cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεγάλη ρέα
Ονοματολογία
Ωστόσο, η συνηθέστερη λαϊκή ονομασία του πτηνού είναι, ñandú (στη γλώσσα guarani), που σημαίνει «αράχνη», πιθανόν λόγω της συνήθειας του πτηνού να ανοιγοκλείνει τις πτέρυγες, όταν τρέχει. Επίσης, στη γλώσσα Κέτσουα (Quechua), αποκαλείται suri ή surí και στη γλώσσα mapuche αποκαλείται choique, ονομασία με πιθανή προέλευση την Παταγονία.
Συστηματική ταξινομική
thumb|right|300px|Γεωγραφική κατανομή των υποειδών του είδους Rhea americana: Πορτοκαλί R. a. nobilis, Κίτρινο R. a. intermedia, Πράσινο σκούρο R. a. americana, Λαδί R. a. albescens, Κυανοπράσινο R. a. araneipes Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο, στο έργο του Systema naturae, ως Struthio camelus americanus (Sergipe and Rio Grande do Norte, Brazil, 1758 ), δηλαδή ταξινομήθηκε ως υποείδος της στρουθοκαμήλου. Μεταφέρθηκε στο γένος Rhea από τον Γάλλο ζωολόγο Μ. Μπρισόν (Mathurin Jacques Brisson, 1723-1806), το 1760.
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
Η μεγάλη ρέα απαντά στη Νότια Αμερική, κυρίως στο κεντρικό, ανατολικό και νοτιοανατολικό τμήμα της υποηπείρου, φθάνοντας νότια μέχρι τις 40°, περίπου. Τα κράτη όπου κατανέμεται -όχι αναγκαστικά σε όλη τους την έκταση- είναι η Βραζιλία, η Παραγουάη, η Βολιβία, η Αργεντινή και η Παραγουάη. Οι υγιέστεροι πληθυσμοί πιστεύεται ότι απαντούν στην περιοχή της ζώνης chaco. Πηγές:
Δημοσκοπήσεις για τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2019
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Ιουλίου 2019, και εδώ παρουσιάζονται οι δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν.
Μεγάλη ρέα
Βιότοπος
Τα τυπικά οικοσυστήματα της μεγάλης ρέας περιλαμβάνουν την πάμπα, την τροπική σαβάνα campo cerrado και τα ανοικτά δάση των ζωνών chaco, συνήθως σε περιοχές με λειμώνες υψομέτρου η άλλου τύπου βλάστηση, αλλά και σε ανοικτά λιβάδια και καλλιεργημένα χωράφια, μέχρι τα 1200 μ. Ωστόσο, περιπλανάται ακόμη και σε ελώδεις ή ερημικές εκτάσεις, αλλά τείνει να αποφεύγει τα υγρά τροπικά δάση που βρίσκονται προς τις ακτές του Ατλαντικού (Mata Atlântica και Planalto). Γενικά, οι πυκνότητες των πληθυσμών στις χορτολιβαδικές εκτάσεις είναι πολλές φορές μεγαλύτερες από εκείνες στις αγροτικές περιοχές, με τα πουλιά να καταλαμβάνουν το 51% των βοσκότοπων και λιγότερο από το 5% των γεωργικών θέσεων. Για την αναπαραγωγή τους, οι μεγάλες ρέες προτιμούν περιοχές που γειτνιάζουν με ποτάμια, λίμνες και έλη.
Δημοσκοπήσεις για τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2019
Τα ποσοστά που παρουσιάζονται αφορούν καθαρή πρόθεση ψήφου του εκλογικού σώματος, όχι εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος με διάφορα σενάρια κατανομής των αναποφάσιστων ή άλλες μεθόδους προβλέψεων, διαφορετικές για κάθε εταιρία δημοσκοπήσεων. Στη σπάνια περίπτωση που η εταιρία δεν δημοσιεύει τις κύριες μετρήσεις, αλλά μόνο εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, αυτό υποδηλώνεται με αστεράκι (*).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοσκόπηση Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Μεγάλη ρέα
Βιότοπος
Οι λειμώνες βόσκησης του είδους κυριαρχούνται από τα αγρωστώδη των γενών Imperata και Paspalum, καθώς και σαβάνα, θάμνους, ακόμα και ερημικά εδάφη, αν και προτιμά περιοχές με, τουλάχιστον, κάποια υψηλή βλάστηση, νότια έως 40 ° γεωγραφικό πλάτος. Οι μεγάλες ρέες απαντούν σε χαμηλό υψόμετρο, και σπάνια ανεβαίνουν πάνω από τα 1.200 μέτρα.
Μορφολογία
thumb|right|350px| thumb|right|350px|Το χαρακτηριστικό κεφάλι της μεγάλης ρέας Η μεγάλη ρέα είναι ατροπιδοφόρο πτηνό που το παρουσιαστικό της θυμίζει μικρή στρουθοκάμηλο, με μέγεθος ικανό για να της δώσει τον «τίτλο» του μεγαλύτερου πτηνού στη Νότια Αμερική. Γενικά, το πτέρωμα είναι αφράτο και «αναμαλλιασμένο», σκούρο γκρίζο με αρκετές αποχρώσεις του καφέ, πιο σκούρο μαυριδερό στη βάση του λαιμού. Το κεφάλι, ο λαιμός, οι γλουτοί και οι μηροί είναι πτερωμένοι, αλλά οι ταρσοί ολοκληρωτικά γυμνοί. Σε γενικές γραμμές, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά, με πιο σκούρα χρώματα. Ωστόσο, ακόμη και στην άγρια φύση -ιδιαίτερα στην Αργεντινή- υπάρχουν λευκιστικά (leucistic) άτομα, με άσπρο πτέρωμα και μπλε μάτια, ή και αλμπίνο άτομα. Οι πτέρυγες είναι αρκετά μεγάλες, αλλά χρησιμοποιούνται μόνο κατά το τρέξιμο, για να διατηρείται η ισορροπία του πουλιού κυρίως στις κλειστές στροφές, καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια των ερωτικών επιδείξεων.
Όπως και στη στρουθοκάμηλο, το κεφάλι και το ράμφος είναι μικρά, ενώ οι ταρσοί μεγάλοι, ισχυροί και καλύπτονται από 22 οριζόντιες φολιδωτές «πλάκες» στο μπροστινό μέρος. Τα πόδια είναι, επίσης, ισχυρά και έχουν 3 δακτύλους, με τον οπίσθιο δάκτυλο να απουσιάζει. Οι νεοσσοί είναι γκρίζοι με σκούρες επιμήκεις ρίγες.
Τροφή
Η τροφή της μεγάλης ρέας αποτελείται κυρίως από φύλλα πλατύφυλλων δένδρων, σπέρματα και φρούτα όταν είναι η εποχή τους, αλλά και ζωική ύλη, κυρίως έντομα, σκορπιούς, μικρά τρωκτικά, ερπετά και μικρά πουλιά. Στα αγαπημένα φυτικά είδη περιλαμβάνονται ιθαγενή και εισηγμένα φυτά οικογενειών, όπως Amaranthaceae, Asteraceae, Bignoniaceae, Brassicaceae, Fabaceae, Lamiaceae, Myrtaceae και Solanaceae. Φρούτα όπως, Duguetia furfuracea (Annonaceae) ή αβοκάντο μπορεί να είναι εποχιακά σημαντικά. Συνήθως, οι μεγάλες ρέες δεν τρώνε δημητριακά ή, γενικότερα, μονοκοτυλήδονα. Ωστόσο, τα φύλλα συγκεκριμένων ειδών, όπως της Brachiaria brizantha μπορεί να καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες, καθώς και κάποιων Liliaceae (π.χ. Smilax brasiliensis). Ακόμα και σκληρή ή αγκαθωτή φυτική ύλη, όπως κόνδυλοι και γαϊδουράγκαθα τρώγονται με ευχαρίστηση. Όπως πολλά άλλα πουλιά που τρέφονται με σκληρή φυτική ύλη, η μεγάλη ρέα καταπίνει βότσαλα που βοηθούν στη σύνθλιψη της τροφής, για καλύτερη πέψη.
Ηθολογία
thumb|right|300px|Ενήλικη μεγάλη ρέα Η μεγάλη ρέα είναι, γενικά, σιωπηλό πτηνό εκτός από την αναπαραγωγική περίοδο, οπότε αρθρώνει υπόκωφους θορύβους, ενώ οι νεοσσοί παράγουν χαρακτηριστικό σφύριγμα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μη-αναπαραγωγής οι μεγάλες ρέες σχηματίζουν κοπάδια από 10 έως και 100 άτομα. Όταν είναι σε σμήνη, τείνουν να είναι λιγότερο επιφυλακτικές, αλλά τα αρσενικά μπορούν να γίνουν επιθετικά προς άλλα αρσενικά. Όταν καταδιώκονται, τρέχουν γρήγορα σε σχήμα ζιγκ-ζαγκ, σηκώνοντας εναλλάξ τις πτέρυγες. Αυτά τα σμήνη διαλύονται κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
Ερωτοτροπίες και ζευγάρωμα
Μετά τη διάλυση των σμηνών, σχηματίζονται τρεις «χαλαρές» ομάδες: μοναχικά αρσενικά, σμήνη από 2-15 θηλυκά και ένα (1) μεγάλο κοπάδι από ζώα ενός έτους. Καθώς πλησιάζει η εποχή του ζευγαρώματος, τα αρσενικά γίνονται πιο επιθετικά μεταξύ τους και αρχίζουν το φλερτάρισμα των θηλυκών, φωνάζοντας και ανορθώνοντας το σώμα τους, διατηρώντας τον λαιμό τους ευθύ και «αναταράσσοντας» το πτέρωμά τους. Σηκώνουν τις φτερούγες τους και μπορεί να τρέξουν κάποια απόσταση, κτυπώντας τις μεθοδικά. Μετά από αυτό, συνεχίζουν να καλούν κάποιο συγκεκριμένο θηλυκό, ενώ αρχίζουν να περπατούν μαζί της ή μπροστά της, ενώ απλώνουν τις πτέρυγες και σκύβουν το κεφάλι. Καθώς το «τελετουργικό» συνεχίζεται, το αρσενικό γίνεται πιο επίμονο και κινητικό, κουνώντας έντονα τον λαιμό του και σχηματίζοντας «οχτάρια», γύρω από το θηλυκό. Από τη στιγμή που το έχει προσελκύσει, το αρσενικό ζευγαρώνει με το θηλυκό και, στη συνέχεια, την οδηγεί στη φωλιά.
Τα θηλυκά μετακινούνται διαρκώς κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, ζευγαρώνουν με κάποιο αρσενικό και, μετά την απόθεση του αβγού, ζευγαρώνουν με άλλο αρσενικό. Τα αρσενικά, από την άλλη, προσέχουν και παρακολουθούν τις φωλιές, αναλαμβάνοντας την επώαση και τη φροντίδα των νεοσσών, όλα μόνοι τους. Πάντως, όπως δείχνουν πρόσφατα στοιχεία, είναι πιθανόν κάποιο κυρίαρχο αρσενικό να «επιστρατεύει» ένα υποτακτικό αρσενικό στη φωλιά αντ’ αυτού, ενώ ο ίδιος ξεκινά το κυνήγι δεύτερου θηλυκού. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι, οι φωλιές χρησιμοποιούνται συλλογικά και μπορεί να περιέχουν μέχρι και 80 αβγά, συνολικά, που εναποτίθενται από μια ντουζίνα θηλυκών. Έτσι, κάθε θηλυκό μπορεί να γεννάει από 5-10 αυγά. Ωστόσο, το μέσο μέγεθος της ωοτοκίας είναι 26 αβγά, από 7 διαφορετικά θηλυκά.
Γέννα
Όταν έλθει η ώρα, το θηλυκό γεννάει αβγό, που έχει διαστάσεις 13 × 9 εκατοστά και βάρος 600 γραμμάρια, κατά μέσον όρο, επομένως έχει λιγότερο από τον μισό όγκο του αβγού της στρουθοκαμήλου. Το κέλυφος είναι κιτρινοπράσινο στην αρχή, αλλά σύντομα αποκτά θαμπό κρεμ χρώμα, όταν εκτίθεται στο φως. Η φωλιά είναι μια απλή, ρηχή και πλατιά κοιλότητα στο έδαφος, σε κρυφό σημείο. Την κατασκευάζει το αρσενικό το οποίο, μαζεύει επισταμένως κλαδιά, γρασίδι και φύλλα ολόγυρα έτσι που, τελικά, η περιοχή γύρω από τη φωλιά μοιάζει με διάδρομο πυρασφάλειας (sic). Κατόπιν, το αρσενικό κάθεται σε αυτήν και «φαίνεται» επιθετικό προς το θηλυκό, όταν εκείνη προσεγγίζει για να εναποθέσει το αβγό. Σταδιακά χαλαρώνει και τής επιτρέπει να σκύψει και να τοποθετήσει το αβγό στην άκρη της φωλιάς, ενώ κατόπιν ο ίδιος το τσουλάει μέσα στο εσωτερικό της φωλιάς. Η περίοδος επώασης είναι 29-43 ημέρες. thumb|right|300px|Νεοσσοί μεγάλης ρέας
Οι νεοσσοί, περίπου τρεις μήνες μετά την εκκόλαψη, έχουν αποκτήσει το μισό μέγεθος των γονέων τους, ενώ φθάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στους 14 μήνες, περίπου.
Θηρευτές
Οι φυσικοί θηρευτές των ενηλίκων μεγάλων ρεών περιορίζονται στο πούμα και τον ιαγουάρο. Άγρια σκυλιά, είναι γνωστό ότι, μπορούν να σκοτώνουν νεότερα πουλιά, ενώ το ιερακόμορφο Caracara plancus θεωρείται ύποπτο ότι λυμαίνεται τους νεοσσούς. Τα αρμαντίλλο τρέφονται μερικές φορές με τα αβγά της μεγάλης ρέας. Άτομα σε αιχμαλωσία φαίνεται να εμφανίζουν σημαντική οικολογική αδράνεια (ecological naïvete). Αυτή η «αφοβία» τα καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτα στα αρπακτικά όταν τα πτηνά απελευθερωθούν στο φυσικό τους περιβάλλον, στα προγράμματα επανένταξης. Πειραματισμοί κλασικής εξάρτησης με νεαρές μεγάλες ρέες και ομοιώματα αρπακτικών μπορεί να αποτρέψει αυτή την κατάσταση σε κάποιο βαθμό, αλλά η «προσωπικότητα» κάθε ατόμου -αν είναι θαρραλέο ή ντροπαλό- επηρεάζει την επιτυχία της εν λόγω εκπαίδευσης. Το 2006, ένα πρωτόκολλο τέθηκε σε εφαρμογή, για την κατάρτιση αποφυγής πιθανών θηρευτών, καθώς και για τον εντοπισμό των πλέον κατάλληλων ατόμων προς απελευθέρωση.
Απειλές
Ο πληθυσμός των μεγάλων ρεών έχει μειωθεί σημαντικά στην άγρια φύση, εν μέρει λόγω του κυνηγιού για το κρέας και της εξαγωγής δερμάτων. Πάνω από 50.000 δέρματα διακινήθηκαν το 1980, τα περισσότερα από την Παραγουάη, με την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ να αποτελούν τις κύριες καταναλώτριες χώρες. Τα τελευταία χρόνια, η μεγάλης κλίμακας μετατροπή των μεγάλων νοτιοαμερικανικών λειμώνων για τη γεωργία και την κτηνοτροφία έχουν μειώσει και κατακερματίσει σημαντικά τους διαθέσιμους βιότοπους του είδους, ιδιαίτερα στις πάμπες και τα cerrado.
Οι αγρότες θεωρούν, μερικές φορές, τις μεγάλες ρέες ως επιβλαβή ζώα, επειδή τρώνε πλατύφυλλα καλλιεργούμενα φυτά, όπως λάχανα, σέσκουλα κλπ. και τις θανατώνουν όταν εισβάλλουν στα κτήματά τους. Η καύση των καλλιεργειών στη Νότια Αμερική συμβάλλει, επίσης, στην πτώση των πληθυσμών τους.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι μεγάλες ρέες που έχουν εισαχθεί στη Γερμανία προστατεύονται νομικά κατά παρόμοιο τρόπο με τα αυτόχθονα είδη. Γενικά, στο νέο τους «σπίτι» αντιμετωπίζονται θετικά, καθώς η βόσκησή τους θεωρείται ότι, συμβάλλει στη διατήρηση της ποικιλότητας των οικοτόπων των αραιοκατοικημένων λιβαδιών που γειτνιάζουν με τη λίμνη Schaalsee.
Η μεγάλη ρέα θεωρείται Σχεδόν Απειλούμενο (ΝΤ) είδος σύμφωνα με την IUCN, με τους πληθυσμούς της Αργεντινής και της Ουρουγουάης να έχουν πληγεί περισσότερο από τη μείωση αυτή.
Εμπορική εκμετάλλευση
Το είδος εκτρέφεται στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, όπως γίνεται με το εμού και τη στρουθοκάμηλο. Τα κύρια προϊόντα είναι το κρέας και τα αβγά, αλλά εξάγεται και μια μορφή ελαίου που χρησιμοποιείται για καλλυντικά και σαπούνια, όπως και το δέρμα του πτηνού που φαίνεται να έχει εμπορική αξία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρεΐδες Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα
Πυθαγόρεια Μονάδα
Παραπλήσια θεωρία, πώς τα πάντα γεννήθηκαν από τη Μονάδα, το πρωταρχικό Όν, συναντάται και στην Κοσμογονία της Γένεσης. Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης πίστευαν πώς υπάρχει μια συμβατότητα και μια πνευματική αρμονία μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία Κατηγορία:Μεταφυσική Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική
Monáda
Ιωάννης Βενιέρης
Ο Ιωάννης Βενιέρης (πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1960) υπήρξε Έλληνας πολιτικός από τις Κυκλάδες.
Βιογραφικά στοιχεία
Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας.
Εξελέγη βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1923.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1960 και κηδεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1960 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βενιέρη και είχαν 1 γιο και 1 κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Ντζε
Το Ντζε (Ђ ђ. η πλάγια γραφή: Ђ ђ) είναι ένα γράμμα στο Κυριλλικό αλφάβητο.
Το Ντζε είναι το έκτο γράμμα του σερβικού κυριλλικού αλφαβήτου, και χρησιμοποιείται στα Σερβοκροατικά για να δηλώσει τον ήχο .
Το Ντζε αντιστοιχεί στο λατινικό γράμμα D με γραμμή (Đ đ) στο γράμμα Γκατζ του λατινικού Σερβοκροατικού αλφαβητικού και μεταγράφεται έτσι. Χωρίς την γραμμή, μεταγράφεται ως Dj dj.
Ιστορία
Το γράμμα κατασκευάστηκε από αίτημα του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς. Υπήρχαν αρκετές προτάσεις για το σχήμα του γράμματος (μία από τον Πάβλε Σολάριτς και άλλη μία από τον Γκλιγκόριτζε Γκέρσιτς), ωστόσο χρησιμοποιείται η έκδοση του Λούκιγιαν Μουσίτσκι. Σχεδιάστηκε από την τροποποίηση του γράμματος Ћ, αναβίωση του παλιού κυριλλικού γράμματος Ντζερβ (Ꙉ). Το νέο γράμμα υιοθετήθηκε από το λεξικό του Κάρατζιτς το 1818 και και από έχει διαδεδομένη χρήση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Πολιτισμός της Πρώτο-Βιλανόβα
Ο Πρωτο-Βιλανόβα πολιτισμός εμφανίζεται στην Ιταλία στην μετέπειτα Εποχή του Χαλκού (12ος αιώνα π.Χ.-10ος αιώνας π.Χ.) σαν τμήμα του Πολιτισμού των Τεφροδόχων που βρισκόταν την ίδια εποχή σε ακμή στην Ευρώπη (1300 π.Χ.-750 π.Χ.). Είχε μεγάλες ομοιότητες με τον Πολιτισμό των Τεφροδόχων στην Βαυαρία, την Άνω Αυστρία και τον μέσο Δούναβη. Ο πρωτο-Βιλανόβιος πολιτισμός δείχνει μεγάλη επίδραση με τους πολιτισμούς Λουσάτιο και Κανεγκράτε. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση προκάτοχος του ήταν ο Πολιτισμός της Τεραμάρε που βρισκόταν σε ακμή στην Κοιλάδα του Πάδου. Τα ίδια ταφικά χαρακτηριστικά εμφανίζουν στην Κεντρική Ευρώπη ο Πολιτισμός των Τεφροδόχων και ο Πολιτισμός Χάλστατ που τον διαδέχθηκε. Δεν θεωρείται βέβαιο ότι ήταν το αρχικό του στάδιο. Διάφοροι ιστορικοί όπως η Μαρίγια Γκιμπούτας σχετίζουν την εμφάνιση τους με την εξάπλωση των πρώτων αρχαίων Ιταλικών φύλλων στην Ιταλική χερσόνησο.
Χαρακτηριστικά
Οι πρωτο-Βιλανόβα τοποθεσίες βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στην κεντρική και βόρεια Ιταλία, σε μικρότερο βαθμό στην νότια Ιταλία και στην ανατολική Σικελία. Οι σημαντικότερες τοποθεσίες ήταν το Βένετο, η Εμίλια-Ρομάνια, η Σατουρνία στην Τοσκάνη, η Τζένγκα, η Ανκόνα στην Μάρκε, το Αμπρούτσο, η Μπαζιλικάτα, η Τροπέα στην Καλαβρία και η Μιλάτσο στην Σικελία. Οι οικισμοί ήταν οικοδομημένοι στους λόφους με οχυρώσεις, η οικονομία βασίστηκε στην αγροτική παραγωγή, στην μεταλλουργία και το εμπόριο. Οι ταφές των πρωτο-Βιλανόβα είχαν κοινά στοιχεία, η καύση των νεκρών, η τοποθέτηση της στάχτης σε δοχεία μορφής διπλού κώνου και η ταφή στο έδαφος. Οι τάφοι περιείχαν πολλά αντικείμενα όπως τα κοσμήματα, οι χάλκινοι θώρακες, τα μπρούτζινα όπλα, δείχνουν την ανάδειξη μιάς κυρίαρχης άρχουσας τάξης. Ύστερα από μια αρχική περίοδο που ο πολιτισμός είχε ομοιότητες σε ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο, οι επόμενοι (950 π.Χ.) άρχισαν να διαφοροποιούνται ανά περιοχές, τους διαδέχθηκαν ο Πολιτισμός της Βιλανόβα, ο Πολιτισμός του Ατεστίνου και ο Πολιτισμός του Λατίου. Οι διάδοχοι πολιτισμοί είχαν στα ταφικά χαρακτηριστικά πολλά στοιχεία από τους πρωτο-Βιλανόβιους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Ιταλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Νότια Ευρώπη
Ντιάνο Αρεντίνο
Το Ντιάνο Αρεντίνο (ιταλικά: Diano Arentino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ραμπουτάν
Το ραμπουτάν (επιστημονική ονομασία: Nephelium lappaceum) είναι μεσαίου μεγέθους τροπικό δέντρο της οικογένειας Σαπινδίδες. Το όνομα αναφέρεται επίσης στον βρώσιμο καρπό που παράγεται από αυτό το δέντρο. Το ραμπούταν είναι ιθαγενές στη Νοτιοανατολική Ασία. Σχετίζεται στενά με πολλά άλλα βρώσιμα τροπικά φρούτα όπως το λίτσι και το λονγκάν.
Ετυμολογία
Το όνομα «ραμπουτάν» προέρχεται από τη λέξη της Μαλαισίας rambut που σημαίνει «τρίχα» και αναφέρεται στις πολυάριθμες τριχωτές προεξοχές των καρπών, μαζί με το επίθημα δομικού ουσιαστικού -an. Ομοίως, στο Βιετνάμ, ονομάζονται chôm chôm (που σημαίνει «ακατάστατα μαλλιά»).
Προέλευση και κατανομή
Το κέντρο της γενετικής ποικιλότητας για τα ραμπουτάν είναι η περιοχή Μαλαισίας - Ινδονησίας. Έχουν καλλιεργηθεί ευρέως σε περιοχές της νοτιοανατολικής Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη, η Μιανμάρ, η Σρι Λάνκα, η Μαλαισία, η Ινδονησία, η Σιγκαπούρη και οι Φιλιππίνες. Από εκεί έχει εξαπλωθεί σε μέρη της Ασίας, της Αφρικής, της Ωκεανίας και της Κεντρικής Αμερικής.
Υπήρξε προσπάθεια εισαγωγής των ραμπουτάν στις Νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, με σπόρους που εισήχθησαν από την Ιάβα το 1906, αλλά το εγχείρμα αποδείχθηκε ανεπιτυχές, εκτός από το Πουέρτο Ρίκο.
Περιγραφή
thumb|left|Δέντρο ραμπουτάν στη Μαλαισία Το ραμπουτάν είναι αειθαλές δέντρο με ύψος 15–20 μ. Τα φύλλα είναι εναλλάξ, μήκους 14–30 εκ., πτερωτά, με τρία έως 11 φυλλάδια, κάθε φύλλο πλάτους 5–15 cm. Τα άνθη είναι μικρά, 2,5–5 mm, χωρίς πέταλα, δισκοειδή και βρίσκονται σε όρθιους τερματικούς κορύμβους πλάτους 15–30 cm.
Τα δέντρα ραμπουτάν μπορεί να είναι αρσενικά (παράγουν μόνο άνθη που ανθίζουν και, ως εκ τούτου, δεν παράγουν καρπούς), θηλυκά (παράγουν άνθη που είναι μόνο λειτουργικά θηλυκά) ή ερμαφρόδιτα (παράγουν άνθη που είναι θηλυκά με μικρό ποσοστό αρσενικών λουλουδιών).
Ο καρπός είναι μια στρογγυλή έως οβάλ δρύπη, μήκους 3–6 cm (σπάνια έως 8 cm) και πλάτους 3–4 cm, που βρίσκεται μαζί με άλλες 10–20. Ο δερματώδης φλοιός είναι κοκκινωπός (σπάνια πορτοκαλί ή κίτρινο) και καλύπτεται με σαρκώδη εύκαμπτα αγκάθια που μοιάζουν με τρίχες. Τα αγκάθια συμβάλλουν στη διαπνοή του καρπού, η οποία μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του καρπού.
Η σάρκα του καρπού, το περικάρπιο, είναι ημιδιαφανής, υπόλευκη ή πολύ ανοιχτό ροζ, με μια γλυκιά, ήπια όξινη γεύση που θυμίζει σταφύλι.
Μικρή ρέα
Η Μικρή ρέα είναι παλαιόγναθο ατροπιδοφόρο πτηνό της οικογενείας των Ρεϊδών, που απαντά αποκλειστικά στη Νότια Αμερική. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Rhea pennata και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Ραμπουτάν
Περιγραφή
Ο μονός σπόρος είναι γυαλιστερός καφές, με μήκος 1–1,3 cm. Μαλακοί και με ίσες ποσότητες κορεσμένων και ακόρεστων λιπαρών, οι σπόροι μπορούν να μαγειρευτούν και να καταναλωθούν, αλλά είναι πικροί και έχουν ναρκωτικές ιδιότητες.
Μικρή ρέα
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Rhea, είναι άμεση απόδοση της ελληνικής Ρέα. Η Ρέα (μυθολογία) ήταν σημαντική τιτανική θεότητα στα αρχαία χρόνια, μητέρα του Δία, αδελφή και σύζυγος του Κρόνου. Άγνωστος παραμένει ο λόγος ονοματοδοσίας του πτηνού, καθώς η ίδια η λέξη έχει άγνωστη ετυμολογία. Πιθανόν, επειδή το πτηνό έχει απωλέσει την πτητική του ικανότητα και κινείται συνεχώς στο έδαφος, τη γη, να συσχετίζεται η ονομασία με τη θεά Γη, της οποίας η Ρέα ήταν θυγατέρα. Κατ’ άλλην -πιθανότερη- εκδοχή, στην κωμωδία του Αριστοφάνη Όρνιθες, υπάρχει σκωπτική αντιπαράθεση μεταξύ της «Μεγάλης Μητέρας» (Ρέα) και του «Μεγάλου Όρνιθος» (Στρουθοκάμηλος), δηλαδή ο αρχαίος κωμικός «χειρίζεται» τη θεά Ρέα σαν πτηνό, στοιχείο που οδήγησε στην ονοματοδοσία του.
Ραμπουτάν
Επικονίαση
Τα αρωματικά λουλούδια ραμπουτάν είναι ιδιαίτερα ελκυστικά για πολλά έντομα, ιδιαίτερα τις μέλισσες. Οι μύγες (Δίπτερα), οι μέλισσες ( Υμενόπτερα) και τα μυρμήγκια (Solenopsis) είναι οι κύριοι επικονιαστές. Οι μέλισσες που αναζητούν νέκταρ έρχονται τακτικά σε επαφή με το στίγμα των θηλυκών λουλουδιών και συγκεντρώνουν σημαντικές ποσότητες κολλώδους γύρης από τα αρσενικά άνθη. Λίγη γύρη έχει παρατηρηθεί σε μέλισσες που αναζητούν τροφή στα θηλυκά λουλούδια.
Μικρή ρέα
Ονοματολογία
Ο όρος pennata στην επιστημονική ονομασία του είδους, είναι λατινικός και σημαίνει «ο φέρων φτερά, πτερωμένος, πτερωτός». Προέρχεται από το σημαντικό διαγνωστικό στοιχείο της παρουσίας φτερών στην κνήμη του ζώου, από όπου δόθηκε η παλαιότερη επιστημονική ονομασία του γένους, Pterocnemia (βλ. Συστηματική ταξινομική).
Ραμπουτάν
Παραγωγή
δεξιά|μικρογραφία| Πωλητής ραμπουτάν στο [[Σεμαράνγκ, Ινδονησία]] Το ραμπουτάν είναι οπωροφόρο δέντρο που καλλιεργείται στην υγρή τροπική Νοτιοανατολική Ασία. Είναι κοινό καρποφόρο δέντρο στους κήπους και καλλιεργείται εμπορικά σε μικρούς οπωρώνες. Είναι ένα από τα πιο γνωστά φρούτα της Νοτιοανατολικής Ασίας και καλλιεργείται επίσης ευρέως σε άλλα μέρη των τροπικών περιοχών, όπως η Αφρική, το νότιο Μεξικό, τα νησιά της Καραϊβικής, η Κόστα Ρίκα, η Ονδούρα, ο Παναμάς, η Ινδία, το Βιετνάμ, οι Φιλιππίνες και η Σρι Λάνκα. Παράγεται επίσης στον Εκουαδόρ, όπου είναι γνωστό ως achotillo, και στο νησί του Πουέρτο Ρίκο.
Μικρή ρέα
Ονοματολογία
Η αγγλική λαϊκή ονομασία του είδους, όπως και η αντίστοιχη ελληνική παραπέμπουν στο μέγεθος του πτηνού, συγκρινόμενο με εκείνο της μεγάλης ρέας. Άλλες ονομασίες του είδους είναι ñandú petiso, ή ñandú del norte, κυρίως στην Αργεντινή. Η λέξη ñandú (στη γλώσσα guarani), σημαίνει «αράχνη», πιθανόν λόγω της συνήθειας του πτηνού να ανοιγοκλείνει τις πτέρυγες, όταν τρέχει. Επίσης, στη γλώσσα Κέτσουα (Quechua), αποκαλείται suri ή surí και στη γλώσσα mapuche αποκαλείται choique, ονομασία με πιθανή προέλευση την Παταγονία.
Συστηματική ταξινομική
Αναγνωρίζονται 3 υποείδη, αλλά υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ των ερευνητών, καθώς έχει προταθεί η ταξινόμηση του ενός (1) από αυτά ως ξεχωριστό είδος (βλ. Πίνακα κατανομής υποειδών). Ωστόσο, αυτή η πρόταση δεν έχει υιοθετηθεί πλήρως. Η ταξινομική κατάσταση των επί μέρους taxa στις περιοχές όπου οι κατανομές τους συναντώνται ή πλησιάζουν μεταξύ τους, στην επαρχία Μεντόζα παραμένει αβέβαιη και απαιτεί περαιτέρω διευκρίνιση. Δεν είναι γνωστό εάν είναι είναι παραπατρικά, με μικρή ενδιάμεση περιοχή υβριδοποίησης, εάν υπάρχουν σταδιακά ενδιάμεσοι πληθυσμοί (clinal) σε μια μεγάλη περιοχή, που διαχωρίζονται από στενή, αλλά σημαντική περιοχή βιοτόπου ή υψομέτρου ή αλληλοεπικαλύπτονται χωρίς διασταυρώσεις μεταξύ τους.
Ραμπουτάν
Καλλιέργεια
Τα ραμπουτάν είναι προσαρμοσμένα σε ζεστά τροπικά κλίματα, σε θερμοκρασίες περίπου 22–30 °C και είναι ευαίσθητα σε θερμοκρασίες κάτω των 10 °C. Καλλιεργείται εμπορικά σε απόσταση 12–15° από τον ισημερινό. Τα δέντρα αναπτύσσονται καλά σε υψόμετρα έως και 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και καλύτερα σε βαθύ έδαφος, αργιλοπηλώδες ή αμμοπηλώδες πλούσιο σε οργανική ύλη. Αναπτύσσονται σε λοφώδες εκτάσεις όπου υπάρχει καλή αποστράγγιση.
Μικρή ρέα
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
Η μικρή ρέα απαντά στη Νότια Αμερική, στην περιοχή των αλτιπλάνος και στην Παταγονία, από το ύψος της βόρειας Χιλής, νότια μέχρι τη Γη του Πυρός. Τα κράτη όπου κατανέμεται -όχι αναγκαστικά σε όλη τους την έκταση- είναι η Βολιβία, το Περού, η Χιλή και η Αργεντινή. Πηγές:
Βιότοπος
Η μικρή ρέα διαβιοί στη στέπα, τις θαμνώδεις εκτάσεις, τα μικτά εδάφη θάμνων-στέπας και στους υγροτόπους με λιβάδια και λίμνες, μέχρι τα 1.500 μ. ή και τα 2.000 μ. Γενικά, προτιμούν να αναπαράγονται σε ορεινές περιοχές με συστάδες γρασιδιού.
Ραμπουτάν
Καλλιέργεια
Τα ραμπουτάν πολλαπλασιάζονται με μπόλιασμα, εναέριες καταβολάδες και εκβλάστηση. Τα δέντρα με μπουμπούκια μπορούν να καρποφορήσουν μετά από δύο έως τρία χρόνια με τη βέλτιστη παραγωγή να εμφανίζεται μετά από οκτώ έως 10 χρόνια. Δέντρα που αναπτύχθηκαν από σπόρους καρποφορούν μετά από πέντε έως έξι χρόνια.
Μικρή ρέα
Βιότοπος
Ωστόσο, υπάρχει διαφορά στο υψόμετρο όπου συχνάζουν τα επί μέρους υποείδη της μικρής ρέας. Το υποείδος 2 (nominate), διαβιοί στα προαναφερθέντα υψόμετρα, αλλά τα υποείδη 1 και 3 απαντούν και σε ερημικές περιοχές, αλατούχα εδάφη τύπου puna, πλατώματα με ελαφρόπετρα, ορεινούς τυρφώνες και περιοχές με tola (Lepidophyllum sp.), ακόμη και μέχρι τα 3.000-4.500 μ., ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική περίοδο.
Ραμπουτάν
Καλλιέργεια
Πάνω από 200 ποικιλίες αναπτύχθηκαν από επιλεγμένους κλώνους διαθέσιμους σε όλη την τροπική Ασία. Οι περισσότερες από τις ποικιλίες επιλέγονται επίσης για συμπαγή ανάπτυξη, φτάνοντας σε ύψος μόνο 3-5 m για ευκολότερη συγκομιδή.
Μικρή ρέα
Μορφολογία
thumb|right|400px|Ενήλικη μικρή ρέα Η μικρή ρέα είναι ατροπιδοφόρο πτηνό που το παρουσιαστικό της θυμίζει μικρή στρουθοκάμηλο, με μέγεθος ικανό για να της δώσει τον «τίτλο» του μεγαλύτερου πτηνού στη Νότια Αμερική, μετά τη μεγάλη ρέα. Γενικά, το πτέρωμα είναι αφράτο και «αναμαλλιασμένο», σκούρο γκρίζο με αρκετές αποχρώσεις του καφέ, πιο σκούρο μαυριδερό στη βάση του λαιμού. Το κεφάλι, ο λαιμός, οι γλουτοί και οι μηροί είναι πτερωμένοι. Το πτέρωμα έχει στίγματα καφέ και λευκά, ενώ τα φτερά του είναι παρόμοια με εκείνα των στρουθοκαμήλων, υπό την έννοια ότι δεν διαθέτουν μεταφτερό (aftershaft) στη βάση του καλάμου. Οι πτέρυγες είναι αρκετά μεγάλες, αλλά χρησιμοποιούνται μόνο κατά το τρέξιμο, για να διατηρείται η ισορροπία του πουλιού κυρίως στις κλειστές στροφές, καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια των ερωτικών επιδείξεων.
Ραμπουτάν
Θρεπτικά συστατικά και φυτοχημικά
Το φρούτο ραμπουτάν αποτελείται από 78% νερό, 21% υδατάνθρακες, 1% πρωτεΐνη και έχει αμελητέο λίπος. Όσον αφορά το θρεπτικό περιεχόμενο, τα κονσερβοποιημένα φρούτα περιέχουν μόνο μαγγάνιο σε μέτρια επίπεδα (16% της Ημερήσιας Αξίας ), ενώ παρέχει 82 θερμίδες σε ποσότητα αναφοράς 100 γραμμαρίων. Άλλα μικροθρεπτικά συστατικά βρίσκονται σε χαμηλό επίπεδο.
Μικρή ρέα
Μορφολογία
Όπως και στη στρουθοκάμηλο, το κεφάλι και το ράμφος είναι μικρά, ενώ οι ταρσοί μεγάλοι, ισχυροί και καλύπτονται από 18 οριζόντιες φολιδωτές «πλάκες» στο μπροστινό μέρος. Τα πόδια είναι, επίσης, ισχυρά και έχουν 3 δακτύλους, με τον οπίσθιο δάκτυλο να απουσιάζει. Σε γενικές γραμμές, τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά, με πιο σκούρα χρώματα. Οι νεοσσοί είναι γκρίζοι με σκούρες επιμήκεις ρίγες.
Ραμπουτάν
Θρεπτικά συστατικά και φυτοχημικά
Ως φρούτα με άχρωμη σάρκα, το ραμπουτάν δεν περιέχει σημαντική περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες, αλλά ο πολύχρωμος φλοιός του εμφανίζει διάφορα φαινολικά οξέα, όπως συριγικό, κουμαρικό, γαλλικό, καφεϊκό και ελλαγικό οξύ. Οι σπόροι ραμπουτάν περιέχουν ίσες αναλογίες κορεσμένων και ακόρεστων λιπαρών οξέων, όπου το αραχιδικό (34%) και το ελαϊκό (42%) οξύ, αντίστοιχα, έχουν την υψηλότερη περιεκτικότητα σε λιπαρά.
Μικρή ρέα
Τροφή
Όπως και η μεγάλη ρέα, η μικρή ρέα θεωρείται παμφάγο πτηνό, που περιλαμβάνει τόσο φυτική όσο και ζωική ύλη στη διατροφή της. Πέρα από τις ομοιότητες με τη μεγάλη «εξαδέλφη» της, η μικρή ρέα τρώει κάκτους, φύλλα, καρπούς και σπέρματα διαφόρων φυτών, ιδιαίτερα όμως κυριαρχούν οι αγρωστώδεις πόες Stipa sp.. Επίσης, φυτά που ευδοκιμούν σε «σκληρά», αλατούχα εδάφη, όπως των οικογενειών Chenopodiaceae και Amaranthaceae.
Ραμπουτάν
Θρεπτικά συστατικά και φυτοχημικά
Το ευχάριστο άρωμα του φρούτου ραμπουτάν προέρχεται από πολυάριθμες πτητικές οργανικές ενώσεις, όπως η βήτα-δαμασκενόνη, η βανιλίνη, το φαινυλοξικό οξύ και το κινναμωμικό οξύ.
Μικρή ρέα
Απειλές
Το κυνήγι και η συλλογή των αβγών είναι οι κυριότερες απειλές για το είδος, με την υπερβόσκηση, ίσως, να είναι λιγότερο σημαντική, αλλά εξακολουθεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις. Άτομα σε αιχμαλωσία αναπαράγονται για εμπορικούς λόγους.
Κατάσταση πληθυσμού
Tο είδος, αν και έχει περιγραφεί ως «μη κοινό», έχει μεγάλο φάσμα κατανομής, ως εκ τούτου δεν προσεγγίζει τα κατώτατα όρια για τα Ευάλωτα (VU) είδη, βάσει του κριτηρίου του μεγέθους εύρους κατανομής, την έκταση των οικοτόπων και το μέγεθος του πληθυσμού. Το μέγεθος πληθυσμού δεν έχει ποσοτικοποιηθεί, αλλά δεν πιστεύεται ότι προσεγγίζει τα κατώτατα όρια για τα Ευάλωτα είδη (<10.000 ώριμα άτομα με συνεχιζόμενη πτώση > 10% σε δέκα χρόνια ή τρεις γενεές, ή με μια συγκεκριμένη δομή του πληθυσμού). Παρά το γεγονός ότι η τάση του πληθυσμού είναι καθοδική, η μείωση δεν πιστεύεται ότι είναι αρκετά ταχεία για να προσεγγίσει τα κατώτατα όρια για τα Ευάλωτα είδη, βάσει του κριτηρίου τάσης του πληθυσμού (> 30% πτώση πάνω από δέκα χρόνια ή τρεις γενεές). Για τους λόγους αυτούς, το είδος αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) σύμφωνα με την IUCN.
Ωστόσο, τα ανωτέρω αφορούν στους πληθυσμούς του υποείδους Rhea pennata pennata, διότι η κατάσταση των πληθυσμών των άλλων δύο υποειδών Rhea pennata garleppi και Rhea pennata tarapacensis είναι χειρότερη. Ακόμη και εάν δεν θεωρηθεί ως ξεχωριστό είδος (Rhea tarapacensis) (βλ. Πίνακα κατανομής), το «σύνολο» των δύο υποειδών κατατάσσεται ως Σχεδόν Απειλούμενο (ΝΤ), καθώς η μείωση του πληθυσμού του μπορεί να είναι «μέτριας» ταχύτητας για πάνω από τρεις γενιές (περίπου 33 έτη), λόγω των επιπτώσεων από τη συλλογή των αβγών και το κυνήγι. Βέβαια, ο συνολικός πληθυσμός είχε εκτιμηθεί, παλαιότερα, σε μερικές εκατοντάδες πουλιά, αλλά είναι πιθανόν πολύ υψηλότερος, με «τουλάχιστον πολλές εκατοντάδες» μόνο στη Χιλή, από τα περουβιανά σύνορα προς την ορεινή Αντοφαγάστα. Ωστόσο, ο πληθυσμός στο Περού εξακολουθεί να θεωρείται ότι είναι πολύ μικρός. Μια προκαταρκτική εκτίμηση είναι ότι ο συνολικός πληθυσμός θα μπορούσε να βρίσκεται στο εύρος 1.000-2.499 ωρίμων ατόμων, αλλά ο πραγματικός αριθμός μπορεί να είναι υψηλότερος.
Πηγές
Κατηγορία:Ρεΐδες Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Επιλαΐς
Στην ελληνική μυθολογία, η Επιλαΐς ήταν Θεσπιάδα πριγκίπισσα, μία από τις 50 κόρες του βασιλιά Θέσπιου και της Μεγαμήδης, κόρης του Αρνεού (ή μιας από τις πολλές γυναίκες του ). Ήταν η μητέρα τους Αστυάνακτα, γιου του ήρωα Ηρακλή.
Μυθολογία
Το κυνήγι του λέοντα του Κιθαιρώνα αναφέρεται ότι έγινε πριν τον άθλο του λέοντα της Νεμέας.
Πηγές
Κατηγορία:Γυναίκες του Ηρακλή Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Συπαληττός
Ο Συπαληττός ή Συπάληττος (Συπαλλητός ή Συπάληττος) (ο δήμος: Συπαληττού, Δήμος Συπαληττίων ή Δήμος Συπαληττέων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Τοποθεσία του αρχαίου Συπαληττού
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Συπαληττού βρισκόταν στην περιοχή του χωριού Λεβή, μεταγενέστερα τα Συπόλια ή Σεπόλια.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί, ως μέλος της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος είχε επίσης 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Στις επόμενες περιόδους: Την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) παραμένει άγνωστος ο αριθμός των βουλευτών–αντιπροσώπων.
Είναι πιθανή επίσης, σύμφωνα με τον Meritt, περί το 145, η ενσωμάτωση του Συπαλλητού στη φυλή Ατταλίδα φυλή, κατά την 4η περίοδο ή/και κατά την 5η περίοδο.
Υπάρχει η εκτίμηση, με βάση επιγραφή των μέσων του 2ου αιώνα π.Χ., ότι ο Συπαληττός διαιρέθηκε σε δύο δήμους την περίοδο εκείνη, αν και δεν υπάρχουν γενικά άλλες περιπτώσεις, όπου κλεισθενικός δήμος χωρίστηκε σε μεταγενέστερη χρονολογία από την έναρξη των μεταρρυθμίσεων του Κλεισθένη και μάλιστα αυτή η υπόθεση δεν επιβεβαιώνεται από όλους τους μελετητές. Υπάρχει επίσης ιερό ημερολόγιο μεταξύ των ετών 470 - 460 π.Χ. έγγραφο που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό, διότι είναι το πρώτο κείμενο γραμμένο στην Αττική που απαγορεύει αλλαγές στο νόμο.
Οι κάτοικοι του Συπαληττού
Ο δημότης του αρχαίου Συπαληττού ονομαζόταν Συπαλήττιος ή Συπαληττεύς.
Προσωπικότητες από τον Συπαληττό
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Συπαλλητού, όπως ο βουλευτής Βρόμιος ο Συπαλήττιος γιος του Βρομίου, ο Δημήτριος ο Συπαλήττιος, ο θεσμοθέτης Δημόκριτος ο Συπαλήττιος, ο Δημοχάρης ο Συπαλήττιος γιος του Αριστάρχου, ο βουλευτής Διογένης ο Συπαλήττιος γιος του Ευθυβούλου, ο βουλευτής Διόδωρος ο Συπαλήττιος γιος του Μελανθύρου, ο ναύαρχος Διοκλής ο Συπαλήττιος γιος του Διοκλέους, ο Διοσκουρίδης ο Συπαλήττιος γιος του Μενάνδρου κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Ντιάνο Καστέλλο
Το Ντιάνο Καστέλλο (ιταλικά: Diano Castello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Τενγκεμπίν
Το Τενγκεμπίν (επίσης, Τανγκεμπίν και Τανγκγιαμπίν) είναι ένα χωριό της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ανζολού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Ντιάνο Μαρίνα
Το Ντιάνο Μαρίνα (ιταλικά: Diano Marina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Ζντζίσουαφ Μπεκσίνσκι
Ο Ζντζίσουαφ Μπεκσίνσκι (πολωνικά: Zdzisław Beksiński) (24 Φεβρουαρίου 1929 – 21 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Πολωνός ζωγράφος, φωτογράφος και γλύπτης, με ειδίκευση στον τομέα του δυστοπικού υπερρεαλισμού.
Ο Μπεκσίνσκι δημιουργούσε τους πίνακες και τα σχέδιά του με αυτό που αποκαλούσε είτε μπαρόκ είτε γοτθικό τρόπο. Οι δημιουργίες του έγιναν κυρίως σε δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος εργασίας θεωρείται γενικά ότι περιέχει εξπρεσιονιστικό χρώμα, με έντονο στυλ «ουτοπικού ρεαλισμού» και υπερρεαλιστική αρχιτεκτονική, σαν σενάριο καταστροφής. Η δεύτερη περίοδος περιείχε πιο αφηρημένο ύφος, με κύρια χαρακτηριστικά τον φορμαλισμό.
Ο Μπεκσίνσκι μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου στο διαμέρισμά του στη Βαρσοβία τον Φεβρουάριο του 2005, από έναν 19χρονο γνωστό του από το Βοουόμιν, σύμφωνα με πληροφορίες επειδή αρνήθηκε να του δανείσει χρήματα.
Βιογραφία
δεξιά|μικρογραφία| Πίνακας χωρίς τίτλο (1958) Ο Μπεκσίνσκι γεννήθηκε στο Σάνοκ, στη νότια Πολωνία. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο της Κρακοβίας το 1947, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1952. Επέστρεψε στο Σάνοκ το 1955, όπου εργάστηκε ως επόπτης εργοταξίου, αλλά διαπίστωσε ότι δεν του άρεσε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είχε ενδιαφέρον για τη φωτογραφία μοντάζ, τη γλυπτική και τη ζωγραφική. Όταν πρωτοξεκίνησε τη γλυπτική, χρησιμοποιούσε συχνά τα υλικά του εργοταξίου του για τις δημιουργίες του. Η πρώιμη φωτογραφία του ήταν ο πρόδρομος των μεταγενέστερων πίνακών του, που συχνά απεικόνιζαν ιδιόμορφες ρυτίδες, ερημικά τοπία και πρόσωπα νεκρής φύσης σε τραχιές επιφάνειες. Οι πίνακές του συχνά απεικονίζουν άγχος, όπως σκισμένα πρόσωπα κούκλας ή πρόσωπα που έχουν διαγραφεί ή σκοτωθεί από επιδέσμους που τυλίγονται γύρω από το πορτρέτο. Η κύρια εστίασή του ήταν στην αφηρημένη ζωγραφική, αν και φαίνεται ότι τα έργα του στη δεκαετία του 1960 ήταν εμπνευσμένα από τον υπερρεαλισμό. μικρογραφία| Ελαιογραφία του 1984 Ο Μπεκσίνσκι δεν είχε επίσημη εκπαίδευση ως καλλιτέχνης. Ήταν απόφοιτος της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου της Κρακοβίας, λαμβάνοντας MSc το 1952. Οι πίνακές του δημιουργήθηκαν κυρίως χρησιμοποιώντας λαδομπογιά σε πάνελ από σκληρό χαρτόνι που ετοίμασε ο ίδιος, αν και πειραματίστηκε και με ακρυλικά χρώματα. Αποστρεφόταν τη σιωπή. Ο Μπεκσίνσκι άκουγε κλασική μουσική ενώ ζωγράφιζε.
Μια έκθεση με τα έργα του Μπεκσίνσκι που διοργάνωσε ο Γιάνους Μπογκούτσκι στη Βαρσοβία το 1964 ήταν η πρώτη του μεγάλη επιτυχία.
Ο Μπεκσίνσκι ανέλαβε τη ζωγραφική με πάθος, δουλεύοντας έντονα ακούγοντας κλασική μουσική. Σύντομα έγινε η κορυφαία μορφή της σύγχρονης πολωνικής τέχνης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Μπεκσίνσκι εισήλθε σε αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε τη «φανταστική περίοδο» του, η οποία διήρκεσε στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Αυτή είναι η πιο γνωστή περίοδος του, κατά την οποία δημιούργησε ανησυχητικές εικόνες, δείχνοντας ένα ζοφερό, υπερρεαλιστικό περιβάλλον με λεπτομερείς σκηνές θανάτου, φθοράς, τοπία γεμάτα σκελετούς, παραμορφωμένες φιγούρες και ερήμους. Αυτά τα λεπτομερή έργα ζωγραφίστηκαν με την ακρίβεια σήμα κατατεθέν του. Εκείνη την εποχή, ο Μπεκσίνσκι ισχυρίστηκε, «Θέλω να ζωγραφίζω με τέτοιο τρόπο σαν να φωτογραφίζω όνειρα».
Ύστερη ζωή και θάνατος
Η σύζυγος του Μπεκσίνσκι, Ζόφια, πέθανε το 1998. Ένα χρόνο αργότερα, την Παραμονή Χριστουγέννων του 1999, ο γιος του, Τόμας (δημοφιλής ραδιοφωνικός παρουσιαστής, μουσικός δημοσιογράφος και μεταφραστής ταινιών), αυτοκτόνησε από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Ο Μπεκσίνσκι ανακάλυψε το σώμα του γιου του. Μη μπορώντας να συμβιβαστεί με τον θάνατο του γιου του, κράτησε καρφιτσωμένο στον τοίχο του έναν φάκελο «Για τον Τόμεκ σε περίπτωση που κλωτσήσω τον κουβά». μικρογραφία| Το οικογενειακό θησαυροφυλάκιο των Μπεκσίνσκι στο Σάνοκ Στις 21 Φεβρουαρίου 2005, ο Μπεκσίνσκι βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στη Βαρσοβία με 17 τραύματα από μαχαίρι στο σώμα του. Δύο από τα τραύματα διαπιστώθηκε ότι ήταν θανατηφόρα. Ο Ρόμπερτ Κούπιετς, ο έφηβος γιος του επί μακρόν επιστάτη του, και ένας φίλος του συνελήφθησαν λίγο μετά το έγκλημα. Στις 9 Νοεμβρίου 2006, ο Ρόμπερτ Κούπιετς καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση και ο συνεργός του, Γούκας Κούπιετς, σε 5 χρόνια από το δικαστήριο της Βαρσοβίας. Πριν από το θάνατό του, ο Μπεκσίνσκι είχε αρνηθεί να δανείσει στον Ρόμπερτ Κούπιετς μερικές εκατοντάδες ζλότι (περίπου 100 δολάρια ΗΠΑ).
Προσωπικότητα
Αν και η τέχνη του Μπεκσίνσκι ήταν συχνά ζοφερή, ο ίδιος ήταν γνωστός ως ένα ευχάριστο άτομο που απολάμβανε τη συζήτηση και είχε έντονη αίσθηση του χιούμορ. Ήταν σεμνός και κάπως ντροπαλός, αποφεύγοντας δημόσιες εκδηλώσεις όπως τα εγκαίνια των δικών του εκθέσεων. Έδωσε τη μουσική ως την κύρια πηγή έμπνευσής του. Ισχυρίστηκε ότι δεν επηρεάστηκε πολύ από τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο ή το έργο άλλων καλλιτεχνών και σχεδόν ποτέ δεν επισκέφτηκε μουσεία ή εκθέσεις. Ο Μπεκσίνσκι απέφυγε τη συγκεκριμένη ανάλυση του περιεχομένου του έργου του, λέγοντας «Δεν θέλω να πω ή να μεταφέρω τίποτα. Απλώς ζωγραφίζω ό,τι μου έρχεται στο μυαλό». Ήταν ιδιαίτερα περιφρονητικός με όσους αναζητούσαν ή έδιναν απλές απαντήσεις για το τι «σημαίνει» το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί γλύπτες Κατηγορία:Πολωνοί φωτογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πολωνοί γραφίστες Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Καλλιτέχνες του υπερρεαλισμού Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Βασίλειο της Βιεντιάν
Το Βασίλειο του Βιεντιάν ιδρύθηκε το 1707 ως αποτέλεσμα της διάλυσης του Βασιλείου του Λαν Ξανγκ. Από το 1765 έως το 1778, ήταν υποτελής των Βιρμανών. Στη συνέχεια, το βασίλειο έγινε υποτελής του Σιάμ μέχρι το 1828, όπου και προσαρτήθηκε από το Σιάμ.
Βασιλείς
μικρογραφία|Ο Σμαραγδένιος Βούδας, το σημερινό παλλάδιο της [[Ταϊλάνδη|Ταϊλάνδης και το πρώην παλλάδιο του Βασιλείου του Βιεντιάν. Στην μοναρχία του Λάος, ο Σμαραγδένιος Βούδας θεωρούταν ως η πιο ιερή και πολιτισμικά σημαντική εικόνα του Βούδα. Η εικόνα προέρχεται από το Βασίλειο του Λαμ Να, και μεταφέρθηκε στο Βασίλειο του Λαν Ξανγκ από τον Βασιλιά Σετθαθιράθ τον 16ο αιώνα. Μετά από την αποτυχημένη εξέγερση του Βασιλιά Ανουβόνγκ του Βιεντιάν, ο Σμαραγδένιος Βούδας μεταφέρθηκε στο Μπανγκόκ.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Βιεντιαν Κατηγορία:Ιστορία της Μιανμάρ Κατηγορία:Ιστορία του Λάος Βιεντιαν
Ντεντερμόντε
Το Ντεντερμόντε (ολλανδικά: Dendermonde, γαλλικά Termonde), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 55,67 χμ² και πληθυσμό 45.673 κατοίκους (2018), οι οποίοι ονομάζονται Dendermondenaars
Η πόλη βρίσκεται στο τρίγωνο Γάνδη-Βρυξέλλες-Αμβέρσα, μια από τις πιο αστικοποιημένες περιοχές της χώρας. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Dendermonde και βρίσκεται στην περιοχή Dender. Η πόλη βρίσκεται στη συμβολή Dender και Scheldt.
Σύμβολα της λαογραφίας του Dendermonde είναι ο Ros Beiaard και οι τρεις γίγαντες της συντεχνίας Ινδός, Άρης και Γολιάθ.
Συμμετοχή της Αγίας Λουκίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Αγία Λουκία μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996.
Η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αγίας Λουκίας ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1987 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 1993, σε σύνοδο στο Μόντε Κάρλο. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα με 6 αθλητές. Έκτοτε, η Αγία Λουκία έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 24 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από τη Λεβέρν Σπένσερ το 2016, όταν κατέλαβε την έκτη θέση στο άλμα εις ύψος γυναικών.
Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Σημαιοφόροι
thumb|200px|Η Λεβέρν Σπένσερ αγωνίστηκε στο άλμα εις ύψος σε τέσσερις Ολυμπιάδες (2008-2020).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγια Λουκια Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αγία Λουκία
Ντιάνο Σαν Πιέτρο
Το Ντιάνο Σαν Πιέτρο (ιταλικά: Diano San Pietro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Φένλο
Ιστορία
Στην περιοχή του Φένλο έχουν βρεθεί Ρωμαϊκά και Κέλτικα νομίσματα, ενώ έγγραφα του 9ου αιώνα μαρτυρούν πως η πόλη ήταν εμπορικό κέντρο. Αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1343, ενώ το 1375 έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Λόγω της στρατηγικής του θέσης, το Φένλο πολιορκήθηκε αρκετές φορές, με σημαντικότερη εκείνη του 1702 από τον Μέννο φαν Κούχορν, ενώ αργότερα προσχώρησε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Στις 9 Νοεμβρίου 1939, απήχθησαν στην πόλη δύο Βρετανοί πράκτορες από την Sicherheitsdienst, τη μυστική υπηρεσία της Ναζιστικής Γερμανίας. Το γεγονός αυτό έγινε γνωστό ως το Γεγονός του Φένλο. Το γεγονός αυτό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για να συνδέσουν τη Μεγάλη Βρετανία με την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αδόλφου Χίτλερ από τον Γκέοργκ Έλσνερ δύο μέρες πριν. Στις 13 Οκτωβρίου 1944 άρχισε βομβαρδισμός της πόλης από τους Συμμάχους, που διήρκεσε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, που προκάλεσαν μεγάλες ζημιές. Οι βομβαρδισμοί είχαν ως στόχο την καταστροφή των γεφυρών που βρίσκονταν κοντά στην πόλη, προκειμένου να ανακόψουν τον ανεφοδιασμό των Ναζί. Οι βομβαρδισμοί κόστισαν τη ζωή σε 300 κατοίκους της πόλης, ενώ καταστράφηκαν πολλά από τα ιστορικά κτήρια της πόλης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το Φένλο έγινε, όπως και το κοντινό Μάαστριχτ, κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, όπως Χασίς και Κάνναβης, που παρατηρήθηκε κυρίως σε πολλές καφετέριες της πόλης. Έτσι, πολλοί Γερμανοί πολίτες, που προέρχονταν από πόλεις όπως το Ντίσελντορφ και την Κολωνία και, γενικότερα, από πόλεις της Κοιλάδας του Ρουρ, έρχονταν στο Φένλο, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, προκειμένου να προμηθευτούν τα ναρκωτικά αυτά. Οι τοπικές αρχές προσπαθούν να περιορίσουν σήμερα το πρόβλημα αυτό.
Το 2012 είναι η πόλη διοργανώτρια της Floriade.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Λιμβουργία (Ολλανδία)
Φριμπούρ
Το Φριμπούρ (γαλλικά Fribourg) ή Φράιμπουργκ (γερμανικά Freiburg) είναι πόλη στην δυτική Ελβετία. Πρωτεύουσα του καντόνιου του Φριμπούρ.
Η πόλη βρίσκεται στο νότιοδυτικό τμήμα του ελβετικού οροπέδιου, στις όχθες του ποταμού Ζάνε.
Αξιοθέατα
Ο καθεδρικός ναός Άγιου Νικολάου χτίστηκε μεταξύ 1283 και 1490 έχει πύργο με υψόμετρο 76 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Ντολτσεάκουα
Η Ντολτσεάκουα (ιταλικά: Dolceacqua) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Κρατικό Μουσείο Παιχνιδιών (Κίεβο)
Το Κρατικό Μουσείο Παιχνιδιών (Державний музей іграшок) είναι ένα από τα πιο μοναδικά μουσεία στο Κίεβο, και περιέχει πάνω από 15.000 εκθέματα που παρουσιάζουν την Ουκρανική παραγωγή παιχνιδιών. Επίσης, υπάρχουν βιομηχανικά σχεδιασμένα παιχνίδια, μοναδικά και χειροποίητα παιχνίδια, καθώς και μία πολύχρωμη συλλογή Ουκρανικών λαϊκών παιχνιδιών.
Η ιδέα για τη δημιουργία ενός μουσείο παιχνιδιών ξεκίνησε το 1933, σύμφωνα με ένα διάταγμα για την Παραγωγή Παιδικών Παιχνιδιών του ΚΚΣΕ, στις 26 Αυγούστου 1933. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία Μουσείων Παιχνιδιών στη Μόσχα, στηνΤιφλίδα, στην Τασκένδη και στο Χάρκοβο. Η πρώτη μόνιμη έκθεση παιχνιδιών στο Κίεβο ξεκίνησε το 1936.
Το μουσείο έχει τρεις μόνιμες εκθέσεις. Η μία είναι για την ιστορία των παιχνιδιών, ενώ οι δύο άλλες είναι για τα Ουκρανικά λαϊκά παιχνίδια και για τα αρχικά έργα που είναι μοναδικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Ουκρανία
Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών
Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών είναι κρατική υπηρεσία επικοινωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αποστολή
Η αποστολή του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών είναι η παροχή ενημερωμένων υπηρεσιών πληροφόρησης και επικοινωνίας που αφορούν την κυβερνητική πολιτική, προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τους πολίτες της χώρας.
Ιστορικό
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανική Αποικιακή Κυβέρνηση της Κύπρου ίδρυσε το Γραφείο Δημόσιων Πληροφοριών. Η υπηρεσία αυτή συνέχισε να λειτουργεί και μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου το 1960, ως υπηρεσία πλέον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αποστολή του Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών επαναπροσδιορίστηκε. Τα πρώτα χρόνια ο κυριότερος σκοπός του ήταν η παραγωγή ανακοινώσεων σε σχέση με τις δραστηριότητες του Προέδρου και του Αντιπροέδρου της χώρας. Το Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών τότε αποτελείτο από την Κεντρική Υπηρεσία Ειδήσεων, το Τμήμα Εκδόσεων και το Κινηματογραφικό/Φωτογραφικό Τμήμα (το οποίο είχε ως σκοπό την καταγραφή της ιστορίας της Κύπρου μέσω της εικόνας).
Οι ευθύνες του Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών αυξήθηκαν σταδιακά και κυρίως μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Ο τότε πρόεδρος της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, ανέθεσε στο Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών το έργο της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης για το κυπριακό πρόβλημα. Στην πορεία του χρόνου το Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών εξελίχθηκε σε έναν εξειδικευμένο και πολυσχιδή επικοινωνιακό οργανισμό με πολλές και διάφορες αρμοδιότητες. Το 1981 μετονομάστηκε σε Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών (ΓΤΠ).
Την περίοδο 1965-1983 ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών ήταν παράλληλα και κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου. Το 1983 οι δύο θέσεις διαχωρίστηκαν. Από τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν είναι δημόσιος υπάλληλος (όπως είναι ο διευθυντής του ΓΤΠ), αλλά είναι πολιτικό πρόσωπο που κατέχει θέση υπουργού και διορίζεται από τον Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών πλέον αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών. Αποτέλεσε το πρώτο τμήμα της κυπριακής κυβέρνησης που δημιούργησε ιστοσελίδα, το 1996.
Σήμερα οι σκοποί του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακή Κυβέρνηση
Στόχοι Ανάπτυξης Χιλιετίας
Οι Στόχοι Ανάπτυξης της Χιλιετίας (ΣΑΧ) αποτελούν τους οκτώ διεθνείς αναπτυξιακούς στόχους, τους οποίους συμφώνησαν να πετύχουν έως το 2015 οι 192 χώρες μέλη του Ο.Η.Ε. και τουλάχιστον 23 διεθνείς οργανισμοί. Οι στόχοι περιλμβάνουν την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας, την μείωση της παιδικής θνησιμότητας, την καταπολέμηση επιδημιών όπως του AIDS και την διεύρυνση της παγκόσμιας συνεργασίας για ανάπτυξη.
Το 2001, κατανοόντας την ανάγκη γιά μία περισσότερο ενεργητική βοήθεια προς τα φτωχότερα έθνη, οι χώρες μέλη του Ο.Η.Ε. υιοθέτησαν τους βασικούς στόχους. Οι ΣΑΧ αποσκοπούν στην επιτάχυνση της ανάπτυξης μέσω βελτίωσης των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών στις φτωχότερες χώρες του κόσμου.
thumb|206px|right|Το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας έχει μειωθεί στο μισό από το 1981. Το μεγαλύτερο ποσοστό της βελτίωσης σημειώθηκε στην Ανατολική και Νότια Ασία.