cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταρί Κολίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Saints Will Conquer
Saints Will Conquer είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Αυγούστου του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο "Agora Ballroom" του Κλίβελαντ στις 9 Οκτωβρίου 1987 κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Raising Fear".
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν ανάμεικτες, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 2,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Spirit of Metal" 8,5 / 10 και το γερμανικό "Metal Hammer" με 6 / 7.
Τραγούδια
2. Nervous Man (Bush, Prichard, Vera) - 3:34
3. Chemical Euphoria (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:11
5. Can U Deliver (Bush, Prichard, Phil Sandoval, Vera, Gonzo Sandoval) - 4:32
6. Long Before I Die (Bush, Vera) - 2:42
7. Mad House (Bush, Prichard, Phil Sandoval, Vera, Gonzo Sandoval) - 4:21
8. No Reason to Live (Studio) (Bush, Prichard, Phil Sandoval, Vera, Gonzo Sandoval) - 4:01
Μέλη των Armored Saint
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Saints Will Conquer" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988 Κατηγορία:Άλμπουμ των Armored Saint
Ιτό Χιρομπούμι
Ο Ιτό Χιρουμπούμι (伊藤博文), 16 Οκτωβρίου 1841 — 26 Οκτωβρίου 1909) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, ο 1ος (καθώς επίσης και ο 5ος, 7ος και 10ος) Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, ο 1ος Ιάπωνας στρατηγός στην Κορέα, ο 1ος (καθώς επίσης και ο 3ος, 8ος και 10ος) πρόεδρος του Κρυφού Συμβουλίου της Ιαπωνίας, συγγραφέας του Ιαπωνικού Συντάγματος. Ένας από τους αρχηγούς της Αποκατάστασης Μεϊτζί, ένας από τους συμβούλους του Αυτοκράτορα - γκενρό. Επίτιμος Δόκτορας του Πανεπιστημίου του Γέιλ.
Νεανικά χρόνια
thumb|left|130px|Ο Ιτό Χιρομπούμι στα νεανικά του χρόνια (1863) Ο Ιτό Χιρομπούμι (πραγματικό όνομα. Χαγιάσι Ρασούκε) γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1841 στην πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου Τεσιού, Χάγκι. Ο πατέρας του, Χαγιάσι Ντζιουντζό, ήταν γεωργός. Υιοθετήθηκε από την οικογένεια των Ιτό και έλαβε τον τίτλο του ασιγκάρου και έλαβε το επίθετο Ιτό.
Ο Ιτό ήταν μαθητής στο σχολείο του Σιέκ σοντζιούκου (松下村塾, «Ξένωνας κάτω από τον θόλο των πεύκων»). Ήταν ο νεότερος μαθητής του σχολείου. Δάσκαλος του ήταν ο Γιοσίντα Σιόιν (吉田松陰, 1830—1859). Η περιγραφή του Ιτό για την εκπαίδευση του:
Στα νιάτα του, ο Ιτό ήταν οπαδός του κόμματος Σόννο Ντζέι («πίστη στον Αυτοκράτορα, θάνατος στους βάρβαρους»). Το 1862, ο Ιτό Χιρομπούμι, ο Ινοούγιε Καορού, ο Τακασούγκι Σινσάκου και άλλοι υποστηρικτές τους έκαψαν την πρεσβεία της Μεγάλης Βρετανίας στο Έντο.
Στη Βρετανία
Το 1863, η διοίκηση του πριγκιπάτου του Τεσιού αποφάσισε να στείλει 5 νέους στην Αγγλία. Ανάμεσα τους και ο Ιτό Χιρομπούμι. Η επίσημη αποστολή από τη χώρα ήταν απαγορευμένη από το σαγκουνάτο, για αυτό και η επιχείρηση ήταν μυστική. Οι νεαροί στάλθηκαν στο Ναγκασάκι, και από εκεί στη Σαγκάη. Εκεί χωρίστηκαν σε 2 ομάδες και στάλθηκαν στο Λονδίνο. Το ταξίδι διήρκεσε 6 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος, ο Ιτό και ο Ινοούγιε Καορού δούλευαν ως ναύτες στο καράβι «Πεγκάς» (αγγ. Pegasus), έτσι ώστε να πληρώσουν τα έσοδα για το ταξίδι τους.
Στο Λονδίνο, οι νεαροί έγιναν μαθητές του καθηγητή Αλεξάντερ Ουίλιαμ (Alexander William Williamson). Εκείνη την εποχή, ο Ιτό συνάντησε τον Ερνέστ Σατόφ, με τον οποίο ήταν φίλος μέχρι το τέλος της ζωής του. Αλλά, ο Ιτό και ο Ινοούγιε έμειναν στην Αγγλία για 2 εβδομάδες: όταν έμαθαν για τη σύγκρουση μεταξύ του Τεσιού και των εξωτερικών δυνάμεων για το θέμα του περάσματος του πορθμού Σιμονοσέκι, γύρισαν στην πατρίδα για να πείσουν τη διοίκηση του πριγκιπάτου να απομακρυνθούν από τον πόλεμο.
Γάμος
Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ του Τεσιού και της Μεγάλης Βρετανίας, ο Ιτό για πρώτη φορά ανέλαβε θέση διπλωμάτη, αφού αποτελούσε μεσολαβητής μεταξύ του πρίγκιπα Μόρι και των Άγγλων. Κάποιοι εχθροί προσπάθησαν να σκοτώσουν τον Ιτό. Σε μια από αυτές τις προσπάθειες, η Ιτό Ουμιέκο έκρυψε τον Ιτό στο σπίτι της. Τον Απρίλιο του 1866, ο Ιτό και η Ουμιέκο παντρεύτηκαν.
Αρχή της καριέρας
Το 1867, ο Ιτό Χιρομπούμι έλαβε τον τίτλο του γκογιάτι και έγινε επίσημα σαμουράι. Το 1868 έγινε σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης. Στις συνομιλίες, ήταν μεταφραστής του Αυτοκράτορα. Εκτός από αυτά, έλαβε τον βαθμό του διοικητή του Χιόγκο. Το 1868, η πρωτεύουσα του Χιόγκο, Κομπέ, άνοιξε τις πύλες της για τους ξένους. Το Χιόγκο έλαβε την κεντρική θέση τον εκσυγχρονισμό και τη διεθνοποίηση της Ιαπωνίας.
Το 1870, ο Ιτό έφυγε σε επιχειρησιακό ταξίδι στις ΗΠΑ για να μάθει το σύστημα των οικονομικών της χώρας. Εκεί συνάντησε τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φις Γκάμιλντον. Ο Φις έδωσε στον Ιτό, ως δώρο, αντίτυπο του αμερικανικού συντάγματος, αλλά ο Ιτό τους θεώρησε τις αμερικάνικες μεθόδους μη χρήσιμες για την Ιαπωνία. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, ο Ιτό έγινε υφυπουργός δημόσιων έργων, καθώς επίσης και επικεφαλής του τμήματος των φόρων.
Το 1871, ο Ιτό πρότεινε να σταλθούν αποστολές στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ για να γνωρίσουν καλύτερα τα θεμέλια των χωρών της Δύσης. Η πρόταση αυτή έγινε αποδεχτή, και σε αυτές τις αποστολές έλαβαν μέρος 107 πολιτικοί με αρχηγό τον Υπουργό Εξωτερικών Ιβακούρα Τόμομι. Ο Ιτό έγραφε:
Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών, ο Ιτό είχε μιλήσει και για την ιαπωνική σημαία:
Όταν τα μέλη της αποστολής προσπάθησαν να αρχίσουν συνομιλίες με τους Αμερικανούς, τους έγινε γνωστό πως ο Ιβακούρα Τομόμι δεν είχε τα κατάλληλα έγγραφα. Ο Ιτό και ο Οκούμπο Τοσιμίτι επέστρεψαν στην Ιαπωνία για τα έγγραφα, αλλά ήταν άχρηστο, καθώς οι συνομιλίες βρίσκονταν σε αδιέξοδο.
Το 1873, ο Σαϊγκό Τακομορί πρότεινε την εκστρατεία της Κορέας με στόχο την προσάρτησή της. Αλλά, τα μέλη της αποστολής του Ιβακούρα έπεισαν τον Αυτοκράτορα και την αυλή του ότι η χώρα δεν είναι έτοιμη για νικηφόρο πόλεμο. Για αυτό και τα μέλη της αποστολής έλαβαν το όνομα «Σεϊκανρόν» (γιαπ. 征韓論).
Το 1873, ο Ιτό διορίστηκε υπουργός δημόσιων έργων. Το 1878, μετά τον θάνατο του Οκούμπο Τοσίμιτι, ο Ιτό έγινε Υπουργός Εσωτερικών. Στη θέση του υπουργού, ο Ιτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσάρτησή στην Ιαπωνία των νησιών Ρίου Κίου. Στις 25 Ιανουαρίου 1879, ο Ματσουντά Μιτιούκι ζήτησε από τον βασιλιά Σιετάι την προσάρτησή των νησιών στην Ιαπωνία. Μετά από συνομιλίες τον Ιούνιο του 1879, ο Σιετάι έφθασε στη Γιοκοχάμα και τα νησιά ενσωματώθηκαν στην Ιαπωνία, παρά τις αντιδράσεις της Κίνας, η οποία θεωρούσε τα νησιά υποτελή της.
Στις 18 Απριλίου, ο Ιτό Χιρομπούμι υπέγραψε την ιαπωνοκινέζικη συνθήκη του Τιαζτσζίνσκι. Από την κινέζικη πλευρά, τη συνθήκη υπέγραψε ο Λι Χουντσζιάν.
Η μεταρρύθμιση του κρατικού μηχανισμού
Εξηγώντας τον κύριο λόγο της μεταρρύθμισης, ο Ιτό έγραφε:
Εργασίες στο Σύνταγμα της Ιαπωνίας
Ο Ιτό θεωρούσε πώς η Ιαπωνία χρειαζόταν ένα Σύνταγμα, χάρη στο οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί «πολιτισμένη χώρα» και θα έδινε την υποστήριξη, στον Αυτοκράτορα, των φιλελεύθερων.
Το 1882 στάλθηκε στην Ευρώπη για να μελετήσει τα συντάγματα των ευρωπαϊκών χωρών. Ο Ιτό επηρεάστηκε κυρίως από τα Συντάγματα της Αυστροουγγαρίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, για αυτό και το Σύνταγμα της Ιαπωνίας έμοιαζε με αυτό της Γερμανίας.
Τον Αύγουστο του 1883 ο Ιτό Χιρομπούμι επέστρεψε στην Ιαπωνία και μαζί με τρεις γραμματείς - τον Ινοούγιε Καορού, τον Ιτό Μιγιέντζι και τον Κανιέγκο Κιεντάρο - άρχισαν να εργάζονται στο Σύνταγμα της Ιαπωνίας. Συγκεντρώνονταν για δύο χρόνια στο εξοχικό του Ιτό στο νησί Ματσουσίμα. Μαζί τους, για το Σύνταγμα της Ιαπωνίας εργάζονταν ο Γερμανός καθηγητής Καρλ Φρίντριχ Γκέρμαν Ρέισλερ, καθώς ο δικαστής Ισάακ Άμπερτ Μοσσέ. Τον Απρίλιο του 1888, το Σύνταγμα ήταν έτοιμο.
Εν τω μεταξύ, ο Ιτό εργαζόταν στην αναδιάρθρωση της κυβέρνησης και σε θέματα που σχετίζονταν με τις αρμοδιότητες του Αυτοκράτορα. Ο Ιτό είχε δηλώσει:
Ο Κανιέκο Κιεντάρο έδειχνε πώς η εξουσία στην Ιαπωνία ανήκει στον Αυτοκράτορα, αλλά ο τελευταίος πρέπει να δώσει στον λαό το δικαίωμα να λαμβάνει μέρος στα συμβούλια. Το 1890, το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ, και στη χώρα διεξήχθησαν εκλογές. Ο Ιτό έγινε ηγέτης ενός από των πρώτων ιαπωνικών κομμάτων, του Συνταγματικού Αυτοκρατορικού Κόμματος, και πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου της Βουλής.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, ο Ιτό έγινε μέλος μια ομάδας συμβούλων του Αυτοκράτορα (γκενρό).
Άλλες μεταρρυθμίσεις
Ο Ιτό πίεζε για την τήρηση των νόμων, και έγραφε:
Ο Ιτό Χιρομπούμι δημιούργησε το Κρυφό Συμβούλιο, ενώ παράλληλα παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός.
Δεύτερη θητεία
Το 1892, ο Ιτό έγινε και πάλι Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και υποστήριξε την ιδέα της κυβέρνησης όλων των κομμάτων. Το 1894, υπέγραψε συμφωνία με την Αγγλία, σύμφωνα με την οποία οι Βρετανοί στρατιώτες έχαναν το δικαίωμα ετεροδικίας στην Ιαπωνία από το 1899.
Ωστόσο, λόγω του ότι, ο Ιτό Χιρομπούμι αποδέχθηκε την «τριπλή επέμβαση» — τη θέληση της Ρωσίας, Γερμανίας και Γαλλίας για άρνηση της προσάρτησής της χερσονήσου Λιαοντούνσκ στην Ιαπωνία, το συμβούλιο του συνετρίβη. Στις 5 Ιουλίου 1895, έλαβε τον τίλο του μαρκίζου (γιαπ. 侯爵).
Τρίτη και τέταρτη θητεία
Το 1898, ο Ιτό Χιρομπούμι έγινε για τρίτη φορά Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και άρχισε τον δύσκολο διάλογο με τα κόμματα της Βουλής. Αλλά, το Φιλελεύθερο (γιαπ. 自由党) και το Προοδευτικό Κόμμα (γιαπ. 進歩党) αρνήθηκαν την πρόταση του. Ως απάντηση, ο Ιτό κήρυξε νέες εκλογές. Το Φιλελεύθερο και το Προοδευτικό Κόμμα ενώθηκαν με το Κόμμα του Συντάγματος (γιαπ. 憲政党), το οποίο έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Το 1900, ο Ιτό δημιούργησε το Κόμμα των Φίλων της Εξουσίας του Συντάγματος (γιαπ. 立憲政友会).
Το 1900, ο Ιτό για τέταρτη φορά έγινε Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας. Τα περισσότερα μέλη της Κυβέρνησης ήταν μέλη του Κόμματος των Φίλων της Εξουσίας του Συντάγματος. Εξαίρεση αποτελούσαν ο Υπουργός Άμυνας Κατσούρα Τάρο, ο Υπουργός του Στόλου Γιαμαμότο Γκοννοχιέ και ο Υπουργός Εξωτερικών Κατό Τακάακι. Το 1901, ο Ιτό παραιτήθηκε από τη θέση του Πρωθυπουργού.
Τελευταία χρόνια
thumb|Ο Ιτό Χιρομπούμι με τη στολή του στρατηγού της Κορέας Ο Ιτό Χιρομπούμι ήταν υποστηρικτής της φιλορωσικής πολιτικής της Ιαπωνίας. Τον Νοέμβριο του 1901, συναντήθηκε με τον Σεργκέι Γιούλεβιτς Βιττέ με στόχο να συνάψει συμφωνία στη μοιρασία της σφαίρας επιρροής των 2 χωρών. Ο λόγος ήταν η θέληση της Ρωσίας να κρατήσει τη Μαντζουρία και η θέληση της Ιαπωνίας να ενεργεί ελεύθερα στην Κορέα. Αλλά, η Ρωσία αρνήθηκε να συνάψει συμφωνία. Ο Αλεξέι Νικολάεβιτς Κουροπάτκιν, Υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, είχε δηλώσει:
Η γνώμη του Αυτοκράτορα Νικόλαου Β' ήταν ανάλογη: είχε δηλώσει για τον Ιτό: «Η Ρωσία δεν μπορεί να μείνει χωρίς το δικαίωμα να έχει όσους στρατιώτες της στην Κορέα, όσους έχουν οι Ιάπωνες». .
Μετά τις αποτυχίες στις συνομιλίες με τη Ρωσία, ο Ιτό κατευθύνθηκε στην Αγγλία. Τον Ιανουάριο του 1902, υπέγραψε συμφωνία για αγγλο-ιαπωνική συμμαχία, η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τον πόλεμο Ρωσίας-Ιαπωνίας. Αλλά, ο Ιτό στάθηκε κατά του πολέμου με τη Ρωσία, καθώς δεν ήταν σίγουρος ότι η Ιαπωνία μπορούσε να νικήσει.
Ο Ιτό Χιρομπούμι ετοίμαζε την Ιαπωνο-Κινέζικη Συνθήκη του Προτεκτοράτου, σύμφωνα με την οποία η Κορέα δεν είχε τη δυνατότα να ενεργεί ως αυτόνομη χώρα. Ο Ιτό θεωρούσε πώς η Κορέα χρωστούσε πολλά στην Ιαπωνία, λόγω του ότι πολλοί Ιάπωνες, στον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο, πέθαναν υπερασπίζοντας την Κορέα. Η συμφωνία υπογράφτηκε στις 17 Νοεμβρίου 1905. Τη συμφωνία υπέγραψαν 5 υπουργοί της Κορέας, υποστηρικτές της πολιτικής στην Ιαπωνία. Μετά από αυτό, ο Ιτό έγινε ο πρώτος Ιάπωνας στρατηγός της Κορέας (1906).
Το 1907, ο Αυτοκράτορας της Κορέας Κοντζόν έστειλε 3 ανθρώπους στη Διάσκεψη Ειρήνης της Χάγης, όπου προσπάθησε να μεταδόσει πώς η Συνθήκη του Προτεκτοράτου ήταν άδικη και πώς πρέπει να ακυρωθεί. Οι συμμετέχοντες χώρες αποφάσισαν να ρωτήσουν την κυβέρνηση του Σεούλ αν αυτοί οι 3 άνθρωποι ήταν απεσταλμένοι του Αυτοκράτορα της Κορέας. Αλλά, το γράμμα προς τον Αυτοκράτορα έπεσε στα χέρια του Ιτό, και μετά από συνομιλία του με τον Κοντζόν, ο τελευταίος απάντησε πώς δεν έστειλε κανένα στη Χάγη.
Ο Ιτό ήταν υποστηρικτής των μαλακών σχέσεων με την Κορέα και του σεβασμού προς την κορεάτικη κουλτούρα. Αλλά η θέση του αυτή δεν βρήκε πολλούς υποστηρικτές, και στις 14 Ιουνίου 1909, μετά από πίεση του Γιαμαγκάτα Αριτόμο, παραιτήθηκε από τη θέση του στρατηγού. Παράλληλα, έγινε πρόεδρος του Κρυφού Συμβουλίου, θέση, την οποία κράτησε ως τον θάνατο του.
Θάνατος
right|300px|thumb|Ο Ιτό Χιρομπούμι λίγα λεπτά πριν τον θάνατο του Τον Οκτώβριο του 1909, ο Ιτό πήγε στο Χάρμπιν για να συναντήσει τον Ρώσο Υπουργό Οικονομικών, Βλαντιμίρ Νικολάεβιτς Κοκόφτσοφ. Υπολογιζόταν να συζητηθεί η απόλυτη προσάρτηση της Κορέας στην Ιαπωνία. Στις 26 Οκτωβρίου, στις 9 το πρωί, το τρένο του Ιτό έφθασε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Χάρμπιν. Μετά από αυτό, ο Κοκόφτσοφ μπήκε στο βαγόνι του Ιτό και ο τελευταίος τον καλωσόρισε με αγάπη, θέλοντας να δείξει πώς στις σχέσεις Ιαπωνίας-Ρωσίας θα υπάρχει πάντα ειρήνη και φιλία. Ο Κοκόφτσοφ πρότεινε στον Ιτό να βγει από το τρένο όπου βρισκόταν η φρουρά. Αφού πέρασαν τη φρουρά, ο Ιτό πυροβολήθηκε από τον Κορεάτη εθνικιστή, Αν Τσουνγκίν. Ο Ιτό πέθανε 1 ώρα και 30 λεπτά μετά το περιστατικό. Τα τελευταία λόγια του Ιτό ήταν:
Παρά τον θάνατο του Ιτό, η Κορέα προσαρτήθηκε στην Ιαπωνία.
Μετά τον θάνατο του Ιτό, στην Ιαπωνία κηρύχθηκε πένθος. Όλες οι σημαίες στις πρεσβείες ήταν κατεβασμένες. Πολλές ιαπωνικές και ξένες εφημερίδες βγήκαν με μαύρη ταινία. Ο πρίγκιπας της Κορέας δήλωσε πώς έμεινε άφωνος όταν έμαθε την είδηση για τον θάνατο του Ιτό. Ο Πρωθυπουργός Κατσούρα Τάρο δήλωσε:
Τα συλληπητήρια τους εξέφρασαν ο Αυτοκράτορα Μεϊντζι, ο κόμη Κομούρα Ντζιουτάρο, ο στρατάρχης Γιαμαγκάτα Αριτόμο, ο Ινοούγιε Καορού, ο πρέσβης των ΗΠΑ Ο' Μπράιν, ο πρέσβης της Ρωσίας Νικολάι Αντρέεβιτς Μαλέφσκι-Μαλέβιτς και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ούιλιαμ Χόβαρντ Τάφτ, ο οποίος θεωρούσε τον Ιτό φίλο του. Η αμερικάνικη εφημερίδα «The New York Times» σημείωσε πώς ο Ιτό Χιρομπούμι πάντα θέλησε την επικράτηση της ειρήνης στην Ανατολική Ασία.
Το σώμα του Ιτό μεταφέρθηκε στο Νταλιάν, και από εκεί, με πολεμικό πλοίο - στη Γιοκοχάμα. Στις 11 Νοεμβρίου 1909, μετά από τελετές στο πάρκο Χίμπια, ο Ιτό θάφθηκε στον οικογενειακό τάφο των Ιτό, στο Τόκιο. Στην κηδεία του Ιτό ήρθαν 400.000 άνθρωποι.
Οι κατηγορίες του Αν Τσουνγκίν
Η τελευταία κατηγορία θεωρήθηκε λανθασμένη, καθώς κατά τη διάρκεια του θανάτου του Κομέϊ στο Κιότο, ο Ιτό βρισκόταν στο Τεσιού. Μερικοί ιστορικοί, όπως ο Α. Ν. Μεσεριάκοφ, θεωρούν πώς ο Αν Τσουνγκίν ήταν τρελός.
Γνώμες για τον χαρακτήρα του Ιτό Χιρομπούμι
Στην Ιαπωνία, ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού θεωρεί τον Ιτό ως εξαιρετικό πολιτικό και ως τον άνθρωπο που έκανε την Ιαπωνία πιο δυνατή. Ο Σ. Γ. Βιττέ τον ονόμασε «αξιόλογο και ίσως τον μεγαλύτερο πολιτικό της Ιαπωνίας». Παράλληλα, οι Κορεάτες βλέπουν τον Ιτό, ως άνθρωπο που θα μπορούσε να καταστρέψει την κορεατική εξουσία.
Τα ονόματα του Ιτό
Κατά τη διάρκεια της ζώης του, ο Ιτό Χιρομπούμι είχε διαφορετικά ονόματα.
Ενδιαφέροντα γεγονότα
thumb|Ο Ιτό Χιρομπούμι και η σύζυγος του σε κορεάτικη ενδυμασία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκενρό Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας Κατηγορία:Διπλωμάτες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Κόμητες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιαπωνίας Κατηγορία:Δούκες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Madame Web (ταινία)
Το Madame Web είναι επερχόμενη Αμερικανική υπερηρωική ταινία βασισμένη στην ομώνυμη χαρακτήρα των Marvel Comics, σε παραγωγή από τις Columbia Pictures και Di Bonaventura Pictures. Σε διανομή από την Sony Pictures Releasing, είναι προορισμένο να είναι η τέταρτη ταινία του Σύμπαντος Spider-Man της Sony (SSU). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από την Σ. Τζ. Κλάρκσον από σενάριο των Μπερκ Σλαρπλες και Ματ Σαζάμα, και πρωταγωνιστεί η Ντακότα Τζόνσον ως η ομότιτλη χαρακτήρας, πλαισιωμένη από τις Σίντνεϊ Σουίνι και Ιζαμπέλα Μερσέντ.
Η Sony ξεκίνησε την ανάπτυξη μιας ταινίας Madame Web για το κινηματογραφικό της σύμπαν τον Σεπτέμβριο του 2019, με τους Σάρπλες και Σαζάμα να έχουν προσληφθεί για να γράψουν το σενάριο. Η Κλάρκσον προσλήφθηκε τον Μάιο του 2020, και η Τζόνσον επιλέχθηκε στις αρχές του 2022, με τους υπόλοιπους ηθοποιούς να επιλέγονται τους επόμενους μήνες. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2022 στην Βοστώνη και την Νέα Υόρκη και ολοκληρώθηκαν πριν το τέλος της χρονιάς.
Το Madame Web είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 14 Φεβρουαρίου του 2024.
Θέατρο του Μάρκελλου
Το Θέατρο του Μάρκελλου (Theatrum Marcelli, Teatro di Marcello) είναι ένα αρχαίο υπαίθριο θέατρο στη Ρώμη της Ιταλίας, που κτίστηκε στα τελευταία χρόνια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Στο θέατρο ντόπιοι και επισκέπτες μπορούσαν να παρακολουθήσουν παραστάσεις δράματος και τραγουδιού. Σήμερα το αρχαίο οικοδόμημα στο διαμέρισμα (rione) του Σαντ' Άντζελο, στη Ρώμη, προσφέρει και πάλι ένα από τα πολλά δημοφιλή θεάματα ή τουριστικά αξιοθέατα της πόλης. Ο χώρος για το θέατρο είχε καθαριστεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος δολοφονήθηκε πριν ξεκινήσει η κατασκευή του. Το θέατρο προχώρησε αρκετά μέχρι το 17 π.Χ., ώστε μέρος του εορτασμού των εκδηλώσεων του αιώνα (ludi saeculares) έλαβαν χώρα εντός του θεάτρου. Ολοκληρώθηκε το 13 π.Χ. και εγκαινιάστηκε επίσημα το 12 π.Χ. από τον Αύγουστο · πήρε το όνομά του από τον ανιψιό εκείνου Μάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο, που είχε αποβιώσει το 23 π.Χ.
Το θέατρο είχε διάμετρο 111 μ. και ήταν το μεγαλύτερο και σημαντικότερο θέατρο στην Αρχαία Ρώμη. Μπορούσε αρχικά να χωρέσει 11.000 - 20.000 θεατές. Ένας κατάλογος που διαμορφώθηκε στα τέλη του 4ου αι., κατέγραφε ότι η χωρητικότητα του θεάτρου ήταν 17.580 άτομα. Ήταν ένα εντυπωσιακό παράδειγμα, αυτού που επρόκειτο να γίνει μία από τις πιο διαδεδομένες αστικές αρχιτεκτονικές μορφές του ρωμαϊκού κόσμου. Το θέατρο ήταν κτισμένο κυρίως από τόφφο και σκυρόδεμα με πέτρες σε σχέδιο γνωστό ως opus reticulatum (πέτρες σε σχήμα ρόμβου), πλήρως επενδυμένο με λευκό τραβερτίνη. Ωστόσο είναι επίσης το παλαιότερο χρονολογούμενο κτίριο στη Ρώμη, που χρησιμοποιεί οπτές ρωμαϊκές πλίνθους, τότε μία νέα εισαγωγή από τον ελληνικό κόσμο.
Το δίκτυο των τόξων, των διαδρόμων, των σηράγγων και των ραμπών που έδιναν πρόσβαση στους εσωτερικούς χώρους τέτοιων ρωμαϊκών θεάτρων, κοσμείτο εξωτερικά με σειρές από κίονες σε ελληνικούς ρυθμούς: δωρικό στη βάση, ιωνικό στη μέση. Πιστεύεται ότι για το ανώτερο επίπεδο χρησιμοποιήθηκαν κορινθιακές κολώνες, αλλά αυτό είναι αβέβαιο, καθώς το θέατρο ανακατασκευάστηκε τον Μεσαίωνα, αφαιρώντας την ανώτερη σειρά καθισμάτων και τους εκεί κίονες.
αριστερά|μικρογραφία|To εξωτερικό, που δείχνει μεταγενέστερη ανάπλαση.
Το θέατρο έπεσε σε αχρηστία στις αρχές του 4ου αι. και η κατασκευή χρησίμευσε ως λατομείο, π.χ. για τη Γέφυρα του Κέστιου (Pons Cestius) το 370 μ.Χ. Ωστόσο τα αγάλματα που ευρίσκοντο στο εσωτερικό τού κτιρίου αναστηλώθηκαν από τον Πετρώνιο Μάξιμο το 421· η υπόλοιπη κατασκευή στέγαζε ακόμη μικρά κτίρια κατοικιών. Κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα το θέατρο χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο της ρωμαϊκής οικογένειας των Faffo ή Fabi (που ονομαζόταν "από την Pescheria") και στη συνέχεια στα τέλη του 11ου αι. (όταν ήταν γνωστό ως ναός του Μάρκελλου, templum Marcelli), από τον Πιέρ Λεόνι και αργότερα τους κληρονόμους του (τους Πιερλεόνι). Αυτό έσωσε το συγκρότημα από περαιτέρω καταστροφή. Οι Σαβέλλι το] κατείχαν τον 13ο αι. Αργότερα τον 16ο αι. η κατοικία των Oρσίνι, σχεδιασμένη από τον Μπαλντασάρε Περούτσι, κτίστηκε επάνω στα ερείπια του αρχαίου θεάτρου. Μέχρι τον 19ο αι., η άνοδος στο επίπεδο του δρόμου σήμαινε ότι σχεδόν το μισό ισόγειο ήταν κάτω από αυτόν.
Τώρα οι επάνω όροφοι χωρίζονται σε πολλά διαμερίσματα και ο περιβάλλον χώρος χρησιμοποιείται ως χώρος για μικρές καλοκαιρινές συναυλίες. Το Περιστύλιο της Οκταβίας βρίσκεται στα βορειοδυτικά, που οδηγεί στο γκέτο της Ρώμης και τον Τίβερη στα νοτιοδυτικά.
Τον 17ο αι. ο Άγγλος αρχιτέκτονας σερ Κρίστοφερ Ρεν αναγνώρισε ρητά, ότι το σχέδιό του για το Θέατρο Σελντόνιαν στην Οξφόρδη επηρεάστηκε από τη χαλκογραφία του Σέρλιο για το Θέατρο του Mάρκελλου.
Αντίγραφα
Ένα μοντέλο του θεάτρου σε κλίμακα 1:100 βρίσκεται στην αίθουσα IX του Μουσείου της πόλης της Ρώμης (Museo della Civiltà Romana) στη Ρώμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιταλία Κατηγορία:Ρωμαϊκά θέατρα Κατηγορία:Ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη
Τζόνι Βαϊσμίλερ
thumb|right|350px|Ο Τζόνι Βαϊσμίλερ σε φωτογραφία εποχής Ο Τζόνι Βαϊσμίλερ (αγγλ.: Johnny Weissmuller, 2 Ιουνίου 1904 - 20 Ιανουαρίου 1984) ήταν Αμερικανός κολυμβητής, ένας από τους καλύτερους του κόσμου στη δεκαετία του 1920, που αργότερα ακολούθησε καριέρα ηθοποιού.
Κέρδισε πέντε ολυμπιακά χρυσά μετάλλια και ένα χάλκινο. Κατέκτησε πενήντα δύο αμερικανικά εθνικά πρωταθλήματα και κατέρριψε τουλάχιστον 51 παγκόσμια ρεκόρ.
Μετά από τη σταδιοδρομία του ως κολυμβητής, έγινε ηθοποιός στον ρόλο του Ταρζάν. Αν και πολλοί άλλοι ηθοποιοί έχουν επίσης υποδυθεί τον ρόλο αυτό, ο Βαϊσμίλερ είναι ο πιο γνωστός. Η χαρακτηριστική και διαπεραστική του κραυγή έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Ο Βάϊσμίλλερ φέρει τα ονόματα Peter John Weissmüller, Johnny Weissmüller, Johnny Weissmuller και János Weißmüller, το όνομα με το οποίο γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1904 στο Szabadfalu της Ουγγαρίας. Η πατρίδα του ήταν στο Μπανάτ που τότε ανήκε στο βασίλειο της Ουγγαρίας που ήταν μέρος της Αυστροουγγαρίας, ενώ σήμερα είναι συνοικία της Τιμισοάρα της Ρουμανίας. Η πατρίδα του είχε ως επί το πλείστον γερμανόφωνο πληθυσμό, τους λεγόμενους Σουάβους της Μπανατίας. Όταν ήταν σε ηλικία επτά μηνών οι γονείς του Πέτρους Βάϊσμίλλερ και Ελίζαμπετ Κέρς μετανάστευσαν στην Αμερική, φτάνοντας εκεί με το πλοίο στο Έλις Άιλαντ της Νέας Υόρκης στις 26 Ιανουαρίου του 1905. Αμέσως κατά την απόβαση τους άλλαξαν το όνομα και τό έκαναν αγγλικό. Έτσι ο μικρός ονομάστηκε Πίτερ Τζων και ο πατέρας του Πίτερ Βάϊσμίλλερ. Ο Πατέρας του έπιασε δουλειά στα ανθρακορυχεία του Γουίντμπερ μιας περιοχής του Σόμερσετ στην Πενσυλβάνια. Εδώ γεννήθηκε και ο μικρός αδελφός του, ο Πίτερ Βάϊσμίλλερ Τζούνιορ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1905.
Μετά από λίγα χρόνια παραμονής, μετακόμισαν όλοι μαζί στο Σικάγο όπου βρέθηκαν κοντά στους παλιούς συμπατριώτες τους. Ο Τζόνι που του άρεσε να τραγουδάει γιόντελ (γερμ. Jodel) έλαβε μέρος σε πολλούς διαγωνισμούς και άρχισε να χρησιμοποιεί αυτό που αργότερα έγινε η παγκόσμια γνωστή χαρακτηριστική φωνή του Ταρζάν. Ο πατέρας του που στο μεταξύ είχε ανοίξει ένα μπαράκι και δούλευε και σε μια βιομηχανία ζυθοποιίας είχε γίνει κακός οικογενειάρχης επειδή καταδυνάστευε και έδερνε την οικογένειά του, και τελικά τους εγκατέλειψε.
Ο Τζόνι σταμάτησε το σχολείο από τα 12, έκανε δουλειές του ποδαριού και κατά διαστήματα δεν είχε σπίτι. Η υγεία του ήταν τόσο άσχημη, που οι γιατροί τον είχανε ξεγράψει. Ο Τζόνι αποφάσισε να ακούσει τι του είπε ένας γιατρός και άρχισε κολύμβηση, την οποία έκανε με πάθος και είχε αμέσως εξαιρετική απόδοση.
Αθλητική καριέρα
Σε ηλικία 17 χρονών έγινε για πρώτη φορά πρωταθλητής Αμερικής στις 50 γιάρδες κρόουλ. Τον ίδιο χρόνο έκανε παγκόσμιο ρεκόρ με 1:27,4 πρώτα λεπτά στις 150 γιάρδες κρόουλ. Ήταν ο καλύτερος κολυμβητής της εποχής του και ο πρώτος που κολύμπησε σε λιγότερο από ένα λεπτό τα 100 μέτρα, στις 9 Ιουλίου του 1922 στην Αλαμέντα της Καλιφόρνιας με 58,6 δευτερόλεπτα ακριβώς. Τη δεκαετία του 1920 έκανε δημοφιλές ένα δικό του στιλ κολύμβησης, το λεγόμενο „Αμερικάνικο Κρόουλ“.
Πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1924 και έλαβε τρία χρυσά μετάλλια (100 και 400 m κρόουλ, 4×200 m σκυτάλη κρόουλ) και στην Ολυμπιάδα του 1928 άλλα δύο (100 m κρόουλ και 4×200 m σκυτάλη κρόουλ). Επίσης έλαβε το χάλκινο μετάλλιο του 1924 στην υδατοσφαίριση.
Αστεροσκοπείο Σκίνακα
thumb|Αυγή στο αστεροσκοπείο του Σκίνακα στον Ψηλορείτη. Το Αστεροσκοπείο του Σκίνακα βρίσκεται στο όρος Ίδη της κεντρικής Κρήτης σε ύψος 1750 μέτρων, σε απόσταση 50 χλμ από την πόλη του Ηρακλείου, και 20 χλμ από τα ιστορικά Ανώγεια. Ιδρύθηκε το 1984 στα πλαίσια συνεργασίας τριών ιδρυμάτων: Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, και Max - Planck Institut for Extraterrestrial Physics (Γερμανία). Εμπνευστής και πρώτος διευθυντής του Αστεροσκοπείου ήταν ο καθηγητής Ιωάννης Παπαμαστοράκης, ο οποίος και συντόνισε την ανάπτυξή του μέχρι το 2009, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε ως Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Τζόνι Βαϊσμίλερ
Αθλητική καριέρα
Ο Βάϊσμίλλερ κατέρριψε πλήθος παγκοσμίων ρεκόρ, των οποίον ο πραγματικός αριθμός δεν είναι γνωστός. Επίσημα είναι τουλάχιστον συνολικά 51 παγκόσμια ρεκόρ, ενώ άλλοι του αποδίδουν μέχρι και 67 παγκόσμια ρεκόρ, στα οποίο όμως ο Βάϊσμίλλερ από αμέλεια ξέχασε να κάνει επίσημη καταγραφή.
Αστεροσκοπείο Σκίνακα
Ιστορικό
Το 1985 διανοίχτηκε δρόμος μήκους 2.5 χλμ. προς την κορυφή του Σκίνακα και κατασκευάστηκε το πρώτο κτήριο - Αστεροσκοπείο, το οποίο από το 1986 στεγάζει τηλεσκόπιο κατόπτρου διαμέτρου 0.3μ. και εστιακού λόγου F 3.2. Τα επίσημα εγκαίνια του Αστεροσκοπείου έγιναν στις 12 Απριλίου 1986, από την Βάσω Παπανδρέου, τότε υφυπουργό Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας. Το 1988 αποπερατώθηκε ξενώνας 200 τ.μ. Και τα δύο κτήρια, όπως και μικρό κτήριο για τις γεννήτριες, είναι πετρόχτιστα - προσαρμοσμένα στο βραχώδες περιβάλλον. Η ουσιαστική λειτουργία του Αστεροσκοπείου άρχισε το 1987 μετά την εγκατάσταση ψηφιακής κάμερας CCD και φωτομετρικών φίλτρων. Παράλληλα με τη δημιουργία και την εξασφάλιση της λειτουργικότητας των εγκαταστάσεων στον Σκίνακα αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο ΙΤΕ, στο Ηράκλειο η απαραίτητη υποδομή σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές για την επεξεργασία των αστρονομικών παρατηρήσεων.
Τζόνι Βαϊσμίλερ
Προσωπική ζωή
Ο Βάϊσμίλλερ παντρεύτηκε πέντε φορές, την Πόντι Αρνστ, την Λούπη Βέλεζ, την Πέριλ Σκοτ, την Άλεν Γκέιτ (αργότερα McCleland) και την Μέρι Μπέιμον. Έκανε τρία παιδιά με την τρίτη γυναίκα του: τους Τζόνι Βαϊσμίλερ Τζούνιορ την Χάιντι Ελίζαμπεθ Βαϊσμίλερ και την Γουέντι Αν Βαϊσμίλερ.
Αστεροσκοπείο Σκίνακα
Ιστορικό
Η επιτυχημένη εγκατάσταση και λειτουργία του πρώτου, πλην όμως με 0.3μ διάμετρο κατόπτρου, μικρού τηλεσκοπίου επιβεβαίωσε και τις άριστες συνθήκες που προσφέρει η κορυφή του Σκίνακα για αστρονομικές παρατηρήσεις υψηλής ποιότητας στην περιοχή της Μεσογείου. Έτσι, αποφασίσθηκε το 1990 στα πλαίσια της συνεργασίας των τριών ιδρυμάτων η επέκταση των εγκαταστάσεων με τη δημιουργία, τον Οκτώβριο του 1995, ενός μεγαλύτερου τηλεσκοπίου με κάτοπτρο διαμέτρου 1.3 μ. Το τηλεσκόπιο αυτό παρέμεινε το μεγαλύτερο στην Ελλάδα μέχρι το 2007 οπότε και εγκαινιάστηκε το τηλεσκόπιο 2.3μ Αρίσταρχος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Τζόνι Βαϊσμίλερ
Προσωπική ζωή
Την δεκαετία του 1970 νοσηλεύτηκε κάμποσες φορές από καρδιά, διάφορα κατάγματα στα πόδια και την μέση, και από εγκεφαλικό. Αργότερα μπήκε και σε ένα γηροκομείο όπου όμως τον διώξανε, γιατί επαναλάμβανε συνέχεια την κραυγή του Ταρζάν. Πέθανε το 1984 μετά από πολλαπλό εγκεφαλικό, στο Ακαπούλκο του Μεξικού. Στον τάφο του είναι χαραγμένες μόνο τρεις λέξεις: Johnny Weissmuller, Tarzan.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αστεροσκοπείο Σκίνακα
Ιστορικό
Το νέο κτήριο του τηλεσκοπίου 1.3μ είναι εξ ολοκλήρου μεταλλικό με θόλο διαμέτρου 8 μ. Το οπτικό σύστημα του τηλεσκοπίου είναι τύπου Ritchey-Chrétien, εστιακού λόγου F 7.6 με 45' μέγιστο αξιοποιήσιμο οπτικό πεδίο και κατασκευάστηκε από την Carl Zeiss AG της Γερμανίας. Το σύστημα στήριξης - οδήγησης του τηλεσκοπίου, το οποίο ελέγχεται όπως άλλωστε και η ταυτόχρονη περιστροφή του θόλου από Η/Υ, κατασκευάστηκε από την DFM Engineering (ΗΠΑ). Από το έτος 2000 η ηλεκτροδότηση των εγκαταστάσεων στο Αστεροσκοπείο του Σκίνακα γίνεται μέσω φωτοβολταϊκού πάρκου μέγιστης ισχύος 11kW, το οποίο φορτίζει ένα σύστημα μπαταριών χωρητικότητας ~ 120 kW · h. Επιπλέον, είναι διαθέσιμες και χρησιμοποιούνται σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης δύο γεννήτριες ισχύος 40kVA και 22kVA.
Το 2006, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Tuebingen της Γερμανίας, εγκαταστάθηκε στον Σκίνακα ένα τρίτο τηλεσκόπιο με το όνομα "Γανυμήδης", με διάμετρο κατόπτρου 0.6 μ., το οποίο λειτουργεί με τηλεχειρισμό μέσω διαδικτύου και διαθέτει μεγάλο οπτικό πεδίο. To τηλεσκόπιο λειτούγησε μέχρι το 2013 οπότε λόγω κακών καιρικών συνθηκών ο παλαιός θόλος καταστράφηκε. Μετά τη διασφάλιση της απαραίτητης χρηματοδότησης από ανταγωνιστικά προγράμματα, και με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου Κρήτης, κατασκευάστηκε νέο μεγαλύτερο κτήριο στη θέση του παλαιού με γρήγορο θόλο διαμέτρου 5.3μ από την Baader Planetarium. Τα ηλεκτρονικά του τηλεσκόπιου επίσης αναβαθμίστηκαν και η λειτουργία του ξεκίνησε και πάλι στις 16 Μαΐου 2022.
Τα 25 χρόνια λειτουργίας του Αστεροσκοπείου γιορτάστηκαν σε ειδική τελετή στις 29 Μαΐου 2011.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, με ευκαιρία τη συμπλήρωση 35 ετών λειτουργίας του Αστεροσκοπείου και την επέτειο 10 ετών από τη συνταξιοδότηση του Ιωάννη Παπαμαστοράκη, ο Πρύτανης του Πανεπιστημιου Κρήτης, στα πλαίσια επίσημης τελετής, ονόμασε προς τιμή του τον ξενώνα στο Αστεροσκοπείο Σκίνακα "Ξενώνας Ιωάννης Παπαμαστοράκης".
Από το 2019, οπότε και άρχισε να λειτουργεί το νέο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του ΙΤΕ, το Αστεροσκοπείο Σκίνακα υποστηρίζεται από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής, στα πλαίσια νέου συμφώνου συνεργασίας ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο ΙΤΕ.
Το 2021 το Αστεροσκοπείο Σκίνακα εντάχθηκε επίσημα στο πρόγραμμα «fibre in the sky» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.
Επίσης με ευκαιρία την επέτειο των 35 ετών λειτουργίας του Αστεροσκοπείου στις 12 Απριλίου 2021, ένα αφιέρωμα στην ιστορία και τα πιο σημαντικά επιτεύγματά του παρουσιάστηκε στην εφημερίδα Νέα Κρήτη από τον δημοσιογράφο Σταύρο Μουντουφάρη.
Από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα η εύρυθμη λειτουργία του Αστεροσκοπείου Σκίνακα υποστηρίζεται καθοριστικά από τον Δήμο Ανωγείων και όλους τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι το έχουν περιβάλει με την αγάπη τους και βοηθούν απτά στην επίλυση πληθώρας πρακτικών προβλημάτων που προκύπτουν.
Επιστημονικά Όργανα
Ο τρέχον επιστημονικός εξοπλισμός του τηλεσκοπίου 1.3μ περιλαμβάνει:
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του αστεροσκοπείου από μακριά.
Διευθυντές
Υπεύθυνοι για τη Διεύθυνση του Αστεροσκοπείου Σκίνακα, υπήρξαν οι ακόλουθοι:
Έρευνα
Τα κύρια τρέχοντα παρατηρησιακά προγράμματα του Αστεροσκοπείου του Σκίνακα περιλαμβάνουν:
Το Αστεροσκοπείο Σκίνακα είναι το πλέον παραγωγικό σε ερευνητικά αποτελέσματα στην Ελλάδα, μια που δεδομένα από τα τηλεσκόπιά του έχουν συνεισφέρει μέχρι το τέλος του 2022 σε 267 δημοσιεύσεις, οι οποίες δημοσιεύτηκαν σε ερευνητικά περιοδικά με κριτές. Επιπλέον, παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο έχουν χρησιμοποιηθεί για την ολοκλήρωση 15 διδακτορικών διατριβών.
Εκπαίδευση
Το Αστεροσκοπείο χρησιμοποιείται για την πρακτική εξάσκηση και τις διδακτικές ανάγκες των προπτυχιακών φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και για μεταπτυχιακά ερευνητικά προγράμματα. Επιπλέον, αδιάλειπτα από το 1996 κατά τους καλοκαιρινούς μήνες οργανώνονται τακτικές "Ανοιχτές βραδιές " στην διάρκεια των οποίων το κοινό μπορεί να επισκεφθεί τις εγκαταστάσεις του Αστεροσκοπείου και, καιρού επιτρέποντος, να παρατηρήσει μέσα από το τηλεσκόπιο των 1.3μ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια του Διεθνούς Έτους Αστρονομίας το 2009 και χρησιμοποιώντας αποκλειστικά φωτογραφίες από τα τηλεσκόπια του Αστεροσκοπείου, εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης λεύκωμα των κκ. Μ. Παλαιολόγου και Ι. Παπαμαστοράκη με τίτλο "Αστεροσκοπείο Σκίνακα: Με θέα το Σύμπαν".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστεροσκοπεία Σκινακας Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Κρήτης Κατηγορία:Νομός Ηρακλείου
995 Στερνμπέργκα
Η Στερνμπέργκα (Sternberga) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,169. Ανακαλύφθηκε το 1923 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τον Ρώσο-Σοβιετικό αστρονόμο Πάβελ Στέρνμπεργκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στερνμπεργκα
Αλλεργία
Ως αλλεργιογόνα μπορούν να δράσουν ορισμένες τροφές όπως τα αυγά, τα ψάρια, τα θαλασσινά ή οι φράουλες, φάρμακα όπως η πενικιλλίνη, οι αντιοροί (π.χ. αντιτετανικός ορός) σκιαγραφικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται στην ακτινολογία, καλλυντικά, χρώματα, η γύρη διαφόρων φυτών, φτερά και τρίχες διαφόρων ζώων, η σκόνη κ.α.
Τα αλλεργιογόνα φτάνουν στον οργανισμό μέσω της αναπνοής, με επαφή στο δέρμα ή ακόμη με την τροφή ή και ένεση. Όταν ο οργανισμός έρθει σε επαφή με μια ξένη ουσία που δρα ως αλλεργιογόνο, το ανοσοποιητικό του σύστημα βάζει σε λειτουργία τους αμυντικούς μηχανισμούς της χημικής και της κυτταρικής ανοσίας με σκοπό την εξουδετέρωση του αντιγόνου. Έτσι, με πολύ απλά λόγια, την πρώτη φορά που ο οργανισμός θα συναντήσει το αλλεργιογόνο, θα ευαισθητοποιηθεί παράγοντας ανοσοσφαιρίνη Ε η οποία και θα καταλήξει σε ειδικούς υποδοχείς πάνω στα βασεόφιλα και μαστοκύτταρα. Τη δεύτερη (τρίτη κλπ.) φορά που ο οργανισμός θα συναντήσει το ίδιο αλλεργιογόνο τότε η ανοσοσφαιρίνη Ε θα αναγνωρίσει το αλλεργιογόνο και θα ενωθεί με αυτό με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των βασεόφιλων και μαστοκυττάρων. Τα ενεργοποιημένα βασεόφιλα και μαστοκύτταρα θα απελευθερώσουν διάφορες ουσίες που έχουν αποθηκευμένες (π.χ. ισταμίνη) που με τη σειρά τους θα προκαλέσουν μια ταχεία φλεγμονώδη αντίδραση που θα οδηγήσει σε φτάρνισμα, ερυθρότητα, φαγούρα κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανοσολογία
Ράστσε (Σαράι)
Το Ράστσε (Рашче, Rashçe) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 2697 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Χίλαρι Σουάνκ
Η Χίλαρι Σουάνκ (Hilary Ann Swank, 30 Ιουλίου 1974) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παραγωγός ταινιών, βραβευμένη με δύο Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίνκολν της Νεμπράσκα, στις 30 Ιουλίου του 1974. Ήταν ανακάλυψη της παραγωγού Suzy Sachs, η οποία την εντόπισε και την ενθάρρυνε στην ηθοποιία της σε παιδικές παραστάσεις, από την ηλικία ακόμη των 9 ετών. Από μικρή ήταν ιδιαίτερα αθλητική, αφού συμμετείχε επιτυχημένα τόσο σε κολυμβητικούς αγώνες κατηγορίας Junior (τύπου Ολυμπιάδας), όσο και στο οικείο πρωτάθλημα της Ουάσινγκτον.
Το καλλιτεχνικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε στα 1992, στο Λος Άντζελες, όπου είχε εγκατασταθεί με τη μητέρα της, δυο χρόνια νωρίτερα. Έπαιξε στην ταινία Buffy the Vampire Slayer. Το 1994 πρωταγωνίστησε στο The Next Karate Kid, ενώ το 1999 επιλέχθηκε μεταξύ εκατοντάδων υποψηφίων για το ρόλο του Μπράντον Τίνα στο Boys Don't Cry, χάρις στον οποίο κέρδισε το πρώτο της βραβείο Όσκαρ. Για να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του χαρακτήρα που υποδύθηκε, η Σουάνκ έκοψε πολύ κοντά τα μαλλιά της και έζησε σαν αγόρι για έναν ολόκληρο μήνα. Το αποκορύφωμα της κινηματογραφικής της πορείας ήρθε το 2004 με την ταινία Million Dollar Baby σε σκηνοθεσία του Κλιντ Ίστγουντ, που της χάρισε το δεύτερο Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού και επιπλέον μια Χρυσή Σφαίρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Μαρία Ιακωβία της Βάδης-Σπόνχαϊμ
Η Μαρία Ιακωβία, γερμ. Maria Jakobäa von Baden (25 Ιουνίου 1507 - 16 Νοεμβρίου 1580) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1522 τον Γουλιέλμο Δ΄ των Βίττελσμπαχ, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας
Ντολόρες Ο' Ρίορνταν
Η Ντολόρες Μαίρη Αϊλίν Ο' Ρίορνταν (Dolores Mary Eileen O'Riordan, 6 Σεπτεμβρίου 1971 - 15 Ιανουαρίου 2018) ήταν Ιρλανδή μουσικός και τραγουδίστρια-τραγουδοποιός. Ηγήθηκε του ροκ συγκροτήματος The Cranberries για 13 χρόνια. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2003 και επανενώθηκε το 2009.
Το πρώτο σόλο άλμπουμ της "Are You Listening?" κυκλοφόρησε το Μάιο του 2007 και ακολούθησε το "No Baggage" το 2009. Η Ο' Ρίορνταν υπήρξε αξιόλογη για τη μέτζο-σοπράνο φωνή της, για τους λαρυγγισμούς της και για την λιμερική προφορά της. Την σεζόν 2013-14 εμφανίστηκε ως κριτής ταλέντων στην εκπομπή The Voice of Ireland στον ιρλανδικό τηλεοπτικό σταθμό RTE. Τον Απρίλιο του 2014, η Ο' Ρίορνταν έγινε μέλος του συγκροτήματος Jetlag (πλέον D.A.R.K.) με το οποίο ξεκίνησε να ηχογραφεί νέο υλικό. Τον Μάιο του 2017, η Ντολόρες δήλωσε ότι είχε διαγνωστεί ως άτομο με διπολική διαταραχή.
Η Ο' Ρίορνταν πέθανε αιφνιδίως στις 15 Ιανουαρίου 2018, σε ηλικία 46 ετών, ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο για να ηχογραφήσει νέα τραγούδια.
Πρώιμα χρόνια
Η Ντολόρες Ο' Ρίορνταν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ballybricken, μια πόλη κοντά στο Λίμερικ της Ιρλανδίας. Ήταν η κόρη του Τέρενς και της Εϊλίν Ο' Ρίορνταν και η νεότερη από επτά παιδιά. Φοίτησε στο λύκειο Laurel Hill Coláiste FCJ στο Λίμερικ.
The Cranberries
Το 1990 η Ο' Ρίορνταν πέρασε από οντισιόν και κέρδισε την θέση της τραγουδίστριας για το συγκρότημα The Cranberry Saw Us (αργότερα μετονομάστηκε σε The Cranberries). Το συγκρότημα κυκλοφόρησε πέντε άλμπουμ : Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We? (1993), No Need to Argue (1994), To the Faithful Departed (1996), Bury the Hatchet (1999) και Wake Up and Smell the Coffee (2001) καθώς και τον δίσκο Stars: The Best of 1992–2002 (2002), προτού διαλυθούν το 2003.
Η Ο' Ρίορνταν έχει αναγνωριστεί ως είδωλο της μόδας, λανσάροντας το κοντό κούρεμα την δεκαετία του '90.
Στις 25 Αυγούστου 2009, ενώ προωθούσε το solo άλμπουμ της No Baggage στην Νέα Υόρκη στον ραδιοφωνικό σταθμό 101.9 RXP, η Ο' Ρίορνταν ανακοίνωσε την επανένωση των The Cranberries ενόψει της επερχόμενης παγκόσμιας περιοδείας τους. Η περιοδεία ξεκίνησε στην Βόρεια Αμερική στα μέσα του Νοεμβρίου 2009, ακολούθησε η Νότια Αμερική στα μέσα του Ιανουαρίου 2010 και η Ευρώπη τον Μάρτιο του 2010. Μαζί με τους The Cranberries έκανε περιοδεία και ο μουσικός Denny DeMarchi, ο οποίος έπαιζε τα πλήκτρα στα solo άλμπουμ της Ο' Ρίορνταν.
Στις 26 Μαΐου 2016, το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι σχεδίαζαν να ξεκινήσουν μια περιοδεία στην Ευρώπη. Η πρώτη συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου.
Solo καριέρα
Το 2004 η Ο' Ρίορνταν εμφανίστηκε με τον Ιταλό καλλιτέχνη Zucchero στο άλμπουμ Zu & Co., στο τραγούδι "Pure Love". Στο άλμπουμ αυτό συμμετείχαν επίσης καλλιτέχνες όπως οι Sting, Sheryl Crow, Luciano Pavarotti, Miles Davis, John Lee Hooker, Macy Gray και Eric Clapton. Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τον συνθέτη Angelo Badalamenti στο δίσκο Evilenko, κάνοντας φωνητικά σε αρκετά κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του "Angels Go to Heaven".
Το 2005 εμφανίστηκε στο άλμπουμ των Jam & Spoon Tripomatic Fairytales 3003 κάνοντας τα φωνητικά στο κομμάτι "Mirror Lover". Το πρώτο της single, "Ordinary Day", έγινε υπό την παραγωγή του Youth, νικητή βραβείου Brit, ο οποίος συνεργάστηκε επίσης με τους The Verve, Embrace, Primal Scream, U2 και Πωλ ΜακΚάρτνεϋ. Η Ο' Ρίορνταν έκανε μια ζωντανή εμφάνιση στο The Late Late Show στις 20 Απριλίου 2007.
Το Are You Listening? κυκλοφόρησε στην Ιρλανδία στις 4 Μαΐου 2007, στην υπόλοιπη Ευρώπη στις 7 Μαΐου 2007 και στην Βόρεια Αμερική στις 15 Μαΐου 2007. Το "Ordinary Day" ήταν το πρώτο της single και κυκλοφόρησε στα τέλη του Απριλίου. Το βίντεοκλιπ για το "Ordinary Day" γυρίστηκε στην Πράγα. Τον Αύγουστο του 2007 κυκλοφόρησε το "When We Were Young" ως το δεύτερο single της.
Το 2006, η Ο' Ρίορνταν μπήκε στην λίστα με τις 10 πλουσιότερες γυναίκες της Ιρλανδίας.
Στις 19 Νοεμβρίου 2007, ακύρωσε την περιοδεία της στην Ευρώπη (Lille, Παρίσι, Λουξεμβούργο, Βαρσοβία και Πράγα) λόγω ασθενείας. Τον Δεκέμβριο εμφανίστηκε σε μικρά κλαμπ της Αμερικής συμπεριλαμβανομένων των Des Moines στο Nashville και Charlottesville στην Virginia. Το δεύτερο άλμπουμ της, No Baggage, που περιείχε 11 κομμάτια, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2009.
Το 2008 η Ο' Ρίορνταν κέρδισε ένα βραβείο EBBA. Κάθε χρόνο τα Βραβεία European Border Breakers αναγνωρίζουν την επιτυχία δέκα καλλιτεχνών ή συγκροτημάτων που αποκτούν θαυμαστές πέρα από τα σύνορα της χώρας τους με το πρώτο διεθνές άλμπουμ τους να έχει κυκλοφορήσει το περασμένο έτος.
Εμφανίστηκε ως κριτής στο The Voice of Ireland στο κανάλι RTÉ την σεζόν 2013-14.
D.A.R.K.
Η Ο' Ρίορνταν ξεκίνησε να ηχογραφεί νέο υλικό με τους JETLAG, μια συνεργασία ανάμεσα στον Άντι Ρουρκ των The Smiths και τον Ole Koretsky, τον Απρίλιο του 2014. Τότε δημιούργησαν ένα τρίο με το όνομα D.A.R.K. Το πρώτο άλμπουμ τους, Science Agrees, κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2016.
Θάνατος
Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Μάικλ Ντ. Χίγκινς ήταν από τους πρώτους που απέδωσε φόρο τιμής. Φόρο τιμής απέδωσαν και αρκετοί εκπρόσωποι του κόσμου της μουσικής, συμπεριλαμβανομένων του Ντέιβ Ντέιβις (των Kinks), του Hozier και του Kodaline.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδοποιοί
Χένρι Πέρσι, 4ος κόμης του Νορθάμπερλαντ
Τα πρώτα ξαδέλφια του πατέρα του ήταν : Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας, Μαργαρίτα της Υόρκης, Γεώργιος Πλανταγενέτης, 1ος δούκας του Κλάρενς και ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας. Τα δεύτερα ξαδέλφια του τέταρτου κόμη ήταν : Ελισάβετ της Υόρκης, Εδουάρδος Ε΄ της Αγγλίας, Ριχάρδος του Σρούσμπερυ, δούκας της Υόρκης, Μαργαρίτα Πολ, 8η κόμισσα του Σόλσμπερι, Εδουάρδος Πλανταγενέτης, 17ος κόμης του Γουόρικ, και ο Εδουάρδος του Μίντλεχαμ.
Αποκατάσταση των τίτλων
Η σύζυγος του Ματθίλδη Ερμπέρ πριν από τον Χένρι είχε αρραβωνιαστεί τον Ερρίκο Τυδώρ που σφετερίστηκε τον θρόνο (1485) ως Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας. Ο πατέρας του πιστός οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ, σκοτώθηκε στις 29 Μαρτίου 1461 στην μάχη του Τάουτον. Η κομητεία της Νορθάμπερλαντ κατασχέθηκε από τους Υορκιστές νικητές, ο Χένρι Πέρσι φυλακίστηκε στην ιπτάμενη φυλακή και αργότερα μεταφέρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου (1464). Ο Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου έγινε στην θέση του Πέρσι κόμης του Νορθάμπερλαντ (1465). Ο Χένρι Πέρσι ορκίστηκε πίστη στον Εδουάρδο Δ΄ και ελευθερώθηκε (1469), συγχωρέθηκε από τον βασιλιά και πήρε πίσω τους τίτλους του, o Τζων Νέβιλ πήρε σαν αποζημίωση τον τίτλο του μαρκήσιου του Μόνταγκιου (1470) αλλά η επαναφορά των τίτλων στον Πέρσι καθυστέρησε από το Κοινοβούλιο μέχρι το 1473. Ο Χένρι Πέρσι, 4ος κόμης του Νορθάμπερλαντ έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1474). Τα επόμενα 12 χρόνια ο Νορθάμπερλαντ απέκτησε ισχυρές κυβερνητικές θέσεις στην βόρεια Αγγλία και έγινε Φύλακας των Ανατολικών Μαρς που ήταν παραδοσιακός τίτλος της οικογένειας.
Μάχη του Μπόσγουορθ
Διορίστηκε διοικητής της οπισθοφυλακής των Υορκιστών στην μάχη του Μπόσγουορθ που έγινε στις 22 Αυγούστου 1485 αλλά δεν εμφανίστηκε, η απουσία του είχε σημαντικό ρόλο στην συντριβή και τον θάνατο του Ριχάρδου Γ΄, πολλοί ιστορικοί υποπτεύονται ότι τον πρόδωσε για χάρη του Ερρίκου Τυδώρ. Μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι επειδή βρισκόταν στα μετόπισθεν δεν μπορούσε να αναλάβει δράση πριν σκοτωθεί ο Ριχάρδος Γ΄. Ο Χένρι Πέρσι συνελήφθη μαζί με τον Ραλφ Νέβιλ, 3ο κόμη του Γουέστμορλαντ και τον Τόμας Χάουαρντ, 2ο δούκα του Νόρφολκ, φυλακίστηκε μερικούς μήνες αλλά στην συνέχεια δήλωσε πάλι πίστη και στον νέο βασιλιά. Ο Ερρίκος Ζ΄ τον απελευθέρωσε σαν επιβράβευση για την καλή του συμπεριφορά, αποκαταστάθηκε στους τίτλους και τα εδάφη του και συμμετείχε σε πολλές αποστολές του στέμματος κάτι που δείχνει ότι του είχε μεγάλη εμπιστυσύνη.
Οικογένεια
Την περίοδο 1473 - 1476 ο Χένρι Πέρσι παντρεύτηκε την Ματθίλδη Ερμπέρ (1448 - 1495) κόρη του Γουίλιαμ Ερμπέρ, 1ου κόμη του Πέμπροκ (1423 - 1469) και της Άννας Ντεβερώ, μαζί της απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Κόμητες του Νορθάμπερλαντ
Βίρτους
Στη ρωμαϊκή μυθολογία η Βίρτους (Virtus) ήταν η θεότητα της γενναιότητας και της στρατιωτικής ισχύος, η προσωποποίηση της ρωμαϊκής δύναμης. Στην ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με την Αρετή.
Η Βίρτους σχετιζόταν με τον θεό Χόνος (Honos) που ήταν η προσωποποίηση της τιμής, και συχνά τιμάται μαζί με αυτόν. Το 210 π.Χ. ο Marcus Claudius Marcellus έκανε τα σχέδια για την κατασκευή κοινού ναού για τις δύο θεότητες, αλλά το κολέγιο των ποντιφικών αντέδρασε με την αιτιολογία ότι αν γινόταν ένα θαύμα στον ναό δεν θα ήξεραν οι ιερείς σε ποιόν θεό να αποδώσουν τιμές. Έτσι κατασκευάστηκαν ξεχωριστοί ναοί για τον Χόνος και τη Βίρτους. Ο ναός της Βίρτους κατασκευάστηκε κοντά στην πύλη Καπένα και ανακαινίστηκε αργότερα από τον Βεσπιανό.
Η Βίρτους εμφανίζεται με πολλά πρόσωπα, π.χ. σε νομίσματα έχει τη μορφή γέρου ή νεαρού άνδρα. Το 1776 η Αμερικάνικη πολιτεία της Βιρτζίνια στο νέο νόμισμα των τεσσάρων δολαρίων είχε στη μία πλευρά τη μορφή της Βίρτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Γενικές εκλογές στο Βανουάτου 2016
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βανουάτου στις 22 Ιανουαρίου 2016. Το Κοινοβούλιο είχε διαλυθεί το 2015 έπειτα από την αποτυχία να εξασφαλίσει την έγκριση για μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Είχε προηγηθεί η καταδίκη 14 βουλευτών (μεταξύ των οποίων και ενός πρώην πρωθυπουργού) για δωροδοκία.
Κορομπίλι
Το Κορομπίλι είναι βουνό του νομού Βοιωτίας, με μέγιστο ύψος τα 908 μέτρα. Στις δυτικές υπώρειες του ήταν χτισμένη η αρχαία πόλη Σίφαι η σημερινή Αλυκη Ανατολικά του βουνού βρίσκεται η παραλία της Λιβαδόστρας η αρχαία Κρευση.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Βοιωτίας
Σπες
Στην Ρωμαϊκή μυθολογία η Σπες (Spēs) ήταν θεότητα προσωποποίηση της Ελπίδας.
Στο Φόρουμ Χολιτόριουμ υπήρχε ναός της ενώ στην τέχνη παρουσιαζόνταν κρατώντας λουλούδια.
Ήταν προσωποποιημένη ελπίδα για καλή συγκομιδή, και για τα παιδιά, επίκληση στις γεννήσεις, σε γάμους, την επικαλούνταν οι στρατιώτες στην μάχη και άλλες σημαντικές στιγμές.
Στην Ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με την Ελπίδα.
Σπες
Παλλήνη (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Παλλήνη ήταν κόρη του βασιλέως της Θράκης Σίθωνα και της Αγχιρόης (ή Αγχινόης) ή της Μενδηίδας, που ήταν τοπική επώνυμη ηρωίδα της Χαλκιδικής.
Το όνομά της έφερε παλαιότερα η χερσόνησος της Κασσάνδρας.
Πηγές
Παλληνη