cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σήραγγα της Μάγχης
Χωρομετρήσεις
Δεδομένων των αποτελεσμάτων της προηγηθείσας έρευνας και των περιορισμών πρόσβασης, ερευνήθηκε μια νοτιότερη διαδρομή κατά την περίοδο 1972 - 73 και επιβεβαιώθηκε ως πλέον εφικτή. Δεδομένα για τη διάνοιξη της σήαγγας προήλθαν και από τις εργασίες που είχαν προηγηθεί της ακύρωσης του 1975. Στο Σανγκάτ της γαλλικής πλευράς διανοίχθηκε ένα βαθύ φρέαρ με οριζόντιες εισόδους πρόσβασης. Στην αγγλική πλευρά, στο Shakespeare Cliff, η βρετανική κυβέρνηση ενέκρινε τη διάνοιξη σήραγγας μήκους 250 μ. και διαμέτρους 4,5 μ. Η ευθυγράμμιση της σήραγγας, η μέθοδος εκσκαφής και η υποστήριξη των τοιχωμάτων ήταν κατά βάση ίδιες με αυτές της προσπάθειας του 1975. Κατά τη χωρομέτρηση του 1986, τα προηγούμενα ευρήματα ενισχύθηκαν και διερευνήθηκαν τα χαρακτηριστικά της αργίλου και του στρώματος επί του οποίου θα γινόταν, κατά 85%, η διάνοιξη (μάργα με κρητιδικές προσμείξεις). Υιοθετήθηκαν γεωφυσικές τεχνικές από τη βιομηχανία πετρελαίων
Διάνοιξη
Αντικειμενικός σκοπός ήταν η κατασκευή δύο σιδηροδρομικών σηράγγων, διαμέτρου 7,6 μ. καθεμία, που να απέχουν 30 μ. μεταξύ τους και συνολικού μήκους 50 χλμ. Μεταξύ των δύο σηράγγων θα υπάρχει βοηθητική σήραγγα, διαμέτρους 4,8 μ., με ζεύγη εγκαρσίων ως προς αυτές διασυνδέσεων διαμέτρου 3,3 μ. ανά διαστήματα 375 μ. Αγωγοί εκτόνωσης με έμβολο, διαμέτρου 2 μ. διασυνδέουν τις δύο σιδηροδρομικές σήραγγες ανά 200 μ. και δύο υποθαλάσσιοι θάλαμοι, εν είδει σπηλαίων, για να διασυνδέουν τις σήραγγες, με τη βοηθητική σήραγγα να προηγείται πάντα των δύο κύριων τουλάχιστον κατά ένα χιλιόμετρο, ώστε να υπάρχει διαβεβαίωση για την κατάσταση των στρωμάτων. Υπήρχε αρκετά ευρεία εμπειρία διανοίξεων σε στρώματα κρητίδος στη μεταλλειολογία, παρότι η υποθαλάσσια διάνοιξη των κοιλωμάτων αποτελούσε πολύπλοκο πρόβλημα για τους μηχανικούς. Οι Γάλλοι βασίστηκαν στην εμπειρία τους στη διάνοιξη της σήραγγας Μάουντ Μπέικερ στο Σιάτλ. Το κοίλωμα από βρετανικής πλευράς διανοίχθηκε μέσω της βοηθητικής σήραγγας, ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις.
Χρησιμοποιήθηκαν προκατασκευασμένα τμήματα επένδυσης στις κύριες διανοίξεις, ωστόσο υιοθετήηθηκαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις: Στη γαλλική πλευρά χρησιμοποιήθηκαν νεοπρένιο και σιμεντενέσεις για τη στεγανοποίηση των πακτωμένων με μπουλόνια επενδύσεων από χυτοσίδηρο ή χρησιμοποιήθηκε ενισχυμένο σκυρόδεμα υψηλής αντοχής. Στην αγγλική πλευρά, η βασική απαίτηση ήταν η ταχύτητα, γι' αυτό πακτώθηκαν με μπουλίνια οι χυτοσιδηρές επενδύσεις στα σημεία με ασθενή γεωλογικά χαρακτηριστικά. Στη γαλλική πλευρά χρησιμοποιήθηκε για πρόσβαση φρέαρ διαμέτρου 55 μ. και βάθους 75 μ. με σιμεντενέσεις στο Σανγκάτ. Στην αγγλική πλευρά, η περιοχή διευθέτησης κάλυπτες 140 μ. κάτω από την κορυφή του Shakespeare Cliff και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η νέα αυστριακή μέθοδος διάνοιξης σηράγγων (New Austrian Tunnelling method, NATM) στην κισσηρώδη μάργα. Οι σήραγγες εκκινούσαν από το Shakespeare Cliff και όχι από το Φόκστοουν. Η πλατφόρμα στη βάση του Shakespeare Cliff δεν είχε το απαιτούμενο μέγεθος κι έτσι, παρά τις περιβαλλοντικές αντιρρήσεις, τα μπάζα από τη σήραγγα τοποθετήθηκαν πίσω από τείχος στη θάλασσα από ενισχυμένο μπετόν, υπό τον όρο τοποθέτησης της κρητίδας σε περίκλειστη "λιμνοθάλασσα¨" για να αποφευχθεί η διάχυση των λεπτών τεμαχίων της κρητίδας. Λόγω του περιορισμένου χώρου, το εργοστάσιο κατασκευής των προκατασκευασμένων επενδύσεων είχε εγκατασταθεί στη Νήσο του Γκρέιν (Isle of Grain) στις εκβολές του Τάμεση και χρησιμοποιήθηκε σκωτσέζικος γρανίτης, ο οποίος μεταφερόταν με πλοία από το ορυχείο του Γκλενσάντα της δυτικής ακτής της Σκωτίας.
Η κατασκευή της Σήραγγας της Μάγχης στη δεκαετία του 1980, παρόλο που φαινομενικά εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, ουσιαστικά αποτέλεσε ένα σημάδι της εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προς την Ενωμένη Ευρώπη, παρ’ όλες τις θετικές και αρνητικές επιδράσεις που συνεπάγονται αυτής. Παράλληλα με την εγχώρια ανάπτυξη που δέχτηκε η κάθε χώρα, το έργο συνέδεσε δύο περιφερειακές περιοχές, το Κεντ και το Πα-ντε-Καλαί, προσφέροντας έτσι έδαφος για εξισορρόπηση των συνθηκών που υπάρχουν στην κάθε περιοχή ξεχωριστά και την παράλληλη ενίσχυση των υφιστάμενων διασυνοριακών σχέσεων, μέσα στα πλαίσια πάντα της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πηγές
Μαγχη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγγλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
2622 Μπολζάνο
Ο Μπολζάνο (Bolzano) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Τσέχο αστρονόμο Λάντισλαβ Μπρόζεκ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βοημού μαθηματικού και θεολόγου Μπέρναρντ Μπολζάνο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπολζάνο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπολζανο
The Animals
300px|μικρογραφία|Οι animals το 1964, από τα αριστερά στα δεξιά:Eric Burdon, Alan Price (πλήκτρα), Chas Chandler (μπάσο), Hilton Valentine (κιθάρα), John Steel (ντραμς) Οι Animals είναι βρετανικό R&B και ροκ συγκρότημα, που δημιουργήθηκε στο Νιούκασλ στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το συγκρότημα μετακόμισε στο Λονδίνο όταν απέκτησε αναγνωρισιμότητα το 1964. Γνωστός τραγουδιστής του συγκροτήματος είναι ο Έρικ Μπάρντον που εκτέλεσε το The House of the Rising Sun το 1964, κερδίζοντας στα βραβεία NME, καθώς και λοιπές γνωστές επιτυχίες όπως We Gotta Get Out of This Place, It's My Life. Το όνομά τους, animals, στα ελληνικά ζώα, το πήραν από την άγρια εμφάνισή τους στη σκηνή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
Γεκατερινμπούργκ
thumb|Το πανεπιστήμιο Το Γεκατερινμπούργκ ή Αικατερινούπολη (ρωσικά: Екатеринбу́рг,, στο παρελθόν Σβερντλόφσκ ρωσικά: Свердло́вск), είναι πόλη στο κεντρικό μέρος της Ρωσίας και με 1.349.772 κατοίκους (2010) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι και πρωτεύουσα και διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Σβερντλόφσκ.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1723 από τον Βασίλι Τάτιτσεβ και ονομάστηκε προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Σύγχρονη της εποχής ήταν και η τσαρίνα Αικατερίνη, σύζυγος του Μεγάλου Πέτρου. Η επίσημη ημερομηνία της ίδρυσης είναι η 18 Νοεμβρίου 1723. Η πόλη μετονομάστηκε σε Σβερντλόφσκ το 1924 εις μνήμην του σοβιετικού ηγέτη Γιάκοβ Σβερντλόφ, και το 1991 επέστρεψε στο παλαιό της όνομα.
Σύντομα μετά από τη ρωσική επανάσταση, στις 17 Ιουλίου 1918 ο τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας και η οικογένειά του εκτελέστηκαν σε ένα σπίτι της πόλης. Αυτό κατεδαφίστηκε το 1977 με διαταγή του δημάρχου Μπορίς Γιέλτσιν που έγινε αργότερα ο πρώτος Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στη δεκαετία του 1920 το Γεκατερίνμπουργκ έγινε μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της Ρωσίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολλές μονάδες παραγωγής μεταφέρθηκαν στην πόλη και μερικές παρέμειναν μέχρι σήμερα. Το 1991 εγκαινιάστηκε η πρώτη γραμμή του μετρό της πόλης.
Αδελφοποιήσεις
Αδελφοποιήσεις έχουν γίνει με τις ακόλουθες πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
Δημήτριος Κ. Σφαέλος
Ο Δημήτριος Σφαέλος (1911-1979), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας έμπορος, οικονομολόγος, δημοσιολόγος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1911. Εκλέχθηκε βουλευτής Πειραιώς και Νήσων το 1946 με την Πολιτική Ομάδα Εμπρός (ΠΟΕ) που ανήκε στην Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων. Πέθανε αδόκητα σε ηλικία 68 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 15 Οκτωβρίου 1979 από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Κλειδός Νάξου
Ο Κλειδός, ή Κλείδο (το), ή Κλειδώ (η) είναι ακρωτήριο της νοτιοανατολικής Νάξου που βρίσκεται 2 ναυτικά μίλια βορειότερα του Πάνερμου Νάξου.
Το ακρωτήρι Κλείδο, ή η άκρα Κλειδώ προβάλει ως μικρή χερσόνησος με ανατολική κατεύθυνση εκατέρωθεν του οποίου, κατά Βορρά και Νότο, δημιουργούνται δύο όρμοι. Συνέχεια δε του νότιου σχηματίζονται δύο ακόμα αμφίδυμοι όρμοι. Και οι τρεις παραπάνω όρμοι παρέχουν περιορισμένη ασφάλεια κυρίως από Ν.ΝΔ μέχρι Β. ανέμους και μόνο σε μικρά σκάφη αναψυχής ή αλιευτικά.
Την ίδια ονομασία φέρει ο εκεί μικρός οικισμός αλλά και όλη η αμμώδης παραλία στην περιοχή που χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον ήσυχες της Νάξου. Το όνομα του ακρωτηρίου και των όρμων πιθανότερο θεωρείται ότι οφείλεται από το σχήμα της χερσονήσου που θυμίζει κλειδί. Η πρόσβαση στην παραλία Κλειδώ γίνεται με ιδιωτικά μέσα ή ταξί, από τον δρόμο Απείρανθο - Μουτσούνα όπου και συνεχίζει τον παραλιακό δρόμο προς Νότο. Ο Κλειδός απέχει από την Απείρανθο 25 χλμ. δεν εξυπηρετείται με αστική συγκοινωνία. Ακριβώς ΄έναντι του όρμου Κλειδό και σε απόσταση περίπου 3 ν.μίλια ανατολικά βρίσκεται η νησίδα Πρασούρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Νάξου Κατηγορία:Όρμοι και παραλίες της Νάξου Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Γεώργιος της Ιμερετίας
Ο Γεώργιος, გიორგი, (1778 – 20 Νοεμβρίου 1807) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Iμερέτι και διεκδικητής του στέμματος τού Ιμερέτι. Ήταν ο πρόγονος των Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, πριγκίπων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Νταρεγιάν, από τους εριστάβι της Ράτσα (1779–1816) και απέκτησε δύο γιους: τον
Η Νταρεγιάν και οι γιοι της εκτοπίστηκαν από το Ιμερέτι στη Ρωσία μετά τη ρωσική κατάκτηση αυτού τού βασιλείου το 1810.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Παναγιώτης Ραφτόπουλος
Ο ''' Παναγιώτης Ιωάν. Ραφτόπουλος ''' (1873-1957), ιατρός από το Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα), διετέλεσε Δήμαρχος Κάστρου Λήμνου (1916-1918) και βουλευτής με το Λαϊκό Κόμμα την περίοδο 1935 ως 1936 στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου.
Πρώτα χρόνια
Ο Παναγιώτης Ραφτόπουλος γεννήθηκε το 1873 στη Λήμνο. Έκανε ιατρικές σπουδές και στις αρχές του 20ού αιώνα εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα Κάστρο (σημερινή Μύρινα), όπου ασκούσε το ιατρικό επάγγελμα. Ήταν πολύ αγαπητός και συχνά το ιατρείο του λειτουργούσε και ως φαρμακείο, το οποίο για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν υπήρχε στη Λήμνο.
Από ενωρίς άρχισε να ασχολείται με τα κοινά. Την περίοδο 1901-1904 είχε εκλεγεί μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Εκπαιδευτηρίων και το 1906 μετείχε στη Συντακτική Επιτροπή αναθεώρησης του Επαρχιακού Κανονισμού Λήμνου, μαζί με άλλους οκτώ επιφανείς κατοίκους της λημνιακής κοινωνίας. Το ίδιο έτος μετείχε της επιτροπής ανέγερσης του «Στράφτειου Νοσοκομείου», το οποίο τελικά δεν ανεγέρθηκε.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1912 εκλέχτηκε αντιπρόσωπος (μουχτάρης) της συνοικίας Βαρουσίου της πρωτεύουσας στην Επαρχιακή Συνέλευση για την υπόδειξη υποψηφίου βουλευτή για το Οθωμανικό Κοινοβούλιο, η οποία αποφάσισε να υποστηρίξει τον Χαρίλαο Χαραλαμπίδη, εκλεκτό του πατριαρχείου. Βέβαια η εκλογή δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί, αφού στις 8 Οκτωβρίου το νησί ελευθερώθηκε από τον ελληνικό στόλο.
Toν Ιούνιο του 1916 ανέλαβε Δήμαρχος Κάστρου Λήμνου, θέση στην οποία έμεινε ως τον Ιούνιο του 1918, όταν με νόμο καταργήθηκε ο παλιός ευρύς Δήμος Κάστρου (που περιλάμβανε πολλά χωριά) και μετατράπηκε σε Κοινότητα Κάστρου Λήμνου.
Το 1921 εκλέχτηκε πρόεδρος της Παλλημνιακής Επιτροπής, η οποία ανέλαβε να διαχειριστεί την κοινοτική περιουσία. Ο Ραφτόπουλος παρέμεινε πρόεδρος της Επιτροπής, και του Παλλημνιακού Σχολικού Ταμείου που την διαδέχθηκε το 1927, για πολλές δεκαετίες, ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος του Νοσοκομείου Λήμνου, όταν αυτό ιδρύθηκε το 1939. Τον Οκτώβριο του 1924 μετείχε στην προσπάθεια ίδρυσης του Λημνιακού Γυμναστικού Συλλόγου, του πρώτου αθλητικού-πολιτιστικού σωματείου που ιδρύθηκε στη Λήμνο, και ήταν μέλος στο πρώτο Δ.Σ. του σωματείου. Τον Αύγουστο του 1925 μετείχε στο ιδρυτικό Δ.Σ. της Φιλαρμονικής Λήμνου.
Πολιτική καριέρα
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 9ης Ιουνίου 1935, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, με το Λαϊκόν Κόμμα. Στις εκλογές αυτές το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου απείχε. Λόγω αυτού του γεγονότος και λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος το Λαϊκόν Κόμμα κέρδισε και τις οκτώ έδρες στο νομό Λέσβου, αφού ήρθε πρώτο κόμμα στο νομό με 19.746 ψήφους. Έτσι εκλέχτηκαν όλοι οι υποψήφιοι, χωρίς να λάβουν σταυρό προτίμησης.
Όμως, έξι μήνες αργότερα προκηρύχτηκαν νέες εκλογές, για τις 26 Ιανουαρίου 1936, αυτή τη φορά με απλή αναλογική. Ο Ραφτόπουλος ήταν πάλι υποψήφιος του Λαϊκού Κόμματος στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου. Αυτή τη φορά δεν κατάφερε να εκλεγεί, αφού με 925 ψήφους κατετάγη τελευταίος (όγδοος) στο συνδυασμό, από τον οποίο εκλέχτηκαν οι δύο πρώτοι. Μεταπολεμικά δεν πολιτεύτηκε ξανά.
Ιωάννης Π. Ραφτόπουλος
Μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο ο Παναγιώτης Ραφτόπουλος δεν πολιτεύτηκε. Το 1951 προώθησε στην πολιτική, χωρίς επιτυχία, τον γιο του Ιωάννη Ραφτόπουλο, που ήταν ιατρός στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ο Ιωάννης Ραφτόπουλος υπήρξε υποψήφιος στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 με το κόμμα Ελληνικός Συναγερμός του Παπάγου στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου. Με 1.553 ψήφους (1.102 από τη Λήμνο) κατέλαβε την μη εκλόγιμη έκτη θέση του συνδυασμού που εξέλεξε μόνον δύο βουλευτές στο νομό. Ο Ι. Π. Ραφτόπουλος δεν πολιτεύτηκε ξανά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Λήμνος Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1978-1979
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' Εθνικής για τη σεζόν 1978/79 ξεκίνησε την 29η Οκτωβρίου του 1978 και ολοκληρώθηκε στις 18 Μαρτίου του 1979. Συμμετείχαν δέκα ομάδες και το σύστημα διεξαγωγής ήταν ίδιο με την προηγούμενη περίοδο. Μετά την κανονική περίοδο οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1-5 και 6-10 και έδωσαν άλλον ένα γύρο σε ουδέτερη έδρα μόνο οι ομάδες του ομίλου 1-5. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε αήττητη η ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς για έκτη φορά στην ιστορία του.
Βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα: '''2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα (κανένας βαθμός σε περίπτωση μηδενισμού).
Τελική φάση
Στην τελική φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1−5 και 6−10. Οι ομάδες μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα κι αγωνίστηκαν σε έναν γύρο με μονούς αγώνες (4 αγώνες για κάθε ομάδα).
Θέσεις 1−5
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς, με βάση τα μεταξύ τους αποτελέσματα από την κανονική περίοδο: {|
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1978 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1979
Αντώνιος της Βραβάντης
Ο Αντώνιος της Βουργουνδίας ή Αντώνιος της Βραβάντης (Antoine de Brabant, Αύγουστος 1384 – Αζενκούρ, 25 Οκτωβρίου 1415) ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της Βραβάντης από τον οίκο των Βαλουά.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1415, έφτασε καθυστερημένα στη μάχη του Αζενκούρ εναντίον των Άγγλων και έπεσε με πάθος στο πεδίο έχοντας πρόχειρο εξοπλισμό και ενδυμασία. Οι Γάλλοι ηττήθηκαν στην μάχη αυτή και ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος. Στις 25 Οκτωβρίου του 1415 δολοφονήθηκε στην ομαδική εκτέλεση των αιχμαλώτων που διέταξε ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας, καθώς οι Άγγλοι ήταν απληροφόρητοι για την υψηλή θέση του και την αξία του σε λύτρα.
Οικογένεια
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1402 στο Αρράς νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου του Λουξεμβούργου (απεβ. 1406), κόρη του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λινύ & Σαιν-Πολ και παιδιά τους ήταν:
Στις 16 Ιουλίου του 1409 στις Βρυξέλλες έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ του Γκέρλιτς, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1390 – 1451), κόρη του δούκα Ιωάννη του Γκέρλιτς και έκανε μαζί της δύο ακόμα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Βραβάντης Κατηγορία:Δούκες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος του Βαλουά-Βουργουνδίας-Βραβάντης
2623 Τσεχ
Ο Τσεχ (Zech) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή ενός Γερμανού αστρονόμου, είτε του Γιούλιους Άουγκουστ Κριστόφ Τσεχ (Julius August Christoph Zech, 1821–1864), είτε του σύγχρονου Γκερτ Τσεχ (Gert Zech).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσεχ είναι άγνωστα.
Ζωολογικό μουσείο πανεπιστημίου Πατρών
Το ζωολογικό μουσείο πανεπιστημίου Πατρών αποτελεί παράρτημα του τμήματος βιολογίας του πανεπιστημίου Πατρών, ιδρύθηκε το 1968, και η έδρα του είναι στην πανεπιστημιούπολη στο Ρίο Πατρών.
Ο οργανισμός διαθέτει χώρους εκθετηρίων, ζωολογικές συλλογές, εγκαταστάσεις ταριχευτηρίου, καθώς και διάφορους βοηθητικούς χώρους και ερευνητικά εργαστήρια. Οι αίθουσες των εκθέσεων διαθέτουν περίπου 60 προθήκες στις οποίες υπάρχουν ταριχευμένα δείγματα ζώων της ελληνικής πανίδας, και οι επιστημονικές συλλογές του μουσείου διαθέτουν περισσότερα από 3.500 δείγματα σπονδυλωτών, τα οποία διατίθενται και για ερευνητικούς σκοπούς. Ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητες του περιλαμβάνονται εκπαιδευτικές επισκέψεις φοιτητών και μαθητών, χρήση του μουσειακού υλικού από τους φοιτητές του τμήματος βιολογίας, αξιοποίηση των επιστημονικών συλλογών του μουσείου για διεξαγωγή ερευνών, και γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία επιστημών στην Ελλάδα
Η Μάχη του Μαραθώνα (Πολύγνωτος)
Η Μάχη του Μαραθώνα είναι φημισμένο έργο ζωγραφικής του αρχαίου Έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου. Κοσμούσε την Ποικίλη Στοά.
Αντλία νατρίου-καλίου
thumb|right|200px|Η ροή ιόντων Η αντλία νατρίου-καλίου ή ATPάση Na-K είναι μια διαμεμβρανική πρωτεΐνη αντλία που συνδυάζει την είσοδο δύο ιόντων καλίου με την έξοδο τριών ιόντων νατρίου από το κύτταρο. Η άντληση αυτή γίνεται με την υδρόλυση ATP σε ADP. Η αντλία δουλεύει κυκλικά.
Αυτή η αντλία παίζει κεντρικό ρόλο στην κατανάλωση ενέργειας στο κύτταρο, καθώς υπολογίζεται ότι ευθύνεται τουλάχιστον για το 30% της συνολικής κατανάλωσης ΑΤΡ. Η αντλία λειτουργεί ασταμάτητα για να αποβάλλει το Na+ που εισέρχεται στο κύτταρο μέσω άλλων πρωτεϊνών φορέων και ιοντικών διαύλων. Η μεταφορά νατρίου γίνεται αντίθετα στη μεγάλη ηλεκτροχημική βαθμίδωσή του, με αποτέλεσμα η συγκέντρωση νατρίου στο ενδοκυττάριο διάλυμα να είναι 30 με 40 φορές χαμηλότερη από αυτή του εξωκυττάριου υγρού. Ακόμη και αν η αντλία σταματήσει τεχνητά χρησιμοποιώντας μία τοξίνη, όπως τη φυτική ουσία ουαμπαΐνη που προσδένεται στη θέση του καλίου, το ενεργειακό απόθεμα είναι αρκετό ώστε να διατηρηθούν οι υπόλοιπες διαδικασίες μεταφοράς που προωθούνται από τη ροή Na+ προς το εσωτερικό του κυττάρου. Κάθε κυτταρική μεμβράνη περιέχει ένα δικό της χαρακτηριστικό σύνολο πρωτεϊνών μεταφοράς
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Νάτριο Κατηγορία:Κάλιο
Κλεόστρατος ο Τενέδιος
Ο Κλεόστρατος ο Τενέδιος (περ. 520 π.Χ./548 π.Χ. – 432 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος.
Βίος και έργο
Γεννήθηκε στην Τένεδο και ίσως ήταν σύγχρονος του Χαλδαίου αστρονόμου Naburimannu. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο Κλεόστρατος εισήγαγε τον Ζωδιακό Κύκλο, αρχίζοντας με τον Κριό και τον Τοξότη. Ακόμα, θρυλείται ότι εισήγαγε στην Ελλάδα το ηλιακό ημερολόγιο από τους Βαβυλώνιους.
Ο Κενσορίνος (De Die Natali, 18) θεωρεί τον Κλεόστρατο τον πραγματικό εισηγητή της οκταετηρίδος, ενός κύκλου οκτώ ετών μετά τον οποίο οι σεληνιακοί μήνες επανέρχονταν στις ίδιες περίπου ημερομηνίες του ηλιακού έτους. Η οκταετηρίς συνήθως αποδίδεται στον Εύδοξο και ήταν σε χρήση πριν τον Κύκλο του Μέτωνος των 19 ετών. Ο Θεόφραστος (De Sign. Pluv., σ. 239, έκδοση του 1541) αναφέρει τον Κλεόστρατο ως μετεωρολογικό παρατηρητή, μαζί με τον Ματρικέτα τον Μηθύμνιο και τον Φαεινό τον Αθηναίο.
Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος (Poetica Astronomica, ii. 13) αναφέρει ότι ο Κλεόστρατος ήταν ο πρώτος που υπέδειξε τους δύο αστέρες στον Ηνίοχο που ήταν γνωστοί στους αρχαίους Έλληνες ως «αι έριφοι» και στους Ρωμαίους ως Haedi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές Κατηγορία:Τένεδος
Κραυγαετός
Ο Κραυγαετός είναι ημερόβιο αρπακτικό πτηνό, ένας από τους αετούς που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Clanga pomarina και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό)
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Clanga, είναι εκλατινισμένη απόδοση της αρχαίας ελληνικής λέξης κλαγγός < κλαγγή «οξεία και διαπεραστική φωνή» < κλάγγω «θρηνώ, κράζω», με αναφορά στη χαρακτηριστική φωνή του πτηνού.
Για την προέλευση του όρου pomarina στην επιστημονική ονομασία του είδους, υπάρχουν δύο εκδοχές: Σύμφωνα με την πρώτη, όχι τόσο πιθανή εκδοχή, η λατινική λέξη pomarina πιθανόν να είναι γλωσσικό δάνειο από τις ελληνικές λέξεις «πώμα» + «ρίς (ρινός)», διότι και στην αγγλική γλώσσα, η λέξη pomarine σημαίνει «αυτός που έχει καλυμμένα τα ρουθούνια με λεπιοειδή προσαρτήματα (scales)».
Σύμφωνα με τη δεύτερη και επικρατέστερη εκδοχή, η λέξη προέρχεται από την πρώην πρωσική επαρχία της Πομερανίας, όπου και περιγράφηκε ο ολότυπος του είδους.
Η αγγλική ονομασία του είδους, αποτελεί ευθεία αναφορά στο κηλιδωτό πτέρωμα του πτηνού αλλά και στη σχέση μεγέθους του με τον συγγενικό στικταετό: ‘Greater Spotted Eagle’ o στικταετός, ‘Lesser Spotted Eagle’ ο κραυγαετός.
Η ελληνική, λαϊκή ονομασία του πτηνού αναφέρεται στη χαρακτηριστική οξεία φωνή του, που συμπεριλαμβάνει μικρές κραυγές σαν «γαβγίσματα», πράγμα που συμβαίνει, ωστόσο, και στον στικταετό.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Γερμανό πάστορα και ορνιθολόγο Κ. Μπρεμ (Christian Ludwig Brehm, 1787 – 1864), ως Aquila Pomarina (Πομερανία, 1831). Εμφανίζει προβληματική ταξινομική στο επίπεδο του γένους, καθόσον μέχρι το 2013, κατατασόταν στο Aquila, δηλαδή στους γνήσιους αετούς. Ωστόσο, μαζί με τον στικταετό, μεταφέρθηκαν στο γένος Clanga,  χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η νέα κατάσταση είναι στατική, με τα διάφορα στοιχεία -κυρίως χρωμοσωμικά- να προκαλούν διαρκείς ανακατατάξεις.
Αβραάμ Αλιχάνοφ
Ο Αβραάμ Ισαχάκοβιτς Αλιχάνοφ (Αλιχανιάν, Աբրահամ Իսահակի Ալիխանյան, 20 Φεβρουαρίου 1904 – 8 Δεκεμβρίου 1970) ήταν σοβιετικός αρμένιος φυσικός και ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Ήταν ένας από τους επικεφαλής του σοβιετικού ατομικού εγχειρήματος. Το 1945 ίδρυσε και έγινε διευθυντής του Ινστιτούτου Θεωρητικής και Πειραματικής Φυσικής. Είναι γνωστός ως ένας από τους πατέρες της Σοβιετικής σωματιδιακής φυσικής.
Κραυγαετός
Συστηματική ταξινομική
Επίσης, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το είδος περιελάμβανε 2 υποείδη, τα C. p. pomarina και C. p. hastata, αλλά νέα δεδομένα βασισμένα σε μελέτες γενετικού υλικού, έδειξαν ότι τα taxons αυτά πρέπει να ταξινομηθούν ως ξεχωριστά είδη. Ο κραυγαετός έχει το είδος Αquila clanga (στικταετό), ως τον πλησιέστερο συγγενή του. Ο κοινός τους πρόγονος φαίνεται να είχε εμφανιστεί γύρω στη μέση Πλειόκαινο Περίοδο, από τους προγόνους του σημερινού Aquila hastata, που ζει στο Ιράν, το Πακιστάν και την Ινδία. Αυτός ο «πρωτο-κραυγαετός» πιθανώς ζούσε στην ευρύτερη περιοχή του Αφγανιστάν, και διασπάστηκε σε ένα βόρειο και ένα νότιο κλάδο, όταν, τόσο οι παγετώνες όσο και οι έρημοι επικράτησαν στην Κ. Ασία όταν άρχισε η τελευταία εποχή των παγετώνων. Ο βόρειος κλάδος, με τη σειρά του, διαχωρίστηκε σε ανατολικό (Aquila clanga) και δυτικό (Aquila pomarina) παρακλάδι του σήμερα, πιθανώς γύρω στην Πλειόκαινο-Πλειστόκαινο Εποχή.
Αβραάμ Αλιχάνοφ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1904 στο κυβερνείο Ελιζαβετπόλ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Γκαντζά στο Αζερμπαϊτζάν), από οικογένεια Αρμένιων. Ο πατέρας του ήταν οδηγός τρένου. Το 1928 αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο του Λένινγκραντ. Εκείνη την εποχή ρωσοποίησε το επίθετό του από Αλιχανιάν σε Αλιχάνοφ. Ο μικρότερος αδελφός του, ο Αρτέμ Αλιχανιάν, έγινε φυσικός. Το 1941 έλαβε το Βραβείο Στάλιν.
Κραυγαετός
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|left|350px|Χάρτης εξάπλωσης του Clanga pomarina Πράσινο σκούρο = Όλο το έτος (επιδημητικό), Πράσινο ανοικτό = Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής Μπλέ = Περιοχές διαχείμασης Ο κραυγαετός είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος, που απαντά αποκλειστικά στον Παλαιό Κόσμο, (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Ινδομαλαϊκή και Αφροτροπική), ιδιαίτερα στην Κ. και Α. Παλαιαρκτική. Η θερινή ζώνη αναπαραγωγής του έχει τα δυτικά της όρια σε μία γραμμή που ξεκινάει από τη Β. Ελλάδα, τη Σλοβενία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία και την Πολωνία και, επεκτείνεται ανατολικότερα προς τον Εύξεινο Πόντο, τη Μικρά Ασία, τις χώρες του Καυκάσου και τις δυτικές ακτές της Κασπίας και, βορειότερα στις χώρες της Βαλτικής και την ευρωπαϊκή Ρωσία. Εκεί, η ζώνη διακόπτεται, για να συνεχιστεί στην Ινδία και στις χώρες κοντά στα Ιμαλάια, όπου ο κραυγαετός είναι μόνιμος κάτοικος (επιδημητικός.)
Αβραάμ Αλιχάνοφ
Βιογραφία
Πέθανε στη Μόσχα στις 8 Δεκεμβρίου 1970, σε ηλικία 66 ετών και θάφτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντεβίτσι.
Επιστημονική καριέρα
Από το 1927 έως το 1941 ο Αλιχάνοφ εργάστηκε στο ινστιτούτο Ιόφ. Στη συνέχεια συμμετείχε στη δημιουργία του πρώτου σοβιετικού κυκλοτρονίου (υπό την καθοδήγηση και από κοινού με τους Ιγκόρ Κουρτσατόφ και Τζορτζ Γκάμοφ). Το 1934, ο Αλιχάνοφ ξεκίνησε έρευνα σχετικά με τη ραδιενέργεια και τη ραδιενεργό ακτινοβολία. Το 1934, με τον Α.Ι. Αλιχανιάν και τον Μ.Σ. Κοζοντάγιεφ, ανακάλυψε και μελέτησε το φαινόμενο της εκπομπής ζευγών ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων από διεγερμένους πυρήνες. Το 1935, με τον Αλιχανιάν, καθιέρωσε την εξάρτηση των β-φάσεων από τον ατομικό αριθμό ενός στοιχείου. Το 1936, σε συνεργασία με τους Αλιχανιάν και Λ. Α. Αρτσίμοβιτς, επιβεβαίωσε πειραματικά το νόμο της διατήρησης της ορμής στην εξολόθρευση των ζευγαριών. Η έρευνα που ξεκίνησε από τους Αλιχάνοφ, Αλιχανιάν και Σ. Ι. Νικίτιν οδήγησε στην ανακάλυψη ενός ρεύματος γρήγορων πρωτονίων σε κοσμικές ακτίνες το 1939. Το 1949 ο Αλιχάνοφ ίδρυσε τον πρώτο πυρηνικό αντιδραστήρα στην ΕΣΣΔ. Το 1961, μαζί με τον Β.Β. Βολιμίρσκι και άλλους, έχτισε τον πρώτο επιταχυντή στην ΕΣΣΔ με έντονη εστίαση και ενέργεια 7GeV (1 GeV = 1 δισεκατομμύριο eV). Υπό την κατεύθυνση του Αλιχάνοφ, καταρτίστηκε ένα σχέδιο και ξεκίνησε η κατασκευή ενός επιταχυντή με χωρητικότητα 70GeV. Έλαβε το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ το 1941, το 1948 και το 1953. Το 1954 ορίστηκε ως Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας. Του απονεμήθηκαν δύο Τάγματα του Λένιν και το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργασίας.
Κραυγαετός
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Οι κραυγαετοί παραμένουν στην εκάστοτε περιοχή αναπαραγωγής τους, γύρω στους 5 μήνες (μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Σεπτεμβρίου). Εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το γυροπέταγμα, άρα από τα ανοδικά θερμικά ρέυματα, αποφεύγοντας τις μεγάλες υδάτινες μάζες. Το είδος μεταναστεύει μέσω της Τουρκίας, της Συρίας, του Λιβάνου, του Ισραήλ, της Αιγύπτου, του Σουδάν, της Ουγκάντας και της Τανζανίας, για να περάσει τον χειμώνα στην κεντρική και νότια Αφρική: στο Ν. Ζαΐρ, τη Β. Ναμίμπια, τη Ζάμπια, τη Ζιμπάμπουε, τη Μοζαμβίκη και την Αγκόλα νότια, προς την Μποτσουάνα και τη Β. Νότια Αφρική. Στην Τουρκία και το Ισραήλ, ο κραυγαετός είναι αποδημητικό, διαβατικό είδος. Οι αριθμοί των πληθυσμών που διήλθαν από το Ισραήλ κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση, μεταξύ του 1982 και του 1996, κυμάνθηκαν από 50.000 έως 140.000 πουλιά.
Αβραάμ Αλιχάνοφ
Επιστημονική καριέρα
Την 1η Δεκεμβρίου 1945 οργάνωσε το εργαστήριο αριθ. 3 του σοβιετικού ατομικού εγχειρήματος στη Μόσχα, το οποίο αργότερα έγινε το Ινστιτούτο Θεωρητικής και Πειραματικής Φυσικής. Ήταν διευθυντής του ινστιτούτου μέχρι το 1968.
Κραυγαετός
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Σημαντικές περιοχές αποδημητικής «συμφόρησης» (bottle-neck) κατά τη μετανάστευση περιλαμβάνουν το Μπουργκάς (Βουλγαρία), τον Βόσπορο (Ελλάδα, Μικρά Ασία, το πέρασμα Belen (Τουρκία), τον Λίβανο, το Ισραήλ, το Σουέζ και Borcka / Arhavi (Καύκασος, Τουρκία). Ένα (1) νεαρό άτομο που έφερε δορυφορικό κολάρο, κάλυψε 6.000 χιλιόμετρα από τη Λετονία στο Σουδάν σε μόλις ένα (1) μήνα, παραμένοντας εκεί για πάνω από 6 εβδομάδες, πριν συνεχίσει προς την Κένυα. ΟΙ ενήλικες επιστρέφουν στις περιοχές αναπαραγωγής τον Απρίλιο.
Αβραάμ Αλιχάνοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αρμένιοι επιστήμονες Κατηγορία:Μέλη της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Σοβιετικοί εφευρέτες Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί
Αγγελική Καββαδία
Η Αγγελική Καββαδία (γεν. 17 Φεβρουαρίου 1994, Αιγάλεω) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Κεντρική.
Κραυγαετός
Μορφολογία
thumb|right|300px| Ενήλικος Κραυγαετός (ραχιαία όψη) Ο κραυγαετός είναι μετρίου μεγέθους ευρωπαϊκός αετός και, κατ’ ουσίαν, μόνον ο σταυραετός είναι μικρότερος από αυτόν. Σε γενικές γραμμές είναι παρόμοιος στην εμφάνιση με τον κοντινό συγγενή του στικταετό, με τον οποίο μάλιστα, μοιράζεται μέρος της επικράτειάς του και είναι δύσκολο στην παρατήρηση πεδίου να τους ξεχωρίσει ένα μη-έμπειρο μάτι, ιδιαίτερα όταν πετάει. Αυτό, δημιουργεί προβλήματα στη συγκέντρωση δεδομένων, που είναι τόσο απαραίτητα για την καταγραφή των πληθυσμών του.
Αγγελική Καββαδία
Με την ομάδα Νεανίδων του Παναθηναϊκού αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος 2013, στον τελικό που έγινε στο Άργος και στον οποίο οι Πράσινες επιβλήθηκαν με 3-0 σετ του Αίαντα Ευόσμου. Τιμήθηκε με το βραβείο της καλύτερης μπλοκέρ της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Κραυγαετός
Μορφολογία
Σε γενικές γραμμές, είναι λίγο μεγαλύτερος και πιο ανοικτόχρωμος από τον στικταετό, με σχετικά μακρύτερη, στρογγυλεμένη ουρά και πιό λεπτές πτέρυγες, ενώ το κεφάλι και ο λαιμός μοιάζουν με της γερακίνας. Επίσης, το χαρακτηριστικό ανοικτόχρωμο «μπάλωμα» που διαθέτουν και τα δύο είδη στη βάση της ουράς τους, είναι πιο αχνό στον κραυγαετό. Τέλος, η λεπτή ταινία στα δευτερεύοντα ερετικά φτερά, που διακρίνεται σχετικά καλά στον στικταετό, στον κραυγαετό σχεδόν δεν διακρίνεται. Κατά τα άλλα, έχει τα χαρακτηριστικά μοτίβα του στικταετού. Το σύνολο του σώματος, το κεφάλι, η άνω επιφάνεια των πτερύγων και τα κάτω καλυπτήρια των πτερύγων είναι ανοικτά καφέ, μερικές φορές καφεκίτρινα και κάνουν αντίθεση με το συνολικό σκούρο καφέ-γκρι των πτερύγων και της ουράς. Επίσης, δύο αχνά, λευκά σημάδια, ημισεληνοειδούς σχήματος, ή κόμματος (‘comma’) μπορεί να υπάρχουν στο κάτω μέρος της πτέρυγας, στη βάση των εξωτερικών πρωτευόντων ερετικών φτερών.
Η ίριδα είναι πορτοκαλί-κίτρινη, το κήρωμα και τα δάκτυλα των ποδιών έχουν μια κίτρινη απόχρωση. Οι ταρσοί είναι φουντωτά πτερωμένοι (tight ‘trousers’ . Η βάση του ράμφους είναι γκρίζα, ενώ το κύριο μέρος του είναι μαύρο. Τα ρουθούνια, όπως και στον στικταετό, είναι στρογγυλά. Τα νεαρά άτομα, έχουν ασπροκίτρινες κηλίδες στο πάνω μέρος του πτερώματός τους που, τα διαφοροποιεί άμεσα από τα ενήλικα άτομα, αλλά δεν είναι τόσο πολλές (συνήθως μόνο δύο ) και έντονες όσο στους νεαρούς στικταετούς. Επίσης, τα καλυπτήρια στις πτέρυγες είναι πιο ανοικτόχρωμα και το λευκό χρώμα στο ουροπύγιο συνήθως δεν υπάρχει. Από κοντινή απόσταση διακρίνεται κιτρινομπέζ «μπάλωμα» στην πίσω πλευρά του στέμματος.
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές:
Τροφή
thumb|right|300px|Το νερόφιδο (Natrix natrix) από τα αγαπημένα εδέσματα του κραυγαετού στην Ελλάδα Η διατροφή του κραυγαετού περιλαμβάνει μία μεγάλη γκάμα από σπονδυλόζωα του εδάφους στο μέγεθος λ.χ. ενός λαγού, αλλά και ασπόνδυλα ή και θνησιμαία -αλλά όχι συχνά όπως ο στικταετός-. Σε γενικές γραμμές τρέφεται με μικρά θηλαστικά, ιδιαίτερα τρωκτικά (π.χ. νυφίτσες), αμφίβια, ερπετά (φίδια), μεγάλα έντομα και μετρίου μεγέθους πτηνά.
Ειδικά στο δάσος της Δαδιάς, στη ΒΑ. Ελλάδα, ανάλυση των αποβαλλομένων, άπεπτων σφαιριδίων (pellets) έδειξε ότι το διαιτολόγιο του κραυγαετού αποτελείται κατά σειράν ποσόστωσης από ερπετά, πτηνά, σαύρες, έντομα και μικρά τρωκτικά, ενώ θεωρείται βέβαιο ότι υπάρχει και σημαντικό ποσοστό αμφιβίων (μη ανιχνευόμενο στα pelets).
Πάντως, η διατροφή των νεοσσών ποικίλλει πολύ. Σε μελέτες που έγιναν κατόπιν ερευνών, βρέθηκαν αρκετά διαφορετικά αποτελέσματα, ανάλογα με την περιοχή. (βλ. Αναπαραγωγή).
Πτήση
Οι πτέρυγες του κραυγαετού, όπως στον στικταετό, διατηρούνται ίσιες κατά την πτήση όταν γυροπετάει, αλλά οι άκρες τους είναι ελαφρά γερμένες προς τα κάτω στο ύψος των καρπικών αρθρώσεων, όταν πλανάρει (gliding). Ωστόσο, η ουρά δείχνει μακρύτερη και οι πτέρυγες λεπτότερες. Τα φτεροκοπήματα είναι γρήγορα αλλά μάλλον ασθενικά και, από μικρή απόσταση, διακρίνονται 6 «δάκτυλα» (ακραία πρωτεύοντα ερετικά φτερά), αντί για 7 στον στικταετό. Το πέταγμά του είναι επίσης πιο «κομψό» και ανάλαφρο, όχι τόσο βαρύ και «νωθρό» όσο του στικταετού, με πιο «ρηχά» φτεροκοπήματα.
Φωνή
Το κάλεσμα του κραυγαετού μοιάζει με εκείνο του στικταετού, σαν λεπτό «γάβγισμα» κουταβιού (sic) είναι όμως πιο υψίσυχνο.
Αναπαραγωγή
Ο κραυγαετός φθάνει στις περιοχές αναπαραγωγής στα μέσα της άνοιξης, περίπου, και η αναζήτηση ταιριού αρχίζει αμέσως. Η φωλιά κατασκευάζεται και από τους δύο εταίρους στο δάσος, συνήθως στα δασοόρια και όχι τόσο συχνά κοντά σε νερό, όπως κάνει ο στικταετός. Βρίσκεται πάνω σε δέντρα, σε ύψη που ποικίλλουν από 6-25 μέτρα από το έδαφος, αλλά όχι στην κορυφή τους. Έχουν μεγέθη που ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και τα χρόνια επαναχρησιμοποίησής τους -οι παλιές είναι πολύ μεγαλύτερες-. Για παράδειγμα, στη Λιθουανία, ο μέσος όρος διαμέτρου είναι 90 εκατοστά και το ύψος 61 εκατοστά, περίπου. Το υλικό επίστρωσης είναι χορτάρι και πράσινα κλαδιά, που επαναπροστίθενται κατά την επώαση.
Η γέννα πραγματοποιείται συνήθως στις αρχές μέχρι τα μέσα Μαΐου, σπάνια στα τέλη Απριλίου. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε περίοδο φωλιάσματος, αν και μπορεί να αναπληρωθεί, κάποιες φορές, εάν καταστραφεί. Αποτελείται από (1-) 2 (-3) ελαφρώς υποελλειπτικά, μη-γυαλιστερά αβγά, διαστάσεων 62.9 Χ 50,8 χιλιοστών, είναι δηλαδή μικρότερα από του στικταετού. Στη Λιθουανία σε 37 δείγματα, βρέθηκε 1 αβγό 8 φορές, 3 αβγά 1 φορά, και 2 αβγά 28 φορές (76%), ενώ στην Ουγγαρία οι αντίστοιχοι αριθμοί σε 72 δείγματα, ήσαν, 1/20, 3/1 και 2/51 (71%).
Η διατροφή του νεοσσού που επιβιώνει, ποικίλλει σημαντικά, ανάλογα με την περιοχή αναπαραγωγής. Έτσι, από παρακολούθηση φωλιάς στη Γερμανία (Mecklenburg-Vorpommern), το 90% της παρεχομένης από τους γονείς τροφής, ήταν μικρά θηλαστικά, ενώ το υπόλοιπο ήταν αμφίβια, σαύρες και ωδικά πτηνά. Στη Λευκορωσία, το 62% ήταν αμφίβια, με κύρια λεία τον κοινό βάτραχο, ενώ στην Ουγγαρία, το 79,7% ήταν θηλαστικά, με βασική λεία τους χωραφοπόντικες και τα λέμινγκς.
Στις περιοχές διαχείμασης, στην αφρικανική σαβάνα, η διατροφή των νεοσσών, όπως είναι φυσικό, εμπλουτίζεται με τερμίτες, ακρίδες και στρουθιόμορφα του γένους Quelea.
Κατάσταση πληθυσμού
Το είδος παραμένει σχετικά σταθερό, διότι οι παλαιότερες καταμετρήσεις ήσαν κατά μεγάλο ποσοστό ελλιπείς, επειδή πολλές χώρες δεν έδιναν στοιχεία. Σήμερα η IUCN, εντάσσει τον κραυγαετό στην κατηγορία Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), αυτό όμως αφορά στον παγκόσμιο πληθυσμό και όχι στα επί μέρους κράτη, όπου μπορεί να παρουσιάζεται πρόβλημα (όπως λ.χ. η Ελλάδα). Οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί στην Α. Ευρώπη (μέχρι 3.000 ζευγάρια), βρίσκονται στη Λευκορωσία, τη Ρουμανία, τη Λεττονία και την Πολωνία, ενώ αντίθετα στα δυτικά (Γερμανία Σλοβενία), είναι πολύ μικροί (κάτω από 150 ζευγάρια).
Κατάσταση στην Ελλάδα
Για την Ελλάδα, ο κραυγαετός αποτελεί καλοκαιρινό αναπαραγόμενο επισκέπτη (από Απρίλιο μέχρι Σεπτέμβριο). Παλαιότερα φώλιαζε σε όλα τα μακεδονικά δάση, ενώ είχε αναφερθεί και στη Στερεά Ελλάδα (Βιοωτία, Ακαρνανία). Σήμερα φωλιάζει στην Κ. (Θεσσαλία, Ήπειρος) και Β. Ελλάδα (Μακεδονία, Θράκη), με σποραδικές εμφανίσεις στα νησιά (Κρήτη, Ν. Πελοπόννησος), κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση, σε αριθμούς που μειώνονται συνεχώς. Ο αναπαραγόμενος πληθυσμός είναι μόλις 67-90 ζευγάρια με μειωτικές τάσεις.
Μέτρα διαχείρισης
Ο κραυγαετός είναι προστατευόμενο είδος με την πλειονότητα του αναπαραγόμενου πληθυσμού να βρίσκεται σε περιοχές του δικτύου ΖΕΠ/Natura 2000. Απαιτούνται διαχειριστικά σχέδια και αποτελεσματική προστασία των περιοχών όπου αναπαράγεται, κυρίως όμως των ενδιαιτημάτων τροφοληψίας του. Χρειάζεται επίσης συστηματική παρακολούθηση των πληθυσμών του.
Άλλες ονομασίες
Ο Κραυγαετός είναι πιθανότατα, ο Νηττοφόνος, ή Μορφνός, ή Πλάγγος των αρχαίων. Στην Κύπρο αποκαλείται Κράχτης και Φλυαρογεράκα.
Σημειώσεις
i. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι το γένος Clanga, ανήκει στην ξεχωριστή υποοικογένεια (Buteoninae). Όμως, δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή στοιχεία για την τεκμηρίωση αυτής της ταξινόμησης, γι’αυτό ακολουθείται η κατά Howard & Moore και ITIS άποψη, που αποτελούν τις εγκυρότερες επιστημονικές πηγές.
ii. Για τη συγκεκριμένη απόδοση, βλ. Ονοματολογία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Μηνίσκοι του Ιπποκράτους
thumb|210px|Το άθροισμα του εμβαδού των μηνίσκων (γκρί) ισούται με το εμβαδό του ορθωγώνιου τριγώνου. Οι Μηνίσκοι του Ιπποκράτη είναι θεώρημα του Ιπποκράτη από τη Χίο (450 π.Χ.).
Απόδειξη
Σύμφωνα με το Πυθαγόρειο θεώρημα το τετράγωνο της υποτείνουσας ενός ορθογώνιου τριγώνου ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των 2 κάθετων πλευρών. Σύμφωνα με τη γενικότερη εκδοχή του Πυθαγόρειου θεωρήματος, η σχέση αυτή ισχύει ακόμα και για άλλα γεωμετρικά σχήματα.
Στην περίπτωση των ημικύκλιων έχουμε την εξής σχέση: «η επιφάνεια του (ερυθρού) ημικυκλίου με διαγώνιο την υποτείνουσα ενός ορθογώνιου τριγώνου ισούται με το άθροισμα των 2 ημικυκλίων (κίτρινου και γαλάζιου) με διαγώνιους τις 2 κάθετες πλευρές». Αναδιπλώνοντας το ημικύκλιο της υποτείνουσας και αφαιρώντας τις επιφάνειες που τέμνονται, απομένουν οι δύο εξωτερικοί μηνίσκοι (κίτρινος και γαλάζιος) και το ορθογώνιο τρίγωνο (πράσινο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλος
Blackmore's Night
Οι Blackmore's Night είναι ένα βρετανόαμερικανικό συγκρότημα της folk ροκ μουσικής το οποίο αποτελείται από τον πρώην κιθαρίστα των Deep Purple και Rainbow, Ρίτσι Μπλάκμορ και τη σύζυγο του Κάντις Νάιτ στα φωνητικά.
Ιστορία
Το 1989, η Κάντις Νάιτ γνώρισε τον Ρίτσι Μπλάκμορ όταν τον πλησίασε για να του ζητήσει αυτόγραφο. Δύο χρόνια αργότερα είχαν ήδη γίνει ζευγάρι και συγκατοικούσαν. Το 1995, η Νάιτ έκανε δεύτερα φωνητικά σε κάποια από τα τραγούδια του δίσκου "Stranger In Us All" των Rainbow και αποφάσισαν να ξεκινήσουν το δικό τους συγκρότημα, λόγω και της αγάπης την οποία μοιράζονταν για την αναγεννησιακή μουσική.
Τον Ιούνιο του 1997 κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Shadow of the Moon", στον οποίο συμμετέχει ο Ίαν Άντερσον των Jethro Tull και γνωρίζουν επιτυχία στην Ιαπωνία και τη Γερμανία. Μετά το "Under a Violet Moon" του 1999, ο Μπλάκμορ ξεκίνησε να γράφει μουσική πιο προσιτή για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, κάτι που φάνηκε στο δίσκο "Fires at Midnight" του 2001. Ακολούθησαν τα άλμπουμ "Ghost of a Rose" του 2003 και "The Village Lanterne" το 2006, χρονιά την οποία η Νάιτ έκανε guest εμφάνιση στο τραγούδι "Light the Universe" των Helloween.
Στο δίσκο "Secret Voyage" του 2008 οι Blackmore's Night διασκεύασαν το τραγούδι των Rainbow με τίτλο "Rainbow Eyes", συγκρότημα το οποίο είχε δημιουργήσει ο Μπλάκμορ το 1975. Το 2008 ο Μπλάκμορ και η Νάιτ παντρεύτηκαν μετά από σχεδόν 20 χρόνια σχέσης, και δύο χρόνια αργότερα η Νάιτ γέννησε την κόρη τους, Εσμεράλντα, ενώ το 2012 γεννήθηκε και ο υιός τους, Ρόρι Ντ' Αρτανιάν.
Ακολούθησαν οι δίσκοι "Autumn Sky" του Σεπτεμβρίου του 2010 και το ζωντανά ηχογραφημένο "A Knight in York" του 2012, ενώ το 2013 κυκλοφόρησε το "Dancer and the Moon", ανεβάζοντας το συγκρότημα για όγδοη φορά στο γερμανικό Top-20. Δύο χρόνια αργότερα, ακολούθησε το "All Our Yesterdays", το οποίο μπήκε στο βρετανικό Top-100, πριν ο Μπλάκμορ δημιουργήσει και πάλι τους Rainbow.
Ο Μπλάκμορ επέστρεψε στους Rainbow παράλληλα με τους Blackmore's Night, ηχογραφώντας και περιοδεύοντας σποραδικά. Το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος κυκλοφόρησε τον Μάρτιο 2021 και θα φέρει τον τίτλο "Nature's Light".
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά folk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Rock ντουέτα
Πάλαιρος
Η Πάλαιρος είναι κωμόπολη του δήμου Ακτίου- Βόνιτσας, έδρα του πρώην δήμου Κεκροπίας (Μετέπειτα Παλαίρου) της πρώην επαρχίας Ξηρομέρου του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 2.474 κατοίκους. Παρουσιάζει ελαφριά αύξηση του πληθυσμού τα τελευταία χρόνια καθώς, το 1971 αριθμούσε 1.873 κατοίκους, και το 1981 ήταν 2.039 κάτοικοι. Η Πάλαιρος βρίσκεται βορειοδυτικά του Μεσολογγίου σε απόσταση 100 χιλιόμετρα, επί της ανατολικής ακτής του ομώνυμου όρμου (Όρμος Παλαίρου) και σε υψόμετρο 20 μέτρων. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Ζαβέρδα
Τοποθεσία
Η παράκτια ζώνη βρέχεται από το Ιόνιο πέλαγος ενώ η ενδοχώρα συνορεύει με τους Δήμους: Ανακτορίου, Αλυζίας, Μεδεώνων. Σε μικρή απόσταση από τις ακτές του Δήμου εκτείνονται τα νησιά: Λευκάδα, Κάλαμος, Μεγανήσι κ.α. Η γεωγραφική δομή της περιοχής του Δήμου Παλαίρου παρουσιάζει μια ποικιλία. Περιλαμβάνει: παράκτιες ζώνες, αρμυρόβαλτους, πεδινές εκτάσεις, δάση, ορεινούς όγκους, λίμνες. Στο Δήμο υψώνεται ο ορεινός όγκος του Σέρεκα (1171μ.), ο οποίος αποτελεί έναν από τους τρεις μεγάλους όγκους των Ακαρνανικών ορέων, ακόμα υπάρχουν και άλλα μεγάλα και μικρά βουνά. Ενδιαφέρον ακόμη παρουσιάζει η παράκτια ζώνη με τις βραχώδεις ακτές προς την πλευρά του Ιονίου η λιμνοθάλασσα που βρίσκεται ανάμεσα στον Δήμο και στη Λευκάδα, οι αρμυρόβαλτοι λίμνη Βουλκαριά.
Αρχαιότητα
Η σημαντικότερη θέση στην περιοχή είναι η Αρχαία Πόλη της Παλαίρου, η οποία βρισκόταν στη σημερινή Κεχροπούλα στα Νοτιοανατολικά της Χερσονήσου. Η Πόλη θεωρείται ότι υπήρχε από τη Μυκηναϊκή περίοδο.
Απόδειξη γι' αυτό είναι τα τείχη της Πόλης που τμήμα της ανήκει στην 2η χιλιετηρίδα π.χ.. Η κατασκευή των τειχών εναλλάσσεται ανάμεσα σε Τραπεζιόσχημα και Πολυγωνικό σύστημα και το σύνολό τους ανήκει σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Το αρχαιότερο τμήμα του τείχους ανάγεται στη Μυκηναϊκή περίοδο. Το λιμάνι της Αρχαίας Παλαίρου βρισκόταν στη θέση της σημερινής Πογωνιάς, στο Νοτιοανατολικό τμήμα της Χερσονήσου, όπου έχουν εντοπιστεί λείψανα των λιμενικών εγκαταστάσεων Ανατολικά του χωριού.
Αν τοποθετηθούμε γύρω στην 2η χιλιετερίδα π.Χ. θα παρατηρήσουμε ότι η χερσόνησος της σημερινής Πλαγιάς ήταν αυτόνομο νησί. Η Πλαγιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του Ν. Αιτωλ/νίας και χωρίζεται από τη Λευκάδα με διώρυγα που αρχικά κατασκεύασαν οι Κορίνθιοι το 600 π.Χ. περίπου, με σκοπό να βελτιώσουν την επικοινωνία του Βορείου Ιονίου πελάγους με τον Πατραϊκό κόλπο. Το κανάλι αυτό απέκοψε το σημερινό νησί από την Αιτωλοακαρνανία, με την οποία ενωνόταν με μια σειρά από βάλτους και νησίδες.
Υπέρ του ισχυρισμού περί της νήσου Πλαγιάς συνηγορεί το γεγονός της υψομετρικής διαφοράς του κάμπου της Παλαίρου που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας με έδαφος αμμουδερό, όπου υπήρχε θάλασσα με την οποία ήταν αποκομμένη η χερσόνησος στην οποία βρίσκεται η σημερινή Πλαγιά από την υπόλοιπη Αιτωλοακαρνανία με τέναγος το οποίο εξετείνετο από τον όρμο της σημερινής Παλαίρου μέχρι του όρμου του Αγίου Νικολάου Βόνιτσας. Κατάλοιπο της λιμνοθάλασσας η Λίμνη Βουλκαριά η συνδεόμενη και σήμερα με τάφρο προς τη θάλασσα. Η άποψη ότι η Πλαγιά ήταν νησί κατά τα Ομηρικά χρόνια πυροδοτεί θεωρίες για την οποία ήταν η γεωγραφική τοποθέτηση της Ομηρικής Ιθάκης.
Ο Γερμανός ερευνητής Dorpfeld, όσον αφορά τη Χερσόνησο της Πλαγιάς, την κατατάσσει στο χώρο της γεωγραφικής ενότητας της Ομηρικής Ιθάκης ( Ομήρου ω 353 ) και την πόλη της Αρχαίας Παλαίρου την ταυτίζει με την Ομηρική Νήρικο, ενώ για την κλασική Νήρικο θεωρεί ότι βρισκόταν στο λόφο του Αγίου Γεωργίου, όπου υπάρχει σήμερα το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου.
Οι απόψεις των μελετητών διίστανται όσον αφορά την τοποθέτηση της Ομηρικής Ιθάκης και πολλές είναι οι θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί. Κατά τον Γερμανό Dorpefld, η χερσόνησος της Πλαγιάς, η οποία ήταν αρχικά νήσος, θεωρείται ότι ήταν η Ομηρική χώρα των Κεφαλλήνων, όπου βρισκόταν η πόλη Νηρίκος, την οποία είχε εκπορθησεί ο Λαέρτης και προσαρτήθηκε στην Ιθάκη, ενώ οι Κεφαλλήνες έγιναν πολεμιστές του Οδυσσέα. Στη Χερσόνησο της Πλαγιάς, κατά αυτήν την άποψη, η οποία χρησιμοποείται και σήμερα όπως και στην αρχαιότητα ως βοσκότοπος δύναται ο Οδυσσέας να είχε τις αγέλες των χοίρων, προβάτων, βοών, αιγών. Για τον Βουκόλο Φιλοίτιο πληροφορεί ο ποιητής ότι έμενε στον Δήμο Κεφαλλήνων. Οι Κεφαλλήνες έμεναν κατά την εποχή του Οδυσσέα στη απέναντι ηπειρωτική ακτή, και οι αγέλες του Οδυσσέα όπως γνωρίζουμε κατά τον Οδυσσέα (ξ, 100 και υ, 210) ευρίσκοντο επί της χερσονήσου της Στερεάς και συγχρόνως στην περιοχή των Κεφαλλήνων. Στο Κέντρο περίπου της Χερσονήσου της Πλαγιάς στη θέση Στέρνα υπήρχε φρούριο, που έλεγχε οπτικά την περιοχή προς Βορειοδυτικά και Νοτιανατολικά. Το φρούριο είχε κατασκευαστεί στα μέσα του 5ου αιώνα και κατά μια άποψη ταυτίζεται με την Αρχαία Πόλη Σόλλιον, αποικία των Κορινθίων. Σήμερα στη θέση αυτή σώζονται ερείπια και οι απόψεις των Ιστορικών για το φρούριο της Στέρνας αν εκεί υπήρχε κάποια μεγάλη αρχαία πόλη και ποια ήταν αυτή διίστανται. Άλλοι τοποθετούν το Σόλλιο, άλλοι τοποθετούν τη Νήρικο και άλλοι τοποθετηθούν στη Στέρνα άλλη αρχαία πόλη με τεράστια δύναμη. Υπέρ αυτής της γνώμης συνηγορεί το γεγονός της θέσης στην οποία βρίσκεται το φρούριο, απ' την οποία μπορεί κανείς να έχει τον έλεγχο μιας τεράστιας γεωγραφικής περιοχής. Το Σόλλιον ήταν ένας ναυτικός σταθμός της Κορίνθου που εκυριεύθει κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο από τους Αθηναίους και σύμφωνα με το Θουκυδίδη (430 π.Χ.) περιήλθε στην κατοχή των Παλαιραίων-Ακαρνάνων. Τα ενδιαφέροντα των Αθηναίων από το 454 π.Χ.,οδηγούν σε συγκρούσεις, στις οποίες εμπλέκονται οι Ακαρνανικές πόλεις τον 5ο αι. π.Χ.. Η Ακαρνανία στον πελοποννησιακό πόλεμο βρίσκεται στο πλευρό των Αθηναίων και προς τα τέλη του 5ου αι. κερδίζει δύναμη.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Βόρεια της πόλεως της Παλαίρου απλώνεται η Λίμνη Βουλκαριά, η Λίμνη Μυρτούντιον κατά τον Στράβωνα. Λίμνη πιθανόν κατάλοιπο της λιμνοθάλασσας που κατέκλειε την έκταση της σημερινής πεδιάδας της Παλαίρου κατά τα Ομηρικά χρόνια. Η λιμνοθάλασσα αυτή ήταν κατά την παράδοση σωτήρας της Βασίλισσας Κλεοπάτρας, όταν κατά τη Ναυμαχία του Ακτίου κυνηγημένη από τους διώκτες της πέρασε εύκολα με τα πλοία της από το ρηχό αύλακα της Παλαίρου. Ανάμνηση του παραπάνω περάσματος της Βασίλισσας της Αιγύπτου αποτελεί η διατήρηση της Επωνυμίας του αρχαίου περάσματος ως "Μόλος της Κλεοπάτρας".
Μεσαίωνας
Η περίοδος των Μεγάλων Μεταναστεύσεων θεωρείται ότι ξεκίνησε το 375 μΧ και έληξε το 568 μΧ. Ο όρος Μεγάλες Μεταναστεύσεις αναφέρεται στο σημαντικό ρόλο που έπαιξαν οι εισβολές μη Ρωμαϊκών λαών, ιδίως των Φράγκων, των Γότθων, των Αλαμαννών, των Αλανών, των Ούννων, των Πρώιμων Σλάβων και των Αβάρων στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κατά τον μεσαίωνα η περιοχή της σημερινής Παλαίρου άρχισε να κατοικείται ξανά από Σλάβους και Βλάχους νομάδες που ποιμένευαν σε όλον τον Ελλαδικό χώρο εκείνη την περίοδο. Οι πηγές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αποκαλούν τους Σλάβους με τις παραλλαγές Σκλάβοι, Σκλαβηνοί και Σλαβηνοί. Από τον 10ο αιώνα και μετά τα κυρίως χωριά που εμφανίζονται στην περιοχή είναι τα Σκλάβαινα (τα λεγόμενα σήμερα Παλιά Σκλάβαινα) και ο οικισμός Ζαβέρδα/Ζαβέρδες (γνωστό σήμερα ως Παλιοχώρι). Οι Ζαβέρδες ήταν διάσκορποι οικισμοί που βρισκόταν κοντά στην Ιερά Μονή του Αγίου Δημητρίου, στις πλαγιές του όρους Τσιρικά (Σερέκα). Το όνομα Ζαβέρδα πρόκειται για σύνθεση του σλαβικού προθέματος Za (εξ ου και Za-greb, Ζα-γόρι, Ζα-πάντι, Ζά-βιτσα, Ζά-λογγο, αλλά και Πρέβε-ζα), που θα πει «πίσω από» ή «στα πλάγια» και τού βλάχικου -βέρδα-, που προέρχεται από το λατινικό verde, το οποίο σημαίνει πράσινο ή κήπος. Η λέξη Ζαβέρδα ενδεχομένως να σημαίνει «πράσινη πλαγιά», περιγράφει δηλαδή το Παλιοχώρι.