cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κινίνη
thumb|right|205px|Το κινίνο εξάγεται από τον φλοιό των δένρων [[κιγχόνη η φαρμακευτική - Cinchona officinalis (φλοιός της Κίνας) που φύεται στα τροπικά δάση των Άνδεων και καλλιεργείται στην Ινδία, Μαλαισία, Ινδονησία, Σρι Λάνκα]] thumb|right|Φάρμακα για τους Έλληνες στρατιώτες κατά την περίοδο 1947-1950. Διακρίνεται κουτί με υδροχλωρική κινίνη (οικογενειακό αρχείο Σπύρου Γκιμπή) Από τον φλοιό των δένδρων του είδους κιγχόνη η ερυθρόχυμος (Cinchona succirubra), το οποίο έγινε πρώτα γνωστό από τη Νότια Αμερική, λαμβάνονται πολλά αλκαλοειδή, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι η κινίνη, που επί πολλά χρόνια ήταν το μοναδικό φάρμακο για την ελονοσία. Η κινίνη, επειδή επιβραδύνει τη συχνότητα των καρδιακών παλμών, έχει αντικατασταθεί και σήμερα προτιμάται ένα ισομερές της, η κινιδίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλκένια Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Αλκαλοειδή Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες Κατηγορία:Κινολίνες
Αγιοβασιλίτσα
thumb|200px|Αγιοβασιλίτσα Αγιοβασιλίτσα ή αγριοκρεμμύδα, σκυλοκρέμμυδα, σκυλοκρομμύδα, σκυλοκρόμμυδο, μποτσίκι, μπότσικα, ασκέλετο, ασκελετούρα, αθανατοκρομμύδα, ασκυλλητούρα, ασκέλλα, ασκύλα, κουβαρόσκιλλα, αρχιδόσκιλλα, κρεμμυδόσκιλλα, ασκικονάρα, ασκιλλοκάρα, κουτσούνα, βασιλοκουτσούνα, γυφτοκρέμμυδο, σχίνος ονομάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας το φυτό με το επίσημο όνομα Ουργινία η θαλάσσια (Urginea maritima), είδος που μετά από νεότερες έρευνες έχει αντικατασταθεί από τα είδη Δριμία η νουμιδική (Drimia numidica) και Δριμία η άφυλλος (Drimia aphylla).
Το όνομά του το οφείλει από το έθιμο να κρεμιέται ανήμερα την Πρωτοχρονιά πάνω από τις θύρες, τα παράθυρα ή στα μπαλκόνια των οικιών. Συμβολίζει το «ξανάνιωμα» επειδή δεν χρειάζεται νερό για να βλαστήσει ούτε και να φυτευτεί. Η αγιοβασιλίτσα φυτρώνει σε παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι 1200 περίπου μέτρα συνήθως σε ηλιαζόμενα ,βραχώδη εδάφη με λιγοστή υγρασία και σε περιοχές που έχουν υποβαθμιστεί και που έχουν υποστεί ερημοποίηση. Η αγιοβασιλίτσα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με βολβούς που παράγει το μητρικό φυτό.Όμως αρκετοί πληθυσμοί κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω του μαζέματος τόσο από νοικοκυρές όσο και από μικροπωλητές για να πουλήσουν την περίοδο της πρωτοχρονιάς. Οι αρχάιοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν τη σκίλλα ως σύμβολο της αναγέννησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα Κατηγορία:Λειριοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα του Λιβάνου
Κιβέρι
Με το όνομα Κιβέρι αναφέρονται οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ
Το Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Terminator: The Sarah Connor Chronicles) είναι Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο Fox από τις 13 Ιανουαρίου του 2008 μέχρι τις 10 Απριλίου του 2009. Η σειρά παράχθηκε από τις Warner Bros. Television και C2 Pictures, και είναι spin-off της σειράς ταινιών Εξολοθρευτής, αγνοώντας τα γεγονότα του Εξολοθρευτής 3: Η Εξέγερση των Μηχανών (2003).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Terminator
Ναυτικό Μουσείο Κρήτης
Το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης βρίσκεται στην είσοδο του ενετικού φρουρίου Φιρκά, στην Ακτή Κουντουριώτη, στην πόλη των Χανίων Κρήτης. Στην είσοδο του Φρουρίου αυτού βρίσκεται το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, που ιδρύθηκε το 1973 για να στεγάσει και να διαφυλάξει τις Ναυτικές μας παραδόσεις και ειδικότερα της Κρήτης που υπήρξαν πηγή Εθνικής Επιβίωσης, προόδου και μεγαλείου της Χώρας.
Συγκεκριμένα, εγκαινιάσθηκε την 27 Μαΐου 1973,που συνέπεσε με τη 32η επέτειο της Μάχης της Κρήτης, από τον Αντιναύαρχο Αρ. Γιαννόπουλο Π.Ν. που την εποχή εκείνη Υπηρετούσε ως Διοικητής Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (Δ.Δ.Μ.Ν) στα Χανιά Κρήτης του οποίου υπήρξε και Ιδρυτής του. Αποτελεί το δεύτερο Ναυτικό Μουσείο στην Ελλάδα τόσο από πλευράς παλαιότητας όσο και δυναμικού.
Η μόνιμη έκθεση περιλαμβάνει 2.500 εκθέματα όπως κειμήλια, αντικείμενα που ανασύρθηκαν από το βυθό, ζωγραφικούς πίνακες, χάρτες, φωτογραφικό υλικό, μακέτες πλοίων, διάφορα ναυτικά όργανα κ.τ.λ. Στις αίθουσες του μουσείου εκτίθενται σε ενότητες ανάλογα με την χρονική περίοδο που ανήκουν, καλύπτοντας από την Εποχή του Χαλκού μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρητης Κατηγορία:Μουσεία στα Χανιά
Υπερβαθμωτός επεξεργαστής
Ένας υπερβαθμωτός (αγγλικά: superscalar) επεξεργαστής χρησιμοποιεί πολλές ανεξάρτητες διοχετεύσεις εντολών επιτυγχάνοντας παραλληλισμό στην εκτέλεση των εντολών. Έτσι μια χρονική στιγμή σε κάθε διοχέτευση μπορεί να εκτελείται και διαφορετική εντολή. Ένας υπερβαθμωτός επεξεργαστής εκτελεί περισσότερες από μία εντολές κατά την διάρκεια ενός κύκλου ρολογιού, εκδίδοντας ταυτόχρονα πολλαπλές εντολές σε πολλαπλά δομικά στοιχεία του επεξεργαστή. Ο επεξεργαστής μπορεί να εκτελέσει παράλληλα πολλές, ανεξάρτητες μεταξύ τους εντολές μηχανής, ενώ εντολές που επηρεάζουν η μία την άλλη εκτελούνται ακολουθιακά. Κάθε δομικό στοιχείο δεν βρίσκεται σε διαφορετικό πυρήνα επεξεργαστή. Υπάρχουν πολλαπλά δομικά στοιχεία σε έναν επεξεργαστή.
Συνήθως ένας επεξεργαστής είναι ταυτόχρονα υπερβαθμωτός αλλά χρησιμοποιεί και αρχιτεκτονική διοχέτευσης. Παρ' όλα αυτά η διοχέτευση και η υπερβάθμβωση θεωρούνται διαφορετικές τεχνικές βελτίωσης της απόδοσης.
Το μείζον πρόβλημα της εκτέλεσης πολλαπλών εντολών μηχανής σε μια υπερβαθμωτή αρχιτεκτονική είναι ο χειρισμός των εξαρτήσεων δεδομένων. Αν δεν γίνει αποτελεσματικός χειρισμός των εξαρτήσεων, είναι δύσκολο να επιτευχθεί εκτέλεση περισσότερων από μία εντολή ανά κύκλο ρολογιού.
Χαρακτηριστικά
Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός επεξεργαστή υπερβαθμωτής αρχιτεκτονικής είναι τα παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Μαργαρίτα της Ολλανδίας, Κόμισσα του Χένεμπεργκ
Η Μαργαρίτα του Χέννεμπεργκ, ολλανδ.: Margaret von Henneberg, (1234 – 26 Μαρτίου 1276) ήταν μία Ολλανδή κόμισσα, γνωστή για έναν διάσημο μεσαιωνικό θρύλο. Ήταν κόρη του κόμη Φλόρις Δ΄ της Ολλανδίας και της συζύγου του, Mατθίλδη της Βραβάντης.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε την Πεντηκοστή του 1249 με τον Χέρμαν Α' κόμη του Χένεμπεργκ-Κόμπουργκ. Αυτός ο γάμος είχε πολιτικό υπόβαθρο, επειδή ο Χέρμαν Α΄ ήλπιζε να εκλεγεί βασιλιάς των Γερμανών νωρίτερα το 1246, αλλά είχε χάσει από τον αδελφό της Μαργαρίτας Γουλιέλμο Β'. Σε μία προσπάθεια να ενισχύσει την επιρροή του στη Γερμανία, ο Γουλιέλμος Β΄ είχε κανονίσει έναν γάμο μεταξύ της αδελφής του και ενός Γερμανού κόμη.
Η Mαργαρίτα και ο σύζυγός της ζούσαν στο Κόμπουργκ, αν και το ζευγάρι είχε επίσης μία κατοικία στο Λοσντάινεν (Loosduinen), όπου έμεναν συχνά. Ο μεγαλύτερος γιος τους, ο Χέρμαν, γεννήθηκε το 1250 και απεβίωσε νέος. Τάφηκε στην εκκλησία του Λοσντάινεν. Η Μαργαρίτα και ο Χέρμαν είχαν δύο παιδιά που ενηλικιώθηκαν:
Την άνοιξη του 1276, η Μαργαρίτα αρρώστησε βαριά στο Λόσντινεν. Πριν από το τέλος της ήταν σε θέση να υπαγορεύσει μερικά γράμματα σχετικά με την κληρονομιά της στον ανιψιό της Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας. Απεβίωσε τη Μεγάλη Παρασκευή του 1276 και, όπως ο πρώτος της γιος, τάφηκε στην εκκλησία του αβαείου του Λόσντινεν.
Ο θρύλος των 365 παιδιών
Από τις σημειώσεις που έκανε ο χήρος της, είναι γνωστό ότι ο τέλος της ήταν ασυνήθιστο. Αργότερα, ωστόσο, σχηματίστηκε ένας θρύλος ότι απεβίωσε στη γέννα, αφού γέννησε όχι λιγότερα από 365 παιδιά. Μια πρώιμη μορφή αυτού του θρύλου μπορεί να βρεθεί στο Tafel van Egmond του 14ου αι., το οποίο βρίσκεται στην Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Ουτρέχτης. Αναφέρει εν συντομία ότι απεβιωσε, αφού γέννησε 364 γιους και κόρες. Τα παιδιά δεν επέζησαν. Τάφηκαν όλοι μαζί στο Λόσντινεν, όπου υπάρχει ακόμη επιτάφιο επίγραμμα. μικρογραφία| Η Μαργαρίτα προσβάλλει τον ζητιάνο. Εκτύπωση από το 1620. μικρογραφία| Ο τοκετός και τα παιδιά στο αγγείο. Εκτύπωση του 1620.
Το Λόσντινεν ως προορισμός προσκυνήματος
μικρογραφία| Εκκλησία του αβαείου του Λόσντινεν.
Αναπαραστάσεις στην τέχνη
μικρογραφία| Η Μαργαρίτα του Χένεμπεργκ που γεννά, γαλλική εκτύπωση από τον 17ο αι., κατά [[Pieter van den Keere|τον Πίτερ φαν ντεν Κέερε.]] μικρογραφία| Πίνακας του Mίχαελ Βάχινχερ, 1712.
Ιατρικές θεωρίες
μικρογραφία| Υδατιδίμορφος σπίλος, οβελιαία όψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Αγιαστούρα
Αγιαστούρα ή αγιαστήρα ή ραντιστήρι ονομάζεται η δέσμη βασιλικού που μαζί με το Σταυρό χρησιμοποιεί ο ιερέας για να ραντίζει τους πιστούς με τον αγιασμό. Επίσης ονομάζεται το δοχείο όπου τοποθετείται ο αγιασμός, και το μυροδοχείο σε σχήμα αχλαδιού με ψηλό λαιμό, με το οποίο γίνεται το ράντισμα. Επίσης λέγεται και ράντιστρο ή ραντιστήρι διότι μ' αυτό ραντίζει ο ιερέας τους πιστούς. Το αντίστοιχο σκεύος στην Καθολική Εκκλησία λέγεται aspergillum.
Παλαιότερα, ή και σήμερα κατά τόπους ονομάζεται και φωτιστήρα (η). Το τετράστιχο:
κατά τη λαϊκή παράδοση λέγεται από τους καλλικαντζάρους την παραμονή των Φώτων. Είναι γνωστό ανά την Ελλάδα με διάφορες παραλλαγές. Στην παραλλαγή της Ίμβρου, οι καλλικάντζαροι ονομάζουν την αγιαστούρα "χαρχατζούκα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη Κατηγορία:Εκφράσεις
Αυστραλιανός πράσινος δενδροβάτραχος
Ο αυστραλιανός πράσινος δενδροβατραχος, ή πιο απλά πράσινος δενδροβάτραχος της Αυστραλίας, δενδροβάτραχος του Γουάιτ (White's Tree Frog), ή κοντόχοντρος δενδροβάτραχος (επιστημονικό όνομα: Litoria caerulea - Λιτόρια η κυανή) είναι ένα είδος δενδροβάτραχου αυτόχθονο στην Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα, ενώ πληθυσμοί του έχουν εισαχθεί στη Νέα Ζηλανδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το είδος αυτό ανήκει στο γένος Λιτόρια (Litoria). Έχει φυσιολογικές ομοιότητες με άλλα είδη του γένους του, ιδιαίτερα με τον Μεγαλοπρεπή Δενδροβάτραχο (Litoria splendida - Λιτόρια η λαμπρή ) και τον Γιγάντιο Δενδροβάτραχο (Litoria infrafrenata - Λιτόρια η υποσυγκρατημένη, Λ. η υποχαλιναγωγημένη, Λ. η υποφρενώδης ).
Ο πράσινος δενδροβάτραχος είναι μεγαλύτερος από τους περισσότερους αυστραλιανούς βατράχους, φτάνοντας τα 10 εκατοστά σε μήκος. Η μέση διάρκεια ζωής του σε κατάσταση αιχμαλωσίας, που είναι δεκαέξι χρόνια, είναι μεγάλη σε σύγκριση με τους περισσότερους βατράχους. Οι πράσινοι δενδροβάτραχοι είναι υπάκουα ζώα και μπορούν να ζήσουν άνετα κοντά σε ανθρώπινες κατοικίες. Μπορεί να βρεθούν σε παράθυρα ή ακόμη και μέσα στα σπίτια, τρώγοντας έντομα που παρασύρονται από το φως.
Λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών του και της συμπεριφοράς του, ο πράσινος δενδροβάτραχος έχει γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους βατράχους της περιοχής του, ενώ παράλληλα είναι ένα διάσημο εξωτικό κατοικίδιο σε όλο τον κόσμο. Οι δερματικές εκκρίσεις του βατράχου έχουν αντιβακτηριδιακές και αντι-ιικές ιδιότητες που μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμες σε φαρμακευτικά παρασκευάσματα.
Ταξινόμηση
thumb|left|200px|Αρχική εικόνα του πράσινου δενδροβάτραχου που δημοσιέυτικε στο βιβλίο του Τζον Γουάιτ Journal of a Voyage to New South Wales. Από τον: S. Stone Ο πράσινος δενδροβάτραχος μοιράζεται το γένος Litoria με άλλα είδη βατράχων που είναι ενδημικά στην Αυστραλασία. Η κοινή ονομασία του είδους, «δενδροβάτραχος του Γουάιτ», δόθηκε προς τιμήν του Τζον Γουάιτ που τον περιέγραψε πρώτος το 1790. Ο Πράσινος Δενδροβάτραχος ήταν ο πρώτος βάτραχος στην Αυστραλία που ταξινομήθηκε επιστημονικά.
Περιγραφή
Ο Πράσινος Δενδροβάτραχος μπορεί να φτάσει τα 10 εκατοστά σε μήκος. Το χρώμα του, που εξαρτάται απόθερμοκρασία και τους χρωματισμούς του περιβάλλοντος, κυμαίνεται από καφέ έως πράσινο. Η κοιλιακή του επιφάνεια έχει λευκό χρώμα. Ο βάτραχος σποραδικά έχει μικρές, άσπρες, ακανόνιστου σχήματος κηλίδες στη ράχη του, πάνω από 5 χιλιοστά σε διάμετρο, οι οποίες αυξάνονται σε αριθμό με την ηλικία. Ο βάτραχος έχει μεγάλους δίσκους στην άκρη των δακτύλων των οπίσθιων άκρων του, που έχουν διάμετρο περίπου 5 χιλιοστά στο ενήλικο άτομο. Οι δίσκοι αυτοί βοηθούν το βάτραχο να γραπώνεται καθώς σκαρφαλώνει και του επιτρέπουν να σκαρφαλώνει κάθετα στο γυαλί. Τα μάτια του έχουν χρυσό χρώμα και οριζόντιες ίριδες, κάτι που είναι και χαρακτηριστικό του γένους Litoria. Τα δάκτυλα των εμπρόσθιων άκρων έχουν νηκτική μεμβράνη στο 1/3 τους και τα δάκτυλα των οπίσθιων άκρων έχουν νηκτική μεμβράνη περίπου στα 3/4 τους. Το τύμπανο του αυτιού του (μια επιδερμική μεμβράνη που μοιάζει με το ανθρώπινο τύμπανο) είναι ορατό.
thumb|left|200px|Γυρίνος Η εμφάνιση του γυρίνου αλλάζει όσο προχωρά η ανάπτυξη του. Το μήκος των γυρίνων του είδους αυτού κυμαίνεται από 8,1 χιλιοστά (μόλις βγουν από το αυγό) έως 44 χιλιοστά. Αρχικά έχουν καφέ κηλίδες, οι οποίες αυξάνονται σε χρώση (πράσινη ή καφέ) κατά την ανάπτυξη. Η κάτω επιφάνεια του έχει αρχικά σκούρο χρώμα που λευκαίνει, και γίνεται τελικά εντελώς λευκό στους ενήλικες. Τα αυγά είναι καφέ, ζελατινώδη και είναι 1,1-1,4 χιλιοστά σε διάμετρο.
Αν και οι βάτραχοι έχουν πνεύμονες, απορροφούν οξυγόνο και μέσω του δέρματος τους. Για να γίνει αυτό αποτελεσματικά, το δέρμα τους πρέπει να διατηρείται υγρό. Ένα μειονέκτημα του υγρού δέρματος είναι ότι τα παθογόνα ευδοκιμούν σε αυτό και έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες μόλυνσης. Για να περιορίσουν αυτές τις πιθανότητες, οι βάτραχοι εκκρίνουν πεπτίδια τα οποία καταστρέφουν τα παθογόνα. Οι επιδερμικές εκκρίσεις του Πράσινου Δενδροβάτραχου περιέχουν καϊρίνες (caerin), μια ομάδα πεπτιδίων με αντιβακτηριδιακές και αντι-ιικές ιδιότητες. Περιέχουν επίσης καϊρουλίνες (caerulin), που έχουν την ίδια φυσιολογική επίδραση με την CCK-8, που είναι μια πεπτική ορμόνη και καταστολέας της πείνας. Ορισμένα πεπτίδια από τις επιδερμικές εκκρίσεις του Πράσινου Δενδροβάτραχου έχουν βρεθεί να καταστρέφουν τον HIV χωρίς να βλάπτουν τα υγιή Τ-λεμφοκύτταρα.
thumb|center|600px|Στα αριστερά φαίνεται ο Δενδροβάτραχος-με-άσπρο-χείλος ([[Λιτόρια η υποσυγκρατημένη - Litoria infrafrenata), διακρίνεται η λευκή λωρίδα κατά μήκος του σαγονιού του. Στο κέντρο απεικονίζεται ο Πράσινος Δενδροβάτραχος. Στη δεξιά εικόνα είναι ο Μεγαλοπρεπής Δενδροβάτραχος (Λιτόρια η λαμπρή - Litoria splendida), φαίνεται ο μεγάλος παρώτιος αδένας πάνω από το τύμπανο του αυτιού.]]
Κατανομή
thumb|right|200px|Κατανομή του Litoria caerulea Ο Πράσινος Δενδροβάτραχος είναι αυτόχθων στις βόρειες και ανατολικές περιοχές της Αυστραλίας και στη νότια Νέα Γουινέα. Η κατανομή του περιορίζεται κυρίως σε περιοχές με θερμό και υγρό τροπικό κλίμα. Στη Νέα Γουινέα, ο Πράσινος Δενδροβάτραχος είναι περιορισμένος στη νότια ξηρή περιοχή. Τα όρια του εκτείνονται από την Ιριάν Τζάγια έως το Πορτ Μόρεσμπι, ενώ είναι περισσότερο άφθονος στο Ντάρου Νήσος (αγγλ. Daru Island). Έχουν υπάρξει μεμονωμένες αναφορές παρουσίας του στη βόρεια Νέα Γουινέα, αν και αυτό εκτιμάται ότι οφείλεται σε εισαγωγή του από τον άνθρωπο. Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (International Conservation Union, IUCN) προτείνει ότι υπάρχουν ‘‘διεσπαρμένοι εντοπισμοί’’ του είδους στη Νέα Γουινέα και στην Ινδονησία.
Το είδος έχει εισαχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Νέα Ζηλανδία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι περιορισμένο σε δύο περιοχές μέσα στη Φλόριντα, όπου πιθανότητα εισήχθη μέσω του εμπορίου κατοικίδιων ζώων. Μόνο μικροί πληθυσμοί του είδους έχουν εντοπιστεί στη Φλόριντα, και είναι άγνωστο αν έχει προκαλέσει οικολογική καταστροφή ως εισβάλλον είδος. Στη Νέα Ζηλανδία, υπήρξε ένας πληθυσμός, ωστόσο δεν έχει θεαθεί από τη δεκαετία του 1950.
Οικολογία, συμπεριφορά και φυσική ιστορία
thumb|left|200px|Ένας Πράσινος Δενδροβάτραχος πιασμένος στον ιστό μιας αράχνης αφού την έφαγε. Τελικά ο βάτραχος επέζησε. Οι Πράσινοι Δενδροβάτραχοι είναι πολύ υπάκουα ζώα. Είναι νυκτόβιοι και βγαίνουν έξω νωρίς το βράδυ για να κοάξουν (την άνοιξη και το καλοκαίρι) και κυνηγούν τη νύχτα. Κατά τη διάρκεια της μέρας βρίσκουν δροσερά, σκοτεινά και υγρά μέρη για να κοιμηθούν. Τον χειμώνα οι Πράσινοι Δενδροβάτραχοι δεν κοάζουν και, συνήθως, δεν φαίνονται.
Ανάλογα με την περιοχή, οι Πράσινοι Δενδροβάτραχοι καταλαμβάνουν διάφορα ενδιαιτήματα. Τυπικά, συναντώνται στους θόλους των δένδρων κοντά σε πηγές ήρεμων νερών. Μπορούν όμως να επιβιώσουν σε βάλτους (ανάμεσα σε καλαμιές) ή σε λιβάδια με δροσερότερο κλίμα. Είναι γνωστό ότι οι Πράσινοι Δενδροβάτραχοι κατοικούν σε πηγές νερού μέσα σε σπίτια, όπως σε νιπτήρες ή τουαλέτες. Μπορούν επίσης να βρεθούν σε παράθυρα να τρώνε έντομα. Καταλαμβάνουν δεξαμενές και υδρορροές καθώς έχουν υψηλά επίπεδα υγρασίας και είναι συνήθως πιο δροσερά από το εξωτερικό περιβάλλον. Οι βάτραχοι μαζεύονται σε υδρορροές και δεξαμενές κατά την περίοδο ζευγαρώματος, καθώς εκεί ενισχύεται το κόασμα τους.
Το διαιτολόγιο του είδους αποτελείται κυρίως από έντομα και αράχνες, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει μικρότερους βατράχους ακόμη και μικρά θηλαστικά. Τα δόντια του βατράχου δεν είναι φτιαγμένα για να κομματιάζουν τη λεία του, για αυτό πρέπει η λεία να χωράει μέσα στο στόμα του. Πολλοί βάτραχοι ωθούν την κολλώδη γλώσσα τους στο θήραμα. Το θήραμα κολλά και έπειτα καταναλώνεται. Ένας Πράσινος Δενδροβάτραχος θα χρησιμοποιούσε αυτή την τεχνική για ένα μικρό θήραμα. Ωστόσο για μεγαλύτερο θήραμα, επιτίθεται αιφνιδιαστικά και έπειτα εισάγει το θήραμα στο στόμα του με τα χέρια.
Ο βάτραχος έχει μερικούς αυτόχθονες θηρευτές, μεταξύ των οποίων τα φίδια και μερικά είδη σαυρών και πτηνών. Από την εποχή της ευρωπαϊκής εγκατάστασης στην Αυστραλία, έχουν εισαχθεί μη-αυτόχθονες θηρευτές, κυρίως σκύλοι και γάτες. Το είδος έχει μέση διάρκεια ζωής στην αιχμαλωσία δεκαέξι χρόνια, αλλά κάποιοι βάτραχοι είναι γνωστό ότι έζησαν για πάνω από είκοσι χρόνια, κάτι που θεωρείται πολύ για ένα βάτραχο. Η μέση διάρκεια ζωής στη φύση είναι μικρότερη από ότι στην αιχμαλωσία, λόγω της θήρευσης.
Ως κατοικίδιο
Ο Πράσινος Δενδροβάτραχος είναι ένας από τους πιο διάσημους κατοικίδιους βατράχους στον κόσμο. Ο υπάκουος χαρακτήρας του, η όμοια με cartoon εμφάνιση του και η μακρά διάρκεια ζωής του, το καθιστούν καλή επιλογή για εξωτικό κατοικίδιο. Επίσης η περιποίηση του είναι πολύ εύκολη: το διαιτολόγιο του είναι ευρύ ενώ έχει μεγάλη ανθεκτικότητα σε ασθένειες. Ένα πρόβλημα που συνήθως σχετίζεται με το να διατηρούνται αυτά τα ζώα ως κατοικίδια είναι η υπερβολική παροχή τροφής. Ο Πράσινος Δενδροβάτραχος τείνει να γίνει παχύσαρκος εάν του δοθεί υπερβολική ποσότητα τροφής. Στη φύση, η χρήση ενέργειας είναι απαραίτητη για να παγιδεύσει ένας βάτραχος τη λεία του. Στην αιχμαλωσία όμως, τους δίνεται ζωντανή τροφή σε περιορισμένο διάστημα. Αυτό μειώνει την δραστηριότητα που χρειάζονται για να τραφούν και ως αποτέλεσμα το βάρος τους αυξάνεται. Ένα παχύσαρκο μέλος του είδους αποθηκεύει στοιβάδες λίπους στην κορυφή του κεφαλιού και στο σώμα, αποκτώντας έτσι κοντόχονδρο παρουσιαστικό. Έτσι προκύπτει η ονομασία, ‘‘Κοντόχοντρος Δενδροβάτραχος’’.
Προστασία
Ο Αυστραλιανός νόμος προστατεύει τον Πράσινο Δενδροβάτραχο-μαζί με ολόκληρη την πανίδα της Αυστραλίας -υπό την ομοσπονδιακή Πράξη για την Προστασία του Περιβάλλοντος και τη Διατήρηση της Βιοποικιλότητας 1999. Η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (International Conservation Union), IUCN) το κατατάσσει ως είδος "μικρής ανησυχίας", καθώς έχει ευρεία κατανομή, μεγάλους πληθυσμούς, ισορροπημένα ενδιαιτήματα, και διότι οι πληθυσμοί του δεν μειώνονται αρκετά γρήγορα ώστε να απειλείται.
Πολλά από τα φυσικά ενδιαιτήματα του Πράσινου Δενδροβάτραχου έχουν καταστραφεί. Επιπλέον, κάποιοι βάτραχοι έχουν βρεθεί μολυσμένοι με χυτριδιομύκητα (chytridiomycota) που προκαλεί χυτριδιομυκητίαση (chytridiomycosis). Οι δύο αυτοί παράγοντες συσχετιζόμενοι με τη γενική πτώση των πληθυσμών των βατράχων στην Αυστραλία, απειλούν με ελάττωση τους πληθυσμούς του Πράσινου Δενδροβάτραχου. Παρόλα αυτά εξαιτίας της μακράς διάρκειας ζωής του είδους, οποιαδήποτε μείωση του ρυθμού αναπαραγωγής θα πάρει περισσότερο να εντοπιστεί από ότι σε ένα είδος με βραχύτερη διάρκεια ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άνουρα Κατηγορία:Αμφίβια της Ωκεανίας Κατηγορία:Κατοικίδια ζώα
Βαμβακάδα
Η βαμβακάδα ή ο εργάτης του πεύκου ή απλά εργάτης, (επιστ. ονομ.: Marchalina hellenica – Μαρσαλίνα η ελληνική) είναι κοκκοειδές έντομο το οποίο ζει στην Ανατολική περιοχή της Μεσογείου, κυρίως στην Ελλάδα, Τουρκία, Νότια Ιταλία ίσως και το Ισραήλ. Η παρουσία του εντόμου στα ελληνικά πευκοδάση, χρονολογείται τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα. Πρόκειται για το μοναδικό μέλος του γένους Μαρσαλίνα (Marchalina).
Περιγραφή
Το έντομο Μαρσαλίνα η ελληνική, είναι κίτρινου χρώματος και ζει ρουφώντας τον χυμό των πεύκων, κυρίως από την τραχεία πεύκη (Pinus brutia) και, σε μικρότερη κλίμακα, από την χαλέπιο πεύκη (Pinus halepensis), την δασική πεύκη (Pinus sylvestris) και την κουκουναριά (Pinus pinea), παράγοντας δε τα γλυκά μελιτώματα (τις κοκκινωπές σταγόνες).
Μπορεί να βρεθεί σε ρωγμές και κάτω από το «πιτίκι» (το νεκρό φλοιό του κορμού) αυτών των δέντρων, κρυμμένη κάτω από το λευκό βαμβακόμορφο (βαμβακάδα ή βαμβακίαση) κερί που εκκρίνει. Η κυριότερη μορφή αναπαραγωγής, είναι η παρθενογένεση.
Το έντομο παράγει μια σακχαρώδη έκκριση ― μελίτωμα ― και η οποία συλλέγεται από τις μέλισσες. Οι μελιτώδεις εκκρίσεις λαμβάνουν χώρα δυο φορές το χρόνο, κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου. Στην Ελλάδα και Τουρκία, περίπου το 60% της παραγωγής μελιού είναι πευκόμελο και προέρχεται από αυτό το παράσιτο.
Αμφισβήτηση
Λόγω του ότι το έντομο απομυζά χυμούς από το πεύκο και παράγει τα γλυκά μελιτώματα, πληγώνει το δέντρο. Κατασκευάζουν κάποιο είδος κουκουλιού, τη βαμβακάδα, η οποία δημιουργεί στο πεύκο, μια αντιαισθητική εικόνα.
Δημιουργήθηκαν δυο παρατάξεις, από τη μια οι μελισσοκόμοι οι οποίοι θεωρούν ότι υπάρχει οικονομικό όφελος από την ύπαρξη του εντόμου αυτού και φροντίζουν για την αναπαραγωγή του και από την άλλη οι πολίτες οι οποίοι θεωρούν ότι το έντομο, σε κάποιο βάθος χρόνου, καταστρέφει τα δέντρα και ξεραίνει τη λιγοστή χλωρίδα της Αττικής.
Έτσι, συστάθηκε να αποφευχθεί αυστηρώς η περαιτέρω εξάπλωση της Μαρσαλίνας της ελληνικής, στα πευκοδάση της περιοχής της Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοκκοειδή Κατηγορία:Περιβάλλον της Μεσογείου
Δυοπώλιο
Το δυοπώλιο (δύο + πωλεῖν) είναι ένας τύπος ολιγοπωλίου όταν δύο εταιρείες ελέγχουν οι εξ ολοκλήρου ή σχεδόν εξ ολοκλήρου τον έλεγχο σε μια αγορά. Έχει μελετηθεί πολλάκις μελετημένη μορφή ολιγοπωλίου, εξαιτίας της λιτότητας της μεθόδου. Το καταναλωτικό κοινό αγοράζουν από λίγες υπηρεσίες, στις οποίες ευδοκιμεί μια διάθεση αυξημένου ανταγωνισμού, η οποία ωστόσο επηρεάζε ελάχιστα ως και καθόλου την οικονομική κατάσταση μιας εταιρείας. Το χαρακτηριστικό τόσο των δυοπωλίων όσο και των ολιγοπωλίων είναι οι αποφάσεις τις οποίες λαμβάνουν οι έμποροι και εξαρτώνται από τους ίδιους.
Μοντέλα δυοπωλίου στα οικονομικά και στη θεωρία παιχνιδιών
Υπάρχουν δύο κύρια μοντέλα δυοπώλιου, το μοντέλο Κουρνό και το μοντέλο Μπερτράν:
Πολιτική
Όπως μια αγορά, ένα πολιτικό σύστημα μπορεί να ελέγχεται από δύο ομάδες, οι οποίες αποκλείουν τη συμμετοχή άλλων κομμάτων ή ιδεολογιών. Το ένα κόμμα ή το άλλο τείνει να κυριαρχεί στην κυβέρνηση ανά πάσα στιγμή (το κόμμα της πλειοψηφίας), ενώ το άλλο έχει περιορισμένη ισχύ (το κόμμα των μειονοτήτων). Σύμφωνα με τον νόμο της Ντουβερζέ, αυτό τείνει να οφείλεται σε ένα απλό σύστημα ψηφοφορίας για όλους τους νικητές χωρίς επαναληπτικές εκλογές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής διαθέτουν διμερή κυβερνητικά συστήματα.
Παραδείγματα επιχειρήσεων
Ένα συχνά αναφερόμενο παράδειγμα ενός δυοπωλίου είναι αυτό που περιλαμβάνει τη Visa και την MasterCard, οι οποίοι μεταξύ τους ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος της αγοράς επεξεργασίας ηλεκτρονικών πληρωμών. Το 2000 ήταν οι κατηγορούμενοι σε μια Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ αντιμονοπωλιακή αγωγή. Έφεση έγινε δεκτή το 2004.
Παραδείγματα όπου δύο εταιρείες ελέγχουν ένα μεγάλο μέρος μιας αγοράς είναι:
Νιούπορτ
Το Νιούπορτ (αγγλικά: Newport, ουαλικά: Casnewydd) είναι πόλη της νότιας Ουαλίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2005, ο πληθυσμός της ήταν 139.600. Η πόλη είναι ευρέως γνωστή για τις γέφυρές της επί του ποταμού Usk που τη διασχίζει. Το Νιούπορτ έχει ένα όλο και περισσότερο δημοφιλές πανεπιστήμιο με περίπου 10.000 σπουδαστές. Επίσης, έχει βιομηχανικό παρελθόν, αλλά τα τελευταία χρόνια πολλά άτομα απασχολούνται με την ηλεκτρονική και τους υπολογιστές.
Δυοπώλιο
Μέσα ενημέρωσης
Στη Φινλανδία, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας Yle και ο ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός Mainos-TV είχαν ένα νομικό δυοπώλιο (κατά την έννοια των οικονομολόγων) από τη δεκαετία του 1950 έως το 1993. Δεν επιτρεπόταν η είσοδος περαιτέρω ανταγωνιστών στην αγροά. Το Mainos-TV λειτουργεί με εκμίσθωση χρόνου αέρα από το Yleisradio, μεταδίδοντας σε αποκλειστικά μπλοκ μεταξύ του προγραμματισμού του Yleisradio στα δύο κανάλια του. Αυτό ήταν ένα μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο. Μεταξύ 1986 και 1992 υπήρχε ένα ανεξάρτητο τρίτο κανάλι, αλλά ανήκε από κοινού στην Yle και την MTV. Μόνο το 1993 πήρε το MTV το δικό του κανάλι.
Νιούπορτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Δυοπώλιο
Μέσα ενημέρωσης
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το BBC και το ITV δημιούργησαν ένα αποτελεσματικό δυοπώλιο (με το κανάλι 4 αρχικά να εξαρτάται οικονομικά από το ITV) μέχρι την ανάπτυξη πολυκαναλικών από τη δεκαετία του 1990 και μετά.
Ραδιοφωνικά
Το δυοπώλιο χρησιμοποιείται επίσης στη βιομηχανία τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών των Ηνωμένων Πολιτειών για να αναφέρεται σε μία εταιρεία που διαθέτει δύο καταστήματα στην ίδια πόλη.
Αυτή η χρήση είναι τεχνικά ασυμβίβαστη με τον κανονικό ορισμό της λέξης και μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση, στο βαθμό που υπάρχουν γενικά περισσότεροι από δύο ιδιοκτήτες ραδιοτηλεοπτικών σταθμών σε αγορές με δυοπωλιακές εκπομπές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικά
Ψι (κυριλλικό αλφάβητο)
Σύμφωνα με τους σχολικούς κανόνες που αναπτύχθηκαν τον 16ο και 17ο αιώνα, όπως το βιβλίο γραμματικής του Μελέτιου Σμοτρίτσκι, ο φθόγγος προοριζόταν για χρήση σε λέξεις ελληνικής προέλευσης αλλά περιστασιακά χρησιμοποιήθηκε για τη συγγραφή μητρικών λέξεων, όπως το ουκρανικό ѱы.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
2983 Πολτάβα
Ο Πολτάβα (Poltava) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μεγαλούπολη της Ουκρανίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πολτάβα εκτιμάται σε 30,86 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0614. Ο Πολτάβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 52 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Πολταβα
Λουσικό Αχαΐας
Το Λουσικό (πρώην Χαμάκο) είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Κάτω Λουσών, της Δημοτικής ενότητας Καλαβρύτων, του Δήμου Καλαβρύτων, στο Νομό Αχαΐας σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Κάτω Λουσών ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Κάτω Λουσών του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.140 μέτρων νότια των Καλαβρύτων και σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από αυτά. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 5 κάτοικοι.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού από το 1940 κ.εξ. είναι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Ασθένεια των αδελφών Φιλντς
Η ασθένεια των αδελφών Φίλντς θεωρείται μία από τις πιο σπάνιες γνωστές ασθένειες παγκοσμίως, με μόνο δύο γνωστές διαγνώσεις. Η συχνότητα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι περίπου 1 στις 3.75 δισεκατομμύριο (ωστόσο εφόσον η ασθένεια εκδηλώθηκε σε μονοζυγωτικά δίδυμα, έτσι η πραγματική συχνότητα είναι 1 στις περίπου 7.5 δις).Η ασθένεια έχει λάβει το όνομα της από της Ουαλικής καταγωγής δίδυμες αδελφές Κάθριν και Κρίστι Φίλντς,από την περιοχή Λανέλι. Η ασθένεια των Φιλντς είναι μία νευρομυϊκή ασθένεια,η οποία προκαλεί μυϊκό εκφυλισμό
Η ασθένεια παρατηρήθηκε για πρώτη φορά όταν οι αδελφές ήταν τεσσάρων. Οι γιατροί δεν ήταν ικανοί να αναγνωρίσουν την ασθένεια και να την ταιριάξουν με κάποια γνωστή ασθένεια. Ως αποτέλεσμα οι αδελφές Φιλντς έχουν υποβληθεί σε αμέτρητα δοκιμές, αλλά καμία θεραπεία δεν έχει βρεθεί ακόμα. Δεν έχει οριστεί κάποιος λόγος για την ύπαρξη της ασθένειας και έτσι οι γιατροί συμπέραναν ότι γεννήθηκαν με την ασθένεια.
Πρόγνωση
Η ασθένεια φαίνεται να είναι βαθμιαία εκ φύσεως. Οι αδελφές Φιλντς άρχισαν να εμφανίζουν προβλήματα όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Όταν έφτασαν στην ηλικία των εννέα είχαν δυσκολίες με το περπάτημα και χρειαζόντουσαν περιπατητήρες για να μπορέσουν να περπατήσουν. Οι μύες τους ξεκίνησαν σταδιακά να επιδεινώνονται με το πέρασμα του καιρού. Η ασθένεια επηρεάζει τα νεύρα των διδύμων, προκαλώντας τες να κάνουν ακούσιες μυϊκές κινήσεις όπως είναι το τρέμουλο στα χέρια.
Η έκταση της ασθένειας είναι ακόμα άγνωστη εφόσον οι δύο γυναίκες είναι μόλις 23 ετών. Ωστόσο η ασθένεια δεν έχει εμφανίσει κάποια προφανή επίδραση στους εγκεφάλους ή τις προσωπικότητες τους. Οι γιατροί δεν γνωρίζουν εάν η ασθένεια είναι θανάσιμη, ακόμη και να είναι κανένας δεν ξέρει το προσδόκιμο ζωής κάποιου με αυτήν την ασθένεια. Εάν η αιτία της ασθένειας είναι γενετική, υπάρχει μία πιθανότητα οι δίδυμες να την περάσουν στα μελλοντικά παιδιά τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Μυοσκελετικές παθήσεις
Νικήτας Πλατής
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αμοργό. Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Μεθοριακός σταθμός, όπου έκανε μια αξέχαστη εμφάνιση ως ο αντικοινοτάρχης που βρισκόταν σε διαρκή κόντρα με τον κοινοτάρχη προϊστάμενό του. Το 1982, ο Πλατής εξέδωσε με δικά του έξοδα ένα βιβλίο με τίτλο ''Τα παραπονεμένα. ''
Πέθανε το 1984 από αιφνίδιο θάνατο, την ώρα που έβλεπε τηλεόραση. Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο. Υπήρξε σύζυγος της επίσης ηθοποιού Γκόλφως Μπίνη. Είχε ένα γιο, τον Σωτήριο, ο οποίος πέθανε αλλά και δύο εγγόνια, τον Δημήτρη και την Ιωάννα.
Θεατρικές παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Χριστόφορος Νέζερ
Με το όνομα Χριστόφορος Νέζερ μπορεί να αναφέρεται:
Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου
Ο '''Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου''' είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Λουτράκι, στο Νομό Κορινθίας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο «Γ. Γαλανόπουλος». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1962 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, κολύμβησης και στίβου.
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου έχει κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα της οικείας του τοπικής ένωσης, της Ε.Σ.Κ.Α.Κ. και συγκεκριμένα κατά τα έτη 1998, 2000 και 2011.
Αγωνιστική περίοδος 2012-13
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 12η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα χωρίς καμία νίκη στο ενεργητικό του.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο «Γ. Γαλανόπουλος». Πρόεδρος του Δ.Σ. είναι ο Χαράλαμπος Γεωργίου.
Αγωνιστική περίοδος
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα Ανδρών και συγκεκριμένα στον Όμιλο Η' (Ε.Σ.ΠΕ.Π.), ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Αγωνιστική περίοδος 2012-13
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, ο Α.Ο. Ποσειδών Λουτρακίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Μετά το πέρας της χρονιάς, ο αθλητής του συλλόγου Γιώργος Πέρρος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην Α1 Εθνική, καλύτερος play-maker του Πρωταθλήματος, ενώ παράλληλα συμπεριελήφθη στην Καλύτερη Επτάδα της χρονιάς.
Τμήμα στίβου
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος του Λουτρακίου έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κορινθίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1962 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Βιόσφαιρα
Ιστορία
Ο όρος "βιόσφαιρα" επινοήθηκε από το γεωλόγο Εντουάρ Συές (Eduard Suess) το 1875. Η αρχική σκέψη, δηλαδή, είχε γεωλογική προέλευση και ήταν ενδεικτική της επίδρασης του Δαρβίνου στις επιστήμες της γης. Η οικολογική έννοια της βιόσφαιρας δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 (δείτε Vladimir I. Vernadsky), πριν την εισαγωγή του όρου "οικοσύστημα" το 1935 από τον Σερ Άρθρουρ Τάνσλεϊ (Sir Arthur Tansley) (δείτε Ιστορία της οικολογίας). Ο Vernadsky ερμήνευσε την οικολογία σαν την επιστήμη της βιόσφαιρας. Η βιόσφαιρα είναι βασική αρχή στην αστρονομία, τη γεωφυσική, τη μετεωρολογία, τη βιογεωγραφία, την εξέλιξη, τη γεωλογία, τη γεωχημεία, και όλες τις επιστήμες που αφορούν τη γη και τη ζωή.
Ορισμοί
Μερικοί επιστήμονες χρησιμοποιούν τη λέξη βιόσφαιρα με διαφορετική έννοια. Για παράδειγμα, οι γεωχημικοί ερμηνεύουν τη βιόσφαιρα σαν ένα σύνολο ζωντανών οργανισμών (η "βιομάζα" ή "biota", όπως αναφέρεται από βιολόγους και οικολόγους). Υπό αυτή την έννοια, η βιόσφαιρα είναι ένα από τα τέσσερα συστατικά του γεωχημικού μοντέλου, τα υπόλοιπα τρία είναι η λιθόσφαιρα, η υδρόσφαιρα και η ατμόσφαιρα. Η έννοια που χρησιμοποιείται από τους γεωχημικούς είναι το συμπέρασμα της εξειδίκευσης στην σύγχρονη επιστήμη. Μερικοί προτιμούν τη λέξη οικόσφαιρα, που επινοήθηκε τη δεκαετία του 1960, ως περιγραφή των βιολογικών και φυσικών χαρακτηριστικών του πλανήτη.
Η δεύτερη "Παγκόσμια Διάσκεψη για τα κλειστά συστήματα ζωής" καθόρισε την Βιοσφαιρική σαν την επιστήμη και την τεχνολογία των αναλογιών και μοντέλων της γήινης βιόσφαιρας· π.χ. "Τεχνητές βιόσφαιρες παρόμοιες με της Γης". Μερικοί, επίσης, περιλαμβάνουν στον τομέα της Βιοσφαιρικής και τη δημιουργία τεχνητών, μη γήινων βιοσφαιρών, π.χ. ανθρωποκεντρικές βιόσφαιρες ή αυτόχθονες βιόσφαιρες, π.χ. Βιόσφαιρα του Άρη.
Ορισμένοι θεωρητικοί προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Γη είναι πολύ λίγο κατάλληλη για το φαινόμενο της ζωής, μολονότι κάθε τμήμα του πλανήτη, από τις πολικές περιοχές μέχρι τον Ισημερινό είναι σε θέση να στηρίξουν ορισμένες μορφές ζωής. Πράγματι, οι πρόσφατες ανακαλύψεις της μικροβιολογικής έρευνας κατέδειξαν ότι οι μικροοργανισμοί ζουν βαθιά κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και ότι η συνολική μάζα της μικροβιακής ζωής στις αποκαλούμενες "ακατοίκητες ζώνες" μπορεί, σε βιομάζα, να υπερβαίνει τη συνολική βιομάζα της επιφανειακής πανίδας και χλωρίδας.
Η σκέψη ότι η βιόσφαιρα είναι από μόνη της ένας ζωντανός οργανισμός,έστω και μεταφορικά, είναι γνωστή ως θεωρία της Γαίας.
Βιόσφαιρα 1, Βιόσφαιρα 2, Βιόσφαιρα 3
Όταν η λέξη Βιόσφαιρα ακολουθείται από έναν αριθμό, αναφέρεται συνήθως σε ένα συγκεκριμένο σύστημα. Για παράδειγμα:
Βιόσφαιρα 1
Η βιόσφαιρα διαιρείται σε έναν αριθμό από βιώματα, τα οποία πληθυσμώνονται από σχετικά παρόμοια χλωρίδα και πανίδα. Στην ξηρά τα βιώματα είναι συνάρτηση, κατά κύριο λόγο, του γεωγραφικού πλάτους. Βιώματα που υπάγονται στον Αρκτικό και στον Ανταρκτικό κύκλο έχουν σχετική στέρηση πανίδας και χλωρίδας, ενώ τα πλέον πυκνοκατοικημένα βιώματα απαντούν στον Ισημερινό. Οι εδαφικοί οργανισμοί των εύκρατων και αρκτικών περιοχών έχουν σχετικά μικρά ποσά συνολικής βιομάζας, μικρότερους ενεργειακούς πόρους και εμφανίζουν σημαντική προσαρμοστικότητα στο ψύχος, περιλαμβανομένων και των παγκόσμιων αποδημιών, των κοινωνικών προσαρμογών, της ομοιοθερμίας, της θερινής διαβίωσης, και πολλαπλών στιβάδων μόνωσης.
Δείτε επίσης
Για τα σημαντικότερα συστατικά της Γήινης βιόσφαιρας, δείτε: Ωκεανός, Δάσος, Έρημος, Στέπα, Λίμνη, Ποτάμι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιολογικά συστήματα Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Ορεστιάδα
Η Ορεστιάδα, γνωστή και ως Νέα Ορεστιάδα ή Νέα Ορεστιάς, είναι πόλη η οποία βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Έβρου στη Θράκη και αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου. Αποτελεί το βορειότερο αστικό κέντρο της Ελλάδας.
Απέχει 905 χλμ. από την Αθήνα, 406 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και 109 χλμ. από την Αλεξανδρούπολη. Επίσης, βρίσκεται 265 χλμ. βορειοδυτικά της Κωνσταντινούπολης και μόλις 28 χλμ. νότια της Αδριανούπολης. Έχει πληθυσμό 19.666 κατοίκους (2021) και είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του νομού μετά την Αλεξανδρούπολη. Παράλληλα, είναι η έκτη σε πληθυσμό πόλη της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και η πεντηκοστή σε πληθυσμό πόλη της χώρας.
Ίδρυση
Η Νέα Ορεστιάδα είναι η νεότερη πόλη της Ελλάδος αφού ιδρύθηκε μόλις το 1923, από Έλληνες πρόσφυγες που κατάγονταν από την Αδριανούπολη και κυρίως από το προάστιό της Καραγάτς ύστερα από τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Το Καραγάτς το 1920, μετά την απελευθέρωση της Θράκης από τον ελληνικό στρατό, μετονομάστηκε σε Ορεστιάδα και παραχωρήθηκε στην Ελλάδα μαζί με ολόκληρη τη Δυτική Θράκη και το μεγαλύτερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης με τη Συνθήκη των Σεβρών (10.08.1920). Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την Ανακωχή των Μουδανιών (Οκτώβριος 1922), Οι Δυτικές Δυνάμεις έδωσαν την Ανατολική Θράκη στην Τουρκία και ο ελληνικός στρατός υποχρεώθηκε να την εγκαταλείψει μέσα σε 15 μέρες. Ως σύνορο μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας ορίστηκε αρχικά ο ποταμός Έβρος. Συνεπώς η Αδριανούπολη που βρίσκεται ανατολικά του Έβρου ανήκε πλέον στους Τούρκους, το Καραγάτς όμως, που βρίσκεται δυτικά του Έβρου παρέμενε στην Ελλάδα. Καθώς η Ανατολική Θράκη εκκενώθηκε από τον ελληνικό πληθυσμό της, αρκετοί κάτοικοι της Αδριανούπολης κατέφυγαν στο γειτονικό προάστιό της, το Καραγάτς, στην άλλη όχθη του ποταμού (τη δυτική και ελληνική), με την ελπίδα πως κάτι θα άλλαζε και θα επέστρεφαν πιο εύκολα στα σπίτια τους.
Όμως στη συνδιάσκεψη της Λωζάνης οι Άγγλοι με βασικό αντιπρόσωπο τον υπουργό εξωτερικών Κέρζον (Curzon), οι Γάλλοι με τον πρωθυπουργό Πουανκαρέ και οι Ιταλοί με τον πρωθυπουργό Μουσολίνι, υπέκυψαν στην απαίτηση του Τούρκου Ισμέτ πασά (Ινονού), βουλευτή Αδριανούπολης, που ζητούσε από την Ελλάδα ως αποζημίωση 4 δισεκατομμύρια χρυσά φράγκα, το μισό πολεμικό και εμπορικό ελληνικό στόλο, να φύγει το Οικουμενικό Πατριαρχείο από την Κωνσταντινούπολη και να γίνει δημοψήφισμα στη Δυτική Θράκη. Στην αντίδραση του Ελευθέριου Βενιζέλου, το Μάιο του 1923, ο Γάλλος στρατηγός Μαυρίκιος Πελλέ προτείνει: «Αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει, να παραχωρηθεί η παλιά Ορεστιάδα - Καραγάτς στους Τούρκους». Η πρότασή του έγινε αποδεκτή. Το Καραγάτς με τα χωριά Μπόσνα και Ντεμερντές, δόθηκε στους Τούρκους για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους και για να έχει η Αδριανούπολη σιδηροδρομικό σταθμό. Οι 17.000 Έλληνες κάτοικοι του τριγώνου του Καραγάτς μάθανε για την παραχώρησή του στις 27 Μαΐου 1923. Η εγκατάλειψη της παλιάς Ορεστιάδας άρχισε από τον Ιούλιο του 1923 και στις 15-9-1923 και ώρα 10:20, παραδόθηκε στους Τούρκους.
Στις 4 Ιουνίου 1923, επιτροπή που σχηματίστηκε την προηγούμενη μέρα σε κοινή σύσκεψη των κατοίκων της παλιάς Ορεστιάδας-Καραγάτς, πήγε 17 χιλιόμετρα νοτιότερα, στην ακατοίκητη αγροτική τοποθεσία Κουμ-Τσιφλίκ (Αμμώδες Τσιφλίκι), για να δει αν μπορεί να δημιουργηθεί μια καινούρια πόλη. Ο τόπος κρίθηκε κατάλληλος και αρχικά μεταφέρθηκαν 900 οικογένειες. Στις 12 Αυγούστου 1923, έγιναν τα εγκαίνια της νέας πόλης που ονομάστηκε Νέα Ορεστιάς και αργότερα Νέα Ορεστιάδα για να θυμίζει την παλιά Ορεστιάδα, το Καραγάτς. Ο αγιασμός των εγκαινίων της νέας πόλης έγινε τον Αύγουστο του 1923 από τον Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως (και για λίγο Ορεστιάδας) Πολύκαρπο με την παρουσία του Γενικού Διοικητή της Θράκης Σπύρου Δάσιου. Ο Δήμος  Νέας Ορεστιάδας, επέλεξε ως οικόσημο της πόλης την Ιφιγένεια, επειδή κι η Ορεστιάδα-Καραγάτς, ως μια άλλη Ιφιγένεια, θυσιάστηκε, αφού παραχωρήθηκε στην Τουρκία, ως αντάλλαγμα στις αξιώσεις της για πολεμική αποζημίωση από την  Ελλάδα, και λόγω της αδυναμίας της  Ελλάδας να ανταποκριθεί σ’αυτές.
Αρχική ανοικοδόμηση και επέκταση της πόλης
Ο Σπύρος Δάσιος οργάνωσε το σχέδιο δράσης για την ίδρυση της πόλης, εξασφαλίζοντας χρήματα και υλικά οικοδομών για την ανέγερση σπιτιών για όλους, κυρίως όμως, για τους άπορους. Η παρουσία του στο χτίσιμο της Νέας Ορεστιάδας ήταν σταθερή, για να λύνει προβλήματα, συχνά μάλιστα και για να βοηθά τους κατοίκους με τα ίδια του τα χέρια. Από ευγνωμοσύνη για την προσφορά του στην πόλη, οι κάτοικοι της Νέας Ορεστιάδας τον ανακήρυξαν επίτιμο δημότη και έδωσαν το όνομά του στην κεντρική πλατεία της πόλης.
Η Κυβέρνηση, για το χτίσιμο της πόλης και την αντιμετώπιση των πρώτων προβλημάτων των προσφύγων ίδρυσε αρχικά το Ταμείο Στέγασης της Νέας Ορεστιάδας και το Γραφείο του Νομογεωπόνου, το φθινόπωρο του 1923, με προϊστάμενο το Σεραφείμ Σεραφειμίδη, στο οποίο ανέθεσε την προσωρινή διανομή των χωραφιών και των γεωργικών εργαλείων. Η διανομή αυτή γινόταν ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών της κάθε οικογένειας. Αργότερα οργανώθηκε το γραφείο Εποικισμού Νέας Ορεστιάδας, του οποίου Διευθυντής ήταν και πάλι ο Σεραφείμ Σεραφειμίδης, και ανέλαβε όλες τις υπηρεσίες στέγασης και αποκατάστασης των προσφύγων. Ο Σεραφείμ Σεραφειμίδης, καθώς ήταν πρόσφυγας κι αυτός από τον Πόντο, γνώριζε την πίκρα της προσφυγιάς και γι’ αυτό το λόγο εργάστηκε με ζήλο για την αποκατάσταση των προσφύγων.
Μέσα σε ένα χρόνο κατασκευάστηκε ο πρώτος πυρήνας της Νέας Ορεστιάδας με λίγα σπίτια και χαρακτηριστικό γνώρισμα τις πολλές λάσπες. Λάσπες, που έκαναν μαρτυρικές τις μετακινήσεις και αφάνταστη την ταλαιπωρία. Ενδεικτικό της πολλής λάσπης είναι το ακόλουθο περιστατικό: Το 1925 αγοράστηκε το πρώτο ταξί στην Νέα Ορεστιάδα και το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου βούλιαξε στις λάσπες του κεντρικού δρόμου. Τρία ζευγάρια βόδια προσπάθησαν να το τραβήξουν απ’ τις λάσπες αλλά δεν τα κατάφεραν κι έμεινε το ταξί εκεί όλο το χειμώνα.
Όλα τα σπίτια χτίζονταν με ωμοπλίνθους (κερπίτσια) και, φυσικά, με λάσπη. Στο χτίσιμο εργάζονταν όλη η οικογένεια, αφού οι τεχνίτες οικοδόμοι ήταν ελάχιστοι, ενώ μεγάλο πρόβλημα αντιμετώπιζαν με το νερό, καθώς η μοναδική αντλία (τουλούμπα) της περιοχής βρίσκονταν στον κάμπο.
Για εννιά χρόνια η έκταση της πόλης έμεινε η ίδια. Το 1932, όμως, έγινε η πρώτη φυσική επέκταση στα βόρεια από τους κατοίκους των οικισμών του κάμπου Οινόης και Κλεισσούς και στα νότιά της από τους κατοίκους του χωριού Σαγήνη, που βρισκόταν επίσης στον κάμπο, ανθρώπων που κατάγονταν από το Μεγάλο Ζαλούφι, το Λεοντάρι και το Κρασοχώρι της Ανατολικής Θράκης. Αιτία της μετακίνησής τους ήταν οι μεγάλες πλημμύρες του ποταμού Έβρου εκείνη τη χρονιά. Για τον ίδιο λόγο το 1956 όσοι κάτοικοι των παραπάνω οικισμών δεν είχαν μετακινηθεί στη Νέα Ορεστιάδα ως τότε, αναγκάστηκαν να το κάνουν αυτή τη φορά, καθώς κατάλαβαν πως δεν κινδύνευαν μόνο οι περιουσίες τους αλλά και η ίδια η ζωή τους.
Όνομα - Ιστορία
thumb|Γκράφιτι με θέμα την προσφυγιά των Ελλήνων και την αποχώρηση από την Ανατολική Θράκη. Η νέα πόλη αποφασίστηκε να ονομασθεί "Νέα Ορεστιάς". Αργότερα το δημοτικό συμβούλιο Ορεστιάδας, αποφάσισε η σφραγίδα του Δήμου  να έχει ως έμβλημα την Ιφιγένεια, συμβολίζοντας τη θυσία της παλιάς Ορεστιάδας για το συμφέρον της πατρίδας.
Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Ορέστης σκότωσε τη μητέρα του, την  Κλυταιμνήστρα, κυνηγημένος από τις Ερινύες,  πήγε στο Μαντείο το οποίο τον συμβούλεψε να  λουστεί στη συμβολή τριών ποταμών. Ο Ορέστης λούστηκε στη συμβολή των ποταμών, Άρδα, Έβρου και Τόνζου και απαλλάχθηκε από τις Ερινύες. Σε ανάμνηση της θεραπείας του ίδρυσε την Ορεστιάδα, την μετέπειτα Ουσκουδάμα, που ήταν η πρωτεύουσα της θρακικής φυλής των Οδρυσών. Το 127 π.Χ. ονομάσθηκε Αδριανούπολη προς τιμή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού.
Το 1361, η Αδριανούπολη καταλήφθηκε  από τους Οθωμανούς. Το 1920 μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο η Αδριανούπολη δόθηκε στους Έλληνες όμως η απελευθέρωσή της κράτησε μόνο 2 χρόνια. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και τη συνθήκη της Λωζάννης οι Έλληνες εγκατέλειψαν οριστικά την Αδριανούπολη.
Από τη N. Ορεστιάδα διέρχονταν το διάσημο τρένο Orient Express.
Σήμερα
thumb|Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός. Η Ορεστιάδα είναι μια σύγχρονη ελληνική πόλη. Αποτελεί σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο της βορειοανατολικής Ελλάδας, με σιδηροδρομική και οδική σύνδεση. Στην Ορεστιάδα λειτουργεί η Σχολή Επιστημών Γεωπονίας και Δασολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης με δύο τμήματα, το Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης και το Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων. Η Σχολή πέραν της ακαδημαϊκής της διάστασης και δράσης, μετέχει ενεργά και συμβάλει ουσιαστικά στα πολιτιστικά και πολιτισμικά δρώμενα του Δήμου Ορεστιάδας με κορυφαίο γεγονός την καθιέρωση ως θεσμού του πανελληνίου συνεδρίου με τίτλο "Πανελλήνιο Συνέδριο Ιστορίας και Πολιτισμού της Ορεστιάδας" και το οποίο διοργανώνεται κάθε δύο (2) έτη.
Επίσης την Τσικνοπέμπτη πραγματοποιείται παρέλαση καρναβαλιστών στην πόλη με το όνομα ¨Τσικνομπουρμπούλης".
μικρογραφία
Πετοσφαίριση
Το τμήμα βόλεϊ του συλλόγου αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 1971. Το 1984 με τον Ηλία Ιεροκλή στο τιμόνι της ομάδας εξασφάλισε τη συμμετοχή της για πρώτη φορά στη Α1 κατηγορία. Από το 1989 και μετά αποτέλεσε μια από τις ισχυρότερες ομάδες όχι μόνο του ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Τρεις φορές κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και άλλες 4 φορές συμμετείχε στην τελική φάση ευρωπαϊκών διοργανώσεων με κορυφαία στιγμή την 2η θέση στο κύπελλο συνομοσπονδίας το 1995 όπου απέκλεισε την μεγάλη τότς Μίλαν του Μπερλουσκόνι με 3-2 σετ και αγωνίστηκε στον τελικό με την Πάρμα από την οποία έχασε με 3-0.
Ποδόσφαιρο
Ο Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος Ορέστης Ορεστιάδας είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Ορεστιάδας του Νομού Έβρου. Ιδρύθηκε το 1927, διαθέτει ποδοσφαιρικό τμήμα και είναι από τα πιο ιστορικά σωματεία της ΕΠΣ Έβρου. Στην αρχή της ύπαρξής του διέθετε και μουσικό τμήμα.
Τα χρώματά του είναι γαλάζιο και λευκό, και έχει ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Ορεστιάδας. Από το 2009 αγωνίζεται στην Α' κατηγορία της ΕΠΣ Έβρου thumb|Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας. thumb|Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας.
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας
Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Νέας Ορεστιάδας και Περιφέρειας φιλοξενεί εκθέματα της προσφυγικής ιστορίας των κατοίκων της πόλης, τον διωγμό και την εγκατάσταση στη νέα πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχεδιασμένες πόλεις στην Ελλάδα