cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραλφ Νέβιλ, 3ος κόμης του Γουέστμορλαντ
Κόμης του Γουέστμορλαντ
Ο θείος του Ραλφ Νέβιλ, 2ος κόμης του Γουέστμορλαντ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1484 και τον διαδέχτηκε ο ίδιος σαν κόμης του Γουέστμορλαντ και λόρδος του Νέβιλ μετά την τρίτη δημιουργία το 1295. Μετά την ήττα και τον φόνο του Ριχάρδου Γ΄ στην μάχη του Μπόσγουορθ ο Ραλφ Νέβιλ προχώρησε σε δασμούς με τον νέο βασιλιά Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας ύψους 400 μάρκων και τοποθέτησε τον γιο του Ραλφ Νέβιλ (πέθανε το 1498) μετά την έγκριση του γάμου του στην συνοδεία του νέου βασιλιά. Ο Γουέστμορλαντ έστειλε στρατό στην Σκωτία (1497) μετά την υποστήριξη που παρείχε ο Ιάκωβος Δ΄ της Σκωτίας στον διεκδικητή του Αγγλικού θρόνου Πέρκιν Γουάρμπεκ.
Θάνατος
Ο γιος και διάδοχος του πέθανε το 1498, ο ίδιος ο Γουέστμορλαντ πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1499 στο κάστρο του Χόρνμπυ στο Γιορκσάιρ την έδρα του γαμπρού του Σερ Γουίλιαμ Κόνιερς από λύπη για τον θάνατο του γιου του, τάφηκε στην ενοριακή εκκλησία της περιοχής. Ο εγγονός του Ραλφ Νέβιλ, 4ος κόμης του Γουέστμορλαντ τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Γουέστμορλαντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ Κατηγορία:Κόμητες του Γουέστμορλαντ
Arrasando
Το Arrasando είναι το 6ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ σταρ Ταλία. Κυκλοφόρησε το 2000 από την ΕΜΙ και έλαβε εξαιρετικές κριτικές σε όλο τον κόσμο. Βοήθησε την Ταλία να εδραιωθεί στην παγκόσμια μουσική σκηνή και στην ποπ κουλτούρα. Της έφερε επίσης την πολυπόθητη διεθνή αναγνωρίσιμότητα, κάτι το οποίο είχε ήδη καταφέρει μέσω των τηλενουβέλλων της. Συνδυάζει πολλά μουσικά είδη και επιρροές και το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό που κυριολεκτικά μάγεψε. Έχει πουλήσει πάνω από 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι στιγμής σε διεθνές επίπεδο.
Κατάλογος Κομματιών
Κανονική έκδοση
Βραβεία / Αναγνωρίσεις
Το άλμπουμ προτάθηκε για 2 βραβεία Λάτιν Γκράμμυ. Ήταν υποψήφιο στις εξής κατηγορίες: Και τελικά κέρδισε το 2ο βραβείο ενώ το άλμπουμ που νίκησε στη 1η υποψηφιότητα ήταν το Mi Reflejo της Κριστίνα Αγκιλέρα. Επίσης το 2001 η Ταλία κέρδισε το "Βραβείο της Σταρ" στα Latin Billboard Awards λόγω της λαμπρής καριέρας της μέχρι τότε. Άλλα βραβεία που απονεμήθηκαν στη Ταλία λόγω αυτής της επιτυχίας της ήταν τα εξής:
Αναφορές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Επιτάφιος (Χριστιανισμός)
thumb|Κειμήλια [[Μικρασιάτες|Μικρασιατών: Κεντητός με χρυσή κλωστή και ενεπίγραφος Επιτάφιος του 17ου αιώνα, της ελληνικής κοινότητας στην Άγκυρα της Μικράς Ασίας (Μουσείο Μπενάκη).]] μικρογραφία|Επιτάφιος στολισμένος τη Μεγάλη Παρασκευή στον [[Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου|Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης (2022).]] thumb|Ο επιτάφιος στο [[Άργος κατά την περιφορά (2023).]]
Ο Επιτάφιος στον Ορθόδοξο Χριστιανισμό είναι λειτουργικό ύφασμα που στην κανονική μορφή του αποτελείται από ένα μεγάλο, κεντημένο και συχνά με πλούσια διακόσμηση ύφασμα, το οποίο φέρει επάνω του μια εικόνα του νεκρού σώματος του Ιησού Χριστού, συχνά με απεικονίσεις της μητέρας του και άλλων μορφών, κατά την περιγραφή των Ευαγγελίων. Η χρήση του περιορίζεται στις ακολουθίες της Μεγάλης Παρασκευής και του Μεγάλου Σαββάτου, τόσο στις Ορθόδοξες, όσο και στις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες (Ουνίτες). Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία έχει επίσης την παράδοση του Επιταφίου, με τον σχετικό εορτασμό να ονομάζεται T'aghman Kark («Τελετουργία της Ταφής»).
Στον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου, που τελείται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, γίνεται σε κάθε ενορία η περιφορά του Επιταφίου εντός «προηυτρεπισμένου κουβουκλίου», όπου έχει εναποτεθεί κατά τον Εσπερινό της Αποκαθηλώσεως, που τελείται το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής. Συνεκδοχικά, και το ίδιο το κουβούκλιο με τον Επιτάφιο αποκαλείται «Επιτάφιος», ο ακριβής όμως λειτουργικός όρος αφορά μόνο το ύφασμα, το οποίο εντάσσεται στην κατηγορία των ιερών εικόνων, δηλαδή των απεικονίσεων αγίων προσώπων.
Με τον όρο Επιτάφιος θρήνος ή απλώς «Επιτάφιος» αναφέρεται και το κυρίως μέρος της ακολουθίας του όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου.
Ετυμολογία
Η λέξη επιτάφιος είναι σύνθετη. Προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ἐπί, που σημαίνει «επάνω σε», και τάφος. Στην αρχαία ελληνική η λέξη έφερε και άλλες σημασίες, όπως του επιτάφιου επιγράμματος (η σημασία του αγγλικού epitaph), του επιτάφιου λόγου (π.χ. επιτάφιος του Περικλέους). Η παρούσα έννοια, που αποτελεί ουσιαστικοποιημένο επίθετο, αποκτήθηκε κατά τους χριστιανικούς χρόνους.
Εικονογραφία
Ως εικόνα, ο Επιτάφιος αναπαριστά το σώμα του Ιησού Χριστού μετά την Αποκαθήλωση από τον Σταυρό, σε στάση προετοιμασίας για την ταφή του. Η σκηνή αυτή προέρχεται από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον (ιθ΄ 38-42). Σε μερικούς επιταφίους απεικονίζονται γύρω από το σώμα να θρηνούν η Παναγία μητέρα του και άλλες μορφές, όπως ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και η Μαρία Μαγδαληνή, καθώς και άγγελοι. Σπανιότερα εικονίζονται ο Νικόδημος και άλλα πρόσωπα. Συχνά στις γωνίες εμφανίζονται οι 4 Ευαγγελιστές, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το σώμα του Χριστού εμφανίζεται μόνο του με αγγέλους. Η αρχαιότερη σωζόμενη κεντητή εικόνα Επιταφίου (περ. 1200), που φυλάσσεται στη Βενετία, είναι αυτής της μορφής. Τα ισοδύναμα εικονογραφικά θέματα στη Δύση αποκαλούνται «Άλειμμα του Σώματος του Χριστού» (με έλαια ταφής) ή «Θρήνος του Χριστού» (με ομάδα προσώπων παρούσα), με κάπως ξεχωριστή παραλλαγή την Πιετά, όπου υπάρχει μόνο η Παναγία που κρατά το σώμα του Χριστού.
Στην υστεροβυζαντινή περίοδο η εικόνα της ταφής του Χριστού ζωγραφιζόταν συνήθως κάτω από εικόνα του Χριστού Παντοκράτορος στην αψίδα της προθέσεως του ναού.
Λειτουργική χρήση
Ο Επιτάφιος χρησιμοποιείται κατά τις δύο τελευταίες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας στο βυζαντινό τελετουργικό, στις τελετές που σχετίζονται με τον ταφή και την Ανάσταση του Χριστού.
Στον εσπερινό της Μεγάλης Παρασκευής
Πριν από την τελετή της Αποκαθηλώσεως στον εσπερινό, ο οποίος τελείται το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής, ο ιερέας (και ο διάκονος εάν υπάρχει) τοποθετούν τον Επιτάφιο επάνω στην Αγία Τράπεζα. Επάνω στον Επιτάφιο τοποθετούνται ένα κάλυμμα του Αγίου Ποτηρίου («αήρ») και το Ευαγγέλιο (είτε αυτό που χρησιμοποιούν στη Θεία Λειτουργία, είτε κάποιο μικρότερο).
Κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου (μιας συρραφής περικοπών και από τα τέσσερα Ευαγγέλια), που διηγείται τα του θανάτου και της ταφής του Χριστού, μια ξύλινη ζωγραφισμένη εικόνα του σώματος του Κυρίου ως Εσταυρωμένου αποσπάται από τον Σταυρό, ο οποίος έχει τοποθετηθεί στο κέντρο του ναού. Το σώμα τυλίγεται σε λευκό ύφασμα και μεταφέρεται στο Ιερό.
Euromast
Ο Euromast είναι πύργος παρατήρησης στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, ο οποίος κατασκευάστηκε κατά το χρονικό διάστημα 1958 - 1960. Σχεδιάστηκε από τον Χουγκ Μάασκαντ (Hugh Maaskant). Κατασκευάστηκε ειδικά για την Floriade (έκθεση ανθοκομίας και κηπουρικής που διεξάγεται ανά δεκαετία στην Ολλανδία) και από το 2010 αναφέρεται ως μνημείο. Πρόκειται για κατασκευή από μπετόν με εσωτερική διάμετρο 9 μ. και πάχος τοιχωμάτων 30 εκ. Για λόγους σταθερότητας "πατά" σε ένα τσιμεντένιο μπλοκ μάζας 1.900.000 kg, ώστε το κέντρο βάρους της όλης κατασκευής να βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Διαθέτει πλατφόρμα παρατήρησης σε ύψος 96 μ. καθώς και ένα εστιατόριο. Αρχικά, με ύψος 101 μ. ήταν το ψηλότερο κτίσμα στο Ρότερνταμ, "τίτλο" που απώλεσε όταν κατασκευάστηκε το κτίριο "Erasmus MC" με ύψος 113,5 μ. , το οποίο ολοκληρώθηκε το 1968. Ανέκτησε τον τίτλο του υψηλότερου κτίσματος το 1970, όταν κατασκευάστηκε ο "διαστημικός πύργος" στην κορυφή του, δίνοντάς του επιπλέον ύψος 85 μ. Το συνολικό ύψος του σήμερα, μετρουμένης και της κεραίας στην κορυφή του, είναι 184,6 μ, ενώ το ύψος της οροφής του είναι στα 104 μ.
Επιτάφιος (Χριστιανισμός)
Στον εσπερινό της Μεγάλης Παρασκευής
Προς το τέλος της ακολουθίας, ο ιερέας ή ιερείς (ή ο ιερέας και ο διάκονος), συνοδευόμενοι από ιερόπαιδες με κεριά και θυμίαμα, μεταφέρουν τον Επιτάφιο πάνω από τα κεφάλια τους με πομπή από την Αγία Τράπεζα στο κέντρο του ναού και τον τοποθετούν πάνω σε ένα τραπέζι ή συνηθέστερα μέσα σε ξύλινο κουβούκλιο διακοσμημένο για τον σκοπό αυτό. Το Ευαγγέλιο τοποθετείται και πάλι επάνω στον Επιτάφιο. Στην Ελλάδα συνήθως ένα ξυλόγλυπτο κουβούκλιο (θόλος) στεγάζει την τράπεζα με τον Επιτάφιο, ο οποίος βρίσκεται στο δάπεδο του κουβουκλίου, που επιπλέον έχει λαβές για τη μεταφορά του. Το κουβούκλιο αναπαριστά τον τόπο όπου εναπέθεσαν το Σώμα του Χριστού μετά την αποκαθήλωση. Συγκεκριμένα αναπαριστά τον λίθο όπου εναπέθεσαν το Σώμα του Κυρίου προκειμένου να εκτελέσουν τα νεκρικά έθιμα (μύρα, σάβανο κ.λπ.) προ της ταφής. Από το απόγευμα της προηγούμενης ημέρας ο επιτάφιος έχει διακοσμηθεί με ανοιξιάτικα λουλούδια. Επιπλέον, ο Επιτάφιος ραντίζεται συχνά με πέταλα λουλουδιών και ροδόνερο, ενώ θυμιάζεται τελετουργικά ως ένδειξη σεβασμού. Οι καμπάνες του ναού κτυπούν πένθιμα και στις Ορθόδοξες χώρες οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες. Ο ιερέας και οι πιστοί προσκυνούν τον Επιτάφιο, καθώς οι ψάλτες άδουν ύμνους. Στις σλαβικές χώρες τελείται αμέσως μετά και η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου, κατά την οποία ψέλνεται ένας ειδικός κανόνας των θρήνων της Θεοτόκου.
Euromast
Ο Euromast υπάγεται στη Διεθνή Ομοσπονδία Πύργων. Το 2008 και το 2009 ο πύργος φιλοξένησε δράσεις "ακραίων αθλητικών εκδηλώσεων" (extreme sports) που περιλάμβαναν και "μπάντζι τζάμπινγκ".
Επιτάφιος (Χριστιανισμός)
Στον εσπερινό της Μεγάλης Παρασκευής
Οι πιστοί συνεχίζουν να προσκυνούν τον Επιτάφιο όλο το απόγευμα μέχρι το βράδυ, μέχρι την τέλεση του όρθρου. Σε αυτή την προσκύνηση ο πιστός ασπάζεται την εικόνα του Χριστού πάνω στον Επιτάφιο και το Ευαγγέλιο, συχνά με τρεις μετάνοιες, ενώ πολλοί περνούν κάτω από το τραπέζι του Επιταφίου. Στις Ελληνοκαθολικές Εκκλησίες της Ουκρανίας οι πιστοί ψέλνουν ύμνους όπως τον Stradal'na maty (страдальна мати), το περιεχόμενο του οποίου είναι παρόμοιο με του Stabat mater («Και ίστατο η Μήτηρ...»).
Euromast
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ρότερνταμ
Επιτάφιος (Χριστιανισμός)
Ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και η περιφορά
Ακολουθεί η Μεγάλη Δοξολογία και αμέσως μετά γίνεται η περιφορά του Επιταφίου με τις καμπάνες του ναού να ηχούν πένθιμα, σε ανάμνηση της κηδείας του Χριστού. Στις σλαβικές χώρες περιφέρεται μόνο ο Επιτάφιος (βλ. φωτογραφία) πάνω σε κοντάρια ή και στα χέρια, ενώ στην Ελλάδα καθιερώθηκε να περιφέρεται πάντοτε μέσα στο κουβούκλιο. Στις κοινωνίες με έντονη τη βυζαντινή επίδραση η περιφορά μπορεί να ακολουθήσει αρκετά μακρινή διαδρομή στις οδούς της ενορίας και σε αρκετές περιπτώσεις οι Επιτάφιοι διαφορετικών ενοριών συναντώνται σε μία κεντρική τοποθεσία, όπως μια πλατεία. Εκεί σταματούν για λίγο και ψάλλεται κοινό Τρισάγιον. Αντιθέτως, σε χώρες όπου οι Ορθόδοξοι αποτελούν μειονότητα, η περιφορά είναι απλώς τρεις γύροι του κτιρίου του ναού. Κατά τη διάρκεια της περιφοράς ψέλνονται τα «Εγκώμια» και το Τρισάγιον, στη μελωδική μορφή που απαντάται στις νεκρώσιμες ακολουθίες. Οι πιστοί ακολουθούν κρατώντας αναμμένα κεριά. Όσοι δεν είναι σε θέση να λιτανεύσουν στέκονται συχνά στους εξώστες των σπιτιών τους ή στα πεζοδρόμια από όπου περνά η περιφορά, κρατώντας επίσης αναμμένα κεριά ή και θυμιατήρια, ενώ από τους εξώστες ραίνουν τον Επιτάφιο με ανθοπέταλα και ανθόνερο. Σε πολλά ελληνικά χωρία ο Επιτάφιος περιφέρεται και μέσα στο κοιμητήριο, ανάμεσα στους τάφους, ως υπενθύμιση της αιώνιας ζωής στους κεκοιμημένους. Στη νήσο Ύδρα, ο Επιτάφιος της ενορίας Καμίνι περιφέρεται και μέσα στη θάλασσα, ως ειδική ευλογία για όσους έχουν χαθεί στη θάλασσα. Σε μεγαλύτερες πόλεις εξάλλου, της πομπής προηγείται η μπάντα του δήμου παίζοντας πένθιμα εμβατήρια, ενώ αλλού συνοδεύεται από στρατιωτικά αποσπάσματα με τα όπλα τους σε θέση πένθους (με το στόμιο της κάννης προς το έδαφος). αριστερά|μικρογραφία|176x176εσ|Πιστοί περνάνε κάτω από τον Επιτάφιο σε Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στο Τορόντο
Στο τέλος της περιφοράς, ο Επιτάφιος επιστρέφει στο εσωτερικό του ναού. Ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις, οι μεταφέροντες αυτόν θα σταθούν μόλις έξω ή μόλις μέσα από τη θύρα του ναού και θα τον κρατήσουν σε κάθετη θέση, ώστε όλοι όσοι εισέρχονται στον ναό να περάσουν από κάτω του (συμβολίζοντας ότι μπαίνουν στον τάφο μαζί με τον Χριστό). Στην Ελλάδα ο Επιτάφιος μεταφέρεται κατευθείαν μετά στο Ιερό, όπου παραμένει επάνω στην Αγία Τράπεζα μέχρι το τέλος της ημέρας της Αναλήψεως, ενώ στις σλαβικές χώρες αποτίθεται πάνω στo φορείο πάνω στο μέσο του ναού και παραμένει εκεί μέχρι την Ανάσταση.
Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου
Οι Μικρές Ώρες του Μεγάλου Σαββάτου διαβάζονται δίπλα στον Επιτάφιο αντί στα ψαλτήρια, ενώ ορισμένα μέρη της Θείας Λειτουργίας που θα τελούνταν στην Ωραία Πύλη (όπως η ανάγνωση του Ευαγγελίου, η Μεγάλη Είσοδος, η εκτενής κ.ά.) γίνονται μπροστά από τον Επιτάφιο. Μόνον η μετάληψη των πιστών και η dismissal γίνονται από την Ωραία Πύλη.
Σε μερικά μέρη ολόκληρη η Θεία Λειτουργία τελείται πάνω και δίπλα στον Επιτάφιο, ο οποίος χρησιμεύει ως η Αγία Τράπεζα, και οι κληρικοί στέκονται ή κάθονται γύρω του αντί για μέσα στο Ιερό.
Κατά την τελετή της Αναστάσεως
Στις σλαβικές χώρες, κατά την Αναστάσιμη Τελετή, στην τελευταία ωδή του κανόνα Κύματι θαλάσσης, ενώ άδονται οι φράσεις «Μη εποδύρου μου, Μήτερ... Αναστήσομαι γαρ και δοξασθήσομαι», ο ιερέας και ο διάκονος υψώνουν με μεγαλόπρεπο τρόπο τον Επιτάφιο από το τραπέζι του και τον μεταφέρουν δια της Ωραίας Πύλης μέσα στο Ιερό, όπου τον εναποθέτουν πάνω στην Αγία Τράπεζα, με το περιθώριό του να κρέμεται από την εμπρόσθια πλευρά της και να είναι έτσι ορατός από την ανοικτή Ωραία Πύλη. Εκεί θα παραμείνει μέχρι και το τέλος της ημέρας της Αναλήψεως, ως υπενθύμιση του ταφικού ιματίου που παρέμεινε στον άδειο Τάφο (Ιωάν. κ΄ 5).
Κατά την πασχαλινή περίοδο
Κατά την Εβδομάδα της Διακαινησίμου η Ωραία Πύλη παραμένει ανοικτή, συμβολίζοντας τον κενό Τάφο του Χριστού, οπότε ο Επιτάφιος είναι εύκολα ορατός από τον κυρίως ναό πάνω στην Αγία Τράπεζα, συμβολίζοντας το σουδάριο που παρέμεινε στον άδειο Τάφο μετά την Ανάσταση.
Με το τέλος της Εβδομάδας της Διακαινησίμου η θύρα της Ωραίας Πύλης κλείνει, αλλά ο Επιτάφιος παραμένει πάνω στην Αγία Τράπεζα μέχρι την Ανάληψη, ως ανάμνηση των εμφανίσεων του Χριστού μετά την Ανάστασή Του και μέχρι την Ανάληψή Του στους ουρανούς.
Ο Επιτάφιος της Θεοτόκου
μικρογραφία|[[Ψηφιδωτό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, 14ος αι., (Μονή της Χώρας, Κωνσταντινούπολη)]] αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Επιτάφιος Της Θεοτόκου Έκτος από τον Επιτάφιο του Χριστού υπάρχει και Επιτάφιος της Θεοτόκου. Είναι και αυτός ένα πλούσια κεντημένο ύφασμα-εικόνα, που απεικονίζει το σώμα της νεκρής Παναγιάς ξαπλωμένο στη νεκρική κλίνη της. Ο Επιτάφιος της Θεοτόκου χρησιμοποιείται κατά την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, οπότε με αντίστοιχους θρηνητικούς ύμνους τοποθετείται σε φορείο ή κουβούκλιο και περιφέρεται επίσης σε πομπή, όπως ακριβώς ο Επιτάφιος του Χριστού. Απλώς δεν τοποθετείται ποτέ πάνω στην Αγία Τράπεζα.
Η τελετουργία της «Ταφής της Θεοτόκου» άρχισε στην Ιερουσαλήμ και από εκεί μεταφέρθηκε σε διάφορες ορθόδοξες χώρες. Στη Ρωσία λάβαινε αρχικώς χώρα μόνο στον Καθεδρικό Ναό Ουσπένσκυ της Μόσχας. Η τέλεσή του εξαπλώθηκε αργά ανάμεσα στους Ρωσοορθόδοξους, παρά το ότι δεν απαντάται σε όλες τις ενορίες, ούτε καν στους περισσότερους ναούς ή μοναστήρια. Στην Ιερουσαλήμ, η τελετουργία γίνεται κατά την Αγρυπνία της Κοιμήσεως. Σε μερικές ρωσικές ενορίες και μονές τελείται την τρίτη ημέρα μετά την Κοίμηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εικόνες (Χριστιανισμός) Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα Κατηγορία:Θρησκευτικά τελετουργικά
Συνθήκη του Τάρτου (Ρωσία - Φινλανδία)
right|180px|thumb|Τα Ρωσσο-Φινλανδικά σύνορα καθορίστηκαν στη συνθήκη του Τάρτου. Το Πέτσαμο (κόκκινο στον χάρτη) αποδόθηκε στη Φινλανδία, ενώ η Ρέπολα και το Ποραγιέρβι (πράσινα στον χάρτη) δόθηκαν πίσω στη Σοβιετική Ρωσία. Η Συνθήκη του Τάρτου (ρώσικα: Тартуский мирный договор, φινλανδικά: Tarton rauha) μεταξύ της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ρωσίας υπογράφτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1920 στο Τάρτου μετά από διαπραγματεύσεις τεσσάρων μηνών. Η συνθήκη όρισε τα σύνορα μεταξύ της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ρωσίας μετά τον Φινλανδικό εμφύλιο και τις Φινλανδικές εθελοντικές εκστρατείες στη Ρωσική Ανατολική Καρελία.
Με τη συνθήκη οριστικοποιήθηκαν τα σύνορα στα παλαιά σύνορα μεταξύ του αυτόνομου Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η Φινλανδία επιπλέον προσάρτησε το Πέτσαμο μαζί με το λιμάνι του στον Αρκτικό Ωκεανό. Από το 1864 ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ είχε υποσχεθεί να παραχωρήσει το Πέτσαμο στη Φινλανδία με αντάλλαγμα ένα μέρος του Καρελιανού Ισθμού. Η Φινλανδία ακόμα συμφώνησε να αφήσει τις κατεχόμενες περιοχές της Ρέπολα (προσαρτήθηκε στη Φινλανδία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βιένα) και του Ποραγιέρβι (προσαρτήθηκε στη Φινλανδία κατά την εκστρατεία του Άουνους) στη Ρωσική Ανατολική Καρελία.
Η συνθήκη περιείχε, πέρα από τα εδαφικά και συνοριακά ζητήματα, και άλλα άρθρα. Η Σοβιετική Ένωση όφειλε να εγγυηθεί την ελεύθερη ναυσιπλοΐα εμπορικών πλοίων από τα Φινλανδικά λιμάνια της λίμνης Λάντογκα στον Φινλανδικό Κόλπο μέσω του ποταμού Νέβα. Η Φινλανδία θα εγγυόταν την από ξηράς διακίνηση από τη Σοβιετική Ένωση στη Νορβηγία μέσω της περιοχής του Πέτσαμο. Ακόμα η Φινλανδία συμφώνησε να αφοπλίσει το παραλιακό φρούριο στο Ίνο, απέναντι από τη Σοβιετική πόλη της Κρονστάνδης που βρίσκονταν στη νήσο Κοτλίν. Ακόμα αποστρατικοποιήθηκαν τα εξωτερικά Φινλανδικά νησιά του Κόλπου της Φινλανδίας.
Η Συνθήκη καταλύθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1939 όταν εισέβαλε στη Φινλανδία.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία της Φινλανδίας Ταρτου Ρωσια Φινλανδια
Φωσφοδιεστερικός δεσμός
Ενζυματική δραστηριότητα
Μια φωσφοδιεστεράση είναι ένα ένζυμο που καταλύει την υδρόλυση των φωσφοδιεστερικών δεσμών, για παράδειγμα έναν δεσμό σε ένα μόριο κυκλικού ΑΜΡ ή κυκλικού GMP. A phosphodiesterase is an enzyme that catalyzes the hydrolysis of phosphodiester bonds, for instance a bond in a molecule of κυκλικού AMP, ή κυκλικού GMP. Ένα ένζυμο που παίζει σημαντικό ρόλο στην επιδιόρθωση της οξειδωτικής βλάβης του DNA είναι η 3'-φωσφοδιεστεράση. Κατά τη διάρκεια της αντιγραφής του DNA, υπάρχει μια οπή μεταξύ των φωσφορικών αλάτων στον σκελετό που άφησε η DNA πολυμεράση Ι. Η DNA λιγάση είναι ικανή να σχηματίσει έναν φωσφοδιεστερικό δεσμό μεταξύ των νουκλεοτιδίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο Κατηγορία:Μοριακή Βιολογία
Παγκόσμιος πόλεμος
Παγκόσμιος πόλεμος είναι μια στρατιωτική σύγκρουση όπου εμπλέκονται όλες ή οι περισσότερες Μεγάλες Δυνάμεις και έχει επιπτώσεις στην πλειονότητα των χωρών. Οι παγκόσμιοι πόλεμοι εκτείνονται συνήθως σε πολλαπλές ηπείρους, και είναι πολύ αιματηροί και καταστροφικοί.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ή ο Μεγάλος Πόλεμος πριν την έναρξη του Δεύτερου: Ήταν μια σύρραξη στην οποία ενεπλάκησαν κράτη απ' όλο τον κόσμο και διήρκεσε από το 1914 έως το 1918. Χημικά όπλα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά, καθώς και μαζικοί βομβαρδισμοί αμάχων, ενώ σημειώθηκαν και οι πρώτες γενοκτονίες του 20ού αιώνα. Το πλήθος των στρατιωτικών δυνάμεων που κινητοποιήθηκε ή που συμμετείχε στις μάχες ήταν το μεγαλύτερο έως τότε. Όμοια, το μέγεθος της καταστροφής που προκλήθηκε ήταν μακράν το μεγαλύτερο σε έμψυχο και μη υλικό. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος επέφερε σημαντικές αλλαγές στο χάρτη της παλαιάς Ευρώπης, καθώς δυναστείες όπως οι Αψβούργοι, που κυριαρχούσαν στο Ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό από την εποχή των σταυροφοριών, τέθηκαν στο περιθώριο. Τέλος, μεταγενέστερα γεγονότα όπως ο κομμουνισμός, και βέβαια ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έχουν τις ρίζες τους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα χρόνο μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου η Ελλάδα ξεκίνησε την Μικρασιατική Εκστρατεία 1919-1922.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Η πλέον εκτεταμένη και καταστροφική σύρραξη στην Παγκόσμια Ιστορία, στην οποία ενεπλάκη η πλειονότητα των εθνών του κόσμου. Άρχισε στις 1 Σεπτεμβρίου 1939 και έληξε στις 2 Σεπτεμβρίου 1945. "Καινοτομίες" αυτού του πολέμου: Η Ατομική Βόμβα και κατ' άλλους και τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης. Με το τέλος του πολέμου άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος εξαιτίας της γιγάντωσης της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία, παρ'ότι νικήτριες, έχασαν το μεγαλύτερο μέρος των αποικιών τους και την προηγούμενη ηγετική θέση τους. Τέλος, αναδείχτηκε η υπερδύναμη των ΗΠΑ.
Φαίνεται πως τα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης δεν αποτέλεσαν καινοτομία του 2ου ΠΠ, αν αναλογιστεί κανείς πως πρόκειται για κάτι που είχε καθιερωθεί πολλά χρόνια νωρίτερα από τις αποικιοκρατικές ανάγκες της Μεγάλης Βρετανίας. Η λειτουργία και η χρήση τους δεν διέφεραν πολύ από αυτά του Ναζισμού εφ' όσον εξυπηρετούσαν τους ίδιους σκοπούς, δηλαδή, συγκέντρωση του "άχρηστου" πληθυσμού σε μια ζώνη ελέγχου και τη σταδιακή του εξόντωση.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεμοι Κατηγορία:Νεότερη ιστορία Κατηγορία:Κόσμος Κατηγορία:Συγκρούσεις παγκόσμιας κλίμακας
Mikel Coffee
Η Mikel Coffee Company είναι ελληνική αλυσίδα καταστημάτων καφεστίασης, με έδρα στην Ελλάδα. Η πορεία της ξεκίνησε το 2008 από την κεντρική Ελλάδα και συγκεκριμένα την πόλη της Λάρισας και έκτοτε γνώρισε γρήγορη ανάπτυξη. Σήμερα λειτουργούν πάνω από 350 καταστήματα σε 18 χώρες, καθιστώντας τη 7η αλυσίδα παγκοσμίως σε παρουσία χωρών, με την εταιρεία να σχεδιάζει την επέκταση της σε πάνω από 30 χώρες.
Ιστορικό
Το πρώτο κατάστημα της αλυσίδας στη Λάρισα εγκαινιάστηκε το Νοέμβριο του 2008. Ο ιδρυτής της είναι ο Λευτέρης Κυριακάκης, ο οποίος ασχολείται επαγγελματικά με αντικείμενο την εστίαση από το 1996.
Το πρώτο μαγαζί με δικαιόχρηση (franchise) ξεκίνησε το 2012, ενώ στο τέλος της ίδιας χρονιάς η αλυσίδα απαριθμούσε ήδη 10 μαγαζιά franchise. To 2013 άνοιξε το 1ο κατάστημα της αλυσίδας στην Αθήνα. Στο τέλος της χρονιάς η αλυσίδα αποτελούνταν από 60 καταστήματα στην Ελλάδα. Το 2014 η εταιρεία είχε αναπτύξει 100 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα.
Η επιτυχία θεωρείται ότι οφείλεται στις ανταγωνιστικές τιμές, στον λεγόμενο οικονομικό πατριωτισμό, παρά τον ανταγωνισμό από πολυεθνικές όπως τα Starbucks, και στο ότι ως ελληνική επιχείρηση κατανοεί καλύτερα τις εγχώριες απαιτήσεις της αγοράς, με ανταγωνιστικές τιμές σε ροφήματα και τρόφιμα, στο γεγονός ότι λειτουργούν από τις 5 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ, έχουν ντελίβερι και βρίσκονται σε κεντρικά σημεία.
Η εταιρεία απέσπασε διεθνές βραβείο ποιότητας των προϊόντων και υπηρεσιών, από τα Παγκόσμια Βραβεία Ηγετών Εμπορίου, τον Φεβρουάριο του 2015.
Διεθνής ανάπτυξη
Το 2015 ιδρύθηκε η εταιρεία Mikel Coffee Company LTD με έδρα το Λονδίνο, θέτοντας τις βάσεις για τη διεθνή ανάπτυξη της εταιρείας. Πλέον η εταιρεία έχει παρουσία σε 18 χώρες:
Τύποι καταστημάτων
Η εταιρία Mikel διαθέτει πέντε διαφορετικούς τύπους καταστημάτων καλύπτοντας τις ανάγκες του αγοραστικού κοινού ανάλογα την κάθε περιοχή:
Διαφήμιση
Το κεντρικό πρόσωπο στο λογότυπο της εταιρίας, το οποίο παραμένει ως σήμερα, είναι ο πατέρας του ιδιοκτήτη, ο κ. Μιχάλης, από τον οποίο προήλθε και η ονομασία "Mikel".Το πρώτο λογότυπο της εταιρίας περιείχε το σύνθημα "Maybe it's knowledge Entering Life", όπου αποτέλεσε μέρος της φιλοσοφίας της εταιρίας. Το 2018, η εταιρία απέκτησε νέα εμφάνιση και νέα εταιρική ταυτότητα με την υπογραφή "The Coffee Community" κέντρο|μικρογραφία|307x307εσ|Το Mikel στην [[Ελλάδα]]
Καταστήματα
Τον Αύγουστο του 2023 η αλυσίδα Mikel Coffee απαριθμεί συνολικά 348 καταστήματα σε 18 χώρες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Λάρισα
Σαλέντο
Το Σαλέντο ή στα ελληνικά Σαλαντία είναι χερσόνησος στο νοτιοανατολικό τμήμα της Ιταλίας. Είναι υποχερσόνησος της κύριας Ιταλικής χερσονήσου και συχνά περιγράφεται ως «το τακούνι» της μπότας. Ανήκει διοικητικά στην περιφέρεια της Απουλίας και διαιρείται διοικητικά σε τρεις επαρχίες, στις επαρχίες του Λέτσε, του Μπρίντιζι και του Τάραντα. Η χερσόνησος είναι επίσης γνωστή ως Χερσόνησος του Οτράντο. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα Μεσσαπία.
Ιστορία
200px|left|thumb|Μεσαιωνικός πύργος Στην αρχαιότητα η χερσόνησος ονομαζόταν Μεσσαπία και ήταν κατοικημένη από το γηγενές φύλο των Μεσσαπίων. Από τον 8ο αιώνα π.Χ. ξεκίνησε η εγκατάσταση Ελλήνων που ίδρυσαν πολλές αποικίες στα παράλιά της με κυριότερη τον Τάραντα στο βορειοδυτικό της τμήμα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. κατέλαβαν την περιοχή οι Ρωμαίοι που παρέμεινα κύριοι της περιοχής, όπως και ολόκληρης της Ιταλικής χερσονήσου για αιώνες. Τον 5ο αιώνα π.Χ. κατέλαβαν την περιοχή οι Οστρογότθοι, ενώ τον 6ο αιώνα τα στρατεύματα του Ιουστινιανού ανακατέλαβαν την περιοχή, η οποία παρέμεινε υπό Βυζαντινό έλεγχο μέχρι τον 11ο αιώνα. Στη φάση αυτή το Σαλέντο πέρασε στον έλεγχο των Νορμανδών. Τα επόμενα χρόνια υπήρξε τμήμα του Βασιλείου της Σικελίας και του Βασιλείου της Νάπολης. Ενσωματώθηκε στην Ιταλία το 1861 με την ενσωμάτωση του Βασιλείου των Δύο Σικελιών στο Ιταλικό κράτος.
Γεωγραφία
200px|right|thumb|Το νοτιότερο άκρο του Σαλέντο Το Σαλέντο είναι μία βραχώδης ασβεστολιθική χερσόνησος που χωρίζει την Αδριατική Θάλασσα από το Ιόνιο. Είναι πεδινή στο μεγαλύτερο μέρος της με αρκετούς λόφους που δεν υπερβαίνουν τα 300 μέτρα ύψος. Η χερσόνησος περιλαμβάνει το ανατολικότερο τμήμα της Ιταλίας, που είναι το ακρωτήριο Παλάσα λίγο νοτιότερα του Οτράντο και πιθανόν σχετίζεται με το ακρωτήριο της Ιαπυγίας των αρχαίων Ελλήνων. Στο νοτιότερο σημείο της είναι χτισμένη η πόλη Σάντα Μαρία Ντι Λεύκα. Η χερσόνησος χωρίζεται σε τρεις επαρχίες, στις επαρχίες του Λέτσε, του Μπρίντεζι και του Τάραντα.
Τουρισμός
250px|left|thumb|Ακτή στην Αδριατική Το Σαλέντο διαθέτει πλούσια ιστορία που αποτυπώνεται στα σπουδαία μνημεία της αρχαίας και της μεσαιωνικής περιόδου. Ξεχωρίζουν τα ιστορικά κέντρα των πόλεων με σπουδαιότερο το ιστορικό κέντρο του Λέτσε. Η χερσόνησος διαθέτει παραλίες και μαρίνες που συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό επισκεπτών την καλοκαιρινή περίοδο,
Πολιτισμός
Στο Σαλέντο διαμένει ελληνόφωνος πληθυσμός που ομιλεί την Κατωιταλική διάλεκτο ή Γραικανική. Η διάλεκτος ομιλείται σε μία ομάδα μικρών πόλεων νότια του Λέτσε, με κέντρο την πόλη Καλημέρα. Οι ελληνόφωνοι διατηρούν την πλούσια πολιτισμική τους παράδοση μέχρι τις μέρες μας.
Πόλεις
200px|right|thumb|Πλατεία στο Λέτσε Οι μεγαλύτερες πόλεις του Σαλέντο είναι οι παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ιταλίας Κατηγορία:Απουλία
Βάινε Ααλτόνεν
Ο Βάινε Ααλτόνεν (Wäinö Aaltonen, 1894-1966) ήταν σημαντικός φινλανδός γλύπτης.
Γεννήθηκε στη Μαρτίλα το 1894 και σπούδασε ζωγραφική στο Τουρκού. Ασχολήθηκε κυρίως με τη γλυπτική. Το έργο του είναι επηρεασμένο από τον κυβισμό με χαρακτηριστική μνημειακή διάθεση. Τα γλυπτά του της πρώτης περιόδου αποτελούν γυναικείες προτομές, γεμάτες λεπτό λυρισμό. Για πρώτη φορά εξέθεσε έργα του το 1916, και το 1925 επιβλήθηκε στη φιλανδική καλλιτεχνική ζωή με το νευρώδες άγαλμα του δρομέα Παάβο Νούρμι. Από τότε θεωρήθηκε ένας από τους πιο προικισμένους εκπροσώπους της σύγχρονης φιλανδικής τέχνης. Με το άγαλμα «Ειρήνη» έφτασε στο υψηλότερο σημείο της καλλιτεχνικής του ωριμότητας και τιμήθηκε γι' αυτό με το χρυσό μετάλλιο ειρήνης, το 1953. Στην κατοπινή εργασία του ανήκουν ένα ανάγλυφο για το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, οι προτομές του συνθέτη Σιμπέλιους και του ποιητή Ελακόσκι, καθώς και τα μνημεία του ποιητή Κίβι στο Τάμπερε και στο Ελσίνκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί γλύπτες Κατηγορία:Φινλανδοί καλλιτέχνες
NGC 7038
Ο NGC 7038 είναι ενδιάμεσος σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 210 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ινδό. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 30 Σεπτεμβρίου 1834 και είναι, μαζί με τον NGC 7014 οι λαμπρότεροι γαλαξίες του σμήνους Abell 3742.
Στις 8 Ιουνίου 2010 ανακαλύφθηκε στον γαλαξία αυτόν υπερκαινοφανής τύπου II ο οποίος ονομάστηκε SN 2010dx.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ινδός (αστερισμός) 7038 66414
Πολιορκία της Ρόδου
Η Πολιορκία της Ρόδου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής λήμματα:
Κατηγορία:Πολιορκίες
Νόμος των υπόπτων
μικρογραφία|345x345εσ|Κείμενο του διατάγματος περί Υπόπτων Ο Νόμος των Υπόπτων (Γαλλικά: Loi des suspects) ή Νόμος περί Υπόπτων, ήταν ένα διάταγμα που ψηφίστηκε από τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση στις 17 Σεπτεμβρίου 1793, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης. Θεωρείται η αρχή της περιόδου της Τρομοκρατίας καθώς σηματοδότησε μια σημαντική αποδυνάμωση των ατομικών ελευθεριών που οδήγησαν στην «επαναστατική παράνοια» που σάρωσε τη Γαλλία.
Ο νόμος διέταζε τη σύλληψη όλων των αναγνωρισμένων και των ύποπτων εχθρών της Επανάστασης, και στόχευε συγκεκριμένα σε ανυπότακτους παλιούς ευγενείς, εμιγκρέ, δημόσιους υπαλλήλους που απομακρύνθηκαν ή τέθηκαν σε αναστολή από την υπηρεσία τους, αξιωματικούς που ήταν ύποπτοι για προδοσία και προμηθευτές αγαθών.
Το διάταγμα διήρκεσε έως τις 28 Ιουλίου 1794, όταν τέθηκε σε αχρηστία μετά την πτώση του Ροβεσπιέρου, κύριου ηγέτη της Τρομοκρατίας.
Ιστορικό
Ο νόμος περί υπόπτων, στην πραγματικότητα ήταν ένα διάταγμα παρά ένας νόμος και βασίστηκε σε πρόταση των Φιλίπ-Αντουάν Μερλέν ντε Ντουαί και Ζαν Ζακ Ρεζίς ντε Καμπασερές, που εγκρίθηκε από τη Συμβατική της Γαλλικής Πρώτης Δημοκρατίας. Συμπλήρωσε έναν παλαιότερο νόμο της 10ης Μαρτίου 1793, ο οποίος δημιούργησε τα Επαναστατικά δικαστήρια, αλλά περιείχε έναν πολύ γενικό ορισμό των υπόπτων.
Ήδη πριν από τη θέσπισή του, οι ανυπότακτοι αντιδημοκρατικοί καθολικοί ιερείς φέρονταν ως ύποπτοι μοναρχικοί με το διάταγμα της 17ης Νοεμβρίου 1791. Από τις 10 Αυγούστου 1792, όταν η συνταγματική βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΣΤ' τέθηκε σε αναστολή από τη Νομοθετική Συνέλευση, αυτοί οι ιερείς, καθώς και οι γονείς των εμιγκρέ, είχαν κυνηγηθεί, απελαθεί, φυλακιστεί, και μερικές φορές δολοφονήθηκαν από τους Αβράκωτους.
Ο όρος ύποπτος ήταν στην καθημερινή διάταξη μέχρι το 1793, αλλά δεν είχε οριστεί συγκεκριμένα. Οι ριζοσπαστικοί τομείς του Παρισιού και οι λέσχες επανειλημμένα ζητούσαν τη σύλληψη αυτών των υπόπτων, αλλά η Συμβατική απέτυχε να ενεργήσει αποφασιστικά.
Ο νόμος περί υπόπτων κρίθηκε αναγκαίος καθώς μαίνονταν ο εμφύλιος πόλεμος της Βανδέας και συγχρόνως είχαν εξεγερθεί οι 60 από τους 83 νομούς της Γαλλίας (Ομοσπονδιακές εξεγέρσεις). Συζητήθηκε τελικά μετά την εισβολή των τομέων του Παρισιού στη Συμβατική στις 5 Σεπτεμβρίου. Σκοπός του ήταν να ορίσει συγκεκριμένα ποιος έπρεπε να συλληφθεί και να προσαχθεί ενώπιον του Επαναστατικού δικαστηρίου.
Η διάσημη φράση «Εκείνοι που δεν έκαναν τίποτα ενάντια στην ελευθερία, δεν έχουν κάνει επίσης τίποτα γι 'αυτήν», που συχνά αποδίδεται λανθασμένα στο νόμο περί υπόπτων, ήταν τμήμα μιας διάταξης της Κομμούνας του Παρισιού στις 11 Οκτωβρίου 1793 που όριζε σε ποιους δεν θα έδιναν πιστοποιητικό καλών φρονημάτων.
Απόσπασμα
Διάταγμα που διατάζει τη σύλληψη υπόπτων.
17 Σεπτεμβρίου 1793.
Η Συμβατική Εθνοσυνέλευση, αφού άκουσε την έκθεση της νομοθετικής της επιτροπής σχετικά με τη μέθοδο εφαρμογής του διατάγματος της 12ης Αυγούστου, ορίζει τα εξής:
1º Εκείνοι που, είτε από τη συμπεριφορά τους, είτε από τις σχέσεις τους, είτε από τα λόγια τους είτε από τα γραπτά τους, έχουν αποδείξει ότι είναι οπαδοί της τυραννίας ή των ομοσπονδιακών εξεγέρσεων, και εχθροί της ελευθερίας.
2º Όσοι δεν μπορούν να δικαιολογήσουν, με τον τρόπο που ορίζει το διάταγμα της 21ης ​​Μαρτίου, τα μέσα διαβίωσής τους και την απαλλαγή από τα πολιτικά τους καθήκοντα.
3º Εκείνοι στους οποίους δεν δόθηκε πιστοποιητικό καλού πολίτη.
Καρλ Γιάσπερς
Γενικά
thumb|left|220px|Εξώφυλλο του βιβλίου: «Ψυχοπαθολογία» του Καρλ Γιάσπερς που εκδόθηκε το 1913 που του εξασφάλισε μια καθηγητική έδρα στο [[Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.]] Ο Καρλ Γιάσπερς γεννήθηκε στο Όλντενμπουργκ της Γερμανίας. Είναι ο μόνος από τις σημαντικές φυσιογνωμίες του προναζιστικού πνευματικού κόσμου που συμμετείχε ενεργά στις μεταπολεμικές συζητήσεις και είναι γνωστότερος για την ανεπανάληπτη συμβολή το με το δοκίμιό του: Τo ζήτημα της γερμανικής ενοχής, που εκδόθηκε το 1946.
Νόμος των υπόπτων
Απόσπασμα
4º Δημόσιοι υπάλληλοι που τα καθήκοντά τους έχουν ανασταλεί ή έχουν απολυθεί από τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση ή τους επιτρόπους της και δεν έχουν επανέλθει, ιδιαίτερα εκείνοι που απολύθηκαν ή θα έπρεπε να είχαν απολυθεί βάσει του νόμου της 14ης Αυγούστου.
Καρλ Γιάσπερς
Σημειώσεις
είχε αναφέρει ότι μετά την πτώση της ναζιστικής Γερμανίας...
Νόμος των υπόπτων
Απόσπασμα
5º Πρώην ευγενείς, με τους συζύγους, τις συζύγους, τους πατέρες, τις μητέρες, τους γιους ή τις κόρες τους, τους αδελφούς ή τις αδελφές τους, και οι πράκτορες των εμιγκρέ, οι οποίοι δεν έχουν επιδείξει με συνέπεια τη δέσμευσή τους στην Επανάσταση.
6º Όσοι έχουν μεταναστεύσει κατά τη διάρκεια του διαστήματος μεταξύ της 1ης Ιουλίου 1789 και της δημοσίευσης του νόμου της 8ης Απριλίου 1792, ακόμη και αν έχουν επιστρέψει στη Γαλλία εντός της προθεσμίας που όριζε ο εν λόγω νόμος, ή νωρίτερα.
Καρλ Γιάσπερς
Σημειώσεις
"αυτό που συνέβη είναι μια προειδοποίηση… το να ξεχάσουμε είναι χειρότερο από το να συμμετέχουμε… είναι δυνατόν να συμβεί και μπορεί να ξανά γίνει ανά πάσα στιγμή...".
Νόμος των υπόπτων
Απόσπασμα
''III. (κ.λπ.)''
Καρλ Γιάσπερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί ψυχίατροι Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Υπαρξιστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ψύχωση Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας
Νόμος των υπόπτων
Τέλος του νόμου
Ο νόμος περί υπόπτων τέθηκε σε αχρηστία τον Ιούλιο του 1794, με την πτώση του Ροβεσπιέρου, που σήμανε το τέλος της περιόδου της Τρομοκρατίας. Οι επαναστατικές επιτροπές των τομέων, που ήταν υπεύθυνες για την πρακτική άσκηση καταστολής, αντικαταστάθηκαν στις 24 Αυγούστου από τις επαναστατικές επιτροπές επαγρύπνησης υπό την εποπτεία των περιφερειακών επιτροπών. Ο νόμος καταργήθηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 1795, μια μέρα πριν την εγκαθίδρυση του Διευθυντηρίου την 1η Νοεμβρίου 1795.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Πελίνοβο
Το Πελίνοβο (σερβικά κυριλλικά: Пелиново) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Προυσίας Β΄ της Βιθυνίας
Ο Προυσίας Β΄ διαδέχτηκε τον πατέρα του το 182 π.Χ. στον θρόνο της Βιθυνίας. Όπως και ο πατέρας του, αναζήτησε σύζυγο στη Μακεδονία, νυμφευόμενος τελικά μια πριγκίπισσα που λεγόταν επίσης Απάμα, κόρη του βασιλιά Φιλίππου Ε'.
Βιογραφικά στοιχεία
Για τη ζωή του λαμβάνουμε σημαντικές πληροφορίες από τον ιστορικό Πολύβιο, ο οποίος σε γενικές γραμμές εκφράζει μεγάλη αποδοκιμασία προς το πρόσωπό του. Τον περιγράφει κακόμορφο και, αν και ήταν έξυπνος, δεν είχε στρατηγικές ικανότητες («όχι περισσότερες από μια γυναίκα», είναι η ακριβής έκφραση του ιστορικού). Γενικά σε διάφορα σημεία περιγράφεται ως θηλυπρεπής και όχι αντάξιος της εικόνας ενός βασιλιά. Παράλληλα είχε κλίση προς τις απολαύσεις, παραμελώντας το πνεύμα και τη μόρφωσή του.
Επαφές με τη Ρώμη
Μετά την υποταγή της Μακεδονίας στους Ρωμαίους το 168 π.Χ., ο Προυσίας πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην πόλη της Ρώμης, ώστε να μεταφέρει τα συγχαρητήριά του. Ο ιστορικός Πολύβιος καταδικάζει την απεριόριστη δουλοπρέπεια που επέδειξε προς τους Ρωμαίους, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως δεν τον θεωρεί άξιο της βασιλικής αξιοπρέπειας, παρά έναν τιποτένιο. Όταν έφτασε στην αυλή του ρωμαϊκή πρεσβεία έτρεξε ο ίδιος να τους υποδεχτεί με τα μαλλιά κουρεμένα, φορώντας λευκά ενδύματα και καπέλο, ακριβώς τα ρούχα που φορούσαν στη Ρώμη οι σκλάβοι που μόλις είχαν απελευθερωθεί. Μπαίνοντας δε στην αίθουσα της Συγκλήτου το 167 π.Χ. στάθηκε στο κατώφλι προσκυνώντας βαθιά τους καθισμένους άρχοντες της Ρώμης. Αντίστοιχη δουλοπρέπεια επέδειξε κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Τόσο ο Πολύβιος, όσο κι ο Αππιανός αναφέρουν πως η ανόητη συμπεριφορά του ήταν αυτή που του εξασφάλισε την ανοχή της Ρώμης.
Λίγα χρόνια μετά, το 164 π.Χ. στην πόλη της Ρώμης παρουσιάστηκαν πρέσβεις του Προυσία, της Ρόδου και της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Η Σύγκλητος παρείχε ακρόαση σε όλους. Οι απεσταλμένοι της Βιθυνίας παραπονέθηκαν για τον βασιλιά της Περγάμου, Ευμένη Β΄, αφενός επειδή είχε καταλάβει ορισμένα από τα εδάφη τους, αφετέρου επειδή, αντί να συμμορφωθεί με τις προσταγές της Ρώμης, εξακολουθούσε να προσπαθεί να αποκτήσει δύναμη μπλέκοντας στις υποθέσεις των Γαλατών της Μικράς Ασίας. Την ίδια αφήγηση παρουσίασαν και άλλες πόλεις της περιοχής, τονίζοντας τις ανησυχητικές σχέσεις που διατηρούσε ο Ευμένης με τον βασιλιά των Σελευκιδών, Αντίοχο Δ'. Οι Ρωμαίοι απέφυγαν να δώσουν σαφή απάντηση, ωστόσο συγκράτησαν τις πληροφορίες αυτές. Την επόμενη χρονιά, ο αδελφός του Ευμένη, Άτταλος, μετέβη προσωπικά στη Ρώμη, με τον έτερο αδελφό του, τον Αθηναίο, προκειμένου να υπερασπιστεί τη θέση του βασιλιά της Περγάμου και να αντικρούσει τις κατηγορίες. Γενικά η αποστολή αυτή κρίθηκε ικανοποιητική και οι απεσταλμένοι έλαβαν τιμές προτού επιστρέψουν στην Ασία. Ωστόσο η Ρώμη έστειλε απεσταλμένους στην Ελλάδα να επιβλέπουν την κατάσταση από κοντά. Το ίδιο σενάριο έλαβε χώρα και πάλι το 159 π.Χ. όταν ο Προυσίας και οι Γαλάτες και πάλι κατηγόρησαν τον Ευμένη στους Ρωμαίους. Για άλλη μια φορά, ο Άτταλος μετέβη στη Ρώμη, για να υπερασπιστεί τον αδελφό του.
Πόλεμος κατά του Αττάλου Β'
Το 159 π.Χ. τον Ευμένη Β' διαδέχτηκε ο αδελφός του, Άτταλος Β', ο οποίος εξακολούθησε να βρίσκεται σε διαμάχες με τον Προυσία. Το 156 π.Χ. ο Προυσίας κινήθηκε κατά της Περγάμου. Αφού νίκησε τον Άτταλο μετέβη στον Νικηφόριο, όπου κατέστρεψε πολλά ιερά και απέσπασε μπρούντζινα και μαρμάρινα αγάλματα, ανάμεσα στα οποία και ένα περίφημο άγαλμα του Ασκληπιού. Μετά τις λεηλασίες αυτές μετέφερε τον στρατό του στην Ελαία, την οποία προσπάθησε να καταλάβει ανεπιτυχώς. Κατόπιν αποσύρθηκε στα Θυάτειρα, αφού λεηλάτησε τον Ναό της Αρτέμιδος στην Ιερά Κώμη. Ομοίως έκαψε ολοσχερώς ένα ναό του Απόλλωνα. Κατά την επιστροφή τα στρατεύματά του υπέφεραν από πείνα και δυσεντερία, κάτι που ο Πολύβιος αποδίδει στη θεϊκή εκδίκηση. Ομοίως ο στόλος του βασιλιά της Βιθυνίας καταστράφηκε το 155 π.Χ. εξαιτίας μιας καταιγίδας στην Προποντίδα.
Μετά την ήττα του ο Άτταλος, απέστειλε τον αδελφό του, Αθηναίο, στη Ρώμη για να ενημερώσει τη Σύγκλητο για τα γεγονότα. Οι απεσταλμένοι του Προυσία καθησύχασαν τους Ρωμαίους, οι οποίοι ωστόσο έστειλαν λεγάτους για να διερευνήσουν τις σχέσεις των δύο ανδρών. Πάντα το 155 π.Χ. καταφθάνουν στη Ρώμη νέα πως ο Προύσιας αντιμετώπισε με περιφρόνηση τη βούληση της Συγκλήτου, καθώς και για την απρέπειες που διέπραξε στη γύρω περιοχή. Οργισμένοι οι άρχοντες της Ρώμης έστειλαν δέκα λεγάτους προκειμένου να διατάξουν τον Προύσια να θέσει τέρμα στον πόλεμο και να παρέχει στον Άτταλο αποζημίωση για τα δεινά που προξένησε στη χώρα του.
Το 154 π.Χ. ο Άτταλος ήδη από τον χειμώνα ξεκίνησε να συγκεντρώνει ισχυρές δυνάμεις. Στα πλαίσια της συμμαχίας τους, οι βασιλείς Αριαράθης Ε' της Καππαδοκίας και Μιθριδάτης Δ' του Πόντου, του έστειλαν ενισχύσεις, επικεφαλής των οποίων τέθηκε ο Δημήτριος, γιος του Αριαράθη. Όσο προετοιμαζόταν δέχτηκε επίσκεψη των δέκα λεγάτων της Ρώμης, οι οποίοι αφού ενημερώθηκαν για την κατάσταση ήρθαν σε επαφή με τον Προυσία, στον οποίο μετέφεραν με πολύ αυστηρό τρόπο τις συστάσεις της Συγκλήτου. Ο βασιλιάς της Βιθυνίας αρνήθηκε τις αξιώσεις τους, με αποτέλεσμα οι Ρωμαίοι να αποκηρύξουν τη συμμαχία τους με τη Βιθυνία. Βλέποντάς τους να αποχωρούν για το στρατόπεδο του Αττάλου ο Προυσίας το μετάνιωσε και έμεινε μετέωρος ως προς το πώς έπρεπε να χειριστεί την κατάσταση.
Αφού συμβούλεψαν τον Άτταλο να μην επιτεθεί, αλλά να ενισχύσει την άμυνα των συνόρων και των χωριών της επικράτειάς του, απέστειλαν μηνύματα σε διάφορες περιοχές της Ιωνίας και του Ελλησπόντου, διατάζοντας τους κατοίκους να σπάσουν τις σχέσεις τους με τη Βιθυνία υπέρ της Περγάμου. Ορισμένοι δε από αυτούς μετέβησαν στη Ρώμη για να ενημερώσουν τις αρχές για τις εξελίξεις.
Σχεδόν ταυτόχρονα κατέφθασε ο Αθηναίος με ογδόντα πλοία, τόσο της Περγάμου όσο και των συμμάχων της. Πλέοντας στον Ελλήσποντο προξένησε καταστροφές σε πόλεις που είχαν ταχθεί με το πλευρό της Βιθυνίας. Τελικά, η Σύγκλητος απέστειλε τρεις λεγάτους επιφορτισμένους με την αποστολή να βάλουν τέλος στον πόλεμο αναγκάζοντας τους δύο βασιλείς να υπογράψουν συνθήκη. Στους όρους της περιλαμβανόταν η συμφωνία να παραχωρήσει ο Προυσίας είκοσι πλοία στον Άτταλο, καθώς και να του καταβάλλει πεντακόσια τάλαντα σε είκοσι χρόνια. Τα δύο κράτη θα επέστρεφαν στα σύνορα που κατείχαν πριν από την έναρξη του πολέμου. Στον Προύσια επίσης ανατέθηκε η υποχρέωση να επισκευάσει τις ζημιές που είχε προξενήσει στις πόλεις Μήθυμνα, Αιγαί, Κύμη και Ηράκλεια, πληρώνοντας εκατό τάλαντα σε αυτές.
Διαμάχη με τον Νικομήδη
Καθώς ο Προύσιας δεν ήταν καθόλου αγαπητός στους υπηκόους του εξαιτίας της σκληρότητάς του, άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα λαοφιλής ο γιος του, Νικομήδης. Αυτό έπεσε στην αντίληψη του βασιλιά, ο οποίος έστειλε τον γιο του να ζήσει στη Ρώμη. Ωστόσο κι εκεί ο νεαρός άνδρας κέρδισε την εύνοια των αρχών. Σκεπτόμενος το συμφέρον του ο Προυσίας έστειλε στη Ρώμη έναν άνδρα που ονομαζόταν Μένας. Τον επιφόρτισε με την αποστολή να βρει τον Νικομήδη και μαζί να διεκδικήσουν τη μείωση της πολεμικής αποζημίωσης προς τον Άτταλο. Σε περίπτωση επιτυχίας όλα θα έβαιναν καλώς, ειδάλλως ο Μένας έλαβε τη διαταγή να θανατώσει τον Νικομήδη. Για τον λόγο αυτό έλαβε συνοδεία 2.000 στρατιώτες.
Από την πλευρά του ο Άτταλος έστειλε στη Ρώμη τον Ανδρόνικο, ο οποίος κατάφερε να αποδείξει ενώπιον των αρχόντων πως το ποσό της αποζημίωσης δεν ήταν μεγαλύτερο από τα λάφυρα που είχε κλέψει ο Προυσίας. Έτσι η ποινή δεν μειώθηκε. Από την πλευρά του ο Μένας, βλέποντας πως ο Νικομήδης ήταν αξιόλογος άνδρας, δεν αποφάσιζε να τον σκοτώσει, ωστόσο δεν μπορούσε να επιστρέψει στη Βιθυνία με άδεια χέρια. Ο Νικομήδης αντιλήφθηκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά, και με την υποστήριξη του Ανδρόνικου, συνωμότησαν μεταξύ τους κατά του Προυσία. Συναντήθηκαν νύχτα σε ένα πλοίo σε μια μικρή πόλη της Ηπείρου, όπου και πριν το ξημέρωμα αποφάσισαν πώς θα προχωρήσουν.
Το πρωί ο Νικομήδης βγήκε από το πλοίο φορώντας τα βασιλικά χρώματα και φορώντας διάδημα στο κεφάλι. Ο Ανδρόνικος τον συνάντησε, τον αναγνώρισε ως βασιλιά και του παρείχε συνοδεία 500 ανδρών. Από την πλευρά του ο Μένας, προσποιήθηκε άγνοια μπροστά στους άνδρες του, ωστόσο αφού τους μίλησε τους έπεισε πως συμφέρον της χώρας ήταν η εκθρόνιση του τυραννικού βασιλιά και η άνοδος ενός νεότερου, που επιπλέον είχε την αποδοχή τόσο της Ρώμης, όσο και της Περγάμου. Έτσι ο Νικομήδης κέρδισε και την υποστήριξη των 2.000 ανδρών του Μένα.
Πάντα το 149 π.Χ. ο Άτταλος Β', υποδέχτηκε θερμά τον Νικομήδη στην Πέργαμο, διατάζοντας τον πατέρα του, Προυσία, να του παραχωρήσει ορισμένες πόλεις και εκτάσεις. Ο Προύσιας προσβεβλημένος απάντησε πως θα του έδινε αμέσως ολόκληρο το βασίλειο του Αττάλου, καθώς για τον Νικομήδη προορίζονταν όλα τα εδάφη που σκόπευε να κατακτήσει όταν ξεκινούσε τον πόλεμο. Κατόπιν έστειλε για άλλη μια φορά αγγελιαφόρους στη Ρώμη. Ο Άτταλος εισέβαλε και πάλι στα εδάφη της Βιθυνίας υπέρ του Νικομήδη. Ο λαός δεν αντιστάθηκε και σιγά σιγά άρχισε να παίρνει το μέρος των εισβολέων. Μην μπορώντας να εμπιστευτεί κανένα, και με φρουρά μόλις 500 ανδρών του γαμπρού του από τη Θράκη, ο Προυσίας κλείστηκε στο φρούριο της Νίκαιας για να περιμένει την αντίδραση της Ρώμης. Ο Ρωμαίος πραίτορας, για να βοηθήσει τους σκοπούς του Αττάλου, άργησε να παρουσιάσει την πρεσβεία στη Σύγκλητο, κι όταν το έκανε οι άρχοντες του έδωσαν την άδεια να επιλέξει ο ίδιος ποιους άνδρες θα έστελνε για να διευθετήσουν το ζήτημα. Εκείνος επέλεξε επίτηδες τρεις άνδρες με σοβαρές αναπηρίες.
Θάνατος
Οι απεσταλμένοι διέταξαν την παύση των εχθροπραξιών ωστόσο έφυγαν για τη Ρώμη προτού πάρουν το οποιοδήποτε μέτρο. Χάνοντας τις ελπίδες του και μην έχοντας πού να βασιστεί ο Προυσίας επέστρεψε στη Νικομήδεια ελπίζοντας πως θα μπορέσει να την υπερασπιστεί. Τελικά τον πρόδωσε ο ίδιος ο λαός, ο οποίος άνοιξε τις πύλες, ώστε να εισέλθει ο Νικομήδης με τον στρατό του. Ο Προυσίας κατέφυγε στον Ναό του Δία, όπου μαχαιρώθηκε από τους άνδρες του Νικομήδη. Με τον τρόπο αυτό ο τελευταίος ανέβηκε στον θρόνο ως Νικομήδης Β' ο Επιφανής.
Παραπομπές
Μετάφραση των αρχαίων κειμένων στα αγγλικά:
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βιθυνίας
Γεώργιος Σπυρίδης
Τελικά έμεινε στη φυλακή για λίγο διάστημα αφού λίγο πριν την απελευθέρωση της χώρας αφέθηκε ελεύθερος και κατέφυγε στη Γερμανία. Το 1947 δικάστηκε ερήμην από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων με την κατηγορία της συνειδητής συνεργασίας με τους Γερμανούς και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Το 1949 συνελήφθη στη Γερμανία και τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς εκδόθηκε στην Ελλάδα. Λίγες μέρες μετά μέσα από τη φυλακή ο Σπυρίδης κατέθεσε αίτηση ανακοπής κατά της απόφασης με την οποία καταδικάστηκε σε ισόβια, αίτηση που έγινε δεκτή με αποτέλεσμα να καταδικαστεί τελικά μόνο σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση. Τον Μάιο του 1950 κατέθεσε αίτηση χάριτος προκειμένου να αποφυλακιστεί νωρίτερα όμως τελικά πέθανε μέσα στη φυλακή από οξύ πνευμονικό οίδημα πριν εξεταστεί η αίτηση του.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του
Ο Σπυρίδης γεννήθηκε στην Κερασούντα το 1897. Σύμφωνα με μια μαρτυρία το διάστημα 1918-1922 έζησε στο Νοβορωσίσκ της Ρωσίας. Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε πρόσφυγας στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Δράμα όπου στις αρχές της δεκαετίας του τριάντα άνοιξε δικολαβικό γραφείο και ασχολούταν με τη διεκπεραίωση διαφόρων διοικητικών υποθέσεων.
Η έναρξη της ενασχόλησής του με την πολιτική και οι επαφές του με την Ναζιστική Γερμανία
Την ίδια περίοδο ίδρυσε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Μακεδονίας-Θράκης και συμμετείχε στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου 1932 και της 9ης Ιουνίου 1935. Η διάδοση των αρχών του κόμματος γινόταν μέσω της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Η Ένωσις», που άρχισε να εκδίδεται στη Δράμα τον Μάιο του 1934, και στη συντακτική επιτροπή της οποίας προΐστατο ο Σπυρίδης.
Τον Απρίλιο του 1934 έστειλε στον Χίτλερ ένα γράμμα με το οποίο του απηύθυνε «ένθερμο χαιρετισμό» και του εξέφραζε το θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη του για το «λαοσωτήριο έργο του». Στο επόμενο γράμμα του, τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, εξέφρασε την «αφοσίωσή» του προς τον Χίτλερ και του κοινοποίησε το 46 σημείων πρόγραμμα του κόμματός του. Σύμφωνα με το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών το πρόγραμμα αυτό «θύμιζε ιδιαίτερα έντονα στις λεπτομέριές του το πρόγραμμα του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος». Μεταξύ Βερολίνου και της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα υπήρχε διαρκής ενημέρωση για τις επιστολές του Σπυρίδη και την πορεία του κόμματός του στην Ελλάδα. Σε εμπιστευτική έκθεση του τον Μάιο του 1934 ο Γερμανός Πρέσβης στην Αθήνα Έρνστ Άιζενλορ ανέφερε ότι το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Μακεδονίας-Θράκης ήταν οργάνωση που υπήρχε απλώς στα χαρτιά, με ελάχιστους οπαδούς στους οποίους αποδίδονταν στομφώδη αξιώματα, ήταν αντισημιτική και αποτελούσε κακή προσπάθεια απομίμησης του χιτλερικού κινήματος.