cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κολωνία
Νεώτερη Περίοδος
Οι μόνιμες εντάσεις μεταξύ της ρωμαιοκαθολικής Ρηνανίας και του κυρίως προτεσταντικού πρωσικού κράτους είχαν ως επακόλουθο να γίνει η Κολωνία αρκετές φορές εστία σύγκρουσης. Έτσι το 1837 συνελήφθη και φυλακίστηκε για δύο έτη ο Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας Κλέμενς Άουγκουστ φον Ντρόστε-Φίσερινγκ με αφορμή την διαμάχη για τον γάμο μεταξύ προτεσταντών και ρωμαιοκαθολικών (Mischehenstreit). Το 1874, κατά τη διάρκεια του πολιτισμικού αγώνα (Kulturkampf) συλλήφθηκε και φυλακίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Καρδινάλιος Πάουλ Μέλχερς. Κατέφυγε στην Ολλανδία και καταζητήθηκε σαν συνηθισμένος εγκληματίας. Αυτές οι συγκρούσεις δημιούργησαν μια δυσαρέσκεια του ρωμαιοκαθολικού πληθυσμού της Κολωνίας απέναντι στο πρωσικό κράτος, η οποία ήταν αισθητή ακόμη και μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι που έγινε πρώτος Δυτικογερμανός καγκελάριος ο πρώην δήμαρχος της Κολωνίας, Κόνραντ Αντενάουερ.
thumb|Στρατιώτης μπροστά στον Καθεδρικό Ναό, 1945 Κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ού αιώνα, ενσωματώθηκαν πολυάριθμοι γειτονικοί δήμοι στην πόλη της Κολωνίας με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της να αυξηθεί σε 700.000 κατοίκους ήδη στην εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης και βιομηχανοποίησή της συνέβαλε στην αύξηση του πληθυσμού. Ιδιαίτερη σημασία είχε η κατασκευή οχημάτων και μηχανών, ενώ η βαριά βιομηχανία είχε το κέντρο της στην κοντινή κοιλάδα του Ρουρ.
Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη υπέστη ισοπεδωτικούς μαζικούς βομβαρδισμούς από αμερικανικά (την ημέρα) και βρετανικά (τη νύχτα) βομβαρδιστικά με αποτέλεσμα να καταστραφεί κατά 90 τοις εκατό. Ενώ στις αρχές του πολέμου ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τους 800.000, στα τέλη του έπεσε περίπου στους 104.000 (βάσει απογραφής μετά την εισβολή των Αμερικανών ). Το 1959 ο πληθυσμός της πόλης έφτασε πάλι τον αριθμό που είχε πριν από τον πόλεμο.
Πολιτισμός
thumb|Η γέφυρα Χοεντσόλερν Το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα της Ευρώπης και παγκοσμίως γνωστό για το οικονομικό του τμήμα. Ακόμη έχει ένα από τα πιο ξακουστά καρναβάλια στην Ευρώπη. Κέλς (Kölsch) ονομάζεται η τοπική διάλεκτος, και ο τύπος μπίρας της Κολωνίας, που σερβίρεται σε χαρακτηριστικά μικρά ποτηράκια. Το δημοφιλέστερο αξιοθέατο της πόλης είναι ο τεράστιος καθεδρικός της ναός, ο Ντομ (Kölner Dom).
Η περιοχή είναι επίσης γνωστή για το διάσημο άρωμα "Eau de Cologne" ("Νερό της Κολωνίας"), που παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή στις αρχές του 18ου αιώνα (1709), από τον ιταλό Γιόχαν Μαρία Φαρίνα (Johann Maria Farina). Κάποια χρόνια αργότερα στην ίδια περιοχή, ο Φερδινάνδος Μύλενς, εγγονός του Βίλχελμ Μύλενς ιδιοκτήτη του εργοστασίου που παρήγαγε το Νερό της Κολωνίας ("Eau de Cologne"), αποφάσισε την παραγωγή του προϊόντος κάτω από το όνομα "4711" (που ονομάστηκε έτσι από τον αριθμό της οικίας του). Σήμερα κυκλοφορούν και το αυθεντικό "Eau de Cologne" και το "4711". Στο μέρος που δημιουργήθηκε το "Eau de Cologne" υπάρχει σήμερα μουσείο αρωμάτων (Duftmuseum im Farina-Haus).
Στην Κολωνία λειτουργεί δημόσιο ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο. Στεγάζεται επί της οδού Αν Ντερ Λίντε 19-21 (An der Linde 19-21), γειτνιάζοντας την Μουσική Ακαδημία της πόλεως (Musikhochschule Köln). Την δεκαετία του '80 έως και τις αρχές της δεκαετίας του '90, το ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο Κολωνίας στεγαζόταν στο ιστορικό και διατηρητέο κτήριο του Φόλκσουλε (Volkschule) επί της οδού Σπίχερνστρασε (Spichernstraße). Η πρόσοψη και η οροφή του κτηρίου τότε φέραν ακόμη εμφανή σημάδια, από τις μάχες που έγιναν εκεί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το παραπάνω κτήριο, σήμερα πλέον πολυτελώς ανακαινισμένο, λειτουργεί κατά μακράν παράδοση ως εκπαιδευτήριο. Το έτος 1993 το ελληνικό γυμνάσιο και λύκειο Κολωνίας μετακόμισε, δίπλα του νοσοκομείου της Αγίας Τριάδος (Dreifaltigkeitskrankenhaus) επί της οδού Άαχενερστρασε 443 (Aachenerstraße 443), όπου και λειτούργησε εκεί έως το 2015. Το κτήριο αυτό ήταν επίσης ιστορικό, καθώς προϋπήρξε εκεί εβραϊκό ορφανοτροφείο, πριν το κλείσουν οι Ναζί. Στην πρόσοψή του φέρει μεταλλικό πίνακα, με ακριβέστερες ιστορικές πληροφορίες.
Αθλητισμός
Στη πόλη της Κολωνίας εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα "1. ΦΚ Κολωνίας", καθώς και η ομάδα ράγκμπυ "Κολόν Σεντούριονς". Και οι δύο έχουν έδρα το στάδιο "RheinEnergieStadion". Επίσης υπάρχει μία ομάδα χόκεϊ επί πάγου ("Κέλνερ Χάλε") και μία ομάδα μπάσκετ ("Κελν 99ερς"), που αγωνίζονται στα αντίστοιχα γερμανικά πρωταθλήματα.
Κάθε χρόνο επίσης πραγματοποιείται στην πόλη (συνήθως τον Οκτώβριο) μαραθώνιος αγώνας δρόμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Ιγκνάτσι Ποτότσκι
Ο Κόμης Ρόμαν Ιγκνάτσι Ποτότσκι (πολωνικά: Roman Ignacy Potocki), γενικά γνωστός ως Ιγκνάτσι Ποτότσκι (1750-1809), ήταν Πολωνός ευγενής, μέλος της ισχυρής επιφανούς οικογένειας Ποτότσκι, ιδιοκτήτριας του Κλεμεντοβίτσε και του Ολέσιν (κοντά στο Κούρουφ), πολιτικός, συγγραφέας και κάτοχος αξιώματος. Ήταν ο Στρατάρχης του Μόνιμου Συμβουλίου (Rada Nieustająca) το 1778-1782, Μέγας Γραμματέας της Λιθουανίας από το 1773, Στρατάρχης της Αυλής της Λιθουανίας από το 1783 και Μεγάλος Στρατάρχης της Λιθουανίας από τις 16 Απριλίου 1791 έως το 1794.
Ήταν εκπαιδευτικός ακτιβιστής, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Παιδείας και ιδρυτής και πρόεδρος της Επιτροπής Σχολικών Βιβλίων. Ήταν αντιτιθέμενος του Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι στις δεκαετίες του 1770 και 1780, και σημαντικό πρόσωπο στην πολωνική πολιτική εκείνης της εποχής. Κατά τη διάρκεια του Μείζονος Σέιμ ήταν ηγέτης του Πατριωτικού Κόμματος και του μεταρρυθμιστικού κινήματος και τελικά υποστήριξε τον Βασιλιά σε πολλά μεταρρυθμιστικά έργα. Υπερασπιστής ενός πρωσικού προσανατολισμού, βοήθησε να κλείσει μια συμμαχία με την Πρωσία το 1790. Συνέγραψε το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791.
Πολιτική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Προσωπογραφία του Ιγκνάτσι Ποτότσκι από την [[Άννα Ραγέτσκα]]
Τελικά χρόνια
Μετά τη νίκη της Συνομοσπονδίας της Ταργκοβίτσα και την κατάργηση του Συντάγματος της 3ης Μαΐου, ο Ποτότσκι μετανάστευσε από την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και εγκαταστάθηκε στη Λειψία. Μαζί με τον Ταντέους Κοστσιούσκο, πρότεινε ένα σχέδιο για μια Γαλλο-Πολωνική συμμαχία δημοκρατιών, η οποία ωστόσο δεν είχε μεγάλη υποστήριξη στη Γαλλία. Συνέγραψε ένα έργο με τον Χούγκο Κοουόνταϊ, Περί υιοθεσίας και πτώσης του Πολωνικού Συντάγματος της 3ης Μαΐου (O ustanowieniu i upadku Konstytucji Polskiej 3-go Maja, 1793).
Ο Ποτότσκι συμμετείχε στις προετοιμασίες για την Εξέγερση του Κοστσιούσκο του 1794. Στις αρχές Απριλίου έφυγε από τη Λειψία και έφτασε στην Κρακοβία. Συμμετείχε σε ανεπιτυχείς διπλωματικές διαπραγματεύσεις με διάφορες ξένες δυνάμεις, σε μια μάταιη προσπάθεια να κερδίσει υποστήριξη στους αντάρτες. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης υπηρέτησε ως μέλος του Ανώτατου Εθνικού Συμβουλίου (Rada Najwyższa Narodowa), ως επικεφαλής του διπλωματικού της τμήματος. Με την καταστολή της Εξέγερσης, αντί να ξαναμεταναστεύσει, έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις παράδοσης, οι οποίες του έδωσαν σεβασμό σε πολλές πλευρές. Τελικά, στις 21 Δεκεμβρίου 1794 φυλακίστηκε από τις τσαρικές ρωσικές αρχές. Έχασε το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου του μετά την Εξέγερση, καθώς τα περισσότερα κτήματα του κατασχέθηκαν. Κοντά στο τέλος της ζωής του, θα προβληματιζόταν από την αδυναμία του να εξοφλήσει χρέη της δεκαετίας του 1780.
Ο Ποτότσκι απελευθερώθηκε το 1796, μετά το θάνατο της Μεγάλης Αικατερίνης και αποσύρθηκε στο Κούρουφ της κεντρικής Πολωνίας. Εκεί αφιερώθηκε στις ιστορικές μελέτες, δημοσιεύοντας αρκετά βιβλία, μεταφράσεις και σχολιασμούς. Έγραψε επίσης ποιήματα, αλλά αυτά δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι ιστορικοί εξακολουθούν να συζητούν για την πιθανή συγγραφή του σε αρκετά ανώνυμα έργα (κυρίως πολιτικά φυλλάδια). Απομακρύνθηκε από ακτιβιστές που συζητούσαν για μια νέα εξέγερση, αλλά παρ΄ όλα αυτά συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις αυστριακές αρχές ξανά τα έτη 1798-1800. Το 1801 προσχώρησε στην Επιστημονική Εταιρεία της Βαρσοβίας. Επέστρεψε στην πολιτική λίγο μετά την απελευθέρωση μεγάλου μέρους της Γαλικίας από τον Ναπολέοντα και την προσάρτησή της στο Δουκάτο της Βαρσοβίας. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τον Ναπολέοντα στη Δρέσδη υπέστη σοβαρή διάρροια και πέθανε στις 30 Αυγούστου 1809. Τάφηκε στο Βιλάνουφ.
Δεν είχε άμεσους απογόνους. Η μοναδική επιζούσα κόρη του, Κριστίνα, (γενν. 1778) πέθανε το 1800. Τα μειωμένα κτήματά του κληρονομήθηκαν από έναν ανιψιό, τον Αλεξάντερ Ποτότσκι.
Μνήμη
Στην ιδιωτική ζωή του, λέγεται ότι είχε αδυναμία στα τυχερά παιχνίδια, αλλά είχε επίσης τη φήμη ενός έντιμου μεταρρυθμιστή, ο οποίος έβαζε το καλό της χώρας πάνω από το δικό του.
Είναι ένα από τα πρόσωπα που απαθανατίστηκαν στον πίνακα του Γιαν Ματέικο του 1891, Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Ιγκνατσι Ποτοτσκι Κατηγορία:Διπλωμάτες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κώστας Βάλσαμος
Ο Κώστας Βάλσαμος (1934 - 18 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας υδατοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1934. Σε όλη του την καριέρα αγωνίστηκε στον ΝΟ Πατρών και κατέκτησε μαζί του 2 πρωταθλήματα Ελλάδος, ενώ ήταν διεθνής και με την εθνική Ελλάδος. Απεβίωσε στην Πάτρα στις 18 Ιουλίου 2007. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Μουσείο Αεροπορίας Βελιγραδίου
Το Μουσείο Αεροπορίας στο Βελιγράδι ιδρύθηκε το 1957 ως το Γιουγκοσλαβικό Αεροναυτικό Μουσείο (Yugoslav Aeronautical Museum - MJV - Muzej Jugoslovenskog Vazduhoplovstva, σήμερα MVB - Muzej vazduhoplovstva-Beograd). Βρίσκεται δίπλα από το Αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα και στη σημερινή του μορφή άνοιξε για το κοινό στις 21 Μαΐου 1989.
Η κύρια συλλογή στεγάζεται σε ένα αξιοπρόσεκτο αρχιτεκτονικά γυάλινο κτίριο, βασισμένο στη γεωδαιτική, με επιπλέον αεροσκάφη να εκτίθενται στον περιβάλλοντα χώρο. Το μουσείο διαθέτει περισσότερα από 200 αεροσκάφη τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τις Σερβικές και Γιουγκοσλαβικές αεροπορικές δυνάμεις, αεροναυτικές λέσχες και εταιρίες και περιλαμβάνουν από ανεμόπτερα μέχρι ελικόπτερα και μαχητικά αεροσκάφη. Κάποια από τα αεροσκάφη της συλλογής του μουσείου αποτελούν τα μοναδικά διασωσμένα παραδείγματα του τύπου τους, όπως το Fiat G.50. Το μουσείο διαθέτει επίσης συντρίμμια από Αμερικανικά και Νατοϊκά αεροσκάφη τα οποία καταρρίφθηκαν κατά τις συγκρούσεις της δεκαετίας του 1990, συμπεριλαμβανομένων των συντριμμιών ενός αμερικανικού αεροσκάφους στελθ F-117 Nighthawk. Επιπλέον η συλλογή διαθέτει περισσότερους από 130 αεροπορικούς κινητήρες, ραντάρ, ρουκέτες, διάφορα αεροναυτικά όργανα, περισσότερα από 20.000 βιβλία και τεχνικά ντοκουμέντα, καθώς και περισσότερες από 200.000 φωτογραφίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βελιγραδι Κατηγορία:Μουσεία στο Βελιγράδι
Ανδρέας Α. Παπανδρέου
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια το 1959 και είναι ο τρίτος υιός και τέταρτο παιδί του Ανδρέα Παπανδρέου και της Μαργαρίτας Τσαντ. Παππούς του είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου, ενώ αδερφός του ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Είναι παντρεμένος με την Μαριάνθη Αλεξίου.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Κολέγιο Κουίν Μέρι (Queen Mary College) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου το 1981 και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (London School of Economics) το έτος 1982 και έλαβε το διδακτορικό του από το Κολλέγιο Μέρτον του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης το έτος 1990. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα διατελώντας επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, λέκτορας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου (University College London), επίκουρος καθηγητής στο Κολέγιο Φράνκλιν και Μάρσαλ (Franklin and Marshall College) ενώ έχει διδάξει και στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Σήμερα είναι καθηγητής οικονομίας του περιβάλλοντος στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής του Τομέα Πολιτικής Οικονομίας και του Εργαστηρίου Πολιτικής Οικονομίας της Βιώσιμης Ανάπτυξης του ίδιου Τμήματος.
Ακτιβισμός
Επίσης είναι ιδρυτής και πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Ινστιτούτο για το Κλίμα και την Ενεργειακή Ασφάλεια» (I4CENSE) και μέλος της επιτροπής μελέτης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής της Τράπεζας της Ελλάδος. Από το 2008 η μη κυβερνητική οργάνωση που έχει ιδρύσει διοργάνωσε διεθνή συνέδρια για την οικολογία και το περιβάλλον (Mediterranean Sustainable Energy Summit). Για τον λόγο αυτό ως μέλος της οργανωτικής επιτροπής και ως πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης, είχε συναντηθεί με τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή ο οποίος και παρευρέθη ανοίγοντας το συνέδριο. Τα συνέδρια διοργανώθηκαν σε συνεργασία με τους Financial Times υπο την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας ενώ το 3ο συνέδριο έγινε παρουσία του τότε πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
Είναι συμπρόεδρος του Δικτύου Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών - Ελλάδα.
Υπόθεση CDS και καταδίκη Πάνου Καμμένου
Σε καταγγελίες του ο τότε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και νυν πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, χαρακτήρισε τον πρωθυπουργό ως «έμμισθο broker των διεθνών τοκογλύφων» ποντάροντας σε CDS με έμμεση διαμεσολάβηση του αδερφού του Αντρίκου. Για τις δηλώσεις αυτές ο Αντρίκος Παπανδρέου έχει καταθέσει αγωγή κατά του βουλευτή για ψεύδη και συκοφαντίες.
Τον Ιούλιο του 2012 ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης διέταξε να διεξαχθεί συμπληρωματική έρευνα σχετικά με τον ρόλο του Αντρίκου Παπανδρέου στην υπόθεση των CDS. Αντίθετα, ο εισαγγελέας Κορρέας στο δικό του πόρισμα ζήτησε να τεθεί μέρος της υπόθεσης στο αρχείο και συγκεκριμένα το σκέλος εκείνο που αφορά τις καταγγελίες περί ενδεχόμενης εμπλοκής του Αντρίκου Παπανδρέου σε κερδοσκοπικά παιχνίδια σε βάρος της Ελλάδας, οι οποίες καταγγελίες κρίθηκαν αστήρικτες από τον Κορρέα.
Τον Ιούνιο του 2013 το δικαστήριο καταδίκασε τον Πάνο Καμμένο για εξύβριση εναντίον του Αντρίκου Παπανδρέου. Στον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων επιβλήθηκε πρόστιμο τριάντα χιλιάδων ευρώ που πρέπει να καταβάλει στον Αντρίκο Παπανδρέου και παράλληλα του απαγορεύτηκε να αναφέρεται στο όνομα του αδερφού του πρώην πρωθυπουργού.
Συλλογικά έργα
Έχει συμμετάσχει στην συγγραφή τριών συλλογικών έργων:
Ατομικά έργα
Έχει επιμεληθεί ξένες εκδόσεις στα ελληνικά και έχει συγγράψει δικά του ατομικά έργα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Ανδρεας Κατηγορία:Έλληνες πολωνικής καταγωγής
Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας
Ο Ντομ ή Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας (γερμ. Kölner Dom), είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο φημισμένα οικοδομήματα γοτθικού ρυθμού παγκοσμίως. Είναι ρωμαιοκαθολικός ναός με άγιο προστάτη τον Απόστολο Πέτρο. Το 1996 ανακηρύχθηκε από την UNESCO σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Έχει ύψος 157,38 μέτρα και είναι ο δεύτερος υψηλότερος ναός της Γερμανίας μετά το Μίνστερ της Ουλμ (161,53 μέτρα) και ο τρίτος παγκοσμίως. Μέχρι το 1884 ήταν το υψηλότερο κτίριο του κόσμου. Η τεράστια επιφάνεια της δυτικής πρόσοψης έχει, μαζί με τους δύο πύργους, εμβαδόν 7100 τ.μ. και είναι μέχρι σήμερα αξεπέραστη. Βρίσκεται σε απόσταση μόλις 200 μέτρων από τον Ρήνο, στο βόρειο τμήμα των πρώην ρωμαϊκών τειχών της πόλης, δίπλα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Κολωνίας, το Μουσείο Λούντβιχ και το Ρωμαιογερμανικό Μουσείο. Είναι εξ άλλου το μεγαλύτερο αξιοθέατο της Γερμανίας. Το 2001 τον επισκέφθηκαν πέντε εκατομμύρια, ενώ το 2004 πάνω από έξι εκατομμύρια επισκέπτες απ΄ όλο τον κόσμο, περίπου 20.000 ημερησίως.
Είναι επίσης ασυνήθιστο στο μεγαλείο, το μέγεθος και το χρόνο κατασκευής του. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 15 Αυγούστου 1248, ενώ το πρεσβυτέριο εγκαινιάστηκε το 1322. Ο καθεδρικός χτίστηκε σταδιακά μέχρι περίπου το 1520. Έπειτα παρέμεινε ημιτελής μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν οι ρομαντικοί ενδιαφέρθηκαν πάλι γι' αυτόν. Τελικά, το 1880, έπειτα από περισσότερο από 600 χρόνια, ολοκληρώθηκε σύμφωνα με τα αυθεντικά γοτθικά σχέδια.
Γαλβανόμετρο
thumb|right|300px|Αρχή λειτουργίας του γαλβανόμετρου. Το γαλβανόμετρο είναι όργανο με το οποίο μπορεί να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή να μετρηθεί η ένταση ηλεκτρικού ρεύματος σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Πρόκειται για όργανο μέτρησης μέχρι χαμηλών ηλεκτρικών τάσεων, σε συνάρτηση της ύπαρξης ρεύματος και της μηχανικής απόκλισης (περιστροφής) ενός πηνίου. Ένα απλό γαλβανόμετρο αποτελείται από Ντ'Αρσονβάλ και μια κλίμακα με το μηδέν στο μέσο της. Ο μηχανισμός Ντ'Αρσονβάλ είναι γνωστός και ως μηχανισμός κινουμένου πηνίου.
Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Γερμανία Κατηγορία:Κολωνία
Γαλβανόμετρο
Το γαλβανόμετρο διαθέτει ένα σπειροειδές πηνίο το οποίο βρίσκεται μέσα σε ένα μαγνητικό πεδίο. Το σχήμα του μόνιμου μαγνήτη που δημιουργεί το μαγνητικό πεδίο είναι δακτυλιοειδές, ενώ το πηνίο είναι στηριγμένο στο μέσον του και μπορεί να περιστρέφεται γύρω από το σημείο στήριξης. Πάνω στο πηνίο είναι, επίσης, στερεωμένος ο δείκτης ένδειξης. Όταν από το πηνίο διέρχεται ηλεκτρικό ρεύμα, αυτό δέχεται μια ροπή, η οποία το αναγκάζει να περιστραφεί (συμπαρασύροντας φυσικά και το δείκτη). Η ροπή αυτή είναι ανάλογη με την ένταση του ρεύματος και έτσι το όργανο μπορεί, εκ της γωνίας απόκλισης του δείκτη, να μετρήσει ηλεκτρικά ρεύματα, εφόσον ο δείκτης μετακινείται επάνω σε κατάλληλα βαθμολογημένη κλίμακα. Για να επανέρχεται ο δείκτης στην αρχική του θέση υπάρχει επίσης ένα ελατήριο επαναφοράς.
Εκτός από την απλή ένδειξη ύπαρξης ρεύματος σε ένα κύκλωμα, πάντα για χαμηλές τάσεις, το γαλβανόμετρο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως όργανο μέτρησης έντασης ρεύματος (αμπερόμετρο) ή διαφοράς δυναμικού (βολτόμετρο), ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσής του στο κύκλωμα και τη βαθμολόγηση της κλίμακάς του.
Η ακρίβεια ενός τέτοιου οργάνου εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την ομοιογένεια του μαγνητικού πεδίου που δημιουργεί ο μόνιμος μαγνήτης. Εξαρτάται, επίσης, και από το κατά πόσον τα μέταλλα, από τα οποία είναι κατασκευασμένο, παρουσιάζουν μεγάλες διαστολές όταν θερμαίνονται, επειδή η διέλευση ηλεκτρικού ρεύματος από αγωγό προκαλεί τη θέρμανσή του.
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού
Το Αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού είναι ένα αεροσκάφος το οποίο τροφοδοτεί με καύσιμα ένα άλλο αεροσκάφος κατά την διάρκεια της πτήσης. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο αεροσκάφος που τροφοδοτείται να παραμένει στον αέρα για περισσότερο χρόνο.
Χώρες που το διαχειρίζονται
Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Αβρώτη
Στην ελληνική μυθολογία η Αβρώτη ήταν κόρη του Ογχήστη, αδελφή του Μεγαρέα και σύζυγος του Νίσου, βασιλιά των Μεγάρων.
Η Αβρώτη ήταν ενάρετη σύζυγος, πάρα πολύ έξυπνη και καλή βασίλισσα, και όλοι θρήνησαν τον θάνατό της. Ο βασιλιάς Νίσος, για να την τιμήσει, διέταξε όλες τις γυναίκες στα Μέγαρα να ντύνονται τόσο απλά όσο και η Αβρώτη, και να φορούν παρόμοια ενδυμασία. Η απλή και λιτή αυτή ενδυμασία ονομάσθηκε «αφάβρωμα» από το όνομα της Αβρώτης.
Πηγές
Αβρωτη Αβρωτη
Καταστροφή του Αιγίου
Τον Απρίλιο του 1821 ο Μουσταφάμπεης, που είχε το αξίωμα του κεχαγιά της Τρίπολης, κατ’ εντολή του Χουρσίτ Πασά που βρισκόταν στην Ήπειρο, με στράτευμα από 3.500 Αλβανούς πέρασε από το Μεσολόγγι στην Πελοπόννησο. Αφού διασκόρπισε τους Έλληνες που πολιορκούσαν το φρούριο της Πάτρας πορεύθηκε παραλιακά προς Κόρινθο. Οι κάτοικοι πρόλαβαν και εγκατέλειψαν την πόλη του Αιγίου και βρήκαν καταφύγιο στο σπήλαιο της Μπουφούσκιας και στα βουνά. Ο Μουσταφάμπεης τους κάλεσε να «προσκυνήσουν» υποσχόμενος συγχωροχάρτια, κάτι στο οποίο κανείς δεν υπάκουσε. Οι Τουρκαλβανοί έμειναν μια εβδομάδα στο Αίγιο και αφού πήραν ως λάφυρα ό,τι μπορούσαν το πυρπόλησαν, όπως και τα γύρω χωριά.
Αργότερα, περί τα μέσα Σεπτεμβρίου, ενώ οι Έλληνες πολιορκούσαν την Τρίπολη, οθωμανικός στόλος επιχείρησε να φέρει βοήθεια προς τους πολιορκούμενους. Από τον στόλο αποβιβάστηκαν περί τους 700 Αλβανούς υπό τον Γιουσούφ Πασά της Εύβοιας οι οποίοι βάδισαν προς το Αίγιο. Έβαλαν και πάλι φωτιά και διασκορπίστηκαν στην γύρω επαρχία όπου λεηλατούσαν και άρπαζαν ζώα. Επίσης κατέστρεψαν τη Φτέρη και άλλα χωριά του Αιγίου.
Στο δημοτικό τραγούδι
Η καταστροφή του Αιγίου καταγράφηκε σε δημοτικά τραγούδια από νωρίς. Ένα από αυτά, που παραδίδεται από τον Κλοντ Φοριέλ (1824), συνδέει την καταστροφή του Αιγίου με την άλωση της Τριπολιτσάς: ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ
Ήταν ημέρα βροχερή και νύχτα χιονισμένη, όταν για την Τριπολιτσάν εκίνησ’ ο Κιαμίλης. ... Απολογάτ’ο Κεχαγιάς, λέει στον Κολοκοτρώνη: - Κάμε νισάφι στην Τουρκιά, κόψε πλην άφ’σε κιόλας! - Τι φλυαρείς, βρωμότουρκε, Τι λες παλιομουρτάτη, Νισάφι έκαμες εσύ εις την πικρή Βοστίτσα, όπ’ έσφαξες τ’ αδέλφια μας και όλους τους δικούς μας. Η καταστροφή αναφέρεται και σε άλλα δημοτικά όπως: Έκαψαν χώρες και χωριά, χωριά και βιλαέτια
Την Πάτρα την περήφανη, Βοστίτσα παινεμένη. Τους Αλβανούς αυτούς θέλησε αργότερα να εκδικηθεί ο προεστός και οπλαρχηγός Ανδρέας Λόντος, όταν αυτοί εξήλθαν από την Τριπολιτσά που είχε αλωθεί και επέστρεφαν στην Ήπειρο βάσει συμφωνίας. Ο Λόντος ήταν από τους ελάχιστους Πελοποννήσιους που δεν έλαβαν μέρος στην πολιορκία της Τρίπολης. Η προσπάθειά του να επιτεθεί στους Αλβανούς εμποδίστηκε από τον Δημήτρη Πλαπούτα που τους συνόδευε.
Βιβλιογραφία
Αιγιου Καταστροφη Καταστροφη
Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννημένος στο Φαρίμ της Γουινέας-Μπισσάου το 1963, κατάγεται από αγροτική οικογένεια. Αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι του εξαιτίας του πολέμου της ανεξαρτησίας και το 1969 πήγε στο Κατσέου, όπου φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δίδαξε Μαθηματικά στο Κέντρο Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης, στη Σχολή Τεχνικών Υγείας (Νοσηλευτική).
Το 1982 συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Σοβιετική Ένωση και έγινε μέλος του Συλλόγου Φοιτητών της Γουινέας-Μπισσάου, στην Οδησσό. Έκανε αργότερα σπουδές πάλι με υποτροφία στις ΗΠΑ (Κρατικό Πανεπιστήμιο του Φρέσνο) και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο Τεχνολόγου Πολιτικού Μηχανικού. Τον Ιούλιο του 1994 επέστρεψε στη Γουινέα-Μπισσάου.
Σταδιοδρομία
Τον Δεκέμβριο του 2006 αναλαμβάνει σύμβουλος του πρωθυπουργού της Γουινέας-Μπισσάου για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ασχολήθηκε με τις μεταφορές και τις επικοινωνίες, συμπεριλαμβανομένης της επαναδιαπραγμάτευσης των συμβάσεων παραχώρησης των τηλεπικοινωνιών, με τα λιμάνια και τη συμφωνία εναέριων μεταφορών με την Πορτογαλία και βοήθησε την κυβέρνηση στη διάρθρωση του ρυθμιστικού οργανισμού και την αδειοδότηση της πρώτης άδειας κινητής τηλεφωνίας στη χώρα.
Μετά τη νίκη του PAIGC στις εκλογές, ο Περέιρα έγινε υπουργός Δημοσίων Έργων μεταξύ του 2004 και του 2005. Αποδέχθηκε την πρόκληση της διοργάνωσης της 6ης διάσκεψης κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της CPLP. Μετά από αυτή την αποστολή, στη συνέχεια αποδέχθηκε την πρόσκληση των επισκόπων της Καθολικής Εκκλησίας της Γουινέας-Μπισάου ως γενικός γραμματέας.
Είναι εκλεγμένο μέλος της μόνιμης επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του PAIGC.
Πρωθυπουργός
Εξελέγη πρόεδρος του PAIGC στις 9 Φεβρουαρίου 2014. Ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας στις 3 Ιουλίου 2014, διαδεχόμενος τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό Ρουί Ντουάρτε ντε Μπάρος. Η νέα 16μελής κυβέρνηση παρουσιάστηκε την επομένη. Τον Αύγουστο του 2015 η κυβέρνησή του απολύθηκε και ο ίδιος αντικαταστάθηκε από τον Μπασίρο Τζα.
Υποψήφιος πρόεδρος 2019
Ο Περέιρα διεκδίκησε ανεπιτυχώς το προεδρικό αξίωμα, με την υποψηφιότητά του στις προεδρικές εκλογές του 2019. Ηττήθηκε από τον Ουμάρου Σισόκο Εμπαλό λαμβάνοντας ποσοστό 46% έναντι 54% για τον νικητή στον 2ο γύρο των εκλογών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου
Τέμενος Αγίας Πετρούπολης
Το Τέμενος Αγίας Πετρούπολης (Ρώσικα: Санкт-Петербу́ргская мече́ть) είναι ένα τέμενος το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία. Το Τέμενος όταν κτίστηκε το 1910 και όταν εγκαινιάστηκε 1913 ήταν το μεγαλύτερο τέμενος της Ευρώπης με δύο μιναρέδες ύψους 49 μέτρων και εντυπωσιακό τρούλο ο οποίος υψώνεται στα 39 μέτρα. Ο τρούλος είναι ξεκάθαρα ορατός από την γέφυρα Τρίνιτι στον ποταμό Νέβα. Το Τέμενος μπορεί να χωρέσει μέχρι και πέντε χιλιάδες πιστούς.
Οι προσκυνητές διαχωρίζονται με βάση το φύλο κατά την διάρκεια της προσευχής. Συγκεκριμένα οι γυναίκες προσεύχονται στο πρώτο όροφο ενώ οι άνδρες προσκυνητές προσεύχονται στο ισόγειο. Οι Μπολσεβίκοι έκλεισαν το τέμενος και κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη ιατρικού εξοπλισμού. Το 1956 το τέμενος επιστράφηκε ως θρησκευτικός χώρος στην μουσουλμανική κοινότητα της Αγίας Πετρούπολης και μια μεγάλη ανακαίνιση έγινε το 1980.
Σήμερα εκτιμάται ότι 700 χιλιάδες μουσουλμάνοι ζούνε στην Αγία Πετρούπολη και το τέμενος αυτό δεν επαρκεί, έτσι υπάρχουν σχέδια για να χτιστεί ένα νέο τέμενος.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγία Πετρούπολη Αγιας Πετρουπολης
Πεντάγραμμο
Η λέξη  Πεντάγραμμο μπορεί να αναφέρεται στις παρακάτω έννοιες:
Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα
Το Μνημείο Ειρήνης της Χιροσίμα, που είναι γνωστό και σαν Θόλος της Ατομικής Βόμβας (原爆ドーム) Θόλος Genbaku), είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που βρίσκεται στη Χιροσίμα της Ιαπωνίας. Μπήκε στη λίστα των ΜΠΠΚ το 1996. Είναι μέρος του Πάρκου Ειρήνης της Χιροσίμα.
Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Τσέχο αρχιτέκτονα Γιαν Λέτζτελ, ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1915, και ονομάστηκε «Εμπορική Έκθεση της Περιφέρειας της Χιροσίμα». Άνοιξε επίσημα για το κοινό τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Αργότερα λειτούργησε σαν εκθεσιακός χώρος των βιομηχανικών προϊόντων της περιοχής.
Η πυρηνική έκρηξη της 6ης Αυγούστου 1945 έγινε σχεδόν ακριβώς πάνω από το κτίριο (το υπόκεντρο ήταν 150 μέτρα ψηλότερα), και είναι το μόνο που βρισκόταν τόσο κοντά και άντεξε στην έκρηξη. Το κτίριο παραμένει στη κατάσταση που βρέθηκε αμέσως μετά την έκρηξη, προκειμένου να θυμίζει τις συνέπειες μιας πυρηνικής καταστροφής, και να αποτελεί σύμβολο ελπίδας για την ειρήνη στον κόσμο και την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιροσίμα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου
Πάνθηρ Ι (αντιτορπιλικό)
Το αντιτορπιλικό Πάνθηρ (Β.Π. Α/Τ D-72 Πάνθηρ) ήταν παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης στα ναυπηγεία 'Camell Laird, Liverpool'. Το πλοίο εντάχθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το 1912 έως το 1946. Το πλοίο, μαζί με τα ομότυπα Αετός Ι, Ιέραξ ΙΙ και Λέων ΙΙ, που αποτέλεσαν τα λεγόμενα Θηρία του Πολεμικού Ναυτικού παραγγέλθηκαν από την Αγγλία στα ναυπηγεία 'Camell Laird, Liverpool'. Αγοράστηκαν έτοιμα για χρήση στην τιμή των 148,000 λιρών έκαστο, όταν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι φαινόταν πιθανοί. Τα πλοία αυτά είχαν αρχικά παραγγελθεί από το ναυτικό της Αργεντινής, το δε Πάνθηρ αρχικά ονομαζόταν Santiago. Η παραλαβή του έγινε από τον Πλοίαρχο Αθ. Μιαούλη, ΒΝ, στο Παλέρμο της Σικελίας όπου είχε καταπλεύσει με ξένο πλήρωμα.
Στην διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων είχαν αγοραστεί μόνο τα βασικά πυρομαχικά (3000 βλήματα). Λόγω του ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες τορπίλες τα πλοία αρχικά ονομάστηκαν Ανιχνευτικά αντί για Αντιτορπιλικά. Στις 3 Δεκεμβρίου 1912, το Πάνθηρ μαζί με τα υπόλοιπα τρία Θηρία, ως μέλη του Ελληνικού Στόλου με επικεφαλής την ναυαρχίδα το Β.Π. Θ/Κ Γεώργιος Αβέρωφ και υπό την καθοδήγηση του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη έλαβε μέρος στην ναυμαχία της Έλλης και στις 5 Ιανουαρίου 1913 στην ναυμαχία της Λήμνου.
Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου εισήλθε καθυστερημένα στον πόλεμο στο πλευρό της Τριπλής Συμμαχίας και εξαιτίας της Ελληνικής ουδετερότητας τα τέσσερα Θηρία κατασχέθηκαν από τους συμμάχους τον Οκτώβριο του 1916, αντικαταστάθηκε το πλήρωμα από τους Γάλλους τον Νοέμβριο, ύψωσαν την γαλλική σημαία και υπηρέτησαν στο Γαλλικό Ναυτικό την περίοδο 1917-18. Το 1918 επεστράφησαν στην Ελλάδα σε άθλια κατάσταση και μετά από φιλότιμες προσπάθειες αποκατάστασης των ζημιών από τα ελληνικά πληρώματα κατάφεραν και ανέλαβαν καθήκοντα συνοδείας υπό ελληνική σημαία, κυρίως στο Αιγαίο Πέλαγος.
Δάμασος ο Αθηναίος
Στην ελληνική μυθολογία ο Δάμασος ήταν γιος του βασιλιά των Αθηνών Κόδρου. Μαζί με τον αδελφό του, τον Ναύκλο, ο Δάμασος τέθηκε επικεφαλής ομάδας αποίκων, τους οποίους εγκατέστησε στην πόλη Τέω της Λυδίας, μία πόλη η οποία είχε ιδρυθεί ως αποικία των Ορχομενίων Μινυών.
Πάνθηρ Ι (αντιτορπιλικό)
Την περίοδο 1919-20 το Πάνθηρ συμμετείχε στις επιχείρηση εκκένωσης των Ελλήνων προσφύγων από Νότια Ρωσία κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης μαζί με τα θωρηκτά Κιλκίς και Λήμνος και το Αντιτορπιλικό Λέων, παραμένοντας για 263 ημέρες στην Μαύρη Θάλασσα. Κατά τον Μικρασιατικό Πόλεμο συμμετείχε στον απόκλεισμό των μικρασιατικών παραλίων.
Δάμασος ο Αθηναίος
Πηγές
Δαμασος
Πάνθηρ Ι (αντιτορπιλικό)
Μετά τον πόλεμο το Πάνθηρ ανακαινίστηκε, την περίοδο 1925-1927. Έχοντας επιζήσει την γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941 το Πάνθηρ έλαβε μέρος στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχοντας ώς βάση τον Ινδικό Ωκεανό. Μεταξύ του Μαΐου και του Οκτωβρίου 1942 ο οπλισμός του αναβαθμίστηκε επιτρέποντάς το να παρέχει καλύτερη αντιαεροπορική προστασία και ικανότητες πολέμου επιφανείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά τύπου Θηρία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Ώρα στη Βόρεια Κορέα
Η Ώρα στη Βόρεια Κορέα, γνωστή ως Ώρα Πιονγιάνγκ (κορεάτικα:평양시간, 平壤時間 ή PYT) ή Χειμερινή Ώρα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας (κορεατικά: 조선민주주의인민공화국 표준시간, χάντσα: 朝鮮民主主義人民共和國標準時間), είναι από τον Μάιο του 2018 ίση με τη Χειμερινή Ώρα Κορέας (9 ώρες μπροστά από τον UTC, την UTC+9). Όπως και η Νότια Κορέα, η Βόρεια Κορέα δεν χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα επί του παρόντος. Η τήρηση του χρόνου στη Βόρεια Κορέα βρίσκεται υπό την επίβλεψη της Κρατικής Επιτροπής για την Επιστήμη και την Τεχνολογία.
Ιστορία
Στις 5 Αυγούστου του 2015, η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας αποφάσισε να επιστρέψει στην UTC+08:30, με ισχύς από τις 15 Αυγούστου 2015, και ανακοίνωσε ότι η επίσημη ονομασία θα είναι Ώρα Πιονγιάνγκ ή PYT. Η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας έλαβε την απόφαση ως διάλειμμα από τον "ιμπεριαλισμό". Η αλλαγή τέθηκε σε ισχύ για την 70η επέτειο από την απελευθέρωση της Κορέας. Οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης της Νότιας Κορέας ανησύχησαν για τη ταλαιπωρία στη διακορεατική ανταλλαγή και συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των μετακινήσεων από και προς τη Βιομηχανική Περιοχή του Κέσονγκ, και την περαιτέρω διαφορά του τρόπου ζωής μεταξύ των ανθρώπων της Βόρειας και της Νότιας Κορέας.
Στις 29 Απριλίου 2018, ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν ανήγγειλε ότι η χώρα θα επιστρέψει στην UTC+9 για να συγχρονίσει τα ρολόγια με τη Νότια Κορέα. Στις 30 Απριλίου του 2018, η Ανώτατη Λαϊκή Συνέλευση της Βόρειας Κορέας εξέδωσε διάταγμα σχετικά με την αλλαγή της ώρας στη Βόρεια Κορέα ως ένα ακόμη βήμα προς την ενοποίηση της Κορέας και την εξάλειψη των διαφορών μεταξύ Βορρά και του Νότου. Η αλλαγή ώρας εφαρμόστηκε στις 23:30 της 4ης Μαΐου 2018 (UTC+8:30).
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
Το IANA δεδομένων ζώνης ώρας περιέχει μία ζώνη για τη Βόρεια Κορέα στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Asia/Pyongyang.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βορεια Κορεα * Κατηγορία:Πιονγιάνγκ
Οίκος των Βιλλεαρδουίνων
Βιλλεαρδουίνος, ή Βιλλαρδουίνος, ήταν η επωνυμία που έλαβαν τα μέλη μιας οικογένειας ευγενών από την Καμπανία (Champagne) της Γαλλίας. Το όνομα προέρχεται από το φέουδο και το κάστρο τους που είχε την ονομασία "de Villehardouin".
Δύο μέλη της οικογένειας με το όνομα Γοδεφρείδος ή Γοδοφρείδος (Geoffroi), πήραν μέρος στην Δ΄ Σταυροφορία και έγιναν μέλη της αριστοκρατίας της Λατινικής Αυτοκρατορίας: ο χρονογράφος και ο συνιδρυτής του πριγκιπάτου της Αχαΐας.
Ο Βιλαίν του Βιλλεαρντουίν (- πριν το 1170) είχε δύο γιούς:
Άλλα μέλη της οικογένειας, από αυτά που έμειναν στη Γαλλία, είναι:
Βαρσανούφιος
Ο αββάς Βαρσανούφιος ο Μέγας (5ος και 6ος αιώνας μ.Χ.), γνωστός και ως «Μέγας Γέρων», Βαρσανούφιος της Παλαιστίνης και Βαρσανούφιος της Γάζης, ήταν ασκητής και συγγραφέας.
Ο Βαρσανούφιος ήταν Αιγύπτιος ως προς την καταγωγή. Γεννήθηκε περί τα μέσα του 5ου αιώνα και έγινε μοναχός στους Αγίους Τόπους. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη μονή του Σερίδου, κοντά στη Γάζα. Η επικοινωνία του με τον κόσμο γινόταν με αποκρίσεις (απαντήσεις) που έδινε στους επισκέπτες διαμέσου του ηγουμένου Σερίδου. Το γεγονός όμως αυτό δημιούργησε σε πολλούς την εντύπωση ότι ο Βαρσανούφιος ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο και ότι τις αποκρίσεις τις έδινε ο ίδιος ο Σερίδης. Τότε ο Βαρσανούφιος δέχθηκε για μία φορά να εμφανισθεί δημόσια, μόνο όμως σε μία εκδήλωση στην οποία έπλυνε τα πόδια των μοναχών (Απόκρ. 61).
Το μοναδικό έργο του Βαρσανουφίου είναι οι Αποκρίσεις του, τις οποίες συγκέντρωσε ο Αββάς Δωρόθεος. Ολόκληρη η συλλογή του Δωροθέου περιλαμβάνει 840 αποκρίσεις, από τις οποίες όμως μόνο οι 396 είναι του ίδιου του Βαρσανουφίου, ενώ οι υπόλοιπες 444 είναι του μαθητή του, του Ιωάννη του Προφήτη. Οι Αποκρίσεις μεταφράσθηκαν στη ρωσική και ορισμένα τμήματα και σε άλλες γλώσσες. Ο Βαρσανούφιος ανακηρύχθηκε άγιος και εορτάζεται από μεν την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 6 Φεβρουαρίου, από δε τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 11 Απριλίου.
Κάποιος ανώνυμος Παλαιστίνιος μοναχός μετέφερε το λείψανο του Αγίου Βαρσανουφίου στην πόλη Όρια της νότιας Ιταλίας το έτος 850 και ο τοπικός επίσκοπος Θεοδόσιος το εναπέθεσε στον σημερινό ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Πάολα. Κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας και αλώσεως της πόλεως από τους Μαυριτανούς, το λείψανο χάθηκε, αλλά ξαναβρέθηκε και τοποθετήθηκε στη βασιλική της πόλεως. Σύμφωνα με την παράδοση, ο άγιος έχει από τότε σώσει την πόλη δύο φορές. Συγκεκριμένα, θρυλείται ότι απέτρεψε μία ισπανική εισβολή εμφανιζόμενος μπροστά στον Ισπανό διοικητή οπλισμένος με ξίφος. Επίσης, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λέγεται ότι άπλωσε την κυανή κάπα του στον ουρανό πάνω από την πόλη προκαλώντας θύελλα με βροχή και αποτρέποντας έτσι τον αεροπορικό βομβαρδισμό της Ορίας από τις δυνάμεις των Συμμάχων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι μοναχοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βασίλι του Κοστρόμα
Ο Βασίλι Γιαροσλάβιτς (1241 - Ιανουάριος 1276) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1272-76) και μεγάλος πρίγκιπας του Κέβου (1269-76).
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Γιαρολσάβ Β΄ και της Φεντοσία (Θεοδοσίας), κόρης του Ιγκόρ Γκλεμπόβιτς πρίγκιπα του Ριαζάν. Αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι, ο Αντρέι Β΄ του Βλαντίμιρ, ο Μιχαήλ Κορόμπριτ και ο Γιαροσλάβ του Τβερ.
Ο θείος του Σβιατοσλάβ Γ΄ μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ του παραχώρησε την περιοχή της Κοστρόμα. Το 1272 ήταν ο πρεσβύτερος εγγονός τού Βσέβολοντ Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντιμίρ και έτσι έγινε ο επόμενος πρίγκιπας στο Βλαντίμιρ και το επόμενο έτος στο Νόβγκοροντ. Ήταν ένας από τους πρώτους πρίγκιπες, που δεν τον ενοχλούσε να αφήσει την δική του πόλη (την Κοστρόμα) και να εγκατασταθεί στο Βλαντίμιρ.
Όταν τον Ιανουάριο τού 1276 απεβίωσε, οι απόγονοί του τον διαδέχθηκαν και συνέχισαν να κυβερνούν την Κοστρόμα για 50 ακόμη έτη.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μιχαήλ Γ΄
Ο Μιχαήλ Γ΄, ο επιλεγόμενος Μέθυσος (839 - 23 Σεπτεμβρίου 867), ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (842-867). Γιος και διάδοχος του Θεόφιλου, ανήλθε στο θρόνο σε ηλικία τριών ετών υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Θεοδώρας. Ο βίος και η πολιτεία του Μιχαήλ παρουσιάζονται με τα μελανότερα χρώματα από τους Βυζαντινούς χρονογράφους, αλλά τα τελευταία χρόνια υπάρχουν τάσεις αποκατάστασής του. (βλ. σχετικά κεφ. Αποτίμηση)
Η αντιβασιλεία της Θεοδώρας
Πριν πεθάνει ο Θεόφιλος, όρισε συνεπιτρόπους, βοηθούς της Θεοδώρας, τον λογοθέτη Θεόκτιστο[en], τον μάγιστρο Μανουήλ[en] και τον πατρίκιο Βάρδα, αδελφό της Θεοδώρας.
Τα σπουδαιότερα γεγονότα μέχρι την απομάκρυνση της Θεοδώρας από την εξουσία, ήταν : η καθαίρεση του εικονομάχου πατριάρχη Ιωάννη Γραμματικού και η ενθρόνιση του εικονόφιλου Μεθόδιου ως προαπαιτούμενα του σημαντικότατου γεγονότος, της αναστήλωσης των εικόνων • ο ολοκληρωτικός πόλεμος κατά των Παυλικιανών της Μικράς Ασίας που μετέτρεψε προμάχους της αυτοκρατορίας σε ανηλέητους εχθρούς της • οι εδαφικές απώλειες του κράτους. (βλ. αναλυτικότερα στο λήμμα Θεοδώρα)
Η ανατροφή του Μιχαήλ
Ο Μιχαήλ Γ΄ μεγάλωσε υπό την επιμέλεια του αδελφού της Θεοδώρας Βάρδα και πήρε -κατά τους χρονογράφους πάντοτε- τη χειρότερη ανατροφή που μπορούσε να δοθεί : παραδομένος από μικρή ηλικία στα ποτά (εξ ου και η προσωνυμία Μέθυσος), στις ερωμένες και στις αρματοδρομίες, επί κεφαλής συμμορίας ελεεινών που αναστάτωναν την Κωνσταντινούπολη με αισχρές φάρσες και βρωμερά αστεία εις βάρος του πατριάρχη και της Θεοδώρας ακόμη.
Φιλοδοξώντας ο Βάρδας να μείνει μόνος επίτροπος της βασιλείας, προκάλεσε ένταση στις σχέσεις των άλλων δύο συνεπιτρόπων με αποτέλεσμα ο Μανουήλ να αποσυρθεί. Ύστερα ο Βάρδας παρόξυνε τον ανεψιό του εναντίον του Θεόκτιστου λέγοντας ότι αυτός ήταν που συμβούλευε τη Θεοδώρα να μη του δίνει χρήματα για τις ακολασίες του. Τελικά με την έγκριση του Μιχαήλ ο Βάρδας δολοφόνησε τον Θεόκτιστο το 854.
Βλέποντας η Θεοδώρα ότι οι ενέργειες του αδελφού της αποσκοπούσαν στην εξουδετέρωσή της, και για ν’ αποφύγει τα χειρότερα, συγκάλεσε το 856 τη Σύγκλητο, απέδωσε λογαριασμό της επιτροπείας της και έφυγε από τα ανάκτορα με τις θυγατέρες της αφήνοντας ένα υπέρογκο ποσό στο δημόσιο ταμείο.
Αλλά ο Βάρδας δεν αρκέστηκε σ’ αυτό. Υπέβαλε στον Μιχαήλ τον φόβο ότι θα είχε την τύχη του Κωνσταντίνου ΣΤ΄ που τον τύφλωσε η μητέρα του Ειρήνη η Αθηναία, και ο πατριάρχης Ιγνάτιος -που είχε διαδεχτεί το 846 τον Μεθόδιο- διατάχθηκε να κουρέψει μοναχές τη Θεοδώρα και τις κόρες της. Ο Ιγνάτιος αρνήθηκε και τις κούρεψε ο άλλος αδελφός, ο Πετρωνάς. Η Θεοδώρα έζησε από τότε περιορισμένη και φτωχικά στα ανάκτορα του Καριανού
Η παντοδυναμία του Βάρδα
thumb|right|300px|Χρυσός σόλιδος με τη Θεοδώρα στη μία όψη. Στην άλλη όψη τα τέκνα της, η Θέκλα δεξιά και ο Μιχαήλ Γ' αριστερά. Επιγραφές ΘΕΟDORA DESPYNA / MIXAHL S ΘEKLA.
Παραδυναστεύων πλέον ο Βάρδας -ο οποίος είχε κι αυτός την ίδια αντιμετώπιση με τον Μιχαήλ από τους χρονογράφους, και όμοια κι αυτόν νεώτεροι ιστορικοί προσπαθούν ν’ αποκαταστήσουν- μόνος δίπλα στον βασιλιά, προήχθη μετά τη δολοφονία του Θεόκτιστου σε μάγιστρο και δομέστικο των σχολών, και μετά την αποπομπή της Θεοδώρας σε κουροπαλάτη. Δυο γιοι του είχαν καίρια στρατιωτικά αξιώματα. Αλλά έμενε ένα εμπόδιο ακόμη, ο πατριάρχης Ιγνάτιος.
Ο Ιγνάτιος ήταν από τους ακραίους εικονόφιλους, επιλογή της Θεοδώρας. Όπως προελέχθη αρνήθηκε να την κουρέψει μοναχή, κι αυτό ήταν μια αφορμή της εχθρότητας του Βάρδα. Άλλη σοβαρότατη αφορμή ήταν ότι τα Φώτα του 857 ο Ιγνάτιος αρνήθηκε τη θεία κοινωνία στον Βάρδα επειδή έδιωξε τη γυναίκα του και συζούσε με τη γυναίκα ενός γιου του. Τελικά ο Ιγνάτιος εκθρονίστηκε και πατριάρχης έγινε ο Φώτιος.
Ο Φώτιος ζήτησε από τον πάπα Νικόλαο Α΄ να στείλει αντιπροσώπους του σε σύνοδο της Κωνσταντινούπολης για να επικυρωθεί οριστικά ο θρίαμβος της ορθοδοξίας κατά των εικονομάχων και να επικυρωθεί η εκλογή του. Οι αντιπρόσωποι ήρθαν και ο Ιγνάτιος καθαιρέθηκε με τη σύμφωνη γνώμη τους, αλλά σε λίγο ο Νικόλαος, για πολιτικούς κυρίως λόγους, άλλαξε γνώμη. Καθήρεσε τους αντιπροσώπους του στη σύνοδο, καθήρεσε (θεωρητικώς) κι αναθεμάτισε τον Φώτιο, τον αυτοκράτορα κι όλο το κράτος. Ήταν η απαρχή της μακράς διένεξης που οδήγησε στο Μεγάλο Σχίσμα των Εκκλησιών το 1054.
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των Μιχαήλ και Βάρδα κατά των Αράβων στη Μικρά Ασία κατέληγαν κατά κανόνα σε αποτυχία. Δύο φορές ο Μιχαήλ λίγο έλειψε να αιχμαλωτιστεί και σώθηκε διά της φυγής. Τελικά το 862 ο αδελφός της Θεοδώρας και του Βάρδα Πετρωνάς συνέτριψε τους Άραβες και τους Παυλικιανούς και ο κίνδυνος από την πλευρά εκείνη απομακρύνθηκε για λίγο. Μετά την επιτυχία αυτή ο Βάρδας αναγορεύθηκε καίσαρ.
Στα θετικά της διακυβέρνησης του Βάρδα περιλαμβάνεται η αντίστασή του στις κυριαρχικές απαιτήσεις του πάπα και η ενθάρρυνση της παιδείας. Φρόντισε ιδιαίτερα τη σχολή ανωτέρων σπουδών της Μαγναύρας, όπου κάλεσε τον καθαιρεμένο εικονομάχο αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Λέοντα τον Μαθηματικό. Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην «έξω σοφίαν», στη μη εκκλησιαστική παιδεία δηλαδή και η διδασκαλία γινόταν δωρεάν. Τότε επίσης εκχριστιανίστηκαν οι Βούλγαροι και εστάλησαν οι Κύριλλος και Μεθόδιος στη Μοραβία. Τέλος, αποκρούστηκε επιδρομή των Ρώσων που πέρασαν το 865 τον Βόσπορο με 200 πλοιάρια και λεηλατούσαν τα παράλια.
Ο παρακοιμώμενος Βασίλειος
Δεδομένου ότι Μιχαήλ δεν είχε αποκτήσει παιδιά από τη γυναίκα του Ευδοκία Δεκαπολίτισσα, ο Βάρδας ήλπιζε ότι η βασιλεία θα περιέλθει στον ίδιο και στους γιους του.
Σε εφαρμογή των σχεδίων του αυτών, έπεισε ο Βάρδας τον Μιχαήλ να αποπέμψει τον παρακοιμώμενο Δαμιανό, προκειμένου να βάλει δίπλα του ένα δικό του άνθρωπο. Αλλά παρακοιμώμενος έγινε απρόσμενα ο πρωτοστράτορας Βασίλειος.
Ο Βασίλειος γεννήθηκε στην Αδριανούπολη και η οικογένειά του κι αυτός αιχμαλωτίστηκαν από τον Κρούμο. Ύστερα από ανταλλαγή αιχμαλώτων ήρθε στην Κωνσταντινούπολη, όπου διακρίθηκε για τη σωματική του δύναμη, τις κυνηγετικές του ικανότητες και την ιππευτική του δεινότητα. Ο Μιχαήλ ενθουσιάστηκε με τα χαρίσματα αυτά και τον κατέταξε στη φρουρά του.
Η εξέλιξη του Βασίλειου υπήρξε ιλιγγιώδης, αν και με κάποιες παραχωρήσεις. Μετά την άνοδό του στο αξίωμα του παρακοιμώμενου, ο Μιχαήλ τον υποχρέωσε να διώξει τη γυναίκα του και να παντρευτεί τη βασιλική ερωμένη Ευδοκία την Ιγγερίνα. Ο Βάρδας, βαρέως φέρων την αποτυχία των σχεδίων του, ήρθε σε ανοικτή ρήξη με τον Βασίλειο και καθένας ερέθιζε τον αυτοκράτορα εναντίον του άλλου. Τελικά ο Βασίλειος έπεισε τον Μιχαήλ για την επιβουλή του Βάρδα και σκηνοθετήθηκε εκστρατεία στην Κρήτη μετά το Πάσχα του 866. Ο Βάρδας αποφάσισε να συμμετάσχει, αν και πολλοί τον είχαν συμβουλεύσει να μη το κάνει. Δολοφονήθηκε στην αυτοκρατορική σκηνή από τον Βασίλειο «του βασιλέως βλέποντος και σιωπώντος».
Ύστερα ο Μιχαήλ έκανε μάγιστρο και υιοθέτησε τον Βασίλειο, και την Πεντηκοστή στην Αγία Σοφία τον έστεψε συμβασιλέα. Πριν από τη στέψη τον μαστίγωσε τριάντα φορές για να του δείξει τη στοργή του.
Εν τω μεταξύ ο Μιχαήλ φέρεται να είχε φτάσει στα όρια της παραφροσύνης : Ξέθαψε τα οστά του Κωνσταντίνου Ε΄ και του Ιωάννη του Γραμματικού, τα μαστίγωσε στον Ιππόδρομο και διέταξε να τα κάψουν. Κατήργησε τον οπτικό τηλέγραφο που είχε επινοήσει ο Λέων ο Μαθηματικός και ειδοποιούσε για τις επιδρομές των Αράβων, προκειμένου ν’ απολαμβάνει ο λαός απερίσπαστος τις νίκες του στις αρματοδρομίες. Το βράδυ μεθυσμένος διέτασσε ακρωτηριασμούς κι αποκεφαλισμούς και το πρωί καλούσε τους καταδικασμένους στο επόμενο συμπόσιο. Κατασπατάλησε το δημόσιο χρήμα στα συμπόσια, στα άλογα και στους αρματηλάτες, αγωνιζόμενος και κινδυνεύοντας ο ίδιος.
Ο Βασίλειος προσπάθησε να τον συνετίσει αλλά μάταια. Κέρδισε μόνο την εχθρότητα των συμποτών του Μιχαήλ οι οποίοι άρχισαν να τον διαβάλλουν. Η στάση του Μιχαήλ έναντι του Βασίλειου άλλαξε τελείως και έβαλε να τον δολοφονήσουν. Η απόπειρα απέτυχε και τότε ο Μιχαήλ ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να αναγορεύσει και ένα από τους ευνοουμένους του συμβασιλέα. Στις 23 Σεπτεμβρίου του 867 ο Βασίλειος δολοφόνησε τον Μιχαήλ, και έμεινε μόνος αυτοκράτορας, ιδρύοντας τη Μακεδονική δυναστεία.
Αποτίμηση
Η άποψη των χρονογράφων για τον Μιχαήλ είναι ομόφωνα καταδικαστική : ο μέθυσος, ο ακόλαστος, ο εμπαίζων τα θεία, αυτός που έκανε όλα όσα αναφέρθηκαν ώς τώρα. Είναι όμως γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους χρονογράφους έγραψαν επί Μακεδονικής Δυναστείας και πιθανότατα καθ΄υπαγόρευσιν των βασιλέων της. Σκοπός τους συνεπώς ήταν να δικαιολογήσουν τις δολοπλοκίες και τις δολοφονίες του Βασίλειου και να εμφανίσουν την εξόντωση του Μιχαήλ σαν σωτηρία του κράτους.
Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται μια προσπάθεια ανασκευής της περί Μιχαήλ άποψης των χρονογράφων. Εστιάζεται όμως αυτή η προσπάθεια στα σημαντικά όντως γεγονότα της βασιλείας του, πρωταγωνιστές των οποίων υπήρξαν η Θεοδώρα, ο Βάρδας και ο Φώτιος, και όχι στην προσωπικότητα του Μιχαήλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ευδοκία Δεκαπολίτισσα, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.
Από την ερωμένη του Ευδοκία Ιγγερίνα, σύζυγο του Βασιλείου Α΄, ίσως είχε τέκνα:
Προγκρές Μ-10
Το Προγκρές Μ-10 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1991 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το εικοστό όγδοο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που έφτασε στον σταθμό. Το συγκεκριμένο ήταν της έκδοσης Προγκρές Μ και είχε αριθμό σειράς 211. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και καύσιμα για τον σταθμό καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών. Μετέφερε κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα για την επιστροφή εξοπλισμού και των αποτελεσμάτων διάφορων πειραμάτων που ολοκληρώθηκαν στον σταθμό.
Αποστολή
Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 17 Οκτωβρίου 1991 (00:05:25 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2. Έφτασε στον σταθμό ύστερα από ταξίδι τριών ημερών και συνδέθηκε, με την δεύτερη προσπάθεια, στην εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) του Μιρ την 21η Οκτωβρίου (03:40:50 GMT). Η πρώτη απόπειρα σύνδεσης του με τον σταθμό ματαιώθηκε από τον υπολογιστή ελέγχου όταν το Προγκρές έφθασε σε απόσταση 150 μ από αυτόν.
Το Προγκρές Μ-9 έμεινε στο σταθμό για 91 ημέρες, ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα η ΕΣΣΔ διαλύθηκε με το διαστημικό πρόγραμμα της χώρας να περνά υπό τον έλεγχο της νεοσύστατης Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το διαστημόπλοιο αποσυνδέθηκε από τον Μιρ στις 20 Ιανουαρίου 1992 (07:13:44 GMT) και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό λίγες ώρες αργότερα. Η κάψουλα επανεισόδου έφτασε στην Γη στις 12:03:30 GMT.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1991
Βαλέτα
Η Βαλέτα αποτελεί την πρωτεύουσα της Μάλτας, γνωστή ως Il-Belt (Η Πόλη) στα μαλτέζικα. Τοποθετείται γεωγραφικά στο κεντροανατολικό τμήμα της νήσου της Μάλτας, ενώ η ιστορική πόλη διαθέτει πληθυσμό 6.966 κατοίκων.
Η Βαλέτα, η οποία περιλαμβάνει κτιριακές κατασκευές που ανάγονται στον 16ο αιώνα, κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής της Μάλτας από το Τάγμα των Ιωαννιτών Ιπποτών της Ιερουσαλήμ, τα μέλη του οποίου είναι γνωστά και με τον τίτλο των Οσπιταλιέρων. Η πόλη είναι κυρίως Μπαρόκ αρχιτεκτονικού ρυθμού, με στοιχεία Αναγεννησιακού, Νεοκλασικού και Σύγχρονης αρχιτεκτονικής σε συγκεκριμένους χώρους, αν και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άφησε τεράστια σημάδια στην πόλη. Η Πόλη της Βαλέτας αναγνωρίστηκε επίσημα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1980.
Η πόλη οφείλει την ονομασία της στον Μεγάλο Μάγιστρο Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ, ο οποίος πέτυχε στη διεύθυνση της άμυνας του νησιού απέναντι στην επιδρομή των Οθωμανών το 1565. Η επίσημη ονομασία που δόθηκε από το Τάγμα των Ιωαννιτών ήταν Humilissima Civitas Valletta — Η Ταπεινοτάτη Πόλη της Βαλέτας, ή Città Umilissima στα Ιταλικά. Τα φρούρια, τα αμυντικά τείχη, καθώς και οι τάφροι μαζί με την ομορφιά των Μπαρόκ αρχιτεκτονικής παλατιών, κήπων και εκκλησιών της, οδήγησαν τους μεγαλύτερους των Οίκων των ευγενών της Ευρώπης να αποκαλούν την πόλη Superbissima — 'Λαμπρότατη'.