cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάντενουλφ της Κάπουα
Βιογραφία
Εν τω μεταξύ, ο Πάντουλφ ανανέωσε την πίστη του στον πάπα, ελπίζοντας να χρησιμοποιήσει τον πάπα Ιωάννη Η΄ ως μοχλό ενάντια στους αντιπάλους του. Ωστόσο οι Καπουανοί είχαν κάνει επίσκοπο σε εκείνη την πόλη τον Λάντουλφ, τον νεαρό γιο του Λάντo Α΄, αλλά ο Πάντενουλφ τον έδιωξε και προσπάθησε να διορίσει τον αδελφό του Λάντενουλφ Β΄, αν και έγγαμο, ως επίσκοπο. Αυτό προκάλεσε σχίσμα στην εκκλησία της Κάπουα. Ο Πάντενουλφ έστειλε τον αδελφό του στη Ρώμη, απαιτώντας από τον πάπα να τον χειροτονήσει. Ο επίσκοπος του Tεάνo και ο ηγούμενος του Moντεκασίνo παρότρυναν τον Ιωάννη Η΄ να αντισταθεί στον κόμη της Κάπουας, αλλά ο Ιωάννης Η΄, επιθυμώντας να διατηρήσει την πίστη του και να ικανοποιήσει και τους δύο διεκδικητές, χειροτόνησε τον Λάντουλφ Β΄ ως επίσκοπο της Παλαιάς Κάπουα, που τώρα ονομάζεται Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε, και επιβεβαίωσε τον Λάντουλφ ως επίσκοπο της Νέας Κάπουα. Τελικά ο Πάντενουλφ αναγνώρισε τον Λάντo Β΄ στο Καϊάτσo, αλλά υπήρχαν άλλοι διεκδικητές, που έπρεπε να αντιμετωπιστούν.
Αφού ο Δοσίμπιλης Α΄ ύπατος της Γκαέτα διαφώνησε με τον πάπα για τους Σαρακηνούς, με τους οποίους ο Δοσίμπιλης Α΄ ήταν σύμμαχος, ο Ιωάννης Η΄ εξουσιοδότησε τον Πάντενουλφ να καταλάβει τις παπικές κτήσεις, που διοικούνταν από τη Νάπολη. Τα στρατεύματα του Πάντενουλφ περιόρισαν τους Γκαετανούς να ελέγχουν μόνο τη δική τους χερσόνησο, αλλά ο Δοσίμπιλς Α΄ κάλεσε τους Σαρακηνούς της Αγρόπολης και ανακατέλαβαν το Φόντι, λεηλατώντας την παπική επικράτεια. Ωστόσο ο Πάντενουλφ κλήθηκε πίσω από τα γεγονότα στην Κάπουα, και ο Ιωάννης Η΄ αναγκάστηκε να συνάψει συνθήκη με τον Δοσίμπιλις Α΄, με την οποία ο τελευταίος έγινε υποτελής του πάπα.
Ο Πάντενουλφ βρήκε δεύτερο σύμμαχο στο πρόσωπο του Αθανασίου, δούκα-επισκόπου της Νάπολης. Θέλοντας να κρατήσει τους Καπουανούς σε πόλεμο, ο Αθανάσιος μπήκε με χαρά στη σύγκρουση. Τότε αφορίστηκε, διότι ήταν σύμμαχος με τους Σαρακηνούς. Έτσι μετέφερε την υποτέλειά του στους Βυζαντινούς και πολιόρκησε την Κάπουα. Από τον Απρίλιο του 881, έδιωξε τον Πάντενουλφ και ο ίδιος κυβέρνησε στην Κάπουα ως υποτελής του γκουάιμαρ Α΄ πίγκιπα του Σαλέρνο.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Γρηγόριος Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Γρηγόριος Α ' υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1243 και 1263.
Διαδέχθηκε το 1243 τον Νικόλαο Α΄. Έπειτα από 20 έτη πατριαρχείας τον Γρηγόριο Α΄ διαδέχθηκε το 1263 ο Νικόλαος Β΄.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Αόρατος συγγραφέας
Ένας αόρατος συγγραφέας, αφανής συγγραφέας ή συγγραφέας φάντασμα, προσλαμβάνεται για να γράψει λογοτεχνικά ή δημοσιογραφικά έργα, ομιλίες ή άλλα κείμενα που πιστώνονται επίσημα σε άλλο άτομο ως συγγραφέα. Διασημότητες, εταιρικά στελέχη, συμμετέχοντες σε επίκαιρες ειδήσεις και πολιτικοί ηγέτες προσλαμβάνουν συχνά αόρατους συγγραφείς για να συντάξουν ή να επεξεργαστούν αυτοβιογραφίες, απομνημονεύματα, άρθρα περιοδικών ή άλλο γραπτό υλικό. Οι αόρατοι συγγραφείς απομνημονευμάτων συχνά υπερηφανεύονται ότι «εξαφανίζονται» όταν υποδύονται άλλους, καθώς μια τέτοια εξαφάνιση σηματοδοτεί την ποιότητα της δεξιοτεχνίας τους. Στη μουσική, οι αόρατοι συνθέτες χρησιμοποιούνται συχνά για να γράψουν τραγούδια, στίχους και ορχηστρικά κομμάτια. Οι συγγραφείς σεναρίων μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν αόρατους συγγραφείς είτε για να επεξεργαστούν είτε να ξαναγράψουν τα σενάρια τους για να τα βελτιώσουν. Συνήθως, υπάρχει μια ρήτρα εμπιστευτικότητας στη σύμβαση μεταξύ του αόρατου συγγραφέα και του πιστώμενου συγγραφέα που υποχρεώνει τον πρώτο να παραμείνει ανώνυμος. Μερικές φορές ο συγγραφέας ή ο εκδότης αναγνωρίζεται από τον συγγραφέα ή τον εκδότη για τις συγγραφικές του υπηρεσίες, αποκαλούμενος ευφημιστικά «ερευνητής» ή «βοηθός έρευνας», αλλά συχνά ο αόρατος συγγραφέας δεν αναφέρεται.
Η συγγραφή για άλλους εμφανίζεται και σε άλλα δημιουργικά πεδία. Συνθέτες από καιρό προσλάμβαναν αόρατους συνθέτες για να τους βοηθήσουν να γράψουν μουσικά κομμάτια και τραγούδια. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ είναι ένα παράδειγμα γνωστού συνθέτη που πληρώθηκε για να γράφει μουσική για πλούσιους χορηγούς. Η αόρατη συγγραφή εμφανίζεται επίσης στη δημοφιλή μουσική. Ένας συγγραφέας φαντασμάτων ποπ μουσικής γράφει στίχους και μια μελωδία στο ύφος του αναγνωρισμένου μουσικού. Στη μουσική χιπ χοπ, η αυξανόμενη χρήση των αόρατων συνθετών από υψηλού προφίλ σταρ της χιπ χοπ έχει οδηγήσει σε διαμάχες. Στις εικαστικές τέχνες, δεν είναι ασυνήθιστο τόσο στις καλές τέχνες όσο και στην εμπορική τέχνη, όπως τα κόμικς, πολλοί βοηθοί να δουλεύουν σε ένα έργο που πιστώνεται σε έναν μόνο καλλιτέχνη. Ο Άντι Γουόρχολ ασχολήθηκε με αυτήν την πρακτική, επιβλέποντας μια διαδικασία γραμμής συναρμολόγησης μεταξοτυπίας για το έργο τέχνης του. Ωστόσο, όταν αποδεικνύεται ο συγγραφέας, η αναγνώριση της συνεισφοράς του είναι κοινό κτήμα και ο εν λόγω συγγραφέας δεν θα θεωρείται αόρατος συγγραφέας.
Σφαιρική εικόνα
Ένας σύμβουλος ή κάποιος που αλλάζει σταδιοδρομία μπορεί να πληρώσει έναν αόρατο συγγραφέα για να γράψει ένα βιβλίο για ένα θέμα στον επαγγελματικό του τομέα, για να καθιερώσει ή να ενισχύσει την αξιοπιστία του ως «ειδικού» στον τομέα του. Οι δημόσιοι αξιωματούχοι και οι πολιτικοί προσλαμβάνουν «υπεύθυνους αλληλογραφίας» για να ανταποκριθούν στον μεγάλο όγκο της επίσημης αλληλογραφίας. Ένας αριθμός παπικών εγκυκλίων έχουν γραφτεί από αόρατους συγγραφείς. Μια αμφιλεγόμενη και επιστημονικά ανήθικη πρακτική είναι το ιατρική αόρατη συγγραφή, όπου οι βιοτεχνολογικές ή φαρμακευτικές εταιρείες πληρώνουν επαγγελματίες συγγραφείς για να παράγουν εργασίες και στη συνέχεια προσλαμβάνουν (μέσω πληρωμής ή ως προνόμιο) άλλους επιστήμονες ή γιατρούς για να επισυνάψουν τα ονόματά τους σε αυτά τα άρθρα πριν δημοσιευτούν σε ιατρικά ή επιστημονικά περιοδικά. Μερικοί φοιτητές πανεπιστημίου και κολεγίων προσλαμβάνουν αόρατους συγγραφείς από «φροντιστήρια» για να γράφουν εισαγωγικά δοκίμια, εργασίες εξαμήνου, και διατριβές. Αυτό θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ανήθικο, εκτός εάν το πραγματικό έργο του αόρατου συγγραφέα είναι απλώς ελαφριά επιμέλεια.
Οι αόρατοι συγγραφείς προσλαμβάνονται για πολλούς λόγους. Σε πολλές περιπτώσεις, οι διασημότητες ή τα δημόσια πρόσωπα δεν έχουν το χρόνο, την πειθαρχία ή τις συγγραφικές δεξιότητες για να γράψουν και να ερευνήσουν μια αυτοβιογραφία πολλών εκατοντάδων σελίδων ή ένα βιβλίο «πώς να». Ακόμα κι αν μια διασημότητα ή μια δημόσια προσωπικότητα έχει τις δεξιότητες γραφής για να γράψει ένα σύντομο άρθρο, μπορεί να μην ξέρει πώς να δομήσει και να επεξεργαστεί ένα βιβλίο πολλών εκατοντάδων σελίδων έτσι ώστε να είναι γοητευτικό και με καλό ρυθμό. Σε άλλες περιπτώσεις, οι εκδότες χρησιμοποιούν τους αόρατους συγγραφείς για να αυξήσουν τον αριθμό των βιβλίων που μπορούν να εκδίδονται κάθε χρόνο με το όνομα γνωστών συγγραφέων με υψηλή εμπορικότητα ή για να κυκλοφορήσουν γρήγορα ένα επίκαιρο βιβλίο που συνδέεται με ένα πρόσφατο ή επερχόμενο ειδησεογραφικό γεγονός.
Φιλελεύθερο Κόμμα Μακεδονίας
Ιστορία
Το Φιλελεύθερο Κόμμα ιδρύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1990 ως Ένωση Μεταρρυθμιστικών Δυνάμεων στην Βόρεια Μακεδονία (Сојуз на реформски сили, Sojuz na Reformski Sili, SRS). Αν και μοιράστηκε το όνομά της με την Ένωση Μεταρρυθμιστικών Δυνάμεων που δραστηριοποιούταν σε άλλα μέρη της Γιουγκοσλαβίας και με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Άντε Μάρκοβιτς, δεν συνδέθηκε άμεσα με το κόμμα. Ωστόσο, λόγω της δημοτικότητας του Μάρκοβιτς, το κόμμα είχε καλή απόδοση στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1990, κερδίζοντας το 13,3% των ψήφων στον πρώτο γύρο και το 16,1% στον δεύτερο, κερδίζοντας συνολικά 11 έδρες. Το κόμμα συμμετείχε επίσης σε συμμαχία με το Νέο Δημοκρατικό-Προοδευτικό Κόμμα (MDPS) σε ορισμένες περιοχές, και με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα σε άλλες. Οι από κοινού υποψήφιοι κέρδισαν έξι έδρες, ενώ η συμμαχία με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δεν κέρδισε έδρες.
Αόρατος συγγραφέας
Αμοιβές και πίστωση
Οι αόρατοι συγγραφείς συχνά ξοδεύουν από αρκετούς μήνες έως έναν ολόκληρο χρόνο ερευνώντας, γράφοντας και επιμελούμενοι έργα, μυθοπλαστική ή μη, για έναν πελάτη, και πληρώνονται με βάση μια τιμή ανά ώρα, ανά λέξη ή ανά σελίδα, με ένα πάγιο τέλος, ποσοστό των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης των πωλήσεων ή κάποιο συνδυασμός αυτών. Το 2013, η λογοτεχνική πράκτορας Madeleine Morel δήλωσε ότι η μέση προκαταβολή του αόρατου συγγραφέα για δουλειά για μεγάλους εκδότες βιβλίων ήταν «μεταξύ 40.000 και 70.000 δολαρίων». Αυτές οι τιμές αναφοράς αντικατοπτρίζονται περίπου στη βιομηχανία του κινηματογράφου από το Writers Guild, όπου μια ελάχιστη βασική συμφωνία δίνει μια τιμή εκκίνησης για τον σεναριογράφο 37.073 $ (μη πρωτότυπο σενάριο, χωρίς διορθώσεις).
Φιλελεύθερο Κόμμα Μακεδονίας
Ιστορία
Το 1991 το κόμμα συγχωνεύτηκε με το Νεοδημοκρατικό-Προοδευτικό Κόμμα και μετονομάστηκε σε Μεταρρυθμιστικές Δυνάμεις στην Μακεδονία-Φιλελεύθερο Κόμμα, πριν ονομαστεί Φιλελεύθερο Κόμμα τον Ιούνιο του 1993. Ήταν μέρος της Συμμαχίας για την Βόρεια Μακεδονία στις γενικές εκλογές του 1994. Η Συμμαχία κέρδισε 87 έδρες στη Συνέλευση, ενώ το Φιλελεύθερο Κόμμα κέρδισε πέντε ακόμη έδρες μόνο του και μία έδρα σε συμμαχία με με την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση.
Αόρατος συγγραφέας
Αμοιβές και πίστωση
Ωστόσο, η πρόσφατη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή (15–20% μερίδιο βιβλίων στην παγκόσμια αγορά έως το 2015) έχει φέρει κάποιες αλλαγές, ανοίγοντας νεότερες αγορές που προσφέρουν τις δικές τους ευκαιρίες για δημιουργούς και συγγραφείς —ειδικά στην πιο προσιτή πλευρά της επιχειρηματικότητας της αόρατης συγγραφής. Μια τέτοια αγορά είναι το μικρότερο βιβλίο, το οποίο αντιπροσωπεύεται καλύτερα αυτή τη στιγμή από το εκδοτική σειρά Kindle Singles της Amazon: κείμενα 30.000 λέξεων και κάτω. Ένα τέτοιο μήκος θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να πουληθεί πριν γίνουν ευρέως διαθέσιμες οι τεχνολογίες ψηφιακού αναγνώστη, αλλά τώρα είναι αρκετά αποδεκτό. Συγγραφείς στο επίπεδο του Ίαν ΜακΓιούαν έχουν πανηγυρίσει αυτή την πρόσφατη αλλαγή, κυρίως για καλλιτεχνικούς λόγους.
Φιλελεύθερο Κόμμα Μακεδονίας
Ιστορία
Τον Απρίλιο του 1997 το Φιλελεύθερο Κόμμα συγχωνεύτηκε με το Δημοκρατικό Κόμμα για να σχηματίσει το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (ΦΔΚ). Ωστόσο, αρκετά πρώην μέλη του Φιλελεύθερου Κόμματος αποχώρησαν από το ΛΦΚ τον Δεκέμβριο του 1999 για να αναδιαμορφώσουν το κόμμα.
Αόρατος συγγραφέας
Αμοιβές και πίστωση
Κατά συνέπεια, η συντομότερη μορφή καθιστά ένα έργο δυνητικά πιο προσιτό για τον πελάτη/συγγραφέα. Η Manhattan Literary, μια εταιρεία αόρατης συγγραφής, δηλώνει ότι «τα έργα βιβλίων στη συντομότερη εκδοχή, προσαρμοσμένα σε νέες αγορές όπως η σφραγίδα του Kindle Singles και άλλα (30.000–42.000 λέξεις) ξεκινούν με κόστος 15.000$». Και αυτό το πιο σύντομο βιβλίο φαίνεται να είναι εδώ για να μείνει. Κάποτε ήταν οικονομικά ανέφικτο για τους εκδότες να παράγουν τέτοια κείμενα σε μήκος νουβέλας (θα έπρεπε να χρεώσουν υπερβολικά). αλλά αυτή η νέα αγορά είναι, ως προς το 2015, ήδη σημαντική και έχει προβλεφθεί ότι θα αποτελέσει σταθερό μέρος του μέλλοντος των εκδόσεων βιβλίων. Έτσι, με την εμφάνισή του, η τιμή εκκίνησης για τον επαγγελματία συγγραφέα βιβλίων έχει μειωθεί περίπου στο μισό, αλλά μόνο εάν αυτή η συντομότερη μορφή έχει νόημα για τον πελάτη.
Στο ανώτερο άκρο του φάσματος, με διασημότητες που μπορούν να εγγυηθούν μεγάλες πωλήσεις σε έναν εκδότη, οι χρεώσεις μπορεί να είναι πολύ υψηλότερες. Το 2001, οι New York Times δήλωσαν ότι η αμοιβή που θα έπαιρνε η αόρατη συγγραφέας για τα απομνημονεύματα της Χίλαρι Κλίντον ήταν πιθανώς περίπου 500.000 δολάρια από την προκαταβολή 8 εκατομμυρίων για το βιβλίο, η οποία «είναι κοντά στην κορυφή των κατ' αποκοπή αμοιβών που καταβάλλονται στους συνεργάτες».
Φιλελεύθερο Κόμμα Μακεδονίας
Ιστορία
Το κόμμα κατέβηκε σε συμμαχία με την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα για τις εκλογές του 2002, αλλά η συμμαχία ηττήθηκε από τον συνασπισμό Μαζί για την Μακεδονία. Οι δύο παρέμειναν σε συμμαχία με την προσθήκη πολλών άλλων κομμάτων για τις εκλογές του 2006, από τις οποίες προέκυψαν ως το μεγαλύτερο μπλοκ της Συνέλευσης με 45 από τις 120 έδρες, εκ των οποίων οι δύο ήταν του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Αόρατος συγγραφέας
Αμοιβές και πίστωση
Υπάρχει επίσης μια πρόσφατη διαθεσιμότητα, η εξωτερική ανάθεση πολλών ειδών τόπων εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της αόρατης συγγραφής, σε υπεράκτιες τοποθεσίες όπως η Ινδία, η Κίνα και οι Φιλιππίνες, όπου ο πελάτης μπορεί να εξοικονομήσει χρήματα. Οι πραγματικές δοκιμές αξιοπιστίας -το ιστορικό του συγγραφέα και δείγματα της τέχνης του- γίνονται ακόμη πιο σημαντικά σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν ο συγγραφέας προέρχεται από μια κουλτούρα και μια πρώτη γλώσσα που είναι εντελώς διαφορετική από αυτή του πελάτη.
Φιλελεύθερο Κόμμα Μακεδονίας
Ιστορία
Πριν από τις εκλογές του 2014, το κόμμα έγινε μέλος του συνασπισμού « Επιλογή του Πολίτη για την Μακεδονία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Αόρατος συγγραφέας
Αμοιβές και πίστωση
Για μη μυθοπλαστικά βιβλία, ο αόρατος συγγραφέας μπορεί να χαρακτηριστεί ως «συνεργάτης» ή «βοηθός έρευνας». Σε άλλες περιπτώσεις, ο αόρατος συγγραφέας δεν λαμβάνει επίσημη πίστωση για τη συγγραφή ενός βιβλίου ή ενός άρθρου. σε περιπτώσεις όπου ο αναγνωρισμένος συγγραφέας ή ο εκδότης ή και οι δύο επιθυμούν να αποκρύψουν τον ρόλο του αόρατου συγγραφέα, μπορεί να ζητηθεί από τον αόρατο συγγραφέα να υπογράψει μια συμφωνία εμπιστευτικότητας που απαγορεύει νομικά οποιαδήποτε αναφορά του ρόλου του συγγραφέα σε ένα έργο. Μερικοί έχουν κάνει τη διάκριση μεταξύ «δημιουργού» και «συγγραφέα» ή «συντάκτη», όπως εξηγεί ο αόρατος συγγραφέας Κέβιν Άντερσον σε μια συνέντευξη στην Washington Post : «Ένας αόρατος συγγραφέας είναι διερμηνέας και μεταφραστής, όχι δημιουργός, γι' αυτό οι πελάτες μας αξίζουν την πλήρη πατρότητα στα βιβλία τους."
Πεζός λόγος
Οι αόρατοι συγγραφείς χρησιμοποιούνται ευρέως από διασημότητες και δημόσια πρόσωπα που επιθυμούν να δημοσιεύσουν τις αυτοβιογραφίες ή τα απομνημονεύματά τους. Ο βαθμός εμπλοκής του αόρατο συγγραφέα σε μη μυθοπλαστικά έργα κυμαίνεται από μικρό έως σημαντικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας αόρατος συγγραφέας μπορεί να κληθεί απλώς για να συμμαζέψει, να επεξεργαστεί και να γυαλίσει ένα πρόχειρο προσχέδιο μιας αυτοβιογραφίας ή ενός βιβλίου «πώς να». Σε άλλες περιπτώσεις, ο αόρατος συγγραφέας θα γράψει ένα ολόκληρο βιβλίο ή άρθρο με βάση πληροφορίες, ιστορίες, σημειώσεις, ένα περίγραμμα, ή συνεντεύξεις με τη διασημότητα ή το δημόσιο πρόσωπο. Ο πιστώμενος συγγραφέας υποδεικνύει επίσης στον αόρατο συγγραφέα τι είδους στυλ, τόνο ή «φωνή» θέλει στο βιβλίο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως με ορισμένα βιβλία "πώς να", οδηγούς διατροφής ή βιβλία μαγειρικής, ένα βιβλίο θα γραφτεί εξ ολοκλήρου από έναν αόρατο συγγραφέα και η διασημότητα (π.χ. ένας γνωστός μουσικός ή σταρ του αθλητισμού) θα πιστωθεί ως συγγραφέας. Οι εκδοτικές εταιρείες χρησιμοποιούν αυτή τη στρατηγική για να αυξήσουν την εμπορευσιμότητα ενός βιβλίου συνδέοντάς το με μια διασημότητα ή μια γνωστή προσωπικότητα. Σε πολλές χώρες πριν από τις εκλογές, οι υποψήφιοι αναθέτουν σε αόρατους συγγραφείς να δημιουργήσουν αυτοβιογραφίες για αυτούς, ώστε να αποκτήσουν προβολή και δημοσιότητα. Ένα από τα βιβλία του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ ( Profiles in Courage ) πιστώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε αόρατους συγγραφείς. Η διάσημη αυτοβιογραφία του Ντόναλντ Τραμπ (Trump: The Art of the Deal) δημιουργήθηκε από έναν αόρατο συγγραφέα. Αρκετά από τα βιβλία της Χίλαρι Κλίντον δημιουργήθηκαν από αόρατους συγγραφείς. Η αυτοβιογραφία του Νέλσον Μαντέλα ( Long Walk to Freedom ) δημιουργήθηκε επίσης από έναν αόρατο συγγραφέα.
Ένας σύμβουλος ή κάποιος που αλλάζει καριέρα μπορεί να πληρώσει για να ένα βιβλίο γραμμένο από αόρατο συγγραφέα για ένα θέμα στον επαγγελματικό του τομέα, για να εδραιώσει ή να ενισχύσει την αξιοπιστία του ως «ειδικός» στον τομέα του. Για παράδειγμα, ένας επιτυχημένος πωλητής που ελπίζει να γίνει κινητήριος ομιλητής στις πωλήσεις μπορεί να πληρώσει έναν αόρατο συγγραφέα για να γράψει ένα βιβλίο για τις τεχνικές πωλήσεων. Συχνά αυτού του είδους τα βιβλία εκδίδονται από έναν αυτοεκδοτικό τύπο (ή «ματαιόδοξες εκδόσεις»), πράγμα που σημαίνει ότι ο συγγραφέας πληρώνει για να εκδοθεί το βιβλίο. Αυτός ο τύπος βιβλίων συνήθως δίνεται σε υποψήφιους πελάτες ως εργαλείο προώθησης, αντί να πωλείται σε βιβλιοπωλεία.
Μυθοπλασία
Οι αόρατοι συγγραφείς απασχολούνται από εκδότες μυθοπλασίας για διάφορους λόγους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εκδότες χρησιμοποιούν αόρατος συγγραφείς για να αυξήσουν τον αριθμό των βιβλίων που μπορούν να εκδίδονται κάθε χρόνο από έναν γνωστό συγγραφέα με υψηλή εμπορικότητα. Οι αόρατοι συγγραφείς γράφουν ως επί το πλείστον λογοτεχνικά έργα για γνωστούς «επώνυμους» συγγραφείς σε είδη όπως αστυνομική λογοτεχνία, μυστήρια και εφηβική λογοτεχνία.
Επιπλέον, οι εκδότες χρησιμοποιούν αόρατους συγγραφείς για να γράψουν νέα βιβλία για καθιερωμένες σειρές όπου ο «συγγραφέας» είναι ψευδώνυμο. Για παράδειγμα, οι υποτιθέμενοι συγγραφείς των μυστηρίων Nancy Drew και Hardy Boys, οι «Carolyn Keene» και «Franklin W. Dixon», αντίστοιχα, είναι στην πραγματικότητα ψευδώνυμα για μια σειρά από αόρατους συγγραφείς που γράφουν βιβλία στο ίδιο στυλ χρησιμοποιώντας ένα πρότυπο βασικών πληροφοριών σχετικά με τους χαρακτήρες του βιβλίου και το φανταστικό τους σύμπαν (ονόματα, ημερομηνίες, σχήματα ομιλίας) και σχετικά με τον τόνο και το ύφος που αναμένεται στο βιβλίο. Επιπλέον, συχνά δίνονται στους αόρατους συγγραφείς αντίγραφα πολλών από τα προηγούμενα βιβλία της σειράς για να τους βοηθήσουν να ταιριάζουν με το στυλ.
Η κληρονόμος εταιρία της γοτθικής μυθιστοριογράφου Β.Κ. Άντριους προσέλαβε τον αόρατο συγγραφέα Άντριου Νίντερμαν για να συνεχίσει να γράφει μυθιστορήματα μετά τον θάνατό της, με το όνομά της και σε ύφος παρόμοιο με τα πρωτότυπα έργα της. Πολλά από τα βιβλία του συγγραφέα δράσης Τομ Κλάνσυ από τη δεκαετία του 2000 φέρουν τα ονόματα δύο ατόμων στα εξώφυλλά τους, με το όνομα του Κλάνσυ με μεγαλύτερα γράμματα και το όνομα άλλου συγγραφέα με μικρότερα. Διάφορα βιβλία που φέρουν το όνομα του Κλάνσυ γράφτηκαν από διαφορετικούς συγγραφείς με το ίδιο ψευδώνυμο. Τα δύο πρώτα βιβλία στο franchise Tom Clancy's Splinter Cell γράφτηκαν από τον Ρέιμοντ Μπένσον με το ψευδώνυμο David Michaels.
Μερικές φορές διάσημοι συγγραφείς γράφουν αόρατα και για άλλες διασημότητες, όπως όταν ο Χ. Φ. Λάβκραφτ έγραψε το «Φυλακισμένος με τους Φαραώ» (γνωστό και ως «Κάτω από τις Πυραμίδες») για τον Χάρι Χουντίνι στο Weird Tales τη δεκαετία του 1920.
Θρησκευτικά
Ένας αριθμός παπικών εγκυκλίων έχουν γραφτεί από αόρατους συγγραφείς. Το Pascendi, για παράδειγμα, γράφτηκε από τον Joseph Lemius (1860–1923), τον προκουράτορα στη Ρώμη της Αδελφότητας της Αμώμου Μαρίας. Τον Ιούνιο του 1938, ο Πίος ΙΑ΄ κάλεσε τον Αμερικανό Ιησουίτη Τζον Λα Φάρζ, ο οποίος άρχισε να προετοιμάζει ένα προσχέδιο του Humani generis unitas, το οποίο ο ΛαΦάρζ και δύο άλλοι Ιησουίτες — Γκούσταβ Γούντλαχ και Γκιστάβ Ντεμπουκουά — στο Παρίσι. το προσχέδιο ήταν περίπου 100 σελίδες. Ένας άλλος Ιησουίτης μετέφρασε το προσχέδιο της εγκυκλίου στα λατινικά, παρουσιάζοντάς το στον Βλόντιμιρ Λεντόσοουσκι, τότε Στρατηγό της Εταιρείας του Ιησού που είχε επιλέξει τους Γούντλαχ και Ντεμπουκουά για το έργο. Το σχέδιο εγκυκλίου παραδόθηκε στο Βατικανό τον Σεπτέμβριο του 1938 Ο Σεμπάστιαν Τρομπ, ένας Ολλανδός Ιησουίτης, σταθερός Θωμιστής θεολόγος και κοντά στον Πάπα Πίο ΙΒ΄, θεωρείται ο κύριος αόρατος συγγραφέας του Mystici corporis.
Ακαδημαϊκά
Η αόρατη συγγραφή θεωρείται ακαδημαϊκή ανεντιμότητα και μπορεί να οδηγήσει σε επιπτώσεις εάν εντοπιστεί από τα πανεπιστήμια, αν και δεν είναι παράνομη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία.
Υπάρχουν εταιρείες αόρατης συγγραφής και ελεύθεροι επαγγελματίες που πωλούν εισαγωγικά δοκίμια, εργασίες εξαμήνων, και διατριβές σε φοιτητές. Τέτοιες υπηρεσίες είναι κοινώς γνωστές ως «μύλοι δοκιμίων».
Τα πανεπιστήμια έχουν αναπτύξει στρατηγικές για την καταπολέμηση τέτοιων ακαδημαϊκών υπηρεσιών, οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με ακαδημαϊκή απάτη, που προσφέρονται σε φοιτητές και ερευνητές. Ορισμένα πανεπιστήμια επιτρέπουν στους καθηγητές να κάνουν προφορικές εξετάσεις στους φοιτητές σε εργασίες που ένας καθηγητής πιστεύει ότι είναι γραμμένες αόρατα. Εάν ο φοιτητής δεν είναι εξοικειωμένος με το περιεχόμενο ενός δοκιμίου που έχει υποβάλει, τότε ο φοιτητής μπορεί να κατηγορηθεί για ακαδημαϊκή απάτη.
Ιατρικά
Με την ιατρική αόρατη συγγραφή, οι φαρμακευτικές εταιρείες πληρώνουν επαγγελματίες συγγραφείς για να παράγουν εργασίες και στη συνέχεια πληρώνουν άλλους επιστήμονες ή γιατρούς για να επισυνάψουν τα ονόματά τους σε αυτές τις εργασίες πριν δημοσιευτούν σε ιατρικά ή επιστημονικά περιοδικά. Η ιατρική αόρατη συγγραφή έχει επικριθεί από διάφορους επαγγελματικούς οργανισμούς που εκπροσωπούν τη βιομηχανία φαρμάκων, τους εκδότες και τις ιατρικές εταιρείες και μπορεί να παραβιάζει τους αμερικανικούς νόμους που απαγορεύουν την συγκαλυμμένη προώθηση από τους κατασκευαστές φαρμάκων καθώς και τις διατάξεις κατά της δωροδοκίας εντός των καταστατικών που διέπουντο Medicare. Πρόσφατα, έχει προσελκύσει επίσης τον έλεγχο από τον βασικό Τύπο, και από τους νομοθέτες.
Οι επαγγελματίες ιατρικοί συγγραφείς μπορούν να γράφουν εργασίες χωρίς να αναφέρονται ως συγγραφείς της εργασίας και χωρίς να θεωρούνται ως αόρατοι συγγραφείς, υπό την προϋπόθεση ότι ο ρόλος τους αναγνωρίζεται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιατρικών Συγγραφέων έχει δημοσιεύσει κατευθυντήριες γραμμές που στοχεύουν στο να διασφαλίσουν ότι οι επαγγελματίες ιατρικοί συγγραφείς εκτελούν αυτόν τον ρόλο με ηθικό και υπεύθυνο τρόπο. Η χρήση δεόντως αναγνωρισμένων ιατρικών συγγραφέων γίνεται αποδεκτή ως νόμιμη από οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Ένωση Ιατρικών Συντακτών και το British Medical Journal. Επιπλέον, η τεχνογνωσία των επαγγελματιών ιατρικών συγγραφέων στην παρουσίαση επιστημονικών δεδομένων μπορεί να είναι επωφελής για την παραγωγή άρθρων καλύτερης ποιότητας.
Ιστότοποι
Ορισμένοι ιστότοποι, συμπεριλαμβανομένων των ιστολογίων, είναι γραμμένο αόρατα, επειδή δεν έχουν όλοι οι συγγραφείς τις δεξιότητες πληροφορικής τεχνολογίας ή το χρόνο να αφιερώσουν στη λειτουργία ενός ιστότοπου. Παρόλα αυτά, το ύφος, ο τόνος και το περιεχόμενο διαμορφώνονται σύμφωνα με αυτά του συγγραφέα. Πολλοί αόρατοι συντάκτες ιστότοπων είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά ορισμένοι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες που εργάζονται με σύμβαση, όπως συμβαίνει με τους παρουσιαστές ραδιοφώνου και τους τηλεοπτικούς παρουσιαστές. Περιστασιακά χρησιμοποιείται ένα «ψευδώνυμο οίκου», ή συλλογικό όνομα από τον συγγραφέα του ιστότοπου.
Ορισμένες διασημότητες, διευθύνοντες σύμβουλοι ή δημόσια πρόσωπα δημιουργούν ιστότοπους ιστολογίου—μερικές φορές ως εργαλείο μάρκετινγκ, δημοσίων σχέσεων ή λόμπι. Ωστόσο, δεδομένου ότι αυτά τα άτομα είναι συνήθως πολύ απασχολημένα για να γράφουν τις αναρτήσεις του ιστολογίου τους, προσλαμβάνουν διακριτικούς αόρατους συντάκτες για να δημοσιεύουν στο ιστολόγιο με το όνομα της διασημότητας ή του Διευθύνοντος Συμβούλου. Όπως και με τη μη μυθοπλαστική αόρατη συγγραφή, ο αόρατος συντάκτης ιστολογίου προτυποποιεί το στυλ γραφής, το περιεχόμενο και τον τόνο του σε αυτό του συγγραφέα που πιστώνεται. Αυτό ισχύει και για τα social media. Πολλά δημόσια πρόσωπα έχουν αόρατους συντάκτες να χειρίζονται τουλάχιστον εν μέρει τους λογαριασμούς τους στο Facebook και στο Twitter, μεταξύ άλλων.
Κλασική μουσική και μουσικά θέματα ταινιών
μικρογραφία| Ο συνθέτης της κλασικής εποχής [[Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ|Μότσαρτ πληρωνόταν για να γράφει αφανώς μουσική για πλούσιους χορηγούς του που ήθελαν να δώσουν την εντύπωση ότι ήταν προικισμένοι συνθέτες.]] Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ είναι ένα παράδειγμα γνωστού συνθέτη που πληρώθηκε για να γράφει αόρατα μουσική για πλούσιους χορηγούς. Στη βιομηχανία του κινηματογράφου, ένας αόρατος συγγραφέας μουσικής είναι ένα «άτομο που συνθέτει μουσική για έναν άλλο συνθέτη, αλλά δεν πιστώνεται στους τίτλους τέλους ή στο τελικό προϊόν με οποιονδήποτε τρόπο». Η πρακτική θεωρείται ένα από τα «βρώμικα μικρά μυστικά της μουσικής βιομηχανίας του κινηματογράφου και της τηλεόρασης» που θεωρείται ανήθικη, αλλά ήταν κοινή από τα πρώτα στάδια της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Στα πρώτα χρόνια του κινηματογράφου, ο Ντέιβιντ Ράκσιν εργάστηκε ως αόρατος συγγραφέας και ενορχηστρωτής για τον Τσάρλι Τσάπλιν. παρόλο που ο Τσάπλιν θεωρήθηκε ως συγγραφέας της μουσικής, θεωρήθηκε ως "hummer" (υποτιμητική αργκό της κινηματογραφικής βιομηχανίας για ένα άτομο που υποτίθεται ότι είναι συνθέτης παρτιτούρας ταινιών αλλά στην πραγματικότητα δίνει μόνο μια γενική ιδέα για τις μελωδίες σε έναν αόρατο συγγραφέα).
Η πρακτική είναι επίσης κοινή στην τηλεόραση, καθώς οι συνθέτες που αναφέρονται σε τίτλους δικαιούνται δικαιώματα μουσικής κάθε φορά που ένα επεισόδιο ή μια μουσικό θέμα εμφανίζεται στην τηλεόραση. Μια έρευνα του 1998 από το The Hollywood Reporter αποκάλυψε ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη μεταξύ εταιρειών κινουμένων σχεδίων όπως η Saban Entertainment, η DiC, η Ruby-Spears Productions και η Hanna-Barbera, οι οποίες συχνά απαριθμούσαν στελέχη εταιρειών ως μουσικούς για λόγους δικαιωμάτων. Αρκετοί συνθέτες υπέβαλαν αργότερα μήνυση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων κατά του προέδρου της Saban Entertainment, Χάιμ Σάμπαν, επειδή φέρεται να ανέλαβε την ιδιοκτησία και τα εύσημα για τις μουσικές τους συνθέσεις.
Δημοφιλής μουσική
Η αόρατη γραφή μουσικής εμφανίζεται επίσης στη δημοφιλή μουσική. Όταν μια δισκογραφική εταιρεία θέλει να προωθήσει έναν άπειρο νεαρό τραγουδιστή ως τραγουδιστή-τραγουδοποιό ή να βοηθήσει έναν βετεράνο αρχηγό συγκροτήματος να αντιμετωπίσει το μπλοκ του συγγραφέα (ή την έλλειψη κινήτρων να ολοκληρώσει το επόμενο άλμπουμ), ένας έμπειρος τραγουδοποιός μπορεί να έρθει διακριτικά για να βοηθήσει. Σε άλλες περιπτώσεις, ένας αόρατος συγγραφέας γράφει στίχους και μια μελωδία στο ύφος του πιστώμενου μουσικού, με ελάχιστη ή καθόλου συμβολή από τον αναγνωρισμένο μουσικό. Ένας αόρατος συγγραφέας που παρέχει αυτό το είδος υπηρεσίας μπορεί να ευχαριστηθεί, χωρίς αναφορά στην παρεχόμενη υπηρεσία, στους τίτλους του άλμπουμ, ή μπορεί να είναι αληθινά «αόρατος», χωρίς καμία αναγνώριση στο άλμπουμ.
Νομικές διαμάχες προέκυψαν όταν αόρατοι μουσικογράφοι προσπάθησαν να διεκδικήσουν δικαιώματα όταν ένα τραγούδι που φέρεται να έχει γραφτεί αόρατα γίνεται επιτυχία που βγάζει χρήματα. Το 1987, ο Darryl Neudorf κλήθηκε να δουλέψει σε ένα έργο για τη Nettwerk Productions που περιλάμβανε μια πρόσφατα υπογεγραμμένη καλλιτέχνιδα στο ρεπερτόριό τους, ονόματι Σάρα ΜακΛάχλαν Αυτή η ηχογράφηση, το άλμπουμ Touch, είχε ως αποτέλεσμα να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της Arista Records. Υπέγραψε μαζί τους συμβόλαιο για πολλά άλμπουμ και δύο από τα τραγούδια που δούλεψε ο Neudorf μαζί της έγιναν εμπορικές επιτυχίες στον Καναδά. Το 1991, ο Neudorf προσκλήθηκε ξανά να συνεργαστεί με τη McLachlan στο δεύτερο άλμπουμ της, Solace. Το 1993, κατέθεσε μήνυση κατά της McLachlan και της δισκογραφικής της, Nettwerk, ισχυριζόμενη ότι είχε κάνει μια σημαντική και μη αναγνωρισμένη συνεισφορά στη σύνθεση τραγουδιών στο Touch και ισχυριζόταν ότι δεν πληρωνόταν σωστά για τη δουλειά που έκανε στο Solace. Ο δικαστής αυτής της αγωγής αποφάσισε τελικά υπέρ της McLachlan για τα τραγούδια. αν και ο Neudorf μπορεί να συνέβαλε στη σύνθεση τραγουδιών, κανένας δεν θεωρούσε ο ένας τον άλλον ως κοινούς συγγραφείς. Ο δικαστής έκρινε υπέρ του Neudorf για το θέμα της πληρωμής. αριστερά|μικρογραφία| Ο [[Chuck D των Public Enemy έχει προσφέρει μια πιο θετική άποψη για την αόρατη γραφή στο hip hop.]] Στη μουσική χιπ χοπ, η αυξανόμενη χρήση των αόρατων συνθετών από υψηλού προφίλ σταρ της χιπ χοπ έχει οδηγήσει σε διαμάχες. Οι κριτικοί βλέπουν την αυξανόμενη χρήση των αόρατων συγγραφέων χιπ χοπ ως «διαστροφή του χιπ χοπ από το εμπόριο». Αυτό οφείλεται στον περιοριστικό ορισμό του «ραπ» ως «...το να εκφράζεσαι με τα δικά σου λόγια, όχι με τα λόγια κάποιου άλλου». Ο Chuck D των Public Enemy πιστεύει ότι αυτή η άποψη είναι λανθασμένη επειδή «...δεν έχουν όλοι τις δεξιότητες για να είναι στιχουργοί και δεν έχουν όλοι τις δεξιότητες για να είναι τραγουδιστές.» Επισημαίνει ότι η δημιουργία ενός ραπ τραγουδιού μπορεί να απαιτεί πολλαπλά ταλέντα. Ο Frank Ocean ξεκίνησε την καριέρα του ως αόρατος συγγραφέας για καλλιτέχνες όπως ο Justin Bieber, ο John Legend και ο Brandy.
Επί του παρόντος, στο hip-hop, τα εύσημα που αποδίδονται στους αόρατους συντάκτες ποικίλλουν: «τα σιωπηλά ψευδώνυμα μπορεί να υπογράφουν ρήτρες εμπιστευτικότητας, να εμφανίζονται έμμεσα στις σημειώσεις του ένθετου ή να συζητούν ελεύθερα τη συμμετοχή τους.» Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ένθετο σημειώνει τα άτομα για τη «φωνητική διασκευή», η οποία μπορεί να είναι ένας ευφημισμός για την αόριστη γραφή. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, υπηρεσίες αόρατης γραφής hip-hop όπως το Rap Rebirth εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο, οι οποίες παρέχουν στους δισκογραφικούς καλλιτέχνες που επιθυμούν να αγοράσουν αόρατα γραμμένες ρίμες μεγαλύτερο βαθμό ανωνυμίας.
Εικαστική τέχνη
Η αόρατη δημιουργία ισχύει επίσης για τις εικαστικές τέχνες, συνηθέστερα τους πίνακες ζωγραφικής. Η έκταση της συνεισφοράς του κύριου καλλιτέχνη ποικίλλει ευρέως, τόσο λίγο όσο οι ρυθμίσεις σύνθεσης και οι διορθωτικές πινελιές ή όσο ολόκληρα έργα. Μια κοινή πρακτική είναι η χρήση του περιβάλλοντος της τάξης διδασκαλίας τέχνης, όπου ο κύριος καλλιτέχνης συνεισφέρει σημαντικά στο έργο του μαθητή που στη συνέχεια υπογράφει αυτό το έργο ως δικό του. Οι υπηρεσίες που αφορούν ολοκληρωμένα έργα ήταν ιστορικά άκρως εμπιστευτικές. Λιγότερο διαδεδομένες είναι οι διαφημιζόμενες εμπορικές υπηρεσίες για τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιείται ο όρος "έργα τέχνης ματαιοδοξίας" υποδηλώνοντας τις "εκδόσεις ματαιοδοξίας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγγραφείς
Αρμάν Ζαν ντυ Πλεσσί ντε Ρισελιέ
Ο Καρδινάλιος Ρισελιέ (Αρμάν Ζαν ντυ Πλεσί, δούκας του Ρισελιέ και του Φρονσάκ, Armand Jean du Plessis, cardinal-duc de Richelieu et de Fronsac, 9 Σεπτεμβρίου 1585 – 4 Δεκεμβρίου 1642) ήταν Γάλλος κληρικός, ευγενής και πολιτικός.
Το 1608, σε ηλικία 23 ετών, χειροτονήθηκε επίσκοπος και αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική. Σύντομα αναρριχήθηκε τόσο στην Καθολική Εκκλησία όσο και στη γαλλική κυβέρνηση, καθώς το 1622 έγινε καρδινάλιος και το 1624 πρωθυπουργός του Λουδοβίκου ΙΓ'. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τον θάνατό του το 1642, οπότε τον διαδέχθηκε ο Καρδινάλιος Μαζαρέν.
Ως πρωθυπουργός επιχείρησε να κάνει μεγάλη τη Γαλλία με το να συγκεντρώσει όλη την εξουσία και την κρατική δύναμη στα χέρια του βασιλιά και στα δικά του. Δεν προσποιήθηκε καθόλου ότι κυβερνά συνταγματικά και χρησιμοποίησε τη δύναμή του για να ακολουθήσει επιθετική εξωτερική πολιτική. Ήταν ο πραγματικός ιδρυτής της δεσποτικής μοναρχίας, που έφτασε στο αποκορύφωμά της με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄. Σπουδαίος προστάτης της γαλλικής λογοτεχνίας, αυτός ίδρυσε τη Γαλλική Ακαδημία το 1635.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Παρίσι, ο Αρμάν ντυ Πλεσί (Armand du Plessis) (όπως ήταν το πραγματικό του όνομα) ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά και ο τελευταίος από τους τρεις υιούς του Φρανσουά ντυ Πλεσί και της Συζάν ντε λα Πορτ. Τα μέλη της οικογενείας του ήταν μικροευγενείς από την επαρχία του Πουατού. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και αυλικός και υπηρέτησε ως Μέγας Κοσμήτορας της Γαλλίας. Το 1590, όταν ο Ρισελιέ ήταν 5 ετών, ο πατέρας του σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων αφήνοντας την οικογένεια σε δεινή οικονομική κατάσταση. Εξαιτίας της κακοδιαχείρισης αλλά και των συνεπειών των θρησκευτικών πολέμων (1562-1598) οι πόροι της οικογένειας Ντυ Πλεσί είχαν περιοριστεί στα έσοδα από την Επισκοπή της Λυσόν, την οποία είχε παραχωρήσει στον πατέρα Ντυ Πλεσί ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄.
Στην ηλικία των 9 ετών, ο Ρισελιέ γράφτηκε σε κολλέγιο για να σπουδάσει φιλοσοφία και στη συνέχεια άρχισε να εκπαιδεύεται για στρατιωτική καριέρα. Όμως για να διατηρηθεί το κληρονομικό δικαίωμα της οικογένειας στα έσοδα της επισκοπής έπρεπε ένας από τους γιους να ακολουθήσει τον ιερατικό κλάδο. Ο πρώτος γιος, ο Ανρί Ντυ Πλεσί, ήταν δικαιωματικά κληρονόμος του φέουδου του Ρισελιέ. Έτσι, η μητέρα του Ρισελιέ πρότεινε στον δεύτερο γιο της, τον Αλφόνς, να γίνει επίσκοπος της Λυσόν. Όμως ο Αλφόνς, καθώς δεν είχε καμία επιθυμία να γίνει επίσκοπος, επέλεξε τον μοναστικό βίο. Έτσι, το 1608, σε ηλικία 23 ετών, ο Ρισελιέ χειροτονήθηκε επίσκοπος και αμέσως έδωσε δείγματα της στιβαρής πυγμής του στην επισκοπή του καθότι έγινε ο πρώτος επίσκοπος στη Γαλλία που εφάρμοσε τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που ορίστηκαν από τη Σύνοδο του Τρέντο.
Άνοδος στην εξουσία
left|thumb|Ο καρδινάλιος Ρισελιέ στην [[Πολιορκία της Λα Ροσέλ (1627-1628)|πολιορκία της Λα Ροσέλ, του Henri Motte]] Υπέρμετρα φιλόδοξος αλλά ταυτόχρονα προικισμένος με ατσάλινη θέληση και ακούραστη εργατικότητα, ο Ρισελιέ παρά την εύθραυστη υγεία του κατόρθωσε μέσα σε λίγα χρόνια να ξεφύγει από τον ασφυκτικό κλοιό της επαρχίας.
Με τη δολοφονία του Ερρίκου Δ' το 1610 οι θρησκευτικές έριδες που εξακολουθούσαν να ταλανίζουν τη Γαλλία οξύνθηκαν. Η αντιβασιλεία της Μαρίας των Μεδίκων, μητέρας του ανηλίκου Λουδοβίκου ΙΓ΄, αποδείχθηκε ανίκανη και διεφθαρμένη και οι διάφοροι ευγενείς και αξιωματούχοι προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν τις προσωπικές τους επιδιώξεις σε βάρος των συμφερόντων της χώρας.
Ωστόσο η ιεροσύνη δεν ενδιέφερε ιδιαίτερα τον Ρισελιέ. Πολύ σύντομα τα καθήκοντα του πνευματικού αντικαταστάθηκαν με τα καθήκοντα του γραμματέα (υπουργού) του Πολέμου και των Εξωτερικών. Ο Ρισελιέ ανέβηκε πολιτικά υπηρετώντας πιστά τον Κοντσίνο Κοντσίνι, τον πιο ισχυρό υπουργό του βασιλείου. Όμως τον Απρίλιο του 1617, μετά από δολοπλοκία ευγενών και κυρίως του ευνοούμενου του Λουδοβίκου ΙΓ΄ Σαρλ ντ'Αλμπέρ, ο Κοντσίνι δολοφονήθηκε και η Μαρία των Μεδίκων ανατράπηκε με εντολή του γιου της, Λουδοβίκου ΙΓ΄. Με τον προστάτη του νεκρό, ο Ρισελιέ έχασε την εξουσία του και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Λυσόν. Στη συνέχεια ο βασιλιάς τον εξόρισε στην παπική πόλη της Αβινιόν, όπου ο Ρισελιέ, για να καταπραΰνει την πίκρα του και την οργή του άρχισε να συγγράφει, δραστηριότητα που τη συνέχισε κατά καιρούς ως το τέλος της ζωής του.
Το 1619 η Μαρία των Μεδίκων δραπέτευσε από το ανάκτορο του Μπλουά, όπου ήταν αιχμάλωτη, και ηγήθηκε μία αριστοκρατικής επανάστασης ενάντια στον γιο της, βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄. Τότε ο βασιλιάς, με ανάμεικτα αισθήματα προς τον Ρισελιέ, τον ανακάλεσε στην Αυλή πιστεύοντας ότι ήταν σε θέση να μεταπείσει τη μητέρα του. Ο Ρισελιέ πέτυχε στην αποστολή του, συμφιλιώνοντας τον βασιλιά με τη μητέρα του.
Ο Ρισελιέ άρχισε σιγά σιγά να γίνεται παντοδύναμος. Το 1622 ο βασιλιάς τον πρότεινε για καρδινάλιο και ο Πάπας Γρηγόριος ΙΕ΄ συμφώνησε χρίζοντάς τον καρδινάλιο στις 19 Απριλίου 1622. Στις 29 Απριλίου του 1624 ο Ρισελιέ διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του βασιλιά ως γραμματέας του Ναυτικού και του Εμπορίου. Στις 13 Αυγούστου του ίδιου έτους, και σε ηλικία 39 ετών, ο καρδινάλιος Ρισελιέ έγινε πρωθυπουργός (όμως διορίστηκε επίσημα πρόεδρος του συμβουλίου τον Νοέμβριο του 1629).
Πρωθυπουργία
Το 1626 διέταξε να γκρεμιστούν όλα τα οχυρωμένα κάστρα, με μόνη εξαίρεση εκείνων που ήταν απαραίτητα για την άμυνα ενάντια σε εισβολείς. Έτσι στέρησε από τους πρίγκιπες, τους δούκες και άλλους αριστοκράτες, σημαντικές αμυντικές θέσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στα στρατεύματα του βασιλιά σε περίπτωση εξέγερσης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ο Ρισελιέ να γίνει μισητός από την πλειοψηφία της αριστοκρατίας.
Ένα άλλο εμπόδιο για τη συγκέντρωση της εξουσίας ήταν ο θρησκευτικός διχασμός στη Γαλλία. Οι Ουγενότοι, μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές και θρησκευτικές παρατάξεις στη χώρα, έλεγχαν μία σημαντική στρατιωτική δύναμη και ήταν σε εξέγερση. Το 1627, ο Ρισελιέ διέταξε τον στρατό να πολιορκήσει την πόλη Λα Ροσέλ, όπου, με τη βοήθεια του βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου A΄, είχαν οχυρωθεί οι επαναστατημένοι Ουγενότοι. Η πόλη έπεσε μετά από ένα χρόνο (το 1628) αλλά οι Ουγενότοι συνέχισαν τον αγώνα. Ύστερα, αφού κατέστειλε και τις άλλες εξεγέρσεις τους, ο Ρισελιέ, χωρίς να θίξει τα θρησκευτικά τους δικαιώματα τα οποία τους είχε παραχωρήσει ο Ερρίκος Δ' το 1598 με το Έδικτο της Νάντης, πρότεινε στον Λουδοβίκο και τον έπεισε να υπογράψει άλλο διάταγμα (28 Ιουνίου 1629) το οποίο στερούσε από τους Ουγενότους τα πολιτικά και τα στρατιωτικά τους δικαιώματα.
Αφού αφόπλισε τους Ουγενότους, ο Ρισελιέ στράφηκε προς τους μεγαλοευγενείς και εξουδετέρωσε όλους εκείνους που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την απόλυτη βασιλική εξουσία. Το 1630 ματαίωσε μία προσπάθεια της βασιλομήτορος και των ευγενών να πείσουν τον βασιλιά να τον διώξει. Η Μαρία των Μεδίκων εξορίστηκε στην Κομπιέν και πολλοί από τους ευγενείς φυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν. Ο Ρισελιέ εξακολούθησε να καταπνίγει με μεγάλη σκληρότητα διάφορες τέτοιες συνωμοσίες. Το 1632, λόγου χάρη, καρατομήθηκε ο Ερρίκος Β΄ του Μονμορανσύ, ο οποίος είχε τολμήσει να εξεγερθεί κατά του θρόνου. Εξουδετερώνοντας τους ισχυρούς ευγενείς και επανδρώνοντας τον μηχανισμό της διοίκησης με ανθρώπους του, ο Ρισελιέ κατόρθωσε να διασφαλίσει την εσωτερική συνοχή της χώρας και να σταθεροποιήσει την απόλυτη εξουσία του βασιλιά.
Ο Τριακονταετής Πόλεμος
thumb|right|275px|Προσωπογραφία του Ρισελιέ, από τον [[Φιλίπ ντε Σαμπέν (περ. 1635)]] Η εξωτερική πολιτική του Ρισελιέ είχε σκοπό να αποκαταστήσει την επιρροή και τη δύναμη της Γαλλίας στην Ευρώπη και κυρίως στην Αυστρία και την Ισπανία. Πριν την άνοδο του Ρισελιέ στην εξουσία, οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης είχαν εμπλακεί στον Τριακονταετή Πόλεμο. Η Γαλλία δεν ήταν ανοιχτά σε πόλεμο με τους Αψβούργους, ο οποίοι κυβερνούσαν την Ισπανία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και γι' αυτό οι βοήθειες και οι ενισχύσεις δίνονταν στους αντιπάλους τους κρυφά.
Το 1629 ο αυτοκράτορας Φερδινάνδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπέταξε πολλούς από τους Προτεστάντες αντιπάλους του στη Γερμανία. Ο Ρισελιέ, θορυβημένος από την επιρροή του Φερδινάνδου, και παρότι καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, δεν δίστασε να προτρέψει τους Σουηδούς προτεστάντες να εισβάλλουν στη Γερμανία, ενισχύοντάς τους οικονομικά. Για να αντιμετωπίσει τα στρατιωτικά έξοδα, ο Ρισελιέ επέβαλε φόρο στο αλάτι και στην ακίνητη περιουσία. Για να κάνει πιο αποτελεσματική την είσπραξη των φόρων και για να περιορίσει τη διαφθορά στο ελάχιστο δυνατό, παρέκαμψε τους τοπικούς εφοριακούς αντικαθιστώντας τους με υπαλλήλους στην άμεση υπηρεσία του στέμματος. Η οικονομική πολιτική του Ρισελιέ προκάλεσε διάφορες εξεγέρσεις, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με αγριότητα.
Ο Ρισελιέ συνέβαλε σημαντικά στη μετατροπή του Τριακονταετούς Πολέμου από μία σύγκρουση Προτεσταντών εναντίον Καθολικών σε πόλεμο εναντίον της ηγεμονίας των Αψβούργων. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του πέτυχε μεγάλες νίκες εναντίον του αυτοκρατορικού στρατού της Γερμανίας. Σ' αυτή τη διαμάχη η Γαλλία στράγγιξε αποτελεσματικά τους πόρους της αυτοκρατορίας των Αψβούργων και την οδήγησε αμείλικτα στην πτώχευση. Ο ίδιος ωστόσο δεν μπόρεσε να δρέψει τους καρπούς των κόπων του. Το όραμά του υλοποιήθηκε μετά τον θάνατό του, με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας, το 1648.
Τα τελευταία χρόνια
Ο Ρισελιέ υπήρξε αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος πολιτικός στην ιστορία της Γαλλίας. Ωστόσο τον μίσησαν οι πάντες. Γλίτωσε από δεκάδες απόπειρες δολοφονίας, και παρά την κακή υγεία του κατόρθωσε να ζήσει 57 χρόνια.
Από την παιδική ηλικία, η υγεία του Ρισελιέ ήταν εύθραυστη με αποτέλεσμα ο ίδιος να περνά συχνά περιόδους κακής υγείας. Για πολλά χρόνια υπέφερε από πυρετούς (ενδεχομένως ελονοσία), φυματίωση με συρίγγιο και ημικρανίες. Τελικά πέθανε από μόλυνση λόγω σταφυλόκοκκου στις 4 Αυγούστου 1642. Ωστόσο πρόλαβε να υποδείξει ως διάδοχό του τον Μαζαρέν, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο πιστούς οπαδούς του.
Το Παρεκκλήσιο της Σορβόνης, το οποίο χτίστηκε από τον Ζακ Λεμερσιέ, αποτελεί μνημείο αφιερωμένο στον Ρισελιέ, του οποίου το οικόσημο βρίσκεται στα στηρίγματα του τρούλου και στον μαρμάρινο τάφο του.
Τέχνη και Πολιτισμός
Ο Ρισελιέ επέβλεψε την κατασκευή του δικού του παλατιού στο Παρίσι, του Παλαί Καρντινάλ, το οποίο το 1642 κληροδοτήθηκε στον βασιλιά και είναι το γνωστό σήμερα Παλαί Ρουαγιάλ.
Η κληρονομιά του Ρισελιέ
Η θητεία του Ρισελιέ ήταν μία κρίσιμη περίοδος για τη μεταρρύθμιση στη Γαλλία. Πριν απ' αυτόν, η πολιτική δομή της χώρας ήταν σε μεγάλο βαθμό φεουδαρχική, με ισχυρούς ευγενείς και ευρεία ποικιλία νόμων σε διάφορες περιοχές. Κατά περιόδους, ορισμένα τμήματα της αριστοκρατίας συνωμότησαν εναντίον του βασιλιά, ανέπτυξαν ιδιωτικούς στρατούς και συμμάχησαν με ξένες δυνάμεις. Το σύστημα αυτό έδωσε τη θέση του στην κεντρική εξουσία υπό τον Ρισελιέ.
Ο Ρισελιέ, αμείλικτος στους εχθρούς του, αλλά και μεγάλος πολιτικός με εξαιρετικές ικανότητες, αποκατέστησε την ισχύ του γαλλικού στέμματος, χάρισε τάξη και ενότητα στη χώρα, εξασφάλισε για τη Γαλλία μιαν ηγετική θέση στα ζητήματα της Ευρώπης και προστάτεψε τις Καλές Τέχνες. Πίστευε ότι ο σκοπός για την ανάπτυξη του έθνους δικαιολογούσε τα μέσα, και αυτό τον οδήγησε να καταστρέψει χωρίς οίκτο πολλές από τις τοπικές ελευθερίες της Γαλλίας, να καταπιέσει τη χώρα με φόρους και να συντρίψει κάθε μορφή συνταγματικής διακυβέρνησης. Λογόκρινε τον Τύπο, θέσπισε ένα μεγάλο δίκτυο εσωτερικών κατασκόπων, απαγόρευσε τη συζήτηση πολιτικών θεμάτων στις δημόσιες συνελεύσεις, και όσοι τόλμησαν να συνωμοτήσουν εναντίον του οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη και εκτελέστηκαν.
Ωστόσο κανένα από τα συμφέροντα της Γαλλίας δε θυσιάστηκε ποτέ στις προσωπικές του φιλοδοξίες. "Υπήρξα αυστηρός σε μερικούς", έλεγε, "για να είμαι καλός σε όλους". Και πραγματικά, φαίνεται ότι ταύτιζε τον εαυτό του ολοκληρωτικά με το κράτος. Το 1642, λίγο πριν τον θάνατό του, είπε: "Δεν είχα ποτέ κανέναν άλλον εχθρό, παρά μόνον τους εχθρούς του κράτους".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι
Λάντενουλφ Α΄ της Κάπουα
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Νικόλαος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Νικόλαος Β΄ ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1263–76.
Πριν από τη χειροτονία του, ήταν πρέσβης του σουλτάνου της Αιγύπτου στην Κωνσταντινούπολη. Διαδέχθηκε το 1263 τον Γρηγόριο Α΄, ωστόσο λόγω διωγμών κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Έπειτα από 13 έτη πατριαρχίας, κατά την οποία άφησε λίγα ίχνη, το 1276 τον διαδέχθηκε ο Αθανάσιος Γ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Βουλευτικές εκλογές Σενεγάλης 2022
Στις 31 Ιουλίου 2022 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Σενεγάλη, για να εκλεγούν τα 165 μέλη της Σενεγαλικής Εθνοσυνέλευσης.
Γύρω στα 7.000 εκλογικά κέντρα άνοιξαν από τις 8 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα για τους 6.727.759 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας, ενώ εκλογικά τμήματα λειτούργησαν και στο εξωτερικό για τους 308.707 Σενεγαλέζους της διασποράς.
Η κυβερνώσα συμμαχία Ενωμένοι στην Ελπίδα του Προέδρου Μακί Σαλ, κέρδισε τις περισσότερες έδρες, τις 82 από τις 165, αλλά έχασε την πλειοψηφία της στην Εθνοσυνέλευση (83 έδρες χρειάζονται για την πλειοψηφία).
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Σενεγάλης, τα 165 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό. Σύμφωνα με το νέο εκλογικό νόμο, του 2022:
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Σενεγάλης, ηλικίας άνω των 18 ετών.
Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Σενεγάλης, ηλικίας άνω των 25 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχει περάσει ένα διάστημα τουλάχιστον 10 χρόνων από την ημερομηνία απέκτησαν τη Σενεγαλική ιθαγένεια, να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο και να μην ασκούν επάγγελμα ασύμβατο με τη συμμετοχή σε πολιτικές εκλογές.
Ισχύει απαίτηση για ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων, αντρών και γυναικών, στους καταλόγους υποψηφίων των πολιτικών κομμάτων. Οι υποψήφιοι πρέπει να παρουσιάζονται στα ψηφοδέλτια με σειρά εναλασσόμενου φύλου, δηλαδή: άντρας-γυναίκα-άντρας-γυναίκα- κ.ο.κ.
Πολιτικά - κόμματα συμμαχίες
Η φιλελεύθερη συμμαχία Ενωμένοι στην Ελπίδα είναι μία πολιτική συμμαχία κομμάτων στην οποία ηγείται το κόμμα Συμμαχία για τη Δημοκρατία του Προέδρου Μάκι Σαλ. Η πρώην Πρωθυπουργός Αμινατά Τουρέ ηγήθηκε σε αυτές τις εκλογές. Τα περισσότερα από τα κόμματα της συμμαχίας είναι μέλη της Φιλελεύθερης Διεθνούς ή του Αφρικανικού Φιλελεύθερου Δικτύου.
Η συμμαχία Σώστε τη Σενεγάλη ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2021. Στη συμμαχία ηγείται ο 96χρονος Αμπντουλαγιέ Γιουάντ, ο οποίος είναι πρώην Πρόεδρος της Σενεγάλης και επί πολλές δεκαετίες αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος. Στη συμμαχία Σώστε τη Σενεγάλη έχουν προσχωρήσει η πολυσυλλεκτική συμμαχία Τζότνα και το Κογκρέσο Δημοκρατικής Αναγέννησης.
Το Εμπρός για την Αναγέννηση του Χαμίντου Τιάου συμμετέχει στις εκλογές με τη συμμαχία Οι Υπηρέτες. Κορυφαίος υποψήφιος της συμμαχίας είναι ο Πάπα Τζίβριλ Φολ. Σκοπός της συμμαχίας είναι «να αλλάξει την εικόνα της Εθνοσυνέλευσης» και να σταματήσει την υποψηφιότητα του Μάκι Σαλ στις προεδρικές εκλογές του 2024, με το σύνθημα «Οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τον Μάκι».
Παραπομπές
Σενεγαλη Κατηγορία:Εκλογές στη Σενεγάλη
Αθανάσιος Γ΄ Αλεξανδρείας
Ο Αθανάσιος Γ΄ διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1276 και 1315.
Βιογραφικά στοιχεία
Πριν ανέλθει στο θρόνο της Αλεξάνδρειας, ο Αθανάσιος ήταν μοναχός στη Μονή Σινά. Είχε μεγάλη μόρφωση, μιλούσε αραβικά και ελληνικά.
Απέκτησε μεγάλη επιρροή στους εκκλησιαστικούς κύκλους του Βυζαντίου, αλλά ήρθε σε σύγκρουση με τους Οικουμενικούς Πατριάρχες Γρηγόριο Β' και Αθανάσιο Α', ενώ αντιτάχθηκε και στην φιλενωτική πολιτική του Πατριάρχη Ιωάννη ΙΑ΄ Βέκκου. Ο Πατριάρχης Αθανάσιος Α' του αφαίρεσε τα δύο μοναστήρια που του είχαν παραχωρηθεί από τον Μιχαήλ Η' και περί το 1289 τον έστειλε εξορία στη Ρόδο. Επί Πατριαρχίας Ιωάννου ΙΒ', αφού καθαιρέθηκε ο Αθανάσιος Α', ο Αθανάσιος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και κατάφερε να αποκαταστήσει τη θέση του. Το 1294 ηγήθηκε Βυζαντινής πρεσβεία στην Κιλικιανή Αρμενία, αλλά οι διαπραγματεύσεις δεν έγιναν ποτέ, καθώς το πλοίο με τους πρέσβεις κατελήφθη από πειρατές.
Ο Αθανάσιος κατάφερε να αποκτήσει μεγάλο αριθμό χειρογράφων για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, συμπεριλαμβανομένου του γνωστού Αλεξανδρινού Κώδικα (σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο). Δεδομένου ότι ο επίσκοπος της Ρώμης διόρισε τιτουλάριο Λατίνο Πατριάρχη Αλεξανδρείας το 1310, είναι πιθανό η εκκλησιαστική κοινωνία να είχε διακοπεί κατά την πατριαρχεία του Αθανασίου Γ΄.
Το 1303 αντιτάχθηκε στην επιστροφή του Αθανασίου Α' στον Πατριαρχικό θρόνο και αρνούνταν την κοινωνία μαζί του. Κατόπιν αυτού, διεγράφη από τα Δίπτυχα στις 23 Απριλίου 1304 και το καλοκαίρι του 1305 εξορίστηκε ξανά. Αφού πέρασε από αρκετά μέρη στην Ελλάδα, θεωρείται πιθανό ότι εγκαταστάθηκε σε μετόχι της Μονής Σινά στην Κρήτη, όπου και απεβίωσε περί το 1315.
Τον διαδέχτηκε ο Γρηγόριος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Σκυλακάκης
Το ελληνικό επώνυμο Σκυλακάκης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα: