cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Microsoft Excel
Excel 5.0 (1993)
Η λειτουργία αυτοματισμού που παρέχεται από τη VBA έκανε το Excel στόχο για ιούς μακροεντολών. Αυτό προκάλεσε σοβαρά προβλήματα έως ότου τα προϊόντα προστασίας από ιούς άρχισαν να ανιχνεύουν αυτούς τους ιούς. Η Microsoft ανέλαβε καθυστερημένα μέτρα για να αποτρέψει την κακή χρήση προσθέτοντας την δυνατότητα να απενεργοποιήσει πλήρως τις μακροεντολές, να ενεργοποιήσει τις μακροεντολές κατά το άνοιγμα ενός βιβλίου εργασίας ή να εμπιστευτεί όλες τις μακροεντολές που υπογράφηκαν χρησιμοποιώντας ένα αξιόπιστο πιστοποιητικό.
Οι εκδόσεις από το 5.0 μέχρι το 9.0 του Excel περιέχουν διάφορα easter eggs, συμπεριλαμβανόμενου του "Hall of Tortured Souls", αν και από την έκδοση 10, η Microsoft έχει λάβει μέτρα για την εξάλειψη τέτοιων μη καταγεγραμμένων χαρακτηριστικών από τα προϊόντα τους.
Excel 95 (v7.0)
To Excel 95, που κυκλοφόρησε για το Microsoft Office 95, είναι η πρώτη μεγάλη έκδοση μετά το Excel 5.0. Αυτή η έκδοση περιέχει εσωτερική επανεγγραφή σε 32-bit. Σχεδόν καμία εξωτερική αλλαγή, αλλά ταχύτερη και πιο σταθερή.
Excel 97 (v8.0)
Το Excel 97 συμπεριλαμβάνεται στο Microsoft Office 97 και ήταν μια σημαντική αναβάθμιση, που εισήγαγε τον βοηθό του Office και χαρακτήρισε το πρότυπο VBA που χρησιμοποιήθηκε αντί του εσωτερικού Excel Basic. Περιλαμβάνει επίσης έναν προσομοιωτή πτήσης ως easter egg.
Excel 2000 (v9.0)
Περιλαμβάνεται στο Office 2000. Ήταν μια μικρή αναβάθμιση, αλλά εισήγαγε την αναβάθμιση στο πρόχειρο όπου μπορεί να κρατήσει πολλά αντικείμενα ταυτόχρονα. Ο βοηθός του Office, του οποίου η συχνή ανεπιθύμητη εμφάνιση στο Excel 97 είχε ενοχλήσει πολλούς χρήστες, έγινε λιγότερο ενοχλητικός.
Excel 2002 (v10.0)
Περιλαμβάνεται στο Office XP, με πολύ λίγες βελτιώσεις.
Excel 2003 (v11.0)
Περιλαμβάνεται στο Office 2003 και έχει μικρές βελτιώσεις, με τις πιο σημαντικές να είναι οι νέοι πίνακες.
Excel 2007 (v12.0)
Το Excel 2007 συμπεριλαμβάνεται στο Microsoft Office 2007. Αυτή η έκδοση ήταν μια σημαντική αναβάθμιση από την προηγούμενη έκδοση. Παρόμοια με άλλα ενημερωμένα προϊόντα του Office, το Excel 2007 χρησιμοποίησε ένα νέο σύστημα μενού, τη Κορδέλα (Ribbon). Αυτό ήταν διαφορετικό από αυτό που συνήθιζαν οι χρήστες, και συναντήθηκε με μικτές αντιδράσεις. Μια μελέτη ανέφερε σχετικά καλή αποδοχή από τους χρήστες εκτός από τους έμπειρους χρήστες και τους χρήστες εφαρμογών επεξεργασίας κειμένου με μια κλασσική διεπαφή WIMP, αλλά ήταν λιγότερο πεπεισμένη από την άποψη της αποτελεσματικότητας και της οργάνωσης. Ωστόσο, μια ηλεκτρονική έρευνα ανέφερε ότι η πλειοψηφία των ερωτηθέντων είχε αρνητική γνώμη για την αλλαγή, ενώ οι προηγμένοι χρήστες ήταν "κάπως πιο αρνητικοί" από τους ενδιάμεσους χρήστες, και χρήστες ανέφεραν μια αυτοαξιολόγηση της παραγωγικότητας.
Excel 2010 (v14.0)
Το Excel 2010 περιλαμβάνεται στο Microsoft Office 2010 και είναι η επόμενη μεγάλη έκδοση μετά το v12.0, καθώς η έκδοση 13 είχε παραληφθεί. Παρέχει μικρές βελτιώσεις και υποστήριξη 64-bit, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων:
Excel 2013 (v15.0)
Το Excel 2013 συμπεριλαμβάνεται στο Microsoft Office 2013, μαζί με πολλά νέα εργαλεία που συμπεριλαμβάνονται σε αυτή τη κυκλοφορία:
Excel 2016 (v16.0)
Το Excel 2016 συμπεριλαμβάνεται στο Microsoft Office 2016, μαζί με πολλά νέα εργαλεία που συμπεριλαμβάνονται σε αυτή τη κυκλοφορία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Excel Κατηγορία:Λογιστικά φύλλα
Έσκιλστουνα
thumb|right|250px|Έσκιλστουνα Η Έσκιλστουνα (σουηδικά: Eskilstuna), που ιδρύθηκε το 1659, είναι πόλη της Σουηδίας με 64.679 κατοίκους (2011) και βρίσκεται στην επαρχία Σέντερμανλαντς. Η πόλη βρίσκεται επί του ομώνυμου ποταμού Έσκιλστουνα (Eskilstunaån), που συνδέει τη λίμνη Γιέλμαρεν με τη λίμνη Μέλαρεν. Η Έσκιλστουνα έχει μεγάλο πληθυσμό φινλανδικής καταγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Ο Κάρολος Β΄ Όθων, γερμ. Karl II Otto (5 Σεπτεμβρίου 1625 - 30 Μαρτίου 1671) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Μπίρκενφελντ (Birkenfeld) το διάστημα 1669-71.
Βεατρίκη της Σουαβίας
Η Βεατρίκη της Σουηβίας (Βορμς, 1198 - 11 Αυγούστου 1212) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν για σύντομο χρόνο αυτοκράτειρα και Γερμανίδα βασίλισσα (1212) χάρη στον γάμο της με τον βασιλιά της Γερμανίας Όθωνα Δ΄. Τους τίτλους αυτούς κράτησε ελάχιστα, καθώς πέθανε πολύ πρόωρα, μόλις τρεις εβδομάδες μετά τον γάμο της.
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπίρκενφελντ και ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου-Γουλιέλμου κόμη του Μπίρκενφελντ και της πρώτης συζύγου του Δωροθέας, κόρης του Όθωνα κόμη του Ζολμς-Ζόννενβαλντε.
Βεατρίκη της Σουαβίας
Η Βεατρίκη της Σουηβίας ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Φιλίππου δούκα της Σουηβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄ Άγγελου. Ο μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα της ήταν ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όταν ο πατέρας της εξελέγη βασιλιάς των Γερμανών (8 Μαρτίου 1198), ο μελλοντικός της σύζυγος -και τότε εχθρός του- εξελέγη επίσης βασιλιάς από τους οπαδούς του Οίκου των Γουέλφων.
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Βιογραφία
Το 1669 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μπίρκενφελντ.
Βεατρίκη της Σουαβίας
Αρραβώνας με τον Όθωνα Δ΄
Ο πατέρας της, σε μία προσπάθεια να συμφιλιωθεί με τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄, ζήτησε να παντρέψει τη μεγαλύτερη κόρη του με έναν ανεψιό του πάπα, αλλά ο Ιννοκέντιος Γ΄ το αρνήθηκε. Τότε ο Φίλιππος της Σουηβίας ζήτησε να συμφιλιωθεί με τον ίδιο τον Όθωνα Δ΄ και του πρόσφερε το χέρι της Βεατρίκης· ο Όθων Δ΄, που καθυστερούσε σκόπιμα να απαντήσει, το δέχτηκε μόνο όταν δολοφονήθηκε ο Φίλιππος (21 Ιουνίου 1208). Ο δολοφόνος Όθων Η΄ δούκας της Βαυαρίας είχε ζητήσει από τον πατέρα της να νυμφευτεί την αδελφή της Κουνιγούνδη των Χοενστάουφεν, αλλά ο Φίλιππος το είχε αρνηθεί, όπως επίσης αρνήθηκε να του δώσει οποιαδήποτε άλλη κόρη του ως σύζυγο· αυτό εξόργισε τον Όθωνα Η΄ και τον οδήγησε στον φόνο. Η Βεατρίκη έμεινε ορφανή λίγο αργότερα, όταν πέθανε η μητέρα της Ειρήνη μετά τη γέννα της μικρότερης αδελφής της, που δεν επέζησε.
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1671 σε ηλικία 45 ετών και τάφηκε στο Μάιζενχαϊμ. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Χριστιανός Β΄ κόμης του Μπίσβαϊλερ.
Βεατρίκη της Σουαβίας
Αρραβώνας με τον Όθωνα Δ΄
Ο Όθων Δ΄ θεωρήθηκε ύποπτος για εμπλοκή στη δολοφονία του Φιλίππου, όπως το ίδιο ύποπτοι ήταν ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ και ο Ιωάννης της Αγγλίας. Ο Όθων Δ΄, που είχε αποσυρθεί στα πατρικά του κτήματα στη Σαξονία και αναμφισβήτητα ο νέος βασιλιάς της Γερμανίας, αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με τη δολοφονία και αρραβωνιάστηκε με τη Βεατρίκη για να νομιμοποιήσει την εκλογή του. Όταν η Συνέλευση (Dieta) στη Φρανκφούρτη εξέλεξε νέο βασιλιά της Γερμανίας τον Όθωνα Δ΄ (11 Νοεμβρίου 1208), η Βεατρίκη ήταν τότε μόνο 11 ετών και παρέμεινε δυο χρόνια ακόμη αρραβωνιασμένη μαζί του.
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα-Χέντβιχ κόρη του Κραφτ Ζ΄ κόμη του Χοενλόε-Νόιενσταϊν και είχε τέκνα:
Βεατρίκη της Σουαβίας
Γάμος και πρόωρος θάνατος
Η νύφη ήταν συγγενής με τον Οίκο των Γουέλφων από την προγιαγιά της Ιουδήθ της Βαυαρίας, έτσι μία παπική απαλλαγή ήταν συνεπώς απαραίτητη για να γίνει ο γάμος. Ο Ιννοκέντιος Γ΄ το δέχτηκε, αφού ο Όθων Δ΄ έκανε δωρεές σε Κιστερκιανά αββαεία. Η τελετή του γάμου έγινε στο Νορντχάουζεν (22 Ιουλίου 1212)· η νύφη ήταν 14 ετών και ο γαμπρός 37. Ο γάμος με μια εγγονή του σπουδαίου βασιλιά Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα ενίσχυσε σημαντικά τη θέση του Όθωνα Δ΄, καθώς την προηγούμενη χρονιά ο πρώτος εξάδελφος της Βεατρίκης, ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν είχε ορκιστεί αντιβασιλιάς. Η μικρή Βεατρίκη ωστόσο αρρώστησε αμέσως και πέθανε πρόωρα μόλις 19 ημέρες μετά τον γάμο της. Δεν είχε αφήσει κανένα παιδί και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπράουνσβαϊγκ. Ο Φρειδερίκος Β΄ μετέβη στη Γερμανία και στέφθηκε βασιλιάς στον Καθεδρικό ναό του Μάιντς (9 Δεκεμβρίου 1212). Ο Όθων Δ΄ αποσύρθηκε έξι χρόνια αργότερα στο "κάστρο του Χάρτσμπουργκ".
Κάρολος Β΄ Όθων του Μπίρκενφελντ
Οικογένεια
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βεατρίκη της Σουαβίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Κρίση ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων
300px|μικρογραφία|Διάγραμμα ανόδου και πτώσης της βιομηχανίας ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου στις Ηνωμένες Πολιτείες 1996-2008. Η Κρίση ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων ήταν μια χρηματοπιστωτική κρίση που μεταξύ 2007 και 2010 που συνέβαλε στην πρόκληση της Μεγάλης Ύφεσης. Προκλήθηκε από τη ραγδαία πτώση των τιμών των ακινήτων στις ΗΠΑ μετά την έκρηξη της φούσκας στεγαστικών δανείων, που οδήγησε σε κατασχέσεις και υποτίμηση τίτλων. Οι πτώση στις επενδύσεις στην αγορά ακινήτων προηγήθηκαν της Μεγάλης Ύφεσης και ακολούθησαν μειώσεις στις δαπάνες των νοικοκυριών και στη συνέχεια στις επιχειρηματικές επενδύσεις. Οι μειώσεις δαπανών ήταν πιο σημαντικές σε περιοχές με συνδυασμό υψηλού χρέους των νοικοκυριών και μεγαλύτερες μειώσεις των τιμών των κατοικιών.
Η φούσκα των στεγαστικών δανείων που προηγήθηκε της κρίσης χρηματοδοτήθηκε με τίτλους εξασφαλισμένους με στεγαστικά δάνεια (MBS) και CDOs που προσέφεραν αρχικά υψηλότερα επιτόκια (δηλαδή καλύτερες αποδόσεις) από τους κρατικούς τίτλους, μαζί με ελκυστικές αξιολογήσεις κινδύνου από τους οίκους αξιολόγησης. Ενώ τα στοιχεία της κρίσης έγιναν για πρώτη φορά πιο ορατά το 2007, πολλά μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κατέρρευσαν τον Σεπτέμβριο του 2008, όπως η Lehman Brothers, με σημαντική διακοπή στη ροή πιστώσεων προς τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές και την έναρξη μιας σοβαρής παγκόσμιας ύφεσης.
Άμεση αιτία ήταν η άνοδος των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου. Το ποσοστό των χαμηλότερης ποιότητας στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου που προήλθαν κατά τη διάρκεια ενός δεδομένου έτους αυξήθηκε από το ιστορικό 8% ή χαμηλότερο εύρος σε περίπου 20% από το 2004 έως το 2006, με πολύ υψηλότερους δείκτες σε ορισμένες περιοχές των Η.Π.Α. Ένα υψηλό ποσοστό αυτών των ενυπόθηκων δανείων subprime, πάνω από 90% το 2006, για παράδειγμα, είχε επιτόκιο που αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου. Αυτές οι αλλαγές ήταν μέρος μιας ευρύτερης τάσης χαμηλότερων προτύπων δανεισμού και προϊόντων ενυπόθηκων δανείων υψηλότερου κινδύνου, που συνέβαλαν στο να χρεώνονται όλο και περισσότερο τα νοικοκυριά των ΗΠΑ. Ο λόγος του χρέους των νοικοκυριών προς το διαθέσιμο προσωπικό εισόδημα αυξήθηκε από 77% το 1990 σε 127% μέχρι το τέλος του 2007.
Όταν οι τιμές των ακινήτων στις ΗΠΑ μειώθηκαν απότομα μετά την κορύφωση στα μέσα του 2006, έγινε πιο δύσκολο για τους δανειολήπτες να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνειά τους. Καθώς τα στεγαστικά δάνεια με ρυθμιζόμενο επιτόκιο άρχισαν να επαναφέρονται με υψηλότερα επιτόκια (προκαλώντας υψηλότερες μηνιαίες πληρωμές), οι καθυστερήσεις των στεγαστικών δανείων εκτοξεύθηκαν. Οι τίτλοι που υποστηρίζονται με στεγαστικά δάνεια, συμπεριλαμβανομένων των ενυπόθηκων δανείων subprime, που κατέχονται ευρέως από χρηματοπιστωτικές εταιρείες παγκοσμίως, έχασαν το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους. Οι παγκόσμιοι επενδυτές μείωσαν επίσης δραστικά τις αγορές χρέους με υποθήκη και άλλων τίτλων ως μέρος της μείωσης της ικανότητας και της προθυμίας του ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος να στηρίξει τον δανεισμό. Οι ανησυχίες σχετικά με την ευρωστία των πιστώσεων και των χρηματοπιστωτικών αγορών των ΗΠΑ οδήγησαν σε σύσφιξη των πιστώσεων σε όλο τον κόσμο και επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης στις ΗΠΑ και την Ευρώπη.
Η κρίση είχε σοβαρές, μακροχρόνιες συνέπειες για τις οικονομίες των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Οι ΗΠΑ εισήλθαν σε βαθιά ύφεση, με σχεδόν 9 εκατομμύρια θέσεις εργασίας να χαθούν το 2008 και το 2009, περίπου το 6% του εργατικού δυναμικού. Ο αριθμός των θέσεων εργασίας επέστρεψε στην κορύφωση του Δεκεμβρίου 2007 πριν από την κρίση μέχρι τον Μάιο του 2014. Η καθαρή περιουσία των νοικοκυριών των ΗΠΑ μειώθηκε κατά σχεδόν 13 τρισεκατομμύρια δολάρια (20%) από την κορύφωση του δεύτερου τριμήνου του 2007 πριν από την κρίση, ανακάμπτοντας έως το 4ο τρίμηνο του 2012.[14] Οι τιμές των κατοικιών στις ΗΠΑ μειώθηκαν σχεδόν κατά 30% κατά μέσο όρο και το χρηματιστήριο των ΗΠΑ έπεσε περίπου 50% στις αρχές του 2009, με τις μετοχές να ανακτούν τα επίπεδα του Δεκεμβρίου 2007 τον Σεπτέμβριο του 2012. Μια εκτίμηση της απώλειας παραγωγής και εισοδήματος από την κρίση ανέρχεται σε "τουλάχιστον το 40% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος του 2007". Η Ευρώπη συνέχισε επίσης να παλεύει με τη δική της οικονομική κρίση, με την αυξημένη ανεργία και τις σοβαρές τραπεζικές απομειώσεις που υπολογίζονται σε 940 δισεκατομμύρια ευρώ μεταξύ 2008 και 2012. Από τον Ιανουάριο του 2018, τα κεφάλαια διάσωσης των ΗΠΑ είχαν ανακτηθεί πλήρως από την κυβέρνηση. Συνολικά 626 δισεκατομμύρια δολάρια επενδύθηκαν, δανείστηκαν ή χορηγήθηκαν λόγω διαφόρων μέτρων διάσωσης, ενώ 390 δισεκατομμύρια δολάρια είχαν επιστραφεί στο Υπουργείο Οικονομικών. Το Υπουργείο Οικονομικών είχε κερδίσει άλλα 323 δισεκατομμύρια δολάρια σε τόκους από δάνεια διάσωσης, με αποτέλεσμα κέρδος 109 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον Ιανουάριο του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικές κρίσεις
Σκαμνιά Άρτας
Η Σκαμνιά είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 65 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 5 χιλιόμετρα.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και εντάχθηκε στη Γραμμενίτσα. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Βλαχέρνας και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και πρόσβαση
Ο οικισμός γειτνιάζει με τα χωριά Γραμμενίτσα και Βρυσούλες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Πρόδρομος Μποδοσάκης Αθανασιάδης
Ο Πρόδρομος «Μποδοσάκης» Αθανασιάδης (περ. 1890 — 18 Ιανουαρίου 1979) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1890 ή το 1891 στον Πόρο (τουρκικά: Bor, προφ. Μπορ), χωριό της επαρχίας Νίγδης στα βάθη της Μικράς Ασίας (περιοχή Καππαδοκίας), από φτωχή οικογένεια, με γονείς το Θωμά και τη Δέσποινα Αθανασιάδη, που είχαν συνολικά 5 παιδιά. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή, καθώς δεν είχε δηλωθεί στα ληξιαρχικά αρχεία. Το όνομα Μποδοσάκης, με το οποίο έγινε γνωστός στη μετέπειτα ζωή του, αποτελεί την απόδοση του ονόματος Πρόδρομος στα τουρκικά.
Δέκα χρονών πήγε να βρει την τύχη του στα Άδανα, και μέχρι τα δεκαεπτά του είχε γίνει ένας από τους σημαντικούς οικονομικούς παράγοντες της περιοχής, με εμπορική δραστηριότητα πρώτα στη Μερσίνη και αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Αγοράζει το κοσμοπολίτικο Σπόρτινγκ Κλαμπ της Σμύρνης για να γίνει λέσχη των αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού και Ναυτικού και μέσα σε μια νύχτα το ξενοδοχείο Πέρα Παλάς στην Κωνσταντινούπολη, κάνοντάς το κέντρο όλων των κοινωνικών εκδηλώσεων της πόλης.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ήρθε στην Ελλάδα, με παρακίνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, του οποίου ήταν πολιτικός οπαδός, φέρνοντας μαζί του την τεράστια ήδη περιουσία του, και πρόσφερε στην πατρίδα του την πρώτη του δωρεά. Δωρίζει το 1919 τα χρήματα για να κτιστεί ένα σχολείο στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου σήμερα στεγάζεται το Μποδοσάκειο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου.
Γρήγορα όμως ο Μποδοσάκης, μέσα στις δύσκολες συνθήκες της ρημαγμένης Ελλάδας της εποχής, χάνει την περιουσία του. Ωστόσο, δεν πτοείται, καθώς ξεκινάει και πάλι επιχειρηματική δραστηριότητα με μεγάλη επιτυχία: χημικές βιομηχανίες, υαλουργεία, ναυτιλιακές εργασίες, οινοπνευματώδη, ορυχεία και μεταλλεία, πυρομαχικά, που κάλυπταν το 35% του βιομηχανικού δυναμικού της χώρας. Σημαντική ήταν η προσφορά του στον πόλεμο του ’40, όταν τα αποθέματα πυρομαχικών της ΠΥΡΚΑΛ για τα οποία ο ίδιος ο Μποδοσάκης είχε μεριμνήσει ενισχύουν τον ελληνικό αγώνα. Χωρίς αυτά, ο πόλεμος θα είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα διότι τα υπάρχοντα πυρομαχικά της ελληνικής κυβέρνησης επαρκούσαν μόνο για ένα μήνα και η προμήθεια από το εξωτερικό θα έπαιρνε τουλάχιστον έξι μήνες. Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα, ο Μποδοσάκης εγκαταλείπει τη χώρα. Μεταπολεμικά, ασχολήθηκε με πλήθος βιομηχανιών, κυρίως εξαγωγικών: βοηθάει σημαντικά την ελληνική οικονομία και την αναστήλωση της χώρας δημιουργώντας ανάμεσα στ’ άλλα, πάνω από 15.000 νέες θέσεις εργασίας.
Παράλληλα με την επιχειρηματική του δραστηριότητα, ενισχύει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εκκλησίες, φιλανθρωπικά ιδρύματα, πνευματικούς και καλλιτεχνικούς οργανισμούς, ιατρικές έρευνες. Μεταξύ άλλων:
Κεντρικό όμως στόχο των οραματισμών του Μποδοσάκη αποτελεί η παιδεία. Προβλέπει στον Οργανισμό του Ιδρύματος που δημιούργησε το 1972, ειδικούς θεσμούς που θα βοηθήσουν νέους με υψηλές επιδόσεις και χωρίς οικονομικές δυνατότητες να επιδοθούν στην επιστήμη.
Πέθανε το 1979, αφήνοντας το Ίδρυμα Μποδοσάκη συνεχιστή του οράματος και της πολυσχιδούς του δράσης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες ξενοδόχοι Κατηγορία:Μεταλλευτική Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ντάνιο Μπάρντι
Ο Ντάνιο Μπάρντι (23 Μαΐου 1937 - 9 Ιουλίου 1991) ήταν Ιταλός υδατοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στους  Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964.
Το 1960 ήταν μέλος της ιταλικής ομάδας υδατοσφαίρισης που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε σε έξι αγώνες και σκόραρε δύο τέρματα.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, τερμάτισε τέταρτος με την ιταλική ομάδα υδατοσφαίρισης στους Αγώνες του Τόκιο. Έπαιξε σε πέντε αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες
Φετουλάχ Γκιουλέν
Ο Μοχάμεντ Φετουλάχ Γκιουλέν (τούρκικα:Muhammed Fethullah Gülen, γεν. 27 Απριλίου 1941) είναι ένας Τούρκος ιερέας, πρώην ιμάμης, συγγραφέας και πολιτική μορφή. Ίδρυσε το κίνημα Γκιουλέν (γνωστό ως Χιζμέτ στα τουρκικά). Ο Γκιουλέν έχει αναμειχθεί ενεργά στον κοινωνικό διάλογο για το μέλλον της Τουρκίας και του Ισλάμ στον σύγχρονο κόσμο. Διδάσκει τη σχολή χανάφι του Iσλάμ.
Ο Γκιουλέν ήταν σύμμαχος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μέχρι το 2013, μέχρι τις κατηγορίες για εμπλοκή του στο σκάνδαλο διαφθοράς στην Τουρκία. Ο Ερντογάν κατηγόρησε τον Γκιουλέν ότι κρύβεται πίσω από τις έρευνες για τη διαφθορά. Η τουρκική κυβέρνηση τον έχει χαρακτηρίσει ως τον πλέον καταζητούμενο τρομοκράτη και τον κατηγορεί ότι ηγείται της λεγόμενης γκιουλενικής τρομοκρατικής οργάνωσης, όπως περιγράφεται το κίνημά του. Έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εις βάρος του από τουρκικό δικαστήριο. Ο ίδιος έχει αυτοεξοριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πλέον κατοικεί στο Σέιλορσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Η Τουρκία ζητά την έκδοσή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει.
Παραπομπές
κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί κατηγορία:Μουσουλμάνοι θεολόγοι
Superliga Argentina de Fútbol
Η Superliga Argentina de Fútbol (SAF) ​​ήταν αθλητική ένωση υπεύθυνη για την οργάνωση και την ανάπτυξη του πρωταθλήματος της Πριμέρα Ντιβισιόν, της ανώτατης κατηγορίας του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής, από την περίοδο 2017–18 έως την περίοδο 2019–20. Από το 2019, διοργάνωνε επίσης το Κόπα ντε λα Σουπερλίγα, το οποίο διεξαγόταν μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου της Πριμέρα Ντιβισιόν και το Τροφέο ντε Καμπεόνες ντε λα Σουπερλίγα, στο οποίο έρχονταν αντιμέτωπες η πρωταθλήτρια της Πριμέρα Ντιβισιόν με τη νικήτρια του Κόπα ντε λα Σουπερλίγα. Ήταν συμβατικά συνδεδεμένη με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής και διέθετε αυτονομία και δικό της καταστατικό.
Σκοποί
Δημιουργήθηκε στα πρότυπα των ενώσεων επαγγελματικού ποδοσφαίρου των ευρωραϊκών πρωταθλημάτων, με στόχο την εύρυθμη λειτουργία και τη βελτίωση της διοίκησης της διοργάνωσης σε οικονομικό και αθλητικό επίπεδο. Η Superliga, μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου, με τη συμβουλή της Διοίκησης Αγώνων, ήταν ο μόνος αρμόδιος φορέας που καθόριζε όλες τις υποχρεώσεις, κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες που έπρεπε να ακολουθήσουν οι συμμετέχοντες σύλλογοι της Πριμέρα Ντιβισιόν για όλες τις πτυχές της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με το πρωτόκολλο, τα εμπορικά δικαιώματα, τη δημοσιότητα, τον τύπο, τις διαπιστεύσεις κλπ.
Διάλυση
Έχοντας προηγουμένως επιλύσει τη διάλυσή της και τον σχηματισμό της Liga Profesional de Fútbol, στις 28 Απριλίου του 2020, ως αποτέλεσμα της υγειονομικής κρίσης, η Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής αποφάσισε να τερματίσει όλους τους αγώνες που ήταν προγραμματισμένοι και διαπίστωσε ότι η επόμενη περίοδος θα διαρκούσε από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 2021, αναλαμβάνοντας τη διοργάνωση των αγώνων, συμπεριλαμβανομένης της Πριμέρα Ντιβισιόν μέσω της Liga Profesional. Έπειτα από αυτό, η διάλυση της Superliga θεωρήθηκε δεδομένη. Επισημοποιήθηκε στην Έκτακτη Συνέλευση της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής, που πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αργεντινή
Τουλαραιμία
Η τουλαραιμία είναι ασθένεια των ζωών που οφείλεται στο μικρόβιο Πασταρέλα η τουλαρίνεια. Προσβάλει κυρίως τους λαγούς, και σπανιότερα το ζαρκάδι, την γάτα, τον σκύλο, τα πρόβατα, τους χοίρους, τα βοοειδή  κ.α. Κυρίως ένας άνθρωπος μπορεί να πάθει τουλαραιμία απο τις αλογόμυγες.
Από τα προσβεβλημένα ζώα μεταδίδεται στον άνθρωπο, κυρίως με ενοφθαλμισμό του βακτηριδίου στο δέρμα των κυνηγών, των κτηνοτροφών των σφαγέων, και των κτηνιάτρων. Μπορεί να μεταδοθεί και από την κατανάλωση κρέατος που δεν βράστηκε η δεν ψήθηκε καλά, μεταδίδεται επίσης με την εισπνοή και με το πόσιμο νερό.
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Ασθένειες που προκαλούνται από τσίμπημα τσιμπουριού
Γεώργιος Γουλιέλμος του Μπίρκενφελντ
Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος, γερμ. Georg-Wilhelm (6 Αυγούστου 1591 - 25 Δεκεμβρίου 1669) από τον Οίκο του Βίττλεσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άνσμπαχ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ κόμη του Μπίρκενφελντ και της Δωροθέας των Γουέλφων, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ δούκα του Λύνεμπουργκ.
Το 1600 απεβίωσε ο πατέρας του, κόμης του δυτικού (όπισθεν) ημίσεως του Σπόνχαϊμ με πρωτεύουσα το Μπίρκενφελντ και τον διαδέχθηκε. Το ανατολικό (εμπρός, προς το Ρήνο) ήμισυ του Σπόνχαϊμ το κατείχε ο Γουλιέλμος μαργράβος της Βάδης, του οποίου τις Αντι-Μεταρρυθμιστικές κινήσεις ο Γεώργιος-Γουλιέλμος απώθησε με κόπο. Ολοκλήρωσε την επέκταση του κάστρου του Μπίρκενφελντ, που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του και τοποθέτησε τον θεμέλιο λίθο του παρεκκλησίου του κάστρου.
Θεωρείται ένας συνετός ηγεμόνας, που τακτοποίησε τα οικονομικά της επικράτειάς του. Δεν μπόρεσε να κάνει περισσότερα λόγω του Τριακονταετούς Πολέμου: το 1635 στρατεύματα εισέβαλαν στην κομητεία του και το ίδιο έτος η πανώλη σκότωσε 416 άτομα. Το 1666 διόρισε τον Γκύντερ Χάυλερ ως ιεροκήρυκα της Αυλής του. Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος απεβίωσε το 1669 στο Μπίρκενφελντ και τάφηκε στον ενοριακό ναό της πόλης. Αργότερα ο τάφος του μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσιο του κάστρου του Μπίρκενφελντ και τελικά στο Μάιζενχαϊμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1616 την Δωροθέα, κόρη του Όθωνα κόμη του Ζολμς-Ζοννενβάλντε και είχε τέκνα:
Η Δωροθέα απεβίωσε το 1625 και ο Γεώργιος-Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο το 1641, με την Τζουλιάνα, κόρη του Ιωάννη βιλντ- και ράινγκραφ του Γκρούμπαχ και Ράινγκραφενσταϊν. Τέσσερεις μήνες μετά το γάμο η Τζουλιάνα γέννησε τέκνο, που ο πραγματικός πατέρας του ήταν ο Ιωάννης-Λουδοβίκος ράινγκραφ του Ζαλμ-Ντάουν. Για το λόγο αυτό ο Γεώργιος-Γουλιέλμος χώρισε την Τζουλιάνα το 1642.
Το 1649 έκανε τρίτο γάμο, με την Άννα-Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Τορτόνια βαθμίδα
Η Τορτόνια βαθμίδα είναι όρος της στρωματογραφίας που δηλώνει την γεωλογική ηλικία ενός ιζήματος. Τα ιζήματα της Τορτόνιας βαθμίδας σχηματιστήκαν στην διάρκεια του Καινοζωικού αιώνα, στην τριτογενή περίοδο και στην εποχή μειόκαινης διάπλασης (πριν από 25 εκατομμύρια χρόνια).
Τα αμέσως παλαιοτέρα ιζήματα ανήκουν στην Σαρμάτια Βαθμίδα, ενώ τα αμεσως νεοτέρα στην Ελβέτια Βαθμίδα.
Κατηγορία:Καινοζωική εποχή
Κατάλογος Πατριαρχών Αλεξανδρείας
Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξανδρείας έχει τον τίτλο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Είναι Ρωμαϊκής/Ελληνικής καταγωγής. Ο παρακάτω κατάλογος περιέχει όλους τους κατόχους του Ορθοδόξου Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
Η Αιχμάλωτος της Ερήμου
Η ταινία Η Αιχμάλωτος της Ερήμου (Πρωτότυπος τίτλος The Searchers), είναι γουέστερν παραγωγής 1956 σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Άλαν ΛεΜέι με τίτλο The Searchers. Η ταινία μας μεταφέρει στο Τέξας στα τέλη του 19ου αιώνα, την περίοδο του πολέμου μεταξύ Ινδιάνων και Τεξανών, όπου ο Ίθαν Έντουαρντς που τον υποδύεται ο Τζον Γουέιν ψάχνει να βρει την ανιψιά του που την απήγαγαν οι Ινδιάνοι χρόνια πριν. Ο Γουέιν πλαισιώνεται από τους: Νάταλι Γουντ (που υποδύεται την ανιψιά του Ίθαν) και Τζέφρι Χάντερ (που υποδύεται τον θετό ανιψιό του Ίθαν). Ο κριτικός του κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ είχε γράψει στην κριτική του για την ταινία ότι ο Ίθαν Έντουαρντς ήταν ο πιο καθηλωτικός χαρακτήρας που δημιούργησε ποτέ το δίδυμο Γουέιν και Φορντ.
Η ταινία αποτέλεσε τεράστια εμπορική επιτυχία και θεωρείται πλέον ως μια από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών. Το 2007 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 12η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ την κατέταξε επίσης στην 1η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες γουέστερν όλων των εποχών. To περιοδικό Entertainment Weekly επίσης κατέταξε την ταινία στην πρώτη θέση με τα καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών. Το βρετανικό περιοδικό Sight & Sound την κατέταξε στην 7η θέση με τις καλύτερες ταινίες σε μια λίστα που θεσπίστηκε από παγκόσμια δημοσκόπηση κριτικών κινηματογράφου το 2012, επίσης το γαλλικό περιοδικό Cahiers du Cinéma κατέταξε την ταινία στη 10η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Η ταινία επιλέχθηκε να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου το 1989, με αιτιολόγηση πως είναι "πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική", ήταν ένα μια από τις 25 πρώτες ταινίες που τιμήθηκαν με αυτόν τον τρόπο.
Πλοκή
Μετά από τρίχρονη απουσία στα πεδία των μαχών, ο βετεράνος του αμερικανικού εμφυλίου, Ίθαν Έντουαρντς (Τζον Γουέιν), επιστρέφει στο ράντσο του αδελφού του Άαρον (Γουόλτερ Κόι) στο Τέξας, ελπίζοντας ότι θα βρει επιτέλους ξεκούραση και ηρεμία κοντά στην οικογένειά του και προπάντων κοντά στη γυναίκα του αδελφού του Μάρθα (Ντόροθι Τζόρνταν), με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένος. Τα σχέδια του Ίθαν όμως ναυαγούν όταν το ράντσο του Άαρον υπόκειται την επιδρομή μιας ομάδας Ινδιάνων που δολοφονούν όλους του τους συγγενείς εκτός από τις δυο του ανιψιές, την Λούσι (Πίπα Σκοτ) και την Ντέμπι (Νάταλι Γουντ). Τότε ο Ίθαν βάζει σκοπό ζωής να βρει τις ανιψιές του και να πάρει εκδίκηση από τους Ινδιάνους. Ξεκινάει λοιπόν για τον Ίθαν μια νέα οδύσσεια, μετά από εκείνη της επιστροφής από τον πόλεμο, έχοντας στο πλευρό του τον Μάρτιν (Τζέφρι Χάντερ), ψυχογιό της οικογένειας του αδελφού του και τον Μπραντ (Χάρι Κάρεϊ), αρραβωνιαστικό της Λούσι, ο οποίος σκοτώνεται όταν ανακαλύπτει ότι οι Ινδιάνοι έχουν βιάσει και δολοφονήσει την αρραβωνιαστικιά του. Έτσι ο Ίθαν μένει με την ελπίδα ότι ίσως καταφέρει να σώσει τελικά μόνο την Ντέμπι. Η αναζήτηση της Ντέμπι κρατάει περίπου 5 χρόνια και όταν τη βρίσκουν η δεκατετράχρονη κοπέλα φαίνεται πλέον να έχει αφομοιωθεί με τους Ινδιάνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ
Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Βασιλιά Αμπντουλάχ
Το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Βασιλιά Αμπντουλάχ (KAUST) (αραβικά:جامعة الملك عبد الله للعلوم و التقنية) είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Thuwal της Σαουδικής Αραβίας κοντά στην Τζέντα. Ιδρύθηκε το 2009, το πανεπιστήμιο παρέχει ερευνητικά και μεταπτυχιακά προγράμματα κατάρτισης στα αγγλικά ως την επίσημη γλώσσα διδασκαλίας.
Το KAUST είναι η πρώτη πανεπιστημιούπολη στη Σαουδική Αραβία που δέχεται γυναίκες και άνδρες. Το 2013, το πανεπιστήμιο εντάχθηκε στη λίστα των 500 κέντρων στον κόσμο με τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης, όσον αφορά τον αντίκτυπο της έρευνας και τις αναφορές. Στο Nature Index Rising Stars 2016 το πανεπιστήμιο κατατάσσεται στην 19η θέση για έρευνα υψηλής ποιότητας. Το 2019 κατέκτησε την όγδοη θέση μεταξύ των πανεπιστημίων νέων (γεννημένων κάτω των 50 ετών) με πολύ υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, χάρη στα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στην έρευνα από το 2015.
Ιστορία
Το KAUST άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2009 και εδρεύει στο Thuwal, περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Τζέντα στην Ερυθρά Θάλασσα. Το πανεπιστήμιο πήρε το όνομά του από τον Βασιλιά Αμπντουλάχ, ο οποίος δώρισε 10 δισεκατομμύρια δολάρια στο πανεπιστήμιο. Περίπου 1200 φοιτητές από περισσότερες από 60 χώρες είναι εγγεγραμμένοι στο KAUST. Η γλώσσα διδασκαλίας είναι η αγγλική.
Οργάνωση
Το πανεπιστήμιο είναι οργανωμένο σε τρία ακαδημαϊκά τμήματα: Βιολογικές και Περιβαλλοντικές Επιστήμες και Μηχανική (BESE). Υπολογιστών, Ηλεκτρολόγων και Μαθηματικών Επιστημών και Μηχανικής (CEMSE); Φυσικές Επιστήμες και Μηχανική (PSE). Προσφέρονται μεταπτυχιακά (MS) και διδακτορικά προγράμματα(Ph.D.). Το KAUST εστιάζεται στην έρευνα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και στη διαχείριση του νερού. Παράδειγμα, διερευνήθηκε εάν η γεωργία μπορεί να ασκηθεί με τη χρήση του θαλασσινού νερού για ανάγκες άρδευσης.
Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Σαουδική Αραβία, οι άνδρες και οι γυναίκες επιτρέπεται να σπουδάζουν και να κάνουν έρευνες μαζί στο KAUST, το τσαντόρ και η αμπάγια δεν είναι υποχρεωτικά στην πανεπιστημιούπολη, παρ' όλα  αυτά δυτικές φοιτήτριες αναφέρουν περιορισμούς, π.χ. Διαχωρισμός φύλου στον αθλητισμό.
Ένα από τα εργαστήρια φιλοξενεί τον υπερυπολογιστή Shaheen, ο οποίος ήταν ένας από τους δέκα πιο ισχυρούς υπερυπολογιστές στον κόσμο το 2016.
Υπάρχουν επίσης έντεκα ερευνητικά κέντρα υπό την αιγίδα του KAUST, στα οποία διεξάγεται έρευνα με γνώμονα τα αποτελέσματα. Τα ερευνητικά κέντρα υποστηρίζουν επιστημονικά έργα στους τομείς της μηχανικής πετρελαίου, της ηλιακής ενέργειας, των μεμβρανών, των υπερυπολογιστών, των οπτικών υπολογιστών, της γεωργίας της ερήμου, της κατάλυσης, της αφαλάτωσης του νερού, του αλμυρού νερού και των βιοεπιστημών.
Τουβοκουραρίνη
Η τουβοκουραρίνη είναι μυοχαλαρωτικό φάρμακο, ανταγωνιστικό της δράσης της ακετυλχολίνης. Στη διάρκεια της μυϊκής χαλάρωσης, η συνείδηση διατηρείται.
Η τουβοκουραρίνη χρησιμοποιείτο παλαιότερα στην αναισθησιολογία, κυρίως σε χειρουργικές επεμβάσεις της κοιλιάς και του θώρακα. Θεραπευτικά, σπάνια μπορεί να χορηγηθεί σε περιπτώσεις βαρειάς μυασθένειας.
Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Μυοχαλαρωτικά Κατηγορία:Φαινόλες
Αμποταμπάντ
Το Αμποταμπάντ (ایبٹ آباد) είναι μια πόλη της Χαζάρα στη Χάιμπερ Πακχτούκβα, στο Πακιστάν. Η πόλη βρίσκεται 115 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Ισλαμαμπάντ και 150 χιλιόμετρα ανατολικά της Πεσαβάρ και είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας Αμποταμπάντ. Η πόλη είναι γνωστή στο Πακιστάν για τον καλό καιρό, για τα υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικά ιδρύματα και για τις στρατιωτικές της βάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Ρόζαλιν Κάρτερ
Η Ελέανορ Ρόζαλιν Κάρτερ-Σμιθ (αγγλ. Eleanor Rosalynn Carter née Smith, 18 Αυγούστου 1927), είναι Αμερικανίδα αυτοβιογράφος και φεμινίστρια, που διατέλεσε Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1977 έως το 1981, κατά την περίοδο της Προεδρίας του συζύγου της, Τζίμι Κάρτερ. Κατά την διάρκεια της παραμονής της στον Λευκό Οίκο, ήταν πολιτικά ενεργή, αφού συμμετείχε σε συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου, αναλάμβανε δράσεις, καθώς και ήταν η στενότερη σύμβουλος του συζύγου της. Ύστερα από την θητεία των Κάρτερ, από τον Λευκό Οίκο, η ίδια συνέχισε τις δράσεις της, οι οποίες αφορούσαν κυρίως θέματα επάνω στην ψυχική υγεία, καθώς και στην φιλανθρωπία.
Προηγουμένως, διατέλεσε Πρώτη Κυρία της Τζόρτζια, από το 1971 έως το 1975.
Βιογραφία
Η Ελέανορ Ρόζαλιν Σμιθ, γεννήθηκε το 1927 στο Πλέινς της Τζόρτζια. Είναι κόρη του Γουίλμπερν Έντγκαρ Σμιθ και της Φράνσις Μάρεϊ. Φοίτησε στο "Plains High School", άπ'όπου και αποφοίτησε. Αργότερα σπούδασε εσωτερική διακόσμηση και αρχιτεκτονική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια "Georgia Southwestern State University" το οποίο τελικά εγκατέλειψε και δεν αποφοίτησε, λόγω έλλειψης χρήματων.
Πρώτη Κυρία της Τζόρτζια (1971-1975)
Η Ρόζαλιν Κάρτερ, είχε αναλάβει σημαίνοντα ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία του συζύγου της, Τζίμι, στις εκλογές του 1970, για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Τζόρτζια. Στις 12 Ιανουαρίου 1971, με την ορκωμοσία του Τζίμι Κάρτερ, ως 76ος Κυβερνήτης της Τζόρτζια, έγινε Πρώτη Κυρία της πολιτείας. Εκεί είχε την ευκαιρία να αναπτύξει τις ιδέες και τις δράσεις της, που αφορούσαν κυρίως φεμινιστικά θέματα και θέματα ψυχικής υγείας.
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών (1977-1981)
μικρογραφία|Ο [[Τζίμι Κάρτερ|Τζίμι και η Ρόζαλιν Κάρτερ, το 2016. ]] Στις 20 Ιανουαρίου 1977, με την ορκωμοσία του Τζίμι Κάρτερ ως 39ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ρόζαλιν, έγινε Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Λίγες μέρες αργότερα, είχε πει ότι δεν θα επιθυμούσε να είναι μία "παραδοσιακή Πρώτη Κυρία". Κατά την Προεδρία του συζύγου της, ήταν πολιτικά ενεργή και πλήρως ενημερωμένη για την πολιτική καθημερινότητα, αφού λάμβανε μέρος στις περισσότερες συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Επίσης κατά τη διάρκεια του αξιώματός της, προώθησε θέματα φεμινισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φιλανθρωπίας, ψυχικής υγείας και υγειονομικής περίθαλψης. Κατά την περίοδο 1977-1981, χαρακτηριζόταν συχνά ως το "δεύτερο ισχυρότερο άτομο στις Ηνωμένες Πολιτείες", λόγω της επιρροής που ασκούσε.
Προσωπική ζωή
Στις 7 Ιουλίου 1946, η Ρόζαλιν Σμιθ, παντρεύτηκε τον Τζέιμς "Τζίμι" Ερλ Κάρτερ τζούνιορ, στο Πλέινς της Τζόρτζια. Έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Τζον Ουίλλιαμ "Τζακ" (γ. 1947), τον Τζέιμς Ερλ "Τσιπ" ΙΙΙ (γ. 1950), τον Ντόνελ Τζέφρεϊ "Τζεφ" (γ. 1952), καθώς και την Έιμι Λιν (γ. 1967).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Γυναίκες αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί
Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι
Το Σύνταγμα Σωματοφυλάκων Πρεομπραζένσκι (ρωσικά: Лейб-гвардии Преображенский полк) ήταν ένα από τα παλαιότερα και πλέον επίλεκτα συντάγματα σωματοφυλάκων του ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού. Μαζί με το Σύνταγμα Σεμιονόφσκι, το Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι χρησίμευσε επίσης ως μονάδα χωροφυλακής για την κρατική Μυστική Καγκελαρία (μυστική αστυνομία) τον 18ο αιώνα, με επικεφαλής τον πρίγκιπα Φιοντόρ Ρομοντανόφσκι.
Ιστορία
Συγκροτήθηκε από τον Μέγα Πέτρο στα τέλη του 17ου αιώνα από τον ποτέσνιε βόισκα (στρατός ψυχαγωγίας) του κατά τη διάρκεια στρατιωτικών αγώνων στο χωριό Πρεομπραζένσκογιε (στην περιοχή της Μόσχας). Το Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι διακρίθηκε κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο του 1700–1721, τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812 και τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877–1878. Ως σωματοφυλακή της Μεγάλης Αικατερίνης, καθώς και ο κύριος υποστηρικτής του αιματηρού πραξικοπήματός της κατά του συζύγου της Πέτρου Γ΄, το συγκεκριμένο σύνταγμα κηρύχθηκε το υψηλότερο κατά σειρά στρατιωτικής υπεροχής από τις 14 Ιουλίου 1762. Τον 18ο και 19ο αιώνα, η ιδιότητα μέλους προοριζόταν για νέους Ρώσους αριστοκράτες και θεωρήθηκε ως απόδειξη αφοσίωσης προς την κυβέρνηση και τον τσάρο. Μεταξύ των μελών της ήταν ο Ρώσος συνθέτης Μοντέστ Μουσόργκσκι. Το σύνταγμα διαλύθηκε το Δεκέμβριο του 1917 από τον τελευταίο διοικητή του, συνταγματάρχη Αλεξάντερ Κουτέποφ (αργότερα στρατηγό). Το 2013 αναδημιουργήθηκε για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις ως 154ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Πρεομπραζένσκι.
Εμβατήριο
Το Εμβατήριο του Συντάγματος Πρεομπραζένσκι γράφτηκε την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ανεπίσημος εθνικός ύμνος κατά την αυτοκρατορική περίοδο. Χρησιμοποιείται συχνά στη Ρωσία, επίσης στην ετήσια παρέλαση της Ημέρας της Νίκης για τη συγκέντρωση των χρωμάτων (Σημαία της Ρωσίας και Σημαία της Νίκης). Είναι επίσης το αργό εμβατήριο των Βασιλικών Πεζοναυτών. Πολλοί άνθρωποι έχουν γράψει στίχους για το τραγούδι. Δεν πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε επισήμως στη Σοβιετική Ένωση, αλλά είχε παιχτεί από σοβιετικές στρατιωτικές ορχήστρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Πηχτή
μικρογραφία| Πηχτή με κοτόπουλο και αυγά Η πηχτή, ή ζελέ κρέατος, είναι αλμυρή ζελατίνη που παρασκευάζεται με ζωμό κρέατος, που τοποθετείται σε καλούπι για να εγκλωβίσει άλλα συστατικά. Αυτά συχνά περιλαμβάνουν κομμάτια κρέατος, θαλασσινά, λαχανικά ή αυγά. Στην απλούστερη μορφή της, η πηχτή είναι ουσιαστικά μια ζελατινώδης εκδοχή της συμβατικής σούπας.
Ιστορία
Το Kitab al-Tabikh του 10ου αιώνα, το παλαιότερο γνωστό αραβικό βιβλίο μαγειρικής, περιέχει μια συνταγή για μια πηχτή ψαριού που ονομάζεται qaris. Αυτό το πιάτο φτιάχτηκε με το βράσιμο πολλών μεγάλων κεφαλιών ψαριών με ξύδι, μαϊντανό, κασσία, ολόκληρα κρεμμύδια, μαύρη πιπεριά, τζίντζερ, ανθόκαρδο, αραλία, γαρύφαλλο, σπόρους κόλιανδρου και μακρύ πιπέρι. Το πιάτο που προέκυψε χρωματίστηκε στη συνέχεια με σαφράνι για να του δώσει ένα «ακτινοβόλο κόκκινο» χρώμα. Τα μαγειρεμένα κεφάλια ψαριών και τα καρυκεύματα αφαιρέθηκαν στη συνέχεια από το υγρό μαγειρέματος πριν οι τις γλώσσες και τα χείλη ξανατοποθετηθούν στο σκεύος μέχρι να κρυώσει και να ζελατινοποιηθεί το υγρό και τα πάντα μέσα σε αυτό.
Σύμφωνα με μια ποιητική αναφορά του Ιμπραχίμ ιμπν αλ Μαχντί, ο οποίος περιέγραψε μια εκδοχή του πιάτου που παρασκευάστηκε με ιρακινό κυπρίνο, ήταν «σαν ρουμπίνι στην πιατέλα, στρωμένο σε ένα μαργαριτάρι... βουτηγμένο σε σαφράνι, έτσι, σαν γρανάτης μοιάζει, ζωηρό κόκκινο, που λαμπυρίζει στο ασήμι».
Ιστορικά, οι πηχτές κρέατος παρασκευάζονταν ακόμη και πριν από τις πηχτές με γεύση φρούτων και λαχανικών. Μέχρι τον Μεσαίωνα, οι μάγειρες είχαν ανακαλύψει ότι ένας παχύρρευστος ζωμός κρέατος μπορούσε να γίνει ζελέ. Μια λεπτομερής συνταγή για πηχτή βρίσκεται στο Le Viandier, το οποίο γράφτηκε το 1375 ή γύρω στο 1375.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Γάλλος σεφ Μαρί-Αντουάν Καρέμ δημιούργησε τη σάλτσα chaudfroid. Ο όρος chaudfroid σημαίνει «ζεστό κρύο» στα γαλλικά, αναφερόμενος σε φαγητά που παρασκευάζονταν ζεστά και σερβίρονταν κρύα. Η πηχτή χρησιμοποιήθηκε ως σάλτσα chaudfroid σε πολλά κρύα γεύματα με ψάρια και πουλερικά, όπου πρόσθετε υγρασία και γεύση στο φαγητό. Ο Καρέμ επινόησε επίσης διάφορα είδη πηχτής και τρόπους παρασκευής της.
Η πηχτή έγινε γνωστή στην Αμερική στις αρχές του 20ού αιώνα. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, η πηχτή κρέατος ήταν μια δημοφιλής βάση για το δείπνο, όπως και άλλα πιάτα με βάση τη ζελατίνη, όπως η πηχτή τομάτας. Οι μάγειρες έδειξαν τις αισθητικές τους ικανότητες δημιουργώντας εφευρετικές πηχτές.
Χρήσεις
Η πηχτή μπορεί να είναι άχρωμη (λευκό πηχτή) ή να περιέχει διάφορες αποχρώσεις του κεχριμπαριού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προστασία των τροφίμων από τον αέρα, για να δώσει στα τρόφιμα περισσότερη γεύση ή ως διακόσμηση. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει τα κρέατα, αποτρέποντας την αλλοίωση τους. Η ζελατίνη κρατά έξω τον αέρα και τα βακτήρια, διατηρώντας το μαγειρεμένο κρέας ή άλλα συστατικά φρέσκα για περισσότερο. Υπάρχουν τρεις τύποι πηχτής: λεπτή, τεμαχισμένο και μη βρώσιμη. Η λεπτή πηχτή είναι μαλακή. Η πηχτή που τεμαχίζεται πρέπει να γίνει σε τερίνα ή σε φόρμα πηχτής. Είναι πιο σφιχτή από την λεπτή πηχτή. Η μη βρώσιμη πηχτή δεν είναι ποτέ για κατανάλωση και είναι συνήθως για διακόσμηση. Η πηχτή χρησιμοποιείται συχνά για να γλασάρει κομμάτια φαγητού σε διαγωνισμούς τροφίμων, για να κάνει το φαγητό να λάμπει και να το κάνει πιο ελκυστικό στο μάτι. Τα τρόφιμα βουτηγμένα σε πηχτή έχουν λακαρισμένο φινίρισμα για μια φανταχτερή παρουσίαση. Η πηχτή μπορεί να κοπεί σε διάφορα σχήματα και να χρησιμοποιηθεί ως γαρνιτούρα για αλλαντικά ή πατέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Ουκρανική κουζίνα Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Λιθουανική κουζίνα Κατηγορία:Ρουμάνικη κουζίνα Κατηγορία:Βραζιλιάνικη κουζίνα Κατηγορία:Κολομβιανή κουζίνα Κατηγορία:Συστατικά τροφίμων Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Ορολογία μαγειρικής
Χρήστος Παππούς
Ο Χρήστος Παππούς είναι Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος του Δήμου Φυλής.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Το πεζογράφημα Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (Γαλλικά: À la recherche du temps perdu) είναι εφτάτομο μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Μαρσέλ Προυστ (1871-1922). Θεωρείται το σημαντικότερο έργο του και είναι γνωστό τόσο για το μέγεθός του (3.200 σελίδες, στην πρώτη γαλλική έκδοση), όσο και για το θέμα της ακούσιας μνήμης, με πιο γνωστό το παράδειγμα του γλυκού που περιγράφεται στην αρχή του πρώτου τόμου.
Χρήστος Παππούς
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο δήμαρχος Φυλής Χρήστος Παππούς γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1967.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Περιεχόμενο
Το μυθιστόρημα αποτελεί ανασκοπήσεις του συγγραφέα από την παιδική του ηλικία και τις εμπειρίες του κατά την ενηλικίωση στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα στην αριστοκρατική Γαλλία, ενώ σκέφτεται τον χαμένο χρόνο και την απώλεια του νοήματος στον κόσμο.
Χρήστος Παππούς
Βιογραφικά Στοιχεία
Είναι απόφοιτος του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης και διατηρεί φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης, στα Άνω Λιόσια.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Τόμοι, μέρη και πρώτες εκδόσεις
Το μυθιστόρημα άρχισε να παίρνει μορφή το 1909. Ο Προυστ συνέχισε να δουλεύει σε αυτό μέχρι τον θάνατό του το φθινόπωρο του 1922. Ο Προυστ είχε ολοκληρώσει νωρίς τη δομή, αλλά ακόμη και έπειτα την ολοκλήρωση των τόμων, συνέχισε να προσθέτει νέο υλικό και να επεξεργάζεται τον ένα τόμο μετά τον άλλο για δημοσίευση. Οι τέσσερις πρώτοι τόμοι κυκλοφόρησαν ενόσω ο συγγραφέας ήταν εν ζωή και φέρουν τους τίτλους : Τρεις τόμοι κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατο του συγγραφέα, υπό την επίβλεψη του αδελφού του Ρομπέρ: Οι τελευταίοι τρεις τόμοι περιλαμβάνουν παραβλέψεις και αποσπασματικά τμήματα, καθώς βρίσκονταν μόνο σε πρόχειρη μορφή τη στιγμή του θανάτου του συγγραφέα.
Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε στη Γαλλία από το 1913 μέχρι το 1927. Ο Προυστ πλήρωσε για τη δημοσίευση του πρώτου τόμου από τον εκδοτικό οίκο Grasset, αφότου είχε απορριφθεί από τους κορυφαίους εκδότες στους οποίους είχε αποστείλει το χειρόγραφο. Πολλές από τις ιδέες, τα μοτίβα και τις σκηνές είχαν προοικονομηθεί στο ημιτελές μυθιστόρημα του Προυστ Jean Santeuil (1896–1899) — αν και η οπτική και χρήση είναι διαφορετική — και στο ημιτελές υβρίδιο φιλοσοφικού δοκιμίου και ιστορίας Contre Sainte-Beuve (1908–1909).
Χρήστος Παππούς
Βιογραφικά Στοιχεία
Ασχολείται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση από το 2003 και διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος τις περιόδους 2003-2006 και 2011-2014.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Υποδοχή και επιρροή
Το μυθιστόρημα επηρέασε σημαντικά τη λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Κάποιοι συγγραφείς προσπάθησαν να το μιμηθούν και άλλοι να το παρωδήσουν. Στην εκατονταετηρίδα του μυθιστορήματος, ο Αμερικανός συγγραφέας Έντμουντ Γουάιτ ανακήρυξε το Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο ως «το πιο σεβαστό μυθιστόρημα του 20ού αιώνα».
Χρήστος Παππούς
Βιογραφικά Στοιχεία
Το 2006 εκλέχθηκε Δήμαρχος Άνω Λιοσίων και από το 2014 Δήμαρχος Φυλής.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Κυκλοφορία στα Ελληνικά
Το μυθιστόρημα άργησε να εμφανιστεί στα Ελληνικά. Την μετάφραση την ξεκίνησε ο Παύλος Ζάννας, τον καιρό που ήταν φυλακισμένος από την Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Από το 1968 και μέχρι τον θάνατό του το 1989, ο Ζάννας είχε ολοκληρώσει την μετάφραση των τεσσάρων πρώτων τόμων και ενός μέρος του πέμπτου τόμου. Η μετάφραση του Ζάννα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ηριδανός στην Αθήνα κατά την περίοδο 1968-1999. Και οι εφτά τόμοι του μυθιστορήματος κυκλοφόρησαν από το 2001 έως και το 2018 από τις αθηναϊκές Εκδόσεις Εστία, σε μετάφραση Παύλου Ζάννα (τόμοι α΄-ε΄) και Παναγιώτη Πούλου (τόμοι ε΄-ζ΄) και επιμέλεια του τελευταίου. Είχαν στο μεταξύ προηγηθεί η μετάφραση του ε΄ τόμου από την Βαρβάρα Νουτοπούλου (Η φυλακισμένη, Ηριδανός, Αθήνα 2003), η μετάφραση του στ΄ τόμου από τον Γιάννη Αγγέλου (Μετά την εξαφἀνιση της Αλμπερτίν, Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα 1987) και η μετάφραση του ζ΄ τόμου από τους Παντελή Ανδρικόπουλο και Δημήτρη Δημουλά (Ο ξανακερδισμένος χρόνος, Διώνη, Αθήνα 1997).
Χρήστος Παππούς
Βιογραφικά Στοιχεία
Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Παπαδήμα και πατέρας δύο κοριτσιών.
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο
Σημειώσεις και παραπομπές
κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Χρήστος Παππούς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι
Board of European Students of Technology
To BEST (Board of European Students of Technology) (BEST) είναι ένας μη-κυβερνητικός, μη-πολιτικός και μη-κερδοσκοπικός φοιτητικός οργανισμός. Το BEST υποστηρίζεται από περίπου 3,500 εθελοντές οι οποίοι είναι μέλη των τοπικών συλλόγων BEST σε περισσότερα από 90 Πολυτεχνεία σε περισσότερες από 30 χώρες της Ευρώπης.
Local BEST Groups
Ένα Local BEST Group (LBG) αποτελείται από εθελοντές-φοιτητές στο Πανεπιστήμιο που εδρεύει. Τα Local BEST Group αναπτύσσουν δράσεις ανάλογες με το όραμα και τους στόχους του οργανισμού για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου τους και προωθούν παρόμοιες δράσεις του BEST σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Στην Ελλάδα υπάρχουν Local BEST Groups στις εξής πόλεις και Πανεπιστήμια:
Συνεργαζόμενοι οργανισμοί
Το BEST συνεργάζεται με άλλους πέντε φοιτητικούς οργανισμούς:
Το BEST είναι μέλος των ακόλουθων οργανισμών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης των μηχανικών:
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οργανισμοί με βάση την Ευρώπη
Άμπραχαμ φαν Μπέγερεν
Ο Άμπραχαμ φαν Μπέγερεν (ολλανδικά: Abraham Hendriksz van Beijeren ή Abraham van Beyeren, Χάγη, περ. 1620 - Όφερσχι (Ρόττερνταμ, Μάρτιος 1690) ήταν Ολλανδός ζωγράφος του μπαρόκ, ο οποίος ζωγράφιζε κυρίως νεκρές φύσεις. Ενώ έτυχε μικρής αναγνώρισης στην εποχή του, σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους νεκρών φύσεων και, ιδιαίτερα, νεκρών φύσεων με ψάρια και αυτών που αποκαλούνται pronkstilleven, δηλ. νεκρών φύσεων που απεικονίζουν πολυτελή αντικείμενα.
Βιογραφία
Ο Άμπραχαμ φαν Μπέγερεν εκπαιδεύτηκε από τον Τάιμαν Άρεντς Κραχτ το 1636. Έζησε στο Λέιντεν κατά την περίοδο 1638-39, όπου, το 1639, νυμφεύτηκε την Εμμερέντια Στέρκε (Emmerentia Stercke). Επέστρεψε στη Χάγη το 1640 και έγινε "Δάσκαλος" στην εκεί Συντεχνία του Αγίου Λουκά.
Ύστερα από τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, ασχολήθηκε με το να μεγαλώσει τρεις θυγατέρες. Νυμφεύτηκε ξανά με την Άννα φαν ντεν Κουέμπορν (Anna van den Queborn) το 1647, η οποία ήταν επίσης ζωγράφος και θυγατέρα του ζωγράφου Κρισπάιν φαν ντεν Κουέμπορν. Η θεία της Άννα ήταν παντρεμένη με τον Πίτερ ντε Πούττερ, ζωγράφο νεκρών φύσεων με ψάρια. Ο ντε Πούττερ ίσως αποτέλεσε την πηγή της απαρχής του ενδιαφέροντος του φαν Μπέγερεν προς το είδος των νεκρών φύσεων με ψάρια, ενώ πιθανόν να υπήρξε και δάσκαλός του σε αυτό το είδος ζωγραφικής.