιο Ghostface, ο Κουίν βρίσκει τη Σαμ από πάνω και παρακολουθεί την Τάρα να μαχαιρώνει τον αδερφό της Ίθαν από κάτω. Αναστατωμένη βλέποντας τον αδερφό της να δέχεται επίθεση, αποσπάται η προσοχή της για αρκετή ώρα ώστε η Σαμ να αρπάξει ένα όπλο και να πυροβολήσει την Κουίν στο μέτωπο, σκοτώνοντάς την αμέσως.
Ντετέκτιβ Γουέιν Μπέιλι
Ο Γουέιν Μπέιλι είναι ένας ντετέκτιβ που ερευνά τις τελευταίες δολοφονίες Ghostface στη Νέα Υόρκη. Ο ντετέκτιβ Μπέιλι παρουσιάζεται ως ο πατέρας της Κουίν Μπέιλι, ο οποίος εργάζεται για το NYPD και του ανατίθεται να εργαστεί στην υπόθεση μετά τις πρόσφατες επιθέσεις του Ghostface. Συνεργάζεται με την Κίρμπι Ριντ, η οποία είναι τώρα πράκτορας του FBI για να προσπαθήσει να εντοπίσει τον δολοφόνο.
Άαχ (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Άαχ μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω θέματα:
Χαρακτήρες των ταινιών Scream
Ντετέκτιβ Γουέιν Μπέιλι
Ο Μπέιλι εμφανίζεται φανερά αναστατωμένος μετά τη δολοφονία της κόρης του, μετά από μια επίθεση στο διαμέρισμα της Σαμ και της Τάρα και αποκαλύπτει ότι έχει απομακρυνθεί από την υπόθεση. Στη συνέχεια συνεργάζεται με τη Σαμ για να βοηθήσει να σκοτώσει όποιον βρίσκεται πίσω από τη μάσκα του Ghostface, ως εκδίκηση για τη δολοφονημένη κόρη του.
Άαχ (αποσαφήνιση)
Η λέξη «Άαχ» (ως επιφώνημα εκδήλωσης συναισθήματος) καθώς υπάρχει στο λεξικό και καθώς είναι η μόνη λέξη στα Νέα Ελληνικά που αρχίζει με δύο Άλφα (α), είναι πρώτη σε αλφαβητική σειρά από όλες τις άλλες λέξεις
Χαρακτήρες των ταινιών Scream
Ντετέκτιβ Γουέιν Μπέιλι
Κατά τη διάρκεια του φινάλε, ο Μπέιλι έρχεται σε επαφή με τη Σαμ και αποκαλύπτει ότι η Κίρμπι είχε απολυθεί στο παρελθόν από το FBI λόγω παραισθήσεων σχετικά με την προηγούμενη επίθεση της και ότι τους έχει παγιδεύσει στο ιεροφυλάκιο Ghostface. Μόλις φτάσει στο ιερό, πυροβολεί την Κίρμπι και αποκαλύπτεται ως ο εγκέφαλος πίσω από τις δολοφονίες του Ghostface, με τον γιο του Ίθαν και την κόρη του, Κουίν, την οποία βοήθησε να σκηνοθετήσει τον θάνατό της.
Ο Μπέιλι αποκαλύπτει επίσης ότι ο Ρίτσι Κιρς ήταν στην πραγματικότητα ο μεγαλύτερος γιος του και αναζητά εκδίκηση εναντίον της Σαμ επειδή τον σκότωσε. Το ζευγάρι τσακώνεται και πετάγεται πάνω από ένα κιγκλίδωμα πάνω από το ιεροφυλάκιο Ghostface, πέφτοντας στο έδαφος. Όταν ο Μπέιλι συνέρχεται, η Σαμ καταφέρνει να στολίσει μια στολή Ghostface και τον καλεί, χλευάζοντάς τον χρησιμοποιώντας την αλλαγή φωνής. Η Σαμ καταφέρνει να πηδήξει πάνω στον Μπέιλι, μαχαιρώνοντάς τον βίαια ενώ φοράει τη μάσκα και τη στολή Ghostface του πατέρα της. Στη συνέχεια σκοτώνει τον Μπέιλι μαχαιρώνοντάς τον μέσω του ματιού, σκοτώνοντάς τον.
Αποδοχή
thumb|right|350px|Η [[Νιβ Κάμπελ και η Κόρτνεϊ Κοξ, ως Σίντνεϊ Πρέσκοτ και Γκέιλ Γουέδερς αντίστοιχα, σε μια σκηνή της ταινίας Scream 2.]] Για το χαρακτήρα της Σίντνεϊ Πρέσκοτ, η Νιβ Κάμπελ δήλωσε ότι "λατρεύει το χαρακτήρα" και ότι "είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας για κάθε είδους ταινία". Το 1997 κέρδισε το Saturn Award για την ερμηνεία της και έλαβε υποψηφιότητα για MTV Movie Award καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για το Scream. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το MTV Movie Award και έλαβε υποψηφιότητα για Saturn Award για το Scream 2. To 2000 έλαβε την τρίτη της υποψηφιότητα για MTV Movie Award για το Scream 3.
Εκτός από την Κάμπελ, η Ντρου Μπάριμορ και ο Σκιτ Όλριτς έλαβαν υποψηφιότητα για Saturn Award το 1997 στις κατηγορίες β' γυναικείου και αντρικού ρόλου αντίστοιχα. Το περιοδικό Variety επαίνεσε τους Κάμπελ και Ούλρτις ως "χαρισματικούς", την ερμηνεία της Κόρτνεϊ Κοξ και ότι η ίδια η ταινία αποτελείται από ένα "δυνατό καστ".
Ο Τζον Μούιρ, συγγραφέας του βιβλίου Wes Craven: The Art of Horror, ήταν επικριτικός για τους νέους χαρακτήρες του Scream 2, Ντέρεκ, Τζόελ, Σίσι, Χέιλι, Μορίν και Μίκι, δηλώνοντας ότι ποτέ δεν επιτεύχθηκε το ίδιο βάθος χαρακτήρων με εκείνων του Scream, Τέιτουμ, Μπίλι, Στου ακόμα και των δευτερευόντων χαρακτήρων όπως του διευθυντή Χίμπρι. Ο Μούιρ σχολίασε την εστίαση της συνέχειας στα αυξανόμενα πτώματα και στη βία ως την αιτία αυτής της διαφοράς μεταξύ των δύο ταινιών. Επίσης πρόσθεσε ότι το Scream 2 υστερούσε στο μυστήριο και την ίντριγκα της πρώτης ταινίας ενώ ο δολοφόνος θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε καθώς δεν παρέχονται ποτέ στο κοινό αρκετές πληροφορίες ώστε να σχηματίσει γνώμη για τον κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Ο Ρότζερ Ίμπερτ συμφώνησε με αυτήν την κριτική, λέγοντας "με τίποτα δεν μπορείς να μαντέψεις ποιος είναι ο δολοφόνος, και όλοι όσοι μοιάζουν καχύποπτοι είναι (σχεδόν) σίγουρο ότι είναι αθώοι".
Ωστόσο, ο Μούιρ επαίνεσε την ανάπτυξη των χαρακτήρων που επέζησαν της πρώτης ταινίας, χαρακτηρίζοντας τους Σίντνεϊ Πρέσκοτ, Γκέιλ Γουέδερς, Ντιούι Ράιλι και Ράντι Μικς ως "αγαπημένους" και ισχυρίστηκε ότι ο θάνατος του Ράντι ήταν η πιο συνταρακτική σκηνή του Scream 2 και μία "κακή κίνηση". Το περιοδικό Variety έδωσε μια πιο θετική κριτική για το νέο καστ, αποκαλώντας τους Λόρι Μέτκαλφ και Λιβ Σράιμπερ "ταλέντα". Η Κοξ έλαβε υποψηφιότητα για Saturn Award β΄γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στο Scream 2.
Για τους χαρακτήρες του Scream 3, ο Ρότζερ Ίμπερτ ήταν επικριτικός, δηλώνοντας "είναι τόσο αδύνατοι, σχεδόν διαφανείς", αλλά επαίνεσε τη Νιβ Κάμπελ ως Σίντνεϊ Πρέσκοτ λέγοντας "Η κάμερα την αγαπάει. Θα μπορούσε να γίνει ένα πραγματικά μεγάλο αστέρι". Η εφημερίδα New York Times, επαίνεσε εξίσου την ερμηνεία της, λέγοντας "Έχει αναπτυχθεί ως ηθοποιός, όταν τα μάτια της σκοτεινιάζουν με ανησυχία και φόβο, είναι βασανισμένη, δεν παίζει απλά ένα ρόλο". Το BBC και οι New York Times σχολίασαν θετικά και την ερμηνεία της Πάρκερ Πόουζι, λέγοντας "Η Τζένιφερ Τζολί από μόνη της κάνει την ταινία να αξίζει να τη δεις. Ξεκαρδιστικά φιλόδοξη, είναι τόσο στον κόσμο της που σχεδόν αιωρείται". Η Πόουζι έλαβε υποψηφιότητα για MTV Movie Award καλύτερης κωμικής ερμηνείας. Επίσης χαρακτήρισε τους χαρακτήρες Σάρα Ντάρλινγκ, Τάισον Φοξ και Στιβεν Στόουν "πολύτιμες προσθήκες" για την ταινία.
Το 2001, ο χαρακτήρας του Ghostface ήταν υποψήφιος να συμπεριληφθεί στην κατηγορία AFI 100 Χρόνια...100 Ήρωες και Κακοί του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου.
Παραπομπές
Scream Κατηγορία:Scream (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Αμερικανοί φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Ανάμπα
Η Άναμπα είναι παράκτια πόλη που υπέστη σημαντική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Η Άναμπα διαθέτει μητροπολιτική περιοχή με υψηλότερη πληθυσμιακή πυκνότητα από τις άλλες μητροπολιτικές περιοχές της ακτής της Αλγερίας, όπως το Οράν και το Αλγέρι. Μεγάλο μέρος της ανατολικής και νότιας Αλγερίας χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες, τον εξοπλισμό και τις υποδομές της Άναμπα. Οικονομικά, είναι το κέντρο για διάφορες οικονομικές δραστηριότητες, όπως η βιομηχανία, οι μεταφορές και ο τουρισμός.
Ονομασίες
Η σημερινή Άναμπα αναπτύχθηκε στη θέση του Αφροδισίου, του επινείου της ρωμαϊκής πόλης Ίππων Βασιλικός. (Η σύγχρονη πόλη έκτοτε επεκτάθηκε επίσης νότια πάνω από τα ερείπια του Ιππώνος.) Τα προηγούμενα ονόματα της πόλης Μπον και Μπόνα προέρχονται από το «Ούμπο», μια τοπική παράφραση του ονόματος Ίππων. Το ανεπίσημο όνομά του «Χώρα των Τζίτζιφων» (بلد العناب, Μπαλάντ αλ-Ουνάμπ) προέρχεται από την αφθονία αυτού του καρπού στην περιοχή.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Μπόνα, Αλγερία, 1899 αριστερά|μικρογραφία|Αρχαία πόλη Βασιλικού Ίππωνος, σημερινή Άναμπα
Αρχαιότητα
Η περιοχή της Άναμπα έχει αποδεδειγμένη πολύ πρώιμη ανθρώπινη παρουσία στο Αΐν ελ Χανές, κοντά στη Σαϊντά (περίπου 200.000 π.Χ.), συμπεριλαμβανομένων των τεχνουργημάτων που παρουσιάζουν αξιόλογη χρήση των εργαλείων. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η προϊστορική Αλγερία ήταν η περιοχή της πιο προηγμένης ανάπτυξης τεχνικών εργαλείων φλούδας στη Μέση Πρώιμη Λίθινη Εποχή (Μέση Παλαιολιθική).
Οι Φοίνικες εγκαταστάθηκαν στην Άναμπα κατά τον 14ο αιώνα π.Χ. Ο Βασιλικός Ίππων ήταν κέντρο πρώιμου Δυτικού Χριστιανισμού και τοποθεσία πολλών χριστιανικών συνόδων, μία από τις οποίες ήταν ένας σημαντικό σημείο για τη διάδοση των βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Ο Αυγουστίνος Ιππώνος ήταν επίσκοπος της περιοχής από το 396 μ.Χ. μέχρι το θάνατό του το 430 μ.Χ. Η πόλη καταστράφηκε τον 5ο αιώνα από τους Βανδάλους. Οι Βάνδαλοι κυριάρχησαν στην πόλη μέχρι το 534. Ο Γέλιμερ, Βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλάνων από το 530 ως το 534 μ.Χ., αντιμετώπισε την πείνα των ακολούθων του και των παιδιών τους και συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε καμία πιθανότητα να ξανακερδίσει τη βασιλεία του στη Βόρειο Αφρική, παραδόθηκε στον Φλάβιο Βελισάριο, στρατηγό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας υπό τον Ιουστινιανό Α΄, στην Μπον. Στη συνέχεια οι Βυζαντινοί κυριάρχησαν στον Ίππωνα (το όνομα της πόλης άλλαξε μετά το 395) πριν από την κατάκτηση του Μαγκρέμπ από τους μουσουλμάνους το 699 μ.Χ. Αργότερα, οι Αββασίδες, Aγλαβίδες και Φατιμίδες κυριάρχησαν στη Μπόνα πριν την άνοδο των Ζιρίδων. Μετεγκαταστάθηκε στην σημερινή της θέση μετά τις πλημμύρες και τις καταστροφές που σημειώθηκαν το 1033 κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Χαμαμιδών. Δέχθηκε επίθεση από στόλο Πιζανών και Γενοβέζων το 1034 και κατακτήθηκε από το Βασίλειο της Σικελίας το 1153. Οι Αλμοάδες κατέλαβαν την περιοχή το 1160.
Κατά τη διάρκεια του 11ου αιώνα, οι Μπανού Χιλάλ, μια αραβική φυλή που ζούσε μεταξύ του Νείλου και της Ερυθράς Θάλασσας, εγκαταστάθηκε στην Τυνησία, την Τριπολιτανία (δυτική Λιβύη) και Κωνσταντινίτιδα (ανατολική Αλγερία) που ήταν το τμήμα που ήταν γνωστό ως Άναμπα.
Μετά την κατάρρευση των Αλμοάδων, ξεκίνησε η κυριαρχία των Χαφσιδών στην Άναμπα το 1250. Η κυριαρχία των Χαφσιδών διακοπτόταν από σύντομα διαλείμματα κυριαρχίας των Μαρινιδών και της Καστίλλης (το 1360) και ολοκληρώθηκε με εκείνη των Ζαγιανιδών. Η κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησε το 1533 και διήρκεσε μέχρι τη γαλλική κατάληψη το 1832, με εξαίρεση την κυριαρχία της ισπανικής αυτοκρατορίας μεταξύ 1535 και 1540. Οι Βερβερίνοι πειρατές διέμεναν επίσης στην Άναμπα από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα.
Σύγχρονη
Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας της Γαλλίας (αυτοκρατορία και δημοκρατίες), η πόλη ονομαζόταν Μπον. Ήταν ένας από τους κύριους γαλλικούς οικισμούς, και εξακολουθεί να έχει σημαντική μειονότητα «πιε-νουάρ». Μία σημαντική προσωπικότητα από τη Μπον ήταν ο στρατηγός Αλφόνς Ζουίν, στρατάρχης της Γαλλίας και στη συνέχεια διοικητής του Κεντροευρωπαϊκού ΝΑΤΟ.
Την περίοδο 1856–69 ξεκίνησε η κατασκευή προστατευόμενου λιμένα στην πόλη, έκτασης 80 στρεμμάτων, για τη μεταφορά μεταλλευμάτων από το Μοκτά ελ Χαντίντ. Μία μικρή σιδηροδρομική γραμμή κατασκευάστηκε από το ορυχείο στο Αΐν Μοκρά έως τις αποβάθρες του Μπον. Αυτή η σιδηροδρομική γραμμή εγκαινιάστηκε το 1864 και ήταν η πρώτη που λειτούργησε στην Αλγερία. Η πλήρης παραγωγή του ορυχείου ξεκίνησε το 1865. Επίσης το 1865, ο Αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ επισκέφθηκε την Αλγερία, συμπεριλαμβανομένου του ορυχείου και της πόλης Μπον.
Το 1865, το ορυχείο παρήγαγε 22.000 τόνους σιδηρομεταλλεύματος, το οποίο αυξήθηκε σε 255.000 τόνους το 1869. Το μετάλλευμα εξορυσσόταν από υπόγειες στοές και στη συνέχεια μεταφερόταν από το Μπον στα γαλλικά εργοστάσια σιδήρου και χάλυβα. Πριν ανοίξει το ορυχείο, η πόλη είχε μόλις 10.000 κατοίκους. Μέχρι το 1924, υπήρχαν 41.000 κάτοικοι και το λιμάνι χρησιμοποιήθηκε για την εξαγωγή φωσφορικών αλάτων, μολυβδούχων μετάλλων και μεταλλεύματος ψευδαργύρου.
Το Μπον παρέμεινε στα χέρια των συμμάχων μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945 και στη συνέχεια παρέμεινε μέρος της Γαλλικής Αλγερίας μέχρι την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962.
Δημογραφία
Η πόλη Άναμπα είχε πληθυσμό 257.359 κατοίκους το 2008 (γενική απογραφή του πληθυσμού και του οικοτόπου). Το 1988, ο πληθυσμός της αστικής περιοχής της Άναμπα είχε αυξηθεί σε 359.657 (με το Ελ Μπούνι να έχει 111.956 κατοίκους). Περιλαμβάνονται επίσης οι πόλεις Ελ Χατζάρ και Σιντί Αμάρ. Σήμερα υπάρχουν περίπου 500.000 κάτοικοι στην «ευρύτερη Άναμπα».
Αστικές περιοχές
Η μητροπολιτική περιοχή περιλαμβάνει τις πόλεις Ελ Μπουνί, Ελ Χατζάρ και Σιντί Αμάρ, οι οποίες αποτελούν την περιφέρεια γύρω από την πόλη Άναμπα. Η πόλη αναπτύχθηκε δραματικά από τότε που ένα μεγάλο εργοστάσιο άνοιξε στο Ελ Χατζάρ (10 χλμ. νότια).
Το κέντρο της Άναμπα είναι μπροστά στη θάλασσα και περιλαμβάνει τον περίπατο που ονομάζεται Concours de la Revolution (πρώην Le Cours Bertagna), που είναι μια ζωντανή περιοχή, γεμάτη με στοές και διάφορα είδη εστιατορίων, βεράντες και περίπτερα. Η Άναμπα διαθέτει επίσης διεθνές αεροδρόμιο.
Κλίμα
Η Άναμπα έχει μεσογειακό κλίμα με μακρά, ζεστά, ξηρά καλοκαίρια, ειδικά από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου και ήπιους, υγρούς χειμώνες. Το χιόνι είναι σπάνιο αλλά όχι ανύπαρκτο. Η βροχή είναι άφθονη όπως και στην υπόλοιπη βόρεια Αφρική και μπορεί να είναι καταρρακτώδης.
Εκπαίδευση
Υπάρχει επίσης παράρτημα του γαλλικού διεθνούς σχολείου Lycée international Alexandre-Dumas.
Οικονομία
μικρογραφία|Πύργος Sheraton της Άναμπα. Από το 1911, η Άναμπα παρήγαγε σίδηρο, ψευδάργυρο, φελλό, ζωικά προϊόντα και δημητριακά.
Η πόλη είναι ένας σημαντικός κόμβος της παγκόσμιας χαλυβουργίας με το χαλυβουργικό συγκρότημα του Ελ Χατζάρ, 8 χιλιόμετρα νότια της πόλης. Είναι το μεγαλύτερο στην Αφρική. Οι βιομηχανίες φωσφορικών και μετάλλων εντάσσονται πλέον στο συγκρότημα Σεϊμπούσα και το μεταλλουργικό συγκρότημα Αλελίκ. Ο ιδιωτικός βιομηχανικός τομέας είναι επίσης πολύ σημαντικός στην Άναμπα και δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην αγροτοβιομηχανία, τη μεταλλουργία, τα προϊόντα ξύλου και τις κατασκευές. Αυτές οι βιομηχανικές περιοχές καταλαμβάνουν περίπου 400 εκτάρια μεταξύ της γέφυρας Μπουσέ, της Μεμπουτζά, της Μπεραχάλ και της Χεράζα. Οι επιχειρηματικοί χώροι βρίσκονται επίσης στα προάστια της πόλης, όπως τα Σιντί Σαλέμ, Ελ Εουλμά και Βαντί Ελ-Ανέμπ.
Μεταφορά
Η Άναμπα αναφερόταν ως το «κύριο λιμάνι της Αλγερίας μετά το Οράν και το Αλγέρι», από την έκδοση του Baedeker το 1911.
Η Άναμπα εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ, διεθνές αεροδρόμιο του οποίου ο κωδικός αεροδρομίου IATA είναι AAE. Η Άναμπα έχει επίσης σιδηροδρομικές συνδέσεις με τις αλγερινές πόλεις Κωνσταντίνη και Αλγέρι και βρίσκεται στο τέλος της εθνικής οδού ανατολής-δύσης της Αλγερίας. Είναι το δεύτερο βιομηχανικό κέντρο στην Αλγερία μετά την πρωτεύουσα Αλγέρι.
Τουρισμός
μικρογραφία|Εθνικό Πάρκο Εντούγκ Η Άναμπα είναι σημαντικό τουριστικό κέντρο και είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα στη δυτική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια παράκτια πόλη με βουνά, λόφους, υπώρειες και πεδιάδες που την περιβάλλουν. Εξαιτίας αυτού, και εκτός από τον θαλάσσιο και παραθαλάσσιο τουρισμό, η Άναμπα διαθέτει δυναμική για ορεινό τουρισμό. Τα βουνά γύρω από το Σεραϊντί, τα οποία ανέρχονται στα 1.080 μ., τα καθιστούν ένα σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.
Η Άναμπα έχει επίσης διάφορους βασικούς θρησκευτικούς χώρους. Η Άναμπα στην πρώιμη ιστορία της ήταν ο χώρος μιας σημαντικής και σημαντικής επισκοπής, πριν την καταστροφή της από τους Βανδάλους και την εποχή του εξισλαμισμού. Η Άναμπα βρίσκεται στα σύνορα της Τυνησίας και αποτελεί περιοχή απαλλαγμένη από βίζα, επομένως οι τουρίστες είναι επίσης σε θέση να πραγματοποιήσουν εκδρομές στην Τυνησία και στο Εθνικό Πάρκο Ελ Καλά.
Η Άναμπα είναι επίσης γνωστή για την Κεντρική Οδό της (γνωστή ως Concours de la Revolution), η οποία είναι μία πολυσύχναστη προκυμαία γνωστή για τη νυχτερινή ζωή της.
Το πολεμικό νεκροταφείο στο Μπον βρίσκεται 5 χλμ. από την Άναμπα στον δρόμο προς την Κωνσταντίνη. Είναι ένα σημαντικό μνημείο των στρατιωτών και αεροπόρων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας που πολέμησαν στην περιοχή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με 868 τάφους της Κοινοπολιτείας. Υπάρχουν επίσης 14 άλλοι τάφοι, κυρίως εμποροπλοιάρχων. Σχεδιάστηκε από τον Τζ. Χούμπερτ Γουόρθινγκτον. Μετά τον πόλεμο, οι περισσότεροι Αμερικανοί νεκροί επαναπατρίστηκαν για ταφή στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αυτό δεν αποτελούσε παράδοση στη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Αβάζα πασάς (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αβάζα πασάς ή Αμπάζα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Αβάκα (αποσαφήνιση)
Ο όρος αβάκα ή αμπάκα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Ich bin ein Berliner
"Ich bin ein Berliner" (, "είμαι ένας Βερολινέζος") είναι μία φράση από την ομιλία του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κένεντι στο Δυτικό Βερολίνο στις 26 Ιουνίου 1963. Ο Κένεντι είπε «είμαι πολίτης του Βερολίνου» υπογραμμίζοντας την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τη Δυτική Γερμανία, 22 μήνες μετά τη σοβιετική υποστήριξη της Ανατολικής Γερμανίας και λίγο μετά το χτίσιμο το Τείχους του Βερολίνου για να αποτραπεί η μαζική μετανάστευση προς τη Δύση. Το μήνυμα απευθυνόταν τόσο στους Σοβιετικούς όσο και στους Βερολινέζους και ήταν μια σαφής δήλωση για την πολιτική των ΗΠΑ μετά την κατασκευή του Τείχους. Μια άλλη φράση της ομιλίας του ήταν επίσης στα γερμανικά, "Lass' sie nach Berlin kommen" ("Αφήστε τους να έρθουν στο Βερολίνο"), και απευθυνόταν σε εκείνους που ισχυρίζονταν ότι «μπορούμε να συνεργαστούμε με τους κομμουνιστές», παρατήρηση την οποία ο Νικίτα Χρουστσόφ χλεύασε λίγες ημέρες αργότερα.
Η ομιλία θεωρείται μια από τις καλύτερες του Κένεντι, τόσο για την χρονική στιγμή του Ψυχρού Πολέμου όσο και για την τεκμηρίωση των νέων συνόρων. Ήταν μεγάλη επιτυχία για τους δυτικούς Βερολινέζους, που ζούσαν σε ένα θύλακα βαθιά μέσα στην Ανατολική Γερμανία και με τον φόβο για μια πιθανή κατάληψη από την Ανατολική Γερμανία. Μιλώντας από μια πλατφόρμα που στήθηκε στα σκαλιά του Δημαρχείου του Σόνεμπεργκ σε ένα ακροατήριο 450.000 ανθρώπων, ο Κένεντι εκτός των άλλων είπε: «Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν περήφανο καύχημα να λες civis romanus sum ["Είμαι ένας Ρωμαίος πολίτης"]. Σήμερα, στον κόσμο της ελευθερίας, το πιο περήφανο καύχημα είναι "Ich bin ein Berliner!" ... Όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι, όπου και αν ζουν, είναι πολίτες του Βερολίνου, και, ως εκ τούτου, ως ελεύθερος άνθρωπος, είμαι υπερήφανος για τις λέξεις "Ich bin ein Berliner!"».
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράσεις Κατηγορία:Γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Κλαύδιος Κλαυδιανός
Ο Κλαύδιος Κλαυδιανός (Claudio Claudiano, περ. 370 - 404) ήταν Λατίνος ποιητής.
Βίος
Προερχόμενος από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, έφθασε στην Ρώμη περί το 394 μ.Χ στην αυλή του Ονώριου. Πέθανε στη Ρώμη περί το 404 μ.Χ.
Συγγραφικό έργο
Υπό την εύνοια του υπουργού Στιλίχωνα, ασχολήθηε με τη σύνταξη πανηγυρικών και ποιημάτων παγανιστικού και μυθολογικού περιεχομένου. Συνέταξε το επίγραμμα In Jacobum magistrum equitum και το εξ είκοσι στίχων ποιήμα De salvaror (ή Carmen paschale) με χριστολογικό περιεχόμενο.
Χαρακτήρας του έργου του
Αρχικά ελληνόγλωσσος εξελίχθηκε σε ικανό λατινομαθή και δίχασε τους ερευνητές σχετικά με το αν ήταν χριστιανός ή εθνικός. Για τον Αυγουστίνο δεν ήταν παρά ένας φαινομενικά χριστιανός που έγραψε για τους χριστιανούς για να κολακέψει και ευχαριστήσει τους προστάτες του.
Ασπίδα ΚΟΠ 2008
Η Ασπίδα ΚΟΠ 2008 ήταν η 39η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, Ανόρθωση, και ο κυπελλούχος Κύπρου, ΑΠΟΕΛ. Το παιχνίδι έγινε στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Το ΑΠΟΕΛ κέρδισε τον αγώνα νικώντας την Ανόρθωση με 1-0.
Παραπομπές
2008 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2008
Γκεπρέ
Το Γκεπρέ (γαλλικά: Guêprei) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκεπρεέν (γαλλικά: Guêpreins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αμπλοβίλ
Το Αμπλοβίλ (γαλλικά: Habloville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αμπλοβιλαί (γαλλικά: Hablovillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γκερκεσάλ
Το Γκερκεσάλ (γαλλικά: Guerquesalles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκερκεσαλαί (γαλλικά: Guerquesallais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ωτρίβ (Ορν)
Το Ωτρίβ (γαλλικά: Hauterive) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτριβραίν (γαλλικά: Hauteriverains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ελού
Το Ελού (γαλλικά: Héloup) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ελουέν (γαλλικά: Hélouins).
Γλώσσα Κανούρι
Η Κανούρι είναι διαλεκτικό συνεχές που ομιλείται από περίπου τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με δεδομένα του 1987, στη Νιγηρία, το Νίγηρα, το Τσαντ και το Καμερούν, καθώς και μικρές μειονότητες στη νότια Λιβύη και από ομογενείς στο Σουδάν. Στην αρχή του 21ου αιώνα, οι δύο κύριες διάλεκτοι, οι Μάνγκα Κανούρι και Γιέρουα Κανούρι (επίσης ονομάζεται ως Μπεριμπέρι, το οποίο θεωρείται ως υποτιμητικό από τους ομιλητές της) ομιλούνται από 5.700.000 άτομα στην Κεντρική Αφρική. Ανήκει στην υποσυνομοταξία της Δυτικής Σαχάρας των Νειλοσαχάριων γλωσσών. Η Κανούρι είναι η γλώσσα που συνδέονται με τις αυτοκρατορίες Κανέμ και Μπόρνου που κυριάρχησαν την περιοχή της Λίμνης Τσαντ για χιλιάδες χρόνια.
Η βασική σειρά των λέξεων των προτάσεων της Κανούρι είναι υποκείμενο–αντικείμενο–ρήμα. Είναι τυπολογικά ασυνήθιστο ότι έχει ταυτόχρονα προθέσεις και μεταονομαστικούς τροποποιητές – για παράδειγμα, η φράση "το δοχείο της Μπίντου" θα μπορούσε να εκφραστεί ως nje Bintu-be, ενώ κατά λέξη μεταφράζεται στα ελληνικά ως "δοχείο Μπίντου-της".
Η Κανούρι έχει τρεις τόνους: τον υψηλό, των χαμηλό και των πεφτόμενο. Έχει εκτεταμένο σύστημα συμφωνικής διάσπασης, για παράδειγμα, sa- "αυτοί" + -buma "έχουν φάει" → za-wuna "αυτοί έχουν φάει".
Αν και παραδοσιακά είναι η τοπική λίνγκουα φράνκα, η χρήση της έχει μειωθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Οι περισσότεροι ομιλητές ως πρώτη γλώσσα ομιλούν τα Χάουσα ή τα αραβικά ως δεύτερη γλώσσα.
Γεωγραφική κατανομή
Η Κανούρι ομιλείται κυρίως στις πεδινές περιοχές της Λεκάνης του Τσαντ, με ομιλητές στο Καμερούν, το Τσαντ, το Νίγηρα, τη Νιγηρία και το Σουδάν.
Ποικιλίες
Ο Εθνολόγος χωρίζει τα Κανούρι στις ακόλουθες γλώσσες, ενώ πολλοί γλωσσολόγοι (π.χ. Σάιφερ 1998) τις θεωρούν ως διαλέκτους μιας ενιαίας γλώσσας. Οι τρεις πρώτες ομιλούνται από εθνοτικούς Κανούρι και τις θεωρούν ως διαλέκτους της γλώσσας τους.
Γραπτά Κανούρι
Η Κανούρι έχει γραφτεί χρησιμοποιώντας την αραβική γραφή Ατζάμι, κυρίως σε θρησκευτικές ή αυλικά πλαίσια, τουλάχιστον για τετρακόσια χρόνια. Πιο πρόσφατα, η γλώσσα γράφεται επίσης μερικές φορές χρησιμοποιώντας ένα τροποποιημένο λατινικό αλφάβητο.
Αλφάβητο
Μια τυποποιημένη εκλατινοποιημένη ορθογραφία (γνωστό ως Πρότυπη Ορθογραφία των Κανούρι στη Νιγηρία) αναπτύχθηκε από την Ερευνητική Μονάδα των Κανούρι και το Συμβούλιο της Γλώσσας Κανούρι. Η επεξεργασία του, με βάση τη διάλεκτο του Μαϊντουγκούρι, πραγματοποιήθηκε από την Επιτροπή Ορθογραφίας του Συμβουλίου της Γλώσσας Κανούρι, υπό την Προεδρία του Αμπά Σαντίκ, Βεζίρη του Μπόρνο. Το αλφάβητο εγκρίθηκε επίσημα από το Συμβούλιο της Γλώσσας Κανούρι στο Μαϊντουγκούρι της Νιγηρίας το 1975.
Τα γράμματα που χρησιμοποιούνται στο αλφάβνητο της γλώσσας είναι τα ακόλουθα: a b c d e ǝ f g h i j k l m n ny o p r ɍ s sh t u w y z.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Καμερούν Κατηγορία:Γλώσσες του Τσαντ Κατηγορία:Γλώσσες του Νίγηρα Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας Κατηγορία:Νειλοσαχάριες γλώσσες
Χέρμαν Ζ΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Χέρμαν Ζ΄ (γερμ.: Hermann VII, 1266 - 12 Ιουλίου 1291) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1288-1291).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφος Α΄ μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν και της Ίρμενγκαρτ των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου.
Το 1291 απεβίωσε σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στο αββαείο Λίχτενταλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1278 την Αγνή του Τρύχενντίνγκεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Χερμαν 07
Άρτα Ντομπρόσι
Η Άρτα Ντομπρόσι (αλβανικά: Arta Dobroshi, 2 Οκτωβρίου 1980 -) είναι Αλβανοκοσοβάρα ηθοποιός του κινηματογράφου. Είναι, επίσης, η πρώτη γυναίκα ηθοποιός από το Κόσοβο, που περπάτησε στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ των Κανών, του Φεστιβάλ του Βερολίνου και του Sundance, καθώς επίσης και η πρώτη που υπήρξε υποψήφια στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Πρώιμα χρόνια
Η Άρτα Ντομπρούσι γεννήθηκε στη Πριστίνα, της Γιουγκοσλαβίας, από Αλβανοκοσοβάρους γονείς. Λάμβανε μαθήματα υποκριτικής ακόμα κι όταν πήγαινε δημοτικό, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα υποκριτικής στην Ακαδημία Τεχνών και Υποκριτικής στην Πριστίνα, για τέσσερα χρόνια. Στα πρώτα βήματά της ξεκίνησε να εμφανίζεται στο θέατρο και σε μικρού μήκους ταινίες, ενόσω ήταν ακόμα μαθήτρια εκεί. Όταν ήταν 15 ετών, πήγε στις ΗΠΑ, εξ αιτίας ενός προγράμματος ανταλλαγής μαθητών, κι εκεί έπαιξε σε θεατρικά.
Η Ντομπρόσι ήταν εξαιρετικά εργατική, γνωστό επίσης ήταν ότι έκανε πρόβες για έναν ρόλο έως και 8 ώρες τη μέρα. Μετά το πρώτο της έτος στην Ακαδημία κλιμακώθηκε ο Πόλεμος του Κοσόβου, τότε οι γονείς της φυλακίζονται από τις Σερβικές αρχές, μετά από προσπάθειά τους να ανοίξουν έναν αλφανόφωνο πανεπιστήμιο. Το 1999, συμβαίνει κάτι τραγικό για αυτήν: Σέρβοι στρατιώτες ξεκίνησαν να πυροβολούν σε ένα μπαρ στην Πριστίνα, σκοτώνοντας σχεδόν όλους τους πελάτες και μαζί με αυτούς έναν καθηγητή της και μία φίλη της από την Ακαδημία. Ενώ ένας άλλος φίλος της γλίτωσε βέβαιο θάνατο, αφού η σφαίρα απλά του τραυμάτισε το κεφάλι.
Κατά τη διάρκεια αυτής τη περιόδου η Ντομπρόσι βρίσκεται στη Βόρεια Μακεδονία, βοηθώντας να φτιαχτούν εγκαταστάσεις για τους πρόσφυγες για την International Medical Corps, ενώ εκείνη εργαζόταν κυρίως με τους ανθρώπους που είχαν βαριά τραυματιστεί από τον πόλεμο. Όταν ο πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2000, εκείνη άφησε τη δουλειά της με τους πρόσφυγες και έγινε μεταφράστρια για το ΝΑΤΟ.
Καριέρα
Μετά την πολεμική περίοδο, εκείνη ξεκίνησε πάλι την υποκριτική σε τοπικά θέατρα και αλβανικές ταινίες. Μεγάλος ρόλος εκείνη την εποχή ήταν στην βραβευμένη γερμανοαλβανική ταινία Magic Eye του 2005. Το φιλμ αυτό αφορούσε τις καταστάσεις που επικρατούσαν στην Αλβανία το 1997, όπου συγκλονίστηκε από αναταραχές.
Η Ντομπρόσι απέκτησε φήμη από τον ρόλο, ο οποίος μάλιστα έλαβε πολύ καλές κριτικές καθώς επίσης τράβηξε και το ενδιαφέρον του παγκόσμιου τύπου. Η ταινία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κανών, το 2008. Την ίδια χρονιά υπήρξε υποψήφια για τον ρόλο της, στην κατηγορία Καλύτερης Γυναίκας Ηθοποιού. Στην ίδια κατηγορία βρέθηκε υποψήφια σε άλλα δύο φεστιβάλ για αυτόν τον ρόλο: στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και στο Toronto Film Critics Association Awards, το 2009.
Η Ντομπρόσι πρωταγωνίστησε και στην ταινία μικρού μήκους Baby, η οποία σκηνοθετήθηκε από τον Ντάνιελ Μαλόι. Η ταινία κέρδισε BAFTA Καλύτερης Μικρού Μήκους ταινία. Την πρεμιέρα της την είχε κάνει στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, ενώ επίσης κέρδισε στην ίδια με την παραπάνω κατηγορία και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κορκ. Η ταινία βραβεύτηκε κι από το British Independent Film Awards και από το International Short Film at Flickerfest. Η πρεμιέρα της στις ΗΠΑ έγινε στο Φεστιβάλ Sundance. Η Ντομπρόσι επαινέθηκε ξανά για την ερμηνεία της και κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο 24fps International Short Film Festival.
Στη συνέχεια έκανε κι άλλες ταινίες όπως το Late Bloomers στο πλευρό των Ουίλιαμ Χερτ και Ιζαμπέλα Ροσελίνι. Αργότερα πρωταγωνίστησε στην ταινία Trois Mondes, η οποία έκανα πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κανών, το 2012. Ενώ αργότερα συνέχισε στις μικρού μήκους ταινίες, έως και το 2017, όπου βρίσκεται στο post-production του Stray.
Πέρα από την υποκριτική έχει υπάρξει και στην επιτροπή του 59ου Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου. Το 2016, συμμετείχε και στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού Massive Attack.
Προσωπική ζωή
Η Ντομπρόσι μιλάει αλβανικά, αγγλικά και γαλλικά, ενώ μπορεί να καταλάβει και λίγα σλαβομακεδονικά. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2008, η Ντομπρόσι διορίστηκε από το United Nations Development Programme ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως για το Κόσοβο. Το UNDP, κρίνοντας από την παλαιότερη φιλανθρωπική της δράση, πίστεψαν ότι η δημοτικότητα που κατέχει θα μπορούσε να βοηθήσει στην ευαισθητοποίηση ορισμένων θεμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ηθοποιοί
Αζαί-λε-Ριντώ
Το Αζαί-λε-Ριντώ (γαλλ. Azay-le-Rideau) είναι κοινότητα στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ της κεντρικής Γαλλίας. Ο πληθυσμός της τον Ιανουάριο του 2019 ήταν 3.501 κάτοικοι. Η κοινότητα αποτελεί το κέντρο της ομώνυμης περιοχής Π.Ο.Π. «Touraine Azay-le-Rideau» για το λευκό και το ροζέ κρασί της.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ Κατηγορία:Γεωγραφία της Αντρ-ε-Λουάρ
Live - Bursting Out
Το Live - Bursting Out είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1978 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".
Ο δίσκος ανέβηκε στο Top-20 των περισσότερων ευρωπαϊκών τσαρτ και το # 21 του Billboard των ΗΠΑ, όπως και το # 24 στον Καναδά. Βραβεύθηκε ως χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και ως ασημένιος στην Μεγάλη Βρετανία.
Θέσεις τσαρτ
Live - Bursting Out (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 22 Σεπτεμβρίου 1978
Βραβεία
Heavy Horses (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live - Bursting Out" ήταν οι εξής:
Άγιος Γαυδέντιος
Ο Άγιος Γαυδέντιος (-μετά το 405 μ.Χ) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Μπρέσια.
Συγγραφικό έργο
Έχουν διασωθεί εικοσιένα εποικοδομητικά, ερμηνευτικά και αντιαιρετικά έργα του. Ακολουθεί πιστά τις παλαιότερες πηγές του ενώ υιοθετεί την αλληγορική ερμηνεία. Τα έργα του περιέχουν τα παλιότερα δείγματα θεωρίας της ιστορίας και θεολογίας του χρόνου.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Γαυδεντιος
Νικολάε Ντενσουσιάνου
Ο Νικολάε Ντενσουσιάνου (18 Απριλίου 1846 – 24 Μαρτίου 1911) ήταν Τρανσυλβανός, αργότερα Ρουμάνος εθνολόγος και συλλέκτης ρουμανικής λαογραφίας. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας, με ειδικότητα στην ιστορία. Το κύριο έργο του, για το οποίο τον θυμούνται κυρίως, ήταν η μεταθανάτια τυπωμένη Προϊστορική Δακία (1913), με πρόλογο που συνεισέφερε ο Κ.I. Ιστράτι. μια πανομοιότυπη έκδοση δημοσιεύτηκε το 2002 από την Editura Arhetip, στο Βουκουρέστι. Στην Προϊστορική Δακία ο Ντενσουσιάνου συνδύασε τις μελέτες της λαογραφίας και της συγκριτικής θρησκείας με την αρχαιολογία, για να κατασκευάσει μια θεωρία σχετικά με τους προϊστορικούς πολιτισμούς της Δακίας. Το έργο έχει προκαλέσει κριτική για τον αντιεπαγγελματισμό και την απόδειξη του εθνικισμού και για το ότι βρίσκεται στην πηγή του Δακιανισμού. Οι επιστήμονες θεώρησαν το βιβλίο του φανταστικό και αντιεπιστημονικό.
Τα έργα του υποθέτουν την ύπαρξη μιας «Πελασγικής Αυτοκρατορίας» με επίκεντρο τη Δακία, που δημιουργήθηκε την 6η χιλιετία π.Χ., και η οποία, όπως ισχυρίστηκε, κυβερνιόταν από τον Ουρανό και τον Κρόνο και περιλάμβανε όλη την Ευρώπη. Ο Ντενσουσιάνου, ο οποίος πίστευε ότι τα Λατινικά ήταν μια διάλεκτος της Δακικής, υποστήριξε επίσης ότι οι Δάκες μετανάστευσαν στην Ιταλική Χερσόνησο κατά την Αρχαιότητα, όπου έθεσαν τα θεμέλια της Αρχαίας Ρώμης.
Βιογραφία
Γεννημένος στο χωριό Ντένσους, στην Τρανσυλβανία, το οποίο εκείνη την εποχή ήταν μέρος της Αυστροουγγαρίας, μεγάλωσε σε ένα ρουμανικό πολιτιστικό περιβάλλον. Γύρω στο 1867, γνώρισε τον έφηβο, γεννημένο στη Μολδαβία, Ρουμάνο Μιχάι Εμινέσκου, αργότερα γνωστό ως μεγάλο ποιητή, ο οποίος είχε εγκαταλείψει το σπίτι του πατέρα του και ταξίδευε άσκοπα σε όλη την Τρανσυλβανία. Ο Ντενσουσιάνου και ο Εμινέσκου γνωρίστηκαν στο Σιμπίου, όπου ο τελευταίος ζούσε σε ακραία φτώχεια. Αμέσως μετά, ο Εμινέσκου διέσχισε τα Νότια Καρπάθια και εγκαταστάθηκε στο Παλαιό Βασίλειο.
Έχοντας λάβει το πτυχίο του στη Νομική από το Πανεπιστήμιο του Σιμπίου (1872), άσκησε τη δικηγορία στο Φογκαράς, στη συνέχεια στο Μπρασόβ και στη συνέχεια σε άλλα μέρη της περιοχής. Το 1877, στην αρχή του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, επέστρεψε στη Ρουμανία και έλαβε την υπηκοότητα στο νέο ανεξάρτητο κράτος. Στο Βουκουρέστι, που υπάγεται στο Εφετείο, ο Ντενσουσιάνου ενεπλάκη στο εθνικιστικό κίνημα υπέρ της Μεγάλης Ρουμανίας. Δημοσίευσε — στα γαλλικά, για ένα ευρύτερο κοινό — το L'element Latin en orient. Les Roumains du Sud: Macedoine, Thessalie, Epire, Thrace, Albanie, avec une carte ethnographique («Το λατινικό στοιχείο στην ανατολή. Οι Ρουμάνοι του Νότου: Μακεδονία, Θεσσαλία, Ήπειρος, Θράκη, Αλβανία, με εθνογραφικό χάρτη»).
Το 1885 τα Μνημεία για την ιστορία της χώρας του Φογκαράς συνέκρινε την αρχαία ιστορία των Ρουμάνων της Τρανσυλβανίας με την καταπιεσμένη κατάστασή τους υπό την αυστροουγγρική κυριαρχία.
Ο Ντενσουσιάνου, ο οποίος σχεδίαζε να ξεκινήσει την έρευνα του Προϊστορική Δακία, και, για το σκοπό αυτό, έφυγε για την Ιταλία το 1887. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, επισκέφτηκε την Κροατική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Αγκράμ, όπου μελέτησε χειρόγραφα σχετικά με τον βλάχικο πληθυσμό που ήταν εγκατεστημένος στην κοιλάδα του Κούπα ποταμού (στη σημερινή Κροατία). Στην Ίστρια, συγκέντρωσε υλικό σε τοπικά χωριά όπου ομιλούνταν η Ιστρορουμανική γλώσσα. Στο Ντουμπρόβνικ της Δαλματίας μελέτησε τα αρχεία της Δημοκρατίας της Ραγούσας. Αφού έφτασε στην Ιταλία, πέρασε επτά μήνες στα Αρχεία του Βατικανού και ταξίδεψε μέσω του Μετσοτζιόρνο πριν επιστρέψει στην πατρίδα του.
Το 1902, ο Νικολάε Ντενσουσιάνου ονομάστηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ρουμανικής Γεωγραφικής Εταιρείας. Δύο χρόνια αργότερα, δημοσίευσε μια μελέτη σχετικά με την ανάπτυξη της ρουμανικής γλώσσας, η οποία, όπως ισχυρίστηκε, εντόπισε την προέλευσή της στους προϊστορικούς χρόνους. Άρθρα για τη ρουμανική στρατιωτική ιστορία εμφανίστηκαν σποραδικά κατά τη διάρκεια των μακρών ετών που πέρασε προετοιμάζοντας το σημαντικό του έργο για τον τυπογράφο. Ήταν σχεδόν ολοκληρωμένο τη στιγμή του θανάτου του.
Εκτιμήσεις και κληρονομιά
Ο Ντενσουσιάνου έγινε στόχος πολλών επικρίσεων για την προσέγγισή του στη ρουμανική ιστορία και στην επιστήμη της ιστορίας γενικότερα. Μεταξύ των πρώτων επικριτών του ήταν ο Τίτου Μαγιορέσκου, ηγέτης της συντηρητικής λογοτεχνικής εταιρείας γνωστής ως Junimea, ο οποίος αντέδρασε έντονα ενάντια στον ερασιτεχνισμό και τον ρομαντικό εθνικιστικό λόγο στα έργα των Ρουμάνων διανοουμένων της εποχής του. Το 1893, γράφοντας στον γεωγράφο Σιμιόν Μεχεντίντσι, ο Μαγιορέσκου μίλησε ενάντια σε αυτό, που όριζε ως «φαντασμαγορία» στα έργα των Ντενσουσιάνου, Μπόγκνταν Πετριτσέικου Χασντέου και Αλεξάντρου Ντιμιτρίε Ξενοπόλ.
Μέρος της διατριβής του Ντενσουσιάνου υιοθετήθηκε από αρκετούς επίσημους ιστορικούς κατά τα τελευταία χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου, λειτουργώντας ως έμπνευση για έναν νέο λόγο, έναν αυταρχικό και εθνικιστικό τόνο.
Ο Εουτζέν Τσιούρτιν δήλωσε ότι «μια ελάχιστη επαφή με τη βιβλιογραφία του θέματος αφήνει κάποιον απελπιστικό: κανείς δεν τον διαβάζει πια» (που σημαίνει ότι κανένας σοβαρός μελετητής δεν έχει γράψει άρθρα με κριτές για την Προϊστορική Δακία του Ντενσουσιάνου για μεγάλο χρονικό διάστημα). Άλλοι έχουν δηλώσει ότι «η φαντασία του Ντενσουσιάνου ήταν πολύ τολμηρή που έκανε τους ιστορικούς να τον αγνοήσουν». Ο Νταν Άλεξ δήλωσε ότι το βιβλίο είναι "μυστικό παραλήρημα", και αποκάλεσε τον συγγραφέα του "έναν αποκρυφιστή συμβολαιογράφο χωρίς εκπαίδευση στην ιστορία και τη γλωσσολογία" και "μια κλινική περίπτωση αυταπάτης". Ο Φλορίν Τουρκάνου δήλωσε για τον Ντενσουσιάνου: «ακούραστος δημιουργός φαντασμαγοριών».
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ρουμάνοι μεταφραστές Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αν Τσολ-σου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες πολιτικοί
Όλγκα Βίσινγκερ-Φλόριαν
Η Όλγκα Bίσινγκερ Φλόριαν (1 Νοεμβρίου 1844 - 27 Φεβρουαρίου 1926) ήταν Αυστριακή ιμπρεσιονιστής ζωγράφος κυρίως τοπίων και λουλουδιών. Ήταν εκπρόσωπος του αυστριακού «Stimmungsimpressionismus» (Ιμπρεσιονισμός διάθεσης), μιας χαλαρής ομάδας αυστριακών ιμπρεσιονιστών ζωγράφων που θεωρήθηκε πρωτοποριακή τη δεκαετία του 1870 και του 1880.
Βίος
Η Βίσινγκερ-Φλόριαν γεννήθηκε και έζησε όλη της τη ζωή στη Βιέννη. Ξεκίνησε ιδιωτικά μαθήματα τέχνης στην ηλικία των 19 ετών. Απογοητευμένη με την πρόοδο και την ποιότητα της διδασκαλίας, ακολούθησε τις επιθυμίες των γονιών της και εκπαιδεύτηκε ως πιανίστας συναυλιών με τον Τζούλιους Έπσταϊν. Από το 1868 έως το 1873 είχε κάποια επιτυχία ως πιανίστας, έως ότου ένας τραυματισμός στο χέρι την ανάγκασε να αποχωρήσει από την σκηνή του πιάνου.
Στην ηλικία των 30 ετών, η Βίσινγκερ-Φλόριαν επέστρεψε στη ζωγραφική και αφιερώθηκε πλήρως στη μελέτη της. Σπούδασε πρώτα με τον Ώγκαστ Σάεφερ και μετά με τον Έμιλ Τζακόμπ Σίντλερ. Όταν ήταν 35 συμμετείχε σε έκθεση του Βιεννέζικου Καλλιτεχνικού Συλλόγου. Ήταν μία από τις εννέα γυναίκες που της ζητήθηκε να συνεισφέρει στην Die österreichisch-Ungarische Monarchie, μια εγκυκλοπαίδεια 24 τμημάτων των εδαφών και των λαών της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Από τις άλλες γυναίκες, η Βίσινγκερ-Φλόριαν ήταν η μόνη Αυστριακή.
Από το 1881 παρουσίαζε τακτικά πίνακες ζωγραφικής στις ετήσιες εκθέσεις που τοποθετήθηκαν στο σπίτι της καλλιτέχνη και αργότερα παρουσίαζε συχνά έργα της στις εκθέσεις Secession της Βιέννης. Το έργο που έδειξε στις διεθνείς εκθέσεις του Παρισιού και του Σικάγου κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση. Η Βίσινγκερ-Φλόριαν παρουσίασε το έργο της στο Παλάτι των Καλών Τεχνών και στο Κτήριο των Γυναικών στην κολομβιανή έκθεση του 1893 στο Σικάγο του Ιλλινόι. Στην καλλιτέχνη, η οποία ήταν επίσης ενεργή στις γυναικείες κινήσεις της μεσαίας τάξης της εποχής, απονεμήθηκαν πολλές διακρίσεις και βραβεία. Οι πρώτοι πίνακες της Βίσινγκερ-Φλόριαν μπορούν να αποδοθούν σε αυτό που είναι γνωστό ως Αυστριακός Ιμπρεσιονισμός Διάθεσης. Στα τοπία της υιοθέτησε την πανέμορφη προσέγγιση του Σίντλερ στη φύση. Τα μοτίβα που χρησιμοποίησε, όπως θέα σε δεντρόφυτες λεωφόρους, κήπους και χωράφια, θυμίζουν έντονα το έργο του δασκάλου της. Αφού χωρίστηκε από την διδασκαλία του Σίντλερ, το 1884, η καλλιτέχνης χάραξε τον δικό της δρόμο. Η αντίληψή της για τοπία έγινε πιο ρεαλιστική. Το ύσερο έργο της είναι αξιοσημείωτο, με διακριτούς τόνους του εξπρεσιονισμού. Με εικόνες τοπίων και λουλουδιών που θα γίνονταν εξπρεσιονιστικές μέχρι το 1890, ήταν χρόνια μπροστά από την εποχή της.
Παρά την καθυστερημένη αρχή της ως ζωγράφος, η Όλγκα Βίσινγκερ-Φλόριαν απολάμβανε τη φήμη της στη fin de siècle Βιέννη (γαλλικός όρος που σημαίνει "τέλος του αιώνα"). Το έργο της συμπεριλήφθηκε στην έκθεση City Of Women (Πόλη Γυναικών) του 2019: Γυναίκες καλλιτέχνες στη Βιέννη από το 1900 έως το 1938 στην Österreichische Galerie Belvedere.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Χέρμαν Η΄ του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ
Ο Χέρμαν Η΄, γερμ. Herman VIII (απεβ. 1300) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ (1291-1300).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αγνής του Τρύχενντίνγκεν.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1987-88
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1987-88 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Διοργάνωση
Η μόνη αλλαγή στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1987-88 σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1986-87 ήταν ότι διεξήχθη με 18 ομάδες. Κατά τα άλλα την άνοδο στην Α΄ Εθνική κέρδισαν οι τρεις πρώτες ομάδες ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1987-1988
Λ'Ομ-Σαμοντό
Το Λ'Ομ-Σαμοντό (γαλλικά: L'Hôme-Chamondot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Υλμουά (γαλλικά: Ulmois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ιζέ (Ορν)
Το Ιζέ (γαλλικά: Igé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιζεέν (γαλλικά: Igéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Σαρλ Μπενουά Αζ
Ο Σαρλ Μπενουά Αζ ή Καρλ Μπένεντικτ Χάζε (γαλλ. Charles Benoît Hase, γερμ. Carl Benedict Hase, 11 Μαΐου 1780 – 21 Μαρτίου 1864) ήταν Γάλλος ελληνιστής γερμανικής καταγωγής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χάζε γεννήθηκε στην κωμόπολη Μπαντ Σούλτσα κοντά στο Νάουμπουργκ. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Ιένας και του Χέλμστετ. Κατόπιν, το 1801 ταξίδεψε πεζός μέχρι το Παρίσι, όπου του ανατέθηκε από τον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ (comte de Choiseul-Gouffier), πρώην πρέσβυ στην Κωνσταντινούπολη, να επιμεληθεί τα έργα του Ιωάννου Λαυρεντίου του Λυδού από ένα χειρόγραφο που είχε δοθεί στον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ από τον Πρίγκιπα της Μολδοβλαχίας Αλέξανδρο Μουρούζη.
Ο Χάζε (αποκαλούμενος πλέον «Αζ» στη Γαλλία) επικεντρώθηκε έτσι στη βυζαντινή ιστορία και γραμματεία, θέματα στα οποία έγινε η πλέον αναγνωρισμένη αυθεντία της εποχής του. Το 1805 διορίσθηκε στο τμήμα χειρογράφων της Βασιλικής Βιβλιοθήκης και το 1816 έγινε καθηγητής της Παλαιογραφίας και της Νέας Ελληνικής στην École Royale. Το 1812 επιλέχθηκε να εποπτεύσει την εκπαίδευση του Λουδοβίκου Ναπολέοντα (του μετέπειτα Προέδρου και Αυτοκράτορα Ναπολέοντος Γ΄) και του αδελφού του. Τέλος, το 1852 έγινε καθηγητής της Συγκριτικής Γραμματικής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων (Σορβόννη).
Ο Αζ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 84 ετών.