cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Τίτλος
Από την εποχή του Μέγα Κωνσταντίνου, δηλαδή τον 4ο μετά Χριστόν αιώνα, οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες είχαν, με λίγες εξαιρέσεις, λάβει τον ρόλο του υπερασπιστή του Χριστιανισμού. Μετά την εκθρόνιση του Ρωμύλου το 476 μ.Χ. ο τίτλος του Αυτοκράτορα κατέστη ανενεργός στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο τίτλος και η σύνδεση του Αυτοκράτορα και της Εκκλησία ς παρέμεινε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι την πτώση της το 1453 στους Οθωμανούς. Στη Δύση, ο τίτλος του Αυτοκράτορα (λατινικά: «Imperator») αναβίωσε το 800 μ.Χ., όταν και αναβίωσαν και ιδέες της αυτοκρατορικής – παπικής συνεργασίας. Καθώς η παπική εξουσία αυξανόταν κατά την περίοδο του Μεσαίωνα, πάπες και αυτοκράτορες ήρθαν σε σύγκρουση για τη διοίκηση της Εκκλησίας. Η πιο γνωστή και σθεναρή διαμάχη ήταν κατά τον 11ο αιώνα μεταξύ του Ερρίκου Δ΄ και του Πάπα Γρηγόριου Ζ΄, γνωστή ως Έριδα Περιβολής.
Μετά τη στέψη του Καρλομάγνου ως Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (λατινικά: Imperator Romanorum) από τον Πάπα, οι διάδοχοί του διατήρησαν τον τίτλο μέχρι τον θάνατο του Βερεγγάριου Α΄ το 924. Κανένας Πάπας δεν διόρισε ξανά αυτοκράτορα μέχρι τη στέψη του Όθωνα Α΄ το 962. Με τον Όθωνα και τους διαδόχους του το μεγαλύτερο μέρος του πρώην βασιλείου των Καρολιδών της ανατολικής Φραγκίας παραήρθε μέσα στα σύνορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι διάφοροι Γερμανοί πρίγκιπες εξέλεγαν έναν από αυτούς ως Βασιλιά των Γερμανών, μετά το οποίο μπορούσε να στεφθεί αυτοκράτορας από τον Πάπα. Μετά τη στέψη του Καρόλου Ε΄ όλοι οι επόμενοι αυτοκράτορες ήταν τυπικά αυτοκράτορες-εκλέκτορες λόγω της έλλειψης στέψης από τον Πάπα, αλλά για πρακτικούς λόγους ονομάζονταν απλά αυτοκράτορες.
Ο όρος «sacrum» («Άγιος») σε σχέση με τη μεσαιωνική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1157 υπό τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα. Ο Κάρολος Ε΄ ήταν ο τελευταίος Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας που στέφτηκε από τον Πάπα, το 1530. Ο τελευταίος Αυτοκράτορας (-εκλέκτορας) της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φραγκίσκος Β´ παραιτήθηκε το 1806 κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, οι οποίοι και είχαν, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα την τελική διάλυση της Αυτοκρατορίας.
Ο επίσημος τίτλος του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν «Αύγουστος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων» (Romanorum Imperator Augustus). Όταν στέφτηκε ο Καρλομάγνος το 800 η προσφώνησή του ήταν «γαληνότατος Αύγουστος, εστεμμένος από τον Θεό, μέγας και ειρηνικός αυτοκράτορας, κυβερνών τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία» καταλείποντας έτσι τα «Άγιος» και «Ρωμαίος» στον αυτοκρατορικό τίτλο. Η λέξη Άγιος δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ ως μέρος αυτού του τίτλου σε επίσημα έγγραφα.
Η λέξη Roman αντανακλούσε την αρχή του translatio imperii, μεταφορά της εξουσίας, που αφορούσε τους (Γερμανούς) Άγιους Ρωμαίους Αυτοκράτορες ως κληρονόμους του τίτλου του Αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρά τη συνεχιζόμενη ύπαρξη και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Διαδοχή στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Το Συμβούλιο των Πριγκίπων-Εκλεκτόρων οριζόταν σε επτά πρίγκιπες, τρεις αρχιεπισκόπους και τέσσερεις λαϊκούς πρίγκιπες, με το Χρυσόβουλο του 1356. Έτσι και παρέμεινε ως το 1648, όταν και ο διακανονισμός του Τριακονταετούς Πολέμου έθεσε ως προσθήκη ενός ακόμα εκλέκτορα, για να διατηρήσει την ασταθή ισορροπία μεταξύ των Προτεσταντών και Καθολικών της Αυτοκρατορίας. Ακόμα ένας εκλέκτορας προστέθηκε το 1690, και όλο το κολλέγιο των εκλεκτόρων αναδιοργανώθηκε το 1803, μόλις τρία χρόνια πριν τη διάλυση της Αυτοκρατορίας.
Μετά το 1438, η Βασιλεία παρέμεινε στον Οίκο των Αψβούργων και της Λωρραίνης, με μια σύντομη εξαίρεση του Καρόλου Ζ΄, των Βίττελσμπαχ. Ο Μαξιμιλιανός Α΄ (αυτοκράτορας 1508-1519) και οι διάδοχοί του δεν πήγαιναν πια στη Ρώμη για να στεφτούν από τον Πάπα. Συνεπώς, ο Μαξιμιλιανός αυτοαποκαλέστηκε Εκλεγμένος Ρωμαίος Αυτοκράτορας (Erwählter Römischer Kaiser) το 1508 με την παπική έγκριση. Ο τίτλος αυτός ήταν σε χρήση από όλους τους διαδόχους του, που δεν είχαν στεφτεί. Από αυτούς, μόνο ο Κάρολος Κουίντος στέφτηκε από τον Πάπα.
Κατάλογος Αυτοκρατόρων
Ο κατάλογος περιλαμβάνει όλους τους Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανεξάρτητα από το αν αυτοί χρησιμοποιούσαν για τον εαυτό τους τον τίτλο Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Υπάρχουν κάποια κενά στη λίστα, για παράδειγμα, ο Ερρίκος Α΄ ήταν βασιλιάς της Γερμανίας αλλά όχι Αυτοκράτορας, ωστόσο αριθμείται ως διάδοχός του ο Ερρίκος Β΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας. Η Δυναστεία των Γουίδων ακολουθεί την αρίθμηση για το Δουκάτο του Σπολέτο.
Δυναστεία Ουνριχιδών
Δεν υπήρχε αυτοκράτορας μεταξύ το 924 και 962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Μεσαριά Άνδρου
Η Μεσαριά είναι ένα χωριό στην Άνδρο με πληθυσμό 213 κατοίκων σε υψόμετρο 140 μέτρων. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Άνδρου. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δημοτικό διαμέρισμα Μεσαριάς του ίδιου δήμου. Απέχει από τη Χώρα 5 χιλιόμετρα και από το Γαύριο 27 χιλιόμετρα. Το καλύτερο αξιοθέατο στο χωριό είναι το πέτρινο γεφύρι που συνέδεε τη Μεσαριά με τα Φάλλικα.
888casino
Το 888casino, προηγουμένως γνωστό ως Casino-on-Net, είναι διαδικτυακό καζίνο το οποίο ιδρύθηκε το 1997 με έδρα στο Γιβραλτάρ. Είναι ένα από τα παλαιότερα καζίνο στο Διαδίκτυο, και το 2013 αναδείχθηκε ως το πρώτο αποκλειστικό διαδικτυακό καζίνο με σχετική άδεια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Ιστορία
To Casino-on-Net ιδρύθηκε από τους αδελφούς Άρον και Έιβι Σέικ σε συνεργασία με τους Ρον και Σέι Μπεν-Γιττάκ, επίσης αδελφούς, το 1997. Ο Άρον Σέικ ισχυρίζεται πως συνέλαβε την ιδέα ενός διαδικτυακού καζίνο ενώ παρευρισκόταν σε ένα συνέδριο οδοντιατρικής στο Μόντε Κάρλο. To 1994 στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα ψηφίστηκε νόμος σχετικά με το Ελεύθερο Εμπόριο & τις Ζώνες Μεταποίησης, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη νόμιμων διαδικτυακών καζίνο. Το Casino-on-Net μετονομάστηκε σε 888casino το 2010 για λόγους ομοιομορφίας με τα άλλα προϊόντα 888.[6] Μέχρι το 2015 η ιστοσελίδα είχε σχετική άδεια και λειτουργούσε στο Γιβραλτάρ, το Νιου Τζέρσεϊ, τη Δανία, την Ισπανία και σε ορισμένες άλλες χώρες και περιφέρειες.
To 888casino ήταν χορηγός του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Σνούκερ για το 2013.
Το περιοδικό Gaming Intelligence περιέγραψε το 888casino ως « το μόνο πραγματικά πανευρωπαϊκό καζίνο. »
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοσελίδες τζόγου
Εύα (Γνωστικισμός)
Κατά τον Γνωστικισμό, αναζητώντας την κατανόηση της ίδιας της σωτηριολογίας του ο πρώιμος Χριστιανισμός στράφηκε στη μορφή της Εύας, δαιμονοποιώντας την εν μέρει. Ο ρόλος Χριστού στη λύτρωση ερμηνεύθηκε μόνο βάσει της σχέσης του με την Πτώση, έτσι όπως απεικονίζεται στη Γένεση. Η Εύα, μαζί με τον συνεργάτη της, τον όφι, έγινε ο αντίπαλος που, με τα ψέμματά της, οδήγησε τον παραδείσιο Αδάμ μακριά από τον Θεό. Καθώς η αντίληψη της κατωτερότητας της Εύας και της τάσης της για αμαρτία είναι ακόμα ενσωματωμένη στην κουλτούρα του 20ου αιώνα, μερικά παραδείγματα αρκούν για να κατανοήσουμε την αντίθεση που παράγεται ανάμεσα στην Εύα της Γένεσης και την Εύα του Γνωστικισμού.
Η παράγωγος φύση της Εύας προϋποθέτει μια οντολογική διάκριση και μια κατωτερότητα εξαρχής. Έτσι ο Παύλος ο πρωιμότερος χριστιανός θεολόγος, μπορεί να ισχυριστεί: «διότι ο μεν ανήρ δεν χρεωστεί να καλύπτη την κεφαλή αυτού επειδή είναι εικών και δόξα του Θεού, η δε γυνή είναι δόξα του ανδρός. διότι ο ανήρ δεν είναι εκ της γυναικός αλλ’η γυνή εκ του ανδρός. Επειδή δεν εκτίσθη ο ανήρ για την γυναίκα, αλλ’ η γυνή δια τον άνδρα ». (Α΄ προς Κορινθίους 11:8-9). Σχεδόν ως ύστερη σκέψη, δεδομένης της αποτυχίας όλων των άλλων πλασμάτων να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του αρσενικού ανθρώπου, ο Θεός δημιούργησε το θήλυ με σαφή σκοπό να γίνει σύντροφος του Αδάμ.
Η Εύα συμβολίζει την αδυναμία, τον αισθησιασμό, τον πειρασμό και την ατίμωση. Δεύτερη στην τάξη της δημιουργίας, ο σκοπός της ήταν να υπηρετεί τον Αδάμ. Ελλείψει σοφίας και φρόνησης οι ενέργειές της στον Κήπο οδήγησαν στην πτώση όλης της ανθρωπότητας. Η Εύα κατάστρεψε την ελπίδα της ανθρωπότητας για τον παράδεισο επί της γης και, χωρίς την εμφάνιση του Χριστού, την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Ο Αυγουστίνος και ο Αμβρόσιος ερμήνευσαν τη σημασία της Εύας στο ίδιο γενικό χρονικό πλαίσιο ως αντίδραση στη μυθολογική ανάπτυξη των Γνωστικών, σύμφωνα με την οποία η Εύα έπαιζε έναν πολύ κεντρικό ρόλο στη δημιουργία. Εντούτοις, αυτοί οι δύο πρώτοι ορθόδοξοι χριστιανοί θεολόγοι, με τις ερμηνείες τους για την πρώτη γυναίκα, συνέβαλαν στη δημιουργία μιας άποψης για την Εύα και τη θηλυκότητα που διατηρήθηκε στις επόμενες γενεές στις χριστιανικές κοινωνίες. Η Εύα στη συγκεκριμένη άποψη συνδέει τη γυναίκα με ό,τι είναι δευτερεύον και κακό, καθοδηγούμενο και αδύναμο. Αυτό το αδύναμο και καθοδηγούμενο πλάσμα οδήγησε ολάκερη την ανθρωπότητα στην Πτώση. Αν και πολλοί Χριστιανοί –ιδιαίτερα αυτοί που γεννήθηκαν προς το τέλος του εικοστού αιώνα- καταλαβαίνουν ότι μια τέτοια άποψη είναι τουλάχιστον ανεπαρκής και λανθασμένη, οι σύγχρονοι μελετητές της Βίβλου, των οποίων τον αντίκτυπο δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε στο σύγχρονο Χριστιανισμό, συνεχίζουν να κατηγορούν την Εύα και συνεπώς όλες τις γυναίκες για την εξορία της ανθρωπότητας από τον Παράδεισο. Τέτοιες πεποιθήσεις παραμένουν ενσωματωμένες στα εκκλησιαστικά συστήματα και τα δόγματα παγκοσμίως.
Αλλά αυτή δεν είναι η Εύα που συναντάμε στα κείμενα του Γνωστικού Χριστιανισμού. Εδώ, οι περιγραφές της είναι εκείνες του οδηγού, του δάσκαλου, ακόμα και του λυτρωτή. Η ουσία και οι ενέργειές της χρησιμεύουν να παρέχουν γνώση και φώτιση για την ανθρωπότητα. Είναι μια «άλλη» Εύα. Για να κατανοήσουμε τη διαφορά, θα πρέπει να αναφερθούμε στον Γνωστικό μύθο, έτσι όπως αναφέρεται στο περί της προέλευσης του Κόσμου, βασικού κειμένου για τη δημιουργία στη βιβλιοθήκη του Ναγκ Χαμαντί.
Περί της προέλευσης του Κόσμου
Στην παράθεση που ακολουθεί συμπεριλαμβάνονται εδάφια των γνωστικών κειμένων της βιβλιοθήκης που βοηθούν στην κατανόηση της Γνωστικής Εύας. Ουσιαστικά καταγράφονται όσα γνώριζαν ή διδάσκονταν οι Γνωστικοί.
Οι επτά κυβερνήτες ή αρχές (άρχοντες), υπερφυσικές υπάρξεις κατώτερης τάξης που συνδέονται με τη φυσική δημιουργία, έφτιαξαν το σώμα του Αδάμ. Όμως, καθόρισαν ότι ο Αδάμ, αν του δινόταν ψυχή, θα γινόταν ισχυρότερος από εκείνους. Για αυτό δημιουργήθηκε ως άψυχη ύπαρξη. Η Σοφία Ζωή, μορφή υπέρτερη των επτά αρχόντων στην Γνωστική κοσμολογία, έδωσε στον Αδάμ ζωή με την ανάσα της. Αυτή η οντολογικά μετασχηματιστική προσφορά τάραξε και θύμωσε τους κυβερνήτες. Αλλά η πνοή της ζωής δεν απελευθέρωσε πλήρως τον Αδάμ. Ήταν ακόμη υποχρεωμένος να σέρνεται στο έδαφος. Η αδυναμία του κατεύνασε τους επτά κυβερνήτες, που τον πήραν και τον τοποθέτησαν στον παράδεισο. Κατόπιν αποχώρησαν για τους ουρανούς τους.
Σε αυτό το σημείο της αφήγησης εισέρχεται η Εύα: Είναι φανερό ότι οι ρόλοι αντιστρέφονται στη γνωστική εκδοχή του μύθου. Αντί να δημιουργείται η Εύα από το πλευρό του Αδάμ, είναι εκείνη που παρέχει την ψυχή στον Αδάμ. Γίνεται ενεργός δωρητής της ζωής, και όχι παθητικός δέκτης του Αδάμ.
Ο ρόλος της Εύας συνεχίζει να ξετυλίγεται στο περί της προέλευσης του Κόσμου:
Στο σχέδιό τους για να καταστρέψουν την Εύα, οι Άρχοντες δημιουργούν ένα ψέμα – ότι η Εύα προήλθε από το πλευρό του Αδάμ. Τούτη η υπόθεση της διαμόρφωσης από το πλευρό του Αδάμ γίνεται το επίκεντρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται η ορθόδοξη ερμηνεία της Εύας, μια ερμηνεία που στερείται της απαραίτητης σωτηριολογικής γνώσης. Μια μελέτη των δογματικών συστημάτων –ιδιαίτερα των χριστιανικών ομάδων του 20ου αιώνα- αρκεί για να κατανοήσει κανείς από πού πηγάζει η υπαγωγή των γυναικών στις δυνάμεις της πατριαρχίας.
Φυσικά, η αληθινή Εύα παρέμεινε κρυμμένη στο δέντρο. Αλλά η ιστορία της Εύας συνεχίζει να ξετυλίγεται. Η «ομοίωσή» της που έζησε με τον Αδάμ, σε αντιδιαστολή με την «αληθινή Εύα» στο Δέντρο της Ζωής, επίσης αποδίδει έναν κεντρικό ρόλο στη σωτηρία. Όπως στην ιστορία της Γένεσης, αποφασίζει να φάει από το δέντρο της γνώσης και να μοιραστεί τη φώτισή του με τον Αδάμ:
Παραπομπές
Όλες οι παραπομπές από τα γνωστικά κείμενα έγιναν από ελεύθερη μετάφραση του The Nag Hammadi Library, (ed. James Robinson), Harper, (San Francisco, 1988) και ακολουθούν την αρίθμηση της συγκεκριμένης έκδοσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γνωστικισμός
Σπυρίδων Βεντούρας
Βιογραφία
Ο Σπυρίδων Βεντούρας σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας. Υπήρξε κυρίως αγιογράφος και προσωπογράφος. Πέθανε στη Λευκάδα το 1835.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι Κατηγορία:Επτανησιακή σχολή
NHK
Το NHK είναι ο εθνικός φορέας ραδιοφωνίας και τηλεόρασης της Ιαπωνίας. Το όνομα του οργανισμού προέρχεται από τα αρχικά του 日本放送協会 (Ιαπωνική Εταιρία Μεταδόσεων) όταν αυτό μεταγραφεί στο λατινικό αλφάβητο, Nippon Hōsō Kyōkai. Αποτελεί δημόσια εταιρία και χρηματοδοτείται από άμεσο τηλεοπτικό φόρο για τους κατόχους τηλεοπτικών δεκτών, ωστόσο δεν προβλέπονται ποινές για όσους αρνηθούν να το πληρώσουν.
Το NHK μεταδίδει 2 επίγεια τηλεοπτικά κανάλια παν-ιαπωνικής εμβέλειας (NHK General TV και NHK Educational TV), 3 δορυφορικά κανάλια (NHK BS-1, NHK BS-2 και NHK Hi-Vision, με το τελευταίο να αποτελεί κανάλι υψηλής ευκρίνειας) καθώς και 3 σταθμούς ραδιοφώνου (NHK Radio 1, NHK Radio 2 και NHK FM).
Το κανάλι μεταδίδεται και παγκόσμια υπό την επωνυμία NHK World που αποτελείται από τα τηλεοπτικά κανάλια NHK World TV και NHK World Premium, καθώς και τον ραδιοφωνικό σταθμό NHK World Radio Japan που εκπέμπει στα μεσαία. Μέρος του προγράμματος διατίθεται και διαδικτυακά.
Ιστορία
Το NHK μέχρι και τη δεκαετία του '40 διατηρούσε το μονοπώλιο στον χώρο της ραδιοτηλεόρασης. Εξέπεμψε -ως Ιαπωνική Υπηρεσία Ραδιοφωνίας- για πρώτη φορά στις 22 Μαΐου 1925, ενάμισι έτος μετά τον μεγάλο σεισμό του Καντό, από τον λόφο Άταγκο. Ακολούθησαν εκπομπές στην Οσάκα και τη Ναγκόγια το ίδιο έτος.
Το NHK ιδρύθηκε το επόμενο έτος (1926) στα πρότυπα του βρετανικού BBC, μετά από συγχώνευση τριών τοπικών εταιριών μεταδόσεων, υπό την επίβλεψη του τότε Υπουργείου Συγκοινωνιών.
Το 1931 ξεκίνησε η μετάδοση του δεύτερου ραδιοφωνικού προγράμματος. Το 1935 ξεκίνησε και η παγκόσμια μετάδοση στα μεσαία, γνωστό τότε ως Radio Japan.
Τον Νοέμβρη του 1941 ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός κρατικοποίησε όλα τα δημόσια μέσα ενημέρωσης. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το NHK αποτελούσε μέρος της εσωτερικής προπαγάνδας.
Μεταπολεμικά, το 1950 ψηφίστηκε ο Περί Μεταδόσεων Νόμος (放送法, Ηōsōhō) το οποίο μεταξύ άλλων αποτελούσε νέο ξεκίνημα για το NHK που πλέον αποτελούσε ειδική οντότητα που χρηματοδοτείται από το κοινό.
Το ίδιο έτος δημιουργήθηκε και πρώτο τηλεοπτικό κανάλι του NHK, ενώ το 1959 ακολούθησε το δεύτερο. Το 1960 οι τηλεοπτικές μεταδόσεις έγιναν έγχρωμες.
Το 1980 δημιουργήθηκαν τα δορυφορικά κανάλια του NHK που καλύπτουν ολόκληρη την Ιαπωνία. Το 1995 δημιουργήθηκε το NHK World.
Το 2000 η εταιρία ξεκίνησε τη ψηφιακή της μετάβαση (πρότυπο ISDB) με συνεχή αύξηση των περιοχών κάλυψης.
Πρόγραμμα
Το NHK ως δημόσια τηλεόραση μεταδίδει ποικιλία προγραμμάτων.
Ειδήσεις
Μεταδίδονται ειδήσεις τοπικού, εθνικού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος στα Ιαπωνικά και τα Αγγλικά (κάποια από τα δελτία). Μεταδίδονται ενημερωτικά δελτία ειδικά διαμορφωμένα για ομάδες όπως οι κωφοί, οι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών και τα παιδιά.
Εκπαιδευτική τηλεόραση
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του NHK παρακολουθείται στα πλείστα Δημοτικά σχολεία της χώρας. Γνωστότερο εξ αυτών το Tensai Terebikun MAX (ΤΤΚ) που παρουσιάζουν οι Yasuda Dai Circus (τρίο κωμικών: Danchō, HIRO, Kuro-chan) μαζί με την Μάκι Νισίγιαμα και μια ομάδα 24 μαθητών ηλικίας 8 ως 14 ετών.
Anime
Το NHK μετέδιδε και εξακολουθεί να μεταδίδει μεγάλο αριθμό anime, μεταξύ αυτών πολλούς διάσημους τίτλους όπως Cardcaptor Sakura, Mobile Suit Gundam, Tsubasa: Reservoir Chronicle, The Twelve Kingdoms, Kyo Kara Maoh! και Future Boy Conan.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιαπωνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1925 Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Εναέρια παρατήρηση
Ως εναέρια παρατήρηση χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε παρατήρηση που διενεργείται από αέρος σε αντίθεση με την επίγεια παρατήρηση συμπεριλαμβανομένων της επιθαλάσσιας, ή της υπόγειας, ή υποθαλάσσιας.
Η εναέρια παρατήρηση όπως και οι εξ αντιθέτου παρατηρήσεις υπάγονται στη γενικότερη κατηγορία της παρατήρησης του ανοικτού χώρου. Αν η παρατήρηση αυτή διενεργείται με προληπτικό χαρακτήρα τότε χαρακτηρίζεται εναέρια επιτήρηση. Ανάλογα των φορέων που διενεργούν εναέρια παρατήρηση αυτή διακρίνεται βασικά σε: Η Στρατιωτική εναέρια παρατήρηση εμφανίστηκε με την εφεύρεση του αερόστατου, όπου το 1794 και εισήχθηκε στη στρατιωτική τακτική ως μέθοδος κατόπτευσης στρατιωτικών θέσεων, εγκαταστάσεων, μετακινήσεων κ.λπ. Η εναέρια παρατήρηση με αερόστατα γενικεύθηκε ιδιαίτερα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και με υδροπλάνα που εκτοξεύονταν με ειδικό καταπέλτη από θωρηκτά, ακόμα και από υποβρύχια, γεγονός που αποκαλύπτει και την ιδιαίτερη σπουδαιότητα αυτής καθεαυτής της παρατήρησης.
Στη σύγχρονη εποχή η στρατιωτική εναέρια παρατήρηση πραγματοποιείται με πλείστα ιπτάμενα μέσα, επανδρωμένα και μη επανδρωμένα με στόχους ακόμα και συλλογή πληροφοριών. Χαρακτηριστικότερα όλων είναι τα σύγχρονα ιπτάμενα ραντάρ. Η Πολιτική εναέρια παρατήρηση άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πρωτίστως για επιστημονικούς σκοπούς π.χ. μετεωρολογικούς, τοπογραφικούς κ.λπ. Μετά δε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αναπτύχθηκε περισσότερο με την κατασκευή και διάδοση των ελικοπτέρων. Έτσι άρχισαν να δημιουργούνται διάφορες κρατικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρίες εναέριας παρατήρησης εφοδιαζόμενες με ελικόπτερα και μικρά αεροσκάφη, με χαρακτηριστικότερη τη Διεθνή Περιπολία Πάγων.
Σήμερα η εναέρια παρατήρηση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη από διωκτικές αρχές, αστυνομικές, ακτοφυλακές, τελωνοφυλακές, πυροφυλακές κ.λπ. σε μορφή επιτήρησης. Σημαντικότερη εξ όλων των επιστημονικών εναέριων παρατηρήσεων είναι αυτή που διενεργείται σήμερα για μετεωρολογικούς σκοπούς από τεχνητούς δορυφόρους με τηλε-φωτογραφήσεις της ατμόσφαιρας.
Γκραν Πρι Κίνας 2019 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Κίνας 2019 είναι ο 3ος αγώνας του παγκοσμίου πρωταθλήματος Φόρμουλα 1 2019 και διεξήχθη στο Shanghai International Circuit στην Σανγκάη της Κίνας το τριήμερο 12-14 Απριλίου 2019.
Ελαστικά
Η Pirelli από το 2019 εφαρμόζει αλλαγές όσον αφορά τα ελαστικά. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να απλοποιηθεί η ποικιλία των ελαστικών και πλέον σε όλους τους αγώνες η άσπρη γόμα θα είναι η σκληρή, η κίτρινη θα είναι η μεσαία και η κόκκινη θα είναι η μαλακή. Παρότι τα χρώματα θα είναι πάντα 3 συγκεκριμένα (στεγνά), τα ελαστικά που έχει η Pirelli διαθέσιμα είναι 5 και σε κάθε αγώνα θα επιλέγονται 3 από αυτά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε πίστας. Οι ονομασίες των ελαστικών είναι: C1, C2, C3, C4, C5, με την C1 να είναι η πιο σκληρή και την C5 η πιο μαλακή.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Εδώ βλέπετε ποιοι οδηγοί θα συμμετάσχουν στον αγώνα και ποια ελαστικά έχουν διαλέξει για το τριήμερο.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 12 Απριλίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 13 Απριλίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Βαλτέρι Μπότας με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 14 Απριλίου 2019.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κίνα
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Ο Σουλεϊμάν Α΄ (I. Süleyman, 6 Νοεμβρίου 1494 – 7 Σεπτεμβρίου 1566), κοινώς γνωστός ως Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής στον δυτικό κόσμο και "Κανουνί" (ο Νομοθέτης) στο βασίλειό του, ήταν ο δέκατος σουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, από το 1520 έως τον θάνατό του το 1566. Κατά τη βασιλεία του η Οθωμανική αυτοκρατορία έφτασε στη μέγιστη γεωγραφική της επέκταση και στο απόγειο της δύναμής της. Θεωρείται ότι υπήρξε ο επιφανέστερος των σουλτάνων απο όλους τους σουλτάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ο Σουλεϊμάν Α΄, γνωστός ως "ο Μεγαλοπρεπής" στη Δύση και Κανουνί στην Ανατολή ( 6 Νοεμβρίου 1494 – 5 Σεπτεμβρίου 1566 ) ήταν ο δέκατος στη σειρά και ο πρώτος σε διάρκεια βασιλείας Αυτοκράτορας, Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από το 1520 ως το θάνατό του το 1566. Επίσης ήταν δισέγγονος του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή. Ο Σουλεϊμάν έγινε επιφανής μονάρχης της Ευρώπης του 16ου αιώνα προεδρεύοντας στο αποκορύφωμα της στρατιωτικής, πολιτικής και οικονομικής δύναμης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Σουλεϊμάν ηγήθηκε προσωπικά των Οθωμανικών στρατιών στην κατάκτηση των Χριστιανικών προπυργίων του Βελιγραδίου, της Ρόδου, καθώς και του μεγαλύτερου μέρους της Ουγγαρίας πριν οι κατακτήσεις του αναχαιτιστούν στην Πολιορκία της Βιέννης το 1529. Προσάρτησε το μεγαλύτερο μέρος της Μέσης Ανατολής στη σύγκρουσή του με τους Σαφαβίδες και μεγάλες εκτάσεις της Βόρειας Αφρικής, δυτικά μέχρι την Αλγερία. Υπό την εξουσία του ο Οθωμανικός στόλος κυριάρχησε στις θάλασσες από τη Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο. Στο τιμόνι μιας επεκτεινόμενης αυτοκρατορίας, ο Σουλεϊμάν προσωπικά εισήγαγε μεγάλες νομοθετικές αλλαγές σχετικά με την κοινωνία, την εκπαίδευση, τη φορολογία και το ποινικό δίκαιο. Το κανονικό του δίκαιο (ή Κανούνς) καθόρισε τη μορφή της αυτοκρατορίας για αιώνες μετά το θάνατό του. Δεν ήταν μόνο διακεκριμένος ποιητής και χρυσοχόος. Έγινε επίσης μεγάλος προστάτης του πολιτισμού, επιβλέποντας τη ΄΄ Χρυσή ΄΄ εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην καλλιτεχνική, λόγια και αρχιτεκτονική ανάπτυξή της. Ο Σουλεϊμάν ήταν πολύ μορφωμένος και μιλούσε πέντε γλώσσες.Ήταν ο σπουδαιότερος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς επέκτεινε πάρα πολύ τα σύνορα και βασίλεψε όσο ποτέ κανένας άλλος. Σπάζοντας την Οθωμανική παράδοση ο Σουλεϊμάν παντρεύτηκε μια κοπέλα του χαρεμιού, την Αλεξάνδρα Αναστασία Λισόφσκα (γνωστή επίσης ως Ροξελάνη), που έγινε η Χουρέμ Σουλτάν. Την έχουν κάνει πολύ διάσημη οι δολοπλοκίες της ως βασίλισσας στην αυλή και η προσωπική της εξουσία πάνω στο Σουλτάνο. Ο γιος του, Σελίμ Β΄ διαδέχθηκε το Σουλεϊμάν, μετά το θάνατό του το 1566 μετά από 46 χρόνια στο θρόνο.
Πρώτα χρόνια της ζωής του
Ο Σουλεϊμάν γεννήθηκε στην Τραπεζούντα στην ανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας στις 6 Νοεμβρίου 1494. Μητέρα του ήταν η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν. Ήταν αδελφός της Χατιτζέ Σουλτάν, της Μπεϊχάν Σουλτάν, της Σαχ Σουλτάν, της Φατμά Σουλτάν και της Χαφσά Σουλτάν.
Στην ηλικία των 7 εστάλη να σπουδάσει επιστήμες, ιστορία, λογοτεχνία, θεολογία και στρατιωτική τακτική στις σχολές του Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Νεαρός έγινε φίλος με τον Πάργαλη Ιμπραήμ, ένα σκλάβο που αργότερα έγινε ένας από τους πιο έμπιστους συμβούλους του. Από τα δεκαεπτά ο νεαρός Σουλεϊμάν διορίστηκε κυβερνήτης πρώτα της Κάφα ( Θεοδοσία ), κατόπιν της Σαρουκάν (Μανίσα), με μια μικρή θητεία στην Αδριανούπολη. Με το θάνατο του πατέρα του Σελίμ Α΄ (1470 – 1520) ο Σουλεϊμάν μπήκε στην Κωνσταντινούπολη και ανέβηκε στο θρόνο ως ο δέκατος Οθωμανός Σουλτάνος. Μια πρώτη περιγραφή του Σουλεϊμάν, λίγες βδομάδες μετά την άνοδό του, έχει δοθεί από το Βενετσιάνο απεσταλμένο Βαρθολομαίο Κονταρίνι : ΄΄ Είναι είκοσι έξι χρονών, ψηλός αλλά λεπτός-νευρώδης με ευαίσθητη επιδερμίδα. Ο λαιμός του είναι λίγο μακρύς, το πρόσωπό του λεπτό και η μύτη του αετίσια. Έχει ένα σκιώδες μουστάκι και μικρή γενειάδα. Ωστόσο έχει ευχάριστο ύφος αν και το δέρμα του φαίνεται να είναι λίγο χλωμό.. Λέγεται ότι είναι σοφός Άρχοντας, λάτρης των γραμμάτων και όλοι προσδοκούν καλό από τη διοίκησή του ΄΄.Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι στα νιάτα του ο Σουλεϊμάν θαύμαζε το Μέγα Αλέξανδρο. Επηρεάστηκε από το όραμα του Αλεξάνδρου για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας που θα συμπεριλάμβανε την ανατολή και τη δύση και αυτό δημιούργησε μια κατεύθυνση για τις επόμενες στρατιωτικές του εξορμήσεις στην Ασία και στην Αφρική, καθώς και στην Ευρώπη.
Στρατιωτικές επιχειρήσεις
thumb|right|200px|Ο Σουλεϊμάν Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του ο Σουλεϊμάν άρχισε μια σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων καταπνίγοντας μια εξέγερση του διορισμένου από τους Οθωμανούς κυβερνήτη της Δαμασκού το 1521. Ο Σουλεϊμάν γρήγορα έκανε προετοιμασίες για την κατάληψη του Βελιγραδίου από το Βασίλειο της Ουγγαρίας - κάτι στο οποίο ο προπάππος του Μωάμεθ Β΄ είχε αποτύχει. Η κατάκτησή του ήταν ζωτικής σημασίας για την απώθηση των Ούγγρων που, μετά τις ήττες Σέρβων, Βουλγάρων, Βυζαντινών και Αλβανών, παρέμεναν η μόνη ισχυρή δύναμη που μπορούσε να εμποδίσει περαιτέρω επιτυχίες των Οθωμανών στην Ευρώπη. Ο Σουλεϊμάν περικύκλωσε το Βελιγράδι και άρχισε σειρά βαρέων βομβαρδισμών από ένα νησί στο Δούναβη. Το Βελιγράδι, με φρουρά 700 μόνο ανδρών και χωρίς βοήθεια από την Ουγγαρία, έπεσε τον Αύγουστο του 1521.
Η πτώση του μεγαλύτερου προπυργίου του Χριστιανισμού έσπειρε το φόβο σε όλη την Ευρώπη. Όπως παρατήρησε ο πρέσβης της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη, η κατάληψη του Βελιγραδίου ήταν η αρχή των δραματικών γεγονότων που κατάπιαν την Ουγγαρία. Οδήγησε στο θάνατο του Βασιλιά Λουδοβίκου, την κατάληψη της Βούδας και της Τρανσυλβανίας, την ερήμωση ενός ευημερούντος βασιλείου και το φόβο των γειτονικών εθνών ότι θα υφίσταντο την ίδια τύχη.
Ο δρόμος προς την Ουγγαρία και την Αυστρία ήταν ανοιχτός αλλά αντί αυτού ο Σουλεϊμάν έστρεψε την προσοχή του στην Ανατολική Μεσόγειο, στο νησί της Ρόδου, τη βάση των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Το καλοκαίρι του 1522, επωφελούμενος από το μεγάλο Στόλο που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του, ο Σουλεϊμάν έστειλε μια αρμάδα περίπου 400 πλοίων προς τη Ρόδο, ενώ οδήγησε προσωπικά ένα στρατό 100.000 ανδρών μέσω της Μικράς Ασίας σε ένα σημείο απέναντι από το νησί. Εδώ ο Σουλεϊμάν έχτισε μία μεγάλη οχύρωση (Κάστρο Μαρμαρίδας) που λειτούργησε ως βάση του Οθωμανικού Στόλου. Μετά την πεντάμηνη Πολιορκία της Ρόδου (1522) με βαναυσότητα, η Ρόδος συνθηκολόγησε και ο Σουλεϊμάν επέτρεψε στους Ιππότες της Ρόδου να αποχωρήσουν. (Οι Ιππότες της Ρόδου δημιούργησαν τελικά νέα βάση στη Μάλτα).
Καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ουγγαρίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χειροτέρευαν, ο Σουλεϊμάν επανέλαβε την εκστρατεία του στην Ανατολική Ευρώπη και στις 29 Αυγούστου 1526 νίκησε το Λουδοβίκο Β΄ της Ουγγαρίας ( 1506 – 1526 ) στη Μάχη του Μοχάτς. Μετά από αυτό η Ουγγρική αντίσταση κατέρρευσε και η Οθωμανική Αυτοκρατορία έγινε η κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Ευρώπη. Αντικρίζοντας το άψυχο σώμα του Βασιλιά Λουδοβίκου, ο Σουλεϊμάν λέγεται ότι θρήνησε : " Συγκρούστηκα πράγματι μαζί του, αλλά δεν επιθυμούσα να φύγει έτσι, έχοντας ελάχιστα γευτεί τη γλύκα της ζωής και της βασιλείας". Ενώ ο Σουλεϊμάν πολεμούσε στην Ουγγαρία, Τουρκμενικές φυλές στην Κεντρική Μικρά Ασία επαναστάτησαν υπό την ηγεσία του Καλεντέρ Τσελεμπί.
Μερικοί Ούγγροι ευγενείς πρότειναν στο Φερδινάνδο, που ήταν κυβερνήτης της γειτονικής Αυστρίας και συνδεδεμένος με γάμο με την οικογένεια του Λουδοβίκου Β΄, να γίνει βασιλιάς της Ουγγαρίας, υπενθυμίζοντας προηγούμενες συμφωνίες ότι τον Ουγγρικό θρόνο θα έπαιρναν οι Αψβούργοι αν ο Λουδοβίκος πέθαινε χωρίς κληρονόμους. Εντούτοις άλλοι ευγενείς στράφηκαν στον ευγενή Ιωάννη Ζαπόλια, που υποστηριζόταν από το Σουλεϊμάν. Υπό τον Κάρολο Ε΄ και τον αδελφό του Φερδινάνδο Α΄ οι Αψβούργοι ανακατέλαβαν τη Βούδα και την Ουγγαρία. Μετά από αυτό το 1529 ο Σουλεϊμάν, για μια ακόμη φορά, προήλασε μέσω της κοιλάδας του Δούναβη και επανέκτησε τον έλεγχο της Βούδας και το επόμενο φθινόπωρο πολιόρκησε τη Βιέννη. Αυτό έμελλε να είναι η πιο φιλόδοξη επιχείρηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το απόγειο της πορείας της προς τη Δύση. Με μια ενισχυμένη φρουρά 16.000 ανδρών οι Αυστριακοί κατάφεραν στον Σουλεϊμάν την πρώτη του ήττα, βάζοντας τους σπόρους ενός σκληρού ανταγωνισμού Οθωμανών – Αψβούργων, που διήρκεσε μέχρι τον 20ό αιώνα. Μια δεύτερη εκστρατεία ωστόσο εναντίον των Αψβούργων το 1532 είχε σαν αποτέλεσμα την κατάκτηση του μεγαλύτεροι μέρους της Σλοβακίας. Και στις δυο περιπτώσεις όμως ο Οθωμανικός στρατός επλήγη από κακοκαιρία (που τον ανάγκασε να αφήσει πίσω του ουσιώδη πολιορκητικό εξοπλισμό) και χώλαινε ως προς τις γραμμές ανεφοδιασμού.
Τη δεκαετία του 1540 μια αναβίωση της διαμάχης στην Ουγγαρία έδωσε στο Σουλεϊμάν την ευκαιρία να εκδικηθεί την ήττα που υπέστη στη Βιέννη. Το 1541 οι Αψβούργοι για μια ακόμη φορά ενεπλάκησαν σε σύγκρουση με τους Οθωμανούς, προσπαθώντας να πολιορκήσουν τη Βούδα. Μετά την απόκρουση των προσπαθειών τους και την κατάληψη πολλών κάστρων των Αψβούργων από τους Οθωμανούς σε δύο διαδοχικές εκστρατείες το 1541 και 1543, το αποτέλεσμα ήταν ο Φερδινάνδος και ο αδελφός του Κάρολος Ε΄ να αναγκασθούν να υπογράψουν με το Σουλεϊμάν μια ταπεινωτική πενταετή συνθήκη. Ο Φερδινάνδος απέσυρε τις αξιώσεις του για το Βασίλειο της Ουγγαρίας και υποχρεώθηκε να πληρώνει ετήσιο φόρο στο Σουλτάνο για τα Ουγγρικά εδάφη που εξακολουθούσε να ελέγχει. Συμβολικότερη σημασία είχε ότι η συνθήκη αναφερόταν στον Κάρολο Ε΄ όχι ως Αυτοκράτορα, αλλά ως Βασιλιά της Ισπανίας, αφήνοντας το Σουλεϊμάν να θεωρεί τον εαυτό του ως τον αληθινό Καίσαρα. Με τους βασικούς Ευρωπαίους ανταγωνιστές του υποταγμένους ο Σουλεϊμάν είχε εξασφαλίσει για την Οθωμανική εξουσία σημαντικό ρόλο στο πολιτικό τοπίο της Ευρώπης για αρκετά επόμενα χρόνια.
Πόλεμος Οθωμανών - Σαφαβίδων
Καθώς ο Σουλεϊμάν σταθεροποίησε τα Ευρωπαϊκά του σύνορα, έστρεψε τώρα την προσοχή του στην πάντοτε παρούσα απειλή της δυναστείας των Σιιτών Σαφαβιδών της Περσίας. Ένα ιδιαίτερο γεγονός επρόκειτο να επισπεύσει την επανεμφάνιση των εντάσεων. Ο κυβερνήτης του Μπιτλίς είχε αποστατήσει και ορκισθεί αφοσίωση στους Σαφαβίδες. Μετά από αυτό το 1533 ο Σουλεϊμάν διέταξε το Μεγάλο Βεζύρη του, Πάργαλη Ιμπραήμ Πασά, να ηγηθεί ενός στρατού στην Ασία, όπου ανακατέλαβε το Μπιτλίς και κατέλαβε την Ταμπρίζ χωρίς αντίσταση. Από κοινού με τον Ιμπραήμ το 1534 ο Σουλεϊμάν προωθήθηκε προς την Περσία, με το Σάχη να θυσιάζει εδάφη αντί να δώσει μάχη κατά παράταξη, αποβλέποντας στην καταπόνηση του Οθωμανικού στρατού καθώς προχωρούσε στα αφιλόξενα ενδότερα. Όταν τον επόμενο χρόνο ο Σουλεϊμάν και ο Ιμπραήμ έκαναν μια μεγαλειώδη είσοδο στη Βαγδάτη, ο διοικητής της παρέδωσε την πόλη, επιβεβαιώνοντας έτσι το Σουλεϊμάν ως ηγέτη του Ισλαμικού κόσμου και νόμιμο διάδοχο των Αββασιδών Χαλίφηδων.
Επιδιώκοντας να νικήσει το Σάχη μια για πάντα ο Σουλεϊμάν επιχείρησε μια δεύτερη εκστρατεία το 1548 – 1549. Όπως και προηγουμένως ο Ταχμάσπ απέφυγε τη σύγκρουση και αντιθέτως επέλεξε να υποχωρεί, ακολουθώντας την τακτική της καμένης γης και εκθέτοντας τον Οθωμανικό στρατό στο σκληρό χειμώνα του Καυκάσου. Ο Σουλεϊμάν αναγκάστηκε εγκατέλειψε την εκστρατεία με προσωρινά Οθωμανικά οφέλη στην Ταμπρίζ και στην περιοχή της Ουρμίας, μια διαρκή παρουσία στην επαρχία Βαν και μερικά οχυρά στη Γεωργία. Το 1553 ο Σουλεϊμάν άρχισε την τρίτη και τελευταία του εκστρατεία κατά του Σάχη. Έχοντας αρχικά χάσει εδάφη στο Ερζερούμ από το γιο του Σάχη, ο Σουλεϊμάν αντεπιτέθηκε ανακαταλαμβάνοντας το Ερζερούμ, διασχίζοντας τον Άνω Ευφράτη και ερημώνοντας μέρη της Περσίας. Ο στρατός του Σάχη συνέχισε την τακτική της αποφυγής των Οθωμανών, οδηγώντας σε στασιμότητα, από την οποία κανείς στρατός δεν είχε κάποιο σημαντικό κέρδος. Το 1554 υπογράφτηκε ένας διακανονισμός που τερμάτισε τις Ασιατικές εκστρατείες του Σουλεϊμάν. Περιελάμβανε την επιστροφή της Ταμπρίζ, αλλά εξασφάλιζε τη Βαγδάτη, την κάτω Μεσοποταμία, τις εκβολές των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη καθώς και τμήμα του Περσικού Κόλπου. Ο Σάχης υποσχέθηκε επίσης να σταματήσει όλες τις επιδρομές σε Οθωμανικό έδαφος.
Επιχειρήσεις στον Ινδικό Ωκεανό
Οθωμανικά πλοία έπλεαν στον Ινδικό Ωκεανό από το 1518. Οθωμανοί Ναύαρχοι, όπως οι Χαντίμ Σουλεϊμάν Πασά, Σειντί Αλί Ρείς και Κουρτογκλού Χιζίρ Ρείς είναι γνωστό ότι έχουν ταξιδέψει στα λιμάνια της Μογγολικής Αυτοκρατορίας της Ινδίας Τάτα, Σουράτ και Τζαντζίρα. Ο Μογγόλος Αυτοκράτορας Ακμπάρ ο Μέγας είναι γνωστό ότι έχει ανταλλάξει έξι έγγραφα με το Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή.
Στον Ινδικό Ωκεανό ο Σουλεϊμάν πραγματοποίησε αρκετές ναυτικές επιχειρήσεις κατά των Πορτογάλων σε μια προσπάθεια να τους απομακρύνει και να αποκαταστήσει το εμπόριο με την Ινδία. Το Άντεν στην Υεμένη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1538 για να παράσχει μια Οθωμανική βάση για επιδρομές κατά των Πορτογαλικών κτήσεων στις δυτικές ακτές του σύγχρονου Πακιστάν και της Ινδίας. Πλέοντας στην Ινδία οι Οθωμανοί απέτυχαν κατά των Πορτογάλων στην Πολιορκία του Ντίου το Σεπτέμβριο του 1538, αλλά επέστρεψαν κατόπιν στο Άντεν, όπου οχύρωσαν την πόλη με 100 πυροβόλα. Από αυτή τη βάση ο Σουλεϊμάν Πασά κατάφερε να ελέγξει όλη τη χώρα της Υεμένης καταλαμβάνοντας επίσης τη Σαναά. Το Άντεν όμως επαναστάτησε κατά των Οθωμανών και κάλεσε αντί αυτών τους Πορτογάλους και έτσι αυτοί έλεγχαν την πόλη μέχρι την κατάληψή της από τον Πίρι Ρέις (1548).
Το 1564 ο Σουλεϊμάν δέχθηκε μια πρεσβεία από το Ατσέχ (σημερινή Ινδονησία, που ζήτησε Οθωμανική υποστήριξη εναντίον των Πορτογάλων, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει μια Οθωμανική εκστρατεία στο Ατσέχ, που μπόρεσε να παράσχει εκτεταμένη στρατιωτική υποστήριξη στους Ατσεχέζους.
Μεσόγειος και Βόρεια Αφρική
Έχοντας εδραιώσει τις κατακτήσεις του στην ξηρά, στο Σουλεϊμάν έφτασαν τα νέα ότι το φρούριο της Κορώνης στο Μωριά (σημερινή Πελοπόννησος) είχε περιέλθει στο ναύαρχο του Κάρολου Ε΄, Αντρέα Ντόρια. Η παρουσία των Ισπανών στην Ανατολική Μεσόγειο ανησύχησε το Σουλεϊμάν, που την είδε ως μια πρώτη ένδειξη της πρόθεσης του Κάρολου Ε΄ να ανταγωνιστεί την Οθωμανική κυριαρχία στην περιοχή. Αναγνωρίζοντας την ανάγκη να επαναβεβαιώσει την υπεροχή του ναυτικού στη Μεσόγειο, ο Σουλεϊμάν διόρισε έναν εξαιρετικό επικεφαλής του στόλου, στο πρόσωπο του Χαιρεντίν, γνωστού στους Ευρωπαίους ως Μπαρμπαρόσα. Από τη στιγμή που διορίστηκε αρχιναύαρχος ο Μπαρμπαρόσα επιφορτίσθηκε με την αναδημιουργία του Οθωμανικού στόλου, σε τέτοια έκταση που το Οθωμανικό ναυτικό ισοφάριζε σε αριθμό εκείνα όλων των άλλων Μεσογειακών χωρών μαζί. Το 1535 ο Κάρολος Ε΄ κέρδισε μια σημαντική νίκη κατά των Οθωμανών στην Τύνιδα, που μαζί με τον πόλεμο κατά της Βενετίας τον επόμενο χρόνο, έκανε το Σουλεϊμάν να δεχτεί προτάσεις από το Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας να σχηματίσουν μια συμμαχία κατά του Καρόλου. Το 1538 ο Ισπανικός στόλος νικήθηκε από το Μπαρμπαρόσα στη Ναυμαχία της Πρέβεζας διασφαλίζοντας την Ανατολική Μεσόγειο για τους Τούρκους για 33 χρόνια μέχρι την ήττα τους στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571.
Στη Βόρεια Αφρική προσαρτήθηκαν τεράστιες περιοχές ανατολικά του Μαρόκου. Τα Βερβερικά Κράτη της Τριπολίτιδας, Τυνησίας και Αλγερίας έγιναν αυτόνομες επαρχίες της Αυτοκρατορίας, λειτουργώντας ως αιχμή της σύγκρουσης του Σουλεϊμάν με τον Κάρολο Ε΄, του οποίου οι προσπάθειες να εκδιώξει τους Τούρκους απέτυχαν το 1541. Η πειρατεία που ακολούθησε στη συνέχεια από τους Βερβερίνους πειρατές μπορεί να παρατηρηθεί στο πλαίσιο των πολέμων κατά της Ισπανίας. Για μια σύντομη περίοδο η Οθωμανική επέκταση διασφάλισε τη ναυτική κυριαρχία στη Μεσόγειο.
Το 1542, αντιμετωπίζοντας τον κοινό εχθρό των Αψβούργων, ο Φραγκίσκος Α΄ επεδίωξε να ανανεώσει τη Γαλλο-Οθωμανική συμμαχία, με αποτέλεσμα ο Σουλεϊμάν να στείλει 100 γαλέρες υπό το Μπαρμπαρόσα να βοηθήσουν τους Γάλλους στη Δυτική Μεσόγειο. Ο Μπαρμπαρόσα λεηλάτησε τις ακτές της Νάπολης και της Σικελίας πριν φθάσει στη Γαλλία, όπου ο Φραγκίσκος έκανε την Τουλόν ναυτικό επιτελείο του Οθωμανού ναυάρχου. Στην ίδια εκστρατεία ο Μπαρμπαρόσα πολιόρκησε και κατέλαβε τη Νίκαια το 1543. Το 1544 μια ειρήνη μεταξύ Φραγκίσκου Α΄ και Κάρολου Ε΄ έθεσε προσωρινά τέρμα στη συμμαχία μεταξύ Γαλλίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Διοικητικές μεταρρυθμίσεις
Ενώ ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν ήταν γνωστός ως ΄΄Μεγαλοπρεπής΄΄ στη Δύση, στους δικούς του Οθωμανούς υπηκόους ήταν πάντα γνωστός ως Κανουνί Σουλεϊμάν, ή ΄΄Νομοθέτης΄΄. Όπως σημειώνει ο ιστορικός, Λόρδος Κίνρος, ΄΄Δεν ήταν μόνο μεγάλος πολεμιστής, άνθρωπος του ξίφους, όπως ήταν πριν από αυτόν ο πατέρας και ο προπάππος του. Διέφερε από αυτούς στο βαθμό που επίσης ήταν άνθρωπος της πένας. Ήταν μεγάλος νομοθέτης, που ξεχώριζε στα μάτια του λαού του ως υψηλόφρων ηγεμόνας και μεγαλόψυχος εκφραστής της δικαιοσύνης΄΄. Ο υπερισχύων νόμος της αυτοκρατορίας ήταν η Σαρία, ή Ιερός Νόμος, που ως ο θείο νόμος του Ισλάμ, ο Σουλτάνος δεν είχε την εξουσία να αλλάξει. Όμως ένας τομέας ξεχωριστής νομοθεσίας γνωστός ως Κανούνς (Κανόνες), εξαρτιόταν μόνο από τη βούληση του Σουλεϊμάν, καλύπτοντας περιοχές όπως το ποινικό δίκαιο, η γαιοκτησία και η φορολογία. Συγκέντρωσε όλες τις δικαστικές αποφάσεις που είχαν εκδοθεί από τους εννέα Οθωμανούς Σουλτάνους, που είχαν προηγηθεί. Αφού εξάλειψε επικαλύψεις και επέλεξε μεταξύ αντιφατικών κειμένων, εξέδωσε ένα ενιαίο νομικό κώδικα, προσέχοντας παράλληλα να μην παραβεί τους βασικούς νόμους του Ισλάμ. Στο πλαίσιο αυτό ο Σουλεϊμάν, στηριζόμενος από το Μεγάλο του Μουφτή Εμπουσούντ, επιδίωξε να μεταρρυθμίσει τη νομοθεσία προσαρμόζοντάς τη σε μια ταχέως μεταβαλλόμενη αυτοκρατορία. Όταν οι νόμοι-Κανόνες κατέληξαν στην τελική τους μορφή, ο κώδικας των νόμων έγινε γνωστός ως κανούν-ι-Οσμανί, ή ΄΄Οθωμανικοί νόμοι΄΄. Ο νομικός κώδικας του Σουλεϊμάν επρόκειτο να διαρκέσει πάνω από τρεις αιώνες.
Ο Σουλεϊμάν έδωσε ιδιαίτερη σχέση στη δεινή θέση των ραγιάδων, Χριστιανών υπηκόων που καλλιεργούσαν τη γη των Σπαχήδων. Ο Κανούν Ραγιά του, ή ΄΄Κώδικας των Ραγιάδων΄΄, μεταρρύθμισε το νόμο που καθόριζε εισφορές και φόρους που έπρεπε να πληρώνουν οι ραγιάδες, ανυψώνοντας τη θέση τους πάνω από τη δουλοπαροικία, στο βαθμό που Χριστιανοί δουλοπάροικοι να μεταναστεύουν στα Τουρκικά εδάφη για να επωφεληθούν από τις μεταρρυθμίσεις. Ο Σουλτάνος έπαιξε επίσης ρόλο στην προστασία των Εβραίων υπηκόων της αυτοκρατορίας τους για τους επόμενους αιώνες. Στα τέλη του 1553 ή το 1554 μετά από πρόταση του ευνοούμενού του γιατρού και οδοντίατρου, Ισπανού Εβραίου Μωυσή Χαμόν, ο Σουλτάνος εξέδωσε ένα φιρμάνι που κατήγγειλε επίσημα την κατηγορία του αίματος κατά των Εβραίων. Εξάλλου ο Σουλεϊμάν θέσπισε νέα ποινική και αστυνομική νομοθεσία, που προέβλεπε μια σειρά προστίμων για συγκεκριμένα αδικήματα, μειώνοντας τις περιπτώσεις που επιβαλλόταν θάνατος ή ακρωτηριασμός. Στον τομέα της φορολογίας επιβλήθηκαν φόροι σε κάθε είδους αγαθά και προϊόντα, όπως ζώα, ορυχεία, εμπορικά κέρδη, και εισαγωγικοί - εξαγωγικοί δασμοί. Εκτός από τους φόρους αξιωματούχοι που είχαν περιπέσει σε ανυποληψία ήταν δυνατό η γη και η περιουσία τους να κατασχεθούν από το Σουλτάνο.
Η εκπαίδευση ήταν άλλος ένας σημαντικός τομέας για το Σουλτάνο. Σχολές, συνδεδεμένες με τζαμιά και χρηματοδοτούμενες από θρησκευτικά ιδρύματα, παρείχαν σε μεγάλο βαθμό ελεύθερη εκπαίδευση σε Μουσουλμανόπαιδες πριν από τα Χριστιανικά κράτη της εποχής. Στην πρωτεύουσά του ο Σουλεϊμάν αύξησε τον αριθμό των ΄΄μεκτέμπ΄΄ (πρωτοβάθμια σχολεία) σε δεκατέσσερα, διδάσκοντας τα αγόρια να διαβάζουν και να γράφουν, καθώς και τις αρχές του Ισλάμ. Οι νέοι που επιθυμούσαν περαιτέρω εκπαίδευση μπορούσαν να προχωρήσουν σε ένα από τους οκτώ ΄΄μεντρεσέδες΄΄ (σχολές), που οι σπουδές τους περιελάμβαναν γραμματική, μεταφυσική, φιλοσοφία, αστρονομία και αστρολογία. Ανώτεροι μεντρεσέδες παρείχαν εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου και οι απόφοιτοί τους γίνονταν ιμάμηδες ή δάσκαλοι. Τα εκπαιδευτικά κέντρα ήταν συνήθως μεταξύ πολλών κτιρίων που περιέβαλλαν τις αυλές των τζαμιών και άλλα περιελάμβαναν βιβλιοθήκες, τραπεζαρίες, συντριβάνια, συσσίτια και νοσοκομεία επ' ωφελεία του κοινού.
Πολιτιστικά επιτεύγματα
Με την υποστήριξη του Σουλεϊμάν η Οθωμανική αυτοκρατορία μπήκε στη χρυσή εποχή της πολιτιστικής της ανάπτυξης. Εκατοντάδες αυτοκρατορικών καλλιτεχνικών εταιρειών (ονομαζόμενες Ελ-ι-Χιρφ, ΄΄Koινότητες των Ταλαντούχων΄΄) επιχορηγούνταν στην Αυτοκρατορική έδρα, στο Ανάκτορο Τοπ Καπί. Μετά από μια μαθητεία, καλλιτέχνες και τεχνίτες μπορούσαν να προχωρήσουν στην κατάταξη στον τομέα τους και πληρώνονταν με ικανοποιητικούς μισθούς σε τριμηνιαίες δόσεις. Μητρώα μισθοδοσίας που διασώζονται μαρτυρούν το εύρος της προστασίας των τεχνών εκ μέρους του Σουλεϊμάν, με το παλαιότερο των εγγράφων να χρονολογείται από το 1526, κατάλογο 40 εταιρειών με πάνω από 600 μέλη. Οι Ελ-ι-Χιρέφ προσέλκυαν τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες της αυτοκρατορίας στην αυλή του Σουλτάνου, τόσο από τον Ισλαμικό κόσμο όσο και από πρόσφατα κατακτημένες χώρες στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα ένα συνδυασμό Ισλαμικού, Τουρκικού και Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τεχνίτες στην υπηρεσία της αυλής περιελάμβαναν ζωγράφους, βιβλιοδέτες, γουναράδες, κοσμηματοποιούς και χρυσοχόους. Ενώ οι προηγούμενοι ηγεμόνες είχαν επηρεασθεί από τον Περσικό πολιτισμό (ο πατέρας του Σουλεϊμάν, Σελίμ Α΄, έγραφε ποίηση στα Περσικά), η προστασία των τεχνών από το Σουλεϊμάν είδε την Οθωμανική Αυτοκρατορία να διεκδικεί τη δικιά της καλλιτεχνική κληρονομιά.
Ο ίδιος ο Σουλεϊμάν ήταν ένας πετυχημένος ποιητής, γράφοντας στα Περσικά και τα Τουρκικά με το ψευδώνυμο Μουχιμπί (εραστής). Μερικοί από τους στίχους του Σουλεϊμάν έχουν γίνει Τουρκικές παροιμίες, όπως η γνωστή. Όταν ο νεαρός γιος του Μεχμέτ πέθανε το 1543, συνέθεσε το έργο ΄΄Ασύγκριτε μεταξύ των πριγκίπων Σουλτάνε μου Μεχμέτ΄΄. Εκτός από το έργο του ίδιου του Σουλεϊμάν, πολλά μεγάλα ταλέντα αναζωογόνησαν τον κόσμο της λογοτεχνίας στη διάρκεια της βασιλείας του, όπως ο Φουζουλί και ο Μπακί. Ο ιστορικός της λογοτεχνίας Γκιμπ παρατήρησε ότι ΄΄σε καμία εποχή, ακόμη και στην Τουρκία, δεν προωθήθηκε περισσότερο η ποίηση, από ότι κατά τη βασιλεία του Σουλεϊμάν΄΄. Ο γνωστότερος στίχος του Σουλεϊμάν είναι:
``Αλλά σε αυτό τον κόσμο λίγος χρόνος υγείας είναι η καλύτερη κατάσταση. Ό,τι οι άνθρωποι αποκαλούν κυριαρχία είναι εγκόσμια σύγκρουση και συνεχής πόλεμος.΄΄
``Η λατρεία του Θεού είναι ο ψηλότερος θρόνος, η ευτυχέστερη όλων των περιουσιών.΄΄
Ο Σουλεϊμάν φημίζεται επίσης για τη χρηματοδότηση σειράς μνημειακών αρχιτεκτονημάτων μέσα στην αυτοκρατορία του. Ο Σουλτάνος επεδίωξε να καταστήσει την Κωνσταντινούπολη το κέντρο του Ισλαμικού πολιτισμού με μια σειρά έργων, όπως γέφυρες, τζαμιά, ανάκτορα και φιλανθρωπικά και κοινωνικά ιδρύματα. Τα σπουδαιότερα από αυτά κατασκευάσθηκαν από τον κύριο αρχιτέκτονα του Σουλτάνου Μιμάρ Σινάν, με τον οποίο η Οθωμανική Αρχιτεκτονική έφτασε στο ανώτερο σημείο της. Ο Σινάν ήταν υπεύθυνος για πάνω από τριακόσια μνημεία σε όλη την αυτοκρατορία, με αριστουργήματά του τα τζαμιά Σουλειμανιέ και Σελιμιγιέ - το δεύτερο στην Αδριανούπολη (σήμερα Εντιρνέ) κατά τη βασιλεία του γιου του Σουλεϊμάν, Σελίμ Β΄. Ο Σουλεϊμάν αποκατάστησε επίσης το ιερό στο Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ και τα τείχη της πόλης (που είναι τα σημερινά τείχη της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ), ανακαίνισε την Κάαμπα στη Μέκκα και κατασκεύασε ένα συγκρότημα στη Δαμασκό.
Οικογένεια
Σύζυγοι
Γιοί
Κόρες Πιθανόν είχε άλλη μια κόρη.
Σχέση με τη Χουρέμ Σουλτάν
Ο Σουλεϊμάν ξετρελάθηκε με τη Χουρέμ Σουλτάν, κοπέλα του χαρεμιού από τη Ρουθηνία, τότε τμήμα της Πολωνίας. Στη Δύση ξένοι διπλωμάτες, από πληροφορίες κουτσομπολιών του παλατιού, την ονόμαζαν ΄΄Ρουσελάζιε΄΄ ή ΄΄Ροξελάνα΄΄, αναφερόμενοι στη Ρουθηνική (Ουκρανική) καταγωγή της. Κόρη Ορθόδοξου ιερέα, συνελήφθη από Τατάρους από την Κριμαία, πουλήθηκε σαν σκλάβα στην Κωνσταντινούπολη και κατάφερε, μέσα από τις τάξεις του χαρεμιού, να γίνει η αγαπημένη του Σουλτάνου. Σπάζοντας μια Οθωμανική παράδοση δύο αιώνων, μια πρώην παλλακίδα έγινε έτσι η νόμιμη σύζυγος του Σουλτάνου, προς μεγάλη έκπληξη των παρατηρητών στο παλάτι και στην πόλη. Επέτρεψε επίσης στη Χουρέμ Σουλτάνα να μείνει μαζί του στην αυλή για το υπόλοιπο της ζωής της, σπάζοντας άλλη μία παράδοση - ότι όταν οι κληρονόμοι του αυτοκράτορα ενηλικιώνονταν, στέλνονταν, μαζί με την παλλακίδα του αυτοκράτορα που τους είχε γεννήσει, να κυβερνήσουν μακρινές επαρχίες της Αυτοκρατορίας χωρίς ποτέ να επιστρέψουν, εκτός αν ο γιος τους ανέβαινε στο θρόνο.
Με το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο, Μουχιμπί, ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν συνέθεσε αυτό το ποίημα για τη Χουρέμ Σουλτάν :
΄΄Θρόνε της μοναχικής γωνιάς μου, πλούτη μου, έρωτά μου, φεγγαρόφως μου,
Ειλικρινέστατε φίλε μου, μυστικέ σύμβουλέ μου, συνοδοιπόρε μου. Η ίδια μου η ύπαρξη! Πανέμορφη Σουλτάνα μου, μία και μοναδική μου αγάπη. Η ομορφότερη από τις όμορφες... άνοιξή μου, χαρωπέ έρωτά μου! Νύχτα μου, σκοτάδι μου, ημέρα μου φώς μου...Αγαπημένη μου που με το ένα χέρι μου δίνεις το δηλητήριο και με το άλλο τη γιατρειά! Σε ποιόν να πω τα προβλήματα μου!... Παράδεισε μου. Συνομιλητή μου, ακροατή μου! Πολυτιμότερο μου μαργαριτάρι! Πρωϊ μου, κουβέντα μου, βράδυ μου! Κλαδί μου, ήλιε μου κερί μου! Πορτοκαλί μου, ρόδι μου, τριαντάφυλλό μου, κερί του δωματίου μου! Η μόνη στον κόσμο που δεν με στενοχωρεί... έξυπνη γυναίκα μου, σουλτάνα μου, αφέντη μου,θησαυρέ μου,Ψυχή μου σε αυτόν τον κόσμο,αγαπημένη μου, Γιουσούφ μου,ύπαρξη μου, βασίλισσα της Αιγύπτου μου, Κωνσταντινούπολή μου, Καραμάν μου, γη της Ανατολίας μου. Μπανταξάν μου, Κιπτσακ μου, Βαγδάτη μου και Κορασάν. Γυναίκα μου με τα όμορφα μαλλιά, αγάπη μου με τα γυρτά φρύδια, αγάπη μου με τα μάτια όλο σκανταλιά! Είμαι εθισμένος σε εσένα! Αν πεθάνω εσύ θα ευθύνεται γιατί μπήκες μέσα στο αίμα μου.Βοήθησε με πανέμορφη πιστή μου!... Στέκομαι στην πόρτα σου και συνεχώς εξυμνώ την ομορφιά σου.Η καρδιά μου είναι γεμάτη θλίψη! Τα μάτια μου γεμάτα δάκρυα! Είμαι Μουχιμπί είμαι ευτυχισμένος.΄΄