cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάννης Ανέστης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως‎‎ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κεφαλοχώρι Σερρών
Ιστορία
Πριν την κατασκευή της σημερινής εθνικής οδού Σέρρών-Θεσσαλονίκης, η οδική σύνδεση του νομού Σερρών με τη Θεσσαλονίκη, γινόταν μέσω παλιάς εθνικής οδού που διερχόταν από το Κεφαλοχώρι.
Καθεδρικός Ναός του Μόκβι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί
Κάτω Χριστός Σερρών
Το Χριστός αποτελείται από τους ημιορεινούς οικισμούς του Άνω και (Κάτω) Χριστός, κτισμένους στους πρόποδες της οροσειράς της Βροντούς και υπόκειται στον Δήμο Σερρών της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 το χωριό έχει πληθυσμό 347 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 386 κατοίκων.
Mε συνολικό πληθυσμό 347 κατοίκων, (οι οποίοι είναι Πόντιοι, Βλάχοι, Ντόπιοι), και υψόμετρο 94 μέτρα, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Βυζαντινό ναό που υπήρχε εκεί εις μνήμην του Σωτήρος Χριστού. Ο ναός αυτός μάλιστα με αυτοκρατορικό διάταγμα του Ανδρόνικου του Γ΄ είχε αφιερωθεί το 1321 στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών.
Κατά την Βυζαντινή εποχή το χωριό ήταν ιδιοκτησία του Μεγάλου Λογοθέτου Θεοδώρου Μετοχίτου και αναφέρεται σε βυζαντινά έγγραφα ως "χωρίον του Γαστιλέγκους". Το παλιό χωριό του Άνω Χριστός χαρακτηριζόταν από τα γραφικά παραδοσιακά οικήματα. Δυστυχώς όμως έπεσε θύμα του φαινομένου  της εποχής(αστυφιλία) και εγκαταλείφθηκε κυρίως την τριετία  1967-1970. Το μόνο που μένει τώρα για να μας θυμίζει το παλιό χωριό είναι τα παλιά ερείπια.
Στην περιοχή ενδιαφέρον παρουσιάζουν το φράγμα του Χειμάρρου, το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία αλλά και του Αγίου Γεωργίου.
To Χριστός βρίσκεται βορειοδυτικά του Λευκώνα. Στην περιοχή βρέθηκε το 1970 ενεπίγραφη βωμόσχημη στήλη της ρωμαϊκής εποχής η οποία εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.
== Το έθιμο της “χάσκας” και της συγχώρεσης == Η “χάσκα” είναι αποκριάτικο έθιμο που συναντάτε κυρίως στην περιοχή της Μακεδονίας, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και αναβιώνει από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χριστός στην Πλατεία Ελευθερίας στις Σέρρες
Ο γεροντότερος δένει μια κλωστή στον πλάστη, με τον οποίο ανοίγονται τα φύλλα της πίτας και στην άκρη της κλωστής δένεται ένα ξεφλουδισμένο βραστό αυγό. Όλοι κάθονται οκλαδόν σε γύρο και από την μέση ο παππούς κουνάει σαν εκκρεμές αυγό στα στόματα των μελών της οικογένειας ,τα οποία έχουν δεμένα στην πλάτη τα χέρια τους και προσπαθούν να χάψουν το αυγό. Η διαδικασία είναι πολύ διασκεδαστική γιατί δεν είναι εύκολο να φαγωθεί το αυγό.
Το έθιμο της χάσκας το επιβάλει σαρακοστιανή επιταγή που λέει  “με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της αποκριάς και με αυγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης” υπενθυμίζοντας τη νηστεία που πρέπει να τηρηθεί στο μεσοδιάστημα αυτό. Στο τέλος ζητούσαν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον και οι μικρότεροι ασπάζονταν τα χέρια των μεγαλυτέρων της οικογένειας (παππούς ,πατέρας ,νονός) και εύχονταν καλή σαρακοστή και καλή Ανάσταση
Το φιλί της γυναίκας αράχνης
Το φιλί της γυναίκας αράχνης (πρωτότυπος τίτλος: Kiss of the Spider Woman, O Beijo da Mulher-Aranha) είναι αμερικανική-βραζιλιάνικη ταινία σε σκηνοθεσία του Έκτορ Μπαμπένκο. Το σενάριο του Λέοναρντ Σρέιντερ είναι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μανουέλ Πουίγκ.
Πλοκή
Σε μία φυλακή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στη Βραζιλία, βρίσκονται ο Βαλεντίν, που συνελήφθη γιατί είναι αριστερός, και ο Λουίς, που συνελήφθη γιατί είναι ομοφυλόφιλος. Οι δυο τους είναι πολύ διαφορετικοί, καθώς ο Λουίς σκέφτεται μια ρομαντική ταινία της περιόδου της ναζιστικής προπαγάνδας, ενώ ο Βαλεντίν σκέφτεται την πολιτική κατάσταση στη χώρα και αναπολεί τις στιγμές με την πρώην σύντροφό του, Μάρτα. Έτσι, στην αρχή υπάρχει ένταση μεταξύ τους, όμως όσο περνά ο καιρός γίνονται φίλοι.
Στην πορεία αποκαλύπτεται ότι ο Λουίς είναι τοποθετημένος στο κελί από τη μυστική αστυνομία, προκειμένου να αποσπάσει πληροφορίες από τον Βαλεντίν, ενώ του έχουν υποσχεθεί πως θα τον αφήσουν ελεύθερο αν μάθει τα ονόματα των μελών της επαναστατικής οργάνωσης.
Ο Λουίς ερωτεύεται τον Βαλεντίν και οι δυο τους έρχονται ένα βράδυ σε σεξουαλική επαφή. Ο Βαλεντίν του δίνει έναν τηλεφωνικό αριθμό για να έρθει σε επαφή με την οργάνωση και ο Λουίς, διστάζει στην αρχή επειδή φοβάται τις συνέπειες της προδοσίας, εν τέλει όμως τον δέχεται.
Στο τέλος, ο Λουίς επικοινωνεί με την επαναστατική οργάνωση. Όταν πάει να τους συναντήσει, τον ακολουθεί η μυστική αστυνομία και τον πυροβολεί. Οι αστυνομικοί του λένε πως αν τους δώσει πληροφορίες θα τον πάνε σε νοσοκομείο και θα σωθεί, όμως ο Λουίς αρνείται και πεθαίνει στον δρόμο. Τότε η αστυνομία τον πετά στα σκουπίδια και πλάθει την ιστορία ότι η επαναστατική οργάνωση τον δολοφόνησε.
Στη φυλακή, ο Βαλεντίν βασανίζεται και όταν ο γιατρός του δίνει μορφίνη για να κοιμηθεί, εκείνος βλέπει ότι είναι σε ένα ειδυλλιακό νησί με τη Μάρτα.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στα Βραβεία Όσκαρ έλαβε υποψηφιότητα σε τέσσερις κατηγορίες: ταινίας, σκηνοθέτη, διασκευασμένου σεναρίου και Α' Ανδρικού ρόλου (Γουίλιαμ Χερτ) και κέρδισε στην τελευταία.
Στις Χρυσές Σφαίρες ήταν υποψήφια σε τρεις κατηγορίες: καλύτερης δραματικής ταινίας, Α' Ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία (Γουίλιαμ Χερτ, Ραούλ Τζούλια) και Β' Γυναικείου ρόλου (Σόνια Μπράγκα).
Στα βραβεία BAFTA κέρδισε στην κατηγορία Α' Ανδρικού ρόλου (Γουίλιαμ Χερτ).
Ωδείο Μεσσἠνης
Το Ωδείο ή αλλιώς Εκκλησιαστήριο της Μεσσήνης, βρίσκεται στα νότια της Αγοράς της αρχαίας Μεσσήνης και εντάσσεται στο συγκρότημα του Ασκληπιείου. Ο αρχαιολογικός χώρος της Μεσσήνης τοποθετείται γεωγραφικά κοντά στο χωριό Μαυρομάτι, του Δήμου Ιθώμης του νομού Μεσσηνίας. Αποτελεί τμήμα του αρχιτεκτονικού συμπλέγματος του Ασκληπιείου, με την πρώτη φάση της κατασκευής του  να χρονολογείται στα τέλη του 3ου αιώνα π. Χ.. Τόσο στους τοίχους του προσκηνίου, όσο και στην ορχήστρα είναι εμφανείς οι επισκευές που έγιναν τον 1ο και τον 3ο αιώνα μ. Χ.
Περιγραφή μνημείου
Το Ωδείο - Εκκλησιαστήριο είναι μία μικρή θεατρική κατασκευή, η οποία διέθετε εγγεγραμμένο κοίλο σε ορθογώνιο κέλυφος (βάση) και μία κυκλική ορχήστρα με διάμετρο 9,7 μ. Η σκηνή είχε πλάτος 21 μ. με προσκήνιο που εμφάνιζε τρία ανοίγματα στην μπροστινή πλευρά και ένα κλιμακοστάσιο εξόδου στο ανατολικό του άκρο. Το κοίλο του ωδείου περιβαλλόταν από έναν τοίχο αντιστήριξης, ο οποίος διέθετε λείους ορθοστάτες. Σχηματικά ήταν λίγο μεγαλύτερο από το ημικύκλιο και χωριζόταν σε άνω και κάτω με την ύπαρξη ενός διαζώματος. Σήμερα σώζεται καλύτερα το κάτω κοίλο, το οποίο είχε έντεκα μικρές σειρές λίθινων εδωλίων και ήταν χωρισμένο με δύο κλιμακοστάσια σε τρεις κερκίδες. Ακόμη εντοπίστηκαν δύο κλιμακοστάσια στα άκρα του κοίλου κοντά στο χώρο των παρόδων.
Το Ωδείο/Εκκλησιαστήριο της Μεσσήνης είχε δύο εισόδους οι οποίες οδηγούσαν στην ορχήστρα και στο διάζωμα μεταξύ του άνω και κάτω διαζώματος. Στο ανατολικό μέρος της ορχήστρας -ο χώρος μπροστά από το τμήμα της σκηνής- κοντά στη μία από τις δύο εισόδους, τον 2ο αι. τοποθετήθηκε ένα ασβεστολιθικό βάθρο έφιππου ανδριάντα από ορείχαλκο που εικόνιζε τον Ελλαδάρχη και τον Αρχιερέα των Σεβαστών Τιβέριο Κλαύδιο Σαιθίδα Καιλιανό, τον ίδιο εύπορο Μεσσήνιο ευπατρίδη, χορηγό του Θεάτρου και μεγάλο ευεργέτη της πόλεως.
Το προσκήνιο του ωδείου έφερε ημικίονες με ραβδώσεις με το πίσω μέρος να φέρει εγκοπές και στα πλάγια ορθογώνιες εντορμίες με σκοπό την στερέωση πινάκων. Ο πρόσθιος τοίχος του προσκηνίου είχε έξι δωρικούς ημικίονες, τρία θυρώματα (ημικυκλική απόληξη στο πάνω μέρος ανάμεσα στους ημικίονες) και διαφράγματα για την τοποθέτηση των πινάκων.
Το κτίσμα της σκηνής αποτελείται από μία επιμήκη αίθουσα, της οποίας το μήκος ισούται με το πλάτος του Ωδείου. Σύμφωνα με μία οικοδομική επιγραφή του 1ου αι. , δόθηκε χρηματική ενίσχυση για την επισκευή του «Λογείου», το οποίο ταυτίζεται με το πρόσθιο τμήμα της σκηνής του Εκκλησιαστηρίου, δηλαδή με το τμήμα όπου τοποθετούνταν οι πίνακες κατά τη διάρκεια των δρώμενων προς τιμήν του Ασκληπιού.
Το Ωδείο/Εκκλησιαστήριο χρησιμοποιούνταν για συγκεντρώσεις του λαού με πολιτικό χαρακτήρα, κάτι που γινόταν και στο Βουλευτήριο. Αλλά και αρκετές φορές για θρησκευτικές και μουσικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Ασκληπιού και της Μεσσήνης. Στο Εκκλησιαστήριο φιλοξενούνταν δρώμενα (θεατρικά και μουσικά) που λάμβαναν χώρα μια φορά το έτος κατά τον εορτασμό των Ασκληπιείων. Το Ωδείο - Εκκλησιαστήριο χρησιμοποιούνταν, επίσης, για τις συγκεντρώσεις του λαού με πολιτικό χαρακτήρα, κάτι που γινόταν και στο Βουλευτήριο.
Ριζική αλλαγή του προσκηνίου του Ωδείου της Μεσσήνης έγινε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, το 2ο και 3ο αι. μ.Χ. με την αντικατάσταση των ημικιόνων από έναν τοίχο κατασκευασμένο με spolia (αρχιτεκτονικά μέλη σε β΄ χρήση). Ενώ την ίδια χρονική περίοδο στην σκηνή του Θεάτρου της Μεσσήνης τοποθετούνταν πλακόστρωτο δάπεδο.
Διχογνωμία υπήρχε σχετικά με το ζήτημα της στέγασης του Ωδείου. Στις αρχικές μελέτες θεωρούσαν ότι το Εκκλησιαστήριο στεγαζόταν. Έπειτα, όμως, από εντατικές έρευνες δεν εντοπίστηκαν αρχιτεκτονικά στοιχεία πιθανής στέγασης ούτε στο Ωδείο, ούτε και στην ευρύτερη περιοχή, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η πεποίθηση πως το μνημείο δεν έφερε τελικά κάποιο είδος στέγασης. Έχοντας ως δεδομένη την έλλειψη στέγης θα πρέπει να εντοπιστεί ο τρόπος που απομάκρυναν τα ύδατα της βροχής από το χώρο της ορχήστρας. Από τις ανασκαφές βρέθηκε ένας πήλινος αγωγός, ο οποίος εξυπηρετούσε την απομάκρυνση των υδάτων και απέκλειε το ενδεχόμενο πλημμύρας.
Ανασκαφές
Το ωδείο ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1895 από τον νεαρό αρχαιολόγο Θεμιστοκλή Σοφούλη. Καθαρισμοί πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1909 και 1925, από τον καθηγητή Γεώργιο Οικονόμο, καθώς και από τον ακαδημαϊκό Αναστάσιο Ορλάνδο μεταξύ των ετών 1956-1974 με χρηματοδότηση της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Μεταξύ των ετών 1993-1998 πραγματοποιήθηκε ανασκαφή του εξωτερικού χώρου βόρεια και ανατολικά του Εκκλησιαστηρίου από τον καθηγητή Πέτρο Θέμελη. Μεταξύ των ετών 1997 και 2001, καθώς και 2005 έλαβαν χώρα εργασίες αποκατάστασης του μνημείου με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα.
Ιστορία χρήσης μνημείου
Έως το 1986 το Ωδείο είχε χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές για την πραγματοποίηση θεατρικών παραστάσεων. Το 2002 χρησιμοποιήθηκε για την παρουσίαση αρχαίων ελληνικών μουσικών θεμάτων. Ύστερα από τις πρόσφατες εργασίες στερέωσης, αναστήλωσης και συντήρησης κατά την τετραετία, 2000-2004 το Ωδείο διατηρείται σε άριστη κατάσταση, είναι προσβάσιμο στο κοινό και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολλά είδη εκδηλώσεων, ειδικά αυτών που αναλογούν στις διαστάσεις και τον χαρακτήρα του.
Όταν φυσάει ο άνεμος
Ο τίτλος Όταν φυσάει ο άνεμος μπορεί να αναφέρεται:
Κάρολος του Ανγκουλέμ
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος και μόνο τέκνο του Καρόλου Θ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρί Τουσέ. Γεννήθηκε στο Σατώ ντε Φαγιέ του Δελφινάτου. Ο πατέρας του το επόμενο έτος απεβίωσε· πιο πριν τον είχε εμπιστευτεί στο νεότερο αδελφό του Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και η -από τον δεύτερο γάμο- κόρη της Αικατερίνη Ενριέττα ντε Μπαλζάκ έγινε ερωμένη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου (της Μάλτας) ως το βαθμό του μεγάλου Ηγουμένου (Prior) της Γαλλίας. Από τη μητέρα τού πατέρα του, την Αικατερίνη των Μεδίκων κληρονόμησε την κομητεία του Ωβέρν.
Το 1589 ο θείος του Ερρίκος Γ΄ δολοφονήθηκε· ο Ερρίκος Δ΄ τον έκανε συνταγματάρχη των ίππων και από αυτή τη θέση υπηρέτησε στις εκστρατείες των πρώτων ετών της βασιλείας του. Όταν ο Ερρίκος Δ΄ έκανε ερωμένη την μαντάμ ντε Βερνέιγ, ο Κάρολος δυσαρεστήθηκε και προσχώρησε στην εναντίον του συνωμοσία από τον Κάρολο-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας, τον Κάρολο δούκα του Μπιρόν και τον Ερρίκο δούκα του Μπουγιόν. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και ο δούκας του Μπιρόν εκτελέστηκε. Ο Κάρολος φυλακίστηκε και έπειτα από παρέμβαση της αδελφής του Αικατερίνης-Ενριέτας, της θείας του Νταϊάν του Ανγκουλέμ και του πεθερού του, ελευθερώθηκε μετά από μερικούς μήνες.
Ενεπλάκη μαζί με την μαντάμ ντε Βερνέιγ σε νέα συνωμοσία, που σχετιζόταν με τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας. Το 1604 συνελήφθησαν και η συνέταιρός του καταδικάστηκε να μείνει ισόβια έγκλειστη σε μονή. Ο Κάρολος καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Φυλακίστηκε στη Βαστίλλη το 1605 και του αφαιρέθηκε η κομητεία του Ωβέρν. Το 1616 ελευθερώθηκε και εστάλη εναντίον του ανυπότακτου Ερρίκου Β΄ δούκα του Λονγκεβίλ, όπου είχε κάποια επιτυχία.
Το 1619 κληρονόμησε τη θεία του Νταϊάν και έγινε δούκας της Ανγκουλέμ με βασιλική έγκριση. Ανέλαβε την πρεσβεία προς τη Γερμανία, που ολοκληρώθηκε με τη συμφωνία του Ουλμ το 1620. Το 1627 διοίκησε το μεγάλο στράτευμα που μαζεύτηκε στην πολιορκία της Λα Ροσέλ. Ήταν διοικητής του στρατού στη Λωρραίνη το 1635 κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο. Το επόμενο έτος έγινε αντιστράτηγος του στρατού. Μάλλον μετά το θάνατο του Ρισελιέ (1643) αποσύρθηκε από τα δημόσια πράγματα.
Είναι ο συγγραφέας των εξής έργων:
Απεβίωσε το 1650.
Οικογένεια
Το 1591 απέκτησε την αποδέσμευση των όρκων του από το Τάγμα της Μάλτας και νυμφεύτηκε την Καρλόττα, κόρη του Ερρίκου Α΄ στρατάρχη της Γαλλίας και μετέπειτα δούκα του Μονμορενσύ και είχε τέκνα:
Το 1636 απεβίωσε η Καρλόττα και το 1644 ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με τη Φρανσουάζ ντε Ναρμπόν, κόρη του Καρόλου βαρόνου του Μαρέιγ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Δούκες του Ανγκουλέμ
Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα
Ο Ζουλιάνο Βίκτορ ντε Πάουλα (πορτογαλικά: Giuliano Victor de Paula), ή απλά Ζουλιάνο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Φενερμπαχτσέ και στην Εθνική Βραζιλίας ως επιθετικός μέσος.
Συλλογική καριέρα
Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του στις 13 Φεβρουαρίου 2007 με τη Παρανά Κλούμπε. Το 2009 μετεγράφη στη ΣΚ Ιντερνασιονάλ και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 2 Νοεμβρίου 2009. Στις 18 Αυγούστου κατέκτησε το Copa Libertadores, πετυχαίνοντας ένα τέρμα στον εντός έδρας αγώνα του τελικού.
Ο Ζουλιάνο υπέγραψε στη ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ, με την επίσημη εγγραφή να λαμβάνει χώρα στις 2 Μαρτίου 2011, ενώ το ύψος της μεταγραφής ανήλθε στα 11 εκατομμύρια ευρώ. Η Παρανά Κλούμπε αργότερα επέβαλε αίτημα στη Επιμελητήριο Επίλυσης Διαφορών της FIFA για καθυστερημένη εισφορά αλληλεγγύης ύψους 275.000 ευρώ, με τη διαιτησία ν' αποδέχεται το αίτημα. Στις 15 Ιουνίου 2014, ο Ζουλιάνο μετεγράφη στη Γκρέμιο ΦΜΠΑ, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι τον Ιούλιο του 2018, ενώ το ύψος της μεταγραφής ανήλθε στα 6 εκατομμύρια ευρώ. Στις 21 Ιουλίου 2016 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με το ύψος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 7 εκατομμύρια ευρώ.
Διεθνής καριέρα
Ο Ζουλιάνο αγωνίστηκε για την Εθνική Βραζιλίας κάτω των 17. Το 2009, έλαβε τη Χάλκινη Μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Κάτω των 20 ως αρχηγός της Εθνικής Βραζιλίας κάτω των 20. Αγωνίζεται για την Εθνική Βραζιλίας από το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρανά Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
1000000 (1.000.000 έως 9.999.999)
Οι αριθμοί από 1.000.000 έως 9.999.999 στην αριθμητική βάση 10, με τις πληροφορίες παραγοντοποίησης και τιμές στην αριθμητική βάση 16 και 36, σε παράθεση ανά εκατοντάδες χιλιάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Ντίναμο Σάσαρι
Η Ντίναμο Σάσαρι (ιταλικά: Dinamo Sassari) είναι ιταλικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Σάσαρι της Σαρδηνίας. Ιδρύθηκε το 1960. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό και το μπλε. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Παλασπόρτ Ρομπέρτα Σεραντιμίνι, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Μετέχει στο πρωτάθλημα της Σέριε Α από το 2010.
Αξιοσημείωτο είναι το ρεκόρ του συλλόγου με το εντυπωσιακό σκορ των 158 πόντων σε έναν αγώνα χωρίς παράταση, κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου 1994-95 στη Σέριε Α2 κόντρα στην Παβία, το μεγαλύτερο που καταγράφηκε ποτέ από ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1960
Λουδοβίκος Εμμανουήλ του Ανγκουλέμ
Ο Λουδοβίκος-Εμμανουήλ (28 Απριλίου 1596 - 13 Νοεμβρίου 1653) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανγκουλέμ ήταν δούκας του Ανγκουλέμ και κόμης του Ωβέρν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Καρόλου δούκα του Ανγκουλέμ και κόμη του Ωβέρν και της Καρλόττας, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μονμορενσύ.
Έγινε κατ' όνομα ηγούμενος στο αββαείο του Λα Σαιζ-Ντιέ to 1608 και κατ' όνομα επίσκοπος του Άγκντ το 1612. Το 1622 εγκατέλειψε τις προσόδους τους.
Το 1624 έγινε γενικός διοικητής του Ιππικού και το 1635 στρατάρχης του στρατοπέδου. Δύο έτη μετά ορίστηκε κυβερνήτης της Προβηγκίας. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Σφενδόνης (1648-53), αρνήθηκε να υπακούσει στις εντολές του Καρδινάλιου Μαζαρέν και εγκαλέστηκε στην Αυλή το 1650.
Το ίδιο έτος απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Ανγκουλέμ και κόμης του Ωβέρν. Αντικαταστάθηκε ως κυβερνήτης το 1653 και ανέλαβε υπουργός του Κράτους. Απεβίωσε τέσσερις μήνες αργότερα.
Οικογένεια
Το 1629 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ερριέτα, κυρία του Σωμόν και κόρη του Φιλιμπέρ ντε Λα Γκυς, μεγάλου Διευθυντή του Πυροβολικού και είχε επιζόν τέκνο:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Ανγκουλέμ
Σύνδρομο ντε Κερβέν
μικρογραφία|Οι νέοι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα [[Smartphone|έξυπνα τηλέφωνά τους με τους αντίχειρες (2014).]] Το σύνδρομο ντε Κερβέν (αγγλ. De Quervain syndrome), γνωστό και ως στενωτική τενοντοελυτρίτιδα ντε Κερβέν είναι μια τενοντίτιδα του ελύτρου (της θήκης) που περιβάλλει τους δύο τένοντες που ελέγχουν την κίνηση του αντίχειρα.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα είναι πόνος στην κερκιδική πλευρά του καρπού, σπασμοί, περιστασιακή αίσθηση καψίματος στο χέρι, οίδημα πάνω από την πλευρά του αντίχειρα του καρπού, ή/και δυσκολία πιασίματος με την πάσχουσα πλευρά του χεριού. Η έναρξη της νόσου είναι συχνά σταδιακή. Ο πόνος επιδεινώνεται με την κίνηση του αντίχειρα και του καρπού και μπορεί να επεκταθεί στον αντίχειρα ή το αντιβράχιο.
Αιτίες
Η αιτία του συνδρόμου ντε Κερβέν δεν είναι γνωστή. Στοιχεία σχετικά με πιθανή σχέση με επαγγελματικούς παράγοντες είναι υπό συζήτηση, αλλά μια συστηματική ανασκόπηση των πιθανών παραγόντων κινδύνου που συζητήθηκαν στη βιβλιογραφία δεν εντόπισε στοιχεία που να αποδεικνύουν σχέση με επαγγελματικούς παράγοντες. Ωστόσο, ερευνητές από τη Γαλλία, βρήκαν προσωπικούς και εργασιακούς παράγοντες που σχετίζονται με τη στενωτική τενοντοελυτρίτιδα στον ενεργό πληθυσμό, κάμψη καρπών και κινήσεις που σχετίζονται με το βίδωμα ήταν ο πιο σημαντικός εργασιακός παράγοντας. Οι υποστηρικτές της άποψης ότι η στενωτική τενοντοελυτρίτιδα είναι επαναληπτικός τραυματισμός καταπόνησης θεωρούν ότι στάσεις όπου ο αντίχειρας κρατείται σε απαγωγή και επέκταση είναι προδιαθεσικοί παράγοντες. Εργαζόμενοι που εκτελούν ταχείες επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες που αφορούν τσίμπημα, κράτημα, έλξη ή ώθηση έχουν θεωρηθεί ότι είναι  αυξημένου κινδύνου. Ειδικές δραστηριότητες που έχουν αναφερθεί ως πιθανοί παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την εντατική χρήση ποντικιού υπολογιστή, χρήση τράκμπολ και πληκτρολόγηση, καθώς και κάποια χόμπι, συμπεριλαμβανομένων των: μπόουλινγκ, γκολφ, ψαρέματος, ραψίματος και πλεξίματος.
Παθοφυσιολογία
μικρογραφία|Η βλεννώδης έλυτρα των τενόντων στο πίσω μέρος του καρπού. Το στενωτικό σύνδρομο ντε Κερβέν περιλαμβάνει μη φλεγμονώδη πάχυνση των τενόντων και των αρθρικών ελύτρων μέσα από τους οποίους περνούν οι τένοντες. Οι δύο σχετιζόμενοι τένοντες είναι αυτοί του βραχέος εκτείνωντα τον αντίχειρα και του μακρύ απαγωγέα του αντίχειρα. Αυτές οι δύο μύες που διατρέχουν ο ένας δίπλα στον άλλο και η λειτουργία τους είναι  να φέρουν τον αντίχειρα μακριά από το χέρι, ο βραχύς εκτείνων τον αντίχειρα που φέρνει τον αντίχειρα προς τα έξω ακτινικά, και ο μακρύς απαγωγέας του αντίχειρα που φέρνει τον αντίχειρα προς τα εμπρός μακριά από την παλάμη. Το σύνδρομο ντε Κερβέν επηρεάζει τους τένοντες των μυών αυτών καθώς περνούν από το αντιβράχιο στο χέρι μέσω των ελύτρων.
Η αξιολόγηση των ιστοπαθολογικών δειγμάτων δείχνει πάχυνση και μυξοειδή εκφυλισμό όπως συνηθίζεται σε χρόνια εκφυλιστική διαδικασία, σε αντίθεση με φλεγμονή. Η παθολογία είναι πανομοιότυπα σε σύνδρομο ντε Κερβέν που εμφανίζεται και σε νέες μητέρες.
Θεραπεία
Όπως και με πολλές μυοσκελετικές παθήσεις, η διαχείριση της νόσου ντε Κερβέν καθορίζεται περισσότερο από σύμβαση παρά από επιστημονικά δεδομένα. Από την αρχική περιγραφή της νόσου το 1895 μέχρι την πρώτη περιγραφή των κορτικοστεροειδών ενέσεων από τον Τζάροντ Ίσμοντ το 1955, φαίνεται ότι η μόνη αγωγή που προσέφερε θεραπεία ήταν η χειρουργική επέμβαση. Μετά από το 1972 περίπου, η επικρατούσα άποψη ήταν του ΜακΚένζι (1972), ο οποίος πρότεινε ότι η ένεση κορτικοστεροειδών ήταν η πρώτη γραμμή της θεραπείας και η χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να διατηρείται για τις ανεπιτυχείς ενέσεις. Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε το 2013, διαπίστωσε ότι η έγχυση κορτικοστεροειδών φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική μορφή της συντηρητικής διαχείρισης του συνδρόμου ντε Κερβέν σε περίπου 50% των ασθενών, αν και απαιτείται περισσότερη έρευνα σχετικά με την έκταση της σε κλινικά οφέλη. Στοιχεία για την αποτελεσματικότητα είναι σχετικά λίγα και δεν είναι σαφές κατά πόσον τα οφέλη επηρεάζουν τη γενική φυσική ιστορία της νόσου.
Οι περισσότερες τενοντίτιδες είναι αυτοπεριοριζόμενες και το ίδιο είναι πιθανό για τη νόσο ντε Κερβέν, αν και απαιτείται περαιτέρω μελέτη.
Παρηγορητικές θεραπείες περιλαμβάνουν νάρθηκα που ακινητοποίησε τον καρπό και τον αντίχειρα με τις μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις και αντι-φλεγμονώδη φάρμακα ή ακεταμινοφαίνη. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση δεν υποστηρίζουν τη χρήση νάρθηκα σε σύγκριση με τις ενέσεις στεροειδών.
Χειρουργική επέμβαση (στην οποία ανοίγεται κατά μήκος το έλυτρο του πρώτου ραχιαίου διαμερίσματος) είναι τεκμηριωμένο ότι παρέχει ανακούφιση στους περισσότερους ασθενείς. Ο πιο σημαντικός κίνδυνος είναι για το ακτινωτό αισθητήριο νεύρο.
Ονομασία
Το σύνδρομο πήρε την ονομασία του από τον Ελβετό χειρουργό Φριτς ντε Κερβέν που το αναγνώρισε πρώτος το 1895. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη θυρεοειδίτιδα ντε Κερβέν, μια άλλη παθολογική νόσο (ήτοι, φλεγμονώδη διαταραχή του θυρεοειδή αδένα) που έχει λάβει το όνομά της από τον ίδιο Ελβετό γιατρό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνδρομα
Ρέγιερ Βενέτσια
Η Ρέγιερ Βενέτσια (ιταλικά: Reyer Venezia) είναι ιταλικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Βενετία. Ιδρύθηκε το 1960. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό, το μπορντό και το χρυσό. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Τζουζέπε Ταλιέρτσιο, χωρητικότητας 3.509 θεατών. Μετέχει στο πρωτάθλημα της Σέριε Α και το Γιούροκαπ.
Ονομασίες χορηγών
Με την πάροδο των ετών, λόγω συμφωνιών χορηγίας, είναι επίσης γνωστή ως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1872 Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1872
ΦΚ Ουράλ
Η ΦΚ Ουράλ (ρωσικά: ФК «Урал») είναι ρωσική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Αικατερινούπολη. Ιδρύθηκε το 1930 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στη Ρωσία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Τσεντράλνι, χωρητικότητας 10.000 θεατών.
Χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Ο σύλλογος έχει πολλά ψευδώνυμα όπως оранжево-чёрные (πορτοκαλί-μαύροι) και шмели (αγριομέλισσες). Επιπλέον, από το 2005, η шмель (μέλισσα) είναι η επίσημη μασκότ της ομάδας.
Κριστίνα Πιμένοβα
Η Κριστίνα Ρουσλάνοβνα Πιμένοβα (Кристина Руслановна Пименова· γενν. Μόσχα, 27 Δεκεμβρίου 2005 ) είναι παιδί-μοντέλο και ηθοποιός από τη Ρωσία, η οποία ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
ΦΚ Ουράλ
Ιστορία
Κατά την ίδρυσή της το 1930, η πρώτη ονομασία της ήταν Ουραλμάστροϊ (Уралмашстрой), ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε αρκετές φορές. Στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα αγωνίστηκε το 1969, ενώ στο Πρωτάθλημα Ρωσίας μετείχε το διάστημα 1992-1996, καθώς και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ιντερτότο το 1996. Το 2013 επανήλθε για δύο περιόδους στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ακόμη, κατέκτησε δύο φορές συνεχόμενα το Κυπέλλο ΦΝΛ το 2012 και το 2013. Ήταν επίσης φιναλίστ του Κυπέλλου Ρωσίας την περίοδο 2016/2017.
Κριστίνα Πιμένοβα
Ζωή και σταδιοδρομία
Οι γονείς της Πιμένοβα είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Ρουσλάν Πίμενοφ και η Γκλικερίγια Σιρόκοβα, πρώην μοντέλο. Άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο πριν από τα τέταρτα της γενέθλια, όταν η μητέρα της έστειλε φωτογραφίες στον περιοδικό Kids. Η Πιμένοβα εργάστηκε για εταιρείες όπως οι Armani, Benetton, Burberry και Roberto Cavalli κ.α.
ΦΚ Ουράλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Κριστίνα Πιμένοβα
Ζωή και σταδιοδρομία
Το 2014, το περιοδικό Women Daily ονόμασε την Χριστίνα ως "το πιο όμορφο κορίτσι στον κόσμο".
Στη Μόσχα η Πιμένοβα ασχολήθηκε με τη ρυθμική γυμναστική, με προπονήτρια την Όλγα Κάπρανοβα. Το 2013, αγωνίστηκε σε ένα τουρνουά γυμναστικής στη Δημοκρατία του Ταταρστάν που διοργάνωσε η Αλίνα Καμπάγιεβα, κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο στην ηλικιακή της ομάδα.
Τον Απρίλιο του 2015, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο των παιδιών του περιοδικού Vogue Kids.
Αργότερα το 2015, η Πίμενοβα μετακόμισε στην Καλιφόρνια με τη μητέρα της. Ντοκιμαντέρ για την Πιμένοβα προβλήθηκε στην τηλεόραση RTL τον Οκτώβριο του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα
Αρχαίο θέατρο Ήλιδας
Το θέατρο της Ήλιδας βρίσκεται στο νομό Ηλείας, στο βορειοδυτικό μέρος της Πελοποννήσου, πάνω σε μια αρχαία αναβαθμίδα του Πηνειού ποταμού, η οποία δημιουργήθηκε για τη διευκόλυνση κατασκευής του θεἀτρου. Η θέση του αρχαίου θεάτρου εντοπίζεται στο βόρειο τμήμα της αρχαίας Αγοράς της Ήλιδας, σε μικρή απόσταση από την πόλη.
Περιγραφή μνημείου
Η ανασκαφική έρευνα έδειξε πως η πρώτη φάση του θεάτρου χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ., ενώ το θέατρο γνώρισε μετασκευές κατά τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Η λίθινη σκηνή του θεάτρου με το προσκήνιο και τα παρασκήνια αποτελούν τα παλιότερα της αρχαίας Ελλάδας, από κοινού με τα αντίστοιχα του Λυκούργειου στην Αθήνα. Στο προσκήνιο βρέθηκαν ορισμένες τάφροι και τρύπες –διάφορων διαστάσεων ακανόνιστα διατεταγμένες μεταξύ τους- η χρήση των οποίων είναι αβέβαιη. Στην πρόσοψη του προσκηνίου ήταν διακοσμημένη με ημικίονες.
Το κοίλο του ήταν χωμάτινο και η χάραξή του παρουσίαζε ιδιομορφίες, πιθανότατα εξαιτίας του εδάφους. Δεν διέθετε λίθινες κερκίδες, όμως, υπήρχε μια σειρά λίθινων εδράνων (καθίσματα) στο κατώτερο μέρος κατά μήκος των παρόδων (πλαγίων εισόδων προς το αρχαίο θέατρο, από όπου έμπαινε ο χορός στη σκηνή) με τη γνωστή δομή που έχει από την αρχαιότητα. Το σκηνικό οικοδόμημα του θεάτρου ήταν ορθογώνιο και πιθανόν διώροφο. Η πρόσβαση στα έδρανα γινόταν από τις έξι λίθινες κλίμακες, οι οποίες διαιρούσαν το κοίλο σε επτά κερκίδες.
Μία ακόμα σημαντική πληροφορία είναι η ύπαρξη αποχετευτικού συστήματος, κυρίως στα μέρη της ορχήστρας και της σκηνής για αποφυγή περιπτώσεων πλημμύρας. Ο υπόγειος αποχετευτικός αγωγός είχε τοποθετηθεί από το σημείο της ορχήστρας, κατευθυνόταν προς το ανατολικό άκρο της σκηνής και έπειτα βόρεια προς τον Πηνειό ποταμό, όπου αποχετεύονταν τα νερά.
Στα ρωμαϊκά χρόνια μερικές νέες κατασκευές προστέθηκαν στο αρχαίο θέατρο της Ήλιδας. Συγκεκριμένα, το δυτικό τμήμα της σκηνής και της παρόδου του ίδιου τμήματος τροποποιήθηκαν, οι οποίες καθιστούσαν αναγκαία την ύπαρξη ενός ακόμη αγωγού στο μπροστινό μέρος του προσκήνιου και μίας μακρόστενης δεξαμενής στα δυτικά για την περισυλλογή των υδάτων.
Ανασκαφές
Κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή δημιουργήθηκε στο χώρο του θεάτρου ένα εκτεταμένο σύστημα κατοικιών. Το θέατρο αναφέρεται από τον περιηγητή Παυσανία κατά το δεύτερο μισό του 2ου αι., όταν επισκέφθηκε την περιοχή της Ήλιδας. Έναν αιώνα αργότερα η περιοχή μετατράπηκε σε νεκροταφείο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Ιωάννης της Γαλλίας (1398-1417)
Ο Ιωάννης (31 Αυγούστου 1398 - 5 Απριλίου 1417) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν διάδοχος της Γαλλίας (1415-17) ως γιος του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Είχε τους τίτλους του δελφίνου του Βιενουά (κόμη του Αλμπόν) και του δούκα του Τουραίν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Καρόλoυ ΣT΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Κάρολος (έζησε 3 μήνες το 1386), ο Κάρολος (έζησε 3 έτη, 1392-1401) και ο Λουδοβίκος (έζησε 18 έτη και ήταν διάδοχος το διάστημα 1401-15).
Μετά το γάμο του με τη Ζακελίν, κληρονόμο του Αινώ, μεταφέρθηκε στο κάστρο Λε Κενουά (Le Quesnoy) του Αινώ, στην Αυλή της πεθεράς του Μαργαρίτας Βαλουά, κόρης του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Η Μαργαρίτα ήταν εξαδέλφη του πατέρα του. Ο γάμος ρυθμίστηκε από τον πατέρα του και τον πεθερό του για να ασφαλιστεί o Ιωάννης μακριά από τη γεμάτη δολοπλοκίες Αυλή του Παρισιού και για να εξοικειωθεί με τα εδάφη που θα κληρονομούσε η σύζυγός του.
Οικογένεια
Το 1406 νυμφεύτηκε τη Ιακωβίνη της Βαυαρίας, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Βαυαρίας, κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας, του Ζέελαντ, της Φρισίας. Στις 31 Μαΐου 1417 η Ζακελίν κληρονόμησε τις κομητείες. Αυτή παντρεύτηκε άλλους τρεις συζύγους.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Τρικυκλοβουταβενζόλιο
Το τρικυκλοβουταβενζόλιο  (αγγλικά 2,6-DiMethylNaphthalene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι αρωματικός υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C12H12. Ανήκει στα αρένια. Δομικά, αποτελείται από ένα βενζολικό δακτύλιο και τρεις (3) συμπυκνωμένους [δηλαδή με δύο (2) κοινά άτομα] κυκλοβουτενικούς δακτυλίους γύρω του. Αυτή η ένωση, καθώς και πολλές άλλες ενώσεις που είναι σχετικές με την πρωτοαναφερόμενη, έχουν μελετηθεί εργαστηριακά, επειδή συχνά εμφανίζουν ασυνήθιστες διαμορφώσεις, αλλά και επειδή παράλληλα παρουσιάζουν ασυνήθιστη χημική δραστικότητα. Τα τρικυκλοβουταβενζόλια είναι ισομερή των ραδιαλενίων και σχηματίζουν χημική ισορροπία (ισομερείωσης) με τα τελευταία.
Εκτός από το «μητρικό» τρικυκλοβουταβενζόλιο, ο όρος επεκτείνεται και σε «θυγατρικά» παράγωγα αυτού. Η «μητρική» και οι «θυγατρικές» της ενώσεις ονομάζονται ενίοτε συλλήβδην «τρικυκλοβουταβενζόλια», αρκεί να περιέχουν μια τουλάχιστο τρικυκλοβουταβενζολική ομάδα.
Παραγωγή
Το «μητρικό» τρικυκλοβουταβενζόλιο πρωτοσυνθέθηκε το 1979, μέσω της παρακάτω αναφερόμενης συνθετικής οδού:
Δομή και ιδιότητες
Αυτή η ένωση είναι σταθερή έως και τους 250 °C. Ένα πολυοξυγονο μένο τρικυκλοβουταβενζόλιο με ασυνήθιστο μήκος δεσμού 160 pm για το δεσμό που συνδέει δύο (2) από τα καρβονύλιά της, παράγεται μέσω της παρακάτω συνθετικής οδού: Ενας συνηθισμένος δεσμός αυτού του τύπου έχει μήκος μόνο 148 pm. Για σύγκριση, ο δεσμός C-C στην ισατίνη είναι 154 pm. Από την άλλη πλευρά, καμία αλλαγή δεν καταγράφεται στα μήκη των αρωματικών δεσμών.
Παρόμοια χημεία απέδωσε το τρικυκλοβουταβενζεξανόνη, που είναι «θυγατρική» εξαδύναμη κετόνη, με μοριακό τύπο C12O6, η οποία
συμβαίνει να αποτελεί ένα μυθιστορηματικό οξείδιο του άνθρακα.
Αναφορές
Κατηγορία:C12 Κατηγορία:Αρένια
Πανψηφιακός αριθμός
Ως πανψηφιακός αριθμός ονομάζεται ο φυσικός αριθμός στον οποίο περιέχονται τουλάχιστον μια φορά το κάθε ένα ψηφίο του αριθμητικού του συστήματος / αριθμητικής βάσης.
Τύπος
Ο τύπος βάσει του οποίου εξακριβώνεται με μαθηματικό τρόπο το εάν κάποιος αριθμός είναι πανψηφιακός είναι όπως παρακάτω (b = αριθμητική βάση):
Βάσεις και συστήματα
Όλοι οι αριθμοί του μοναδικού συστήματος είναι πανψηφιακοί καθώς στο σύστημα αυτό υπάρχει μονάχα ένα ψηφίο. Στο δυαδικό σύστημα όλοι οι ακέραιοι είναι πανψηφιακοί εκτός απο το 0 και τους αριθμούς της μορφής 2^n - 1 (πρώτοι αριθμοί Μερσέν). Όσο πιο μεγάλη η αριθμητική βάση, τόσο περισσότερο σπανίζουν οι πανψηφιακοί αριθμοί.
Κανένας από τους αριθμούς του δεκαδικού συστήματος δεν μπορεί να είναι πρώτος αριθμός εάν δεν διαθέτει πλεονάζοντα ψηφία. Ο πρώτος πανψηφιακός δεκαδικός πρώτος αριθμός είναι ο 10123457689. Η ίδια συνθήκη ισχύει έτσι ώστε κάποιος πανψηφιακός αριθμός να είναι και παλινδρομικός αριθμός.
Ακολουθία
Οι πρώτοι 10 πανψηφιακοί αριθμοί στην βάση 10 είναι οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Βασίλειο του Μιθ
Το Μιθ (αγγλικά:, παλαιά ιρλανδικά: Mide, , προφέρεται Mí στα σύγχρονα ιρλανδικά) ήταν βασίλειο στην Ιρλανδία για πάνω από 1000 χρόνια. Η ονομασία του σημαίνει «μεσαίο», που υποδηλώνει τη θέση τους στη μέση της νήσου.
Στο απόγειό του, περιλάμβανε όλη την κομητεία Μιθ (η οποία πήρε την ονομασία της από το βασίλειο), όλο το Γουεστμίθ και τμήματα του Κάβαν, του Δουβλίνου, του Κίλνταϊρ, του Λόνγκφορντ, του Λουθ και του Όφαλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιρλανδίας
Μάνστερ
Παραπομπές
Μανστερ
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Ο Λουδοβίκος (22 Ιανουαρίου 1397 - 18 Δεκεμβρίου 1415) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν διάδοχος της Γαλλίας ως γιος του Καρόλου ΣΤ΄. Είχε τον τίτλο του δελφίνου του Βιενουά (κόμη του Αλμπόν) και του δούκα του Γκυγιέν (Ακουιτανίας).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Στεφάνου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Οτέλ Σαιν-Πολ στο Παρίσι και βαπτίσθηκε την επόμενη ημέρα από τον αρχιεπίσκοπο του Βιέν. Ένας από τους τρεις αναδόχους του ήταν ο θείος του Λουδοβίκος Α΄ δούκας της Ορλεάνης.
Στην κατοικία της μητέρας του
Το 1401 απεβίωσε τριών ετών ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος, οπότε ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος και κληρονόμησε το Δελφινάτο. Την επόμενη ημέρα ο πατέρας του τον περιέβαλε με το αξίωμα του δούκα του Γκυγιέν (Ακουιτανίας), πράγμα που τον ενέταξε στους τιτλούχους της χώρας. Αρχικά τα έσοδα της επαρχίας πήγαιναν στο θησαυροφυλάκιο της μητέρας του. Τα έσοδα επιβλεπόταν από τον μεγάλο θείο του Ιωάννη του Μπερύ υποδιοικητή του Λανγκεντόκ. Το 1403 αρραβωνιάστηκε τη μνηστή του αποβιώσαντος αδελφού του Καρόλου, κόρη του Ιωάννη Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Αυτό δυσαρέστησε τον δούκα της Ορλεάνης, που ήλπιζε η κόρη του να γίνει μνηστή του διαδόχου. Όταν ο Λουδοβίκος έγινε 8 ετών, απέκτησε δική του κατοικία (hôtel) και θησαυροφυλάκιο.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Η Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας (Ισπανικά: Infanta Pilar de España, 30 Ιουλίου 1936 - 8 Ιανουαρίου 2020) ήταν το πρώτο παιδί και κόρη του Ινφάντε Χουάν, Κόμη της Βαρκελώνης και της Πριγκίπισσας Μαρία δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Στη δική του κατοικία
Το 1403 αποφασίστηκε η αδελφή του Μιχαέλα να παντρευτεί τον Φίλιππο Βαλουά κόμη του Χαρολαί (μετέπειτα δούκα της Βουργουνδίας), αδελφό της Μαργαρίτας. Επειδή ο Λουδοβίκος και η Μαργαρίτα ήταν δεύτερα εξαδέλφια και ο γάμος απαγορευόταν, περίμεναν την παπική έγκριση και ο γάμος έγινε το 1404 στη Νοτρ-Νταμ του Παρισιού.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Πρώιμα χρόνια και οικογένεια
Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1936 στις Κάννες. Ήταν η πρωτότοκη κόρη του Ινφάντε Χουάν, Κόμη της Βαρκελώνης και της Πριγκίπισσας Μαρία δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Έχει τρία μικρότερα αδέλφια τον πρώην βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄, την Ινφάντα Μαργαρίτα, Δούκισσα της Σόρια και τον Ινφάντε Αλφόνσο της Ισπανίας (1941-1956). Πέρασε τα πρώτα της χρόνια στην εξορία μαζί με την βασιλική οικογένεια στο Εστορίλ της Πορτογαλίας.
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Στη δική του κατοικία
Ο πατέρας του υπέφερε από αυξανόμενη παράνοια και η επιρροή στον Λουδοβίκο από τις αντίπαλες μερίδες ήταν σημαντική για την πολιτική. Το 1404 ο πεθερός του Ιωάννης Α΄ έγινε δούκας της Βουργουνδίας. Το επόμενο έτος ο δούκας της Ορλεάνης και η βασίλισσα Ισαβέλλα θέλησαν να τον αποσπάσουν από την επιρροή του ΙωάννηΑ΄ : όταν ο βασιλιάς κάλεσε τον δούκα της Βουργουνδίας στο Παρίσι, εκείνοι έφυγαν και πήραν κρυφά μαζί τους τον Λουδοβίκο, που ήταν άρρωστος και τον μετέφεραν με φορείο. Ωστόσο ανακαλύφθηκε και ο Ιωάννης Α΄ και ο γιος του Φίλιππος τον μετέφεραν πίσω στο Λούβρο. Ο δούκας της Βουργουνδίας έβαλε έμπιστούς του για καγκελάριο και επιστάτη του οίκου (maître d'hôtel) του Λουδοβίκου, ενώ ο δούκας της Ορλεάνης έβαλε δικό του άτομο ως οικονόμο του διαδόχου. Ο καθένας προσπαθούσε να κάνει τον Λουδοβίκο να αγοράζει από τους δικούς του προμηθευτές.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Πρώιμα χρόνια και οικογένεια
Το 1962 έγινε παράνυφος στον γάμο του αδελφού της Πρίγκιπα Χουάν Κάρλος της Ισπανίας και της Πριγκίπισσας Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας στην Αθήνα.
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Ο εμφύλιος πόλεμος και το τέλος
Το 1407 ο δούκας της Ορλεάνης δολοφονήθηκε· οι Αρμανιάκ εναντιώθηκαν στην αυξανόμενη επιρροή της Βουργουνδίας. Ο διάδοχος παρενέβη για να ειρηνεύσει τις δύο μερίδες το 1409, το 1410 και το 1412. Το 1413 εξεγέρθηκαν οι Καμποσιέν και ο Ιωάννης Α΄ κυριάρχησε στην Αυλή του διαδόχου, όπου έβαλε δικό του θησαυροφύλακα. Μετά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Παρίσι, καθώς κυριάρχησαν οι Αρμανιάκ. Ο Λουδοβίκος δεν συμμετείχε στη μάχη του Αζενκούρ το 1415 και απεβίωσε το ίδιο έτος, μάλλον από δυσεντερία.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Πρώιμα χρόνια και οικογένεια
Η Ινφάντα Πιλάρ χρειάστηκε να παραιτηθεί από τα διαδοχικά δικαιώματά της στο ισπανικό θρόνο για να παντρευτεί έναν κοινό θνητό, όπως ορίζεται στην Πρακτική Εκκαθάριση του Καρόλου Γ΄, για γάμους μελών της βασιλικής οικογένειας.
Η Ινφάντα Πιλάρ παντρεύτηκε τον Δον Λουίς Γκόμεθ-Αθέμπο, Υποκόμη του δε λα Τόρρε, Άρχοντα της Ισπανίας (1933-1991), στις 5 Μαΐου 1967 στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Μαζί απέκτησαν τέσσερις γιους και μια κόρη:
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Στη λογοτεχνία
Ο Λουδοβίκος είναι μάλλον ο αυθεντικός παραλήπτης του Ημερολογίου Σατωρού. Η Κριστίν ντε Πιζάν έγραψε γι' αυτόν το Βιβλίο φύλαξης του σώματος (1406-07) και το Βιβλίο της ειρήνης (1412-13) ως οδηγίες προς τον νεαρό ηγεμόνα. Είναι ο δελφίνος του θεατρικού έργου Ερρίκος Ε΄ του Σαίξπηρ.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Πρώιμα χρόνια και οικογένεια
Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 2020 στο Διεθνής Νοσοκομείο Ρουμπέρ σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο του Αγίου Ισιδώρου.
Λουδοβίκος του Γκυγιέν
Οικογένεια
Το 1403 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Τιμητικές διακρίσεις
Ισπανικές
Κόνοτ
Το Kόνοτ (ιρλανδικά: Cúige Chonnacht, αγγλικά: Connacht, ) είναι μια από τις επαρχίες της Ιρλανδίας που βρίσκεται στα δυτικά της χώρας. Μέχρι τον 9ο αιώνα αποτελούνταν από πολλά ανεξάρτητα σημαντικά βασίλεια (Λουίγκν, Ούι Μάιν και Ιάταρ Κόνναχτ).
Ινφάντα Πιλάρ της Ισπανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κόνοτ
Η επαρχία Kόνοτ έχει το μεγαλύτερο αριθμό ομιλητών της ιρλανδικής γλώσσας μεταξύ 5-10% (40.000-55.000) του πληθυσμού. Υπάρχουν περιοχές ιρλανδόφωνων (Gaeltacht) στις επαρχίες Γκάλγουεϊ και Μέιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιρλανδίας
Ατμοκίνητος αερομεταφορέας
thumb|Ο Ατμοκίνητος Αερομεταφορέας του Χένσον του 1843 (φανταστική απεικόνιση για διαφήμιση). thumb|[[Σχέδιο ευρεσιτεχνίας του Ατμοκίνητου Αερομεταφορέα του Χένσον του 1843]] thumb|Αναπαράσταση του Ατμοκίνητου Αερομεταφορέα thumb|Ο Ουίλλιαμ Σάμιουελ Χένσον (1812–1888) thumb|Η ιπτάμενη μηχανή του Τζον Στρινγκφέλοου στο [[Μουσείο Επιστημών του Λονίδνου]] Ο ατμοκίνητος αερομεταφορέας (aerial steam carriage), η αλλιώς Ariel, ήταν ιπτάμενη μηχανή που έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1842 και είχε σκοπό να μεταφέρει επιβάτες δια μέσω του αέρα. Πρακτικά, δεν είχε την δυνατότητα να πετάξει, μιας και η ισχύς των κινητήρων δεν επαρκούσε για να σηκώσει την βαριά ατμομηχανή του στον αέρα. Ένα μοντέλο με μεγαλύτερη επιτυχία κατασκευάστηκε το 1848. Το μοντέλο αυτό μπόρεσε να πετάξει σε μικρή απόσταση εντός ενός υπόστεγου. Ο ατμοκίνητος αερομεταφορέας ήταν σημαντικός μιας και σηματοδότησε την μετάβαση από τον πειραματισμό με τα ανεμόπτερα στον πειραματισμό της μηχανοκίνητης πτήσης.
Λεπτομέρειες
Το Ariel θα ήταν μονοπλάνο με άνοιγμα φτερών 46 μέτρων (150 πόδια), βάρους 1.400 κιλών (3.000 λίβρες), ενώ θα τροφοδοτούνταν από ειδικά σχεδιασμένες ατμομηχανές ισχύος 50 HP. Το εμβαδό των πτερύγων θα κάλυπτε χώρο 420 τ.μ, (4.500 τετ. πόδια), και η ουρά 140 τ.μ. (1.500 τετ. πόδια), αποδίδοντας χαμηλό φορτίο στις πτέρυγες. Οι εφευρέτες ήλπιζαν πως το Ariel θα πετύχαινε ταχύτητα 22 χλμ/ω (50 μιλ/ω), και θα μετέφερε 10–12 επιβάτες σε απόσταση έως 1.600 χλμ (1.000 μίλ.). Το σχέδιο προέβλεπε την απογείωση του από κεκλιμένη ράμπα. Το σύστημα προσγείωσης περιλάμβανε τρεις τροχούς.
Βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 9478
Οι Ουίλλιαμ Σάμιουελ Χένσον (1812–1888) και Τζον Στρινγκφέλοου (1799–1883) έλαβαν το Βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 9478 το 1842. Προκειμένου η παρακάτω περιγραφή να γίνει σαφής, θα εξηγήσω σύντομα την αρχή πάνω στην οποία κατασκευάζεται η μηχανή. Αν οποιοδήποτε ελαφρύ και επίπεδο ή σχεδόν επίπεδο αντικείμενο προβάλλεται ή ρίπτεται ακτινικά σε μια ελαφρώς κεκλιμένη θέση, αυτό προκαλεί την άνοδό του στον αέρα μέχρι να εξαντληθεί η εξηρτημένη δύναμη, όταν το αντικείμενο που ρίπτεται ή προβάλλεται έτσι θα κατέλθει. Και θα γίνει εύκολα κατανοητό ότι εάν το αντικείμενο που προβάλλεται ή ρίπτεται έχει από μόνο του μια συνεχή δύναμη ή δύναμη ίση με εκείνη που χρησιμοποιείται στη ρίψη ή προβολή αυτού, το αντικείμενο θα συνεχίσει να ανεβαίνει όσο το εμπρόσθιο μέρος της επιφάνειας ήταν προς τα πάνω σε σχέση με το τμήμα παρεμπόδισης, και ότι ένα τέτοιο αντικείμενο, όταν η δύναμη σταματήσει ή όταν η κλίση αναστραφεί, θα κατέλθει με τη βαρύτητα που υποβοηθήθηκε από τη δύναμη της ισχύος που περιέχεται στο αντικείμενο, αν συνεχιζόταν η ισχύς, μιμούμενη έτσι το πέταγμα ενός πουλιού. Τώρα, το πρώτο μέρος της εφεύρεσής μου αποτελείται από μια συσκευή κατασκευασμένη έτσι ώστε να προσφέρει μια πολύ εκτεταμένη επιφάνεια ή ένα επίπεδο ελαφριάς αλλά ισχυρής κατασκευής, το οποίο θα έχει την ίδια σχέση με τον γενικό μηχανισμό που έχουν τα εκτεταμένα φτερά ενός πουλιού προς το σώμα όταν ένα πουλί πετά στον αέρα. Αλλά στη θέση της κίνησης ή της δύναμης για την περαιτέρω πρόοδο που επιτυγχάνεται με την κίνηση της εκτεταμένης επιφάνειας ή του επιπέδου, όπως συμβαίνει με τα φτερά των πτηνών, εφαρμόζω κατάλληλους τροχίσκους ή άλλες κατάλληλες μηχανικές έλικες που κινούνται από ατμομηχανή ή άλλο επαρκώς ελαφρό κινητήρα, ώστε να αποκτήσει την απαιτούμενη ισχύ για μετακίνηση προς τα εμπρός στο επίπεδο ή στην εκτεταμένη επιφάνεια. Και προκειμένου να υπάρχει έλεγχος προς την κατεύθυνση προς τα άνω και προς τα κάτω μιας τέτοιας μηχανής, εφαρμόζω μία ουρά στην εκτεταμένη επιφάνεια η οποία μπορεί να είναι κεκλιμένη ή ανυψωμένη, έτσι ώστε όταν η ισχύς ενεργεί για να ωθήσει τη μηχανή, με κλίση της ουράς προς τα πάνω, η αντίσταση που προσφέρεται από τον αέρα θα προκαλέσει την άνοδο του μηχανήματος στον αέρα. Και αντίθετα, όταν η κλίση της ουράς αντιστραφεί, η μηχανή θα προωθηθεί αμέσως προς τα κάτω και θα περάσει από ένα επίπεδο λίγο-πολύ κεκλιμένο προς τον ορίζοντα καθώς η κλίση της ουράς είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη. Και για να οδηγήσω το μηχάνημα ως προς την πλευρική κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει, εφαρμόζω ένα κατακόρυφο πηδάλιο ή δεύτερη ουρά και, ανάλογα με την κλίση προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση, θα είναι και η κατεύθυνση της μηχανής.
Aerial Transit Company
Οι Ουίλλιαμ Σάμιουελ Χένσον, Τζον Στρινγκφέλοου, Φρέντερικ Μάριοτ και Ντ. Ε. Κολομπάιν, ίδρυσαν την εταιρεία "Aerial Transit Company" (Εταιρεία Αερομεταφορών) το 1843 στην Αγγλία, με σκοπό να συλλέξουν χρήματα για την κατασκευή της ιπτάμενης μηχανής. Ο Χένσον κατασκεύασε μοντέλο κλίμακας του σχεδίου του, το οποίο πραγματοποίησε σύντομο άλμα ή αναπήδησε από το σύρμα-οδηγό του. Έγιναν προσπάθειες ώστε το μικρό μοντέλο να πετάξει, όπως και για ένα μεγαλύτερο μοντέλο με άνοιγμα φτερών 6,1 μέτρων (20 πόδια), το 1844 και το 1847 αντίστοιχα, χωρίς όμως επιτυχία.
Η εταιρεία σχεδίαζε «να μεταφέρει επιστολές, αγαθά και επιβάτες μέσω του αέρα», σύμφωνα με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
Σε μια προσπάθεια προσέλκυσης επενδυτών και υποστηρικτών στο Κοινοβούλιο, η εταιρεία πραγματοποίησε ευρεία δημόσια εκστρατεία χρησιμοποιώντας εικόνες του Ariel σε εξωτικές τοποθεσίες. Ωστόσο, η απόπειρα αυτή δεν είχε επιτυχία. Υπήρξε φημολογία στον τύπο σχετικά με το αν το Ariel ήταν απάτη ή όχι.