cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας
Βασιλιάς των Άγγλων
"Ο Εδμόνδος, βασιλιάς της Αγγλίας έστειλε απεσταλμένους στον δούκα Ούγο προκειμένου να του ζητήσουν την επαναφορά του Λουδοβίκου, ο δούκας έκανε συμφωνία με τους ανιψιούς του και τους ευγενείς του βασιλείου του. Ο Ούγος δούκας των Φράγκων συνεδρίασε με τον Ούγο τον Μελανό γιο του Ριχάρδου της Βουργουνδίας και τους άλλους άντρες που κυβερνούσαν το βασίλειο με θέμα την επαναφορά του βασιλιά Λουδοβίκου."
Δολοφονία
Ο Εδμόνδος Α΄ δολοφονήθηκε από τον Λέοφα έναν διωκόμενο κλέφτη την ημέρα της εορτής του Αγίου Αυγουστίνου στο νότιο Γκλόστερσαιρ. Ο Ιωάννης του Γουόρκεστερ και ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι δίνουν λεπτομερείς αναφορές σχετικά με την δολοφονία, ο Εδμόνδος γιόρταζε μαζί με τους ευγενείς όταν προσβλήθηκε από τον Λέοφα που βρισκόταν ανάμεσα στο πλήθος. Ο βασιλιάς του απάντησε και τότε ο Λέοφα τον σκότωσε, ο Λέοφα δολοφονήθηκε και εκείνος αμέσως μετά από το πλήθος. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν τις αναφορές αυτές τονίζοντας ότι η δολοφονία του βασιλιά έγινε για πολιτικούς λόγους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Διασέλλα Άρτας
Η Διασέλλα είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 28 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011),.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Διασέλλα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Διασέλλα εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά. Η Διασέλλα μαζί με την Μαρκινιάδα, τον Ζυγό, την Μέγκλα και τις Μελάτες αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαρκινιάδας με συνολικό πληθυσμό 434 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Όθων Α΄ του Χέλρε
Ο Όθων Α΄, ολλανδ.: Otto I graaf van Gerle (1150–1207) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν κόμης του Γκέρλε και του Zούτφεν από το 1182 μέχρι το τέλος του το 1207.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη του Γκέρλε και της Αγνής του Άρνσταϊν, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ του Άρνσταϊν.
Νυμφεύτηκε τη Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ το 1184, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.
Ο Όθων Α΄ του Χέλρε ακολούθησε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Γερμανίας στην Γ΄ Σταυροφορία (1189–1192), κατά τη διάρκεια της οποίας βοήθησε τον στρατό των Σταυροφόρων στην ανάληψη του Ικονίου. Μετά το τέλος του βασιλιά μερικοί από τους σταυροφόρους στον στρατό έφυγαν για να επιστρέψουν στη χώρα τους, αλλά ο Όθων Α΄ εντάχθηκε σε μία από τις ομάδες που πήγαν προς τη Συρία και την Παλαιστίνη. Αφού έφτασε στους Αγίους Τόπους, ο Όθων Α΄ προσχώρησε στο στρατό του Γκυ των Λουζινιάν, σύζυγο της Σίβυλλας βασίλισσας της Ιερουσαλήμ, ο οποίος πολιορκούσε την πόλη της Άκρας. Περαιτέρω δυσκολίες αποδεκάτισαν τον στρατό του Φρειδερίκου Α΄ και την άνοιξη του 1191 οι περισσότεροι είχαν φύγει για το σπίτι τους. Ο Όθων Α΄ ήταν ο μόνος επιζών από τις Κάτω Χώρες και επέστρεψε στη χώρα του το 1190.
Αναφέρεται ως ο πρώτος κόμης της ενοποιημένης περιοχής Γκέρλε και Zούτφεν το 1190. Ένας από τους γιους του ήταν ο Όθωνας, επίσκοπος της Ουτρέχτης από το 1212 έως το 1213.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ το 1184, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας και απέκτησε παιδιά:
Κλίμα Τροπικό
Κλίμα Τροπικό είναι ο τίτλος του 17ου άλμπουμ της Άννας Βίσση.
Όθων Α΄ του Χέλρε
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βάσενμπεργκ
Κλίμα Τροπικό
Κυκλοφόρησε στις 29 Φεβρουαρίου του 1996 από τη Sony Music Greece σε Ελλάδα και Κύπρο, το οποίο έγινε διπλά πλατινένιο στην Ελλάδα φτάνοντας τα 120.000 αντίτυπα, και τριπλά πλατινένιο στη Κύπρο ξεπερνώντας τα 20.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 11 νέα τραγούδια και το "Ελένη", που είχε ήδη κυκλοφορήσει, ως bonus track σε μουσική και στίχους του Νίκο Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή του Απόστολου Διαβολίκη (Πάρτε Τα Όλα) και της Ναταλίας Γερμανού (Σεντόνια, Διχασμένο Κορμί).
Συντελεστές
Γιάννης Αγαπητός: μπουζούκι (στο 12)
Θανάσης Βασιλόπουλος: κλαρίνο (στα 2, 3, 4, 6)
Άννα Βίσση: β' φωνή (στο 8) || φωνητικά (στα 2, 6, 12)
Νίκος Καρβέλας: ενορχήστρωση || κιθάρες (στα 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12) || τύμπανα (στα 5, 7) || πλήκτρα, προγραμματισμός (στο 3) || φωνητικά (στα 2, 6)
Νίκος Κολιακουδάκης: Κρητική λύρα (στο 10)
Πέτρος Κούρτης: κρουστά (στα 1, 2, 4, 6, 7, 9, 10, 12)
Παναγιώτης Κυριαζής: drum programming (στο 5)
Παντελής Κωνσταντινίδης: μπουζούκι (στα 4, 8) || ούτι (στα 4, 10)
Γιάννης Λιονάκης: κιθάρες (στα 1, 2, 3, 5, 8, 10, 11, 12) || λαούτο (στο 1, 6, 7) || μπαγλαμάς (στα 8) || τζουράς (στα 1, 2, 7)
Φαίδων Λιονουδάκης: ακορντεόν (στα 7, 8, 12)
Σάκης Πιλάτος: μπάσο (στο 12)
Γιώργος Τσολάκος: πλήκτρα, προγραμματισμός (στα 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12)
Παραγωγή
Νίκος Καρβέλας: διεύθυνση παραγωγής
Γιώργος Ράγκος (Echo studio): ηχογράφηση, μίξη
Γιάννης Ιωαννίδης (D.P.H.): mastering
Πέτρος Σιακαβέλας (D.P.H.): mastering
Cover
Γιάννης Αγγελάκης: make up
Γιάννης Δόξας: art direction
Γιάννης Μιχαηλίδης: hair styling
Βραβεία
Στα Βραβεία Ποπ Κορν 1996, η Άννα Βίσση κέρδισε τρία βραβεία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Άννας Βίσση Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Αλέκος Ζήνων
Ο Αλέκος Ζήνων ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1920-1926 και την περίοδο 1927-1930.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέκος Ζήνων γεννήθηκε στην Αθήνα το 1883. Ο πατέρας του ήταν από τη Λεμεσό και είχε υπηρετήσει στην ελληνική διπλωματική υπηρεσία ως υποπρόξενος. Φοίτησε στο Σχολαρχείο Λεμεσού. Ακολούθως σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1909 ξεκίνησε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στη Λεμεσό.
Πολέμησε ως εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913). Πολέμησε στη Μάχη του Μπιζανίου στην Ταξιαρχία Ματθαιοπούλου. Τις περιόδους 1913-1914 και 1917-1920 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού. Την περίοδο 1914-1917 διετέλεσε αντιδήμαρχος Λεμεσού.
Επιπλέον, διετέλεσε μέλος Επαρχιακής Εκπαιδευτικής Επιτροπείας (1911 και 1913), έφορος (1913) και πρόεδρος (1920-1926, 1927-1930) των Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λεμεσού, καθώς και μέλος Εθνικού Συμβουλίου. Ακόμη, ήταν αθλητής του ΓΣΟ, έχοντας συνολικά δώδεκα πρώτες παγκύπριες νίκες.
Ήταν νυμφευμένος με την Σώζοντος Λοϊζου. Είχε ένα υιό και τρεις κόρες. Απεβίωσε το 1968.
Δημαρχεία Αλέκου Ζήνων
Στις εκλογές του 1920 αναμετρήθηκαν ο Αλέκος Ζήνων και ο Νικόλαος Λανίτης. Ο Αλέκος Ζήνων κέρδισε τις εκλογές. Επανεκλέχθηκε το 1923.
Επί δημαρχίας Αλέκου Ζήνων (1920-1926), έγινε διαπλάτυνση και επισκευή των στενών τότε δρόμων της πόλης καθώς και καλλωπισμός και καθαριότητα της πόλης. Αγοράστηκε αυτοκίνητο καταβρεχτήρας των δρόμων και ατμοκίνητη αντλία για τον Δημόσιο Κήπο.
Στις εκλογές του 1926 έχασε από τον Χριστόδουλος Χατζηπαύλου. Ωστόσο, προσέφυγε στο δικαστήριο καταγγέλλοντας ότι οι εκλογές ήταν διαβλητές. Οι εκλογές ακυρώθηκαν και προκηρύχθηκαν νέες για τις 25 Μαρτίου 1927. Ο Αλέκος Ζήνων επανεκλέχθηκε δήμαρχος.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι
Άγιος Γεώργιος Γιάλτρων Εύβοιας
Ο Άγιος Γεώργιος Γιάλτρων είναι παραθαλάσσιος παραθεριστικός οικισμός στην Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας
Γενικά
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στη βόρεια Εύβοια και τα παράλια του όρμου Γιάλτρων στον κόλπο Αιδηψού του Βόρειου Ευβοϊκού σε υψόμετρο 2 μέτρα. Απέχει περίπου 14 χλμ. Δ. από την Αιδηψό και 30 χλμ. ΝΔ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται την κοινότητα Γιάλτρων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Γιάλτρα, τα Λουτρά Γιάλτρων και τη Ροδοδάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Γιάλτρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιδηψού του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 24 κατοίκους.
Σημείωση
Στον ίδιο δήμο βρίσκονται οι συνώνυμοι οικισμοί Άγιος Γεώργιος Λιχάδος και Άγιος Γεώργιος Ιστιαίας.
Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Οικισμοί Κατηγορία:Οικισμοί ανά τοποθεσία
Κλόκοτ (Μπίχατς)
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Κλόκοτ αριθμούσε 1,293 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Μελρουά
Το Μελρουά ( Μαλρίχ  ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Κρατικός Αερολιμένας Καστοριάς «Αριστοτέλης»
Ο Κρατικός Αερολιμένας Καστοριάς «Αριστοτέλης» (συντομογραφίες: IATA: KSO, ICAO: LGKA, ΥΠΑ: ΚΑΚΤΑ) βρίσκεται 10 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς στο Άργος Ορεστικό. Οι ανακαινίσεις και επεκτάσεις που έγιναν στη πίστα του αερολιμένα το κατατάσσουν σε εκείνους με διεθνείς προδιαγραφές, ο οποίος μπορεί να φιλοξενήσει άνετα μεγάλα αεροσκάφη. Η Sky Express εκτελεί πτήσεις για Αθήνα κάθε εβδομάδα. Ωστόσο, το ορεινό της περιοχής δημιουργεί δυσκολίες στις συγκοινωνίες αρκετές φορές κατά τους χειμερινούς μήνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καστοριά Αερολιμένας Κατηγορία:Άργος Ορεστικό
Αυστριακή κουζίνα
Αυστριακή κουζίνα χαρακτηρίζεται το τοπικό ύφος μαγειρικής των κατοίκων της Αυστρίας. Έχει δεχθεί επιρροές από ολόκληρη την πρώην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, καθώς και από την Ιταλία, τη Γερμανία και τα Βαλκάνια. Συχνά η αυστριακή κουζίνα συνδέεται με τη βιεννέζικη κουζίνα, με την οποία διαφέρει σημαντικά.
Γεύματα
Το πρωινό, ηπειρωτικού τύπου, αποτελείται συνήθως από ψωμί κάιζερ, μαρμελάδα ή αλλαντικά και τυριά, καφέ, τσάι ή χυμό. Το μεσημεριανό γεύμα είναι παραδοσιακά το κύριο γεύμα της ημέρας, ωστόσο στη σύγχρονη εποχή πολλοί πλέον λαμβάνουν το κύριο γεύμα το βράδυ, εξαιτίας της εργασίας κατά την ημέρα. Ένα πρόγευμα ή πρόδειπνο αποτελούμενο από μια φέτα ψωμί με τυρί ή ζαμπόν αναφέρεται ως «Γιάουζε»'', ενώ μια άλλη εκδοχή του είναι το «Μπρετλγιάουζε».
Κρέας
Τα πιο δημοφιλή κρέατα στην Αυστρία είναι το βόειο κρέας, το χοιρινό, το κοτόπουλο, η γαλοπούλα και η χήνα. Οι διάσημες βιεννέζικες σνίτσελ γίνονται παραδοσιακά από μοσχαρίσιο κρέας. Το χοιρινό χρησιμοποιείται εκτενώς, με πολλά πιάτα να χρησιμοποιούν μέρη όπως τα εντόσθια, το ρύγχος και τα ποδαράκια.
Η αυστριακή κουζίνα έχει μια ποικιλία από λουκάνικα, όπως το «Φρανκφούρτερ», το «Καρνιόλας», το «Ντεμπρετσίνερ», το «Μπούρενβουρστ» και το πράσινο λουκάνικο. Τα πράσινα λουκάνικα ξηραίνονται στον αέρα και καταναλώνονται βραστά. Το μπέικον στην Αυστρία ονομάζεται «σπεκ» και μπορεί να καπνιστό, ωμό, αλατισμένο, καρυκευμένο κλπ. Μπέικον χρησιμοποιείται σε πολλές παραδοσιακές συνταγές ως αλμυρό μπαχαρικό. Το Λεμπερκάσε είναι ένα ρολό από παστό βοδινό, χοιρινό, μπέικον, που όμως δεν περιέχει ούτε ήπαρ, ούτε τυρί. Το Βανιλεροστμπράτεν είναι ένα μοσχαρίσιο κρέας που παρασκευάζεται με πολύ σκόρδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακή κουζίνα Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Γκέρτρουντ Μπέινς
Η Γκέρτρουντ Μπέινς (Gertrude Baines, 6 Απριλίου 1894 - 11 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν Αμερικανίδα υπεραιωνόβια, η οποία έγινε σε ηλικία 114 ετών το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο, από τις 2 Ιανουαρίου του 2009, μετά τον θάνατο της Πορτογαλίδας Μαρία ντε Ζεσούς. Έζησε στο Λος Άντζελες και ήταν γενικά υγιής με εξαίρεση την αρθρίτιδα από την οποία υπέφερε και το γεγονός ότι δεν μπορούσε να περπατήσει.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Σέλμαν της Γεωργίας, στις 6 Απριλίου του 1894. Από τον γάμο της με τον Σαν Κόνλι απέκτησε μία κόρη, την Άναμπελ, η οποία πέθανε σε ηλικία μόλις 18 ετών από τυφοειδή πυρετό. Σήμερα ζει σε οίκο ευγηρίας (Western Convalescent Home) στο Τζέφερσον Παρκ του Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια. Ζούσε μόνη της μέχρι την ηλικία των 105 ετών.
Ερωτηθείσα για τη μακροζωία της, η Μπέινς την απέδιδε στο γεγονός ότι φροντίζει πολύ καλά τον εαυτό της και παρότρυνε τους δημοσιογράφους να ρωτήσουν τον Θεό.
Γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο
Στις 11 Νοεμβρίου του 2008 η Μπέινς υπερέβη το ρεκόρ μακροζωίας των 114 ετών και 218 ημερών, που κατείχε η Κάρι Λάζενμπαϊ (1882–1996) κι έγινε το γηραιότερο πρόσωπο που γεννήθηκε στη Γεωργία των ΗΠΑ στην ιστορία. Έπειτα από τον θάνατο της Έντνα Πάρκερ έγινε το γηραιότερο πρόσωπο στις ΗΠΑ εν ζωή και το δεύτερο γηραιότερο πρόσωπο του κόσμου. Μετά τον θάνατο της Κάθριν Χέιτζελ τον Δεκέμβριο του 2008, η Μπέινς έγινε το τελευταίο πρόσωπο που γεννήθηκε το 1894 και ήταν εν ζωή, με την ημερομηνία γεννήσεώς της να επιβεβαιώνεται. Τον Απρίλιο του 2009 γιόρτασε τα 115α της γενέθλια στον οίκο ευγηρίας όπου έζησε ως τον θάνατό της και εξέφρασε την επιθυμία της να ξαναψηφίσει τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στις εκλογές του 2012. Ωστόσο, προτού προλάβει να εκπληρώσει την επιθυμία της, απεβίωσε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2009, σε ηλικία 115 ετών. ,
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεινς
Θωμάς Ασάνης Παλαιολόγος
Ο Θωμάς Ασάνης Παλαιολόγος (Thomas Assanus Paleologus, Tома Асен Палеолог, γεννημένος στην διάρκεια του 15ου αιώνα και αποβιώσας, πιθανώς, το 1523) ήταν εξέχων Βυζαντινός εξόριστος στο Βασίλειο της Νάπολης στις αρχές του 16ου αιώνα. Απόγονος δύο αυτοκρατορικών δυναστειών, των Παλαιολόγων του Βυζαντίου και των Ασέν της Βουλγαρίας, ο Θωμάς Ασάνης Παλαιολόγος ήταν ενεργός στον αγώνα κατά τον Οθωμανών στον ελλαδικό χώρο. Προ του 1506, μετεγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου και ήταν ο δωρητής του ποσού που απαιτείτο για την ανέγερση μίας Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Νάπολι.
Βιογραφία
Μία παπική βούλα του Πάπα Παύλου Γ΄, η οποία χρονολογείται από το 1544, τον αναφέρει ως τον "πρώην βασιλέα της Κορίνθου και του Μωριά", καθώς και ως τον "άρχοντα της Κορίνθου". Ως εκ τούτου, ο Βούλγαρος ιστορικός Ιβάν Μποζίλοφ θεωρεί ως εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο να επρόκειτο για εγγονό του Ματθαίου Παλαιολόγου Ασάνη, κουνιάδο του Δεσπότη του Μωριά Δημήτριο Παλαιολόγο (βασίλεψε μεταξύ 1436–1460). Ο Ματθαίος Ασάνης ήταν άρχοντας της Κορίνθου και φρούραρχος της Ακροκορίνθου από το 1454 έως το 1458, όταν και το φρούριο κατελήφθη από τους Οθωμανούς.
Ο Θωμάς Ασάνης Παλαιολόγος οργάνωσε εξέγερση κατά των Οθωμανών στον ελλαδικό χώρο σε άγνωστη τοποθεσία και χρονολογία. Η αποτυχία της εξέγερσης αυτής θεωρείται ως η πιθανότερη εξήγηση της μετεγκατάστασής του στην Ιταλία, ενώ φαίνεται να ευρισκόταν εγκατεστημένος στην περιοχή της Καλαβρίας κατά το 1506. Εκεί, ήταν οικονομικά ενεργός, ενώ είχε λάβει σειρά προνομίων από τον Βασιλέα της Νάπολης, Φερδινάνδο Γ΄.
Στη Νάπολι, ο Θωμάς Ασάνης Παλαιολόγος ήταν ο κύριος δωρητής (κτήτωρ) για την ανέγερση της πρώτης Ανατολικής Ορθόδοξης εκκλησίας στην πόλη, της Εκκλησίας των Αγίων Πέτρου και Παύλου των Ελλήνων (Chiesa dei Santi Pietro e Paolo dei Greci). Η εκκλησία, η οποία ήταν περισσότερο γνωστή ως "Παρεκκλήσιο των Παλαιολόγων", αποτελούσε σημαντικό κέντρο της κοινότητας των Βυζαντινών εξόριστων στη Νάπολι. Η εκκλησία ευρίσκεται επάνω σε ένα ύψωμα εντός της συνοικίας του Σαν Τζουζέππε και αποτελεί το μοναδικό επιζών κτήριο της πρώην "Διόδου των Ελλήνων". Ανεγερθείσα το 1518 και ανακατασκευασμένη αρκετές φορές, αποτελεί μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της βυζαντινής διασποράς στην Δύση μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.
Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου του Θωμά Ασάνη Παλαιολόγου παραμένει ασαφής, αν και από μία πηγή δίδεται ως τέτοια το 1523. Υπάρχουν ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες δεν απέκτησε απογόνους, καθώς τα δικαιώματά του επί της εκκλησίας που ανεγέρθη με, κυρίως, δικά του έξοδα κληρονομήθηκαν από την ανιψιά του, Μαρία Ασάνινα Παλαιολογίνα (Мария Асенина Палеологина), κόρη του αδερφού του, Γεωργίου Ασάνη (Георги Асен), η οποία και ήταν σύζυγος του Ράλλη (Ραούλ), μητέρα του Πιέτρο Ράλι (?-1558, Νάπολι) και γιαγιά της Ναπολιτάνας ευγενούς, Βικτορία Ράλι Ασέν (Виктория Ралина Асенина).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Γενεαλογικό δέντρο - Георги Кантакузин Асен
Γενεαλογικό δέντρο - Асенина Закария
Γενεαλογικό δέντρο - баща на Срацимир
Γενεαλογικό δέντρο - Асен Палеолог
Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων - Ασέν‎ Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως Κατηγορία:Εξεγέρσεις εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Μοντερόν-Ριτσίνγκ
Το Μοντερόν-Ριτσίνγκ (Μαντέρν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2019 με τη συγχώνευση των πρώην κοινοτήτων Μοντερόν (έδρα) και Ριτσίνγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής (Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής. Εδρεύει στην Παλλήνη και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν την ανατολική Αττική σε εθνικό επίπεδο.
Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής ιδρύθηκε το 2000. Δημιουργήθηκε από τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, των οποίων οι έδρες βρίσκονται σε πόλεις και προάστια της Αθήνας που ανήκουν στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής.
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ περιλαμβάνει τρεις κατηγορίες. Η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ Κατηγορίας προκρίνεται στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική.
Την περίοδο 2022-23 η δομή των κατηγοριών είναι η ακόλουθη:
Κυπελλούχες
Οι τελικοί του Κυπέλλου της ΕΠΣΑΝΑ Σημειώσεις 1 Την περίοδο 2019–20 η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Έτσι το αποτέλεσμα του τελικού κρίθηκε μέσω κλήρωσης.
2 Την περίοδο 2020–21 η διοργάνωση του κυπέλλου, όπως και τα τοπικά πρωταθλήματα, διακόπηκαν λόγω νέας έξαρξης της πανδημίας του κορονοϊού. Κατόπιν αποφασίστηκε η οριστική τους ματαίωση, θεωρούμενα ως μη γενόμενα.
Νώρα
Η Νώρα ήταν μια πανάρχαια πόλη που διατηρήθηκε μέχρι τη Ρωμαϊκή εποχή στη νότια Σαρδηνία κοντά στην πρωτεύουσα Κάλιαρι. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα π.χ. Παυσανίας στο έργο του "Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων" αφηγείται την ίδρυση της Νώρας "Μετά τον Αρισταίο οι Ίβηρες έφτασαν στη Σαρδηνία με αρχηγό τον Νώραξ και ίδρυσαν την πόλη της Νώρας. Η παράδοση λέει ότι ήταν η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στο νησί, ο Νώραξ ήταν γιος του θεού Ερμή, μητέρα του ήταν η Ερύθεια μία από τις Εσπερίδες, κόρη του μυθικού γίγαντα Γηρυόνη".
Φοίνικες
Στο νησί υπήρχε ένα χωριό με γηγενείς κατοίκους αλλά σύντομα έγινε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο που το χρησιμοποίησαν και οι Φοίνικες. Όταν κατέκτησε το νησί η Καρχηδόνα η Νώρα έγινε το πρώτο λιμάνι στο οποίο έφταναν τα πλοία από την Καρχηδόνα με προορισμό τη Σαρδηνία και την πρωτεύουσα Κάλιαρι. Ο "Λίθος της Νώρας" μια Φοινικική επιγραφή που βρέθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή (1773) χρονολογήθηκε τον 9ο ή τον 8ο αιώνα π.χ., την ίδια εποχή οι Φοίνικες κατέκτησαν το νησί και την ανήγειραν σαν μνημείο.
Σημερινή κατάσταση
Το τοπωνύμιο φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε στη "Δικαιοδοσία του Κάλιαρι" στις αρχές της 2ης χιλιετίας, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μεγάλα και πολύπλοκα κτίρια. Το νότιο τμήμα της Σαρδηνίας βυθίστηκε στη Μεσόγειο Θάλασσα και το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης βρίσκεται σήμερα στον βυθό, η γειτονική Μπίρθια βυθίστηκε εξ'ολοκλήρου. Ένα άλλο τμήμα της πόλης που χρησιμοποίησε σαν βάση ο Ιταλικός Στρατός Ξηράς δεν έχει ανασκαφεί. Τα ερείπια της Νώρας βρίσκονται σήμερα σε ένα ανοιχτό μουσείο και το αρχαίο θέατρο χρησιμοποιείται περιστασιακά το καλοκαίρι σε συναυλίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σαρδηνία Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Ιταλίας
The Best of Mercyful Fate
The Best of Mercyful Fate είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του δανέζικου heavy metal συγκροτήματος Mercyful Fate, η οποία κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Roadrunner.
Τα κομμάτια που συμπεριλαμβάνονται εδώ προέρχονται από τους στούντιο δίσκους "Melissa" και "Don't Break the Oath", όπως και από πρώιμες και πρώην ανέκδοτες ηχογραφήσεις, μερικές εκ των οποίων είχαν γίνει γνωστές από τις συλλογές "The Beginning" και "Return of the Vampire".
Η επιλογή των κομματιών πραγματοποιήθηκε από τον υπεύθυνο της Roadrunner, Μόντε Κόνερ.
Μέλη των Mercyful Fate
Τα μέλη του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις των κομματιών του "The Best of Mercyful Fate" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Mercyful Fate Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Δημήτρης Δούκαρης
Ο Δημήτρης Δούκαρης (1925- 5 Απριλίου 1982) ήταν Έλληνας ποιητής, συγγραφέας και δοκιμιογράφος της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
…και η εισβολή στην Ουγγαρία
Η εισβολή των Σοβιετικών στην Ουγγαρία τον έκανε να αναθεωρήσει τις απόψεις του και να απομακρυνθεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Κατά την περίοδο 1958-1970 έζησε στο εξωτερικό, κυρίως στην Αφρική. Διετέλεσε συνεργάτης των περιοδικών «Νέα Σύνορα», «Επιθεώρηση Τέχνης», «Καινούρια Εποχή». Υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας «Η Αυγή» την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 1974. Το διάστημα 1976-1982 διεύθυνε το περιοδικό «Τομές». Βασικές αρχές του περιοδικού, όπως την παρουσίασε σε κείμενό του ήταν: «έρευνα και διάλογος. Οι 'Τομές' δεν εκφράζουν την ιδεολογία καμιάς πολιτικής ομάδας, ούτε τις απόψεις ορισμένου κύκλου. Το περιοδικό μας είναι και θα μείνει ένα ανεξάρτητο και ελεύθερο βήμα για κάθε ανεξάρτητο και ελεύθερο πνεύμα». Πρωτοπαρουσιάστηκε στα γράμματα με την ποιητική συλλογή «Προσευχές» το 1950. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, πολωνικά, ρουμανικά και βουλγαρικά.
Το έργο του
Ο Δημήτρης Δούκαρης είναι ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς. Με αφορμή την ποιητική συλλογή «Περιοχές» ο Ανδρέας Καραντώνης έγραψε στη «Νέα Εστία» (τεύχος 756): «ο Δούκαρης είναι συγκρατημένος, άμεσος, εγκεφαλικός, σχεδόν στεγνός. Όμως εγκεφαλικός και στεγνός ως προς την ποιητική έκφραση, όχι ως προς το περιεχόμενο των στίχων του που προέρχεται από μια επεξεργασία συγκινήσεων και ανησυχιών, στοχασμών, αμφιταλαντεύσεων, που προσδίνουν μιαν ανώτερη πνευματικότητα και μια συνείδηση ποιητή … Στις «Περιοχές» έχουμε να κάνουμε με μια ποίηση ψυχολογική που εξερευνά και αποδίνει εμπειρίες με μια αμεσότητα και λιτότητα εκφράσεως κυμαινόμενης μεταξύ ποιήσεως και πρόζας … Τα θέματά του είναι η σιωπή, η μουσική, ο έρως, η φιλία, η φθορά, η μόνωση, η επανάσταση, ο θάνατος, η νοσταλγία και άλλα συναφή, περισσότερο ή λιγώτερο ατομικά θέματα». Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών. Πέθανε στις 5 Απριλίου 1982 και κηδευτηκε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
NGC 3938
Ο NGC 3938 είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο και ανακαλύφθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1788 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ. Πρόκειται για έναν από τους λαμπρότερους γαλαξίες της Μεγάλης Άρκτου και η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι περίπου 67000 έτη φωτός. Απέχει περίπου 43 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και ταξινομείται ως τύπου Sc σύμφωνα με την ακολουθία Χαμπλ. Στους βραχίονές του υπάρχουν πολλές περιοχές που περιέχουν αέρια ιονισμένου ατομικού υδρογόνου, ειδικά προς το κέντρο.
Υπερκαινοφανείς
Έχουν ανιχνευθεί τρεις υπερκαινοφανείς στον NGC 3938: Ο τύπου ΙΙ SN 2005ay στις 27 Μαρτίου 2005, ο τύπου Ic SN 2017ein 25 Μαΐου 2017 και ο τύπου Ia SN 2022xlp στις 13 Οκτωβρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος 3938 37229 06856
Μανουέ
Το Μανουέ (Μάνβαλντ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Uncommon Man
Το Uncommon Man είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το όγδοο του δίσκου "Now What?!", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου 2013 από την "Ear Music".
Σύνθεση
Το τραγούδι είναι επηρεασμένο από "Fanfare for the Common Man" του Άαρον Κόουπλαντ. Η σύνθεση του κομματιού πραγματοποιήθηκε όταν ο Ντον Έρεϊ ξεκίνησε να παίζει ένα ριφ στο ύφος των συνθέσεων του Κόουπλαντ και ο Στηβ Μορς συνόδευσε αμέσως.
Η επιρροή του παραγωγού Μπομπ Έζριν ήταν μεγάλη για την συγκεκριμένη δημιουργία, αφού έπεισε τα μέλη του συγκροτήματος να αυτοσχεδιάσουν στην αρχή του "Uncommon Man", κάτι που ηχογραφήθηκε με μία προσπάθεια. Στη συνέχεια, υπάρχει ένα μελωδικό σόλο κιθάρας από τον Μορς, το οποίο ο ίδιος θέλησε να το χρησιμοποιήσει σε κάποιο άλλο κομμάτι θεωρώντας ότι δεν ταίριαζε, αλλά ο Έζριν το τοποθέτησε στο συγκεκριμένο τραγούδι, πετυχαίνοντας ένα ιδιαίτερα αξιόλογο αποτέλεσμα.
Ζωντανές εκτελέσεις
Το "Uncommmon Man" συμπεριλήφθηκε στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Deep Purple κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου. Ζωντανά ηχογραφημένη εκτέλεση του "Uncommon Man" υπάρχει στο άλμπουμ "…To The Rising Sun (In Tokyo)" του 2015.
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Uncommon Man", όπως και όλο το άλμπουμ "Now What?!" ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 2013
Σκουττερουδίτης
Ο σκουττερουδίτης (αγγλ. skutterudite) είναι αρσενικούχο ορυκτό του κοβαλτίου. Έλαβε το όνομά του από την περιοχή Skutterud της Νορβηγίας, όπου πρωτοεντοπίστηκε.
Συχνά σχηματίζει πολυμορφική σειρά με τον νικελιούχο σκουττερουδίτη (το νικέλιο υπερτερεί έναντι του κοβαλτίου) με ενδιάμεσα μέλη τον σμαλτίτη, τον χλωανθίτη και τον σιδηροαρσενίτη Γι' αυτό ορισμένες φορές ως χημικός τύπος του σκουττερουδίτη δίνεται ο (Co,Fe,Ni)As2-3.
Απαντάται σε υδροθερμικές φλέβες μέσων ή υψηλών θερμοκρασιών μαζί με άλλα θειούχα /αρσενικούχα ορυκτά του κοβαλτίου και του νικελίου. Σχετίζεται με νικελίνη, κοβαλτίτη, ερυθρίτη, ανναβεργίτη, αρσενοπυρίτη, αυτοφυή άργυρο, αυτοφυές βισμούθιο, σιδηρίτη, βαρύτη, ασβεστίτη και χαλαζία. Οι νικελιούχες παραλλαγές του συχνά χρησιμοποιούνται για την παραγωγή νικελίου.
Αν και υπάρχει σε πολλά σημεία του πλανήτη, σε λίγα σημεία ανευρίσκονται εκμεταλλεύσιμες αποθέσεις ή συλλεκτικά δείγματα. Σε αυτά περιλαμβάνονται η περιοχή Cobalt στον Καναδά, η περιοχή Skuterrud στη Νορβηγία, τα ορυχεία κοβαλτίου στο Νιου Τζέρσεϊ, το Κολοράντο, την Αριζόνα και το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, η Σαξονία στη Γερμανία, η Καρινθία της Αυστρίας, τα Άνω Πυρηναία στη Γαλλία, η Ιρλανδία, η Κορνουάλλη και την Κάμπρια στην Αγγλία, το Ντάμφρις στη Σκωτία, το Μαρόκο και η Γροιλανδία.
Σημειώσεις
Σκουττερουδιτης Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου
46η Μεραρχία Πεζικού (Ηνωμένο Βασίλειο)
Η 46η Μεραρχία Πεζικού (αγγλικά: 46th Infantry Division) αποτελούσε σχηματισμό του Βρετανικού Στρατού. Συγκροτήθηκε το 1939, ενώ παρέμεινε στην ενεργό υπηρεσία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετέχοντας στη μάχη της Γαλλίας και στη μάχη της Δουνκέρκης, η οποία εκκενώθηκε και αργότερα στη Βόρεια Αφρική, την Ιταλία και την Ελλάδα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Α.Π.Σ. Ατρόμητος Αθηνών
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ατρόμητος Αθηνών είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στο Περιστέρι Αττικής. Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1923 στο κέντρο της Αθήνας, ενώ το 1932 μεταφέρθηκε στο Περιστέρι. Τα χρώματα του Ατρομήτου Αθηνών είναι το μπλε και το άσπρο, ενώ έμβλημα του συλλόγου αποτελεί ένα αστέρι μπλε χρώματος με άσπρο φόντο. Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου «Άγγελος Ράμφος» το οποίο έχει χωρητικότητα 8.969 θέσεων.
Σημαντικότερες αγωνιστικά στιγμές του Ατρομήτου Αθηνών υπήρξαν οι συμμετοχές του σε δύο τελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας, με αντιπάλους την ΑΕΚ το 2011 και τον Ολυμπιακό το 2012, ενώ η υψηλότερη θέση που έχει κατακτήσει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είναι η 3η, το 1928 και στη νεότερη ιστορία του, το 2013. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις 7 φορές και συγκεκριμένα τις αγωνιστικές περιόδους 2006-07, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2018-19 και 2019-20.
Το ανδρικό τμήμα του Α.Π.Σ. Ατρομήτου Αθηνών αγωνίζεται στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 1 με την επωνυμία «Ατρόμητος Αθηνών 1923 Π.Α.Ε.», ενώ το γυναικείο τμήμα αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική Κατηγορία.
Η ίδρυση και η μεταφορά στο Περιστέρι
Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αθηνών «Ατρόμητος» ιδρύθηκε τον Μάιο του 1923 από μια παρέα μαθητών που έπαιζαν ποδόσφαιρο στην πλατεία Βικτωρίας, στο κέντρο της Αθήνας. Συγκεκριμένα ιδρυτές του συλλόγου ήταν οι Κολομβούνης, Πέτας, Σταθόπουλος, Συνοδινός, Σταματόπουλος και Γλυκοφρύδης. Στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών 1924–25, στον νικηφόρο με 4–0 αγώνα του επί του Αττικού Λένορμαν αγωνίστηκε με την παρακάτω σύνθεση: Οριγώνης Τζέντος (τερμ.), Γ. Γεωργίου (αρχηγός), Χ. Χρηστίδης (μπακ), Μ. Σκέκος, Π. Παπαδόπουλος, Θ. Σαραντόπουλος (χαφ), Δ. Σταθόπουλος, Ι. Πέττας, Δ. Κολομβούνης, Γ. Κανδρής, Μίχος (κυνηγοί).
Το 1928 ως πρωταθλητής Αθήνας πήρε μέρος στο πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδας, τερματίζοντας τρίτος (η σπουδαιότερη μέχρι τότε και για πολλά χρόνια επιτυχία του).
Την πρώτη αυτή περίοδο είχε και ομάδα βόλεϊ, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 1924 όταν αγωνίστηκε σε τουρνουά του Γ.Σ. Αμαρουσίου, στο οποίο έφτασε στον τελικό με αντίπαλο τον Πανιώνιο. Τα επόμενα χρόνια μετείχε ανελλιπώς στο αθηναϊκό πρωτάθλημα ως το 1930 τουλάχιστον. Το 1929 την ομάδα βόλεϊ αποτελούσαν οι αθλητές: Συνοδινός, Ουζούνης, Πέττας, Κρίθαρης, Σταθόπουλος, Πολυμερόπουλος. Το 1928 είχε και ομάδα γυναικών που μετείχε στο αντίστοιχο γυναικείο πρωτάθλημα.
Αρχικά η ομάδα αγωνιζόταν στο γήπεδο του Πανελληνίου και του Παναθηναϊκού. Η ύπαρξη όμως πολλών ομάδων στην ίδια περιοχή αποτελούσε εμπόδιο για τη δημιουργία διακριτής ταυτότητας φιλάθλων. Έτσι το 1932 ο σύλλογος αποφάσισε τη μεταφορά του στο Περιστέρι, συγχωνεύοντας στα σπλάχνα του την τότε ομάδα της περιοχής, τον «Νέο Αστέρα», από την οποία προέρχεται το παρόν έμβλημά του, ένα μπλε άστρο.
right|thumb|240px|Ο Αστήρ Περιστερίου (1932)
Ως το 1932 η δημοφιλέστερη ομάδα στο Περιστέρι ήταν ο «Νέος Αστήρ», ο οποίος ξεχώριζε από τις υπόλοιπες ομάδες της συνοικίας που ήταν η «Τόλμη Περιστερίου» (ιδρύθηκε το 1927 από τους Ρ. και Γ. Συνανίδη, Α. Ταξιάρχη και Σ. Γαβαλίδη), η «Αστραπή» και ο «Απόλλων» (ιδρύθηκε το 1929). Ο Νέος Αστήρ είχε ιδρυθεί το 1927 από τα υπολείμματα «Ένωσης Περιστερίου», ενός παλιότερου σωματείου που είχε αδρανήσει. Το πρώτο Δ.Σ. συγκροτήθηκε το 1928 με πρόεδρο τον Γ. Τσουρουκτσόγλου και γραμματέα τον Δ. Θεοδώρου, ο οποίος ήταν και ο πιο δραστήριος παράγων του συλλόγου. Η ομάδα σύντομα κατέκτησε τις καρδιές των φιλάθλων της πόλης πετυχαίνοντας αρκετές νίκες επί γειτονικών σωματείων. Επίσης, μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία της πόλης διαμόρφωσαν γήπεδο για να αγωνίζονται, το οποίο απέκτησε τη φήμη απροσπέλαστης έδρας και οι άλλες ομάδες το αποκαλούσαν «κοπτήρι», διότι εκεί κόβονταν οι ελπίδες τους για νίκη. Την περίοδο 1928–29 ο Ν. Αστέρας εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ, στον 5ο όμιλο. Ήταν η πρώτη και η μοναδική επίσημη ομάδα από το Περιστέρι και παρέμεινε στην ίδια κατηγορία ως την περίοδο 1932–33, οπότε απορροφήθηκε από τον Ατρόμητο Αθηνών που μετακόμισε στο Περιστέρι προσφέροντας στον νέο σύλλογο το γαλάζιο αστέρι που από τότε έγινε έμβλημα του Ατρόμητου. Το 1930 τη βασική ομάδα του Ν. Αστέρα αποτελούσαν οι ποδοσφαιριστές: Π. Μπίμης, Κ. Μαδέλας, Σ. Καλαϊτζόπουλος, Σ. Μαυρομάτης, Γ. Αναγνωστίδης, Β. Βατιστός, Δ. Ζεϊμπέκος, Α. Κόνσολας, Μ. Γκαμπόλιος, Α. Αναγνωστίδης (αρχηγός), Α. Χριστοδούλου, Σ. Κασιμάτης.
Η συνέχεια στα πρωταθλήματα Ελλάδας
Η ιστορική τρίτη θέση στο πρωτάθλημα του 1928 δεν είχε συνέχεια καθώς η πορεία της ομάδας δεν υπήρξε ανάλογη, είτε συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ, είτε (μεταγενέστερα) αποτελώντας "ασανσέρ" μεταξύ της μεγάλης και των μικρότερων εθνικών κατηγοριών. Επόμενη συμμετοχή μετά το 1928, σε πανελλήνια διοργάνωση, είχε το 1939, όταν τερμάτισε τελευταίος στον Νότιο όμιλο.
Από το 1940 έως και το 1962, ο Ατρόμητος αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα Αθηνών (την τελευταία του χρονιά, 1961–62, κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Αθηνών), ενώ από το 1960 συμμετείχε στη Β' Εθνική κατηγορία, που από την περίοδο 1962–63 ξεκίνησε να υφίσταται ως μόνιμη κατηγορία, πριν τη μεγαλύτερη Α' Εθνική κατηγορία. Στην Β' παρέμεινε συνεχόμενα, ως την περίοδο 1971–72, όταν και κέρδισε την άνοδο στη μεγαλύτερη κατηγορία της Ελλάδος.
Την περίοδο 1972–73, ο Ατρόμητος πραγματοποίησε την ιστορική πρώτη του συμμετοχή, στην 1η Εθνική κατηγορία, τερματίζοντας 16ος σε σύνολο 18 ομάδων και υποβιβάστηκε.
Επέστρεψε την μεθεπόμενη περίοδο (1974–75) όπου ήταν η τελευταία ομάδα πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού (13η θέση σε σύνολο 18). Ακολούθησε μια αρκετά καλή χρονιά, τερματίζοντας στην 9η θέση, με τις ομάδες να έχουν μειωθεί σε 16 την περίοδο 1975–76. Την επόμενη χρονιά (1976–77), ο Ατρόμητος πραγματοποίησε μια απογοητευτική πορεία, τερματίζοντας τελευταίος και έτσι ο υποβιβασμός ήταν αναπόφευκτος.
Τέσσερις χρονιές αργότερα, την περίοδο 1980–81, επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία, ως Πρωταθλητής Β' Εθνικής, όμως τερμάτισε και πάλι τελευταίος και υποβιβάστηκε.
Συγχώνευση με τη Χαλκηδόνα και νέο ξεκίνημα
Την περίοδο 2004–05 ο Ατρόμητος εμφανίστηκε αδύναμος στη Β' Εθνική τερματίζοντας προτελευταίος. Προ του φάσματος του υποβιβασμού και χωρίς να επηρεαστούν τα διακριτικά, το όνομα ή η έδρα του, συγχωνεύτηκε με τη Χαλκηδόνα, η οποία είχε μια αξιόλογη πορεία στην Α' εθνική και αποτελούσε φόβητρο για τις μεγάλες ομάδες, όμως δεν διέθετε ικανό σε αριθμό φίλαθλο κοινό. Το τελευταίο αποτελείτο κατά βάση από εργαζόμενους του ομίλου πετρελαιοειδών ΕΤΕΚΑ του Γιώργου Σπανού, προέδρου της ομάδας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, συνδυάστηκε η ποιότητα του έμψυχου υλικού της Χαλκηδόνας με τη δυναμική των φιλάθλων του Περιστερίου. Η ημερομηνία που οριστικοποιήθηκε επίσημα η συγχώνευση με ανακοίνωση, ήταν η 31η Μαΐου του 2005.
Την περίοδο 2005–06, η "νεοσύστατη" –πλέον– ομάδα, πραγματοποίησε μια αξιοπρεπέστατη παρουσία, αντάξια αυτής που είχε συνηθίσει τους αντιπάλους της, κατέκτησε την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα και εκμεταλλευόμενη την αδυναμία του ΠΑΟΚ να συμμετάσχει στα κύπελλα Ευρώπης (η ΠΑΕ Ατρόμητος έστειλε απευθείας επιστολή διαμαρτυρίας στην UEFA παρακάμπτοντας την ΕΠΟ ), εξασφάλισε για την επόμενη χρονιά την παρθενική της εμφάνιση σε επίσημους ευρωπαϊκούς αγώνες (κύπελλο UEFA). Την ίδια περίοδο στο κύπελλο Ελλάδας απογοήτευσε, αποκλειόμενος από τον Θρασύβουλο από τον πρώτο γύρο που πήρε μέρος.
Η έναρξη της περιόδου 2006–07 βρήκε τον Ατρόμητο να δίνει τους πρώτους ευρωπαϊκούς αγώνες της ιστορίας του απέναντι στην κατοπινή τροπαιούχο του θεσμού Σεβίλλη. Για άλλη μια χρονιά απογοήτευσε στο κύπελλο Ελλάδας, καθώς αποκλείστηκε πάλι στον πρώτο γύρο που πήρε μέρος, από τον Ηλυσιακό. Το τέλος της περιόδου αυτής τον βρήκε μια θέση χαμηλότερα από την προηγούμενη στο πρωτάθλημα, στην όγδοη, με επίσης αξιοπρεπή παρουσία.
Την περίοδο 2007–08, μολονότι μέχρι τα μισά του πρωταθλήματος (την 15η αγωνιστική και την ήττα από τον Πανιώνιο στο Περιστέρι) βρισκόταν στην 6η θέση, ο Ατρόμητος με έναν απογοητευτικό δεύτερο γύρο, υποβιβάστηκε. Αντιθέτως, στο κύπελλο Ελλάδας (2008), έφτασε για πρώτη φορά στην μέχρι τότε ιστορία του, έως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης. Πριν αποκλειστεί, ξεπέρασε κατά σειρά τις ομάδες των Ολυμπιακού Βόλου, Αστέρα Τρίπολης και ΟΦΗ.
Την επόμενη περίοδο (2008–09), ο Ατρόμητος διατήρησε στη σύνθεσή του πολλούς ποδοσφαιριστές επιπέδου Α' Εθνικής (αγωνιζόμενοι πολλά χρόνια στην κορυφαία κατηγορία), έχοντας ως στόχο να επιστρέψει άμεσα στη Σούπερ Λίγκα, τον οποίο κατάφερε με εμφατικό τρόπο, ως πρωταθλητής Β' Εθνικής, εξασφαλίζοντας από πολύ νωρίς την άνοδο. Την ίδια χρονιά, στο κύπελλο Ελλάδας (2009), αποκλείστηκε από τον Άρη στη φάση των 32, έχοντας αποκλείσει Φωστήρα και Κορωπί.
Επιστροφή στη Σούπερ Λίγκα και επιτυχίες
Η επιστροφή του στην A΄ κατηγορία, την περίοδο 2009–10, συνδυάστηκε με πολύ καλές εμφανίσεις και τελικά η ομάδα τερμάτισε έβδομη, πραγματοποιώντας μια πολύ καλή χρονιά. Στο κύπελλο Ελλάδας (2009–10) αποκλείστηκε στη φάση των 16 από τον ΠΑΣ Γιάννινα, ενώ στους 32 είχε ξεπεράσει το εμπόδιο του Βισαλτιακού Νιγρίτας.
Το 2011 βρήκε τον σύλλογο ενώπιον της μεγαλύτερης πρόκλησης της, έως τότε, ιστορίας του, καθώς αντιμετώπισε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας την ΑΕΚ διεκδικώντας με αξιώσεις την κατάκτηση του τροπαίου. Τελικά σε έναν αγώνα που στιγματίστηκε από σοβαρά επεισόδια, η ΑΕΚ κατέκτησε τη νίκη επικρατώντας με 3–0 (με τον αγώνα να διακόπτεται ένα λεπτό πριν τη λήξη και τον διαιτητή Τάσο Κάκο να βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο μετά από δέκα λεπτά διακοπής, σφυρίζοντας το τέλος του). Στο πρωτάθλημα όμως, η ομάδα του Ατρόμητου γλίτωσε τον υποβιβασμό την προτελευταία αγωνιστική, παρόλο που δημιούργησε δύσκολο εμπόδιο στους εντός έδρας αγώνες της, σημειώνοντας μόλις 2 ήττες στο Περιστέρι, ενώ εντυπωσίασε σε αρκετές περιπτώσεις, όπως με τη νίκη 3–1 επί του Ολυμπιακού και την εκτός έδρας νίκη 1–0 επί του ΠΑΟΚ.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο (2011–12), ο Ατρόμητος έκανε μια εκπληκτική χρονιά, βάζοντας τα θεμέλια για ακόμα μεγαλύτερες διακρίσεις τα επόμενα χρόνια. Εξασφάλισε στο πρωτάθλημα την έξοδο στην Ευρώπη, τερματίζοντας στην κανονική διάρκειά του τρίτος μαζί με τον ΠΑΟΚ και κέρδισε τη συμμετοχή του για πρώτη φορά στα πλέι οφ. Εκεί τερμάτισε τρίτος (τέταρτη κατά σειρά ομάδα μαζί με τον πρωταθλητή) και προκρίθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του, σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ταυτόχρονα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά προκρίθηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας (2011–12) έχοντας αποκλείσει στους 16 και στα προημιτελικά, τον Άρη και τον ΠΑΟΚ αντίστοιχα. Στον τελικό που έγινε στις 28 Απριλίου 2012 απέναντι στον Ολυμπιακό, ήρθε ισόπαλος στην κανονική διάρκεια του αγώνα με 1–1, όμως με γκολ που δέχτηκε στο τελευταίο λεπτό της παράτασης, έχασε το τρόπαιο (τελικό σκορ 2–1 υπέρ του Ολυμπιακού).
Η περίοδος 2012–13 ήταν ανάλογη με την προηγούμενη και ξεκίνησε με τη δεύτερη συμμετοχή του συλλόγου στην Ευρώπη, όπου αποκλείστηκε από την αγγλική Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Στο κύπελλο Ελλάδας (2012–13) αποκλείστηκε νωρίς από τον Ολυμπιακό Βόλου, όμως στο πρωτάθλημα τερμάτισε με ευκολία στην τέταρτη θέση. Η απόδοση όμως του συλλόγου μέσα στη χρονιά δεν εντυπωσίασε και αφού αρχικά παραιτήθηκε ο προπονητής που ξεκίνησε Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο αντικαταστάτης του Νίκος Αναστόπουλος απολύθηκε λίγο πριν το τέλος της κανονικής περιόδου. Στα πλέι οφ την ομάδα καθοδήγησε ο Γιώργος Παράσχος και αλλάζοντας την εικόνα του συλλόγου προς το καλύτερο, η έξοδος στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ χάθηκε στον τελευταίο αγώνα του μίνι πρωταθλήματος, όμως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά προκρίθηκε στα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ και για τρίτη φορά στην ιστορία του εξασφάλισε την έξοδό του στην Ευρώπη.
Η περίοδος 2018–19 ξεκίνησε για τον Ατρόμητο με τον πρόωρο αποκλεισμό στο Europa League από την Ντιναμό Μπρεστ (3–4 και 1–1), δεχόμενος γκολ στο τελευταίο λεπτό του επαναληπτικού αγώνα στο Περιστέρι, όμως στη συνέχεια ακολούθησε εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα τερματίζοντας ξανά στην τέταρτη θέση και εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για δεύτερη συνεχή χρονιά. Ο Ευθύμης Κουλούρης, δανεικός από τον ΠΑΟΚ, χρίστηκε 1ος σκόρερ της Σούπερ Λιγκ, ενώ στο κύπελλο Ελλάδας έκανε κάποιες εντυπωσιακές εμφανίσεις στη φάση των ομίλων, νικώντας τον Ηρακλή με 1–6 και τη Θύελλα Καμαρίου με 0–8, φτάνοντας μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΚ.
Η αποχώρηση του προπονητή Νταμίρ Κάναντι το καλοκαίρι του 2019, αλλά και οι αποχωρήσεις ποδοσφαιριστών που πρωταγωνίστησαν στην προηγούμενη αγωνιστική περίοδο (Κουλούρης, Χατζηισαΐας, Μπουσουλάτζιτς, Σάκιτς, Μπρούνο) επέφεραν σημαντικές αλλαγές στην ομάδα. Ο Γιάννης Αναστασίου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία, ενώ ήρθαν έμπειροι ποδοσφαιριστές (Βέλλιος, Ανδρούτσος, Μπαένα, Γκάλο). Η περίοδος 2019–20 ξεκίνησε με την επιτυχημένη πρόκριση στο Europa League επί της σλοβακικής Ντούναϊσκα Στρέντα με δύο νίκες (2–1, 3–2), αλλά στη συνέχεια οι δύο κακές εμφανίσεις και ο αποκλεισμός από την πρωταθλήτρια Πολωνίας Λέγκια Βαρσοβίας (0–0, 0—2) καθώς και οι μέτριες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα οδήγησαν στην αντικατάσταση του Αναστασίου από τον Σάββα Παντελίδη τον Νοέμβριο του 2019, χωρίς όμως να γίνει εφικτό κάτι καλύτερο από την 7η θέση στο πρωτάθλημα. Στο κύπελλο Ελλάδας, ο Ατρόμητος έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης (0–0, 0–1).
Οικονομικά
Από την επιστροφή στην κορυφαία κατηγορία το 2009, η ΠΑΕ παρουσιάζει θετικό ισοζύγιο στις αγοραπωλησίες ποδοσφαιριστών (περιλαμβάνονται τα έξοδα/έσοδα για/από δανεισμούς), με αποτέλεσμα να έχει εισπράξει περισσότερα από 3,4 εκατομμύρια ευρώ, με χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το καλοκαίρι του 2015 έλαβε χώρα η πρώτη αγορά των τελευταίων 6 χρόνων. Επίσης, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία ισολογισμού της UEFA στο πέρας του εκάστοτε οικονομικού έτους, τα έσοδα από τη συμμετοχή σε προκριματικούς γύρους και πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ, χωρίς τις εισπράξεις εισιτηρίων στους εντός έδρας αγώνες, ανέρχονται σε 840 χιλιάδες ευρώ.
Οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Ο Ατρόμητος εξασφάλισε για πρώτη φορά την έξοδό του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 2006–07, όπου αντιμετώπισε στην πρώτη φάση την ισπανική Σεβίλλη, μετέπειτα νικήτρια του θεσμού, από την οποία αποκλείστηκε με δύο ήττες (1–2 και 0–4).
Την περίοδο 2012–13 πραγματοποίησε τη δεύτερη ευρωπαϊκή του συμμετοχή, όπου τέθηκε αντιμέτωπος με την αγγλική Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ, στην τελευταία φάση πριν τους ομίλους του Europa League. Έπειτα από εξαιρετική εμφάνιση αναδείχθηκε ισόπαλος 1–1 στον εντός έδρας πρώτο αγώνα, ενώ στον επαναληπτικό ηττήθηκε 1–0 στην Αγγλία, με επίσης πολύ καλή παρουσία.
Η πρώτη του νίκη (και μάλιστα εκτός έδρας) σημειώθηκε την περίοδο 2013–14 επί της ολλανδικής Άλκμααρ με 2–0, δεν κατάφερε όμως να ανατρέψει το σε βάρος του 1–3 του πρώτου αγώνα στο Περιστέρι.
Δύο χρόνια αργότερα (2015–16) πανηγύρισε την πρώτη του πρόκριση σε επόμενη γύρο, αποκλείοντας στον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ τη σουηδική ΑΪΚ Στοκχόλμης με δύο νίκες (3–1 στη Στοκχόλμη και 1–0 στο Περιστέρι), δεν μπόρεσε όμως να ξεπεράσει το εμπόδιο της τουρκικής Φενέρμπαχτσε στην επόμενη φάση. Η δεύτερη ευρωπαϊκή πρόκριση ήρθε την περίοδο 2019–20 στον δεύτερο προκριματικό γύρο για τον ίδιο θεσμό, ξανά με δύο νίκες (2–1 εκτός και 3–2 εντός), αποκλείοντας αυτήν τη φορά την Ντούναϊσκα Στρέντα από τη Σλοβακία.
Ο Γιώργος Μανούσος είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με 4 τέρματα.
Έμβλημα
Το έμβλημα του Ατρομήτου αποτελείται από ένα άστρο. Ακολουθούν ορισμένες από τις εκδοχές του εμβλήματος του συλλόγου έως και σήμερα.
Σύνδεσμοι φιλάθλων
Φίλοι της ομάδας του Ατρόμητου, είναι κυρίως οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του Περιστερίου, μιας και ο σύλλογος εκπροσωπεί αποκλειστικά την πόλη. Στη χαραυγή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, το 1980, ιδρύθηκε και ο σύνδεσμος των πιο φανατικών οπαδών του Ατρόμητου, οι Fentagin 1980, που στα αραβικά σημαίνει «αυτοί που είναι έτοιμοι να θυσιαστούν». Η παρουσία των Fentagin είναι πάγια δίπλα στην αγαπημένη τους ομάδα και ιδιαίτερα δυναμική. Δεν δίστασαν να αναλάβουν ακόμα και τη διοίκηση της ομάδας το 1987 και μάλιστα να την αναδείξουν πρωταθλήτρια στην Γ’ Εθνική. Μέχρι και σήμερα, είναι η κύρια μάζα οπαδών της ομάδας, έχουν δικούς τους χώρους, μέσα στο κτίριο του Δημοτικού γηπέδου του Περιστερίου αλλά και στο κέντρο της πόλης. Τέλος, έχουν καλή σχέση με τους οργανωμένους οπαδούς του Ηρακλή Θεσσαλονίκης αλλά και άλλων συνδέσμων ελληνικών ομάδων με κοινό τους σημείο να είναι η ειρηνική και πολιτισμένη συνύπαρξη, οπαδών αντιπάλων ομάδων στο ίδιο γήπεδο και στις ίδιες κερκίδες,κοινές δράσεις για τα οπαδικά δικαιώματα αλλά και κινήσεις ενάντια στην κρατική καταστολή.
Ποδοσφαιριστές
.
Τεχνικό επιτελείο
.
Δομή συλλόγου
. Όλοι/ες ελληνικής υπηκοότητας
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το ποδοσφαιρικό τμήμα γυναικών του Ατρομήτου είναι ενεργό και μετέχει στις εθνικές κατηγορίες της χώρας.
Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Το ανδρικό τμήμα πετοσφαίρισης του Ατρομήτου δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920, κατά την οποία μετείχε σε διοργανώσεις της εποχής. Σήμερα είναι ανενεργό.
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Σήμερα είναι ανενεργό.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Λενινισμός
Ο Λενινισμός είναι η μαρξιστική επαναστατική θεωρία και πρακτική που διατύπωσε και εφάρμοσε ο Βλαντίμιρ Λένιν, κατά την οποία η δικτατορία του προλεταριάτου (καθ)οδηγείται από ένα επαναστατικό Κόμμα «εμπροσθοφυλακής» ή «πρωτοπορίας» ευρισκόμενο στην ηγεσία της εργατικής τάξης εν μέσω της ταξικής πάλης. Έτσι οι λενινιστές διακρίνονται από μία συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του μαρξισμού στηριγμένη στις έννοιες της «πρωτοπορίας» και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, ενώ συνήθως οργανώνονται σε αστικού-κοινοβουλευτικού τύπου πολιτικά κόμματα, τα οποία ονομάζονται Κομμουνιστικά Κόμματα και συμμετέχουν νομότυπα στις πολιτικές διεργασίες μίας φιλελεύθερης δημοκρατίας.