cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηρακλειά (νησίδα)
Τεχνολογική πρωτοπορία
μικρογραφία|Πλωτή αιολική μονάδα αφαλάτωσης Στην Ηρακλειά και ειδικότερα στον όρμο του Αγίου Γεωργίου, τον Ιούνιο του 2007 εγκαταστάθηκε η πρώτη στον κόσμο αυτόματη πλωτή ανεμογεννήτρια που σε συνδυασμό φωτοβολταϊκών αποτελεί ταυτόχρονα μονάδα αφαλάτωσης. Η μονάδα αυτή που φέρει το ελληνικό όνομα «Υδριάδα» παράγει ενέργεια από ανανεώσιμη πηγή χωρίς να μολύνει το περιβάλλον δίνοντας την ιδανικότερη λύση στη λειψυδρία που μαστίζει κυρίως τους θερινούς μήνες το νησί.
Σημειώσεις
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την Ηρακλειά παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-34, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη του λιμένα της, καθώς και ο ΧΕΕ-423 που καλύπτει όλες τις ΝΑ. Κυκλάδες.
Ο Πληροφοριοδότης
Ο Πληροφοριοδότης (The Departed) είναι βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 2006 σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τζακ Νίκολσον, Μαρκ Γουόλμπεργκ και Ματ Ντέιμον. Η ταινία είναι ένα αμερικάνικο ριμέικ της ταινίας του 2002 "Infernal Affairs", από το Χονγκ Κονγκ. Η παραγωγή της ταινίας κόστισε 90.000.000 δολάρια και τελικά κέρδισε παγκοσμίως 289.835.021 δολάρια. Η ταινία είναι εν μέρει βασισμένη στην ιστορία του Ουάιτι Μπούλγκερ και του Τζον Κόνολι.
Υπόθεση
Ο Colin Sullivan (Ματ Ντέιμον) είναι έξυπνος, φιλόδοξος και φαίνεται να ελίσσεται γρήγορα στην ιεραρχία του αστυνομικού τμήματος της Μασαχουσέτης και στο επίλεκτο Σώμα Έρευνας, του οποίου πρωταρχικός στόχος είναι ο ισχυρός Ιρλανδός μαφιόζος Frank Costello (Τζακ Νίκολσον). Ο Billy Costigan (Λεονάρντο Ντι Κάπριο), παιδί του δρόμου και σκληρός, έχει βίαιη συμπεριφορά, κάτι που του κοστίζει το σήμα του και τελικά τον «ρίχνει» πίσω στη σκληρή ζωή των δρόμων της Βοστόνης, όπου «στρατολογείται» από τον Costello. Όμως, κανείς από τους δυο τους δεν είναι αυτό που φαίνεται, και καθώς δουλεύουν προς αντίθετες κατευθύνσεις, μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο κυνήγι γάτας – ποντικού. Ο κάθε άνδρας είναι πλήρως απορροφημένος από τη διπλή του ζωή, μαζεύοντας πληροφορίες για τα σχέδια της κάθε πλευράς. Όταν γίνεται εμφανές τόσο στους γκάνγκστερ όσο και στην αστυνομία ότι έχουν από έναν προδότη στις τάξεις τους, ο Billy και ο Colin κινδυνεύουν να βρεθούν ακάλυπτοι. Και ο καθένας τους πρέπει να αποκαλύψει το συντομότερο δυνατόν την ταυτότητα του άλλου, ώστε να σώσει τον εαυτό του.
Διακρίσεις
Ο «Πληροφοριοδότης» ήταν η ταινία για την οποία ο Μάρτιν Σκορσέζε κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ. Επιπλέον, στα Όσκαρ διακρίθηκε με βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Μοντάζ και Προσαρμοσμένου Σεναρίου, ενώ ήταν υποψήφιο και στην κατηγορία Καλύτερης Β' Αντρικής Ερμηνείας για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ. Επίσης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερης σκηνοθεσίας, βραβείο σκηνοθεσίας από το Σωματείο Σκηνοθετών Αμερικής (DGA) και ήταν υποψήφια για έξι βραβεία BAFTA.
Θέματα
Ο κριτικός ταινίας Στάνλεϋ Κάουφμαν περιγράφει ένα σημαντικό θέμα του  Ο Πληροφοριοδότης ως ένα από τα παλαιότερα στο δράμα—η ιδέα της ταυτότητας—και πως "επηρεάζει τις πράξεις, τα συναισθήματα, την αυτοπεποίθηση και ακόμα και τα όνειρα κάποιου."
Η σχέση πατέρα-γιου είναι ένα μοτίβο σε όλη την ταινία. Ο Κοστέλλο ενεργεί ως μία πατρική φιγούρα τόσο στον Σάλιβαν όσο και στον Κόστιγκαν ενώ ο Κουίναν ενεργεί ως ξίφος του Κοστέλλο στο ρόλο της πατρικής φιγούρας, παρουσιάζοντας και τις δύο πλευρές του Ιρλανδικού-Αμερικανού αρχέτυπου πατέρα. Ο Σάλιβαν αναφέρεται στον Κοστέλλο ως "Μπαμπά" όποτε καλεί για να τον ενημερώσει για τις δραστηριότητες της αστυνομίας.
Μουσική
Υπήρχαν δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν για το  Ο Πληροφοριοδότης, ένα που παρουσίαζε την πρωτότυπη μουσική που συντέθηκε για την ταινία από τον Χάουαρντ Σορ, και το άλλο που διέθετε πρωτύτερες ηχογραφήσεις, κυρίως ποπ/ροκ τραγούδια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο σάουντρακ.
Σάουντρακ
Όπως και στις προηγούμενες ταινίες του Σκορσέζε, επιλέγοντας τη μουσική. Η ταινία ανοίγει με το "Gimme Shelter" από τους The Rolling Stones (το "Let it Loose" επίσης εμφανίζεται αργότερα), και εμφανώς παίζει το "I'm Shipping Up to Boston" από τους Dropkick Murphys με στίχους γραμμένους από τον Γούντι Γκάθρι, το οποίο κέρδισε στην μπάντα μερική δημοτικότητα. Η ταινία διαθέτει τη ζωντανή έκδοση του "Comfortably Numb" των Pink Floyd από τη Συναυλία Τείχους του Βερολίνου του 1990 από τους Ρότζερ Γουώτερς, Βαν Μόρισον, και Ρικ Ντάνκο, Λεβόν Χελμ, και Γκαρθ Χάντσον των The Band.
Παρόλο που το "Gimme Shelter" διατίθεται δύο φορές στην ταινία, το τραγούδι δεν εμφανίζεται στο άλμπουμ του σάουντρακ. Επίσης αυτά που ακούγονται στην ταινία αλλά δεν διατίθενται στο σάουντρακ είναι τα "Thief's Theme" από τον Nas, "Well Well Well" από τον Τζων Λένον, "Bang Bang" από τον Joe Cuba, και η Πράξη II Σεξτέτο από την Λουτσία ντι Λάμερμουρ του Ντονιτσέττι.
Η ταινία κλείνει με ένα κόβερ από το "Sweet Dreams" του Ντον Γκίμπσον, από τον Ρόι Μπιουκάναν.
Μουσική
Η μουσική ταινίας για το  Ο Πληροφοριοδότης συντέθηκε από τον Χάουαρντ Σορ και εκτελέστηκε από τους κιθαρίστες Σαρόν Ισμπίν, Γ. Ε. Σμιθ, Λάρι Σάλτζμαν και Μαρκ Ρίμποτ. Η μουσική ηχογραφήθηκε στο στούντιο του Σορ στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Φόροι τιμής
Σε όλη την ταινία, ο Σκορσέζε χρησιμοποίησε ακτίνες Χ κυρίως εμφανιζόμενες στο βάθος ώστε να μαρκάρει χαρακτήρες για τον θάνατο· παραδείγματα συμπεριλαμβάνουν πλάνα του Κόστιγκαν που περπατάει μέσα στο αεροδρόμιο ενώ μιλάει στον Επ. Ντίγκναμ (Μαρκ Γουόλμπεργκ), ο Κουίναν που πέφτει προς στο θάνατό του (στα γυάλινα παράθυρα του κτηρίου καθώς ο Κουίναν πέφτει στο έδαφος), και ο Σάλιβαν που επιστρέφει στο διαμέρισμά του στο τέλος της ταινίας (στα πατώματα του διαδρόμου). Αυτός είναι ένας φόρος τιμής προς την κλασική ταινία του 1932 Scarface του Χάουαρντ Χοκς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφοριοδοτης Πληροφοριοδοτης Πληροφοριοδοτης Πληροφοριοδοτης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Plan B Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Βοστώνη Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κολασμένη Αγάπη
μικρογραφία|260x260εσ|Η [[Μπάρμπαρα Στάνγουικ και ο Φρεντ ΜακΜάρεϊ σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Κολασμένη αγάπη (Πρωτότυπος τίτλος: Double Indemnity) γνωστή κι ως Με διπλή ταυτότητα είναι φιλμ νουάρ παραγωγής 1944, σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Μ. Κέιν. Η διασκευή του σεναρίου έγινε από τον ίδιο το Γουάιλντερ, σε συνεργασία με το συγγραφέα αστυνομικών διηγημάτων Ρέημοντ Τσάντλερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Μπάρμπαρα Στάνγουικ, ο Φρεντ ΜακΜάρεϊ και ο Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον.
Η ταινία έλαβε την εύνοια των κριτικών μετά την πρεμιέρα της και προτάθηκε για 7 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο. Το 2007 έλαβε την 29η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που θεσπίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, ενώ το 1992 χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Υπόθεση
Το 1938, ο Γουόλτερ Νεφ (Φρεντ ΜακΜάρεϊ), ένας έμπειρος ασφαλιστής συναντά τη Φύλις Ντίτριχσον (Μπάρμπαρα Στάνγουικ) σύζυγο ενός από τους πελάτες του με την οποία συνάπτει ερωτική σχέση. Η Φύλις του προτείνει να τη βοηθησει να σκοτώσει τον σύζυγό της, κάνοντας τον φόνο να φανεί ως ατύχημα προκειμένου να ξεγελάσουν τις αρχές και την ασφαλιστική εταιρία, ώστε να λάβει την αποζημίωση που της αναλογεί από την ασφάλεια ζωής του συζύγου της. Ο Γουόλτερ σκαρφίζεται ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο η γυναίκα πρόκειται να λάβει διπλή αποζημίωση, με βάσει μια δικλείδα του συμβολαίου του συζύγου της. Όταν ο κύριος Ντίτριχσον (Τομ Πάουερς) βρίσκεται νεκρός στις ράγες του τρένου, η αστυνομία δέχεται ότι ο φόνος προκλήθηκε από ατύχημα, αλλά ο Μπάρτον Κις (Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον), φίλος και συνεργάτης του Νεφ στην ασφαλιστική εταιρία έχει άλλη άποψη, καθώς υποπτεύεται ότι η Φύλις σκότωσε το σύζυγό της με τη βοήθεια ενός άλλου άνδρα.
Καλλιτεχνικό υπόβαθρο
Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Μ. Κέιν, η ταινία θεωρείται ως το αρχέτυπο του είδους νουάρ, καθώς είχε τεράστια επιρροή όσον αφορά τη διαμόρφωση του είδους κατά τα μέσα της δεκαετίας του '40. Ο Τζέιμς Μ. Κέιν έγραψε το μυθιστόρημα εμπνευσμένος από πραγματικό έγκλημα που έγινε το 1927 και αφορούσε μια παντρεμένη γυναίκα από τη Νέα Υόρκη που σκότωσε τον σύζυγό της με τη βοήθεια του εραστή της. Ο Κέιν βρέθηκε στη δίκη του ζευγαριού ως νέος δημοσιογράφος. Η κατηγορούμενη Ρουθ Σνάιντερ είχε πείσει τον εραστή της Τζουντ Γκρέι να σκοτώσει το σύζυγό της αφού πρώτα τον έβαλε να υπογράψει μια ασφάλεια ζωής, προκειμένου να εισπράξει την αποζημίωση μετά το θάνατό του. Οι δυο τους έλαβαν ως ποινή θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα και η φωτογραφία της εκτέλεσης της Σνάιντερ αποτέλεσε την πιο διάσημη της δεκαετίας του '20. Ο Κέιν δημοσίευσε το μυθιστόρημά του σε 8 συνέχειες στο περιοδικό Liberty το 1935. Είχε ήδη αποκτήσει τεράστια φήμη μετά τη δημοσίευση του μυθιστορήματός του Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές έναν χρόνο πριν. Ο Κέιν έβαλε τον αντζέτη του να στείλει αντίγραφα του μυθιστορήματος σε όλα τα κινηματογραφικά στούντιο, τα οποία συναγωνίζονταν για να αποκτήσουν τα δικαιώματα του για 25.000 δολάρια. Έπειτα ένα γράμμα έφτασε στους διευθυντές των εταιριών από το Γραφείο Λογοκρισίας των Η.Π.Α. που τους απαγόρευε την κινηματογράφιση του μυθιστορήματος χαρακτηρίζοντάς το ως ανήθικο. Μερικά χρόνια αργότερα το μυθιστόρημα συμπεριλήφθη στη συλλογή του συγγραφέα που κυκλοφόρησε με τίτλο Three of the Kind κι ένα από τα στελέχη της Paramount αγόρασε τα δικαιώματά του για λογαριασμό του Μπίλι Γουάιλντερ έναντι 15.000 δολαρίων. Η αντίδραση του Γραφείου Λογοκρισίας ήταν η ίδια με 8 χρόνια πριν, αλλά τόσο οι παραγωγοί της Paramount, όσο και ο σκηνοθέτης αποφάσισαν να συνεχίσουν τα σχέδιά τους. Ο Γουάιλντερ έγραψε ένα αρχικό σενάριο με το συνεργάτη του Τσαρλς Μπράκετ και το παρουσίασε στους λογοκριτές κι εκείνοι συμφώνησαν με την πραγματοποίηση της ταινίας με προϋπόθεση την αφαίρεση κάποιων σκηνών.
Σενάριο
Στο Χόλιγουντ η κινηματογράφηση της ταινίας θεωρούνταν αδύνατη, καθώς το Γραφείο Λογοκρισίας έβαζε μεγάλους περιορισμούς. Παρά το γεγονός ότι ο Μπράκετ είχε συνεργαστεί με τον Γουάιλντερ στη συγγραφή του αρχικού σεναρίου, αποφάσισε να αποσυρθεί από το εγχείρημα (γεγονός που προκάλεσε την πρώτη ρήξη μεταξύ των δυο μονίμων συνεργατών, οι οποίοι επρόκειτο να διαλύσουν οριστικά τη συνεργασία τους μετά την ολοκλήρωση της ταινίας Η λεωφόρος της Δύσης (Sunset Boulvard) το 1950. Τη θέση του πήρε ο Ρέιμοντ Τσάντλερ, ο οποίος ήταν γνωστός για τη συγγραφή του αστυνομικού μυθιστορήματος Ο μεγάλος ύπνος το οποίο γυρίστηκε μερικά χρόνια αργότερα από τον Χάουαρντ Χοκς και με τίτλο Αγάπη και αίμα (The Big Sleep). Ο Γουάιλντερ είχε προσεγγίσει πρώτα τον Κέιν, ο οποίος λόγω συμβολαίου που είχε με άλλη εταιρία παραγωγής αναγκάστηκε να απορρίψει την προσφορά . Ο Γουάιλντερ απογοητεύτηκε μετά την πρώτη του συνάντηση με τον Τσάντλερ, καθώς αντί να βρει κάποιον που να μοιάζει με συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων βρήκε κάποιον ντυμένο ως λογιστή. Ο Τσάντλερ που ήταν πρωτάρης στο Χόλιγουντ ζήτησε 1.000 δολάρια έχοντας την εντύπωση ότι επρόκειτο να εργαστεί μόνο για μια εβδομάδα. Όταν μετά το πρώτο σαββατοκύριακο παρουσίασε στον Γουάιλντερ αυτά που είχε γράψει, ο σκηνοθέτης δεν έμεινε ευχαριστημένος και του είπε ότι στο εξής οι δυο επρόκειτο να δουλέψουν μαζί αργά και μεθοδικά. Η συνεργασία τους διήρκεσε 4 μήνες και οι δυο τους δεν τα πήγαιναν καλά (κάποια στιγμή ο Τσάντλερ θέλησε να παραιτηθεί). Ο Τσάντλερ δεν συμπαθούσε τον Γουάιλντερ, αντιθέτως ο Γουάιλντερ θαύμαζε το χάρισμα του σκηνοθέτη με τις λέξεις. Ο Τσάντλερ ήταν εκείνος που διαπίστωσε ότι οι διάλογοι του Κέιν δε θα μεταφέρονταν με επιτυχία στη μεγάλη οθόνη και έκανε τις κατάλληλες αλλαγές. Το σενάριο κατέληξε να είναι πιο προκλητικό από την ιστορία του Κέιν. Στο τέλος της συνεργασίας τους ο Γουάιλντερ είπε αστειευόμενος Ο Τσάντλερ ήταν μέλος των Ανώνυμων Αλκοολικών κι εγώ τον έσπρωξα ξανά στο αλκοόλ. Όμως η πρώτη τους συνεργασία οδήγησε και σε δεύτερη όταν ο Γουάιλντερ αποφάσισε να συνεργαστεί με τον συγγραφέα ένα χρόνο αργότερα για το σενάριο της ταινίας Το χαμένο Σαββατοκύριακο (The Lost Weekend), που πραγματεύεται τον εθισμό στο αλκοόλ.
Ο Κέιν έμεινε ευχαριστημένος από τη διασκευή του μυθιστορήματός του και λέγεται ότι δήλωσε ότι επρόκειτο για τη μοναδική μεταφορά έργου του που περιέχει στοιχεία που θα του άρεσε να είχε συλλάβει εκείνος πρώτος και να τα είχε προσθέσει στο μυθιστόρημά του.
Διανομή Ρόλων
Όσον αφορά τη διανομή των ρόλων, η Μπάρμπαρα Στάνγουικ ήταν η πρώτη επιλογή του σκηνοθέτη για το ρόλο της αδίστακτης Φίλις Ντίτριχσον. Η ηθοποιός όμως φαινόταν διστακτική να αναλάβει τον ρόλο της μοιραίας γυναίκας, καθώς μέχρι εκείνη την περίοδο είχε υποδυθεί αποκλειστικά πολύπαθες ηρωίδες που κέρδιζαν τη συμπάθεια του κοινού. Τελικά ο Γουάιλντερ την έπεισε να αναλάβει τον ρόλο και η αναγνώριση που έλαβε έπειτα την έκανε να μην μετανιώσει ποτέ για την απόφαση που πήρε. Ο Γουόλτερ Νεφ ήταν όχι μόνο καθίκι, αλλά αδύναμο καθίκι και πολλοί σταρ της περιόδου όπως ο Άλαν Λαντ, ο Τζέιμς Κάγκνεϊ, ο Σπένσερ Τρέισι, ο Γκρέγκορι Πεκ, ο Φρέντρικ Μαρτς και ο Τζορτζ Ραφτ απέρριψαν το ρόλο κι ο Γουάιλντερ αποφάσισε να τον αναθέσει στον Φρεντ ΜακΜάρεϊ, που μέχρι εκείνη την περίοδο υποδυόταν συμπαθείς χαρακτήρες σε ανάλαφρες κωμωδίες. Ο ΜακΜάρεϊ δεν ήταν σίγουρος ότι είχε το ταλέντο για να ερμηνεύσει το ρόλο κι αρχικά τον απέρριψε. Ο Γουάιλντερ όμως επέμεινε ότι ο ηθοποιός έπρεπε να ερμηνεύσει τον ρόλο και του άσκησε μεγάλη πίεση μέχρι να δεχτεί. Ο ρόλος άνοιξε νέους υποκριτικούς ορίζοντες στην καριέρα του ηθοποιού που έδωσε μια δυνατή ερμηνεία. Ο Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον ήταν επίσης διστακτικός να αναλάβει το ρόλο του Μπάρτον Κις, καθώς ήταν πρώτο όνομα από το 1930 και στην ταινία θα έπαιζε τον τρίτο σημαντικότερο χαρακτήρα. Αργότερα δήλωσε ότι είχε πλέον φτάσει σε ηλικία που έπρεπε να αναλαμβάνει ρόλους καρατερίστα που σε πολλές περιπτώσεις κλέβουν την παράσταση. Η αμοιβή του ήταν ούτως ή άλλως ίση των δυο πρωταγωνιστών για λιγότερο χρόνο εργασίας.
Εναλλακτική σκηνή τέλους
Σύμφωνα με τον κώδικα Χέιζ, το ζεύγος των εγκληματιών έπρεπε να πληρώσει για τα αδικήματά του και δεν υπήρχε περίπτωση να το σκάσει ατιμώρητο κι ενώ το μυθιστόρημα του Κέιν κλείνει με την αυτοκτονία των δυο εραστών, η ταινία τελειώνει με την ομολογία του Νεφ και με τους δυο πρώην συνεργάτες να αναχωρούν για την αστυνομία. Ο Γουάιλντερ είχε γυρίσει και πρόσθετη σκηνή τέλους με τον Νεφ στον θάλαμο αερίων, η οποία τελικά κόπηκε στο μοντάζ, καθώς ο σκηνοθέτης φαντάστηκε ότι δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για να τερματιστεί από την τρυφερή σκηνή μεταξύ των δυο φίλων.
Ύφος
Στην επιτυχία της ταινίας συνέβαλε φωτογραφία του Τζον Ζάιτς, που χαρακτηρίζεται από το φως και τις σκιές που παραπέμπουν στον γερμανικό εξπρεσιονισμό. Συχνά παρουσιάζονται ασπρόμαυρες σκιές από αντανάκλαση από τις κλειστές περσίδες (συμβολισμός για τα σίδερα της φυλακής), στα πρόσωπα των κεντρικών ηρώων, κάτι που προμηνύει την τραγική τους μοίρα και καταδίκη. Ο Γουάιλντερ είχε επίσης την ιδέα για την ξανθιά περούκα που φορά η Στάνγουικ στην ταινία που τονίζει το αδίστακτο του χαρακτήρα της. Η περούκα ήταν τόσο ψεύτικη και φτηνή όσο και ο χαρακτήρας της Φίλις ενώ το βραχιόλι που φορά γύρω από τον αστράγαλο η ηθοποιός λάνσαρε μόδα. Η ταινία διείσδυσε για πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου στους λόγους, την ευκαιρία και τα μέσα που έχει κανείς ώστε να διαπράξει φόνο.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 7 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αλλά η εταιρία Paramount θέλησε να προωθήσει περισσότερο την άλλη της παραγωγή που βρισκόταν στη λίστα των υποψηφίων την ταινία Ο δρόμος της αγάπης (Going My Way), η οποία κρίθηκε τελικά νικήτρια. Ο Γουάιλντερ έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Λίο ΜακΚάρεϊ για το Ο δρόμος της αγάπης και η Στάνγουικ έχασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από την Ίνγκριντ Μπέργκμαν νικήτριας για την ταινία Εφιάλτης (Gaslight). Η ταινία δεν έλαβε τελικά κανένα βραβείο την βραδιά των όσκαρ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Αναγνώριση
Το 1998 κατέταξε την ταινία στην 38η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ όταν επανελήφθη η ψηφοφορία το 2007 η ταινία μετατοπίστηκε από την 38η θέση στην 29η.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1944 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ρέιμοντ Τσάντλερ
Κώστας Γαβράς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Λουτρά Ηραίας Αρκαδίας στις 12 Φεβρουαρίου 1933. Η οικογένειά του έζησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε ένα χωριό της Πελοποννήσου και μετακόμισε στην Αθήνα μετά τον πόλεμο. Ο πατέρας του ήταν μέλος του κομμουνιστικού κόμματος και φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Η συμμετοχή του πατέρα του στο κομμουνιστικό κόμμα κατέστηκε αδύνατο για τον Κώστα Γαβρά να φοιτήσει σε κάποιο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα ή να πάρει βίζα για τις ΗΠΑ, έτσι μετά το λύκειο έφυγε για τη Γαλλία όπου ξεκίνησε να σπουδάζει φιλολογία το 1951.
Πρώιμη καριέρα
Το 1956 εγκατέλειψε τις σπουδές του στη φιλολογία για να σπουδάσει κινηματογράφο στην εθνική σχολή κινηματογράφου της Γαλλίας, IDHEC. Μετά το τέλος των σπουδών του συνεργάστηκε με τον Υβ Αλεγκρέ και έγινε βοηθός σκηνοθέτη του Ζαν Ζιονό και Ρενέ Κλερ. Αφού εργάστηκε αρκετά χρόνια ως βοηθός σκηνοθέτη, το 1965 σκηνοθέτησε την πρώτη του προσωπική ταινία με τίτλο Βαγόνι δολοφόνων.
Μετέπειτα καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|Ο Γαβράς το 1970 Η ταινία του Μακί, τα λιοντάρια της κολάσεως (Un homme de trop, 1967) συμμετείχε στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.
Στην ταινία Z (1969), ο κεντρικός χαρακτήρας, ένας δικαστής που τον ενσάρκωσε ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν, προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια σχετικά με τη δολοφονία ενός εξέχοντος πολιτικού της Αριστεράς, που τον ενσάρκωσε ο Ιβ Μοντάν, ενώ οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι και ο στρατός προσπαθούν να καλύψουν τη συμμετοχή τους. Η ταινία αποτελεί μια προσαρμογή των γεγονότων τα οποία ακολούθησαν τη δολοφονία του πολιτικού Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963. Η ταινία είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό επειδή, την εποχή της κυκλοφορίας της, η Ελλάδα βρισκόταν επί δυο χρόνια υπό στρατιωτική δικτατορία. Το Z κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Ο Κώστας Γαβράς και ο σεναριογράφος Ζορζ Σεμπρούν κέρδισαν ένα Έντγκαρ από την Ένωση Συγγραφέων Μυστηρίου της Αμερικής για το Καλύτερο Σενάριο Κινηματογραφικής Ταινίας. Η ταινία Η ομολογία (1970) περιέγραφε τη ζωή του Αρτούρ Λόντον, ενός κομμουνιστή υπουργού από την Τσεχοσλοβακία ο οποίος φυλακίστηκε άδικα και δικάστηκε για προδοσία και κατασκοπεία το 1952.
Η ταινία Κατάσταση πολιορκίας (1972) λαμβάνει χώρα στην Ουρουγουάη, σε μια συντηρητική κυβέρνηση στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Με ένα σενάριο που βασίστηκε εν μέρει του αστυνομικού Νταν Μιτριόνε, ένας αμερικανός διπλωμάτης (ενσαρκώθηκε από τον Ιβ Μοντάν) πέφτει θύμα απαγωγής από τους Τουπαμάρος, μια ριζοσπαστική αριστερή αστική ομάδα η οποία τον ανακρίνει προκειμένου να μάθει τις λεπτομέρειες της μυστικής αμερικανικής υποστήριξης στα καταπιεστικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής.
Η ταινία Ο αγνοούμενος, που αρχικά κυκλοφόρησε το 1982 και βασίστηκε στο βιβλίο The Execution Of Charles Horman, έχει ως κεντρικό ήρωα τον Αμερικανό δημοσιογράφο Τσαρλς Χόρμαν (ενσαρκώθηκε από τον Τζον Σι στην ταινία), ο οποίος εξαφανίστηκε κατά το αιματηρό πραξικόπημα που έκανε ο αξιωματικός Αουγούστο Πινοσέτ στη Χιλή και έλαβε την υποστήριξη των ΗΠΑ το 1973. Ο πατέρας του Χόρμαν, τον οποίο ενσάρκωσε ο Τζακ Λέμον, και η σύζυγός του, την οποία ενσάρκωσε η Σίσι Σπέισεκ, αναζητούν μάταια να μάθουν τι απέγινε ο γιος τους. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου και Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Η ταινία Το στίγμα της προδοσίας (1988) βασίστηκε στις τρομοκρατικές δραστηριότητες του Αμερικανού νεοναζί Ρόμπερτ Μάθιους και της ομάδας του The Order.
Καθιερώθηκε με μία σειρά πολιτικών θρίλερ που αποκάλυψαν το βίαιο πρόσωπο δικτατορικών καθεστώτων, μέσα από προσωπικές τραγωδίες ασυμβίβαστων ανθρώπων. Ο Γαβράς ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας το 1969 (Ζ), και κέρδισε το Όσκαρ Σεναρίου το 1982 (Ο αγνοούμενος). Κέρδισε επίσης Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών του 1982 (Ο αγνοούμενος), Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Φεστιβάλ Καννών του 1975 (Ειδικό δικαστήριο), Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 1990 (Μουσικό κουτί). To 2002 σκηνοθέτησε την ταινία Αμήν. που κέρδισε Βραβείο Σεζάρ καλύτερου σεναρίου το 2003.
Η αυτοβιογραφία του, γραμμένη στα γαλλικά, έχει μεταφραστεί στα ελληνικά με τίτλο "Πήγαινε εκεί όπου είναι αδύνατο να πας" (Αθήνα 2018, 9789600119831)
Άλλες τιμές
Ο Κώστας Γαβράς έγινε επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Κινηματογράφου στο ΑΠΘ το 2013. Από το 1982 έως το 1987 ήταν πρόεδρος της Cinémathèque Française αλλά και από το 2007 μέχρι σήμερα.
Έλαβε το τιμητικό βραβείο Magritte στα 3α Βραβεία Magritte.
Οικογενειακοί δεσμοί
Είναι πρώτος ξάδερφος του καλλιτέχνη Jimmie Spheeris, της κινηματογραφίστριας Penelope Spheeris και του μουσικού Chris Spheeris. Η κόρη του Julie Gavras και ο γιος του Romain Gavras είναι και αυτοί κινηματογραφιστές. Είναι μακρινός συγγενής του ηθοποιού Jordan Gavaris ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός από την ταινία Orphan Black και του Jasper Bartlett ο οποίος συμμετείχε στη σειρά δράσης/περιπέτειας Unnatural History για το κανάλι Cartoon Network και στην πιο πρόσφατη ταινία Μια θάλασσα από δέντρα.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σανταμέρι
Με το όνομα Σανταμέρι ή Σαντομέρι, το οποίο προέρχεται από τον Γάλλο σταυροφόρο και βαρόνο Νικόλαο Β' Σαντ Ομέρ, είναι γνωστά τα παρακάτω:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Υρτιέρ
Το Υρτιέρ (γαλλικά: Urtière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ευτυχία Πρίντζου
Η Ευτυχία Πρίντζου (1915-1948) ήταν φιλόλογος, στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης, μέλος του ΕΑΜ και του ΚΚΕ στα Ιωάννινα. Καταδικάστηκε σε θάνατο από το έκτακτο Στρατοδικείο Ιωαννίνων και εκτελέστηκε στις 27 Ιουλίου 1948.
Βιογραφικό
Η Ευτυχία Πρίντζου γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1915 και ήταν κόρη του Γιαννιώτη αρχίατρου Γιάννη Πρίντζου. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά το πέρας των σπουδών της επέστρεψε στα Γιάννενα και διορίστηκε φιλόλογος στο Γυμνάσιο Θηλέων Ιωαννίνων. Παράλληλα, ασχολήθηκε με την οργάνωση της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης Ιωαννίνων, όπου ανέλαβε και τη διεύθυνσή της.
Στην διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμα κοντά στον πατέρα της, που τότε ήταν διευθυντής του στρατιωτικού νοσοκομείου Ιωαννίνων. Στην κατοχή οργανώθηκε στο ΕΑΜ και στη συνέχεια στο ΚΚΕ και εργάστηκε δραστήρια για τους σκοπούς της αντίστασης και της απελευθέρωσης. Για την αντιστασιακή της δράση, στα τέλη της κατοχής, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς και μεταφέρεται στο στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη, με προορισμό το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Όμως, λόγω της εσπευσμένης αποχώρησης των Γερμανών από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944 δεν στάλθηκε στο Νταχάου, απελευθερώθηκε και επέστρεψε στα Γιάννενα.
Μετά την απελευθέρωση, στο κλίμα του μεταβαρκιζιανού κράτους διώχτηκε για τη συμμετοχή της στο ΕΑΜ. Απολύθηκε από τη θέση της στο Γυμνάσιο, καθώς και από τη θέση της στη διεύθυνση της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης.
Υπόθεση Πρίντζου
Την άνοιξη του 1948 η Ευτυχία Πρίντζου συλλαμβάνεται και παραπέμπεται σε δίκη στο Έκτακτο Στρατοδικείο Ιωαννίνων με την κατηγορία της στρατολόγησης ανταρτών για το ΔΣΕ. Τότε ήταν γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ιωαννίνων του ΚΚΕ και μέλος του Γραφείου Περιοχής Ηπείρου.
Η πρώτη δίκη έγινε στις 15 Ιουνίου 1948 με κατηγορούμενους 10 άτομα και το Στρατοδικείο καταδίκασε 4 σε θάνατο, που εκτελέστηκαν στις 22 Ιουνίου 1948 και παρέπεμψε τους υπόλοιπους μαζί με την Ευτυχία Πρίντζου σε νέα δίκη.
Στις 8 Ιουλίου 1948 άρχισε στην αίθουσα τελετών της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ιωαννίνων η δίκη του Έκτακτου Στρατοδικείου Ιωαννίνων που έμεινε στα χρονικά ως "υπόθεση Πρίντζου". Στη δίκη ήταν κατηγορούμενοι 117 πολίτες (μέλη και συμπαθούντες του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ) για παράβαση του Α.Ν 509 και του Γ' Ψηφίσματος, δηλαδή για την "προσπάθεια βιαίας ανατροπής του υπάρχοντος κοινωνικού καθεστώτος". Τα επιβαρυντικά στοιχεία για τους κατηγορούμενους ήταν ανεπαρκή (διανομή προκηρύξεων και έρανοι), η κατηγορία δεν αποδείχθηκε στο δικαστήριο, αλλά παρόλα αυτά καταδικάστηκαν σε θάνατο 48 κατηγορούμενοι μαζί με την Ευτυχία Πρίντζου, ανάμεσά τους και 4 ανήλικοι μαθητές Γυμνασίου. Η απόφαση του στρατοδικείου εκδόθηκε τα μεσάνυχτα της 23ης Ιουλίου 1948. Τα τελευταία λόγια της Ευτυχίας Πρίντζου ήταν: "Εύχομαι να είμαι το τελευταίο θύμα αυτή της αδελφοσφαγής και η αγάπη και η ειρήνη να βασιλέψει στην πατρίδα μας".
Απο τους 48 καταδικασθέντες εκτελέστηκαν τελικά οι 16. Ένας από τους στρατοδίκες ήταν ο τότε λοχαγός Στυλιανός Παττακός.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Ιωαννίνων, ο μητροπολίτης Σπυρίδων και φορείς των Ιωαννίνων παρά τις προσπάθειές τους δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τις εκτελέσεις που έγιναν μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέμου. Εκείνες τις μέρες διεξαγόταν μερικά χιλιόμετρα μακριά από τα Γιάννενα η μάχη της βόρειας Πίνδου, η μεγαλύτερη μάχη του εμφυλίου πολέμου.
Η Ευτυχία Πρίντζου μαζί με 4 άλλους καταδικασθέντες εκτελέστηκε στο Σταυράκι Ιωαννίνων στις 27 Ιουλίου 1948. Οι υπόλοιποι καταδικασθέντες εκτελέστηκαν σε δύο ομάδες στις 9 και 10 Αυγούστου 1948. Οι 16 εκτελέσεις συντάραξαν όχι μόνο τη Γιαννιώτικη κοινωνία, αλλά και όλη τη χώρα.
Μετά θάνατον
Το 1983 το δημοτικό συμβούλιο Ιωαννίνων αποφάσισε κατά πλειοψηφία (αποχώρησε η παράταξη της δεξιάς αντιπολίτευσης) να στήσει ένα μνημείο στον τόπο της εκτέλεσης, τη φιλοτέχνηση του οποίου ανέλαβε ο γλύπτης Κώστας Καζάκος. Επίσης, ένας δρόμος των Ιωαννίνων μετονομάστηκε σε οδό Ευτυχίας Πρίντζου και η ποιήτρια Άννα Μπουρατζή-Θώδα έγραψε ένα ποίημα για την Ευτυχία Πρίντζου.
Κάθε χρόνο, τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο στο μνημείο που έχει στηθεί στο Σταυράκι Ιωαννίνων γίνονται εκδηλώσεις στη μνήμη των εκτελεσθέντων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Υζέλ
Το Υζέλ (γαλλικά: Uzelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Κρις Σάρμα
Ο Κρις Ομπράκας Σάρμα (Chris Omprakash Sharma) (23 Απριλίου, 1981 Σάντα Κρουζ, Καλιφόρνια) είναι Αμερικανός αναρριχητής.
Βίος
Στην ηλικία των 14 ετών ο Σάρμα κέρδισε τους Εθνικούς Αγώνες Μπούλντερινγκ (Bouldering Nationals). Ένα χρόνο αργότερα έκανε την πρώτη του 5.14c αναρρίχηση, δηλαδή τον υψηλότερο βαθμό δυσκολίας του αμερικανικού συστήματος βαθμολόγησης στην εποχή του.
Το Ιούλιο του 2001 ο Σάρμα ολοκλήρωσε τη διαδρομή Realization, στο Σεΰς, Γαλλία. Από τότε άνοιγε ή ολοκλήρωνε διαδρομές που θεωρούνταν 5.15, ανάμεσα στις οποίες οι La Rambla και Es Pontas (ένα εγχείρημα μοναχικών αναρριχήσεων (σόλο) με βαθύ νερό από κάτω στη Μαγιόρκα). Το 2008 ο Σάρμα ολοκλήρωσε μια μεγάλη διαδρομή στο Τζάμπο Λαβ, του όρους Κλαρκ στην Καλιφόρνια, ισχυριζόμενος πως έφθανε το 5.15b σε βαθμό δυσκολίας.
Το 2010 μετακόμισε στη Λέριδα, της Καταλωνίας στην Ισπανία, όπου ανοίγει νέες διαδρομές.
Μπεσάρα Μπούτρος Αλ Ράι
Ο Μπεσάρα Μπούτρος Αλ-Ράι είναι ο εβδομηκοστός έβδομος Πατριάρχης των Καθολικών Μαρωνιτών. Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1940. Αναρριχήθηκε στον θρόνο της Μαρωνίτικης Εκκλησίας στις 15 Μαρτίου 2011, έπειτα από παραίτηση του προκατόχου του Νασράλα Μπούτρος Σφέιρ τον Φεβρουάριο του ιδίου έτους. Κατέχει, ακόμη, το αξίωμα του Καρδιναλίου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Giuseppe Garibaldi
Τέσσερα ιταλικά πολεμικά πλοία έφεραν το όνομα του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι (Giuseppe Garibaldi):
Μπεσάρα Μπούτρος Αλ Ράι
Βίος & Σπουδές
Γεννήθηκε στη Χιμλαγιά της Επαρχίας Ματν του Λιβάνου. Φοίτησε στο Collège Notre Dame de Jamhour, ένα ιησουιτικό σχολείο στον Λίβανο. Εντάχθηκε στο τάγμα των Μαριανών Αδελφών Μαρωνιτών Μοναχών στις 31 Ιουλίου 1962 και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στις 3 Σεπτεμβρίου 1967. Από το 1967-1975 ήταν υπεύθυνος για τις μεταδόσεις του σταθμού του Βατικανού στην Αραβική γλώσσα. Το 1975, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στον αστικό κώδικα. Επίσης, σπούδασε για 3 χρόνια στο Πανεπιστημίου του Λατερανού της Ρώμης.
Θρησκευτικά Αξιώματα
Χειροτονήθηκε ως βοηθός επίσκοπος του Πατριαρχείου στις 12 Ιουλίου 1986 από τον Πατριάρχη Νασράλα Μπούτρος Σφέιρ και στις 9 Ιουνίου 1990 διορίστηκε επίσκοπος Βύβλου. Το 2003 εκλέχθηκε γραμματέας της συνόδου των Μαρωνιτών Επισκόπων του Πατριαρχείου. Το 2009 διορίσθηκε Πρόεδρος της Λιβανικής Επισκοπικής Επιτροπής για τα ΜΜΕ.
Εκλογή του σε Πατριάρχη
Στα 71 του χρόνια, εκλέχθηκε Πατριάρχης των Μαρωνιτών στις 15 Μαρτίου 2011, αφού εισέπραξε τα 2/3 των 39 Επισκοπικών ψήφων και έτσι διαδέχθηκε τον Νασράλα Μπούτρος Σφέιρ. Η θητεία του άρχισε με την Επίσημη Θεία Λειτουργία, που πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαρτίου 2011, στην Πατριαρχική έδρα της Μπκέρκε. Όπως και όλοι οι Μαρωνίτες Πατριάρχες έτσι κι εκείνος πήρε το όνομα Boutros (=Πέτρος) προς τιμήν του Αγίου Πέτρου, που πριν πάει στη Ρώμη χειροτονήθηκε επίσκοπος στην Αντιόχεια. Στις 7 Μαρτίου 2012 εντάχθηκε στην σύνοδο των Ανατολικών Καθολικών Εκκλησιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαρωνίτες
Δάσκαλος του Άφφλιχεμ
Υπό το συμβατικό όνομα Δάσκαλος του Άφφλιχεμ ή Δάσκαλος της Αλληλουχίας του Ιωσήφ (δραστηριοποιήθηκε περί το 1470–1500 ) φέρεται ζωγράφος της Πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής, ο οποίος εμφανώς δραστηριοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, του οποίου το όνομα δεν είναι γνωστό, αλλά που μπορεί να εντοπιστεί σε μερικά διασωσμένα έργα του σε πάνελ. Το συμβατικό όνομα Δάσκαλος της Αλληλουχίας του Ιωσήφ του αποδόθηκε το 1923 από τον Γερμανό ιστορικό τέχνης Βάλτερ Φριντλέντερ (Walter Friedländer), ο οποίος ταυτοποίησε μια σειρά κυκλικών πινάκων (tondi), στους οποίους απεικονιζόταν ο θρύλος του Αγίου Ιωσήφ και βρίσκονταν διεσπαρμένους σε διάφορα μουσεία, ως όλους προερχόμενους από τον ίδιο ζωγράφο. Στη συνέχεια, ο Φριντλέντερ απέδωσε στο ίδιο εργαστήριο οκτώ ακόμη πίνακες σε πάνελ με σκηνές από δύο επιπλέον αλληλουχίες, τη ζωή του Χριστού και τη ζωή της Παρθένου (περ. 1493-1508, Μουσείο Αρχαίας Τέχνης, Βρυξέλλες). Αυτοί προέρχονταν από το Αββαείο του Άφφλιχεμ στο Δουκάτο της Βραβάντης, απ' όπου προήλθε και το συμβατικό όνομα του καλλιτέχνη.
Τα πορτρέτα του Φιλίππου του Όμορφου και της Ιωάννας της Τρελής που βρίσκονται στις πτέρυγες του τριπτύχου Η Υπέρτατη Κρίση από το Ζίρικζέι (περ. 1500, σήμερα στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου) και οι πτέρυγες του τριπτύχου Ο Θρύλος της Αγίας Βαρβάρας, που απεικονίζει την κατασκευή ενός τρίτου παραθύρου στον πύργο της και Το μαρτύριο της Αγίας Βαρβάρας (σήμερα στο Μουσείο Τέχνης Ουόλτερς της Βαλτιμόρης αποδίδονται επίσης στον ίδιο καλλιτέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ημιμεγάλος Άξονας
500px|thumb|center|Mε κόκκινο χρώμα o μεγάλος ημιάξονας (a) και με μπλε ο μικρός ημιάξονας (b) σε μια [[έλλειψη.]]
Κατηγορία:Ουράνια μηχανική Κατηγορία:Τροχιές
Μόνυ Μαρκ
Η Μόνυ Μαρκ είναι Βελγίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε το Βέλγιο στο διαγωνισμό της Eurovision του 1956 με το τραγούδι "Le plus beau jour de ma vie" και είναι άγνωστο πόσους βαθμούς συγκέντρωσε. Πριν από εκείνη συμμετείχε την ίδια χρονιά ο Φιντ Λεκλέρ ως εκπρόσωπος του Βελγίου στον διαγωνισμό με το τραγούδι "Messieurs les noyés de la Seine".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Βέλγιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κουτουλουφάρι Ηρακλείου
Το Κουτουλουφάρι είναι χωριό της Κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.
Η θέση του είναι στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Πυργιά (γράφεται: τα Πυργιά) και απέχει από το Ηράκλειο 28,9 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών, κυρίως ντομάτας, σε θερμοκήπια (αυτά βρίσκονται στον Ανισαρά). Τα τελευταία χρόνια καλλιεργούνται και άνθη, κυρίως γαρίφαλα, τα οποία εξάγονται στο εξωτερικό.Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται με τον τουρισμό, καθώς στην περιοχή υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και καταστήματα. To 2006 καταργήθηκε το νηπιαγωγείο.
Ιστορικά στοιχεία
Το Κουτουλουφάρι αναφέρεται στον κατάλογο με τα χωριά της Κρήτης του Fr. Barozzi του 1577 (fo 24v)  με το όνομα Catafari metochio και στον κατάλογο του Basilicata ως Cutrufari.
Στον Καστροφύλακα δεν υπάρχει αλλά αναγράφεται ο οικισμός Zambagniana (Κ 95) με 62 κατοίκους, από το επώνυμο Ζαμπάνι (Zanpani), που αναφέρεται σε έγγραφο του 1271. , χωριό το οποίο βλέπουμε και σε χάρτη του Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι. Ο οικισμός αυτός δεν υπάρχει σήμερα.
Ο κύριος ναός στο χωριό είναι αυτός του Αγίου Βασιλείου. Κοντά στη θάλασσα, στα βορειοανατολικά του χωριού, βρίσκεται η μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που κτίστηκε στα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Εκεί κοντά υπάρχει και τουριστικό ξενοδοχείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουτουλουφ Κουτουλουφαρι
Περσέους Κάρλστρεμ
Ο Περσέους Κάρλστρεμ (γεν. 2 Μαΐου 1990) είναι Σουηδός αθλητής του στίβου, ο οποίος εξειδικεύεται στο βάδην. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, 2015, 2017 και 2019 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, πάντα στα 20 χιλιόμετρα βάδην. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ροδώπις
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ροδώπις (που σημαίνει «η ροδομάγουλη») είναι γνωστή μία πανέμορφη Ελληνίδα σκλάβα. Είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, αλλά την είχαν απαγάγει πειρατές και την πούλησαν σκλάβα στην Αίγυπτο. Η ιστορία της, την οποία μας διηγείται ο Στράβων, αποτελεί τον πρωταρχικό πυρήνα του διάσημου παραμυθιού «Σταχτοπούτα»: Το αφεντικό της την εκτιμούσε και μάλιστα της είχε χαρίσει ένα ζευγάρι σανδάλια με πλούσια διακόσμηση. Αλλά ήταν υπναράς και τον περισσότερο καιρό στο σπίτι κοιμόταν, οπότε οι άλλες δούλες που ζήλευαν τη Ρόδωπι την κακομεταχειρίζονταν και της έδιναν να κάνει τις βαρύτερες δουλειές. Μία ημέρα, ενώ η Ροδώπις λουζόταν ή έπλενε ρούχα στο ποτάμι, ένας αετός άρπαξε ένα από τα σανδάλια της, που τα είχε στον ήλιο να στεγνώσουν, και μετά από λίγο το άφησε να πέσει στα πόδια του βασιλιά Ψαμμήτιχου, που βασίλευε εκείνη την εποχή στη Μέμφιδα. Ο Ψαμμήτιχος, εντυπωσιασμένος από την κομψότητα του υποδήματος αυτού και πιστεύοντας ότι ήταν ένα σημάδι από τον θεό `Ωρο, ζήτησε από τους ανθρώπους του να βρουν την κάτοχό του, έχοντας την πεποίθηση ότι μόνο σε μια πολύ όμορφη γυναίκα θα ταίριαζε αυτό το πέδιλο. Πραγματικά, βρήκαν τη Ροδώπιν, την παρουσίασαν στον βασιλιά και αυτός την πήρε ως σύζυγό του.
Πολλοί πίστευαν ότι η Ροδώπις ήταν Ελληνίδα από τη Θράκη και ότι αρχικώς ονομαζόταν Δωρίχα. Ο Αίσωπος κάνει μία σύντομη αναφορά στην ιστορία της και μάλιστα υποτίθεται ότι την είχε γνωρίσει προσωπικά πριν αυτή φύγει για την Αίγυπτο, και της είχε πει πολλές ιστορίες. Επίσης, ο Ρωμαίος συγγραφέας Κλαύδιος Αιλιανός (Varia Historia, ΧΙΙΙ 33) παραθέτει μία εκδοχή της αρχαίας αυτής «Σταχτοπούτας». Η προέλευση της ιστορίας ίσως ανάγεται σε ένα πραγματικό πρόσωπο, την εταίρα Ρόδωπι από τη Θράκη. Η νέα αυτή είχε πάει στην Αίγυπτο ακολουθώντας ως ερωμένη τον Χάραξο, αδελφό της ποιήτριας Σαπφούς, κατά τη βασιλεία του Φαραώ Άμασι (570-536 π.Χ.), δηλαδή υπάρχει χρονική συμφωνία με την εκδοχή της γνωριμίας με τον Αίσωπο.
Πηγές
Ροδωπις Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σκλάβοι Κατηγορία:Λαογραφία στην Ελλάδα
Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο
Το Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο (San Antonio de Areco) είναι πόλη στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Μπουένος Άιρες της Αργεντινής και διοικητική έδρα του παρτίδο (κομητεία) Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο. Βρίσκεται στον ποταμό Αρέκο σε απόσταση 113 χιλιομέτρων από το Μπουένος Άιρες, την πρωτεύουσα της χώρας.
Το Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο ιδρύθηκε το 1730, υπό την προστασία ενός παρεκκλησίου που άνοιξε ο Χοσέ Ρουίζ ντε Αρεγιάνο. Έχει ανακηρυχθεί πόλη ιστορικού εθνικού ενδιαφέροντος από την κυβέρνηση της Αργεντινής και αναγνωρίζεται ως η πατρίδα του Δον Σεγούνδο Σόμπρα, του αθάνατου χαρακτήρα του μυθιστορήματος που έγραψε ο Ρικάρδο Γκιράλδες. Στην πόλη βρίσκεται το Museo Gauchesco Ricardo Güiraldes. Κάθε χρόνο τον Νοέμβριο, η πόλη διοργανώνει τη γιορτή Día de la Tradición (Ημέρα της Παράδοσης) των γκάουτσο. Από το 2001, το Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο είναι αδελφή πόλη του Λαρέντο του Τέξας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Νικόλαος Δρανδάκης
Βίος
Γεννήθηκε το 1915 στο Ρέθυμνο. Ο πατέρας του Βασίλειος ήταν συμβολαιογράφος και η μητέρα του Αναστασία δασκάλα. Το 1933 εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην περίοδο της Γερμανικής κατοχής βρέθηκε στην Κρήτη και συγκεκριμένα στα Χανιά, όπου εργάστηκε ως γραφέας στο εκεί εγκατεστημένο Υπουργείο Στρατιωτικών.
Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο
Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο.
Γεωγραφικά χαρακτηριστικά
Πληθυσμός: η πόλη έχει 19.768 κατοίκους (2010), έναντι 17.764 κατοίκων που είχαν καταγραφεί στην προηγούμενη απογραφή (2001).
Το Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο βρίσκεται στη βορειοανατολική περιοχή της επαρχίας του Μπουένος Άιρες.
Νικόλαος Δρανδάκης
Βίος
Το Δεκέμβριο του 1950 πέτυχε σε διαγωνισμό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και διορίστηκε στο Μυστρά ως επιμελητής Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Εκεί υπηρέτησε επί έντεκα χρόνια, ασχολούμενος με τη διάσωση και συντήρηση μνημείων των περιοχών Μυστρά, Λακωνίας και Μάνης. Το 1954 μετεκπαιδεύτηκε με κρατική υποτροφία του Υπουργείου Συντονισμού στην Ιταλία, συγκεντρώνοντας υλικό για την διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Ο Εμμανουήλ Τζάνε Μπουνιαλής θεωρούμενος εξ εικόνων του σωζομένων κυρίως εν Βενετία» η οποία εκδόθηκε το 1962. Το 1962 προήχθη στη θέση του έφορου Αρχαιοτήτων και μετατέθηκε στην Αθήνα ως προϊστάμενος στην Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Νήσων Αιγαίου. Υπό την εποπτεία του έγινε η καταγραφή 1600 εικόνων, κυρίως μεταβυζαντινών, σε νησιά του Αιγαίου, όπως και ο εντοπισμός και η συντήρηση των παλαιοχριστιανικών τοιχογραφιών στην Παναγία Δροσιανή της Νάξου. Το 1965 κατέθεσε την διατριβή επί υφηγεσία του, με τίτλο «Βυζαντιναί τοιχογραφίαι της Μέσα Μάνης» λαμβάνοντας τον τίτλο του υφηγητή. Την ίδια χρονιά εξελέγη τακτικός καθηγητής της βυζαντινής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο οποίο δίδαξε μέχρι το 1971, και από το 1972 ξεκίνησε να διδάσκει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1972 προσκλήθηκε από Ελληνικό Ινστιτούτο της Βενετίας, και το 1982 αποχώρησε από τη θέση αυτή λόγω ορίου ηλικίας. Το επιστημονικό του ενδιαφέρον κάλυπτε όλες τις πτυχές της βυζαντινής τέχνης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην γλυπτική. Η σπουδαιότερη ανασκαφή που εκτέλεσε είναι αυτή που έγινε στην περιοχή Τηγάνι στη Μάνη, την περίοδο από το 1977 έως το 1984.
Υπήρξε μέλος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων, της Ελληνικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών (Association International des Etudes Byzantines), της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών και επίτιμο μέλος της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών.
Τιμητικές διακρίσεις
Στις 30 Δεκεμβρίου 1997 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο εις μνήμην Αλεξάνδρου Διομήδους, για την μελέτη του «Βυζαντινές τοιχογραφίες της Μέσα Μάνης» (1995). Στις 27 Δεκεμβρίου 2002 τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών για την υπερπεντακονταετή προσφορά του σχετικά με την καταγραφή και ανάδειξη των μεσαιωνικών μνημείων της Λακωνίας. ''
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Σαν Αντόνιο ντε Αρέκο
Γεωγραφικά χαρακτηριστικά
Το κλίμα είναι υγρό υποτροπικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
NBA Σάμερ Λιγκ
Ιστορία
Τα Σάμερ Λιγκ υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Ιστορικά, δεν υπήρχε μια οργανωμένη δομή, με τα πρωταθλήματα μερικές φορές να επικαλύπτονται και να μην συντονίζονται επίσημα. Το Orlando Pro Summer League διοργανώθηκε από το 2002 έως το 2017 και ήταν ενεργό κάθε χρόνο εκτός από το 2005 και το 2011. Το 2004, διοργανώθηκε το Las Vegas Summer League για πρώτη φορά, όπου είναι μακράν το μεγαλύτερο πρωτάθλημα, με 32 ομάδες να συμμετέχουν από το 2019. Το Utah Jazz Summer League ξεκίνησε να διεξάγεται το 2015, αντικαθιστώντας το Rocky Mountain Revue, μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από το 1984 έως το 2008, πριν προχωρήσει σε μεγάλη διακοπή λόγω της μειωμένης συμμετοχής.
Οι μη υπογεγραμμένοι ελεύθεροι παίκτες υπογράφονται συχνά σε συμφωνίες Σάμερ Λιγκ, παρέχοντας την πιθανότητα να υπογραφούν σε σύμβαση κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου. Οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να υπογράψει τον ελεύθερο παίκτη μετά το τέλος του Σάμερ Λιγκ. Για παράδειγμα, ο Τζέρεμι Λιν, απόφοιτος του Χάρβαρντ, προσκλήθηκε να παίξει για την ομάδα Σάμερ Λιγκ των Ντάλας Μάβερικς, παρά το γεγονός ότι δεν είχε επιλεχθεί στο Ντραφτ νωρίτερα το έτος. Στο Σάμερ Λιγκ 2010, ο Λιν είχε καλή απόδοση και αργότερα υπέγραψε με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Orlando Pro Summer League
Το Orlando Pro Summer League διοργανώθηκε από το 2002 έως το 2017 και ήταν ενεργό κάθε χρόνο εκτός από το 2005 και το 2011. Διοργανωνόταν από τους Ορλάντο Μάτζικ και τα παιχνίδια ήταν κεκλεισμένων των θυρών και μπορούσαν να προβληθούν μόνο στην τηλεόραση. Το πρωτάθλημα όρισε πρωταθλητή για πρώτη φορά το 2013, όταν οι Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ νίκησαν τους Χιούστον Ρόκετς με 85-77. Στις 11 Ιουλίου 2014, η Φιλαδέλφεια 76ερς κέρδισαν το πρωτάθλημα νικώντας με 91-75 τους Μέμφις Γκρίζλις. Οι Ντάλας Μάβερικς ήταν οι τελευταίοι πρωταθλητές, κερδίζοντας τη διοργάνωση του 2017. Το πρωτάθλημα έπαυσε μετά το 2017 λόγω της τάσης των ομάδων NBA να συμμετέχουν στο Λας Βέγκας Σάμερ Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:NBA
Ντέρεκ Χέρσι
Βίος
Προερχόμενος από το Μάντσεστερ, ο Χέρσι ήταν επίσης γνωστός για το Μπήτνικ στυλ ζωής του και την ανέμελη προσωπικότητά του. Θεωρείτο γενικά ήπιος με αδυναμία στην Toothsheaf Stout, την αγαπημένη του μπύρα. Αναφερόταν στο Ελντοράντο Κάνυον ως 'γραφείο', όπου μπορούσε να τον δει κανείς οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας, όταν φυσικά δεν ταξίδευε στο Εθνικό Πάρκο Γιοσέμιτι ή κάπου αλλού. Αναφερόταν στο Μπούλντερ του Κολοράντο ως 'Το Ιερό', και περιέγραφε τη σακούλα με την κιμωλία του η 'σακούλα του θάρρους μου'. Τον Χέρσι παρουσίασε το Climbing Magazine, και μεταθανάτια παρουσιάστηκε στο φιλμ Front Range Freaks.
Ο Ντέρεκ Χέρσι πέθανε στις 28 Μαΐου 1993, σε ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια ελεύθερης μοναχικής αναρρίχησης στη διαδρομή Στεκ-Σάλαθ στον βράχο Σέντινελ του Εθνικού Πάρκου Γιοσέμιτι.
Αξιοσημείωτες αναρριχήσεις
Ο Χέρσι ήταν πιθανώς γνωστότερος για τα κατορθώματά του στο Φαράγγι Ελντοράντο, αλλά στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται πολλές άλλες αξιοσημείωτες αναρριχήσεις και καταρριχήσεις. Ανάμεσά τους διακρίνεται η ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση Crack of Fear, 5.10+ στο Λάμπι Ριτζ του Κολοράντο Lκαι μια σημαντική προσπάθεια στο Diamond (τοίχο ύψους 275m στο Λονγκς Πικ, όπου έκανε τρεις ελεύθερες μοναχικές αναρριχήσεις δύο διαδρομών και την καταρρίχηση μιας άλλης σε μία μοναδική ημέρα. Η διαδρομή του στο Diamond επαναλήφθηκε από άλλους αναρριχητές, ανάμεσα sτους οποίους η Steph Davis, μοναδική γυναίκα αναρριχήτρια, η μόνη έως τώρα που επανέλαβε και την ελεύθερη μοναχική διαδρομή του στο «Pervertical Sanctuary».
Σhμειώσεις - παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αναρριχητές
Περτίναξ (αποσαφήνιση)
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής λήμματα:
Αγγελιδάκης
Το ελληνικό επώνυμο Αγγελιδάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επιγένης (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Επιγένης είναι γνωστά τα κάτωθι ιστορικά πρόσωπα της αρχαιότητας:
Επίσης:
Παλαιοχώρι Φουντωτού Καρδίτσας
αριστερά|μικρογραφία|270x270px|Παλαιοχώρι Φουντωτού|εναλλ.=|πλαίσιο
Το Παλαιοχώρι Φουντωτού είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Παλαιοχώρι ανήκει στο Δ.Δ. Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας και αποτελεί κεντρικό συνοικισμό και έδρα της Κοινότητας Φουντωτού. Διαρθρώνεται κατά επίπεδα σε ομαλή κατάφυτη πλαγιά στο ύψος του 29ου χιλιόμετρου του οδικού άξονα Μουζακίου - Ι.Μ. Σπηλιάς Αργιθέας Αγράφων. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Ντελιδίμι στα 950 μέτρα και είναι ορατό από τις κοινότητες Λεοντίτου, Πετροχωρίου και Κουμπουριανών. μικρογραφία|260x260εσ|Ιερός ναός Αγ. Γεωργίου Παλαιοχωρίου Φουντωτού (17ος αι.) Οι κάτοικοί του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχονται σε 33, είναι κυρίως ντόπιας καταγωγής και ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Σημαντικότερο μνημείο του συνοικισμού αποτελεί ο λιθόχτιστος μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Γεωργίου (17ου αιώνα), ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και στον προαύλιο χώρο του οποίου ανταμώνουν κάθε χρόνο ντόπιοι και επισκέπτες την τελευταία Κυριακή του μήνα Ιουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Παλαιοχώρι
Χουάν Πλάθα
Ο Χουάν Πλάθα Ντουράν (Βαρκελώνη, 26 Δεκεμβρίου του 1963), είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης στην ομάδα της Α.Ε.Κ.
Έχει υπάρξει προπονητής σημαντικών ισπανικών ομάδων όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Ισπανίας και ένα Ούλεμπ Καπ (σημερινό Γιούροκαπ), η Ουνικάχα Μάλαγα, με την οποία κατέκτησε ξανά το Γιούροκαπ και η Ρεάλ Μπέτις. Εκτός Ισπανίας έχει εργαστεί ως πρώτος προπονητής στην Ζάλγκιρις Κάουνας και στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Χουάν Πλάθα ξεκίνησε την καριέρα με τη μπασκετική σχολή που ίδρυσε αυτός και οι αδερφοί του, την EB Betsaida. Ταυτοχρόνως, εργάστηκε για την γυναικεία ομάδα EB Santisima Trinitat, όπως επίσης και για το μικρό κλαμπ της CB Sant Adria.
Το καλοκαίρι του 2004, μετά από επιθυμία του νέου προπονητή Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, έγινε ανταλλαγή στη Ρεάλ Μαδρίτης για να αναλάβει βοηθός. Όταν ο Σέρβος προπονητής αποχώρησε έπειτα από μία απογοητευτική σεζόν, ο Πλάθα ανέλαβε τη θέση του προπονητή.