cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουλιγιέ
thumb|right|400px|Το Τέμενος Σουλεϊμανιέ (σχέδιο 1570) - αρχιτεκτονική τύπου κουλιγιέ. thumb|right|300px|Το Τέμενος Σελιμιγιέ - χαρακτηριστικός τύπος κουλιγιέ. Ο όρος Κουλιγιέ (Τουρκικά: Külliye) είναι ορολογία της αρχιτεκτονικής και αναφέρεται στα οθωμανικά συγκροτήματα κτηρίων (κοινωφελούς χαρακτήρα) που περιτριγυρίζουν ένα ισλαμικό τέμενος και αποτελούν μια ενιαία σύνθεση.
Ιστορία
Η ανάπτυξη συγκροτημάτων ήταν μια νέα αρχιτεκτονική φόρμα, στην οποία μαζί με το συνηθισμένο τέμενος χτίζονταν μαυσωλεία, μεντρεσέδες και τεκέδες (κτήρια φιλοξενίας δερβίσηδων). Η αρχιτεκτονική αυτή ξεκίνησε από τους σελτζούκους το 14ο και 15ο αιώνα σε διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας όπως στη Μανίσα, στη Ιζνίκ, στη Προύσα και στη Σελτσούκ.
Η οθωμανική αρχιτεκτονική έχει να επιδείξει συγκροτήματα κουλιγιέ στην Κωνσταντινούπολη όπως το Τέμενος Φατίχ (1463-70), το Τέμενος Βαγιαζίτ (μετά το 1491), το Τέμενος Σελιμ (1522), το Τέμενος Σεχζάδε (1548), το Τέμενος Σουλεϊμανιέ (μετά το 1550). Στην Αδριανούπολη χαρακτηριστικό παράδειγμα κουλιγιέ είναι το Τέμενος Σελιμιγιέ (1569-75). Η ιδέα του κυλιγιέ είναι ότι το κάθε κτήριο συσχετίζεται με το γειτονικό του και το σύνολο των κτηρίων σχηματίζει μια ενιαία σύνθεση.
Παραπομπές
Κουλιγιε
Τζάνες Κορωναίος
Ο Τζάνες Κορωναίος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Το 1519 διατριβών στη Βενετία, όπου έγραψε εποποιία σε νεοελληνικό ομοιοκατάληκτο ιδίωμα. Στο έπος του αυτό εξυμνεί τα στρατιωτικά κατορθώματα του Ηπειρώτη ηγεμονίδα Μπούα Γρίβα, ο οποίος διέπρεψε ως αρχηγός μισθοφόρων Ελλήνων στην υπηρεσία διαφόρων ηγεμόνων της Ευρώπης. Το αυτόγραφο χειρόγραφο βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του βασιλιά της Ιταλίας και εκδόθηκε στον πρώτο τόμο των Ελληνικών Ανεκδότων.
Έλληνες της Κριμαίας
Οι πληθυσμοί των Ρουμέων (από τον Ρουμ) της Ταυρικής ανήκουν στους παλαιότερους κατοίκους της Κριμαίας και είναι βέβαιο ότι προϋπήρχαν των Τατάρων και των Καραϊτών, που το νεοσύστατο Ουκρανικό κράτος ανεγνώρισε ως μόνες «γηγενείς εθνότητες», μάλλον λόγω της ολιγωρίας των ελληνικών κυβερνήσεων οι οποίες, μετά το 1991, δε ζήτησαν ανάλογη μεταχείριση και για τους ντόπιους Μαριουπολίτες Έλληνες. Γνωστή είναι η έξοδος των ελληνόφωνων (Ρουμέων) και ταταρόφωνων (Ουρούμ) ορθοδόξων το 1778, όταν ο θρησκευτικός τους εθνάρχης (μιλέτ μπασί) μητροπολίτης Γοτθίας και Καφά, Ιγνάντιος Γκοζαδίνος (από τη νήσο Τζια) τους οδήγησε στα μέρη της Μαριούπολης, όπου τους εγκατέστησε με αυτοκρατορικό ουκάζιο η Αικατερίνη η Μεγάλη.
Η απογραφή του Pallas
Όταν ο P.S. Pallas έκανε το 1793-1794, με εντολή της Μεγάλης Αικατερίνης, την επιστημονική καταγραφή της Ταυρικής χερσονήσου διαπίστωσε ότι σε όλη την νότια παραλιακή ζώνη τα ίχνη της μακρόχρονης παρουσίας των Ελλήνων ήταν καταφανεί τόσο στους άδειους οικισμούς τους όσο και στις καλλιέργειες. Από τις περιγραφές του γερμανού αυτού επιστήμονα, που αποτελούν πάντα πολύτιμη πηγή για την ιστορία της Κριμαίας στο τέλος του 18ου αιώνα, απομονώσαμε το τοπωνυμικό των ελληνικών χωριών, πολλά από τα οποία ξανακτίστηκαν στη περιοχή της Μαριούπολης, στο Ντονιέσκ, στα παράλια της «Χρυσής Μαιωτίδας » όπου υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Ο Πάλλας αναφέρει σχετικά:
«''Ο πληθυσμός της Κριμαίας έφτανε προηγουμένως τουλάχιστον το μισό εκατομμύριο. Η πρώτη πληθυσμιακή μείωση έγινε το 1778, όταν σαν επακόλουθο της ειρήνης που σύναψε η Ρωσία με την Τουρκία, πάνω από τριάντα χιλιάδες χριστιανοί, τόσο Έλληνες όσο και Αρμένιοι που ήσαν προηγουμένων εγκατεστημένοι στην Κριμαϊκή Ταρταρία (Crim Tartary), μεταφέρθηκαν στις περιοχές που βρίσκονται ανάμεσα στους ποταμούς Ντον και Μπέρντα, προς την Θάλασσα Αζόφ. Ακόμα μεγαλύτερη ήταν η έξοδος των Τάταρων, ευθύς ως η Ρωσία ανέλαβε την κατοχή της Κριμαίας, στη διάρκεια των ετών 1785-178''8 [...]
»Έτσι, το 1783, όταν έγινε απογραφή πληθυσμού σε όλη την (Ρωσική) Αυτοκρατορία (διαπιστώθηκε ότι) κατοικούσαν σε όλη την περιφέρεια του τότε κυβερνείου, ή oblast της Ταυρίδας, μόνο 85.805 άντρες και 71.328 γυναίκες, ήτοι συνολικά 157.125 άτομα όλων των ηλικιών.»
Μεταξύ των κατοίκων αυτών μαθαίνουμε, από τα στοιχεία που παραθέτει ο Πάλλας, ότι περιλαμβάνονταν 1.751 Έλληνες του «αλβανικού λόχου» (1.165 άντρες και 586 γυναίκες) οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Μπαλουκλαβά (Balaklava) και διαχέονταν εμπορευόμενοι στα κυριότερα αστικά κέντρα της χερσονήσου, όπως και 3.659 (1.987 άντρες και 1.672 γυναίκες) έποικοι που εγκατέστησαν οι ευγενείς στις νέες κτηματικές τους περιουσίες. Από διάφορες άλλες, επί μέρους, αναφορές του Πάλλας, προκύπτει ότι πολλοί από τους έποικους αυτούς ήταν γηγενείς Ρουμέοι που ζήτησαν να επανέλθουν στους παραθαλάσσιους πατρογονικούς τους οικισμούς και ορισμένοι ευγενείς τους το επέτρεψαν, επειδή γνώριζαν να καλλιεργούν τα αμπέλια και τα ελαιόδεντρα.
Σημαντικές μορφές
Σημαντικό ρόλο στην οργάνωση της ζωής των ελληνικών παροικιών της Ρωσίας έπαιξαν, από πολύ νωρίς, ο Ευγένιος Βούλγαρης (1716-1806) και ο Νικηφόρος Θεοτόκης (1731-1800).
Ο Ευγένιος Βούλγαρης δέχεται το 1772 πρόσκληση της Μεγάλης Αικατερίνης και τον βρίσκουμε βιβλιοθηκάριο στην Πετρούπολη. Το 1775 ο έλληνας κληρικός χειροτονείται αρχιεπίσκοπος «Σλαβινίου και Χερσώνος» και τον Οκτώβριο του 1776 εγκαταλείπει τη Μόσχα για να μετοικήσει στην αρχιεπισκοπή του και να ζήσει μέχρι το 1781 στην Πολτάβα και ως το τέλος του 1788 -ή τις αρχές του 1789- στην Χερσώνα. Τα χρόνια από το 1789 μέχρι τον θάνατό του, στα 1806, θα τα περάσει στην Αγία Πετρούπολη. Το 1801 αποχωρεί στο μοναστήρι του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι. Ο Βούλγαρης είναι ο πρώτος έλληνας λόγιος που έγραψε για την Κριμαία. Το έργο του «Έκθεσις της Ταυρικής Χερσοννήσου ήτοι της λεγομένης Μικράς Ταταρίας», γραμμένο μετά από παρότρυνση του Ποτέμκιν, συνιστά μία εποπτεία της ιστορίας της Κριμαίας από την Αρχαιότητα έως το 1774. Γραμμένο μέσα στα συμφραζόμενα του «ελληνικού σχεδίου» της Μεγάλης Αικατερίνης, το έργο του Βούλγαρη επιχειρεί να συνδυάσει με το σχέδιο αυτό τις ελληνικές προσδοκίες για πολιτική χειραφέτηση.
Διάδοχος του Ευγένιου Βούλγαρη στην αρχιεπισκοπή «Σλαβινίου και Χερσώνος» υπήρξε ο Νικηφόρος Θεοτόκης, ο οποίος πέρασε αργότερα στην αρχιεπισκοπή «Αστραχανίου» στις εκβολές του Βόλγα, όπου ήδη ζούσε εκεί ένας σημαντικός αριθμός Ελλήνων. Στο Αστραχάν υπηρέτησε μέχρι το 1792 οπότε, σε ηλικία 61 ετών, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μοναστήρι της Μόσχας.
Αναφορικά με τις ελληνικές κοινότητες της Ρωσίας, παραγνωρισμένο (μέχρι το 1992!) τμήμα των οποίων είναι οι Έλληνες της Κριμαίας, ένα χρόνο μετά τη συνθήκη ειρήνης του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1775 ο Νικηφόρος Θεοτόκης, σε αντιπαράθεση με το Φανάρι, συμβούλευε τους Έλληνες να μετοικήσουν στη Ρωσία.
«… η κραταιοτάτη και ευρυχωροτάτη των Ρώσων Αυτοκρατορία υπτίαις χερσί και πατρικαίς αγκάλαις πάντας τους ορθοδόξους υποδέχεται, έκαστον αναλόγως κυβερνώσα τε και τιμούσα και προβιβάζουσα, κατά την αυτού κατάστασιν και ικανότητα. »
Θεωρείται, από τους ιστορικούς, ότι με τις παραινέσεις του αυτές υπηρετούσε τη Ρωσική προπαγάνδα η οποία, στα τέλη του 18ου αιώνα είχε δημιουργήσει ένα ευνοϊκό κλίμα για μετανάστευση στη Νότια Ρωσία. Ήταν μάλιστα σε τέτοιο βαθμό διαδεδομένη αυτή η προπαγάνδα που η λαίδη Craven αναρωτήθηκε στην αλληλογραφία της το 1786, γιατί οι εύποροι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης ανέχονταν ακόμα την οθωμανική καταπίεση και δεν πήγαιναν να ζήσουν στην ομόθρησκό τους Ρωσία.
Οι τσαρικές αρχές έδιναν, μάλιστα, στους μετανάστες που έρχονταν να εγκατασταθούν στις «νέες κτήσεις» της Ρωσίας σιτάρι για ένα χρόνο, ένα άλογο, μια αγελάδα, δυο βόδια για το όργωμα, πέντε αργυρά ρούβλια και δέκα χρόνια εξαίρεση από τη φορολογία. Υπολογίζεται ότι στην περίοδο 1829-1882 μετανάστευσαν, εκμεταλλευόμενοι τις διατάξεις αυτές περί τους 150.000 Έλληνες κυρίως εποχικοί εργάτες της γης, κτίστες και βιοτέχνες από τον Ανατολικό Πόντο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1915 ένας ανάλογος αριθμός Ελλήνων πήγαινε στα σχολεία της Ρωσίας. Η πολιτική αυτή έφερε σημαντικό αριθμό Ελλήνων του Πόντου, του Αρχιπελάγους και της κυρίως Ελλάδος στις περιοχές της Νότιας Ρωσίας. Οι μετανάστες αυτοί ανέδειξαν, μέχρι το 1918, ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες αλλά δε συνδέθηκαν με τους γηγενείς Έλληνες της Μαριούπολης ένα τμήμα των οποίων διατηρεί, μέχρι σήμερα, την ιδιαίτερη του ελληνική διάλεκτο, ενώ ένα άλλο μιλάει ένα τουρκο-ταταρικό ιδίωμα που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα.Συνολικά οι Έλληνες της Κριμαίας φτάνουν τους 210.000 περίπου.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Κριμαία Κατηγορία:Έλληνες της Ανατολής
Προποφόλη
Η προποφόλη, που διατίθεται στο εμπόριο ως Diprivan μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο βραχείας δράσης που οδηγεί σε μειωμένο επίπεδο συνείδησης και έλλειψη μνήμης για τα συμβάντα. Οι χρήσεις του περιλαμβάνουν την έναρξη και τη συντήρηση γενικής αναισθησίας, καταστολή σε μηχανικά αεριζόμενους ενήλικες και διεγχειρητική καταστολή. Χρησιμοποιείται επίσης στο status epilepticus εάν άλλα φάρμακα δεν έχουν λειτουργήσει. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα και το μέγιστο αποτέλεσμα εμφανίζεται σε περίπου δύο λεπτά και συνήθως διαρκεί πέντε έως δέκα λεπτά.
Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της προποφόλης περιλαμβάνουν ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, χαμηλή αρτηριακή πίεση, αίσθημα καύσους στο σημείο της ένεσης και διακοπή της αναπνοής. Άλλες σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, λοιμώξεις λόγω ακατάλληλης χρήσης, εθισμό και σύνδρομο έγχυσης προποφόλης σε μακροχρόνια χρήση. Το φάρμακο φαίνεται να είναι ασφαλές για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά δεν έχει μελετηθεί καλά για χρήση σε αυτήν την περίπτωση. Δεν συνιστάται η χρήση κατά τη καισαρική τομή. Δεν είναι φάρμακο για τον πόνο, οπότε μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν οπιοειδή όπως η μορφίνη ωστόσο, αν είναι απαραίτητο ή όχι, δεν είναι σαφές. Η προποφόλη πιστεύεται ότι λειτουργεί τουλάχιστον εν μέρει μέσω ενός υποδοχέα για το GABA.
Η προποφόλη ανακαλύφθηκε το 1977 και εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1989. Είναι στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Έχει αναφερθεί ως γάλα αμνησίας (ένα λογοπαίγνιο με το «γάλα μαγνησίας»), λόγω της εμφάνισης του ενδοφλέβιου παρασκευάσματος που μοιάζει με γάλα. Η προποφόλη χρησιμοποιείται επίσης στην κτηνιατρική για αναισθησία.
Αναισθησία
Για την πρόκληση γενικής αναισθησίας, η προποφόλη είναι το φάρμακο που χρησιμοποιείται σχεδόν στο 100% του χρόνου, και για τη διατήρηση της γενικής αναισθησίας (σε ορισμένες περιπτώσεις), έχοντας αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τη νατριούχο θειοπεντάλη. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί ως μέρος μιας τεχνικής συντήρησης αναισθησίας που ονομάζεται ολική ενδοφλέβια αναισθησία χρησιμοποιώντας είτε χειροκίνητα προγραμματισμένες αντλίες έγχυσης είτε αντλίες έγχυσης ελεγχόμενες από υπολογιστή σε μια διαδικασία που ονομάζεται στοχοελεγχόμενη έγχυση ή TCI. Η προποφόλη χρησιμοποιείται επίσης για να ηρεμήσει άτομα που λαμβάνουν μηχανικό αερισμό αλλά δεν υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση, όπως ασθενείς στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια, η προποφόλη είναι ανώτερη από τη λοραζεπάμη τόσο στην αποτελεσματικότητα όσο και στο συνολικό κόστος. Η προποφόλη είναι σχετικά φθηνή σε σύγκριση με φάρμακα παρόμοιας χρήσης λόγω μικρότερης διάρκειας παραμονής στη ΜΕΘ. Ένας από τους λόγους για τους οποίους η προποφόλη πιστεύεται ότι είναι πιο αποτελεσματική (αν και έχει μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής από τη λοραζεπάμη) είναι επειδή μελέτες έχουν δείξει ότι οι βενζοδιαζεπίνες όπως η μιδαζολάμη και η λοραζεπάμη τείνουν να συσσωρεύονται σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση, παρατείνοντας την καταστολή.
Η προποφόλη χρησιμοποιείται πολύ συχνά στη ΜΕΘ ως φάρμακο καταστολής για διασωληνωμένα άτομα. Μπορεί να χορηγηθεί μέσω περιφερειακής ή κεντρικής γραμμής. Η προποφόλη συνδυάζεται συχνά με φαιντανύλη (για την ανακούφιση από τον πόνο) σε άτομα με διασωλήνωση και καταστολή. Και τα δύο είναι συμβατά σε ενδοφλέβια μορφή.
Διεγχειρητική καταστολή
Η προποφόλη χρησιμοποιείται επίσης για καταστολή κατά τη διάρκεια μιας ιατρικής πράξης. Η χρήση του σε αυτές τις ρυθμίσεις έχει ως αποτέλεσμα ταχύτερη ανάκτηση σε σύγκριση με τη μιδαζολάμη. Μπορεί επίσης να συνδυαστεί με οπιοειδή ή βενζοδιαζεπίνες. Λόγω του γρήγορου χρόνου επαγωγής και ανάκαμψης, η προποφόλη χρησιμοποιείται επίσης ευρέως για καταστολή βρεφών και παιδιών που υποβάλλονται σε μαγνητική τομογραφία. Χρησιμοποιείται επίσης συχνά σε συνδυασμό με κεταμίνη με ελάχιστες παρενέργειες.
Άλλες χρήσεις
Η πολιτεία του Μιζούρι των ΗΠΑ πρόσθεσε την προποφόλη στο πρωτόκολλο εκτέλεσης τον Απρίλιο του 2012. Ωστόσο, ο κυβερνήτης Τζέι Νίξον διέκοψε την πρώτη εκτέλεση με χορήγηση θανατηφόρας δόσης προποφόλης τον Οκτώβριο του 2013 μετά από απειλές από την Ευρωπαϊκή Ένωση να περιορίσει την εξαγωγή του ναρκωτικού εάν χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτό. Το Ηνωμένο Βασίλειο είχε ήδη απαγορεύσει την εξαγωγή φαρμάκων ή κτηνιατρικών φαρμάκων που περιέχουν προποφόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ψυχαγωγική χρήση
Έχει αναφερθεί ψυχαγωγική χρήση του φαρμάκου μέσω αυτοχορήγησης αλλά είναι σχετικά σπάνια λόγω της δραστικότητάς του και του επιπέδου παρακολούθησης που απαιτείται για ασφαλή χρήση. Κρίσιμα, μια απότομη καμπύλη δόσης-απόκρισης καθιστά την ψυχαγωγική χρήση της προποφόλης πολύ επικίνδυνη και οι θάνατοι από αυτοχορήγηση συνεχίζουν να αναφέρονται. Τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα που αναζητούνται μέσω της ψυχαγωγικής χρήσης περιλαμβάνουν ήπια ευφορία, ψευδαισθήσεις και άρση αναστολών.
Η ψυχαγωγική χρήση του φαρμάκου έχει περιγραφεί σε ιατρικό προσωπικό, όπως αναισθησιολόγοι που έχουν πρόσβαση στο φάρμακο. Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι πιο συχνή στους αναισθησιολόγους σε βάρδιες με μικρές περιόδους ανάπαυσης (καθώς η αφύπνιση γίνεται σε κατάσταση καλής ξεκούρασης) Η μακροχρόνια χρήση έχει αναφερθεί ότι οδηγεί σε εθισμό.
Η προσοχή στους κινδύνους της εκτός ετικέτας χρήσης προποφόλης αυξήθηκε τον Αύγουστο του 2009 λόγω του συμπεράσματος του ιατροδικαστή της κομητείας του Λος Άντζελες ότι ο Μάικλ Τζάκσον πέθανε από ένα μείγμα προποφόλης και των φαρμάκων βενζοδιαζεπίνης λοραζεπάμη, μιδαζολάμη και διαζεπάμη στις 25 Ιουνίου 2009. Σύμφωνα με ένορκο ένταλμα έρευνας στις 22 Ιουλίου 2009, το οποίο αποκλείστηκε από το περιφερειακό δικαστήριο της κομητείας Χάρις, Τέξας, ο γιατρός του Τζάκσον, ο Κόνραντ Μάρεϊ, χορήγησε 25 χιλιοστόγραμμα προποφόλης αραιωμένης με λιδοκαΐνη λίγο πριν από το θάνατο του Τζάκσον. Ακόμα κι έτσι, από το 2016, προποφόλη δεν ήταν σε κάποιο παράρτημα της αμερικανικής Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών.
Παρενέργειες
εναλλ.=Large vial filled with milky white fluid|μικρογραφία|Φιάλη 20 ml γαλακτώματος προποφόλης 1%, όπως πωλείται στην Αυστραλία από την [[Novartis|Sandoz]] Μία από τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της προποφόλης είναι ο πόνος κατά την ένεση, ειδικά σε μικρότερες φλέβες. Αυτός ο πόνος προκύπτει από την ενεργοποίηση του υποδοχέα πόνου, TRPA1, βρίσκεται στα αισθητήρια νεύρα και μπορεί να μετριαστεί με προθεραπεία με λιδοκαΐνη. Λιγότερο πόνο παρατηρείται όταν εγχύεται με βραδύτερο ρυθμό σε μεγάλη φλέβα. Οι ασθενείς παρουσιάζουν σημαντική μεταβλητότητα στην ανταπόκρισή τους στην προποφόλη, μερικές φορές δείχνοντας βαθιά καταστολή με μικρές δόσεις.
Επιπλέον ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση που σχετίζεται με αγγειοδιαστολή, παροδική άπνοια μετά από επαγωγικές δόσεις και εγκεφαλοαγγειακές επιδράσεις. Η προποφόλη έχει πιο έντονα αιμοδυναμικά αποτελέσματα σε σχέση με πολλούς ενδοφλέβους αναισθητικούς παράγοντες. Οι αναφορές για πτώση της αρτηριακής πίεσης κατά 30% ή περισσότερο πιστεύεται ότι οφείλονται τουλάχιστον εν μέρει στην αναστολή της δραστηριότητας των συμπαθητικών νεύρων. Αυτό το αποτέλεσμα σχετίζεται με τη δόση και το ρυθμό χορήγησης προποφόλης. Μπορεί επίσης να ενισχυθεί από οπιοειδή αναλγητικά. Η προποφόλη μπορεί επίσης να προκαλέσει μειωμένη συστηματική αγγειακή αντίσταση, ροή αίματος του μυοκαρδίου και κατανάλωση οξυγόνου, πιθανώς μέσω άμεσης αγγειοδιαστολής. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι μπορεί να προκαλέσει πράσινο αποχρωματισμό των ούρων.
Παρόλο που η προποφόλη χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό στις μονάδες εντατικής θεραπείας ενηλίκων, οι παρενέργειες που σχετίζονται με την προποφόλη φαίνεται να προκαλούν μεγαλύτερη ανησυχία στα παιδιά. Τη δεκαετία του 1990, πολλοί αναφερόμενοι θάνατοι παιδιών σε ΜΕΘ που σχετίζονται με καταστολή προποφόλης ώθησαν το FDA να εκδώσει προειδοποίηση.
Ως αναπνευστικό κατασταλτικό, η προποφόλη παράγει συχνά άπνοια. Η εμμονή της άπνοιας μπορεί να εξαρτάται από παράγοντες όπως η προμεσολάβηση, η δόση που χορηγείται και ο ρυθμός χορήγησης και μπορεί μερικές φορές να παραμείνει για περισσότερο από 60 δευτερόλεπτα. Πιθανώς ως αποτέλεσμα της καταστολής της κεντρικής εισπνευστικής κίνησης, η προποφόλη μπορεί να προκαλέσει σημαντικές μειώσεις στον αναπνευστικό ρυθμό, τον ελάχιστο όγκο, τον παλιρροιακό όγκο, τον μέσο ρυθμό εισπνευστικής ροής και τη λειτουργική υπολειμματική ικανότητα.
Η μείωση της εγκεφαλικής ροής αίματος, η εγκεφαλική μεταβολική κατανάλωση οξυγόνου και η ενδοκρανιακή πίεση είναι επίσης χαρακτηριστικά της χορήγησης προποφόλης. Επιπλέον, η προποφόλη μπορεί να μειώσει την ενδοφθάλμια πίεση έως και 50% σε ασθενείς με φυσιολογική ενδοφθάλμια πίεση.
Η προποφόλη αναφέρεται επίσης ότι προκαλεί πριαπισμό σε ορισμένα άτομα, και έχει παρατηρηθεί ότι καταστέλλει το στάδιο ύπνου REM και επιδεινώνει την κακή ποιότητα ύπνου σε ορισμένους ασθενείς. Μια σπάνια, αλλά σοβαρή, παρενέργεια είναι η δυστονία.
Όπως και με οποιονδήποτε άλλο γενικό αναισθητικό παράγοντα, η προποφόλη πρέπει να χορηγείται μόνο όταν υπάρχει κατάλληλο εκπαιδευμένο προσωπικό και εγκαταστάσεις παρακολούθησης, καθώς και σωστή διαχείριση των αεραγωγών, παροχή συμπληρωματικού οξυγόνου, τεχνητός αερισμός και καρδιαγγειακή ανάνηψη.
Μια σπάνια, αλλά σοβαρή, ανεπιθύμητη ενέργεια είναι το σύνδρομο έγχυσης προποφόλης. Μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια, ραβδομυόλυση, μεταβολική οξέωση και νεφρική ανεπάρκεια. Αυτή η δυνητικά θανατηφόρος μεταβολική διαταραχή έχει αναφερθεί σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια μετά από παρατεταμένη έγχυση προποφόλης υψηλής δόσης, μερικές φορές σε συνδυασμό με κατεχολαμίνες και / ή κορτικοστεροειδή.
Αλληλεπιδράσεις
Τα αναπνευστικά αποτελέσματα της προποφόλης αυξάνονται εάν χορηγούνται με άλλα αναπνευστικά κατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένων των βενζοδιαζεπινών.
Φαρμακοδυναμική
Η προποφόλη έχει προταθεί ότι έχει αρκετούς μηχανισμούς δράσης,  τόσο μέσω της ενίσχυσης της δραστικότητας του υποδοχέα GABAΑ όσο και ως εκ τούτου ενεργεί ως θετικός αλλοστερικός διαμορφωτής του υποδοχέα GABAΑ, επιβραδύνοντας έτσι το χρόνο κλεισίματος του καναλιού και σε υψηλές δόσεις, η προποφόλη μπορεί να είναι σε θέση να ενεργοποιήσει τους υποδοχείς GABAΑ απουσία GABA, συμπεριφέροντας επίσης ως αγωνιστής υποδοχέα GABAΑ. Τα ανάλογα προποφόλης έχουν αποδειχθεί ότι δρουν επίσης ως αναστολείς διαύλων νατρίου. Μερικές έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι το σύστημα ενδοκανναβινοειδών μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αναισθητική δράση της προποφόλης και στις μοναδικές της ιδιότητες. Η έρευνα με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για όσους υποβάλλονται σε γενική αναισθησία με προποφόλη διαπιστώνει ότι προκαλεί σημαντική μείωση της ικανότητας ολοκλήρωσης πληροφοριών του εγκεφάλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αναισθητικά Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:Αντιεπιληπτικά
Βελέμ-Εσάρ
Το Βελέμ-Εσάρ (γαλλικά: Velesmes-Essarts) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Οικογενειακή συνωμοσία
Οικογενειακή συνωμοσία (Family Plot) είναι ο τίτλος αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και παραγωγή του 1976.
Περίληψη
Η ταινία περιγράφει την παράλληλη δράση δύο ζευγαριών: το πρώτο ένα ψευτο-μέντιουμ και ο συνεργός της που είναι ένας ταξιτζής, ο οποίος εκμαιεύει πληροφορίες, τις οποίες στη συνέχεια η φίλη του τις παρουσιάζει ως τεκμήρια των μαντικών της ικανοτήτων. Το δεύτερο ζευγάρι, ένας κοσμηματοπώλης και η φίλη του, οι οποίοι ζουν από τις απαγωγές πλουσίων. Τα δύο ζευγάρια θα διασταυρωθούν στην ταινία όταν μία ηλικιωμένη γυναίκα ζητά από το ψευτό-μέντιουμ να της βρει τον χαμένο της γιο που τον είχε δώσει όταν γεννήθηκε. Αυτός δεν είναι άλλος από τον κοσμηματοπώλη-απαγωγέα. Καθώς το μέντιουμ παρακολουθεί τον κοσμηματοπώλη για να το επιβεβαιώσει, εκείνος την παγιδεύει, αλλά τελικά το δεύτερο ζευγάρι συλλαμβάνεται, αποκαλύπτεται η δράση του και η πραγματική ταυτότητα του χαμένου γιου-κοσμηματοπώλη.
Παρατηρήσεις
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Βίκτορ Κάνινγκ The Rainbird Pattern, και μεταφέρει τη δράση του στο Σαν Φρανσίσκο και στο Λος Άντζελες. Η ταινία είναι ένα κωμικό θρίλερ Η κριτική της εποχής την επαίνεσε μα το κοινό μάλλον ήταν αδιάφορο. Κυρίαρχο είναι σ' αυτήν το παιχνίδι ανάμεσα στην αθωότητα και την ενοχή, ο ευυπόληπτος κοσμηματοπώλης που είναι απαγωγέας και που αγνοεί τον λόγο της αναζήτησής του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1976 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Φούρκα Ιωαννίνων
Η Φούρκα είναι ορεινός οικισμός στον δήμο Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 90 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το χωριό βρίσκεται στο ΒΑ τμήμα του νομού Ιωαννίνων και είναι κτισμένο στον Σμόλικα, σε υψόμετρο 1360 μ. Απέχει 40 χλμ. από την Κόνιτσα και 102 χλμ. από τα Ιωάννινα. Η κύρια απασχόληση των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία. Σε παλαιότερες εποχές, η Φούρκα αποτελούσε κέντρο μαστορικής μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο πληθυσμός της στράφηκε προς την ημινομαδική κτηνοτροφία. Σημαντικό από πολιτιστικής άποψης είναι το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού, το οποίο περιέχει κυρίως παραδοσιακές στολές της γυναίκας της Πίνδου.
Η Φούρκα αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά βλαχικά χωριά της Πίνδου, ενώ μέχρι και τη δεκαετία του 1970 συγκαταλεγόταν στην κατηγορία των οικισμών όπου οι κάτοικοί τους διακρίνονταν για την επαρκή γνώση ή κατανόηση της βλαχικής γλώσσας. αριστερά|μικρογραφία|Γυναίκες της Φούρκας με την παραδοσιακή βλάχικη φορεσιά. Το χωριό οφείλει την ονομασία του στις φούρκες, που σημαίνει διχαλωτούς πασσάλους, οι οποίοι στήνονταν παλαιότερα για να διευκολύνουν τους επισκέπτες, ώστε οι τελευταίοι να μην απολέσουν τον προσανατολισμό τους.
Ιστορικά στοιχεία
Η ίδρυση του σημερινού χωριού ανάγεται γύρω στον 16ο αιώνα και προέκυψε από τη συνένωση τεσσάρων οικισμών (Παλαιοχώρι, Λιάτσικα, του Μαύροβο και Φούρκα). Στα μέσα του 17ου αιώνα είχε πληθυσμό περίπου 600 οικογενειών, ενώ το 1769 φαίνεται να δέχτηκε πρόσφυγες από την κατεστραμμένη Μοσχόπολη. Στις αρχές του 19ου αιώνα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη, η οποία όμως προκάλεσε τις παρεμβάσεις του Αλή πασά, με επακόλουθο τη φυγή αρκετών κατοίκων προς τη Δυτική Μακεδονία. Εκεί, οι Φουρκιώτες συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία και ανάπτυξη των νεότερων βλάχικων εγκαταστάσεων του συγκεκριμένου γεωγραφικού χώρου.
Κατά τον Παναγιώτη Αραβαντινό, κατά τα μέσα του 19ου αιώνα στη Φούρκα ζούσαν 110 οικογένειες Ελληνόβλαχων. Το 1878 δέχτηκε σφοδρή ληστρική επιδρομή που συνοδεύτηκε από πυρπολήσεις σπιτιών, ενώ το 1880 λειτούργησε στον οικισμό ρουμανικό σχολείο, στο οποίο κατά τις ρουμανικές στατιστικές, φοιτούσαν το 1890, 110 μαθητές. Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1895, ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 1239 κατοίκους (696 άνδρες και 543 γυναίκες). Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στις αρχές του 1913.
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, η ευρύτερη περιοχή του χωριού (ύψωμα Προφήτης Ηλίας ) έγινε θέατρο σκληρών συγκρούσεων ανάμεσα στα αντιμαχόμενα στρατεύματα. Στις αρχές της Κατοχής, μετά από πιέσεις του συνεργάτη των ιταλικών δυνάμεων και πράκτορα της Ρουμανίας, Αλκιβιάδη Διαμάντη, επαναλειτούργησε στη Φούρκα ρουμανικό σχολείο. Παρά την ιταλική υποστήριξη, η λειτουργία του αντιμετωπίστηκε εχθρικά από τον τοπικό πληθυσμό και τις ελληνικές κατοχικές αρχές και μετά από σύντομο χρονικό διάστημα έμεινε χωρίς μαθητές.
Πριν ακόμη την απελευθέρωση, το χωριό βρισκόταν υπό τον έλεγχο του ΕΛΑΣ, ενώ δέχτηκε δύο φορές επιδρομές: πρώτα το 1942 από ιταλικά αποσπάσματα και έπειτα το 1944 από γερμανικές δυνάμεις που πραγματοποιούσαν εκκαθαριστική επιχείρηση. Παράλληλα, αρκετοί κάτοικοι της Φούρκας έχασαν τη ζωή τους, είτε στο χωριό, είτε σε άλλες περιοχές όπου ήταν εγκατεστημένοι.
Κατά τα τέλη Απριλίου του 1945, διήλθαν από τη Φούρκα με κατεύθυνση προς τα ελληνοαλβανικά σύνορα, καταδιωκόμενοι πρώην αντάρτες του ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη. Στη διάρκεια του Εμφυλίου, η Φούρκα πέρασε αρχικά υπό τον έλεγχο του ΔΣΕ, αντάρτες του οποίου υπέβαλαν στις αρχές του 1948 κατοίκους σε άγριους ξυλοδαρμούς προκειμένου να ανακαλύψουν μυστικό δίκτυο κατασκοπείας που φημολογείτο ότι λειτουργούσε στον οικισμό. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η Φούρκα κατελήφθη από δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού και στη συνέχεια εκκενώθηκε, με τον πληθυσμό της να εγκαθίσταται προσωρινά σε διάφορα μέρη του νομού Ιωαννίνων και της Δυτικής Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Μάχη της Ταλαβέρα
Η Μάχη της Ταλαβέρα (αγγλικά: Battle of Talavera) ήταν η πολεμική σύγκρουση που έλαβε χώρα έξω από την ισπανική πόλη Ταλαβέρα δε λα Ρέινα, περίπου 120 χλμ. νοτιοδυτικά της Μαδρίτης, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Χερσονήσου. Στην Ταλαβέρα ένας μεικτός στρατός Βρετανών και Ισπανών υπό τον σερ Άρθρουρ Ουέλσλι συνεργάστηκε με έναν ισπανικό στρατό υπό τον στρατηγό Κουέστα σε επιχειρήσεις κατά της υπό γαλλικής κατοχής Μαδρίτης. Ο γαλλικός στρατός αποσύρθηκε τη νύχτα μετά την αναχαίτιση αρκετών επιθέσεών του από τους Συμμάχους.
Αναλυτικότερα, μετά την υποχώρηση λίγο καιρό πριν του στρατού του στρατάρχη Σουλτ στην Πορτογαλία, ο στρατηγός Ουέλσλι προχώρησε με 20.000 βρεταννικά στρατεύματα στην Ισπανία για να ενωθεί με τον ισπανικό στρατό των 33.000 ανδρών υπό τον στρατηγό Κουέστα. Κατόπιν βάδισαν στην άνω κοιλάδα του ποταμού Τάγου στην Ταλαβέρα, περίπου 120 χλμ. νοτιοδυτικά της Μαδρίτης. Εκεί αντιμετώπισαν 46.000 Γάλλους υπό τη διοίκηση του στρατάρχη Κλωντ Βικτόρ-Περρέν και του υποστράτηγου Οράς Σεμπαστιανί, με τον Γάλλο βασιλιά της Ισπανίας, Ιωσήφ Βοναπάρτη να ασκεί κατ΄ όνομα μόνο τη διοίκηση του γαλλικού στρατού.
Οι Γάλλοι διέσχισαν τον ποταμό Αλμπέρτσε στα μέσα του απογεύματος στις 27 Ιουλίου. Λίγες ώρες αργότερα, επιτέθηκαν στη δεξιά πτέρυγα των Ισπανών και την αριστερή των Βρετανών. Ένας στρατηγικός λόφος καταλήφθηκε και χάθηκε, μέχρι που τελικά οι Βρετανοί κατάφεραν να κρατηθούν σε αυτόν και να διασφαλίσουν την κατοχή του. Tην αυγή της 28ης Ιουλίου, οι Γάλλοι επιτέθηκαν στην αριστερή βρεταννική πτέρυγα ξανά για να ανακαταλάβουν το στρατηγικό εκείνο λόφο, αλλά απωθήθηκαν όταν το 29ο (Γουόρτσεστερσάιρ) Σύνταγμα Πεζικού και το 48ο (Νορθάμπτονσάιρ) Σύνταγμα Πεζικού που στέκονταν στο αντέρεισμα πίσω από την κορυφογραμμή του λόφου, αντιστάθηκαν και εφόρμησαν με την ξιφολόγχη. Tο απόγευμα, μια βαριά ανταλλαγή πυρών πυροβολικού ξεκίνησε, πριν ακολουθήσουν ποικίλες αψιμαχίες δυνάμεων πεζικού και ιππικού. Mια νέα σημαντική σύρραξη κατέληξε στην αναχαίτιση των Γάλλων. Η μονομαχία πυροβολικού συνεχίστηκε μέχρι να πέσει το σκοτάδι, όταν και ξεκίνησε μια συμπεφωνημένη ανακωχή δύο ωρών μεταξύ των αντιπάλων. Με το πρώτο φως της επόμενης μέρας, οι Βρετανοί και Ισπανοί ανακάλυψαν ότι το κύριο τμήμα του γαλλικού στρατού είχε αποσυρθεί από το πεδίο της μάχης, αφήνοντας πίσω τους τραυματίες του, και δύο ταξιαρχίες πυροβολικού. Μετά τη νίκη του αυτή, απονεμήθηκε στο στρατηγό Ουέλσλι ο τίτλος ευγενείας "Υποκόμης Ουέλλινγκτον της Ταλαβέρα και του Ουέλλινγκτον" (Ουέλλινγκτον, πόλη της κομητείας Σόμερσετ στην Αγγλία).
Ο Συμμαχικός Στρατός
Ο ισπανικός στρατός του στρατηγού Κουέστα αποτελείτο από 5 μεραρχίες πεζικού και 2 μεραρχίες ιππικού, με 30 κανόνια. Το πεζικό περιελάμβανε την 1η Μεραρχία (7 τάγματα) και την Εμπροσθοφυλακή (5 τάγματα), αμφότερες υπό τον ντε Θάγιας υ Τσακόν (de Zayas y Chacón), τη 2η Μεραρχία (8 τάγματα) υπό τον Ιγλέσιας (Iglesias), την 3η Μεραρχία (6 τάγματα) υπό τον Πορτάγο (Portago), την 4η Μεραρχία (8 τάγματα) υπό τον Μανγκλάνο (Manglano), και την 5η Μεραρχία (7 τάγματα) υπό τον Μπασσεκούρτ υ Μπρύας (Bassecourt y Bryas). Το ιππικό αριθμούσε συνολικά 6.000 άνδρες, περιλαμβάνοντας την 1η Μεραρχία Ιππικού υπό τον Ενεστρόσα (Henestrosa) και τη 2η Μεραρχία Ιππικού υπό τον Δούκα της Αλμπουρκέρκης (Duke of Alburquerque). Το πυροβολικό αποτελείτο από 800 άνδρες.
Ο Γαλλικός Στρατός
Ενώ ο Ιωσήφ Βοναπάρτης διοικούσε κατ΄ όνομα το γαλλικό στρατό, ο στρατιωτικός του σύμβουλος στρατάρχης Ζαν-Μπατίστ Ζουρντάν ήταν αυτός που ασκούσε την πραγματική διοίκηση στις 37.700 άνδρες του πεζικού και πυροβολικού, τις 8.400 ιππείς και τους άνδρες που επάνδρωναν τα 80 γαλλικά κανόνια. Αναλυτικότερα, ο γαλλικός στρατός αποτελείτο από:
Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Τέμενος Σελιμιγιέ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Τέμενος Σελιμιγιέ μπορεί να αναφέρεται:
Βιντεοταινία
right|thumb|300px|Διάφορες μορφές βιντεοταινίας Η βιντεοταινία είναι μια καταγραφή εικόνων και ήχων σε μαγνητική ταινία, σε αντίθεση με το φιλμ που χρησιμοποιείται στην κινηματογράφηση. Βιντεοταινίες χρησιμοποιούνται επίσης για την αποθήκευση επιστημονικών ή ιατρικών δεδομένων, όπως τα δεδομένα που παράγονται από ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια ελικοειδής κεφαλή σάρωσης βίντεο περιστρέφεται κατά την κινούμενη ταινία για να καταγράψει τα δεδομένα σε δύο διαστάσεις, διότι τα τηλεοπτικά σήματα έχουν ένα πολύ υψηλό εύρος ζώνης, και οι στατικές κεφαλές θα απαιτούσαν εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες της ταινίας. Βιντεοταινία χρησιμοποιείται στις συσκευές εγγραφής βιντεοταινίας (VTRs) και πιο συχνά και πιο πρόσφατα, στις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR) και στις βιντεοκάμερες. Η ταινία αποτελεί μια γραμμική μέθοδο για την αποθήκευση πληροφοριών και δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι εγγραφές βίντεο που γίνονται στις μέρες μας, είναι ψηφιακή απευθείας εγγραφής δίσκων (DDR), η βιντεοκασέτα αναμένεται να χάσει σταδιακά τη σημασία της, καθώς οι μη-γραμμικές/τυχαίας-προσπέλασης μέθοδοι αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων βίντεο, γίνονται πιο συχνές.
Οι αποθηκευμένες πληροφορίες μπορεί να είναι υπό τη μορφή αναλογικού ή ψηφιακού σήματος.
Γεώργιος Κούτλες
Ο Γεώργιος Κούτλες, ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Αλιστράτη Φυλλίδας της περιφερειακής ενότητας Σερρών.
Φρύγανα
Τα φρύγανα είναι μικρά φυτά, συνήθως θάμνοι, με μικρά και αγκαθωτά φύλλα. Φυτρώνουν σε χαμηλά υψόμετρα σε μεσογειακές χώρες, ανθίζουν άνοιξη και καλοκαίρι και τα άνθη τους, τους προσδίδουν ιδιαίτερη ομορφιά. Αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες και στην ξηρασία. Ως επί το πλείστον είναι αρωματικά και πολλά είναι γνωστά για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες, καθώς χρησιμοποιούνται στην πρακτική ιατρική ήδη από την αρχαιότητα.
Βιντεοταινία
Οικιακά φορμά (format)
Η είσοδος του βίντεο στους οικιακούς καταναλωτές δημιούργησε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού, για ασύμβατα μεταξύ τους μοντέλα, για το καταναλωτικού επιπέδου αναλογικό βίντεο με βιντεοκασέτα καθώς και τις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR), στο τέλος του 1970 και του 1980, κυρίως μεταξύ των φορμά Betamax και VHS. Το VHS τελικά αναδείχθηκε ως το κατεξοχήν φορμά.
Γεώργιος Κούτλες
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Κούτλες γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Αλιστράτη Φυλλίδας της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Αρχικά συμμετείχε στο Μακεδονικό αγώνα, ως οδηγός αντάρτικων σωμάτων στην περιοχή Φυλλίδας. Στη συνέχεια συγκρότησε ένοπλη ομάδα της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε στις περιοχές Φυλλίδας, Σερρών και Δράμας, αναλαμβάνοντας παράτολμες νυχτερινές επιχειρήσεις. Συνεργάστηκε με τον οπλαρχηγό Δούκα Γαϊτατζή. Συμμετείχε με το σώμα του στη μάχη της Πούρσοβας (Ανθοχώρι Δράμας) από κοινού με τα ενωμένα σώματα των Θεόδωρου Μπουλασίκη, Ιωάννη Μάρτζιου και Βασίλειου Τσουβαλτζή, εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων. Επίσης πήρε μέρος στη μάχη της Καρλικόβας (Μικρόπολη) και μαζί με τα σώματα του Δούκα Γαϊτατζή και του Βασίλειου Τσουβαλτζή στη μάχη της Γράτσιανης (Αγιοχώρι Σερρών), κατά την οποία εξοντώθηκε το σώμα του Βούλγαρου κομιτατζή Τόντορ Πανίτσα.
Βιντεοταινία
Βιντεοκασέτα
Η βιντεοκασέτα είναι μια θήκη που περιλαμβάνει μια βιντεοταινία. Υπάρχουν πολλά ήδη βινετοκασέτας, για επαγγελματική χρήση όπως τα U-matic της Sony και τα MII της Panasonic ή για οικιακή χρήση όπως το VHS ή το DV.
Φρύγανα
Τα πιο γνωστά φρύγανα είναι: το θυμάρι (Coridothymus capitatus, Thymus sp.), η λαδανιά (Cistus creticus, Cistus salviifolius), η αγούθουρα ή γούδουρας (Hypericum empetrifolium), το φασκόμηλο (Salvia triloba), η αστοιβίδα (Sarcopoterium spinosum), το ρείκι (Erica manipuliflora), ο ασπάλαθος (Calicotome villosa), το σπαράγγι (Asparagus acutifolius), το λυχναράκι (Ballota acetabulosa), ο ασφόδελος (Asphodelus aestivus), η γκλομπουλάρια (Globularia alypum) κτλ.
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο είναι μία ελληνική καθημερινή σαπουνόπερα κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής απο το 2020 μέχρι 2023  που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από τις 12 Οκτωβρίου 2020 και είναι βασισμένη στην Κροατική τηλεοπτική σειρά "Kud puklo da puklo".
Φρύγανα
Χαρακτηριστικά φρυγάνων
Τα φρύγανα έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Πλοκή
Στον πρώτο κύκλο της σειράς ο Βαγγέλας Κυριαζής (Γιάννης Μόρτζος), ο παρανοϊκός γέρος του χωριού, πεθαίνει και αφήνει στα τρία εγγόνια του, Κατερίνα (Πηνελόπη Πλάκα), Τζώρτζη (Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος) και Θοδωρή (Γιωργής Τσουρής), όλη του την περιουσία: το σπίτι στο χωριό, τρία χωράφια, έξι στρέμματα το καθένα και τρία εκατομμύρια ευρώ με τον όρο να μείνουν στο χωριό, τον Πλάτανο, για έναν χρόνο. Αν κάποιος λείψει για πάνω από εικοσιτέσσερις ώρες, χάνει αυτομάτως το δικαίωμα διεκδίκησης της κληρονομιάς. Αν χάσουν και οι τρεις τα χρήματα περνούν στο χωριό. Τα πράγματα όμως περιπλέκονται πιο πολύ όταν όλο το χωριό στρέφεται εναντίον τους.
Φρύγανα
Χαρακτηριστικά φρυγάνων
Τα παραπάνω χαρακτηριστικά αποτελούν τον ξηρανθεκτικό χαρακτήρα των φρυγάνων, ο οποίος τα καθιστά κατάλληλη άμυνα της φύσης για την αντιμετώπιση της ερημοποίησης.
Γεώργιος Κούτλες
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Βιντεοταινία
VHS
Το VHS (Video Home System) ή οικιακό σύστημα βίντεο, είναι ένα καταναλωτικού επιπέδου πρότυπο, αναλογικής εγγραφής βιντεοταινίας σε κασέτα, που ανέπτυξε η Ιαπωνική εταιρία JVC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Πλοκή
Στον τρίτο κύκλο της σειράς, το μικρό ανυπότακτο χωριό, που ακούει στο όνομα Πλάτανος, έχει φέρει τα πάνω κάτω και μέχρι και οι θεοί του Ολύμπου τσακώνονται εξαιτίας του, κατηγορώντας τον σκανδαλιάρη Διόνυσο ότι αποτρέλανε τους ήδη ζουρλούς Πλατανιώτες, «πειράζοντας» την πηγή του χωριού. Τι σχέση έχει, όμως, αυτή η πηγή με το μαγικό νερό, ένα βράδυ της Αποκριάς που οι Πλατανιώτες δεν θέλουν να θυμούνται, ένα αυθεντικό αβγό Φαμπερζέ κι ένα κοινόβιο μ’ έναν τίμιο εφοριακό και έναν… ψυχοπαθή;
Φρύγανα
Είδη φρυγάνων
Μερικά φρύγανα με αισθητική αξία και χρησιμότητα στην καθημερινή ζωή είναι τα παρακάτω.
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Πλοκή
Η Νέμεσις θα έρθει στο μικρό χωριό μας και η τελική μάχη θα είναι η πιο ανελέητη απ’ όλες! Η τρίτη σεζόν θα βουτήξει στο παρελθόν, θα βγάλει τους σκελετούς από την ντουλάπα και θα απαντήσει, επιτέλους, στο προαιώνιο ερώτημα: Τι φταίει και όλη η τρέλα έχει μαζευτεί στον Πλάτανο; Τι πίνουν οι Πλατανιώτες και δεν μας δίνουν;
Φρύγανα
Κάππαρη
(Capparis spinosa - Κάππαρη η ακανθωτή)
Χαιρέτα μου τον Πλάτανο
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του 2020 Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Φρύγανα
Κάππαρη
Η κάππαρη είναι ένας μικρός θάμνος, που οι βλαστοί του είναι συνήθως κατακείμενοι στο έδαφος, πλατιά φύλλα και άσπρα άνθη. Η κάππαρη, όχι μόνο αντέχει σε ξηρασία και υψηλές θερμοκρασίες, αλλά προτιμά το καλοκαίρι για να ανθίσει. Η κάππαρη που χρησιμοποιείται στη μαγειρική, προέρχεται από το μπουμπούκι του φυτού που συλλέγεται πριν γίνει άνθος και χρησιμοποιείται συχνά σε σαλάτες.
Φασκομηλιά
(Salvia fruticosa - Σάλβια η θαμνώδης)
Η φασκομηλιά είναι ένα φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά και δεν ξεπερνάει τα 50εκ. ύψος. Έχει στενόμακρα, χνουδωτά και γκριζοπράσινα φύλλα και στο τέλος της άνοιξης βγάζει λουλούδια με χρώμα ανοιχτό βιολετί. Το συναντάμε συχνά στην Ελλάδα και προτιμάει άγονα εδάφη. Χρησιμοποιείται σαν αφέψημα.
Θρούμπι
Πρόκειται για έναν όμορφο, χαμηλό και πολυετή θάμνο που προτιμάει ξηρές και βραχώδεις περιοχές. Ανθίζει μέσα Απριλίου με αρχές Μαΐου. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται λόγω των αντιτοξικών ιδιοτήτων σε διάφορα βαριά φαγητά.
Αστοιβίδα
(Sarcopoterium spinosum - Σαρκοποτήριο το ακανθώδες)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φρύγανα
Κά'α
Ο Κά'α (Qa'a ή Qáa) ή, κατά τον Μανέθωνα, Βιμπένθης ή Βιηνεχής, ήταν ο τελευταίος γνωστός βασιλιάς της πρώτης δυναστείας της Αιγύπτου.
Ο τάφος του, (Τάφος Q) στη νεκρόπολη της Αβύδου, είχε πολύ μεγάλες διαστάσεις (30 Χ 23 μέτρα). Στα ευρήματα του τάφου συγκαταλέγεται σφραγίδα με το όνομά του στην ιερογλυφική γραφή και 26 ταφές-θυσίες. Οι ανασκαφές έγιναν από το Γερμανικό Ινστιτούτο στα μέσα της δεκαετίας του 90, τα ευρήματα δείχνουν μακρά βασιλεία (25 έτη ).
Από την περίοδο βασιλείας του έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές. Σε ανασκαφή τάφου αξιωματούχου του Κά'α, στη νεκρόπολη της Σακκάρα, βρέθηκε στήλη από την οποία συμπεραίνεται ότι, κατά τη βασιλεία του, η Αίγυπτος ευημερούσε. Το όνομα Qa'a μεταφράζεται ως "το χέρι του, αυξάνεται".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της 1ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Χαμένοι στη Μετάφραση (ταινία)
Το Χαμένοι στη μετάφραση (πρωτότυπος τίτλος: Lost in Translation) είναι ταινία κωμική-δραματική ταινία, σε σκηνοθεσία και σενάριο της Σοφία Κόπολα. Είναι η δεύτερη ταινία της σκηνοθέτριας, μετά από το Αυτόχειρες παρθένοι (The Virgin Suicides). Στην ταινία πρωταγωνιστές είναι ο Μπιλ Μάρεϊ, η Σκάρλετ Τζοχάνσον, ο Τζιοβάνι Ριμπίζι και η Άννα Φάρις. Η παραγωγή είναι της Κόπολα και του Ρος Κατζ.
Η Κόπολα άρχισε την παραγωγή της ταινίας μετά την κυκλοφορία της ταινίας της Αυτόχειρες παρθένοι. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν μέσα σε 27 ημέρες από τον Σεπτέμβριο ως τον Οκτώβριο του 2002, κυρίως στο Τόκιο άλλα και στη Νέα Υόρκη.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Οκτωβρίου 2003. Η ταινία, που είχε καλές κριτικές, ήταν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με έσοδα πάνω από 119 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με προϋπολογισμό 4 εκατομμυρίων δολαρίων. Προτάθηκε για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, κερδίζοντας αυτό του Πρωτότυπου Σεναρίου, καθώς και για πέντε Χρυσές Σφαίρες και για οκτώ βραβεία BAFTA, κερδίζοντας τελικά τρεις Χρυσές Σφαίρες και τρία βραβεία BAFTA.
Πλοκή
Ο Μπομπ είναι ένας ξεπεσμένος σταρ του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1970 που βρίσκεται στο Τόκιο για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού εγχώριας μάρκας ουίσκι. Μια μέρα στο μπαρ του ξενοδοχείου στο οποίο διαμένει γνωρίζει την Σάρλοτ, νεαρή σύζυγο ενός επαγγελματία φωτογράφου, που περνάει τις ώρες της μοναχικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Μπάμπης Ιντζόγλου
Ο Χαράλαμπος (Μπάμπης) Ιντζόγλου (γεν. την 1η Απριλίου 1949 ) είναι παλαίμαχος διεθνής Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο και στην ΑΕΚ.
Βιογραφικό
Ο Μπάμπης Ιντζόγλου γεννήθηκε το 1949. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού μπακ. Σπουδαίος διεθνής ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του, ο Θανάσης Ιντζόγλου. Έπαιξε στην ομάδα του Πανιώνιου από τα τέλη της δεκαετίας του '60 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια στην ΑΕΚ. Διακρινόταν για το στενό μαρκάρισμα των αντιπάλων επιθετικών.
Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο το 1971 και τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος 1970-71 πίσω από την ΑΕΚ και μπροστά από τον ΠΑΟ, τότε φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Με την ΑΕΚ κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής: το 1977-78 και το 1978-79 και το Κύπελλο Ελλάδος το 1978 (νταμπλ). Επίσης, υπήρξε μέλος της ομάδας της ΑΕΚ, που έκανε την καλύτερη ως τώρα πορεία ελληνικής ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ φτάνοντας ως τα ημιτελικά, το 1976-77.
Στο τέλος της επαγγελματικής του καριέρας έπαιξε στο Διαγόρα Ρόδου και τον Ιωνικό. Τη σεζόν 1984-85 αγωνίστηκε με τον Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, ενώ τη διετία 1985-1987 ήταν παίκτης-προπονητής στον Πλάτωνα Αθηνών (ΕΠΣΑ).
Στην Εθνική
Ο Μπάμπης Ιντζόγλου υπήρξε εννέα φορές διεθνής με την εθνική ομάδα. Η πρώτη διεθνής συμμετοχή του ήταν σε ηλικία 20 ετών, στις 4/5/1969, στον ισόπαλο 2-2 εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου με την Πορτογαλία. Όμως, ήταν άτυχος, αφού τραυματίστηκε και αντικαταστάθηκε στο 24΄. Η τελευταία διεθνής συμμετοχή του ήταν στις 23/3/1977 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Τσεχοσλοβακία (συντριβή με 0-4), στον οποίο αγωνίστηκε ως το 77΄.
Επίσης, την περίοδο 1968-1973 αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ το 1971 έφτασε ως τα προημιτελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Τέλος τον Απρίλιο του 1968 είχε αγωνιστεί με την Εθνική Νέων στην τελική φάση του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Πηγές
Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης Ι Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης Ιντζόγλου Μπάμπης
Βελερό-λε-Μπελβουάρ
Το Βελερό-λε-Μπελβουάρ (γαλλικά: Vellerot-lès-Belvoir) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Βελερό-λε-Βερσέλ
Το Βελερό-λε-Βερσέλ (γαλλικά: Vellerot-lès-Vercel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κέβιν ΜακΚίντ
Ο Κέβιν ΜακΚίντ (Kevin McKidd, 9 Αυγούστου 1973) είναι Σκωτσέζος ηθοποιός.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε και πέρασε την παιδική του ηλικία στο Έλγιν, στο Μόρεϋ της Σκωτίας. Ήταν μέλος μιας τοπικής θεατρικής ομάδας που ονομάζεται The Morey Youth Theatre. Σαν έφηβος ήταν μέλος ενός ροκ συγκροτήματος, του Plan 9, το οποίο έκανε περιοδείες στα βόρεια της Σκωτίας και είχε επιτυχία σε τοπικό επίπεδο. Σχεδιάζοντας να σπουδάσει μηχανικός, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου αλλά τελικά τα παράτησε και φοίτησε στο Queen Margaret College στο Εδιμβούργο, όπου και σπούδασε την υποκριτική τέχνη. Ήταν επίσης μέλος της θεατρικής ομάδας του Πανεπιστημίου, του Bedlam Theatre. Σήμερα είναι παντρεμένος με την Τζέην ΜακΚίντ. Ζουν στο Μπεντφορντ με τα παιδιά τους, Joseph και Iona.
Ο πρώτος επαγγελματικός ρόλος του ΜακΚίντ ήταν στην τηλεοπτική σειρά «Father Ted», στο ρόλο του Πατέρα Ντίγκαν το 1996. Ανάμεσα στους ρόλους του τα επόμενα χρόνια είναι αυτός του Τόμμυ στην αμφιλεγόμενη ταινία «Trainspotting» και αυτός του Μάλκυ Τζόνσον στο «Small Faces». Το 2004, υποδύθηκε τον Τζέημς Χέμπορν, 4ο Κόμη του Μπόθγουελ, τρίτο σύζυγο της Μαρίας, της Βασίλισσας των Σκώτων, στη μίνι σειρά του BBC με τίτλο «Gunpowder, Treason & Plot». Κράτησε και έναν ρόλο στην ταινία «De-lovely». Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε σε μια ακόμη παραγωγή του BBC, με τίτλο «The Virgin Queen», όπου και κράτησε το ρόλο του Τόμας Χάουαρντ, 4ου Δούκα του Νόρφολκ. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και στο «Βασίλειο των Ουρανών», την πολυδιαφημισμένη ταινία του Ρίντλεϋ Σκοτ. Στο βιογραφικό του προσέθεσε έναν ακόμη ρόλο σε τηλεοπτική σειρά του HBO/BBC, με τίτλο «Ρώμη», όπου και πρωταγωνιστεί στο ρόλο του στρατιωτικού/πολιτικού Λούκιου Βορένου, λαμβάνοντας καλές κριτικές.
Τα επόμενα χρόνια εμφανίστηκε στο prequel της «Σιωπής των Αμνών» με τίτλο «Hannibal Rising» (2007). Το φθινόπωρο του 2007, ο ΜακΚίντ υα εμφανιστεί στην αμερικανική σειρά επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «Journeyman» στο NBC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ
Ο Ολεξάντρ Βαλεντίνοβιτς Τουρτσίνοφ (ουκρανικά: Олександр Валентинович Турчинов, γενν. 31 Μαρτίου 1964, Ντνιπροπετρόφσκ, ΕΣΣΔ) είναι Ουκρανός πολιτικός. Ο Τουρτσίνοφ υπηρέτησε ως υπηρεσιακός Πρόεδρος της Ουκρανίας, ύστερα από την αποπομπή του εκλεγμένου Προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς στις 22 Φεβρουαρίου 2014, καθώς και Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της χώρας Από τις 25 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε επίσης τα καθήκοντα του ανώτατου διοικητή του Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων. .
Στο παρελθόν ο Τουρτσίνοφ, ο οποίος ανήκει από το 1999 στο κεντροδεξιό κόμμα της «Πατρίδας», υπηρέτησε στη θέση του πρώτου αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ουκρανίας, στην κυβέρνηση της Τιμοσένκο (Δεκέμβριος 2007 - Μάρτιος 2010) καθώς και ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της χώρας για μια μικρή περίοδο λίγων ημερών τον Μάρτιο του 2010 μετά την παραίτηση της Κυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουκρανίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ουκρανίας
Έλι Βίζελ
Ο Ελιέζερ (Έλι) Βίζελ (Elie Wiesel, προφ. στην αγγλική ως Γουιζέλ, 30 Σεπτεμβρίου 1928 – 2 Ιουλίου 2016) ήταν γεννημένος στη Ρουμανία Εβραίος συγγραφέας , καθηγητής, δημοσιογράφος και πολιτικός ακτιβιστής τιμημένος με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1986. Συνέγραψε 57 βιβλία, μεταξύ των οποίων και το Η νύχτα, που είναι βασισμένο στις εμπειρίες του ως κρατουμένου στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Άουσβιτς και του Μπούχενβαλντ.
Η νορβηγική επιτροπή Νόμπελ απεκάλεσε τον Βίζελ «αγγελιοφόρο προς την ανθρωπότητα», δηλώνοντας ότι μέσα από τον αγώνα του να ξεπεράσει «τη δική του προσωπική εμπειρία ολοκληρωτικού εξευτελισμού και τέλειας περιφρόνησης προς την ανθρώπινη ιδιότητα» στα στρατόπεδα του θανάτου, καθώς και μέσα από το «πρακτικό έργο του για την υπόθεση της ειρήνης», ο Βίζελ είχε μεταδώσει ένα ισχυρό μήνυμα «ειρήνης, εξιλέωσης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας» στην ανθρωπότητα.