cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΚΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Η ΚΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα (μαυροβουνιακά: KK Budućnost Podgorica) είναι σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα την Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Δημιουργήθηκε το 1949 ως τμήμα του αθλητικού συλλόγου Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο αθλητικό κέντρο Μόρατσα, χωρητικότητας 6.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύλλογοι καλαθοσφαίρισης ανά χώρα Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Μαυροβούνιο Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1949
2451 Ντολφύς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ντολφύς είναι S (λιθώδης). Ο Ντολφύς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 48 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ντολφυς
Σταυροπηγιακή μονή
Σταυροπηγιακή (ή πατριαρχική) καλείται η μονή (συνήθως της Ορθόδοξης Εκκλησίας ή των Ανατολικών Καθολικών Εκκλησίών) που υπάγεται απευθείας σε Πατριαρχείο ή Σύνοδο (συνήθως το Οικουμενικό Πατριαρχείο) και όχι στην τοπική Αρχιεπισκοπή. Η λέξη σταυροπηγιακή είναι σύνθετη (σταυρός + πήγνυμι) και πηγάζει από την κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα του Πατριάρχη να στείλει ένα σταυρό για να τοποθετηθεί στα θεμέλια της εκκλησίας της μονής, πράξη που οδηγεί στην εξάρτηση της μονής από αυτόν. Το δικαίωμα αυτό το απέκτησε πρώτη φορά ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 8ο αιώνα και μπορεί να το ασκεί σε όλη την επικράτεια της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Οι σταυροπηγιακές μονές αποτελούσαν πηγή εσόδων για το οικείο Πατριαρχείο, καθώς ήταν υποχρεωμένες να αποστέλλουν ετήσια σε αυτό κάποιο χρηματικό ποσό. Ένα πλεονέκτημα για τις μονές ήταν ότι έτσι εξασφάλιζαν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, αποφεύγοντας την ανάμιξη των τοπικών επισκόπων στους σκοπούς τους. Άλλο πλεονέκτημα ήταν η μεταφορά σε αυτές των προνομίων που απολάμβανε το Πατριαρχείο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, προνόμια που περιλάμβαναν την παροχή εδαφικών εκτάσεων και την απαγόρευση απαλλοτρίωσής τους στο μέλλον από το Οθωμανικό κράτος. Σταυροπηγιακές είναι όλες οι μονές του Αγίου Όρους, όπου και μνημονεύουν τον εκάστοτε Πατριάρχη, όπως άλλωστε και σε όλες τις υπόλοιπες σταυροπηγιακές μονές, αντί του τοπικού επισκόπου. Όσον αφορά την Ανατολική Καθολική Εκκλησία οι σταυροπηγιακές μονές περιγράφονται ως ένα από τρία δυνατά είδη μονών: παπικές, πατριαρχικές (σταυροπηγιακές) και επισκοπικές.
Στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τα πιθανά είδη μονών είναι τέσσερα: επισκοπικές (υπάγονται στον τοπικό επίσκοπο), πατριαρχικές ή σταυροπηγιακές (υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο), ηγουμενικές ή αρχιμανδρικές (υπάγονται στον ηγούμενο ή αρχιμανδρίτη υπό την δικαιοδοσία της Ιεράς Συνόδου) και συνοδικές μονές (παρεμφερείς των ηγουμενικών). Οι σταυροπηγιακές μονές που ελέγχονται απευθείας από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος καλούνται συνοδικές σταυροπηγιακές. Σταυροπηγιακές μονές πέρα από το Άγιο Όρος υπάρχουν και αλλού στην Ελλάδα (π.χ. Μονή Τοπλού στην Κρήτη), στην Κύπρο, αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη (π.χ. Βουλγαρία, Ρωσία, Ουκρανία ).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Ναυτίλος (ζωολογία)
thumb|right|250px|Ναυτίλος Ο ναυτίλος (Nautilus) είναι γένος κεφαλόποδων μαλακίων που ανήκει στην ομοταξία των τετραβράγχιων κεφαλόποδων και την αρχαία υφομοταξία των ναυτιλοειδών και περιλαβάνει πια τέσσερα είδη. Είναι πολύ σημαντικός για την επιστήμη της Παλαιοντολογίας και της Ωκεανογραφίας, καθώς βοηθά στη χρονολόγηση των στρωμάτων, στα οποία εντοπίζεται ως απολίθωμα. Ζει στον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό.
Ανατομία
Οι ναυτίλοι έχουν ένα μαλακό και εσπειραμένο όστρακο, διαμέτρου 25 εκατοστών που αποτελείται από 36 διαμερίσματα (θαλάμους). Τα διαμερίσματα συγκοινωνούν με το σιφώνιο, το οποίο είναι ένας σωλήνας που ρυθμίζοντας την πίεση των αερίων μέσα σε αυτά, επιτρέπει την επίπλευση ή τη βύθιση του οστράκου. Στο εξώτερο διαμέρισμα βρίσκεται το σώμα του ζώου. Ακόμα, ο ναυτίλος διαθέτει τέσσερα βράγχια, κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει κατά πολύ από τα υπόλοιπα κεφαλόποδα, τα οποία έχουν δύο.
Διατροφή
Οι ναυτίλοι τρέφονται με μικρά ζώα, όπως οι γαρίδες, χρησιμοποιώντας τα 94 μικρά και συσταλτικά πλοκάμια τους, τα οποία δεν διαθέτουν μυζυτήρες.
Εκμετάλλευση από τον άνθρωπο
Στη Νέα Καληδονία, το όστρακό τους χρησιμοποιείται για την κατασκευή μικρών κοσμημάτων και σκαλιστών κυπέλλων, καθώς πολλές φορές ξεβράζονται στις ακτές. Επίσης, ψαρεύονται για το κρέας τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κεφαλόποδα Κατηγορία:Απολιθώματα Κατηγορία:Πανίδα του Ειρηνικού Ωκεανού
Μικροαρχιτεκτονική NetBurst
Η μικροαρχιτεκτονική NetBurst (αποκαλούμενη P68 στις τάξεις της Intel) ήταν ο διάδοχος της μικροαρχιτεκτονικής P6 της οικογένειας x86 των επεξεργαστών της Intel. Ο πρώτος επεξεργαστής που χρησιμοποιύσε αυτή την αρχιτεκτονική ήταν ο πυρήνας Willamette των Pentium 4, που κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2000, και ήταν ο πρώτος επεξεργαστής της σειράς Pentium 4. Επίσης όλοι οι μετέπειτα παράγωγοι επεξεργαστές Pentium 4 και Pentium D κατασκευάστηκαν με βάση την NetBurst. Κυκλοφόρησε ακόμα τον πυρήνα Foster, κάνοντας με αυτόν τον τρόπο τη μετάβαση των επεξεργαστών Xeon, στη νέα μικροαρχιτεκτονική. Οι επεξεργαστές Celeron, που βασίστηκαν στους Pentium 4, επίσης χρησιμοποιούν τη μικροαρχιτεκτονική Netburst.
Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική αναφέρεται επίσης και ως Intel P7, Intel 80786 ή i786, συγκρινόμενη με προγενέστερες. Αυτές οι ονομασίες δεν είναι επίσημες. Ωστόσο η ονομασία P7 χρησιμοποιήθηκε από την Intel ως κωδική ονομασία για τη μικροαρχιτεκτονική Itanium.
900px|center|thumb|Διάγραμμα των επεξεργαστών της [[Intel Corporation|Intel από τη P6 μέχρι τους Haswell. Οι NetBurst αναφέρονται με το κίτρινο φόντο, ενώ αυτοί με το κόκκινο χρώμα είναι ακυρωθέντες επεξεργαστές.]]
Hyper Pipelined Technology (υπερδιοχέτευση)
Στον πυρήνα Willamete συναντάμε για πρώτη φορά διοχέτευση εντολών 20 σταδίων, αυτό που η Intel ονόμασε υπερδιοχέτευση, μια σημαντική αύξηση, συγκρινόμενη με τα 10 στάδια των επεξεργαστών Pentium III. Ο πυρήνας Prescott έχει 31 στάδια. Η εμβάθυνση της διοχέτευσης μπορεί να έχει μειονεκτήματα, ωστόσο ο μεγάλος αριθμός σταδίων διοχέτευσης επιτρέπει στον επεξεργαστή να τρέχει σε πολύ μεγαλύτερες συχνότητες και έτσι να εξισορροπεί πιθανές απώλειες επιδόσεων. Έτσι, για κατασκευαστικούς λόγους, συμβιβάστηκαν με τους μικρότερους αριθμούς εκτέλεσης εντολών ανά κύκλο ρολογιού (Ε.Α.Κ.) που προέκυψαν ως έμμεση συνέπεια της εμβάθυνσης της διοχέτευσης. Ένα άλλο μειονέκτημα των περισσότερων σταδίων διοχέτευσης είναι η συνακόλουθη αύξηση των σταδίων αναδρομής σε περίπτωση που γίνει κάποιο λάθος στη πρόβλεψη μιας διακλάδωσης. Αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται και η ποινή για αυτή τη λανθασμένη πρόβλεψη. Για να εξισορροπηθεί αυτό το μειονέκτημα, η Intel επινόησε τη Μηχανή Ταχείας Εκτέλεσης (Rapid Execution Engine) επενδύοντας μεγάλα χρηματικά ποσά στην τεχνολογία πρόβλεψης διακλαδώσεων. Σύμφωνα με την Intel η τεχνολογία αυτή μείωσε τις λανθασμένες προβλέψεις κατά 33% σε σχέση με τους Pentium III.
Rapid Execution Engine (Μηχανή Ταχείας Εκτέλεσης)
Με αυτήν τη τεχνολογία, οι Αριθμητικές/Λογικές Μονάδες (A.Λ.Μ.) σε έναν επεξεργαστή, λειτουργούν 2 φορές όσο η συχνότητα του ρολογιού του πυρήνα. Για παράδειγμα, σε έναν επεξεργαστή με συχνότητα 3,8 GHz, οι ΑΛΜ θα λειτουργούν στα 7,6 GHz. Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι για να αντισταθμιστεί η πτώση των Ε.Α.Κ., έτσι ενισχύεται η απόδοση του επεξεργαστή σε ακέραιους αριθμούς. Το μειονέκτημα που προκύπτει όμως είναι ότι ορισμένες εντολές είναι πιο αργές από πριν.
Execution Trace Cache
Εντός της κρυφής μνήμης πρώτου επιπέδου (L1 cache), Η Intel ενσωμάτωσε την τεχνολογία Execution Trace Cache. Σύμφωνα με αυτήν, οι αποκωδικοποιημένες μικροδιεργασίες αποθηκεύονται σε αυτή τη μνήμη. Έτσι με την εκτέλεση μιας νέας εντολής, αντί να προσκομίζει και να αποκωδικοποιεί εκ νέου την εντολή, ο επεξεργαστής έχει άμεση πρόσβαση στην ήδη αποκωδικοποιημένη μικροδιεργασία εξοικονομώντας σημαντικό χρόνο. Επιπλέον, οι μικροδιεργασίες αποθηκεύονται (προσωρινά) στη κρυφή μνήμη με τη προβλεπόμενη πορεία εκτέλεσής τους. Αυτό σημαίνει ότι όταν οι οδηγίες προσκομίζονται από τη κρυφή μνήμη στον επεξεργαστή έχουν καταχωρηθεί με τη σωστή σειρά εκτέλεσης.
Παρά αυτές τις βελτιώσεις, η μικροαρχιτεκτονική NetBurst δημιούργησε εμπόδια στους μηχανικούς οι οποίοι προσπάθησαν να την εξελίξουν (ως προς τις επιδόσεις). Με αυτήν τη μικροαρχιτεκτονική, η Intel προσδοκούσε σε συχνότητες της τάξεως των 10 GHz. Όμως αυτή η αύξηση της συχνότητας είχε ως αποτέλεσμα και την κατακόρυφη αύξηση της κατανάλωσης την οποία έπρεπε να κρατήσουν σε αποδεκτά επίπεδα. νΤο Νοέμβριο του 2004, η Intel έφθασε στο φράγμα των 3,8 GHz αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα στην προσπάθειά της. Τελικά η Intel εγκατέλειψε τη μικροαρχιτεκτονική NetBurst καθώς τα προβλήματα υπερθέρμανσης έφθαναν αναπόφευκτα σε απαγορευτικά επίπεδα. Την θέση της πήρε η μικροαρχιτεκτονική Core.
Αναθεωρήσεις
Η Intel αντικατέστησε τον πρωτότυπο πυρήνα Willamete με μια ανασχεδιασμένη έκδοση που ονομάστηκε Northwood και εκδόθηκε τον Γενάρη του 2002. Ο Northwood συνδύαζε, μικρότερη λιθογραφική μέθοδο ολοκλήρωσης στα 130 νανόμετρα, μεγαλύτερη χωρητικότητα κρυφής μνήμης καθώς και τεχνολογία Hyper-Threading (παρόλο που όλα τα μοντέλα είχαν αυτό το χαρακτηριστικό απενεργοποιημένο εκτός του μοντέλου των 3.06 GHz). Με αυτόν το τρόπο παράχθηκε μια πιο σύγχρονη, υψηλής απόδοσης έκδοση της μικροαρχιτεκτονικής NetBurst.
Τον Φλεβάρη του 2004, η Intel εισήγαγε άλλη μια, πιο ριζοσπαστική εκδοχή της μικροαρχιτεκτονικής, με τη κωδική ονομασία Prescott. Ο πυρήνας Prescott κατασκευάστηκε με τη μέθοδο ολοκλήρωσης στα 90nm (νανόμετρα), και συμπεριλάμβανε μείζονες αλλαγές όπως πρόσθεση μεγαλύτερης κρυφής μνήμης, μεγαλύτερη εμβάθυνση στη διοχέτευση των εντολών (31 σε σχέση με τα 21 του Northwood), ριζικά ανανεωμένο σύστημα πρόβλεψης διακλαδώσεων, εισαγωγή της αρχιτεκτονικής συνόλου εντολών SSE3, και την πλήρη ενσωμάτωση του Intel 64, της έκδοσης των 64-μπιτ των επεξεργαστών (όλοι οι Prescott με την εμπορική ονομασία Pentium 4 HT υποστηρίζουν υλικά αυτό το χαρακτηριστικό, έχουν δηλαδή ενσωματωμένα εξειδικευμένα κυκλώματα, όμως δεν είναι ενεργοποιημένα παρά μόνο στους επεξεργαστές Xeon. Το χαρακτηριστικό αυτό ενσωματώθηκε επισήμως στους επεξεργαστές με την επωνυμία Pentium D. Παρ' όλες τις καινοτομίες και τα νέα χαρακτηριστικά, συχνά ένας Prescott υστερούσε σε σχέση με έναν Northwood ίδιας συχνότητας και πολλοί μηχανικοί ένιωθαν ότι η απόδοση του επεξεργαστή σε πραγματικές συνθήκες, θυσιαζόταν στον βωμό της επίτευξης μιας μεγάλης συχνότητας λειτουργίας. Προβλήματα υπήρχαν επίσης και με την κατανάλωσή του όπως και με την έκκληση θερμότητας, κάνοντάς τον τον πιο ενεργοβόρο και καυτό επεξεργαστή που έχει βγάλει η Intel στους μονοπύρηνους επεξεργαστές. Αυτά τα προβλήματα απέτρεψαν την έκδοση ενός επεξεργαστή χρονισμένου πάνω από τα 3,8 GHz για επιτραπέζιους υπολογιστές και ενός για φορητούς υπολογιστές χρονισμένους πάνω από τα 3,4 GHz.
Η Intel κυκλοφόρησε, επίσης, έναν διπύρηνο επεξεργαστή βασισμένο στη μικροαρχιτεκτονική NetBurst, ο οποίος ονομάστηκε Pentium D. Ο πρώτος επεξεργαστής Pentium D, υλοποιήθηκε με τον πυρήνα Smithfield, ο οποίος ήταν στη πραγματικότητα δύο πυρήνες Prescott στην ίδια επιφάνεια του τσιπ. Μεταγενέστερα ο Pentium D, υλοποιήθηκε με τον πυρήνα Presler, ο οποίος ήταν στη πραγματικότητα δύο πυρήνες Cedar Mill (ο πυρήνας Cedar Mill αποτέλεσε τη σμίκρυνση του Prescott στα 65nm). Στη δεύτερη περίπτωση οι πυρήνες ήταν διαχωρισμένοι σε δύο διαφορετικά τσιπ ενωμένα μεταξύ τους.
Εξέλιξη
Το 2006, Η Intel αντικατέστησε τη NetBurst με την μικροαρχιτεκτονική Core, η οποία προήλθε περισσότερο ως παράγωγη της μικροαρχιτεκτονικής του επεξεργαστή Pentium Pro (του 1995) παρά της NetBurst. Η 8η Αυγούστου 2008, σήμανε το οριστικό τέλος των επεξεργαστών βασισμένων στην NetBurst. Ο λόγος της εγκατάλειψης αυτής, ήταν τα τεράστια προβλήματα υπερθέρμανσης ως συνέπειας των μεγάλων συχνοτήτων λειτουργίας. Παρόλο που οι επεξεργαστές Core και Nehalem έχουν μεγαλύτερη θερμική συμπεριφορά, οι περισσότεροι είναι πολυπύρηνοι, και έτσι κάθε πυρήνας εκλύει ένα κλάσμα της μέγιστης θερμικής συμπεριφοράς. Με την έκδοση αναβαθμισμένων εκδόσεων, η κατανάλωση ορισμένων επεξεργαστών έπεσε εκ νέου.
Ο πυρήνας Presler, του επεξεργαστή Pentium D, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2006 είναι ευρέως αποδεκτό ότι αποτέλεσε τον τελευταίο της παραγωγής της μικροαρχιτεκτονικής NetBurst, παρόλο που ο τελευταίος επεξεργαστής που κατασκευάστηκε ήταν ο Celeron D 365 στα 3,6 GHz, και κυκλοφόρησε το 2007. Ο πυρήνας Conroe των επεξεργαστών με την επωνυμία Intel Core 2, βασισμένος στη μικροαρχιτεκτονική Core, αποτέλεσε τον διάδοχο του Presler.
Η μικροαρχιτεκτονική Nehalem, η διάδοχος της Core, αρχικά υποτίθεται ότι θα ήταν η εξέλιξη της NetBurst, σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα της Intel. Όμως λόγω της πλήρους εγκατάλειψης της NetBurst, η Nehalem είναι πλέον ένα εντελώς καινούριο πρότζεκτ, έχοντας όμως κάποιες ομοιότητες με την NetBurst. Για παράδειγμα, στη μικροαρχιτεκτονική Nehalem επιστρέφει η τεχνολογία Hyper-Threading, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον πυρήνα Northwood, του χρονισμένου στα 3,06 GHz, Pentium 4. Στην Nehalem συναντάμε επίσης εκ νέου κρυφή μνήμη 3ου επιπέδου (L3 cache), που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον πυρήνα Gallatin του επεξεργαστή Pentium 4 Extreme Edition.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Κρίστιαν Μπάρναρντ
Ο '''Κρίστιαν Ν. Μπάρναρντ' (Christiaan Neethling Barnard'', 8 Νοεμβρίου 1922 – 2 Σεπτεμβρίου 2001) ήταν Νοτιοαφρικανός καρδιοχειρούργος, ο οποίος πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση καρδιάς από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Η Σταδιοδρομία
Το 1956 ο Μπάρναρντ λαμβάνει μια διετή υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές στο Καρδιοχειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Μπάρναρντ αποκτά την πρώτη εξειδίκευση με τον Νόρμαν Σάμγουεϊ, που έκανε ένα μεγάλο μέρος της πρωτοποριακής έρευνας που οδηγεί στην πρώτη ανθρώπινη μεταμόσχευση καρδιάς. Το 1958 έλαβε πτυχίο Master of Science στη Χειρουργική για τη διατριβή με τίτλο, «Η αορτική βαλβίδα - προβλήματα στην κατασκευή και τη δοκιμή μιας προσθετικής βαλβίδας». Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε Διδακτορικό πτυχίο για τη διατριβή του με τίτλο «Η αιτιολογία των συγγενών εντερικής ατρησίας». Ο Κρίστιαν Μπάρναρντ περιγράφει τα δύο χρόνια που πέρασε στις ΗΠΑ ως «την πιο συναρπαστική στιγμή της ζωής μου».
Η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση καρδιάς
Στη διαθεσιμότητα των νέων ανακαλύψεων που εισήγαγε αρκετές πρωτοπόρους, μεταξύ των οποίων και του Νόρμαν Σάμγουεϊ, πολλές χειρουργικές ομάδες ήταν σε θέση να προετοιμαστούν για μια ανθρώπινη μεταμόσχευση καρδιάς. Ο Μπάρναρντ είχε έναν ασθενή πρόθυμο να υποβληθεί στη διαδικασία, αλλά όπως και με άλλους χειρουργούς, χρειαζόταν ένας συμβατός δότης.Ο Μπάρναρντ κέρδισε τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας όταν έκανε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς σε άνθρωπο στις 3 Δεκεμβρίου 1967, σε νοσοκομείο του Κέιπ Τάουν. Μεταμόσχευσε την καρδιά μιας 18χρονης που πέθανε σε αυτοκινητικό δυστύχημα σε έναν 53χρονο ασθενή, τον Λούις Βασκάνσκι, ο οποίος επέζησε για 18 ημέρες. Αυτή η πρώτη επέμβαση είχε διάρκεια εννέα ώρες και χρησιμοποιήθηκε μια ομάδα τριάντα ανθρώπων. Έκτοτε, κάθε εγχείρηση του Μπάρναρντ έδινε στους ασθενείς και περισσότερη ζωή. Ο Νταρκ βαν Ζιλ ήταν ο ασθενής του Μπάρναρντ που έσπασε το ρεκόρ επιβίωσης και έπειτα από 23 χρόνια ζωής με μόσχευμα καρδιάς πέθανε το 1996 από διαβήτη, που δεν συνδεόταν με την επέμβαση.
Δημόσια ζωή
Μετά την πρώτη επιτυχή μεταμόσχευση καρδιάς ο Μπάρναρντ έγινε γνωστός ως «χειρουργός αστέρι του κινηματογράφου». Αγαπήθηκε από τους ασθενείς του σε όλον τον κόσμο, εκατοντάδες από τους οποίους έλαβαν θεραπεία χωρίς χρέωση, αλλά υπήρχαν πολλοί που τον αντιπάθησαν και τον ζήλευαν για την επιτυχία του. Είχε κατηγορηθεί από ορισμένους συναδέλφους του επαγγέλματος πως τους είχε «κλέψει» την ιδέα και την ευκαιρία να κάνει πρώτος τη μεταμόσχευση καρδιάς. Το 1993 ο μύχιος πόθος του Νοτιοαφρικανού γιατρού, που το 1967 έκανε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς, έγινε πραγματικότητα. Στις 23 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, ο Μπάρναρντ ορκίστηκε πίστη στην Ελλάδα και υπακοή στο ελληνικό Σύνταγμα. «Αφότου έδωσα τον όρκο του Ιπποκράτη, έχω ένα ισχυρό αίσθημα έλξης για τη χώρα όπου γεννήθηκε. Μετά την πρώτη μου επίσκεψη στην Ελλάδα αισθάνθηκα ότι δεν ήμουν απλά μαθητής του, αλλά συμπατριώτης του», έλεγε.
Προσωπική ζωή
Ο Μπάρναρντ όμως ήταν γνωστός και για την περιπετειώδη προσωπική ζωή του. Ο ίδιος έγραψε στην αυτοβιογραφία του ότι ήταν ερωτικός σύντροφος της Τζίνα Λολομπρίτζιντα και ότι δεν αρνιόταν γενικώς μια γοητευτική γυναικεία παρουσία. Η πρώτη του σύζυγος Αλέττα Γερτρουίδα Λου, μια νοσοκόμα, την οποία παντρεύτηκε το 1948. Τον παράτησε δύο χρόνια μετά την ιστορική μεταμόσχευση καρδιάς αφού είχαν αποκτήσει δύο παιδιά. Η δεύτερη, κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας και κατά πολύ μικρότερή του Μπάρμπαρα Τζοέλνερ, τον χώρισε 12 χρόνια μετά το γάμο τους (ο οποίος τελέσθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1970 ) και αφού και με αυτήν είχαν αποκτήσει δύο παιδιά. Με την τρίτη σύζυγο, την Καρίν Σετζκορν, ένα νεαρό μοντέλο, παντρεύτηκαν το 1988 όταν εκείνη ήταν μόλις 18 χρόνων και εκείνος 66, και ο γάμος «κράτησε» επίσης 12 χρόνια. Συνολικά, ο Μπάρναρντ απέκτησε έξι παιδιά από τρεις συζύγους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρουργοί Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί επιστήμονες
Κλίμα της Ινδονησίας
μικρογραφία|300x300εσ|Κλιματικός χάρτης της Ινδονησίας μικρογραφία|Εθνικό Πάρκο Ουτζούνγκ Κουλόν, Μπάντεν μικρογραφία|Ρίνκα, [[Νήσοι Μικρές Σούνδες]] μικρογραφία|Εθνικό Πάρκο Ντανάου Σενταρούμ, Δυτική Καλιμαντάν μικρογραφία|Κορυφή του [[Ριντζάνι|όρους Ριντζάνι]] μικρογραφία|Παραλία Γκιλί Μένο, [[Λομπόκ]] μικρογραφία|Περιοχή πολικών πάγων στο [[Πούντσακ Τζάγια στη Παπούα (1936)]]
Το κλίμα της Ινδονησίας είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου τροπικό. Το ομοιόμορφα ζεστά νερά που αποτελούν το 81% της έκτασης της Ινδονησίας εξασφαλίζει ότι οι θερμοκρασίες στη γη παραμένουν σχετικά σταθερές, με τις παράκτιες πεδιάδες να έχουν θερμοκρασία κατά μέσο όρο 28 °C, ενώ οι εσωτερικές και ορεινές περιοχές έχουν θερμοκρασία κατά μέσο όρο 26 °C και οι υψηλότερες ορεινές περιοχές έχουν 23 °C. Η θερμοκρασία ποικίλλει από εποχή σε εποχή, και η Ινδονησία έχει σχετικά μικρή μεταβολή στη διάρκεια των ωρών της ημέρας από τη μία εποχή στην επόμενη και η διαφορά μεταξύ της μεγαλύτερης και της μικρότερης μέρας του έτους είναι μόνο σαράντα οκτώ λεπτά. Αυτό επιτρέπει στις καλλιέργειες να αναπτυχθούν όλο το χρόνο.
Η Ινδονησία εμφανίζει ορισμένα κλίματα, ως επί το πλείστον τροπικού δάσος βροχών (με τις περισσότερες βροχοπτώσεις), ακολουθούμενη από το κλίμα τροπικό μουσώνων και τροπικής σαβάνας (με τις χαμηλότερες βροχοπτώσεις). Ωστόσο, ωκεάνια κλίματα και υποτροπικά κλίματα υψιπέδων βρίσκονται σε μια σειρά από περιοχές υψηλού υψομέτρου στην Ινδονησία, ως επί το πλείστον μεταξύ 1.500 και 3.500 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Περιοχές που βρίσκονται πάνω από αυτό το επίπεδο (κυρίως στα υψίπεδα της Παπούας) εμπίπτουν στην κατηγορία του κλίματος τούνδρας και την υποπολική ωκεανική κατηγορία.
Μουσώνες
Οι ακραίες διακυμάνσεις στις βροχοπτώσεις συνδέονται με τους μουσώνες. Γενικά, υπάρχει μια ξηρή περίοδος (Ιούνιος-Οκτώβριος), επηρεαζόμενη από Αυστραλιανές ηπειρωτικές αέριες μάζες, και η περίοδος των βροχών (Φεβρουάριος-Μάρτιος) που προκαλείται από τις αέριες μάζες της Ασίας και του Ειρηνικού Ωκεανού. Οι τοπικοί άνεμοι ωστόσο μπορούν να τροποποιήσουν κατά πολύ της συνθήκες των γενικών αέρων, ειδικά στα νησιά του κεντρικού Μαλούκου—Σεράμ, Αμπόν, και Μπούρου. Αυτό το ταλαντευόμενο ετήσιο σχέδιο αέρα και βροχής σχετίζεται με την γεωγραφική θέση της Ινδονησίας ως ισθμός ανάμεσα σε δύο μεγάλες ηπείρους. Τον Σεπτέμβριο και το Μάιο η υψηλή πίεση πάνω από την έρημο Γκόμπι μεταφέρνει ανέμους από αυτή την ήπειρο προς τα βορειοδυτικά. Καθώς οι άνεμοι φθάνουν στον ισημερινό, η περιστροφή της Γης του προκαλεί τους να παρεκκλίνουν από την αρχική τους πορεία στη βορειοανατολική κατεύθυνση προς τη Νοτιοανατολική Ασιατική ηπειρωτική χώρα. Κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το αντίστοιχο σύστημα χαμηλής πίεσης πάνω από την προκαλεί το αντίθετο μοτίβο στην Ασία. Το αποτέλεσμα είναι ένας μουσώνας, το οποίο προσαυξάνεται με υγρό αεράκι από τον Ινδικό Ωκεανό, παράγοντας σημαντικές ποσότητες βροχής σε πολλά μέρη από το Μαλαϊκό Αρχιπέλαγος.
Επικρατώντες άνεμοι
Τα μοτίβα των επικρατώμενων ανέμων αλληλεπιδρούν με τις τοπικές τοπογραφικές συνθήκες παράγοντας σημαντικές διαφορές στις βροχοπτώσεις σε ολόκληρο το αρχιπέλαγος. Σε γενικές γραμμές, τα δυτικά και βόρεια τμήματα της Ινδονησίας λαμβάνουν την περισσότερη βροχόπτωση από τα σύννεφα των μουσώνων που μετακινούνται βόρεια και δυτικά και είναι βαριά με υγρασία τη στιγμή που φθάνουν τα πιο μακρινές περιοχές. Η Δυτική Σουμάτρα, η Ιάβα, το Μπαλί, το εσωτερικό του Καλιμαντάν, το Σουλαουέζι και η Παπούα είναι οι πιο προβλέψιμες υγρές περιοχές της Ινδονησίας, με τις βροχοπτώσεις να ξεπερνούν τα 2.000 χιλιοστά ανά έτος. Εν μέρει, αυτή η υγρασία προέρχεται από ψηλές βουνοκορφές που παγιδεύουν την υγρασία του αέρα. Η πόλη Μπογκόρ, κοντά στη Τζακάρτα, διεκδικεί τον υψηλότερο αριθμό ημερών με καταιγίδες ανά έτος στον κόσμο—322. Από την άλλη πλευρά, τα νησιά πιο κοντά στην Αυστραλία—συμπεριλαμβανομένων της Νούσα Τενγκάρα και το ανατολικό άκρο της Ιάβα—τείνουν να είναι ξηρά, με περιοχές να λαμβάνουν λιγότερα από 1.000 χιλιοστά ανά έτος. Για να περιπλέξει την κατάσταση, μερικά από τα νησιά των νότιων Μαλούκου έχουν ιδιαίτερα απρόβλεπτα μοτίβα βροχοπτώσεων, ανάλογα με τα τοπικά ρεύματα αέρα.
Θερμοκρασία
Παρόλο που η θερμοκρασία του αέρα αλλάζει από εποχή σε εποχή ή από τη μια περιοχή στην άλλη, σε υψηλότερα υψόμετρα επικρατούν δροσερότερες θερμοκρασίες. Σε γενικές γραμμές, υπάρχει πτώση της θερμοκρασίας περίπου κατά 1°C για κάθε υψομετρική άνοδο 90 μέτρων από το επίπεδο της θάλασσας με αποτέλεσμα οι εσωτερικές περιοχές με υψηλό υψόμετρο να έχουν παγερές νύχτες. Το ψηλότερο βουνό στην Παπούα είναι μόνιμα καλυμμένο με χιόνι.
Κωλοδάχτυλο
thumb|Κωλοδάχτυλο Στο Δυτικό πολιτισμό, το μεσαίο δάχτυλο ή κωλοδάχτυλο, είναι μια άσεμνη χειρονομία που υπονοεί μέτρια έως ακραία περιφρόνηση. Γίνεται δείχνοντας το πίσω μέρος μιας κλειστής γροθιάς που έχει μόνο το μεσαίο δάχτυλο εκτεταμένο προς τα πάνω, αν και σε ορισμένες περιοχές εκτείνεται και ο αντίχειρας. Η έκταση του δαχτύλου θεωρείται σύμβολο της περιφρόνησης σε διάφορους πολιτισμούς. Πολλοί πολιτισμοί χρησιμοποιούν παρόμοιες χειρονομίες για να εμφανίσουν την ασέβειά τους, αν και άλλοι το χρησιμοποιούν για να δείξουν χωρίς σκόπιμη ασέβεια απέναντι σε άλλες κουλτούρες..
Η χειρονομία με το μεσαίο δάχτυλο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα ως ένα σύμβολο της σεξουαλικής επαφής, με τρόπο που προορίζεται να υποβαθμίσει, να εκφοβίσει και να απειλήσει το άτομο προς το οποίο απευθύνεται η χειρονομία. Εκπροσωπούσε επίσης το φαλλό, με τα δάχτυλα δίπλα από το μεσαίο δάχτυλο να εκπροσωπούν τους όρχεις. Στον μεσογειακό κόσμο του 1ου αιώνα, η ύψωση του δάχτυλου ήταν μία από τις πολλές μεθόδους που χρησιμοποιούνταν για να εκτρέψουν την πανταχού παρούσα απειλή του κακού ματιού.
Στα ελληνικά η χειρονομία ήταν γνωστή ως κατάπυγον  (από κατά-, «προς τα κάτω», και πυγή, «γλουτοί» ). Στην αρχαία ελληνική κωμωδία, το κωλοδάχτυλο ήταν μια χειρονομία προσβολής προς άλλο πρόσωπο, με τον όρο κατάπυγον επίσης να αναφέρεται σε "έναν άνδρα ο οποίος υποβάλλεται σε πρωκτική διείσδυση» ή καταπύγαινα σε μία γυναίκα. Στην κωμωδία του Αριστοφάνη Νεφέλες(423 π.Χ.), όταν ο χαρακτήρας Σωκράτης εξετάζει το μαθητή του στα ποιητικά μέτρα, ο Στρεψιάδης δηλώνει ότι ξέρει πολύ καλά τι είναι δάκτυλος, και δίνει το κωλοδάχτυλο. Η χειρονομία είναι ένα οπτικό λογοπαίγνιο με τις δύο σημασίες της λέξης, τόσο «δάχτυλο» και το ρυθμικό μέτρο αποτελείται από ένα μακρυά συλλαβή και δύο σύντομες, όπως και οι αρθρώσεις του δακτύλου (—‿ ‿, που εμφανίζονται επίσης ως οπτικό λογοπαίγνιο για το πέος και τους όρχεις σε ένα μεσαιωνικό λατινικό κείμενο ). Ο Σωκράτης αντιδρά στην χειρονομία ως αγροίκια και παιδαριώδη. Η χειρονομία επαναλαμβάνεται ως μορφή διακωμώδησης στην Ειρήνη, παράλληλα με την πορδή στο πρόσωπο κάποιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειρονομίες
Παντελής Δεληγιαννίδης
Ο Παντελής Δεληγιαννίδης (Θεσσαλονίκη, 9 Φεβρουαρίου 1951 - 11 Ιανουαρίου 2000) υπήρξε πολύ σπουδαίος συνθέτης, ηχολήπτης, παραγωγός, κιθαρίστας και ροκ φυσιογνωμία, ξεκινώντας ως μέλος των Olympians (1970-71), στη συνέχεια μέλος του ντουέτου "Δάμων & Φιντίας" (1971) μαζί με τον Παύλο Σιδηρόπουλο, μετά στα "Μπουρμπούλια" (1972) και στους "Gordian" (1973). Θεωρείτε από τους μεγαλύτερους Έλληνες κιθαρίστες και από τους πρωτοπόρους εκφραστές του ροκ στην Ελλάδα.
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Επαρχία Σαρμπακτί
Η επαρχία Σαρμπακτί (Шарбақты ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σαρμπάκτι. Πληθυσμός: 20,975 (εκτίμηση 2013) 21,866 (απογραφή 2009) 28,967 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Σαρμπακτι
Ναυτίλος (βραχονησίδα)
Ο Ναυτίλος είναι βραχονησίδα που ανήκει στο Κρητικό πέλαγος.
Βρίσκεται βόρεια των Αντικυθήρων και 16 μίλια ΝΑ. από το λιμένα Καψάλι των Κυθήρων. Διοικητικά ανήκε παλαιότερα στο Νομό Πειραιώς και σήμερα στην Περιφερειακή ενότητα νήσων της Περιφέρειας Αττικής.
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αιγαίου
Όργανα μέτρησης
μικρογραφία|[[Αλτίμετρο αεροπλάνου.]] μικρογραφία|Κέντρο ελέγχου [[τουρμπίνα ατμού|τουρμπίνας ατμού.]] Τα όργανα μέτρησης είναι συσκευές που μετρούν όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα μια φυσική ποσότητα όπως η πίεση, η θερμοκρασία, η στάθμη ενός υγρού, η ροή ενός ρευστού, το ηλεκτρικό ρεύμα, το Μήκος, η ταχύτητα, ο χρόνος κλπ. Τα όργανα μέτρησης χρησιμοποιούνται σε συστήματα ελέγχου στη βιομηχανία, σε ενδείκτες όπως το ταχύμετρο ενός αυτοκινήτου ή το αλτίμετρο ενός αεροπλάνου, κλπ.
Φυτοαλεξίνη
μικρογραφία| Η [[καψιδιόλη είναι φυτοαλεξίνη που παράγεται από ορισμένα φυτά ως απόκριση σε επίθεση παθογόνων.]] Οι φυτοαλεξίνες (αγγλ. phytoalexins) είναι αντιμικροβιακές ουσίες, μερικές από τις οποίες είναι και αντιοξειδωτικές, που απαντώνται ευρέως στο φυτικό βασίλειο.
Ορίζονται όχι από το ότι έχουν μια συγκεκριμένη χημική δομή ή χαρακτήρα αλλά από το γεγονός ότι συντίθενται αμυντικά de novo από τα ανώτερα φυτά τα οποία παράγουν τις ενώσεις αυτές όταν μολυνθούν από παθογόνα.
Γενικά οι φυτοαλεξίνες είναι αναστολείς ευρέος φάσματος (χημικά είναι διαφορετικές) και είναι χαρακτηριστικές για συγκεκριμένα φυτικά είδη. Οι φυτοαλεξίνες είναι ειδικές τοξικές βιοενώσεις συμπεριλαμβανομένων ιδίως των τερπενοειδών, των γλυκοστεροειδών και των αλκαλοειδών.
Δράση
Η σημασία τους στην άμυνα των φυτών υποδεικνύεται από την αύξηση της ευαισθησίας του φυτικού ιστού σε μόλυνση όταν αναστέλλεται η βιοσύνθεση της φυτοαλεξίνης. Τα μεταλλαγμένα που δεν μπορούν να παράγουν φυτοαλεξίνη εμφανίζουν πιο εκτεταμένο αποικισμό παθογόνων σε σύγκριση με τους φυσικούς τύπους. Ως εκ τούτου, τα ειδικά για τον ξενιστή παθογόνα που είναι ικανά να αποικοδομούν τις φυτοαλεξίνες είναι πιο μολυσματικά από εκείνα που δεν μπορούν να το κάνουν.
Όταν ένα φυτικό κύτταρο αναγνωρίζει σωματίδια από κατεστραμμένα κύτταρα ή σωματίδια από το παθογόνο, το φυτό προβάλλει μια διττή αντίσταση: μια γενική βραχυπρόθεσμη απόκριση και μια καθυστερημένη μακροπρόθεσμη ειδική απόκριση.
Ως μέρος της επαγόμενης αντίστασης -της βραχυπρόθεσμης απόκρισης- το φυτό αναπτύσσει δραστικά είδη οξυγόνου όπως το υπεροξείδιο και το υπεροξείδιο του υδρογόνου για να θανατώσει τα επιτιθέμενα κύτταρα. Στις αλληλεπιδράσεις παθογόνων, η κοινή βραχυπρόθεσμη απόκριση είναι η υπερευαίσθητη απόκριση, στην οποία τα κύτταρα που περιβάλλουν το σημείο της μόλυνσης λαμβάνουν σήμα ότι θα υποστούν απόπτωση (= προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο) προκειμένου να αποτραπεί η εξάπλωση του παθογόνου στο υπόλοιπο φυτό.
Η μακροχρόνια αντίσταση περιλαμβάνει την επικοινωνία του κατεστραμμένου ιστού με το υπόλοιπο φυτό χρησιμοποιώντας φυτικές ορμόνες όπως το ιασμονικό οξύ, το αιθυλένιο, το αψισικό οξύ ή το σαλικυλικό οξύ. Η λήψη του σήματος οδηγεί σε εκτεταμένες αλλαγές μέσα στο φυτό, οι οποίες προκαλούν έκφραση γονιδίων που προστατεύουν από περαιτέρω διείσδυση παθογόνων, συμπεριλαμβανομένων των ενζύμων που εμπλέκονται στην παραγωγή φυτοαλεξινών. Συχνά, εάν οι ιασμονάτες ή το αιθυλένιο -και οι δύο αέριες ορμόνες- απελευθερώνονται από τον τραυματισμένο ιστό, τα γειτονικά φυτά παράγουν επίσης φυτοαλεξίνες σε απόκριση.
Πρόσφατη έρευνα
Η αλλιξίνη (3-υδροξυ-5-μεθοξυ-6-μεθυλ-2-πεντυλ- 4Η -πυραν-4-όνη), μια ένωση που δεν περιέχει θείο και έχει σκελετική δομή γ-πυρόνης, ήταν η πρώτη ένωση που απομονώθηκε από το σκόρδο ως φυτοαλεξίνη, ένα φυσικό προϊόν που προκαλείται στα φυτά από συνεχή μηχανική καταπόνηση. Αυτή η ένωση έχει αποδειχθεί ότι έχει μοναδικές βιολογικές ιδιότητες, όπως αντιοξειδωτικές επιδράσεις, αντιμικροβιακές επιδράσεις, αντικαρκινικές επιδράσεις, αναστολή της δέσμευσης της αφλατοξίνης Β2, και νευροτροφικές θετικές επιδράσεις.
Η αλλιξίνη έδειξε μια δράση κατά του όγκου in vivo, αναστέλλοντας το σχηματισμό δερματικών όγκων από το TPA σε ποντίκια. Η αλλιξίνη και οι συγγενείς της ενώσεις μπορεί να είναι χρήσιμες για την πρόληψη του καρκίνου ή παράγοντες χημειοθεραπείας για άλλες ασθένειες. μικρογραφία|Η πινοσυλβίνη, δραστική φυτοαλεξίνη στα είδη πεύκου
Άμυνα των φυτών
Οι πολυφαινόλες, ιδιαίτερα τα ισοφλαβονοειδή και οι συγγενείς ενώσεις τους, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην άμυνα των φυτών έναντι βακτηρίων, μυκήτων και άλλων μικροβιακών παθογόνων.
Στο είδος Vitis vinifera, η ρεσβερατρόλη είναι μια φυτοαλεξίνη που παράγεται ενάντια στην ανάπτυξη μυκητιακών παθογόνων όπως o Botrytis cinerea και η δ-βινιφερίνη είναι μια άλλη φυτοαλεξίνη που παράγεται μετά από μυκητιασική μόλυνση από Plasmopara viticola. Η πινοσυλβίνη είναι μια στιλβενοειδής τοξίνη (δηλ. συντίθεται πριν από τη μόλυνση), σε αντίθεση με τις φυτοαλεξίνες που συντίθενται κατά τη διάρκεια της μόλυνσης. Ανευρίσκεται στο εγκάρδιο ξύλο των κωνοφόρων ειδών Pinaceae. Είναι μυκητοξίνη που προστατεύει το ξύλο από μυκητιακή προσβολή.
Η σακουρανετίνη είναι μια φλαβανόνη, δηλ. ένας τύπος φλαβονοειδούς. Μπορεί να βρεθεί στο είδος Polymnia fruticosa και στο ρύζι, όπου δρα ως φυτοαλεξίνη κατά της βλάστησης των σπορίων του παθογόνου Pyricularia oryza.
Η 6-μεθοξυμελλεΐνη είναι μια διυδροϊσοκουμαρίνη και μια φυτοαλεξίνη που προκύπτει σε φέτες καρότου από την υπεριώδη ακτινοβολία που επιτρέπει την αντίσταση στο παθογόνο Botrytis cinerea και σε άλλους μικροοργανισμούς.
Η νταλιελόνη είναι μια φυτοαλεξίνη που βρίσκεται στον καρπό της παπάγιας. Αυτή η ένωση έδειξε υψηλή αντιμυκητιακή δράση έναντι του Colletotrichum gloesporioides, ενός παθογόνου μύκητα της παπάγιας.
Τα στιλβένια παράγονται στο είδος Eucalyptus sideroxylon σε περίπτωση επιθέσεων παθογόνων. Τέτοιες ενώσεις μπορούν να υπονοηθούν στην υπερευαίσθητη απόκριση των φυτών. Τα υψηλά επίπεδα πολυφαινολών σε ορισμένα είδη ξύλου (λ.χ. δρυς, καστανιά, ψευδοακακία) μπορούν να εξηγήσουν τη φυσική τους ανθεκτικότητα ενάντια στη σήψη.
Οι αβενανθραμίδες είναι φυτοαλεξίνες που παράγονται στο είδος Avena sativa στην απόκρισή της στο παθογόνο Puccinia coronata var. avenae f. sp. avenae, τη λεγόμενη σκουριά της βρώμης. Παλαιότερα οι αβενανθραμίδες ονομάζονταν αβεναλουμίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες
Μπόννη του Λουξεμβούργου
Η Μπόννη ή Γιούτα, τσεχ.: Jitka Lucemburská, (20 Μαΐου 1315 - 11 Σεπτεμβρίου 1349) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.
Βιογραγία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη, βασιλιά της Βοημίας, και της πρώτης του συζύγου, Ελισάβετ των Πρεμυσλιδών, κόρης του Βεγκέσλαου Β΄ της Βοημίας.
Το βαπτιστικό της όνομα ήταν Γιούτα και παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών τον -κατά τέσσερα χρόνια μικρότερό της- διάδοχο του Γαλλικού θρόνου, μέλλοντα βασιλιά Ιωάννη Β΄. Επειδή το βαπτιστικό της όνομα σήμαινε στη μητρική της γλώσσα «Καλή», με τον γάμο της με τον Γάλλο πρίγκηπα το όνομα της άλλαξε σε Μπόννη ή Μπόνα.
Πέθανε το 1349 στη μεγάλη επιδημία της βουβωνικής πανώλης, που έπληξε τη Γαλλία σε ηλικία 32 ετών. Αμέσως μετά πέθανε και ο πεθερός της, Φίλιππος ΣΤ΄ και ο σύζυγός της Ιωάννης στέφθηκε βασιλιάς. Ο αδελφός της, Κάρολος Δ΄ της Βοημίας, στέφθηκε την ίδια χρονιά βασιλιάς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1332 τον Ιωάννη (Β΄) τότε δούκα της Νορμανδίας (μετέπειτα βασιλιά της Γαλλίας) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Κόμισσες του Ανζού Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας Κατηγορία:Κόμησσες του Μαιν
967
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 967 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
968
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Απάμεια Καππαδοκίας
Η Απάμεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας.
Η μοναδική αναφορά για την πόλη γίνεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Βρισκόταν στα σύνορα Καππαδοκίας, Καταονίας, Κιλικίας και Αρμενίας. Λεγόταν αλλιώς και Δαμέα, αλλά ο Σέλευκος Νικάτωρ την μετονόμασε σε Απάμεια, προς τιμήν της συζύγου του Απάμης. Στην ευρύτερη περιοχή της καππαδοκικής Απαμείας, κατοικούσαν οι υποτεταγμένες άγριες φυλές των Αρινέων και Καπρεατών.
Άγνωστη είναι η σημερινή της τοποθεσία, μάλλον θα βρισκόταν στη σημερινή Τουρκία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας
2452 Λυό
Ο Λυό (Lyot) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Μπερνάρ Λυό.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λυό είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λυο
Belle and Sebastian
Οι Belle and Sebastian είναι σκωτσέζικο ίντι ποπ συγκρότημα που δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1996 στην Γλασκώβη. Συχνά, η νοσταλγική τους ποπ, συγκρίνεται με τον ήχο καλλιτεχνών όπως οι The Smiths και ο Νικ Ντρέικ. Το όνομά τους προέρχεται από το παιδικό βιβλίο του 1965 Belle et Sébastien της Γαλλίδας Σεσίλ Ομπρί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Σκωτσέζικα rock συγκροτήματα Κατηγορία:Βρετανικά indie rock συγκροτήματα
Επαρχία Κορντάι
Παραπομπές
Κορνται
Σύνταγμα της Ισλανδίας
Το Σύνταγμα της Ισλανδίας (ισλανδικά: Stjórnarskrá lýðveldisins Íslands) είναι η υπέρτατη νομοθεσία της Ισλανδίας. Αποτελείται από 80 άρθρα, που κατανέμονται σε επτά ενότητες. Εντός αυτών των άρθρων καθορίζεται η διάταξη της ηγεσίας της χώρας και τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών. Το σημερινό σύνταγμα ισχύει από τις 17 Ιουνίου 1944 και έκτοτε έχει τροποποιηθεί επτά φορές.
Ενότητα 1
Στην Ενότητα 1 αναφέρεται ότι η Ισλανδία είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία το κοινοβούλιο και ο πρόεδρος της δημοκρατίας ασκούν από κοινού τη νομοθετική εξουσία και οι δικαστές ασκούν τη δικαστική εξουσία.
Ενότητα 2
Η Ενότητα 2 περιλαμβάνει τα άρθρα 3 έως 30 και αναφέρει τις προεδρικές εξουσίες.
Ενότητα 3
Η Ενότητα 3 περιλαμβάνει τα άρθρα 31–34 και καθορίζει τη διάρκεια θητείας των βουλευτών και τον τρόπο εκλογής τους.
Ενότητα 4
Η Ενότητα 4 περιλαμβάνει τα άρθρα 35-58 και ορίζει τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν τη δραστηριότητα του κοινοβουλίου, όπως τις εξουσίες και τα δικαιώματα των βουλευτών.
Ενότητα 5
Η Ενότητα 5 περιέχει τα άρθρα 59-61 και περιγράφει τη νομοθεσία σχετικά με τη δικαστική εξουσία.
Ιωάννης Ράινχαρντ Β΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1659 την Άννα-Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ και είχε τέκνα:
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαρία-Μαγδαληνή του Λίντ(εν)αου (απεβ. μετά το 1680), κόρη αντισυνταγματάρχη, είχε φυσικό τέκνο:
Σύνταγμα της Ισλανδίας
Ενότητα 7
Η Ενότητα 7 περιέχει τα άρθρα 65-79 και ορίζει αρκετά ανθρώπινα δικαιώματα. Αναφέρει, επίσης, τη διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος.
Ιωάννης Ράινχαρντ Β΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Σύνταγμα της Ισλανδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ισλανδίας Ισλανδια
Νίκος Ευαγγελάτος
Ο Νίκος Ευαγγελάτος (Αθήνα, 3 Απριλίου 1967) είναι Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφικό
Έχει σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει συνεργαστεί με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Αθήνα 9.84, ΣΚΑΪ 100.3, Flash 96 και τις εφημερίδες "Πρώτη", "24 ώρες", "Καλημέρα" και "Επενδυτής". Ξεκίνησε την τηλεοπτική του καριέρα στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ (μετά την παραίτηση της Έλλης Στάη) ως παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Στα αρχικά δοκιμαστικά του σταθμού για παρουσιαστές είχε "κοπεί" και δεν υπήρχε σκέψη τηλεοπτικής του αξιοποίησης.
Το 1998 ενεπλάκη, από τη θέση του παρουσιαστή, με την ομηρία της Αμαλίας Γκινάκη από τον κακοποιό Σορίν Ματέι, συνομιλώντας σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση με τον κακοποιό. Η ομηρία κατέληξε στον θάνατο της Γκινάκη, και το θέμα της ζωντανής κάλυψης της ομηρίας και της ανάληψης του ρόλου διαπραγματευτή από τον τηλεοπτικό παρουσιαστή έγιναν θέμα του Τύπου, καθώς και ντοκιμαντέρ από το BBC και το Channel 4.
Έχει συνεργαστεί με τους τηλεοπτικούς σταθμούς Tempo TV και Alter Channel ως κεντρικός παρουσιαστής ειδήσεων και διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης. Το 2005 ξεκίνησε την εκπομπή "Αποδείξεις" στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, ενώ διετέλεσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του τότε αδελφικού TV Cosmopolis (νυν One Channel), φέροντας ευθύνη για τον ενημερωτικό χαρακτήρα του. Λόγω οικονομικών προβλημάτων και απολύσεων στο σταθμό αποχώρησε, και από τον Σεπτέμβριο του 2006 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009 ήταν διευθυντής ειδήσεων και κεντρικός παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 αντικαθιστώντας την Έλλη Στάη, οπότε και διέκοψε τη συνεργασία του κοινή συναινέσει με το σταθμό. Έκανε την παρουσίαση και επιμέλεια της εκπομπής "Αποδείξεις". Έχει συνεργαστεί επίσης με τις εφημερίδες "Το Βήμα" και "Ελεύθερος Τύπος".
Στις αρχές του 2012 άρχισε να συνεργάζεται εκ νέου με την τηλεόραση του ΣΚΑΪ σε ενημερωτική εκπομπή. Στις 25 Απριλίου ο Ευαγγελάτος έφυγε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Σύμφωνα με πληροφορίες, ζητήθηκε από τον γνωστό παρουσιαστή να μειωθεί κατά μία ώρα η διάρκεια του «ΣΚΑΪ στις 7», ώστε την υπόλοιπη μία ώρα να παρουσιάζει προεκλογική εκπομπή ο Σπύρος Μάλλης. Ο Νίκος Ευαγγελάτος δεν δέχθηκε την πρόταση, θεωρώντας πως είναι λάθος να υπάρξει και άλλη πολιτική εκπομπή, με αποτέλεσμα να υποβάλει την παραίτησή του. Στην επίσημη ανακοίνωσή του, το κανάλι αναφέρει: «ο ΣΚΑΪ ανακοινώνει τη λύση της συνεργασίας του με τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο. Η διοίκηση του σταθμού τον ευχαριστεί για την άψογη συνεργασία». Για την τηλεοπτική σεζόν 2014-2015, ήταν σχολιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel και παρουσίαζε με την Όλγα Τρέμη την εκπομπή "ONline" στον ίδιο σταθμό. Την επόμενη σεζόν αποχώρησε από το Mega, λόγω της μεμονωμένης θέσης του στο σταθμό. Από τον Νοέμβριο του 2015 έως το 2018 εργαζόταν στον τηλεοπτικό σταθμό Epsilon TV (νυν Open TV) όπου παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο του σταθμού, υπό το όνομα Live News. Είναι διευθυντής των ιστοσελίδων www.newsit.gr, www.tlife.gr και www.iatropedia.gr.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2020, επανήλθε στο Mega Channel, με τη καθημερινή εκπομπή Live News.
Προβλήματα δεοντολογίας
Το 2020 έλαβε για τις ιστοσελίδες www.newsit.gr, www.tlife.gr και www.iatropedia.gr, τις οποίες διευθύνει, συνολικά 297.600 € από τα 20.000.000 € της «λίστας Πέτσα». Το ύψος αυτής της επιχορήγησης αποκλίνει σε μεγάλο βαθμό από το μέσο καταβεβλημένο ποσό ανά ιστοσελίδα, γεγονός για το οποίο έχει δεχθεί σφοδρή κριτική.
Προσωπική ζωή
Το 1996 ο Ευαγγελάτος παντρεύτηκε για πρώτη φορά με την αθλητικογράφο, Ζέτα Θεοδωρακοπούλου και απέκτησαν έναν γιο, τον Λάμπη. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1999 και το 2003 ξαναπαντρεύτηκε με τη δημοσιογράφο, Τατιάνα Στεφανίδου, με την οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Νικόλα (1999) και τη Λυδία (2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Βασίλης Ιμπροχώρης
Ο Βασίλης Ιμπροχώρης του Τρύφωνα είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1918. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1935 διορίστηκε υπάλληλος στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και το 1942 στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος απ΄ όπου και αποχώρησε το 1960, προκειμένου να επιδοθεί αποκλειστικά στο θέατρο. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης του ΕΙΡ (1949-1960) και της ΥΕΝΕΔ (1953-1960) με διάφορα φιλολογικά και μορφωτικά προγράμματα.
Την περίοδο 1966-1967 είχε εκλεγεί Πρόεδρος του Οργανισμού Ελληνικού Θεάτρου Αμερικής στη Νέα Υόρκη όπου και ανέπτυξε εκεί έντονη πνευματική και καλλιτεχνική δράση. Έγραψε πολλά θεατρικά έργα τα οποία πρωτο-ανεβάστηκαν σε αθηναϊκά θέατρα όπως: "Το γεροντοπαλίκαρο" (1944), "Ο άπιστος Θωμάς" (1948), "Η Ντόρα τα μπέρδεψε" (1960), "Το υπόγειο της Λέλας" (1964), "Ο τύραννος" (1974), "Σου χαρίζω τη γυναίκα μου" (1977) κ.ά. Δημοσίευσε επίσης πολλά χρονογραφήματα και θεατρικά κείμενα σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
969
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 969 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Επαρχία Σου
Η επαρχία Σου (Шу ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Τζαμπίλ του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Τόλε Μπι, πολύ κοντά στην πόλη Σου.
Παραπομπές
Σου
Αποστήθιση
thumb|right|250px|Η αποστήθιση. Έργο του [[Νικόλαος Γύζης|Νικόλαου Γύζη.]]
Η αποστήθιση είναι μία τεχνική μάθησης, η οποία επικεντρώνεται στη μηχανική απομνημόνευση της εκπαιδευτικής ύλης, αντί της κριτικής κατανόησης των εννοιών, με σκοπό την αποθήκευση πληροφοριών στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Οι όροι (γνωρίζω / ξέρω κάτι) απ’ έξω και από μνήμης αναφέρονται στο αποτέλεσμα της αποστήθισης, ενώ αναφέρεται και με τον υποτιμητικό όρο παπαγαλία, ονομαζόμενη έτσι από τη μηχανική συνεχή επανάληψη, μέσω της οποίας επιτυγχάνεται συνήθως η αποστήθιση.
Η αποστήθιση σε παγκόσμιο επίπεδο θεωρείται παρωχημένη πρακτική και αποτελεί πλέον τη βάση του εκπαιδευτικού συστήματος ελάχιστων κρατών. Ορισμένες από τις εναλλακτικές λύσεις της μάθησης μέσω αποστήθισης είναι η νοηματική μάθηση, η συσχετιζόμενη μάθηση και η ενεργή μάθηση.
Σε σχέση με μάθηση με βάση την κριτική σκέψη
Οι μέθοδοι αποστήθισης συνήθως χρησιμοποιούνται όταν απαιτείται γρήγορη απομνημόνευση, όπως όταν κάποιος πρέπει να μάθει τις ατάκες του σε ένα έργο, ή να απομνημονεύσει ένα νούμερο τηλεφώνου.
Η αποστήθιση χρησιμοποιείται ευρέως στην απόκτηση βασικών γνώσεων. Παραδείγματα της σχολικής εκπαίδευσης όπου χρησιμοποιείται συχνά η αποστήθιση περιλαμβάνουν τον περιοδικό πίνακα στη χημεία, την προπαίδεια στα μαθηματικά, την ανατομία στην ιατρική, περιπτώσεις ή νομοθετήματα στη νομική, τύπους στο πεδίο των επιστημών κ.τ.λ. Εξ ορισμού, η αποστήθιση αποφεύγει την κατανόηση, έτσι από μόνη της είναι αναποτελεσματική για την κατάκτηση κάποιου σύνθετου θέματος προχωρημένου επιπέδου. Ένα παράδειγμα χρήσης αποστήθισης είναι η γρήγορη προετοιμασία για εξετάσεις, στην οποία περίπτωση συνήθως χρησιμοποιείται ο όρος (έμαθε την ύλη) "παπαγαλία".
Η αποστήθιση αποθαρρύνεται σε πολλά εκπαιδευτικά πλαίσια. Για παράδειγμα, τα στάνταρτ στο πλαίσιο μάθησης στα μαθηματικά και την επιστήμη στις Ηνωμένες Πολιτείες τονίζουν συγκεκριμένα την σημασία της βαθιάς κατανόησης σε σχέση με την απλή ανάκληση στη μνήμη, η οποία επιτυχαίνεται με την απομνημόνευση και είναι λιγότερο σημαντική. Το Εθνικό Συμβούλιο Καθηγητών Μαθηματικών (NCMT) δήλωσε: "Περισσότερο παρά ποτέ, τα μαθηματικά πρέπει να περιλαμβάνουν την κατανόηση των εννοιών από απλή αποστήθιση και την ακολουθία των διαδικασιών. Περισσότερο από ποτέ, τα σχολικά μαθηματικά πρέπει να περιλαμβάνουν την κατανόηση του πώς να χρησιμοποιούμε τη τεχνολογία για να φράσουμε σε λύσεις που έχουν νόημα αντί για την ατελείωτη προσοχή σε ανιαρούς υπολογισμούς που σταδιακά καθίστανται παρωχημένοι" Στα μαθηματικά και την επιστήμη η αποστήθιση χρησιμοποιείται συχνά, για παράδειγμα για την απομνημόνευση τύπων. Υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση αν οι μαθητές απομνημονεύσουν ένα τύπο μέσω ασκήσεων που κάνουν χρήση του τύπου παρά μέσω απλής αποστήθισης με επανάληψη του τύπου (λέμε/ διαβάζουμε το τύπο μέχρι να τον μάθουμε απ’ έξω). Τα νεώτερα στάνταρτ συχνά συνιστούν στους μαθητές να συνάγουν μόνοι τους τύπους για την επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής κατανόησης. Τίποτα δεν είναι πιο γρήγορο από την αποστήθιση αν κάποιος πρέπει να μάθει έναν τύπο γρήγορα για επικείμενο τεστ, και η μέθοδοι αποστήθισης μπορεί να βοηθάνε την απομνημόνευση ενός κατανοητού αντικειμένου. Όμως, οι μαθητές που μαθαίνουν κατανοώντας, είναι ικανοί να μεταφέρουν τη γνώση τους σε εργασίες που απαιτούν διαδικασία λύσης προβλημάτων με μεγαλύτερη επιτυχία από αυτούς που μαθαίνουν μόνο με αποστήθιση.
Από την άλλη πλευρά, αυτοί που διαφωνούν με τη διερευνητική μάθηση πιστεύουν ότι οι μαθητές πρώτα πρέπει να αναπτύξουν υπολογιστικές ικανότητες πριν μπορέσουν να κατανοήσουν μαθηματικές έννοιες. Αυτοί που έχουν αυτή τη γνώμη επιχειρηματολογούν ότι είναι καλύτερο να ξοδεύεται χρόνος στην εξάσκηση αυτών των ικανοτήτων από την διερεύνηση εναλλακτικών σωστών απαντήσεων ή μεθόδων. Η εκμάθηση αφηρημένων εννοιών στα μαθηματικά θεωρείται από αυτήν την άποψη εξαρτώμενη από την στέρεα γνώση των «εργαλείων» του αντικειμένου. Έτσι, η άποψη αυτή πιστεύει ότι η αποστήθιση κατέχει ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας της εκμάθησης.
Η αποστήθιση ανά χώρα
Το σύστημα της αποστήθισης ασκείται ευρέως στα σχολεία της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν, της Μαλαισίας, της Σιγκαπούρης, της Ιαπωνίας, της Ρουμανίας, της Ιταλίας, της Τουρκίας, της Μάλτας και της Ελλάδας. .
Η αποστήθιση στην Ελλάδα
Σύμφωνα με την πανεπιστημιακό Σόνια Τσιτίλου, «Η παπαγαλία που υιοθετούν στην (Ελληνική) υποχρεωτική εκπαίδευση έχει στοιχειώσει τα παιδιά. Το γυμνάσιο και το λύκειο τα έχουν καταστρέψει. Οι μαθητές δεν μπορούν να σκεφτούν, δεν μπορούν να συνδυάσουν τις πληροφορίες κριτικά. Απλώς παίρνουν μηχανιστικά γνώσεις»
Ο Λ. Βλάχος, Καθηγητής Αστροφυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παρατήρησε αναφερόμενος στο ζήτημα της υποχρεωτικής μηχανικής απομνημόνευσης, πως «Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα κατέρρευσε και συμπαρασύρει ήδη την οικονομία και την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.» «Τα αποτελέσματα αυτής της εκπαίδευσης είναι προβλέψιμα και αναμενόμενα: η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις των ευρωπαϊκών χωρών για τις επιδόσεις της στην καινοτομία. Ολοι οι δείκτες που μετρούν την προσαρμογή μας στις νέες ανακαλύψεις της επιστήμης και τεχνολογίας παρουσιάζουν σταδιακή απόκλιση στα θέματα αυτά από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.»
Αναφερόμενη στο πρόβλημα της αποστήθιση, τον Ιανουάριο του 2012, η πρώην υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, δήλωσε, «Μέσα στο επόμενα δύο χρόνια θα έχει αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο θα είναι πιο απλό και δε θα χρειάζεται η παπαγαλία».