cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρεκ Έντελμαν
Θάνατος
Ο Βουαντίσουαφ Μπαρτοσέφσκι, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας και επιζών του Άουσβιτς, ηγήθηκε των αφιερωμάτων στον Έντελμαν, λέγοντας: «Έφτασε σε καλή ηλικία. Έφυγε ικανοποιημένος, έστω κι αν γνώριζε πάντα την τραγωδία που πέρασε». Ο Μπαρτοσέφσκι αρνήθηκε ότι ο ακτιβιστής ήταν «αναντικατάστατος», προτού παραδεχτεί ότι «υπάρχουν λίγοι άνθρωποι σαν τον Μάρεκ Έντελμαν». Ο Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος Ταντέους Πιερόνεκ δήλωσε: «Τον σέβομαι περισσότερο για το γεγονός ότι έμεινε σε αυτή τη γη, που τον έκανε να πολεμήσει τόσο σκληρά για την εβραϊκή και πολωνική του ταυτότητα. Έγινε πραγματικός μάρτυρας, έδωσε αληθινή μαρτυρία με τη ζωή του». Ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ταντέους Μαζοβιέτσκι, ήταν επίσης παρών και είπε ότι ο Έντελμαν υπήρξε πρότυπο για αυτόν.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στην τηλεοπτική ταινία του 2001 Η αντίσταση, τον υποδύθηκε ο Αμερικανός ηθοποιός Τζον Έιλς.
Το ντοκιμαντέρ Marek Edelman... And There Was Love in the Ghetto, σε σκηνοθεσία Άντζεϊ Βάιντα και Γιολάντα Ντιλέφσκα, κυκλοφόρησε το 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί καρδιολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί σοσιαλιστές Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί αντιφρονούντες Κατηγορία:Πολωνοί αντιφασίστες Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο της Βαρσοβίας Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη της Εβραϊκής Οργάνωσης Μάχης Κατηγορία:Μπουντιστές Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1991-1993) Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη
GS1
Ο GS1 είναι διεθνής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός που σχεδιάζει, αναπτύσσει και συντηρεί παγκόσμια ανοιχτά πρότυπα για την αποτελεσματικότερη επικοινωνία στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Το πιο γνωστό από αυτά τα πρότυπα είναι το GTIN που είναι ευρέως γνωστό από την γραμμική οπτική του απεικόνιση με barcode, ένα σύμβολο που εκτυπώνεται σε προϊόντα που μπορούν να σκαναριστούν. Πάνω από 100 εκατομμύρια προϊόντα φέρουν Barcode GS1 και σκανάρονται περισσότερες από δέκα δισεκατομμύρια φορές κάθε μέρα.
Ο GS1 έχει 115 τοπικά γραφεία και περισσότερα από 2 εκατομμύρια μέλη στο κόσμο.
Τα πρότυπα GS1 έχουν σχεδιαστεί για να εξασφαλίζουν μοναδική αναγνώριση σε προϊόντα, θέσεις και μονάδες logistics, να συλλέγουν πληροφορίες με ακρίβεια και να παρέχουν αυτοματοποιημένη επικοινωνία δεδομένων. Απευθύνονται σε όλους τους κλάδους του εμπορίου, της βιομηχανίας και των υπηρεσιών, σε ανεξάρτητες βιοτεχνίες, παραγωγούς, πολυεθνικές εταιρίες, εμπορικές επιχειρήσεις, μεγάλες αλυσίδες του λιανεμπορίου, στο χονδρεμπόριο αλλά και σε διακινητές. Σχηματίζουν μία παγκόσμια γλώσσα προκειμένου οι επιχειρήσεις να ανταλλάζουν πληροφορίες για προϊόντα, τοποθεσίες, περιουσιακά στοιχεία και άλλα.
Ιστορική Αναδρομή
Το 1969, το λιανεμπόριο στις ΗΠΑ αναζητούσε τρόπο να μειωθεί ο χρόνος αναμονής των πελατών στα ταμεία των καταστημάτων. Με σκοπό την μείωση αυτού του χρόνου συστάθηκε επιτροπή προκειμένου να δημιουργηθεί ένας ενιαίος κωδικός αναγνώρισης προϊόντων λιανεμπορίου.
Το 1973, το UPC επιλέχθηκε από την επιτροπή αυτή ως το πρώτο ενιαίο πρότυπο για τη μοναδική αναγνώριση προϊόντων, και το 1974, ιδρύθηκε το Ενιαίο Συμβούλιο Κώδικα (UCC) για τη διαχείριση του προτύπου. Στις 26 Ιουνίου 1974, μια πολυσυσκευασία με τσίχλες Wrigley έγινε το πρώτο προϊόν με barcode που σαρώθηκε ποτέ σε κατάστημα.
Το 1976, ο αρχικός 12ψήφιος κωδικός επεκτάθηκε σε 13 ψηφία, γεγονός που συντέλεσε το σύστημα αναγνώρισης να επεκταθεί και εκτός των ΗΠΑ. Το 1977 ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες η Ένωση EAN με ιδρυτικά μέλη από 12 χώρες.
Το 2004, η EAN και η UCC ξεκίνησαν το Παγκόσμιο Δίκτυο Συγχρονισμού Δεδομένων (GDSN), μια παγκόσμια, διαδικτυακή πρωτοβουλία που επιτρέπει στους εμπορικούς εταίρους να ανταλλάσσουν αποτελεσματικά δεδομένα προϊόντων.
Μέχρι το 2005, ο οργανισμός είχε παρουσία σε πάνω από 90 χώρες και τα πρότυπα GS1 άρχισαν να χρησιμοποιούνται σε παγκόσμια βάση. Ενώ το "GS1" δεν είναι ακρωνύμιο, αναφέρεται στον οργανισμό που προσφέρει ένα παγκόσμιο σύστημα προτύπων (Global Standards).
Τον Αύγουστο του 2018 επικυρώθηκε το πρότυπο δομής GS1 Web URI, επιτρέποντας την προσθήκη μοναδικών αναγνωριστικών σε προϊόντα, αποθηκεύοντας ένα URI (μια διεύθυνση που μοιάζει με ιστοσελίδα) ως κωδικό QR.
Barcode
μικρογραφία| Τα barcode GS1 Τα barcode GS1 είναι πολύ διαδεδομένα. Ο GS1 εισήγαγε τα barcode το 1974, προκειμένου να σαρώνονται τα προϊόντα ηλεκτρονικά, διευκολύνοντας έτσι την παρακολούθηση, επεξεργασία και αποθήκευση τους.
Τα barcode βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια, την ταχύτητα και την ορατότητα των αλυσίδων εφοδιασμού σε φυσικά και ψηφιακά κανάλια. Έχουν έναν κρίσιμο ρόλο στο λιανεμπόριο - συμπεριλαμβανομένων των σημερινών διαδικτυακών αγορών -, εξυπηρετώντας, πέρα ​​από την μείωση του χρόνου στα ταμεία, στη βελτιωμένη διαχείριση αποθέματος και παράδοσης και την ευκαιρία πώλησης στο διαδίκτυο σε παγκόσμια κλίμακα. Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εισαγωγή του γραμμικού κώδικα στη βιομηχανία λιανικής είχε ως αποτέλεσμα εξοικονόμηση 10,5 δισεκατομμυρίων λιρών ετησίως.
Μερικά από τα barcode που ανέπτυξε και διαχειρίζεται ο GS1 είναι: EAN / UPC (χρησιμοποιείται κυρίως σε καταναλωτικά αγαθά), GS1 Data Matrix (χρησιμοποιείται κυρίως σε προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης), GS1-128, GS1 DataBar και GS1 QR Code.
Πρότυπα
Το πιο γνωστό πρότυπο GS1 είναι το GTIN. Προσδιορίζει μοναδικά προϊόντα σε όλο τον κόσμο και αποτελεί τη βάση του συστήματος GS1.
Άλλα γνωστά πρότυπα GS1 είναι:
Πολλά πρότυπα GS1, μεταξύ των οποία τα GTIN, GLN και SSCC είναι επίσης πρότυπα ISO.
Ο GS1 έχει θέση γραμματείας της τεχνικής επιτροπής αυτόματης αναγνώρισης και συλλογής δεδομένων του ISO ISO (ISO / IEC JTC 1 / SC 31).
Τα πρότυπα GS1 αναπτύσσονται και συντηρούνται μέσω της διαδικασίας διαχείρισης προτύπων GS1 Global Standards Management Process (GSMP), ενός φόρουμ που βασίζεται στην κοινότητα και συγκεντρώνει εκπροσώπους από διάφορες βιομηχανίες και επιχειρήσεις. Μαζί βρίσκουν και εφαρμόζουν πρότυπα για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Λιανικό εμπόριο
Οι βασικοί τομείς στους οποίους εστιάζει στο λιανικό εμπόριο περιλαμβάνουν τη βιωσιμότητα, την ποιότητα δεδομένων, τη συμμόρφωση με τις κανονιστικές απαιτήσεις και την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων από τον παραγωγό έως τον καταναλωτή.
Καθώς οι καταναλωτές εναλλάσσουν συνεχώς την επιλογή μεταξύ φυσικών και ηλεκτρονικών καταστημάτων, αναμένεται μια εμπειρία αγορών με συνέπεια, αποδοτικότητα, ασφάλεια και ταχύτητα. Ο GS1 το επιτυγχάνει αυτό, έχοντας αναπτύξει πρότυπα που προσδιορίζουν μοναδικά τα προϊόντα προς όφελος των καταναλωτών και των μηχανών αναζήτησης, παρέχοντας ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες για τα προϊόντα ψηφιακά.
Μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικού εμπορίου όπως το eBay, το Amazon και το Google Shopping απαιτούν από τις εταιρείες να χρησιμοποιούν GS1 GTIN για να πουλήσουν στους ιστότοπούς τους.
Υγεία
Από το 2005, ο GS1 δραστηριοποιείται στον τομέα της Υγείας με πρωταρχικό στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας των ασθενών και την αύξηση της αποτελεσματικότητας της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Τα πρότυπα GS1 στον τομέα υγείας υποστηρίζουν τη βιομηχανία μέσω της ιχνηλασιμότητας προϊόντων από τον κατασκευαστή έως τον ασθενή, συμβάλλουν στον εντοπισμό πλαστών προϊόντων, βοηθούν στην πρόληψη σφαλμάτων στα φάρμακα, επιτρέπουν αποτελεσματικές ανακλήσεις και υποστηρίζουν τις κλινικές διαδικασίες. Τα πρότυπα GS1 χρησιμοποιούνται για τους παραπάνω λόγους σε περισσότερες από 70 χώρες προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή των κανονισμών σχετικά με την υγειονομική περίθαλψη ή των απαιτήσεων εμπορικών εταίρων. Τα μέλη του GS1 Healthcare περιλαμβάνουν περισσότερους από 140 κορυφαίους οργανισμούς υγειονομικής περίθαλψης παγκοσμίως.
Άλλες βιομηχανίες
Τα πρότυπα GS1 εφαρμόζονται και σε τρεις άλλες βασικές βιομηχανίες παγκοσμίως: Μεταφορές & Logistics, Υπηρεσίες τροφίμων και Τεχνικές Βιομηχανίες. Οι 115 οργανώσεις μελών της GS1 σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο επικεντρώνονται συλλογικά σε δεκάδες βιομηχανικούς τομείς.
Ιδιότητα μέλους
Το GS1 έχει πάνω από 2 εκατομμύρια μέλη παγκοσμίως. Οι επιχειρήσεις μπορούν να γίνουν μέλη κάνοντας αίτηση σε ένα από τα τοπικά γραφεία του Οργανισμού.
Δομή και Διοίκηση
Η διοίκηση του GS1 έχει τρία επίπεδα:
Χρηματοδότηση
Ο GS1 είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός και χρηματοδοτείται από τα τοπικά μέλη μέσω ετήσιων συνδρομών μελών.
Συνεργάτες
Ο GS1 συνεργάζεται με άλλους διεθνείς οργανισμούς. Μερικοί από τους συνεργάτες του GS1 είναι:
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Σαιν-Παρτέμ
Το Σαιν-Παρτέμ (γαλλικά: Saint-Parthem, οξιτανικά: Sent Partèm) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Παρτεμουά (γαλλικά: Saint-Parthémois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
650
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 650 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μεμπσούτα
thumb|right|250px Ιδιαίτερο όνομα, αραβικής προέλευσης, του αστέρα ε του αστερισμού των Διδύμων.
Η Μεμπούτα είναι αστέρας τρίτου μεγέθους (3,2).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Δίδυμοι (αστερισμός) Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου G
Βασιλική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας
thumb|405px|Ζωγραφικός πίνακας του [[Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ από συνεδρίαση της Ακαδημίας στην Παλαιά Αίθουσα Συνεδριάσεων (1897)]] Η Βασιλική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας (δαν. Kongelige Danske Videnskabernes Selskab) είναι εθνική ακαδημία της Δανίας, οργανισμός με σκοπό την προαγωγή των επιστημών, που ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα. Η έδρα της είναι το κτήριο του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, στη Λεωφόρο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, στο κέντρο της Κοπεγχάγης.
Το κτήριο
Στο ισόγειο του κτηρίου βρίσκεται η έδρα του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, ενώ στη Βασιλική Ακαδημία ανήκουν οι τρεις όροφοι από επάνω. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται η παλαιά αίθουσα συνεδριάσεων, όπου συνεδριάζουν και σήμερα τα μέλη της Ακαδημίας. Υπάρχει επίσης βιβλιοθήκη και δωμάτια για ερευνητές. Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται η γραμματεία και τα αρχεία της Ακαδημίας, καθώς και τα γραφεία του Προέδρου και του γενικού γραμματέα της. Ο τρίτος όροφος στεγάζει σήμερα τη νέα αίθουσα συνεδριάσεων. Αυτή δημιουργήθηκε στον χώρο της πρώην σοφίτας και μιας αποθήκης βιβλίων, με τη βοήθεια μιας προσαρμογής του κτηρίου το 1976.
Μέλη
Τα μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας είναι ερευνητές προερχόμενοι από όλες σχεδόν τις επιστήμες και επιστημονικά πεδία. Σήμερα η Ακαδημία έχει περί τα 250 τακτικά και τα 260 αντεπιστέλλοντα μέλη. Το 2011 προστέθηκε ο Τομέας της «Ακαδημίας των Νέων» (δαν. Det Unge Akademi, DUA), που σήμερα έχει ως μέλη σαράντα νεαρούς ερευνητές.
Περιοχή Κιλομπέρο
Προφορά - συλλαβισμός
Η ονομασία Κιλομπέρο (Kilombero), στα Ελληνικά προφέρεται Κι-λο-μ-μπέ-ρο. Αντιθέτως, στα Σουαχίλι, συλλαβίζεται Ki-lo-m (u) -be-ro.
Περιγραφή
thumb|left|Χάρτης όπου απεικονίζονται (σε ανοιχτό πράσινο), οι πλημμυρισμένες κοιλάδες του [[Ζαμβέζης|Ποταμού Ζαμβέζη.]] thumb|left|[[Ρύζι]] Η περιοχή βρίσκεται σε μια τεράστια κοιλάδα πλημμυρών, μεταξύ του Ποταμού Κιλομπέρο στα νότιο-ανατολικά και των Ουντζούνγκουα Ορέων στα βόρειο-δυτικά. Η άλλη πλευρά του Ποταμού Κιλομπέρο, στα νότιο-ανατολικά της κοιλάδας πλημμυρών, είναι τμήμα της Περιοχής Ουλάνγκα.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στη Επαρχία Κιλομπέρο (Kilombero District) ήταν 322.779 άτομα. Οι κύριες εθνοτικές ομάδες είναι οι Wapogoro, Wandamba, Wabena και Wambunga και αρκετές άλλες σε μικρότερες αναλογίες.
Η περιοχή είναι κυρίως αγροτική, με τα κεντρικά γραφεία της ημι-αστικής περιοχής, να ευρίσκονται στην Ιφακάρα (Ifakara), ως τον σημαντικό της οικισμό.
Η πλειοψηφία των χωρικών της είναι γεωργοί και επιβιώνουν καλλιεργώντας αραβόσιτο και ρύζι. Στην Επαρχία Κιλομπέρο και την γειτονική της Περιοχή Ουλάνγκα, υπάρχουν μεγάλες φυτείες ξυλείας τικ. Στα βόρειο-δυτικά της επαρχίας, οι φυτείες ζαχαροκάλαμου της Εταιρείας Ζάχαρης «Illovo», καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής με το χαμηλό υψόμετρο.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Κατά τις εκλογές του 2010, η Περιοχή Κιλομπέρο είχε μία εκλογική περιφέρεια:
Τομείς
Η Επαρχία Κιλομπέρο, χωρίζεται σε πέντε Τομείς: • 5
Τμήματα
Η Επαρχία Κιλομπέρο, διαιρείται διοικητικά σε τριάντα πέντε Τμήματα: • 5
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μορογκόρο
Βλαντιμίρ Νταρίντα
Ο Βλαντιμίρ Νταρίντα (Τσεχικά: ˈvlaɟɪmiːr ˈdarɪda, γεννημένος στις 8 Αυγούστου του 1990) είναι Τσέχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Άρη Θεσσαλονίκης. Παλαιότερα εκπροσωπούσε την εθνική ομάδα της Τσεχίας.
Καριέρα σε συλλόγους
Γεννημένος στο Πίλζεν, ο Νταρίντα εντάχθηκε στις ακαδημίες της Βικτόρια Πλζεν, περνώντας επίσης ως δανεικός στην Μπάνικ Σόκολοβ την πρώτη του χρονιά ως επαγγελματίας το 2011. Στην Βικτόρια κατέγραψε συνολικά 93 συμμετοχές και 18 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Έγινε μέλος της γερμανικής Φράιμπουργκ το 2013.
Στις 2 Νοεμβρίου 2014, εκτέλεσε εύστοχα ένα πέναλτι, το οποίο έκρινε τον εκτός έδρας αγώνα με την Κολωνία, δίνοντας στον σύλλογο την πρώτη του νίκη έπειτα από 10 αγώνες μέσα στην σεζόν, απομακρύνοντάς τον από τις θέσεις του απευθείας υποβιβασμού.
Χέρτα Βερολίνου
Ο Νταρίντα μετακινήθηκε στην Χέρτα, από την υποβιβασμένη, Φράιμπουργκ πριν από την έναρξη της σεζόν 2015–16, έναντι άγνωστης αμοιβής. Του παραδόθηκε η φανέλα με το νούμερο 6. Έκανε άμεσα αισθητή την παρουσία του στην Χέρτα, σκοράροντας στο ντεμπούτο του, σε έναν αγώνα του κυπέλλου Γερμανίας απέναντι στην Αρμίνια Μπίλεφελντ σε μια νίκη της ομάδας του με 2–0. Μοίρασε την πρώτη του ασίστ της σεζόν, βγάζοντας πάσα στον Σαλομόν Καλού, στην ήττα της ομάδας του με 3-1 από την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2015, πέτυχε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα για την σεζόν 2015-16, σημειώνοντας το γκολ της ισοφάρισης σε μία εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1 απέναντι στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης.
Άρης Θεσσαλονίκης
Τον Δεκέμβριο του 2022 ο Νταρίντα υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Ο Βλάντιμιρ Νταρίντα αναδείχθηκε ως κορυφαίος παίκτης της Σούπερλιγκ για τον μήνα Απρίλιο, αλλά και MVP της ομάδας του για ολόκληρη τη σεζόν 2022-2023, μετά από σχετική ψηφοφορία μεταξύ των φίλων των «κιτρινόμαυρων».
Ευρωλίγκα ανδρών 2012-13
Η Ευρωλίγκα ανδρών της περιόδου 2012-13, επισήμως Turkish Airlines Euroleague 2012–13, ήταν η 13η σεζόν της σύγχρονης εποχής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων καλαθοσφαίρισης υπό την αιγίδα της ULEB (και το τρίτο με τη χορηγία τίτλου των Τουρκικών Αερογραμμών).
Βλαντιμίρ Νταρίντα
Διεθνής καριέρα
Στις 28 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε ότι ο Βλαντιμίρ Νταρίντα θα συμπεριληφθεί στην ομάδα της Τσεχίας για το Euro του 2012. Αντικατέστησε τον τραυματισμένο Ντάνιελ Πούντιλ. Στον προημιτελικό αγώνα με την Πορτογαλία, σημείωσε την δεύτερη συμμετοχή του και πρώτη του σε επίσημη διοργάνωση, ξεκινώντας στη θέση του τραυματία Τόμας Ρότσισκι. Αντικαταστάθηκε μετά από 61 λεπτά αγώνα από τον Γιαν Ρέζεκ και η Τσεχία εν τέλει ηττήθηκε με 1–0.
Ευρωλίγκα ανδρών 2012-13
Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 56η σεζόν της σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Το Final Four πραγματοποιήθηκε το διάστημα 10-12 Μαΐου 2013 στην «O2 Arena» του Λονδίνου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για δεύτερη συνεχόμενη φορά.
Κλήρωση
Η κλήρωση της Ευρωλίγκα 2012-13 έγινε στις 6 Ιουλίου 2012. Οι κληρώσεις καθόρισαν τους αγώνες του προκριματικού γύρου καθώς και της κανονικής περιόδου.
Βλαντιμίρ Νταρίντα
Διακρίσεις
Τσεχία
Ατομικές
Ευρωλίγκα ανδρών 2012-13
Ομάδες προκριματικού γύρου
* WC = Ομάδες που κέρδισαν τη θέση μέσω Wild Card.
Βλαντιμίρ Νταρίντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τσεχίας (Πρώτη Κατηγορία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βικτόρια Πλζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάνικ Σόκολοβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ευρωλίγκα ανδρών 2012-13
Αποτελέσματα
Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 25-28 Σεπτεμβρίου 2012 στην Καντού της Ιταλίας.
Η κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2012.
Το Top 16 ξεκίνησε στις 27 Δεκεμβρίου 2012 και ολοκληρώθηκε στις 4 Απριλίου 2013.
Playoffs
Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 9-26 Απριλίου 2013.
Φάιναλ Φορ
Οι αγώνες του Φάιναλ Φορ διεξήχθησαν το διάστημα 10-12 Μαΐου 2013 στην «O2 Arena» του Λονδίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2013
Ανθελληνικές ταραχές στο Τορόντο (1918)
Στις αρχές Αυγούστου 1918 ξέσπασαν ανθελληνικές ταραχές στο Τορόντο, στον Καναδά, με αφορμή περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν Καναδό βετεράνο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, που έλαβε χώρα σε ελληνικό καφενείο της πόλης. Στη διάρκεια των ταραχών, που είναι οι μεγαλύτερες ταραχές στην ιστορία του Τορόντο, προκλήθηκαν πολύ μεγάλες ζημιές σε περιουσίες Ελλήνων στην πόλη. Οι ταραχές αυτές ήταν αποτέλεσμα τόσο της προκατάληψης εναντίον των νέων μεταναστών όσο και της πεποίθησης ότι οι Έλληνες δεν πολέμησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι υποστήριζαν τους Γερμανούς. Στις εφημερίδες της εποχής τα γεγονότα αναφέρονται ως Toronto troubles.
Τα γεγονότα
Την 1η Αυγούστου 1918 ένας ανάπηρος βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Claude Cludernay, ενώ βρισκόταν στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στο Τορόντο, όντας μεθυσμένος, επιτέθηκε σε έναν σερβιτόρο ο οποίος τελικά κατάφερε να τον διώξει από το μαγαζί και κάλεσε την αστυνομία. Το γεγονός αυτό, αν και ασήμαντο, προκάλεσε μεγάλη οργή, και την επόμενη μέρα, ένα πλήθος, (οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 5.000 με 20.000 άτομα), με επικεφαλής βετεράνους του πολέμου, που συνεχιζόταν ακόμα, άρχισε να καταστρέφει και να λεηλατεί ελληνικές επιχειρήσεις στο κέντρο της πόλης ενώ οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν απλά τα επεισόδια καθώς δεν μπορούσαν να τα σταματήσουν. Το βράδυ της 3ης Αυγούστου ο στρατός και η στρατιωτική αστυνομία, που είχαν κληθεί να επαναφέρουν την τάξη, μετά την ενεργοποίηση από τον δήμαρχο της πόλης, του νόμου περί καταστολής ταραχών (Riot Act), ενεπλάκησαν σε βίαιες μάχες με τους ταραξίες στο κέντρο του Τορόντο. Το ύψος των ζημιών που προκλήθηκαν ξεπερνούσε το 1.000.000 δολάρια σε τιμές 2010. Μεταξύ άλλων επίθεση δέχτηκαν περισσότερα από 20 εστιατόρια. Οι ταραχές έληξαν στις 5 Αυγούστου.
Μετά τα επεισόδια οι επικεφαλής της ελληνικής κοινότητας της πόλης εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι οι Έλληνες υποστήριζαν τους Συμμάχους. Ανέφεραν επίσης ότι όσοι είχαν πάρει την καναδική υπηκοότητα είχαν υπηρετήσει στον καναδικό στρατό και ότι περισσότεροι από 2.000 Έλληνες, πολλοί εκ των οποίων από το Τορόντο, είχαν πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα (Canadian Expeditionary Force). Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρονταν ότι τουλάχιστον 5 Έλληνες από το Τορόντο είχαν χάσει τη ζωή τους πολεμώντας με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα ενώ άλλοι 10 είχαν μείνει ανάπηροι. Επίσης γινόταν λόγος για 135 Έλληνες του Τορόντο που είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα και είχαν πολεμήσει με τον ελληνικό στρατό εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τορόντο Κατηγορία:Ταραχές στον Καναδά Κατηγορία:1918 Κατηγορία:Έλληνες του Καναδά Κατηγορία:Μισελληνισμός
Αλμπέρτο Μπιγκόν
Καριέρα
Ο Αλμπέρτο Μπιγκόν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ομάδα της γενέτειράς του, Πάντοβα. Στην Πάντοβα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1964, σε ηλικία 17 ετών. Στην ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1966 χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο.
Το 1967 και μετά απο ένα σύντομο πέρασμά του από τη Νάπολι, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη ΣΠΑΛ 1907 στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια πετυχαίνοντας συνολικά 10 γκολ σε 49 εμφανίσεις.
Το καλοκαίρι του 1970 μετεγγράφη στη Φότζια στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Συνολικά, πραγματοποίησε 65 συμμετοχές ενώ κατάφερε να πετύχει και 18 γκολ. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Φότζια προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων τόσο εντός, όσο και εκτός της Ιταλίας. Τελικά, η ομάδα που τον απέκτησε με μεταγραφή ήταν η ιταλική ΑΚ Μίλαν.
Στη ΑΚ Μίλαν παρέμεινε για εννιά χρόνια και συγκεκριμένα από το 1971 μέχρι το 1980 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει με την ιταλική ομάδα αρκετούς τίτλους, τόσο σε εγχώριο όσο και σε ευρωπαικό επίπεδο. Συνολικά, με τη φανέλα της ΑΚ Μίλαν πραγματοποίησε 218 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 56 γκολ.
Τη διετία 1980-82, ο Αλμπέρτο Μπιγκόν αγωνίστηκε με τη φανέλα της Λάτσιο, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε στη Βιτσέντζα. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1983-84, ο Μπιγκόν αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του σε ηλικία 37 ετών.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστής, ο Αλμπέρτο Μπιγκόν αποφάσισε να συνεχίσει την ενασχόλησή του με το άθλημα αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή.
Από το 1986 και μέχρι το 1998, ο Μπιγκόν εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετές ιταλικές ομάδες και συγκεκριμένα στις Ρετζίνα, Τσεζένα, Νάπολι, Λέτσε, Ουντινέζε, Άσκολι και Περούτζα. Μοναδική εξαίρεση σε αυτή τη δωδεκαετή παρουσία του σε πάγκους ιταλικών ομάδων ήταν ένα πέρασμά του από τη Σιόν, ομάδα της Ελβετίας (1996-97).
Μετά από ένα διάλειμμα αρκετών χρόνων, ο Μπιγκόν επέστρεψε στην προπονητική το 2007 σε μια γνώριμη γι' αυτόν ομάδα, την ελβετική Σιόν, με την οποία είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν. Μετά τη δεύτερη θητεία του στη Σιόν, ο Μπιγκόν ταξίδεψε στη Σλοβενία για λογαριασμό της Ίντερμπλοκ Λιουμπλιάνας, στην οποία παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο μήνες. Η ομάδα της Σλοβενίας έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα στην οποία εργάστηκε ως προπονητής.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αλμπέρτο Μπιγκόν πραγματοποίησε το 1967 σε ηλικία 20 ετών μία συμμετοχή με την Εθνική Ιταλίας U21.
Τίτλοι
Ως παίκτης
Ως προπονητής
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΝΚ Ίντερμπλοκ Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουντινέζε Κάλτσιο
Γενικός Κυβερνήτης της Αγίας Λουκίας
Στην Αγία Λουκία ο Γενικός Κυβερνήτης (Governor-General ) είναι ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη του νησιού. Η επίσημη έδρα του Γενικού Κυβερνήτη είναι το Κυβερνείο (Government House). Η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1979. Έκτοτε ο εκάστοτε Μονάρχης διορίζει το Γενικό Κυβερνήτη. Το 1982 ο Μπόσουελ Ουίλιαμς έγινε ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης που παραιτήθηκε προτού ολοκληρωθεί η θητεία του.
Γενικοί Κυβερνήτες της Αγίας Λουκίας (1979–σήμερα)
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει υπηρεσιακό γενικό κυβερνήτη}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Αγίας Λουκίας
NRO
thumb|261px|Η έδρα του NRO τη νύχτα Το Εθνικό Γραφείο Αναγνώρισης (αγγλικά: National Reconnaissance Office, NRO) είναι μία από τις 16 υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ και θεωρείται, μαζί με την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA), την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA), την Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (DIA), και την National Geospatial-Intelligence Agency (NGA) μία από τις «πέντε μεγάλες» υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ. Το NRO έχει την έδρα του στην κομητεία Φέιρφαξ της Βιρτζίνια, 2 μίλια (3 χλμ.) νότια από το διεθνές αεροδρόμιο Washington Dulles.
Σχεδιάζει, κατασκευάζει και λειτουργεί κατασκοπευτικούς δορυφόρους της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, και παρέχει δορυφορική παροχή πληροφοριών σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες, κυρίως πληροφορίες σημάτων (SIGINT) στην NSA, εικόνες (IMINT) στην NGA και πληροφορίες μετρήσεων (MASINT) στην DIA.
Ο διευθυντής του NRO αναφέρει στον διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και τον υπουργό Άμυνας, και υπηρετεί ως Βοηθός Γραμματέας της Πολεμικής Αεροπορίας (Intelligence Space Technology). Το Ομοσπονδιακό εργατικό δυναμικό της NRO αποτελείται κυρίως από προσωπικό της Πολεμικής Αεροπορίας, CIA, NGA, NSA και του Πολεμικού Ναυτικού. Μια διακομματική έκθεση το 1996 περιέγραψε πως το NRO έχει μακράν το μεγαλύτερο προϋπολογισμό από κάθε υπηρεσία πληροφοριών, και «σχεδόν καθόλου ομοσπονδιακό εργατικό δυναμικό», πραγματοποιώντας τις περισσότερες από τις εργασίες της μέσω «δεκάδων χιλιάδων» προσωπικού αναδόχων εταιρειών άμυνας.
Ο μάγκας με το τρίκυκλο
Πλοκή
Η Τόνια (Τόνια Καζιάνη), ιδιοκτήτρια μιας διαφημιστικής εταιρείας, προσλαμβάνει για καθαρίστρια τη Μάρθα (Μάρθα Καραγιάννη), ένα κορίτσι που το όνειρο της είναι να γίνει φωτομοντέλο. Την πρόσληψη αυτή διεκπεραιώνει ο Κώστας (Κώστας Ρηγόπουλος), υπάλληλος της εταιρείας. Η συγκεκριμένη κοπέλα καλεί την ιδιοκτήτρια στη λαϊκή οικογενειακή ταβέρνα στη γειτονιά της, όπου πηγαίνει μαζί με τον Κώστα, τον οποίο μόλις έχει απολύσει ο διευθυντής του, ο κύριος Παπαναστασίου (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος). Στην ταβέρνα, η Τόνια γνωρίζει ένα λαϊκό παιδί, τον Σταύρο (Σταύρος Παράβας), που δουλεύει με ένα τρίκυκλο, και βάζει στοίχημα ως άλλος Πυγμαλίων ή μάλλον ως θηλυκός Πυγμαλίων μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να τον κάνει κύριο και στους τρόπους και στην εμφάνιση. Το πρόβλημα όμως είναι πως αντίθετα με ό,τι περίμενε αρχίζει να αναπτύσσεται ένα ειδύλλιο μεταξύ τους.
Παραγωγή
Ο Γιάννης Δαλιανίδης μεταφέρει στον κινηματογράφο το θεατρικό του μιούζικαλ "Το σεξ και πως να το αποκτήσετε", έργο που είχε αντικαταστήσει στη σκηνή στο θέατρο Πάνθεον που δεν υπάρχει πια - τη σεζόν 1970-71, το θρυλικό "Μαριχουάνα στοπ", αλλά με διαφορετική διανομή ρόλων. Ο Σταύρος Παράβας στα πολύ πάνω του τότε στο θέατρο και στο σινεμά, έπαιξε το ρόλο που στο θέατρο είχε παίξει πρώτα ο Γιώργος Πάντζας, η Τόνια Καζιάνη αντικατέστησε την Ζωή Λάσκαρη και η Μάρθα Καραγιάννη την Δέσποινα Στυλιανοπούλου. Στην ταινία τραγουδά το αστέρι εκείνης της εποχής, ο Φίλιππος Νικολάου.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου 1972. Κόβοντας 163.910 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 64 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 15 Μαρτίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ο θησαυρός του μακαρίτη
Ο θησαυρός του μακαρίτη είναι ελληνική κωμική ταινία του 1959, παραγωγής Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Νίκου Τσιφόρου. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και τον Πολύβιο Βασιλειάδη. Πρωταγωνιστούν οι Γεωργία Βασιλειάδου, Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Ρίζος και η Ξένια Καλογεροπούλου.
Πλοκή
Η Θεώνη (Γεωργία Βασιλειάδου), μια πονηρή λαϊκή γυναίκα, μένει με την ανιψιά της, Λουκία (Ξένια Καλογεροπούλου), σε ένα πολύ παλιό σπίτι, και έχουν διαθέσιμα προς ενοικίαση ορισμένα δωμάτια. Τα δωμάτια παραμένουν ξενοίκιαστα, με εξαίρεση ένα το οποίο ενοικιάζεται από μια τραγουδίστρια, τη Ντόλι Ρόζα (Άντζελα Ζήλεια), με αρκετά χαμηλό ενοίκιο.
Στην προσπάθειά τους να βρούν τρόπο να προσελκύσουν ενοικιαστές, σκαρώνουν ένα σχέδιο. Η Θεώνη πουλάει σε ένα βιβλιοπωλείο ορισμένα βιβλία του θείου του μακαρίτη του άντρα της, στα οποία όμως πρώτα τοποθετεί αντίγραφα από ένα ψεύτικο γράμμα, στο οποίο λέει ότι υπάρχει θησαυρός στο Κ. Τα βιβλία πωλούνται και σύντομα έρχεται για ενοικίαση δωματίου ο ίδιος ο βιβλιοπώλης ο Στέλιος (Νίκος Ρίζος), αλλά και ο Νεόκοσμος (Βασίλης Αυλωνίτης), ένας χήρος εργολάβος ο οποίος προσπαθεί εδώ και καιρό να πείσει τη Θεώνη να του δώσει το σπίτι αντιπαροχή για να χτίσει μια πολυκατοικία. Ο Βάσος (Γιώργος Λευτεριώτης) γιος του Νεόκοσμου, έχει κρυφά σχέση με τη Λουκία εδώ και 3 χρόνια, αλλά δεν το αποκαλύπτει στον πατέρα του, γιατί η Λουκία είναι φτωχή και δεν θα τη δεχτεί για νύφη.
Παράλληλα έρχεται και ο Ηρακλής (Στέφανος Ληναίος), ένας μηχανικός αυτοκινήτων ο οποίος έτυχε να παρει κι αυτός ένα από τα βιβλία του μακαρίτη, αλλα δεν διαβασε ποτε το γράμμα. Ο λόγος που έρχεται είναι η Ντόλι, με την οποία είναι ερωτευμένος και προσπαθεί να βρει έναν τροπο να είναι κοντά της. Ο Ηρακλής και ο Στέλιος νοικιάζουν τα εναπομείναντα δωμάτια, ενώ ο Νεόκοσμος κάνει συμφωνία να "νοικιάζει αερα" που σημαίνει οτι θα μπορει να πηγαινει να καθεται στο σπιτι και να παίρνει τον αερα του που του κάνει καλό, όπως υποστηρίζει ο ίδιος. Την ώρα που Στέλιος και Νεόκοσμος αρχίζουν να διαλύουν ό,τι υπάρχει στο σπίτι που να αρχίζει από Κ, στην προσπάθειά τους να βρουν το θησαυρό, το ειδύλλιο μεταξύ Ηρακλή και Ντόλι φουντώνει.
Όταν ο Ηρακλής καλεί όλους να γιορτάσουν τους αρραβώνες του με τη Ντόλι, η είδηση οτι πλέον εχει πολλα λεφτά προκαλεί αναστάτωση, καθώς πλέον και η Θεώνη πιστεύει οτι υπάρχει μάλλον τελικά ο θησαυρός και τον βρήκε εκείνος. Η Θεώνη τον διεκδικεί και μαθαίνει οτι τελικά δεν ηταν θησαυρός που βρήκε αλλά οτι αποφάσισε να κάνει μια επιχειρηματική κινηση και απο μια μάντρα με παλιοσίδερα που αγόρασε να φτιάχνει αμάξια. Όλοι οι ενοικιαστές φεύγουν από το σπίτι, οι μεν "χρυσοθήρες" απογοητευμενοι, το δε ζευγάρι για να ξεκινήσει τη νέα του ζωή.
Στο μεταξύ, ο Νεόκοσμος αρνείται να επιτρέψει στον γιο του να παντρευτεί τη Λουκία και τότε η Θεώνη του λέει ότι θα του δώσει το σπίτι σαν προικα για τη Λουκία για να δώσει επιτέλους την ευχή του για τον γάμο. Όταν πάνε στο σπιτι να το μετρήσουν, ένα κουτί το οποίο πέφτει συνέχεια ανοίγει και μέσα βρίσκουν την αληθινή διαθήκη του θείου του άντρα της του Χαράλαμπου, του Βρασίδα Παρτσαλόπουλου, στην οποία τους αφήνει πολλές μετοχές και 3.400 λίρες, κάνοντάς τες πλούσιες.
Ο Βάσος και η Λουκία είναι ελεύθεροι να ζήσουν τον ερωτά τους πλέον, ενώ ο Νεόκοσμος προτείνει στη Θεώνη να ενώσουν τις μοναξιές τους και να γίνουν ζευγάρι, με την ευχή του ίδιου του Χαράλαμπου καθώς το κάδρο ζωντανεύει και τους πετάει ρύζι.
Διανομή
Είναι μια από τις τελευταίες ταινίες του Νίκου Τσιφόρου στην Φίνος Φιλμ -υπήρξε από τους στυλοβάτες της εταιρείας τα πρώτα 15 χρόνια της- με πρωταγωνιστές το κωμικό ντουέτο της εποχής Αυλωνίτης-Βασιλειάδου. Μαζί τους και ο Νίκος Ρίζος, ανερχόμενη αξία της εποχής, ο οποίος είχε και την ιδέα δύο χρόνια μετά να φτιάξει το θίασο "Αυλωνίτης-Βασιλειάδου-Ρίζος", που θριάμβευσε στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960. Μαζί τους η Ξένια Καλογεροπούλου, που μόλις είχε έλθει από τις σπουδές της στην Αγγλία, η Άντζελα Ζήλεια, που ήταν τραγουδίστρια και ηθοποιός και ο νεαρός ζεν πρεμιέ Στέφανος Ληναίος.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η Γεωργία Βασιλειάδου σε αυτήν την ταινία τραγουδά το τραγούδι "Ο κυρ-Μέντιος", και είναι η πρώτη φορά που την ακούμε να τραγουδά στο σινεμά, αν και η κωμικός ξεκίνησε την καριέρα της ως λυρική τραγουδίστρια. Η φωτογραφία του μακαρίτη, που απεικονίζει τον ηθοποιό Βελισάριο Κοντογιάννη, και που ζωντανεύει στο φινάλε χρησιμοποιήθηκε στα επόμενα χρόνια ως ντεκόρ σε πολλές ταινίες της Φίνος Φιλμ. Αυτή η σκηνή περιλαμβάνεται ως φινάλε στις πρόσφατες τηλεοπτικές προβολές της ταινίας. Σε παλαιότερες τηλεοπτικές προβολές ωστόσο (για τελευταία φορά τη δεκαετία του 1990), υπάρχει ακόμα μία σκηνή λίγων δευτερολέπτων που ακολουθεί και δείχνει τους πρωταγωνιστές να βγαίνουν από κατάστημα ειδών γάμου.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 12 Οκτωβρίου 1959. Κόβοντας 54.899 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 13η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε με τη μορφή ντιβιντί στις 7 Φεβρουαρίου 2006.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1959 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολύβιου Βασιλειάδη Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κοσμάς Ξενάκης
Ο Κοσμάς Ξενάκης (Βραΐλα Ρουμανίας, 24 Φεβρουαρίου 1925 - Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 1984) ήταν αρχιτέκτονας, διακεκριμένος πολεοδόμος και ένας από τους σημαντικούς έλληνες εικαστικούς καλλιτέχνες των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών. Από τους πρωτοπόρους της αφηρημένης ζωγραφικής στην Ελλάδα, ασχολήθηκε επίσης με τη μνημειακή γλυπτική και τη δημιουργία δρώμενων ( happenings ), τα οποία ονόμαζε «Πολύτεχνα» έργα.
== Βιογραφικά στοιχεία == Γεννήθηκε στη Βραΐλα της Ρουμανίας το 1925. Ήταν ο μικρότερος αδελφός των Γιάννη Ξενάκη και Ιάσονα Ξενάκη. Η μητέρα τους πέθανε το 1927 και ο πατέρας τους, Κλέαρχος Ξενάκης, έστειλε αρχικά, το 1932, τον Γιάννη και τον Ιάσονα στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών, ενώ ο Κοσμάς ακολούθησε το 1935. Το 1939 η οικογένεια Ξενάκη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ο Κοσμάς αποφοίτησε από τη Λεόντειο Σχολή. Την περίοδο της Κατοχής, τα αδέλφια Ξενάκη συμμετέχουν στην Εθνική Αντίσταση ως μέλη της ΕΠΟΝ. Το 1942 ο Κοσμάς ξεκινά σπουδές στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Παράλληλα, φοιτά στο Προκαταρκτικό Τμήμα της Σχολής Καλών Τεχνών. Τον επόμενο χρόνο εγκαταλείπει τη Σχολή Καλών Τεχνών και σπουδάζει ζωγραφική κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη, μαζί με τους Ροζίτα Σώκου, Μίνω Αργυράκη κ.ά. Το 1948 παίρνει το πτυχίο του αρχιτέκτονα και εκθέτει στην πρώτη μεταπολεμική Πανελλήνια Έκθεση, στο Ζάππειο Μέγαρο. Τον επόμενο χρόνο γίνεται μέλος της ομάδας «Αρμός» και εκθέτει ξανά στο Ζάππειο. Το 1954, με υποτροφία από τη γαλλική κυβέρνηση, φεύγει για το Παρίσι, προκειμένου να μετεκπαιδευτεί στα νέα υλικά και τεχνικές οικοδομής. Θα παραμείνει στο Παρίσι έως το 1956, εργαζόμενος σε διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία (του Γιάννη Κανδύλη, του Ζαν Προυβέ) και παράλληλα λαμβάνοντας μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής. Στα τέλη του 1956 επιστρέφει στην Αθήνα και εντάσσεται στο προσωπικό του αρχιτεκτονικού γραφείου Δοξιάδη. Τον Απρίλιο κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, στην αίθουσα Πέιν, με έργα από την περίοδο του Παρισιού, και λίγο αργότερα φεύγει για το Ιράκ. Θα παραμείνει στο Ιράκ τη διετία 1958-1960, εργαζόμενος για το γραφείο Δοξιάδη. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, το 1960, εκθέτει στην αίθουσα «Αρμός» και, το 1961, είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας Τέχνης α΄, μιας καλλιτεχνικής ένωσης που στόχευε στην προβολή των σύγχρονων καλλιτεχνικών τάσεων. Τα χρόνια αυτά ο Ξενάκης ξεκινά και την ενασχόλησή του με τη μνημειακή γλυπτική, ενώ τη διετία 1964-65 εργάζεται στη Μαδρίτη, ως διευθυντής του γραφείου Doxiades Iberica. Το 1968 επιλέγεται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Μπιενάλε της Βενετίας, όμως λόγω της Απριλιανής Δικτατορίας αρνείται τη συμμετοχή του. Το 1970, με υποτροφία του ιδρύματος Ford πραγματοποιεί μεγάλο ταξίδι στις ΗΠΑ. Το 1972 εγκαταλείπει το γραφείο Δοξιάδη και στρέφεται συστηματικότερα προς τη μνημειακή γλυπτική και τη δημιουργία πινάκων μεγάλων διαστάσεων. Παράλληλα, εξακολουθεί να εκπονεί αρχιτεκτονικές μελέτες. Τον Φεβρουάριο του 1984, και ενώ στη γκαλερί Ζουμπουλάκη φιλοξενούνταν ατομική του έκθεση, πεθαίνει από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία μόλις 59 ετών.
Μετά τον θάνατό του διοργανώθηκαν εκθέσεις του έργου του (γκαλερί Τρίτο Μάτι, Φεβρουάριος 1985· Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Φεβρουάριος 1985· Καλλιτεχνικό Κέντρο Ώρα, Φεβρουάριος 1987· Ακαδημία Αθηνών, 2001). Το 2001 το σωματείο «Φυρόγια» παρουσίασε στη Σίφνο έκθεση από τη συλλογή κεραμικών και παραδοσιακών εργαλείων του Ξενάκη, τα οποία μάζευε από τα πρώτα χρόνια που επισκέφτηκε το νησί. Ο Κοσμάς Ξενάκης τιμήθηκε επίσης με τη διοργάνωση δύο σημαντικών αναδρομικών εκθέσεων. Η πρώτη διοργανώθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη, τον Απρίλιο του 1990 και η δεύτερη από το Μουσείο Μπενάκη, τον Μάρτιο του 2015. Με αφορμή την έκθεση του Μουσείου Μπενάκη, κυκλοφόρησε το βιβλίο Κοσμάς Ξενάκης, από τις εκδόσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Αθήνα 2015).
== Το έργο του == Το έργο του Κοσμά Ξενάκη απλώνεται σε μια σειρά από καλλιτεχνικές περιοχές. Υπήρξε ταυτόχρονα αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης και δημιουργός θεατρικών δρώμενων (Πολύτεχνα). Ασχολήθηκε επίσης –σε μικρότερο βαθμό– με τη χαρακτική (εκτύπωσε συστηματικά μονοτυπίες, ιδίως στα μέσα της δεκαετίας του 1960), καθώς και με τη σκηνογραφία. Ενδιαφέρθηκε, τέλος, και για τη λογοτεχνία: άφησε μεταφράσεις λογοτεχνικών κειμένων, ενώ και ο ίδιος είχε γράψει μικρά θεατρικά έργα (Σκιές Αγαλμάτων).
Αρχιτεκτονική
Από τις πιο σημαντικές καλλιτεχνικές εργασίες του Ξενάκη υπήρξε η αρχιτεκτονική του δημιουργία, τόσο στο γραφείο Δοξιάδη όσο και αυτόνομα. Ήταν χάρη στην εργασία του στο γραφείο Δοξιάδη που ταξίδεψε και έζησε σε πολλές χώρες του κόσμου, στην Ευρώπη (Ισπανία), στην Ασία (Ιράκ), στην Αφρική (Γκάνα, Νιγηρία). Αρχιτέκτονας με σημαντικό πολεοδομικό έργο, για τον Δοξιάδη ο Ξενάκης ανέλαβε μελέτες για κατοικίες, για δημόσια κτήρια και για ρυθμιστικά πόλεων στο Ιράκ, τη διετία 1958-1960. Τα χρόνια 1963-1965, οπότε και ήταν διευθυντής του γραφείου Δοξιάδη στη Μαδρίτη, εκπόνησε το πολεοδομικό σχέδιο της πόλης Τσικλάνα στη νότια Ισπανία, τη χωροταξική μελέτη της επαρχίας Γκιπούθκοα στη Βόρεια Ισπανία, τη μελέτη εργοστασίου κονσερβοποιίας στην πόλη Αλκανίθ. Εκπόνησε, επίσης, τη μελέτη για την τουριστική ανάπτυξη του Σχοινιά (Μαραθώνα), και του Πόρτο Καράς (Χαλκιδική), την προμελέτη του εθνικού τουριστικού σχεδίου της Κύπρου, τη ρυθμιστική μελέτη τουριστικής ανάπτυξης της παραλιακής ζώνης της Άκαμπα στην Ιορδανία -εργασίες που επιμελήθηκε την περίοδο 1966-1969. Μεταξύ 1971-1972 εκτελεί πολεοδομικά σχέδια για την ανέγερση 16 πόλεων στη Νιγηρία. Την τετραετία 1974-1978, αφού έχει φύγει από το γραφείο Δοξιάδη, συνεργάζεται με το γραφείο Ελληνική Τεχνική και εκπονεί πολεοδομικές και αρχιτεκτονικές μελέτες για συγκροτήματα κατοικιών, συνεδριακών κέντρων και ουρανοξυστών προοριζόμενες κυρίως για τον αραβικό κόσμο (Ιράν, Κουβέιτ, Σαουδική Αραβία, Ντουμπάι, Αίγυπτος).
Ζωγραφική
Ο Ξενάκης ξεκίνησε να ζωγραφίζει από την εφηβική ηλικία, ήδη στα χρόνια της Κατοχής. Τα πρώτα του θέματα ήταν νεκρές φύσεις, αυτοπροσωπογραφίες και πορτρέτα φίλων και συμμαθητών του. Πιο συστηματική γίνεται η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική αφότου εισέρχεται στο προπαρασκευαστικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και ιδίως μετά τη μαθητεία του κοντά στον Τσαρούχη. Ο Τσαρούχης, ως πρώτος του δάσκαλος, ασκεί έντονη επίδραση στο νεαρό Ξενάκη σε συνδυασμό με ηπιότερες επιρροές από το λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο Χατζημιχαήλ, καθώς και από τον Διαμαντή Διαμαντόπουλο. Από το 1945 και μετά, πυκνώνουν στο έργο του Ξενάκη οι σκηνές από λαϊκά μαγαζιά και κυρίως από τα χασάπικα, που σταδιακά εξελίσσονται στην πιο σπουδαία θεματική της πρώιμης αυτής περιόδου του. Επίσης, τον απασχολούν το γυναικείο γυμνό, αλληγορικές σκηνές εμπνευσμένες από τη μυθολογία και λιγότερο το τοπίο. Από το 1950 και μετά, η επίδραση του Τσαρούχη μειώνεται σταδιακά, καθώς ο Ξενάκης αναζητεί πρότυπα στην ευρωπαϊκή τέχνη. Ο Ματίς και ολοένα και περισσότερο ο Πικάσο γίνονται οδηγοί του, καθώς η ζωγραφική του Ξενάκη γίνεται ολοένα και απλούστερη, με έμφαση στο καθαρό χρώμα, το αδρό σχέδιο, τη σχηματοποίηση. Η στροφή προς τον κυβισμό είναι εμφανέστερη στα χρόνια 1952-1954, προτού ο ζωγράφος φύγει για το Παρίσι.
Η διετία του Παρισιού θα βοηθήσει τον Ξενάκη να αποτινάξει από πάνω του τις έως τότε επιρροές του. Εστιάζοντας σε δύο θέματα, το χασάπικο (και τη μορφή του χασάπη-μοσχοφόρου) και στις λουόμενες (που τους δίνει τον γενικό τίτλο «Γυναίκες στη θάλασσα»), απλοποιεί το σχέδιο και το χρώμα, καταλήγοντας σε λιτές συνθέσεις, με μορφές που θυμίζουν ικριώματα ή ιδεογράμματα. Τη ζωγραφική αυτής της περιόδου θα παρουσιάσει στην αίθουσα Πέιν, το 1957, όπου θα δεχτεί αντικρουόμενες και περισσότερο αρνητικές κριτικές, καθώς η υφολογική του μεταστροφή είναι μεγάλη.
Τη διετία που ο Ξενάκης θα παραμείνει στο Ιράκ, θα εξακολουθήσει να πειραματίζεται ζωγραφικά, για να καταλήξει τελικά, στην αφαίρεση, χρησιμοποιώντας αυστηρές μαθηματικές αναλογίες και κανόνες οπτικής."«Με το πρώτο που έρχεται σε επαφή ο θεατής ενός έργου ζωγραφικής είναι το ανακλώμενο φως. Κι ύστερα το χρώμα, το σχήμα. […] Όταν η συνισταμένη ανάκλαση βρίσκεται στα όρια του ομαλού ως προς το μάτι, τότε τα χρώματα βρίσκονται στη μεγίστη τους πληρότητα και η εντύπωση από τους συνδυασμούς η πραγματική και η κρίση του εγκεφάλου ανεπηρέαστη κι η ψυχή απολαμβάνει, απορροφά […] Τα πιο κάτω είναι μια σκέψη μου που με βοήθησε και με βοηθεί. Δεν είναι τελική ούτε και η μόνη. Ο τόνος μιας χρωματιστής επιφάνειας είναι αντιστρόφως ανάλογος της έκτασής της»"σημείωνε ο ίδιος σε κείμενό του στο περιοδικό Ζυγός, το 1962. Όμως, η αρχικά αυστηρή αφηρημένη γλώσσα του Ξενάκη, σιγά-σιγά γίνεται πιο γλαφυρή, πιο ελεύθερη, και τα αφηρημένα του έργα, που καταρχήν θύμιζαν παραδοσιακά υφαντά, παραπέμπουν σε ψηφιδωτά, με πλούσια χρώματα που λειτουργούν σε αντίστιξη ή σε παράθεση. Μετά το ταξίδι του στην Αμερική, το 1970, ο Ξενάκης θα απλοποιήσει ακόμη περισσότερο τη ζωγραφική του και θα στραφεί προς τη μνημειακή κλίμακα. Με αναφορές στον μινιμαλισμό αλλά και αναμνήσεις από την αρχιτεκτονική του εργασία, θα δώσει μεγάλους καμβάδες που θα εκτεθούν στη γκαλερί Ζουμπουλάκη, το 1976 και το 1984, αλλά και στην έκθεση ΕΥΡΩΠΑΛΙΑ, το 1982, στις Βρυξέλλες.
Παράλληλα με την αφηρημένη του ζωγραφική, και έπειτα από ένα ταξίδι του στη Νιγηρία το 1970, ο Ξενάκης θα ξεκινήσει και μια σειρά παραστατικών έργων με γενικό τίτλο «Κορίτσια». Είναι συνθέσεις με αινιγματικό, όχι σπάνια ερωτικό, περιεχόμενο και έντονα θεατρική διάσταση. Στα έργα αυτά αφομοιώνονται τόσο η πρώιμη περίοδος του ζωγράφου (1943-1954), όσο και οι κατακτήσεις του από την αφαίρεση, ενώ συνεχίζεται ο διάλογος με τον Πικάσο και τον Ματίς, μολονότι τα «Κορίτσια» αποτελούν ένα από τα πιο εντυπωσιακά και εμφανώς προσωπικά τμήματα της δημιουργίας του, και τον απασχόλησαν από το 1970 έως και το θάνατό του, το 1984.
Γλυπτική
Η ενασχόληση του Ξενάκη για τη γλυπτική ξεκινά από τα εφηβικά του χρόνια, οπότε χρονολογούνται οι πρώτες του γλυπτικές προσπάθειες σε πηλό. Στο Παρίσι θα φτιάξει ορισμένα γλυπτά από ξύλο και χρώμα, και το ενδιαφέρον του για τη συγκεκριμένη τέχνη θα αναζωπυρωθεί. Σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική του παιδεία, ο Ξενάκης θα εκμεταλλευτεί τις αρετές της γλυπτικής στρεφόμενος από νωρίς στη δημιουργία μεγάλων ανάγλυφων αφηρημένων συνθέσεων που εντάσσονταν σε κτήρια. Τα πρώτα ανάγλυφα έργα του χρονολογούνται ήδη από το 1960, ενώ δεν σταμάτησε να εκτελεί μνημειακά ανάγλυφα έως και το τέλος της ζωής του – ένα από τα τελευταία του μνημειακά έργα είναι το ανάγλυφο για το Μουσείο Βορρέ στην Παιανία (1982). Μετά το 1965, η γλυπτική θα αρχίσει να αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα στις πειραματικές αναζητήσεις του Ξενάκη. Από το αφηρημένο ανάγλυφο, ο καλλιτέχνης θα περάσει σταδιακά στο ελεύθερο γλυπτό, ξεκινώντας τη σειρά με τα πρίσματα, στη δεκαετία του 1970, μικρά ορειχάλκινα έργα με γωνιώδεις απολήξεις, βαθιές εγκοπές και μια άγρια υφή. Στόχος του είναι να δημιουργήσει αφηρημένα σύνολα όπου η εναλλαγή του φωτός καλλιεργεί δραματικές εντάσεις μέσα ακριβώς από το παιχνίδι φωτός σκιάς. «Στη γλυπτική» σημείωνε ο ίδιος ο Ξενάκης, ''«η δυνατότητα επίτευξης οργανικής σύνθεσης γίνεται μεγαλύτερη όταν χρησιμοποιείται ένα μοναδικό στοιχείο που αλλάζει μορφές και πληθαίνει σε στοιχεία μικρά και μεγάλα, ψηλά και βαθιά, στρογγυλά-μυτερά, συνδυασμένα πυκνότερα ή αραιότερα σε σύνολα ή ομάδες. Αυτό δημιουργεί ρυθμό μέσα απ’ την εναλλαγή κλιμάκων και σχετικών μεγεθών. Τα βαθύτερα και ψηλότερα στοιχεία σχηματίζουν σκληρές και πυκνές εναλλαγές φωτοσκιάσεων, ενώ τα ρηχότερα και χαμηλότερα μαλακές κι αραιές. Με την κίνηση του φωτός, φυσικού ή τεχνητού, τα σύνολα, συνθεμένα σε αλυσιδωτή συνέχεια ή σε νησίδες, παραλλάσσουν την υφή τους συνεχώς, χωρίς να αλλάζει η βασική σύνθεση· ένας ευέλικτος κινητός κάναβος εναλλαγών προστίθεται πάνω στη στέρεη κι ακίνητη σύνθεση των στοιχείων κι επηρεάζει το χρωματισμό της ποιότητας της σύνθεσης»''.
Τα «Πολύτεχνα» έργα
Η επιλογή του Ξενάκη να ασχοληθεί, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, με δρώμενα ( happenings ) και τη δημιουργία σύνθετων θεατρικών έργων, όπου συνδυάζονταν η αφήγηση, ο κινηματογράφος, η μουσική, ο χορός, ο σκηνικός χώρος, εντάσσεται στο πνεύμα των πειραματικών αναζητήσεων της εποχής και φανερώνει την ουσιαστική σύνδεσή του με πρωτοποριακούς κύκλους της αθηναϊκής καλλιτεχνικής ζωής. Από πολύ νωρίς, πιθανώς και λόγω της επίδρασης του Τσαρούχη, ο Ξενάκης είχε ενδιαφερθεί για τη σκηνογραφία. Το 1966, επιμελήθηκε τα κοστούμια και το σκηνικό για την παράσταση Ερρίκος Δ΄ του Πιραντέλλο, σε σκηνοθεσία του Σωκράτη Καραντινού για λογαριασμό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, εμπειρία που του προσέφερε πολύτιμα διδάγματα για τη δημιουργία δικών του έργων. Ακολούθησε, το 1968, η συμμετοχή του στην προβολή του μουσικού έργου «Επίκυκλος» του Γιάννη Χρήστου, στο πλαίσιο της Τρίτης Ελληνικής Εβδομάδας Σύγχρονης Μουσικής. Στον «Επίκυκλο» ο Ξενάκης συμμετείχε με την προβολή ταινίας, όπου εικονίζονταν κινούμενα γλυπτά του, και η προβολή λειτουργούσε ως φόντο-σκηνικό. Κορύφωση της ενασχολήσεως του Ξενάκη με τις σύνθετες δράσεις –που παρέπεμπαν σαν ιδέα στα «Πολύτοπα» του αδελφού του Γιάννη– υπήρξε η θεατρική παράσταση «Πολύτεχνο I, Επιβολή» που παρουσιάστηκε στο θέατρο ΡΕΞ τον Σεπτέμβριο του 1971, στην Τέταρτη Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής. Φωτογραφίες, προβολές, χορευτική κίνηση, κοστούμια, σκηνικό, φωτισμοί συγκροτούσαν ένα θέαμα κατά βάση εικαστικό (ο λόγος είχε περιορισμένο ρόλο στο διάρκειας 25 λεπτών έργο), όπου ο καλλιτέχνης πραγματευόταν τη σύγκρουση των δύο φύλων και ευρύτερα τη σύγκρουση κοινωνικών ομάδων, μέσα από μια ποιητική οπτική. Ο Ξενάκης έγραψε τρία ακόμη «Πολύτεχνα» έργα, τα οποία όμως δεν ανέβηκαν ποτέ στη σκηνή. Μάλιστα, το 1977 δέχτηκε ανάθεση από το Υπουργείο Πολιτισμού για τη δημιουργία και το ανέβασμα ενός «πολύτεχνου» έργου, με τίτλο «Πολύτεχνο IV», ωστόσο σταμάτησε να το δουλεύει το 1982, καθώς δεν έλαβε ποτέ τη χρηματοδότηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες πολεοδόμοι Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ