cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντώνης Αντωνιάδης
Σε συλλογικό επίπεδο
Πρώτη ομάδα της καριέρας του ήταν η Ασπίδα Ξάνθης, όπου εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του προσελκύοντας το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού, ο οποίος και τον απέκτησε το 1968.
Με τη φανέλα του Παναθηναϊκού αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος 5 φορές (1970, 1972, 1973, 1974, 1975). Μάλιστα τα 39 του γκολ τη περίοδο 1971-72 είναι ρεκόρ ακατάρριπτο στην Α' Εθνική κατηγορία μέχρι σήμερα. Συμμετείχε στη μεγάλη ομάδα του 1971 που αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στον ΑΦΚ Άγιαξ. Ο Αντώνης Αντωνιάδης εκείνη τη χρονιά αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 γκολ (τα 4 από τα οποία εναντίον της λουξεμβουργιανής Ζενές Ες, στην εντός έδρας νίκη με 5-0, που αποτέλεσαν τότε επίδοση ρεκόρ ποδοσφαιριστή ελληνικού συλλόγου σε ευρωπαϊκή διοργάνωση) και αποδείχθηκαν πολύτιμα για την πορεία ως τον τελικό. thumb|left|180px|Ο Αντώνης Αντωνιάδης με τον προπονητή του στον Παναθηναϊκό Φέρεντς Πούσκας
Το καλοκαίρι του 1978 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τον Ολυμπιακό όπου αγωνίστηκε μία περίοδο και σε 13 αγώνες σημείωσε 7 γκολ. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών, για να επιστρέψει το 1981 στον Παναθηναϊκό όπου και έκλεισε την καριέρα του.
Το 1982, μετά από 22 χρόνια καριέρας, εγκατέλειψε την ενεργό δράση, στην πραγματικότητα όμως τελευταία φορά αγωνίστηκε τον Νοέμβριο του 1980, δηλαδή την περίοδο 1980-81, εναντίον της Δόξας Δράμας στη Λεωφόρο, όπου μάλιστα σκόραρε με εντυπωσιακό τρόπο. Ωστόσο αναφέρεται ότι σταμάτησε την αγωνιστική περίοδο 1981-1982, όταν και έληξε το συμβόλαιό του στον Παναθηναϊκό.
Στις εθνικές ομάδες
Από το 1970 έως το 1977 αγωνίστηκε 21 φορές με την Εθνική Ελλάδας και σκόραρε 6 φορές. Προηγουμένως είχε κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969 με την εθνική ενόπλων.
Αριθμός τερμάτων
Τα 10 γκολ του Αντώνη Αντωνιάδη στην πορεία έως τον τελικό του Γουέμπλεϊ:
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Το 1980 ο Αντώνης Αντωνιάδης έγινε πρόεδρος του ΠΣΑΠ, θέση στην οποία διατηρήθηκε για 28 χρόνια, έως και τον Αύγουστο του 2008, οπότε και αποχώρησε καταλαμβάνοντας διοικητική θέση στον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Έντουαρντ Μπούλβερ-Λύττον
Ο Έντουαρντ Μπούλβερ-Λύττον, 1ος Βαρώνος Λύττον (Edward Bulwer-Lytton, 25 Μαΐου 1803 - 18 Ιανουαρίου 1873) ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής των Ουίγων από το 1831 ως το 1841 και Συντηρητικός βουλευτής από το 1851 έως το 1866. Ήταν Υπουργός Αποικιών από τον Ιούνιο του 1858 έως τον Ιούνιο του 1859, και κατά τη διάρκεια της θητείας του επέλεξε τον Ρίτσαρντ Κλέμεν Μούντι ως ιδρυτή της Βρετανικής Κολομβίας. Στον Μπούλβερ-Λύττον προσφέρθηκε η βασιλεία της Ελλάδας το 1862, μετά την παραίτηση του βασιλιά Όθωνα, αλλά την απέρριψε. Έγινε ο Βαρώνος Λύττον του Νέμπουορθ στη Βρετανική αριστοκρατία το 1862.
Ο Μπούλβερ-Λύττον ήταν ο πατέρας του πολιτικού Ρόμπερτ Μπούλβερ-Λύττον, πρώτου κόμη του Λύττον, ο οποίος διετέλεσε Γενικός Κυβερνήτης της Ινδίας και Βρετανός Πρέσβης στη Γαλλία, και συνέθεσε ποίηση υπό το ψευδώνυμο Owen Meredith.
Τα λογοτεχνικά έργα του Μπούλβερ-Λύττον ήταν πολύ δημοφιλή και τα μυθιστορήματά του το απέφεραν μεγάλη περιουσία. Έχει εφεύρει τις φράσεις «ο μεγάλος άπλυτος», «η επιδίωξη του παντοδύναμου δολαρίου », «η πένα είναι ισχυρότερη από το σπαθί» και «ο κάτοικος στο κατώφλι». Έπειτα ήρθε μια απότομη πτώση της λογοτεχνικής φήμης του, έτσι ώστε να είναι γνωστός για λίγα περισσότερα από την πολύ παρωδημένη γραμμή ανοίγματος «Ήταν μια σκοτεινή και θυελλώδης νύχτα…», τις πρώτες λέξεις του μυθιστορήματός του Paul Clifford (1830). Ο σαρδωνικός Διαγωνισμός Μυθοπλασίας Μπούλβερ-Λύττον επιχειρεί να βρει την "αρχική πρόταση του χειρότερου όλων των πιθανών μυθιστορημάτων".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Αθανασία Τοτσίδου
Η Αθανασία Τοτσίδου (19 Ιουνίου 1989, Μόναχο) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως ακραία και διαγώνια.
Καριέρα
Το Καλοκαίρι του 2014 αποδέχθηκε και πάλι την πρόταση του Πανναξακού, που ήταν η ανερχόμενη δύναμη της γυναικείας ελληνικής πετοσφαίρισης. Στη Νάξο έμεινε τρεις περιόδους στις οποίες διετέλεσε αρχηγός του Πανναξιακού, και είχε τεράστια συμβολή στην κατάκτηση από την κυκλαδίτικη ομάδα της 3ης και 2ης θέσης στα πρωταθλήματα των περιόδων 2014-15 και 2016-17 αντίστοιχα, καθώς και στην κατάκτηση της 2ης θέσης στο Κύπελλο Ελλάδας 2017. Η Αθανασία Τοτσίδου αγαπήθηκε όσο λίγες αθλήτριες από τους φιλάθλους της Νάξου. Όταν η Τοτσίδου επισκέφτηκε ξανά το κυκλαδονήσι την περίοδο 2017-18 με την ομάδα της Ηλιούπολης, βρέθηκε μπροστά σε μια αναπάνεχη έκπληξη. Η διοίκηση του Πανναξιακού είχε ετοιμάσει πριν την έναρξη του αγώνα μια ιδιαίτερα συγκινητική -όπως αποδείχθηκε- τελετή βράβευσης της πρώην αρχηγού της ομάδας τους, και η Αθανασία Τοτσίδου αποθεώθηκε από τους παρευρισκόμενους φιλάθλους.
Στον Γ.Σ. Ηλιούπολης έμεινε μόνο την περίοδο 2017-18. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς επέστρεψε στην Α.Ε.Κ., και μετά τη λήξη του συμβολαίου της με την αθηναϊκή ομάδα, τον Ιούλιο του 2019 αποδέχτηκε την πρόταση του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατηφόρισε για το μεγάλο λιμάνι.
Διεθνής καριέρα
Η Αθανασία Τοτσίδου ξεκίνησε την καριέρα της στα εθνικά συγκροτήματα με την Εθνική Νεανίδων, στην οποία συμπλήρωσε 8 συμμετοχές. Στην Εθνική Γυναικών κλήθηκε για πρώτη φορά στα προκριματικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, και συμμετείχε σε δύο φιλικά προετοιμασίας. Το 2016 κλήθηκε ξανά από τον ομοσπονδιακό προπονητή Τάκη Φλώρο για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2017, και συμμετείχε τόσο στα φιλικά, όσο και στα επίσημα παιχνίδια. Από τότε αποτελεί μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας. Ήταν στο βασικό σχήμα στην κατάκτηση του Ασημένιου Μεταλλίου στους Μεσογειακούς του 2018 στην Ταραγόνα, αλλά και στις επιλογές του Γκιγιέρμε Ναράνχο στην επανεμφάνιση της Ελλάδας μετα από 18 χρόνια σε τελική φαση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2019.
Σπουδές
Πέρα από τις καθαρά αγωνιστικές δραστηριότητες η Αθανασία Τοτσίδου είναι πτυχιούχος του τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με ειδίκευση φυσικά στην πετοσφαίριση, και πλέον συνεχίζει τις σπουδές της κάνοντας μεταπτυχιακό στην προπονητική.
Εθνικά Πρωταθλήματα
1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2019-20 (Ολυμπιακός Πειραιώς)
Εθνικά Κύπελλα
1 Σούπερ καπ Ελλάδας: 2012 (Α.Ε.Κ. Αθηνών)
Κύπελλο Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Πανναξιακού Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ελεύθερος Κράτος του Όλντενμπουργκ
Το Ελεύθερος Κράτος του Όλντενμπουργκ (γερμανικά: Freistaat Oldenburg) ήταν μια ομοσπονδιακή πολιτεία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ιδρύθηκε το 1918 μετά την παραίτηση του Μέγα Δούκα Φρειδερίκου Αύγουστου Β΄ μετά τη Γερμανική Επανάσταση.
Μέχρι την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ως αποτέλεσμα αυτών των εδαφικών αλλαγών, το Όλντενμπουργκ είχε έκταση 5.375 km2 (2.075 τετραγωνικά μίλια) και 580.000 κατοίκους.
Κατηγορία:Όλντενμπουργκ (κρατίδιο) Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Κάτω Σαξονίας Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Λάκης Σημαιοφορίδης
Ο Θεόφιλος (Λάκης) Σημαιοφορίδης είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν δικηγόρος, γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1959.
Προερχόμενος από γνωστή ποδοσφαιρική οικογένεια, αγωνίσθηκε στον Κιλκισιακό, την Καστοριά (1979-1980), τον Παναθηναϊκό (1980-1983), τον Α.Ο. Αιγάλεω (1983-1987) και τον Πανσερραϊκό (1987-1988).
Ως παίκτης διακρίθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού ή του ανασταλτικού μέσου και άφησε εποχή για την ικανότητά του να εκτελεί ισχυρότατα πλάγια άουτ, τα οποία δημιουργούσαν σύγχυση στην αντίπαλη περιοχή. Είναι κυπελλούχος Ελλάδας με την Καστοριά το 1980 εναντίον του Ηρακλή, όπου η ομάδα του ισοφάρισε σε 1-1 μέσω αυτογκόλ προερχόμενο από μία τέτοια δική του εκτέλεση και επικρατώντας τελικά 5-2, αποτέλεσε την πρώτη επαρχιακή νικήτρια στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, έπειτα από 38 διοργανώσεις του θεσμού.
Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό και διατέλεσε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμοιβομένων Ποδοσφαιριστών ΠΣΑΠ. Από το Σεπτέμβριο του 2008 και για διετή θητεία, αντικατέστησε στην προεδρία του Συνδέσμου τον Αντώνη Αντωνιάδη, που ανέλαβε διοικητική θέση στον ΠΑΟ.
Σημαιοφοριδης Λακης Σημαιοφοριδης Λακης Σημαιοφοριδης Λακης Σημαιοφοριδης Λακης Σημαιοφοριδης Λακης Σ
Εθνική Σουηδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σουηδίας (σουηδικά: Svenska fotbollslandslaget) εκπροσωπεί τη Σουηδία σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και και τελεί υπό τον έλεγχο της Σουηδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (SvFF). Το Μάιο του 2012 βρισκόταν στην 17η θέση της κατάταξης της FIFA.
Καλύτεροι παίκτες
Μέχρι τις 22 Ιουνίου 2016
Τρέχουσα σύνθεση
Προπονητής είναι ο Έρικ Χάμρεν.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Σουηδίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Samakal
Η Samakal (βεγγαλικά: সমকাল Samakal, "τρέχουσα ώρα, σύγχρονος") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η Samakal άρχισε να δημοσιεύεται στις 31 Μαΐου 2005. Το 2007, η κυκλοφορία της Samakal ήταν περίπου 200.000 αντίτυπα.
Λιθάργυρος
Ο λιθάργυρος (αγγλ. litharge) είναι ορυκτό μονοξείδιο του μολύβδου. Το όνομά του οφείλεται στον Διοσκουρίδη, ο οποίος περιγράφει το υλικό που παραγόταν κατά τη μεταλλουργία του αργύρου από μολυβδοαργυρούχα ορυκτά ως παραπροϊόν.
Samakal
Ο Γκολάμ Σαρουάρ, διακεκριμένος δημοσιογράφος στο Μπαγκλαντές, εργάζεται ως συντάκτης. Ο Σ. Μ. Σαχάμπ Ουντίν υπηρετεί ως Εκτελεστικός Διευθυντής, ενώ ο Μουσταφίζ Σάφι είναι Εκτελεστικός Συντάκτης της καθημερινής.
Τακτικοί αρθογράφοι
Αξιοσημείωτοι αρθρογράφοι τακτικά γράφουν για την εφημερίδα. Ο Αμπντούλ Γκαφάρ Τσοουντχουρί γράφει κάθε εβδομάδα στο συμπλήρωμα Καλέρ Αϊνά (Ο Καθρέφτης του Χρόνου). Ο Χασάν Αζιζούλ Χουκ, γνωστός συγγραφέας στην Ινδική υποήπειρο, είναι επίσης αρθρογράφος για την εφημερίδα. Ο Ζιλλούρ Ραχμάν Σιντίκι, ο Μπαντρουντίν Ομάρ, ο Σαχριάρ Καμπίρ, ο Ανού Μοχάμεντ, ο Αμπού Αχμέντ και ο Μαμουνούρ Ρασίντ επίσης αρθρογραφούν στην εφημερίδα.
Λιθάργυρος
Είναι διμορφικός με την παραλλαγή που αποκαλείται "μασσικότης" (massicot) και έχει την ίδια χημική σύσταση με τον λιθάργυρο, αλλά κρυσταλλώνεται στο ρομβικό σύστημα και έχει χρώμα κίτρινο. Συνήθως και τα δύο ορυκτά συνυπάρχουν, καθώς έχουν τον ίδιο τρόπο σχηματισμού.
Samakal
Συμπληρώματα
Το Kaler Kheya (Βάρκα του Χρόνου) είναι δημοφιλές λογοτεχνικό περιοδικό, το οποίο είναι ένα από τα εβδομαδιαία συμπληρώματα της Samakal. Τα άλλα εβδομαδιαία συμπληρώματα είναι τα "Κύβος", "Shaili", το "Taka Aana Pai (Οικονομία)", "Techline", "Alor Pathojatri', 'Moncharbaire" και "Ghassfaring (σελίδα για τα παιδιά)'. Η "Suhreed Samabesh (Πλατφόρμα καλοθελητών)" είναι η οργάνωση αναγνωστών της εφημερίδας.
Εκδηλώσεις και τις προσφορές
Η εφημερίδα έχει διαχείριση εκδηλώσεων και την προωθεί την ενότητα. Διάφορες κοινωνικές, πολιτικές, προωθητικές και άλλες εκδηλώσεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, σεμινάρια, τηλεοπτικές εκπομπές και πολλά άλλα βρίσκονται υπό την εποπτεία του παρόντος τμήματος. Ο Ιμράν Καντίρ είναι επικεφαλής αυτού του τμήματος.
Λιθάργυρος
Σχηματίζεται σε συνθήκες οξείδωσης μολυβδούχων ορυκτών, σχηματίζοντας επιφλοιώσεις, η δε παρουσία του καταδεικνύει το βαθμό οξείδωσης των πρωτογενών κοιτασμάτων. Σχηματίζεται, επίσης, ως πορτοκαλοκίτρινη επικάλυψη σε δείγματα μολύβδου ή ορυκτών πλούσιων σε μόλυβδο.
Samakal
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Λιθάργυρος
Δεν είναι από τα ιδιαίτερα διαδεδομένα ανά τον κόσμο ορυκτά. Ανευρίσκεται στη Γροιλανδία, τη Σουηδία (περιοχή Värmland), τον Μέλανα Δρυμό και τη Σαξονία της Γερμανίας, τη Γαλλία, την Αριζόνα και το Αϊντάχο των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στις περιοχές Θορικό, Πασά - Λιμάνι, Σουρέζα και Μεγάλα Πεύκα.
Βιβλιογραφία
Λιθαργυρος Κατηγορία:Οξείδια του μολύβδου
Στέφεν Κρέιν
Ο  Στέφεν Κρέιν (Stephen Crane, 1 Νοεμβρίου, 1871 - 5, Ιουνίου 1900) ήταν Αμερικανός ποιητής, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος. Παραγωγικός καθ 'όλη τη σύντομη ζωή του, έγραψε αξιοσημείωτα έργα στην Ρεαλιστική λογοτεχνία όπως και πρώιμα παραδείγματα του αμερικανικού Νατουραλισμού και Ιμπρεσιονισμού. Έχει αναγνωριστεί από τους σύγχρονους κριτικούς ως ένας από τους πιο καινοτόμους συγγραφείς της γενιάς του.
Ο Κρέιν ήταν το ένατο επιζών παιδί  από Προτεστάντες γονείς,άρχισε να γράφει σε ηλικία τεσσάρων και είχε δημοσιεύσει πολλά άρθρα από την ηλικία των 16. Έχοντας μικρό ενδιαφέρον για πανεπιστημιακές σπουδές, έφυγε από το κολέγιο το 1891 να εργαστεί ως δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το πρώτο μυθιστόρημά του Κρέιν ήταν το 1893 Bowery ιστορία Maggie: Ένα Κορίτσι του Δρόμου, θεωρείται γενικά από τους κριτικούς ως το πρώτο έργο της αμερικανικής νατουραλιστικής λογοτεχνίας. Το 1895 είχε κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση για το μυθιστόρημά του (πολεμικού περιεχομένου) Το Κόκκινο Σήμα του Θάρρους, το οποίο έγραψε χωρίς να έχει καμία πολεμική εμπειρία.
Το 1896 ο Κρέιν ενεπλάκη σε ένα σε ένα μεγάλο δημόσιο σκάνδαλο, εμφανιζόμενος αργότερα ως μάρτυρας στην δίκη μίας ύποπτης για πόρνη, γνωστή ως Dora Clark. Στα τέλη του έτους δέχτηκε μια προσφορά να ταξιδεύουν στην Κούβα ως πολεμικός ανταποκριτής. Όπως περίμενε στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, για το πέρασμα, συνάντησε την Cora Taylor, με την οποία ξεκίνησε μια μόνιμη σχέση. Στο δρόμο για την Κούβα το σκάφος του Κρέιν το SS Commodore βυθίστηκε στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα, αφήνοντας τον ίδιο και άλλους ανεμοδαρμένους για 30 ώρες σε μια λέμβο. Ο Κρέιν περιέγραψε την δοκιμασία στο "The Open Boat". Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, κάλυψε τις συγκρούσεις στην Ελλάδα (συνοδευόμενος από την Cora, η οποία αναγνωρίζεται ως η πρώτη γυναίκα πολεμικός ανταποκριτής) και αργότερα έζησε στην Αγγλία μαζί της. Ήταν φίλος με συγγραφείς όπως ο Τζόζεφ Κόνραντ και ο Χ. Τζ. Γουέλς. Ο Κρέιν έχοντας οικονομικές δυσκολίες και προβλήματα υγείας πέθανε από φυματίωση σε σανατόριο στο Μαύρο Δάσος της Γερμανίας σε ηλικία 28 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Αλέξανδρος Α΄ της Μακεδονίας
Φιλέλληνας βασιλιάς
Παρά την φαινομενική υποταγή του στον Πέρση βασιλιά έδινε συνεχώς πληροφορίες στους Έλληνες για τα σχέδια των Περσών, πολύτιμες ήταν οι συμβουλές του Αλεξάνδρου Α΄ πριν την Μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος Α΄ προειδοποίησε τους Έλληνες στα Τέμπη πριν την εκστρατεία του Ξέρξη και τους πρότεινε έναν εναλλακτικό δρόμο μέσω της Μακεδονίας. Μετά την συντριβή του Περσικού στρατού στις Πλαταιές ο Σατράπης Αρτάβαζος με τους 43.000 επιζήσαντες Πέρσες επέστρεψε στην Μικρά Ασία μέσω Μακεδονίας, ο Αλέξανδρος Α΄ τους έστησε παγίδα κοντά στον ποταμό Στρυμώνα και τους αποδεκάτισε. Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, ο Αλέξανδρος Α' επέκτεινε το κράτος της Μακεδονίας δυτικά με την υποταγή των ορεινών Λυγκηστών (σημερινή περιοχή Φλώρινας), των Ορεστών και των Ελυμιωτών (σημερινή περιοχή δυτικά της Κοζάνης) φθάνοντας μέχρι την Πύδνα και τη Θέρμη (Θερμαϊκού). Έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 460 π.Χ. αφού οι Ηλείοι Ελλανοδίκες έκριναν πως είναι Έλληνας, όταν απέδειξε πως είναι Αργείος (καταγωγή από Τημενίδες). Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, στην αυλή του έζησαν οι διάσημοι ποιητές Πίνδαρος και Βακχυλίδης, του αφιέρωσαν πολλά ποιήματα. Eκτός της επωνυμίας «Φιλέλληνας», ανακηρύχθηκε από μεν τους Αθηναίους επίσημος Πρόξενος, από δε τους Αργείους ως απόγονος των Τημενιδών. Επίσης, στόλισε τους Δελφούς και την Ολυμπία με λαμπρά αναθήματα. Βασίλευσε 33 ή 34 χρόνια και πήρε τον τίτλο του "Φιλέλληνα".
Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος Α΄ ο Φιλέλληνας απέκτησε 5 γιους και μια κόρη :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Fujitsu
Η Fujitsu Limited (富士通株式会社, Fujitsū Kabushiki-gaisha) είναι Ιαπωνική πολυεθνική εταιρεία πληροφορικής και υπηρεσιών με έδρα το Τόκιο. Το 2018, ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία παροχής υπηρεσιών πληροφορικής με βάση τα κέρδη από υπηρεσίες πληροφορικής (μετά από τις IBM, Accenture και AWS). Το Fortune ονόμασε την εταιρεία ως μια από τις πιο θαυμασμένες εταιρείες του κόσμου και είναι μια από τις 500 επιχειρήσεις με τη μεγαλύτερη αξία.
Η Fujitsu παράγει κυρίως προϊόντα πληροφορικής, αλλά η μητρική εταιρεία και οι θυγατρικές της προσφέρουν επίσης μια ποικιλία από προϊόντα και υπηρεσίες στους τομείς των προσωπικών υπολογιστών, της πληροφορικής για επιχειρήσεις, συσκευές αποθήκευσης, τηλεπικοινωνίες, προηγμένη μικροηλεκτρονική και κλιματισμό. Απασχολεί περίπου 129.000 υπαλλήλους. Τα προϊόντα και οι υπηρεσίες της είναι διαθέσιμα σε πάνω από 100 χώρες.
Η Fujitsu είναι εισηγμένη στα χρηματιστήρια του Τόκιο και της Ναγκόγιας. Είναι συστατικό μέρος των δεικτών Nikkei 225 και TOPIX 100.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Φωκάς (αποσαφήνιση)
Φωκάς (θηλ. Φωκά) είναι ελληνικό επώνυμο.
Μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γυναίκες
Foca (famiglia)
Γραμμένη Δράμας
Η Γραμμένη Δράμας είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας και αποτελεί δημοτική ενότητα του Δήμου Προσοτσάνης. Βρίσκεται στα δυτικά του νομού, πολύ κοντά στις πηγές του Αγγίτη ποταμού και στο σπήλαιο του Αγγίτη (ή σπήλαιο του Μααρά), σε υψόμετρο 125 μέτρων. Η τοποθεσία του χωριού είναι πολύ κοντά στο όρος Φαλακρό προς βορρά, και προς δυσμάς στο Μενοίκιο όρος. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ανέρχονται σε 320, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορικά στοιχεία
Η παρουσία του ανθρώπου στην περιοχή της Γραμμένης καταγράφεται κατά τους ιστορικούς χρόνους, μια και ανασκαφές στο δημοτικό διαμέρισμα της Γραμμένης έφεραν στο φως αρχαίο οικισμό, ο οποίος χρονολογείται από την θρακική εποχή και επιβίωσε μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας υπάρχει επιτύμβια στήλη, που βρέθηκε και η οποία περιγράφει τις στρατιωτικές επιτυχίες ενός Pωμαίου λεγεωνάριου με το όνομα Τιβέριος Κλαύδιος Μάξιμος, ο οποίος διακρίθηκε στον πόλεμο της Δακίας (2ος αιώνας).
Νεότερα χρόνια
Στις αρχές του 20ου αιώνα κατασκευάστηκε λίγο έξω από το χωριό υδρόμυλος, που οι κάτοικοι αποκαλούσαν απλά «ο Μύλος» και εξυπηρετούσε τις αλεστικές ανάγκες των γύρω χωριών. Το χαρακτηριστικό του «Μύλου» ήταν και παραμένει ο μεγάλος γεροπλάτανος, που σήμερα μετρά μία περίμετρο 12 μέτρων και η φυλλωσιά του καλύπτει μία έκταση 1,5 στρεμμάτων περίπου.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία. Χαρακτηριστική καλλιέργεια της περιοχής Γραμμένης είναι η καλλιέργεια καπνού, ιδιαίτερα της ποικιλίας «μπασμάς».
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
Ολυμπιάδα Νεάπολης (πετοσφαίριση ανδρών)
Η Ολυμπιάδα Νέαπολης (επίσημο όνομα: Ένωσις Νέων Νεαπόλεως Κωνσταντίας «Η Ολυμπιάς» ) είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών από τη Νεάπολη, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η Ολυμπιάδα ιδρύθηκε το 1951. Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, η Νεάπολη είναι υπό τουρκική κατοχή με αποτέλεσμα η Ολυμπιάδα να εδρεύει στους Αγίους Ομολογητές, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο.
Ιστορία
Η Ολυμπιάδα αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ).
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1974. Έχει αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Παρόλο που δεν έχει κάποια διάκριση στην ανώτατη κατηγορία, εντούτοις έχει κατακτήσει αρκετές φορές το πρωτάθλημα και το κύπελλο Β΄ κατηγορίας.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 δεν κατάφερε να κερδίσει την επιστροφή της στην Α΄ κατηγορία, κατάφερε ωστόσο να αναδειχθεί κυπελλούχος Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας στον τελικό την Αναγέννηση Δερύνειας.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ολυμπιάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-
Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 2011-12 και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας χάνοντας το τρόπαιο από τον Άρη Λεμεσού.
Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Α΄ κατηγορίας με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί ξανά στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον Άρη Λεμεσού. Την περίοδο 2014-15 έφτασε και πάλι στον τελικό χάνοντας το τρόπαιο από την Ολυμπιάς Φρενάρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου
Ρομπ Ρόυ ΜακΓκρέγκορ
Ο Ρόμπερτ Ρόυ ΜακΓκρέγκορ (Σκωτική Γαελική γλώσσα: Raibeart Ruadh MacGriogair, βαφτίστηκε 7 Μαρτίου 1671 – 28 Δεκεμβρίου 1734), γνωστός συνήθως ως Ρομπ Ρόυ (Κόκκινος Ρόμπερτ) ή εναλλακτικά Ρεντ ΜακΓκρέγκορ (Κόκκινος ΜακΓκρέγκορ), ήταν διάσημος Σκωτσέζος λαϊκός ήρωας και παράνομος των αρχών του 18ου αιώνα, ο οποίος μερικές φορές αποκαλείται ως ο Ρομπέν των Δασών των Σκωτσέζων.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ρομπ Ρόυ γεννήθηκε στο Γκλένγκαϊλ, στην κορυφή της Λοχ Κατρίν, σε μία εποχή παρανομίας και αιματοχυσίας. Πατέρας του ήταν ο Ντόναλντ ΜακΓκρέγκορ και μητέρα του η Μάργκαρετ Κάμπελ και καταγόταν από μία παράνομη και ματωμένη οικογένεια. Ακριβώς επειδή η οικογένειά του φημιζόταν για τις βιαιοπραγίες της, είχε απαγορευθεί από το 1603 με νόμο το οικογενειακό όνομα των ΜακΓκρέγκορ. Για τους παραβάτες καθόριζε ο νόμος την ποινή του θανάτου. Για το λόγο αυτό είχε πάρει και ο ΜακΓκρέγκορ το οικογενειακό όνομα της μητέρας του, Κάμπελ. Μαζί με άλλους αρχηγούς των Χάιλαντς, σε ηλικία 18 ετών ο Ρομπ Ρόυ συμμετείχε μαζί με τον πατέρα του στην εξέγερση των Ιακωβιτών, με επικεφαλής τον υποκόμη Τζον Γκράχαμ, για να υποστηρίξουν τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄, που προερχόταν από τον Οίκο των Στιούαρτ και είχε καθαιρεθεί από τον Γουλιέλμο της Οράγγης. Αν και νικητής στις πρώτες μάχες, ο Τζον Γκράχαμ σκοτώθηκε το 1689 και η εξέγερση ξεφούσκωσε. Ο πατέρας του Ρομπ οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου κρατήθηκε για δύο χρόνια με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Η υγεία της μητέρας του Ρομπ επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια που ο πατέρας του ήταν στη φυλακή. Όταν τελικά ελευθερώθηκε ο Ντόναλντ ΜακΓκρέγκορ, η σύζυγός του είχε πεθάνει και ο ίδιος δεν επανήλθε ποτέ στην προηγούμενη κατάσταση υγείας και πνεύματος.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ρομπ Ρόυ ήταν ένας εξαιρετικά δυνατός άνθρωπος. Είχε φαρδιούς ώμους και μακριά χέρια, που έκαναν κάθε του χτύπημα με το ξίφος θανάσιμο. Λένε πως τα χέρια του ήταν τόσο μακριά ώστε μπορούσε να δένει τις καλτσοδέτες του, που βρίσκονταν πέντε πόντους κάτω από τα γόνατα, χωρίς να σκύβει.
Τον Ιανουάριο του 1693, ο Ρομπ Ρόυ παντρεύτηκε τη Μαίρη Έλεν ΜακΓκρέγκορ (1671-1745), με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους: τον Τζέιμς, τον Ράναλντ, τον Κολ και τον Ρόμπερτ (γνωστό ως Νεαρό Ρομπ). Αργότερα υιοθετήθηκε κι ένας ξάδελφος, ονόματι Ντάνκαν.
Ο Ρομπ Ρόυ έγινε ένας πολύ γνωστός, σεβαστός και τίμιος ζωέμπορος κοντά στη Λοχ Άρκλετ, σε μία εποχή που η ζωοκλοπή και η πώληση προστασίας κατά της κλοπής ήταν ένας κοινός τρόπος για να κερδίσει κανείς τα προς το ζην. Ο Ρομπ Ρόυ δανείστηκε ένα μεγάλο ποσό για να αυξήσει το κοπάδι του, αλλά λόγω της εξαφάνισης του επικεφαλής βοσκού, στον οποίο είχε εμπιστευθεί τα χρήματα και το κοπάδι του, ο Ρομπ Ρόυ έχασε τα χρήματα και τα ζώα και απέτυχε να εκπληρώσει τις δανειακές του υποχρεώσεις. Ως εκ τούτου, τέθηκε εκτός νόμου και η σύζυγός του και τα παιδιά του εκδιώχθηκαν από το σπίτι τους, το οποίο στη συνέχεια κάηκε. Μετά από αλλεπάλληλους σκληρούς χειμώνες, ο Ρομπ Ρόυ άρχισε τις επιδρομές στις πλούσιες ιδιοκτησίες των Λόουλαντς για να θρέψει το κλαν του. Αφού ο κύριος πιστωτής του, ο Τζέιμς Γκράχαμ, 1ος δούκας του Μόντροουζ, κατέσχεσε τα χωράφια του, ο Ρομπ Ρόυ εξαπέλυσε μία ιδιωτική αιματηρή βεντέτα εναντίον του δούκα, ο οποίος τον επικήρυξε. Η συμπάθεια που έδειχνε ο Ρομπ Ρόυ στους Ιακωβίτες υποδαυλίστηκε τότε από την επιθυμία του για εκδίκηση. Λεηλάτησε τη γη του δούκα έχοντας για κύριο στόχο του τους κτηνοτρόφους. Αν δεν τους έκλεβε απ' ευθείας, τους ζητούσε χρήματα για να τους προστατεύει ή για να μην τους κλέβει. Η άγρια περιοχή, με τα δάση της, τους βράχους της και τις χαράδρες της, καθώς και η συμπάθεια που του έδειχναν οι φτωχοί έκαναν το έργο του σχεδόν ακίνδυνο.
Ο Ρομπ Ρόυ γλίτωσε κατ' επανάληψη τη φυλακή, αποκτώντας φήμη παρόμοια με αυτήν του Ρομπέν των Δασών στην Αγγλία. Όπως και ο Ρομπέν των Δασών, έτσι και ο Ρομπ Ρόυ περιβαλόταν από μία μικρή ομάδα από έμπιστους.
Γκλεν Σίρα
thumbnail|Τα ερείπια του σπιτιού του Ρομπ Ρόυ στο Γκλεν Σίρα Το 1716 ο Ρομπ Ρόυ μετακόμισε στο Γκλεν Σίρα για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και έζησε υπό την προστασία του Τζον Κάμπελ, 2ου δούκα του Αργκάιλ. Ο Τζον Κάμπελ διαπραγματεύτηκε αμνησία και προστασία για τον Ρομπ και του χορήγησε άδεια για να χτίσει σπίτι στο Γκλεν υπό την προϋπόθεση να παραδώσει τα όπλα του. Ο θρύλος λέει ότι ο Κάμπελ παρέλαβε μόνο ένα μεγάλο απόθεμα από παλιά σκουριασμένα όπλα. Μερικά αντικείμενα του Ρομπ Ρόυ βρίσκονται ακόμα στο Κάστρο Ινβεράρεϊ. Ο Ρομπ Ρόυ χρησιμοποίησε αυτό το σπίτι μόνο περιστασιακά για τα επόμενα 3-4 χρόνια.
Το 1719, ο Ρομπ Ρόυ τραυματίστηκε άσχημα στη μάχη του Γκλεν Σιλ, στην οποία ένας βρετανικός στρατός Σκωτσέζων και Άγγλων νίκησαν τους Ιακωβίτες που είχαν ως στόχο την αποκατάσταση της μοναρχίας των Στιούαρτ. Κάποια στιγμή γύρω στο 1720 μετακόμισε στη Λοχ Ντόιν και κάποια στιγμή πριν το 1722 μετακόμισε τελικά στο Μπαλγουίντερ.
Μία από τις πολλές ιστορίες του Ρομπ Ρόυ είναι σχετική με τον εξάδελφό του που ήταν εντιμότατος καθηγητής της Ιατρικής. Ο γιατρός είχε ένα γιο 9-10 ετών. Κάποτε που ο Ρομπ επισκέφθηκε τον ξάδελφό του, του είπε:
- ''Σκέφτομαι τι θα μπορούσα να κάνω αγαπητέ μου εξάδελφε για να σου δείξω την ευγνωμοσύνη μου για όσα έχεις κάνει για μένα. Έχεις αυτό το αγοράκι που θα το καταστρέψεις αν το χώσεις στα βιβλία. Για να σου δείξω λοιπόν τα καλά μου αισθήμαα θα το πάρω μαζί μου στο βουνό να το κάνω έναν γερό, σωστό άνδρα.''
Ο γιατρός είδε για μια στιγμή το όραμα του γιου του κρεμασμένου από την αγχόνη και αρνήθηκε την ευγενική προσφορά, λέγοντας πως το παιδί του ήταν πολύ αδύνατο για τέτοια δουλειά.
Τα τελευταία χρόνια
thumb|Ο τάφος του Ρομπ Ρόυ σε καρτ-ποστάλ, περ. 1910-1920
Το 1722, ο Ρομπ Ρόυ αναγκάστηκε να παραδοθεί. Αργότερα φυλακίστηκε, αλλά τελικά του δόθηκε χάρη το 1727 και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ελεύθερος.
Μία άλλη εκδοχή αυτής της σειράς των γεγονότων φέρει τα κτήματα του Ρομπ Ρόυ να του αφαιρούνται λόγω της συμμετοχής του στην εξέγερση του 1715 και τον δούκα του Μόντροουζ να αποκτά την ιδιοκτησία το 1720. Αλλού αναφέρεται ότι ο Ρομπ Ρόυ είχε πάρει την απόφαση να γίνει Ρωμαιοκαθολικός και έφυγε ακούσια από τη μοναχική του κατοικία, μετανιωμένος για τα εγκλήματά του.
Ο Ρομπ Ρόυ πέθανε στο σπίτι του στο Μπαλγουίντερ στις 28 Δεκεμβρίου του 1734. Λέγεται πως όταν βρισκόταν στα τελευταία του, του είπαν πως είχε έρθει για να τον επισκεφθεί ένας παλιός εχθρός του. Τότε ο ετοιμοθάνατος φώναξε:
- Σηκώστε με από το κρεβάτι μου, βάλτε μου τη στολή μου και φέρτε τα όπλα μου, γιατί κανένας από τους εχθρούς μου δεν πρέπει να έχει να λέει πως είδε τον Ρομπ Ρόυ άοπλο και ανυπεράσπιστο.
Αφού τελείωσε η επίσκεψη είπε:
Πριν να προφτάσουν να κάνουν την επιθυμία του, ο Ρομπ Ρόυ είχε πεθάνει.
Η κληρονομιά του Ρομπ Ρόυ
thumb|Ο τάφος του Ρομπ Ρόυ ΜακΓκρέγκορ, της γυναίκας του, Έλεν, και των γιων του, Κολ και Ρόμπερτ.
Το σπίτι στο Γκλένγκαϊλ, στις όχθες της Λοχ Κατρίν, χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα, με μία βεράντα του 1707, και χτίστηκε στο σημείο μίας πέτρινης αγροικίας του 17ου αιώνα όπου λέγεται ότι γεννήθηκε ο Ρομπ Ρόυ. Από τη δεκαετία του 1930, το διατηρητέο κτίριο ανήκε σε διάφορες αρχές αλλά το Νοέμβριο του 2004 αποφασίστηκε να τεθεί σε πλειστηριασμό, παρά τις αντιρρήσεις του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος.
Ο Δρόμος του Ρομπ Ρόυ (Rob Roy Way) είναι ένα μονοπάτι μακριάς διαδρομής από το Ντράιμεν μέχρι το Πίτλοχρι, που δημιουργήθηκε το 2002 και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ρομπ Ρόυ.
Απόγονοι του Ρομπ Ρόυ εγκαταστάθηκαν στο ΜακΓκρέγκορ της Αϊόβα, και το 1849 αναφέρθηκε ότι το αυθεντικό δαχτυλίδι με τη σφραγίδα των ΜακΓκρέγκορ ανήκε στον Άλεξ ΜακΓκρέγκορ της Αϊόβα. Η σφραγίδα ήταν μία αιματόπετρα από τη λίμνη Λοχ Λόμοντ και σχεδιάστηκε από τον Ουίλιαμ Ουίλιαμς.
Το 1723 δημοσιεύτηκε μία μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής του Ρομπ Ρόυ, με τίτλο The Highland Rogue. Ο Ρομπ Ρόυ έγινε θρύλος κατά τη διάρκεια της ζωής του και ο Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας αναγκάστηκε να δώσει χάρη για τα εγκλήματά του, την ίδια εποχή που ο Ρομπ Ρόυ σκεφτόταν να μετακινηθεί στις αποικίες. Η έκδοση του Ρομπ Ρόυ από τον Γουόλτερ Σκοτ το 1817, ενίσχυσε περαιτέρω τη φήμη του και επέκτεινε τη βιογραφία του. Ο Εκτόρ Μπερλιόζ εμπνεύτηκε από το βιβλίο και συνέθεσε μία ουβερτούρα. Η ζωή του μεταφέρθηκε επίσης στον κινηματογράφο, όπως στην ταινία του βωβού κινηματογράφου Ρομπ Ρόυ (Rob Roy, 1922), την ταινία της Walt Disney Productions Rob Roy, the Highland Rogue (1953) και την ταινία Ρομπ Ρόι: Εις το Ονομα της Τιμής (Rob Roy, 1995), σκηνοθεσίας του Μάικλ Κέιτον Τζόουνς με πρωταγωνιστή τον Λίαμ Νίσον.
External links
Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας
Αρχαία Πύδνα
Η Αρχαία Πύδνα είναι χωριό της Πιερίας, με 25 κατοίκους. Ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Μακρυγιάλου του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού. Είναι γνωστή από τη Μάχη της Πύδνας, η οποία σήμανε την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Στη μάχη αυτή (168 π.Χ.) ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας ηττήθηκε από τον ύπατο Αιμίλιο Παύλο.
Η αρχαία Πύδνα είναι χτισμένη στα δυτικά παράλια του Θερμαϊκού, ανάμεσα στον Μακρύγιαλο και το Κίτρος. Η πόλη αναδείχθηκε ως σημαντικό εμπορικό κέντρο.
Ονομασία
Η πρώτη της ονομασία ήταν Κύδνα και δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Μετά τους Περσικούς Πολέμους αποτέλεσε τμήμα του κράτους της Μακεδονίας, επί βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄ μέχρι την αποστασία της, το 410 π.Χ.
Ιστορία
Η πόλη φαίνεται ότι ερημώθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα, κατά τις συγκρούσεις ανάμεσα στους διεκδικητές του θρόνου της Κωνσταντινούπολης, Ιωάννη Καντακουζηνό και Ιωάννη Παλαιολόγο. Ο αντίπαλος του πρώτου, Απόκαυκος, κατέλαβε την Πύδνα και οι κάτοικοί της αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στο σημερινό Κίτρος. Η παραλιακή πόλη μετακινήθηκε 5 χιλιόμετρα.
Αρχαία Πύδνα και Πύδνα
Η Τοπική Κοινότητα Πύδνας(1.206 κατ. το 2011) αποτελείται από δύο οικισμούς το Κίτρος και την Αλυκή και ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Πύδνας - Κολινδρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχαία Πύδνα Αρχαία Πύδνα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Πιερίας
Τριάντα Ηλείας
Το Τριάντα είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας , το οποίο  βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 890 μέτρα. Απέχει 25 χλμ. ΝΔ. από τη Ζαχάρω (οδηγικά - μέσω Θολού) και μόλις 3,5 χλμ. Δ. από τη Νέα Φιγαλεία. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Τριάντο και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεπρέου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Τριάντα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κρυονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρυονονερίου Ολυμπίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φιγαλείας του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ήτα Λέοντος
Ο η (ήτα) Λέοντος (Eta Leonis, η Leo) είναι ο όγδοος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Λέοντα. Είναι επίσης γνωστός ως 30 Λέοντος (ονομασία κατά Φλάμστηντ). Από το 1943 το φάσμα αυτού του αστέρα έχει χρησιμεύσει ως ένα από τα πρότυπα φάσματα στη βάση των οποίων ταξινομούνται άλλοι αστέρες.
Ο ήτα Λέοντος βρίσκεται κοντά στην εκλειπτική και κατά καιρούς σημειώνονται επιπροσθήσεις του από τη Σελήνη. Μια τέτοια επιπρόσθηση έδωσε ενδείξεις ότι ίσως ο αστέρας να είναι μέλος ενός διπλού συστήματος αστέρων, ωστόσο οι παράμετροι δεν συμφωνούν. Ο αστέρας απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 1,40 χιλιόμετρο ανά δευτερόλεπτο (5.040 χιλιόμετρα την ώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου A Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Ο Ανθρωποκυνηγός
Ο Ανθρωποκυνηγός (αγγλικά: Manhunter) είναι μια αμερικανική νεο-νουάρ ταινία ψυχολογικού θρίλερ του 1986 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μάικλ Μαν και είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1981 Κόκκινος δράκος του Τόμας Χάρις. Πρωταγωνιστεί ο Γουίλιαμ Πίτερσεν ως ο πράκτορας του FBI Will Graham. Επίσης, παίζουν ο Τομ Νούναν ως ο κατά συρροή δολοφόνος Φράνσις Ντολαρίιντ, ο Ντένις Φαρίνα ως ο ανώτερος του FBI του Γκράχαμ Τζακ Κρόφορντ και ο Μπράιαν Κοξ ως ο φυλακισμένος δολοφόνος Χάνιμπαλ Λέκτορ. Η ταινία επικεντρώνεται γύρω απο τον Γκράχαμ που βγαίνει από τη σύνταξη για να δώσει τα ταλέντα του σε μια έρευνα για τον Ντολαρίδη, έναν δολοφόνο γνωστό και ως Νεράιδα των δοντιών. Με αυτόν τον τρόπο, πρέπει να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του παρελθόντος του και να συναντηθεί με τον Λέκτορ, ο οποίος σχεδόν καταλόγισε τον Γκράχαμ μεταξύ των θυμάτων του.
Η ταινία επικεντρώνεται στην ιατροδικαστική εργασία του FBI για τον εντοπισμό δολοφόνων και δείχνει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που έχουν τέτοιες περιπτώσεις σε προφίλ όπως ο Graham, τονίζοντας τις ομοιότητες μεταξύ αυτού και του λατομείου του. Η ταινία διαθέτει έντονα την στυλιζαρισμένη χρήση χρώματος για να μεταφέρει αυτή την αίσθηση της δυαδικότητας και την φύση της ομοιότητας μεταξύ των χαρακτήρων κι έχει διερευνηθεί σε ακαδημαϊκές αναγνώσεις της ταινίας. Ήταν η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά των μυθιστορημάτων του Τόμας Χάρις με τον Χάνιμπαλ Λέκτερ, καθώς και η πρώτη προσαρμογή του Κόκινου Δράκου, η οποία αργότερα έγινε η βάση για μια ομώνυμη ταινία το 2002.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα με μικτές κριτικές και δεν απέφερε πολλά χρήματα στα ταμεία κατά την τότε κυκλοφορία της, κερδίζοντας μόνο 8,6 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, έχει επανεκτιμηθεί σε πιο πρόσφατες κριτικές και τώρα απολαμβάνει μια πιο ευνοϊκή υποδοχή, καθώς τόσο οι ερμηνείες των ηθοποιών όσο και τα στυλιζαρισμένα γραφικά έχουν εκτιμηθεί καλύτερα τα επόμενα χρόνια. Η αναζωπύρωση της δημοτικότητάς της, η οποία μπορεί να οφείλεται σε μεταγενέστερες προσαρμογές των βιβλίων του Χάρις και στην επιτυχία του Πέτερσεν στο CSI: Crime Scene Investigation, την οποία έχει χαρακτηρίσει ως λατρευτική του ταινία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ιλινόι Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τζόρτζια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μιζούρι Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Μαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μάικλ Μαν
Τληπόλεμος
Ο Τληπόλεμος, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο βασιλιάς των Ροδίων που έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο στο πλευρό των Αχαιών.
Ο μύθος
Ήταν γιος του Ηρακλή  και της Αστυόχειας, κόρης του Φύλαντα ή της Αστυδάμειας, κόρης του Αμύντορα ή του Ορμένου. Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελό, κάποια χρόνια μετά τη θεοποίηση του Ηρακλή ο Λικύμνιος, ο νόθος αδελφός της Αλκμήνης, με τους γιους του και τον Τληπόλεμο έγιναν δεκτοί στο Άργος, ενώ οι υπόλοιποι Ηρακλείδες κατοικούσαν στην Τρικόρυθο. Έχοντας πια ενηλικιωθεί, ο Τληπόλεμος σκότωσε με ένα ράπισμα τον γερασμένο Λικύμνιο εν μέσω μιας διαμάχης μεταξύ των δυο. Ο Ψεύδο-Απολλόδωρος από την άλλη υποστηρίζει ότι ο φόνος του Λικυμνίου ήταν αποτέλεσμα ατυχήματος, που συνέβη κατά την πρώτη, προσωρινή κάθοδο των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο (από παρερμηνεία του χρησμού που έλεγε ότι έπρεπε να περιμένουν τον τρίτο καρπό, οι Ηρακλείδες επέστρεψαν στην Πελοπόννησο στα τρία χρόνια, ενώ έπρεπε να αναμένουν την τρίτη γενιά - έτσι ξέσπασε λοιμός και αναγκάστηκαν να αποσυρθούν).
Ο Τληπόλεμος εμφανίζεται ως ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Έτσι, μετά την αρπαγή της από τον Πάρι ήταν αναγκασμένος να ακολουθήσει τους υπολοίπους μνηστήρες στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο συμμετείχε ως επικεφαλής των Ροδίων με εννέα πλοία. Αναχωρώντας παρέδωσε την ηγεμονία του νησιού σε έναν σύντροφό του, που τον είχε ακολουθήσει από το Άργος, τον Βούτη.
Την πρώτη ημέρα των μαχών που περιγράφεται στην Ιλιάδα, ο Τληπόλεμος βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Σαρπηδόνα. Πλησιάζοντας ο ένας τον άλλο, αφού αντάλλαξαν λόγια, ενεπλάκησαν σε μάχη. Ο Τληπόλεμος χτύπησε με το δόρυ τον αντίπαλό του στον αριστερό μηρό, τρυπώντας τον μέχρι το κόκκαλο. Σχεδόν ταυτόχρονα όμως, ο Σαρπηδών χτύπησε με το δικό του δόρυ τον Τληπόλεμο στον αυχένα καταφέροντας του ένα διαμπερές τραύμα, που ήταν θανατηφόρο. Στη συνέχεια, οι σύντροφοι καθενός έβγαλαν τον νεκρό Τληπόλεμο και τον σοβαρά τραυματισμένο Σαρπηδόνα από το πεδίο της μάχης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ιλιάδα, με το όνομα Τληπόλεμος αναφέρεται, στην πλευρά των Τρώων, και ένας εταίρος του Σαρπηδόνα, που σκοτώθηκε από τον Πάτροκλο.
Μεταθανάτιες τιμές και παραδόσεις
Σύμφωνα με μία παράδοση, οι Ρόδιοι, αποχωρώντας από την Τροία, μετέφεραν τα οστά του Τληπολέμου στη Ρόδο, διότι δεν ήθελαν να επιστρέψουν στην πατρίδα χωρίς τον βασιλιά τους. Οι πηγές μαρτυρούν ότι υπήρχε ιερό και τάφος προς τιμήν του Τληπολέμου, ενώ αναφέρονται και ταφικοί γυμνικοί αγώνες, τα «Τληπολέμια», στα οποία λάμβαναν μέρος παίδες και ενήλικες και βραβεύονταν με στεφάνι από λεύκη.
Σε μια άλλη παράδοση που αφορά τον Τληπόλεμο, πρωταγωνιστεί η σύζυγος του, η Πολυξώ. Καταγόταν από το Άργος και ακολούθησε τον σύζυγο της στην περιπλάνηση του από την Πελοπόννησο μέχρι τη Ρόδο. Όταν ο Τληπόλεμος πέθανε, η Πολυξώ έμεινε με ένα ορφανό παιδί (αγνώστου ονόματος) και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Ρόδου. Όταν ο Μενέλαος και η Ελένη επέστρεφαν από την Αίγυπτο, αναγκάστηκαν να σταματήσουν στη Ρόδο. Η Πολυξώ, που ακόμα πενθούσε για τον σύζυγο της, θέλησε να τους εκδικηθεί. Έτσι μάζεψε όσους άντρες και γυναίκες μπορούσε και με φωτιές και με πέτρες επιτέθηκαν στα πλοία. Επειδή ο άνεμος δεν επέτρεπε τον απόπλου των πλοίων, ο Μενέλαος αποφάσισε να κρύψει την Ελένη κάτω από το κατάστρωμα και να ντύσει την πιο όμορφη από τις ακολούθους της με βασιλικά ενδύματα και διάδημα. Οι Ρόδιοι, θεωρώντας ότι είναι η Ελένη, επιτέθηκαν στην άτυχη κοπέλα σκοτώνοντάς την. Τότε, ικανοποιημένοι με την εκδίκηση που (νόμιζαν ότι) πήραν, αποχώρησαν επιτρέποντας στον Μενέλαο και την Ελένη να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Μια άλλη παραλλαγή του ίδιου μύθου λαμβάνει χώρα μετά τον θάνατο του Μενελάου. Τότε οι νόθοι γιοι του, Νικόστρατος και Μεγαπένθης, εξόρισαν την Ελένη και εκείνη κατέφυγε στη Ρόδο θεωρώντας την Πολυξώ φίλη της. Εκείνη όμως, κάποια στιγμή που η Ελένη λουζόταν, έστειλε κάποιες υπηρέτριες τις μεταμφιεσμένες ως Ερινύες και την έπιασαν και την κρέμασαν σε ένα δέντρο. Και για αυτό, αναφέρει ο Παυσανίας, οι Ρόδιοι είχαν το ιερό της Ελένης Δενδρίτιδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Ηρακλείδες Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ρόδου Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης
Ισότοπα του αζώτου
Σημειώσεις
Αζωτου Κατηγορία:Άζωτο
Μαργαρίτα της Δανίας
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:
Δικτυοερυθροκύτταρο
Τα δικτυοερυθροκύτταρα (αγγλ. reticulocytes) είναι ανώριμα ερυθροκύτταρα (ερυθρά αιμοσφαίρια). Προέρχονται από τους οξύφιλους (ορθοχρωματικούς) ερυθροβλάστες έπειτα από την απώλεια του πυρήνα (ελλ. αποπυρήνωση, αγγλ. enucleation) των τελευταίων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της ερυθροποίησης. Συνεπώς, όπως και τα ερυθροκύτταρα, τα δικτυοερυθροκύτταρα δεν διαθέτουν πυρήνα. Έπειτα από στάδια ανάπτυξης και ωρίμανσης στον μυελό των οστών εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος όπου επί περίπου 24 ώρες συνεχίζουν να διαφοροποιούνται έως ότου μετατραπούν σε ώριμα ερυθροκύτταρα. Ονομάζονται δικτυοερυθροκύτταρα λόγω της παρουσίας στο κυτταρόπλασμά τους ενός δικτύου ριβοσωματικού RNA (rRNA). Το δίκτυο αυτό καθίσταται ορατό στο μικροσκόπιο έπειτα από χρώση με κυανούν του μεθυλενίου.
Σημασία της μέτρησης του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα
Η μέτρηση του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα είναι σημαντική για τη διάγνωση ασθενειών όπως οι διάφορες αναιμίες. Σε ένα υγιές άτομο το ποσοστό των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα κυμαίνεται μεταξύ 0,5%-1,5%. Σε περιπτώσεις έντονης αιμορραγίας ή αναιμίας (π.χ. αιμολυτική αναιμία) όπου παρατηρείται υψηλός ρυθμός απώλειας ή/και καταστροφής των ερυθροκυττάρων, ο οργανισμός προσπαθεί να αντεπεξέλθει παράγοντας νέα ερυθροκύτταρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις το ποσοστό των δικτυοερυθροκυττάρων που μετράται στο αίμα εμφανίζεται αυξημένο. Από την άλλη πλευρά, εάν η διαπιστωμένη απώλεια ή καταστροφή των ερυθροκυττάρων δεν προκαλεί αύξηση του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα, αυτό υποδηλώνει βλάβη στον μυελό των οστών. Κατά συνέπεια, το ποσοστό των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα αποτελεί δείκτη της ομαλής λειτουργίας του μυελού των οστών, καθώς αντιπροσωπεύει την παραγωγή από αυτόν κυττάρων, τα οποία μόλις απελευθερώθηκαν στην κυκλοφορία του αίματος. Η ύπαρξη ιδιαιτέρως υψηλού ποσοστού δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα χαρακτηρίζεται ως δικτυοερυθροκυττάρωση. Από την άλλη πλευρά, το υπερβολικά χαμηλό ποσοστό δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα δύναται να είναι συνέπεια χημειοθεραπείας, απλαστικής αναιμίας, κακοηθειών του μυελού των οστών, προβληματικής παραγωγής ερυθροποιητίνης ή έλλειψης βιταμινών ή/και ιχνοστοιχείων (B9, B12, σιδήρου).
Διαδικασία μέτρησης του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα
Η μέτρηση του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα γίνεται με αυτοματοποιημένο τρόπο σε κυτταρόμετρο ροής ή παρόμοιο μηχάνημα με κατάλληλο λέιζερ έπειτα από χρώση δείγματος ολικού αίματος με τη φθορίζουσα ουσία πορτοκαλόχρουν του θειαζολίου (thiazol orange) η οποία σημαίνει το RNA και το DNA. Έτσι, τα λευκοκύτταρα που είναι εμπύρηνα απεικονίζονται εντόνως θετικά για το πορτοκαλόχρουν του θειαζολίου, τα απύρηνα ερυθροκύτταρα είναι αρνητικά και τα δικτυοερυθροκύτταρα εμφανίζονται σε μία ενδιάμεση κατάσταση, καθώς περιέχουν μόνο RNA.
Η μέτρηση του ποσοστού των δικτυοερυθροκυττάρων στο αίμα μπορεί να πραγματοποιηθεί και με τη χρήση μικροσκοπίου έπειτα από χρώση με Giemsa. Σε αυτή την περίπτωση τα δικτυοερυθροκύτταρα διακρίνονται εύκολα από τα εμπύρηνα λευκοκύτταρα, των οποίων ο πυρήνας σημαίνεται σε διάφορες αποχρώσεις του κυανού αναλόγως του επιπέδου συμπύκνωσής του. Σε σύγκριση με τα ερυθροκύτταρα, τα δικτυοερυθροκύτταρα εμφανίζονται ελαφρώς μεγαλύτερα σε μέγεθος και "ρικνά" (αγγλ. ruffled) μη έχοντας προσλάβει ακόμη το χαρακτηριστικό φακοειδές σχήμα των ώριμων ερυθροκυττάρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζωικά κύτταρα
Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας
Η Άννα (γαλλ. Anne, 18 Σεπτεμβρίου 1923 - 1 Αυγούστου 2016) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του πρίγκιπα των Βουρβόνων-Πάρμας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Η Άννα Αντωνία Φραγκίσκη Καρλόττα Ζίτα Μαργαρίτα ήταν η μόνη κόρη του Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας και της Μαργαρίτας των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ, κόρης του Βάλντεμαρ της Δανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1948 τον Μιχαήλ της Ρουμανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρουμανίας (σύζυγοι βασιλέων)
Μήτρος Σαρκουδίνος
Ο Μήτρος Σαρκουδίνος ήταν αγωνιστής του 1821, σ΄ αυτόν οφείλεται η κατάληψη της Ακρόπολης στη δεύτερη πολιορκία της.
Ο Μήτρος Σαρκουδίνος έδρασε κυρίως στις επιχειρήσεις της Ανατολικής Στερεάς. Κατά τη δεύτερη πολιορκία της Ακρόπολης που ξεκίνησε στις 4 Νοεμβρίου του 1821 και παρατεινόμενη αυτή πέρα του οκταμήνου, κατάφερε τελικά στις 10 Ιουνίου του 1822 με απαράμιλλο θάρρος ν΄ ανέβει το τείχος και πηδώντας κρυφά εντός του χώρου, χωρίς να γίνει αντιληπτός, ν΄ ανοίξει την Πύλη των Μεσογείων στους Έλληνες πολιορκητές. Η ενέργειά του αυτή συνέβαλε αποφασιστικά στη κατάληψη της πόλης.
Η δράση του συνεχίστηκε λαμβάνοντας μέρος σε πολλές μάχες μέχρι το 1826 όπου και φέρεται να φονεύθηκε σε κάποια εξ αυτών.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ιερά Μητρόπολις Εφέσου
thumb|right|250px|Ο ναός του Αγίου Ιωάννη στην [[Μανίσα|Μαγνησία, επιστολικό δελτάριο]] Η Ιερά Μητρόπολις Εφέσου είναι πρώην επαρχία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η επισκοπή υπήρχε από το 325 έως το 1922 με έδρα της την Έφεσο και αργότερα την Μαγνησία. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή η περιοχή αποψιλώθηκε από ποίμνιο και ο τίτλος του «Μητροπολίτη Εφέσου, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Ασίας» δίνεται έκτοτε σε τιτουλάριους επισκόπους και από το 2006 χηρεύει.
Ιστορικά στοιχεία
Η Έφεσος ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα π.Χ. και τον 11ο αιώνα π.Χ. εγκαταστάθηκαν εκεί Έλληνες. Στην αρχαία Έφεσο φέρονταν να είχαν εγκατασταθεί από προ Χριστού πολλοί Ιουδαίοι έχοντας δημιουργήσει εβραϊκή συναγωγή. Έτσι, όταν άρχισε η διάδοση του Χριστιανισμού, την πόλη αυτή επισκέφθηκαν μαθητές του Ιωάννη του Βαπτιστή οι οποίοι κατόρθωσαν να προσηλυτίσουν πολλούς Ιουδαίους και όχι μόνο, εκμεταλλευόμενοι ασφαλώς τις ελευθερίες διακίνησης ιδεών που επικρατούσαν στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή. Μεταξύ δε αυτών ήταν και ο από Αλεξανδρείας Απελλής.