cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Ελλάδα)
Στις 21 Ιουνίου 2012, το Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού καταργήθηκε και οι υπηρεσίες του οι σχετικές με τον Πολιτισμό συγχωνεύτηκαν με το Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ενώ οι υπηρεσίες του σχετικά με τον τουρισμό συγκρότησαν νέο υπουργείο, το Υπουργείο Τουρισμού (Ελλάδα).
Δομή
Στην κορυφή της δομής του υπουργείου βρίσκεται ο εκάστοτε υπουργός με δεύτερο στην ιεραρχία τον υφυπουργό. Ακολουθεί ο γενικός γραμματέας του υπουργείου και ο προσφάτως αναδειχθείς γενικός γραμματέας Ολυμπιακής Αξιοποίησης. Στη συνέχεια αναπτύσσονται οι Γενικές Διευθύνσεις Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Αναστήλωσης Μουσείων και Τεχνικών Έργων, Σύγχρονου Πολιτισμού και Διοικητικής Υποστήριξης, οι οποίες λειτουργούν μέσω των Κεντρικών, Περιφερειακών και Ειδικών Περιφερειακών Υπηρεσιών και των Εποπτευόμενων οργανισμών. Στο υπουργείο λειτουργούν πέραν του Γραφείου Υπουργού και του γενικού γραμματέα, ανεξάρτητα γραφεία Νομικού Συμβούλου του Κράτους, Παρέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Πληροφόρησης του Κοινού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Ελλάδα) Πολιτισμου και Τ
Χηλή
Η Χηλή (τουρκικά: Şile) είναι μικρή πόλη 70 χλμ. βορειοανατολικά της Κωνσταντινούπολης, στην ασιατική της πλευρά. Μέχρι το 1922 υπήρχαν Έλληνες που ζούσαν εκεί, όμως αναγκάστηκαν να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ελλάδα μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2007, ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 25.169, εκ των οποίων 9.831 ζούσαν στην πόλη Σίλε, 2.096 στην κοντινή πόλη Άγβα (Yeşilçay) και 13.242 στα γύρω χωριά. Ωστόσο, μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου, ο πληθυσμός αυξάνεται ραγδαία λόγω των πολλών κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, που έχουν εξοχικές κατοικίες στο Σίλε.
Η περιφέρεια Σίλε είναι μέρος της επαρχίας (il) της Κωνσταντινούπολης και ο δήμος Σίλε είναι μέρος της μητροπολιτικής κυβέρνησης (büyükşehir belediyesi) της Κωνσταντινούπολης. Συνορεύει με το Σίλε με την επαρχία Κοτζάελι (περιοχές Γκέμπτζε, Κιόρφεζ, Ντερίντζε, Κάντιρα) στα ανατολικά και νότια και με τις συνοικίες Πέντικ της Κωνσταντινούπολης νότια, το Τσεκμεκιόι στα νοτιοδυτικά και το Μπεϊκόζ στα δυτικά. Τα όρια του Σίλε επεκτάθηκαν με την προσθήκη του χωριού Εσεντζελί από την περιοχή Μπεϊκόζ το 1987.
Σήμερα αποτελεί αξιόλογο θέρετρο των Κωνσταντινουπολιτών. Αξιοσημείωτο είναι ότι κεντρική οδός της Καλαμαριάς φέρει το όνομα της Χηλής (οδός Χηλής), όπως και μία οδός στο Κερατσίνι (οδός Χηλής).
Ιστορία
Η λέξη şile σημαίνει μαντζουράνα στα τούρκικα. Η ετυμολογία της λέξης λέγεται ότι είναι ελληνική.
Κοντά στην πόλη της Αλεξανδρούπολης έχει δημιουργηθεί μετά την Μικρασιατική καταστροφή ένας οικισμός με την επωνυμία Νέα Χηλή (ή Νέα Χιλή).
Χαρακτηριστικά
Το Σίλε φημίζεται για τις παραλίες του. Ωστόσο, βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της Κωνσταντινούπολης και επομένως μοιράζεται τις ίδιες θαλάσσιες συνθήκες με άλλες πόλεις της Μαύρης Θάλασσας, όπου τα ισχυρά θαλάσσια υπόγεια ρεύματα μπορεί να είναι επικίνδυνα για τους άπειρους κολυμβητές. Οι επισκέπτες της παραλίας πνίγονται εδώ κάθε χρόνο σε τακτική βάση. Η Μαύρη Θάλασσα έχει πολύ μικρότερη περίοδο διακοπών από το Αιγαίο, τη Μεσόγειο ή ακόμα και τον Μαρμαρά, λόγω των σχετικά ψυχρότερων χειμώνων.
Το κάστρο Σίλε (τουρκικά: Şile Kalesi) είναι ένα γενοβέζικο κάστρο του 14ου αιώνα σε ένα νησί στο Σίλε. Το κάστρο ανακαινίστηκε το 2015, πυροδοτώντας κριτική ότι το έργο το είχε κάνει να μοιάζει με τον χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων Μπομπ Σφουγγαράκη ή μια εικονογράφηση από το βιντεοπαιχνίδι Minecraft. αριστερά|μικρογραφία|Κάστρο του Σίλε Ο τάφος ενός μουσουλμάνου αγίου, του Κουμ Μπαμπά, βρίσκεται σε έναν δεντρόφυτο λόφο πάνω από το Σίλε. Κατά μήκος της ακτής κοντά στο Σίλε, στο χωριό Κιζιλτζακιόι, βρίσκεται ένα σπήλαιο, που σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο, λέγεται ότι ήταν το σκηνικό των γεγονότων στην Ανάβασις του Ξενοφώντα.
Κέβιν Μάγκνουσεν
Ο Κέβιν Μάγκνουσεν (Kevin Magnussen, γενν. 5 Οκτωβρίου 1992) είναι Δανός οδηγός. Ξεκίνησε την καριέρα του στο σπορ το 2014 με τη Μακλάρεν όπου είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Το 2015 μέχρι τη μέση περίπου παρέμεινε στην ίδια ομάδα όπου είχε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή και το 2016 πήγε στη Renault Sport όπου του δώσανε και πάλι θέση κανονικού οδηγού. Το 2017(2017) βρίσκονταν στη Haas Formula 1 όπου πήρε τη θέση του 🇲🇽Μεξικανού Εστέμπαν Γκουτιέρες.Στην θέση αυτή έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν του 2020. Το 2022 με την ατυχή έξοδο του Νικίτα Μάζεπιν από την Haas η ομάδα επέλεξε να φέρει πίσω τον Κέβιν Μάγκνουσεν ως αντικαταστάτη του.
Χηλή
Χαρακτηριστικά
Το Σίλε είναι επίσης γνωστό για το ύφασμα Σίλε, ένα πτυχωτό, ελαφρύ, διαφανές βαμβακερό ύφασμα, φτιαγμένο στην ακτή Σίλε, που πωλείται σε πολλά καταστήματα της πόλης και στέλνεται στα παζάρια της Κωνσταντινούπολης. Κάθε καλοκαίρι διοργανώνεται έκθεση στην πόλη για την προώθηση του υφάσματος Σίλε.
Κέβιν Μάγκνουσεν
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ροσκίλντε της Δανίας στις 5 Οκτωβρίου του 1992 και είναι γιος του παλαίμαχου οδηγού Γιαν Μάγκνουσεν.
Χηλή
Χαρακτηριστικά
Η μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Işık βρίσκεται στο Σίλε.
Λάκι
thumb|250px|Η κεντρική ρωγμή του Λάκι. Το Λάκι ή Λακαγκιγκάρ (ισλανδικά: Lakagígar), γνωστό και ως Σκαφτάρ, είναι μια ηφαιστειακή ρωγμή, μήκους 27 χιλιομέτρων, στη νότια Ισλανδία. Το σωστό όνομα είναι Λακαγκιγκάρ, καθώς το ίδιο το Λάκι δεν εξερράγη, αλλά οι ρωγμές που άνοιξαν εκατέρωθέν του. Είναι μέρος ενός ηφαιστειακού συστήματος που περιλαμβάνει το Γκρίμσβοτν και το Θορμπαρύρνα, ένα ηφαίστειο που βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ. Βρίσκεται ανάμεσα στους παγετώνες Βατναγιοκούλ και Μυρδαλσγιοκούλ, σε μια περιοχή με ρωγμές με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά.
Χηλή
Κλίμα
Το κλίμα του Σίλε, χαρακτηριστικό της βόρειας Κωνσταντινούπολης, είναι ωκεάνιο (Cfb) σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Köppen, αλλά η κλιματική ταξινόμηση Trewartha το κατατάσσει ως υγρό υποτροπικό, παρόμοια με την ακτή του Βοσπόρου. Το κλίμα του Σίλε χαρακτηρίζεται από υψηλές βροχοπτώσεις και ηπιότερα καλοκαίρια από το μεγαλύτερο μέρος της Κωνσταντινούπολης. Βρίσκεται στη ζώνη ανθεκτικότητας των φυτών 8b και στη ζώνη θερμότητας AHS 2.
Κέβιν Μάγκνουσεν
Σύντομο βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Το 2008 εντάχθηκε στη Φόρμουλα Φορντ Δανίας όπου κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Επίσης την ίδια περίοδο συμμετείχε και στο Πρωτάθλημα ADAC Formel Masters.
Χηλή
Πηγές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Λάκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ισλανδίας
Κέβιν Μάγκνουσεν
Σύντομο βιογραφικό
Το 2009 ο Magnussen ανέβηκε στην κατηγορία Formula Renault 2.0 με την ομάδα Motopark Academy. Τερμάτισε δεύτερος μετά τον António Félix da Costa στην διοργάνωση Northern European Cup και 7ος στο Eurocup.
Το 2010 ο Magnussen συμμετείχε στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Formula Three με την ομάδα Motopark Academy, κερδίζοντας τον πρώτο γύρο της σεζόν στο Oschersleben και δύο ακόμη νίκες σε αγώνες. Τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα.
Το 2011 ο Magnussen αγωνίστηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Formula 3 με την ομάδα Carlin. Πήρε 7 νίκες σε αγώνες και τερμάτισε δεύτεροσ στο πρωτάθλημα μετά τον ομόσταβλό του Φελίπε Νασρ. Συμμετείχε επίσης στον αγώνα Masters of Formula 3 στο Zandvoort, τερματίζοντας 3ος. Το 2011 σηματοδότησε την πρώτη και μοναδική εμφάνιση του Magnussen στο Grand Prix του Μακάο. Τοποθετήθηκε 7ος στις κατατακτήριες, αλλά αναγκάστηκε να ξεκινήσει από το πίσω μέρος της σχάρας εκκίνησης στον αγώνα πρόκρισης αφού αγνόησε τις κίτρινες σημαίες. Ξεκίνησε τον κύριο αγώνα από την 19η θέση, αλλά αποκλείστηκε μετά από μια σύγκρουση υψηλής ταχύτητας αργά στον αγώνα.
Κατηγορία:Δανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live
Η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live προσφέρει τη δυνατότητα διαχείρισης, εισαγωγής ετικετών και αναζήτησης ψηφιακών φωτογραφιών. Επιπλέον, επιτρέπει το διαμοιρασμό φωτογραφιών με τη δημοσίευσή τους στα Windows Live Spaces. Σύμφωνα με τη Microsoft, ίσως να μπορέσει να δημοσιεύει φωτογραφίες και σε άλλες ιστοσελίδες διαμοιρασμού, όπως το Flickr, εάν μπορούν να χρησιμοποιούν κοινά πρωτόκολλα. Περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά της Συλλογής φωτογραφιών των Windows Vista και επιπλέον προσθέτει νέα χαρακτηριστικά συμπερίληψης ιστογράμματος χρωμάτων μιας εικόνας, προσθήκης πανοραμικής πινέζας και αυτόματης εισαγωγής ετικετών κατά την εισαγωγή των φωτογραφιών.
Το πρόγραμμα διατίθεται για λήψη ως δοκιμαστική έκδοση από το Windows Live Installer ως μέρος της οικογένειας προγραμμάτων του Windows Live 2.0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Windows Live Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων
Εξίσωση Σάχα
Η εξίσωση Σάχα βοηθά στην εύρεση του ποσοστού των ατόμων που έχουν ιονισθεί σε ένα συγκεκριμένο βαθμό σε σχέση με τον αριθμό τον ατόμων στον προηγούμενο βαθμό ιονισμού.
Οπότε εάν είναι ο αριθμός που εκφράζει τον λόγο των ιονισμένων προς τα ουδέτερα άτομα ενός στοιχείου, τότε ο λόγος αυτός, σύμφωνα με τον νόμο του Σάχα θα ισούται με:
όπου m_eη μάζα του ηλεκτρονίου και - δηλαδή η πίεση των ηλεκτρονίων και\ {k_B} η σταθερά του Boltzmann.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Φυσική πλάσματος
Ανάθημα του Κρατερού
Αναθηματικό κτίσμα στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς αφιερωμένο από το στρατηγό και φίλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Κρατερό.
Περιγραφή
Οι ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής έφεραν στο φώς ανάμεσα στο ναό του Απόλλωνα και το θέατρο τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα ενός ορθογώνιου κτίσματος  διαστάσεων 15,27x6,35 μ., του οποίου οι τοίχοι σώζονται σε ύψος περίπου 4 μέτρων. Το οικοδόμημα αυτό είχε πιθανόν τη μορφή στοάς με ιωνικούς ή δωρικούς κίονες στην πρόσοψη. Στον πίσω τοίχο του βρέθηκε έμμετρη δεκάστιχη αναθηματική επιγραφή, με βάση την οποία το κτίριο θεωρείται ότι στέγαζε στο πανελλήνιο ιερό το γνωστό από τις αρχαίες πηγές ανάθημα του Κρατερού, Μακεδόνα στρατηγού και προσωπικού φίλου του Μ. Αλεξάνδρου.
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Κρατερός ανέθεσε στο δελφικό ιερό ένα χάλκινο σύμπλεγμα, έργο των γλυπτών Λεωχάρη και Λυσίππου, δυο μεγάλων καλλιτεχνών του 4ου π.Χ. αιώνα, αν και σύμφωνα με τον Πλίνιο, αυτό ήταν  έργο μόνο του Λυσίππου. Το γλυπτό παρίστανε κυνήγι λιονταριού, αποδίδοντας το επεισόδιο της σωτηρίας του Αλεξάνδρου από τον Μακεδόνα στρατηγό, όταν ο βασιλιάς κινδύνεψε κατά τη διάρκεια κυνηγιού στην Ανατολή. Σύμφωνα με τη σωζόμενη επιγραφή, ωστόσο,  το ανάθημα στήθηκε στους Δελφούς  όχι από τον ίδιο τον Κρατερό αλλά από τον γιο του, πιθανόν μετά τον θάνατο του πατέρα του, περί το 320 π.Χ. ή κατ' άλλη εκδοχή στα τέλη του 4ου αι. π.Χ. Το χαμένο σήμερα γλυπτό θα ήταν τοποθετημένο πάνω σε βάθρο και θα προβαλλόταν στον πίσω τοίχο του κτίσματος, ενώ η παράσταση θα αναπτυσσόταν παρατακτικά.
Οι προτάσεις αποκατάστασης βασίζονται σε αρχαίες πηγές και σε σωζόμενα έργα που θεωρούνται ότι αντλούσαν έμπνευση από το ανάθημα του Κρατερού στους Δελφούς. Συγκεκριμένα, η παράσταση του αναθήματος θεωρείται πιθανό ότι αποδίδεται σε μια ανάγλυφη βάση με παράσταση κυνηγιού λιονταριού από τη Μεσσήνη που σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο, ενώ έχει υποστηριχθεί ότι το θέμα με τη σκηνή κυνηγιού λιονταριού επαναλαμβάνεται στο ψηφιδωτό δάπεδο από την λεγόμενη οικία του Διονύσου στην Πέλλα. Στο ανάθημα των Δελφών ο Αλέξανδρος και ο Κρατερός θα εικονίζονταν δεξιά και αριστερά από το λιοντάρι σε ηρωική αντιπαράθεση με το θήραμα είτε ως ιππείς είτε ως πεζοί, ή, κατ´ άλλη εκδοχή, ο  Κρατερός έφιππος και ο  Αλέξανδρος πεζός. Το έργο θα αποτελούσε μια κλειστή σύνθεση με τη δράση του κυνηγιού να αναπτύσσεται στο κέντρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναθήματα
Χάουκιπουντας
Το Χάουκιπουντας (Haukipudas) είναι δήμος της Φινλανδίας.
Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Ούλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 18.115 κατοίκων (2007) και καλύπτει έκταση 446,22 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 9,63 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 37,4 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική. Ο δήμος περιλαμβάνει 16 χωριά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Ζελένικε
Το Ζελένικε (σερβικά κυριλλικά: Зеленике) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 60 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 436 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Ζελένικε αριθμούσε 2,352 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ύλη (αρχαία πόλη)
Η Ύλη ήταν αρχαία μικρή πολίχνη στην Κύπρο.
Βιβλιογραφία
Υ
Ζαν-Μπαλταζάρ Κελέρ
Βιογραφικά στοιχεία
Έδειξε μεγάλο ταλέντο στο σχέδιο και άρχισε να εκπαιδεύεται ως χρυσοχόος. Μετά από πρόταση του μεγαλύτερου αδελφού του Γιόχαν Τζάκομπ Κέλερ (1635-1700), κατασκευαστή πυροβόλων στη γαλλική υπηρεσία, πήγε στο Παρίσι το 1660 για να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. Και στους δύο ανατέθηκε η κατασκευή χυτηρίων στη Μπεζανσόν, στο Νεφ-Μπρισάκ και το Πινερόλο. Μετά το 1674 επέστρεψαν στο Παρίσι.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1680, ο Γιόχαν Μπαλτάσαρ Κέλερ άρχισε τις προετοιμασίες για τη χύτευση του έφιππου αγάλματος του Λουδοβίκου ΙΔ΄, που προοριζόταν για την πλατεία Βαντόμ (τότε πλατεία του Μεγάλου Λουδοβίκου) στο Παρίσι, το οποίο απεικόνιζε τον βασιλιά ως Ρωμαίο αυτοκράτορα. Τα σχέδια ήταν του Γάλλου γλύπτη Φρανσουά Ζιραρντόν, κατά παραγγελία της πόλης του Παρισιού. Σε ένα ειδικά χτισμένο χυτήριο, το άγαλμα ύψους σχεδόν 7 μέτρων ρίχτηκε για πρώτη φορά σε μια διαδικασία χύτευσης στις 31 Δεκεμβρίου 1692 (αποκαλυπτήρια το 1699, καταστροφή το 1792). Ο Κέλερ δημιούργησε επίσης μνημειώδη χάλκινα γλυπτά για το πάρκο των Βερσαλλιών και τον κήπο του Κεραμεικού.
Το 1697 διορίστηκε Γενικός επίτροπος των χυτηρίων του βασιλικού πυροβολικού και Επιθεωρητής του μεγάλου χυτηρίου του βασιλικού οπλοστασίου στο Παρίσι. Τα τέσσερα διάσημα αγάλματα, που χτίστηκαν από τους αδελφούς Κέλερ μεταξύ 1684 και 1686, κοσμούν την πρόσοψη του ανακτόρου των Βερσαλλιών (1701).
Στις 9 Φεβρουαρίου 1682 παντρεύτηκε τη Σουζάν ντε Μπουμπέρ ντε Μπερνάτρ, κόρη μιας πλούσιας οικογένειας από την Πικαρδία.
Οι αδελφοί Κέλερ, οι οποίοι κατασκεύασαν σημαντικό αριθμό κανονιών κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, είχαν καθοριστική επιρροή στην ανάπτυξη του πυροβολικού στη Γαλλία.
Ο Κέλερ πέθανε στο Παρίσι στις 17 Μαρτίου 1702. Ανδριάντας του βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας.
Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιν
Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιν είναι ποίημα του Όσκαρ Γουάιλντ, που γράφηκε κατά την αυτοεξορία του, αμέσως μετά την αποφυλάκισή του από την φυλακή του Ρέντιν, στις 19 Μαρτίου του 1897 (Reading Goal, το οποίο προφέρεται Ρέντιν Τζέιλ), στο Μπερνεβάλ Λε Γκραν, κοντά στη Ντιέπ της Νορμανδίας. Ο Γουάϊλντ είχε φυλακιστεί για διαφθορά των νέων σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα.
Κατά τον εγκλεισμό του Γουάιλντ, στις 7 Ιουλίου 1896, πραγματοποιήθηκε η εκτέλεση δι' απαγχονισμού του στρατιώτη της Αγγλικής Βασιλικής Ιππικής Φρουράς Charles Thomas Woolridge που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τον φόνο της συζύγου του, κόβοντας με ξυράφι τον λαιμό της. Το ποίημα ξεκινά από αυτή την πραγματική ιστορία και καταλήγει στη συμβολική ταυτοποίηση του συνόλου των φυλακισμένων. Δεν γίνεται προσπάθεια να εκτιμηθούν η δικαιοσύνη και οι νόμοι που τους καταδίκασαν, αλλά τονίζεται η αποκτήνωση της τιμωρίας που οι καταδικασμένοι μοιράζονται μεταξύ τους. Ταυτόχρονα ο ποιητής ταυτίζει τον εαυτό του με τον μελλοθάνατο, αφού κι αυτός είχε χωρίσει από τη γυναίκα του και τα παιδιά του, στον στίχο "Μα ο καθένας από μας σκοτώνει ό, τι αγαπάει".
Γραφή και μέτρο
Ο συγγραφέας υιοθέτησε προλεταριακό τύπο μπαλάντας, που αποτελείται από 109 στροφές έξη γραμμών σε 8-6-8 ή 6-8-6 συλλαβές και a-b-c-b-d-b. Κάποιες στροφές ενσωματώνουν ρυθμό και κάποιες οχτασύλλαβους στίχους.
Ιστορικό έκδοσης
Όταν έφθασε στη Γαλλία, ο Γουάιλντ επιβίωνε μ' ένα μικρό επίδομα που του έδινε η σύζυγός του, Κονστάνς Λόϋντ, και προσπαθούσε να βρει άλλες πηγές εισοδήματος. Έχοντας καταρρακωθεί πλέον από την εμπειρία της φυλάκισής του, είχε προτείνει να δημοσιευτεί το ποίημα στο Reynold's magazine, που κυκλοφορούσε ευρέως στον υπόκοσμο, αφού πίστευε ότι ανήκε πλέον εκεί και θα διαβαζόταν από «ισάξιούς» του. Έλεγε πως θα ήταν μια νέα εμπειρία γι' αυτόν. Όμως ο Ρόμπι Ρος, ο φίλος και λογοτεχνικός ατζέντης του, δεν του το επέτρεψε. Αφού ήρθε σ' επαφή με αρκετούς εκδότες, έπεισε τον Γουάϊλντ να στείλει ένα προσχέδιο στον εκδότη Λέοναρντ Σμίθερς, τον Αύγουστο του 1897, ο οποίος ενθουσιάστηκε και ήρθε σ' επαφή με τον σκιτσογράφο Όμπρεϋ Μπίρντσλι για να εκτελέσει την εικονογράφηση που τελικά δεν έγινε.
Κατόπιν υπήρξε πολλαπλή και έντονη αλληλογραφία μεταξύ συγγραφέα και εκδότη, καθότι ότι ο πρώτος διόρθωνε και την ίδια στιγμή προέκτεινε το ποίημα. Ταυτόχρονα επέβλεπε την επιλογή, το μέγεθος γραμματοσειράς αλλά και την σελιδοποίηση παρ' όλο που και το τυπογραφείο που το είχε αναλάβει ζητούσε αλλαγές - από φόβο να μην αναγνώριζε τον εαυτό του ο γιατρός της φυλακής στον στίχο «ενώ ο γιατρός με τα κάπως σαρκώδη χείλη», και συμφωνήθηκε να αλλαχθεί σε «κάποιος γιατρός...». Όπως είπε ένας βιογράφος του, ο Ingleby, «Ποτέ κάποιο ποίημα δεν είχε διορθωθεί τόσο, δεν είχε περικοπεί και δεν είχε λουστραριστεί ξανά και ξανά, όσο αυτή η φωνή από το κελί της φυλακής».
Άλλη αλλαγή στη 2η έκδοση είναι : ενώ στη 1η έκδοση ο στίχος ήτανε «Και το βήμα του ήταν ελαφρύ», στη 2η έγινε «Και το βήμα του έμοιαζε ελαφρύ». Τέτοιες μικρές αλλαγές έγιναν μέχρι και την 7η έκδοση, την τελευταία που έγινε από τον Λέοναρντ Σμίθερς. Από κει και πέρα έγιναν πάμπολλες ανατυπώσεις και επειδή ο Λέοναρντ Σμίθερς είχε κρατήσει τις πλάκες, γίνεται υπόθεση πως αυτές γίνονταν με αίτηση του συγγραφέα.
Στην πραγματικότητα, η πρώτη έκδοση - η οποία δεν ήταν σίγουρο πως θα ξανατυπωνόταν - είχε σχεδιαστεί για 400 αντίτυπα, αλλά μόλις ο συγγραφέας υπολόγισε το κόστος, συνειδητοποίησε πως ακόμα και αν πωλούνταν όλα, δεν θα κάλυπταν το κόστος, επέμενε και έτσι ο Λέοναρντ Σμίθερς είπε στον τυπογράφο να διπλασιάσει τα αντίτυπα και να κρατήσει τις πλάκες εκτύπωσης, σε περίπτωση που ανατυπωνόταν. Καθώς η μέρα της κυκλοφορίας έφτανε, ο συγγραφέας πανικοβλήθηκε και έκανε κάποιες απεγνωσμένες προσπάθειες να πουλήσει τα δικαιώματά του παίρνοντας άμεσα μετρητά. Τελικά δεν κατάφερε τίποτα. Μέσα σε δέκα μέρες πουλήθηκαν όλα τα βιβλία και τα επόμενα επίσης για 1 χρόνο περίπου.
Κριτική
Ο συγγραφέας δεν παραδεχόταν το εμφανές λάθος που είχε κάνει στην πρώτη γραμμή του ποιήματος, στον πρώτο στίχο, στο σημείο που έλεγε: «δεν φορούσε το πορφυρό του το παλτό» ενώ ο Charles Thomas Woolridge, ο οποίος ανήκε στην Βασιλική Ιππική Φρουρά, φορούσε μπλε στολή. Μπορεί πάραυτα να θεωρηθεί ποιητική αδεία ως συνδυασμός του ενδύματος με το αίμα και το κρασί.
Λέγεται πως ο συγγραφέας εμπνεύστηκε από το IXο ποίημα του Α.Ε. Housman «A Shropsire Lad» που αναφέρεται στον απαγχονισμό κάποιων εγκλείστων. Ένα απόσπασμα του ποιήματος του Α.Ε. Housman είναι:
Ζωγραφικοί πίνακες
Ο ζωγράφος François Heaulme εμπνεύστηκε από το ποίημα της «Μπαλάντας» και έδωσε μια σειρά από πίνακες. Ένα απ' αυτά είναι και το «La ballade de la Geôle de Reading» του 2002
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσκαρ Ουάιλντ
Ακραία (μυθολογία)
Εξ αυτών ονομάσθηκαν Εύβοια και Ακραία τα δύο όρη παρά τις Μυκήνες και "Πρόσυμνα" η πέριξ του ιερού της Ήρας χώρος των Μυκηνών. Το όρος Ακραία ονομάζεται σήμερα Άϊ Λιάς (Προφήτης Ηλίας) ή κοινώς (επιτόπια) "Μπερμπακιώτικος".
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Νύμφες Κατηγορία:Μυκήνες
Γοδεφρείδος Β΄ του Ανζού
Ο Γοδεφρείδος Β΄ του Ανζού ή Γοδεφρείδος Μαρτέλος (Geoffroy II d'Anjou, 14 Οκτωβρίου 1006 - 14 Νοεμβρίου 1060) κόμης του Ανζού (1040 - 1060) ήταν γιος και διάδοχος του Φούλκωνος του μελανού. Ο Γοδεφρείδος Β΄ ήταν ο τελευταίος κόμης του Ανζού από τον Οίκο του Ινζελζέ, αναφέρεται ως πολεμοχαρής και ύπουλος και ενοχλούσε αφόρητα με επιδρομές τους γείτονές του.
Πόλεμοι με τους γείτονες
Σε συνεργασία με τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας πολιόρκησε την Τουρ (1042 - 1043), μετά την μάχη του Νουί στις 21 Αυγούστου 1044 αιχμαλώτισε τον Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπλουά και κυρίευσε το Τουραίν. Το γεγονός αυτό ψύχρανε τις σχέσεις του με τον Ερρίκο Α΄, αλλά συμφιλιώθηκαν (1052) για να υπερασπιστούν τον νεαρό δούκα της Νορμανδίας Γουλιέλμο στο κίνημα που έκανε εναντίον του ο Γουλιέλμος του Ταλού. Αργότερα φοβήθηκαν την αυξημένη δύναμη του δούκα Γουλιέλμου, πραγματοποιώντας συνδυασμένες επιθέσεις μαζί με τον βασιλιά Ερρίκο στην Νορμανδία, αλλά αποκρούστηκαν (1054, 1057) Το 1038, ενώ ζούσε ο πατέρας του, ξυλοκοπήθηκε από τον επίσκοπο του Λεμάν, με στόχο την εκδίκηση. Τον αιχμαλώτισε (1048), αλλά αφορίστηκε από τον πάπα Λέοντα Θ΄.
Διαδοχή
Νυμφεύτηκε την Αγνή της Βουργουνδίας (1032), με την οποία χώρισε, χωρίς να αφήσει απογόνους (1050). Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γοδεφρείδος Γ΄ του Ανζού, μεγαλύτερος γιος της αδελφής του Ερμενγάρδης του Ανζού και του συζύγου της Γοδεφρείδου του Γκατινέ.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Άνια Σοβάγκοβιτς-Ντέσποτ
Η Άνια Σοβάγκοβιτς-Ντέσποτ (Κροατικά: Anja Šovagović-Despot, γεννηθείσα την 25 Μαρτίου 1963) είναι μια Κροάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Παιδική ηλικία και σταδιοδρομία
Η Άνια Σοβάγκοβιτς γεννήθηκε στην οικογένεια του Φαμπιγαν Σοβάγκοβιτς, ενός καταξιωμένου Κροάτη ηθοποιού, και της Μάγια Βλασκοβ. Όπως και ο μικρότερος αδερφός της, ο Φιλίπ Σοβάγκοβιτς, διεκδίκησε μία καλή σταδιοδρομία στην υποκριτική από μικρή ηλικία. Μετά το γυμνάσιο εισήχθηκε στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Ζάγκρεμπ. Εκεί, μαζί με τον θεατρικό σκηνοθέτη Κρεσιμιρ Ντολεντσιτς, ίδρυσαν την θεατρική ομάδα «Λιφτ» το 1981. Δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στον Μελοδραματικό (Ίστριον) θίασο του Ζλάτκο Βιτεζ. Το 1986 σταθεροποιήθηκαν στο Θέατρο Δράματος Γκαβέλα.
Προσωπική ζωή
Η Σοβάγκοβιτς είναι παντρεμένη με τον Κροάτη ηθοποιό Ντράγκαν Ντέσποτ, και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά μαζί. Είναι υποστηρίκτρια της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Διαχωρισμός αέρα
Μια εγκατάσταση διαχωρισμού αέρα διαχωρίζει τον ατμοσφαιρικό αέρα στα πρωταρχικά του συστατικά, τυπικά άζωτο και οξυγόνο και κάποιες φορές επίσης αργό και άλλα σπάνια αδρανή αέρια.
Η πιο συνηθισμένη μέθοδος για τον διαχωρισμό του αέρα είναι η κρυογονική απόσταξη. Οι μονάδες κρυογενικού διαχωρισμού του αέρα (ASUs) κατασκευάζονται για να παρέχουν άζωτο ή οξυγόνο και συχνά συμπαράγουν αργό. Άλλες μέθοδοι όπως μεμβράνες, προσρόφηση με εναλλαγή πίεσης (PSA) και προσρόφηση με εναλλαγή κενού (VPSA), χρησιμοποιούνται εμπορικά για να διαχωρίσουν ένα μόνο συστατικό από τον συνηθισμένο αέρα. Υψηλής καθαρότητας οξυγόνο, άζωτο και αργό που χρησιμοποιούνται για ημιαγωγούς απαιτούν κρυογενική απόσταξη. Παρομοίως, οι μόνες βιώσιμες πηγές των ευγενών αερίων νέον, κρυπτό και ξένο είναι η απόσταξη του αέρα χρησιμοποιώντας τουλάχιστον δύο στήλες απόσταξης.
Κρυογονική διαδικασία υγροποίησης
Τα καθαρά αέρια μπορούν να διαχωριστούν από τον αέρα ψύχοντας τα πρώτα μέχρι να υγροποιηθούν και έπειτα με επιλεκτική απόσταξη των συστατικών στα διάφορα σημεία βρασμού. Η διαδικασία μπορεί να παραγάγει αέρια υψηλής καθαρότητας, αλλά είναι ενεργοβόρα. Αυτή η διεργασία ξεκίνησε από τον Καρλ φον Λίντε στις αρχές του εικοστού αιώνα και χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα για την παραγωγή αερίων υψηλής καθαρότητας.
Η διαδικασία κρυογονικού διαχωρισμού απαιτεί μια πολύ στενή ενσωμάτωση ανταλλακτών θερμότητας και στηλών διαχωρισμού για να ληφθεί ένα καλό αποτέλεσμα και όλη η ενέργεια για την ψύξη παρέχεται από τη συμπίεση του αέρα στην είσοδο της μονάδας.
Για την επίτευξη χαμηλών θερμοκρασιών απόσταξης μια μονάδα διαχωρισμού αέρα απαιτεί έναν ψυκτικό κύκλο που λειτουργεί λόγω του φαινομένου Τζάουλ-Τόμσον και ο εξοπλισμός ψύξης πρέπει να κρατιέται μέσα σε έναν μονωμένο χώρο (που λέγεται συνήθως "ψυχρό δοχείο"). Η ψύξη των αερίων απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας για να δουλέψει αυτός ο κύκλος ψύξης και παρέχεται από έναν αεροσυμπιεστή. Σύγχρονα ASUs χρησιμοποιούν στροβιλοδιαστολείς για ψύξη· η έξοδος του διαστολέα βοηθά τον αεροσυμπιεστή, για βελτιωμένο αποτέλεσμα. Η διαδικασία αποτελείται από τα παρακάτω κύρια στάδια:
Τα διαχωρισμένα προϊόντα παρέχονται κάποιες φορές μέσα από αγωγούς σε μεγάλους βιομηχανικούς καταναλωτές κοντά στην εγκατάσταση παραγωγής. Η μεταφορά των προϊόντων σε μεγάλη απόσταση γίνεται στέλνοντας υγρό προϊόν για μεγάλες ποσότητες ή ως κρυογονικά δοχεία ντιούαρ ή κυλίνδρους αερίων για μικρές ποσότητες.
Μη κρυογονικές μέθοδοι
Η προσρόφηση με εναλλαγή πίεσης παρέχει διαχωρισμό του οξυγόνου ή αζώτου από τον αέρα χωρίς υγροποίηση. Η διεργασία λειτουργεί περίπου σε θερμοκρασία περιβάλλοντος· ένας ζεόλιθος (μοριακός σπόγγος) εκτίθεται σε υψηλή πίεση αέρα, έπειτα ο αέρας ελευθερώνεται και μια προσροφημένη μεμβράνη του επιθυμητού αερίου απελευθερώνεται. Το μέγεθος του συμπιεστή είναι πολύ μειωμένο συγκρινόμενο με μια εγκατάσταση υγροποίησης και φορητοί συμπυκνωτές οξυγόνου κατασκευάζονται με αυτόν τον τρόπο για να παράσχουν αέρα εμπλουτισμένο σε οξυγόνο για ιατρικούς σκοπούς. Η προσρόφηση με εναλλαγή κενού είναι μια παρόμοια διεργασία, αλλά το αέριο προϊόν παράγεται από τον ζεόλιθο σε υποατμοσφαιρική πίεση. Οι τεχνολογίες μεμβράνης μπορούν να παράσχουν εναλλακτικές, χαμηλότερης ενέργειας προσεγγίσεις στον διαχωρισμό του αέρα. Για παράδειγμα, ένας αριθμός προσεγγίσεων εξερευνάται για παραγωγή οξυγόνου. Πολυμερικές μεμβράνες που λειτουργούν σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος ή σε πιο υψηλές θερμοκρασίες, παραδείγματος χάριν, ενδέχεται να μπορούν να παραγάγουν αέρα εμπλουτισμένο σε οξυγόνο (25-50% οξυγόνο). Κεραμικές μεμβράνες μπορούν να παράσχουν οξυγόνο υψηλής καθαρότητας (90% ή περισσότερο) αλλά απαιτούν υψηλότερες θερμοκρασίες (800-900° C) για να λειτουργήσουν. Αυτές οι κεραμικές μεμβράνες περιλαμβάνουν μεμβράνες μεταφοράς ιόντων (ITM) και μεμβράνες μεταφοράς οξυγόνου (OTM). Οι Air Products και Chemicals Inc και Praxair αναπτύσσουν επίπεδα ITM και σωληνοειδή συστήματα OTM, αντίστοιχα.
Εφαρμογές
Μεγάλες ποσότητες οξυγόνου απαιτούνται για τη εξαέρωση γαιάνθρακα· κρυογονικές εγκαταστάσεις που παράγουν 3000 τόνους την ημέρα βρίσκονται σε κάποια έργα. Στη χαλυβουργία απαιτούνται σημαντικές ποσότητες οξυγόνου. Μεγάλες ποσότητες αζώτου με χαμηλές ακαθαρσίες οξυγόνου χρησιμοποιούνται για την αδρανοποίηση δεξαμενών αποθήκευσης των πλοίων και δεξαμενών πετρελαϊκών προϊόντων, ή για την προστασία εδώδιμων λαδιών από την οξείδωση.
Άμβλωση στη Ρουμανία
Η άμβλωση στη Ρουμανία είναι νόμιμη από το 1990, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου.
Η αντιμετώπιση των αμβλώσεων από τον Ποινικό Κώδικα της Ρουμανίας
Σύμφωνα με το αρ. 201 του Ποινικού Κώδικα της Ρουμανίας, που τέθηκε σε ισχύ το 2014, οι αμβλώσεις απαγορεύονται όταν συντρέχει μια από τις παρακάτω περιπτώσεις: α) όταν γίνεται εκτός νοσοκομειακών ιδρυμάτων ή ιατρείων που έχουν άδεια για να διενεργούν αμβλώσεις, β) όταν δε διενεργούνται από εξειδικευμένο γιατρό ο οποίος θα πρέπει να έχει άδεια για να τελεί τη συγκεκριμένη επέμβαση γ) όταν έχουν περάσει οι δεκατέσσερις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Η παράγραφος 6 του αρ. 201 προβλέπει εξαιρέσεις από το χρονικό όριο των 14 εβδομάδων. Ειδικότερα επιτρέπεται η άμβλωση μέχρι την εικοστή τέταρτη εβδομάδα της εγκυμοσύνης για ιατρικούς λόγους καθώς και μετά το εν λόγω χρονικό όριο αν κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο για λόγους που έχουν να κάνουν με την υγεία της εγκύου ή του εμβρύου. Αν η άμβλωση γίνει χωρίς τη συγκατάθεση της εγκύου ή η έγκυος πάθει σοβαρή βλάβη ή πεθάνει κατά την επέμβαση προβλέπονται αυξημένες ποινές (παρ. 2,3 του αρ. 201 ΠΚ της Ρουμανίας). Επίσης στις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται για το γιατρό που τελεί την επέμβαση, εκτός από ποινή και απαγόρευση τέλεσης αμβλώσεων στο μέλλον (παρ. 4). Τέλος σύμφωνα με την παρ. 7 η έγκυος που προκαλέσει στον εαυτό της άμβλωση παραμένει ατιμώρητη.
Οι αμβλώσεις πριν το κομμουνιστικό καθεστώς
Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα του 1864, ο οποίος παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το 1936, οι αμβλώσεις απαγορεύονταν στη Ρουμανία. Και με τον Ποινικό Κώδικα του 1936 οι αμβλώσεις απαγορεύονταν εκτός αν ήταν αναγκαίες για να σωθεί η ζωή της εγκύου ή υπήρχε κίνδυνος το παιδί να πάσχει από σοβαρή γενετική πάθηση.
Οι αμβλώσεις υπό το κομμουνιστικό καθεστώς
Η άμβλωση (για τη διακοπή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης) νομιμοποιήθηκε στη Ρουμανία πρώτη φορά το 1957 και παρέμεινε νόμιμη μέχρι το 1966. Τον Οκτώβριο του 1966 το καθεστώς του Νικολάε Τσαουσέσκου έθεσε σε ισχύ το Διάταγμα 770 προκειμένου να αυξηθεί ο πληθυσμός της Ρουμανίας γεγονός που θα οδηγούσε, κατά το καθεστώς, στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Σύμφωνα με το εν λόγω διάταγμα οι αμβλώσεις επιτρέπονταν μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Ειδικότερα επιτρέπονταν, τους τρεις πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης, μόνο για τις γυναίκες άνω των 45 ετών (το 1974 το ηλικιακό όριο μειώθηκε στα 40 χρόνια για να ανέβει ξανά στα 45 το 1985), για τις γυναίκες που είχαν ήδη τέσσερα παιδιά (ο αριθμός αυξήθηκε σε πέντε το 1985), για έγκυες που έπασχαν από σοβαρές σωματικές και ψυχικές ασθένειες και για γυναίκες που είχαν μείνει έγκυες λόγω βιασμού ή αιμομιξίας. Επίσης επιτρέπονταν αν ένας από τους γονείς έπασχε από σοβαρή ασθένεια, που μεταδίδεται κληρονομικά ή προκαλεί σοβαρές συγγενείς δυσπλασίες.
Εκτός από την απαγόρευση των αμβλώσεων, για την αύξηση του πληθυσμού της Ρουμανίας, προβλέφθηκε ο υποχρεωτικός γυναικολογικός έλεγχος και η επιβολή προστίμων αρχικά σε γυναίκες άνω των 25 ετών, που ήταν ελεύθερες, ενώ μετά το 1977 η επιβολή προστίμων επεκτάθηκε γενικά σε όσους δεν είχαν παιδιά, ανεξάρτητα από το φύλο τους ή αν ήταν παντρεμένοι. Το καθεστώς υμνούσε όσους έκαναν παιδιά  και υποσχόταν τη δημιουργία κέντρων φροντίδας για τα παιδιά, ιατρική περίθαλψη, άδειες μητρότητας και προστασία της εργασίας προκειμένου να συνδυάζονται οι μεγάλες οικογένειες με την εργασία εκτός σπιτιού. Όμως η πολιτική λιτότητας που ακολούθησε το καθεστώς Τσαουσέσκου τη δεκαετία του ογδόντα για να μπορέσει να εξοφλήσει το εξωτερικό χρέος της Ρουμανίας, επιδείνωσε την κατάσταση στη χώρα και οδήγησε πολλά από τα παιδιά, που γεννήθηκαν μετά την θέση σε ισχύ του Διατάγματος 770, σε ορφανοτροφεία, υπό άθλιες συνθήκες, καθώς οι γονείς τους δεν μπορούσαν να τα μεγαλώσουν. Σε ορφανοτροφεία κατέληξαν και πολλά παιδιά από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, αφού απαγορεύονταν οι αμβλώσεις ενώ και τα αντισυλληπτικά είχαν εξαφανιστεί από τα ράφια. Επίσης περισσότερες από 9.000 γυναίκες έχασαν τη ζωή τους το διάστημα 1966 -1989 από επιπλοκές από παράνομες αμβλώσεις.
Παραπομπές
Ρουμανια Κατηγορία:Κοινωνία της Ρουμανίας
Παλαιά (αρχαία πόλη)
Η Παλαιά ήταν αρχαία πολίχνη της Κύπρου.
Βρισκόταν στούς πρόποδες του Ολύμπου ανάμεσα στο Κίτιο και της Αμαθούντα και ανήκε στο βασίλειο του Κίτιου. Στην περιοχή έχει βρεθεί επιγραφή που γράφει : Δημητρία Χρηστή Χέρε. Την πόλη αναφέρει και ο Στράβων ενώ μεταγενέστεροι συγγραφείς στην ίδια τοποθεσία αναφέρουν πολίχνη με το όνομα Παρασόλια που πιστεύετε ότι είναι παραφθορά της παλιάς. Κοντά στη Παλαιά βρισκόταν μία άλλη πολίχνη το Μαζωτό.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Φιντέλ Κάστρο
Ο Φιδέλ Αλεχάντρο Κάστρο Ρους (ισπανικά: Fidel Alejandro Castro Ruz, 13 Αυγούστου 1926 - 25 Νοεμβρίου 2016) ήταν Κουβανός επαναστάτης και πολιτικός, ο οποίος κυβέρνησε την Κούβα ως πρωθυπουργός από το 1959 έως το 1976 και στη συνέχεια ως πρόεδρος από το 1976 έως το 2008. Πολιτικά μαρξιστής-λενινιστής, υπηρέτησε επίσης ως ο πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας από το 1965 έως το 2011.
Βιογραφία
Ο Κάστρο γεννήθηκε στο Μπιράν της επαρχίας Οριέντε στις 13 Αυγούστου 1926. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για κάποιο χρονικό διάστημα άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Από φοιτητής ακόμα αναμείχτηκε στα επαναστατικά κινήματα εναντίον της δικτατορίας του Μπατίστα. Στην εξέγερση του Σαντιάγο (26 Ιουλίου 1953) ήταν από τους αρχηγούς της επίθεσης κατά των στρατιωτικών καταυλισμών, συνελήφθη όμως και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών. Το 1955 αμνηστεύτηκε και κατέφυγε στις ΗΠΑ. Εκεί προσπάθησε να μυήσει στην επανάσταση τους εξόριστους Κουβανούς. Η αμερικάνικη κυβέρνηση όμως αντέδρασε κι έτσι ο Κάστρο διέφυγε στο Μεξικό. Από κει, με λίγους άντρες, αποβιβάστηκε στην Κούβα (2 Δεκεμβρίου 1956) και ανέβηκε στα βουνά.
Η υποχώρηση του Σοβιετικού ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ στη μεγάλη κρίση της Κούβας τον Οκτώβριο του 1962 και η απομάκρυνση των σοβιετικών πυραύλων από το νησί προκάλεσε την οργή του Φιντέλ Κάστρο, με αποτέλεσμα να επέλθει ψυχρότητα στις σχέσεις Αβάνας-Μόσχας. Χρόνια αργότερα το ομολόγησε ο ίδιος ο ηγέτης της κουβανικής επανάστασης, στην εισήγησή του στο πρώτο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας: «''Οι Κουβανοί δυσκολεύτηκαν τότε να καταλάβουν σ' όλη της την έκταση την αξία αυτής της λύσης. Σήμερα όμως βλέπουμε αντικειμενικά ότι η κρίση του Οκτωβρίου του 1962 σήμαινε μια νίκη του επαναστατικού στρατοπέδου... Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέστησαν αργότερα πολεμικές βάσεις στην Κεντρική Αμερική και στη Φλόριδα για οργάνωση πειρατικών επιδρομών στις ακτές μας κι έγιναν πολλές τέτοιες επιδρομές, οι επιδρομές αυτές δεν αποτελούσαν παρά τα τελευταία χτυπήματα του τραυματισμένου αλλά ανίκανου αυτοκρατορικού γοήτρου»''. Στα τέλη του Απριλίου του 1963 η Μόσχα έπεισε τον Φιντέλ να επισκεφτεί την Ε.Σ.Σ.Δ. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 27ης Απριλίου του 1963 ένα σοβιετικό Τουπόλεφ-114, που μετέφερε τον Κουβανό ηγέτη, έφτασε στην πόλη Μούρμανσκ, στον πολικό κύκλο. Την επομένη, 28 Απριλίου, η υποδοχή στη Μόσχα ήταν θριαμβευτική. Ο Νικίτα Χρουστσόφ και ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ, υποδέχθηκαν τον Κάστρο στο αεροδρόμιο Βνούκοβο. Στη συνέχεια επιβιβάστηκαν σε ανοικτό αυτοκίνητο, επευφημούμενοι από εκατοντάδες χιλιάδες Μοσχοβίτες στην πορεία προς την Κόκκινη Πλατεία, όπου έλαβε χώρα κολοσσιαία συγκέντρωση προς τιμήν του Κάστρο. Την Πρωτομαγιά ο Κάστρο και ο Χρουστσόφ παρακολούθησαν την παραδοσιακή συγκέντρωση από το μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας, χαιρετώντας τα πλήθη που επευφημούσαν τον Κουβανό ηγέτη. Περίπου 100.000 άνθρωποι κατέκλυσαν και το Στάδιο Λένιν, όπου ο Κάστρο παρακολούθησε ποδοσφαιρικό αγώνα, αν και το αθλητικό πάθος του ήταν το μπέιζμπολ, το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του οποίου είχε εγκαινιάσει στην Αβάνα στις 13 Απριλίου, πριν ξεκινήσει για την Ε.Σ.Σ.Δ.
Το 1965 έγινε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και το 1976 συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του προέδρου του κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1991 επανεκλέχτηκε γενικός γραμματέας του κόμματος και το 1993, 1998 και 2003 το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ανανέωσε για πέντε χρόνια την προεδρική του θητεία. Αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή του Τρίτου Κόσμου και ανέπτυξε τους δεσμούς της χώρας του τόσο με αφρικανικές όσο και με ασιατικές χώρες. Το 1975 έστειλε στρατεύματα στην Ανγκόλα στο πλευρό του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας και το 1978 στην Αιθιοπία για την αντιμετώπιση της εισβολής της Σομαλίας. Το γεγονός αυτό, καθώς και η βοήθεια που πρόσφερε στους Σαντινίστας της Νικαράγουας το 1979, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1991 η ανατροπή των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης σήμαναν την απαρχή μεγάλων οικονομικών δυσκολιών για την Κούβα και ο Κάστρο αναγκάστηκε να κάνει ορισμένα ανοίγματα προς την κατεύθυνση της φιλελευθεροποίησης της κουβανικής οικονομίας. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν (1961) και το χρυσό μετάλλιο Ζολιό-Κιουρί για την ειρήνη το 1972. Συνέγραψε πολιτικά έργα, τα νεότερα από τα οποία είναι Οκτωβριανή Επανάσταση και η Επανάσταση της Κούβας (1978), Φιντέλ (1987).
Ο ηγέτης της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο έντερο, καθώς έπασχε από καρκίνο, στο συγκεκριμένο σημείο, στις 31 Ιουλίου 2006 και μεταβίβασε προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του, Ραούλ Κάστρο.
Στις 19 Φεβρουαρίου του 2008, έπειτα από μισό αιώνα στο τιμόνι της Κούβας, ο Κάστρο ανακοίνωσε την οριστική παραίτησή του.
Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης
Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης είναι η Σπάρτη, ενώ περιλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα του Νομού Λακωνίας.
Μητροπολίτης της είναι από το 1980 ο Ευστάθιος (Σπηλιώτης).
Αρχιερατικές Περιφέρειες
Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης αποτελείται από 12 Αρχιερατικές Περιφέρειες:
Περιοδικό
Η Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης από το 1972 εκδίδει περιοδικό ποικίλης ύλης υπό την ονομασία Περιοδικό “Όσιος Νίκων, ο Μετανοείτε”. Ο Όσιος Νίκων ο «Μετανοείτε» είναι προστάτης της πόλεως της Σπάρτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μονεμβασιας Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης
Τρήτα
Η Τρήτα ήταν αρχαία κώμη στην Κύπρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Άντερσον (κρατήρας)
Ο Άντερσον (Anderson) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του κρατήρα Σαρόνοφ ενώ ο δορυφορικός κρατήρας Σαρόνοφ Χ είναι προσκολλημένος στο νοτιοανατολικό χείλος του. Στα βορειοανατολικά είναι ο ιδιόρρυθμος κρατήρας Buys-Ballot και στα ανατολικά-νοτιοανατολικά ο μεγαλύτερος Σπένσερ Τζόουνς.
Το εξωτερικό χείλος του Άντερσον είναι ιδιαίτερα φθαρμένο από μεταγενέστερες προσκρούσεις. Μικροί κρατήρες επικαλύπτουν τα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά χείλη. Ο πυθμένας είναι εν γένει επίπεδος, με πολλούς μικροσκοπικούς κρατήρες σε αρκετές περιοχές του, σημαντικότερος εκ των οποίων είναι ο Άντερσον L που βρίσκεται κοντά στο νοτιοανατολικό χείλος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Κλαδιστική
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Ζωολογία Κατηγορία:Ταξινομία Κατηγορία:Φιλοσοφία της βιολογίας Κατηγορία:Φυλογενετική
Άμπελ (κρατήρας)
Ο Άμπελ (Abel) είναι μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 122 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο, κοντά στο νοτιοανατολικό χείλος της ορατής από τη Γη πλευράς της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 34,5° νότιο πλάτος και 87,3° ανατολικό μήκος. Στα βόρειά του βρίσκεται ο κρατήρας Μπάρναρντ, ενώ στα νοτιοανατολικά του Άμπελ απλώνεται η Νότια Θάλασσα. Ο Άμπελ πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Νορβηγού μαθηματικού Νιλς Χένρικ Άμπελ.
Χαρακτηριστικά
Το χείλος του Άμπελ είναι πολύ διαβρωμένο και παραμορφωμένο, κάτι που φανερώνει τη μεγάλη ηλικία του κρατήρα. Το βάθος του κρατήρα είναι 1.190 μέτρα. Ο πυθμένας του προς τα ανατολικά έχει αποκτήσει εκ νέου επιφάνεια από εκροές λάβας, με αποτέλεσμα να είναι σχετικώς λείος, επίπεδος και σκούρος. Τα υπολείμματα των ορίων ενός μικρού κρατήρα εξέχουν κοντά στο βορειοανατολικό τοίχωμα. Στα δυτικά, ο πυθμένας έχει τραχύτερη επιφάνεια και είναι τόσο ανοικτόχρωμος όσο και τα εκτός του κρατήρα γειτονικά εδάφη.
Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Άμπελ περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:
Ο Άμπελ A επικάθεται στο νότιο χείλος του κύριου κρατήρα, ενώ οι Άμπελ M και Άμμπελ L διακόπτουν το δυτικό του τοίχωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμπελ
Χρόνος
thumb|[[Ρολόι|Ρολόι τσέπης]]
Ο χρόνος εννοείται "η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο".
Γενικά Χρόνος χαρακτηρίζεται η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον. Κάθε φυσικό φαινόμενο π.χ. μια πτώση αντικειμένου στο έδαφος εξελίσσεται στην έννοια της ορισμένης χρονικής περιόδου. Ο χρόνος μετράται σε μονάδες όπως το δευτερόλεπτο και με ειδικά όργανα τα χρονόμετρα π.χ. ρολόι. Οι καθημερινές εμπειρίες αποδεικνύουν πως ο χρόνος "κυλάει" με τον ίδιο πάντα ρυθμό και μόνο προς μια κατεύθυνση - από το παρόν προς το μέλλον. Η κίνηση γενικότερα ούτε μπορεί να διακοπεί αλλά και ούτε να αντιστραφεί στην έννοια του χρόνου. Παρά ταύτα, όπως εξηγεί η ειδική θεωρία της σχετικότητας, αυτή η κίνηση μπορεί να επιβραδυνθεί με ασύλληπτα μεγάλες ταχύτητες.
Ένας άλλος στερεότυπος ορισμός για τον χρόνο είναι "ένα μη χωρικό γραμμικό συνεχές στο οποίο τα γεγονότα συμβαίνουν με εμφανώς μη αναστρέψιμη τάξη" ή πιο απλά "αλληλουχικά στάδια συστημικού εντροπισμού". Πρόκειται για μείζονα έννοια η οποία λειτουργεί τόσο ως θεμελιώδης οντότητα, όσο και ως σύστημα μέτρησης. Με τον χρόνο ασχολήθηκε τόσο η φιλοσοφία όσο και η επιστήμη, διαμορφώνοντας ενίοτε αντιφατικές απόψεις για το νόημά του. Επί της ουσίας οι διαφοροποιήσεις δεν αφορούν στις μονάδες μέτρησης του χρόνου αλλά στο αν ο χρόνος ως οντότητα είναι δυνατόν να μετρηθεί ή αποτελεί τμήμα του μετρητικού συστήματος.
Ο Χρόνος στη Φυσική
Επί του παρόντος ο χρόνος νοείται ως θεμελιώδης ποσότητα και όπως οι άλλες θεμελιώδεις ποσότητες -χώρος και μάζα- καθορίζεται μέσω της μέτρησης. Συνεπώς είναι μέγεθος. Επίσης επί του παρόντος, η στερεότυπη χρονική μονάδα, το συμβατικό δευτερόλεπτο, ορίζεται ως η διάρκεια 9.192.631.770 περιόδων της ακτινοβολίας που αντιστοιχεί στη μετάβαση μεταξύ των δύο ανωτέρων επιπέδων της κατάστασης ελαχίστης ενέργειας του ατόμου 133Cs.
right|thumb|Ένας [[tesseract (τετραδιάστατος κύβος), ένας κύβος σε 3 διαστάσεις εκτεινόμενος σε μια τέταρτη, σαν περιγραφή του χρόνου.]] Για τη φυσική ο χρόνος είναι διάσταση που επιτρέπει σε δύο ταυτόσημα γεγονότα που συμβαίνουν στο ίδιο σημείο στον χώρο, να διακρίνονται μεταξύ τους. Το διάστημα ανάμεσα σε δύο τέτοια γεγονότα σχηματίζει τη βάση της μέτρησης του χρόνου. Για γενικούς σκοπούς η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της παρέχει τις μονάδες μέτρησης της ημέρας (διαιρεμένη σε ώρες) και η περιφορά της γύρω από τον ήλιο (ουσιαστικά η φαινόμενη πορεία του ήλιου που παράγεται από τις ιδιαιτερότητες της γήινης τροχιάς) που ορίζει το ένα έτος (τροπικό έτος) αποτελούν ιστορικά τις αρχικές ημερολογιακές μονάδες, μαζί με την περίοδο της Σελήνης.
Όσον αφορά στη χρήση του χρόνου για επιστημονικούς σκοπούς, τα διαστήματα χρόνου καθορίζονται -όπως προαναφέρθηκε- με όρους συχνότητας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.
Ήδη από την εποχή της δημοσίευσης της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας το 1905, θεωρήθηκε ότι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν η φυσική εγκατέλειψε την έννοια του απόλυτου χρόνου. Σε αυτό το εννοιολογικό πλαίσιο ο απόλυτος χρόνος εννοείται ως ο χρόνος που κυλά ισοδύναμα και ανεξάρτητα από την κατάσταση κίνησης του παρατηρητή. Οι επιδράσεις της διαστολής του χρόνου και η κατάρρευση του απόλυτου ταυτόχρονου σημαίνουν ότι υπό αυτή την έννοια ο απόλυτος χρόνος δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη μέτρηση ενός χρονικού διαστήματος.
Αν και οι φιλόσοφοι τείνουν να περιγράφουν το έργο του Αϊνστάιν ως έναρξη της επιστημονικής επανάστασης του 20ου αιώνα, πολλές από αυτές τις επαναστατικές ιδέες δεν ήταν ακριβώς πρωτότυπες. Το 1898, για παράδειγμα, ο Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ (Jules Henri Poincaré) (1854–1912), ο Γάλλος μαθηματικός, έθεσε το ζήτημα του απόλυτου ταυτόχρονου σχολιάζοντας ότι δεν έχουμε κάποια άμεση γνώση για την εξίσωση δύο χρονικών διαστημάτων. Ο Πουανκαρέ φαίνεται πως κατανοούσε την ανάγκη του καθορισμού του τοπικού χρόνου για έναν δεδομένο παρατηρητή. Το 1904 παρατήρησε ότι τα ρολόγια που συγχρονίζονταν με φωτεινά σήματα μεταξύ παρατηρητών σε ενιαία σχετική κίνηση δεν δείχνουν την αληθινή ώρα, αλλά μάλλον αυτό που μπορεί να αποκαλέσει κανείς τοπική ώρα.
Αναφέρεται συχνά ότι η θεωρία της σχετικότητας αφαιρεί τον απόλυτο χρόνο από τη μηχανική. Αυτό αληθεύει για τις μετρήσεις του χρόνου που προαναφέρθηκαν, αλλά όχι τον ίδιο τον χρόνο ως οντότητα. Ο ορισμός του Νεύτωνα για τον απόλυτο χρόνο είναι ουσιαστικά φιλοσοφική έννοια και οι όποιες συζητήσεις έγιναν στην εποχή του είχαν φιλοσοφικό και όχι πειραματικό υπόβαθρο. Άλλωστε ίδιος ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι μπορεί κανείς να μετρήσει τον απόλυτο χρόνο. Τούτη η απόλυτη οντότητα έπρεπε να γίνει διακριτή από τα αισθητά, "φυσικά μέτρα" που εφαρμόζονται σε καθημερινές χρήσεις.
Π.Α.Ε. Ποντίων Θρυλορίου
Η '''Π.Α.Ε. Ποντίων''' είναι αθλητικό σωματείο στο Θρυλόριο του νομού Ροδόπης. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Θρυλορίου.
Χρόνος
Ο Χρόνος στη Φυσική
Στις απόψεις του Αϊνστάιν για το σύμπαν, οι περιγραφές ενός φυσικού φαινομένου πρέπει να είναι πλήρως σχετικιστικές ως προς τη φύση τους και απαιτούνται οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ ανάμεσα στις συντεταγμένες των συστημάτων στην ενιαία σχετική κίνηση. Αντίθετα με το τι πιστεύεται γενικότερα, η νευτώνεια μηχανική δεν βασιζόταν στον απόλυτο χώρο και χρόνο και ήταν πλήρως σχετικιστική, αλλά με τη γαλιλαιική έννοια. Δηλαδή, απαιτούντο γαλιλαιικοί μετασχηματισμοί ανάμεσα στις συντεταγμένες των συστημάτων στην ενιαία σχετική κίνηση.
Π.Α.Ε. Ποντίων Θρυλορίου
Α.Π.Ε.Σ. Πόντος Θρυλορίου
Η ομάδα '''Α.Π.Ε.Σ. Πόντος Θρυλορίου''' την περίοδο 1985–86 αγωνίστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στον 7ο Όμιλο τερματίζοντας στη 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στις τοπικές κατηγορίες.
Χρόνος
Ο Χρόνος στη Φυσική
Εξετάζοντας το ταυτόχρονο ο Αϊνστάιν χρησιμοποίησε ουσιαστικά ένα νοητικό πείραμα. Ως αποτέλεσμα του πειράματος, κατά την άποψή του, έπρεπε να εγκαταλειφθεί η έννοια του ταυτόχρονου. Το σύμπαν του είναι αιτιατό και σε ένα αιτιατό σύμπαν δεν υπάρχει το ταυτόχρονο, όπως και δεν υπάρχουν ταυτόχρονα γεγονότα. Τα γεγονότα έχουν καθορισμένη τάξη, βασισμένη στην αιτιατή σειρά τους, η οποία δεν είναι δυνατόν να αλλαχθεί. Χωρίς να το δηλώνει άμεσα,ο Αϊνστάιν εισήγαγε έναν τρίτο παράγοντα στη θεωρία της σχετικότητας, ότι δηλαδή καμία πληροφορία δεν μπορεί να μεταδοθεί ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός. Τόσο για τον Νεύτωνα όσο και για τον Αϊνστάιν ο απόλυτος χρόνος είναι στην πραγματικότητα η απόλυτη σειρά των γεγονότων, που καθορίζεται από την αιτιότητα, και όχι η μέτρηση του χρόνου, που είναι αντικείμενο συνήθους παρατήρησης.