cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημοτικό διαμέρισμα Πλατανιστού Εύβοιας
Περιγραφή
Ο Πλατανιστός διασχίζεται από ένα ρέμα, δεύτερο σε παροχή νερού του όρους Όχη που ρέει όλο το έτος. Το ρέμα έχει πηγές στο μικρό φαράγγι του οικισμού Επανοχωρίου, με τα τεράστια πλατάνια. Μετά από εφτά χιλιόμετρα πορείας μέσω μιας κατάφυτης κοιλάδας, το ρέμα καταλήγει στην παραλία του οικισμού Ποτάμι. Η ονομασία του Πλατανιστού δεν είναι τυχαία. Αιωνόβιοι πλάτανοι φύονται κατά μήκος όλου του ρέματος, που σε συνδυασμό με ιτιές, λυγαριές και σκλήθρα δημιουργούν ένα παραποτάμιο δάσος. Στη θέση Ελληνικό, βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος Πλατανιστού, όπου ακολουθώντας τις πινακίδες θα μπορέσετε να δείτε το αρχαίο τείχος. Επίσης, εκεί κοντά βρίσκεται και η εντυπωσιακή εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (ακολουθεί το Πάτριο Εορτολόγιο) για το κτίσιμο της οποίας έχουν χρησιμοποιηθεί αρχαία μάρμαρα.
Ιστορία
Στη θέση Ελληνικό τοποθετείται το φρούριο των Ανεμοπυλών. Ονομάστηκε έτσι από τη μεγάλη φυσική πύλη που σχηματίζεται από βράχους πολύ ψηλούς και απότομους, που σχηματίζουν στενή, χαράδρα, δια μέσου της οποίας φυσούν ορμητικοί άνεμοι. Στο φρούριο αυτό επί Φραγκοκρατίας απομόνωσαν τον ιππότη Λικάριο για να τον εξουθενώσουν και να του περιορίσουν τη δύναμη. Κοντά στο Λικάριο έφθασαν πολλοί πειρατές και τυχοδιώκτες και δυνάμωσαν το φρούριο. Εχοντας αυτό σαν βάση ο Λικάριος έγινε ο φόβος και ο τρόμος όλης της περιοχής της Καρύστου και κυρίαρχος όλης της Εύβοιας, εκτός της Χαλκίδας.
Αρχαιολογικοί χώροι - Μνημεία
Νοτιοανατολικά της περιοχής του Πλατανιστού βρίσκεται το Ελληνικό, περιοχή ιδιαίτερου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Ένας αρχαίος τοίχος κατασκευασμένος από τεράστιους τετραγωνισμένους λίθους κυριαρχεί στο τοπίο. Είναι άγνωστο αν πρόκειται για υπόλειμμα οχυρού της περιόδου των περσικών πολέμων ή για αρχαίο κάστρο που μεταγενέστερα χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο του θρυλικού Λικάριου ή για έναν μαρμάρινο ναό που χτίστηκε πάνω σε άνδηρο και ταυτίζεται με το ναό του Γεραιστίου Ποσειδώνα.
Διοικητική ιστορία
-Στις 28/12/1836 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η διοικητική διαίρεση του Νομόυ Εύβοιας και ο Πλατανιστός υπαγόταν στο Δήμο Καρυστίων και παρέμεινε σε αυτόν ως το 1912.
-Στις 16/08/1912 όταν καταργήθηκε ο Δήμος Καρυστίων, ο οικισμός ορίστηκε έδρα της κοινότητας Πλατανιστού. Ταυτόχρονα ο οικισμός Καστρί υπάχθηκε στην κοινότητα.
-Στις 16/10/1940 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Μανδηλού (νησί) και υπάχθηκε στην κοινότητα.
-Στις 07/04/1951 αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Μεταίικα, Μαστρογιανναίοι, Ποτάμιον και Επανωχώριον και υπάχθηκαν στην κοινότητα. Την ίδια ημερομηνία ο οικισμός Καστρί καταργήθηκε.
-Στις 19/08/1954 ο οικισμός Μεταίικα μετονομάστηκε σε Ελαιών.
-Στις 19/03/1961 Ο οικισμός Μαστρογιανναίοι καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον οικισμό Πλατανιστό.
-Στις 05/04/1981 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Πηδουλαίικα και υπάχθηκε στην κοινότητα. Την ίδια ημερομηνία ο οικισμός Καστρί ξανα αναγνωρίστηκε και υπάχθηκε στην κοινότητα.
-Στις 04/12/1997 η κοινότητα καταργήθηκε και υπάχθηκε στο Δήμο Καρύστου ως δημοτικό διαμέρισμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Εύβοιας
Παντελής Μπουκάλας
Ο Παντελής Μπουκάλας (Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας, 1957) είναι Έλληνας ποιητής, αρθρογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε στο Λεσίνι του Μεσολογγίου, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Στόχευε να σπουδάσει φιλολογία, αλλά απέτυχε στην Έκθεση και έτσι σπούδασε Οδοντιατρική. Από την νεαρή του ηλικία υπήρξε υποστηρικτής της αριστεράς και προσπάθησε να δημιουργήσει οργάνωση Ρήγα Φεραίου, αλλά δεν τα κατάφερε και τελικά εντάχθηκε και ο ίδιος στην ΚΝΕ.
Ξεκίνησε να αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά από το 1979 (Σύμπτωμα, Ο Πολίτης, Πρωινή Ελευθεροτυπία). Το 1987 έγραφε στην Πρώτη, ενώ από το 1990 αρθρογραφεί στην Καθημερινή όπου για είκοσι χρόνια είχε την ευθύνη της ανά Τρίτη σελίδας του βιβλίου. Είναι επιμελητής κειμένων συνεργαζόμενος κυρίως με τις Εκδόσεις Άγρα.
Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις Άγρα τα βιβλία ποίησης: Αλγόρυθμος, Η εκδρομή της Ευδοκίας, Ο μέσα πάνθηρας, Σήματα λυγρά, Ο μάντης, Οπόταν πλάτανος και Ρήματα (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2010), έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών υπό τον τίτλο Ενδεχομένως: Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου και δύο τόμους υπό τον τίτλο Υποθέσεις, με τις επιφυλλίδες του στην Καθημερινή της Κυριακής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Προσφυγικά Λεωφόρου Αλεξάνδρας
Τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι ένας πεπαλαιωμένος πολεοδομικός σχηματισμός που βρίσκεται στην Αθήνα, στην περιοχή των Αμπελοκήπων στο ύψος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας 165-169 και αποτελείται από 8 πολυκατοικίες σχήματος παραλληλογράμμου και με την μεγάλη πλευρά τους παράλληλα προς τη Λεωφόρο, με συνολικά 228 διαμερίσματα, αρκετά από τα οποία κατοικούνται ακόμη και σήμερα. Μέχρι και τα τέλη σχεδόν της δεκαετίας του 2000 ένοικοι διέμεναν σε 90 από αυτά τα διαμερίσματα, με τα υπόλοιπα να έχουν περιέλθει στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, προκειμένου να περιληφθούν στη γενικότερη ανάπλαση που ήταν τότε υπό σχεδιασμό και αφορούσε στην ανακατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού.
Κατασκευή
Οι κατοικίες κατασκευάσθηκαν μεταξύ των ετών 1933 και 1935 με τη μέριμνα του ελληνικού κράτους, το οποίο αναζητούσε τρόπους για τη στέγαση των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που είχαν συρρεύσει στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Ο σχεδιασμός τους έγινε με τη συνδρομή δυο γνωστών τεχνοκρατών της εποχής και συγκεκριμένα του αρχιτέκτονα Κίμωνα Λάσκαρι και του πολιτικού μηχανικού Δημητρίου Κυριακού, που υπηρετούσαν στην Τεχνική Υπηρεσία του Υπουργείου Πρόνοιας.
Διαμάχες
Το χώρο όπου σχεδιαζόταν να κατασκευασθούν αρχικά οι πολυκατοικίες, διεκδικούσαν οι παράγοντες και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, οι οποίοι επεδίωκαν από το 1922 να πετύχουν την ανέγερση γηπέδου σε αυτό ακριβώς το σημείο. Ένα χρόνο μετά (1923) η κατασκευή διακόπηκε άδοξα και η έκταση αποφασίσθηκε βάσει προεδρικού διατάγματος απαλλοτρίωσής της, να χρησιμοποιηθεί για το χτίσιμο προσφυγικών κατοικιών. Τελικά τη λύση έδωσε ο Δήμος Αθηναίων με παραχώρηση προς την ομάδα του οικοπέδου και μεταστέγαση των προσφύγων στο απέναντι ακριβώς σημείο. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών οι πολυκατοικίες αποτέλεσαν στόχο αντιμαχόμενων ομάδων με τα σημάδια από τις ριπές πάνω στους εξωτερικούς τοίχους να παραμένουν ως αδιάψευστοι μάρτυρες. Λόγω της άσχημης εμφάνισης στην οποία έχουν περιέλθει οι συγκεκριμένες κατοικίες τα πρόσφατα χρόνια, υπήρξαν διαμαρτυρίες των γύρω κατοίκων που είχαν να κάνουν με καταγγελίες για καταλήψεις διαμερισμάτων από εξαθλιωμένους αστέγους ή και τοξικομανείς, κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και αισθητική υποβάθμιση της περιοχής. Στα 2009 ωστόσο, μια απόφαση την οποία εξέδωσε το ΚΑΕ περιέπλεξε την κατάσταση. Σύμφωνα με το σκεπτικό της, το συγκρότημα των προσφυγικών πολυκατοικιών χαρακτηρίσθηκε σαν διατηρητέο κτίσμα, βάσει του ιστορικού, πολιτισμικού, κοινωνικοπολιτικού και αρχιτεκτονικού τους υπόβαθρου.
Τα προσφυγικά είναι δείγμα της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου κινήματος. Έχουν κηρυχθεί από την Πολιτεία διατηρητέα, ενώ έχουν υπάρξει πολλές σκέψεις για την αποκατάσταση και τη χρήση με άξονα κύρια την κατοικία αλλά και την δημιουργία ξενώνα για τους συγγενείς των ασθενών του Αγ. Σαββα.
Τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ως οικιστικά κοινά
Κατά το 2011 δημιουργήθηκε η ανάγκη πολιτικοποίησης στην προσφυγική κοινότητα και οδήγησαν στην ανάδειξη της Ανοιχτής Συνέλευσης Αγώνα Κοινότητας Προσφύγων Αλεξάνδρας και Αλληλέγγυων και στην Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφύγων, δημιουργώντας δομές συλλογικών φούρνων, κουζίνας, παιδικό στέκι, δομή για αυτομόρφωση καθώς και δομές υγείας. Με τα χρόνια παρατηρήθηκε έλλειψη μέριμνας από πλευράς πολιτείας ωστόσο όμως οι κάτοικοι των κατοικιών αυτών είτε απόγονοι των προσφύγων είτε άνθρωποι που πήραν άδεια κατοίκησης των αχρησιμοποίητων διαμερισμάτων, λειτουργούν ομαδικά και καλύπτουν συλλογικά τις βασικές τους ανάγκες.
Κώστας Βασάλος
Βίος
Γεννήθηκε στην Περίσταση της Ανατολικής Θράκης. Ο πατέρας του ήταν ναυτεργάτης πό την Απολλωνία της Σίφνου. Το 1917 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Μυτιλήνη και η μητέρα του εργάστηκε ως κανεργάτρια. Ο Βασάλος τελειώσε το Σχολαρχείο το 1914 στα Δαρδανέλλια και στη συνέχεια εργάστηκε ως εμποροϋπάλληλος. Υπηρέτησε στο Μικρασιατικό μέτωπο και μετά στη Θεσσαλονίκη κια στον Πειραιά. Απολύθηκε από τον στρατό το 1924. Συμμετείχε στην Οργάνωση Εφέδρων καιστο συνδικαλιστικό κίνημα. Υπήρξε Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Εμποροϋπαλλήλων Λέσβου στη δεκαετια του 1930. Το 1933 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Εκτοπίστηκε για έξι μήνες στη Φολέγανδρο Συμμετείχε στο 5ο συνέδριο του ΚΚΕ (Μάρτιος 1934) ως μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής. Γενικός γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Χίου, συνελήφθη εκ νέου και εξορίσθηκε για ένα χρόνο στην Ανάφη. Συμμετείχε στην Κ.Ε. της Λαϊκής Βοήθειας στην Αθήνα και φυλακίσθηκε στην Αίγινα. Δραπέτευσε την ημέρα της δίκης του. Αανέλαβε γραμματέας του ΚΚΕ Καβάλας και Δράμας. συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 1939και φυλακίσθηκε στην Αίγινα με καταδίκη έξι ετών για ερημοδικία.Εξορίσθηκε για δυο χρόνια στην Ακροναυπλία και μετά τη διάλυση των φυλακών της Ακροναυπλίας μεταφερθηκε στο Ιταλικόστρατόπεδο Λαζαρέτο (Κέρκυρα). Το 1943 με τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας αφέθηκε ελέυθερος. Το 1945 διέτελεσε Γενικός γραμματέας της Π.Ε Ιωαννίνων. Συμμετείχε στο 7ο Συνεδριο τυ ΚΚΕ και ανέλαβε οργανωτικός γραμματέας του Γραφείου ΚΚΕ περιοχής Αιγαίου., με έδρα της Μυτιλήνη. Συνελήφθη το 1946 ως ηθικός αυτουργός φόνου και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο από το Κακουργοδικείου Μυτιλήνης (Νοέμβριος 1948 και Φεβρουάριος 1949). Έμεινε στη φυλακή συνολικά δεκαεπτά χρόνια. Αποφυλακίσθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1963. Ανέλαβε Γενικός Γραμματεας της ΕΔΑ Αιγαίου (1964-1967). Με την επιβολή της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών εξορίσθηκε στο Παρθένι της Λέρου για ένα χρόνο. Εξελέγη βουλευτής Λέσβου δύο φορές, στις εκλογές του 1977 με 7.803 σταυρούς και επανεξελέγη στις εκλογές του 1981 με το ΚΚΕ. με 6.302 σταυρούς.
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό ναό της Μυτιλήνης, ενώ η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο Χρυσομαλούσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Γιαναούλ
Το Γιαναούλ (ρωσικά: Янаул, Μπασκιρικά: Яңауыл, Yañawıl) είναι μια πόλη στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, που βρίσκεται στον ποταμό Γιαναούλκα, 230 χιλιόμετρα βόρεια της Ουφά. Ο πληθυσμός είναι 26.924 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τους 27.909 κατοίκους στην απογραφή του 2002, και αυξημένος σε σύγκριση με την απογραφή του 1989.
Ιστορία
Ένας οικισμός στη θέση της σύγχρονης πόλης ήταν γνωστός από το πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1991.
Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Γιαναούλ εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Γιαναούλσκι, παρόλο που αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη ξεχωριστά ως πόλη δημοκρατικής σημασίας του Γιαναούλ—διοικητική διαίρεση με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Γιαναούλ είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Γιαναούλ, ως Αστικός Οικισμός Γιαναούλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Πόλεις στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Εθνική Τουρκίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Τουρκίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Τουρκίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Τουρκίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τουρκικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Türkiye Basketbol Federasyonu, TBF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Ni una menos
Η Ni una menos (προφορά: ni ˈuna ˈmenos, ελεύθερη μετάφραση: Ούτε μία λιγότερη) είναι φεμινιστική οργάνωση, τετάρτου κύματος και κίνημα βάσης από την Αργεντινή, η οποία έχει εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες της λατινικής αμερικής, κάνοντας εκστρατεία κατά της βίας σε βάρος των γυναικών. Στον επίσημο ιστότοπό της, η οργάνωση, ορίζεται ως μία «συλλογική κραυγή κατά της ανδρικής βίας».
Η οργάνωση ξεκίνησε από Αργεντίνες καλλιτέχνιδες, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, καταλήγοντας να γίνει μία «ηπειρωτική συμμαχία για τον φεμινισμό». Εκτός από το κύριο θέμα της (τις δολοφονίες εις βάρος των γυναικών), η οργάνωση, καταπιάνεται και με άλλα θέματα όπως ο ρόλος φύλων, η σεξουαλική παρενόχληση, η νομιμοποίηση της έκτρωσης, τα δικαιώματα όσων εργάζονται στα ερωτικά επαγγέλματα και τα δικαιώματα των τρανς.
Ονομασία κι απαρχή
Η οργάνωση εμπνεύστηκε το όνομά της από μία φράση που είπε το 1995, η Μεξικανίδα ακτιβίστρια και ποιήτρια Σουσάνα Τσάβες, «Ni una muerta más», φράση που στα ισπανικά σημαίνει Καμιά άλλη νεκρή. Η φράση είχε ειπωθεί σε διαδηλώσεις για τις δολοφονίες γυναικών που είχαν γίνει στο Σιουδάδ Χουάρες. Το 2011, η Τσάβες δολοφονήθηκε κι έκτοτε η φράση της έγινε "σύμβολο πάλης".
Η πρώτη πορεία που οργανώθηκε από τη Ni una menos, πραγματοποιήθηκε στη γειτονία Ρεκολέτα του Μπουένος Άιρες, στις 26 Μαρτίου του 2015. Οι διαδηλώσεις συμπεριελάμβαναν επίσης μαραθώνιο διαβάσματος και διάφορα άλλα καλλιτεχνικά δρόμενα. Ο καταλύτης αυτής της διαδήλωσης ήταν η δολοφονία της Δαϊάνα Γκαρθία, η οποία βρέθηκε νεκρή, σε σακούλα σκουπιδιών, στις 16 Μαρτίου 2015.
Αρχή κινήματος και διαδηλώσεις
Το κίνημα έγινε γνωστό σε όλη τη χώρα με τη χρήση του hashtag #NiUnaMenos σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο τίτλος αυτός χρησιμοποιήθηκε και στη μεγάλη διαδήλωση που έγινε στις 3 Ιουνίου 2015, πορεία που ξεκίνησε έξω από το Μέγαρο του Αργεντίνικου Κογκρέσου. Όλα ξεκίνησαν εξαιτίας όσων έγιαν τον Μάιο του 2015, όταν στις 11 του μήνα, βρέθηκε νεκρή η δεκατετράχρονη Τσίαρα Παέθ και θαμένη κάτω από το σπίτι του πρώην συντρόφου της, επιπροσθετώς ήταν και έγκυος.
Το περιστατικό έγινε viral και γνωστοποιήθηκε και σε γειτονικές χώρες: τη Χιλή και την Ουρουγουάη. Η διαδήλωση, μόνο στο Μπουένος Άιρες, είχε μαζέψει 200.000 κόσμο. Στις 3 Ιουνίου του 2016, έγιναν κι άλλες πορείες, σε διάφορες μεγάλες πόλεις της Αργεντινής - και όχι μόνο· πορείες έγιναν στο Μοδεβιδέο (Ουρουγουάη) και στο Σαντιάγο (Χιλή), χρησιμοποιώντας αυτήν τη φορά το σλόγκαν #VivasNosQueremos (ΜαςΘέλουμεΖωντανές). Στις 13 Αυγούστου του 2016, παρόμοια πορεία, με σλόγκαν #NiUnaMenos, έγινε και στη Λίμα του Περού, με την περουβιανή εφημερίδα La República, να δηλώνει πως αυτή ήταν η μεγαλύτερη πορεία στην ιστορία του Περού.
Στις 19 Οκτωβρίου 2016, η Ni una menos, διεξήγαγε την πρώτη μεγάλη μαζική πορεία, αποτελούμενη μόνο από γυναίκες, για τον βιασμό και τον ανασκολοπισμό της δεκαεξάχρονης Λουθία Πέρεθ, γεγονός που έλαβε μέρος στη Μαρ ντελ Πλάτα. Εκτός από την πορεία, οι συμμετέχοντες σταμάτησαν να εργάζονται και για μία ώρα, ενώ φορούσαν όλοι πένθιμα ρούχα, ονομάζοντας την ημέρα Miércoles negro (Μαύρη Τετάρτη). Αυτές οι διαδηλώσεις, έκαναν παγκοσμίως γνωστό το κίνημα και έγιναν πορείες και σε άλλες χώρες όπως στο Μεξικό, τη Χιλή, το Περού, την Ισπανία, τη Βολιβία, την Παραγουάη, την Ουρουγουάη, το Ελ Σαλβαδόρ και τη Γουατεμάλα. Μία εβδομάδα αργότερα έγινε μεγάλη πορεία και στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Στις 8 Μαρτίου του 2017, η Ni una menos, συμμετείχε και στο International Women's Strike, στο οποίο συμμετείχαν 50 κράτη.
Κριτική
Το κίνημα έχει δεχθεί, επίσης, κριτική, κυρίως από δημοσιογράφους, εξαιτίας κάποιων αιτημάτων του, ιδιαίτερα από το 2017, όταν και ξεκίνησε να ζητά την αποφυλάκιση της Μιλάγρο Σάλα.
Κληρονομία
Το 2016, οι Αργεντινοί επιστήμονες Χουλιάν Πετρουλεβίσιους και Πέδρο Γκουτιέρεθ, ονόμασαν Tupacsala niunamenos, ένω νέο είδος λιβελούλης, που βρέθηκε στη Λα Ριόχα, προς τιμήν του κινήματος. Το γένος Tupacsala, δόθηκε προς τιμήν του Τούπακ Αμαρού ΙΙ, με την οργάνωση της Μιλάγρο Σάλα, να παίρνει το όνομά της από αυτόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινισμός στην Αργεντινή
Προγκρές Μ-23Μ
Το Προγκρές M-23M (Прогресс М-23М, η NASA το ονόμασε Progress 55 ή 55P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο τύπου Προγκρές το οποίο εκτοξεύτηκε το 2014 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 9 Απριλίου 2014 (15:26 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν και συνδέθηκε με το τμήμα Πιρς σε διάστημα μικρότερο των έξι ωρών (συγκεκριμένα στις 21:14 GMT). Μετέφερε 2383 kg φορτίου.
Το Προγκρές Μ-23Μ αποσυνδέθηκε από τον σταθμό την 21η Ιουλίου 2014 και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα την 31η Ιουλίου, αφού πρώτα συμμετείχε στο πρόγραμμα Ραντάρ-Προγκρές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2014
Ιωάννης Σταύρακας
Ο Ιωάννης Σταύρακας (1930) είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας, της οποίας διατέλεσε αρχηγός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1930 στη Λευκάδα. Κατατάχθηκε στο Σώμα της τότε Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής το 1950, αρχικά ως απλός χωροφύλακας, ενώ το 1959 ονομάσθηκε αξιωματικός. Φοίτησε σε διάφορες σχολές των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.
Παρέμεινε αρχηγός μόνο για οκτώ μήνες, καθώς τον Δεκέμβριο του 1986 αντικαταστάθηκε από τον Νίκωνα Αρκουδέα. Οι λόγοι της αποστρατείας του, σύμφωνα με τον Τύπο, ήταν οι διαφωνίες του με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Αντώνη Δροσογιάννη.
Μετά την αποστρατεία του, διορίστηκε δύο φορές νομάρχης Κορινθίας από τις κυβερνήσεις Ανδρέα Παπανδρέου, από τον Ιούνιο του 1987 μέχρι τον Ιούλιο του 1989, και από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι τον Ιανουάριο του 1995 (οπότε παρέδωσε στον πρώτο εκλεγμένο νομάρχη, Άγγελο Μανωλάκη).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί ελληνικής αστυνομίας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Παιδική εργασία στις Φιλιππίνες
Η παιδική εργασία στις Φιλιππίνες ορίζεται ως η απασχόληση παιδιών σε επικίνδυνα επαγγέλματα ηλικίας κάτω των 18 ετών, ή χωρίς τις κατάλληλες προϋποθέσεις και απαιτήσεις κάτω των 15 ετών, όπου τα παιδιά υποχρεούνται να εργάζονται σε τακτική βάση για να μπορούν να επιβιώσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, και ως εκ τούτου έχουν εκπαιδευτικό και κοινωνικό μειονέκτημα.
Το 2012, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (NSO) δήλωσε ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 5,5 εκατομμύρια παιδιά εργάτες ηλικίας 5-17 ετών, περίπου 2,1 εκατομμύρια εκ των οποίων εκτίθενται σε περιβάλλοντα που θεωρούνται επικίνδυνα. [χρειάζεται ενημέρωση] Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας εκτιμά ότι το 55,3% αυτών των παιδιών αναλαμβάνουν επικίνδυνες εργασίες σε αγροτικό περιβάλλον. [χρειάζεται ενημέρωση]
Ορισμοί
Ο Νόμος της Δημοκρατίας 7610, γνωστός ως Ειδική Προστασία των Παιδιών κατά της Κακοποίησης, της Εκμετάλλευσης και του Νόμου περί Διακρίσεων, παρέχει τους ακόλουθους ορισμούς σχετικά με την κατανόηση της κατάστασης της παιδικής εργασίας στις Φιλιππίνες:
Επιτρεπόμενη εργασία
Τα παιδιά επιτρέπεται να αναλαμβάνουν εργασία υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
Τα παιδιά ηλικίας 15 έως κάτω των 18 ετών επιτρέπεται να εργάζονται σε οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα που δεν θεωρείται παιδική εργασία, αλλά όχι περισσότερο από οκτώ (8) ώρες την ημέρα και σε καμία περίπτωση πέραν των σαράντα (40) ωρών την εβδομάδα. Δεν επιτρέπεται να εργάζονται μεταξύ 10:00 μ.μ. και 6:00 π.μ. της επομένης ημέρας και ο εργοδότης πρέπει να παρέχει στο παιδί πρόσβαση σε τουλάχιστον στοιχειώδη και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τωρινή κατάσταση
Στην έκθεσή της Ευρήματα για τις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας το 2013, το Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ εκτιμά ότι το ποσοστό των εργαζομένων παιδιών ηλικίας 5 έως 14 ετών είναι περίπου 11%, που αντιστοιχεί σε περίπου 2.180 εκατομμύρια παιδιά. 65% αυτών των παιδιών βρέθηκαν στον γεωργικό τομέα, 5% στον βιομηχανικό τομέα και 29% ασχολούνταν με οικιακές υπηρεσίες. Ο κατάλογος εμπορευμάτων του 2014 που παράγεται από παιδική εργασία ή καταναγκαστική εργασία ανέφερε 13 προϊόντα που παράγονται αποκλειστικά από παιδική εργασία στις Φιλιππίνες. Σε αυτά περιλαμβάνονται 8 γεωργικά προϊόντα (συγκεκριμένα ζαχαροκάλαμο, μπανάνες, καρύδες, καλαμπόκι, γουρούνια, ρύζι, καουτσούκ και καπνός). Στα προαναφερθέντα είναι εύκολο να προστεθεί η εξόρυξη χρυσού, η πορνογραφία και η ημιουργία πυροτεχνημάτων.
=== Νόμοι και κανονισμοί που σχετίζονται με την παιδική εργασία === Παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες για τροποποιήσεις και επικύρωση νόμων και πολιτικών σχετικά με την παιδική εργασία, οι τρέχουσες πολιτικές και νομοθεσίες που είναι υπεύθυνες για την προστασία και τα δικαιώματα των παιδιών εργαζομένων στις Φιλιππίνες εξακολουθούν να παραμένουν διάσπαρτες μεταξύ των διαφόρων νόμων της χώρας.
Το World Vision Development Foundation Inc. αποδίδει σε συνεργασία με Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο για την αναζήτηση δικαιοσύνης και την προώθηση της ανθρώπινης ευημερίας μέσω διαφόρων δραστηριοτήτων και προγραμμάτων, όπως η διάδοση της ευαισθητοποίησης, η αλλαγή των άδικων δομών και η μεταμόρφωση των νέων ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή και προστατεύοντας τα δικαιώματά τους. Η συνεργασία με τον οργανισμό ξεκίνησε όταν ο ιδρυτής του, Robert Willard Pierce, ξεκίνησε το China Challenge, το οποίο οδήγησε στη χρηματοδότηση και τη φροντίδα των φτωχών και των άπορων. Βοήθησε αρχικά ένα ορφανοτροφείο που ονομάζεται The Good Shepherd's Fold το 1957, και έκτοτε, συνέχισε να κινείται για να καλλιεργήσει ένα υγιές περιβάλλον για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα Κατηγορία:Παιδική εργασία
Στέβαν Μαραζίνοβιτς
Ο Στέβαν Μαραζίνοβιτς, (σερβικά : Стеван Магазиновић) (Ρούμα, 1804 - Βελιγράδι, 17 Φεβρουαρίου 1874). Ήταν Σέρβος πολιτικός όπου διετέλεσε υπουργός και εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός, μια εποχή που η Σερβία ήταν μια αυτόνομη επαρχία στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην πόλη Ρούμα όπου τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία κι αργότερα σπούδασε νομικά.
Το 1829 μπήκε προσελήφθη στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς όπου παρέμεινε μέχρι το 1833.
Το 1852 έγινε πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου της Σερβίας και στη συνέχεια από το 1854 έως το 1855 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών.
Διορίστηκε εκπρόσωπος του Πρίγκιπα, πρωθυπουργός, στις 12 Ιούνη 1858, σε μια εποχή που ο Αλέξανδρος Καραγιώργεβιτς παραιτήθηκε. Παρέμεινε στο γραφείο μέχρι τις 18 Απριλίου 1859, όταν ο πρίγκιπας Μίλος Ομπρένοβιτς επέστρεψε στην εξουσία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν επίσης υπουργός εξωτερικών του Πριγκιπάτου της Σερβίας.
Εθνόσημο της Γρενάδας
Το εθνόσημο της Γρενάδας υιοθετήθηκε μετά την ανεξαρτησία της, το 1974 και δείχνει έναν θυρεό, ο οποίος χωρίζεται σε τέσσερα μέρη από ένα χρυσό σταυρό. Στο κέντρο αυτού του σταυρού απεικονίζεται το πλοίο «Σάντα Μαρία» του Κολόμβου. Στον πρώτο και στον τελευταίο τομέα -πάνω δεξιά και κάτω δεξιά- υπάρχει το χρυσό βρετανικό λιοντάρι σε κόκκινο φόντο, ενώ στους άλλους τομείς βρίσκονται χρυσά μισοφέγγαρα, έξω από τα οποία ξεφυτρώνει ένας κρίνος. Πάνω από το θυρεό υπάρχει ένα χρυσό στέμμα, με πολλά κλαδιά από θάμνους μπουκαμβίλιας επάνω σε αυτό. Μέσα στο άνθος βρίσκονται επτά κόκκινα τριαντάφυλλα, που συμβολίζουν τις επτά κοινότητες της Γρενάδας. Το σύμβολο το κρατάει ένα αρμαντίλο, που στέκεται εμπρός από ένα καλαμπόκι. Στην άλλη άκρη βρίσκεται ένα περιστέρι, που στέκεται μπροστά από μια μπανανιά. Όλα αυτά βρίσκονται σε περιοχή με γρασίδι με μια λίμνη, πάνω στην οποία βρίσκεται μια κορδέλα που φέρει το ρητό: Ever conscious of God we aspire, build and advance as one people. («Πάντα έχοντας επίγνωση του Θεού που θαυμάζουμε, χτίζουμε και προοδεύουμε ως ένας λαός»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γρενάδα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γρενάδας
Avro Avocet
Το Avro Type 584 Avocet ήταν βρετανικό μονοκινητήριο ναυτικό μαχητικό που αναπτύχθηκε από την Avro στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Παρόλο που το Avocet δεν εντάχθηκε σε παραγωγή, το δεύτερο πρωτότυπο χρησιμοποιήθηκε σαν εκπαιδευτικό από την RAF για τους πιλότους που συμμετείχαν στο Schneider Trophy.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Ο αρχισχεδιαστής της Avro, Ρόυ Τσάντγουικ (Roy Chadwick), δημιούργησε το Avocet για να καλύψει την απαίτηση 17/25 του Υπουργείου Αεροπορίας, που αφορούσε την ανάπτυξη νέου ναυτικού μαχητικού. Ήταν ένα διπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής με κινητήρα Armstrong Siddeley Lynx των 230 hp και δυνατότητα χρήσης συμβατικού συστήματος προσγείωσης (με τροχούς) ή πλωτήρων. Παρόλο που οι πτέρυγες του δεν ήταν αναδιπλούμενες, ήταν σχεδιασμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν εύκολα να αποσυναρμολογηθούν ώστε να εξοικονομείται χώρος στα πλοία. Κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα, το πρώτο εκ των οποίων αππγειώθηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 1927, ενώ το δεύτερο βρέθηκε -που ήταν υδροπλάνο- βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Και τα δύο αξιολογήθηκαν για χρήση από την αεροπορία του στόλου (Fleet Air Arm) αλλά οι επιδόσεις τους αποδείχθηκαν ανεπαρκείς εξ αιτίας της μικρής ισχύος του κινητήρα, με συνέπεια να μην ενταχθούν σε παραγωγή.
Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ
Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ (Αθήνα, 29 Αυγούστου 1926) είναι Ελληνίδα βυζαντινολόγος ιστορικός μικρασιατικής καταγωγής. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976. Ακόμη, είναι Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως στη UNICEF.
Ελλάδα
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από πλούσια οικογένεια της Προύσας της Μικράς Ασίας. Αποφοίτησε από το Δ' Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Κατά τα Δεκεμβριανά ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών στην υποχώρηση του από την Αττική, και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας.
Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.
Παρίσι
Μετακόμισε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France). Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Είναι η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (Jacques Ahrweiler), που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν. Σήμερα ζει μόνιμα στη Γαλλία.
Θέσεις
Είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (Γαλλία), του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών (Ελλάδα) και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών. Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, Πρύτανις της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg, Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στο Παρίσι. Είναι, ακόμη, μέλος του επιστημονικού εποπτικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λαμπράκη και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών.
2015-σήμερα
Στο Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του «Ναι». Επίσης, τον Νοέμβριο του 2015 εξέδωσε μία ανακοίνωση και ένα βίντεο, με το οποίο δήλωσε την έμπρακτη στήριξή της για τον Κυριάκο Κ. Μητσοτάκη για τις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, αφιερώνοντάς του και ένα ποίημα. Ισχυρίστηκε ότι στον τάφο της Βεργίνας είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, το οποίο και αναλύει στο βιβλίο της Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών. Μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες τον Ιούνιο του 2019 ζήτησε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση.
Αξιώματα και βραβεύσεις
Είναι Επίτιμη Διδάκτωρ του Αμερικανικού Πανεπιστημίου των Παρισίων (1989), του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, καθώς και των Πανεπιστημίων του Λονδίνου, του Βελιγραδίου, των Αθηνών, της Λίμα, του Νιου Μπράνσγουικ (Καναδάς), της Χάιφα, της Νέας Υόρκης, της Θεσσαλονίκης, του Φραίμπουργκ (Ελβετία), κ.α..
Είναι τιμητικό μέλος των Ακαδημιών των Αθηνών, του Βερολίνου, της Βουλγαρίας, καθώς και της Βρετανικής Ακαδημίας. Επίσης, είναι μέλος και συνεργάτιδα της Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών, των Γραμμάτων και των Τεχνών του Βελγίου.
Έχει λάβει τις εξής τιμητικές διακρίσεις από τη Γαλλική Δημοκρατία:
Ακόμη έχει λάβει τις εξής διακρίσεις: Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (Ελλάδα), Επίτιμη Πολίτης (Γαλλία), Υψηλότατη Ταξιάρχης (Μεξικό), Ταξιάρχης της Εθνικής Ταξιαρχίας (Λουξεμβούργο), Υψηλότερη Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας των Τιμών (Αυστρία), Ταξιάρχης της Βασιλικής Ταξιαρχίας της Δανίας, Ταξιάρχης των Επιστημών, της Παιδείας και της Τέχνης (Πορτογαλία), Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας της Τιμής (Ιταλία), τιμητικό μετάλλιο από τη Πολωνική Ακαδημία Επιστημών και Ασημένιο Μετάλλιο του Ολυμπιακού Τάγματος από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ θεωρείται σήμερα μία από τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές προσωπικότητες, ιδιαίτερα στη βυζαντινολογία, με πολύ μεγάλο αριθμό σχετικών διαλέξεων και ομιλιών εντός και εκτός Ελλάδας. Στην τηλεοπτική εκπομπή Μεγάλοι Έλληνες πήρε την 86η θέση.
Εργογραφία
Τα έργα της αφορούν κυρίως την ιδιότητά της ως βυζαντινολόγου. Μεταξύ των σημαντικότερων, αξίζει να αναφερθούν οι Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τον 9ο και 10ο αιώνα (1960), Το Βυζάντιο και η θάλασσα (1966), Μελέτες για τη διοικητική και κοινωνική διάρθρωση του Βυζαντίου (1971), Βυζάντιο, η χώρα και τα εδάφη (1976), και Η πολιτική ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (L’ ideologie politique de l’ empire Byzantine, 1976 ― ελλην. μετάφρ. Τ. Δρακόπουλου, «ΨΥΧΟΓΙΟΣ» ), Βυζαντινή γεωγραφία, Ιστορική γεωγραφία του μεσογειακού κόσμου. Στα βιβλία της περιλαμβάνονται, επίσης, Η Σμύρνη ανάμεσα σε δύο τουρκικές κατοχές (1975), Η διασπορά στο Βυζάντιο (1995), The Making of Europe (2000), Γιατί το Βυζάντιο (2010), Σας μιλώ για το Βυζάντιο (2014), Πόσο Ελληνικό είναι το Βυζάντιο; Πόσο Βυζαντινοί οι Νεοέλληνες; (2016), Μικρασία, Καρδιά του Ελληνισμού (2021), κ.ά..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γλύκατζη-Αρβελέρ Ελένη Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Φρανσουά-Αντρέ Βενσάν
Ο Φρανσουά-Αντρέ Βενσάν (γαλλικά: François-André Vincent) (30 Δεκεμβρίου 1746-4 Αυγούστου 1816) ήταν Γάλλος νεοκλασικός ζωγράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο μαρκήσιος ντε λα Γκαλαιζίερ ονομάζεται καγκελάριος της Λωρραίνης από τον [[Στανίσουαφ Λεστσίνσκι|Στανίσουαβ Λεστσίνσκι στο κάστρο του Μεντόν το 1737, 1778. Νανσί, Mουσείο της Λωρραίνης.]] Ο Φρανσουά-Αντρέ Βενσάν γεννήθηκε στο Παρίσι στις 30 Δεκεμβρίου 1746. Ήταν γιος του ζωγράφου μικρογραφιών Φρανσουά-Ελί Βενσάν και σπούδασε κοντά στον Ζοζέφ-Μαρί Βιέν. Το 1768, σε ηλικία 22 ετών, κέρδισε το βραβείο της Ρώμης με τον πίνακα Ο Γερμανικός ηρεμεί την ταραχή στο στρατόπεδό του και από το 1771 έως το 1775 σπούδασε στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης. Εκεί εγκαταστάθηκε στο παλάτσο Μαντσίνι, όπου ζωγράφισε πολλά πορτρέτα, εμπνευσμένα από το στυλ του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ, ο οποίος επίσης επισκέφτηκε τη Ρώμη και τη Νάπολη την ίδια εποχή. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Γερμανικός ηρεμεί την ταραχή στο στρατόπεδό του]] Το 1790, ο Βενσάν διορίστηκε διευθυντής σχεδίων του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας και το 1792 έγινε καθηγητής της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής στο Παρίσι. Το 1800, παντρεύτηκε τη ζωγράφο Αντελαΐντ Λαμπίλ-Γκιαρντ, η οποία ήταν γνωστή για την ικανότητά της στη ζωγραφική πορτρέτων, ήταν μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και ζωγράφος της βασιλικής οικογένειας.
Ο Βενσάν υπήρξε ηγέτης του νεοκλασικού και ιστορικού κινήματος στη γαλλική τέχνη, μαζί με τον αντίπαλό του Ζακ-Λουί Νταβίντ, έναν άλλο μαθητή του Βιέν. Επηρεάστηκε από την τέχνη της κλασικής αρχαιότητας, από τους δασκάλους της ιταλικής Αναγέννησης, ιδιαίτερα τον Ραφαήλ. Ήταν ένας από τους κύριους καινοτόμους των θεμάτων του νεοκλασικού στυλ και τα έργα του ήταν υψηλού επιπέδου.
Το 1795, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών - τμήμα του Ινστιτούτου της Γαλλίας και διάδοχο της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Προς το τέλος της ζωής του ζωγράφισε λιγότερο λόγω προβλημάτων υγείας, αλλά συνέχισε να λαμβάνει επίσημες διακρίσεις.
Πέθανε στο Παρίσι στις 4 Αυγούστου 1816.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Τύπος του Όιλερ
Ο τύπος του Όιλερ, που πήρε το όνομά του από τον Leonhard Euler, είναι ένας μαθηματικός τύπος στη μιγαδική ανάλυση που καθορίζει τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ των τριγωνομετρικών συναρτήσεων και της εκθετικής συνάρτησης με φανταστικό όρισμα. Σύμφωνα με τον τύπο του Όιλερ για κάθε πραγματικό αριθμό
x
ισχύει
όπου
e
είναι η βάση του φυσικού λογαρίθμου,
i
η φανταστική μονάδα, ενώ τα
cos
and
sin
συμβολίζουν τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις του συνημιτόνου και του ημιτόνου, αντίστοιχα, με το όρισμα
Καπετάν Τρουένο
Καπετάν Τρουένο (στα Ισπανικά: El Capitan Trueno, στα Αγγλικά: Captain Thunder) είναι δημοφιλής Ισπανός χαρακτήρας κόμικς, ο βασικός πρωταγωνιστής της ομώνυμης εικονογραφημένης, ιστορικού περιεχομένου σειράς που πρωτοκυκλοφόρησε το 1956 από τις εκδόσεις Bruguera. Δημιουργοί του ήταν ο σεναριογράφος Βίκτορ Μόρα και βασικός σχεδιαστής ο Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα ή "Ambros". Η σειρά ολοκληρώθηκε το 1968, έχοντας, προηγουμένως, καταστεί το πιο εμπορικό περιοδικό του είδους της στη χώρα, όλων των εποχών, με κορύφωση της κυκλοφορίας του εντύπου στα 170.000 αντίτυπα, εβδομαδιαίως. Ο χαρακτήρας είναι εμπνευσμένος από την Αμερικανική δημιουργία (κόμικ-στριπ) Prince Valiant, του Χαλ Φόστερ. Ο Τρουένο έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο, οι ιστορίες του εμφανίζονται σε βίντεο-παιχνίδια, ενώ η σειρά μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε σε πολλές Ευρωπαϊκές (μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα) και Λατινοαμερικανικές χώρες.
Τύπος του Όιλερ
να δίνεται σε ακτίνια. Η παραπάνω μιγαδική εκθετική συνάρτηση καλείται μερικές φορές  ("cosine plus i sine"). Ο τύπος του Όιλερ ισχύει και στην περίπτωση που το όρισμα
Καπετάν Τρουένο
Παραπομπές
Τρουενο Καπεταν
Τύπος του Όιλερ
είναι μιγαδικός αριθμός, με αποτέλεσμα ορισμένοι συγγραφείς να αναφέρονται σε αυτή την πιο σύνθετη εκδοχή της ως τύπο του Euler.
Ο τύπος του Όιλερ συναντάται στα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανική. Ο φυσικός Richard Feynman αποκάλεσε την εξίσωση "κόσμημα" και "τον πιο αξιοσημείωτο τύπο στα μαθηματικά."
Ιστορία
Ο Johann Bernoulli παρατήρησε ότι
και εφόσον
η παραπάνω εξίσωση μας λέει κάτι για τους μιγαδικούς λογαριθμούς, παρ' όλο που ο Bernoulli δεν προχώρησε σε υπολογισμό του ολοκληρώματος. Από την αλληλογραφία του Bernoulli με τον Euler (που επίσης γνώριζε την παραπάνω εξίσωση) προκύπτει ότι ο Bernoulli δεν κατανοούσε πλήρως τους μιγαδικούς λογαρίθμους. Ο Euler πρότεινε επίσης ότι οι μιγαδικοί αριθμοί μπορούν να έχουν απείρως πολλές τιμές.
Εν τω μεταξύ, ο Roger Cotes, το 1714, ανακάλυψε ότι
(\ln είναι ο φυσικός λογάριθμος)
εξαιτίας της περιοδικότητας των τριγωνομετρικών συναρτήσεων. Γύρω στο 1740 ο Euler έστρεψε την προσοχή του από τους λογαρίθμους στην εκθετική συνάρτηση και κατέληξε στον τύπο που χρησιμοποιείται σήμερα και έχει το όνομά του. Δημοσιεύτηκε το 1748 και προέκυψε από τη σύγκριση των αναπτυγμάτων σε σειρά της εκθετικής συνάρτησης και των τριγωνομετρικών εκφράσεων.
Κανένας από τους παραπάνω μαθηματικούς δεν είδε τη γεωμετρική ερμηνεία του τύπου. Η θεώρηση των μιγαδικών αριθμών ως σημεία του μιγαδικού επιπέδου περιγράφηκε 50 χρόνια αργότερα από τον Caspar Wessel.
Εφαρμογές στη θεωρία μιγαδικών αριθμών
[[Image:Euler's formula.svg|thumb [[Image:Euler's Formula c.png|thumb|upright=1.5|Τρισδιάστατη απεικόνιση του τύπου του Euler. Βλέπε επίσης [[κυκλική πόλωση]].]] Ο συγκεκριμένος τύπος μπορεί να ερμηνευτεί λέγοντας ότι η συνάρτηση
eiφ
φ
παίρνει τιμές στους πραγματικούς αριθμούς. Εδώ το
είναι η γωνία που σχηματίζει η ευθεία που ενώνει την αρχή των αξόνων με ένα σημείο του μοναδιαίου κύκλου και ο θετικός πραγματικός ημιάξονας, μετρημένη σε ακτίνια και αντίθετα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού.
Η αρχική απόδειξη βασίζεται στα αναπτύγματα της εκθετικής συνάρτησης
ez
σε σειρά Taylor (όπου
z
είναι ένας μιγαδικός αριθμός) και των συναρτήσεων
και
cos x
για πραγματικούς αριθμούς
x
. Στην πραγματικότητα, η ίδια απόδειξη δείχνει ότι ο τύπος του Euler ισχύει ακόμα και για μιγαδικούς αριθμούς
.
Ένα σημείο στο μιγαδικό επίπεδο μπορεί να αναπαρασταθεί από έναν μιγαδικό αριθμό γραμμένο σε καρτεσιανές συντεταγμένες. Ο τύπος του Όιλερ μας παρέχει το μέσο για την μετατροπή των καρτεσιανών συντεταγμένων σε πολικές. Η πολική μορφή απλοποιεί τα μαθηματικά όταν χρησιμοποιείται στον πολλαπλασιασμό ή στις δυνάμεις μιγαδικών αριθμών. Κάθε μιγαδικός αριθμός
z = x + iy
, και ο μιγαδικός συζυγής του,
= x − iy
, μπορούν να γραφούν ως
όπου
ϕ
2π
. Πολλά μαθηματικά κείμενα γράφουν θ = tan−1(y/x) αντί για θ = atan2(y,x), αλλά η πρώτη εξίσωση απαίτει περαιτέρω προσδιορισμό όταν x ≤ 0. Αυτό συμβαίνει επειδή για πραγματικούς x, y που δεν είναι ταυτόχρονα μηδέν, οι γωνίες των διανυσμάτων (x,y) και (-x,-y) διαφέρουν μεταξύ τους κατά
π
ακτίνια, αλλά έχουν την ίδια τιμή της tan(θ) = y/x.
Τώρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον τύπο του Όιλερ για να ορίσουμε το λογάριθμο ενός μιγαδικού αριθμού. Για να το κάνουμε αυτό θα χρησιμοποιήσουμε επίσης τον ορισμό του λογαρίθμου (ως αντίστροφης συνάρτησης της εκθετικής) που λέει ότι και επιπλέον ότι που ισχύουν για κάθε μιγαδικό αριθμό
a
και b. Συνεπώς κάποιος μπορεί να γράψει
για κάθε z ≠ 0. Εφαρμόζοντας λογάριθμο και στα δύο μέλη παίρνουμε
σχέση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ορισμός του μιγαδικού λογαρίθμου. Ο λoγάριθμος ενός μιγαδικού αριθμού είναι μία συνάρτηση που λαμβάνει πολλές τιμές, επειδή το
παίρνει και αυτό πολλές τιμές. Τέλος από τον εκθετικό νόμο
Σχέση με την τριγωνομετρία
Ο τύπος του Όιλερ μάς παρέχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ της ανάλυσης και της τριγωνομετρίας, ενώ προσδίδει μία ερμηνεία των συναρτήσεων του ημιτόνου και του συνημιτόνου ως σταθμισμένα αθροίσματα της εκθετικής συνάρτησης:
Οι παραπάνω δύο εξισώσεις μπορούν να εξαχθούν προσθέτοντας ή αφαιρώντας τους παρακάτω τύπους του Όιλερ:
και λύνοντας είτε ως προς συνημίτονο είτε ως προς ημίτονο.
Οι τύποι αυτοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον ορισμό των τριγωνομετρικών συναρτήσεων με μιγαδικά ορίσματα x. Για παράδειγμα, έστω x = iy, τότε έχουμε:
Τα μιγαδικά εκθετικά μπορούν να απλοποιήσουν την τριγωνομετρία, διότι είναι πιο εύκολα στο χειρισμό από ότι οι ημιτονοειδείς τους συνιστώσες. Μία τεχνική είναι απλώς να μετατρέψουμε τις ημιτονοειδείς συναρτήσεις σε ισοδύναμες εκφράσεις σαν συνάρτηση εκθετικών. Μετά από πράξεις το αποτέλεσμα είναι ακόμα πραγματικός αριθμός. Για παράδειγμα:
Μία άλλη τεχνική είναι να παραστήσουμε τις ημιτονοειδείς συναρτήσεις εκφρασμένες σαν το πραγματικό μέρος μιας μιγαδικής έκφρασης και να εκτελέσουμε τις πράξεις στη μιγαδική έκφραση. Για παράδειγμα : Αυτός ο τύπος χρησιμοποιείται για αναδρομικό υπολογισμό του cos(nx) για ακέραιες τιμές του n και αυθαίρετο x (σε ακτίνια).
Βλέπε επίσης αριθμητική των στρεφόμενων διανυσμάτων.
Τοπολογική ερμηνεία
ℝ
ως χώρο κάλυψης του \mathbb S^1. Ομοίως, η ταυτότητα του Euler λέει ότι ο πυρήνας της απεικόνισης είναι, όπου \tau = 2\pi. Οι παρατηρήσεις αυτές μπορούν να συνδυαστούν και να συνοψιστούν από ένα μεταθετικό διάγραμμα.
Άλλες εφαρμογές
eix
χρησιμοποιείται για να απλοποιήσει την εξαγωγή σχέσεων ακόμα και αν ο τελικός τύπος είναι μία πραγματική συνάρτηση που περιλαμβάνει ημίτονα και συνημίτονα. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι το γεγονός ότι η μιγαδική εκθετική συνάρτηση είναι η ιδιοσυνάρτηση της παραγώγισης. Η ταυτότητα του Όιλερ είναι απλή συνέπεια του τύπου του Όιλερ.
Στην ηλεκτρονική μηχανική και σε άλλα πεδία, τα σήματα που μεταβάλλονται περιοδικά με το χρόνο συχνά περιγράφονται σαν ένας συνδυασμός συναρτήσεων ημιτόνου και συνημιτόνου (βλέπε ανάλυση Fourier), τις οποίες μας διευκολύνει να εκφράσουμε ως το πραγματικό μέρος εκθετικών συναρτήσεων με φανταστικούς εκθέτες χρησιμοποιώντας τον τύπο του Όιλερ. Επίσης, η ανάλυση σε στρεφόμενα διανύσματα μπορεί να συμπεριλάβει τον τύπο του Όιλερ για να αναπαραστήσει την εμπέδηση ενός πυκνωτή ή ενός πηνίου.
Ορισμοί της εκθετικής συνάρτησης
Η εκθετική συνάρτηση
ex
για πραγματικές τιμές του
x
ez
για μιγαδικές τιμές του
z
στη θέση του
και χρησιμοποιώντας μιγαδικές αλγεβρικές πράξεις. Συγκεκριμένα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έναν οποιοδήποτε από τους παρακάτω δύο ορισμούς που είναι ισοδύναμοι. Από μία πιο προχωρημένη οπτική, καθένας από τους ορισμούς μπορεί να ερμηνευτεί ότι μας δίνει αναλυτική επέκταση κατά μοναδικό τρόπο του
Ορισμός μέσω δυναμοσειράς
Για μιγαδικό
ισχύει ότι:
Χρησιμοποιώντας το κριτήριο του λόγου είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη δυναμοσειρά έχει άπειρη ακτίνα σύγκλισης, και κατά συνέπεια η συνάρτηση
ez
ορίζεται για κάθε μιγαδικό
z
.
Ορισμός μέσω ορίου
Για μιγαδικό
z
ισχύει ότι:
Αποδείξεις
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι απόδειξης του τύπου του Όιλερ.
Με χρήση δυναμοσειράς
και ούτω καθεξής. Κάνοντας χρήση του ορισμού ανάπτυξης του εκθετικού σε δυναμοσειρά που δώσαμε παραπάνω βλέπουμε ότι για πραγματικές τιμές τουx
Στο τελευταίο βήμα απλώς αναγνωρίσαμε τη σειρά Maclaurin για τις συναρτήσεις cos(x) και sin(x). Η αναδιάταξη των όρων δικαιολογείται λόγω της απόλυτης σύγκλισης κάθε σειράς.
Με χρήση λογισμού
r
και
θ
που εξαρτώνται από το
x
έχουμε, Τώρα από καθένα από τους ορισμούς της εκθετικής συνάρτησης μπορεί να δειχθεί ότι η παράγωγος του
είναι
ieix
. Με αυτό υπόψη και παραγωγίζοντας και τα δύο μέλη της παραπάνω σχέσης παίρνουμε Αντικαθιστώντας όπου το e^{ix} και εξισώνοντας τα πραγματικά και τα φανταστικά μέρη προκύπτει  και. Μαζί με τις αρχικές τιμές r(0) = 1 και που προέρχονται από το e^{i0} = 1 παίρνουμε r=1 και \theta=x. Αυτό αποδεικνύει τον τύπο.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρήματα της μιγαδικής ανάλυσης
Ιερά Μητρόπολις Φωκίδος
Η Ιερά Μητρόπολις Φωκίδος είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έχει έδρα την Άμφισσα και περιλαμβάνει τον ομώνυμο νομό. Η Μητρόπολη υπάρχει με τη σημερινή της μορφή από το 1833 και πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο νομό. Μητροπολίτης από τις 25 Ιουνίου 2014 είναι ο Θεόκτιστος (Κλουκίνας).