cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγία Αργοκοιλιώτισσα
μικρογραφία|280x280εσ|Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Αργοκοιλιώτισσας Με το όνομα Παναγία Αργοκοιλιώτισσα ή Παναγία η Αργοκοιλιώτισσα φέρεται ιερό εικόνισμα που ανευρέθηκε στην ορεινή Νάξο, στη θέση Αργοκοίλι, εξ ου και το προσωνύμιο, καθώς και το Μοναστήρι που έχει ανεγερθεί στο σημείο εύρεσης, το οποίο και καταλαμβάνει έκταση περίπου 25 στρεμμάτων.
1η Εύρεση
Κατά το έτος 1836 στη θέση Αργοκοίλι, λίγο έξω από την Κόρωνο, κατά τη διάρκεια ανασκαφών επί 4 έως 5 χρόνια, από τους κατοίκους της Κορώνου και κατόπιν πολλών και διαφόρων οραμάτων χριστιανών Κορωνιδιατών, του Ιωάννου Μαγγιώρου, του Χριστόδουλου Μανωλά, του Μανώλη Σαχά και άλλων, ευρέθει, κατά την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, 25 Μαρτίου, μέσα σε βαθύ σπήλαιο, αρχαιότατη εικόνα, ανάγλυφος, λεπτότατης τέχνης, μικρή στο μέγεθος, ύψους 5,20 εκατοστών και πλάτους 5 εκατοστών, η οποία παρίστανε από τη μια όψη τον Ευαγγελισμό της Παρθένου Μαρίας, από την άλλη τη Βάπτιση του Ιησού Χρηστού.
Το εικόνισμα δεν ήταν από ξύλο ή μέταλλο αλλά από κηρομαστίχη. Η πολύτιμος αυτή εικόνα έμεινα απροφύλακτη στο μικρό ναϊδριο όπου είχε βρεθεί με αποτέλεσμα να κλαπεί. Έκτοτε η τύχη της αγνοούνταν αλλά πολλοί πίστευαν πως βρισκόταν στην πόλη της Νάξου.
Σε χειρόγραφο του ο αυτόπτης μάρτυρας Ιωάννης Μιχαήλ Κορρές μετέπειτα ιερέας της Κορώνου γράφει: το εικόνισμα έλαβε πρώτος στα χέρια του εντός του πυθμένα του εκ των ανασκαφών ανακαλυφθέντος σπηλαίου ο ονειρευάμενος Ιωάννης Μαγγιώρος, ο οποίος από τότε ονομάσθηκε Πατήρ Γιάννης.
Αυτός το έδωσε λίγο ψηλότερα στον ιερέα από την Κόρωνο Γεώργιο Ιωαν. Λεγάκη Σακέλλιον, αυτός στον ψηλότερα ευρισκόμενο ιερέα από το Σκαδό Γεώργιο Κορρέ και αυτός τέλος στον ιερέα Ιωάννη Μανωλά Οικονόμο από την Κωμιακή που περίμενε στο στόμιο του σπηλαίου.
Οι τρεις αυτοί ιερείς έδειξαν το ιερό εικόνισμα στο συγκεντρωμένο πλήθος των χριστιανών οι οποίοι με δάκρυα έπεσαν στα γόνατα και το προσκυνούσαν με το ίδιο το χειρόγραφο να λέει επίσης πως πολλές ιάσεις και θεραπείες διαφόρων νοσημάτων κατά την ώρα εκείνη τελέσθηκαν μεταξύ των παρισταμένων χριστιανών.μικρογραφία|Το σπήλαιο της Εύρεσης
Η Εμφάνιση του Αγιάσματος
Τον επόμενο χρόνο, και ανήμερα της εύρεσης, εμφανίσθηκε αγίασμα σε επιφανιακό φρεάτιο στον χώρο που βρέθηκε η εικόνα και σκάβοντας στο σημείο αποκαλύφθηκε η είσοδος ενός μικρού σπηλαίου εντός του οποίου μέσα από μια μικρή κρύπτη υπήρχαν λαξευμένες βαθμίδες σχεδόν σε κάθετη διάταξη που οδηγούν στην από οροφής έξοδο.
Ολόκληρο αυτό το σπήλαιο αποδίδεται σήμερα ως βυζαντινό παρατηρητήριο φυλάκιο παρά τη βάση του οποίου είχαν αποκρύψει την εικόνα πιθανώς την περίοδο της εικονομαχίας.
Το σημείο αυτό του βράχου του αγιάσματος είναι ορατό από τη θάλασσα όχι όμως από την ακτή. Βρίσκεται δε σε απόλυτη ευθυγράμμιση με δύο κατ΄ έναντι κορυφές λόφων με κατεύθυνση Α - Δ.
2η Εύρεση
Τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου 1930 η μικρή μαθήτρια του Γυμνασίου Νάξου Αικατερίνη Λεγάκη του Γεωργίου από την Κόρωνο, δισέγγονη του πατρός Ιωάννου (= Ιωάννης Μαγγιώρος ο άνθρωπός που έπιασε πρώτος την εικόνα της Αργοκοιλιώτισσας όταν βρέθηκε το 1836) πληροφορείται από όραμα που είδε ότι η εικόνα της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας βρίσκεται στη Νάξο και συγκεκριμένα στην οικία της Ειρήνης Αντ. Ξένου και ότι η εν λόγω κυρία έχει υποστεί και θα υποστεί ακόμη πολλά ατυχήματα αν δεν παραδώσει το εικόνισμα το οποίο κατέχει εν αγνοία της και δεν επιτρέψει να μεταφερθεί αυτό στην αρχική θέση της ευρέσεως του.
Η μικρή μαθήτρια μετά ανακοίνωσε στον αδερφό της την οπτασία της.
Ο αδερφός της Νικηφόρος Λεγάκης του Γεωργίου ή Γίγαντας υπηρετούσε σαν καθηγητής γυμναστικής στο Γυμνάσιο Νάξου.
Μετά την ανακοίνωση της αδερφής του μετέβηκε στην κ. Ξένου και της είπε για την οπτασία της αδερφής του. Η ευσεβής κ. Ξένου άκουσε για το όνειρο, αισθάνθηκε βαριά συγκίνηση και κλαίγοντας αμέσως παρακάλεσε ιερέα να έρθει στην οικία της και να τελέσει παράκληση, στην οποία παρέστησαν και αρκετοί ευσεβείς πολίτες της Νάξου, οι οποίοι προσκύνησαν το ιερό εικόνισμα.
Μετά από όλα αυτά ο Νικηφόρος Γ. Λεγάκης παρέλαβε από τα χέρια της κ. Ξένου το εικόνισμα με την παρουσία των επιτρόπων του ναού της Αργοκοιλιώτισσας Νικ. Γ. Λεγάκη, Ι. Στ. Σιδερή, Ι. Π. Γλέζου και Ι.Γ. Χουζούρη και αναχώρησαν για την Κόρωνο. Την ιερή εικόνα προέπεμψαν έως έξω από την πόλη της Νάξου η κ. Ξένου, ο ιερέας και άλλοι πολλοί κάτοικοι της πόλεως.
Το Ιερό Εικόνισμα
Είναι μία αμφίπλευρη εικόνα, που από τη μια πλευρά απεικονίζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και από την άλλη τη Βάπτιση του Ιησού Χριστού.μικρογραφία|1η όψη: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκουμικρογραφία|2η όψη: Η Βάπτιση του Ιησού ΧριστούΤο Εικόνισμα βρέθηκε στη θέση Αργοκοίλι το 1836 απ' όπου εκλάπη, με αποτέλεσμα να χαθεί. Το 1930 όμως ύστερα από 90 περίπου χρόνια και όπως γνωρίζουν και όλοι οι επιζώντες από τότε, το εικόνισμα ξαναβρέθηκε με όραμα μιας μαθήτριας του Γυμνασίου, της Αικατερίνης Λεγάκη, στη Χώρα της Νάξου. Ήταν στα εικονίσματα της κ. Ξένου που το παρέδωσε, και το επέστρεψαν στο Αργοκοίλι στις 9 Φεβρουαρίου 1930.
Ανέγερση ναού
Το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας βρίσκεται στο Βορειοανατολικό τμήμα της Νάξου, 4 χιλιόμετρα μετά την Κόρωνο σε μια όμορφη πλαγιά, στη θέση Αργοκοίλι.
Στον χώρο που βρέθηκε η εικόνα ανεγέρθηκε αρχικά ένα πρόχειρο μικρό κελί για τη φύλαξή της και αργότερα, το 1851, ναός της Παναγίας. μικρογραφία|Ο παλαιός Ναός της Παναγίας|248x248εσ Κοντά στον ναό αυτό, το 1962, στο σημείο της εύρεσης, οικοδομήθηκε ο μικρός ναός της Αγίας Άννας, που ενσωμάτωσε το φρεάτιο που οδηγεί στο σπήλαιο. μικρογραφία|Ο Ναός της Ευρέσεως αφιερωμένος στην Αγία Άννα Επίσης στον ίδιο χώρο το 1997 ξεκίνησε η ανέγερση νέου μεγαλοπρεπή ναού, ανατολικότερα του αρχικού που σε διαστάσεις κρίνεται ο μεγαλύτερος των Κυκλάδων, ενώ επίσης στον χώρο υπάρχουν συγκροτήματα κελιών για τη φιλοξενία των προσκυνητών.μικρογραφία|248x248εσ|Ο νέος Ναός της Παναγίας, ο μεγαλύτερος των ΚυκλάδωνΠέριξ αυτού προγραμματίζεται η ανέγερση περιμετρικών κελιών φιλοξενίας πιστών καθώς και αίθουσες πολιτιστικών εκδηλώσεων μεταξύ των οποίων και μεγάλο αμφιθέατρο.
Παναξιακό προσκύνημα
Σήμερα όλος ο χώρος αυτός χαρακτηρίζεται "παναξιακό προσκύνημα", ενώ οι ιστορίες της θαυματουργού εικόνας αναφέρονται πέρα από τοπικά γεγονότα, σχεδόν σ΄ όλες τις Κυκλάδες. Το προσκύνημα γιορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου, οπότε συρρέουν χιλιάδες πιστοί για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.
Την ημέρα αυτή ο δρόμος Κόρωνος προς το Μοναστήρι Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας μονοδρομείται κατόπιν διάνοιξης δρόμου προς Λυώνα με αναγκαστική κυκλική πορεία Λυώνα - Κόρωνο.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Νάξο Αργοκοιλιώτισσα
Ντάνκαν Γουάτμορ
Ο Ντάνκαν Ίαν Γουάτμορ (αγγλ.: Duncan Ian Watmore, γενν.: 8 Μαρτίου 1994) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός στην Σάντερλαντ. Είναι διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες, και στο παρελθόν έχει αγωνιστεί για τις Άλτρινχαμ ΦΚ, Κλίδερο ΦΚ και Χιμπέρνιαν ΦΚ.
Βιογραφία
Ο Γουάτμορ ξεκίνησε την καριέρα του στις νεανικές ομάδες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά στην ηλικία των 12 αφέθηκε ελεύθερος. Στα 16 του, εντάχθηκε στην Άλτρινχαμ. Έπειτα από ένα πέρασμα ως δανεικός, στην Κλίδερο, αγωνίστηκε για την πρώτη ομάδα της Άλτριχαμ πετυχαίνοντας 14 γκολ την σεζόν 2012-13
Το 2013, ο Γουάτμορ εντάχθηκε στην Σάντερλαντ. Τον Ιανουάριο του 2014, πήγε δανεικός στην σκωτσέζικη Χιμπέρνιαν, μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν. Την επόμενη χρονιά, ο Γουάτμορ αγωνίστηκε στην ομάδα κάτω των 21 της Σάντερλαντ και πετυχαίνοντας 11 γκολ σε 18 αγώνες, του απονεμήθηκε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς για την Πρέμιερ Λιγκ κάτω των 21.
Με το ξεκίνημα της σεζόν 2015-16, ο Γουάτμορ εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Σάντερλαντ. Κάνοντας κάποιες πολύ καλές εμφανίσεις, τον Νοέμβριο του 2015 υπόγραψε νέο τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικό ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιαν ΦΚ
Φάλκης
Στην ελληνική μυθολογία ο Φάλκης ήταν ένας από τους Ηρακλείδες και πιο συγκεκριμένα ένας από τους Τημενίδες, γιος του Τημένου και εγγονός του Αριστομάχου. Οι αδελφοί του Φάλκη, ο Κείσος, ο Κερύνης, ο Αργαίος και ο Ευρύπυλος, σκότωσαν τον πατέρα τους, ενώ ο ίδιος ο Φάλκης σκότωσε την αδελφή τους Υρνηθώ. Αυτά όλα έγιναν στον αγώνα τους εναντίον του συζύγου της Υρνηθούς, του Δηιφόντη, για την ηγεμονία του Άργους. Αργότερα, ο Φάλκης επιτέθηκε ενάντια στη Σικυώνα μαζί με τον ηγεμόνα Λακεστάδη, την κυρίευσαν και συμβασίλευσαν εκεί.
Πηγές
Φαλκης Φαλκης Φαλκης
Καντόρες Μινόρες
Η Χορωδία αγοριών του Καθεδρικού Ναού του Ελσίνκι, Καντόρες Μινόρες (λατινικά: Cantores Minores) είναι φινλανδική παιδική χορωδία που ιδρύθηκε το 1952. Από το 2005, η διευθυντής χορωδίας έχει ο Χάννου Νόργιανεν (φινλανδικά: Hannu Norjanen). Το ρεπερτόριο της χορωδίας περιλαμβάνει έργα των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και επίσης έργα σύγχρονων συνθετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χορωδίες Κατηγορία:Μουσική στη Φινλανδία
Πάπυρος του Βερολίνου
μικρογραφία Ο Πάπυρος του Βερολίνου νούμερο 6619, ή κοινώς γνωστός ως Πάπυρος του Βερολίνου, είναι ένας αρχαίος αιγυπτιακός πάπυρος από το Μέσο βασίλειο. Ο πάπυρος βρέθηκε στη αρχαία τοποθεσία ταφής της Σακκάρα στις αρχές του 19ου αιώνα μ.Χ.
Ο πάπυρος είναι μία από τις κυριότερες πηγές που έχουμε για τα αρχαία αιγυπτιακά μαθηματικά και την ιατρική, μεταξύ των οποίων και η πρώτη γνωστή καταγραφή που αφορά στην διαγνωστική εγκυμοσύνης, κατατάσσοντάς τον έτσι στους αιγυπτιακούς ιατρικούς παπύρους.
Ο Πάπυρος του Βερολίνου περιέχει ένα πρόβλημα που διατυπώνεται, "το εμβαδόν ενός τετραγώνου πλευράς 100 είναι ίσο με αυτό δύο μικρότερων τετραγώνων. Η πλευρά του ενός είναι το 1/2 + 1/4 της πλευράς του άλλου". Το ενδιαφέρον είναι ότι το πρόβλημα μπορεί να υποδηλώνει κάποια γνώση του Πυθαγόρειου θεωρήματος, αν και ο πάπυρος έχει μόνο μία λύση σε μία δευτεροβάθμια εξίσωση με ένα άγνωστο. Στη γλώσσα των σύγχρονων μαθηματικών, το σύστημα εξισώσεων x2 + y2 = 100 και x = (3/4)y καταλήγουν σε μία εξίσωση με το y: ((3/4)y)2 + y2 = 100, που δίνει τις λύσεις y = 8 and x = 6.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία Κατηγορία:Παπυρολογία
Ιάλυσος (μυθολογία)
Ο Ιάλυσος κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο επώνυμος ήρωας της αρχαίας πόλης της Ιαλυσού που βρίσκεται στο νησί της Ρόδου.
Ο Ιάλυσος ήταν γιος του Κερκάφου και της Κυδίππης, αδελφός του Καμείρου και του Λίνδου, που με τη σειρά τους ήταν οι επώνυμοι ήρωες των ομωνύμων πόλεων. Ο ίδιος ο Ιάλυσος πήρε ως σύζυγό του τη Δώτιδα και απέκτησαν μία κόρη, τη Σύμη, που με τη σειρά της έγινε η επώνυμη ηρωίδα του ομωνύμου νησιού.
Μπαχάμες
Η Κοινοπολιτεία των Μπαχαμών (αγγλικά: Commonwealth of The Bahamas) είναι χώρα της Βόρειας Αμερικής με έκταση 13.878 τ.χλμ. και πληθυσμό 397.360 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Αποτελεί νησιωτικό σύμπλεγμα με περίπου 700 μεγάλα νησιά και άλλα μικρότερης έκτασης στον Ατλαντικό ωκεανό και την Καραϊβική Θάλασσα. Πρωτεύουσα είναι η Νασσάου.
Γεωγραφία
Οι Μπαχάμες είναι ένα νησιωτικό σύμπλεγμα 700 περίπου νησιών-ατολών στο δυτικό Ατλαντικό ωκεανό, από τα οποία κατοικούνται περίπου τα 35. Το μεγαλύτερο σε έκταση νησί του συμπλέγματος ονομάζεται Άντρος, και βρίσκεται 190 χλμ. νοτιοανατολικά της χερσονήσου της Φλόριντα. Βορειοδυτικά του Άντρος βρίσκονται τα νησιά Μπίμινι, ενώ βορειότερα το νησί Γκραντ Μπαχάμα, όπου υπάρχει και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κράτους, το Φρίπορτ. Ανατολικά του, βρίσκεται το νησί Γκρέιτ Αμπάκο και το Λιτλ Αμπάκο, ενώ αρκετά νοτιότερα το νησί Γκρέιτ Ινάγκουα, δεύτερο σε έκταση στο σύμπλεγμα. Άλλα σημαντικά νησιά είναι το Ελεύθερα, το Άκλινς, το Λονγκ Άιλαντ, το Κατ Άιλαντ, το Σαν Σαλβαντόρ, το Κρουκντ Άιλαντ, το Μαγιαγκουάνα και το Γκρέιτ Εξούμα. Το Νασσάου είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του κράτους, και βρίσκεται στο νησί Νιου Πρόβιντενς, στο κέντρο περίπου του όλου συμπλέγματος. Τα νησιά του όλου συμπλέγματος ουσιαστικά αποτελούν αναδύσεις υποθαλάσσιων ωκεάνιων υφάλων της ευρύτερης περιοχής, όπως φαίνεται και στη δορυφορική άποψη. Οι ύφαλοι αυτοί είναι γνωστοί με τις ονομασίες Γκρέιτ Μπαχάμα, Λιτλ Μπαχάμα και Κέι Σαλ. Το ψηλότερο σημείο των νησιών είναι μόλις 70 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται στο νησί Λονγκ Άιλαντ. Το νησί Νιου Πρόβιντενς έχει μέγιστο υψόμετρο 30 μ. Η γεωλογική φύση του συμπλέγματος είναι σταθερή, καθώς το υπόβαθρο του εδάφους αποτελείται από συμπαγή κοράλλια, ενώ παράλληλα υπάρχουν και ασβεστολιθικά πετρώματα. Ιζηματογενή εδάφη προκύπτουν κύρια από την αποσάθρωση των κοραλλιών και των οστράκων, ενώ επιφανειακά το έδαφος είναι πετρώδες ή βαλτώδες. Η επιφάνεια καλύπτεται από χαμηλή θαμνώδη βλάστηση, ενώ ορισμένα ψηλά δέντρα απαντώνται στα βορειότερα νησιά του συμπλέγματος. Σε ορισμένα νότια νησιά, ευδοκιμεί η τροπική δεντρώδης βλάστηση χαμηλού ύψους. Αν και ορισμένα εδάφη είναι αρκετά γόνιμα, το βάθος τους είναι ιδιαίτερα μικρό, ενώ ελάχιστοι είναι οι ταμιευτήρες γλυκού νερού με ένα μοναδικό ποτάμι στο νησί Άντρος.
Ιάλυσος (μυθολογία)
Ορολογία
Στα αρχαία ελληνικά έχουμε αναφορές στο όνομα του ήρωα ως Ἰήλυσος στην ιωνική διάλεκτο και ως Ἰάλυσος στη δωρική διάλεκτο.
Μπαχάμες
Κλίμα
Το ετήσιο ύψος βροχής ανέρχεται σε 1320 χιλιοστά και συνήθως σημειώνεται τις περιόδους Μαΐου-Ιουνίου και Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου. Η βροχή συνήθως έχει μορφή σύντομων και έντονων βροχοπτώσεων, σε συνδυασμό με δυνατούς ανέμους με ριπές. Τα επεισόδια ακολουθούνται σχεδόν πάντα από καθαρό ουρανό.
Οι επικρατέστεροι άνεμοι είναι ανατολικοί σε όλο το χρόνο, αν και τείνουν να γυρίζουν νοτιοανατολικοί από τον Οκτώβριο ως το Απρίλιο, και νοτιοδυτικοί από το Μάιο ως το Σεπτέμβριο. Αυτοί οι άνεμοι σπάνια ξεπερνούν τα 24 χλμ./ώρα, με εξαίρεση την εποχή των τροπικών κυκλώνων. Αν και η εποχή αυτή διαρκεί από τον Ιούνιο ως το Σεπτέμβριο, οι περισσότεροι κυκλώνες στις Μπαχάμες συμβαίνουν μεταξύ Ιουλίου και Οκτωβρίου.
Ιάλυσος (μυθολογία)
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Μπαχάμες
Ιστορία
Γύρω στον 7ο αιώνα μ.Χ. πληθυσμοί Ταΐνων μετακινήθηκαν στα μέχρι τότε ακατοίκητα νησιά των νοτίων Μπαχάμες από τα μεγαλύτερα νησιά της Καραϊβικής, Ισπανιόλα και Κούβα. Οι πληθυσμοί αυτοί έγιναν γνωστοί ως Λουκαγιανοί και κατά την άφιξη του Κολόμβου στην Αμερική το 1492 αριθμούσαν περίπου στις 30.000. Η πρώτη προσέγγιση του Κολόμβου έγινε στο νησί Σαν Σαλβαδόρ, το οποίο οι ιθαγενείς αποκαλούσαν Γκουαναχάνι, και σήμερα μάλλον είναι το νησί με την ίδια ονομασία (ή εναλλακτικά νησί Γουάτλινγκ) στις νοτιοδυτικές Μπαχάμες.
Οι Ισπανοί που ακολούθησαν την αποστολή του Κολόμβου αποδεκάτισαν τους πληθυσμούς των νησιών, παίρνοντας αρκετούς κατοίκους ως σκλάβους, ενώ παράλληλα ο πληθυσμός αποδεκατίστηκε από ασθένειες και επιδημίες που έφεραν μαζί τους οι Ευρωπαίοι κατακτητές. Η ιλαρά εξόντωσε περίπου το μισό πληθυσμό των νησιών.
Είναι γενικά αποδεκτό, ότι τα νησιά παρέμειναν ακατοίκητα μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα. Πρόσφατες έρευνες όμως δείχνουν ότι είχαν γίνει αρκετές προσπάθειες εποικισμού τους από ομάδες κατακτητών από την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Βρετανία, καθώς και από ιθαγενείς Αμερικάνικους πληθυσμούς. Το 1648 μετανάστευσαν στις Μπαχάμες οι γνωστοί ως Ελεύθεροι Τυχοδιώκτες από τις Βερμούδες. Αυτές οι ομάδες ήταν Βρετανοί Πουριτανοί και ίδρυσαν την πρώτη μόνιμη αποικία στο νησί που ονόμασαν Ελευθέρα (από την ελληνική λέξη ελευθερία). Στη συνέχεια αποίκησαν το σημερινό νησί Νιου Πρόβιντενς το οποίο τότε ονόμασαν Σέιλ, προς τιμή ενός ηγέτη τους.
Το 1670 ο βασιλιάς Κάρολος ο Β' της Αγγλίας παραχώρησε τα νησιά στην κυριότητα των Λόρδων ιδιοκτητών των περιοχών Καρολίνας, οι οποίοι με τη σειρά τους νοίκιασαν τα νησιά από το στέμμα με τα δικαιώματα στο εμπόριο, τη φορολογία, το διορισμό κυβερνητών και τη διοίκησή τους. Αυτή την περίοδο, οι Μπαχάμες έγιναν παράδεισος για τους πειρατές, με συνέπεια, για να αποκαταστήσουν την τάξη, οι Βρετανοί πολέμησαν την πειρατεία και έκαναν τα νησιά αποικία του βρετανικού στέμματος, με κυβερνήτη τον Γουντς Ρότζερς.
Κατά τον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, τα νησιά ήταν στόχος του αμερικάνικου ναυτικού, ενώ η πρωτεύουσα Νασάου στο νησί Νιού Πρόβιντενς καταλήφθηκε από τον Αμερικανικό στρατό. Το 1782, μετά τη βρετανική ήττα στο Γιορκτάουν, ένας Ισπανικός στόλος εμφανίστηκε στις ακτές του Νασάου, το οποίο παραδόθηκε χωρίς αντίσταση. Με τη συνθήκη των Βερσαλιών το 1783, η οποία έβαζε τέλος στην παγκόσμια διαμάχη μεταξύ της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας, οι Ισπανοί επέστρεψαν τις Μπαχάμες στο βρετανικό στέμμα.
Οι Βρετανοί κατάργησαν τη δουλεία στα νησιά το 1807, γεγονός που οδήγησε στη μετανάστευση στις Μπαχάμες χιλιάδων Αφρικανών που υπηρετούσαν στο βασιλικό ναυτικό. Η δουλεία καταργήθηκε σε όλη τη βρετανική αυτοκρατορία το 1834. Στον Β' Π.Π. η νότιο περιοχή της συμπεριελήφθη στη αμερικανοβρετανική Συμφωνία αντιτορπιλικών έναντι βάσεων.
Η σύγχρονη πολιτική ανάπτυξη των νησιών ξεκίνησε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα πρώτα πολιτικά κόμματα ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 1950 και η Βρετανία παραχώρησε μερική αυτονομία στα νησιά το 1964. Το 1967, ο πρώτος έγχρωμος πρωθυπουργός εκλέχθηκε στα νησιά, ενώ το 1973 οι Μπαχάμες έγιναν πλήρως ανεξάρτητο κράτος, διατηρώντας όμως τη συμμετοχή στη Βρετανική Κοινοπολιτεία. right|thumb|300px|Δορυφορική εικόνα του νησιωτικού συμπλέγματος Μπαχάμες ([[ΝΑΣΑ, λήψη 2009).]]
Εκλογές
Εκλογές στη χώρα γίνονται κάθε 5 χρόνια. Το δικαίωμα ψήφου χορηγείται στην ηλικία των 18 ετών, σε άνδρες και γυναίκες.
Δημογραφικά στοιχεία
Σχεδόν το 85% του συνολικού πληθυσμού έχει αφρικανική ή αφροαμερικανική καταγωγή, ενώ σχεδόν τα 2/3 διαμένουν στο νησί Νιου Πρόβιντενς, όπου βρίσκεται και η πρωτεύουσα Νασάου, και σχεδόν το 1/6 στο νησί Γκραντ Μπαχάμα, όπου βρίσκεται η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, Φρίπορτ. Τα νησιά ήταν γενικά αραιοκατοικημένα ως και ακατοίκητα μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα μόνο από πειρατές, ενώ τότε μετανάστευσαν σε αυτά χιλιάδες πρόσφυγες από τις ΗΠΑ, πιστοί στο βρετανικό στέμμα, ως συνέπεια της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας από τη Βρετανία. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο πληθυσμός δεν ήταν μεγαλύτερος από 55.000 κατοίκους. Αναλυτικά δημογραφικά στοιχεία παρουσιάζονται παρακάτω με βάση δεδομένα του 2015.
Πληθυσμός: 324.597 κάτοικοι
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 73,2 χρόνια (69,9 χρόνια οι άνδρες και 76,6 οι γυναίκες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χώρες της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Φέρουσα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φέρουσα είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Φερουσα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1967
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1967 ήταν η 12η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Μπρνο, στην Τσεχοσλοβακία μεταξύ 18 και 28 Μαΐου του 1967. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα νέων.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση με 2 χρυσά μετάλλια και 6 συνολικά. Η Γαλλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 1 χρυσό μετάλλιο και 4 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Δυτική Γερμανία και η Ιταλία με 1 χρυσό μετάλλιο και 3 συνολικά έκαστη.
Παραπομπές
1967 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τσεχοσλοβακία Κατηγορία:Σκοποβολή το 1967
6 Νοεμβρίου
5 Νοεμβρίου | 6 Νοεμβρίου | 7 Νοεμβρίου
Η 6η Νοεμβρίου είναι η 310η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (311η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 55 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Συνέλευση για το Μέλλον της Ευρώπης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Στίλπων Κυριακίδης
Ο Στίλπων Κυριακίδης (Κομοτηνή, 25 Οκτωβρίου 1887 - Θεσσαλονίκη, 18 Μαρτίου 1964) ήταν Έλληνας ιστορικός-λαογράφος, ο εισηγητής της "ιστορικής μεθόδου" στην Ελληνική Λαογραφία. Υπήρξε απόφοιτος Φιλοσοφικής σχολής. Το 1926 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με "Έδρα της Θρησκείας των Αρχαίων Ελλήνων, του Ιδιωτικού αυτών Βίου και της Λαογραφίας". Στην Κομοτηνή και τη Θεσσαλονίκη σήμερα υπάρχει οδός "Στίλπωνος Κυριακίδη" προς τιμήν του. Κόρη του ήταν η Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος η οποία ήταν επίσης λαογράφος και καθηγήτρια πανεπιστημίου (διαδέχθηκε την έδρα του πατέρα της στο ίδιο πανεπιστήμιο).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κομοτηνή και ήταν μοναχοπαίδι του ιατρού Παρασκευά Κυριακίδη και της Φωτεινής Ψάλτου η οποία ήταν δασκάλα. Σχολείο πήγε στην Κομοτηνή και στις Σέρρες και το το 1907 φοίτησε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1907 ο καθηγητής Νικόλαος Πολίτης (καθηγητής της ελληνικής Αρχαιολογίας και Μυθολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θεωρείται ο «πατέρας» της Επιστήμης της Λαογραφίας στην Ελλάδα ) πρόσθεσε στις πανεπιστημιακές διαλέξεις και το μάθημα της λαογραφίας το οποίο παρακολούθησε ως φοιτητής τότε ο Κυριακίδης.
Το 1911 δίδαξε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και το 1912-14 έγινε Γυμνασιάρχης στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας της Κύπρου. Το 1914 ανέλαβε την σύνταξη του Ιστορικού Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσας και το 1918 γίνεται διευθυντής του νεοσύστατου Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών το οποίο ιδρύθηκε από τον Νικόλαο Πολίτη. Το 1926 διορίστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μέχρι να συνταξιοδοτηθεί το 1957. Η πανεπιστημιακή έδρα είχε το όνομα "Έδρα της Θρησκείας των Αρχαίων Ελλήνων, του Ιδιωτικού αυτών Βίου και της Λαογραφίας". Την εποχή εκείνη οι λαογραφικές σπουδές στην Ελλάδα είχαν αρχαιογνωστικό ενδιαφέρον και ο Κυριακίδης προωθούσε την διάσωση του παραδοσιακού πολιτισμού της βόρειας Ελλάδας. Παράλληλα με την ακαδημαϊκή θέση στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης συνέχισε την οργάνωση του Λαογραφικού Αρχείου. Κατά την πανεπιστημιακή καριέρα του διετέλεσε τρεις φορές Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής και δύο φορές Πρύτανης (το 1934 και το 1942) του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο Στίλπων Κυριακίδης είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Φένακες
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία και θρησκεία, με την ονομασία Φένακες ήταν γνωστοί κάποιοι δαίμονες, τους οποίους επικαλούνταν και ζητούσαν τη βοήθειά τους οι αρχαίοι Αθηναίοι όσες φορές επιθυμούσαν να εξαπατήσουν κάποιον άνθρωπο. Το όνομά τους ετυμολογείται από τη λέξη φενάκη = περούκα και μεταφορικά απάτη, ψευτιά: στον ενικό φέναξ = απατεώνας.
Πηγές
Φενακες
Αιμίμοντος
thumb|right|250px|Η επαρχία Αιμιμόντου στην Διοίκηση της Θρακικής το έτος 400 Ο Αιμίμοντος (λατινικά: Haemimontus), όπως αναφέρεται από τον Ιεροκλή στον Συνέκδημο, ήταν επαρχία και τμήμα της διοικητικής διαίρεσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Η επαρχία δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλιτιανού τον 3ο αιώνα. Στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο και με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ. η επαρχία πέρασε στην ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Βουλγαρίας και Ανατολικής Θράκης στον Εύξεινο πόντο.
Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής και της επαρχότητας της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα. Καταργήθηκε τον 7ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Σαντές (γλυκό)
Ιστορία
Ένα γλυκό πιάτο με το όνομα σαντές αναφέρεται στην μεσαιωνική Βεγγαλική λογοτεχνία, συμπεριλαμβανομένων του Ραμαγιάνα του Κριτίμπας και τους στίχους του Τσαϊτάνγια. Ωστόσο, τα συστατικά του αυτό το πρωτότυπου πιάτου δεν είναι γνωστά. Πιθανότατα το πιάτο είναι διαφορετικό από το σύγχρονο σαντές βασισμένο στο τσχένα, που αποτελείται από στερεοποιημένο χιρ.
Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί πότε ακριβώς το σαντές ξεκίνησε να αναφέρεται ως γλυκό βασισμένο κυρίως στο τσχένα αντί για το χιρ. Αλλά είναι γνωστό ότι από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, το σαντές αναφερόταν συνήθως ως γλυκό βασισμένο στο τσχένα. Η πορτογαλική επιρροή οδήγησε στην εισαγωγή τυριού (δηλαδή τσχένα) στο δέκατο έκτο αιώνα.
Urbi et orbi
thumb|right|250px|Ο [[Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ σε χριστουγεννιάτικο μήνυμά του «'urbi et orbi»]] Η φράση Urbi et orbi (ούρμπι ετ όρμπι) είναι παπική ευλογία που σημαίνει «στην πόλη (εννοείται της Ρώμης) και στην οικουμένη», προκειμένου έτσι να δειχθεί ότι η ευλογία αυτή απευθύνεται προς όλο τον κόσμο της οικουμένης.
Η φράση αυτή χρησιμοποιείται, επίσης, προκειμένου να δηλωθεί μία πράξη με διεθνή σημασία ή και να καταδειχθεί αυτή διεθνώς π.χ. συνθήκες.
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Ραφαέλο Γκαμπίνο
Ο Ραφαέλο Γκαμπίνο (18 Απριλίου 1928 – 26 Αυγούστου 1989) ήταν Ιταλός υδατοσφαιριστής, που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Γεννήθηκε στη Ρώμη. Το 1952 ήταν μέλος της ιταλικής ομάδας που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ολυμπιακό τουρνουά. Συμμετείχε σε επτά αγώνες ως τερματοφύλακας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες
Lights Out
Ιστορία του δίσκου
Για το "Lights Out", το συγκρότημα αξιοποίησε τις υπηρεσίες του παραγωγού Ρον Νέβισον, ο οποίος βοήθησε με τον ήχο που προσέδωσε στο συγκρότημα, να πετύχουν οι UFO για πρώτη φορά αξιόλογες πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ατυχία χτύπησε το συγκρότημα όταν λίγο πριν ξεκινήσει την αμερικάνικη περιοδεία του, όπου άνοιγε τις εμφανίσεις των Rush, εξαφανίστηκε ο Μίκαελ Σένκερ με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από τον Πωλ Τσάπμαν. Μετά την επιστροφή των UFO στην Ευρώπη, ο Σένκερ έδωσε σημάδια ζωής και πείστηκε να επιστρέψει για το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν πολύ θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Rate Your Music" 3,86/5, και το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,3/5.
Θέσεις τσαρτ
Lights Out (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Μάιος 1977
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Lights Out" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Επαρχία Αττικής
right|300px|thumb|Η επαρχία Αττικής Η επαρχία Αττικής ήταν επαρχία του νομού Αττικής. Καταλάμβανε την ανατολική πλευρά της Αττικής και ταυτίζεται με τις σημερινές νομαρχίες Ανατολικής Αττικής και Αθηνών.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Το 1964 αποσπάστηκε από την επαρχία ο Πειραιάς και οι γειτονικοί του δήμοι συγκροτώντας μαζί με το νησί της Σαλαμίνας την επαρχία Πειραιά. Η επαρχία Αττικής έμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.
Παραπομπές
Αττικής
Φηνέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φηνέας (Φηνεύς - δεν πρέπει να συγχέεται με άλλα πρόσωπα με την ορθογραφία Φινέας), αναφέρεται ένας από τους γιους του Μέλανα. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Φηνέας σκοτώθηκε από τον Τυδέα, γιο του βασιλιά Οινέα της Καλυδώνας. Ο θάνατος του Φηνέα, ίσως και των αδελφών του, επήλθε κατά λάθος, από ατύχημα την ώρα του κυνηγιού. Μετά από αυτό ο Τυδέας αναγκάσθηκε να αυτοεξορισθεί και κατέφυγε στο Άργος.
Πηγές
Φηνεας
Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης
Το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης (Budapesti Műszaki és Gazdaságtudományi Egyetem είναι το σημαντικότερο Πολυτεχνείο στην Ουγγαρία και θεωρείται το αρχαιότερο πολυτεχνείο στον κόσμο το οποίο έχει πανεπιστημιακή κατάταξη και δομή. Ήταν το πρώτο ινστιτούτο στην Ευρώπη που εκπαίδευσε μηχανικούς σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Ιδρύθηκε το 1782.
Προσφέρει προγράμματα σε 5 γλώσσες: Ουγγρική γλώσσα, Αγγλική γλώσσα, Γερμανική γλώσσα, Γαλλική γλώσσα και Ρωσική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημόσια πανεπιστήμια Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ουγγαρία
Γκαστόν Γκαλιμάρ
Ο Γκαστόν Γκαλιμάρ (Gaston Gallimard) (Παρίσι, 18 Ιανουαρίου 1881- Νεϊγύ συρ Σεν, 25 Δεκεμβρίου 1975) υπήρξε Γάλλος εκδότης, ιδρυτής των εκδόσεων Γκαλιμάρ, ενός από τους σημαντικότερους εκδοτικούς οίκους του 20ου αιώνα για την γαλλική λογοτεχνία. Ασχολήθηκε επίσης και με άλλες δραστηριότητες του λόγου και του ευρύτερου καλλιτεχικού χώρου όπως η θεατρική και κινηματογραφική παραγωγή, οι εφημερίδες και η διοργάνωση συναυλίων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του γνωστού συλλέκτη σπάνιων βιβλίων και έργων τέχνης Πολ Γκαλιμάρ, ο Γκαστόν τελείωσε το λύκειο Κοντορσέ το 1898. Σπούδασε νομικά και λογοτεχνία στο Παρίσι.
Μετά από δύο ταξίδια στην Αμερική αποφασίζει να διαφοροποιηθεί από τους ανταγωνιστές του: Ιδρύει μια επιτροπή από "αναγνώστες" οι οποίοι προτείνουν τους νέους τίτλους και σταδιακά εισέρχεται στον χώρο του τύπου (Detective, Voila, Marianne). Το 1933 ενσωματώνει τις εκδόσεις της Πλειάδος, που έμελλαν να γίνουν κλασσικές και σημείο αναφοράς της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Πεθαίνει το 1975 αφού έχει σταδιακά παραχωρήσει τη δίοικηση του οίκου Γκαλιμάρ στον γιό του, Κλώντ.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι εκδότες
Ιάνθη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιάνθη (= μενεξεδί λουλούδι) είναι γνωστά τα ακόλουθα τρία διαφορετικά πρόσωπα:
Πολιτειακό Τάγμα του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού
Το Πολιτειακό Τάγμα του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού (Orden Civil de Alfonso X el Sabio) είναι ισπανικό αστικό τάγμα που δημιουργήθηκε το 1939. Απονέμεται σε πρόσωπα ως αναγνώριση δραστηριοτήτων στους τομείς της εκπαίδευσης, της επιστήμης, του πολιτισμού, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και της έρευνας. Δημιουργήθηκε στις 23 Μαΐου 1902.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τάγματα, παρασημοφορήσεις και μετάλλια της Ισπανίας Κατηγορία:Βραβεία της Ισπανίας Κατηγορία:Ιπποτικά τάγματα της Ισπανίας
Μεθυλοκυκλοβουταδιένιο
Το μεθυλοκυκλοβουταδιένιο (αγγλικά methylcyclobutadiene) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με χημικό τύπο C5H6. Το μόριό του αποτελείται από τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, που σχηματίζουν έναν τετραγωνικό δακτύλιο, και ένα πέμπτο που βρίσκεται εκτός δακτυλίου και ενώνεται με αυτόν. Τα τρία (3) από τα τέσσερα άτομα άνθρακα του δακτυλίου ενώνονται με ένα (1) άτομο υδρογόνου το καθένα, ενώ το τέταρτο ενώνεται με μεθύλιο. Εφόσον το μόριό του περιέχει μόνο άτομα υδρογόνου και άνθρακα, το μεθυλοκυκλοβουταδιένιο ταξινομείται στους υδρογονάνθρακες. Το μεθυλοκυκλοβουταδιένιο είναι ένας εξαιρετικά ασταθής υδρογονάνθρακας, όπως και η μητρική του ένωση, δηλαδή το κυκλοβουταδιένιο.
Με αφυδάτωση μεθυλο-2-κυκλοβουτενόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση μιας από τις μεθυλο-2-κυκλοβουτενόλες παράγεται μεθυλοκυκλοβουταδιένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150°C : μεθυλο-2-κυκλοβουτενόλη μεθυλοκυκλοβουταδιένιο
Με απόσπαση αλογόνου από 3,4-διαλο-1-μεθυλοκυκλοβουτένιο
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 3,4-διαλο-1-μεθυλοκυκλοβουτένιο παράγεται κυκλοβουταδιένιο : 3,4-διαλο-1-μεθυλοκυκλοβουτένιο μεθυλοκυκλοβουταδιένιο
Διμερισμός
Είναι εξαιρετικά ασταθές και γι' αυτό, απουσία άλλων αντιδραστηρίων, διμερίζεται με αντίδραση τύπου αντίδραση τύπου Diels-Alder.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αντιαρωματικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:C5
Γιόχαν Τίτιους
Ο Γιόχαν Ντάνιελ Τίτιους (Johann Daniel Titius) ήταν Γερμανός αστρονόμος, καθηγητής στη Βιττεμβέργη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 1729 στο Konitz (σημερινό Chojnice) της Πρωσίας. Είναι περισσότερο γνωστός για τη διατύπωση του Νόμου Μπόντε-Τίτιους και για τη χρήση αυτού του εμπειρικού κανόνα στην πρόβλεψη της υπάρξεως ενός ουράνιου σώματος σε μέση απόσταση 2,8 AU από τον Ήλιο. Ο Τίτιους πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου του 1796 στη Βιττεμβέργη.
Νόμος Μπόντε-Τίτιους
Ο Γερμανός αστρονόμος εισήγαγε την ανακάλυψή του πάνω στις πλανητικές αποστάσεις το 1766 σε μία γερμανική μετάφραση του βιβλίου του Charles Bonnet Contemplation de la Nature. Η άποψή του ότι το σώμα αυτό θα ήταν αναγκαστικά μικρό επισκιάσθηκε αργότερα από το Γιόχαν Μπόντε, που υπεστήριξε ότι μπορεί και να είχε το μέγεθος πλανήτη. Αυτό το σώμα θα ανακαλυπτόταν 4 μόλις χρόνια μετά το θάνατο του Τίτιους: ήταν ο πρώτος αστεροειδής, η Δήμητρα. Ο Τίτιους ήταν αυτός που ανακάλυψε τον «Νόμο Μπόντε-Τίτιους»: ο Μπόντε απλώς τον έκανε ευρύτερα γνωστό.
Κατά ένα μέρος εξαιτίας του Νόμου Μπόντε-Τίτιους, οι πρώτοι 4 αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν χαρακτηρίζονταν κανονικοί πλανήτες. Μετά την ανακάλυψη και αρκετών άλλων τέτοιων σωμάτων, αυτή η κατηγορία ονομάσθηκε «μικροί πλανήτες» ή «αστεροειδείς». Με βάση την απόφαση της IAU το 2006, οι αστεροειδείς με σφαιρικό σχήμα (όπως αυτοί οι 4 μεγάλοι) επαναταξινομήθηκαν ως νάνοι πλανήτες, ενώ οι υπόλοιποι ως «μικρά σώματα του Ηλιακού Συστήματος».
Ονομάσθηκαν προς τιμήν του
Ο αστεροειδής 1998 Τίτιους (1998 Titius) και ο κρατήρας Τίτιους στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης ονομάστηκαν έτσι προς τιμή του Γιόχαν Ντάνιελ Τίτιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Ολυμπιακός Λευκωσίας (ποδόσφαιρο)
Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας είναι μία κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα, με έδρα τη Λευκωσία. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Ολυμπιακός Λευκωσίας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού έχει κατακτήσει 3 φορές το Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Κύπρου, έχει συμμετάσχει 3 φορές στο Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής Ελλάδας, έχει κατακτήσει ένα Κύπελλο Κύπρου και μια Ασπίδα Πάκκου, ενώ επίσης έχει εκπροσωπήσει την Κύπρο σε αρκετές ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο Ολυμπιακός έχει 70 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, όντας στην τέταρτη θέση στη σχετική κατάταξη.
Ίδρυση
Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας ιδρύθηκε στις 4 Μαρτίου 1931. Ιδρυτές του σωματείου ήταν μια ομάδα μορφωμένων νέων, αποφοίτων του Παγκυπρίου Γυμνασίου, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για τον αθλητισμό και κυρίως το ποδόσφαιρο, την καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα.
Οι νέοι αυτοί αρχικά ίδρυσαν ορχήστρα και διοργάνωναν μουσικές εκδηλώσεις. Η ορχήστρα έκανε πρόβες σε υφιστάμενο σωματείο («Ελευθέρια») των Κάτω Ενοριών της Λευκωσίας. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι πρόβες ενοχλούσαν τους θαμώνες του σωματείου Ελευθέρια που επιδίδονταν στο χαρτοπαίγνιο και προκαλούσαν προβλήματα στη λειτουργίας της ορχήστρας, οδήγησε τα μέλη της ορχήστρας στην ίδρυση νέου σωματείου, του Ολυμπιακού.
Ονομασία
Οι ιδρυτές του σωματείου αποφάσισαν να το ονομάσουν «Ολυμπιακός» λόγω της αγάπης που είχαν προς τον ελληνικό σύλλογο του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Έμβλημα και χρώματα
Το έμβλημα του Ολυμπιακού Λευκωσίας είναι το αντίσκηνο. Η ιδέα προέκυψε από την πρώτη κατασκηνωτική εξόρμηση του σωματείου στην περιοχή που είναι το εξωκκλήσι της Παναγιάς της Γλυκιώτισσας στην Κερύνεια. Ως χρώματα επιλέχτηκαν το μαύρο και το πράσινο. Το μαύρο για να θυμίζει το πένθος του Ελληνισμού της Κύπρου για τους πολλούς ξένους κατακτητές και το πράσινο για να συμβολίζει την ελπίδα και την πίστη του Κυπριακού ελληνισμού για ένωση με την μητέρα Ελλάδα.
Ιστορία
Ο Ολυμπιακός αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Έχει κατακτήσει τρεις φορές το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας (1966-67. 1968-69, 1970-71) και ως πρωταθλητής Κύπρου συμμετείχε τρεις φορές στην Α΄ Εθνική Ελλάδας. Ακόμη έχει κατακτήσει μία φορά το Κύπελλο Κύπρου (1976-77) και μια φορά την Ασπίδα Πάκκου (1967). Έχει συμμετάσχει 3 φορές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης (1967-68, 1969-70, 1971-72), 2 φορές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1973-74, 2001-02), 1 φορά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1977-78) και δύο φορές στο Κύπελλο Ιντερτότο (2003, 2005). Έχει 67 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, όντας στην τέταρτη θέση στη σχετική κατάταξη.
Τα πρώτα χρόνια
Με την ίδρυση του ο Ολυμπιακός σχημάτισε και ποδοσφαιρική ομάδα. Ωστόσο, όταν ιδρύθηκε, η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δεν είχε ακόμα δημιουργηθεί και έτσι δεν διεξαγόταν παγκύπριο πρωτάθλημα. Ωστόσο, είχαν ήδη δημιουργηθεί αρκετά σωματεία. Το 1932, με πρωτοβουλία του Πεζοπορικού Λάρνακας, διεξήχθη, με σύστημα νοκ-άουτ, το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα, το «πρωτάθλημα πόλεων». Ο Ολυμπιακός δεν πήρε μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα αλλά συμμετείχε στο επόμενο πρωτάθλημα, το οποίο διοργάνωσε ο ΑΠΟΕΛ (1933). Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετείχαν 8 ομάδες. Είχε συμφωνηθεί όπως οι 8 ομάδες αγωνιστούν μεταξύ τους σε ένα γύρο και οι πρώτες πέντε στη βαθμολογία να αγωνιστούν μεταξύ τους, πάλι σε ένα γύρο. Ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην έκτη θέση. Επειδή όμως απεχώρησαν δύο ομάδες, αποφασίστηκε όπως στο δεύτερο γύρο να συμμετάσχουν 6 ομάδες και έτσι συμμετείχε και ο Ολυμπιακός ο οποίος τελικά τερμάτισε στην τελευταία θέση. Ο Ολυμπιακός συμμετείχε και στο τρίτο ανεπίσημο πρωτάθλημα, το οποίο διοργάνωσε η ΑΕΛ την περίοδο 1933-34. Ίσχυαν οι ίδιο κανονισμοί όπως και στο δεύτερο πρωτάθλημα και ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να προκριθεί στο δεύτερο γύρο. Το τέταρτο πρωτάθλημα πόλεων θα το διοργάνωνε η Ανόρθωση. Ωστόσο, λόγω προκήρυξης πρωταθλήματος από τον Τραστ στη Λευκωσία και διαμάχης μεταξύ των δύο ομάδων, αλλά και άλλων θεμάτων για τα οποία υπήρχαν διαφωνίες (ο Ολυμπιακός και ο Άρης έθεσαν θέμα ελεύθερης συμμετοχής ποδοσφαιριστών από ένα σωματείο σε άλλο), τα σωματεία αποφάσισαν τη δημιουργία μιας αρχής η οποία θα είχε την ευθύνη διοργάνωσης των πρωταθλημάτων. Έτσι, στις 23 Σεπτεμβρίου 1934 ιδρύεται η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, με τον Ολυμπιακό να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη.
Περίοδος 1934-1939
Την περίοδο 1934-35 διεξήχθη το πρώτο επίσημο παγκύπριο πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το παλιό στάδιο ΓΣΠ (μαζί με τους ΑΠΟΕΛ, Τραστ και Τσεττίν Καγία). Ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην τελευταία θέση με μόλις 4 βαθμούς σε 12 αγώνες. Την περίοδο 1935-36 τερμάτισε στην 6η θέση όπως και την περίοδο 1936-37. Στο κύπελλο Κύπρου 1936-37 έφτασε για πρώτη φορά στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τον Τραστ. Την περίοδο 1937-38 ο Ολυμπιακός δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο λόγω ανυπέρβλητων δυσκολιών. Επανήλθε την περίοδο 1938-39, τερματίζοντας και πάλι στην 6η θέση. Την περίοδο αυτή είχε ενισχυθεί με μερικούς ποδοσφαιριστές του Τραστ, ο οποίος είχε διαλυθεί το 1938.
Δεκαετία 1940-1949
Την περίοδο 1939-40 ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 6η και τελευταία θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 4η θέση. Από το 1941 έως το 1944 δεν διεξήχθη παγκύπριο πρωτάθλημα λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, επειδή πολλοί Κύπριοι εντάχθηκαν στις αντικατοχικές ομάδες που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα. Την περίοδο 1944-45 το πρωτάθλημα επανήλθε και ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 5η θέση. Την περίοδο 1945-46 τερμάτισε και πάλι στην 6η και τελευταία θέση. Την επόμενη περίοδο κατέλαβε την 7η και τελευταία θέση. Η περίοδος 1947-48 ήταν η καλύτερη για την ομάδα έως τότε, καθώς τερμάτισε στην 3η θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 7η θέση.
Δεκαετία 1950-1959
Οι κακές πορείες του Ολυμπιακού συνεχίστηκαν μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Την περίοδο 1949-50 κατέλαβε την προτελευταία θέση και την περίοδο 1950-51 την τελευταία θέση. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 1951-52 τερμάτισε και πάλι στην τελευταία θέση και την επόμενη περίοδο στην προτελευταία, όπως και τις περιόδους 1953-54 και 1954-55. Από την περίοδο αυτή άρχισε να ισχύει και ο υποβιβασμός (όχι σε όλες τις περιόδους) στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1955-56 ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 4η θέση, 4 βαθμούς μακριά από την πρώτη θέση.
Πριν από την έναρξη της περιόδου 1956-57, το Νοέμβριο του 1956, και ενώ ο αγώνας της ΕΟΚΑ βρισκόταν σε εξέλιξη (1955-1959), οι Άγγλοι αποφάσισαν το κλείσιμο του σταδίου ΓΣΠ. Έτσι, οι ομάδες της Λευκωσίας (Ολυμπιακός, ΑΠΟΕΛ, Ομόνοια) δεν είχαν γήπεδο για να συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα. Σε έκτακτη γενική συνέλευση της ΚΟΠ αποφασίστηκε η έναρξη του πρωταθλήματος (τέλη Νοεμβρίου) χωρίς τη συμμετοχή των τριών αυτών ομάδων. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 1957 οι Άγγλοι επέτρεψαν τη λειτουργία του σταδίου. Οι ομάδες της Λευκωσίας ξεκίνησαν να συμμετέχουν στο πρωτάθλημα και κατάφεραν να συμπληρώσουν όλους τους αγώνες. Ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 7η θέση.
Την περίοδο 1957-58 ο Ολυμπιακός τερμάτισε στη 10η και τελευταία θέση. Δεν υποβιβάστηκε, όμως, γιατί λόγω της έκρυθμης κατάστασης που επικρατούσε στην Κύπρο, είχε αποφασιστεί να μην ισχύει η διαβάθμιση, όπως είχε και γίνει και την προηγούμενη περίοδο. Την περίοδο 1959-59 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί. Διεξήχθη ωστόσο το κύπελλο Κύπρου με τον Ολυμπιακό να φτάνει στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΛ.
Δεκαετία 1960-1969
Τη δεκαετία αυτή ο Ολυμπιακός άρχισε να διεκδικεί ψηλότερες θέσεις στη βαθμολογία. Από τα μέσα της δεκαετίας ξεκινά η χρυσή περίοδος της ομάδας με τις κατακτήσεις πρωταθλημάτων, συμμετοχές στην Α΄ Εθνική Ελλάδας και συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Την περίοδο 1959-60 ο Ολυμπιακός κατέβαλε την 8η θέση και την επόμενη περίοδο τη 10η θέση. Η άνοδος της ομάδας ξεκινά από την περίοδο 1961-62 όπου και τερμάτισε στην 6η θέση. Επιπρόσθετα, για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός προκρίθηκε στον τελικό του κυπέλλου Κύπρου αλλά έχασε από την Ανόρθωση με 5-2. Ο τελικός έγινε στις 17 Ιουνίου 1962 στο παλιό στάδιο ΓΣΠ.
Την περίοδο 1962-63, ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 5η θέση. Την περίοδο 1963-64 τo πρωτάθλημα διακόπηκε τον Δεκέμβριο του 1963 λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν συνεχίστηκε ποτέ. Στο κύπελλο Κύπρου ο Ολυμπιακός έφτασε μέχρι τα ημιτελικά. Την περίοδο 1964-65, ο Ολυμπιακός τερματίζει για πρώτη φορά στη δεύτερη θέση, αν και δεν διεκδίκησε το πρωτάθλημα καθόλη τη διάρκεια του. Μάλιστα, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Κωστάκης Πιερίδης με 21 γκολ. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε και την επόμενη περίοδο, ένα βαθμό πίσω από την πρωταθλήτρια Ομόνοια. Στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς αντιμετώπιζε τη Νέα Σαλαμίνα στην έδρα του. Η αντίπαλος με νίκη κατακτούσε το πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός κέρδισε και έτσι το πρωτάθλημα κατέληξε στην Ομόνοια, με τον ίδιο να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση και τη Νέα Σαλαμίνα την τρίτη. Επιπρόσθετα, ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με 60 γκολ. Και πάλι ανάδειξε τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος, τον Πανίκο Ευθυμιάδη, με 20 γκολ.
Η περίοδος 1966-67 ήταν ιστορική για τον Ολυμπιακό. Κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα και συνάμα τον πρώτο τίτλο στην ιστορία του. Τερμάτισε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, ισοβαθμώντας με τον ΑΠΟΕΛ, αλλά έχοντας καλύτερη αναλογία τερμάτων (γκολ υπέρ:γκολ κατά). Προπονητής της ομάδας ήταν ο Πάμπος Αβρααμίδης. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να συμμετάσχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1967-68. Αντίπαλος ήταν η βοσνιακή ΦΚ Σαράγεβο, η οποία προερχόταν από το πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας. Στον πρώτο αγώνα στο παλιό ΓΣΠ, στις 20 Σεπτεμβρίου 1967, οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2. Στο δεύτερο αγώνα στο Σαράγεβο, στις 18 Οκτωβρίου 1967, ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 3-1 και αποκλείστηκε.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός εξασφάλισε την συμμετοχή του στην Α΄ Εθνική Ελλάδας. Ήταν η πρώτη φορά που κυπριακή ομάδα θα συμμετείχε στο ελληνικό πρωτάθλημα. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1967-1968 και τερμάτισε στην 17η και προτελευταία θέση με απολογισμό 6 νίκες, 11 ισοπαλίες και 17 ήττες. Στο Κύπελλο Ελλάδας αφού απέκλεισε τις ομάδες Π.Α.Σ. Κόρινθος και Διαγόρα Ρόδου, αποκλείστηκε στον Γ΄ γύρο από το μετέπειτα κυπελλούχο Ολυμπιακό Πειραιώς.
Την περίοδο 1968-69, αφότου είχε υποβιβαστεί από το ελληνικό πρωτάθλημα, επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα. Ο κορμός της ομάδας που είχε κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα δύο χρόνια προηγουμένως, παρέμενε ο ίδιος. Έτσι, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε ως ένα από τα φαβορί το πρωταθλήματος κατορθώνοντας να το κατακτήσει για δεύτερη φορά. Και πάλι ισοβάθμησε με την ομάδα που ήταν στη δεύτερη θέση. Αυτή τη φορά ήταν η Ομόνοια. Ο Ολυμπιακός υπερτερούσε στην αναλογία τερμάτων. Ο ποδοσφαιριστής της ομάδας Πανίκος Ευθυμιάδης αναδείχθηκε πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 17 γκολ. Επιπρόσθετα, ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με 51 γκολ και την καλύτερη άμυνα (μαζί με την Ομόνοια) με 18 γκολ. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Έλι Φουκς.
Η κατάκτηση του πρωταθλήματος έδωσε την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να συμμετάσχει για δεύτερη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1969-70. Αντίπαλος ήταν η ισχυρή Ρεάλ Μαδρίτης. Λόγω οικονομικών προβλημάτων την εποχή εκείνη, μερικές φορές οι κυπριακές ομάδες έδιναν και τους δύο αγώνες στην έδρα του αντιπάλου. Έτσι, ο τυπικά γηπεδούχος Ολυμπιακός, στις 24 Σεπτεμβρίου 1969, ηττήθηκε στο στάδιο Σαντιάγκο Μπερναμπέου με 0-8. Ο επαναληπτικός έγινε στις 30 Σεπτεμβρίου, στο ίδιο στάδιο, με τη Ρεάλ Μαδρίτης να κερδίζει με 6-1. 1: Ο Ολυμπιακός κέρδισε 51 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 1 βαθμού και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 50 βαθμοί.
Δεκαετία 1970-1979
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός εξασφάλισε για δεύτερη φορά την συμμετοχή του στην Α΄ Εθνική Ελλάδας. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1969-1970 και τερμάτισε και πάλι στην 17η και προτελευταία θέση με απολογισμό 3 νίκες, 3 ισοπαλίες και 28 ήττες. Στο Κύπελλο Ελλάδας αποκλείστηκε στο Β΄ γύρο από τον Ατρόμητο Αθηνών.
Την περίοδο 1970-71, αφότου είχε υποβιβαστεί από το ελληνικό πρωτάθλημα, επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα. Όπως και την προηγούμενη φορά, ο κορμός της ομάδας που είχε κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα δύο χρόνια προηγουμένως, παρέμενε ο ίδιος και ο Ολυμπιακός ξεκίνησε ως ένα από τα φαβορί το πρωταθλήματος κατορθώνοντας να το κατακτήσει για τρίτη φορά. Ήταν η πρώτη φορά που κατακτούσε το πρωτάθλημα με διαφορά βαθμών. Ο ποδοσφαιριστής της ομάδας Πανίκος Ευθυμιάδης αναδείχθηκε πάλι πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος (μαζί με άλλους δύο ποδοσφαιριστές) με 11 γκολ. Επιπρόσθετα, ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με 40 γκολ. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Ροντ Μπράντλεϊ. Το 1971 κατέκτησε και το ειδικό κύπελλο Παλιγγενεσίας, το οποίο διοργάνωσε η ΚΟΠ για να τιμήσει τα 150 χρόνια από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης του 1821. Ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τη Νέα Σαλαμίνα με σκορ 1-0 στην παράταση.