cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάποελ Μπερ Σεβά
Ιστορία
Την περίοδο 2004/05, υποβιβάστηκε εκ νέου στη Β’ Εθνική, όπου και έκτοτε αγωνίζεται (μάλιστα τη σεζόν 2005/06 βρέθηκε για πρώτη φορά αντιμέτωπη στην ίδια κατηγορία με τη συμπολίτισσα της ομάδα της Μακάμπι Μπερ Σεβά). Την περίοδο 2006/07, η Χαποέλ βρέθηκε στο επίκεντρο επικρίσεων καθώς ορισμένοι παίκτες της κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε «στημένα παιχνίδια». Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να κηρύξουν αποχή οι οπαδοί της ομάδας από τους αγώνες της Χαποέλ, εξαναγκάζοντας τη διοίκηση του Ελί Ζίνο να παραιτηθεί και να μεταβιβάσει τις μετοχές της ομάδας στην επιχειρηματία Αλονά Μπαρκάτ. Τον Σεπτέμβριο του 2015 εγκατέλειψε το στάδιο Βασερμίλ και μετακόμισε στο νέο στάδιο Τέρνερ.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισραήλ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949
Γουαγιακίλ
thumb|right|200px|Μια άποψη του Γουαγιακίλ. Το Γουαγιακίλ (Guayaquil) είναι η μεγαλύτερη πόλη του Ισημερινού, καθώς και το κυριότερο λιμάνι της χώρας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 2,21° Ν 79,90° Δκαι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 250 χιλιομέτρων νότια-νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας του Ισημερινού, το Κίτο.
Τα σπουδαιότερα αξιοθέατα στο Γουαγιακίλ είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισημερινού
Κώστας Γκουσγκούνης
Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Γκουσγκούνης (Λάρισα,21 Μαρτίου 1931 – Ελευσίνα, 6 Μαΐου 2022) ήταν Έλληνας ηθοποιός και φωτογράφος, γνωστός κυρίως για τις ταινίες με ερωτικό και πορνογραφικό περιεχόμενο στις οποίες πρωταγωνίστησε μεταξύ 1965 και 1984. Στα ΜΜΕ αναφέρεται ως «θρυλικός», «βασιλιάς του σεξ», «cult»,  «σύμβολο του σεξ».
Έμαθε την τέχνη της φωτογραφίας στη Λάρισα κοντά στον πατέρα του Μίμη Γκουσγκούνη και στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα, όπου αργότερα άνοιξε φωτογραφείο στον Χολαργό. Εκεί έγινε γνωστός όχι μόνο για τις συμμετοχές του σε ταινίες ερωτικού περιεχομένου, αλλά και για τις ατάκες του σε αυτές. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα, το ότι είχε πάντα ξυρισμένο το κεφάλι του.
Αρχικά έπαιξε σε κάποιες ταινίες σε ρόλο κομπάρσου, ή με λίγες ατάκες, από το 1952 έως το 1958 (Η Αγνή του λιμανιού, Η θεία απ' το Σικάγο, Ο λεφτάς, Μια ζωή την έχουμε) και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε αρκετές ερωτικές αλλά και αστυνομικές ταινίες από το 1965 μέχρι το 1984 με γνωστότερες τις: Ήταν άξιος, Ηδονοβλεψίας, Σεξ...13 μποφώρ κτλ. Έχει επίσης παίξει σε θεατρικό έργο, αλλά και στην τηλεόραση, όπως στο Ο Χριστός ξανασταυρώνεται στην ΕΡΤ (1975). Λόγω της φήμης του, το 2010, σε ηλικία 79 ετών, έγινε ξανά πρωταγωνιστής σε ερωτική ταινία.
Στις 6 Μαΐου 2022, κατόπιν εισαγωγής του στο Θριάσιο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας, πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 91 ετών. Η κηδεία του τελέστηκε στις 9 Μαΐου στην Αρτέμιδα.
Πολιτική
Πιο πρόσφατα, το 2015, δήλωσε την στήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.
Διακρίσεις - Αφιερώματα
Στο 1ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου το 2003 προβλήθηκε ταινία στην οποία πρωταγωνιστούσε με σημαντική απήχηση. Βραβεύτηκε στο 3ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου 2005. Ήταν τιμώμενο πρόσωπο στο 8ο Ελληνικό Cult Film Festival, τον Ιανουάριο του 2010.
Η εκπομπή Cinemania, που προβαλλόταν στην ΕΤ3, είχε αφιέρωμα στον Κώστα Γκουσγκούνη με τίτλο «Cult αλά Ελληνικά 2: Κώστας Γκουσγκούνης». Επιπλέον, είχε χρησιμοποιήσει τον Γκουσγκούνη στο τρέιλερ για το τέταρτο έτος της εκπομπής.
Έργα
Έλαβε μέρος στις εξής έργα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Αβιηνός
Αβιηνός είναι η εξελληνισμένη μορφή του ονόματος του Λατίνου συγγραφέα, ποιητή και μεταφραστή του 4ου αιώνα μ.Χ. Postumius Rufius Festus (qui et) Avien(i)us, με την οποία και είναι γνωστός.
Ο Αβιηνός γεννήθηκε στο Volsinii της Ετρουρίας από τη διακεκριμένη οικογένεια των Rufii Festi και ήταν εξαιρετικά μορφωμένος. Διορίσθηκε δύο φορές ύπατος (αν μία επιγραφή που εκδόθηκε τον 17ο αι. από τους Jacob Spon και Raffaello Fabretti αναφέρεται πραγματικά σε αυτόν).
Φημολογείται ότι υπήρξε και ζωγράφος. Δεν υπάρχει αναφορά στον Χριστιανισμό στο έργο του, αλλά και γενικώς δεν υπάρχει θρησκευτική χροιά.
Ο Αβιηνός μετέφρασε κάπως ελεύθερα στα λατινικά σε δακτυλικούς στίχους τα ελληνικά ποιήματα του Αράτου «Φαινόμενα» και «Προγνωστικά». Επίσης, σε εξάμετρο και αρχαΐζουσα λατινική, το δημοφιλές τότε ποίημα «Περιήγησις», το οποίο είχε γραφεί από τον Διονύσιο τον Περιηγητή και οριοθετούσε συνοπτικά την Οικουμένη από την οπτική γωνία της Αλεξάνδρειας, ως Descriptio orbis terrae. Μόνο το Βιβλίο Ι σώζεται, με ανακρίβειες στην πραγματική Γεωγραφία και κάποιες εξεζητημένες ετυμολογήσεις.
Το Ora maritima
Ο Αβιηνός συνέγραψε το έργο Ora Maritima (= «θαλάσσιες ακτές»), βασισμένο σε υλικό από τη μορφή ακτοπλοϊκών οδηγιών των θαλασσινών που ονομαζόταν «Περίπλους» σε έμμετρη μορφή. Αναφέρεται ότι στο Ora Maritima περιέχεται κείμενο από το έργο Μασσαλιώτικος περίπλους, του 6ου αιώνα π.Χ. πιθανότατα. Το αποτέλεσμα είναι η περιγραφή ενός συγχέοντα ερασιτέχνη για τις ακτές της Μεσογείου. Ο επιμελητής του έργου A. Berthelot απέδειξε ότι ο Αβιηνός πήρε στοιχεία από το ρωμαϊκά «δρομολόγια» (Itineraria), αλλά αντέστρεψε κάποιες διαδοχές. Ο Berthelot σχολιάζει κάποια ονόματα επί της ισπανικής ακτής ως εξής: «Η παράλειψη του Emporium, που έρχεται σε κτυπητή αντίθεση με την αναφορά της Ταρραγώνος και της Βαρκελώνης, ίσως χαρακτηρίζει τη μέθοδο του Αβιηνού, που αναδιφεί σε παλαιές πηγές και αναμιγνύει τις έρευνές του με τις δικές του εντυπώσεις ως αξιωματούχου του 4ου αιώνα μ.Χ.» (Εισαγωγή). Το Ora maritima ήταν ένα έργο προοριζόμενο για τον αναγνώστη και όχι για τον ταξιδιώτη.
Συνωνυμίες
Το παραπάνω πρόσωπο, που είναι ο κατ' εξοχήν γνωστός ως Αβιηνός, δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον Rufus Festus που έγραψε περί το 369 μ.Χ. μία επιτομή (breviarium) της Ρωμαϊκής Ιστορίας.
Ο Theodore Mommsen ταύτισε τον παραπάνω με τον Rufius Festus, ανθύπατο στην Αχαΐα το 366, και αμφότερους με τον Αβιηνό. Και άλλοι πάλι τον συγχέουν με τον Festus του Τριδέντου, magister memoriae (= γραμματέα) και διαβόητο για τη σκληρότητά του ανθύπατο της επαρχίας της Ασίας, όπου είχε σταλεί να τιμωρήσει τους ενεχόμενους στη συνωμοσία του Θεοδώρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Βουλευτικές εκλογές στο Μπενίν 2007
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 31 Μαρτίου 2007, με αρχικό προγραμματισμό να διενεργηθούν στις 25 Μαρτίου. Οι εκλογές έγιναν πιο μετά λόγω οργανωτικών δυσκολιών. Έλαβαν μέρος 26 πολιτικά κόμματα και 2.158 υποψήφιοι διεκδίκησαν 83 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Ο αριθμός των εκλογικών περιφερειών ήταν 24 και των εκλογικών τμημάτων 17.487.
Το μεγαλύτερο κόμμα μετά τις εκλογές έγιναν οι Δυνάμεις Cowry για το Μπενίν που ξεπροβάλλει, που κέρδισαν τις 35 από τις συνολικά 83 έδρες. Η συμμετοχή υπολογίζεται σε 58,69%. Η Εθνοσυνέλευση εγκαινιάστηκε με την νέα της σύνθεση στις 23 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Μπενίν
Πατισερί
εναλλ.=Shop display featuring multiple rows of small, colourful pastries.|μικρογραφία|250x250εσ| Πατισερί από αρτοποιείο στη [[Λιλ της Γαλλίας]] μικρογραφία|250x250εσ| Πατισερί από ένα φούρνο στο [[Μόντρεαλ του Κεμπέκ]] Η πατισερί (φωνητική μεταγραφή του γαλλικού pâtisserie) είναι τύπος γαλλικού, ιταλικού ή βελγικού αρτοποιείου που ειδικεύεται σε αρτοσκευάσματα και γλυκά, καθώς και ένας όρος για αυτά τα είδη τροφίμων. Σε ορισμένες χώρες, είναι ένας νόμιμα ελεγχόμενος τίτλος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από αρτοποιεία που χρησιμοποιούν έναν εξουσιοδοτημένο maître pâtissier στα γαλλικά, meester banketbakker στα ολλανδικά, Konditormeister στα γερμανικά (master σεφ ζαχαροπλαστικής). Στα ολλανδικά συχνά η λέξη banketbakkerij χρησιμοποιείται για το κατάστημα και το banketgebak για το προϊόν.
Σε άλλες χώρες
Στις γλώσσες του Μπαγκλαντές, ο κοινός όρος σε χρήση είναι ο pâtis στη συντομευμένη μορφή του. Στα κορεάτικα και στα ιαπωνικά, ο όρος pâtisserie χρησιμοποιείται επίσης (ιαπωνικά: パティスリー, patisurī, κορεατικά: 파티스리, pâtiserrie).
Στη Γαλλία και τον Καναδά, ο όρος pâtisserie αναφέρεται επίσης στα αρτοσκευάσματα που παράγονται από έναν pâtissier. Τα γλυκά μαζικής παραγωγής ονομάζονται επίσης μερικές φορές pâtisserie.
Στην Αυστραλία και το Λίβανο, η λέξη pâtisserie χρησιμοποιείται συνήθως μαζί με τις λέξεις αρτοποιείο ή ζαχαροπλαστείο.
Στην Ουγγαρία, ο όρος τσουκράσντα (cukrászda) χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε μια πατισερί.
Στην Πολωνία, υπάρχουν δύο όροι που χρησιμοποιούνται συνήθως για τα καταστήματα που παρασκευάζουν και πωλούν γλυκά προϊόντα: cukiernia (τσουκιέρνια, από cukier «ζάχαρη») και ciastkarnia (τσιαστκάρνια, από το ciastko «κουλουράκι»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πατισερί Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα Κατηγορία:Βελγική κουζίνα
Λαέρτης
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Λαέρτης ήταν βασιλιάς των Κεφαληνίων μιας εθνικής ομάδας που ζούσε στα Επτάνησα, κληρονόμησε το βασίλειο από τον πατέρα του Αρκείσιο και τον παππού του Κέφαλο. Το βασίλειο του περιείχε επίσης την Ιθάκη και γειτονικές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, συμμετείχε στην Αργοναυτική εκστρατεία και στο κηνύγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Ο Λαέρτης ήταν γιος του Αρκείσιου και της Χαλκομέδουσας, με τη σύζυγο του Αντίκλεια κόρη του Αυτόλυκου απέκτησε τον διάσημο Οδυσσέα που ήταν γνωστός σαν "Λαερτιάδης" και πολλές κόρες ανάμεσα τους και η Κτιμένη. Μια παράδοση αναφέρει ότι αληθινός πατέρας του Οδυσσέα ήταν ο Σίσυφος που είχε βιάσει την Αντίκλεια πριν παντρευτεί τον Λαέρτη.
Πηγές
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ιθάκης
Οπτικό κυστίδιο
Το οπτικό κυστίδιο είναι δομή του εμβρύου από την οποία προκύπτει το μάτι. Κατά την εμβρυακή ανάπτυξη του οφθαλμού, το έξω τοίχωμα των οπτικών κυστιδίων γίνεται πιο μεγάλο και σχηματίζει μια εσωλκή. Έτσι δημιουργείται ένας δίσκος, ο λεγόμενος οπτικός δίσκος, ο οποίος αποτελείται από δύο στρώματα κυττάρων. Αυτά τα δύο στρώματα ενώνονται μεταξύ τους στο χείλος του δίσκου και στη συνέχεια υπερκαλύπτουν τον φακό και φθάνουν μέχρι εκεί που στο μέλλον θα σχηματιστεί η ίριδα.
Ο εμβρυολογικός οπτικός δίσκος είναι το μέρος του διεγκεφάλου το οποίο θα εξελιχθεί στον αμφιβληστροειδή.
Κατηγορία:Μάτι
Σπυρίδων Σπηλιωτάκης
Ο Σπυρίδων Σπηλιωτάκης ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Σπάρτη το 1814. Πατέρας του ήταν ο πρόκριτος του ιερού αγώνα Αναγνώστης. Χρημάτισε επί Όθωνα διευθυντής του γραφείου της δημόσιας Οικονομίας στο Υπουργείο των Εσωτερικών. Το 1855 πήγε με αποστολή ως επίτροπος της Ελλάδας στην παγκόσμια έκθεση του Παρισιού, και ως επίτροπος στο παγκόσμιο στατιστικό συνέδριο. Υπήρξε βουλευτής και πρόεδρος της βασιλικής επιτροπής για την εμψύχωση της εθνικής βιομηχανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Σπαρτιάτες
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1977-78
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1977-78 αποτέλεσε το 7ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Άδωνις Ιδαλίου για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1976-77
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 1977-78
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1976-77
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή:
1Ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού αποχώρησε ευθύς μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και διαγράφηκε από τη δύναμη της ΚΟΠ. Όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 υπέρ των αντιπάλων του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1977-1978 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Αλέξανδρος Σαμοντούροβ
Ο Αλέξανδρος Σαμοντούροβ (γενν. 20 Απριλίου 2005) είναι Έλληνας-Γεωργιανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τον Παναθηναϊκό.
Πρώιμα χρόνια και Ακαδημία 10
Ο Σαμοντούροβ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Εύοσμο, ένα προάστιο της Θεσσαλονίκης, στην Ελλάδα, από Γεωργιανούς γονείς. Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ από μικρός, μπαίνοντας στην Ακαδημία 10 του Νίκου Χατζηβρέττα σε ηλικία 10 ετών. Τα πρώτα του βήματα στο επόμενο επίπεδο έγιναν στο Πρωτάθλημα Ελλάδας Κ16 2019, όπου είχε μέσο όρο 4,3 πόντους, 3 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο σε 12 λεπτά, παρά το γεγονός ότι έπαιξε με αντιπάλους δύο χρόνια μεγαλύτερους, σε ηλικία 14 ετών. Η τεράστια πρόοδός του απέδωσε τη σεζόν 2021–22, όπου το αστέρι του Σαμοντούροβ έλαμψε στο τουρνουά Rising Stars, που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, φιλοξενώντας ομάδες Κ18. Ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης και οδήγησε την Ακαδημία 10 στον τίτλο, με εξαιρετικούς αριθμούς για την κορυφή, με μέσο όρο 25,9 πόντους (75,7% ελεύθερες βολές, 66,7% δίποντα και 25,8% τρίποντα), 13,3 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 2 κοψίματα, σε 35 λεπτά ανά αγώνα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 22 Μαρτίου 2022, ο Σαμοντούροβ υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο (μέχρι το καλοκαίρι του 2028) με τον Παναθηναϊκό. Έμεινε στην Ακαδημία 10 για το υπόλοιπο της σεζόν 2021–2022, ενσωματώνοντας στους πράσινους το ερχόμενο καλοκαίρι. Στις 23 Ιουνίου 2022, η Ακαδημία 10 απέσυρε τη φανέλα του Σαμοντούροβ, ευχόμενη στον παίκτη ό,τι καλύτερο στη σταδιοδρομία του.
Εθνική ομάδα
Στις 20 Ιουνίου 2022, ο Σαμοντούροβ κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος Κ18 για το επερχόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του 2022. Μία μέρα αργότερα, κλήθηκε επίσης από τον προπονητή Δημήτρη Ιτούδη στην επιλογή της Εθνικής Ελλάδος ανδρών για τον προκριματικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2023 με τη Μεγάλη Βρετανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Έλληνες γεωργιανής καταγωγής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Ιωάννης Ράγκος
Ο Ιωάννης Ράγκος (1790-1870) ήταν Έλληνας αρματολός του 19ου αιώνα και αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1790 στο Σύντεκνο της επαρχίας Βάλτου. Πατέρας του ήταν ο αρματολός Γεώργιος Ράγκος. Το 1808 αιχμαλωτίστηκε από τον Αλή Πασά, και η οικογένειά του καταδιώχτηκε. Βλέποντας όμως ο Αλής ότι τον είχε ανάγκη, τον αποφυλάκισε πάλι, μαζί με την οικογένειά του και του έδωσε εξουσία και τιμές. Όταν ο Αλή Πασάς ξέπεσε στην οργή του σουλτάνου το 1820, ο Ράγκος, ο οποίος στο μεταξύ είχε μυηθεί στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας ξεκίνησε εκστρατεία προσποιούμενος ότι πάει να ενισχύσει τον πολιορκημένο Αλί πασά. Όταν ξεκίνησε η Ελληνική επανάσταση ο Ράγκος ήταν έτοιμος και πρόθυμος να πολεμήσει, συνεισφέροντας πολλά στην παράδοση του φρουρίου στους Σουλιώτες. Μετά από αυτά, συνεννοήθηκε με τον Γώγο Μπακόλα, καπετάνιου του Ραδοβιτσίου, και πολέμησε στον Σταυρό κατά μεγάλης δύναμης Τούρκων, από τους οποίους οι περισσότεροι έπεσαν.
Ο Ιωάννης Ράγκος διακρινόταν για την προσαρμοστικότητά του και την ικανότητά του να προσεγγίζει τους εκάστοτε ισχυρούς πολιτικούς όπως τον Δημήτριο Υψηλάντη, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και Ιωάννη Καποδίστρια, κατορθώνοντας τελικά να αναρριχηθεί στα ανώτερα στρατιωτικά αξιώματα. Το 1822 διορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας στην Θεσσαλία. Πολέμησε μαζί με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και διακρίθηκε. Το 1823 διορίστηκε στρατηγός και επιφορτίστηκε από την κυβέρνηση με την καταδίωξη του Καραϊσκάκη, ο οποίος στο μεταξύ είχε αποστατήσει. Για τις υπηρεσίες που προσέφερε τότε τού παραχωρήθηκε το αρματολίκι των Αγράφων και ο βαθμός τού στρατηγού. Το 1824 έσωσε το Μεσολόγγι από τον κίνδυνο του πολυάριθμου στρατού του Ομέρ Πασά.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των όπλων στην Συνέλευση του Μεσολογγίου, και αντιπροσώπευσε τα όπλα των στρατηγών της δυτικής Ελλάδας στην Εθνική Συνέλευση του Άστρους. Πήρε μέρος στην Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Ανατολικό.
Την εποχή της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια ο Ιωάννης Ράγκος ξαναβρήκε την χαμένη στρατιωτική του αίγλη προσεταιριζόμενος τον Αυγουστίνο Καποδίστρια "Πληρεξούσιο Τοποτηρητή" της Κυβέρνησης στη Στερεά Ελλάδα και ανταμείφθηκε με τη θέση του συνταγματάρχη των Ελαφρών Ταγμάτων της Ανατολικής Στερεάς. Μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη παραμερίστηκε ενώ επί της βασιλείας του Όθωνα συμμετείχε στα αντιοθωνικά κινήματα, φυλακίστηκε μαζί με άλλους αλλά αφέθηκε και πάλι ελεύθερος. Επί Γεωργίου Α' διορίστηκε μέλος της επιτροπής επί των αδικηθέντων ανδρών του αγώνα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Μεσολόγγι ενώ ασχολιόταν με την τοπική πολιτική ζωή του Αιτωλικού όπου είχε εγκατασταθεί μετά τα καποδιστριακά χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Απόστολος Καθηνιώτης
Ο Απόστολος Καθηνιώτης (γεννημένος στις 16 Μαρτίου 1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος αθλητής του άλματος εις τριπλούν.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Βόλο και εκπροσώπησε το Γυμναστικό Σύλλογο Βόλου. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 και το χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1973 και του 1974.
Το προσωπικό καλύτερο του άλμα ήταν στα 16,61 μέτρα, το 1976.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1971 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Ζήσης Δημουλιός
Ο Ζήσης Δημολιός (- 1908) ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Λέχοβο Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζήσης Δημολιός γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Λέχοβο Φλώρινας. Είχε αναπτύξει κλέφτικη δράση πολύ πριν το 1904. Την Άνοιξη του 1904 συναντήθηκε με τον Παύλο Μελά και τους 4 αξιωματικούς που είχαν έρθει από την ελεύθερη Ελλάδα και εντάχθηκε στο Μακεδονικό Αγώνα. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους φιλοξένησε τον Παύλο Μελά στο σπίτι του στο Λέχοβο. Το σώμα του ανέπτυξε ένοπλη δράση στην περιοχή της Φλώρινας από το 1904 έως και το 1908. Ταυτόχρονα σχημάτισε πολιτοφυλακή, αποτελούμενη από 9 άνδρες προκειμένου να προφυλάξει το Λέχοβο από Βουλγαρικές επιθέσεις. Η προσφορά του ήταν ιδιαίτερα σημαντική, τόσο για την ιδιαίτερη πατρίδα του, που κατάφερε να μείνει αλώβητη από τις βιαιότητες του Βουλγαρικού κομιτάτου, όσο και για την ευρύτερη περιοχή της Φλώρινας. Σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 1908 στη Μπάνιτσα (Βεύη). Ο γιος του Πέτρος, επίσης Μακεδονομάχος διατέλεσε πρόεδρος της Κοινότητας Λεχόβου.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2000
Το 15ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2000 διοργανώθηκε στις 19 & 20 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με τo αντίστοιχo των ανδρών, ενώ τα πρωταθλήματα εφήβων και νεανίδων έγιναν ξεχωριστά. Στο ίδιο στάδιο έγινε το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων στις 5 & 6 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για ενδέκατη φορά ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2000 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Πέτρος Σερμπίνης
Ο Πέτρος Σερμπίνης ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Μπούκοβο (Οξυά) Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πέτρος Σερμπίνης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μπούκοβο (Οξυά) Φλώρινας. Συγκρότησε ένοπλο σώμα προκειμένου να αντιμετωπίσει τις Βουλγαρικές επιθέσεις στο χωριό του. Το χωριό ήταν μικτό και σύντομα αποτέλεσε άνδρο κομιτατζήδων. Έτσι πολλοί Έλληνες κάτοικοι αναγκάζονταν να μεταναστεύουν. Ο Πέτρος Σερμπίνης με το σώμα του κατάφερε να απωθήσει τους Βούλγαρους κομιτατζήδες από το Μπούκοβο. Έδρασε στην περιοχή Πρεσπών και Κορεστίων. Το σώμα του συνεργάστηκε επίσης, με τον αξιωματικό Ιωάννη Καραβίτη, κατά τη σύντομη παραμονή του τελευταίου στην περιοχή.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Ιωάννης ο Καππαδόκης
Ο Ιωάννης ο Καππαδόκης (λατινικά: Flavius Marianus Michaelius Gabrielius Archangelius Iohannes) ήταν έπαρχος Πραιτωρίων της Ανατολής (532-541) στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τον αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α' (527-565). Ήταν επίσης αριστοκράτης και ύπατος το 538.
Βιογραφία
Η αναφορά του Ιωάννη Λαυρέντιου Λυδού και του Ζαχαρία Σχολαστικού είναι ότι ο Ιωάννης είχε καταγωγή από την Καισάρεια, της Καππαδοκίας. Ο Προκόπιος, Ιωάννης Μαλάλας, το Πασχάλιο χρονικό, και ο Ζαχαρίας τον αποκαλούσαν "Ιωάννης ο Καππαδόκης" για λόγους αποσαφήνισης, γιατί το όνομα του Ιωάννης (Ιωάννης στα ελληνικά και Johannes στα λατινικά) χρησιμοποιούταν ευρέως στην εποχή του. Ο Λυδός και ο Μαλάλας κατά καιρούς τον αναφέρουν ως «Καππαδόκη». Οι οικογενειακές του διασυνδέσεις μας είναι άγνωστες και μόνο δύο συγγενείς του είναι γνωστοί με βεβαιότητα. Αυτοί είναι η κόρη του η Ευφημία και ένας συγγενής του που ονομαζόταν Ιωάννης Maxilloplumacius.
Άνοδος στην εξουσία
Οι σύγχρονοι ιστορικοί του ήταν προκατειλημμένοι εναντίον του, ιδιαίτερα ο Προκόπιος και ο Ιωάννης ο Λυδός, και το προσωπο του συχνά χρωματίζεται από τις προκαταλήψεις τους. Ο Προκόπιος αποκαλεί τον Ιωάννη κακώς μορφωμένο, αν και παραδέχεται ανεπιφύλακτα ότι οι μεγάλες φυσικές ικανότητες του Καππαδόκη οδήγησαν στην άνοδο του. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις πηγές ως scriniarius (συμβολαιογράφος) στην υπηρεσία ενός άγνωστου μάστερ militum. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι διοικητικές του ιδέες προσέλκυσαν την προσοχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, με αποτέλεσμα την προαγωγή του σε θέσεις με οικονομικές ευθύνες. Από εκεί, κέρδισε αρκετή χάρη για να γίνει vir illustris και τελικά ενεργός Νομάρχης. Υπάρχει μια θεωρία ότι η στενή σχέση του με τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό μπορεί να χρονολογείται από την υπηρεσία του Ιουστινιανού ως μάστερ militum praesentalis στα 520, πριν από την ανάδοσή του στο βυζαντινό θρόνο. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Sanvitale03.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´ (βασ. 527–565) και το περιβάλλον του, μωσαϊκό από τη [[Βασιλική του Αγίου Βιταλίου στην Ραβέννα.]] Ο Ιωάννης διορίστηκε για να ηγηθεί της πρώτης επιτροπής για τον νέο νομικό κώδικα του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, το Corpus Juris Civilis, και έγινε ο κύριος νομικός σύμβουλος του Ιουστινιανού. Διορίστηκε επίσης έπαρχος Πραιτωρίων της Ανατολής, δίνοντάς του τη δύναμη να εισάγει νέους φόρους στον πληθυσμό. Οι νέοι φόροι ήταν πολύ αντιδημοφιλείς και ο όχλος που συμμετείχε στις Στάση του Νίκα του 532 ζήτησε να απολυθούν τόσο ο Ιωάννης ο Καππαδόκος όσο και ο κοσμητής sacri palatii Τριβωνιανός. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός το έπραξε, μέχρι που οι ταραχές είχαν κατασταλει, μετά την οποία επανέφερε τον Ιωάννη ως έπαρχο και τον Τριβωνιανό ως quaestor. Μετά τις ταραχές, που είχαν υποστηριχθεί από γερουσιαστές της ανώτερης τάξης, ο Ιωάννης, ο οποίος είχε το ίδιο υπόβαθρο χαμηλότερης τάξης με τον Ιουστινιανό, έγινε ακόμη πιο σημαντικός στις πολιτικές υποθέσεις. Ο Ιωάννης επηρέασε τις στρατιωτικές αποφάσεις του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, βοηθώντας στη σύνταξη της Αιώνιας Ειρήνης με τον Χοσρόη Α΄ της Περσίας (531-579) και πείθοντας τον Ιουστινιανό να μην αδειάσει το θησαυροφυλάκιο με μια μεγάλη αποστολή κατά του βασιλείου των Βάνδαλων στη Βόρεια Αφρική. Ο Ιωάννης συνεργάστηκε με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα για να μειώσει το μέγεθος της γραφειοκρατίας, τόσο στην Κωνσταντινούπολη όσο και στις επαρχίες, αναπτύσσοντας μια στοιχειώδη αξιοκρατία.
Ο Ζαχαρίας αναφέρει ότι ο Καππαδόκης φοβόταν ευρέως για την επιρροή του στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και την τάση να φέρει κατηγορίες εναντίον πολλών ανθρώπων. Σύμφωνα με πληροφορίες, ειχε πολλους αυλοκολακευτές στην υπηρεσία του. Ο Ιωάννης ο Λυδός αναφέρει ότι ο Καππαδόκης κατασκεύασε φυλακή εντός του Πραιτωρίου της Κωνσταντινούπολης. Εκεί, οι κρατούμενοι βασανίζονταν τακτικά και εκτελουνταν. Ο Ιωάννης ο Λυδός ισχυρίζεται ότι ο Καππαδόκης εξήγαγε χρήματα από τα θύματά του και πληρωνε αυτόπτες μάρτυρες για την εκτέλεση ενός τέτοιου θύματος.
Ο Ιωάννης ο Λυδός συνεχίζει να αναφέρει άλλες αλλαγές στη ζωή στο Πραιτώριο. Ο Καππαδόκης μετέφερε τα καταλύματά του στον επάνω όροφο, προσφέροντας στους παραδοσιακούς χώρους διαμονής του Νομάρχη στους οπαδούς του. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Νομάρχης αντιμετώπισε το επίσημο προσωπικό του ως συνηθισμένους σκλάβους. Μετέτρεψε τα λουτρά του Πραιτωρίου σε στάβλο για τα άλογά του, χτίζοντας ένα νέο υπερυψωμένο μπάνιο για τον εαυτό του εξοπλισμένο με σιντριβάνια. Σύμφωνα με πληροφορίες, χρησιμοποίησε την επίσημη κατοικία του για να κανει πλούσιες γιορτές και να επιδοθεί "σε όλους τους τρόπους της ακολασίας" διατηρώντας ταυτόχρονα μια πολυτελή ιδιωτική κατοικία. Ο Προκόπιος φαίνεται να συμφωνεί, αναφέροντας ότι ο Καππαδόκης θα περνούσε τα πρωινά του ληστεύοντας τους φορολογούμενους, αφιερώνοντας το υπόλοιπο της ημέρας σε "ανεξέλεγκτη ακολασία". Ο Προκόπιος ισχυρίζεται επίσης ότι ο Ιωάννης χρησιμοποίησε χιλιάδες σωματοφύλακες για να διασφαλίσει την ασφάλειά του.
Πτώση και εξορία
Η πτώση του Ιωάννη Καππαδόκη φαίνεται να ήταν το αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης αντιπαλότητας με την αυτοκράτειρα Θεοδώρα και τον στρατηγό Βελισάριος. Θεωρήθηκε αντίπαλος της Θεοδώρα για μια ανεξάρτητη, μοναδική και μεγάλη επιρροή με τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Εκείνη την εποχή η επιρροή και των δύο στον αυτοκράτορα ήταν στην πραγματικότητα τόσο μεγάλη που έγιναν πολύ εχθρικοί ο ένας στον άλλο και ο καθένας υποτίθεται ότι τον κατηγόρησε ο άλλος, ώστε να μπορούν να επηρεάσουν την κυβέρνηση μόνοι τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Βελισάριος είχε κερδίσει πολύ δημοφιλή υποστήριξη μετά την επιστροφή του από τον Γοτθικό Πόλεμο και ο Καππαδόκης τον θεωρούσε άλλο ενα αντίπαλο φαβορί. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, η Θεοδώρα και η Αντωνίνα, σύζυγος του Βελισάριου, συμμάχησαν εναντίον του Νομάρχη. Η Αντωνίνα διοργάνωσε μια ιδιωτική συνάντηση με τον Ιωάννη, υποτίθεται ότι θα συνωμοτούν εναντίον του Ιουστινιανού. Ο Ιωάννη συμφώνησε να τη συναντήσει στο παλάτι των Ρουφινανών κοντά στη Χαλκηδόνα, φέρεται να παραβιάζει μια άμεση εντολή του Ιουστινιανού να αποφύγει μυστικές συναντήσεις με την Αντωνίνα. Η υποτιθέμενη ιδιωτική συνομιλία τους στην πραγματικότητα ακούστηκε από τον Μάρκελλος και τον Ναρσής, όπως προ-τακτοποίησαν οι δύο γυναίκες. Ο Μάρκελλος και ο Ναρσής διατάχθηκαν από τη Θεοδώρα να σκοτώσουν τον Ιωάννη αν μιλούσε υπέρ της προδοσίας. Στη συνέχεια, όμως, ο Ιωάννη διέφυγε και έφυγε σε μια εκκλησία, ενώ ο Μάρκελλος τραυματίστηκε από έναν από τους φρουρούς του Ιωάννη. Ο Ιωάννης απομακρύνθηκε από το ποστο του αμέσως μετά και εξορίστηκε στην Κύζικο.
Ο Θεόδωτος διαδέχτηκε τον Ιωάννη ως νομαρχιακό νομό στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου 541. Μια συνέχεια του Κόμης Μαρκελλίνος αναφέρει ότι η ιδιωτική κατοικία του Ιωάννη στην Κωνσταντινούπολη πέρασε στην ιδιοκτησία του Βελισάριου. Ο Καππαδόκης χειροτονήθηκε ιερέας παρά της θέλησής του, και σύμφωνα με πληροφορίες απέφυγε να ασκήσει την ιεροσύνη του με το φόβο ότι αυτό θα καταστρέψει τις πιθανότητές του για επιστροφή στην εξουσία. Ο πλούτος του κατασχέθηκε, αλλά ο Ιουστινιανός ήταν απρόθυμος να είναι υπερβολικά σκληρός στο παλιό του αγαπημένο και να του αποκαταστήσει μέρος της ιδιωτικής ιδιοκτησίας του Ιωάννη αργότερα. Ο Προκόπιος σημείωσε ότι ο Ιωάννης παρέμεινε αρκετά πλούσιος για να ζήσει μια ζωή πολυτέλειας, αλλά τα προβλήματά του δεν είχαν τελειώσει. Ήταν εχθρικός με τον νέο του ανώτερο, Ευσέβιο, Επίσκοπο Κύζικου, και όταν δολοφονήθηκε ο Ευσέβιος, ο Καππαδόκης βρέθηκε κατηγορημένος για συνενοχή στο έγκλημα.
Ο Ιωάννης φυλακίστηκε, οι απαγωγείς του τον χτυπούσαν για να ομολογήσει. Η ενοχή του δεν αποδείχθηκε, αλλά ο πλούτος του κατασχέθηκε ξανά. Αυτή τη φορά ο Ιουστινιανός ήταν πολύ πιο σκληρός. Ο νέος του τόπος εξορίας ήταν ο Αντινόη στην Αίγυπτο. Μεταφέρθηκε εκεί με πλοίο, αναγκάστηκε να φορέσει μόνο ένα φθηνό μανδύα και να κερδίσει τα προς το ζην ως ζητιάνος σε κάθε στάση στο δρόμο. Ο Προκόπιος έγραψε την βιογραφια του για το τρίτο έτος της εξορίας του Ιωάννη, δηλαδή το 544. Ο Ιωάννης δεν έχασε ακόμα τις ελπίδες του για αποκατάσταση στην εξουσία. Είχε κατηγορήσει πολλούς πολίτες της Αλεξάνδρειας για φοροαποφυγή. Ο Προκόπιος σημειώνει τις συνεχείς προσπάθειες της Θεοδώρας για δίκη για δολοφονία, αλλά οι κάτοικοι της Κύζικου δεν θα καταθέσουν εναντίον του.
Το 548, η Θεοδώρα πέθανε και ο Ιουστινιανός ανακάλεσε τον Ιωάννη στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, ο Καππαδόκης δεν επέστρεψε ποτέ στην πολιτική εξουσία και δεν του επιτράπηκε να παραιτηθεί από την ανεπιθύμητη ιεροσύνη του. Ο Ιωάννης Μαλάλας σημειώνει ότι ο Καππαδόκης πέθανε ειρηνικά στην Κωνσταντινούπολη λίγο αργότερα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί του αναγνωρίζουν την ικανότητά του να εντοπίζει προβλήματα και να παράγει λύσεις, αλλά επικρίνουν την κακία, την απληστία και τον τρόπο που σπατάλησε τον πλούτο του.
Πολιτιστική Αναπαράσταση
Ο Ιωάννης είναι ο κύριος ανταγωνιστής της Θεοδώρας στην ταινία Θεοδώρα, η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου (Theodora, Slave Empress) του 1954, και απεικονίζει την αρχή της βασιλείας του Ιουστινιανού. Ο χαρακτήρας παίζεται από τον Henri Guisol.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί ευγενείς Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες Κατηγορία:Έπαρχοι Πραιτωρίων της Ανατολής
Δήμος Γαλαξειδίου
Διαίρεση
Ο δήμος Γαλαξειδίου περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Διοικητική ιστορία
Ο Δήμος πρωτοσυστάθηκε το 1835 ως Δήμος Μεσσαπίας. Το 1840 ο οικισμός Μεσσάπιον μετονομάστηκε σε Γαλαξείδιον. Ο δήμος καταργήθηκε το 1912, οπότε υποβιβάστηκε σε Κοινότητα. Στις 29 Δεκεμβρίου 1989 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο, ο οποίος λειτούργησε ως το 2010, οπότε και καταργήθηκε.
Δήμαρχοι
... ...
Πρόεδροι της Κοινότητας Γαλαξιδίου
... ...
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Φωκίδας
Στέφανος Μανίκας
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε γραμματέας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 1978 ως το 1984, διαδεχόμενος τον Στέφανο Τζουμάκα. Είναι ο μακροβιότερος γραμματέας στην ιστορία της οργάνωσης. Από το 1985 ως το 1986 ήταν γενικός γραμματέας Νέας Γενιάς στην κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου (αντικαταστάθηκε από την Μαρία Αρσένη). Υπήρξε γραμματέας Οργανωτικής Πολιτικής το 1989 και γραμματέας Επιστημόνων του Κινήματος από το 1990 ως το 1994.
Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών
thumb|right|250px|Το Παναθηναϊκό Στάδιο, ο χώρος που γίνεται ο τερματισμός του Μαραθωνίου μικρογραφία|Το αναμνηστικό δίπλωμα του 1ου ΚΜΑ, αυτό που αποδόθηκε στους 304 τερματίσαντες Ο Κλασικός ή Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθηνών είναι ο διεθνής ετήσιος αγώνας μαραθωνίου της Αθήνας, το κορυφαίο αθλητικό μαζικό γεγονός της χώρας που διεξάγεται κάθε δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου και διοργανώνεται από τον ΣΕΓΑΣ. Φιλοξενείται επί της κλασσικής διαδρομής των 42.195μ με εκκίνηση τη μικρή πόλη του Μαραθώνα και τερματισμό το Παναθηναικό στάδιο. Γενικά ο μαραθώνιος, στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο, καθιερώθηκε εις ανάμνηση της πορείας του άγνωστου Αθηναίου οπλίτη, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. έτρεξε από το πεδίο της μάχης στις Μαραθώνας έως την Αθήνα για να ανακοινώσει την νίκη κατά των Περσών στη μάχη που διεξήχθη εκεί στον επίπεδο και βαλτώδη τόπο ανάμεσα στον Τύμβο και το Σχοινιά. Πρόλαβε όπως γράφεται να φωνάξει "Νενικήκαμεν" και στη συνέχεια εξαντλημένος έπεσε νεκρός.
Στέφανος Μανίκας
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1994 ίδρυσε τον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), του οποίου υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος, μέχρι το 1996.
Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών
Την Κυριακή 10η Νοε 2019 κατά τον 37ο ΑΜΑ καταγράφηκε η πολυπληθέστερη συμμετοχή δρομέων της ιστορίας όλων των αγώνων και κατατάσσουν τον Κλασικό Μραθώνιο εντός λίστας των 30 κορυφαίων μαραθωνίων της χρονιάς σε όλο τον κόσμο.
Στέφανος Μανίκας
Βιογραφικά στοιχεία
Εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ το 1996 και βουλευτής Α΄ Αθηνών το 2000. Διετέλεσε υπουργός Επικρατείας στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη από το 2001 ως το 2003.
Στις ευρωεκλογές του 2014 συμπαρατάχθηκε με τη Δημοκρατική Αριστερά.
Πέθανε στις 26 Αυγούστου 2015 από καρκίνο.
Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών
Ιστορικό
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα "επέστρεψε" εντός του ΚΜΑ από το 1990. Ο Κλασσικός Μαραθώνιος θεωρείται ένας από τους δυσκολότερους αγώνες μαραθωνίου στον κόσμο. Οι δρομείς καλούνται να αντιμετωπίσουν 17 χιλιόμετρα συνεχούς ανηφόρας από το 11ο χλμ, την έξοδό τους από τη Νέα Μάκρη έως και το το 28ο στο στάδιο της Παλλήνης.
Στέφανος Μανίκας
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επικρατείας
Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών
Ιστορικό του θεσμού
Ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος ανέστειλε επί πολλά χρόνια την καθιέρωση διεθνούς αγώνα μαραθωνίου στην κλασσική διαδρομή. Το 1955 η εθνική ομοσπονδία της Φινλανδίας με επιστολή της πρότεινε τη διεξαγωγή ενός αγώνα στην κλασσική διαδρομή. Ο ΣΕΓΑΣ (πρόεδρος Απόστολος Νικολαίδης και γεν γραμ Δημήτρης Ξηρουχάκης) αποδέχτηκε την πρόταση και ενεργοποίησε την απόφαση του 1938 περί της διεξαγωγής διεθνούς μαραθωνίου. Εισήχθησαν δύο σημαντικές τροποποιήσεις, η 1η ως περίοδος διεξαγωγής ορίστηκε ο Οκτώβριος και η 2η έγινε απεμπλοκή από το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Βρέθηκαν σε αποθήκη τα μετάλλια Ελβετικής κατασκευής και αποδόθηκαν στους νικητές του 1ου αγώνα στις 2 Οκτ 1955. Δεν διασώθηκαν τα κύπελλα Γερμανικής κατασκευής. Παρέμειναν στο τελωνείο προς παραλαβή αλλά καταστράφηκαν κατά τους βομβαρδισμούς του Πειραιά. Ο 2ος αγώνας συνέβη στις 6 Οκτ 1957 και ο 3ος στις 26 Οκτ 1959.
Η πρώτη περίοδος από 1955 έως και 1965
Ο πρώτος διεθνής μαραθώνιος αγώνας διεξήχθη στις 2 Οκτωβρίου 1955 υπό καταρρακτώδη βροχή. Συνδυάστηκε με αγώνες στίβου εφήβων Ελλάδας-Γιουγκοσλαβίας εντός Παναθηναϊκού Σταδίου μετά τον τερματισμό των μαραθωνοδρόμων. Αφέτης ήταν ο Στέλιος Κυριακίδης, ο θριαμβευτής στη Βοστώνη λίγα χρόνια νωρίτερα. Αγωνίστηκαν 21 δρομείς: 12 Έλληνες, 4 Αιγύπτιοι, 2 Γιουγκοσλάβοι, ένας Ιταλός, ένας Γερμανός και ένας Φινλανδός. Ο Veiko Karvonen σπουδαίος δρομέας της δεκαετίας με πολλές διακρίσεις νίκησε με επίδοση 2ω27:30. Δεύτερος και τρίτος τερμάτισαν χέρι-χέρι οι Αιγύπτιοι Mohamed Abdoulkerim και Ali Hament με επιδόσεις 2ω39:02 και 2ω39:04. Ταχύτερος Έλληνας αναδείχθηκε ο Δημήτρης Δερβένης του ΕΓΣ. Τερμάτισε 9ος με 2ω57:11. Ακολούθησε 10ος ο Κύπριος Μελής Χαραλάμπους του ΓΣΟ με 3ω00:10. Η 2η έκδοση, σύμφωνα με τον προγραμματισμό, συνέβη ύστερα από δύο έτη. Στις 6 Οκτ 1957 η συμμετοχή ήταν φτωχή (16 δρομείς). Νίκησε ο Σέρβος Franjo Mihalic με 2ω26:27. Τερμάτισε 14ος ο Μεσσήνιος Ευάγγελος Σταματόπουλος σε 3ω27:37. Δύο σπουδαίοι μαραθωνοδρόμοι αγωνίστηκαν στην 3η έκδοαη της 26ης Οκτ 1959 (συνολικά 19 συμμετοχές). Ο Φινλανδός Eino Oksanen μονομάχησε με τον Νεοζηλανδό Jeff Julian. Νίκησε ο Φινλανδός με 2ω26:30 έναντι 2ω27:01. Ως ο καλύτερος Ελληνας τερμάτισε ο Αντώνης Αβραμίδης σε 3ω01:45. Μεταφορά της διεξαγωγής του αγώνα το Μάιο και ενσωμάτωση του πανελληνίου πρωταθλήματος αποφασίστηκε για τον αγώνα του 1961. Τότε την Κυριακή 7 Μαίου λάμπρυνε το γεγονός με τη συμμετοχή και τη νίκη του ο Αιθίοπας ολυμπιονίκης Abebe Bikila. Νίκησε εύκολα με 2ω23:44. Ο "ξυπόλυτος πρίγκιπας¨ ναι, αγωνίστηκε χωρίς υποδήματα!!! Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Δημήτρης Μοσχονάς με 2ω51:52. Περισσότεροι από 30 χιλ θεατές εντός σταδίου αποθέωσαν τους νικητές και καταχειροκρότησαν όλους τους τερματίσαντες. Ως ο αγώνας των ρεκόρ καταγράφεται στην ιστορία αυτός του 1963 (19 Μαίου). Οι δρομείς εκκίνησαν με συννεφιά από το Μαραθώνα. Επιασε βροχή στο δρόμο... Ο Αμερικάνος Leonard "Buddy" Edelen νίκησε με 2ω23:06, νέα επίδοση διαδρομής (παλιά Abebe Bikila 2ω23:44 1961). Νέα εθνική επίδοση πέτυχε ο πρωταθλητής Κώστας Πονήρης με 2ω46:17. Η 21η Μαίου, ημέρα διεξαγωγής του αγώνα του 1965, ήταν "καυτή". Το θερμόμετρο στο Μαραθώνα έδειχνε 28β. Η εκκίνηση δόθηκε στις 16:00!!! Νίκησε ο Ούγγρος Josef Suto με 2ω30:40. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε ο Δημήτρης Βούρος με 2ω59:58. Ηταν ο πρώτος τίτλος του...
Ο Μαραθώνιος Ολυμπιακής Ημέρας από 1967 έως και 1980
Το Νοέμβριο του 1946 η ΕΟΑ, με αφορμή ότι είχαν συμπληρωθεί 50 έτη από την αναβίωση των ΟΑ στην Αθήνα το 1896, αποφάσισε την εισαγωγή εκδηλώσεων εορτασμού της επετείου. Ορίστηκε ως ημέρομηνία η 6η Απριλίου κάθε χρονιάς εις ανάμνηση της ημέρας έναρξης με το ισχύον ημερολόγιο! Πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής ανέλαβε ένας "στιβικός", ο Δημήτρης Ξηρουχάκης εκπρόσωπος του ΣΕΓΑΣ στην ολομέλεια. Ο πρώτος εορτασμός συνέβη εν έτει 1947 και ήταν λιτός. Η απόφαση της ΕΟΑ (ΕΟΕ σήμερα) κοινοποιήθηκε στη ΔΟΕ/IOC. Με τη σειρά της, στη 42η σύνοδό της στο St Moritz (Ιαν 1948), αποδέχθηκε την ανάγκη εορτασμού ώστε να προβάλλεται το Ολυμπιακό Πνεύμα αλλά όρισε ως ημερομηνία την 23η Ιουνίου εις ανάμνηση της ημέρας κατά την οποία αποφασίστηκε στη Σορβόνη το 1894 η αναβίωση των ΟΑ! Αυτή η ημερομηνία καθιερώθηκε και ισχύει για όλες τις εθνικές OC. Η ΕΟΑ διατήρησε ως ημερομηνία την 6η Απριλίου. Ετσι το 1967 ο ΣΕΓΑΣ πρότεινε στο πλαίσιο της ενίσχυσης του γοήτρου και των μηνυμάτων του ετήσιου εορτασμού να ενταχθεί στο αγωνιστικό πρόγραμμά του ο διεθνής μαραθώνιος. Φυσικά αυτό έγινε δεκτό... Ο θεσμός ένεκα αυτού αναβαθμίστηκε σε ετήσιο δρομικό γεγονός και ως τέτοιο διατηρήθηκε μέχρι το έτος 1980. Ετσι την Πέμπτη 6η Απριλίου 1967 ο αγώνας φιλοξενήθηκε στην κλασσική διαδρομή επάνω στην οποία εξελίσσονταν εργασίες/παρεμβάσεις βελτίωσης εν όψει του 9ου ΕΠΑ "Αθήνα 1969" (από 16 έως 21 Σεπ - στάδιο "Γεω Καραισκάκης"). Το σημείο εκκίνησης επανήλθε στην έξοδο του Μαραθώνα, στο γεφυράκι όπου διαμορφωνόταν λιτά και απέρριτα ο χώρος σε εφαρμογή της αρχιτεκτονικής ιδέας των Νταλίπη/Μπισλάνη/Πράπα. Επίσης κατασκευαζόταν ο κυκλικός δρόμος γύρω-γύρω από τον Τύμβο των πεσόνταν Αθηναίων ώστε να συμπληρωθούν τα 870μ που αποκόπηκαν με τη μεταφορά της εκκίνησης από την πλατεία στο ιστορικό σημείο της τριπλής παγκόσμιας "πρωτιάς" του 1896 (Πανελλήνιο πρωτάθλημα, προκριματικός και Ολυμπιακός μαραθώνιος). Ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός... Υπερίσχυσε ο Γερμανός Jurgen Busch με νέα επίδοση στη διαδρομή, 2ω20:40 μπροστά από τον Ούγγρο Gyula Toth, 2ος σε 2ω22:15 και τον Τσέχο Pavel Kantorek, 3ος σε 2ω23:17. Αρπαξε την ευκαιρία ο Δημήτρης Βούρος, παρασύρθηκε από το... ρεύμα και με τη σειρά του πέτυχε νέα επίδοση διαδρομής: 2ω38:22. Δύο έτη αργότερα, την Κυριακή 6η Απριλίου 1969, ο αγώνας με χαρακτηριστικά "test event" για το 9ο ΕΠΑ "Αθήνα 1969" συγκέντρωσε τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της εποχής, ένα field που ζηλεύουν οι οργανωτές των σύγχρονων μεγάλων μαραθωνίων!!! Αγωνίστηκαν ο Αιθίοπας Mamo Wolde, ολυμπιονίκης των ΟΑ "Μέξικο 1968", ο Ιάπωνας Kenji Kimihara, ο Ούγγρος Gyula Toth, ο Νεοζηλανδός Mike Ryan, ο Τούρκος Ismail Akcay, ο Βρετανός Bill Adcocks, κ.α. Ο ρυθμός ήταν...τρελός!!! Νίκησε ο Bill Adcocks με 2ω11:07, νέα επίδοση διαδρομής. Αυτή άντεξε 35 ολόκληρα χρόνια!!! Νέα εθνική επίδοση κατέγραψε ο Δημήτρης Βούρος με 2ω23:33 (9ος γενικής). Τεράστιο πλήθος θεατών στο στάδιο καταχειροκρότησε όλους τους τερματίζοντες (51 δρομείς). Αυτή η νέα μορφή, η ένταξη του μαραθωνίου στον εορτασμό της Ολυμπιακής ημέρας, απέκτησε δημοφιλία.
Ο "ανοιχτός" ή "λαϊκός" Μαραθώνιος από 1972 έως και 1978
Το 1973 ο ΣΕΓΑΣθ έσπισε έναν δεύτερο ετήσιο μαραθώνιο, τον "ανοιχτό" ή "λαικό" με εποχή διεξαγωγής τον Οκτώβριο. Ο πρώτος αγώνας της σειράς - προπομπό του σύγχρονου ΑΜΑ, αυτός της 30ης Οκτ προβλημάτισε συγκέντρωσε μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Εκκίνησαν 79 δρομείς (22 Ελληνες+57 Φινλανδοί) και τερμάτισαν 65. Οι Φινλανδοί ήταν όλοι απλοί αθλούμενοι, μέλη του δρομικού κινήματος της πατρίδας τους (σημ: οι Σκανδιναυοί επιδεικνύουν "αρχαία" παράδοση σε αγώνες μαζικής λαικής συμμετοχής κυρίως στη χιονοδρομία). Πρώτος βγήκε ο Γιάννης Βιρβίλης "χόρεψε" στη βροχή! Κατέγραψε 2ω26:26, τη δεύτερη ταχύτερη ελληνική επίδοση στη διαδρομή. Ηταν πρωτάρης στα 42195μ.
Την επόμενη χρονιά διπλασιάστηκαν οι συμμετοχές. Στις 20 Οκτ 1973 εκκίνησαν κάτω από υψηλή θερμοκρασία 164 δρομείς (43 Ελληνες+120 Φινλανδοί+1 Ελβετός) και τερμάτισαν 131. Νίκησε ο Φινλανδός Youko Kouha με 2ω32:26. Θεαματική πρόοδος σημειώθηκε στον αγώνα του Σαββάτου 19 Οκτ 1974. Εκκίνησαν περισσότεροι από 650 δρομείς. Τερμάτισαν οι 587. Αυτός ο αριθμός προσέφερε στον "Athens popular marathon", όπως γινόταν γνωστός εκεί εις την "ξένη", την 3η θέση της παγκόσμιας κατάταξης των μαραθωνίων εκείνη τη χρονιά.
Ο εμπορικός "Original Run" από 1979 έως και 1983
Το 1979 ο ΣΕΓΑΣ με πρόεδρο τον Γιώργο Μαρσέλλο παραχώρησε με συμβόλαιο την οργάνωση στη "Mondial Tours". Εδωσε την ονομασία "Τhe Original Run". Προχώρησε στη δυναμική προβολή του γεγονότος ειδικά στις μεγάλες "αγορές", δηλαδή ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Σκανδιναβία, κ.α. Δόθηκε έμφαση στη λαική συμμετοχή και ατόνησε το ενδιαφέρον για τους elite δρομείς. Ο αριθμός των συμμετοχών εκινείτο σταθερά επάνω από τους 800 δρομείς, ένα μέγα πλήθος για την εποχή (αναλυτικά τερμάτισαν 1079 δρομείς το 1979, 881 το 1980, 1059 το 1981, 970 το 1982 και 840 το 1983). Το 1983 συνέβη το παράδοξο, μοναδικό στον κόσμο, στις 8 Οκτωβρίου να διεξαχθούν δύο αγώνες επί της κλασσικής διαδρομής: ο "Original Run" με εκκίνηση στις 10:30 και ο νέος, ο 1ος ΚΜΑ στη μνήμη Γρ Λαμπράκη με την πιστολιά  στις 08:30.
Ο "Χρυσός" Μαραθώνιος της 7ης Μαρτίου 1982
Στις 7 Μαρτίου του 1982 φιλοξενήθηκε στην κλασσική διαδρομή ένας αγώνας μαραθωνίου με την ονομασία "Χρυσός Μαραθώνιος - Golden Marathon". Μέγας χορηγός ανέλαβε η Citizen. εταιρεία κατασκευής ρολογιών, χρονομέτρων, κ.α. Ηταν ενταγμένος στη σειρά των "Golden Events" της Διεθνούς ομοσπονδίας/IAAF. Προβλεπόταν για επιλεγμένα αγωνίσματα μιά ετήσια "χρυσή" συνάντηση των κορυφαίων αθλητών ώστε να εξασφαλίζεται ανταγωνισμός, υψηλό θέαμα και ικανοποιητικές αμοιβές στους μετέχοντες elite δρομείς. Ηταν μιά σειρά προπομπός των Grand Prix και της σύγχρονης εξέλιξής τους, της Diamond League. Εκείνο το παγωμένο και βροχερό πρωινό εκκίνησαν 37 και τερμάτισαν 30 δρομείς. Βέβαια το ρυθμό καθόρισαν "λαγοί". Ο θριαμβευτής-νικητής ο Μεξικάνος Rodolfo Gomez απείλησε την επίδοση διαδρομής (2ω11:07 Bill Adcocks GBR Απρ 1969). Κατέγραψε 2ω11:49, τη δεύτερη καλύτερη τότε και τέταρτη έως σήμερα (1η 2ω10:37 Felix Kandie KEN, Νοε 2014 και 2η 2ω10:55 Stefano Baldini ITA, Αύγ 2004). Ο Έλληνας πρωταθλητής, ο αξέχαστος Φάνης Τσιμιγκάτος τερμάτισε 20ος πετυχαίνοντας νέα ελληνική επίδοση διαδρομής με 2ω19:55. Αυτή "άντεξε" 16 ολόκληρα χρόνια! Η IAAF ταχύτατα προχώρησε στη δημιουργία/καθιέρωση των "Golden Gran Prix" όπου δεν χρειάστηκε να ενταχθεί ο μαραθώνιος γιατί οι εταιρείες οργανωτές των μεγάλων αγώνων, όπως της Νέας Υόρκης, του Τόκυο, του Λονδίνου, του Σικάγο, κ.α. προσέφεραν υψηλές αμοιβές και εξασφάλιζαν ικανό field για ανταγωνισμό, θέαμα, κλπ.
ΚΜΑ ή ΑΜΑ "Γρ. Λαμπράκης" από 1983 έως σήμερα
Εντός του 1983 εκδηλωνόταν έντονα η δυσαρέσκεια της πλειοψηφίας των σωματείων και πολλών πρωταθλητών όλων των αγωνισμάτων προς την τότε διοίκηση του ΣΕΓΑΣ. Αυτή εκφραζόταν επίσημα μέσα από την κίνηση "Αλλαγή". Ολα έδειχναν ότι ήταν ζήτημα χρόνου η διοικητική εναλλαγή βέβαια δια των νόμιμων, καταστατικών διαδικασιών. Εν αρχή οι αντιπολιτευόμενοι και συνεργαζόμενοι παράγοντες κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Τοπικής Επιτροπής Σωματείων Αττικής (πρόεδρος ο παλιός σπρίντερ Μιχάλης Τσολάκης, εκπρόσωπος του ΕΓΣ). Εμπνεύστηκαν τον 1ο ΚΜΑ "Γρηγόρης Λαμπράκης" και μέσω της ΤΕΣ προχώρησαν στις ενέργειες υλοποίησης του δρομικού γεγονότος με προβλεπόμενη ημερομηνία την 8η Οκτωβριου και ώρα εκκίνησης 08:30. Πλαισίωναν τον Μιχάλη Τσολάκη στην προσπάθεια αυτή ο Γιάννης Ζώρζος, ο Σωτήρης Σκεύης, ο Σταύρος Αλεξίου. ο Νίκος Τσιάρας και άλλοι άξιοι παράγοντες. Η προσπάθεια σαφώς απέκτησε από την πρώτη στιγμή χαρακτηριστικά "κόντρας" με τη διοίκηση του ΣΕΓΑΣ. Αυτή, όπως αναμενόταν, υπερασπίστηκε το συμβόλαιαό της με την εταιρεία-εργολάβο της οργάνωσης του "original run". Ως υπερκείμενη αρχή δεν χορήγησε άδεια διεξαγωγής στον προτεινόμενο ΚΜΑ. Οι διοικούντες την ΤΕΣ βρήκαν στηρίγματα στη ΓΓΑ, την ΕΟΕ, στις νομαρχίες και στις δημοτικές αρχές επί της κλασσικής διαδρομής. Την καθοριστική απόφαση περί της άδειας τέλεσης έλαβε η ΕΟΕ. Ηταν η με αριθμό 10571/17-8-1983. Ετσι ο νέος αγώνας θα γινόταν γεγονός!!! Παράλληλα επιβεβαιωνόταν η προοπτική για ένα μοναδικό στον κόσμο και παράξενο ρεκόρ κατά την ημέρα διεξαγωγής: δύο διαφορετικοί αγώνες στην ίδια διαδρομή με την ελάχιστη χρονική απόκλιση!!! Ο 1ος ΚΜΑ προσέλκυσε ελεύθερους, ανένταχτους δρομείς. Τερμάτισαν 304. Νίκησαν ο Φάνης Τσιμιγκάτος σε 2ω28:18 και η Μεταξία Μπερτζελέα σε 3ω35:52. Ολίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1984 συνέβη η αναμενόμενη διοικητική εναλλαγή. Η νέα διοίκηση του ΣΕΓΑΣ (πρόεδρος Γιώργος Κατσιμπάρδης και γεν γραμ Γιάννης Σκορδίλης) "έσπασε" το συμβόλαιο με τη Mondial Tours και υιοθέτησε τον ΚΜΑ ως τον ένα αποδεκτό πλέον αγώνα μαραθωνίου. Η δεύτερη έκδοσή του συνέβη την Κυριακή 14 Οκτωβρίου 1984. Τερμάτισαν 780 δρομείς. Νίκησαν ο Νοτιοαφρικάνος Leon Swanepdel σε 2ω28:53 και η Αμερικάνα Barbara Balzel σε 2ω58:56. Είναι αλήθεια ότι στη συνέχεια και στο πέρασμα του χρόνου αυτό το καθαρά λαικό δρομικό γεγονός εγκαταλείφθηκε... Δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή στη δυναμική που κατέδειξε ο αγώνας από το 1975 και μετά... Ετυχε φροντίδας από το 1999 και μετά. Σε αυτή τη νέα σύγχρονη εποχή αναγνωρίζεται η καθοριστική συμβολή του Ευάγγελου Παπαποστόλου, του νυν τεχνικού διευθυντή. Από το 2001 εισέρχονται οι χορηγοί στο θεσμό με τους κορυφαίους όπως η ALPHA τράπεζα, ο ΟΠΑΠ, κ.α. Τη νέα εποχή χαρακτηρίζουν η έκρηξη των συμμετοχών, η είσοδος των elite δρομέων, οι γρήγορες επιδόσεις, οι συνεχείς οργανωτικές βελτιώσεις με έμφαση στις ανάγκες του δρομέα, κοκ. Ιδού οι τερματίσαντες δρομείς στις τελευταίες 10 εκδόσεις - 2009: 3855, 2010: 10371, 2011: 6144, 2012: 6470, 2013: 8500,, 2014: 10480, 2015: 11886,, 2016: 13707, 2017: 14743 και 2018:15292
Ρεκόρ κλασικής διαδρομής
* Σημειώθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων 2004
Νικητές ανά χώρα
τον Απρίλιο (Α) και τον Οκτώβριο (Ο).
Πολυνίκεις αθλητές-αθλήτριες
* Σημείωση: Συμπεριλαμβάνονται και οι νίκες του 1983 στον 1ο αγώνα
εις μνήμην Γρ. Λαμπράκη που μετείχαν μόνο Έλληνες.
Πηγές
Κατηγορία:Μαραθώνιος Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα Κατηγορία:Διοργανώσεις μαραθώνιου στην Ελλάδα
Μνασίβουλος ο Ελεάτης
Ο Μνασίβουλος ο Ελεάτης ή Μνησίβουλος (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ελάτεια.
Στοιχεία
Στέφθηκε νικητής στα αγωνίσματα του σταδίου και του οπλίτη δρόμου κατά τους 235ους (161 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως είχε στηθεί ορειχάλκινος ανδιάντας προς τιμή του στον τόπο καταγωγής του, καθώς πέρα από ολυμπιονίκης ο Μνησίβουλος είχε διακριθεί στην υπεράσπιση της πόλης της Ελάτειας από μια επιδρομή του Δακικού φύλου των Κοστοβώκων κατά την οποία σκοτώθηκε στη διάρκεια της μάχης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του οπλίτη δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Αλκυονέας (Γίγαντας)
Στην ελληνική μυθολογία, ο γίγαντας Αλκυονέας ήταν γιος είτε του Ουρανού και της Γαίας, είτε του Ταρτάρου και της Γαίας. Ο Αλκυονέας ήταν ο πατέρας των εφτά Αλκυονίδων. Τον θεωρούσαν τον «πρεσβύτερον Γιγάντων» και «μεγέθει μεν σώματος ανυπέρβλητον, δυνάμει δε ακαταγώνιστον».