cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίκε Χάνκε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αννόβερο 96 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Σταδιοδρομία
Στις 21 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην γαλλική Ορλεάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπρίνγκφιλντ Άρμορ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Ντιφέντερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκουερίνο Βανόλι Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τράμπζονσπορ ΜΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντίναμο Σάσαρι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Παραπομπές
Μ
Μάκρωνες
Οι Μάκρωνες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας, η χώρα που ζούσαν, η Μακρωνία, βρισκόταν στα ορεινά του Πόντου νότια της Τραπεζούντας. Συνόρευαν με τους Κόλχους με φυσικό σύνορο τον Παρθένιο ποταμό και τους Σκυθήνες.
Ο Ησίοδος τους αποκαλεί Μακροκέφαλους, Πυγμαίους και Ημίκυνας, ενώ από τη χώρα τους πέρασαν και οι Αργοναύτες.
Από τη χώρα τους πέρασε ο Ξενοφών με τους Μυρίους στον δρόμο του για την χώρα των Κόλχων. Φτάνοντας στη χώρα τους ο στρατός του Ξενοφώντα συνάντησε δάσος με πυκνή βλάστηση που έκανε αδύνατη τη διάβασή του. Στην άλλη άκρη του δάσους βρίσκονταν οι Μάκρωνες που πέρασαν τους Μύριους για εισβολείς και παρατάχθηκαν για μάχη. Ο Ξενοφών με την βοήθεια ενός στρατιώτη που ήξερε τη γλώσσα τους τους εξήγησε ότι δεν είχαν σκοπό να εισβάλουν αλλά να περάσουν από την χώρα τους. Οι Μάκρωνες πείσθηκαν και βοήθησαν στον καθαρισμό του δάσους για να περάσουν τα υποζύγια αλλά βοήθησαν με τρόφιμα και στην ομαλή διάβασή τους από τη χώρα τους. [...] [4.8.1 ] ἐντεῦθεν δ᾽ ἐπορεύθησαν οἱ Ἕλληνες διὰ Μακρώνων σταθμοὺς τρεῖς παρασάγγας δέκα. τῇ πρώτῃ δὲ ἡμέρᾳ ἀφίκοντο ἐπὶ τὸν ποταμὸν ὃς ὥριζε τὴν τῶν Μακρώνων καὶ τὴν τῶν Σκυθηνῶν. [4.8.2 ] εἶχον δ᾽ ὑπὲρ δεξιῶν χωρίον οἷον χαλεπώτατον καὶ ἐξ ἀριστερᾶς ἄλλον ποταμόν, εἰς ὃν ἐνέβαλλεν ὁ ὁρίζων, δι᾽ οὗ ἔδει διαβῆναι. ἦν δὲ οὗτος δασὺς δένδρεσι παχέσι μὲν οὔ, πυκνοῖς δέ. ταῦτ᾽ ἐπεὶ προσῆλθον οἱ Ἕλληνες ἔκοπτον, σπεύδοντες ἐκ τοῦ χωρίου ὡς τάχιστα ἐξελθεῖν. [4.8.3 ] οἱ δὲ Μάκρωνες ἔχοντες γέῤῥα καὶ λόγχας καὶ τριχίνους χιτῶνας κατ᾽ ἀντιπέραν τῆς διαβάσεως παρατεταγμένοι ἦσαν καὶ ἀλλήλοις διεκελεύοντο καὶ λίθους εἰς τὸν ποταμὸν ἔῤῥιπτον· ἐξικνοῦντο γὰρ οὒ οὐδ᾽ ἔβλαπτον οὐδέν. [4.8.4 ] ἔνθα δὴ προσέρχεται Ξενοφῶντι τῶν πελταστῶν ἀνὴρ Ἀθήνησι φάσκων δεδουλευκέναι, λέγων ὅτι γιγνώσκοι τὴν φωνὴν τῶν ἀνθρώπων. καὶ οἶμαι, ἔφη, ἐμὴν ταύτην πατρίδα εἶναι· καὶ εἰ μή τι κωλύει, ἐθέλω αὐτοῖς διαλεχθῆναι. [4.8.5 ] --ἀλλ᾽ οὐδὲν κωλύει, ἔφη, ἀλλὰ διαλέγου καὶ μάθε πρῶτον τίνες εἰσίν. οἱ δ᾽ εἶπον ἐρωτήσαντος ὅτι Μάκρωνες. --ἐρώτα τοίνυν, ἔφη, αὐτοὺς τί ἀντιτετάχαται καὶ χρῄζουσιν ἡμῖν πολέμιοι εἶναι. [4.8.6 ] οἱ δ᾽ ἀπεκρίναντο --ὅτι καὶ ὑμεῖς ἐπὶ τὴν ἡμετέραν χώραν ἔρχεσθε. λέγειν ἐκέλευον οἱ στρατηγοὶ ὅτι οὐ κακῶς γε ποιήσοντες, ἀλλὰ βασιλεῖ πολεμήσαντες ἀπερχόμεθα εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἐπὶ θάλατταν βουλόμεθα ἀφικέσθαι. [4.8.7 ] ἠρώτων ἐκεῖνοι εἰ δοῖεν ἂν τούτων τὰ πιστά. οἱ δ᾽ ἔφασαν καὶ δοῦναι καὶ λαβεῖν ἐθέλειν. ἐντεῦθεν διδόασιν οἱ Μάκρωνες βαρβαρικὴν λόγχην τοῖς Ἕλλησιν, οἱ δὲ Ἕλληνες ἐκείνοις Ἑλληνικήν· ταῦτα γὰρ ἔφασαν πιστὰ εἶναι· θεοὺς δ᾽ ἐπεμαρτύραντο ἀμφότεροι. [4.8.8 ] μετὰ δὲ τὰ πιστὰ εὐθὺς οἱ Μάκρωνες τὰ δένδρα συνεξέκοπτον τήν τε ὁδὸν ὡδοποίουν ὡς διαβιβάσοντες ἐν μέσοις ἀναμεμιγμένοι τοῖς Ἕλλησι, καὶ ἀγορὰν οἵαν ἐδύναντο παρεῖχον, καὶ παρήγαγον ἐν τρισὶν ἡμέραις ἕως ἐπὶ τὰ Κόλχων ὅρια κατέστησαν τοὺς Ἕλληνας. [...] Κύρου Ανάβασις Δ.
Αναφορές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Αρχαίες φυλές της Γεωργίας
Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας
Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου (ταινία)
Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου (αγγλικά: Mirror Mirror) είναι αμερικανική κωμωδία φαντασίας, παραγωγής 2012. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τάρσεμ Σινγκ και το σενάριο έγραψαν οι Μαρκ Κλέιν και Τζέισον Κέλερ. Η ταινία βασίζεται στο παραμύθι Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι των Αδερφών Γκριμ. Πρωταγωνιστούν οι Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο της Κακιάς Βασίλισσας και η Λίλι Κόλινς στο ρόλο της Χιονάτης. Επίσης συμμετέχουν οι Άρμι Χάμερ, Νέιθαν Λέιν και Σον Μπιν. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Χιονάτης, όταν εξόριστη από την Κακιά Βασίλισσα ενώνει τις δυνάμεις της με τους επτά νάνους για να διεκδικήσει το δικαίωμά της στο θρόνο.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 30 Μαρτίου 2012. Παρά τα μικτά σχόλια που έλαβε από τους κριτικούς κινήθηκε ικανοποιητικά στo box office αποφέροντας 166,1 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Πλοκή
Μετά την εξαφάνιση του αγαπητού Βασιλιά, η αδίστακτη σύζυγός του παίρνει τον έλεγχο του βασιλείου και κρατά την όμορφη 18χρονη κόρη του, Χιονάτη, φυλακισμένη και κρυφή στο παλάτι. Οι λάθος διαχειρίσεις όμως γεμίζουν με χρέη το βασίλειο και η απρόσμενη άφιξη του πλούσιου πρίγκηπα Άντριου Άλκοτ της δίνει μια ιδέα. Αν στήσει ένα χορό προς τιμήν του και τον πείσει να της κάνει πρόταση γάμου, οι δυο τους θα ζήσουν ευτυχισμένοι και το βασίλειο θα σωθεί. Στο χορό όμως, ο Πρίγκηπας θα προσέξει τη Χιονάτη και η Βασίλισσα από τη ζήλεια της θα την εξορίσει μέσα στο δάσος. Εκεί θα βρει καταφύγιο στο σπίτι όπου μένουν επτά νάνοι. Στην πορεία θα μεταμορφωθεί σε μια γενναία γυναίκα αποφασισμένη να πάρει το θρόνο που δικαιωματικά της ανήκει. Με τη βοήθεια των καινούριων φίλων της, θα εναντιωθεί στη Βασίλισσα και προσπαθήσει να πάρει πίσω και τον Πρίγκηπά της.
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 20 Ιουνίου 2011 στο Μόντρεαλ του Καναδά με τον προσωρινό τίτλο Untitled Snow White Project. Η ταινία ολοκληρώθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου και στις 4 Νοεμβρίου 2011 πήρε επίσημα τον τίτλο Mirror Mirror.
Box office
Με προϋπολογισμό 85.000.000 δολάρια, η ταινία Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 3η θέση με 18,1 εκατομμύρια δολάρια. Στο αμερικανικό box office συγκέντρωσε συνολικά 64,9 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο έφτασε τα 101,2 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 166,1 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Μένκεν Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας
Αστερισμός
Οι δύσκολα ορατοί ή αόρατοι από την Ευρώπη νότιοι αστερισμοί, ορίσθηκαν από τους πρώτους Ευρωπαίους ναυτικούς που ταξίδεψαν στις νότιες θάλασσες, μετά την Αναγέννηση, γι' αυτό και έχουν ονόματα όχι μυθολογικά, αλλά πολλές φορές οργάνων ή εργαλείων του πλοίου, κρίσιμων κάποτε για την επιβίωσή τους, π.χ. Αντλία ή Πυξίς (πυξίδα).
Οι αποδεκτοί αστερισμοί στη σύγχρονη εποχή
Σήμερα γίνονται επίσημα αποδεκτοί από τους αστρονόμους 88 αστερισμοί, μετά από απόφαση της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως (IAU), με καλά καθορισμένα όρια. Συγκεκριμένα, η IAU ανέθεσε στον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ (Eugène Delporte) το καθήκον αυτό. Στο Α΄ Συνέδριο της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως, που έγινε στη Ρώμη το 1922, αποφασίστηκε αφ’ ενός μεν ο τρόπος ονομασίας των αστέρων, αφ’ ετέρου δε αναγνωρίστηκαν οι 88, έκτοτε αποδεκτοί αστερισμοί. Στις δύο επόμενες συνεδριάσεις της, το 1925 και το 1928, καθορίστηκαν τα ακριβή όρια του κάθε αστερισμού στον ουρανό και το αποτέλεσμα υιοθετήθηκε επισήμως το έτος 1930.
Η επίσημη διεθνής ονομασία που δέχεται η IAU για τον κάθε αστερισμό είναι η λατινική, και οι επαγγελματίες αστρονόμοι χρησιμοποιούν συνήθως την επίσημη συντομογραφία αυτής της ονομασίας, που αποτελείται πάντα από τρία γράμματα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αστερισμού αποτελεί η Μεγάλη Άρκτος (Μεγάλη Αρκούδα), που στη Γαλλία ονομάζεται «Κουτάλα» και στην Αμερική Big Dipper (σκεύος για άντληση νερού). Προσοχή όμως: Το τμήμα του ουρανού που ορίζεται στην Αστρονομία ως αστερισμός (constellation) Μεγάλη Άρκτος, και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος σε «έκταση» πάνω στην ουράνια σφαίρα από όλους τους σύγχρονους αστερισμούς, δεν ταυτίζεται με την ομάδα σχετικώς φωτεινών αστέρων («asterism») που σχηματίζουν το γνώριμο σχήμα της «κατσαρόλας». Η δεύτερη είναι βέβαια ένα υποσύνολο του πρώτου. Το ίδιο συμβαίνει και στους άλλους αστερισμούς.
Τα αστέρια που δημιουργούν τον αστερισμό ούτε έχουν σχέση μεταξύ τους, ούτε βρίσκονται στο αυτό παρατηρήσιμο επίπεδο, αλλά σε διαφορετικές αποστάσεις από τη Γη. Αν παρατηρούσαμε τον ουρανό από κάποια διαφορετική οπτική γωνία μέσα στον Γαλαξία μας, θα βλέπαμε εντελώς διαφορετικούς αστερισμούς.
Οι αλλαγές στη μορφή και το σχήμα τους
Με την πάροδο δεκάδων χιλιάδων χρόνων, οι αστερισμοί αλλάζουν αργά μορφή και σχήμα, λόγω της διαφορετικής ταχύτητας και φοράς στην κίνηση του κάθε αστέρα, πλην όμως αυτό δεν αναιρεί την πρακτική σημασία που είχαν για τον προσανατολισμό και τον καθορισμό της χρονικής στιγμής. Ειδικά στη ναυσιπλοΐα, μεγάλη ήταν η σημασία τους πριν την εφεύρεση της πυξίδας, αφού οι ναυτικοί βασίζονταν στην παρατήρηση των αστερισμών για να μπορέσουν να προσανατολιστούν το βράδυ (τέτοια οδηγία παρέχεται στον Οδυσσέα για το τελικό τμήμα του ταξιδιού του στην Οδύσσεια). Επομένως, μπορεί να ειπωθεί ότι οι αστερισμοί είχαν έναν ξεχωριστό ρόλο στην εξάπλωση των ανθρώπων σε νέα μέρη. Η αξία τους διαφαίνεται μέσα από τους μύθους που ταυτίζονται με αυτούς και την πανάρχαιη αναφορά τους σε σημαντικά γραπτά κείμενα του ανθρώπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ιστορία της αστρονομίας
Μεναχέμ Μπέγκιν
Ο Μεναχέμ Μπέγκιν (16 Αυγούστου 1913 - 9 Μαρτίου 1992) ήταν Ισραηλινός πολιτικός, ιδρυτής του Λικούντ και πρωθυπουργός του Ισραήλ. Πριν από τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, ήταν ο ηγέτης της σιωνιστικής μαχητικής ομάδας Ιργκούν, η οποία αποσχίστηκε από τη μεγαλύτερη εβραϊκή παραστρατιωτική οργάνωση Χαγκανά. Εξελέγη στην πρώτη Κνεσέτ ως επικεφαλής του κόμματος Χερούτ, το οποίο ίδρυσε. Το 1977 έγινε πρωθυπουργός και το 1979 υπέγραψε τη Συνθήκη Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ, για την οποία αυτός και ο Ανουάρ Σαντάτ μοιράστηκαν το Νόμπελ Ειρήνης. Έμεινε στην πολιτική μέχρι τον Οκτώβριο του 1983, οπότε παραιτήθηκε.
Μαρία Λασκαρίνα
Η Μαρία Λασκαρίνα (περίπου 1206 – 16 Ιουλίου ή 24 Ιουνίου 1270) ήταν κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη και της πρώτης του συζύγου, Άννας Κομνηνής Αγγελίνας.
Η ζωή της
Ήταν νεότερη αδερφή της Ειρήνης Λασκαρίνας, πρώτης συζύγου του Αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη. Ο Θεόδωρος πάντρεψε την μεγαλύτερη κόρη του, Ειρήνη, με τον διάδοχό του το 1212. Αν και ο Θεόδωρος χήρεψε την ίδια χρονιά και παντρεύτηκε την Φιλίππα της Αρμενίας και την Μαρία ντε Κουρτενέ, ο Ιωάννης δεν εκτοπίστηκε από τη διαδοχή. Ως νεότερη αδελφή η Μαρία, δεν θα πρόσθετε με τον γάμο της τον σύζυγό της στη γραμμή διαδοχής του Θρόνου. Έτσι, με τον γάμο της εξασφαλίστηκε στρατηγική συμμαχία με το Βασίλειο της Ουγγαρίας.
Το 1218, η Μαρία παντρεύτηκε τον Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Γαμπρός και νύφη ήταν τότε περίπου δώδεκα ετών. Ο σύζυγός της ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης της Μερανίας.
Ο Ανδρέας Β΄ πέθανε στις 26 Οκτωβρίου του 1235. Ο διάδοχος ανέβηκε στον θρόνο ως Μπέλα Δ΄ και η Μαρία έγινε Βασίλισσα. Ο Μπέλα βασίλευσε 35 χρόνια και πέθανε στις 3 Μαΐου 1270. Η Μαρία πέθανε περίπου δυο μήνες αργότερα.
Παιδιά
Η Μαρία και ο Μπέλα Δ΄ είχαν δέκα παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων) Μαρια Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Φύλλο πάγου της Ανταρκτικής
Το φύλλο πάγου της Ανταρκτικής είναι ένα από τα δύο πολικά καλύμματα πάγου της Γης. Καλύπτει περίπου το 98% της ηπείρου της Ανταρκτικής και είναι η μεγαλύτερη μεμονωμένη μάζα πάγου στη Γη. Καλύπτει έκταση σχεδόν 14 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιέχει 26,5 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα πάγου. Ένα κυβικό χιλιόμετρο πάγου ζυγίζει περίπου ένα μετρικό gigaton (1 εκατομμύριο τόνοι), που σημαίνει ότι το φύλλο πάγου ζυγίζει 26.500.000 gigatons. Περίπου το 61% του συνόλου του γλυκού νερού στη Γη διατηρείται στο φύλλο πάγου της Ανταρκτικής, ποσό που ισοδυναμεί με περίπου 58 μέτρα αύξησης της στάθμης της θάλασσας. Στην Ανατολική Ανταρκτική, το φύλλο πάγου στηρίζεται σε μια μεγάλη μάζα εδάφους, ενώ στη Δυτική Ανταρκτική η κοίτη μπορεί να εκτείνεται σε βάθος πάνω από 2.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Οι δορυφορικές μετρήσεις από τη NASA υποδεικνύουν ότι το πάχος του φύλλου αυξάνεται ακόμα πάνω από την ήπειρο, ξεπερνώντας τις απώλειες στα άκρα. Οι λόγοι που συμβαίνει αυτό δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως, αλλά οι προτάσεις περιλαμβάνουν τις κλιματολογικές επιπτώσεις στην ωκεάνια και την ατμοσφαιρική κυκλοφορία της τρύπας του όζοντος, και / ή τις χαμηλότερες θερμοκρασίες της επιφάνειας του ωκεανού καθώς τα θερμαινόμενα βαθιά νερά λιώνουν τον παγομανδύα υφαλοκρηπίδας.
Ιστορία
Η δημιουργία της Ανταρκτικής ξεκίνησε στο μέσο του Ηώκαινου πριν από περίπου 45,5 εκατομμύρια χρόνια και κλιμακώθηκε κατά τη διάρκεια της μετάβασης προς το Ολιγόκαινο πριν από περίπου 34 εκατομμύρια χρόνια. Τα επίπεδα CO2 ήταν τότε περίπου 760 ppm και είχαν μειωθεί από τα προηγούμενα επίπεδα των χιλιάδων ppm. Η μείωση του διοξειδίου του άνθρακα, με σημείο καμπής τα 600 ppm, ήταν ο πρωταρχικός παράγοντας σχηματισμού του παγετώνα της Ανταρκτικής. Ο σχηματισμός του παγετώνα ευνοήθηκε κατά το διάστημα που η τροχιά της Γης ευνόησε τα ψυχρά καλοκαίρια, αλλά οι διακυμάνσεις του δείκτη ισοτόπων οξυγόνου ήταν πολύ μεγάλες για να εξηγηθούν μόνο από την ανάπτυξη φύλλων πάγου στην Ανταρκτική, υποδεικνύοντας μια εποχή παγετώνων κάποιου μεγέθους. Το άνοιγμα του πορθμού του Ντρέικ μπορεί να διαδραμάτισε επίσης κάποιο ρόλο, αν και μοντέλα των αλλαγών υποδηλώνουν ότι τα μειωμένα επίπεδα CO2 ήταν πιο σημαντικά.
Το φύλλο πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής μειώθηκε κάπως κατά τη διάρκεια της θερμής πρώιμης εποχής του Πλειόκαινου, περίπου πριν από 5 έως 3 εκατομμύρια χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άνοιξε η θάλασσα Ρος. Αλλά δεν υπήρξε σημαντική μείωση στο χερσαίο πάγο της Ανατολικής Ανταρκτικής.
Αλλαγές από τα τέλη του εικοστού αιώνα
μικρογραφία|Μια εικόνα της Ανταρκτικής που διαφοροποιεί το έδαφος της (σκούρο γκρι) από τους παγομανδύες (ελάχιστη έκταση, ανοιχτό γκρι και μέγιστη έκταση, λευκό) αριστερά|μικρογραφία|Η βασική τοπογραφία (υπόβαθρο) της Ανταρκτικής, κρίσιμη για την κατανόηση της δυναμικής κίνησης των ηπειρωτικών φύλλων πάγου.
Θερμοκρασία
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2009, η τάση της μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας της Ανταρκτικής είναι θετική και σημαντική σε >0,05 °C/δεκαετία από το 1957. Η Δυτική Ανταρκτική έχει θερμανθεί περισσότερο από 0,1 °C/δεκαετία τα τελευταία 50 χρόνια, και η θέρμανση αυτή είναι ισχυρότερη το χειμώνα και την άνοιξη. Αν και αυτό αντισταθμίζεται εν μέρει από την ψύξη στην Ανατολική Ανταρκτική, το αποτέλεσμα αυτό περιορίζεται στις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Πλωτός και χερσαίος πάγος
Ο πάγος μπαίνει στο φύλλο μέσω της χιονοπτωσης. Αυτό το χιόνι στη συνέχεια συμπιέζεται για να σχηματίσει τον παγετώνα που κινείται υπό την επίδραση της βαρύτητας προς την ακτή. Το μεγαλύτερο μέρος του μεταφέρεται στην ακτή από γρήγορα κινούμενα ρεύματα πάγου. Ο πάγος στη συνέχεια περνά στον ωκεανό, σχηματίζοντας συχνά τεράστιους επιπλέοντες παγομανδύες υφαλοκρηπίδας. Οι παγομανδύες έπειτα λιώνουν ή υφίστανται διαρρήξεις που γεννούν παγόβουνα.
Οι ανωμαλίες στον πάγο της Ανταρκτικής έχουν ακολουθήσει περίπου το μοτίβο της υπερθέρμανσης, με τις μεγαλύτερες μειώσεις να συμβαίνουν στα παράλια της Δυτικής Ανταρκτικής. Ο θαλάσσιος πάγος της Ανατολικής Ανταρκτικής αυξάνεται από το 1978 και μετά, αν και όχι με στατιστικά σημαντικό ρυθμό. Η ατμοσφαιρική υπερθέρμανση συνδέεται άμεσα με τις μαζικές απώλειες στη Δυτική Ανταρκτική την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Αυτή η μαζική απώλεια είναι πιο πιθανό να οφείλεται στην αυξημένη τήξη των παγομανδυών λόγω αλλαγών στα πρότυπα κυκλοφορίας των ωκεανών (τα οποία μπορεί να συνδέονται με τις αλλαγές στην ατμοσφαιρική κυκλοφορία που μπορεί επίσης να εξηγήσουν τις τάσεις της θέρμανσης στη Δυτική Ανταρκτική). Η τήξη των παγομανδυών με τη σειρά της προκαλεί επιτάχυνση των ρευμάτων πάγου. Το λιώσιμο και η εξαφάνιση των πλωτών παγομανδυών θα έχει μια μικρή μόνο επίδραση στη στάθμη της θάλασσας, η οποία οφείλεται σε διαφορές αλατότητας. Η πιο σημαντική συνέπεια της αυξημένης τήξης τους είναι η επιτάχυνση των ρευμάτων πάγου στη γη που υποστηρίζονται από τους παγομαδύες αυτούς.
Πρόσφατες παρατηρήσεις
μικρογραφία|Απώλεια μάζας πάγου από το 2002, όπως μετράται από τα δεδομένα GRACE και GRACE Follow-On της NASA, ήταν 149 δισεκατομμύρια τόνοι ετησίως. (Ο χρόνος μεταξύ των έργων προκάλεσε κενό στα δεδομένα.) |182x182εσ Μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ενημέρωσε τα προηγούμενα αποτελέσματα από το 1979 έως το 2017, τα οποία βελτίωσαν τις χρονοσειρές για πιο ακριβή αποτελέσματα. Το άρθρο τους, που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2019, κάλυψε τέσσερις δεκαετίες πληροφοριών για την Ανταρκτική, αποκαλύπτοντας τη συνολική απώλεια μάζας που αυξήθηκε σταδιακά ανά δεκαετία.
40 ± 9 Gt/y από το 1979 έως το 1990, 50 ± 14 Gt/y από το 1989 έως το 2000, 166 ± 18 Gt/y από το 1999 έως το 2009 και τέλος 252 ± 26 Gt/y από το 2009 έως το 2017. Η πλειονότητα της απώλειας μάζας βρισκόταν στον τομέα της θάλασσας Άμουντσεν, η οποία παρουσίασε απώλειες έως και 159 ± 8 Gt/y. Υπάρχουν περιοχές που δεν έχουν υποστεί καθόλου απώλειες, όπως ο παγομανδύας East Ross.
Αυτή η βελτιωμένη μελέτη αποκάλυψε μια επιτάχυνση σχεδόν 280% σε διάστημα τεσσάρων δεκαετιών. Η μελέτη αμφισβητεί προηγούμενες υποθέσεις, όπως την πεποίθηση ότι η βαριά τήξη ξεκίνησε τη δεκαετία του 1940 έως το 1970, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιο πρόσφατες ανθρωπογενείς δράσεις έχουν προκαλέσει επιτάχυνση της τήξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φύλλο πάγου Κατηγορία:Ανταρκτική Κατηγορία:Κρυόσφαιρα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων 2001
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων 2001 (αγγλικά: 2001 FIFA Club World Championship) ήταν μια ποδοσφαιρική διοργάνωση της FIFA προγραματισμένη να διεξαχθεί στην Ισπανία το διάστημα μεταξύ 28 Ιουλίου - 12 Αυγούστου του 2001. Αυτή ακυρώθηκε εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων, κυρίως της κατάρρευσης της ISL, εμπορικού εταίρου της FIFA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων
Γεώργιος Σημηριώτης
Ο Γεώργιος Σημηριώτης ήταν Έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης και της γυμναστικής, ολυμπιονίκης το 1906. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Ήταν γιος του Παντελή Σημηριώτη, αδελφός της Εσμέ Σημηριώτου και ξάδελφος της Σοφίας Μαρίνου.
Είχε πάρει μέρος στην Μεσολυμπιάδα του 1906 κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο. Στους αγώνες που έγιναν στα κορτ του Ο.Α. Αθηνών ήταν δεύτερος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη την Σοφία Μαρίνου, στον τελικό έχασαν από τους Μαρί Ντεκουζί και Μαξ Ντεκουζί.
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ήταν πρώτος στο μονό το 1906 και το 1908. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1906 με συμπαίκτη τον Δημήτριο Συριώτη και το 1908 με συμπαίκτη τον Ιωάννη Κετσέα. το διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1906 με συμπαίκτρια την Λένα Πασπάτη και το 1908 με συμπαίκτρια την Σοφία Μαρίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Σούτλα
Ο Σούτλα ή Σότλα (κροατικά: Sutla, σλοβένικα: Sotla) είναι ποταμός της Σλοβενίας και της Κροατίας αριστερός παραπόταμος του Σάβου. Σχεδόν σε όλο το μήκος του είναι τα σύνορα μεταξύ Σλοβενίας και Κροατίας. Έχει μήκος περίπου 92 χλμ και λεκάνη απορροής γύρω στα 581 τετραγωνικά χλμ (εκ των οποίων 451 τετραγωνικά χλμ στη Σλοβενία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα
MDNA World Tour
Το MDNA World Tour είναι το τέταρτο live άλμπουμ από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2013, από την Live Nation Entertainment και την Interscope Records σε όλες τις μορφές, συμπεριλαμβανομένων ένα διπλό CD, DVD και Blu-ray. Η Μαντόνα είχε ξεκινήσει την The MDNA Tour για την προώθηση του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ της MDNA. Η περιοδεία ήταν μια εμπορική επιτυχία, αν και προκάλεσε μια σειρά από διαμάχες. Η συναυλία στο DVD είναι γυρισμένη στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Είναι σκηνοθετημένο από τους Danny B. Tull και Stephane Sennour και περιλαμβάνει μερικά πλάνα από άλλους σταθμούς της περιοδείας.
Προσωπικό
Από τα περιεχόμενα του MDNA World Tour CD:
Πιστοποιήσεις
DVD Άλμπουμ
Νεοπαγανισμός
Ο όρος Νεοπαγανισμός (ή Νεο-Παγανισμός, σύγχρονος παγανισμός) χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν μεγάλο αριθμό νέων θρησκευτικών κινημάτων, που βασίζονται κυρίως στα διάφορα παγανιστικά δόγματα, που προϋπήρχαν του Χριστιανισμού στην Ευρώπη. Τα Νεοπαγανιστικά κινήματα είναι ποικίλα και διαφορετικά, και μπορεί να συνδέονται με τον πολυθεϊσμό, τον ανιμισμό, τον πανθεϊσμό, τον πανενθεϊσμό κ.α. Αν και πολλά Νεοπαγανιστικά δόγματα προσπαθούν να αναβιώσουν τις παλιές τελετές αρχαίων παγανιστικών θρησκειών, άλλα έχουν αναπτύξει νέες και σύγχρονες μεθόδους λατρείας.
Ο Νεοπαγανισμός συναντάται στις αναπτυγμένες χώρες, βρίσκοντας μεγάλη απήχηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και τα Βαλκάνια. Η μεγαλύτερη Νεοπαγανιστική θρησκεία είναι η Γουίκα (Wicca), μικροομάδες της οποίας, καθώς και μεμονωμένα άτομα υπάρχουν και στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγανισμός Κατηγορία:Επανοικειοποιημένες λέξεις
Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία)
Το διαμέρισμα Μεσογείου Θάλασσας (τουρκικά: Akdeniz Bölgesi) είναι ένα από τα επτά διαμερίσματα της Τουρκίας. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Μικράς Ασίας στην περιοχή που αντιστοιχεί στην αρχαία Κιλικία, Λυκία και Παμφυλία. Η περιοχή συνορεύει στα ανατολικά και με τη Συρία.
Η έκταση του διαμερίσματος είναι 122.100 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 9.000.000 κατοίκους. Η περιοχή χωρίζεται σε 8 επαρχίες. Αυτές είναι:
Σημαντικότερες πόλεις είναι τα Άδανα και η Αττάλεια. Στην νότια ακτή της Τουρκίας βρίσκονται πολυάριθμες αρχαίες πόλεις όπως η Τερμησσός, η Φασηλίδα, η Αττάλεια, η Άσπενδος η Πέργη κ.α. .Στην περιοχή της Μεσογείου βρίσκεται η μεγάλη οροσειρά του Ταύρου με μέγιστο υψόμετρο 3.756 μέτρα.
Παραπομπές
Μεσογειου
Αδελαΐδα της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε
Η Αδελαΐδα, γερμ.: Adelaide von Weimar-Orlamünde (π. 1055 - 28 Μαρτίου 1100) από τον Οίκο της Βαϊμάρης ήταν κόρη του μαργράβου του Μάισσεν και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Μπάλενστετ, μετά παλατινή κόμισσα της Λοθαριγγίας και έπειτα παλατινή κόμισσα του Ρήνου.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη και κληρονόμος του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Μάισσεν και της Αδέλας των Ρέγκιναρ, κόρης του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια: την Όντα σύζυγο του Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών μαργράβου του Μάισσεν και την Κουνιγκγούντα, σύζυγο πρώτα του Γιαροπλούκ των Ρουρικιδών, γιο του Iζιασλάβ Α΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου, μετά του Kούνo του Nόρντχαϊμ, και τέλος του Βίπρεχτ φον Γκόιτς μάργραβου του Μάισσεν.
Πρώτος γάμος
Ο πρώτος σύζυγος της Aδελαΐδας ήταν ο Aδαλβέρτος Β΄ των Ασκάνια κόμης του Μπάλενστετ. Γύρω στο 1079 ο Aδαλβέρτος Β΄ δολοφονήθηκε από τον Έγκενο Β΄ ιππότη του Κόνραντσμπουργκ το 1079. Με τον Aδαλβέρτο Β΄ η Αδελαΐδα είχε τέκνα:
Δεύτερος γάμος
Μετά το τέλος του Aδαλβέρτου Β΄, η Αδελαΐδα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά περί το 1080, τον Χέρμαν Β΄ των Ετσονιδών παλατινό κόμη της Λοθαριγγίας. Αυτός σκοτώθηκε σε μονομαχία με τον Aλβέρτο Γ΄ κόμη του Ναμύρ, σε μάχη κοντά στο Ντάλεμ στις 20 Σεπτεμβρίου 1085. Με τον Χέρμαν Β΄ η Αδελαΐδα είχε δύο παιδιά, τα οποία και τα δύο απεβίωσαν νωρίς πριν από το 1085, των οποίων τα ονόματα είναι άγνωστα.
Τρίτος γάμος
Μετά το τέλος του Χέρμαν Β΄ το 1085, η Αδελαΐδα παντρεύτηκε ξανά. Τρίτος σύζυγός της ήταν ο Ερρίκος του Λάαχ παλατινός κόμης του Ρήνου, από τον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου. Από τουλάχιστον το 1097 και μετά, ο Ερρίκος ήταν ο διάδοχος ορισμένων από τα εδάφη και τους τίτλους του προηγούμενου συζύγου της Αδελαΐδας, τού Χέρμαν Β΄, αποκαλώντας τον εαυτό του «παλατινό κόμη του Ρήνου». Ο γάμος της Αδελαΐδας και του Ερρίκου ήταν χωρίς παιδιά. Ο Ερρίκος υιοθέτησε τον Ζήγκφρηντ, τον μικρότερο γιο της Aδελαΐδας από τον πρώτο γάμο της με τον Aδαλβέρτο Β΄, ως κληρονόμο του. Πράγματι μετά το τέλος του Ερρίκου Α΄ το 1099, ο Ζήγκφρηντ τον διαδέχθηκε ως παλατινός κόμης του Ρήνου.
Ίδρυμα της μονής Μαρίας Λάαχ
Το 1093 η Αδελαΐδα και ο τρίτος σύζυγός της Ερρίκος, ίδρυσαν το αβαείο Μαρία Λάαχ, με ιδιοκτησίες που είχε κληρονομήσει η Αδελαΐδα από τον πατέρα της Όθωνα. Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στην Παρθένο Μαρία και στον Άγιο Νικόλαο. Οι κατασκευαστικές εργασίες στο μοναστήρι διακόπηκαν με το τέλος της Αδελαΐδας το 1100. Το 1112 ο γιος της Αδελαΐδας, ο Ζήγκφρηντ, συνέχισε και ολοκλήρωσε τις οικοδομικές εργασίες.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γερμανίδες παλατινές κόμισσες Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος της Βαϊμάρης
ΟΝ Λεϊρία
Η Ουνιάο Ντεπορτίβα ντε Λεϊρία, πιο γνωστή ως Ουνιάο ντε Λεϊρία, είναι πορτογαλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Λεϊρία, στην Κεντρική Πορτογαλία. Με έτος ίδρυσης την 6η Ιουνίου 1966, αυτό τον καιρό αγωνίζεται στη Σεγκούντα Λίγκα, ενώ δίνει τις εντός έδρας αναμετρήσεις της στο Κάμπο ντα Πορτέλα, γήπεδο χωρητικότητας 2.500 θέσεων.
Ιστορία
Οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της Λεϊρία στην Πορτογαλία είναι οι ΣΚ Μπέιρα-Μαρ, Ασοσιασάο Ναβάλ 1º ντε Μάιο και Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα, οι οποίες βρίσκονται στην ίδια γεωγραφική περιοχή με αυτήν. Την σεζόν 1979–80, ο σύλλογος αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία, τερματίζοντας στην 13η θέση και αποτελώντας την πρώτη υποβιβαζόμενη ομάδα σύμφωνα με τον βαθμολογικό πίνακα του πρωταθλήματος.
Έχοντας δώσει σκληρές μάχες για την έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις στη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, ωστόσο υποβιβάστηκε μετά το πέρας της σεζόν 2007–08 στη δεύτερη κατηγορία, έχοντας τερματίσει στη τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Η ομάδα κατάφερε να επανέλθει άμεσα, τερματίζοντας δεύτερη πίσω από την πρωταθλήτρια ΣΚ Ολιανένσε.
Την σεζόν 2011–12, η ομάδα ταλανίστηκε από σοβαρά οικονομικά προβλήματα, με τους παίκτες να μην πληρώνονται τον μισθό τους επί σειρά μηνών, ενώ ο σύλλογος προέβη και σε τρεις αλλαγές προπονητών στη διάρκεια της σεζόν  και ο πρόεδρος Ζοάο Μπαρτολομέου παραιτήθηκε έπειτα από σε βάρος του κατηγορίες για αφερεγγιότητα σε βάρος των παικτών. Στις 29 Απριλίου 2012, καθώς οι περισσότεροι παίκτες του συλλόγου είχαν λύσει τα συμβόλαιά τους, μόνο οκτώ παίκτες εμφανίστηκαν στον αγωνιστικό χώρο για την εντός έδρας αναμέτρηση γα το πρωτάθλημα απέναντι στη ΣΝ Φεϊρένσε, με την τελική ήττα με σκορ 0–4 να έρχεται ως λογική συνέπεια. Ο σύλλογος έδωε τους δύο τελευταίους του αγώνες, απέναντι σε Μπενφίκα και ΣΝ Νασιονάλ, με πλήρη σύνθεση, όμως τρεις παίκτες προέρχονταν από την ομάδα νέων. Έχοντας αποτύχει να προλάβει την προθεσμία για την δήλωση συμμετοχής στην δεύτερη κατηγορία, η Λεϊρία αυτομάτως υποβιβάστηκε στην Γ΄ Κατηγορία. Έχοντας αναλάβει την δύσκολη αποστολή επανασχεδιασμού του ρόστερ από μηδενική βάση, η διοίκηση προσέλαβε αριθμό παικτών με στόχο την άμεση επάνοδο στις επαγγελματικές κατηγορίες,  ενώ μια δεύτερη ομάδα σχηματίστηκε και ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τοπιοκά πρωταθλήματα της Λεϊρία, υπό την τεχνική καθοδήγηση του παλαιού παίκτη του συλλόγου Λουίς Μπίλρο.
Γήπεδο
Φιλοξένησε, επίσης, το 2006 τον τελικό του Πορτογαλικού Σούπερ Καπ μεταξύ των ΦΚ Πόρτο και Βιτόρια ντε Σετούμπαλ, καθώς και αυτό της επόμενης σεζόν (Σπόρτινγκ Λισαβόνας 1–0 Πόρτο).
Ο αρχιτέκτονας που έκανε τα σχέδια του γηπέδου ήταν ο Τομάς Ταβέιρα, ο οποίος σχεδίασε κι άλλα γήπεδα ενόψει του Euro 2004 στα οποία περιλαμβάνονται το Εστάντιο Μουνισιπάλ ντε Αβέιρο της Μπέιρα Μαρ καθώς και το Στάδιο Ζοζέ Αλβαλάδε της Σπόρτινγκ. Οι χώροι του γηπέδου ανήκουν στον Δήμο της Λεϊρία.
Λόγω του υπερβολικού ενοικίου που υποχρεούταν να πληρώνει, η Λείρία μετακόμισε στο Εστάντιο Μουνισιπάλ στη γειτονική πόλη της Μαρίνια Γκράντε, ενόψει της σεζόν 2011–12. Κατά την επόμενη σεζόν ο σύλλογος μετακόμισε εκ νέου, αυτή την φορά στο Κάμπο ντα Πορτέλα στη Σάντα Καταρίνα ντα Σέρα, έδρα της ΟΝ Σέρα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Λεϊρία Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1966 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966
Γιούζνο-Σαχαλίνσκ
Το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ (Ρωσικά: «Южно-Сахалинск», κυριολεκτικά «Νότια Σαχαλίνη») είναι πόλη στη νήσο Σαχαλίνη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Σαχαλίνης της Ρωσίας. Λεγόταν Βλαντίμιροβκα (Влади́мировка) από το 1882 έως το 1905 και στη συνέχεια Τογιοχάρα (Ιαπωνικά: 豊原市 Χέπμπορν: Toyohara-shi) από το 1905 έως το 1946. Πληθυσμός: 181.728 (Απογραφή του 2010)· 175.085 (Απογραφή του 2002)· 159.299 (Απογραφή του 1989).
Ιστορία
Το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ ξεκίνησε ως ένας μικρός ρωσικός οικισμός με το όνομα Βλαντίμιροβκα, που ιδρύθηκε από καταδίκους το 1882. Η συνθήκη του Πόρτσμουθ το 1905, η οποία έφερε τέλος στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1904-1905, απένειμε το νότιο μισό της νήσου Σαχαλίνης στην Ιαπωνία. Η Βλαντίμιροβκα μετονομάστηκε σε Τογιοχάρα (δηλαδή «πλούσια πεδιάδα») και ήταν η νομαρχιακή πρωτεύουσα του Ιαπωνικού Νομού Καραφούτο.
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το ιαπωνικό τμήμα της νήσου Σαχαλίνης καταλήφθηκε από σοβιετικά στρατεύματα. Η κυριότητα της πόλης μεταφέρθηκε στη Σοβιετική Ένωση και μετονομάστηκε σε Γιούζνο-Σαχαλίνσκ («Νότια Σαχαλίνη»). Το καθεστώς της πόλης δόθηκε σε αυτήν το 1946.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ είναι αδελφοποιημένο με:
Παραπομπές
Κατηγορία:Όμπλαστ της Σαχαλίνης Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Προσηλυτισμός
Προσηλυτισμός ονομάζεται η προσπάθεια παρακίνησης ατόμων να υιοθετήσουν συγκεκριμένες απόψεις, και κυρίως θρησκευτικές αξίες. Η λέξη προέρχεται ετυμολογικά από το «προς» και τον παρακείμενο του ρήματος έρχομαι «ελήλυθα». Αν και ιστορικά χρησιμοποιήθηκε στην Καινή Διαθήκη για να περιγράψει τον εκχριστιανισμό των παγανιστών, σήμερα χρησιμοποιείται για να περιγράψει γενικότερα τις προσπάθειες άλλων θρησκειών να διαμορφώσουν τα πιστεύω ενός ατόμου, θρησκευόμενου ή μη, ώστε να υιοθετήσει την αντίστοιχη θρησκεία. Ο όρος έχει αρνητική σημασία και περιγράφει κυρίως τις βίαιες (σωματικά ή πνευματικά) προσπάθειες που χρησιμοποιούνται για να μεταπεισθεί ένα άτομο.
Το Σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο 13 παράγραφος 2 απαγορεύει τον προσηλυτισμό ο οποίος νομικά ορίζεται πιο περιορισμένα, για να μην θίγεται το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης του θρησκευτικού αισθήματος, ως «η με αθέμιτα μέσα προσπάθεια διείσδυσης στην θρησκευτική συνείδηση του άλλου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Κοινωνική ψυχολογία Κατηγορία:Θρησκευτική μεταστροφή
Εκπαιδευτικό αεροσκάφος
Το εκπαιδευτικό αεροσκάφος είναι μια κατηγορία αεροσκαφών ειδικά σχεδιασμένη για τη διευκόλυνση της εναέριας εκπαίδευσης των πιλότων και των πληρωμάτων αεροσκαφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Φίλιππος του Ντρε
Ο Φίλιππος του Ντρε (γαλικά: Philippe de Dreux, 1158 – 2 Νοεμβρίου 1217) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν Γάλλος ευγενής, επίσκοπος του Μποβέ και χαρακτηριστική φυσιογνωμία στην Γ' Σταυροφορία. Υπήρξε σύμμαχος του εξαδέλφου του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου και ένας από τους σημαντικότερους αντιπάλους του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου στις εκστρατείες των Γάλλων εναντίον του. Ως ιερέας μπορούσε να πραγματοποιεί ή να διαλύει γάμους. Χοροστάτησε στο γάμο του Κορράδου του Μομφερράτου με την Ισαβέλλα Α' της Ιερουσαλήμ κόρη του Αμαλρίκ Α' στην Πολιορκία της Άκρας (του οποίου το διαζύγιο είχε επικυρώσει), ενώ επικύρωσε και το διαζύγιο του εξαδέλφου του, Φίλιππου Αυγούστου με την Ίνγκεμποργκ της Δανίας, βασίλισσα της Γαλλίας.
Βιογραφία
Ο Φίλιππος του Ντρε ήταν τρίτος γιος του Ροβέρτου Α΄ του Ντρε και της τρίτης συζύγου του Αγνής του Μπωντεμόν, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ροβέρτος Β΄ του Ντρε. Έκανε την πρώτη ανεπιτυχή εκστρατεία του στην Παλαιστίνη (1180) υπό τον Ερρίκο Β΄ της Καμπανίας και τον Πέτρο του Κουρτεναί, η επίθεση στις δυνάμεις του Σαλαντίν ήταν αναποτελεσματική. Ο Ροβέρτος Β΄ του Ντρε και ο μικρότερος αδελφός του Φίλιππος έφτασαν με τις δυνάμεις τους στην Παλαιστίνη (1189). Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος σύντομα έγινε ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς του, γιατί ο Φίλιππος διέδωσε τη φήμη ότι ο Ριχάρδος ήταν ένας από τους υπεύθυνους για τον θάνατο του Κορράδου του Μομφερρατικού. Στη συνέχεια, πήγε στην Αυστρία όπου ο Ριχάρδος ήταν αιχμάλωτος, με σκοπό να καταφέρει τη συνέχιση της αιχμαλωσίας του. Ο Φίλιππος παρότρυνε τους απαγωγείς του Ριχάρδου να του συμπεριφέρονται άσχημα, αυτό τους έκανε τόσο θανάσιμους εχθρούς που ο Ριχάρδος τον αποκαλούσε "ληστή και εμπρηστή". Συνελήφθη από δυνάμεις των Ανδεγαυών (1197) και ο Ριχάρδος αρνήθηκε δύο φορές να τον απελευθερώσει (1197, 1199).
Το μίσος του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου απέναντι του ήταν τόσο μεγάλο, ώστε όταν ο Πέτρος της Καπούης ζήτησε από τον Ριχάρδο να απελευθερώσει τον Φίλιππο, ο Ριχάρδος απείλησε να τον ευνουχίσει. Ο Πάπας Κελεστίνος Γ΄ αντιπαθούσε επίσης τον Φίλιππο, περιορίστηκε στη Ρουέν και μετά από μιά απόπειρα απόδρασης μετακινήθηκε στη Σινόν. Απελευθερώθηκε μόνο μετά τον θάνατο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου όταν ο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του Ιωάννης της Αγγλίας συμφώνησε να τον ανταλλάξει με τον αιχμάλωτο επίσκοπο του Καμπραί (1200). Στράφηκε εναντίον των Καθαρών στη νότια Γαλλία, με τον Ρενώ επίσκοπο του Σαρτρ πήγε να υποστηρίξει τον Σίμων Δ΄ του Μονφόρ. Στη Γαλλία ο ξάδελφός του Φίλιππος Αύγουστος τον υποστήριξε στη διαμάχη του με τον Ρενώ ντε Νταμαρτέν που είχε συμμαχήσει με τον Ιωάννη τον Ακτήμονα (1212), ενώ αργότερα συμμετείχε (1214) σαν στρατιώτης στον θρίαμβο στη μάχη του Μπουβίν εναντίον των Άγγλων. Στη διάρκεια της μάχης έριξε στην παγίδα και μπόρεσε να αιχμαλωτίσει τον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο, κόμη του Σόλσμπερι. Την ίδια χρονιά ίδρυσε το "Αβαείο του Πέντεμοντ" μια Κιστερκιανή μονή που οι μετέπειτα κατασκευές υπάρχουν στο Παρίσι μέχρι και σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Τέταρτο (μουσική)
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ένα τέταρτο με την ουρίτσα προς τα πάνω, ένα τέταρτο με την ουρίτσα προς τα κάτω και μία παύση τετάρτου δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Τέσσερα τέταρτα. Τα τέταρτα είναι οι μικρότερες αξίες που δε συνδέονται μεταξύ τους με οριζόντια γραμμή. Ένα τέταρτο είναι μια μουσική νότα που διαρκεί το ένα τέταρτο του χρόνου ενός ολόκληρου. Τα τέταρτα συμβολίζονται με ένα μαύρο ωοειδές κεφάλι και μία ίσια ουρίτσα χωρίς αγκύλη. Η ουρίτσα συνήθως δείχνει προς τα πάνω αν βρίσκεται κάτω από τη μεσαία γραμμή του πενταγράμμου και προς τα κάτω αν ακουμπά στη μεσαία γραμμή ή βρίσκεται πάνω από αυτήν. Μία ουρίτσα προς τα πάνω τοποθετείται στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού της νότας, ενώ μία ουρίτσα προς τα κάτω τοποθετείται στα αριστερά (βλ. εικόνα). Το αντίστοιχο σύμβολο Unicode είναι U+2669 ( ♩ ).
Μία παύση τετάρτου υποδηλώνει μία σιωπή που έχει την ίδια διάρκεια με ένα τέταρτο. Συνήθως εμφανίζεται με το σύμβολο 20x20εσ ή περιστασιακά, με το παλαιότερο σύμβολο 14x14εσ.
Ιστορία
Η νότα προέρχεται από τη semiminima ('αξία με μισό χρόνο από το μισό') που χρησιμοποιούνταν στη μεσαιωνική σημειογραφία. Η αντίστοιχη λέξη για το τέταρτο που χρησιμοποιείται στα βρετανικά αγγλικά ("crotchet") προέρχεται από την παλαιά γαλλική crochet, που σημαίνει «μικρός γάντζος», υποκοριστικό του croc (= γάντζος), λόγω του γάντζου που περιλάμβανε η νότα στη μεσαιωνική σημειογραφία όταν γραφόταν με μαύρο χρώμα.
Το τέταρτο διαρκεί τον μισό χρόνο από ένα μισό και τον διπλάσιο από ένα όγδοο. Αποτελεί κάθε χρόνο του μέτρου 4/4. Ο αντίστοιχος αμερικανικός αγγλικός όρος "quarter note" είναι μεταφραστικό δάνειο του γερμανικού Viertelnote. Τα ονόματα αυτής της νότας (και της αντίστοιχης παύσης) σε πολλές άλλες γλώσσες αποτελούν μεταφραστικά δάνεια από την ίδια ρίζα· οι ρομανικές γλώσσες χρησιμοποιούν συνήθως έναν όρο που προέρχεται από το λατινικό negra που σημαίνει "μαύρη".
Οι καταλανικές, γαλλικές, γαλικιανές και ισπανικές ονομασίες της νότας (όλα σημαίνουν «μαύρο») προέρχονται από το γεγονός ότι η semiminima ήταν η μεγαλύτερη σε αξία νότα που ήταν χρωματισμένη στη μεσαιωνική σημειογραφία όταν χρησιμοποιούνταν άσπρο χρώμα για τις μη χρωματισμένες, κάτι που ισχύει και για τη σύγχρονη μορφή.
Τα αντίστοιχα βουλγαρικά, κινεζικά, κροατικά, τσεχικά, ιαπωνικά, κορεατικά, νορβηγικά, πολωνικά, ρωσικά, σερβικά και σλοβακικά ονόματα σημαίνουν «τέταρτο» (για τη νότα) και «παύση τετάρτου».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξίες (μουσική)
Microsoft Solitaire
Το Microsoft Solitaire είναι ένα από τα πιο γνωστά παιχνίδια των Windows. Βασίζεται στο κλασικό παιχνίδι τράπουλας πασιέντζα.
Ιστορικό
Ξεκίνησε το 1990 και περιλαμβανόταν στα Windows 3.0. Το κλασικό παιχνίδι της Πασιέντζας είναι επίσης γνωστό και ως Πασιέντζα Klondike. Αυτό το παιχνίδι υπάρχει εδώ και πολύ καιρό, και παρόλο που αρχικά παιζόταν με μια φυσική τράπουλα, πολλοί άνθρωποι το θυμούνται επίσης ως ένα από τα κλασικά παιχνίδια στον υπολογιστή. Από τότε το παιχνίδι περιλαμβανόταν σε όλες τις εκδόσεις των Windows. Τις τράπουλες στην πρώτη έκδοση του παιχνιδιού τις σχεδίαζε ο Evan Roth σε συνεργασία με το Cooper-Hewitt National Design Museum της Νέας Υόρκης. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο και στα Windows 8, ως Microsoft Solitaire Collection, αλλά μόνο αν γίνει εγκατάσταση από το Windows Store.
Αντιδράσεις
Το χάσιμο των επιχειρήσεων από τους υπαλλήλους να παίζουν πασιέντζα στους υπολογιστές έχει γίνει μια κοινή ανησυχία, δεδομένου ότι έγινε πρότυπο για τα Microsoft Windows. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι από το 2006, όταν ένας εργάτης απολύθηκε από τον Μάικλ Μπλούμπεργκ, όταν αυτός είδε το εικονίδιο του παιχνιδιού στην επιφάνεια εργασίας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια της Microsoft
Γιάννης Κουράκης
Ο Γιάννης Κουράκης (γενν. 6 Οκτωβρίου 1955) είναι Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Σήμερα είναι:
Κοινοβουλευτική Δράση
Εξελέγη Βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993, του 1996 και του 2000. Ως βουλευτής συμμετείχε στις Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Μετά τις εκλογές του 2000 εξελέγη Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής. Συμμετείχε σε διάφορους Τομείς Εργασίας του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Εισηγητής πολλών Νομοσχεδίων κυρίως στα θέματα Κοινωνικής Φροντίδας και Εργασίας.
Κυβερνητική Δράση
Διετέλεσε Υφυπουργός Πολιτισμού αρμόδιος σε θέματα Αθλητισμού (Περίοδος  24 Οκτωβρίου 2001 - 30 Αυγούστου 2002), θέση από την οποία παραιτήθηκε όταν έθεσε υποψηφιότητα για Δήμαρχος Ηρακλείου, όπου και εξελέγη. Η θητεία του συνοδεύτηκε με μεγάλο και καινοτόμο έργο:
Πολιτική -Συνδικαλιστική Δράση
Ευρωπαϊκή Πολιτική Δράση
Διατελεί:
Έχει διατελέσει:
Λοιπές δράσεις σε τομείς του Αθλητισμού
Ασχολήθηκε με τον Ερασιτεχνικό και Μαζικό Αθλητισμό.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Εργάζεται στη ΔΕΗ-ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αθλητισμού Κατηγορία:Δήμαρχοι Ηρακλείου Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Σελίμ Β΄
Ο Σελίμ Β΄ (II. Selim, 28 Μαΐου 1524 - 15 Δεκεμβρίου 1574), γνωστός επίσης ως "Σελίμ ο μέθυσος" στη δύση και ως "Σελίμ ο ξανθός" στην ανατολή, ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1566 έως το θάνατό του το 1574. Ήταν γιος του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς και της χασεκί Χουρέμ Σουλτάν. Ο Σελίμ δεν ήταν υποψήφιος για το θρόνο μέχρι που ο αδελφός του, ηγεμόνας Μεχμέτ, πέθανε από ευλογιά, ο επίσης αδελφός του, ηγεμόνας Μουσταφά, στραγγαλίστηκε μέχρι θανάτου από τον πατέρα του και ο αδελφός του, ηγεμόνας Βαγιαζήτ, σκοτώθηκε σε μία συντονισμένη προσπάθεια ανάμεσα σ' αυτόν και τον πατέρα του. Η βασιλεία του χαρακτηρίζεται γενικά ως η έναρξη της παρακμής για την Οθωμανική αυτοκρατορία, μετά την εξαιρετική βασιλεία του πατέρα του. Ο Σελίμ Β' ήταν επίσης ο 90ός χαλίφης του Ισλάμ. Η προσωνυμία "ο μέθυσος" οφειλόταν στη συχνή μέθη του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη το 1524. Ήταν αδελφός του Ηγεμόνα Μαχμούτ, του Ηγεμόνα Μουράτ, της Φατμά Σουλτάν, του Ηγεμόνα Μουσταφά, της Ραζιγιέ Σουλτάν, του Ηγεμόνα Μεχμέτ, της Μιχριμάχ Σουλτάν, του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ, του Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ και του Ηγεμόνα Αμπντουλάχ.
Όταν πέθανε ο πατέρας του το 1566, κατά την πολιορκία του φρουρίου Σίγκετβαρ, ήταν γενικός διοικητής της Κιουτάχειας. Τότε ο Μέγας Βεζίρης Σοκολού Μεχμέτ Πασάς απέκρυψε από το στρατό τον θάνατο του Σουλτάνου προκειμένου να μη πτοηθεί το ηθικό του, ειδοποιώντας παράλληλα τον διάδοχο Σελίμ. Ο τελευταίος επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη και στις 7 Σεπτεμβρίου (1566) ανακηρύχθηκε Σουλτάνος. Στη συνέχεια μετέβη προς συνάντηση του στρατού στο Βελιγράδι, όπου μετά την άφιξή του έγινε γνωστός στο στρατό ο θάνατος του πατέρα του.
Βασιλεία του Σελίμ Β΄
thumb|right|200px|Ο Σελίμ Β΄ σε Οθωμανική Μινιατούρα. Ο Σελίμ ο Β΄ ήταν ο πρώτος Σουλτάνος στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που εγκατέλειψε τη διακυβέρνηση της χώρας στο μέγα βεζίρη και τους υπουργούς του. Υπήρξε ιδιαίτερα λάτρης των απολαύσεων και της καλοπέρασης. Επηρεαζόταν εύκολα από το χαρέμι του αλλά και το τάγμα των Γενίτσαρων. Πολλοί θεωρούν ότι η βασιλεία του συμπίπτει με την απαρχή της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Κατακτήσεις
Παρά ταύτα σπουδαία ιστορικά γεγονότα σημάδεψαν τη βασιλεία του, σημαντικότερα των οποίων ήταν: η επανάκτηση της Υεμένης, η συνομολόγηση της συνθήκης της Αδριανούπολης (17 Φεβρουαρίου 1568) μεταξύ των Αψβούργων της Αυστρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το μεγαλεπήβολο σχέδιο διάνοιξης διώρυγας - ζεύξης των ποταμών Βόλγα και Ντον που κατέληξε σε πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, μετά από προδοσία, η κατάληψη της Κύπρου που έθεσε τέλος στην Ενετοκρατία της νήσου, συνέπεια της οποίας ήταν τον επόμενο χρόνο η ναυμαχία της Ναυπάκτου, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε η κατάληψη της Τυνησίας, κ.ά.
Ο Σελίμ Β΄ επιχείρησε εκστρατεία εναντίον της Ρωσίας, η οποία απέτυχε παταγωδώς και στη συνέχεια κυρίευσε την Υεμένη. Παρά τις προειδοποιήσεις του Βεζύρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά κατέλαβε τη Κύπρο, το 1571, σφάζοντας μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Αυτή η κίνηση είχε σαν αποτέλεσμα να συνασπιστούν οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, δηλαδή η Ισπανία, το κράτος του Πάπα, η Γερμανική Αυτοκρατορία, η Βενετία και η Μάλτα, και στη ναυμαχία της Ναυπάκτου να καταστρέψουν τον Τουρκικό στόλο. Παρ' όλα αυτά οι Οθωμανοί κατάφεραν το 1574, μερικούς μήνες πριν το θάνατο του Σελίμ Β΄, να καταλάβουν την Τυνησία, την οποία ήλεγχαν οι Ισπανοί, και να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στη Μεσόγειο.
Οικογένεια
Σύζυγος
Επίσης, είχε μία παλλακίδα:
Γιοί
Κόρες
Θάνατος και ταφή
Ο Σελίμ Β΄ πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου 1574 (50 ετών) γλιστρώντας από το μπαλκόνι και πέφτοντας έπειτα στον τρούλο του ανακτόρου Τοπ Καπί, ενώ βρισκόταν, όπως υποστηρίχθηκε, σε κατάσταση μέθης. Ο λαός τού έδωσε το παρωνύμιο «Μεστ», που σημαίνει μέθυσος. Η ταφή του έγινε τρεις ημέρες αργότερα σε κρύπτη στην Αγία Σοφία, που είχε ήδη μεταβληθεί σε τζαμί. Ωστόσο είχε φτιαχτεί προς τιμήν του το Τέμενος Σελιμιγιέ το οποίο βρίσκεται στην Αδριανούπολη και χτίστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Κωνσταντίνος Ζέγγελης
Ο Κωνσταντίνος Ζέγγελης (1870 – 18 Αυγούστου 1957) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου τον 20ο αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1870, με την καταγωγή του να είναι από την Τρίπολη Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο δικηγόρος και βουλευτής Δημήτριος Ζέγγελης, και αδελφός του ο οικονομολόγος Ηλίας Ζέγγελης. Θείος του (αδελφός της μητέρας του) ήταν ο Θεόδωρος Αρεταίος. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αναγορεύθηκε διδάκτορας των Φυσικών Επιστημών το 1891. Μετέβη για σπουδές στο εξωτερικό και σπούδασε χημεία στα Πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης, Λειψίας, Γενεύης και Παρισιού.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε Υφηγητής της Γενικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1895 και καθηγητής της Φυσικής Χημείας το 1904 στη θέση του αποθανόντος Αναστάσιου Χρηστομάνου. Στο ενδιάμεσο, το 1897, διορίσθηκε καθηγητής Χημείας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Υπήρξε ο πρώτος φυσικοχημικός του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απολύθηκε το 1910 και ξαναδιορίστηκε το 1912. Αποχώρησε από την Έδρα της Ανοργάνου Χημείας το 1938.
Υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1924-25 και ιδρυτής της Πανεπιστημιακής Λέσχης. Ακόμη, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1914-1915 και 1933-1934 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου. Διορίσθηκε ακαδημαϊκός από τη σύσταση της Ακαδημίας Αθηνών και εξελέγη τρίτος πρόεδρός της (1928). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1938, όταν η δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά άλλαξε τα αποχώρησης. Από τότε ασχολιόταν κυρίως με τα καθήκοντα του στην Ακαδημία Αθηνών.
Διετέλεσε Γερουσιαστής, αντιπρόσωπος του Πανεπιστημίου των Ανωτάτων Σχολών και της Ακαδημίας και αντιπρόεδρος της Γερουσίας (1929-30). Την περίοδο της θητείας του στην Γερουσία προώθησε τα σχέδια για τον Οργανισμό του Πανεπιστημίου Αθηνών, και τη νομοθετική κατοχύρωση της Ένωσης Ελλήνων Χημικών. Διατηρούσε επίσης καλές φιλικές σχέσεις με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, γεγονός που τον βοήθησε να κατέχει ισχυρή θέση. Ήταν τακτικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Χημείας. Μετά την λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στάλθηκε μαζί με άλλους πανεπιστημιακούς στη Μακεδονία, για να ερευνήσει τις ωμότητητες των Βουλγάρων στον ντόπιο πληθυσμό. Τις παρατηρήσεις τους αυτές τις εξέδωσαν σε βιβλίο γραμμένο στα ελληνικά και τα γαλλικά, και μέσω παρουσιάσεων σε γαλλικά πανεπιστήμια κατέδειξαν τις πράξεις των Βουλγάρων στον Ευρωπαϊκό λαό. Μεταξύ των παρασήμων τα οποία έλαβε, είναι και αυτό της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας και του Χρυσού σταυρού του Φοίνικα του Γεωργίου της Ελλάδας και του Ταξιάρχη του Τάγματος Μαυριτίου και Λαζάρου της Ιταλίας.