cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άσπρο Σύρου
Το Άσπρο ή Ασπρονήσι είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται απέναντι από το χωριό Βάρη, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Σύρου.
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασπρο
Ιωάννης Α΄ της Οπάβα
Ο Ιωάννης Α΄, τσεχ. Hanuš I. (π. 1420 - 1454) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Οπάβα-Γκλουμπτσύτσε (1445-47) και κύριος τού Φούλνεκ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βεντσεσλάου Β΄ δούκα της Οπάβα-Γκλουμπτσύτσε και της Ελισάβετ τού Κράβαρ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του π. το 1446 μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ στο Γκλουμπτσύτσε και στο 1/3 της Οπάβα. Απεβίωσε το 1454 σε ηλικία 34 ετών άγαμος και ο αδελφός του έμεινε μόνος κύριος τού δουκάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Χώρα Σφακίων
Βρίσκεται σε μία ιδιαίτερα δυσπρόσιτη και τραχιά περιοχή που περιβάλλεται από τις απόκρημνες πλαγιές των Λευκών Ορέων και τα πολυάριθμα φαράγγια που σχηματίζονται σε αυτές. Το χωριό είναι χτισμένο σχεδόν στην κατάληξη του φαραγγιού του Ίμπρου, ενός από τα φαράγγια της περιοχής, από το οποίο διέρχεται και ο δρόμος που συνδέει τον οικισμό με τα Χανιά. Σήμερα αποτελεί έδρα του Δήμου Σφακίων, ενώ παλαιότερα ήταν και η έδρα της άλλοτε Επαρχίας Σφακίων.
Περιγραφή
Κύριο προϊόν της περιοχής είναι το λάδι. Σήμερα οι Σφακιανοί ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό. Κοντά στον οικισμό υπάρχουν αξιόλογες παραλίες, ενώ σημαντικά αξιοθέατα στη γύρω περιοχή είναι το Φραγκοκάστελλο και το φαράγγι Ίμπρου.
Ιστορία
Η ιστορία της Χώρας Σφακίων συνδέεται άμεσα με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής των Σφακίων της Κρήτης.
Την περίοδο της Βενετοκρατίας ο οικισμός αναφέρεται με την ονομασία «Ομπρόσγιαλος», τα επόμενα χρόνια αποκαλείται με το όνομα Σφακιά και τελικά αποκτάει το σημερινό της όνομα.
Μετά το τέλος της μάχης της Κρήτης, το 1941, διέφυγαν από το λιμάνι της Χώρας, καθώς και από τις ακτές της ευρύτερης περιοχής, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες στην Αίγυπτο.
Η Χώρα υπήρξε έδρα της Επαρχίας Σφακίων και από το 1999 αποτελεί έδρα του διευρυμένου Δήμου Σφακίων.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκε ορίζεται έδρα του δήμου Σφακίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Βριτομάρτις και Κομιτάδες αποτελούν την κοινότητα Χώρας Σφακίων που υπάγεται στο δήμο Σφακίων ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 212 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Χώρας Σφακίων
Βασίλειος Κούτσης
Ο Βασίλειος Κούτσης (1882 - 1955) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος που διετέσε και αρχηγός αυτού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες και καταγόταν από την παλαιά σπετσιώτικη οικογένεια Κούτση των πλοιοκτητών και κτηματών. Εισήλθε το 1902 στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και το 1919 μετατάχθηκε στο νεοσύστατο στρατιωτικό σώμα του Λιμενικού με τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Διετέλεσε λιμενάρχης Χίου (1919 - 1920) και Θεσσαλονίκης (1922) ενώ την 1η Ιουλίου 1932 τοποθετήθηκε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος, θέση από την οποία αποχώρησε στις 23 Νοεμβρίου 1932. Λίγους μήνες μετά, το 1933, κατόπιν αιτήσεώς του, αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποναυάρχου ε.α.
Αρθρογραφούσε στο μηναίο περιοδικό «Επιθεώρηση Εμπορικού Ναυτικού».
Απεβίωσε στις 15 Δεκεμβρίου 1955 και ενταφιάστηκε στην Αθήνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος Κατηγορία:Αρχηγοί του Λιμενικού Σώματος (Ελλάδα)
Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Η Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (Adelheid von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 19 Οκτωβρίου 1889 - 11 Ιουνίου 1964) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Βιογραφία
Η Αδελαΐδα Λουίζα γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1889 στο Μέγαρο Γκρύνχολτς στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ήταν το τέταρτο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, και της Καρολίνας Ματθίλδης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.
Την 1η Αυγούστου 1914 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, τρίτο Πρίγκιπα του Ζολμς-Μπάρουτ στο Πότσδαμ και απέκτησαν πέντε τέκνα:
Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1964 στο Σάλτσμπουργκ σε ηλικία 74 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Καταρράκτες Κρίμλερ
μικρογραφία|Καταρράκτες Κρίμλερ Οι καταρράκτες Κρίμλερ (Γερμανικά: Krimmler Wasserfälle), με συνολικό ύψος 380 μέτρα είναι οι υψηλότεροι στην Αυστρία. Βρίσκονται στον ποταμό Krimmler Ache κοντά στο χωριό Κριμλ στο εθνικό πάρκο της οροσειράς Χόε Τάουερν στην πόλη του Σάλτσμπουργκ.
Οι καταρράκτες Κρίμλερ είναι ένας κλιμακωτός καταρράκτης. Ξεκινά στην κορυφή της κοιλάδας Krimmler Ache και χωρίζεται σε τρία στάδια. Το ανώτερο στάδιο έχει ύψος 140 μέτρων, το μεσαίο στάδιο ύψος 100 μέτρων και το χαμηλότερο ύψος 140 μέτρων. Το υψηλότερο σημείο του καταρράκτη είναι 1.470 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Προσπάθειες για την αξιοποίηση των καταρρακτών
αριστερά|μικρογραφία Η τεράστια ποσότητα νερού σημαίνει φυσικά και ένα αντίστοιχα υψηλό επίπεδο υδροηλεκτρικής ενέργειας και επομένως τη δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Ήδη από το 1899, έγινε προσπάθεια να παραδοθούν οι καταρράκτες Κρίμλερ σε έναν επιχειρηματία για εργοστασιακούς σκοπούς. Ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Τα κύρια αντεπιχειρήματα ήταν, αφενός, η ταχέως μεταβαλλόμενη ποσότητα νερού και, αφετέρου, ο ήδη ακμάζων τουρισμός. Στα χρόνια που ακολούθησαν, επρόκειτο να αποφευχθούν επανειλημμένα οι επιθυμίες της ενεργειακής βιομηχανίας, μέχρι το 1967, με την απονομή του ευρωπαϊκού διπλώματος διατήρησης της φύσης από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τέτοιες σκέψεις τελικά τέθηκαν εκτός συζήτησης.
Μελέτη του Ιατρικού Πανεπιστημίου Paracelsus υποστηρίζει πως λόγω της υδρονέφωσης και λόγω της περιεκτικότητας της σε ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα του άσθματος. Ωστόσο, οι ειδικοί επικρίνουν την ενημερωτική αξία της μελέτης ως ανεπαρκή.
Τουρισμός
Για να διασφαλίσει ότι οι τουρίστες θα μπορούσαν να δουν περισσότερα από τον καταρράκτη χωρίς δυσκολία, ο Ignaz von Kürsinger από το Μίτερσιλ, δημιούργησε ένα μονοπάτι προς το πάνω μέρος του καταρράκτη. Το 1879, το Austrian Alpine Club βελτίωσε το δρόμο για να προσφέρει πανοραμική θέα. Περίπου 400.000 άνθρωποι επισκέπτονται τους καταρράκτες Κρίμλερ ετησίως. Το ομιχλώδες κλίμα γύρω από τον καταρράκτη δημιουργεί ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης για εκατοντάδες βρύα, λειχήνες και φτέρες. Η γύρω περιοχή είναι βιότοπος για 62 είδη πουλιών.
Υπάρχει αρνητικός αντίκτυπος στους κατοίκους της περιοχής λόγω του υψηλού επιπέδου κυκλοφορίας σε ένα σχετικά μικρό χωριό και λόγω της διάβρωσης του δρόμου.
Παραπομπές
Κριμλερ Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστρίας
Αλστραιμερία
Η αλστραιμερία (λατινική και επιστημονική ονομασία Alstroemeria) ή πριοπέταλο είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών που ανήκουν σε ομώνυμη οικογένεια, τα αλστραιμεριοειδή, και είναι ενδημικά της Νότιας Αμερικής, αν και κάποια είδη έχουν εισαχθεί από τον άνθρωπο στις ΗΠΑ, το Μεξικό, την Αυστραλία και αλλού. Το γένος είναι γνωστό και με τις κοινές ονομασίες «περουβιανά κρίνα» ή «κρίνα των Ίνκας».
Σχεδόν όλα τα είδη προήλθαν από δύο διακριτές κοιτίδες: η μία βρίσκεται στην κεντρική Χιλή, ενώ η άλλη στην ανατολική Βραζιλία. Τα είδη της Alstroemeria που προήλθαν από την κοιτίδα της Χιλής αναπτύσσονται τον χειμώνα, ενώ εκείνα που προήλθαν από την κοιτίδα της Βραζιλίας αναπτύσσονται το καλοκαίρι. Πάντως όλα είναι μακρόβιες πολυετείς πόες, εκτός της A. graminea, ενός μικρού μονοετούς φυτού που φυτρώνει στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.
Περιγραφή
Οι αλστραιμερίες εκφύονται από μια ομάδα κονδύλων, από τους οποίους υψώνονται ξεχωριστά στελέχη αναπαραγωγής και στείρα στελέχη. Τα πρώτα είναι και τα υψηλότερα, και σε κάποια είδη μπορούν να φθάσουν σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα και στραμμένα κατά 180 μοίρες στους μίσχους τους, έτσι ώστε να έχουν «ύπτια» (resupinate) θέση. Το σχήμα των φύλλων διαφέρει από είδος σε είδος, συχνά πάντως είναι λογχοειδή, ενώ έχουν πάντοτε ομαλές άκρες. Τα άνθη είναι μεμονωμένα ή σε σκιάδια. Το κάθε άνθος έχει 6 πέταλα με μήκος έως 5 εκατοστά. Το χρώμα των λουλουδιών αυτών ποικίλλει, με πολλές αποχρώσεις του κόκκινου, του πορτοκαλί, του πράσινου και του λευκού. Αρκετά φέρουν λωρίδες πιο σκούρων χρωμάτων. Οι στήμονες είναι 6 και κυρτοί, ενώ το στίγμα έχει τρεις λοβούς. Ο καρπός είναι κάψα. Το γένος ταξινομείται στα «κατώτερα» μονοκοτυλήδονα, δηλαδή τα πέταλα βρίσκονται πάνω από την ωοθήκη και οι «φλέβες» των φύλλων είναι παράλληλες μεταξύ τους.
Ταξινομική και ετυμολογία
thumb|Υβρίδιο αλστραιμερίας στον Βοτανικό Κήπο [[Λαλ Μπαγκ της Ινδίας]] Το γένος περιγράφηκε από τον Σουηδό βοτανολόγο Γιόχαν Πέτερ Φαλκ και τον επιβλέποντα τη διδακτορική διατριβή του Κάρολο Λινναίο. Ο τίτλος της διατριβής ήταν Planta Alströmeria., εγκρίθηκε το έτος 1762 και στον Λινναίο αποδόθηκε η πατρότητα της αποδοχής του γένους. Αυτό ονομάσθηκε από το επώνυμο του Σουηδού βαρόνου και φυσιοδίφη Κλας Αλστραίμερ (Alströmer, 1736-1794), φοιτητή και μετέπειτα φίλου του Λινναίου.
Καλλιέργεια και χρήσεις
Πολλά υβρίδια και τουλάχιστον 190 καλλιεργητικές ποικιλίες αλστραιμερίας έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο, με πολλά επιπλέον χρώματα λουλουδιών, όπως κίτρινα, βερυκοκκί, ροζ και άλλα. Τα πιο δημοφιλή υβρίδια που καλλιεργούνται ευρύτερα σήμερα προέρχονται από διασταυρώσεις ειδών της Χιλής (χειμερινής αναπτύξεως) με είδη της Βραζιλίας (θερινής αναπτύξεως). Η στρατηγική αυτή έλυσε το πρόβλημα της εποχικής αδράνειας των καλλιεργητών και έδωσε αειθαλή φυτά, που ανθίζουν το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Αυτή η εξέλιξη σημειώθηκε κυρίως μετά το 1980, αρχικώς στις ΗΠΑ, ενώ η μεγαλύτερη καλλιέργεια σήμερα γίνεται από εταιρείες σε θερμοκήπια στην Ολλανδία. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί περισσότερο στις θερμότερες περιοχές, χωρίς να χρειάζεται θερμοκήπιο. Τα άνθη, που μοιάζουν με μικρά κρινάκια, χρησιμεύουν ιδίως για δημιουργία μπουκέτων και ανθοστολισμών. Μπορούν να επιβιώνουν κομμένα και τοποθετημένα στο νερό μέχρι και 14 ημέρες χωρίς να μαραίνονται. Επίσης οι κόνδυλοι ή κονδυλόμορφες ρίζες πολλών ειδών μπορούν να χρησιμεύσουν στον άνθρωπο ως τροφή.
Οικολογία
Σε κάποιες περιπτώσεις, ορισμένα είδη αλστραιμερίας έχουν επανέλθει στην άγρια κατάσταση, εξαπλωθέντα στη φύση, όπως τα είδη Alstroemeria psittacina και A. aurea, που τώρα ευδοκιμούν στη φύση της Αυστραλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λειριώδη Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Αεροδρόμιο Ζιελόνα Γκούρα-Μπαμπίμοστ
Το Αεροδρόμιο Ζιελόνα Γκούρα-Μπαμπίμοστ (πολωνικά: Port lotniczy Zielona Góra-Babimost) είναι περιφερειακό αεροδρόμιο στην αστική περιοχή Ζιελόνα Γκούρα στη δυτική Πολωνία. Το αεροδρόμιο βρίσκεται χωριό Κράμσκο, κοντά στην πόλη Μπαμπίμοστ, 10 χιλιόμετρα από Σουλέχουφ, 35 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου της Ζιελόνα Γκούρα, 95 χιλιόμετρα δυτικά του Πόζναν, 90 χιλιόμετρα ανατολικά των γερμανικών συνόρων και 170 χιλιόμετρα από το Βερολίνο.
Το αεροδρόμιο είναι το 14ο πιο πολυσύχναστο της Πολωνίας, στην τελευταία θέση μεταξύ των σημερινών αεροδρομίων με προγραμματισμένη κίνηση. Έχει εξαγοραστεί από τον Πολωνικό Στρατό από τις περιφερειακές αρχές και διευθύνεται από την κρατική Porty Lotnicze (PPL), η οποία διαχειρίζεται επίσης το Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν». Υπάρχει συζήτηση για το εάν μια εταιρεία που δημιουργήθηκε από περιφερειακές αρχές θα πρέπει να αναλάβει τη διαχείριση του μη κερδοφόρου αεροδρομίου.
Ιστορία
Η κατασκευή του αεροδρομίου Ζιελόνα Γκούρα (μια πρώην στρατιωτική βάση) ξεκίνησε το 1954 και τέθηκε σε λειτουργία στις 10 Οκτωβρίου 1957. Ένα Mikoyan-Gurevich MiG-15 είναι τοποθετημένο δίπλα στον τερματικό σταθμό, σε ανάμνηση της στρατιωτικής προέλευσης του αεροδρομίου.
Αν και ο πρώτος επιβατικός τερματικός σταθμός άνοιξε το 1977, τουλάχιστον μία επιβατική πτήση είχε ήδη πραγματοποιηθεί από το αεροδρόμιο (στις 21 Ιουλίου 1961, φέρνοντας τον Γιούρι Γκαγκάριν στη Ζιελόνα Γκούρα). Το αεροδρόμιο άρχισε να εξυπηρετεί από και προς τη Βαρσοβία και το Γκντανσκ το 1977. Οι πρώτες προγραμματισμένες πτήσεις ήταν δύο φορές την εβδομάδα στη Βαρσοβία και το δρομολόγιο του Γκντανσκ λειτουργούσε κατά τη δεκαετία του 1970. Εξυπηρετούσε δύο επιβατικές πτήσεις ημερησίως προς τη Βαρσοβία μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν η κρατική εταιρεία LOT Polish Airlines διέκοψε το δρομολόγιο μετά από αλλαγές ιδιοκτησίας στο αεροδρόμιο. Ο στρατός σταμάτησε να το χρησιμοποιεί ως στρατιωτική βάση και διέλυσε μέρος του εξοπλισμού του.
Το αεροδρόμιο ενοικιάστηκε σε περιφερειακές αρχές το 2005, έτσι ώστε ο νέος ιδιοκτήτης του να μπορεί να ξεκινήσει την ανάπτυξη του αεροδρομίου. Οι αλλαγές στην πολωνική αγορά αεροπορικών εταιρειών προκάλεσαν οικονομικά προβλήματα για την LOT και η πτήση προς τη Βαρσοβία ανεστάλη επειδή η αεροπορική εταιρεία δεν μπορούσε να αποκτήσει κατάλληλα αεροσκάφη μεσαίου μεγέθους για τη διαδρομή.
Στα τέλη του 2005, η Jet Air εκτελούσε δύο καθημερινές πτήσεις προς τη Βαρσοβία. Αυτό μειώθηκε αργότερα σε ένα. Το αεροδρόμιο είχε προγραμματισμένα δρομολόγια μικρής διάρκειας προς το Γκντανσκ, την Κρακοβία και τη Δρέσδη, και η υπηρεσία προς τη Βαρσοβία εκτελούνταν μέσω Πόζναν ή Μπίντγκοστς. Εκτελούσε υπηρεσίες ναύλωσης στη νότια Ευρώπη και την Ουκρανία στα μέσα της δεκαετίας του 2010. Τον Ιανουάριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι η μοναδική προγραμματισμένη διαδρομή του αεροδρομίου (προς το Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν») θα μεταφερόταν από τη SprintAir στην LOT.
Διάδρομος αεροδρομίου
Το αεροδρόμιο Ζιελόνα Γκούρα διαθέτει έναν ενιαίο διάδρομο από άσφαλτο-μπετόν. Ο μήκους 2.500 μέτρων και πλάτους 60 μέτρων διάδρομος είναι εξοπλισμένος με σύστημα οργάνων προσγείωσης, που επιτρέπει στα αεροσκάφη να προσγειώνονται σε ομιχλώδη καιρό. Το υψόμετρο του αεροδρομίου είναι στα 59 μέτρα. Ο διάδρομός του έχει δύο τροχοδρόμους που οδηγούν σε δύο περιοχές στάθμευσης, όπου μπορούν να σταθμεύουν έως και 10 αεροσκάφη μεσαίου μεγέθους (όπως Boeing 737 ή Airbus 321).
Τερματικοί σταθμοί
Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο τερματικούς σταθμούς επιβατών (Τ1 και Τ2), όπου μόνο το T2 είναι πλήρως λειτουργικό. Το Τ1, κατασκευής 1977, έχει ετήσια χωρητικότητα 150.000 επιβατών και χρησιμοποιείται για αναχωρήσεις. Το T2 (χτισμένο το 2015) χρησιμοποιείται για αφίξεις και υπηρεσία ναύλωσης και δεν διαθέτει check-in ή άλλες υπηρεσίες. Το T1 διαθέτει δύο γραφεία check-in, βασική μεταφορά αποσκευών και έναν μεσαίου μεγέθους χώρο αναχώρησης με μία ή δύο πύλες. Μετά την ολοκλήρωση του νέου χώρου αφίξεων, η ετήσια χωρητικότητα του αεροδρομίου υπολογίστηκε σε 300.000 επιβάτες. Ένας μικρός τερματικός σταθμός φορτίου βρίσκεται δίπλα στο T1.
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν τακτικά τακτικά και ναυλωμένα δρομολόγια από και προς το αεροδρόμιο Ζιελόνα Γκούρα: Το πλησιέστερο διεθνές αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Πόζναν-Γουαβίτσα «Χένρικ Βιενιάφσκι», περίπου 95 χιλιόμετρα ανατολικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζιελονα Γκουρα Μπαμπιμοστ Αεροδρομιο
Γιάννης Α. Παπαϊωάννου
Ο Γιάννης Παπαϊωάννου του Ανδρέου (Καβάλα 6 Ιανουαρίου 1910 - Αθήνα 19 Μαΐου 1989) υπήρξε σημαντικός Έλληνας συνθέτης συμφωνικής μουσικής.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Καβάλα. Σε πρώτη επαφή με τη μουσική ήρθε σε ηλικία 6 ετών όταν ξεκίνησε να μελετά από μόνος του πιάνο. Στη συνέχεια σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο με Καθηγητή τον Αιμίλιο Ριάδη και μόλις αποφοίτησε από κει εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου εργάστηκε κοντά στον Αρθούρ Ονεγκέ. Το 1949 η UNESCO του έδωσε μια υποτροφία χάρη στην οποία επισκέφθηκε τα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα της Ευρώπης και μπόρεσε να παρακολουθήσει τις μουσικές τάσεις της εποχής. Το 1932 ξεκίνησε ν' ασχολείται συστηματικά με τη μουσική και
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Στρογγυλό Ερμούπολης Σύρου
Το Στρογγυλό είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται απέναντι από το λιμάνι της Ερμούπολης, στο ανατολικό τμήμα της Σύρου και δίπλα στην επίσης ακατοίκητη βραχονησίδα Διδύμη.
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης υπαγόταν στον Δήμο Ερμουπόλεως.
Η συγκεκριμένη ονομασία οφείλεται στο σχήμα του. Κοντά στη Σύρο υπάρχει μία ακόμα βραχονησίδα με το ίδιο όνομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Deloitte
Η Deloitte (επίσημα: Deloitte Touche Tohmatsu Limited, ) είναι πολυεθνική εταιρεία επαγγελματικών υπηρεσιών που εδρεύει στην πόλη της Νέας Υόρκης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με αναφορές, το 2012, η ​​Deloitte είχε τον μεγαλύτερο αριθμό πελατών μεταξύ των εταιρειών FTSE 250, στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 2015, η Deloitte είχε το υψηλότερο μερίδιο αγοράς στην ελεγκτική μεταξύ των κορυφαίων 500 εταιρείες στην Ινδία.
Η Deloitte έχει κατατάσσεται νούμερο ένα στο το μερίδιο αγοράς από την Gartner, και για τέταρτη συνεχή χρονιά, η Kennedy Consulting Research και η Advisory κατατάσσουν την Deloitte νούμερο ένα στην παγκόσμια συμβουλευτική και στη συμβουλευτική σε θέματα διαχείρισης με βάση το σύνολο των εσόδων. Το 2016, το περιοδικό Fortune κατέταξε την Deloitte στις 100 καλύτερες εταιρείες για εργασία και το Bloomberg Business έχει ονομάσει την Deloitte ως το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσει μια καριέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνο
Η Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνο (ιταλικά: Biblioteca Reale di Torino) είναι κρατική επιστημονική βιβλιοθήκη στην ιταλική πόλη του Τορίνο. Βρίσκεται στο κτιριακό συγκρότημα του Βασιλικού Παλατιού.
Το κτίριο συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO το 1997 ως πρώην κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας.
Ιστορία
Μέσω περαιτέρω αγορών, ο Κάρλο Αλμπέρτο αύξησε τη συλλογή κατά 2.000 σχέδια Παλαιών Δασκάλων, συμπεριλαμβανομένων δεκατριών σχεδίων του Ιταλού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Λεονάρντο ντα Βίντσι (1452-1519), μεταξύ των οποίων η λεγόμενη "Αυτοπροσωπογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι", μια μελέτη για τον άγγελο στην πρώτη εκδοχή της "Παναγίας στο βραχώδες σπήλαιο" και μια μελέτη του Λεονάρντο για τον άγγελο στη "Βάπτιση του Χριστού" του Βερόκιο.
Το 1893, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Ουμπέρτο Α΄ της Ιταλίας, η συλλογή των έργων του Λεονάρντο ντα Βίντσι, συμπληρώθηκε με τον "Κώδικα για την πτήση των πτηνών", μια δεμένη συλλογή φύλλων που περιείχε επιστημονικά κείμενα, σημειώσεις, σκίτσα και σχέδια του καλλιτέχνη.
Στην πυρκαγιά που ξέσπασε στη βιβλιοθήκη το 1904, καταστράφηκε μέρος του "Βιβλίου των Ωρών του Τορίνο-Μιλάνο", ένα από τα πολυτιμότερα εικονογραφημένα χειρόγραφα στον κόσμο. Αργότερα, το υπόλοιπο θραύσμα με τις μινιατούρες από το Μιλάνο ήρθε στο Τορίνο, αλλά στο Museo Civico.
Σήμερα η βιβλιοθήκη κατέχει πάνω από 200.000 τόμους, 4500 χειρόγραφα, 3055 σχέδια, 187 αρχέτυπα, πάνω από 5000 εκτυπώσεις του 16ου αιώνα, 1500 πράξεις, καθώς και συλλογές χαρτών, χαρακτικών και εκτυπώσεων.
Συλλογή σχεδίων
Στη συλλογή σχεδίων, μαζί με τα αριστουργήματα των Χανς Μπουργκμάιρ, Άλμπρεχτ Ντύρερ, Βόλφγκανγκ Χούμπερ, Νίκολας Κνούπφερ και Κρίστιαν Βίλχελμ Ερνστ Ντίτριχ, υπάρχουν μόνο τρία δείγματα της ελβετικής σχολής στο τμήμα που είναι αφιερωμένο στους Γερμανούς δασκάλους.
Τα δύο αρχεία αποτελούν μέρος μιας σειράς άλλων σχεδίων με το ίδιο θέμα που σώζονται αντίστοιχα στο Παρίσι ( Σχολή Καλών Τεχνών), στο Αββαείο του Saint-Winoc (Μουσείο Bergues), στη Βασιλεία και το Βερολίνο (Kupferstichkabinett) και στο Μουσείο Γκέτι στο Λος Άντζελες. Υπάρχει αναφορά σε παρόμοιο θέμα του Άλμπρεχτ Ντύρερ το 1514, αλλά εδώ ο Graf ήθελε να τονίσει τη διαφθορά και τη σαρκικότητα των δύο, με τα γερασμένα πρόσωπα και τα κουρελιασμένα ρούχα τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ιταλία Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Τορίνο
Γουίλι Γκάρσον
Ο Γκάρσον γεννήθηκε στο Χάιλαντ Παρκ του Νιου Τζέρσεϋ, γιος του Μούριελ (το γένος Σβαρτς) και του Ντόναλντ Παζαμάντ. Ο Γκάρσον ήταν Εβραίος. Παρακολούθησε το Camp Wekeela στο Χάρτφορντ του Μέιν ως παιδί για 11 χρόνια.
Αποφοίτησε το 1982 από το Highland Park High School. Το 1985, έλαβε πτυχίο Καλών Τεχνών στο Θέατρο από το Πανεπιστήμιο Wesleyan και πτυχίο Master of Fine Arts από τη Δραματική Σχολή του Γιέιλ.
Τηλεόραση
Ο Γκάρσονείχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Henry Coffield στο NYPD Blue και ως Stanford Blatch στο Sex and the City. Άλλες τηλεοπτικές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν τον Mr. Belvedere, My Two Dads, Coach (επεισόδιο "The Loss Weekend" ως υπάλληλος), Quantum Leap (κάποτε ως πωλητής εφημερίδων/συγγραφέας hack και μια φορά ως Lee Harvey Oswald, Twin Peaks, Monk, Boy Meets World, Girl Meets World (παίζουν τέσσερις διαφορετικούς χαρακτήρες στο σύμπαν των δύο τελευταίων σειρών), Ally McBeal, Party of Five, Star Trek: Voyager (στο επεισόδιο "Thirty Days" ), Special Unit 2, Just Shoot Me!, Ask Harriet, Buffy the Vampire Slayer, Friends (ως γείτονας του Ross Geller στο επεισόδιο "The One With the Girl Who Hits Joey"), The X-Files (δύο φορές και ως δύο διαφορετικοί χαρακτήρες), Cheers (ως σερβιτόρος στο επεισόδιο "Cape Cad"), Yes, Dear, CSI: Crime Scene Investigation, Pushing Daisies, Stargate SG-1 (3 επεισόδια), Wizards of Waverly Place, CSI: Miami, Mental, Spin City, και Taken. Συμπρωταγωνίστησε στη σειρά του HBO του 2007, John from Cincinnati. Συμπρωταγωνίστησε ως Mozzie στη σειρά USA Network White Collar από το 2009 έως το 2014. Από το 2019 έως το 2020, ήταν κανονικός καλεσμένος σταρ στην εκπομπή του συνδικάτου παιχνιδιού 25 Words or Less.
Ταινίες
Ο Γκάρσον εμφανίστηκε επίσης σε τρεις ταινίες από τους αδελφούς Farrelly – Kingpin, There's Something About Mary, και Fever Pitch. Άλλες κινηματογραφικές του δημιουργίες περιλαμβάνουν Groundhog Day, Just Like Heaven, The Rock, Fortress 2: Re-Entry, Being John Malkovich, Freaky Friday, Labor Pains, και Out Cold. Έκανε μια σύντομη εμφάνιση στους τίτλους τέλους του Jackass Number Two, με το πλήρες πλαίσιο της σύντομης εμφάνισης να εξηγείται στο Jackass 2.5.
Προσωπική ζωή
Ο Γκάρσον υιοθέτησε έναν επτάχρονο γιο, τον Νέιθεν, το 2009.
Αν και είναι κυρίως γνωστός για το ότι έπαιξε έναν ανοιχτά γκέι άνδρα στο Sex and the City, ήταν ετεροφυλόφιλος. Απέφυγε να συζητήσει δημόσια για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, λέγοντας: «Για χρόνια δεν μιλούσα για αυτό γιατί το έβρισκα προσβλητικό για τους ομοφυλόφιλους. Άνθρωποι που υποδύονται τους γκέι χαρακτήρες που πηδάνε πάνω κάτω ουρλιάζοντας ότι δεν είναι γκέι, κάτι τέτοιο θα ήταν κατά κάποιο τρόπο κακό αν ήταν».
Θάνατος
Ο Γκάρσον πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος του στο σπίτι του στο Λος Άντζελες στις 21 Σεπτεμβρίου 2021, σε ηλικία 57 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πρωθυπουργός της Σερβίας
Ο πρωθυπουργός της Σερβίας (Премијер Србије), επίσημα Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σερβίας (Председник Владе Републике Србије), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Σερβίας. Ο πρωταρχικός ρόλος του πρωθυπουργού είναι να κατευθύνει το έργο της κυβέρνησης και να υποβάλει στην Εθνική Συνέλευση το κυβερνητικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένου ενός καταλόγου προτεινόμενων υπουργών. Η παραίτηση του πρωθυπουργού προκαλεί την πτώση της κυβέρνησης.
Η σημερινή πρωθυπουργός, Άνα Μπρνάμπιτς, μια ανεξάρτητη πολιτικός, διορίστηκε από τον πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς στις 29 Ιουνίου 2017.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη σύγχρονη σερβική κυβέρνηση σχηματίστηκε στις 27 Αυγούστου 1805 στη Βόλιαβτσα, κοντά στο Στράγκαρι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης, και είχε την ονομασία «Διοικητικό Συμβούλιο» (Правитељствујушчи Совјет), ενώ ο τίτλος του αρχηγού του συμβουλίου ήταν «Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου». Αρχικά, το Συμβούλιο δεν είχε υπουργούς, αλλά μόνο μέλη, όμως το 1811 δημιουργήθηκαν τα πρώτα υπουργεία. Η κυβέρνηση αυτή έπαψε να υπάρχει με την κατάρρευση της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης στις 3 Οκτωβρίου 1813, ωστόσο αργότερα συνέχισε να εργάζεται στην εξορία στο Κοτίν της Ρωσίας, από το 1813 έως το 1814.
Η κυβέρνηση αποκαταστάθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1815 μετά τη Δεύτερη Σερβική Επανάσταση. Ο αρχηγός της κυβέρνησης αυτής ονομάστηκε Αντιπρόσωπος του Πρίγκιπα (Књажевски представител). Αυτός ο τίτλος παρέμεινε επίσημος μέχρι το 1861, ακόμα και μετά την ίδρυση της συνταγματικής κυβέρνησης το 1835. Πριν από εκείνο το έτος, το πολιτικό πόστο δεν είχε μεγάλη αξία ή επιρροή και εξαρτιόταν αποκλειστικά από τη βούληση του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.
Από το 1861 έως το 1903 ο αρχηγός της κυβέρνησης ονομαζόταν Πρόεδρος του Υπουργικού (Председник министарства). Από το 1903 έως τη δημιουργία του Βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων, την 1η Δεκεμβρίου 1918, ο αρχηγός της κυβέρνησης είχε τον τίτλο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών (Předsedník министарског савета).
Υπό το κομμουνιστικό καθεστώς του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο η Σερβία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας και ο λεγόμενος «Υπουργός της Σερβίας» ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία μιας τοπικής μονοκομματικής κυβέρνησης. Το τίτλος άλλαξε ξανά με την πάροδο των ετών που μέχρι το 1953 ονομαζόταν Πρόεδρος της Κυβέρνησης, ενώ τα επόμενα έτη μέχρι το 1991 καλούνταν Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Μετέπειτα καθιερώθηκε ο τίτλος Πρόεδρος της Κυβέρνησης και Πρωθυπουργός.
Εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί
Αυτή τη στιγμή βρίσκονται εν ζωή 8 πρώην πρωθυπουργοί της Σερβίας:
Οι πιο πρόσφατοι θάνατοι πρώην πρωθυπουργών της Σερβίας είναι αυτοί του Ντράγκουτιν Ζελένοβιτς (1991) το 2020, and Ντουσάν Κέντρικ (1974–1978) το 2022.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης
Οι Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (союзные республики, soyuznye respubliki) της Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν εθνοτικά βασισμένα πρωτοκράτη που δημιουργήθηκαν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Επισκόπηση
thumb|200px|Μια αίθουσα Σοβιετικής εποχής στο Μουσείο Λένιν του [[Μπισκέκ, η οποία είναι στολισμένη με σημαίες της Σοβιετικής Ένωσης]] thumb|200px|Αφίσα της ενότητας των σοβιετικών δημοκρατιών στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Όλες οι δημοκρατίες, εκτός από τη Ρωσία, εμφανίζονται με τις αντίστοιχες εθνικές ενδυμασίες τους. thumb|200px|Αφίσα της ενότητας των σοβιετικών δημοκρατιών στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Σημειώστε ότι ο χάρτης εμφανίζει επίσης την πρωτεύουσα της [[Καρελο-Φινλανδική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ, το Πετροζαβόντσκ.]] Σύμφωνα με το Άρθρο 76 του Συντάγματος της Σοβιετική Ένωσης, μια Ενωσιακή Δημοκρατία ήταν κυρίαρχη Σοβιετική σοσιαλιστική πολιτεία που είχε ενωθεί με τις άλλες Σοβιετικές Δημοκρατίες της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Το άρθρο 81 του Συντάγματος ανέφερε ότι "τα κυριαρχικά δικαιώματα των Δημοκρατιών της Ένωσης πρέπει να προστατεύονται από την ΕΣΣΔ".
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες της ύπαρξής της, η Σοβιετική Ένωση αποτελούταν από 15 Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίας (ΣΣΔ). Όλες τους, εκτός από τη Ρωσική Ομοσπονδία (μέχρι το 1990), είχαν δικά τους τοπικά παραρτήματα του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Εκτός της επικράτειας της ρωσικής Ομοσπονδίας, οι υπόλοιπες δημοκρατίες αποτελούνταν κυρίως από εδάφη που παλαιότερα αποτελούσαν μέρη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τα οποία είχαν αποκτηθεί ανάμεσα στην περίοδο του Μεγάλου Βόρειου Πόλεμου του 1700 και της Αγγλο-Ρωσικής Σύμβασης του 1907.
Το 1944, οι τροποποιήσεις του Πανενωσιακού Συντάγματος επέτρεψαν τη δημιουργία ξεχωριστών παραρτημάτων του Κόκκινου Στρατού για κάθε Σοβιετική Δημοκρατία. Επίσης, επιτρεπόταν η δημιουργία κομισσαριάτων Δημοκρατικού επιπέδου για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζονται ως de jure ανεξάρτητα κράτη στο διεθνές δίκαιο. Αυτό επιτράπηκε για δύο Σοβιετικές Δημοκρατίες, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Έτσι, μαζί με την υπόλοιπη ΕΣΣΔ, εντάχθηκαν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως ιδρυτικά μέλη το 1945.
Όλες οι πρώην Δημοκρατίες της Ένωσης είναι ανεξάρτητα κράτη, ενώ έντεκα από αυτές (εκτός από τα κράτη της Βαλτικής, τη Γεωργία και Ουκρανία) είναι πολύ χαλαρά οργανωμένες κάτω από την ηγεσία της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών.
Στην πράξη, η ΕΣΣΔ ήταν μια ιδιαίτερα συγκεντρωτική οντότητα από την ίδρυσή της το 1922 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, καθώς οι μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, είχε ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση του κεντρικού ελέγχου και την τελική της διάλυση. Σύμφωνα με το σύνταγμα που υιοθετήθηκε το 1936 και τροποποιήθηκε στην ενδιάμεση περίοδο μέχρι τον Οκτώβριο του 1977, το πολιτικό ίδρυμα της Σοβιετικής Ένωσης απαρτιζόταν από τα Σοβιέτ (Συμβούλια) των Αντιπροσώπων του Λαού. Αυτά υπήρχαν σε όλα τα επίπεδα της διοικητικής ιεραρχίας, με τη Σοβιετική Ένωση ως σύνολο κάτω από το ονομαστικό έλεγχο του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, που βρίσκεται στη Μόσχα εντός της ρωσικής Ομοσπονδίας.
Μαζί με την κρατική διοικητική ιεραρχία, υπήρχε παράλληλη δομή των πολιτικών οργανώσεων, που επέτρεψαν στο πολιτικό γραφείο να ασκεί μεγάλες ποσότητες στην εξουσία των δημοκρατιών. Τα κρατικά διοικητικά όργανα είχαν σημαντικό ρόλο στην εξουσία, καθώς οι διορισμοί όλων των κομματικών και κρατικών αξιωματούχων απαιτούσαν έγκριση από τα κεντρικά όργανα του κόμματος.
Ενωσιακές Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης
Ο αριθμός των δημοκρατιών της ΕΣΣΔ ποίκιλε από 4 έως 16. Στην πλειοψηφία των ετών και στις αργότερες δεκαετίες της ύπαρξής της, η Σοβιετική Ένωση αποτελούνταν από 15 Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Αντί να απαριθμούνται με αλφαβητική σειρά, οι δημοκρατίες απαριθμούνταν με συνταγματική σειρά, η οποία, ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Σοβιετικής Ένωσης, δεν αντιστοιχούσε στη σειρά οικονομικής δύναμης ή πληθυσμού. ↑ Η προσάρτηση των Βαλτικών δημοκρατιών το 1940 θεωρείται παράνομη κατοχή από τις τρέχουσες Βαλτικές κυβερνήσεις και από πολλές Δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση θεωρούσε την αρχική προσάρτηση ως νόμιμη, αλλά αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία τους στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, τρεις μήνες πριν από την οριστική διάλυσή της.
Άλλες Σοβιετικές δημοκρατίες
Η Σοβιετική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία του Τουρκεστάν ανακηρύχθηκε το 1918, αλλά δεν επιβίωσε μέχρι την ίδρυση της ΕΣΣΔ, ενώ μετά μετατράπηκε στη βραχύβια Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τουρκεστάν της ΡΣΟΣΔ. Η Κριμαϊκή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ταυρίδας) ανακηρύχθηκε το 1918, αλλά δεν έγινε ενωσιακή δημοκρατία και μετατράπηκε σε αυτόνομη δημοκρατία της ΡΣΟΣΔ, παρόλο που σύμφωνα με απογραφές οι Τάταροι της Κριμαίας είχαν σχετική πλειοψηφία μέχρι τη δεκαετία του 1930 ή του 1940. Όταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Τιβά έγινε μέλος της Σοβιετικής Ένωσης το 1944, δεν έγινε ενωσιακή δημοκρατία, αλλά επανιδρύθηκε ως αυτόνομη δημοκρατία εντός της ΡΣΟΣΔ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο ηγέτης της λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, Τοντόρ Ζίβκοφ, πρότεινε η χώρα του να γίνει ενωσιακή δημοκρατία, αλλά η προσφορά απορρίφθηκε. Κατά τη διάρκεια του Σοβιετικο–Αφγανικού Πόλεμου, η Σοβιετική Ένωση πρότεινε την προσάρτηση του Βόρειου Αφγανιστάν ως η 16η ενωσιακή δημοκρατία, με το όνομα Αφγανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Αυτόνομες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης
Αρκετές από τις ενωσιακές δημοκρατίες, ιδίως η Ρωσία, διαιρούταν περαιτέρω σε Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ΑΣΣΔ). Οι ΑΣΣΔ ήταν διοικητικά μέρος των αντίστοιχης Ενωσιακές Δημοκρατίες, και ιδρύονταν βασισμένες σε εθνικές/πολιτιστικές γραμμές.
Παραπομπές
*
Δημοτικό διαμέρισμα Βάρης Σύρου
Το Δημοτικό διαμέρισμα Βάρης ανήκει στον δήμο Σύρου - Ερμούπολης και παλαιότερα στον δήμο Ποσειδωνίας.
Επίσης, στο συγκεκριμένο Δημοτικό διαμέρισμα ανήκουν και οι ακατοίκητες βραχονησίδες Άσπρο και Νάτα.
Δ
Άγιος Θεόδωρος Σολέας
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
{{Graph:Population history|interpolate=linear} }}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Εμπιλγιατάκ
Το Εμπιλγιατάκ είναι χωριό στην Κασπία Θάλασσα και δήμος στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 563 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Στρογγυλό Ποσειδωνίας Σύρου
Το Στρογγυλό είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται απέναντι από την παραλία Κόμητο στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σύρου. Η όψη του νησιού παραπέμπει σε πτερύγιο καρχαρία.
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.
Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το επίσης ακατοίκητο νησάκι Σχινονήσι, ενώ ανατολικά της Σύρου υπάρχει μία ακόμα βραχονησίδα με το όνομα Στρογγυλό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Άγιος Ιωάννης Μαλούντας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Τζέρεμι Ίρβιν
Ο Τζέρεμι Ουίλιαμ Φρέντρικ Σμιθ (Jeremy William Fredric Smith, γενν. 1 Ιουλίου 1990), περισσότερο γνωστός ως Τζέρεμι Ίρβιν (Jeremy Irvine), είναι Άγγλος ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1990 στο Κεϊμπριτζσάιρ της Αγγλίας ως Τζέρεμι Ουίλιαμ Φρέντρικ Σμιθ και το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Ίρβιν προέρχεται από το μικρό όνομα του παππού του.
Η πρώτη του συμμετοχή σε μεγάλου μήκους ταινία ήταν ο πρωταγωνιστικός ρόλος στο Το άλογο του πολέμου του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Στη συνέχεια έπαιξε στο Ο κύκλος των αναμνήσεων με συμπρωταγωνιστές τον Κόλιν Φερθ και τη Νικόλ Κίντμαν, ενώ ήταν πρωταγωνιστής στην ταινία Stonewall του Ρόλαντ Έμεριχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιωάννης Β΄ της Οπάβα
Ο Ιωάννης Β΄ ο ευσεβής, τσεχ. Jan III Pobožný (π. 1425 - π. 1485) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού Γκλουμπτσύτσε και τού 1/3 της Οπάβα (π. 1446-64).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βεντσεσλάου Β΄ δούκα τού Γκλουμπτσύτσε & τού 1/3 της Οπάβα και της Ελισάβετ τού Κράβαρ.
Διαδέχθηκε π. το 1446 τον πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄, ο οποίος έλαβε και την κυριότητα τού Φούλνεκ. Το 1464 ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε και ο Ιωάννης Β΄ έμεινε μόνος κάτοχος της κτήσης και κύριος τού Φούλνεκ.
Τα άλλα 2/3 τα κατείχαν οι θείοι του Γουλιέλμος και Ερνέστος. Το 1451 ο Γουλιέλμος παραχώρησε τη διεκδίκησή του στο δουκάτο τού Μύνστερμπερκ στον Ερνέστο με αντάλλαγμα το 1/3 της Οπάβα τού Ερνέστου, έτσι έγινε κάτοχος των 2/3 της Οπάβα. Όμως το επόμενο έτος απεβίωσε ο Γουλιέλμος και τα 2/3 της Οπάβα περιήλθαν στον Ερνέστο, που τα πώλησε στον Μπόλκο Ε΄ δούκα τού Οπόλε. Αυτός απεβίωσε το 1460 και το μερίδιό του στην Οπάβα περιήλθε στον Γεώργιο των Πότεμπραντυ της Βοημίας· το 1464 ο Ιωάννης Β΄ πώλησε το 1/3 της Οπάβα στον Γεώργιο, ο οποίος έτσι έγινε κύριος όλης της Οπάβα.
Στην ένοπλη σύγκρουση για τη διαδοχή τού Γεωργίου στη Βοημία, ο Ιωάννης Β΄ υποστήριξε αρχικά τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων της Ουγγαρίας. Όταν όμως το 1479 ο Ματθίας Κορβίνος, γαμπρός τού Γεωργίου, κατάλαβε τη Σιλεσία, ο Ιωάννης Β΄ δήλωσε υποτέλεια στον Ματθία.
Το 1480 ίδρυσε τη μονή των Φραγκισκανών στο Γκλουμπτσύτσε. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1485 και ο Ιωάννης Β΄ δεν έκανε άλλο γάμο, γι' αυτό αποκλήθηκε ο ευσεβής. Απεβίωσε π. το 1485 και ήταν ο τελευταίος τού πλάγιου κλάδου των Οπάβα-Γκλουμπτσύτσε· ο πρεσβύτερος κλάδος Οπάβα-Ράτιμπορ εξέλιπε το 1521. To δουκάτο Γκλουμπτσύτσε επέστρεψε στο στέμμα και ο Ματθίας το παραχώρησε στον γιο του Ιωάννη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Τσοράτ
Το Τσοράτ (αζερικά κυριλλικά: Ҹорат, جوراتεπίσης, Τζοράτ και Ντζοράτ) αποτελεί χωριό και δήμο στο Σουμκαγήτ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 9,028 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Σουμγκαγήτ
Γιάσμα Τρετίι
Το Γιάσμα Τρετίι είναι χωριό στο Σουμγκαγήτ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Σουμγκαγήτ
Βόισλαβ Σέσελι
Ο Βόισλαβ Σέσελι (σερβικά: Војислав Шешељ), γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1954, είναι Σέρβος πολιτικός, συγγραφέας, νομικός και εγκληματίας πολέμου. Είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος του εθνικιστικού Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (SRS). Από το 1998 έως το 2000 ήταν αντιπρόεδρος της Σερβίας.
Τον Φεβρουάριο του 2003 παραδόθηκε εθελοντικά στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, που εξέταζε εγκλήματα για την πρώην Γιουγκοσλαβία, όμως η δίκη του ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2007. Η δίκη του Σέσελι σημείωσε έντονες διαμάχες, με τον ίδιο να βρίσκεται σε απεργία πείνας για σχεδόν ένα μήνα μέχρι να του επιτραπεί να εκπροσωπήσει τον εαυτό του. Φέρεται να προσέβαλλε τακτικά τους δικαστές και τους εισαγγελείς, μετά την έναρξη της διαδικασίας, να αποκάλυψε την ταυτότητα προστατευόμενων μαρτύρων και τιμωρήθηκε σε τρεις περιπτώσεις για μη τήρηση του νόμου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι δεν κάλεσε κανέναν μάρτυρα προς υπεράσπισή του.
Μετά από 11 χρόνια κράτησης στο Κέντρο Κράτησης των Ηνωμένων Εθνών στο Σεβενίνγκεν, λόγω της δίκης του, του επετράπη να επιστρέψει προσωρινά στη Σερβία το Νοέμβριο του 2014 για να υποβληθεί σε αντικαρκινική θεραπεία.
Στις 31 Μαρτίου 2016 αθωώθηκε στην πρωτοβάθμια απόφαση για όλες τις κατηγορίες που τον βάραιναν από το ειδικό δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Η αθώωση αυτή δέχτηκε έφεση από εισαγγελείς του Μηχανισμού για τα Διεθνή Ποινικά Δικαστήρια, ενός οργανισμού του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος λειτουργεί ως πρόγραμμα εποπτείας και διαδοχικής οντότητας του Διεθνές Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Το ίδιο έτος συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές της Σερβίας λαμβάνοντας 23 έδρες στο κοινοβούλιο.
Προσωπικά στοιχεία
Ο Βόισλαβ Σέσελι γεννήθηκε στο Σαράγεβο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία βρισκόταν τότε στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Πατέρας του ήταν ο Νίκολα Σέσελι (1925–1978) και μητέρα του η Ντάνιτσα Σέσελι (1924-2007), οι οποίοι και οι δύο ήταν Σέρβοι και κατάγονταν από την περιοχή της κοιλάδας του Πόποβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι εγκληματίες Κατηγορία:Βόσνιοι εγκληματίες
Άγιος Σωζόμενος Λευκωσίας
Ο Άγιος Σωζόμενος είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές 1980
Κοινόβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 20 Ιουνίου 1980, για πρώτη φορά από το 1958 και την εφαρμογή νέου συντάγματος το 1970. Στις εκλογές συμμετείχαν περίπου 860 υποψήφιοι και το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε 187 από τις 250 έδρες, ενώ οι υπόλοιπες κατανεμήθηκαν μεταξύ των κομμάτων του Εθνικού Προοδευτικού Μετώπου και ανεξαρτήτων. Η προσέλευση των 6.044.068 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ανήλθε περίπου στο 80%.
Αποτελέσματα
Κατηγορία:Εκλογές στο Ιράκ
Κούτενμπαχ
Ο Κούτενμπαχ (Kuttenbach) είναι μικρός ποταμός στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας, αριστερός παραπόταμος του Ουρφτ. Ο Κούτενμπαχ έχει μήκος μόλις 5,27 χιλιόμετρα και χειμαρρώδη ροή.
Πηγάζει βορείως του χωριού Κρέκελ, σε υψόμετρο 601,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και κατευθυνόμενος προς τα βορειοανατολικά συμβάλλει με τον Ουρφτ μεταξύ των χωριών Ουρφτ και Ζέτενιχ, σε υψόμετρο 399,8 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουτενμπαχ
Μάργκαρετ Φούλτον
Η '''Μάργκαρετ Ι. Φούλτον' (Margaret Isobel Fulton'', 6 Οκτωβρίου 1924 – 24 Ιουλίου 2019) ήταν γεννημένη στη Σκωτία Αυστραλή συγγραφέας και δημοσιογράφος σε θέματα μαγειρικής και διατροφής. Υπήρξε η πρώτη αυτού του είδους συγγραφέων στην Αυστραλία.
Οι πρώτες συνταγές της ενεθάρρυναν την τροποποίηση του μονότονου αυστραλιανού πιάτου του «κρέατος με τρία λαχανικά» και τη δημιουργικότητα στην μαγειρική. Για λογαριασμό των Αυστραλών «ανακάλυψε» τη διεθνή κουζίνα από μέρη όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Ινδία και η Κίνα. Ως συντάκτρια μαγειρικής στο περιοδικό Woman's Day, την «έφερε μέσα στα αυστραλιανά σπίτια».
Παρά το ότι ασχολήθηκε λίγο και με τηλεοπτικές παρουσιάσεις, η Φούλτον επικεντρώθηκε κυρίως στη συγγραφή, καθώς αισθανόταν ότι σε αυτό ήταν καλύτερη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστραλοί συγγραφείς
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές 1984
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 20 Οκτωβρίου 1984. Στις εκλογές συμμετείχαν 782 υποψήφιοι, και το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε 183 από τις 250 έδρες. Οι υπόλοιπες 67 έδρες κατανεμήθηκαν μεταξύ ανεξαρτήτων υποψηφίων και των λοιπών κομμάτων του Εθνικού Προοδευτικού Μετώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ιράκ
Orion Airways
Η Orion Airways είναι αεροπορική εταιρεία με έδρα το Διεθνές Αεροδρόμιο της Λάρνακας.
Ιστορία
Το 2015, μετά την πτώχευση της Cyprus Airways, ανακοινώθηκε ότι η Orion Airways θα ξεκινήσει τη λειτουργία της από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Λάρνακας και θα είναι η πρώτη χαμηλού κόστους αεροπορική εταιρεία που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη και στοχεύει στη σύνδεση της Κύπρου με τη Μέση Ανατολή, την Ασία και ολόκληρη την Ευρώπη.
Προορισμούς
Η Orion Airways σχεδιάζει να πετάξει από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Λάρνακας σε προορισμούς σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή.
Στόλος
Η Orion Airways σχεδιάζει να ξεκινήσει τη λειτουργία της με ένα 737-300 μισθωμένο από την Jordan Aviation και ένα 737-800.
Αναφορές
Κατηγορία:Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Φέλιξ Κλάιν
Η ζωή του
thumb|upright|Ο Κλάιν όταν ήταν καθηγητής στη Λείψια. Ο Φ. Κλάιν γεννήθηκε στο Ντίσελντορφ από Πρώσους γονείς. Ο πατέρας του, ο Κάσπαρ Κλάιν (1809-1889), ήταν γραμματέας αξιωματούχου της πρωσικής κυβερνήσεως στην Επαρχία του Ρήνου. Μητέρα του ήταν η Σοφί Ελίζε Κλάιν (1819-1890), το γένος Κάυζερ (Kayser). Πήγε γυμνάσιο στο Ντίσελντορφ και μετά σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1865-1866), με πρόθεση να γίνει φυσικός. Εκεί κατείχε τότε κοινή έδρα «Μαθηματικών και πειραματικής φυσικής» ο Γιούλιους Πλύκερ, ο οποίος όταν ο Κλάιν έγινε βοηθός του το 1866, είχε το ενδιαφέρον του στη γεωμετρία. Ο Κλάιν πήρε το διδακτορικό του υπό την επιβλεψη του Πλύκερ από το Πανεπιστήμιο της Βόννης το 1868.
Ο Πλύκερ απεβίωσε το ίδιο έτος, αφήνοντας ημιτελές το βιβλίο του για τα θεμέλια των συντεταγμένων γραμμών. Ο Κλάιν ήταν το προφανές πρόσωπο για την ολοκλήρωση του β΄ μέρους του έργου του Πλύκερ Neue Geometrie des Raumes και εξ αυτού γνωρίστηκε με τον Άλφρεντ Κλεμπς, που είχε μετακληθεί στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το 1868. Ο Κλάιν τον επισκέφθηκε το επόμενο έτος, κατά το οποίο επισκέφθηκε επίσης το Βερολίνο και το Παρίσι. Τον Ιούλιο του 1870, όταν ξέσπασε ο Γαλλοπρωσικός Πόλεμος, βρισκόταν πάλι στο Παρίσι και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Υπηρέτησε για λίγο ως νοσοκόμος στον πρωσικό στρατό και μετά διορίσθηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, στις αρχές του 1871.
Το επόμενο έτος διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν, σε ηλικία μόλις 23 ετών. Αιτία ήταν ο Κλεμπς, που θεωρούσε τον Κλάιν ως πιθανό μελλοντικά καλύτερο μαθηματικό της εποχής του. Ωστόσο ο Κλάιν δεν επιθυμούσε αυτό το ΑΕΙ, καθώς είχε λίγους φοιτητές, και έτσι ευχαριστήθηκε όταν τού προσφέρθηκε θέση καθηγητή στην Ανώτατη Τεχνική Σχολή του Μονάχου το 1875. Εκεί, μαζί με τον Αλεξάντερ φον Μπριλ δίδαξαν προχωρημένα μαθήματα σε πολλούς εξαίρετους φοιτητές, μεταξύ των οποίων στους Άντολφ Χούρβιτς, Βάλτερ φον Ντυκ, Καρλ Ρούνγκε, Μαξ Πλανκ, Λουίτζι Μπιάνκι και Γκρεγκόριο Ρίτσι-Κουρμπάστρο.
Το 1875 ο Κλάιν νυμφέυθηκε την Άννε Χέγκελ, εγγονή του μεγάλου φιλοσόφου Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ (Εγέλου).
Μετά από πέντε έτη στο Μόναχο, ο Κλάιν διορίσθηκε σε μία έδρα γεωμετρίας στη Λειψία. Εκεί ήρθε ως συνάδελφός του πλέον ο πρώην φοιτητής του Βάλτερ φον Ντυκ. Τα χρόνια του Κλάιν στη Λειψία, από το 1880 έως το 1886, άλλαξαν τη ζωή του. Το 1882 η υγεία του κατέρρευσε και το 1883-1884 υπέφερε από κατάθλιψη. Ωστόσο συνέχισε τις έρευνές του: το έργο του πάνω στις υπερελλειπτικές συναρτήσεις σίγμα χρονολογείται από τότε.
Το 1886 ο Κλάιν αποδέχθηκε μια θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Εκεί παρέμεινε πλέον μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1913, επιδιώκοντας να επανέλθει το ίδρυμα στη θέση του κυριότερου κέντρου μαθηματικών ερευνών παγκοσμίως. Στο Γκέτινγκεν δίδαξε ποικιλία μαθημάτων με έμφαση στη μαθηματική φυσική, όπως θεωρητική μηχανική και θεωρία δυναμικού.
Η οργάνωση της έρευνας από τον Κλάιν στο Γκέτινγκεν χρησίμευσε ως πρότυπο για τα καλύτερα ερευνητικά κέντρα του κόσμου. Εισήγαγε εβδομαδιαίες συναντήσεις για συζήτηση και δημιούργησε βιβλιοθήκη και μαθηματικό αναγνωστήριο. Το 1895 ο Κλάιν προσέλαβε τον Ντάβιντ Χίλμπερτ από το Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ, που διετήρησε την καλή φήμη του Γκέτινγκεν μέχρι τη δική του αποχώρηση το 1932.
Υπό την αρχισυνταξία του Κλάιν το περιοδικό Mathematische Annalen (που είχε ιδρύσει ο Κλεμπς) έγινε ένα από τα κορυφαία ερευνητικά περιοδικά μαθηματικών στον κόσμο. Ο Κλάιν οργάνωσε μία μικρή ομάδα επιμελητών του, που συσκέπτονταν τακτικά, λαμβάνοντας δημοκρατικά αποφάσεις. Το περιοδικό ειδικευόταν στη μιγαδική ανάλυση, στην αλγεβρική γεωμετρία και στη θεωρία των αναλλοιώτων. Παρείχε επίσης σημαντική στήριξη στην πραγματική ανάλυση και στη νέα θεωρία των ομάδων.