cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδελφές Μιραμπάλ
Θάνατος
Παρολ' αυτά, οι τρεις αδερφές συνέχισαν τον αγώνα τους για την αποτίναξη του Τρουχίγιο, προκαλώντας την οργή του τελευταίου, ο οποίος αποφάσισε να απαλλαγεί από αυτές μια για πάντα. Στις 25 Νοεμβρίου του 1960 στη διάρκεια του επισκεπτηρίου στις φυλακές όπου ήταν κλεισμένοι οι άντρες τους, οι τρεις αδερφές συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε ένα χωράφι με ζαχαροκάλαμα. Εκεί βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου.
Μνήμη
Το 1999 ο ΟΗΕ κήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στη Βία κατά των Γυναικών, στη μνήμη των 3 αδελφών Μιραμπάλ.
Η μοναδική επιζήσασα αδερφή, η Ντεντέ, σήμερα τιμά τη μνήμη των αδελφών της συντηρώντας το Μουσείο Ερμάνας Μιραμπάλ, το οποίο βρίσκεται στο Σαλσέδο και ήταν το μέρος όπου τα κορίτσια έζησαν τους τελευταίους 10 μήνες της ζωής τους.
Το 1994, δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημα της Χούλια Άλβαρες ή Τζούλια Άλβαρες In the Time of the Butterflies, που είναι η ιστορία των αδελφών Μιραμπάλ με φανταστικά στοιχεία. Το έργο διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο και γυρίστηκε ομώνυμη ταινία με τη Σάλμα Χάγιεκ στο ρόλο της Μινέρβα και τον Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος στο ρόλο του δικτάτορα Τρουχίγιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δομινικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Δολοφονημένοι
Ναταλία Χατζηγιαννίδου
Η Ναταλία Χατζηγιαννίδου (γεννήθηκε 19 Ιουλίου 1979 στη Φλώρινα) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται συνήθως ως μέσος, αρχηγός της  Εθνικής Ελλάδας γυναικών. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με την εθνική ομάδα με τουλάχιστον 161 αγώνες.
Καριέρα
Ξεκίνησε τα πρώτα της ποδοσφαιρικά βήματα σε ηλικία 12 ετών στον Φιλυριακό Φλώρινας (ομάδα της γενέτειρας πόλης) το 1991, έτος ίδρυσης της ομάδας. Με την ομάδα του Φιλυριακού κατέκτησε ένα Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 2000. Η θητεία της Χατζηγιαννίδου στον νεοσύστατο σύλλογο συνέπεσε με τα καλύτερά του χρόνια. Κατέκτησε αρχικά το Περιφερειακό Πρωτάθλημα τη σεζόν 1992–93 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία και εκτός από τον τίτλο του 2000, ήταν επίσης δεύτερος το 1998, το 2001, το 2002 και το 2004 και τρίτος το 1999. Οι επιτυχίες περιλαμβάνουν παρουσίες σε ευρωπαϊκά τουρνουά όπως το Women's Cup of Italy (έκδοση της Σικελίας το 2003), που διοργανώθηκε από κοινού από την UEFA και την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIGC), όπου ο σύλλογος τιμήθηκε από την τελευταία, το Διεθνές Τουρνουά Pecquencourt μεταξύ άλλων και ένας νικηφόρος φιλικός αγώνας με 3–0 απέναντι στην εθνική ομάδα γυναικών για το Φεστιβάλ Πρεσπών του 2005 (27 Αυγούστου), όπου η Χατζηγιαννίδου σημείωσε το τρίτο γκολ.
Τον Ιανουάριο του 2008 πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή της στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε 12 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, αλλά και είχε 30 συμμετοχές σε οκτώ σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών. Μετά από 13 χρόνια προσφοράς στην ομάδα τον Νοέμβριο του 2020, η παίκτρια προχώρησε σε διαδικασίες προκειμένου να μείνει ελεύθερη, καθώς φέρεται πως είχε έντονα παράπονα στον τρόπο που την αντιμετώπιζε ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης. Την 1η Απριλίου 2021 ανακοινώθηκε η μεταγραφή της στον Αγροτικό Αστέρα Ευόσμου Θεσσαλονίκης, ομάδα με την οποία αγωνίστηκε για μία σεζόν.
Τον Ιανουάριο του 2022 μεταγράφηκε στον Αστέρα Ρεθύμνου και κάνοντας ντεμπούτο της στις 13 Μαρτίου στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της Womens' Football League.
Την αγωνιστική περίοδο 2022–23 ενσωματώθηκε στη Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών (ΡΕΑ), τον σύλλογο που διαδέχτηκε τον Αστέρα Ρεθύμνου.
Εμβληματική μορφή του ελληνικού γυναικείου ποδοσφαίρου, έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική γυναικών στις 2 Νοεμβρίου 1997, συμμετείχε στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004 (η εθνική κατέλαβε τη 10η θέση) και στις 8 Μαρτίου 2016 ξεπέρασε τον Γιώργο Καραγκούνη με την 140ή εμφάνισή της σε εμφανίσεις σε εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ποδοσφαίρου.
Τίτλοι
Φιλυριακός Φλώρινας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club
Σημαία του Ναχτσιβάν
thumb|200px|right|[[Αρχείο:FIAV 111000.svg|23px Η σημαία του Αζερμπαϊτζάν,που χρησιμοποιείται σήμερα ως σημαία στο Ναχτσιβάν. Λόγος: 1:2]] Η σημαία του Ναχτσιβάν επίσημα είναι αυτή του Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, μια άλλη σημαία χρησιμοποιείται από το 1991 από τις ομάδες των αυτονομιστών, στη διάρκεια της διάλυσης της ΕΣΣΔ. Ενώ είναι παρόμοια με τη σημαία του Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποιεί το κίτρινο σε μία από τις λωρίδες της καθώς επίσης το αστέρι και την ημισέληνο.
Από το 1993 η σημαία είναι ανεπίσημη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναχτσιβαν Κατηγορία:Ναχτσιβάν
Γκλίνις Τζονς
Η Γκλίνις Τζονς (αγγλικά: Glynis Johns, 5 Οκτωβρίου 1923 - ) είναι Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, χορεύτρια, πιανίστα και τραγουδίστρια. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τον ρόλο της ως Ντέζερι Αρμφέλντετ, στη θεατρική παράσταση του Μπόντγουεϊ,A Little Night Music, για το οποίο βραβεύθηκε και με το Tony Award, αλλά και στην επιτυχημένη κινηματογραφική ταινία, του Ουώλτ Ντίσνεϋ, Μαίρη Πόππινς ως Ουίνιφρεντ Μπανκς. Η τελευταία της εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1999, στην ταινία Superstar.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1987
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1987 διεξήχθη στις 22 Φεβρουαρίου στην Καλαμπάκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Θεοδωρίδου του ΓΣ Κοζάνης (απόσταση 4.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1987 Κατηγορία:Καλαμπάκα
Μάρσα Αλάμ
Η Μάρσα Αλάμ (αραβικά : مرسى علم ) είναι χωριό της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Κυβερνείο Ερυθράς Θάλασσας. Η Μάρσα Αλάμ διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο και είναι δημοφιλής τουριστικό θέρετρο κυρίως λόγω των κοραλλιογενών νησιών που βρίσκονται κοντά της. Σύμφωνα με την απογραφή της 11ης Νοεμβρίου 2006 έχει 1.918 κατοίκους. Απέχει 271 χλμ νότια της Χουργκάντα 220 χλμ από την Εντφού και 131 χλμ από την πόλη Αλ Κουσαΐρ όπου είναι οι κοντινότερες πόλεις.
Από ένα μικρό ψαροχώρι εξελίχθηκε σε τουριστικό προορισμό με πολλά ξενοδοχεία στις παραλίες. η πλειοψηφία των μόνιμων κατοίκων παραμένουν όμως ψαράδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αιγύπτου
Βιτόρια
Με το όνομα Βιτόρια ή  Βιττόρια (Vitoria ή Vittoria) φέρονται δύο ιστορικά πρόσωπα, τρεις πόλεις και μια ποδοσφαιρική ομάδα, οι:
Καμίλο Σιενφουέγος
Ο Καμίλο Σιενφουέγος Γορριαράν (Camilo Cienfuegos Gorriarán, 6 Φεβρουαρίου 1932 – 28 Οκτωβρίου 1959) ήταν Κουβανός επαναστάτης, γιος αναρχικών γονέων. Γεννήθηκε στην Αβάνα. Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της Κουβανικής Επανάστασης μαζί με τον Φιδέλ Κάστρο, τον Τσε Γκεβάρα, τον Ραούλ Κάστρο και τον Χουάν Αλμέιδα μεταξύ άλλων. Ήταν γνωστός σαν «Ο "κομαντάντε" του λαού» και ο «Ήρωας του Γιαγουαχάι (Yaguajay)». Τη νύχτα της 28ης Οκτωβρίου 1959 πέταξε ελαφρύ αεροπλάνο, το οποίο χάθηκε πάνω από τον ωκεανό, ενώ η σορός του Σιενφουέγος δεν βρέθηκε ποτέ.
Βιτόρια
Κατηγορία:Επώνυμα
Καμίλο Σιενφουέγος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί επαναστάτες
Διοπτρικό τηλεσκόπιο
thumb|300px|right|Διοπτρικό τηλεσκόπιο thumb|200px|right| Το διοπτρικό ή διαθλαστικό τηλεσκόπιο είναι ένα είδος οπτικού τηλεσκοπίου που χρησιμοποιεί ένα φακό ως αντικείμενο για να σχηματίσει μια εικόνα. Το σχέδιο του διοπτρικού τηλεσκοπίου χρησιμοποιήθηκε αρχικά στα κατασκοπικά γυαλιά και τα αστρονομικά τηλεσκόπια, αλλά χρησιμοποιείται επίσης και για μεγάλους φακούς καμερών τηλεφωτογραφίας.
Το πρώτο διοπτρικό τηλεσκόπιο κατασκευάστηκε το 1608 από τον Ολλανδός κατασκευαστή γυαλιών Χανς Λιπερσέι. Δύο χρόνια αργότερα ο Γαλιλαίος χρησιμοποίησε πρώτος ένα μικρό τέτοιο τηλεσκόπιο για την παρατήρηση του ουρανού. Το μεγαλύτερο διοπτρικό τηλεσκόπιο στον κόσμο, με διάμετρο 102 εκατοστά, κατασκευάστηκε το 1897 και βρίσκεται στο Αστεροσκοπείο Γιερκς στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεσκόπια Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα
Αχλαδόκαμπος Αργολίδας
Ο Αχλαδόκαμπος είναι ορεινό χωριό το οποίο ανήκει στον Δήμο Άργους - Μυκηνών του Νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού στις νότιες πλαγιές του όρους Αρτεμίσιο, κοντά στα όρια με Αρκαδία και είναι χτισμένος σε υψόμετρο 479 μέτρων. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 105,9 τ.χλμ και σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 407 κατοίκους.
Ιστορία
Ο Αχλαδόκαμπος είναι χτισμένος κοντά στην αρχαία αργολική πόλη Υσιές και αναφέρεται στη βενετική απογραφή του 1700, σύμφωνα με την οποία είχε πληθυσμό 21 οικογενειών. Το 1805, ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ αναφέρει πως ο Αχλαδόκαμπος ήταν κεφαλοχώρι που ανήκε στο βιλαέτι του Αγίου Πέτρου και διέθετε για λόγους ασφαλείας φρουρά που συντηρούσε με δικά της έξοδα η τοπική κοινότητα.
Στα χρόνια της επανάστασης του 1821 χρησίμευσε κυρίως ως βάση εφοδιασμού για τις ελληνικές δυνάμεις. Κατά το πρώτο έτος της εξέγερσης, 200 ένοπλοι με επικεφαλής τον Στάικο Σταϊκόπουλο οχυρώθηκαν στον οικισμό προκειμένου να αποτρέψουν την αποστολή ενισχύσεων από την Τριπολιτσά στους Οθωμανούς που είχαν αποκλειστεί στο πολιορκημένο Ναύπλιο. Τον Ιούλιο του 1822 πραγματοποιήθηκε στον Αχλαδόκαμπο συνάντηση μεταξύ υψηλόβαθμων Ελλήνων στρατιωτικών (μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης), ενώ στα τέλη του 1826 ένοπλοι των Χατζημιχάλη Νταλιάνη και Παναγιώτη Νοταρά αναχαίτησαν επίθεση Αιγύπτιων στρατιωτών. Από τον Αχλαδόκαμπο καταγόταν ο αγωνιστής της επανάστασης Κωνσταντίνος Αργύρης. Αργότερα, κατά την περίοδο 1832 - 1833, έδρευε στο χωριό δύναμη ιππικού με διοικητή τον Δημήτριο Καλλέργη.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι Γερμανοί εκτέλεσαν εννέα κατοίκους του οικισμού. Την 17η Μαΐου του 1944 σημειώθηκε κοντά στο χωριό η μάχη στο χάνι Αχλαδοκάμπου που έλαβε χώρα στις ανάμεσα στις αντάρτικες δυνάμεις του ΕΛΑΣ και στα κατοχικά στρατεύματα. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο θάνατος περίπου τριάντα Γερμανών στρατιωτών, ενώ ο αντίκτυπος της μάχης ήταν τέτοιος ώστε μετά από τρεις μέρες ο πτέραρχος Χέλμουτ Φέλμυ κήρυξε ολόκληρη την Πελοπόννησο ως εμπόλεμη ζώνη.
Λίγες μέρες αργότερα, οι κάτοικοι του Αχλαδόκαμπου, υπό τον φόβο των γερμανικών αντιποίνων και εξαιτίας της αντίθεσής τους με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ζήτησαν και έλαβαν οπλισμό από το Τάγμα Ασφαλείας Τρίπολης με επακόλουθο τη δημιουργία τοπικής φρουράς, δύναμης περίπου 150 ανδρών. Την 18η Σεπτεμβρίου του 1944, ο Αχλαδόκαμπος κυκλώθηκε από δυνάμεις του ΕΛΑΣ υπό τον Εμμανουήλ Βαζαίο, ο οποίος ζήτησε την παράδοση των ενόπλων. Η άρνηση της φρουράς οδήγησε σε σφοδρή μάχη που έληξε με την επικράτηση των ανταρτών και τον θάνατο 53 ανδρών του οικισμού.
Διοικητικά ο Αχλαδόκαμπος αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Άργους. Παρά τις μεταβολές που προέκυψαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του προγράμματος Καποδίστρια, η κοινότητα Αχλαδόκαμπου διατηρήθηκε μέχρι το 2011 όταν με βάση το πρόγραμμα Καλλικράτης το χωριό προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους - Μυκηνών.
Συγκοινωνιακός κόμβος
Από την περιοχή του Αχλαδόκαμπου διέρχονταν στο παρελθόν ο βασικός οδικός άξονας της κεντρικής και νότιας Πελοποννήσου και σιδηροδρομική γραμμή. Η περιοχή του Αχλαδοκάμπου μάλιστα αποτελούσε εξαιρετικά προβληματικό τμήμα του εθνικού οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου και μάλιστα διέθετε σιδηροδρομικό σταθμό.
Το σιδηροδρομικό δίκτυο στην περιοχή ήταν σε κακή κατάσταση, κυρίως εξαιτίας της καταστροφής της γέφυρας από την οποία διερχόταν το τραίνο το 1948, κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Μέχρι την αποκατάσταση της γέφυρας το 1974 το τρένο πραγματοποιούσε μεγάλη παράκαμψη.
Για την σιδηροδρομική ιστορία του Αχλαδόκαμπου αναφέρει ο συγγραφέας και κάτοικος του χωριού Πάνος Ρουμέντζας στο βιβλίο του "Ο Μύθος του Σύρτη".
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Φρειδερίκος Β΄ του Βωντεμόν
Φρειδερίκος Β΄ (γαλλ. Ferry II de Vaudémont, περί το 1428 – 31 Αυγούστου 1470) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Βωντεμόν και κύριος του Ζουανβίλ (1458 - 1470).
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αντωνίου κόμη του Βωντεμόν και κυρίου του Ζουανβίλ και της Μαρίας, κόρης του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Αρκούρ. Το 1453 ο πεθερός του Ρενέ του ανέθεσε τη διοίκηση των στρατευμάτων, που έστειλε για να βοηθήσει τον δελφίνο Λουδοβίκο στη μάχη του με τον δούκα της Σαβοΐας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε (1445) την εξαδέλφη του Γιολάντα των Βαλουά, κόρη του Ρενέ Α΄ δούκα του Ανζού, με την οποία απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βωντεμόν
Γεώργιος Καλδής
Ο  Γεώργιος Εμμανουήλ Καλδής  (1875-1953), από το Ακράσι Λέσβου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Εξελέγη τέσσερις φορές βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου με το Κόμμα Φιλελευθέρων κατά την περίοδο του μεσοπολέμου.
Πρώτα χρόνια
Ο Γεώργιος Εμμ. Καλδής γεννήθηκε το 1875 στο χωριό Ακράσι της Λέσβου από αγροτική οικογένεια. Έλαβε το απολυτήριο του Γυμνασίου σε σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια με μεσολάβηση του Πατριαρχείου διορίστηκε ως εκπαιδευτικός στη Λήμνο. Το σχολικό έτος 1901-02 εργάστηκε ως υποδιευθυντής στην Αστική Σχολή Κάστρου Λήμνου και από το 1902 έως το 1904 ως διευθυντής στην Αστική Σχολή Μούδρου Λήμνου. Παράλληλα, εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και όταν έλαβε το πτυχίο του άρχισε να δικηγορεί στη Λήμνο, με την οποία είχε συνδεθεί οικογενειακά, αφού είχε παντρευτεί τη Μαριάνθη Γ. Ματσικά από το Μούδρο. Εκεί γεννήθηκε το 1908 η κόρη του Ελευθερία, η οποία αργότερα έγινε σύζυγος του Ηλία Ηλιού.
Το 1908 υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Λήμνου στις εκλογές στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, διότι είχε έρθει σε αντιπαράθεση με τον μητροπολίτη Λήμνου Γεννάδιο. Υπήρξε αναπληρωματικός του εκλεγέντα Μιχαήλ Στέλλιου. Ως το 1913 παρέμεινε στη Λήμνο και στη συνέχεια μετακόμισε στο Πλωμάρι και το 1917 στη Μυτιλήνη, όπου μετέφερε το δικηγορικό του γραφείο.
Πολιτική καριέρα
Μετά την ένταξη των νησιών στο Ελληνικό κράτος το 1912 η Λήμνος και η Λέσβος εντάχθηκαν στο νομό Λέσβου και αποτέλεσαν ενιαία εκλογική περιφέρεια. Ο Καλδής πολιτεύτηκε στις πρώτες ελληνικές εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το οποίο δεν εγκατέλειψε ποτέ. Εκλέχτηκε με 12.964 ψήφους, όγδοος στο νομό και έκτος από τους επτά που εξέλεξε το κόμμα του. Εκλέχτηκε ξανά στις εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 1920 με 13.051 ψήφους, δέκατος από τους 12 βουλευτές που εξελέγησαν.
Για τρίτη φορά μπήκε στη Βουλή στις εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923 με 19.606 ψήφους, ενδέκατος από τους 15 βουλευτές που εξελέγησαν στο νομό. Από την περίοδο αυτή συνδέθηκε πολιτικά με τον Γεώργιο Παπανδρέου, με τον οποίο συνεργάστηκε έως το 1928. Για τελευταία φορά κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926. Με 1.440 ψήφους κατέλαβε την τέταρτη από τις πέντε έδρες του συνδυασμού.
Στις επόμενες εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928 δεν έλαβε μέρος, έχοντας λάβει την υπόσχεση πως υποστηριχθεί η υποψηφιότητά του στις εκλογές για τη Γερουσία που επρόκειτο να γίνουν στις 21 Απριλίου 1929. Όμως, δεν κατάφερε να εκλεγεί γερουσιαστής, διότι τελικά δεν τον υποστήριξε ο Γεώργιος Παπανδρέου. Με 5.522 ψήφους ήρθε πέμπτος, αλλά εκλέγονταν μόνο οι δύο πρώτοι. Αυτή ήταν η τελευταία συμμετοχή του σε εκλογές.
Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις της 26ης Σεπτεμβρίου 1932 και εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 υποστήριξε το γαμπρό του Ηλία Ηλιού, ο οποίος το 1930 είχε νυμφευθεί την κόρη του Ελευθερία και έκανε τότε το εκλογικό του ξεκίνημα με το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Έζησε στη Μυτιλήνη, όπου απεβίωσε το 1953.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Σχέσεις Ελλάδας και Λουξεμβούργου
Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Λουξεμβούργου είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.
Επισκόπηση
Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Λουξεμβούργου ρυθμίζονται από το 1990. Η συμφωνία ορίζει ότι η ελληνική γλώσσα θα είναι μία από ξένες γλώσσες επιλογής στη χώρα και το μάθημα θα διδάσκεται στις τάξεις μέσω τριετούς προγράμματος που έχει καταρτίσει το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας.
Υπάρχει μια ισχυρή ελληνική κοινότητα 2.000 ατόμων στο Λουξεμβούργο. Η κοινότητα αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από Έλληνες πολιτικούς επαγγελματίες που εργάζονται στο Λουξεμβούργο στο πλαίσιο της συμμετοχής της Ελλάδας σε διάφορες πανευρωπαϊκές οργανώσεις. Η υπόλοιπη μειονότητα στην κοινότητα ήρθε στο Λουξεμβούργο για να εργαστεί σε ελληνικές επιχειρήσεις και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα.
Η Ελλάδα είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς για τους Λουξεμβουργιανούς. Τα νησιά της Κέρκυρας, της Ρόδου και της Κω είναι τα πιο δημοφιλή νησιά μεταξύ των λουξεμβουργιανών και φτάνουν με ειδικές πτήσεις τσάρτερ από την Luxair. Περίπου 30.000 Λουξεμβουργιανοί τουρίστες (περίπου 6-7% του γενικού πληθυσμού) φθάνουν στην Ελλάδα κάθε χρόνο.
Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στο Λουξεμβούργο είναι υπεύθυνη για ολόκληρη την περιοχή του Μπενελούξ και είναι πολύ δραστήρια.
Οι πολίτες των δύο χωρών μπορούν να εισέλθουν και να εγκαταλείψουν ελεύθερα τις δύο χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουξεμβουργο Ελλαδα
Λουί Τολόν
Ο Λουί Τολόν (Louis Thollon, Αμπροναί (Ambronay), 2 Μαΐου 1829 – 8 Απριλίου 1887) ήταν Γάλλος αστρονόμος.
Από το 1881 εντάχθηκε στο επιστημονικό προσωπικό του νέου τότε Αστεροσκοπείου της Νίκαιας, όπου και ανέλαβε μακροχρόνιο πρόγραμμα παρατήρησης του Ήλιου χρησιμοποιώντας μάλιστα φασματοσκόπιο δικής του κατασκευής.
Το 1882, πήγε μαζί με τον Αντρέ Πυϊζέ (André Puiseux) στην Αίγυπτο προκειμένου να παρατηρήσουν την ηλιακή έκλειψη της 17ης Μαΐου. Το ίδιο έτος ταξίδεψε στην Πορτογαλία για να παρατηρήσει την διέλευση της Αφροδίτης, όμως δεν τα κατάφερε. Κατά την αντίθεση του Άρη το 1886, βοήθησε τον διευθυντή του Αστεροσκοπείου, Ανρί Ζοζέφ Περροτέν, να μελετήσει τον πλανήτη χρησιμοποιώντας ένα ανακλαστικό τηλεσκόπιο των 38 cm. Και οι δύο ανέφεραν πως είδαν κανάλια στην επιφάνεια του Άρη, επιβεβαιώνοντας την ανακάλυψη αυτών των μορφολογικών χαρακτηριστικών από τον Ιταλό αστρονόμο Τζοβάνι Σκιαπαρέλι (Giovanni Schiaparelli) το 1877.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Ernest Airlines
Η Ernest Airlines είναι μια ιταλική αεροπορική εταιρεία με έδρα το Μιλάνο. είναι μια χαμηλού κόστους αεροπορική εταιρία που εξυπηρετεί την ιταλική, αλβανική και ουκρανική αγορά.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 2015, η Ernest Airlines χορηγήθηκε πιστοποιητικό αερομεταφορέα και Άδεια Λειτουργίας στις 11 Απριλίου 2017.
Σύγκρουση στον πράσινο βάλτο
Η Σύγκρουση στον πράσινο βάλτο (Tombstone) είναι αμερικανική ταινία γουέστερν του 1993 σε σκηνοθεσία Τζωρτζ Κοσμάτου, σενάριο Κέβιν Ζαρ (ο οποίος ήταν ο αρχικός σκηνοθέτης, αλλά αντικαταστάθηκε νωρίς στην παραγωγή. ) Πρωταγωνιστούν οι Κερτ Ράσελ και Βαλ Κίλμερ, με τους Σαμ Έλλιοτ, Μπιλ Πάξτον, Πάουερς Μπουθ, Μάικλ Μπιν και Ντάνα Ντελάνι σε υποστηρικτικούς ρόλους, καθώς και σε ρόλο αφηγητή τον Ρόμπερτ Μίτσαμ.
Η ταινία βασίζεται ελεύθερα σε πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα τη δεκαετία του 1880 στο Τομπστόουν της Αριζόνα, συμπεριλαμβανομένου της Μονομαχίας στο ΟΚ Κόραλ και του Earp Vendetta Ride. Απεικονίζει αρκετούς παράνομους και αξιωματούχους της επιβολής του νόμου, όπως ο Γουάιτ Ερπ, ο Γουίλιαμ Μπρόσιους, ο Τζόνι Ρίνγκο και ο Ντοκ Χόλιντεϊ. Η Σύγκρουση στον πράσινο βάλτο κυκλοφόρησε από την Hollywood Pictures σε ευρεία κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 25 Δεκεμβρίου 1993, με εισπράξεις 73,2 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στο είδος γουέστερν κατατάσσεται στην 16η θέση στη λίστα με τις ταινίες με τις υψηλότερες εισπράξεις από το 1979. Έξι μήνες αργότερα, η ταινία Wyatt Earp με παρόμοιο θέμα κυκλοφόρησε με πολύ μικρότερη εμπορική επιτυχία. Η κριτική αποδοχή ήταν γενικά θετική, με την υποκριτική, τη σκηνοθεσία και την ιστορία να λαμβάνουν επαίνους. Ιδιαίτερος έπαινος απέσπασε η αξιομνημόνευτη ερμηνεία του Βαλ Κίλμερ ως σκληροτράχηλου Ντοκ Χόλιντει, ο οποίος έλαβε διάφορα βραβεία και υποψηφιότητες παρόλο που δεν είχε υποψηφιότητα για Όσκαρ. Η ταινία έχει γίνει καλτ κλασική από την κυκλοφορία της.
Η ταινία αναφέρεται στον Γουάιτ Ερπ, έναν συνταξιούχο αξιωματικό της επιβολής του νόμου με αξιοσημείωτη φήμη, ο οποίος ξανασμίγει με τους αδελφούς του, Βίρτζιλ και Μόργκαν στο Τούσον της Αριζόνα, όπου τολμούν να κατευθυνθούν προς το Τομπστόουν για να εγκατασταθούν. Εκεί σε ένα σαλούν θα έχουν την πρώτη τους συνάντηση με τους Καουμπόηδες.
Πλοκή
Το 1879, μέλη μιας συμμορίας παράνομων που ήταν γνωστοί ως Καουμπόηδες, με επικεφαλής τον Γουίλιαμ Μπρόσιους, φτάνουν σε μια πόλη του Μεξικού και διακόπτουν τον γάμο ενός τοπικού αστυνομικού. Στη συνέχεια προχωρούν στη σφαγή των συγκεντρωμένων αστυνομικών ως αντίποινα για τη δολοφονία δύο μελών της συμμορία τους. Λίγο πριν την σφαγή, ένας τοπικός ιερέας τους προειδοποιεί ότι οι πράξεις δολοφονίας και αγριότητας τους θα βρουν εκδίκηση, αναφέροντας τον βιβλικό τέταρτο καβαλάρη.
Ο Γουάιτ Ερπ, ένας συνταξιούχος σερίφης με αξιοσημείωτη φήμη, ξανασμίγει με τους αδελφούς του Βίρτζιλ και Μόργκαν στο Τούσον της Αριζόνα, όπου αποφασίζουν να κατευθυνθούν προς το Tombstone για να εγκατασταθούν. Εκεί συναντούν τον μακροχρόνιο φίλο του Γουάιτ, Ντοκ Χολιντέι, ο οποίος αναζητά ανακούφιση στο ξηρό κλίμα από την επιδείνωση της φυματίωσης του. Η Ζοζεφίν Μάρκους και ο κύριος Φάμπιαν είναι επίσης νεοφερμένοι με έναν περιοδεύοντα θεατρικό θίασο. Εν τω μεταξύ, η σύζυγος του Γουάιτ, Μάτι Μπλέιλοκ, εξαρτάται από το λαύδανο. Ο Γουάιτ και τα αδέρφια του αρχίζουν να επωφελούνται από ένα μερίδιο σε μια εμπορία τυχερών παιχνιδιών σε ένα σαλούν όταν έχουν την πρώτη τους συνάντηση με τους Καουμπόηδες.
Καθώς οι εντάσεις αυξάνονται, ο Γουάιτ πιέζεται να βοηθήσει να απαλλαγεί η πόλη από τους Καουμπόηδες, αν και δεν είναι πλέον σερίφης. Ο Μπιλ αρχίζει να πυροβολεί στον ουρανό μετά από μια επίσκεψη σε ένα άντρο οπίου όπου ο μάρσαλ Φρεντ Γουάιτ του ζητά να παραδώσει τα όπλα του. Αντίθετα, ο Μπιλ πυροβολεί τον στρατάρχη και τον κρατά βίαια ο Γουάιτ. Η σύλληψη του Μπιλ εξοργίζει τον Άικ Κλάντον και τους άλλους Καουμπόηδες. Ο Μπιλ δικάζεται αλλά κρίνεται αθώος λόγω έλλειψης μαρτύρων. Ο Βίρτζιλ, μη μπορώντας να ανεχθεί την ανομία, γίνεται ο νέος μάρσαλ και επιβάλλει την απαγόρευση των όπλων εντός των ορίων της πόλης. Αυτό οδηγεί σε μια συμπλοκή με πυροβολισμούς στο ΟΚ Κόραλ, στην οποία σκοτώνονται ο Μπίλι Κλάντον και οι αδερφοί Μακ Λούρι. Ο Βίρτζιλ και ο Μόργκαν τραυματίζονται και η πίστη του σερίφη της κομητείας Τζόνι Μπέχαν με τους Καουμπόης γίνεται ξεκάθαρη. Ως αντίποινα για τους θανάτους των Καουμπόηδων, τα αδέρφια του Γουάιτ δέχονται ενέδρα. Ο Μόργκαν σκοτώνεται, ενώ ο Βέρτζιλ μένει ανάπηρος. Ένας απελπισμένος Γουάιτ και η οικογένειά του αφήνουν το Τομπστόουν και επιβιβάζονται σε ένα τρένο, με τον Αικ Κλάντον και τον Φρανκ Στίλγουελ που είναι κοντά τους, να ετοιμάζονται να τους κάνουν ενέδρα. Ο Γουάιτ βλέπει ότι η οικογένειά του φεύγει με ασφάλεια και στη συνέχεια εκπλήσσει τους δολοφόνους. Σκοτώνει τον Στίλγουελ αλλά αφήνει τον Κλάντον να ζήσει για να στείλει ένα μήνυμα: Ο Γουάιατ ανακοινώνει ότι είναι Μάρσαλ των ΗΠΑ και ότι σκοπεύει να σκοτώσει όποιον άντρα δει να φοράει κόκκινο φύλλο. Ο Γουάιτ, ο Ντοκ, ένας μετανιωμένος κάουμποϋ ονόματι Σέρμαν ΜακΜάστερς, ο Τέξας Τζακ Βερμίλιον και ο Τζακ Τζόνσον σχηματίζουν μια ομάδα για να αναζητήσουν εκδίκηση.
Ο Γουάιτ και η ομάδα του πέφτουν σε ενέδρα σε ένα παραποτάμιο δάσος από τους Καουμπόηδες. Ο Γουάιτ μπαίνει στον κολπίσκο, επιζώντας από θαύμα από τα εχθρικά πυρά και σκοτώνει τον Μπιλ μαζί με πολλούς από τους άντρες του. Ο δεύτερος στην εξουσία του, Τζόνι Ρίνγκο γίνεται ο νέος επικεφαλής των Καουμπόηδων. Όταν η υγεία του Ντοκ επιδεινώνεται, η ομάδα φιλοξενείται από τον Χένρι Χούκερ στο ράντσο του. Ο Ρίνγκο παρασύρει τον ΜακΜάστερς στο άντρο των Καουμπόηδων με το πρόσχημα της συζήτησης και στη συνέχεια στέλνει έναν αγγελιοφόρο (σέρνοντας το πτώμα του ΜακΜάστερς) να πει στον Γουάιτ ότι θέλει μια αναμέτρηση για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Ο Γουάιτ συμφωνεί. Ο Γουιάτ ξεκινά για την αναμέτρηση, χωρίς να γνωρίζει ότι ο Ντοκ έχει ήδη φτάσει στη σκηνή. Ο Ντοκ αντιμετωπίζει έναν έκπληκτο Ρίνγκο, ο οποίος περίμενε τον Γουάιτ, και τον προκαλεί σε μια μονομαχία για να τελειώσει το «παιχνίδι» τους, το οποίο ο Ρίνγκο αποδέχεται (ο Ντοκ και ο Ρίνγκο είχαν ήδη μερικές αντιπαραθέσεις στο Tombstone που τελικά διαλύθηκαν). Ο Γουάιατ τρέχει όταν ακούει έναν πυροβολισμό, μόνο για να συναντήσει τον Ντοκ, ο οποίος σκότωσε τον Ρίνγκο. Στη συνέχεια πιέζουν για να ολοκληρώσουν το έργο τους για την εξάλειψη των Καουμπόηδων, αν και ο Κλάντον ξεφεύγει από την εκδίκησή τους αποκηρύσσοντας το κόκκινο φύλλο του. Ο Ντοκ στέλνεται σε ένα σανατόριο στο Κολοράντο, όπου πεθαίνει από την ασθένειά του. Μετά από παρότρυνση του Ντοκ, ο Γουάιτ ψάχνει τη Ζοζεφίν για να ξεκινήσει μια νέα ζωή.
Παραγωγή
Ο Ράσελ δήλωσε ότι ήταν αυτός και όχι ο Κοσμάτος που σκηνοθέτησε την ταινία, καθώς η αποχώρηση του Ζαρ ήταν αίτημα του στούντιο. Ο Ράσελ δήλωσε ότι ο Κοσμάτος εισήχθη ως «σκηνοθέτης φάντασμα» επειδή ο Ράσελ δεν ήθελε να γίνει γνωστό ότι σκηνοθέτησε. Ο συμπρωταγωνιστής Βαλ Κίλμερ έχει υποστηρίξει τις δηλώσεις του Ράσελ ότι εργάστηκε σκληρά στα παρασκήνια και δήλωσε ότι ο Ράσελ «ουσιαστικά» σκηνοθέτησε την ταινία, αλλά δεν ανέφερε ότι ο Ράσελ έκανε την πραγματική σκηνοθεσία. Ο Μπιν δήλωσε ότι ο Ράσελ δεν τον σκηνοθέτησε ποτέ προσωπικά.
Ο Κοσμάτος επικεντρώθηκε σε ακριβείς ιστορικές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένων των κοστουμιών, των σκηνικών, των εθίμων και των σκηνικών, για να τους δώσει αυθεντικότητα. Όλα τα μουστάκια της ταινίας ήταν αληθινά. Ο Κίλμερ εξασκήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ταχύτητά του στο πιστόλι και έδωσε στον χαρακτήρα του μια ευγενική νότια προφορά. Δύο τοποθεσίες χρησιμοποιήθηκαν για να κάνουν την πόλη Τομπστόουν να φαίνεται μεγαλύτερη. Η σκηνή στην οποία ο Γουάιτ Ερπ πετά έναν καταχρηστικό έμπορο καρτών (Μπίλι Μπομπ Θόρντον) έξω από ένα σαλούν ήταν για να δείξει ότι ο Ερπ ήταν ένας άνθρωπος που χρησιμοποιούσε ψυχολογία για να εκφοβίσει. Οι διάλογοι του Θόρτον στη σκηνή ήταν διαφημιστικές, καθώς του είπαν μόνο να "είναι νταής".
Box office
Το Tombstone έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες έξι μήνες πριν από το Wyatt Earp του Λόρενς Κάσνταν, στις 24 Δεκεμβρίου 1993, σε ευρεία κυκλοφορία σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Σαββατοκύριακου, η ταινία άνοιξε στην τρίτη θέση στο αμερικανικό box office πίσω από το The Pelican Brief και την Κυρία Ντάουτφαϊερ, με εισπράξεις 6.454.752 $ σε 1.504 τοποθεσίες. Τα έσοδα της ταινίας αυξήθηκαν κατά 35% τη δεύτερη εβδομάδα κυκλοφορίας της, κερδίζοντας 8.720.255 δολάρια. Για το συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο, η ταινία παρέμεινε στην τρίτη θέση, η οποία προβλήθηκε σε 1.955 αίθουσες. Η ταινία συνέχισε να κέρδισε 56.505.065 δολάρια σε συνολικές πωλήσεις εισιτηρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Κατατάσσεται στην 20η θέση από όλες τις ταινίες που κυκλοφόρησαν το 1993. Σε διεθνές επίπεδο, συγκέντρωσε 16,7 εκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιο σύνολο 73,2 εκατομμύριων δολαρίων.
Κριτικές
Ο ιστότοπος συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει βαθμολογία 74 % θετικής έγκρισης βασισμένες σε 46 κριτικές, με μέσο όρο βαθμολογίας 6,30/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Εάν αναζητάτε ένα κομψό, μοντέρνο γουέστερν με μια στιβαρή ιστορία και ένα καλά επιλεγμένο καστ, το Tombstone είναι το ιδανικό." Μετά την κινηματογραφική του κυκλοφορία το 1993, το Tombstone ονομάστηκε "ένα από τα 5 καλύτερα γουέστερν που έγιναν ποτέ" από το True West Magazine. Η ταινία ονομάστηκε επίσης "Ένα από τα 10 καλύτερα της χρονιάς!" από το KCOP-TV στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Οι κριτικοί κινηματογράφου Τζιν Σίσκελ και Ρότζερ Ίμπερτ αρχικά πίστευαν ότι θα έπρεπε να χάσουν την αναθεώρηση της ταινίας, καθώς δεν μπορούσαν να δουν μια προβολή, αλλά όπως εξήγησε ο Ίμπερτ, «... ένα περίεργο πράγμα άρχισε να συμβαίνει. Ο κόσμος άρχισε να μου λέει ότι τους άρεσε πολύ η ερμηνεία του Βαλ Κίλμερ στο Tombstone και το άκουγα αυτό όπου κι αν πήγαινα. Όταν το ακούς αυτό μία ή δύο φορές, είναι ενδιαφέρον, όταν το ακούς καμιά δεκαριά φορές, είναι τάση. Και όταν διαβάσεις ότι ο Μπιλ Κλίντον λάτρευε την ερμηνεία, σκέφτηκες ότι θα προλάβεις να δεις καλύτερα την ταινία». Τελικά, ο Ίμπερτ συνέστησε την ταινία ενώ ο Σίσκελ όχι.
Ο Ιμπερτ θα αναφερόταν αργότερα στο Tombstone σε μελλοντικές κριτικές, συγκρίνοντάς το ευνοϊκά με το Wyatt Earp του Κέβιν Κόστνερ και, στην κριτική του για τον Wild Bill, ξεχωρίζοντας την ερμνηνεία του Βαλ Κίλμερ ως "το οριστικό σαλούν καουμπόηδων της εποχής μας». Στην κριτική του για το Dark Blue του Κερτ Ράσελ, δήλωσε: «Κάθε φορά που βλέπω τον Ράσελ ή τον Κίλμερ σε έναν ρόλο, θυμάμαι το γουέστερν τους, που χάθηκε στις διακοπές του τέλους του έτους και δεν πήρε ποτέ την αναγνώριση που του άξιζε ."
Σε μια μικτή κριτική, ο Τσικ Χικς που γράφει στο Deseret News είπε, «εκτός από τη σκηνή κλοπής των Ράσελ και Βαλ Κίλμερ, ο άρρωστος, αλκοολικός Ντοκ Χολιντέι, υπάρχουν τόσοι πολλοί χαρακτήρες που έρχονται και φεύγουν, χωρίς κανένας από αυτούς να λαμβάνει επαρκή χρόνο στην οθόνη και γίνεται δύσκολο να τα παρακολουθείς όλα». Αλλά σχολίασε, «μερικές πολύ διασκεδαστικές στιγμές εδώ, με τον Ράσελ να βγάζει αξέχαστες σκληρές ατάκες». Συνολικά, ένιωθε, «Από τους δικούς του όρους, με κάποιες μειωμένες προσδοκίες, οι δυτικοί οπαδοί θα διασκεδάσουν». Ο Emanuel Levy του Variety πίστευε ότι η ταινία ήταν μια "σκληρή αλλά με απαλή καρδιά ιστορία" που ήταν "διασκεδαστική με έναν εκτεταμένο, παλιομοδίτικο τρόπο". Σχετικά με τον διάλογο του σεναριογράφου Ζαρ, σημείωσε: «Παρά την έλλειψη συναισθηματικού κέντρου και αφηγηματικής εστίασης, το σενάριό του περιέχει αρκετές υποπλοκές και πολύχρωμους χαρακτήρες για να ζωντανέψει την ταινία και να την κάνει τελικά μια διασκεδαστική, αν όχι εντελώς συναρπαστική εμπειρία». Ξεχώρισε επίσης τον Βαλ Κίλμερ ως τον ηθοποιό που ξεχώρισε. Η ταινία δεν ήταν χωρίς τους επικριτές της. Ο Τζέιμς Μπεραρντινέλι που γράφει για το ReelViews έδωσε μια αρνητική κριτική, θυμίζοντας πώς σκέφτηκε: «Το πρώτο μισό του Tombstone δεν είναι παράδειγμα εξαιρετικής κινηματογραφικής παραγωγής, αλλά είναι συναρπαστικό. Υπάρχει ένα αίσθημα αυξανόμενου αναπόφευκτου καθώς τα γεγονότα ολοκληρώνονται με τη συμπλοκή στο OK Corral. Οι μελοδραματικές «σοβαρές» στιγμές περιορίζονται στο ελάχιστο, και οι διάφορες μονομαχίες χορογραφούνται με στυλ και ένταση. Στη συνέχεια, στα δέκα λεπτά της μίας ώρας, η συμμορία Κλάντον και οι Ερπς αποχωρούν. Από εκεί και πέρα, τα πράγματα χειροτερεύουν σταδιακά. Όχι μόνο η τελευταία ώρα είναι αντικλιματική, αλλά είναι βαρετή. Πάρα πολλές σκηνές περιλαμβάνουν μεγάλα τμήματα διαλόγου με κακό σενάριο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, το κίνητρο των χαρακτήρων γίνεται ασαφές. Το πιστολίδι είναι περισσότερο επαναλαμβανόμενο παρά συναρπαστικό. Το αποτέλεσμα—ένα λιθόστρωτο από ανόητες γραμμές διαλόγου—δεν λειτουργεί καλά."
Ο Στίβεν Χόλντεν, γράφοντας στους New York Times, είδε την ταινία ως «ένα ευρύχωρο γουέστερν με πολλές σύγχρονες πινελιές, η πόλη της Αριζόνα και η τοποθεσία του θρυλικού OK Corral έχει ένα θορυβώδες, αυθόρμητο μεγαλείο που την κάνει άμεσο πρόδρομο του Λας Βέγκας». Εξέφρασε την ικανοποίησή του για τους υποστηρικτικούς ρόλους λέγοντας: «[η] πιο σύγχρονη ψυχολογική πινελιά είναι η απεικόνιση της Ζοζεφίν (Ντελάνι), της πλανόδιου ηθοποιού την οποία ο Γουάιτ Ερπ ερωτεύεται με την πρώτη ματιά, ως την πιο χαλαρά και άνετα απελευθερωμένη γυναίκα που πάτησε ποτέ το πόδι της στην Αριζόνα του 1880». Ο κριτικός Λουί Μπλακ που έγραψε για το The Austin Chronicle, θεώρησε το γουέστερν ως ένα "μπέρδεμα" και ότι υπήρχαν "δύο ή τρεις προκαταρκτικές κορυφώσεις, αλλά καμία κορύφωση. Οι αξίες του είναι καπιταλιστικές παρά επαναστατικές, κάτι που είναι εντάξει αν είναι μεταφορικό παρά κυριολεκτικό. Ακόμα χειρότερα, όσο κι αν αυτοί οι ηθοποιοί παλεύουν ηρωικά να επικεντρώθουν στην ταινία, ο σκηνοθέτης τη διασπά με μεγαλύτερη επιτυχία." Ο Οουεν Γκλέιμπερμαν του Entertainment Weekly έδωσε στην ταινία βαθμολογία C−, χαρακτηρίζοντάς την "παράδοξα διογκωμένη" σε "διάρκεια 135 λεπτών". Παρατήρησε ότι η ταινία είναι ένα "τρίωρο τραχύ μοντάζ που έχει περικοπεί σε ελαφρώς πιο κοντό τραχύ μοντάζ " με το μόνο που συγκρατεί την ταινία ενωμένη είναι "ο μαχισμός του Κερτ Ράσελ". Ο συγγραφέας Τζεοφ Άντριου του Time Out σχολίασε, "Ο Κίλμερ κάνει ένα εκπληκτικά αποτελεσματικό Χόλιντεϊ". Αναγνώρισε αρνητικά ότι υπήρχε «μια λανθασμένη ρομαντική υποπλοκή και το τέλος μάλλον εκτυλίσσεται» αλλά τελικά συμφώνησε ότι η ταινία ήταν ψυχαγωγική». Ο Ρίτσαρντ Χάρινγκτον της Washington Post τόνισε τα μειονεκτήματα της ταινίας δηλώνοντας ότι «πάρα πολλά δαχτυλίδια είναι κούφια. Εκ των υστέρων, δεν συμβαίνουν πολλά και λίγα φαίνεται να είναι δικαιολογημένα. Υπάρχουν τόσες πολλές απραγματοποίητες σχέσεις που σχεδόν ελπίζετε να εξαργυρωθούν σε μια μεγαλύτερη έκδοση βίντεο. Αυτό δεν ικανοποιεί και δεν εκπληρώνει» Εναλλακτικά, ωστόσο, ο αρθρογράφος Μπομπ Μπλουμ του Journal & Courier παρατήρησε ανοιχτά ότι η ταινία "Μπορεί να μην είναι ιστορικά ακριβής, αλλά προσφέρει μεγάλο χτύπημα για τα λεφτά". Ολοκλήρωσε λέγοντας ότι ήταν «ένα σκληρό, ένοχο γουέστερν».
Αν και η ερμηνεία του Βαλ Κίλμερ ως Ντοκ Χολιντέι επαινέστηκε, δεν έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου. Ωστόσο ήταν υποψήφιος για την Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία και τον Πιο επιθυμητό άνδρα στα MTV Movie Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Hollywood Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζωρτζ Κοσμάτου Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Ενλίλ
Ο Ενλίλ, στους αρχαίους σουμεριακούς και βαβυλωνιακούς μύθους, είναι ο θεός των ανέμων και των καταιγίδων. Ο Ενλίλ είναι ο επιφανέστερος του πάνθεου των λαών της Μεσοποταμίας και μερικές φορές αναφέρεται ως Κουρ-Γκαλ, που σημαίνει μεγάλο βουνό. Γεννήθηκε από την ένωση του ουρανού και της γης, του Άνου και της Κι. Έτσι τους χώρισε μεταξύ τους κι απέκτησε το δικό του κομμάτι, τη γη.
Ρέιμερσβααλ (πόλη)
Η Ρέιμερσβααλ (ολλανδικά: Reimerswaal) είναι εξαφανισμένη πόλη στην περιοχή Ζηλανδία (Zeeland) της Ολλανδίας.
Ενλίλ
Σύζυγός του είναι η Νινλίλ, με την οποία απέκτησε πολλά παιδιά, τον Νάννα, τον Νεργκάλ, τον Νινούρτα (ή Νινγκίρσου), την Νισάμπα και άλλα. Ο Ενλίλ έχει στην κατοχή του τις Πινακίδες του Πεπρωμένου, έχοντας έτσι εξουσία σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάποιες φορές είναι στοργικός προς την ανθρωπότητα, αλλά μπορεί να γίνει μοχθηρός και να τιμωρήσει τους ανθρώπους, όπως τότε που έστειλε το μεγάλο κατακλυσμό που αφάνισε όλους τους ανθρώπους από προσώπου γης, εκτός από τον Ουτναπιστίμ.
Ο Ενλίλ απεικονίζεται να φοράει ένα στέμμα με κέρατα, σύμβολο της εξουσίας του, ενώ ο πιο μεγαλοπρεπής ναός του βρισκόταν στην πόλη Νιππούρ, της οποίας ήταν και προστάτης θεός.
Ρέιμερσβααλ (πόλη)
Ο σημερινός ομώνυμος Δήμος έλαβε το όνομά του από την πόλη αυτή, η οποία είχε λάβει δικαιώματα πόλης το 1374.
Ύστερα από επανειλημμένες πλημμύρες, η Ράιμερσβααλ καταστράφηκε και οι τελευταίοι της κάτοικοι αποχώρησαν το 1632. Σήμερα δεν απομένει τίποτε από αυτήν.
Ενλίλ
Το κυριότερο ιερό του είναι το Ι-κούρ (E-kur) στην πόλη Νιππούρ. Υπήρχαν όμως και άλλοι σημαντικοί ναοί στους οποίους λατρευόταν, όπως στην Ασσούρ, στην Βαβυλώνα και στην Ούρουκ. Το Κουρ-Γκαλ, που ήταν ένα από τα επίθετα που τον συνόδευαν, του προσδίδει ιδιότητες θεού του καιρού τις οποίες είχε και ο πατέρας του, Άνου, για αυτό τον ονομάζουν και θεό της καταιγίδας.
Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Ανζού, που ήταν μία τερατόμορφη φτερωτή θεότητα με σώμα αετού και κεφαλή λιονταριού, ξεγέλασε τον Ενλίλ και του έκλεψε τις Πινακίδες του Πεπρωμένου. Ο γιος του Ενλίλ, ο Νινουρτά, ήταν αυτός που κυνήγησε τον Ανζού για να πάρει πίσω τις κλεμμένες πινακίδες.
Ρέιμερσβααλ (πόλη)
Βρισκόταν βόρεια από τον σημερινό Δήμο, στα ανατολικά του Οοστερσχέλντε και η έκταση που καταλάμβανε ονομάζεται σήμερα "η πνιγμένη γη της Ράιμερσβααλ" (Verdronken Land van Reimerswaal).
Ενλίλ
Επίσης, οι Μεσοποτάμιοι πίστευαν πως ο Ενλίλ εφηύρε την αξίνα και το άροτρο για να τους βοηθήσει να καλλιεργήσουν ευκολότερα τη γη, χαρίζοντάς τους έτσι αφθονία αγροτικών αγαθών και ευημερία.
Ρέιμερσβααλ (πόλη)
Η τοποθεσία της πόλης έχει αναγνωριστεί ως εθνικό αρχαιολογικό μνημείο και έχει θαφτεί κάτω από τα προστατευτικά φράγματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Ζηλανδία (επαρχία)
Εκλεκτοράτο του Ανόβερου
Το Εκλεκτοράτο του Ανόβερου (γερμανικά: Kurfürstentum Hannover) ήταν εκλεκτοράτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρισκόταν στη βορειοδυτική Γερμανία και πήρε το όνομά του από την πρωτεύουσα του Ανόβερου. Ήταν επίσημα γνωστό ως Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του, το εκλεκτοράτο κυβερνήθηκε σε προσωπική ένωση με τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία μετά τη διαδοχή του Ανόβερου.
Το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ είχε χωριστεί το 1269 μεταξύ διαφορετικών κλάδων του Οίκου των Γουέλφων. Το Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ, που κυβερνήθηκε από έναν δόκιμο κλάδο, αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο και ισχυρότερο από τα κράτη Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Το 1692, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναβάθμισε τον Πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ στο Κολλέγιο των Εκλογών, δημιουργώντας το νέο Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Οι περιουσίες του εκλεκτοράτου συνδέθηκαν με εκείνες της Μεγάλης Βρετανίας από τον Nόμο διακανονισμού 1701 και τον Nόμο της Ένωσης 1707, οι οποίοι διευθέτησαν τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου στον πλησιέστερο προτεστάντη συγγενή της βασίλισσας Άννας, την Εκλέκτειρα Σοφία του Ανόβερου και τους απογόνους της.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Κάτω Σαξονίας
Σχέσεις Ελλάδας και Κοσσυφοπεδίου
Οι σχέσεις Ελλάδας και Κοσσυφοπεδίου αναφέρονται στις σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Κοσσυφοπεδίου (αμφισβητούμενη περιοχή μεταξύ της Σερβίας και της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου, η οποία αναγνωρίζεται από 111 μέλη του ΟΗΕ). Η Ελλάδα είναι ένα από τα πέντε κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν αναγνωρίζουν τη χώρα, αλλά διατηρεί μη διπλωματικό επίσημο γραφείο επιτρόπου. Ωστόσο, η Ελλάδα αναγνωρίζει το κοσοβάρικο διαβατήριο ως έγκυρο.
Η θέση της Ελλάδας για την ανακήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου είναι ουδέτερη.
Παραπομπές
Κοσσυφοπεδιο Ελλαδα
Συμφωνία του Ντέιτον
Η Συμφωνία του Ντέιτον είναι η ειρηνευτική συμφωνία που επιτεύχθηκε στην βάση της πολεμικής αεροπορίας Ράιτ-Πάτερσον του Ντέιτον, στο Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών, την 1η Νοεμβρίου 1995, και υπογράφηκε επίσημα στο Παρίσι την 14η Δεκεμβρίου 1995. Με τη συμφωνία αυτή έληξε ο Πόλεμος της Βοσνίας.
Τα αντιμαχόμενα μέρη συμφώνησαν για παύση των εχθροπραξιών και προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στο κράτος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η χώρα διαιρέθηκε σε δύο οντότητες, τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και την Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ιστορία
Ο Πόλεμος της Βοσνίας ήταν μία τραγωδία που έπληξε τη χώρα για τριάμισι χρόνια, το 1992-1995. Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1995, οι παγκόσμιες δυνάμεις (κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία) από την Ομάδα Επαφής, άσκησαν έντονες πιέσεις στους ηγέτες των τριών αντιμαχόμενων πλευρών για να προσέλθουν σε διαπραγματεύσεις στο Ντέιτον του Οχάιο.
Η ειρηνευτική διάσκεψη διεξήχθη την 1-21 Νοεμβρίου 1995. Οι κύριοι συμμετέχοντες ήταν:
Στις διαπραγματεύσεις ηγήθηκαν ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Γουόρεν Κρίστοφερ, ο διαπραγματευτής Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, και δύο συμπρόεδροι: ο Ειδικός Εντεταλμένος της ΕΕ, ο Καρλ Μπιλντ, και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, ο Ιγκόρ Ιβάνοφ.
Ο στρατηγός Γουέσλεϊ Κλαρκ συμμετείχε ως μέρος της Αμερικανικής αντιπροσωπείας. Η επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν η Πολίν Νέβιλ-Τζόουνς, η πολιτική διευθύντρια του Βρετανικού Γραφείου Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας. Ο αντιστράτηγος Ντέιβιντ Λίκεϊ ήταν ο στρατιωτικός αντιπρόσωπος του Η.Β. Ο Πωλ Γουίλιαμς, ο πρόεδρος και συνιδρυτής του ΜΚΟ "Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και Πολιτική", ήταν ο νομικός σύμβουλος της Βοσνιακής αντιπροσωπείας.
Η βάση της πολεμικής αεροπορίας Ράιτ-Πάτερσον στο Ντέιτον του Οχάιο είναι η εγκατάσταση που επιλέχθηκε για τις διαπραγματεύσεις με κριτήριο την ασφάλεια. Φιλοξένησε πάνω από 800 άτομα, προσωπικό και συμμετέχοντες, που προσήλθαν για την συνδιάσκεψη. Οι διοργανωτές μερίμνησαν για την άνεση του χώρου και προετοίμασαν το σκηνικό τοπίο για την ειρήνη. Απέτρεψαν τις πρώιμες διαρροές πληροφοριών στον Τύπο για να αποφύγουν τις ξένες επιρροές στην πορεία των συζητήσεων. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Signing_the_Dayton_Agreement_Milosevic_Tudjman_Izetbegovic.jpg|μικρογραφία|Η υπογραφή της συμφωνίας στο Παρίσι.|εναλλ.=|250x250εσ Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν την 21η Νοεμβρίου 1995. Το πλήρες και επίσημο κείμενο της συμφωνίας υπογράφηκε στο Παρίσι την 14η Δεκεμβρίου 1995. Παρευρέθηκαν ως μάρτυρες: ο Ισπανός πρωθυπουργός Φελίπε Γκονζάλες, ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τζον Μέιτζορ, ο Γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Κολ και ο Ρώσος πρωθυπουργός Βίκτορ Τσερνομιρντίν.
Γενικό Πλαίσιο της Συμφωνίας
Στο Γενικό Πλαίσιο της Συμφωνίας για Ειρήνη στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη τονίζεται η αναγκαιότητα για παύση των εχθροπραξιών και προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή. Αναγνωρίζεται ότι τα εμπλεκόμενα μέρη τήρησαν τις προγενέστερες συμφωνίες, όπως την συμφωνία της 8ης Σεπτεμβρίου 1995 για τις Βασικές Αρχές, και τις συμφωνίες παύσης πυρός της 14ης Σεπτεμβρίου και της 5ης Οκτωβρίου 1995. Το Γενικό Πλαίσιο περιλαμβάνει 11 άρθρα που αναλύονται λεπτομερώς στα παραρτήματα της Συμφωνίας.
Προσάρτημα 1Α: Στρατιωτικές πτυχές της Ειρηνευτικής Συμφωνίας
Τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν να επιταχύνουν τις εξελίξεις που οδηγούν σε αποκατάσταση της φυσιολογικής ζωής στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, και να συνεργαστούν με τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς και υπηρεσίες. Συμφωνήθηκε η παύση των εχθροπραξιών, η απομάκρυνση των ξένων δυνάμεων και η ανταλλαγή κρατουμένων. Επίσης, ότι η πολυεθνική Δύναμη Εφαρμογής της συμφωνίας IFOR, υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ, θα αναπτυχθεί στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη για ένα χρόνο, αντικαθιστώντας την Δύναμη Προστασίας των Ηνωμένων Εθνών (UNPROFOR).
Προσάρτημα 1Β: Σταθεροποίηση της Περιοχής
Τα μέρη συμφώνησαν στη λήψη μέτρων για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην περιοχή, που είναι απαραίτητα για την επίτευξη σταθερής ειρήνης.
Προσάρτημα 3: Εκλογές
Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν ότι είναι θεμιτή η διοργάνωση δημοκρατικών εκλογών, σε πολιτικά ουδέτερο περιβάλλον, με μυστική ψηφοφορία, χωρίς φόβους και προκαταλήψεις. Ως ψηφοφόροι ορίστηκαν όλοι οι πολίτες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης που έχουν ηλικία άνω των 18 ετών. Ο ΟΑΣΕ ανέλαβε την εποπτεία των εκλογών και ίδρυσε μία Προσωρινή Εκλογή Επιτροπή. Επίσης, ιδρύθηκε μία Μόνιμη Εκλογική Επιτροπή για τις μεταγενέστερες εκλογές.
Προσάρτημα 4: Σύνταγμα
Το Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι εμπνευσμένο από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και τη Διακήρυξη για τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε εθνικές, θρησκευτικές και γλωσσικές μειονότητες (1992). Περιλαμβάνει:
Παράρτημα 5: Διαιτησία
Τα εμπλεκόμενα μέρη συμφώνησαν να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν ένα σύστημα διαιτησίας για την επίλυση διαφορών μεταξύ τους.
Προσάρτημα 6: Ανθρώπινα Δικαιώματα
Άρθρο 1: Σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως ορίζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Άρθρα 2, 3: Ίδρυση της Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Έδρα, προσωπικό και προϋπολογισμός.
Άρθρα 4, 5, 6: Ίδρυση του Γραφείου του Διαμεσολαβητή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Δικαιοδοσία και αρμοδιότητες.
Προσάρτημα 7: Πρόσφυγες και εκτοπισμένοι άνθρωποι
Άρθρα 1-6: Δικαιώματα των προσφύγων, επαναπατρισμός, αμνηστία.
Άρθρα 7-16 : Ίδρυση της Επιτροπής για τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους ανθρώπους. Σύσταση, έδρα, προσωπικό, προϋπολογισμός, αρμοδιότητες.
Προσάρτημα 8: Επιτροπή Προστασίας των Εθνικών Μνημείων
Ίδρυση της επιτροπής, έδρα, προσωπικό, αρμοδιότητες και τρόπος λειτουργίας.
Προσάρτημα 9: Δημόσιοι Οργανισμοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Άρθρο 1: Ίδρυση της Επιτροπής για τους Δημόσιους Οργανισμούς
Άρθρο 2: Ίδρυση του Οργανισμού Μεταφορών για την οργάνωση και λειτουργία των κυκλοφοριακών υποδομών (οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, λιμένες, κ.α.)
Προσάρτημα 10: Γραφείο Υπάτου Εκπροσώπου
Ίδρυση του Γραφείου Υπάτου Εκπροσώπου, που θα επιβλέπει την εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας.
Προσάρτημα 11: Διεθνής Αστυνομική Δύναμη
Ίδρυση μίας υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών για την αστυνόμευση της περιοχής.
Ακολουθούν η Συμφωνία για Υπογραφή της Ειρηνευτικής Συμφωνίας στο Παρίσι, οι Συνοδευτικές Επιστολές και η Τελική Δήλωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης Κατηγορία:Πόλεμος της Βοσνίας
IC 1000
Ο IC 1000  είναι φακοειδής γαλαξίας τύπου S0 στον αστερισμό Βοώτης. Απέχει περίπου 260 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο περίπου 70.000 ετών φωτός.
Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ
Το  Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας (ΕΠΕΛ) και την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ) απο το 2020. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΕΛ και της ΟΠΝ ΣΕΚ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου.
IC 1000
Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Στεφάν Ζαβέλ στις 23 Ιουνίου 1892.
Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται ποιος θα εκπροσωπήσει την ΕΠΕΛ και την ΟΠΝ ΣΕΚ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΕΛ και ΟΠΝ ΣΕΚ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
IC 1000
Παραπομπές
1000 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Βοώτης (αστερισμός)
Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ
Το Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.