cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου
Ίδρυση του κλάδου
Ο αδελφός της Ειρήνης Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου πέθανε τον Ιανουάριο του 1305 χωρίς κληρονόμους, όρισε διάδοχο του στην μαρκιωνία του Μομφερράτου την Ειρήνη και τους γιους της. Οι απεσταλμένοι του Μομφερράτου έφτασαν τον Μάρτιο στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησαν από την Ειρήνη να στείλει έναν από τους γιους της να κυβερνήσει την μαρκιωνία. Ο Ανδρόνικος Β΄ ήθελε να στείλει τον μικρότερο γιο τους Δημήτριο, η Ειρήνη αντίθετα έστειλε τον δεύτερο Θεόδωρο που ήταν μεγαλύτερος και ζούσε στην Θεσσαλονίκη. Η Ειρήνη ήθελε στην αρχή να στείλει τον μεγαλύτερο γιο τους Ιωάννη, στην πρόταση αντιτάχθηκε ο Πατριάρχης Αθανάσιος Α΄ επειδή ο Ιωάννης ήταν τρίτος σε σειρά διαδοχής στον Βυζαντινό θρόνο και βρισκόταν η θέση του σε κίνδυνο. Πολλοί συντηρητικοί Βυζαντινοί αντιτάχθηκαν σκληρά επειδή η αποστολή ενός μέλους της αυτοκρατορικής οικογένειας στην δύση θα είχε σαν αποτέλεσμα νέα επίθεση των Λατίνων, ο πάπας όμως τους καθησύχασε και το απέκλεισε. Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος έφτασε στην Ιταλία στα τέλη καλοκαιριού του 1306, σε ηλικία 15 ετών. Ένας πολύ πιθανός λόγος για την καθυστέρηση ήταν η δυσκολία του Ανδρόνικου Β΄ να συγκεντρώσει τα απαραίτητα πλοία για το ταξίδι του γιου του. Ο μαρκήσιος του Σαλούτσο Μαμφρέδος Δ΄ του Σαλούτσο από την άλλη ισχυριζόταν ότι η χήρα του Ιωάννη Α΄ Μαργαρίτα ήταν έγκυος, είχαν δικό τους διάδοχο δεν χρειαζόντουσαν άλλον από την ανατολή, ο Θεόδωρος έφυγε μόνο όταν οι ισχυρισμοί του Μαμφρέδου αποδείχτηκαν ψευδείς. Πριν την αναχώρηση του ο Θεόδωρος παντρεύτηκε την Αρτζεντίνα Σπινόλα, την κόρη ενός Βενετού εμπόρου που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη. Οι συντηρητικοί κύκλοι της Κωνσταντινούπολης εξοργίστηκαν έντονα τόσο με τον εκλατινισμό ενός αυτοκρατορικού πρίγκιπα όσο και με τον γάμο του με μια Λατίνα κοινή. Ο πραγματικός λόγος που πάντρεψε ο Ανδρόνικος Β΄ τον γιο του με μία κοινή ήταν η βοήθεια που του είχε προσφέρει η Δημοκρατία της Γένοβας στην Καταλανική εκστρατεία στη Μικρά Ασία. Οι Βυζαντινοί φοβήθηκαν ότι ο Θεόδωρος θα εκλατινιζόταν πολύ γρήγορα, ασπάστηκε πραγματικά αμέσως την Καθολική θρησκεία, στα ταξίδια που έκανε στην Κωνσταντινούπολη οι Βυζαντινοί τρόμαζαν για την δυτική εμφάνιση του και το ξυρισμένο του πρόσωπο. Την δεκαετία του 1320 ο Θεόδωρος ήταν το βασικό όργανο που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του στις διαπραγματεύσεις για την ένωση των δύο εκκλησιών, ένα έργο του δείχνει ότι ήταν βαθιά επηρεασμένος από τις Λατινικές ιδέες. Ο Θεόδωρος Α΄ ασχολήθηκε με πάθος μέχρι το τέλος της ζωής του με την διατήρηση και την συντήρηση της μαρκιωνίας.
Εκλατινισμός
thumb|250px|right|Χρυσό νόμισμα του [[Ιωάννης-Γεώργιος του Μομφερράτου|Ιωάννη-Γεώργιου, τελευταίου μαρκήσιου του Μομφερράτου]] Ο Θεόδωρος ίδρυσε την δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου που κυβέρνησε την μαρκιωνία μέχρι τον 16ο αιώνα σύμφωνα με τον Βυζαντινό τρόπο διαδοχής. Οι Παλαιολόγοι του Μομφερράτου εκλατινίστηκαν αλλά κράτησαν πολλές Ελληνικές συνήθειες όπως τα ονόματα και οι ισχυροί δεσμοί με την Γένοβα. Η σύζυγος του Αρτζεντίνα Σπινόλα αναφέρεται ως κοινή, ανήκε ωστόσο σε πολύ ισχυρή εμπορική οικογένεια της Γένοβας. Ο εγγονός του Θεόδωρου Α΄ Θεόδωρος Β΄ του Μομφερράτου κατόρθωσε την περίοδο 1409-1413 να αναλάβει την διοίκηση της Γένοβας. Ο γιος και διάδοχος του Θεοδώρου Α΄ Ιωάννης Β΄ του Μομφερράτου εκμεταλλεύτηκε τον Βυζαντινό Εμφύλιο που ξέσπασε ανάμεσα στον δισέγγονο του Ανδρόνικου Β΄ Ιωάννη Ε΄ και τον Ιωάννη Καντακουζηνό για να επιτεθεί στην αυτοκρατορία και να κατακτήσει την Θεσσαλονίκη. Ο Ιωάννης ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του Ιωάννη Ε΄ Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος είχε αποκληρωθεί από τον παππού του Ανδρόνικο Β΄, οπότε ήταν ο νόμιμος διάδοχος του Βυζαντινού θρόνου. Ο Ιωάννης Β΄ ζήτησε από τον πάπα να αναγνωρίσει τα δικαιώματα του στην Θεσσαλονίκη και να τον βοηθήσει να κατακτήσει την αυτοκρατορία. Οι προσπάθειες κατέληξαν σε αποτυχία, καμιά σοβαρή εκστρατεία δεν πραγματοποιήθηκε. Οι διάδοχοι του Ιωάννη Β΄ εξακολουθούσαν να είναι διεκδικητές του Βυζαντινού θρόνου αλλά ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το θέμα, το ενδιαφέρον τους στράφηκε μονάχα στην δύση. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β´ Παλαιολόγος και ο Πάπας Μαρτίνος Ε΄ επέλεξαν την δισέγγονο του Θεοδώρου Α΄ Σοφία του Μομφερράτου να παντρευτεί τον μακρινό της ξάδελφο και διάδοχο του Βυζαντινού θρόνου Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο (1420). Ο Μανουήλ Β΄ συμφώνησε λόγω των συνδέσεων της Σοφίας με το Μομφερράτο και την Γένοβα που ήταν πολύτιμοι σύμμαχοι και λόγω της πρότασης του πάπα. Ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ ενδιαφερόταν να εξασφαλίσει μια ισχυρή συμμαχία στην μαρκιονία του Μομφερράτου με έναν αυτοκρατορικό γάμο. Ο γάμος δεν ήταν ευτυχής, ο Ιωάννης Η΄ βρήκε την Σοφία αντιπαθή και την εγκατάλειψε (1426), την επόμενη χρονιά η Σοφία επέστρεψε στην Ιταλία (1427).
Κατάρρευση του κλάδου
Οι Παλαιολόγοι του Μομφερράτου συνδέθηκαν πολλές φορές με γάμο με ισχυρούς άντρες από τον Οίκο της Σαβοΐας. Η κόρη του Θεοδώρου Α΄ Γιολάντα Παλαιολογίνα παντρεύτηκε τον Αίμων της Σαβοΐας (1330), ο Αμεδαίος Ζ΄ της Σαβοΐας πάντρεψε την κόρη του Ιωάννα με τον Ιωάννη-Ιάκωβο του Μομφερράτου. Ο στόχος του γάμου ανάμεσα στον Αίμων και την Γιολάντα ήταν να διαδεχτεί την μαρκησία ο Οίκος της Σαβοΐας όταν ξεκληριστούν οι Παλαιολόγοι. Ο τελευταίος αρρήν εκπρόσωπος των Παλαιολόγων του Μομφερράτου Ιωάννης-Γεώργιος του Μομφερράτου πέθανε το 1553, την μαρκιωνία διεκδίκησε ο Κάρολος Γ΄ της Σαβοΐας αλλά ο αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος όρισε διάδοχο τον Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα. Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ της Σαρδηνίας μέλος του Οίκου της Σαβοΐας εξασφάλισε την διαδοχή του Μομφερράτου (1708), η κατοχή επικυρώθηκε με την Συνθήκη της Ουτρέχτης όταν έληξε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής (1713). Ο Οίκος της Σαβοΐας κυβέρνησε ολόκληρο το βασίλειο της Ιταλίας την περίοδο 1861-1946, είχε πολλές ρίζες από τους Παλαιολόγους του Μομφερράτου. Ο Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα που διαδέχθηκε τους Παλαιολόγους στην μαρκιωνία του Μομφερράτου είχε παντρευτεί την Μαργαρίτα Παλαιολογίνα ανεψιά του Ιωάννη-Γεωργίου, ο στόχος του γάμου του ήταν να εξασφαλίσει την διαδοχή. Με τον θάνατο της Μαργαρίτας (1566) οι Παλαιολόγοι του Μομφερράτου ξεκληρίστηκαν, η οικογένεια του Φρειδερίκου Β΄, ο Οίκος του Γκοντζάγκα κυβέρνησε το Μομφερράτο μέχρι την εποχή που αντικαταστάθηκε από τον Οίκο της Σαβοΐας. Οι Παλαιολόγοι του Μομφερράτου συνεχίζονται μέχρι και σήμερα με τους Παλαιολόγους του Οριούτσι, γενάρχης τους ο Φλαμίνιο Παλαιολόγος νόθος γιος του Ιωάννη Γεωργίου. Το όνομα "Παλαιολόγοι του Μομφερράτου" καταγράφεται σε πολλά Ελληνικά νησιά όπως την Κεφαλλονιά μέχρι τον 17ο αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλικές οικογένειες ευγενών Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Μομφερράτο
Αγγίτης Δράμας
Ο Αγγίτης είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοκκινογείων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Προσοτσάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Δράμας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Δράμας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Ο Αγγίτης είναι πεδινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Δράμας. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Φαλακρού όρους και πολύ κοντά στις πηγές του ποταμού Αγγίτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει πρίπου 24 χλμ. ΒΔ. της Δράμας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Νέο Καλαπότι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κουμπαλίστης του νομού Δράμας. Το 1950 μετονομάστηκε σε Αγγίτης. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοκκινογείων και προσαρτήθηκε στον δήμο Προσοτσάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας
Σεντόνι
Ένα σεντόνι είναι ένα κομμάτι υφάσματος που τοποθετείται κάτω από τους κατακλινόμενους, δηλαδή πάνω από το στρώμα.
Τα σεντόνια μπορούν να πλυθούν πιο εύκολα από τα στρώματα και όταν χρησιμοποιούνται σωστά προσφέρουν καλύτερη υγιεινή για τους κατακλινόμενους αλλά και τους προστατεύουν από ακάρεα και άλλα παράσιτα.
Σε ορισμένες ασιατικές χώρες, όπως η Κίνα, τα κατωσέντονα δεν χρησιμοποιούνται.
Κατηγορία:Κατοικία
Ισότοπα του ρηνίου
Το ρήνιο (Re) που απαντά στη φύση αποτελείται κατά 37,4% από το σταθερό ισότοπο 185Re,και κατά 62,6% από το ασταθές ραδιοϊσότοπο 187Re το οποίο όμως έχει πολύ μεγάλο χρόνο ημιζωής.
Σημειώσεις
Ρηνιο
Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια
Η επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια (γνωστή και ως ΟΥΝΣΚΟΜΠ - UNSCOB) συγκροτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1947 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (ψήφισμα 109 (2)), μετά από αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης λόγω της παρέμβασης κομμουνιστικών κρατών στα βόρεια στα εξωτερικά της.
Παράπονο στο Συμβούλιο Ασφαλείας
Στις 3 Δεκεμβρίου 1946, η ελληνική κυβέρνηση παραπονέθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για την παρέμβαση των βόρειων κομμουνιστών γειτόνων της στα εσωτερικά της ζητήματα. Το Συμβούλιο ξεκίνησε έρευνα αλλά απέτυχε να οδηγήσει σε κάποια απόφαση όσον αφορά το παράπονο της Ελλάδας και έτσι πέρασε το ζήτημα στην Γενική Συνέλευση.
Ίδρυση
Με το ψήφισμα 109 (2) της 21ης Οκτωβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση συγκρότησε την Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια. 9 εκ των 11 μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Ολλανδίας, παρείχαν το καθένα από δύο μέλη για την επιτροπή. Η Σοβιετική Ένωση και η Πολωνία αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Τα 4 εμπλεκόμενα μέρη υποχρεώθηκαν να βρουν ειρηνική λύση στις διαφορές τους.
Τοποθέτηση παρατηρητών
Η Γενική Συνέλευση συμβούλευσε την επιτροπή να επιτηρεί την πρόοδο και να παράσχει υποστήριξη αν χρειαστεί. Η επιτροπή διόρισε ομάδες παρατηρητών αλλά υπήρξαν προβλήματα επειδή οι βόρειοι γείτονες της Ελλάδας αρνήθηκαν την είσοδο τους στο έδαφος τους. Η επιτροπή απέστειλε τους παρατηρητές της σε 7 βάσεις περιπολίας κατά μήκος της βόρειας Ελλάδας, οι οποίες χρησιμοποιούνταν ως λειτουργικές βάσεις για πολυήμερες περιπολίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Κωνσταντίνος Σχινάς
Ο Κωνσταντίνος Σχινάς (Κωνσταντινούπολη 3 Οκτωβρίου 1801- Βιέννη 12 Μαΐου 1870) ήταν Έλληνας νομομαθής, πολιτικός και ο πρώτος πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Σχινάδων. Με την έκρηξη της επανάστασης ο Σχινάς πήγε στο Βερολίνο και το Παρίσι για να σπουδάσει νομικά. Επί Καποδίστρια διορίστηκε πάρεδρος στη Γραμματεία Εσωτερικών. Το 1833 διορίστηκε μέλος στην επιτροπή εξακρίβωσης της οικονομικής κατάστασης της Εκκλησίας και των μοναστηριών καθώς και πρόεδρος της επιτροπής για την οργάνωση των σχολείων. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου που διόρισε η Αντιβασιλεία και επίτροπος επικρατείας στην Ιερά Σύνοδο. Από τη θέση του υπουργού διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δίκη των Πλαπούτα, Κολοκοτρώνη κ.ά. Αν και απείλησε τους δικαστές Πολυζωίδη και Τερτσέτη να υπογράψουν την καταδίκη των κατηγορουμένων, δεν κατάφερε να τους πείσει. Μετά τη δίκη του Κολοκοτρώνη παρέπεμψε σε δίκη τον Πολυζωίδη και τον Τσερτσέτη, χωρίς να μπορέσει να επιτύχει την καταδίκη τους. Στις αρχές Οκτωβρίου του 1834 στην Ανκόνα παντρεύτηκε την Μπετίνα, κόρη του διάσημου Γερμανού καθηγητή Φρίντριχ Καρλ φον Σαβινί, η οποία απεβίωσε στις 24 Αυγούστου του 1835 στην Αθήνα. Ο Σχινάς γράφει χαρακτηριστικά στους γονείς της στο Βερολίνο: ''«Στις 24 Αυγούστου τα χαράματα μέλλονταν στον άγγελό μου, στη μοναχοκόρη σας, να κλείσει τα μάτια της. Η ωραία γυναίκα μου έγινε νύφη του Κυρίου»''. Το 1837 διορίστηκε πρώτος πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε και καθηγητής Ιστορίας από το 1837 ως το 1851. Χρημάτισε επίσης βουλευτής του πανεπιστημίου τη βουλευτική περίοδο του 1846. Αργότερα στάλθηκε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Μόναχο και τη Βιέννη. Έγραψε διάφορα έργα μεταξύ των οποίων την «'Ιστορία του Βασιλείου της Βαυαρίας και του εν αύτη άρχοντος οίκου έρανισθεΐσα κατ' έπιτομήν εκ της του Μιλβιλέρου 'Ιστορίας ή έπιτέτακται έν παραρτήματι καί περιληπτικωτάτη γενεαλογική πραγματεία περί του Όλδεμβουργικοΰ οίκου» (1841) και την «Ιστορία των αρχαίων εθνών» (1845). Απεβίωσε στη Βιέννη το 1870. Το όνομά του φέρει μια οδός στη συνοικία του Πεδίου του Άρεως στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί της Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Βουλευτές Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Κατηγορία:Οικογένεια Σχινά
ΒΜ Βάγκουρ
Η ΒΜ Βάγκουρ είναι μια ομάδα χάντμπολ από τα Νησιά Φερόε. Είχε ξεκινήσει ως ποδοσφαιρική ομάδα όταν ιδρύθηκε στις 5 Ιουνίου 1905, αλλά αργότερα το τμήμα χειροσφαίρισης έγινε μέλος του συλλόγου, το οποίο έχει βάση το Βάγκουρ στο Σούντουροϊ. Έδρα της ομάδας είναι η κλειστή αίθουσα Vágshøll. Σήμερα ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος είναι γνωστός ως ΦΚ Σούντοροϊ.
Χάντμπολ γυναικών
Η VB Vágur (χάντμπολ) ήταν σύλλογος χάντμπολ για άντρες και γυναίκες. Αλλά καθώς το πρόγραμμα της ποδοσφαιρικής σεζόν άλλαξε, ώστε τώρα αρχίζει νωρίτερα και τελειώνει αργότερα, δεν είναι πλέον δυνατό, ή είναι πολύ δύσκολο, για να παίζουν τα ίδια άτομα και χάντμπολ και ποδόσφαιρο. Έτσι τώρα στη Vágur το χάντμπολ είναι κυρίως για τις γυναίκες και το ποδόσφαιρο κυρίως για τους άντρες, σε κάθε περίπτωση στις μεγαλύτερες κατηγορίες, οι άντρες έχουν ομάδα χάντμπολ στη δεύτερη κατηγορία. Ο πληθυσμός είναι μόνο 1.400 άτομα, και έτσι δεν υπάρχουν άτομα και των δύο φύλων για να κάνουν καλές ομάδες και στα δύο αθλήματα. Η καλύτερη κατηγορία των γυναικών ονομαζόταν 1. deild μέχρι το 2005 όταν άλλαξαν το όνομα του σπόνσορα και τώρα ονομάζεται Sunset kappingin ή Sunsetdeildin.
Ποδόσφαιρο
Το 1995 η ομάδα ενοποιήθηκε με τη Sumba, σχηματίζοντας την Sumba/VB, αλλά η ενοποίηση διήρκεσε μόνο μία σεζόν. Το 2005, έγινε μια δεύτερη ενοποίηση μεταξύ ΒΜ Βάγκουρ and Sumba, δημιουργώντας την and VB/Sumba, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε ΦΚ Σούντουροϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:ΒΜ Βάγκουρ
Κλαίρη ΦιτζΡόι του Γιούστον
Η Κλαίρη ΦιτζΡόι του Γιούστον (Clare FitzRoy of Euston, γεννημένη ως Λαίδη Κλαίρη Άμαμπελ Μαργαρίτα Κερ Lady Clare Amabel Margaret Kerr, 15 Απριλίου 1951 -) είναι η σημερινή Λόρδος Υπολοχαγός του Σάφολκ. Προηγουμένως ήταν ανώτατος σερίφης και αναπληρωτής Υπολοχαγός του Σάφολκ.
Είναι επίσης Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου του Σάφολκ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τοπικές φυλές, το άλογο Suffolk Punch και την αγελάδα Red Poll.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1951 στο Τζέντμπρα του Ροξμπροσάϊρ στη Σκωτία, και είναι κόρη του Πέτρου Κερ, 12ου Μαρκήσιου του Λόθιαν και της Αντονέλλα Νιούλαντ.
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1972 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο ΦιτζΡόι, Κόμη του Γιούστον. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κεντροδεξιά
Η κεντροδεξιά είναι ένας πολιτικός όρος που χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει την ιδεολογία που κλίνει προς τα δεξιά, αλλά βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πολιτικής πυξίδας σε οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Τα κεντροδεξιά κόμματα συνδυάζουν συντηρητικές (δεξιές) και φιλελεύθερες (κεντρώες) πολιτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δεξιά (πολιτική) Κατηγορία:Πολιτική ορολογία Κατηγορία:Πολιτικό φάσμα
Γιάννης Χαλκίδης
Ο Γιάννης Χαλκίδης (Σφενδάμι Πιερίας, 1940 - Θεσσαλονίκη, 5 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν στέλεχος της Νεολαίας Λαμπράκη των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης και της ΕΔΑ και μέλος της αντιστασιακής-αντιδικτατορικής οργάνωσης «Πατριωτικό Μέτωπο». Δολοφονήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1967 στη Θεσσαλονίκη από τον ασφαλίτη χωροφύλακα Α. Λεπενιώτη.
Η δολοφονία
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1967, μέλη του Πατριωτικού Μετώπου που δρούσαν στην παρανομία, μεταξύ των οποίων και ο Γιάννης Χαλκίδης, σαμποτάρουν τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ανατινάζουν κολόνα της ΔΕΗ, προκαλώντας διακοπή του ρεύματος σε όλους τους χώρους της ΔΕΘ. Μετά από λίγα λεπτά η βλάβη αποκαταστάθηκε, αλλά η ενέργεια αυτή προκάλεσε μεγάλη επικοινωνιακή ζημιά στο χουντικό καθεστώς, που πάσχιζε να δείξει διεθνώς ότι στην Ελλάδα επικρατεί ηρεμία. Το σαμποτάζ έγινε παρουσία πολλών ξένων επισήμων και σχολιάστηκε εκτενώς στα διεθνή ΜΜΕ.
Ξημερώματα της 5ης Σεπτεμβρίου άνδρες της Εθνικής Ασφάλειας της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης (σημερινή Κρατική Ασφάλεια της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Αστυνομίας) με επικεφαλής τους Τετραδάκο, Κουρκουλάκο και Καραμήτσο έκαναν έφοδο σε διαμέρισμα - γιάφκα στην τότε οδό Φιλελλήνων 55 (σήμερα ο δρόμος αυτός ονομάζεται Θεοδώρου Νάτσινα), στην περιοχή της Οσίας Ξένης, όπου βρίσκονταν τα μέλη Πατριωτικού Μετώπου Γιάννης Χαλκίδης, Γρηγόρης Παντής και Φερδινάνδος (Νάντης) Χατζηγιάννης. Τα τρία μέλη του ΠΑΜ προσπάθησαν να διαφύγουν αλλά ο Χαλκίδης δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τον ασφαλίτη Αντώνη Λεπενιώτη με δυο σφαίρες στην πλάτη . Την τελευταία σφαίρα την έριξε σχεδόν εξ επαφής. Οι άλλοι δύο συνελήφθησαν (ο Παντής επίσης τραυματίστηκε από σφαίρα). Ο δολοφονηθείς και οι διωχθέντες ήταν άοπλοι. Οι συλληφθέντες καταδικάστηκαν από το έκτακτο στρατοδικείο στις 26 Νοεμβρίου του ίδιου έτους σε κάθειρξη 20 χρόνων.
Έναν χρόνο μετά, οι πρωτεργάτες της δολοφονίας παρασημοφορήθηκαν από τη χούντα, συνολικά 6 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του καθεστώτος.
Δίκες δολοφόνων
Μετά την πτώση της Χούντας και μετά από αναβολές, τον Μάιο 1980, στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης έγινε η δίκη των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του Χαλκίδη στην οποία παραπέμφθηκαν μόνο τρεις από τους συνολικά 18 πρωτεργάτες της δολοφονίας (Λεπενιώτης, Σταματελόπουλος, Οικονόμου, Μητρομάρας, Δίπλας, Σταματόπουλος, Καραμπέρης, Κουρκουλάκος, Κολοβός, Τετραδάκος, Καραμήτσος, Σελίμης). Από τους τρεις που κάθισαν στο εδώλιο, καταδικάστηκε μόνο ο βασανιστής Νικ. Τετραδάκος σε κάθειρξη δέκα χρόνων, ενώ ο Δίπλας και ο χωροφύλακας Παν. Τσιραμπίδης αθωώθηκαν. Η ποινή του στο Εφετείο μειώθηκε σε 4 μήνες κάθειρξη, από τους οποίους δεν υπηρέτησε ούτε μια μέρα.
Ντέιβιντ Αρκέτ
Ο Ντέιβιντ Αρκέτ (David Arquette, 8 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι μέλος της οικογένειας Αρκέτ και έγινε γνωστός το 1996 όταν έπαιξε στην επιτυχημένη ταινία τρόμου Scream και στις τρεις συνέχειές της. Αργότερα εμφανίστηκε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Το 2022 υποδύθηκε μία ακόμη φορά το ρόλο που τον ανέδειξε στο Scream 5 μαζί με τους αρχικούς πρωταγωνιστές της τριλογίας Νιβ Κάμπελ και Κόρτνεϊ Κοξ.
Γιάννης Χαλκίδης
Συλλογική μνήμη
Καθώς ο Γιάννης Χαλκίδης κατοικούσε και δραστηριοποιούνταν στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης, η κεντρική οδός της περιοχής φέρει το όνομά του. Επίσης καθιερώθηκαν ετήσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις στη μνήμη του, υπό το όνομα Χαλκίδεια από τον Δήμο Αμπελοκήπων.
Το 2008 ο συναγωνιστής του Χαλκίδη, Νάντης Χατζηγιάννης αναγνώρισε τον δολοφόνο του Χαλκίδη και προσωπικό βασανιστή του, τον χωροφύλακα Αντώνη Λεπενιώτη, σε αστικό λεωφορείο και τον αποκάλεσε «δολοφόνο του Χαλκίδη». Ο συνταξιούχος χωροφύλακας Αντώνης Λεπενιώτης τον μήνυσε όμως ο Νάντης Χατζηγιάννης κρίθηκε ομόφωνα αθώος από το Β΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.
Ντέιβιντ Αρκέτ
Καριέρα
Ο Αρκέτ εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και των ταινιών Μπάφι: Η Βαμπιροφόνισα (Buffy the Vampire Slayer, 1992) και Airheads (1994). Έχει κάνει γκεστ εμφανίσεις σε αρκετές επιτυχημένες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές όπως Blossom, Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς (Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς) και Friends. Το 1999 έπαιξε δίπλα στη Ντρου Μπάριμορ στην επιτυχημένη αισθηματική κωμωδία Δεν Με Φίλησαν Ποτέ (Never Been Kissed).
Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα όμως ήρθε το 1996 όταν υποδύθηκε το σερίφη Ντιούι Ράιλι στην καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία Scream. Στα γυρίσματα του Scream γνώρισε και τη μέλλουσα σύζυγό του Κόρτνεϊ Κοξ. Μαζί ίδρυσαν την εταιρία παραγωγής Coquette Productions (το όνομα της οποίας προέρχεται από τα αρχικά των επιθέτων τους). Η εταιρία τους έχει αναλάβει αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές όπως Dirt και Cougar Town στις οποίες πρωταγωνιστεί η Κοξ.
Γιάννης Χαλκίδης
Συλλογική μνήμη
Το 2014, μετά από πολύχρονες προσπάθειες πολιτών και συλλόγων, ο Δήμος Θεσσαλονίκης προέβη στην μετονομασία τμήματος της οδού Κωνσταντινουπόλεως σε Γιάννη Χαλκίδη, καθώς σε εκείνο το σημείο είχε δολοφονηθεί.
Ντέιβιντ Αρκέτ
Καριέρα
Τον Απρίλιο του 2011 επανέλαβε το ρόλο του Ντιούι Ράιλι στην τρίτη συνέχεια της σειράς ταινιών τρόμου Scream 4.
Γιάννης Χαλκίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Έλληνες θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Θύματα της Χούντας των Συνταγματαρχών
Ντέιβιντ Αρκέτ
Προσωπική ζωή
Στις 12 Ιουνίου 1999 παντρεύτηκε την Κόρτνεϊ Κοξ με την οποία απέκτησε και μία κόρη, την Κοκό Ράιλι Αρκέτ, στις 13 Ιουνίου 2004. Νονά της μικρής έγινε η φίλη του ζευγαριού Τζένιφερ Άνιστον. Στις 11 Οκτωβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι χώρισε αλλά "ακόμα αγαπούν πολύ ο ένας τον άλλο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών
Lernu!
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας περιλαμβάνει διάφορα εργαλεία για την εκμάθηση της Εσπεράντο, όπως ασκήσεις, παιχνίδια, λεξικά, γραμματικές επαναλήψεις, ένα σύστημα εξετάσεων και μια δικτυακή βιβλιοθήκη με βιβλία, μουσική, ηχητική αφήγηση ιστοριών και βίντεο. Υπάρχουν επίσης υπηρεσίες επικοινωνίας όπως μια υπηρεσία άμεσων μηνυμάτων, φόρουμ συζήτησης για διάφορα θέματα, και νέα για εκδηλώσεις σχετικές με την Εσπεράντο. Οι Εσπεραντιστές και οι οργανώσεις της Εσπεράντο μπορούν να διαφημίζουν τις δραστηριότητες και τις υπηρεσίες τους στην ιστοσελίδα του lernu.
Οι στατιστικές δείχνουν ότι η ιστοσελίδα δέχεται γύρω στις 75 χιλιάδες επισκέψεις τον μήνα. Οι περισσότεροι επισκέπτες προέρχονται από την Ευρώπη, τη Νότιοανατολική Ασία και τις δύο Αμερικές.
Ιστορία
Ο Μαρκ Φέτες'' από το Ίδρυμα Εσπεραντικών Σπουδών και εγώ συζητήσαμε την ιδέα το 2000 σε ένα συνέδριο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, αλλά μόνο στις αρχές του 2002 υποβλήθηκε μια πρώτη συγκεκριμένη πρόταση για το εγχείρημα, και την παρουσιάσαμε στο ESF στο CALICO την ίδια χρονιά. Αρκετούς μήνες αργότερα κάναμε ένα δρώμενο και τον Δεκέμβριο του 2002 παρουσιάστηκε η πρώτη έκδοση του lernu!. (Χώκαν Λούντμπεργκ, ένας από τους εμπνευστές του εγχειρήματος)''
Στα τέσσερα χρόνια της ανάπτυξης του εγχειρήματος ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων συνεισέφερε σε αυτό. Η ‘κεντρική ομάδα’ (η οποία άλλαξε εν μέρει στη διάρκεια των χρόνων) ήταν υπεύθυνη για τη συνολική επίβλεψη και ανάπτυξη του lernu!. Υποστηρίχθηκε από μια σειρά σχεδιαστών και προγραμματιστών. Δεκάδες μεταφραστές χρησιμοποίησαν ένα ειδικό σύστημα διαδικτυακής μετάφρασης για να κάνουν τον ιστότοπο διαθέσιμο σε περισσότερες από 20 γλώσσες. Ένας μεγάλος αριθμός καθηγητών και βοηθών μαθημάτων παρέχουν μαθησιακή στήριξη στους χρήστες του, ελέγχοντας και σχολιάζοντας τις ασκήσεις τους, και αλληλογραφώντας με αυτούς στις μητρικές τους γλώσσες. Νέα μαθήματα και άλλες πηγές προστίθενται συνεχώς.
Εκδόσεις σε CD
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας του lernu! έχει εκδοθεί σε CD πολλές φορές, με συμπληρωματικό υλικό όπως μουσική, λογισμικό, και άλλα μαθήματα που δεν έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του.
Το εγχείρημα πέρασε από διάφορα στάδια εξέλιξης, και βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην 6η του έκδοση. Την άνοιξη του 2006 η ιστοσελίδα αναβαθμίστηκε ριζικά, αποκτώντας καινούριο σχεδιασμό και μια σειρά από νέα χαρακτηριστικά. Αυτή η τελευταία διαδικτυακή έκδοση, όμως, δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει σε CD.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσπεράντο Κατηγορία:Εκπαιδευτικές ιστοσελίδες
Ραμγκάρ (Τσατίσγκαρ)
Λόφοι
Οι λόφοι Ραμγκάρ είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Υπάρχουν πολλές σπηλιές στο Ραμγκάρ. Πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο θέατρο στον κόσμο.
Πιστεύεται επίσης ότι ο λόρδος Ράμα έχει έρθει εδώ και έζησε κατά την εξορία του. Αυτό είναι το θέατρο του Καλιντάσα (ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές στον κόσμο στα Σανσκριτικά). Εδώ, αν κάποιος μιλήσει στο θέατρο ο ήχος του/της μπορεί να ακουστεί μακριά. Σε μια άλλη σπηλιά, υπάρχουν κάποια έργα της αρχαίας εποχής. Επίσης υπάρχει μια μεγάλη τρύπα, και πιστεύεται ότι όταν ο θεός Ραμ έζησε εδώ αυτή η τρύπα χρησιμοποιήθηκε για να κρατήσει ένα ρολόι για τους εισβολείς. Πιστεύεται επίσης ότι ο Ραμγκάρ βρίσκεται στο δρόμο για Λάνκα, το Ραβάν (ο δαίμονας που απήγαγε τη Σίτα) πήρε τη Σίτα (γυναίκα του θεού Ραμ).
Ραγισμένες Αγκαλιές
Το Ραγισμένες Αγκαλιές (πρωτότυπος τίτλος: Los abrazos rotos, διεθνής τίτλος: Broken Embraces) είναι ισπανική αισθηματική θρίλερ ταινία του 2009, σε σκηνοθεσία και σενάριο Πέδρο Αλμοδόβαρ. Η παραγωγή έγινε από τον ίδιο τον Αλμοδόβαρ, σε συνεργασία με τον Αγουστίν Αλμοδόβαρ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι μερικοί από τους συνηθισμένους ηθοποιούς του σκηνοθέτη όπως η Πενέλοπε Κρουζ, η Μπλάνκα Πορτίγιο, ο Λουίς Ομάρ, η Άνχελα Μολίνα, η Λόλα Ντουένιας και η Ρόσι ντε Πάλμα. Η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από έναν σεναριογράφο, ο οποίος θυμάται την τραγική κατάληξη που είχε η αγαπημένη του, η οποία ήταν σύζυγος ενός ψυχαναγκαστικού πλούσιου επιχειρηματία.
Το έργο εμπνεύστηκε από το σκοτάδι και τη φωτογραφία ενός ζευγαριού που είχε τραβήξει ο Αλμοδόβαρ, στα τέλη του 1990, στην παραλία Ελ Γκολφε της Λανθαρότε. Το έργο αποτελεί έναν φόροι τιμής στον κινηματογράφο, καθώς και στα είδη που καταπιάνεται. Στυλιστικά, δύσκολα μπορεί να καταταχθεί κάπου πολύ συγκεκριμένα καθώς έχει ένα νουαρ-ίζον ύφος μαζί με μελόδραμα, μπλέκοντας κι άλλα είδη όπως στοιχεία κόμικ και ταινία-μέσα-σε-ταινία. Έχει επίσης ελαφρά κωμική διάθεση σε κάποιες περιπτώσεις, όμοια με εκείνη της ταινίας Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης (1988). Μερικά από τα πικοίλα θέματα που θίγονται σε αυτήν την ταινία είναι η ηδονοβλεψία, η απώθηση, η πορνεία, ο θάνατος, η εκδίκηση, νοσήματα και φάρμακα.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου του 2009 στην Ισπανία. Την ίδια χρονιά υπήρξε και υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα. Ενώ και οι κριτικοί το αποδέχτηκαν με θετικές κριτικές. Η ταινία επίσης υπήρξε υπόψήφια για BAFTA και Χρυσές Σφαίρες στην κατηγορία Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές αισθηματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πέδρο Αλμοδόβαρ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλμπέρτο Ιγκλέσιας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πέδρο Αλμοδόβαρ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αγουστίν Αλμοδόβαρ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής El Deseo Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Αθηνά Γαϊτάνου-Γιαννιού
Η Αθηνά Γαϊτάνου-Γιαννιού (1880–1952) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας και από τις πρώτες Ελληνίδες φεμινίστριες. Ήταν σύζυγος του πολιτικού Νικόλαου Γιαννιού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1880 στο Μακροχώρι της Ανατολικής Θράκης. Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου φοίτησε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο αριστεύοντας, ενώ επιστρέφοντας στη γενέτειρά της δημιούργησε παρθεναγωγείο. Εκεί εργάστηκε ως δασκάλα την περίοδο από το 1903 έως το 1907. Έπειτα επέστρεψε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη, όπου αρθρογραφούσε και υπήρξε αρχισυντάκτρια του περιοδικού Νέον Πνεύμα, μέχρι το 1911 όταν και μετακόμισε στην Αθήνα.
Στην Αθήνα ίδρυσε το οικοτροφείο Το σπίτι του κοριτσιού, του οποίου διετέλεσε γενική γραμματέας από το 1919 και για είκοσι χρόνια, στεγάζοντας μεταξύ άλλων κορίτσια που προήλθαν από τη Μικρά Ασία κατά την Μικρασιατική Καταστροφή. Παντρεύτηκε τον σοσιαλιστή πολιτικό και συγγραφέα Νικόλαο Γιαννιό και συνεργάστηκε μαζί του σε πολιτικό επίπεδο. Ανέπτυξε έντονη σοσιαλιστική δράση και υπήρξε πρωτοπόρος φεμινίστρια στον ελλαδικό χώρο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Όμιλου Γυναικών, διεθύντρια των περιοδικών Ελληνίς και Σοσιαλιστική Ζωή, ενώ συμμετείχε σε συνέδρια για τον φεμινισμό σε πόλεις της Ευρώπης. Πέθανε το 1952 στην Αθήνα.
Έργο
Πέρα από την αρθρογραφία της σχετικά με την πολιτική, ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία και την ποίηση. Μεταξύ των έργων της περιλαμβάνονται τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Καθεδρικός Ναός της Λυών
Ο Καθεδρικός Ναός της Λυών (γαλλικά: Cathédrale Saint-Jean-Baptiste de Lyon) είναι μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία στην πόλη Λυών της Γαλλίας. Ο ναός, που αποτελεί την έδρα του Αρχιεπισκόπου της Λυών, είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης (Vieux Lyon), στις όχθες του ποταμού Σον. Μπροστά του βρίσκεται μια μεγάλη πλατεία και μια στάση του μετρό, παρέχοντας εύκολη πρόσβαση από και προς τα κυριότερα σημεία της πόλης.
Ο πρώτος Καθεδρικός Ναός θεμελιώθηκε από τον Άγιο Πόθεινο και τον Άγιο Ειρηναίο, τους δύο πρώτους επισκόπους της Λυών. Γύρω στο 450, ο Επίσκοπος της Λυών Πατιέν έχτισε έναν νέο Καθεδρικό Ναό, αφιερωμένο στον Άγιο Στέφανο. Αργότερα, τον έβδομο αιώνα, κατασκευάστηκε ένα βαπτιστήριο αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη, ως βοηθητικό κτίριο της εκκλησίας. Η κοντινή εκκλησία του Τιμίου Σταυρού επιλέχθηκε το 12ο αιώνα για την κατασκευή του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Ιωάννη. Η κατασκευή διήρκεσε τρεις αιώνες, από το 1175 έως το 1480. Το 1245 ο Καθεδρικός Ναός φιλοξένησε την Πρώτη Σύνοδο της Λυών, στην οποία ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ καταράστηκε τον Γερμανό Αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄.
Το κτίριο έχει μήκος 80 μέτρα (εσωτερικά), πλάτος 20 μέτρα στην περιοχή της χορωδίας και ύψος 32,5 μέτρα στον σηκό. Η αψίδα και η χορωδία είναι ρωμανικής αρχιτεκτονικής, ενώ ο σηκός και η πρόσοψη είναι γοτθικής.
Στο εσωτερικό διατηρούνται δύο σταυροί, δεξιά και αριστερά της Αγίας Τράπεζας, από την εποχή του Δεύτερης Συνόδου της Λυών (1274), που συμβολίζουν την ένωση των Εκκλησιών. Υπάρχει ακόμη ένα Αστρονομικό Ρολόι του 14ου αιώνα που αποτυπώνει τη θέση του φεγγαριού, του ήλιου και της γης, καθώς και των αστεριών. Το λεγόμενο Παρεκκλήσι των Βουρβόνων, που χτίστηκε από τον Καρδινάλιο Κάρολο Β΄ και τον αδελφό του Δούκα Πέτρο Β΄ των Βουρβόνων, αποτελεί ένα αριστούργημα γλυπτικής του 15ου αιώνα.
Μέχρι την κατασκευή της Βασιλικής της Παναγίας της Φουρβιέρ, το 1884, ήταν η μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκκλησία της Λυών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία Κατηγορία:Εκκλησίες στη Γαλλία Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες στην Ευρώπη Κατηγορία: Καθεδρικοί ναοί στη Γαλλία
G.I. Joe: Αντίποινα
Το G.I. Joe: Αντίποινα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: G.I. Joe: Retaliation) είναι μια Αμερικανική στρατιωτική ταινία δράσης-επιστημονικής φαντασίας του 2013 σε σκηνοθεσία από τον Τζον Μ. Τσου και σενάριο από τους Ρετ Ρις και Πολ Γουέρνικ. Βασισμένη στην σειρά παιχνιδιών G.I. Joe, είναι το δεύτερο μέρος της σειράς ταινιών G.I. Joe και η συνέχεια του G.I. Joe: Η Γέννηση της Κόμπρα (2009). Οι Λι Μπιόνγκ-χον, Ρέι Παρκ, Τζόναθαν Πράις, Τσάνινγκ Τέιτουμ, και Άρνολντ Βόσλου, ενώ οι Λουκ Μπρέισι και Ρόμπερτ Μπέικερ αντικαθιστούν τον Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ στον ρόλο του Στρατηγού Κόμπρα, με τους Ντ. Τζ. Κοτρόνα, Άντριαν Παλίκι, Ρέι Στίβενσον, Μπρους Γουίλις, και Ντουέιν Τζόνσον να πρωταγωνιστούν επίσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Στρατιωτικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:G.I. Joe (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολ Γουέρνικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ρετ Ρις Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χένρι Τζάκμαν Κατηγορία:Ταινίες Di Bonaventura Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λορέντζο ντι Μποναβεντούρα Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες της Skydance Media
Μάνος Βουλαρίνος
Ο Μάνος Βουλαρίνος (Αθήνα, 1972) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ο οποίος ειδικεύεται στην πολιτική σάτιρα , συνεργάζεται με τον όμιλο του ΣΚΑΪ και αρθρογραφεί για την ιστοσελίδα Athens Voice.
Ξεκίνησε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ το 1994, ασχολήθηκε με το ρεπορτάζ και στη συνέχεια με την παραγωγή ειδήσεων. Ακολούθησε η συνεργασία του με την εκπομπή «Ραδιενεργά Κατάλοιπα» με τον Θύμιο Καλαμούκη. Έχει γράψει κείμενα για τις εκπομπές του Γιώργου Μητσικώστα στο κανάλι ALTER. Τα έτη 2007-2011, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, διετέλεσε βασικός συντελεστής της σατιρικής εκπομπής  Ελληνοφρένεια. Μετά την «Ελληνοφρένεια», έκανε τη δική του σατιρική εκπομπή στο ΣΚΑΙ, που ονομαζόταν, «Συντέλεια». Τα τελευταία έτη παρουσιάζει την εκπομπή «Ό,τι να 'ναι» στον Ράδιο Σκάι 100,3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ
Η επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ είναι μια επαρχία στη Ινδική πολιτεία του Τσατίσγκαρ με έδρα το Μπαλόντα Μπαζάρ. Πριν από τη δημιουργία της, αποτελούσε μέρος της επαρχίας Ραϊπούρ.
Διοίκηση
Η επαρχία υποδιαιρείται σε έξι αναπτυξιακά μπλοκ που ονομάζονται τεχσίλ, τα Παλάρι, Μπαλόντα Μπασάρ, Κασντόλ, Μπιλαϊγκάρ, Μπαταπάρα και Σίμγκα, και 3 υποδιαιρέσεις, τις Μπαλόντα Μπαζάρ, Μπαταπάρα κα Μπιλαϊγκάρ.
Η επαρχιακή διοίκηση έχει επικεφαλής τον επαρχιακό δικαστικό συλλέκτη. Ο παρών συλλέκτης και Επαρχιακός Δικαστής για να αναλάβει την νεοσυσταθείσα επαρχία είναι ο Ρατζές Σινγκ Ράνα.
Παραπομπές
Μπαλοντα Μπαζαρ
Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι
Ο Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι (ή ορθότερα Ραμπάνο) Rabano dalle Carceri Veronese ή Ravain ή Raban ή Ravin Carcerio (πέθανε το 1216), γεννημένος στη Βερόνα της Λομβαρδίας, ήταν Σταυροφόρος κατά την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204, τριτημόριος της Εύβοιας (μετά το 1205) και στη συνέχεια Κύριος της Εύβοιας (σίγουρα ήδη κατά το 1208) μέχρι το θάνατό του το 1216.
Οικογένεια του Ραβάνο
Ο Ραβάνο καταγόταν από σημαντική οικογένεια της Βερόνα της Ιταλίας, την Οικογένεια νταλλε Κάρτσερι. Αδέλφια του ήταν ο Ενρίκο και ο Ρετοντέλλο ή Ροτοντέλλο.
Ο Ενρίκο νταλε Κάρτσερι, ο μικρότερος αδελφός του, ήταν επίσκοπος της Μάντουα από το 1193 μέχρι το 1225 (Henrico ή Enrico dalle Carceri, vescovo di Mantova) , αναφερόμενος αλλού και ως Αρρίγκο νταλε Κάρτσερι (Arrigo dalle Carceri).
Άλλος αδελφός του Ραβάνο αναφέρεται ο Ριοντέλλο νταλε Κάρτσερι (Riondello dalle Carceri) ή Ροτοντέλλο (Rotondello) ή και Ρεάλντο Καρτσέριο (Realdo Carcerio) ή Ρεάλντο νταλε Κάρτσερι Βερονέζε (Realdo dalle Carceri Veronese) και ήταν  ποντεστά (διοικητής) της Βερόνα το 1210.
Σύζυγός του ήταν η Ισαβέλα και παιδιά τους ήταν η Μπέρτα (Berta dalle Carceri) και η μικρότερη Φελίζα (Felisa dalle Carceri).
Σε επιστολή του πάπα Ιννοκεντίου Γ΄ του 1212, ο πάπας απαντά σε αίτημα του Ραμπάνο και του δίνει το δικαίωμα να νυμφευτεί μια ευγενή χήρα, με την οποία είχε ήδη σχέσεις ο Ραμπάνο πριν πεθάνει ο άνδρας της, υπό όρους. Στην επιστολή αυτή δεν αναφέρεται το όνομα της γυναίκας και ο πάπας επιτρέπει το γάμο με τους εξής όρους: (α) να μην είχε προηγηθεί του θανάτου του συζύγου της υπόσχεση γάμου με τον Ραμπάνο και (β) ότι η γυναίκα δεν είχε σχέση με την απώλεια της ζωής του τότε συζύγου της, με σκοπό να αποκλείσει την πιθανότητα να δώσει την άδειά του σε γάμο, που θα μπορούσε να είχε βασιστεί σε προσχεδιασμένο φόνο.
Σημειώνεται ότι σε κάποια βιβλία υπάρχουν λάθη, όπως για παράδειγμα, ότι δήθεν γιος του Ραβάνο ήταν ο Γουλιέλμος. Η ύπαρξη λαθών για το γενεαλογικό δένδρο των dalle Carceri αναφέρεται και για άλλο βιβλίο σε έκδοση του 1978.
Μετά τη Σταυροφορία
Ο Ραβάνο δεν εμφανίζεται στις συνηθισμένες πηγές για τη Δ΄ Σταυροφορία. Μνεία γι' αυτόν γίνεται σε έγγραφο της 12ης Αυγούστου 1204, στο οποίο αυτός, αλλά και ο Γκιμπέρτο ντα Βερόνα και ο Πεκοράρο ντε Μερκανουόβο, εμφανίζονται παρόντες στη συμφωνία του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού για παραχώρηση των δικαιωμάτων του στην Κρήτη, στη Βενετία. Ο Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι μαζί με τον Μάρκο Σανούντο εκπροσώπησαν τη Βενετία στη συνθήκη αυτή.
Ο Ραβάνο τριτημόριος της Εύβοιας
Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορία, ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός, αρχηγός της Σταυροφορίας ο οποίος είχε αναλάβει βασιλιάς της Θεσσαλονίκης, προχώρησε προς τη νότια Ελλάδα. Κατέλαβε την Εύβοια, όπου ο Ιάκωβος ντ' Αβέν έκτισε φρούριο στα στενά του Ευρίπου και πήρε τον τίτλο του κυρίου της Εύβοιας. Στη συνέχεια, μετά το θάνατο του Ιάκωβου ντ' Αβέν, ο Βονιφάτιος, μοίρασε τα εδάφη της Εύβοιας σε τρεις Λομβαρδούς συμπατριώτες του τον Αύγουστο του 1205 : Στον Ραβάνο νταλλε Κάρτσερι έδωσε τη Νότια Εύβοια: το Τριτημόριο της Καρύστου με κύρια πόλη την Κάρυστο· στον Πεκοράρο ντε Μερκανουόβο (Pecoraro dei Pecorari de Mercanuovo) τη Βόρεια Εύβοια: το Τριτημόριο του Ωρεού με πρωτεύουσα τους Ωρεούς και στον Γκιμπέρτο ντα Βερόνα (Giberto da Verona) το κεντρικό τμήμα της Εύβοιας: το Τριτημόριο της Χαλκίδας, με πρωτεύουσα τη Χαλκίδα (Egrippo, Negreponte). Όπως και με το διοικητικό διαχωρισμό στα τρία πόλεων της Ιταλίας κατά την εποχή εκείνη, όπου τα τμήματα αυτά και οι διοικητές τους ονομαζόταν terzieri, δηλαδή τα τμήματα τριτημόρια] και οι διοικητές τους τριτημόριοι, έτσι αποκαλούσαν και τους διοικητές που ο καθένας κατείχε το ένα τρίτο της Εύβοιας. Σημειώνεται ότι και τα τρία τμήματα τα έδωσε σε Λομβαρδούς, ενώ η συνθήκη για τη Διανομή της Αυτοκρατορίας στους Σταυροφόρους (Partitio Terrarum Imperii Romaniae) έδινε τους Ωραιούς και την Κάρυστο, λιμάνια με εμπορική δραστηριότητα, στους Βενετούς, αφήνοντας μόνο τη Χαλκίδα στο Βονιφάτιο το Μομφερρατικό.
Κύριος της Εύβοιας
Το 1208 πέθανε ο Γιλβέρτος ντα Βερόνα τριτημόριος της Χαλκίδας και το 1209 ο Πεκοράρο ντε Μερκανουόβο, τριτημόριος του Ωρεού, επέστρεψε στην Ιταλία· έτσι λοιπόν ο Ραβάνο έμεινε Κύριος της Εύβοιας. Τον Μάρτιο του 1209 με την υποστήριξη του αδελφού του Ενρίκο, επισκόπου στη Μάντοβα και με εκπρόσωπο τον αδελφό του Ρεντοντέλλο, ο Ραβάνο ζήτησε από τον Πιέτρο Ζιάνι, δόγη της Βενετίας, να του εκχωρήσει το νησί της Εύβοιας, κάτι που έγινε αποδεκτό με κάποιους όρους. Από το 1209 μέχρι το θάνατό του το 1216 ήταν λοιπόν κύριος όλης της Εύβοιας.
Διαδοχή
Όταν πέθανε ο Ραβάνο το 1216, είχε στην κατοχή του και τα τρία τριτημόρια της Εύβοιας: το Τριτημόριο της Καρύστου που ο ίδιος είχε λάβει ως τριτημόριος κατά την αρχική διανομή από τον Βονιφάτιο το Μομφερρατικό το 1205, το Τριτημόριο του Ωρεού (μετά την επιστροφή του Πεκοράρο ντε Μερκανουόβο το 2009 για την Ιταλία) και το Τριτημόριο της Χαλκίδας (μετά το θάνατο του Γκιμπέρτο ντα Βερόνα το 1208).
Το τριτημόριο της Καρύστου, το οποίο είχε αναλάβει αυτός πρώτος, το έλαβαν κατά το ήμισυ η γυναίκα του Ισαβέλα και η μεγάλη κόρη του Μπέρτα, οι οποίες έγιναν λοιπόν εκτημόριοι (sestieri).
Το τριτημόριο του Ωρεού που αρχικά είχε λάβει ο Πεκοράρο ντε Μερκανουόβο, το ανέλαβαν τα παιδιά του αδελφού του Ραβάνο, του Ροτοντέλλο, ο Μερίνο Α΄ νταλε Κάρτσερι (Merino I dalle Carceri), (πέθανε το 1247) και ο Ριτσάρντο νταλε Κάρτσερι (Rizzardo dalle Carceri) (πέθανε το 1220), έγιναν λοιπόν και αυτοί εκτημόριοι της Εύβοιας.
Τέλος, το τριτημόριο της Χαλκίδας που αρχικά είχε λάβει ο Γκιμπέρτο ντα Βερόνα, το ανέλαβαν τα παιδιά του, ο Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα (Guglielmo da Verona) και ο Αλβέρτο ντα Βερόνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιταλοί Σταυροφόροι Κατηγορία:Οικογένεια νταλλε Κάρτσερι Κατηγορία:Τριτημόριοι της Εύβοιας
Πέτρος Σ. Κόκκαλης
Ο Πέτρος Κόκκαλης (Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 1970) είναι Έλληνας πολιτικός, ευρωβουλευτής με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε ιστορία στο πανεπιστήμιο Χάμπσιρ και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην δημόσια διοίκηση στην Σχολή Διακυβέρνησης Τζον Φίτζεραλντ Κένεντι (J.F.K. School of Government) του πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Το 1994 τοποθετήθηκε διευθυντής μάρκετινγκ στην ΠΑΕ Ολυμπιακός και το 1996 γενικός διευθυντής της εταιρείας. Αργότερα αναβαθμίστηκε στην θέση του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού, θέση όμως από την οποία παραιτήθηκε το 2008. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε και από την προεδρία του ερασιτέχνη Ολυμπιακού, αξίωμα στο οποίο είχε εκλεγεί δύο μήνες πριν. Την περίοδο 2000 - 2001 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος της ΘΡΥΛΟΣ Α.Ε. Επίσης είναι μέλος του δ.σ. της Intralot, αντιπρόεδρος στο ίδρυμα Κόκκαλη ενώ έχει χρηματίσει και μέλος του συμβουλευτικού ιδρύματος της ΟΥΕΦΑ. Το 2006 εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ Ελλάδος.
Έχει ανακηρυχθεί «Άρχων Λαοσυνάκτης του Οικουμενικού Θρόνου» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Τον Μάρτιο του 2019 παραιτήθηκε από τον συνδυασμό του Γιάννη Μώραλη, με το οποίο είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, και ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις ευρωεκλογές 2019 με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Εξελέγη ευρωβουλευτής λαμβάνοντας 140.404 ψήφους.
Προσωπική ζωή
Από τον γάμο του με την ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Έλενα Σκουλά έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Τον Σωκράτη (γενν. 21 Ιανουαρίου 1999) και τη Σοφία (γενν. 15 Φεβρουαρίου 2000).
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Κόκκαλη Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Αδελφότητα Οφφικιάλων Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Λα Βέγα
Δείτε επίσης: Λας Βέγκας
Η Λα Βέγα (ισπ. προφορά ΔΦΑ : [la ˈβeɣa]), (ισπανικά: La Vega) είναι μια από τις επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Κονσεπσιόν δε Λα Βέγα, ή πιο απλά Λα Βέγα.
Γεωγραφία
Η Λα Βέγα βρίσκεται κεντρικά της Δομινικανής Δημοκρατίας και ανατολικά του Σιμπάο. Συνορεύει στα δυτικά με το Σαντιάγο, στα βορειοδυτικά με το Εσπαϊγιάτ, στα βόρεια-κεντρικά με το Ερμάνας Μιραμπάλ, στα βορειοανατολικά με την Ντουάρτε και τη Σάντσες Ραμίρες, στα νότια με την Άσουα, στα νοτιοδυτικά με το Σαν Χουάν, στα νοτιοανατολικά με το Σαν Χοσέ δε Οκόα και στα κεντροανατολικά με το Μονσενιόρ Νουέλ.
Όρη
Η Κορδιλιέρα Σέντραλ καλύπτει τη δυτική πλευρά της επαρχίας. Η πεδιάδα Βάγιε δε λα Βεγα Ρέάλ (Valle de la Vega Real, Ελληνικά: Η Βασιλική Πεδιάδα) η ανατολική πλευρά της πεδιάδα Σιμπάο, βρίσκεται στο ανατολικό μισό της επαρχίας.
Το ψηλότερο βουνό είναι το Άλτο Μπαντέρα (Alto Bandera) με ύψος 2.872 μέτρα.
Ποτάμια
Το σημαντικότερο ποτάμι της Λα Βέγα είναι ο Γιάκε δελ Νόρτε ο μακρύτερος ποταμός της Δομινικανής Δημοκρατίας. Άλλοι ποταμοί είναι ο Γιούνα και ο Καμού.
Έκταση
Η Λα Βέγα έχει έκταση 2,287.24 τ.χλμ. (4,7% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας).
Προέλευση του ονόματος
"La Vega" σημαίνει "Η Πεδιάδα". Η Λα Βέγα πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα, Κονσεπσιόν δε Λα Βέγα, ή απλώς Λα Βέγα. Η επαρχία καλούνταν πάντα έτσι.
Ιστορία
Η επαρχία ήταν μια από τις πρώτες επαρχίες της Δομινικανής Δημοκρατίας. Δημιουργήθηκε το 1844. Μέχρι το 1992 η επαρχία συμπεριελάμβανε την σημερινή επαρχία Μονσενιόρ Νουέλ.
Δήμοι και Συνοικίες
Η Λα Βέγα διαιρείται από τις 20 Ιουνίου 2006 σε 4 δήμους και 7 συνοικίες :
Ο ακόλουθος πίνακας είναι ένας πίνακας με τους δήμους της Σαμανά, καθώς και τις συνοικίες τους και τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Αναφέρεται ο συνολικός πληθυσμός, ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός. Ο αστικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις πόλελις (έδρες των δήμων), ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες.
Άγιος Ιωάννης, Γρενάδα
Η ενορία του Αγίου Ιωάννη (αγγλικά: Saint John parish, γαλλικά: Paroisse de Saint John) είναι η δεύτερη μικρότερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας. Πρωτεύουσα είναι η Γκουγιάβ. Έχει πληθυσμό 8.591 κατοίκων και έκταση 39 τ.χλμ..
Συνορεύει στα νότια με τον Άγιος Γεώργιο, στα βόρεια με τον Άγιο Μάρκο και στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα.
Περιφέρειες
Ο Άγιος Ιωάννης αποτελεί και την ομώνυμη περιφέρεια.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Γρενάδας. Έχει έκταση 15 τ.μ. (39 τ.χλμ.). Είναι η δεύτερη μικρότερη σε έκταση ενορία της Γρενάδας, μετά τον Άγιο Μάρκο. Συνορεύει στα νότια με τον Άγιος Γεώργιο, στα βόρεια με τον Άγιο Μάρκο και στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα.
Ποτάμια
Τα κυριότερα ποτάμια είναι:
Κόλποι
Οι κυριότεροι κόλποι είναι:
Όνομα
Ο Άγιος Ιωάννης λέγεται στα αγγλικά: Saint John parish και στα γαλλικά: Paroise de Saint John.
Παραπομπές
Αγιος Ιωάννης
Μεσιέ 74
Ο Μεσιέ 74 (γνωστός και ως Μ74 και NGC 628) είναι σπειροειδής γαλαξίας που φαίνεται κατά μέτωπο σε απόσταση περίπου 30 εκατομμυρίων ετών φωτός τον αστερισμό Ιχθύες. Ο γαλαξίας περιέχει δύο καθαρά διακριτούς σπειροειδείς βραχίονες και γι´αυτό το λόγο είναι το αρχέτυπο των σπειροειδών γαλαξιών Grand Design. Η χαμηλή επιφανειακή φωτεινότητα του γαλαξία τον κατατάσσει ως το πιο δύσκολο αντικείμενο Μεσιέ να παρατηρηθεί από τους ερασιτέχνες αστρονόμους. Όμως, το σχετικά μεγάλο γωνιακό μέγεθος και ο προσανατολισμός του γαλαξία τον κάνουν ιδανικό στόχο για τους επαγγελματίες αστρονόμους που θέλουν να μελετήσουν την σπειροειδή δομή των βραχιόνων και τη σπειροειδή πυκνότητα των κυμάτων.
Ιστορικό
Ο Μεσιέ 74 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1780, ο οποίος και ενημέρωσε για την ανακάλυψή του τον Σαρλ Μεσιέ, ο οποίος πρόσθεσε τον γαλαξία στον κατάλογό του. Πριν το 1850 ο Λόρδος Ρος τον κατέταξε ως ένα από τα 14 σπειροειδή νεφελώματα, εκ των οποίων τα περισσότερα αναγνωρίστηκαν αργότερα ως σπειροειδείς γαλαξίες.
Υπερκαινοφανείς
Ο SN 2002ap έχει προσελκύσει την προσοχή επειδή είναι ένας από τους λίγους υπερκαινοφανείς τύπου Ic (ή υπερνόβα) που έχουν παρατηρηθεί εντός 10 εκατομμυρίων παρσέκ τα τελευταία χρόνια. Αυτός ο υπερκαινοφανής έχει χρησιμοποιηθεί για να ελεχθούν οι θεωρίες για την προέλευση άλλων παρόμοιων υπερκαινοφανών τύπου Ic σε μεγαλύτερες αποστάσεις και οι θεωρίες σχετικά με την σύνδεση μεταξύ δύο υπερκαινοφανών και των εκλάμψεων ακτίνων γ.
Ο SN 2003gd είναι ένας υπερκαινοφανής τύπου II-P. Οι υπερκαινοφανείς τύπο ΙΙ έχουν γνωστές φωτεινότητες, και γι’αυτόν το λόγο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μετρηθούν αποστάσεις. Η απόσταση του Μ74 χρησιμοποιώντας τον SN 2003gd είναι 9.6 ± 2.8 Mpc, ή 31 ± 9 εκατομμύρια έτη φωτός. Για σύγκριση, οι υπολογισμοί της απόστασης χρησιμοποιώντας τους λαμπρότερους υπεργίγαντες είναι 7.7 ± 1.7 Mpc και 9.6 ± 2.2 Mpc. Ο Ben E. K. Sugerman ανακάλυψε μία «ηχώ φωτός», δηλαδή μία ανάκλαση του υπερκαινοφανή που εμφανίστηκε ύστερα από την έκρηξη αυτή κάθε αυτή, που σχετίζεται με τον SN 2003gd. Είναι ένας από τους λίγους υπερκαινοφανείς στους οποίους έχει ανακαλυφθεί μία τέτοια αντανάκλαση. Αυτή η αντανάκλαση φαίνεται να σχηματίζεται από τη σκόνη ενός σύννεφου που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον υπερκαινοφανή, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καθοριστεί η σύνθεση του διαστρικού ενδιάμεσου.
Αστρική δημιουργία
thumb|250px|Ο Μεσιέ 74 στο ορατό φως Οι σπειροειδείς βραχίονες του Μ74, που έχουν πλάτος περίπου 1000 έτη φωτός, είναι γεμάτοι νεαρά μπλε άστρα και διάχυτα νεφελώματα. Έχουν μετρηθεί σχεδόν 200 διάχυτα νεφελώματα στο Μεσιέ 74. Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την διακριτή δομή του γαλαξία, δείχνει ότι ο Μ74 βρίσκεται σε έντονη αστρογόνο δραστηριότητα.
Ομάδα γαλαξιών
Ο M74 είναι το λαμπρότερο μέλος της ομάδας Μ74, μίας ομάδας 5 με 7 γαλαξιών που περιλαμβάνει επίσης τον παράξενο σπειροειδή γαλαξία NGC 660 και λίγους ακανόνιστους γαλαξίες, όπως οι UGC 891, UGC 1176, UGC 1195 και UGCA 20. Αν και διαφορετικές μέθοδοι αναγνώρισης ομάδας μπορεί συνέχεια να αναγνωρίζουν τους ίδιους γαλαξίες ως μέλη της ομάδας, δεν είναι σίγουρο αν ανήκουν στην ομάδα.