cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαλαμίνα (νησί)
Ανασκαφή στο σπήλαιο του Ευριπίδη
Στη μεγάλη ανασκαφή στο σπήλαιο του Ευριπίδη από τον επίκουρο καθηγητή Προϊστορικής αρχαιολογίας κ. Γιάννη Λώλο τη χρονική περίοδο 1994-1997, βρέθηκαν αντικείμενα που αποδεικνύουν τη χρήση του σπηλαίου κατά τη διάρκεια των εξής 5 περιόδων: Νεώτερη Νεολιθική, Ύστερη Μυκηναϊκή, Κλασική, Ρωμαϊκή εποχή και Φραγκοκρατία. Μεταξύ των ευρημάτων αναφέρονται κοσμήματα, νομίσματα, αντικείμενα θρησκευτικής λατρείας, μια σιδερένια αιχμή και ένα τμήμα σκύφου με το όνομα του Ευριπίδη (ΕΥΡΙΠΠ) στην εξωτερική του πλευρά. Τα ευρήματα των ανασκαφών καθώς και φιλολογικές πληροφορίες σε κείμενα του Φιλοχόρου, του Σατύρου, του Ανώνυμου Συντάκτη του Βίου του Ευριπίδη και του Aulus Gellius έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι το σπήλαιο της Σαλαμίνας ήταν το ησυχαστήριο του Ευριπίδη. Μάλιστα θεωρείται πιθανό ότι ο μεγάλος τραγικός επεξεργάστηκε την τραγωδία του Ιππόλυτος στο σπήλαιο της Σαλαμίνας.
Πλάκα της Σαλαμίνας
Ένας ελληνικός άβακας γνωστός και ως Πλάκα της Σαλαμίνας βρέθηκε στη Σαλαμίνα το 1846, Ο Άβακας είναι η πρώτη σοβαρή προσπάθεια του ανθρώπου για να δημιουργήσει ένα εργαλείο υπολογισμού. Θεωρείται ο πρόγονος του υπολογιστή και βοηθούσε τον χρήστη του να θυμάται τους υπολογισμούς του. Ήταν δηλαδή ένα είδος επέκτασης της ανθρώπινης μνήμης. Χρονολογείται γύρω στο 300 π.χ. και υπολογίζεται ότι είναι ο αρχαιότερος που βρέθηκε μέχρι σήμερα. Αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι. Αντίγραφο αυτού του άβακα μπορεί να δει κάποιος στο Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κοτσανά στην Αθήνα. Είναι κατασκευασμένος πάνω σε μια πλάκα, με διαστάσεις 149 εκ. μήκος, 75 εκ. πλάτος και 4,5 εκ. πάχος. Η πλάκα περιέχει λευκή άμμο και διαιρείται σε δύο τμήματα από ένα μεγάλο διαχωριστικό που υπάρχει στη μέση. Το επάνω τμήμα απαρτίζεται από 5 παράλληλες γραμμές, εξίσου χωρισμένες από μια κάθετη γραμμή, και ένα ημικύκλιο στο σημείο τομής της κατώτερης παράλληλης γραμμής με την κάθετη. Στο δεύτερο τμήμα υπάρχει άλλη μια ομάδα από 11 παράλληλες γραμμές, που επίσης τέμνονται σε δύο τμήματα από μια γραμμή αλλά το ημικύκλιο βρίσκεται αυτή τη φορά στην κορυφή της τομής. Η τρίτη, η έκτη και ένατη από αυτές τις γραμμές σημειώνονται με ένα σταυρό στο σημείο τομής με την κάθετη γραμμή.
Η σύγχρονη Σαλαμίνα
Η Σαλαμίνα σήμερα έχει τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού απ' όλα τα νησιά της Ελλάδας. Αυτό οφείλεται στη μικρή απόσταση που έχει από τον Πειραιά και την Αθήνα. Στο κεντρικό Λιμάνι-Πορθμείο των Παλουκίων Σαλαμίνας λειτουργεί εικοσιτετράωρη ακτοπλοϊκή σύνδεση με το Πέραμα. Τις ώρες αιχμής, τα πλοία φεύγουν ανά τέταρτο (15 λεπτά). Επιπλέον από τα Παλούκια και απο τα Σελήνια υπάρχει απευθείας σύνδεση με το λιμάνι του Πειραιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για την επιβατική κίνηση στα λιμάνια της Ευρώπης, τo 2008 και το 2009, τα Παλούκια της Σαλαμίνας βρίσκονται στη δεύτερη θέση της λίστας και το Πέραμα στην τρίτη θέση, καθώς την ακτοπλοϊκή γραμμή χρησιμοποίησαν 13 εκατομμύρια επιβάτες, τόσο το 2008, όσο και το 2009.
Ακτοπλοϊκώς συνδέεται επίσης και με τη Νέα Πέραμο από το λιμάνι της Φανερωμένης που βρίσκεται κοντά στο μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης. Τη θερινή περίοδο δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κυρίως από τον Πειραιά και τις γύρω περιοχές για μονοήμερες εκδρομές ως και πολυήμερες διακοπές. Δημοφιλείς προορισμοί για μπάνιο είναι οι περιοχές: Ψιλή Άμμος, Περιστέρια, Αιάντειο, Κανάκια, Σελήνια, Σατερλί, Ρέστη, Ηλιακτή, Βασιλικά, Αγ. Γιώργης κ.α.
Το 2016 ο Ισραηλινό-Αμερικανός επιχειρηματίας Μάικλ Τσάρλς Ροκφέλερ σε συνεργασία με τον Αντιπρόεδρο του Διεθνούς Ιδρύματος Σαλαμίς, Κυριάκο Μαριδάκη, σήμανε την έναρξη του προγράμματος «Η μεγάλη αναστήλωση της Σαλαμίνας». Το έργο υποστηρίχθηκε θερμά από τον πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό ο οποίος και έλαβε τιμητική ιδιότητα μέλους.
Αξιοθέατα της Σαλαμίνας
Αρχοντικό Γαλέου μικρογραφία|Αρχοντικό των Γαλέων, Κούλουρη, Σαλαμίνα Τα αξιοθέατα του νησιού περιλαμβάνουν το αρχαιολογικό μουσείο Σαλαμίνας, αρχαία, θρησκευτικά και αλλά μνημεία, όπως τον τύμβο των Σαλαμινομάχων, το σπήλαιο του Ευρυπίδη, ταφικό μνημείο του 4ου αιώνα π.Χ, το Μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμένης, τον τάφο του Γεωργίου Καραϊσκάκη και μερικά ανοιχτά θέατρα όπως το Ευριπίδειο θέατρο.
Κλίμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου η Σαλαμίνα παρουσιάζει θερμό ημίξηρο κλίμα με ήπιους χειμώνες και τις υψηλότερες καλοκαιρινές μέσες μέγιστες θερμοκρασίες στη μητροπολιτική Αθήνα μαζί με τη Νέα Φιλαδέλφεια.
Αθλητισμός
Στο ποδόσφαιρο η Σαλαμίνα εκπροσωπείται από τέσσερις ποδοσφαιρικούς συλλόγους:
Ο Αίας Σαλαμίνας έχει εκπροσωπήσει τη Σαλαμίνα στα πρωταθλήματα των εθνικών κατηγοριών, με υψηλότερη διάκριση τη συμμετοχή στη Β΄ Εθνική Κατηγορία τη δεκαετία του '60 και του '70. Σήμερα αγωνίζεται στις ερασιτεχνικές διοργανώσεις της ΕΠΣΠ.
Οι σύλλογοι Α.Ε Σαλαμίνας και Σαλαμινομάχοι είναι ερασιτεχνικές ομάδες ποδοσφαίρου και αγωνίζονται στις ερασιτεχνικές διοργανώσεις της ΕΠΣΠ.
Η Σαλαμίνα έχει πολυετή δραστηριότητα στα ναυτικά αθλήματα και διαθέτει τους εξής συλλόγους:
Η Ολυμπία Βιέννη με τη Γεωργία Παπαδημητρίου το 1990 κατέκτησαν το Ασημένιο Μετάλλιο στο Διπλό Νεανίδων του 56ου Πανελληνίου Πρωταθλήματος στον Λαγκαδά. Ο Λευτέρης με τον Γιώργο Κόνσολα κατέκτησαν την 4η Θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U23 του 2009, το οποίο διεξήχθη στο Racice της Τσεχίας. Ενώ το 2011 ο Λευτέρης Κόνσολας με τον Παναγιώτη Μαγδανή κατέκτησαν το Ασημένιο Μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Ο Ναυτικός Όμιλος Βουρκαρίου Σαλαμίνας (ΝΟΒΣ) www.nobs.gr δραστηριοποιείται στην Ιστιοπλοΐα και διοργανώνει κάθε χρόνο τον αγώνα ιστιοπλοΐας ανοιχτής θαλάσσης «Κύπελλο Ναυμαχίας Σαλαμίνος» προς τιμή των Σαλαμινομάχων. Το 2013 διοργάνωσε στη Σαλαμίνα το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας LASER RDL ανδρών - εφήβων με μεγάλη επιτυχία.
Η Σαλαμίνα διαθέτει επίσης ομάδες Μπάσκετ, Βόλεϊ, Χάντμπολ και Πινγκ πονγκ από τον Αθλητικό Όμιλο Σαλαμίνας Τελαμών, ομάδα Στίβου από τον Γυμναστικό Σύλλογο Σαλαμίνας και ομάδα Τέννις από τον Όμιλο Αντισφαίρισης Σαλαμίνας.
Βαμβακίαση
Η βαμβακίαση των πεύκων είναι ένα φαινόμενο ασθένειας των δένδρων που οφείλεται στο κοκκοειδές ημίπτερο έντομο Marchalina hellenica. Το έντομο αυτό ζει στα πεύκα, από τα οποία τρέφεται απομυζώντας τους χυμούς του. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δεν αποτελεί απειλή για τα πεύκα. Οι μελισσοκόμοι όμως της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως από αυτή τη διαδιακασία τα πεύκα βγάζουν στην επιφάνεια του κορμού τους πευκόμελο, έπεισαν το Υπουργείο Γεωργίας να τους επιδοτήσει για να προβούν σε εμβολιασμούς των πεύκων με το συγκεκριμένο έντομο. Το κράτος επέτρεψε αυτή τη διαδικασία καθώς στο ΑΕΠ της Ελλάδας συνέβαλαν σε μεγάλο ποσοστό οι εξαγωγές του μελιού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κατακλυστούν τα πεύκα της Ελλάδας (σε μεγάλο ποσοστό στην Αττική) από αυτά τα έντομα τα οποία νέκρωσαν τα πεύκα άμεσα, ή έμμεσα από την προσέλκυση λοιπών κολεοπτέρων.
Μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει η πολιτεία να ευαισθητοποιείται από την καταστροφή των πεύκων, επιδοτώντας έρευνες με αντικείμενο την αντιμετώπιση του φαινομένου. Αρχικά οι έρευνες προσανατολίζονταν στον ψεκασμό των πεύκων, αλλά κάτι τέτοιο φαίνεται πως είναι επιβλαβές για την χλωρίδα, την πανίδα και τον άνθρωπο. Τώρα οι έρευνες προσανατολίζονται κυρίως σε φυσικούς τρόπους αντιμετώπισης του εντόμου με χρήση των φυσικών εχθρών του (θηρευτές-έντομα και πουλιά).
Τρόπο αντιμετώπισης αποτελεί επίσης και η πλύση των δέντρων με νερό, αλλά κάτι τέτοιο περιορίζεται σε αστικές/εύκολα προσβάσιμες περιοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασθένειες δέντρων
Καραβουλαίικα Ηλείας
Τα Καραβουλαίικα είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 100 μέτρα. Βρίσκεται βορειοδυτικά της τεχνητής λίμνης του Πηνειού και προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας. Απέχει 22,5 χλμ. Α.-ΒΑ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. ΝΑ. από τη Βάρδα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Νησίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νησί, την Ανάληψη, την Αγία Μαρίνα, τον Άγιο Αθανάσιο και το Κρεμμύδι αποτελούν την τοπική κοινότητα Νησίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βουπρασίας του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 83 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας
Κόκκινος ποταμόχοιρος
Ο Κόκκινος ποταμόχοιρος (Potamochoerus porcus) είναι ένα Αρτιοδάκτυλο Θηλαστικό,που ανήκει στην οικογένεια των Συΐδων και στο γένος του ποταμόχοιρου. Τα ζώα αυτά ζουν στην Αφρική και κυρίως στη Γουϊνέα και στα δάση του Κογκό. Στο ίδιο γένος ανήκει και ο Ποταμόχοιρος των Θάμνων.
Περιγραφή
thumb|left|200px|Ένας αρσενικός Κόκκινος Ποταμόχοιρος
Ο κόκκινος ποταμόχοιρος έχει μία εντυπωσιακή κόκκινη γούνα, μαύρα πόδια, μια φουντωτή λευκή λωρίδα κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης και ένα ζευγάρι από γούνινες τούφες στα αυτιά του. Έχουν λευκά σημάδια στο πρόσωπο γύρω από τα μάγουλα, τα μάτια και το σαγόνι. Το υπόλοιπο του ρύγχους και του προσώπου τους είναι μαύρο. Η γούνα γύρω από το σαγόνι και στις πλευρές είναι μεγαλύτερη από την υπόλοιπη.
Οι ενήλικες ζυγίζουν 45 έως 115 κιλά,έχουν ύψος 55 έως 80 εκατοστά και μήκος από 100 έως 145 εκατοστά. Η ουρά του έχει μήκος 30-45 εκατοστά. Τα αρσενικά είναι κάπως μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Τα αρσενικά διαθέτουν εξογκώματα και από τις 2 πλευρές του ρύγχους. Διαθέτουν επίσης και μικρούς χαυλιόδοντες.
Συμπεριφορά
Ο Κόκκινος ποταμόχοιρος είναι είδος παμφάγο. Τρέφεται κυρίως με ρίζες και κόνδυλους και συμπληρώνει τη διατροφή του με φρούτα, χόρτα, βότανα, αυγά, τμήματα από νεκρά ζώα, έντομα και σαύρες. Χρησιμοποιεί το μεγάλο ρύγχος του για να ψάχνει το έδαφος σε αναζήτηση τροφής,αυτό όμως συχνά καταστρέφει τις γεωργικές καλλιέργειες.
Ο κόκκινος ποταμόχοιρος είναι κυρίως νυκτόβιο ζώο. Τη μέρα κρύβονται ενώ μετά τη δύση του Ήλιου περιφέρονται σε αναζήτηση τροφής. Οι κόκκινοι ποταμόχοιροι είναι καλοί κολυμβητές, αλλά δε μπορούν να κρατήσουν για πολύ την αναπνοή τους. Ζουν σε μικρές ομάδες 4 με 20 ζώων που αποτελούνται από το αρσενικό, μερικά ενήλικα θηλυκά και τα μικρά τους. Το αρσενικό υπερασπίζεται την αγέλη του από σαρκοφάγα ζώα όπως η Λεοπάρδαλη.
Οικότοποι
Ο κόκκινος ποταμόχοιρος ζει σε τροπικά δάση, σε πυκνές Σαβάνες, πυκνές κοιλάδες, κοντά σε ποτάμια και σε έλη. Τα ζώα αυτά ζουν στην περιοχή του Κονγκό και της Γκάμπια, στο Ανατολικό Κονγκό, νότια στον ποταμό Κασάι και στον Κονγκό.
Κατηγορία:Αρτιοδάκτυλα Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Ιβηρικά όρη
thumb|250px|Η θέση της οροσειράς στην Ιβηρική χερσόνησο Τα Ιβηρικά όρη (ισπανικά: Sistema Ibérico) αποτελούν μεγάλη οροσειρά της Ισπανίας που πλαισιώνουν το ΒΑ. τμήμα του μεγάλου ισπανικού οροπεδίου με κατεύθυνση από τα ΒΔ. προς τα ΝΑ. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι το όρος Μονκάγιο, με ύψος 2.314 μέτρα.
Εξ αυτών πηγάζουν και οι μεγάλοι ποταμοί Ντουέρος, Τάγος (Tajo), Χούκαρ και Γκουαδαλαβιάρ. Τα Ιβηρικά όρη διακλαδίζονται σε διάφορες επιμέρους οροσειρές σπουδαιότερες των οποίων είναι η «Σιέρρα ντε λα Ντεμάντα», η «Σιέρρα ντελ Μονκάγιο», η «Σιέρρα ντε Μολίνα», η «Σιέρρα ντε Γκούδαρ», η «Πένια Χαβαλάμπρε» κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ισπανίας Κατηγορία:Οροσειρές της Ισπανίας
Παγοδρομία ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Γενικές πληροφορίες
Τα πρώτα γνωστά αποτελέσματα στην παγοδρομία ταχύτητας από το Σαμονί χρονολογούνται στο 1908, όταν τα πρώτα γαλλικά πρωταθλήματα άρχισαν να λαμβάνουν χώρα σε μια μικρή πίστα περίπου 150 μέτρων. Αυτή η πίστα παρέμεινε σε χρήση μέχρι το 1923, όταν στη θέση της δημιουργήθηκε μία νέα οβάλ πίστα 400 μέτρων, ως μέρος του κεντρικού Ολυμπιακού Σταδίου των Αγώνων. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 1923 και ο πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν δύο εβδομάδες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αφορούσαν το γαλλικό πρωτάθλημα, στο οποίο ο Λέοναρντ Κουάγκλια επικράτησε με άνετη διαφορά και στους τέσσερις αγώνες που έδωσε.
Το τουρνουά του Σαμονί σηματοδότησε την πρώτη μεγάλη συνάντηση μεταξύ Ευρωπαίων και Βορειοαμερικανών σκέιτερ στον 20ό αιώνα. Μέχρι τότε, η μόνη συνάντηση ήταν αυτή του 1920 μεταξύ του Όσκαρ Ματίσεν από τη Νορβηγία και του Μπόμπι ΜακΛιν από τις Η.Π.Α. για το «Επαγγελματικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα». Αν και ο Ματίσεν ήταν ένας από τους κορυφαίους σκέιτερ μέχρι το 1924, δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στους Αγώνες λόγω της ιδιότητάς του ως επαγγελματίας. Μάλιστα, για ένα χρονικό διάστημα υπήρχε αμφιβολία για το αν θα εμφανιζόταν η Νορβηγία στους Αγώνες, καθώς η ομοσπονδία της χώρας παρέμενε επιφυλακτική. Όντας κυρίαρχη χώρα στο άθλημα για δεκαετίες, η απουσία της θα σήμαινε σημαντική υποβάθμιση για ολόκληρο το άθλημα. Τελικά, οι Νορβηγοί επέλεξαν να συμμετάσχουν, αν και έφτασαν στη Γαλλία μόλις μία ημέρα πριν από την τελετή έναρξης.
Από όλες τις χώρες που δήλωσαν συμμετοχή στα αγωνίσματα, τρεις δεν τα κατάφεραν τελικά. Ο Εσθονός Κρίστφριντ Μπουρμάιστερ συμμετείχε στην τελετή έναρξης, αλλά δεν μπόρεσε να διαγωνιστεί λόγω οργανωτικών δυσκολιών. Η Ιταλία και η Ελβετία δήλωσαν επίσης συμμετοχή, όμως οι σκέιτερ τους δεν εμφανίστηκαν στο Σαμονί. Πριν από τους Αγώνες, ένας Αργεντινός αθλητής, ο Χοσέ Γκαμπόα, προπονούταν στην αλπική πόλη με σκοπό να λάβει μέρος σε διάφορα αθλήματα -συμπεριλαμβανομένης της παγοδρομίας ταχύτητας-, ωστόσο εξαφανίστηκε μυστηριωδώς κατά την περίοδο των Αγώνων.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι δέκα χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
• 🇧🇪 Βέλγιο (4)
• 🇺🇸 Ηνωμένες Πολιτείες (6)
• 20px|border|Καναδάς Καναδάς (1)
• Λετονία (1)
• 🇬🇧 Μεγάλη Βρετανία (4)
• 🇳🇴 Νορβηγία (5)
• 🇵🇱 Πολωνία (1)
• 🇸🇪 Σουηδία (2)
• 🇫🇮 Φινλανδία (3)
500 μέτρα
Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου 1924
Ήταν το πρώτο χρονικά αγώνισμα της διοργάνωσης (ξεκίνησε στις 10 το πρωί) και ως εκ τούτου προέκυψε ο πρώτος Ολυμπιονίκης στην ιστορία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Σύμφωνα με τους κανόνες της Διεθνούς Ένωσης Παγοδρομίας, οι αθλητές αγωνίστηκαν σε ζευγάρια και έπρεπε να καλύψουν απόσταση 500 μέτρων στο παγοδρόμιο, σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Τα ζευγάρια καθορίστηκαν με κλήρωση πριν τον αγώνα.
Ο Τζο Μουρ των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Έρικ Μπλόμγκρεν από τη Σουηδία έγιναν οι πρώτοι χρονικά αθλητές που αγωνίστηκαν ποτέ σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, με τον Μουρ να θέτει το πρώτο ολυμπιακό ρεκόρ, καλύπτοντας την απόσταση σε 45.6 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος του Μουρ δεν ξεπεράστηκε μέχρι το 11ο ζευγάρι, όταν ο Φινλανδός Άσερ Βαλένιους (είχε 44.4 στο Νταβός) σταμάτησε το χρονόμετρο στα 45 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, στο αμέσως επόμενο ζευγάρι, ο Όσκαρ Όλσεν έκανε 44.2 και πέρασε στην πρώτη θέση.
Τελικά, η επίδοση του χρυσού μεταλλίου προήλθε από το 15ο ζευγάρι, όπου ο Αμερικανός Τσαρλς Τζιούτρο τέθηκε αντιμέτωπος με τον Τσαρλς Γκόρμαν. Ο Καναδός πήρε το προβάδισμα, όμως ο Τζιούτρο τον ξεπέρασε πολύ γρήγορα και τερμάτισε σε χρόνο 44 δευτερολέπτων. Τα εναπομείναντα φαβορί, ο Κλας Τούνμπεργκ και ο Ρόαλντ Λάρσεν, περιορίστηκαν στο χάλκινο μετάλλιο, καθώς αμφότεροι είχαν χρόνο 44.8 δευτερολέπτων.
1.500 μέτρα
Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου 1924
Οι αθλητές αγωνίστηκαν σε ζευγάρια και έπρεπε να καλύψουν απόσταση 1.500 μέτρων στο παγοδρόμιο, σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Τα ζευγάρια καθορίστηκαν με κλήρωση πριν τον αγώνα.
Ο Κλας Τούνμπεργκ ήταν ο πρώτος από τα φαβορί που ξεκίνησε την προσπάθειά του, χωρίς να έχουν σημειωθεί σοβαρές επιδόσεις μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αντίπαλός του ήταν ο Ρόαλντ Λάρσεν, ο οποίος είχε τον ίδιο χρόνο με τον Τούνμπεργκ στα 500 μέτρα και είχαν μοιραστεί το χάλκινο μετάλλιο. Οι δυο τους σημείωσαν την ταχύτερη κούρσα στον αγώνα, με τον Τούνμπεργκ να κερδίζει με χρόνο 2:20.8. Ο Λάρσεν αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν ο «άνθρωπος της χρονιάς» στο άθλημα, καθώς έκανε το «τρεμπλ» κερδίζοντας στο παγκόσμιο, ευρωπαϊκό και νορβηγικό πρωτάθλημα.
Στην τρίτη θέση ακολούθησε ο Νορβηγός Σίγκουρντ Μόεν, ο οποίος στο μέλλον θα τερμάτιζε μονίμως στην τέταρτη θέση στα διεθνή πρωταθλήματα. Κατάφερε να ανέβει στο βάθρο στο Σαμονί, ακόμα κι αν ο χρόνος του ήταν σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πιο αργός από αυτόν του Τούνμπεργκ και περισσότερο από τρία δευτερόλεπτα από αυτόν του Λάρσεν. Από τους υπόλοιπους υποψήφιους για μετάλλιο, ο Φινλανδός Άσερ Βαλένιους έπεσε και εγκατέλειψε την προσπάθειά του, ενώ ο πρωταθλητής στα 500 μέτρα, Τσαρλς Τζιούτρο, δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει. Τζούλιους Σκούτναμπ και Χάραλντ Στρεμ είχαν ένα πολύ δυνατό αγώνα, που όμως δεν τους έδωσε κάτι παραπάνω από την τέταρτη και την πέμπτη θέση αντίστοιχα.
5.000 μέτρα
Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου 1924
Οι αθλητές αγωνίστηκαν σε ζευγάρια και έπρεπε να καλύψουν απόσταση 5.000 μέτρων στο παγοδρόμιο, σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Τα ζευγάρια καθορίστηκαν με κλήρωση πριν τον αγώνα.
Τσαρλς Γκόρμαν και Λέοναρντ Κουάγκλια ήταν οι πρώτοι που ξεκίνησαν την προσπάθειά τους. Ο Κουάγκλια είχε κερδίσει το γαλλικό πρωτάθλημα δύο εβδομάδες νωρίτερα στο ίδιο παγοδρόμιο και βελτίωσε τον χρόνο του κατά 15 δευτερόλεπτα (9:08.6). Ο πρώτος που τερμάτισε σε χρόνο κάτω των 9 λεπτών ήταν ο Νορβηγός Φρίθιοφ Πάουλσεν (8:59.0) και ακολούθησε ο συμπατριώτης του Χάραλντ Στρεμ με 8:54.6. Ο χρόνος του Στρεμ ήταν καλός, δεδομένου ότι υπέφερε από γρίπη καθώς ως σημαιοφόρος της Νορβηγίας στην τελετή έναρξης, αναγκάστηκε να μείνει στη βροχή για αρκετές ώρες φορώντας μόνο την αγωνιστική του στολή.
Ο γρηγορότερος σκέιτερ της Βόρειας Αμερικής, Βάλενταϊν Μπαϊάλας, κληρώθηκε με τον Τζούλιους Σκούτναμπ και έδωσαν μία δυνατή μάχη, την οποία κέρδισε ο 34χρονος Φινλανδός, βελτιώνοντας παράλληλα την καλύτερη επίδοση της σεζόν σε 8:48.4. Από την άλλη, ο Κλας Τούνμπεργκ δεν είχε τόσο ισχυρό ανταγωνισμό στη δική του προσπάθεια, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να σημειώσει χρόνο 8:39.0 και να ξεπεράσει τους πάντες. Οι δύο εναπομείναντες Νορβηγοί, Ρόαλντ Λάρσεν και Σίγκουρντ Μόεν, πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση, αλλά δεν μπόρεσαν να πλησιάσουν το φινλανδικό δίδυμο.
10.000 μέτρα
Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου 1924
Οι αθλητές αγωνίστηκαν σε ζευγάρια και έπρεπε να καλύψουν απόσταση 10.000 μέτρων στο παγοδρόμιο, σε όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο. Τα ζευγάρια καθορίστηκαν με κλήρωση πριν τον αγώνα.
Ο Τζούλιους Σκούτναμπ κληρώθηκε να αγωνιστεί ενάντια στον συμπατριώτη του Κλας Τούνμπεργκ, ο οποίος είχε ήδη κατακτήσει δύο χρυσά μετάλλια στα 1.500 και στα 5.000 μέτρα και ήταν ένα από τα φαβορί για μετάλλιο, αν και δεν θεωρούνταν ισχυρός στα 10.000 μέτρα. Οι δύο τους σημείωσαν τον πρώτο και τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο του αγώνα και κατέκτησαν τις δύο πρώτες θέσεις της κατάταξης. Το παγοδρόμιο του Σαμονί αποδείχτηκε γουρλίδικο για τον Σκούτναμπ, καθώς εκεί κέρδισε και τον έτερο σημαντικό τίτλο του, το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1926.
Οι Νορβηγοί δεν κατάφεραν να φτάσουν τους χρόνους των δύο Φινλανδών και περιορίστηκαν στις επόμενες τέσσερις θέσεις της κατάταξης, με τον Ρόαλντ Λάρσεν να κατακτά το χάλκινο μετάλλιο.
Σύνθετο
Ημερομηνία: 26-27 Ιανουαρίου 1924
Οι τελικές βαθμολογίες των αθλητών προέκυψαν από το άθροισμα των βαθμών τους στα αγωνίσματα των 500, 1.500, 5.000 και 10.000 μέτρων.
Καθώς οι Τσαρλς Τζιούτρο και Όσκαρ Όλσεν δεν συμμετείχαν στο σύνθετο, το προβάδισμα στη βαθμολογία πήραν από την αρχή οι Κλας Τούνμπεργκ και Ρόαλντ Λάρσεν. Με τον Τούνμπεργκ να παίρνει το χρυσό τόσο στα 5.000 όσο και στα 1.500 μέτρα, ο τίτλος ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα κατέληγε στον Φινλανδό.
Μετά τα τρία πρώτα αγωνίσματα προηγείτο του Λάρσεν με τρεις βαθμούς, διαφορά που όμως μπορούσε να καλυφθεί στο τελευταίο αγώνισμα, μιας και ο Τούνμπεργκ δεν ήταν εκ των φαβορί στα 10.000 μέτρα. Ωστόσο, η διπλή επικράτηση των Φινλανδών εκεί έδωσε τελικά το χρυσό στον Τούνμπεργκ, ενώ με τη νίκη του στο αγώνισμα, ο Τζούλιους Σκούτναμπ εξασφάλισε και το χάλκινο στο σύνθετο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Rebel Heart Tour
Η Rebel Heart Tour είναι η δέκατη παγκόσμια περιοδεία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας - τραγουδοποιού Μαντόνα, για τη προώθηση του δέκατου τρίτου studio άλμπουμ της, Rebel Heart. Ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου από το Μόντρεαλ στην Αμερική, πέρασε απ' όλη την Ευρώπη έως τη Σκωτία στις 20 Δεκεμβρίου 2015 όπου έληξε το ευρωπαϊκό μέρος συνεχίζοντας σε Ασία και Ωκεανία.
Ιστορικό
Πολυάριθμα ειδησεογραφικά πρακτορεία άρχισαν να αναφέρουν ότι η Μαντόνα σχεδιάζει μια παγκόσμια περιοδεία. Η Ιταλική εφημερίδα Torino Today, έγραψε ότι θα επέστρεφε στο Τορίνο με την περιοδεία της, στις 20 - 21 Νοεμβρίου του 2015. Καναδικές εφημερίδες, όπως La Presse και Le Journal de Montréal ανέφεραν ότι οι ημερομηνίες για συναυλίες στο Κεμπέκ και το Μόντρεαλ είχαν ήδη αποφασιστεί. Σύμφωνα με αυτούς, θα εγκαινιάσει μια νέα αρένα στην πόλη του Κεμπέκ, ενώ οι παραστάσεις στο Μόντρεαλ θα γίνονταν στο Bell Center. Το Gigwise ανέφερε ότι οι οπαδοί της είχαν ήδη αρχίσει να σερφάρουν στο διαδίκτυο για την αγορά εισιτηρίων.
Η περιοδεία ανακοινώθηκε στις 1 Μαρτίου 2015, στην επίσημη ιστοσελίδα της Μαντόνα. Σύμφωνα με το Billboard, θα επισκεφθεί όλες τις Ηπείρους. Η περιοδεία θα επισκεφθεί επίσης την Αυστραλία και την Ασία στις αρχές του 2016, οι επίσημες ημερομηνίες θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα.. Διευθύνεται από την Live Nation. Είναι η τρίτη συνεργασία της Μαντόνα με αυτή την εταιρία με τις εισπράξεις των δύο προηγούμενων περιοδειών να φτάνουν τα 713 εκατομμύρια μόνο από τις πωλήσεις εισιτηρίων, 173 συναυλίες και πάνω από 5,7 εκατομμύρια εισιτήρια τα οποία ξεπούλησαν. Ενώ όλες οι περιοδείες της Μαντόνα έχουν αποφέρει έσοδα πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Εμπορικότητα
Είναι η τρίτη και τελευταία περιοδεία της σε συνεργασία με την Live Nation, αφού λήγει η συνεργασία δέκα χρόνων που είχαν υπογράψει το 2007, με το πιο ακριβό συμβόλαιο στην ιστορία της μουσικής βιομηχανίας αξίας $120 εκατομμυρίων. Ειδική πρόσβαση χορηγήθηκαν στα μέλη του επίσημου fan club της στην ιστοσελίδα της στο ίντερνετ, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης πρόσβασης σε εισιτήρια αλλά και VIP κάρτες. Οι τιμές των εισιτηρίων είναι οι ίδιες όπως στις δύο προηγούμενες περιοδείες της, με το ακριβότερο να φτάνει τα 300 - 350 δολάρια και το φθηνότερο τα 35. Το Forbes ανέφερε ότι είναι η πιο ακριβή περιοδεία του 2015. Οι μέσες τιμές των εισιτηρίων για την Rebel Heart Tour υπολογίστηκαν ότι φτάνουν τα 452,33 δολάρια ενώ η Taylor Swift έρχεται δεύτερη με την "1989" περιοδεία, τα εισιτήρια της οποίας έχουν μέσο όρο τιμής, τα 305,21 δολάρια. Μετά την διαθεσιμότητα των εισητηρίων άρχισαν να πουλούν γρήγορα. Στο Παρίσι έγινε sold out, αφού όλα τα εισιτήρια για την συναυλία που θα δώσει τον Δεκέμβριο του 2015 πουλήθηκαν μέσα σε πέντε λεπτά. Το ίδιο έγινε και στο Έντμοντον με τα εισιτήρια να 'εξαφανίζονται' σε δευτερόλεπτα. Επιπλέον ημερομηνίες για σόου προστέθηκαν στο Μόντρεαλ, Νέα Υόρκη, Κολωνία, Πράγα, Βερολίνο, Άμστερνταμ, Παρίσι, Λονδίνο και Τορίνο λόγω της αυξημένης ζήτησης. thumb|251x251px|Η σκηνή της Rebel Heart Tour στο Bell Centre στο Μοντρεάλ.
Λίστα Τραγουδιών
Το setlist είναι αντιπροσωπευτικό μόνο της παράστασης στο Μόντρεαλ, Καναδάς. Δεν αντιπροσωπεύει όλες τις ημερομηνίες της περιοδείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδείες της Μαντόνα Κατηγορία:Περιοδείες
Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου
Ο Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου (γαλλικά: Charles Amédée Philippe van Loo), γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1719 στο Ρίβολι (Ιταλία) και πέθανε στις 15 Νοεμβρίου 1795 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος ζωγράφος αλληγορικών σκηνών και πορτρέτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου κατάγονταν από τη γνωστή οικογένεια ζωγράφων βαν Λου. Σπούδασε ζωγραφική με τον πατέρα του Ζαν-Μπατίστ βαν Λου στο Τορίνο και τη Ρώμη. Δύο από τα αδέλφια του, ο Φρανσουά βαν Λου (1708-1732) και ο Λουί-Μισέλ βαν Λου (1707-1771) ήταν επίσης ζωγράφοι. Ήταν επίσης ανιψιός του ζωγράφου Σαρλ Αντρέ βαν Λου, ο οποίος ήταν μικρότερος αδελφός του πατέρα του.
Το 1738, ο Σαρλ-Αμεντέ-Φιλίπ βαν Λου κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης. Στη συνέχεια, μετά από μια σύντομη παραμονή στην Αιξ-αν-Προβάνς, το 1745 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Το 1747, έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Την ίδια χρονιά, παντρεύτηκε την ξαδέλφη του, Μαρί-Μαργκερίτ Λεμπράν, κόρη του ζωγράφου Μισέλ Λεμπράν.
Το 1748 έγινε ζωγράφος στην αυλή του Φρειδερίκου του Μεγάλου στο Βερολίνο όπου έμεινε μέχρι το 1758, όταν ο Πρώσος βασιλιάς του επέτρεψε να επιστρέψει στην πατρίδα του το Παρίσι κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου (στον οποίο η Γαλλία και η Πρωσία ήταν αντίπαλοι). Μετά το τέλος του πολέμου το 1763 επέστρεψε στο Βερολίνο και εργάστηκε ξανά για τον Φρειδερίκο τον Μέγα. Ζωγράφισε πορτρέτα για τη βασιλική οικογένεια και τους αυλικούς καθώς και πίνακες για το παλάτι της πόλης του Πότσνταμ και το Σανσουσί. Ακόμη και μετά την οριστική επιστροφή του στη Γαλλία το 1769, ελάμβανε ετήσια σύνταξη από τον Πρώσο βασιλιά.
Το 1770 στο Παρίσι διορίστηκε καθηγητής ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών, έκανε τακτικά εκθέσεις στο Σαλόνι και ζωγράφισε πολλούς πίνακες παραγγελία του μαρκήσιου ντε Μαρινί, διευθυντή των κτηρίων του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄, μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε στις 15 Νοεμβρίου 1795 στο Παρίσι.
Τεχνική
Ζωγράφισε κυρίως πορτρέτα και μυθολογικές και αλληγορικές σκηνές. Χρησιμοποιούσε συνήθως δύο κυρίαρχα αντίθετα χρώματα και κατά τα άλλα ουδέτερους τόνους. Οι πίνακές του δείχνουν επίσης το ενδιαφέρον του για την επιστημονική πρόοδο της εποχής. Του άρεσε να χρησιμοποιεί την τεχνική της οπτικής ψευδαίσθησης, όπως στον πίνακα Ο Σκοτεινός θάλαμος (1764) και στις Σαπουνόφουσκες (1764).
Είναι ο ζωγράφος του μοναδικού γνωστού πορτρέτου του Μαρκησίου ντε Σαντ εν ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Ουγκό Λιορίς
Ο Ουγκό Λιορίς (γαλλικά: Hugo Lloris, γεννήθηκε 26 Δεκεμβρίου 1986) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα στην αγγλική Τότεναμ της πρώτης κατηγορίας. Είναι επίσης αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας και κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την ΟΖΚ Νις. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως νέος τον Οκτώβριο του 2005 και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του κάτω από τα δοκάρια της γαλλικής ομάδας στη διάρκεια της πορείας της προς τον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2006. Μετά από πολύ καλές εμφανίσεις επί τρεις σεζόν στην ομάδα, μεταγράφηκε στην επτά φορές πρωταθλήτρια της Λιγκ 1 Ολιμπίκ Λυών, παρά το μεγάλο ενδιαφέρον από άλλες ομάδες, με σημαντικότερη την ΑΚ Μίλαν. Κέρδισε αρκετά εγχώρια βραβεία στην πρώτη του σεζόν με τη Λυών και, στη δεύτερη σεζόν του, παρέλαβε βραβεία για τις Ευρωπαϊκές του συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η Λυών έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στα ημιτελικά του θεσμού.
Ο Γιορίς είναι διεθνής με τη Γαλλία, έχοντας εκπροσωπήσει τη χώρα του στις ηλικιακές κατηγορίες U-18, U-19, και U-21. Πριν φτάσει να αγωνίζεται σε επίπεδο ανδρών, αγωνίστηκε με την ομάδα U-19 που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-19 του 2005. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της χώρας του το 2008 σε έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Ουρουγουάη. Βοήθησε τη Γαλλία να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και επικροτήθηκε από τα ΜΜΕ για τις εμφανίσεις του στη διάρκεια των διπλών αναμετρήσεων απέναντι στην Ιρλανδία για τα πλέι οφ των προκριματικών. Το 2010, υπήρξε για πρώτη φορά αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας θέση που εξακολουθεί να κατέχει (πρώτος αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας). Ο Λορίς περιγράφεται ως τερματοφύλακας ο οποίος "διαθέτει γρήγορα αντανακλαστικά και καλή λήψη αποφάσεων στις κρίσιμες στιγμές" και είναι "ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος σε φάσεις τετ-α-τετ". Ο Λορίς επίσης "έχει τον απόλυτο έλεγχο στην περιοχή του". Ακόμα, έχει κατακτήσει τρεις φορές το βραβείο για τον Καλύτερο τερματοφύλακα της Λιγκ 1 της Εθνικής Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (UNFP).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Ηλίας Αρμόδωρος
Συνολικά έλαβε μέρος σε 304 αγώνες της μεγάλης κατηγορίας. Πέρασε από όλες τις εθνικές ομάδες (περιλαμβανομένης της ολυμπιακής), πλην της ανδρών.
Στίς 3 Ιανουαρίου 2020 το Δ.Σ. του Εθνικού ΟΦΠΦ αποφάσισε ομόφωνα να αναθέσει την ευθύνη του ανδρικού ποδοσφαιρικού τμήματος στον Ηλία Αρμόδωρο και τους συνεργάτες της επιλογής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Στερόπη
Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Στερόπη (από την ομηρική λέξη (α)στεροπή = αστραπή ή στραφτάλισμα γυαλιστερών πραγμάτων) είναι γνωστά τα παρακάτω 7 διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Στεροπη
Cyclope
Ίαν Γκίμπσον
Ο Ίαν Γκίμπσον (αγγλικά: Ian Gibson) (20 Φεβρουαρίου 1946) είναι Βρετανός καλλιτέχνης - εικονογράφος, δημιουργός κόμικς. Πολύ γνωστές δημιουργίες του είναι για τις εικονογραφημένες σειρές Robo-Hunter, The Ballad of Halo Jones (μία ιστορία για την οποία αναπτύχθηκε μεγάλη συζήτηση ), Judge Dredd, Ace Trucking Co. (όλες για το περιοδικό 2000AD), κ.α. Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους εκδότες και σεναριογράφους του είδους, όπως οι Πατ Μιλς, Κέλβιν Γκόσνελ, Τζον Βάγκνερ, Άλαν Γκραντ, Τομ Τάλι, Άλαν Μουρ, Τζέρι Φίνλεϊ-Ντέι, Άλαν Χέμπντεν, Robbie Morrison, Gordon Rennie, Gary Rice, Grant Morrison κ.α. Τη δουλειά του χαρακτηρίζει η λεπτομερειακή απόδοση των σκηνών (στην πλειονότητά τους σε ασπρόμαυρη χρώση) σε ιστορίες με υπόβαθρο και βαθύτερο νόημα. Ο Γκίμπσον εργάστηκε και στις ΗΠΑ, όπου για τις εκδόσεις D.C. Comics σχεδίασε τη δεκαετία του ’80 τη σειρά Mister Miracle, όπως και την ιστορία του υπέρ-ήρωα Meta 4, σε σενάριο του Stefan Petrucha. Από το έτος 2000 έχει επικεντρωθεί κυρίως στο σχεδιασμό του Dredd, ενώ κατά καιρούς αρθρογραφεί στο διαδίκτυο σχετικά με τη σύγχρονη κατάσταση της βιομηχανίας των comics.
Εργαζόμενο Κορίτσι
Η ταινία Εργαζόμενο Κορίτσι (αγγλ. Working Girl) είναι ρομαντική κομεντί παραγωγής 1988 σκηνοθεσίας Μάικ Νίκολς, με πρωταγωνιστές τους Μέλανι Γκρίφιθ, Χάρισον Φορντ και Σιγκούρνι Γουίβερ. Η ταινία προτάθηκε για 6 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο έχασε από την ταινία του Μπάρι Λέβινσον Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man, 1988).
Υπόθεση
Ομορφιά, εξυπνάδα και γοητεία. Η Τες Μακγκίλ (Μέλανι Γκρίφιθ) έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Της λείπει όμως ένα σωστό χτένισμα, κομψά ρούχα και η σωστή δουλειά. Η Τες γίνεται γραμματέας της Κάθριν Μακγκίλ (Σιγκούρνι Γουίβερ) και προσπαθώντας να ανέλθει εκμυστηρεύεται στην Κάθριν μια ιδέα της για να αυξηθούν τα κέρδη της εταιρίας. Η Κάθριν οικειοποιείται την ιδέα της Τες και την παρουσιάζει ως δική της. Η τύχη ευνοεί την Τες όταν η Κάθριν σπάει το πόδι της σε ατύχημα ενώ κάνει σκι και την αφήνει στη θέση της παραχωρώντας της τα κλειδιά του σπιτιού και του γραφείου της. Η Τες παίρνει τη θέση της Κάθριν και καταφέρνει, με τη βοήθεια του οικονομολόγου Τζακ Τρέινερ (Χάρισον Φορντ) να πάρει πίσω αυτά που της αναλογούν.
Πληροφορίες
Η ταινία αποτελεί σατιρική κωμωδία του Μάικ Νίκολς, πάνω στο κυνήγι του αμερικάνικου ονείρου. Το σενάριο, οι διάλογοι, η σκηνοθεσία του Νίκολς και οι ερμηνείες, έκαναν αυτή εδώ την κωμωδία μια από τις πιο επιτυχημένες της δεκαετίας του 1980.
Ο Νίκολς ήθελε αρχικά τη Μέριλ Στριπ για το ρόλο της Κάθριν και τη Μισέλ Φάιφερ για το ρόλο της Τες, ενώ πολλές ηθοποιοί (από την Κιμ Μπάσινγκερ μέχρι και την Νταϊάν Λέιν πέρασαν από ακρόαση για το ρόλο της Τες που κατέληξε τελικά στη Μέλανι Γκρίφιθ. Οι Γκρίφιθ, Γουίβερ και Φορντ πλαισιώνονται από ένα λαμπρό επιτελείο ηθοποιών (Κέβιν Σπέισι, Άλεκ Μπόλντουιν, Τζόαν Κιούζακ κλπ) που το 1988 ήταν ακόμη άσημοι.
Εισπράξεις και Βραβεία
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά την προπαραμονή των Χριστουγέννων του 1988 και έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία, εισπράττοντας 103 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Οι κριτικοί σχολίασαν θετικά την ταινία, η οποία έλαβε 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε τη χρυσή σφαίρα στην κατηγορία Καλύτερη Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Η Γκρίφιθ μάγεψε το κοινό με την αλά Μέριλιν Μονρόε ερμηνεία της, ενώ η Γουίβερ έκλεψε την παράσταση τόσο από τον Φορντ όσο και από την Γκρίφιθ με το πνευματώδες χιούμορ της. Τόσο η Γκρίφιθ, όσο και η Κιούζακ και η Γουίβερ προτάθηκαν για όσκαρ τα οποία έχασαν (η Γκρίφιθ από την Τζόντι Φόστερ για την ταινία Οι Κατηγορούμενοι (The Accused) και οι Γουίβερ και Κιούζακ από την Τζίνα Ντέιβις για την ταινία Αταίριαστοι Εραστές (The Accidental Tourist), ενώ η ταινία έχασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από την ταινία του Μπάρι Λέβινσον Ο Άνθρωπος της Βροχής (Rain Man, 1988). Το μοναδικό όσκαρ που κατάφερε να αποσπάσει η ταινία ήταν εκείνο του καλύτερου τραγουδιού για το Let The River Run της Κάρλι Σάιμον. Η Γουίβερ είχε βρεθεί υποψήφια τόσο για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Γορίλες στην Ομίχλη (Gorillas in the Mist), (όπου συναγωνίστηκε με την Μελανι Γκρίφιθ) όσο και για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για το ''Εργαζόμενο Κορίτσι.
Υποψηφιότητα:
Διαχρονικότητα
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου συμπεριέλαβε την ταινία σε τέσσερις από τις λίστες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Θεσιακό σύστημα
μικρογραφία|282x282εσ Θεσιακό σύστημα αρίθμησης είναι  μια μέθοδος αναπαράστασης ή κωδικοποίησης αριθμών. Το θεσιακό σύστημα διακρίνεται από άλλα συστήματα (όπως το Ρωμαϊκό σύστημα αναπαράστασης αριθμών) λόγω της χρήσης του ίδιου συμβόλου για τις διαφορετικές τάξεις μεγέθους (για παράδειγμα, “θέση των μονάδων”,”θέση των δεκάδων”, “θέση των εκατοντάδων”). Η απλότητά του ως αριθμητική οδήγησε στη ραγδαία εξάπλωσή του παγκοσμίως.
Χρησιμοποιώντας ένα σύμβολο διαχωρισμού του ακεραίου από το κλασματικό μέρος ενός αριθμού (για παράδειγμα, η υποδιαστολή σε σύστημα με βάση 10), το σύστημα μπορεί να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει κλάσματα και αριθμητικές επεκτάσεις πραγματικών αριθμών. Το βαβυλωνιακό σύστημα αρίθμησης, με βάση 60, ήταν το πρώτο θεσιακό σύστημα που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για τη μέτρηση χρόνου και γωνιών. Το ινδο - αραβικό  σύστημα αρίθμησης με βάση 10, είναι σήμερα το ευρύτερα χρησιμοποιούμενο σύστημα για υπολογισμούς.
Ιστορία
Σήμερα, το βάση-10 (δεκαδικό) σύστημα, το οποίο πιθανόν υποκινείται από την καταμέτρηση των δέκα δακτύλων, υπάρχει παντού. Άλλες βάσεις έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, ωστόσο, κάποιες συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σήμερα. Για παράδειγμα, το Βαβυλωνιακό σύστημα αρίθμησης, που χαρακτηρίζεται ως το πρώτο θεσιακό αριθμητικό σύστημα, ήταν βάσης-60. Οι ράβδοι καταμέτρησης και τα περισσότερα αριθμητήρια έχουν χρησιμοποιηθεί για αναπαράσταση των αριθμών σε ένα σύστημα αρίθμησης θέσης, αλλά δεν διέθεταν την πραγματική αξία μηδέν. Το μηδέν υποδεικνύεται από ένα διάστημα μεταξύ εξηκονταδικών αριθμών. Από το 300 π.Χ., ένα σύμβολο στίξης (δύο λοξές γραμμές) ήταν συν-επιλογή ως σύμβολο κράτησης θέσης στο ίδιο Βαβυλωνιακό σύστημα. Σε ένα δισκίο που ανακαλύφθηκε σε Kish (χρονολογείται περίπου από το 700 π.Χ.), ο γραμματέας Bêl-bân-aplu έγραψε τα μηδενικά του, με τρία άγκιστρα, αντί για δύο λοξές γραμμές. [1]  Η Βαβυλωνιακή κράτηση θέσης δεν ήταν ένα πραγματικό μηδενικό, διότι δε χρησιμοποιήθηκε μόνο του. Ούτε χρησιμοποιούταν στο τέλος ενός αριθμού. Έτσι οι αριθμοί, όπως 2 και 120 (2 × 60), 3 και 180 (3 × 60), 4 και 240 (4 × 60), φαινόντουσαν ίδιοι γιατί από τους μεγαλύτερους αριθμούς έλειπε ένα τελικό εξηκονταδικό σύμβολο κράτησης θέσης. Μόνο το πλαίσιο θα μπορούσε να τους διακρίνει.
Πριν το θεσιακό σύστημα γίνει πρότυπο, απλά προσθετικά συστήματα (σύστημα αναφοράς-τιμών) όπως οι Ρωμαϊκοί Αριθμοί, χρησιμοποιήθηκαν, και λογιστές στην αρχαία Ρώμη και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα χρησιμοποιούσαν τον άβακα ή πέτρινους μετρητές για να κάνουν αριθμητικές πράξεις.[2]
Με την καταμέτρηση σε ράβδους ή άβακα για την εκτέλεση αριθμητικών πράξεων, η γραφή των αρχικών, ενδιάμεσων και τελικών τιμών του υπολογισμού θα μπορούσε εύκολα να γίνει με ένα απλό προσθετικό σύστημα σε κάθε θέση ή στήλη. Αυτή η προσέγγιση δεν απαιτούσε την απομνημόνευση των πινάκων (όπως στο θεσιακό σύστημα) και θα μπορούσε να παράγει πρακτικά αποτελέσματα γρήγορα. Για τέσσερις αιώνες (από τον 13ο έως τον 16ο) υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ εκείνων που πίστευαν στην υιοθέτηση του θεσιακού συστήματος στη γραφή των αριθμών και όσους ήθελαν να μείνουν με το προσθετικό- σύστημα-συν-άβακα. Αν και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τον άβακα, ο τελευταίος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία και άλλες Ασιατικές χώρες.
Ο Georges Ifrah καταλήγει στην Παγκόσμια Ιστορία Αριθμών:"Έτσι, φαίνεται πολύ πιθανό κάτω από τις συνθήκες αυτές  ότι η ανακάλυψη του μηδενός και το σύστημα θέσης-τιμής ήταν εφευρέσεις μοναδικές στον Ινδικό πολιτισμό. Δεδομένου ότι το σύστημα Brahmi των πρώτων εννέα ακέραιων αριθμών (αναμφισβήτητα η γραφική προέλευση των σημερινών αριθμών και όλων των δεκαδικών αριθμητικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται στην Ινδία, τη Νοτιοανατολική και την Κεντρική Ασία και την Εγγύς Ανατολή) ήταν αυτόχθων και χωρίς καμία εξωτερική επιρροή, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία ότι το δεκαδικό μας σύστημα γεννήθηκε στην Ινδία και ήταν προϊόν του Ινδικού πολιτισμού και μόνο.[3]"Ο Aryabhata δήλωσε "sthānam sthānam daśa guṇam" που σημαίνει "Από τόπο σε τόπο, δέκα φορές σε αξία."[citation needed ] Ινδοί μαθηματικοί και αστρονόμοι, επίσης ανέπτυξαν Σανσκριτικές θεσιακές αριθμητικές λέξεις για να περιγράψουν αστρονομικά γεγονότα ή αλγόριθμους που χρησιμοποιούν ποιητικό σούτρα. Ένα βασικό επιχείρημα ενάντια στο θεσιακό σύστημα ήταν η ευαισθησία του σε εύκολη απάτη απλά βάζοντας ένα νούμερο στην αρχή ή στο τέλος μιας ποσότητας, αλλάζοντας έτσι (π.χ.) το 100 στο 5100, ή το 100 στο 1000. Οι σύγχρονες επιταγές απαιτούν ορθογραφία σε φυσική γλώσσα ενός ποσού, καθώς και το ίδιο το δεκαδικό ποσό με # στις άκρες του, για την πρόληψη της απάτης. Για τον ίδιο λόγο, οι Κινέζοι χρησιμοποιούν επίσης φυσικά αριθμούς γλώσσα, για παράδειγμα, το 100 γράφεται ως 壹佰 το οποίο ποτέ δε μπορεί να παραποιηθεί σε 壹仟(1000) ή 伍仟壹佰(5100).
Μετά τη Γαλλική Επανάσταση (1789-1799) η νέα γαλλική κυβέρνηση προώθησε την επέκταση του δεκαδικού συστήματος.[4] Ορισμένες από αυτές τις υπέρ του δεκαδικού προσπάθειες (όπως ο δεκαδικός χρόνος και το δεκαδικό ημερολόγιο) ήταν ανεπιτυχείς. Άλλες γαλλικές προσπάθειες υπέρ του δεκαδικού συστήματος (νόμισμα δεκαδικού συστήματος και δεκαδικά μέτρα και σταθμά) διαδόθηκαν ευρέως από τη Γαλλία σε σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. Πολλά από τα πλεονεκτήματα που προβάλλονται προς υποστήριξη του μετρικού συστήματος υποστηρίζεται ότι θα ισχύουν σε κάθε συνεπές θεσιακό σύστημα. Οι Υποστηρικτές του δωδεκαδικού συστήματος λένε ότι το δωδεκαδικό έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με το δεκαδικό, αν και το κόστος αλλαγής φαίνεται να είναι υψηλό.
Βάση αριθμητικού συστήματος
Το μεγαλύτερο σύμβολο ενός θεσιακού συστήματος έχει συνήθως αξία κατά 1 μικρότερη από την αξία της βάσης. Τα συνήθη θεσιακά συστήματα διαφέρουν μόνο ως προς την βάση την οποία χρησιμοποιούν.
Η βάση είναι ένας ακέραιος μεγαλύτερος του 1 (ή μικρότερος του -1).Πράγματι, αν η βάση ενός συστήματος ήταν μηδέν αυτό δεν θα περιελάμβανε καθόλου ψηφία ενώ αν ήταν 1 το μόνο ψηφίο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί  είναι το 0. Οι αρνητικές βάσεις σπάνια χρησιμοποιούνται. Σε ένα σύστημα με αρνητική βάση, οι αριθμοί μπορούν να έχουν πολλές δυνατές αναπαραστάσεις.
(Σε συγκεκριμένα μη συνήθη θεσιακά συστήματα, συμπεριλαμβανομένης της αμφιμονοσήμαντης αρίθμησης, ο ορισμός της βάσης ή τα επιτρεπόμενα ψηφία μπορεί να παρεκκλίνουν από τα παραπάνω.)
Στο δεκαδικό σύστημα υπάρχουν 10 δεκαδικά ψηφία και ο αριθμός 2506 αναπαρίσταται ως εξής:
2506=2×103+5×102+0×101+6×100
Στο δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης υπάρχουν δεκάξι ψηφία (0-9 και A-F) και ο αριθμός 171B γράφεται:
Γενικά,για βάση b, το σύστημα περιλαμβάνει b ψηφία και ο αριθμός α3α2α1α0 γράφεται:
Σημειογραφία
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βάση γράφεται ως δείκτης αμέσως μετά τον αριθμό που αναπαρίσταται στο αντίστοιχο σύστημα. Για παράδειγμα,το 238 υποδεικνύει ότι ο αριθμός 23 εκφράζεται στο σύστημα με βάση 8 (και συνεπώς είναι ισοδύναμος σε αξία με τον αριθμό 19 στο δεκαδικό σύστημα). Στο συγκεκριμένο άρθρο θα χρησιμοποιείται αυτός ο συμβολισμός.
Όταν μια βάση περιγράφεται με μαθηματική σημειογραφία, το γράμμα b είναι αυτό που χρησιμοποιείται γενικά ως σύμβολο της βάσης, και επομένως στο δυαδικό σύστημα, το b είναι ίσο με 2. Ένας άλλος συνήθης τρόπος αναπαράστασης της βάσης είναι η αναγραφή της ως δεκαδικός δείκτης μετά τον αριθμό που αναπαρίσταται. To 11110112 υποδηλώνει ότι ο αριθμός 1111011 είναι αριθμός βάσης 2, και άρα ισοδύναμα 12310 (στο δεκαδικό σύστημα),1738(Οκταδικό σύστημα αρίθμησης) και 7B16 (δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης). Σε βιβλία και άρθρα,όταν χρησιμοποιούνται συντομογραφίες αριθμών σε κάποια βάση, συχνά η βάση παραλείπεται ως δείκτης. Για παράδειγμα, ο δυαδικός 1111011 είναι ισοδύναμος με τον 11110112.
Οι αριθμοί μιας δοθείσας βάσης b έχουν ψηφία {0,1,....,b-2,b-1}. Επομένως, οι δυαδικοί αριθμοί έχουν ψηφία {0,1}, οι δεκαδικοί {0,1...8,9} κτλ. Άρα, οι ακόλουθοι συμβολισμοί είναι λανθασμένοι: 522, 22, 1A9 (σε κάθε περίπτωση ένα ή περισσότερα ψηφία δεν ανήκουν στο σύνολο των επιτρεπόμενων ψηφίων που ορίζεται από την αντίστοιχη βάση.)
Ύψωση σε δύναμη
Τα θεσιακά συστήματα λειτουργούν χρησιμοποιώντας την διαδικασία ύψωσης σε δύναμη της βάσης. Η αξία ενός ψηφίου είναι το ψηφίο πολλαπλασιασμένο με την αντίστοιχη αξία της θέσης του. Η αξία της κάθε θέσης είναι ο αριθμός της βάσης υψωμένος στη n-οστή δύναμη, όπου n είναι ο αριθμός των ψηφίων που παρεμβάλλονται μεταξύ της θέσης που μας ενδιαφέρει και του συμβόλου που διαχωρίζει το ακέραιο από το κλασματικό μέρος του αριθμού. Αν ένα ψηφίο βρίσκεται στα αριστερά αυτού του συμβόλου (δηλαδή η αξία του είναι ακέραιος αριθμός), τότε το n είναι θετικό ή μηδέν. Αν το ψηφίο βρίσκεται στα δεξιά του συμβόλου (δηλαδή η αξία του είναι κλασματική), τότε το n είναι αρνητικός.
Ως παράδειγμα για την παραπάνω διαδικασία, παίρνουμε τον αριθμό 465 στην αντίστοιχη βάση του b(η οποία πρέπει να είναι τουλάχιστον 7 διότι το μεγαλύτερο σε αξία ψηφίο του αριθμού είναι το 6) και τότε αυτός γράφεται:
4×102+6×101+5×100=4×100+6×10+5×1=465
(46510=46510)
Αν ωστόσο ο αριθμός βρισκόταν σε σύστημα με βάση 7, τότε θα γραφόταν:
4×72+6×71+5×70=4×49+6×7+5×1=243
(4657=24310)
10b=b για κάθε βάση b, αφού 10b=1×b1+0×b0. Για παράδειγμα, 102=2,103=3,1016=1610. Να σημειωθεί ότι το τελευταίο "16" βρίσκεται σε βάση 10. Η βάση δεν διαφέρει για μονοψήφιους αριθμούς.
Αριθμοί που δεν είναι ακέραιοι χρησιμοποιούν και θέσεις που βρίσκονται μετά το σύμβολο που διαχωρίζει το ακέραιο από το κλασματικό μέρος. Για κάθε θέση μετά από αυτό το σύμβολο,η δύναμη n μειώνεται κατά 1. Για παράδειγμα, ο αριθμός 2.35 γράφεται:
2×100+3×10−1+5×10−2
Αυτή η ιδέα μπορεί να αποτυπωθεί και με τη χρήση ενός διαγράμματος. Ένα αντικείμενο αντιπροσωπεύει μια μονάδα. Όταν ο αριθμός των αντικειμένων είναι ίσος ή μεγαλύτερος από τη βάση b, τότε μια ομάδα αντικειμένων δημιουργείται από b αντικείμενα. Όταν ο αριθμός αυτών των ομάδων υπερβεί το b, τότε το σύνολο των ομάδων αυτών των αντικειμένων αποτελείται από b ομάδες με b αντικείμενα η καθεμία κτλ. Έτσι, ο ίδιος αριθμός σε διαφορετικές βάσεις θα έχει διαφορετική αξία.
241 σε βάση 5: 2 σε ομάδες των 52 (25)     4 σε ομάδες των 5          1 σε ομάδα του 1 ooooo   ooooo ooooo   ooooo                ooooo   ooooo ooooo   ooooo         +                         +         o   ooooo    ooooo                ooooo   ooooo ooooo   ooooo