cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Κουρέας της Σεβίλλης
Β' Πράξη
Ο δον Μπάρτολο κάνει πράξη τη συμβουλή για συκοφαντία του δον Μπαζίλιο και πείθει τη Ροζίνα ότι ο Λιντόρο δεν είναι παρά ένας απεσταλμένος του κόμη που θέλει απλώς να την κοροϊδέψει. Η κοπέλα, πικραμένη, συμφωνεί να τον παντρευτεί και αυτός καλεί αμέσως τον συμβολαιογράφο. Εκείνη τη στιγμή έρχεται και ο δον Μπαζίλιο, ενώ ο Φίγκαρο και ο κόμης μπαίνουν στο σπίτι σκαρφαλώνοντας από το παράθυρο και φτάνουν στη Ροζίνα. Τελικά ο κόμης αποκαλύπτει την ταυτότητά του, για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση και πείθει το κορίτσι για την ειλικρίνεια του έρωτά του.
Ο δον Μπάρτολο, ωστόσο, έβγαλε τη σκάλα και οι τρεις συνεργοί βρίσκονται χωρίς οδό διαφυγής. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ο συμβολαιογράφος, που καλείται να συντάξει το σύμφωνο γάμου μεταξύ του δον Μπάρτολο και της Ροζίνας. Εκμεταλλευόμενος την προσωρινή απουσία του κηδεμόνα, ο κόμης ζητά από τον Φίγκαρο και τον δον Μπαζίλιο (χρηματίζοντας τον και πάλι) να ενεργήσουν ως μάρτυρες και να εισαγάγουν το όνομά του στο συμβόλαιο αντί του δον Μπάρτολο. Φτάνοντας πολύ αργά, ο τελευταίος μένει με την πενιχρή παρηγοριά ότι μπορεί να κρατήσει την προίκα της Ροζίνας, την οποία ο κόμης Αλμαβίβα αρνείται. Και όλοι γιορτάζουν τον θρίαμβο του έρωτα.
Ορχήστρα
Η παρτιτούρα του Ροσσίνι προβλέπει τα εξής όργανα: Για τα ρετσιτατίβο σέκο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Σιτοχώρι
Με την ονομασία Σιτοχώρι ή Σιτοχώριον μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Ρομπέρτο Κιάτσιγκ
Παίζοντας ως σέντερ, το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμά του ήταν το ασημένιο μετάλλιο που κέρδισε η εθνική ομάδα της Ιταλίας, της οποίας ήταν μέλος, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Πέρα από τους διεθνείς αγώνες, είχε επίσης μία μακρά συλλογική σταδιοδρομία στην Ιταλία και στο εξωτερικό, κατακτώντας έναν τον τίτλο του Ιταλικού Πρωταθλήματος με την Μοντεπάσκι Σιένα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Κιάτσιγκ μεγάλωσε στις τάξεις των νέων της Μπενετόν Τρεβίζο, κάνοντας την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή του για την ομάδα σε ένα παιχνίδι της πρώτης κατηγορίας (Serie A) στις 6 Φεβρουαρίου 1994, παίζοντας 4 λεπτά.
Μετά από δανεισμό ενός έτους στην ομάδα της 2ης Κατηγορίας (Serie A2), Φλόορ Πάντοβα, μπήκε στην πρώτη ομάδα.
Ο Ιταλός πήγε στο εξωτερικό το 1996, περνώντας ένα χρόνο με την ΑΕΚ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα.
Επιστρέφοντας στην Ιταλία το 1997, υπέγραψε με την Τιμσύστεμ Μπολόνια. Με την ομάδα της Μπολόνια θα κατακτήσει το Κύπελλο Ιταλίας και το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 1998. Έμεινε εκεί μέχρι τις αρχές του 1999, ολοκληρώνοντας τη χρονιά με την Ζουκέτι Ρέτζιο Εμίλια.
Στη συνέχεια πήγε στο Ισπανικό Πρωτάθλημα (Liga ACB) το 2006, με την Παμέσα Βαλένθια. Ωστόσο, έμεινε μόνο μέχρι τον Φεβρουάριο του 2007, ολοκληρώνοντας τη χρονιά με την Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα.
Το 2007, εντάχθηκε στη Λα Φορτέτσα Μπολόνια, αντίπαλος του πρώην συλλόγου Φορτιτούντο. Έμεινε εκεί για δύο χρόνια, κερδίζοντας το EuroChallenge της FIBA της περιόδου 2008–09.
Στη συνέχεια, ο Κιάτσιγκ μεταγράφηκε στη Σκαφάτι Μπάσκετ το 2009, μένοντας επίσης εκεί δύο χρόνια.
Μετά από άλλον έναν χρόνο στην Παλακανέστρο Ρετζιάνα, εντάχθηκε στην Αντζέλικο Μπιέλα τον Σεπτέμβριο του 2012
Αποδεσμεύτηκε μετά από περίπου τρεις μήνες, μπαίνοντας στην ερασιτεχνική ομάδα Κοστόνε Σιένα τον Ιανουάριο του 2013.
Ο Κιάτσιγκ έμεινε μόνο ένα μήνα στην Κοστόνε, υπογράφοντας με τη Φορτιτούντο Αγκριτζέντο τον Φεβρουάριο.
Την επόμενη χρονιά είχε άλλη μία θητεία με την Σκαφάτι Μπάσκετ.
Το 2014 ο Κιάτσιγκ επέστρεψε στον σύλλογο όπου είχε τις περισσότερες επιτυχίες, την Μενς Σάνα 1871 Σιένα (πρώην Μοντεπάσκι), μέχρι σήμερα στην τρίτη κατηγορία Ιταλίας (Serie B Basket).
Διεθνής σταδιοδρομία
Με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας, έλαβε μέρος σε μία σειρά από διεθνή τουρνουά, ξεκινώντας από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 1998.
Σημείωσε 6,6 πόντους και 3,1 ριμπάουντ, σε σχεδόν 18 λεπτά ανά αγώνα, καθώς η Ιταλία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1999.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2003, είχε 22,1 πόντους και 14,3 ριμπάουντ, σε περίπου 18 λεπτά, καθώς η Ιταλία πήρε το χάλκινο.
Ενώ αγωνιζόταν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, στους δεύτερους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες όπου συμμετείχε μετά από εκείνους του 2000, συνέβαλε με 16,1 πόντους και 5,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, στην πορεία της Ιταλίας προς τον τελικό, παίρνοντας το αργυρό μετάλλιο στη διοργάνωση.
Τα τελευταία παιχνίδια του Κιάτσιγκ με την εθνική ομάδα έγιναν κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μοντεκατινιτέρμε Μπάσκετμπολ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βαγγέλης Λιοδάκης
Ο Βαγγέλης Λιοδάκης (1965) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Έγινε γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στην νεανική-κοινωνική σειρά  Λόγω τιμής .
Έναυσμα για την καλλιτεχνική του πορεία αποτέλεσε η παρακολούθηση των μαθημάτων του Θεατρικού Εργαστηρίου Κύτταρο. Ακολούθησαν οι σπουδές με υποτροφία στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Μαρία δε Παδίγια
H Μαρία, ιοπαν. Maria (π. 1334 - Ιούλιος 1361) από τον Οίκο της Παδίγια (Padilla) ήταν ευγενής, κόρη του κυρία της Βιγιαγέρα και έγινε ερωμένη του βασιλιά της Καστίλης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χουάν Γκαρθία δε Παδίγια (απεβ. 1348-51) 1ου κυρίου της Βιγιαγέρα και της Μαρίας Γκονθάλεθ δε Ενεθτρόθα (απεβ, 1356). Θείος της ήταν ο Χουάν Φερνάντεθ δε Ενεθτρόθα, ευνοούμενος του βασιλιά το διάστημα 1354-59, όταν έχασε την εύνοια ο Ιωάννης-Αλφόνσος κύριος του Αλμπουρκέρκε. Έγινε ο μεσάζων για μία φανερή συγχώρηση του Φαδρίκ-Αλφόνσο κυρίου του Άρο, ετεροθαλούς αδελφού του βασιλιά. Ήταν αδελφή του Ντιέγκο Γκαρθία δε Παδίγια μεγάλου μαγίστρου του Τάγματος της Καλατράβα. Η οικογένεια της Μαρίας, που τα μέλη της ήταν μέλη των ευγενών της επαρχίας, προερχόταν από το την Παδίγια δε Αβάχο, κοντά στο Καστροχέριθ στην επαρχία Μπούργος.
Περιγράφεται από τους χρονικογράφους της εποχής της ως πολύ ωραία, έξυπνη και μικρόσωμη.
Οικογένεια
Έγινε η ερωμένη του Πέτρου των Τραστάμαρα βασιλιά της Καστίλης και είχε τέκνα:
Ιζαμπέλ Υπέρ
Η Ιζαμπέλ Άν Μαντλέν Υπέρ (Isabelle Anne Madeleine Huppert, 16 Μαρτίου 1953) είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Από την πρώτη της εμφάνιση το 1971, έχει παίξει σε περισσότερες από 100 ταινίες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Μαρτίου 1953. Η Υπέρ είναι κόρη της Ανίκ Μπω, καθηγήτριας αγγλικών, και του Ραϊμόν Υπέρ, κατασκευαστή χρηματοκιβωτίων. Έχει τρεις αδελφές και έναν αδελφό. Ο πατέρας της κατάγεται από Εβραίους της Ουγγαρίας αλλά είχε προσηλυτιστεί στον καθολικισμό. Η Υπέρ γεννήθηκε στο Παρίσι και πέρασε την παιδική της ηλικία στο δυτικό προάστιο της πόλης Ville-d’Avray. Η μητέρα της την ενθάρρυνε να γίνει ηθοποιός από νεαρή ηλικία. Φοίτησε στο Ωδείο των Βερσαλλιών καθώς επίσης και στο Εθνικό Ωδείο Δραματικής Τέχνης του Παρισιού. Σπούδασε Σλαβικές και Ανατολικές γλώσσες στη σχολή του Κλισί, από όπου πήρε πτυχίο στη Ρώσικη γλώσσα.
Η Υπέρ συνηθίζει να ενσαρκώνει αινιγματικούς και συναισθηματικά απόμακρους χαρακτήρες. Έχει υπηρετήσει όλα τα είδη της Έβδομης Τέχνης, από την κωμωδία, στο κοινωνικό δράμα και από τη λογοτεχνική μεταφορά στο φιλμ νουάρ. Διακρίνεται για τον επαγγελματισμό της και τις τολμηρές και αντισυμβατικές επιλογές της όσον αφορά ασυνήθιστες συνεργασίες με ανεξάρτητους σκηνοθέτες και δύσκολους ρόλους. Ο Τύπος την έχει συχνά χαρακτηρίσει εγκεφαλική ηθοποιό και διανοούμενη αλλά η ίδια αρνείται αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Δεν είναι λίγες και οι συνεργασίες της σε διεθνείς παραγωγές με καταξιωμένους σκηνοθέτες, όπως ο Μάουρο Μπολονίνι, οι αδελφοί Ταβιάνι, ο Αντρέι Βάιντα, ο Μίχαελ Χάνεκε κ.ά.
Η Υπέρ ήταν η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του 62ου Φεστιβάλ των Καννών το 2009 ενώ είχε υπάρξει και στο παρελθόν μέλος της επιτροπής αρκετές φορές.
Σημαντική είναι και η ενασχόλησή της με το θέατρο. Έχει προταθεί 5 φορές για τα θεατρικά βραβεία «Μολιέρος» για την ερμηνεία της σε κλασσικά έργα όπως η Μήδεια (2001), η «Έντα Γκάμπλερ» (2005) του Ίψεν κ.α. Το 2013 συμπρωταγωνίστησε με την Κέιτ Μπλάνσετ στο έργο του Ζαν Ζενέ «Οι δούλες», σε μια παραγωγή του Θεατρικού Θιάσου του Σίδνεϊ.
Έχει ανέβει το θεατρικό σανίδι και στην Αθήνα, αρχικά το 2008 με το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ, στη συνέχεια το 2010 με το «Ένα λεωφορείο, διασκευή του Λεωφορείου ο Πόθος του Ουίλιαμς» και το 2014 με τις «Ψευδοεξομολογήσεις» του Μαριβώ
Το 1999 χρίστηκε Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής.
Το 2017 βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε δραματική ταινία και με το Βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου ρόλου για το Εκείνη, ενώ έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου.
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Το 2004, το 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε μίνι αφιέρωμα στην Ιζαμπέλ Υπέρ με τίτλο Οι μεταμορφώσεις μίας σταρ. Στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος, προβλήθηκαν οι ταινίες Οι τσακωμένες αδελφές (2004), Η μητέρα μου (2004).
Προσωπική ζωή
Η Υπέρ είναι παντρεμένη με τον παραγωγό και σκηνοθέτη Ρονάλ Τσαμά από το 1982. Απέκτησαν μαζί δυο γιους και μια κόρη, την ηθοποιό Λολίτα Τσαμά, η οποία έπαιξε μαζί με την μητέρα της στην ταινία Copacabana.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Ουαφά Μουσταφά
Η Ουάφα Μουσταφά είναι Σύρια δημοσιογράφος και ακτιβίστρια που κάνει εκστρατεία για την απελευθέρωση Σύριων κρατουμένων. Ως μέλος των Οικογενειών για την Ελευθερία, έχει ασκήσει μεγάλη πίεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να ζητήσει την απελευθέρωση των ονομάτων και των τοποθεσιών όλων αυτών που έχουν συλληφθεί από τις συριακές αρχές. Η Μουσταφά ανέφερε το κίνητρο για τον ακτιβισμό της ήταν η εξαφάνιση του πατέρα της, Αλί Μουσταφά, ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο οποίος συνελήφθη τον Ιούλιο του 2013. Αφού παρενοχλούνταν από το 2011 από την κρατική ασφάλεια, ο Αλί συνελήφθη με τον συνάδελφό του Χουσάμ αλ-Ντάφρι από ένοπλους άνδρες με πολιτικά ρούχα κατά την έναρξη διαδηλώσεων κατά του καθεστώτος. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο Χασάμ πέθανε από βασανιστήρια σε μία από τις εγκαταστάσεις κράτησης του καθεστώτος. Σήμερα, η Ουάφα Μουσταφά εργάζεται για να λάβει πληροφορίες σχετικά με τον πατέρα της και άλλους κρατούμενους πρόσφυγες.
Στις 30 Μαΐου 2020, η Μουσταφά διαμαρτυρήθηκε ειρηνικά έξω από το δικαστήριο στο Κόμπλεντς της Γερμανίας όπου έλαβε χώρα η δίκη Αλ Χάτιμπ. Περικύκλωσε τον εαυτό της με 61 φωτογραφίες κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένης μίας φωτογραφίας του πατέρα της. Η δίκη κινήθηκε από τον Ομοσπονδιακό Εισαγγελέα της Γερμανίας εναντίον δύο πρώην μελών του συστήματος ασφαλείας του Προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.
Νεαρή ηλικία
Η Μουσταφά γεννήθηκε στο Μασάιφ και είναι η μεγαλύτερη από τρεις κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύροι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Σύροι ακτιβιστές
Θετική δράση
Ο όρος θετική δράση αναφέρεται σε ένα σύνολο πολιτικών και πρακτικών μιας κυβέρνησης ή οργανισμού που επιδιώκει να συμπεριλάβει συγκεκριμένες ομάδες με βάση το φύλο, τη φυλή, τη σεξουαλικότητα, την πίστη ή την εθνικότητά τους σε τομείς στους οποίους υποεκπροσωπούνται, όπως η εκπαίδευση και η απασχόληση. Επιδιώκει να πετύχει στόχους όπως η γεφύρωση των ανισοτήτων στην απασχόληση και τις αμοιβές, η αύξηση της πρόσβασης στην εκπαίδευση, η προώθηση της διαφορετικότητας και η αποκατάσταση αδικημάτων του παρελθόντος.
Η φύση των πολιτικών θετικής δράσης ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή και υπάρχει σε ένα φάσμα από μια σκληρή ποσόστωση έως απλώς στοχευμένη ενθάρρυνση για αυξημένη συμμετοχή. Ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν ένα σύστημα ποσοστώσεων, σύμφωνα με το οποίο ένα ορισμένο ποσοστό κυβερνητικών θέσεων πρέπει να προορίζεται για μέλη μιας συγκεκριμένης ομάδας.
Σε ορισμένες άλλες περιοχές όπου δεν χρησιμοποιούνται ποσοστώσεις, τα μέλη της ομάδας προτιμώνται ή λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή στις διαδικασίες επιλογής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η θετική δράση στην απασχόληση και την εκπαίδευση έχει αποτελέσει αντικείμενο νομικής και πολιτικής διαμάχης. Το 2003, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, στην υπόθεση Grutter εναντίον Bollinger, έκρινε ότι η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν μπορούσε να θεωρήσει τη φυλή ως θετικό παράγοντα κατά την ολιστική αξιολόγηση των αιτούντων και διατήρησε την απαγόρευση της χρήσης ποσοστώσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΔιάκρισηΚατηγορία:Σχέσεις πλειονότητας-μειονότηταςΚατηγορία:Αριστερά (πολιτική)
Μενέλαος Βλάχβεης
Ο Μενέλαος Βλάχβεης (Σέρρες, 7 Απριλίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός και ιατρός, υποψήφιος Δήμαρχος Ηρακλείας στις δημοτικές εκλογές του 2023. Εξελέγη βουλευτής Σερρών στις εκλογές του Μαΐου του 2012 και του Ιουνίου του 2012. Κατάγεται από την Ηράκλεια Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βαζγκέν Μανουκιάν
Ο Βαζγκέν Μικαγελί Μανουκιάν (αρμενικά: Վազգեն Միքայելի Մանուկյան ) (γενν. 13 Φεβρουαρίου 1946) είναι Αρμένιος πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο πρώτος πρωθυπουργός της Αρμενίας από το 1990 έως το 1991. Από το 1992 έως το 1993, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο Μανουκιάν ασκούσε καθήκοντα υπουργού Άμυνας της Αρμενίας. Ήταν επίσης μέλος του κοινοβουλίου της Αρμενίας από το 1990 έως το 2007.
Ο Μανουκιάν ήταν συνιδρυτής και συντονιστής της Επιτροπής Καραμπάχ (που ιδρύθηκε επίσημα τον Φεβρουάριο του 1988), του σώματος που ηγήθηκε του κινήματος Καραμπάχ με στόχο την ένωση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές στις 10 Δεκεμβρίου 1988, μαζί με άλλα μέλη της Επιτροπής Καραμπάχ, και πέρασε 6 μήνες στη φυλακή Ματρόσκαγια Τισίνα της Μόσχας. Εξελέγη πρώτος πρόεδρος του Παναρμενικού Εθνικού Κινήματος τον Οκτώβριο του 1989.
Από το 1990 έως το 1991, διετέλεσε πρωθυπουργός της Αρμενίας. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1991, ο Μανουκιάν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και ίδρυσε το δικό του κόμμα, την Εθνική Δημοκρατική Ένωση (ΕΔΕ), και έκτοτε υπηρέτησε ως πρόεδρος του. Τον Σεπτέμβριο του 1992 διορίστηκε Υπουργός Επικρατείας και Υπουργός Άμυνας, ενώ ταυτόχρονα διηύθυνε το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα της Δημοκρατίας της Αρμενίας. Υπό τον Μανουκιάν, σχηματίστηκαν οι Αρμενικές Ένοπλες Δυνάμεις, όπου η πορεία του πολέμου άλλαξε υπέρ της αρμενικής πλευράς. Αποδεσμεύθηκε από τη θέση του τον Αύγουστο του 1993.
Στις προεδρικές εκλογές της Αρμενίας το 1996, ο Μανουκιάν έλαβε την υποστήριξη των μεγάλων κομμάτων της αντιπολίτευσης και ήταν ο κύριος αμφισβητίας του νυν προέδρου Λεβόν Τερ-Πετροσιάν. Οι εκλογές του 1996 στιγματίστηκαν από εκτεταμένη εκλογική νοθεία υπέρ του Προέδρου Τερ-Πετροσιάν. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Μανουκιάν έλαβε το 41% των ψήφων, χάνοντας από τον Τερ-Πετροσιάν χωρίς επαναληπτικές εκλογές. Η αντιπολίτευση αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών και ξέσπασαν μεγάλες διαδηλώσεις στο Γερεβάν, οι οποίες κατεστάλησαν από την αστυνομία και τον στρατό. Ο Μανουκιάν έχασε περαιτέρω προεδρικές εκλογές το 1998, το 2003 και το 2008.
Από τον Μάρτιο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2019, ήταν Πρόεδρος του Δημόσιου Συμβουλίου της Αρμενίας. Από το 2019 είναι Πρόεδρος της Κοινωνικοπολιτικής Λέσχης Βερνατούν.
Στον απόηχο της ήττας της αρμενικής πλευράς στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 2020 και την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, κύμα διαδηλώσεων ξέσπασε στην Αρμενία ζητώντας την παραίτηση του Πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν. Στις 3 Δεκεμβρίου 2020, ένας συνασπισμός 17 κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών πολιτικών κομμάτων σχημάτισε το Κίνημα Σωτηρίας της Πατρίδας και πρότεινε τον Βαζγκέν Μανουκιάν ως κοινό υποψήφιο για τη θέση του πρωθυπουργού και για το σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης. Τελικά, ούτε ο Βαζγκέν Μανουκιάν ούτε το Κίνημα Σωτηρίας της Πατρίδας συμμετείχαν στις βουλευτικές εκλογές του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αρμενίας Κατηγορία:Απόφοιτοι Κρατικού Πανεπιστημίου του Γερεβάν
Αϊντά Γιαζμπέκ
Η αδελφή Αΐντα Γιάζμπεκ είναι καθολική καλόγρια, η οποία είναι διευθύντρια του Πολιτιστικού Κέντρου "Αλ Μούνα" στη Ντζαμένα στο Τσαντ. Η δουλειά της επικεντρώνεται στην εκπαίδευση διεθνών και εγχώριων ομάδων και ΜΚΟ σχετικά με συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών ομάδων στο Τσαντ. Εκπαιδεύοντας άτομα στην επίλυση συγκρούσεων, η οργάνωσή της επιδιώκει να προάγει τον σεβασμό μεταξύ διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων και να προωθήσει την ειρήνη σε όλες τις πτυχές της ζωής.
Ακτιβισμός
Η αδελφή Γιάζμπεκ και το ίδρυμά της συνεργάστηκαν με ομάδες εκτός Τσαντ για την προώθηση της επίλυσης των συγκρούσεων. Αυτές περιλαμβάνουν την Ελβετική Πρεσβεία στο Τσαντ και το Ίδρυμα "Κόρντομπα" της Γενεύης, που βοήθησαν να εκπαιδεύσουν το προσωπικό του Πολιτιστικού Κέντρου για να κατανοήσουν τα είδη των συγκρούσεων και πώς να τα λύσουν ειρηνικά.
Τον Απρίλιο του 2020, η αδελφή Γιάζμπεκ αφιερώθηκε στην προσπάθειές της  να βοηθήσει στην καταπολέμηση της πανδημίας COVID-19. Μαζί με εθελοντές στο Πολιτιστικό Κέντρο, η Γιάζμπεκ βοήθησε στη διανομή απολυμαντικού χεριών, ποτών και μασκών προσώπου σε όσους τα χρειάζονταν στην πρωτεύουσα. Επιπλέον, βοήθησε να οργανωθεί μία εκστρατεία εικονικής ευαισθητοποίησης σχετικά με τρόπους μετριασμού των επιπτώσεων της πανδημίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Μέλη Καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων και εταιρειών
Σαμπατίνα Τζέιμς
Αφού, λοιπόν, οι όσοι περιορισμοί που της επέβαλε η οικογένεια της δεν έπιασαν τόπο, αποφάσισαν να τη στείλουν πίσω στο Πακιστάν, και συγκεκριμένα στη Λαχόρη, για να παντρευτεί έναν ξάδελφό της. Οι γονείς της την ανάγκασαν, λοιπόν, να παραμείνει εκεί και αργότερα να πάει και σε ίδρυμα μόρφωσης, τα λεγόμενα Μεντρεσές. Η Τζέιμς, άρχισε σιγά σιγά να σκέφτεται να πραγματοποιήσει τον γάμο, ώστε να επιστρέψει στην Αυστρία. Παρόλα αυτά, όταν γύρισε στην Αυστρία αρνήθηκε να παντρευτεί τελικά τον ξάδελφό της. Τότε η οικογένεια της εξοργίστηκε και την απείλησε ότι θα τη σκοτώσει. Έτσι, η Τζέιμς, αναγκάστηκε να κρυφτεί και να κρύψει την ταυτότητά της, γεγονός που έφερε την απόλυτη ρίξη με την οικογένεια της. Τότε ξεκίνησε να εργάζεται για να επιβιώσει σε μία τοπική καφετέρια στο Λιντς, ενώ κοιμόταν σε καταφύγια.
Οι γονείς την εντόπισαν και της προκάλεσαν φασαρία και στα δύο μέρη, ώστε να πραγματοποιήσει οπωσδήποτε τον γάμο. Τότε η Τζέιμς διέφυγε στη Βιέννη, με τη βοήθεια κάποιων φίλων της. Στη Βιέννη άλλαξε τη ζωή της τελείως, αρχικά αλλάζοντας το όνομά της, αλλά και εν συνεχεία να απαρνηθεί τον ισλαμισμό και να ακολουθήσει τον ρωμαιοκαθολικισμό. Εκείνη την περίοδο έγραψε το προαναφερθέν βιβλίο για όλη αυτήν την ιστορία της, με τους γονείς της τελικά να τη μηνύουν για δυσφήμιση. Η δίκη τελείωσε υπέρ της. Το 2003, βαφτίστηκε σε μία μικρή εκκλησία μπαρόκ. Είναι πρέσβειρα της οργάνωσης υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων Terre des Femmes, με την οργάνωση από το 2006 να επικεντρώνεται στην ισότητα των μουσουλμάνων γυναικών. Αργότερα, κυκλοφόρησε άλλα τέσσερα βιβλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Γουλιέλμος, κόμης του Σαλλί
Ο Γουλιέλμος, κόμης του Σαλλί ή Γουλιέλμος ο Απλός (Guillaume de Sully, περί το 1085 - περί το 1150) κόμης του Μπλουά και του Σαρτρ (1102 - 1107) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Στεφάνου-Ερρίκου του Μπλουά και της Αδέλας της Νορμανδίας, κόρης του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Ο Γουλιέλμος του Σαλλί ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Θεοβάλδου του Μέγα, κόμητος της Καμπανίας, του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας και του Ερρίκου, επισκόπου του Ουίντσεστερ.
Διεκδικητής του Αγγλικού θρόνου
Σε περίπτωση που ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας πέθαινε χωρίς γιους ο Γουλιέλμος θεωρείτο ο πρώτος υποψήφιος διάδοχος για τον Αγγλικό θρόνο λόγω της μητέρας του, γι'αυτό βρισκόταν σε συνεχή εχθρότητα με την κόρη του Ερρίκου Αυτοκράτειρα Ματθίλδη η οποία είχε παντρευτεί τον Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Οι ιστορικοί της εποχής του δεν τον είχαν για σοβαρό υποψήφιο διάδοχο του Αγγλικού θρόνου, αναφέρεται ότι είχε μια μορφή διανοητικής καθυστέρησης γι αυτό ονομάστηκε "Γουλιέλμος ο Απλός" αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Λεβόν Τερ-Πετροσιάν
Ως ανώτερος ερευνητής στο Ματενανταράν, ηγήθηκε του κινήματος Καραμπάχ για την ένωση του αρμενικού πληθυσμού του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία το 1988. Μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας από τη Σοβιετική Ένωση το 1991, ο Τερ-Πετροσιάν εξελέγη πρόεδρος τον Οκτώβριο του 1991 με συντριπτική δημόσια υποστήριξη. Οδήγησε τη χώρα στον Πρώτο Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ με το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν.
Κατηγορήθηκε για νοθεία των εκλογών του 1996, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τα αποτελέσματα. Επικεφαλής των διαδηλωτών ήταν ο επίσημος επιλαχών Βαζγκέν Μανουκιάν, πρώην συνεργάτης του Τερ-Πετροσιάν και ο πρώτος πρωθυπουργός και αργότερα υπουργός Άμυνας. Οι μαζικές συγκεντρώσεις κατεστάλησαν με στρατιωτική βία. Λόγω διαφωνιών με τα βασικά μέλη της κυβέρνησης σχετικά με μια ειρηνευτική πρόταση για τη σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ιδιαίτερα με τον Υπουργό Άμυνας Βαζγκέν Σαρκσιάν και τον Πρωθυπουργό Ρομπέρτ Κοτσαριάν, ο Τερ-Πετροσιάν παραιτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1998.
Από την παραίτησή του έως το 2007, ο Τερ-Πετροσιάν ήταν αδρανής στην πολιτική σκηνή, ωστόσο, έκανε μια πολιτική επιστροφή τον Σεπτέμβριο του 2007 και έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος το 2008. Αντιμετώπισε ένα από τα πρώην μέλη της κυβέρνησής του, τον τότε πρωθυπουργό Σερζ Σαρκισιάν. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, συγκέντρωσε το 21,5% των συνολικών ψήφων. Ο Τερ-Πετροσιάν ισχυρίστηκε ότι οι εκλογές είχαν νοθευτεί και οδήγησε χιλιάδες υποστηρικτές του σε μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στην υποτιθέμενη εκλογική νοθεία και ζήτησε νέες εκλογές. Μετά από μια εβδομάδα μαζικών διαδηλώσεων, η κυβέρνηση χρησιμοποίησε αστυνομική και στρατιωτική δύναμη για να διαλύσει τους υποστηρικτές του, με αποτέλεσμα τον θάνατο 10 ανθρώπων την 1η Μαρτίου 2008.
Την 1η Αυγούστου 2008, ο Τερ-Πετροσιάν ίδρυσε το Αρμενικό Εθνικό Συνέδριο (ΑΕΣ), το οποίο περιλάμβανε περισσότερα από δώδεκα πολιτικά κόμματα και ΜΚΟ. Όντας το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης στην Αρμενία εκείνη την εποχή, το ΑΕΣ ήταν εκτός κοινοβουλίου και συμμετείχε κυρίως σε αγώνα δρόμου ενάντια στην κυβέρνηση του Σερζ Σαρκισιάν. Οργάνωσαν μαζικές συγκεντρώσεις το 2011, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να δώσει πολλές πολιτικές παραχωρήσεις. Στις βουλευτικές εκλογές του 2012, το ΑΕΣ έλαβε το 7,1% της λαϊκής ψήφου, κερδίζοντας 7 έδρες. Το κόμμα του Τερ-Πετροσιάν έχασε αυτές τις έδρες στις επόμενες εκλογές και έκτοτε δεν μπήκε στο κοινοβούλιο. Ήταν επικεφαλής του εκλογικού καταλόγου του ΑΕΣ κατά τις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο του 2021, όπου το κόμμα απέτυχε και πάλι να εισέλθει στο κοινοβούλιο.
Πόλεμος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020 και τα επακόλουθα
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, ο Τερ-Πετροσιάν συναντήθηκε με τους πρώην προέδρους της Αρμενίας Ρομπέρτ Κοτσαριάν και Σερζ Σαρκισιάν καθώς και με τους πρώην προέδρους της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Αρκαντί Γκουκασιάν και Μπακό Σαχακιάν, για να συζητήσουν την κατάσταση. Τον Οκτώβριο του 2020, ο Κοτσαριάν και ο Τερ-Πετροσιάν ζήτησαν από τον Πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν να τους δώσει την άδεια να πάνε στη Μόσχα ως ειδικοί διαπραγματευτές. Ο Πασινιάν αποδέχτηκε το αίτημά τους να πάνε στη Μόσχα για να συναντηθούν με Ρώσους αξιωματούχους, αλλά όχι ως επίσημοι διαπραγματευτές. Η επίσκεψη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς ο Κοτσαριάν βρέθηκε θετικός στον COVID-19.
Μετά την ήττα της αρμενικής πλευράς στον πόλεμο, την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός του Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020 και το ξέσπασμα διαδηλώσεων στην Αρμενία κατά του Πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν, ο Τερ-Πετροσιάν εξέδωσε δήλωση όπου προειδοποίησε για τον κίνδυνο ενός καταστροφικού εμφυλίου πόλεμο και ζήτησε επίλυση της πολιτικής κρίσης μόνο με συνταγματικά μέσα. Ζήτησε την οικειοθελή παραίτηση του πρωθυπουργού και κατηγόρησε τον ίδιο και τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης Βαζγκέν Μανουκιάν ότι οδήγησαν τη χώρα σε εμφύλια αντιπαράθεση μέσω της άρνησής τους να συμβιβαστούν.
Στις 25 Μαρτίου 2021, ο Τερ-Πετροσιάν συναντήθηκε για άλλη μια φορά με τους πρώην προέδρους Κοτσαριάν και Σαρκισιάν. Στις 5 Μαΐου 2021, ο Τερ-Πετροσιάν δήλωσε ότι ο λόγος της συνάντησης ήταν να προτείνει μια εκλογική συμμαχία μεταξύ των πρώην προέδρων (των μακροχρόνιων πολιτικών του αντιπάλων) προκειμένου να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Πασινιάν στις αρμενικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2021. Ο Τερ-Πετροσιάν επανέλαβε την πρόταση στις 5 Μαΐου, η οποία απορρίφθηκε τόσο από τον Κοτσαριάν όσο και από τον Σαρκισιάν.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη Λουντμίλα (το γένος Πλεσκόφσκαγια). το ζευγάρι έχει έναν γιο, τον Νταβίντ, ο οποίος είναι οικονομολόγος και επιχειρηματίας, και τέσσερα εγγόνια (Λεβόν, Χακόμπ, Λουσία, Αρέγκ).
Ο Τερ-Πετροσιάν μιλά άπταιστα αρμενικά και ρωσικά, και έχει γνώση 9 άλλων γλωσσών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Αρμενίας Κατηγορία:Αρμένιοι επιστήμονες Κατηγορία:Αρμένιοι εθνικιστές Κατηγορία:Αρμένιοι αντικομμουνιστές Κατηγορία:Σύροι αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι Κρατικού Πανεπιστημίου του Γερεβάν Κατηγορία:Απόφοιτοι Κρατικού Πανεπιστημίου Αγίας Πετρούπολης
Κουκκούννις
Ο Κουκκούννις (Kukkunni) ήταν αρχαίος βασιλιάς της Βιλούσας περ. τα μέσα του 14ου αιώνα π.Χ. και, προς το παρόν, είναι ο παλαιότερος γνωστός βασιλιάς της πόλης. Μετά τον θάνατό του γίνεται αναφορά σε αυτόν στην συνθήκη συμμαχίας του Αλαξάντου, η οποία συνάφθηκε γύρω στο 1280 π.Χ. μεταξύ του Αλαξάντου και του Μουβατάλι Β' και όριζε την υποτέλεια της Βιλούσας στους Χετταίους. Στη συνθήκη αναφέρεται πως κατά την εξέγερση της Αρζάβας ο βασιλιάς Κουκκούνις της Βιλούσας δεν συμμάχησε με τα υπόλοιπα κράτη της συνομοσπονδίας, αλλά παρέμεινε σύμμαχος του παλαιότερου Χετταίου βασιλιά Σουπιλουλιούμα Α΄ συνεχίζοντας την αποστολή φόρων στους Χετταίους.
Η βασιλεία του στην πόλη ταυτίστηκε με μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας, φανερή στα αρχαιολογικά ευρήματα της Τροίας της συγκεκριμένης εποχής. Έχει προταθεί πως το ελληνικό όνομα "Κύκνος" μπορεί να αποτελεί εξελληνισμένη μορφή του  ονόματός του, παρόλα αυτά η προέλευση του ονόματος ανάγεται συχνότερα σε πρώτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα *ḱewk (λευκός).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας
Το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (Α.K.E.) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε ως προσπάθεια ανασύστασης του ιστορικού Αγροτικού Κόμματος (1914), μετά την πτώση της επταετούς δικτατορίας (1967-1974).
Αρχικά συνεργαζόταν με το Κ.Κ.Ε., με το οποίο εκλεγόταν βουλευτής ο ηγέτης του, Κώστας Νάσσης.
Παλαιότερα, εξέδιδε την εφημερίδα "Δρόμος της Αγροτιάς".
Το 1984 διασπάστηκε και κάποια στελέχη του με επικεφαλής τον Σπύρο Σελιανίτη ίδρυσαν το Προοδευτικό Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (Π.Α.Κ.Ε.). Τόσο το Α.Κ.Ε., όσο και το Π.Α.Κ.Ε. το 1989 εντάχθηκαν στον Συνασπισμό της Αριστεράς, από τον οποίο αποχώρησαν το 1991, στηρίζοντας το Κ.Κ.Ε.
Τα τελευταία χρόνια έχει εκσυγχρονιστεί πλήρως ως προς τις βαθμίδες διοίκησής του, αλλά και ως προς τους σκοπούς και στόχους του Κόμματος.
Στις ευρωεκλογές του 2019 το κόμμα συνεργάστηκε με το Λ.Ε.Υ.Κ.Ο. και τις Ενώσεις Πολιτισμού και Ανάπτυξης. Στις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου του ίδιου έτους, το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος, εξετέθη στις εκλογές με την συνεργασία πάλι του Λ.Ε.Υ.Κ.Ο. και των Ενώσεων Πολιτισμού και Ανάπτυξης.
Και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις κατετέθησαν στον Άρειο Πάγο ενστάσεις, οι οποίες απορρίφθηκαν με τις αποφάσεις 65/2019 και 78/2019 οι οποίες διευκρινίζουν τη νομιμότητα του Προέδρου Χρήστου Μαστραντώνη και του Διοικητικού του Συμβουλίου.
Βιβλιογραφία
Γιώργος Αλεξάτος, Ιστορικό Λεξικό του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος, εκδόσεις Κύμα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Μιναμότο Γιοσιτσούνε
μικρογραφία|Άγαλμα του Γιοσιτσούνε στο Παρκο Μιμοσουσογκάβα Ο Μιναμότο νο Γιοσιτσούνε (ιαπωνικά: 源 義経) (περ. 1159 – 15 Ιουνίου 1189) ήταν στρατιωτικός διοικητής της φυλής Μιναμότο της Ιαπωνίας στα τέλη της περιόδου Χειαν και στις αρχές της Καμακούρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Γκενπει, οδήγησε μια σειρά από μάχες που ανέτρεψαν τον κλάδο Ισε-Χεισι της φυλής Ταιρα, βοηθώντας τον ετεροθαλή αδερφό του Γιοριτομο να εδραιώσει την εξουσία. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πιο δημοφιλείς πολεμιστές της εποχής του και ένας από τους πιο διάσημους μαχητές σαμουράι στην ιστορία της Ιαπωνίας. Ο Γιοσιτσούνε χάθηκε αφού προδόθηκε από τον Γιασουχίρα τον γιο ενός έμπιστου συμμάχου. Ο Γιασουχιρα δεν σκόπευε να τον σκοτώσει όμως η πίεση που δέχθηκε από τρίτα πρόσωπα τον οδήγησε στην προδωσία.Πάντως πρόσφερε τον τιμιτικό-τελετουργικό θάνατο Σεπούκου στον Γιοσιτσούνε του οποίου το κεφάλι διατήρησε σε Σακε ( ιαπωνικό αλκοολούχο ποτό) και στάλθηκε στον άνθρωπο που τον ανάγκασε να τον προδώσει τον Γιοριτόμο ο οποίος μάλιστα ήταν ετεροθαλής αδερφός του Γιοσιτσούνε.
Καριέρα
Ένας επιδέξιος ξιφομάχος, ο Γιοσιτσούνε νίκησε τον θρυλικό μοναχό πολεμιστή Μπενκει σε μια μονομαχία. Από τότε, ο Μπενκει συνόδευε παντού τον Γιοσιτσούνε, και τελικά πέθανε μαζί του στη Πολιορκία της Κορομογκάβα.
Το 1180, ο Γιοσιτσουνρ άκουσε ότι ο Γιοριτομο, τώρα επικεφαλής της φυλής Μιναμότο, είχε συγκεντρώσει στρατό μετά από αίτημα του πρίγκηπα Μοτσιτσιτο για να πολεμήσει ενάντια στη φυλή Ταιρα (επίσης γνωστή ως Χεικε) που είχε σφετεριστεί το εξουσία του αυτοκράτορα. Στον πόλεμο που ακολούθησε μεταξύ των αντίπαλων φυλών Μιναμότο και Ταιρα Σαμουραι, γνωστό ως Πόλεμος Γκενπει, ο Γιοσιτσούνε εντάχθηκε στον Γιοτοτομο, μαζί με τον Μιναμότο Νοριγιορι.
Ο Γιοσιτσούνε, μαζί με τον αδελφό του Νοριγιορι, νίκησαν τους Ταιρα σε πολλές βασικές μάχες. Επιτέθηκε επίσης και σκότωσε τον ξάδερφό του Μιναμότο Γιοσινακα (που ηθελε τον έλεγχο της φυλής Μιναμότο) στη Μάχη του Αβάζου στο Ōmi Province στις αρχές του 1184
Ο Γιοσιτσούνε, στον οποίο είχε δοθεί τότε ο βαθμός του στρατηγού, συνέχισε να νικά τους Ταϊρά στη Μάχη του Ιτσι νο τανι στο σημερινό Κομπε τον Μάρτιο του 1184, και ξανά στη Μάχη του Γιασίμα στο Σικόκου τον Μάρτιο του 1185. Τελικά τους κατέστρεψε ένα μήνα αργότερα στη Μάχη του Νταν-νο-ούρα στη σημερινή Επαρχία Γιαμαγκούτσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρύλοι της Ιαπωνίας Κατηγορία:Λαογραφία στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιάπωνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Σαμουράι
Ρεπετίστα Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ρεπετίστα βρίσκεται στον κάμπο του Καλαμά (Θύαμις) και δυτικά του ποταμού, σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει περίπου 39 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα (μέσω Μαζαράκι) και 10 χλμ. ΝΔ. από το Καλπάκι (μέσω Βροντισμένη). Είναι κτισμένη ανάμεσα στα χωριά Παρακάλαμος (Β.-ΒΔ.), Βροντισμένη (ΝΑ.) και Παηδονιά (ΝΑ.). Στον κάμπο της Ρεπετίστας βρίσκεται ο παραπόταμος Λιμπούσντα, ο οποίος και ενώνεται με τον ποταμό Καλαμά (Θύαμις). Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ενώ δίπλα από τον ποταμό Λιμπούσντα υπάρχει το παρεκκλίση της Παναγίας της Βορωνιότισσας. Από την Ρεπετίστα καταγόταν ο πρώην υπουργός και δικηγόρος Αντώνης Φούσας.
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1929 στο ΦΕΚ 378Α - 19/10/1929 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτηςμαζί με την Παηδονιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ρεπετίστης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Καλαμά του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011ως κοινότητα έχει πληθυσμό 108 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 100.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας
Η ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελείται από τρεις ξεχωριστές δημοκρατικές περιόδους στην σύγχρονη ελληνική ιστορία: από το 1822 έως το 1832, από το 1924 έως το 1935 και από το 1974 έως σήμερα. Δείτε επίσης: Συνταγματική ιστορία της Ελλάδας.
Οι δημοκρατίες αναλυτικά
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας
Τόμας Ντελινινκάιτις
Ο Τόμας Ντελινικάιτις (γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1982) είναι Λιθουανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2010. Έχει ύψος 1,90 μέτρων και ζυγίζει 82 κιλά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Ντελινινκάιτις καθιερώθηκε στη Λιέτουβος Ρύτας. Μαζί με τον Ρομπέρτας Γιαβτόκας και τον Σίμας Γιασάιτις, οδήγησε την Ρίτας στο τρόπαιο ULEB Cup (τώρα ονομάζεται EuroCup) το 2005, αν και η Ρίτας έχασε τους τίτλους του Λιθουανικού Πρωταθλήματος (LKL) και του Βαλτικού Πρωταθλήματος (BBL) από την Λιθουανική αντιπάλό της Ζαλγκίρις εκείνη τη χρονιά.
Τον επόμενο χρόνο, η Ρίτας έπαιξε στην Ευρωλίγκα, όπου ο Ντελινινκάιτις άρχισε να ξεθωριάζει από τον ηγετικό του ρόλο στην ομάδα και έμεινε μόνο ως εφεδρικός παίκτης. Παρόλα αυτά, η Ρίτας είχε την καλύτερη της χρονιά εκείνη την περίοδο, κερδίζοντας την πιο εύκολη σειρά των τελικών LKL (4–0) επί της Ζαλγκίρις. Στην τελευταία του χρονιά με την Ρίτας, ο Ντελινικάιτις ήταν ο έκτος παίκτης της ομάδας και βοήθησε την ομάδα του να φτάσει στον 2ο τελικό του ULEB Cup (EuroCup), στον οποίο έχασε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 75–87. Το 2007, υπέγραψε με την Αζοβμάς Μαριούπολ. Το 2009, εντάχθηκε στην Μπουντιβέλνικ Κάιιβ. Αφού έπαιξε ένα μέρος της περιόδου 2008-2009, πήγε στην ΚΜ Μούρθια για να ξεκινήσει τη χρονιά 2009-2010. Μετά τον υποβιβασμό και τα οικονομικά προβλήματα της Μούρθια, λύθηκε το συμβόλαιό του και εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ, τον Απρίλιο του 2010. Εμφανίστηκε σε 6 αγώνες (4 παιχνίδια της κανονικής περιόδου και 2 παιχνίδια πλέι οφ) για την ομάδα και είχε μέσο όρο 10,33 πόντους, 2 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ ανά αγώνα.
Αφού κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA του 2010, υπέγραψε με την Ζαλγκίρις Κάουνας, και έγινε βασικός παίκτης για την ομάδα.
Στις 5 Νοεμβρίου 2014 υπέγραψε με την ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Σε 25 αγώνες της κανονικής περιόδου, είχε μέσο όρο 9,76 πόντους, 1,4 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά παιχνίδι
Στις 12 Ιανουαρίου 2016 υπέγραψε με το Ρέθυμνο του Ελληνικού Πρωταθλήματος, για το υπόλοιπο της περιόδου.
Στις 12 Αυγούστου 2016, υπέγραψε με την Βιτάουτας Πριενάι-Μπιρστόνας. Τον Απρίλιο, βοήθησε την ΜΚ Βιτάουτας να κερδίσει το Βαλτικό Πρωτάθλημα (BBL), και έγινε ο Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) στη διοργάνωση. Αργότερα επιλέχτηκε στην ομάδα του Λιθουανικού Πρωταθλήματος LKL στις 13 Ιουνίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ ΒΕΦ Ρίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουντιβέλνικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αζοβμάς Μαριουπόλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βαΐλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Οι βάιλοι, ιταλ.: bailli, bailie ή δικαστικοί επιμελητές ήταν ο διοικητικός εκπρόσωπος των πριγκίπων της Αχαΐας, που κυβερνούσαν το πριγκιπάτο της Αχαΐας ερήμην του πρίγκιπα. Οι πρώτοι πρίγκιπες, που ανήκαν στην ιδρυτική δυναστεία των Βιλλεαρδουίνων, διέμεναν στο πριγκιπάτο και το κυβερνούσαν άμεσα. Όμως το 1278 η Αχαΐα πέρασε στον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, τον βασιλιά της Νάπολης. Ο Κάρολος και πολλοί από τους διαδόχους του, κυβέρνησαν το πριγκιπάτο μέσω των βαΐλων τους και δεν το επισκέφτηκαν ποτέ αυτοπροσώπως. Αρχικά, οι βάιλοι ήταν αξιωματούχοι των Καπετιδών-Ανζού (Aνδεγαυών), αλλά η θέση συχνά δινόταν σε ισχυρούς φεουδάρχες από την Αχαΐα και την υπόλοιπη Φραγκική Ελλάδα.
Η διοίκηση και άλλων κτήσεων των Ανδεγαυών στην Ελλάδα, όπως του Λεπάντο και της παλατινής κομητείας της Κεφαλλονιάς και Ζακύνθου, ήταν επίσης ενωμένη στα χέρια των βαΐλων της Αχαΐας.
Πηγές
Κατηγορία:Βαΐλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Αννώνη
Η Αννώνη (Annona) είναι το γένος των ανθοφόρων φυτών Ασιμίνα η τρίλοβος (Asimina triloba) και γλυκόμηλου στην οικογένεια των Αννωνοειδών (Annonaceae). Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο γένος στην οικογένεια μετά το Guatteria, που περιέχει περίπου 166  είδη κυρίως νεοτροπικών, αφροτροπικών δέντρων και θάμνων. Η γενική ονομασία του προέρχεται από το anón, μια Ισπανιόλικη (Hispaniolan) λέξη της γλώσσας Taino, για τον καρπό. Παλαιοεθνοβοτανολογικές μελέτες έχουν χρονολογήσει την Annona στην εκμετάλλευση των φυσικών πηγών και την καλλιέργεια στη Μεσοαμερική στην περιοχή του ποταμού Γιαουτεπέκ του Μεξικού, περίπου το 1000 π.Χ.
Επί του παρόντος, επτά είδη Αννώνης και ένα υβριδικό είδος καλλιεργούνται για οικιακή ή εμπορική χρήση, κυρίως για τα βρώσιμα και θρεπτικά φρούτα· διάφορα άλλα επίσης παράγουν βρώσιμα φρούτα. Πολλά από τα είδη, χρησιμοποιούνται σε παραδοσιακά φάρμακα για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών. Αρκετά είδη αννωνοειδών έχουν βρεθεί να περιέχουν acetogenins, μια κατηγορία φυσικών ενώσεων με μεγάλη ποικιλία βιολογικών δραστηριοτήτων.
Περιγραφή
Τα είδη της Αννώνης (Annona) έχουν μια κυρίαρχη κεντρική ρίζα (taprooted), είναι αειθαλή ή ημιφυλλοβόλα, τροπικά δέντρα ή θάμνοι. Αυτός ο καρπός συνήθως αναπτύσσεται σε περιοχές όπου η θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από τους 28 βαθμούς· στην Κούβα, στην Τζαμάικα και στις Φιλιππίνες, ωστόσο, έχει γίνει γνωστό ότι αναπτύσσεται σε ορισμένες περιοχές της Φλόριντα.
Τοξικολογία
thumb|right|Η [[Αννωνασίνη (Annonacin) είναι μια νευροτοξίνη (neurotoxin) που βρίσκεται στους σπόρους της Annona muricata.]] Η ένωση αννωνασίνη (annonacin) που περιέχεται στους σπόρους ορισμένων μελών των Αννωνοειδών όπως στην Αννώνη την ακανθώδη  (Annona muricata) (soursop) είναι μια νευροτοξίνη και φαίνεται να είναι η αιτία μιας νευροεκφυλιστικής νόσου. Η μόνη ομάδα ανθρώπων που είναι γνωστό ότι επηρεάζονται ζουν στην Καραϊβική, στο νησί της Γουαδελούπης και το πρόβλημα κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στην κατανάλωση των φυτών που περιέχουν αννωνασίνη (annonacin). Η διαταραχή είναι μια λεγόμενη ταυοπάθεια που συνδέεται με τη μη φυσιολογική συσσώρευση συσσωματωμάτων πρωτεΐνης tau στον εγκέφαλο. Πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν για πρώτη φορά ότι η νευροτοξίνη του φυτού αννωνασίνη, είναι υπεύθυνη για αυτή τη συσσώρευση.
Επιλεγμένα είδη
Παρακάτω είναι μια κατάσταση με μερικά από τα πιο σημαντικά είδη. Πολλά από αυτά έχουν σημαντικές γεωργικές, ιατρικές, φαρμακευτικές και άλλες χρήσεις. Τα συνώνυμα εμφανίζονται στη δευτερεύουσα κατάσταση.
Έντομα και ασθένειες
Τα είδη της Αννώνης (Annona), γενικά είναι απαλλαγμένα από τις ασθένειες. Ωστόσο, είναι ευπαθή σε ορισμένους μύκητες και στον μαρασμό. Τα μυρμήγκια είναι ένα πρόβλημα, δεδομένου ότι προωθούν τα mealybugs στα φρούτα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 15 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Αλικυρανικος, Αλυζιακός και Φλογα Παλαιομάνινας δε δήλωσαν συμμετοχη στην Α και αντικαταστάθηκαν απο ΑΟ Χάλκειας και Μεδεών Κατούνας. Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου των 30 αγωνιστικών ακολουθούν αγώνες κατάταξης Play Off των 4 πρώτων για την ανάδειξη του πρωταθλητή και Play Out των ομάδων από την 10η - 13η θέση για τον υποβιβασμό στη Β΄ δυο επιπλέον ομάδων πέραν των 2 τελευταίων (14η-15η) της κανονικής περιόδου.
Κανονική Περίοδος
Η βαθμολογία της κανονικής περιόδου : Πηγή: epsa.pentalofo.gr
Play Off
Πηγή: epsa.pentalofo.gr
Play Out
Λόγω μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς η 13η Αράκυνθος υποβιβάστηκε χωρίς αγώνες Play Out με τον 10ο Απόλλωνα Δοκιμίου. Την 4η θέση υποβιβασμού κατέλαβε ο ΑΟ Ρηγανά.
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 31 συλλόγων σε 3 ομίλους. Μόνο στο 2ο όμιλο έγινε αγώνας κατάταξης για την 1η θέση (διαφορά 1ου-2ου μικρότερη ή ίση των 5 βαθμών) .Οι ηττημένες των αγώνων κατάταξης μεταξύ 9ου και 10ου κάθε ομίλου καθώς και ο 11ος του 2ου ομίλου υποβιβάστηκαν.
Δυο από τις ομάδες που κατέκτησαν τις πρώτες θέσεις στους ομίλους τους το καλοκαίρι του 2019 προχώρησαν σε μετονομασίες, ο ΠΑΟ Αγρινίου σε Παναγρινιακός και η Ακαδημία Ευηνοχωρίου σε Α.Ε. Ευηνοχωρίου
Α΄ Όμιλος
Λόγω βαθμολογικών διαφορών μεγαλύτερων από 5 βαθμούς δεν έγιναν αγώνες κατάταξης για την πρώτη και την τελευταία θέση. Πηγή: epsa.pentalofo.gr
B΄ Όμιλος
Από το Β όμιλο των 11 ομάδων υποβιβάζονται 2 ομάδες, ο 11ος απ' ευθειας και ο ηττημενος των αγώνων κατάταξης μεταξύ 9ου και 10ου Πανοχθιακός. Ο ΠΑΟ Αγρινίου επικράτησε στον αγώνα κατάταξης για την 1η θέση. Πηγή: epsa.pentalofo.gr
Γ΄ Όμιλος
Ο Αμβρακικός Λουτρού ήταν πρωταθλητής του ομίλου χωρίς αγώνα κατάταξης. Η Φλόγα Παλαιομάνινας υποβιβάστηκε καθώς ηττήθηκε στα Play Out. Πηγή: epsa.pentalofo.gr
Γ΄ Κατηγορία
15 ομάδες σε 2 ομίλους απαρτίζουν τη Γ΄ ΕΠΣΑ. Οι πρωταθλήτριες κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία, και την άνοδο θα διεκδικήσουν και οι ομάδες που θα τερματίσουν απο την 2η ως 3η θέση σε κάθε όμιλο.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Ρουμανικές βουλευτικές εκλογές (2016)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ρουμανία στις 11 Δεκεμβρίου 2016. Ήταν οι πρώτες που διενεργήθηκαν με ένα νέο εκλογικό σύστημα που εγκρίθηκε το 2015, με το οποίο έγινε επιστροφή στο αναλογικό εκλογικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε στις εκλογές του 2004. Με τη νέα εκλογική νομοθεσία μειώθηκε ο αριθμός των εδρών σε βουλή και γερουσία. Αποφασίστηκαν συνολικά 466 κοινοβουλευτικές έδρες (308 βουλευτές, 18 έδρες μειονοτικών βουλευτών και 134 γερουσιαστές) σε σύγκριση με  588 βουλευτές που εξελέγησαν το 2012. Η ομογένεια εκπροσωπείται από τέσσερις βουλευτές και δύο γερουσιαστές που εκλέγονται με την επιστολική ψήφο. Στις εκλογές καταγράφηκε ποσοστό συμμετοχής 39,5%, χαμηλότερο από το 2012, αλλά ελαφρώς υψηλότερο από τις εκλογές του 2008. Για πρώτη φορά οι Ρουμάνοι ψηφοφόροι που κατοικούν στο εξωτερικό μπόρεσαν να ψηφίσουν μέσω της επιστολικής ψήφου, ως απάντηση στις αμφιλεγόμενες διαδικασίες διεξαγωγής των προεδρικών εκλογών του 2014.
Νέο εκλογικό σύστημα
Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 πραγματοποιήθηκαν διαφορετικά σε σχέση με εκείνες του 2012 και του 2008. Στις 24 Φεβρουαρίου 2015 η Εκλογική Επιτροπή αποφάσισε καταρχήν να επιστρέψει η αναλογική εκπροσώπηση με λίστες κομμάτων, εγκαταλείποντας το πλειοψηφικό σύστημα που είχε εισαχθεί με τις εκλογές του 2008. Με τον νέο εκλογικό νόμο που υπέγραψε ο πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις τον Ιούλιο του 2015 επαναφέρθηκε η αναλογική εκπροσώπηση.
Κόμματα
Αν και η εικόνα του Βίκτορ Πόντα και του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) επλήγη από σκάνδαλα διαφθοράς και το πρόσφατο κύμα διαμαρτυριών, το κόμμα παρέμεινε ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα στη Ρουμανία. Εκτός από το PSD, το ρουμανικό κομματικό σύστημα πέρασε από πολλούς και σημαντικούς ανασχηματισμούς ομάδων.
Αποτελέσματα
Αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η επαναφορά των Σοσιαλδημοκρατών στην εξουσία, με σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης με τον συνασπισμό Δημοκρατικών και Φιλελευθέρων ALDE. Τον Ιανουάριο του 2017 ανέλαβε πρωθυπουργός (και επικεφαλής της κυβέρνησης) ο Σορίν Γκριντεάνου.
Αλυτάρχης
Αλυτάρχης είναι ο τίτλος του ανώτατου αθλητικού επόπτη σε αθλητικά γεγονότα, ο οποίος ασχολείται με την γενική τήρηση των κανονισμών, έναρξη και λήξη των αγώνων, υπογραφή των φύλλων αγωνισμάτων, καθώς και με τα γενικότερα ζητήματα ασφαλείας.
Ο τίτλος υπάρχει από την αρχαιότητα, όταν στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες οι αλυτάρχες ήταν οι επικεφαλής της αστυνόμευσης των διοργανώσεων, και βοηθούσαν τους ελλανοδίκες στην εύρυθμη λειτουργία των αγωνισμάτων και στην επιβολή προστίμων στους παραβάτες των κανονισμών.
Οι ραβδούχοι ή μαστιγοφόροι (γνωστοί και ως ἀλύτες, αρχηγός των οποίων ήταν ο αλυτάρχης) ήταν τα όργανα μέσω των οποίων εκτελούνταν οι ποινές. Εάν ο αθλητής δεν ήταν σε θέση να πληρώσει το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί, υπεύθυνη για την αποπληρωμή του ήταν η πόλη την οποία αντιπροσώπευε ο αθλητής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Φραν Βέλεθ
Ο Φρανσίσκο "Φραν" Μανουέλ Βέλεθ Χιμένεθ (ισπανικά: Fransisco "Fran" Manuel Vélez Jiménez, γενν. 23 Ιουνίου 1991) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Αλ-Φατέχ.