cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βερόπουλος
Εξαγορές
Στις αρχές Μαΐου του 2015 υπήρξε ενδιαφέρον εξαγοράς των δραστηριοτήτων της εταιρίας στην Ελλάδα από τον όμιλο Σκλαβενίτη. Όμως, η εξαγορά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και ενδιαφέρον εκδηλώθηκε από τον όμιλο ΜΕΤRO της οικογένειας Παντελιάδη. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ενέκρινε την εξαγορά της αλυσίδας από τον όμιλο τον Ιανουάριο του 2016.
Τον Φεβρουάριο του 2016, οι δραστηριότητες της Βερόπουλος στην Ελλάδα, αποσχίστηκαν από αυτές του εξωτερικού και εξαγοράστηκαν από τον όμιλο Μετρό της οικογένειας Παντελιάδη, μετά από έγκριση της Επιτροπής Ανταγωνισμού τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς, και τελικώς όλα τα καταστήματα της αλυσίδας μπήκαν υπό το σήμα της My Market.
Αντίστοιχα το σήμα της Spar αποχώρησε από την Ελλάδα τον Φλεβάρη του 2016 λόγω της εξαγοράς της Βερόπουλος από τη Μετρό Α.Ε.Β.Ε. (METRO Cash and Carry και My Market). Ωστόσο η Spar επέστρεψε ξανά στην ελληνική αγορά το 2017 με τη δημιουργία της Spar Hellas σε συνεργασία με τους ομίλους αγορών «Αστέρας» και «Mesis».
Εξαγορά
Μετά από συσσωρευμένες ζημιές ο όμιλος Βερόπουλου εξαγοράστηκε από την οικογένεια Παντελιάδη και από τότε δραστηριοποιείται στις Βαλκανικές χώρες με το σήμα Vero με κύκλους εργασιών περίπου στα 123 εκ. ευρώ. Η εξαγορά της «Βερόπουλος» ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εξαγορά αλυσίδας σούπερ-μάρκετ στην Ελλάδα μετά την εξαγορά της «Μαρινόπουλος» από τη «Σκλαβενίτης» το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κρίτων Τορναρίτης
Ο Κρίτων Τορναρίτης (Λεμεσός 1902 - 1 Μαρτίου 1997) ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1902.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας με διάκριση αριστείας και ήταν υποψήφιος για την απόκτηση διδακτορικού τίτλου το 1923. Αργότερα, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο αποκτώντας τον τίτλο Barrister-at-Law το 1936.
Άσκησε με επιτυχία στη Λεμεσό το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1924 έως 1940. Στην ίδια πόλη, ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Εκπαιδευτικής και ο Επιθεωρητής των ελληνικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
Το 1940, διορίστηκε ως Επαρχιακός Δικαστής στη Λευκωσία και στη συνέχεια, το 1942, ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμόχωστου - ο πρώτος Κύπριος Πρόεδρος. Το 1944, διορίστηκε ως γενικός δικηγόρος μέχρι το 1952 και στη συνέχεια ως Γενικός Εισαγγελέας 1952-1960.
Κατά την περίοδο του 1955-1959, είχε αποσπαστεί ως νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Αποικιών στο Λονδίνο και ως Επίτροπος για την Αναθεώρηση της κυπριακής νομοθεσίας, μια θέση στην οποία ο ίδιος είχε εξοικειωθεί με την αγγλική μέθοδο της δημόσιας διοίκησης. Από το 1960-1984, διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε παγκόσμια συνέδρια νομικής, διεθνή σεμινάρια και ευρωπαϊκά συμβούλια. Το 1984, διορίστηκε ως Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με τα νομικά και άλλα διεθνή θέματα.
Έγραψε 65 βιβλία και περισσότερα από 5.000 κείμενα, το περιεχόμενο των οποίων ήταν κυρίως νομικό. Το έργο του βρίσκεται σε πανεπιστήμια και σε βιβλιοθήκες του εξωτερικού. Ανάμεσα στις δεκάδες τιμητικές διακρίσεις και διακρίσεις που απένειμε σ' αυτόν όπως του Συμβούλου της Βασίλισσας, Queen's Counsel, (QC) και από την Αθήνα το Ακαδημαϊκό Βραβείο για το εξαιρετικό λογοτεχνικό του έργο.
Απεβίωσε το Σάββατο 1 Μαρτίου 1997. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη την Τρίτη 4 Μαρτίου 1997 στο Καθεδρικό Ναό Παναγίας Ευαγγελίστριας στην Παλλουριώτισσα στη Λευκωσία και του δόθηκαν πλήρεις τιμές με την παρουσία του Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη, του Συμβουλίου των Υπουργών και των ηγετών των πολιτικών κομμάτων στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κύπριοι δικαστικοί Κατηγορία:Κύπριοι συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι ΑΕΛ Λεμεσού
Μανιταρόπιτα
thumb|right|220px|Τα αποξηραμένα μανιτάρια πρέπει να μείνουν σε χλιαρό νερό περίπου μισή ώρα χωρίς να πετάξουμε στη συνέχεια το νερό. Η μανιταρόπιτα είναι παραδοσιακή πίτα των χωριών του ορεινού συγκροτήματος Βιτσίου, όπως Οξυά Καστοριάς, Πολυκέρασο Καστοριάς και Περικοπή Φλώρινας. Παρασκευάζεται είτε από νωπά μανιτάρια είτε από αποξηραμένα. Σερβίρεται και ως νηστίσιμη χωρίς την προσθήκη των τεσσάρων ή πέντε αυγών.
Γενικά
Προτιμούνται τα μανιτάρια της περιοχής τα γνωστά «καλογεράκια» (πορτσίνι) του είδους Βωλίτης ο εδώδιμος (Boletus edulis). Τα αποξηραμένα μανιτάρια, το 1/6 του βάρους των νωπών δηλαδή 50 γραμ., πρέπει να μείνουν σε χλιαρό νερό περίπου μια ώρα χρησιμοποιώντας στη συνέχεια το νερό (1,5 φλυτζάνι) στην παρασκευή της πίτας γιατί διαφορετικά το άρωμα οι ουσίες που πέρασαν στο νερό θα χαθούν και θα μειώσουν σημαντικά την ποιότητα της πίτας.
Παραδοσιακή συνταγή
Ένα από τα σπουδαιότερα στοιχεία της παρασκευής της είναι η χρήση και ο τρόπος λιωσίματος των κρεμμυδιών περ. 500 γρ. που πρέπει να μαλακώσουν και να πολτοποιηθούν με το πιρούνι. Τα υπόλοιπα υλικά συνίστανται από αλεύρι μαλακού σιταριού (4,5 φλυτζάνια), βούτυρο κατά την πλάση του φύλλου, αλάτι (2 κουταλιές γλυκού κοφτές) και ελαιόλαδο (2 κουταλιές σούπας).
Πηγές
Κατηγορία:ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Πίτες
Call of the Wild (τραγούδι)
Call of the Wild είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου και CD τον Ιανουάριο του 1987. Το τραγούδι αυτό, συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο "The House of Blue Light", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου του 1987 και είναι το τρίτο κομμάτι του.
Σινγκλ
Το "Call of the Wild" κυκλοφόρησε σε μορφή 7" σινγκλ βινυλίου με το "Dead or Alive" στη δεύτερη πλευρά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ στην Ευρώπη εκδόθηκε μαζί με το "Strangeways". Το σινγκλ γνώρισε μικρή επιτυχία, καταφέρνοντας να μπει σε χαμηλές θέσεις των βρετανικών τσαρτ, ενώ δεν αποτέλεσε μέρος των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος, εκτός από τις πρώτες συναυλίες τους κατά την περιοδεία για την προώθηση του "The House of Blue Light".
Ζωντανές εκτελέσεις
Ηχογραφημένη ζωντανή εκτέλεση του τραγουδιού υπάρχει μόνο στο "The Bootleg Series" του 2001, σε ηχογράφηση που έγινε στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, στις 28 Ιανουαρίου του 1987.
Θέσεις τσαρτ
Call of the Wild (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Ιανουάριος 1987
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Call of the Wild" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1987 Κατηγορία:Singles του 1987
Κλαύδιος Πτολεμαίος
Έργο
αριστερά|μικρογραφία|395x395εσ
Ο Πτολεμαίος θεωρούσε τη Γη σφαιρική κι ακίνητη, και μεγαλύτερη απ' όλα τα ουράνια σώματα. Για να εξηγήσει την ανάδρομη κίνηση των πλανητών, εισήγαγε στο γεωκεντρικό μοντέλο των έκκεντρων κύκλων και επικύκλων που είχε ήδη προταθεί από τον Απολλώνιο τον Περγαίο και τον Ίππαρχο, την έννοια του εξισωτικού σημείου ή εξισωτή (equant). Τοποθετώντας έναν παρατηρητή στο εξισωτικό σημείο, τότε αυτός θα βλέπει το σώμα που περιφέρεται γύρω του σε έναν επίκυκλο, να διανύει σε ίσους χρόνους ίσες γωνίες (κάτι που παραπέμπει στον νόμο των ίσων εμβαδών του Κέπλερ). Το μοντέλο αυτό έδινε ικανοποιητικά αποτελέσματα, με σφάλμα της τάξης μόνο λίγων μοιρών, γι' αυτό και επικράτησε για 14 αιώνες.
Στη «Μεγίστη Σύνταξιν» ο Πτολεμαίος καταγράφει μεν το γεωκεντρικό σύστημα του Ίππαρχου, αλλά το συστηματοποιεί και το συνδυάζει με δικές του παρατηρήσεις, με αποτέλεσμα μία πλήρη αστρονομική σύνθεση που περιελάμβανε κατάλογο αστέρων και αστερισμών, ένα προβλεπτικό μοντέλο για τις μελλοντικές θέσεις των ουράνιων σωμάτων και τις μελλοντικές εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης, καθώς και μία προτεινόμενη αντίληψη του Σύμπαντος ως ένα σύνολο ομόκεντρων σφαιρών, όπου οι πλανήτες, ο Ήλιος και η Σελήνη κινούνται ο καθένας στην επιφάνεια της δικής του κοσμικής σφαίρας ενώ οι απλανείς αστέρες τοποθετούνται συλλήβδην στην εξώτερη σφαίρα.
Στο έργο του «Γεωγραφία» συλλέγει το σύνολο των γεωγραφικών γνώσεων της εποχής του και το εμπλουτίζει με αναφορές ναυτικών, με αποτέλεσμα μία σχετικά ακριβή περιγραφή της Ευρώπης (με έμφαση βέβαια στην «πολιτισμένη» Μεσόγειο), της βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Αραβικής χερσονήσου. Στο μνημειώδες έργο του «Τετράβιβλος» ο Πτολεμαίος συνοψίζει τον κορμό γνώσης της ελληνιστικής μαντικής ωροσκοπικής αστρολογίας σε μία εκτενή, εκλογικευμένη και συστηματοποιημένη επιτομή που ταίριαζε με το γεωκεντρικό σύστημα της Μεγίστης Σύναξης. Ο Πτολεμαίος, ο οποίος θεωρούσε τη μαντική αστρολογία πιθανοκρατικό εργαλείο αλλά όχι αλάνθαστο οδηγό, απέρριπτε άλλους διαδεδομένους τύπους μαντείας όπως η αριθμολογία, ενώ παρέδωσε κι ένα εγχειρίδιο οπτικής και μία μελέτη επάνω στη θεωρία της μουσικής, όπου συμφωνούσε με τους πυθαγόρειους στην αντιστοίχιση μαθηματικών αναλογιών στα μουσικά διαστήματα.
Αντίκτυπος
thumb|Quadripartitum, 1622 Ο Πτολεμαίος και ο σύγχρονος του ιατρός Κλαύδιος Γαληνός, ο οποίος συστηματοποίησε μία εκλογικευμένη ιατρική πρακτική που πατούσε στην κληρονομιά του Ιπποκράτη, αποτέλεσαν τις δύο αυθεντίες στο χώρο της φυσικής φιλοσοφίας και πρακτικής που θα συμβουλεύονταν οι κάτοικοι της Μεσογείου για τους επόμενους δεκατέσσερις αιώνες.
Συγγράμματά του στο διαδίκτυο
Γεωγραφική Υφήγησις
Τετράβιβλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πτολε Πτολε Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρολόγοι Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Πρωτοπόροι (ερυθρόμορφη αγγειογραφία)
Πρωτοπόροι ονομάστηκε από τον μελετητή της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας Τζον Μπήζλυ (Sir John Beazley) μια συγκεκριμένη ομάδα αγγειογράφων του πρώιμου αρχαϊκού Ερυθρόμορφου Ρυθμού στην Αττική. Η ομάδα αυτή άκμασε την τελευταία εικοσαετία του 6ου αι. π.Χ. και επέδρασε επαναστατικά στην εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής. Αν και η ίδια η ερυθρόμορφη τεχνική δεν ήταν δική τους ανακάλυψη, οι καινοτομίες τους κυρίως στη φυσιοκρατική απόδοση του ανθρώπινου σώματος έθεσαν τις βάσεις για τη δημιουργία των εξαιρετικότερων έργων της ελληνικής αγγειογραφίας κατά την κλασική περίοδο.
Οι Πρωτοπόροι ενδιαφέρθηκαν για την απόδοση του ανθρώπινου σώματος σε διάφορες περίπλοκες στάσεις εκμεταλλευόμενοι πλήρως τις δυνατότητες που τους έδινε η νέα ερυθρόμορφη τεχνική στην απόδοση αλληλοεπικαλυπτόμενων μορφών. Απεικόνισαν το ανθρώπινο σώμα και από διάφορες οπτικές γωνίες, φροντίζοντας να αποτυπώνουν στη μυολογία των σωμάτων την κίνηση. Με αυτές τις σημαντικές κατακτήσεις κατάφεραν να υπερβούν τις συμβατικότητες της αρχαϊκής αγγειογραφίας και να κάνουν σημαντικά βήματα προς τη φυσιοκρατία. Οι Πρωτοπόροι απέδωσαν επίσης σώματα κατ' ενώπιον, ακόμα και πρόσωπα, αν και τα τελευταία μόνο σε ειδικές περιπτώσεις γκροτέσκων μορφών, όπως είναι ο ληστής Κύκνος, εταίρες, συμποσιαστές και κένταυροι. Ο ψυκτήρας, η κάλπις, η στάμνος, η πελίκη, ο αμφορέας με λαιμό και σχοινοειδείς λαβές και ο λεγόμενος αμφορέας τύπου D είναι τα βασικά σχήματα αγγείων που χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά οι Πρωτοπόροι, οι οποίοι προτιμούσαν γενικά τα μεγάλα αγγεία. Ζωγράφισαν και κάποιες κύλικες, συνήθως με σκηνές «παρέλασης» (το λεγόμενο Parade Style), όχι οφθαλμωτές.
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία
Ζρένιανιν
thumb|right|200px|Το δικαστικό μέγαρο του Ζρένιανιν Το Ζρένιανιν  (σερβικά: Зрењанин/Zrenjanin, ουγγρικά: Nagybecskerek, σλοβάκικα: Zreňanin) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας του Κεντρικού Βανάτου στην αυτόνομη επαρχία της Βοϊβοντίνας της Σερβίας. Η πόλη έχει πληθυσμό 76.511 κατοίκους, ενώ ο δήμος της 123.362 κατοίκους (στοιχεία απογραφής του 2011).
Το Ζρένιανιν είναι η μεγαλύτερη πόλη στο σερβικό τμήμα της γεωγραφικής περιοχής του Βανάτου, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Βοϊβοντίνας (μετά το Νόβι Σαντ και τη Σουμπότιτσα) και η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Σερβίας.
Ονομα
Η πόλη πήρε το όνομά της προς τιμή και ανάμνηση του Ζάρκο Ζρένιανιν (1902-1942), που ήταν ταν ένας από τους ηγέτες των Παρτιζάνων της Βοϊβοντίνας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε αφού βασανίστηκε από τους Ναζί επί μήνες. Αργότερα σκοτώθηκε προσπαθώντας να αποφύγει την εκ νέου σύλληψή του. Το πρώην Σερβικό όνομα της πόλης ήταν Μπέτσκερεκ (Бечкерек) ή Βέλικι Μπέτσκερεκ (Велики Бечкерек). Το 1935 η πόλη μετονομάστηκε σε Πέτροβγκραντ (Петровград) προς τιμή του Βασιλιά Πέτρου Α΄ της Σερβίας και ονομαζόταν έτσι από το 1935 έως το 1946.
Στα Ουγγρικά η πόλη είναι γνωστή ως Nagybecskerek, στα γερμανικά ως Großbetschkerek ή Betschkerek, στα ρουμανικά ως Becicherecul Mare ή Zrenianin, στα σλοβάκικα ως Zreňanin, στα κροατικά ως Zrenjanin και στα τουρκικά ως Beşkelek (που σημαίνει πέντε πεπόνια) ή Beçkerek.
Θεωρείται ότι το αρχικό όνομα Μπέτσκερεκ (Bečkerek / Becskerek) του Ζρένιανιν προέρχεται από την ουγγρική λέξη kerek ("δάσος, άλσος") και το επώνυμο του ευγενούς Imre Becsei του 14ου αιώνα, που είχε μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή. Ως εκ τούτου το όνομα μεταφράζεται ως "Δάσος του Becsei". Το αρχικό όνομα έλαβε ένα επίθετο που σημαίνει "μεγάλο" στις γλώσσες του Βανάτου (Σερβικά: Veliki ή Велики, Γερμανικά: Groß, Ουγγρικά: Nagy, Ρουμανικά: Mare) για να ξεχωρίζει από ένα ομώνυμο χωριό όνομα στο Ρουμανικό Βανάτο, που συνήθως αναφέρεται ως Μικρό Μπέτσκερεκ (Σερβικά: Mali Bečkerek ή Мали Бечкерек, Γερμανικά: Kleinbetschkerek, Ρουμανικά: Becicherecu Mic, Ουγγρικά: Kisbecskerek).
Προϊστορία
Η προϊστορία μπορεί να διαιρεθεί στην Παλαιολιθική και τη Νεολιθική Εποχή. Στην περιοχή του Ζρένιανιν δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικοί χώροι της Παλαιολιθικής Εποχής. Τη μόνη εξαίρεση αποτελεί η ανακάλυψη του κεφαλιού και άλλων οστών ενός μαμούθ που βρέθηκαν στις όχθες τουΠοταμού Tίσα κοντά στο Nόβι Μπέτσε το 1952. Οι ανακαλυφθείσες αρχαιολογικές τοποθεσίες δείχνουν ωστόσο ότι αυτές οι περιοχές είχαν ήδη κατοικηθεί στην πρώιμη νεολιθική περίοδο περίπου 5000 χρόνια π.Χ. Ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος από την περίοδο αυτή είναι ο λεγόμενος τύμβος Κρστιτς, κοντά στη Μούζλια, περίπου 10χλμ. από το Ζρένιανιν. Εδώ βρέθηκαν κεραμικά, με ενδιαφέρουσες διακοσμήσεις. Κοντά στον χώρο της ζυθοποιίας έχουν βρεθεί ωραία χρωματισμένα κεραμικά (πολιτισμός Στάρτσεβο). Η μέση Νεολιθική περίοδος εμφανίστηκε στην περιοχή αυτή ως πολιτισμός Βίντσα και Ποτίσιε, στον κάτω ρου του ποταμού Tίσα. Αυτό που κάνει αυτή την περιοχή σημαντική είναι το γεγονός ότι η επιρροή δύο παραλλήλων πολιτισμών τη διαπερνούσε ταυτόχρονα. Η Εποχή του Σιδήρου δεν έχει εξερευνηθεί ακόμα αρκετά. Λίγες περιοχές έχουν βρεθεί με αρχαιολογικό υλικό από την εποχή αυτή : στην κατοικημένη περιοχή Σούμιτσα βρέθηκε η αιχμή από ένα δόρυ και κοντά στο εργοστάσιο πετρελαίου ανακαλύφθηκαν κομμάτια κεραμικής από την Εποχή του Χαλκού.
Στην αρχή της ιστορικής εποχής η περιοχή αυτή κατοικήθηκε από πολλές γηγενείς φυλές, αλλά και από πολλές νεοφερμένες: τους Ιλλυριούς, τους Κέλτες, τους Γότθοι|Γότθους]], τους Γέτες και τους Σαρμάτες. Στα τέλη του 3ου αιώνα και στα μέσα του 4ου αιώνα, στην περιοχή Ζρενανιάν και τα περίχωρά της, εμφανίστηκε η Σαρματική φυλή των Ροξολάνων. Από την εποχή εκείνη έχει βρεθεί ένα Σαρματικό νεκροταφείο σε μια συνοικία της πόλης, κοντά στη σιδηροδρομική γέφυρα. Τέλος στη νεκρόπολη "Μέτσκα", κοντά στο Αραντατς, ανασκάφηκαν το 1952 πάνω από 120 τάφοι, που χρονολογούνται από τα τέλη του 6ου και τις αρχές του 7ου αιώνα.
Μεσαίωνας
Τα πρώτα ιστορικά αρχεία που αναφέρουν το Ζρένιανιν ( Μπέτσκερεκ ) χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα, όταν ο Κάρολος Α΄, Βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας (1301-1342) επισκεπτόταν το Βανάτο και έμενε στην πρωτεύουσά του Τιμισοάρα. (Κοντά στο σημερινό Ζρένιανιν βρέθηκε ένα νόμισμα με την επιγραφή "Κάρολος Α΄".) Πολλοί ευγενείς ήρθαν μαζί με τον βασιλιά, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρού Ιμρε Μπέσεϊ. Οι περιοχές όπου εγκαταστάθηκε ο Μπέσεϊ ονομάστηκαν από αυτόν, "Μπετσέρεκι" και "Μπέτσε" (Nόβι Μπέτσε).
Οι παλαιότερες γραπτές αναφορές του Μπέτσκερεκ χρονολογούνται από το έγγραφο Budim Capitulum για τη συλλογή των φόρων της δεκάτης για τον Πάπα το 1326, 1331 και 1332. Κρίνοντας από το μέγεθος των φόρων το Μπέτσκερεκ του 1330 ήταν ένα μέσο χωριό. Οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν ήταν άστεγοι Ούγγροιαγρότες. Υπήρχαν επίσης οι Σέρβοι στο Βανάτο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίτου Α΄ της Ουγγαρίας (1343-1382) περισσότεροι Σέρβοι μετανάστευσαν στην περιοχή από τον νότο και με αυτούς πολλοί Ορθόδοξοι ιερείς. Τον 15ο αιώνα το Μπέτσκερεκ κατοικείτο κυρίως από Σέρβους, αλλά μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389) μετανάστευσαν εδώ και Τούρκοι.
Μετά την τουρκική νίκη στη Μάχη της Νικόπολης (1396) ο Ούγγρος Βασιλιάς Σιγισμόνδος (1387-1437) σχεδίαζε να υπερασπισθεί τα εδάφη που κατοικούντο από Σέρβους και είναι γνωστό ότι επισκέφθηκε το Μπέτσκερεκ στις 30 Σεπτεμβρίου 1398. Η πόλη παραχωρήθηκε στον Στέφανο Λαζαρέβιτς στα τέλη του 1403. Ο δεσπότης έγινε υποτελής στον Ούγγρο Βασιλιά, αλλά πήρε το Μπέτσκερεκ και τον τίτλο του Μεγάλου Αρχηγού της Κομητείας Tόρονταλ.
Οθωμανική περίοδος
Ο Ούγγρος Βασιλιάς Φερδινάνδος ανέθεσε στον διοικητή των δυνάμεών του Τζόρτζε Μαρτινίβιτς να υπερασπιστεί την πόλη από τους Οθωμανούς. Η Ουγγαρία δέχτηκε επίθεση από 80.000 Οθωμανούς στρατιώτες υπό τη διοίκηση του Βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1551 η πολιορκία της πόλης Μπέτσε άρθηκε και η πόλη καταλήφθηκε μετά από τέσσερις ημέρες. Στις 24 Σεπτεμβρίου πολιορκήθηκε το φρούριο του Μπέτσκερεκ. Πολλοί εγκατέλειψαν την πόλη νωρίτερα και με λίγους υπερασπιστές η πόλη δεν μπορούσε να αμυνθεί και οι ογδόντα που απέμειναν παρέδωσαν την πόλη την επόμενη μέρα. Οταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Τιμισοάρα το 1552, το Βανάτο έγινε ξεχωριστή επαρχία, το Βιλαέτι της Τεμεσβάρ, που αποτελείτο από αρκετά σαντζάκια, ένα από τα οποία ήταν το Σαντζάκι του Μπέτσκερεκ.
Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής, το σαντζάκι είχε στρατιωτική διοίκηση. Λόγω της καλής συμπεριφοράς τους, οι ραγιάδες κάτοικοι απαλλάχθηκαν από πολεμικούς φόρους. Κατά τα 165 χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας το Μπέτσκερεκ αποτελείτο από δύο χωριστούς οικισμούς: τον ομώνυμο τουρκικό οικισμό και το σερβικό χωριό Γκραντνούλιτσα. Το τουρκικό τμήμα ήταν περιφραγμένο και κλειστό ενώ το σερβικό ανοιχτό. Στην κεντρική πλατεία υπήρχε ένα μεγάλο τζαμί και μέσα στο φρούριο υπήρχε ένα μικρό. Υπήρχε ένα τούρκικο λουτρό και γύρω του περίπου είκοσι καταστήματα. Το Gradnulica ήταν ένα ανοργάνωτο χωριό, το κέντρο του οποίου ήταν περίπου στο σταυροδρόμι των σημερινών δρόμων Σιντγελίτσεβα και Τζούρτζεβσκα. Πριν από την οθωμανική κατοχή, οι πολίτες ήταν Σέρβοι. Στα τέλη του 18ου αιώνα υπήρχαν περίπου πενήντα τουρκικές οικογένειες.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς το Βιλαέτι της Τεμεσβάρ, συμπεριλαμβανομένου του Μπέτσκερεκ, παρέμεινε υπό Οθωμανική κυριαρχία, ενώ τα εδάφη που συνόρευαν με αυτό, για άλλη μια φορά, περιήλθαν στην Επαρχία της Στρατιωτικής Μεθορίου (των Αψβούργων. Μετά τον Αυστροτουρκικό Πόλεμο του 1716-18 το Μπέτσκερεκ περιήλθε υπό την κυριαρχία των Αψβούργων.
Περίοδος των Αψβούργων και της Αυστρίας (1718–1914)
Ως επαρχία του στέμματος το Βανάτο υπαγόταν απευθείας στην αυλή της Βιέννης. Ο πρώτος κυβερνήτης, που διορίστηκε από τον Αυτοκράτορα, ήταν ο Κόμης Κλωντ ντε Μερσί. Με το αυτοκρατορικό διάταγμα στις 12 Σεπτεμβρίου 1718 το Βανάτο χωρίστηκε σε 13 επαρχίες, με τη διοίκησή του στην Τιμισοάρα. Μετά την αποχώρηση των Τουρκικών δυνάμεων και οικογενειών η ύπαιθρος απέμεινε ερημωμένη χωρίς εργατικό δυναμικό, που θα καλλιεργούσε το έδαφος και θα πλήρωνε φόρους. Αυτός είναι ο λόγος που η Αυστριακή αυλή προσπάθησε να εποικίσει το Βανάτο το ταχύτερο δυνατό.
Ο εποικισμός διήρκεσε από το 1718 έως το 1724, οπότε η πολη εποικίσθηκε κυρίως από Γερμανούς, χωρίς να σταματήσουν να έρχονται Σέρβοι. Τα στρατιωτικά σύνορα στο Potisje εκτοπίστηκαν. Τα επόμενα χρόνια έφθασαν Ιταλοί, Γάλλοι, Ρουμάνοι και στη συνέχεια Καταλανοί από τη Βαρκελώνη, που εγκαταστάθηκαν στη σημερινή "Ντόλια", που ονομάστηκε "Νέα Βαρκελώνη". Αλλά η ζωή ήταν δύσκολη σε αυτό το βαλτότοπο με πολλές μολυσματικές ασθένειες, έτσι πολλοί από αυτούς πέθαναν ή έφυγαν. Μόνιμους κίνδυνος για τους νεοφερμένους ήταν οι τουρκικές συμμορίες, που επέδραμαν πολύ συχνά στην πόλη λεηλατώντας και σκοτώνοντας. Το καλοκαίρι του 1738 ξέσπασε μεγάλη επιδημία πανώλης. Ο Κόμης ντε Μερσί θέλησε να μετατρέψει τα έλη σε γόνιμο έδαφος και άρχισε εργασίες στον ποταμό Μπέγκα. Στη μέση και την κάτω πορεία του ποταμού κατασκευάστηκε ένα μακρύ κανάλι, ώστε να καταστεί δυνατή η πλωτή κυκλοφορία μεταξύ Μπέτσκερεκ και Τιμισοάρας. Την 1η Νοεμβρίου 1745 ο Σέμπαστιαν Κρατσάισεν άρχισε να παράγει μπύρα στο πρώτο ζυθοποιείο και αυτό σήμαινε την αρχή της εκβιομηχάνισης. Την ίδια χρονιά αναφέρεται το πρώτο Σερβικό σχολείο.
Στις 6 Ιουνίου 1769 η Μαρία Θηρεσία χορήγησε στην Κοινότητα του Μεγάλου Μπέτσκερεκ το προνόμιο να είναι εμπορικό κέντρο. Με αυτό το προνόμιο ευνοήθηκε ολόκληρη η κοινωνικοοικονομική ζωή του πρώην Μπέτσκερεκ, που απέκτησε το καθεστώς της πόλης. Το 1769 κατασκευάστηκε το πρώτο νοσοκομείο. Το 1779, με το νέο οργανισμό της Κομητείας Tόρονταλ, το Μπέτσκερεκ έγινε το κέντρο της. Η πόλη επέστρεψε για λίγο στην Οθωμανική διοίκηση από το 1787 έως το 1788 κατά τον Αυστροτουρκικό Πόλεμο (1787-91). Τον 18ο αιώνα αναπτύχθηκε σε ανθηρό οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο, αλλά μια μεγάλη πυρκαγιά, που προήλθε από τη ζυθοποιία στις 30 Αυγούστου 1807, κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλης. Μετά την πυρκαγιά πόλη σύντομα ανοικοδομήθηκε, έγινε αναδιάταξη των δρόμων, που ανακατασκευάστηκαν και τα σπίτια ανοικοδομήθηκαν με ανθεκτικότερα υλικά. Η κυκλοφορία του ποταμού ήταν ιδιαίτερα έντονη. Το κτίριο του θεάτρου με μια όμορφα διακοσμημένη αίθουσα χτίστηκε το 1839. Το 1846 άνοιξε η Σχολή Δημοτικής Εκπαίδευσης και το 1847 το πρώτο τυπογραφείο.
Οι Επαναστάσεις του 1848-49 είχαν τις επιπτώσεις του στο Μπέτσκερεκ. Οι Σέρβοι εξεγέρθηκαν, επιδιώκοντας την αυτονομία μέσα στην Αυστριακή Αυτοκρατορία. Στη Συνέλευση του Μαΐου (13-15 Μαΐου 1848) ανακηρύχτηκε αυτόνομη η Σερβική Βοϊβοντίνα, που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Βοϊβοντίνας. Οι Σέρβοι του Μπέτσκερεκ συμμετείχαν στην εξέγερση εναντίον των Ουγγρικών αρχών (που αρνήθηκαν δικαιώματα στους Σέρβους) και από τις 26 Ιανουαρίου ως τις 29 Απριλίου 1849 η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο των Σέρβων εξεγερμένων. Στη συνέχεια η πόλη αποτέλεσε τμήμα του του Βοεβοδάτου Σερβίας και Βανάτου Τέμεσβαρ μέχρι το 1860.
Παρόλο που η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως "απολυταρχία του Μπαχ", το δεύτερο μέρος του 19ου αιώνα έφερε στην πόλη νέα αναπτυξιακά οφέλη. Νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις και βιοτεχνικά καταστήματα άνοιξαν σε κάθε γωνιά της πόλης. Το τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν εποχή προόδου για το Βελίκι Μπέτσκερεκ. Ο σιδηρόδρομος έφθασε το 1883.
Η Ουγγρική κοινότητα του Ζρένιανιν ήταν πάντα αξιοσημείωτη Χαρακτηριστικό είναι ότι στις αρχές του εικοστού αιώνα, η πλειοψηφία των κατοίκων είχε ως μητρική γλώσσα τα Ουγγρικά.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας
Μετά τη δολοφονία στο Σεράγιεβο περισσότεροι από 30 κάτοικοι του Μπέτσκερεκ κατηγορήθηκαν από τις αρχές της Αυστροουγγαρίας για εσχάτη προδοσία. Μεταξύ αυτών ήταν ο δρ. Εμιλ Γκάβριλα, που μαζί με τους Σβέτοζαρ Μίλετιτς και Γιάσα Τόμιτς εργάστηκαν πολύ σκληρά για την πολιτισμική και κοινωνική τόνωση των Σέρβων. Οι Σέρβοι που στρατολογήθηκαν στον στρατό της Αυστροουγγαρίας άρχισαν σύντομα να λιποτακτούν, για να μην πολεμήσουν εναντίον του ίδιου τους του λαού. 7000 από αυτούς (από το Βανάτο και τη Σύρμια) σχημάτισαν εθελοντικά αποσπάσματα στο Ανατολικό μέτωπο και πολέμησαν στη Δοβρουτσά, ενώ 79 από αυτούς πολέμησαν στο μέτωπο της Θεσσαλονίκης.
Μετά από τέσσερα σκληρά χρόνια και τον Γολγοθά του Σερβικού λαού, οι Σερβικές δυνάμεις διέσπασαν το μέτωπο της Θεσσαλονίκης το 1918 και άρχισαν να απελευθερώνουν τη χώρα τους. Ο Πρώτη Στρατιά υπό τη διοίκηση του Βοεβόδα Πέταρ Μπόγιοβιτς απελευθέρωσε το Βελιγράδι την 1η Νοεμβρίου 1918 και άρχισε να απελευθερώνει τη Βοϊβοντίνα. Στις 17 Νοεμβρίου ο Σερβικός στρατός έφτασε στο Βελίκι Μπέτσκερεκ. Ήταν η τελευταία ημέρα του Οκτωβρίου του 1918 όταν η πνοή της ελευθερίας έγινε αισθητή και ιδρύθηκε εν μέσω του πολέμου το Σερβικό Επιμελητήριο του Λαού της πόλης, ως προσωρινή διοίκηση με επικεφαλής τον Δρ Σλάβκο Ζούπουνσκι. Ο Σερβικός στρατός, το σύνταγμα πεζικού "Ντούκε Μιχαϊλο" και η ταξιαρχία πεζικού με διοικητή το συνταγματάρχη Ντράγκουτιν Ρίστιτς εισήλθαν στην πόλη στις 17 Νοεμβρίου 1918. Λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση της Βοϊβοντίνας, οι επαρχίες της ενώθηκαν με το Βασίλειο της Σερβίας και την 1η Δεκεμβρίου 1918 ιδρύθηκε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, ως το πρώτο Νότιο Σλαβικό κράτος.
Η πόλη Βελίκι Μπέτσκερεκ έγινε το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Τόρονταλ-Τάμις. Το 1929 η πόλη αποτέλεσε τμήμα της Μπανόβινας του Δούναβη. Με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 29 Σεπτεμβρίου 1934 που επικυρώθηκε από τη Δημοτική Αρχή στις 18 Φεβρουαρίου 1935, η πόλη μετονομάστηκε σε Πέτροβγκραντ, προς τιμή του Βασιλιά Πέτρου Α΄.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ΣΟΔ Γιουγκοσλαβία
Οταν το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας συνθηκολόγησε στις 18 Απριλίου 1941 και το Τρίτο Ράιχ κατέλαβε τη χώρα, οι Γερμανικές δυνάμεις μπήκαν στο Πέτροβγκραντ. Η διοίληση του Βανάτου είχε ντόπιους Γερμανούς, που άρχισαν αμέσως να κατάσχουν τις περιουσίες των Εβραίων και να συλλαμβάνουν πατριώτες. Η πόλη μετονομάστηκε Μεγάλο Μπέτσκερεκ και ήταν το αρχηγείο της κατοχικής διοίκησης του Βανάτου (1941-44), με την περιβόητο αστυνομικό διοικητή Γιούρα Σπίλερ και με στρατόπεδο συγκέντρωσης στην οδό Cara Dušana. Το στρατόπεδο υπήρχε για σχεδόν δύο χρόνια και χιλιάδες άνθρωποι πέρασαν από αυτό. Στην πόλη υπήρχαν πολλές μυστικές ομάδες που υποστήριζαν το Κομμουνιστικό Κόμμα, που πολεμούσε εναντίον των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής. Εγιναν ακόμη πολλά σαμποτάζ και οι Γερμανοί απάντησαν με αντίποινα. Οι μεμονωμένες αντιστάσεις στην πόλη συντρίφτηκαν χωρίς έλεος.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν σημαντικές κοινωνικο-πολιτικές αλλαγές στη χώρα, που φυσικά επηρέασαν την ανάπτυξη του Ζρένιανιν, που ονομάστηκε έτσι το 1946. Τον Αύγουστο του 1945 τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος για την Αγροτική Μεταρρύθμιση, τον Ιούνιο του 1950 ο Νόμος για την Εργατική Αυτοδιαχείριση, το 1959 εγκρίθηκε το πρώτο άμεσο πολεοδομικό σχέδιο ανάπτυξης της πόλης, που έδινε τις κατευθύνσεις για την πολεοδομική και οικονομική ανάπτυξη της πόλης. Η ανάπτυξη την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία ακολούθησε τα κατευθυντήρια πλάνα, που βασίζονταν στις αρχές της σοσιαλιστικής οικονομίας, με σημαντικότεροους οικονομικούς κλάδους τη βιομηχανία και τη γεωργία. Τη δεκαετία του 1980 πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τα χωριά τους και μετακόμισαν σε πόλεις, γεγονός που επέφερα πολλές αλλαγές στην κοινωνική, εκπαιδευτική και εθνοτική δομή της πόλης. Υπήρξε μόνιμα έλλειψη στέγασης. Γι 'αυτό χτίστηκαν πολλά νέα τμήματα της πόλης και πολλές νέες πολυκατοικίες. Το Ζρένιανιν έγινε σημαντικό γεωργικό, βιομηχανικό, πολιτιστικό και αθλητικό κέντρο και τότε η πόλη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας με επικεφαλής τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.
Μετά το 1991
Η ανάπτυξη της πόλης επηρεάστηκε πάντοτε από τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της συγκεκριμένης ιστορικής-πολιτικής περιόδου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν ξέσπασε ο πόλεμος στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας και η χώρα διαμελίσθηκε, αυτό οδήγησε σε μεγάλη κοινωνική και οικονομική κρίση στην περιοχή. Όλα αυτά προκάλεσαν οικονομική στασιμότητα, ανεργία, μεγάλες μετακινήσεις προσφύγων από τις πρώην Γιουγκοσλαβικές Δημοκρατίες: Κροατία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Η πόλη γνώρισε τις πρώτες πολιτικές αλλαγές με την εισαγωγή του πολυκομματικού συστήματος στα τέλη του 1996, όταν την τοπική κυβέρνηση ανέλαβε ο συνασπισμός Ζάγεντνο (Μαζί) και το 2000 ο συνασπισμός Δημοκρατική Αντιπολίτευση της Σερβίας. Στις 24 Μαρτίου 1999 άρχισε η επίθεση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας. Κατά τις 77 ημέρες αυτής της επίθεσης η πόλη δεν βομβαρδίστηκε. Η ζωή στην πόλη ήταν φυσιολογική, παρά την επικίνδυνη αυτή κατάσταση.
Γεωγραφία
Το Ζρένιανιν βρίσκεται στη δυτική άκρη του οροπεδίου του Βανάτου, στο σημείο όπου ο διευθετημένος ποταμός Μπέγκα εισρέει στην προηγούμενη κοίτη του Ποταμού Τίσα. Το έδαφος της πόλης είναι κατά κύριο λόγο επίπεδο. Ο Δήμος του Ζρένιανιν βρίσκεται σε γεωγραφικό μήκος 20 ° 23 'ανατολικά και γεωγραφικό πλάτος 45 ° 23' βόρεια, στο κέντρο του Σερβικού τμήματος της περιοχής του Βανάτου, στις όχθες των ποταμών Μπέγκα και Τίσα. Η πόλη βρίσκεται 80 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το Ζρένιανιν απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από το Βελιγράδι και 50 χιλιόμετρα από το Νόβι Σαντ, όση είναι και η απόσταση από τα σημερινά σύνορα με την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ρουμανία), γεγονός που καθιστά τη θέση του ένα ιδιαίτερα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο και δυνάμει κόμβο στις κατευθύνσεις του βορρά-νότου και ανατολής-δύσης.
Κλίμα
Ο υποτύπος της Κλιματικής Ταξινόμησης Κέππεν για το κλίμα της περιοχής είναι το Dfa (Υγρό Ηπειρωτικό Κλίμα).
Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Ζρένιανιν είναι 11,5 ° C. Ο θερμότερος μήνας, κατά μέσο όρο, είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία 22,2 ° C. Ο ψυχρότερος μήνας κατά μέσο όρο είναι ο Ιανουάριος, με μέση θερμοκρασία 0,1 ° C.
Η υψηλότερη καταγραφείσα θερμοκρασία στο Ζρένιανιν είναι 42,9 ° C και έχει καταγραφεί τον Ιούλιο. Η χαμηλότερη καταγραφείσα θερμοκρασία είναι -27,3 ° C, τον Ιανουάριο.
Η μέση ετήσια ποσότητα βροχόπτωσης είναι 584,2 mm. Ο μήνας με τις περισσότερες βροχοπτώσεις είναι κατά μέσο όρο ο Ιούνιος με βροχόπτωση 88,9 mm. Ο μήνας με τις λιγότερες βροχοπτώσεις κατά μέσο όρο είναι ο Φεβρουάριος με μέσο όρο 30,5 mm. Υπάρχουν κατά μέσο όρο 127,0 ημέρες κατακρήμνισης, με τις περισσότερες τον Δεκέμβριο (13,0) και τις λιγότερες τον Αύγουστο (8,0).
Οικισμοί κατά εθνοτική πλειοψηφία
Οικισμοί με Σερβική εθνοτική πλειοψηφία: Ζρένιανιν, Μπάνατσκι Ντεσπότοβατς, Μπότος, Ελεμιρ, Ετσκα, Κλεκ, Κνίτσανιν, Λαζάρεβο, Λουκίτσεβο, Μέλεντσι, Ορλοβαρ, Πέρλεζ, Σταγίτσεβο, Τάρας, Τομάσεβατς, Φάρκαζντιν και Τσέντα. Οικισμοί με Ουγγρική εθνοτική πλειοψηφία: Λούκινο Σέλο και Μιχαήλοβο. Οικισμός με Ρουμανική εθνοτική πλειοψηφία: Γιάνκοβ Μοστ. Εθνοτικά μεικτοί οικισμοί : Αραντατς (με σχετική Σερβική πλειοψηφία) και Μπέλο Μπλάτο (με σχετική Σλοβάκικη πλειοψηφία).
Εθνοτικές ομάδες στην πόλη
Ο πληθυσμός της πόλη του Ζρένιανιν αποτελείται από:
Θρησκεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 οι περισσότεροι κάτοικοι του Δήμου του Ζρένιανιν ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί (77,28%). Άλλες θρησκείες περιλαμβάνουν τη Ρωμαιοκαθολική (12,01%), τον Προτεσταντισμό (2,13%) και άλλες. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί του Ζρένιανιν ανήκουν στην Επαρχία του Βανάτου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με έδρα στο Βρσατς. Το Ζρένιανιν είναι επίσης το κέντρο της Ρωμαιοκαθολικής μητρόπολης της περιοχής του Βανάτου που ανήκει στη Σερβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
De Stijl (άλμπουμ των The White Stripes)
Το "De Stijl" είναι το δεύτερο άλμπουμ των The White Stripes. Κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου του 2000 από την Sympathy for the Record Industry. Έφτασε στο #38 του Billboard Independent Albums το 2002, όταν οι White Stripes άρχισαν να γίνονται γνωστοί. Από τότε έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα άλμπουμ των θαυμαστών τους.
Στις 5 Φεβρουαρίου του 2008, τα καναδικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η πρώην ραδιοφωνικός παραγωγός του Radio-Canada, Dominique Payette έκανε μήνυση στην μπάντα επειδή χρησιμοποίησαν ένα κλιπ 10 δευτερoλεπτών, το οποίο περιείχε την συνέντευξή της με ένα κοριτσάκι, στην αρχή του "Jumble, Jumble". Απαίτησε 70,000 δολάρια σε ζημιές και την αφαίρεση του άλμπουμ από τα καταστήματα. Η αντιπαράθεση λύθηκε έξω από τα δικαστήρια.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Jack White εκτός από τα σημειωμένα
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000 Κατηγορία:Δισκογραφία των The White Stripes
22 Μαΐου
21 Μαΐου | 22 Μαΐου | 23 Μαΐου
Η 22η Μαΐου είναι η 142η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (143η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 223 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τα Παιδιά Είναι Εντάξει
Τα Παιδιά Είναι Εντάξει (αγγλικά: The Kids Are All Right) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 2010 σε σκηνοθεσία Λίσα Τσολοντένκο. Το σενάριο έγραψε η ίδια μαζί με τον Στούαρτ Μπλούμπεργκ και πρωταγωνιστούν οι Ανέτ Μπένινγκ, Τζούλιαν Μουρ και Μαρκ Ράφαλο.
Η ταινία βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας Κωμωδία/Μιούζικαλ και Α' Γυναικείου Ρόλου για την Ανέτ Μπένινγκ και ήταν υποψήφια για 4 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας.
Πλοκή
Η Τζουλς και η Νικ είναι ένα παντρεμένο ομοφυλόφιλο ζευγάρι που ζει στην Καλιφόρνια. Κάθε μία έχει γεννήσει από ένα παιδί με τον ίδιο ανώνυμο δωρητή σπέρματος. Η Νικ είναι γυναικολόγος και είναι το κύριο στήριγμα της οικογένειας και έχει το ρόλο του αυστηρού γονέα, ενώ η Τζουλς είναι πιο χαλαρή, νοικοκυρά και βρίσκεται στο ξεκίνημα της επιχείρησής της να φτιάχνει κήπους. Ενώ το ζευγάρι είναι ευτυχισμένο είναι σαφές ότι η σχέση τους αρχίζει να φθείρεται.
Ενώ εργάζεται για τον Πολ, αρέσει στην Τζουλς το γεγονός ότι ο Πολ εκτιμά τη δουλειά της ενώ η Νικ ποτέ δεν την στήριξε. Ένα απόγευμα η Τζουλς και ο Πολ φιλιούνται και καταλήγουν μαζί στο κρεβάτι. Αρχίζει έτσι η μυστική τους σχέση. Η Τζουλς και τα παιδιά αρχίζουν να περνάνε περισσότερο καιρό με τον Πολ. Η Νικ πιστεύει ότι ο Πολ την υπονομεύει, δίνοντας για παράδειγμα τη μοτοσικλέτα του στην Τζόνι για να πάει βόλτα ενώ η ίδια της το έχει απαγορεύσει. Μετά από μια έντονη λογομαχία με την Τζουλς, η Νικ προτείνει να πάνε για φαγητό στον Πολ. Τα πράγματα αρχίζουν να βελτιώνονται καθώς η Νικ χαλαρώνει και έρχεται πιο κοντά με τον Πολ. Κατά τη διάρκεια του δείπνου, όμως η Νικ ανακαλύπτει τρίχες από τα μαλλιά της Τζουλς στο μπάνιο και στην κρεβατοκάμαρα του Πολ. Όταν επιστρέψουν σπίτι η Νικ θα ζητήσει εξηγήσεις από την Τζουλς. Στην αρχή η Τζουλς αρνείται τα πάντα αλλά αργότερα το παραδέχεται. Η Νικ στενοχωριέται αλλά η Τζουλς της εξηγεί ότι δεν είναι ερωτευμένη με τον Πολ. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι γίνεται πολύ έντονη, με την Τζουλς να κοιμάται στον καναπέ. Τα παιδιά είναι θυμωμένα με την Τζουλς και τον Πολ. Ο Πολ νομίζει ότι έχει ερωτευτεί την Τζουλς, και δεδομένου ότι η σχέση της με τη Νικ δεν πάει πολύ καλά, προτείνει να χωρίσει με τη Νικ, να πάρει τα παιδιά και να ζήσουν μαζί του. Η Τζουλς έντονα αρνείται.
Τη νύχτα πριν φύγει η Τζόνι για το κολέγιο, ο Πολ πηγαίνει στο σπίτι. Η Νικ του λέει ότι είναι παρείσακτος και ότι αν θέλει οικογένεια να κάνει μια δικιά του. Μετά από τον καυγά η Τζουλς μιλάει στα παιδιά και τους λέει ότι ο γάμος είναι δύσκολος και κλαίγοντας παραδέχεται τα λάθη της και ζητά να τη συγχωρέσουν. Το επόμενο πρωί, η οικογένεια χωρίς τον Πολ, πηγαίνουν την Τζόνι στο πανεπιστήμιο. Ενώ η Νικ και Τζουλς αγκαλιάζουν την Τζόνι, αγκαλιάζονται τρυφερά και μεταξύ τους. Στο γυρισμό τους πίσω στο σπίτι ο Λέιζερ λέει στις μητέρες του ότι δεν πρέπει να χωρίσουν καθώς είναι και οι δύο πολύ μεγάλες.
Η Τζουλς και η Νικ γελάει με το σχόλιο του Λέιζερ και η ταινία τελειώνει με τις δυο τους να χαμογελούν η μία στην άλλη και να πιάνουν τα χέρια τους.
Box office
Με προϋπολογισμό 4.000.000 δολάρια, η ταινία Τα Παιδιά Είναι Εντάξει έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 12η θέση με 3,5 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 20,8 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 13,8 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 34,7 εκατομμύρια δολάρια. Στην Ελλάδα έκοψε 13.310 εισιτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features
Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Πιτσιλιάς
Η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Πιτσιλιάς ή η AΠΕΠ Πιτσιλιάς (διαβάζεται «απέπ») είναι κυπριακό ποδοσφαιρικό σωματείο. Ιδρύθηκε στις 15 Αυγούστου 1979 και εδρεύει στην Κυπερούντα της Πιτσιλιάς στην επαρχία Λεμεσού. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Η ομάδα έχει 7 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία, την ανώτατη κατηγορία ποδοσφαίρου στην Κύπρο.
Ίδρυση
Η ομάδα ιδρύθηκε στις 15 Αυγούστου 1979 σε ένα μικρό χωριό της επαρχίας Λεμεσού, την Ποταμίτισσα. Το αρχικό της όνομα ήταν Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Ποταμίτισσας (ΑΠΕΠ). Η ομάδα συμμετείχε στο αγροτικό πρωτάθλημα της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου μέχρι το 1982.
ΑΠΕΠ Λεμεσού
Το 1982 η ΑΠΕΠ προβιβάζεται στη Γ΄ κατηγορία και εντάσσεται στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Μεταφέρεται στη Λεμεσό και μετονομάζεται σε ΑΠΕΠ Λεμεσού. Αγωνίστηκε στη Γ΄ κατηγορία για τέσσερις χρονιές. Το 1984 ανέλαβε προπονητής της ομάδας ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, με την καθοδήγηση του οποίου κατακτά το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας την περίοδο 1985-86 και το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 1985-86, κερδίζοντας παράλληλα και την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία.
Στην πρώτη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία, την περίοδο 1987-88, τερμάτισε στη δέκατη τέταρτη θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε τη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία για δεύτερη φορά.
Έδρα της ομάδας ήταν το Τσίρειο Στάδιο.
Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Πιτσιλιάς
Το 1990 κατασκευάστηκε ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Κυπερούντα, ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Πιτσιλιάς, το Κοινοτικό Στάδιο Κυπερούντας. Η ΑΠΕΠ μεταφέρεται στο χωριό αυτό και χρησιμοποιεί το νέο γήπεδο. Τότε, αποφασίστηκε όπως η ομάδα παραχωρηθεί στους κατοίκους της Κυπερούντας. Εκ τότε ονομάζεται Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Πιτσιλιάς.
Δεκαετία 1990-1999
Την περίοδο 1990-91 τερματίζει στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1991-92 τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ολυμπιακό Λευκωσίας, αλλά έχασε και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1992-93 τερματίζει στη δεύτερη θέση και προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1993-94 τερματίζει και πάλι στην τελευταία θέση και υποβιβάζεται. Την περίοδο 1995-96 κατέκτησε τη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε ξανά στην Α΄ κατηγορία. Στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1996-97 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1998-99 κατέκτησε την τρίτη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 2004-05 η ΑΠΕΠ κατέκτησε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία μετά από 9 χρόνια. Ήταν η 5η παρουσία της ομάδας στην ανώτατη κατηγορία. Η πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα της περιόδου 2005-06 ήταν και άσχημη, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί. Έδρα της ομάδας ήταν το Τσίρειο Στάδιο επειδή το Κοινοτικό Στάδιο Κυπερούντας δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2006-07 τερμάτισε στη 10 θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 2η θέση, κερδίζοντας παράλληλα το εισιτήριο ανόδου στην Α΄ κατηγορία.
Η περίοδος 2008-09 είναι η πιο πετυχημένη στην ιστορία της ομάδας καθώς για πρώτη φορά κατάφερε να διατηρηθεί στην Α΄ κατηγορία. Τερμάτισε στην 11η θέση με 7 νίκες, 10 ισοπαλίες και 15 ήττες, συγκεντρώνοντας 31 βαθμούς. Την περίοδο αυτή, όπως και την επόμενη, αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει ως έδρα το Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό, καθώς το Κοινοτικό Στάδιο Κυπερούντας δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για αγώνες Α΄ κατηγορίας.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Την περίοδο 2010-11 κατέκτησε την 9η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την ίδια θέση είχε και την περίοδο 2011-12. Την περίοδο 2012-13 η ομάδα τερμάτισε στην 5η θέση. Την περίοδο εκείνη, είχε προαποφασιστεί ότι η Β΄ κατηγορία θα διαχωριζόταν από την περίοδο 2013-14 σε 2 ομίλους των 8 ομάδων, με τις ομάδες που θα τερμάτιζαν στις θέσεις 5-8 να συμμετέχουν στο Β1 όμιλο. Έτσι, η ΑΠΕΠ, την περίοδο 2013-14, συμμετείχε στο Β1 όμιλο, όπου τερμάτισε στη 7η θέση. Το αποτέλεσμα αυτό οδηγούσε την ομάδα στο Β2 όμιλο. Ωστόσο, για την περίοδο 2014-15 η ΚΟΠ αποφάσισε την ενοποίηση των δύο ομίλων και την επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε μια ενιαία κατηγορία. Η ΑΠΕΠ τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στην 14η θέση. Παρόλο που με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος η ομάδα είχε υποβιβαστεί, εντούτοις επειδή ο Νίκος & Σωκράτης Ερήμης, ο οποίος θα συμμετείχε στην Γ΄ κατηγορίας 2016-17, αποχώρησε πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2016-17, η ΑΠΕΠ παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην 14η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη Κατηγορία.
1: Η ΑΠΕΠ κέρδισε 16 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 10 βαθμοί.
2: Η ΑΠΕΠ κέρδισε 14 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών από την επιτροπή κριτηρίων της ΚΟΠ και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 8 βαθμοί.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1979
Ξύδης
Το ελληνικό επώνυμο Ξύδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης:
Ψυκτήρ (αγγείο)
Ο ψυκτήρας στην αρχαία ελληνική κεραμική είναι ένα αγγείο σε σχήμα μανιταριού, κούφιο μέχρι την επίπεδη βάση του, που χρησιμοποιούνταν για την ψύξη του κρασιού. Τοποθετούνταν μέσα σε ένα μεγαλύτερο αγγείο, συνήθως ένα καλυκωτό κρατήρα, που περιείχε δροσερό νερό. Διάφορα σχήματα αγγείων για την ψύξη του κρασιού χρησιμοποιήθηκαν και παλιότερα. Ψυκτήρες όμως του συγκεκριμένου σχήματος πρωτοκατασκευάστηκαν από τους Πρωτοπόρους του ερυθρόμορφου ρυθμού γύρω στο 520 π.Χ., προφανώς σε συνδυασμό με τον καλυκωτό κρατήρα, σχήμα που πρωτοχρησιμοποίησε ο όψιμος Εξηκίας γύρω στο 530 π.Χ. και καθιέρωσε λίγο αργότερα ο Ευφρόνιος. Η χρήση ψυκτήρων δεν κράτησε περισσότερο από δυο γενιές: Από το 460 π.Χ. περίπου και μετά σταματάει τόσο η παραγωγή ψυκτήρων από τους αγγειοπλάστες όσο και η απεικόνισή τους στην αγγειογραφία.
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος
Εγγύτατος Κενταύρου b
Ο εγγύτατος του Κενταύρου b περιστρέφεται γύρω από το μητρικό του άστρο  σε απόσταση περίπου 0,05 AU (7.500.000 χλμ) με τροχιακή περίοδο περίπου 11,2 ημέρες ενώ εκτιμάται ότι έχει μάζα τουλάχιστον 1,3 φορές μεγαλύτερη από τη Γη. Η κατοικησιμότητα του δεν έχει προσδιοριστεί, αν και είναι απίθανο να είναι κατοικήσιμος αφού υπόκειται σε πιέσεις ηλιακών ανέμων πάνω από 2.000 φορές μεγαλύτερες από αυτές που δέχεται η Γη από τον ηλιακό άνεμο.
Η ανακάλυψη του πλανήτη ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2016 από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO). Ο πλανήτης βρέθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της μεταβολής της ακτινικής ταχύτητας, όπου περιοδικές μετατοπίσεις των φασματικών γραμμών Doppler του άστρου, αποκαλύπτουν  την τροχιά ενός αντικειμένου που περιστρέφεται γύρω του. Από αυτές τις ενδείξεις, η ακτινική ταχύτητα του μητρικού άστρου σε σχέση με τη Γη ποικίλει, με πλάτος περίπου δύο μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Σύμφωνα με τον Γκιγιέμ Ανγκλάδα‐Εσκουδέ, η σχετικά μικρή απόσταση από τη Γη, προσφέρει μια ευκαιρία για ρομποτική εξερεύνηση του πλανήτη με το σχέδιο Starshot. .
Μάζα, ακτίνα και  θερμοκρασία
Η εμφανής κλίση στην τροχιά του Proxima Centauri b  δεν έχει μετρηθεί ακόμη. Η ελάχιστη μάζα του πλανήτη είναι 1,27 M⊕ (γήινες μάζες), η οποία θα ήταν και η πραγματική αν η τροχιά του ήταν ορατή από τη Γη. Όταν η κλίση της τροχιάς είναι γνωστή, μπορεί να υπολογιστεί η μάζα. Περισσότεροι κεκλιμένοι προσανατολισμοί συνεπάγονται μεγαλύτερη μάζα, με το 90% των πιθανών προσανατολισμών να υποδηλώνουν μάζα κάτω από 3M⊕ Η ακριβής ακτίνα του πλανήτη είναι άγνωστη. Αν έχει βραχώδη σύνθεση και πυκνότητα ίση με αυτή της Γης, τότε η ακτίνα του είναι τουλάχιστον 1,1 R⊕ (γήινες ακτίνες). Θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη εάν έχει μικρότερη πυκνότητα από τη Γη, ή μάζα μεγαλύτερη από την ελάχιστη μάζα. Όπως και πολλές άλλες υπεργαίες, ο Εγγύτατος του Κενταύρου b θα μπορούσε να έχει μια παγωμένη σύνθεση, όπως ο Ποσειδώνας, με ένα παχύ στρώμα υδρογόνου στην επιφάνεια του, με πιθανότητα  μεγαλύτερη του 10%. Ο πλανήτης έχει θερμοκρασία ισορροπίας στους 234 K.
Μητρικό άστρο
Ο πλανήτης περιστρέφεται γύρω από ένα ερυθρό νάνο τύπου M τον Εγγύτατο Κενταύρου. Το άστρο έχει μάζα 0,12 M☉, ακτίνα 0,14 R☉ και  θερμοκρασία επιφάνειας 3.042 K  ενώ η ηλικία του είναι 4,85 δισεκατομμύρια έτη. Σε σύγκριση, ο Ήλιος είναι 4,6 δισεκατομμυρίων ετών  και έχει θερμοκρασία επιφάνειας 5.778 Κ. Ο Εγγύτατος του Κενταύρου περιστρέφεται μια φορά περίπου κάθε 83 ημέρες, και έχει φωτεινότητα περίπου 0,0015 L☉. Όπως και τα δύο μεγαλύτερα άστρα στο τριπλό αστρικό σύστημα, ο Εγγύτατος του Κενταύρου είναι πλούσιος σε μέταλλα, σε σύγκριση με τον Ήλιο, γεγονός σπάνιο για χαμηλής μάζας αστέρια. Η μεταλλικότητα του ([Fe/H]), είναι 0,21 ή 1,62 φορές το ποσό που υπάρχει στην ατμόσφαιρα του Ήλιου.
Παρόλο που ο Εγγύτατος του Κενταύρου είναι το πλησιέστερο άστρο στον Ήλιο, δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι από τη Γη, λόγω της χαμηλής φωτεινότητας του (φαινόμενο μέγεθος ίσο με 11,13 ).
Ο εγγύτατος του Κενταύρου είναι αστέρας εκλάμψεων. Αυτό σημαίνει ότι παρουσιάζει περιστασιακές,  μεγάλες αυξήσεις στη φωτεινότητα του και εκπομπές υψηλής ενέργειας και εξαιτίας της μαγνητικής δραστηριότητας του που μπορεί να δημιουργήσει μεγάλες ηλιακές καταιγίδες. Η επιφάνεια του εξωπλανήτη  του, μπορεί να ακτινοβολείται έντονα  αν δεν διαθέτει ισχυρό μαγνητικό πεδίο ή προστατευτική ατμόσφαιρα.