cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγγελιαφόρο RNA
Εφαρμογές
Θεωρητικά, η χορήγηση αλληλουχίας αγγελιοφόρου RNA τροποποιημένου νουκλεοσιδίου (nucleoside-modified messenger RNA) μπορεί να προκαλέσει ένα κύτταρο να παράγει μια πρωτεΐνη, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να θεραπεύσει άμεσα μια ασθένεια ή θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εμβόλιο. Πιο έμμεσα η πρωτεΐνη θα μπορούσε να οδηγήσει ένα ενδογενές βλαστοκύτταρο να διαφοροποιηθεί με τον επιθυμητό τρόπο.
Οι κύριες προκλήσεις της θεραπείας RNA επικεντρώνονται στην παροχή του RNA στα κατάλληλα κύτταρα. Οι προκλήσεις περιλαμβάνουν το γεγονός ότι οι γυμνές αλληλουχίες RNA υποβαθμίζονται φυσικά μετά την προετοιμασία. Μπορεί να προκαλέσουν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος να τους επιτεθεί ως εισβολέας και είναι αδιαπέραστες στην κυτταρική μεμβράνη. Μόλις βρεθούν μέσα στο κύτταρο, πρέπει στη συνέχεια να εγκαταλείψουν τον μηχανισμό μεταφοράς του κυττάρου για να δράσουν μέσα στο κυτταρόπλασμα, το οποίο στεγάζει τα απαραίτητα ριβοσώματα.
Οι θεραπείες που βασίζονται στο mRNA διερευνώνται ως μέθοδος θεραπείας ή θεραπείας για καρκίνο, αυτοάνοσες ασθένειες, μεταβολικές ασθένειες και αναπνευστικές φλεγμονώδεις ασθένειες. Θεραπείες επεξεργασίας γονιδίων όπως το CRISPR μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τη χρήση mRNA για να προκαλέσουν σε κύτταρα την παραγωγή της επιθυμητής πρωτεΐνης Cas.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:RNA Κατηγορία:Γονιδιακή έκφραση Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ
Ο Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ (Edgar Rice Burroughs, 1 Σεπτεμβρίου 1875 – 19 Μαρτίου 1950) ήταν Αμερικανός συγγραφέας που έμεινε στην ιστορία ως ο δημιουργός του θρυλικού Ταρζάν, του επονομαζόμενου και «άρχοντα της ζούγκλας», αλλά και του ηρωικού διαπλανητικού μαχητή Τζον Κάρτερ, φημισμένου για τα κατορθώματά του σε μια εναλλακτική, κατοικήσιμη εκδοχή του πλανήτη Άρη. Εντούτοις, η δουλειά του εξαπλώθηκε και σε πολλά ακόμη, διαφορετικά μεταξύ τους είδη.
Βιογραφία
Ο Μπάροουζ γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1875 στο Σικάγο και για αρκετά χρόνια έζησε στο γειτονικό προάστιο του Όουκ Παρκ. Ήταν ο 4ος από τους έξι γιους του Ταγματάρχη Τζορτζ Τάιλερ Μπάροους (1833-1913), επιχειρηματία και βετεράνου του Αμερικανικού Εμφυλίου, και της Μαίρη Έβαλιν Μπάροουζ (1840-1920). Το «Ράις» στο όνομά του προέρχεται από τη γιαγιά του, από τη πλευρά του πατέρα του, Μαίρη Ράις Μπάροουζ (1802-1870). Μαθήτευσε σε διάφορα καλά σχολεία του Σικάγο, αλλά όταν το 1891 ξέσπασε στην περιοχή επιδημία γρίπης, οι γονείς του τον έστειλαν για 6 μήνες στο ράντσο του αδελφού του, στο Raft River του Άινταχο. Στη συνέχεια φοίτησε αρχικά στην Ακαδημία Φίλιπς στο Αντόβερ της Μασαχουσέτης και αργότερα στη Στρατιωτική Ακαδημία του Μίτσιγκαν. Αποφοίτησε το 1895, αλλά η αποτυχία του στις εισαγωγικές εξετάσεις για τη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Γουέστ Πόιντ τον οδήγησε στο να καταταγεί στην 7η Ίλη Ιππικού των ΗΠΑ στο Φορτ Γκραντ της Αριζόνας. Όταν όμως το 1897 διαγνώστηκε ότι πάσχει από κάποια καρδιολογική πάθηση, αποστρατεύτηκε λόγω ακαταλληλότητας. Την αποδέσμευσή του από τον στρατό ακολούθησε μια σειρά από δουλειές ρουτίνας, ενώ το 1899, μετά από μια σύντομη περίοδο περιπλανήσεων και απασχολήσεων σε διάφορα ράντσα του Άινταχο, ο Μπάροουζ έπιασε δουλειά στην εταιρεία του πατέρα του. Την 1η Ιανουαρίου του 1900 παντρεύτηκε την παιδική του αγάπη, Έμα Σεντένια Χάλμπερτ, και μαζί της απέκτησε 3 παιδιά: την Τζόαν Μπάροουζ (μετέπειτα σύζυγο του ηθοποιού Τζέιμς Πιρς) (1908-1972), τον Χάλμπερτ Μπάροουζ (1909-1991) και τον Τζον Κόλμαν Μπάροουζ (1913-1979). Το 1904 έφυγε από την εταιρεία του πατέρα του και επέστρεψε στο Άινταχο όπου έκανε διάφορες δουλειές του ποδαριού, ώσπου κάποια στιγμή επέστρεψε στο Σικάγο. Το 1911 έπιασε δουλειά ως προμηθευτής συσκευών για το ξύσιμο των μολυβιών, ενώ παράλληλα άρχισε να γράφει τις δικές του ιστορίες φαντασίας. Ήδη είχε αποκτήσει 2 παιδιά με τη σύζυγό του Έμα, την Τζόαν και τον Χάλμπερτ, ενώ ο αρκετός ελεύθερος χρόνος του, του επέτρεπε να ξεφυλλίζει διάφορα περιοδικά pulp λογοτεχνίας. Φίλοι του τον θυμούνται να δηλώνει εκείνη την περίοδο:
''«…αν υπάρχει κόσμος που βγάζει λεφτά γράφοντας τέτοιες σαχλαμάρες, όπως εκείνες που διαβάζω στα περιοδικά, ίσως θα μπορούσα να το κάνω κι εγώ και μάλιστα ακόμη καλύτερα. Και, παρόλο που δεν έχω ξαναγράψει ποτέ μου τίποτα απολύτως, είμαι βέβαιος πως μπορώ να σκαρώσω τις δικές μου ιστορίες, οι οποίες μάλιστα θα είναι και πολύ πιο διασκεδαστικές από οτιδήποτε μπορεί να συναντήσω εκεί μέσα.»'' Στοχεύοντας στο κοινό αυτών ακριβώς των εντύπων, ο Μπάροουζ έγραψε την πρώτη του νουβέλα Dejah Thoris, Martian Princess, η οποία και δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό All-Story Magazine το 1912, υπό τον γενικό τίτλο Under the Moons of Mars. Γι’ αυτή του τη δουλειά, ο Μπάροουζ αμείφθηκε με το ποσό των $400. Σύντομα αποφάσισε να ασχοληθεί με το γράψιμο για βιοποριστικούς λόγους και με το που ολοκληρώθηκε η δημοσίευση του Under the Moon of Mars, είχε ήδη έτοιμα δύο ακόμη μυθιστορήματα, το ένα εκ των οποίων με τίτλο Tarzan of the Apes, ξεκίνησε να δημοσιεύεται σε συνέχειες από τον Οκτώβριο του 1912, επίσης στο All-Story Magazine, και έμελλε να αποτελέσει τη μεγαλύτερη συγγραφική επιτυχία της καριέρας του. Το 1913, ο Μπάροουζ και η Έμα απέκτησαν το τρίτο και τελευταίο τους παιδί, τον Τζον Κόλμαν. Ο Μπάροουζ έγραψε αρκετές ακόμη δημοφιλείς ιστορίες φαντασίας, επιστημονικής και μη, γύρω από περιπέτειες γήινων ταξιδιωτών σε μακρινούς πλανήτες (κυρίως στον Μπάρσουμ, όπως του άρεσε να αποκαλεί τον Άρη, και τον Άμτορ, όπως είχε «βαφτίσει» την Αφροδίτη), χαμένες νήσους και εξερευνήσεις στο εσωτερικό της «κούφιας γης», που αποτελούσε τη θεματολογία της σειράς διηγημάτων του με γενικό τίτλο Pellucidar. Επίσης, έγραψε και κάμποσα γουέστερν και ρομάντζα εποχής. Πέρα από το All-Story Magazine, αρκετές ιστορίες του δημοσιεύτηκαν και στο περιοδικό The Argosy Magazine. Ο Ταρζάν έκανε μεγάλη αίσθηση όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο αναγνωστικό κοινό της εποχής και ο Μπάροουζ έκανε σχέδια να επεκταθεί και στο χώρο των comic strips, του merchandising, του ραδιοφώνου και του κινηματογράφου, στοχεύοντας να κερδίσει όσο μπορούσε περισσότερα από το σουξέ του ήρωά του. Και, παρά το γεγονός ότι διάφοροι «ειδικοί» έσπευσαν να τον συμβουλέψουν να μην το κάνει, καθώς το μόνο που κατά την άποψή τους θα κατάφερνε, θα ήταν να προκαλέσει φαινόμενα ανταγωνισμού ανάμεσα στα διαφορετικά προϊόντα, ο Μπάροουζ προχώρησε ακάθεκτος και δικαιώθηκε – το κοινό έκανε «σαν τρελό» για οτιδήποτε είχε σχέση με τον Ταρζάν, ακόμη κι αν επρόκειτο για ένα απλό σκίτσο του. Μέχρι τις ημέρες μας, ο Ταρζάν παραμένει ένας από τους πλέον επιτυχημένους χαρακτήρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας και αποτελεί γνήσιο σύμβολο της ποπ κουλτούρας.
Κάπου ανάμεσα στο 1915 και το 1919, ο Μπάροουζ απέκτησε ένα μεγάλο ράντσο στα βόρεια του Λος Άντζελες το οποίο και ονόμασε «Ταρζάνα», προς τιμήν του λαοφιλούς ήρωά του. Μάλιστα, οι κάτοικοι της κοινότητας που άνθισε στη γύρω περιοχή τα χρόνια που ακολούθησαν, αποφάσισαν να υιοθετήσουν την ονομασία του ράντσου, βαφτίζοντας την πολιτεία που ίδρυσαν το 1928 Ταρζάνα της Καλιφόρνια. Εκείνη την εποχή ιδρύθηκε και η κοινότητα Ταρζάν του Τέξας, την οποία εικάζεται πως οι κάτοικοί της ονόμασαν έτσι, εμπνευσμένοι από την πρώτη βουβή ταινία με ήρωα τον Ταρζάν (Tarzan of the Apes, 1918), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο γνωστός Αμερικανός ηθοποιός Έλμο Λίνκολν. Το 1928 ο Μπάροουζ ιδρύει τη δική του εκδοτική εταιρεία, την Edgar Rice Burroughs, Inc., και καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30 τυπώνει ο ίδιος τα βιβλία του. Το 1934, χρονιά που ίδρυσε την κινηματογραφική του εταιρεία Buroughs Tarzan Pictures, χωρίζει από την Έμα και παντρεύεται την πρώην σύζυγο του φίλου του Άστον Ντίαρχολτ και πρώην ηθοποιό Φλόρενς Γκίλμπερτ Ντίαρχολτ, ενώ υιοθετεί και τα δύο παιδιά που είχαν αποκτήσει από το γάμο τους. Το 1942 παίρνει διαζύγιο και από τη Φλόρενς. Τον καιρό της αεροπορικής επίθεσης των Γιαπωνέζων στο Περλ Χάρμπορ, ο Μπάροουζ ζούσε στη Χαβάη και, παρά το γεγονός ότι ήταν 66 χρονών, κατάθεσε αίτηση για την εξασφάλιση άδειας πολεμικού ανταποκριτή, για λογαριασμό της εφημερίδας Los Angeles Times. Η άδεια του δόθηκε και έτσι ο Μπάροουζ έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία πολεμικός ανταποκριτής των Αμερικανών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου εγκαταστάθηκε στο Εντσίνο της Καλιφόρνια, όπου στις 19 Μαρτίου του 1950 άφησε την τελευταία του πνοή, έχοντας στο μεταξύ τεθεί αντιμέτωπος με ποικίλα προβλήματα υγείας. Κατά τη διάρκεια της συγγραφικής του καριέρας κατάφερε να κυκλοφορήσει 68 συνολικά μυθιστορήματα. Τιμώντας τη μνήμη του, οι συμπατριώτες του έδωσαν το όνομά του σε έναν από τους κρατήρες του πλανήτη Άρη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Βενιζέλος
Το επώνυμο Βενιζέλος μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Απόλλων Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ο Απόλλων Λεμεσού είναι κυπριακή ομάδα ποδοσφαίρου που αποτελεί το σημαντικότερο και μακροβιότερο τμήμα του σωματείου του Απόλλωνα Λεμεσού. Ιδρύθηκε το 1954. Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας ήταν το Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό. Όμως τώρα είναι το Alphamega Stadium. Ως χρώματα χρησιμοποιεί το μπλε και το άσπρο.
Ο Απόλλων Λεμεσού έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Κύπρου, 9 κύπελλα Κύπρου και 4 Super Cup, όντας η τέταρτη πιο πετυχημένη ομάδα σε κατακτήσεις τροπαίων στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Η ομάδα έχει 64 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα αδιαλείπτως από την περίοδο 1957-58.
Ο Απόλλων Λεμεσού έχει συμμετάσχει αρκετές φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου. Σημαντικότερα επιτεύγματα της ομάδας είναι η συμμετοχή της στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ τις περιόδους 2013-14, 2014-15, 2017-18 και 2018-19.
Η εμπορική επωνυμία της διαχειρίστριας εταιρείας του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου είναι Απόλλων Λεμεσού (Δημόσια) ΛΤΔ.
Ίδρυση
Ο Απόλλωνας ιδρύθηκε στις 14 Απριλίου 1954. Προήλθε μέσα από τους Εθνικούς συλλόγους, οι οποίοι εξέφραζαν την εθνικιστική παράταξη της Λεμεσού. Η αφορμή για την ίδρυση του σωματείου δόθηκε τον Φεβρουάριο του 1954 όταν προκηρύχθηκαν εκλογές στον Γυμναστικό Σύλλογο Ολύμπια (ΓΣΟ). Το καταστατικό του ΓΣΟ απαγόρευε σε μέλη του να είναι συγχρόνως και μέλη σωματείου το οποίο να ασχολείται με τον αθλητισμό. Ωστόσο, πολλά μέλη του ήταν παράλληλα και μέλη των Εθνικολαϊκών Συλλόγων και του τμήματος νεολαίας το οποίο διατηρούσαν, ένα τμήμα το οποίο είχε αναπτύξει τα προηγούμενα χρόνια αξιόλογη αθλητική δραστηριότητα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα στις προκηρυχθείσες εκλογές τα μέλη των Εθνικολαϊκών Συλλόγων να κηρυχθούν παράνομα και δεν θα είχαν δικαίωμα ψήφου και δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα.
Επιπρόσθετα, την περίοδο εκείνη υπήρχαν υπόνοιες και πληροφορίες ότι την ηγεσία του ΓΣΟ θα διεκδικούσαν μέλη του συλλόγου τα οποία ανήκαν στην αριστερή παράταξη. Για να αποφευχθεί να περάσει ο έλεγχος του ΓΣΟ στην αριστερά, αναβλήθηκε η Γενική Συνέλευση. Ακολούθως, οι Εθνικολαϊκοί Σύλλογοι σε Γενική Συνέλευσης του, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 1954 έλαβαν απόφαση διαχωρισμού του τμήματος νεολαίας από τους Εθνικολαϊκούς Συλλόγους, το οποίο αποτελούσε ανεξάρτητο σωματείο με την ονομασία «Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Απόλλων Λεμεσού». Ως χρώματα της ομάδας επελέγησαν το μπλε και το άσπρο.
Το 1965 ο Απόλλωνας ενοποιήθηκε με την Αμαθούς Λεμεσού, διατηρώντας την ονομασία του. Το 1970 στον Απόλλωνα ενσωματώθηκε ο Αρίων Λεμεσού, αλλάζοντας το όνομα του σε Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεμεσού «Απόλλων».
Τα πρώτα χρόνια
Ο Απόλλωνας εγγράφηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στις 16 Οκτωβρίου 1955. Εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία. Στην πρώτη συμμετοχή του τερμάτισε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας. Ωστόσο, το ποδόσφαιρο δεν ήταν το κύριο μέλημα του συλλόγου. Η ποδοσφαιρική ομάδα υπήρξε το καμουφλάρισμα της εθνικής δράσης την οποία ανέπτυξε το σωματείο την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ. Όλα τα μέλη και όλοι οι ποδοσφαιριστές της ομάδας ήταν στρατευμένοι στις τάξεις της ΕΟΚΑ, αφοσιωμένοι στον απελευθερωτικό αγώνα. Το σωματείο αποτελούσε το φυτώριο, το προπύργιο και το ορμητήριο της οργάνωσης στη Λεμεσό. Μάλιστα, στις αρχές του 1956 οι αποικιοκρατικές αρχές έκλεισαν το οίκημα του σωματείου χαρακτηρίζοντας το ως «χώρο συγκέντρωσης ταραχοποιών στοιχείων».
Το 1956 προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή μεταξύ συμβουλίου και ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ Λεμεσού, η οποία είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια Κύπρου τις προηγούμενες δύο περιόδους (1954-55, 1955-56). Αιτία ήταν η τιμωρία-αποβολή πέντε ποδοσφαιριστών. Σε ένδειξη συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τους συμπαίκτες τους, άλλοι 17 ποδοσφαιριστές αποσκίρτησαν από την ΑΕΛ. Οι 22 ποδοσφαιριστές αρχικά αποτάθηκαν για να ενταχθούν στην ομάδα Β΄ κατηγορίας Πανελλήνιο Λεμεσού, ο οποίος δεν τους αποδέχθηκε. Τότε οι ποδοσφαιριστές αποτάθηκαν στον Απόλλωνα, ο οποίος τους αποδέχτηκε (Σεπτέμβριος 1956). Ενισχυμένος πλέον ο Απόλλωνας κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1956-57 και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Προπονητής της ομάδας το 1956 ανέλαβε ο Αργύρης Γαβαλάς, ο οποίος ήταν τις προηγούμενες δύο δεκαετίες προπονητής της ΑΕΛ και αποχώρησε από την ομάδα το 1954 λόγω διαφωνιών με το συμβούλιο. Παρέμεινε στον Απόλλων έως το 1962 και βοήθησε στην αναβάθμιση της ομάδας.
Περίοδος 1955-1959
Ο Απόλλωνας εντάχθηκε στην Β΄ κατηγορία και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1955-56. Στην πρώτη παρουσία της, η ομάδα τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Όπως έχει προαναφερθεί, το 1956 εντάχθηκαν στον Απόλλωνα 22 ποδοσφαιριστές από την ΑΕΛ. Ενισχυμένος πλέον ο Απόλλωνας κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1956-57 και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Εκείνη την εποχή, η Β΄ κατηγορία διεξαγόταν σε δύο ομίλους. Ο Απόλλωνας τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου του (όμιλος Λεμεσού-Πάφου), αποκτώντας το δικαίωμα συμμετοχής στην τελική φάση του πρωταθλήματος. Εκεί αντιμετώπισε την πρωταθλήτρια του ομίλου Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Λάρνακας-Κερύνειας, Αλκή Λάρνακας. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο στάδιο ΓΣΟ στις 30 Ιουνίου 1957 με τον Απόλλωνα να κερδίζει 4-1. Ο επαναληπτικός έγινε στο Παλιό ΓΣΖ στις 7 Ιουλίου 1957 και οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2.
Στην πρώτη συμμετοχή του στην Α΄ κατηγορία τερμάτισε στην ένατη και προτελευταία θέση. Την περίοδο 1958-59 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί. Διεξήχθη ωστόσο το κύπελλο Κύπρου με τον Απόλλωνα στην πρώτη συμμετοχή του στη διοργάνωση να αποκλείεται από τον Α΄ γύρο. Αντίπαλος ήταν η ΑΕΛ. Η κάθε ομάδα κέρδισε από μια φορά με το ίδιο σκορ (3-2). Μετά από κλήρωση στον επόμενο γύρο πέρασε η ΑΕΛ. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Απόλλωνας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Δεκαετία 1960-1969
Την περίοδο 1959-60 ο Απόλλωνας τερμάτισε στην έβδομη θέση και την επόμενη περίοδο στην έκτη θέση. Την περίοδο 1961-62 κατέλαβε τη δέκατη θέση και την επόμενη περίοδο την ένατη. Την περίοδο 1963-64 το πρωτάθλημα διακόπηκε τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν συνεχίστηκε ποτέ.
Τις περιόδους 1964-65, 1965-66 και 1966-67 τερμάτισε στην έκτη θέση. Ωστόσο η ομάδα είχε πετυχημένη πορεία στο κύπελλο καθώς συμμετείχε στους τελικούς και των τριών διοργανώσεων, κατακτώντας δύο φορές το τρόπαιο. Ο πρώτος τελικός κυπέλλου που συμμετείχε στην ιστορία του ήταν την περίοδο 1964-65. Αντιμετώπισε την Ομόνοια από την οποία έχασε με 5-1. Στην επόμενη διοργάνωση κατέκτησε το τρόπαιο κερδίζοντας τη Νέα Σαλαμίνα με 4-2. Επανέλαβε την επιτυχία αυτή και την περίοδο 1996-67 κερδίζοντας την Αλκή με 1-0. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε το δικαίωμα στον Απόλλωνα να διεκδικήσει την Ασπίδα Πάκκου. Το 1966 αντίπαλος του ήταν η Ομόνοια από την οποία ηττήθηκε με 3-1 και το 1967 αντίπαλος του ήταν ο Ολυμπιακός Λευκωσίας από τον οποίο έχασε με 3-1.
Την περίοδο 1967-68 ο Απόλλωνας κατέλαβε την τέταρτη θέση και την περίοδο 1968-69 την πέμπτη θέση.
Με την κατάκτηση των δύο κυπέλλων, ο Απόλλωνας εξασφάλισε τη συμμετοχή του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση για δύο συνεχόμενες χρονιές. Συμμετείχε για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1966-67 όπου αποκλείστηκε από την Σταντάρ Λιέγης με δύο ήττες. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1967-68 αντιμετώπισε την Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ, από την οποία επίσης αποκλείστηκε με δύο ήττες.
Δεκαετία 1970-1979
Τη δεκαετία 1970-1979 ο Απόλλωνας τερμάτιζε είτε στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα είτε στα χαμηλά στρώματα της βαθμολογίας χωρίς να διεκδικεί κάποιο τίτλο ή να κινδυνεύει με υποβιβασμό. Η πορεία του στο κύπελλο δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακή όσο τα προηγούμενα χρόνια. Κατάφερε μόνο σε τρεις περιπτώσεις να φτάσει στα ημιτελικά της διοργάνωσης (1973-74, 1974-75, 1976-77) αλλά αποκλείστηκε ισάριθμες φορές.
1 : Ο Απόλλωνας κέρδισε 42 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 1 βαθμού και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 41 βαθμοί.
Δεκαετία 1980-1989
Η πορεία του Απόλλωνα βελτιώθηκε τη δεκαετία 1980-1989. Η ομάδα κατέκτησε ένα κύπελλο, έπαιξε σε άλλους δύο τελικούς και διεκδίκησε δύο φορές το πρωτάθλημα. Με εξαίρεση την περίοδο 1982-83, τις υπόλοιπες περιόδους τερμάτιζε στις ψηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα.
Στο κύπελλο Κύπρου 1981-82 προκρίθηκε στον τελικό του κυπέλλου. Αντίπαλος του ήταν η Ομόνοια. Οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν στο Τσίρειο στάδιο. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 2-2 και έτσι μια βδομάδα αργότερα διεξήχθη επαναληπτικός στο Μακάρειο. Στο παιχνίδι αυτό η Ομόνοια κυριάρχησε, κερδίζοντας τον Απόλλωνα με 4-1. Λόγω του ότι η Ομόνοια είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα, ο Απόλλωνας συμμετείχε στον αγώνα για την κατάκτηση της Ασπίδας της ΚΟΠ στις αρχές της νέας περιόδου, χάνοντας από την Ομόνοια με 2-0.
Την περίοδο 1983-84 ο Απόλλωνας διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές. Βασικός αντίπαλος του ήταν η Ομόνοια. Ο τίτλος κρίθηκε την 24η αγωνιστική, όταν η Ομόνοια, η οποία προπορευόταν στη βαθμολογία με δύο βαθμούς διαφορά, κέρδισε τον Απόλλωνα με 3-0.
Στο κύπελλο Κύπρου 1985-86 ο Απόλλωνας έφτασε μέχρι τον τελικό και κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο. Στον τελικό αντιμετώπισε τον ΑΠΟΕΛ τον οποίο κέρδισε με 2-0. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε στην ομάδα το δικαίωμα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ. Ο Απόλλωνας έχασε με 6-5. Η ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου και την περίοδο 1986-87. Αντίπαλος του ήταν η ΑΕΛ, στον πρώτο τελικό κυπέλλου Κύπρου που και οι δύο ομάδες προέρχονταν από τη Λεμεσό. Ο Απόλλωνας έχασε με 1-0.
Την περίοδο 1988-89 ο Απόλλωνας διεκδίκησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα. Βασικός αντίπαλος του ήταν και πάλι η Ομόνοια. Αν και διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική, περιορίστηκε και πάλι στη δεύτερη θέση.
Δεκαετία 1990-1999
Η δεκαετία 1990-1999 αποτελεί την πιο πετυχημένη στην ιστορία της ομάδας όσο αφορά τις κατακτήσεις τίτλων. Κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία του και να επαναλάβει την επιτυχία του τρία χρόνια αργότερα. Διεκδίκησε τον τίτλο άλλες δύο φορές. Επιπλέον κατέκτησε τον κύπελλο μια φορά ενώ είχε άλλες 3 συμμετοχές στον τελικό.
Την περίοδο 1990-91 ο Απόλλωνας κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Κύριος ανταγωνιστής του ήταν η Ανόρθωση, την οποία ξεπέρασε κατά 3 βαθμούς στην τελική βαθμολογία. Ο τίτλος κατακτήθηκε μαθηματικά στις 5 Μαΐου 1991 όταν ο Απόλλωνας κέρδισε την ΑΕΛ με 2-0. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 1991. Αντίπαλος ήταν η Ομόνοια από την οποία έχασε με 4-0.
Στο Κύπελλο Κύπρου 1991-92 κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο για τέταρτη φορά. Στον τελικό αντιμετώπισε την Ομόνοια, την οποία κέρδισε με 1-0. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ από τον οποίο έχασε με 3-0.
Την περίοδο 1992-93 ο Απόλλωνας διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Πριν την τελευταία αγωνιστική ο Απόλλωνας ήταν πρώτος στη βαθμολογία και η Ομόνοια δεύτερη. Την τελευταία αγωνιστική οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους στην έδρα της Ομόνοιας, με τον Απόλλωνα να χάνει με 2-0 και μαζί το πρωτάθλημα. Η αποτυχία κατάκτησης τίτλου συνεχίστηκε και στο κύπελλο με την ομάδα να χάνει στον τελικό από τον ΑΠΟΕΛ με 4-1.
Την περίοδο 1993-94 ο Απόλλωνας κατάφερε να κατακτήσει το δεύτερο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Κύριος ανταγωνιστής του ήταν και πάλι η Ανόρθωση, την οποία ξεπέρασε κατά 2 βαθμούς στην τελική βαθμολογία. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 1994. Αντίπαλος ήταν η Ομόνοια από την οποία έχασε με 2-1.
Στο Κύπελλο Κύπρου 1994-95 έφτασε μέχρι τον τελικό αλλά έχασε και πάλι το τρόπαιο. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ από τον οποίο ηττήθηκε με 4-2. Την περίοδο 1996-97 ο Απόλλωνας τερμάτισε στη δεύτερη θέση, χωρίς ωστόσο να διεκδικήσει το πρωτάθλημα σε κάποια φάση του, αφού η Ανόρθωση ήταν πάντα πιο μπροστά. Στο Κύπελλο Κύπρου 1997-98 έφτασε και πάλι μέχρι τον τελικό του κυπέλλου αλλά έχασε και πάλι το τρόπαιο. Αντίπαλος ήταν η Ανόρθωση από την οποία ηττήθηκε με 3-1. Επειδή η Ανόρθωση είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα, ο Απόλλωνας, ως φιναλίστ του κυπέλλου, συμμετείχε στον αγώνα για την κατάκτηση της Ασπίδας της ΚΟΠ το 1998. Έχασε από την Ανόρθωση με 4-1.
Δεκαετία 2000-2009
Τη δεκαετία 2000-2009 ο Απόλλωνας κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο. Στο Κύπελλο Κύπρου 2000-01 ο Απόλλωνας κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο κερδίζοντας στον τελικό τη Νέα Σαλαμίνα με 1-0. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 2001. Αντίπαλος ήταν η Ομόνοια από την οποία έχασε με 1-0.
Την περίοδο 2005-06 ο Απόλλωνας κατάφερε να κατακτήσει το τρίτο πρωτάθλημα στην ιστορία του και μάλιστα αήττητος. Κύριοι ανταγωνιστές ήταν η Ομόνοια και ο ΑΠΟΕΛ. Το τέλος του πρωταθλήματος ήταν συναρπαστικό. Την 23η αγωνιστική η Ομόνοια νίκησε τον ΑΠΟΕΛ και τον έριξε από την κορυφή στην οποία ανέβηκε ο Απόλλωνας με 57 βαθμούς, έναντι 56 της Ομόνοιας και 55 του ΑΠΟΕΛ. Την 24η αγωνιστική το παιχνίδι μεταξύ Απόλλωνα και Ομόνοιας έληξε 0-0 με αποτέλεσμα να περάσει ΑΠΟΕΛ και Απόλλωνας να ισοβαθμούν στην κορυφή με την Ομόνοια να ακολουθεί με ένα βαθμό διαφορά. Την 25η και προτελευταία αγωνιστική ο ΑΠΟΕΛ έφερε ισοπαλία με την τέταρτη Ανόρθωση, την οποία ο Απόλλωνας κέρδισε την τελευταία αγωνιστική και ανακηρύχθηκε πρωταθλητής, με την Ομόνοια να μένει στη δεύτερη θέση και τον ΑΠΟΕΛ στην τρίτη.
Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 2006. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ. Μετά από εννέα αποτυχημένες προσπάθειες κατάκτησης του τροπαίου τις περασμένες δεκαετίες, ο Απόλλωνας καταφέρνει να κατακτήσει για πρώτη φορά το τρόπαιο κερδίζοντας με 3-1 στην παράταση.
1 Στον αγώνα Ανόρθωση-Απόλλωνας οπαδοί των δύο ομάδων προκάλεσαν επεισόδια, το παιχνίδι διακόπηκε και τιμωρήθηκαν και οι δύο ομάδες με μηδενισμό.
Δεκαετία 2010-2019
Τη δεκαετία του 2010 ο Απόλλωνας τερμάτιζε στις ψηλές θέσεις της βαθμολογίας ενώ είχε και καλές πορείες στο κύπελλο. Στο Κύπελλο Κύπρου 2009-10 κατέκτησε το τρόπαιο κερδίζοντας στον τελικό τον ΑΠΟΕΛ με 2-1. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 2010. Αντίπαλος ήταν η Ομόνοια. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο 1-1. Η Ομόνοια κέρδισε στη διαδικασία των πέναλτι με 3-2.
Ο Απόλλωνας συμμετείχε και στον τελικό του κυπέλλου την επόμενη περίοδο. Στον τελικό αντιμετώπισε την Ομόνοια. Οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 1-1. Ο Απόλλωνας έχασε το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι (4-3).
Στο Κύπελλο Κύπρου 2012-13 κατέκτησε το τρόπαιο κερδίζοντας στον τελικό την ΑΕΛ με 2-1. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει την Ασπίδα ΚΟΠ το 2013. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ από τον οποίο έχασε με 1-0.
Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε το δικαίωμα στον Απόλλωνα να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ 2013–14. Ξεκινώντας από τα πλέι-οφ κατάφερε να αποκλείσει την ΟΖΚ Νις και να προκριθεί στους ομίλους της διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία του. Αντίπαλοι του ήταν η ΣΣ Λάτσιο, Λέγκια Βαρσοβίας και Τραμπζονσπόρ. Ο Απόλλωνας τερμάτισε στην 3η θέση και αποκλείστηκε. Πέτυχε μία νίκη, εκτός έδρας επί της Λέγκιας που αποτελεί την πρώτη και μοναδική εκτός έδρας νίκη κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Επίσης, έφερε και μια ισοπαλία 0-0 με τη Λάτσιο.
Την περίοδος 2013-14 τερμάτισε στην τρίτη θέση και εξασφάλισε και πάλι τη συμμετοχή του στο Γιουρόπα Λιγκ 2014–15. Ξεκινώντας από τα πλέι-οφ απέκλεισε τη Λοκομοτίβ Μόσχας. Στον πρώτο αγώνα οι δύο ομάδες έμεινα στην ισοπαλία 1-1. Στον επαναληπτικό ο Απόλλωνας κέρδισε εκτός έδρας τη μεγάλη αντίπαλο του με 4-1. Στους ομίλους έχει ως αντιπάλους τις ΦΚ Ζυρίχη, Βιγιαρρεάλ και Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Στον πρώτο αγώνα, κατάφερε να πετύχει την πρώτη του εντός έδρας νίκη σε ομίλους, κερδίζοντας τη ΦΚ Ζυρίχη με 3-2. Ωστόσο, στους επόμενους πέντε αγώνες δέχθηκε ισάριθμες ήττες και αποκλείστηκε.
Την περίοδο 2014-15 παρόλο που στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος τερμάτισε στην πρώτη θέση, στους αγώνες της Β΄ φάσης οπισθοχώρησε και περιορίστηκε στην τρίτη θέση. Την περίοδο 2015-16 κατέκτησε το κύπελλο Κύπρου για όγδοη φορά στην ιστορία του κερδίζοντας στον τελικό την Ομόνοια με 2-1. Η κατάκτηση του κυπέλλου έδωσε  την ευκαιρία στην ομάδα να διεκδικήσει το Super Cup. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ τον οποίο κέρδισε με 2-1 στο νέο ΓΣΠ. Ήταν η δεύτερη κατάκτηση του Super Cup για τον Απόλλωνα.
Την περίοδο 2017-18 ο Απόλλωνας διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές αλλά περιορίστηκε στην δεύτερη θέση. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου όπου έχασε το τρόπαιο από την ΑΕΚ. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2017-18.
Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2018-19.
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2020-21 διεκδίκησε το πρωτάθλημα αλλά περιορίστηκε στη δεύτερη θέση. Την περίοδο 2021-22 κατάφερε να κατακτήσει το τέταρτο πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία του Απόλλωνα στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 1957-58 έως και την περίοδο 2021-22. Η βαθμολογία είναι το άθροισμα της πραγματικής βαθμολογίας κάθε περιόδου, ανεξάρτητα από το σύστημα βαθμολόγησης. Τα στατιστικά της περιόδου 1963-64 και της περιόδου 2019-20, όπου τα πρωταθλήματα διακόπηκαν, συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα καθώς οι αγώνες που δόθηκαν ήταν επίσημοι αγώνες.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2022-23 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2021-22.
Τελικοί κυπέλλου
Ο Απόλλωνας έχει κατακτήσει 9 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Είναι στην τέταρτη θέση κατακτήσεων του κυπέλλου. Συνολικά έχει συμμετάσχει 17 φορές στον τελικό του κυπέλλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου στους οποίους συμμετείχε ο Απόλλωνας.
Αγώνες για ασπίδα
Ο Απόλλωνας έχει κατακτήσει 3 φορές το Super Cup. Συνολικά έχει διεκδικήσει 14 φορές το τρόπαιο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους αγώνες για την κατάκτηση του Super Cup στους οποίους συμμετείχε ο Απόλλωνας.
Ευρωπαϊκή πορεία
thumb|right|150px|Η εκδοχή του λογότυπου με λατινικούς χαρακτήρες
Ο Απόλλων συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1966-67. Η δεύτερη συμμετοχή ήλθε την αμέσως επόμενη περίοδο συμμετέχοντας στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1967-68. Τη δεκαετία του 1970 δεν συμμετείχε.
Η τρίτη συμμετοχή του Απόλλωνα ήταν στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1982-83, όπου αντιμετώπισε την Μπαρτσελόνα. Στον πρώτο αγώνα ηττήθηκε 8-0 εκτός έδρας. Στον επαναληπτικό κατάφερε και απέσπασε ισοπαλία 1-1 από τη μεγάλη αντίπαλο του.
Η πρώτη πρόκριση ήλθε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1991-92 επί της ΦΚ Ουνιβερσιτατέα Κραϊόβα. Ακολούθησε η πρόκριση επί της Βατς ΦΚ Σάμσουνγκ στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1993-1994. Στην επόμενη φάση της διοργάνωσης αντιμετώπισε την Ίντερ από την οποία έχασε με 1-0 εκτός έδρας αλλά έφερε ισοπαλία 3-3 στην έδρα του. Η Ίντερ στη συνέχεια κατέκτησε το τρόπαιο.
Στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1998-99 ο Απόλλωνας κατάφερε για πρώτη και μοναδική φορά να αποκλείσει δύο αντιπάλους. Ακολούθησαν μερικές άσχημες παρουσίες, όπως ο αποκλεισμός από την Κορκ Σίτυ ΦΚ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07.
Η περίοδος 2013-14 αποτελεί την πρώτη εκ των δύο σπουδαιότερων περιόδων της ιστορίας του. Ξεκινώντας από τα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ 2013–14 κατάφερε να αποκλείσει την ΟΖΚ Νις και να προκριθεί στους ομίλους της διοργάνωσης. Αντίπαλοι του ήταν η Σ.Σ. Λάτσιο, Λέγκια Βαρσοβίας και Τραμπζονσπόρ. Ο Απόλλωνας τερμάτισε στην 3η θέση και αποκλείστηκε. Πέτυχε μία νίκη, εκτός έδρας επί της Λέγκιας που αποτελεί την πρώτη και μοναδική εκτός έδρας νίκη κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκούς ομίλους. Επίσης, έφερε και μια ισοπαλία 0-0 με τη Λάτσιο.
Την είσοδο τους στους ομίλους πανηγύρισε και την αμέσως επόμενη περίοδο. Ξεκινώντας από τα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ 2014-15 απέκλεισε τη Λοκομοτίβ Μόσχας. Στον πρώτο αγώνα οι δύο ομάδες έμεινα στην ισοπαλία 1-1. Στον επαναληπτικό ο Απόλλωνας κέρδισε εκτός έδρας τη μεγάλη αντίπαλο του με 4-1. Στους ομίλους έχει ως αντιπάλους τις ΦΚ Ζυρίχη, Βιγιαρρεάλ και Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Στον πρώτο αγώνα, κατάφερε να πετύχει την πρώτη του εντός έδρας νίκη σε ομίλους, κερδίζοντας τη ΦΚ Ζυρίχη με 3-2. Ωστόσο, στους επόμενους πέντε αγώνες δέχθηκε ισάριθμες ήττες και αποκλείστηκε.
Στο Γιουρόπα Λιγκ συμμετείχε και τις περιόδους 2015-16 και 2016-17 αλλά και στις δύο περιπτώσεις αποκλείστηκε στον γ΄ προκριματικό γύρο.
Ακολούθησε η συμμετοχή στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2017–18 όπου τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου και αποκλείστηκε. Ακολούθως, συμμετείχε στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19, όπου πέτυχε 2 νίκες και 1 ισοπαλία, τερμάτισε στην τρίτη θέση και αποκλείστηκε.
Τίτλοι-Διακρίσεις
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του Απόλλωνα Λεμεσού έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954
Άλβαρο του Ουρζέλ
Ο Άλβαρο, καταλαν. Álvar, ισπαν. Álvaro (1239 - 1268) από τον Οίκο της Καβρέρα ήταν κόμης τού Ουρζέλ & υποκόμης τού Άγερ (1243 - 1268).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Πονς Α΄. Αδελφός του ήταν ο Ερμενγκόλ Θ΄ κόμης του Ουρζέλ.
Ένα έτος μετά το τέλος τού πατέρα του, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερμενγκόλ Θ΄. Τότε άλλαξε το όνομά του από Ροδρίγο σε Άλβαρο· νυμφεύτηκε την Κωνστάνς δε Μονκάδα, συγγενή τού υποκόμη τού Μπεάρν, κατόπιν διαταγής τού Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας το 1253. Όμως απεχθανόταν τον γάμο αυτόν και τον ακύρωσε, ώστε να νυμφευτεί την Καικιλία, κόρη τού κόμη της Φουά. Αυτό έγινε αιτία μεγάλης εχθρότητας και σύγκρουσης μεταξύ των Οίκων Μπεάρν και Φουά. Ο Οίκος της Βαρκελώνης υποστήριξε τον πρώτο Οίκο από αυτούς.
Το 1259 ο Άλαβρο παραβίασε τις φεουδαλικές υποχρεώσεις του προς τον βασιλιά της Αραγωνίας, πράγμα που επέφερε τη βασιλική οργή στην κομητεία του: ο σενεσάλης Πέρε δε Μονκάδα εισέβαλε και κατέλαβε το Ποντς της Λέιδα. Το 1267 ο βασιλιάς της Αραγωνίας παρενέβη πάλι, αυτή τη φορά στη νομική διαμάχη μεταξύ των δύο συζύγων τού Άλβαρο. Ο κόμης αναγκάστηκε να διαφύγει με την Καικιλία της Φουά, αφήνοντας το Ουρζέλ στον γιο του Ερμενγκόλ Ι΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1253 την Κωνστάνς δε Μονκάδα, συγγενή τού Οίκου των Μπεάρν.
Ο Άλβαρο ακύρωσε τον γάμο αυτόν και έκανε δεύτερο, με την Καικιλία, κόρη τού Ρογήρου-Βερνάρδου Β΄ κόμη της Φουά και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Καβρέρα
Οίνοκλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οίνοκλος είναι γνωστός ένας βασιλιάς του λαού των Αινιάνων, που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων. Ο Οίνοκλος λιθοβολήθηκε από τον ίδιο τον λαό του, επειδή σύμφωνα με κάποιο χρησμό, όταν γινόταν αυτό οι υπήκοοί του θα λυτρώνονταν από κάποια επιδημική ασθένεια.
Πηγές
Οινοκλος
Δαμιά Εύβοιας
Τα Δαμιά είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Δαμιά βρίσκονται στους νότιους πρόποδες του όρους Καβαλλάρης σε υψόμετρο 380 μέτρα με θέα προς τη βόρεια Εύβοια και τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Απέχουν 16 χλμ. ΒΔ. από την Λίμνη (έδρα του δήμου) και 93 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Η χρονολογία ίδρυσης του χωριού δεν προσδιορίζεται αλλά η γύρω από αυτό περιοχή ανήκε στην μονή του Όσιου Δαυίδ και αναφέρεται ότι στην τοποθεσία της σημερινής εκκλησίας του χωριού Γενεθλίου της Θεοτόκου υπήρξε γυναικεία μονή καθώς επίσης ότι εκτός από τους μοναχές γύρω από αυτό έμεναν οι εργάτες οι που δούλευαν για την μονή. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ονομασία του σε έναν μοναχό που τον έλεγαν Δαμιανό και ο οποίος σκοτώθηκε καθώς ήταν ο μόνος που έμεινε και υπερασπίστηκε το μοναστήρι όταν δέχτηκε την επίθεση Τούρκων. Το 1924, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες στη Ελλάδα και μεγάλο κομμάτι από την περιουσία του μοναστηριού απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε στους κατοίκους. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία την γεωργία, τη μελισσοκομία και την ρητινοσυλλογή.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιγαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Ροβιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 37 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Οχοτσκική θάλασσα
thumb|right|Χάρτης της Οχοτσκικής Θάλασσας Η Οχοτσκική Θάλασσα ή Θάλασσα του Οχότσκ είναι θάλασσα του Ειρηνικού Ωκεανού. Πήρε το όνομά της από την πόλη Οχότσκ, τον πρώτο οικισμό των Ρώσων στην Άπω Ανατολή. Βρίσκεται μεταξύ της Σιβηρίας και της Ιαπωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ειρηνικός Ωκεανός Κατηγορία:Γεωγραφία της Ασίας Κατηγορία:Θάλασσες της Ρωσίας
VAL (συγκρότημα)
Οι VAL είναι ένα συγκρότημα το οποίο είχε επιλεχθεί να εκπροσωπήσει τη Λευκορωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ με το τραγούδι "Da vidna", έχοντας νικήσει τον αντίστοιχο εθνικό τελικό της χώρας. Ωστόσο, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19.
Ο κύριος ερμηνευτής του γκρουπ είναι η Βαλερία Γκριμπούσοβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Λιοντάρι της δυτικής Αφρικής
Το λιοντάρι της δυτικής Αφρικής ή λιοντάρι της Σενεγάλης (Panthera leo senegalensis - Πάνθηρ ο λέων ο σενεγαλέζικος), είναι υποείδος λιονταριού, ιθαγενές στη δυτική Αφρική.Πρόσφατες γενετικές έρευνες υποστηρίζουνε ότι τα λιοντάρια της δυτικής Αφρικής είναι διαφορετικός κλάδος,και μάλιστα ίσως συγγενέστερος με τα ασιατικά λιοντάρια παρά με τα κεντροαφρικανικά.Η έντονη γενετική παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον,καθώς το λιοντάρι είναι κρισίμως κινδυνεύον στη δυτική Αφρική.
Κατάσταση υποείδους
Η μιτοχονδριακή ποικιλία στα επιζώντα λιοντάρια της δυτικής Αφρικής φαίνεται να είναι μέτρια σύμφωνα με έρευενες,κι έτσι όλα τα υποσαχάρια λιοντάρια μερικές φορές μπερδεύονται σαν ένα υποείδος.Μία άλλη μελέτη υποστηρίζει ότι υπάρχουν 5 μεγάλοι τύποι:ένας βορειοαφρικανικός-ασιατικός,ένας δυτικός αφρικανικός,ένας στο νανατολικό Σαχέλ,ένας νοτιοανατολικός κι ένας νοτιοδυτικός αφρικανικός τύπος.Αυτή η έρευνα βρίσκει την κατάσταση του λιονταριού της δυτικής Αφρικής σαν ένα ανεκτίμητο υποείδος.Μία πρόσφατη έρευνα αποδέχεται ακόμα περισσότερο τη μοναδικότητα του λιονταριού της δυτικής Αφρικής κι έδειξε ότι τα λιοντάρια από την κεντρική και δυτική Αφρική (και του ανατολικού Σαχέλ) διαφέρουν γενετικά από τα λιοντάρια της νοτίου Αφρικής.Σύμφωνα με αυτήν την έρευνα τα λιοντάρια της δυτικής Αφρικής συγγενεύουνε περισσότερο με τα ασιατικά λιοντάρια,παρά με τα λιοντάρια της νότιας και κεντρικής Αφρικής.Αυτές οι ανακαλύψεις ίσως εξηγούνται με μία εξαφάνιση λιονταριών του πρώιμου Πλειστοκαίνου στη δυτική και κεντρική Αφρική πριν από 20.000 χρόνια και μία επαναποίκηση του μέρους με λιονάρια προερχόμενα από την Ασία.
Περιγραφή
thumb|left|Θηλυκό λιοντάρι της δυτικής Αφρικής σε λιθογραφία Πιστεύεται ότι τα λιοντάρια της δυτικής Αφρικής είναι μικρότερα από τα λιοντάρια της νότιας Αφρικής.Επίσης έχει λεχθεί ότι έχουνε μικρότερες χαίτες,ζουν σε μοκρότερες αγέλες και διαφέρουν στο σχήμα του κρανίου.Στο εθνικό πάρκο Pendjari,όπου υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί,σχεδόν όλα τα αρσενικά ή δεν έχουν χαίτη,ή έχουνε πολύ αραιή.
Κατανομή και πληθυσμιακή κατάσταση
thumb|right|220px|Αρσενικό λιοντάρι της Σενεγάλλης. Το λιοντάρι της δυτικής Αφρικής είναι διάσπαρτο στη δυτική Αφρική νότια της ερήμου Σαχάρα,δυτικά ως τη Σενεγάλη και ανατολικά ως την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.Τα λιοντάρια είναι σπάνια στη δυτική Αφρική,και σε μεγάλο κίνδυνο.Τα λιοντάρια της δυτικής Αφρικής είναι επίσης σπάνια και στην αιχμαλωσία.Το 2006 μόνο 13 αιχμάλωτα λιοντάρια καταγράφηκαν στο όνομα Panthera leo senegalensis.Ίσως υπάρχουν μόνο 450-1300 λιοντάρια στη δυτική Αφρική.Επιπλέον,έχουνε εντοπιστεί και άλλα 550-1550 στην κεντρική Αφρική.Και στις δύο περιοχές,οι περιοχές που κατοικούνταν έχουν μειωθεί κατά 15%.Ο μεγαλύτερος πληθυσμός εντοπίζεαι στο σύμπλεγμα WAP,ένα μεγάλο σύστημα από προστατευμένες περιοχές,κυρίως στα πάρκα Arli,Pendjari και στα Δυτικά Πάρκα στις πολιτείες Μπουρκίνα Φάσο,Μπενίν και Νίγηρα.Ο συνολικός πληθυσμός στο οικοσύστημα αυτό υπολογίζεται στα 140-300 λιοντάρια.Ένας άλλος μεγάλος πληθυσμός από 100-400 λιοντάρια βρίσκεται στο Καμερούν.Μικρότεροι πληθυσμοί υπάρχουν και σε άλλες περιοχές,όπως στη Σενεγάλη,στην Γκάνα και στη Νιγηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Λιοντάρια
Τσαρλς Φράνσις Ρίτσελ
Ο Τσαρλς Φράνσις Ρίτσελ (Charles Frances Ritchel, 22 Δεκεμβρίου 1844 – 21 Ιανουαρίου 1911) ήταν Αμερικανός εφευρέτης ενός επιτυχημένου μοντέλου πηδαλιουχούμενου αερόπλοιου, του καθρέφτη στρέβλωσης, ενός μηχανικού παιχνιδιού κουμπαρά, και ήταν κάτοχος πάνω από 150 κατοχυρωμένων με διπλώματα ευρεσιτεχνίας εφευρέσεων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1844 στο Πόρτλαντ του Μέιν και απεβίωσε στο Μπρίτζπορτ του Κονέκτικατ στις 21 Ιανουαρίου 1911.
Πηδαλιουχούμενο
Στην Έκθεση της Εκατονταετηρίδας του 1876 στην Φιλαδέλφεια, ο Ρίτσελ πέταξε με το σκάφος σε έναν από τους μεγάλους θαλάμους της έκθεσης. Δύο χρόνια αργότερα, στις 12 Ιουνίου 1878, το σκάφος απογειώθηκε από γήπεδο μπέιζμπολ στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Μπροστά σε μεγάλο κοινό θεατών, ο Μαρκ Γ. Κουίντλεν πέταξε με την μηχανή πάνω από το κτίριο του οπλοστασίου και τον ποταμό Κοννέκτικατ προτού επιστρέψει στο σημείο από όπου απογειώθηκε για να προσγειωθεί.
«Πρόκειται για την πρώτη πτήση πηδαλιουχούμενου που μετέφερε άνθρωπο στην Αμερική», σύμφωνα με τον Χάρβεϊ Λίπινκοτ, ιδρυτή του Συνδέσμου Αεροναυτικής Ιστορίας του Κονέκτικατ.
Την επόμενη μέρα, ο Κουίντλεν απογειώθηκε και πάλι, αλλά ο άνεμος ήταν πολύ ισχυρός και τον έθεσε εκτός πορείας, με αποτέλεσμα να προσγειωθεί στο Νιούινγκτον του Κονέκτικατ. Περαιτέρω πτήσεις έλαβαν χώρα στη Βοστώνη και αλλού, και τελικά κατασκευάστηκαν και πωλήθηκαν πέντε αεροσκάφη αυτού του είδους. Ο Ρίτσελ φαντασιωνόταν μια αεροπορική εταιρεία τέλεσης υπερατλαντικών πτήσεων με μεγάλα πηδαλιουχούμενα που θα κινούνταν από 11 άνδρες.
Άλλες εφευρέσεις
Σήμερα η πιο γνωστή εφεύρεση του Ρίτσελ είναι ο φανταστικός καθρέφτης. Οι κυρτοί και ειδικά διαμορφωμένοι καθρέφτες αναπαριστούν διασκεδαστικές, διαστρεβλωμένες εικόνες οποιουδήποτε στέκεται έμπροσθέν τους.
Ορισμένοι πιστώνουν στον Ρίτσελ την εφεύρεση των τροχοπέδιλων. Εφηύρε έναν κουμπαρά σε σχήμα μαϊμούς (κατοχυρωμένο στις 7 Νοεμβρίου 1882, αριθμός διπλώματος 13.400). Ένα κέρμα τοποθετείται σε έναν δίσκο που στέκεται στις αναποδογυρισμένες παλάμες της μαϊμούς. Πιέζεται ένας μοχλός στην πλάτη της, τα χέρια σηκώνονται, στρέφοντας το κέρμα προς μια υποδοχή στην κοιλία της μαϊμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Κρατικός Αερολιμένας Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός»
Ο Διεθνής Αερολιμένας Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» ή Διεθνές Αεροδρόμιο Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» (συντομογραφία ΥΠΑ: ΚΑΖΑΣ, IATA: ZTH, ICAO: LGZA) βρίσκεται στην περιοχή Αμπελόκηποι, 5 χλμ από την πρωτεύουσα της Ζακύνθου. Απέχει 1 χλμ από την περιοχή του Λαγανά. Το αεροδρόμιο έχει πάρει το όνομά του από τον εθνικό ποιητή της Ελλάδας Διονύσιο Σολωμό. Η ονοματοδοσία έγινε στις 11.02.1998 με την ευκαιρία των 200 χρόνων από την γέννηση του ποιητή.
Ιστορικά γεγονότα
Η λειτουργία του Αερολιμένα της Ζακύνθου ξεκίνησε το 1971. Τα εγκαίνια έγιναν στις 12.06.1971. Τον Μάρτιο του 1981 τέλειωσαν οι εργασίες του νέου επιβατικού σταθμού του Αερολιμένα και στις 30.03.1981 έγινε η μετεγκατάσταση των υπηρεσιών στο νέο κτήριο. Η πρώτη πτήση τσάρτερ έγινε στις 03.05.1982 στο Διεθνές πλέον Αεροδρόμιο Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» καθώς εξυπηρετεί και πτήσεις εξωτερικού. Το Δεκέμβριο 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Διεθνή Αερολιμένα Ζακύνθου μαζί με άλλους 13 περιφερειακούς αερολιμένες της Ελλάδος, με την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της κοινοπραξίας Fraport AG/Ομίλου Κοπελούζου και του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της συμφωνίας, η κοινοπραξία θα διαχειρίζεται τα 14 αεροδρόμια για 40 χρόνια. Η έναρξη παραχώρησης έγινε στις 11 Απριλίου 2017.
Έργα της Fraport-Greece
Στις 22 Μαρτίου 2017, η Fraport-Greece παρουσίασε τα σχέδια όλων των αεροδρομίων, μεταξύ αυτών και του αεροδρομίου Ζακύνθου. Οι άμεσες εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στo αεροδρόμιo με την ανάληψη της λειτουργίας τους από τη Fraport Greece και πριν την έναρξη της καλοκαιρινής περιόδου 2017 περιλαμβάνουν : Οι εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του επενδυτικού προγράμματος της Fraport Greece μέχρι το 2021 είναι οι ακόλουθες :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα Αερολιμενας
Συκά Φθιώτιδας
Η Συκά ή Συκά Υπάτης ή ο Συκάς είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Συκά βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 250 μέτρα, σε απόσταση 26 χλμ. Δ. της Λαμίας και μόλις 5 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Υπάτης. Το χωριό είναι κτισμένο στη νότια άκρη της κοιλάδας του Σπερχειού, στη νότια άκρη του υπάρχει δάσος κατάφυτο από δρυς και πουρνάρια μεγαλύτερα των 100 ετών και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αξιοθέατα θεωρούνται η εκκλησιά του Αγίου Νικολάου με το χειροποίητο τέμπλο που χρονολογείται στο 1887 και το συγκρότημα κτισμάτων, χρονολογίας 1883 του τσιφλικά της περιοχής Τσακνιά. Έχει χαρακτηριστεί έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο «επειδή πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα τσιφλικόσπιτου, που δεσπόζει στην γύρω περιοχή».
Το χωριό αναφέρεται μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 ως Συκάς Υπάτης να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Συκέα Υπάτης και το 1971 σε Συκάς Υπάτης. Τέλος το 2001 διορθώνεται σε Συκά Υπάτης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Συκά Υπάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 216 κατοίκους ενώ το 2001 είχε 341.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μιχαήλ Μίνιν
Ο Μιχαήλ Πετρόβιτς Μίνιν (Михаил Петрович Минин, 29 Ιουλίου 1922 - 10 Ιανουαρίου 2008) ήταν Ρώσος στρατιώτης που πολέμησε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κρέμασε πρώτος τη σοβιετική σημαία στο κτήριο του γερμανικού κοινοβουλίου Ράιχσταγκ, συμβολίζοντας έτσι το τέλος της μάχης του Βερολίνου και την πτώση της πρωτεύουσας του Τρίτου Ράιχ που οδήγησε στο τέλος του Β'ΠΠ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1922 στο χωριό Βανίνο. Τον Ιούνιο του 1941 παρουσιάστηκε εθελοντής στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο ενάντια στη ναζιστική Γερμανία. Πολέμησε στο Λένινγκραντ και στα διάφορα μέτωπα φτάνοντας μέχρι και στο Βερολίνο. Ο Στάλιν είχε δώσει διαταγή να υψωθεί η σημαία ως σύμβολο του τέλους της μάχης και της πτώσης του Βερολίνου πριν την Πρωτομαγιά, όπως και έγινε. Στις 30 Απριλίου του 1945 γύρω στις 10 το βράδυ ο Μίνιν όρμησε στο Ράιχσταγκ, ανέβηκε στην οροφή και ύψωσε την Σοβιετική σημαία. Το Μάιο του 1945 ο Μίνιν έγινε ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης για την πράξη του αυτή. Όμως η συγκεκριμένη φωτογραφία που έγινε μια από τις διασημότερες του 20ού αιώνα δεν παρουσιάζει τον Μίνιν, αφού είναι από το συνεργείο ειδήσεων, που την επόμενη μέρα (Πρωτομαγιά του 1945) απαθανάτισαν την συμβολική στιγμή και γύρισαν ντοκιμαντέρ για το σοβιετικό δελτίο ειδήσεων.
Όταν ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος τελείωσε, ο Μίνιν παρέμεινε και συνέχισε την θητεία του στον στρατό. Το 1959 τελείωσε την στρατιωτική ακαδημία, και εν συνεχεία υπηρέτησε στο στράτευμα ειδικών στρατηγικών σκοπών. Το 1977 μετακόμισε στο Πσκοφ όπου και έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε εκεί στις 10 Ιανουαρίου του 2008 και κηδεύτηκε την μεθεπόμενη μέρα.
Η ανέγερση της σημαίας
Ο Μίνιν ήταν μέρος μιας ομάδας πέντε στρατιωτών που έφεραν μια κόκκινη σημαία και προσπάθησαν να μπουν στο κτήριο. Βρήκαν τις περισσότερες πόρτες αμπαρωμένες και κλειδωμένες. Τα μέλη της ομάδας πήραν ένα καδρόνι και το χρησιμοποίησαν ως έμβολο. Πραγματικά κατόρθωσαν να σπάσουν την κλειδωμένη πόρτα με δύναμη. Μπαίνοντας μέσα συνάντησαν μικρή αντίσταση από γερμανούς στρατιώτες που πυροβολούσαν μεμονωμένα. Ανταποκρίθηκαν με λίγες ριπές από τα πολυβόλα τους και ανέβηκαν τα σκαλοπάτια βγαίνοντας στη στέγη. Φθάνοντας εκεί αποφάσισαν να κρεμάσουν τη σημαία στο μεγάλο άγαλμα της Γκερμάνια πάνω από την κύρια είσοδο. Με ένα κοντάρι και μια ζώνη πανταλονιού στερέωσαν την σημαία στην κορώνα που φορούσε το άγαλμα.