cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεόδωρος Δεσύλλας
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, γιος του βιομηχάνου Αλέξανδρου Δεσύλλα. Ο πατέρας του ήταν ιδρυτής (1871) του παλαιότερου εργοστασίου κάνναβης στην Ελλάδα. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, τη διεύθυνση του εργοστασίου ανέλαβε ο Θεόδωρος, ο οποίος επέκτιναι την επιχείρηση, ιδρύοντας και δεύτερο εργοστάσιο στον Πειραιά. Σπούδασε στη Σχολή Λανσί της Γενεύης, στην Ανωτάτη Εμπορική Ακαδημία της Γαλλίας και νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους και από το 1921 ως το 1924 ήταν πρόεδρος της επιτροπής του Υπουργείου Στρατιωτικών στην Ιταλία.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1932 και επανεξελέγη το 1933, το 1935 με το Λαϊκό Κόμμα και το 1936 με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Στις εκλογές του 1946 εξελέγη ξανά με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) με 6.641 ψήφους. Τέλος, επανεξελέγη βουλευτής με το Λαϊκό Κόμμα το 1950, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1958 και με την Ένωση Κέντρου τα έτη 1961, 1963 και 1964.
Χρημάτισε υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 18 Νοεμβρίου 1948. Επίσης, στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου ήταν υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Ναυτικών από τις 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 3 Νοεμβρίου 1950.
Μεταξύ άλλων, διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Κέρκυρας και σύμβουλος σε τράπεζες.
Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 9 Οκτωβρίου. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Βλυσμά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών
Φοίνικας Πάφου
Ο Φοίνικας είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Μαρόλ-αν-Μπως
Το Μαρόλ-αν-Μπως (γαλλικά: Marolles-en-Beauce) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Marollais (γαλλικά: Μαρολαί).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα
Ο Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα (Giovanni Pierluigi da Palestrina, Φεβρουάριος 1525 ή 1526 - 2 Φεβρουαρίου 1594) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός συνθέτης κατά κύριο λόγο χριστιανικής μουσικής και ο πιο γνωστός εκπρόσωπος του 16ου αιώνα της Ρωμαϊκής Σχολής της μουσικής σύνθεσης. Ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της πολυφωνικής μουσικής και αυτός που άσκησε τη μεγαλύτερη και πλέον σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση της δυτικής εκκλησιαστικής μουσικής. Άφησε τεράστιο όγκο έργου, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στην φωνητική αντίστιξη, της οποίας θεωρείται ειδήμων.
Βίος
Ο Παλεστρίνα γεννήθηκε στην ομώνυμη πόλη Παλεστρίνα (λατινικά Preneste), κοντά στη Ρώμη, όπου πιστεύεται ότι ζούσαν οι πρόγονοί του επί γενεές. Η ακριβής χρονολογία γέννησής του δεν είναι διαπιστωμένη, αλλά τοποθετείται τον Φεβρουάριο του 1525 ή 1526. Ελάχιστα είναι γνωστά για την παιδική του ηλικία. Περίπου το 1537 πήγε στη Ρώμη, όπου διαλαλούσε στο δρόμο τα προϊόντα της φάρμας των γονέων του τραγουδώντας. Έτσι τον άκουσε ο διευθυντής της χορωδίας του ναού Σάντα Μαρία Ματζόρε, ο οποίος, εντυπωσιασμένος από τη φωνή του νεαρού και το προφανές μουσικό του ταλέντο, ανέλαβε τη μουσική του μόρφωση. Παρέμεινε εκεί κατά το διάστημα 1537 - 1539 και το 1544 προσελήφθη ως οργανίστας του ναού της γενέτειράς του, Αγίου Αγαπητού (St. Agapito), όπου, εκτός από εκτελεστής βοηθούσε στην προετοιμασία της χορωδίας και δίδασκε μουσική. Αυτή την περίοδο γνώρισε και νυμφεύτηκε την Λουκρέτσια Γκόρι (Lucrezia Gori). Η μουσική του επίδοση τράβηξε την προσοχή και την υποστήριξη του τοπικού επισκόπου, ο οποίος αργότερα έγινε ο Πάπας Ιούλιος ο Γ΄. Δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του, ο Παλεστρίνα αργότερα του αφιέρωσε το Πρώτο Βιβλίο Λειτουργιών. Το 1551 εγκατέλειψε τη θέση του στην Παλεστρίνα και επέστρεψε στη Ρώμη, όπου ανέλαβε την προετοιμασία της παιδικής χορωδίας της Καπέλα Τζούλια (Capella Giulia) του Βατικανού και αργότερα, υπό την παρότρυνση του Πάπα Ιουλίου του Γ΄, ανέλαβε πρωτοψάλτης στην Καπέλα Σιξτίνα. Ο Πάπας ήθελε να προσφέρει στο νεαρό ταλαντούχο μουσικό τη δυνατότητα να συνθέτει απερίσπαστος. Κατά την περίοδο αυτή συνέθεσε αρκετά μαδριγάλια, το κείμενο των οποίων θεωρήθηκε πολύ "ελεύθερο". Ο τότε καρδινάλιος και μετέπειτα Πάπας Μάρκελλος ο Β΄ υποστήριξε τον νεαρό συνθέτη, απεβίωσε όμως μόλις 21 ημέρες μετά τη στέψη του. Την υποστήριξη αυτή ο Παλεστρίνα αντάμειψε με ένα από τα σημαντικότερα έργα του, τη "Λειτουργία του Πάπα Μαρκέλλου" (Missa Papae Marcelli). Στη θέση αυτή δεν έγινε τελικά δυνατό να παραμείνει: ο κανόνας του Βατικανού προέβλεπε ότι όσοι υπηρετούσαν σε παρόμοιες θέσεις δεν έπρεπε να είναι νυμφευμένοι και αυτό οδήγησε στην αποπομπή του μαζί με δύο χορωδούς του παρεκκλησίου. Δεν παρέμεινε, όμως, άνεργος επί πολύ, καθώς το 1555 προσελήφθη ως επικεφαλής (μαέστρος) της χορωδίας του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, μια θέση την οποία κατείχε πριν από αυτόν ο Ορλάντο ντι Λάσσο και στην οποία ο Παλεστρίνα παρέμεινε ως το 1561. Τότε ζήτησε αύξηση της αμοιβής του και, όταν αντιμετώπισε την άρνηση των υπευθύνων, αποχώρησε και ανέλαβε την ίδια θέση στο ναό της Σάντα Μαρία Ματζιόρε.
Εν τω μεταξύ είχε συγκληθεί η Σύνοδος του Τρέντο (13 Δεκεμβρίου 1545 - 4 Δεκεμβρίου 1563). Αν και βασικός στόχος της Συνόδου ήταν ο καθορισμός των δογμάτων της Καθολικής Εκκλησίας - καθώς είχε ήδη εμφανιστεί το κίνημα των Διαμαρτυρομένων - ένας επιπρόσθετος στόχος ήταν η αναμόρφωση της εσωτερικής οργάνωσης της Καθολικής Εκκλησίας και η αντιμετώπιση ποικίλων διαστρεβλώσεων που είχαν εμφανιστεί στο εσωτερικό της. Στα πλαίσια αυτών των αναμορφώσεων και των διαταγμάτων της Συνόδου, ο Πάπας Πίος ο Δ΄ ανέθεσε σε επιτροπή καρδιναλίων την βελτίωση της διοίκησης και της διαμόρφωσης της Παπικής Χορωδίας. Στα πλαίσια αυτά, ο καρδινάλιος Επίσκοπος Μιλάνου Άγιος Κάρολος του Μπορρομέο (St. Charles Borromeo), ανεψιός και γραμματέας του Πάπα, ο οποίος προστάτευσε τον Παλεστρίνα, προκάλεσε την ακρόαση της "Λειτουργίας του Πάπα Μαρκέλλου" παρουσία του Πάπα στις 19 Ιουνίου 1565. Είναι πιθανόν η ακρόαση αυτή να προκάλεσε τις αποφάσεις για τις κατευθυντήριες γραμμές που έδωσε η Καθολική εκκλησία σχετικά με τη χρήση της πολυφωνικής μουσικής στους ιερούς ναούς. Δεν υπάρχουν περισσότερα ιστορικά στοιχεία περί αυτού, πράγμα που προκάλεσε τη δημιουργία σχετικών θρύλων περί καταδίκης της πολυφωνικής μουσικής από ορισμένους καρδιναλίους και την προάσπισή της από τον ίδιο τον Παλεστρίνα. Οι θρύλοι αυτοί απλά καταδεικνύουν το γεγονός ότι οι συνθέσεις του Παλεστρίνα επηρέασαν τις αποφάσεις του Συμβουλίου και του Πάπα. Για ορισμένους είναι γεγονός ότι η παρουσία του Παλεστρίνα και οι συνθέσεις του διέσωσαν την παρουσία της πολυφωνικής μουσικής στην Καθολική εκκλησία, γι' αυτό και αποκλήθηκε "σωτήρας της πολυφωνικής μουσικής", ωστόσο οι ιστορικές έρευνες δεν καταδεικνύουν κάτι παρόμοιο με ακρίβεια.
Ο Πίος ο Δ΄ δημιούργησε για τον Παλεστρίνα την ειδική θέση του "συνθέτη του Παπικού Παρεκκλησίου" και αύξησε την αμοιβή του. Το 1571 ο Τζοβάνι Ανιμούτσια (Giovanni Animuccia), αρχιμουσικός του Αγίου Πέτρου απεβίωσε και ο Παλεστρίνα κατέλαβε τη θέση του, παρά τις ίντριγκες και τις παραινέσεις συναδέλφων του προς τον Πάπα να τον απολύσει. Στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1594. Παράλληλα με τα καθήκοντά του στη σύνθεση και την προετοιμασία της Παπικής χορωδίας, ο Παλεστρίνα δίδασκε μουσική στη σχολή του Τζοβάννι Μαρία Νανίνι (Giovanni Maria Nanini), ενώ ο διάδοχος του Πίου, Πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ΄, τον επιφόρτισε με την προετοιμασία μιας νέας μορφής του Γρηγοριανού μέλους. Ο Παλεστρίνα δεν ήταν ιδιαίτερα εξοικειωμένος με το θέμα και αυτό τον αποσπούσε από τη συνθετική του δραστηριότητα. Ωστόσο, η παραγωγική του δραστηριότητα δεν μειώθηκε και συνέχισε να συνθέτει, ενώ παράλληλα εκτελούσε παραγγελίες για τουλάχιστον δώδεκα ιερούς ναούς της Ιταλίας και απασχολήθηκε και στην επιχείρηση γουναρικών της δεύτερης συζύγου του.
Απεβίωσε στη Ρώμη στις 2 Φεβρουαρίου 1594, πιθανώς από πλευρίτιδα.
Μουσικό έργο
Ο Παλεστρίνα κατέλειπε εκατοντάδες συνθέσεις, μεταξύ των οποίων 105 λειτουργίες, 250 μοτέτα, 45 ύμνους, 33 μεγαλυνάρια (Magnificat), οκτώ ομάδες "Θρήνων", 68 "προσκομιδές", ψαλμούς, περίπου 140 μαδριγάλια και εννέα συνθέσεις για εκκλησιαστικό όργανο. Οι συνθέσεις του παρουσιάζουν σαφήνεια, ισορροπία μεταξύ των φωνών και απόλυτη αρμονία (στις συνθέσεις του σπανίζουν οι διαφωνίες). Οι συνθέσεις του είναι όλες "a cappella" (χωρίς συνοδεία μουσικών οργάνων) και για συνδυασμούς που ποικίλλουν από τρεις ως οκτώ φωνές. Η ιδιοφυΐα του στην αντίστιξη είναι εμφανής σε πολλές από τις λειτουργίες του υπό μορφή κανόνα (όπου ορισμένες φωνές μιμούνται τη μελωδική γραμμή άλλων), ενώ είχε ιδιαίτερη ικανότητα να "στολίζει" μια απλή μελωδία και να την ενσωματώνει στη σύνθεση με τέτοιο τρόπο ώστε να μη γίνεται αναγνωρίσιμη.
Ο Θρύλος της "διάσωσης της πολυφωνικής μουσικής" και της αναμόρφωσής της έδωσε στον συνθέτη ιδιαίτερη αίγλη και πολλοί συνθέτες εκκλησιαστικής μουσικής επηρεάστηκαν από αυτόν. Λέγεται ότι η "Ανώνυμη λειτουργία" του (Missa sine nomine) ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος τη μελετούσε όταν συνέθετε τη δική του "Λειτουργία σε σι ελάσσονα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης
Μαρόλ-αν-Υρπουά
Το Μαρόλ-αν-Υρπουά (γαλλικά: Marolles-en-Hurepoix) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρολαί (γαλλικά: Marollais).
Σλαβικές σπουδές
Οι σλαβικές σπουδές είναι το ακαδημαϊκό πεδίο των σπουδών περιοχής που σχετίζονται με σλαβικές περιοχές, σλαβικές γλώσσες, λογοτεχνία, ιστορία και πολιτισμό. Αρχικά, ένας σλαβιστής (από το ρωσικό славист ή το πολωνικό slawista) ήταν κατά κύριο λόγο ένας γλωσσολόγος ή φιλόλογος που ερευνούσε τη σλαβιστική, μία σλαβική σπουδή. Όλο και περισσότεροι ιστορικοί και άλλοι ανθρωπιστές και κοινωνικοί επιστήμονες που μελετούν κουλτούρες και κοινωνίες σλαβικών περιοχών έχουν συμπεριληφθεί σε αυτήν την ενότητα.
Στη Βόρεια Αμερική, οι σλαβικές σπουδές κυριαρχούνται από τις ρωσικές σπουδές. Η Έβα Τόμπσον περιγράφει την κατάσταση των μη ρωσικών σλαβικών σπουδών ως «αόρατη και σιωπηλή».
Ιστορία
Οι σλαβιστές εμφανίστηκαν στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, ταυτόχρονα με τις εθνικές αναβιώσεις ανάμεσα σε διάφορα έθνη σλαβικής καταγωγής και με ιδεολογικές προσπάθειες για την καθιέρωση μίας κοινής αίσθησης της σλαβικής κοινότητας, που αποτελεί παράδειγμα του πανσλαβικού κινήματος. Μεταξύ των πρώτων μελετητών που χρησιμοποίησαν τον όρο ήταν ο Γιόσεφ Ντομπρόφσκι (1753-1829).
Η ιστορία των σλαβικών σπουδών χωρίζεται γενικά σε τρεις περιόδους. Μέχρι το 1876, οι πρώτοι σλαβιστές επικεντρώνονταν στην τεκμηρίωση και την εκτύπωση μνημείων σλαβικών γλωσσών, μεταξύ των οποίων τα πρώτα κείμενα που γράφτηκαν σε εθνικές γλώσσες. Εκείνη την περίοδο η πλειοψηφία των σλαβικών γλωσσών έλαβε τα πρώτα σύγχρονα λεξικά, γραμματική και επιτομές. Η δεύτερη περίοδος, που τελείωσε με τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσίασε την ταχεία ανάπτυξη της σλαβικής φιλολογίας και γλωσσολογίας, κυρίως εκτός των σλαβικών χωρών, στον κύκλο που σχηματίστηκε γύρω από τους Άουγκουστ Σλάιχερ (1821–1868) και Άουγκουστ Λέσκιν (1840–1916) στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.
Μετά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σλαβικοί μελετητές επικεντρώθηκαν στη διαλεκτολογία, ενώ η επιστήμη συνέχισε να αναπτύσσεται σε χώρες με μεγάλους πληθυσμούς σλαβικής καταγωγής. Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, αναπτύχθηκαν κέντρα σλαβικών σπουδών και υπήρξε μεγαλύτερη επέκταση σε άλλες ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες σε διάφορα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Πράγματι, εν μέρει λόγω των πολιτικών ανησυχιών της Δυτικής Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με το σλαβικό κόσμο που καλλιεργήθηκε από τον Ψυχρό Πόλεμο, οι σλαβικές μελέτες άνθισαν τα χρόνια από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έως τη δεκαετία του 1990 και παρέμειναν, αν και οι εγγραφές πανεπιστημίων στις σλαβικές γλώσσες έχουν μειωθεί από τη δεκαετία του 1990.
Οδηγοί βιβλιοθήκης
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκές σπουδές Κατηγορία:Ευρωπαϊκές σπουδές Κατηγορία:Σλαβικές σπουδές Κατηγορία:Ευρωπαϊκή λαογραφία Κατηγορία:Εθνογραφία
Γεωγραφικές περιφέρειες της Κύπρου
Η έκταση της Κύπρου χωρίζεται σε γεωγραφικές περιφέρειες (ή μορφολογικές περιφέρειες ή φυσιογραφικές περιοχές). Οι περιφέρειες αυτές αποτελούν εκτάσεις γης με ομοιομορφία. Κάθε περιφέρεια έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και γνωρίσματα που την ξεχωρίζουν από τις άλλες περιφέρειες.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις γεωγραφικές περιφέρειες της Κύπρου (και οι υποπεριφέρειες αυτών).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύπρου
Φοίτη
Η Φοίτη είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Μασί (Εσόν)
Το Μασί (γαλλικά: Massy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μασικουά (γαλλικά: Massicois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Καρολίνα Σβέτλα
Η Καρολίνα Σβέτλα (γεννημένη Γιοχάνα Ροτόβα) (24 Φεβρουαρίου 1830 στην Πράγα - 7 Σεπτεμβρίου 1899 στην Πράγα) ήταν Τσέχα γυναίκα συγγραφέας του 19ου αιώνα. Συνδέθηκε με τη λογοτεχνική Σχολή του Μαΐου. Παντρεύτηκε τον καθηγητή Πετρ Μουζάκ (1821-1892) το 1852, ο οποίος την είχε διδάξει μουσική. Είχε επίσης μία σχέση με τον Γιαν Νερούντα. Εισήγαγε την Ελίσκα Κρασνόχορσκα στη λογοτεχνία και τον φεμινισμό. Το πρώτο της μυθιστόρημα Vesnický román (Ένα χωριάτικο μυθιστόρημα) δημοσιεύθηκε το 1867. Στα άλλα έργα της περιλαμβάνονται οι Nemodlenec (1873) και Kříž potoka (προσαρμοσμένο σε μια ταινία με το ίδιο όνομα το 1921).
Χολέτρια
Τα Χολέτρια είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Οπισθοδιάδοση
O αλγόριθμος οπισθοδιάδοσης είναι μια οικογένεια μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική εκπαίδευση των τεχνητών νευρωνικών δικτύων (συντομογραφία ΤΝΔ), ακολουθώντας έναν αλγόριθμο βελτιστοποίησης βασιζόμενο στην κλίση που εκμεταλλεύεται τον κανόνα της αλυσίδας. Το κύριο χαρακτηριστικό της οπισθοδιάδοσης είναι η επαναληπτική, αναδρομική και αποδοτική μέθοδος για τον υπολογισμό των ανανεώσεων των βαρών για τη βελτίωση του δικτύου έως ότου είναι σε θέση να εκτελέσει το έργο για το οποίο εκπαιδεύεται. Είναι στενά συνδεδεμένη με τον αλγόριθμο Gauss-Newton.
Η οπισθοδιάδοση απαιτεί ότι οι παράγωγοι των συναρτήσεων ενεργοποίησης κατά το σχεδιασμό του δικτύου είναι γνωστοί. Η αυτόματη διαφοροποίηση είναι μια τεχνική που παρέχει αυτόματα και αναλυτικά τις παραγώγους των συναρτήσεων στον αλγόριθμο εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο της μάθησης, η οπισθοδιάδοση χρησιμοποιείται συνήθως από τον αλγόριθμο βελτιστοποίησης μείωσης κλίσης ώστε να ρυθμίσει το βάρος των νευρώνων υπολογίζοντας την κλίση της συνάρτησης απώλειας. Η οπίσθοδιάδοση υπολογίζει τις κλίσεις, ενώ η (στοχαστική) μείωση της κλίσης χρησιμοποιεί τις κλίσεις για την εκπαίδευση του μοντέλου (μέσω βελτιστοποίησης).
Κίνητρο
Ο στόχος οποιουδήποτε επιβλεπόμενου αλγορίθμου μάθησης είναι να βρεθεί μια λειτουργία που να απεικονίζει βέλτιστα ένα σύνολο εισόδων στη σωστή έξοδο τους. Το κίνητρο για backpropagation είναι να εκπαιδεύσει ένα πολυεπίπεδο νευρωνικό δίκτυο έτσι ώστε να μπορεί να μάθει τις κατάλληλες εσωτερικές αναπαραστάσεις για να του επιτρέψει να μάθει τυχόν αυθαίρετη χαρτογράφηση της εισόδου στην έξοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνητά νευρωνικά δίκτυα
Χόλη
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ελίσκα Κρασνόχορσκα
Η Ελίσκα Κρασνόχορσκα (18 Νοεμβρίου 1847, Πράγα - 26 Νοεμβρίου 1926, Πράγα) ήταν Τσέχα φεμινίστρια και συγγραφέας. Εισήχθη στη λογοτεχνία και τον φεμινισμό από την Καρολίνα Σβέτλα. Έγραψε έργα λυρικής ποίησης και λογοτεχνικής κριτικής, ωστόσο, συνήθως συσχετίζεται με παιδική λογοτεχνία και μεταφράσεις, συμπεριλαμβανομένων των έργων των Πούσκιν, Μίκυβιτς και Μπάιρον.
Η Κρασνόχορσκα έγραψε το λιμπρέτο για τέσσερις όπερες του Μπέντριχ Σμέτανα: The Kiss (Το φιλί), The Secret (Το μυστικό), The Devil's Wall (Ο τοίχος του διαβόλου) και Viola (Βαϊόλα). Έγραψε επίσης το λιμπρέτο για την όπερα του Ζντένεκ Φίμπιτς Μπλάνικ(Fibich).
Το 1890 η Κρασνόχορσκα ίδρυσε τη Σχολή Μινέρβα στην Πράγα, το πρώτο γυμνάσιο για κορίτσια στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Η γλώσσα διδασκαλίας της ήταν η Τσεχική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα
Funk Metal
Το Funk metal είναι υποείδος της heavy metal και της alternative metal μουσικής. Συνδυάζει την φανκ μουσική με το κλασσικό heavy metal ήχο. Στο συγκεκριμένο είδος μουσικής, η κιθάρα, τα φωνητικά, το μπάσο και τα τύμπανα είναι απαραίτητα, ενώ πολλές φορές γίνονται και πειραματισμοί με πλήκτρα, τρομπέτες, σαξόφωνα και πολλά άλλα. Πρωτοπόροι του συγκεκριμένου είδους θεωρούνται οι Red Hot Chili Peppers και αυτό φαίνεται στα πρώτα τους άλμπουμ, συγκεκριμένα στο The Uplift Mofo Party Plan. Άλλα συγκροτήματα του είδους θεωρούνται οι Faith No More, οι Rage Against the Machine, οι Primus, οι Suicidal Tendencies και άλλοι που έχουν καταφέρει αρκετές πωλήσεις. Γενικά όμως το συγκεκριμένο είδος δεν είναι ευρέως διαδεδομένο και δεν λαμβάνει ιδιαίτερη προσοχή από το κοινό του heavy metal.
Κατηγορία:Είδη heavy metal
Φολιδωτά
Τα Φολιδωτά (Squamata) αποτελούν τη μεγαλύτερη αρτίγονη τάξη των ερπετών. Τα μέλη της τάξης διακρίνονται από το δέρμα τους, το οποίο φέρει κεράτινες φολίδες. Οι κοντινότεροι ζώντες συγγενείς των φολιδωτών είναι τα ρυγχοκεφάλια (Rhynchocephalia), τα οποία μοιάζουν πολύ με σαύρες.
Ταξινόμηση
Παραδοσιακά, τα φολιδωτά περιλαμβάνουν τρεις υποτάξεις: τις σαύρες (Sauria), τα αμφισβαίνια (Amphisbaenians) και τα φίδια (Ophidia). Από αυτά, οι σαύρες αποτελούν παραφυλετική ομάδα, καθώς περιλαμβάνουν τους κλάδους των αμφισβαίνιων και των φιδιών. Πρόσφατες έρευνες βασιζόμενες σε μοριακά δεδομένα έχουν αναγνωρίσει διάφορες διακριτές εξελικτικές γραμμές. Παρ' όλα αυτά οι σχέσεις ανάμεσα στους διάφορους υποκλάδους δεν είναι ακόμα καλά εξακριβωμένες.
Γιάννης Α. Κεφαλογιάννης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 18 Ιουνίου 1982.
Είναι ο πρώτος γιος από τα τρία παιδιά του Αχιλλέα Κεφαλογιάννη, αδερφού και στενού συνεργάτη του πολιτικού Γιάννη Κεφαλογιάννη. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από παλαιά πολιτική οικογένεια των Ανωγείων Ρεθύμνου.
Σπούδασε  στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική και τις Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος John Nichoplas, υποτροφία που απονέμεται στον Έλληνα με τις καλύτερες επιδόσεις στο Πανεπιστήμιο Columbia. Αφού ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές συνέχισε την επιμόρφωση του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Harvard, αποκτώντας ειδίκευση στην τεχνική της διαπραγμάτευσης για δικηγόρους.
Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών σπουδών στη Νομική Αθηνών ασχολήθηκε με το φοιτητικό συνδικαλισμό ως εκλεγμένος μέλος του Σ.Φ. Νομικής και Υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Νομικής επι τρία συναπτά έτη. Υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ.
Μιλάει αγγλικά και γερμανικά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα άσκησε τη δικηγορία ως συνεργάτης του δικηγορικού γραφείου του Αλέξανδρου Λυκουρέζου και ως ελεύθερος επαγγελματίας με ειδίκευση στο ποινικό και αστικό δίκαιο.
Βουλευτής
Στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 εξελέγη Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Εκλογική Περιφέρεια Ρεθύμνου. Υπήρξε ο νεότερος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην  ΙΕ’ Κοινοβουλευτική Περίοδο (28/06/2012 – 30/12/2014). Διετέλεσε Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων επι τρείς συναπτές κοινοβουλευτικές περιόδους ( ΙΕ’, ΙΣΤ’, ΙΖ’), εκλεγμένος με διακομματική πλειοψηφία. Το 2015 ψηφίστηκε από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ως Τομεάρχης Άμυνας. Το Φεβρουάριο του 2016 ορίστηκε Τομεάρχης Εξωτερικών από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών
Μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 ο Γιάννης Κεφαλογιάννης ορκίστηκε Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, αρμόδιος για θέματα μεταφορών, στην Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2021.
Υδατοδρόμια
Με τη ψήφιση του  Ν.4663/2020 και την έκδοση του συνόλου της δευτερογενούς νομοθεσίας που απορρέει από αυτόν, απλουστεύθηκε περαιτέρω η διαδικασία ίδρυσης, λειτουργίας και εκμετάλλευσης αεροδρομίων επί υδάτινων επιφανειών για τη λειτουργία δικτύων υδατοδρομίων στην Ελλάδα. Στη βάση αυτού του πλαισίου χορηγήθηκε άδεια ίδρυσης στα υδατοδρόμια Βόλου και Ρεθύμνου και Ίου ενώ αδειοδοτήθηκαν για πρώτη φορά υδάτινα πεδία.
Θεωρητική εξέταση και πρακτική δοκιμασία υποψήφιων οδηγών
Ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν η επεξεργασία και η εισήγηση στη Βουλή του νόμου 4625/2019 με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι επιπτώσεις από τη μη διεξαγωγή των εξετάσεων για τη αρχική χορήγηση και ανανέωση αδειών οδήγησης, ως συνέπεια των ρυθμίσεων που είχε επιφέρει ο νόμος 4599/2019 και των κοινωνικών αντιδράσεων που αυτός προκάλεσε.
Με τον ίδιο νόμο δρομολογήθηκε  θεσμικά και η διαδικασία κατάρτισης ενός νέου σχεδίου νόμου με τίτλο «Οδηγώντας με Ασφάλεια» με κύριο αντικείμενο τις θεωρητικές εξετάσεις και την πρακτική δοκιμασία υποψήφιων οδηγών, το οποίο παρουσιάστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2021 και δόθηκε προς διαβούλευση τον Μάιο του ίδιου έτους. Μεταξύ των  βασικών προβλέψεων του σχεδίου νόμου ήταν η καταγραφή της εξεταστικής διαδικασίας με οπτικοακουστικό υλικό,  η απλούστευση και  ψηφιοποίηση της διοικητικής διαδικασίας μέσα από ένα ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα, ο εκσυγχρονισμός των εκπαιδευτικών εγχειριδίων , συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας νέων βιβλίων για ειδικές ομάδες πληθυσμού, όπως άτομα που δεν έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση, με μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα ακοής, αλλά και την πρόβλεψη για την ίδρυση ιδιωτικών ειδικών κέντρων αξιολόγησης ικανότητας και προετοιμασίας οδήγησης  για υποψήφιους οδηγούς με κινητικά προβλήματα.
Προσωρινή άδεια οδήγησης
Με το ν. 4663/2020 καθιερώθηκε η προσωρινή άδεια οδήγησης με την οποία αντιμετωπίστηκε οριστικά το ζήτημα της πολύμηνης καθυστέρησης που απαιτείται για την έκδοση άδειας οδήγησης ενός νέου οδηγού. Σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης δημιουργήθηκε  εφαρμογή στην πλατφόρμα gov.gr με την οποία χορηγείται ψηφιακά βεβαίωση προσωρινής άδειας οδήγησης την επομένη ημέρα της επιτυχούς εξέτασης επιτρέποντας στο νέο οδηγό να οδηγήσει άμεσα.
Ψηφιακή διακυβέρνηση στον τομέα των Μεταφορών
Τον Ιανουάριο του 2020, εκπροσωπώντας το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών υπέγραψε προγραμματική συμφωνία, την πρώτη που συνάφθηκε στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Απλούστευσης Διαδικασιών (Ε.Π.Α.Δ), με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης το οποίο εκπροσώπησε ο Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Γιώργος Γεωργαντάς και ο Γενικός Γραμματέας Ψηφιακής Διακυβέρνησης Λεωνίδας Χριστόπουλος.
Η συνεργασία αποσκοπεί στην απλούστευση και ψηφιοποίηση των διοικητικών διαδικασιών στους τομείς των επιβατικών και εμπορευματικών μεταφορών, της οδικής ασφάλειας, της βιώσιμης αστικής κινητικότητας καθώς και της διοικητικής λειτουργίας του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Το πρώτο έργο που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας ήταν η ψηφιοποίηση της διαδικασίας ανανέωσης αδειών οδήγησης λόγω κλοπής, φθοράς ή απώλειας.
Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ)
Με το νόμο 4784/2021 θεσπίστηκε το πλαίσιο κατάρτισης των ΣΒΑΚ και ειδικότερα των διαδικασιών εκπόνησης, εξέτασης, έγκρισης, παρακολούθησης και εποπτείας τους. Βασική στόχευση του νόμου ήταν η  εξασφάλιση ενός ενιαίου τρόπου σχεδιασμού της κινητικότητας, με βάση τις αρχές της βιώσιμης αστικής κινητικότητας, στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού. Μεταξύ των βασικών προβλέψεων του νόμου ήταν η καθιέρωση υποχρεωτικότητας για εκπόνηση ΣΒΑΚ για όλους τους Δήμους με πληθυσμό άνω των 30000 κατοίκων.
Με τον ίδιο νόμο δημιουργήθηκε το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη της Mικροκινητικότητας, το οποίο θεσπίζει κανόνες για την κυκλοφορία των ηλεκτρικών προσωπικών ελαφρών οχημάτων, ρυθμίζονται θέματα αναφορικά με τον εξοπλισμό τους, τα απαραίτητα έγγραφα του χρήστη και τις προϋποθέσεις κατασκευής, διάθεσης στην αγορά και παροχής προς κοινόχρηστη χρήση τους.
Οδική Ασφάλεια
Στις 3 Φεβρουαρίου 2020 παρουσίασε στο Μουσείο Αυτοκινήτου το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Οδική Ασφάλεια. Το σχέδιο θέτει ως εθνικό στόχο τη μείωση του αριθμού των νεκρών και των σοβαρά τραυματιών, κατά 50% έως το 2030 και προωθεί τις εξής πέντε προτεραιότητες:
1.Δημιουργία Εθνικού Παρατηρητήριου Οδικής Ασφάλειας για τη συλλογή αξιόπιστων και ποιοτικών δεδομένων.
2.Εκπόνηση δεκαετούς στρατηγικού σχέδιο με συγκεκριμένους στόχους και μετρήσιμα αποτελέσματα που θα το υλοποιεί ένα σταθερό σύστημα διακυβέρνησης.
3.Καλλιέργεια κυκλοφοριακής αγωγής μέσα από την εκπαίδευση και την επικοινωνία.
4.Αποτελεσματικό σύστημα επιβολής των κανόνων οδικής κυκλοφορίας.
5. Βελτίωση της ασφάλειας των υποδομών και των οχημάτων.
Με την Πράξη 7 του Υπουργικού Συμβουλίου της 29/3/2021 συστήθηκε η Κυβερνητική Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια στην οποία ο Κεφαλογιάννης ορίστηκε Πρόεδρος με αντιπρόεδρο τον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη Λευτέρη Οικονόμου και μέλη τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών Στέλιο Πέτσα, τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Βασίλη Κοντοζαμάνη,  την Υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Ζέτα Μακρή και τον Υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Γιώργο Γεωργαντά. Η Κυβερνητική Επιτροπή συνεδρίασε δύο φορές και έλαβε αποφάσεις μεταξύ άλλων για  την ψηφιοποίηση της διαδικασίας βεβαίωσης και είσπραξης των προστίμων από παραβάσεις του ΚΟΚ καθώς και για τον οδικό χάρτη για την ενεργοποίηση του Εθνικού Παρατηρητηρίου Οδικής Ασφάλειας.
Καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας (Λονδίνο)
Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας είναι ναός της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας στην περιοχή Μπεισγουότερ του κεντρικού Λονδίνου. Ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1882 από τον τότε μητροπολίτη Κερκύρας Αντώνιο Χαριάτη, ως λατρευτική εστία για τις ανάγκες της ελληνικής παροικίας του Λονδίνου, και κυρίως των κατοίκων στις περιοχές γύρω από το Πάντιγκτον, Μπεισγουότερ και Νότινγκ Χιλ. Πέρα από τις θρησκευτικές λειτουργίες που πραγματοποιούνται στον ναό, γίνονται και συναυλίες βυζαντινής μουσικής, παραστάσεις πολυφωνικής χορωδίας, καθώς και εκμάθηση ελληνικών χορών και της -σύγχρονης- ελληνικής γλώσσας.
Ιστορία
Υπήρξε η τρίτη ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Λονδίνο, καθώς οι παλαιότερες -η αρχαιότερη ήταν ο παλιός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου- δεν ήταν σε θέση να καλύψουν τον αριθμό των ορθοδόξων πιστών οι οποίο αυξήθηκαν ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα.
Είναι σχεδιασμένη κατά τα αρχιτεκτονικά πρότυπα της βυζαντινής αναβίωσης και η κατασκευή της εκκλησίας έγινε υπό την επίβλεψη οργανωτικής επιτροπής η οποία αποτελούνταν από Έλληνες του Λονδίνου, τον Εμμανουήλ Μαυροκορδάτο, Κωνσταντίνο Αλέξανδρο Ιωνίδη, Σοφοκλή Κωνσταντινίδη, Πέτρο Ροδοκανάκη, Παρασκευά Σεκιάρη, και τον Δημήτριο Σκυλίτση, καθώς και τον Βρετανό δικηγόρο Έντουιν Φρέσφιλντ. Εντός τριών ετών, συγκεντρώθηκε το ποσό των 50.000 λιρών Αγγλίας από δωρεές της εύπορης ελληνικής κοινότητας η οποία είχε στις τάξεις της πολλούς Έλληνες τραπεζίτες και εφοπλιστές. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε τον Ιανουάριο του 1878 από τον Ευστράτιο Ράλλη, και η πρώτη λειτουργία τελέστηκε στις 1 Ιουνίου του 1879.
Το 1922, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως επέλεξε την εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνο ως την έδρα της αρχιεπισκοπής Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας για όλους τους ορθοδόξους των βρετανικών νήσων και της Μάλτας. Κατά την διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου πλήγηκε κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών του Λονδίνου και επισκευάστηκε μετέπειτα. Από το 2006 λειτουργεί μουσείο στον υπόγειο χώρο της εκκλησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Αγγλία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στο Λονδίνο Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας
Γομφόκαρπος ο θαμνώδης
Ο Γομφόκαρπος ο θαμνώδης (επιστ. ονομ.: Gomphocarpus fruticosus) είναι είδος φυτού με καταγωγή τη Νότια Αφρική. Συναντάται, επίσης, στη Νέα Ζηλανδία όπου είναι ο κύριος ξενιστής της πεταλούδας μονάρχης. Οι ιστοί του φυτού περιέχουν επαρκή καρδενολίδια, των οποίων η κατανάλωση σε σημαντικές ποσότητες φύλλων, στελεχών ή καρπών του φυτού μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Το φυτό,  έχει κηρυχθεί επίσημα φυτό εισβολέας στη Δυτική Αυστραλία.
Το είδος σχετίζεται στενά με το Gomphocarpus physocarpus.
Μισθωτή δουλεία
Η μισθωτή δουλεία είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση όπου το σύνολο των προς το ζην ενός ατόμου εξαρτάται από μισθούς (ή μισθό), ειδικά όταν οι μισθοί είναι χαμηλοί, οι συνθήκες είναι κακές και το άτομο έχει ελάχιστες έως καθόλου ρεαλιστικές πιθανότητες ανοδικής κινητικότητας. Στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, η μισθωτή σκλαβιά (ή μισθοί πείνας) αναφέρεται στην εκμετάλλευση της εργασίας διατηρώντας τους μισθούς χαμηλούς ή στάσιμους προκειμένου μια επιχείρηση να μεγιστοποιήσει την υπεραξία της. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να επικρίνει την εκμετάλλευση της εργασίας και την κοινωνική διαστρωμάτωση, με την πρώτη να θεωρείται κυρίως ως άνιση διαπραγματευτική δύναμη μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, ιδιαίτερα όταν οι εργαζόμενοι αμείβονται με συγκριτικά χαμηλούς μισθούς και με τη δεύτερη να περιγράφεται ως έλλειψη αυτοδιαχείρισης των εργαζομένων, εκπλήρωση επιλογών εργασίας και ελεύθερου χρόνου σε μια οικονομία. Η κριτική της κοινωνικής διαστρωμάτωσης καλύπτει ένα ευρύτερο φάσμα επιλογών απασχόλησης οι οποίες δεσμεύονται από τις πιέσεις μιας ιεραρχικής κοινωνίας να εκτελέσει κατά τα άλλα ανεκπλήρωτο έργο που στερεί από τους ανθρώπους τον «χαρακτήρα του είδους» όχι μόνο υπό την απειλή της ακραίας φτώχειας και της πείνας, αλλά και κοινωνικό στίγμα και μείωση της θέσης. Ιστορικά, πολλές σοσιαλιστικές οργανώσεις και ακτιβιστές έχουν υποστηρίξει την εργατική αυτοδιαχείριση ή τους εργατικούς συνεταιρισμούς ως πιθανές εναλλακτικές λύσεις στη μισθωτή εργασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δουλεία Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τέμενος του Εμίρ Σουλτάν
Το Τζαμί του Εμίρ Σουλτάν (Emir Sultan Camii) βρίσκεται στην Προύσα της Τουρκίας. Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά τον 15ο αιώνα, ξαναχτίστηκε το 1804 για τον Οθωμανό σουλτάνο Σελίμ Γ' και ξαναχτίστηκε το 1868, με το σχέδιο του τζαμιού να αλλάζει ελαφρώς με κάθε ανοικοδόμηση.
Ιστορία
Ο Εμίρ Σουλτάν, γνωστός και ως Σεμσεντίν Μεχμέτ Αλή ελ-Χουσεΐν ελ Βουχαρί (Μεχμέτ Σεμσεντίν) ήταν δερβίσης και λόγιος από την Μπουχάρα και επίσης σύμβουλος και γαμπρός του Οθωμανού σουλτάνου Βαγιαζίτ Α'. Το θρησκευτικό συγκρότημα γύρω από τον τάφο του ιδρύθηκε για πρώτη φορά από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Α' στις αρχές του 15ου αιώνα. Αναπτύχθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μουράτ Β' (μεταξύ 1421 και 1451), όταν η Χούντι Φατμά Χατούν, κόρη του Βαγιαζήτ Α', έχτισε το πρώτο τζαμί του συγκροτήματος.
Το σημερινό τζαμί βρίσκεται στη συνοικία της Προύσας, που ονομάζεται επίσης Εμιρσουλτάν. Χτίστηκε μετά την κατάρρευση του αρχικού κτηρίου του 15ου αιώνα στον σεισμό του 1766. Όταν ξαναχτίστηκε από τον Σελίμ Γ', τα θεμέλια του προηγούμενου τζαμιού και ορισμένα από τα υλικά του επαναχρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός έργου, που αναμειγνύει αρχαϊκά οθωμανικά στοιχεία με νέα οθωμανικά μπαρόκ. Μετά τον σεισμό της Προύσας του 1855, το τζαμί του Εμίρ Σουλτάν και το μαυσωλείο (türbe) χτίστηκαν ξανά το 1868, αυτή τη φορά σε καθαρό μπαρόκ στυλ, για τον Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ.
Αρχιτεκτονική
Το τζαμί, στα νότια της αυλής, είναι μια ψηλή μονόχωρη αίθουσα προσευχής από τοιχοποιία με δύο μιναρέδες στις βόρειες γωνίες. Το μαυσωλείο, επίσης στη νότια πλευρά, αποτελείται από ένα θολωτό δωμάτιο στο κέντρο με μικρότερα δωμάτια στις πλευρές του και στεγάζει τους τάφους του Εμίρ Σουλτάν και της οικογένειάς του. Άλλα δωμάτια στη βόρεια γωνία της αυλής χρησιμοποιούνται από τους ιμάμηδες. Από το συγκρότημα ξεκινάει μια κατηφορική διαδρομή προς ένα οθωμανικό νεκροταφείο.
Η Χουντί Χατούν, σύζυγος του Εμίρ Σουλτάν και κόρη του Βαγιαζίτ Α', ήταν υπεύθυνη για το χαμάμ στα νότια του τζαμιού. Υπάρχουν πολλά ιστορικά σιντριβάνια διάσπαρτα γύρω από το συγκρότημα (κουλιγιέ, külliye). Το παλαιότερο σιντριβάνι χρονολογείται από το 1743. Ένα από αυτά εμφανίζεται σε σχέδιο του Βρετανού ταξιδιώτη και καλλιτέχνη Τόμας Άλλομ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Τζακ Μα
Ο Μα Γιουν (κινέζικα: 马云, προφέρεται mɑ̀ y̌n, γεν. 10 Σεπτεμβρίου 1964),, γνωστός και ως Τζακ Μα, είναι Κινέζος μεγιστάνας, ο οποίος είναι ο ιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος της Alibaba Group, μιας πλατφόρμας στο Διαδίκτυο με βάση τις επιχειρήσεις.
Νεότερα χρόνια
Ο Μα γεννήθηκε στη Χανγκτσόου, Τσετσιάνγκ της Κίνας όπου και άρχισε να σπουδάζει αγγλικά σε νεαρή ηλικία και να εξασκεί την αγγλική γλώσσα καθημερινά.
Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας
Το Λεσίνι, επίσημα Λεσίνιον, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρα και με μόνιμο πληθυσμό 671 άτομα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2021). Είναι το μοναδικό χωριό του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου με φυσική ομορφιά και εξαιρετική δόμηση, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα του χωριού είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε λόφο.
Τζακ Μα
Νεότερα χρόνια
Αργότερα, στα νιάτα του, ο Μα πάλεψε για να πάει στο κολέγιο. Οι Κινέζικες εισαγωγικές εξετάσεις διεξάγονται μια φορά το χρόνο και πήρε στον Μα τέσσερα χρόνια για να περάσει. Μετά από αυτό,  ο Μα παρακολούθησε το Κανονικό Πανεπιστήμιο της Χανγκτσόου και αποφοίτησε το 1988 με Β. Α. στην αγγλική γλώσσα. Στο σχολείο, ο Μα ήταν πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου. Μετά την αποφοίτησή του, έγινε καθηγητής της αγγλικής και του Διεθνούς Εμπορίου στο Πανεπιστήμιο Ντιεντσί του Χανγκτσόου. Αργότερα γράφτηκε στη Σχολή Απόφοιτων Επιχειρήσεων Τσέουνγκ Κονγκ, η οποία βρίσκεται στο Πεκίνο, απ' όπου και αποφοίτησε το 2006.
Σταδιοδρομία
Ο Μα έκανε αίτηση για 30 διαφορετικές δουλειές και έχει απορριφθεί από όλες. "Πήγα για μια δουλειά με την αστυνομία, και μου είπαν, "δεν είσαι καλός", δήλωσε ο Μα σε συνέντευξή του στον Τσάρλι Ρόους."Πήγα ακόμα και στην KFC, όταν ήρθε στην πόλη μου. Είκοσι τέσσερις άνθρωποι πήγαν για δουλειά. Είκοσι τρεις έγιναν αποδεκτοί. Ήμουν ο μόνος...".  Επιπλέον, έκανε αίτηση 10 φορές για το Χάρβαρντ και τον απέρριψαν.
Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Λεσίνι βρίσκεται κοντά και δυτικά του Αχελώου ποταμού σε απόσταση 26,5 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου και 15 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αιτωλικό. Στην ανατολικά πλευρά του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Αιτωλικού - Αστακού ενώ στο κέντρο του είναι ο Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου. Πρόκειται για μικρή βυζαντινή εκκλησία που χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα και η κατασκευή του άρχισε στα χρόνια του Δεσποτάτου της Ηπείρου.
Τζακ Μα
Σταδιοδρομία
Το 1994, ο Μα άκουσε για το διαδίκτυο. Στις αρχές του 1995, πήγε στις ΗΠΑ και με την βοήθεια των φίλων του όπου γνώρισε το Διαδίκτυο. Κατά την πρώτη επαφή του με το διαδίκτυο, έψαξε τη λέξη "μπύρα". Έπειτα, προσπάθησε να ψάξει για γενικές πληροφορίες σχετικά με την Κίνα και δεν βρήκε απολύτως τίποτα. Έτσι, αυτός και ένας φίλος του, δημιούργησαν μια κακής ποιότητας ιστοσελίδα που σχετιζόταν με την Κίνα. Η ιστοσελίδα ξεκίνησε στις 9:40 π. μ. και από τις 12:30 μ. μ. είχε λάβει μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από κάποιον Κινέζο που επιθυμούσε να μάθει γι ' αυτόν. Τότε ήταν όπου ο Μα κατάλαβε ότι το Διαδίκτυο είχε κάτι σπουδαίο να προσφέρει. Τον Απρίλιο του 1995, ο Μα, η γυναίκα του και μια φίλη της, πήραν δάνειο 20.000 δολάρια, και ξεκίνησαν την πρώτη τους εταιρεία. Η εταιρεία τους ήταν αφιερωμένη στη δημιουργία ιστοσελίδων για επιχειρήσεις. Ονόμασε την εταιρεία του "Κίνα Κίτρινες Σελίδες." Μέσα σε τρία χρόνια, η εταιρεία του είχε κάνει 5,000,000 Κινεζικό Γουάν, που ισοδυναμεί με USD 800,000.
Ο Μα άρχισε να κατασκευάζει ιστοσελίδες για τις Κινεζικές εταιρείες με τη βοήθεια φίλων του στις ΗΠΑ. Έχει πει ότι "η μέρα που συνδέθηκα με το Διαδίκτυο, είχα προσκαλέσει τους φίλους μου και ανθρώπους της τηλεόρασης στο σπίτι μου," και με μια πολύ αργή σύνδεση dial-up, "περιμέναμε τρεις και μισή ώρες και είχαμε μισή σελίδα.... Ήπιαμε, είδαμε τηλεόραση και παίζαμε χαρτιά, περιμένοντας. Αλλά ήμουν τόσο περήφανος. Απέδειξα ότι το Διαδίκτυο υπήρχε." (Σε ένα συνέδριο το 2010, Μα, αποκάλυψε ότι ποτέ δεν έχει γράψει ούτε μια γραμμή κώδικα, ούτε έγινε μία πώληση σε πελάτη. Απέκτησε έναν υπολογιστή για πρώτη φορά στην ηλικία των 33. )
Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας
Δάσος του Φράξου
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το δάσος Φράξου στα νότια του χωριού που έχει χαρακτηριστεί ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (Τ.Ι.Φ.Κ) και συμπεριλαμβάνεται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νatura (Φύση) 2000. Πρόκειται για ένα από τα λίγα διασωθέντα υγρόφιλα δάση της Ελλάδας, το οποίο σχηματίζεται κυρίως από το δένδρο Νερόφραξος (Fraxinus angustifolia subsp. oxycarpa) καθώς και ασημόλευκες (Populus alba), φτέλιες (Ulmus minor), ασημοϊτιές (Salix alba). Ο σημερινός χώρος του δάσους και η γύρω του περιοχή ήταν βαλτολίμνη η οποία ονομαζόταν Κυνία (Γκυνιάς) και από το 1930 άρχισε να αποξηραίνεται σταδιακά. Το 1985 ανακηρύχθηκε διατηρητέο «Μνημείο της Φύσης» και η σημερινή έκτασή του έχει μειωθεί στα 600 περίπου στρέμματα.
Τζακ Μα
Σταδιοδρομία
Από το 1998 έως το 1999, ο Μα με επικεφαλής μια εταιρεία πληροφορικής που ιδρύθηκε από την Κίνα Διεθνούς Ηλεκτρονικού Εμπορίου Κέντρο, υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικού Εμπορίου και Οικονομικής Συνεργασίας. Το 1999 παραιτήθηκε και επέστρεψε στην Χανγκτσόου με την ομάδα του να ιδρύει το Alibaba,  στο διαμέρισμά του με μια ομάδα 18 φίλους. ξεκίνησε ένα νέο γύρο επιχείρηση ανάπτυξης με 500.000 γιουάν.
Τον Οκτώβριο του 1999 και τον Ιανουάριο του 2000, το Alibaba κέρδισε δύο φορές συνολικά $25 εκατομμύρια ξένων επενδύσεων επιχειρηματικού κεφαλαίου. Το πρόγραμμα αναμένεται να βελτιώσει την εγχώρια αγορά ηλεκτρονικού εμπορίου και να τελειοποιήσει την πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου για τις Κινεζικές επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, για την αντιμετώπιση των προκλήσεων  του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Ο Μα ήθελε να βελτιώσει το παγκόσμιο σύστημα ηλεκτρονικού εμπορίου και από το 2003 ίδρυσε Taobao Marketplace, το Alipay, το Αλί Μαμά και το Lynx. Μετά την ταχεία αύξηση του Taobao, το eBay προσφέρεται να αγοράσει την εταιρεία. Ωστόσο, ο Μα απέρριψε την προσφορά τους, και αντί αυτού προτίμησε την υποστήριξη του Τζέρι Γιανγκ, συν-ιδρυτή του Yahoo ο οποίος επένδυσε $1 δισεκατομμύριο.
Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Τζακ Μα
Σταδιοδρομία
Ο Μα συχνά καλείται να διαλέξει σε πανεπιστήμια όπως τη Σχολή Ουάρτον του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου.
Επιτεύγματα
Το 2004, η Κεντρική Τηλεόραση της Κίνας και οι τηλεθεατές της επέλεξε τον Μα ως έναν από τους "Κορυφαίους 10 Επχιειρηματίες του Χρόνου".
Τον Μάιο του 2009, το περιοδικό Τime επέλεξε τον Μα ως μία από τις 100 πιο ισχυρούς ανθρώπους. Στην αναφορά των επιτευγμάτων του, ο Άντι Ιγκνάτιους, πρώην ανώτερος συντάκτης του Time και αρχισυντάκτης του Harvard Business Review, σημείωσε ότι "ο Κινέζος επιχειρηματίας του Διαδικτύου είναι γλυκομίλητος — και μιλάει πολύ καλά αγγλικά". Το 2014, ήταν και πάλι  συμπεριλαμβανομένος στον κατάλογο. Το BusinessWeek τον επέλεξε ως ένα από Πιο Ισχυρούς Ανθρώπους της Κίνας,. Το Forbes Κίνα, επίσης, τον επέλεξε ως έναν από τους 10 Πιο Αξιοσέβαστους Επιχειρηματίες στην Κίνα από το 2009. Ο Μα έλαβε το 2009 το βραβείο Οικονομικό Πρόσωπο της Χρονιάς από την Κεντρική Τηλεόραση της Κίνας: οι Ηγέτες των Επιχειρήσεων της Δεκαετίας.
Το 2010, Ο Μα είχε επιλεγεί από το Forbes της Ασία ς ως ένας από τους Ήρωες της Φιλανθρωπίας για την συνεισφορά του στην αντιμετώπιση της καταστροφής και της φτώχειας.
Ο Μα απονεμήθηκε επίτιμο διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας του Χονγκ Κονγκ το Νοέμβριο του 2013.
Το 2014, κατετάχθη ως ο 30ς πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο σε ετήσια κατάταξη που δημοσίευσε το Forbes.
Το 2015, του τιμήθηκε το Ασιατικό Βραβείο του Επιχειρηματία της Χρονιάς.
Το 2017, το Fortune κατέταξε τον Μα στην δεύτερη θέση στην Παγκόσμια λίστα με τους 50 Μεγαλύτερους Ηγέτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι επιχειρηματίες
Συζυγής ανάστροφος πίνακας
Στην γραμμική άλγεβρα, συζυγής ανάστροφος πίνακας (ή αλλιώς Ερμιτιανός συζυγής πίνακας) ενός μιγαδικού πίνακα είναι ο ανάστροφος πίνακας του συζυγούς του. Πιο συγκεκριμένα, για τον πίνακα A διαστάσεων n \times m, ο συζυγής ανάστροφος πίνακας A^H είναι ο πίνακας διαστάσεων m \times n, ο οποίος ικανοποιεί για κάθε και. Επομένως,
Για παράδειγμα, ο συζυγής του είναι ο.
Ο συζυγής ανάστροφος συμβολίζεται και ως A^* και A^{\dagger} Η ονομασία Ερμιτιανός προέρχεται από τον Κάρολο Ερμίτ.
Ιδιότητες
Συνδυάζοντας τις ιδιότητες του ανάστροφου πίνακα και τις ιδιότητες του συζυγούς πίνακα, έχουμε τις εξής ιδιότητες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα
Ντόναλντ Γκλόβερ
Είναι γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις κωμικές σειρές Community, 30 Rock και Ατλάντα την οποία και δημιούργησε. Εμφανίστηκε στο Spider-Man: Homecoming όπως και στο Solo: A Star Wars Story. Παρείχε επίσης τη φωνή του Simba σε ένα remake της ταινία της Disney Ο Βασιλιάς των Λιονταριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μωσάν
Το Μωσάν (γαλλικά: Mauchamps) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπυζιέν (γαλλικά: Campusiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ερνστ Άιχνερ
Ο Ερνστ Άιχνερ (Ernst Eichner, Μπαντ Άρολσεν 15 Φεβρουαρίου 1740 - Πότσδαμ 1777), ήταν Γερμανός συνθέτης της σχολής του Μάνχαϊμ και φαγκοτίστας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ερνστ Άιχνερ ήταν γιος τού Γιόχαν Αντρέας (Johann Andreas Eichner 1694-1768), μουσικού στην Αυλή του Βαλντέκ, που φρόντισε για την πρωταρχική μουσική του εκπαίδευση. Έγινε ευρύτερα γνωστός, σε όλη την Ευρώπη, ως βιρτουόζος εκτελεστής του φαγκότου. Το 1762 εισήλθε στην υπηρεσία του δούκα Christian IV του Zweibrücken ως βιολονίστας. Το 1768, έγινε ο εξάρχων της 17μελούς αυλικής ορχήστρας του Zweibrücken, όπου παρέμεινε μέχρι το 1772. Το 1772 οι συνθέσεις του εκδόθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Άμστερνταμ. Το 1773 πήγε στο Λονδίνο και, όταν επέστρεψε, προσελήφθη στην ορχήστρα του πρίγκιπα της Πρωσίας, τού μετέπειτα Φρειδερίκου Γουλέλμου Β’. Το 1784, ο ποιητής και μουσικός Κ. Σούμπαρτ (Christian Friedrich Daniel Schubart) εξήρε τα έργα του Άιχνερ την «ευγενική γοητεία και γλυκύτητά τους». Το συνθετικό του ύφος υποδεικνύει ότι θα πρέπει να υπήρξε μαθητής του Καρλ Στάμιτς. Το 1772 πήρε το δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό σύνθεσης.
Ο Άιχνερ είχε την απόλυτη εκτίμηση των συγχρόνων του και πέτυχε διεθνή αναγνώριση ως καταξιωμένος συνθέτης, φαγκοτίστας και εξάρχων μουσικός κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ωστόσο, πέθανε νέος και γρήγορα ξεχάστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αμοιβαία βοήθεια (θεωρία οργάνωσης)
Στη θεωρία της οργάνωσης, η αμοιβαία βοήθεια είναι η εθελοντική αμοιβαία ανταλλαγή πόρων και υπηρεσιών για αμοιβαίο όφελος. Τα έργα αλληλοβοήθειας είναι μια μορφή πολιτικής συμμετοχής στην οποία οι άνθρωποι αναλαμβάνουν την ευθύνη να φροντίζουν ο ένας τον άλλον και να αλλάζουν τις πολιτικές συνθήκες.
Προέλευση
Ο όρος «αμοιβαία βοήθεια» διαδόθηκε από τον αναρχικό φιλόσοφο Πιοτρ Κροπότκιν στη συλλογή δοκιμίων του Mutual Aid: A Factor of Evolution, ο οποίος υποστήριξε ότι η συνεργασία, όχι ο ανταγωνισμός, ήταν ο κινητήριος μηχανισμός πίσω από την εξέλιξη. Ο Κροπότκιν υποστήριξε ότι η αλληλοβοήθεια έχει ρεαλιστικά πλεονεκτήματα για την επιβίωση ανθρώπων και ζώων και έχει προωθηθεί μέσω της φυσικής επιλογής, και ότι η αλληλοβοήθεια είναι αναμφισβήτητα τόσο αρχαία όσο ο ανθρώπινος πολιτισμός. Αυτή η αναγνώριση του ευρέως διαδεδομένου χαρακτήρα και του ατομικού οφέλους της αμοιβαίας βοήθειας βρισκόταν σε αντίθεση με τις θεωρίες του κοινωνικού δαρβινισμού που έδιναν έμφαση στον ατομικό ανταγωνισμό και την επιβίωση του ισχυρότερου και ενάντια στις ιδέες φιλελεύθερων όπως ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, που πίστευαν ότι η συνεργασία είχε κίνητρο, από την καθολική αγάπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριστερά (πολιτική) Κατηγορία:Συνδικαλισμός Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Adventus (τελετή)
Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, η άφιξη, λατιν.: adventus, αρχ. ελλην.: απάντησις, ήταν τελετή η οποία πραγματοποιείτο για τον εορτασμό της άφιξης σε μία πόλη ενός Ρωμαίου Αυτοκράτορα ή άλλων αξιωματούχων. Η αυτοκρατορική άφιξη ήταν η «κατ' εξοχήν τελετή» της περιόδου, που εόρταζε τόσο την άφιξη του Αυτοκράτορα όσο και την ευλογία της ίδιας της Αυτοκρατορικής παρουσίας για την ασφάλεια της πόλης. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να αναφέρεται σε καλλιτεχνικές απεικονίσεις (συνήθως σε ανάγλυφα γλυπτά, συμπεριλαμβανομένων νομισμάτων) τέτοιων τελετών.
Η πόλη θα στολιζόταν για την περίσταση, μία δημόσια πομπή έβγαινε από την πόλη, για να συναντήσει και να υποδεχτεί τους τιμώμενους στον δρόμο, και, αφού τους συνόδευε τελετουργικά στην πόλη, θα εκφωνείτο πανηγυρικός λόγος προς τιμήν τους, ακολουθούμενος από εορτή και αγώνες. Το αντίθετο ήταν η αναχώρηση (profectio). Εκτός από τους αυτοκράτορες, οι κυβερνήτες των Ρωμαϊκών επαρχιών και οι επίσκοποι μπορούσαν να γίνουν δεκτοί από adventus.
μικρογραφία|300εσ|Η «άφιξη» του Χριστού στην Ιερουσαλήμ, εικονογράφηση από το [[Rossano Gospels|Ευαγγέλιο Ροσάνo του 6ου αι.]]