cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντιεκκοσμίκευση
Ιστορικό
Πολλοί μελετητές του 19ου αιώνα είχαν την άποψη ότι ο κόσμος διέρχεται μια διαδικασία εκκοσμίκευσης. Άτομα όπως ο Εμίλ Ντιρκέμ, ο Μαξ Βέμπερ, ο Καρλ Μαρξ και ο Σίγκμουντ Φρόυντ πίστευαν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί έως ότου η θρησκεία γίνει ουσιαστικά ασήμαντη στη δημόσια σφαίρα. Τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι η θρησκεία θα γίνει "ιδιωτικοποιημένη". Η άποψη περί εκκοσμίκευσης υπογραμμίστηκε από τον ορθολογισμό, ένα επιχείρημα που γεννήθηκε από την εποχή του Διαφωτισμού.
Έννοια του όρου
Ο Μπέργκερ που εισήγαγε τον όρο, εξήγησε ότι η αρχική χρήση του απλά αναφερόταν στη "συνεχιζόμενη ισχυρή παρουσία της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο".” Μετέπειτα ο Karpov εξήγησε ότι ο όρος αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που είναι αντίθετο με την εκκοσμίκευση και με μια προηγηθείσα περίοδο εκκοσμίκευσης. Ανέφερει ότι η αντιεκκοσμίκευση μπορεί να οριστεί σαν "την ανάπτυξη της επιρροής της θρησκείας στην κοινωνία", αλλά μόνο αν αναπτύσσεται ως απάντηση σε προηγηθείσες τάσεις εκκοσμίκευσης. Επομένως, ο ορισμός του Karpov ουσιαστικά περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου η θρησκεία ενεργά επανέρχεται και όχι σε μια απλή κατάσταση συνέχειας.
Ο εκκλησιασμός στην Αμερική
Οι Finke και Stark διαπιστώνουν ότι ο εκκλησιασμός στην Αμερική από το 1776 έως το 2000 αυξήθηκε από το 17% στο 62% του πληθυσμού. Υποστηρίζουν ότι η θρησκευτικότητα στον 20ό και 21ο αιώνα απλά φαίνεται να υποχωρεί σε σημαντικότητα επειδή οι παραδοσιακοί τρόπου θρησκευτικής λατρείας αντικαθίστανται από ένα νέο κύμα θρησκευτικότητας. Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο απομακρύνονται από παραδοσιακά και κατεστημένα δόγματα όπως ο Καθολικισμός και συμμετέχουν σε θρησκευτικές υποθέσεις με μια πιο προσωπική έννοια. Για παράδειγμα, οι Finke και Stark υποστηρίζουν ότι η αποικιακή περίοδος στην Αμερική δεν ήταν τόσο θρησκευόμενη όσο πιστευόταν, χρησιμοποιώντας τον εκκλησιασμό ως δείκτη. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η παγκοσμιοποίηση και ο θρησκευτικός πλουραλισμός είναι υπεύθυνοι για μια μεγαλύτερη εμπλοκή της εκκλησίας στην κοινωνία, σε σύγκριση με τις μονολιθικές, παραδοσιακές ιστορίες των κυρίαρχων εκκλησιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκειολογία Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πιγκουίνος του Μαγγελάνου
μικρογραφία|Πινγκουίνος του Μαγγελάνου στις ακτές της Αργεντινής. Πιγκουίνος του Μαγγελάνου (Spheniscus magellanicus) είναι ένα είδος πιγκουίνου που ζει στη Νότια Αμερική. Αναπαράγεται στην παράκτια περιοχή της Παταγονίας, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής, της Χιλής και των Νήσων Φώκλαντ, ενώ μερικοί από αυτούς τους πιγκουίνους μεταναστεύουν στη Βραζιλία και την Ουρουγουάη, όπου περιστασιακά συναντώνται τόσο βόρεια, μέχρι το Εσπιρίτο Σάντο. Είναι το πιο πολυάριθμο είδος του γένους Σφηνίσκος Μαγγελάνος Πιγκουίνος. Οι κοντινότεροί του συγγενείς είναι ο Αφρικανικός Πιγκουίνος, o Πιγκουίνος του Χούμπολτ, και ο Πιγκουίνος των Γκαλάπαγκος. Ο Πιγκουίνος του Μαγγελάνου έλαβε το όνομά του από τον Πορτογάλο εξερευνητή Φερδινάνδο Μαγγελάνο, ο οποίος πρώτος εντόπισε το είδος αυτό των πτηνών, το 1520.
Το είδος αυτού του πιγκουίνου ανήκει στην κατηγορία Eλαχίστης Ανησυχίας στον κατάλογο της Διεθνούς Ένωσης Προστασίας της Φύσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Πτηνά της Αμερικής Κατηγορία:Πτηνά Κατηγορία:Απτηνοδυτίδες
Ροξάνα Ντίας
Η Ροξάνα Ντίας (Roxana Díaz, γεννημένη ως Ροξάνα ντελ Βάγιε Ντίας Μπούργος Roxana del Valle Díaz Burgos, 20 Φεβρουαρίου 1972) είναι Βενεζουελανή ηθοποιός και μοντέλο.
Συμμετείχε στα καλλιστεία Μις Βενεζουέλα 1992 και έχει εργαστεί σε αμέτρητα τηλενουβέλες, σειρές και ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Εξωπιανισμός
Ο εξωπιανισμός, που αναφέρεται επίσης ως η φιλοσοφία της εξωπρωσίας, είναι ένα "εξελισσόμενο πλαίσιο αξιών και προτύπων για τη συνεχή βελτίωση της ανθρώπινης κατάστασης ". Οι εξωπίοι πιστεύουν ότι οι εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία θα επιτρέψουν κάποια μέρα στους ανθρώπους να ζήσουν επ 'αόριστον. Ένας εξωπιός μπορεί να επιθυμεί να συμβάλει σε αυτόν τον στόχο, π.χ. πραγματοποιώντας έρευνα και ανάπτυξη ή εθελοντικά να δοκιμάσει τη νέα τεχνολογία.
Ξεκίνησε από ένα σύνολο αρχών που αναπτύχθηκε από τον φιλόσοφο Max More, The Principles of Extropy, εξωπική σκέψη δίνει μεγάλη έμφαση στην ορθολογική σκέψη και στην πρακτική αισιοδοξία. Σύμφωνα με τον More, αυτές οι αρχές "δεν προσδιορίζουν συγκεκριμένες πεποιθήσεις, τεχνολογίες ή πολιτικές". Οι εξηπιοί μοιράζονται μια αισιόδοξη άποψη για το μέλλον, αναμένοντας σημαντικές εξελίξεις στην υπολογιστική ισχύ, παράταση ζωής, νανοτεχνολογία και τα παρόμοια. Πολλοί  εξωπιοί προβλέπουν την ενδεχόμενη πραγματοποίηση αόριστης διάρκειας ζωής και την ανάκαμψη, χάρη στις μελλοντικές εξελίξεις στη βιοϊατρική τεχνολογία ή στη μεταφόρτωση νου, εκείνων των οποίων τα σώματα / εγκέφαλοι έχουν διατηρηθεί μέσω κρυονικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθικές θεωρίες Κατηγορία:Φιλοσοφία της ζωής Κατηγορία:Τρανσουμανισμός Κατηγορία:Μελλοντολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τορρεπεροχίλ
Το Τορρεπεροχίλ (στα ισπανικά, Torreperogil) είναι πόλη της επαρχίας του Jaén της περιφέρειας της Ανδαλουσίας. Σύμφωνα με τα απογραφικά στοιχεία έχει πληθυσμό 7,500 κατοίκους.
Γειτνιάζει με τις πόλεις Ούβεδα (Úbeda), Σαβιότε (Sabiote) και Καθόρλα (Cazorla).
Ιστορία
Το Τορρεπεροχίλ έλαβε το όνομά του από τον ιππότη του πύργου, γύρω από τον οποίο χτίσθηκε η πόλη, Pero Xil de Zatico. Ο Don Pero Xil διακρίθηκε κατά την κατάκτηση της πόλης Úbeda υπό τη διοίκηση του Fernando III το 1231. Μέχρι το 1369 η οικογένεια του Χιλ κυβέρνησε την πόλη. Το Τορεπεροχίλ  κηρύχθηκε ανεξάρτητο από την Úbeda to 1639. Η ανεξαρτησία της δόθηκε από τον βασιλιά Felipe IV. Με την πάροδο των αιώνων  η ιστορική αυτή συνοικία ενοποιήθηκε. Η πόλη ήταν γνωστή για τον αγώνα της κατά των Γάλλων κατά τη διάρκεια του Ισπανικού πολέμου για την Ανεξαρτησία το 1808.
Ήταν η πρώτη πόλη η οποία κηρύχθηκε ανεξάρτητη από τον βασιλιά Alfonso XII στα τέλη του 19ου αιώνα.
Στις μέρες μας το Τορεπεροχίλ αποτελεί ένα ήσυχο και γοητευτικό μέρος όπου μπορείτε να θαυμάσετε την γοτθικού ρυθμού εκκλησία της Santa María la Mayor και να γευτείτε τοπικά προϊόντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Νιλγκιούν Μπελγκιούν
Η Νιλγκιούν Μπελγκιούν (Nilgün Belgün, 18 Μαρτίου 1953) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και παρουσιάστρια.
Ζωή και καριέρα
Σπούδασε στο Ειδικό Λύκειο Şişli και αργότερα στο Δημοτικό Ωδείο της Κωνσταντινούπολης. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1973.
Εκτός από την καριέρα της στην υποκριτική, έκανε διάφορα είδη παρωδιών σε ψυχαγωγικές εκπομπές στην τηλεόραση. Έγραψε επίσης βιβλία και εργάστηκε για την εκστρατεία ευαισθητοποίησης της Τουρκικής Εμμηνόπαυσης και της Οστεοπόρωσης. Στη συνέχεια παρουσίασε προγράμματα στα κανάλια Star TV και TV8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί
Αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις
Στα μαθηματικά, οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι οι αντίστροφες συναρτήσεις των τριγωνομετρικών συναρτήσεων (με κατάλληλα περιορισμένα πεδία ορισμού). Συγκεκριμένα, είναι οι αντίστροφες των ημιτόνου, συνημιτόνου, εφαπτομένης, συνεφαπτομένης, τέμνουσας και συντέμνουσας συναρτήσεων. Χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί μια γωνία από οποιαδήποτε τριγωνομετρική αναλογία της γωνίας αυτής. Οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις χρησιμοποιούνται ευρέως στην εφαρμοσμένη μηχανική, την πλοήγηση, τη φυσική και τη γεωμετρία.
Σημειογραφία
Υπάρχουν διάφοροι συμβολισμοί που χρησιμοποιούνται για τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις.
Η πιο κοινή σύμβαση είναι να αναφέρουμε τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις χρησιμοποιώντας ένα arc- πρόθεμα, π.χ.,  arcsin(x), arccos(x) , arctan(x) , κλπ. Αυτή η σύμβαση χρησιμοποιείται καθ' όλην την έκταση του άρθρου. Κατά την μέτρηση σε ακτίνια, μια γωνία θ ακτινίων θα αντιστοιχεί σε ένα τόξο, του οποίου το μήκος είναι rθ, όπου r είναι η ακτίνα του κύκλου. Έτσι, στον μοναδιαίο κύκλο, "το τόξο του οποίου το συνημίτονο είναι x" είναι το ίδιο με "η γωνία της οποίας το συνημίτονο είναι x", επειδή το μήκος του τόξου του κύκλου σε ακτίνες είναι το ίδιο με τη μέτρηση της γωνίας σε ακτίνια. Ομοίως, σε γλώσσες προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών (καθώς και στο Excel) οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις συνήθως ονομάζονται asin, acos, atan.
Οι συμβολισμοί sin−1(x), cos−1(x) , tan−1(x) , κλπ., όπως εισήχθη από τον John Herschel, το 1813,  χρησιμοποιούνται συχνά επίσης, αλλά αυτή η σύμβαση έρχεται λογικά σε σύγκρουση με την κοινή σημασιολογία για εκφράσεις όπως το  sin2(x) , που αναφέρονται σε αριθμητική δύναμη παρά σε σύνθεση συναρτήσεων, και ως εκ τούτου μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση μεταξύ των αντίστροφο πολλαπλασιασμού και αντίστροφο σύνθεσης. Η σύγχυση έχει κάπως βελτιωθεί από το γεγονός ότι καθεμία από τις αμοιβαίες τριγωνομετρικές συναρτήσεις έχει το δικό της όνομα — για παράδειγμα,  (cos(x))−1 = sec(x). Παρ' όλα αυτά, ορισμένοι συγγραφείς συμβουλεύουν κατά της χρήσης του λόγω ασάφειας.
Μια άλλη σύμβαση που χρησιμοποιείται από μερικούς συγγραφείς  είναι η χρήση κεφαλαίου πρώτου γράμματος μαζί με εκθέτη -1, π.χ., Sin−1(x), Cos−1(x) , Tan−1(x) , κλπ., η οποία αποφεύγει να τους μπερδεύει με τον αντίστροφο πολλαπλασιασμού, ο οποίος θα πρέπει να συμβολίζεται ως  sin−1(x) , cos−1(x) , κλπ.
Κύριες τιμές
Καθώς καμμία από τις έξι τριγωνομετρικές συναρτήσεις δεν είναι ένα-προς-ένα, είναι περιορισμένες προκειμένου να έχουν αντίστροφες συναρτήσεις. Επομένως, τα σύνολα τιμών των αντίστροφων συναρτήσεων είναι γνήσια υποσύνολα των πεδίων ορισμού των αρχικών συναρτήσεων.
(Σημείωση: Μερικοί συγγραφείς ορίζουν το σύνολο τιμών του arcsecant να είναι (0 ≤ y < π/2 ή π ≤ y < 3π/2<span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> ), επειδή η συνάρτηση εφαπτομένης είναι μη αρνητική σε αυτό το πεδίο ορισμού. Αυτό κάνει κάποιους υπολογισμούς πιο συνεπείς. Για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας αυτό το πεδίο ορισμού,   tan(arcsec(x)) = √x2-1 , ενώ με το πεδίο ορισμού (  0 ≤ y < π/2 ή π/2 < y ≤ π <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false">  ), θα έπρεπε να γράψουμε  tan(arcsec(x)) = ± √x2-1   , καθώς η εφαπτομένη είναι μη αρνητική για 0 ≤ y < π/2<span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> , αλλά μη θετική για π/2<span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> < y ≤ π. Για παρόμοιο λόγο, οι ίδιοι συγγραφείς ορίζουν το πεδίο ορισμού του arccosecant να είναι (  -π < y ≤ π/2 ή 0 < y ≤ π/2 <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;"> <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;"> ).)
Αν το x επιτρέπεται να είναι μιγαδικός αριθμός, τότε το σύνολο τιμών του y ισχύει μόνο για το πραγματικό μέρος.
Σχέσεις μεταξύ των τριγωνομετρικών συναρτήσεων και των αντίστροφων τριγωνομετρικών συναρτήσεων
Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις των αντίστροφων τριγωνομετρικών συναρτήσεων παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα. Ένας γρήγορος τρόπος για να τους εξάγουμε είναι λαμβάνοντας υπόψην τη γεωμετρία ενός ορθογωνίου τριγώνου, του οποίου η μία πλευρά είναι μήκους 1, και μια άλλη πλευρά μήκους x (οποιοσδήποτε πραγματικός αριθμός μεταξύ 0 και 1), και, στη συνέχεια, εφαρμόζοντας το Πυθαγόρειο θεώρημα και τους ορισμούς των τριγωνομετρικών σχέσεων. Καθαρές αλγεβρικές εξαγωγές είναι μεγαλύτερες.
Σχέσεις μεταξύ των αντίστροφων τριγωνομετρικών συναρτήσεων
δεξιά|μικρογραφία|308x308εσ|Οι συνήθεις κύριες τιμές των arcsin(x) (κόκκινη) και arccos(x) (μπλε) συναρτήσεων σε γράφημα στο καρτεσιανό επίπεδο. δεξιά|class=cx-highlight|μικρογραφία|294x294εσ|Οι συνήθεις κύριες τιμές των arctan(x) και arccot(x) συναρτήσεων σε γράφημα στο καρτεσιανό επίπεδο. δεξιά|μικρογραφία|294x294εσ|Οι κύριες τιμές των arcsec(x) και arccsc(x) συναρτήσεων σε γράφημα στο καρτεσιανό επίπεδο. Συμπληρωματικές γωνίες: Αρνητικά ορίσματα: Αντίστροφα ορίσματα: Αν έχετε μόνο ένα κομάτι ενός πίνακα ημιτόνου: Κάθε φορά που η τετραγωνική ρίζα ενός μιγαδικού αριθμού χρησιμοποιείται εδώ, επιλέγουμε τη ρίζα με το θετικό πραγματικό μέρος (ή το θετικό φανταστικό μέρος, αν το τετράγωνο ήταν αρνητικός πραγματικός).
Από τον τύπο μισής γωνίας,, έχουμε:
Τύπος πρόσθεσης του τόξου εφαπτομένης
Αυτό προέρχεται από τον τύπο πρόσθεσης της εφαπτομένης θέτοντας
Παράγωγα από τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις
Τα παράγωγα για μιγαδικές τιμές του z είναι τα εξής: Μόνο για πραγματικές τιμές του x: Για ένα παράδειγμα παραγώγου: αν, έχουμε:
Παράσταση ως ορισμένα ολοκληρώματα
Ολοκληρώνοντας την παράγωγο και σταθεροποιώντας την τιμή σε ένα σημείο δίνει μια παράσταση για την αντίστροφη τριγωνομετρική συνάρτηση ως ορισμένο ολοκλήρωμα: Όταν το x ισούται με 1, τα ολοκληρώματα με περιορισμένα πεδία ορισμού είναι γενικευμένα ολοκληρώματα, αλλά και πάλι καλά ορισμένα.
Άπειρες σειρές
Ο Leonhard Euler βρήκε μια πιο αποτελεσματική σειρά για το τόξο εφαπτομένης, η οποία είναι: (Παρατηρήστε ότι ο όρος στο άθροισμα για n = 0 είναι το άδειο γινόμενο το οποίο είναι 1.)
Εναλλακτικά, αυτό μπορεί να εκφραστεί:
Παραλλαγή: Συνεχή κλάσματα για το τόξο εφαπτομένης
Δύο εναλλακτικές για την δυναμοσειά για το τόξο εφαπτομένης είναι αυτά τα γενικευμένα συνεχή κλάσματα: Το δεύτερο από αυτά είναι έγκυρο σε τμήματα του μιγαδικού επιπέδου. Υπάρχουν δύο τμήματα, από το −i στο σημείο στο άπειρο, πηγαίνοντας προς τα κάτω στον φανταστικό άξονα, και από το i στο σημείο στο άπειρο, πηγαίνοντας προς τα πάνω στον ίδιο άξονα. Λειτουργεί καλύτερα για πραγματικούς αριθμούς που τρέχουν από το -1 στο 1. Οι μερικοί παρονομαστές είναι οι περιττοί φυσικοί αριθμοί, και οι μερικοί αριθμητές (μετά τον πρώτο) είναι απλά (nz)2, με κάθε τέλειο τετράγωνο να εμφανίζεται μια φορά. Η πρώτη αναπτύχθηκε από τον Leonhard Euler· η δεύτερη από τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους, αξιοποιώντας την υπεργεωμετρική σειρά Gauss.
Αόριστα ολοκληρώματα των αντίστροφων τριγωνομετρικών συναρτήσεων
Για πραγματικές και μιγαδικές τιμές του z: Για πραγματικό x ≥ 1: Για όλους τους πραγματικούς x που δεν είναι μεταξύ -1 και 1: Η απόλυτη τιμή είναι αναγκαία για να αντισταθμίσει και τις αρνητικές και τις θετικές τιμές των συναρτήσεων arcsecant και arccosecant. Η συνάρτηση προσήμου είναι επίσης απαραίτητη λόγω των απολύτων τιμών στις παραγώγους των δύο συναρτήσεων, οι οποίες δημιουργούν δύο διαφορετικές λύσεις για θετικές και αρνητικές τιμές του x. Αυτές μπορούν να απλοποιηθούν περαιτέρω με την χρήση των λογαριθμικών ορισμών των αντίστροφων υπερβολικών συναρτήσεων: Η απόλυτη τιμή στο όρισμα της συνάρτησης arcosh δημιουργεί ένα αρνητικό ήμισυ στο γράφημά της, καθιστώντας το πανομοιότυπο με την λογαριθμική συνάρτηση προσήμου που εμφανίζεται παραπάνω.
Όλες αυτές οι αντιπαράγωγοι (ή αλλιώς αόριστα ολοκληρώματα) μπορούν να προκύψουν χρησιμοποιώντας ολοκλήρωση κατά μέλη και τις απλές μορφές παραγώγων που εμφανίζονται παραπάνω.
Παράδειγμα απόδειξης
Χρησιμοποιώντας τον εκθετικό ορισμό του ημιτόνου, μπορεί κάποιος να λάβει Έστω Για την επίλυση ως προς \phi
(ο θετικός κλάδος επιλέγεται)
Γενικές λύσεις
Κάθε μία από τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι περιοδική στο πραγματικό μέρος του ορίσματός της, διατρέχοντας όλες της τις τιμές δύο φορές σε κάθε διάστημα του 2. Το ημίτονο και η συντέμνουσα αρχίζουν την περίοδό τους από το 2πk − π/2 (όπου k είναι ένας ακέραιος), την τελειώνουν στο 2k + π/2, και μετά αντιστρέφονται από το 2k + π/2 μέχρι το 2k + 3π/2. Το συνημίτονο και η τέμνουσα αρχίζουν την περίοδό τους από το 2k, την τελειώνουν στο 2k +, και μετά αντιστρέφονται από το 2k +  μέχρι το 2k + 2. Η εφαπτομένη αρχίζει την περίοδό της από το 2k − π/2, την τελειώνει στο 2k + π/2, και μετά την επαναλαμβάνει (προς τα εμπρός) από το 2k + π/2μέχρι το 2k + 3π/2. Η συνεφαπτομένη αρχίζει την περίοδό της από το 2k, την τελειώνει στο 2k +, και μετά την επαναλαμβάνει (προς τα εμπρός) από το 2k +  μέχρι το 2k + 2.
Αυτή η περιοδικότητα αντικατοπτρίζεται στις γενικές αντίστροφες όπου k είναι κάποιος ακέραιος:
Εφαρμογή: εύρεση της γωνίας ενός ορθογωνίου τριγώνου
δεξιά|μικρογραφία|Ένα ορθογώνιο τρίγωνο. Οι αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι χρήσιμες όταν προσπαθούμε να καθορίσουμε τις υπόλοιπες δύο γωνίες ενός ορθογωνίου τριγώνου όταν τα μήκη των πλευρών του τριγώνου είναι γνωστά. Υπενθυμίζοντας τον ορισμό του ημιτόνου, για παράδειγμα, σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο, προκύπτει ότι Συχνά, η υποτείνουσα είναι άγνωστη και θα πρέπει να υπολογιστεί πριν από την χρήση του τόξου ημιτόνου ή του τόξου συνημιτόνου, χρησιμοποιώντας το Πυθαγόρειο Θεώρημα: a^2+b^2=h^2 όπου h είναι το μήκος της υποτείνουσας. Το τόξο εφαπτομένης έρχεται χρήσιμο σε αυτήν την περίπτωση, καθώς το μήκος της υποτείνουσας δεν είναι απαραίτητο.
Παραλλαγή δύο ορισμάτων του τόξου εφαπτομένης
Η συνάρτηση atan2 με δύο ορίσματα υπολογίζει το τόξο εφαπτομένης του y / x δεδομένων των y και x, αλλά με πεδίο ορισμού το (−π, π]. Με άλλα λόγια, atan2(y, x) είναι η γωνία μεταξύ του θετικού x-άξονα του επιπέδου και του σημείου (x, y), με θετικό πρόσημο για αριστερόστροφες γωνίες (άνω μισό επίπεδο, y > 0), και το αρνητικό πρόσημο για δεξιόστροφες γωνίες (κάτω μισό-επίπεδο, y < 0). Αρχικά εισήχθε σε πολλές γλώσσες προγραματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών, αλλά τώρα είναι επίσης κοινή σε άλλα πεδία της επιστήμης και της εφαρμοσμένης μηχανικής.
Όσον αφορά την πρότυπη συνάρτηση arctan που είναι με πεδίο ορισμού το ( -π/2, π/2)<span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false"> <span class="sfrac nowrap" style="display:inline-block; vertical-align:-0.5em; font-size:85%; text-align:center;" contenteditable="false">, μπορεί να εκφραστεί ως εξής: Επίσης, ισούται με την κύρια τιμή του ορίσματος του μιγαδικού αριθμού x + iy.
Αυτή η συνάρτηση μπορεί επίσεις να οριστεί χρησιμοποιώντας τον τύπο εφαπτομένης μισής γωνίας ως εξής: υπό την προϋπόθεση ότι είτε x > 0 ή y ≠ 0. Ωστόσο αυτό δεν γίνεται αν δοθεί x ≤ 0 και y = 0, οπότε η έκφραση είναι ακατάλληλη για υπολογιστική χρήση.
Το παραπάνω ζεύγος ορίσματος (y, x) φαίνεται να είναι το πιο συνήθες, και ιδίως χρησιμοποιείται σε πρότυπα ISO, όπως η γλώσσα προγραμματισμού C, αλλά λίγοι συγγραφείς μπορεί να χρησιμοποιήσουν την αντίθετη σύμβαση (x, y), οπότε απαιτείται προσοχή. Οι παραλλαγές αυτές περιγράφονται αναλυτικά στο atan2.
Συνάρτηση τόξου εφαπτομένης με παράμετρο τοποθεσίας
Σε πολλές εφαρμογές η λύση y της εξίσωσης x=\tan y είναι να έρθει όσο το δυνατόν πιο κοντά σε μια δεδομένη τιμή. Η κατάλληλη λύση παράγεται από την παραμετρική τροποποιημένη συνάρτηση τόξου εφαπτομένης Η συνάρτηση στρογγυλοποιείται στον πλησιέστερο ακέραιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις Κατηγορία:Μαθηματικές σχέσεις Κατηγορία:Αδιάστατοι αριθμοί
Μαριανέλα Γκονσάλες
Η Μαριανέλα Γκονσάλες (Marianela González, γεννημένη ως Μαριανέλα Αϊμέ Γκονσάλες Άλβαρες Marianela Aime González Álvarez, 23 Ιουλίου 1978) είναι Βενεζουελανή ηθοποιός και μοντέλο.
Πολλόκειοι Οίκοι
μικρογραφία|300x300εσ| Άποψη των Πολλοκείων Οίκων Οι Πολλόκειοι Οίκοι (Αγγλικά: Pollock Halls of Residence) είναι το κύριο σύμπλεγμα φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βρίσκονται στους πρόποδες του Καθίσματος του Αρθούρου, στην άκρη του Πάρκου Χόλυρουντ, 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Εδιμβούργου.
Μαριανέλα Γκονσάλες
Προσωπική ζωή
Γέννηθηκε στο Καράκας. Ο πατέρας της είναι πιλότος αεροπορικής εταιρείας και εξαιτίας αυτού η οικογένειά της είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει. Η μητέρα της κατάγεται από την Ισπανία από την Αστούρια.
Πολλόκειοι Οίκοι
Ιστορία
μικρογραφία|Η αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου με φόντο το Κάθισμα του Αρθούρου Στον χώρο αυτό πρώτα κτίστηκαν κατά τον 19ο αιώνα η Αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου και το Σόλσμπερι Γκρην. Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σερ Ντόναλντ Πόλλοκ ( Πρύτανης του Πανεπιστημίου από το 1939 έως το 1945) δώρισε τον χώρο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και έτσι δημιουργήθηκαν οι Πολλόκειοι Οίκοι.
Μαριανέλα Γκονσάλες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Πολλόκειοι Οίκοι
Ιστορία
Στην δεκαετία του 1960, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την κατασκευή πιο σύγχρονων φοιτητικών εστιών. Η πρώτη εξ αυτών ήταν ο Οίκος Χόλαντ (Holland House), ο οποίος σχεδιάστηκε από τον Σερ Ουίλλιαμ Κίνινμονθ (1904-1988)· ακολουθούμενος συντόμως από τον αδελφό του οίκο, τον Φρέιζερ (Fraser House). Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, o Οίκος Χόλαντ και ο Οίκος Φρέιζερ άρχισαν να τελούν υπό κοινή διοίκηση και σήμερα είναι γνωστά απλώς ως Οίκος Χόλαντ.
Στην δεκαετία του 1960 κτίστηκαν επίσης άλλες έξι εστίες οι οποίες ονομάστηκαν προς τιμήν πρώην Διευθυντών του Πανεπιστημίου ως ακολούθως: Μπερντ (Baird), Γιούινγκ (Ewing), Λη (Lee), Τέρνερ (Turner), Μπρούστερ (Brewster - νυν κατεδαφισθείσα) και Γκραντ (Grant). Μαζί τους εγκαινιάστηκε και ένα εστιατόριο, το οποίο αργότερα ονομάστηκε Κέντρο Τζων ΜακΙντάιρ (John McIntyre Centre), κατ' όνομα του πρώτου ανωτέρου διευθυντή του συγκροτήματος, ο οποίος διετέλεσε για κάποιο διάστημα και ως Διευθυντής του Πανεπιστημίου.
Ο (τότε) μεγαλύτερος οίκος, ο Οίκος Κάουαν (Cowan House), εγκαινιάστηκε το 1973 αντικαθιστώντας ένα ομώνυμο κτίριο το οποίο είχε κατεδαφιστεί για την δημιουργία χώρου για την ανάπλαση της Πλατείας Τζορτζ.
Μια άλλη εστία, ο Οίκος Μάσσον (Masson House), προστέθηκε στο σύμπλεγμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το αρχικό κτίριο Μάσσον ήταν δίπλα στο Κάουαν στην Πλατεία Τζορτζ.
Το 2001 και το 2002, οι οίκοι Κάουαν και Μπρούστερ κατεδαφίστηκαν ώστε να διανοιχθεί χώρος για την ανάπτυξη του νέου Καγκελαρείου Συγκροτήματος (Chancellor's Court), το οποίο εγκαινιάστηκε το 2003 και είναι τώρα το μεγαλύτερο στο σύμπλεγμα.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σκωτία Κατηγορία:Εδιμβούργο
Γιώργος Τσουρούτας
Ο Γιώργος Τσουρούτας (23 Σεπτεμβρίου 1987)  , γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Έλληνας πρωταθλητής ξιφασκίας στο όπλο της Σπάθης και από το 2014 ανήκει στο δυναμικό του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π.. Στο ενεργητικό του έχει πολλές επιτυχίες σε Εθνικό και Διεθνές επίπεδο.
Βιογραφικό
Παράλληλα με την ενασχόληση του με την ξιφασκία, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ, με ειδίκευση στο Περιβάλλον (Μετεωρολογία, ΑΠΕ).
Ο Τσουρούτας από το 2008 έως το 2016 κατέκτησε 9 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος (2 με την Αθηναϊκή Λέσχη, 5 με τον Πανελλήνιο ΓΣ και 2 με τον Ο.Σ.Φ.Π.) στην Σπάθη Ανδρών και 4 Κύπελλα. Στην συλλογή του έχει 4 Βαλκανικά μετάλλια (2 ασημένια και 2 χάλκινα) και είναι Μεσογειoνίκης (Mersin 2013). Το 2008 κατέκτησε το Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σπάθης Ανδρών στο Ιάσιο της Ρουμανίας, μια από τις σημαντικότερες επιτυχίες της Σπάθης Ανδρών σε διεθνές επίπεδο στην νεότερη ιστορία. Το 2013 κατέκτησε την 6η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Συλλόγων, με την ομάδα του Πανελληνίου (Αθανασιάδης Ι., Σαρρής Ι., Σαρρής Ε.), που αποτελεί μέχρι σήμερα την μεγαλύτερη επιτυχία που έχει συντελέσει ελληνικός σύλλογος ξιφασκίας στον συγκεκριμένο θεσμό. Το 2014 στο Προολυμπιακό Τουρνουά της Ευρώπης κατάφερε να προκριθεί στους 1ους Ευρωπαϊκούς Ολυμπιακούς Αγώνες Baku 2015 και να εκπροσωπίσει την Ελλάδα. Το 2010 του απονεμήθηκε το βραβείο "Τιμής Ένεκεν" για την προσφορά του στην Ελλάδα και τον Αθλητισμό από τον Δήμο Γαλατσίου. κέντρο|μικρογραφία|266x266εσ|Ολυμπιακή Ομάδα Σπάθης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Αρσαβήρ
Ο Αρσαβήρ (από το αρμενικό Αρσαβίρ), ήταν Βυζαντινός ευγενής ο οποίος επιχείρησε ανεπιτυχώς να σφετεριστεί τον βυζαντινό αυτοκρατορικό θρόνο το 808.
Διαδικασία άλφα
μικρογραφία| Δημιουργία στοιχείων πέρα από τον άνθρακα μέσω της διαδικασίας άλφα Η διαδικασία άλφα, επίσης γνωστή ως σκάλα άλφα, είναι μία από τις δύο κατηγορίες αντιδράσεων πυρηνικής σύντηξης με τις οποίες τα αστέρια μετατρέπουν το ήλιο σε βαρύτερα στοιχεία. Η άλλη διαδικασία είναι η λεγόμενη τρία άλφα. Η διαδικασία τρία άλφα καταναλώνει μόνο ήλιο και παράγει άνθρακα. Αφού συσσωρευτεί αρκετός άνθρακας, λαμβάνουν χώρα οι παρακάτω αντιδράσεις, καταναλώνοντας μόνο ήλιο και το προϊόν της προηγούμενης αντίδρασης.
όπου Ε είναι η ενέργεια που παράγεται από την αντίδραση και απελευθερώνεται κυρίως ως ακτίνες γάμμα ( γ ).
Είναι μια συνήθης παρανόηση ότι η παραπάνω ακολουθία καταλήγει σε (ή, το οποίο είναι προϊόν αποσύνθεσης του  ) επειδή είναι το πιο σταθερό νουκλίδιο - δηλαδή, έχει την υψηλότερη πυρηνική ενέργεια δέσμευσης ανά νουκλεόνιο και η παραγωγή βαρύτερων πυρήνων απαιτεί ενέργεια (είναι ενδόθερμη ) αντί να την απελευθερώνει ( εξώθερμη ). Στην πραγματικότητα όμως το ( Νικέλιο-62 ) είναι το πιο σταθερό νουκλίδιο. Ωστόσο, η ακολουθία τελειώνει στις επειδή οι συνθήκες στο εσωτερικό ενός άστρου προκαλούν τον ανταγωνισμό μεταξύ της φωτοδιάσπασης και της διαδικασίας άλφα και τελικά ευνοεί τη φωτοδιάσπαση γύρω από το σίδηρο,  <section rel="cx:Section" id="cxTargetSection10" data-mw-cx-source="Google">
Αρσαβήρ
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Αρμένιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Διαδικασία άλφα
Βι
οδηγώντας στην παραγωγή περισσότερου από ότι.
Όλες οι παραπάνω αντιδράσεις έχουν πολύ χαμηλό ρυθμό στις θερμοκρασίες και πυκνότητες που υπάρχουν στα άστρα και επομένως δεν συμβάλλουν σημαντικά στην παραγωγή ενέργειας στο εσωτερικό ενός αστεριού. Αυτές που αφορούν στοιχεία βαρύτερα από το νέον ( ατομικός αριθμός > 10), συμβαίνουν ακόμη πιο δύσκολα λόγω της αυξανόμενης άπωσης Coulomb ανάμεσα στα σωμάτια άλφα και τους θετικά φορτισμένους πυρήνες.
Τα στοιχεία που δημιουργούνται με τη διαδικασίας άλφα είναι γνωστά ως στοιχεία άλφα, διότι τα πιο άφθονα ευσταθή ισότοπά τους είναι ακέραια πολλαπλάσια του τέσσερα που είναι η μάζα ενός πυρήνα ηλίου (σωματίδιο άλφα ). Αυτά τα ισότοπα είναι γνωστά ως νουκλεΐδια άλφα. Ευσταθή στοιχεία άλφα είναι: C, O, Ne, Mg, Si και S ; Τα Ar και Ca είναι παρατηρησιακά ευσταθή. Συντίθενται με σύλληψη άλφα πριν από τη διαδικασία σύντηξης πυριτίου που αποτελεί πρόδρομο της δημιουργίας ενός υπερκαινοφανή τύπου ΙΙ. Το πυρίτιο και το ασβέστιο είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά της διαδιακασίας άλφα. Το μαγνήσιο μπορεί να καεί με αντιδράσεις δέσμευσης πρωτονίων. Όσο για το οξυγόνο, ορισμένοι συγγραφείς το θεωρούν ως στοιχείο άλφα, ενώ άλλοι όχι. Το οξυγόνο είναι σίγουρα ένα στοιχείο άλφα στα αστέρια πληθυσμού II χαμηλής μεταλλικότητας. Παράγεται σε υπερκαινοφανείς τύπου II και η αύξηση της παρουσίας του συσχετίζεται καλά με τη αντίστοιχη αύξηση άλλων στοιχείων της διαδικασίας άλφα. Μερικές φορές ο άνθρακας και το άζωτο θεωρούνται στοιχεία διεργασίας άλφα, καθώς συντίθενται σε πυρηνικές αντιδράσεις δέσμευσης άλφα.
Η αφθονία των στοιχείων άλφα στα αστέρια εκφράζεται συνήθως με λογαριθμικό τρόπο:
Εδώ N_{\alpha} και N_\ce{Fe} είναι ο αριθμός των στοιχείων άλφα και πυρήνων σιδήρου ανά μονάδα όγκου. Τα μοντέλα θεωρητικής γαλαξιακής εξέλιξης προβλέπουν ότι στο νεαρό σύμπαν υπήρχαν περισσότερα στοιχεία άλφα σε σχέση με το σίδηρο. Οι υπερκαινοφανείς τύπου II συνθέτουν κυρίως οξυγόνο και τα άλφα στοιχεία (Ne, Mg, Si, S, Ar, Ca και Ti), ενώ οι υπερκαινοφανείς τύπου Ia παράγουν κυρίως στοιχεία της κορυφής του σιδήρου ( Ti, V, Cr, Mn, Fe, Co και Ni ) αλλά και άλφα στοιχεία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Πυρηνική χημεία
Βορειομακεδονική φορεσιά
thumbnail|right|Γυναίκες από το Σμίλεβο με παραδοσιακές φορεσιές το 1913 Η σκοπιανή φορεσιά είναι μέρος του υλικού πολιτισμού των κατοίκων της Βόρειας Μακεδονίας και σημαντικό κομμάτι της λαογραφίας της χώρας.
Είδη
Υφίστανται 70 διαφορετικά είδη φορεσιάς, ανάλογα με την περιοχή όπου κατοικούν οι άνθρωποι. Κάθε φορεσιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, όμως τα κοινά χαρακτηριστικά σε όλες τις φορεσιές είναι το χρώμα (κόκκινο, μαύρο και λευκό) και τα γεωμετρικά σχήματα.
Παραπομπές
φορεσια Κατηγορία:Παραδοσιακές φορεσιές
Felicità (δίσκος)
Felicità είναι ο τίτλος δίσκου των Ιταλών Αλ Μπάνο και Ρομίνα Πάουερ.
Βαχιντέ Περτσίν
Η Βαχιντέ Περτσίν (Vahide Perçin, 13 Ιουνίου 1965) είναι Τουρκάλα ηθοποιός.
Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1965 στην Καρσιγιάκα της Σμύρνης, σε οικογένεια Ρουμέλιας τουρκικής καταγωγής. Ο πατέρας της ήταν οδηγός φορτηγού και η μητέρα της νοικοκυρά.
Σπούδασε γραφικά στο γυμνάσιο και στη συνέχεια εισήλθε στην Οικονομική Σχολή, αλλά τελικά άρχισε την υποκριτική. Αργότερα παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Dokuz Eylül και πέρασε και τις εννέα εξετάσεις της Θεατρικής Σχολής.
Μετά την αποχώρηση από το πανεπιστήμιο μετακόμισε στην Άγκυρα.
Το 2011, διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί
Μαρίνα Μπέρτι
Η Έλενα Μαούρεν Μπερτολίνο (Elena Maureen Bertolino), γνωστή ως Μαρίνα Μπέρτι, (29 Σεπτεμβρίου 1924 - 29 Οκτωβρίου 2002) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο από Ιταλό πατέρα και Αγγλίδα μητέρα.
Η πρώτη της εμφάνιση στην οθόνη ήταν στην ταινία της Άννα Μανιάνι, La Fuggitiva το 1941. Εμφανίστηκε κυρίως σε μικρούς ρόλους και στον περιστασιακό πρωταγωνιστικό ρόλο σε σχεδόν 100 ταινίες ιταλικές και αμερικανικές.
Οι εμφανίσεις της περιλαμβάνουν Quo Vadis (1951), Abdulla the Great (1955), Ben Hur (1959), Cleopatra (1963), If It's Tuesday, This must be Belgium (1969), What Have They Done To Your Daughters; (1974), Τελευταία στάση στο νυχτερινό τρένο (1975) και την τηλεταινία της τηλεόρασης «Ο Μωυσής ο Νομοθέτης» (1975) και ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (1977). Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία Κώστα Γαβρά, Amen το 2002.
Ήταν παντρεμένη με τον Ιταλό ηθοποιό Κλάουντιο Γκόρα από το 1944 μέχρι το θάνατό του το 1998. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά.
Πέθανε το 2002 σε νοσοκομείο της Ρώμης μετά από μακρά ασθένεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
The Book of Boba Fett
Το The Book of Boba Fett είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά διαστημικού Γουέστερν που δημιουργήθηκε από τον Τζον Φαβρό για τη συνδρομητική υπηρεσία Disney+. Είναι μέρος του franchise του Star Wars, λαμβάνοντας μέρος μετά τα γεγονότα του Η Επιστροφή των Τζεντάι (1983). Είναι μια σειρά-παρακλάδι της τηλεοπτικής σειράς The Mandalorian, και περιλαμβάνει τον άρχοντα του εγκλήματος και κυνηγό επικηρυγμένων Μπόμπα Φετ από τη συγκεκριμένη σειρά και από άλλα μέσα του Star Wars. Το The Book of Boba Fett υπάρχει πλάι στο The Mandalorian και στην άλλη σειρά-παρακλάδι Ahsoka.
Το The Book of Boba Fett έκανε πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου 2021 και ολοκληρώθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
Υπόθεση
Οι κυνηγοί επικηρυγμένων Μπόμπα Φετ και Φένεκ Σαντ επιχειρούν να αναδειχθούν στον γαλαξιακό υπόκοσμο, καθώς καταλαμβάνουν την περιοχή που στο παρελθόν βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Τζάμπα Χατ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές διαστημικής περιπέτειας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Star Wars Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney+
Χιμένα Ερρέρα
Η Χιμένα Ερρέρα (Ximena Herrera, γεννημένη ως Κάρλα Χιμένα Ερρέρα Μπόουλς Carla Ximena Herrera Bowles, στις 5 Οκτωβρίου 1979) είναι Βολιβιανή ηθοποιός.
Έχει παίξει σε τηλεοπτικές σειρές όπως La madrastra και Corazones al límite. Ήταν παντρεμένη με τον Άλεξ Σιρβέντ αλλά χώρισαν τον Δεκέμβριο του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βολιβιανοί
Άντρια Ράιζμπορο
Η Άντρια Λουίζ Ράιζμπορο (αγγλικά: Andrea Louise Riseborough) (20 Νοεμβρίου 1981) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία Venus (2006) και στη συνέχεια εμφανίστηκε στις Happy-Go-Lucky (2008), Never Let Me Go, Brighton Rock, Made in Dagenham (όλες το 2010), W.E. (2011), Shadow Dancer, Disconnect (και οι δύο το 2012), Welcome to the Punch, Oblivion (και οι δύο το 2013), Birdman (2014), Nocturnal Animals (2016), Battle of the Sexes, Ο θάνατος του Στάλιν (και οι δύο το 2017) και Mandy (2018).
Εκτός κινηματογράφου, η Ράιζμπορο έλαβε υποψηφιότητα για τα Τηλεοπτικά Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας για την ενσάρκωση της Μάργκαρετ Θάτσερ στην τηλεοπτική ταινία The Long Walk to Finchley (2008) και κέρδισε κριτική αναγνώρισης για τις ερμηνείες της στις μίνι σειρές του Channel 4 The Devil's Whore (2008) και National Treasure ( 2016). Τα θεατρικά έργα της περιλαμβάνουν, το Δεσποινίς Τζούλια του Όγκουστ Στρίντμπεργκ, το Measure for Measure του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Βασιλικό Θέατρο, και τα δύο 2006), και το Ivanov του Αντόν Τσέχωφ (Θέατρο Ουέστ Εντ, 2008).
Σταδιοδρομία
δεξιά|μικρογραφία| Η Ράιζμπορο στην πρεμιέρα του [[The Death of Stalin, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο 2017.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Απόφοιτοι Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Τηλεφωνική γραμμή
μικρογραφία|Καλώδια στήριξης τηλεφωνικής γραμμής Τηλεφωνική γραμμή ή ένα κύκλωμα με σκοπό την παροχή υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας και διαδικταύου. Συνήθως, η τηλεφωνική συσκευή συνδέεται με ένα καλώδιο στο δίκτυο. Κάθε γραμμή φέρει έναν ξεχωριστό τηλεφωνικό αριθμό.
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες
Κετογονική δίαιτα
εναλλ.=A test strip is compared with a colour chart that indicates the degree of ketonuria.|μικρογραφία| Έλεγχος [[Κετόνες ούρων|κετονοσωμάτων στα ούρα]] Η κετογονική δίαιτα είναι μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, επαρκή πρωτεΐνη και χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, η οποία στην ιατρική χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της ανθεκτικής στα φάρμακα επιληψίας στα παιδιά. Η δίαιτα αναγκάζει το σώμα να καίει λίπη παρά υδατάνθρακες.
Συνήθως οι υδατάνθρακες στα τρόφιμα μετατρέπονται σε γλυκόζη, η οποία στη συνέχεια μεταφέρεται γύρω από το σώμα και είναι σημαντική για την τροφοδότηση του εγκεφάλου. Αλλά εάν παραμείνει λίγος υδατάνθρακας στη διατροφή, το συκώτι μετατρέπει το λίπος σε λιπαρά οξέα και κετονοσώματα, με τα τελευταία να περνούν στον εγκέφαλο και αντικαθιστούν τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας. Τα αυξημένα επίπεδα κετονοσωμάτων στο αίμα (μια κατάσταση που ονομάζεται κέτωση ) μειώνουν τελικά τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων. Περίπου τα μισά παιδιά και νέοι με επιληψία που έχουν δοκιμάσει κάποια μορφή αυτής της δίαιτας είδαν τον αριθμό των επιληπτικών κρίσεων να μειώνεται τουλάχιστον κατά το ήμισυ και το αποτέλεσμα παραμένει μετά τη διακοπή της δίαιτας. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι ενήλικες με επιληψία μπορεί να επωφεληθούν από τη διατροφή και ότι ένα λιγότερο αυστηρό σχήμα, όπως μια τροποποιημένη δίαιτα Άτκινς, είναι εξίσου αποτελεσματικό. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν δυσκοιλιότητα, υψηλή χοληστερόλη, επιβράδυνση της ανάπτυξης, οξέωση και πέτρες στα νεφρά.
Η αρχική θεραπευτική δίαιτα για την παιδική επιληψία παρέχει αρκετή πρωτεΐνη για την ανάπτυξη και επιδιόρθωση του σώματος και αρκετές θερμίδες για τη διατήρηση του σωστού βάρους για την ηλικία και το ύψος. Η κλασική θεραπευτική κετογονική δίαιτα αναπτύχθηκε για τη θεραπεία της παιδικής επιληψίας στη δεκαετία του 1920 και χρησιμοποιήθηκε ευρέως την επόμενη δεκαετία, αλλά η δημοτικότητά της μειώθηκε με την εισαγωγή αποτελεσματικών αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Αυτή η κλασική κετογονική δίαιτα περιέχει αναλογία 4: 1 κατά βάρος λίπους προς συνδυασμένη πρωτεΐνη και υδατάνθρακες. Αυτό επιτυγχάνεται με την εξαίρεση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, όπως αμυλούχα φρούτα και λαχανικά, ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά και ζάχαρη, ενώ αυξάνεται η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, όπως ξηροί καρποί, κρέμα και βούτυρο. Τα περισσότερα λιπαρά διατροφής αποτελούνται από μόρια που ονομάζονται τριγλυκερίδια μακράς αλυσίδας. Ωστόσο, τα τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας - φτιαγμένα από λιπαρά οξέα με βραχύτερες αλυσίδες άνθρακα από τα μακράς αλυσίδας - είναι πιο κετογόνα. Μια παραλλαγή της κλασικής διατροφής που είναι γνωστή ως η κετογονική δίαιτα τριγλυκεριδίων μέσης αλυσίδας χρησιμοποιεί μια μορφή ελαίου καρύδας, το οποίο είναι πλούσιο σε τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας, για να παρέχει περίπου τις μισές θερμίδες. Καθώς απαιτείται λιγότερο συνολικό λίπος σε αυτήν την παραλλαγή της δίαιτας, μπορεί να καταναλώνεται μεγαλύτερη αναλογία υδατανθράκων και πρωτεϊνών, επιτρέποντας μεγαλύτερη ποικιλία τροφών.
Το 1994, ο παραγωγός του Χόλιγουντ Τζιμ Έιμπραχαμς, του οποίου η σοβαρή επιληψία του γιου ελέγχθηκε αποτελεσματικά από τη διατροφή, δημιούργησε το Ίδρυμα Τσάρλι για Κετογονικές Θεραπείες για να προωθήσει περαιτέρω τη διαιτητική θεραπεία. Η δημοσιότητα περιλάμβανε μια εμφάνιση στο πρόγραμμα Dateline του NBC και ...First Do No Harm (1997), μια ταινία για την τηλεόραση με πρωταγωνίστρια τη Μέριλ Στριπ. Το ίδρυμα χρηματοδότησε μια ερευνητική μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας - ανακοινώθηκαν το 1996 - σηματοδότησαν την αρχή ενός νέου επιστημονικού ενδιαφέροντος για τη διατροφή.
Πιθανές θεραπευτικές χρήσεις για την κετογονική δίαιτα έχουν μελετηθεί για πολλές επιπλέον νευρολογικές διαταραχές, μερικές από τις οποίες περιλαμβάνουν: νόσο Αλτσχάιμερ, αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, κεφαλαλγία, νευροτραύμα, πόνο, νόσο του Πάρκινσον και διαταραχές του ύπνου.
Επιληψία
Η επιληψία είναι μια από τις πιο συχνές νευρολογικές διαταραχές μετά από την ημικρανία και το εγκεφαλικό επεισόδιο, επηρεάζοντας περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως. Διαγιγνώσκεται σε άτομο που έχει υποτροπιάζουσες, μη προκλητές κρίσεις. Αυτά συμβαίνουν όταν οι φλοιικοί νευρώνες πυροδοτούν υπερβολικά, υπερσύγχρονα ή και τα δύο, οδηγώντας σε προσωρινή διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου. Αυτό μπορεί να επηρεάσει, για παράδειγμα, τους μυς, τις αισθήσεις, τη συνείδηση ή έναν συνδυασμό αυτών. Μια επιληπτική κρίση μπορεί να είναι εστιακή (περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου) ή γενικευμένη (εξαπλώνεται ευρέως σε όλο τον εγκέφαλο και οδηγεί σε απώλεια συνείδησης). Η επιληψία μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους. ορισμένες μορφές έχουν ταξινομηθεί σε επιληπτικά σύνδρομα, τα περισσότερα από τα οποία ξεκινούν από την παιδική ηλικία. Η επιληψία θεωρείται ανθεκτική (δεν αντιμετωπίζονται με θεραπεία) όταν δύο ή τρία αντιεπιληπτικά φάρμακα δεν κατάφεραν να την ελέγξουν. Περίπου το 60% των ασθενών επιτυγχάνουν τον έλεγχο της επιληψίας τους με το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιούν, ενώ περίπου το 30% δεν επιτυγχάνουν τον έλεγχο των φαρμάκων. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν, άλλες επιλογές περιλαμβάνουν χειρουργική επέμβαση επιληψίας, διέγερση πνευμονογαστρικού νεύρου και κετογονική διατροφή.
Ιστορία
Η κετογονική δίαιτα είναι μια βασική διατροφική θεραπεία που αναπτύχθηκε για να αναπαράγει και να άρει τους περιορισμούςτης μη γενικής χρήσης της νηστείας για τη θεραπεία της επιληψίας. Αν και ήταν δημοφιλής τη δεκαετία του 1920 και του '30, εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό υπέρ των νέων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Τα περισσότερα άτομα με επιληψία μπορούν να ελέγξουν επιτυχώς τις κρίσεις τους με φάρμακα. Ωστόσο, το 25-30% αποτυγχάνει να επιτύχει τέτοιο έλεγχο παρά τη δοκιμή πολλών διαφορετικών φαρμάκων. Για αυτήν την ομάδα, και ειδικά για τα παιδιά, η δίαιτα βρήκε για άλλη μια φορά ρόλο στη διαχείριση της επιληψίας.
Νηστεία
εναλλ.=Scan of newspaper column. See image description page for full text.|μικρογραφία| Μια ειδησεογραφική έκθεση για τη «δίαιτα νερού» του Δρ Hugh Conklin από το 1922 Οι γιατροί της αρχαίας Ελλάδας αντιμετώπισαν ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της επιληψίας, αλλάζοντας τη διατροφή των ασθενών τους. Μια πρώιμη πραγματεία στην Ιπποκράτειο Συλλογή, Περί Ιερής Νόσου, καλύπτει την ασθένεια. Χρονολογείται από το περί το 400 π.Χ. Ο συγγραφέας της υποστήριξε την επικρατούσα άποψη ότι η επιληψία ήταν υπερφυσικής προέλευσης και θεραπείας και πρότεινε ότι η διατροφική θεραπεία είχε λογική και φυσική βάση. Στην ίδια συλλογή, ο συγγραφέας της Eπιδημικής περιγράφει την περίπτωση ενός άνδρα του οποίου η επιληψία θεραπεύεται τόσο γρήγορα όσο είχε εμφανιστεί, μέσω της πλήρους αποχής τροφίμων και ποτών. Ο βασιλικός ιατρός Ερασίστρατος δήλωσε: «Κάποιος που τείνει στην επιληψία θα πρέπει να γίνει για νηστεία χωρίς έλεος και να λάβει μικρές μερίδες.» Ο Γαληνός πίστευε ότι μια «εξασθενητική διατροφή»  μπορεί να προσφέρει θεραπεία σε ήπιες περιπτώσεις και να είναι χρήσιμη σε άλλες.
Η πρώτη σύγχρονη μελέτη της νηστείας ως θεραπεία της επιληψίας έγινε στη Γαλλία το 1911. Είκοσι ασθενείς με επιληψία όλων των ηλικιών «αποτοξινώθηκαν» με κατανάλωση χορτοφαγικής δίαιτας χαμηλών θερμίδων, σε συνδυασμό με περιόδους νηστείας και καθαρισμού. Δύο ωφελήθηκαν πάρα πολύ, αλλά οι περισσότεροι απέτυχαν να διατηρήσουν τη συμμόρφωση με τους επιβληθέντες περιορισμούς. Η διατροφή βελτίωσε τις ψυχικές ικανότητες των ασθενών, σε αντίθεση με τη φαρμακευτική αγωγή τους, το βρωμιούχο κάλιο, το οποίο εξασθένησε το μυαλό.
Περίπου εκείνη τη στιγμή, ο Μπερνάρ Μακφάντεν, ένας Αμερικανός εκθέτης της φυσικής κουλτούρας, διαδίδει τη χρήση της νηστείας για την αποκατάσταση της υγείας. Ο μαθητής του, ο οστεοπαθητικός γιατρός Δρ. Χιου Ουίλιαμ Κόνκλιν του Μπατλ Κρικ, Μίσιγκαν, άρχισε να θεραπεύει τους ασθενείς με επιληψία, συνιστώντας νηστεία. Ο Κόνκλιν υπέθεσε ότι οι επιληπτικές κρίσεις προκλήθηκαν όταν μια τοξίνη, που εκκρίνεται από τις πλάκες Πεγιέρ στο έντερο, και απελευθερωνόταν στην κυκλοφορία του αίματος. Συνέστησε νηστεία διάρκειας 18 έως 25 ημερών για να επιτραπεί αυτή η τοξίνη να διαλυθεί. Ο Κόνκλιν αντιμετώπισε πιθανώς εκατοντάδες ασθενείς με επιληψία με τη «δίαιτα νερού» και καυχιέται για ποσοστό θεραπείας 90% στα παιδιά, το οποίο μειωνόταν σε 50% στους ενήλικες. Αργότερα, η ανάλυση των περιπτώσεων του Κόνκλιν έδειξε ότι το 20% των ασθενών του πέτυχε ελευθερία από επιληπτικές κρίσεις και το 50% είχε κάποια βελτίωση.
Η θεραπεία νηστείας του Κόνκλινn υιοθετήθηκε από νευρολόγους στην επικρατούσα πρακτική. Το 1916, ένας Δρ ΜακΜάρεϊ έγραψε στο New York Medical Journal ισχυριζόμενος ότι είχε θεραπεύσει επιτυχώς τους ασθενείς με επιληψία με νηστείαο, ακολουθούμενη από μια διατροφή χωρίς άμυλο και ζάχαρη, από το 1912. Το 1921, ο εξέχων ενδοκρινολόγος Χένρι Ρολ Γκέγιελιν ανέφερε τις εμπειρίες του στο συνέδριο της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης. Είχε δει την επιτυχία του Κόνκλιν από πρώτο χέρι και είχε προσπαθήσει να αναπαραγάγει τα αποτελέσματα σε 36 από τους δικούς του ασθενείς. Πέτυχε παρόμοια αποτελέσματα παρά το ότι είχε μελετήσει τους ασθενείς για μικρό χρονικό διάστημα. Περαιτέρω μελέτες τη δεκαετία του 1920 έδειξαν ότι οι επιληπτικές κρίσεις συνήθως επέστρεφαν μετά τη νηστεία. Ο Τσαρλς Χόουλαντ, ο γονέας ενός από τους επιτυχημένους ασθενείς του Κόνκλιν και ένας πλούσιος εταιρικός δικηγόρος της Νέας Υόρκης, έδωσε στον αδελφό του Τζον Ελίας Χόουλαντ δώρο 5.000 $ για να μελετήσει την «κέτωση της πείνας». Ως καθηγητής παιδιατρικής στο νοσοκομείο Johns Hopkins, ο Τζον Χόουλαντ χρησιμοποίησε τα χρήματα για να χρηματοδοτήσει τηνς έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον νευρολόγο Στάνλεϊ Κομπ και τον βοηθό του Γουίλιαμ Λενόξ.
Διατροφή
Το 1921, ο Ρόλιν Τέρνερ Γούνιατ εξέτασε την έρευνα για τη διατροφή και τον διαβήτη. Ανέφερε ότι τρεις υδατοδιαλυτές ενώσεις, το β-υδροξυβουτυρικό οξύ, το ακετοξικό οξύ και η ακετόνη (γνωστές συλλογικά ως κετονοσώματα ), παράγονταν από το ήπαρ σε κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπους όταν λιμοκτονούσαν ή εάν έκαναν δίαιτα με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και υψηλή σε λιπαρά. Ο Δρ Ράσελ Μορς Γουάιλντερ, στην κλινική Mayo, βασίστηκε σε αυτήν την έρευνα και επινόησε τον όρο «κετογονική δίαιτα» για να περιγράψει μια δίαιτα που παρήγαγε υψηλά επίπεδα κετονοσωμάτων στο αίμα ( κετοναιμία ) μέσω περίσσειας λίπους και έλλειψης υδατανθράκων. Ο Γουάιλντερ ήλπιζε να αποκτήσει τα οφέλη της νηστείας με μια διατροφική θεραπεία που θα μπορούσε να διατηρηθεί επ 'αόριστον. Η δοκιμή του σε μερικούς ασθενείς με επιληψία το 1921 ήταν η πρώτη χρήση της κετογονικής δίαιτας ως θεραπεία για την επιληψία.
Ο συνάδελφος του Γουάιλντερ, παιδίατρος Μίνι Γκούνταβ Πέτερμαν, διατύπωσε αργότερα την κλασική διατροφή, με αναλογία ενός γραμμαρίου πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους στα παιδιά, 10–15 g υδατανθράκων ανά ημέρα και το υπόλοιπο θερμίδων από λίπος. Το έργο του Πέτερμαν στη δεκαετία του 1920 καθιέρωσε τις τεχνικές επαγωγής και διατήρησης της διατροφής. Ο Πέτερμαν κατέγραψε θετικά αποτελέσματα (βελτιωμένη εγρήγορση, συμπεριφορά και ύπνο) και ανεπιθύμητες ενέργειες (ναυτία και έμετος λόγω υπερβολικής κέτωσης). Η διατροφή αποδείχθηκε πολύ επιτυχημένη στα παιδιά: Ο Πέτερμαν ανέφερε το 1925 ότι το 95% των 37 νεαρών ασθενών είχε βελτιωμένο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων με τη δίαιτα και το 60% έμεινε χωρίς επιληπτικές κρίσεις. Μέχρι το 1930, η διατροφή είχε επίσης μελετηθεί σε 100 εφήβους και ενήλικες. Ο Κλίφορντ Τζόσεφ Μπαρμπόρκα, επίσης από την κλινική Mayo, ανέφερε ότι το 56% αυτών των ηλικιωμένων ασθενών βελτιώθηκε με τη διατροφή και το 12% έμεινε χωρίς επιληπτικές κρίσεις. Αν και τα αποτελέσματα των ενηλίκων είναι παρόμοια με τις σύγχρονες μελέτες των παιδιών, δεν συγκρίθηκαν επίσης με τις σύγχρονές του μελέτες. Ο Μπαρμπόρκα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ενήλικες ήταν λιγότερο πιθανό να επωφεληθούν από τη διατροφή και η χρήση της κετογονικής δίαιτας σε ενήλικες δεν μελετήθηκε ξανά έως το 1999.