cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2013
Νέος πρωθυπουργός έγινε τον Μάιο του 2013 ο Πλάμεν Ορεσάρσκι, προτεινόμενος από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ο κυβερνών συνασπισμός των Σοσιαλιστών και του Κινήματος Δικαιωμάτων και Ελευθεριών αποδείχθηκε εύθραυστος, καθώς πριν συμπληρωθεί ένας μήνας από το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, ξέσπασαν και νέες διαδηλώσεις. 450px|right|thumb|Κατανομή ψήφων ανά εκλογική περιφέρεια (εκλογές 2013) 450px|right|thumb|Κατανομή εδρών ανά εκλογική περιφέρεια (εκλογές 2013)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Κοστούμι
Το κοστούμι είναι ένα σύνολο ρούχων που αποτελείται από παντελόνι και σακάκι από το ίδιο ύφασμα.
Ως επί το πλείστον, φοριέται μαζί με επίσημο πουκάμισο, γραβάτα και δερμάτινα παπούτσια. Στον δυτικό κόσμο θεωρείται ως ένα ημιεπίσημο ρούχο. Το κοστούμι προήλθε από τη Βρετανία του 19ου αιώνα, εποχή μέχρι την οποία ένας κύριος φορούσε μακρύ σακάκι ρεντιγκότα με γιλέκο από διαφορετικό ύφασμα και παντελόνι απο ένα άλλο ύφασμα. Στην αρχή ο συνδυασμός από ταιριαστό σακάκι, γιλέκο και παντελόνι -ένα κοστούμι- φοριόταν μόνο σε ανεπίσημες και αθλητικές περιστάσεις όπως η ιππασία. Μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 1930 το κοστούμι έγινε αποδεκτό ντύσιμο για όλους τους εργαζόμενους σε γραφεία.
Δύο κοστούμια μπορούν να διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους ανάλογα με το σχέδιο και τη μορφή τους και έναν σωρό άλλους παράγοντες. Μερικοί από αυτούς είναι το κόψιμο, το ύφασμα, το χρώμα, το αν θα αποτελείται από δύο ή τρία κομμάτια, το αν θα είναι μονόπετο ή σταυρωτό κτλ. Ένα κοστούμι δύο τεμαχίων αποτελείται από παντελόνι και σακάκι ενώ τριών τεμαχίων προστίθεται και ένα γιλέκο.
Το σημερινό κοστούμι τελειοποιήθηκε από τους ράφτες της Σάβιλ Ρόου, γεγονός που εξηγεί τη βαθιά σύνδεση της ποιότητας αυτού του ρούχου με την έννοια του bespoke (κατά παραγγελία ραπτική). Επιπλέον στην Σάβιλ Ρόου δημιουργήθηκε απο τον οίκο Henry Poole για λογαριασμό του τότε πρίγκιπα της Ουαλίας το πρώτο σμόκιν. Το οποίο ήταν ένα πιο κομψό και ελαφρύ κοστούμι για επίσημες βραδυνές περιστάσεις.
Αρχικά, τα κοστούμια φτιάχνονταν από το ύφασμα της επιλογής του πελάτη. Αυτή είναι εν συντομία η μέθοδος του bespoke (επί παραγγελία). Κάθε ένδυμα αυτής της κατηγορίας είναι κατασκευασμένο για να ταιριάζει αποκλειστικά σε έναν συγκεκριμένο πελάτη με βάση τις προτιμήσεις, το γούστο και τα μέτρα του. Γι αυτόν το λόγο ένα bespoke ρούχο αντανακλά έντονα την προσωπικότητα αυτού που το φορά. Από τη δεκαετία του 1960, όπου και εμφανίστηκε η μαζική παραγωγή στον τομέα της ένδυσης, έκαναν γνωστή την παρουσία τους και νέοι μέθοδοι κατασκευής. Επί του παρόντος, ένα κοστούμι μπορεί να προσφέρεται με τρεις τρόπους: μικρογραφία|Tο [[σμόκιν είναι μία επίσημη, κομψή εκδοχή του κουστουμιού. (στην εικόνα ο συγγραφέας Μπέρνχαρντ Ρέτσελ φορώντας ένα σμόκιν τριών τεμαχίων)]]
Ιστορία
μικρογραφία|369x369εσ|Tο σακάκι ιππασίας αποτελεί άμεσο πρόγονο του σημερινού κουστουμιού Η σημερινή μορφή του κουστουμιού προέρχεται από την Αγγλία της εποχής της βιομηχανικής επανάστασης. Το Λονδίνο, ήδη από τον 18ο αιώνα αποτελεί ηγετικό κέντρο μόδας στην Ευρώπη, ιδίως αφού κατέφθαναν συνεχώς νέες ιδέες από τα βρετανικά νησιά. Ενόσω η γαλλική αριστοκρατία ζούσε στη βασιλική αυλή, οι Άγγλοι ομόλογοί τους περνούσαν πολύ καιρό στα υποστατικά τους στην εξοχή. Η αγαπημένη τους ασχολία ήταν το κυνήγι της αλεπούς και αυτό απαιτούσε ένα νέο στυλ ντυσίματος. Το παλτό στο ύψος του γονάτου ήταν εμπόδιο την ώρα της ιππασίας, γι' αυτό κόνταινε συνεχώς. Το γιλέκο κόντυνε για να ταιριάζει και τα παντελόνια στένεψαν. Αυτό το καινούργιο στυλ έκανε το γύρο της Ευρώπης: στη Γαλλία το αγγλικό κοντό παλτό έγινε το φράκο (fraqe) και στη Γερμανία ονομάστηκε Frack, ενόσω στο Μεγάλο Έθνος (Grand Nation) παρέφθειρε το "riding coat" (παλτό ιππασίας) σε ρεντικοτα. Μόνο στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα έφυγε το χρώμα από το κουστούμι, το οποίο εξελίχθηκε στη δεκαετία του 19ου αιώνα και αποτελούνταν από κοντό παλτό, γιλέκο και παντελόνι. Αυτό το στυλ ήταν ιδιαίτερα πρακτικό στους λεγόμενους δρόμους της εποχής και με τον αέρα της πόλης γεμάτο από καπνούς από τις αμέτρητες φωτιές από κάρβουνο. Μόνο στην εξοχή υπήρχε αντίθεση στο γκρίζο και το μαύρο της πόλης. Τα χρώματα της φύσης που αντίκριζαν οι ευγενείς στα εξοχικά υποστατικά τους αναπαράγονταν στα χρώματα ρούχων για κυνήγι και ιππασία. Άγνωστοι "στυλίστες" που ήθελαν να μπορούν να φοράνε άνετα σακάκια ιππασία και στην πόλη σκέφτηκαν την ιδέα να τα φτιάξουν από σκούρα υφάσματα. Τελικά, αυτή είναι η εξέλιξη που πρέπει να πιστώνουμε για το κόψιμο του σύγχρονου κοστουμιού, με το κοντό σακάκι. Κατά συνέπεια, ο σύγχρονος άνδρας που βρίσκει αυστηρό και επίσημο ένα σκούρο κουστούμι μπορεί να παρηγορηθεί στη σκέψη ότι πρόκειται, κατά μία έννοια, για τη σκούρα εκδοχή ενός άνετου ρούχου. Η Brooks Brothers πιστώνεται γενικά την διάθεση στην αγορά έτοιμων κουστουμιού, μαζικής παραγωγής κοστούμια που μπορεί να φορεθούν αμέσως μετά την αγορά τους, και δεν αποκλείουν τόσο πολύ από τα μέτρα της πλειοψηφίας του πληθυσμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένδυση
Κουλουράτα Κεφαλονιάς
Τα Κουλουράτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμης της Περιφερειακής Ενότητας Κεφαλληνίας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 27 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα - Τροτσκιστές, γνωστό και με το ακρωνύμιο Ε.Ε.Κ., είναι ένα τροτσκιστικό - κομμουνιστικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 1985 και αποτελεί συνέχεια της Εργατικής Διεθνιστικής Ένωσης (ΕΔΕ), που ιδρύθηκε το 1963. Εκδίδει την 15νθήμερη εφημερίδα «Νέα Προοπτική», το θεωρητικό περιοδικό Επαναστατική Μαρξιστική Επιθεώρηση.
Μέχρι το 2009, συμμετείχε μαζί με το ΝΑΡ, στο ΜΕ.Ρ.Α. Στις 22 Μαρτίου 2009, συγκροτήθηκε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οπότε το ΜΕΡΑ διαλύθηκε. Το ΕΕΚ αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτή. Ωστόσο συνεργάστηκε εκλογικά μαζί της στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015.
Η νεολαία του ονομάζεται Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας (Ο.Ε.Ν.) η οποία εκδίδει το περιοδικό Κονσερβοκούτι.
Ανήκει στην CRFI, την Συντονιστική Επιτροπή για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς.
Η εφημερίδα του κόμματος ονομάζεται Νέα Προοπτική. Είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής και εκδίδεται από τον Απρίλιο του 1990 κάθε 15 ημέρες. Αρχισυντάκτης της είναι ο Θεόδωρος Κουτσουμπός. Η εφημερίδα επικεντρώνει το περιεχόμενο της σε νέα από το εργατικό κίνημα, πολιτική αρθρογραφία από την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο, και παλεύει για την ανάπτυξη της μαρξιστικής θεωρίας.
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
1 Ως μέλος της Μαχόμενης Αριστεράς.
2 Ως μέλος του Μετώπου Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
3 Ως μέλος της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ.
4 Σε συνεργασία με την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ρουμπέν Πέρεθ
Ο Ρουμπέν Σαλβαντόρ Πέρεθ ντελ Μάρμολ (ισπανικά: Rubén Salvador Pérez del Mármol) (26 Απριλίου 1989) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.
Ατλέτικο Μαδρίτης
Ο Πέρεθ γεννήθηκε στην Έθιχα της Ανδαλουσίας. Έχοντας ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Ατλέτικο Μαδρίτης σε ηλικία 13 ετών, έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 15 Μαΐου 2010, σε μια εντός έδρας ήττα με 0-3 εναντίον της Χετάφε, ως αλλαγή.
Στις 25 Ιουλίου 2010, ως μέρος της μεταγραφής του Φιλίπε Λουίς στους Colchoneros, ο Πέρεθ δόθηκε με δανεισμό στην Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια για δύο σεζόν. Έκανε το ντεμπούτο του για τους Γαλικιανούς στις 12 Σεπτεμβρίου, παίζοντας 80 λεπτά στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Σεβίλλης.
Τον Αύγουστο του 2011, μετά τον υποβιβασμό της Ντεπορτίβο, ο Πέρεθ επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία και εντάχθηκε στη Χετάφε. Έπαιξε μόνο δέκα παιχνίδια για την ομάδα από τη Μαδρίτη καθ΄ όλη τη διάρκεια της σεζόν 2011-12, σε όλες τις διοργανώσεις.
Τον Ιούνιο του 2012, ο Πέρεθ εντάχθηκε με δανεισμό στη Ρεάλ Μπέτις για τη σεζόν. Τις επόμενες σεζόν, αγωνίστηκε με δανεισμό στις Έλτσε ΚΦ, Τορίνο ΦΚ της Σέριε Α και Γρανάδα ΚΦ, όπου με την τελευταία υπέγραψε μόνιμο τετραετές συμβόλαιο στις 8 Αυγούστου 2015.
Λεγανές
Στις 9 Αυγούστου 2016, ο Πέρεθ δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη ΚΝ Λεγανές. Στις 29 Ιουνίου, ο δανεισμός του παρατάθηκε για ένα ακόμη έτος.
Παναθηναϊκός
Στις 14 Ιουλίου 2021, ο Πέρεθ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.
Διακρίσεις
Ατλέτικο Μαδρίτης
Παναθηναϊκός
Ισπανία Κ-21
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έλτσε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ρούντολφ Άουγκσταϊν
Ο Ρούντολφ Καρλ Άουγκσταϊν (5 Νοεμβρίου 1923 - 7 Νοεμβρίου 2002) ήταν ένας από τους πιο σημαίνοντες Γερμανούς δημοσιογράφους, ιδρυτής και συνιδιοκτήτης του περιοδικού Der Spiegel.
Η ζωή και η σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Ανόβερο της Γερμανίας. Ήταν ραδιοφωνικός λειτουργός και παρατηρητής του πυροβολικού στη γερμανική Βέρμαχτ κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Ίδρυσε το περιοδικό Der Spiegel το 1946/1947, το οποίο έγινε (και εξακολουθεί να είναι) το σημαντικότερο εβδομαδιαίο ερευνητικό περιοδικό στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του σκανδάλου Spiegel το 1961 και το 1962 συνελήφθη και φυλακίστηκε για 103 ημέρες μέχρι την παραίτηση του Φραντς Γιόζεφ Στράους από το αξίωμα του Υπουργού Άμυνας, υπό συνεχή διαμαρτυρία από το κοινό και την παραίτηση άλλων μελών της κυβέρνησης.
Ο Άουγκσταϊν έγινε μέλος της Μπούντεσταγκ το 1972 για τους Ελεύθερους Δημοκράτες για τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, αλλά παρέδωσε την έδρα το επόμενο έτος για να επικεντρωθεί στα καθήκοντά του ως δημοσιογράφος. Έχει υποτεθεί ότι θεωρούσε τον εαυτό του πολύ πιο επιδραστικό με το περιοδικό του.
Ως ερασιτέχνης ιστορικός, ο Άουγκσταϊν δημοσίευσε αρκετά επιτυχημένα βιβλία, μεταξύ των οποίων και τα Preußens Friedrich und die Deutschen (1981, ISBN 3-89190-106-2), Otto von Bismarck (1990).
Από τότε που ο Στέφαν Άουστ έγινε αρχισυντάκτης του Der Spiegel, ο Άουγκσταϊν αποχώρησε όλο και περισσότερο από τα φώτα της δημοσιότητας, παρόλο που συνέχισε να αρθρογραφεί τακτικά στο περιοδικό μέχρι λίγο πριν τον θάνατό του. Για τα επιτεύγματά του υπέρ της ειρήνης, τις πολιτικές ελευθερίες και την ελευθερία του Τύπου, τιμήθηκε με τον τίτλο "Δημοσιογράφος του αιώνα" το 2000 από 101 Γερμανούς δημοσιογράφους. Ο Άουγκσταϊν ήταν μεταξύ των 50 παγκόσμιων Ηρώων Ελευθερίας του Παγκόσμιου Τύπου του Διεθνούς Ινστιτούτου Τύπου το 2000 για το ρόλο του στο σκάνδαλο Spiegel.
Ο Άουγκσταϊν παντρεύτηκε πέντε φορές. Μεταξύ άλλων παντρεύτηκε τη Γερμανίδα μεταφράστρια Μαρία Κάρλσσον το 1968 και χώρισαν το 1970. Το ζευγάρι είχε 2 παιδιά, την Φραντσίσκα και τον Γιάκομπ. Ο πέμπτος γάμος του πραγματοποιήθηκε στο Τόντερ στις 13 Οκτωβρίου 2000, όπου παντρεύτηκε την έμπορο τέχνης από το Αμβούργο Άννα Μαρία Χύρτγκεν.
Πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 2002 από πνευμονία και θάφτηκε στο νησί Zυλτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Άγιος Ανδρέας Αργέντης
Ο Άγιος Ανδρέας ο Αργέντης γεννήθηκε στη Χίο τον 15ο αιώνα μ.Χ. και κατάγονταν από την οικογένεια των Αργέντηδων.
Στην ηλικία 25 χρονών βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και έδωσε την εντύπωση πως ήταν εξισλαμισμένος Χριστιανός που επέστρεψε στον Χριστιανισμό. Καταγγέλθηκε από Αιγύπτιους μουσουλμάνους και βρέθηκε στο δικαστήριο. Δικάστηκε με ποινή φυλάκισης ενώ δελεάζονταν να αλλαξοπιστήσει για να αποφύγει την ποινή. Ο Ανδρέας αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει. Υπέστη φρικτά βασανιστήρια και τελικά αποκεφαλίστηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 29 Μαΐου 1465.Το μαρτύριό του συνέγραψε ο Γεώργιος Τραπεζούντιος. Ήταν από τους πρώτους Έλληνες Αγίους που εκτελέστηκαν μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή από τους πρώτους Νεομάρτυρες. Ο Άγιος Ανδρέας ο Αργέντης γιορτάζει στις 29 Μαΐου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Αφορεσμένος κάβος
Ενώ επίσημη ονομασία του ακρωτηρίου από την ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία είναι "Ακρωτήριο Άγιος Ιωάννης" παρά ταύτα έχει επικρατήσει η κοινή (δημώδης) ονομασία ακόμα και σε ξένους πλοηγούς. Πρόκειται πράγματι για επικίνδυνο ακρωτήριο λόγω συστροφής των κυμάτων που παρατηρούνται πλησίον αυτού, ένεκα του μεγάλου βάθους περίπου 300 πόδια. Επί του ακρωτηρίου φέρεται ομώνυμος φάρος.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Κρήτης
Μηλικούρι
Το Μηλικούρι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Χωριά της Μαραθάσας
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης (ΜΦΙΚ) του Πανεπιστημίου Κρήτης ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1980 με προεδρικό διάταγμα στα πλαίσια της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Βρίσκεται κοντά στην αρχή του φαραγγιού Κότσυφος που σχηματίζουν οι απολήξεις των κορυφών «Κρυονερίτης» στα δυτικά και «Κουρούπα» στα ανατολικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 460 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ρεθύμνου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18,634 χμ² (2011).
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Τμήματα
Περιλαμβάνει πέντε τμήματα : Στο Μουσείο λειτουργούν επίσης :
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Διοίκηση μουσείου
Το ΜΦΙΚ διοικείται από τους διευθυντές των πέντε τμημάτων που είναι μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Κρήτης και που εκλέγουν τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου. Η λειτουργία και η οργάνωση του μουσείου διέπεται από εσωτερικό κανονισμό που εγκρίνεται από τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ο ισχύων κανονισμός εγκρίθηκε από τη συνεδρία της συγκλήτου στις 12/6/1987.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στον δήμο Φοίνικα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φοίνικα και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλέιου.
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Χώρος μουσείου
Το μουσείο έχει κατά καιρούς αλλάξει χώρους της έκθεσης των συλλογών του. Η πρώτη έκθεση λειτούργησε τον Μάιο του 1994 στο Ενετικό Φρούριο του Κούλε στο Ηράκλειο. Η δεύτερη έκθεση έγινε τον Αύγουστο του 1994 στον Σίβα (Πυργιωτίσσης) ενώ η τρίτη έκθεση έγινε τον Μάρτιο του 1995 στο Ρέθυμνο. Η τέταρτη έκθεση έγινε από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο του 1995 στα Ενετικά Νεώρια στο Ηράκλειο. Η πέμπτη έκθεση έγινε από τον Ιούνιο έως τον Νοέμβριο του 1997 στα Νεώρια Χανίων.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Δείτε: Κοινότητα Αγίου Ιωάννου
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Χώρος μουσείου
Τον Ιούνιο του 1998 το μουσείο ενοικίασε, επισκεύασε και διαρρύθμισε ένα κτίριο 800 τμ στο Ηράκλειο, στην οδό Λεωφόρος Κνωσού 157, το οποίο λειτούργησε ως εκθεσιακός χώρος μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Στην έκθεση εκείνη προσεγγίζεται ο πολύπλοκος από γεωλογική, οικολογική και πολιτιστική άποψη χώρος της ανατολικής Μεσογείου με ρεαλιστικές αναπαραστάσεις οικοσυστημάτων, εκθέματα από τις συλλογές του Μουσείου, φωτογραφικό υλικό, σχεδιαγράμματα και επεξηγηματικά κείμενα.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός υπάγεται εκκλησιαστικά στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Χώρος μουσείου
Σήμερα η έκθεση του μουσείου στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτίριο της Παλαιάς Ηλεκτρικής Εταιρείας του Ηρακλείου, στην οδό Λεωφόρος Σοφοκλή Βενιζέλου (Κόλπος Δερματά), το οποίο παραχωρήθηκε από τον Δήμο Ηρακλείου για τον σκοπό αυτό.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα υπάρχει οι συνώνυμοι οικισμοί Άγιος Ιωάννης Αμαρίου και Άγιος Ιωάννης Μυλοποτάμο υ.
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Χώρος μουσείου
Το 2012 το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη συμβολή στην προώθηση της επιστημονικής γνώσης και ευαισθητοποίησης του κοινού σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων.
Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
Πηγές
Αγιος Ιωάννης Αγιου Βασιλειου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης
Έκθεση
thumb|300px Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης (ΜΦΙΚ) προσφέρει στους επισκέπτες του μια μοναδική εμπειρία. Στους εκθεσιακούς του χώρους, που καλύπτουν 3.500 m2, αναδεικνύεται, με τρόπο εντυπωσιακό και καινοτόμο, το φυσικό περιβάλλον της Κρήτης σε σύγκριση με αυτό της Ελλάδας και της ανατολικής Μεσογείου.
Στα τέσσερα διαφορετικά επίπεδα της έκθεσης, οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν : Το 2016 φιλοξένησε τρεις περιοδικές εκθέσεις. «Οι ακραίοι δεινόσαυροι» αφορά σε δεινόσαυρους με εντυπωσιακά και ακραία χαρακτηριστικά και μας ταξιδεύει εκατομμύρια χρόνια πριν, μας συστήνει τα πιο ιδιαίτερα πλάσματα εκείνης της εποχής και μας επιτρέπει να περπατήσουμε ανάμεσα σε κινούμενους δεινοσαύρους σε φυσικό μέγεθος, από τον μεγαλύτερο και τον μικρότερο δεινόσαυρο, τον αρχαιότερο, τον πιο γρήγορο αλλά και τον πασίγνωστο T-rex. Η δεύτερη έκθεση, τα «Φωτεινά Μυστήρια», περιλαμβάνει ολογράμματα, πειράματα και ψευδαισθήσεις οπτικής. Η τρίτη περιοδική έκθεση έχει τίτλο «Κρήτη, μια ήπειρος σ’ ένα νησί» και περιλαμβάνει πληθώρα εκθεμάτων και μικροδιοραμάτων για τη βιοποικιλότητα και γεωποικιλότητα της Κρήτης.
Επίσκεψη
Η γενική είσοδος είναι 9€ ενώ διατίθενται και μειωμένα εισιτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φυσικης Ιστοριας Κρητης Κρητης Κρητης Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Κρήτης
ΗΝΚ Σίμπενικ
Η ΗΝΚ Σίμπενικ είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα με βάση την πόλη Σίμπενικ.
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1932. Το 2006 προβιβάστηκε στην Prva HNL, ανώτατη κατηγορία της χώρας. Η ομάδα είχε αγωνιστεί στην ανώτατη κατηγορία και την περιόδο 1992-2003, για 12 συνεχόμενες σεζόν.
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος εξασφαλίζοντας συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2010–11 για πρώτη φορά στην ιστορία της, όπου αντιμετώπισε την Ανόρθωση Αμμοχώστου. Αποκλείστηκε με συνολικό σκορ 2-3.
Η ομάδα αγωνίζεται στο στάδιο Šubićevac.
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 30 μέτρα ελεύθερο πιστόλι ανδρών
Το ελεύθερο πιστόλι ανδρών από απόσταση 30 μέτρων ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα σκοποβολής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε στις 11 Απριλίου 1896 στο σκοπευτήριο της Καλλιθέας.
Σύνοψη αγωνίσματος
Κάθε σκοπευτής έριξε συνολικά 30 βολές (χωρισμένες σε πέντε γύρους των έξι βολών ο κάθε ένας) σε στόχο που βρισκόταν 30 μέτρα μακριά. Στον αγώνα έλαβαν μέρος πέντε αθλητές από τρεις χώρες, ενώ ο Τζον Πέιν επέλεξε τελικά να μην αγωνιστεί δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον αδερφό του, Σάμνερ, να πάρει την πρωτιά.
Η διαφορά των Αμερικανών ήταν εμφανής στα αγωνίσματα της σκοποβολής και σε αυτό συνετέλεσαν τα όπλα τους που ήταν πολύ πιο εξελιγμένα από αυτά των υπολοίπων αθλητών. Έτσι, ο Σάμνερ Πέιν κατέκτησε εύκολα τη νίκη συγκεντρώνοντας συνολικά 442 βαθμούς με 24 χτυπήματα στον στόχο. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Δανός Χόλγκερ Νίλσεν που συγκέντρωσε 285 βαθμούς.
Στις υπόλοιπες τρεις θέσεις τερμάτισαν οι έλληνες αθλητές, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε τα αποτελέσματα των βολών τους. Ο Ιωάννης Φραγκούδης πήρε την τρίτη θέση, ο Λεωνίδας Μωράκης την τέταρτη, ενώ ο Γεώργιος Ορφανίδης έμεινε στην πέμπτη.
Τελική κατάταξη
thumb|right|150px|Ο [[Ιωάννης Φραγκούδης]]
Πηγές
Πιστόλι
Κυλιόμενη κυκλοφορία
Η κυλιόμενη κυκλοφορία, γνωστή και ως κυλιόμενη ενημέρωση ή συνεχής παράδοση, είναι μια έννοια στην ανάπτυξη λογισμικού για τη συχνή παράδοση ενημερώσεων σε εφαρμογές. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το τυπικό μοντέλο ανάπτυξης έκδοσης ή σημειακής έκδοσης που χρησιμοποιεί εκδόσεις λογισμικού που πρέπει να επανεγκατασταθούν πάνω από την προηγούμενη έκδοση. Ένα παράδειγμα αυτής της διαφοράς θα ήταν οι πολλαπλές εκδόσεις του Ubuntu Linux έναντι της μοναδικής και συνεχώς διατηρούμενης ενημερωμένης έκδοσης του Arch Linux.
Κυλιόμενη κυκλοφορία
Μια κυλιόμενη κυκλοφορία συνήθως υλοποιείται χρησιμοποιώντας μικρές και συχνές ενημερώσεις. Ωστόσο, η απλή λήψη ενημερώσεων δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιο λογισμικό χρησιμοποιεί κυλιόμενο κύκλο κυκλοφορίας. Για να συμβεί αυτό, η φιλοσοφία των προγραμματιστών πρέπει να είναι να εργάζονται με έναν κλάδο κώδικα, αντί διακριτών εκδόσεων. Όταν η κυλιόμενη κυκλοφορία χρησιμοποιείται ως μοντέλο ανάπτυξης, οι ενημερώσεις λογισμικού παραδίδονται συνήθως στους χρήστες από έναν διαχειριστή πακέτων στον προσωπικό υπολογιστή του χρήστη, έχοντας πρόσβαση μέσω του Διαδικτύου σε ένα απομακρυσμένο χώρο αποθήκευσης λογισμικού (συχνά μέσω ενός κατοπτρισμού λήψης) που είναι αποθηκευμένο σε έναν εξυπηρετητή αρχείων Διαδικτύου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Διανομές Linux
Εθνικές Οδοί Αττικής
50px Εθνική Οδός 54
Η Εθνική Οδός 54 (ΕΟ54), περισσότερο γνωστή ως Λεωφόρος Μεσογείων, συνδέει την Αθήνα με τη Ραφήνα μέσω του Σταυρού, διασχίζοντας σημαντικό μέρος του πολεοδομικού ιστού της πόλης.
50px Εθνική Οδός 56
Η Εθνική Οδός 56 (ΕΟ56) είναι η εθνική οδός που σύνδεει τον δήμο της Αθήνας με τον Πειραιά. Ονομάζεται Οδός Πειραιώς και ξεκινάει από την πλατεία Ομονοίας, συναντιέται με την Ιερά Οδό, διασχίζει παράλληλα τις εισόδους των δήμων Ταύρου, Μοσχάτου και Ρέντη, διασταυρώνεται με την λεωφόρο Κηφισού και τερματίζει στον Πειραιά. Με μικρή παράκαμψη όμως πριν το τέλος φθάνει σήμερα στον κεντρικό λιμένα του Πειραιά.
Από την Ομόνοια και μέχρι τη διασταύρωση με την Ιερά Οδό, ονομάζεται οδός Παναγή Τσαλδάρη, ενώ το τέλος της σε λεωφόρο Γρηγορίου Λαμπράκη (πρώην Βασιλίσσης Σοφίας).
50px Εθνική Οδός 79
Η Εθνική Οδός 79 (ΕΟ79) είναι η εθνική οδός που συνδέει τον Άγιο Μερκούριο με τη Σκάλα Ωρωπού διασχίζοντας μέγαλο μέρος του Νομού Αττικής.
50px Εθνική Οδός 81
Η Εθνική Οδός 81 (ΕΟ81) είναι η εθνική οδός που συνδέει την Άνοιξη με το Αμφιαράειο μέσω του Καπανδριτίου και του Καλάμου, διασχίζοντας μέγαλο μέρος του Νομού Αττικής.
50px Εθνική Οδός 83
thumb|right|Η διασταύρωση της [[Λεωφόρος Κηφισίας|Λεωφόρου Κηφισίας (ΕΟ83) με την Αττική Οδό (Α6)]] Η Εθνική Οδός 83 (ΕΟ83), περισσότερο γνωστή ως Λεωφόρος Κηφισίας, είναι η εθνική οδός που συνδέει το κέντρο της Αθήνας με την Κηφισιά.
Ο οδικός άξονας ξεκινά από το 7ο δημοτικό διαμέρισμα της Αθήνας στον κόμβο των Αμπελοκήπων και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των Λεωφόρων Αλεξάνδρας, Βασ. Σοφίας και Μεσογείων, στην Πλατεία Ευαγγελικής Σχολής. Ο δρόμος ήταν γνωστός στην παλαιά Αθήνα για τη συγκέντρωση θεάτρων, κινηματογράφων, χώρων εστίασης, αλλά και πολλών χώρων πρασίνου γύρω από το Γηροκομείο Αθηνών. Έξω από την πόλη συνδεόταν ως επέκταση του ιδίου άξονος, με την παλαιά Λεωφόρο Μαραθώνος, η οποία διερχόταν από το Μαρούσι και την Κηφισιά για να καταλήξει στον Μαραθώνα.
Σήμερα αποτελεί κομβικό άξονα έκτασης 12 χιλιομέτρων ανάμεσα στο κέντρο της Αθήνας και την Κηφισιά, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν τα βόρεια προάστια της πόλεως τον 20ού αιώνα. Διέρχεται από τρεις γέφυρες, τη γέφυρα των Αμπελοκήπων, τη νέα γέφυρα Ψυχικού και τη γέφυρα Χαλανδρίου, διακλαδίζεται με τη Λεωφόρο Σπύρου Λούη στον κόμβο του Πολυδρόσου και διέρχεται από το οδικό δαχτυλίδι του ομώνυμου κόμβου «Κηφισίας», στον Παράδεισο Αμαρουσίου, όπου συνδέεται με την Αττική Οδό και τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο. Ο άξονας συνεχίζει προς Μαρούσι για να καταλήξει στην Πλατεία Πλατάνου στην Κηφισιά. Εισερχόμενος στην Κηφισιά περιορίζεται σε πρωτεύοντα αστικό δρόμο του οδικού δικτύου της Κηφισιάς και διαχωρίζεται σε δύο οδικούς άξονες, τη Λεωφόρο Τατοΐου και τη Λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου, οι οποίες καταλήγουν στην Εθνική Οδό Αθηνών - Λαμίας και στη Λεωφόρο Θησέως αντίστοιχα.
50px Εθνική Οδός 85
Η Εθνική Οδός 85 (ΕΟ85) συνδέει τη Ραφήνα με το Λαύριο μέσω του Πόρτου Ράφτη. Διασχίζει σχεδόν ολόκληρη την Ανατολική Αττική.
50px Εθνική Οδός 89
Η Εθνική Οδός 89 (ΕΟ89) είναι μια από τις σημαντικότερες εθνικές οδούς της Αττικής καθώς συνδέει τον Γέρακα με το Σούνιο, διασχίζοντας σημαντικούς δήμους της Αττικής όπως τον Σταυρό, την Παιανία, το Μαρκόπουλο και την Κερατέα. Στο μεγαλύτερο μέρος του είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, ενώ στο μέλλον προγραμματίζεται να αναβαθμιστεί στον Αυτοκινητόδρομο 61, μέσω της αντικατάστασης των ισόπεδων κόμβων σε ανισόπεδους. Περνά έξω από Κορωπί, Μαρκόπουλο και Κερατέα αν και η αρχική χάραξη διέσχιζε τις πόλεις αυτές, ενώ επιπροσθέτως η αρχική χάραξη συνέδεε Κερατέα και Λαύριο μέσω Πλάκας αντί για τη σημερινή χάραξη που διασχίζει τη Διψέλιζα. Έχει χάσει τη σημασία της μετά την ολοκλήρωση της Αττικής Οδού.
Η οδός διασταυρώνεται με τις εξής οδούς:
Κατάλογος Κόμβων
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές Οδοί της Ελλάδας *
Λεονάρντο Ντι Κάπριο
Ο Λεονάρντο Βίλχελμ Ντι Κάμπριο (Leonardo Wilhelm DiCaprio, 11 Νοεμβρίου 1974) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, ο Ντι Κάμπριο ξεκίνησε την καριέρα του με τηλεοπτικές διαφημίσεις πριν συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές, όπως Santa Barbara και Growing Pains στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε στην κωμωδία τρόμου Critters 3 το 1991. Έλαβε αναγνώριση με δευτερεύοντες ρόλους στις ταινίες Τι Βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ (What's Eating Gilbert Grape, 1993), Σταγόνες Αγάπης (Marvin's Room, 1995) και Το Τέλος της Αθωότητας (The Basketball Diaries, 1995). Πήρε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στο Romeo + Juliet το 1996 και έγινε παγκοσμίως γνωστός με την ταινία Τιτανικός (Titanic) σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον, τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών μέχρι το 2010.
Κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ το 2016, για την ερμηνεία του στην ταινία η Επιστροφή. Έχει ακόμη βραβευτεί με τη Χρυσή Σφαίρα Α' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στις ταινίες Ιπτάμενος Κροίσος (The Aviator, 2004), Ο Λύκος της Wall Street (The Wolf of Wall Street, 2013) και η Επιστροφή (The Revenant, 2015). Οι ταινίες Το Νησί των Καταραμένων (Shutter Island, 2010) και Inception (2010) συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων εμπορικών επιτυχιών της καριέρας του. Άλλες ταινίες στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει είναι οι: Πιάσε με αν μπορείς (Catch Me If You Can, 2002), Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (Gangs of New York, 2002), Ματωμένο Διαμάντι (Blood Diamond, 2006), Ο Πληροφοριοδότης (The Departed, 2006) και Ο Δρόμος της Επανάστασης (Revolutionary Road, 2008). Επίσης, έχει λάβει σαν ηθοποιός άλλες πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ. Ο Ντι Κάμπριο είναι ιδιοκτήτης μίας εταιρίας παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, της Appian Way Productions, που εδρεύει στην Καλιφόρνια.
Πρώτα επαγγελματικά βήματα
Η καριέρα του Ντι Κάπριο ξεκίνησε με την εμφάνισή του σε διάφορα διαφημιστικά και εκπαιδευτικά φιλμ. Μετά τον διωγμό του από το πλατό της παιδικής τηλεοπτικής σειράς Romper Room στην ηλικία των 5 επειδή ήταν άτακτος, ο Ντι Κάπριο ακολούθησε τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδερφό του Άνταμ Φάραρ σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Το 1995 πραγματοποίησε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στη σειρά Parenthood, βασισμένη στην ομώνυμη ταινία. Μετά το Parenthood, ο Ντι Κάπριο έκανε κάποια γκεστ σε διάφορες σειρές όπως The New Lassie και Roseanne καθώς και στη σαπουνόπερα Santa Barbara.
1991-1995
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο έγινε στην κωμωδία τρόμου Critters 3. Η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας στο βίντεο το 1991. Λίγο μετά έπαιξε τον Λουκ Μπρόουερ στην κωμική σειρά του ABC Growing Pains κάνοντας γκεστ σε 23 επεισόδια. Το 1992 επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο ανάμεσα σε 400 νέους ηθοποιούς, να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Αγεφύρωτες Σχέσεις (This Boy's Life) μαζί με την Έλεν Μπάρκιν και τον Ντε Νίρο.
Το 1993, έπαιξε τον νοητικά ανάπηρο αδελφό του Τζόνι Ντεπ στην ταινία Τι Βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ (What's Eating Gilbert Grape). Ο σκηνοθέτης της ταινία Λάσε Χάλστρομ παραδέχτηκε ότι αρχικά έψαχνε για έναν λιγότερο όμορφο ηθοποιό αλλά δέχτηκε τον Ντι Κάπριο καθώς αποδείχτηκε ο πιο αποδοτικός ανάμεσα στους υπόλοιπους ηθοποιούς που έκαναν δοκιμαστικό. Με προϋπολογισμό 11 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία αποδείχτηκε εισπρακτική και καλλιτεχνική επιτυχία με συνολικές εισπράξεις στην Αμερική 10 εκατομμύρια δολάρια και χάρισε στον Ντι Κάπριο την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία β' ανδρικού ρόλου.
Το 1995, ο Ντι Κάπριο έπαιξε μαζί με τους Τζιν Χάκμαν, Σάρον Στόουν και Ράσελ Κρόου στην ταινία Γρήγορη και Θανάσιμη (The Quick and the Dead) σε σκηνοθεσία του Σαμ Ράιμι. Η Sony Pictures δεν ήταν σίγουρη για τη συμμετοχή του Ντι Κάπριο και η Στόουν αποφάσισε να τον πληρώσει η ίδια για να λάβει μέρος. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές και είχε μέτρια απόδοση στο box office με 18,6 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις στην Αμερική, με προϋπολογισμό 32 εκατομμύρια δολάρια. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην ταινία Καταραμένη Σχέση (Total Eclipse), υποδυόμενος το Γάλλο ποιητή Αρθούρο Ρεμπώ και την ομοφυλοφιλική σχέση του με τον Πολ Βερλαίν, που υποδύθηκε ο Ντέιβιντ Θιούλις. Ο Ντι Κάπριο αντικατέστησε τον Ρίβερ Φίνιξ, ο οποίος απεβίωσε λίγο πριν αρχίσει η παραγωγή της ταινίας. Τελευταία του ταινία για το 1995 ήταν Το Τέλος της Αθωότητας (The Basketball Diaries), μια βιογραφική ταινία για τον συγγραφέα, ποιητή και μουσικό Τζιμ Κάρολ.
1996-2001
thumb|right|180px|Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο σε συνέντευξη τύπου για την ταινία Η Παραλία τον Φεβρουάριο του [[2000.]] Το 1996, ο Ντι Κάπριο συμπρωταγωνίστησε μαζί με την Κλερ Ντέινς στην ταινία Romeo + Juliet, μια μοντέρνα εκδοχή του ομότιτλου έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Μπαζ Λούρμαν. Το Romeo + Juliet με σύνολο εισπράξεων 147,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, ήταν μία από τις πρώτες ταινίες που έπαιξε σημαντικό ρόλο για τη μελλοντική καριέρα του Ντι Κάπριο ως μεγάλο σταρ με απήχηση στο box office. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Σταγόνες Αγάπης (Marvin's Room) μαζί με τους Μέριλ Στριπ, Ντάιαν Κίτον και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Ο Ντι Κάπριο υποδύθηκε τον προβληματικό γιο της Στριπ, ο οποίος είχε μπει σε ψυχιατρική κλινική επειδή έβαλε φωτιά στο σπίτι της μητέρας του.
Το 1997 πρωταγωνίστησε στην ταινία - φαινόμενο Τιτανικός (Titanic) σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον. Υποδύθηκε τον φτωχό Τζακ Ντόσον που κέρδισε το εισιτήριό του για το θρυλικό υπερωκεάνιο σε μια παρτίδα πόκερ και ερωτεύτηκε τη Ρόουζ, μια όμορφη κοπέλα της αριστοκρατίας, που υποδύθηκε η Κέιτ Γουίνσλετ. Ο Ντι Κάπριο αρχικά είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στην ταινία αλλά τον έπεισε ο Κάμερον, ο οποίος πίστευε ακράδαντα στις υποκριτικές του ικανότητες. Η ταινία ξεπέρασε κάθε προσδοκία και έγινε τεράστια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Μέχρι το 2010 κατείχε τον τίτλο της μεγαλύτερης εισπρακτικής επιτυχία όλων των εποχών με συνολικές εισπράξεις 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και κέρδισε 11 βραβεία Όσκαρ ανάμεσα στις 14 υποψηφιότητες. Με τον Τιτανικό, ο Ντι Κάπριο έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία α' ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία και μετατράπηκε σε διεθνή σούπερ σταρ. Για την επιτυχία της ταινίας, ο ίδιος δήλωσε: "Δεν έχει καμία σχέση μαζί μου όλο αυτό το φαινομένου του "Τιτανικού" και τι έγινε το πρόσωπό μου σε όλο τον κόσμο. Ποτέ δεν θα φτάσω ξανά σε τέτοιο ύψος δημοτικότητας και δεν περιμένω να γίνει κάτι τέτοιο. Ούτε θα προσπαθήσω να το καταφέρω."
Την επόμενη χρονιά, ο Ντι Κάπριο έκανε μια κάμεο εμφάνιση στη καυστική σάτιρα του Γούντι Άλεν, Διασημότητες (Celebrity). Την ίδια χρονιά υποδύθηκε τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας και το δίδυμο αδερφό του, Φίλιππο, στην ταινία Ο Άνθρωπος Με Τη Σιδερένια Μάσκα (The Man in the Iron Mask). Παρά τις κυρίως αρνητικές κριτικές η ταινία έγινε εισπρακτική επιτυχία με συνολικές εισπράξεις 182,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ο Ντι Κάπριο για την ερμηνεία του κέρδισε το Χρυσό Βατόμουρο στην κατηγορία Χειρότερο Ζευγάρι.
Το 2000, πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Η Παραλία (The Beach) σε σκηνοθεσία Ντάνι Μπόιλ. Στην ταινία συμμετείχαν οι Τίλντα Σουίντον και Βιρζινί Λεντουαγιέν. Με προϋπολογισμό 50 εκατομμύρια δολάρια η ταινία θεωρήθηκε εμπορική επιτυχία με συνολικές εισπράξεις 144 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Για την ερμηνεία έλαβε υποψηφιότητα για το Χρυσό Βατόμουρο στην κατηγορία Χειρότερος Ηθοποιός.
2002-2007
thumb|left|180px|Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών|Φεστιβάλ Καννών στην πρεμιέρα της ταινίας Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης το 2002.]] Η πρώτη ταινία του Ντι Κάπριο το 2002 ήταν η αστυνομική κωμωδία Πιάσε με αν μπορείς (Catch Me If You Can), βασισμένη στη ζωή του Φρανκ Άμπιγκνεϊλ Τζούνιορ, ο οποίος χρησιμοποιούσε τη γοητεία του, την αυτοπεποίθησή του και αρκετές διαφορετικές προσωπικότητες για να αποκτήσει εκατομμύρια στη δεκαετία των γραπτών ακάλυπτων επιταγών του '60. Σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ και συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τους Τομ Χανκς και Κρίστοφερ Γουόκεν, η ταινία έλαβε θερμής αποδοχής τόσο από τους κριτικούς όσο και στο box office, με συνολικές εισπράξεις 351,1 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Για την ερμηνεία του έλαβε την τρίτη του υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία α' ανδρικού ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ.
Την ίδια χρονιά, ο Ντι Κάπριο εμφανίστηκε στην ιστορική ταινία Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (Gangs of New York) σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε, τοποθετημένη στα μέσα του 19ου αιώνα στην περιοχή Πέντε Σημεία της Νέας Υόρκης. Ο Σκορσέζε δυσκολεύτηκε να πραγματοποιήσει την ταινία μέχρι που ο Ντι Κάπριο έδειξε ενδιαφέρον να υποδυθεί τον πρωταγωνιστή Άμστερνταμ Βάλον και έτσι η Miramax Films χρηματοδότησε το πρότζεκτ. Η παραγωγή της ταινίας υπέφερε από υπερβολικό προϋπολογισμό και διαφωνίες μεταξύ παραγωγών και σκηνοθέτη, με αποτέλεσμα τα γυρίσματα να διαρκέσουν 8 μήνες και ο προϋπολογισμός να φτάσει τα 103 εκατομμύρια δολάρια, η πιο ακριβή ταινία που έκανε ποτέ ο Σκορσέζε. Παρ' όλα αυτά η ταινία έγινε εισπρακτική και καλλιτεχνική επιτυχία σκοράροντας 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ και 193,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η ερμηνεία του Ντι Κάπριο αν και έλαβε καλές κριτικές, δεν έλαβε κάποιο σημαντικό βραβείο καθώς επισκιάστηκε από τον συμπρωταγωνιστή του, Ντάνιελ Ντέι Λιούις.
Το 2006, ο Ντι Κάπριο πρωταγωνίστησε στις ταινίες Ματωμένο Διαμάντι (Blood Diamond) και Ο Πληροφοριοδότης. Στην πρώτη, σε σκηνοθεσία του Έντουαρντ Ζούικ, ο Ντι Κάπριο έπαιξε μαζί με τους Τζένιφερ Κόνελι και Ντζιμόν Χουνσού, στο ρόλο ενός λαθρέμπορου διαμαντιών που εμπλέκεται στον εμφύλιο πόλεμο της Σιέρα Λεόνε. Η ταινία έλαβε κυρίως καλές κριτικές και απέφερε 171,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως Στην τρίτη του συνεργασία με τον Σκορσέζε στον Πληροφοριοδότη, ο Ντι Κάπριο υποδύθηκε τον Μπίλι Κόστιγκαν, έναν μυστικό πράκτορα που διείσδυσε στην ιρλανδική μαφία της Βοστώνης. Η ταινία έλαβε εξαιρετικές κριτικές και σκόραρε 289,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως Ο Ντι Κάπριο έλαβε διπλή υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου για τις δύο ταινίες και την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ για το Ματωμένο Διαμάντι.
2008–σήμερα
Το 2010, πραγματοποίησε την τέταρτη συνεργασία του με τον Μάρτιν Σκορσέζε στο ψυχολογικό θρίλερ Το Νησί των Καταραμένων (Shutter Island). Στην ταινία συμμετείχαν οι Μπεν Κίνγκσλεϊ, Μαρκ Ράφαλο και Μισέλ Γουίλιαμς. Άνοιξε στην πρώτη θέση του box office με 41 εκατομμύρια δολάρια, δίνοντας στον Σκορσέζε το καλύτερο άνοιγμα της καριέρας του, ενώ στο σύνολο απέφερε 294,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά, ο Ντι Κάπριο πρωταγωνίστησε στην περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Inception σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Νόλαν. Ο Ντι Κάπριο υποδύθηκε τον Ντομ Κοπμ, έναν κλέφτη ονείρων που διεισδύει στα όνειρα των άλλων για να αποκτήσει πολύτιμες πληροφορίες. Η ταινία έλαβε θερμής αποδοχής από τους κριτικούς και ξεπέρασε τα 825 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Προσωπική ζωή
Ο Ντι Κάπριο είναι φίλος με τους ηθοποιούς Τόμπι Μαγκουάιρ, Κέβιν Κόνολι και Λούκας Χάας καθώς και με τη συμπρωταγωνίστρια του στις ταινίες Τιτανικός και Ο Δρόμος της Επανάστασης, Κέιτ Γουίνσλετ.
Είναι μόνιμος κάτοικος του Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎
Εξέγερση Κρέσνα–Ραζλόγκ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Παράρτημα στη [[Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, που δείχνει τα σύνορα της Βουλγαρίας ]] Η εξέγερση Κρέσνα–Ραζλόγκ (Кресненско-Разложко въстание, Κρεσνεσκο-Ραζλοζκο βαστανιε) ήταν μια βουλγαρική εξέγερση κατά της οθωμανικής κυριαρχίας,  κυρίως στις περιοχές Κρέσνα και Ραζλόγκ στα τέλη του 1878 και τις αρχές του 1879. Ξεκίνησε μετά τις διαμαρτυρίες και την αυθόρμητη αντίδραση στις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου, το οποίο, αντί να παραχωρήσει τα κατά πλειοψηφία βουλγαρικά τμήματα της Μακεδονίας στο νεοσύστατο βουλγαρικό κράτος, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, τα επέστρεψε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οργανώθηκε από την Επιτροπή «Εντίνστβο».
Σημασία και συνέπειες
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Νοτιοανατολική Ευρώπη μετά το [[Συνέδριο του Βερολίνου]] Με αυτό τον τρόπο η εξέγερση Κρέσνα–Ραζλόγκ έμεινε χωρίς το αναμενόμενο και πιο αξιόπιστο στήριγμα - τη στρατιωτική, διπλωματική και πολιτική υποστήριξη της Ρωσίας, εκτός από το γεγονός ότι ήταν αντίθετο προς τα συμφέροντα της Αυστροουγγαρίας και της Βρετανίας. Η Ρωσία είχε εξαντληθεί τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά και υιοθέτησε μια σταθερή πορεία συμμόρφωσης με τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου σε σχέση με τη Μακεδονία. Στρατηγικός της στόχος ήταν η διατήρηση του βουλγαρικού χαρακτήρα της Ανατολικής Ρωμυλίας. Αντιμετώπισε έναν ακόμη ισχυρό αντίπαλο - τον στρατιωτικό και πολιτικό μηχανισμό του οθωμανικού κράτους. αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Αναμνηστική πλάκα της εξέγερσης Κρέσνα–Ραζλόγκ στο χωριό Ντολνο Ντραγκλιστε της Βουλγαρίας
Οι εκπρόσωποι της Προσωρινής Ρωσικής Διοίκησης στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας, οι οποίοι έτρεφαν συμπάθεια προς στον αγώνα, επιπλήχτηκαν αυτοπροσώπως από τον Ρώσο αυτοκράτορα. Αυτοί ήταν οι καθοριστικοί λόγοι για την αποτυχία της παράλληλα με λόγους εσωτερικού και οργανωτικού χαρακτήρα. Χαρακτηριστική για την εξέγερση ήταν η μεγάλη συμμετοχή εθελοντών - Βούλγαρων από όλες τις περιοχές της χώρας. Κάποια στοιχεία: 100 εθελοντές από τη Σόφια, 27 από το Τίρνοβο, 65 από το Παζαρτζίκ, 19 από την Τροϊάν, 31 από την Πλέβεν, 74 από την Ορχανιε, 129 από την περιφέρεια της Φιλιππούπολης, 17 από την Προβαντια, 30 από την Ανατολική Ρωμυλία και άλλοι. Ένας μεγάλος αριθμός ανταρτών και ηγετών διαφόρων τμημάτων της Μακεδονίας συμμετείχε επίσης στην εξέγερση. Μετά την Εξέγερση περίπου 30.000 πρόσφυγες έφυγαν στη Βουλγαρία. Η αποτυχία της εξέγερσης οδήγησε στον προσανατολισμό των πολιτικών και στρατηγικών ηγετών της Βουλγαρίας στην απελευθέρωση των άλλων βουλγαρικών εδαφών και στον άλλο κύριο στρατηγικό στόχο - την ενοποίηση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας, που ήταν ακόμα υπό την κυριαρχία του Σουλτάνου, αλλά είχε μεγάλη αυτονομία. Η Μακεδονία και η Θράκη θα πρέπει να περιμένουν.
Διαμάχη για τον χαρακτήρα της εξέγερσης
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η εθνοτική σύνθεση των [[Βαλκάνια|Βαλκανίων το 1870. ]] Όπως και τα περισσότερα γεγονότα και εξελίξεις του 19ου αιώνα στην περιοχή της Μακεδονίας, το θέμα των εθνικών προσηλώσεων των ανταρτών αμφισβητείται στη Βόρεια Μακεδονία. Η εξέγερση θεωρείται από τους ιστορικούς της Βόρειας Μακεδονίας ως εθνικά σλαβομακεδονική. Υποστηρίζουν την αντίληψή τους για την ύπαρξη σλαβομακεδονικής εθνότητας εκείνη την εποχή με τη Διακήρυξη της Κρέσνα, η οποία θεωρείται πλαστή από Βούλγαρους επιστήμονες, επισημαίνοντας για παράδειγμα τη χρήση αναχρονιστικής γλώσσας και τις αντιφάσεις με άλλα έγγραφα. Οι Βούλγαροι υποστήριξαν την ύπαρξη πρωτότυπων «Προσωρινών κανόνων για τη οργάνωση της Μακεδονικής Εξέγερσης» που προετοιμάστηκαν από τον Στέφαν Σταμπολόφ και τον Ναθαναήλ της Οχρίδας.
Σλαβομακεδόνες ιστορικοί υποστηρίζουν επίσης ότι η χρήση της λέξης «Βούλγαρος» στην οθωμανική Μακεδονία δεν αναφερόταν στην εθνότητα και ότι ήταν συνώνυμη με τους όρους «Χριστιανός» ή «αγρότης». Οι Βούλγαροι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο όρος «Μακεδόνας» δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ με εθνοτική αλλά με τοπική έννοια, παρόμοιος με τον τοπικό όρο «Θράκας» και σημειώνει ότι δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα σε «Μακεδόνες Βούλγαρους», «Βουλγάρους» και «Σλάβους» εκείνη την εποχή, επιδεικνύοντας την αλληλογραφία των ανταρτών της εξέγερσης με τις βουλγαρικές επιτροπές «Εντίνστβο»- (Ενότητα).
Υποσημειώσεις
<references group="" responsive="0">
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική Μακεδονία
Καραβόμυλος Κεφαλονιάς
Ο Καραβόμυλος είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 389 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Υδροπονία
250px|thumb|right|Καλλιέργεια του μαρουλιού που χρησιμοποιεί το σύστημα [[Καλλιέργεια σε λεπτό στρώμα θρεπτικού διαλύματος|καλλιέργειας σε λεπτό στρώμα θρεπτικού διαλύματος]]
Η υδροπονία (από τις ελληνικές λέξεις ύδωρ - νερό και πόνημα - έργο) είναι μία τεχνική καλλιέργειας φυτών εκτός εδάφους, κυρίως στα αδρανή υποστρώματα. Οι θρεπτικές ουσίες απαραίτητες για την ανάπτυξη των φυτών δεν περιέχονται στο υπόστρωμα στο οποίο αναπτύσσεται το φυτό, όμως παρέχονται μέσω θρεπτικού διαλύματος.
Η υδροπονία δίνει την δυνατότητα να ελέγχουμε τις συνθήκες στις οποίες αναπτύσσεται το φυτό - να ρυθμίζουμε το πρόγραμμα θρέψης του φυτού, θερμοκρασία και υγρασία του χώρου που περιβάλλει την ρίζα. Επίσης εφόσον το υπόστρωμα είναι αδρανές, δηλαδή στερεώνεται τις θρεπτικές ουσίες, απουσιάζουν και παθογόνοι μικροοργανισμοί και άλλοι εχθροί. Επιπλέον στο υπόστρωμα δεν αναπτύσσονται τα ζιζάνια που με τη σειρά του συνεπάγεται στη μηδενική χρήση φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων.
Όλα τα υδροπονικά συστήματα διακρίνονται στις δύο ομάδες: κλειστές όπου το θρεπτικό διάλυμα ανακυκλώνεται και ανοικτά στα οποία το θρεπτικό διάλυμα που περισσεύει χάνεται στο έδαφος.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα από υδροπονικές φάρμες καλύπτονται 1.450 στρέμματα 400 από τα οποία βρίσκονται στην Βόρεια Ελλάδα, 150 στρέμματα στην Στερεά Ελλάδα, 300 στρέμματα στην Αττική, 450 στρέμματα στην Πελοπόννησο, 100 στρέμματα στην Δυτική Ελλάδα και 350 στρέμματα στην Κρήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Κρίστι Νόεμ
Η Κρίστι Λιν Νόεμ (Άρνολντ) (αγγλικά: Kristi Lynn Noem, née Arnold, 30 Νοεμβρίου 1971), είναι Αμερικανίδα πολιτικός που υπηρετεί ως 33η Κυβερνήτης της Νότιας Ντακότα από το 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια της Νότιας Ντακότα, από το 2011 έως το 2019, καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Νότιας Ντακότα από την 6η περιφέρεια από το 2007 έως το 2011.
Βιογραφία
Στη συνέχεια, παρακολούθησε μαθήματα στο Κολλέγιο "Mount Marty" στο Γιάνκτον της Νότιας Ντακότας, καθώς και στο Πολιτειακό Πανεπίστημιο της Νότιας Ντακότας. Το 2011, έλαβε πτυχίο (BA) στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νότιας Ντακότας.
Ύστερα από τον θάνατο του πατέρα της, ανέλαβε τη διοίκηση του ράντζου, όπου πρόσθεσε σε αυτό οργανωμένο εκπαιδευτήριο για κυνήγι, εστιατόριο, καθώς και καταλύματα. Επίσης, ασχολήθηκε με την γεωργία και την καλλιέργεια φυτικών προϊόντων.
Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (2011-2019)
Στις εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών το 2010 στη Νότια Ντακότα, η Κρίστι Νόεμ, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την μονοεδρική περιφέρεια της Νότιας Ντακότας, με ποσοστό 48,0% έναντι 46,0% της εν ενεργεία Βουλευτή και υποψήφιας του Δημοκρατικού Κόμματος για την έδρα, Στέφανι Χερσέτ Σάντλιν.
Η Νόεμ, επανεξελέγη, στην Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, το 2012 (57% έναντι 43%), το 2014 (67% έναντι 33%) και το 2016 (64% έναντι 36%). Παρέμεινε έως τις 3 Ιανουαρίου 2019.
Κυβερνήτης της Νότιας Ντακότας (2019-)
Στις κυβερνητικές εκλογές της Νότιας Ντακότας το 2018, η Κρίστι Νόεμ, αφού έλαβε το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την θέση του Κυβερνήτη της Νότιας Ντακότας, κατάφερε να εκλεγεί 33η Κυβερνήτης της Νότιας Ντακότας, με 51,0% έναντι 47,6% του Δημοκρατικού ανθυποψηφίου της, Μπίλι Σάττον.
Ορκίστηκε στο αξίωμα, στις 5 Ιανουαρίου 2019, και είναι η πρώτη γυναίκα Κυβερνήτης της πολιτείας.
Προσωπική ζωή
Η Κρίστι Άρνολντ, παντρεύτηκε το 1992, σε ηλικία 19 ετών, τον Μπράιον Νόεμ. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Διαμένουν σε ράντζο στη Νότια Ντακότα. Είναι Χριστιανή Προτεστάντης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νότιας Ντακότα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Polski Fiat 125 Pickup
Το Polski Fiat 125 Pickup ήταν ένα αγροτικό που παράχθηκε από την FSO από το 1971 μέχρι το 1989, το αγροτικό αντικατέστησε το FSO Warszawa Pickup που σταμάτησε να παράγεται το 1975, που σημαίνει πως και τα δύο φορτηγά παράγονταν μαζί για μερικό καιρό. Το φορτηγάκι μπορούσε να κουβαλήσει 1.005 κιλά, τα οποία ήταν λιγότερα από τον προκάτοχό του. Το φορτηγάκι κατασκευάστηκε σε συνεργασία με την Fiat, καθώς η FSO σταμάτησε να συνεργάζεται με την GAZ το 1974.
Αναφορές
Κατηγορία:Φορτηγό