cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαράλαμπος Παχής
Τεχνοτροπία
Μέσα από τα έργα του Παχή είναι φανερή η επίδραση της ιταλικής σχολής του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα την οποία συνδυάζει με τα στοιχεία της Επτανησιακής Σχολής.
Συμμετοχές & Διακρίσεις
Ο Χαράλαμπος Παχής τιμήθηκε με δύο βραβεία του Ιονίου Κράτους, δύο βραβεία του Βατικανού και με το χρυσό βραβείο της πρώτης έκθεσης στην Κρήτη το 1900. Ο πίνακάς του «Το Αρκάδι» παρουσιάστηκε στην Πανελλήνια Έκθεση του Ζαππείου το 1875 κερδίζοντας το "αργυρούν νομισματόσημον β΄ τάξεως". Το 1878 συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού με μια τοπιογραφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Super Globe
To Super Globe είναι διοργάνωση της χειροσφαίρισης. Υπεύθυνη διεξαγωγής της διοργάνωσης είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (IHF). Σε αυτήν αγωνίζονται οι πρωταθλητές σύλλογοι των συνομοσπονδιών από διάφορες ηπείρους. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1997 στην Αυστρία. Τον πρώτο τίτλο κατέκτησε η ισπανική Καντάμπρια.
Η διοργάνωση θεωρούνταν υποδεέστερη για τους συλλόγους της Ευρώπης, έναντι της αντίστοιχης υπειρωτικής διοργάνωσης, με αποτέλεσμα να μετέχουν με τους αναπληρωματικούς και τα τμήματα υποδομής. Αυτό μείωσε την αθλητική σημασία της διοργάνωσης. Αργότερα αυξήθηκε το χρηματικό έπαθλο, όπως και το ενδιαφέρον για τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Συγκεκριμένα η νικήτριες του 2014 και του 2015 κέρδισαν το βραβείο των 400.000 ευρώ, η φιναλίστ το βραβείο των 250.000 ευρώ και η ομάδα της τρίτης θέσης το βραβείο των 150.000 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διοργανώσεις χειροσφαίρισης
Σαντούρι
Το σαντούρι είναι έγχορδο κρουστό μουσικό όργανο τραπεζοειδούς σχήματος. Το όνομά του προέρχεται της ελληνικής λέξης ψαλτήρι μέσω της περσικής σαντούρ. Καθοριστικό ρόλο για την καθιέρωσή του έπαιξαν οι κομπανίες από Μικρασιάτες μουσικούς που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.
Πρόκειται για αρχαίο μουσικό όργανο που επινοήθηκε πιθανόν στην Περσία, από την οποία και διαδόθηκε τόσο προς την Ινδία και την Κίνα, όσο και δυτικά στη Μέση Ανατολή και τη Βαλκανική. Κατασκευάζεται κυρίως από ξύλο ελάτης και έχει επένδυση από σφενδάμι ή οξυά. Έχει σχήμα τραπεζοειδές επί του οποίου φέρονται οριζοντίως και επάλληλα περίπου 100-105 μεταλλικές χορδές, που διαμοιράζονται ανά τρεις, τέσσερις ή πέντε για κάθε φθόγγο, αποδίδοντας έτσι 41 νότες, με τις μεγαλύτερες σε μήκος χορδές στο κάτω μέρος και τις μικρότερες στο επάνω. Οι χορδές του οργάνου χορδίζονται με ειδικά μεταλλικά κλειδιά που φέρονται συνηθέστερα επί της δεξιάς πλευράς του οργάνου και οι οποίες κρούονται με μικρά ξύλινα ραβδία, που λέγονται μπαγκέτες.
Το σαντούρι χρησιμοποιείται κυρίως στην παραδοσιακή μουσική των Μικρασιατών και νησιωτών της Ελλάδας και άλλων χωρών της Εγγύς Ανατολής. Υπήρξαν πολλοί σπουδαίοι σαντουρίστες όπως ο Τάσος Διακογιώργης, που είχε συμμετάσχει σε όλα τα σύγχρονα έργα συνθετών όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος,ο Νίκος Καλαϊτζής (Μπινταγιάλας), γνήσιος εκφραστής της μικρασιάτικης μουσικής, ο Αριστείδης Μόσχος, ο οποίος είχε δημιουργήσει σχολή παραδοσιακής μουσικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα Κατηγορία:Μουσικά όργανα Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Μάχη του Βερντέν
Η μάχη του Βερντέν ήταν μια από τις κρισιμότερες μάχες του Α΄ παγκόσμιου πόλεμου και έλαβε χώρα στο δυτικό μέτωπο. Αντίπαλοι ήταν ο γερμανικός και ο γαλλικός στρατός που πολέμησαν από τις 21 Φεβρουαρίου, οπότε οι Γερμανοί εξαπέλυσαν την επιχείρηση Γκερίχτ, μέχρι τις 19 Δεκεμβρίου 1916 γύρω από την πόλη Βερντέν (Verdun-sur-Ma'as) στη βορειοανατολική Γαλλία. Η μάχη αυτή οδήγησε σε απώλειες δραματικού μεγέθους: πάνω από 250.000 ήταν οι νεκροί και περίπου μισό εκατομμύρια οι τραυματίες. Ήταν η πιο μακρόχρονη μάχη και μια από τις πιο αιματηρές στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Τόσο για τη Γαλλία όσο και για τη Γερμανία αντιπροσωπεύει τη φρίκη του πολέμου, παρόμοια με τη μάχη του Σομμ που την ακολούθησε τον ίδιο χρόνο. Η ανακομιδή των σορών συνεχίζεται, το ίδιο το μνημείο της Μάχης είναι ένα τεράστιο οστεοφυλάκιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μάχες γαλλικού στρατού Κατηγορία:Μάχες γερμανικού στρατού
Λοτζ
Το Λοτζ ή Γουτζ (πολωνικά: Łódź, προφέρεται Ουούτς ) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας. Ο πληθυσμός της ήταν 698.688 το 2016. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου βοεβοδάτου και βρίσκεται περίπου 135 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Βαρσοβίας. Το όνομα της στα πολωνικά σημαίνει βάρκα, πράγμα που απεικονίζεται στο θυρεό και τη σημαία της πόλης. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας σε επίπεδο έδαφος και σε υψόμετρο περίπου 161 μέτρων.
Αγροτικό Λοτζ
Το Λοτζ πρωτοεμφανίζεται σε ένα έγγραφο προς τους Επισκόπους του Ελάσσονος Βρότσουαφ ως χωριό Λότζια το 1332. Το 1423 ο Βασιλιάς Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν του έδωσε δικαιώματα πόλης ως Λοτζ. Μέχρι τον 18ο αιώνα παρέμενε ένας μικρός οικισμός στο μέσο εμπορικού δρόμου μεταξύ Σιλεσίας και Μασοβίας.
Με τον δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας η πόλη εντάχθηκε στο Βασίλειο της Πρωσίας και ήταν γνωστή στα γερμανικά ως Lodsch. Το 1806, η πόλη εντάχθηκε στο Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1810 είχε πληθυσμό 190 κατοίκων. Το 1815, ύστερα από απόφαση του Συνεδρίου της Βιέννης η πόλη εντάχθηκε στο Βασίλειο της Πολωνίας, κράτος-μαριονέτα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Βιομηχανικό Λοτζ
Το 1816, άρχισαν να μοιράζονται από τον Τσάρο τεμάχια γης σε Γερμανούς μετανάστες για τη δημιουργία βιομηχανίας. Οι μετανάστες άρχισαν να έρχονται στη Γη της Επαγγελίας (στα πολωνικά Ziemia obiecana, που είναι και το παρωνύμιο της πόλης). Κυρίως προερχόντουσαν από τη Σιλεσία και τη Βοημία αλλά και από άλλες χώρες όπως οι Πορτογαλία, Αγγλία, Γαλλία και Ιρλανδία.
Το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής βαμβακιού άνοιξε το 1825 και, δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, το πρώτο ατμοκίνητο εργοστάσιο σε ολόκληρη την Πολωνία-Ρωσία. Το 1865 άνοιξε η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή και η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται.
Το Δεκέμβριο του 1914, μετά από μια μεγάλη μάχη η πόλη καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς. Η πολωνική αντίσταση την απελευθέρωσε τον Νοέμβριο του 1918. Η πόλη χάνει σχεδόν το 40% των κατοίκων της κυρίως από στρατιωτικές απώλειες, λιμούς, αλλά και επειδή αρκετοί Γερμανοί εκδιώχθηκαν στη Γερμανία.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
thumb|«Με διαταγή του Φύρερ η πόλη αυτή ονομάζεται Λίτσμανστατ». Πινακίδα αναρτημένη το 1940 στην πλατεία Ελευθερίας. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την πόλη. Οι Γερμανοί δεν την ενέταξαν στο Γενικό Κυβερνείο λόγω της ύπαρξης αρκετών εθνικοσοσιαλιστών Γερμανών, αλλά την ενσωμάτωσαν στο Ράιχ τον Νοέμβριο του 1939. Την μετονόμασαν σε Λίτσμανστατ (γερμανικά: Litzmannstadt) στη μνήμη του στρατηγού που κατέλαβε την πόλη στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρόλα αυτά, πολλοί Γερμανοί αρνήθηκαν να υπογράψουν την Volksliste και να γίνουν Volksdeutsche.
Σύντομα δημιούργησαν στη πόλη το Γκέτο του Λοτζ, όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από 200.000 Εβραίοι κάτοικοι. Επειδή είχε μεγάλη αξία για το γερμανικό στρατό (λόγω παραγωγής στρατιωτικού υλικού) ήταν το τελευταίο γκέτο που διαλύθηκε.
Τον Ιανουάριο του 1945, πολλοί Γερμανοί κάτοικοι έφυγαν από τον φόβο του Κόκκινου Στρατού. Επίσης πολλά μηχανήματα μεταφέρθηκαν στη Γερμανία. Έτσι, παρά τις ελάχιστες καταστροφές λόγω βομβαρδισμών, η πόλη ουσιαστικά καταστράφηκε οικονομικά.
Διοίκηση
thumb|Το παλάτι του Βαρώνου Ιούλιου Χάινζελ στην οδό Πιοτρκόφσκα 104, όπου στεγάζεται σήμερα το Δημαρχείο του Λοτζ. Για διοικητικούς λόγους έχει διαιρεθεί σε 5 διοικητικές περιοχές.
Εκπαίδευση
Υπάρχουν 6 κρατικά Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα:
και 22 μη κρατικά.
Θρησκεία
Το βασικό θρήσκευμα στο Λοτζ είναι ο Καθολικισμός. Είναι μία από τις 14 Καθολικές Μητροπόλεις της Πολωνίας. Η πόλη αποτελεί, επίσης, την έδρα της Αρχιεπισκοπής Λοτζ και Πόζναν της Αυτοκέφαλης Πολωνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εκτός αυτών στην πόλη βρίσκονται αρκετές άλλες Εκκλησίες άλλων Χριστιανικών Δογμάτων αλλά και Εβραϊκή Συναγωγή. Υπάρχουν αρκετά νεκροταφεία διαφόρων θρησκειών.
Κρατική Ανωτέρα Σχολή Κινηματογραφίας, Τηλεόρασης και Θεάτρου
Η σχολή ξεκίνησε ως Κρατική Ανωτέρα Σχολή Θεάτρου παράρτημα Λοτζ το 1946 με Πρύτανη τον Λεονίδα Σίλλερ. Στα χρόνια αυτά δημιουργείται η περίφημη Πολωνική Σχολή στην κινηματογραφία.
Στη σχολή φοίτησαν και αργότερα δίδαξαν παγκοσμίως γνωστοί σκηνοθέτες όπως οι Άντζεϊ Βάιντα, Ρόμαν Πολάνσκι, Κσίστοφ Κιεσλόφσκι, κ.ά.
Είναι η βασική σχολή για ηθοποιούς, σκηνοθέτες, φωτογράφους, κινηματογραφιστές και προσωπικό τηλεόρασης σε όλη την Πολωνία.
Σχολή Πολωνικής γλώσσας
Από το 1952 λειτουργεί στο Λοτζ σχολή της Πολωνικής για ξένους (Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców), τμήμα του Πανεπιστημίου του Λοτζ. Η σχολή δίδασκε στην αρχή τη γλώσσα σε ξένους, υποψήφιους φοιτητές των πολωνικών πανεπιστημίων. Από τη δεκαετία του 90, του 20ου αιώνα, μετατράπηκε σε, επιστημονικού-διδακτικού χαρακτήρα ίδρυμα.
Οδός Πιοτρκόφσκα
Η οδός Πιοτρκόφσκα είναι μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές οδούς της Ευρώπης. Βρίσκεται ανάμεσα στην πλατεία Ελευθερίας (plac Wolności) και την πλατεία Ανεξαρτησίας (plac Niepodległości). Από την αρχή υπήρξε η κεντρική αρτηρία που γύρω της χτίζονταν η πόλη και που με την ανάπτυξη της έδωσε και το σημερινό σχήμα στο Λοτζ. thumb|center|upright=4.9|Πανοραμική άποψη της οδού Πιοτρκόφσκα (Piotrkowska)
Στην οδό αυτή βρίσκεται, ίσως η μοναδική στην Ευρώπη «Έκθεση Μεγάλων Λοτζιανών», με μπρούτζινα αγάλματα τοποθετημένα σε επίκαιρα σημεία του δρόμου.
Τραμ
thumb|Τραμ στην οδό Πιοτρκόφσκα το 1900 Το τραμ εμφανίστηκε στο Λοτζ στις 23 Δεκεμβρίου 1898. Λόγω του επίπεδου εδάφους, άρχισε να χρησιμοποιείται και ως προαστιακό μέσο μεταφοράς. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80 του 20ου αιώνα είχε το μεγαλύτερο δίκτυο σε όλη την Πολωνία. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 16 αστικές και 4 προαστιακές. Η μεγαλύτερη διαδρομή στην Πολωνία βρίσκεται στο Λοτζ. Είναι η γραμμή 46 και είναι περίπου 37 χλμ.
Ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης για παιδιά
thumb|Ραγισμένη Καρδιά Στο Λοτζ υπήρχε Ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης (Kinder-KZ Litzmannstadt) για παιδιά (κυρίως πολωνικής καταγωγής). Κατά την εικοστή έκτη επέτειο της νίκης κατά των Γερμανών στήθηκε στην πλατεία, δίπλα στο κρεματόριο, το Μνημείο Μαρτύρων για Παιδιά (ονομαζόμενο και Ραγισμένη Καρδιά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία Κατηγορία:Κυβερνείο Πιότρκουφ Κατηγορία:Δικαιώματα του Μαγδεβούργου
Παλάτι Νύμφενμπουργκ
Το Παλάτι Νύμφενμπουργκ (γερμανικά: Schloss Nymphenburg), «Κάστρο της Νύμφης (ή Νυμφών)», είναι ανάκτορο σε στιλ μπαρόκ στο Μόναχο της Βαυαρίας, στη νότια Γερμανία. Ήταν η κύρια θερινή κατοικία του Οίκου των Βίττελσμπαχ, πρώην ηγεμόνων της Βαυαρίας. Το παλάτι, μαζί με το πάρκο, είναι πλέον ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του Μονάχου. Οι μπαρόκ προσόψεις εκτείνονται σε συνολικό μήκος περίπου 700 μέτρων. Κάποια από τα δωμάτια διατηρούν ακόμα την αρχική τους μπαρόκ διακόσμηση, ενώ άλλα επανασχεδιάστηκαν αργότερα σε ροκοκό ή νεοκλασικό στυλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γερμανία Κατηγορία:Μόναχο Νιμφενμπουργκ Κατηγορία:Ανάκτορα στη Γερμανία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1972
Αριστόβουλος της Χαλκίδας
Νυμφεύτηκε την Σαλώμη μετά το θάνατο του πρώτου άνδρα της, Φίλιππου του Τετράρχη. Με αυτήν ο Αριστόβουλος απέκτησε τρία παιδιά. Έχουν βρεθεί τρία νομίσματα, που απεικονίζουν αυτόν και τη γυναίκα του.
Το όνομα "Σαλώμη" δίνεται στην προγονή του Ηρώδη Αντίπα (που δεν κατονομάζεται στα Ευαγγέλια του Ματθαίου και Μάρκου) στο έργο του Φλάβιου Ιώσηπου Ιουδαϊκή Αρχαιολογία (Βιβλίο XVIII, Κεφάλαιο 5, 4).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλώμη Γ΄, κόρη του Ηρώδη Β΄ Φιλίππου πρίγκιπα της Ιουδαίας και είχε τέκνα:
Αθηναϊκό ντέρμπι
Το αθηναϊκό ντέρμπι (ή και απλά ντέρμπι ΑΕΚ–Παναθηναϊκού) είναι η αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό σε όλα τα ομαδικά αθλήματα που διατηρούν τμήματα και οι δύο σύλλογοι, αλλά κυρίως αναφέρεται στο ποδόσφαιρο (ιδιαίτερα των ανδρών). Θεωρείται το δεύτερο ντέρμπι της πόλης των Αθηνών μετά το ντέρμπι αιωνίων και ένα εκ των κορυφαίων στην Ελλάδα. Στις νίκες στο πρωτάθλημα (Super league) προηγείται ο Παναθηναϊκός με 58 νίκες έναντι 42 της ΑΕΚ.
Στατιστικά ποδοσφαίρου
thumb|300px|Μικτή Παναθηναϊκού–ΑΕΚ το 1929 thumb|300px|Μικτή ΑΕΚ–Παναθηναϊκού το 1939 thumb|300px|Μικτή Παναθηναϊκού–ΑΕΚ το 1940
Πρωτάθλημα Ελλάδας
1 Ο αγώνας διεκόπη στο 70ο λεπτό.
2 Ο αγώνας κατακυρώθηκε στον Παναθηναϊκό με σκορ 0–2. Το αποτέλεσμα του αγώνα ήταν 1–2.
3 Ο Παναθηναϊκός εξέτιε τιμωρία της έδρας του.
Αγώνες μπαράζ
Οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν σε αγώνα μπαράζ το 1960 και το 1963 για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, και το 1980 για την τρίτη θέση.
Play off Σούπερ Λίγκα
Καθιερώθηκαν την περίοδο 2007–08.
Στάρα Ζαγόρα
Η Στάρα Ζαγόρα (βουλγαρικά: Стара Загора = Στάρα Ζαγκόρα, Παλαιά Ζαγορά) είναι πόλη της Νότιας Βουλγαρίας και εθνικής σημασίας οικονομικό κέντρο. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 196 μ. και απέχει από τη Σόφια 231 χλμ. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Είναι γνωστή ως η πόλη των ευθέων δρόμων, των φιλυρών και των ποιητών. Το Δεκέμβριο του 2014 η πόλη είχε πληθυσμό 149.137 κατοίκους, ενώ το πολεοδομικό της συγκρότημα 213.444, το πέμπτο μεγαλύτερο στη Βουλγαρία.
Αθηναϊκό ντέρμπι
Κύπελλο
• Προκρίσεις: ΑΕΚ 11, Παναθηναϊκός 7.
Στάρα Ζαγόρα
Οι 44οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1985 έγιναν στην πόλη.
Αθηναϊκό ντέρμπι
Σούπερ καπ
1 Η πρωταθλήτρια ομάδα αναφέρεται πρώτη
Στάρα Ζαγόρα
Ονομα
Το όνομα προέρχεται από τη Βουλγαρικά σταρ ("παλιό") και τo όνομα της μεσαιωνικής περιοχής Ζαγορά ("περά από τα βουνά (του Αίμου)" στα Βουλγαρικά)
Το αρχαίο Ελληνικό όνομα ήταν Βερόη (Veroe), το οποίο άλλαξε σε Ulpia Augusta Traiana από τους Ρωμαίους. Από τον 6ο αιώνα η πόλη ονομαζόταν Βέρεια (Vereja) και, από το 784, η Ειρηνέπολις (Irenopolis) προς τιμήν της Βυζαντινής Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθήνας. Τον Μεσαίωνα ονομάστηκε Boruj από τους Βούλγαρους και αργότερα, Železnik. Οι Τούρκοι το ονόμασαν Eski Hisar (παλιό φρούριο) και Eski Zagra, από τα οποία προέρχεται το σημερινό του όνομα, που εκχωρήθηκε το 1871.
Αθηναϊκό ντέρμπι
Σκόρερ
<references group="σ." /> <references group="σ" />
Στάρα Ζαγόρα
Ιστορία
Οι ευνοϊκές γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες της περιοχής γύρω από τη Στάρα Ζαγόρα συνέβαλαν στην ίδρυση αρκετών προϊστορικών οικισμών στο απώτερο παρελθόν. Πάνω από 100 προϊστορικοί τύμβοι από την 6η ως την 3η χιλιετία π.Χ. βρέθηκαν στην περιοχή της Στάρα Ζαγόρα. Ένας από αυτούς, ο τύμβος Μπερέκετσκα, είναι ο μεγαλύτερος στη Βουλγαρία και περιέχει ίχνη ανθρώπων που έζησαν εκεί από τη Νεολιθική Εποχή (6η χιλιετία π. Χ.) μέχρι το Μεσαίωνα (12ος αιώνας). Μέσα στην ίδια την πόλη υπάρχει ένας προϊστορικός οικισμός. Δύο κατοικίες από τη Νεολιθική Εποχή σώζονται στο Μουσείο Νεολιθικών Κατοικιών. Είναι οι καλύτερα διατηρημένες κατοικίες της Νεολιθικής Εποχής (6η χιλιετία π. Χ.) στην Ευρώπη και περιέχουν πλούσια συλλογή εργαλείων και τεχνουργημάτων. Τα αρχαιότερα ορυχεία χαλκού στην Ευρώπη (5η χιλιετία π.Χ.) βρέθηκαν 8 χλμ. ανατολικά της πόλης. Σημαντικές ποσότητες μεταλλεύματος χαλκού εξαγόταν από 11 ορυχεία από αρχαίους κατοίκους αυτής της περιοχής, που το εμπορεύονταν σε όλη την ήπειρο.
Ευρισκόμενη στο σταυροδρόμι πολλαπλών πολιτισμών, η Στάρα Ζαγόρα είναι ένα σημαντικό κομμάτι στο ψηφιδωτό των Ευρωπαϊκών πολιτιστικών δρόμων. Κατοικημένη από Θράκες, αρχαίους Έλληνες, Ρωμαίους, Οθωμανούς και Βουλγάρους αυτή η μοναδική πόλη φέρει το ιστορικό αποτύπωμα αυτών των παρελθόντων πολιτισμών, μαζί με πολλούς από τους ιστορικούς θησαυρούς τους. Απόδειξη της μακροβιότητάς της είναι τα πολλαπλά ονόματα της πόλης, καθένα τους συνδεόμενο με μια διαφορετική εποχή της ανάπτυξής της.
Αθηναϊκό ντέρμπι
Κατάταξη στο πρωτάθλημα
• Σύνολο: ΑΕΚ 26 φορές ψηλότερα, Παναθηναϊκός 38 φορές ψηλότερα.
Στάρα Ζαγόρα
Ρωμαϊκή περίοδος
Ιδρυμένη γύρω στο 106 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό (98 - 117 μ.Χ.), η Αουγκούστα Τραϊάνα, η επιδεικτικότερη πόλη από τις Τραϊανές, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Ρωμαϊκή επαρχία της Θράκης το 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ. , μετά τη Φιλιππούπολη. Καταλάμβανε έκταση 38 εκταρίων και ήταν οχυρωμένη με ισχυρά οχυρωματικά τείχη. Η Αουγκούστα Τραϊάνα είχε το καθεστώς αυτόνομης πόλης του τύπου πόλης-κράτους. Από την εποχή του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου (161 - 180 μ.Χ.) μέχρι τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό (253 - 268 μ.Χ.) είχε το δικαίωμα να κόβει τα δικά της μπρούντζινα νομίσματα, που κυκλοφορούσαν σε όλη τη Βαλκανική Χερσόνησο.
Μεσαίωνας
Μεταξύ του 4ου και 7ου αιώνα ως τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η πόλη είχε το όνομα Βερόη. Ήταν θρησκευτικό κέντρο των πρώτων Χριστιανών στις περιοχές αυτές και η κατοικία ενός αρχιεπισκόπου. Για μια σύντομη περίοδο ονομάστηκε Ειρηνόπολις, από τη Βυζαντινή Αυτοκράτειρα Ειρήνη, που επισκέφθηκε την πόλη το 784.
Αθηναϊκό ντέρμπι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ελληνικών ομάδων Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Στάρα Ζαγόρα
Μεσαίωνας
Το 812 η πόλη έγινε τμήμα του Πρώτου Βουλγαρικού Κράτους με το όνομα Βερέια, που απαντά επίσης ως Μπερέια, Μπερόια. Κατά τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία (12ο μέχρι 14ο αιώνα) η πόλη είχε το όνομα Μπόρουι. Έγινε κέντρο μιας διοικητικής περιοχής μέσα στη Μεσαιωνική Βουλγαρία. Μερικά από τα αξιολογότερα Μεσαιωνικά έργα λιθοπλαστικής χρονολογούνται από αυτή την περίοδο - κομψά ανάγλυφα που απεικονίζουν ζώα. Ένα από αυτά, μια λέαινα με το λιονταράκι της, έγινε το σύμβολο της Στάρα Ζαγόρα.
Οθωμανική περίοδος
Το 1364 η μεσαιωνική πόλη καταλήφθηκε από τους Τούρκους, που την ονόμασαν Εσκί (Χισάρ) Ζαγκρά (το Παλιό φρούριο Ζαγόρα). Κατά τη Βουλγαρική Αφύπνιση εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο βιοτεχνίας και εμπορίου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1850 το Τουρκικό όνομα αντικαταστάθηκε από το Βουλγαρικό Ζελέζνικ. Το σημερινό όνομα της πόλης, Στάρα Ζαγόρα, εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφα από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Τσάριγκραντ (Κωνσταντινούπολη)το 1875.
Η Στάρα Ζαγόρα και η μάχη του 1877
Η 31 Ιουλίου 1877 είναι μια τραγική ημερομηνία στην ιστορία της πόλης. Την ημέρα αυτή έλαβε χώρα κοντά στη Στάρα Ζαγόρα η πρώτη μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα στους δύο εμπόλεμους στρατούς του Ρωσοτουρκικού Απελευθερωτικού Πολέμου. Ο Τουρκικός στρατός δύναμης 48.000 ρίχτηκε στην πόλη, που την υπερασπίζονταν μόνο ένα μικρό Ρωσικό απόσπασμα και μια μικρή μονάδα Βούλγαρων εθελοντών. Μετά από μια εξάωρη μάχη για τη Στάρα Ζαγόρα οι Ρώσοι στρατιώτες και οι Βούλγαροι εθελοντές παραδόθηκαν υπό την πίεση του μεγαλύτερου εχθρικού στρατού. Τότε η πόλη βίωσε αμέσως τη μεγαλύτερη τραγωδία της. Ο οπλισμένος Τουρκικός στρατός, υποστηριζόμενος από Αλβανούς βασιβουζούκους (άτακτους), Τσερκέζους υπό τον Αχμέντ Τζιβέ, Γύφτους από το Τσιρπάν με την υλικοτεχνική υποστήριξη συμμετεχόντων Εβραίων και ενός Εβραίου διοικητή, διέπραξαν τη σφαγή της Στάρα Ζαγόρα κατά των άοπλων αμάχων. Η πόλη κατακάηκε και ισοπεδώθηκε τις τρεις μέρες που ακολούθησαν τη μάχη. Με απίστευτο σαδισμό σφαγιάστηκαν 14.500 Βούλγαροι από την πόλη και τα χωριά νότια αυτής, όλοι δηλαδή οι Βούλγαροι πολίτες, πλην εξαιρέσεων. Άλλες 10.000 νέες γυναίκες και κορίτσια πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όλοι οι Χριστιανικοί ναοί χτυπήθηκαν από το πυροβολικό και κάηκαν. Το μόνο δημόσιο κτίριο που επέζησε από τη φωτιά ήταν το τζαμί, το Εσκί Τζαμίγια, που σώζεται ακόμη και σήμερα. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη και χειρότερη σφαγή που αναφέρεται στη Βουλγαρική ιστορία και μια από τις τραγικότερες στιγμές των Βουλγάρων. Ενώ ο Βουλγαρικός λαός έχασε αυτή τη συγκεκριμένη μάχη για τη Στάρα Ζαγόρα, τελικά κέρδισε τον πόλεμο. Σήμερα αρκετά μνημεία μαρτυρούν την ευγνωμοσύνη του Βουλγαρικού λαού στους απελευθερωτές του.
Η αναστήλωση της Στάρα Ζαγόρα από την καταστροφή άρχισε αμέσως μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας. Ο πρώτος συμβολικός θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1879 από τον πρίγκιπα Αλέκο Μπογκόριντι. Η πόλη ανοικοδομήθηκε πάνω σε σχέδια του Τσέχου αρχιτέκτονα Λιούμπορ Μάγιερ και έγινε η πρώτη Βουλγαρική πόλη με σύγχρονη όψη μετά την Απελευθέρωση, με μεγάλους ευθείς δρόμους και ευρύχωρες πλατείες.
Κάθε χρόνο η 5η Οκτωβρίου εορτάζεται ως επίσημη μέρα της Στάρα Ζαγόρα με πολλαπλές εκδηλώσεις, συναυλίες, δραστηριότητες για παιδιά και πανηγύρι.
Κλίμα
Η πόλη είναι σε μια περιοχή μεταβατικού ηπειρωτικού κλίματος με υποτροπικές επιδράσεις. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου 13 °C.
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (ταινία)
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (πρωτότυπος τίτλος: A Clockwork Orange) είναι μια δυστοπική ταινία εγκλήματος του 1971, σκηνοθετημένη από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ βασισμένη πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άντονι Μπέρτζες. Θεματολογικά, πρόκειται για μια σπουδή πάνω στη βία, τόσο των συμμοριών όσο και του κράτους και του σωφρονιστικού συστήματος. Θεωρήθηκε εξτρεμιστική για την εποχή της και απαγορεύτηκε σε αρκετές χώρες. Ο ίδιος ο Κιούμπρικ, ενοχλημένος από την απαγόρευση, ζήτησε η ταινία του να μην προβληθεί στην Αγγλία παρά μόνο μετά το θάνατό του.
Στάρα Ζαγόρα
Πληθυσμός
Η Στάρα Ζαγόρα ήταν μάλλον η μεγαλύτερη πόλη στα εδάφη της σημερινής Βουλγαρίας πριν την απελευθέρωση από την Οθωμανική κυριαρχία. Αλλά η πόλη κάηκε και καταστράφηκε από τον Τουρκικό στρατό κατά τον Απελευθερωτικό πόλεμο του 1877-1878. Την πρώτη δεκαετία μετά την απελευθέρωση της Βουλγαρίας, του 1880, ο πληθυσμός της Στάρα Ζαγόρα μειώθηκε και ήταν περίπου 16.000. Από τότε άρχισε να αυξάνεται κυρίως λόγω των μεταναστών από τις αγροτικές περιοχές και τις γύρω μικρότερες πόλεις, φθάνοντας στην κορύφωσή του το διάστημα 1989-1991 ξεπερνώντας τις 160.000. Στη συνέχεια ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται λόγω της χαμηλής γεννητικότητας. Η Στάρα Ζαγόρα είναι μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Βουλγαρίας με πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση από το μέσο όρο των βουλγαρικών επαρχιών.
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (ταινία)
Το 2020 η ταινία χαρακτηρίστηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Στάρα Ζαγόρα
Μουσείο Νεολιθικών Κατοικιών
Το Μουσείο Νεολιθικών Κατοικιών της Στάρα Ζαγόρα περιέχει ερείπια δύο από τα παλαιότερα σωζόμενα κτίρια στον κόσμο. Δημιουργήθηκε το 1979 και είναι παράρτημα του Περιφερειακού Ιστορικού Μουσείου της Στάρα Ζαγόρα. Έχει ανεγερθεί γύρω από δύο Νεολιθικές κατοικίες, που χρονολογούνται από την 6η χιλιετία π.Χ., και όπου βρέθηκαν 1826 αντικείμενα. Οι Νεολιθικές αυτές κατοικίες είναι οι καλύτερα διατηρημένες αυτής της περιόδου στην Ευρώπη. Κουζίνες, εστίες, χειρόμυλοι σιτηρών και κεραμικά αγγεία συνιστούν το πλουσιότερο απόθεμα της προϊστορικής οικιακής ζωής στην Ευρώπη της 6ης χιλιετίας π.Χ. Η έκθεση προϊστορικής τέχνης περιλαμβάνει 333 από τα σημαντικότερα ευρήματα της Νεολιθικής και Χαλκολιθικής περιόδου (6η-3η χιλιετία π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (ταινία)
Πλοκή
Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον μια ομάδα νεαρών προβαίνει σε βιαιότητες: βανδαλισμούς, κλοπές, βιασμούς χωρίς λόγο ενώ δείχνει να το διασκεδάζει πολύ. Μετά από ένα ατυχές συμβάν, ο Άλεξ βρίσκεται στη φυλακή όπου διαλέγει να ακολουθήσει ένα νέο σωφρονιστικό πρόγραμμα που επινόησε η κυβέρνηση. Στην ουσία πρόκειται για ένα παβλοφικό πείραμα με πειραματόζωο τον ίδιο.
Η ταινία πραγματεύεται το διχαστικό ερώτημα το οποίο ετίθετο κατά τη δεκαετία του 60 με την ιδιαίτερη έξαρση της βίας, σχετικά με την αντιμετώπιση της. Μέσα από μια άκρως σουρεαλιστική διάσταση ο Κιούμπρικ θέτει στο κοινό της εποχής το ερώτημα αν αξίζει να θυσιαστεί το αγαθό της ελευθερίας της έκφρασης ακόμα και αν αυτή επιδρά στην έννομη τάξη ή τελικά η ανθρωπότητα πρέπει να οδηγηθεί στην ανάγκη εξάλειψης της βίας ακόμα και αν αυτή επιφέρει δραματικές επιπτώσεις στον άνθρωπο. Η σουρεαλιστική διάθεση μάλιστα του σκηνοθέτη τον οδηγεί κατά τη διάρκεια της ταινίας να χρησιμοποιήσει σχήματα τραγικής ειρωνείας αλλά και να επιδείξει τις τάσεις ρεβανσισμού από τα κατάλοιπα της βίας όπως αυτή προκαλείται από τις αλυσιδωτές αντιδράσεις μια κοινωνίας, η οποία αδυνατεί να υπερβεί την έννοια της «ψυχολογίας των μαζών» όπως αυτή περιγράφεται από τις φροϋδικές αντιλήψεις.
Παραγωγή
Το 1969 ο Κιούμπρικ μετά την επιτυχία της ταινίας του 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος δανείστηκε ένα βιβλίο από τον σεναριογράφο της ταινίας του S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα, που ονομάζεται Το Κουρδιστό Πορτοκάλι και αποφάσισε να φτιάξει την ταινία. Το σενάριο, την παραγωγή και τη σκηνοθεσία την ανέλαβε ο ίδιος ο Κιούμπρικ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 1970 και τελείωσαν το 1971.
Βραβεία
Η ταινία κέρδισε 4 υποψηφιότητες για Όσκαρ συμπεριλαμβανόμενου Καλύτερης ταινίας και 3 υποψηφιότητες για τη Χρυσή Σφαίρα το 1972. Την ίδια χρονιά στην τελετή των Όσκαρ ο σκηνοθέτης της ταινίας Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία Γουίλιαμ Φρίντκιν στην οποία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Σκηνοθέτη τονίζει ότι ο Κιούμπρικ είναι ο καλύτερος σκηνοθέτης που υπήρξε ποτέ, όχι μόνο αυτή τη χρονιά, αλλά και άλλες χρονιές. Η ταινία κέρδισε επίσης 2 βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Σκηνοθέτη. Επίσης η ταινία θεωρείται ένα από τα καλύτερα αριστουργήματα που υπήρξαν ποτέ.
Καταλληλότητα
Στην Αμερική το 1972 η ταινία έλαβε μια καταλληλότητα Χ που σημαίνει ότι είναι κατάλληλη μόνο για ενηλίκους. Τότε ο Κιούμπρικ αντικατέστησε 30 δευτερόλεπτα βίας από την ταινία και έτσι έλαβε μια R καταλληλότητα που σημαίνει ότι είναι κατάλληλη για παιδιά πάνω των 17 ετών.
Κυκλοφορία προϊόντων
Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD το 2001 μέρος του προϊόντος Stanley Kubrick Collection από τη Warner Bros.Το 2007 κυκλοφόρησε για δεύτερη φορά σε DVD και για πρώτη φορά σε Blu-ray.Το 2011 κυκλοφόρησε πάλι σε Blu-ray για την 40ή επέτειό της με νέες πρόσθετες παροχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λονδίνο
Διονύσιος Καλλυβωκάς
Ο Διονύσιος Καλλυβωκάς ή Καλλιβωκάς (Ζάκυνθος, 1806 - Αθήνα, 1877) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Αποτελεί έναν από τους εκπροσώπους της Επτανησιακής Σχολής.
Βιογραφία
Με την επιστροφή του στη Ζάκυνθο ίδρυσε ιδιωτική σχολή ζωγραφικής και ασχολήθηκε με την αγιογράφηση εκκλησιών. Δίδαξε στη Λευκάδα ενώ το 1858 διορίστηκε δάσκαλος σχεδίου στην Ιόνιο Ακαδημία, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1864. Το 1870 τιμήθηκε με χάλκινο βραβείο στην Έκθεση των Ολυμπίων για το έργο του Ο Εσταυρωμένος και το 1875 τιμήθηκε με αργυρό «νομισματόσημο» β΄ τάξεως για την παρουσίαση αντιγράφων έργων της Αναγέννησης και του Μπαρόκ.
Έργο
Δημιούργησε πρωτότυπα έργα αλλά και αντίγραφα άλλων καλλιτεχνών. Ασχολήθηκε κυρίως με προσωπογραφίες και θρησκευτικές σκηνές. Η τεχνοτροπία του ήταν επηρεασμένη από τα ακαδημαϊκά πρότυπα του 18ου αιώνα. Οι προσωπογραφίες του θεωρούνται από τις πλέον χαρακτηριστικές απεικονίσεις της αστικής κοινωνίας των Επτανήσων κατά τον 19ο αιώνα. Στα συγκεκριμένα έργα εστίαζε στην απόδοση ευγενικών χαρακτηριστικών στα εικονιζόμενα πρόσωπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι
MAVEN
Το MAVEN (αγγλικά Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN, Εξέλιξη της Ατμόσφαιρας και των Πτητικών Υλικών του Άρη) είναι μια μη επανδρωμένη διαστημοσυσκευή με αποστολή τη μελέτη της ατμόσφαιρας του πλανήτη Άρη. Μεταξύ των στόχων της αποστολής είναι ο προσδιορισμός του τρόπου με τον οποίο ο πλανήτης έχασε το μεγαλύτερο μέρος από την ατμόσφαιρα και το νερό που πιστεύεται ότι διέθετε στην επιφάνειά του.
Το MAVEN εκτοξεύθηκε με επιτυχία την πρώτη ημέρα του παραθύρου εκτόξευσης, στις 18 Νοεμβρίου 2013, και στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 μπήκε σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Άρη, κινούμενο σε απόσταση μεταξύ 6.200 και 150 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του πλανήτη. Ο επικεφαλής ερευνητής της αποστολής είναι ο Μπρους Τζακόσκι, του Εργαστηρίου Φυσικής Ατμόσφαιρας και Διαστήματος του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξερεύνηση του Άρη Κατηγορία:Μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2013
Λιάπηδες
Οι φερόμενοι με την ονομασία Λιάπηδες, ή Λιάπιδες αποτελούν ιδιαίτερη εικαζόμενη αλβανική φυλή, κάτοικοι της άλλοτε Λιαπουριάς.
Οι Λιάπηδες άρχισαν να αναφέρονται με την ονομασία αυτή σε γραπτά κείμενα κατά τον 14ο με 15ο αιώνα. Κατά την περίοδο αυτή φέρονται κάποιες φατρίες αυτών να κατήλθαν στον κυρίως ελλαδικό χώρο "συν γυναιξί και τέκνοις και κτήνεσι", όχι όμως ως πολέμιοι αλλά φιλικά διακείμενοι όπου και εγκαταστάθηκαν στις περιοχές Αττικής, Βοιωτίας, Εύβοιας και στη Πελοπόννησο και από εκεί στις Σπέτσες και την Ύδρα.
Σημειώνεται ότι από τους ομοφύλους τους Αλβανούς περιφρονούνταν άδικα ως νυκτοκλέφτες, αλλά όχι ως νυκτομάχοι, που εξ αυτού θεωρούνταν κατώτεροι από τους Τσιάμηδες, Τόσκηδες και Γκέκηδες, όπως σημειώνει ο Β. Δ. Ζώτος Μολοσσός στο έργο του "Δρομολόγιο της Ελληνικής Χερσονήσου" Αθήναι 1878, σελ.99. Εκ των δραστηριοτήτων τους όμως πράγματι διαφαίνονταν ότι ήταν εξίσου ευφυείς, πονηροί και πανούργοι, αλλ΄ όμως σε πολεμικές επιχειρήσεις λιγότερο ορμητικοί.
Πηγή
Κατηγορία:Αλβανικές φυλές
Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα
Το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (Δ.Σ.Κ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Ιστορία
Το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ίδρυσε ο Γεώργιος Παπανδρέου μετά την απελευθέρωση, προκειμένου να συμμετάσχει στις εθνικές εκλογές του 1946. Το κόμμα προήλθε ως συνέχεια του Δημοκρατικού Κόμματος το οποίο είχε ιδρύσει ο ίδιος το 1935 και το οποίο έπαψε να υφίσταται το επόμενο έτος λόγω της κήρυξης της δικτατορίας του Μεταξά (Καθεστώς της 4ης Αυγούστου).
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την απελευθέρωση της Ελλάδας, ο Γεώργιος Παπανδρέου επανίδρυσε το κόμμα, αυτή τη φορά με το όνομα «Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα», με το οποίο συμμετείχε στις εκλογές του 1946 ως μέρος του συνασπισμού της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Ε.Π.Ε.) και κατέλαβε 27 έδρες από τις 68 του συνασπισμού. Στον ίδιο συνασπισμό συμμετείχαν το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων, το Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα και η Σοσιαλιστική Ελληνική Ένωσις.
Το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δε συνέχισε τη λειτουργία του στις επόμενες εκλογές του 1950 γιατί ο Παπανδρέου συμμετείχε σε αυτές με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Γιώργος Σκαρτάδος
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία μόλις 16 ετών (1976 ) στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Ρόδο, με την οποία αγωνίστηκε και στην Α΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1982 πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ στον οποίο έμεινε για μία δεκαετία, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα, το 1985. Στο διάστημα που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ σημείωσε 84 γκολ σε αγώνες Α΄ Εθνικής, επίδοση που τον κατατάσσει στην τέταρτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.
Το 1992 μετακόμισε στον Ηρακλή στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 1995 συνέχισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό στον οποίο παρέμεινε δύο χρόνια και κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα, το 1997. Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε για μικρό διάστημα στον Ιάλυσο, που αγωνιζόταν τότε στην Γ΄ Εθνική, ολοκληρώνοντας την ποδοσφαιρική του δράση.
Στην εθνική Ελλάδας
Ο Γιώργος Σκαρτάδος αγωνίστηκε με την Ελλάδα σε 26 αγώνες πετυχαίνοντας 3 γκολ. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1983.
Μετά το ποδόσφαιρο
Στα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκε ως προπονητής και μέχρι σήμερα έχει περάσει από τους πάγκους αρκετών ομάδων, κυρίως ερασιτεχνικών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Κατάλογος γλωσσών της Junior Eurovision
Η ακολουθούμενη, είναι μια λίστα γλωσσών που χρησιμοποιήθηκαν στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision από το ξεκίνημα του διαγωνισμού το 2003, που περιλαμβάνει το έτος, τη χώρα, το τραγούδι και τον καλλιτέχνη μέσω του οποίου κάθε γλώσσα έκανε το ντεμπούτο της. Υπάρχει ένας κανόνας που ορίζει ότι κάθε συγκεκριμένο τραγούδι πρέπει να τραγουδάται σε μία από τις εθνικές γλώσσες της χώρας που εκπροσωπεί. Ωστόσο, είναι επιτρεπτό για ένα τραγούδι να περιέχει στίχους σε άλλες γλώσσες πάνω από αυτό.
Τα τραγούδια που περιείχαν τις περισσότερες γλώσσες ήταν η συμμετοχή της Σερβίας το 2006 και η συμμετοχή της Αλβανίας το 2015, και τα δύο με οκτώ. Το σερβικό τραγούδι "Učimo strany jezike" περιέχει στην ουσία μόνο δύο στίχους (που βρίσκονται στο ρεφρέν του) στα Σερβικά, ενώ οι υπόλοιποι στίχοι τραγουδιούνται στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, ιταλική, ισπανική, ρωσική και ιαπωνική γλώσσα. Το "Dambaje" της Αλβανίας τραγουδάται στα Αλβανικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Αγγλικά, Ιταλικά, Σλοβενικά, Τουρκικά και στην τεχνητή γλώσσα, με τα Τούρκικα να κάνουν το ντεμπούτο τους για πρώτη φορά στην Junior Eurovision.
Ιαπωνικά και Λατινικά έχουν εμφανιστεί σε τραγούδια του Παιδικού Διαγωνισμού, αλλά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ σε τραγούδια του ανώτερου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
Ερμιόνη Αργολίδας
Η Ερμιόνη είναι χωριό και βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της Αργολίδας, 85 χλμ. νοτιοανατολικά του Ναυπλίου, σε υψόμετρο 5 μέτρων. Ανήκει στην Επαρχία Ερμιονίδος, όπως φανερώνει και το όνομα. Είναι μια παράλια κωμόπολη με 2.505 κατοίκους και αποτελεί έδρα του ομώνυμου Δήμου, στον οποίο ανήκουν τα Δ.Δ. Ηλιοκάστρου και Θερμησίας. Η Ερμιόνη ανήκει στο Δ.Δ. Ερμιόνης, όπως και το μοναστήρι Άγιοι Ανάργυροι και οι οικισμοί, Αχλαδίτσα (Δάρδιζα), η Κουβέρτα και το Ποδάρι. Η οικονομία της στηρίζεται στον τουρισμό κυρίως λόγω του νησιωτικού της χρώματος, αλλά στις αγροτικές καλλιέργειες και στην αλιεία. Η περιοχή Μανδράκια έχει αναγνωριστεί ως παραδοσιακός οικισμός.
Ρόδι Ερμιόνης
Το «Ρόδι Ερμιόνης» είναι ένα ρόδι που καλλιεργείται στον δήμο Ερμιονίδας, στην περιοχή της Πελοποννήσου. Έχει αναγνωριστεί ΠΟΠ από την ΕΕ. Ο καρπός του χαρακτηρίζεται από γλυκιά γεύση που οφείλεται στην ισορροπημένη σχέση σακχάρων και οξύτητας. Οι σπόροι έχουν γλυκιά γεύση, είναι αφράτοι συνδυάζονται συγκεκριμένοι κλιματικοί παράγοντες και τεχνική καλλιέργειας που καθορίζουν τη διαμόρφωση του τελικού προϊόντος.
Αρχαία περίοδος
Η Ερμιόνη ιδρύθηκε από Δρύοπες που εκτοπίστηκαν από την κεντρική Ελλάδα, μετά την κάθοδο των πρώτων ελληνικών φύλων. Εκτός από την Ερμιόνη οι Δρύοπες ίδρυσαν στην νότια Αργολίδα και τις πόλεις Μάσης, Ηιόνες και Ασίνη. Η Ερμιόνη όπως αναφέρει ο Όμηρος στον κατάλογο των Νεών συμμετείχε στην Τρωική εκστρατεία με τον στράτο του Άργους.
Μετά την κάθοδο των Δωριέων, στην περιοχή της Αργολίδας κυριάρχησαν οι Δωριείς που με κέντρο το Άργος επεκτάθηκαν σταδιακά σε ολόκληρη την Αργολίδα και κατέλαβαν και την πόλη της Ερμιόνης. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Αργείοι κυριάρχησαν στην Ερμιόνη χωρίς πόλεμο. Τότε πολλοί παλιοί κάτοικοι, Δρύοπες κατέφυγαν και εγκαταστάθηκαν στην πόλη Αλιείς, που αποτελούσε επίνειο της Ερμιόνης. Τα επόμενα χρόνια η Ερμιόνη βρισκόταν κάτω από την σφαίρα επιρροής του Άργους αλλά διατηρούσε κάποια αυτονομία. Η πόλη έλεγχε μία περιοχή που αντιστοιχούσε στην σημερινή επαρχία Ερμιονίδας. Διέθετε δύο επίνεια, τον Μάσητα και τους Αλιείς.
Στα μέσα του 7ου αιώνα οι Αργείοι ηττήθηκαν από τους Σπαρτιάτες και η δύναμη του Άργους εξασθένησε. Η Ερμιόνη απαλλάχτηκε από την κυριαρχία του Άργους και έγινε σύμμαχος της Σπάρτης. Την περίοδο αυτή φαίνεται να ιδρύθηκε η Αμφικτυονία της Καλαυρίας, της οποίας η Ερμιόνη ήταν μέλος μαζί με άλλες επτά πόλεις. Στους Περσικούς πολέμους συνεισέφερε στον ελληνικό στόλο με τρία πλοία στην ναυμαχία της Σαλαμίνας και με τριακόσιους οπλίτες στην μάχη των Πλαταιών. Η Ερμιόνη δέχτηκε μεγάλες καταστροφές κατά τον πελοποννησιακό πόλεμο από τους αντιπάλους της Σπάρτης Αθηναίους και Αργείους, καθώς παρέμενε σύμμαχος της Σπάρτης. Τα επόμενα χρόνια έγινε μέρος της Αχαϊκής Συμπολιτείας, μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 146 π.Χ.
Ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδος
Στις αρχές της Ρωμαϊκής περιόδου η Ερμιόνη δέχτηκε πειρατικές επιδρομές από τις οποίες υπέστη μεγάλες καταστροφές. Μετά την εξολόθρευση των πειρατών της Μεσογείου από τον Πομπήιο η πόλη άκμασε και πάλι. Στη διάρκεια του 2ου και 3ου αιώνα ήταν μία αναπτυγμένη πόλη, κάτι που μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιόδου, η περιγραφή του Παυσανία που την επισκέφτηκε και κάνει αναφορά για αξιόλογη πόλη και τα νομίσματα που έκοψε η πόλη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ο χριστιανισμός δεν είναι γνωστό πότε διαδίδεται στην περιοχή. Τα παλαιότερα ερείπια χριστιανικού ναού χρονολογούνται τον 5ο αιώνα μ.Χ. Η Ερμιόνη ανήκε εκείνη την περίοδο στη μητρόπολη Κορίνθου. Στη διάρκεια των τελευταίων αιώνων του Βυζαντίου η περιοχή παρακμάζει. Η περίοδος της Φραγκοκρατίας ξεκινάει στην περιοχή το 1210 όταν ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος κατέλαβε την Ακροκόρινθο και στην συνέχεια την Αργολίδα. Η περιοχή παραχωρήθηκε αρχικά στον δούκα των Αθηνών Όθωνα ντε λα Ρος. Τον 14ο αιώνα πέρασε στην οικογένεια Ντε Μπριέν και στην συνέχεια στην οικογένεια Ντ’ Εγκιέν οπότε το 1388 παραχωρήθηκε στη Βενετία. Στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκε και εγκατάσταση πληθυσμών αρβανιτών στην περιοχή της Ερμιονίδας. Προς τα τέλη της Βυζαντινής περιόδου η Ερμιόνη άρχισε να συναντάται και με το όνομα Καστρί, πιθανόν από την αρχαία οχύρωση που σωζώταν ακόμα. Το όνομα αυτό διατηρήθηκε μέχρι τα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης.
Αρχαιότητα
Από την Ερμιόνη κατάγονταν ο αρχαίος μουσικός και ποιητής Λάσος που έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ.
Ο Κηκείδης ή Κηδίδης άκμασε σε άγνωστη εποχή. Για τον Αριστοτέλη είναι από τους καλούς ποιητές ενω αναφορά στο πρόσωπό του γίνεται και από τον κωμικό Κρατίνο.
Ο κιθαρίστας Επικλής, είχε μεγάλη φήμη στην Αθήνα και τον προσκάλεσε ο τότε νέος και άσημος Θεμιστοκλής να τον διδάξει, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος.
Ο Κυδίας ο Ερμιονεύς ήταν κιθαρωδός και ποιητής. Κατείχε περίφανη θέση ανάμεσα στους μουσουργούς, βάση αναφορών απ' τον Πλάτωνα.
Σύγχρονη εποχή
Από την Ερμιόνη κατάγονται οι:
Ο Μουσικός Σύλλογος Ερμιόνης
Η Ερμιόνη διαθέτει από το 1988 Μουσικό Σύλλογο. Καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο κ. Γιάννης Θεοδωρόπουλος και από το 1990 την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει αναλάβει ο κ. Τάκης Μανιάτης. Ο Μουσικός Σύλλογος έχει βραβευθεί για τη κοινωνική προσφορά του στη διάδοση και υποστήριξη της εθελοντικής αιμοδοσίας και τη δημιουργία τράπεζας αίματος του από το Υπουργείο Υγείας και την Ελληνική Ραδιοφωνία. Κάθε καλοκαίρι πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις, στις οποίες συμμετέχει ο Μουσικός Σύλλογος.
Γιάλα-Γιάλα
Το Γιάλα-Γιάλα είναι η τοπική εορτή που γίνεται για τα Θεοφάνια. Την νύχτα-ξημερώματα Θεοφανίων, οι νέοι που θα συμμετέχουν στα Θεοφάνια, γυρίζουν όλο το χωριό από σπίτι σε σπίτι και δέχονται κεράσματα και ευχές. Εκείνοι τραγουδούν το Γιάλα-Γιάλα μέχρι την ώρα που θα πέσουν για να πιάσουν το Σταυρό και την εικόνα της Παναγίας. Οι νέοι είναι ντυμένοι με παραδοσιακές ναυτικές στολές.
Την προηγούμενη μέρα απ' τα Θεοφάνια, οι νέοι έχουν μαζευτεί στο λιμάνι και στολίζουν με φύλλα φοίνικα τις βάρκες από όπου θα βουτήξουν. Απ' αυτές τις βάρκες και μέχρι ο Ιερέας να ρίξει το Σταυρό και την εικόνα της Παναγίας στην θάλασσα, οι νέοι τραγουδούν το Γιάλα-Γιάλα κουνώντας με δύναμη τις βάρκες.
Το κάψιμο του Γιούδα
Το έθιμο αυτό λαμβάνει εδώ και δεκαετίες χώρα στο κεντρικό λιμάνι της Ερμιόνης, το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα.
Μια ομάδα ατόμων αναλαμβάνει δυο-τρεις μέρες πριν να φτιάξουν ένα ομοίωμα του Ιούδα, χρησιμοποιώντας υφάσματα, άχυρα, ξύλα, ευφλεκτες ύλες και ορισμένες κροτίδες. Το ομοίωμα αυτό τοποθετείται από τους ιδιους στο λιμάνι σε περίοπτη θέση.
Βάρκες και άλλα σκάφη συμμετέχουν εκείνη την βραδιά στο κάψιμο του Γιούδα. Οι βάρκες αυτές έρχονται απ' το Μπίστι (αρχαία ονομασία Ποσείδιον) της Ερμιόνης με αναμμένα καπνογόνα. Αφού ολοι κάνουν ένα με δύο κύκλους γύρω απ' το ομοίωμα, ο αρχηγός αναλαμβάνει την πυρπόληση του. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό και συνοδεύεται από μουσική, πυροτεχνήματα και φωτοβολίδες.
Πριν το έθιμο γίνεται μια ιστορική τοποθέτηση για το έθιμο και μετά το έθιμο συνήθως ακολουθούν παραδοσιακοί χοροί σε χώρο δίπλα στο κεντρικό λιμάνι.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ερμιόνης αυξήθηκε σημαντικά απο το 1861 μέχρι και το 1896, μειώθηκε μέχρι το 1940, αυξήθηκε ελαφρώς μέχρι το 1961, μειώθηκε ελαφρώς στις επόμενες δύο απογραφές και άρχισε πάλι να αυξάνεται απο το 1991 μέχρι σήμερα. Αντίθετα απο το γειτονικό Κρανίδι η Ερμιόνη κατάφερε να αυξήσει σημαντικά τον πληθυσμό της τα τελευταία χρόνια και να πλησιάσει το πληθυσμιακό της υψηλό.
Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού απο το 1861
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Ερμιόνη παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-135, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη του λιμένα της, καθώς και ο ΧΕΕ-130 που καλύπτει όλες τις ΒΑ. ακτές της Πελοποννήσου και τον Αργολικό Κολπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ερμιόνης Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού
Το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζομένου Λαού (Δ.Κ.Ε.Λ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα στο χώρο της κεντροαριστεράς, που ιδρύθηκε το 1953 από τον Γεώργιο Καρτάλη και τον Αλέξανδρο Σβώλο.
Το κόμμα ανέστειλε τη λειτουργία του το 1961 μετά τη συμμετοχή του στην ίδρυση της Ενώσεως Κέντρου.
Ιστορικό
Το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού ιδρύθηκε την 1 Σεπτεμβρίου 1953. Προήλθε από τη συγχώνευση του Δημοκρατικού Κόμματος των στελεχών που είχαν διαγραφεί από την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου, σημαντικότερα από τα οποία ήταν ο Γεώργιος Α. Καρτάλης και του Σοσιαλιστικού Κόμματος-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας, του οποίου ηγέτης ήταν ο Αλέξανδρος Σβώλος.
Το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού υποστήριξε ανοιχτά τη συνεργασία με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά το 1954 μετά την ψήφιση του εκλογικού νόμου που έφερε ο Ελληνικός Συναγερμός. Ο Καρτάλης με τα δέκα σημεία του "ελάχιστου προγράμματος" που προτείνει προωθεί την συμπαράταξη όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης και θέτει τα θεμέλια δημιουργίας της "Δημοκρατικής Ενώσεως".
Στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956 η Δημοκρατική Ένωσις λαμβάνει το 48,15 % των ψήφων ενώ η Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις λαμβάνει το 47,38%. Εντούτοις, λόγω του εκλογικού συστήματος και των εκλογικών περιφερειών, τις περισσότερες έδρες καταλαμβάνει η Ε.Ρ.Ε., με τη Δημοκρατική Ένωση να παίρνει 132 έδρες. Εκ των 132 εδρών της Δημοκρατικής Ένωσης, το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού λαμβάνει 20 έδρες. Λαμβάνει δηλαδή το 7 % των εδρών, ποσοστό μεγαλύτερο από την πραγματική του εκλογική δύναμη. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι η Ε.Δ.Α. ενίσχυσε τους υποψηφίους του κόμματος.
Λίγες μέρες μετά τις εκλογές απεβίωσε αιφνιδίως ο Αλέξανδρος Σβώλος, και ο Γεώργιος Καρτάλης παραμένει ο μόνος αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού. Μετά το θάνατο και του Καρτάλη, την ηγεσία του κόμματος ανέλαβε ο Στυλιανός Αλλαμανής.
Ενόψει των εκλογών του 1958, έγιναν συζητήσεις για εκλογική συνεργασία με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, οι οποίες δεν καρποφόρησαν, με αποτέλεσμα επτά βουλευτές (Ζάκκας, Μπραδήμας, Βουλόδημος, Σκυλλάκος, Παπαβασιλείου, Γαληνός, Στρατής) και στελέχη, μεταξύ άλλων ο Ηλίας Τσιριμώκος και ο Κομνηνός Πυρομάγλου, να αποχωρήσουν από το κόμμα και να συνεργαστούν με την Ε.Δ.Α.. Τελικά το Δ.Κ.Ε.Λ. συμμετείχε στο συνασπισμό της Προοδευτικής Αγροτικής Δημοκρατικής Ενώσεως και κατέκτησε μία μόνον έδρα. Το έτος 1961 απετέλεσε ένα από τα πολλά κόμματα του Κέντρου που συγχωνεύθηκαν για την ίδρυση της Ενώσεως Κέντρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Οικογένεια Βουγιουκλάκη
Οικογένεια της οποίας το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη "μπουγιούκ" που σημαίνει "μεγάλος". Δόθηκε στον γεννήτορα αυτής της οικογένειας περίπου στο έτος 1700 διότι ήταν μεγαλόσωμος. Ονομάστηκε Μπουγικλής και σαν συνέπεια του τρόπου που οι Μανιάτες αναγνώριζαν ο ένας τον άλλον, τα παιδιά και τα εγγόνια του λέγονταν "Μπουγικλάκια" δηλ. παιδιά του Μπουγικλή. Το επώνυμο από Μπουγικλάκης κατέληξε γύρω στο 1950 στο "Βουγιουκλάκης" μάλλον σαν πιο εύηχο. Κοιτίδα της οικογένειας είναι ο Αη-Γιώργης της Καρήνειας στην Αποσκερή Μάνη και μετά το 1750 περίπου, η οικογένεια κατοίκησε στην Λάγια της Προσηλιακής Μάνης. Ο λόγος αυτής της μετοίκησης ήταν η πρόσκληση που πήραν από άλλη οικογένεια που κατοικούσε στη Λάγια και η οποία ζητούσε υποστήριξη των θέσεών της από κάποια ισχυρή σε όπλα και ανδρικό πληθυσμό πατριά. Βρήκε αυτή την στήριξη στην πατριά του (γεννημένου περίπου το 1680) Μαυροειδή Μπουγικλή που ήταν από τις πιο ισχυρές. Συνεχίζεται...
Κατηγορία:Ιστορικές οικογένειες της Μάνης‎
Conception
Οι Conception ήταν νορβηγικό power/progressive metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1989 στο Ράουφος και διαλύθηκε το 1998, έχοντας κυκλοφορήσει τέσσερις δίσκους και ένα ΕΡ. Το 2005, επανενώθηκαν για δύο συναυλίες πριν σταματήσουν και πάλι, την δραστηριότητα τους.
Βιογραφία
left|thumb|190px|Ο Ρόι Καν Τον Δεκέμβριο του 1991, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "The Last Sunset" σε παραγωγή του κιθαρίστα των Victory, Τόμι Νιούτον. Το συγκεκριμένο άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1993 από την "Noise Records".
Το 1993, οι Conception συμπεριλήφθηκαν στο βίντεο "The Power of Metal" μαζί με τους Gamma Ray και τους Rage. Στη σύνθεση του συγκροτήματος εντάχθηκε ο κιμπορντίστας Χανς Γκιέστβανγκ και κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ, "Parallel Minds", τον Σεπτέμβριο του 1993. Ο δίσκος συνοδευόταν από το μοναδικό βίντεο κλιπ των Conception, αυτό του τραγουδιού "Roll the Fire".