cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sony Xperia P
Το Sony Xperia P είναι ένα smartphone που βρίσκεται πάνω από το Xperia U και κάτω από το Xperia S. Αυτό ανακοινώθηκε στο Mobile World Congress 2012, παράλληλα με το Xperia U και το Xperia S. Διαθέτει 4 ίντσες οθόνης qHD με την τεχνολογία της Sony WhiteMagic που παραδίδει υψηλότερη φωτεινότητα με εκείνη των άλλων smartphones. Έχει αναλυση 960 x 540 pixels, που σημαίνει ότι το ppi του ειναι 275 pixels. Εχει 1 GHz ST-Ericsson NovaThor επεξεργαστή διπλού πυρήνα και μια 8 mega-pixel κύρια κάμερα. Σημαντικο επισης χαρακτηριστικό της συσκευής είναι οτι το σωμα της ειναι από αλουμίνιο και uni-body, η οποία δίνει το τηλέφωνο μια σταθερή αίσθηση, σε αντίθεση με τα πλαστικα σώματα των άλλων τηλέφωνων Xperia.
Οθόνη
Το Xperia P διαθέτει οθόνη 4 ιντσών αναλυσης qHD (960x540) με την τεχνολογια "WhiteMagic". Η προσθήκη της WhiteMagic στην οθόνη γίνεται με την προσθήκη ενός άλλου λευκόυ υπο-pixel σε επίπεδο υλικού, μαζί με τις βασικές pixels RGB (RGBW). Αυτό διευκολύνει τη βέλτιστη φωτεινότητα των 960 nits που το καθιστά το καλύτερο της κατηγορίας του. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των υπαλλήλων της Sony, η τεχνολογία αυτή αυξάνει τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας σε μεγάλο βαθμό.
Φωτογραφική μηχανή
Το Xperia P έρχεται με μια κάμερα 8 mega-pixel με αισθητήρα Exmor R-sensor της Sony για την καλύτερη φωτογραφία κατά τη διάρκεια του χαμηλού φωτισμού. Και παράγει επίσης φωτογραφιες αναλυσης 1080p και Full HD βίντεο. Το τηλέφωνο διαθέτει επίσης μια ενσωματωμένη δευτερεύουσα κάμερα (μπροστινη κάμερα) για βίντεο-κλήσεις και το video chatting, η ανάλυση είναι 640 x 480 VGA. Το smartphone διαθέτει διάφορα χαρακτηριστικά, όπως ανίχνευση χαμόγελου, Sweep Panorama, 3D Sweep Multi angle και τη λειτουργία 3D Sweep Panorama. Πολλοί χρήστες έχουν αναφέρει πρόβλημα με την κάμερα μετά την ενημέρωση του λειτουργικού συστήματος με το Android ICS. Σε διάφορες εφαρμογές 3ου κατασκευαστη που χρησιμοποιούν την κάμερα του τηλεφώνου, το σκόπευτρο της καμερας δεν θα μπορούσε να δείξει την πλήρη εικόνα, αλλά μάλλον μια εικόνα με αναλογιες 4:3 στην μεγιστη αναλυση των 8MP. Τα ζητήματα αυτά διορθωθηκαν στο Android Jelly Bean 4.1.2 μια ενημέρωση που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013. Όμως, το 3D Sweep Multi angle και το 3D Sweep Panorama ειχαν χαρακτηριστικά που έχουν αφαιρεθεί από το λανσάρισμα της συσκευής με το firmware του Android Gingerbread.
Λογισμικό
Κυκλοφορησε με το Android 2.3.7 στο 2ο τρίμηνο του 2012. Οι πρώτες ενημερώσεις για το Android 4.0.4 ηταν διαθέσιμες από τον Αύγουστο του 2012. Υπήρξε μια σειρά από μικρές ενημερώσεις και βελτιώσεις σταθερότητας από τότε. Το Xperia P είχε προγραμματιστεί να λάβει μια ενημερωμένη έκδοση του Android 4.1.2 Jelly Bean στα τέλη Μαρτίου του 2013, ενώ η ενημέρωση καθυστέρησε και κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου 2013.
Παραπομπές
http://developer.sonymobile.com/wp/2012/02/27/introducing-whitemagic-the-technology-in-xperia-p/comment-page-2/
^ http://www.engadget.com/2012/08/17/sony-starts-pushing-android-4-0-update-to-xperia-p-owners/
^ http://blogs.sonymobile.com/2013/04/24/kicking-off-sonys-jelly-bean-android-4-1-rollout-for-xperia-p-xperia-go-and-xperia-e-dual/
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έξυπνα τηλέφωνα Κατηγορία:Προϊόντα της Sony
Ιωάννης Λυμπέρης
Ο Ιωάννης Λυμπέρης γεννήθηκε το 1955 στην Αμαλιάδα Ηλείας, από τους αγρότες Παναγιώτη και Κριτονίκη Λυμπέρη, το γένος Γιαννοπούλου. Το 1973 εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε με συνεχείς υποτροφίες και από όπου αποφοίτησε το 1979.
Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε και εργάστηκε στα Νοσοκομεία Αμαλιάδας και Πύργου ως καρδιολόγος. Έχει εκλεγεί, παμψηφεί, μέλος της Διοίκησης του Νοσοκομείου Αμαλιάδας, ως εκπρόσωπος των ιατρών. Έχει διατελέσει μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Νοσοκομείου και Συνδικαλιστικός Εκπρόσωπος στην Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Δυτικής Ελλάδος.
Από τα φοιτητικά του χρόνια είχε ενεργό δράση στα κοινά: συμμετείχε στο Φοιτητικό Κίνημα της εποχής (1973 – 1980) και εξελέγη σε όλες τις βαθμίδες Οργάνων της Σχολής και των Διασχολικών Θεσσαλονίκης. Με την Τοπική Αυτοδιοίκηση ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1994, οπότε εξελέγη, δεύτερος σε σταυρούς, Νομαρχιακός Σύμβουλος Ηλείας, με την παράταξη του κ. Αθανασίου Ράλλη «Ενότητα για την Ηλεία». Το 1998, ως επικεφαλής της παράταξης «Νέα δημοτική κίνηση: Αμαλιάδα-Ηλίδα», εξελέγη Δήμαρχος Αμαλιάδας, με ποσοστό 59%. Επανεξελέγη το 2002. Το 2006 επανεξελέγη Δήμαρχος Αμαλιάδας.Το 2010 εξελέγη Δήμαρχος Ήλιδας με τον συνδυασμό «Ηλίδα-Νέα εποχή». Το 2014 ήταν ξανά υποψήφιος, αλλά ηττήθηκε από το Χρήστο Χριστοδουλόπουλο. Το 2003 εξελέγη και το 2007 επανεξελέγη Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.) Νομού Ηλείας. Συμμετέχει σε Επιτροπές της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.).
Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Σαββοπούλου, με την οποία έχουν τρία παιδιά, τον Παναγιώτη, τον Γιώργο  και  τον Νικόλαο-Στυλιανό.
Επανεξελέγη δήμαρχος Ήλιδας το 2019 από τον 1ο γύρο, λεμβάνοντας ποσοστό 57,30% των ψήφων.
Κατηγορία:Έλληνες καρδιολόγοι Κατηγορία:Δήμαρχοι Αμαλιάδος
Χόμερ Λέιν
Ο Χόμερ Λέιν (1875-1925) ήταν Αμερικάνος παιδαγωγός που πίστευε ότι η συμπεριφορά και ο χαρακτήρας των παιδιών βελτιώνεται όταν τους δίνεται μεγαλύτερος έλεγχος πάνω στη ζωή τους.
Γεννήθηκε στο Κονέκτικατ και ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος στο Λύκειο Πήτερς στο Σάουθμπόροου στη Μασαχουσέτη. Αργότερα πήγε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, όπου δούλεψε με νέους οι οποίοι αντιμετώπιζαν προβλήματα με τον νόμο. Το 1912 προσκλήθηκε στην Αγγλία, όπου ίδρυσε το σχολείο Λίτλ Κόμονγουελθ στο Ντόρσετ και άσκησε μεγάλη επιρροή στον Α. Σ. Νηλ, τον ιδρυτή του σχολείου Σάμερχιλ.
Ο Χόμερ Λέιν απέκτησε δύο παιδιά με την πρώτη του γυναίκα, Κόρα Μπάρνεϋ, και τρία με την δεύτερη, με την οποία υιοθέτησαν επίσης μια κόρη. Ο Λέιν πέθανε στο Παρίσι έπειτα από την απέλασή του από την Αγγλία καθώς δεν ανανεώθηκε η εκεί άδεια παραμονής του. Η οικογένειά του παρέμεινε στην Αγγλία.
Ο πιο επιφανής μαθητής του Λέιν ήταν ο ασθενής του, Αλεξάντερ Σάδερλαντ Νηλ. Ο Νηλ ίδρυσε το σχολείο Σάμερχιλ, το οποίο έγινε ιδιαίτερα γνωστό αφότου ο Αμερικάνος εκδότης Χάρολντ Χάρτ εξέδωσε το «Θεωρία και πράξη της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης» το 1960. Το βιβλίο πούλησε 200.000 αντίτυπα. Ο Χάρτ δεν είχε εκδώσει ξανά κάποιο εμπορικό βιβλίο, καθώς έως τότε εξέδιδε παιδικά βιβλία και τον είχαν συμβουλεύσει να μην εκδώσει το βιβλίο του Νηλ. Όμως, έχοντας δεχθεί ηθική υποστήριξη από πολλούς προοδευτικούς εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ, αποφάσισε να αναλάβει προσωπικά το εγχείρημα.
Το Αμερικάνικο σχολείο Σάμερλειν, στην Καλικούν της Νέας Υόρκης, πήρε το όνομά του από το Σάμερχιλ και τον Χόμερ Λέιν. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1963 στην Βόρεια Καρολίνα, όμως πυρπολήθηκε από ρατσιστές και μετακινήθηκε στο Μάιλεσες της Νέας Υόρκης, και έπειτα εγκαταστάθηκε σε μια αγροτική περιοχή στο χωριουδάκι Ρόσκο της Νέας Υόρκης.
Βιβλιογραφία
Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν στις παρακάτω πηγές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδαγωγοί Κατηγορία:Προοδευτική εκπαίδευση
Αρχάγγελος
thumb|250px|Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, εικόνα του 12ου αιώνα στη [[Μονή Σινά]] Οι Αρχάγγελοι είναι μέλη της τρίτης ταξιαρχίας αγγέλων. Τους βρίσκουμε σε πολλές θρησκείες όπως στον Χριστιανισμό, Ισλάμ, Ιουδαϊσμό και Ζωροαστρισμό. Τα ονόματά τους συχνά χρησιμοποιούνται και ως πρώτα ανδρικά ονόματα σε πολλές κουλτούρες.
Οι Αρχάγγελοι στο Ισλάμ
Οι ονομαζόμενοι Αρχάγγελοι στο Ισλάμ είναι οι Γαβριήλ, Μιχαήλ, Ραφαήλ και Αζραήλ.
Οι αρχάγγελοι στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία
Στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Κόπτες δίνουν ιδιαίτερη σημασία στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Πέρα όμως από τους Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ επίσης διακρίνουμε τέσσερα ακόμα ονόματα Αρχαγγέλων:
Εορτασμός από Καθολικούς και Ορθοδόξους
Οι αρχάγγελοι Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ εορτάζονται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 29 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους και από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες στις 8 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασώματα
Νήσος Αντίρροδος
Η Νήσος Αντίρροδος ήταν νησί της Αιγύπτου στη Μεσόγειο Θάλασσα, δίπλα στην Αλεξάνδρεια, της οποίας κατά την αρχαιότητα αποτελούσε μέρος. Σήμερα είναι βυθισμένο στο λιμάνι της σύγχρονης πόλης. Στο νησί πιθανολογείται ότι βρισκόταν το παλάτι της Κλεοπάτρας.
Το νησί, όπως και τμήμα της αρχαίας πόλης, βυθίστηκαν στη θάλασσα μετά από σεισμούς και την άνοδο της θάλασσας ανάμεσα στον 4ο και 8ο αιώνα. Ανευρέθηκαν μετά από έρευνες το 1996 που συνεχίζονται ακόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιγύπτου Κατηγορία:Αλεξάνδρεια Κατηγορία:Πρώην νησιά
103 (αριθμός)
Το 103 (εκατόν τρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 102 και πριν από το 104. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 103 συμβολίζεται ως CIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΓ΄ ή ργ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Στα μαθηματικά
Το 103 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο προηγούμενος πρώτος αριθμός είναι το 101, κάτι που καθιστά τον 103 μέλος ενός ζεύγους δίδυμων πρώτων. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 107. Επίσης είναι αυστηρά μη παλινδρομικός αριθμός, καθώς τα ψηφία του δεν σχηματίζουν παλίνδρομο σε καμία αριθμητική βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
103
Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ
Ο Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ (Ibrahim Mohamed Solih) (στη γλώσσα ντιβέχι: އިބްރާހީމް މުޙައްމަދު ޞާލިޙު )  γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1964), περισσότερο γνωστός με το όνομα Ibu, είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες ,  Πρόεδρος των Μαλδίβων από τις 17 Νοεμβρίου 2018.
Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο το 1994, σε ηλικία 30 ετών, στην ατόλη καταγωγής του, την Φααντιπόλου. Ο Σολίχ διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στο σχηματισμό του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων (MDP) και στο Πολιτικό Κίνημα Μεταρρύθμισης των Μαλδίβων από το 2003 μέχρι το 2008, το οποίο οδήγησε τη χώρα στην υιοθέτηση ενός νέου, σύγχρονου συντάγματος και την πολυκομματική δημοκρατία, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο Σολίχ ήταν επίσης ένα σημαίνον μέλος του κοινοβουλίου και της Ειδικής Βουλής (Majlis). Ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων, ο Σολίχ εξελέγη Πρόεδρος των Μαλδίβων στις 23 Σεπτεμβρίου 2018, έπειτα από τη διεξαγωγή προεδρικών εκλογών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2011 έγινε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Κόμματος των Μαλδίβων (MDP).
Διετέλεσε, επίσης, επικεφαλής της μικτής κοινοβουλευτικής ομάδας από τότε που συστάθηκε ο αντιπολιτευόμενος συνασπισμός,τον Μάρτιο του 2017.
Ο Σολίχ επιλέχθηκε ως ο νέος υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2018 για τον συνασπισμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης που σκόπευε να ανατρέψει το κατεστημένο του προέδρου Γιαμίν, μετά την απόφαση του πρώην προέδρου Νασίντ να μην κατέλθει τελικά ως υποψήφιος στις εκλογές.
Ο Σολίχ αναδείχθηκε νικητής των εκλογών, επικρατώντας του Γιαμίν, λαμβάνοντας ποσοστό 58,4% των ψήφων και γύρω στις 38.500 ψήφους περισσότερες από τον αντίπαλό του. Στις παραμονές των εκλογών, πολλοί ξένοι παρατηρητές υποστήριξαν ότι οι εκλογές θα μπορούσαν να ήταν στημένες υπέρ του Γιαμίν,ο οποίος θα εξασφάλιζε μια δεύτερη θητεία. Ωστόσο, όταν η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων ήταν στο στάδιο της ολοκλήρωσης το βράδυ των εκλογών, ο πρόεδρος Γιαμίν σε διάγγελμά του προς το λαό παραδέχθηκε την ήττα του και την εκλογή του Σολίχ στην προεδρία, κάτι που έγινε λίγες ώρες μετά την αυτοανακήρυξη του Σολίχ ως νικητή των εκλογών και το αίτημά του προ τον πρόεδρο ειρηνική μετάβαση της εξουσίας.
Το κύριο θέμα της προεκλογικής εκστρατείας αναγνωρίστηκε ευρέως ότι ήταν το κατά πόσο οι Μαλδίβες θα έπρεπε να συνεχίσουν να επιδιώκουν στενότερες σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπως έγινε επί προεδρίας του Γιαμίν, ή αν θα έπρεπε, να στραφούν στην Ινδία και στις χώρες του Δυτικού Κόσμου (ειδικότερα στις ΗΠΑ), μια τάση που ευνοήθηκε περισσότερο τον συνασπισμό της αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του MDP.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι των Μαλδίβων
Σιλβάνα Μάνγκανο
Η Σιλβάνα Μάνγκανο (Silvana Mangano, 23 Απριλίου 1930 - 16 Δεκεμβρίου 1989) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.
Έγινε γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στις ταινίες των: Λουκίνο Βισκόντι, Πιερ Πάολο Παζολίνι, Βιττόριο ντε Σίκα, Ντέιβιντ Λιντς και Νικήτα Μιχαλκόφ. Είχε κερδίσει τρία βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο και τρία Νάστρο ντ' Αρτζέντο.
Ήταν παντρεμένη με τον παραγωγό Ντίνο ντε Λαουρέντις και είχαν τέσσερα παιδιά. Απεβίωσε το 1989 στη Μαδρίτη από καρκίνο του πνεύμονα.
Γλυοξάλη
Η γλυοξάλη ή αιθανοδιάλη (αγγλικά: glyoxal) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C2H2O2, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά ως HCOCHO. Είναι η απλούστερη διάλη, δηλαδή αλδεΰδη με δυο αλδεϋδομάδες (-CHO). Η (πραγματική μοριακή) δομή της είναι πιο πολύπλοκη από ότι δείχνει ο απλός ημισυντακτικός της τύπος, γιατί σχηματίζονται υδρίτες και ολιγομερή. Παράγεται βιομηχανικά και είναι πρόδρομη ένωση για πολλά προϊόντα. Η χημικά καθαρή γλυοξάλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι κίτρινο υγρό, που όταν εξατμίζεται δίνει ένα πράσινο αέριο.
Φυσική παρουσία
Η γλυοξάλη είναι μια ερεθιστική ένωση που σχηματίζονται όταν μαγειρικά έλαια και λίπη θερμαίνονται σε υψηλές θερμοκρασίες.
Η γλυοξάλη έχει παρατηρηθεί ως ιχναέριο στην ατμόσφαιρα, για παράδειγμα ως παραπροϊόν οξείδωσης υδρογονανθράκων. Οι τροποσφαιρικές συγκεντρώσεις της κυμαίνονται σε 0-200 ppt, αλλά έχουν αναφερθεί και συγκεντρώσεις ως 1 ppb, σε ρυπασμένες περιοχές.
Παραγωγή
Βιομηχανικά η γλυοξάλη παράγεται είτε με την οξείδωση αιθένιου, στην αέρια φάση, (αρχικά) σε 1,2-αιθανοδιόλη, παρουσία αργύρου ή χαλκού, ως καταλύτη (διεργασία Λαπόρτ, Laporte process), είτε με οξείδωση αιθανάλης με νιτρικό οξύ, στην υγρή φάση. Η ονομαστική ετήσια παγκόσμια παραγωγική χωρητικότητα για τη γλυοξάλη ανέρχεται σε περίπου 220.000 τόνους, με μικρότερη (πραγματική) ετήσια παραγωγή, εξαιτίας υπερχωρητικότητας παραγωγής, κυρίως στην Ασία. Η περισσότερη παραγωγή γίνεται με τη μέθοδο της οξείδωσης στην αέρια φάση.
Η πρώτη μονάδα βιομηχανικής παραγωγής άρχισε τη λειτουργία της στη Λαμότ, στη Γαλλία, το 1960. Η μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής είναι της BASF, στο Λουντβιχσχάφεν της Γερμανίας, με ετήσια παραγωγή 60.000 τόνους. Άλλες μονάδες παραγωγής υπάρχουν επίσης στις ΗΠΑ και στην Κίνα. Η εμπορική γλυοξάλη παράγεται ως υδατικό της διάλυμα 40%.
Η γλυοξάλη μπορεί να συνθεθεί εργαστηριακά με οξείδωση αιθανάλης από σεληνώδες οξύ (H2SeO3). Η σύνθεση άνυδρης γλυοξάλης εμπλέκει θέρμανση στερεού υδρίτη της με πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) και συμπύκνωση των σχηματιζόμενων ατμών γλυοξάλης με ψυκτική παγίδα.
Εφαρμογές
Το επικαλυμένο χαρτί και το φινίρισμα υφασμάτων χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες γλυοξάλης. Συμπυκνώνεται με την ουρία, σχηματίζοντας 4,5-διυδροξυ-2-ιμιδαζολιδινόνη, που με αντίδραση με μεθανάλη δίνει δι(υδροξυμεθυλο) παράγωγα που χρησιμοποιούνται για την αποφυγη τσαλακώματος σε υφάσματα. Επίσης χρησιμοποιήθηκε ως διαλυτοποιητής και μέσο διασύνδεσης στη χημεία πολυμερών: Η γλυοξάλη είναι μια πολύτιμη συνθετική μονάδα σε αντιδράσεις οργανικής σύνθεσης, ειδικότερα για τη σύνθεση ετεροκυκλικών ενώσεων, όπως ιμιδαζολών. Μια βολική για εργαστηριακή χρήση μορφή του αντιδραστηρίου είναι η διημιακετάλη με 1,2-αιθανοδιόλη, δηλαδή η 1,4-διοξαν-2,3-διόλη. Αυτή η ένωση είναι εμπορικά διαθέσιμη.
Διαλύματα γλυοξάλης χρησιμοποιήθηκαν στην ιστολογία, με μια μέθοδο που διατηρεί κύτταρα για μικροσκοπική εξέταση.
Διαλύματα
Η γλυοξάλη παράγεται τυπικά ως υδατικό διάλυμα 40%. Όπως και οι άλλες (σχετικά) μικρού μοριακού βάρους αλδεΰδες, η γλυοξάλη σχηματίζει υδρίτες. Επιπλέον, οι υδρίτες αυτοί συμπυκνώνονται δίνοντας μια σειρά από ολιγομερή, με δομές μη επιβεβαιωμένες. Αλλά για τις περισσότερες εφαρμογές, η ακριβής φύση των χημικών ειδών που σχηματίζονται σε διαλύματά της είναι χωρίς πρακτική σημασία. Τουλάχιστον δυο υδρίτες της γλυοξάλης πωλούνται εμπορικά: Εκτιμήθηκε ότι σε συγκεντρώσεις κάτω από 1 M, η γλυοξάλη κυριαρχεί ως μονομερής ή ως υδρίτης, δηλαδή με τύπους HCOCHO, HCOCH(OH)2 και (HO)2CHCH(OH)2. Σε συγκεντρώσεις πάνω από 1 M, η γλυοξάλη κυριαρχεί ως διμερή. Αυτά τα διμερή είναι πιθανότατα διοξολάνια, με τύπο [(HO)CH]2O2CHCHO. Διμερή και τριμερή μπορούν να συνυπάρχουν.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλδεΰδες Κατηγορία:C2
Chrysobothris
Η Chrysobothris είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των Buprestidae. Το γένος Chrysobothris Eschscholtz 1829 περιλαμβάνει στην Ευρώπη εννέα είδη. Πέντε από αυτά συναντούμε και στην Ελλάδα, δηλαδή τα είδη ''Ch. affinis (Fabricius, 1794), Ch. chrysostigma (Linné, 1758), Ch. leonhardi Obenberger, 1916, Ch. solieri Gory & Laporte, 1838 και Ch. chalcophana mediterranea'' Novak, 1986.
Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Όπως εκφράζει και το όνομα «Χρυσοβόθρις», το ακμαίο έχει σε κάθε έλυτρο δυο ή τρία στρογγυλά ρηχά βαθουλώματα. Ενώ το έντομο από πάνω είναι ανοιχτό καφέ, οι «βόθροι» έχουν χρώμα χρυσού. Αυτό όμως δεν ισχύει για όλα τα είδη.
Βιολογία
Οι προνύμφες (Εικ. 3) ορύσσουν στοές κάτω από το φλοιό και στο ξύλο των ξενιστών.
Τα είδη στην Ελλάδα
Η 'Ch. affinis' (εικ. 1,2,3,4) απαντάται σε όλη την Ελλάδα σε φυλλοβόλα δάση. Ξενιστές είναι ποικιλία φυλλοφόρων δέντρων, ιδιαίτερα η βελανιδιά. Το ολομεσογειακό είδος ζει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και σε μέρος της Ασίας. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την περίοδο Απριλίου μέχρι Ιουλίου.
Η 'Ch. leonhardi' έχει περιορισμένο χώρο διαμονής. Αναφέρεται μόνο από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Ουγγαρία και τη Βόρεια Ελλάδα. Έχει ως ξενιστή την καρυδιά (Juglans regia).
Το είδος ''Ch. solieri έχει ως ξενιστές τα κωνοφόρα δέντρα (πεύκο, κέδρος και Picea abies''). Το ολομεσογειακό είδος απαντάται σε όλη την Ελλάδα, σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στη Βόρεια Αφρική, και στην Ασία. Το ακμαίο έντομο κάνει την εμφάνησή του κατά την μακρά περίοδο από Απρίλιο μέχρι Οκτώβριο. 250 px|thumb|right|Εικ. 3: Chrysobothris sp., προνύμφη σύμφωνα με τον [[Edmund Reitter|Reitter ]] Η 'Ch. chalcophana' είναι στοιχείο της πανίδας της Αφρικής. Από την Ελλάδα υπάρχει μόνο μια αναφορά.
Άννυ Πασπάτη
Η Άννυ Πασπάτη ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Chrysobothris
Αναφορές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Άννυ Πασπάτη
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε το 1966. Παράλληλα με τις σπουδές της, από το 1965, ξεκίνησε τη συνεργασία της ως ηθοποιός με το Εθνικό Θέατρο μετρώντας 78 συμμετοχές σε παραστάσεις μέχρι και το 1994.
Το 1963 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με ένα μικρό ρόλο στην ταινία Αγάπησα και πόνεσα. Το 1964 ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικές συμμετοχές στις ταινίες Αμφιβολίες και Σχολή για σωφερίνες. Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 1967 στη βουκολική ταινία Χάιδω όπου ερμήνευσε τον ομώνυμο ρόλο. Ακολούθησε το δράμα Αφροδίτη το κορίτσι που πόνεσε, την επόμενη χρονιά, και πάλι με πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησαν οι ταινίες Ο Νταβέλης το 1969 και Ένα αστείο κορίτσι και Εν ονόματι του νόμου το 1970.
Η πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε τη σεζόν 1973-1974 στη σειρά Ανήσυχα νιάτα της ΕΙΡΤ, όπου υποδυόταν τη Μαίρη. Από το 1974 μέχρι το 1976 έπαιζε στη σειρά της ΥΕΝΕΔ Μεθοριακός σταθμός στο ρόλο της Αλίκης. Ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στην τηλεόραση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στις σειρές Ο άνθρωπός μας, Το ταξίδι και Χαμένος Παράδεισος. Το 1981 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Χρήστο Πάρλα στην κοινωνική σειρά της ΕΡΤ Οι Κληρονόμοι ενώ την επόμενη χρονιά υποδύθηκε την Όλγα Ορφανού στην αστυνομική σειρά Οι αξιόπιστοι. Τη σεζόν 1982-1983 υποδύθηκε την Ελένη στην κοινωνική σειρά της ΕΡΤ Γιάννης και Μαρία. Το 1982 έπαιξε στην ταινία Ο τελευταίος διάλογος ενώ το 1983 στο Χωρίς μάρτυρες. Ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικές συμμετοχές στις ταινίες Αδέξιος εραστής το 1984 και Τα πρόσωπα του Θεού το 1985. Το 1986 έπαιξε στη βιντεοταινία Ένας τρελός... τρελός ονειροπαρμένος μαζί με τον Αλέκο Τζανετάκο ενώ το 1989 έπαιξε μαζί με τον Γιάννη Βούρο στη βιντεοταινία Περιμένοντας το αύριο. Το 1994 έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε σειρά της ιδιωτικής τηλεόρασης και συγκεκριμένα στη δραματική σειρά του ΣΚΑΪ Η οργή των θεών, του Θάνου Λειβαδίτη. Από το 1998 μέχρι το 2001 υποδύθηκε την Αλίκη στην καθημερινή σειρά του Mega Channel Απαγορευμένη Αγάπη, αποχωρώντας μετά από τρεις κύκλους.
Τον Ιούνιο του 2020 έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της.
Θεατρογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Πλάτη Έβρου
Η Πλάτη, παλαιότερα γνωστή ως Σανταρλί, είναι χωριό το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου. Το χωριό δημιουργήθηκε το 1920 κυρίως από κατοίκους του χωριού Μπάρα και Γυαλιά - χωριά τα οποία σήμερα δεν υπάρχουν. Βρίσκεται μόλις 55 μέτρα πάνω την στάθμη της θάλασσας πολύ κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Άρδα ενώ σε μικρή απόσταση από αυτό βρίσκονται τα χωριά Ελαία (δυτικά), Άρζος (ανατολικά) και Κέραμος (νότια). To 2011 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 655 κάτοικοι, ενώ το 2001 ήταν 601. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924.
Ούρος Κνέζεβιτς
Ο Ούρος Κνέζεβιτς (Урош Кнежевић ; 2 Ιανουαρίου 1811 – 21 Οκτωβρίου 1876) ήταν Σέρβος ζωγράφος. Ο Κνέζεβιτς είναι πιο γνωστός για τις προσωπογραφίες του, έχοντας παράγει περισσότερα από 200 πορτρέτα, κυρίως από αξιόλογους ανθρώπους της εποχής του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σρέμσκι Κάρλοβτσι και ο πατέρας του ονομαζόταν Τέοντορ και η μητέρα του Γιουλιάνα. Παρόλο που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Σερβία, υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του.
Σχετικά με τα πρώτα του χρόνια εκπαίδευσης, ο ίδιος ο καλλιτέχνης έγραψε ότι του άρεσε να ζωγραφίζει ακόμη και ως παιδί και ότι ένιωθε απόλυτα αφοσιωμένος στο σχέδιο. Σπούδασε για πρώτη φορά σχέδιο στο Γυμνάσιο Κάρλοβτσι. Μεταφέρεται από τη Βοϊβοντίνα στη Σερβία το 1834, όπου ασκεί ενεργά τη ζωγραφική μέχρι το 1844. Το έργο του ήταν απαραίτητο για την εισαγωγή της τέχνης στη Σερβία και την εκπαίδευση του τοπικού πληθυσμού στην εκτίμηση τέχνης. Κατά τη διάρκεια της εποχής του στη Σερβία υποστήριξε τον εαυτό του ζωγραφίζοντας πορτρέτα των τοπικών ευγενών και διακεκριμένων πολιτών. Ωστόσο, ο τοπικός πληθυσμός εξακολουθούσε να είναι πολύ φιλόξενος για την τέχνη και συχνά δεν καταβλήθηκαν ποσά για τα πορτρέτα. Αυτό έκανε δύσκολο για τον Κνέζεβιτς να κερδίσει αρκετά για να στηρίξει τον εαυτό του, πόσο μάλλον να εξοικονομήσει αρκετά χρήματα για την εκπαίδευσή του στη Βιέννη. Ακόμη και η βασιλική οικογένεια αρνήθηκε να πληρώσει για τα πολλά πορτρέτα, οικόσημα και άλλα σύμβολα που έκανε ο Κνέζεβιτς για αυτούς.
Τέλος, βρήκε καλά αμειβόμενη εργασία στη ζωγραφική τοίχων και εικόνων για εκκλησίες του Βελιγραδίου. Αυτό του επέτρεψε να εξοικονομήσει αρκετά, για να σπουδάσει στη Βιέννη. Σχετικά με τη διαμονή του στη Βιέννη, γράφει ότι ήταν μια πολύ ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του και ήταν ο πιο ευτυχισμένος, όταν το έργο του αναγνωρίστηκε εκθέτοντάς το στη Βιεννέζικη Έκθεση Τέχνης του 1846. Ωστόσο, η Βιεννέζικη Βασιλική Ακαδημία Τέχνης δεν έχει καν καταγραφή για το όνομά του μεταξύ των μαθητών. Ορισμένες πηγές δείχνουν ότι ο Κνέζεβιτς ζωγράφισε επίσης τα πορτρέτα του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς (Σέρβος γλωσσολόγος και μεταρρυθμιστής της σερβικής γλώσσας) και την οικογένειά του, εκτός από τη στρατιωτική, πολιτική και πολιτική ηγεσία.
Σύμφωνα με τα πορτρέτα του Κνέζεβιτς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι Σέρβοι ηγέτες έτειναν προς τον εκσυγχρονισμό. Εξ ου και τα πορτρέτα τους είχαν εξαιρετικά πολυτελή ρούχα, τα οποία ήταν χρυσά πλεκτά και πλούσια κεντημένα.
Το 1871 ο Κνέζεβιτς αρρώστησε και άρχισε να εργάζεται λιγότερο.
Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Σέρβους ζωγράφους προσωπογραφιών του δέκατου ένατου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι
Μπάζελ (Βέλγιο)
Το Μπάζελ (ολλανδικά: Bazel) είναι κωμόπολη του δήμου του Κρόιμπεκε στη Βελγική επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 17 χμ² και πληθυσμό 5.242 κατοίκους (2008).
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Μπάζελ ενσωματώθηκε στον δήμο του Κρόιμπεκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Προνόη
Η Προνόη αναφέρεται σε έξι χαρακτήρες της Ελληνικής μυθολογίας.
1. Προνόη, μία από τις Νηρηίδες.
2. Προνόη, κόρη του Φόρβαντα. Παντρεύτηκε τον Αιτωλό. Παιδιά τους ήταν ο Πλευρών και τον Καλυδών.
3. Προνόη, κόρη του Μελάμποδα, βασιλιά του Άργους, και της Ιφιάνειρας, κόρη του Μεγαπένθη. Θεωρήθηκε ότι ήταν μάντισσα.
4. Προνόη, μία νύμφη. Ήταν η μητέρα του Τρωός Λάσου. Ο Λάσος σκοτώθηκε από τον Ποδαλείριο κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου.
5. Προνόη, μία Ναϊάδα ενός ποταμού στη Λυκία. Είπε στον Καύνο τι είχε συμβεί στην αδερφή του Βυβλίδα (ότι είχε αυτοκτονήσει), και τον έπεισε να μείνει μαζί της με την προϋπόθεση ότι να λάβει την κυριαρχία της χώρας της Λυκίας ή της Καρίας. Το ζευγάρι είχε ένα γιο, τον Αιγίαλο, ο οποίος κληρονόμησε το βασίλειο μετά το θάνατο του πατέρα του.
6. Προνόη, κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, μητέρα του Φώκου από τον Ποσειδώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Νηρηίδες Κατηγορία:Νύμφες Κατηγορία:Ναϊάδες
Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Η Εβιάν Τονόν Γκαγιάρ (γαλλικά: Evian Thonon Gaillard, ) πιο γνωστή ως Εβιάν ΤΓ ή απλά Εβιάν είναι γαλλική ομάδα με έδρα την πόλη Γκαγιάρ κοντά στα ελβετικά σύνορα και την πόλη της Γενεύης. Το 2007, η ομάδα μετακόμισε στο Τονόν-λε-Μπαιν. Η Εβιάν ιδρύθηκε το 2003 ως αποτέλεσμα συγχώνευσης και αυτόν τον καιρό αγωνίζεται στην Λιγκ 1, την πρώτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου μετά την κατάκτηση της Λιγκ 2 τη σεζόν 2010-2011. Η ομάδα έχει για προπονητή τον Μπερνάρ Κασονί και αρχηγό τον μέσο Σεντρίκ Μπαρμποσά.
Η Εβιάν ιδρύθηκε ως Φουτμπόλ Κρουά-Ντε-Σαβουά 74 και από τότε έχει συμμετάσχει σε δύο συγχωνεύσεις. Η πραγματική ομάδα ήταν γνωστή ως ΦΚ Γκαγιάρ και υπήρξε από το 1924 μέχρι και το 2003. Η Γκαγιάρ πραγματοποίησε λίγες κατακτήσεις με σημαντικότερη την κατάκτηση της Ντιβιζιόν Ντ'Ονέρ της περιοχής Ρον-Αλπ το 1999. Η Εβιάν αποδείχτηκε πιο επιτυχημένη ανεβαίνοντας στις επαγγελματικές κατηγορίες μετά από μόλις τρεις χρονιές. Η ομάδα κατέκτησε το Γαλλικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα το 2008, το Σαμπιονά Νασιονάλ τη σεζόν 2009-2010 και είναι οι τωρινοί πρωταθλητές της Λιγκ 2 μετά το τέλος της σεζόν 2010-2011.
Η Εβιάν παλιότερα έπαιζε τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάδιο Ζοζέφ-Μοϊνά στην πόλη της ομάδας, αλλά μετακόμισε στο Παρκ ντε Σπορ του κοντινού Ανσί για τη σεζόν 2010-2011 καθώς το Ζοζέφ-Μοϊνά δεν πληρούσε τις απαιτήσεις της Λιγκ ντε Φουτμπόλ Προφεσιονέλ. Το Παρκ ντε Σπορ θα χρησιμοποιηθεί ως προσωρινή έδρα της ομάδας, μέχρι αυτή να χτίσει νέο γήπεδο ή να ανακαινίσει το Στάδιο Ζοζέφ-Μοϊνά. Πριν μετακομίσει στο τωρινό της γήπεδο, η Εβιάν σκεφτόταν να αγωνιστεί στο Σταντ ντε Ζενέβ της κοντινής Γενεύης.
Η ομάδα θα αγωνίζεται για τη σεζόν 2012-2013 στη Λιγκ 1.
Ιστορία
250px|thumb|Ο [[Φρανκ Ριμπού, ιδιοκτήτης του ομίλου Danone, βασικού χορηγού της ομάδας από το 2007]] Το 2007, η ομάδα συγχωνεύτηκε για μια ακόμη φορά, αυτή τη φορά με την τοπική ομάδα Ολιμπίκ Τονόν-Σαμπλαί. Το όνομα της ομάδας άλλαξε για δεύτερη φορά, με αποτέλεσμα το Ολιμπίκ Κρουά-Ντε-Σαβουά 74. Αν και η πρώην ομάδα ήταν στενά συνδεδεμένη με την πόλη του Γκαγιάρ, η νέα μετακόμισε στην κοντινή πόλη του Τονόν-λε-Μπαιν επειδή το γήπεδο, τον Αύγουστο του 2005, κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση στο Σαμπιονά Ντε Φρανς Νασιονάλ. Η απόφαση είχε ως αποτέλεσμα τη βεβιασμένη μετακόμιση της ομάδας στο Στάδιο Ζοζέφ-Μοϊνά στο Τονόν, ένα γήπεδο με 2.700 καθίσματα και χωρητικότητα 6.000 θεατών. Η ομάδα επέστρεψε στο Σαμπιονά Νασιονάλ ως νικήτρια του δεύτερου γκρουπ της τέταρτης κατηγορίας, για τη σεζόν 2008–09. Το καλοκαίρι του 2009, ο πρόεδρος του ομίλου "Danone", Φρανκ Ριμπού, έγινε επίτιμος πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας. Ο Ριμπού για μια ακόμη φορά άλλαξε το όνομα του συλλόγου σε Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ Φουτμπόλ Κλαμπ. Επένδυσε επίσης χρήματα στην ομάδα με στόχο την ανάπτυξη των ακαδημιών του συλλόγου και έδωσε το κουράγιο στους παίκτες για να καταφέρουν την άνοδο στη Λιγκ 2. Στις 16 Απριλίου 2010, η ομάδα πραγματοποίησε το βήμα στην πρώτη σεζόν του Ριμπού στην προεδρία του συλλόγου επιτυγχάνοντας την άνοδο στη Λιγκ 2, για πρώτη φορά, μετά από τη νίκη της με 1-0 απέναντι στην ΣΚ Αμιάν.
Μετά την άνοδο στη Λιγκ 2 για τη σεζόν 2010-2011, φημολογούνταν μια ενδεχόμενη μετακόμιση της Εβιάν στο Σταντ ντε Ζενέβ της γειτονικής Γενεύης, στην Ελβετία μετά την απόφαση ότι το γήπεδο της ομάδας, το Στάδιο Ζοζέφ-Μοϊνά, δεν πληρούσε τις απαιτήσεις της Λιγκ Ντε Φουτμπόλ Προφεσιονέλ. Το Τονόν-λε-Μπαιν, η πόλη στην οποία βρισκόταν η έδρα της ομάδας, βρίσκεται μονάχα μερικά χιλιόμετρα από τα ελβετικά σύνορα και μόνο 34.6 χιλιόμετρα, 45 λεπτά με το αυτοκίνητο, από την πόλη της Γενεύης. Είχε αναφερθεί ότι ο πρόεδρος της ομάδας, Πατρίκ Τροτινιόν, βρισκόταν στα δικαστήρια για την ενδεχόμενη μετακίνηση από τις αρχές της σεζόν 2009-2010 στη Νασιονάλ επειδή είχε συμφωνηθεί η ομάδα να χρησιμοποιήσει το γήπεδο μόνο στην περίπτωση που θα προβιβαζόταν στη Λιγκ 2. Ο αντιπρόεδρος της ελβετικής ομάδας Σερβέτ Γενεύης, που χρησιμοποιεί το γήπεδο, διαφώνησε με τη μετακίνηση λόγω πιθανών προβλημάτων στις ημερομηνίες των αγώνων, όπως και λόγω της κατάστασης του αγωνιστικού χώρου του σταδίου εφόσον οι δύο ομάδες χρησιμοποιούσαν το γήπεδο σε εβδομαδιαία βάση. Πάντως, οι ισχυρισμοί του απορρίφθηκαν από τον Μπενουά Γκενκάν, ο οποίος είναι πρόεδρος της Φοντασιόν ντυ Σταντ ντε Ζενέβ (ΦΣΖ), η οποία έχει στην κατοχή της και εκμεταλλεύεται το στάδιο. Η ομάδα απάντησε άμεσα στα σχόλια του Γκενκά μέσω ανακοίνωσης τύπου που ανέβηκε στον ιστότοπο της ομάδας. Η Εβιάν κατέθεσε αίτηση στο Συμβούλιο του Καντονιού της Γενεύης και πήρε άδεια από την ΛΦΠ για μετακόμιση από τις αρχές Μαΐου. Στις 20 Μαΐου 2010, η Εβιάν δέχτηκε τη θετική απόφαση της Γαλλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με το συμβούλιο της τελευταίας να ψηφίζει θετικά για την ενδεχόμενη μετακίνηση. Σύμφωνα με την ομοσπονδία, η μετακίνηση έπρεπε τώρα να συμφωνηθεί και από ένα συμβούλιο της UEFA, το οποίο αποτελείται από δεκαεφτά παράγοντες. Στις 8 Ιουνίου, η ΟΥΕΦΑ απέρριψε επίσημα το αίτημα της Εβιάν να αγωνίζεται στο Σταντ ντε Ζενέβ με αποτέλεσμα η ομάδα να αναγκαστεί να παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Παρκ ντε Σπορ του γειτονικού Ανσί.
Στις 9 Ιανουαρίου 2011, η Εβιάν σημείωσε μια μεγάλη νίκη απέναντι στην πρωταθλήτρια Γαλλίας για τη σεζόν 2009-2010 Μαρσέιγ στα πλαίσια του Κυπέλλου Γαλλίας. Η ομάδα επικράτησε της κατόχου της Λιγκ 1 με 3–1 στον γύρο των 64. Η δυνατή φόρμα που έδειξε η Εβιάν στη διάρκεια της σεζόν τη βρήκε στο τέλος να πανηγυρίζει την κατάκτηση της Λιγκ 2 και φυσικά την άνοδο στη Λιγκ 1.
Όνομα
Η ομάδα τις περισσότερες φορές αποκαλείται με το συντομευμένο όνομα «Εβιάν» από τους δημοσιογράφους (όπως για παράδειγμα και άλλες ομάδες, όπως η Ολιμπίκ Μαρσέιγ που τις περισσότερες φορές αποκαλείται «Μαρσέιγ», κτλ.), αν και αυτό είναι λάθος γιατί η πόλη Εβιάν διαθέτει ήδη μια ομάδα ποδοσφαίρου (που είναι η Ουνιόν Σπορτίβ Εβιάν Λουγκράν, που είναι μια ομάδα που συγκεντρώνει τις δύο κοινότητες του Εβιάν-λε-Μπαιν και του Λουγκράν), που όμως αγωνίζεται όμως στην περιφέρεια της Άνω Σαβοΐας (Haute-Savoie) και αποτελεί μονάχα συνεργάτη της ομάδας. Και, αν και η πόλη αποτελεί έναν από τους βασικούς συνεργάτες της ομάδας, η ονομασία «Evian» που βρίσκεται πριν από το «Τονόν» και το «Γκαγιάρ» είναι στην πραγματικότητα μια απλή επαναχρησιμοποίηση της μάρκας μεταλλικού νερού του ιδίου ονόματος που ανήκει στο γκρουπ Danone του Φρανκ Ριμπού, κύριου συνεργάτη και χορηγού της ομάδας (αντίθετα με τις δύο τελευταίες που αποτελούν τις πραγματικές πόλεις και ομάδες που ιστορικά ευθύνονται για την ίδρυση του συλλόγου). Αυτό προκάλεσε μια σχετική δυσφορία σε ορισμένες οργανώσεις παλιών οπαδών (πριν από τη συγχώνευση) που υποστηρίζουν ότι, μέχρι και στο όνομα του συλλόγου (και στη δημοσιογραφική συντόμευση), η αθλητική πλευρά κατρακύλησε για χάρη της επιχειρηματικής. Το προσωπικό του συλλόγου απαντά ότι πρόκειται για «έναν σπόνσορα τον οποίο οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να εκμεταλλευτεί». Παρόλα αυτά, μετά την άνοδο στη Λιγκ 1, υπάρχουν φήμες για μια νέα αλλαγή ονόματος και το Κρουά ντε Σαβουά φέρεται να έχει την προτίμηση των οπαδών.
Χρώματα και Εμβλήματα
Μετά την αλλαγή ταυτότητας το 2009, η Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ Φουτμπόλ Κλαμπ επέλεξε για χρώματα το ροζ και το άσπρο, που από τότε αποτελούν τα βασικά χρώματα των εμφανίσεων της ομάδας.
Το έμβλημα του συλλόγου επίσης άλλαξε με τις αλλαγές στην ταυτότητά του.
Οπαδοί
μικρογραφία|δεξιά|Οπαδοί της Εβιάν Μέχρι σήμερα, δύο σύλλογοι οργανωμένων οπαδών υπάρχουν, ο FODS που υπάρχει εδώ και πέντε χρόνια, φωνάζει Κρουά ντε Σαβουά (το προηγούμενο όνομα του συλλόγου) αλλά ντυμένος όλος στα ροζ, και η Brigada 74, που παλεύει για να μην ξεχαστούν οι ρίζες και τα σύμβολα της ομάδας, δηλαδή η πόλη Σαμπλαί, το κόκκινο και το άσπρο και το όνομα Κρουά ντε Σαβουά. Η Brigada, σε αντίθεση με τον Fods, δεν δέχεται τη βοήθεια της ομάδας για τις μετακινήσεις και τις εκδηλώσεις της, κι αυτό για να κρατήσει την αυτονομία της. Τέλος πρόσφατα δημιουργήθηκε και ο οπαδικός σύλλογος των Red Fish.
Γήπεδα
Μέχρι το 2003, η ΦΚ Γκαγιάρ αγωνιζόταν στο στάδιο Λουί-Σιμόν, που βρίσκεται στην πόλη Γκαγιάρ της Ωτ-Σαβουά, που διέθετε χωρητικότητα, μόλις, 1.800 θέσεων. Με τη συγχώνευση και την άνοδο στη Νασιονάλ, η πρώτη ομάδα μετακόμισε στο Στάδιο Ζοζέφ-Μοϊνά χωρητικότητας 3500 θέσεων, που βρίσκεται στην πόλη Τονόν-λε-Μπαιν.
Προπονητικό Κέντρο
Η ομάδα απασχολεί το 2009 περίπου 750 εργαζόμενους, που εργάζονται στις ομάδες νέων (από τους αρχάριους μέχρι και τους U-18) και στη γυναικεία ομάδα.
Με την άνοδο στη Λιγκ 2, ένα προπονητικό κέντρο επαγγελματικού επιπέδου χτίζεται στο Πουμπλιέ (με αποδυτήρια, σάλα γυμναστικής και ένα εστιατόριο), ικανό να φιλοξενήσει τους νέους των ακαδημιών της ομάδας, όπως και τα γραφεία της ομάδας και τους διοικούντες την.
Καταστατικό και Μπάτζετ
Η ομάδα ιδρύθηκε πάνω σε έναν νόμο του 1901 που δίνει την άδεια της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Μία επαγγελματική ομάδα ιδρύεται το 2005 ως μια ΠΑΕ (Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία). Μετατρέπεται σε ΕΠΑΕ (Επαγγελματική Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία). Το μπάτζετ είναι της τάξης του 1,1 εκατομμυρίου ευρώ το 2005, του 1,5 εκατομμυρίου το 2006, του 1,6 το 2008, των 3,5 εκατομμυρίων το 2009, των 4 εκατομμυρίων το 2010 και των 10 εκατομμυρίων το 2011.
Σπόνσορες και Χορηγοί Αθλητικού Υλικού
Η ομάδα αλλάζει αρκετά συχνά χορηγό αθλητικού υλικού, λόγω της αθλητικής επιτυχίας της : Macron μέχρι και το 2005, ABM από το 2005 μέχρι και το 2006, Duarig από το 2006 μέχρι και το 2010, και Kappa από το 2010.
Μέχρι το 2005, η ομάδα δεν διαθέτει κάποιον μεγάλο χορηγό, αλλά από αυτή τη σεζόν, η πολυεθνική Danone γίνεται βασικός χορηγός της ομάδας και προσελκύει κι άλλους, ανάμεσα στους οποίους ο τηλεοπτικός σταθμός Direct 8, το καζίνο του Ανμάς, το Περιφερειακό Συμβούλιο της Άνω Σαβοΐας, η αλυσίδα εμπορικών κέντρων Cora ή την εταιρία διανομής αυτοκινήτων Maurin με την εταιρία Nissan να έχει την έδρα της στο Σεϊνό.
Τίτλοι
200px|right|thumb|Οι παίκτες της Εβιάν πανηγυρίζουν την κατάκτηση της [[Σαμπιονά Ντε Φρανς Νασιονάλ|Νασιονάλ για τη σεζόν 2009-10]]
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2003 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2003
Ιωάννης Μαλλιαρόπουλος
Ο Ιωάννης Μαλλιαρόπουλος (1847 - 1919) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός που δώρισε το Μαλλιαροπούλειο θέατρο στον δήμο Τρίπολης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1843 στα Λαγκάδια και έζησε στην Τρίπολη, όπου εγκαταστάθηκε το 1879. Υπήρξε χειρουργός και υπηρέτησε ως βουλευτής Αρκαδίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων στην Β΄ Αναθεωρητική Βουλή (1910-1911) και από το 1915 ως το 1917. Το 1905 δώρισε το θέατρο στον δήμο Τρίπολης, το οποίο ονομάστηκε Μαλλιαροπούλειο και εγκαινιάστηκε το 1910. Επίσης είχε δωρίσει την πολυτελή οικία του για να στεγαστεί νοσοκομείο. Σήμερα εκεί στεγάζεται το Πολεμικό Μουσείο Τρίπολης.
Ήταν παντρεμένος με την Άννα, κόρη του Nικολάου Bασιλείου, ενός εμπόρου της πόλης της Τρίπολης. Απεβίωσε το 1919 άτεκνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
107 (αριθμός)
Το 107 (εκατόν επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 106 και πριν από το 108. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 107 συμβολίζεται ως CVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΖ΄ ή ρζ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Στα μαθηματικά
Το 107 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 109, κάτι που καθιστά τον 107 μέλος ενός ζεύγους δίδυμων πρώτων και πρώτο αριθμό Τσεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
107 Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
Μικροί δορυφόροι
thumb|280px|Από του πρώτους μικρούς δορυφόροους ακαλύφθηκαν από το [[Κασσίνι-Χόιχενς, το 2006 στον δακτύλιο A του Κρόνου]] Μικρούς δορυφόρους (Moonlets) αποκαλούμε μόνο τους πολύ μικρούς φυσικούς δορυφόρους. Συνήθως, χρησιμοποιείται για μερικούς από τους δορυφόρους του Κρόνου, γιατί είναι πολύ μικροί. Όμως και ο δορυφόρος Δείμος του Άρη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μικρός δορυφόρος. Ο πιο νεοανακλυφθής είναι ο S/2009 S 1, μέσα στον Δακτύλιο Β του Κρόνου (2009). Μετά, αλλά και πριν από αυτόν έχουν ανακαλυφθεί στους δακτυλίους του Κρόνου κάποιοι μικροί δορυφόροι, που ονομάζονται Έλικες.
Εικόνες ανακάλυψης αυτών
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κατηγορία:Δορυφόροι
Ωμοφόριο
thumb|250px|Ελληνορθόδοξος επίσκοπος φέρων το ωμοφόριο Το ωμοφόριο είναι άμφιο του επισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι διακριτικό του βαθμού του και, σε περίπτωση που καθαιρεθεί ένας επίσκοπος, το ωμοφόριο είναι αυτό που του αφαιρείται.
Περιγραφή
Είναι πλατιά λωρίδα υφάσματος. Φοριέται πάνω στους ώμους (εξ ου και ωμοφόριο, ώμος+φέρω). Υπάρχουν δύο είδη, το μεγάλο και το μικρό. Το μεγάλο είναι πιο μεγαλοπρεπές και το φορά ο επίσκοπος στη Θεία Λειτουργία μέχρι την ανάγνωση του Αποστόλου. Κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου δεν φορά ωμοφόριο, σε ένδειξη σεβασμού, καθώς με το Ευαγγέλιο μιλά ο ίδιος ο Χριστός. Από τον Χερουβικό Ύμνο και μετά φοράει το μικρό.
Το ωμοφόριο παραπέμπει στην παραβολή του «Καλού Ποιμένα», ο οποίος παίρνει στους ώμους του το πλανηθέν πρόβατο για να το σώσει. Το ωμοφόριο συμβολίζει ακριβώς αυτό το πρόβατο, την αμαρτωλή ανθρωπότητα, γι' αυτό και συνηθίζεται (ή τουλάχιστον συνιστάται) να κατασκευάζεται με μαλλί προβάτου. Φορώντας το ο επίσκοπος γίνεται μιμητής του Ποιμένος Χριστού. Τέλος, οι σταυροί του ωμοφορίου καταδεικνύουν πως ο κάθε επίσκοπος πρέπει να σηκώνει το σταυρό του και να ακολουθεί τον Εσταυρωμένο Χριστό. Γι' αυτό και ενδύεται το ωμοφόριο με τα εξής λόγια "Επί τον ώμον Χριστέ την πλανηθείσαν άρας φύσιν, αναληφθείς τω Θεώ και Πατρί προσήγαγες, πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν".
Παραπομπές
Κατηγορία:Άμφια
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος Α΄
Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος γεννήθηκε στο χωριό Κλείνοβο των Τρικάλων. Στην αρχή (προ του 1802 ) εξελέγη Επίσκοπος Ζητουνίου, το 1811 εξελέγη Επίσκοπος Παροναξίας και το 1821 Επίσκοπος Νικαίας.
Στις 14 Οκτωβρίου 1825 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Χρύσανθος, υπό την πίεση της Υψηλής Πύλης, συγκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία έπαυσε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο από τα καθήκοντά του και εξέλεξε στη θέση αυτή τον Ιερόθεο. Αγανακτισμένος από την καθαίρεσή του, ο Θεόφιλος αποκάλεσε τον Ιερόθεο «ληστή, παράνομο, τετράγαμο και μοιχό »
Ως Πατριάρχης διέθεσε ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που του διέθεσε η κοινότητα Αλεξανδρείας για την πληρωμή των δασκάλων Αλμυρού, που υπάγονταν στην επισκοπή Ζητουνίου. Το 1842 ίδρυσε την Ελληνοαραβική Σχολή Καΐρου, καθώς και την Αλεξάνδρεια Σχολή, για τις πληρωμές των δασκάλων της οποίας άφησε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό με τη διαθήκη του (25.000 γρόσια). Ανακαίνισε την Ιερά Μονή του Οσίου Σάββα Αλεξανδρείας, τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Καΐρου, ίδρυσε πτωχοκομείο και εξαγόρασε και απελευθέρωσε πολλούς χριστιανούς αιχμαλώτους από τους Άραβες. Τα χρήματα για τις ενέργειες αυτές είχαν συγκεντρωθεί από Έλληνες και Ρώσους δωρητές, ενώ ο ίδιος ο τσάρος Νικόλαος Α΄ είχε κάνει σημαντική δωρεά. Ο Ιερόθεος ζήτησε από τον Τσάρο την προσφορά και άλλης βοήθειας για την ανακαίνιση μοναστηριών του Βουκουρεστίου και του Ιασίου που ανήκαν στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και για την ίδρυση Ελληνοαραβικής Σχολής, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τελικά ίδρυσε την Ελληνοαραβική Σχολή στο Κάιρο το 1842.
Αντιμετώπισε την ουνιτική προπαγάνδα και πέτυχε να εκδοθεί σουλτανικό διάταγμα που απαγόρευε στους ουνίτες μοναχούς να φορούν άμφια ορθοδόξων. Το 1839 συνυπέγραψε με τα άλλα τρία πρεσβυγενή πατριαρχεία την εγκατάσταση ορθόδοξου επισκόπου στο Χαλέπι της Συρίας (το κέντρο της ουνιτικής προπαγάνδας), τη συντήρηση του οποίου αναλάμβαναν από κοινού τα Πατριαρχεία.
Ο Ιερόθεος Α΄ πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1845. Με εντολή του Μωχάμετ Άλη, κατόπιν βασιλικής πομπής τάφηκε στο ναό του Αγίου Νικολάου στο Κάιρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικαίας
Δημοτικό Γήπεδο Περιβολίων
Το Δημοτικό Γήπεδο Περιβολίων είναι αθλητική εγκατάσταση πολλαπλών χρήσεων στα Περιβόλια Κυδωνίας Χανίων.
Από τη περίοδο 2012 - 2013, αγωνίζεται σε αυτό η ομάδα του Α.Ο Πλατανιά, η οποία συμμετέχει στην Α΄ Εθνική Κατηγορία "Superleague". Το καλοκαίρι του 2012, σε χρόνο ρεκόρ πραγματοποιήθηκαν έργα επέκτασης και εκσυγχρονισμού των υποδομών, ούτως ώστε αυτές να φτάσουν στο επίπεδο που θέτουν η διοργανώτρια του πρωταθλήματος και η NOVA.
Έκτοτε, ο συγκεκριμένος αθλητικός χώρος, μετετράπη σε ένα μοντέρνο ποδοσφαιρικό γήπεδο, με δύο κερκίδες (μία εξ αυτών με στέγαστρο), δημοσιογραφικά θεωρεία, ολοκαίνουρια αποδυτήρια για τους αθλητές και τους διαιτητές (οι γυναίκες βοηθοί έχουν ξεχωριστά αποδυτήρια), ιατρείο, γυμναστήριο, άνετο χώρο για τον παρατηρητή αγώνα, αίθουσα τύπου, και άλλες εγκαταστάσεις.
Το γήπεδο, το οποίο χτίστηκε το 1959, έχει χωρητικότητα 4.000 θεατών, και είναι επίσης έδρα της ομάδας του Α.Ο.Χ Κισσαμικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χανιά Κατηγορία:Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Σταύρος Ιατρίδης
Με το όνομα Σταύρος Ιατρίδης υπάρχουν:
Φαϊζάλ Νασίμ
Ο Φαϊζάλ Νασίμ (Faisal Naseem, 20 Ιουλίου 1973-) είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες και αντιπρόεδρος της χώρας του από τις 17 Νοεμβρίου 2018, οπότε διαδέχθηκε τον Αμπντάλα Τζιχάντ. Πριν την εκλογή του στο αξίωμα, ο Νασίμ υπηρέτησε επί πολλά χρόνια στις κοινωνικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα στον τομέα του τουρισμού.
Σταδιοδρομία
Προτού ακόμα σπουδάσει στην Αγγλία, εργάστηκε στις κοινωνικές υπηρεσίες. Το 1999 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο νέων για την κοινωνική προσφορά του και το 2015 με το ειδικό βραβείο αναγνώρισης. Το 2014 ορίστηκε πρεσβευτής για θέματα αναπηρίας.
Πολιτική
Ο Νασίμ ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τα πολιτικά το 2004, και έγινε μέλος της δημοτικής περιφέρειας της Φουβαχμούλαχ κατά το διάστημα της σύνταξης ενός νέου Συντάγματος το 2004 - 2008. Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση του συντάγματος, έμεινε μακριά από την πολιτική επί πενταετία. Επανήλθε στο Κοινοβούλιο το 2014, υπηρετώντας ως βουλευτής της Καασίντου, στην ατόλη Κααφού.. Στις 13 Ιουλίου 2018 ο Νασίμ επιλέχθηκε ως ο υποψήφιος αντιπρόεδρος για τον προεδρικό υποψήφιο Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ, στις προεδρικές εκλογές του 2018. Στις εκλογές εκείνες, ο Σολίχ εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 58% των ψήφων. Συνακόλουθα, ο Σολίχ ορκίστηκε πρόεδρος και ο Νασίμ αντιπρόεδρος των Μαλδίβων, τον Νοέμβριο του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Μαλδίβων Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Αλέξανδρος του Κάρτλι (απεβ. 1711)
Ο Αλέξανδρος, ალექსანდრე, Alek'sandre, ή Eσκαντάρ-Μιρζά,, ( c. 1688 – 27 Σεπτεμβρίου 1711) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (μπατονισβίλι) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι. Σκοτώθηκε πολεμώντας στον στρατό των Σαφαβιδών τού Ιράν εναντίον των Αφγανών ανταρτών.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον ιστορικό τού 18ου αι. και στενό συγγενή τού Αλέξανδρου, πρίγκιπα Βαχούστι, ο Αλέξανδρος ήταν γιος του πρίγκιπα Λουαρσάμπ, γιου τού βασιλιά Βαχτάνγκ Ε΄ τού Κάρτλι (Σαχ-Ναβάζ Χαν). Εναλλακτικά, με βάση την αφήγηση τού Σαεχνία Τσχέιτζε, ενός σύγχρονου ιστορικού και συντρόφου των Γεωργιανών βασιλέων στο Ιράν, ο Αλέξανδρος θεωρείται από τους ιστορικούς Mαρί-Φελισιτέ Μπροσέ και Κύριλ Τουμάνοφ, ότι ήταν γιος του Λέβαν τού Κάρτλι (Σαχ-Κουλί Χαν), ο άλλος γιος τού Βαχτάνγκ Ε΄.
Εκείνη την εποχή το βασίλειο τού Κάρτλι βρισκόταν υπό την υποτέλεια των Σαφαβιδών και αρκετοί Γεωργιανοί βασιλείς κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στον ιρανικό στρατό. Το ίδιο έκανε και ο Αλέξανδρος, ο οποίος υπηρέτησε ως υπολοχαγός τού θείου του Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), αρχιστράτηγου των στρατών των Σαφαβιδών, πρώτα στο Κερμάν και μετά στο Αφγανιστάν, όπου μία αντι-ιρανική εξέγερση των φυλών των Παστούν και των Μπαλούχ ήταν σε εξέλιξη. Ο ηγέτης των ανταρτών Mιρ Ουάις Χοτάκ εκμεταλλεύτηκε την απουσία των γεωργιανών στρατευμάτων υπό τον Αλέξανδρο σε μία επιδρομή σε μία απείθαρχη φυλετική περιοχή, δολοφόνησε τον Γκουργκίν Χαν στην Κανταχάρ και πήρε τον έλεγχο αυτής της πόλης τον Απρίλιο του 1709. Το απόσπασμα υπό τον Αλέξανδρο μπόρεσε να πολεμήσει τον δρόμο του πίσω στο Ιράν μέσω τού Χορασάν. Το 1711 η κυβέρνηση των Σαφαβιδών έστειλε έναν ακόμη βασιλιά της Γεωργίας, τον Καϊχοσρό του Κάρτλι (Κάυ Χουσράου Χαν), γιο τού Γεωργίου ΙΑ΄, επικεφαλής ενός νέου στρατού, στον οποίο ο Αλέξανδρος διοικούσε ένα γεωργιανό απόσπασμα 2.000 ανδρών. Αυτός ο στρατός πολιόρκησε τους αντάρτες στην Κανταχάρ, αλλά οι Αφγανοί αντιστάθηκαν με επιτυχία. Ο Αλέξανδρος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και ο Καϊχοσρό έπεσε στην καταστροφική του υποχώρηση από την Κανταχάρ. Την ίδια μοίρα θα είχε και ένα άλλο μέλος της οικογένειας τού Αλεξάνδρου, ο Ροστόμ (Ρουστάμ Χαν), το 1722.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1972-73
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1972-73 ήταν η 34η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 11η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1972-73 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1973-74.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1973-74. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1973-1974.