cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωσοτουρκικές σχέσεις
Φιλία μεταξύ των παγκοσμίων πολέμων
Στις 16 Δεκεμβρίου 1925, η τουρκική κυβέρνηση απέσυρε την αντιπροσωπεία της, η οποία άφησε το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών να δώσει εντολή για την αμφισβητούμενη περιοχή της Μοσούλης στη Βρετανία χωρίς τη συγκατάθεσή της. Ο Κεμάλ αντιμετώπισε το γεγονός συνάπτοντας ένα σύμφωνο μη επίθεσης με τη Σοβιετική Ένωση στις 17 Δεκεμβρίου. Το σύμφωνο αργότερα τροποποιήθηκε και παρατάθηκε και στη συνέχεια παρατάθηκε ξανά για άλλα δέκα χρόνια στις 7 Νοεμβρίου 1935. Το βασικό επεισόδιο ήταν η συμφωνία για τη Σύμβαση του Μοντρέ τον Ιούλιο του 1936 στην οποία η Τουρκία ανέκτησε τον έλεγχο στα Στενά, κάτι που της επετράπη να τα επαναστρατιωτικοποιήσει. Παράλληλα με τις διακυμάνσεις των διμερών σχέσεων, οι κομμουνιστές ηγέτες, στελέχη του κόμματος, διπλωμάτες και μελετητές έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στην προέλευση, την εξέλιξη και τις φάσεις μετασχηματισμού του κεμαλισμού.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και μεταπολεμικά
Η Τουρκία παρέμεινε επίσημα ουδέτερη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 1945, ωστόσο οι Σοβιετικοί θεώρησαν τη συνεχιζόμενη τουρκική σχέση με τη ναζιστική Γερμανία, της οποίας τα πολεμικά πλοία είχαν τη δυνατότητα να περάσουν από τα Στενά, ως εχθρική προς αυτήν. Στις 19 Μαρτίου 1945, ο σοβιετικός υπουργός Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Μολότοφ ενημέρωσε τον πρεσβευτή της Τουρκίας στη Μόσχα ότι οι Σοβιετικοί αποχωρούσαν μονομερώς από το Σύμφωνο Μη Επίθεσης του 1925. Η Μόσχα ισχυρίστηκε ότι «λόγω των βαθιών αλλαγών που είχαν συμβεί ειδικά κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου» η συνθήκη δεν συνάδει με «τη νέα κατάσταση και χρειαζόταν σοβαρή βελτίωση». Η τουρκική κυβέρνηση ενημερώθηκε στη συνέχεια από τον Μολότοφ ότι εκτός από τις βάσεις στα Στενά, η Σοβιετική Ένωση διεκδικούσε επίσης ένα τμήμα της ανατολικής Τουρκίας, το οποίο υποτίθεται ότι αναφερόταν στις περιοχές του Καρς, του Αρτβίν και του Αρνταχάν, που η Ρωσική Αυτοκρατορία (και η βραχύβια Λαϊκή Δημοκρατία της Αρμενίας ) κατείχε μεταξύ 1878 και 1921.
Στη Διάσκεψη του Πότσνταμ (Ιούλιος 1945), ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν ζήτησε την αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ. Το αίτημα των Σοβιετικών να τους επιτραπεί να συμμετάσχουν στην υπεράσπιση των Στενών απορρίφθηκε από την Τουρκία, με την υποστήριξη της Δύσης. Τον Μάρτιο του 1947, με τη διακήρυξη του Δόγματος Τρούμαν, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τα σύνορα της Τουρκίας (καθώς και της Ελλάδας) και τη συνέχιση της ύπαρξης μη κομμουνιστικών κυβερνήσεων στις δύο χώρες. Η Τουρκία ζήτησε βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες και εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 1952. Η Σοβιετική Ένωση και η Τουρκία βρίσκονταν σε διαφορετικά στρατόπεδα κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας και σε όλο τον Ψυχρό Πόλεμο.
Διπλωματικές αποστολές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Τουρκίας
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Βανκούβερ
Η Ένωση γιόρτασε τη 12η επέτειό της δίνοντας βραβεία στις καλύτερες ταινίες της χρονιάς στις 9 Ιανουαρίου 2012 στο Railway Club. Το γεγονός είναι το μόνο ανάμεσα στα άλλα γκρουπ Καναδών κριτικών που απονέμει διεθνή βραβεία αλλά και Καναδικά βραβεία. Η Ένωση επίσης απονέμει ένα Βραβείο Best of British Columbia και ένα Βραβείο Επιτεύγματος σε ένα ατομο ή γκρουπ που έχει κάνει σημαντική προσφορά στον τοπικό κινηματογράφο και τηλεόρασηn
Κατηγορίες βραβείων
Διεθνή
Καναδικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στον Καναδά Βανκούβερ
Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας
Το Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας (αγγλ. Alliance Party of Northern Ireland, ιρλ. Páirtí Comhghuaillíochta Thuaisceart Éireann, Σκωτικά του Όλστερ Alliance Pairtie o Norlin Airlann) είναι ένα φιλελεύθερο και κεντρώο πολιτικό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι, αυτή τη στιγμή, το πέμπτο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας, κατέχοντας 8 από τις συνολικά 108 έδρες της.
Στις γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου το 2010, το Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας κέρδισε για πρώτη φορά έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, κερδίζοντας, μάλιστα, τον Πρώτο Υπουργό της Βόρειας Ιρλανδίας και αρχηγό του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος Πίτερ Ρόμπινσον στην έδρα του Ανατολικού Μπέλφαστ. Την έδρα κατέλαβε η Ναόμι Λονγκ, η οποία είναι η πρώτη εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή των Κοινοτήτων μετά από τον Στράτον Μιλς, ο οποίος προσχώρησε στο κόμμα το 1973 έχοντας αποχωρήσει από το Ενωτικό Κόμμα του Όλστερ. Ωστόσο, στις εκλογές του 2015, το κόμμα έχασε την έδρα του και, έκτοτε, δεν εκπροσωπείται στη Βουλή των Κοινοτήτων.
Το κόμμα είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς και συνδέεται οργανωτικά με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες στη Μεγάλη Βρετανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βόρειας Ιρλανδίας Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Εθνική Ημέρα της Πολωνικής Σημαίας
Η Εθνική Ημέρα της Πολωνικής Σημαίας (πολωνικά: Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej) είναι εθνική αργία στην Πολωνία, η οποία καθιερώθηκε με νόμο που εκδόθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2004. Η αργία εορτάζεται την ημέρα μεταξύ δύο εθνικών εορτών: την 1η Μαΐου (που ονομάζεται Διεθνής Ημέρα των Εργαζομένων) και την 3η Μαΐου (Ημέρα του Συντάγματος της 3ης Μαΐου).
Την ίδια μέρα εορτάζεται η Ημέρα της Πολωνικής Κοινότητας στο Εξωτερικό.
Η 2η Μαΐου δεν είναι εθνική εορτή, ωστόσο πολλοί Πολωνοί παίρνουν αυτήν την άδεια επειδή είναι η μόνη ημερομηνία στο ημερολόγιο που εμφανίζεται μεταξύ δύο εθνικών εορτών.
Καθιέρωση της αργίας
Στις 15 Οκτωβρίου 2003, το νομοσχέδιο ενός μέλους (γραμμένο από τον Έντβαρντ Πουόνεκ ) παρουσιάστηκε στον Διευθύνων του Σέιμ σχετικά με τις τροποποιήσεις του νόμου για το έμβλημα, τα χρώματα και τον ύμνο της Πολωνικής Δημοκρατίας που καθιέρωσε την Εθνική Ημέρα της Πολωνικής Σημαίας. Σύμφωνα με την αιτιολόγηση του νόμου που καθιέρωσε την αργία, η επιλογή της 2ας Μαΐου δεν ήταν τυχαία - υποτίθεται ότι ήταν η ημέρα που οι Πολωνοί είχαν μια στιγμή προβληματισμού για την πολωνική ιστορία, για να συμπληρώσουν την ελεύθερη ημέρα μεταξύ δύο εθνικών εορτών και να υπογραμμίσει τον εορτασμό της Ημέρας της Πολωνικής Κοινότητας στο Εξωτερικό.
Κατά τη διάρκεια του νομοθετικού έργου, η Γερουσία της Δημοκρατίας της Πολωνίας, στο ψήφισμά της της 12ης Φεβρουαρίου 2004, πρότεινε τροποποιήσεις όπως: αντικατάσταση της Εθνικής Ημέρας της Πολωνικής Σημαίας με την Ημέρα του Λευκού Αετού, αναγνωρίζοντας το έμβλημα ως το κύριο μεταξύ των συμβόλων της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Τελικά, το Σέιμ απέρριψε την τροποποίηση και, στις 20 Φεβρουαρίου 2004, καθιέρωσε την Εθνική Ημέρα της Σημαίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας. μικρογραφία|300x300εσ| Η πολωνική σημαία κρεμάστηκε στο κατεστραμμένο [[Βερολίνο της Γερμανίας στις 2 Μαΐου 1945.]] μικρογραφία|300x300εσ| Εθνική Ημέρα της Πολωνικής Σημαίας (2019), Πάρκο [[Μπουόνια και Λόφος του Κοστσιούσκο στην Κρακοβία]]
Εορτασμοί
Την ημέρα αυτή διοργανώνονται διάφορα είδη πατριωτικών δράσεων και εκδηλώσεων. Για παράδειγμα, στις 2 Μαΐου 2009 στο Μπίτομ, πάνω από 500 άτομα δημιούργησαν μια λευκή και κόκκινη σημαία από προηγουμένως προετοιμασμένες και ταυτόχρονα σηκωμένες ομπρέλες. Ήταν ίσως η μεγαλύτερη σημαία που δημιουργήθηκε στην Πολωνία με αφορμή την Ημέρα της Πολωνικής Σημαίας.
Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει σύνηθες να φοριέται μια εθνική κονκάρδα εκείνη την ημέρα. Αυτό το έθιμο διαδόθηκε από τον Πρόεδρο Λεχ Κατσίνσκι. Στη συνέχεια το συνέχισε ο Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι και τώρα ο Άντζεϊ Ντούντα διατηρεί επίσης το έθιμο.
Ενδιαφέροντα γεγονότα
Στις 2 Μαΐου 1945, ο Πρώτος Πολωνικός Στρατός, ο οποίος κατέλαβε την πρωτεύουσα της Ναζιστικής Γερμανίας έβαλε μια λευκή και κόκκινη σημαία στη Στήλη Νίκης του Βερολίνου (Siegessäule) και στο Ράιχσταγκ στο Βερολίνο. Κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, αυτήν την ημέρα, οι κρατικές σημαίες αφαιρέθηκαν μετά τον εορτασμό της 1ης Μαΐου, έτσι ώστε οι σημαίες να μην εκτίθενται την επόμενη ημέρα - την Ημέρα του Συντάγματος της 3ης Μαΐου, που καταργήθηκε από τον κομμουνιστή αρχές.
Εθνική Ημέρα Σημαίας στον κόσμο
Ομοίως με την Πολωνία, ο εορτασμός της εθνικής σημαίας γιορτάζεται επίσης σε πολλές άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Μεξικού, της Αργεντινής, της Φινλανδίας, του Τουρκμενιστάν, της Λιθουανίας, της Ουκρανίας και της Κίνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Πολωνίας Κατηγορία:Δημόσιες αργίες στην Πολωνία
Άννα Σιούελ
Η Άννα Σιούελ (Anna Sewell, 30 Μαρτίου 1820 – 25 Απριλίου 1878) ήταν Αγγλίδα μυθιστοριογράφος. Είναι γνωστή ως η συγγραφέας του μυθιστορήματος του 1877 Μαύρη Καλλονή, το μοναδικό έργο της που κυκλοφόρησε, το οποίο θεωρείται ένα από τα δέκα καλύτερα μυθιστορήματα για παιδιά παρόλο που η συγγραφέας στόχευε το έργο για ένα ενήλικο κοινό. Η Σιούελ πέθανε μόλις πέντε μήνες μετά την έκδοση της Μαύρης Καλλονής, έχοντας ζήσει αρκετό χρονικό διάστημα για να δει το μοναδικό της μυθιστόρημα να γίνεται επιτυχία.
Πρώτα χρόνια
Η Σιούελ γεννήθηκε στο Νόρφολκ, σε μια οικογένεια κουάκερων. Ο πατέρας της ήταν ο Ισαάκ Φίλιπ Σιούελ (1793-1879) και η μητέρα της, Μαίρη Ράιτ Σιούελ (1798-1884), ήταν μια πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είχε έναν μικρότερο αδερφό που λεγόταν Φίλιπ. Τα δυο παιδιά εκπαιδεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό στο σπίτι από την μητέρα τους λόγω της έλλειψης χρημάτων για το σχολείο.
Το 1822, η επιχείρηση του πατέρα της, ένα μικρό κατάστημα, έκλεισε και η οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο. Η ζωή ήταν δύσκολη για την οικογένεια και έτσι ο Ισαάκ και η Μαίρη έστειλαν τον Φίλιπ και την Άννα να μείνουν με τους γονείς της Μαίρης στο Μπάξτον του Νόρφολκ.
Το 1832, όταν η Άννα ήταν δώδεκα ετών, η οικογένεια μετακόμισε στο Stoke Newington και η Σιούελ πήγε σε σχολείο για πρώτη φορά. Σε ηλικία 14 ετών, η Σιούελ γλίστρησε και τραυμάτισε σοβαρά τα γόνατά της. Για την υπόλοιπη ζωή της, δεν μπορούσε να σταθεί όρθια χωρίς πατερίτσα ή να περπατά για αρκετή ώρα. Για καλύτερη κινητικότητα, συχνά χρησιμοποιούσε άμαξες για άλογα, οι οποίες συνέβαλαν στην αγάπη της για τα άλογα και στην ανησυχία της για την μεταχείριση των ζώων από τους ανθρώπους.
Θάνατος
Μετά την κυκλοφορία του μοναδικού μυθιστορήματός της, η Σιούελ αρρώστησε βαριά. Είχε έντονους πόνους και για τους επόμενους μήνες ήταν εντελώς κλινήρης μέχρι που πέθανε στις 25 Απριλίου 1878 σε ηλικία 58 ετών από ηπατίτιδα ή φυματίωση, μόλις πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία της Μαύρης Καλλονής. Τάφηκε στις 30 Απριλίου 1878 στο νεκροταφείο Κουάκερ, κοντά στο Μπάξτον, στο Νόρφολκ, όχι μακριά από το Νόργουιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Λόρελ Κλαρκ
Νεανικά χρόνια και προσωπική ζωή
Η Κλαρκ γεννήθηκε στο Ames της Αϊόβα, αλλά θεωρούσε το Racine του Ουισκόνσιν πατρίδα της. H Κλαρκ ήταν μέλος της αδελφότητας Gamma Phi Beta στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν - Μάντισον.
Άφησε πίσω της τον σύζυγό της, συνάδελφο χειρουργό της NASA, Dr. Jonathan Clark (ο οποίος ήταν μέρος του επίσημου πάνελ της NASA που ετοίμασε την τελική έκθεση 400 σελίδων σχετικά με την καταστροφή του Space Shuttle Columbia ) και τον γιο της Iain, ο οποίος γεννήθηκε το 1996
Οργανισμοί
Η Κλαρκ ήταν μέλος της Αεροδιαστημικής Ιατρικής Ένωσης και της Εταιρείας Χειρουργών Ναυτικών Πτήσεων των ΗΠΑ. Ήταν επίσης μέλος της Ολυμπιακής Οικουμενικής Εκκλησίας Olympia Brown στο Racine του Ουισκόνσιν.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της ιατρικής σχολής, η Κλαρκ έκανε ενεργή εκπαίδευση στο Τμήμα Καταδυτικής Ιατρικής στο United States Navy Experimental Diving Unit τον Μάρτιο του 1987. Μετά την ολοκλήρωση της ιατρικής σχολής, παρακολούθησε μεταπτυχιακή ιατρική εκπαίδευση στην παιδιατρική από το 1987 έως το 1988 στο Εθνικό Ναυτικό Ιατρικό Κέντρο. Τον επόμενο χρόνο ολοκλήρωσε την εκπαίδευση υποβρύχιου ιατρικού υπαλλήλου του Ναυτικού στο Ιατρικό Ινστιτούτο Ναυτικής Υποθαλάσσιας στο Γκρότον, στο Κονέκτικατ, και εκπαιδεύτηκε ως ιατρική υπάλληλος κατάδυσης στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικών Καταδύσεων και Σωτηρίας στην Πόλη του Παναμά της Φλόριντα. Η Κλαρκ διορίστηκε Υπεύθυνη Υγείας Ακτινοβολίας και Υπεύθυνη Υγείας Υποθαλάσσιας. Στη συνέχεια ανατέθηκε ως επικεφαλής ιατρικού τμήματος υποβρυχίων μοίρας 14 στο Holy Loch της Σκωτίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της αποστολής, καταδύθηκε με δύτες του Ναυτικού και την ομάδα Naval Special Warfare Unit Two SEALs, και πραγματοποίησε πολλές ιατρικές εκκενώσεις από τα αμερικανικά υποβρύχια. Μετά από δύο χρόνια επιχειρησιακής εμπειρίας διορίστηκε ως Ναυτική Υποβρύχια Ιατρός και Ιατρική Υπάλληλος Καταδύσεων.
Η Κλαρκ υποβλήθηκε σε εξάμηνη αεροδυναμική εκπαίδευση στο Ιατρικό Ινστιτούτο Ναυτικής Αεροδιαστημικής στο NAS Pensacola στην Πενσακόλα της Φλόριντα και διορίστηκε ως Χειρουργός Ναυτικής Πτήσης. Ήταν τοποθετημένη στο MCAS Yuma της Αριζόνα και ανατέθηκε ως Ιπτάμενη Ιατρός Ναυτικού στην επιθετική μοίρα (Flight Surgeon Marine Attack Squadron)  211 (VMA-211), μια μοίρα του Σώματος Πεζοναυτών (Marine Corps AV-8B Harrier). Έκανε αρκετές ασκήσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας στο εξωτερικό στον Δυτικό Ειρηνικό, άσκησε την ιατρική σε αυστηρά περιβάλλοντα και πέταξε με πολλαπλά αεροσκάφη. Η μοίρα της κέρδισε το βραβείο Marine Attack Squadron of the Year για την επιτυχή ανάπτυξη. Στη συνέχεια ανατέθηκε ως η χειρουργός πτήσης της ομάδας για τα θαλάσσια αεροσκάφη Group 13 (MAG-13).
Πριν από την επιλογή της ως υποψήφια αστροναύτης, υπηρέτησε ως Χειρουργός Πτήσης για την Εκπαιδευτική Μοίρα 86 ( VT-86 ), ο Αξιωματικός της Ναυτικής Πτήσης ανέπτυξε την προπονητική μοίρα για τα τακτικά αεροσκάφη στο NAS Pensacola. Η Κλαρκ πιστοποιήθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ιατρικών Εξεταστών και κατείχε άδεια Ιατρικής από το Ουισκόνσιν. Τα στρατιωτικά της προσόντα περιλάμβαναν την Υπεύθυνη Υγείας Ακτινοβολίας, Υπεύθυνη Υγείας Υποθαλάσσιου, Ιατρική Υπεύθυνη Καταδύσεων, Υπεύθυνη Υποβρυχίων Ιατρών και Χειρούργος Ναυτικής Πτήσης. Ήταν Bασική Εκπαιδεύτρια Υποστήριξης Ζωής, Πάροχος Προηγμένης Υποστήριξης Καρδιακής Ζωής, Πάροχος Υποστήριξης Ζωής Για Προχωρημένο Ταύμα και Σύμβουλος Υπερβαρικού Θαλάμου.
Καριέρα στη NASA
Έχοντας επιλεχθεί από τη NASA τον Απρίλιο του 1996, η Κλαρκ παρουσιάστηκε στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον (Johnson Space Center) στο Χιούστον του Τέξας τον Αύγουστο του 1996. Αφού ολοκλήρωσε δύο χρόνια εκπαίδευσης και αξιολόγησης, ήταν κατάλληλη για αποστολή πτήσης ως ειδική αποστολής. Από τον Ιούλιο του 1997 έως τον Αύγουστο του 2000, η Κλαρκ εργάστηκε στο Υποκατάστημα Ωφέλιμων Φορτίων / Ασφάλειας. Η Κλαρκ πέταξε στο STS-107, καταγράφοντας 15 ημέρες, 22 ώρες και 21 λεπτά στο διάστημα.
Εμπειρία διαστημικής πτήσης
μικρογραφία|250x250εσ| Laurel Clark κατά τη διάρκεια του STS-107 μικρογραφία|250x250εσ| Ο Laurel Clark κοιτάζει μέσα από ένα εναέριο παράθυρο στο πίσω κατάστρωμα πτήσης του Shuttle STS-107 Columbia - Η πτήση των 16 ημερών ήταν μια ειδική επιστημονική και ερευνητική αποστολή. Δουλεύοντας 24 ώρες την ημέρα, σε δύο εναλλασσόμενες βάρδιες, το πλήρωμα πραγματοποίησε με επιτυχία περίπου 80 πειράματα. Τα πειράματα βιοεπιστήμης της Κλαρκ περιελάμβαναν κηπουρική στο διάστημα, όπως ανέφερε μόνο λίγες μέρες πριν από το θάνατό της σε συνέντευξη με τα ΜΜΕ του Μιλγουόκι κοντά στην πατρίδα της στο Ουισκόνσιν. Η αποστολή STS-107 έληξε απότομα την 1η Φεβρουαρίου 2003, όταν το Κολούμπια διαλύθηκε και το πλήρωμά της χάθηκε κατά την επιστροφή, 16 λεπτά πριν από την προγραμματισμένη προσγείωση.
Η Κλαρκ κατέγραψε επίσης μέσα στο πιλοτήριο κατά τη διάρκεια της καθόδου της Κολούμπια στην ατμόσφαιρα της Γης με μια μικρή ψηφιακή φωτογραφική μηχανή.
Το τελευταίο μήνυμα της Κλαρκ προς τους φίλους και την οικογένειά της ήταν μέσω e-mail που στάλθηκε από το Κολούμπια. Στο δημοσιευμένο κείμενο του e-mail, η Κλαρκ αποκάλεσε τον πλανήτη υπέροχο και εξήγησε ότι ενώ ξοδεύει μεγάλο μέρος του χρόνου δουλεύοντας πίσω στο Spacehab και μακριά από τα αξιοθέατα της Γης, "όποτε κάνω να κοιτάξω έξω, είναι υπέροχο." Διαπίστωσε ότι η λήψη φωτογραφιών της Γης ήταν δύσκολη, "Κρατώ τα δάχτυλά μου σταυρωμένα ότι βρίσκονται σε έντονη εστίαση" Ο Κλαρκ μοιράστηκε επίσης μερικές από τις ενδιαφέρουσες επιδράσεις της μικροβαρύτητας στην ανθρώπινη φυσιολογία, όπως η διαρκής πρόκληση να παραμείνει επαρκώς ενυδατωμένη λόγω της «σχεδόν ανύπαρκτης» αίσθησης δίψας.
Βραβεία και διακρίσεις
Ο Clark τιμήθηκε με πολλά εμβλήματα και προσωπικές διακρίσεις, όπως:
Μετάλλια
Το σύμβολο † δείχνει ένα μεταθανάτιο βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες
Άγιος Στέφανος Λέσβου
Ο Άγιος Στέφανος είναι πολύ μικρό παραθαλάσσιο χωριό της δυτικής Λέσβου στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Στέφανος βρίσκεται στα βορειοανατολικά παράλια του νησιού σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει 10 χλμ. (οδηγικά) Α. από τον Μανταμάδο, 29 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καλλονή (έδρα του δήμου) και 33 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Μυτιλήνη. Η ονομασία του οφείλεται στην ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται βορειοδυτικά του και η οποία έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για σταυροειδή εγγεγραμμένο τρουλαίο ναό του οποίου ο τρούλος είχε ήδη καταρρεύσει όταν τον επισκέφθηκε ο Άγγλος περιηγητής Νewton στα μέσα του 19ου αιώνα και στη θέση του τοποθετήθηκαν ξύλινοι δοκοί και κάλυψη με κεραμίδια. Οι διαστάσεις του είναι σχετικά μικρές και είναι κατασκευασμένος από λαξευτούς λίθους ροδόχρου τραχείτη. Η χρονολόγηση του πιθανολογείται στον 13ο αιώνα. Το χωριό είναι οικισμός αγγειοπλαστών (από τα παραδοσιακά κέντρα της Λέσβου) όπου υπάρχουν χαρακτηριστικά εργαστήρια κεραμικής και καμίνια (φούρνοι),  αρκετά από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Υπάρχει μικρό λιμανάκι για "δέσιμο" λίγων σκαφών.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Πεκίν
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ|Κάστρο του Πεκίν Η πόλη χρονολογείται περίπου 2000 χρόνια πριν, και αναφέρεται ως ιλλυρικό οχυρό. Η πόλη στην αρχαιότητα ονομαζόταν Κλοντιάνα. Το σύγχρονο όνομα της πόλης προέρχεται από την οθωμανική λέξη Μπεκλεγίν, η οποία μεταφράζεται ως χώρος φιλοξενίας. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας το Πεκίν ανήκε στο Σαντζάκι του Ελμπασάν. Το οθωμανικό κάστρο του Πεκίν διατηρείται έως σήμερα μαζί με μερικά τμήματα του τζαμιού του Αμπντουραχμάν Πασά, ο οποίος ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας και της Μολδαβίας (πρώην Μπογδανία). Το οχυρό αυτό δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της κατασκευής της Αρχαίας Εγνατίας Οδού. Το Πεκίν αποτελούσε στάση επί της οδού με εγκαταστάσεις φιλοξενίας για τους στρατιώτες. Στο κάστρο διέμεναν πασάδες, τελευταίος εκ των οποίων ήταν ο Ντεμίρ Πασάς.
Μεταφορές
Από και προς την πόλη εκτελούνται δρομολόγια λεωφορείων τα οποία συνδέουν το Πεκίν με άλλες πόλεις της Αλβανίας και του εξωτερικού. Στην πόλη υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός επί της γραμμής μεταξύ Δυρραχίου και Πόγραδετς. Κοντά από την πόλη διέρχεται η εθνική οδός SH7 η οποία συνδέει τη Ρογκοζίνα με το Μπραντασές
Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης είναι η ΚΣ Σκουμπίνι. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1951 και έδρα της είναι το Στάδιο Σκουμπίνι με χωρητικότητα 9.000 θεατών. Η ομάδα αγωνίζεται επί του παρόντος στη Β΄ εθνική κατηγορία της Αλβανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Σερλίν Γκονσάλες
Η Σερλίν Γκονσάλες (Sherlyn Montserrat González Díaz, 14 Οκτωβρίου 1985 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή από την τηλενουβέλα Clase 406.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Γάβρος Ευρυτανίας
Ο Γάβρος είναι ορεινό χωριό στον δήμο Καρπενησίου του νομού Ευρυτανίας, κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Γάβρος βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Καλιακούδα και τις δυτικές όχθες του Καρπενησιώτη. Είναι κτισμένος δίπλα στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Προυσού - Καλλιθέας σε περιοχή με πλατάνια και πολλά νερά. Στο χωριό υπάρχουν καταλύματα εστίασης, διαμονής (ενοικιαζόμενα, ξενώνες κ.α.), καταστήματα λαϊκής τέχνης και ένας πεστροφογεννητικός σταθµός. Βρίσκεται 13 χλμ. ΝΔ. από το Καρπενήσι, 16 χλμ. ΒΑ. από τον Προυσό και 1,5 χλμ. ΒΔ. από το Μεγάλο Χωριό.
Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση το όνομα του χωριού προήλθε από το φυλλοβόλο φυτό γάβρος (αλλιώς καρπίνος) και είναι από τα παλαιότερα χρόνια ενδιάμεσος σταθμός για το μοναστήρι του Προυσού.
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Μεγάλου Χωρίου της επαρχίας Ευρυτανίας, ενώ από το 1997 μέχρι το 2010 υπαγόταν στον δήμο Ποταμιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μεγάλο Χωριό και το Νέο Δερμάτι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Χωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποταμιάς του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.
Σημείωση
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: Γάβρος (αποσαφήνιση)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Αλέξανδρος Βεζένκοφ
Ο Αλέξανδρος (Σάσα) Βεζένκοφ (βουλγαρικά: Александър Везенков, Λευκωσία, 6 Αυγούστου 1995) είναι Βουλγαροελληνοκύπριος επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.06 μέτρα και αγωνίζεται κυρίως στη θέση του πάουερ φόργουορντ αλλά και του σμολ φόργουορντ, για την ομάδα των Σακραμέντο Κινγκς στο ΝΒΑ.
Έχει τρεις υπηκοότητες: τη βουλγαρική, την ελληνική και την κυπριακή, ενώ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα της Βουλγαρίας. Έχει κερδίσει αρκετά ατομικά βραβεία με σημαντικότερα αυτό του MVP και του Πρώτου σκόρερ της σεζόν στην Ευρωλίγκα, κατέχει το ρεκόρ με τις περισσότερες νίκες (3) στην κατηγορία Καλύτερος Νέος Παίκτης Ελληνικού Πρωταθλήματος, ενώ έχει αναδειχθεί τρεις φορές MVP του Πρωταθλήματος Ελλάδας.
Άρης
Ο Βεζένκοφ ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στην ηλικία των δέκα ετών, όταν εντάχθηκε στα τμήματα υποδομών του ΑΠΟΕΛ.
Το 2009, η οικογένεια του μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη και συνέχισε στην ομάδα του Άρη. Την σεζόν 2011-12, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ανδρική ομάδα των "κίτρινων", παίζοντας σε οκτώ αγώνες του πρωταθλήματος και δύο των πλέι-οφ.
Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε είκοσι ματς της κανονικής σεζόν και σε έναν αγώνα των πλέι-οφ, πετυχαίνοντας κατά μέσο όρο 3,9 πόντους. Κορυφαία του επίδοση για εκείνη την χρονιά, ήταν οι 13 πόντοι εναντίον του Ρεθύμνου, στις 2 Φεβρουαρίου 2013. Ο Βεζένκοφ αναδείχθηκε καλύτερος νέος παίκτης του πρωταθλήματος 2012-13, επικρατώντας του συμπαίκτη του στον Άρη, Λευτέρη Μποχωρίδη για έναν βαθμό στην τελική ψηφοφορία.
Στις 16 Μαΐου 2013, ανακοινώθηκε ότι την επόμενη σεζόν ο Βεζένκοφ θα φοιτούσε στο πανεπιστήμιο Εξέβιερ του Σινσινάτι των ΗΠΑ, αλλά τρεις μήνες αργότερα έγινε γνωστό ότι ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Άρη για τρία ακόμη χρόνια.
Την σεζόν 2013-14, ο Βεζένκοφ καθιερώθηκε ως βασικός παίκτης της ομάδας του Άρη, παίζοντας σε 25 αγώνες της κανονικής περιόδου και έναν ακόμη των πλέι-οφ. Είχε μέσο όρο 11,1 πόντων και 5,8 ριμπάουντ, με κορυφαία επίδοση τους 23 πόντους εναντίον του Απόλλωνα Πατρών, στις 18 Νοεμβρίου 2013. Με τον Άρη έφτασε επίσης στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, ηττήθηκε όμως από τον Παναθηναϊκό, 90-53. Αναδείχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά καλύτερος νέος παίκτης του πρωταθλήματος.
Την σεζόν 2014–15, ο Βεζένκοφ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 469 πόντους και δεύτερος ριμπάουντερ με 201 ριμπάουντ, ενώ ήταν τέταρτος στα εύστοχα τρίποντα και πέμπτος στα κερδισμένα φάουλ. Τρεις μήνες πριν γίνει είκοσι ετών, ο Βεζένκοφ έγινε ο νεότερος πρώτος σκόρερ στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Ρεκόρ της μέχρι τότε καριέρας του, οι 29 πόντοι και τα 14 ριμπάουντ στην εκτός έδρας νίκη του Άρη εναντίον του ΠΑΟΚ με 77-78, στις 7 Φεβρουαρίου 2015.
Στα τέλη Απριλίου του 2015, ο Βεζένκοφ δήλωσε συμμετοχή στο ντραφτ του NBA για το 2015, αλλά μερικές ημέρες αργότερα έγινε γνωστό ότι αναμένεται να αποσύρει το όνομα του από τη διαδικασία και να μείνει στην Ευρώπη.
Μπαρτσελόνα
Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Μπαρτσελόνα τον Ιούλιο του 2015, η οποία πλήρωσε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης 315.000 ευρώ για την αγορά του παίκτη. Ο Βεζένκοφ δήλωσε συμμετοχή στα ντραφτ του ΝΒΑ μετά το τέλος της σεζόν 2015-16, αλλά απέσυρε το όνομα του στις 13 Ιουνίου 2016. Τελικά έγινε ντραφτ το 2017, από τους Μπρούκλιν Νετς. Με την Μπαρτσελόνα κατέκτησε το Σούπερ Καπ το 2015 και το κύπελλο Ισπανίας το 2018.
Ολυμπιακός
Από τις 12 Ιουλίου του 2018, ανήκει στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Τον Ιούλιο του 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τους ερυθρόλευκους μέχρι το 2022. Στις 18 Μαρτίου 2021, πραγματοποίησε το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου, είχε 31 πόντους (ρεκόρ καριέρας), 10 ριμπάουντ, 3 κλεψίματα με 41 βαθμούς αξιολόγησης (ρεκόρ καριέρας) σε 26:24 λεπτά συμμετοχής. Μάλιστα οι 41 βαθμοί αξιολόγησης είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία του Ολυμπιακού. Μάλιστα η εμφάνιση του αυτή τον ανέδειξε σε MVP της αγωνιστικής για πρώτη φορά στην καριέρα του. Στις 9 Απριλίου στον τελευταίο αγώνα της σεζόν στην Ευρωλίγκα κόντρα στην Χίμκι, είχε 20 πόντους, έχοντας 6/8 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 5/6 βολές, 11 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο και 31 βαθμούς στην αξιολόγηση. Με αυτή την εμφάνιση κέρδισε το δεύτερο βραβείο MVP της αγωνιστικής στην καριέρα του. Ο Βεζένκοφ συνολικά πραγματοποίησε μια πολύ καλή σεζόν όντας πρώτος σκόρερ των Πειραιωτών την περίοδο 2020/21 με 11,5 πόντους μέσο όρο, πρώτος σε συνολικά ριμπάουντ (5,4 μέσο όρο), όσο και σε αμυντικά (4,1 μέσο όρο) και ο καλύτερος σε αξιολόγηση παίκτης συγκεντρώνοντας 14,8 μονάδες ανά ματς.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό, μέχρι το καλοκαίρι του 2024. Στις 4 Δεκεμβρίου 2021, αναδείχτηκε MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα αφού κόντρα στην Ούνικς Καζάν σκόραρε 22 πόντους (7/7 βολές, 3/3 δίποντα, 3/7 τρίποντα) μαζί με 7 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 5 κλεψίματα και 1 μπλοκ σε 38 λεπτά συμμετοχής μαζεύοντας 36 βαθμούς αξιολόγησης (PIR). Στις 18 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί έναν από τους 6 αθλητές που είναι υποψήφιοι για το βραβείο MVP της κανονικής διάρκειας της Ευρωλίγκα. Στις 20 Φεβρουαρίου κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Ο ίδιος στον τελικό ήταν καθοριστικός κάνοντας νταμπλ-νταμπλ με 18 πόντους και 13 ριμπάουντ. Στις 28 Φεβρουαρίου, αναδείχτηκε ο MVP του μήνα για την Ευρωλίγκα έχοντας 15,8 πόντους (80% δίποντα, 86,6% βολές) με 5,5 ριμπάουντ σε 34:31 κατά μέσο όρο και μόλις 5 λάθη σε όλες τις αναμετρήσεις. Στις 25 Μαρτίου κόντρα στην Βιλερμπάν πέτυχε 18 πόντους και μάζεψε 10 ριμπάουντ μαζί με 2 ασίστ, 1 κλέψιμο, 1 λάθος και 2 κερδισμένα φάουλ, συγκεντρώνοντας 26 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης PIR. Με αυτή την εμφάνιση αναδείχτηκε MVP της 32ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα. Στις 12 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα για τη σεζόν 2021-22 όντας πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού με 13,7 πόντους κατά μέσο όρο, αλλά κι ο κορυφαίος ριμπάουντερ της ομάδας του με 5,8 ριμπάουντ. Στις 17 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Στις 7 Ιουλίου, αναδείχτηκε MVP της σεζόν στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, μετρώντας σε 29 ματς 15,5 πόντους με 43% στα τρίποντα και 65,5% στα δίποντα, 7 ριμπάουντ, 1,9 ασίστ, 0,8 μπλοκ και 0,4 κλεψίματα, κατακτώντας ξανά τη συγκεκριμένη ατομική διάκριση έπειτα από επτά χρόνια. Επίσης, αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης και πιο βελτιωμένος παίκτης της χρονιάς, και πιο δημοφιλής παίκτης του πρωταθλήματος (συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό, 14,86% επί των 2.809 φιλάθλων που ψήφισαν), τετραπλασιάζοντας τα βραβεία του στην διοργάνωση για τη σεζόν 2021-22.
Στις 2 Οκτωβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τον Παναθηναϊκό 67-52, με τον ίδιο να έχει 12 πόντους και 11 ριμπάουντ. Στις 14 Οκτωβρίου, αναδείχτηκε MVP της 2ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Ζάλγκιρις σκόραρε 23 πόντους (6/10 δίποντα, 2/4 τρίποντα και 5/6 βολές) μαζί με 14 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα, 2 λάθη και 5 κερδισμένα φάουλ, μαζεύοντας 37 βαθμούς αξιολόγησης (PIR). Στις 21 Οκτωβρίου, αναδείχτηκε MVP της 4ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Μπασκόνια σκόραρε 26 πόντους (6/7 δίποντα, 4/9 τρίποντα, 2/2 βολές) μαζί με 7 ριμπάουντ, μαζεύοντας 29 βαθμούς αξιολόγησης (PIR). Στις 18 Νοεμβρίου 2022, κέρδισε για ακόμα μία φορά το βραβείο του MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Μπάγερν μέτρησε 20 πόντους (2/2 δίποντα, 2/5 τρίποντα, 10/10 βολές), με 13 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1 κλέψιμο, 1 μπλοκ και κανένα λάθος σε 30 λεπτά στο παρκέ, μαζεύοντας 43 βαθμούς αξιολόγησης (PIR) νούμερο που αποτελεί ατομικό ρεκόρ καριέρας. Στις 25 Νοεμβρίου, κέρδισε για τέταρτη φορά το βραβείο του MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου μέτρησε 24 πόντους (6/6 δίποντα, 2/7 τρίποντα, 6/6 βολές), 6 ριμπάουντ, 4 κλεψίματα, 2 ασίστ και συνολικά 34 βαθμούς στην αξιολόγηση. Με τις εμφανίσεις του κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου, έχοντας κατά μέσο όρο 19.2 πόντους (68.5% ευστοχία), 7.8 ριμπάουντ, 3.6 ασίστ, 1.8 κλεψίματα και 29.4 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης σε 5 παιχνίδια, αναδείχθηκε ο κορυφαίος παίκτης της Ευρωλίγκα για το μήνα αυτό. Στις 2 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε η ανανέωση του συμβολαίου του με τον Ολυμπιακό μέχρι το 2025. Στις 10 Φεβρουαρίου 2023, αναδείχτηκε για πέμπτη φορά στη σεζόν 2022-23 MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην Άλμπα είχε 28 πόντους (6/7 δίποντα, 4/6 τρίποντα, 2/3 βολές) με 13 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο, 1 λάθος με 40 βαθμούς στην αξιολόγηση στα 32 λεπτά που αγωνίστηκε. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε στον τελικό το Περιστέρι με 85-57, με τον ίδιο να έχει 20 πόντους (4/5 δίποντα, 4/5 τρίποντα) 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 3 λάθη και συνολικά να αναδεικνύεται MVP του Final-8. Στις 27 Φεβρουαρίου αναδείχτηκε MVP για τον Φεβρουάριο στην Ευρωλίγκα, αφού μέτρησε 20.8 πόντους, 8.8 ριμπάουντ και 24.8 στην αξιολόγηση ενώ σούταρε με 64.7% στα δίποντα και με 43.5% στα τρίποντα. Με την εξαιρετική χρονιά που πραγματοποίησε στην Ευρωλίγκα κατάφερε να αναδειχτεί MVP της σεζόν για πρώτη φορά στην καριέρα του, μέλος της καλύτερης πεντάδας για δεύτερη φορά στην καριέρα του, καθώς επίσης και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης έχοντας 17.23 πόντους μ.ο.. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην καριέρα του. Επίσης, αναδείχτηκε MVP του Πρωταθλήματος Ελλάδας για τρίτη φορά στην καριέρα του, καθώς και μέλος της Καλύτερης πεντάδας και Πιο δημοφιλής παίκτης της διοργάνωσης.
Σακραμέντο Κινγκς
Την 1η Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τους Σακραμέντο Κινγκς του ΝΒΑ, πηγαίνοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του στο ΝΒΑ με συμβόλαιο 20 εκατομμυρίων για τα επόμενα τρία χρόνια.
Εθνική Βουλγαρίας
Με την εθνική ομάδα εφήβων της Βουλγαρίας, ο Βεζένκοφ κατέλαβε την 12η θέση στο πρωτάθλημα Ευρώπης για τις ηλικίες κάτω των 16 ετών το 2010 και την 15η θέση την επόμενη χρονιά, όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 27,1 πόντους μέσο όρο. Το 2012, συμμετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα για ηλικίες κάτω των 18 ετών, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση, όπως και το 2013 που βρέθηκε στην 15η θέση, αν και αναδείχθηκε και πάλι πρώτος σκόρερ με 22,4 πόντους.
Το 2014, συμμετείχε στο πρωτάθλημα Ευρώπης για τις ηλικίες κάτω των είκοσι ετών, οδηγώντας την βουλγάρικη ομάδα στην 13η θέση με μέσο όρο 19,3 πόντων και 11,2 ριμπάουντ, κορυφαίες στατιστικές της διοργάνωσης.
Επίσης, συμμετείχε στην εθνική ανδρών της Βουλγαρίας, στην προκριματική φάση για το Ευρωμπάσκετ 2015, έχοντας μέσο όρο 17,3 πόντων και 6,3 ριμπάουντ. Αγωνίστηκε και στο Ευρωμπάσκετ 2022, στο οποίο η Βουλγαρία δεν πέρασε την φάση των ομίλων, αλλά ο ίδιος ξεχώρισε αφού κατέγραψε μέσο όρο 26.8 πόντους και 12.2 ριμπάουντ σε πέντε αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Νικήτας Κάλλας
Ο Νικήτας Κάλλας ήταν Πελοποννήσιος αγωνιστής και πολιτικός του 1821.
Ο Κάλλας το 1822 υπογράφει έγγραφο απογραφής της περιουσίας της σχολής Δημητσάνης προς τον υπουργό πολέμου Ιωάννη Κωλέττη. Το 1823 υπογράφει έγγραφο ως ταμίας του κεντρικού ταμείου.
Κόμινς Μενάπι
Ο Κόμινς Μενάπι (Commins Menapi, 18 Σεπτεμβρίου 1977 – 18 Nοεμβρίου 2017) ήταν ποδοσφαιριστής από τις Νήσους Σολομώντα. Υπήρξε ο πιο διακεκριμένος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του και είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 27 γκολ. Κατά τη διάρκεια της καριέρας αγωνίστηκε κυρίως στη χώρα του καθώς και στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Νήσους Σολομώντα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουαϊτακέρε Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Νικήτας Κάλλας
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Δέσποινα Μπεμπεδέλη
Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη και έχει καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε την υποκριτική τέχνη στην Σχολή Θεάτρου του Πέλου Κατσέλη.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Μπεμπεδέλη ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιουλία Σοαιμιάς
Η Ιουλία Σοαιμιάς Βασσιάνα (180 - 11 Μαρτίου 222) από τη Δυναστεία της Έμεσας ήταν ευγενής από τη Συρία, μητέρα τού Ελαγάβαλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (βασ. 218-222). Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα της Συρίας· η εκ μητρός θεία της Ιουλία Δόμνα ήταν σύζυγος τού Σεπτίμιου Σεβήρου (βασ. 193-211).
Καταγωγή
Ήταν η πρώτη κόρη τού Γάιου Ιουλίου Άβιτου Αλεξιανού και της Ιουλίας Μαίσας ισχυρής Συριο-Ρωμαίας ευγενούς. Αδελφή της ήταν η Ιουλία Αβίτα Μαμαία, μητέρα του Αλέξανδρου Σεβήρου (βασ. 222-235).
Παντρεύτηκε τον Σέξτο Βάριο Μάρκελλο από την τάξη των ιππέων, από την Απάμεια της Συρίας. Όπως όλα τα μέλη της δυναστείας των Σεβήρων, το ζεύγος έμενε στη Ρώμη· ο σύζυγος της Ιουλίας Σοαιμιάδας έγινε Συγκλητικός. Έκαναν δύο τέκνα: τον Σέξτο Βάριο Άβιτο Βασσιανό, που έγινε αυτοκράτορας με το όνομα Ελαγάβαλος και ακόμη έναν γιο. Ο σύζυγός της ήταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Νουμιδίας, όταν περί το 215 απεβίωσε. Η Ιουλία Σοαιμιάς και οι δύο γιοί της τού αφιέρωσαν έναν επιτύμβιο λίθο, που βρέθηκε στο Βελλέτρι, κοντά στη Ρώμη. Ο λίθος έφερε επιγραφή στα Λατινικά και στα Ελληνικά και αναφέρεται στην πολιτική του σταδιοδρομία, τους τίτλους και τις διακρίσεις που έλαβε.
Ως αυτοκράτειρα
Το 217 ο εξάδελφός της Καρακάλλας (γιος της Ιουλίας Δόμνας και του Σεπτίμιου Σεβήρου, βασ. 211-217) σκοτώθηκε και ο Μακρίνος (βασ. 217-218) ανήλθε στον θρόνο. Επετράπη στην οικογένειά της να επιστρέψει στη Συρία μαζί με τον τεράστιο πλούτο της, έτσι επέστρεψαν στην Έμεσα. Εκεί ο γιος της Βασσιανός έγινε αρχιερέας του Συριακού θεού Ελαγάβαλου.
Τότε η μητέρα της Ιουλία Μαίσα, χρησιμοποιώντας τον αμύθητο πλούτο και τον ισχυρισμό, ότι ο Καρακάλλας είχε κοιμηθεί με την Ιουλία Σοαιμιάδα και πως ο Βασσιανός ήταν νόθο τέκνο του, έπεισε την 3η Λεγεώνα, που στάθμευε κοντά στην Έμεσα και επισκεπτόταν περιστασιακά την πόλη, να ορκιστεί πίστη στον Βασσιανό. Αργότερα ο Βασσιανός προσκλήθηκε με τη μητέρα του στο στρατόπεδο, ντύθηκε την πορφύρα και στέφθηκε αυτοκράτορας από τους στρατιώτες.
Ο Κάσσιος Δίων καταγράφει διαφορετικό το συμβάν: ότι ο Γκάννυς, εραστής της Ιουλίας Σοαιμιάδας, που προστάτευε τον Βασσιανό ως επίτροπός του, μία νύχτα τον έντυσε με τα ενδύματα του Καρακάλλα και τον εισήγαγε λαθραία στο στρατόπεδο, χωρίς να το γνωρίζουν η Σοαιμιάδα και η Μαίσα. Όμως αυτή η εκδοχή μοιάζει μεταγενέστερη επινόηση, για να δείξει ότι η Μαίσα δεν ήταν ενήμερη για το πραξικόπημα. Η εκδοχή του Ηρωδιανού λέει, πως το πραξικόπημα χειρίστηκε η Μαίσα και η οικογένειά της μόνο. Ωστόσο αργότερα ο εγγονός της υποστηρίχθηκε από τους ιππείς και τους Συγκλητικούς της Έμεσας, που δείχνει ότι δεν έδρασε μόνη της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σεβήρων
Αυτοκτονίες στη Ρωσία
Οι αυτοκτονίες είναι σημαντικό εθνικό και κοινωνικό ζήτημα στη Ρωσία. Το 2018, το ποσοστό αυτοκτονιών ήταν 12.4 στη Ρωσία. Το ποσοστό αυτοκτονιών μειώνεται στη Ρωσία κάθε χρόνο. Το 2000 το ποσοστό αυτοκτονιών ήταν 39.1 και 41.4 το 1995. Ο αριθμός των αυτοκτονιών μειώνεται κάθε χρόνο από το 2002 και έπειτα. Σήμερα βρίσκεται στο χαμηλότερο του σημείο εδώ και πάνω από 50 χρόνια (το 1965, ο αριθμός των αυτοκτονιών ήταν 27.158).
Ιστορία
Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η μετάβαση στην οικονομία της αγοράς, ο Πρώτος Πόλεμος της Τσετσενίας και η μείωση των εισοδημάτων οδήγησαν σε αύξηση των αυτοκτονιών, οι οποίες έφτασαν στα χειρότερά τους επίπεδα το 1994 και το 1995.
Στα τέλη του 2015, τα ποσοστά αυτοκτονιών ήταν υψηλά σε 37 από τα 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα της χώρας. Τα υψηλότερα επίπεδα κατεγράφησαν στις περιοχές που ανήκουν στο Ουραλικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα, τη Σιβηρία και τη Ρωσική Άπω Ανατολή. Το 2015 τα χειρότερα ποσοστά αυτοκτονιών στη Ρωσία κατεγράφησαν στη Δημοκρατία των Αλτάι, στο Κράι Υπερβαϊκάλης, στην Εβραϊκή Αυτόνομη Περιφέρεια, στη Δημοκρατία της Μπουργιατίας και τον Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας, περιοχές στις οποίες ζει ένας σημαντικός πληθυσμός αυτοχθόνων. Το ίδιο έτος, σε 18 ομοσπονδιακά υποκείμενα το ποσοστό αυτοκτονιών ήταν χαμηλό. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι δύο κύριες πόλεις της Ρωσίας: η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη. Ποσοστό αυτοκτονιών ανά 100.000 άτομα { "version": 2, "width": 600, "height": 300, "data": [ {			"name": "table", "values": [ {					"x": 1995, "y": 41 },				{					"x": 2000, "y": 39 },				{					"x": 2010, "y": 23 },				{					"x": 2015, "y": 17 },				{					"x": 2016, "y": 15 },				{					"x": 2017, "y": 13 },				{					"x": 2018, "y": 12 }			]		}	],	"scales": [ {			"name": "x", "type": "linear", "range": "width", "zero": false, "domain": { "data": "table", "field": "x" }		},		{			"name": "y", "type": "linear", "range": "height", "nice": true, "domain": { "data": "table", "field": "y" }		}	],	"axes": [ {			"type": "x", "scale": "x" },		{			"type": "y", "scale": "y" }	],	"marks": [ {			"type": "area", "from": { "data": "table" },			"properties": { "enter": { "x": { "scale": "x", "field": "x" },					"y": { "scale": "y", "field": "y" },					"y2": { "scale": "y", "value": 0 },					"interpolate": { "value": "monotone" },					"fill": { "value": "steelblue" }				}			}		}	],	"padding": { "top": 30, "bottom": 30, "left": 30, "right": 30 } }
Αλκοόλ και αυτοκτονία
Η βαριά χρήση αλκοόλ καταλαμβάνει σημαντική θέση στα ποσοστά αυτοκυονιών. Περίπου οι μισές αυτοκτονίες στη Ρωσία σχετίζονται με τη βαριά κατανάλωση αλκοόλ. Το ποσοστό αυτοκτονιών της Ρωσίας έχει μειωθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έπειτα, παράλληλα με την κατά κεφαλή κατανάλωση αλκοόλ, αν και από το 1995 και μετά έχει μεσολαβήσει μια οικονομική κρίση στη Ρωσία. Επομένως πιστεύεται ότι η κατανάλωση αλκοόλ είναι σημαντικότερος παράγοντας από την οικονομική κατάσταση.
Εφηβικές αυτοκτονίες
Το 1994, το ποσοστό των αυτοκτονιών εφήβων Όμπλαστ του Ομσκ ξεπερνούσε κατά 10 φορές τον παγκόσμιο μέσο όρο. Υποστηρίζεται από κάποιους ότι το 95% των αυτοκτονιών σχετιζόταν με τις κακές συνθήκες στην πόλη επί προεδρίας Μπορίς Γιέλτσιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της Ρωσίας
Ντορίν Κιρτοάκα
Ο Ντορίν Κιρτοάκα (Ρουμανικά: Dorin Chirtoacă) (Ρωσικά: Дори́н Иванович Киртоа́кэ) (γεννημένος στις 9 Αυγούστου 1978) είναι Μολδαβός πολιτικός, που υπηρέτησε ως Δήμαρχος του Κισινάου από το 2007 έως το 2018. Είναι αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος (PL) από το 2018.
Βιογραφία
Η μητέρα του είναι η Βαλεντίνα, αδερφή του Γκεόργκε Γκίμπου και του Μιχάι Γκίμπου. Κατά τη διάρκεια του γυμνασίου, σπούδασε στο Ιάσιο και αποφοίτησε το 2001 από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Μεταξύ 2001 και 2003, ο Κιρτοάκα εργάστηκε για το Έκπληξη, Έκπληξη, μια εκπομπή που μεταδόθηκε στο TVR1. Στη συνέχεια εργάστηκε για την Επιτροπή του Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Μολδαβία (2003–2005) ως Συντονιστής Προγράμματος.
Πολιτική καριέρα
Ο Ντορίν Κιρτοάκα είναι αντιπρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Μολδαβίας (PL) από τον Μάιο του 2005. Λόγω της χαμηλής συμμετοχής, οι εκλογές στο Κισινάου του 2005 ακυρώθηκαν, αλλά έγινε Δήμαρχος του Κισινάου το 2007. Νίκησε τον αντίπαλό του στο Κομμουνιστικό Κόμμα (PCRM) Βεατσεσλάβ Ιορντάν στις δημοτικές εκλογές του 2007, οι οποίες οδήγησαν σε μια ξεκάθαρη νίκη για έναν χαλαρό αντικομμουνιστικό συνασπισμό στην πόλη του Κισινάου (61,17%). Θεωρήθηκε ως ο σημαντικότερος αντίπαλος των κομμουνιστών στις εκλογές του Απριλίου 2009 και στις εκλογές του Ιουλίου 2009.
Για τις δημαρχιακές εκλογές του Κισινάου του Ιουνίου 2015, ο Κιρτοάκα εγγράφηκε την τελευταία ημέρα. Στην πρώτη περιοδεία, ο Κιρτοάκα έλαβε 37,52%, έναντι 35,68% της Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι (από το PSRM ). Οι δυο τους συμμετείχαν στις 28 Ιουνίου 2015 στο δεύτερο γύρο, ο Κιρτοάκα έλαβε το 53,54% των ψήφων και κέρδισε την τρίτη συνεχόμενη θητεία του δημάρχου του Κισινάου.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, μια προσπάθεια οργάνωσης δημοψηφίσματος για την απόλυση του Κιρτοάκα από τη θέση του δημάρχου του Κισινάου απέτυχε στο δημοτικό συμβούλιο του Κισινάου.
Στις 25 Μαΐου 2017, ο Κιρτοάκα συνελήφθη από εισαγγελείς κατά της διαφθοράς και αξιωματικούς του Εθνικού Κέντρου Καταπολέμησης της Διαφθοράς (CNA), μαζί με άλλους επτά υπαλλήλους της δημαρχίας του Κισινάου, στην γραμμή της στάθμευσης επί πληρωμή, ως ύποπτοι. Στις 26 Μαΐου, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό για 30 ημέρες. Στις 22 Ιουνίου, το ένταλμα κατ' οίκον σύλληψή του παρατάθηκε για 25 ημέρες και στη συνέχεια στις 14 Ιουλίου για άλλες 25 ημέρες.
Στις 28 Ιουλίου 2017, ο Κιρτοάκα τέθηκε σε αναστολή από το αξίωμα του δημάρχου του Κισινάου μέχρι να εκδοθεί οριστική ποινή στην υπόθεσή του, βάσει απόφασης του τομέα Buiucani του Δικαστηρίου του Κισινάου. Το ένταλμα κατ' οίκον σύλληψή του παρατάθηκε ξανά με 30 ημέρες στις 10 Αυγούστου και στη συνέχεια ξανά στις 11 Σεπτεμβρίου 2017 Στις 12 Σεπτεμβρίου 2017, το δημοτικό συμβούλιο του Κισινάου αποφάσισε ότι στις 19 Νοεμβρίου 2017 θα διεξαχθεί δημοψήφισμα για την απόλυση του Κιρτοάκα.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που έγιναν το 2019 σχετικά με τους πιο εκτιμημένους Μολδαβούς πολιτικούς, ο Ντορίν Κιρτοάκα βρίσκεται στην ενδέκατη θέση μεταξύ των κορυφαίων πολιτικών, που οι Μολδαβοί έχουν την υψηλότερη εμπιστοσύνη και σε άλλη δημοσκόπηση τοποθετήθηκε στη δέκατη τρίτη θέση.
Το 2020, ο Κιρτοάκα και τέσσερις άλλοι Μολδαβοί πολιτικοί ίδρυσαν την Ενωτική Πολιτική Κίνηση, ένα πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε για την ένωση της Ρουμανίας και της Μολδαβίας. Αργότερα ορίστηκε ως υποψήφιος του κόμματος για τις προεδρικές εκλογές της Μολδαβίας του 2020.
Προσωπική ζωή
δεξιά|μικρογραφία| Ντορίν Κιρτοάκα (πίσω) και ο θείος του [[Μιχάι Γκίμπου (μπροστά)]] Ο Ντορίν Κιρτοάκα είναι ανιψιός των αδελφών Γκεόργκε και Μιχάι Γκίμπου, δύο Μολδαβών πολιτικών και σημαντικών φυσιογνωμιών του κινήματος εθνικής αναγέννησης των Μολδαβών στα τέλη της δεκαετίας του 1980 – αρχές της δεκαετίας του 1990.
Στις 30 Νοεμβρίου 2013, ο Κιρτοάκα έγινε νονός της Σοφίας Αναΐς, κόρης της Έλενας Μπασέσκου και του Μπόγκνταν Ιονέσκου, και εγγονής του πρώην προέδρου της Ρουμανίας Τραϊάν Μπασέσκου.
Πριν από τις δημαρχιακές εκλογές του Κισινάου του Ιουνίου 2015, ο Κιρτοάκα δήλωσε ότι θα παντρευόταν, εάν κέρδιζε την τρίτη θητεία του δημάρχου. Όταν συνέβη αυτό, στις 31 Αυγούστου 2015, στις διακοπές της Ρουμανικής γλώσσας, ο Κιρτοάκα ζήτησε από τη δημοσιογράφο του ProTV Κισινάου Ανισοάρα Λόγκιν να τον παντρευτεί, στη σκηνή των διακοπών στην πλατεία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, λαμβάνοντας καταφατική απάντηση. Στις 20 Μαΐου 2016 το ζευγάρι παντρεύτηκε. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που πραγματοποιήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2016, ο Κιρτοάκα ανακοίνωσε ότι έχουν χωρίσει επίσημα.
Ο Κιρτοάκα μιλάει (ή έχει κάποιες γνώσεις) Ρουμανικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Ρωσικά και Γερμανικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβοί πολιτικοί
Κοζυάκ
Δημογραφία
Στην διάρκεια της απογραφής του 2002, το χωριό αριθμούσε :
Μητροπολίτης Πειραιώς Χρυσόστομος
Γεννήθηκε το 1909 στον Πειραιά. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1935 και υπηρέτησε ως Εφημέριος, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας Αθηνών και Γραμματέας των δικαστηρίων της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Κοζυάκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Καρμπίντσι
Μητροπολίτης Πειραιώς Χρυσόστομος
Στις 21 Οκτωβρίου 1945 εξελέγη Μητροπολίτης Αργολίδος και στις 16 Νοεμβρίου 1965 μετατέθηκε στην νεοσύστατη Μητρόπολη Πειραιώς χωρίς την προηγουμένη έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονο πολιτικό πρόβλημα με δικαστικές προεκτάσεις, το τέλος του οποίου έδωσε η υποχώρηση του Υπουργείου.
Διετέλεσε κατ’ επανάληψιν μέλος της Ιεράς Συνόδου. Πήρε μέρος σε επίσημες αποστολές της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στο Πατριαρχείο Μόσχας. Συνέγραψε και εξέδωσε διάφορες μελέτες σε πνευματικά και επίκαιρα θέματα. Απεβίωσε στις 6 Αυγούστου 1977.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πειραιώς Κατηγορία:Μητροπολίτες Αργολίδος
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου του Γκορνί Κοζυάκ
Η Εκκλησία Αγίου Γεωργίου (црква Свети Ѓорѓи) είναι Ορθόδοξη εκκλησία ευρισκόμενη πλησίον του αρχαιολογικού τόπου των Βαργάλων, εντός του Δήμου του Καρμπιντσί, στα ανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας.
Περιγραφή
Η ημερομηνία ανέγερσης της εκκλησίας είναι άγνωστη, ωστόσο η αρχιτεκτονική της αντιστοιχεί σε εκείνη των περιόδων βασιλείας του Συμεών Α΄ και του Μπορίς Α΄ της Βουλγαρίας, οι οποίοι έζησαν στην διάρκεια του 9ου αιώνα. Η εκκλησία είναι τετραγωνικού σχήματος, με δύο τρούλους. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με τρία στρώματα τοιχογραφιών, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ του 13ου και του 14ου αιώνα. Οι πλέον πρόσφατες εξ'αυτών φαίνεται να φιλοτεχνήθηκαν από εικονογράφους.
Βαλεντινιανός Γαλάτης
Ο Βαλεντινιανός Γαλάτης (18 Ιανουαρίου 366 - π. 370) ήταν ύπατος μαζί με τον Φλάβιο Βίκτωρα.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ουάλη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (βασ. 364-375) και της Αλβίας Δομινίκης. Μάλλον γεννήθηκε στη Γαλατία· είχε δύο αδελφές. Σε ηλικία τριών ετών ορίστηκε consul prior μαζί με τον Φλάβιο Βίκτωρα για το επερχόμενο έτος 369. Όταν ξεκίνησε το έτος, ήταν μαζί με τον πατέρα του στη Μαρκιανούπολη, καθώς ο Ουάλης περνούσε τον χειμώνα εκεί κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Γότθων.