cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζον Γουίλκς Μπουθ
Ο Τζον Γουίλκς Μπουθ (John Wilkes Booth, 10 Μαΐου 1838 – 26 Απριλίου 1865) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ο οποίος, στις 14 Απριλίου του 1865, στη διάρκεια μιας παράστασης στο Θέατρο Φόρντ, στην Ουάσινγκτον, δολοφόνησε τον Πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν, πυροβολώντας τον στο πίσω μέρος της κεφαλής. Μετά τη δολοφονία, ο Μπούθ αρχικά κατάφερε να ξεφύγει και κατέφυγε σε μια φάρμα στα βόρεια της Βιρτζίνια, όπου τελικώς στις 26 Απριλίου στρατιώτες της Ένωσης τον εντόπισαν και τον σκότωσαν.
Ο Μπούθ ήταν υποστηρικτής της Συνομοσπονδίας και σφοδρός πολέμιος του Λίνκολν, ιδιαίτερα δε, διαφωνούσε με τη θέση του Προέδρου για την κατάργηση της δουλείας και την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε πρώην δούλους.
Βιογραφικό
Ο Μπουθ (ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Άγγλο ριζοσπάστη πολιτικό Τζον Γουίλκς που ήταν μακρινός συγγενής του) γεννήθηκε στο Μέριλαντ στις 10 Μαΐου του 1838. Οι γονείς του, ο ηθοποιός Junius Brutus Booth και η ερωμένη του Μαίρη Άνν Χόλμς, εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ, από την Αγγλία, τον Ιούνιο του 1821. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850 γράφτηκε στο Milton Boarding School for Boys, το οποίο λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση των Κουακέρων, στο Σπάρκς στο Μέριλαντ και στη συνέχεια στο St. Timothy's Hall, μια Επισκοπική στρατιωτική ακαδημία στο Κάτονσβάιλ, επίσης στο Μέριλαντ. Η εν λόγω ακαδημία χαρακτηριζόταν από αυστηρή πειθαρχία και οι μαθητές της ήταν υποχρεωμένοι να φορούν στρατιωτικές στολές. Τελικά ο Μπούθ παράτησε το σχολείο μετά το θάνατο του πατέρα του.
Άρχισε να ασχολείται με το θέατρο στα χρόνια της εφηβείας του ακολουθώντας τα βήματα τόσο του πατέρα του όσο και των αδερφών του που ήταν επίσης ηθοποιοί. Σε ηλικία 17 ετών έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στο έργο Ριχάρδος ο Γ' , στο Charles Street Theatre, στη Βαλτιμόρη όπου αποδοκιμάστηκε από το κοινό επειδή κάποια στιγμή έχασε τα λόγια του. Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε διάφορα θέατρα τόσο στη Βαλτιμόρη όσο και σε άλλες αμερικανικές πόλεις. Αυτό που χαρακτήριζε τον Μπουθ περισσότερο δεν ήταν το ταλέντο του όσο το πάθος και ο ενθουσιασμός με τον οποίο υποδυόταν τους ρόλους του και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα το κοινό να τον λατρέψει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος Μ
Ρον Κλαρκ
Ο Ρον Κλαρκ (Ronald William "Ron" Clarke, 21 Φεβρουαρίου 1937 - 17 Ιουνίου 2015) ήταν Αυστραλός αθλητής, συγγραφέας και δήμαρχος της Χρυσής Ακτής από το 2004 έως το 2012.
Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές όλων των εποχών στις μεγάλες αποστάσεις. Στην ηλικία των 19 ετών επελέγη για να ανάψει τον βωμό στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης. Στις 18 Δεκεμβρίου του 1962 κατέρριψε το ρεκόρ των 10.000 μ. στη Μελβούρνη με 28:15.6 το οποίο κατέρριψε και πάλι στις 14 Ιουλίου του 1965 με 27:39.4 στο Όσλο. Στις 4 Ιουνίου του 1965 κατέρριψε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000 μ. με 13.25. Στις 5 Ιουλίου του 1966, κατέρριψε στη Στοκχόλμη ξανά το παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.000 μ. με επίδοση 13:16.6. Την ίδια χρονιά, επισκέφθηκε την πρωτεύουσα της Τσεχοσλοβακίας, Πράγα, για να επισκεφθεί το πρότυπό του, τον Εμίλ Ζάτοπεκ.
Συνολικά, τη δεκαετία του 1960 ο Ρον Κλαρκ σημείωσε 17 παγκόσμια ρεκόρ σε αποστάσεις από τα 3.000 έως τα 20.000 μ. ενώ κέρδισε τις 202 από τις 313 κούρσες στις οποίες έλαβε μέρος. Δεν κατάφερε όμως να διακριθεί σε μεγάλες διοργανώσεις καθώς δεν κατέκτησε χρυσό oλυμπιακό μετάλλιο. Το 1964 ήταν 3ος στα 10.000 μ. (28.25.8) και 9ος στα 5.000 μ. (13.58.2), ενώ στο Μεξικό το 1968 δεν άντεξε το υψόμετρο, αλλά και τις επιθέσεις των Αφρικανών αντιπάλων του. Ωστόσο, ο Εμίλ Ζάτοπεκ που τον θαύμαζε πολύ, του χάρισε ένα από τα δικά του επειδή ο Κλαρκ, αν και καλός αθλητής, δεν είχε καταφέρει ποτέ να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. "Στο δίνω όχι εξαιτίας της φιλίας μας, αλλά γιατί το αξίζεις". Αυτό το σημείωμα βρήκε ο Ρον Κλαρκ στη βαλίτσα του μαζί με ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ελσίνκι το 1952. Ο Κλαρκ αποκάλυψε την ιστορία μετά το θάνατο του φίλου του.
Το 2004, ο Ρον Κλαρκ έγινε δήμαρχος Χρυσής Ακτής, θέση που διατήρησε μέχρι το 2012. Έφυγε από τη ζωή στις 17 Ιουνίου του 2015, σε ηλικία 78 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Δυτικός Κόσμος
thumb|Ο «δυτικός κόσμος» (σε σκούρο μπλε) thumb|Άποψη του [[Παρθενώνας|Παρθενώνα]]
Ο Δυτικός Κόσμος ή αλλιώς και Δύση (αγγλ.: the West) είναι όρος που αναφέρεται στα Κυρίαρχα κράτη από τα οποία αποτελείται, τα λεγόμενα δυτικά κράτη. Όλα τα προαναφερόμενα κράτη, έχουν μεγάλη τεχνολογική, οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη. Σήμερα, τμήμα του δυτικού κόσμου αποτελούν οι εξής ήπειροι:
Κατ' αναλογία, ο πολιτισμός που ανέπτυξε ο δυτικός κόσμος, ονομάζεται δυτικός πολιτισμός. Ο δυτικός πολιτισμός είναι κυρίως ο πολιτισμός της Ευρώπης, της Βορείου Αμερικής και παλαιών αγγλοσαξονικών αποικιών όπως η Αυστραλία (ο λεγόμενος δυτικός κόσμος, ή Δύση και, παλαιότερα, Εσπερία). Θεμέλια του δυτικού πολιτισμού θεωρούνται η Αθήνα και η Ρώμη. Ιστορικά, βάση του δυτικού πολιτισμού υπήρξε η σύνθεση και συμπόρευση του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού της αρχαιότητας με τον Χριστιανισμό. Από την χρονική περίοδο της Αναγέννησης κι έπειτα, η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία αρχικά και η παγκοσμιοποίηση σήμερα έχουν εξαπλώσει τον δυτικό πολιτισμό σε όλη την επικράτεια της Γης. Στην Ασία, η διάδοση της δυτικής πολιτισμικής επιρροής ήρθε σε αντιπαράθεση με τις τοπικές πολιτισμικές παραδόσεις του Ισλάμ και της Άπω Ανατολής. Πολιτισμικές ανταλλαγές όμως φαίνεται να είχαν υπάρξει και νωρίτερα, όπως π.χ. η επιρροή του Ινδουισμού σε ορισμένες σχολές της ελληνιστικής φιλοσοφίας, ή η αλληλεπίδραση ισλαμικής Μέσης Ανατολής και χριστιανικής Ευρώπης κατά τον Μεσαίωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτικός πολιτισμός Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές
Ανδρέας Πιτσιλλίδης
Ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας την περίοδο 2011-2013 και ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περίοδο 2013-2014 εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 9 Ιουνίου 1977. Ομιλεί πέρα από την ελληνική γλώσσα, αγγλικά, γαλλικά, εβραϊκά και λατινικά. Σπούδασε θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη θεολογία στο Κολλέγιο Τρίνιτι. Επιπρόσθετα, απέκτησε μεταπτυχιακό στην κοινωνιολογία από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως θεολόγος.
Εργάστηκε ως καθηγητής θεολογίας στη μέση εκπαίδευση. Επιπρόσθετα, υπήρξε ερευνητής στο Κέντρο Μελετών της Μονής Κύκκου. Διετέλεσε Διευθυντής Εκκλησιαστικής Διακονίας της Μητρόπολης Κύκκου και Τηλλυρίας. Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Κύπρου σε πολλά διεθνή συνέδρια. Ακόμη, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του Διεθνούς Βήματος Συνάντησης Θρησκειών και Πολιτισμών.
Πολιτική διαδρομή
Συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2009, ως αριστίνδην υποψήφιος, προσωπική επιλογή του προέδρου του ΔΗΣΥ, αλλά δεν εκλέχθηκε. Το 2009 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε γραμματέας της Βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος.
Το 2013, ο ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ, Ιωάννης Κασουλίδης, διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Πρώτος επιλαχών για τη θέση του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν ο Ανδρέας Πιτσιλλίδης, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα ευρωβουλευτή στις 4 Μαρτίου 2013. Συμμετείχε στην πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δεν επιλέχθηκε για συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ για τις ευρωεκλογές του 2014.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχθηκε. Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τη ΔΗΠΑ αλλά δεν εκλέχθηκε.
Αφορισμός
Στις 2 Οκτωβρίου 2015 η Συνοδική Επιτροπή που ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου επέβαλε ποινή αφορισμού στον Ανδρέα Πιτσιλλίδη, «εξετάζουσα τις θέσεις του επί ζητημάτων Ορθοδόξου πίστεως και διδασκαλίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι θεολόγοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΔΗΣΥ Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατάλογος κομήτων του Μπλουά
Η Κομητεία του Μπλουά είχε αρχικά ως επίκεντρο το Μπλουά, το οποίο βρίσκεται στα νότια του Παρισιού στη Γαλλία. Μία από τις σημαντικότερες πόλεις της, μαζί με το ίδιο το Μπλουά, ήταν η Σαρτρ.
Ιστορία
Το Μπλουά είναι ιστορικά συνδεδεμένο με την Επαρχία της Καμπανίας, τον Οίκο του Σατιγιόν (ο οποίος έδρευε και είχε ως τόπο κατοικίας το Μπλουά), τους Δούκες της Βρετάνης και, αργότερα, με την γαλλική βασιλική οικογένεια. Ο Θεοβάλδος Α΄ κόμης του Μπλουά υπηρέτησε ως αντιβασιλέας του Δρόγωνος της Βρετάνης. Η Μπέρθα του Μπλουά, κόρη του Όντο Β΄ του Μπλουά, έγινε Δούκισσα της Βρετάνης μέσω του γάμου της με τον Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης. Ο Κάρολος του Μπλουά, γιος του Γκυ Α΄ του Μπλουά, νυμφεύθηκε την Ιωάννα της Παντιέβρ, την νόμιμη διάδοχο του Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης. Μαζί, έγιναν βασικοί πρωταγωνιστές στον Πόλεμο της Βρετονικής διαδοχής. Με τον θάνατο του μοναχογιού του, ο Γκυ Β΄ του Μπλουά πούλησε την κομητεία στο Λουδοβίκο Α΄ της Ορλεάνης, με την κομητεία να περνάει, με αυτόν τον τρόπο, στην κατοχή της γαλλικής βασιλικής οικογένειας.
Το Μπλουά έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου, καθώς η Ζαν ντ'Αρκ το χρησιμοποιούσε ως κέντρο των στρατιωτικών της επιχειρήσεων.
Η εδαφική επέκταση της κομητείας ποικίλε ανά καιρούς. Το βόρειο τμήμα του, το οποίο συνόρευε με την Νορμανδία, παρουσιαζόταν ορισμένες φορές ως Κομητεία της Σαρτρ, όμως η Κόμητες του Μπλουά που την είχαν στην κατοχή τους δεν χρησιμοποιούσαν κάποιον διαφορετικό τίτλο για τον ορισμό της. Τα εδάφη αυτά πωλήθηκαν τελικώς στο Γαλλικό Στέμμα από την Ιωάννα του Μπλουά το 1291. Το 1439, η περιοχή στα περίχωρα του Σατωντάν αποκόπηκε ως νέο φέουδο, λαμβάνοντας τη νέα ονομασία Ντυνουά προς όφελος του Ζαν ντε Ντυνουά, ο οποίος έλαβε και τον τίτλο του Κόμη του Ντυνουά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λουάρ-ε-Σερ Μπλουα
Ναϊμέχεν
Το Ναϊμέχεν (ολλανδικά: Nijmegen) είναι πόλη της Ολλανδίας που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Η πόλη βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία και ανήκει στην επαρχία του Χέλντερλαντ.
Ιστορία
Το Ναϊμέχεν θεωρείται η αρχαιότερη πόλη της Ολλανδίας και γιόρτασε τα 2000 χρόνια ύπαρξης το 2005. Λόγω της πολύ καλής θέσης του μεταξύ των λόφων και των δασών της περιοχής αλλά και της γειτνίασης με τον ποταμό Βάαλ (Waal), οι Ρωμαίοι θεώρησαν τη θέση της ιδανική για τη δημιουργία στρατιωτικής εγκατάστασης. Με τον τρόπο αυτό το Ναϊμέχεν έγινε πόλη - φρούριο, ενώ ο ποταμός χρησίμευε ως διαμετακομιστική οδός για στρατεύματα και αγαθά. Σύντομα εγκαταστάθηκαν εκεί έμποροι, ξενοδόχοι και άλλοι πολίτες. Η αρχική εγκατάσταση σύντομα εξελίχθηκε σε πόλη 5.000 κατοίκων.
Ο Καρλομάγνος κατασκεύασε εκεί ξύλινο ανάκτορο, που ονομάστηκε Φάλκχοφ (Valkhof) για τη διαμονή του, όταν επισκεπτόταν αυτή την περιοχή της αχανούς αυτοκρατορίας του. Το ανάκτορο αυτό αποτέλεσε σταθμό για όλους τους μετά αυτόν μονάρχες μέχρι τον 9ο αιώνα. Το 1155 ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα κατασκεύασε ένα πέτρινο ανάκτορο στη θέση του ξύλινου, το οποίο έχει απεικονιστεί σε αρκετούς πίνακες και εικονογραφήσεις. Κατά το τέλος του 18ου αιώνα το ανάκτορο καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και από το εντυπωσιακό του σύμπλεγμα διασώζονται μόνο κάποια ερείπια (χρονολογούμενα από το 1130) και το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου. left|thumb|250px|Πανόραμα του Ναϊμέχεν με την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου Ως εμπορικό κέντρο, η σημασία της πόλης διαρκώς μεγάλωνε. Το 1230 ο Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ερρίκος ο VII παραχώρησε στην πόλη τον τίτλο της "ελεύθερης αυτοκρατορικής πόλης". Ο θυρεός της, με τον δικέφαλο αετό και το αυτοκρατορικό στέμμα προέρχεται από αυτή την εποχή. Καθώς το εμπόριο γνώριζε μεγάλη άνθηση, η πόλη προσχώρησε στο δίκτυο πόλεων ελεύθερου εμπορίου της Χανσεατικής Ένωσης γύρω στο 1400. Από αυτή την εποχή διασώζονται η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου (13ος αιώνας), η Λατινική Σχολή (16ος αιώνας) και το Δημαρχείο (επίσης του 16ου αιώνα). Ένα από τα προνόμια που απέκτησε η πόλη ήταν και το δικαίωμα της κατασκευής προστατευτικών τειχών γύρω της (περίπου το 1300). Προς τα τέλη του 14ου αιώνα κατασκευάστηκαν και προμαχώνες, που μπορεί κανείς να διακρίνει ακόμη και σήμερα. Η πύλη St. Anthoniuspoort, που κατασκευάστηκε το 1611 είναι η καλύτερα μέχρι σήμερα διατηρημένη πύλη των τειχών της πόλης.
Λόγω του Ογδοηκονταετούς Πολέμου, το εμπόριο παρουσίασε μεγάλη κάμψη και το Ναϊμέχεν έχασε τη μεγάλη του οικονομική σημασία, πράγμα που σήμανε και το πέρας της μεγάλης οικονομικής του ανάπτυξης. Η πόλη διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τον πόλεμο Γαλλίας - Ολλανδικής Δημοκρατίας (1672 - 1676), στον οποίο αναμίχθηκαν και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το 1676 περίπου 30 ευρωπαϊκά κράτη και πόλεις έλαβαν μέρος στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που έγιναν στο Ναϊμέχεν και κατέληξαν στην υπογραφή της Συνθήκης του Ναϊμέχεν (1678-79). Από την περίοδο αυτή διασώζονται θαυμάσιες ταπισερί, που εκτίθενται σήμερα στο Δημαρχείο.
Το 1874 το Ολλανδικό κράτος ακύρωσε το χαρακτηρισμό της οχυρωμένης πόλης και έτσι τα τείχη άρχισαν σταδιακά να γκρεμίζονται από το 1880 και ύστερα. Αυτό οδήγησε σε ραγδαία ανάπτυξή της - απομεινάρι αυτής της εποχής είναι η κεντρική αρτηρία της πόλης (Canisiussingel-Oranjesingel-Keizer Karelplein). Την επόμενη εικοσαετία το Ναϊμέχεν απέκτησε το χαρακτήρα ελκυστικής πόλης κατάλληλης για διαμονή, αν και ήταν ήδη πολύ αργά για να εκβιομηχανιστεί. Οι μεγάλες λεωφόροι και οι βίλες κατά μήκος τους (St. Annastraat, Van Schaeck Mathonsingel και Oranjesingel) καταδεικνύουν την ομορφιά και το μεγαλείο του Ναϊμέχεν κατά το 19ο αιώνα.
Η οικονομική υστέρηση (λόγω της μικρής εκβιομηχάνισης) δημιούργησε θέμα επιβίωσης των κατοίκων: Ο αριθμός τους αύξανε σε αντίθεση με την αύξηση της απασχόλησης. Η κρίση του 1930 ήταν επόμενο να "κτυπήσει" και το Ναϊμέχεν. Για να καταπολεμήσει την ανεργία, η πόλη ανέλαβε την κατασκευή του καναλιού μεταξύ Μάας και Βάαλ (1927) και την κατασκευή του πάρκου Volkspark The Goffert (1935).
right|thumb|250px|Αμερικανικές δυνάμεις εισέρχονται στο Ναϊμέχεν. 22 Σεπτεμβρίου 1944 Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπήρξε καταστροφικός για την πόλη. Στις 22 Φεβρουαρίου τα συμμαχικά αεροσκάφη, από σφάλμα αναγνώρισης, βομβάρδισαν άγρια το Ναϊμέχεν, νομίζοντάς το για γερμανική πόλη. Το κέντρο της ερειπώθηκε ολοσχερώς, 800 περίπου άμαχοι σκοτώθηκαν ενώ χιλιάδες τραυματίστηκαν. Το μνημείο - σιδηρά στήλη ύψους τεσσάρων μέτρων στον περίβολο του Δημαρχείου - ανεγέρθηκε σε ανάμνηση αυτού ακριβώς του γεγονότος. Από τις 17 Σεπτεμβρίου 1944 το Ναϊμέχεν βρέθηκε στο επίκεντρο σκληρών μαχών, καθώς ήταν στο κέντρο της επιχείρησης "Market Garden" για την απελευθέρωση της Ολλανδίας. Οι σκληρές μάχες διήρκεσαν μέχρι το Μάρτιο του 1945 στοιχίζοντας τη ζωή σε ακόμη περισσότερους αμάχους και ερειπώνοντας και άλλα σημεία της πόλης.
Μετά τη λήξη του Πολέμου, οι κάτοικοι που επέζησαν εργάστηκαν σκληρά για να ανοικοδομήσουν την πόλη τους. Με σχετικά περιορισμένους πόρους, κατάφεραν να ανακατασκευάσουν το κέντρο της πόλης και αρκετά από τα κατεστραμμένα κτήρια, μεταξύ των οποίων το Δημαρχείο και η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου. Αρκετά αργότερα (δεκαετίες '70 και '80) ανακατασκευάστηκε και το κάτω τμήμα της πόλης στον ποταμό Βάαλ αλλά διατηρήθηκε η παλαιά πολεοδομική μορφή με τις αλλέες και τα αδιέξοδα, ενσωματώνοντας έτσι και τα απομεινάρια της παλιάς πόλης. Στο Ναϊμέχεν απονεμήθηκε το βραβείο "Europa Nostra" για τον τρόπο ανασυγκρότησης της πόλης, ενώ ακόμη μεταγενέστερα αναπαλαιώθηκε και η Waalkade.
Σήμερα εξακολουθεί να είναι αναπτυσσόμενη πόλη, αν και παραμένει σχετικά οξύ το πρόβλημα της στέγης. Το 1999 αποφασίστηκε η κατασκευή 11.000 κατοικιών για 30.000 άτομα κατά μήκος του ποταμού με προδιαγραφές τέτοιας ποιότητας που να κατατάσσουν το έργο ανάμεσα στα 5 κορυφαία στην Ολλανδία.
Εκπαίδευση
Στο Ναϊμέχεν εδρεύει το Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ (ολλανδικά: Radboud Universiteit Nijmegen), που ιδρύθηκε ως Καθολικό Πανεπιστήμιο του Ναϊμέχεν το 1923. Το Ράντμπουντ θεωρείται από τα καλύτερα Πανεπιστήμια παγκοσμίως στους τομείς των Νευροεπιστημών και της Ψυχολογίας. Συγκεκριμένα συγκαταλέγεται στα 30 καλύτερα διεθνώς σε αυτούς τους τομείς. Το Πανεπιστήμιο ξεκίνησε με 27 καθηγητές και 189 φοιτητές και ιδρύθηκε διότι η Ρωμαιοκαθολική κοινότητα της Ολλανδίας, επιθυμούσε την ύπαρξη δικού της πανεπιστημίου. Έπειτα από ανταγωνισμό μεταξύ των πόλεων Ντεν Μπος, Τίλμπουρχ, Χάγης και Μάαστριχτ, τελικώς επιλέχθηκε να χωροθετηθεί στο Ναϊμέχεν. Το 2004 αποφασίστηκε η μετονομασία του σε Πανεπιστήμιο Ράντμπουντ του Ναϊμέχεν. Το πανεπιστήμιο έχει 9 σχολές και 17.500 εγγεγραμμένους φοιτητές.
Το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Άρνεμ και του Ναϊμέχεν ιδρύθηκε το 1996 και οι εγκαταστάσεις του μοιράζονται στις δύο πόλεις.
Μεταφορές
Οι δημόσιες μεταφορές του Ναϊμέχεν περιλαμβάνουν αστικά λεωφορεία, υπεραστικά λεωφορεία και τρένο. Στην πόλη υπάρχουν 4 σταθμοί τρένου: Ο κεντρικός σταθμός που βρίσκεται σε γειτνίαση με τον σταθμό των αστικών λεωφορείων, ο σταθμός Ντούκενμπουργκ, ο σταθμός Χάγιενταλ και ο σταθμός Λέντ. Το Ναϊμέχεν όπως και οι περισσότερες Ολλανδικές πόλεις διαθέτει ιδιαίτερα πυκνό δίκτυο ποδηλατοδρόμων το οποίο καλύπτει σχεδόν το σύνολο του οδικού δικτύου της πόλης. thumb|right|800px|Άποψη των δύο γεφυρών του Ναϊμέχεν
Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο διοργανώνεται στο Ναϊμέχεν, στα μέσα Ιουλίου το Διεθνές 4ήμερο Πεζοπορίας/Βαδίσματος (Ολλανδικά: Internationale Vierdaagse Afstandsmarsen Nijmegen). Η εκδήλωση αυτή συγκεντρώνει κάθε χρόνο χιλιάδες κόσμο και περιλαμβάνει 4 ημέρες περπάτημα (οι αποστάσεις ποικίλουν από 30-50 χλμ. την ημέρα) καθώς και συμπληρωματικές δραστηριότητες όπως μουσικά φεστιβάλ. Ο σκοπός της είναι η προώθηση της άθλησης και της άσκησης. Η εκδήλωση αυτή είναι φημισμένη και θεωρείται ως η μεγαλύτερη περιπατητική διοργάνωση παγκοσμίως.
Αθλητισμός
Η Ενεσέ είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ναϊμέχεν. Ιδρύθηκε το 1900 και την σαιζόν 2020-2021 αγωνίστηκε στην Έρεντιβιζι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Χέλντερλαντ Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Δήμος Νικολάου
Ο Δήμος Νικολάου ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Δράμα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δήμος Νικολάου γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Δράμα. Συμμετείχε μαζί με άλλους συμπολίτες του και συγγενείς του, στις επαναστατικές ενέργειες της Μακεδονίας. Μετά την αποτυχία των επαναστατών εκεί, μετέβη στη νότια Ελλάδα όπου συμμετείχε σε πολλές μάχες. Πολέμησε το διάστημα από το 1821 έως το 1829 στη Θήβα, στη Ναύπακτο και αλλού, ως στρατιώτης αρχικά και στη συνέχεια ως εικοσιπένταρχος. Συνεργάστηκε με τους οπλαρχηγούς Νικήτα Σταματελόπουλο, Χατζηχρήστο και Κωνσταντίνο Βλαχόπουλο. Σε πιστοποιητικό του 1843 που υπογράφουν οι τρεις παραπάνω οπλαρχηγοί βεβαιώνεται η δράση του, καθώς και η γενναιότητα και ανδρεία που επέδειξε. Ο ίδιος ο Δήμος Νικολάου δήλωσε σε αναφορά του:
Μετά τη λήξη της επανάστασης εγκαταστάθηκε στην ελεύθερη Ελλάδα, όπου αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες για τη συντήρηση της πολυμελούς οικογένειάς του.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας Κατηγορία:Δράμα (πόλη)
Ελνούρ Χουσέινοφ
thumb|Ο Ελνούρ Χουσέινοφ στη Γιουροβίζιον 2015
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ασγκαμπάτ. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο Διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2008 και στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015.
Έγινε επίσης ο νικητής στην 4η σεζόν του τουρκική εκδοχή του "The Voice", στην ομάδας της Εμπρού Γκιουντές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Αβώρ
Με το όνομα Αβώρ (σημερινός Χαμπούρ) αναφέρεται στη Βίβλο (Παλαιά Διαθήκη), παραπόταμος του Ευφράτη ποταμού, στη βόρεια Μεσοποταμία. Πρόκειται για τον γνωστότερα καλούμενο σήμερα Άμπουρ, ή Κάμπουρ, ή Χαμπούρ που είναι και ο μεγαλύτερος σε μήκος παραπόταμος του Ευφράτη στο συριακό έδαφος, οι πηγές του οποίου βρίσκονται στη Τουρκία, θεωρούμενος έτσι διεθνής. Στον Αβώρ καταλήγουν επίσης έξι χείμαρροι τροφοδοτώντας τον με νερό. Κατά το μήκος του έχουν δημιουργηθεί τέσσερα υδατοφράγματα καθιστώντας την ομώνυμη κοιλάδα την πλουσιότερη σε παραγωγή της Συρίας.
Παρά τη συμβολή του Αβώρ με τον Ευφράτη είναι κτισμένη η σημερινή πόλη Μπουζέιρα.
Σύμφωνα με το ιερό βιβλίο Β΄ Βασιλειών κεφ.17:6 στις όχθες του παραποτάμου αυτού ήταν χτισμένη η βιβλική επίσης πόλη Γωζάν, στην οποία είχαν μεταφερθεί οι Ισραηλίτες αιχμάλωτοι των Ασσυρίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσοποταμία Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας Κατηγορία:Ποταμοί της Συρίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος
Πανθυρεατικός Α.Ο.
Ο Πανθυρεατικός Αθλητικός Όμιλος είναι ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στο Άστρος Κυνουρίας. Ιδρύθηκε το 1928 και χρώματά του είναι το κίτρινο και το μαύρο. μικρογραφία|Το Δημοτικό Γήπεδο Άστρους, χωρητικότητας 614 θέσεων.
Αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας έχοντας κατακτήσει 8 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα, ενώ τη σεζόν 2014-15 κατάφερε και κατέκτησε το νταμπλ για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Ιστορικά, έχει 8 συμμετοχές στους ομίλους του πρωταθλήματος της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας, πέντε από τις οποίες συνεχόμενες, με καλύτερη θέση την 4η την οποία κατέκτησε τη σεζόν 1993-94 συμμετέχοντας στον 5ο Όμιλο της κατηγορίας. Τέλος, έχει συμμετάσχει 4 χρονιές στο Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, το 1971 για την άνοδο στη Β΄ Εθνική, το 2000 για την άνοδο στη Δ΄ Εθνική και πιο πρόσφατα τις χρονιές 2014 και 2015 για την άνοδο στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία.
Ονομασία
Το όνομα της ομάδος αρχικά και μέχρι το 1955 ήταν Ποδοσφαιρικός Όμιλος Άστρους (Π.Ο.Α.). Η ονομασία Πανθυρεατικός προήλθε από τον αρχαίο οικισμό Θυρέα που βρισκόταν στην λεγόμενη Θυρεάτιδα γη, ονομασία που αποτελεί τοπωνύμιο της ευρύτερης περιοχής της σημερινής Βόρειας Κυνουρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Γ.Σ. Ίκαρος Καλλιθέας
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Ίκαρος Καλλιθέας ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιούταν την περιοχή της Καλλιθέας στην Αθήνα. Χρησιμοποιούσε ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Καλλιθέας «Έσπερος», χωρητικότητας 800 θεατών. Διατηρούσε τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων, οι οποίες αγωνίζονταν με χρώματα το κίτρινο και το σκούρο μπλε. Επίσημο έτος ίδρυσής του ήταν το 2012, ωστόσο αποτελούσε την ιστορική συνέχεια προγενέστερων συλλόγων με πολλά χρόνια παρουσίας στην κορυφαία κατηγορία των γυναικείων πρωταθλημάτων, αλλά και με διακρίσεις προερχόμενες από τα νεανικά τους τμήματα. Το καλοκαίρι του 2017 απορροφήθηκε από το Γ.Σ. Εσπερίδες Καλλιθέας.
Ίδρυση
Ο Ίκαρος Καλλιθέας αποτελεί ουσιαστικά τη συνέχεια δύο επιτυχημένων ομάδων, του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας και των Εσπερίδων Καλλιθέας.
Τον Ιούνιο του 2012 ανακοινώθηκε η μετονομασία-προσχώρηση των Εσπερίδων στο σύλλογο ανδρικής καλαθοσφαίρισης του δήμου τους, A.E. Ικάρου Καλλιθέας. Ο νέος σύλλογος εξακολούθησε να έχει αντικείμενο αποκλειστικά τη γυναικεία καλαθοσφαίριση, με το βασικό πυρήνα της διοίκησης να παραμένει ίδιος. Ο Ίκαρος αντικατέστησε τις Εσπερίδες στην Α1 Εθνική, εφόσον η υπόστασή του δεν άλλαξε ουσιαστικά.
Σημειώνεται πως σύλλογος δεν έχει σχέση με τον προϋπάρχοντα ποδοσφαιρικό σύλλογο "Π.Σ. Ίκαρος Καλλιθέας", που έχει έδρα τις Τζιτζιφιές, έτος ίδρυσης το 1983 και αγωνίζεται στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Πορεία στην Α1 Εθνική (2012-2014)
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 ο Ίκαρος έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Α1 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών, από κοινού με 11 ακόμη συλλόγους. Μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου βρέθηκε στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας συλλέξει 13 νίκες και 9 ήττες. Ακολούθως, βάσει της προκήρυξης της χρονιάς, οι σύλλογοι που κατέλαβαν τις θέσεις 5 έως 10 ενεπλάκησαν σε διαδικασία Play-Outs. Ο Ίκαρος διασταυρώθηκε με το 10ο Ολυμπιακό Βόλου έχοντας πλεονέκτημα έδρας. Η παραμονή θα κρινόταν στις τρεις νίκες, με τις ομάδες να μεταφέρουν τα αποτελέσματα και της Κανονικής Περιόδου. Ο σύλλογος της Καλλιθέας μετρούσε ήδη δύο νίκες (55-73 εκτός, 82–67 εντός) και πέτυχε άμεσα την τρίτη, επικρατώντας εντός εδράς με σκορ 70–62. Με τον τρόπο αυτό εξασφάλισε την παραμονή του, τερματίζοντας οριστικά στην 5η θέση. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Ίκαρος εντάχθηκε απευθείας στη Β' Φάση όπου και ξεπέρασε επιτυχώς το εμπόδιο του Α.Ο. Ελληνικού με σκορ 60-63 στην παράταση (56-56 κ.α.). Η πορεία του σταμάτησε στη «Φάση των 8» κατόπιν ήττας με σκορ 63-38 από την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. Παραγωγικότερη σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή, αλλά και M.V.P. του Πρωταθλήματος, αναδείχθηκε η Αμερικανίδα σέντερ Τζασμίν Ερβινγκ που σημείωσε 453 πόντους σε 22 αγώνες (20,59 μ.ό.). Η παίκτρια βρέθηκε επίσης στην κορυφή του στατιστικού πίνακα των αθλητριών με τους περισσότερους πόντους, τα περισσότερα ριμπάουντ και τα περισσότερα κοψίματα του Πρωταθλήματος.
Στη διαδικασία των Play-Outs ο Ίκαρος βρέθηκε με μειονέκτημα έδρας αντιμέτωπος τον - 7ο στην Κανονική Περίοδο - Άρη Θεσσαλονίκης. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα εκείνη που πρώτη πέτυχε τρεις νίκες επί της αντιπάλου της στους μεταξύ τους αγώνες, μεταφέροντας τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Ο Άρης είχε ήδη δύο νίκες από την κανονική περίοδο επί του Ικάρου Καλλιθέας (67-71 εκτός, 66-57 εντός) και χρειαζόταν μόλις μία ακόμη για να τις κάνει τρεις. Εν τέλει, σε μια μελανή στιγμή της ιστορίας του, ο Ίκαρος οικειοθελώς δεν μετέβη στη Θεσσαλονίκη με αποτέλεσμα να γνωρίσει τον υποβιβασμό στην Α2 Εθνική άνευ αγώνος.
Παρά την αποτυχία του στο Πρωτάθλημα, στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα του Ρουμπελάκη πήγε καλύτερα. Ξεκινώντας στη Β' Φάση, υποχρέωσε σε ήττα τον Ολυμπιακό Βόλου με σκορ 41-64 εκτός έδρας. Στη «Φάση των 8» απέκλεισε την Τερψιθέα Γλυφάδας με σκορ 52-66 λαμβάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στο Final-4 που διεξήχθη στις 15 και 16 Μαρτίου του 2014 στην Κω. Στον Ημιτελικό ηττήθηκε από τη μετέπειτα τροπαιούχο Ένωση Σουρμένων-Ελληνικού με σκορ 80-43. Στο Μικρό Τελικό γνώρισε νέα ήττα με σκορ 70-39 από τον «οικοδεσπότη» Ιπποκράτη Κω, καταλαμβάνοντας τυπικά την 4η θέση.
Προσπάθεια ανάκαμψης στην Α2 Εθνική (2014-σήμερα)
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 η ομάδα της Καλλιθέας δήλωσε συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας επιχειρώντας να επιστρέψει στις επιτυχίες. Εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου τον οποίο συνέθεσαν 12 ομάδες συνολικά. Στον πάγκο της ομάδας αρχικά επρόκειτο να καθίσει ο Σταύρος Νανάκος, ωστόσο τελικά ανέλαβε εκ νέου ο Ρουμπελάκης. Ο απολογισμός της χρονιάς για τον Ίκαρο ήταν 11 νίκες και 11 ήττες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε στην 7η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή του χωρίς περιπέτειες. Η αθλήτρια του Ικάρου, Βάσω Δασκαλοπούλου, αναδείχθηκε κορυφαία σκόρερ τόσο για την ομάδα, όσο και για τον Όμιλο Νότου γενικότερα (435 πόντοι). Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, ο Ίκαρος αγωνίστηκε μόνο στην πρεμιέρα (με αρκετές νεανίδες) όπου και υπέστη ήττα από τον Πανιώνιο με σκορ 72-45.
Την επόμενη χρονιά, 2015-16, η ομάδα βρέθηκε ξανά στο Πρωτάθλημα του Νότου το οποίο διοργανώθηκε αυτή τη φορά με 11 συμμετέχοντες. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών του υποχρεώσεων, ο Ίκαρος βρέθηκε στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας συγκεντρώσει 11 νίκες και 9 ήττες. Ισοβάθμισε με το Παλαιό Φάληρο, ωστόσο βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων τοποθετήθηκε μία θέση χαμηλότερα. Για το θεσμό του Κυπέλλου η ομάδα αγωνίστηκε τρεις φορές τη χρονιά αυτή. Στην πρεμιέρα υποχρέωσε σε ήττα τον Έσπερο Παναγίας Αλεξιώτισσας με σκορ 65-41, ενώ στην επόμενη αγωνιστική της Α' Φάσης νίκησε και το Φάρο Κερατσινίου με σκορ 68-52. Εν τέλει, ηττήθηκε στη «Φάση των 16» από τον Παναθηναϊκό με σκορ 38-74.
Έμβλημα
Το σήμα της ομάδας αποτελεί παραλλαγή εκείνου του ανδρικού τμήματος.
Αγωνιστική περίοδος 2016-2017
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2016-17, ο Γ.Σ. Ίκαρος Καλλιθέας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και ειδικότερα στον Όμιλο Νότου. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας συγκεντρώσει 15 νίκες και 5 ήττες. Παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ του Ικάρου και του Σπόρτιγκ, ωστόσο ο πρώτος τοποθετήθηκε υψηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Κορυφαία σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε η αθλήτρια Σίσυ Ευμορφοπούλου (221 πόντοι). Στη συνέχεια ο Ίκαρος διεκδίκησε στο Βόλο την άνοδο στην Α1 Εθνική απέναντι στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ο οποίος είχε καταταγεί 2ος στον Όμιλο Βορρά. Πετυχαίνοντας τη νίκη με σκορ 50-60 πέτυχε το μεγάλο στόχο της επιστροφής στην κορυφαία κατηγορία.
Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ο Ίκαρος νίκησε στην πρεμιέρα εκτός έδρας το Σπόρτιγκ με σκορ 48-55. Στη 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης δεν αγωνίστηκε, ωστόσο στην 3η Αγωνιστική αντιμετώπισε το Φάρο Κερατσινίου. Γνωρίζοντας την ήττα εκτός έδρας με σκορ 45-38, αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Έδρα του Ικάρου Καλλιθέας ήταν το Κλειστό Γυμναστήριο «Έσπερος», χωρητικότητας 800 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ήταν ο Γιώργος Μαργωμένος και υπεύθυνος του τμήματος ήταν ο Γιώργος Καπάνταης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε από τον Αύγουστο του 2014 ο Γιώργος Ρουμπελάκης με άμεσους συνεργάτες το Θανάση Παναγιωτόπουλο και τον Παναγιώτη Χατζηαυγουστίδη. Το ρόστερ του Ικάρου Καλλιθέας για την περίοδο 2016-17 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλήτριες:
Τμήματα υποδομών
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13, με προπονητή το Νίκο Κόμη, ο Ίκαρος κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κορασίδων Νότιας Αττικής. Στην πορεία του προς τον τίτλο διασταυρώθηκε με το Διογένη Πειραιά στους Προημιτελικούς (73-22 νίκη εντός, 18-75 νίκη εκτός), με το Φάρο Κερατσινίου στους Ημιτελικούς (67-39 νίκη εντός, 43-60 νίκη εκτός) και με τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου στους Τελικούς (58-56 νίκη εντός, 44-59 νίκη εκτός). Χάρις στην επιτυχία αυτή, η ομάδα της Καλλιθέας κλήθηκε να διαγωνιστεί στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων που φιλοξενήθηκε στα Γρεβενά στα τέλη Ιουνίου 2013. Ανταγωνιστές της ήταν η Άμιλλα Τρίπολης, ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο Αρίων Πτολεμαΐδας και η Ένωση Γαλατσίου. Στο τουρνουά ο Πρωτέας κατέλαβε τελικά την 1η θέση με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Πολυτιμότερη αθλητρια της διοργάνωσης ψηφίστηκε η αθλήτρια του Ικάρου Ευγενία Κολλάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2012 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2012
Ανάλυση διαθέσιμων εκφράσεων
Στο πεδίο των βελτιστοποιήσεων μεταγλωττιστών, η ανάλυση διαθέσιμων εκφράσεων (available expressions analysis) είναι ένας αλγόριθμος που εντοπίζει το σύνολο των εκφράσεων που δε χρειάζεται να υπολογιστούν ξανά σε κάθε σημείο ενός προγράμματος. Αυτές οι εκφράσεις τότε λέγεται ότι είναι διαθέσιμες σε αυτό το σημείο. Για να είναι διαθέσιμη μια συνάρτηση σε ένα σημείο του προγράμματος, πρέπει οι τελεστέοι της να μην αλλάζουν από κανένα μονοπάτι μεταξύ της παρουσίας της και του σημείου στο πρόγραμμα.
Η ανάλυση αυτή είναι ένα παράδειγμα προβλήματος ανάλυσης ροής δεδομένων προς τα εμπρός. Διατηρείται ένα σύνολο από διαθέσιμες εκφράσεις και κάθε εντολή αναλύεται για να βρεθεί αν αλλάζει τους τελεστέους μιας ή περισσότερων διαθέσιμων εκφράσεων. Από αυτό προκύπτουν σύνολα διαθέσιμων εκφράσεων στο τέλος κάθε βασικής ενότητας, γνωστής και σαν αρχή (outset) με όρους ανάλυσης ροής δεδομένων. Μια έκφραση είναι διαθέσιμη στην αρχή μιας βασικής ενότητας αν είναι διαθέσιμη στο τέλος κάθε μιας από τις προηγούμενες ενότητες αυτής. Αυτό δίνει κάποιες εξισώσεις στις οποίες συμμετέχουν τα διαθέσιμα σύνολα, οι οποίες και λύνονται με έναν επαναλητπικό αλγόριθμο.
Αναφορές
Κατηγορία:Μεταγλωττιστές Κατηγορία:Αλγόριθμοι
Μονοξείδιο του σεληνίου
Το μονοξείδιο του σεληνίου ή οξιδοσελήνιο (αγγλικά: selenium monoxide ή oxidoselenium) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει σελήνιο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο SeO.
Παραγωγή
Το μονοξείδιο του σεληνίου μπορεί να παραχθεί με θερμική διάσπαση διοξειδίου του σεληνίου στους 1,000°C:
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Ενώσεις σεληνίου
Ciro Menotti (υποβρύχιο)
Περιγραφή
Η κλάση Bandiera ήταν μία μεγαλύτερων διαστάσεων βελτιωμένη εκδοχή της προγενέστερης κλάσης Pisani. Τα πλοία της είχαν εκτόπισμα 940 t (925 LT) στην επιφάνεια και 1097 t (1080 LT) σε βύθιση. Το μήκος τους ήταν 69,8 m, το πλάτος 7,3 m και το βύθισμά τους 5,26 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 53 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500 bhp ενώ σε βύθιση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 650 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ήταν 15 kn ενώ σε βύθιση έφθανε τους 8,2 kn. Η ακτίνα δράσης ήταν 4750 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 8,5 kn και 60 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4 kn σε βύθιση. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και άλλους τόσους στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102 mm χαρή στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το σκάφος ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm για αντιαεροπορική προστασία.
Επιχειρησιακή ιστορία
Έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ciro Menotti πραγματοποίησε μέχρι το 1942 αποστολές ανεφοδιασμού με προορισμούς την Αλβανία και τη Λιβύη. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως εκπαιδευτικό, ενώ μετά από την συνθηκολόγηση της Ιταλίας το Σεπτέμβριο του 1943 παραδόθηκε στους Συμμάχους στη Μάλτα. Διαλύθηκε για σκραπ το 1948.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Bandiera Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Δουκάτο της Μάντοβα
Το Δουκάτο της Μάντοβα (ιταλικά: Ducato di Mantova, λατινικά: Ducatus Mantuæ) ήταν δουκάτο στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας. Ο πρώτος δούκας του ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα, μέλος του Οίκου των Γκοντζάγκα που κυβερνούσε τη Μάντοβα από το 1328. Τον επόμενο χρόνο, το Δουκάτο απέκτησε επίσης τον Μαργραβινάτο του Μομφερράτου, χάρη στον γάμο μεταξύ του Γκοντζάγκα και της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας.
Η ιστορική δύναμη και επιρροή του Δουκάτου υπό του Οίκου των Γκοντζάγκα το έχει καταστήσει ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και ιδιαίτερα μουσικά κέντρα της Βόρειας Ιταλίας και της χώρας συνολικά. Η Μάντοβα είχε επίσης ένα από τα πιο υπέροχα δικαστήρια της Ιταλίας και της Ευρώπης τον δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο και στις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα.
Το 1708, μετά το θάνατο του Φερδινάνδου Κάρολου Γκοντζάγκα, του τελευταίου κληρονόμου της οικογένειας Γκοντζάγκα, το Δουκάτο έπαψε να υπάρχει. Τα τμήματά του χωρίστηκαν μεταξύ του Οίκου της Σαβοΐας, που απέκτησε το υπόλοιπο μισό του Μομφερράτου, και του Οίκου των Αψβούργων, που απέκτησε την ίδια την πόλη της Μάντοβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Δούκες της Μάντοβα
Πιερ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς
Ο Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς (γεννημένος στο Καρπαντρά το 1759 και αποβιώσας στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε του Παρισιού το 1792) ήταν Γάλλος ιερέας, ο οποίος ανακηρύχτηκε, μετά θάνατον, Μακάριος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Μετά την χειροτόνησή του ως ιερέα, ξεκίνησε το ποιμαντικό του έργο κατά την περίοδο μεταξύ 1784-1785 ως εφημέριος, ενώ αργότερα έφτασε να γίνει βικάριος στην Εκκλησία Σαιν-Μερί του Παρισιού. Ταυτόχρονα, την ίδια αυτή περίοδο, εργαζόταν εντός της Αρχιεπισκοπής Παρισίων. Όταν η επαναστατημένη Γαλλία εντατικοποίησε τις διώξεις κατά των Καθολικών, ο Βιταλίς φυλακίστηκε το 1792 στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε. Πέθανε στα χέρια του όχλου, ο οποίος έσφαξε τους μεταφερόμενους από το Δημαρχείο προς το Αββαείο φυλακισμένους, στα πλαίσια των Σεπτεμβριανών Σφαγών.
Η Καθολική Εκκλησία τιμά την μνήμη του μαζί με εκείνη των υπολοίπων νεκρών.
Ο Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς ανακηρύχτηκε Μακάριος στις 17 Οκτωβρίου 1926, μαζί με άλλους 190 Γάλλους μάρτυρες από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακάριοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Γάλλοι κληρικοί
Νότος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νότος είναι γνωστή μία θεότητα που προσωποποιούσε τον νότιο άνεμο. Ο Νότος αναφέρεται ότι ήταν γιος της θεάς της αυγής Ηούς και του Αστραίου. Αντίθετα από ό,τι συμβαίνει με τα αδέλφια του, τον Βορέα και τον Ζέφυρο, ο Νότος δεν έπραξε κάτι το αξιομνημόνευτο ώστε να μνημονεύεται σε κάποιο μύθο.
Πηγή
Νοτος
Alesso
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί μουσικοί Κατηγορία:Σουηδοί DJs Κατηγορία:Electro house μουσικοί
Γκιούλα Κάκας
Ο Γκιούλα Κάκας (ουγγρικά: Gyula Kakas) (1876 - Βουδαπέστη, 25 Φεβρουαρίου 1928), ήταν Ούγγρος αθλητής της γυμναστικής και ολυμπιονίκης.
Ο Κάκας πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα. Ήταν τρίτος στον πλάγιο ίππο πίσω από τον Ελβετό Λουί Σούτερ και τον Γερμανό Χέρμαν Βάινγκερτνερ.
Επίσης πήρε μέρος και στους κρίκους στο μονόζυγο και το δίζυγο χωρίς να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο. Λόγω του ότι δεν τηρούνταν αρχεία για τους αθλητές που κατατάσσονταν μετά την 3η θέση είναι άγνωστες οι θέσεις που κατατάχτηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ξέχωρο Θεσπρωτίας
Το Ξέχωρο, (πρώην Ξέχωρο Ντέμη), είναι ελληνικό ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
Παλαιότερα ανήκε  στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη.
Καλλιχόρη (δορυφόρος)
Η Καλλιχόρη (αγγλικά: Kallichore) ή Δίας XLIV είναι ένας μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, στις 7 Μαρτίου 2003. Πήρε το όνομά του στις 30 Μαρτίου του 2005 από την νύμφη Καλλιχόρη σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Στον δορυφόρο δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2003 J 11.
Η Καλλιχόρη έχει διάμετρο περίπου 2 χιλιόμετρα και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 23.112.000 χλμ. μία φορά κάθε 717 ημέρες και 19 ώρες, με κλίση τροχιάς 165° ως προς την εκλειπτική (164° ως προς τον ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα τροχιάς 0,2042.
Η Καλλιχόρη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.
Γιούμπα Μπαράτι Κριράνγκαν
Το Βιβεκανάντα Γιούμπα Μπαράτι Κριράνγκαν (βεγγαλικά: বিবেকানন্দ যুবভারতী ক্রীড়াঙ্গন, Vivekananda Yuba Bharati Krirangan, VYBK), γνωστό ως Στάδιο Σολτ Λέικ (সল্টলেক স্টেডিয়াম, αγγλικά: Salt Lake Stadium) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Μπιντάναγκαρ της Καλκούτας, με τρέχουσα χωρητικότητα 85.000 θεατές. Είναι το μεγαλύτερο γήπεδο της Ινδίας με χωρητικότητα καθήμενων θεατών. Πριν από την ανακαίνισή του το 2011, ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στον κόσμο, έχοντας χωρητικότητα 120.000 θεατών. Πριν από την κατασκευή και το άνοιγμα του Σταδίου Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου το 1989, ήταν το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στον κόσμο. Το γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΦΙΦΑ Κ-17 του 2017, μαζί με τη διεξαγωγή άλλων αγώνων της διοργάνωσης. Στο πλαίσιο των μέτρων ασφαλείας για το Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ Κ-17 του 2017, το γήπεδο ήταν ανοικτό μόνο για 66.687 θεατές, αντί για την ικανότητα του σταδίου που ήταν 85.000 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου Κατηγορία:Καλκούτα
Παράλλαξη (ναυτιλία)
Με τον όρο Παράλλαξη κυρίως στην ακτοπλοΐα χαρακτηρίζεται η θέση ενός αντικειμένου όπου η διόπτευση αυτού είναι 90 μοίρες (δεξιά ή αριστερά). Δηλαδή το αντικείμενο βρίσκεται προς το εγκάρσιο του πλοίου, (π.χ. παράλλαξη Φάρου).
Η απόσταση του αντικειμένου από το πλοίο κατά την παράλλαξη λέγεται «απόσταση παράλλαξης», που είναι και η μικρότερη απόσταση που μπορεί να βρεθεί το πλοίο εφόσον διατηρεί σταθερή πορεία.
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ
Το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ (γερμανικά: Herzogtum Braunschweig) ήταν ιστορικό γερμανικό κράτος και πρωτεύουσά του ήταν η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ.
Ιδρύθηκε ως διάδοχο κράτος του Πριγκιπάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ από το Συνέδριο της Βιέννης το 1815. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Γερμανίας του 19ου αιώνα, το δουκάτο ήταν μέρος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και από το 1871 η Γερμανική Αυτοκρατορία. Αποκαταστάθηκε μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η επικράτειά της ενσωματώθηκε στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ως το Ελεύθερο Κράτος του Μπράουνσβαϊγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Πέλαγος Αρκαδίας
Το Πέλαγος ήταν αρχαία πολίχνη στην Αρκαδία και σήμερα οικισμός του Δήμου Τριπόλεως.
Το Πέλαγος βρίσκεται στα 670μ. (υψόμετρο), απέχει 4 χιλ. από την Τρίπολη, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1998 με τον νόμο Καποδίστρια συνενώθηκε με τον δήμο Τριπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 1981 είχε 114 κατοίκους ενώ σε αυτή του 1991 είχε 148 κατοίκους. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία πολίχνη που υπήρχε σύμφωνα με τον Παυσανία στην περιοχή.
Αρχαίο Πέλαγος
Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο οποίος το αποκαλεί χωρίον , απο εκεί περνούσε ο αρχαίος δρόμος Μαντίνειας - Τεγέας. Βρισκόταν σε δάσος από δρύες και πολύ κοντά στο ιερό του Ποσειδώνα. Το δάσος γύρω από το Πέλαγος ονομαζόταν Πελάγους Δρυμός, στην περιοχή μάλιστα είχε διεξαχθεί μάχη των Μαντίνειων και των συμμάχων τους Αθηναίων με τους Θηβαίους του Επαμεινώνδα εναντίον των Λακεδαιμόνιων, η γνωστή μάχη της Μαντίνειας, στην οποία σκοτώθηκε ο Επαμεινώνδας και τάφηκε εκεί.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων
Με την ονομασία Πόλεμος των Βαρώνων ή Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων έμεινε στην ιστορία της Αγγλίας ο τριετής εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στη περίοδο 1264-1267 με αφορμή τη δυσφορία των Άγγλων βαρώνων (κατώτερης αριστοκρατίας) για την άφρονη και σπάταλη πολιτική του Βασιλέως Ερρίκου Γ' της Αγγλίας.
Κύριος όμως λόγος της εξέγερσης εκείνης ήταν η προσπάθεια των βαρώνων να πετύχουν εκ μέρους του βασιλέως τη τήρηση των Διατάξεων της Οξφόρδης, οι οποίες όμως με τη ρύθμιση της Αμιένης το 1264 κηρύχθηκαν άκυρες από τον βασιλέα της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ'. Έτσι, αναλαμβάνοντας επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης, ο βαρόνος Σιμόν ντε Μονφόρ κατάφερε στη «μάχη του Λιούις» (Μάιος 1264), που ακολούθησε να συλλάβει τον Βασιλέα και να τον θέσει υπό περιορισμό. Για ένα σχεδόν χρόνο και μέχρι τη μάχη του Ίβσαμ, (4 Αυγούστου 1265), όπου και σκοτώθηκε ασκούσε σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της Αγγλίας.
Τελικά με το διάταγμα (Dictum), του Κένιλγουερθ, το 1266, έγιναν κάποιες διευθετήσεις και στη συνέχεια με το «ψήφισμα (Statue) του Μάλμπορο», τον επόμενο χρόνο, ικανοποιήθηκαν μερικά οικονομικά αιτήματα των βαρώνων.
Εκφράσεις
Σήμερα η ιστορική αυτή ονομασία αποτελεί συνήθη δημοσιογραφική έκφραση προκειμένου να αποδοθεί ο μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών οικονομικός πόλεμος ή η αντίδραση και αντιπαράθεση αυτών σε φορολογικές διατάξεις ή άλλες κυβερνητικές προθέσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Σάλεμς Λοτ
Ο Στίβεν Κινγκ, εμπνευσμένος από τον Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ, συνέγραψε το μυθιστόρημα γύρω από την ιδέα του ποιος θα ήταν ο σκοπός του διάσημου κόμη αν επέστρεφε στον εικοστό αιώνα, σε μια μικρή πόλη στην εξοχή.
Πλοκή
Ο επιτυχημένος συγγραφέας τρόμου Μπεν Μίαρς επιστρέφει στη γενέτειρά του, την μικρή επαρχιακή πόλη Σάλεμς Λοτ στο Μέιν, με σκοπό να πάρει έμπνευση για ένα νέο βιβλίο. Πηγή έμπνευσης του ήταν το αίτιο διαφόρων εφιαλτών του Μίαρς στην παιδική του ηλικία, το εγκαταλελειμμένο μέγαρο του γκάνγκστερ Χιούμπερτ Μάρστεν. Όμως, ένας μυστηριώδης ξένος μαζί με τον βοηθό του -ο Κερτ Μπάρλοου και ο Ρίτσαρντ Στράκερ- αγοράζουν το διαβόητο σπίτι ενώ παράλληλα ανοίγουν στην πόλη ένα κατάστημα αντικών. Όμως, ένας ένας οι κάτοικοι του Σάλεμς Λοτ πεθαίνουν αλλά οι τάφοι τους βρίσκονται άδειοι. Ο Μίαρς αντιλαμβάνεται πως ο Μπάρλοου είναι στην πραγματικότητα βρικόλακας και έχει απώτερο σκοπό να μετατρέψει την πόλη σε αποικία βρικολάκων. Ο Μίαρς ενώνει τις δυνάμεις του με τον φίλο του και καθηγητή γυμνασίου Ματ Μπερκ, τη σύντροφό του Σούζαν Νόρτον, τον γιατρό Τζέιμς Κόντι και τον νεαρό Μαρκ Πετρί για να αφανίσουν τον βρικόλακα και να σώσουν την πόλη.
Πριγκιπάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Το Πριγκιπάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπούτελ (γερμανικά: Fürstentum Braunschweig-Wolfenbüttel) ήταν υποδιαίρεση του Δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, του οποίου η ιστορία χαρακτηριζόταν από πολλές διαιρέσεις και επανενώσεις. Είχε έκταση 3.828 τετραγωνικά χιλιόμετρα στα μέσα του 17ου αιώνα.
Σάλεμς Λοτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1975
Η Γαλατού
Η Γαλατού (Het Melkmeisje) είναι μία από τις διασημότερες ρωπογραφίες του Γιοχάνες Βερμέερ, που εκτίθεται στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Πρόκειται για το πορτραίτο μιας υπηρέτριας την ώρα που ρίχνει γάλα σε μία πήλινη λεκάνη.
Περιγραφή
Η σκηνή φαντάζει αέναη, ειδικά υπό τον φωτισμό που δίνει στο έργο ο καλλιτέχνης. Οι πρώτοι κιόλας μελετητές διατύπωσαν την άποψη ότι η υπηρέτρια συμβολίζει την αλληγορική απεικόνιση της οικονομίας. Φαίνεται τόσο προσηλωμένη στη δουλειά της, ώστε να μην σπαταλήσει ούτε σταγόνα. Το μόνο αντικείμενο που εμφανίζει "κίνηση" στον πίνακα είναι το γάλα που ρέει.
Πριγκιπάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Διάφορες δυναμικές γραμμές του Οίκου των Γουέλφων κυβέρνησαν τον Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπούτελ μέχρι τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806. Ως αποτέλεσμα του Συνεδρίου της Βιέννης, το διάδοχο κράτος του, το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ, δημιουργήθηκε το 1815.