cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιανός της Κύπρου
Άνοδος στο θρόνο
Ο πατέρας του υπέγραψε συμφωνία με τη Γένουα, που της παρείχε απεριόριστα εμπορικά προνόμια. Με την ίδια συμφωνία παρέδωσε ως όμηρο στους Γενουάτες τον γιο του Ιανό, αφήνοντας έναν ευγενή -τον Ιωάννη Μπαπίν- ως κηδεμόνα. Ο ιστορικός Λεόντιος Μαχαιράς αναφέρει ότι ο Ιάκωβος Α΄ επέβαλε στην Κύπρο ειδική φορολογία, αναγκάζοντας τους ευγενείς και τον λαό να αγοράσουν μεγάλες ποσότητες άλατος, ώστε να συγκεντρώσει 100.000 δουκάτα για να ελευθερώσει τον γιο του. Ο Ιανός τελικά ελευθερώθηκε και έφτασε στην Κύπρο τον Οκτώβριο του 1392. Μετά το τέλος του πατέρα του (9 Σεπτεμβρίου 1398) ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 24 ετών· η επίσημη τελετή στέψης έγινε στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στη Νικοζία (11 Νοεμβρίου 1399).
Τα σημαντικότερα γεγονότα της βασιλείας του ήταν η αποτυχημένη προσπάθεια ανακατάληψης της Φαμαγκούστας (Αμμόχωστου) από τους Γενουάτες και η εισβολή των Μαμελούκων στην Κύπρο, που τους αντιμετώπισε στη Χοιροκοιτία.
Αμμόχωστος και Κερύνεια
Η Αμμόχωστος βρισκόταν στα χέρια των Γενουατών από την εποχή του εξαδέλφου του Πέτρου Β΄ (1373), όταν οι Γενουάτες είχαν εισβάλει στην Κύπρο. Ο Γενουάτης Αντώνιος ντε Κάρκο, ανάδοχος του Ιανού, τοποθετήθηκε διοικητής της Αμμόχωστου (1402). Σύμφωνα με τον Μαχαιρά, ο Ιανός συνωμότησε με τον ιερωμένο Γρηγόριο, πνευματικό του Αντωνίου ντε Κάρκο, να του παραδώσει την Αμμόχωστο και να γίνει σε αντάλλαγμα επίσκοπος της πόλης· στην συνωμοσία συμμετείχε και ο Πέτρος Μαχαιράς, αδελφός του Λεοντίου. Το σχέδιο προέβλεπε δολοφονία του Αντωνίου ντε Κάρκο από τον Γρηγόριο και στη συνέχεια να ανοίξουν οι πύλες για να μπουν οι στρατιώτες του Ιανού, αλλά την τελευταία στιγμή προδόθηκαν: 28 από τους συνωμότες εκτελέστηκαν και η πόλη παρέμεινε στους Γενουάτες.
Ο Ιανός επέβαλε αργότερα στον λαό νέες φορολογίες για να συγκεντρώσει χρήματα και να προσπαθήσει ξανά να καταλάβει την Αμμόχωστο· συγκέντρωσε στρατό, μηχανές και ξεκίνησε την πολιορκία. Η πολιορκία κράτησε τρία χρόνια χωρίς αποτέλεσμα· όταν τελικά λύθηκε (1406), οι Γενουάτες προσπάθησαν να καταλάβουν και τη Λεμεσό, αλλά αποκρούστηκαν (1408).
Η Κύπρος δοκιμάστηκε ξανά από επιδημίες και επιδρομές ακρίδων, που προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές στη γεωργία (1410). Ακολούθησαν νέες επιδημίες (1420, 1422), από τις οποίες απεβίωσε η δεύτερη σύζυγος του Ιανού, Καρλόττα. Ο Λεόντιος Μαχαιράς γράφει ότι η νεκρή βασίλισσα μεταφέρθηκε κρυφά έξω από το παλάτι και οι νεκρώσιμες ψαλμωδίες άρχισαν, όταν η πομπή απομακρύνθηκε, για να μην αντιληφθεί το γεγονός ο Ιανός, που ήταν και εκείνος βαριά άρρωστος. Η Καρλόττα απεβίωσε την ίδια ημέρα με τη μητέρα του Ιανού, Χέλβις (15 Ιανουαρίου 1422).
Εισβολή των Μαμελούκων
Η Κύπρος ήταν μόνιμη βάση εξόρμησης πειρατών, που λεηλατούσαν τα παράλια των γύρω χωρών. Για την παύση τους ακολούθησαν συνομιλίες του Ιανού και του σουλτάνου της Αιγύπτου μέσω εκπροσώπων. Ο Ιανός δεν μπόρεσε να εμποδίσει τις επιδρομές και οι Σαρακηνοί εισέβαλαν στην Κύπρο· στις επιδρομές αναμείχθηκαν και Κύπριοι ευγενείς, που πλούτισαν από τα λάφυρα. Ο σουλτάνος της Αιγύπτου Μπαρσμπάι (1421 - 1438) έστειλε πολλές φορές στρατό κατά της Κύπρου: μικρή δύναμη χτύπησε τη Λεμεσό (1424), μεγαλύτερη δύναμη από στρατό και στόλο χτύπησε αρχικά την Αμμόχωστο, που παραδόθηκε από τους Γενουάτες (1425) και στη συνέχεια προχώρησαν στην Λάρνακα, όπου λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την περιοχή με τα χωριά Κίτιο, Δρομολαξιά, Κελλιά, Αραδίππου, Αγρίνο. Από εκεί προχώρησαν στη Λεμεσό, που κατέλαβαν το κάστρο της πόλης. Ο εμίρης της Δαμασκού του ζήτησε να κλείσει ειρήνη, αλλά ο Ιανός αρνήθηκε, παρά το ότι γνώριζε ότι ο σουλτάνος της Αιγύπτου ήταν πολύ ισχυρός και αποφασισμένος να καταστρέψει την Κύπρο.
Η επίθεση των Μαμελούκων ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1426: ο στρατός τους, αφού συγκεντρώθηκε στη Ροζέτα, έφτασε στο νησί με 180 πλοία και αποβιβάστηκε στην περιοχή της Αβδήμου με συναρχηγούς τους Τανγκριβέρ Μωχαμέντ και Ινάλ ελ Κακιμί. Η στρατιωτική τους δύναμη ξεπερνούσε τις 3.000 άνδρες και περιλάμβανε Μαμελούκους, Τούρκους και Άραβες, με αποτέλεσμα η Λεμεσός να καταήφθεί πάλι. Ο Ιανός κινήθηκε από τη Λευκωσία στη Λεμεσό. Ζήτησε βοήθεια από τους Ευρωπαίους, χωρίς όμως αποτέλεσμα, καθώς οι Γενουάτες ήταν εχθροί του και οι Βενετοί δεν ήθελαν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με τον σουλτάνο. Η μεγάλη μάχη στη Χοιροκοιτία περιγράφεται από τον Λεόντιο Μαχαιρά, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας στις υπηρεσίες του Ιανού (7 Ιουλίου 1426). Οι Κύπριοι ηττήθηκαν και ο βασιλιάς μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στο Κάιρο. Οι Μαμελούκοι λεηλάτησαν τη Λάρνακα και τη Λευκωσία· η βασιλική οικογένεια δραπέτευσε στην Κερύνεια. Τέλος οι εισβολείς έφυγαν από το νησί με πολλούς αιχμάλωτους και λάφυρα.
Επανάσταση των δουλοπάροικων
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Ιανού της Κύπρου και της δεύτερης συζύγου του Καρλόττας των Βουρβόνων Οι ασταμάτητες καταστροφές οδήγησαν τους Κυπρίους δουλοπάροικους, που ζούσαν σε συνθήκες πλήρους εξαθλίωσης, σε εξέγερση με αρχηγό τον χωρικό Αλέξη, που ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Λευκόνοικο. Η επανάσταση ήταν μεγάλης κλίμακας και είχε υποστήριξη από τον λαό, που εξέλεξε δικούς του αρχηγούς σε πολλά μέρη, όπως σε Λεμεσό, Λεύκα Λευκωσίας, Ορεινή, Περιστερώνα Λευκωσίας, Μόρφου και Λευκόνοικο. Ο Ιανός δέχθηκε σκληρές ταπεινώσεις στο Κάιρο: αλυσοδεμένος επάνω σε ένα γαϊδούρι χωρίς σάγμα, οδηγήθηκε στον σουλτάνο και υποχρεώθηκε να γονατίσει και να προσκυνήσει 9 φορές το χώμα που πατούσε. Οι ευγενείς και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας στην Κύπρο προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν την επανάσταση του ρήγα Αλέξη και ξεκίνησαν τις προσπάθειες απελευθέρωσης του Ιανού. Με Ευρωπαϊκή βοήθεια η επανάσταση των χωρικών κατεστάλη μετά από 10 περίπου μήνες· ο αρχηγός των επαναστατών συνελήφθη και μετά από τρομερά βασανιστήρια εκτελέστηκε στη Λευκωσία την ίδια ημέρα που ο βασιλιάς Ιανός έφτασε από το Κάιρο στην Πάφο (12 Μαΐου 1427).
Η απελευθέρωση του Ιανού έγινε με μεσολάβηση των Ευρωπαίων, που συνεισέφεραν για να συγκεντρωθούν τα λύτρα. Πολλοί Κύπριοι ευγενείς έδωσαν επίσης χρήματα, καθώς η συμφωνία που είχε γίνει, πρόβλεπε καταβολή λύτρων ύψους 200.000 δουκάτων. Η Κύπρος έπρεπε να καταβάλλει στον σουλτάνο ετήσιο φόρο 5.000 δουκάτα. Ο φόρος συνέχισε να καταβάλλεται και μετά το τέλος του Ιανού, μέχρι και το τέλος της Φραγκοκρατίας. Με τον Ιανό εξαγόρασαν την ελευθερία τους και πολλοί αιχμάλωτοι, ενώ άλλοι παρέμειναν αιχμάλωτοι και πουλήθηκαν ως σκλάβοι.
Ο Ιανός χαρακτηρίζεται από το Λεόντιο Μαχαιρά ως σοφός, δυνατός, ωραίος και καλός άνθρωπος. Τις αποτυχίες του τις δικαιολογεί γράφοντας ότι οι ευγενείς δεν τον άφηναν να κάνει αυτά που ήθελε και τον εμπόδιζαν: ...και η βουλή του δεν αφήκεν να ποιήση της όρεξής του, και εξηλώναν τον.... Μετά την αιχμαλωσία του από τους Σαρακηνούς, αισθανόταν τρομερά πικραμένος, παρέμεινε στο κρεβάτι παράλυτος από ημιπληγία για ένα χρόνο και απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 1432.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο, τον Ιανουάριο του 1400, την Ανγκλέζια Βισκόντι (απεβ. 1439), κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι, κυβερνήτη του Μιλάνου· δεν απέκτησαν παιδιά και ο γάμος ακυρώθηκε (1408).
Μετά ο Ιανός έκανε δεύτερο γάμο με την Καρλόττα των Βουρβόνων (στη Λευκωσία το 1411), κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς. Η Καρλόττα απεβίωσε από την επιδημία πανώλης τού 1422. Μαζί της απέκτησε:
Από μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Αγγλική Μεταρρύθμιση
Η Αγγλική Μεταρρύθμιση ήταν μια σειρά γεγονότων στην Αγγλία του 16ου αιώνα με την οποία η Εκκλησία της Αγγλίας αποσπάστηκε από την εξουσία του Πάπα και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Αυτά τα γεγονότα συνδέονταν, εν μέρει, με την ευρύτερη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, ενός θρησκευτικού και πολιτικού κινήματος το οποίο επηρέασε την άσκηση του Χριστιανισμού σε όλη την Ευρώπη κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου. Πολλοί παράγοντες συνεισέφεραν σε αυτή την διαδικασία: η παρακμή του φεουδαλισμού και η άνοδος του εθνικισμού, η άνοδος του κοινού δικαίου, η εφεύρεση της εκτυπωτικής πρέσσας και η αυξημένη κυκλοφορία της Βίβλου, η μετάδοση της καινούργιας γνώσης και των ιδεών μεταξύ των διανοουμένων και της ανώτερης και μεσαίας τάξης. Όμως, οι διάφορες φάσεις της Αγγλικής Μεταρρύθμισης, η οποία επίσης κάλυψε την Ουαλία και την Ιρλανδία, καθοδηγούνταν ευρέως από αλλαγές στην κυβερνητική πολιτική, στις οποίες η κοινή γνώμη βαθμιαία συγκατένευσε.
Βασισμένη στην επιθυμία του Ερρίκου Η΄ να ακυρώσει τον γάμο του, η Αγγλική Μεταρρύθμιση ήταν αρχικά περισσότερο ένα πολιτικό ζήτημα παρά μια θεολογική διαμάχη. Η πραγματικότητα των πολιτικών διαφορών μεταξύ Ρώμης και Αγγλίας επέτρεψαν στις αναπτυσσόμενες θεολογικές διαμάχες να έρθουν στο προσκήνιο. Αμέσως πριν την ρήξη με την Ρώμη, ο Πάπας και οι γενικές σύνοδοι της εκκλησίας αποφάσιζαν το δόγμα. Το εκκλησιαστικό δίκαιο διεπόταν από τον κώδικα του κανονικού δικαίου με τελική δικαιοδοσία της Ρώμης. Οι εκκλησιαστικοί φόροι πληρώνονταν απευθείας στη Ρώμη και ο Πάπας είχε τον τελικό λόγο για τον διορισμό των επισκόπων. Η απόσχιση από τη Ρώμη έκανε τον Άγγλο μονάρχη Ανώτατο Κυβερνήτη της Αγγλικής εκκλησίας με την "Βασιλική Υπεροχή", έκτοτε καθιστώντας την Εκκλησία της Αγγλίας επίσημη εκκλησία της χώρας. Οι δογματικές και νομικές αντιδικίες εναπόκεινταν πλέον στον μονάρχη, και από τον παπισμό αφαιρέθηκαν τα έσοδα και ο τελικός λόγος στον διορισμό των επισκόπων.
Η δομή και η θεολογία της εκκλησίας ήταν ζήτημα άγριας διαμάχης επί γενεές. Αυτές οι αντιδικίες τελικά έληξαν με ένα πραξικόπημα (την "Ένδοξη Επανάσταση") το 1688, από την οποία αναδύθηκε μια εγκατεστημένη εκκλησία και ένας αριθμός αντικομφορμιστικών εκκλησιών των οποίων τα μέλη αρχικά υπέστησαν διώξεις οι οποίες σταμάτησαν με την πάροδο του χρόνου, όπως συνέβη και με την σημαντική μειονότητα ανθρώπων που παρέμειναν Ρωμαιοκαθολικοί στην Αγγλία, η εκκλησιαστική οργάνωση των οποίων παρέμεινε παράνομη μέχρι τον 19ο αιώνα.
Ρόλος του Ερρίκου Η΄ και βασιλικοί γάμοι
Ο Ερρίκος Η' ανήλθε στον Αγγλικό θρόνο το 1509 στην ηλικία των 17. Έκανε έναν δυναστικό γάμο με την Αικατερίνη της Αραγωνίας, χήρα του αδελφού του Αρθούρου, το Ιούνιο 1509, λίγο πριν την στέψη του κατά το Μέσο του Θέρους (Midsummer's Day). Αντίθετα με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν κρυψίνους και συντηρητικός, ο νεαρός Ερρίκος εμφανίστηκε ως η επιτομή της ιπποτικότητας και της κοινωνικότητας· ως ενεργός Καθολικός, συμμετείχε μέχρι και σε πέντε λειτουργίες την ημέρα (εκτός της περιόδου του κυνηγιού)· έχοντας "δυνατό αλλά όχι απλοϊκό μυαλό", αφέθηκε να επηρεαστεί από τους συμβούλους του από τους οποίους δεν χωριζόταν ποτέ, την ημέρα ή την νύχτα· ούτως ήταν ευαίσθητος προς οποιονδήποτε ήταν κοντά του. Μεταξύ των νεαρών συγχρόνων του και του Λόρδου Καγκελάριου, Καρδινάλιου Τόμας Γούλσεϊ, υπήρχε ούτως μια κατάσταση εχθρότητας. Όσο ο Γούλσεϊ ήταν κοντά του, ο Καθολικισμός του Ερρίκου ήταν ασφαλής: το 1521 είχε υπερασπιστεί την Καθολική Εκκλησία από τις  κατηγορίες περί αίρεσης του Μαρτίνου Λούθηρουr' σε ένα βιβλίο που έγραψε, πιθανώς με σημαντική βοήθεια από τον Τόμας Μορ, με τίτλο The Defence of the Seven Sacraments, γα το οποίο έλαβε τον τίτλο "Υπερασπιστής της Πίστης" (Fidei Defensor) από τον Πάπα Λέοντα Ι΄. (Επόμενοι Άγγλοι και Βρετανοί μονάρχες έχουν διατηρήσει αυτό τον τίτλο μέχρι σήμερα, ακόμη και αφότου η Αγγλική Εκκλησία αποσπάστηκε από τον Καθολικισμό.) Οι εχθροί του Γούλσεϊ στην αυλή περιελάμβαναν εκείνους που είχαν επηρεαστεί από τις Λουθηρανικές ιδέες, μεταξύ των οποίων ήταν η ελκυστική, χαρισματική Άννα Μπολέυν.
Η Άννα έφθασε στην αυλή το 1522, μετά από χρόνια στη Γαλλία όπου είχε εκπαιδευτεί από την Βασίλισσα Κλωντ της Γαλλίας, ως κυρία επί των τιμών της Βασίλισσα Αικατερίνη, μια γυναίκα "γοητευτική, με στιλ και πνεύμα, με θέληση και αγριότητα που την καθιστούσαν έτερον ήμισυ του Ερρίκου". Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1520, ο Ερρίκος ήθελε να ακυρώσει τον γάμο του με την Αικατερίνη. Δεν είχε αποκτήσει αρσενικό διάδοχο που να επιβίωσε μέχρι την ενηλικίωση και ο Ερρίκος ήθελε έναν γιο για να διασφαλίσει την δυναστεία των Τυδώρ. Προτού ο πατέρας του Ερρίκου (Ερρίκος Ζ') ανέλθει στο θρόνο, η Αγγλία είχε ταλανιστεί από εμφύλιο πόλεμο λόγω αντιμαχόμενων διεκδικητών του Αγγλικού στέμματος και ο Ερρίκος ήθελε να αποφύγει μια παρόμοια αβεβαιότητα στη διαδοχή. ΤΟ μόνο επιβιώσαν τέκνο της Αικατερίνης ήταν η Πριγκίπισσα Μαρία.
Ο Ερρίκος ισχυριζόταν ότι η μη ύπαρξη αρσενικού διαδόχου οφειλόταν στο γεγονός πως ο γάμος του ήταν "συμφορά στα άτια του Θεού". Η Αικατερίνη ήταν η σύζυγος του νεκρού αδελφού του και ήταν ούτως ενάντια στις βιβλικές διδασκαλίες ο γάμος της με τον Ερρίκο (Λευιτικό 20:21)· Μια ειδική dispensation from Pope Julius II had been needed to allow the wedding in the first place. Ο Ερρίκος ισχυριζόταν ότι αυτό ήταν λάθος και ότι ο γάμος του δεν ήταν ποτέ έγκυρος. Το 1527 ο Ερρίκος ζήτησε από τον Πάπα Κλήμεντα Ζ΄ να annul the marriage, but the Pope refused. According to Canon Law the Pope cannot annul a marriage on the basis of a canonical impediment previously dispensed. Clement also feared the wrath of Catherine's nephew, Holy Roman Emperor Charles V, whose troops earlier that year had sacked Rome and briefly taken the Pope prisoner.
Ο συνδυασμός των "τύψεων συνείδησης" και η έλξη του προς την Άννα Μπολέιν κανε την επιθυμία του να απαλλαγεί από τη Βασίλισσά του επιτακτική. The indictment of his chancellor Cardinal Wolsey in 1529 for praemunire (να θεωρήσει την εξουσία του Παπισμού ανώτερη από αυτή του Στέμματος), και ο επακόλουθος θάνατός του τον Νοέμβριο του 1530 καθοδόν προς το Λονδίνο για να απαντήσει σε κατηγορίες εσχάτης προδοσίας άφησε τον Ερρίκο ανοικτό στις αντίθετες επιρροές των υποστηρικτών της Βασίλισσας και εκείνων που επιθυμούσαν την εγκατάλειψη της υποταγής στη Ρώμη, for whom an annulment was but an opportunity.
Κοινοβουλευτική συζήτηση και νομοθεσία
Το 1529 ο βασιλιάς συγκάλεσε Κοινοβούλιο για να αντιμετωπίσει την ακύρωση, ούτως φέρνοντας κοντά εκείνους που ήθελαν μεταρρύθμιση αλλά διαφωνούσαν για τη μορφή που έπρεπε να πάρει· έγινε γνωστό ως το Κοινοβούλιο Μεταρρύθμισης. Υπήρχαν Common δικηγόροι που δυσανασχετούσαν με τα προνόμια που επέτρεπαν στον κλήρο να μαζεύει λαϊκούς στις αυλές τους· υπήρχαν εκείνοι οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από τον Λουθηρανικό ευαγγελισμό και ήταν εχθρικοί προς την θεολογία της Ρώμης· ο Τόμας Κρόμγουελ ανήκε σε αμφότερες τις παραπάνω ομάδες. Ο Καγκελάριος του Ερρίκου, Τόμας Μορ, διάδοχος του Γούλσεϊ, επίσης ήθελε μεταρρύθμιση: ήθελε νέους νόμους εναντίον των αιρέσεων.
Ο Κρόμγουελ ήταν δικηγόρος και Μέλος του Κοινοβουλίου, ένας ευαγγελικός ο οποίος διέβλεψε τον τρόπο που το Κοινοβούλιο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να προωθήσει την Βασιλική Υπεροχή, την οποία ήθελε ο Ερρίκος, και τις ευαγγελικές πεποιθήσεις και πρακτικές που ο ίδιος και οι φίλοι του ήθελαν. Ένας από τους στενότερους φίλους του ήταν ο Τόμας Κράνμερ, που σύντομα έγινε Αρχιεπίσκοπος.
Στο ζήτημα της ακύρωσης του γάμου, ουδεμία πρόοδος φαινόταν δυνατή: ο Πάπας φαινόταν φοβάται περισσότερο τον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε' παρά τον Ερρίκο. Η Άννα και ο Κρόμγουελ και οι σύμμαχοί τους ήθελαν απλά να αγνοήσουν τον Πάπα· αλλά τον Οκτώβριο 1530 μια συνάντηση κληρικών και δικηγόρων γνωμοδότησε ότι το Κοινοβούλιο δεν μπορούσε να εξουσιοδοτήσει τον αρχιεπίσκοπο να ενεργήσει ενάντια στην απαγόρευση του Πάπα. Ούτως ο Ερρίκος κατέληξε στον εκφοβισμό των ιερέων.
Ενέργειες του βασιλιά ενάντια στον Αγγλικό κλήρο
Έχοντας καταστρέψει τον Καρδινάλιο Γούλσεϊ, τον Καγκελάριό του, ο Ερρίκος Η' κατέληξε να εφαρμόσει σε όλο τον Αγγλικό κλήρο με το praemunire ώστε να διασφαλίσει την συμφωνία τους με την ακύρωση του γάμου. Το Praemunire, το οποίο απαγόρευε την υπακοή στην εξουσία ξένων ηγετών, υπήρχε από το 1392 (ως Statute of Praemunire) και είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον ατόμων στην συνηθισμένη πορεία των δικαστικών διαδικασιών. Πλέον ο Ερρίκος, έχοντας πρώτα επιφορτίσει τους υποστηρικτές της Βασίλισσας Αικατερίνης, τον Επίσκοπο Τζον Φίσερ, τον Νίκολας Ουέστ και τον Χένρι Στάντις και τον αρχιδιάκονο του Έξετερ Άνταμ Τράβερς, αποφάσισε πια να επεκταθεί σε ολόκληρο τον κλήρο. Ο Ερρίκος διεκδίκησε £100.000 από την Σύγκληση του Καντέρμπουρι της Εκκλησίας της Αγγλίας για να λάβουν χάρη, ποσό που δόθηκε από την Σύγκληση στις 24 Ιανουαρίου 1531. Ο κλήρος ήθελε η διάρκεια αποπληρωμής να επεκταθεί σε πάνω από μια πενταετία. Ο Ερρίκος αρνήθηκε. Η Σύγκληση ανταποκρίθηκε με την απόσυρση των πληρωμών τους συνολικά και απαίτησε ο Ερρίκος να συμφωνήσει σε συγκεκριμένες εγγυήσεις προτού συγκαταθέσουν να του δώσουν τα χρήματα. Ο Ερρίκος αρνήθηκε αυτές τις προϋποθέσεις, συμφώνησε μόνο σε μια πενταετή περίοδο αποπληρωμής και μετά, στην πληρωμή που ήθελε ο Ερρίκος να αποδεχθεί η Σύγκληση, προσέθεσε πέντε άρθρα:
Περαιτέρω νομοθετικές ενέργειες
Στο Κοινοβούλιο, ο Επίσκοπος Τζον Φίσερ υπερασπίστηκε την Αικατερίνη και τον κλήρο· είχε εισαγάγει στο πρώτο άρθρο την φράση "τόσο όσο ο λόγος του Θεού επιτρέπει". Στη Σύγκληση, όμως, ο Αρχιεπίσκοπος Ουόρχαμ ζήτησε μια συζήτηση αλλά συνάντησε έκπληκτος σιωπή· τότε ο Ουόρχαμ είπε ότι "Αυτός ο οποίος σιωπά φαίνεται να συναινεί", στο οποίο ένας κληρικός απάντησε, "Τότε όλοι είμαστε σιωπηλοί." Η Σύγκληση συναίνεσε στα πέντε άρθρα του Βασιλιά και την πληρωμή στις 8 Μαρτίου 1531. Εκείνος το ίδιο έτος το Κοινοβούλιο πέρασε την Πράξη Συγχώρησης του Κλήρου 1531. Η απόσπαση της εξουσίας από τη Ρώμη προχωρούσε αργά αργά. Το 1532, ο Κρόμγουελ έφερε στο Κοινοβούλιο την Supplication Against the Ordinaries, which listed nine grievances against the Church, including abuses of power and Convocation's independent legislative power. Finally, on 10 May, the King demanded of Convocation that the Church renounce all authority to make laws. Στις 15 Μαΐου, η Υποταγή του Κλήρου was subscribed, which recognised Royal Supremacy over the church so that it could no longer make canon law without royal licence—i.e., without the King's permission—thus emasculating it as a law-making body. (The Parliament subsequently passed this in 1534 and again in 1536.) Την επόμενη ημέρα ο Μορ παραιτήθηκε από Καγκελάριος, αφήνοντας τον Κρόμγουελ ως βασικό υπουργό του Ερρίκου. (Ο Κρόμγουελ ουδέποτε έγινε Καγκελάριος. Η δύναμη του αποκτήθηκε και χάθηκε μέσω των ανεπίσημων σχέσεων του με τον Ερρίκο.)
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Αγγλικανισμός Κατηγορία:Ιστορία του Προτεσταντισμού Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Μικροφίλμ
thumb|right|300px|Ένας φορέας θετικού μικροφίλμ. thumb|right|300px|Σαρωτής μικροφίλμ: μετατροπή μικροφίλμ σε ψηφιακή εικόνα. Το μικροφίλμ είναι τύπος φωτογραφικού φιλμ, που έχει την ιδιότητα να αναπαραγάγει ολόκληρα κείμενα σε μικρές διαστάσεις. Χρησιμοποιείται για λόγους οικονομίας χώρου καθώς και για τη διατήρηση κειμένων αξίας, που συχνά η πολλή χρήση τα καταστρέφει.
Το μικροφίλμ έγινε διάσημο μέσο αποθήκευσης σε βιβλιοθήκες και οργανισμούς στο μέσο του 20ού αιώνα. Σε μικροφίλμ φωτογραφήθηκαν εφημερίδες και περιοδικά, ώστε να είναι ευκολότερη η πρόσβαση σε αυτά και να χρειάζεται λιγότερος αποθηκευτικός χώρος. Επίσης στις βιβλιοθήκες σπάνια βιβλία αξίας φωτογραφήθηκαν σε μικροφίλμ, ώστε όχι μόνο να μειωθεί η πιθανότητα καταστροφής, αλλά και η πιθανότητα κλοπής από τους αναγνώστες.
Για το διάβασμα των μικροφίλμ υπάρχουν ειδικές συσκευές, που με αυτές προβάλλεται το φιλμ και μπορεί κανείς άνετα να το διαβάσει. Οι συσκευές αυτές λέγονται μικροαναγνώστες.
Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος μέσων
Ιωάννης ντε Σωντερόν
Ο Ιωάννης Σωντερόν, γαλλ.: Jean de Chauderon, (απεβ. 1294), ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρόνος της Εσταμίρας και μεγάλος Κοντόσταυλος του πριγκιπάτου. Είναι ένα από τα ηρωικά πρόσωπα που αναφέρονται στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη "Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ".
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Σωντερόν πρώτου βαρόνου της Εσταμίρας και μεγάλου Κοντοσταύλου του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ο Γοδεφρείδος καταγόταν από την Καμπανία και η βαρονία του αποτελείτο από 12 φέουδα.
Όπως πολλοί ευγενείς της Αχαΐας, πέρασε πολύ καιρό στην Αυλή του Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Σικελίας, ενεργώντας ως ένας σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ της Αχαΐας και της Νάπολης. έλαβε γαίες στην Ιταλία από τον βασιλιά, που του εμπιστεύθηκε σημαντικές διπλωματικές αποστολές. Όταν ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος επρόκειτο να αποβιώσει, τον διόρισε ως βάιλο, ώσπου ο Κάρολος Α΄ να αποφασίσει. Είχε διορισθεί το 1278 για έναν χρόνο βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από τον Καρολο Α΄. Κατείχε και το στρατιωτικό αξίωμα του Μεγάλου Κοντόσταυλου της Ρωμανίας και του Πρωτοστράτορα.
Το 1292 ή 1293 μετέβη σε διπλωματική αποστολή στη Βυζαντινή Αυλή της Κωνσταντινούπολης μαζί με τον Γοδεφρείδο του Ωλναί με σκοπό να λάβει πίσω το κάστρο της Καλαμάτας, το οποίο λίγο πριν είχε καταληφθεί από τοπικούς Σλάβους και είχε παραδοθεί στον Βυζαντινό κυβερνήτη του Μυστρά. Η πρεσβεία έλαβε (μόνο) προφορική υπόσχεση, χάρη στη μεσολάβηση του πρέσβη των Καπετιδών-Ανζού στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Αυτοκράτορας έστειλε εντολές στον κυβερνήτη του Μυστρά να μην παραδώσει το κάστρο. Τελικά με την παρέμβαση τοπικών Ελλήνων αρχόντων, η Καλαμάτα παραδόθηκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γουλιέλμα Ορσίνι, κόρη του Ριχάρδου Α΄ παλατινού κόμη της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Ουτσουνόμιγια
right|170px|thumb|Το Δημαρχείο της Ουτσουνόμιγια Η Ουτσουνόμιγια (ιαπωνικά: 宇都宮市 Utsunomiya-shi) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του νομού Τοτσίγκι, στη βόρεια περιοχή του Καντό της Ιαπωνίας. Από το Μάιο του 2015 η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 518.200 κατοίκων και πυκνότητα πληθυσμού 1.240 ατόμων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η συνολική της έκταση είναι 416,85 τ.χλμ. Η Ουτσουνόμιγια είναι γνωστή για τα γκιόζα της (τηγανισμένα ντάμπλινγκς). Υπάρχουν περισσότερα από διακόσια εστιατόρια που σερβίρουν γκιόζα στην Ουτσουνόμιγια.
Η μητροπολιτική περιοχή της Ουτσουνόμιγια (宇都宮都市圏 Utsunomiya Toshi-ken) είχε πληθυσμό 888.005 κατοίκων στην απογραφή του 2000. Η κοντινή πόλη Ογιάμα περιλαμβάνεται στη μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο, αλλά όχι στη μητροπολιτική περιοχή της Ουτσουνόμιγια, παρόλο που οι περιοχές ενώνονται κάπως. Είναι η 10η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη στην περιοχή του Καντό.
Γεωγραφία
Η Ουτσουνόμιγια βρίσκεται νοτιο-κεντρικά του νομού Τοτσίγκι στις βόρειες πεδιάδες του Καντό. Βρίσκεται περίπου 100 χλμ. βόρεια του Τόκιο. Η ιστορική πόλη Νικκό βρίσκεται περίπου 25 χλμ. βορειοδυτικά της Ουτσουνόμιγια. Το μέσο υψόμετρο της πόλης είναι 100 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
We've Come for you All
Το We've Come for You All είναι το ένατο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records" στην Ευρώπη και της "Sanctuary Records" στην Αμερική.
Η σύνθεση του δίσκου ξεκίνησε στα μέσα του 2001 και το συγκρότημα μπήκε στο "Bear Tracks Recording Studio" της Νέας Υόρκης το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς. Στις αρχές του 2002, οι ηχογραφήσεις διακόπηκαν για μία σύντομη περιοδεία των Anthrax με τους Judas Priest και επέστρεψαν στο στούντιο τον Μάρτιο του 2002 για την ολοκλήρωση του άλμπουμ. Η παραγωγή του δίσκου έγινε από την Scrap 60 Productions την οποία αποτελούσαν ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Ρομπ Κατζιάνο, ο Έντι Γουόλ και ο Στιβ Ρετζίνα.
Το "We've Come for you All" ήταν αρχικά προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2003, αλλά τελικά μετά από αρκετές αναβολές κυκλοφόρησε τον Μάιο εκείνης της χρονιάς πουλώντας πάνω από 60.000 αντίτυπα στον πρώτο χρόνο από την έκδοση του.
Οι κριτικές για το άλμπουμ ήταν θετικές με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "metal.de" 9 / 10 και το "Metal Storm" 7,3.
Τραγούδια
2. What Doesn't Die (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:10
3. Superhero (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:03
4. Refuse to Be Denied (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 3:20
5. Safe Home (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:10
6. Any Place But Here (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:49
7. Nobody Knows Anything (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 2:57
8. Strap It On (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 3:32
9. Black Dahlia (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 2:37
10. Cadillac Rock Box (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 3:41
Ακρωτήριο Χορν
thumb|250px|Άποψη του ακρωτηρίου Χορν thumb|250px| Το ακρωτήριο Χορν (ισπανικά: Cabo de Hornos, αγγλικά: Cape Horn) είναι το νοτιότερο ακρωτήριο του αρχιπελάγους της Γης του Πυρός, στο μικρό νησί Όρνος (ισπανικά: Hornos). Πήρε το όνομά του από την πόλη Χόορν στην Ολλανδία. Αν και δεν είναι το νοτιότερο σημείο της Νότιας Αμερικής, το οποίο βρίσκεται στα νησιά Ντιέγο Ραμίρες, το ακρωτήριο Χορν σηματοδοτεί το βορειότερο όριο του πορθμού του Ντρέικ. Για πολλές δεκαετίες ήταν ένα σημαντικό ορόσημο στις θαλάσσιες μεταφορές για τα πλοία που μετέφεραν αγαθά σε όλο τον κόσμο. Τα νερά γύρω από το ακρωτήριο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα, εξαιτίας των ισχυρών ανέμων, των μεγάλων κυμάτων, των ισχυρών ρευμάτων και των παγόβουνων, τα οποία είχαν καταστήσει την περιοχή διαβόητη ως νεκροταφείο ναυτικών.
We've Come for you All
Τραγούδια
11. Taking the Music Back (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 3:11
Ακρωτήριο Χορν
Η ανάγκη των πλοίων να παραπλέουν το ακρωτήριο Χορν μειώθηκε σημαντικά με την διάνοιξη της διώρυγας του Παναμά το 1914. Η πλεύση γύρω από το ακρωτήριο Χορν θεωρείται ως μία από τις δυσκολότερες προκλήσεις στην ιστιοπλοΐα. Έτσι λίγοι ναυτικοί εξακολουθούν να ακολουθούν αυτή τη διαδρομή, μερικές φορές ως τμήμα του περίπλου της Γης και σχεδόν πάντα επιλέγουν διαδρομές βόρεια του νησιού.
We've Come for you All
Τραγούδια
12. Crash (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 0:57
Ακρωτήριο Χορν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χορν Κατηγορία:Γεωγραφία της Χιλής
We've Come for you All
Τραγούδια
13. Think About an End (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 5:09
14. W.C.F.Y.A. (Bush, Caggiano, Ian, Bello, Benante) - 4:12
Θέσεις τσαρτ
We've Come for You All (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 6 Μαΐου 2003
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "We've Come for You All" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003 Κατηγορία:Άλμπουμ των Anthrax
Εθνοσυνέλευση (Λεσότο)
Η Εθνοσυνέλευση (National Assembly, Lekhotleng la Sechaba) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου του Λεσότο.
Σύνθεση
Η σημερινή Εθνοσυνέλευση απαρτίζεται από 120 μέλη. Τα 80μέλη εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με απλή πλειοψηφία και τα υπόλοιπα 40 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση και σε κομματικές λίστες σε εθνικό επίπεδο. Η θητεία των μελών είναι πενταετής.
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
Ο πρώτος Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης του Λεσότο είναι ο Γουόλτερ Π. Στάντφορντ και ήταν πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου από το 1961 έως το 1965.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθνοσυνελευση Λεσοτο
Μαγούλες Αιτωλοακαρνανίας
Οι Μαγούλες είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας, το οποίο βρίσκεται ΒΑ.-Β. του Αιτωλικού σε απόσταση 8 χλμ. (μέσω της επαρχιακής οδού Αντιρρίου - Αγρινίου) και 17,5 ΒΔ. από το Μεσολογγίου. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 2011 ως μέρος του Δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αιτωλικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 73 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Γεροσκήπου FC
Η Γεροσκήπου FC είναι μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου. Αρχικά ιδρύθηκε ως Κολώνη Γεροσκήπου FC. Το 2017 μετονομάστηκε σε Γεροσκήπου FC.
Ιστορία
μικρογραφία|Το έμβλημα της ομάδας ως Κολώνη Γεροσκήπου FC. Η Γεροσκήπου FC ιδρύθηκε το 2013 ως Κολώνη Γεροσκήπου FC. . Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ. Το 2016 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2016 μέσα από το οποίο εξασφάλισε την άνοδο της στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ. Τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε. Το 2017 μετονομάστηκε σε Γεροσκήπου FC. Την περίοδο 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΠΟΑΣΠ και ακολούθως μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ 2019 εξασφάλισε την άνοδο της στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Γεροσκήπου
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1974
Συνολικά 99 ομάδες μπήκαν στους προκριματικούς γύρους του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1974, οι οποίες ανταγωνίστηκαν για 16 θέσεις στα τελικά του τουρνουά. Η Δυτική Γερμανία ως η διοργανώτρια χώρα και οι πρωταθλητές της προηγούμενης διοργάνωσης, η ομάδα της Βραζιλίας, προκρίθηκαν αυτόματα, αφήνοντας 14 θέσεις ανοιχτές για ανταγωνισμό.
Οι 16 θέσεις που διατέθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 μοιράστηκαν μεταξύ των ηπειρωτικών ζωνών ως εξής:
Συνολικά 90 ομάδες έπαιξαν τουλάχιστον έναν αγώνα. Συνολικά 226 προκριματικοί αγώνες παίχτηκαν, και επιτεύχθησαν 620 γκολ, δίνοντας κατά μέσον όρο 2,74 γκολ ανά αγώνα.
Ηπειρωτικές Ζώνες
Ανά ομοσπονδία, οι ομάδες που προκρίθηκαν είναι οι εξής:
Διηπειρωτικά μπαράζ: ΟΥΕΦΑ - ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ.
Οι ομάδες θα παίξουν η μία εναντίον της άλλης στις έδρες τους. Ο νικητής θα προκριθεί.
Προκριθείσες ομάδες
(Π) - προκρίνεται αυτόματα ως πρωταθλητές του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1970
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1974
Γκέοργκ Φρίντριχ φον Τσέντνερ
Ο Γκέοργκ Φρίντριχ φον Τσέντνερ (γερμ. Georg Friedrich Freiherr von Zentner, 1752-1835) υπήρξε Γερμανός νομομαθής και πολιτικός. Διετέλεσε καθηγητής κρατικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, και αργότερα σε πολλές και σημαντικές θέσεις υπουργός στην Βαυαρία. Έργο του είναι το σύνταγμα της Βαυαρίας του 1818.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1752 στο Στράσσενχαϊμ (σήμερα Μάννχαϊμ).
Απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 1835 στο Μόναχο. Ήταν το μικρότερο παιδί μέσα σε μια πολυμελή αγροτική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Φραντς Τσέντνερ και μητέρα του η Μαρία Τερέζια, το γένος Στάινμπαχ. Σε ηλικία επτά χρονών ο μικρός Γκέοργκ πήγε στον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Φραντς, ο οποίος είχε διοριστεί από το 1759 γερουσιαστής στο Μάνχαϊμ. Προπαιδεύτηκε από ιδιωτικό διδάσκαλο για συνεχίσει στο Ιησουιτικό Κολλέγιο της Χαϊδελβέργης, όπου σπούδασε επί τετραετίας και μετά συνέχισε στην Ακαδημία, όπου αποφοίτησε το 1770. Εγκαταστάθηκε στο Μετς για ενάμιση χρόνια, όπου εξάσκησε τα γαλλικά του και ήρθε σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες του Διαφωτισμού. Επέστρεψε στο Γκέτινγκεν, όπου συνέχισε τις σπουδές νομικής. Διορίστηκε καθηγητής σε σχολείο και από το 1777 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Με υποτροφία εξακοσίων γκούλντεν από τον Καρλ Τέοντορ του Παλατινάτου και της Βαυαρίας περιηγήθηκε για δύο χρόνια την Ευρώπη. Επέστρεψε στο Γκαίτινγκεν και επισκέφτηκε το Βερολίνο, Μπράουνσβαϊγκ, Ανόβερο, Βολφενμπύτελ, Λειψία, Δρέσδη και Βιέννη. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της νομικής το 1779 στο Πανεπιστήμιο του Ίνγκολσταντ και διορίστηκε καθηγητής της Νομικής το ίδιο έτος.
Άλλες διακρίσεις
Διετέλεσε μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας των Επιστημών. Το 1820 αναγνωρίστηκε επίτιμος κάτοικος του Μονάχου. Το 1776 προσχώρησε στην Μασονική Στοά Joseph zu den drey Helmen και έγινε ιδρυτικό μέλος των Στοών Johannes zur brüderliche Liebe το 1781 και Karl zum Reichsapfel αργότερα.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κλιματική αλλαγή στη Τουρκία
Η κλιματική αλλαγή στην Τουρκία περιλαμβάνει αλλαγές στο κλίμα της Τουρκίας, τις επιπτώσεις και πώς προσαρμόζεται η χώρα σε αυτές τις αλλαγές. Οι ετήσιες και μέγιστες θερμοκρασίες της Τουρκίας αυξάνονται και το 2020 ήταν το τρίτο πιο καυτό έτος που έχει καταγραφεί. Η Τουρκία θα επηρεαστεί πολύ από την κλιματική αλλαγή,  και αντιμετωπίζει ήδη πιο ακραίες καιρικές συνθήκες, με ξηρασίες  και κύματα καύσωνα να αποτελούν τους κύριους κινδύνους. Οι τρέχουσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την Τουρκία είναι περίπου 1% του παγκόσμιου συνόλου, και η ενεργειακή πολιτική περιλαμβάνει μεγάλη επιδότηση άνθρακα στην Τουρκία. Η Τουρκία είναι μία από τις λίγες χώρες που δεν έχουν επικυρώσει τη Συμφωνία του Παρισιού, επομένως δεν αποτελεί υποστηρίκτρια της Συμφωνίας του Παρισιού. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος συντονίζει την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και έχει προγραμματιστεί προσαρμογή για τους υδάτινους πόρους από τη λεκάνη απορροής ποταμών και για τη γεωργία.
Παραπομπές
Τουρκια
Πλάτανος Φαρρών Αχαΐας
Ο Πλάτανος είναι μικρό ορεινό χωριό της Αχαΐας που ανήκει διοικητικά στην Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου του Δήμου Ερυμάνθου.
Γεωγραφία - Τοποθεσία
Βρίσκεται αμφιθεατρικά χτισμένος στις πλαγιές των πρόβουνων νοτίως του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού και έναντι ακριβώς του Ερυμάνθου, στο πάνω μέρος της χαράδρας που δημιουργείται από τον ποταμό Πείρο, στην ιστορική περιοχή των Νεζερών. Ο οικισμός εκτείνεται κατά μήκος της Επαρχιακής οδού Πατρών-Καλαβρύτων και ψηλότερα από αυτήν, ευρισκόμενος σε υψόμετρο περίπου 710 μέτρων.
Η τοποθεσία έχει ορίζοντα που προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς το βόρειο και το βορειοανατολικό τμήμα του επιβλητικού Ερυμάνθου καθώς και προς την δύση και άνοιγμα της χαράδρας του Πείρου.
Ο Πλάτανος απέχει οδικώς 15 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, 35 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 38 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα.
Ιστορικά στοιχεία
Αποτελεί τον μακρύτερο σε διάρκεια ζωής αναγνωρισμένο οικισμό της σημερινής Κοινότητας Νέου Κομπηγαδίου του Δήμου Ερυμάνθου.
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1700 στην βενετική καταγραφή Γκριμάνι με την ονομασία Platano di Nexero και με πληθυσμό 81 κάτοικους (15 οικογένειες).
Το 1713 εμφανίζεται να έχει δικές του δύο ενορίες εντός του χωριού, μία ο Άγιος Στέφανος και μία του ναού στον καθαυτό οικισμό του χωριού που είναι αφιερωμένος στους Παμμέγιστους Ταξιάρχες.
Το 1828 καταγράφεται από την αποστολή της Εκστρατείας του Μοριά με 28 οικογένειες.
Το 1903 αναφέρεται πως απέχει περί τις 4 ώρες από την Χαλανδρίτσα.
Διοικητική εξέλιξη
Μετεπαναστατικά, στις 20/04/1835 υπήχθη στον Δήμο Νεζερών. Στις 08/03/1841 (ΦΕΚ 5Α), με την κατάργηση του Δήμου Νεζερών, προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαρών.
Στις 28/08/1912 (ΦΕΚ 256Α), και την θέσπιση των κοινοτήτων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Κομπηγαδίου, η οποία μετέπειτα και συγκεκριμένα στις 03/12/1971 (ΦΕΚ 249Α) μετονομάστηκε σε Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου.
Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α) σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών, ενώ από την 1/1/2011 εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) που συστάθηκε βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Σημαντική τοποθεσία κοντά στο χωριό είναι το μικρό οροπέδιο με την ονομασία Σόρους στο οποίο από παλιά οι κάτοικοι του χωριού, πέρα από τη βασική τους ασχολία που ήταν η κτηνοτροφία, ασχολούνταν με την γεωργία και καλλιεργούσαν εκτάσεις με καλαμπόκι, κριθάρι και σιτάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Σουριναμέζικες γενικές εκλογές 2020
Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Σουρινάμ στις 25 Μαΐου 2020. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα με την οικονομική κρίση στο Σουρινάμ, καθώς και με την κρίση της πανδημίας COVID-19.
Εκλογικό σύστημα
Οι 51 έδρες στην Εθνοσυνέλευση εκλέγονται χρησιμοποιώντας την αναλογική εκπροσώπηση με κομματική λίστα με τη μέθοδο D'Hondt σε δέκα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που περιέχουν μεταξύ δύο και δεκαεπτά εδρών. Οι δέκα εκλογικές περιφέρειες είναι συναφείς με τις δέκα διοικητικές περιφέρειες του Σουρινάμ. Οι ψηφοφόροι έχουν επίσης την επιλογή να δώσουν μια προτιμησιακή ψήφο για έναν από τους υποψηφίους στην επιλεγμένη λίστα, προκειμένου να αυξήσουν τη θέση τους στον κατάλογο και οι υποψήφιοι που έχουν λάβει τις περισσότερες προτιμησιακές ψήφους στους καταλόγους που έλαβαν έδρες κηρύσσονται εκλεγμένοι. Στη συνέχεια, η Εθνοσυνέλευση εκλέγει τον Πρόεδρο.
Εκστρατεία
Αμφότεροι οι συνασπισμοί V7 και A-Combination διαλύθηκαν λίγο μετά τις προηγούμενες εκλογές. Οι εκλογικές συμμαχίες (οι οποίες ενδέχεται να επέτρεπαν στις υπόλοιπες ψήφους των συνδυασμένων κομμάτων να αποκτήσουν επιπλέον έδρα) απαγορεύθηκαν το 2019. Το Κόμμα του Αμαζονίου και το Κόμμα για το Νόμο και την Ανάπτυξη αποφάσισαν να συνεργαστούν για τις εκλογές, με τους υποψηφίους του Κόμματος του Αμαζονίου να εμφανίζονται στον κατάλογο του Κόμματος Νόμου και Ανάπτυξης. Το ζεύγος των ABOP και Pertjajah Luhur, καθώς και οι BEP και HVB, αποφάσισαν επίσης να συνεργαστούν, ανοίγοντας τους καταλόγους τους σε ορισμένες περιοχές στις άλλες, εάν δεν υπήρχε μια βιώσιμη παρουσία εκεί.
Καθώς ένα νέο κοινοβούλιο εκλέγει τον πρόεδρο της χώρας μετά τη συνεδρίασή του, ο κάτοχος της προεδρίας Ντέσι Μπουτέρσε (ο οποίος κυβερνούσε από το 2010) και το NDP του ήλπιζαν να κερδίσουν μια εκλογική νίκη προκειμένου να τον επανεκλέξουν για τρίτη θητεία, με αυτόν τον τρόπο διατηρώντας την εθνική του ασυλία από τη σύλληψη για κατηγορίες ανθρωποκτονίας, για τις οποίες καταδικάστηκε από στρατιωτικό δικαστήριο του Σουρινάμ το 2019 σχετικά με τη συμμετοχή του στις δολοφονίες του Δεκεμβρίου. Η Ευρωπόλ είχε επίσης ενεργό ένταλμα για τη σύλληψή του από τις 16 Ιουλίου 1999 για εμπόριο κοκαΐνης αν και το Σουρινάμ δεν εκδίδει τους δικούς του πολίτες. Σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα των WikiLeaks που κυκλοφόρησαν το 2011, ο Μπουτέρσε δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο ναρκωτικών μέχρι το 2006.
Οικονομία
Το δεύτερο υπουργικό συμβούλιο του Μπουτέρσε ανέλαβε καθήκοντα το 2015 εν μέσω ύφεσης που θα κορυφωθεί τον επόμενο χρόνο. Το χρέος της χώρας θα κατέληγε σχεδόν να διπλασιαστεί μεταξύ του 2015 και του 2019, εν μέρει λόγω των οικονομικών δεινών καθώς και της αύξησης των κρατικών δαπανών και της πρόσληψης νέων κυβερνητικών υπαλλήλων, οι οποίοι τότε αποτελούσαν το 53% του εργατικού δυναμικού της χώρας (με μέσο μισθό κάτω από 350 $ ανά μήνα). Μια δημοσκόπηση μεταξύ των αναγνωστών στην ιστοσελίδα της Dagblad Suriname, μιας δημοφιλούς εφημερίδας, έδειξε ότι περίπου δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, γύρω στο 90% ανησυχούσε για τα χρέη που έπρεπε να εξοφλήσει το Σουρινάμ.
Τον Ιανουάριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι το ισοδύναμο περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ είχε εξαφανιστεί από την Κεντρική Τράπεζα του Σουρινάμ (CBvS). Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Ρόμπερτ-Γκράι φαν Τρικτ, τέθηκε υπό κράτηση υπό την υποψία σύγκρουσης συμφερόντων και παραποίησης ημερομηνιών για το δάνειο. Τον Απρίλιο η Εισαγγελία υπέβαλε αίτημα στην Εθνοσυνέλευση για να απαγγείλει κατηγορίες σε βάρος του υπουργού Οικονομικών Γκίλμορε Χέφτραντ με σκοπό να τον διώξει ποινικά.
COVID-19
Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Το πρώτο κρούσμα στο Σουρινάμ διαγνώστηκε στις 13 Μαρτίου και η χώρα έκλεισε τα σύνορά της την επόμενη μέρα. Τις επόμενες εβδομάδες εφαρμόστηκε απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 8 μ.μ. έως τις 6 π.μ.
Διεξαγωγή
Στις 28 Μαΐου η Onafhankelijk Kiesbureau (Ανεξάρτητη Εκλογική Υπηρεσία) ανακοίνωσε ότι θα χρειάζονταν τουλάχιστον δύο εβδομάδες για να κηρυχθούν τα εκλογικά αποτελέσματα οριστικά. Αφού εντοπίστηκαν τέσσερις νέες περιπτώσεις COVID-19, η διαδικασία μέτρησης των ψήφων διεκόπη.
Αποτελέσματα
Τα τελικά αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 16 Ιουνίου, χωρίς αλλαγή στην κατανομή των εδρών σε σχέση με τα πρώτα στοιχεία. Οι υποψήφιοι είχαν στη συνέχεια δύο εβδομάδες είτε για να εγείρουν αντιρρήσεις είτε να εγκρίνουν τα αποτελέσματα. Στις 19 Ιουνίου η Ανεξάρτητη Εκλογική Υπηρεσία κήρυξε τα αποτελέσματα δεσμευτικά, αλλά τα αποτελέσματα των περιφερειών Tammenga και Pontbuiten θα επανεξεταστούν και τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν εντός τριών εβδομάδων. Στις 3 Ιουλίου τα αποτελέσματα των Tammenga και Pontbuiten κηρύχθηκαν δεσμευτικά. Υπήρξαν μόνο μικρές αλλαγές στις μετρήσεις και δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές.
Το VHP είχε το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα από το 1973, υπερδιπλασιάζοντας τον προηγούμενο αριθμό εδρών του και έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση. Το NDP του προέδρου Ντέσι Μπουτέρσε έχασε περισσότερο από το ένα τρίτο των εδρών του, το οποίο οφείλεται εν μέρει στα οικονομικά προβλήματα της χώρας και στις ποινικές κατηγορίες εναντίον του. Το ABOP είχε το καλύτερο αποτέλεσμα από την ίδρυσή του το 1990, κερδίζοντας οκτώ έδρες, ενώ το PL είχε το χειρότερο αποτέλεσμα από την σύστασή του, κερδίζοντας μόνο δύο έδρες, με μία από αυτές να είναι μέλος του ABOP που ενεργούσε ως lijstduwer στη Γουανίκα.
Επακόλουθα
Στις 28 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι τα VHP και ABOP είχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για μια κυβέρνηση συνασπισμού και ότι ήταν πιθανό να συμπεριληφθεί το NPS. Το PL εξέφρασε επίσης ενδιαφέρον. Ο συνασπισμός των τεσσάρων κομμάτων θα είχε 33 έδρες (πλειοψηφία) στην Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, η εκλογή του Προέδρου της χώρας απαιτεί  υπερπλειοψηφία δύο τρίτων στη Συνέλευση, πράγμα που σημαίνει ότι ο συνασπισμός θα χρειαζόταν είτε έναν άλλο βουλευτή  από το NDP είτε το BEP να συνεργαστεί για να εκλέξει την επιλογή του συνασπισμού ή θα πρέπει να υποβάλει έναν υποψήφιο αποδεκτό σε τουλάχιστον ένα από τα άλλα δύο κόμματα. Εάν οι προεδρικές εκλογές δεν εκλέξουν υποψήφιο, πραγματοποιείται κοινή συνεδρίαση της Συνέλευσης, των περιφερειών και των θερέτρων ( De Verenigde Volksvergadering ), με έναν νικητή να εκλέγεται με πλειοψηφία.
Στις 30 Μαΐου ανακοινώθηκε ότι είχε σχηματιστεί συνασπισμός που αποτελείται από VHP, ABOP, NPS και PL. Ο αρχηγός του VHP Τσαν Σαντόχι ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για πρόεδρος του Σουρινάμ και ο ηγέτης του ABOP RΡόνι Μπρούνσουικ ανακοινώθηκε ως υποψήφιος του συνασπισμού για το αξίωμα του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης. Άλλες θέσεις που κατανέμονται βάσει της συμφωνίας περιλαμβάνουν τον Αντιπρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης και τον διοικτή της Κεντρικής Τράπεζας του Σουρινάμ για το VHP, τον υπουργό Εσωτερικών και τον υπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων για το PL, και τον υπουργό Παιδείας και τον υπουργό Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου για το NPS. Ο ABOP έλαβε τον διορισμό αντιπροέδρου, καθώς και τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Αστυνομίας, υπουργό Εμπορίου, Βιομηχανίας & Τουρισμού και υπουργό Φυσικών Πόρων και Περιφερειακής Ανάπτυξης. Οι υπόλοιπες υπουργικές θέσεις έπρεπε να κατέχονται από το VHP.
Στις 29 Ιουνίου η Εθνοσυνέλευση συνεδρίασε για την πρώτη της συνεδρίαση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ρόνι Μπρούνσουικ εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης χωρίς αντίπαλο. Ο Ντιου Σάρμαν έγινε Αντιπρόεδρος. Την 1η Ιουλίου ο Πολ Σομοχάρτζο, πρόεδρος του Pertjajah Luhur και συνεργάτης της νέας κυβέρνησης, διαγνώστηκε με COVID-19. Οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι ο πρόεδρος της NPS Γκρέγκορι Ρούσλαντ και ο πρόεδρος της ABOP Ρόνι Μπρούνσουικ ήταν επίσης θετικοί στον COVID-19. Στις 3 Ιουλίου ο Ντιου Σάρμαν, αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, ανακοίνωσε ότι οι προεδρικές εκλογές θα αναβληθούν έως τις 10 Ιουλίου το νωρίτερο, με την ψηφοφορία να ορίζεται αργότερα για τις 13 Ιουλίου. Οι πιθανοί υποψήφιοι υποχρεώθηκαν να ανακοινώσουν την υποψηφιότητά τους στις 7 και 8 Ιουλίου.
Στις 7 Ιουλίου ο συνασπισμός όρισε τον Τσαν Σαντόχι για την προεδρία και τον Ρόνι Μπρούνσουικ ως αντιπρόεδρο. Οι υποψηφιότητες υποστηρίχθηκαν και από τους 33 βουλευτές του συνασπισμού. Δεδομένου ότι κανένας άλλος υποψήφιος δεν διορίστηκε μέχρι την προθεσμία στις 8 Ιουλίου, οι Σαντόχι και Μπρούνσουικ εξελέγησαν στις 13 Ιουλίου διά βοής σε εκλογές χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκαν στις 16 Ιουλίου στο Onafhankelijkheidsplein στο Παραμαρίμπο σε τελετή χωρίς κοινό λόγω της πανδημίας COVID-19.
Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος
Ο Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος (1921 - 1998) ήταν Έλληνας δικαστικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα και ήταν γιος του Βασίλειου Κουρουσόπουλου, αντιστράτηγου του ελληνικού Στρατού Ξηράς, και της Αγνής Θεοφιλάτου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια στρατιωτικών και νομικών, μεταξύ των οποίων και ο προπάππος του Βασίλειος Κουρουσόπουλος, αρεοπαγίτης, ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια της Ιθάκης, συγγενική με αυτή των Σταθάτων.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι και ακολούθησε δικαστική σταδιοδρομία στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1982 έγινε πρόεδρος του Β΄ τμήματος του ΣτΕ και τον επόμενο χρόνο, το 1983, διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1988, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με την συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Επίσης, από το 1994 έως το 1997 διατέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).
Απεβίωσε στις 28 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα, σε ηλικία 77 ετών, από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
ΣΙ
Ο όρος, λέξη και συντομογραφία ΣΙ ή Σι ή σι μπορεί να αναφέρεται:
Αχιλλέας Αγαθόνικος
Ο Αχιλλέας Αγαθόνικος (ή και Αχιλλεύς Αγαθόνικος) (1832 - 1892) ήταν Έλληνας νομομαθής και συγγραφέας, με καταγωγή από τη Μακεδονία (Θεσσαλονίκη).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Χαλκίδα και ήταν γιος του Διδάσκαλου του Έθνους Μιλτιάδη Αγαθόνικου. Ο Αγαθόνικος αναγνωρίστηκε για το νομικό και συγγραφικό του έργο, έτσι ονομάστηκε εισαγγελέας στον Άρειο Πάγο, το 1892. Επίσης, έχει μεταφράσει κάποια έργα του Ιππόλυτου Ταιν. Ενώ, εκτός αυτού, συνέγραψε στο λεξικό Μπερτ - Χιρστ για το Αττικό Δίκαιο. Τέλος, υπήρξε μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Ήταν πατέρας του Μιλτιάδη Αγαθόνικου, γνωστού νομομαθή και δικαστικού.
Εργογραφία
Μεγάλα συγγράμματα και πραγματείες του Αγαθόνικου θεωρούνται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές