cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1990
Ιστορικό ψηφοφορίας
Στην τέταρτη εκλογή (30 Απριλίου 1990), ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, από τη Νέα Δημοκρατία, έλαβε 149 ψήφους ενώ ο Αλευράς έλαβε 123. Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος από τον Ενιαίο Συνασπισμό έλαβε 21 ψήφους, ενώ 1 βουλευτής δήλωσε παρών και 6 απόντες.
Στην πέμπτη και τελευταία εκλογή (3 Μαΐου 1990), ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, από τη Νέα Δημοκρατία, έλαβε 153 ψήφους ενώ ο Αλευράς έλαβε 125. Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος από τον Ενιαίο Συνασπισμό έλαβε 21 ψήφους, ενώ 1 βουλευτής δήλωσε παρών. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας με απλή πλειοψηφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Γεώργιος Τραπεζούντιος
Ο Γεώργιος Τραπεζούντιος (3 Απριλίου 1395 - 1472) ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Χάνδακα της Κρήτης στις 3 Απριλίου 1395 από γονείς Τραπεζούντιους. Έμαθε τα εγκύκλια γράμματα από τον πρωτοπαπά του Χάνδακα Ιωάννη Συμεωνάκη. Ήλθε στην Ιταλία το 1416, ακολουθώντας πρόσκληση του περιφανούς γερουσιαστή Φραγκίσκου Βαρβάρου (Fransesco Barbaro). Εκεί θα εργαστεί ως αντιγραφέας κωδίκων. Διδάχτηκε την λατινική γλώσσα από τον Βικτώριο τον εκ Φέλτρης (Vittorino da Feltre) και τον Βερναίο Γουαρίνη (Guarino Veronese). To 1420 απέκτησε την Βενετική υπηκοότητα. Δίδαξε για λίγο διάστημα την Ελληνική γλώσσα στην Βικεντία το 1426.
Ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ τον προσκάλεσε να έρθει στην Ρώμη και τον διόρισε γραμματέα του. Δίδαξε και εκεί φιλοσοφία και φιλολογία, συνοδευόμενος από φοιτητές Ιταλούς, Γάλλους, Γερμανούς, Ισπανούς που συνέρρεαν για να τον ακούσουν. Η φήμη του μεγάλωνε χρονιά με τη χρονιά και ήταν πασίγνωστος καθηγητής και συγγραφέας. Το 1427 θα επιστρέψει στη Βενετία για να ιδρύσει σχολή όπου θα διδάσκονται τα ελληνικά και τα λατινικά. Μετὰ απὸ τὴ δημόσια φιλολογικὴ αντιπαράθεση με τον δάσκαλό του Βερναίο Γουαρίνη εγκατέλειψε τη Βενετία καὶ εγκαταστάθηκε στη Μπολώνια (1437), στη συνέχεια μετέβη στη Φλωρεντία (1439-1440)
Με τον θάνατο του Ευγένιου ο Γεώργιος είχε την τύχη να απολαύσει την ίδια ευμένεια και από τον διάδοχό του, Πάπα Νικόλαο Ε’, ο οποίος του ανέθεσε την μετάφραση των Ελλήνων συγγραφέων στα Λατινικά, αφού τον προσκάλεσε στη Ρώμη το 1443.
Στὴ Φλωρεντία το 1439 ἔλαβε μέρος στὴ Σύνοδο για την ἕνωση τῶν Ἐκκλησιών, υιοθετώντας τις θέσεις των φιλενωτικών και εκεί είχε την ευκαιρία να πληροφορηθεί για τις απόψεις του Γεωργίου Γεμιστού - Πλήθωνος.
Περί του 1450 ο Λορέντσο Βάλα ανέλαβε δημόσια την υπεράσπιση του Κoϊντιλιανού, τον οποίο ο Τραπεζούντιος είχε διασύρει άδικα. Η φιλολογική διένεξη έφτασε σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Γεώργιος αναγκάστηκε να σταματήσει τις δημόσιες παραδόσεις. Ακολούθησε πτώση της φήμης του και η επίθεση του Γαζή συντέλεσε στην παντελή καταστροφή της. Αργότερα παρατηρήθηκε, ότι η μετάφραση των Ελλήνων συγγραφέων στα Λατινικά δεν προόδευσε και ο Πάπας ήταν δυσαρεστημένος, επειδή ο Τραπεζούντιος μην ανταποκρινόμενος μετέφραζε επιπόλαια και παρέλειπε ενδιάμεσες σελίδες και βιβλία. Κατηγορήθηκε ότι βιαζόταν να αποπερατώσει το έργο του ημιτελές, για να παραλάβει την αμοιβή που του είχε υποσχεθεί ολόκληρη. Η δυσαρέσκεια του Πάπα ήταν καταφανής και ο Γεώργιος αναγκαστικά εγκατέλειψε την Ρώμη το 1453. Κατέφυγε οικογενειακώς στην Νάπολη με την γυναίκα του και τα παιδιά του και ακολούθησε βίο φτωχό και καταφρονημένο. Ο Φραγκίσκος Φίλελφος, φίλος του Τραπεζούντιου, είδε την δυστυχία του και μεσίτευσε με επιτυχία στον Πάπα, ο οποίος επέτρεψε την επιστροφή και τον επαναδιορισμό του Γεώργιου στην παλιά του θέση.
Το έτος 1464 ο Τραπεζούντιος μετέβη στην Κρήτη και από εκεί στο Βυζάντιο. Καθ' οδόν αρρώστησε και επέστρεψε στην Ρώμη, όπου έγραψε το μαρτύριο του Αγίου Ανδρέα του Χίου.
Πέθανε στην Ρώμη το 1472. Ο γιος του, Ανδρέας έγραψε τα προλεγόμενα της μετάφρασης του Πτολεμαίου του πατέρα του που εκδόθηκε το 1528 στην Βενετία.
Ο διάλογος με το Ισλάμ
Τον Ιούλιο του 1453 στέλνει στον Μωάμεθ Β΄ μια πραγματεία σχετικά με τη χριστιανική πίστη, όπου περιέχεται η συγκλονιστική πρόταση να ενωθούν ο χριστιανισμός και το Ισλάμ.
Συγγράμματα
Ο Τραπεζούντιος επαινέθηκε από τους συγχρόνους του για την μεγάλη παιδεία του. Και παρότι έγινε πολυμαθής και ακάματος συγγραφέας, δεν έδινε σε όλα τα συγγράμματά του την υποχρεωτική προσοχή, και επιμέλεια. Κατηγορήθηκε προπαντός για το τραχύ και λοίδωρο ύφος του προς τους αντιπάλους του, βρίζοντας αντιβριζόμενος.
Άφησε πολυάριθμα συγγράμματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί ουμανιστές Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 15ου αιώνα
2309 Μίστερ Σποκ
Η ονομασία
Ο Γκίμπσον έδωσε στον αστεροειδή το όνομα του γάτου του, τον οποίο είχε ήδη ονομάσει με το όνομα του γνωστού ήρωα της τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Σταρ Τρεκ. Σύμφωνα με τον Γκίμπσον, ο γάτος ήταν, όπως και ο τηλεοπτικός ήρωας, «ατάραχος, λογικός, ευφυής, και είχε μυτερά αυτιά». Ο γάτος είχε συνοδεύσει το αφεντικό του σε αστρονομικές παρατηρήσεις στις ΗΠΑ, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Η ονοματοδοσία δημιούργησε θόρυβο και η Διεθνής Αστρονομική Ένωση απεφάσισε σχετικά ότι θα αποθαρρυνόταν η ονοματοδοσία με ονόματα κατοικίδιων ζώων. Από τότε πάντως μερικοί άλλοι αστεροειδείς έχουν ονομασθεί με ονόματα ηρώων του Σταρ Τρεκ και άλλων μορφών της λαϊκής κουλτούρας, όπως οι Μπητλς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιστερ Σποκ
96 (αριθμός)
Το 96 (ενενήντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 95 και πριν από το 97. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 96:2 = 48, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 96 συμβολίζεται ως XCVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϞϚ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερτέλειοι αριθμοί
Μιχαήλ Μάρουλος
Ο Μιχαήλ Μάρουλος ο Ταρχανιώτης (1453 - 11 Απριλίου 1500) ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γονείς του ήταν ο Μανίλιος Μάρουλος και η Ευφροσύνη Ταρχανιώτη, ευγενείς πρόσφυγες στην Ιταλία από το Βυζάντιο μετά την κατάλυση της Αυτοκρατορίας.
Εστάλη στη Βενετία από τον συγγενή του Ζαχαρία Σκορδύλη από την Κρήτη, από τον οποίο και διδάχτηκε τα πρώτα Ελληνικά γράμματα. Λατινικά έμαθε από τον περιφανή Σανελλίκο. Αργότερα εστάλη στην Πάδουα και σπούδασε φιλοσοφία με υποτροφία του Βησσαρίωνα.
Όταν μετά από μικρό χρονικό διάστημα παραιτήθηκε από την στρατιωτική υπηρεσία ήρθε στη Φλωρεντία και φιλοξενήθηκε ευμενέστατα από τον Λαυρέντιο των Μεδίκων. Κατά την εποχή εκείνη στην Ιταλία οι σπουδές της Ελληνικής γλώσσας είχαν φτάσει στο αποκορύφωμα με δασκάλους τον Ανδρόνικο Κάλλιστο και το Δημήτριο Χαλκοκονδύλη. Άνδρες και γυναίκες ευγενούς καταγωγής και εξόχων προσωπικών πλεονεκτημάτων επιδίδονταν στην εκμάθησή τους.
Ο Ταρχανιώτης πέθανε στις 11 Απριλίου του 1500, όταν επανερχόμενος έφιππος από την Βολτέρα, όπου είχε πάει να επισκεφτεί κάποιον φίλο του, έπεσε στον ποταμό Κεκίνα και πνίγηκε. Έξι έτη αργότερα πέθανε και η σύζυγός του Αλεξάνδρα Σκάλα.
Συγγράμματα
Επαινέθηκε από τους συγχρόνους και μεταγενεστέρους του ως ο πιο μορφωμένος Έλληνας του 15ου αιώνα, και στα Λατινικά αντάξιος των τότε εξέχοντων Ιταλών. Ανήκε στην Ακαδημία του Ποντάκου και είχε σφιχτές σχέσεις με τον Σαναζάκο, ο οποίος και τον υπερασπίστηκε στην διαμάχη του με τον Πολιτσιάνο.
Εξαιτίας των Ελληνικών Ύμνων του στους Ελληνικούς Θεούς χαρακτηρίστηκε "ειδωλολάτρης"(εθνικός) από μερικούς, και ιδίως από τον Έρασμο.
Εθνική Οδός 111
α) Η Εσωτερική Περιφερειακή Οδός Θεσσαλονίκης β) Η Εθνική Οδός 33 (Πατρών-Λεβιδίου) στην Πελοπόννησο, που απεκαλείτο προπολεμικά ως «111» (Πατρών-Τριπόλεως), ενώ αυτή η παλιά ονομασία είναι ακόμα σε χρήση από τους κατοίκους των περιοχών που διέσχιζε.
Κρίστοφ Χάουμπιτς
Βιογραφικό
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1549 να φέρει την επαγκελματική ιδιότητα του Προϊστάμενου Κτίστη (γερμ. Maurermeister) υπό του Δούκα Γιόχαν Άλμπρεχτ Α' (γερμ. Herzog Johann Albrecht I.) στην πόλη Βίτενμπουργκ (γερμ. Wittenburg). Ο Δούκας του επέτρεψε να τον συνοδεύσει σε ένα ταξίδι του στην Πρωσία. Από κει και μετά τον βρίσκουμε να εργάζεται στο Παλάτι της Σβερίν (γερμ. Schweriner Schloss) μαθητευόμενος του Μπαπτίστα Παρρ και του Φρανσέσκο α Μπορνάου, ενός Ιταλού αρχιτέκτονα κάστρων.
Κύρια του απασχόληση ήταν η κατασκευή των οχυρών τοίχων και των προμαχώνων του παλατιού. Έκτισε επίσης το εκκλησάκι που βρίσκεται μέσα στο κάστρο, το οποίο ήταν ο χρονικά πρώτος ναός της προτεσταντικής εκκλησίας στο Μέκλενμπουργκ. Το 1567, και ενώ ήταν απασχολημένος με το εκκλησάκι, ανέλαβε την διεύθυνση της διεύρυνσης του οπλοστασίου και της καθιστικής αίθουσας του κάστρου.
Στο διάστημα μεταξύ 1570 και '73 έκτισε το Παλάτι του Γκάμπεμπους για τον επίσκοπο του Ράτζεμπουργκ, τον Κρίστοφ φον Μέκλενμπουργκ. Έλαβε τον βαθμό του βαρονικού αρχιτέκτονα και έκανε μια σειρά έργων, μεταξύ άλλων το 1573 έκτισε το υδραγωγείο του Βίσμαρ, το '74 ανακαίνισε το αρχοντικό στην Ρένα και διάφορα άλλα έργα στην Σβερίν και Ντέμιτζ.
Το 1580 ο Δούκας Μπόγκισλαβ ΙΓ' της Πομμερανίας του ανάθεσε ο έργο μετατροπής της τέως μονής του Νόιενκαμπ και να το κάνει δουκικό παλάτι, το Φράντζμποθργκ.
Το 1583 ο Κρίστοφ φον Μέκλενμπουργκ του απέδωσε τον τίτλο Δουκικού Αρχιτέκτονα. Ακολούθησε η ίδια απονομή και από τον Δούκα Γιόχαν Η' του Μέκλενμπουργκ-Σβερίν. Ο Κρίστοφ Χάουμπιτς αναφέρεται για τελευταία φορά το 1587.
Ο Θυρεός του έφερε μια οβίδα που εκρήγνυται και από πάνω ένα βασιλικό στέμμα με τρία σπαθιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες
Μπέκυ Χάμον
Η Μπέκυ Χάμον (αγγλ. Rebecca Lynn Hammon γεννήθηκε την 1η Μαρτίου του 1977) υπήρξε φημισμένη επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια στις ΗΠΑ. Έγραψε ιστορία όταν στις 30 Δεκεμβρίου 2020, έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε ως πρώτη προπονήτρια σε επαγγελματικό αγώνα στο NBA στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όταν αποβλήθηκε ο επικεφαλής προπονητής Γκρεγκ Πόποβιτς.
Έπαιξε ως νατουραλιζέ καλαθοσφαιρίστρια στη Ρωσία και το 2008 απέκτησε την ρωσική υπηκοότητα. Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Ρωσίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008 στην Κίνα και του 2012. Το 2014 προσλήφθηκε από τους Σαν Αντόνιο Σπερς ως βοηθός προπονητή. Επί 6 χρόνια χρηματίζει ως βοηθός προπονητή στην επαγγελματική ομάδα των Σαν Αντόνιο Σπερς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανίδες καλαθοσφαιρίστριες
Σε-Μαιζιέρ
Το Σε-Μαιζιέρ (γαλλικά: Scey-Maisières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ροζέτα
μικρογραφία|Η Ροζέτα μικρογραφία|Η Στήλη της Ροζέτας Η Ροζέτα μτφ : μικρό τριαντάφυλλο (αραβικά : رشيد, Ρασίντ, μτφ : οδηγός) είναι πόλη και λιμένας της Αιγύπτου στο Δέλτα του Νείλου. Απέχει 65 χλμ από την Αλεξάνδρεια. Διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Μπεχέιρα κι έχει περίπου 60,000 κατοίκους.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου υπήρχε στην πόλη ναός του Άμμωνα. Την εποχή των Πτολεμαίων ονομαζόταν Βολβιτίνη που κατά τον Ηρόδοτο ήταν το όνομα μιας από τα επτά εκβολές του Νείλου. Από αυτή την εποχή προέρχεται η Στήλη της Ροζέτας ένας γρανίτης με σκαλισμένο επάνω του κείμενο σε ιερογλυφικά και αρχαία ελληνικά που χρονολογείται από το 196 π.Χ, το γεγονός της διπλής γραφής βοήθησε μετέπειτα στην αποκρυπτογράφηση των ιερογλυφικών. Επανιδρύθηκε πάνω στα ερείπια της Βολβιτίνης τον 9ο αιώνα κι είχε ανάπτυξη μετά την παρακμή της Αλεξάνδρειας, κατά τη Οθωμανική κατάκτηση το 1517. Το 850 οι Αβασσίδες κατασκεύασαν ένα φρούριο όπου γύρω από αυτό αναπτύχθηκε η μεσαιωνική πόλη. Οι Μαμελούκοι το 1479 κατασκεύαζαν ένα κάστρο γνωστό σήμερα ως Φορτ Τζουλιέν. Κατά τη διάρκεια της Ζ΄ Σταυροφορίας οι Γάλλοι σταυροφόροι κατέλαβαν για λίγο την πόλη το 1249.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Λιμένες της Αιγύπτου
Mogwai
Συνθέτουν μεγάλα σε διάρκεια, οργανικά βασισμένα σε κιθάρα κομμάτια, κατά την παράδοση της post-rock. Το κάθε κομμάτι τους συνήθως περιστρέφεται γύρω από ένα ενιαίο μουσικό θέμα. Οι Mogwai είναι γνωστοί για τα δυναμικά περάσματα, για το μελωδικό μπάσο, και για τη ιδιαίτερη χρήση ηλεκτρικής παραμόρφωσης και των εφέ στον ήχο της κιθάρας. Χαρακτηριστικό τους, όπως και στα περισσότερα post-rock συγκροτήματα, είναι ότι δεν χρησιμοποιούν φωνητικά και στίχους, για τα κομμάτια τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Post-rock συγκροτήματα
2310 Ολσανίγια
Η Ολσανίγια (Olshaniya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του πολεμιστή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και ήρωα της ΕΣΣΔ Κονσταντίν Φιοντόροβιτς Ολσάνσκι (Константин Фёдорович Ольшанский, 1915-1944).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ολσανίγια εκτιμάται σε 32,7 ± 3,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,050 ± 0,011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολσανιγια
Οικογένεια Κακουλίδη
Η Οικογένεια Κακουλίδη ήταν μεγάλη εμπορική και ναυτική οικογένεια της Κερασούντας του Πόντου, καταγόμενη από την περιοχή Κακούλι (Georgian: ხახულის ,Turkish: "Haho/Bağbaşi") του Tao-Klarjeti, τόπος ενός από τα σπουδαιότερα Ορθόδοξα μοναστήρια της Ανατολής (Khakuli Monastery). Μετά τους μαζικούς εξισλαμισμούς στην περιοχή στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα , πολλοί oρθόδοξοι xριστιανοί της Ιβηρίας κατέφυγαν στην γειτονική περιοχή της Χαλδίας, όπου το επίθετο απαντάται ήδη από τις αρχές του 18ου αιώνα.  Από την Χαλδία διάφορα κλαδιά της οικογένειας μετακινήθηκαν σταδιακά προς την Κερασούντα, την Τραπεζούντα, τα Κοτύωρα και την Τρίπολη.
Ιστορία της οικογένειας
Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Κερασούντα περίπου το 1770, προερχόμενη από την περιοχή του Τσαγράκ στα ενδότερα της περιφέρειας Κερασούντας, όπου διέμεναν. Το Τσαγράκ ήταν τόπος εγκατάστασης Χριστιανών, από το 1700, εξαιτίας των αργυρορυχείων, που βρίσκονταν στην περιοχή. Μέλη της οικογένειας, στα τέλη του 18ου αιώνα, εκμεταλλευόμενα προφανώς το άνοιγμα στο διεθνές εμπόριο της Μαύρης Θάλασσας μετά την συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, στράφηκαν στην ναυτιλία και στο εμπόριο. Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι εμπορικές δραστηριότητες της οικογένειας εντοπίζονται κυρίως στη νότια Ρωσία και ανάμεσα στο 1810-1820 αρκετά μέλη μετακινήθηκαν στη Σμύρνη. Ένας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο το 1828, με τον ερχομό του Καποδίστρια. Από τα μέσα του 19ου αιώνα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο σημαντικές ναυτικές Ελληνικές οικογένειες του Πόντου και στην μεγαλύτερη της Κερασούντας. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι εμπορικοί οίκοι των Κωνσταντινίδιδων και των Σπαθόπουλων ξεπέρασαν σε ισχύ τους Κακουλίδιδες, καθώς χρησιμοποιούσαν ατμόπλοια. Εν τέλει διάφοροι κλάδοι της οικογένειας κατέφυγαν, μετά τα γεγονότα της περιόδου 1914-1922 και την Ανταλλαγή, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στη Καβάλα και στη Πάτρα.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Σεσέν
Το Σεσέν (γαλλικά: Séchin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας
Ο Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας (- 84 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός, μέλος της παράταξης που υποστήριξε το Γάιο Μάριο. Πέτυχε σημαντικές επιτυχίες κατά τη διάρκεια του Α' Μιθριδατικού Πολέμου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του, Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας, είχε εκλεγεί ύπατος το 104 π.Χ. από κοινού με το Μάριο. Ο ίδιος εστάλη στην Ασία το 86 π.Χ. ως λεγάτος του Λεύκιου Βαλέριου Φλάκκου. Εντούτοις ήρθε σε ρήξη με τον ανώτερό του και απομακρύνθηκε από το αξίωμά του. Επωφελούμενος από την απουσία του Φλάκκου στη Χαλκηδόνα και από τη γενική δυσαρέσκεια εξαιτίας της απληστίας και της αυστηρότητας του τελευταίου, ο Φιμβρίας υποκίνησε στάση και σκότωσε τον Φλάκκο στη Νικομήδεια. Τότε ανέλαβε την ηγεσία του στρατού και πέτυχε μια σειρά από νίκες κατά του Μιθριδάτη Στ', βασιλιά του Πόντου, τον οποίο και απέκλεισε στην Πιτάνη, αρχαία πόλη της Αιολίδας. Θα τον είχε μάλιστα συλλάβει αν είχε συνεργαστεί μαζί του ο στόλος που διοικούσε ο Λούκουλλος.
Ο Φιμβρίας φέρθηκε με μεγάλη σκληρότητα στους λαούς της Ασίας που είχαν επαναστατήσει κατά της Ρώμης, ή που είχαν ταχθεί με το μέρος τους εχθρού του, του Σύλλα. Έχοντας γίνει δεκτός στο Ίλιο υποστηρίζοντας πως ως Ρωμαίος ήταν σύμμαχός τους, έσφαξε τους κατοίκους και έκαψε συθέμελα την πόλη. Ωστόσο το 84 π.Χ. ο Σύλλας πέρασε το Αιγαίο με προορισμό τη Μικρά Ασία. Πρόλαβε να υπογράψει τη Συνθήκη της Δαρδάνου με το Μιθριδάτη κι έτσι ήταν πλέον ελεύθερος να κινηθεί κατά του Φιμβρία. Τα στρατεύματα του τελευταίου έδειξαν ωστόσο φιλική διάθεση απέναντι σε αυτά του Σύλλα, και τότε ο Φιμβρίας, πιστεύοντας πως δεν θα μπορούσε να υπολογίσει στο έλεος του Σύλλα, αυτοκτόνησε. Τα στρατεύματά του υπηρέτησαν στη Μικρά Ασία μέχρι και το τέλος των Μιθριδατικών Πολέμων.
Δείτε επίσης
Φιμβριας Γαιος Φλαβιος Φιμβριας Γαιος Φλαβιος Φιμβριας Γαιος Φλαβιος
Ελληνικό Γυμνάσιο Ρώμης
Το Ελληνικό Γυμνάσιο Ρώμης ήταν σχολή προς εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και μελέτης των Ελλήνων συγγραφέων που λειτούργησε στη Ρώμη. Ιδρύθηκε μετά από τις επίμονες προσπάθειες του Ιανού Λάσκαρι και με την ευνοϊκή σύμπραξη του Πάπα Λέοντα Ι΄. Ο Λάσκαρις ήταν φίλος και οικείος των Μεδίκων. Όταν ο Λέων Ι' έγινε Πάπας, κάλεσε τον Λάσκαρι στη Ρώμη. Ο Λάσκαρις ερχόμενος στη Ρώμη άρχισε αμέσως τις προσπάθειες ίδρυσης Γυμνασίου για τη διατροφή και εκπαίδευση προσφύγων νέων από την υπόδουλη Ελλάδα. Ο Λέων έδωσε τη συγκατάβασή του, και έτσι το Γυμνάσιο ανεγέρθη στους πρόποδες του Κυρίνου λόφου. Για την ενέργειά τους αυτή ο Πάπας και ο Λάσκαρις αξιώθηκαν των επαίνων των συγχρόνων τους, και ιδιαίτερα του Ιερώνυμου Βίδα και Μάρκου Μουσούρου. Πολλοί σημαντικοί άνδρες αποφοίτησαν στο σχολείο αυτό. Ιδιαίτερα ο Κωνσταντίνος Ράλλης, Νικόλαος Σοφιανός, Χριστόφορος Κονταλέος. Ματθαίος Δεβάρης, και άλλοι. Το Γυμνάσιο ήταν εξοπλισμένο με τυπογραφικό πιεστήριο, από το οποίο τυπώθηκαν και εκδόθηκαν πολλά συγγράμματα των νεαρών φοιτητών. Αργότερα, όταν ο Λάσκαρις εγκατέλειψε τη Ρώμη και πήγε στη Γαλλία για να μπει στην υπηρεσία του βασιλιά, ο δε Λέων Ι' απεβίωσε το 1521, η λειτουργία του γυμνασίου φαίνεται ότι έληξε. Αυτό εκλαμβάνουμε και από μια επιστολή την οποία γράφει ο Αρσένιος ο Μονεμβασίας προς τον ίδιο τον Λάσκαρι.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαίδευση και έρευνα στη Ρώμη
Ζηλευτή Τρικάλων
Η Ζηλευτή είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Ζηλευτή βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων, σε υψόμετρο 95 μέτρα ενώ απέχει περίπου 7 χλμ. ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Βόρεια του χωριού είναι ο Παλαιόπυργος, ανατολικά η Χρυσαυγή, νοτιοανατολικά το Μεγαλοχώρι, δυτικά η Κρηνίτσα ενώ στη νοτιοδυτική της άκρη περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας και νότια η ΕΟ Λάρισας - Τρικάλων.
Το χωριό αναφέρεται με την παλιά της ονομασία Ζούλιανη σε χρυσόβουλα των Στέφανου Ντούσαν (1348) και Συμεών Ούρεσι Παλαιολόγου (1359, 1366), όπου καταγράφονται τοπωνυμικά - τοπογραφικά στοιχεία  για τη μεσαιωνική Θεσσαλία καθώς και σε ιδιοκτησιακούς τίτλους της μονής του Αγίου Γεωργίου μαζί με τους οικισμούς Βοξίστα, του Γουλήνου, Κλινοβίστα, Μαγούλα, της Σαμοσάδας, Ράξα. Αναφέρεται επίσης και στο οθωμανικό κατάστιχο του 1454/55.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως Ζούλιανη στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Ζηλευτή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 483 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Άλοϊς Μπρούνερ
Ο Άλοϊς Μπρούνερ (Alois Brunner, 8 Απριλίου 1912 - Δεκέμβριος 2001) ήταν Αυστριακός ναζί εγκληματίας πολέμου, δεξί χέρι του Άντολφ Άιχμαν, διοικητής στρατοπέδων συγκέντρωσης και βασικός υπεύθυνος για τις μεταγωγές περίπου 125.000 Εβραίων από την Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Σλοβακία και την Αυστρία. Έως το τέλος της ζωής του, παρέμεινε αμετανόητος για τις πράξεις του.
Πρώτα χρόνια
Ο Μπρούνερ γεννήθηκε στο (τότε) Νάντκουτ (Nádkút) της Αυστροουγγαρίας, σήμερα Ρόρμπρουν (Rohrbrunn) της Αυστρίας στις 8 Απριλίου του 1912. Το 1931 σε ηλικία 19 ετών έγινε μέλος του Αυστριακού παραρτήματος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και το Δεκέμβριο του 1932 εντάχθηκε στην SA. Το 1933 το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα τέθηκε εκτός νόμου στην Αυστρία και ο Μπρούνερ εντάχθηκε στην "Αυστριακή Λεγεώνα", όπου γνωρίστηκε με τον Άιχμαν. Μια εβδομάδα μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων (9-10 Νοεμβρίου 1938) έκανε αίτηση ένταξης στην SS, η οποία εγκρίθηκε και στις 10 Απριλίου 1939 ο Μπρούνερ έγινε μέλος της, φθάνοντας μέχρι το βαθμό του "Hauptsturmführer" (αντίστοιχος του λοχαγού).
Επιδεικνύοντας έντονο αντισημιτισμό, γρήγορα βρέθηκε στο γραφείο του παλαιού του γνώριμου Άιχμαν, ως ιδιαίτερος γραμματέας του. Ο Άιχμαν που από το 1938 υπηρετούσε στη Βιέννη ως επικεφαλής του "Γραφείου Μετανάστευσης Εβραίων" τον τοποθετεί επικεφαλής στο γραφείο μόλις μετατίθεται ξανά στη Γερμανία. Ο Μπρούνερ συνέχισε την πολύ επιτυχημένη "πολιτική" του μέντορά του εξαναγκάζοντας χιλιάδες Εβραίους να εγκαταλείψουν την Αυστρία.
Δράση στην Ελλάδα
Όταν άρχισε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ο Μπρούνερ συνέχισε τη δράση του στην Αυστρία, εκτοπίζοντας αυτή τη φορά περίπου 47.000 Εβραίους σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης και συνέχισε τη δράση του μετατιθέμενος στο Βερολίνο. Δεν άργησε όμως να μετατεθεί και πάλι, αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη ως επικεφαλής του "Ειδικού Τμήματος της Αστυνομίας Ασφαλείας για τα εβραϊκά ζητήματα Θεσσαλονίκης-Αιγαίου" (Sonderkommado den Sicherheitspolizei für Judenangelegenheiten Saloniki-Ägäis) μαζί με τον ομόβαθμό του Ντίτερ Βισλιτσένι (Dieter Wisliceny).
Ο Μπρούνερ επέδειξε και πάλι τις οργανωτικές του ικανότητες. Από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του εκεί, υποχρεώθηκαν όλοι οι Εβραίοι να φορούν κίτρινα αστέρια και να σημαίνουν ως "εβραϊκά" τα καταστήματά τους. Την ίδια περίοδο δημιουργήθηκαν και δύο γκέτο στα οποία μεταφέρθηκαν όλες οι εβραϊκές οικογένειες. Μετά από διαταγή του Άιχμαν στις 10 Μαρτίου 1943, από τις 15 Μαρτίου και έπειτα οργάνωσε συρμούς με κλειστά φορτηγά βαγόνια, καθένας από τους οποίους χωρούσε 2.800 άτομα, απευθείας προς το Άουσβιτς. Όσο βρισκόταν ο Μπρούνερ στη Θεσσαλονίκη, έφυγαν από αυτή 18 τέτοιοι συρμοί, μεταφέροντας 45.324 άτομα. Έχοντας καταστρέψει αρχεία, εγκαταστάσεις λατρείας, ακόμη και αυτό το νεκροταφείο των Σεφαραδιτών Εβραίων της Θεσσαλονίκης, κατάφερε μέσα σε έξι εβδομάδες να καταστρέψει μια από τις πλέον μακραίωνες (η κοινότητα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης αριθμούσε περίπου 60.000 άτομα και υπήρχε επί πέντε αιώνες) και δραστήριες εβραϊκές κοινότητες στην Ευρώπη.
Δράση στη Γαλλία
Στη συνέχεια έλαβε νέα μετάθεση ως "ειδικός" επί των μεταγωγών, αυτή τη φορά στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Ντρανσύ στα περίχωρα του Παρισιού, στη Γαλλία (Ιούνιος 1943). Εκεί ανέλαβε το ρόλο του διοικητή, αφαιρώντας τον από τη γαλλική αστυνομία και τη χωροφυλακή. Το στρατόπεδο πέρασε έτσι στη δικαιοδοσία της SS. Ο νέος διοικητής εφάρμοσε άμεσα πολύ σκληρά μέτρα, από την απαγόρευση της επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, έως βασανιστήρια και ποινές για υποτιθέμενα αδικήματα των κρατουμένων, αλλά και απάτες, καθώς ενθάρρυνε τα υποψήφια θύματα να παίρνουν μαζί τους όλα τα πολύτιμα προσωπικά τους αντικείμενα, αφού θα μεταφέρονταν σε μια "αποικία εργασίας" στην Πολωνία. Ο Μπρούνερ επεξέτεινε την έως τότε δραστηριότητα του στρατοπέδου. Μέχρι την άφιξή του μετάγονταν σε στρατόπεδα μόνον όσοι Εβραίοι είχαν γεννηθεί εκτός Γαλλίας. Ο Μπρούνερ άρχισε να μεταγάγει και Γάλλους Εβραίους στα στρατόπεδα θανάτου, ενώ έδωσε έμφαση και στους "μελλοντικούς τρομοκράτες", όπως αποκαλούσε τα παιδιά των Εβραίων, στέλνοντας στα στρατόπεδα εκατοντάδες παιδιά χωρίς τους γονείς τους. Από τα 26.419 άτομα που ο Μπρούνερ μετήγαγε από το Ντρανσύ επέζησαν μόνο τα 1.464.
Δράση στη Σλοβακία
Ενώ είχε αρχίσει να διαφαίνεται η ήττα της Γερμανίας, ο Μπρούνερ έφυγε από τη Γαλλία και μετέβη στα μέσα Σεπτεμβρίου του 1944 στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο του στρατοπέδου εργασίας του Σερέντ (Sered'). Στη συνέχεια, συνεπικουρούμενος από τους ντόπιους εθελοντές SS, εξαπέλησε ένα ανθρωποκυνηγητό εναντίον των Εβραίων της χώρας, καταληστεύνoτας -σύμφωνα με την προσφιλή του τακτική- τα θύματα. Συνολικά, κατάφερε να εκτοπίσει 8.000 άτομα στο Άουσβιτς κι άλλα 4.000 στα στρατόπεδα του Ζάξενχαουζεν και του Τερέζιενστατ (Theresienstadt).
Κρυπτόμενος στη Γερμανία
Προκειμένου να επιζήσει στη μεταπολεμική Γερμανία, οικειοποιήθηκε την ταυτότητα ενός στρατιώτη της Βέρμαχτ που λεγόταν "Alois Schmaldienst", ο οποίος ήταν εξάδελφός του. Στο μεταξύ, οι Σοβιετικοί που είχαν καταλάβει τη Βιέννη εντόπισαν τον συνεπώνυμό του Άντον Μπρούνερ και τον εκτέλεσαν. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Άλοϊς εθεωρείτο νεκρός, ενώ συγχεόταν με τον Άντον Μπρούνερ, ακόμη και από τον Άιχμαν. Ο Άλοϊς, όμως, χάρη στην ψεύτικη ταυτότητά του, κατάφερε να βρει εργασία ως οδηγός σε αμερικανική βάση και να πάρει καινούργια ταυτότητα, μετακινούμενος αυτή τη φορά στο Έσσεν. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1954, οπότε και αποκαλύφθηκε πως τα χαρτιά του ήταν πλαστά. Έλαβε τότε το όνομα "Dr. Georg Fischer" και διέφυγε στη Μέση Ανατολή. Ο Μπρούνερ πιθανότητα κατάφερε να εγκαταλείψει την Ευρώπη με τη βοήθεια της Οργάνωσης Γκέλεν, η οποία χρηματοδοτείτο από την αμερικανική CIA και υπήρξε το πρόπλασμα της Δυτικογερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών BND (Bundesnachrichtendienst).
Διαφυγή στη Μέση Ανατολή
Το 1960 ένας πρώην πράκτορας του Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ αποκάλυψε σε Γάλλο πράκτορα ότι ο Μπρούνερ ζούσε στη Δαμασκό. Η Γαλλία, η οποία είχε ήδη από το 1953-54 καταδικάσει τον Μπρούνερ ερήμην σε ειδικό Στρατοδικείο (Tribunaux permanents des forces armées - TPFA) ζήτησε την έκδοσή του αλλά οι Σύροι, που τον είχαν συλλάβει για εμπόριο ναρκωτικών, αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την πείρα του και τον άφησαν ελεύθερο για να τον χρησιμοποίησαν στην αναδιοργάνωση της Συριακής Μυστικής Αστυνομίας.
Οι Ισραηλινοί, έχοντας πληροφορηθεί ότι ο Μπρούνερ ζει και θεωρώντας ότι δεν ήταν σκόπιμο να επέμβουν άμεσα -όπως έκαναν με τον Άιχμαν στην Αργεντινή- έστειλαν το 1961 στη Δαμασκό ένα παγιδευμένο δέμα. Ο Μπρούνερ πήγε στο ταχυδρομείο να το παραλάβει αλλά αυτό εξεράγη και σκότωσε δύο ταχυδρομικούς υπαλλήλους. Ο "Δρ. Φίσερ" γλίτωσε το θάνατο, χάνοντας ένα μάτι. Από μια δεύτερη βόμβα που του έστειλαν το 1980 έχασε τα δάχτυλα του αριστερού χεριού. Έκτοτε, η οικία του στη Δαμασκό φυλασσόταν σε εικοσιτετράωρη βάση από τις δυνάμεις ασφαλείας. Το 1968 ζήτησαν την έκδοσή του τόσο η Αυστρία όσο και το Ισραήλ. Το ίδιο αίτημα υπέβαλε και η Γερμανία το 1984, αλλά κανένα από τα αιτήματα δεν ικανοποιήθηκε.
Το 1987 η Ιντερπόλ εξέδοσε διεθνές ένταλμα σύλληψης, ενώ το 1995 ο Ομοσπονδιακός Εισαγγελέας της Γερμανίας πρόσφερε αμοιβή 330.000 δολαρίων σε όποιον δώσει πληροφορίες που θα οδηγούσαν στη σύλληψή του. Οι αιτήσεις για σύλληψη ή έκδοση έλαβαν τελικά το 1999 την απάντηση του τότε Σύρου προέδρου Χαφέζ αλ Άσαντ ότι δεν διαθέτει καμία πληροφορία σχετικά με το αν ο Μπρούνερ είναι ζωντανός ή πού ακριβώς βρίσκεται. Για τη Γαλλία η υπόθεση πέρασε στο Γαλλικό Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο στις 2 Μαΐου 2001 τον καταδίκασε ερήμην σε ισόβια κάθειρξη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Θάνατος
Ύστερα από έρευνες που διεξήγαγε επί σειρά ετών ο Εφραίμ Ζούροφ, συνεργάτης του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ, διαπιστώθηκε τελικά ότι ο Αλόις Μπρούνερ απεβίωσε το 2001στη Συρία. Σύμφωνα με τον Ζούροφ, ζούσε υπό την προστασία του καθεστώτος. Απεδείχθη, ωστόσο, ότι προστατευόταν και από Αυστριακούς και Γερμανούς παράγoντες, αφού εμφανιζόταν σε δεξιώσεις στις οικίες των εκάστοτε Αυστριακών Πρεσβευτών, μαζί με σημαντικά στελέχη αυστριακών και γερμανικών επιχειρήσεων, ενώ οι διωκτικές αρχές γνώριζαν πού ζούσε και ότι έστελνε τακτικά χρηματικά ποσά στη σύζυγο και την κόρη του στη Βιέννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ Κατηγορία:Αυστριακοί Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη
Εθνική Νότιας Αφρικής (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Νότιας Αφρικής αντιπροσωπεύει τη Νότια Αφρική στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Νότιας Αφρικής (Basketball South Africa).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοτια Αφρικη Γυναικων
Τσάρλσταουν, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Τοποθεσία
Η Τσάρλσταουν είναι η πρωτεύουσα του νησιού Νέβις. Βρίσκεται στα νησιά Λήγουορντ. Βρίσκεται νότια της παραλίας Πίννεϊς Μπιτς (Pinney's Beach).
Στέργιος Γιαννάκης
Ο Στέργιος Γιαννάκης είναι Έλληνας πολιτικός. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015 με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια της Πρέβεζας. Επανεκλέχτηκε με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 και του Ιουλίου του 2019.
Τσάρλσταουν, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Ιστορία
Η πόλη προστατευόταν στα βόρεια από το Φορτ Τσαρλς και στα νότια από το Φορτ Μπλακ Ροκς.
Στέργιος Γιαννάκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Τσάρλσταουν, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Σημαντικότερα πρίσωπα
left|thumb|250px|Το σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αλεξάντερ Χάμιλτον
Στην Τσάρλσταουν γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αλεξάντερ Χάμιλτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις
Τσουγκριά Σκιάθου
Η Τσουγκριά (ή τα Τσουγκριά) είναι νησίδα των Σποράδων και βρίσκεται απέναντι από το λιμάνι Σκιάθου. Καλύπτεται από πυκνή βλάστηση, από πεύκα και διαθέτει πολλές όμορφες παραλίες, με αποτέλεσμα να αποτελεί δημοφιλή προορισμό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η προσέγγιση του νησιού γίνεται με τουριστικά πλοιάρια από το λιμάνι της Σκιάθου ή από το λιμανάκι των Αχλαδιών. Η έκτασή της είναι 1,14 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σκιάθου.
Οικολογία
Το νησί διαθέτει υγροτόπους που αποτελούν σημαντικό καταφύγιο για πουλιά στην περιοχή των Σποράδων.
Ιδιοκτησιακό καθεστώς
Το νησί εμφανίζεται ως ιδιοκτησία της μονής Ευαγγελίστριας της Σκιάθου καθώς και των επιχειρηματικών οικογενειών Επιφανειάδη και Φιξ. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο επιχειρηματιών για την αγορά του.
Μαρία Τσαρτορύσκα
Η Μαρία Τσαρτορύσκα της Βυρτεμβέργης, πολων.: Maria Czartoryska Wirtemberska (15 Μαρτίου 1768, Βαρσοβία - 21 Οκτωβρίου 1854, Παρίσι), ήταν Πολωνή σλάχτα (ευγενής), συγγραφέας, μουσικός και φιλάνθρωπος.
Βιογραφία
Από το 1784 έως το 1793 η Μαρία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης, ο οποίος έγινε χετμάνος (στρατάρχης) του Λιθουανικού Στρατού στον πόλεμο του 1792 κατά της Ρωσίας. Η Μαρία τον χώρισε, όταν αυτός πρόδωσε την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Ο μοναδικός γιος της Μαρίας, ο Αδάμ της Βυρτεμβέργης, παρέμεινε με τον πατέρα του και μεγάλωσε σε μία ατμόσφαιρα προκατειλημμένη κατά της μητέρας του και της Πολωνίας.
Μετά το διαζύγιό της η Μαρία ζούσε κυρίως στη Βαρσοβία και από το 1798 έως το 1804 περνούσε τους χειμώνες στη Βιέννη και τα καλοκαίρια στο Πουλάβυ. Μεταξύ 1808-1816 φιλοξένησε το λογοτεχνικό της σαλόνι στη Βαρσοβία (Μπλε Σάββατα). Οι προσκεκλημένοι της περιλάμβαναν τον Γιούλιαν Ούρσυν Νιεμτσέβιτς. Παρακολούθησε συναντήσεις της Εταιρείας των X (πολων.: Τοβαζίστφο Ίκσουφ). Το 1816 δημοσίευσε τη Μαλβίνα, ή η διαίσθηση της καρδιάς, που θεωρείται το πρώτο ψυχολογικό μυθιστόρημα της Πολωνίας.
Η Mαρία Βυρτεμπέρσκα ήταν ενεργή φιλάνθρωπος. Παρείχε εκπαίδευση και δημοσίευσε ημερολόγια για τους αγρότες.
Μετά την Εξέγερση του Νοεμβρίου, η Μαρία μετακόμισε στη Σιενιάβα και μετά στη Γκαλίσια. Το 1837 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έζησε με τον αδελφό της Άνταμ-Γιέρζυ Τσαρτορύσκι.
Οικογένεια
Περί το 1788 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς
Σελονκούρ
Το Σελονκούρ (γαλλικά: Seloncourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κύριλλος Δ΄
Ο Κύριλλος Δ΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1711-1713.
Καταγόταν από τη Μυτιλήνη. Είχε αξιόλογη μόρφωση και διετέλεσε για πολλά χρόνια Μητροπολίτης Κυζίκου.
Εξελέγη Πατριάρχης τον Μάιο του 1709, όμως κατόπιν επιθυμίας του Μεγάλου Βεζίρη Αλή Πασά Τζόρλολου, Πατριάρχης έγινε ο Αθανάσιος Ε΄. Έτσι, ο Κύριλλος έγινε Πατριάρχης μετά την καθαίρεση του Αθανασίου, στις 4 Δεκεμβρίου 1711. Αγωνίστηκε για την οικονομική ανασυγκρότηση του Πατριαρχείου, αλλά αρνήθηκε την αύξηση της εισφοράς προς την Υψηλή Πύλη, οπότε εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί το 1713.
Παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη έως τον θάνατό του, το 1728.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Ντόνα Σάμερ
Η Ντόνα Σάμερ (αγγλ. Donna Summer, 31 Δεκεμβρίου 1948 – 17 Μαΐου 2012) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Άρχισε να τραγουδά από μικρή σε εκκλησιαστικές χορωδίες επηρεασμένη από τη Μαχάλια Τζάκσον. Αργότερα, σε εφηβική ηλικία συνέχισε να τραγουδάει σε διάφορα συγκροτήματα. Τη δεκαετία του 1960 ακολούθησε το στιλ της Τζάνις Τζόπλιν. Παράτησε το σχολείο για να κάνει ψυχεδελική μουσική. Αποδήμησε στη Γερμανία, όπου εμφανίστηκε στο μιούζικαλ Hair. Εγκαταστάθηκε στο Μόναχο και έμαθε Γερμανικά. Έγινε γνωστή στη δεκαετία του 1970 και 1980 με μεγάλες επιτυχίες.
Απεβίωσε στις 17 Μαΐου 2012 στην πόλη Naples στη Φλόριντα.
Συναυλίες
thumb|δεξιά|200px|Η Donna Summer στη συναυλία του βραβείου ειρήνης το 2009
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Ψαραντώνης
thumb|right|200px|27-Απρ-2007: Ο Ψαραντώνης στο φεστιβάλ All Tomorrow's Parties, Αγγλία. Ο Αντώνης Ξυλούρης, γνωστός ευρύτερα με το παρατσούκλι Ψαραντώνης (Ανώγεια Ρεθύμνου, 6 Σεπτεμβρίου 1942), είναι Έλληνας μουσικός και ένας από τους πιο γνωστούς Κρητικούς λυράρηδες.
Βιογραφία
Ο Αντώνιος Ξυλούρης του Γεωργίου και της Ελευθερίας, γεννήθηκε το 1942 στα Ανώγεια Μυλοποτάμου Ρεθύμνου Κρήτης και είναι αδελφός του Νίκου Ξυλούρη και του Γιάννη Ξυλούρη. Έχει δύο γιους, τον Γιώργο και τον Λάμπη Ξυλούρη και τρεις κόρες, τη Νίκη την Ελευθερία και την Μαρία Ξυλούρη.
Ο ίδιος είναι μια ξεχωριστή μορφή της κρητικής μουσικής, διαθέτει μία φωνή με ιδιαίτερη χροιά και προσωπικό ύφος στο παίξιμο της λύρας και των άλλων παραδοσιακών οργάνων.
Έμαθε μουσική δίπλα στο μεγαλύτερο αδελφό του τον Νίκο από πολύ μικρός. Για πρώτη φορά έπαιξε σε γάμο σε ηλικία 13 ετών και πολύ γρήγορα απέκτησε φήμη παίζοντας σε γιορτές και πανηγύρια σε διάφορα μέρη και χωριά της Κρήτης.
Το 1964 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο 45 στροφών. Μέχρι σήμερα έχει εκπροσωπήσει πολλές φορές την Ελλάδα σε φεστιβάλ του εξωτερικού. Πρώτη φορά πήρε μέρος σε φεστιβάλ το 1982 στην Κολωνία της Δυτικής Γερμανίας σε διοργάνωση του τηλεοπτικού καναλιού WDR. Το 1984 έπαιξε στο Βερολίνο, στις εκδηλώσεις για τα 750 χρόνια από την ίδρυση της πόλης, το 1989 στο "Journée des cinq continents" στη Ζυρίχη και το Άμστερνταμ, ενώ τον Ιούνιο του 1999 πάλι ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο φεστιβάλ Η Συνάντηση των Πέντε Ηπείρων στο Μαρτινί στην Ελβετία κερδίζοντας διθυραμβικές κριτικές.
Το 2005 παίζει για τα 20 χρόνια του World Music Institute στο Town Hall της Νέας Υόρκης, το 2007 στο φεστιβάλ ροκ μουσικής "All tomorrow's Parties" στο Μάινχεντ της Αγγλίας, η πρώτη ελληνική συμμετοχή σε αυτό το φεστιβάλ, και το 2009 για δεύτερη φορά στο ίδιο φεστιβάλ στο Σίδνεϊ και στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, το οποίο επιμελήθηκε ο Νικ Κέιβ.
Η λύρα του Ψαραντώνη εκτίθεται σήμερα στο "The World's first Global Musical Instrument Museum" στο Φοίνιξ της Αριζόνα των ΗΠΑ, όπου και προβάλλεται video με τον Ψαραντώνη να παίζει λύρα.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019, του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 τοποθετήθηκε στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΜέΡΑ25.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας Κατηγορία:Οικογένεια Ξυλούρη Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Σεμοντάν
Το Σεμοντάν (γαλλικά: Semondans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σεφονταίν (Ντου)
Το Σεφονταίν (γαλλικά: Septfontaines, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Φερεκύδης ο Αθηναίος
Ο Φερεκύδης ο Αθηναίος ή ο Λέριος (περ. 480 π.Χ. – 5ος ή 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αρχαίος Έλληνας ιστορικός, μυθογράφος και λογογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λέρο περί το 460-450 π.Χ., αλλά έζησε στην Αθήνα και για αυτό αποκαλείται και Φερεκύδης ο Αθηναίος.
Τα σημαντικότερα έργα του Φερεκύδη του Αθηναίου που του αποδίδονται δεν διασώζονται. Σύμφωνα με τους τίτλους των έργων του που διασώζονται, μεταξύ των άλλων έγραψε την ιστορία της Λέρου, το Περί Λέρου, τα δοκίμια Περί Ιφιγενείας και το Περί των Διονύσου εορτών. Ωστόσο, πολυάριθμα αποσπάσματα από το δεκάτομο έργο του Αυτόχθονες έχουν διασωθεί. Το γενεαλογικό αυτό έργο, γράφηκε στην Ιωνική διάλεκτο για να δοξάσει τους προγόνους των ονομαστών οικογενειών της Αττικής, που είχαν ζήσει κατά την προϊστορική εποχή. Ο Φερεκύδης τροποποίησε τους θρύλους, όχι για να τους εκλογικεύσει, αλλά για να τους προσαρμόσει στη λαϊκή πίστη της εποχής του. Για τον λόγο αυτό, ο Φερεκύδης δεν μπορεί να εξισωθεί με τον προγενέστερο μυθογράφο Εκαταίο, του οποίου οι Γενεαλογίαι ήταν πιο κριτικές και σκεπτικιστικές.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Instant Clarity
Το Instant Clarity είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 17 Αυγούστου 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Castle Entertaiment". Το εξώφυλλο του δίσκου δημιουργήθηκε από τον Χιου Γκίλμορ (Hugh Gilmour).
Στο άλμπουμ συμμετείχαν οι Άντριαν Σμιθ (Iron Maiden), Κάι Χάνσεν (ex-Helloween, Gamma Ray) και Κιριάκο Ταράξες ως ειδικοί καλεσμένοι. Το Instant Clarity συμπεριλαμβάνει μια ποικιλία από χαρντ ροκ και σοφτ ροκ μουσική, με τα μόνα χέβι μέταλ τραγούδια να είναι τα "The Calling" και "New Horizons", στα οποία συμμετέχουν οι Σμιθ και Χάνσεν. Ένα μουσικό βίντεο για την μπαλαντα "Always" (η οποία αφιερώθηκε στον πρώην ντράμερ των Helloween Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ) γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη.
Το 2006, το άλμπουμ επανεκδόθηκε απο την Frontiers Records και περιείχε τα επιπλέον κομμάτια "A Song Is Just a Moment", "I Don't Deserve Love", "Sacred Grounds" και "Can't Tell".
Τραγούδια
1. Be True to Yourself (Κίσκε) - 4:40
2. The Calling (Κίσκε, Σμιθ) - 4:00
3. Somebody Somewhere (Κίσκε, Ταράξες) - 4:39
4. Burned Out (Ταράξες) - 4:44
5. New Horizons (Κίσκε, Χάνσεν, Σμιθ) - 4:25
6. Hunted (Κίσκε, Ταράξες) - 4:25
7. Always (Κίσκε) - 4:15
8. Thanx a Lot! (Κίσκε) - 5:25
9. Time's Passing By (Ταράξες) - 3:46
10. So Sick (Κίσκε) - 4:30
11. Do I Remember a Life? (Κίσκε, Ταράξες) - 10:20
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Instant Clarity" είναι οι εξής:
Πηγές
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία τoυ Μίκαελ Κίσκε Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Μόδεστος Λαφουέντε
Ο Μόδεστος Λαφουέντε ήταν Ισπανός ιστορικός και σατυρικός συγγραφέας (1806-1866).
Ήταν ο εκδότης του περιοδικού «Fray Gerundio», με το οποίο και σατίριζε με καυστικό πνεύμα τα ήθη των ανθρώπων της εποχής του και ιδίως των πολιτικών ανδρών. Από τα έργα του ξεχώρισαν τα «Ταξίδια ανά τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τις όχθες του Ρήνου» και το «Ταξίδι με αερόστατο». Ο Μόδεστος Λαφουέντε έγραψε επίσης εξέδωσε τη «Γενική ιστορία της Ισπανίας» που ολοκληρώθηκε σε 29 τόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ιστορικοί Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Πανίκος & Σωκράτης Ζακακίου
Ο Πανίκος & Σωκράτης Ζακακίου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ζακάκι της Λεμεσού. Η ομάδα έχει τρεις συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Ιστορία
Η ομάδα αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Το 1987 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης.
Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Στην πρώτη του συμμετοχή, την περίοδο 1987-88 τερμάτισε στη 12η θέση του ομίλου του και έδωσε αγώνες μπαράζ με τις δωδέκατες ομάδες των άλλων δύο ομίλων. Τερμάτισε στην πρώτη θέση των μπαράζ και παρέμεινε στη Δ΄ κατηγορία.
Το 1990 επανεντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία 1990-91 όπου τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Από τότε συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Πανίκος & Σωκράτης Ζακακίου συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Πανίκος & Σωκράτης Ζακακίου συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ζακάκι
Ζουπανία Μόντρουσκο και Ριέκα
thumb|right|100px|Το έμβλημα της περιοχής μικρογραφία|Η περιοχή στον χάρτη του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας μικρογραφία|Οι διοικητικές περιοχές του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922 Η Ζουπανία Μόντρουσκο και Ριέκα (κροατικά: Modruško-riječka županija, ουγγρικά: Modrus-Fiume vármegye) ήταν διοικητική διαίρεση της Κροατίας από το 1526 έως το 1920. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Όγκουλιν, σύμφωνα με την απογραφή του 1910 είχε 231.654 κατοίκους κι έκταση 4.879 τετραγωνικά χλμ.
Ιστορία
Αρχικά δημιουργήθηκε το 1526 σαν διαίρεση του Βασιλείου της Σλαβονίας και έπειτα του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχιών του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από το 1918 έως το 1920 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
Δημογραφικά
Το 1900 είχε πληθυσμό 228.452 κατοίκους και αποτελείται από τις ακόλουθες γλωσσικές κοινοτήτες:
Σύμφωνα με την απογραφή του 1900 αποτελείται από τις ακόλουθες θρησκευτικές κοινότητες:
Το 1910 ο πληθυσμός ήταν 231.654 κάτοικοι.
Πληθυσμός ανά γλώσσα (1910 απογραφή):
Παραπομπές
Ζουπανια Μοντρουσκο και Ριεκα Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κροατίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Ουγγαρίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας
Λωρίδα του Μέμπιους
μικρογραφία| Τρισδιάστατο διαδραστικό μοντέλο μιας λωρίδας του Μέμπιους μικρογραφία| Μια παραμετρική γραφική παράσταση της λωρίδας του Μέμπιους. Αν ένα μυρμήγκι περπατούσε κατά μήκος της λωρίδας, θα επέστρεφε στο σημείο εκκίνησής του, έχοντας διασχίσει και τις δύο πλευρές χωρίς ποτέ να διασχίσει μια ακμή. μικρογραφία| Αρχαίο Ρωμαϊκό μωσαϊκό που απεικονίζει μια δομή παρόμοια με την ταινία του Μέμπιους Μία λωρίδα του Μέμπιους, ή Ταινία του Μέμπιους (διεθνώς: Möbius strip), είναι μια επιφάνεια με μόνο μία πλευρά (όταν εμφυτευθεί σε τρισδιάστατο ευκλείδειο χώρο) και μόνο ένα σύνορο. Η λωρίδα του Μέμπιους έχει την μαθηματική ιδιότητα να μην είναι προσανατολιζόμενη. Η ανακάλυψή της αποδίδεται στους Γερμανούς μαθηματικούς Άουγκουστ Φερντιναντ Μέμπιους και Γιόχαν Μπένεντικτ Λίστινγ το 1858,  αν και μια δομή παρόμοια με την λωρίδα του Μέμπιους φαίνεται στα ρωμαϊκά μωσαϊκά που χρονολογούνται γύρω στο 200-250 μ.Χ..
Ένα παράδειγμα μιας λωρίδας του Μέμπιους μπορεί να δημιουργηθεί αν πάρουμε μια λωρίδα χαρτιού, της κάνουμε μισή συστροφή, και στη συνέχεια ενώσουμε τα άκρα της ώστε να σχηματίσουν ένα βρόχο. Ωστόσο, η λωρίδα του Μέμπιους δεν είναι επιφάνεια μόνο κάποιου ακριβούς μεγέθους και σχήματος, όπως η ταινία χαρτιού που απεικονίζεται στην εικόνα. Αντίθετα, οι μαθηματικοί αναφέρουν την κλειστή λωρίδα του Μέμπιους ως οποιαδήποτε επιφάνεια που είναι ομοιομορφική σε αυτήν. Το σύνορό της είναι μια απλή κλειστή καμπύλη, δηλαδή, ομοιομορφική σε έναν κύκλο. Αυτό επιτρέπει μια πολύ μεγάλη ποικιλία γεωμετρικών εκδόσεων της λωρίδας του Μέμπιους ως επιφάνειες κάθε μία με καθορισμένο μέγεθος και σχήμα. Για παράδειγμα, κάθε ορθογώνιο μπορεί να κολληθεί στον εαυτό του (ταυτίζοντας τη μία άκρη με την αντίθετη μετά από μια αντιστροφή του προσανατολισμού) για να δημιουργήσει μια λωρίδα του Μέμπιους. Μερικές από αυτές μπορούν να διαμορφωθούν ομαλά στο ευκλείδειο χώρο, ενώ άλλες δεν μπορούν.
Η χαρακτηριστική Όιλερ της λωρίδας του Μέμπιους είναι μηδέν. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Μια λωρίδα του Μέμπιους φτιαγμένη με ένα κομμάτι χαρτί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιφάνειες Κατηγορία:Ψυχαγωγικά μαθηματικά Κατηγορία:Τοπολογία
Δήμος Θραψανού
Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Θραψανού.
Για τον σημερινό δήμο βλέπε: Δήμος Μινώα Πεδιάδος.
Ο Δήμος Θραψανού ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μινώα Πεδιάδας. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του το χωριό Θραψανό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.616 κατοίκους και έκταση 37.292 στρέμματα.
Ο δήμος περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Θραψανού
Θ
Σερ-λε-Σαπέν
Το Σερ-λε-Σαπέν (γαλλικά: Serre-les-Sapins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.