cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιλινόι
Πολιτειακή Κυβέρνηση
Ο εκτελεστικός κλάδος, μοιράζεται στους εκτελεστικούς εκλεγμένους, με επικεφαλής τον Κυβερνήτη του Ιλινόι. Ο νομοθετικός κλάδος, λειτουργεί υπό την Γενική Συνέλευση του Ιλινόι (αποτελείται από την πολιτειακή Βουλή και τη πολιτειακή Γερουσία). Τέλος, ο δικαστικός κλάδος, αποτελείται από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ιλινόι και από τα κατώτερα δικαστήρια.
Εκλογικές τάσεις
Εν αντιθέσει, ο αγροτικός πληθυσμός στο Ιλινόι, είναι αρκετά συντηρητικός και υποστηρικτικός προς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Μάχη των Λειβαδιών
Η Μάχη των Λειβαδιών συνέβη στις 7 Φεβρουαρίου 1897 (π.η.) ακριβώς την επομένη της μάχης των Βουκολιών, της οποίας η πλήρης επιτυχία της έκβασης κυριολεκτικά αναπτέρωσε τόσο το ηθικό των Κρητών, όσο και εμφύσησε περισσότερο τον ενθουσιασμό των Ελλήνων γενικά, αλλά και ειδικά της τότε αντιπολίτευσης και της Εθνικής Εταιρείας με μοναδική αναζήτηση τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
Σε απόσταση 5 χλμ. ΝΑ. του χωριού Πλατανιά (στις βόρειες προσβάσεις των Λευκών όρων της Κρήτης) υπήρχε τότε η πολύ οχυρή θέση Μονοδένδρι (250 μ. υψόμετρο) και σε απόσταση 4 χλμ. ΝΑ. αυτού του λόφου υπήρχε ο μεγάλος τουρκικός στρατώνας των Λειβαδιών. Ανατολικά δε αυτού εκτεινόταν ο μεγάλος δυτικός ελαιώνας των Χανίων. Αυτό ήταν και το πεδίο της μάχης αυτής.
Μόλις έγιναν γνωστά στους Τούρκους τα αποτελέσματα από την κατάληψη του Πύργου των Βουκολιών από τους Έλληνες, αμέσως τέσσερα τάγματα του οθωμανικού τακτικού στρατού ενισχυμένα με άτακτα σώματα Τουρκοκρητών, σύνολο περίπου 4.000 μαχητές, εξήλθαν από τα Χανιά και κατέλαβαν τον ελαιώνα. Ο διοικητής του ελληνικού μικτού αποσπάσματος Τ. Βάσσος περί τις 13.00 ώρα που βρισκόταν στο Μονοδένδρι όπου και τα στρατοπεδευμένα τμήματα Κρητών εθελοντών, ένα τάγμα μηχανικού, το 1ο τάγμα του 1ου συντάγματος πεζικού και ένας λόχος ευζώνων, διέταξε γενική επίθεση. Έτσι το τάγμα πεζικού που αποτελούσε το κέντρο της παράταξης επιτέθηκε με ορμή κατά του στρατώνα. Συγχρόνως δεξιά (και νότια του τάγματος) τα σώματα των Κρητών υπό τον οπλαρχηγό Χατζημιχάλη και αριστερά (βόρεια του τάγματος) οι λοιπές μονάδες άρχισαν να προσβάλουν ταυτόχρονα τον ελαιώνα. Το τουρκικό πυροβολικό που μετείχε του αγώνα δεν επέτυχε δραστικά αποτελέσματα λόγω της εκ της ορμής ταχύτατες μετακινήσεις των ελληνικών τμημάτων. Έτσι πολύ γρήγορα ο μεγάλος τουρκικός στρατώνας καταλήφθηκε από το τάγμα πεζικού. Το γεγονός αυτό επέφερε κρίση στον αγώνα αφού πλέον ήταν αδύνατη η παρακολούθηση των μετακινήσεων των ελληνικών τμημάτων μέσα στον ελαιώνα. Αυτό προκάλεσε την ταχεία υποχώρηση των τουρκικών τμημάτων προς τα Χανιά. Πριν νυχτώσει η νίκη είχε στέψει τα ελληνικά τμήματα. Το ελληνικό πλέον στρατόπεδο βρισκόταν σε ασφάλεια.
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Λειβαδιών
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898)
Λίβαϊ Στρως
Ο Λίβαϊ Στρως (Levi Strauss, 26 Φεβρουαρίου 1829 – 26 Σεπτεμβρίου 1902) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας που ίδρυσε την πρώτη εταιρεία παραγωγής μπλου τζιν. Η εταιρεία του, η Levi Strauss & Co., ιδρύθηκε το 1853 στο Σαν Φρανσίσκο.
Οι απαρχές
thumb|Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Στρως Ο Λίβαϊ Στρως γεννήθηκε ως Λεμπ Στράους (Löb Strauß) στην κωμόπολη Μπούτενχαϊμ, στην περιοχή Φραγκονία του βασιλείου της Βαυαρίας. Οι γονείς του, ο Χιρς (Hirsch) και η Ρεβέκκα Στράους, ήταν Ασκεναζίτες Εβραίοι. Μόλις ο Λεμπ έγινε 18 ετών, ταξίδεψε με τη μητέρα και δύο αδελφές του στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ζήσει με τους αδελφούς του, τους Τζόνας και Λούις, που είχαν αρχίσει μία επιχείρηση χονδρεμπορίου υφασμάτων στη Νέα Υόρκη, την «J. Strauss Brother & Co.».
Σταδιοδρομία
Η αδελφή του Λίβαϊ, Φάννυ, και ο σύζυγός της, Ντέιβιντ Στερν, μετακόμισαν στο Σαιντ Λούις, ενώ ο ίδιος ο Λίβαϊ πήγε να ζήσει στο Λούισβιλ, από όπου πωλούσε τα υφάσματα των αδελφών του στο Κεντάκι. Τον Ιανουάριο του 1853, ο Λίβαϊ Στρως έγινε Αμερικανός πολίτης.
Η οικογένεια αποφάσισε να ανοίξει μία θυγατρική της οικογενειακής φίρμας στη Δυτική Ακτή και επέλεξαν το Σαν Φρανσίσκο, το εμπορικό κέντρο του Πυρετού του Χρυσού στην Καλιφόρνια. Αποφασίσθηκε ότι ο Λίβαϊ θα εκπροσωπούσε την οικογένεια εκεί, και έτσι πήρε ένα ατμόπλοιο για το Σαν Φρανσίσκο, φθάνοντας στις αρχές Μαρτίου 1853, οπότε και βρέθηκε με την οικογένεια της αδελφής του.
Ο Στρως ίδρυσε την επιχείρησή του με την επωνυμία Levi Strauss & Co. και άρχισε να εισάγει εκλεκτά προϊόντα για ένδυση, αλλά και κλινοσκεπάσματα, μαντήλια, τσάντες και άλλα, από τα αδέλφια του στη Νέα Υόρκη. Εμπορευόταν επίσης καραβόπανο για τα αντίσκηνα που χρησιμοποιούσαν οι χρυσοθήρες. Ο Λίβαϊ Στρως ζούσε μαζί με την αυξανόμενη οικογένεια της Φάννυ.
Ο Τζέικομπ Ντέιβις, ένας από τους πελάτες του Στρως και εφευρέτης του πρώτου παντελονιού ενισχυμένου με χάλκινους πείρους πάνω σε ύφασμα τύπου «ντένιμ», συνεργάσθηκε με τον Στρως για την παραγωγή μπλου τζην. Οι δυο τους κατοχύρωσαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τη νέα μορφή «παντελονιών εργασίας» το 1873.
Κληρονομιά
Ο Λίβαϊ Στρως πέθανε σε ηλικία 73 ετών στο Σαν Φρανσίσκο χωρίς να έχει νυμφευθεί ποτέ. Μη έχοντας απογόνους, άφησε την επιχείρησή του εξίσου στους 4 ανιψιούς του, τον Τζέικομπ, τον Σίγκμουντ, τον Λούις και τον `Ειμπραχαμ Στερν, γιους της αδελφής του Φάννυ και του συζύγου της, Ντέιβιντ Στερν. Επίσης, άφησε κληροδοτήματα σε φιλανθρωπικά ιδρυματα, όπως το Pacific Hebrew Orphan Asylum και το Roman Catholic Orphan Asylum. Η συνολική περιουσία του την εποχή του θανάτου του εκτιμήθηκε στα 6 εκατομμύρια δολάρια περίπου, ή περί τα 122 εκατομμύρια ευρώ σε σημερινές (2014) τιμές. Ο Λίβαϊ Στρως τάφηκε στο Κόλμα της Καλιφόρνια.
Σήμερα, ένα μουσείο αφιερωμένο στον Στρως υπάρχει στη γενέτειρά του, το Μπούτενχαϊμ της Γερμανίας, στο σπίτι όπου γεννήθηκε, ένα σπίτι που κτίσθηκε το 1687. Υπάρχει επίσης ένα «κέντρο επισκεπτών» στα κεντρικά γραφεία της Levi Strauss & Co. στο Σαν Φρανσίσκο, το οποίο φιλοξενεί μερικά ιστορικά εκθέματα. Το Ίδρυμα Λίβαϊ Στρως (Levi Strauss Foundation) ιδρύθηκε με μία δωρεά το 1897 προς το Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες
Αιγάδες Νήσοι
Οι Αιγάδες ή Αιγούσες (ιταλικά: Isole Egadi, λατινικά: Aegates Insulae, σικελικά: Ìsuli Ègadi) είναι σύμπλεγμα νησιών τα οποία βρίσκονται βορειοδυτικά της Σικελίας, στην Ιταλία, κοντά στις πόλεις Τράπανι και Μαρσάλα. Τα νησιά έχουν συνολικά έκταση 37,45 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά το σύμπλεγμα αποτελεί το δήμο Φαβινιάνα και υπάγεται στην επαρχία Τράπανι.
Το σύμπλεγμα αποτελείται από τρία κύρια νησιά, τα Φαβινιάνα (Αιγούσα), Λεβάντσο (Φορβαντία) και Μαρέττιμο (Ιερά Νήσος), μαζί με δύο μικρότερα τα Φορμίκα και Μαραόνε. Το μεγαλύτερο είναι η Φαβινιάνα, 16 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Τράπανι. Το Λεβάντσο βρίσκεται 13 χιλιόμετρα δυτικά από το Τράπανι και το Μαρέττιμο βρίσκεται 24 χιλιόμετρα δυτικά.
Υπάρχουν ενδείξεις Νεολιθικής, ακόμη και Παλαιολιθικής, ζωγραφικής σε σπηλιές στο Λεβάντσο και σε μικρότερο βαθμό στο Φαβινιάνα. Στα νησιά δόθηκε το 241 π.Χ. η μάχη των Αιγάδων Νήσων, στην οποία ο Ρωμαϊκός στόλος νίκησε τον Καρχιδονιακό, με αποτέλεσμα την λήξη του Πρώτου Καρχιδονιακού Πολέμου. Το 1081 οι Νορμανδοί οχύρωσαν τη Φαβινιάνα. Ακολούθησαν την τύχη της Σικελίας μέχρι που αγοράστηκαν από τη γενοβέζικη οικογένεια Παλλαβιτσίνι-Ρουσκόνι στο τέλος του 16ου αιώνα, μέχρι το 1874, όταν τα αγόρασε η οικογένεια Φλόριο από το Παλέρμο.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Σεβαστή Ξάνθου
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σεβαστή Ξάνθου μαζί με την μητέρα της Μαριόρα και τις δύο αδελφές της Ευφροσύνη και Ελένη, ζούσαν στο Αρναούτκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Σε ηλικία 17 ετών (1815) και μόλις ένα χρόνο μετά την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, η Σεβαστή θα παντρευτεί τον Εμμανουήλ Ξάνθο. Από αυτό τον γάμο θα προκύψουν τρία παιδιά ο Νικόλαος, ο Περικλής και η Ασπασία. Όταν το 1821 ξεσπά η Ελληνική Επανάσταση, η οικογένεια θα μεταφερθεί από την Κωνσταντινούπολη στο Ισμαήλ για μεγαλύτερη ασφάλεια, μαζί πάντα με την μητέρα και τις αδελφές της Σεβαστής, ενώ το 1822 με πρωτοβουλία της Σεβαστής αισθανόμενη το εχθρικό περιβάλλον γύρω της θα εγκαταλείψουν το Ισμαήλ και θα εγκατασταθούν στο Κισνόβι. Κατά την διάρκεια της απουσίας τού Εμμανουήλ Ξάνθου, αρχικά λόγω της ανάληψης της ευθύνης για την οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης και αργότερα λόγω του εγκλεισμού του σε μοναστήρι στο Μαρτζινένι, την οικογένειά του θα αναλάβουν να φροντίζουν έμπιστα σε αυτό άτομα όπως ο σύγγαμβρός του Μιχαήλ Μιχάλογλου (σύζυγος τής Ευφροσύνης) και ο Μιχαήλ Φωκιανός ο οποίος θα αναλάβει την διαχείριση των οικονομικών τής οικογένειας.
Σιντ Μπάρετ
Ο Ρότζερ Κηθ Μπάρετ (Roger Keith "Syd" Barrett, 6 Ιανουαρίου 1946 - 7 Ιουλίου 2006), γνωστός περισσότερο ως Σιντ Μπάρετ (Syd Barrett), ήταν Βρετανός τραγουδιστής, κιθαρίστας και συνθέτης. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Pink Floyd και μέλος του συγκροτήματος την τριετία 1965-1968. Το 1969 εγκατέλειψε τους Pink Floyd λόγω της εξάρτησής του στα ψυχεδελικά ναρκωτικά (με τους οποίους μάλιστα συνεργάστηκε ξανά το 1975 για το αφιερωμένο σε αυτόν τραγούδι Shine On You Crazy Diamond) και έκανε μια σύντομη σόλο καριέρα έως το 1975 οπότε και σταμάτησε τελείως την ενασχόλησή του με τη μουσική. Από τότε έως την 7η Ιουλίου 2006 έμενε μοναχός του στο σπίτι που είχε στο Κέμπριτζ.
Εχίων (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Εχίων μπορεί να αναφέρονται οι παρακάτω:
Σιντ Μπάρετ
Άλλες πληροφορίες
Το 1975 οι Pink Floyd έκαναν ηχογραφήσεις για το επερχόμενο άλμπουμ τους "Wish you were here". Την ώρα της ηχογράφησης του τραγουδιού "Shine On You Crazy Diamond" εμφανίστηκε στο στούντιο ένας μεγαλόσωμος άνδρας με ξυρισμένο κεφάλι και φρύδια. Τα μέλη της μπάντας δεν μπορούσαν αρχικά να διακρίνουν ποιος ήταν αυτός, αλλά λίγο αργότερα ανακάλυψαν πως ήταν ο Σιντ Μπάρετ. Όταν, βέβαια, τον είδαν, μέσα στο στούντιο επικράτησε συγκίνηση και ο αρχηγός του συγκροτήματος Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) ξέσπασε σε ελαφριά κλάματα. Όπως ήταν φυσικό, η ηχογράφηση διακόπηκε και τα μέλη των Pink Floyd ζήτησαν την γνώμη του σχετικά με το τραγούδι. Ο Μπάρετ τους απάντησε ότι ακουγόταν λίγο "παλιό" και, αφού όλοι τον χαιρέτησαν με περισσό ενθουσιασμό, ο Μπάρετ έφυγε ξανά. Ήταν η τελευταία φορά που το συγκρότημα θα τον έβλεπε πριν πεθάνει, τον Ιούλιο του 2006. Για αρκετά χρόνια, η παραπάνω ιστορία θεωρούνταν ως μύθος, έως ότου ο Ντέιβιντ Γκίλμορ (David Gilmour) την επιβεβαίωσε.
Δισκογραφία
με τους Pink Floyd Solo άλμπουμ
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Pink Floyd Κατηγορία:Υποστηρικτές ψυχεδελικών ναρκωτικών
Αλλομετρία
Αλλομετρία στη βιολογία ονομάζεται η μελέτη μέσω μετρήσεων των διαστάσεων των επιμέρους τμημάτων ή οργάνων ενός οργανισμού σε σχέση με το μέγεθος του όλου οργανισμού. Ιδιαιτέρως αναφέρεται στη διαδοχή τέτοιων μετρήσεων καθώς ένας οργανισμός αναπτύσσεται (μεγαλώνει) μέχρι την ενηλικίωσή του, και μάλιστα στις περιπτώσεις όπου το τμήμα ή το όργανο αναπτύσσεται πιο αργά ή πιο γρήγορα από όσο ο όλος οργανισμός. Μελετάται επίσης το πώς σχετίζονται οι διαστάσεις του όλου οργανισμού και των τμημάτων του με το σχήμα, την ανατομία, τη φυσιολογία και τέλος ακόμα και με τη συμπεριφορά του. Το περίγραμμα της αλλομετρίας θεμελιώθηκε για πρώτη φορά από τον Ότο Σνελ (Otto Snell) το 1892 και κατόπιν από τον Σκωτσέζο βιολόγο, μαθηματικό και λόγιο Ντάρσυ Γουέντγουορθ Τόμσον το 1917 στο έργο του On Growth and Form, καθώς και από τον Τζούλιαν Χάξλεϋ το 1932.
Γενικά
Η αλλομετρία είναι γνωστή ιδίως στη στατιστική ανάλυση του σχήματος/μορφής για τις θεωρητικές προεκτάσεις της, καθώς και στη βιολογία για τις πρακτικές εφαρμογές της στους διαφορικούς ρυθμούς αναπτύξεως των μερών του σώματος ενός ζωντανού οργανισμού. Μία εφαρμογή, για παράδειγμα, είναι η μελέτη διάφορων ειδών εντόμων (π.χ. των σκαθαριών του γένους «Dynastes»), όπου μια μικρή μεταβολή στο μέγεθος του όλου σώματος μπορεί να προκαλέσει τεράστια και δυσανάλογη αύξηση στις διαστάσεις μερών όπως τα πόδια, οι κεραίες ή οι κερατόμορφες προεξοχές Η σχέση ανάμεσα στις δύο μετρούμενες ποσότητες εκφράζεται συχνά ως μια εξίσωση νόμου δυνάμεως, η λεγόμενη «αλλομετρική εξίσωση», η οποία εκφράζει μια αξιοσημείωτη συμμετρία κλίμακας :
ή, σε λογαριθμική μορφή,
\ ή αλλιώς
όπου a είναι ο εκθέτης της κλίμακας του νόμου. Για τον προσδιορισμό αυτού του εκθέτη από δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν παλινδρομήσεις τύπου 2, όπως η παλινδρόμηση μεγάλου άξονα ή η ανηγμένη παλινδρόμηση μεγάλου άξονα, καθώς αυτές ενσωματώνουν τη μεταβολή σε αμφότερες τις μεταβλητές, αντίθετα με την παλινδρόμηση ελάχιστων τετραγώνων, η οποία δεν λαβαίνει υπόψη τη μεταβλητότητα του σφάλματος στην ανεξάρτητη μεταβλητή. Ως άλλες μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν μοντέλα για το μετρητικό σφάλμα και ένα συγκεκριμένο είδος αναλύσεως κύριας συνιστώσας.
Αν ένας ζωντανός οργανισμός μεγαλώνει καθώς ωριμάζει, συνήθως διατηρεί παρόμοιο σχήμα. Μελέτες οντογενετικής αλλομετρίας εξετάζουν συχνά ως πρότυπους οργανισμούς σαύρες ή φίδια, επειδή αμφότερα στερούνται γονικής φροντίδας μετά τη γέννηση ή εκκόλαψή τους και επειδή παρουσιάζουν μεγάλο εύρος μεγέθους σώματος ανάμεσα στο νεογέννητο και στο ενήλικο. Οι σαύρες επιδεικνύουν συχνά αλλομετρικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της αναπτύξεώς τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κλάδοι της βιολογίας Κατηγορία:Φυσιολογία Κατηγορία:Ανατομία Κατηγορία:Μέτρηση
Άλγεβρα συνόλων
Άλγεβρα συνόλων ονομάζουμε μια μη-κενή συλλογή υποσυνόλων ενός συνόλου \Omega \, που είναι κλειστή ως προς πεπερασμένες το πλήθος επαναλήψεις των συνολοθεωρητικών πράξεων. Οι συνολοθεωρητικές πράξεις είναι η τομή, η ένωση και το συμπλήρωμα.
Μια άλγεβρα συνόλων που είναι επί πλέον κλειστή ως προς άπειρες, αλλά αριθμήσιμες, φορές ένωση των υποσυνόλων της ονομάζεται σ-άλγεβρα.
Με τον όρο άλγεβρα συνόλων μπορεί να εννοούμε γενικά το μάθημα της θεωρίας συνόλων, το να λύνει κανείς ασκήσεις με πράξεις μεταξύ συνόλων κλπ, και όχι ένα "αυστηρά ορισμένο" μαθηματικό αντικείμενο όπως περιγράφηκε πιο πάνω.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων
Βίκι Γκάμπορ
Η Βίκι Γκάμπορ (πολωνικά: Viki Gabor, γεννημένη 10 Ιουλίου 2007) είναι Πολωνή τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Πολωνία στο 17ο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και νίκησε με 278 βαθμούς με το τραγούδι «Superhero».
Βιογραφία
Η Γκάμπορ γεννήθηκε στο Αμβούργο σε μια πολωνική οικογένεια Ρομά. Μετά τη γέννησή της, επέστρεψαν στην Πολωνία, αργότερα μετακόμισαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στην Κρακοβία όταν εκείνη ήταν επτά ετών. Η Βίκι Γκάμπορ έχει μια μεγαλύτερη αδερφή που ονομάζεται Μελίσα, η οποία είναι συνθέτρια και τραγουδίστρια.
Καριέρα
Μετά το The Voice Kids, η Γκάμπορ επιλέχθηκε να ερμηνεύσει το "Time" στα Young Choice Awards του Top of the Top Sopot Festival 2019. Στη συνέχεια, επιλέχθηκε για να διαγωνιστεί στο show Szansa na sukces, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή του Πολωνού εκπροσώπου για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Junior Eurovision 2019. Η Γκάμπορ προκρίθηκε στους τελικούς, όπου τελικά ανακηρύχθηκε νικήτρια με το τραγούδι " Superhero ". Η Junior Eurovision πραγματοποιήθηκε στις 24 Νοεμβρίου στο Γκλιβίτσε. Η Γκάμπορ τερμάτισε πρώτη και κέρδισε τον διαγωνισμό, λαμβάνοντας τη δεύτερη θέση με την επαγγελματική κριτική επιτροπή και σημειώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία με την ηλεκτρονική ψηφοφορία θαυμαστών. Αυτή η νίκη σημάδεψε την Γκάμπορ ως την δεύτερη εκπρόσωπο της Πολωνίας που κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Junior Eurovision.
Από την Junior Eurovision 2019, η Γκάμπορ έχει κυκλοφορήσει πολλά σινγκλ, όπως το "Ramię w ramię" με τον Kayah και το "Getaway" στα τέλη Απριλίου 2020. Ως μέρος ενός άλμπουμ συνεργασίας με άλλους παιδικούς τραγουδιστές όπως οι Ροκσάνα Βένγκιελ, Μάρτσιν Ματσιέιτσακ, Ζούζα Γιαμπουόνσκα και το συγκρότημα 4dreamers η Γκάμπορ κυκλοφόρησε το τραγούδι της "Still Standing" (που συνέγραψε η ίδια και η αδερφή της, Μελίσα). Η Γκάμπορ κυκλοφόρησε επίσης το single της "Forever and a Night" τον Ιούλιο του 2020. Τον Αύγουστο του 2020, κυκλοφόρησε το "Not Gonna Get It", το τελευταίο σινγκλ από το ντεμπούτο άλμπουμ της που κυκλοφόρησε πριν από την πρεμιέρα του.
Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Junior Eurovision 2020, που φιλοξενήθηκε στην Πολωνία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά τη νίκη της, η Γκάμπορ ερμήνευσε το τραγούδι " Arcade " ως ενδιάμεσο, μαζί με την προηγούμενη Πολωνή νικήτρια της Junior Eurovision Ροκσάνα Βένγκιελ και τον νικητή της Eurovision 2019 Ντάνκαν Λόρενς.
Προσωπική ζωή
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, ο πατέρας της επιβεβαίωσε ότι η Γκάμπορ δέχθηκε ρατσιστική λεκτική επίθεση στην περιοχή Μοκότουφ της Βαρσοβίας.
Εθνική Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εκπροσωπεί τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Στάδιο
Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ στο Άμπου Ντάμπι, χωρητικότητας 42.056 θεατών.
Maniac Mansion
Το Maniac Mansion είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας του 1987 που δημιουργήθηκε από τον Ρον Γκίλμπερτ και εκδόθηκε από τη Lucasfilm Games. Η μηχανή του παιχνιδιού (SCUMM), που αργότερα αξιοποιήθηκε από πολλά ακόμα παιχνίδια περιπέτειας της εταιρείας, το κατέστησε πρωτοποριακό στο είδος του. Το 1993 κυκλοφόρησε η συνέχειά του ονόματι Day of the Tentacle.
Σενάριο
Η έπαυλη των Edisons (το Maniac Mansion) είναι ένα ανατριχιαστικό παλιό σπίτι στην άκρη της πόλης. Πάντα υπήρχαν φήμες για περίεργα πειράματα που και για μυστήρια πλάσματα που ζούσαν εκεί με την οικογένεια Edison.
Μια μέρα ο Dr Fred Edison, επιστήμονας που τρελάθηκε μετά την πτώση ενός νοήμονος και πανούργου μετεωρίτη κοντά στην έπαυλη 20 χρόνια πριν, απαγάγει μια κοπέλα, τη Sandy, με σκοπό να διεξάγει εξίσου πανούργα πειράματα στον εγκέφαλό της. Τη φυλακίζει στο σπίτι του όπου εκτός από τον ίδιο ζουν και η γυναίκα του η νοσοκόμα Edna, ο γιος του Ed, ένα χάμστερ και δυο κινούμενα, έγχρωμα πλοκάμια που αλληλομισούνται. Ο Dave, το αγόρι της Sandy, αναλαμβάνει να την βρει και να τη σώσει. Ξέρει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του και θα χρειαστεί τη βοήθεια δύο φίλων του.
Χαρακτήρες
εναλλ.=Αρχική οθόνη με το όνομα του παιχνιδιού στο επάνω μέρος της οθόνης και 7 χαρακτήρες του παιχνιδιού στο κάτω μέρος της οθόνης.|μικρογραφία|Η αρχική οθόνη του παιχνιδιού. Στην αρχή του παιχνιδιού ο παίκτης μπορεί να επιλέξει δύο από συνολικά έξι προτεινόμενους φίλους του Dave για να τον συνοδεύσουν στο ταξίδι διάσωσης. Ο κάθε φίλος έχει δικές του ικανότητες που επηρεάζουν τη ροή του παιχνιδιού. Οι γρίφοι του παιχνιδιού λύνονται με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τον χαρακτήρα που χρησιμοποιείται.
Οι διαθέσιμοι χαρακτήρες είναι οι Syd, Michael, Wendy, Bernard, Razor και Jeff. Ο Syd και η Razor είναι μουσικοί οι οποίοι, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μπορούν να συμβάλουν στην επιτυχή διάσωση του Sandy με τη βοήθεια ενός πιάνου. Ο Μάικλ είναι φωτογράφος, η Γουέντι θέλει να γίνει συγγραφέας και ο Bernard είναι πρόεδρος της λέσχης φυσικής.
Αρχική ιδέα και σύλληψη
Το Maniac Mansion επινοήθηκε το 1985, όταν οι υπάλληλοι της Lucasfilm Games Ρον Γκίλμπερτ και Γκάρι Γουίνικ ανέλαβαν να δημιουργήσουν ένα πρωτότυπο παιχνίδι. Ο Γκίλμπερτ είχε προσληφθεί ένα χρόνο πριν ως προγραμματιστής για το παιχνίδι Koronis Rift. Σύντομα ανέπτυξαν φιλικές σχέσεις αφού ανακάλυψαν κοινές προτιμήσεις στο χιούμορ, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η διοίκηση της εταιρείας παρείχε ελάχιστη εποπτεία στη δημιουργία του Maniac Mansion, πράγμα στο οποίο ο Γκίλμπερτ πίστωσε την επιτυχία αρκετών παιχνιδιών του για τη Lucasfilm Games. εναλλ.=Ένα μεγάλο λευκό σπίτι με μαύρη στέγη μπροστά από πράσινους λόφους και δάση.|μικρογραφία|Το κεντρικό κτίριο του Skywalker Ranch ενέπνευσε το σχεδιασμό της έπαυλης του Maniac Mansion. Οι Γκίλμπερτ και Γουίνικ έγραψαν και σχεδίασαν το παιχνίδι σε συνεργασία. Καθώς και στους δύο άρεσαν οι ταινίες b-movie τρόμου, αποφάσισαν να φτιάξουν ένα παιχνίδι κωμωδίας-τρόμου που θα διαδραματιζόταν σε ένα στοιχειωμένο σπίτι. Η ιδέα αυτή σε συνδυασμό με κλισέ από δημοφιλείς ταινίες τρόμου, όπως π.χ. Παρασκευή και 13 και ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες, έγινε η βάση για το σενάριο του παιχνιδιού. Κατά τη διάρκεια της περιόδου σύλληψης του Maniac Mansion η Lucasfilm Games μετακόμισε στο Stable House του Skywalker Ranch του Τζορτζ Λούκας. Το κύριο κτίριο του συγκροτήματος χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο για την έπαυλη του παιχνιδιού. Αρκετά δωμάτια του έλαβαν ακριβείς αναπαραγωγές στο παιχνίδι, μεταξύ αυτών μια βιβλιοθήκη με ελικοειδή σκάλα και μια αίθουσα μέσων ενημέρωσης με μεγάλη τηλεόραση και πιάνο.
Η ιστορία και η δομή του Maniac Mansion σχεδιάστηκαν πριν ξεκινήσει ο προγραμματισμός. Η πρώτη ενσάρκωση του παιχνιδιού ήταν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι με χαρτί και μολύβι, στο οποίο η κάτοψη του αρχοντικού χρησιμοποιήθηκε ως πίνακας παιχνιδιού και οι κάρτες αντιπροσώπευαν γεγονότα και χαρακτήρες. Χρησιμοποίησαν λωρίδες οξικής κυτταρίνης για να σχεδιάσουν τους γρίφους του παιχνιδιού, εντοπίζοντας ποια αντικείμενα λειτουργούσαν όταν χρησιμοποιούνταν από συγκεκριμένους χαρακτήρες. Εντυπωσιασμένος από την πολυπλοκότητα του σχεδίου, ο Γουίνικ τον συμπεριέλαβε στο ίδιο το παιχνίδι ως αφίσα κρεμασμένη σε έναν τοίχο. Ωστόσο, αυτό επιμήκυνε τον χρόνο παραγωγής του παιχνιδιού σε σύγκριση με τα προηγούμενα έργα της Lucasfilm Games, γεγονός που παραλίγο να οδηγήσει στην απόλυση του Γκίλμπερτ. Οι διάλογοι του παιχνιδιού, γραμμένοι από τον Ντέιβιντ Φοξ, δημιουργήθηκαν αφού ξεκίνησε ο προγραμματισμός.
Παραγωγή και SCUMM
Κύριο άρθρο: Script Creation Utility for Maniac Mansion εναλλ.=Ένα αγόρι κι ένα πράσινο πλοκάμι σε εσωτερικό χώρο έπαυλης.|μικρογραφία|Το πρωτοποριακό τότε [[γραφικό περιβάλλον χρήστη του Γκίλμπερτ εμφανίζει όλες τις πιθανές εντολές, οπότε ο παίκτης δεν χρειαζόταν πλέον να πληκτρολογεί ή να μαντεύει εντολές. Στην εικόνα: Ο Dave και ένα από τα πλάσματα του Dr. Fred.]]
Ο Γκίλμπερτ ξεκίνησε τον προγραμματισμό του Maniac Mansion σε γλώσσα assembly (μικροεπεξεργαστής 6502). Γρήγορα όμως κατάλαβε ότι το παιχνίδι ήταν πολύ μεγάλο και πολύπλοκο για τη μέθοδο αυτή και αποφάσισε να δημιουργήσει μια νέα μηχανή παιχνιδιού. Ο Τσιπ Μόρνινγκσταρ, επίσης υπάλληλος της Lucasfilm Games, συνεισέφερε τον βασικό κώδικα για τη μηχανή, πάνω στον οποίο βασίστηκε ο Γκίλμπερτ στη συνέχεια. Στόχος του Γκίλμπερτ ήταν η δημιουργία ενός συστήματος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε πολλά παιχνίδια περιπέτειας, μειώνοντας το χρόνο ανάπτυξής τους. Οι πρώτοι έξι με εννέα μήνες της παραγωγής του Maniac Mansion αφιερώθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη της μηχανής. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε γύρω από τον οικιακό υπολογιστή Commodore 64, ένα σύστημα 8-bit με μόνο 64 KB μνήμης. Η ομάδα ήθελε να συμπεριλάβει κυλιόμενες οθόνες, αλλά καθώς ήταν αδύνατο να κυλήσουν τα γραφικά bitmap στον Commodore 64, έπρεπε να χρησιμοποιήσουν γραφικά πλακιδίων με μικρότερη λεπτομέρεια. Για να τους κάνει αναγνωρίσιμους, ο Γουίνικ έδωσε σε κάθε χαρακτήρα ένα μεγάλο κεφάλι φτιαγμένο από τρία στοιβαγμένα sprites.
Η ομάδα ανάπτυξης του Maniac Mansion προσπάθησε να διατηρήσει τη δομή ενός παιχνιδιού περιπέτειας βασισμένου σε κείμενο, χωρίς όμως τη συνηθισμένη γραμμή εντολών. Οι Γκίλμπερτ και Γουίνικ ήταν απογοητευμένοι από τους κειμενικούς αναλυτές του είδους και τις συχνές οθόνες game over. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, άρεσε στον Γκίλμπερτ το παιχνίδι Colossal Cave Adventure και τα παιχνίδια της Infocom γενικώς, δεν του άρεσε όμως η έλλειψη γραφικών. Θεώρησε την ενσωμάτωση γραφικών στα παιχνίδια της Sierra On-Line, όπως το King's Quest, ως βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά στα παιχνίδια αυτά ο παίκτης εξακολουθούσε να πρέπει να πληκτρολογεί και να μαντεύει ποιες εντολές πρέπει να εισαχθούν. Ως απάντηση, ο Γκίλμπερτ προγραμμάτισε ένα γραφικό περιβάλλον χρήστη point-and-click που εμφανίζει κάθε πιθανή εντολή. Ο Φοξ είχε κάνει μια παρόμοια προσπάθεια να βελτιστοποιήσει το προηγούμενο παιχνίδι της Lucasfilm Games (Labyrinth: The Computer Game) και, σύμφωνα με τον Γκίλμπερτ, σχεδίασε ολόκληρη τη διεπαφή χρήστη του Maniac Mansion. Ενώ αρχικά είχαν προγραμματιστεί σαράντα εντολές, σταδιακά ο αριθμός τους μειώθηκε στις 12. Μετά από περίπου ένα χρόνο εργασίας ο Γκίλμπερτ ολοκλήρωσε τη μηχανή του Maniac Mansion, την οποία αργότερα ονόμασε «Script Creation Utility for Maniac Mansion» (SCUMM). Αν και το παιχνίδι σχεδιάστηκε για τον Commodore 64, η μηχανή SCUMM επέτρεψε την εύκολη μεταφορά του σε άλλες πλατφόρμες.
Μετά από 24 μήνες ανάπτυξης, το Maniac Mansion παρουσιάστηκς στην έκθεση Consumer Electronics Show του 1987 στο Σικάγο.Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για τον Commodore 64 και τον Apple II τον Οκτώβριο του 1987. Ενώ τα προηγούμενα προϊόντα της Lucasfilm Games είχαν εκδοθεί από εξωτερικές εταιρείες, το Maniac Mansion εκδόθηκε από την ίδια. Στο εξής Lucasfilm συνέχισε την τακτική αυτή. Η εταιρεία ανέθεσε στον Ken Macklin, έναν γνωστό του Γουίνικ, να σχεδιάσει τη συσκευασία του παιχνιδιού. Οι Γκίλμπερτ και Γουίνικ συνεργάστηκαν με το τμήμα μάρκετινγκ και ανέλαβαν το σχεδιασμό του οπισθόφυλλου. Η εκδοχή για MS-DOS αναπτύχθηκε από τους Aric Wilmunder και Brad Taylor και κυκλοφόρησε στις αρχές του 1988. Ακολούθησαν το 1989 οι εκδόσεις για τον Commodore Amiga και τον Atari ST και το 1990 για το Nintendo Entertainment System (NES).
Εκδόσεις
Αν και το παιχνίδι σχεδιάστηκε και εκδόδηκε το 1987 για τον Commodore 64, η μηχανή παιχνιδού SCUMM επέτρεψε την εύκολη μεταφορά του σε άλλες πλατφόρμες. Ακολούθησαν εκδόσεις για τον Apple II (1987), το λειτουργικό σύστημα MS-DOS των PC (1988), τον Commodore Amiga και τον Atari ST (1989) και το NES (1990).
Αντιδράσεις
Το παιχνίδι απέσπασε πολύ καλές κριτικές. Το περιοδικό Computer Gaming World το επαίνεσε ως σχεδιασμένο πιστά στην καλύτερη παράδοση των κόμικς τρόμου ("composed in the best comic horror tradition").
Συνέχειες
Το 1993 κυκλοφόρησε από την LucasArts η συνέχεια του παιχνιδιού, Day of the Tentacle μέρος του οποίου αποτελούσε, κατά κάποιον τρόπο, και το Maniac Mansion: κατά τη διάρκεια του Day of the Tentacle ο παίκτης μπορούσε, χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή του Ed, να παίξει το πρωτότυπο Maniac Mansion.
Ανεπίσημες συνέχειες
Το Maniac Mansion άφησε τόσο μεγάλη εντύπωση στην εποχή του που συνεχίζει να έχει πιστό κύκλο οπαδών ως και σήμερα. Επειδή δεν υπήρξε άλλη επίσημη συνέχεια του παιχνιδιού εκτός από το Day of the Tentacle, σήμερα κυκλοφορούν διάφορες ανεπίσημες συνέχειες. Πρόκειται παιχνίδια που δημιούργησαν οι ίδιοι οι οπαδοί, τα λεγόμενα fan games.
Το 2004 δημοσιεύτηκε για το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows ένα ανεπίσημο αλλά επιτυχημένο ριμέικ του παιχνιδιού με βελτιωμένα γραφικά και ψηφιακό ήχο με τίτλο Maniac Mansion Deluxe. Από το 2005 είναι ενεργή η ιστοσελίδα Maniac Mansion Mania, όπου οπαδοί του παιχνιδιού προσφέρουν δικές τους ανεπίσημες συνέχειες, επίσης με βάση τη μηχανή παιχνιδιού SCUMM. Ενώ τα επεισόδια γράφτηκαν αρχικά στη γερμανική γλώσσα, πολλά έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και ισπανικά.
Άλλες πληροφορίες
Το παιχνίδι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την ομώνυμη καναδική τηλεοπτική σειρά (1990-1993), έχοντας βασικό ήρωα τον Dr. Fred.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1987 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με SCUMM Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1899
Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1899 ήταν οι τελευταίες δημοτικές εκλογές του 19ου αιώνα που διεξήχθησαν στην Ελλάδα. Πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου του 1899, με το πολύπλοκο εκλογικό σύστημα του "σφαιριδίου". Στον νομό Τρικκάλων διακόπηκε η ψηφοφορία στον Δήμο Σελάνων, σύμφωνα με τηλεγράφημα του νομάρχη Φανδρίδη στον Τύπο, καθώς σε επεισόδια απειλήθηκε η καταστροφή των καλπών και τραυματίστηκε ο σταθμάρχης του αστυνομικού σταθμού των Σελάνων.
Οι εκλεγέντες στις μεγάλες πόλεις
Στην Αθήνα (όπου σημειώθηκαν αρκετά επεισόδια ) δήμαρχος για πρώτη φορά στα χρονικά εκλέχθηκε ο Σπυρίδων Μερκούρης, ο οποίος στη συνέχεια θα δημιουργούσε μεγάλη παράδοση σε αυτό το αξίωμα, επικρατώντας άλλες δυο φορές (στα 1903 και 1907). Ο Μερκούρης συγκέντρωσε συνολικά 7.766 "ναι", έναντι 5.591 του αντιπάλου του Δημ. Καλλιφρονά και ανέλαβε τα καθήκοντά του μια εβδομάδα μετά τη νίκη του, στις 12 Σεπτεμβρίου.
Στον Πειραιά επικράτησε ο Τρύφων Μουτζόπουλος (δήμαρχος και τη χρονική περίοδο 1874-1883) που υπερίσχυσε του βασικού του αντιπάλου και επί δυο φορές νικητή στο παρελθόν (1887 και 1891) Θεόδωρου Ρετσίνα. Ο Τρ. Μουτζόπουλος συγκέντρωσε 3.735 ψήφους έναντι 3.681 του Ρετσίνα
Στην Πάτρα επικράτησε ο Δημήτριος Βότσης σε βάρος του Αθ. Κανακάρη.
Στο Βόλο εξελέγη ο κ. Γεωργιάδης και στο Μεσολόγγι ο Σωκράτης Στάικος
Παραπομπές
1899
Πολιορκία της Κουντούζ
Η πολιορκία της Κουντούζ σημειώθηκε κατά την εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών στο Αφγανιστάν το 2001. Μετά την πτώση του Mazar-i-Sharif στις 9 Νοεμβρίου, το επίκεντρο της προέλασης της Βόρειας Συμμαχίας μετατοπίστηκε προς την πόλη Κουντούζ, η οποία ήταν το τελευταίο προπύργιο των Ταλιμπάν στο βόρειο Αφγανιστάν.
Η πολιορκία
Δυνάμεις υπό τη διοίκηση του στρατηγού Mohammed Daud Daud συναντήθηκαν με συμβούλους Αμερικανών Ειδικών Δυνάμεων και προχώρησαν στο Taloqan, φτάνοντας έξω από την πόλη στις 11 Νοεμβρίου. Εκεί, ο στρατηγός Daud έπεισε τον τοπικό ηγέτη των Ταλιμπάν να αλλάξει πλευρά, καταλαμβάνοντας έτσι την πόλη.
Αφού κατέλαβαν τον έλεγχο του Taloqan, οι δυνάμεις του Daud προχώρησαν στην πόλη Kunduz. Σε μια προσπάθεια να πετύχει μια νίκη χωρίς να βασίζεται στη βοήθεια των ΗΠΑ, ο Daud εξαπέλυσε κατά μέτωπο επίθεση στην πόλη χωρίς να ενημερώσει τους Αμερικανούς. Η επίθεση κατέληξε σε μια καταστροφική αποτυχία, με αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών εκατοντάδων μαχητών της Βόρειας Συμμαχίας. Μετά από αυτή την οπισθοδρόμηση, ο Daud ανασυγκρότησε τις δυνάμεις του και πολιόρκησε την πόλη, αυτή τη φορά βασιζόμενος στην αμερικανική αεροπορική υποστήριξη για να αποδυναμώσει την άμυνα των Ταλιμπάν. Για τις επόμενες έντεκα ημέρες, αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη βομβάρδισαν θέσεις των Ταλιμπάν, καταστρέφοντας 44 συγκροτήματα αποθηκών, 12 τανκς, 51 φορτηγά καθώς και πολλές χωματερές. Οι υπερασπιστές της Κουντούζ περιελάμβαναν έναν δυσανάλογα μεγάλο αριθμό ξένων μαχητών, συμπεριλαμβανομένων Άραβων, Τσετσένων και Ουζμπεκιστών τζιχαντιστών καθώς και Πακιστανούς εκπαιδευτές και στελέχη της ISI.
Στις 22 Νοεμβρίου, οι δυνάμεις του Daud κατέλαβαν την κοντινή πόλη Khan Abad, σφίγγοντας την πολιορκία. Με την αμυντική τους θέση να επιδεινώνεται, οι δυνάμεις των Ταλιμπάν εντός της Κουντούζ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για να παραδοθούν στις 23 Νοεμβρίου. Πολλοί από τους υπερασπιστές της πόλης κατάφεραν να δραπετεύσουν με τη συνδρομή του Πακιστάν. Τουλάχιστον 2.000 από τους υπερασπιστές μέσα στην Κουντούζ, συμπεριλαμβανομένων των ανώτερων μελών της Αλ Κάιντα, μεταφέρθηκαν με αεροπλάνο έξω από την πόλη από τις πακιστανικές δυνάμεις με σιωπηρή έγκριση των ΗΠΑ,  αν και και οι δύο χώρες αρνήθηκαν ότι αυτή η αερομεταφορά συνέβη. Ορισμένοι ηγέτες της Βόρειας Συμμαχίας κατηγόρησαν τις ΗΠΑ ότι επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί η αερομεταφορά και εξέφρασαν την επιθυμία να εκδικηθούν τους ξένους μαχητές που βρίσκονταν μέσα στην πόλη. Μετά την τελική παράδοση των Ταλιμπάν στις 25 Νοεμβρίου, άρχισαν να εμφανίζονται αναφορές για μαχητές της Βόρειας Συμμαχίας που λεηλάτησαν την πόλη και διεξήγαγαν εκτελέσεις αιχμαλωτισμένων μαχητών Ταλιμπάν. Οι ξένοι μαχητές είχαν πολύ πιο σκληρή μεταχείριση από τα μέλη των Αφγανών Ταλιμπάν. Οι δύο διοικητές των Ταλιμπάν που είχαν ηγηθεί της υπεράσπισης της Κουντούζ, ο Φαζλ και ο Νούρι, θα σταλούν αργότερα στη φυλακή του Κόλπου του Γκουαντάναμο στο νησί της Κούβας.
Σφαγή Dasht-i-Leili
Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτιμούν ότι αρκετές εκατοντάδες ή πολλές χιλιάδες αιχμάλωτοι πέθαναν στη φυλακή Σέρμπεργκαν ή μετά τη διέλευση τους. Οι θάνατοι έγιναν γνωστοί ως η σφαγή του Dasht-i-Leili. Έχουν διατυπωθεί ισχυρισμοί, ιδίως από τον αρθρογράφο Τεντ Ραλ και το ντοκιμαντέρ του Τζέιμι Ντόραν το 2002 «Afgan Massacre: The Convoy of Death», ότι εμπλέκονται στρατεύματα των ΗΠΑ. Μια αναφορά των New York Times τον Ιούλιο του 2009 έκανε τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να διατάξει μια έρευνα για το πώς η κυβέρνηση Μπους χειρίστηκε τις εκκλήσεις για έρευνα για τη σφαγή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Αεροπορία Στρατού (Ελλάδα)
Η Αεροπορία Στρατού (ΑΣ) είναι ένα από τα έξι Όπλα του Ελληνικού Στρατού. Οργανικά ανήκει στη Διεύθυνση Αεροπορίας Στρατού, η οποία υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Στρατού.
Η Αεροπορία Στρατού έγινε Όπλο του στρατού το 1996. Αρχικά δε λειτουργούσε ως ανεξάρτητος κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά υπήρχε ως τμήμα του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού.
Ιστορία πριν την ίδρυση της Πολεμικής Αεροπορίας
Μέχρι να σχηματιστεί η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ως ενιαίο Όπλο οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις λειτούργησαν σε διάφορες σχολές εκπαίδευσης στο Στρατό και στο Πολεμικό Ναυτικό. Το 1912 συγκροτήθηκε ο πρώτος αεροπορικός στόλος και συμπεριλήφθηκε στον Ελληνικό Στρατό ο Λόχος Αεροπορίας με υπαγωγή στο Τάγμα Συγκοινωνιών του Μηχανικού και έδρα τη Λάρισα.
Το 1913, ιδρύθηκε προσωρινά ο Λόχος Αεροπόρων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Με εγκύκλιο του υπουργείου Στρατιωτικών κλήθηκαν 800 αξιωματικοί από τα Σώματα Στρατού αλλά μόνο 6 επιλέχθηκαν. Τρία χρόνια αργότερα, το 1915, δημιουργήθηκε η Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού, η οποία περιλαμβάνει Έμπεδο, Λόχο Αεροπόρων και Αεροπορική Μοίρα, με έδρα το Παλαιό Φάληρο. Μεταξύ 1915-1917, η Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού μετακινήθηκε από και προς τη Θεσσαλονίκη αρκετές φορές για να φτάσει στο αεροδρόμιο Σέδες. Στις 19 Δεκεμβρίου 1929 ιδρύθηκε το Υπουργείο Αεροπορίας, το οποίο έθεσε υπό ενιαία διοίκηση τις αεροπορικές δυνάμεις με αποτέλεσμα μέχρι και το 1949 να μην συνεχιστεί η ανάπτυξη της αεροπορικής δύναμης ως μέλους του Στρατού Ξηράς ή του Πολεμικού Ναυτικού και να μην εκπαιδεύονται στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων αεροπόροι, μιας και το 1931 ιδρύθηκε η Σχολή Αεροπορίας, μετέπειτα Σχολή Ικάρων.
Το έμβλημα αναπαριστά τον Πήγασο, το φτερωτό άλογο της ελληνικής μυθολογίας, όπου συμβολίζουν τα σύγχρονα φτερωτά άλογα της Αεροπορίας Στρατού που πετούν στους αιθέρες, ημέρα και νύχτα για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Το σύνθημα "Τοις Τολμώσιν η Τύχη" προέρχεται από το απόφθεγμα του Θουκυδίδη, "τοις τολμώσιν η τύχη αεί ξύμφορός έστιν" και σημαίνει "Σ' αυτούς που τολμούν, η τύχη είναι πάντα ευνοϊκή". Ο συνδυασμός συμβόλου και ρήσης δεν είναι τυχαίος, αλλά έχει άμεση σχέση με το έργο και την αποστολή της ΑΣ καθώς τα στελέχη της διδάσκονται ότι η τόλμη αποτελεί το κοινό προτέρημα όλων των μεγάλων ανθρώπων, αποκτάται με τη μελέτη και τη συνεχή άσκηση και μαζί με την τύχη, η οποία ακολουθεί τους τολμηρούς, οδηγεί στην επιτυχία και τη νίκη.
Ιστορία Αεροπορίας Στρατού
Η Ε.ΠΑΡ στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε και για άλλες αποστολές όπως η συλλογή πληροφοριών, η λήψη αεροφωτογραφιών, η μεταφορά αξιωματικών και επιτελών, η αναγνώριση εδάφους και άλλες σημαντικές αποστολές για τον Στρατό.
Α' Περίοδος
Το 1948 δημιουργήθηκε ένα τμήμα Ε.ΠΑΡ. με την επάνδρωση ενός αξιωματικού του Πυροβολικού ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στην Αγγλία και αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας. Διοικητής ήταν ο Υποσμηναγός Σταμάτιος Καραθανάσης. Τα αεροπλάνα της μονάδας ήταν AUSTER και Harvard.
Το 1949 με μέριμνα του ΓΕΑ θα δημιουργηθεί άλλο ένα τμήμα Ε.ΠΑΡ το οποίο με ενέργειες της Διεύθυνσης Πυροβολικού και το ΓΕΣ θα ονομαστεί Σμήνος Συνεργασίας Σμήνος Ε.ΠΑΡ με έδρα το Α/Δ Κοζάνης και θα επανδρωθεί με προσωπικό του Πυροβολικού (7) και της Αεροπορίας (6).
Στα Τέλη του 1949 μετά από προσπάθειες της Διεύθυνσης Πυροβολικού θα αποφασισθεί η δημιουργία Μοίρας Ε.ΠΑΡ στον Ελληνικό Στρατό ώς ανεξάρτητη μονάδα του Πυροβολικού βασισμένη στα πρότυπα στρατών ξένων χωρών και η οποία δεν θα έχει καμία εξάρτηση από την Πολεμική Αεροπορία. Τον Απρίλιο του 1950 θα κληθούν αξιωματικοί του Πυροβολικού να εκπαιδευτούν στην Σχολή Αεροπορίας στο Τατόι ως χειριστές αεροσκαφών.
Β' Περίοδος
Τον Αύγουστο του 1950 θα συγκροτηθεί η πρώτη Μονάδα Εναέριας Παρατήρησης 190 Μ.Ε.ΠΑΡ και θα ανήκει στο Πυροβολικό, με έδρα το βοηθητικό αεροδρόμιο Μεγάρων. Σ’ αυτήν θα χορηγηθούν τα πρώτα οκτώ αεροσκάφη τύπου Piper L-18B και θα επανδρωθεί με χειριστές (Ε.ΠΑΡ) αξιωματικούς Πυροβολικού και χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας. Μέχρι τα τέλη του 1951 η Μοίρα θα διαθέτει 22 χειριστές και 15 αεροσκάφη.
Η εκπαίδευση των χειριστών γινόταν στην Σχολή Αεροπορίας και των τεχνικών σε διάφορες άλλες μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας. Αποφασίσθηκε λοιπόν να σταλούν χειριστές στη σχολή Αεροπορίας οι οποίοι θα έπαιρναν το πτυχίο του εκπαιδευτή πτήσεων και αργότερα θα αναλάμβαναν την εκπαίδευση των υπολοίπων Αξιωματικών Πυροβολικού. Με αυτό τον τρόπο θα άρχιζε σιγά-σιγά να ανεξαρτητοποιείται ο Στρατός από την Αεροπορία. To 1952 ιδρύεται στα Μέγαρα η Σχολή Εναέριας Παρατήρησης, με αποστολή την εκπαίδευση χειριστών Ε.ΠΑΡ Πυροβολικού.
To 1953 θα συγκροτηθούν Σμήνη Ε.ΠΑΡ. σε κάθε Διοίκηση Πυροβολικού Σώματος Στρατού και Μεραρχίας. Το 1954 η 190 Μοίρα Ε.ΠΑΡ θα πάψει να είναι ανεξάρτητη και θα υπαχθεί στη Σχολή Πυροβολικού στο Μεγάλο Πεύκο, ως Πτέρυγα Ε.ΠΑΡ της Σχολής Πυροβολικού.
Την ίδια χρονιά θα συγκροτηθεί η 200 Μοίρα Ε.ΠΑΡ. με έδρα το Α/Δ Βόλου, με σκοπό την συντήρηση των αεροσκαφών. To 1956 θα συγκροτηθούν οι 197, 198 και 199 Μοίρες Ε.ΠΑΡ και οι οποίες θα τοποθετηθούν στην Α' Β' και Γ' Στρατιά.
Γ΄ Περίοδος
Η δεκαετία του ΄60 θα αποτελέσει σταθμό για την Αεροπορία Στρατού, τα Ε.ΠΑΡ θα μετονομαστούν σε Αεροπορία Στρατού καθιερώνοντας το όνομα μέχρι και σήμερα, ενώ την ίδια χρονιά θα αποφασισθεί στην Σχολή χειριστών Μοίρας Ε.ΠΑΡ. να εκπαιδεύονται χειριστές όλων των Όπλων Σωμάτων. Έτσι, οι Μοίρες Ε.ΠΑΡ. θα διαλυθούν και θα ανασυγκροτηθούν με την ονομασία Λόχοι Αεροπορίας Στρατού (Λ.Α.Σ.). Αποτέλεσμα της ανασυγκρότησης αυτής είναι η Πτέρυγα Ε.ΠΑΡ να μετονομαστεί το 1961 σε Σχολή Αεροπορίας Στρατού (Σ.Α.Σ). Το 1968 θα συγκροτηθεί στο ΓΕΣ η Διεύθυνση Αεροπορίας Στρατού, στην οποία και θα ανατεθεί ο έλεγχος και η παρακολούθηση των Μονάδων. Το 1969 θα συγκροτηθεί ο πρώτος Λόχος Ελικοπτέρων Λ.Ε/Π με έδρα το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Βόλου στην περιοχή του Στεφανοβίκειου με την απόκτηση ελικοπτέρων τύπου Bell OH-13 την ίδια χρονιά θα έρθουν και τα πρώτα ελικόπτερα του Αμερικανικού Στρατού τύπου UH-1H ή όπως παγκοσμίως ειναι γνωστά ως "ΧΙΟΥΙ".
Αναδιοργάνωση
Την δεκαετία του '70 του ΄80 και του ΄90 θα γίνουν πολλές αλλαγές στην Αεροπορία Στρατού. Το 1971 θα συγχωνευθεί  ο Λόχος Ελικοπτέρων με το 24ο Λ.ΑΣ και θα συγκροτήσουν το 1ο Τ.Ε.Α.Σ. Το 1974 θα συγκροτηθεί το 307 Τάγμα Συντήρησης Αεροπορικού Υλικού (Τ.ΣΥ.Α.Υ.) Το 1975 θα καταργηθούν οι Λ.Α.Σ των Μεραρχιών και το 1977 θα συγκροτηθεί το 2ο Τ.Ε.Α.Σ με την συγχώνευση του 25ου Λ.Α.Σ.
Το 1982 θα συγκροτηθεί η Διμοιρία Μέσης Μεταφορικής Ικανότητας με την απόκτηση 5 Boeing CH-47 Chinook. Την ίδια χρονιά οι Λ.Α.Σ. των Σωμάτων Στρατού θα καταργηθούν. Το 1995 εκπαιδεύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής οι πρώτοι χειριστές Ε/Π AH-64 Apache και θα συγκροτηθεί το 1ο Τάγμα Επιθετικών Ελικοπτέρων.
Το 1996 είναι η σημαντικότερη στιγμή της Αεροπορίας Στρατού γιατί οι συνθήκες πλέον επιβάλουν η Αεροπορία Στρατού να γίνει ξεχωριστό Όπλο, έτσι στα πλαίσια Ανασυγκροτήσεως του Ελληνικού Στρατού η Αεροπορία Στρατού γίνεται το 6ο Όπλο ως όπλο υποστηρίξεως Μάχης. Το 1998 συγκροτείται η 1η Ταξιαρχία Αεροπορίας Στρατού η οποία υπάγεται στο Β' Σώμα Στρατού και είναι ο πρώτος επιχειρησιακός σχηματισμός της Αεροπορίας Στρατού έχει ως αποστολή την οργάνωση, τον συντονισμό και την εκτέλεση των επιχειρήσεων της Αεροπορίας Στρατού. Σε αυτήν ανήκουν όλες οι Μονάδες Αεροπορίας Στρατού (Μ.Α.Σ.) και φροντίζει για την διοίκηση των έλεγχο και την εκπαίδευση αυτών. Την ίδια χρονιά συγκροτείται και το Τάγμα Υποστήριξης Τ. ΥΠ/1ης ΤΑΞ.Α.Σ. το οποίο το 2006 θα μετονομασθεί σε 1ο Τάγμα Υποστήριξης. Το 2006 συγκροτείται το 2ο Τ.Ε.Ε/Π με έδρα τα Μέγαρα και την απόκτηση 12 νέων AH-64D Apache.
Το 2021 ιδρύεται η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ) και αποφασίζεται και η δημιουργία της Μονάδας Αεροπορικών Ειδικών Επιχειρήσεων (ΜΑΕΕ) στη βάση της Πάγχης Μεγάρων στην Αττική. Σκοπός της είναι η παροχή οργανικού αεροπορικού πυλώνα για την ΔΕΠ, ώστε να καλυφθεί η Σύνθετη Τμηματική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων που έχει αποφασιστεί. Η ΜΑΕΕ θα επιχειρεί με τα τέσσερα ελικόπτερα ειδικών επιχειρήσεων NH-90 που έχουν παραγγελθεί, καθώς και με δύο ελικόπτερα CH-47SD που φέρουν σύστημα αυτοπροστασίας και δεξαμενές αυξημένης χωρητικότητας καυσίμων.
Αποστολή
Αποστολή της Αεροπορίας Στρατού είναι η εκτέλεση αποστολών Μάχης, η διεξαγωγή επιχειρήσεων σε συνεργασία με τα άλλα όπλα του Στρατού Ξηράς η υποστήριξης Μάχης και Διοικητικής Μέριμνας.
Μετακινήσεις υψηλών προσώπων και μετακινήσεις της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Κηφισός (Βοιωτικός)
Ο Βοιωτικός Κηφισός (παλαιότερα και Μαυρονέρι) είναι ποταμός της Στερεάς Ελλάδας με συνολικό μήκος 60 χλμ. Διαρρέει τμήμα των νομών Φωκίδας, Βοιωτίας και Φθιώτιδας και αρδεύει μεγάλες πεδινές εκτάσεις αυτών των νομών. Η συνολική έκταση της λεκάνης απορροής του Κηφισού είναι 1875,9 τ.χλμ.
Ο Βοιωτικός Κηφισός είναι ενταγμένος δίκτυο Natura 2000, μαζί με τις λίμνες Υλίκη και Παραλίμνη.
Παραπόταμοι του Κηφισού
Σημαντικότεροι παραπόταμοι του Κηφισού είναι οι ποταμοί Κανιανίτης και Αποστολιάς που πηγάζουν μεταξύ Γκιώνας και Οίτης, ο πρώτος κοντά στο χωριό Καστέλλια και ο δεύτερος κοντά στο χωριό Αποστολιάς. Οι δύο ποταμοί διαρρέουν τον κάμπο της Γραβιάς και συμβάλλουν στον Κηφισό λίγο ανατολικότερα του χωριού Πολύδροσος. Άλλος σημαντικός παραπόταμος είναι ο χείμαρρος που προέρχεται από την περιοχή του χωριού Μαυρονέρι Βοιωτίας και ονομάζεται Μαυρονέρι, όπως ονομαζόταν παλαιότερα και ο Κηφισός. Το Μαυρονέρι είναι μία από τις τρεις σημαντικότερες πηγές του Κηφισού. Νοτιότερα σημαντικός παραπόταμος είναι ο Μακρισαίος, που σχηματίζεται βόρεια της Λιβαδειάς και καταλήγει στον Κηφισό κοντά στο χωριό Άγιος Σπυρίδωνας. Ο Μακρισαίος δέχεται επίσης τα νερά του ποταμού Έρκυνα που πηγάζει από την Λιβαδειά. Άλλα μικρότερα ρεύματα που ενώνονται με τον Κηφισό είναι οι χείμαρροι: Λιβαδόρραχη, Ξηρόρεμα, Παλιαμπελόρρεμα, Αγοριανίτης, Μηλόρεμα, Κεραμιδίου, Μέλανας και  Πλατανιάς στο Μαυρονέρι Βοιωτίας, οι περισσότεροι απ' τους οποίους πηγάζουν από τον Παρνασσό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας Κατηγορία:Ποταμοί της Βοιωτίας Κατηγορία:Νομός Φθιώτιδας Κατηγορία:Νομός Φωκίδας
Δήμος Μούτσης
Ο Δήμος Μούτσης (Πειραιάς, 2 Αυγούστου 1938) είναι Έλληνας συνθέτης.
Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και άρχισε να σπουδάζει στο Ωδείο Αθηνών από την ηλικία των 7 ετών. Σε ηλικία 20 - 21 ετών τελείωσε τις μουσικές του σπουδές κερδίζοντας και το πρώτο βραβείο ως σολίστ στο βιολί. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 60 γνώρισε τον Νίκο Γκάτσο και τον Μάνο Χατζιδάκι, σε ένα καφέ - ζαχαροπλαστείο που ήταν παλιό στέκι καλλιτεχνών της Αθήνας, όπου σύχναζαν και οι δύο.
Ύστερα από μία σειρά μεγάλων λαϊκών τραγουδιών, που έγραψε ο Μούτσης, ερμηνευμένων απο παλαιούς και νέους τραγουδιστές, όπως ο Μητσιάς και η Γαλάνη και τα άλμπουμ «Κάποιο Καλοκαίρι» και «Ένα Χαμόγελο», φτάνει στο «Άγιος Φεβρουάριος», που ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1971 και κυκλοφόρησε αρχές του 1972. Στους στίχους ο Μάνος Ελευθερίου και ερμηνευτές οι Δημήτρης Μητροπάνος και Πετρή Σαλπέα. Ένα πολύ σημαντικό έργο που σφραγίζει όλη την πρώτη αυτή περίοδο, ανοίγοντας μάλιστα με αυτό το έργο, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, καινούργιους δρόμους στην Ελληνική δισκογραφία. Στον δίσκο «Άγιος Φεβρουάριος» εκτός από το ομώνυμο τραγούδι θα ακούσουμε κι άλλα μεγάλα τραγούδια όπως: «Κι αν φταίει κανείς», «Το σπίτι στην ανηφοριά», «Η σούστα πήγαινε μπροστά», «Άλλος για Χίο τράβηξε» και άλλα.
Το 1972 ο «Συνοικισμός Α» με στίχους κυρίως των: Γιάννη Λογοθέτη (που είχε και το ψευδώνυμο Γιάννης Μιχαηλίδης) αλλά και Γκάτσου, Ελευθερίου και Βαρβάρας Τσιμπούλη. Ερμηνευτές τους Αντώνης Καλογιάννης και Βίκυ Μοσχολιού (μουσική απ το θεατρικό έργο «50 χρόνια δάκρυα 50 χρόνια γέλιο»). Στο «Συνοικισμός Α» θα ακούσουμε αρκετές μεγάλες επιτυχίες όπως το πασίγνωστο «Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε», «Έτσι ειν' η ζωή» με την Μοσχολιού, «Στο παράθυρο αγναντεύοντας» με τον Καλογιάννη, το λαϊκό ορχηστρικό «Ο χορός της λεβεντιάς» κλπ. Το 1973 κυκλοφορούν οι «Στροφές», άλλη μια λαϊκή και συνάμα πολύ μελωδική δίσκογραφική δουλειά του Δήμου Μούτση. Με μόνη ερμηνεύτρια την Βίκυ Μοσχολιού και στίχους Πυθαγόρα, Λογοθέτη, Ελευθερίου, αλλά και Γκάτσου. Εκεί θα ακούσουμε επιτυχίες όπως: «Αγκαλιά και πλάι πλάι», «Και γειά χαρά», «Μια βραδιά στη Λάρισα», «Εγώ είμ' εγώ» και το ατμοσφαιρικό «Στους μπαξέδες» που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Μάρκου Βαμβακάρη.
Το 1974 στη μεταπολίτευση, «Μαρτυρίες», που περιλάμβανε τα τραγούδια του Μούτση που είχε κόψει η λογοκρισία της χούντας σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, Γιάννη Λογοθέτη, Γιώργου Χρονά, Βαρβάρας Τσιμπούλη και του ίδιου του συνθέτη και τραγουδιστές το Μανώλη Μητσιά, τη Βασιλική Λαβίνα, σε μια από τις πρώτες δισκογραφικές της συμμετοχές και το Χρήστο Λεττονό. Το 1975 κυκλοφορεί την «Τετραλογία», ένας πρωτοποριακός κύκλος μελοποιημένης ποίησης βασισμένος σε ποιήματα των Κ.Π. Καβάφη, Κώστα Καρυωτάκη, Γιώργου Σεφέρη και Γιάννη Ρίτσου, με ερμηνευτές τον Μανώλη Μητσιά, τον Χρήστο Λεττονό και με την πρωτοεμφανιζόμενη τραγουδίστρια Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Ακολούθησε το 1976 η «Εργατική συμφωνία», μουσική από το θεατρικό έργο του Γιώργου Σκούρτη «Απεργία». Το 1979 κυκλοφορεί το «Δρομολόγιο» πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου και με την ερμηνεία του Μανώλη Μητσιά. Στο «Δρομολόγιο» θα ακούσουμε κομμάτια όπως «Σαν τον Τσε Γκεβάρα», «Μακρυνή της αγάπης ώρα», «Ελλάδα Ελλάδα», «Στ΄ Αγιον Όρος» κλπ.
Το 1981 κυκλοφόρησε το «Φράγμα» σε στίχους Κώστα Τριπολίτη. Με τραγούδια όπως: «Δε λες κουβέντα», «Delenda est (Ερηνούλα μου) », «Γράμμα από τη λεγεώνα των ξένων», «Νταλίκα» κλπ. Τα λαϊκά τραγούδια του δίσκου τραγουδήθηκαν από την μεγάλη ρεμπέτισσα Σωτηρία Μπέλου με τον Δήμο Μούτση να τραγουδάει μόνο το ρεφρέν από το πασίγνωστο «Δε λες κουβέντα». Οι ηλεκτρικές μπαλάντες του δίσκου τραγουδήθηκαν από τον ίδιο τον συνθέτη. Στην ίδια δουλειά επίσης ο Δήμος Μούτσης τραγούδησε μαζί με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη το «Κουβεντούλες με τον Φρόιντ».
Το 1983 με το «Ενέχυρο» εγκαινιάζει την μοναχική πορεία. Το 1987 ακολουθεί το «Να!» που περιέχει και τα πολύ γνωστά του τραγούδια «Το όνειρο» και το «Μια φυσαρμόνικα που κλαίει». Το 1990 «Ταξιδιώτης του παντός» με τη Νανά Μούσχουρη, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος δίσκος που έγραψε για άλλο τραγουδιστή πλην του ιδίου. Το 1994 επέστρεψε με το «Για Πούλημα Λοιπόν!» πάλι με στίχους και ερμηνεία δική του.
Το 1999 ο Δήμος Μούτσης συνεργάστηκε ξανά με τον Δημήτρη Μητροπάνο και την Δήμητρα Γαλάνη σε μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο στην οποία τραγούδησαν μαζί παλαιότερες και νεότερες επιτυχίες του μεγάλου δημιουργού. Μια πολυαναμενόμενη δουλειά του με ερμηνεύτρια τη Χαρούλα Αλεξίου δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ!