cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίλυ Σινγκ
Βιογραφία
Η Λίλυ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σκάρμπορο του Τορόντο και κατάγεται από το Παντζάμπ της Ινδίας. Οι γονείς της ακολουθούν την θρησκεία των Sikh (Σιχισμός). Η ίδια παρόλο που μεγάλωσε σύμφωνα με την παράδοση των Sikh, έχει αναφέρει πως δεν ακολουθεί κάποια συγκεκριμένη θρησκεία. 'Εχει μία μεγαλύτερη αδελφή ονόματι Τίνα η οποία έχει επίσης κανάλι στο Youtube. Σπούδασε ψυχολογία στο York University, από όπου αποφοίτησε το 2010. Το 2015 μετακόμισε στο Λος Άντζελες.
Καριέρα
Τον Οκτώβριο του 2010 η Λίλυ ξεκίνησε το κανάλι της στο Youtube με το ψευδώνυμο IISuperwomanII. 'Εχει δηλώσει πως το όνομα προέκυψε από την παιδική της ηλικία και την ιδέα ότι είχε ένα αόρατο S στο στήθος της, το οποίο την έκανε να πιστεύει πως μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Στα βίντεο της συχνά προβάλει την κουλτούρα των παντζάμπι και επίσης αναφέρεται στις καθημερινές συνήθειες όλων, με σατυρικό τρόπο. Επιπλέον, καταγράφει τις συναντήσεις της με διάφορους σταρς όπως Shah Rukh Khaν, Priyanka Chopra, Madhuri Dixit, Rohit Shetty, Ariana Grande, Ed Sheeran, Shay Mitchell, Selena Gomez, Alessia Cara, Debby Ryan, Arjun Kapoor, Nargis Fakhri, Varun Dhawan, Kareena Kapoor, Dwayne Johnson, Karan Brar, Drake , Zendaya, Winnie Harlow, Sabrina Carpenter Victoria Justice, Colleen Ballinger και πολλούς άλλους.
Τον Δεκέμβριο του 2011 η Λίλυ δημιούργησε ένα δεύτερο κανάλι (SuperwomanVlogs), στο οποίο ανεβάζει τις καθημερινές της δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Video bloggers Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί
Ιωάννης Αλευράς
Ο Ιωάννης Αλευράς (1912 — 6 Απριλίου 1995) ήταν Έλληνας πολιτικός του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων για το διάστημα 1981 - 1989 (την περίοδο των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου, 1981 και 1985). Ως Πρόεδρος της Βουλής άσκησε ex officio καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας στο μεσοδιάστημα από την παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μέχρι την εκλογή του Χρήστου Σαρτζετάκη (από τις 9 ως τις 30 Μαρτίου 1985).
Παλαιότερα χρημάτισε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της «Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδος» (ΟΤΟΕ) και διευθυντικό στέλεχος της Τράπεζας της Ελλάδος.
Βιογραφία
Ο Γιάννης Αλευράς γεννήθηκε το 1912 στη Μεσσήνη Μεσσηνίας και ξεκίνησε να εργάζεται στην Τράπεζα της Ελλάδος σχεδόν αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο. Αν και δεν είχε πανεπιστημιακή μόρφωση, αναδείχθηκε κατά γενική ομολογία σε ένα από τα καλύτερα και πιο έμπειρα στελέχη της ΤτΕ, Το 1955 με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδος (ΟΤΟΕ) της οποίας εκλεγόταν πρόεδρος μέχρι και το 1963. Αγωνίστηκε σκληρά ενάντια στο μετεμφυλιακό κράτος, με χαρακτηριστικές τις πολιτικά κατευθυνόμενες ποινικές διώξεις που αντιμετώπισαν συνδικαλιστές της ΟΤΟΕ από την Εισαγγελία, επειδή η κυβέρνηση της ΕΡΕ επιθυμούσε να ελέγχει τον συνδικαλισμό. Ταυτόχρονα, όμως, ο Αλευράς ήταν αντικομμουνιστής και αντιμετώπιζε πιέσεις και από τα αριστερά.
Το 1963 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην Α΄ Αθηνών καθώς και στις εκλογές του 1964. Κατά την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών εξορίστηκε στη Σύρο αλλά αμνηστεύθηκε τον Δεκέμβριο του 1967, μετά το αντι-πραξικόπημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Μετά την απελευθέρωση του ο ιδρυτής του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (ΠΑΚ) στο εξωτερικό, Ανδρέας Παπανδρέου, του ανέθεσε την ηγεσία της οργάνωσης στην Ελλάδα. Το 1971 όμως συνελήφθη και εκτοπίστηκε στον Άη-Στράτη και στη συνέχεια στον Άγιο Νικόλαο Κυνουρίας. Τελικά απελευθερώθηκε το 1972.
Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ του οποίου και εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1974, 1977 και 1981. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1977 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ μαζί με τον Αναστάσιο Πεπονή και (αργότερα) τον Γιάννη Χαραλαμπόπουλο. Το 1981 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και επανεκλέχθηκε το 1985 και το 1989. Στις 10 Μαρτίου του 1985 ανέλαβε προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από την παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέχρι τις 29 Μαρτίου του ίδιου έτους και την εκλογή στην προεδρία του Αρεοπαγίτη Χρήστου Σαρτζετάκη.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1990 προτάθηκε από το ΠΑΣΟΚ για Πρόεδρος της Δημοκρατίας αλλά έλαβε 125 ψήφους έναντι των 153 του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις εκλογές του 1993 εκλέχθηκε με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.
Μετά το 1989 και τον γάμο του Ανδρέα Παπανδρέου με τη Δήμητρα Λιάνη οι άλλοτε θερμές σχέσεις Παπανδρέου—Αλευρά κατέληξαν απλώς τυπικές. Πέθανε στις 6 Απριλίου του 1995 στην μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου «Υγεία» εξαιτίας βρογχοπνευμονίας. Κηδεύτηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού.
Ανιψιός του είναι ο πρώην βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ Νάσος Αλευράς.
Η ψήφος Αλευρά
Η προσωρινή θητεία του Αλευρά στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα δημιούργησε διαδικαστικό πρόβλημα καθώς η Νέα Δημοκρατία και ορισμένοι συνταγματολόγοι (όπως ο Αριστόβουλος Μάνεσης) αμφισβήτησαν το κατά πόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έστω και αν αυτός είναι προσωρινός, μπορεί να ψηφίσει για τον επόμενο Πρόεδρο. Στον αντίποδα οι καθηγητές Γεώργιος Κασιμάτης και Ευάγγελος Βενιζέλος υποστήριξαν ότι δεν υπήρχε κανένα απολύτως ζήτημα. Η οριακή εκλογή του νέου Προέδρου Χρήστου Σαρτζετάκη (με 181 από τους 180 που απαιτούνταν) όξυνε το όλο σκηνικό χωρίς παρ' όλα αυτά να υπάρξει κάποιο ζήτημα, πέραν της κατάργησης της μυστικής ψηφοφορίας για την εκλογή του Προέδρου στην αναθεώρηση του 1985—1986.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1950
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1950 διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παλαιό Φάληρο από το Σάββατο 7 έως και την Κυριακή 8 Οκτωβρίου του 1950.
Στη διοργάνωση διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα και θεωρήθηκε πετυχημένη, με καλή οργάνωση και μεγάλη συμμετοχή αθλητών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ορισμένοι αθλητές από τη Θεσσαλονίκη υπέστησαν τροφική δηλητηρίαση με αποτέλεσμα να μην διεξαχθεί το ένα αγώνισμα και σε άλλα δύο να μην συμμετέχουν δύο λέμβοι.
Το πρωτάθλημα παρακολούθησε ο υπουργός Ναυτικών Σοφοκλής Βενιζέλος.
Στους αγώνες δεν υπήρχε γενική βαθμλογία. Εννιά σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Ν.Ο. Ρόδου με τρία χρυσά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1950 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Βολοντιμίρκο Βολοντάροβιτς
Ο Βολοντιμίρκο Βολοντάροβιτς, ρωσ. Володимирко Володарович (1104 - 1152) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Γαλικίας ήταν πρίγκιπας της Γαλικίας (1141-53).
Βιογραφία
Το 1124 έγινε πρίγκιπας τού Ζβενίγκοροντ και το 1129, οπότε αποβίωσε ο αδελφός του Ροστισλάβ, κατέλαβε το Περεμίσλ. Βαθμιαία ένωσε το Περεμίσλ, το Ζβενίγκοροντ, τη Γαλικία και την Τερεμπόβλια σε ένα πριγκιπάτο, της Γαλικίας. Το 1141 (σύμφωνα με άλλους το 1144) μετέφερε την πρωτεύουσα στη Γαλικία, πόλη που κατέλαβε έπειτα από τον θάνατο τού ανιψιού του Ιβάν.
Προσπάθησε να ενώσει υπό την εξουσία του και το πριγκιπάτο τού Βολίν, αλλά πολεμώντας γι' αυτό με τον Βσέβολοντ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου, ηττήθηκε. Συμμάχησε με τον Γιούρι Α΄ τον μακρόχειρα (dogorukiy) εναντίον τού Ιζιασλάβ Β΄, από τον οποίο κέρδισε το Κυίβ. Ήταν μαζί με τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στον μακρό αγώνα του εναντίον της Ουγγαρίας. Ωστόσο το 1152 υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Σημαία του Μαλάουι
Η σημαία του Μαλάουι καθιερώθηκε στις 6 Ιουλίου 1964. Ο ανατέλλων ήλιος εκπροσωπεί την ελπίδα και την ελευθερία για την ήπειρο της Αφρικής (την περίοδο δημιουργίας της σημαίας, οι περισσότερες αφρικανικές χώρες είχαν μόλις κερδίσει την ανεξαρτησία τους). Το πράσινο εκπροσωπεί τη φύση, το κόκκινο είναι για το αίμα που έχυσαν οι μάρτυρες για την ελευθερία, ενώ το μαύρο συμβολίζει τον πληθυσμό της χώρας.
Σημαία 2010-2012
thumb|250px|right|Σημαία του Μαλάουι 2010-2012. Η αλλαγή της σημαίας έγινε στις 29 Ιουλίου 2010. Καθιερώθηκε έπειτα από πρόταση της κυβέρνησης της χώρας. Οι λωρίδες μεταβλήθηκαν σε σχέση με την προηγούμενη σημαία ούτως ώστε να αρμόζει στη σημαία με τα παναφρικανικά χρώματα. Συνακόλουθα, η κόκκινη λωρίδα τοποθετήθηκε στην κορυφή, η μαύρη λωρίδα στη μέση και η πράσινη στο κάτω μέρος. Ο ανατέλλων ήλιος που υπήρχε στην προηγούμενη σημαία άλλαξε σε έναν λευκό ήλιο που τοποθετήθηκε στο κέντρο και συμβολίζει την οικονομική πρόοδο που έχει συντελεστεί στο Μαλάουι από την εποχή της ανεξαρτησίας. Το Ενωμένο Δημοκρατικό Μέτωπο της Αντιπολίτευσης προσέβαλε την απόφαση για αλλαγή της σημαίας μέσω της δικαστικής οδού. Η απόφαση για την αλλαγή της σημαίας λήφθηκε από τον πρόεδρο Μπίνγκου γουά Μουταρίκα.
2012–σήμερα
Στις 28 Μαΐου 2012, επί προεδρίας της Τζόις Μπάντα, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να επαναφέρει τη σημαία της ανεξαρτησίας. Η επαναφορά τέθηκε σε εφαρμογή με την υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος.
Αιτών άσυλο
Αιτών άσυλο ονομάζεται ο πολίτης τρίτης χώρας ή ανιθαγενής ο οποίος έχει υποβάλλει αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας, στην οποία ζητά την αναγνώριση του με το καθεστώς πρόσφυγα ή τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας, σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων, όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967. [ν.4375/2016]
Δείτε επίσης
Αιτων
Δολοφόνος χωρίς αμοιβή
Το Δολοφόνος χωρίς αμοιβή (1958) είναι θεατρικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο.
Αρχική ιδέα
Η ιδέα μιας «λαμπερής πολιτείας» ή ενός υπερβατικού άλλου κόσμου είναι κοινό θέμα σε πολλά έργα του Ιονέσκο. Ο Ιονέσκο είχε μια υπερβατική εμπειρία στην παιδική του ηλικία, όμοια με την ιστορία που αφηγείται ο Μπερανζέ στην αρχή του έργου, κατά την οποία ο Ιονέσκο ένιωσε ότι σηκωνόταν πάνω από το έδαφος και τα πάντα γύρω του έγιναν λαμπερά. Η ανακάλυψη του δολοφόνου από τον Μπερανζέ αντανακλά την αίσθηση απογοήτευσης του Ιονέσκο μετά την υπερβατική εμπειρία του.
Υπόθεση
Στον Δολοφόνο χωρίς αμοιβή, ο Μπερανζέ, ο καθημερινός καταπιεσμένος άνθρωπος του Ιονέσκο, ανακαλύπτει μια ιδανική «λαμπερή πολιτεία». Η έξαρση που αισθάνεται ο Μπερανζέ στην πόλη του φωτός διακόπτεται απότομα από την ανακάλυψη ότι η πόλη στοιχειώνεται από ένα δολοφόνο, ο οποίος πνίγει τα θύματά του σε μια πισίνα, αφού τα προσελκύσει εκεί προσφέροντάς τους να τους δείξει μια «φωτογραφία του συνταγματάρχη». Ο Μπερανζέ αφήνει τη λαμπερή πολιτεία αφού η Ντάνυ (Dany), μια γυναίκα την οποία ερωτεύεται αμέσως και πιστεύει ότι είναι αρραβωνιασμένος μαζί της, δολοφονείται, κι έτσι ο Μπερανζέ ξοδεύει μεγάλο μέρος του έργου για να εντοπίσει τον δολοφόνο. Στο τέλος του έργου, συναντά τον δολοφόνο, έναν άνδρα μικροκαμωμένο και από όλες τις απόψεις κατώτερο της φυσικής κατάστασης του Μπερανζέ. Σε ένα μακρύ κλιμακούμενο λόγο, όμοιο του λόγου στο τέλος του Ρινόκερου, ο Μπερανζέ προσπαθεί να πείσει τον δολοφόνο πως ο φόνος είναι ανήθικος, χρησιμοποιώντας πολλά επιχειρήματα και αιτιολογήσεις, που κυμαίνονται από τον ανθρωπισμό στον πατριωτισμό, στον Χριστιανισμό, στον μηδενισμό. Εν τέλει συμπεραίνει πως δεν υπάρχει ελπίδα και είναι μάταιο να προσπαθήσει να μεταπείσει τον δολοφόνο.
Ασάφεια και αντίφαση
Είναι ασαφές αν ο Μπερανζέ πράγματι πεθαίνει στο τέλος του έργου. Εμφανίζεται σε διάφορα άλλα έργα, και είναι αβέβαιο αν αυτά διαδραματίζονται πριν ή μετά τον Δολοφόνο χωρίς αμοιβή. Φυσικά, η αντίφαση των γεγονότων είναι ένα από τα πιο κοινά θέματα του Ιονέσκο, και πολλές άλλες λεπτομέρειες για τον Μπερανζέ έρχονται σε αντίφαση με άλλα έργα (πιο εξώφθαλμα ίσως στο Ο Βασιλιάς πεθαίνει, στο οποίο ο Μπερανζέ είναι ένας ετοιμοθάνατος βασιλιάς).
Δολοφονος χωρις αμ Δολοφονος χωρις αμ
Αρεόβινδος Δαγαλάιφος Αρεόβινδος
Ο Φλάβιος Αρεόβινδος Δαγαλάιφος Αρεόβινδος, πιο απλά Αρεόβινδος (άκμασε π. 460 - 512) ήταν ένας στρατηγός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πολιτικός. Απόγονος διακεκριμένου γένους, οδήγησε στρατό στον Αναστασιανό Πόλεμο και υπηρέτησε ως ύπατος το 506. Κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης στην Κωνσταντινούπολη το 512, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τον όχλο, αλλά ο ίδιος κρύφτηκε. Απεβίωσε σύντομα μετά.
Καταγωγή και οικογένεια
Γεννήθηκε σε μία εξαιρετικά διακεκριμένη οικογένεια, που συνδύαζε Ρωμαϊκή και βαρβαρική κληρονομιά: ο πατέρας του Δαγαλάιφος (π.430-μετά το 461), ύπατος το 461, ήταν γιος του Αρεόβινδου υπάτου το 434, Γοτθικής καταγωγής. Η μητέρα του Γοδισθέα (γεν. π.445) ήταν κόρη του Αρδαβούρ στρατηγού και υπάτου το 447, γιου του Άσπαρ ισχυρού Αλανού στρατηγού και υπάτου το 434.
Σταδιοδρομία
Στα υπατικά του δίπτυχα, αναφέρεται πως κατείχε τη θέση του comes sacri stabuli και ότι του είχε απονεμηθεί ο τίτλος του τιμητικού υπάτου. Με το ξεκίνημα του Αναστασιανού Πολέμου, στάλθηκε στην Ανατολή ως magister militum per Orientem μαζί με τους praesental magistri Υπάτιο και Πατρίκιο. Τον Μάιο του 503, επικεφαλής 12.000 ανδρών, στρατοπέδευσε στον Δάρα για να παρακολουθεί το Περσικό φρούριο της Νίσιβης και τον στρατό του σάχη Καβάδη Α΄, ενώ ο Πατρίκιος και ο Υπάτιος με το κύριο μέρος του στρατού πολιόρκησαν την Άμιδα. Στη Δάρα απέκρουσε μία επίθεση από έναν Περσικό στρατό, που προερχόταν από τα Σίνγκαρα και τους απώθησε πίσω στη Νίσιβη. Τελικά όμως αναγκάστηκε να αποσυρθεί, όταν οι Πέρσες έλαβαν ενισχύσεις από τους Εφθαλίτες (Λευκούς Ούνους) και τους Άραβες συμμάχους τους και υποχώρησε στην Κωνσταντία και την Έδεσσα. Πολιορκήθηκε εκεί από τον Καβάδη στον Σεπτέμβριο, αλλά η αρχή του χειμώνα και το ότι πλησίαζαν Ρωμαϊκές ενισχύσεις ανάγκασαν τον Πέρση ηγεμόνα να αποτραβηχτεί. Το θέρος του 504 ο Αρεόβινδος ξεκίνησε μία μεγάλη επιδρομή στην Αρζανηνή, συναντώντας λίγη αντίσταση και κατέστρεψε μεγάλες εκτάσεις γης πριν επιστρέψει στην Άμιδα. Με τις Ρωμαϊκές θέσεις να έχουν σταθεροποιηθεί και με τον πόλεμο να έχει τώρα μεταφερθεί στο Περσικό έδαφος, ο Καβάδης συμφώνησε για ανακωχή και έτσι οι εχθροπραξίες έπαψαν για τον χειμώνα. Το 505 ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου του απονεμήθηκε η υπατεία του 506, μαζί με τον Φλάβιο Εννόδιο Μεσσάλα ως συνύπατο.
Το 512 ζούσε στην Κωνσταντινούπολη έχοντας αποσυρθεί. Εκείνη την εποχή η ανοικτή υποστήριξη των δογμάτων περί της Μίας Φύσεως από τον Αυτοκράτορα Αναστάσιο Α΄, είχε προκαλέσει μεγάλο θυμό με το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της πόλης, που δεχόταν την Δ΄ Οικουμενική σύνοδο της Χαλκηδόνας. Κάποια στιγμή, σύμφωνα με τους χρονογράφους, ο λαός φώναξε "Αρεόβινδος αυτοκράτωρ" και μπήκε στην οικία της συζύγου του Ανικίας Ιουλιανής, για να τον ανακηρύξει. Ωστόσο ο Αρεόβινδος, απρόθυμος να σφετεριστεί το αυτοκρατορικό αξίωμα, διέφυγε από την οικία και πήγε να κρυφτεί. Τίποτε περισσότερο δεν γνωρίζουμε γι'αυτόν· λόγω της προχωρημένης ηλικίας του θα πρέπει να απεβίωσε λίγο μετά.
Δίπτυχα
Έχουν διασωθεί πέντε υπατικά δίπτυχα: δύο πλήρη και τρία φύλλα από δίπτυχα. Τα πλήρη βρίσκονται στη Λούκκα (CIL XI, 8137) και τη Ζυρίχη (CIL XIII, 5245), ενώ τα φύλλα διπτύχων στο Παρίσι, τη Μπεζανσόν και τη Ντιζόν (CIL XIII, 10032 3a, 3b, 3c αντίστοιχα). Φέρουν επιγραφές, το ένα φύλλο: FL[avius] AREOB[indus] DAGAL[aius] AREOBINDUS V[ir] I[nlustris]. Το άλλο: EX C[omite] SAC[ri] STAB[uli] ET M[agister] M[ilitum] P[er] OR[ientum] EX C[onsule] C[onsul] OR[dinarius].
Οικογένεια
Σύντομα μετά το 478 ο Αρεόβινδος νυμφεύτηκε την Ανικία Ιουλιανή, κόρη του Ολύβριου Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους (βασ. 472) και της Πλακιδίας. Μαζί είχαν έναν γιο:
Άλλος πιθανός απόγονος (ίσως από άλλη σύζυγο) είναι ο:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Ύπατοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Μάγκα (στρατός)
Η Μάγκα ήταν ομάδα ή μονάδα άτακτου στρατού κατά την επανάσταση του 1821.
Το όνομα φέρεται ως αλβανικής προέλευσης που σήμαινε ομάδα οπλοφόρων, απροσδιόριστου αριθμού. Επί τουρκοκρατίας η αλβανική μάγκα σήμαινε σώμα οπλοφόρων που δεν την αποτελούσαν μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως αντίθετα ήταν η "φάρα". Με την ονομασία αυτή και τον χαρακτήρα η μάγκα ήταν διαδεδομένη σε όλη την επικράτεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Έτσι, κατ΄ απομίμηση αυτής, με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης και πριν τη σύσταση του τακτικού στρατού, τα άτακτα συγκροτημένα στρατιωτικά σώματα των Ελλήνων αρχηγών δημιούργησαν ιδιαίτερο στρατιωτικό οργανισμό με βάση τη μάγκα ως κατώτερη συγκρότηση των μονάδων τους που αργότερα ονομάσθηκαν «δεκανείες». Δύο ή τρεις το πολύ «μάγκες» αποτελούσαν το μπουλούκι (Εικοσιπενταρχία). Ό αρχηγός της κάθε «μάγκας» ονομαζόταν «μαγκατζής» και ήταν υπαξιωματικός, ενώ ο αρχηγός του «Μπουλούκι» ονομαζόταν «Μπουλουκτσής» και θεωρούνταν Αξιωματικός. Πολλές τέτοιες μονάδες αποτελούσαν ανεξάρτητο άτακτο στρατό το «Καπετανάτο» με αρχηγό τον «Καπετάνο».
Σε κάθε Μάγκα υπήρχαν 1 ή 2 «ψυχογιοί» (παίδες στρατού) οι οποίοι ήσαν επιφορτισμένοι με τη σημερινή όπως λέγεται διοικητική μέριμνα δηλαδή τη τροφοδοσία των μαχητών, ακόμα και μέσα στη μάχη, με εφόδια και τροφή, το ζύμωμα του ψωμιού, και άλλων περιορισμένων καθηκόντων.
Με το οργανωτικό διάταγμα της 14 Μαρτίου 1833, με το οποίο ιδρύθηκαν τα δέκα τάγματα άτακτων ακροβολιστών, η μάγκα μετονομάστηκε σε λόχο και ορίστηκαν οι άνδρες σε αυτόν να είναι 50.
Ελευθέριος Ανευλαβής
Ο Ελευθέριος Ανευλαβής είναι συνταξιούχος ιατρός Παθολόγος, Πνευμονολόγος, πρώην Διευθυντής του ΕΣΥ στην Α' Παθολογική κλινική του Κωνσταντοπούλειου Νοσοκομείου Η Αγία Όλγα, ο οποίος έχει συγγράψει βιβλία με ιατρικά θέματα.
Είναι γνωστός στην Ελλάδα από εμφανίσεις του σε τηλεοπτικές εκπομπές, καθώς και για τη δημόσια αντιπαράθεσή του με τον τότε Υπουργό Υγείας, Νικήτα Κακλαμάνη.
Βιβλιογραφία
Έργα του ιδίου που δημοσιεύτηκαν: Επίσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Στέλιος Κουρουκλάτος
Ο Στέλιος Κουρουκλάτος ή "Βαβέλιος" (1923-28/11/1978) ήταν Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό από το 1946 έως το 1955. Διετέλεσε 3 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας.
Μετα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους συλλόγους όπως η Α.Ε. Ορχομενού (1968 και 1970) μεταξύ άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Ορχομενού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αναγέννησης Άρτας
Κινστέρνα του Φωκά
Η Κινστέρνα του Φωκά ήταν κλειστή δεξαμενή νερού στην Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη. Σήμερα δεν είναι γνωστό που βρίσκεται ακριβώς και ταυτίζεται είτε με την Κινστέρνα του Μοδέστρου, είτε με την Κινστέρνα του Πραιτωρίου. Παλαιότεροι περιηγητές όπως ο Δουκάγγιος την ταύτιζαν με την κινστέρνα του Φιλόξενου.
Η Κινστέρνα χτίστηκε στην XI Συνοικία της Κωνσταντινούπολης και θεωρείται μεταγενέστερη της Βασιλικής Κινστέρνας και της Κινστέρνας του Φιλόξενου. Αποτελούνταν από κίονες, άγνωστο πόσους, κορινθιακού ρυθμού που στήριζαν θόλους, ανά τέσσερις κίονες στήριζαν έναν θόλο. Διάφοροι ιστορικοί και περιηγητές που είδαν το μνημείο μέτρησαν τους κίονες που διασώζονταν, ο Πέτρος Γύλλιος μέτρησε 60, ο Κόμης Ανδρεώσσης 64 και ο Σεβαλιέ 80, ο Σκαρλάτος Βυζάντιος την ταυτίζει με διασωθέν μνημείο της εποχής του που μέτρησε δύο διασωθέντες κίονες. Όλοι οι κίονες ήταν κατασκευασμένοι από μάρμαρο και σε άνισες διαστάσεις.
Τζον Καζάλ
Ο Τζον Χόλλαντ Καζάλ (John Holland Cazale, 12 Αυγούστου 1935 - 13 Μαρτίου 1978) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ιταλικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννημένος στις 12 Αυγούστου του 1935 στη Βοστώνη, σπούδασε στις δραματικές σχολές του Oberlin College και του Πανεπιστημίου της Βοστώνης και διακρίθηκε αρχικά για τις ερμηνείες του σε διάφορα έργα στο Θέατρο του Μπρόντγουεϊ όπως το "The Indian Wants the Bronx" και το "The Line".
Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1962 στην ταινία μικρού μήκους του Μάρβιν Στάρκμαν "The American way". Δέκα χρόνια αργότερα, το 1972, ύστερα από παρότρυνση του παιδικού του φίλου Αλ Πατσίνο, συμμετέχει στην οντισιόν του Φράνσις Φορντ Κόπολα για τον ρόλο του Φρέντο Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός. Ο Κόπολα, ενθουσιασμένος από την ερμηνεία του Καζάλ στην πρώτη ταινία, γράφει για αυτόν έναν κεντρικότερο ρόλο στο Ο Νονός ΙΙ που γυρίστηκε το 1974. Ενδιάμεσα την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ταινία "Η Συνομιλία" μαζί με τους Τζιν Χάκμαν και Χάρισον Φορντ.
Το 1975, στην βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα "Σκυλίσια Μέρα" του Σίντνεϊ Λουμέτ, υποδύθηκε τον συνεργό του Σάνι (Αλ Πατσίνο), Σαλ, σε μια αποτυχημένη απόπειρα ληστείας τράπεζας που μετατράπηκε σε πρώτο θέμα στους τηλεοπτικούς σταθμούς της εποχής. Αυτή του η ερμηνεία του χάρισε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία του Καλύτερου Β' Ανδρικού ρόλου.
Το 1978, κατά τη διάρκεια της τελευταίας του ταινίας "Ο Ελαφοκυνηγός" και ενώ είχε ήδη διαγνωστεί η ασθένειά του, αρραβωνιάστηκε την συμπρωταγωνίστριά του Μέριλ Στριπ. Μόλις η εταιρεία που γύριζε την ταινία πληροφορήθηκε πως ο Καζάλ έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα απαίτησε την αποπομπή του από το καστ, γεγονός που αποφεύχθηκε καθώς η Μέριλ Στριπ απείλησε πως εάν έφευγε ο Καζάλ τότε η ίδια θα παραιτείτο. Τελικά ο Τζον Καζάλ απεβίωσε στις 13 Μαρτίου του 1978, περίπου στις 3 μ.μ. (αν και η ημερομηνία του θανάτου του έχει αναφερθεί ως η 12 Μαρτίου 1978, λόγω των εφημερίδων που ανέφεραν τον θάνατό του να συμβαίνει "βράδυ της Κυριακής" ), στη Νέα Υόρκη, από καρκίνο των οστών, λίγο καιρό μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας.
Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι και οι πέντε μεγάλου μήκους ταινίες στις οποίες συμμετείχε ο Καζάλ, ήταν υποψήφιες για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, με τρεις από αυτές (Ο Νονός, Ο Νονός ΙΙ, Ο Ελαφοκυνηγός) να το κερδίζουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Ελληνική απογραφή 1940
Η ελληνική απογραφή του 1940 ήταν η εικοστή τρίτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Διενεργήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1940, δώδεκα μέρες πριν από την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940). Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που συλλέχθηκαν θα έδιναν μια πλήρη απεικόνιση των δημογραφικών χαρακτηριστικών του πληθυσμού, καθώς συλλέχθηκαν στοιχεία μεταξύ άλλων για τη θρησκεία και τη γλώσσα, ωστόσο αυτά δεν επεξεργάστηκαν πλήρως, λόγω του πολέμου και της Κατοχής που ακολούθησε. Εξαιτίας αυτού, η μόνη δημοσίευση που διαθέτουμε δίδει την κατανομή του πραγματικού και νόμιμου πληθυσμού στις υφιστάμενες το 1940 διοικητικές ενότητες.
Συγκεντρωτικός πίνακας
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τον πραγματικό, νόμιμο και μόνιμο πληθυσμό ανά νομούς. Η εδαφική κατάσταση των νομών είναι ίδια με σήμερα, με ορισμένες εξαιρέσεις. Ο σημερινός νομός Λευκάδος που ανήκει στα Ιόνια Νησιά, κατά την απογραφή αποτελούσε επαρχία του νομού Πρεβέζης της Ηπείρου. Στη Θεσσαλία υπάρχουν δύο νομοί: ο νομός Λαρίσης, ο οποίος περιλαμβάνει και το σημερινό νομό Μαγνησίας και ο νομός Τρικάλων, που περιλαμβάνει και το σημερινό νομό Καρδίτσης. Στη Θράκη, ο σημερινός νομός Ξάνθης αποτελεί μέρος του νομού Ροδόπης. Στη Μακεδονία, οι νομοί Ημαθίας και Πιερίας ανήκουν στο νομό Θεσσαλονίκης, ενώ οι σημερινοί νομοί Καστοριάς και Γρεβενών αποτελούσαν, κατά την απογραφή του 1940, μέρος των νομών Φλωρίνης και Κοζάνης αντίστοιχα. Στην Πελοπόννησο, βρίσκεται, επίσης, ενοποιημένος ο νομός Αργολίδος με το νομό Κορινθίας. Στη Στερεά Ελλάδα, εμφανίζονται μαζί οι Αιτωλίας και Ακαρνανίας, Αττικής και Βοιωτίας, Φθιώτιδος και Φωκίδος, ενώ ο σημερινός νομός Ευρυτανίας βρίσκεται, ως επαρχία, στο νομό Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Πηγές
1940
Αναστάσιος Χυμευτός
Βιογραφικά στοιχεία
Ο καπετάν Αναστάσης γεννήθηκε στη Βάλτα (Κασσανδρεία) το 1797. Κατάγονταν από αρχοντική οικογένεια της περιοχής. Κατά την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821 στη Χαλκιδική ήταν προεστώς της Κασσανδρείας. Τέθηκε επικεφαλής σώματος που αγωνίστηκε στο πλευρό του Εμμανουήλ Παπά και κατόπιν του καπετάν Χάψα. Μετά τη μάχη της Θεσσαλονίκης (8 Ιουνίου 1821), στάλθηκε στην Κασσάνδρα, προκειμένου να αποσοβήσει τον κίνδυνο Οθωμανικής απόβασης στη χερσόνησο.
Μετά την καταστροφή της Κασσάνδρας το 1822 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Σκιάθο. Ο Αναστάσιος Χυμευτός είχε έναν γιο, ονόματι Γεώργιο. Είχε επίσης και έναν αδερφό, ονόματι Ιωάννη. Ακολούθησε τον αρχιστράτηγο Αναστάσιο Καρατάσο στις επιχειρήσεις του Ευρίπου, ως αρχηγός ένοπλης ομάδας. Το 1826 συμμετείχε στις μάχες της Στερεάς Ελλάδος υπό τον Δημήτριο (Τσάμη) Καρατάσο και Αγγελή Γάτσο.
Το 1830 κατόπιν συνεννόησης με τον Διαμαντή Νικολάου και τον Μιχαήλ Πιτζιάβα μετέβη στην Κασσάνδρα προκειμένου να αναζωπηρώσει την επανάσταση στη Μακεδονία. Οι Οθωμανοί όμως εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψή του κι έτσι αναγκάστηκε να διαφύγει στα ελεύθερα εδάφη.
Με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη, όπου και πέθανε το 1855. Ο αδερφός του Ιωάννης υπηρέτησε στον τακτικό στρατό ως ανώτερος αξιωματικός.
Αναφορές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Πρόκριτοι
Νιτραιθάνιο
Το νιτραιθάνιο είναι μια οργανική ένωση που έχει σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2NO2. Είναι μια νιτροένωση, όπως το νιτρομεθάνιο. Στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25°C, P = 1 atm) rίναι ένα ελαιώδες υγρό. Το καθαρό νιτροαιθάνιο είναι άχρωμο και έχει μια φρουτένια οσμή.
Ισομερή θέσης
Με βάση το χημικό του τύπο, C2H5NO2, έχει τα ακόλουθα 62 ισομερή θέσης:
Βιομηχανική
Το νιτραιθάνιο παράγεται βιομηχανικά με επίδραση νιτρικού οξέος σε προπάνιο στους 350–450 °C. Αυτή είναι μια εξωθερμική χημική αντίδραση, που παράγει βιομηχανικά ένα μίγμα από τα ακόλουθα νιτροαλκάνια: νιτρομεθάνιο, νιτραιθάνιο, 1-νιτροπροπάνιο και 2-νιτροπροπάνιο. Η αντίδραση προχωρά με αντίδραση ελευθέρων ριζών, που περιλαμβάνουν και τις αλκοξυ- (RO●) ελεύθερες ρίζες, που παράγονται με ομόλυση των αντίστοιχων νιτρωδών εστέρων. Αυτές οι αλκοξυ- ελεύθερες ρίζες είναι υπεύθυνες για αντιδράσεις διάσπασης δεσμών C-C, γεγονός που εξηγεί το σχηματισμό και νιτροαλκανίων με μικρότερο αριθμό ατόμων άνθρακα από το προπάνιο.
Με νίτρωση αιθανίου
Με επίδραση νιτρικού οξέος σε αιθάνιο, στην αέρια κατάσταση, παράγεται νιτραιθάάνιο :
Με επίδραση νιτρώδους αργύρου σε αιθυλαλογονίδια
Με επίδραση νιτρώδους αργύρου σε αιθυλαλογονίδιο, παράγεται νιτραιθάνιο :
Με οξείδωση αιθαναμίνης
Με οξείδωση μεθαναμίνης από υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2) ή καρβονικό υπεροξύ (RCO3H), παράγεται νιτραιθάνιο :
ή
Από 2-χλωροπροπανικό οξύ
Με επίδραση νιτρώδους νατρίου σε 2-χλωροπροπανικό νάτριο, παράγεται νιτραιθάνιο :
Ταυτομερείωση
Το νιτραιθάνιο έχει μία ταυτομερή μορφή, το «αιθανονιτρονικό οξύ» (CH3CH=NOOH) :
Όξινη συμπεριφορά
Το νιτραιθάνιο έχει όξινη συμπεριφορά, οπότε αντιδρά με βάσεις :
Συμπύκνωση Μίχαελ
Το νιτραιθάνιο αντιδρά σε βασικό περιβάλλον με καρβονλικές ενώσεις, δίνοντας τη γνωστή συμπύκνωση Μίχαελ. Π.χ. με μεθανάλη δίνει 2-νιτρο-1-προπανόλη :
Αναγωγή
Το νιτραιθάνιο ανάγεται με τη χρήση σιδήρου και υδροχλωρικού οξέος ή λιθιοαργιλιοϋδρίδιου, σχηματίζοντας αιθαναμίνη :
ή
Επίδραση νιτρώδους οξέος
Το νιτραιθάνιο με επίδραση νιτρώδους οξέος δίνει αιθανονιτρολικό οξύ :
Επίδραση πυκνών οξέων
Το νιτραιθάνιο με επίδραση πυκνού θειικού οξέος ή υδροχλωρικού οξέος δίνει αιθανικό οξύ και υδροξυλαμίνη :
Εφαρμογές
Μέσω αντιδράσεων συμπύκνωσης, όπως η αντίδραση Χενρύ, το νιτραιθάνιο μετατρέπεται σε αρκετές ενώσεις με εμπορικό ενδιαφέρον. Παραδείγματα:
Όπως και κάποιες άλλες οργανικές νιτροενώσεις, το νιτραιθάνιο χρησιμοπποιήθηκε επίσης ως ένα προσθετικό καυσίμων, αλλά και ως πρόδρομη ουσία για την παραγωγή εκρηκτικών.
Το νιταιθάνιο είναι ένας χρήσιμος διαλύτης για πολυμερή, όπως το πολυστυρένιο και ιδιαίτερα χρήσιμο για τη διάλυση κυανακρυλικών κολλών. Σε εξειδικευμένες εφαρμογές, χρησιμοποιήθηκε ως ένα συστατικό σε διαλυτικό απομάκρυνσης βερνικιών νυχιών και γενικά σε σπρέυ κολλητικών υλικών οροφής.
Τοξικότητα
Το νιτραιθάνιο είναι ύποπτο ότι προκαλεί ζημία στο γεννετικό σύστημα και ότι είναι βλαβερό για το νευρικό σύστημα. Οι τυπικοί δείκτες τοξικότητας TLV/TWA και STEL είναι 100 και 150 ppm, αντιστοίχως. Στο άνθρωπος\ανθρώπινο δέρμα προκαλεί δερματίτιδα. Σε μελέτες που έγιναν σε πειραματόζωα, η έκθεσή τους σε νιτραιθάνιο παρατηρήθηκε ότι προκαλεί δακρύρροια, δύσπνοια, πνευμονικούς ρόγχους, οίδημα, βλάβες στο ήπαρ και στα νεφρά, και νάρκωση. Καταγράφηκαν περιπτώσεις, στις οποίες παιδιά έχουν δηλητηριαστεί από κατά λάθος κατάποση αφαιρετικού βερνικιού νυχιών που περιείχε νιταιθάνιο.
Η θανατηφόρα συγκέντρωση (εκφρασμένη σε LD50 για ποντίκια), για το νιτρομεθάνιο, αναφέρθηκε σε 1100 mg/kg.
Πηγές
Κατηγορία:Νιτροαλκάνια Κατηγορία:Υγρά εκρηκτικά Κατηγορία:C2
Λόπουντ
Το Λόπουντ, (κροατικά: Lopud) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 4,4 τ.χλμ. και 220 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Λόπουντ. Ακόμη το Λόπουντ είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος Ελαφίτι, μετά την νήσο Σιπάν.
Παραπομπές
Λόπουντ
Μάλια
Τα Μάλια (παλιότερα Μάλλια) είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητος αλλά και δημοτικής ενότητας του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Παλιότερα ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος και υπήρξε έδρα ομώνυμου δήμου.
Γενικά στοιχεία
Τα Μάλια βρίσκονται επί της παλιάς Εθνικής Οδού Ηρακλείου - Αγίου Νικολάου και απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.
Είναι ονομαστά για τα κηπευτικά προϊόντα τους, τους γραφικούς ανεμόμυλους τους, τον υδροβιότοπο με σπάνια χλωρίδα και πανίδα, την αμμουδιά στην παραλία τους και τα άφθονα νερά τους, από τα οποία υδρεύεται το Ηράκλειο. Σήμερα αποτελεί κοσμοπολίτικο τουριστικό κέντρο με θαυμάσια ξενοδοχεία και ευπρεπή εξοχικά κέντρα, καταστήματα τουριστικών ειδών κ.λπ. Κύριες ασχολίες είναι τα τουριστικά επαγγέλματα, η καλλιέργεια κηπευτικών και μπανάνας.
Στα Μάλια λειτουργούν μεταξύ άλλων 1 παιδικός σταθμός,2 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσιο, Λύκειο, περιφερειακό ιατρείο, ωδείο, πολιτιστικός, γυναικείος, εθελοντικός (Sarpidonistas) και αθλητικός σύλλογος, ΚΕΠ και όλες οι υπηρεσίες του Δήμου. Ποδοσφαιρικά δραστηριοποιείται η ομάδα ΠΑΝΟΜ, που ιδρύθηκε το 1970.
Μεθοδισμός
thumb|225px|left|Wesley Memorial, μεθοδιστική εκκλησία στην [[Οξφόρδη]] Ο Μεθοδισμός είναι Χριστιανικό προτεσταντικό κίνημα μέσα στο οποίο εντάσσονται διάφορες εκκλησίες, οι οποίες όλες μαζί έχουν περίπου 70 εκατομμύρια μέλη σε όλο τον κόσμο. Δογματικά, οι Μεθοδιστές είναι κατά κύριο λόγο Αρμινιανιστές.
Μάλια
Γενικά στοιχεία
Στο παρελθόν τα Μάλια ήταν ιδιαίτερα γνωστά για τα κηπευτικά τους προϊόντα αλλά και τους ανεμόμυλους. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστά για τις καθαρές παραλίες με τα καταγάλανα νερά και το μινωικό ανάκτορο του βασιλιά Σαρπηδόνα, ένα από τα τρία μεγαλύτερα ανάκτορα στην Κρήτη. Η πόλη των Μαλίων, αποτελεί ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο που συνδυάζει το μοντέρνο με το παραδοσιακό. Τις δύο αυτές διαφορετικές πτυχές της πόλης διαχωρίζει ο κεντρικός δρόμος, νότια του οποίου βρίσκεται το παλιό χωριό με τα γραφικά του σοκάκια που διατηρεί τους παραδοσιακούς ρυθμούς και  βόρεια, το νέο κομμάτι της πόλης, όπου ο επισκέπτης μπορεί να διασκεδάσει στα αμέτρητα bar,club και εστιατόρια. Ο επισκέπτης, περιπλανώμενος στα σοκάκια του παλιού χωριού, θα μπορέσει να θαυμάσει παραδοσιακά κτήρια (προσφάτως αναπαλαιωμένα με την βοήθεια των εθελοντών Sarpidonistas και  των κατοίκων του χωριού), εκκλησίες (μερικές από τις οποίες ανάγονται στην Ενετοκρατία) και να επισκεφτεί  παραδοσιακές ταβέρνες και εστιατόρια. Στο νέο κομμάτι της πόλης, ο επισκέπτης μπορεί κατά τη διάρκεια της ημέρας να κάνει τα ψώνια του, αλλά και να απολαύσει τη νυχτερινή ζωή, είτε σε ένα από τα πολλά καφέ, είτε σε ένα εστιατόριο με παραδοσιακή κουζίνα.
Μεθοδισμός
Ο Μεθοδισμός έχει τις ρίζες στο αναζωπυρωτικό κίνημα της Αγγλικανικής εκκλησίας, υπό τον Τζον Γουέσλεϋ. Αρχικά ο Γουέσλεϋ επιδίωξε απλά μια μεταρρύθμιση εντός της Αγγλικανικής εκκλησίας, μέσω της επιστροφής στο Ευαγγέλιο, όμως το κίνημα εξαπλώθηκε και σύντομα ένας σημαντικός αριθμός Αγγλικανών κληρικών έγιναν Μεθοδιστές. Το κίνημα, μέχρι το θάνατο του Γουέσλεϊ το 1795, δεν αποτέλεσε ξεχωριστό δόγμα στην Αγγλία. Ο Μεθοδισμός είχε μια έντονη ιεραποστολική δραστηριότητα, και σύντομα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.
Μάλια
Αρχαιολογία
thumb|left|250px|Το μεγάλο κλιμακοστάσιο του ανακτόρου των Μαλίων Στα ανατολικά των Μαλίων βρίσκεται μινωικό ανάκτορο. Σε ολόκληρη την περιοχή υπήρχε πόλη στην αρχαιότητα, με άγνωστη σήμερα ονομασία. Στα αρχαιολογικά συγγράμματα αναγράφεται ως ανάκτορο Μαλίων. Η περιοχή ονομάζεται σήμερα Τάρμαρος και πιστεύεται ότι η ονομασία αυτή σχετίζεται με το όνομα της αρχαίας πόλης. Επίσης, θεωρείται ότι στην πόλη έζησε ο αρχαίος βασιλιάς Σαρπηδών, γιος του Δία και της Ευρώπης. Το Σαρπηδόνα έδιωξε ο αδερφός του Μίνως και βρήκε καταφύγιο στη Λυκία της Μικράς Ασίας. Το ανάκτορο θεωρείται ότι ανοικοδομήθηκε την περίοδο της οικοδόμησης των ανακτόρων της Κνωσού και Φαιστού και ακολούθησε την τύχη τους. Περί το 1700 π.Χ. καταστράφηκε από άγνωστη αιτία, ανοικοδομήθηκε έπειτα και ξανά καταστράφηκε το 1450 π.Χ. Ο χώρος εξακολούθησε να κατοικείται, αν και το ανάκτορο δεν κτίστηκε ξανά. Στα δυτικά του ανακτόρου στη θέση Μάρμαρα αποκαλύφθηκε παλαιοχριστιανική βασιλική. Εκεί βρέθηκε μαρμάρινη σαρκοφάγος.
Μεθοδισμός
Στην Ελλάδα υπάρχουν μεθοδιστικές συναθροίσεις, κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλονίκη.
Μάλια
Αρχαιολογία
Ο αρχαιολογικός χώρος των Μαλίων ήταν αρχικά άγνωστος. Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες ανήκε στο νομό Λασιθίου. Το 1880 ο ιδιοκτήτης της περιοχής Ελληνικό Λιβάδι ανακάλυψε μερικά φύλλα χρυσού, περίπου 500 μέτρα δυτικά από το ανάκτορο. Το γεγονός αυτό στάθηκε αφορμή για να ανασκαφτεί ολόκληρος ο χώρος από χρυσοθήρες. Από τότε η περιοχή ονομάστηκε Χρυσόλακκος. Το 1915 έπειτα από την ανακάλυψη και νέων ευρημάτων διαπιστώθηκε από τον αρχαιολόγο Ιωσήφ Χατζιδάκη η ύπαρξη αρχαιοτήτων στο μέρος εκείνο. Έπειτα από το Χατζιδάκη, οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Όπως έδειξαν οι ανασκαφές, οι κάτοικοι των αρχαίων Μαλίων ασχολούνταν με την αλιεία και με τη γεωργία. Δεν ήταν τόσο πλούσια η περιοχή όπως ήταν η Κνωσός και η Φαιστός.
Ονομασία
Το όνομα  προέρχεται από το τοπωνύμιο ομαλία>Μάλια= επίπεδη έκταση. Σώζεται στην αρχική γλωσσική μορφή του στο τοπωνύμιο Ομαλές (οι), που είναι επίπεδη έκταση βόρεια της Σελένας και στα οροπέδια Ομαλός της Δίκτης και των Λευκών Ορέων. Το 1583  αναφέρεται  villa  di  Maglia  με  620  κατοίκους. Το 1881 είχε 800 Χριστιανούς  κατοίκους. Toύρκοι δεν  κατοικούσαν   στα  Μάλια.
Μεθοδισμός
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Επανοικειοποιημένες λέξεις
Μάλια
Παραλίες
Σε συνολικό μήκος ακτογραμμής 6 χιλιομέτρων, από την γραφική Σταλίδα έως την περίφημη παραλία του Ποταμού, δυτικά του αρχαιολογικού χώρου, απλώνονται οι πασίγνωστες και πανέμορφες παραλίες του Δήμου Μαλίων με τη λεπτή χρυσαφένια άμμο και τα πεντακάθαρα καταγάλανα νερά. Όλες οι παραλίες είναι οργανωμένες και προσφέρουν άνεση και ανεπανάληπτες στιγμές χαράς, ηρεμίας και ψυχαγωγίας. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τον ήλιο τη θάλασσα και να χαρεί τα θαλάσσια σπορ που προσφέρονται. Οι πιο γνωστές παραλίες του Δήμου είναι, στη Σταλίδα, οι «Βαγιές» στο μικρό αυτοφυές δάσος των φοινίκων, ο «Φοίνικας», και ο «Ψαρόλακος», και στα Μάλια η «Κλωντζανή», ο «Πύργος» και ο «Ποταμός». Η δημοφιλέστερη παραλία του Δήμου, και μία από τις ωραιότερες της Κρήτης, είναι η παραλία «Ποταμός». Αποτελεί τον ιδανικότερο προορισμό για εκείνους που επιζητούν ηρεμία και χαλάρωση. Τη διαχείριση της παραλίας έχει αναλάβει η Αναπτυξιακή Δημοτική Επιχείρηση Μαλίων, η οποία με απόλυτο σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον αλλά και στον επισκέπτη της περιοχής, έχει φτιάξει μια οργανωμένη υποδομή με αποδυτήρια, χημικές τουαλέτες, ξύλινους διαδρόμους πρόσβασης στην ακτή κλπ. Πρόσφατα βραβεύτηκε με την διάκριση της Γαλάζιας Σημαίας.
Κοινότητα Μαλίων
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Μαλίων έχει 3.224 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Ειρήνη Αργυράκη.
Κοινοτάρχες Μαλίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Tiigrihüpe
μικρογραφία|Λογότυπο του Tiigrihüpe Το Tiigrihüpe (εσθονικά για το Άλμα Τίγρης) ήταν ένα έργο που ανέλαβε η Δημοκρατία της Εσθονίας για να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη και την επέκταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και δικτύων υποδομής στη χώρα, με ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση. Το έργο προτάθηκε για πρώτη φορά το 1996 από Τόμας Χέντρικ Ίλβες, τότε πρέσβη της Εσθονίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και αργότερα πρόεδρο της Εσθονίας, και τον Γιάακ Ααβικσόο, τότε υπουργό Παιδείας. Το έργο ανακοινώθηκε από τον Λέναρτ Μέρι, τότε πρόεδρο της Εσθονίας, στις 21 Φεβρουαρίου 1996. Τα κεφάλαια για την ίδρυση του Tiigrihüpe κατανεμήθηκαν αρχικά στο εθνικό προϋπολογισμό του 1997.
Μια σημαντική κύρια επίδραση του έργου ήταν η ανάπτυξη της πρόσβασης στο Διαδίκτυο σε όλα τα σχολεία της Εσθονίας, το οποίο ουσιαστικά τερμάτισε την χρήση των UUCP στην Εσθονία, σε συνδυασμό με την εγκατάσταση εργαστηρίων ηλεκτρονικών υπολογιστών στα σχολεία, καθώς και για την αντικατάσταση αυτών με δίκτυα βασισμένα στο IBM PC. Λόγω της οικονομικής και τεχνολογικής υστέρησης που υπήρχε στην Εσθονία εξαιτίας της σοβιετικής κατοχής, τα 8μπιτα συστήματα υπολογιστών βασισμένα στο CP/M δεν ήταν ακόμα ένα σπάνιο θέαμα στα εσθονικά σχολεία, στα μέσα της δεκαετίας του 1990.
Μετά τις κυβερνοεπιθέσεις στην Εσθονία το 2007, η Εσθονία συνδύασε την άμυνα στα δίκτυα με το κοινό στρατιωτικό δόγμα. Η επιτυχία της διαδικασίας οδήγησε το ΝΑΤΟ στη δημιουργία του Συνεργατικού Κέντρου Αριστείας στην Κυβερνοάμυνα στο Τάλιν. Το έργο αυτό έχει το παρατσούκλι "Άμυνα Τίγρης" (Tiigrikaitse), κατ'αναλογία με το Tiigrihüpe.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Εσθονία-επέκταση Κατηγορία:Διαδίκτυο στη Εσθονία
Ντόρα, Ρουάντα
Η Ντόρα (κινιαρουάντα: Ndora) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Ανήκει στη Νότια Ρουάντα και είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Γκισαγκάρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νότια Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Επαρχία του Σαλέρνο
Η επαρχία του Σαλέρνο (ιταλικά: Provincia di Salerno) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Καμπανίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.923 τ.χμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 1.104.825 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Σαλέρνο (Salerno), ενώ άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κάβα ντε' Τιρρένι (Cava de' Tirreni) και η Μπαττιπάλια (Battipaglia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 158 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαλερνο
Επαρχία Δακίας Μεσογείου
μικρογραφία|Χάρτης των βόρειων Βαλκανίων κατά τον 6ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένων της διοίκησις Δακίας και των επαρχιών της Η Επαρχία Δακίας Μεσογείου ή Εσωτερική Δακία (λατινικά : Dacia Mediterranea ή Dacia Interior) ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αργότερα της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας και Βουλγαρίας και συγκεκριμένα στα νότια του Δούναβη και εδάφη της πρώην επαρχίας Άνω Μοισίας.
Δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού τον 3ο αιώνα και την διάσπαση της επαρχίας της Αυρηλιανής Δακίας στην Δακία Μεσόγειο με πρωτεύουσα την Σερδική και την Δακία Παραποτάμιο με πρωτεύουσα την Ραταλία. Διοικητικά ανήκε στην επαρχότητα των πραιτωρίων του Ιλλυρικού και την Διοίκηση Δακίας. Η επαρχία αρχικά περιελάμβανε τα εδάφη της Δαρδανίας, και τμήμα της Θράκης, την Σερδική και την Παυταλία.
Σημαντικότερες πόλεις της επαρχίας αναφέρονται η Γερμάνια, η Ναισσός, η Ιουστινιανή Πρώτη, η Ρεμεσιάνα, η Βελεμούσντο, η Παυταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία
Λανάι
Tο Λανάι (αγγλικά: Lānaʻi) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί της Χαβάης, με έκταση 364 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το νησί έχει μόνο μία πόλη το Λανάι Σίτυ, στο οποίο κατοικούν 3.100 άνθρωποι. Το νησί έχει σχήμα κόμμα ή ανανά με μήκος στην μεγαλύτερη διεύθυνση 29 χιλιόμετρα. Χωρίζεται από το Μολοκάι με το στενό του Καλόχι και από το Μάουι με το στενό Άου Άου.
Γεωγραφία - Γεωλογία
Το Λανάι είναι η κορυφή ενός και μόνο ασπιδωτού ηφαιστείου, το οποίο ήταν ενεργό κατά μήκος τριών ζωνών ρήξης πριν από περίπου 1,2 με 1,46 εκατομμύρια χρόνια. Η ψηλότερη κορυφή του ηφαιστείου ονομάζεται Λανάιχαλε και έχει υψόμετρο 1.024 μέτρα. Το νησί έχει σχεδόν κυκλικό σχήμα, με ήπιο ανάγλυφο, και, εξαιτίας του ξηρού κλίματός του, έχει ελάχιστα ρέματα.
Το δυτικότερο σημείο του νησιού είναι το ακρωτήριο Κενάπαπα. Οι ακτές στο δυτικό άκρο του νησιού είναι βραχώδεις και απότομες και σχηματίζουν πολλές σπηλίες και αψίδες. Στο κεντρικό τμήμα της δυτικής ακτής βρίσκεται το Ναναχόα, στο οποίο βρίσκεται υπεράκτια μια ομάδα από μοναχικούς βράχους. Βρισκοντά κοντά στο στόμιο ενός από των λίγων χειμάρρων που έχουν καταφέρει να σκάψουν τη σκληρή λάβα. Προχωρόντας προς τα νότια, μέχρι το λιμένα Καουμαλαπάου (Kaumalapau Harbor) οι παράκτιοι γκρεμοί φτάνουν σε ύψος τα 105 μέτρα. Το λιμάνι εκμεταλεύεται τη παρουσιά ενός μικρού ημικυκλικού κόλπου, τον οποίο προστατεύει από τα κύματα του ωκεανού με ένα βραχίονα. Στο νοτιοδυτικό άκρου του νησιού, κατολισθήσεις έχουν δημιουργήσει απότομους γκρεμούς οι οποίοι φτάνουν σε ύψος τα 300 μέτρα. Οι γκρεμοί γίνονται όλο και μικρότεροι προς τα ανατολικά και, έτσι, στο νοτιότερο σημείο του νησιού έχουν ύψος 30 μέτρα.
Η νότια ακτή του νησιού παρουσιάζει έντονο διαμελισμό, με πολλές εγκολπώσεις και μικρές βραχονησίδες κοντά στην ακτή. Κοντά στο κέντρο της νότιας ακτής, ανάμεσα σε δύο κόλπους, προβάλλει ο διαβρωμένος ηφαιστειακός κώνος Πούου πέχε (Pu‘u pehe). Οι ανατολικές και νοτιοανατολικές ακτές του νησιού διαθέτουν ένα σύστημα υφάλων, οι οποίοι προστατεύουν τις παραλίες από τη κακοκαιρία.
Η βόρεια ακτή του Λανάι, από τη παραλία Καχοκουνούι (Kahokunui) στα ανατολικά μέχρι τη παραλία Πολιχούα (Polihua), είναι γνωστή με το όνομα ακτή των ναυαγίων (Shipreck beach). Λόγω τη δράσης των ανέμων, η βόρεια πλευρά του νησιού έχει αμμώδεις παραλίες με αμμόλοφους. Μικρά ρέματα εναποθέτουν ιζήματα που μεταφέρουν από το βουνό κατά τη διάρκεια έντονων βροχοπτώσεων. Η παραλία Πολιχούα στο δυτικό άκρο της περιοχής είναι η μεγαλύτερη της ακτής, με μήκος 2,4 χιλιόμετρα, ενώ ταυτόχρονα είναι στενή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χαβάη Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά Κατηγορία:Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών
Στρατηγική
Στρατηγική είναι ο τρόπος της χρήσης/σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εταιρικών ή των εθνικών/πολιτικών στόχων (goals) από τους οποίους πηγάζουν οι (αντικειμενικοί) στόχοι (objectives)  της εταιρείας ή της εθνικής ασφάλειας (για την υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων) εν όψει υπάρχουσας ή δυνητικής σύγκρουσης (υπαρκτών ή δυνητικών αντιπάλων). Αποτελεί επιστήμη και τέχνη (βασίζεται στην εμπειρία και στο ταλέντο).
Μία ολοκληρωμένη προσέγγιση της στρατηγικής περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο άξονες: την τρέχουσα στρατηγική (current strategy), η οποία συνδυάζεται με ορατούς, απτούς και άμεσους στόχους και τη μελλοντική στρατηγική σχεδίαση (strategic planning), η οποία συνδυάζεται με ευρύτερους στόχους, μη-προσδιορισμένους με ακρίβεια, βασιζόμενους στο στρατηγικό όραμα (strategic vision), τυπικά βάθους 15-ετίας.
Η λέξη αυτή, όπως και οι συγγενικές της (π.χ. στρατηγός) προέρχεται ετυμολογικά από την Αρχαία Ελλάδα (στρατός + ηγούμαι) και αρχικά είχε καθαρά στρατιωτική έννοια. Ειδικότερα, η στρατηγική υποδήλωνε την επιστήμη ή την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση για τη βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων (δηλαδή στρατιωτών και πολεμικού υλικού) προς την επίτευξη των τεθέντων στόχων.
Η στρατηγική, ως σχέδιο δράσης που αποτελεί συνειδητή και ηθελημένη ενέργεια δεν εφαρμόζεται μόνο στο πολεμικό πεδίο αλλά και σε διάφορες άλλες περιπτώσεις (πολιτική, οικονομία, εμπόριο, παιχνίδια, τεχνολογία, κτλ) και γι’ αυτό ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως και για να δηλώσει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Μάρκετινγκ Κατηγορία:Σκέψη
Φελίξ Γκουαταρί
Ο Φελίξ Γκουαταρί ( 1930-1992) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και ψυχίατρος. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον Ζιλ Ντελέζ και έγραψαν μαζί τέσσερα βιβλία.
Στην Ελλάδα
Τον Απρίλιο του 2015 πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συνέδριο με θέμα τον Φελίξ Γκουαταρί και τον Ζιλ Ντελέζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι ψυχίατροι Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία
Μπουτάρε
Η Μπουτάρε (κινιαρουάντα: Butare) είναι πόλη της Ρουάντα. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη της Νότιας Επαρχίας και η πρωτεύουσα του Δήμου Χούγιε. Έχει πληθυσμό 77.449 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νότια Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Estonica
Η Estonica είναι μια ολοκληρωμένη εγκυκλοπαίδεια για θέματα που αφορούν την Εσθονία, ιδιαίτερα στον πολιτισμό και την ιστορία της Εσθονίας.
Το έργο έχει αναπτυχθεί από το Εσθονικό Ινστιτούτο από το 2000. Χρηματοδοτείται μεταξύ άλλων από το Tiigrihüpe.
Το υλικό της Estonica είναι διαθέσιμο στα εσθονικά, καθώς και στα ρωσικά και αγγλικά, και είναι επαναχρησιμοποιήσιμο υπό τους όρους της άδειας Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike.
Μελέ
Με το όνομα Μελέ φέρονται:
Κατηγορία:Επώνυμα
Τακτική
Εκτός από τον πόλεμο, ο όρος εφαρμόζεται και σε άλλους τομείς δραστηριοτήτων, π.χ. στα παιχνίδια, στο εμπόριο, στη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, κτλ.
Η τακτική βρίσκεται σε κατώτερο επίπεδο ιεράρχησης από τη στρατηγική. Όταν κάνουμε πολεμικές επιχειρήσεις, όταν ενεργούμε εμπορικά ή όταν παίζουμε ένα παιχνίδι, θέλουμε να επιτύχουμε ένα στρατηγικό στόχο. Για παράδειγμα, στο σκάκι ο στόχος είναι να αιχμαλωτίσουμε τον βασιλιά του αντιπάλου. Στην περίπτωση αυτή, έχουμε καταστρώσει ένα στρατηγικό σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τη στρατηγική μας, όμως και ο αντίπαλος κάνει με την σειρά του ορισμένες κινήσεις. Όταν αναβάλλουμε τις στρατηγικές μας κινήσεις για να εκμεταλλευτούμε άμεσα κάποια αδυναμία του αντιπάλου, που προέκυψε από τις κινήσεις του, λέμε ότι αλλάζουμε τακτική, ή ότι δίνουμε ένα τακτικό κτύπημα στον αντίπαλο. Επομένως, η τακτική εξαρτάται άμεσα από τις κινήσεις του αντιπάλου.
Επίσης, η τακτική αλλάζει δραστικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας.
Κατηγορία:Πόλεμος
Πέταρ Νικολάεβιτς
Ο Πέταρ Νικολάεβιτς (σερβικά : Петар Николајевић Молер), (Μπάμπινα Λούκα 1775 - Βελιγράδι 1816) ήταν Σέρβος επαναστάτης και πολιτικός. Προεπαναστατικά ήταν Κνεζ της περιοχής Σοκόλσκα κι έπειτα πρωθυπουργός της Σερβίας το 1815-1816.
Ο Νικολάεβιτς ήταν μορφωμένος γνωστός αγιογράφος της εποχής με έργα του σε πολλά μοναστήρια της Σερβίας, από την ενασχόληση αυτή απέκτησε και το παρωνύμιο "Moler". Όταν ξέσπασε η Πρώτη Σερβική εξέγερση το 1804 πήρε μέρος σε αυτή και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην μάχη του Τζέλινκα. Μετά την αποτυχία της επανάστασης κατέφυγε στην Αυστροουγγαρία για να επιστρέψει με την έναρξη της δεύτερης εξέγερσης.
Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1815 και αντιπολιτεύθηκε τον Μίλος Ομπρένοβιτς ο οποίος γι' αυτό τον λόγω τον φυλάκισε στο Βελιγράδι και έδωσε εντολή να τον σκοτώσουν το καλοκαίρι του 1816.
Ήταν παντρεμένος με την Μίλιαν κι απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι αγιογράφοι