cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπριτζ
Διαδικασία
Στη συνέχεια, οι κάρτες παίζονται, με την πλευρά που κέρδισε το συμβόλαιο να προσπαθεί να εκπληρώσει τη σύμβαση και τους αμυνόμενους να προσπαθούν να τους εμποδίσουν. Το αποτέλεσμα βαθμολογείται με βάση τον αριθμό των λεβέ που έχουν κερδηθεί, το συμβόλαιο και το μπόνους που συνδέεται με αυτό και το επίπεδο βαθμών στο οποίο βρίσκεται το κάθε ζευγάρι.
Απήχηση
Εκατομμύρια άνθρωποι παίζουν μπριτζ παγκοσμίως, τουρνουά σε κλαμπ αλλά και διαδικτυακά, καθώς και ελεύθερη παρτίδα με φίλους στο σπίτι, καθιστώντας το ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια με τράπουλα στον κόσμο, ιδίως μεταξύ των ηλικιωμένων. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Μπριτζ (The World Bridge Federation - WBF) είναι το όργανο διοίκησης του διεθνούς αγωνιστικού μπριτζ, με πολυάριθμους άλλους φορείς σε περιφερειακό επίπεδο.
Το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη συμμετοχή σε παιχνίδι μπριτζ σε μία τοποθεσία είναι 3.086 συμμετέχοντες στο Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα στην Ολλανδία, γεγονός καταγεγραμμένο στο Βιβλίο Γκίνες.
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα παλαιότερα ονομαζόταν Ολυμπιάδα του Μπριτζ. Σήμερα δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση του όρου Ολυμπιάδα. Προτάθηκε ως άθλημα επίδειξης ικανοτήτων σε χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (μαζί με το σκάκι), αλλά απερρίφθη.
Ετυμολογία
Κατά μια θεωρία το όνομα μπριτζ έχει τις ρίζες του στο όνομα ενός παλαιότερου παιχνιδιού. Το μπριτζ προήλθε από το ουίστ με τη δημιουργία του biritch (ή ρωσικού ουίστ) τον 19ο αιώνα και εξελίχθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα για να αποτελέσει το παρόν παιχνίδι. Η ίδια η λέξη biritch είναι μια μεταφορά της ρωσικής λέξης Бирюч, μια χρήση από έναν διπλωματικό γραμματέα ή εκφωνητή (στην πραγματεία του Ντάλτον). Ωστόσο, ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η ρωσική προέλευση του παιχνιδιού είναι μια πλάνη.
Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι οι Βρετανοί στρατιώτες επινόησαν το παιχνίδι μπριτζ ενώ υπηρετούσαν στον Κριμαϊκό Πόλεμο. Το παιχνίδι πήρε το όνομά του από τη Γέφυρα του Γαλατά (αγγλικά: Galata Bridge), μια γέφυρα που καλύπτει το Χρυσό Κέρας και συνδέει τα παλιά και νέα μέρη της ευρωπαϊκής Κωνσταντινούπολης, την οποία διασχίζουν καθημερινά για να πάνε σε καφετέρια για να παίξουν χαρτιά.
Κανόνες
Το μπριτζ παίζεται κυρίως από 4 παίκτες (αν και υπάρχουν παραλλαγές των τριών καθώς και των δύο παικτών), με μία κανονική τράπουλα των 52 φύλλων, η οποία περιέχει 4 χρώματα, από 13 φύλλα στο κάθε χρώμα. Οι θέσεις των παικτών φέρουν τα ονόματα των τεσσάρων σημείων του ορίζοντα (Βορράς / Νότος / Ανατολή / Δύση). Οι παίκτες οι οποίοι κάθονται απέναντι αποτελούν ένα ζευγάρι, ενώ αυτοί που κάθονται δεξιά κι αριστερά τους αποτελούν τους αντίπαλους.
Το παιχνίδι συγγενεύει με την πρέφα και το μπουρλότ ή μπιλότ, είναι δηλαδή ένα παιχνίδι βασισμένο σε μπάζες οι οποίες στο μπριτζ ονομάζονται λεβέ. Μετά το μοίρασμα των φύλλων κάθε παίκτης έχει 13 φύλλα. Ξεκινάει η διαδικασία της αγοράς (δημοπρασία) κατά την οποία δεσμεύονται πόσες λεβέ θα κερδίσει το ζευγάρι τους και τον τρόπο (με ατού ή χωρίς ατού), με τον οποίο θα παιχτεί η παρτίδα (η δέσμευση αυτή αποτελεί συμβόλαιο).
Οι επιλογές σε ό,τι αφορά τον τρόπο παιχνιδιού είναι δύο:
Μόλις λήξει η διαδικασία αγοράς και καθοριστεί το συμβόλαιο, το παιχνίδι ξεκινάει. Οι παίχτες ακολουθούν κατά σειρά το χρώμα (Σπαθί / Club ♣, Καρό/ Diamond ♦, Κούπα / Heart ♥ / Πίκα / Spade ♠), που έπεσε Πρώτο σε κάθε λεβέ. Αν δεν έχουν το χρώμα που έπεσε πρώτο, "κόβουν / Ruff" με Ατού και αν δεν έχουν ρίχνουν ένα μικρό (ξεσκαρτάρισμα). Κερδίζει όποιος έχει το ισχυρότερο φύλλο με το χρώμα του Ατού ή του Πρώτου. Η σειρά δυναμικότητας των φύλλων από το ισχυρότερο προς το πιο αδύναμο είναι η εξής: A K Q J 10 9 8 7 6 5 4 3 2. Κάθε λεβέ τελειώνει όταν στο τραπέζι πέσουν 4 φύλλα (παίξουν όλοι οι παίκτες). Ο παίκτης που θα κερδίσει την λεβέ, θα ρίξει πρώτος στην επόμενη.
Συνηθίζεται (στο αγωνιστικό μπριτζ αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση), οι παίκτες να μη φτιάχνουν στοίβες με τα κερδισμένα φύλλα, αλλά να τα τοποθετούν μπροστά τους γυρισμένα ανάποδα:
Μόλις παιχτούν 13 λεβέ, υπολογίζονται οι πόντοι της κάθε ομάδας ανάλογα με την έκβαση της παρτίδας.
Αγορά
Αφού μοιραστούν τα φύλλα στους παίκτες, ξεκινάει η διαδικασία της αγοράς, δηλαδή ο καθορισμός του τρόπου με τον οποίο θα παιχτεί η παρτίδα και πόσες λεβέ δεσμεύεται να κερδίσει το ζευγάρι παικτών στο οποίο κατοχυρώνεται. Ο κάθε παίκτης όταν δηλώνει ότι θέλει να αγοράσει διευκρινίζει και τα δύο (Λεβέ και Χρώμα Ατού ή Χωρίς Ατού), χρησιμοποιώντας τους όρους που του επιτρέπει το παιχνίδι. Ο γύρος (πλήθος λεβέ), δηλώνεται με έναν αριθμό, ενώ η ομάδα (Με Ατού Σπαθί♣ / Καρό♦ / Κούπα♥ ή Πίκα♠ ή Χωρίς Ατού), με το όνομά της.
Δήλωση των λεβέ
Εφόσον το παιχνίδι αποτελείται από μονό αριθμό 13 γύρων, πάντοτε ένα από τα δύο ζευγάρια παικτών αναδεικνύεται νικητής χωρίς το ενδεχόμενο της ισοπαλίας. Στο μπριτζ οι νικητές κερδίζουν τουλάχιστον 7 λεβέ και οι χαμένοι κερδίζουν το πολύ 6, με το άθροισμα των λεβέ σε κάθε παρτίδα να μας δίνει 13. Η αναλογία των λεβέ δηλαδή μπορεί να είναι: 7/6, 8/5, 9/4, 10/3, 11/2, 12/1 ή 13/0 (με τις λεβέ των νικητών να αναγράφονται πρώτες).
Εφόσον ένα ζευγάρι ποντάρει ότι θα κερδίσει την παρτίδα, θεωρεί 6 λεβέ δεδομένες. Επομένως κάθε αγορά περιέχει ένα εύρος αριθμών από το 1 ως το 7 και στον αριθμό αγοράς προθέτουμε τον αριθμό 6 στις λεβέ που δηλώνονται. Έτσι όποιος δηλώσει τον αριθμό 1, πρέπει στο τέλος της παρτίδας να έχει κερδίσει 1+6=7 λεβέ, αν δηλώσει 2, πρέπει να κερδίσει 2+6=8 λεβέ κ.ο.κ. Επομένως αντιστοιχία της αγοράς με τον πραγματικό αριθμό των λεβέ είναι η εξής: 1=7, 2=8, 3=9, 4=10, 5=11, 6=12, 7=13.
Επιλογή ομάδας
Βασικό ρόλο στο μπριτζ παίζει ο καθορισμός του τρόπου που θα παιχτεί το παιχνίδι: Εάν παιχτεί Χωρίς Ατού αυτό σημαίνει πώς ό,τι χρώμα ρίξει ο πρώτος στο τραπέζι, το ίδιο πρέπει να ρίξουν όλοι, κάτι το οποίο μπορεί, έπειτα από κάποιο σημείο, να δώσει μεγάλο πλεονέκτημα στον παίκτη που ξεκινάει την κάθε λεβέ. Εάν παιχτεί με Ατού, δίνεται η δυνατότητα στους παίκτες να ισχυροποιήσουν κάποιο χρώμα της αρεσκείας τους με το οποίο θα μπορούν να κερδίζουν τις λεβέ.
Τα χρώματα στην τράπουλα είναι τα εξής τέσσερα: Σπαθί♣ / Καρό♦ / Κούπα♥ ή Πίκα♠ και αποτελούν υποκατηγορίες της δήλωσης "Με Ατού". Οι δύο πρώτες αποτελούν τις λεγόμενες "μικρές" ομάδες (μινέρ - Σπαθί♣ / Καρό♦), ενώ οι δύο τελευταίες τις "μεγάλες" ομάδες (μαζέρ - Κούπα♥ ή Πίκα♠). Αυτές οι ομάδες, μαζί με την "Χωρίς Ατού" αποτελούν τις 5 κατηγορίες αγοράς. Επομένως, εάν το συμβόλαιο καταλήξει στο 2ΧΑ (Χωρίς Ατού) σημαίνει ότι: η παρτίδα θα παιχτεί χωρίς κάποιο συγκεκριμένο χρώμα να μπορεί να "κλέψει" λεβέ και ότι το ζευγάρι το οποίο το δήλωσε θα πρέπει να κερδίσει 2+6=8 τουλάχιστον λεβέ. Εάν π.χ. το συμβόλαιο καταλήξει στο 5♣, αυτό σημαίνει ότι τα Σπαθιά είναι η ισχυρή ομάδα γι' αυτήν την παρτίδα, επομένως θα μπορούν να "κλέψουν" λεβέ και το ζευγάρι το οποίο το δήλωσε θα πρέπει να κερδίσει 5+6=11 τουλάχιστον λεβέ.
Δυναμικότητα των ομάδων
Σε ό,τι αφορά το ποντάρισμα οι παίκτες πρέπει να γνωρίζουν ότι η κάθε ομάδα έχει συγκεκριμένη δυναμικότητα. Η ισχνότερη είναι η ομάδα των Σπαθιών (♣) η οποία ακολουθείται από τα Καρά (♦), εν συνεχεία έρχονται οι Κούπες (♥) και τέλος, οι Πίκες (♠). Αν επιλεχθεί να παιχτεί η παρτίδα Χωρίς Ατού (ΧΑ), αποτελεί μία ξεχωριστή ομάδα η οποία υπερτερεί όλων των υπολοίπων. Σε κάθε επίπεδο λοιπόν η αγορά ακολουθεί την παρακάτω σειρά: 1♣, 1♦, 1♥, 1♠, 1ΧΑ => 2♣, 2♦, 2♥, 2♠, 2 ΧΑ => ... => 7♣, 7♦, 7♥, 7♠,7ΧΑ.
Αν μία ομάδα είναι πιο αδύναμη από την άλλη (π.χ. ♦ έναντι ♥), πρέπει να κάνει νέα υψηλότερη αγορά (π.χ. 3♦ έναντι του 2♥). Παράδειγμα: Έστω ότι ένας παίκτης θέλει να αγοράσει 1♣ ενώ ένας άλλος 1♥. Εάν το 1♣ δηλωθεί πρώτο, η αγορά 1♥ μπορεί να γίνει μιας και η ♥ είναι ισχυρότερη του ♣. Εάν όμως το 1♥ δηλωθεί πρώτο, τότε το ♣ πρέπει να ξεπεράσει την ♥ σε λεβέ (γύρους), πρέπει δηλαδή να δηλωθεί από το 2 και πάνω. Το μικρότερο δυνατό ποντάρισμα στο μπριτζ είναι το 1♣ (1+6=7 κερδισμένες λεβέ με ατού τα ♣) ενώ το ισχυρότερο δυνατό ποντάρισμα είναι το 7 ΧΑ (7+6=13 κερδισμένες λεβέ με καμία ισχυροποιημένη ομάδα - Χωρίς Ατού).
Κοντρ και Σιρκόντρ
Κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας δίνεται το δικαίωμα κάποιος παίκτης να κάνει κοντρ (Χ) στο αντίπαλο ζευγάρι εάν θεωρεί ότι έχει καλύτερο φύλλο και μπορεί, εάν κι εφόσον αυτό διατηρηθεί, να αυξήσει τους πόντους του δικού του ζεύγους σε περίπτωση που οι αντίπαλοι "μπουν μέσα", αλλά και τους πόντους των αντιπάλων σε περίπτωση που τελικά καταφέρουν να ολοκληρώσουν την αγορά επιτυχημένα. Από τη στιγμή που θα γίνει το κοντρ, ένας από τους παίκτες του ζεύγους το οποίο το δέχτηκε, έχει το δικαίωμα να κάνει σιρκόντρ και να αυξήσει ακόμα περισσότερο τους πόντους του ζεύγους του σε περίπτωση που πετύχει η αγορά, αλλά και των αντιπάλων, σε περίπτωση που το ζεύγος "μπει μέσα" (πετύχει δηλαδή λιγότερες λεβέ απ' ό,τι αγόρασε).
Διαδικασία αγοράς
Πρώτος μιλάει ο παίκτης ο οποίος μοίρασε. Σε περίπτωση που θεωρεί ότι μπορεί να αγοράσει προσδιορίζει τις λεβέ (τους γύρους) και την ομάδα της αρεσκείας του. Εάν θεωρεί ότι δεν μπορεί να αγοράσει πηγαίνει Πάσο. Η φορά της αγοράς είναι όμοια με αυτή της μοιρασιάς των φύλλων, δηλαδή αριστερόστροφα (σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού). Εάν όλοι οι παίκτες πάνε πάσο χωρίς να δηλώσει κανένας ομάδα προτίμησης, τότε τα φύλλα μαζεύονται και αναδιανέμονται μέχρι να συμφωνηθεί ένα συμβόλαιο. Η διαδικασία της αγοράς τελειώνει όταν 3 συνεχόμενοι παίκτες πάνε πάσο.
Παράδειγμα αγοράς
Όταν 3 συνεχόμενοι παίκτες πάνε πάσο η παρτίδα θα παιχτεί με βάση αυτό που δήλωσε ο τελευταίος παίκτης που αγόρασε. Στο παράδειγμα της παραπάνω δημοπρασίας η παρτίδα θα παιχθεί με συμβόλαιο 4♠ από το ζεύγος Βορρά-Νότου. Το συγκεκριμένο ζευγάρι δήλωσε ότι το παιχνίδι θα παιχτεί με ατού στις ♠ και οι λεβέ που πρέπει να κερδίσουν είναι τουλάχιστον 10 (4+6). Ο πρώτος παίκτης που δήλωσε ♠ ήταν ο Νότος, επομένως το πρώτο φύλλο (αντάμ) θα το ρίξει ο παίκτης που κάθεται στα αριστερά του (η Δύση). Εάν το συμβόλαιο κατέληγε σε ♦ή ♥, χρώματα δηλαδή που δήλωσε ο Βορράς, τότε αντάμ θα έκανε ο παίκτης αριστερά από το Βορρά (Ανατολή).
Εκτελεστής - Αντάμ - Μορ
Οι παίκτες είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν το χρώμα της αντάμ εάν κι εφόσον το έχουν. Εαν π.χ., η αντάμ είναι ♣, υποχρεωτικά όσοι έχουν σπαθί πρέπει να το ρίξουν, όποια κι αν είναι η αξία του. Εάν η αντάμ είναι ♦, τότε όσοι έχουν καρό είναι υποχρεωμένοι να το ρίξουν κ.ο.κ. Σε περίπτωση που δεν έχουν φύλλο στο χρώμα της αντάμ, τότε είναι ελεύθεροι να ρίξουν ό,τι θέλουν (κόψιμο με ατού ή ξεσκαρτάρισμα). Σε περίπτωση συμβολαίου Χωρίς Ατού (ΧΑ), τη λεβέ κερδίζει το μεγαλύτερο σε αξία φύλλο του χρώματος της αντάμ. Αν δηλαδή η αντάμ είναι ♥, τότε η μεγαλύτερη κούπα κερδίζει τη λεβέ, αν η αντάμ είναι ♠, τότε η μεγαλύτερη πίκα κερδίζει τη λεβέ κ.ο.κ.
Σε περίπτωση συμβολαίου με ατού: Εάν όλα τα φύλλα της λεβέ απαρτίζονται από το ίδιο χρώμα, τότε ισχύει το ίδιο με το συμβόλαιο ΧΑ. Εάν όμως υπάρξει ένα φύλλο ατού (ο αντίστοιχος παίκτης κόψει), τότε είναι αυτό που θα κερδίσει τη λεβέ ανεξάρτητα από την αξία των άλλων φύλλων. Εάν υπάρξουν περισσότερα φύλλα με ατού (περίπτωση αντάμ με ατού ή ένας παίκτης πανωκόψει ή έχει μόνο ατού), το μεγαλύτερο ατού κερδίζει τη λεβέ.
Παράδειγμα σε παιχνίδι με ατού
Εάν σε παιχνίδι με ατού ♠, η αντάμ είναι 2♦, το 2ο φύλλο 3♦, το 3ο φύλλο Κ♦ και το 4ο φύλλο 7♦, τη λεβέ την κερδίζει ο Κ♦ (το μεγαλύτερης αξίας φύλλο των ♦). Εάν όμως αντί του 3♦ έπεφτε το 3♠ (ατού), αν ο δεύτερος παίκτης δεν είχε ♦ (το χρώμα της αντάμ), το 3♠ θα κέρδιζε αυτή τη λεβέ.
Βαθμολογία
Όταν λήξει η κάθε παρτίδα, υπολογίζονται οι πόντοι που αναλογούν στο κάθε ζεύγος σύμφωνα με το συμβόλαιο που παίχτηκε και το ποια ήταν η έκβασή του. Εάν ενα συμβόλαιο παιχτεί στις 3♠ (ομάδα Ατού♠ και Μπαζες 6+3=9 λεβέ) και το ζευγάρι που το δήλωσε κερδίσει 9 λεβέ, το συμβόλαιο χαρακτηρίζεται κερδισμένο και δίνονται στο ζευγάρι οι αντίστοιχοι πόντοι. Εάν κερδηθούν παραπάνω λεβέ, τότε οι πόντοι για το συγκεκριμένο ζεύγος είναι περισσότεροι. Εάν όμως οι κερδισμένες λεβέ είναι λιγότερες των προσυμφωνημένων, τότε οι πόντοι πηγαίνουν στο αντίπαλο ζευγάρι.
Τα κερδισμένα συμβόλαια χωρίζονται σε 4 κατηγορίες:
Πόντοι βάσει ομάδων
Τα μινέρ αποτελούν οι 2 πρώτες ομάδες, δηλαδή το σπαθί και το καρό. Κάθε λεβέ σε συμβόλαιο που έχει συμφωνηθεί να παιχτεί είτε με ατού τα σπαθιά ή τα καρά, δίνει 20 πόντους για κάθε λεβέ πάνω από τις 6, στο ζευγάρι που το δήλωσε. Στα μαζέρ, δηλαδή στις κούπες και τις πίκες, η καθεμία λεβέ μετά την 6η δίνει 30 πόντους στο ζευγάρι που δήλωσε το συμβόλαιο. Στην περίπτωση που το συμβόλαιο έχει συμφωνηθεί να παιχτεί Χωρίς Ατού, η καθεμία λεβέ μετά την 6η δίνει πόντους. Η πρώτη κερδισμένη λεβέ δίνει 40 πόντους, ενώ από εκεί κι έπειτα, οι υπόλοιπες δίνουν 30 πόντους.
Στην Ελλάδα
Το μπριτζ άρχισε να παίζεται στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα. Αναφέρεται, επίσης, ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος μαζί με τον Βρετανό πρόξενο στα Χανιά και με άλλα μέλη της εκεί βρετανικής κοινότητας, που συνήθιζαν να παίζουν ουίστ, διδάχθηκαν το μπριτζ από τον Καραθεοδωρή Πασά κατά την ολιγόμηνη διοίκησή του στην Κρήτη. Ήδη, μετά την δεκαετία του 1920 το μπριτζ ήταν αρκετά διαδεομένου μεταξύ των πολιτικών της Ελλάδας ενώ ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε από τους γνωστότερους παίκτες της εποχής, όπως και ο γιος του, Σοφοκλής, που ήταν και μέλος της εθνικής ομάδας. Το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα διεξήχθη το 1965, στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά ιδρύθηκη η Ελληνική Ομοσπονδία Μπριτζ (ΕΟΜ), η οποία αναγνωρίστηκε το 1975.
Σήμερα στην Ελλάδα το μπριτζ αναγνωρίζεται ως πνευματικό άθλημα και η ομοσπονδία του αθλήματος υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 3.000 εγγεγραμμένοι αθλητές με αγωνιστικό δελτίο και ότι διοργανώνονται ετησίως πάνω από 3.000 αγωνιστικές ημερίδες. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 33 όμιλοι.
Όσον αφορά το νομοθετικό καθεστώς το μπριτζ, σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία (Α.Ν. 258/20-10-1936, Υ. Αποφ. Δημ. Τάξης αριθμ. 10703/1947), περιλαμβάνεται στα "τεχνικά παιγνίδια" με παιγνιόχαρτα (τράπουλα) και συνεπώς δεν διώκεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπριτζ
Ψυχαγωγικά μαθηματικά
μικρογραφία|δεξιά|Στα ψυχαγωγικά μαθηματικά η συμπλήρωση [[Μαγικό τετράγωνο|μαγικών τετραγώνων γίνεται με διάφορες μεθόδους όπως για παράδειγμα η σιαμέζικη]] Τα ψυχαγωγικά μαθηματικά είναι ένας όρος για τα μαθηματικά που χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγία (αναψυχή) και όχι για αυστηρή έρευνα και εφαρμογή με βάση την επαγγελματική δραστηριότητα, αν και δεν περιορίζονται κατ' ανάγκη ως εγχείρημα μόνο για ερασιτέχνες. Περιλαμβάνουν συχνά μαθηματικούς γρίφους και παιχνίδια.
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου (γερμανικά: Universität Hamburg) είναι ένα πανεπιστήμιο στο Αμβούργο της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1919 από τον Βίλχελμ Στερν και άλλους. Αντικατάστησε τα προηγούμενα Allgemeines Vorlesungswesenκαι το Kolonialinstitut όπως και το Akademisches Gymnasium. Σήμερα στο Πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 40.008 σπουδαστές.
Ψυχαγωγικά μαθηματικά
Πολλά θέματα στον τομέα αυτόν δεν απαιτούν γνώση προηγμένων μαθηματικών ή ψυχαγωγικών μαθηματικών, συχνά απευθύνονται σε παιδιά ή ανεκπαίδευτους ενήλικες, εμπνέοντας την περαιτέρω μελέτη τους στο θέμα.
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Κάθε χρόνο εισάγονται περίπου 7.000 πρωτοετείς, και περίπου 3.500 άτομα παίρνουν πτυχίο και 900 διδακτορικό.
Ιστορία
Το 1919 στο Πανεπιστήμιου του Αμβούργου υπήρχαν 1.719 φοιτητές. Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στα 6.000 στη δεκαετία του '50. Στη δεκαετία του '60 έφτασε τους 12.600 φοιτητές και την δεκαετία του '70 εκτινάχτηκε στους 19.200. Σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου σπουδάζουν πάνω από 38.000 άτομα, από τους οποίους οι 2.200 είναι από το εξωτερικό. Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60 η πανεπιστημιούπολη Von-Melle-Park, στο κέντρο της πόλης, κοντά στη λίμνη Aussenalster ανανεώθηκε. Το έτος 1974-1975 χτίστηκαν νέα μοντέρνα κτήρια. Κατασκευάστηκε επίσης το «Geomatikum» για τις σχολές των Μαθηματικών και των Επιστημών της Γης που βρίσκεται στο Eimsbüttel (περιοχή του Αμβούργου).
Ψυχαγωγικά μαθηματικά
Θέματα
Μερικά από τα πιο γνωστά θέματα στα ψυχαγωγικά μαθηματικά είναι τα μαγικά τετράγωνα, τα φράκταλ, τα παζλ λογικής και τα μαθηματικά σκακιστικά προβλήματα, αλλά αυτή η περιοχή των μαθηματικών περιλαμβάνει την αισθητική και τον πολιτισμό των μαθηματικών, διάφορες ιδιόμορφες ή διασκεδαστικές ιστορίες, τις μαθηματικές συμπτώσεις ή παράδοξα, καθώς και την προσωπική ζωή των μαθηματικών.
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Πανεπιστημιούπολη
thumb|Όψη του ιδρύματος Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Rotherbaum στο κέντρο του Αμβούργου. Άλλα πρόσθετα ιδρύματα του Πανεπιστημίου του Αμβούργου που βρίσκονται σε άλλες περιοχές είναι:
Ψυχαγωγικά μαθηματικά
Μαθηματικά παιχνίδια
200px|μικρογραφία|δεξιά|[[Ζάρια για χρήση σε διάφορα μαθηματικά παιχνίδια]] Τα μαθηματικά παιχνίδια είναι παιχνίδια πολλών παικτών των οποίων οι κανόνες, οι στρατηγικές και τα αποτελέσματα μπορεί να μελετηθούν και να εξηγηθούν χρησιμοποιώντας τα μαθηματικά. Οι παίκτες των μαθηματικών παιχνιδιών δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν ρητώς τα μαθηματικά για να παίξουν στα παιχνίδια. Για παράδειγμα, το Μανκάλα είναι μαθηματικό παιχνίδι, διότι οι μαθηματικοί μπορούν να το μελετήσουν χρησιμοποιώντας τη συνδυαστική θεωρία παιγνίων, αλλά δεν είναι αναγκαία τα μαθηματικά για να το παίξει κάποιος.
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου
Μέλη ΔΕΠ
Με σχεδόν 850 καθηγητές που ασχολούνται με τη διδασκαλία και την έρευνα, το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου είναι το μεγαλύτερο στο Αμβούργο. Υπάρχουν 1.800 μέλη ΔΕΠ και 6.650 διοικητικοί υπάλληλοι σε 270 κτήρια στο Αμβούργο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμβούργο Αμβουργου
Ψυχαγωγικά μαθηματικά
Μαθηματικοί γρίφοι και παζλ
200px|μικρογραφία|δεξιά|Το παράδοξο της [[Παράδοξα του Ζήνωνα|διχοτομίας του Ζήνωνα]] Οι μαθηματικοί γρίφοι και τα παζλ, που είναι γνωστα και ως σπαζοκεφαλιές, απαιτούν μαθηματικά για την επίλυσή τους. Έχουν συγκεκριμένους κανόνες, όπως και τα μαθηματικά παιχνίδια, αλλά συνήθως δεν περιλαμβάνουν ανταγωνισμό μεταξύ δύο ή περισσότερων παικτών. Αντ' αυτού, προκειμένου να λυθεί ένας τέτοιος γρίφος ή παζλ, ο λύτης πρέπει να βρει μια λύση που να ικανοποιεί τις δεδομένες συνθήκες.
Τα παζλ λογικής είναι ένα κοινό είδος μαθηματικών παζλ. Τα μαγικά τετράγωνα και τα φράκταλ θεωρούνται επίσης μαθηματικές σπαζοκεφαλιές, παρόλο που παρέχουν στον λύτη τους μόνο ένα συνόλο αρχικών συνθηκών.
Ανάλογα με το αν περιλαμβάνουν ή απαιτούν χαρακτηριστικά σκέψης τύπου παιχνιδιού, οι μαθηματικές σπαζοκεφαλιές μερικές φορές ονομάζονται και μαθηματικά παιχνίδια.
Άλλες δραστηριότητες
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο επαγκυλωτός βρόχος του [[Ηρακλάς|Ηρακλά]] Άλλες δραστηριότητες και χόμπι με κάποιο μαθηματικό ενδιαφέρον περιλαμβάνουν:
Courrier de Smyrne
thumb| Η Courrier de Smyrne ήταν γαλλόφωνη εφημερίδα της Σμύρνης που εκδιδόταν από το 1824 έως το 1905, συνήθως δύο φορές την εβδομάδα. Διαδοχικοί εκδότες της υπήρξαν οι Αλεσάντρ Μπλακ (Alexandre Blacque) (1824), ο Ρετζιό Γκαστόν (Reggio Gaston) το 1893 και αργότερο ο Ζυλ Ρεζιό (Jules Regio) το 1905. Εκτός από πολιτική, η εφημερίδα περιείχε εμπορικά και φιλολογικά θέματα, ορισμένα από τα οποία μπορούν να αναζητηθούν στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.
Κριτική στον Καποδίστρια
Η Courrier de Smyrne καθοδηγούμενη από τον Αλεσάντρ Μπλακ, που αφιέρωσε στη ζωή του προσπαθώντας να αναστρέψει τη κάθοδο της ρωσικής αυτοκρατορίας στα Δαρδανέλια, ασκούσε εχθρική κριτική στον Ιωάννη Καποδίστρια, θεωρώντας τον ουσιαστικά εκπρόσωπο ρωσικών συμφερόντων και κατηγορώντας τον ότι δεν αναζητούσε το πραγματικό συμφέρον της Ελλάδας, ότι ήθελε να γίνει βασιλιάς, ότι φυλάκιζε ανθρώπους χωρίς αιτία κ.ά. .
Ρωσικές και γαλλικές αντιδράσεις
Παρόλο που ο Μπλακ χρησιμοποιούσε σχετικά συγκρατημένη διατύπωση για τις ξένες χώρες, στην περίπτωση της Ελλάδας δεν απέφυγε τη διαρκή και έντονη επίκριση του Κυβερνήτη Καποδίστρια. Η Ρωσία, που θορυβήθηκε από τις δημοσιεύσεις της Courrier de Smyrne κινήθηκε και διαμαρτυρήθηκε επίμονα για την εφημερίδα στην Υψηλή Πύλη. Κάτω από αυτές τις πιέσεις ο Ομέρ Λουτφί Εφέντη, μουτεσελήμ ή μουτεσελίμης του σαντζακίου της Σμύρνης (Ömer Lütfi Efendi, Ismir Mütesellim), διέταξε να διερευνηθούν τα παράπονα του Ρώσου διπλωμάτη.
Η Ρωσία δεν έμεινε ικανοποιημένη από το γεγονός και ο Ομέρ Λουτφί Εφέντη κάλεσε πάλι τον Μπλακ και τού συνέστησε «να εφαρμόσει ρητορική που δεν στρεβλώνει την πολιτική της Γαλλίας για την Ανατολή και να χρησιμοποιεί προσεκτική διατύπωση, εναρμονισμένη με τις ευαισθησίες της Γαλλικής και της Ρωσικής πρεσβείας». Παρόλα αυτά, ο Ρώσος πρεσβευτής M. De Ribaupierre επέμεινε στην τιμωρία του ιδιοκτήτη της εφημερίδας και ζήτησε το κλείσιμό της. Σε απάντηση. ο Ομέρ Λουτφί Εφέντη συνέστησε στον πρέσβη να συνεννοηθεί με τον Γάλλο ομόλογό του. Το αποτέλεσμα αυτών των διαπραγματεύσεων ήταν να εκδώσει ο Ομέρ ειδοποίηση, στην οποία αναφερόταν ότι η εφημερίδα θα έκλεινε, εάν επέμεινε στη ρητορική της ενάντια στη ρωσογαλλοβρετανική συμμαχία, στις 31 Αυγούστου 1828. Ο Μπλακ γνώριζε ότι η Υψηλή Πύλη υποστήριζε και τον ίδιο και την εφημερίδα του, αλλά ήξερε επίσης ότι δεν θα μπορούσε να διατηρήσει την υπεράσπιση της Τουρκίας εναντίον της Ευρώπης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνέχισε μέχρι τον Ιούνιο του 1829 και κατόπιν εγκατέλειψε τη δημοσίευση και την εφημερίδα σε διάδοχο εκδότη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
΄
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη γαλλική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Σμύρνη
Γερανός (πτηνό)
Ο Γερανός είναι καλοβατικό πτηνό της οικογενείας των Γερανιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Grus grus και περιλαμβάνει 2 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά κυρίως το υποείδος Grus grus grus (Linnaeus, 1758), αλλά, λόγω της γειτνίασης με τη Μικρά Ασία και, λόγω του γεγονότος ότι οι γερανοί είναι μόνο διαβατικοί από τη χώρα, πιθανότατα απαντά και το άλλο υποείδος Grus grus lilfordi Sharpe, 1894, ιδιαίτερα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Grus, έχει ινδοευρωπαϊκές ρίζες και, απαντά σε πολλές γλώσσες, άλλοτε με θέμα σε -u- και άλλοτε σε -n-, που πιθανόν οφείλεται σε σε κάποια παλαιά μεταβολή θέματος και κλίσεως: παλαιοαγγλοσαξονικά: cran, ουαλικά: garan, πρωτογερμανικά: kranuh, λατινικά: grūs, πρωτοσλαβικά: žeravŭ. κ.ο.κ.
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από το Λινναίο, το 1758, ως Ardea grus. Η ταξινομική του πτηνού είναι αρκετά ξεκάθαρη, με την αναγνώριση των δύο υποειδών, αν και υπάρχουν διαφωνίες ως προς το διαχωρισμό των συγκεκριμένων ταξινομικών μονάδων (taxa), από κάποιους ερευνητές, που τις θεωρούν απλές χρωματικές παραλλαγές στο πτέρωμα. Ωστόσο η ITIS εξακολουθεί να διατηρεί την διάκριση των υποειδών. Χρωμοσωμικές μελέτες έδειξαν ότι, ο πλησιέστερος συγγενής του είδους είναι το Grus americana, των Ηνωμένων Πολιτειών.
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
thumb|left|300px|Γεωγραφική κατανομή των υποειδών του Γερανού. Κίτρινο: Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, Μπλε: περιοχές διαχείμασης, Πράσινο: Μεταναστευτική οδός Ο γερανός είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος με ευρεία κατανομή σε περιοχές του Παλαιού Κόσμου και, ελάχιστες παγκοσμίως είναι οι τοποθεσίες που βρίσκεται ως μόνιμο (επιδημητικό) πτηνό (βλ. Γεωγραφική κατανομή). Αναπαράγεται στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη της ΒΑ Ευρώπης και της Β Ασίας, με δυτικά όρια στους ποταμούς Βέζερ και Άλερ της Γερμανίας, ενώ ισχυρές περιβαλλοντικές πιέσεις μέσα στον 20ό αιώνα, οδήγησαν τις επικράτειες αναπαραγωγής 300 με 400 χιλιόμετρα βορειότερα.
Ινιάτσιο Αμπάτε
Ο Ινιάτσιο Αμπάτε (γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1986) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη Μίλαν στη Σέριε Α. Είναι γνωστός για την αντοχή του, το γρήγορο τρέξιμο του και ήταν ένας από τους ταχύτερους παίκτες στα κορυφαία πρωταθλήματα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στα πρώτα χρόνια του.
Γερανός (πτηνό)
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
Παλαιότερα, το είδος έφθανε μέχρι την Ιρλανδία, αλλά περίπου 200 χρόνια πριν, εξαφανίστηκε από εκεί. Ωστόσο, έκτοτε έχει αρχίσει να επιστρέφει στο νησί, με σχέδια για να βοηθηθεί η επάνοδος σε μεγαλύτερη κλίμακα. Γενικά, δύσκολα απαντά στη νότια Ευρώπη, ενώ μεγαλύτεροι πληθυσμοί αναπαραγωγής βρίσκονται στη Σκανδιναβία, και ιδίως στη Φινλανδία και τη Σουηδία. Όμως, η καρδιά του αναπαραγωγικού πληθυσμού του είδους βρίσκεται στη Ρωσία, όπου εποχιακά μπορεί να βρεθούν μέχρι και 100.000 γερανοί. Ο αναπαραγόμενος πληθυσμός εκτείνεται νότια μέχρι τη Μαντζουρία, αλλά σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού της ασιατικής αναπαραγωγής περιορίζεται στη Ρωσία. Άλλες περιοχές αναπαραγωγής βρίσκονται στις χώρες της Βαλτικής, στην Πολωνία, την Τσεχία, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία και τη Γερμανία. Ελάχιστα άτομα αναπαράγονται στην Ολλανδία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Από τη ΝΑ Ευρώπη λείπει ως αναπαραγωγικό είδος, με αμφισβητούμενες αναφορές από τη Ρουμανία, την τέως Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, όπου όμως φώλιαζε παλαιότερα.
Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Ινιάτσιο Αμπάτε
Ο Αμπάτε άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο με τον ερασιτεχνικό σύλλογο Ρεσκαλντίνα, πριν από την ένταξή του στις ακαδημίες της Μίλαν το 1999. Από το 2004 έως το 2009 πέρασε πέντε χρόνια ως δανεικός σε αρκετές ιταλικές ομάδες, προτού επιστρέψει στη Μίλαν. Έχει σημαντικό ρόλο βοηθώντας τη Μίλαν να κερδίσει το 18ο Σκουντέτο κατά τη διάρκεια της Σέριε Α 2010/11.
Γερανός (πτηνό)
Μεταναστευτικές οδοί
thumb|right|300px|Ενήλικος Γερανός Οι μεταναστευτικές κινήσεις του γερανού δεν είναι εύκολο να καταγραφούν, διότι το συγκεκριμένο είδος, φαίνεται να ακολουθεί πολλές και διαφορετικές «οδούς» μετανάστευσης, ανάλογα με την επικράτεια αναπαραγωγής (βλ. χάρτη), που μελετώνται επισταμένως από τον 19ο αιώνα και μετά. Γενικά ακολουθούνται οι βασικές μεταναστευτικές μεσογειακές δίοδοι (Γιβραλτάρ, Σικελία), Έβρος, Εύξεινος Πόντος, Σινά, Ερυθρά Θάλασσα) και οι ασιατικές σε Κασπία Θάλασσα, Ιμαλάια και κεντρική Κίνα.
Ινιάτσιο Αμπάτε
Ο Αμπάτε εκπροσώπησε την ιταλική εθνική ομάδα, αλλά αγωνίστηκε και στις εθνικές Ιταλίας Κ19, Κ20 και Κ21. Πριν από το πρωτάθλημα για την ανώτερη ομάδα, εκπροσώπησε τη χώρα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ21 του 2009. Στην κύρια ομάδα, έκανε το διεθνές ντεμπούτο τον Νοέμβριο του 2011, σε φιλικό αγώνα με την Πολωνία και από τότε εκπροσώπησε τη χώρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012, όπου τερμάτισαν φιναλίστ. Επίσης έπαιξε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013, κερδίζοντας χάλκινο μετάλλιο, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Σχεδόν δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο του, ο Αμπάτε σημείωσε το πρώτο του γκολ σε έναν αγώνα εναντίον της Γερμανίας τον Νοέμβριο του 2013.
Γερανός (πτηνό)
Μεταναστευτικές οδοί
Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, οι γερανοί μεταναστεύουν σε σχετικά στενά μέτωπα, χρησιμοποιώντας τα νοτιοδυτικά και, νότια και νοτιοανατολικά περάσματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ χρησιμοποιούν τακτικούς χώρους ανάπαυσης (Snow και Perrins 1998). Η φθινοπωρινή μετανάστευση αρχίζει τον Ιούλιο, με την πλειονότητα στις αρχές Σεπτεμβρίου και η άφιξη στις χώρες της Αφρικής γίνεται κατά τον Οκτώβριο. Το είδος επιστρέφει στις περιοχές αναπαραγωγής τον Μάρτιο (Vegvari 2002), όπου το φώλιασμα αρχίζει στα τέλη Απριλίου ή στις αρχές Μαΐου, μερικές φορές έως και τρεις εβδομάδες νωρίτερα στις νότιες επικράτειες (Snow και Perrins 1998).
Οι σκανδιναβικοί πληθυσμοί μετακινούνται μέσω των ακτών της Γερμανίας, με μεγάλες συγκεντρώσεις ήδη από τα μέσα Αυγούστου, στις εκβολές του ποταμού Όντερ, η περίοδος όμως αυτή μπορεί να επεκταθεί μέχρι τον Οκτώβριο ή και το Νοέμβριο. Κατόπιν στρέφονται δυτικά-νοτιοδυτικά και οδεύουν προς Γαλλία και Ιβηρική, όπου πραγματοποιούνται και οι πρώτες διαχειμάσεις. Ορλεάνη, Καμπανία, Ακουϊτανία, Ναβάρα, Εστρεμαδούρα και Ανδαλουσία, αποτελούν μερικές από τις περιοχές όπου τα πρώτα άτομα μένουν για να διαχειμάσουν, ενώ ο κύριος όγκος συνεχίζει για τη ΒΔ Αφρική. Η συγκεκριμένη οδός, από 40.000 άτομα που περιελάμβανε το 1980, έφθασε τα 60.000 άτομα το 1990 και τα 150.000 άτομα το 2001.
Ινιάτσιο Αμπάτε
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιατσέντζα Κάλτσιο 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Γερανός (πτηνό)
Μεταναστευτικές οδοί
Για την Ευρώπη ειδικότερα, έχει μελετηθεί διεξοδικά η μετανάστευση κατά μήκος της γραμμής ‘Βαλτική-Ουγγαρία’, που περιλαμβάνει τους αναπαραγόμενους πληθυσμούς της ανατολικής Ευρώπης. Ακολουθείται η κατεύθυνση προς Καρπάθια και ανατολική Σλοβακία, ανατολική Ουγγαρία και ανατολική Ρουμανία, με μεγάλες στάσεις στις περιοχές Καρντοσκούτ και Χορτομπάγκι. Νοτιότερα, οι πληθυσμοί χωρίζονται στα δύο: το ένα σμήνος κατευθύνεται προς τα δυτικά Βαλκάνια, Αλβανία, Αδριατική, Καλαβρία, Σικελία και Τυνησία, όπου γίνεται η διαχείμαση (20.000-50.000 ζευγάρια). Πιθανόν, να υπάρχουν ελάχιστα διαχειμάζοντα άτομα στα νησιά Λίπαρι και στη Σαρδηνία. Το άλλο σμήνος κατευθύνεται προς τα ανατολικά Βαλκάνια και, μέσω του Έβρου, των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και της Μικράς Ασίας, καταλήγει με στάσεις στο Ισραήλ και την Ερυθρά Θάλασσα, στις όχθες του Νείλου, αλλά κάποιο επί μέρους τμήμα, κατευθύνεται μέσω Κύπρου προς την Α Αφρική. thumb|left|300px|Οι χαρακτηριστικοί «V» σχηματισμοί των γερανών Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από την Ισλανδία και τις Φερόες, τη Μαυριτανία, τη Νιγηρία και το Τζιμπουτί, το Κουβέιτ, το Κατάρ, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιαπωνία, την Κορέα και το Χονγκ Κονγκ. Τέλος, έχει αναφερθεί ως περιπλανώμενο στη δυτική Βόρεια Αμερική, όπου εμφανίζεται περιστασιακά μέσα σε μεταναστευτικά σμήνη γερανών του είδους Grus canadensis.
Στην Ελλάδα, ο γερανός απαντά μόνον ως διαβατικό είδος, ακολουθώντας τη δίοδο του Αιγαίου και της ανατολικής- βορειοανατολικής χώρας, παρά της δυτικής (βλ. και κατάσταση πληθυσμού).
Βιότοπος
Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, οι γερανοί συχνάζουν σε ένα ευρύ φάσμα ρηχών υγροτόπων, συμπεριλαμβανομένων άδενδρων τυρφώνων ή ερεικώνων μεγάλου υψομέτρου (με κύρια βλάστηση τα βρύα Sphagnum ή τα ρείκια), συνήθως με κάποια λιμνάζοντα νερά, και ελώδη ξέφωτα, καλαμώνες και ορυζώνες (Cramp & Simmons 1980). Το είδος απαιτεί απρόσιτα εδάφη φωλιάσματος, έτσι απαντά συνήθως σε κινούμενα υγρά εδάφη και άλλα αδιάβατα τέλματα, δασικές εκτάσεις ή εποχιακά πλημμυρισμένα παραποτάμια δάση (Cramp & Simmons 1980). Στην κεντρική Ασία, μπορούν να χρησιμοποιήσουν ξηρότερες δασικές περιοχές (όπως πευκώνες ή μικτά δάση με σημύδες), πάντοτε με το νερό σε άμεση γειτνίαση (Cramp & Simmons 1980), όμως γενικά αποφεύγουν τις πυκνά δασωμένες περιοχές (Urban et al. 1986). Σε κάθε περίπτωση, το κύριο ενδιαίτημά τους αποτελούν τα μεγάλα δάση της τάιγκα και τα ανάμικτα δάση με φυλλοβόλα, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 2200 μέτρα, περίπου. Η αλλαγή πτερώματος μετά την αναπαραγωγή, γίνεται σε περιοχές με ρηχά νερά και ψηλά καλάμια, για απόκρυψη κατά τη διάρκεια αυτής της ευαίσθητης περιόδου, που το πουλί δεν μπορεί να πετάξει (Cramp & Simmons 1980).
Τα μη αναπαραγωγικά ενδιαιτήματα διαχείμασης και μετανάστευσης του είδους περιλαμβάνουν πλημμυρισμένες εκτάσεις, βαλτώδη λιβάδια, μικρούς ρηχούς κόλπους, ορυζώνες (Cramp & Simmons 1980), βοσκοτόπια και περιοχές ομόλογες με τη σαβάνα (όπως τα ανοικτή δάση αριάς στην Ιβηρική Χερσόνησο) (Meine & Archibald 1996). Μπορεί να βρεθούν να κουρνιάζουν σε λασπότοπους ή αμμώδεις όχθες κατά μήκος ποταμών, λιμνών και ταμιευτήρων κατά τη διάρκεια αυτής της σεζόν (Urban et al. 1986, Meine & Archibald 1996), αλλά θα πετάξουν μέχρι και 20 χιλιόμετρα μακριά (Cramp & Simmons 1980) για να τραφούν σε αγρούς (Meine & Archibald 1996, Vegvari 2002), -λόγω της ανθρώπινης καταπάτησης και καταστροφής των προτιμώμενων ενδιαιτημάτων τους- (Cramp & Simmons 1980).
Μορφολογία
Λόγω και μόνον του μεγέθους του και των βιοτόπων όπου συχνάζει, ο γερανός είναι πολύ εύκολα αναγνωρίσιμος, τόσο στο έδαφος όσο και στον αέρα με τη χαρακτηριστική του φιγούρα (βλ Πτήση). Γενικά, το ενήλικο πτηνό έχει το γκρίζο χρώμα του σχιστόλιθου σε όλο του το σώμα, ενώ ο λαιμός του είναι μακρύς και πολύ όμορφα χρωματισμένος. Το μέτωπο και η περιοχή μεταξύ οφθαλμών και ρινός (lores) είναι μαυριδερά, ενώ το στέμμα (crown) φέρει χαρακτηριστική βαθυκόκκινη περιοχή, ορατή μονον από κοντινή απόσταση που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη λευκή λωρίδα που εκτείνεται πίσω από τα μάτια και, μέχρι το πάνω μέρος της ράχης. Γενικά, το χρώμα του είναι πιο σκούρο στη ράχη και την ουρά και, πιο αχνό στο στήθος και τα πτερά. Τα πρωτεύοντα ερετικά φτερά, οι άκρες των δευτερευόντων, τα νόθα πτερά (alula), η άκρη της ουράς, και τα άκρα των άνω καλυπτηρίων φτερών, έχουν όλα μαύρο χρώμα. Τα ακραία πρωτεύοντα γέρνουν έντονα προς τα κάτω, εν είδει θυσάνου όπως η ουρά του πετεινού, προσδίδοντας διακοσμητικό χαρακτήρα (plumes) στην οπίσθια πλευρά του πτηνού και, στο έδαφος, δίνουν «θαμνοειδή» εντύπωση (sic).
Μεγαλοδράκαινα
Η μεγαλοδράκαινα (Trachinus draco) είναι είδος δράκαινας. Επίσης ονομάζεται Βαρσάμι και Γρούζα. Το συναντάμε στον ανατολικό Ατλαντικό, από το Μαρόκο μέχρι τη Νορβηγία, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, σε βάθος από 1 μέτρα μέχρι και 150 μέτρα. Το μέγεθος του είναι 53 εκατοστά. Το μέγιστο δημοσιευμένο βάρος του είναι 1,860 γραμμάρια
Γερανός (πτηνό)
Μορφολογία
Το σφηνοειδές σε σχήμα, λεπτό ράμφος έχει περίπου 10 εκατοστά μήκος, η ίριδα είναι πορτοκαλί, ενώ οι ταρσοί είναι μακρείς (20-25 εκ.) και λεπτοί. Τα φύλα είναι δύσκολο να τα διακρίνει κάποιος μορφολογικά, με τα αρσενικά να είναι κατά μέσο όρο ελαφρώς βαρύτερα από τα θηλυκά.
Μεγαλοδράκαινα
Πηγές
Πλατόψαρα
Γερανός (πτηνό)
Μορφολογία
Τα νεαρά πουλιά είναι σαφώς πιο «θαμπά» σε χρωματισμούς, με ομοιόμορφο ανοικτό γκρι-καφέ χρώμα και ωχροκαφετιές άκρες στα πτερά του σώματός τους και, στερούνται -αρχικά- τα διακοσμητικά «πεσμένα» πτερά του πίσω μέρους και το λαμπερό λαιμό των ενηλίκων. Γενικά, δεν έχουν χαμηλότερο βάρος από τα ενήλικα πουλιά, ενώ σε δύο χρόνια είναι παρόμοια με εκείνα. Κάθε δύο χρόνια, πριν από τη μετανάστευση, οι ενήλικοι γερανοί υποβάλλονται σε μια πλήρη έκδυση (moulting), παραμένοντας στο έδαφος χωρίς να μπορούν να πετάξουν για έξι εβδομάδες, μέχρι να αναπτυχθούν τα νέα φτερά.
Τροφή
Το είδος είναι παμφάγο τόσο κατά την αναπαραγωγική όσο και στη μη αναπαραγωγική περίοδο, με τη φυτική διατροφή του να αποτελείται από ρίζες και βλαστούς, ριζώματα, κονδύλους (π.χ. πατάτες), φύλλα καλλιεργημένων φυτών και άγριες πόες (π.χ. κράμβες, τριφύλλια, τσουκνίδες, στελάριες), υδροχαρή φυτά, καρπούς (π.χ. Empetrum, Vaccinium και Oxycoccus), δημητριακά (π.χ. σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, σίκαλη, καλαμπόκι, ρύζι), μπιζέλια, ελιές, βελανίδια, αραχίδες και τους καρπούς του Cajanus (Cramp & Simmons 1980, Urban et al 1986).
Μεγαλοδράκαινα
Πηγές
Κατηγορία:Περκόμορφα
Γερανός (πτηνό)
Τροφή
Η ζωική διατροφή του είδους περιλαμβάνει ενήλικα έντομα (σκαθάρια, μύγες) και προνύμφες (λεπιδόπτερα) εντόμων, σαλιγκάρια, σκουλήκια, σαρανταποδαρούσες, αράχνες, βατράχια, σαμιαμίδια, σαύρες, φίδια, μικρά θηλαστικά (τρωκτικά και μυγαλές), ψάρια και, περιστασιακά, αυγά και νεοσσοί των μικρών πτηνών (Cramp & Simmons 1980, Urban et al 1986).
Κατά τη διάρκεια της άνοιξης οι γερανοί τρέφονται κυρίως με σπόρους. Για να αναπληρώσουν τη χαμένη ενέργεια, χρειάζεται να προσλαμβάνουν μέχρι 300 γραμμάρια τροφής ημερησίως, που αντιστοιχεί στο 80% της δραστηριότητας. Στις αρχές του καλοκαιριού, το φαγητό τους αποτελείται κυρίως από έντομα και μικρά σπονδυλωτά, ενώ όταν τα νεαρά πουλιά έχουν συμπληρώσει την ηλικία αρκετών εβδομάδων, ακόμη και μεγαλύτερα ζώα, όπως ποντίκια εμπλουτίζουν το διαιτολόγιο. Στο τέλος του καλοκαιριού και το φθινόπωρο η αναζήτηση τροφής αντιστοιχεί στο 40 έως 60% της ημερησίας δραστηριότητας.
Οι γερανοί μπορεί να τρέφονται στην ξηρά ή σε ρηχά νερά, ψάχνοντας σχολαστικά ολόγυρα με τα ράμφη τους για οποιονδήποτε βρώσιμο οργανισμό. Αν και κάποιες καλλιέργειες μπορεί τοπικά να καταστραφούν από τα πουλιά, ως επί το πλείστον καταναλώνουν υπολείμματα σιτηρών το χειμώνα, από ήδη συγκομισμένα χωράφια και, έτσι στην πραγματικότητα, ενεργούν πιο συχνά προς όφελος των γεωργών προετοιμάζοντάς τα για χρήση κατά το επόμενο έτος. Όπως συμβαίνει και με άλλα είδη γερανών, η βρώση, η πόση νερού και το κούρνιασμα γίνονται σε μικρές ομάδες, οι οποίες μπορούν ποικιλοτρόπως να αποτελούνται από μεμονωμένα ζευγάρια, οικογένειες ή χειμερινά σμήνη.
Πτήση
thumb|right|300px|Ενήλικος γερανός εν πτήσει Οι γερανοί πετούν με χαρακτηριστικό τρόπο, ενώ η φιγούρα και οι σχηματισμοί (formations) που διαμορφώνουν, τους κάνουν να ξεχωρίζουν από άλλα πουλιά που πετάνε σε παρόμοια ύψη. Πριν απογειωθούν, φέρνουν συνήθως το κεφάλι και το λαιμό τεντωμένα προς τα επάνω σε γωνία 10-20 μοιρών προς την κατεύθυνση της πτήσης, συγχρονίζονται ο ένας με τον άλλον και, βγάζουν τη χαρακτηριστική «τρομπετοειδή» φωνή τους. Κατόπιν κάνουν λίγα γρήγορα βήματα, και απογειώνονται. Όταν πετούν κρατούν εντελώς τεντωμένο το λαιμό τους και ελαφρά κάτω από το οριζόντιο επίπεδο, ενώ επίσης και οι ταρσοί διατηρούνται τεντωμένοι και μακριά από το σώμα. Είναι καταπληκτικοί ταξιδευτές και μπορούν να καλύψουν μέχρι 2.000 χιλιόμετρα χωρίς στάση, αλλά οι αποστάσεις που καλύπτονται ημερησίως είναι συνήθως 100 χιλιόμετρα, με μέση ταχύτητα 45 έως 65 χμ/ώρα, που με τη βοήθεια του ανέμου, μπορούν να φθάσουν μέχρι και 130 χλμ/ώρα. Πετούν συνήθως σε σχηματισμό «V» ή σε ευθεία μακριά γραμμή, έτσι ώστε η αντίσταση του αέρα να μειώνεται ενώ κάποιες φορές γυροπετούν (soaring).
Φωνή
Οι γερανοί αρθρώνουν ποικίλα καλέσματα, που έχουν σημασία για την κοινωνική συμπεριφορά τους. Ο δυνατός ήχος-«τρομπέτα» που βγάζουν, συνήθως στον αέρα ή κατά την περίοδο ζευγαρώματος, πραγματοποιείται μέσω του μακριού λαιμού τους που λειτουργεί ως ηχητικός σωλήνας. Όταν το ένα πτηνό ξεκινήσει, συνήθως ακολουθεί προσεκτικά συντονισμένη ακολουθία των άλλων, ενώ αρσενικά και θηλυκά μπορεί να απαρτίζουν «ντουέτα». Με ανάλυση συχνότητας (Sonagrafie), η φωνή κάθε πουλιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώρισή του. Μια άλλη δυνατή κραυγή που αρθρώνουν, είναι η κραυγή του συναγερμού, όταν βρίσκεται σε κίνδυνο ένα ζευγάρι ή περισσότερα πτηνά. Τέλος, ειδικά όταν δεν υπάρχει οπτική επαφή, βγάζουν μια ισχυρότερη κραυγή που, εκφράζει την αναζήτηση ενός μεμονωμένου ατόμου ή ομάδας, ενώ αναγγέλλει επίσης την επικείμενη αναχώρηση.
Ηθολογία
Οι γερανοί είναι αγελαία πτηνά για μεγάλο μέρος του έτους και, μεταναστεύουν σε σμήνη μεταξύ 10-50 έως 400 ατόμων (Αφρική), ενώ συγκεντρώνονται σε ομάδες που μπορεί να φθάσουν μέχρι και τα 1.000 άτομα στη μη αναπαραγωγική εποχή (Cramp & Simmons 1980, Urban et al. 1986). Κατ' εξαίρεση μπορεί να υπάρχουν και σμήνη μέχρι και 4.000 ατόμων, κατά την περίοδο αλλαγής πτερώματος (Cramp & Simmons 1980). Πάντως τα ζευγάρια που σχηματίζονται κατά την περίοδο φωλιάσματος, απαντούν συνήθως μόνα τους. Οι περιοχές ανάπαυσης και συγκέντρωσης των πουλιών κατά τη μετανάστευση είναι, πιθανότατα, οι ίδιες κάθε φορά, με την έκταση του «στρώματος» συνάθροισης που σχηματίζεται να φθάνει σε κάποιες περιπτώσεις τα 20 χιλιόμετρα.
Η έναρξη της δραστηριότητάς τους για αναζήτηση τροφής, είναι συνήθως με το πρώτο φως και, μπορεί να κρατήσει μέχρι το βράδυ, με ενδιάμεσα διαλείμματα για ξεκούραση. Κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές ρυθμίζουν τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ των ατόμων μιας ομάδας. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην κόκκινη περιοχή της κορυφής του κεφαλιού τους, που φαίνεται να διογκώνεται σε διάφορες περιπτώσεις διέγερσης των πτηνών. Επίσης ο χορός εκτός της περιόδου αναπαραγωγής έχει σε ορισμένες περιπτώσεις αυτή τη λειτουργία, ειδικά την άνοιξη και το φθινόπωρο οπότε έρχονται όχι μόνο μεμονωμένα πτηνά αλλά και μεγαλύτερες ομάδες. thumb|left|300px|Ο χαρακτηριστικός λαιμός του Γερανού Για να υπερασπιστούν το έδαφός τους, οι γερανοί απειλούν τον εισβολέα και στη συνέχεια τού επιτίθενται, αν δεν απομακρυνθεί. Αυτή είναι συνήθως αποστολή του αρσενικού, αλλά μπορεί επίσης να γίνει από όλη την οικογένεια.
Συνήθως δύο ημέρες πριν από την έναρξη της αποδημίας, τα πτηνά παρουσιάζουν ανήσυχη συμπεριφορά. Φωνάζουν και «χορεύουν» περισσότερο, έχουν διαταραγμένο ρυθμό κατά τη διάρκεια των βραδινών τους πτήσεων πάνω από τις θέσεις κουρνιάσματος και είναι εξιταρισμένα. Οι προϋποθέσεις για την έναρξη της αποδημίας περιλαμβάνουν επίσης την ένταση των ανέμων, τα επίπεδα των συσσωρευμένων θρεπτικών συστατικών και τις θερμοκρασιακές αλλαγές.
Χορός
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ένα ζευγάρι μπορεί να είναι μαζί για πολλά χρόνια, τα τελετουργικά ερωτοτροπίας λαμβάνουν χώρα από το ζεύγος κάθε άνοιξη. Ο «χορός» τους εκφράζει πολύπλοκες κοινωνικές σχέσεις και μπορεί να συμβεί σχεδόν σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά εντείνεται κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Συνήθως πραγματοποιείται νωρίς το πρωί σε παρακείμενη του φωλιάσματος περιοχή και, μπορεί να περιλαμβάνει μικρά πηδήματα, υποκλίσεις, πιρουέτες με ανοιγμένες πτέρυγες, τρέξιμο σε ευθεία γραμμή με διαλείμματα, όπως και σε άλλα είδη γερανών. Οι σκηνές ερωτοτροπίας αρχίζουν συνήθως με το αρσενικό να ακολουθεί το θηλυκό με ένα μεγαλόπρεπο βηματισμό, ενώ αρθρώνονται ομόφωνα «σαλπιγγόφωνα» καλέσματα. Το τελετουργικό συνεχίζεται και μετά την επιλογή του συντρόφου και, τελειώνει με το κτίσιμο της φωλιάς και την εναπόθεση των αυγών. Επιθετικές διαθέσεις κατά τη διεκδίκηση μπορεί να περιλαμβάνουν ανασηκωμένα πτερά, ρίψεις φυτικού υλικού στον αέρα και επιδεικνύοντας το γυμνό κόκκινο «μπάλωμα» στο κεφάλι τους.
Αναπαραγωγή
Οι γερανοί είναι συνήθως μονογαμικοί για όλη τους τη ζωή, αλλά πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι αλλαγή στο σύντροφο είναι δυνατή, πιο συχνά από ό, τι στο παρελθόν ήταν γνωστό. Είναι σεξουαλικά ώριμοι σε ηλικία τριών έως πέντε ετών, αλλά μπορεί να έχουν βρει σύντροφο στην ηλικία των δύο ετών. thumb|right|300px|Νεαροί γερανοί Η περίοδος αναπαραγωγής στις νότιες επικράτειες ξεκινάει στα μέσα Απριλίου, στις μέσες περιοχές διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι το Μάιο, ενώ στις βόρειες από το Μάιο μέχρι τον Ιούνιο. Στις υδάτινες περιοχές όπου φωλιάζει (βλ. Βιότοπος), ο γερανός κατασκευάζει τη φωλιά του σε σε μια μικρή ξέρα ή προεξοχή σε ρηχά νερά και, την επαναχρησιμοποιεί για τα επόμενα χρόνια (Harrison). Πρέπει να είναι απόλυτα απρόσιτη, γι’αυτό βρίσκεται μέσα σε βάλτους ή κινούμενα εδάφη, αλλά μπορεί να βρίσκεται και σε τοποθεσίες με κύπερους (Cyperaceae) (Malik and Prange 1995). Είναι μια ελαφρώς υπερυψωμένη κατασκευή, διαμέτρου 90 εκατοστών περίπου, από παρακείμενο φυτικό υλικό που συλλέγουν και τα δύο μέλη του ζευγαριού, ενώ σπάνια χρησιμοποιούνται ξερόκλαδα.
Η ωοτοκία γίνεται μία μόνο φορά σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο και αποτελείται από 2, κάποιες φορές 1 έως 3 αβγά, τα οποία εναποτίθενται κάθε 2 ημέρες ή και περισσότερο. Η επώαση πραγματοποιείται κυρίως από το θηλυκό, αλλά ενίοτε με τη συμμετοχή και του αρσενικού και, διαρκεί 28-30 ημέρες, ενώ η εκκόλαψη πραγματοποιείται με διαφορά 2 ημερών, επίσης. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι, δηλαδή αρκετά ανεπτυγμένοι από τη γέννησή τους και, επιτηρούνται και από τους δύο γονείς, τους οποίους ακολουθούν αφού εγκαταλείψουν τη φωλιά σε λίγες ημέρες. Αποκτούν κανονικό πτέρωμα στις 6 εβδομάδες και ανεξαρτητοποιούνται στις 10 εβδομάδες, περίπου.
Στην Ελλάδα, ο γερανός δεν φωλιάζει αλλά είναι διαβατικός από τη χώρα, τόσο κατά την εαρινή (Μάρτιος), όσο και κατά τη φθινοπωρινή (Οκτώβριος) μετανάστευση.
Απειλές
Τόσο στα εδάφη αναπαραγωγής όσο και μη αναπαραγωγής, το είδος απειλείται από την απώλεια των ενδιαιτημάτων του ή την υποβάθμισή τους μέσω της κατασκευής φραγμάτων, την αστικοποίηση, την επέκταση της γεωργίας (συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στη χρήση της γης, την εντατικοποίηση, τα ενισχυμένα συστήματα άρδευσης και την αλλαγή παραδοσιακών περιοχών αναζήτησης τροφής (Meine και Archibald 1996).
Ειδικότερα, στα αναπαραγωγικά εδάφη που αναπτύσσονται σε έντονο βαθμό, το είδος απειλείται από τη διατάραξη των χώρων φωλιάσματος από τον τουρισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής που, μειώνουν την αναπαραγωγική επιτυχία, αλλά και από την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης θηρευτών των νεοσσών, όπως κορακοειδή, αγριογούρουνα και αλεπούδες (Meine και Archibald 1996). Η συλλογή των αυγών είναι επίσης μια απειλή για τον πληθυσμό αναπαραγωγής στην Τουρκία (Meine και Archibald 1996).
Στις μη αναπαραγωγικές περιοχές, ο γερανός απειλείται ιδιαίτερα από τον κατακερματισμό των ενδιαιτημάτων του και την απώλεια πολλών μικρότερων παραδοσιακών χώρων διατροφής και κουρνιάσματος, οδηγώντας σε αύξηση των συγκεντρώσεων των μεγάλων κοπαδιών σε μικρότερες περιοχές και, ως εκ τούτου, την αύξηση του ανταγωνισμού (Cramp & Simmons 1980, Alonso et al. 1994, Meine και Archibald 1996). Η δηλητηρίαση από φυτοφάρμακα μπορεί επίσης να επηρεάζει τους γερανούς κατά μήκος των οδών μετανάστευσης και σε ορισμένες περιοχές διαχείμασης, ιδίως όταν τα πουλιά εξαρτώνται από σιτηρά σε αγρούς (Meine και Archibald 1996). Οι συγκρούσεις με τα δίκτυα κοινής ωφελείας είναι συχνές στις ιδιαίτερα ανεπτυγμένες περιοχές, κατά μήκος των οδών μετανάστευσης και σε περιοχές διαχείμασης (οι συγκρούσεις είναι η κύρια αιτία της θνησιμότητας των ενηλίκων στις περιοχές διαχείμασης στην Ισπανία) (Meine και Archibald 1996). Το κυνήγι είναι μια σημαντική απειλή για το είδος αυτό για τη μετανάστευση (π.χ. στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν) (Meine και Archibald 1996, Nawaz et al. 2006), ενώ η παράνομη λαθροθηρία έχει αναγνωριστεί ως πρόβλημα και σε άλλες περιοχές (συμπεριλαμβανομένης της Πορτογαλίας, της νοτιοανατολικής Ευρώπης, την Αίγυπτο και το Σουδάν) (Meine και Archibald 1996).
Κατάσταση πληθυσμού
thumb|right|300px|Πετώντας μαζί με τους γερανούς Η κατάσταση του παγκόσμιου πληθυσμού είναι αβέβαιη, διότι σε άλλες περιοχές μειώνεται, σε άλλες αυξάνεται και σε άλλες παραμένει σταθερή (Wetlands International 2006). Πάντως η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC)
Στην Ελλάδα, ο γερανός αναφέρεται ότι φώλιασε για τελευταία φορά, στο Δέλτα του Έβρου το 1965. Σήμερα περνάει πάνω από τη χώρα, πολλές φορές χωρίς καν να σταματήσει, ιδιαίτερα τη άνοιξη, ενώ ελάχιστα άτομα ξεχειμωνιάζουν ακανόνιστα σε υγροτόπους της βόρειας χώρας. Η μεγαλύτερη καταμέτρηση (400 άτομα) πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1965 στο Δέλτα του Έβρου. Παρά τα ελλιπή δεδομένα, φαίνεται ότι οι γερανοί κατά τη μετανάστευσή τους προτιμούν την οδό του Αιγαίου και της ανατολικής-βορειοανατολικής Ελλάδας παρά της δυτικής. Μάλλον η οριστική διακοπή του φωλιάσματος συμπίπτει χρονικά με τα έργα αποξήρανσης στο Δέλτα του Έβρου και, πιθανόν την εντατικοποίηση της λαθροθηρίας στην περιοχή.
Άλλες περιοχές όπου έχουν παρατηρηθεί περιστασιακά, είναι η λίμνη Κερκίνη, η λίμνη Άγρα και η Γιάλοβα στην Πύλο.
Πληροφορίες διαχείρισης
Η αφαίρεση των συστάδων από ιτιές, καλάμια και της ελώδους βλάστησης στην περιοχή Kremmener Luch Nature Reserve, της κεντρικής Γερμανίας, ήταν επιτυχής όσον αφορά στην παροχή κατάλληλων χώρων κουρνιάσματος με μεγάλη πανοραμική θέα, που προσείλκυσε το είδος στην περιοχή (Malik και Prange 1995). Η βλάστηση απομακρύνεται κατά τους χειμερινούς μήνες: τα δένδρα απομακρύνονται με ειδικά φάρμακα και τα καλάμια αποκόπτονται με μηχανικά μέσα (Malik και Prange 1995). Άλλες προσπάθειες διαχείρισης στη δυτική Ευρώπη περιλαμβάνουν τη μετεγκατάσταση των γραμμών κοινής ωφελείας, καθώς και προγράμματα για την ενθάρρυνση φύτευσης καλλιεργειών που αρέσουν στα πτηνά και χρήση υπολειμμάτων δημητριακών για περιστασιακή διατροφή τους (μακριά από τις γεωργικές καλλιέργειες) (Meine και Archibald 1996).
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο o Γερανός απαντά και με τις ονομασίες, Αγερανός, Γεράνι, Γερίλλα (Αττική, αρβανίτικα), Κλαγούνα, Κορέλλα, Κορίνα (Αχαΐα), Σταχτογερανός και Τούρνα (Θράκη).