cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Νότιου Χορασάν
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της Σασσανιδικής δυναστείας η επαρχία κυβερνούταν από ένα Σπαχμπόντ (αντιστράτηγος) που ονομάζεται "Παντγκουσμπάν" και τέσσερις διοικητές, ένας για το κάθε τμήμα από τα τέσσερα τμήματα της επαρχίας.
Το Χορασάν χωρίστηκε σε τέσσερα μέρη κατά τη Μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας, με κάθε τμήμα να ονομάζεται από τις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις: Νισαπούρ, Μερβ, Χεράτ, και Μπαλκ.
Κατά το έτος 651, ο στρατός των Ισλαμικών Αράβων εισέβαλαν στο Χορασάν. Το έδαφος παρέμεινε στα χέρια των Αββασιδών μέχρι το 820, όταν ακολουθήθηκε από τους Ταχερίδες το έτος 896 και τους Σαμανίδες το 900.
Ο Μαχμούντ του Γκαζνί κατέκτησε το Χορασάν το 994 και το έτος 1037 ο Τογκρούλ, ο πρώτος από τους άρχοντες της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων κατέκτησαν το Νισαπούρ.
Η Επιστροφή
Ο τίτλος Η Επιστροφή, μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα:
Επαρχία Νότιου Χορασάν
Ιστορία
Τον 14ο αιώνα, υψώθηκε μια σημαία της ανεξαρτησίας από το κίνημα Σαρντεμπαράν στο Σαμπβεζάρ, και το 1468 το Χορασάν ήρθε στα χέρια του Ταμερλάνου και η πόλη του Χεράτ ανακηρύχθηκε ως πρωτεύουσα.
Σε αυτές τις περιόδους, το Μπιρτζάντ ήταν ένα μικρό μέρος του Κουχιστάν το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν τα σύνορα του σημερινού Νότιου Χορασάν. Οι κυριότερες πόλεις του Κουχιστάν ήταν το Τόον (σημερινό Φερντόους) και το Καέν. Το Μπιρτζάντ αυξήθηκε κατά τους τελευταίους αιώνες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Κατζάρ και είχε σημαντικό ρόλο σε αυτή την περιοχή.
Αυτή η περιοχή ήταν ένα καταφύγιο για κάποια κινήματα όπως ο Ισμαηλισμός και ήταν ο στόχος των Αράβων προσφύγων που διέφυγαν από την τυραννία του χαλιφάτου των Αβασιδών. Ζωροαστρικοί χώροι επίσης υπάρχουν στην περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου των Κατζάρ, η Βρετανία υποστήριξε τους Αφγανούς για να προστατεύσει την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Το Χεράτ διαχωρίστηκε από την Περσία, και ο Νασσέρ-αλ-Ντιν Σαχ ήταν σε θέση να νικήσει τους Βρετανούς για να πάρει πίσω το Χεράτ. Τέλος, η Συνθήκη του Παρισιού ολοκληρώθηκε το 1903 και το Ιράν ήταν υποχρεωμένο να μην προκαλέσει τους Βρετανούς για το Χεράτ και σε άλλα μέρη που αποτελούν σήμερα το Αφγανιστάν.
Τέλος το Χορασάν χωρίστηκε σε δύο μέρη: το ανατολικό τμήμα, το οποίο ήταν η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή και τέθηκε υπό Βρετανική κατοχή, και το άλλο δυτικό τμήμα που παρέμεινε μέρος του Ιράν.
Το Χορασάν ήταν η μεγαλύτερη επαρχία του Ιράν μέχρι την διαίρεση σε τρεις επαρχίες στις 29 Σεπτεμβρίου 2004. Οι επαρχίες που εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο του Ιράν (στις 18 Μαΐου 2004) και το Συμβούλιο των Κηδεμόνων (στις 29 Μαΐου 2004) ήταν οι Χορασάν Ραζαβί, Βόρειο Χορασάν και Νότιο Χορασάν.
Η επαρχία σήμερα
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της επαρχίας Νότιου Χορασάν με τις 11 κομητείες. Οι μεγάλες εθνικές ομάδες στην επαρχία αυτή είναι οι Πέρσες, καθώς και σημαντικός πληθυσμός εθνοτικών Μπαλότσι. Το Νότιο Χορασάν είναι γνωστό για τα περίφημα χαλιά, καθώς και το σαφράν και άλλα προϊόντα τα οποία παράγονται σε όλα σχεδόν τα μέρη της επαρχίας.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|300x300εσ| Θρησκευτική σχολή του Φερντόους δεξιά|μικρογραφία|360x360εσ|Ακρόπολη του Φουργκ δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Τρύπα στο Βράχο στο Φερντόους, ένα φυσικό γεωλογικό σχηματισμό δυτικά του Φερντόους Το Νότιο Χορασάν έχει πολλά ιστορικά και φυσικά αξιοθέατα, αλλά εκτός από αυτά, το Νότιο Χορασάν περιλαμβάνει διάφορα θρησκευτικά κτίρια και τόπους προσκυνήματος.
Η Πολιτιστική Κληρονομιά του Ιράν αναφέρει 1179 τόπους με ιστορική και πολιτιστική σημασία και στις τρεις επαρχίες του Χορασάν.
Μερικά από τα δημοφιλή αξιοθέατα του Νότιου Χορασάν είναι:
και 260 άλλοι τόποι με ιστορική και πολιτιστική σημασία, όπως αναφέρονται από τη Οργάνωση Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Ιράν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χορασαν Νοτιο
Ακναγμπιούρ (Ταβούς)
Το Ακναγμπιούρ (αρμενικά: Ակնաղբյուր, έως το 1967 γνωστό ως Νερκίν Αγντάν, ενώ, έως το 1970, ως Μορούτ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 435 κατοίκους.
2770 Τσβετ
Ο Τσβετ (Tsvet) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου βοτανολόγου και εφευρέτη Μιχαήλ Τσβετ.
Ακναγμπιούρ (Ταβούς)
Η ίδρυσή του φέρεται να ανάγεται στο 451, έτος κατά το οποίο ο Βαρντάν Μαμικονιάν φέρεται να φύτευσε μία βελανιδιά στην συγκεκριμένη τοποθεσία.
2770 Τσβετ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσβετ είναι άγνωστα.
Ακναγμπιούρ (Ταβούς)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
2770 Τσβετ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τσβετ
Αψιού
Η Αψιού είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Αψιού βρίσκεται 20 χιλιόμετρα βόρεια της Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 395 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τη Φασούλα και το Σπιτάλι, στα νοτιοδυτικά με την Παραμύθα, στα δυτικά με την Απεσιά και τη Γεράσα, στα βόρεια με τον Λουβαρά και στα ανατολικά με τη Διερώνα και τη Μαθικολώνη.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, η Αψιού αποτελούσε ένα από τα χωριά της Μεγάλης Κουμμανταρίας. Αναφορές υπάρχουν και σχετικά με την εκκλησία της Παναγίας του χωριού, η οποία οικοδομήθηκε το 1740 μ.Χ., όπως και για το μοναστήρι της Παναγίας της Αμιρούς που εμπίπτει στα διοικητικά όρια της κοινότητας.
Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών
thumb|220px|right|Η αφίσα με τις σημαίες των χωρών που συμβλήθηκαν στη Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών (1942) Η λεγόμενη Δήλωση ή Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών ήταν η έγγραφη δήλωση ή διακήρυξη, που συμφωνήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1942 κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Αρκάντια από 26 κυβερνήσεις, ισάριθμων εμπόλεμων εθνών με τις χώρες του Άξονα, που συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ουάσιγκτον, εξ ου και η παράλληλη ονομασία Σύμφωνο της Ουάσιγκτον (1942). Βασικό στοιχείο του συμφώνου αυτού ήταν ότι οι συμβαλλόμενοι αναλάμβαναν την υποχρέωση να μη κλείσουν χωριστή συνθήκη ειρήνης με τον Άξονα, θυμίζοντας κάτι αντίστοιχο των χωρών της Αντάντ με τις τότε Κεντρικές Δυνάμεις στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Δήλωση - Διακήρυξη αυτή απετέλεσε την ιστορική συνέχεια του Χάρτη του Ατλαντικού και τη βάση της δημιουργίας του ΟΗΕ, εξ ου και η επικρατούσα ονομασία της.
Αψιού
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία του χωριού:
Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών
Γενικά
Κατά τη νέα συνάντηση που είχαν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ, στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον στις 29 Δεκεμβρίου 1941 εξετάσθηκε η άμεση δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας οργάνωσης στη θέση της Κοινωνίας των Εθνών που αποτελούσε πλέον επιτακτική ανάγκη για τον από κοινού συντονισμό όλων των εμπολέμων χωρών κατά του Άξονα, βασιζόμενη σ' ένα σχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ του 1939. Το τελικό κείμενο του συμφώνου φέρεται να συντάχθηκε από τους Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ και τον Χ. Χόπκινς λαμβάνοντας υπόψη και κάποιες προτάσεις της Σοβιετικής Ένωσης με τον χαρακτηριστικό όρο προσδιορισμού των συμμάχων «Ηνωμένα Έθνη» αντί του όρου «Συνεργαζόμενες Δυνάμεις».
Αψιού
Φυσικό περιβάλλον
Στην Αψιού υπάρχει μεγάλη ποικιλία πετρωμάτων που ελκύει το γεωλογικό ενδιαφέρον διαφόρων επιστημόνων, οι οποίοι σπεύδουν στην περιοχή ώστε να τα μελετήσουν.
Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών
Γενικά
Ουσιαστικά το κείμενο του συμφώνου επιβεβαίωνε την προοπτική των συμβαλλομένων χωρών «ότι η πλήρης νίκη επί των εχθρών τους είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση της ζωής, της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και για τη διατήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης στη δική τους χώρα, καθώς και σε άλλες χώρες, και ότι έχουν εμπλακεί τώρα σε έναν κοινό αγώνα ενάντια άγριων ​​και βάναυσων δυνάμεων που επιδιώκουν να υποτάξουν τον κόσμο» με πρωταρχικό στόχο την «''ολοκληρωτική νίκη» και την «άνευ όρων παράδοση» των στρατιωτικών καθεστώτων των δυνάμεων του Άξονα. '' Στις 1 και 2 Ιανουαρίου 1942 είκοσι-έξι κυβερνήσεις προσυπέγραψαν το εν λόγω σύμφωνο, ενώ μέχρι την Άνοιξη του 1945 είχαν προσυπογράψει 21 ακόμα άλλα κράτη.
Συμβαλλόμενα κράτη
Το εν λόγω σύμφωνο συνυπέγραψαν αρχικά οι κυβερνήσεις των ακόλουθων 26 χωρών: ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Σοβιετική Ένωση και Κίνα, καλούμενες οι «Μεγάλοι Τέσσερις» καθώς και οι ακόλουθες (κατ' αλφαβητική σειρά): Αϊτή, Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Γουατεμάλα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελλάδα, Ελ Σαλβαδόρ, Κόστα-Ρίκα, Κούβα, Λουξεμβούργο, Νικαράγουα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ονδούρα, Παναμάς, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία καθώς και οι χώρες της Βρετανικής κοινοπολιτείας: Αυστραλία, Καναδάς, Ινδία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική.
Πηγές
Ηνωμένων Εθνών Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Αγγλο-Αμερικανικές σχέσεις Κατηγορία:Ουίνστον Τσώρτσιλ Κατηγορία:Φραγκλίνος Ρούζβελτ
Αψιού
Ιεροί ναοί
Στο χωριό υπάρχουν οι εξής ιεροί ναοί:
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Ζαν-Μαρκ Νομπιλό
Ο Ζαν-Μαρκ Νομπιλό, γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1960 στην Καόρ (Λο), είναι ένας Γάλλος ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Αυτ'ό τον καιρό εργάζεται ως ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ελπίδων Αλγερίας.
Βιογραφία
Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2007, αντικατέστησε τον Τιερί Υβενάρ στην θέση του προπονητή της ΑΚ Χάβρη, η οποία βρισκόταν τότε στην Λιγκ 2. Υπό την τεχνική του καθοδήγηση, η ομάδα της Χάβρης θα κυριαρχήσει στο πρωτάθλημα, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος του και θα επιστρέψει έτσι στην Λιγκ 1. Ψηφίστηκε τότε ως Κορυφαίος Προπονητής της Χρονιάς στην Λιγκ 2 στη διάρκεια των Trophées UNFP, ενώ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΧΑΚ για δύο επιπλέον σεζόν. Η επιστροφή στην Λιγκ 1 αποδείχτηκε τελικώς δύσκολη με τον Ζαν-Μαρκ Νομπιλό να πιστεύει πως «το μεγαλύτερο τμήμα της θα είναι γεμάτο άγχος και κρύο ιδρώτα. Εκτιμούμε πως θα περάσουμε το μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος μεταξύ της 15ης και της 20ής θέσης του βαθμολογικού πίνακα». Τελευταία στην βαθμολογική κατ'άταξη του πρωταθλήματος τον μήνα Δεκέμβριο η Χάβρη και αφού έχει μόλις υποστεί τέσσερεις ήττες σε πέντε αγώνες, ο Ζαν-Μαρκ Νομπιλό τοποθετείται στην θέση του αθλητικού διευθυντή της ομάδας της Νορμανδίας από τον πρόεδρο Ζαν-Πιέρ Λουβέλ, με τον παλιό προπονητή της Σοσό, Φρεντερίκ Χαντζ, να παίρνει την θέση του στην τεχνική ηγεσία.
Ο Ζαν-Μαρκ Νομπιλό διετέλεσε επίσης υπεύθυνος ακαδημιών στην ΑΚ Χάβρη, προπονητής στις ρεζέρβες της ΧΑΚ, της Ανζέ ΣΚΟ, καθώς και Τεχνικός Διευθυντής σε πολλές αφρικάνικες εθνικές ομάδες.
Τον Σεπτέμβριο του 2010, προσλήφτηκε στην θέση του προπονητή της ομάδας του Μπενίν, θέση από την οποία θα αποχωρήσει μόλις έναν μήνα αργότερα καθώς υπήρχαν καθυστερήσεις στην πληρωμή του. Τον Φεβρουάριο του 2011, προσλήφτηκε ως Τεχνικός Διευθυντής της ομάδας της Ακτής Ελεφανστοστού για δύο χρόνια από τον Ζακ Ανουμά (πρόεδρο της Ιβοριανής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIF)).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Αΐν ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μπενίν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελπίδων Αλγερίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣ Σαιν-Ντενί Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Σταντ Ταμποναίζ
Περιοχή Τσιούρε
Η Τσιούρε (πορτογαλικά: Chiúre) είναι περιοχή της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Τσιούρε. Έχει έκταση 4.210 τ.χλμ. και πληθυσμό 230.044 κατοίκων το 2005. Υπάρχει ένα νοσοκομείο που είναι υπό κατασκευή. Μόλις τελειώσει θα είναι το πρώτο στη Συνοικία.
Γεωγραφία
Η Τσιούρε βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα βόρεια με τη Συνοικία Ανκουάμπε, στα βορειοδυτικά με τη Συνοικία Μοντεπουέζ, στα δυτικά με τη Συνοικία Ναμούνο, στα νότια με τις Εράτι και Μέμπα και στα βορειοανατολικά με τη Συνοικία Μεκούφι της Επαρχίας Ναμπούλα.
Έχει συνολική έκταση 4.210 τ.χλμ..
Υπάρχει ένα νοσοκομείο που είναι υπό κατασκευή. Μόλις τελειώσει θα είναι το πρώτο στη συνοικία.
Δημογραφία
Η Μπαλάμα το 2005 είχε 230.044 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 51,66 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Το 1997 είχε 185.618 κατοίκους με πυκνότητα 44,1 ανά χιλιόμετρο.
Μάλιστα, η συνοικία Τσιούρε έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό από όλες τις άλλες συνοικίες της Κάμπο Ντελγκάντο.
Διοικητική διαίερση
Η Τσιούρε διαιρείται σε 6 υποσυνοικίες και 13 περιοχές. Οιπρωτεύουσες των υποσυνοικιών είναι με μαύρα γράμματα. Οι υποσυνοικίες και οι περιοχές είναι οι εξής:
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις της Τσιούρε είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περιοχη Τσιουρε
Ερόικα
Ο τίτλος Ερόικα μπορεί να αναφέρεται:
Ο Κόμης Μοντεχρήστος
Ο Κόμης Μοντεχρήστος (εξελληνισμένη απόδοση του πρωτότυπου γαλλικού τίτλου :Le Comte de Monte-Cristo) είναι μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, που δημοσιεύτηκε το 1844. Μαζί με τους Τρεις Σωματοφύλακες, θεωρείται το δημοφιλέστερο έργο του Δουμά.
Η επιτυχία του έργου οφείλεται στο ότι συγκεντρώνει όλες τις αρετές του ρομαντικού μυθιστορήματος, καθώς και  την κριτική των αστικών αξιών, την νοσταλγία του θεϊκού, τα ιστορικά γεγονότα, το εξωτικό όνειρο. Το μυθιστόρημα, πέρα από την περιπέτεια του πρωταγωνιστή, περιστρέφεται γύρω από τις έννοιες της ελπίδας, της δικαιοσύνης, της εκδίκησης, της συγχώρεσης και του ελέους. Η ιστορία λαμβάνει χώρα την περίοδο 1815 - 1838, δηλαδή λίγο πριν την αρχή του πολέμου των Εκατό Ημερών μέχρι και τη βασιλεία του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας.
Ο Δουμάς εμπνεύστηκε τη συγγραφή του μυθιστορήματος από μια αληθινή ιστορία, ένα συμβάν της εποχής του, που βρίσκεται καταγεγραμμένο στα ιστορικά αρχεία της παρισινής αστυνομίας (1837-1838). Ο Πιέρ Πικό κατηγορήθηκε άδικα ως πράκτορας της Αγγλίας, και φυλακίστηκε για επτά συναπτά έτη. Με την απελευθέρωσή του, το 1814, παίρνει στη κατοχή του ένα θησαυρό που του κληροδότησαν και εκδικείται την άδικη φυλάκισή του διαπράττοντας τρεις φόνους. Τελικά δολοφονήθηκε από αυτόν που του φανέρωσε τα ονόματα των καταδοτών του.
Όσον αφορά τον τίτλο, ο Δουμάς γνώρισε το Μοντεκρίστο, έναν βράχο, στα ανοιχτά του νησιού Έλβα όταν έκανε ένα ταξίδι στη Μεσόγειο. Θεωρεί το όνομα αυτό της αρεσκείας του και το χρησιμοποιεί ως τόπο εξορίας του ήρωά του.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Γραμμή 4 (Μετρό Αθήνας)
Η Γραμμή 4 του Μετρό Αθήνας είναι υπό κατασκευή γραμμή του δικτύου, η οποία στην πρώτη φάση της θα περιλαμβάνει 15 σταθμούς και θα είναι μήκους 13 χιλιομέτρων. Προβλέπεται να είναι η πρώτη γραμμή μετρό στην Αθήνα με αυτόματους συρμούς και αυτόματες θύρες επί των αποβαθρών. Η εκτιμώμενη ημερήσια επιβατική κίνηση στο τμήμα Άλσος Βεΐκου – Γουδή είναι περίπου 340.000 επιβάτες. Η διάρκεια των έργων προβλέπεται στους 96 μήνες (8 χρόνια) από την έναρξη της κατασκευής. Χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί από την ΕΤΕπ και το ΕΣΠΑ 2014-2020.
Ιστορικό
Η αρχική Μελέτη Ανάπτυξης Μετρό, που εκπονήθηκε μεταξύ 1995 και 1999, προέβλεπε την κατασκευή δύο νέων επεκτάσεων του δικτύου μετρό, οι οποίες θα είχαν την μορφή κλάδων των υφιστάμενων Γραμμών 2 και 3. Ο κλάδος της Γραμμής 2 θα ακολουθούσε τη διαδρομή Πανεπιστήμιο - Εξάρχεια - Αλεξάνδρας - Δικαστήρια - Κυψέλη - Γαλάτσι - Τράλλεων (Άλσος Βεΐκου) (σημερινό δυτικό τμήμα γραμμής 4),  ενώ αυτός της Γραμμής 3, τη διαδρομή: Πανόρμου - Γηροκομείο - Φάρος - Σίδερα - ΟΑΚΑ - Παράδεισος - ΟΤΕ - Μαρούσι· αρχικά μάλιστα προτάθηκε ο κλάδος της λεωφόρου Κηφισίας να είναι υπέργειος, τύπου γέφυρας. Στα αρχικά όμως στάδια μελέτης των παραπάνω έργων, η Αττικό Μετρό διαπίστωσε πως οι εν λόγω επεκτάσεις δεν ήταν τεχνικά εφικτό να κατασκευαστούν, λόγω κατασκευαστικών και λειτουργικών αδυναμιών.
Επίσης, το 2001, με αφορμή την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, εξετάστηκαν διάφορες εναλλακτικές, αλλά δεν προχώρησαν. Για την ακρίβεια, υπήρξαν τότε έντονες πιέσεις από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) να κατασκευαστεί μία διακλάδωση της Γραμμής 3 (με διάφορες εναλλακτικές ιδέες για τον σταθμό ανταπόκρισης και την χάραξη) που να φτάνει στο ΟΑΚΑ και με την προοπτική να μην έχει αρχικά ενδιάμεσους σταθμούς, οι οποίοι θα κατασκευάζονταν εκ των υστέρων, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τελικώς όμως, τον Φεβρουάριο του 2001 η τότε κυβέρνηση ματαίωσε τα σχέδια, καθώς έκρινε ότι δεν υπήρχε πλέον επαρκής χρόνος για την ολοκλήρωση της κατασκευής της πριν τη διοργάνωση. thumb|left|200px|Χάρτης μελέτης και χάραξης της Γραμμής 4 το 2010 με επιπλέον σταθμούς σε Παλατιανή και Ομορφοκκλησιά στις επεκτάσεις του πρώτου τμήματος, σε σχέση με τον οριστικό σχεδιασμό του 2017.
Με την εγκατάλειψη του αρχικού σχεδίου για δύο κλάδους, μελετήθηκε η δυνατότητα σύνδεσης των εν λόγω επεκτάσεων μεταξύ τους και της ανάπτυξής τους ως μίας νέας, αυτόνομης Γραμμής 4 σε χαρακτηριστικό σχήμα U. Η νέα γραμμή μετρό θα περιλαμβάνει δύο ακτινικού χαρακτήρα σκέλη (προς Γαλάτσι και προς Μαρούσι) και κεντρικό τμήμα που θα συνδέει οκτώ νέους σταθμούς Μετρό: Πανεπιστήμιο, Κολωνάκι, Ευαγγελισμός, Καισαριανή, Άνω Ιλίσια, Ζωγράφου, Γουδή και Κατεχάκη, με ανταπόκριση με τις υφιστάμενες Γραμμές 1, 2 και 3. Αργότερα, τον Νοέμβριο του 2010 στη Γραμμή αυτή προστέθηκε ο κλάδος Ευαγγελισμός - Παγκράτι - Βύρωνας - Υμηττός - Άνω Ηλιούπολη ως το πρώτο τμήμα της μελλοντικής γραμμής 5 του μετρό, καθώς και οι επεκτάσεις Μαρούσι - Πεύκη - Λυκόβρυση - Εθνική Οδός και Άλσος Βεΐκου - Πευκάκια. Αρχικά, το τμήμα αυτό ήταν Άλσος Βεΐκου - Περισσός, αλλά στα τέλη του έτους 2020 διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν σημαντικοί λόγοι, τεχνικοί, κατασκευαστικοί και συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης, για επιλογή διαφορετικού σταθμού ανταπόκρισης με τη Γραμμή 1 στα Πευκάκια, καθώς και επιλογής βορειότερης τοποθεσίας για τον μεταγενέστερο σταθμό Νέα Φιλαδέλφεια και το 2021 ξεκίνησαν οι σχετικές γεωτεχνικές και γεωλογικές μελέτες. Καθοριστικό ρόλο για την επαναχάραξη για τον δεύτερο σταθμό έπαιξε η εγγύτητα με το νέο γήπεδο της ΑΕΚ, καθώς με την τελική χάραξη ο σταθμός Νέα Φιλαδέλφεια θα είναι σε απόσταση 150 μέτρων από αυτό, έναντι 800 μέτρων της προηγούμενης επιλογής.
Κατασκευή
Η προετοιμασία για την κατασκευή της Γραμμής 4 άρχισε του Αύγουστο του 2017 με την υποβολή φακέλων εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τέσσερις ενδιαφερόμενες κοινοπραξίες. Τον Μάιο του 2018 εγκρίθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος η αναθεωρημένη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Οι δεσμευτικές προσφορές από τις δύο κοινοπραξίες (Άκτωρ και Άβαξ) που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον (μία εν τω μεταξύ απορρίφθηκε) κατατέθηκαν στις 15 Μαρτίου 2019, με την Άβαξ τον Ιούλιο του 2019 να έχει το προβάδισμα στην τεχνική αξιολόγηση για να ακολουθήσουν οι οικονομικές προσφορές, η τελική επιλογή του αναδόχου και η υπογραφή της σύμβασης.
Τον Οκτώβριο του 2019 το ΣτΕ απέρριψε τις προσφυγές εναντίον του διαγωνισμού, και το έργο προχώρησε με την εξέταση των τεχνικών προσφορών. Στις 19 Οκτωβρίου 2020 αποσφραγίστηκαν οι οικονομικές προσφορές και ο ανάδοχος των κύριων εργασιών κηρύχθηκε η κοινοπραξία Άβαξ. Στις 29 Οκτωβρίου έληξε η προθεσμία για τυχόν ένσταση από την διεκδικήτρια εταιρεία.
Στις 29 Μαρτίου 2021 υπογράφηκε η σύμβαση για τις πρόδρομες εργασίες, που έχει κατοχυρωθεί στην εταιρεία ΕΡΕΤΒΟ. Έπειτα από την υπογραφή τον Αύγουστο του 2021 ξεκίνησε η ανάπτυξη των εργοταξίων στους μελλοντικούς σταθμούς και το 2022 ξεκίνησαν τα κυρίως έργα της νέας γραμμής.
Στις 22 Ιουνίου 2021, υπεγράφη η σύμβαση για τις κύριες εργασίες, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Πρόοδος έργου
Στον παρακάτω πίνακα περιγράφεται η εξέλιξη των εργασιών σε καθέναν από τους σταθμούς της γραμμής 4.
* Οργανισμών Κοινής Ωφελείας (αποχέτευσης, ομβρίων υδάτων, ΔΕΗ και ΟΤΕ)
Στάδια ανάπτυξης της Γραμμής 4
Στην δημοπρατημένη μορφή της, η Γραμμή έχει σχήμα U και θα συνδέει την Πετρούπολη με την Λυκόβρυση, διερχόμενη από το κέντρο της Αθήνας. Με την πλήρη ανάπτυξή της, θα ακολουθεί την διαδρομή Πετρούπολη - Πευκάκια - Γαλάτσι - Κυψέλη - Ακαδημία - Ευαγγελισμός - Καισαριανή - Ζωγράφου - Γουδή - Λεωφόρος Κηφισίας - Μαρούσι - Πεύκη - Εθνική Οδός, με τον κλάδο Ευαγγελισμός – Άνω Ηλιούπολη. Το έργο υπολογίζεται να ολοκληρωθεί το 2030. Οι συρμοί θα είναι Alstom Metropolis, τετράδυμοι, ο μέσος χρόνος αναμονής στις αποβάθρες 1,5 λεπτό και ο χρόνος διάνυσης της διαδρομής Άλσος Βείκου – Γουδή θα είναι 17 λεπτά. Ειδικότερα οι χρόνοι επιμέρους τοπικών διαδρομών θα είναι: Άλσος Βείκου – Ακαδημία 8,5 λεπτά, Άλσος Βείκου – Καισαριανή: 12,5 λεπτά, Άλσος Βείκου – Πανεπιστημιούπολη: 14 λεπτά, Δικαστήρια – Γουδή: 12 λεπτά και Ευαγγελισμός – Ζωγράφου: 5 λεπτά.
Α' Φάση (Άλσος Βεΐκου – Γουδή)
Η πρώτη φάση περιλαμβάνει καλύπτει τη διαδρομή από το Άλσος Βεΐκου έως το Γουδή, με μήκος 12,8 χλμ. και 15 σταθμούς.
Ο προϋπολογισμός κατασκευής του έργου ανέρχεται στα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα οποία η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων θα διαθέσει τα 800 εκατομμύρια, ενώ το υπόλοιπο ποσό θα καταβληθεί από το νέο ΕΣΠΑ και εθνικούς πόρους. Το αμαξοστάσιο της Γραμμής 4 προβλέπεται στα Σεπόλια, καθώς το Άλσος Βείκου απερρίφθη λόγω της δασικής έκτασης, ενώ μελλοντικά το αμαξοστάσιο θα μετεγκατασταθεί στην Λυκόβρυση (στο ύψος της Ιεράς Μονής Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου).
Οι σταθμοί του υπό κατασκευή τμήματος της Γραμμής 4 είναι:
Β' Φάση (Γουδή – Μαρούσι)
Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει τη διαδρομή Γουδή – Μαρούσι, μήκους 9,6 χιλιομέτρων και με τους εξής 8 σταθμούς:
Γ' Φάση (Ευαγγελισμός – Άνω Ηλιούπολη)
Η τρίτη φάση περιλαμβάνει τη διακλάδωση Ευαγγελισμός – Άνω Ηλιούπολη, μήκους 4,1 χιλιομέτρων και με τους εξής 3 σταθμούς:
Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο αυτή η διακλάδωση να αποτελέσει μέρος της νέας γραμμής 5 χωρίς τον σταθμό της Άνω Ηλιούπολης. Στόχος είναι η μητροπολιτική σύνδεση του νέου κυβερνητικού πάρκου στο πρώην εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ.
Δ' Φάση (Άλσος Βεΐκου – Πετρούπολη)
Η τέταρτη φάση περιλαμβάνει τη διαδρομή Άλσος Βεΐκου – Πετρούπολη, μήκους 7,5 χιλιομέτρων και με τους εξής 6 σταθμούς:
Ε' Φάση (Μαρούσι – Λυκόβρυση)
Η πέμπτη και τελευταία φάση περιλαμβάνει τη διαδρομή Μαρούσι – Λυκόβρυση, με τους εξής 2 σταθμούς:
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Παραπομπές
4
Φιλαρέτη Κομνηνού
Η Φιλαρέτη Κομνηνού (Δράμα, 5 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός απόφοιτη της δραματικής σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δράμα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, απ' όπου αποφοίτησε από το Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος με Άριστα και τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν καθηγήτρια στο Εθνικό Θέατρο για 9 χρόνια και σήμερα είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Υποκριτικής στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε σε αρκετές δραματικές σχολές, ανάμεσα στις οποίες και η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες και σκηνοθέτες.
Προσωπική ζωή
Έχει έναν γιο, τον ηθοποιό Γιώργο Παπαγεωργίου, ο οποίος είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Δανάη Μιχαλάκη.
Κ.Θ.Β.Ε
Για 14 χρόνια συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, πρωταγωνιστώντας σε έργα όπως η Πενθεσίλια του Κλάιστ, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή και η Ερωφίλη του Χορτάτση. Ερμήνευσε τον ρόλο της Ανδρομάχης στις Τρωάδες του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά και πολλούς ακόμη ρόλους του διεθνούς ρεπερτορίου, όπως σε έργα Σαίξπηρ "Όνειρο Θερινής Νυκτός", Τσέχωφ "Ο γλάρος", Τενεσί Ουίλιαμς "Ο Ορφέας στον Άδη", Στρίντμπεργκ "Ο χορός του θανάτου" κ.α.). Το 2016 επιστρέφει στο Κ.Θ.Β.Ε πρωταγωνιστώντας στην θεατρική παράσταση Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας.
Εθνικό Θέατρο
Στο Εθνικό Θέατρο ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους ,την Έντα Γκάμπλερ του νορβηγού Ερρίκου Ίψεν, τη Λυσσασμένη Γάτα του Τενεσί Ουίλιαμς, την Φαίδρα στον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, τον Χρυσό Δράκο του Ρόλαντ Σιλμέπεφχιν, και την Νίνα στο Τρίτο Στεφάνι του Ταχτσή. Επίσης παρουσίασε την Ραψωδία τ' από την Οδύσσεια μαζί με τον Δημήτρη Παπανικολάου. Πολλές παραστάσεις του Εθνικού περιόδευσαν σε όλη την Ελλάδα.
Ελεύθερο Θέατρο
Στο ελεύθερο θέατρο ερμήνευσε την Έλενα στο Θείο Βάνια του Τσέχωφ (με το θίασο των Δημ. Παπαμιχαήλ – Αλ. Αλεξανδράκη) και τη Λάουρα στον Πατέρα του Στρίντμπεργκ (με το θίασο του Γ. Κιμούλη). Για την ερμηνεία αυτού του ρόλου πήρε και το θεατρικό βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη». Συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες: Γιώργο Σεβαστίκογλου, Ανδρέα Βουτσινά,, Γιάννη Χουβαρδά, Σπύρο Ευαγγελάτο, Νικαίτη Κοντούρη, Βασίλη Νικολαΐδη, Μάγια Λυμπεροπούλου, Κατερίνα Ευαγγελάτου, ,Θωμά Μοσχόπουλο ,Γιάννη Καλαβριανό και άλλους.
Τηλεόραση
Εκτός από το θεατρο, έχει εμφανιστεί και στις παρακάτω σειρές:
Ενδεικτικές συνεργασίες
Με τους Γιώργο Σεβαστίκογλου, Ανδρέα Βουτσινά, Γιάννη Χουβαρδά, Γιώργο Κιμούλη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Δημήτρη Παπαμηχαήλ, Χριστόφορο Παπακαλιάτη,Στέλιο Μάινα, Κώστα Κουτσομύτη, Νένα Μεντή,Λυδία Φωτοπούλου, Μαρια Καβογιάννη,, Στάνκογλου, Γιώργο Χρυσοστόμου και άλλοι πολλοί.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες (Jeux olympiques d'hiver) είναι μια σημαντική διεθνής πολυαθλητική διοργάνωση η οποία λαμβάνει χώρα σε διαφορετική πόλη κάθε τέσσερα χρόνια. Στους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες υπάρχουν αγωνίσματα σε χιονισμένες και παγωμένες επιφάνειες. Οι πρώτοι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, αυτοί του 1924, έλαβαν χώρα στο Σαμονί της νότιας Γαλλίας. Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες προέρχονται από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι έλαβαν χώρα αδιάκοπα στην αρχαία Ολυμπία του νομού Ηλείας από το 776 π.Χ. έως το 393 μ.Χ. Ο βαρώνος Πιέρ ντε Κουμπερτέν ίδρυσε τη Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) το 1894, και το 1896 έλαβαν χώρα οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα. Η ΔΟΕ είναι το διοικητικό όργανο του Ολυμπιακού Κινήματος, με τον Ολυμπιακό Χάρτη να καθορίζει τη δομή και την εξουσία της.
Ιστορία
Τα πέντε χειμερινά αθλήματα που συμπεριλήφθησαν στο πρόγραμμα των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων του 1924 (σε εννιά κατηγορίες) ήταν το έλκηθρο, το κέρλινγκ, το χόκεϊ, το σκανδιναβικό σκι και το πατινάζ (τα τελευταία δύο περιείχαν και ορισμένες υποκατηγορίες). Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, όπως και η θερινή έκδοση τους, διοργανώνονταν κάθε τέσσερα χρόνια. Η μόνη περίοδος όπου δεν διεξήχθησαν Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν κατά την πενταετία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τους αγώνες να ξαναλαμβάνουν χώρα το 1948 έπειτα από οχταετή διακοπή. Μέχρι το 1992, οι Θερινοί και οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες λάμβαναν χώρα την ίδια χρονιά. Το 1986 η ΔΟΕ αποφάσισε ότι οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες θα λαμβάνουν χώρα δύο χρόνια πριν τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, και το 1994 έγιναν οι επόμενοι χειμερινοί ολυμπιακοί αγώνες μετά το 1992.
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξελιχθεί κατά τη σχεδόν εκατονταετή υποψηφιότητά τους. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες έχει προστεθεί το αλπικό σκι, το λουτζ, το σύντομο πατινάζ ταχύτητας, το ελεύθερο σκι, το σκέλετον και το σνόουμπορντ. Άλλα αθλήματα, όπως το κέρλινγκ και το έλκηθρο, έχουν διακοπεί και επανεισαχθεί αργότερα ενώ άλλα αθλήματα όπως η στρατιωτική περίπολος πλέον έχουν παύσει οριστικά να είναι μέρος του ολυμπιακού προγράμματος, αν και το σύγχρονο Χειμερινό Ολυμπιακό άθλημα του διάθλου προέρχεται από αυτό. Το σκι ταχύτητας, το μπάντι και το σκιτζόρινγκ είναι άλλα γνωστά χειμερινά αθλήματα που δεν παίζονται στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Η άνοδος της τηλεόρασης ενίσχυσε το προφίλ των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων. Η ΔΟΕ κέρδισε σημαντικά έσοδα από δικαιώματα μετάδοσης των Αγώνων και διαφημίσεις. Αυτό επέτρεψε σε εξωτερικά συμφέροντα, όπως τηλεοπτικές εταιρείες και εταιρικούς χορηγούς, να ασκήσουν επιρροή στους αγώνες. Η ΔΟΕ έχει επικριθεί πολλές φορές για τους Αγώνες. Έχει επικριθεί για τα σκάνδαλα στο εσωτερικό της ΔΟΕ, τη χρήση αναβολικών από τους αθλητές, αλλά και από τα πολιτικοποιημένα μποϊκοτάζ των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Οι χώρες εκμεταλλεύονται τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες καθώς και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες για να διακηρύξουν την ανωτερότητα των πολιτικών τους συστημάτων.
Επιδόσεις των χωρών στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Μέχρι σήμερα, δώδεκα χώρες έχουν συμμετάσχει σε όλους τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίες είναι οι εξής: Αυστρία, Καναδάς, Φινλανδία, Γαλλία, Βρετανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Νορβηγία, Πολωνία, Σουηδία, Ελβετία και Ηνωμένες Πολιτείες. Έξι από αυτές τις χώρες έχουν κερδίσει μετάλλια σε όλους τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες – η Αυστρία, ο Καναδάς, η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Σουηδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η μόνη χώρα που έχει κερδίσει χρυσό μετάλλιο σε όλους τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Νορβηγία έχει τα περισσότερα μετάλλια από οποιαδήποτε άλλη χώρα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Αν συμπεριλάβουμε τα κράτη που δεν υπάρχουν πια, τότε η χώρα με τα περισσότερα μετάλλια στον θεσμό αυτό είναι η Γερμανία (συμπεριλαμβανομένων των πρώην χωρών της Δυτικής Γερμανίας και της Ανατολικής Γερμανίας), ακολουθούμενη από τη Νορβηγία, τη Ρωσία (συμπεριλαμβανομένων των μεταλλίων που πήραν οι αποστολές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επιδόσεις Ελλάδας και Κύπρου
Η Ελλάδα και η Κύπρος συμμετέχουν σταθερά στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, η Ελλάδα σταθερά από το 1936 (εκτός από το 1960) και η Κύπρος από το 1980 και έπειτα. Αμφότερες οι χώρες δεν έχουν κερδίσει κανένα μετάλλιο, καθώς το κλίμα της Ελλάδας και της Κύπρου δεν είναι αρκετά ψυχρό για να στηρίξει επαρκώς την ανάπτυξη των χειμερινών αθλημάτων, ενώ οι Ελληνικές και Κυπριακές αποστολές είναι πάντα ολιγομελείς.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Διάδημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 2097)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 2097 το εξής κόσμημα που βρέθηκε σε τάφο στην Κύμη της Αιολίδας και αγοράστηκε το 1877.
Περιγραφή
Αποτελείται από δύο χρυσές λεπτές λουρίδες, οι οποίες σχηματίζουν διάδημα. Είναι διακοσμημένες με εικοσιοκτώ γοργόνεια, κάθε ένα μέσα σε κύκλο από χάνδρες. Στα δύο άκρα είναι κομμένο στρογγυλό και φέρει από μια οπή για να δένεται.
Πηγές
Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα) Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Φασούτα
Η Φασούτα (فسوطة, פַסּוּטָה) είναι τοπικό συμβούλιο στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Μερόν στο Βόρειο Διαμέρισμα του Ισραήλ, νότια των λιβανικών συνόρων. Το 2019 είχε πληθυσμό 3.172 κατοίκους, σχεδόν όλοι εκ των οποίων είναι Χριστιανοί Μελχίτες. Το 2005, ο πληθυσμός της Φασούτα ήταν 2.900 κάτοικοι, με ετήσιο ρυθμό αύξησης του πληθυσμού 0,9%.
Το 2007, ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία στη Φασούτα γιόρτασε τα 100 χρόνια της. Ένα μεγάλο άγαλμα του Προφήτη Ηλία, πολιούχου του χωριού, βρίσκεται στην κεντρική πλατεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ Κατηγορία:Αραβικές χριστιανικές κοινότητες στο Ισραήλ
Άντα της Βερνικίας
Ο Άντα της Βερνικίας, ο τρίτος Αγγλοσάξονας βασιλιάς της Βερνικίας (560 - 568) ήταν γιος του Ίδα της Βερνικίας του ιδρυτή του βασιλείου της Βερνικίας και διάδοχος του Γκλάππα της Βερνικίας, τον διαδέχθηκε ένας από τους αδελφούς του ο Έθελρικ της Βερνικίας. Ο Άντα ήταν πιθανότατα ο αρχηγός του στρατού της Βερνικίας στην μάχη του Κάερ Γκρέ στην οποία έπεσαν οι Βρετανοί βασιλείς Περεντάρ και Γκωργκί του Εβρώ αλλά υπάρχει μεγάλη σύγχυση ανάμεσα στις πηγές. Τα "Χρονικά του Καμπραί" αναφέρουν ότι η μάχη του Κάερ Γκρέ πραγματοποιήθηκε το 580 αλλά οι Ουαλικές Τριάδες τον εμφανίζουν σαν διάδοχο του Ίδα ο οποίος πέθανε το 559, πιθανότατα υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στα ονόματα του Ίδα και του γιου του Άντα που μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό. Η "Βρετανική Ιστορία" αναφέρει ότι ο Άντα βασίλευσε 8 χρόνια μετά τον πατέρα του, πιθανότατα ο Άντα που αναφέρουν οι πηγές σαν αρχηγός του στρατού ήταν ένας από τους διαδόχους του. Το πιθανότερο είναι ο Αέλα της Ντέιρα να ήταν ο αρχηγός του στρατού στην μάχη του Κάερ Γκρέ, το Εβρώ διέκοψε την παρουσία του μετά την μάχη και προσαρτήθηκε στην Ντέιρα. Η συμμαχία που ακολούθησε στην συνέχεια μεταξύ των βόρειων βασιλείων της Βρετανίας εναντίον της Βερνικίας αποδεικνύει τελικά ότι το πεδίο της μάχης ήταν ήταν η Βερνικία. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με την περίοδο βασιλείας του Άντα όπως σε ολόκληρο το διάστημα ανάμεσα στον πατέρα του Ίδα και στον ανιψιό του Έθελφριθ της Βερνικίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Βερνικίας
Τσιούρε
Η Τσιούρε (πορτογαλικά: Chiure) ή Νέα Τσιούρε (Novo Chiure) είναι μια πόλη της Συνοικίας Τσιούρε στην βορειοανατολική Μοζαμβίκη. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο και της Συνοικίας Τσιούρε. Υπάρχει ένα νοσοκομείο που είναι υπό κατασκευή. Μόλις τελειώσει θα είναι το πρώτο στη Συνοικία.
Γεωγραφία
Η Τσιούρε βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Τσιουρε
Όθων (όπερα)
Η πλοκή της όπερας είναι μια μυθοπλασία ορισμένων γεγονότων της ζωής του Άνταλμπερτ της Ιταλίας, της μητέρας του Βίλλα της Τοσκάνης (με το όνομα "Γκισμόντα" στην όπερα), του Όθωνα Β' και της βυζαντινής πριγκίπισσας Θεοφανούς, η οποία έγινε σύζυγος του Όθωνα σε έναν κρατικό γάμο που προοριζόταν να σχηματίσει συμμαχία μεταξύ της Βυζαντινής και της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|To King's Theatre στο Λονδίνο, όπου ο Όθων είχε την πρώτη του παράσταση Ο γερμανικής καταγωγής Χαίντελ, αφού πέρασε ένα μέρος της πρώιμης καριέρας του συνθέτοντας όπερες και άλλα κομμάτια στην Ιταλία, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου το 1711 έφερε για πρώτη φορά την ιταλική όπερα εκεί με τον Ρινάλντο. Με τεράστια επιτυχία, ο Ρινάλντο δημιούργησε μια τρέλα στους κατοίκους του Λονδίνου για τις ιταλικές όπερες σέριες, μια φόρμα που επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε σόλο άριες για τους βιρτουόζους τραγουδιστές. Το 1719, ο Χαίντελ διορίστηκε μουσικός διευθυντής ενός οργανισμού που ονομαζόταν Βασιλική Ακαδημία Μουσικής (που δεν σχετίζεται με το σημερινό Ωδείο του Λονδίνου), μια εταιρεία υπό βασιλικό καταστατικό για την παραγωγή ιταλικών οπερών στο Λονδίνο. Ο Χαίντελ δεν επρόκειτο μόνο να συνθέσει όπερες για την εταιρεία, αλλά να προσλάβει τους τραγουδιστές, να επιβλέπει την ορχήστρα και τους μουσικούς και να προσαρμόζει ιταλικές όπερες για παραστάσεις στο Λονδίνο.
Για την τέταρτη σεζόν το 1723, για την οποία η πρώτη του όπερα ήταν ο Όθων, ο Χαίντελ συγκέντρωσε ένα καστ τραγουδιστών, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς φήμης καστράτο Σενεζίνο, ξεκινώντας μια μακρά και μερικές φορές θυελλώδη σχέση με τον Χαίντελ που περιλάμβανε την ερμηνεία δεκαεπτά πρωταγωνιστικών ρόλων στις όπερές του για το Λονδίνο, με τεράστιο μισθό. Η διάσημη σοπράνο Μαργκερίτα Ντουραστάντι, η οποία είχε ερμηνεύσει σε πολλά από τα πρώτα έργα του Χαίντελ στην Ιταλία καθώς και σε προηγούμενες όπερές του στο Λονδίνο, εντάχθηκε στο καστ, όπως και η Αγγλίδα σοπράνο Αναστασία Ρόμπινσον, η οποία ήταν δυσαρεστημένη για το μεγάλο μέρος της μουσικής που είχε γράψει ο Χαίντελ για εκείνη να τραγουδήσει στον Όθων, νιώθοντας ότι δεν μπορούσε να απεικονίσει, όπως ήθελε, την περιφρόνηση και το θυμό, και έκανε έκκληση σε μια επιστολή σε έναν από τους θαμώνες της Βασιλικής Ακαδημίας να παρέμβει και να πει στον Χαίντελ να γράψει μια πιο ήπια μουσική για να ταιριάζει στις δυνατότητές της. Το καστ περιλάμβανε έναν άλλο διεθνούς φήμης καστράτο, τον Γκαετάνο Μπερενστάντ, στον πρώτο του από τους τρεις ρόλους που ερμήνευσε στις όπερες του Χαίντελ.
Νέα στο Λονδίνο για τον Όθων, εκτός από τον Σενεζίνο, ήταν και η Ιταλίδα σοπράνο Φραντσέσκα Κουτζόνι. Ήξερε ότι ο Χαίντελ είχε γράψει μεγάλο μέρος μουσικής για την όπερα πριν την προσλάβει, και στην πρώτη πρόβα με τον συνθέτη, του υποδείκνυε ότι θα ήθελε να γράψει μια νέα άρια ειδικά για εκείνη, για να δείξει τα μοναδικά της ταλέντα και να κάνει μια καλή πρώτη εντύπωση στο το κοινό του Λονδίνου. Όταν του ζητήθηκε να αντικαταστήσει την άρια Falsa immagine με μια νέα, ο Χαίντελ, σύμφωνα με τον πρώτο του βιογράφο Τζον Μέινγουόρινγκ, εξαγριώθηκε:"Έχοντας μια μέρα λίγα λόγια με την Κουτζόνι για την άρνησή της να τραγουδήσει το Falsa immagine στον Όθων. Ω! Κυρία, (είπε), je sçais bien que Vous êtes une véritable Diablesse: mais je Vous ferai sçavoir, moi, que je suis Beelzebub le Chef des Diables (Ξέρω ότι είσαι πολύ διάβολος: αλλά πρέπει να σου πω, εγώ είμαι ο Βελζεβούλ ο Αρχηγός των Διαβόλων). Με αυτό την πήρε από τη μέση και, αν συνέχιζε τα λόγια, ορκίστηκε ότι θα την πετούσε από το παράθυρο."Η Κουτζόνι απέδωσε και τραγούδησε την άρια που είχε γράψει ο Χαίντελ με τεράστια επιτυχία, συμπεριλαμβανομένης της σε όλη την καριέρα της σε ρεσιτάλ και συναυλίες.
Ο Χαίντελ είχε δει την όπερα Teofane του Αντόνιο Λότι, στο ίδιο λιμπρέτο με τον Όθων, στη Δρέσδη το 1719, και με τρεις από τους ίδιους τραγουδιστές στους ίδιους ρόλους, αν και με τη νέα μουσική του Χαίντελ, είχαν παίξει στο έργο του Λότι - Ο Σενεζίνο, ο Τζουζέπε Μαρία Μπόστσι και η Μαργκερίτα Ντουραστάντι επανέλαβαν τους ρόλους τους από την όπερα του Λότι στον Όθων.
Σύνοψη
Η όπερα βασίζεται σε μια μυθοπλασία ορισμένων γεγονότων από τη ζωή του Άνταλμπερτ της Ιταλίας και του Όθωνα Β'. Το «Επιχείρημα» για την όπερα παρέχει το πλαίσιο των γεγονότων που προηγούνται της όπερας.
Είχε κανονιστεί ότι ο Όθων θα παντρευόταν την Θεοφανώ, κόρη του του Ανατολικού Ρωμαϊκού Αυτοκράτορα. Ο Μπαζίλιο, ο αδελφός της Θεοφανούς, είχε οδηγηθεί στην εξορία από έναν σφετεριστή, ωστόσο, έπειτα έγινε πειρατής και πήρε το όνομα Εμιρένο. αριστερά|μικρογραφία|331x331εσ|Ο Σενεζίνο, ο οποίος υποδύθηκε τον Όθωνα
Πράξη 1
Μια γκαλερί στολισμένη με αγάλματα
Το όνειρο της Γκισμόντα είναι να δει τον γιο της Άνταλμπερτ στον θρόνο της Ιταλίας (Άρια: Pur chi regni il figlio amato). Όταν ο Άνταλμπερτ έρχεται κοντά της, τον ενημερώνει για πραγματοποιήσει το σχέδιο της. Ο αποθανών σύζυγός της κυβέρνησε την Ιταλία παράνομα, καθώς η χώρα ανήκε στην πραγματικότητα στον Γερμανό βασιλιά Όθωνα, ο οποίος τώρα βρίσκεται στο δρόμο για να διεκδικήσει το βασίλειο του και να παντρευτεί την Βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ, η οποία βρίσκεται ήδη στη Ρώμη και της έχει σταλεί ένα πορτρέτο του μελλοντικού της γαμπρού, που την έκανε να ανυπομονεί για τον γάμο της με χαρά. Ωστόσο, ο Όθων καθυστέρησε στο ταξίδι του στη Ρώμη εξαιτίας μιας επίθεσης πειρατών στην συνοδεία πλοίων του, και χρειάστηκε να πολεμήσει στη θάλασσα. Η Γκισμόντα δίνει εντολή στον γιο της να παρουσιαστεί στην Θεοφανώ ως Όθων και μετά να την παντρευτεί. Ο Άνταλμπερτ πιστεύει ότι αυτό είναι ένα πολύ έξυπνο σχέδιο και η Γκισμόντα περιμένει με χαρά την επιτυχία του γιου της. (Άρια: Giunt'in porto).
Η Θεοφανώ έρχεται να συναντήσει τον υποτιθέμενο μελλοντικό σύζυγό της, και όταν ο Άνταλμπερτ τη χαιρετά, παριστάνοντας τον Όθων, δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν μοιάζει σε τίποτα με τον όμορφο και ευγενή νεαρό από το πορτρέτο μινιατούρα που της είχε σταλεί και κουβαλάει μαζί της μέσα σε ένα μενταγιόν. Αφού μένει μόνη, κατηγορεί το πορτρέτο ότι την παραπλάνησε βάναυσα (Άρια: Falsa immagine).
Σκηνές κατά μήκος της ακτής της θάλασσας με τα πλοία στην άγκυρα
Ο αληθινός Όθων έχει φτάσει για να διεκδικήσει το νόμιμο βασίλειό του και τη νύφη του. Ο πειρατής Εμιρένο, ο οποίος νικήθηκε από τον Όθων και τώρα τον φέρνουν αλυσοδεμένο, υπαινίσσεται ότι είναι πραγματικά κάποιος πολύ ισχυρός, αλλά αρνείται να αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και οδηγείται μακριά (Άρια: Del minacciar del vento). Η ξαδέρφη του Όθων Ματίλντα, η οποία υποδέχεται τον ξάδερφό της τώρα, ήταν επίσημα αρραβωνιασμένη με τον Άνταλμπερτ και είναι έξαλλη που τώρα αυτός κάνει πρόταση γάμου στην Θεοφανώ και τον πληροφορεί ότι η Γκισμόντα και ο Άνταλμπερτ σχεδιάζουν κάτι εναντίον του. Ο Όθων ελπίζει ότι η Θεοφανώ μπορεί ακόμα να γίνει είναι δική του παρά αυτό (Άρια: Ritorna, o dolce amore). Η Ματίλντα, μόνη, λαχταρά να εκδικηθεί τον Άνταλμπερτ ​​που την παράτησε (Άρια: Diresti poi così).
Αίθουσα θρόνου του παλατιού της Γκισμόντα
Ένα πεδίο μάχης
Μια συμφωνία παίζεται καθώς μια μάχη επί σκηνής δείχνει την ήττα του στρατού του Άνταλμπερτ και τη σύλληψή του από τις δυνάμεις του Όθωνα. Ο Άνταλμπερτ οδηγείται μακριά, προκλητικός αλλά αλυσοδεμένος (Άρια: Tu puoi straziarmi). Μόνος, ο Όθων εξακολουθεί να ελπίζει ότι θα κερδίσει την Θεοφανώ και το βασίλειο του και να κυβερνήσει ειρηνικά, δίνοντας δικαιοσύνη σε όλους (Άρια: Dell'onda ai fieri moti).
Πράξη 2
μικρογραφία|Ο Όθων Β' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Μια σύντομη ορχηστρική συμφωνία εισάγει αυτήν την πράξη.
Καθοδόν προς τη φυλακή, ο Άνταλμπερτ συναντά τη Ματίλντα, η οποία του λέει ότι δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε δεχτεί να την αρραβωνιαστεί αν αγαπούσε την Θεοφανώ. Έρχεται και η Γκισμόντα, η οποία κατηγορεί τον γιο της ότι ηττήθηκε στη μάχη από τον Όθωνα. Ο Άνταλμπερτ ελπίζει ότι θα μάθει την πιστότητα από το παράδειγμα της Ματίλντα και οδηγείται μακριά (Άρια: Lascia, che nel suo viso). Η Ματίλντα και η Γκισμόντα είναι και οι δύο αναστατωμένες με την ήττα και τη φυλάκιση του Άνταλμπερτ και η Ματίλντα πιστεύει ότι θα έπρεπε να ικετεύσουν τον Όθωνα για έλεος, αλλά η Γκισμόντα θα προτιμούσε να θανατωθούν και η ίδια και ο γιος της παρά να ταπεινωθούν έτσι, όμως η Ματίλντα λέει ότι δεν θα επιτρέψει να συμβεί αυτό, ο Άνταλμπερτ πρέπει να ελευθερωθεί (Άρια: Ah! Tu non sai). Αφού μένει μόνη, η Γκισμόντα παραδέχεται στον εαυτό της ότι και εκείνη νιώθει οίκτο για τον γιο της και λαχταρά να τον παρηγορήσει στη στενοχώρια του (Άρια: Vieni, o figlio, e mi consola).
Η Θεοφανώ και ο Όθων πρόκειται να συναντηθούν πρόσωπο με πρόσωπο για πρώτη φορά, και οι δύο ανυπομονούν για αυτό, αλλά η Ματίλντα εμφανίζεται ξαφνικά και ρίχνεται στα πόδια του Όθωνα, παρακαλώντας τον να δείξει έλεος στον Άνταλμπερτ. Η Θεοφανώ αποσύρεται σε μια κόγχη και παρακολουθεί τον Όθωνα να αρνείται να συγχωρήσει τον Άνταλμπερτ ​​αλλά αγκαλιάζει τη Ματίλντα σε μια προσπάθεια να την παρηγορήσει. Η Θεοφανώ παρερμηνεύει αυτή τη χειρονομία ως σημάδι ότι ο Όθων είναι ερωτευμένος με τη Ματίλντα. Σε κάθε περίπτωση, η αγκαλιά δεν μπορεί να παρηγορήσει την Ματίλντα, η οποία εξοργίζεται με τον Όθωνα για την άρνησή του να δείξει επιείκεια στον Άνταλμπερτ, καλώντας τέρατα και δαιμόνια τον κυνηγήσουν (Άρια: All'orror d'un duolo eterno). Αφού η Θεοφανώ και ο Όθων συναντιούνται τελικά, τον κατηγορεί ότι προσποιείται ψευδώς ότι είναι ερωτευμένος μαζί της (Άρια: Alla fama, dimmi il vero) και, αφού μένει μόνος του, ο Όθων προσεύχεται να υποχωρήσει αυτή η καταιγίδα (Άρια: Dopo l' orrore).
''Ένας υπέροχος κήπος δίπλα στον Τίβερη με πηγές και σπηλιές και ένα υπόγειο πέρασμα κλειστό από έναν βράχο. Νύχτα''
Η Θεοφανώ περπατά απογοητευμένη στον κήπο, νιώθοντας εντελώς μόνη (Άρια: S’io dir potessi). Ο Εμιρένο και ο Άνταλμπερτ βγαίνουν από την σπηλιά, σπρώχνοντας τον βράχο στην άκρη. Έχουν δραπετεύσει από τη φυλακή με τη βοήθεια ενός χάρτη που τους έστειλε η Ματίλντα. Ο Εμιρένο ανυπομονεί να είναι πια ελεύθερος και νικήσει τους εχθρούς που τον αδίκησαν (Άρια: Le profonde vie dell’onde). Ο Εμιρένο πηγαίνει να βρει το σκάφος που του είπε η Mατίλντα να περιμένει, και η ίδια η Ματίλντα, αφού φτάνει ο Όθων, ψάχνει την σπηλιά και ο Όθων αναζητά την Θεοφανώ. Ο Άνταλμπερτ και η Θεοφανώ κρύβονται καθώς η Ματίλντα οδηγεί τον Όθωνα μακριά, λέγοντάς του ότι δεν είναι ασφαλές να περιπλανιέται μόνος του τη νύχτα, όμως ο Όθων ανησυχεί περισσότερο για την Θεοφανώ παρά για τον εαυτό του (Άρια: Deh! Non dir). Ο Εμιρένο βρήκε τη βάρκα και επιστρέφει, και ο Άνταλμπερτ αρπάζει την Θεοφανώ, η οποία λιποθυμά καθώς τη μεταφέρει στη βάρκα και την οδηγεί μακριά, μαζί με τον Εμιρένο και μερικούς από τους άντρες τους. Η Γκισμόντα ενώνει την Ματίλντα στον κήπο και γιορτάζουν τη νύχτα για την επιτυχία του σχεδίου τους να απελευθερώσουν τον Άνταλμπερτ (Ντουέτο: Notte cara).
Πράξη 3
αριστερά|μικρογραφία|321x321εσ|H Aναστασία Ρόμπινσον, η οποία υποδύθηκε την Ματίλντα Ένα δωμάτιο του παλατιού
Ο Όθων είναι έρημος που ο Θεοφανώ έχει εξαφανιστεί (Άρια: Dove sei, dolce mia vita). Η Γκισμόντα έρχεται κοντά του και χαίρεται που ο γιος της έχει δραπετεύσει (Άρια: Trema, tiranno). Ο Όθων νιώθει προδομένος και εγκαταλελειμμένος από όλους (Άρια: Tanti affanni).
Μετά από μια σύντομη ορχηστρική συμφωνία, οι Άνταλμπερτ, Εμιρένο και Θεοφανώ εμφανίζονται με τους φρουρούς τους. Η διαφυγή τους έχει σταματήσει από μια ξαφνική καταιγίδα που έχει ανατιναχθεί. Ο Άνταλμπερτ ελπίζει τόσο για καλύτερο καιρό όσο και για την αγάπη του Θεοφανώ (Άρια: D’innanlzar i flutti al ciel). Φεύγει για να αναζητήσει μια κατοικία όπου μπορούν να βρουν καταφύγιο από την καταιγίδα. Μόνος με τον Εμιρένο, η Θεοφανώ απαιτεί σεβασμό ως κόρη του βασιλιά του Βυζαντίου. Σε αυτό, ο Εμιρένο προσπαθεί να την αγκαλιάσει και ο Θεοφανώ, καθώς και ο Άνταλμπερτ που επιστρέφει ακριβώς τη στιγμή που συμβαίνει, παρερμηνεύουν τη δράση ως απόπειρα αποπλάνησης. Ο Άνταλμπερτ επιτίθεται στον Εμιρένο αλλά οι φρουροί τον καταλαμβάνουν. Η Θεοφανώ είναι αναστατωμένη και ζητά από τους φρουρούς να τη σκοτώσουν, ο θάνατος θα είναι απελευθέρωση (Άρια: Benchè mi sia crudele). Ο Εμιρένο της λέει ότι δεν έχει λόγο να φοβάται (Άρια: No, non temere, o bella). Η Θεοφανώ φαντάζεται τον Όθωνα στην αγκαλιά της Ματίλντα, αλλά ακόμα κι έτσι, ορκίζεται ότι θα τον αγαπάει πάντα (Άρια: Gode l’alma consolata).
Ένα δωμάτιο του παλατιού
Η Mατίλντα λέει στον Όθωνα ότι ο Άνταλμπερτ απήγαγε τον Θεοφανώ. Η Γκισμόντα θριαμβεύει στις πράξεις του γιου της, αλλά η Mατίλντα της λέει ότι θα αλλάξει τη μελωδία της όταν δει το κεφάλι του γιου της να κόβεται από τους ώμους του. Η Γκισμόντα απαντά αποκαλύπτοντας στον Όθωνα ότι ο Άνταλμπερτ κατάφερε να δραπετεύσει λόγω της Mατίλντα. Η Mατίλντα παραδέχεται ότι αυτό είναι αλήθεια, αλλά λυπάται που βοήθησε τον Άνταλμπερτ και τώρα θα ήθελε να τον σκοτώσει η ίδια (Άρια: Nel suo sangue). Ο Εμιρένο έρχεται με τον Άνταλμπερτ αλυσοδεμένος. Ο Όθων διατάζει τον Άνταλμπερτ ​​να εκτελεστεί, αλλά η Ματίλντα ζητά το δικαίωμα να τον διατρέχει η ίδια. Ωστόσο, δεν μπορεί να το κάνει, συνειδητοποιώντας ότι τον αγαπά ακόμα. Η Γκισμόντα αρπάζει το μαχαίρι από τη Ματίλντα και ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει, όταν η Θεοφανώ ορμάει μέσα και αυτή και ο Όθων συναντιούνται ξανά χαρούμενα (Ντουέτο: A’ teneri affetti). Η Θεοφανώ εξηγεί ότι τώρα ξέρει ότι ο Εμιρένο είναι πραγματικά ο αδερφός της. Η Γκισμόντα και ο Άνταλμπερτ ζητούν και λαμβάνουν τη συγχώρεση του Όθωνα και του υπόσχονται την πίστη τους, και η Mατίλντα δέχεται την πρόταση γάμου του Άνταλμπερτ. Όλοι γιορτάζουν την τυχερή εξέλιξη των γεγονότων (Ρεφραίν: Faccia ritorno l’antica pace).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες