cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαλέτα
Την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012, η Βαλέτα ψηφίστηκε καθολικά ως Πόλη του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού (ECoC) για το 2018, από μια επιτροπή ειδικών, μετά από μια σχετική παρουσίαση του Valletta 2018 Foundation. Η επίσημη ανακοίνωση του τίτλου αυτού αναμένεται για το επόμενο συμβούλιο των Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο θα λάβει χώρα, περίπου, κατά τον Μάιο του 2013. Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του ECoC, Μάνφρεντ Γκάουλχοφερ, στη διάρκεια μιας τηλεοπτικής συνέντευξης τύπου στο ορατόριο του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Ιωάννη, δήλωσε πως οι κριτές πείστηκαν πως η Βαλέτα είχε τη θέληση, το κίνητρο και την απαιτούμενη φιλοδοξία για να λάβει τον σχετικό τίτλο.
Κυβέρνηση
Ο Αλεξιέι Ντίνγκλι είναι Δήμαρχος της Βαλέτας από το 2008. Εκλέχτηκε ως υποψήφιος του Εθνικιστικού Κόμματος (PN), το οποίο υπάγεται στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, με το πρώτο να διαθέτει και την πλειοψηφία των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η κατασκευή
Η οικοδόμηση μιας πόλης στη χερσόνησο του Σιμπέρρας προτάθηκε από τους Ιωαννίτες Ιππότες (1524). Το μόνο κτίσμα που υπήρχε μέχρι τότε στη χερσόνησο ήταν ένα παρατηρητήριο, το είχε οικοδομήσει ο Έρασμος της Φόρμιας ή Άγιος Ερασμος (1488) και ήταν αφιερωμένο στον ίδιον. Το Αραγωνέζικο παρατηρητήριο κατεδαφίστηκε (1522), στη θέση του οικοδομήθηκε το μεγάλο κάστρο του Αγίου Εράσμου. Στη Μεγάλη Πολιορκία της Μάλτας (1565) το κάστρο έπεσε στους Οθωμανούς αλλά το νησί σώθηκε την τελευταία στιγμή χάρη στη βοήθεια που ήρθε από τη Σικελία. Ο Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ αποφάσισε να οικοδομήσει μια οχυρωμένη πόλη στη χερσόνησο Σιμπέρρας ώστε να μην βρεθούν πάλι σε κίνδυνο τα νησιά, η πόλη πήρε το όνομα του και ονομάστηκε Λα Βαλέτ.
Ο Μέγας Μάγιστρος ζήτησε βοήθεια από τους Ευρωπαίους ηγέτες επειδή η πείνα είχε θερίσει το Τάγμα λόγω της πολιορκίας. Ο Πάπας Πίος Ε΄ έστειλε τον στρατιωτικό αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Λαπαρέλι να σχεδιάσει τη νέα πόλη, ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας έστειλε χρηματική υποστήριξη. Τον θεμέλιο λίθο τοποθέτησε ο ίδιος ο Μέγας Μάγιστρος (28 Μαρτίου 1566), στη θέση του αργότερα οικοδομήθηκε η Εκκλησία της Παναγίας των Νικών. Στο έργο του με τίτλο Dell’Istoria della Sacra Religione et Illustrissima Militia di San Giovanni Gierosolimitano (Η Ιστορία του Ιερού Θρησκεύματος και της Ενδόξου Φρουράς του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ), το οποίο γράφτηκε μεταξύ του 1594 και του 1602, ο Τζιάκομο Μπόσιο αναφέρει πως όταν τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος της Βαλέτας, μία ομάδα ηλικιωμένων Μαλτέζων αναφώνησε "Iegi zimen en fel wardia col sceber raba iesue uquie", (το οποίο στα σύγχρονα Μαλτέζικα διαβάζεται ως, "Jiġi żmien li fil-Wardija [l-Għolja Sciberras] kull xiber raba’ jiswa uqija," και στα Ελληνικά, "Θα έρθει κάποτε καιρός, όπου κάθε κομμάτι γης στον Λόφο του Σκιμπέρας θα αξίζει το βάρος του σε χρυσό").
Η μεταφορά της πρωτεύουσας
Ο Μεγάλος Μάγιστρος Λα Βαλέτ πέθανε στις 21 Αυγούστου 1568, σε ηλικία 74 ετών από εγκεφαλικό και χωρίς να δει την ολοκλήρωση των εργασιών ανέγερσης της πόλης. Αρχικά θαμμένος στην Εκκλησία της Παναγίας των Νικών, το σώμα του βρίσκεται πλέον στον Καθεδρικό του Αγίου Ιωάννη, ανάμεσα στους τάφους των υπόλοιπων Μεγάλων Μάγιστρων των Ιπποτών της Μάλτας. Ο Φραντσέσκο Λαπαρέλι ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας της πόλης και τα σχέδια του βασίστηκαν στη μεσαιωνική αρχιτεκτονική της Μάλτας, η οποία προϋπέθετε απίστευτα δαιδαλώδη σοκάκια και δρόμους. Σχεδίασε τη νέα πόλη με ορθογώνια μορφή, και χωρίς κανένα collacchio (χώρο που χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την κατασκευή σημαντικών κτιρίων). Οι δρόμοι σχεδιάστηκαν ώστε να είναι φαρδιοί και ευθύγραμμοι, με το επίκεντρό τους να είναι η Πύλη της Πόλης και το τέλος τους το Φρούριο του Αγίου Έλμο, το οποίο βρισκόταν πάνω από τη Μεσόγειο. Ορισμένα φρούρια που ανεγέρθηκαν, είχαν ύψος μέχρι και 153 μέτρα. Ο Μαλτέζος αρχιτέκτονας Τζερολάμο Κασάρ ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ενός σημαντικού αριθμού των κτισμάτων μετά τον θάνατο του Φραντσέσκο Λαπαρέλι (1570). Η πόλη της Βαλέτας ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1570, έγινε επίσημα πρωτεύουσα της Μάλτας όταν ο Μέγας Μάγιστρος Πιέτρο ντελ Μόντε μετακινήθηκε από την έδρα του στο κάστρο του Σαίντ Άντζελο στο Μπίργκου στο Μεγάλο Παλάτι των Μαγίστρων στη Βαλέτα. Με τις διαταγές του Μαγίστρου οικοδομήθηκαν τη δεκαετία του 1580 επτά Πανδοχεία, ολοκληρώθηκαν από ένα όγδοο τον 18ο αιώνα.
Ο Μέγας Μάγιστρος Αντουάν ντε Πόλα αποφάσισε να ενισχύσει τις οχυρώσεις της πόλης οικοδομήθηκαν τα "Τείχη Φλοριάνι", πήραν το όνομα του αρχιτέκτονα που τα κατασκεύασε Πιέτρο Πάολο Φλοριάνι. Την εποχή που ήταν Μέγας Μάγιστρος ο Μάνοελ ντι Βιλχένα οικοδομήθηκε μια νέα πόλη ανάμεσα στα αρχικά τείχη της Βαλέτας και τα "Τείχη Φλοριάνι", έγινε το νέο προάστειο της Βαλέτας Φλοριάνι. Μια θανατηφόρα έκρηξη σε εργοστάσιο είχε σαν αποτέλεσμα να βρουν τον θάνατο 22 άνθρωποι. Οι Μουσουλμάνοι δούλοι ήθελαν να δολοφονήσουν τον Μέγα Μάγιστρο Μανουέλ Πίντο ντα Φονσέκα και να καταλάβουν τη Βαλέτα (1749), τα σχέδια τους απέτυχαν επειδή η συνομωσία διέρρευσε στο Τάγμα. Την ίδια χρονιά ο Μανουέλ Πίντο ντα Φονσέκα αποφάσισε να εκσυγχρονίσει την πόλη, οικοδόμησε πολλά κτίσματα σε μορφή Μπαρόκ ή ανακαίνησε τα παλιότερα με τη νέα αρχιτεκτονική μορφή. Την εποχή του Μαγίστρου Φρανσίσκο Χιμένεθ ντι Τεχάδα ακολούθησε η νέα "Εξέγερση των Ιερέων" (1775), οι επαναστάτες κατέλαβαν τα δύο μεγάλα κάστρα της πόλης αλλά τελικά υποτάχθηκαν.
Νεότερα χρόνια
Τα Γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Μάλτα και έδιωξαν το Τάγμα των Ιπποτών την ίδια εποχή που καταλήφθηκε η Δημοκρατία της Βενετίας (1798). Σε δύο χρόνια οι Μαλτέζοι επαναστάτησαν εναντίον των Γάλλων, τα στρατεύματα τους εξακολουθούσαν να κατέχουν τη Βαλέτα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1800 που εκδιώχθηκαν από τους Άγγλους. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Βρετανός στρατηγός Χένρι Πίγκοτ πρότεινε να κατεδαφίσουν τις οχυρώσεις της Βαλέτας. Η πρόταση αυτή έγινε ξανά την περίοδο 1870-1890 αλλά δεν πραγματοποιήθηκε, οι περισσότερες οχυρώσεις παραμένουν και σήμερα. Οι Βρετανοί προχώρησαν σε νέα μεγάλα έργα, οικοδόμησαν νέες πύλες, κατεδάφισαν παλιά κτίσματα για να οικοδομήσουν μεγαλύτερα μαζί με άλλες κατασκευές. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της Μάλτας που ένωνε την πρωτεύουσα Βαλέτα με τη Μντίνα, λειτούργησε επίσημα (1883). Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός έκλεισε όταν το λεωφορείο έγινε το δημοφιλέστερο μέσο μεταφορά στο νησί (1931). Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τη Βαλέτα που κατείχαν οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν ως βάση οι Σύμμαχοι για τις εκτεταμένες πολεμικές επιχειρήσεις τους στην Ιταλία και τη Γερμανία. Στην Πολιορκία της Μάλτας που ακολούθησε από τις δυνάμεις του Άξονα οι Γερμανοί προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στη Βαλέτα με βομβαρδισμούς. Η Βασιλική Όπερα της Βαλέτας, η οποία κατασκευάστηκε στην είσοδο της πόλης κατά τον 19ο αιώνα, ήταν ένα από τα πολλά κτίρια που καταστράφηκαν στη διάρκεια αυτών των επιδρομών. Το 1980, η 24η Σκακιστική Ολυμπιάδα έλαβε χώρα στη Βαλέτα.
Γεωγραφία
Η χερσόνησος της Βαλέτας διαθέτει δύο φυσικά λιμάνια, το Μάρσαμξετ και το Μεγάλο Λιμάνι. Το Μεγάλο Λιμάνι αποτελεί και το μεγαλύτερο λιμάνι της Μάλτας, με βάθρες εκφόρτωσης στο Μάρσα. Ένας τερματικός σταθμός για επιβατηγά πλοία, επίσης, βρίσκεται κατά μήκος του παλιού θαλάσσιου τείχους της Προκυμαίας της Βαλέτας, το οποίο κατασκεύασε ο Μεγάλος Μάγιστρος Μανουέλ Πίντο ντε Φονσέκα.
Κλίμα
Η Βαλέτα διαθέτει μεσογειακό κλίμα με θερμά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους, υγρούς χειμώνες. Η Βαλέτα βιώνει μια έλλειψη βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών και ισχυρές βροχοπτώσεις στη διάρκεια των χειμερινών. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι ήπιες λόγω της κοντινής απόστασης της πόλης από τη θάλασσα. Ως αποτέλεσμα, η Βαλέτα διαθέτει ήπιους χειμώνες. Η μέση υψηλή θερμοκρασία είναι μεταξύ, περίπου, 15 °C τον Ιανουάριο και 30 °C τον Αύγουστο, ενώ η μέση χαμηλή θερμοκρασία είναι μεταξύ, περίπου, 10 °C τον Ιανουάριο και 22 °C τον Αύγουστο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς  Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (1990 - 1999)
Η τέταρτη δεκαετία της παρουσίας των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπάσκετ, έφερε την καθιέρωση της Ελλάδας στη συνείδηση των ευρωπαίων φιλάθλων ως μιας από τις υπερδυνάμεις του χώρου, καθώς στη διάρκειά της σημειώθηκαν τεράστιες επιτυχίες με κορυφαία διάκριση την κατάκτηση της Ευρωλίγκας δυο φορές, πρώτα από τον Παναθηναϊκό και μετά από τον Ολυμπιακό.
Η εκπροσώπηση της χώρας μας στο συγκεκριμένο θεσμό, ο οποίος αναβαθμίσθηκε από τους ιθύνοντες της FIBA στα μέσα της δεκαετίας του 1990 κατά τα πρότυπα του NBA, αυξήθηκε από μία που ήταν αρχικά και έφτασε τελικά στις τρεις ομάδες, αριθμό με τον οποίο μετείχε και τα επόμενα χρόνια.
Ο Άρης στον όμιλο
Η Ελληνική ομάδα πραγματοποίησε ικανοποιητική εμφάνιση, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας εκτός φάιναλ-φορ τη φημισμένη Φίλιπς Μιλάνο. Ωστόσο, οι παίκτες του έχουν φρικτά παράπονα από τους Ιταλούς για τη συμπεριφορά τους στο ματς του β΄γύρου, όταν με τη δύναμη της έδρας, τα επεισόδια που προκλήθηκαν και τη συνδρομή της διαιτησίας των Γιούγκεμπραντ-Γκεόργκε που ανέχθηκαν το σκληρό παιχνίδι των γηπεδούχων, η Ελληνική ομάδα υποχρεώθηκε να ηττηθεί, παρότι είχε προηγηθεί στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης. Ο Άρης πέτυχε γρήγορα τις 8 νίκες στον όμιλο για να προκριθεί, έχασε όμως τη χρυσή ευκαιρία να κάνει μια ακόμη εναντίον της ΠΟΠ'84 στη Θεσσαλονίκη, μιας και έτσι θα απέφευγε τους καταλανούς στον ημιτελικό του Φάιναλ-Φορ.
Τα αποτελέσματα ήταν: Μπάλκαν-Άρης 91-107 (στο ημίχρονο σημειώθηκε έντονος διαπληκτισμός μεταξύ Γκάλη και Ιωαννίδη) και 88-119. Όμιλος: Με Λεχ Πόζναν 116-92 και 103-78*, Μπαρτσελόνα 56-90* και 94-100, Φίλιπς 94-77 και 92-100*, Λιμόζ 84-94*και 89-79, Ντεν Χέλντερ 110-102 και 99-72*, Γιουγκοπλάστικα 89-85* και 79-80, Μακάμπι 98-81 και 92-94*.
Οι αγώνες του Άρη
Στο β' προκριματικό γύρο ο Άρης (έχοντας ως δυο ξένους τον Αμερικανό Μπραντ Σέλερς και τον Κροάτη Γκόραν Σόμπιν) αντιμετώπισε τη Φινλανδική Σάαμπ Ουουσικαουπούνκι την οποία κατενίκησε με 116-92 εκτός έδρας (Γκάλης 28 πόντους αλλά και 21 άσιστ) και 140-91 στη ρεβάνς του Αλεξάνδρειου (Γκάλης 23 άσιστ).
Στον όμιλο, έχοντας νέο προπονητή το Λάζαρο Λέσιτς η ομάδα της Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε ικανοποιητική εμφάνιση, αλλά τελικά έμεινε στην πέμπτη θέση (με 7 νίκες, ισάριθμες ήττες και 21 βαθμούς) και αποκλείστηκε από τη συνέχεια. Στα δυο τελευταία παιχνίδια, προπονητής του Άρη ήταν ο Μιχάλης Κυρίτσης.
1991-92
Για έβδομη συνεχόμενη φορά, ο πρωταθλητής Ελλάδας Άρης θα έπαιρνε μέρος στη διοργάνωση, αυτή τη φορά όμως με πολλά διοικητικά και οικονομικά προβλήματα, αλλά και χωρίς τον "ισόβιο" τεχνικό του, Γιάννη Ιωαννίδη που είχε αποχωρήσει. Στη θέση του προσλήφθηκε ο Αμερικανός Τζορτζ Φίσερ, που όμως απέτυχε να προσδώσει ομοιογένεια σε μια αναστατωμένη ομάδα και η συνεργασία των δυο πλευρών έληξε πρόωρα. Παράλληλα, η χρονιά ήταν η τελευταία με το Γκάλη στη σύνθεση των Θεσσαλονικέων έπειτα από 13 ολόκληρα χρόνια.
Στο δυο προκριματικούς γύρους ο Άρης απέκλεισε κατά σειρά την Αλβανική Παρτιζάνι Τιράνων (98-79 εκτός έδρας και 110-67 στο Παλαί Ντε Σπορ) και την Πολωνική Γκντανσκ (75-74 εκτός και 106-88 στη ρεβάνς).
Ωστόσο, στο Β' ημιτελικό όμιλο όπου τοποθετήθηκε, η ομάδα του Λάζαρο Λέσιτς πραγματοποίησε απογοητευτικές εμφανίσεις. Χωρίς τον Αμερικανό Ουόλτερ Μπέρι που έφυγε δυσαρεστημένος, με τον Γιαννάκη να απέχει διεκδικώντας χρωστούμενα, επιπλέον ελλείψεις λόγω αρκετών τραυματισμών και μόνο ξένο το Μίροσλαβ Πετσάρσκι, τερμάτισε στην έβδομη θέση, με μόλις 17 βαθμούς (3 νίκες-11 ήττες).
ΠΑΟΚ
Έτσι, οι παίκτες του Ίβκοβιτς πέρασαν "μπάι" στα ημιτελικά.
Η 12άδα του ΠΑΟΚ 1992-93: Νο 4. Αχιλλέας Μαματζιόλας Νο 5. Γιώργος Βαλαβανίδης Νο 6. Νίκος Μπουντούρης Νο 7. Μπάνε Πρέλεβιτς Νο 8. Γιώργος Κουκλάκης Νο 9. Κεν Μπάρλοου Νο 10. Τζον Κόρφας Νο 11. Χρήστος Τσέκος Νο 12. Κλ. Λέβινγκστον Νο 13. Παναγιώτης Φασούλας Νο 14. Νίκος Φιλίππου Νο 15. Γιώργος Μπαλογιάννης
Ολυμπιακός
Δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία του συμμετοχή, ο Ολυμπιακός επέστρεψε στην κορυφαία διασυλλογική Ευρωπαϊκή διοργάνωση με εντυπωσιακό τρόπο, σαν δεύτερος στην κατάταξη του πρωταθλήματος της Α1 ανδρών 1992.
Μετά τους αρχικούς δυο προκριματικούς γύρους, η ομάδα του Πειραιά της οποίας ο νέος πρόεδρος Σωκράτης Κόκκαλης είχε προσλάβει τον Γιάννη Ιωαννίδη για προπονητή, επενδύοντας στην τεράστια πείρα του, έφθασε άνετα στην ημιτελική φάση.
Στα Play-Off ξεκίνησε με νίκη στο ΣΕΦ επί της Λιμόζ, αλλά υπέκυψε δύσκολα στα δυο παιχνίδια του "Μπομπλάν" που ακολούθησαν. Ωστόσο, οι πολύτιμες εμπειρίες των νεαρών παικτών του (Μίλαν Τόμιτς, Ντράγκαν Τάρλατς, Φράνιο Νάκιτς, Τζορτζ Παπαδάκος κ.α) θα φαίνονταν ιδιαίτερα χρήσιμες στα χρόνια που ακολούθησαν.
1993-94
Ο Ολυμπιακός τερμάτισε πρώτος στον όμιλο, με 11-3 νίκες. ΟΣΦΠ-ΛΕΒΕΡΚΟΥΖΕΝ                       92-70           70-53 ΟΣΦΠ-ΡΕΑΛ Μ. 75-73          58-57 ΟΣΦΠ-ΜΠΕΝΕΤΟΝ                           80-65           79-73 ΟΣΦΠ-ΜΑΕΣ ΠΙΛΣ                         71-63           86-70 ΟΣΦΠ-ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ                       82-64           69-73 ΟΣΦΠ-ΛΙΜΟΖ                             59-67           59-67
Και στα προημιτελικά προκρίθηκε με 2-1 νίκες Ολυμπιακός-Μπάκλερ Μπολόνια 64-77, 89-69, 65-62.
Στον ημιτελικό του φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ κέρδισε τον Παναθηναϊκό 77-72, στερώντας έτσι από το Νίκο Γκάλη την τέταρτη και τελευταία ευκαιρία του να αγωνιστεί σε τελικό Ευρωλίγκας. Στον τελικό του Τελ Αβίβ όμως, έζησε την μεγαλύτερη ίσως μπασκετική αποτυχία στην ιστορία του Ολυμπιακού, καθώς έχασε το τρόπαιο με 59-57 από μια ομάδα που όλα τα προγνωστικά έδιναν ότι ο Ολυμπιακός θα συντρίψει δια περιπάτου, την Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα. Όμως η αλήθεια απέβη διαφορετική και μοιραία, καθώς συνολικά σαν ομάδα ο Ολυμπιακός δεν σκόραρε για τα τελευταία 6 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα του αγώνα και τελικώς έχασε με ένα μοιραίο τρίποντο του Αμερικανού Κορνήλιους Τόμπσον (το πρώτο τρίποντο που δοκίμασε στον αγώνα!) στα 19 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη, ο οποίος έδωσε έτσι την (ανέλπιστη) νίκη στην ομάδα του.
Οι παίκτες της ομάδας ήταν οι ΠΑΣΠΑΛΙΕ, ΤΑΡΠΛΕΙ, ΦΑΣΟΥΛΑΣ, ΣΙΓΑΛΑΣ, ΤΟΜΙΤΣ, ΤΑΡΛΑΤΣ, ΝΑΚΙΤΣ, ΜΠΑΚΑΤΣΙΑΣ κ.α. και προπονητής ο Γ.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ.
1996-97
Σε μια απομίμηση της προηγούμενης σεζόν, οι δυο από τις τρεις ομάδες μας (ΟΣΦΠ, ΠΑΟ) πέρασαν στα Play-Off, ενώ η τρίτη (Πανιώνιος) κατετάγη τελευταία στον προκριματικό όμιλο και αποκλείσθηκε από τη συνέχεια. Ας δούμε αναλυτικά την πορεία τους:
Ολυμπιακός
Οι Πειραιείς του Ντούσαν Ίβκοβιτς τοποθετήθηκαν στον Β' όμιλο και αντιμετώπισαν κατά σειρά τις Άλμπα Βερολίνου (64-67*, 61-62), Φορτιτούτο "Τιμσίστεμ" Μπολόνια (96-80, 72-81*), Σαρλερουά (79-72*, 87-60), Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ (62-61, 61-63*) και Εστουντιάντες (110-78, 78-87*). Κατετάγη 5ος και συνέχισε στον 5ο όμιλο, "κουβαλώντας" μαζί του τα αποτελέσματα με Άλμπα και Σαρλερουά, έχοντας επιπλέον αντιπάλους τις ΤΣΣΚΑ Μόσχας (82-51, 79-70*), Ολίμπια "Στεφανέλ Μιλάνο (71-73*, 87-84) και Μακάμπι Τελ Αβίβ (69-60, 78-82*). Στον 5ο όμιλο τερμάτισε τρίτος έχοντας πετύχει 9 νίκες και 7 ήττες. Στην α' φάση των Play-Off αγωνίσθηκε με μειονέκτημα έδρας κατά της Παρτιζάν Βελιγραδίου και την απέκλεισε με 2-1 νίκες (81-71*, 60-61, 74-69*). Στη β' φάση βρήκε μπροστά του τον Παναθηναϊκό, πάλι με μειονέκτημα έδρας. Τότε όμως, εντελώς αναπάντεχα, νίκησε στο πρώτο ματς μέσα στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων με 69-49 (αναπάντεχη σοκαριστικά κακή εμφάνιση του Παναθηναϊκού) και ολοκλήρωσε στο κλειστό του Φαλήρου με 65-57, παίρνοντας έτσι την πρόκριση στο φάιναλ φορ με 2-0 νίκες. Στον ημιτελικό του φάιναλ φορ της Ρώμης υπερίσχυσε της Ολίμπια Λιουμπλιάνας με 74-65 και στο μεγάλο Τελικό λύγισε την αντίσταση της Μπαρτσελόνα, αναδεικνυόμενος πρωταθλητής Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του. Παράλληλα, χάρισε στην Ελλάδα το δεύτερο τίτλο του θεσμού έπειτα από την επιτυχία του ΠΑΟ, το 1996. Κορυφαίος του τελικού ήταν ο Αμερικανός γκαρντ Ντέϊβιντ Ρίβερς (26 πόντοι), ενώ το κύπελλο όρθωσε πρώτος ο αρχηγός Γιώργος Σιγάλας. Το υπόλοιπο ρόστερ συγκροτούσαν οι: Θύμιος Μπακατσιάς, Ουίλι Άντερσον, Δημήτρης Παπανικολάου, Νάσος Γαλακτερός, Φράνκο Νάκιτς, Παναγιώτης Φασούλας, Μίλαν Τόμιτς, Ντράγκαν Τάρλατς, Κρίστιαν Βελπ, Ανατόλι Ζουρπένκο, Αλέξης Ζεβροσένκο και Έρβικ Γκρέι.
Παναθηναϊκός
Οι "τριφυλλοφόροι" του Μιχάλη Κυρίτση τοποθετήθηκαν στον Γ' όμιλο και αντιμετώπισαν κατά σειρά τις Ολίμπια Λιουμπλιάνας (75-67, 76-74*), Μπαρτσελόνα (58-77*, 79-75), ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν (66-72*, 80-74), "Ινσούρανς" Κροάσια Σπλιτ (72-50, 65-58*) και Μπάγερ Λεβερκούζεν (78-67*, 87-79). Ο ΠΑΟ κατετάγη 1ος και συνέχισε στον 7ο όμιλο, "κουβαλώντας" μαζί του τα αποτελέσματα με ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν και Ολίμπια Λιουμπλιάνα, έχοντας επιπλέον αντιπάλους τις Ντιναμό Μόσχας (81-88*, 71-67), Κάχα Σαν Φερνάντο (90-71, 87-78*) και Ορτέζ (78-66*, 75-71). Στον 7ο όμιλο τερμάτισε πρώτος έχοντας πετύχει 13 νίκες και μόλις 3 ήττες. Στην α' φάση των Play-Off αγωνίσθηκε με πλεονέκτημα έδρας κατά της Λιμόζ και την απέκλεισε με 2-0 νίκες (68-67, 70-55*). Στη β' φάση βρήκε μπροστά του τον Ολυμπιακό, πάλι με πλεονέκτημα και αποκλείστηκε από το φάιναλ φορ. Το ρόστερ αποτέλεσαν οι Φραγκίσκος Αλβέρτης, Τζον Κόρφας, Μίκαελ Κοχ, Βαγγέλης Βουρτζούμης, Νίκος Οικονόμου, Μπάιρον Ντίνκινς, Μαρσέλο Νικολά, Ούγκο Σκονοκίνι, Σάσα Μάρκοβιτς, Φεράν Μαρτίνεθ, Γιάννης Γεωργικόπουλος, Τζον Αμίτσι, Τζον Σάλεϊ, Άντονι Έιβεντ και Τζούλιους Νουόσου.
Πανιώνιος
Οι νεοσμυρνιώτες στην πρώτη παρουσία τους στην Ευρωλίγκα στάθηκαν ικανοποιητικά. Αντιμετώπισαν στον Α' όμιλο τις ΤΣΣΚΑ Μόσχας (72-67, 66-96*), Ούλκερ (69-87*, 84-71), Λιμόζ (92-77, 75-78*), Μακάμπι (69-74, 57-69*) και Στεφανέλ (66-90*, 79-86) και στον 6ο όμιλο επιπλέον τις Τιμσίστεμ (72-88, 58-94*), Τσιμπόνα (58-85*, 84-76) και Εστουντιάντες (91-95, 70-92*). Χρησιμοποιήθηκαν οι Φάνης Χριστοδούλου, Γιώργος Μποσγανάς, Μίροσλαβ Πετσάρσκι, Κιθ Γκάτλιν, Γιώργος Καλαϊτζής, Μίτσελ Ουΐγκινς, Βασίλης Κικίλιας, Γκερτ Χάμινγκ, Ντούσαν Γέλιτς, Γιώργος Καράγκουτης, Χέρμπερτ Τζόουνς, Γιώργος Λαμπράκος, Τζέφρι Μακίνις, Αλεξέι Καρβάλιο και Φεντερίκο Πιέρι. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Γιάννης Γιαννόπουλος.
1997-98
Από τους τρεις εκπροσώπους μας, μόνο η ΑΕΚ πέτυχε να προκριθεί στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης (Στάδιο "Σαν Τζόρντι", 21-23 Απριλίου 1998). Ήταν η δεύτερη παρουσία της σε τελική τετράδα, έπειτα από την εμπειρία της κατά τη δεκαετία του '60 και η έκτη του Γιάννη Ιωαννίδη σαν προπονητής, αυτή τη φορά της "Ένωσης", μετά τις συμμετοχές του με Άρη (1988-90) και ΟΣΦΠ (1994, 1995).
ΑΕΚ
Η ΑΕΚ βρέθηκε στο 11ο συνεχόμενο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα, έχοντας αντιπάλους τη Μπενετόν Τρεβίζο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς (στον ημιτελικό) και την Κίντερ Μπολόνια του Ετόρε Μεσίνα στον τελικό. Την τετράδα συμπλήρωσε η Παρτιζάν Βελιγραδίου. Επικράτησε της Τρεβίζο με 69-66 (Άντερσον 21, Αλεξάντερ 13, Άντερσεν 10, Πρέλεβιτς 9, Χατζής 4, Λάρσεν 4, Κολντεμπέλα 3, Λάσα 3, Τσακαλίδης 2, Κακιούζης), αλλά ηττήθηκε άδοξα στο μεγάλο τελικό από τη Μπολόνια (που είχε κορυφαίο τον Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς) με 44-58 (Κολντεμπέλα 3, Λάσα 7, Πρέλεβιτς 6, Άντερσον 4, Χατζής 4, Λάρσεν 2, Κακιούζης 5, Τσακαλίδης 4, Άντερσεν 4, Αλεξάντερ 5).
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Βάτσλαβ Χάβελ
Ο Βάτσλαβ Χάβελ (Václav Havel, Πράγα, 5 Οκτωβρίου 1936 – 18 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Τσέχος πολιτικός, συγγραφέας, αντικομμουνιστής και δραματουργός. Υπήρξε ο τελευταίος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και πρώτος Πρόεδρος της Τσεχίας, από τις 2 Φεβρουαρίου 1993 ως τις 2 Φεβρουαρίου 2003. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λεγόμενη "Άνοιξη της Πράγας" του 1968 και τη "Βελούδινη επανάσταση" του 1989 (ως αρχηγός του λεγόμενου Πολιτικού Φόρουμ.) Η αντεπαναστατική εκείνη κίνηση σήμανε την ανατροπή δηλαδή του Σοσιαλισμού στην Τσεχοσλοβακία. thumb|Ο Βάτσλαβ Χάβελ το 2010
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχίας Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς Κατηγορία:Τσέχοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Θέατρο του Παραλόγου Κατηγορία:Πρόεδροι της Τσεχίας Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Οι αυθαίρετοι
Οι αυθαίρετοι είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1989-1991 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.
Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Βασίλης Νεμέας, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Νίκος Κουτελιδάκης. Ήταν μια μαύρη κωμωδία που εξιστορούσε την αντιπαλότητα δύο οικογενειών και τις περιπέτειές τους και, κατά κάποιον τρόπο, σάρκαζε την αρνητική συμπεριφορά και εκδοχή του Έλληνα. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς αποτελείται από τους Βάσια Τριφύλλη, Δημήτρη Πουλικάκο, Χρήστο Βαλαβανίδη, Νατάσα Τσακαρισιάνου, Θέμη Μάνεση και Βάνα Παρθενιάδου.
Χρονολογικά, ήταν το δεύτερο σίριαλ που έκανε πρεμιέρα στη νεοσύστατη, τότε, ιδιωτική τηλεόραση (το πρώτο ήταν το Πατήρ, υιός και πνεύμα, που ξεκίνησε την Τρίτη 21 Νοεμβρίου 1989) και συγκεκριμένα την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 1989, μόλις την 3η μέρα λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel, και ώρα 21:30.
Η σειρά ολοκληρώθηκε ύστερα από 2 σεζόν, σε 66 επεισόδια.
Βραβεία
Η σειρά Οι αυθαίρετοι κατέκτησε την 10η θέση στην κατηγορία «αγαπημένη κωμική σειρά» στην ψηφοφορία που έκανε το Mega Channel για τα 20 χρόνια λειτουργίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυθαίρετοι, Οι Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2012
Η προεδρική εκλογή του 2012, οι εκλογές στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι εκλογές για κυβερνήτες σε 13 πολιτείες και εδάφη, και πολλές πολιτειακές και τοπικές εκλογές διεξήχθησαν επίσης την ίδια ημερομηνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Έλλα Μπέργκμαν-Μίχελ
Η Έλλα Μπέργκμαν-Μίχελ (γερμ. Ella Bergmann-Michel, γενν. 1895 στο Παντερμπόρν, απεβ. 1971 στο Έπσταϊν της Φρανκφούρτης) ήταν γερμανίδα ζωγράφος, φωτογράφος και φωτορεπόρτερ, που επηρεάστηκε από τον Ντανταισμό, τον Σουρεαλισμό και το Μπάουχάους. Θεωρείται πρωτοπόρος της κλασικής μοντέρνας τέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 στο Παντερμπόρν της Βόρειας Ρηνανία-Βεστφαλίας και σπούδασε τέχνη και σχέδιο στην Βαϊμάρη. Εκεί γνώρισε τον Ρόμπερτ Μίχελ, που το 1919 έγινε σύζυγός της. Από το 1920 άρχισε να εργάζεται στο Έπσταϊν, ένα δημοφιλές στέκι καλλιτεχνών (Κουρτ Σβίτερς, Λάζλο Μοχόλυ-Νάγκυ, Γιάν Τσίχολντ κ.α.) κοντά στην Φρανκφούρτη.
Το 1931, επηρεασμένη από το αρχιτεκτονικό ανακαινιστικό κίνημα «Das Neue Frankfurt» (Νέα Φρανκφούρτη), ίδρυσε την Ομάδα Ανεξάρτητης Κινηματογράφησης (γερμ. Liga für unabhängigen Film) για την προώθηση του έργου πρωτοποριακών (αβανγκάρντ) διεθνών κινηματογραφιστών.
Το καλλιτεχνικό της στυλ κατατάσσεται στην Νέα όραση, αφού οι φωτογραφικές και ντοκουμενταριστικές της εργασίες είναι καταγραφές σημείων επαφής μεταξύ κοινωνικής και ιδιωτικής ύπαρξης σε κοινά, εργατικά ή και οικιακά περιβάλλοντα της Φρανκφούρτης. Την ίδια εποχή (1931-1933) δημιουργεί πέντε ντοκιμαντέρ, από τα οποία ένα έχει για θέμα την προεκλογική εκστρατεία των Ναζί του 1933, και γίνεται αιτία να συλληφθεί και να της απαγορευτεί η εξάσκηση του επαγγέλματός της. Η καριέρα της, ως φωτογράφου, τερματίζεται. Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε μόνο με την ζωγραφική και το σχέδιο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί μοντέρ
Αλασγοί
Οι Αλασγοί υπήρξαν λαός της ανατολικής Μεσογείου κατά την Εποχή του Χαλκού. Η τοποθεσία της επικράτειάς τους δεν είναι εξακριβωμένη, αλλά εκτιμάται πως απλωνόταν σε ένα κομμάτι της Κύπρου πριν και κατά την άφιξη των πρώτων ελληνικών φύλων στο νησί. Πιστεύεται πως ήταν οι ιδρυτές της Έγκωμης, σπουδαίου εξαγωγέα χαλκού προς την Αίγυπτο και τη Εγγύς Ανατολή — με αυτή την ιδιότητα πρωτοεμφανίζονται σε ένα αρχείο της πόλης Μάρι της δυτικής Μεσοποταμίας, που χρονολογείται κοντά στο 1800.
Διάφορες πληροφορίες βρίσκουμε στα κείμενα που ανακαλύφθηκαν στη Χαττούσα, χαραγμένα πάνω σε πλίνθους με σφηνοειδή γραφή. Από αυτά μαθαίνουμε ότι κοντά στο 1430 οι Αλασγοί νικήθηκαν από τους Ahhiyawa (Αχαιοί έποικοι;) και ο βασιλιάς Madduwattas βρήκε καταφύγιο στους Χετταίους. Σε ένα που χρονολογείται γύρω στο 1400 οι Αλασγοί έχουν ανακτήσει τον έλεγχο της γης τους και χαρακτηρίζονται ως ανήκοντες στη χιττιτική σφαίρα επιρροής. Σε μεταγενέστερο διασώζεται μια ναυμαχία του 13ου αι. μεταξύ χιττιτικών και αλασγικών πλοίων, η οποία κατέληξε σε ήττα των δεύτερων.
Αναφορές στους Αλασγούς εντοπίζονται επίσης σε πολλά Ουγκαριτικά κείμενα. Σε δύο από αυτά, ο βασιλιάς της Ουγκαρίτ γράφει προς τον Αλασγό ομόλογό του για τις πειρατικές επιδρομές που υφίσταται το κράτος του και τον παρακαλεί να τον ειδοποιήσει, εάν δει ξένα πλοία να περνούν απ' τα νερά του. Ένα άλλο περιέχει την ιστορία δύο Χουριανών πριγκίπων (από το σημερινό Καρσεμίς του Ευφράτη) που αμάρτησαν και για να συγχωρηθούν, ταξίδεψαν με τη μητέρα τους ως την Αλασγία. Εκεί ορκίσθηκαν μπροστά στην Ιστάρ, πράγμα που ενδέχεται να παραπέμπει σε συστηματικές τελετές εξαγνισμού.
Σε αιγυπτιακές πηγές, γίνονται αναφορές στην Αλασγία κατά την εποχή του Τούθμωσι Γ' (15ος αιώνας) σε συσχετισμό με πόλεις της περιοχής του Αλέππο και του Ευφράτη. Επίσης οι Επιστολές της Αμάρνα περιέχουν αλληλογραφία ανάμεσα σε κάποιον φαραώ (πιθανώς τον Ακενατόν) και τον Αλασγό βασιλιά - εκεί ο δεύτερος παραπονείται πως Λύκιοι κάνουν επιδρομές στη χώρα του κάθε χρόνο και απολογείται για τη μικρή ποσότητα χαλκού που δωρίζει, ζητά δε από τους Αιγυπτίους να του στείλουν ως ανταπόδοση ασήμι, λάδι και βοοειδή. Εξετάζοντας τις πλάκες της αλληλογραφίας βάσει πετρογραφικών και χημικών μεθόδων, σύγχρονοι επιστήμονες ενίσχυσαν την ταύτιση της Αλασγίας με την Κύπρο, αφού ανακάλυψαν ότι είναι φτιαγμένες από πετρώματα του όρους Τρόοδος.
Το Χρονικό του Βεναμούν περιγράφει ότι κάποιος Αιγύπτιος πήγαινε στους Φοίνικες για να φορτώσει ξυλεία, αλλά διάφορα προβλήματα τον οδήγησαν στην Αλασγία. Αφού οι ντόπιοι κόντεψαν να τον σκοτώσουν, οδηγήθηκε ενώπιον της βασίλισσας Χατίμπα. Χρειάσθηκε διερμηνέας, επομένως οι Αλασγοί δε μιλούσαν κάποια από τις γλώσσες που γνώριζε ο Βεναμούν.
Αυτή η ιστορία τοποθετείται γύρω 1085 και είναι το τελευταίο κείμενο που αναφέρει την Αλασγία. Πιστεύεται ότι χονδρικά σε αυτήν την περίοδο ο πολιτισμός τους σταμάτησε να υφίσταται εξ' αιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων - φυσικές καταστροφές, επιδρομές από Λαούς της Θάλασσας, εποικισμός από πρόσφυγες του Λεβάντε όσο ο τελευταίος λεηλατείτο από τους Λαούς της Θάλασσας, οριστική κυριαρχία των Αχαιών στο νησί.
Πηγές
Κατηγορία:Προϊστορική Κύπρος Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί
Άντα της Σκωτίας
Η Άντα, αγγλ.: Ada of Scotland, of Huntingdon, of Dunkeld (απεβ. μετά το 1206), ήταν μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ. Ήταν κόρη του διαδόχου της Σκωτίας και κόμη του Χάντινγκντον και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας. Ήταν suo jure κόμισσα του Ρος (στη Σκωτία).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σκωτία ως κόρη του Ερρίκου διαδόχου της Σκωτίας και 3ου κόμη του Χάντινγκτον (1114–1152), και της Άντας ντε Βαρέν (απεβ. π.1178). Ο Ερρίκος ήταν γιος του Δαβίδ Α΄ βασ. της Σκωτίας και της Μωντ κόμισσας του Χάντινγκντον. Αδέλφια της Άντας ήταν οι Μάλκολμ Δ΄, τον Γουλιέλμος Α΄ βασιλείς της Σκωτίας και ο Δαβίδ κόμης του Χάντινγκντον.
Κόμισσα της Ολλανδίας
Το 1162 ζητήθηκε σε γάμο με τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας (π.1141 - 1190) από τον ηγούμενο του αβαείου του Έχμοντ (στην Ολλανδία). Ο ηγούμενος μαζί με την Άντα ταξίδεψε πίσω στην Ολλανδία, όπου πραγματοποιήθηκε η γαμήλια τελετή, πιθανώς στο Έχμοντ στις 28 Αυγούστου 1162. Η Άντα έλαβε την κομητεία του Ρος στα Χάιλαντς της Σκωτίας, ως δώρο γάμου.
Η Άντα δεν συμμετείχε ενεργά στη διακυβέρνηση της κομητείας της Ολλανδίας, αλλά αναφέρεται περιστασιακά σε έγγραφα. Ο σύζυγός της Φλόρις Γ΄ ήταν πιστός σύμμαχος του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας και συχνά πήγαινε μαζί του στη μάχη. Ο Ολλανδός χρονογράφος Mέλις Στόκε γράφει ότι η Άντα υποστήριξε τον γιο της στον πόλεμο με τον Γουλιέλμο της Κλέβης κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Διαδοχής. Επιπλέον, η Άντα είναι γνωστό ότι διάβαζε λατινικά. Απεβίωσε μετά το 1206 και πιθανότατα τάφηκε στο αβαείο του Mίντελμπουρχ, στο οποίο είχε ήδη κάνει δωρεές 64 £.
Η Άντα και ο Φλώρις Γ΄ είχαν παιδιά, εκ των οποίων μερικά απεβίωσαν μικρά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1162 τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Γεώργιος Ρουμπάνης
Ο Γεώργιος Ρουμπάνης είναι Έλληνας ολυμπιονίκης αθλητής, γιός του γυμναστή Σάββα Ρουμπάνη και αδελφός του καλαθοσφαιριστή Αριστείδη Ρουμπάνη. Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1929 στη Θεσσαλονίκη και κατάγεται από την Στεμνίτσα Αρκαδίας. Αρχικά εντάχθηκε στο δυναμικό του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου και εν συνεχεία μετεγγράφηκε στον Πανελλήνιο Γ.Σ.. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ, με άλμα 4.50, μετά από επίπονο αγώνα διάρκειας 8 ωρών. Το 1956 του απονεμήθηκε το Αθλητικό Βραβείο του ΠΣΑΤ, ως καλύτερος αθλητής της χρονιάς. Αποσύρθηκε από τον αθλητισμό το 1961. Μαζί με το Δημήτρη Θανόπουλο ίδρυσε το Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών, το 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων Κατηγορία:Μακεδόνες
Αυστριακή Σχολή Οικονομικής Σκέψης
Η Αυστριακή Σχολή Οικονομικής Σκέψης είναι μια σχολή οικονομολόγων που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις πράξεις των ανθρώπων και τις συνέπειες αυτών. Αν και δεν υπάρχει σύμπνοια μεταξύ των οικονομολόγων της σχολής αυτής σε όλα τα θέματα, συνήθως ως βασικά χαρακτηριστικά αναφέρονται η υποκειμενική θεωρία της αξίας, ο μεθοδικός ατομισμός και η χρήση λογικής αναλύσεως, έναντι των μαθηματικών που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι της νεοκλασικής σχολής.
right|thumb|Κάρολος Μένγκερ
Ιστορική εξέλιξη
Αφετηρία θεωρείται η συγγραφή υπό του Καρόλου Μένγκερ του βιβλίου Grundsätze der Volkswirthschaftslehre (Αρχές Οικονομικής Επιστήμης) το 1871 στη Βιέννη, το οποίο μεταφράστηκε στα αγγλικά από τους Τζέιμς Ντίνγκγουολ (James Dingwall) και Μπερτ Χόσελιτζ (Bert Hoselitz) και εκδόθηκε το 1950 ως Principles of Economics. Ένα άλλο σημαντικό έργο της σχολής αυτής είναι το Human Action του Λουδοβίκου φον Μίζες.
thumb|left|Λουδοβίκος φον Μίζες Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ουσιαστικά δεν υπήρχε αυστριακή σχολή, παρά μόνο ο Λουδοβίκος φον Μίζες, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στη Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και δίδασκε ένα σεμινάριο στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου ανέλυε τις ιδέες του. Μεταξύ άλλων το σεμινάριο αυτό το παρακολουθούσε και ο Μάρεϊ Ρόθμπαρντ, ο οποίος, μεταξύ άλλων συνέγραψε το βιβλίο Man, Economy, and State το οποίο αργότερα συμπλήρωσε με το βιβλίο Power and the Market.
Διδασκαλία στα Πανεπιστήμια
Αν και στα περισσότερα πανεπιστήμια του κόσμου διδάσκονται τα νεοκλασικά οικονομικά και η αυστριακή σχολή οικονομικής σκέψης είναι σχεδόν άγνωστη, το Πανεπιστήμιο Βασιλεύς Χουάν Κάρλος (Universidad Rey Juan Carlos) στη Μαδρίτη της Ισπανίας, ένεκα της πρωτοβουλίας του Χεσούς Ουέρτα ντε Σότο , προσφέρει από το 2007 μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στην αυστριακή σχολή οικονομικής σκέψης, ενώ το Ινστιτούτο Λούντβιχ φον Μίζες προσφέρει κάθε καλοκαίρι μαθήματα σε ενδιαφερόμενους φοιτητές.
Επιστημονικά περιοδικά
Τα κυριότερα επιστημονικά περιοδικά που δημοσιεύουν εργασίες σχετικά με την Αυστριακή Σχολή Οικονομικής Σκέψης είναι το Procesos de Mercado: Revista Europea de Economía Política, το οποίο δημοσιεύει δύο φορές τον χρόνο επιστημονικά άρθρα σχετικά με την αυστριακή σχολή γραμμένα σε οποιαδήποτε εκ των επίσημων γλωσσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Quarterly Journal of Austrian Economics και το Review of Austrian Economics.
Παραπομπές
Αυστριακη σχολη
Φώτιος Γραικός
Ο Φώτιος Γκραικός είναι ένας Έλληνες πολιτικός και πρώην βουλευτής.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Ζαταΐ (Βραζιλία)
Το Ζαταΐ (Jataí) είναι ένας δήμος της Βραζιλίας στην πολιτεία Γκοϊάς. Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 17 ° 52 '51 "Νότια και γεωγραφικό μήκος 51 ° 42 '50" Δυτικά, με εκτιμώμενο πληθυσμό 102.065 κατοίκους το 2020. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Γκοϊας, θεωρείται η πρωτεύουσα της παραγωγής σιτηρών και γάλακτος στο Γκοϊας και ο μεγαλύτερος εθνικός παραγωγός καλαμποκιού.
Διαθέτει αεροδρόμιο, με διάδρομο 1500 μέτρων, φωτισμό και άσφαλτο
Η πόλη διαθέτει έξι ραδιοφωνικούς σταθμούς, τρία τηλεοπτικά κανάλια και τέσσερις εφημερίδες.
Στην εκπαίδευση, διαθέτει πενήντα δημοτικά δημοτικά σχολεία, είκοσι τέσσερα δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία και είκοσι ιδιωτικά. Επιπλέον, υπάρχουν πέντε τριτοβάθμια ιδρύματα.
Πηγές
<references group="https://cidades.ibge.gov.br/brasil/go/jatai/panorama" />https://www.geografos.com.br/cidades-goias/jatai.php /
https://cidades.ibge.gov.br/brasil/go/jatai/panorama
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Πόλεμος (ταινία)
Πλοκή
Ο Ασλάν Γκουγκάεφ, διοικητής των Τσετσένων μαχητών, απελευθερώνει τρεις αιχμαλώτους - δύο Ρώσοι στρατιώτες, ο λοχίας Ιβάν Γερμάκοφ και ο Κούλικ - επειδή δεν είναι ανάδοχοι και είναι νεοσύλλεκτοι. Ο Άγγλος Τζον - γιατί πρέπει να συλλέξει £ 2.000.000 και φέρει στον Γκουγκάεφ τα χρήματα ως λύτρα για την νύφη του Μαργκαρίτα. Η Μάργκαρετ είναι με τον Ασλάν. Ακριβώς όπως ο αρχηγός του ρωσικού στρατού Μεντβέντεφ ...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ρωσικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Λόνια
Ο Λόνια (κροατικά: Lonja) είναι ποτάμι της κεντρικής Κροατίας, αριστερός παραπόταμος του Σάβα. Έχει μήκος 133 χλμ (83 μίλια) και η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 5.944 τετραγωνικά χιλιόμετρα (2.295 τετραγωνικά μίλια).
Πηγάζει στο βουνό Κάλνικ στη βόρεια Κροατία, νοτιοανατολικά από το Νόβι Μάροφ. Ρέει δυτικά μέχρι το Μπρέζνιτσκι Χουμ και κάνει στροφή νότια περνώντας ανατολικά από το Σβέτι Ιβάν Ζέλινα, έπειτα γυρίζει νοτιοανατολικά κοντά σε στο Σβέτα Χέλενα. Ανατολικά της Λούπογκλαβ στρέφεται και πάλι νότια, περνώντας από στο Ίβανιτς Γκραντ και πλησιάζει τον ποταμό Σάβα. Στη συνέχεια ρέει παράλληλα με τον Σάβα για το υπόλοιπο της διαδρομής του. Κοντά στο τέλος της διαδρομής του, ο ποταμός χωρίζεται στον Στάρα Λόνια που εκβάλει στον Σάβα στο ομώνυμο χωριό Λόνια και το άλλο του τμήμα ονομάζεται Τρέμπεζ που εκβάλει στον Σάβα περίπου 5,5 χλμ. κατάντη του ομώνυμου χωριού της Τρέμπεζ.
Οι κύριοι παραπόταμοι του Λόνια είναι οι:
Αλί Ασλάνι
Ο Αλί Ασλάνι (αλβανικά: Ali Asllani, 28 Νοεμβρίου 1884, Βάιζα, Επαρχία Αυλώνα, Οθωμανική Αυτοκρατορία – 20 Δεκεμβρίου 1966, Τίρανα, Αλβανία) ήταν Αλβανός ποιητής, πολιτικός και ακτιβιστής της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αλβανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αλβανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής Κατηγορία:Πρέσβεις της Αλβανίας στην Ελλάδα Κατηγορία:Πρέσβεις της Αλβανίας στη Βουλγαρία
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1980
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή κατείχε μόλις 175 ψήφους στο κοινοβούλιο των 300, που έπεσε κάτω από τον απαιτούμενο αριθμό για άμεση εκλογή (200 ψήφοι στους πρώτους δύο γύρους, 180 στους τρεις). Ο Καραμανλής, ο οποίος γνώριζε την εκλογική ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ και την επικείμενη έλευση στην εξουσία - όπως συνέβη στις εκλογές του 1981 - προτίμησε να προχωρήσει στην προεδρία της Δημοκρατίας, η οποία κατά το διάστημα εκείνη εξακολουθούσε να κατέχει σημαντικές εξουσίες. Ως εκ τούτου, παραιτήθηκε ως πρωθυπουργός για να παρίσταται στην προεδρία, και τον διαδέχτηκε ως πρωθυπουργό ο Γεώργιο Ράλλη.
Αρκετοί υποψήφιοι προτάθηκαν από μικρά κόμματα μαζί με τον Καραμανλή, όπως ο Γεώργιος Μυλωνάς (ΚΟΔΗΣΟ), ο Λεωνίδας Κύρκος (ΚΚΕ Εσωτερικού), ο Ιωάννης Ζίγδης (ΕΔΗΚ), ο Στέλιος Παπαθεμελής, ο Ηλίας Ηλιού και ο Φαίδων Βεγλερής (ΕΔΑ). Ο Καραμανλής έλαβε 179 ψήφους και 180 ψήφους στην πρώτη και δεύτερη ψηφοφορία αντίστοιχα και εξελέγη στην τρίτη ψηφοφορία με 183 ψήφους.
Αναλυτικά
Κατηγορία:Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Πίκρης Ρεθύμνης
Ο Πίκρης είναι οικισμός της Κοινότητας Αμνάτου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης με πληθυσμό 55 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων και απέχει 18 χλμ. από το Ρέθυμνο.
Προέλευση ονόματος - ιστορία
Για την προέλευση του ονόματος λένε ότι έμενε εδώ ένας πατέρας με 9 γιούς. Ένα Σάββατο πέθανε ο ένας και το επόμενο ο άλλος μέχρι που έχασε όλα τα παιδιά του. Όσοι πήγαιναν να τον συλλυπηθούν έλεγαν πάμε στου πικραμένου. Έτσι έμεινε το όνομα Πίκρι ή Πίκρης.
Το 1583 είχε 170 κατοίκους, το 1881 στο δήμο Αμνάτου με 165 Χριστιανούς και 11 Τούρκους, ενώ το 1900 με 178 κατοίκους.
Το 1920 ήταν έδρα δήμου με 131 κατοίκους, το 1928 στην κοινότητα Αμνάτου με 145 κατοίκους. 1961 (151), 1971 (111), 1981 (121), 1991 (80), 2001 (64).
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού, η ενοριακή, είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή. Υπάρχουν και άλλες όμως εκκλησίες όπως της Αγίας Κυριακής, της Αγίας Φωτεινής. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Αξιοθέατα
Εδώ υφίσταται επίσης η σπουδαία έπαυλη του Ενετού άρχοντα Κλόντιο (1610).
Από αυτό το χωριό κατάγεται και ο λυράρης Βασίλης Καλαϊτζάκης ή Πήλινος.
Επίσης ο Αδάμ Παπαδάκης, ήρως της ολοκαυτώσεως του Αρκαδιού το 1866.
Παραπομπές
Πικρης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Γκρόζνυ
Γκρόζνυ σημαίνει «τρομερό», «τρομακτικό» (για παράδειγμα ο Ιβάν ο Τρομερός λέγεται στα Ρώσικα «Ιβάν Γκρόζνυ»). Ιδρύθηκε ως οχυρό, το 1818 με το όνομα Οχυρό Γκρόσναγια (Τρομερό Οχυρό) και μετά το 1869, άλλαξε όνομα σε Γκρόζνυ (Τρομερή -εννοείται- Πόλη).
Μεταξύ του 1994 και 1995 το Γκρόζνυ έγινε κέντρο του πολέμου της Τσετσενίας ο οποίος τελείωσε με την κατάληψη της πόλης από τους Ρώσους, όπως και το 1999-2000, με σημαντικότατες καταστροφές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Τσετσενία
Φράγκο της Ρουάντα
To φράγκο (κωδικός ISO 4217: RWF και επίσης RWFR) είναι το νόμισμα της Ρουάντα. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (centimes). Συχνά αναγράφεται ως RF.
Ιστορία
Έγινε νόμισμα της Ρουάντα το 1916, όταν το Βέλγιο κατέλαβε την μέχρι πρότινος γερμανική αποικία και το φράγκο του Βελγικού Κονγκό αντικατέστησε τη Ρουπία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής. Η Ρουάντα χρησιμοποιούσε το νόμισμα του Βελγικού Κονγκό ως το 1960, οπότε εισήχθη το Φράγκο της Ρουάντα και Μπουρούντι. Η Ρουάντα ξεκίνησε να εκδίδει δικά της φράγκα το 1964. Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή ενός νέου νομίσματος (Σελίνι Ανατολικής Αφρικής) ως το τέλος του 2009, για τα πέντε μέλη της Κοινότητας της Ανατολικής Αφρικής.
Κέρματα
Το 1964 εισήχθησαν κέρματα του 1 και των 5 και 10 φράγκων, με τα κέρματα του 1 και των 10 φράγκων να είναι κατασκευασμένα από χαλκονικέλιο και εκείνα των 5 φράγκων από μπρούντζο. Το 1969 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα του 1 φράγκου από αλουμίνιο και ακολούθησαν τα ½ και τα 2 φράγκα το 1970, επίσης από αλουμίνιο. Το 1974 κυκλοφόρησε ένα κέρμα των 10 φράγκων μικρότερου μεγέθους. Το 1977 εισήχθησαν φράγκα σε αξίες των 20 και των 50 και μια νέα σειρά κερμάτων εισήχθη το 2004, με ημερομηνία το 2003, για τις αξίες από 1 ως 50. Το 2008 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά και διμεταλλικό κέρμα των 100 φράγκων, με ημερομηνία 2007.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1964 τα χαρτονομίσματα της Ρουάντα και του Μπουρούντι που είχαν τυπωθεί από τράπεζα ανατυπώθηκαν για χρήση μόνο στη Ρουάντα, σε ονομαστικές αξίες των 20, 50, 100, 500 και των 1.000 φράγκων. Ακολούθησε η έκδοση τακτικών σειρών από χαρτονομίσματα σε ίδιες αξίες. Το 1977 τα χαρτονομίσματα των 20 και των 50 αντικαταστάθηκαν από κέρματα και την επόμενη χρονιά εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000 φράγκων. Το πρώτο στην ιστορία της Ρουάντα χαρτονόμισμα των 2.000 φράγκων εισήχθη στα μέσα του Δεκεμβρίου του 2007.
Ιστορικές συναλλαγματικές ισοτιμίες
Φράγκα της Ρουάντα ανά 1 δολάριο ΗΠΑ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ρουάντα
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1965-66
Α΄ Κατηγορία
Η τελική κατάταξη των συλλόγων της Α΄ κατηγορίας ήταν η εξής:
Β΄ Κατηγορία
Η κατάταξη των ομάδων στους ομίλους της Β
Γ΄ Κατηγορία
Στα τελικά μετείχαν έξι ομάδες, οι δυο πρώτοι κάθε ομίλου. Την πρώτη θέση κέρδισε ο Σαρωνικός Αίγινας, ο οποίος ανήλθε στη Β΄ ΕΠΣΠ.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1965-1966
Κέλσος
Ο Κέλσος ήταν Έλληνας εθνικός φιλόσοφος ή Ρωμαίος φιλόσοφος, που έδρασε κατά το δεύτερο μισό του 2ου αι. μ.Χ., γνωστός κυρίως από το έργο του "Αληθής Λόγος", που γράφτηκε μεταξύ των ετών 170 ως 180 μ.Χ.
Η ταυτότητα του Κέλσου
Οι πληροφορίες που έχουμε για τη ζωή του Κέλσου, του συγγραφέα του έργου "Αληθής Λόγος", είναι ελάχιστες. Τον 2ο αιώνα υπήρξαν και άλλοι πολέμιοι του χριστιανισμού με το όνομα Κέλσος. Πιθανόν, πρόκειται για τον φιλόσοφο Κέλσο, φίλο του Λουκιανού, ο οποίος έζησε την εποχή που αυτοκράτωρ ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος. Εντούτοις αυτό το συμπέρασμα αμφισβητείται καθώς ο φίλος του Λουκιανού ήταν γνωστός επικούρειος φιλόσοφος, ενώ ο συγγραφέας του Αληθούς Λόγου είναι σαφώς πλατωνιστής. Στην πραγματικότητα, έχουμε να κάνουμε με έναν εκλεκτικό φιλόσοφο, μια τάση η οποία ήταν διαδεδομένη μεταξύ των φιλοσόφων της ρωμαϊκής εποχής.
Αν και το "Αληθής Λόγος" στην αρχική του μορφή δεν έφτασε ποτέ σε μας, η ανασύνθεση του σε ποσοστό άνω του 80% έγινε δυνατή μέσα από τη διεξοδική ανασκευή των επιχειρημάτων του Κέλσου που ετοίμασε ο Ωριγένης στο απολογητικό του έργο "Κατά Κέλσου" (Contra Celsum).
Ο Ωριγένης και η απάντησή του στον Κέλσο
Η γνωριμία του Ωριγένη με το έργο του Κέλσου έγινε γύρω στα 240 με 250 μ.Χ. όταν ο Αμβρόσιος του έστειλε ένα αντίγραφο του έργου του Κέλσου με την παράκληση να γράψει μια απάντηση σε αυτό. Ο Ωριγένης ανέλαβε να γράψει την απάντηση εκ μέρους όλου του χριστιανισμού στο έργο του "Κατά Κέλσου". Στα πλαίσια της εργασίας αυτής, ο Αλεξανδρινός θεολόγος παρέθετε τα ίδια τα λόγια του Κέλσου, σε αρκετά σημεία αυτολεξεί και σε κάποια άλλα μεταφέροντας τα σε πλάγιο λόγο, αλλάζοντας μόνο το υποκείμενο των ρημάτων ή των απαρεμφάτων (όπου λ.χ. ο Κέλσος έλεγε "οι Χριστιανοί..." ο Ωριγένης έγραφε "εμείς..."). Ο "Αληθής Λόγος", θεωρείται το πρώτο ελληνικό έργο αντιϊουδαϊκής και αντιχριστιανικής πολεμικής. Σύμφωνα με το Λεξικό Ελευθερουδάκη (1929): «Ο Kέλσος επεχείρησε δια του "Αληθούς λόγου" να πείση τους Χριστιανούς να εγκαταλίπωσι την παράλογον και ταπεινήν θρησκείαν αυτών, ήτις θέτει αυτούς εκτός νόμου, και επανελθώσιν εις την θρησκείαν του κράτους προς το κοινόν αγαθόν και εαυτών και της πολιτείας».
Ο Κέλσος, θεωρεί τον Θεό ως απόλυτη υπερβατική αρχή και ότι ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε από τον Θεό, αλλά από "δαίμονες", στους οποίους περιλαμβάνονται οι άγγελοι και οι ήρωες. Πιστεύει ότι το χριστιανικό δόγμα είναι βάρβαρο συνονθύλευμα αρχαίων θρησκειών και φιλοσοφικών δοξασιών, και διδάσκεται από ανόητους και φαύλους. Κατηγορεί ως παράλογη και αφιλοσόφητη την πίστη ότι ο Θεός κατήλθε από τον ουρανό για να σώσει τους ανθρώπους, ενώ σκώπτει τους χριστιανούς για τις διαιρέσεις τους. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να τους νουθετήσει να επανέλθουν στην αρχαία θρησκεία των Ολύμπιων θεών.
Το έργο του Κέλσου και η σημασία του
Σε γενικές γραμμές το έργο του Κέλσου "Αληθής Λόγος", μπορεί να χωριστεί στα εξής βασικά μέρη:
Μέσα από το έργο του Ωριγένη, γίνεται κατανοητό πως ο Κέλσος ήταν ένα πρόσωπο χαρισματικό με μια τεράστια δεξαμενή γνώσεων από την οποία αντλούσε τα επιχειρήματά του, και παρουσίαζε μεγάλη επιδεξιότητα στο να ανιχνεύει τα αδύνατα σημεία του αντιπάλου και σε αυτά να στοχεύει. Είναι συντηρητικός στις τοποθετήσεις του, καθώς οι θέσεις του αντικατοπτρίζουν τις παραδοσιακές αξίες της εποχής του.
Πράγματι, η εγκυκλοπαιδική του μόρφωση ήταν εκτενής και περιλάμβανε γνώση του έργου αρκετών φιλοσόφων, εξοικείωση με τη θρησκεία, τα έθιμα και τις λατρευτικές τελετές αρκετών πολιτισμών, σε σημείο που να μπορεί να θεωρηθεί από τους πρώτους μελετητές του θρησκευτικού συγκρητισμού.
Ως απάντηση στο ερώτημα, τι οδήγησε τον Κέλσο στη συγγραφή του "Αληθούς Λόγου", έχουν διατυπωθεί αρκετές θεωρίες. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο Κέλσος θεώρησε τον χριστιανισμό ως ένα κοινωνικό κίνδυνο και θέλησε να τον πολεμήσει με τον τρόπο αυτό. Στην περίπτωση αυτή, επομένως, η επιχειρηματολογία ενάντια στα δόγματα του Χριστιανισμού, ήταν λίγο πολύ δευτερεύουσας σημασίας.
Σύμφωνα με μια άλλη άποψη, το κύριο πρόβλημα του Κέλσου ήταν πως οι Χριστιανοί δεν πειθαρχούσαν στους νόμους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και για το λόγο αυτό άξιζε να υποστούν επίθεση οι ίδιοι και η πίστη τους.
Εντούτοις, είναι προφανές ότι ο Κέλσος ανησυχούσε για την αύξηση της χριστιανικής θρησκείας. Κατηγορεί τους Χριστιανούς για προσηλυτισμό εκείνων που επηρεάζονται εύκολα και επιτίθεται στις "παράνομες" συνήθειές τους να κάνουν μυστικές συγκεντρώσεις. Το κείμενο του Κέλσου δείχνει πως ο ίδιος είχε αντιληφθεί μια αυξανόμενη μετακίνηση του πληθυσμού προς τη νέα θρησκεία, γεγονός που έπρεπε να ελεγχθεί και να αντιμετωπιστεί. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί η λεπτομερής καταγραφή των χριστιανικών δογμάτων και συμπεριφορών τις οποίες επιχείρησε να αντικρούσει.