cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οι σκληροί του Μαϊάμι
Περιγραφή σειράς
Σύμφωνα με τον τίτλο της σειράς, τα περισσότερα επεισόδια επικεντρώνονται στην καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και της πορνείας. Τα επεισόδια συχνά καταλήγουν σε μια έντονη μάχη με όπλα, που στοιχίζουν τη ζωή αρκετών εγκληματιών πριν μπορέσουν να συλληφθούν. Ένα υπόγειο ρεύμα κυνισμού και ματαιότητας κρύβεται πίσω από ολόκληρη τη σειρά. Οι ντετέκτιβ αναφέρονται επανειλημμένα στη φύση της απαγόρευσης των ναρκωτικών, με την παρέλαση των καρτέλ ναρκωτικών να αντικαθιστά γρήγορα εκείνα που έχουν συλληφθεί.
Ο συνεκτελεστικός παραγωγός Γιέρκοβιτς εξήγησε:
Η επιλογή της μουσικής και της κινηματογραφίας δανείστηκε σε μεγάλο βαθμό από την αναδυόμενη κουλτούρα του Νέου Κύματος της δεκαετίας του 1980. Ως εκ τούτου, τμήματα του Miami Vice χρησιμοποιούσαν μερικές φορές στροφές βασισμένες στη μουσική, μια τεχνική που παρουσιάστηκε αργότερα στο Baywatch. Όπως παρατήρησε ο Λι Κάτζιν, ένας από τους σκηνοθέτες της σειράς: «Η σειρά είναι γραμμένη για ένα κοινό του MTV, το οποίο ενδιαφέρεται περισσότερο για εικόνες, συναισθήματα και ενέργεια παρά για την πλοκή, τον χαρακτήρα και τις λέξεις». Αυτά τα στοιχεία έκαναν τη σειρά σε μια άμεση επιτυχία και στην πρώτη της σεζόν είδε μια άνευ προηγουμένου δεκαπέντε υποψηφιότητων για τα βραβεία Emmy. Ενώ τα πρώτα επεισόδια περιέχουν στοιχεία μιας τυπικής αστυνομικής διαδικασίας, οι παραγωγοί σύντομα τα εγκατέλειψαν υπέρ ενός πιο ξεχωριστού στυλ. Επηρεασμένη από την αναβίωση του Art Deco, δεν επετράπη να χρησιμοποιηθούν «γήινες αποχρώσεις» στην παραγωγή από τον εκτελεστικό παραγωγό Μάικλ Μαν.
Επιλογή ηθοποιών
Ο Νικ Νόλτε και ο Τζεφ Μπρίτζες  εξετάστηκαν για τον ρόλο του Σόνι Κρόκετ, αλλά επειδή δεν ήταν επικερδές για τους αστέρες του κινηματογράφου να εμπλακούν στην τηλεόραση εκείνη την εποχή, εξετάστηκαν και άλλοι υποψήφιοι. Ο Μίκι Ρουρκ εξετάστηκε επίσης για τον ρόλο, αλλά απέρριψε την προσφορά. Ο Λάρυ Γουίλκοξ, των ChiPs, ήταν επίσης υποψήφιος για το ρόλο του Κρόκετ, αλλά οι παραγωγοί θεώρησαν ότι δεν θα ταίριαζε καλά να πηγαίνουν από τον έναν ρόλο του αστυνομικού στον άλλο. Μετά από δεκάδες υποψηφίους και δύο φορές καθυστερημένα γυρίσματα επεισόδειου πιλότου, ο Ντον Τζόνσον και ο Φίλιπ Μάικλ Τόμας επιλέχθηκαν ως ντετέκτιβ της αστυνομίας. Για τον Τζόνσον, ο οποίος ήταν τότε 34 ετών, το NBC είχε ιδιαίτερες αμφιβολίες για τους αρκετούς προηγουμένως αποτυχημένους ρόλους σε πιλότους σειρών στους οποίους πρωταγωνίστησε. Ο Τζίμι Σμιτς έπαιξε τον Έντι Ριβέρα, τον άτυχο σύντροφο του Κρόκετ, στο πιλοτικό επεισόδιο.
Μετά από δύο σεζόν, ο Ντον Τζόνσον απείλησε να αποχωρήσει από τη σειρά ως μέρος μιας διαφωνίας για το συμβόλαιο με μεγάλη δημοσιότητα. Το δίκτυο ήταν έτοιμο να τον αντικαταστήσει με τον Μαρκ Χάρμον, ο οποίος είχε φύγει πρόσφατα από το St. Elsewhere, αλλά το δίκτυο και ο Τζόνσον κατάφεραν να λύσουν τις διαφορές τους και συνέχισε με τη σειρά μέχρι το τέλος της.
Τοποθεσίες
Πριν ξεκινήσει η παραγωγή, η ιδέα ήταν να γίνει το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος των εξωτερικών γυρισμάτων στο Λος Άντζελες και να μεταδοθεί στους θεατές ως αστικό Μαϊάμι - μια προσέγγιση που εφαρμόστηκε δύο δεκαετίες αργότερα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του CSI: Miami. Αντίθετα, σχεδόν όλα τα γυρίσματα, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, έγιναν στο Μαϊάμι και τη Φλόριντα. Πολλά επεισόδια της σειράς γυρίστηκαν στο τμήμα Σάουθ Μπιτς του Μαϊάμι Μπιτς, μια περιοχή που εκείνη την εποχή κυριαρχούνταν από τη φτώχεια και την εγκληματικότητα, με τα δημογραφικά της τόσο επιδεινωμένα που «απλώς δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι στο δρόμο. Τα ξενοδοχεία του Ocean Drive ήταν γεμάτα με ηλικιωμένους, κυρίως Εβραίους συνταξιούχους, πολλοί από τους οποίους ήταν αδύναμοι, που συντηρούνταν με πενιχρά επιδόματα της Κοινωνικής Ασφάλισης.»
Τα συνεργεία γύριζαν σκηνές σε όλο το Μαϊάμι Μπιτς...Μπορούσαν να κινηματογραφήσουν στη μέση του δρόμου. Δεν ήταν κυριολεκτικά κανείς εκεί. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα παρκαρισμένα στο δρόμο. Ιδιαίτερα στα πρώτα επεισόδια, οι ντόπιοι ηλικιωμένοι κάτοικοι έπαιρναν συχνά τον ρόλο των κομπάρσων.
Ριές
Το Ριές (γαλλικά: Ryes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι σκληροί του Μαϊάμι
Τοποθεσίες
Κάποιες γωνιές των δρόμων του Σάουθ Μπιτς ήταν τόσο κατεστραμμένες που το συνεργείο παραγωγής αποφάσισε να ξαναβάψει τους εξωτερικούς τοίχους κάποιων κτιρίων πριν τα γυρίσματα. Το συνεργείο έκανε πολλά για να βρει τις σωστές ρυθμίσεις και στηρίγματα. Ο Μπόμπι Ροθ θυμάται: «Βρήκα αυτό το σπίτι που ήταν πραγματικά τέλειο, αλλά το χρώμα ήταν κάπως μπεζ. Το τμήμα συντήρησης μου βάφει αμέσως το σπίτι γκρι. Ακόμη και σε ταινίες μεγάλου μήκους οι άνθρωποι προσπαθούν να προσφέρουν ό,τι είναι απαραίτητο, αλλά όχι περισσότερο. Στο Μαϊάμι Vice ξεκινούν με ό,τι είναι απαραίτητο και το ξεπερνούν».
Ριές
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρισουά (γαλλικά: Rissois).
Οι σκληροί του Μαϊάμι
Τοποθεσίες
Το Miami Vice πιστώνεται σε κάποιο βαθμό ότι προκάλεσε ένα κύμα υποστήριξης για τη διατήρηση της διάσημης αρχιτεκτονικής Art Deco του Μαϊάμι από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990. και πολλά από αυτά τα κτίρια, ανάμεσά τους πολλά παραλιακά ξενοδοχεία, έχουν ανακαινιστεί από τα γυρίσματα, καθιστώντας αυτό το μέρος του Σάουθ Μπιτς ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη της Νότιας Φλόριντα για τουρίστες και διασημότητες. Οι εσωτερικές σκηνές αρχικά υποτίθεται ότι θα γυρίζονταν στα Universal Studios στο Λος Άντζελες, αλλά για να απλοποιηθεί η επιμελητεία μεταξύ των χωρών, αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις των Greenwich Studios στο Βόρειο Μαϊάμι και να πραγματοποιηθεί μόνο μετά την παραγωγή στο Λος Άντζελες σε μερικές σκηνές, ιδιαίτερα σε προηγούμενα επεισόδια, όπως η πίσω αποβάθρα φόρτωσης των Greenwich Studios που χρησιμοποιείται επανειλημμένα ως η πίσω αίθουσα του κτιρίου της Gold Coast Shipping, όπου βρίσκονται τα γραφεία της ομάδας.
Μουσική
Η σειρά φημίζεται για την καινοτόμο χρήση της μουσικής στερεοφωνικής μετάδοσης, ιδιαίτερα των ποπ και ροκ επιτυχιών της δεκαετίας του 1980 και τη χαρακτηριστική, συνθετική ορχηστρική μουσική του Γιαν Χάμερ. Ενώ άλλες τηλεοπτικές εκπομπές χρησιμοποιούσαν μουσική φτιαγμένη για τηλεόραση, το Miami Vice ξόδευε 10.000 δολάρια ή περισσότερα ανά επεισόδιο για να αγοράσει τα δικαιώματα των αρχικών ηχογραφήσεων. Η αναπαραγωγή ενός τραγουδιού στο Miami Vice ήταν μια ώθηση για τις δισκογραφικές και τους καλλιτέχνες. Στην πραγματικότητα, ορισμένες εφημερίδες, όπως η USA Today, αναλαμβαναν να γνωστοποιήσουν στους αναγνώστες τους τα τραγούδια που θα προβάλλονταν κάθε εβδομάδα. Μεταξύ των πολλών γνωστών συγκροτημάτων και καλλιτεχνών που συνέβαλαν με τη μουσική τους στην σειρά ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Αϊλόκε
Το Αϊλόκε (ιταλικά: Ailoche) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Εσάκ Τζαχανγκίρι
Ο Εσάκ Τζαχανγκίρι Κουχσάχι ( περσικά : اسحاق جهانگیری کوهشاهی, γεννημένος την 21η Ιανουαρίου 1958) είναι ιρανός πολιτικός και πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Χασάν Ρουχανί. Ο Τζαχανγκίρι ήταν υπουργός βιομηχανιών και ορυχείων από το 1997 έως το 2005 υπό τον Πρόεδρο Μοχαμάντ Χαταμί. Πριν από αυτό, ήταν κυβερνήτης της επαρχίας Ισφαχάν. Ήταν επίσης μέλος του Κοινοβουλίου για δύο θητείες.
Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Ο Τζαχανγκίρι γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1958 στην κομητεία Σιρτζάν της κομητείας Κερμάν. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κερμάν με πτυχίο φυσικής. Ήταν ενεργός σε επαναστατικές ομάδες πριν από την Ιρανική Επανάσταση και κάποτε τραυματίστηκε από τις δυνάμεις του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί. Αργότερα έλαβε Διδακτορικό Δίπλωμα από το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Αζάντ και το Τμήμα Επιστήμης και Έρευνας της Τεχεράνης στη βιομηχανική διαχείριση. Είναι παντρεμένος με την Μανιτζέχ Τζαχανγκίρι και έχει τέσσερα παιδιά: τους Χοσσεΐν, Χεντάμ, Φαϊζέχ και Χόντα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Τζαχανγκίρι ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία μετά την ιρανική επανάσταση. Διετέλεσε αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος γεωργίας του Κερμάν, τον Ιούλιο του 1980. Στη συνέχεια, διορίστηκε επικεφαλής του τμήματος του το 1982. Εκλέχθηκε στο ιρανικό κοινοβούλιο στις εκλογές του 1984. Επανεκλέγηκε και στις επόμενες εκλογές. Διορίστηκε διοικητής του Ισφαχάν την 1η Σεπτεμβρίου 1992 από τον Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί για να αντικαταστήσει τον Γκολάμχοσεϊν Καρμπάστσι. Κατείχε τη θέση μέχρι τις 20 Αυγούστου 1997, όταν ορίστηκε από τον Μοχαμάντ Χαταμί ως υπουργός μεταλλείων και μετάλλων και επιβεβαιώθηκε από το Κοινοβούλιο. Το χαρτοφυλάκιό του μετατράπηκε αργότερα σε υπουργό βιομηχανιών και ορυχείων και κατέλαβε τη θέση του μέχρι την ένταξη του στο υπουργικό συμβουλίου του Προέδρου Αχμαντινετζάντ το 2005. Το 2008, φημολογήθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα διεκδικούσε έδρα στο Κοινοβούλιο αλλά το αρνήθηκε.
Προεδρικές εκλογές 2013 και αντιπροεδρία
Ήταν υποψήφιος μεταρρυθμιστής στις προεδρικές εκλογές του 2013, αλλά αποσύρθηκε υπέρ του Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί και στη συνέχεια έγινε διευθυντής της εκστρατείας του Ραφσαντζανί. Διετέλεσε επίσης μέλος της προεδρικής εκστρατείας του Μιρ-Χοσεΐν Μουσαβί για τις προεδρικές εκλογές του 2009. Στις 23 Ιουλίου 2013, αναφέρθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα είναι ο επόμενος πρώτος αντιπρόεδρος και θα διοριστεί από τον Ρουχανί μετά την ορκωμοσία του. Στις 29 Ιουλίου, επιβεβαιώθηκε επισήμως, εν αναμονή του διορισμού του για τη θέση κατά την ημέρα της ορκωμοσίας του. Διορίστηκε επίσημα στις 4 Αυγούστου από τον Ρουχανί ως πρώτος αντιπρόεδρός του, αντικαθιστώντας τον Μοχάμαντ-Ρεζά Ραχίμι.
Σαιντ-Αντρέ-ντ'Εμπερτό
Το Σαιντ-Αντρέ-ντ'Εμπερτό (γαλλικά: Saint-André-d'Hébertot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Εσάκ Τζαχανγκίρι
Προεδρικές εκλογές 2017
Τον Απρίλιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα εγγραφεί ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του Ιράν το 2017. Η αίτηση του εγκρίθηκε Συμβούλιο των Φρουρών στις 20 Απριλίου 2017 και έγινε επίσημα υποψήφιος για τη προεδρία. Υποστήριξε τον Ρουχανί σε όλες τις συζητήσεις και στη συνέχεια αποσύρθηκε πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία. Αποσύρθηκε στις 16 Μαΐου 2017. Αργότερα ο Χασάν Ρουχανί κέρδισε τις εκλογές και ο Τζαχανγκίρι επανεξελέγη ως πρώτος αντιπρόεδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρανοί πολιτικοί
Σαιντ-Αντρέ-ντ'Εμπερτό
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αντρεμπερτοτουά (γαλλικά: Andrébertotois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αντόρνο Μίκκα
Το Αντόρνο Μίκκα (ιταλικά: Andorno Micca) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Τιάν-γκονγκ
Ο Τιανγκονγκ (Ουράνιο Παλάτι) είναι ένας κινέζικος διαστημικός σταθμός που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη από το 2011. Τον επισκέπτονται τα κινέζικα διαστημόπλοια Σενζού που είναι αντίγραφα των Σογιούζ. Συνολικά έχουν εκτοξευτεί τρείς σταθμοί Τιανγκονγκ. Ο πρώτος εκτοξεύτηκε το 2011, ο δεύτερος το 2016 και ο τρίτος το 2021. Οι πρώτοι 2 δεν είχαν δυνατότητα ανεφοδιασμού ενώ ο τρίτος είχε και κατασκευάζεται σε τροχιά όπως ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός
Κατηγορία:Διαστημικοί σταθμοί Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας
Κόλπος του Αυλώνα
300px|thumb|Χάρτης του Κόλπου
Ο κόλπος του Αυλώνα (αλβανικά: Gjiri i Vlorës) είναι ο μεγαλύτερος κόλπος της Αλβανίας. Έχει μήκος 19 χιλιομέτρων και πλάτος 16 χιλιομέτρων και οφείλει το όνομά του στην ομώνυμη πόλη, η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του παράλια. Ξεκινάει από το ακρωτήριο Τρίπορτο, στις εκβολές του ποταμού Αώου και τελειώνει στο ακρωτήριο των Πνευμάτων στη χερσόνησο Καραμπουρούν. Στην είσοδο του κόλπου βρίσκεται η νήσος Σάσων. Το βόρειο τμήμα του κόλπου βρίσκεται δίπλα στη λιμνοθάλασσα της Νάρτας. Στα ανατολικά, ο κόλπος περιβάλλεται από ψηλά βραχώδη βουνά, τα οποία καταλαμβάνουν κατά κύριο λόγο την παράκτια ακτή, χωρίζοντας έτσι τον κόλπο σε δύο τμήματα: το βόρειο και το νότιο.
Σαιντ-Αρνού (Καλβαντός)
Το Σαιντ-Αρνού (γαλλικά: Saint-Arnoult) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Κόλπος του Αυλώνα
Στο νότιο τμήμα βρίσκεται η πεδιάδα του Ντουκάτ, η οποία οριοθετείται από τα Κεραύνια Όρη, τη θάλασσα και τη λιμνοθάλασσα του Πασαλιμάν. Το βόρειο τμήμα στα δυτικά συνορεύει με τη θάλασσα, ενώ από τα νότια, τα ανατολικά και τα βόρεια από τη σειρά των λόφων Σκουσίκα, η οποία συναντάται βόρεια από τη ρηχή λιμνοθάλασσα της Νάρτας. Το βόρειο τμήμα συνδέεται με την πεδιάδα της Μουζακιάς και την κοιλάδα του ποταμού Σκουσίκα (παραπόταμος του Αώου), οι οποίες είναι και οι δύο πολύ κατάλληλες για τη γεωργία.
Τα πεδινά εδάφη γύρω από τον κόλπο έχουν φτωχό έδαφος και υψηλή αλατότητα, αλλά αντίθετα οι λόφοι καλύπτονται από ένα μεγάλο αριθμό αμπελώνων, οι οποίοι δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την κτηνοτροφία και τις καλλιέργειες φρούτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο το νότιο όσο και το βόρειο τμήμα, από τα χρόνια του Μεσαίωνα, έχουν υποστεί μια προοδευτική διαδικασία βαλτοποίησης. Ο κόλπος έχει κατηγοριοποιηθεί ως Σημαντική Περιοχή Πουλιών και Φυτών με το κριτήριο ότι σε αυτόν ζει μεγάλη ποικιλία πτηνών και φυτών. Το Θαλάσσιο Πάρκο Καραμπουρούν - Σάσων, το οποίο βρίσκεται στα όρια του Ιονίου και της Αδριατική, περιλαμβάνει τη δυτική ακτογραμμή του κόλπου η οποία είναι ιδιαίτερα λοφώδης και ακανόνιστη στην τοπογραφία.
Σαιντ-Αρνού (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρνυλφιέν (γαλλικά: Arnulphiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κόλπος του Αυλώνα
Ο κόλπος του Αυλώνα δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για τη ναυσιπλοΐα. Οι αμμώδεις ακτές είναι λίγες, ενώ τα ψηλά βουνά που τον περιβάλλουν από το έδαφος δημιουργούν ένα φυσικό φράγμα που προστατεύει από τους ανέμους, αφήνοντας μόνο το βορειοδυτικό ανοιχτό. Τα κωνοφόρα δάση και το προστατευμένο περιβάλλον συνέβαλλαν από τα αρχαία χρόνια στο χτίσιμο αποικιών και ναυπηγείων. Κατά την αρχαιότητα στον κόλπο ήταν χτισμένη η αρχαία αποικία του Ωρικού ενώ υπήρχε σημαντική εμπορική δραστηριότητα, καθώς σε αυτόν έχουν βρεθεί 18 αρχαία εμπορικά πλοία γεμάτα αγαθά. Επίσης στον κόλπο είχε δώσει και κάποιες σημαντικές μάχες ο Ιούλιος Καίσαρας. Τον Αύγουστο του 1638 στον κόλπο έλαβε χώρα η Ναυμαχία του Αυλώνα, όπου ένας Βενετικός στόλος νίκησε τους Αλγερινούς.
Η μελέτη του κόλπου είναι εδώ και τα τελευταία χρόνια μία από τις κυριότερες δραστηριότητες του τμήματος ναυτιλίας του Πανεπιστημίου του Αυλώνα. Στο νοτιοδυτικό άκρο του κόλπου, υπάρχει ο Ναύσταθμος Πασαλιμάνι, ο σημαντικότερος της Αλβανίας, στη θέση του οποίου υπήρχε λιμένας από την αρχαιότητα. Ο Ναύσταθμος κατά τον Ψυχρό Πόλεμο εξυπηρέτησε για ένα διάστημα τους Σοβιετικούς και ήταν η μοναδική τους βάση στη Μεσόγειο.
Ο κόλπος του Αυλώνα επικοινωνεί σχετικά εύκολα με τα κέντρα των άλλων επαρχιών της Αλβανίας καθώς και με την ενδοχώρα των Βαλκανίων, αφού αυτός ήταν άλλωστε από την αρχαιότητα κομβικό σημείο πολλών αρχαίων οδών. Με τα παράκτια κέντρα της Αδριατικής και του Ιονίου, πέρα ​​από τη θάλασσα, επικοινωνεί με έναν νότιο δρόμο, ο οποίος τον συνέδεε με την κοιλάδα του Σκλουμπίνι. Μια άλλη οδική αρτηρία οδηγεί στην κοιλάδα του Αώου και του Δρίνου. Τέλος, ο τρίτος δρόμος συνδέεται με την Μπαλς (Βύλλις) και το Μπεράτ.
Παραπομπές
Αυλωνα Κατηγορία:Υδάτινα σώματα της Αλβανίας Αυλωνα
Σαιντ-Ωμπέν-ντ'Αρκεναί
Το Σαιντ-Ωμπέν-ντ'Αρκεναί (γαλλικά: Saint-Aubin-d'Arquenay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ωμπιναί (γαλλικά: Saint-Aubinais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπέννα (Ιταλία)
Η Μπέννα (ιταλικά: Benna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιντ-Ωμπέν-συρ-Μερ (Καλβαντός)
Το Σαιντ-Ωμπέν-συρ-Μερ (γαλλικά: Saint-Aubin-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ωμπιναί (γαλλικά: Saint-Aubinais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εδμόνδος, 2ος κόμης του Κεντ
Ο Έδμόνδος, 2ος κόμης του Κεντ (1326 - 5 Οκτωβρίου 1331) από τον Οίκο του Ανζού ήταν μεγαλύτερος γιος του Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ και της Μάργκαρετ Γουέικ, 3ης βαρόνης των Γουέικ του Λίντελ (1297 - 1349). Ο πατέρας του εκτελέστηκε από τον ανιψιό του Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας και η Κομητεία του Κεντ κατασχέθηκε από το στέμμα (1330). Την επόμενη χρονιά με αίτημα της μητέρας του η εκτέλεση του πατέρα του ακυρώθηκε και το Κεντ επανήλθε στον Εδμόνδο νηπιακής ηλικίας που πέθανε την ίδια χρονιά. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Τζων, 3ος κόμης του Κεντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Κόμητες του Κεντ (1321)
Η φυλακισμένη (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
Ο αφηγητής Μαρσέλ βρίσκεται πίσω στο Παρίσι, στο διαμέρισμα των γονιών του, που λείπουν για αρκετούς μήνες. Μένει εκεί με την Αλμπερτίν και την υπηρέτρια Φρανσουάζ. Οι δύο εραστές οργανώνουν τη ζωή τους, χωρίς ο Μαρσέλ να αλλάξει πολύ τις συνήθειές του. Έχουν ο καθένας το δικό του υπνοδωμάτιο και μπάνιο και ο νεαρός δεν δέχεται να τον ενοχλούν νωρίς το πρωί, γιατί του αρέσει να μένει στο κρεβάτι ξεφυλλίζοντας τη Φιγκαρό που του φέρνει η Φρανσουάζ μαζί με την αλληλογραφία του. Η μητέρα του γράφει ότι είναι αντίθετη στη συμβίωση των δύο νέων, χωρίς όμως να επιμένει, γιατί σέβεται την ελευθερία του γιου της. Η ιδέα να παντρευτεί ο γιος της την Αλμπερτίν της είναι απαράδεκτη, όπως και στη Φρανσουάζ.
Όταν ο Μαρσέλ συζητά για έναν πιθανό μελλοντικό γάμο, η Αλμπερτίν αντιδρά, γιατί είναι πολύ φτωχή. Στην πραγματικότητα, και ο ίδιος αμφιβάλλει αν θέλει να την παντρευτεί, φοβάται μήπως χάσει τη μοναξιά του και μετά, κάποιες μέρες, όταν τη βρίσκει λιγότερο όμορφη, ελπίζει ότι αυτή θα τον εγκαταλείψει.
Είναι εξαιρετικά γενναιόδωρος με τη φίλη του, αντλώντας από αυτό ένα περίεργο αίσθημα κυριαρχίας. Της προσφέρει πολυτελείς τουαλέτες και άλλα δώρα, της υπόσχεται να της αγοράσει αυτοκίνητο, πράγματα που η Φρανσουάζ δεν εγκρίνει καθόλου... Η μητέρα του προσπαθεί ανεπιτυχώς να τον πείσει να περιορίσει τις δαπάνες του.
Για αρκετό καιρό, ο Μαρσέλ υποπτευόταν ότι η Αλμπερτίν έλκεται από γυναίκες. Ζηλεύει αρρωστημένα, κανονίζει τη συνεχή επιτήρησή της, κάνει τα πάντα για να ελέγξει τη ζωή της Αλμπερτίν, φοβούμενος ότι αυτή θα συναντήσει γυναίκες. Την κρατά, περίπου, φυλακισμένη στο σπίτι του και όταν βγαίνει, κανονίζει να τη συνοδεύει ο σωφέρ του ή η Αντρέ, κοινή φίλη τους, όπου κι αν πάει. Γνωρίζει καλά ότι η Αλμπερτίν μερικές φορές αισθάνεται ότι είναι φυλακισμένη, η στάση του απέναντί της του θυμίζει τη σχέση του Σουάν με την Οντέτ όπως περιγράφεται στο Ένας έρωτας του Σουάν.
Ο Μαρσέλ ξαναρχίζει τις βραδινές επισκέψεις του στα κοσμικά σαλόνια, παρεμβάλλοντας νέες ιστορίες των γνωριμιών του, αυτό δημιουργεί αντιδράσεις από την πλευρά της Αλμπερτίν. Επί πλέον, δεν εφαρμόζει και στον εαυτό του μια τόσο αυστηρή αντίληψη της πίστης. Στις βόλτες τους, βλέποντας νεαρά κορίτσια στο δρόμο, λυπάται που είναι με την Αλμπερτίν. Του φαίνεται επίσης ότι και η φίλη του κοιτάζει τα νεαρά κορίτσια με υπερβολικό ενδιαφέρον, γεγονός που αναζωπυρώνει τον έρωτα και τη ζήλια του.
Ο έρωτας απέχει πολύ από το να τον κάνει ευτυχισμένο, του προκαλεί αδιάκοπη δυσπιστία και συνεχή βασανιστική ζήλια. Συνειδητοποιεί επίσης ότι παρ' όλες τις προφυλάξεις του, η Αλμπερτίν του είναι ξένη από πολλές απόψεις. Ό,τι κι αν κάνει, παραμένει ένα μυστήριο για εκείνον. Αυτή τον προτρέπει να επιστρέψει στη συγγραφή, αυτός το υπόσχεται, αλλά αναβάλει συνεχώς για την επόμενη μέρα. Μεταξύ τους, οι σκηνές γίνονται όλο και πιο συχνές και βίαιες. Κατηγορεί τη φίλη του για αντιφάσεις και μυστικά, αυτή προσπαθεί αδέξια να δικαιολογηθεί επινοώντας νέα ψέματα. Η σχέση τους καταρρέει. Ο Μαρσέλ βιώνει όλο και περισσότερο τον πειρασμό να φύγει, να φλερτάρει γυναίκες, να κάνει το ταξίδι των ονείρων του στη Βενετία. Ένα βράδυ καταλήγει να της πει ότι θα ήταν καλύτερα να χώριζαν αμέσως και για πάντα, νοιώθοντας ικανοποίηση να παρατηρεί τη λύπη της στην προοπτική του χωρισμού, αν και καταλήγει να πιαστεί ο ίδιος στην παγίδα της θλίψης..
Τη συνέχεια βρίσκουμε στον έκτο τόμο του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο: Η Αλμπερτίν αγνοούμενη.
Ταινία
Το 2000 η υπόθεση διασκευάστηκε σε κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία Σαντάλ Ακερμάν με τίτλο Η όμηρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Σοφία των Κάτω Χωρών
H Σοφία (ολλανδ. Sophie van Oranje-Nassau, 8 Απριλίου 1824 - 23 Μαρτίο υ 1897) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν Πριγκίπισσα των Κάτω Χωρών και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Βιλελμίνη Μαρία Σοφία Λουίζα ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών και της Άννας Πάβλοβνα, κόρης του Παύλου της Ρωσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1842 τον εξάδελφό της Κάρολο Αλέξανδρο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Άννα Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
H Άννα Αμαλία (γερμ. Anna Amalia von Braunschweig-Wolfenbüttel, 24 Οκτωβρίου 1739 - 10 Απριλίου 1807) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της Φιλιππίνας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1756 τον Ερνέστο Αύγουστο Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Dow Jones
thumb|right|380px|Οι αποδόσεις του δείκτη Dow Jones από τον Ιανουάριο του 2000 εώς τον Φεβρουάριο του 2015. thumb|right|Το επίσημο λογότυπο του δείκτη Dow Jones. Ο Dow Jones Industrial Average (DJIA), είναι δείκτης χρηματιστηριακής αγοράς που μετρά την απόδοση των μετοχών 30 μεγάλων εταιρειών εισηγμένων σε χρηματιστήρια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πολλοί θεωρούν ότι είναι μια ανεπαρκής αναπαράσταση της συνολικής χρηματιστηριακής αγοράς των ΗΠΑ σε σύγκριση με άλλους δείκτες, όπως τον S&P 500 ή τον Russell 3000, επειδή περιλαμβάνει μόνον 30 μεγάλες εταιρείες και δεν χρησιμοποιεί σταθμισμένο αριθμητικό μέσο. Ο δείκτης πήρε το όνομά του από τον πρώτο συντάκτη της εφημερίδας Wall Street Journal, Charles Dow, και του συνεργάτη του, Edward Jones.
Εμφανίστηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1885 και χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης αποτίμησης των αποθεμάτων των βιομηχανικών εταιρειών των ΗΠΑ, εξελίχθηκε όμως μέχρι σήμερα 55 φορές. Πρόκειται για τον δεύτερο παλαιότερο δείκτη σε χρήση στην αμερικανική αγορά, πίσω μόνο από τον Dow Jones Transportation Average.
Η αξία του γενικού δείκτη υπολογίζεται βάσει του αθροίσματος της τιμής των ονομαστικών τιμών των μετοχών για κάθε συστατική εταιρεία, διαιρούμενο με έναν παράγοντα ο οποίος αλλάζει. Έστω ότι ο διαιρέτης είναι σήμερα γύρω στο 0,1474, η τιμή του δείκτη είναι 6,7843 φορές μεγαλύτερη από το άθροισμα των τιμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Χρηματιστήρια
Σαλονία Ματιδία
Η Σαλονία Ματιδία, λατιν.: Salonia Matidia (4 Ιουλίου 68 μ.Χ. - 23 Δεκεμβρίου 119) ήταν ανιψιά του Τραϊανού και έγινε η πεθερά του Αδριανού.
Βιογραφία
Ήταν κόρη -και το μόνο παιδί- της Ουλπίας Μαρκιανής και του πλούσιου πραίτορα Γάιου Σαλόνιου Ματίδιου Πατρούινου. Εκ μητρός, θείος της ήταν ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Τραϊανός. Αυτός δεν είχε παιδιά και την αντιμετώπιζε σαν κόρη του. Όταν ο πατέρας της απεβίωσε το 78 μ.Χ., η Ματιδία πήγε με τη μητέρα της να ζήσει με τον Τραϊανό και τη σύζυγό του Πομπηία Πλωτίνα.
Μεταξύ των ετών 81 και 82 η Ματιδία παντρεύτηκε τον αναπληρωτή (suffect) ύπατο και πρώην ανθύπατο Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο. Η Ματιδία έκανε στον Σαβίνο μία κόρη, που ονόμασαν Βιβία Σαβίνα, η οποία θα παντρευόταν τον Αδριανό, μετέπειτα Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Η Ματιδία αγαπούσε πολύ τον δεύτερο εξάδελφό της Αδριανό (ήταν ανιψιός του Τραϊανού) και του επέτρεψε να νυμφευτεί τη Βιβία Σαβίνα. Ο Σαβίνος απεβίωσε το 83 ή το 84.
Το 84 η Ματιδία παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με έναν κατά τα άλλα άγνωστο Ρωμαίο αριστοκράτη, που ονομαζόταν Λεύκιος Μίνδιος. Η Mατιδία έφερε στον Μίνδιο μία κόρη, που ονόμασαν Mινδία Ματιδία, γνωστή ως Ματιδία η Νεότερη. Ο Mίνδιος απεβίωσε το 85.
αριστερά|μικρογραφία|[[Δηνάριο που απεικονίζει τη Σαλονία Mατιδία Aυγούστα ως τη θεά Pietas (Ευσέβεια) να κρατά στα χέρια της τις κόρες της Βιβία Σαβίνα και Μινδία Ματιδία.]]
Η Ματιδία παντρεύτηκε αργότερα τον Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβο Ρουπίλιο Φρούγι Βώνο, ο οποίος ήταν αναπληρωτής πρόξενος το 88. Η Mατιδία γέννησε στον Φρούγι μία κόρη, που ονομάστηκε Ρουπιλία Φαυστίνα. Η Ρουπιλία Φ. παντρεύτηκε τον Ρωμαίο γερουσιαστή Μάρκο Άννιο Βέρο τον Πρεσβύτερο, με τον οποίο γέννησε μία κόρη και δύο γιους. Μέσα από τα παιδιά της, η Ρουπιλία Φ. θα γινόταν η γιαγιά του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου, της συζύγου του Φαυστίνας της Νεότερης, καθώς και της αδελφής του Μάρκου Αννίας Κορνιφικίας Φαυστίνας.
Η Ματιδία συχνά ταξίδευε με τον θείο της και τον βοηθούσε στη λήψη αποφάσεων. Όπως και η μητέρα της, τιμήθηκε με μνημεία και επιγραφές στο όνομά της σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στις 29 Αυγούστου 112 έλαβε τον τίτλο της Αυγούστας, μετά το τέλος και την αποθέωση της Mαρκιάνας.
αριστερά|μικρογραφία|Δηνάριο που απεικονίζει τη Σαλονία Ματιδία. Η πίσω όψη απεικονίζει έναν αετό με την επιγραφή CONSECRATIO (εγκαίνια), τιμά την καθαγίασή της ως [[Γλωσσάριο της αρχαίας ρωμαϊκής θρησκείας|diva (θεάς).]]
Όταν ο Τραϊανός απεβίωσε το 117, η Σαλονία Ματιδία και η Πομπηία Πλωτίνα έφεραν τις στάχτες τού Αυτοκράτορα στη Ρώμη. Το 119 απεβίωσε και η Ματιδία, οπότε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αδριανός τέλεσε την κηδεία της, τη θεοποίησε και της αφιέρωσε έναν ναό με βωμό στη Ρώμη. Έγινε έτσι η πρώτη αποθεωμένη Ρωμαία, που της είχε αφιερωθεί ένας δικός της ναός ολόκληρος, και όχι ένας κοινός με τον άνδρα της ναός ή ένα μικρότερο ιερό.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 81/82 μ.Χ. τον αναπληρωτή ύπατο και πρώην ανθύπατο Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο και είχε τέκνο:
Το 83/84 απεβίωσε ο Λ. Β. Σαβίνος και η Σ. Ματιδία έκανε δεύτερο γάμο, με τον Λεύκιο Μίνδιο και είχε τέκνο:
Το 85/86 απεβίωσε ο Λ. Μίνδιος και η Σ. Ματιδία παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Λίβο Ρουπίλιο Φρούγι αναπληρωτή ύπατο και είχε τέκνο:
Κάστρα στο νομό Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Φεοντόρα της Σαξονίας-Μάινινγκεν (1890-1972)
H Θεοδώρα (γερμ. Feodora von Sachsen-Meiningen von Wettin, 29 Μαΐου 1890 - 12 Μαρτίου 1972) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
Βιογραφία
Η Θεοδώρα Καρόλα Καρλόττα Μαρία Αδελαΐδα Αυγούστα Ματθίλδη ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερνέστου του Λίππε-Μπήστερφελτ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1910 τον Γουλιέλμο Ερνέστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Ρουπιλία
Η Ρουπιλία Φαυστίνα, λατιν.: Rupilia Faustina (π. 87 μ.Χ. - πριν από το 138) ήταν μία με επιρροή Ρωμαία ευγενής, μικρανιψιά του Τραϊανού, αδελφή της Βιβίας Σαβίνας (συζύγου του Αδριανού), πεθερά του Αντωνίνου Πίου και γιαγιά του Μάρκου Αυρηλίου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεύκιου Σκριβώνιου Λίβο Ρουπίλιου Φρούγι αντικαταστάτη υπάτου και της Σαλονίας Ματιδίας, κόρης του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατρουίνου. Είχε πιθανώς μία άλλη αδελφή, που ονομαζόταν Ρουπιλία Αννία.
Η μητέρα της ήταν εκ μητρός ανιψιά του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού και είχε παντρευτεί τρεις φορές. Ετεροθαλείς αδελφές της Ρουπιλίας ήταν η μεγαλύτερη Βίβια Σαβίνα (σύζυγος του Αδριανού) και η μικρότερη Μικρά Ματίδια η Νεότερη. Οι τρεις αδελφές ζούσαν και μεγάλωσαν ως μέλη του σπιτιού του άτεκνου Τραϊανού, της συζύγου του Πομπηίας Πλωτίνας και του πατέρα της.
Οικογένεια
Η Φαυστίνα παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο τον Πρεσβύτερο, ο οποίος ήταν έπαρχος της πόλεως στη Ρώμη και υπηρέτησε τρεις φορές ως ύπατος. Τα παιδιά τους ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Σίντζι Οκαζάκι
Ο Σίντζι Οκαζάκι (Shinji Okazaki, γεννήθηκε 16 Απριλίου 1986) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος για την Ουέσκα και την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας.
Ο Οκαζάκι ξεκίνησε την καριέρα του από την Σιμίζου Σ-Παλς και τον Ιανουάριο του 2011 αποκτήθηκε από την Στουτγκάρδη. Η δεύτερη σεζόν του με την ομάδα δεν ήταν παραγωγική και το 2013 αποκτήθηκε από την Μάιντς, όπου σκόραρε σε δύο χρόνια 27 φορές. Το 2015 αποκτήθηκε από την Λέστερ Σίτι για περίπου 7 εκατομμύρια λίρες και βοήθησε τη Λέστερ να κατακτήσει τη Πρέμιερ Λιγκ την πρώτη του χρονιά εκεί. Το 2019 αποκτήθηκε από την Μάλαγα, αλλά το συμβόλαιό του ακυρώθηκε μετά από ένα μήνα και τελικά αποκτήθηκε από την Ουέσκα.
Ο Οκαζάκι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ανδρών της Ιαπωνίας τον Οκτώβριο του 2008 και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2010 και του 2014, ενώ το 2011 κέρδισε το κύπελλο Ασίας. Έχει 119 συμμετοχές με το εθνόσημο και έχει σκοράρει 50 φορές, γεγονός που τον κατατάσει τρίτο σκόρερ όλων των εποχών με την εθνική και κορυφαίο από τους ενεργούς παίκτες (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιμίζου Σ-Παλμς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΣΦ Μάιντς 05 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Ουέσκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011
Βασίλειο των Βανδάλων
Το Βασίλειο των Βανδάλων (λατινικά: Regnum Vandalum) ή Βασίλειο των Βανδάλων και των Αλανών (λατινικά: Regnum Vandalorum et Alanorum) ιδρύθηκε από τη γερμανική φυλή των Βανδάλων την περίοδο εξουσίας του Γιζέριχου. Υπήρχε από το 435 μέχρι το 534 και ήλεγχε σημαντικό μέρος της Βόρειας Αφρικής και της Μεσογείου Θάλασσας.
Το 429 μ.Χ., οι Βάνδαλοι, που εκτιμάται ότι αριθμούσαν 80.000 άτομα, κατέφθασαν με πλοία από την Ισπανία στη βόρεια Αφρική. Προχώρησαν ανατολικά, κατακτώντας τις παράκτιες περιοχές του σημερινού Μαρόκου, της Αλγερίας και της Τυνησίας. Το 435, όταν έγινε σαφές ότι ο στρατός των Βανδάλων δεν μπορούσε να ηττηθεί από τις ρωμαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που τότε κυβερνούσε τη Βόρεια Αφρική, επέτρεψε στους Βάνδαλους να εγκατασταθούν στις επαρχίες της Νουμιδίας και της Μαυριτανίας. Το 439 οι Βάνδαλοι προωθήθηκαν ακόμη ανατολικότερα καταλαμβάνοντας την Καρχηδόνα, τη σημαντικότερη τότε πόλη της βόρειας Αφρικής. Έπειτα, το νεοσύστατο Βασίλειό τους κατέκτησε τα ρωμαϊκά νησιά Μαγιόρκα, Σικελία, Σαρδηνία και Κορσική στη δυτική Μεσόγειο. Κατά τη δεκαετία του 460, οι Ρωμαίοι πραγματοποίησαν δύο αποτυχημένες στρατιωτικές αποστολές δια θαλάσσης σε μια προσπάθεια να ανατρέψουν τους Βάνδαλους και να ανακτήσουν τη βόρεια Αφρική. Η κατάκτηση της βόρειας Αφρικής από τους Βάνδαλους επέφερε ένα σημαντικό πλήγμα στην παραπαίουσα Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθώς η βόρεια Αφρική αποτελούσε μια σημαντική πηγή εσόδων και σιτηρών για την πόλη της Ρώμης.
Ίδρυση
Οι Βάνδαλοι, υπό τον ηγεμόνα τους Γιζέριχο, έφθασαν στην Αφρική το 429. Αν και ο ακριβής αριθμός τους είναι άγνωστος, γνωρίζουμε ότι ο Βυζαντινός ιστορικός Προκόπιος ο Καισαρεύς εκτιμούσε τον αριθμό των Βανδάλων και των Αλανών που μετακινήθηκαν στη βόρεια Αφρική σε περίπου 80.000 άτομα. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, οι Βάνδαλοι μετέβησαν στην Αφρική κατόπιν αιτήματος του Βονιφάτιου, στρατιωτικού κυβερνήτη της περιοχής. Εντούτοις, εκτιμάται ότι μετανάστευσαν σε αναζήτηση ασφαλούς τόπου εγκατάστασης, καθώς οι σχέσεις τους με τους Ρωμαίους ήταν εχθρικές. Προχωρώντας ανατολικά κατά μήκος των αφρικανικών ακτών, οι Βάνδαλοι πολιόρκησαν την τειχισμένη πόλη Ιππώνη (430). Μέσα σε αυτήν, ο Άγιος Αυγουστίνος και οι ιερείς του προσεύχονταν για τη σωτηρία από τους εισβολείς, θεωρώντας βέβαιο ότι η πτώση της πόλης θα σηματοδοτούσε μεταστροφή ή θάνατο για πολλούς Χριστιανούς. Στις 28 Αυγούστου του 430, τρεις μήνες μετά την έναρξη της πολιορκίας, ο 75χρονος Άγιος Αυγουστίνος πέθανε, ίσως από πείνα ή στενοχώρια, καθώς τα χωράφια σιταριού έξω από την πόλη ήταν ακαλλιέργητα και είχαν αποξηρανθεί. Μετά από 14 μήνες, η πείνα και οι ασθένειες μάστιζαν τόσο τους κατοίκους της πόλης όσο και τους Βανδάλους που βρίσκονταν έξω από τα τείχη. Η πόλη τελικά έπεσε στα χέρια των τελευταίων, οι οποίοι την έκαναν πρωτεύουσα του νεοσύστατου βασιλείου τους.
Η ειρήνη μεταξύ των Ρωμαίων και των Βανδάλων επιτεύχθηκε το 435, με τη σύναψη συνθήκης μεταξύ του Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Γ΄ και του Γιζέριχου. Σύμφωνα με τους όρους της, ο τελευταίος αποκτούσε τον έλεγχο των παράκτιων περιοχών της Νουμιδίας και τμημάτων της Μαυριτανίας. Το 439, όμως, αποφάσισε να παραβιάσει τη συνθήκη, εισβάλλοντας στην Επαρχία της Αφρικής και καταλαμβάνοντας την Καρχηδόνα. Η πόλη καταλήφθηκε αιφνιδιαστικά μέσα σε μία ημέρα, την ώρα που οι κάτοικοί της παρακολουθούσαν αγώνες στον ιππόδρομο. Ο Γιζέριχος όρισε την Καρχηδόνα ως νέα πρωτεύουσα του και αυτοανακηρύχθηκε Βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών, υποδηλώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη σημασία των συμμάχων του, Αλανών, στο Βασίλειό του. Μετέπειτα κατέλαβε τη Σικελία, τη Σαρδηνία, την Κορσική, τη Μάλτα και τις Βαλεαρίδες Νήσους, δημιουργώντας μια περιφερειακή δύναμη στη δυτική Μεσόγειο.
Η εντύπωση που δίνεται από ιστορικές πηγές όπως ο Βίκτωρ της Βίτας, ο Κουοντβουλτντέους και ο Φουλγέντιος του Ρούσπε είναι ότι η κατάληψη της Καρχηδόνας και της βόρειας Αφρικής από τους Βάνδαλους οδήγησε σε εκτεταμένη καταστροφή. Ωστόσο, πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες αμφισβητούν αυτόν τον ισχυρισμό. Αν και το Ωδείο της Καρχηδόνας καταστράφηκε, το οδικό δίκτυο παρέμεινε ίδιο και κάποια δημόσια κτίρια ανακαινίστηκαν. Ο ιστορικός Άντι Μέριλς θεωρεί ότι οι μεγάλες ποσότητες αφρικανικών κεραμικών σκευών, που ανακαλύφθηκαν σε όλη τη Μεσόγειο και χρονολογούνται στην περίοδο των Βανδάλων, αμφισβητούν την υπόθεση ότι η περίοδος της βανδαλικής κυριαρχίας της βόρειας Αφρικής ήταν μια εποχή οικονομικής αστάθειας. Όταν οι Βάνδαλοι εισέβαλαν στη Σικελία το 440, η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν απασχολημένη με πολέμους στη Γαλατία και ήταν αδύνατον να αντιδράσει. Ο Θεοδόσιος Β΄, Αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, πραγματοποίησε μια εκστρατεία για να αντιμετωπίσει τους Βανδάλους το 441, αλλά προωθήθηκε μόνο μέχρι τη Σικελία. Η Δυτική Αυτοκρατορία υπό τον Βαλεντινιανό Γ΄ συνήψε ειρήνη με τους Βανδάλους το 442. Σύμφωνα με αυτή τη συνθήκη, οι Βάνδαλοι εξασφάλιζαν την επαρχία Βυζακινής, την Τριπολιτανία και μέρος της Νουμιδίας, ενώ επιβεβαιωνόταν η εξουσία τους στην Επαρχία της Αφρικής.
Εμπόριο σιτηρών
Ιστορικοί, από τον 18ο αιώνα και εξής, θεωρούν ότι η κατάληψη της βόρειας Αφρικής από τους Βανδάλους και τους Αλανούς αποτέλεσε θανάσιμο πλήγμα για τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τον αγώνα που έδινε για να επιβιώσει. Πριν από τους Βάνδαλους, η βόρεια Αφρική ήταν ευημερούσα και ειρηνική, διατηρώντας ένα μικρό σχετικά ποσοστό των στρατιωτικών δυνάμεων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ αποτελούσε μια σημαντική πηγή φόρων και σιτηρών για την αυτοκρατορία και την ίδια τη Ρώμη. Ο ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ., Ιώσηπος Φλάβιος, ανέφερε ότι η βόρεια Αφρική τροφοδοτούσε τη Ρώμη οκτώ μήνες κάθε έτους, με τους υπόλοιπους τέσσερις μήνες να λαμβάνει τα απαραίτητα σιτηρά από την Αίγυπτο. Οι ρωμαϊκές ανάγκες για σιτηρά από τη βόρεια Αφρική πιθανόν τον 5ο αιώνα να είχαν μειωθεί, καθώς ο πληθυσμός της Ρώμης και των Ρωμαίων στρατιωτών είχε ελαττωθεί. Η συνθήκη του 442, μεταξύ Ρώμης και Βανδάλων, φαίνεται να διασφάλισε τη συνέχιση του εμπορίου σιτηρών. Ωστόσο, όσον αφορά την ανάσχεση των εχθροπραξιών, η συνθήκη παραβιάστηκε, καθώς οι Ρωμαίοι είχαν σε άμεση προτεραιότητα την ανάκτηση της βόρειας Αφρικής και τον έλεγχο των σιτηρών της περιοχής.
Λεηλασία της Ρώμης
Η συνθήκη ειρήνης του 442 δεν σταμάτησε τις επιδρομές των Βανδάλων στη δυτική Μεσόγειο. Για τα επόμενα 35 χρόνια, ο Γιζέριχος χρησιμοποίησε τον μεγάλο ναυτικό στόλο του για να λεηλατεί τις ακτές τόσο της Ανατολικής όσο και της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Μετά το θάνατο του Αττίλα των Ούννων, το 453, οι Ρωμαίοι έστρεψαν την προσοχή τους στους Βανδάλους, οι οποίοι είχαν υπό τον έλεγχό τους μερικά από τα πλουσιότερα εδάφη που κατείχε άλλοτε η Ρώμη.
Σε μια προσπάθεια να φέρει τους βάνδαλους υπό την κυριαρχία της Αυτοκρατορίας, ο Ουαλεντινιανός Γ΄ πρόσφερε το χέρι της κόρης του, Ευδοκίας, σε γάμο με τον γιο του Γιζέριχου, τον Ονώριχο. Ο γάμος, όμως, δεν είχε πραγματοποιηθεί μέχρι το 455, όταν ο Βαλεντιανός δολοφονήθηκε από συνεργούς του Πετρόνιου Μάξιμου, ο οποίος σφετερίστηκε το θρόνο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Πετρόνιος Μάξιμος παντρεύτηκε αμέσως τη χήρα του Βαλεντιανού, την Αυτοκράτειρα Λικινία Ευδοξία, και ακύρωσε τον αρραβώνα της Ευδοκίας με τον Ονώριχο. Πάντρεψε μάλιστα την Ευδοκία με τον γιο του Παλλάδιο. Η διπλωματία μεταξύ Ρώμης και Βανδάλων κατέρρευσε. Η Λικινία Ευδοξία, σε επιστολή της προς τον Γιζέριχο, ικέτευε τον βασιλιά των Βανδάλων να μεταβεί στη Ρώμη και να τη βοηθήσει. Ισχυριζόμενος ότι ο διαλυμένος αρραβώνας μεταξύ του Ονώριχου και της Ευδοκίας ακύρωνε τη συνθήκη ειρήνης του που είχε επιτευχθεί επί Βαλεντιανού, ο Γιζέριχος λεηλάτησε τη Ρώμη, διασώζοντας τη Λικινία Ευδοξία, την Ευδοκία και τη μικρότερη κόρη της Λικινίας Ευδοξίας, την Πλακιδία. Ο Πετρόνιος Μάξιμος και ο Παλλάδιος δολοφονήθηκαν από έναν εξαγριωμένο όχλο καθώς εγκατέλειπαν τη Ρώμη.
Ο χρονικογράφος Πρόσπερος της Ακουιτανίας περιγράφει τα γεγονότα που συνέβησαν στις 2 Ιουνίου του 455, όταν ο Πάπας Λέων Α΄ υποδέχτηκε τον Γιζέριχο, παρακαλώντας τον να σταματήσει τις δολοφονίες και τις πυρπολήσεις και ζητώντας του να αρκεστεί στη λεηλασία. Οι Βάνδαλοι αναχώρησαν με αμέτρητα πολύτιμα είδη, συμπεριλαμβανομένων σπάνιων κειμηλίων που προέρχονταν από το Δεύτερο Ναό της Ιερουσαλήμ. Η Λικινία Ευδοξία και οι κόρες της μεταφέρθηκαν στην Καρχηδόνα, όπου η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Ονώριχο λίγο αργότερα.
Η λεηλασία της Ρώμης από τους Βανδάλους συσχέτισε το λαό αυτό με την άκρατη καταστροφή και ετυμολογικά αποδίδει τον όρο βανδαλισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γότθοι
Σοφία Αυγούστα του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ και της Σοφίας-Αυγούστας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1685 τον Ιωάννη-Ερνέστο Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και είχε τέκνα:
Παραπομπές σe πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Μάικλ ΜακΦέιλ
Ο Μάικλ ΜακΦέιλ (γενν. 15 Δεκεμβρίου 1981 στο Ντάρλινγκτον, Ουίσκονσιν) είναι Αμερικανός αθλητής της σκοποβολής. Συμμετέχει στο αγώνισμα του τουφεκιού. Το 2018 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 50 μ ομαδικό τουφέκι και το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών θέσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές της σκοποβολής
Κάρολιν Μπερτότσι
H Κάρολιν Μπερτότσι (10 Οκτωβρίου 1966) είναι διακεκριμένη Αμερικανίδα χημικός, βραβευμένη με το Νόμπελ Χημείας το 2022, γνωστή για το ευρύ ερευνητικό έργο της που καλύπτει τη χημεία και τη βιολογία.
Επινόησε τον όρο «βιοορθογωνική χημεία» για τις χημικές αντιδράσεις που είναι συμβατές με τα ζωντανά συστήματα. Οι πρόσφατες προσπάθειές της περιλαμβάνουν τη σύνθεση χημικών εργαλείων για τη μελέτη των σακχάρων της κυτταρικής επιφάνειας, που ονομάζονται γλυκάνες και πώς αυτές επηρεάζουν ασθένειες όπως τον καρκίνο, τις φλεγμονές και τις ιογενείς λοιμώξεις, π.χ. COVID-19.
Σπουδές
Έλαβε το βασικό πτυχίο της με άριστα (summa cum laude) στη χημεία από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου εργάστηκε με τον καθηγητή Joe Grabowski για το σχεδιασμό και την κατασκευή ενός φωτοακουστικού θερμιδόμετρου. Μετά την αποφοίτησή της από το Χάρβαρντ το 1988, εργάστηκε στο Bell Labs με τον ερευνητή Chris Chidsey.
Το 1993 ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στη χημεία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ με τον καθηγητή Mark Bednarski, στη χημική σύνθεση αναλόγων ολιγοσακχαριτών. Ενώ βρισκόταν στο Μπέρκλεϊ, ανακάλυψε ότι οι ιοί μπορούν να συνδεθούν με τα σάκχαρα στο σώμα. Η ανακάλυψη αυτή οδήγησε στο πεδίο της έρευνάς της, την γλυκοβιολογία. Κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους διδακτορικών σπουδών της, ο καθηγητής Bednarski διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου, με αποτέλεσμα να πάρει άδεια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ολοκληρώσει το διδακτορικό της χωρίς ουσιαστικά άμεση καθηγητική επίβλεψη. αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Η δρ. Μπερτότσι παραλαμβάνει το βραβείο Emanuel Merck Lectureship (2011)
Ακαδημαϊκή καριέρα
Στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, κατέχει την καθηγητική έδρα Anne T. and Robert M. Bass στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Επιστημών. Είναι επίσης ερευνήτρια στο Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes και έχει διατελέσει διευθύντρια του Molecular Foundry, ενός ερευνητικού κέντρου νανοεπιστήμης στο εργαστήριο Lawrence Berkeley National Laboratory.
Έλαβε το βραβείο για ιδιοφυείς ερευνητές, ονόματι βραβείο MacArthur, σε ηλικία μόλις 33 ετών. Το 2010, ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε το διάσημο βραβείο σχολής Lemelson-MIT Prize. Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (2005), του Ινστιτούτου Ιατρικής (2011) και της Εθνικής Ακαδημίας Εφευρετών (2013).
Το 2014, ανακοινώθηκε ότι η Μπερτότσι θα ήταν η επικεφαλής του επιστημονικού περιοδικού ACS Central Science, του πρώτου περιοδικού ανοιχτής πρόσβασης της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας με σύστημα-κριτών, το οποίο είναι ανοιχτό-δωρεάν για το κοινό. Από το 2021 είναι μέλος της Accademia dei Lincei. Έχει δηλώσει από χρόνια ότι είναι λεσβία, ενώ υπήρξε πρότυπο για τους φοιτητές της και συναδέλφους της.
Έρευνα
Εκπονεί μελέτες και έρευνες σχετικές με τη γλυκοβιολογία, με στόχο τις υποκείμενες ασθένειες, όπως τον καρκίνο, τις φλεγμονώδεις διαταραχές π.χ. η αρθρίτιδα και τις μολυσματικές ασθένειες, π.χ. η φυματίωση.
Συγκεκριμένα, έχει προχωρήσει στην κατανόηση των ολιγοσακχαριτών της κυτταρικής επιφάνειας που εμπλέκονται στην αναγνώριση κυττάρων και στην ενδοκυτταρική επικοινωνία. Έχει εφαρμόσει τις τεχνικές της βιοορθογωνικής χημείας για να μελετήσει τον γλυκοκάλυκα, δηλ. τα σάκχαρα που περιβάλλουν την κυτταρική μεμβράνη. Οι ανακαλύψεις της έχουν προχωρήσει στον τομέα της βιοθεραπευτικής. Το εργαστήριό της έχει επίσης αναπτύξει εργαλεία για έρευνα. Μια επακόλουθη εξέλιξη θα είναι η δημιουργία χημικών εργαλείων για τη μελέτη γλυκανών σε ζωντανά συστήματα.
Η ανάπτυξη νανοτεχνολογιών του εργαστηρίου της που διερευνούν βιολογικά συστήματα οδήγησε το 2018 στην ανάπτυξη ενός γρήγορου τεστ φυματίωσης στο σημείο της φροντίδας.
Το 2017 προσκλήθηκε να μιλήσει σε διάλεξη TED του Στάνφορντ, δίνοντας μια εισήγηση με τίτλο «What the sugar coating on your cells is trying to tell you».
Startups στη βιοτεχνολογία
Το 2001, η ίδια μαζί με τον χημικό-συνάδελφο της Steve Rosen ίδρυσαν από κοινού την Thios Pharmaceuticals στην Καλιφόρνια, την πρώτη εταιρεία που στόχευσε σε μονοπάτια θείωσης.
Δημοσιεύσεις
Έχει συνεργαστεί σε περισσότερες από 600 ερευνητικές δημοσιεύσεις, σύμφωνα με τη βάση Web of Science. Αυτές οι εργασίες που είχαν τη μεγαλύτερη απήχηση είναι οι εξής:
Συνολικά έχει 14 ερευνητικές εργασίες που η καθεμιά έχει περισσότερες από 1.000 ετεροαναφορές.
Βραβείο Νόμπελ
Η καθηγήτρια Κάρολιν Μπερτότσι τιμήθηκε με το Νόμπελ Χημείας το 2022, από κοινού με τους χημικούς Morten P. Meldal και Καρλ Μπάρι Σάρπλες «για την ανάπτυξη της χημείας κλικ και της βιοορθογωνικής χημείας».
Προσωπική ζωή
Μεγάλωσε στο Lexington της Μασαχουσέτης και είναι κόρη της αείμνηστης Norma Gloria (Berringer) και του William Bertozzi. Ο πατέρας της ήταν ιταλικής καταγωγής.
Οι παππούδες της από τη μητέρα της ήταν από τη Νέα Σκωτία του Καναδά. Ο πατέρας της ήταν καθηγητής φυσικής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης.
Έχει ανοιχτά δηλώσει ότι είναι λεσβία από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, έχει σύντροφο-γυναίκα και επίσης τρεις γιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Τζων, 3ος κόμης του Κεντ
Ο Τζων, 3ος κόμης του Κεντ (7 Απριλίου 1330 - 26 Δεκεμβρίου 1352) από τον Οίκο του Ανζού ήταν Άγγλος ευγενής από τη βασιλική οικογένεια των Πλανταγενετών ήταν μικρότερος γιος του Εδμόνδος του Γούντστοκ, 1ος κόμης του Κεντ και της Μάργκαρετ Γουέικ, 3ης βαρόνης των Γουέικ του Λίντελ (1297 - 1349). Ο Τζων 3ος Κόμης του Κεντ (1331 - 1352) και 4ος βαρόνος του Λίντελ (1349 - 1352) ήταν εγγονός του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και πρώτος ετεροθαλής ξάδελφος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Η λαμπρή σταδιοδρομία του διεκόπη απότομα με τον πρόωρο θάνατο του σε ηλικία 22 ετών. Ο πατέρας του εκτελέστηκε από τον Εδουάρδο Γ΄ με πρωτοβουλία του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου κόμη του Μαρς, αμέσως μετά με πρωτοβουλία της μητέρας του ο μεγαλύτερος αδελφός του Εδμόνδος, 2ος κόμης του Κεντ κληρονόμησε την κομητεία του Κεντ. Ο Εδμόνδος πέθανε τον Οκτώβριο του 1331 και ο Τζων τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Κεντ σε βρεφική ηλικία, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του διάδοχος του ήταν η αδελφή του Ιωάννα του Κεντ.
Συμμετοχή σε εκστρατείες στη Γαλλία
Ο Τζων συμμετείχε στη Γαλλική εκστρατεία του Εδουάρδου Γ΄ με αποκορύφωμα τη μάχη του Κρεσί (1346), βρισκόταν στη συνοδεία του Ερρίκου, δούκα του Λάνκαστερ αλλά δεν καταγράφεται σύμφωνα με τις πηγές η συμμετοχή του στη μάχη. Ο βασιλιάς του παραχώρησε σε ηλικία 17 ετών (1347) την πλήρη κυριότητα της κομητείας του και ανεξαρτητοποιήθηκε από τη μητέρα του. Κατείχε 43 βίλες και 30 συμβούλους σε 17 κομητείες και πολλούς ιππότες σε άλλες 6 κομητείες, τα ετήσια εισοδήματα του ήταν 6.000 στερλίνες ποσό αρκετά μεγάλο αφού ένας κόμης της εποχής του ζούσε πλούσια με 1000 στερλίνες. Παντρεύτηκε με παπική απαλλαγή (3 Απριλίου 1348) την Ισαβέλλα (1330 - 1411), κόρη του Γουίλιαμ Ε΄, δούκα του Ιουλίχ και της Ιωάννας, ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Ο θείος του Τόμας Γουέικ, 2ος βαρόνος του Λίντελ πέθανε άτεκνος (1349) και τον διαδέχτηκε η αδελφή του, η Μάργκαρετ πέθανε σε λίγους μήνες από τη Βουβωνική πανώλη και ο Τζων ήταν διάδοχος σε όλα τα εδάφη τους. Ο Τζων με εντολή του βασιλιά δέχθηκε τρεις μέρες μετά την ενηλικίωση του (10 Απριλίου 1351) μίσθωση από όλα τα εδάφη του.