cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βινιόλα
Γεωγραφία
Ο δήμος της Βινιόλα βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από την Μόντενα και 32 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπολόνια. Απλώνεται ως τους πρόποδες των πρώτων λόφων των Αππεννίνων Ορέων της Εμίλια. Διασχίζεται από τον ποταμό Πανάρο. Το υψόμετρο του είναι στα 125 μέτρα πηγαίνοντας από ελάχιστο τα 87 μέτρα μέχρι μέγιστο τα 303. Η συνολική έκταση του δήμου είναι 22,90 km2 και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°29'2"04 N γεωγραφικό πλάτος και 11°0'20"88 E γεωγραφικό μήκος.
Ο δήμος αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα Βινιόλα, Κα ντε Μπαρότσι, Κα ντε Σόρντι, Καμπέλλε, Καμπιλιο, Καναντά, Μπεττολίνο, Ντούε Πόντι, Πασκουαλίνα, Πότζιο, και Ταβερνέλλε.
Οι δήμοι με τους οποίους συνορεύει είναι το Καστελβέτρο ντι Μόντενα, το Μαράνο σουλ Πανάρο, το Σαβινιάνο σουλ Πανάρο και το Σπιλαμπέρτο.
Ιστορία
Τα αρχαιολογικά ευρήματα της ευρύτερης περιοχής μας οδηγούν στο συμπέρασμα η παρουσία του ανθρώπου σε αυτά τα μέρη ανάγεται στην προϊστορία. Όσον αφορά στενότερα την επικράτεια της Βινιόλα έχουμε την ανάπτυξη οικισμών των Ετρούσκων, των Βόιων, και των Ρωμαίων. Για την γέννηση του πρώτου οικισμού στην θέση της πόλης της Βινιόλα δεν υπάρχουν έγραφα που να μας επιτρέπουν να την χρονολογήσουμε. Είναι πιθανό, λόγο των συνεχών αλλαγών της κοίτης του ποταμού Πανάρο, να καθυστέρησε η μόνιμη εγκατάσταση των πληθυσμών στην συγκεκριμένη τοποθεσία. Το όνομα Βινιόλα πιθανότατα προέρχεται από το Λατινικό Vineola που σημαίνει μικρό αμπέλι. Υπάρχει ένα έγγραφο του 968 που αναφέρει ότι οι αγρότες του Σαβινιάνο και της Βινιόλα έπρεπε να παραδίδουν ετησίως κρασί στην εκκλησία της Μόντενα και ήταν υποχρεωμένοι να καλλιεργούν και να φροντίζουν τα αμπέλια, αλλά δεν αναφέρεται στην ύπαρξη οικισμού. Επισήμως η ιστορία της Βινιόλα ξεκινάει με ένα έγγραφο του 826, με το οποίο παραχωρείται στον Ηγούμενο του Αβαείου της Νονάντολα (Ιταλ. Abbazia di Nonantola), Ανσφρέντο (Ιταλ. Ansfredo), η Βασιλική της Σάντα Μαρία ντι Τορτιλλιάνο (Ιταλ. Santa Maria di Tortilliano) μαζί με τα σπίτια και άλλα συναφή και ένα δάσος, στην περιοχή Viniole ed Saxo. Το 936 θα προστεθούν άλλα σπίτια και αμπέλια, το 1023 και το 1128 θα δοθούν και άλλες εκτάσεις. Ένα άλλο έγγραφο του 936 αναφέρει την Βινιόλα ως οχυρό εί της κυριαρχίας του επισκόπου της Μόντενα. Από εκείνη την στιγμή ο πληθυσμός της θα αφξάνεται και από το 1157 υπάρχει η αναφορά για ένα χωριό που αναπτύχτηκε γύρο από το οχυρό. Στην πραγματικότητα δεν είναι γνωστό πότε θεμελιώθηκε το οχυρό και σήμερα υπάρχουν διάφορες υποθέσεις με δύο να είναι επικρατέστερες. Η πρώτη υποστηρίζει ότι θεμελιόθικε από τον Σαν Ανσέλμο (Ιταλ. San Anselmo), Ηγούμενο του Αβαείου της Νονάντολα (Ιταλ. Abbazia di Nonantola), τον 8ο αιώνα. Η δεύτερη υποστηρίζει ότι ο πρώτος πυρήνας του οχυρού κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους για προστασία από τους Λογγοβάρδους γιατί βρισκόταν κοντά στα σύνορα των δύο λαών.
Το 1994 της δόθηκε ο τίτλος της πόλης.
Μνημεία
Η πλούσια και πολυσύνθετη ιστορία της Βινιόλα έχει αφήσει πολλές αρχιτεκτονικές μαρτυρίες στον δήμο. Αυτές οι μαρτυρίες περιλαμβάνουν:
Από την Βινιόλα περνάνε και κάποιες φυσιολατρικές διαδρομές που επιτρέπουν στους περιπατητές να απολαύσουν τις φυσικές ομορφιές τη επαρχίας της Μόντενα. Πρόκειται για την διαδρομή Νατούρα, την διαδρομή Σόλε και την διαδρομή Μπελβεντέρε.
Πολιτισμός
Στον δήμο γίνονται πολλές γιορτές και εκδηλώσεις όπως μουσική στο οχυρό (Rocca in musica) και Jaz in 'It. Όμως ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η γιορτή των ανθισμένων κερασιών (Festa dei ciliegi in fiore) που γίνεται προς τιμή των κερασιών της Βινιόλα που είναι γνωστά σε όλο τον κόσμο.
Κοινωνία
Την 1η Ιανουαρίου του 2011 στην Βινιόλα κατοικούσαν 24509 άτομα.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι την ίδια περίοδο ήταν 3644 με τους περισσότερους να προέρχονται από το Μαρόκο με 970 άτομα, την Αλβανία με 717 άτομα και την Τυνησία με 506 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Μικροεπεξεργαστής
''Το λήμμα αυτό αποτελεί μία αναλυτική περιγραφή των σύγχρονων μικροεπεξεργαστών. Για μία πιο εισαγωγική και ευρύτερη κάλυψη του θέματος δείτε το λήμμα Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας.'' thumb|220px|Ο Intel [[intel 4004|4004, ο πρώτος από τους μικροεπεξεργαστές που κατασκευάστηκαν. Χρονολογία παραγωγής: 1971 μέχρι 1981.]] Ένας μικροεπεξεργαστής περιλαμβάνει τις περισσότερες ή όλες τις λειτουργίες μιας Κεντρικής Μονάδας Επεξεργασίας (ΚΜΕ) ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή σε ένα ενιαίο ολοκληρωμένο κύκλωμα (IC). Οι πρώτοι μικροεπεξεργαστές εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και χρησιμοποιήθηκαν σε ηλεκτρονικές αριθμομηχανές. Η ενσωμάτωση των μικροεπεξεργαστών σε άλλες συσκευές, όπως τερματικά, εκτυπωτές κλπ, ακολούθησε σχετικά γρήγορα. Με χρήση ενός οκτάμπιτου (8-bit) μικροεπεξεργαστή, κατασκευάστηκε ο πρώτος μικροϋπολογιστής γενικού σκοπού στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας των μικροεπεξεργαστών που ακολούθησε συνδέεται με τις αυξημένες απαιτήσεις από γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου.
Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας
Περιγραφή προγράμματος
Το πρόγραμμα σπουδών διαφέρει από το αντίστοιχο της τυπικής εκπαίδευσης ως προς το περιεχόμενο, τη διδακτική μεθοδολογία και την αξιολόγηση των εκπαιδευομένων. Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας θεσμοθετήθηκαν στην Ελλάδα με το νόμο 2525/97 στο πλαίσιο που έχουν προδιαγράψει οι διακηρυγμένες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόγραμμα των Σ.Δ.Ε. συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (Ε.Κ.Τ.) και από το Ελληνικό Δημόσιο.
Στοιχεία προγράμματος
Το πρόγραμμα των ΣΔΕ ξεκίνησε στην Ελλάδα το 2000 με τη λειτουργία του πρώτου ΣΔΕ στο Περιστέρι, και στηρίχτηκε σε τρεις βασικές αρχές: Από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν 76 ΣΔΕ εκ των οποίων 12 σε Καταστήματα Κράτησης και 23 τμήματα εκτός έδρας, στις 13 Περιφέρειες της χώρας. Οκτώ Σχολεία λειτουργούν μέσα σε σωφρονιστικά καταστήματα.
Μία από τις καινοτομίες που περιλαμβάνονται στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι οι συμβουλευτικές υπηρεσίες από έναν Σύμβουλο Σταδιοδρομίας και έναν Σύμβουλο Ψυχολόγο σε κάθε σχολείο. Μαζί με την απόκτηση βασικών προσόντων και την ανάπτυξη προσωπικών δεξιοτήτων, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση των νέων τεχνολογιών, την εκμάθηση ξένης γλώσσας και τη συμβουλευτική σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, που βελτιώνουν σημαντικά τις δυνατότητες πρόσβασης στην αγορά εργασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εναλλακτική εκπαίδευση
Αγωγός φυσικού αερίου της Σαχάρας
Ιστορία
Η ιδέα του αγωγού προτάθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1970. Στις 14 Ιανουαρίου 2002, η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Νιγηρίας (NNPC) και η εθνική αλγερινή εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου Sonatrach υπέγραψαν το Μνημόνιο Κατανόησης για την προετοιμασία του έργου. Τον Ιούνιο του 2005, η NNPC και η Sonatrach υπέγραψαν σύμβαση με την Penspen Limited για μια μελέτη σκοπιμότητας του έργου. η οποία ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2006 και διαπίστωσε ότι ο αγωγός ήταν τεχνικά και οικονομικά εφικτός και αξιόπιστος.
Στη συνάντηση στις 20 Φεβρουαρίου 2009, η NNPC και η Sonatrach συμφώνησαν να προχωρήσουν με το σχέδιο Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ τριών κυβερνήσεων και τη συμφωνία κοινής επιχείρησης. Η διακυβερνητική συμφωνία για τον αγωγό υπογράφηκε από τους υπουργούς Ενέργειας της Νιγηρίας, του Νίγηρα και της Αλγερίας στις 3 Ιουλίου 2009 στην Αμπούτζα. Οι ανησυχίες για την ασφάλεια σχετικά με τις επιχειρήσεις έχουν αυξηθεί λόγω μιας τρομοκρατικής εξέγερσης στη Βόρεια Αφρική, με αποκορύφωμα περιστατικά όπως η κρίση ομήρων στο Αμένας το 2013. Η Νιγηρία, ο Νίγηρας και η Αλγερία είναι από τις λιγότερο ασφαλείς περιοχές στην περιοχή λόγω των διαφόρων ενεργών τρομοκρατικών οργανώσεων που τις αποσταθεροποιούν.
Διαδρομή
Ο αγωγός θα ξεκινά από την περιοχή Γουάρι στη Νιγηρία και θα εκτείνεται βόρεια μέσω του Νίγηρα έως το Χάσι Ρ' Μελ στην Αλγερία. Στο Χάσι Ρ' Μελ ο αγωγός θα συνδεθεί με τους υπάρχοντες αγωγούς Transmed, Μαγκρέμπ-Ευρώπης, Μέγκνταζ και Γκάλσι. Αυτοί θα τροφοδοτούν την Ευρώπη από τους κόμβους μεταφοράς φυσικού αερίου στο Ελ Κάλα και στο Μπενί Σαφ στις ακτές της Μεσογείου της Αλγερίας. Το μήκος του αγωγού θα είναι 4.128 χλμ εκ των οποιών τα 1.037 στη Νιγηρία, τα 841 στον Νίγηρα και τα 2.310 στην Αλγερία.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η ετήσια δυναμικότητα του αγωγού θα είναι έως και 30 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Θα είχε διάμετρο 48 με 56 ίντσες. Ο αγωγός αρχικά αναμενόταν να λειτουργήσει μέχρι το 2015. Η αρχική επένδυση για τον αγωγό αναμενόταν να είναι περίπου 10 δολάρια ΗΠΑ δισεκατομμύρια και για τα κέντρα υποδοχής αερίου γύρω στα $3 δισεκατομμύριο. Το έτος 2019 το έργο βρίσκεται ακόμη σε φάση προοπτικής
Διαχείριση
Ο αγωγός πρόκειται να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει από τη συνεργασία μεταξύ της NNPC και της Sonatrach. Η εταιρεία θα περιλαμβάνει επίσης τη Δημοκρατία του Νίγηρα. Αρχικά η NNPC και η Sonatrach θα κατείχαν συνολικά το 90% των μετοχών, ενώ ο Νίγηρας θα κατείχε το 10%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες που περιέχουν συνδέσμους για περιεχόμενο μόνο με συνδρομή Κατηγορία:Αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου
Γλαύκος ο Νικοπολίτης
Ο Γλαύκος ο Νικοπολίτης ήταν επιγραμματοποιός περιλαμβανόμενος στον Στέφανο του Μελέαγρου. Ένα επίγραμμά του (VII 285) διασώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (του 10ου αιώνα), ενώ άλλα τρία υπό το όνομα Γλαύκος (IX 341, XII 44, XVI 111 - το τελευταίο στο Πλανούδειο παράρτημα) αποδίδονται σ' αυτόν.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Ρομέν Γκαρί
Ο Ρομέν Γκαρί (Romain Gary, 21 Μαΐου 1914 - 2 Δεκεμβρίου 1980), ψευδώνυμο του Ρομάν Κατσέβ, ήταν Γάλλος συγγραφέας λιθουανικής καταγωγής. Πρόκειται για τον μοναδικό λoγοτέχνη που βραβεύτηκε δύο φορές με το Βραβείο Γκονκούρ, την δεύτερη με άλλο όνομα.
Βιογραφία
thumb|right|200px|"Ο Γάλλος συγγραφέας και διπλωμάτης Ρομέν Γκαρί (Βίλνιους 1914 - Παρίσι 1980) έζησε από το 1917 ως το 1923 σ' αυτό εδώ το σπίτι, που αναφέρει στο μυθιστόρημά του Η υπόσχεση της αυγής" Ο Ρομάν Κασέβ γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1914 στη Βίλνιους. Ήταν γιος του Arieh Leib Kacew και της Mina Owczynska, και οι δύο Εβραίοι. Ο Ρομάν μεγάλωσε μαζί με τη μητέρα του, αφού ο πατέρας του, από το 1925, τους εγκατέλειψε και ως το 1928 έζησαν με την οικογένεια της μητέρας του στη Βαρσοβία. Ο Ρομέν Κασέβ (που λέγεται ήδη Ρομέν, αλλά όχι ακόμα Γκαρί) έφτασε με τη μητέρα του στη Νίκαια, σε ηλικία 14 ετών και μέσα σε έντονο κλίμα αντισημιτισμού και ξενοφοβίας, που επικρατούσε στη Γαλλία τη δεκαετία του '30. Η μητέρα του έγινε διευθύντρια στην πανσιόν Mermonts. Ο Ρομέν φοιτούσε στο Λύκειο Μασσενά. Διακρίθηκε στη γαλλική γλώσσα, και μάλιστα βραβεύτηκε το 1931 και το 1932, αλλά «στα άλλα μαθήματα, εκτός από τα γερμανικά που μιλά και γράφει πολύ σωστά, είναι μέτριος».
Έπειτα από μια σύντομη παραμονή στην Αιξ-αν-Προβάνς, ο Ρομέν Κασέβ πήγε στο Παρίσι για να κάνει τις νομικές του σπουδές. Μετά κόπων και βασάνων, πήρε το πτυχίο το 1938, ενώ παράλληλα προετοιμαζόταν για να καταταχθεί στο γαλλικό στρατό. Διάβαζε ως τα ξημερώματα και περνούσε τον περισσότερο καιρό του γράφοντας. Εκείνη την εποχή δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα στο Γκρενγκουάρ, ένα εβδομαδιαίο γαλλικό περιοδικό, με πολιτικό και λογοτεχνικό περιεχόμενο: «Ο Γκαρί αρνήθηκε σθεναρά τις γενναιόδωρες αμοιβές (...) όταν το περιοδικό εκδήλωσε φασιστικές και αντισημιτικές ιδέες. Έγραψε μια επιστολή στο διευθυντή του περιοδικού για να του δηλώσει: "δεν τρώω απ' αυτό το ψωμί''.».
Ήταν σύζυγος της Βρετανίδας συγγραφέα Λέσλι Μπλαντς και της Αμερικανίδας ηθοποιού Τζιν Σίμπεργκ, με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Ντιέγκο. Είχαν ήδη χωρίσει, όταν η Τζιν Σίμπεργκ αυτοκτόνησε (Σεπτέμβριος 1979). Ένα χρόνο μετά, στις 2 Δεκεμβρίου του 1980, στο Παρίσι, έδωσε τέλος στη ζωή του με μία σφαίρα στο στόμα. Στο γράμμα που άφησε, έγραψε: «καμία σχέση με την Τζιν Σίμπεργκ».
Η υπόθεση "Εμίλ Αζάρ"
Έπειτα από την εξαφάνισή του από το συγγραφικό στερέωμα, μάθαμε πως, με το ψευδώνυμο Εμίλ Αζάρ, έγραψε τέσσερα μυθιστορήματα, που είχαν αποδώσει σε έναν συγγενή του, τον Πολ Πάβλοβιτς, ο οποίος είχε αποδεχτεί το ρόλο του Αζάρ στον τύπο και την κοινή γνώμη. Έτσι, ο Ρομέν Γκαρί είναι ο μοναδικός συγγραφέας που τιμήθηκε δύο φορές με το Βραβείο Γκονκούρ, την πρώτη για το μυθιστόρημα Les Racines du ciel, το 1956 και τη δεύτερη με το ψευδώνυμο Εμίλ Αζάρ για το μυθιστόρημα La Vie devant soi, το 1975. Με το έργο Vie et mort d'Émile Ajar, που δημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του, αποκαλύπτει πως ο Ρομέν Γκαρί είναι ο Εμίλ Αζάρ.
Όμως, Αζάρ και Γκαρί δεν είναι τα μόνα ψευδώνυμα που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας. Δημοσίευσε ένα πολιτικό αστυνομικό μυθιστόρημα με το ψευδώνυμο Σατάν Μπογκά, Les Têtes de Stéphanie, και μία σατιρική αλληγορία με το ψευδώνυμο Φόσκο Σινιμπάλντι, Ο άνθρωπος με το περιστέρι.
Υστεροφημία
Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, κυρίως Η λάμψη μιας γυναίκας (1979) από τον Κώστα Γαβρά, με τους Ιβ Μοντάν και Ρόμι Σνάιντερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, και La Vie devant soi του Μοσέ Μισράχι, που κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, το 1977. Στο ρόλο της Μαντάμ Ρόζα η Σιμόν Σινιορέ κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού. Επίσης, ο Ζυλ Ντασέν σκηνοθέτησε, το 1970, την "Υπόσχεση την αυγή", όπου τη μητέρα του Ρομέν Γκαρί υποδύεται η Μελίνα Μερκούρη.
Ο Ρομέν Γκαρί σεναριογράφησε και σκηνοθέτησε, επίσης, δύο ταινίες, Les oiseaux vont mourir au Pérou (1968) και Police Magnum (Kill!) (1968).
Για τα τριάντα χρόνια από το θάνατό του, πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι έκθεση με τίτλο "Des Racines du ciel à la vie devant soi", στο Musée des lettres et manuscrits (Paris 7e), από τις 3/12/2010 ως τις 03/04/2011.
Διονύσιος ο σοφιστής
Ο Διονύσιος ο σοφιστής είναι ελάχιστα  γνωστός  αρχαίος Έλληνας ποιητής. Περιλαμβανόταν στο  “Ανθολόγιον  Επιγραμμάτων”  του  Διογενειανού. Σώζεται ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (V 81).
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολόγιο του Διογενιανού Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Σιναϊτικός Κώδικας
thumb|Τμήμα του Κώδικα από το βιβλίο της [[Εσθήρ (βιβλίο)|Εσθήρ.]]
Ο Σιναϊτικός Κώδικας (Λατ. Codex Sinaiticus) είναι ένας αρχαίος χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Συμβολίζεται με το  א  (άλεφ) ή το 01, ενώ φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως ''Add. 43725'' και στη Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Λειψίας – Αλβερτίνα. Ανακαλύφθηκε από τον Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ (Constantin von Tischendorf) στο ανδρικό Ελληνορθόδοξο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στους πρόποδες του Όρους Σινά, στην Αίγυπτο, το 1859.
Μορφή
Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 4ου αιώνα. Σε κάθε στίχο/γραμμή περιέχονται 12 ως 14 γράμματα, σε τέσσερις στήλες ανά σελίδα, που σημαίνει ότι ο κώδικας αποτελούνταν αρχικά από 1.460 και πλέον σελίδες. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 41x36 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum), προερχόμενη από δέρμα γαϊδουριού ή αντιλόπης. Τα φύλλα είναι δεμένα σε δεσμίδες των τεσσάρων, εκτός από δύο δεσμίδες των πέντε. Το κείμενο δεν περιέχει πνεύματα, περιέχει όμως σημεία στίξης και μάλιστα ποικίλους τύπους σημείων στίξης όπως υψηλά και μεσαία σημεία, άνω τελεία και κάτω τελεία (.), άνω κάτω τελεία , nomina sacra και αρχικό γράμμα στο περιθώριο για την υπόδειξη παραγράφων. (Peter M. Head - Cambridge University)(2008)
thumb|left|110px|Ο [[Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ, γύρω στο 1870.]]
Δημοσίευση στο Διαδίκτυο
Η παλαιότερη σωζόμενη Βίβλος δημοσιεύτηκε και στο Διαδίκτυο σε ψηφιακή μορφή, όπως ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Χειρόγραφα
Ιουλιανός από Υπάρχων
Ο Ιουλιανός από Υπάρχων λεγόμενος και Αιγύπτιος ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός. Πιθανότατα ήταν αξιωματούχος στην Αίγυπτο την εποχή του Ιουστινιανού (Μενάρδος και Waltz) ή του Ιουλιανού (Λαζανάς). Ήταν χαρακτηριστικός ποιητής της παρακμής: κομψός, με άρτια τεχνική άλλα και επιτηδευμένος. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και σώζονται 71 επιγράμματά του στην Παλατινή Ανθολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Δημήτριος Τρούπκος
Ο Δημήτριος Τρούπκος ή Τράπκος ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Έδεσσα Πέλλας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Τρούπκος γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στην Έδεσσα. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια της Έδεσσας. Συμμετείχε στην Ελληνική επανάσταση του 1821 ως οπλαρχηγός, τόσο στη Νάουσα, όσο και στη Νότια Ελλάδα. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά τη διάρκεια της επανάστασης, ως οπλαρχηγός, επικεφαλής σώματος. Κατατάχθηκε στη Β΄ τάξη υπαξιωματικών του Ελληνικού στρατού.
Αναφορές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες υπαξιωματικοί του στρατού ξηράς
Μάριο Γκόμεζ
Ο Μάριο Γκόμεζ Γκαρσία (Mario Gómez García, 10 Ιουλίου 1985) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Ισπανία. Αγωνίζεται στη Στουτγκάρδη. Έχει κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα με τη Στουτγκάρδη και τη Μπάγερν, ενώ παράλληλα είναι μέλος της εθνικής Γερμανίας.
Καριέρα
Αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Το 2009, αποτέλεσε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, καθώς η Μπάγερν Μονάχου δαπάνησε 35 εκατομύρια ευρώ για να τον αποκτήσει από τη Στουτγκάρδη. Το 2013 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα. Το 2015 δόθηκε δανεικός στην τούρκικη Μπεσίκτας για μία σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αλέξης Μπίστικας
Ο Αλέξης Μπίστικας (1964 - 29 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος των δημοσιογράφων Βαγγέλη και Ελένης Μπίστικα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (London School of Economics). Στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην επικοινωνία από το Κολλέγιο Γκόλντσμιθ (Goldsmith's College) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, και μεταπτυχιακό στη σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεόρασης από το Βασιλικό Κολέγιο των Τεχνών (Royal College of Art). Σκηνοθέτησε εννέα ταινίες μικρού μήκους και μία μεγάλου μήκους, Το χάραμα. Πέθανε από AIDS στις 29 Σεπτεμβρίου του 1995.
Το 2005 βραβεύτηκε μεταθανάτια με τον Χρυσό Αλέξανδρο ύστερα από απόφαση του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο ίδιο φεστιβάλ, του έγινε αφιέρωμα στο πλαίσιο του οποίου προβλήθηκαν οι ταινίες Τα μάρμαρα, Το φιλί, Ποτσόν-ποτσόν, Η γραβάτα, Γυμνό βλέμμα, Το στήθος και ''Το ξέφωτο. ''
Συγγράμματα
Ο Αλέξης Μπίστικας είχε επίσης την αρχική ιδέα για την κυκλοφορία του φανζίν Κοντροσόλ στο χάος (1986-1992) του οποίου και συντόνισε την έκδοση σε συνεργασία με τον εικαστικό Δημήτρη Παπαιωάννου και τον Παύλο Αβούρη. Το 1994 εξέδωσε το βιβλίο Ευαγγελισμός: κείμενα και φωτογραφίες (εκδόσεις Πατάκη) ενώ μια συλλογή από εφτά κείμενά του δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Οδός Πανός (τ. 78, Mάρτιος-Απρίλιος 1995).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Russian Knights
thumb|right|300px|Οι Russian Knights Οι Russian Knights (ρώσικα:Русские Витязи, Ρώσοι Ιππότες) είναι ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Πολεμικής Αεροπορίας της Ρωσίας. Αποτελείται από έξι μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi Su-27 και έχει έδρα την αεροπορική βάση Kubinka.
Ιστορία
Οι Russian Knights δημιουργήθηκαν στις 5 Απριλίου 1991 και έδωσαν την πρώτη τους επίδειξη στο εξωτερικό το Σεπτέμβριου του ίδιου έτους κατά τη διάρκεια περιοδείας τους στη Μεγάλη Βρετανία. Ακολούθησαν επιδείξεις στη Μαλαισία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Σλοβακία, τον Καναδά, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, κλέβοντας τις εντυπώσεις και κερδίζοντας τον θαυμασμότου κοινού.
Στις 12 Δεκεμβρίου 1995, επιστρέφοντας στη Ρωσία μετά την εμφάνισή τους στο αεροπορικό show της Μαλαισίας και πλησιάζοντας την αεροπορική βάση Kam Ranh στο Βιετνάμ για ανεφοδιασμό, κάτω από άσχημες καιρικές συνθήκες, τρία αεροσκάφη της ομάδας προσέκρουσαν σε ένα βουνό. Τέσσερα μέλη των Russian Knights σκοτώθηκαν και στη μνήμη τους τον Οκτώβριο του 1996 ανεγέρθηκε μνημείο στο Χωριό Nikolskoye, κοντά στην αεροπορική βάση Kubinka όπου είναι θαμένοι.
Το Σεπτέμβριο του 1996 η ομάδα άρχισε ξανά τις επιδείξεις χρησιμοποιόντας τέσσερα αεροσκάφη και παρουσιάζοντας νέο χρωματισμό. Το 2005 παρέλαβαν πέντε νέα αεροσκάφη Su-35 Super Flanker, τα οποία όμως δεν χρησιμοποιούν λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου
Εκθέσεις
μικρογραφία|300px|αριστερά|Έκθεση νεολιθικών αντικειμένων του Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου Ο επιτύμβιες γραπτές στήλες της Δημητριάδας, επιτύμβια ανάγλυφα της ελληνιστικής περιόδου που φέρουν έντονα ίχνη χρώματος, προϊόντα των ανασκαφών του Α.Σ. Αρβανιτόπουλου, έγιναν η πρώτη μουσειακή συλλογή που στέγασε το μουσείο.
Μετά τη διαμόρφωση νέων κτηριακών εγκαταστάσεων και την επανέκθεση του 2004, το μουσείο φιλοξενεί αρχαιολογικά ευρήματα από το νομό Μαγνησίας, από την παλαιολιθική περίοδο έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ παράλληλα γίνονται περιοδικές εκθέσεις με νέα ευρήματα ανασκαφών ή αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της Θεσσαλίας. Η δημιουργία του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας, το 2015, στο λόφο "Μεζούρλο", της Λάρισας, ήρθε να συμπληρώσει τους χώρους παρουσίασης των αρχαιολογικών ευρημάτων της Θεσσαλίας, ως το κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο της και παράλληλα ένα από τα δέκα μεγαλύτερα της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βολου Κατηγορία:Βόλος
Θάλασσα της Αραφούρα
Η Θάλασσα της Αραφούρα βρίσκεται δυτικά του Ειρηνικού Ωκεανού, υπερκείμενη της υφαλοκρηπίδας μεταξύ της Αυστραλίας και της Ινδονησιακής Νέας Γουινέας.
Γεωγραφία
Η Θάλασσα της Αραφούρα συνορεύει στα ανατολικά με τον Πορθμό Τόρες και τη Θάλασσα των Κοραλλίων, στα νότια με τον κόλπο της Καρπεντάρια, στα δυτικά με τη Θάλασσα του Τιμόρ και στα βορειοδυτικά με τις θάλασσες του Μπάντα και του Σεράμ. Έχει συνολική έκταση 650.000 τ.χλμ., με 1.290 χλμ. μήκος και 560 χλμ. πλάτος. Το βάθος της θάλασσας είναι στο μεγαλύτερο μέρος της 50-80 μέτρα, και αυξάνεται προς τα δυτικά, όπου κοραλλιογενείς ύφαλοι αναπτύσσονται σε βάθη έως 610 μ.
Φαίνεται πως η υφαλοκρηπίδα της θάλασσας της Αραφούρα ήταν στεριά με ξηρό κλίμα, και μετά τη λήξη του Παγετώνα, όταν ο καιρός ζεστάθηκε, κατακλύστηκε με νερά. Μια μεγάλη επίπεδη γέφυρα ξηράς συνέδεε την Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα και διευκόλυνε τη μετανάστευση ανθρώπων από την Ασία στην Αυστραλία.
Οριοθέτηση
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει τη Θάλασσα της Αραφούρα ως ένα από τα υδατικά σώματα του Ανατολικού Ινδικού Αρχιπελάγους. Τα όριά της είναι: Στον Βορρά. Το Νοτιοανατολικό όριο της θάλασσας του Σεράμ [Μια γραμμή από την Καροέφα, της Νέας Γουινέας, προς το νοτιοανατολικό άκρο της νήσου Άντι, και μέχρι το Βόρειο σημείο της νήσου Κάι Μπέσαρ ( -5.28333°N, 133.15°W )] και το Ανατολικό όριο της Θάλασσας του Μπάντα [Μία γραμμή από το Βόρειο σημείο της Νήσου Κάι Μπέσαρ, προς το Νότιο σημείο της, μετά προς το Βορειοανατολικό σημείο της νήσου Φορντάτα, μέσω του νησιού και απέναντι στο βορειοανατολικό σημείο του Λαράτ των Νήσων Τάνιμπαρ ( -7.1°N, 131.91667°W ), κάτω στην ανατολική ακτή της νήσου Γιαμντένα ως το Νότιο σημείο της, μετά μέσω της νήσου Ανγκαρμάσα ως το Βόρειο σημείο της Σελαρόης και μέσω του νησιού στο Νότιο σημείο του Άρο Οεσόε ( -8.35°N, 130.75°W )].
Στην Ανατολή. Η νοτιοδυτική ακτή της Νέας Γουινέας από την Καροέφα (133 ° 27'E) ως την είσοδο του ποταμού Μπένσμπακ (141 ° 01'E), και από εκεί μια γραμμή προς το Βορειοδυτικό άκρο της χερσονήσου του Γιόρκ στην Αυστραλία ( -11.08333°N, 142.05°W ).
Στον Νότο. Η Βόρεια ακτή της Αυστραλίας από το Βορειοδυτικό άκρο της Χερσονήσου του Γιόρκ ως το Ακρωτήρι του Ντον ( -11.31667°N, 131.76667°W ).
Στη Δύση. Μια γραμμή από το Ακρωτήρι του Ντον ως το Ακρωτήρι Άρο Οεσόε, το Νότιο σημείο της Σελαρόης (Νήσοι Τάνιμπαρ).
Ιστορία
Το όνομα της θάλασσας πρωτοεμφανίστηκε στο βιβλίο «Οδηγίες Ναυσιπλοΐας για τη Θάλασσα της Αραφούρα» του Τζορτζ Γουίντσορ Ερλ, το 1837, το οποίο βασίστηκε στις αφηγήσεις των Υποπλοίαρχων Κολφ και Μοντέρα του Βασιλικού Ολλανδικού Ναυτικού.
Το όνομα Αραφούρα ίσως προέρχεται από την Πορτογαλική Αλφούρς που σημαίνει "ελεύθεροι άνδρες". Στο Τοπωνυμικό Λεξικό του Α.Τζ. βαν ντερ Άα, του 1939, αναφέρεται ότι «οι ιθαγενείς του Μολούκες αυτοαποκαλούνταν "χαραφόρας", που σημαίνει "παιδιά των βουνών"».
Το 1775 ο Τόμας Φόρεστ ταξίδεψε στα νησιά Μολούκες και ανέφερε τους "Αραφόρα" που ζούσαν στο δυτικό άκρο της Νέας Γουινέας, υπο την κυριαρχία των "Παπούα", και στο Μιντανάο. Το 1804, ο γεωγράφος Κόνραντ Μαλτέ Μπρουν επιβεβαίωσε ότι είδε τους "Αραφόρα" του Φόρεστ, σε αυτές τις τοποθεσίες και στο Βόρνεο. Ο εθνολόγος Τζέιμς Πρίτσαρντ τους περιέγραψε ως κυνηγούς κεφαλών. Το 1835 ο Τζον Κούλτερ ανέφερε τους "Ορραφόρα", ιθαγενείς που ζουν στην ενδοχώρα της νοτιοδυτικής Νέας Γουινέας και είναι διαφορετική φυλή από τους Παπούα..
Αλιεία
Η θάλασσα της Αραφούρα είναι σημαντικός αλιευτικός πόρος, ιδιαίτερα για την αλιεία γαρίδων και βενθοπελαγικών ειδών. Οικονομικά σημαντικών είδη είναι οι γιγαντόπερκες, οι επινεφελίνες, οι γαρίδες του είδους των Πενεΐδων (Penaeidae), οι νεμιπτερίδες, κ.α.
To 2002 ιδρύθηκε το Φόρουμ Εμπειρογνωμόνων για τις Θάλασσες της Αραφούρα και του Τιμόρ (ATSEF), με αποστολή του να συνεισφέρει στην επίτευξη αειφόρου ανάπτυξης και την εξάλειψη της φτώχειας στις θαλάσσιες περιοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάλασσες Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστραλίας Κατηγορία:Νέα Γουινέα
Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών
Η Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών, επίσης γνωστή ως Δυτικές Ινδίες,  η Ομοσπονδία των Δυτικών Ινδιών ή η Ομοσπονδία της Δυτικής Ινδίας,   ήταν βραχύβια πολιτική ένωση που υπήρχε από τις 3 Ιανουαρίου 1958 έως τις 31 Μαΐου 1962. Διάφορα νησιά στην Καραϊβική που ήταν αποικίες του Ηνωμένου Βασιλείου, συμπεριλαμβανομένων των Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Μπαρμπάντος, Τζαμάικα και τα βρετανικά νησιά των συμπλεγμάτων των Υπήνεμων και Προσήνεμων Νήσων, ενώθηκαν σε Ομοσπονδία, με πρωτεύουσα το Πορτ-οφ-Σπέιν, στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Η εκφρασμένη πρόθεση της Ομοσπονδίας ήταν να δημιουργήσει μια πολιτική μονάδα που θα γίνει ανεξάρτητη από τη Βρετανία ως ένα μόνο κράτος - πιθανώς παρόμοια με την Καναδική Συνομοσπονδία ή την Αυστραλιανή Κοινοπολιτεία. Ωστόσο, προτού συμβεί αυτό, η Ομοσπονδία κατέρρευσε λόγω εσωτερικών πολιτικών συγκρούσεων σχετικά με το πώς θα διέπεται η ίδια η Ομοσπονδία ή πώς θα λειτουργεί βιώσιμα. Ο σχηματισμός μιας Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών ενθαρρύνθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά ζητήθηκε επίσης από τους εθνικιστές των Δυτικών Ινδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Καραϊβικής Κατηγορία:Πρώην συνομοσπονδίες Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου
Ευστάθιος Μαλεΐνος
Ο Ευστάθιος Μαλεΐνος ήταν βυζαντινός στρατηγός και ένα από τα πλουσιότερα και πιο σημαίνοντα μέλη της στρατιωτικής αριστοκρατίας της Ανατολίας στα τέλη του 10ου αιώνα. Κατείχε υψηλόβαθμες διοικητικές και στρατιωτικές θέσεις στην Ανατολή, και συμμετείχε στις αριστοκρατικές εξεγέρσεις κατά του αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ (976-1025), καταπολέμησε τον Βάρδα Σκληρό, αλλά υποστήριξε την εξέγερση του ανιψιού του Βάρδα Φωκά. Μετά την αποτυχία του τελευταίου, δεν τιμωρήθηκε. Ωστόσο, ο τεράστιος πλούτος του προκάλεσε την πτώση του καθώς ο Βασίλειος Β' τον πήρε και τον κράτησε στην Κωνσταντινούπολη και μετά το θάνατό του κατάσχεσε την περιουσία του.
Βιογραφία
Ο Βασίλειος ήταν αντίθετος προς τις αυτοκρατορικές οικογένειες και τον πλούτο που κατείχαν. Ο Μαλεεΐνος, προσκολλημένος στην οικογένεια Φωκά, επομένως αντίπαλός του Τσιμισκή και τον υποστηρικτών του, παρέμεινε πιστός στον Βασίλειο. Παρά το γεγονός ότι απέτυχε να σταματήσει την εξάπλωση της εξέγερσης του Βάρδα Σκληρού από την αρχική βάση του γύρω από τη Μελιτηνή σε όλη την Ανατολία, και παρά τη βαριά ήττα που υπέστη στα τέλη του καλοκαιριού του 976, ο Μαλεεΐνος συνέχισε να υπηρετεί ως στρατηγός μέχρι την οριστική καταστολή της εξέγερσης το 979.
Προκειμένου να αντιμετωπίσει επιτυχώς τον στασιαστή, όμως, ο Βασίλειος με τον παρακοιμώμενο Βασίλειο Λεκαπηνό, είχε αναγκαστεί να επαναφέρει τον στρατηγό Βάρδα Φωκά τον νεότερο, ανιψιό του αυτοκράτορα Νικηφόρου Β΄, από την εξορία το 978 και να τον διορίσει στη διοίκηση του στρατού της ανατολής. Μετά τη νίκη του επί του Σκληρού, ο Φωκάς και οι οπαδοί του, άρχισαν να σχεδιάζουν να ανατρέψουν τον αυτοκράτορα. Η σύγκρουση δεν ξέσπασε αμέσως, αλλά και οι δύο πλευρές επιδόθηκαν σε αυτό που ο ιστορικός Mark Whittow αποκαλεί «ψυχρό πόλεμο». Το 985, ο αυτοκράτορας κινήθηκε για πρώτη φορά μετά από την απόλυση ή υποβιβασμό ενός αριθμού στρατηγών της Ανατολής πιστών στην οικογένεια Φωκά. Ο ίδιος ο Βάρδας Φωκάς υποβιβάστηκε σε δούκα Αντιοχείας και ο Ευστάθιος Μαλεεΐνος απολύθηκε από τον στρατό. Το 986, όμως, μετά την ταπεινωτική ήττα του Βασιλείου Β΄ από τους Βουλγάρους στις Πύλες του Τραϊανού και την επιστροφή του Σκληρού από την εξορία στη Βαγδάτη, ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να διορίσει εκ νέου τον Βάρδα Φωκά ως διοικητή της Ανατολής. Ο Φωκάς σύντομα ξεγέλασε τον Σκληρό σε μια συνάντηση και τον συνέλαβε. Στις 15 Αυγούστου ή 14 του Σεπτέμβρη 987, στο σπίτι των Μαλεεΐνων στο Χαρσιανόν θέμα, οι κορυφαίες αριστοκρατικές οικογένειες ανακήρυξαν τον Φωκά αυτοκράτορα.
Η εξέγερση του Φωκά διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την Ανατολία. Τελικά ο Βασίλειος, έχοντας απόλυτη ανάγκη από πιστούς στρατιώτες, συνήψε συμμαχία με γάμο με τους Ρως του Κιέβου: σε αντάλλαγμα για την αδελφή του Άννα ο Βλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου έστειλε 6.000 Βαράγγους με τους οποίους ο Βασίλειος κατόρθωσε να υποτάξει την εξέγερση, με τον Φωκά να πέφτει νεκρός στη μάχη. Με την εξαίρεση των λίγων ανώτερων βοηθών του στασιαστή, ο Βασίλειος φέρθηκε σχετικά γενναιόδωρα στους υποστηρικτές του Φωκά. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ήταν από τους πιο εξέχοντες υποστηρικτές του Φωκά, ο Μαλεεΐνος επετράπη να κρατήσει τον τίτλο του στρατηγού και μαγίστρου και τα κτήματά του. Αραβικές πηγές αναφέρουν ότι αυτά ξεκινούσαν από την Κλαυδιόπολη στη Βιθυνία στον Σαγγάριο ποταμό, και κάλυπταν περίπου 115 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Το 995, ωστόσο, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ επέστρεφε από εκστρατεία εναντίον των Φατιμιδών στην Συρία, κι έμεινε στο σπίτι του Μαλεεΐνου. Ο Μαλεεΐνος αφειδώς κάλυψε τις ανάγκες τόσο της αυτοκρατορικής συνοδείας όσο και του συνόλου του στρατού, από τους δικούς του πόρους. Ο Βασίλειος εντυπωσιάστηκε και θορυβήθηκε από αυτή την επίδειξη του πλούτου του και την ισχύ που διέθετε ο Μαλεεΐνος και τον πήρε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη ουσιαστικά ως όμηρο. Τον Ιανουάριο του 996, εξέδωσε νέο νόμο κατά της παράνομης ιδιοποίησης των κοινοτικών χώρων ενός χωριού και της γης, σε μια προσπάθεια να μειώσει την ισχύ της αριστοκρατίας. Ο Μαλεεΐνος ήταν πια περιορισμένος στην πρωτεύουσα και ο Βασίλειος, σύμφωνα με τα λόγια του Ιωάννη Σκυλίτζη, «τον εφοδίαζε άφθονα με ό,τι χρειαζόταν, σαν να έτρεφε άγριο θηρίο σε κλουβί». Μετά το θάνατό του, τα κτήματα και περιουσία του κατασχέθηκαν από τον αυτοκράτορα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2017-2018
Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2017-18 ήταν η 7η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή της Ορεστιάδας, που μας άφησε τόσο πρόωρα τον Ιανουάριο του 2013. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2017-18. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, για 5η φορά στην ιστορία του.
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη το τριήμερο 20 με 22 Οκτωβρίου 2017. Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν στους παρακάτω 4 ομίλους:
Α' Όμιλος (Αιγίνιο – Γυμναστήριο Αιγινίου Πιερίας)
Βαθμολογία
Αγώνες
Β' Όμιλος (Πειραιάς – Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη)
Βαθμολογία
Αγώνες
Γ' Όμιλος (Βραχάτι – Γυμναστήριο "Γ. Τριαντάφυλλος" Βέλου-Βόχας)
Βαθμολογία
Αγώνες
Δ' Όμιλος (Ερμούπολη – Δ.Α.Κ. Σύρου "Δημήτριος Βικέλας")
Βαθμολογία
Αγώνες
Μπαράζ
Μετά απο πολύμηνη διαμάχη μεταξύ των δύο ομάδων για τα κριτήρια του εισιτήριου της πρόκρισης για την τελική φάση, η ΕΣΑΠ κατέληξε στην λύση του αγώνα μπαράζ, που διεξήχθη στις 7 Μαρτίου στον Πειραιά, στο Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη". .
Τελική Φάση
Η Τελική Φάση διεξήχθη στη Σύρο στις 30 και 31 Μαρτίου του 2018 και καλύφθηκε τηλεοπτικά απο την ΕΡΤ2.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 30 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα στον Εθνικό και τον Παμβοχαϊκό ξεκίνησε στις 17:00 ώρα Ελλάδος, ενώ ο δεύτερος μεταξύ Ολυμπιακού και Φοίνικα στις 20:00.
Τελικός
Ο τελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό Πειραιώς και Εθνικό Αλεξανδρούπολης διεξήχθη στις 31 Μαρτίου στις 17:00 ώρα Ελλάδος.
Αγροτική πολιτική
Από την εποχή που η ανθρωπότητα άρχισε να εισέρχεται σε ανώτερο πολιτισμό έπαυσε και η καλλιέργεια της γης να αφήνεται στη τύχη της όπως συνέβαινε στους πρωτόγονους λαούς. Η πολύ στενή σχέση του ανθρώπου με τα προϊόντα της γης, του επέβαλε από τους μυθικούς ακόμα χρόνους να προσπαθεί να πετύχει καλύτερες γεωργικές αποδόσεις αναζητώντας καλύτερα είδη καλλιέργειας, καταλληλότητα εδάφους, χρησιμοποιώντας καλύτερους σπόρους και φυσικά με τον καιρό καλύτερα λιπάσματα, παραγωγικότερα ζώα, καταλληλότερους εργάτες, τελειότερα μηχανήματα και μέσα παραγωγής.
Έτσι όταν οι κοινωνίες άρχισαν να προσλαμβάνουν την έννοια της πόλης-κράτους και στη συνέχεια κράτους όπως εξελίχθηκε στη μορφή που παρουσιάζονται σήμερα σε συνάρτηση με το αυξανόμενο εμπόριο που έλαβε διεθνή χαρακτήρα η ανάγκη της κρατικής πλέον παρέμβασης για τη ρύθμιση των κυριοτέρων συναφών ζητημάτων κατέστη περισσότερο αναγκαία. Και αυτό ήταν φυσικό επακόλουθο αφού δεν θα μπορούσαν τα οργανωμένα κράτη να αγνοήσουν την ποιοτική και ποσοτική απόδοση των καλλιεργειών των εδαφών τους όταν μάλιστα έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό τόσο με την διατροφή του πληθυσμού όσο και κατ΄ επέκταση με την γενικότερη οικονομική ανάπτυξή τους.
Η κρατική αυτή παρέμβαση για την αγροτική ανάπτυξη ονομάζεται αγροτική πολιτική που εφαρμόζεται με νόμους, μεθόδους και συστήματα που επιβάλλονται κατά καιρούς. Η σημασία δε αυτής είναι τέτοια που όλα σχεδόν τα κράτη του κόσμου έχουν δημιουργήσει ειδικό Υπουργείο για την άσκηση αυτής της πολιτικής. Στην Ελλάδα η αγροτική πολιτική ασκείται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλά και από μεγάλο πιστωτικό φορέα όπως είναι η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς επίσης και από διάφορους άλλους αγροτικούς ημικρατικούς οργανισμούς ή γεωργικούς συνεταιρισμούς.
Έτσι σήμερα η αγροτική πολιτική κάθε κράτους διακρίνεται σε διάφορους επιμέρους κλάδους όπως είναι η αγροτική ασφάλεια, η αγροτική πίστη, η γεωργική εκπαίδευση, ο κρατικός παρεμβατισμός στη ρύθμιση των τιμών, η εξασφάλιση αγορών διάθεσης των προϊόντων, η ρύθμιση σχέσεων αγροκτημόνων - εργατών καθώς και διακρατικών σχέσεων συναφούς εμπορίου. Το σύνολο της νομοθεσίας που ρυθμίζει όλα τα παραπάνω σχετικά ζητήματα ονομάζεται αγροτική νομοθεσία.
Η σπουδαιότητα της αγροτικής πολιτικής που έλαβε στη σύγχρονη εποχή μια διεθνή διάσταση δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί και από τους μεγαλύτερους διεθνείς οργανισμούς. Έτσι η Κοινωνία των Εθνών αρχικά και στη συνέχεια ο ΟΗΕ περιέλαβαν στο πλαίσιο των γενικών προσπαθειών τους την επεξεργασία και εφαρμογή μιας διεθνούς αγροτικής πολιτικής που αποβλέπει στην αύξηση της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής με στόχο την καλλίτερη και φθηνότερη διατροφή των λαών της Γης.
Εφαρμογή αυτού του στόχου είναι η από τον Οκτώβριο του 1945 δημιουργία ιδιαίτερου διεθνούς οργανισμού του ΟΗΕ, που φέρει τον επίσημο τίτλο Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).
Πηγές
Κατηγορία:Αγροτική οικονομία Κατηγορία:Πολιτική
Κωνσταντίνος Ευφορβηνός Κατακαλών
Βιογραφία
Καταγόταν από τις ευγενείς Οικογένειες του Κατακαλώνος, ο πατέρας του και του Ευφορβηνού η μητέρα του. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές, όταν διοικούσε το σώμα των Χωματινών (από το Χώμα του Μαιάνδρου) και τη μοίρα των Τούρκων στον στρατό του Αλεξίου Α΄ κατά τη μάχη των Καλαβρυών το 1078. Εμφανίζεται ξανά ως συμμετέχων στη Σύνοδο των Βλαχερνών το 1094 με τον τίτλο του πρωτοκουροπαλάτη.
Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Κομνηνού εναντίον των Κουμάνων, την οποία ήγειρε ο διεκδικητής ψευδο-Νικηφόρος Διογένης. Ο Αλέξιος Α΄ έστειλε τον Κωνσταντίνο να τους επιτεθεί, ενώ οι Κουμάνοι θα διέσχιζαν το πέρασμα του Ζυγού, αλλά οι εντόπιοι Βλάχοι τους οδήγησαν να το περάσουν νωρίτερα και οι αλλόφυλοι κατέλαβαν την πόλη Γολόη. Ωστόσο ο Κατακαλών επιτέθηκε σε τμήματά τους και κατάφερε να συλλάβει περίπου εκατό αιχμαλώτους, ανδραγάθημα για το οποίο προήχθη σε νωβελίσσιμο (ευγενέστατο). Η επόμενη αποστολή ήταν να βοηθήσει την Αδριανούπολη, που επολιορκείτο από τους Κουμάνους. Προσπάθησε να εισέλθει στην πόλη από τα νότια, αλλά τον αιφνιδίασαν στους βάλτους οι Κουμάνοι και μόλις που κατάφερε να σώσει τη ζωή του. Το 1096 ο Αυτοκράτορας τον έστειλε να περισώσει τα υπολείμματα της Σταυροφορίας του Λαού (προοίμιου της Α΄ Σταυροφορίας), που είχε ηττηθεί από τους Σελτζούκους και σχεδόν καταστραφεί. Οι Τούρκοι αποσύρθηκαν πριν την προώθησή του και ο Κωνσταντίνος μπόρεσε να σώσει τους επιζήσαντες Σταυροφόρους.
Έχει σωθεί σφραγίδα του, όπου στη μία όψη παρίσταται ο Χριστός όρθιος με γύρω την επιγραφή ΚΕ ΒΟΗΘΕΙ ΤΩ ΣΩ ΔΟΥΛΩ και στην άλλη όψη αναγράφεται + ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΩ ΤΩ ΚΑΤΑΚΑΛΩΝΩ. Ήταν ένας από τους πιο έμπιστους και αξιόλογους αξιωματούχους και ως δείγμα αυτού ο γιος του Νικηφόρος νυμφεύτηκε τη δεύτερη κόρη του Αυτοκράτορα, τη Μαρία.
Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε τέκνο:
Κοντομονόβολο
Το Κοντομονόβολο ήταν αγώνισμα που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα. Θεωρείται ο πρόδρομος του σημερινού αγωνίσματος του "άλματος επί κοντώ".
Τοτονέρο 1980
Τοτονέρο 1980 ή Τοτονέρο ονομάστηκε το ποδοσφαιρικό σκάνδαλο στην Ιταλία που αφορούσε στήσιμο αγώνων και αποκαλύφθηκε το 1980 από την οικονομική αστυνομία.
Οι ποινές που εφαρμόστηκαν σε ομάδες ήταν: Μίλαν και Σ.Σ. Λάτσιο υποβιβάστηκαν στην Β' Κατηγορία, ενώ Αβελίνο, Μπολόνια, Περούτζια, Παλέρμο και Τάραντο τιμωρήθηκαν με αφαίρεση 5 βαθμών.
Ποινές επιβλήθηκαν και σε μεμονωμένα άτομα, κυρίως ποδοσφαιριστές, που φθάσαν μέχρι και τα 6 χρόνια φυλάκισης.
Κοντομονόβολο
Με το αγώνισμα αυτό ομοιάζει πολύ το σύγχρονο αγώνισμα των "μπαντελιέρος", (= ταινιοφόρων), στην Ισπανία όπου κατά τις ταυρομαχίες υπερπηδούν επανειλημμένα τον ταύρο με τον οποίο αγωνίζονται προκειμένου να τον εξερεθίσουν και το προσφερόμενο θέαμα να γίνει συναρπαστικότερο.
Τοτονέρο 1980
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδoσφαιρικά σκάνδαλα
Κοντομονόβολο
Πηγές
Κατηγορία:Αθλήματα Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Πολιτισμός του Μεσαίωνα
Ιρλανδία (νησί)
Η Ιρλανδία (ιρλανδικά: Éire, αγγλικά: Ireland) είναι ένα μεγάλο νησί της βορειοδυτικής Ευρώπης, δυτικά από τη Μεγάλη Βρετανία. Έχει έκταση 84.421 τ.χλμ. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους είναι πεδινό ή λοφώδες. Υπάρχουν μόνο χαμηλά βουνά, κυρίως στην περιφέρεια του νησιού. Στα νοτιοδυτικά το Καράουντουχιλ ( Carrauntoohil, 1.039 μ.), στα νοτιοανατολικά η οροσειρά Lugnaquilla (925 μ.) κ.ά.
Οι ακτές παρουσιάζουν μικρή κατάτμηση στα ανατολικά, μέτρια στα νότια και μεγάλη στα δυτικά και στα βόρεια. Το κλίμα είναι υγρό ωκεάνιο, με συχνές βροχοπτώσεις, που διατηρούν τα εκτεταμένα λιβάδια πράσινα σε όλη τη διάρκεια του έτους.
Υπάρχουν πολλοί ποταμοί, μικρού όμως μήκους: Σάνον (Shannon, 364 χλμ.), Μπλακγουότερ (Blackwater, 168 χλμ.), Σουίρ (Suir, 184 χλμ.), Σλάνεϊ ( Slaney, 167 χλμ.) κ.ά. Στο βορειοκεντρικό ιδίως τμήμα του νησιού σχηματίζονται πολλές λίμνες. Μεταξύ της Ιρλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας βρίσκεται η Ιρλανδική θάλασσα, της οποίας διέξοδοι στον Ατλαντικό είναι ο Βόρειος πορθμός και ο Πορθμός του Αγίου Γεωργίου.
thumb|right|238px|Πολιτικός χάρτης της Ιρλανδίας.
Προ-χριστιανική περίοδος
Οι πρώτες γραπτές αναφορές προέρχονται από τους κλασσικούς ελληνο-ρωμαίους γεωγράφους. Ο Πτολεμαίος ονομάζει το νησί «Μικρή Βρετανία». Στο έργο του Γεωγραφική Υφήγησις («Γεωγραφία») ονομάζει την Αγγλία Ἀλβιόνα και την Ιρλανδία Ἰουερνία. Οι Ρωμαίοι την ονόμαζαν Hibernia ή Scotia. Οι Κέλτες της Ιρλανδίας είχαν αναπτύξει έναν αξιόλογο πολιτισμό, τον οποίο βρήκε και ο Άγιος Πατρίκιος όταν πήγε να διαδώσει το χριστιανισμό στους Κέλτες.
Στα πέντε κελτικά βασίλεια – το Όλστερ, το Μιθ (Meath), το Λένστερ, το Μάνστερ και το Κώνοτ (Connacht) – πέντε ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο βασιλιάδες διοικούσαν την Ιρλανδία, που διοικούνταν από το σύστημα των φυλών αλλά όλες οι αναγνώριζαν την πόλη της Τάρα (Tara) σαν το κέντρο –τη πρωτεύουσα τους. Εκεί στέφονταν οι βασιλιάδες της κάθε φυλής, εκεί συγκροτούσαν τη συνέλευση των προκρίτων ολόκληρης της Ιρλανδίας, όταν έπρεπε να συζητήσουν για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, για να εγκρίνουν τους υποχρεωτικούς για όλους νόμους, κ.α. Αλλά και κάθε πρωτεύουσα των χωριστών βασιλείων είχε το δικό της επαρχιακό συμβούλιο, στο οποίο συζητούσαν τα τοπικά θέματα. Μετά τις συγκεντρώσεις του συμβουλίου αυτού,
Στις γιορτές τραγουδιστές, παραμυθάδες, ποιητές, μίμοι, ακροβάτες, γελωτοποιοί διασκέδαζαν το κοινό ενώ συγχρόνως γίνονταν αθλητικοί και παλαιστικοί αγώνες. Οι Ιρλανδοί είχαν αλφάβητο, είχαν εκτενή ποιητική και μυθολογική φιλολογία.
Η θρησκεία τους ήταν ένας ανιμιστικός πολυθεϊσμός, στον οποίο τις ιεροπραξίες τις έκαναν οι λευκοντυμένοι Δρυίδες τους, που σαν όλες τις ιερατικές τάξεις παντού, είχαν αυξημένες δραστηριότητες και συντόνιζαν σχεδόν τα πάντα, δίπλα στους βασιλιάδες.
Η κοινωνική οργάνωση στηριζόταν στην οικογένεια. Πολλές οικογένειες αποτελούσαν τη φατρία, πολλές φατρίες το γένος και πολλά γένη τη φυλή. Όλα τα μέλη μιας φυλής –θεωρητικά τουλάχιστον- κατάγονταν από έναν κοινό πρόγονο. Τον 7ο αιώνα, το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους ήταν κοινή ιδιοκτησία των γενών ενώ η ατομική ιδιοκτησία περιορίζονταν στα είδη ατομικής χρήσης. Από τότε και μετά, σιγά- σιγά αναπτύχθηκε η τοπική αριστοκρατία που κατείχε μεγάλες εκτάσεις γης ενώ απέναντι της είχε τη τάξη των ελεύθερων χωρικών, των εκμισθωτών των αγρών και των δούλων.
Ο χριστιανισμός, έφτασε στην Ιρλανδία, το 431 μ.Χ. κατ’ αρχήν με τον επίσκοπο Παλλάδιο, τον πρώτο διορισμένο – από τον πάπα Σελεστίνο -επίσκοπο της Ιρλανδίας, αλλά ουσιαστικά με τον Άγιο Πατρίκιο, έναν Κέλτη της Βρετανίας, το 432. Παρόλο που ούτε ο βασιλιάς, ούτε και οι δρυΐδες προσηλυτίστηκαν, ωστόσο του επέτρεψαν να κηρύξει, και ο λαός τον ακολούθησε με μεγάλο ζήλο. Χειροτόνησε λοιπόν ιερείς, έχτισε εκκλησίες, ίδρυσε μοναστήρια και πεθαίνοντας το 461 είχε αφήσει πολλούς συνεχιστές του έργου του καθώς και τη φήμη του αγίου.
Οι επιδρομές των Σκανδιναβών Βίκινγκς
Οι Νορβηγοί και οι Δανοί πειρατές μαθαίνοντας τα πλούτη των ιρλανδικών μοναστηριών άρχισαν δειλές στην αρχή αποβάσεις. Η πρώτη κατεγραμμένη νορβηγική επιδρομή το 795, ήταν περισσότερο κατασκοπευτική.
Ακολούθησε η επιδρομή του 798 στην ακτή της Μπρέγκα και το 807 στην ακτή του Κόναχτ. Το 825 όμως, η επιδρομή ήταν μεγαλύτερη και από τότε οι επιδρομές πύκνωναν. Ακολούθησαν επιδρομές του 837 (60 μακρόστενα πλοία με 1500 άντρες), του 845, του 847.
Νορμανδοί εγκαταστάθηκαν μόνιμα, κοντά στην ακτή και ίδρυσαν το Δουβλίνο, το Γουότερφορντ, το Γουέξφορντ, το Λίμερικ, το Κορκ και άλλες μεγάλες πόλεις και έκαναν φόρου υποτελές το βόρειο τμήμα του νησιού. Οι Ιρλανδοί βασιλιάδες πολεμώντας συγχρόνως τους εισβολείς αλλά και τους άλλους Ιρλανδούς βασιλιάδες δεν κατάφεραν να τους αποκρούσουν αποτελεσματικά. Οι Νορβηγοί χρησιμοποιούσαν και τους ποταμούς, κυρίως τον Σάννον για να χτυπάνε μέχρι την ενδοχώρα.
Το 853 ο Όλαφ ο Λευκός γεννημένος στην Ιρλανδία, έγινε βασιλιάς του Δουβλίνου.
Το 1013 αναγνωρίστηκε μονάρχης όλης Ιρλανδίας και οι ιστορικοί τον θεωρούν το πρώτο βασιλιά της Ιρλανδίας. Τότε ανοικοδομήθηκαν οι εκκλησίες και τα μοναστήρια, ιδρύθηκαν σχολεία, επισκευάστηκαν οι δρόμοι και οι γέφυρες, αποκαταστάθηκε η τάξη και κατεστάλη το έγκλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιωτικές χώρες Κατηγορία:Βόρεια Ευρώπη Κατηγορία:Δυτική Ευρώπη Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ιρλανδια
Ρωσικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας
Μπιέλο Πόλιε
Ιστορικά στοιχεία
Η αρχαιολογική έρευνα έχει αποδείξει την ύπαρξη οικισμών στην περιοχή από τους αρχαίους χρόνους. Ίχνη πρώιμης κατοίκησης υπάρχουν και σε γειτονικές κοντινές περιοχές.
Το Μπιέλο Πόλιε αποτέλεσε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για 400 περίπου χρόνια και απελευθερώθηκε το 1912, κατά τη διάρκεια το Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.
Πληθυσμός
Η πόλη του Μπιέλο Πόλιε είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, ο οποίος το 2011 είχε πληθυσμό 46.051 κατοίκους.
Πληθυσμός του Μπιέλο Πόλιε (πόλη):
Σατώ-Τιερί
Το Σατώ-Τιερί είναι μια από τις 64 γαλλικές πόλεις που έχουν λάβει το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Έχει επίσης τιμηθεί με τον Σταυρό του Πολέμου 1914-1918.
Μπιέλο Πόλιε
Πληθυσμός
Πληθυσμός του Μπιέλο Πόλιε (δήμος):
Σατώ-Τιερί
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Σατώ-Τιερί στις όχθες του [[Μάρνης (ποταμός)|Μάρνη]] Η κοινότητα Σατώ-Τιερί βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Αιν,  στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς στη φυσική και ιστορική  επαρχία της Καμπανίας, στη βορειοανατολική Γαλλία.
Μπιέλο Πόλιε
Πληθυσμός
Θρησκεία (απογραφή 2011):
Σατώ-Τιερί
Γεωγραφικά στοιχεία
Η πόλη είναι κτισμένη στην κοιλάδα του Μάρνη, στις όχθες του ποταμού, σε υψόμετρο 59 έως 222 μέτρα σε ένα τοπίο τυπικό της Καμπανίας, ανάμεσα σε λόφους και αμπελώνες.
Μπιέλο Πόλιε
Πολιτισμός
Το Μπιέλο Πόλιε είναι η γενέτειρα του ποιητή Άβντο Μετζέντοβιτς και πολλών άλλων συγγραφέων, όπως ο Κάμιλ Σίτζαριτς, ο Μίοντραγκ Μπουλάτοβιτς, καθώς και ο δημοφιλής τραγουδιστής Ντάντο Πολουμέντα. Αποτελεί επίσης την γενέτειρα του παίκτη του NBA Νίκολα Πέκοβιτς.