cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αφγανικές προεδρικές εκλογές 2014
Αποτελέσματα
Κανείς υποψήφιος δεν συγκέντρωσε ποσοστό άνω του 50% των ψήφων, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος στις 14 Ιουνίου. Η ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων από τον δεύτερο γύρο καθυστέρησε για τις 7 Ιουλίου. Εξαιτίας των καταγγελιών για μαζική νοθεία, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι ανακοίνωσε στις 12 Ιουλίου ότι όλα τα ψηφοδέλτια θα τεθούν υπό την επιτήρηση των Ηνωμένων Εθνών. Ο ΟΗΕ επέβλεψε την επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων από τον δεύτερο γύρο και η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων καθυστέρησε εκ νέου.
Ζητήματα ασφαλείας
Στις 7 Απριλίου 2014 από έκρηξη βόμβας στην περιφέρεια Μέιγουαντ σκοτώθηκαν 13 άτομα. Για την επίθεση θεωρήθηκαν από μερικούς ως ύποπτοι οι Ταλιμπάν, ωστόσο οι τελευταίοι κατηγόρησαν τις διεθνείς δυνάμεις για το συμβάν.
Στις 6 Ιουνίου 2014 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του υποψηφίου Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 3 σωματοφύλακες του πολιτικού και ισάριθμοι περαστικοί. Ο Αμπντουλάχ διέφυγε χωρίς να πάθει τίποτε.
Την 1η Ιουλίου 2014 οι αφγανικές δυνάμεις ασφαλείας βρήκαν όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά και σκότωσαν γύρω στους 27 Ταλιμπάν στη διάρκεια επιχειρήσεων στις επαρχίες Κουντούζ, Κουνάρ, Μπανταχσάν, Μπλαχ, Ζαμπούλ και Χελμάντ. Την επομένη, ένας βομβιστής αυτοκτονίας πάνω σε ποδήλατο σκότωσε 14 άτομα σε επίθεση αυτοκτονίας με στόχο ένα όχημα του Αφγανικού Εθνικού Στρατού.
Επίλογος
Στις 24 Αυγούστου ο πρόεδρος Καρζάι συναντήθηκε με τους 2 υποψηφίους του τελικού γύρου. Η τελετή ορκωμοσίας ορίστηκε για τις 2 Σεπτεμβρίου. Ενώ ο πρόεδρος Καρζάι είχε επιμείνει στην παραίτησή του πριν τις 2 Σεπτεμβρίου, δεν έπραξε έτσι για λόγους ασφαλείας. Οι ΗΠΑ πρότειναν οι δύο πλευρές να συμφωνήσουν σε κυβέρνηση συνεργασίας, κάτι που αρχικά συμφωνήθηκε. Ωστόσο, οι δύο πλευρές εξακολούθησαν να αμφισβητούν τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου.
Στις 19 Σεπτεμβρίου η Ανεξάρτητη Εφορευτική Επιτροπή ανακήρυξε νικητή των εκλογών τον Γκάνι. Έπειτα από 5 ημέρες, οι Αμπντουλάχ και Γκάνι υπέγραψαν συμφωνία για κυβέρνηση συνεργασίας, με τον Γκάνι να γίνεται πρόεδρος και τον Αμπντουλάχ να αναλαμβάνει σημαντικό αξίωμα στην νέα κυβέρνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2014 προεδρικες εκλογες
Αέριος γίγαντας
Ένας αέριος γίγαντας (αγγλ. gas giant) (ή πλανήτης γίγαντας) είναι ένας μεγάλος πλανήτης που δεν αποτελείται πρωτίστως από πετρώματα ή από κάποια άλλη στερεή ύλη. Υπάρχουν τέσσερις τέτοιοι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα: ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Πολλοί εξωηλιακοί αέριοι γίγαντες έχουν αναγνωριστεί σε τροχιά γύρω από άλλους αστέρες.
Περιγραφή
Ένας αέριος γίγαντας είναι ένας συμπαγής πλανήτης με πυκνή ατμόσφαιρα από υδρογόνο και ήλιο. Μπορεί να έχει έναν πυκνό τηγμένο πυρήνα ορυκτών στοιχείων ή μπορεί ο πυρήνας του να έχει διαλυθεί τελείως και να έχει διασκορπιστεί σε ολόκληρο τον πλανήτη, εάν αυτός είναι αρκετά θερμός. Το υδρογόνο και το ήλιο στους "παραδοσιακούς" αέριους γίγαντες, όπως ο Δίας και ο Κρόνος, αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Αντίθετα, στον Ουρανό και στον Ποσειδώνα που πολλές φορές ονομάζονται παγωμένοι γίγαντες, καθώς αποτελούνται κυρίως από νερό, αμμωνία και λιωμένους πάγους μεθανίου, το υδρογόνο και το ήλιο δημιουργούν μόνο μία εξωτερική στρώση.
Συχνά λέγεται πως οι αέριοι γίγαντες παρουσιάζουν έλλειψη στερεών επιφανειών, αλλά είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα να πούμε ότι παρουσιάζουν γενικά έλλειψη επιφανειών, καθώς τα αέρια που τους απαρτίζουν γίνονται συνεχώς αραιότερα, με αυξανόμενη απόσταση από τα κέντρα των πλανητών και τελικά γίνονται δυσδιάκριτα από το διαπλανητικό μέσο. Επομένως, η προσεδάφιση σε έναν αέριο γίγαντα μπορεί να είναι ή να μην είναι δυνατή, ανάλογα με το μέγεθος και τη σύσταση του πυρήνα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη πλανητών
Οργανικό οξύ
Οργανικό οξύ ονομάζεται κάθε οργανική χημική ένωση με όξινες ιδιότητες. Τα συνηθέστερα οργανικά οξέα είναι τα καρβοξυλικά οξέα, η οξύτητα των οποίων συνδέεται με τη χαρακτηριστική ομάδα καρβοξύλιο ή καρβοξυλομάδα (–COOH). Τα σουλφονικά οξέα, που περιέχουν την ομάδα –SO2OH, είναι σχετικώς ισχυρότερα οξέα. Οι αλκοόλες, με χαρακτηριστική ομάδα το υδροξύλιο (–OH), μπορούν να συμπεριφερθούν ως οξέα, αλλά συνήθως πολύ ασθενή, το ίδιο και οι ενόλες ή οι φαινόλες. Η σχετική σταθερότητα της συζυγούς βάσεως του οξέος προσδιορίζει την ισχύ του. Και άλλες όξινες ομάδες μπορούν να προσδώσουν όξινο χαρακτήρα σε μία οργανική ένωση, συνήθως ασθενή, όπως η υδροθειομάδα στις θειόλες (–SH). Στα βιολογικά συστήματα οι οργανικές ενώσεις που περιέχουν τις παραπάνω ομάδες αναφέρονται γενικώς ως οργανικά οξέα.
Μερικά γνωστά οργανικά οξέα είναι τα παρακάτω:
thumb|right|Η γενική δομή μερικών ασθενών οργανικών οξέων. Από τα αριστερά προς τα δεξιά: [[φαινόλη, ενόλη, αλκοόλη και θειόλη. Το όξινο υδρογόνο σε κάθε μόριο είναι με κόκκινο Η.]] thumb|right|Η γενική δομή μερικών ισχυρότερων οργανικών οξέων. Από τα αριστερά προς τα δεξιά: [[Καρβοξυλικά οξέα|καρβοξυλικό οξύ, σουλφονικό οξύ. Το όξινο υδρογόνο σε κάθε μόριο είναι με κόκκινο Η.]]
Ιδιότητες
Σε γενικές γραμμές τα οργανικά οξέα είναι ασθενή οξέα και δεν απελευθερώνουν όλα τα ιόντα υδρογόνου τους στο νερό, όπως τα ισχυρά ανόργανα οξέα. Τα οργανικά οξέα με τη μικρότερη μοριακή μάζα, όπως το μυρμηκικό και το γαλακτικό, είναι αναμίξιμα με το νερό, ενώ τα οργανικά οξέα με μεγαλύτερες μοριακές μάζες, όπως το βενζοϊκό οξύ, είναι αδιάλυτα στη μοριακή τους (ουδέτερη) μορφή. Από την άλλη πλευρά, τα περισσότερα οργανικά οξέα είναι πολύ ευδιάλυτα σε οργανικούς διαλύτες. Π.χ. το p-τολουενοσουλφονικό οξύ είναι ένα σχετικώς ισχυρό οξύ, που χρησιμοποιείται συχνά στην οργανική χημεία επειδή μπορεί να διαλύεται στον διαλύτη της οργανικής αντιδράσεως. Εξαιρέσεις σε αυτά τα χαρακτηριστικά διαλυτότητας υπάρχουν όταν είναι παρόντα άλλα συστατικά που επηρεάζουν την πολικότητα των ουσιών.
Στη φύση
Τα οργανικά οξέα με 1 ως 7 άτομα άνθρακα στο μόριό τους είναι ευρύτατα κατανεμημένα στη φύση ως φυσιολογικά συστατικά των φυτικών και των ζωικών ιστών. Επίσης, σχηματίζονται από τη μικροβιακή ζύμωση υδατανθράκων, κυρίως στο παχύ έντερο. Απαντώνται και με τη μορφή των αλάτων τους με νάτριο, κάλιο ή και ασβέστιο.
Εφαρμογές
Απλά οργανικά οξέα όπως το μυρμηκικό ή το οξικό χρησιμοποιούνται στις εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το κιτρικό και το οξαλικό οξύ χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση της σκουριάς στον σίδηρο: Ως οξέα, μπορούν να διαλύουν τα οξείδια του σιδήρου, αλλά χωρίς να βλάπτουν το υποκείμενο μέταλλο, όπως τα ισχυρότερα ανόργανα οξέα.
Στη βιομηχανία τροφίμων
Τα οργανικά οξέα χρησιμοποιούνται στη συντήρηση τροφίμων εξαιτίας της επιδράσεώς τους πάνω στα βακτηρίδια. Η θεμελιώδης αρχή αυτής της επιδράσεως είναι ότι τα μη ιονισμένα οργανικά οξέα μπορούν να διεισδύουν στο κυτταρικό τοίχωμα των βακτηριδίων και να διαταράσσουν τη φυσιολογική λειτουργία ορισμένων ειδών από αυτά, που αποκαλούνται pH-sensitive, δηλαδή δεν μπορούν να ανεχθούν μεγάλη διαφορά εσωτερικού και εξωτερικού pH. Ανάμεσα σε αυτούς τους μικροοργανισμούς συγκαταλέγονται οι Escherichia coli, σαλμονέλα, C. perfringens, Listeria monocytogenes και είδη καμπυλοβακτηρίων.
Μετά την παθητική διάχυση οργανικών οξέων στο εσωτερικό των βακτηριδίων, όπου το pH είναι ουδέτερο ή ελαφρώς βασικό, τα οξέα θα απελευθερώσουν ιόντα υδρογόνου και θα μειώσουν το εσωτερικό pH, οδηγώντας σε περιορισμό ή παύση της αναπτύξεως των μικροοργανισμών αυτών. Από την άλλη, το ανιοντικό μέρος των οργανικών οξέων, που δεν μπορεί να βγει έξω από τα βακτήρια στην ιοντική του μορφή, θα συσσωρευθεί στο εσωτερικό τους και θα σταματήσει πολλές μεταβολικές λειτουργίες τους, με αποτέλεσμα την αύξηση της οσμωτικής πιέσεως και τελικώς τον θάνατο των βακτηριδίων.
Το γαλακτικό οξύ και τα άλατά του γαλακτικό νάτριο και γαλακτικό κάλιο χρησιμοποιούνται πολύ ως αντιμικροβιακά στα τρόφιμα, ιδιαίτερα σε προϊόντα κρέατος, όπως το ζαμπόν και τα λουκάνικα.
Στις ζωοτροφές
Τα οργανικά οξέα που προστίθενται στις ζωοτροφές ως αντιμικροβιακά θα πρέπει να είναι κατάλληλα προστατευμένα ώστε να μη ιονίζονται πριν φθάσουν στον εντερικό σωλήνα, όπου βρίσκεται ο μεγάλος πληθυσμός των βακτηριδίων.
Από τη χρήση οργανικών οξέων στην πτηνοτροφία και στη χοιροτροφία μπορεί να αναμένεται βελτίωση στην παραγωγή παρόμοια ή και καλύτερη από εκείνη που προσφέρουν τα αντιβιοτικά, χωρίς τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, με προληπτικό αποτέλεσμα σε εντερικά προβλήματα όπως είναι η νεκρωτική εντερίτιδα στα κοτόπουλα και η προσβολή από Escherichia coli στους νεαρούς χοίρους.
Παραπέρα διάβασμα
Οξ
Αν Χάτσινσον
Αποτέλεσε ηγετική φυσιογνωμία της λεγομενης Αντινομιακής Διαμάχης (Antinomian Controversy)
Η ζωή της
Η Αν Χάτσινσον γεννήθηκε το 1591 στο Λίνκολνσαϊρ της Αγγλίας και ήταν κόρη του αντικομφορμοστή αγγλικανού ιερέα και δασκάλου Φράνσις Μάρμπερι που ήταν γνωστός για την δριμεία κριτική που ασκούσε στην Εκκλησία της Αγγλίας και είχε καταδικαστεί σε δύο χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της αίρεσης αρκετά χρόνια πριν την γέννηση της κόρης του. Αυτός ο ασυμβίβαστος άντρας φρόντισε να μορφώσει την κόρη του (όπως και τις έξι αδερφές της) σαν να ήταν αγόρι παρά τις πεποιθήσεις της εποχής που θεωρούσαν την μόρφωση των γυναικών άχρηστη. Εν μέρει αιτία για την ευκαιρία αυτή μπορεί να ήταν το γεγονός πως στην εξουσία βρισκόταν μία ισχυρή βασίλισσα, η Ελισάβετ Α΄, μία δυναμική γυναίκα στην απόλυτη θέση εξουσίας που μιλούσε έξι γλώσσες και έδινε ένα νέο παράδειγμα στις προνομιούχες οικογένειες της Αγγλίας σχετικά με την εκπαίδευση των γυναικών.
Ο γάμος της και η έναρξη του θεολογικού της έργου
μικρογραφία|Ο αιδεσιμότατος Τζον Κότον, μέντορας της Αν Χάτσινσον Όταν ενηλικιώθηκε μετακόμισε στο Λονδίνο όπου παντρεύτηκε το 1612 τον παιδικό της φίλο Γουίλιαμ Χάτσινσον που ήταν έμπορος υφασμάτων. Το ζευγάρι επέστρεψε στο Λίνκολνσαϊρ και η Χάτσινσον εργάστηκε ως μαία και θεραπεύτρια. Οι Χάτσινσον πολύ σύντομα άρχισαν να παρακολουθούν τις ομιλίες του μαχητικού πουριτανού ιερέα Τζον Κότον που δίδασκε την απλότητα στο θρησκευτικό τελετουργικό κα ασκούσε έντονη κριτική στην Εκκλησία της Αγγλίας. Τότε η Χάτσονσον άρχισε να μεταδίδει τις ιδέες του Κότον στις άλλες γυναίκες οργανώνοντας συναντήσεις και ομιλίες στο σπίτι της. Ορισμένοι μελετητές θεωρούν τέτοιου είδους συγκεντρώσεις εξαιρετικά σημαντικές για τις γυναίκες καθώς αποτελούσαν την μοναδική ευκαιρία για εκείνες να ασκήσουν θρησκευτική ηγεσία καθώς σε επίσημο επίπεδο εκείνη μονοπωλούνταν από άντρες.
Η φυγή στην Αμερική και η Αντινομιακή Διαμάχη
Το 1626 όμως ανήλθε στον αγγλικό θρόνο ο Κάρολος Α’ ο οποίος άρχισε να διώκει τους προτεστάντες με αποτέλεσμα από το 1630 και μετά οι πουριτανοί να αναγκάζονται να εγκαταλείπουν μαζικά την Αγγλία. Το 1632 και ο Τζον Κότον εξαναγκάστηκε να φύγει από την Αγγλία λόγω διώξεων από την επίσημη Εκκλησία της χώρας και να βρει καταφύγο στην Βοστώνη της Νέας Αγγλίας στην Αμερική. Ο βασιλιάς Κάρολος τότε διέταξε να κλείσουν τα σύνορα και απαγόρευσε τη μετανάστευση θεωρώντας ότι η Μασαχουσέτη αποτελεί απειλή για τα συμφέροντα της βρετανικής μοναρχίας. Οι Χάτσινσον όμως και τα 11 παιδιά τους κατάφεραν να φύγουν κρυφά και το 1633 ακολούθησαν τον Τζον Κότον και εγκαταστάθηκαν και εκείνοι στη Βοστώνη. μικρογραφία|Ο κυβερνήτης της Μασαχουσέτης Χένρι Βέιν, υποστηρικτής της Αν Χάτσινσον. Εκεί ο Γουίλιαμ Χάτσινσον έγινε δικαστής ενώ η Αν Χάτσινσον εργάστηκε ως μαία και πνευματική καθοδηγήτρια των γυναικών. Την ίδια εποχή άρχισε να οργανώνει ανεπίσημες συναντήσεις των γυναικών στο σπίτι της όπου σχολίαζε και ανέλυε το κήρυγμα της κυριακάτικης εκκλησίας. Βασική στα κηρύγματά της ήταν η ιδέα ότι ο άνθρωπος έχει δεχτεί την χάρη του θεού και ως εκ τούτου αρκούσε η πίστη για να γίνει δεκτός στον Παράδεισο χωρίς να χρειάζεται η διαμεσολάβηση κάποιου ιερέα καθώς ο Θεός επικοινωνούσε με τους ανθρώπους άμεσα. Πολλές γυναίκες ασπάζονταν τις απόψεις της Χάτσινσον και άρχισαν να την ακολουθούν θεωρώντας την μέντορά τους καθώς στα λεγόμενά της διέκριναν την δυνατότητα να απελευθερωθούν από την ηγεμονία των συζύγων και των ιερέων. Αυτές οι απόψεις της Χάτσινσον αποτελούσαν «κόκκινο πανί» για την επίσημη Εκκλησία που έβλεπε την εξουσία της να αμφισβητείται ευθέως και να απειλείται η αντρική ηγεμονία.
Αυτές οι συγκεντρώσεις έγιναν τόσο δημοφιλείς που άρχισε να οργανώνει ανάλογες συγκεντρώσεις και για άντρες στις οποίες συμμετείχε μάλιστα και ο κυβερνήτης της Βοστώνης, Χένρι Βέιν. Σε αυτές τις συναντήσεις η Αν Χάτσινσον ασκούσε κριτική στην εκκλησιαστική ηγεσία της Βοστώνης τόσο σε πολιτικό όσο και θεολογικό επίπεδο και πολύ σύντομα διαμορφώθηκε ένα κλίμα αμφισβήτησης και διαίρεσης με την επίσημη Εκκλησία που περιλάμβανε και πολλά υψηλά ιστάμενα άτομα. Ειδικά η Χάτσινσον ενοχλούσε τόσο με τις θεολογικές της ερμηνείς όσο και με το γεγονός ότι ασκούσε καθήκοντα ιεροκήρυκα, μία θέση που η Εκκλησία θεωρούσε αποκλειστικά αντρικό προνόμιο. Η κατάσταση τελικά κλιμακώθηκε σε αυτό που έγινε γνωστό ως Αντινομιακή Διαμάχη που παρά λίγο να οδηγήσει σε σχίσμα. Η Αν Χάτσινσον αποτέλεσε κεντρική και ηγετική φυσιογνωμία της ταραγμένης αυτής εποχής που κράτησε από το 1636 μέχρι το 1638.
Η δίωξή της
μικρογραφία|Ο κυβερνήτης της Μασαχουσέτης Τζον Γουίνθροπ, ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους της Αν Χάτσινσον που ήταν κατήγορος και δικαστής στη πρώτη της δίκη. Κατέλαβε τη θέση του κυβερνήτη από την στιγμή που ο προκάτοχός του Χένρι Βέιν υπέπεσε σε δυσμένεια λόγω της υποστήριξής του στην Αν Χάτσινσον. Τελικά τον Νοέμβριο του 1637 η Αν Χάτσινσον κλίθηκε σε δίκη με δικαστή και ταυτόχρονα κύριο κατήγορο τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Τζον Γουίνθροπ, τον άντρα που έβλεπε περισσότερο από κάθε άλλον να αμφισβητείται η πολιτική και εκκλησιαστική του εξουσία από μία γυναίκα που στα μάτια του είχε αδράξει τον έλεγχο του εκκλησιάσματος της Βοστώνης, μία δίκη το αποτέλεσμα της οποίας είχε σε μεγάλο βαθμο προαποφασισθεί. Αν λάβουμε υπόψην ότι ο Γουίνθροπ ήταν γνωστός πολέμιος της γυναικείας διάνοιας και δεν ειχε διστάσει να κριτικάρει δημόσια ακόμα και τις πιο γνωστές και αξιοσέβαστες κυρίες της κοινωνίας της Μασαχουσέτης επειδή ασχολούνταν με την συγγραφή και την ανάγνωση, καταλαβαίνουμε πως η απειλή που δεχόταν από την Χάτσινσον δεν ήταν απλά θεολογική ή πολιτική αλλά είχε και μία ξεκάθαρη διάσταση φύλου.
Αν και δεν κατέστη εφικτό να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες αίρεσης εναντίον της, ήταν κάτι που είπε η Χάτσινσον την τελευταία μέρα της δίκης που οδήγησε στην καταδίκη της. Σε εναν μακροσκελή λόγο που έμοιαζε υπερβολικά με ιερατική διδασκαλία η Αν Χάτσινσον επιχείρησε να διαφωτίσει το αντρικό δικαστήριο σχετικά με τις απόψεις της και την θεολογία της και ολοκλήρωσε περιγράφοντας ένα αποκαλυπτικό μήνυμα που ισχυρίσθηκε πως είχε κατευθείαν από τον Θεό στο οποίο της αποκαλύφθηκε η καταστροφή των κατηγόρων της αλλά και της ίδιας της Μασαχουσέτης στην περίπτωση που καταδικάζονταν. Αυτό εκλήφθηκε ως άμεση αμφισβήτηση της εξουσίας του δικαστηρίου και η Χάτσινσον καταδικάστηκε σε προσβολή του δικαστηρίου και αποστασία και διατάχθηκε η απομάκρυνσή της από τη Βοστώνη. Την ίδια περίπου εποχή σχεδόν όλοι οι ομοϊδεάτες της (ανάμεσα στους οποίους και ο κυβερνήτης Χένρι Βέιν, ο ιερέας Τζον Χουίλραΐτ και ο ιεροκήρυκας Τζον Κότον) εκδιώχθηκαν από την Βοστώνη και έχασαν τα αξιώματά τους και την επιρροή τους. Η Χάτσινσον χαρακτηρίσθηκε «επικίνδυνη γυναίκα», αιρετική και όργανο του Σατανά και φυλακίσθηκε για τέσσερις μήνες υπό άθλιες συνθήκες ενώ την επισκέπτονταν καθημερινά διάφοροι ιερωμένοι προσπαθώντας να συγκεντρώσουν και άλλα στοιχεία εναντίον της. μικρογραφία|Ο αιδεσιμότατος Τζον Γουίλσον, αντίπαλος της Αν Χάτσινσον που την αφόρισε κατά την δεύτερη δίκη της. Τον Μάρτιο του 1638, εξαθλιωμένη και άρρωστη, με τους περισσότερους υποστηρικτές της εξορισμένους, κλίθηκε για δεύτερη φορά σε δίκη, αυτή την φορά από την Εκκλησία, με κύριο κατήγορο τον αιδεσιμότατο Τζον Γουίλσον, έναν αξιωματούχο της Εκκλησίας που είχε δεχτεί πολλές φορές την κριτική της Χάτσινσον. Και σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν εύκολο να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες σε βάρος της αλλά μετά από την παρουσίαση στο δικαστήριο ορισμένων απόψεών της σε βάρος αξιωματούχων της Εκκλησίας που είχε διατυπώσει εμπιστευτικά και ιδιωτικώς αρκετά χρόνια πριν, η Χάτσινσον καταδικάστηκε και δεύτερη φορά, αφορίσθηκε και της δώθηκε προθεσμία τριών μηνών να εγκαταλείψει τη Βοστώνη μαζί με τους οπαδούς της. Με την απομάκρυνσή της από τη Βοστώνη έληξε σταδιακά μέσα στα επόμενα χρόνια και η σχετική διαμάχη.
Τα τελευταία της χρόνια και ο θάνατός της
Η Αν Χάτσινσον και οι οπαδοί της ίδρυσαν το 1638 το Πόρτσμουθ μετά από ένα πολυήμερο και δύσκολο ταξίδι που περιλάμβανε πεζοπορία μέσα στο χιόνι και διάσχιση του ποταμού με βάρκες. Η Χάτσινσον, που κατά πάσα πιθανότητα ήταν έγκυος για πολλοστή φορά κατά την διάρκεια των δικών και της φυλάκισής της, απέβαλε. Οι αντίπαλοί της, με επικεφαλής τον Τζον Γουίνθροπ, ισχυρίσθηκαν πως αυτό ήταν η απόδειξη πως η Χάτσινσον ήταν όργανο του σατανά και έφτασαν μάλιστα στο σημείο να ισχυρισθούν ότι και όλα τα παιδιά που είχε βοηθήσει να γεννηθούν την εποχή που ήταν μαία ήταν εξίσου καταραμένα και είχαν γεννηθεί παραμορφωμένα. μικρογραφία|Ο αιδεσιμότατος Τζον Χουίλραϊτ, υποστηρικτής της Αν Χάτσινσον που εκδιώχθηκε μαζί της. Μερικά χρόνια αργότερα πέθανε ο σύζυγός της ενώ η Χάτσινσον αναγκάστηκε να εγκαταλείψει και το Πόρτσμουθ φοβούμενη επίθεση από την Μασαχουσέτη και τελικά εγκαταστάθηκε στην αποικία της Νέας Ολλανδίας σε αυτό που αργότερα θα γινόταν το Μπρονξ στη Νέα Υόρκη παρά τις ενδείξεις πως οι ιθαγενείς της περιοχής ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένοι με την αποικιοποίηση. Η Χάτσινσον και η οικογένειά της διατηρούσε από την αρχή ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις με τους ιθαγενείς αλλά η εποχή εκείνη χαρακτηρίζονταν από έντονες συγκρούσεις λόγω εδαφικών διεκδικήσεων μεταξύ των Ινδιάνων και των λευκών. Η απάνθρωπη και καταπιεστική συμπεριφορά του κυβερνήτη Γουίλεμ Κιφτ κάθε άλλο παρά βοήθησε την κατάσταση με αποτέλεσμα να ξεσπάσει αυτό που ονομάστηκε «Πόλεμος του Κιφτ» και η Νέα Ολλανδία να καταστραφεί από πολλαπλές και εξαιρετικά αιματηρές επιθέσεις των Ινδιάνων.
Τον Αύγουστο του 1643 η Αν Χάτσινσον, έξι από τα παιδιά της και κάποιοι άλλοι συγγενείς της σφαγιάσθηκαν από τους Ινδιάνους. Επέζησε μόνο η κόρη της Σουζάνα που την πήραν αιχμάλωτη οι Ινδιάνοι λόγω των κόκκινων μαλλιών της και την ονόμασαν «Φθινοπωρινό Φύλλο».
Μετά τον θάνατό της αρκετοί από τους υποστηρικτές της άρχισαν να απομακρύνονται από τα διδάγματά της και να την κατηγορούν για κάθε δεινό που συνέβηκε στην Μασαχουσέτη, ειδικά από την στιγμή που εκείνη είχε ισχυρισθεί κάποια στιγμή ότι είχε δεχθεί μήνυμα από τον θεό σχετικά με την επικείμενη καταστροφή της Μασαχουσέτης.
Η κληρονομιά της
Σύμφωνα με τον ιστορικό Μάικλ Γουίνσιπ, η Αν Χάτσινσον δεν έγινε διάσημη τόσο εξαιτίας των όσων είπε και έκανε κατά την διάρκεια της ζωής της, αλλά περισσότερο λόγω όσων έγραψε για εκείνη μετά τον θάνατό της ο Τζον Γουίνθροπ, ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους της, που μεταξύ άλλων την αποκάλεσε «Αμερικανή Ιεζεβήλ» και «διαβολοσπαρμένο φορέα καταστροφικής αναρχίας». Η στενή σχέση ανάμεσα στην Εκκλησία και το κράτος της Μασαχουσέτης σήμαινε πως η αμφισβήτηση των εκκλησιαστικών αρχόντων θεωρούνταν αμφισβήτηση όλων των καθιερωμένων μορφών εξουσίας.
Αργότερα όμως, με την ίδρυση του αμερικανικού κράτους και τον διαχωρισμό της εκκλησίας και του κράτους, η Αν Χάτσινσον θεωρήθηκε σύμβολο θρησκευτικής ελευθερίας ενώ κατά τον 20ο αιώνα θεωρήθηκε φεμινιστικό σύμβολο λόγω τη αμφισβήτησης των θρησκευτικών πατριαρχών και λόγω του ότι ήταν μία γυναίκα που έζησε με τόλμη μία δημόσια και ενεργή ζωή. Για πολλούς η καταδίκη της δεν οφείλονταν στις θεολογικές της απόψεις (αν και η πουριτανική Εκκλησία επιμένει διαφορετικά ), άλλωστε τα δικαστήρια δυσκολεύθηκαν να στοιχειοθετήσουν κατηγορίες αίρεσης εναντίον της, αλλά στο γεγονός ότι παρέβηκε τον καθορισμένο γυναικείο της ρόλο στην πουριτανική κοινωνία του 17ου αιώνα και τόλμησε να γίνει διδάσκαλος, ιεροκήρυκας, δικαστής και ποιμένας  εξαναγκάζοντας ολομόναχη την κινητοποίηση των ισχυρότερων αντρών της Εκκλησίας και του αμερικανικού κράτους προκειμένου να την κάνουν να σιωπήσει.
Το 1850 ο συγγραφέας Ναθάνιελ Χόθορν έγραψε ένα βιβλίο ιστορικής φαντασίας με τίτλο «Το Άλικο Γράμμα» (The Scarlet Letter) το οποίο εμπνεύστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ζωή της Αν Χάτσινσον. Το 1995 το βιβλίο έγινε ταινία με τον ίδιο τίτλο.
Η Αν Χάτσινσον αναφέρεται στο έργο τέχνης της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία
Αντρί Ραζοελίνα
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1974. Γόνος πλούσιας οικογένειας ,ο πατέρας του, Ροζέ Ραζοελίνα, είναι Συνταγματάρχης. Στην αρχή εργάστηκε ως επαγγελματίας DJ. Επίσης, ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και έγινε ιδιοκτήτης του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού VIVA. Είναι παντρεμένος με τη Μιαλί Ραζοελίνα.
Πολιτική καριέρα
Ως πρόεδρος του κινήματος TGV - Tanora malaGasy Vonona (Αποφασισμένα Νιάτα της Μαδαγασκάρης), ο Ραζοελίνα αποφάσισε να κατέλθει υποψήφιος για το δημαρχιακό θώκο της πρωτεύουσας. Αντιμετώπισε τον προεδρικό υποψήφιο και πρώην δήμαρχο, Ερί Ραφαλιμανάνα. Εξελέγη δήμαρχος στις 12 Δεκεμβρίου του 2007 λαμβάνοντας ποσοστό 63,3% των ψήφων.
Σύγκρουση με τον πρόεδρο Ραβαλομανάνα
Ο Ραζοελίνα έγινε αντίπαλος της κυβέρνησης του Ραβαλομανάνα από τότε που εξελέγη δήμαρχος του Ανταναναρίβο, το Δεκέμβριο του 2007.
Οι σχέσεις του Ραζοελίνα με την κυβέρνηση της Μαδαγασκάρης επιδεινώθηκαν περαιτέρω στις 13 Δεκεμβρίου του 2008, όταν η κυβέρνηση έκλεισε τον τηλεοπτικό σταθμό του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Ραζοελίνα. Ο σταθμός έκλεισε επειδή είχε μεταδώσει μια συνέντευξη με τον εξόριστο πρώην πρόεδρο, Ντιντιέ Ρατσιράκα.Ο Ραζοελίνα, κατήγγειλε την κυβέρνηση για παραβίαση της ελευθερίας έκφρασης και για έλλειψη δημοκρατίας, όπως επίσης ότι ξεπούλησε τα κρατικά εδάφη, ενοικιάζοντας 30.000.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης της χώρας στην κορεάτικη εταιρία Daewoo για 99 χρόνια.
Ο Ραζοελίνα ζήτησε να γίνει γενική απεργία το Σαββατοκύριακο της 24–25 Ιανουαρίου του 2009 στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο, εναντίον του προέδρου Ραβαλομανάνα, τον οποίο αποκάλεσε δικτάτορα. Ο Ραβαλομανάνα, ο οποίος βρισκόταν σε περιφερειακή διάσκεψη στη Νότια Αφρική, διέκοψε την επίσκεψή του και επέστρεψε αεροπορικώς στη Μαδαγασκάρη. Σε δήλωσή του, ο Ραβαλομανάνα κατηγόρησε το δήμαρχο της πρωτεύουσας για απόπειρα πραξικοπήματος."
Στις 26 Ιανουαρίου του 2009 οι διαδηλώσεις έλαβαν βίαιη τροπή. Οι διαδηλωτές πυρπόλησαν το κτήριο του κρατικού ραδιοφωνικού σταθμού και κατέλαβαν τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Ραβαλομανάνα. Παράλληλα, προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες καταστημάτων και επιχειρήσεων σε όλη την πόλη.
Στις 3 π.μ. στις 26 Ιανουαρίου ένοπλοι πράκτορες ασφαλείας της κυβέρνησης φέρονται να εξουδετέρωσαν τον αναμεταδότη του ιδιωτικού ραδιοσταθμού Viva Radio, του οποίου ιδιοκτήτης είναι ο Ραζοελίνα. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης κάλεσε όλους τους κατοίκους της πόλης να παραμείνουν στα σπίτια τους στις 29 Ιανουαρίου του 2009, σε ένδειξη ανυπακοής προς την κυβέρνηση.
Αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος
Ο Ραζοελίνα δήλωσε στις 31 Ιανουαρίου ότι αναλαμβάνει τον έλεγχο της χώρας λόγω αποτυχίας του Ραβολομανάνα να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο ίδιος τόνισε ότι θα ζητούσε από το Κοινοβούλιο την άμεση παραίτηση του προέδρου και επίσης το κλείσιμο όλων των υπουργείων ανάμεσα στα άλλα. Μια νέα προσωρινή κυβέρνηση θα σχηματιζόταν με σεβασμό στο Σύνταγμα και οι επόμενες προεδρικές εκλογές θα διεξάγονταν σε 2 χρόνια. Την ίδια μέρα ο Ραβολομανάνα δήλωσε ότι "παραμένει ακόμα πρόεδρος στη χώρα" και ότι "θα έκανε ότι ήταν απαραίτητο για την ανάπτυξη του κράτους".
Στις 2 Φεβρουαρίου οι ηγέτες της αντιπολίτευσης συμμάχησαν με τον Ραζοελίνα και κατέθεσαν αίτηση στο Συνταγματικό Δικαστήριο, ζητώντας την καθαίρεση του Ραβολομανάνα. Μία ημέρα μετά ο δήμαρχος δήλωσε στη διάρκεια πορείας ότι θα ανακοίνωνε το νέο κυβερνητικό σχήμα στις 7 Φεβρουαρίου. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είχε την εξουσιοδότηση να καθαιρέσει τον πρόεδρο, καθώς αυτή ανήκε στο Κοινοβούλιο. Επίσης στις 3 Φεβρουαρίου απολύθηκε ο δήμαρχος Ραζοελίνα και αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Γκι Ραντριαναριζόα (Guy Randrianarisoa) διορίστηκε στη θέση του. Ο έκπτωτος δήμαρχος εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο λαός θα ήταν αντίθετος στην απόφαση αυτή.
Ακολούθησε και νέα πορεία στις 4 Φεβρουαρίου, στην οποία έλαβαν μέρος περί τα 1.500 άτομα. Κατά τη διαδήλωση εκείνη, ο Ραζοελίνα διόρισε ως διάδοχό του στη δημαρχία τη Μισέλ Ρατσιβαλάκα και της έδωσε το δημαρχιακό κασκόλ.
Ο έκπτωτος δήμαρχος Ραζοελίνα υποσχέθηκε να συνεχιστούν οι διαδηλώσεις και η κυβέρνηση κατηγόρησε την αντιπολίτευση για τα επεισόδια. Επίσης στις 7 Φεβρουαρίου, ο Ραζοελινά διόρισε σκιώδη πρωθυπουργό το Ροϊντεφό Μονζά (Roindefo Monja), υπό προσωρινή αρχή. Επισκεπτόμενος τους τραυματίες στις 8 Φεβρουαρίου, ο Ραζοελίνα επανέλαβε ότι ο αγώνας θα συνεχιζόταν και ζήτησε να κηρυχθεί η 9η Φεβρουαρίου ημέρα εθνικού πένθους για τα θύματα της καταστολής.
Ο Τύπος άρχισε ήδη να καταγγέλλει την κυβερνητική καταστολή και στις 10 Φεβρουαρίου ο Ραζοελίνα, σε ομιλία του ενώπιον γύρω στους 5.000 υποστηρικτών του, ζήτησε να διεξαχθεί γενική απεργία την επόμενη ημέρα. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης είπε ότι θα προσέλθει σε διάλογο υπό τον όρο να διεξαχθούν εκ νέου προεδρικές εκλογές ή να σχηματιστεί προσωρινή κυβέρνηση. Οι οπαδοί του Ραζοελίνα κατέλαβαν αρκετά υπουργεία στις 19 Φεβρουαρίου, αλλάζοντας τις κλειδαριές και εγκατέστησαν τους δικούς τους υπουργούς. Μερικές ώρες μετά την εγκατάστασή τους στα υπουργεία, οι υπουργοί του Ραζοελίνα απομακρύνθηκαν από τα υπουργεία με επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας τα ξημερώματα της 20ης Φεβρουαρίου.
Ο Ραβολομανάνα συναντήθηκε με το Ραζοελίνα στις 21 Φεβρουαρίου για σχεδόν 45 λεπτά. Η συνάντηση αυτή οργανώθηκε από το Συμβούλιο Χριστιανικών Εκκλησιών της Μαδαγασκάρης. Αμφότεροι οι άνδρες συμφώνησαν σε σχέδιο πέντε σημείων για την εκτόνωση της κρίσης. Η εν λόγω συνάντηση θεωρήθηκε αρχικά προάγγελος της έναρξης πιο εποικοδομητικού διαλόγου. Στις 23 Φεβρουαρίου οι δυο τους είχαν νέα σχεδόν ωριαία συνάντηση και ακολούθησε μία τρίτη συνάντηση την επόμενη ημέρα. Ωστόσο, ο Ραβαλομανάνα δεν προσήλθε στην προγραμματισμένη συνάντηση, στις 25 Φεβρουαρίου, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από τις συνομιλίες ο Ραζοελίνα. Στις 8 Μαρτίου του 2009 εκδηλώθηκε ανταρσία σε στρατόπεδο της επαρχίας Σοανιεράνα κοντά στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο, καθώς ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Ραζοελίνα, έμεινε κρυμμένος για δεύτερη συνεχή ημέρα, μετά την καταστολή του αντικυβερνητικού κινήματός του. Αργότερα έγινε γνωστό ότι ο πρώην ντι τζέι κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία. Οι στασιαστές αντιτάχθηκαν στη χρήση βίας κατά της αντιπολίτευσης και πραγματοποίησαν περιπολία σε μία από τις κυριότερες οδικές αρτηρίες που οδηγούν έξω από την πόλη προς το προεδρικό μέγαρο, αφότου κυκλοφόρησαν φήμες ότι η προεδρική φρουρά ετοιμαζόταν για επίθεση στο στρατόπεδο Κάπσατ. Στις 9 Μαρτίου έγινε γνωστό ότι είχαν σκοτωθεί 4 άτομα κατά τις συγκρούσεις από τις 4 Μαρτίου. Ο απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών, Τιεμπιλέ Ντραμέ δήλωσε στις 9 Μαρτίου ότι ο ΟΗΕ έθεσε τον Ραζοελίνα υπό την προστασία του σε διπλωματική κατοικία. Το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε στις 10 Μαρτίου ότι ο Ραζοελίνα είχε φύγει από την κατοικία του Γάλλου πρέσβη. Εκπρόσωπος του Ραζοελινά ανακοίνωσε στις 11 Μαρτίου ότι ο ηγέτης της αντιπολίτευσης δεν είχε την πρόθεση να λάβει μέρος σε συνομιλίες, που ήταν προγραμματισμένες για την επόμενη ημέρα. Λίγο μετά το Χριστιανικό Συμβούλιο των Εκκλησιών γνωστοποίησε την καθυστέρηση στις συνομιλίες. Στις 12 Μαρτίου του 2009 η αντιπολίτευση ανέλαβε τον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικών με την υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων ενώ ο πρωθυπουργός είχε δεκάλεπτη συνάντηση με τον "σκιώδη πρωθυπουργό" του Ραζοελινά. Ο τελευταίος ανέφερε ότι ο Σαρλ Ραμπεμανανζαρά είχε συμφωνήσει να δοθεί η πρωθυπουργία στον υποστηρικτή του Ραζοελίνα. . Την επόμενη ημέρα ο αρχηγός της αστυνομίας ανέφερε ότι υπάκουε σε διαταγές του Αντρέ Αντριαριζαονά και όχι στο στρατηγό που διόρισε ο πρόεδρος Ραβαλομανάνα. Συνακόλουθα, στις 13 Μαρτίου του 2009 αναπτύχθηκαν στρατιώτες με τανκς στην πρωτεύουσα κοντά στο προεδρικό μέγαρο (Μέγαρο Ιαβολόχα) μια μέρα μετά το ραδιοφωνικό διάγγελμα του προέδρου προς τις δυνάμεις ασφαλείας.<ref name="Έθνος">Έθνος, Στα πρόθυρα εμφυλίου η Μαδαγασκάρη, 13 Μαρτίου 2009. Στο διάγγελμα εκείνο ο Ραβολομανάνα κάλεσε το στρατό να προστατεύσουν τους πολίτες, εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις τους. Οι στασιαστές αρνήθηκαν ότι λαμβάνουν εντολές από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης και δήλωσαν αποφασισμένοι να πολεμήσουν κατά των μισθοφόρων που ενδέχεται να προσλάβει ο πρόεδρος της χώρας.
Στις 14 Μαρτίου ανακαταλήφθηκε το γραφείο του πρωθυπουργού από δυνάμεις της αντιπολίτευσης και ο Ραζοελίνα έδωσε διορία 4 ωρών στον πρόεδρο να αποχωρήσει με τη θέλησή του. Θα ακολουθούσε έπειτα μαζική πορεία από οπαδούς του Ραζοελίνα προς το προεδρικό μέγαρο με σκοπό την απομάκρυνση του προέδρου Ραβαλομανάνα. . Απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο να ανατραπεί ο πρόεδρος με στρατιωτικά μέσα. Ο Ραβαλομανάνα έκανε δηλώσεις από το φρουρούμενο μέγαρό του μετά τη λήξη του τελεσιγράφου προς τον πρόεδρο και δήλωσε ότι ήταν ακόμα νόμιμος πρόεδρος, ζητώντας παράλληλα τη διεξαγωγή εθνικής συνδιάσκεψης. Μια ημέρα μετά ο πρόεδρος πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος με σκοπό την έξοδο από την κρίση, κατά την οποία βρήκαν το θάνατο περισσότεροι από 135 άνθρωποι μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ο Ραζοελίνα απέρριψε την πρόταση στις 16 Μαρτίου και ζήτησε τη σύλληψη του Ραβαλομανάνα.
Παραίτηση Ραβαλομανάνα
Στις 16 Μαρτίου του 2009 άρματα μάχης εισέβαλαν σε ένα από τα προεδρικά μέγαρα του Ραβαλομανάνα, στο Μέγαρο Αμποχιτσιροχίτρα και το κατέλαβαν στρατιώτες προσκείμενοι στην αντιπολίτευση. Η Αφρικανική Ένωση καταδίκασε την πράξη και τη χαρακτήρισε "απόπειρα πραξικοπήματος". Ο Ραζοελίνα επέμεινε ότι η κατάληψη του προεδρικού μεγάρου δεν ήταν απόπειρα πραξικοπήματος. .
Αρχηγός Κράτους
Τελικά, το βράδυ της 17ης Μαρτίου, ο στρατός μεταβίβασε την εξουσία στον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Ραζοελίνα. Ο Ραζοελίνα ανέλαβε μεταβατικός πρόεδρος, επικεφαλής της Ανώτατης Μεταβατικής Αρχής. Το Συνταγματικό Δικαστήριο ενέκρινε την απόφαση να αντικατασταθεί ο πρόεδρος Ραβαλομανάνα από τον ηγέτη της Αντιπολίτευσης. Στις 19 Μαρτίου του 2009 η λειτουργία του Κοινοβουλίου ανεστάλη και την ίδια μέρα ο νέος πρόεδρος ανακοίνωσε τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου και προέβη στην ακύρωση της συμφωνίας με την Daewoo την οποία είχε συνάψει ο προκάτοχός του. Η ορκωμοσία του έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου του 2009 ενώπιον 40.000 υποστηρικτών του αλλά με την απουσία των ξένων πρεσβευτών. Την ίδια ημέρα στρατεύματα του Ναυτικού ζήτησαν την παραίτηση του Ραζοελίνα ως τις 25 Μαρτίου, απειλώντας με χρήση βίας με σκοπό να προστατευθεί το Σύνταγμα.
Στις 9 Απριλίου του 2009 άρχισαν στην πρεσβεία της Σενεγάλης στο Ανταναναρίβο διαβουλεύσεις ανάμεσα στις αντιπροσωπείες του πρώην προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα και του προσωρινού προέδρου Αντρί Ρατζοελίνα, οι οποίες γίνονται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και της Αφρικανικής Ένωσης. Στις διαβουλεύσεις έλαβαν μέρος και οι πρώην πρόεδροι Ντιντιέ Ρατσιράκα και Αλμπέρ Ζαφί. Στις 11 Απριλίου αποχώρησε από τις συνομιλίες η αντιπροσωπεία του Ραβαλομανάνα, κάνοντας λόγο για "διάλογο κωφών".
Ο Ραζοελινά ανακοίνωσε στις 13 Μαΐου του 2009 ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες ορίστηκαν για τον Οκτώβριο, αν και μόνο αν δεν θα είναι υποψήφιοι και οι τρεις πρώην πρόεδροι της χώρας, Μαρκ Ραβαλομανάνα, Ντιντιέ Ρατσιράκα και Αλμπέρ Ζαφί. Έπειτα από συνομιλίες με σκοπό το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, παρουσιάστηκε αδιέξοδο. Ο πρωθυπουργός Μονζά Ροϊντεφό παρουσίασε νέα κυβέρνηση στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009, με όλα της τα μέλη προσκείμενα στον Ραζοελίνα, την οποία απέρριψαν οι ηγέτες της Αναπτυξιακής Κοινότητας των Κρατών της Νότιας Αφρικής (SADC) με το αιτιολογικό ότι παραβίαζε τη συμφωνία του Αυγούστου για κυβέρνηση συνεργασίας. . Οι 4 κύριες πολιτικές ομάδες κατέληξαν σε συμφωνία στις 6 Οκτωβρίου του 2009. Με βάση αυτήν, Μεταβατικός Πρόεδρος θα παρέμενε ο Ραζοελινά ενώ ο Εζέν Μανγκαλαζά διοριζόταν πρωθυπουργός, σε αντικατάσταση του Μονζά Ροϊντεφό. Ο Μανγκαλαζά ήταν πρόσωπο κοινής αποδοχής και είχε προταθεί από τους υποστηρικτές του πρώην προέδρου Ρατσιράκα.
Στις 9 Οκτωβρίου ο Ραζοελινά κατέστησε σαφές ότι θα διόριζε πρωθυπουργό τον Μανγκαλαζά. Ωστόσο, ο Ροϊντεφό αρνήθηκε να παραιτηθεί και στις 10 Οκτωβρίου δήλωσε ότι ηγείτο μιας νόμιμης κυβέρνησης και η αποστολή του συνεχιζόταν. Ο ίδιος τόνισε ότι δεν είχε υπογραφεί η συμφωνία από τους επικεφαλής των πολιτικών παρατάξεων και ότι δεν μπορούσε να ανατραπεί με τη διαμεσολάβηση των ξένων δυνάμεων. Αψηφώντας τις αντιρρήσεις του Ροϊντεφό, τον διόρισε στην πρωθυπουργία αργότερα την ίδια ημέρα.
Η σύζυγος του πρώην προέδρου, η Λαλάο Ραβαλομανάνα υπέβαλε την υποψηφιότητά της, κάνοντας το Ραζοελίνα να προσθέσει τη δική του στον κατάλογο υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές λίγο μετά τη λήξη της προθεσμίας. Ο πρώην πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα υπέβαλε τη δική του υποψηφιότητα παρότι επέστρεψε από την εξορία του στη Γαλλία πολύ πρόσφατα και δεν πληρούσε το προαπαιτούμενο της εξάμηνης παραμονής στο νησί. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να αποσυρθεί η χρηματοδότηση από τη Διεθνή Κοινότητα για τις εκλογές που είχαν οριστεί για το Μάιο του 2013. Και οι 3 υποψήφιοι αφαιρέθηκαν από την εγκεκριμένη λίστα με απόφαση του εκλογοδικείου (Αύγουστος 2013) και η Διεθνής Κοινότητα υποσχέθηκε να ξαναπαράσχει οικονομική βοήθεια για τις εκλογές.
Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν έπειτα από πολλές αναβολές, τον Οκτώβριο του 2013, χωρίς να είναι υποψήφιοι οι Ραζοελίνα, Ρατσιράκα και η σύζυγος του Ραβαλομανάνα.
Διεθνείς αντιδράσεις
Η Γαλλία εξέφρασε τη δυσφορία της για το γεγονός ότι ο Ραζοελίνα σκοπεύει να μείνει στην εξουσία χωρίς εκλογές επί δύο χρόνια και δήλωσε ότι είναι υπέρ «της ταχείας επιστροφής στη συνταγματική τάξη».
Περισσότερο καταδικαστική ήταν και η Νότια Αφρική. Ο αρχιεπίσκοπος του Κέιπ Τάουν συνέκρινε την κατάληψη της εξουσίας από τον Ραζοελίνα με τα πρόσφατα πραξικοπήματα στη Γουινέα και στη Μαυριτανία, όπως επίσης και με τη δολοφονία του προέδρου Νίνο Βιέιρα στη Γουινέα-Μπισσάου. .
Η Ζάμπια χαρακτήρισε την αλλαγή κυβέρνησης στη Μαδαγασκάρη ως απειλή για τη δημοκρατία στην ήπειρο και ζήτησε την προσωρινή αποπομπή της νησιωτική χώρας από την Αφρικανική Ένωση και από την Αναπτυξιακή Κοινότητα των Κρατών της Νοτίου Αφρικής (SADC). Σε έκτακτη διάσκεψη στη Σουαζιλάνδη με θέμα την κρίση στη Μαδαγασκάρη, οι ηγέτες της SADC ανακοίνωσαν ότι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τον Αντρί Ραζοελίνα ως νέο ηγέτη της χώρας και κάλεσε την Αφρικανική Ένωση και τη διεθνή κοινότητα να πράξουν το ίδιο. Παράλληλα ζήτησαν την επιστροφή «σε μια δημοκρατική και συνταγματική ηγεσία το συντομότερο δυνατόν». Σε συνεδρίαση του οργανισμού στην Αντίς Αμπέμπα αποφασίζεται να τεθεί εκτός Αφρικανικής Ένωσης η Μαδαγασκάρη, κρίνοντας ως "αντισυνταγματική" τη διαδικασία που έφερε στην εξουσία τον πρόεδρο Ραζοελίνα.
Οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν επίσης "πραξικόπημα" την ανάληψη της εξουσίας στη Μαδαγασκάρη από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης ανακοινώνοντας ότι αναστέλλουν την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη χώρα.
Παραίτηση 2014
Στις 24 Ιανουαρίου 2014 ο Ραζοελίνα παραιτήθηκε συμβολικά και παρέδωσε την εξουσία στον νικητή των προεδρικών εκλογών του 2013 Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά, ο οποίος ορκίστηκε πρόεδρος την επόμενη ημέρα.
Εκλογές 2018 και επιστροφή στην προεδρία
Στις αρχές Αυγούστου του 2018 ο Ραζοελίνα ήταν ο πρώτος που υπέβαλε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του 2018.
Στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 7 Νοεμβρίου προηγήθηκε με ποσοστό 39,19% (1.949.851) ψήφους επικρατώντας των αντιπάλων του, Μαρκ Ραβαλομανάνα και Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά. ΟΙ δύο υποψήφιοι που προκρίθηκαν στον δεύτερο γύρο αναμετρήθηκαν και σε ζωντανή τηλεοπτική συζήτηση (τηλεμαχία) στις 10 Δεκεμβρίου.
Ο Ραζοελίνα κέρδισε τις εκλογές στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 55,6% έναντι 44,3% για τον Ραβαλομανάνα και ορκίστηκε πρόεδρος στις 19 Ιανουαρίου 2019.
Τον Ιούνιο του 2023, η αποκάλυψη της γαλλικής ιθαγένειας οδήγησε στην έναρξη κοινοβουλευτικής έρευνας, ακολουθούμενη από την ανάκριση στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο από μια ομάδα πολιτών της διασποράς της Μαδαγασκάρης στη Γαλλία..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραζ Κατηγορία:Club DJs Ραζοελινα
Ζαγκουένμπιε Σοσνόβιετς
Η Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σοσνόβιετς, Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1906. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Ludowy, χωρητικότητας 7000 θεατών. Έχει κατακτήσει 4 φορές το Κύπελλο Πολωνίας ενώ τερμάτισε και 4 φορές στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της Εκστρακλάσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ
Ο Μαρί Γκαμπριέλ Φλοράν Ογκύστ ντε Σουαζέλ - Γκουφιέ (γαλλικά: Marie Gabriel Florent Auguste de Choiseul-Gouffier) εκ του οίκου Σουαζέλ-Γκουφιέ της Καμπανίας, γεννήθηκε στο Παρίσι, στις 27 Σεπτεμβρίου 1752, και ασχολήθηκε εκτεταμένα με την ελληνική γεωγραφία και ιστορία.
Μαθήτευσε πλάι στον φιλέλληνα ακαδημαϊκό Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ, και μετέπειτα επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα το 1776, σε ηλικία μόλις 24 ετών. Στόχος του ταξιδιού του ήταν η αποτύπωση των αρχαίων μνημείων, αλλά και η περιγραφή του τρόπου ζωής των νεότερων Ελλήνων. Το υλικό που συγκέντρωσε κατά την διάρκεια της δωδεκάμηνης περιήγησής του δημοσιεύει το 1782 στον πρώτο τόμο του χρονικού του, που ο ίδιος ονομάζει “Voyage pittoresque de la Grece”. Το έργο περιέχει ένα σημαντικό αριθμό χαλκογραφιών που συνοδεύονται από επεξηγηματικά κείμενα, καθώς κι ένα πρόλογο με έντονα φιλελληνικό χαρακτήρα.
Ιστορικό
Το 1784 εξελέγη μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας και διορίστηκε από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ πρεσβευτής της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, όπου έφθασε τον Ιούλιο του 1785. Πραγματοποιεί ένα δεύτερο ταξίδι στην Ανατολή, τη φορά αυτή ως διπλωματικός απεσταλμένος του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ στην Υψηλή Πύλη. Ο δεύτερος τόμος του έργου του αποτελείται από δύο μέρη και περιέχει πολύτιμο αρχαιολογικό, ιστορικό και γεωγραφικό υλικό. Δεκάδες αρχαιολόγοι, φιλόλογοι, ζωγράφοι και κάθε λογής επιστήμονες είχαν συγκεντρώσει τo υλικό ύστερα από πολύμοχθη αναζήτηση στην ηπειρωτική και νησιωτική 'Ελλάδα, που κράτησε χρόνια ολόκληρα. Του χρεώνεται όμως ότι δεν προέβη σε κάποια "ηθική ανταπόδοση" για την "πνευματική τους προσφορά". Συνήθως ο Γκουφιέ προέβαλε το δικό του όνομα και μόνο "σε μερικούς χάρτες και πίνακες...κάνει την παραχώρηση να σημείωση με τα μικρότερα στοιχεία το όνομα των σχεδιαστών ή τα αρχικά τους".
Το χρονικό του, όταν βρίσκει στοιχεία που παραπέμπουν στην αρχαία Ελλάδα, διακρίνεται από ένα θερμό φιλελληνισμό, όπου όπως γράφει το 1782: "Στους ορεσίβιους διατηρείται το πνεύμα της ελευθερίας που ζωογόνησε τους αρχαίους Έλληνες". Ο ενθουσιασμός του περιηγητή "για κάθε τι που άφορα την αρχαία 'Ελλάδα είναι απεριόριστος. Ωστόσο, για τους σύγχρονους Έλληνες δείχνει επιφυλακτικότητα ή συγκαταβατική αδιαφορία. Καμιά εκδήλωση συμπάθειας στο κείμενο για τη σκληρή μοίρα του υπόδουλου Ελληνισμού" αφού "δεν θεωρεί τους σύγχρονους Έλληνες αντάξιους των προγόνων τους". Όπως σχολιάζει ο Κυριάκος Σιμόπουλος, κάποιες φορές ο Γκουφιέ κάνει "υπερβολικές" και ανακριβείς περιγραφές, όπως στην περίπτωση που "η Πάτρα αφανίσθηκε από τους Τούρκους" και "έσφαξαν κάπου 1.500 Έλληνες", όπου προσθέτει πως "οι γείτονες νησιώτες, Ζακυνθινοί καί Κεφαλονίτες, ρίχτηκαν πάνω στη δύστυχη αυτή χώρα και ξανάφυγαν φορτωμένοι λάφυρα από τους συμπατριώτες τους" ενώ επρόκειτο απλώς για φυσιολογικές λόγω των περιστάσεων "επιτάξεις για τη συντήρηση του εκστρατευτικού σώματος". Σε άλλο σημείο μεροληπτεί κατά των Μανιατών μιλώντας για "δειλία των Ελλήνων", κατηγορία αβάσιμη αφού σε μάχη της ίδιας περιόδου 400 Μανιάτες έπεσαν νεκροί μέχρι τον τελευταίο πολεμώντας "ολόκληρα μερόνυχτα" πολλαπλάσιους εχθρούς.
Είναι πάντως γεγονός ότι παρά "την απογοήτευση που ένοιωσε στην Ελλάδα ο Γάλλος περιηγητής" διατηρούσε "φλογερή επιθυμία...να δη αναστημένο το μεγαλείο της κλασσικής εποχής". Αυτό μαρτυρούσε η προμετωπίδα του βιβλίου του όπου υπήρχε μια σύνθεση με μια "μια αλυσοδεμένη γυναίκα, την Ελλάδα, κάτω από τον οθωμανικό ζυγό" και "γύρω της πένθιμα μνημεία...του Λυκούργου, του Μιλτιάδη, του Αριστείδη" και άλλων. "Αυτή η προμετωπίδα ήταν αρκετή να προβάλη το ελληνικό δράμα στην ευρωπαϊκή συνείδηση".
Επίσης, ήταν μέλος του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου, μια οργάνωση που θεωρήθηκε πρόδρομος της Φιλικής Εταιρείας και ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1809 με σκοπό την πνευματική αναγέννηση του ελληνισμού.
Ο Γάλλος περιηγητής πεθαίνει στις 22 Ιουνίου 1817 στο Παρίσι.
Το ζήτημα της αρχαιοκαπηλίας
thumb|388x388px|Νομίσματα και αρχαιότητες από την περιοχή του [[Ελλήσποντος|Ελλήσποντου, 1822]] Ο Γκουφιέ, εξαιτίας του πάθους του για τις αρχαιότητες και όντας "περισσότερο αρχαιολόγος παρά διπλωμάτης", φέρεται να είχε αναγάγει την αρχαιοκαπηλία σε "βασική απασχόληση του". Ήταν δεινός "γνώστης των αρχαιοτήτων της Αττικής... ενεργούσε ανασκαφές και συγκέντρωνε αντικείμενα στην κατοικία του. Με την ιδιότητα του προξένου υποδεχόταν τους περιηγητές, τους οδηγούσε στους αρχαιολογικούς χώρους και φρόντιζε να ξεπουλήση το εμπόρευμα του...Είχε πλουτίσει πολύ σύντομα με την αρχαιοκαπηλεία".
Το 1785, ως πρεσβευτής της Γαλλίας στην Πόλη, "απέσπασε από τον σουλτάνο φιρμάνι με άδεια συλλογής αρχιτεκτονικών τμημάτων μνημείων και άλλων αρχαιοτήτων. Από τότε, "με το φιρμάνι στο χέρι και με τη βοήθεια του προξένου της Γαλλίας στην Αθήνα Fauvel", ο Γκουφιέ "φόρτωσε ολόκληρα καράβια με γλυπτά από τους αρχαιολογικούς χώρους της Αττικής"''.
Ο Σουαζέλ Γκουφιέ θα μπορούσε να "χαρακτηριστεί ως ο ομόλογος του Έλγιν...Ο Έλγιν τον αναγνώριζε μάλιστα ως δάσκαλο του". Και είναι γεγονός ότι ο Γκουφιέ "απέσπασε πρώτος τμήμα της ζωφόρου του Παρθενώνα" και με τους ανθρώπους του "είχαν μάλιστα έτοιμο σχέδιο για τη μεταφορά ολόκληρου του Θησείου". Στην πραγματικότητα, "εάν όλα είχαν πάει καλά, τα μάρμαρα του Παρθενώνα... δεν θα ήταν στο βρετανικό μουσείο αλλά στο Μουσείο του Λούβρου".
Μετά τον θάνατό του Γκουφιέ, η μεγάλη συλλογή του πουλήθηκε σε μουσεία και ιδιώτες συλλέκτες.
Υποσημειώσεις
Για μία σχολιασμένη βιβλιογράφηση όλων των εκδόσεων και μεταφράσεων του Voyage pittoresque από την πρώτη έκδοσή του μέχρι το 1900 βλ. τη βιβλιογραφία της Julia Chatzipanagioti-Sangmeister: ''Griechenland, Zypern, Balkan und Levante. Eine kommentierte Bibliographie der Reiseliteratur des 18. Jahrhunderts.'' 2 τόμ. Eutin: Lumpeter & Lasel, 2006, τ. Ι, σ. 153-158. Το ιδεολογικό περιεχόμενο του Voyage pittoresque, κυρίως ως προς την αναπαράσταση των Ελλήνων και τα στερεότυπα για αυτούς, αναλύεται στη μελέτη: Julia Chatzipanagioti-Sangmeister: ''Graecia Mendax. Das Bild der Griechen in der französischsprachigen Reiseliteratur des 18. Jahrhunderts.'' Wien: Facultas, 2002. Elisabeth A. Fraser, Mediterranean Encounters: Artists Between Europe and the Ottoman Empire, 1774-1839, Penn State University Press, 2017. ISBN 978-0-271-07320-0
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι περιηγητές Κατηγορία:Γάλλοι φιλέλληνες Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας
Μαουρίσιο Φούνες
Ο Μαουρίσιο Φούνες (Carlos Mauricio Funes Cartagena) είναι πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 2009 ως το 2014. Ανήκει στο αριστερό κόμμα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Προτού λάβει το χρίσμα στις 28 Σεπτεμβρίου του 2007, ο Φούνες εργαζόταν ως δημοσιογράφος για τα τηλεοπτικά κανάλια Channel 12 και CNN en Español. Ο αντίπαλός του και υποψήφιος του ARENA ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα, πρώην γενικός διευθυντής της αστυνομίας.
Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ στις 18 Οκτωβρίου του 1959. Πήρε το απολυτήριο του Λυκείου (Bachillerato) από το Externado San José και αργότερα ακολούθησε σπουδές στη Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Αμερικής Χοσέ Σιμεόν Κάνιας (Universidad Centroamericana "José Simeón Cañas" ή UCA) στο Σαν Σαλβαδόρ. Παντρεύτηκε τη Δρα Βάντα Πινιάτο (Vanda Pignato), η οποία δραστηριοποιείτο στο Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Έχουν τρεις γιους. Ο μεγαλύτερός του γιος, Αλεχάντρο, που σπούδαζε φωτογραφία, σκοτώθηκε σε επίθεση νεαρού Μαροκινού ταραχοποιού στο Παρίσι, σε ηλικία 27 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φουνες
Σακελάριος Καλογονιώτης
Ο καπετάνιος Σακελάριος Καλογονιώτης ήταν αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία του Μιστρά. Διακρίθηκε για τη γενναιότητά του και για τις γνώσεις του. Έλαβε μέρος σε όλη την πολιορκία της Τριπολιτσάς και στις μάχες του Δράμαλη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σουφριέρ Χιλς
thumb|250px|Άποψη του Σουφριέρ Χιλς Το Σουφριέρ Χιλς (Soufrière Hills) είναι ενεργό ηφαίστειο στο Μοντσερράτ, ένα Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στην Καραϊβική. Η κορυφή Τσανς Πηκ έχει ύψος 915 μέτρα και θεωρείται η ψηλότερη του ηφαιστείου και του νησιού, όμως ο νέος δόμος που δημιούργηθηκε από το 1995 και μετά υπολογίζεται ότι έχει ύψος μεγαλύτερο από 930 μέτρα (2006). Αποτελείται από μια σειρά ηφαιστειακών δόμων οι οποίοι βρίσκονται σε μια ζώνη με ανατολική-νοτιο-ανατολική κατεύθυνση. Το Σουφριέρ Χιλς, ύστερα από μια μεγάλη περίοδο κατά την οποία παρέμεινε ανενεργό, ενεργοποιήθηκε το 1995 και συνεχίζει να εκρήγνυται έκτοτε. Οι εκρήξεις του έχουν ως αποτέλεσμα το μισό Μοντσερράτ να μην είναι κατοικήσιμο και έχουν καταστρέψει το Πλύμουθ, την πρωτεύουσα του νησιού, με αποτέλεσμα την εκκένωσή της. Σχεδόν τα 2/3 του πληθυσμού του Μοντσερράτ το έχουν εγκαταλείψει εξαιτίας των εκρήξεων.
Το ηφαίστειο έχει ανδεσιτική σύσταση και η τρέχουσα δραστηριότητα του ηφαιστείου περιλαμβάνει περιόδους ανάπτυξης του δόμου οι οποίες διακόπτονται από περιόδους μερικής κατάρρευσης του δόμου που έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πυροκλαστικών ροών, παραγωγή στάχτης και εκρηκτικές εκρήξεις. Το ηφαίστειο παρακολουθείται από το Ηφαιστειακό Παρατηρητήριο του Μοντσερράτ (Montserrat Volcano Observatory).
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
Μια έκρηξη περίπου το 2000 π.Χ. (+/- 75 χρόνια) είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του Αγγλικού Κρατήρα (English's Crater), ο οποίος έχει διάμετρο 1 χιλιόμετρο. Κατά τη διάρκεια της έκρηξης, η κορυφή του ηφαιστείου κατέρρευσε με αποτέλεσμα τη δημιουργία κατολίσθησης. Ο κρατήρας έχει ένα μεγάλο χάσμα στα ανατολικά. Το 1630 (+/- 50 χρόνια) μια έκρηξη του ηφαιστείου δημιούργησε το δόμο Κάστελ Πηκ.
Έκρηξη του 1995-1999
Το ηφαίστειο παρέμεινε ανενεργό στην καταγγεγραμένη ιστορία του νησιού. Σεισμική δραστηριότητα έλαβε χώρα το 1897-1898, 1933-1937 και ξανά το 1966-1967. Τελικά το ηφαίστειο εξερράγη τις 18 Ιουλίου 1995, η πρώτη του έκρηξη από τον 17ο αιώνα. Όταν πυροκλαστικές ροές και ροές λάσπης άρχισαν να γίνονται συχνές, η πρωτεύουσα, το Πλύμουθ εκκενώθηκε και μερικές εβδομάδες αργότερα, μια πυροκλαστική ροή έθαψε τη πόλη σε ένα στρώμα ηφαιστειακών υλικών αρκετά μέτρα βαθύ.