cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στατική
Φορείς-διανύσματα
framed|Παράδειγμα ενός συστήματος σε στατική ισορροπία. Το άθροισμα των δυνάμεων και των ροπών είναι μηδέν. Ένα βαθμωτό μέγεθος είναι μια ποσότητα, όπως η μάζα ή η θερμοκρασία, η οποία έχει μόνο ένα μέγεθος. Ένας φορέας-διάνυσμα είναι μια ποσότητα που έχει τόσο ένα μέγεθος όσο και μια κατεύθυνση. Υπάρχουν αρκετοί συμβολισμοί για τους φορείς-διανύσματα, όπως οι εξής:
Τα διανύσματα μπορούν να προστεθούν με τη μέθοδο του Κανόνα Παραλληλογράμμου. Επιπλέον τα διανύσματα έχουν ως βάση επιμέρους διανύσματα τα οποία βρίσκονται πάνω στους άξονες x, y, και z.
Δύναμη
Μια δύναμη μπορεί να είναι είτε μια ώθηση ή μια έλξη. Μια δύναμη τείνει να μετακινήσει το σώμα στο οποίο ασκείται, προς την κατεύθυνση της δράσης της. Η δράση της δύναμης χαρακτηρίζεται από το μέγεθος της, από την κατεύθυνση της δράσης της, αλλά και από το σημείο εφαρμογής της. Έτσι λοιπόν προκύπτει ότι η δύναμη είναι διανυσματικό μέγεθος, διότι η δράση της εξαρτάται τόσο από το μέγεθός της, όσο και από την κατεύθυνσή της.
Οι δυνάμεις διακρίνονται κυρίως σε δυνάμεις εξ επαφής (όπως π.χ. ρυμούλκηση πλοίου) και σε δυνάμεις εξ επιδράσεως/αποστάσεως (γνωστότερη τέτοια δύναμη είναι αυτή με την οποία η Γη έλκει τα διάφορα σώματα, το βάρος).
Γενικότερα όμως υπάρχει μεγάλο πλήθος δυνάμεων στη φύση: η βαρύτητα, οι ηλεκτρικές και οι μαγνητικές δυνάμεις, η τριβή, η τάση είναι μόνο μερικές από αυτές. Όμως, μόνο τέσσερις δυνάμεις θεωρούνται σήμερα θεμελιώδεις:
Όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις δεν θεωρούνται θεμελιώδεις και μπορούν να οριστούν και να αναχθούν στις παραπάνω τέσσερις δυνάμεις.
Ροπή
Μία δύναμη εκτός από την «ικανότητά» της να μπορεί να μετακινήσει το σώμα ως προς την κατεύθυνση της δράσης της μπορεί ακόμα και να το περιστρέψει γύρω από έναν άξονα. Ο άξονας αυτός μπορεί να είναι μια οποιαδήποτε ευθεία η οποία όμως δεν μπορεί ούτε να τέμνει την γραμμή δράσης της δύναμης αλλά ούτε μπορεί να είναι παράλληλη σε αυτή. Αυτή η τάση που έχει μία δύναμη \mathbf{F} να περιστρέψει το σώμα στο οποίο ασκείται είναι γνωστή ως ροπής της δύναμης \mathbf{F} και συμβολίζεται ως, από την αγγλική λέξη torque, ή \mathbf{M} από την αγγλική λέξη moment.
Ροπή ως προς ένα σημείο
μικρογραφία|Περιστροφικός κανόνας του δεξιού χεριού Το μέτρο της ροπής μιας δύναμης : \vec{F} ως προς ένα σημείο Ο ισούται με την κάθετη απόσταση d της γραμμής δράσης της δύναμης: \vec{F} στο άξονα του Ο πολλαπλασιασμένη κατά το μέτρο της δύναμης. Δηλαδή: M=F\cdot d, όπου
Η κατεύθυνση της ροπής δίνεται από τον κανόνα του δεξιού χεριού, όπου η αντίστροφη κίνηση του χεριού από τη φορά των δεικτών του ρολογιού δείχνει ότι η κατεύθυνση είναι προς τα έξω από τη σελίδα, ενώ η σύμφωνη κίνηση του χεριού με τους δείκτες του ρολογιού μας δείχνει ότι η κατεύθυνση είναι προς τα μέσα. Η κατεύθυνση της ροπής μπορεί να είναι θετική ή αρνητική, αναλόγως του πως έχουμε θεωρήσει τα θετικά και τα αρνητικά από την αρχή της μελέτης. Είναι δυνατών να θέσουμε ως (+) την αντίστροφη φορά από τη φορά των δεικτών του ρολογιού και (-) τη σύμφωνη, αλλά μπορεί να γίνει και το ανάποδο. Οι ροπές μπορούν να προστεθούν ως διανύσματα/φορείς.
Ισορροπία υλικού σημείου
Η στατική ισορροπία ενός σωματιδίου είναι μια πολύ σημαντική κατάσταση στη Στατική.
Ένα υλικό σημείο ισορροπεί εφόσον η συνισταμένη των ασκουμένων σε αυτό δυνάμεων είναι ίση με μηδέν. Ισχύει και το αντίστροφο. Η γεωμετρική προσέγγιση του φαινομένου βασίζεται στη θεωρία της σύνθεσης δυνάμεων και ειδικά στον νόμο του παραλληλογράμμου. Η αναλυτική προσέγγιση βασίζεται επιπλέον στο θεώρημα του Τσέισλς: Το αλγεβρικό άθροισμα των προβολών ενός συνόλου διανυσμάτων σε οποιονδήποτε άξονα του επιπέδου είναι ίσο με την προβολή της συνισταμένης. Έτσι το φαινόμενο «ισορροπία ενός υλικού σημείου» περιγράφεται ως:
Αν οι δυνάμεις βρίσκονται όλες στο ίδιο επίπεδο, τότε αρκούν οι δύο από τις τρεις εξισώσεις και αν όλες οι δυνάμεις βρίσκονται σε μία ευθεία, τότε αρκεί η μία από αυτές.
Ισορροπία στερεού σώματος
Η αναλυτική προσέγγιση βασίζεται στη αντίστοιχη της ισορροπίας υλικού σημείου και επιπλέον στο θεώρημα του Varignon: Το αλγεβρικό άθροισμα των ροπών ενός συνόλου δυνάμεων ως προς οποιοδήποτε σημείο του επιπέδου είναι ίσο με τη ροπή της συνισταμένης.
Αυτό σημαίνει ότι εφόσον το στερεό σώμα ισορροπεί, ισχύουν οι παραπάνω ανεξάρτητες εξισώσεις και ότι εφόσον ισχύουν οι αυτές εξισώσεις το σώμα ισορροπεί.
Το Θεώρημα Βαρινιόν
Το θεώρημα του Γάλλου μαθηματικού Πιέρ Βαρινιόν μας λέει ότι:
Η ροπή ως προς ένα δεδομένο σημείο της συνισταμένης αρκετών συν τρεχουσών δυνάμεων ισούται με το άθροισμα των ροπών των συνιστωσών της δύναμης ως προς το ίδιο σημείο.
Ροπή αδράνειας
300px|Παράδειγμα ροπών αδράνειας
Στερεά
Η Στατική χρησιμοποιείται στην ανάλυση δομικών, για παράδειγμα στην Αρχιτεκτονική Μηχανική. Η Αντοχή των υλικών είναι ένα επιστημονικό πεδίο, αρκετά συνδεδεμένο με τη Μηχανική, που στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην εφαρμογή της στατικής ισορροπίας. Μια βασική έννοια είναι αυτή του κέντρου μάζας ενός σώματος σε «ηρεμία». Αυτό αναπαριστά ένα σημείο στο οποίο συγκεντρώνεται όλη η μάζα του σώματος.
Η θέση στην οποία βρίσκεται αυτό το σημείο σε συνδυασμό με το υλικό κατασκευής του στερεού αλλά και τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται το στερεό καθορίζουν την σταθερότητα του ως προς τις εξωτερικές δυνάμεις. Αν το κέντρο μάζας του στερεού βρίσκεται έξω από τα θεμέλια, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε πως είναι αρκετά ασταθές καθώς υπάρχει μια ροπή που δρα: ακόμα και μια μικρή διατάραξη της «ηρεμίας» του σώματος μπορεί να προκαλέσει την πτώση, να το ανατρέψει ή γενικά να αλλάξει την κατάστασή του. Εάν πάλι το κέντρο βάρους βρίσκεται μέσα στα όρια των θεμελίων τότε λέμε πως το στερεό είναι σταθερό μιας και δεν υπάρχει καμία συνισταμένη ροπή που να δρα πάνω στο σώμα.
Υγρά
Η Υδροστατική είναι η μελέτη των υγρών σε κατάσταση ηρεμίας(δηλαδή. σε στατική ισορροπία). Τα χαρακτηριστικά οποιουδήποτε υγρού σε κατάσταση ηρεμίας είναι ότι η δύναμη που ασκείται σε ένα σωματίδιο του ρευστού είναι η ίδια σε όλα τα σημεία στο ίδιο βάθος (ή ύψος) μέσα στο ρευστό. Εάν η συνισταμένη δύναμη είναι μεγαλύτερη από το μηδέν τότε το υγρό θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της προκύπτουσας δύναμης. Η έννοια αυτή διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο μαθηματικό και φιλόσοφο Μπλεζ Πασκάλ το 1647 και έγινε γνωστή ως η Αρχή του Πασκάλ. Η υδροστατική χρησιμοποιείται έντονα στην Υδραυλική. Ο Αρχιμήδης, ο Αμπού Ραϊχάν Αλ-Μπιρουνί, ο αλ-Χαζινί και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υδροστατικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στατικη  Στατικη
Βασίλης Καζάκος
Ο Βασίλης Καζάκος (1945 – 4 Αυγούστου 2006) ήταν Έλληνας ζωγράφος, αγιογράφος και χαράκτης. Διετέλεσε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1945 στα Ιωάννινα και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή. Την ίδια εποχή ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική πλάι στον πατέρα του, Γεώργιο. Σπούδασε χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έχοντας ως δασκάλους τους Κωνσταντίνο Γραμματόπουλο και τον Νίκο Νικολάου ενώ ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας στο εργαστήριο του Βασίλη Βασιλειάδη.
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εγχώριες και ξένες εκθέσεις, παραστάσεις και συναυλίες. Πραγματοποίησε από το 1974 μέχρι το 2003 ατομικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αθήνα, Ιωάννινα, Ρέθυμνο και Βόλος) ενώ συμμετείχε σε πληθώρα ομαδικών εκθέσεων σε διάφορες χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ταϊβάν κ.ά.)
Ο Βασίλης Καζάκος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος καλλιτεχνικών φορέων όπως η Ένωση Ελλήνων Χαρακτών, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος , η Ένωση Αποφοίτων της ΑΣΚΤ και ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ζωσιμάδων ενώ ήταν μέλος της Τράπεζας Τέχνης του Τόκιο. Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 2006 στα Ιωάννινα όντας προσβεβλημένος από καρκίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Maida Vale Studios
250px|right|thumb|Η είσοδος του Maida Vale Studios Το Maida Vale Studios είναι κτήριο του BBC με επτά στούντιο, εκ των οποίων τα πέντε είναι σε τακτική χρήση, στην περιοχή Maida Vale στο δυτικό Λονδίνο.
Τα στούντιο έχουν χρησιμοποιηθεί για την ηχογράφηση κλασσικής μουσικής για τους ραδιοφωνικούς σταθμούς BBC Radio 1, BBC Radio 2, BBC Radio 3, BBC Radio 4 και BBC Radio 6 Music από το 1946 μέχρι σήμερα. Στις 30 Οκτωβρίου του 2009, το BBC Radio 1 γιόρτασε τα 75 χρόνια του Maida Vale Studios μεταδίδοντας 75 τραγούδια τα οποία έχουν ηχογραφηθεί στα στούντιο του κτηρίου κατά τα περασμένα χρόνια.
Ιστορικό
Το κτήριο χρίστηκε το 1909 ως "Maida Vale Roller Skating Palace and Club". Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 το κτήριο πέρασε στην ιδιοκτησία του BBC και έγινε από τα πρώτα γραφεία του οργανισμού. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου το κτήριο ήταν η έδρα του BBC News.
Από το 1934 στο κτήριο στεγάζεται η Συμφωνική Ορχήστρα του BBC, όπου διοργανώνει και συναυλίες, συνήθως δωρεάν.
Το "Τρίτο Πρόγραμμα" δημιουργήθηκε το 1946. Από τη δεκαετία του 1950, το Τρίτο Πρόγραμμα συνήθως μεταδίδει συναυλίες από το κτήριο. Επίσης, η πρώτη συναυλία του σταθμού μεταδόθηκε από το κτήριο.
Στούντιο
Τα στούντιο είναι υπό την τακτική απειλή του κλεισίματος από το BBC Διοίκηση, με τη δικαιολογία ότι το κτήριο χρειάζεται συνεχή συντήρηση και επειδή βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή υπάρχουν περιορισμοί στις ώρες λειτουργίας και πρόσβασης. Τον Ιούλιο του 2007, το BBC ανακοίνωσε ότι τα στούντιο είναι «εντελώς ακατάλληλα για τον 21ο αιώνα» και ότι θα πρέπει το κτήριο να πουληθεί σε εργολάβους, ώστε να μειωθούν τα έξοδα του BBC. Ωστόσο, δεν έχουν βρεθεί λύσεις, ώστε το κτήριο να χρησιμοποιηθεί για άλλες δραστηριότητες και έτσι το κτήριο παραμένει στην ιδιοκτησία του BBC και μάλιστα σε συνεχή χρήση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Φιλιππείο
thumb|right|300px|Καλλιτεχνική αναπαράσταση του ναού (κάθετη τομή) από τον αρχιτέκτονα [[Φρίντριχ Άντλερ]] Το Φιλιππείο ήταν ναός εντός του ιερού χώρου της Άλτεως, δυτικά του ναού της Ήρας και ήταν το μοναδικό κυκλικό οικοδόμημα στην αρχαία Ολυμπία.
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το Φιλιππείο, σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν κυκλικός περίστυλος ναός με κίονες πάνω σε κυκλική μαρμάρινη κρηπίδα με τρία σκαλοπάτια. Υπήρχαν δεκαοκτώ ιωνικοί κίονες με βάσεις απλού αττικού ιωνικού ρυθμού που πάνω τους στηρίζεται πώρινος ιωνικός θριγκός, ενώ στο εσωτερικό του σηκού, περιμετρικά, υπήρχαν εννέα κορινθιακοί ημικίονες και ημικυκλικό βάθρο, όπου τοποθετήθηκαν 5 χρυσελεφάντινα αγάλματα της μακεδονικής βασιλικής οικογένειας. Η κορυφή της στέγης κατέληγε σε κεφάλι παπαρούνας που συγκρατούσε όλες τις δοκούς και ήταν καλυμένη με μαρμάρινα κεραμίδια. Οι Γερμανοί αρχαιολόγοι κατατάσσουν την εσωτερική του αίθουσα στον ιωνικό ρυθμό. Ο αρχιτράβος και η ζωφόρος είναι από ένα ενιαίο μάρμαρο. Ο σιμός μαρμάρινος, διακοσμημένος με λεοντοκεφαλές και πλατανόμορφα κεραμίδια.
Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε από τον Φίλιππο Β' μετά τη νίκη του στη μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. και ήταν αφιερωμένος στον Δία. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε από τον γιο του, Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος πρόσθεσε στο εσωτερικό του ναού χρυσελεφάντινα αγάλματα, φιλοτεχνηθέντα από τον γλύπτη Λεωχάρη, που απεικόνιζαν μέλη της οικογένειάς του. Το μνημείο, εκτός από αναθηματικό χαρακτήρα είχε και λατρευτικό, αφού χρησιμοποιήθηκε για τη λατρεία της βασιλικής οικογένειας της Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Ερρίκος Α΄ του Σαξονικού Όστμαρκ
Ο Ερρίκος Α΄ ο πρεσβύτερος, γερμ. Heinrich I der ältere (π. 1070 - 1103) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Άιλενμπουρκ, μάργραβος της Σαξονικής Όστμαρκ (=Λουσατίας) το διάστημα 1081-1103 και μάργραβος του Μάισσεν (1089-1103).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ και της δεύτερης συζύγου του Αδέλας της Βραβάντης, κόρης του Λάμμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν.
Ο πατέρας του εξουσίαζε τη Λουσατία από το 1046. Ήταν ένας από τους ευγενείς, που εισήλθε στη Σαξονική εξέγερση των ετών 1073-75 ενάντια στον βασιλιά, αλλά γρήγορα προσέγγισε τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων. Έπρεπε όμως να παραδώσει τον γιο ς Δ΄ τού απένειμε το μαργραβάτο της Λουσατίας, για να ενισχύσει την αντίσταση από τη Βοημική επιρροή. Πιο πριν το είχε λάβει ανεπίσημα ο Βρατίσλαος Β΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας για την υποστήριξή του ενάντια στους Σάξονες αντάρτες.
Ο Ερρίκος Α΄ αργότερα, το 1089, έλαβε επίσης το μαργραβάτο του Μάισσεν από τον βασιλιά. Ήταν ο πρώτος τού Οίκου του που κυβέρνησε την περιοχή, έπειτα από την έκπτωση τού Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών μαργράβου του Μάισσεν, ο οποίος είχε συμμαχήσει με τον Χέρμαν των Αρντέν κόμη του Ζαλμ, διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας. Μάλιστα για να ισχυροποιήσει τη θέση του εκεί, ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη του προκατόχου του και απέκτησε έναν υστερότοκο γιο, τον Ερρίκο Β΄, που τον διαδέχθηκε.
Κατά τη μάχη με τους Πολάβιαν Σλαύους (po Labe = επί του Έλβα Σλαύους, δηλ. Βένδους) σκοτώθηκε πλησίον του ποταμού Νάισερ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1102 τη Γκέρτρουντε των Μπρουνονιδών, κόρη του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Θεοδέκτης
Ο Θεοδέκτης ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ρήτορας και ποιητής, που άκμασε στα μέσα του 4ο αιώνα π.Χ..
Ο Θεοδέκτης είχε χρηματίσει μαθητής του Ισοκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Κρίθηκε πιο αξιόλογος ως διαλεκτικός φιλόσοφος παρά ως ποιητής. Παρά ταύτα ο Θεοδέκτης καυχιόταν πως διαγωνίσθηκε 13 φορές, από τις οποίες και έλαβε συνολικά 8 στεφάνους. Είχε επίσης προσκληθεί από την Βασίλισσα της Αλικαρνασσού, την Αρτεμισία το 353 π.Χ. προκειμένου να απαγγείλει επιτάφιο προς τον σύζυγό της Μαύσωλο.
Ο Θεοδέκτης πέθανε στην αρχαία Αρχαία Αθήνα, όπου και τιμήθηκε με μεγαλοπρεπή τάφο επί της Ιεράς Οδού που οδηγούσε προς την Ελευσίνα.
Στην δε ιδιαίτερη πατρίδα του, την Φασηλίδα της Λυκίας, τιμήθηκε με μεγάλο ανδριάντα στην αγορά της πόλης. Σε αυτόν αποδίδονται πολλά συγγράμματα υπό τους τίτλους «Σωκράτους απολογία», «Νόμοι», «Ρητορική τέχνη», και περίπου 50 τραγωδίες εκ των οποίων διασώθηκαν μόνο κάποιοι τίτλοι και ελάχιστα αποσπάσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Λυκία
Πάπας Κελεστίνος Γ΄
Ο Πάπας Κελεστίνος Γ΄ (Papa Celestino III, 1106 – 8 Ιανουαρίου 1198), κατά κόσμον Τζιακίντο Μπομπόνε, ήταν Πάπας από τις 30 Μαρτίου του 1191 έως το θάνατό του το 1198. Ήταν μέλος της οικογένειας Ορσίνι στη Ρώμη, αν και ήταν μόνο καρδινάλιος διάκονος προτού γίνει Πάπας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 13 Απριλίου 1191, κυβέρνησε την εκκλησία έξι έτη, εννέα μήνες, και εννέα ημέρες μέχρι τον θάνατό του στις 8 Ιανουαρίου 1198. Τάφηκε στο Λατερανό.
Πάπας
Έστεψε τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ' την ημέρα μετά την εκλογή του το 1191 με μια τελετή που συμβόλιζε την απόλυτη επικυριαρχία του, όπως περιγράφει ο Ρότζερ του Χόβντεν. Ακολούθως αφόρισε τον ίδιο τον Ερρίκο ΣΤ' επειδή φυλάκισε λανθασμένα τον Βασιλιά Ριχάρδο Α' της Αγγλίας. Τοποθέτησε την Πίζα σε interdict, ο οποίος άρθηκε από τον διάδοχό του Ιννοκέντιο Γ΄ το 1198. Καταδίκασε τον Βασιλιά Αλφόνσο Θ΄ της Λεόν για τον γάμο του με τη Θηρεσία της Πορτογαλίας λόγω τη συγγένειας αίματός τους. Μετά, το 1196, αφόρισε τον Αλφόνσο Θ΄ επειδή έκανε ειρήνη με τους Μουσουλμάνους ενώ πολεμούσε με την Καστίλη. Μετά τον γάμο μεταξύ του Αλφόνσο και της Μπερανγκουέλα της Καστίλης, ο Κελεστίνος επίσης αφόρισε τον Αλφόνσο και έθεσε σε interdict την Λεόν.
Το 1198 επιβεβαίωσε τους νόμους των Τευτόνων Ιπποτών ως στρατιωτικού τάγματος.
Επρόκειτο να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να προτείνει ένα διάδοχο (τον Καρδινάλιο Τζιοβάννι ντι Σαν Πάολο, ΤΑΒ) λίγο πριν τον θάνατό του, αλλά δεν του επιτράπηκε από τους καρδιναλίους.
Αναφορές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Μάχη της Αράχωβας
Η μάχη της Αράχωβας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του '21 κατά την οποία οι Έλληνες επαναστάτες, με αρχηγό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη πέτυχαν μεγάλη νίκη επί των Τούρκων του Μουσταφάμπεη. Έλαβε χώρα μεταξύ 18 και 24 Νοεμβρίου του 1826, στην Αράχωβα της Βοιωτίας.
Εκστρατεία του Κιουταχή στην Αττική
Έπειτα από την πτώση του Μεσολογγίου, στις 28 Μαΐου 1826, ο Κιουταχής εισέβαλε στην Αττική. Στις 3 Ιουλίου του ιδίου έτους, ξεκίνησε τον αποκλεισμό της Αθήνας, ενώ, έναν μήνα αργότερα, και πιο συγκεκριμένα στις 3 Αυγούστου, οι Οθωμανοί υποχρέωσαν τους υπερασπιστές της Αθήνας σε υποχώρηση προς την Ακρόπολη. Τότε ο πρόεδρος της επαναστατικής Κυβέρνησης, Ανδρέας Ζαΐμης, παραμερίζοντας τις μνήμες από την εισβολή των ρουμελιώτικων στρατευμάτων στην Πελοπόννησο κατά τον Εμφύλιο πόλεμο (1823-1825), ανέθεσε στον Γεώργιο Καραϊσκάκη την αρχιστρατηγία της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο Κιουταχής.
Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων μηνών του 1826, οι Έλληνες έστησαν στρατόπεδο στην περιοχή της Ελευσίνας, ενώ, παράλληλα, πέτυχαν σε δύο περιπτώσεις την περαιτέρω ενίσχυση των πολιορκημένων, με έμψυχο δυναμικό, υπό την ηγεσία των Κριεζώτη και Φαβιέρου, καθώς και με πολεμοφόδια. Τις ενισχύσεις αυτές ακολούθησε σειρά συγκρούσεων μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών, όπως η μάχη του Χαϊδαρίου.
Εκστρατεία του Καραϊσκάκη στη Ρούμελη
Τότε ο Καραϊσκάκης αποφάσισε να εκστρατεύσει στις περιοχές της Ανατολικής Στερεάς που είχαν συνθηκολογήσει με τους Τούρκους με σκοπό να εκδιώξει τις εχθρικές φρουρές και να προκαλέσει αντιπερισπασμό στον Κιουταχή, ο οποίος θα αναγκαζόταν έτσι να στείλει βοήθεια, αφαιρώντας δυνάμεις από τους πολιορκητές της Ακρόπολης. Ο Καραϊσκάκης διέθετε 2.000 πεζούς και 64 ιππείς, υπό τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη, κυρίως Ηπειροσουλιώτες. Αυτοί, αφού θα ξεσήκωναν πάλι τις προσκυνημένες περιοχές, θα κατευθύνονταν στις Θερμοπύλες για να αποκόψουν τις συγκοινωνίες του Κιουταχή. Ταυτόχρονα, σώμα Θεσσαλομακεδόνων θα αποβιβαζόταν στα βοιωτικά παράλια και από εκεί θα απέκοπτε τις επικοινωνίες του Κιουταχή, επιτιθέμενο στο Ταλάντι (σημ. Αταλάντη).
Ο Καραϊσκάκης προχώρησε από τη Δομβραίνα προς το Δίστομο, αφού πέρασε από τα μοναστήρια Δομβού και Οσίου Λουκά. Ο Μουσταφάμπεης για να τον εμποδίσει κίνησε από τη Λιβαδειά για να καταλάβει την Αράχωβα. Τον συνόδευαν ο αδελφός του Καρυοφίλμπεης, ο Κεχαγιάμπεης κι άλλοι σημαντικοί μπέηδες και 2.000 Τουρκαλβανοί πεζοί και 200 ιππείς.
Ο Μουσταφάμπεης μέσω Δαυλείας εκκινήθη προς τα Σάλωνα για να βοηθήσει τους Τούρκους που πολιορκούνταν εκεί από τον Γ. Δυοβουνιώτη και τον Νάκο Πανουργιά. Ο ίδιος έμεινε στη Μονή Ιερουσαλήμ, σε πλαγιά του Παρνασσού πάνω από τη Δαύλεια. Εκεί κάποιος διάκονος που γνώριζε την αλβανική γλώσσα, αφού άκουσε από τις συνομιλίες των Τουρκαλβανών ότι επρόκειτο να βαδίσουν μέσω Αράχωβας προς τα Σάλωνα, πήγε νύχτα στο Δίστομο στο στρατόπεδο του Καραϊσκάκη όπου έδωσε την πληροφορία. Μέσα στη νύχτα ο Καραϊσκάκης απέστειλε τον Γαρδικιώτη Γρίβα και τον Γεώργιο Βάιο με 500 ενόπλους να σπεύσουν στην Αράχωβα και να καταλάβουν οχυρά μέρη. Ταυτόχρονα τοποθέτησε σκοπιές (καραούλια) σε διάφορα σημεία για να πληροφορείται την κίνηση του εχθρού.
Η μάχη
Το επόμενο πρωί οι Τούρκοι διηρέθηκαν σε δύο σώματα και κινήθηκαν προς Αράχωβα από το Ζεμενό και από το Μοναστήρι της Ιερουσαλήμ. Οι Τούρκοι αντιλαμβανόμενοι πλέον τους Έλληνες και αιφνιδιασθέντες δεν τόλμησαν να εισέλθουν στην κωμόπολη και οχυρώθηκαν στο ύπαιθρο, σε υψώματα του Παρνασσού γύρω από την Αράχωβα.
Το κρύο και το χιόνι έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στη σύγκρουση. Οι Έλληνες είχαν καταφύγιο στα σπίτια της Αράχωβας, ενώ οι Τούρκοι είχαν μεγάλες απώλειες εκτεθειμένοι στο ύπαιθρο και περικυκλωμένοι από όλες τις πλευρές. Όταν μαθεύτηκε η παγίδευση του στρατεύματος του Μουσταφάμπεη, τουρκικές δυνάμεις από διάφορες φρουρές έρχονταν προς βοήθειά του. Όμως ο Καραϊσκάκης είχε αποκλείσει όλες τις διαδρομές από όπου θα μπορούσε να έλθει βοήθεια προς τον εχθρό. Στο Ζεμενό αποκρούστηκε σώμα από περίπου 1.500 στρατιώτες υπό τον Αλβανό Αμπντουλά μπέη και άλλο σώμα που ήλθε από τη Δαύλεια. Ο ίδιος ο Καραϊσκάκης συμμετείχε στις αψιμαχίες ενθαρρύνοντας τους πολεμιστές του.
Οι Τούρκοι, υποφέροντας από το κρύο και την έλλειψη εφοδίων, ζήτησαν από τον Καραϊσκάκη συνθήκη ώστε να αποχωρήσουν. Αυτός ζήτησε για αντάλλαγμα να του παραδοθούν η Λιβαδειά και η Άμφισσα, καθώς και να μείνουν ως όμηροι ο Μουσταφάμπεης και ο Κεχαγιάμπεης. Οι αρχηγοί των Τούρκων δεν δέχτηκαν και παρέμειναν οχυρωμένοι περιμένοντας βοήθεια από τον Κιουταχή. Ο Μουσταφάμπεης για να ενθαρρύνει κι αυτός τους στρατιώτες του συμμετείχε στις ανταλλαγές πυρών, αλλά σκοτώθηκε. Την 24η Νοεμβρίου σημειώθηκε μεγάλη χιονόπτωση που απείλησε να καλύψει ζωντανούς τους Τούρκους. Βλέποντας ότι δεν μπορούν πλέον να παραμείνουν στο ύπαιθρο, επιχείρησαν έξοδο προς το δρόμο που οδηγεί προς τη Μονή Ιερουσαλήμ. Οι Έλληνες δεν αντελήφθησαν έγκαιρα τη φυγή γιατί λόγω του χιονιού είχαν αποσυρθεί στα σπίτια της Αράχωβας. Όταν η φυγή έγινε αντιληπτή οι Έλληνες έσπευσαν και κατέκοβαν τους αποχωρούντες Τούρκους. Δεν χρησιμοποιήθηκαν πυροβόλα όπλα γιατί είχαν καταστεί άχρηστα λόγω του χιονιού και του παγετού. αριστερά|μικρογραφία|254x254εσ|Πυραμίδα από κεφάλια Τούρκων στην [[Αράχωβα.]] Η καταδίωξη εξελίχθηκε σε σφαγή, που άρχισε δύο ώρες προ της δύσης του ηλίου και συνεχίστηκε μέχρι τα μεσάνυχτα. Όσοι Τούρκοι απέφυγαν τη σφαγή πάγωναν όταν αποκαμωμένοι σταματούσαν να αναπαυθούν. Ο Καραϊσκάκης, μην ακούγοντας πυροβολισμούς, νόμισε ότι οι εχθροί διέφυγαν, έως ότου πήγε ο ίδιος να διαπιστώσει την κατάσταση. Οι φονευθέντες Τούρκοι εκείνη την ημέρα ήταν περίπου 600 ενώ πολλοί συνελήφθησαν. Από αυτούς ο Καραϊσκάκης μπόρεσε να διασώσει μόνο 50 καθώς οι υπόλοιποι πέθαναν από τα κρυοπαγήματα και τις κακουχίες. Οι δύο αρχηγοί του τουρκικού στρατοπέδου επίσης εφονεύθησαν και οι Έλληνες στρατιώτες έφεραν τα κεφάλια τους στον Καραϊσκάκη. Ο ίδιος είχε υποσχεθεί μεγάλη αμοιβή σε όποιον συνελάμβανε τους δύο Τουρκαλβανούς ζωντανούς. Αλλά ο μεν Κεχαγιάμπεης δεν μπόρεσε να δηλώσει την ιδιότητά του στους Έλληνες διότι δεν μιλούσε τη γλώσσα τους, ο δε Μουσταφάμπεης είχε σκοτωθεί από σφαίρα κατά την έξοδο.
Από όλο το τουρκικό σώμα, δύναμης 2.200 ανδρών, διασώθηκαν μόνο 200, οι περισσότεροι με σοβαρά κρυοπαγήματα. Οι Έλληνες κυρίευσαν 23 σημαίες, όλες τις αποσκευές και τα ζώα. Από τους Έλληνες, σε όλο το διάστημα της πολιορκίας και την έξοδο εφονεύθησαν 4 και τραυματίστηκαν ελαφρά 9. Ο Καραϊσκάκης διένειμε αμοιβές στους ανδραγαθήσαντες Έλληνες και διέταξε να στηθεί στην Αράχωβα πυραμίδα από τα κεφάλια των Τούρκων. Πάνω σε μια πέτρα έγραψε «Τρόπαιο των Ελλήνων κατά των βαρβάρων» και στα δύο άκρα της πέτρας έβαλε τα κεφάλια του Κεχαγιάμπεη και του Μουσταφάμπεη. Ο Σπηλιάδης διέσωσε τα ονόματα περίπου 100 Ελλήνων οπλαρχηγών που έλαβαν μέρος στη μάχη εκτός του Καραϊσκάκη, απ' τα οποία ξεχωρίζουν αυτά των Β. Μπούσγου, Μήτρου Μπινιάρη από τον Μορόκαμπο Βαγίων Βοιωτίας, Σπυρομήλιου, Νικηταρά, Χατζή-Μιχάλη Νταλιάνη, Γ. Δυοβουνιώτη, Δημ. Μακρή, Λάμπρου Βεΐκου, Κ. Τζαβέλα, Μήτρου Βάγια, Χρ. Περραιβού, Αν. Χορμόβα, Δημοτσέλιου κ.α.
Αποτελέσματα της μάχης
Στη μάχη της Αράχωβας βρέθηκαν αντιμέτωποι οι πιο έμπειροι αξιωματικοί των Τούρκων και οι Έλληνες καπεταναίοι, που τούς ένωσε και οδήγησε στο θρίαμβο ο Γ. Καραϊσκάκης. Η επιστολή του Ανδρέα Ζαΐμη προς τον Καραϊσκάκη είναι απόδειξη της ιστορικής δικαίωσης του στρατάρχη: «Η Πατρίς εις αυτήν την περίστασιν εγνώρισεν, τί είναι ό Καραϊσκάκης και ότι χωρίς Καραΐσκάκην δεν εκατορθούτο, ό,τι θαυμασίως κατωρθώθη έως την σήμερον» (17-1-1827).
Ο Γεώργιος Γαζής, γραμματέας του Καραϊσκάκη, αναφέρει πως στους Τουρκαλβανούς, παροιμιώδης έμεινε η φράση που έλεγαν για κάποιον, όταν έφευγε βιαστικά: «Πού φεύγεις μωρέ, ωσάν να σε κυνηγά ο Καραϊσκάκης;» Αλλά και στις μεταξύ τους συμπλοκές φώναζαν: «Στάσου, στάσου να ιδείς μια φορά τουφέκι του Καραϊσκάκη».
Η νίκη του Καραΐσκάκη είχε μεγάλη απήχηση και έδωσε θάρρος στους Έλληνες να συνεχίσουν τον απελευθερωτικό τους αγώνα. Η Ακρόπολη όμως, έμεινε πολιορκημένη και μετά τη μεγάλη ήττα των Ελλήνων στη μάχη του Αναλάτου, παραδόθηκε, στις 25 Μαΐου 1827.
Βιβλιογραφία
Αραχωβα Αραχωβα Αραχωβας Μαχη
Κεραμίτσα Θεσπρωτίας
Η Κεραμίτσα είναι ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού του 2011, στον οικισμό κατοικούν 149 άτομα.
Τοποθεσία
Η Κεραμίτσα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 580 μέτρων στις πλαγιές της ομώνυμης κορυφής σε απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρων βορειοανατολικά από τις Φιλιάτες που αποτελούν την πρωτεύουσα του δήμου.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, η Κεραμίτσα αποτελούσε τσιφλίκι των μουσουλμάνων αγάδων των Φιλιατών και μόνο κατά τα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας αυτής, έγινε δυνατή η εξαγορά του μισού χωριού από τους κατοίκους του. Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1895, στον οικισμό ζούσαν 480 άτομα (240 άνδρες και 240 γυναίκες) κατανεμημένα σε 32 χανέδες. Την ίδια εποχή, στον οικισμό λειτουργούσε ελληνικό δημοτικό σχολείο με δυναμικό ενός δασκάλου και 25 μαθητών. Η λειτουργία του συγκεκριμένου σχολείου οφειλόταν κυρίως στην οικονομική εισφορά της τοπικής μητρόπολης. Μάλιστα, κατά το 1899 φοιτούσαν σε αυτό 40 μαθητές. Κατά τις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων, το χωριό είχε πληθυσμό 1000 κατοίκων και διέθετε ελληνικό γραμματοδιδασκαλείο, στο οποίο φοιτούσαν 60 μαθητές.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 1912, κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, διεξήχθη κοντά στο χωριό συγκρουση άναμεσα σε ελληνικό σώμα ανταρτών των οπλαρχηγών Κρομμύδα και Παπακώστα και σε μεικτή δύναμη οθωμανικού τακτικού στρατού και άτακτων Αλβανών ενόπλων που δρούσαν στο πλευρό των Οθωμανών. Μετά την σύμπτυξη των ανταρτών ακολούθησε η πυρπόληση της Κεραμίτσας.
Η ευρύτερη περιοχή της Κεραμίτσας έγινε πεδίο μαχών και στα πλαίσια της πρώτης φάσης του ελληνοϊταλικού πολέμου. Συγκρούσεις πραγματοποιήθηκαν στο χωριό και κατά τη διάρκεια της Κατοχής: την 1η Ιουλίου 1943 πραγματοποιήθηκε μάχη μεταξύ δυνάμεων του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, ενώ οι εχθροπραξίες μεταξύ των δύο αντιστασιακών οργανώσεων επαναλήφθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Παράλληλα στις 9 Αυγούστου του 1944 αντάρτες του ΕΔΕΣ συγκρούστηκαν κοντά στο χωριό με γερμανικά στρατεύματα.
Η Κεραμίτσα αποτέλεσε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Συγκεκριμένα, στα τέλη Φεβρουαρίου του 1948, διεξήχθη κοντά στο χωριό μάχη μεταξύ του κυβερνητικού στρατού και του ΔΣΕ, στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων υπό την ονομασία «Πέργαμος».
Διοικητικά, κατά τα τελευταία χρόνια της οθωμανικής επικυριαρχίας, η Κεραμίτσα υπαγόταν στον καζά Φιλιατών του σαντζακίου Ιωαννίνων. Αργότερα, στα πλαίσια του ελληνικού κράτους αποτέλεσε αρχικά, όπως και η υπόλοιπη Θεσπρωτία, τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Το 1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας ως τμήμα της επαρχίας Θυάμιδος ενώ το 1949 ως το 1997 υπήχθη στην επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, έξι οικισμών, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου.
Γενικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Κεραμίτσας είναι αγροτικός και ασχολείται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία. Εκκλησιαστικά το χωριό υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Αλεξάντερ Γέβτιτς
Τον Νοέμβριο του 1991 και ύστερα από τετράμηνη περίπου πολιορκία ο γιουγκοσλαβικός στρατός και σερβικές δυνάμεις από την περιοχή κατέλαβαν το Βούκοβαρ και συνέλαβαν πολλούς Κροάτες στρατιώτες και αμάχους αλλά και ορισμένους Σέρβους μεταξύ των οποίων ήταν και ο Αλεξάντερ Γέβτιτς. Ο Γέβτιτς μεταφέρθηκε με άλλους κρατούμενους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Stajićevo όπου ένας διοικητής του Γιουγκοσλαβικού στρατού τον αναγνώρισε από τότε που είχε υπηρετήσει στο στρατό. Ο διοικητής του είπε να του υποδείξει ποιοι άλλοι από τους κρατούμενους ήταν Σέρβοι προκειμένου να μεταφερθούν σε άλλο μέρος του στρατοπέδου όπου θα ήταν ασφαλείς. Τότε ο Γέβτιτς υπέδειξε ως Σέρβους και περίπου 150 Κροάτες εφευρίσκοντας για αυτούς ψεύτικα ονόματα και με τον τρόπο αυτό τους έσωσε τη ζωή.
Τον Μάρτιο του 2009 ο τότε πρόεδρος της Κροατίας Στίπε Μέσιτς απένειμε στον Γέβτιτς το μετάλλιο Order of the Croatian Morning Star με την εικόνα της Katarina Zrinski.
Πηγές
Εφημερίδα Τα Νέα, 29 Μαρτίου 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μύλου Νεοχωρίου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μύλου Νεοχωρίου ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 9,000 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Νεοχώρι Μεσολογγίου και πήρε το όνομά του από τον παρακείμενο μύλο, την περιοχή του οποίου εξυπηρετούσε ως προαιρετική στάση. Δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.
Μυλος Νεοχωριου Μυλος Νεοχωριου Μυλος Νεοχωριου
Οξύουρος
thumb|right|295px| Οξύουρος Ο οξύουρος (Επιστημονική ονομασία: Enterobius vermicularis) είναι μικρός, λευκός, παθογόνος νηματέλμινθας, παράσιτο του εντέρου. Ο θηλυκός οξύουρος έχει μήκος 8 έως 13 mm και πάχος 0,5 mm, ενώ ο αρσενικός έχει μήκος 2 μέχρι 5 mm και πάχος 0,2 mm. Προκαλεί την ασθένεια οξυουρίαση.
Βιολογία του οξύουρου
Είναι σκώληκας που μολύνει παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο οξύουρος έχει τον απλούστερο κύκλο ζωής από όλους τους εντερικούς νηματέλμινθες. Οι ενήλικοι ζουν στο παχύ έντερο και ενίοτε και στη σκωληκοειδή απόφυση. Τα έγκυα θηλυκά εξέρχονται από το ορθό τη νύχτα και εναποθέτουν τα αβγά τους στην περιπρωκτική περιοχή. Η μία πλευρά των αβγών είναι χαρακτηριστικά πιο κυρτή από την άλλη και συνήθως περιέχουν πλήρως ανεπτυγμένα έμβρυα. Η οξυουρίαση ξεκινά με την κατάποση αυτών των εμβρυοφόρων ωαρίων. Το κυριότερο σύμπτωμα που προκαλούν είναι ο περιπρωκτικός κνησμός (pruritus ani), που οφείλεται στην παρουσία των ωαρίων του σκώληκα.
Επιδημιολογία
Ο οξύουρος παρουσιάζει ευρεία γεωγραφική κατανομή, συχνότερα όμως συναντάται σε υγρά και θερμά κλίματα. Δεν υπάρχει ενδιάμεσος ξενιστής. Συχνότερα μολύνονται τα παιδιά της νηπιακής ηλικίας (5 ή 6 ετών). Οι ενήλικες είναι περισσότερο ανθεκτικοί στη μόλυνση. Η μόλυνση γίνεται με τα αβγά, τα οποία καταπίνονται ή εισπνέονται. Τα αβγά συγκεντρώνονται στη γλοιώδη έκκριση του δέρματος της περιοχής του περίνεου από τους περιφερόμενους κατά τη νύκτα θηλυκούς οξύουρους και λόγω της τοπικής φαγούρας που προκαλούν και το επακόλουθο ξύσιμο μολύνονται τα δάχτυλα των χεριών. Επίσης τα αβγά τους μολύνουν τα κλινοσκεπάσματα και κατά την προετοιμασία στρωσίματος αυτών δημιουργούνται μολυσματικά αερολύματα.
Παθογένεια και κλινικές εκδηλώσεις
Τα αβγά εκκολάπτονται στο παχύ έντερο. Οι σκώληκες ωριμάζουν σε 2 μέχρι 4 εβδομάδες και ζουν 2 μήνες. Το ένα τρίτο των λοιμώξεων είναι ασυμπτωματικές. Το συχνότερο σύμπτωμα είναι ο ερεθισμός και η φαγούρα του πρωκτού. Μερικές φορές ο κνησμός είναι έντονος και μπορεί να παρατηρηθούν δευτερογενείς βακτηριακές μολύνσεις. Σπάνια οι οξύουροι μεταναστεύουν σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως στον ουρογεννητικό σωλήνα των γυναικών με αποτέλεσμα την πρόκληση κολπίτιδας.
Διάγνωση
Η εργαστηριακή διάγνωση γίνεται κυρίως με την ανεύρεση των χαρακτηριστικών αβγών του οξύουρου. Δεδομένου ότι τα αβγά του δεν αποβάλλονται στα κόπρανα, η παρασιτολογική εξέταση κοπράνων είναι περιττή. Η διάγνωση τίθεται με την ανίχνευση των νέων χαρακτηριστικών σκωλήκων, που μοιάζουν με μικρές κλωστές στην επιφάνεια των κοπράνων ή την ανίχνευση ετων χαρακτηριστικών ωαρίων του σε εξέταση δείγματος ληφθέντος με αυτοκόλλητη ταινία (ή με επίχρισμα) από την περιπρωκτική περιοχή, τις πρώτες πρωινές ώρες, πριν από το πλύσιμο του ασθενούς.
Οι θηλυκοί οξύουροι εναποθέτουν τα αβγά τους στην περιοχή του περινέου κατά τη διάρκεια της νύκτας, και για αυτό τις πρωινές ώρες και πριν το πλύσιμο επικολλάται αυτοκόλλητη ταινία στην περιοχή του περινέου. Στη συνέχεια η ταινία επικολλάται σε αντικειμενοφόρο πλάκα και αποστέλλεται στο μικροβιολογικό εργαστήριο. Εάν υπάρχουν αβγά, θα κολλήσουν στην ταινία και θα γίνουν ορατά κατά την εξέταση της πλάκας με την επικολλημένη ταινία στο μικροσκόπιο. Τα αβγά του οξύουρου είναι ωοειδή (οβάλ), μεγέθους 55 x 25 μm, επίπεδα στη μία πλευρά, και περιέχουν την προνύμφη. Αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, επαναλαμβάνεται 4 μέχρι 6 φορές.
Κατά τη γενική εξέταση των κοπράνων σπάνια ανευρίσκονται αβγά. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βρεθούν θηλυκοί οξύουροι με αβγά. Χαρακτηριστικό τους είναι το κεφαλικό τμήμα του σκώληκα.
Θεραπεία, πρόληψη και έλεγχος
Για τη θεραπεία της λοίμωξης από οξύουρο χρησιμοποιούνται τα εξής φάρμακα: πιπεραζίνη, παμοϊκό πυραντέλιο, μεβενδαζόλη, αλβενδαζόλη (πολύ καλή δραστικότητα) και θειαβενδαζόλη (μέτρια δραστικότητα). Η λεβαμιζόλη, που χρησιμοποιείται στη θεραπεία λοιμώξεων από άλλους εντερικούς νηματέλμινθες, δεν παρουσιάζει καμία δραστικότητα. Τα φάρμακα αυτά σκοτώνουν τους ενήλικες σκώληκες αλλά όχι τα αβγά και για τον λόγο αυτόν τις ημέρες όπου το παιδί παίρνει το σιρόπι του είναι καλό να κάνει ντουζ το βράδυ και το επόμενο πρωί, ώστε να απομακρυνθούν τα αβγά που έχουν απομείνει.
Η εφάπαξ δόση μεβενδαζόλης ή πυραντέλιου είναι πολύ αποτελεσματικές. Επειδή συνήθως παρατηρούνται επαναμολύνσεις, συνιστάται και δεύτερη δόση μετά από 10 έως 14 ημέρες, προκειμένου να σκοτώσει τους νέους σκώληκες που θα αναπτυχθούν.
Μερικοί γιατροί συνιστούν θεραπεία όλης της οικογένειας. Τα αβγά συνήθως δεν αντέχουν την αποξήρανση και επιβιώνουν στο περιβάλλον μόλις 6 έως 12 ώρες, αλλά μπορούν να επιβιώσουν λίγες εβδομάδες σε ψυχρότερο περιβάλλον με περισσότερη υγρασία.
Η ατομική υγιεινή, η κοπή των νυχιών, το καλό πλύσιμο των κλινοσκεπασμάτων και των πετσετών, καθώς και η άμεση θεραπεία των προσβληθέντων ανθρώπων είναι χρήσιμα μέτρα καταπολέμησης και αποφυγής επαναμολύνσεων. Όταν καθαρίζεται το σπίτι μιας μολυσμένης οικογένειας, πρέπει να απομακρύνεται η σκόνη κάτω από τα κρεβάτια και επάνω από τις πόρτες με ένα υγρό πανί, προκειμένου να αποφευχθεί η εισπνοή μολυσματικών αβγών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παράσιτα Κατηγορία:Νηματέλμινθες
Μανώλης Πράτσικας
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατά το έτος 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάτρα. Ξεκίνησε το 1941 ως ανταποκριτής στην εφημερίδα του Λαυρίου Κοινωνία. Κατα την τριετία 1943 - 1946 συνεργάστηκε με την εφημερίδα Ελεύθερος Λαός. Λίγο αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας Πεντελικά Νέα. Παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 3 μηνών επειδή είχε παραβιάσει τον Νόμο περί Τύπου όσον αφορά ένα δημοσίευμά του για την Ιερά Μονή Πεντέλης.
Συγγραφικό έργο: "Η άγονη γραμμή" (διηγήματα), Πάτρα 1966. "Μικρά περιθώρια" (ποιήματα) 1965. "Πέτρος Νο 2" (διηγήματα), 1964. "11 διηγήματα" (συλλογή) 1962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Roxen (τραγουδίστρια)
H Λαρίσα Ροξάνα Τζιούρτζιου (γεννημένη 5 Ιανουαρίου 2000), κυρίως γνωστή ως Roxen, είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπούσε τη Ρουμανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 και εκπροσώπησε τελικά τη χώρα της στο διαγωνισμό του 2021 με το τραγούδι "Amnesia".
Καριέρα
Γεννημένη στην Κλουζ-Ναπόκα στις 5 Ιανουαρίου 2000 ως Larisa Roxana Giurgiu, η Roxen ανακάλυψε το πάθος της για μουσική σε ηλικία επτά ετών. Πήρε επίσης μαθήματα τραγουδιού και πιάνο ως παιδί. Είναι μέλος της Global Records, παρουσιάστηκε στον ρουμάνο παραγωγό Sickotoy "You Do not Love Me" τον Αύγουστο του 2019. Η ενιαία εμπορική επιτυχία στη Ρουμανία, φτάνοντας στο νούμερο 3 του διαγράμματος Airplay 100 της χώρας, και η ύπαρξη ραδιοφωνικών σταθμών σε διάφορες περιοχές, όπως η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Ισπανία. Το ντεμπούτο single της "Ce-ti cântă dragostea" κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους και κορυφώθηκε στον αριθμό 18 στη Ρουμανία.
Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2020, αναφέρθηκε ότι η Roxen ήταν μια από τους τρεις καλλιτέχνες που είχαν επιλεγεί για να εκπροσωπήσουν τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020. Το TVR είχε συνεργαστεί με την Global Records για την επιλογή. Στις 11 Φεβρουαρίου αποκαλύφθηκε ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας. Τα πέντε τραγούδια της για τη Selection Naţională - "Alcohol You", "Beautiful Disaster", "Cherry Red", "Colors" and "Storm" - κυκλοφόρησαν στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
Amnesia
Το "Amnesia" είναι ένα τραγούδι της Ρουμάνας τραγουδίστριας Roxen. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και ήρθε 12ο στον ημιτελικό, μένοντας εκτός τελικού.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στο στις 4 Μαρτίου 2021, μετά από την εσωτερική επιλογή της Roxen από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα TVR. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ρουμανία τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του σόου. Στον ημιτελικό κατέλαβε τη 12η θέση και έτσι αποκλείστηκε από τον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Ρουμάνες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Μουσική στη Ρουμανία Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία Κατηγορία:Μη-δυαδικοί μουσικοί
313
Το έτος 313 (CCCXIΙΙ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίνου και Λικινιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1066 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 313 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Νόβα Χούτα
Η Νόβα Χούτα (πολωνικά: Nowa Huta, που σημαίνει «Νέο Σιδηρουργείο») είναι η ανατολικότερη συνοικία της Κρακοβίας, στην Πολωνία. Με περισσότερους από 200.000 κατοίκους, είναι μια από τις πολυπληθέστερες περιοχές της πόλης. Μέχρι το 1990, οι γειτονικές περιοχές θεωρούνταν επεκτάσεις της αρχικής συνοικίας Νόβα Χούτα και συνδέονταν με το ίδιο σύστημα τραμ. Είναι πλέον ξεχωριστές συνοικίες της Κρακοβίας.
Ιστορία
Η ιστορική περιοχή της σημερινής Νόβα Χούτα είναι ένα από τα λίγα μέρη στην Πολωνία που κατοικούνται συνεχώς από τη νεολιθική εποχή. Η αρχαιολογική έρευνα ανακάλυψε έναν μεγάλο κελτικό και δυτικό σλαβικό οικισμό. Τον 8ο αιώνα, ένας τύμβος ανεγέρθηκε κοντά από τη φυλή των Βιστούλων. Σύμφωνα με το μύθο, ο Λόφος της Βάντα είναι ένας τάφος της Βάντα, κόρης του Κράκου, ενός μυθικού ιδρυτή της Κρακοβίας. Τον 13ο αιώνα χτίστηκε κιστερκιανό μοναστήρι στο χωριό Μογκίουα (Mogiła).
Τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας και μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα περίχωρα της Νόβα Χούτα αποτελούσαν σύνορο μεταξύ εδαφών που ελέγχονταν από την Αυστροουγγαρία και τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Εκεί μπορεί κανείς να βρει ιστορικά αυστροουγγρικά φρούρια, καθώς και ένα από τα παλαιότερα μόνιμα αεροδρόμια της Ευρώπης (Αεροδρόμιο Κρακοβίας-Ρακοβίτσε-Τσιζίνι, που σήμερα στεγάζει το Πολωνικό Μουσείο Αεροπορίας). δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η ιεραρχία των δρόμων της Νόβα Χούτα και ορισμένα κτίρια μοιάζουν συχνά με το [[Παρίσι]] Μετά την Επίθεση Βιστούλα-Όντερ το 1945, η σοσιαλιστική κυβέρνηση είχε συναντήσει ουσιαστική αντίσταση στο νέο της καθεστώς από κατοίκους της μεσαίας τάξης της Κρακοβίας. Ένα δημοψήφισμα που διεξήχθη από τις αρχές ηττήθηκε σοβαρά από τον λαό της Κρακοβίας – μια σημαντική αιτία αμηχανίας για την κυβέρνηση. Για να «διορθώσουν την ταξική ανισορροπία», οι αρχές άρχισαν να χτίζουν μια δορυφορική βιομηχανική πόλη για να προσελκύσουν στην περιοχή άτομα από χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο, όπως χωρικούς και την εργατική τάξη.
Η Νόβα Χούτα δημιουργήθηκε το 1949 ως ξεχωριστή πόλη κοντά στην Κρακοβία, σε έδαφος που ανακτήθηκε από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση από τα πρώην χωριά Μογκίουα, Πλέσουφ (Pleszów) και Κσεσουαβίτσε (Krzesławice). Σχεδιάστηκε ως ένα κολοσσιαίο κέντρο βαριάς βιομηχανίας. Η πόλη προοριζόταν να γίνει μια ιδανική πόλη για τη σοσιαλιστική προπαγάνδα, και κατοικήθηκε κυρίως από εργάτες βιομηχανιών. Το 1951, έγινε μέρος της πόλης της Κρακοβίας ως νέα συνοικία της, και τον επόμενο χρόνο, η κατασκευή των συνδέσεων του τραμ ήταν σε εξέλιξη.
Στις 22 Ιουλίου 1954, άνοιξε η Χαλυβουργία Βλαντιμίρ Λένιν και σε λιγότερο από είκοσι χρόνια, το εργοστάσιο έγινε το μεγαλύτερο χαλυβουργείο στην Πολωνία. Στη δεκαετία του 1960, η πόλη επεκτάθηκε γρήγορα. Η μνημειακή αρχιτεκτονική της Κεντρικής Πλατείας (Plac Centralny) περιβαλλόταν από κολοσσιαίες πολυκατοικίες. Στη δεκαετία του 1970, η παραγωγή χάλυβα έφτασε τα 7 εκατομμύρια τόνους ετησίως. Παράλληλα, άνοιξε εκεί το μεγαλύτερο εργοστάσιο καπνού στην Πολωνία, καθώς και ένα κολοσσιαίο εργοστάσιο τσιμέντου.
Οι λόγοι για την οικοδόμηση μιας τέτοιας βιομηχανικής πόλης κοντά στην Κρακοβία ήταν κυρίως ιδεολογικοί, επειδή ο άνθρακας έπρεπε να μεταφερθεί από τη Σιλεσία και το σιδηρομετάλλευμα έπρεπε να μεταφερθεί από τη Σοβιετική Ένωση, ενώ τα προϊόντα αποστέλλονταν σε άλλα μέρη της Πολωνίας, καθώς η τοπική ζήτηση για χάλυβα ήταν σχετικά μικρή. Τέτοια μειονεκτήματα έγιναν ορατά στη δεκαετία του 1980, όταν η οικονομική κρίση σταμάτησε την ανάπτυξη της πόλης. Ωστόσο, η υπεροχή των πολιτικών λόγων για την επιλογή αυτής της τοποθεσίας δεν είναι προφανής. Η Κρακοβία ήταν ένα κέντρο μάθησης, με καθιερωμένες σχολές μηχανικών και τμημάτων επιστημονικής έρευνας, που παρείχαν την απαραίτητη τεχνογνωσία μαζί με εξειδικευμένο προσωπικό. Η παρουσία καλών σιδηροδρομικών συνδέσεων για τη μεταφορά πρώτων υλών και η εγγύτητα του ποταμού για την παροχή νερού έπαιξε επίσης ρόλο. Η τοποθεσία ήταν αρκετά ανυψωμένη για να αποφευχθούν οι πλημμύρες και τα ιστορικά χωριά που αντικατέστησε ήταν σχετικά μικρά. Όλοι οι παραπάνω παράγοντες έκαναν γρήγορα την επένδυση να αποδώσει.
Σύμφωνα με την τότε πολιτική του κρατικού αθεϊσμού, ένας σημαντικός τύπος κτιρίου που έλειπε από τον αρχικό αστικό σχεδιασμό της Νόβα Χούτα ήταν μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Ωστόσο, η δημόσια εκστρατεία για την κατασκευή ενός τέτοιου κτιρίου κράτησε αρκετά χρόνια. Ήδη από το 1960, οι κάτοικοι της Νόβα Χούτα άρχισαν να ζητούν συγκατάθεση για την ανέγερση μιας εκκλησίας. Την ίδια χρονιά, βίαιες διαδηλώσεις στους δρόμους με την αστυνομία ξέσπασαν πάνω από έναν ξύλινο σταυρό που είχε στηθεί χωρίς άδεια. Οι ντόπιοι υποστηρίχθηκαν από τον τότε επίσκοπο Κάρολ Βοϊτίλα, τον μελλοντικό Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, ο οποίος άρχισε να φιλοξενεί υπαίθριες Λειτουργίες της Παραμονής Χριστουγέννων το 1959, ανεξάρτητα από τον καιρό, και αντικαθιστούσε τον σταυρό κάθε φορά που αφαιρούνταν. Το 1967 δόθηκαν οι άδειες για την ανέγερση της επιθυμητής εκκλησίας και η εκκλησία Κιβωτός του Κυρίου ήταν υπό κατασκευή από το 1969 έως το 1977. Το συγκρότημα καθαγιάστηκε από τον Βοϊτίλα τον Μάιο του 1977. Ο ίδιος ο Βοϊτίλα, μετά την ανάληψή του στον παπισμό το 1978, σκόπευε να επισκεφθεί τη Νόβα Χούτα κατά το πρώτο του παπικό προσκύνημα το 1979, αλλά δεν του επετράπη να το κάνει.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η Νόβα Χούτα έγινε πόλη πολλών και βίαιων διαδηλώσεων στους δρόμους του κινήματος Αλληλεγγύη, τις οποίες πολεμούσε η αστυνομία. Εκείνη την εποχή, σχεδόν 29.000 από τους 38.000 εργάτες της Χαλυβουργίας Λένιν ανήκαν στο συνδικάτο Αλληλεγγύη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνοικίες της Κρακοβίας Κατηγορία:Σοσιαλιστικά σχεδιασμένες πόλεις
Ζίριους Ουίλιαμς
Ο Ζίριους Κλίφτον Ουίλιαμς (γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τον Άρη της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Ντέιτον και το Έικρον.
Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο γυμνάσιο
Ο Ουίλιαμς παρακολούθησε τα μαθήματα του γυμνασίου του Γουέιν. Ως δευτεροετής είχε μέσο όρο 11,9 πόντους και 9,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ενώ σουτάρει με 50,9 τοις εκατό στα σουτ εντός πεδιάς. Ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 11,8 πόντους και 9,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως ανώτερος και οδήγησε το Γουέιν σε έναν τίτλο στην πολιτεία της 1ης Κατηγορίας. Αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιάς. Ο Ουίλιαμς δεσμεύτηκε με το Ντέιτον τον Ιούνιο του 2014.
Κολεγιακή πορεία
Ως πρωτοετής στο Ντέιτον, ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 2,1 πόντους και 1,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 8,2 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως δευτεροετής σπουδαστής. Στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της νεανικής του χρονιάς, ξεκίνησε και είχε κατά μέσο όρο 11,3 πόντους ανά παιχνίδι. Έχασε τα επόμενα πέντε παιχνίδια με τραυματισμό στην πλάτη και σημείωσε 16 πόντους εναντίον του Σαιντ Μαίρυς στο δεύτερο παιχνίδι του μετά τον τραυματισμό, αλλά δεν ανέκτησε ποτέ την αρχική του θέση. Ο Ουίλιαμς σταμάτησε να ταξιδεύει σε εκτός έδρας αγώνες τον Φεβρουάριο του 2018 για να επικεντρωθεί στους ακαδημαϊκούς και αποκλείστηκε επ' αόριστον λόγω τραυματισμού στην πλάτη στις 28 Φεβρουαρίου Ολοκλήρωσε τη χρονιά με μέσο όρο 5,0 πόντους και 3,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Μετά την συγκεκριμένη περίοδο, ενημέρωσε τον προπονητή Άντονι Γκραντ για την πρόθεσή του να μεταγραφεί. Ο Ουίλιαμς ανακοίνωσε ότι θα μεταφερόταν στο Έικρον στις 24 Απριλίου, έχοντας επίσης επισκεφθεί το Κεντ Στέιτ.
Ο Ουίλιαμς σημείωσε ένα υψηλό σταδιοδρομίας 25 πόντων στις 4 Δεκεμβρίου 2019, σε μια νίκη με 85-73 επί του Μάρσαλ. Στις 8 Φεβρουαρίου 2020, ο Ουίλιαμς πέτυχε το νικητήριο τρίποντο με 4,2 δευτερόλεπτα να απομένουν στη νίκη με 59-58 επί του Ήστερν Μίσιγκαν. Ως ανώτερος, ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 13,9 πόντους και 9,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, σουτάροντας με 90,8 τοις εκατό από τη γραμμή των ελευθέρων βολών, 48,0 τοις εκατό στα δίποντα και 29,9 τοις εκατό στα τρίποντα. Οδήγησε το Έικρον με επίδοση 24-7 και την πρώτη θέση στο τουρνουά του συνεδρίου, το οποίο ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Ο Ουίλιαμς επιλέχτηκε στην Τρίτη Ομάδα All- MAC.
Προσωπική ζωή
Ο Ουίλιαμς είναι γιος του Κλίφτον και της Κέι Ουίλιαμς. Ο πατέρας του έπαιζε αμερικανικό ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο του Σέντραλ Στέιτ ενώ η μητέρα του ήταν αθλήτρια στο Καθόλικ Σέντραλ Σχουλ στο Σπρίνγκφιλντ του Οχάιο πριν σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι. Ο Ουίλιαμς έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Σατίλα, και μια μικρότερη, την Αλίσα, που και οι δύο είναι πετοσφαιρίστριες. Πήρε το όνομά του από την κολόνια Ζίριους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας
Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne de Navarre (π. 1368 - 10 Ιουνίου 1437) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βρετάνης και μετά βασίλισσα της Αγγλίας.
Φρίντριχ Άντλερ
Ο Γιοχάνες Χάινριχ Φρίντριχ Άντλερ (γερμ. Johannes Heinrich Friedrich Adler, 1827-1908) υπήρξε Γερμανός αρχιτέκτονας και μελετητής αρχαιοτήτων.