cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΦΚ Ντιναμό Μπρεστ
Υποστηρικτές
Ο πρώτος οργανωμένος σύνδεσμος φιλάθλων δημιουργήθηκε την 1η Αυγούστου 1998 και η βάση με ανεμιστήρες μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 200 με 500 οπαδούς. Το 2008 δημιουργήθηκε σύνδεσμος οπαδών. Οι οπαδοί αποκαλούνται Κυανόλευκοι Διάβολοι. Είναι πολιτικά δεξιοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λευκορωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:ΦΚ Ντιναμό Μπρεστ
Ιβάν Ασέν Ε΄
Ο Ιβάν Ασέν Ε΄, (Иван Асен V, απεβ. 1388) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιβάν-Αλεξάνδρου της Βουλγαρίας και της δεύτερης συζύγου του Σάρας (Θεοδώρας). Μάλλον έλαβε το όνομα του μεγαλύτερου αδελφού του Ιβάν Ασέν Δ΄, που είχε αποβιώσει το 1349 στη μάχη εναντίον των Οθωμανών, κοντά στο Ιχτίμαν ή τη Σόφια.
Ο πατέρας του βασίλευσε το διάστημα 1331-71. Μαζί με αυτόν και τον μικρότερο αδελφό του Ιβάν Σισμάν, ο Ιβάν-Ασέν προήδρευσε στις εκκλησιαστικές συνόδους στο Τάρνοβο, που έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του 1360.
Στην επιτύμβια επιγραφή του που παραγγέλθηκε από την Κυρά Μαρία -σύζυγο του Ιβάν-Σισμάν- είναι γραμμένο, ότι ετάφη το 1388, αφού σκοτώθηκε από τους Τούρκους. Εκεί αναφέρεται, πως ήταν σε κίνδυνο "να εκπέσει από τη χάρη της πίστης", που σημαίνει μάλλον, ότι ως αιχμάλωτο τον δελέασαν με το να μεταστραφεί στο Ισλάμ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Ράγκμπι γιούνιον
Το ράγκμπι γιούνιον (αγγλικά: rugby union) ή απλά ράγκμπι, είναι ένα ομαδικό άθλημα επαφής που προήλθε από την Αγγλία κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Ως μία από τις δύο μορφές του ράγκμπι, βασίζεται στο τρέξιμο με τη μπαλα στο χέρι. Στην πιο κοινή του μορφή, είναι ένα παιχνίδι ανάμεσα σε δύο ομάδες των 15 παικτών που χρησιμοποιούν μία μπάλα οβάλ σχήματος σε ένα ορθογώνιο γήπεδο με τέρματα σχήματος «H» σε κάθε γραμμή αγγίγματος.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι, η οποία ιδρύθηκε αρχικά ως Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο Ράγκμπι (IRFB) και από το 1998 έως το 2014 ονομαζόταν Διεθνές Συμβούλιο Ράγκμπι (IRB), αποτελεί την ύψιστη διοικητική αρχή για το άθλημα του ράγκμπι γιούνιον από το 1886. Το ράγκμπι γιούνιον εξαπλώθηκε από τις βρετανικές νήσους της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, προς τις χώρες που συνδέονταν με τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Οι πρώτες χώρες που υποστήριξαν το άθλημα ήταν η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Νότια Αφρική και η Γαλλία. Οι χώρες που έχουν υιοθετήσει το ράγκμπι γιούνιον ως de facto εθνικό άθλημα είναι τα Φίτζι, η Γεωργία, η Μαδαγασκάρη, η Νέα Ζηλανδία, η Σαμόα, η Τόνγκα και η Ουαλία. Το ράγκμπι γιούνιον παίζεται σε περισσότερες από 100 χώρες σε έξι ηπείρους. Υπάρχουν 101 τακτικά μέλη και 18 συνδεδεμένα μέλη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι.
Μεγάλες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνουν την Αγγλική Πρέμιερσιπ, την Τοπ Κατόρζ στη Γαλλία, το Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα στη Νέα Ζηλανδία και το Κύπελλο Κάρι στη Νότια Αφρική. Άλλες διακρατικές διοργανώσεις είναι το Προ12, με τη συμμετοχή της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Σκωτίας και της Ουαλίας, το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών Ράγκμπι, με τη συμμετοχή των κορυφαίων ευρωπαϊκών ομάδων από τις αντίστοιχες εγχώριες διοργανώσεις τους και το Σούπερ Ράγκμπι, με τη συμμετοχή συλλόγων από την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νότια Αφρική, την Αργεντινή και την Ιαπωνία.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
Ιβάν Ασέν Δ΄
O Ιβάν Ασέν Δ΄, (Иван Асен ΙV, π. 1326 - 1349) από τον Οίκο του Σρατσίμιρ ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιβάν-Αλεξάνδρου και της πρώτης συζύγου του Θεοδώρας, κόρης του Μπασάραμπ Α΄ βοεβόδα της Βλαχίας.
Λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Το 1349 αυτός και ο στρατός τού πατέρα του αντιμετώπισε μία μεγάλη στρατιωτική δύναμη 20.000 Οθωμανών υπό τις διαταγές του Σουλεϊμάν, πρωτότοκου γιου του Ορχάν. Η άγρια συμπλοκή μεταξύ των δύο στρατών έλαβε μέρος στη περιοχή γύρω από τη Σόφια. Σύμφωνα με το Ανώνυμο Βουλγαρικό χρονικό "οι Τούρκοι σκότωσαν τον Ιβάν-Ασέν και έναν μεγάλο αριθμό Βουλγάρων"· σύμφωνα με Οθωμανικά χρονικά "πολλοί γενίτσαροι απωλέσθηκαν" στη μάχη. Αυτό δείχνει, ότι η μάχη προξένησε πολλά θύματα και από τις δύο πλευρές και πως ο Ιβάν-Ασέν έπεσε πολεμώντας γενναία για τη χώρα του. Φαίνεται πως παρά τις μεγάλες απώλειες, οι Βούλγαροι απώθησαν τον εχθρό, καθώς η επόμενη καταγεγραμμένη Οθωμανική εισβολή συνέβη 6 έτη μετά, το 1355 στη μάχη του Ιχτίμαν. Εκεί οι Τούρκοι σκότωσαν τον διάδοχο Μιχαήλ Ασέν Δ΄, μεγαλύτερο αδελφό του Ιβάν-Ασέν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της Βλαχίας και απέκτησε δύο κόρες.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Αλίκη του Ηνωμένου Βασιλείου
Πρώιμα χρόνια
left|thumb|Οι πριγκίπισσες Βικτωρία και Αλίκη τη δεκαετία του 1850. Η Αλίκη Ματθίλδη Μαρία γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1843 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και βαπτίσθηκε στις 2 Ιουνίου 1843 από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Ουίλλιαμ Χάουλεϋ. Ανάδοχοί της ήταν ο Ερνέστος Αύγουστος Α΄ του Αννοβέρου, η Θεοδώρα του Λάινινγκεν, ο Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και η Σοφία, Δούκισσα του Γκλώστερ. Έλαβε το όνομα Αλίκη προς τιμήν του πρώην πρωθυπουργού και φίλου της μητέρας της Λόρδου Μέλμπορν, ο οποίος είχε πει ότι είναι το αγαπημένο του όνομα.
Η Αλίκη πέρασε τα πρώτα της παιδικά χρόνια κοντά στους γονείς και τα αδέλφια της, διαμένοντας στις διάφορες βρετανικές βασιλικές κατοικίες. Είχε στενή σχέση με τα μεγαλύτερα αδέλφια της, Βικτωρία και Αλβέρτο Εδουάρδο. Η εκπαίδευσή της περιλάμβανε πρακτικές δραστηριότητες, όπως δημιουργία κεντημάτων και ξυλόγλυπτων, καθώς και εκμάθηση γαλλικών και γερμανικών. Ήταν στο πλευρό της εκ μητρός γιαγιάς της, Δούκισσας του Κεντ, κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της και, μετά το θάνατό της το 1861, στάθηκε στο πλευρό της μητέρας της. Λίγους μήνες μετά, όταν ο πατέρας της, Αλβέρτος, διαγνώστηκε με τυφοειδή πυρετό τον Δεκέμβριο 1861 η Αλίκη τον φρόντιζε μέχρι το θάνατό του στις 14 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Μετά το θάνατό του, η βασίλισσα Βικτωρία εισήλθε σε μια περίοδο έντονου πένθους και η Αλίκη πέρασε τους επόμενους έξι μήνες ενεργώντας ως ανεπίσημη γραμματέας της μητέρας της μαζί με τη νεότερη αδελφή της, Λουίζα. Την 1η Ιουλίου 1862, κι ενώ η βασιλική οικογένεια ήταν ακόμα σε πένθος, η Αλίκη παντρεύτηκε τον ανήλικο Γερμανό πρίγκιπα Λουδοβίκο της Έσσης, διάδοχο του Μεγάλου Δουκάτου της Έσσης. Η τελετή που διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών στην Οικία Όσμπορν της Νήσου Ουάιτ, περιγράφηκε από τη Βικτωρία ότι έμοιαζε περισσότερο σαν κηδεία αντί για γάμο.
Η Αλίκη υπήρξε προστάτης των γυναικών και έδειξε ενδιαφέρον για τη νοσηλευτική, και ιδιαίτερα για το έργο της Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ. Όταν η Έσση ενεπλάκη στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο, η Αλίκη αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου της στη διαχείριση των νοσοκομείων.
Το 1873 ο μικρότερος γιος της Φρειδερίκος, γνωστός στην οικογένεια ως Φρίττι, ο οποίος έπασχε από αιμορροφιλία, πέθανε από αιμορραγία μετά από πτώση από παράθυρο. Το 1877 η Αλίκη έγινε Μεγάλη Δούκισσα μετά την άνοδο του συζύγου της στο Δουκάτο της Έσσης. Το Νοέμβριο του 1878, η διφθερίτιδα μόλυνε την αυλή της Έσσης. Το μικρότερο παιδί της, η Μαρία, πέθανε στις 16 Νοεμβρίου, ενώ τα υπόλοιπα παιδιά ανέρρωσαν. Η ίδια η Αλίκη απεβίωσε το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 1878, ακριβώς δεκαεπτά χρόνια μετά το θάνατο του πατέρα της, σε ηλικία 35 ετών. Ήταν το πρώτο από τα τρία παιδιά της Βικτωρίας που πέθαναν πριν από εκείνη. Ενταφιάστηκε στις 18 Δεκεμβρίου στο Μεγάλο Δουκικό Μαυσωλείο του Ρόζενχοε, έξω από το Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Η Αλίκη και ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης απέκτησαν πέντε κόρες και δυο γιους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Μεγάλες δούκισσες της Έσσης
Βραβεία Γκράμι του 2013
Η 56η ετήσια απονομή των Βραβεία Γκράμι έλαβε χώρα στο Στέιπλς Σέντερ του Λος Άντζελες στις 26 Ιανουαρίου 2014. Η απονομή μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το CBS και παρουσιαστής για τρίτη φορά ήταν ο LL Cool J. Η Κάρολ Κινγκ τιμήθηκε ως MusiCares Person of the Year στις 24 Ιανουαρίου, λίγες ημέρες πριν την απονομή.
Παρουσιαστές
Παρουσίασαν τα βραβεία οι:
Ειδικά τιμητικά βραβεία
Κάρολ Κινγκ
Γενική κατηγορία
Random Access Memories – Daft Punk
Ροκ
"Radioactive " – Imagine Dragons
American Roots
The Goat Rodeo Sessions – Yo-Yo Ma, Στούαρτ Ντάνκαν, Έντγκαρ Μέγιερ & Κρις Θάιλ
Σύνθεση/Ενορχήστρωση
"Mozart Goes Dancing"
"How About You"
"City Of Roses"
Παραγωγή, χώρος μη κλασικής μουσικής
The Goat Rodeo Sessions
Νταν Όερμπαχ
"Promises " (Skrillex & Nero Remix)
Παραγωγή, ήχος Surround
Modern Cool
Παραγωγή, χώρος κλασικής μουσικής
Βραβείο μηχανικού. (Το όνομα του καλλιτέχνη εμφανίζεται σε παρένθεση.) 'Life & Breath - Choral Works By René Clausen''
Βραβείο του παραγωγού. (Σε παρένθεση τα ονόματα των καλλιτεχνών) Μπλάντον Αλσπάου
Κλασική μουσική
"Life & Breath – Choral Works By René Clausen"
"Meanwhile" – Eighth Blackbird
"Poèmes"
Penderecki: Fonogrammi, Horn Concerto,  Partita,  The Awakening Of Jacob Anaklasis
"Meanwhile - Incidental Music To Imaginary Puppet Plays"
Βιντεοκλίπ
"We Found Love " – Ριάννα featuring Κάλβιν Χάρις
'Big Easy Express'' - Mumford & Sons, Έντουαρντ Σαρπ, Magnetic Zeros & Old Crow Medicine Show
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου ιδρύθηκε το 1919 στη Σμύρνη και ήταν από τα πρώτα στον Ελλαδικό χώρο. Σήμερα, η ομάδα μπάσκετ της Νέας Σμύρνης είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους φιλάθλους του Πανιωνίου. Χρώματα της ομάδας είναι το κυανό και το κόκκινο.
Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Σμύρνης, χωρητικότητας περίπου 1.800 θεατών, το οποίο βρίσκεται σε διαδικασία κατεδάφισης προκειμένου στη θέση του να ανεγερθεί νέο γήπεδο. Από το 2020 η ομάδα έχει ως προσωρινή έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο <<Ανδρέας Βαρίκας>>, χωρητικότητας 346 θεατών το οποίο αποτελεί μόνιμη έδρα των ακαδημιών. .Φέτος,αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Β'Εθνικής.
Ως το 1940
Το 1918-1919, όταν ακόμα ο Πανιώνιος βρισκόταν στη Σμύρνη, πρωτοστατεί στη διάδοση του μπάσκετ. Το Μάρτιο του 1919 ο πρόεδρος Δημήτριος Δάλλας ιδρύει τμήμα μπάσκετ, στο οποίο ως τα τέλη του έτους μετείχαν ενεργά 78 αθλητές. Σε ένα πρώτο τουρνουά που διοργάνωσε ο σύλλογος το 1920 στην προκυμαία της Σμύρνης με τη συμμετοχή άλλων δύο ομάδων από τη Σμύρνη και δύο ομάδων του Ελληνικού Στρατού ο Πανιώνιος αναδείχθηκε νικητής, με καλύτερο παίκτη τον πολυσύνθετο αθλητή Δημητρό Καραμπάτη. Το τουρνουά αυτό θεωρείται η πρώτη επίσημη διοργάνωση μπάσκετ στον ελληνικό χώρο.
Στην Αθήνα το 1924 ο σύλλογος αναδημιουργεί το τμήμα μπάσκετ. Το 1925, με πρωτοβουλία του Δ. Δάλλα, διοργανώνει εφηβικό τουρνουά μεταξύ σχολείων και σωματείων, με τη συμμετοχή 35 ομάδων, το οποίο καθιερώνεται και συνεχίζεται ως το 1950. Μάλιστα, στη διοργάνωση συμμετείχαν και ομάδες κοριτσιών κάτι πρωτοποριακό για την εποχή. Οι αγώνες γίνονται στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, που αποτελεί την έδρα του συλλόγου από το 1922 ως το 1940. Ουσιαστικά ο Πανιώνιος είναι εκείνος που καθιέρωσε το Καλλιμάρμαρο ως γήπεδο καλαθοσφαίρισης, ένα χώρο ο οποίος μεταπολεμικά αποτέλεσε την καρδιά του ελληνικού μπάσκετ.
Το 1927-28 ο Πανιώνιος συμμετέχει στο πρώτο ανεπίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα, το οποίο διοργάνωσαν επτά σύλλογοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, με νικητή τον Ηρακλή καθώς και στα επόμενα δύο (1928-29, 1929-30), τερματίζοντας στην 7η, 6η και 4η θέση αντίστοιχα. Το 1929 ο ΣΕΓΑΣ θέτει το άθλημα υπό την αιγίδα του και δημιουργεί "Τεχνική Επιτροπή Αθλοπαιδιών" (Τ.Ε.Α.), στην οποία μετέχει και ο γεν. γραμματέας του Πανιωνίου, ο Νίκος Λωρέντης. Στο Α΄ περιφερειακό πρωτάθλημα Αθηνών (1929), μετέχουν οκτώ ομάδες και ο σύλλογος τερματίζει τέταρτος.
Το 1930, στο Α΄ επίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα, που διοργανώνει η Τ.Ε.Α. του ΣΕΓΑΣ στη Θεσσαλονίκη, τερματίζει στην 4η θέση με παίκτες τους: Κοκκίνη, Δημητριάδη, Καμιζούλη, Βιδωρή, Κτενά, Βάσση, Χριστοδούλου. Συμμετοχή της ομάδας μπάσκετ στο πρωτάθλημα αναφέρεται όλα τα έτη από το 1932 ως το 1939. Μάλιστα, στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς του 1936-37 πέτυχε ανεπανάληπτη νίκη επί του Πανεπιστημίου Αθηνών με 41-0! Τις σεζόν 1934-35 και 1938-39 προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος, τερματίζοντας στην 3η και 5η θέση αντίστοιχα.
Ως σπουδαιότερος καλαθοσφαιριστής της ομάδας κατά την προπολεμική περίοδο σημειώνεται ο Σπύρος Καμιζούλης. Στον πρώτο αγώνα της Εθνική Ελλάδος στις 25-6-1936 με την Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη συμμετείχε και ο παίκτης του Πανιωνίου Βασίλης Βάσσης. Στο δεύτερο αγώνα της Εθνικής στις 20-4-1940 με την Αίγυπτο στο Κάιρο μετείχαν τρεις παίκτες του συλλόγου, οι: Λευτέρης Χατζηδάκης, Δημήτρης Δημητριάδης και Μάριος Δημάδης. Άλλοι παίκτες της προπολεμικής ομάδας ήσαν οι: Γιώργος Ρουσόπουλος, Κ. Βαλσαμάκης, Ιωάννης Σκορδίλης, Κ. Λάμπρου, Στεφανίδης, Παπαδόπουλος. Προπονητής ήταν ο Νικ. Καραβιάς. Παράλληλα, υπήρχαν ομάδες νέων και παίδων.
Μεταπολεμική περίοδος
Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια το τμήμα μπάσκετ είχε αξιοπρόσεκτη παρουσία αλλά χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις. Τη φανέλα του συλλόγου φόρεσαν ορισμένοι σπουδαίοι καλαθοσφαιριστές, όπως: Φαίδων Ματθαίου, Πέππας, Φιλιππάκης, Λάνθιμος, Λούλας, Καράλης, Μπαβέας, Μοσχούδης, Πεντζαρόπουλος, Μαστρογιάννης, Σκορδίλης, Λάμπρου, Στεφανάκης, Παπακυριακού, Ψηνάκης, Φρατζής, Παπαϊωάννου, Αποστολίδης, αδερφοί Πιπερίδη, Πανάς, Τσαμπαρλής, Τζανανδρέας, Κουτσούκος, Παναγιωτόπουλος κ.ά.
Πάντως, ως τα τέλη της δεκαετίας του '60 ο σύλλογος αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Αθηνών. Δεν αξιώθηκε να παίξει στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ούτε συμπεριλήφθηκε στην Α΄ Εθνική που δημιουργήθηκε το 1963. Το 1967 ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική, στην οποία αγωνίζεται για τέσσερις περιόδους, χωρίς ιδαίτερη διάκριση ως το 1971 που υποβιβάζεται.
Μετατροπή σε ΤΑΚ και ΚΑΕ
thumb|200px|Το παλιό έμβλημα του ΤΑΚ Πανιώνιος ως το 2007. Το 1999 το ανδρικό τμήμα μπάσκετ μετατράπηκε σε επαγγελματικό "Τμήμα Αμοιβόμενων Καλαθοσφαιριστών" (Τ.Α.Κ.) και στη συνέχεια σε "Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία" (ΚΑΕ). Το 2003 πήρε τη σημερινή εταιρική μορφή "Πανιώνιος ΚΑΕ". Τέθηκαν καθαρά επαγγελματικές βάσεις και την επόμενη δεκαετία κατάφερε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα. Με την ανάληψη της προεδρίας και των μετοχών της ΚΑΕ από τον Ηλία Λιανό, τέθηκαν υψηλότεροι στόχοι. Η ομάδα μετέφερε την έδρα της από το παλιό και ακατάλληλο πλέον για υψηλό επίπεδο γυμναστήριο της οδού Αρτάκης στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων του Ελληνικού, αν και την κίνηση αυτή δεν την αγκάλιασαν οι φίλαθλοι, με αποτέλεσμα συχνά να αγωνίζεται μπροστά σε λιγοστούς φιλάθλους. Πάντως κατάφερε να δημιουργήσει ανταγωνιστική ομάδα.
Έφτασε δυο φορές στα ημιτελικά των πλέι-οφ στο πρωτάθλημα της Α1 και τερμάτισε δύο φορές στην τρίτη θέση (2005, 2008) και μια φορά τέταρτος (2007). Παράλληλα, στο Κύπελλο Ελλάδος έφτασε στα ημιτελικά το 2009, ενώ σχεδόν κάθε χρόνο ήταν στα προημιτελικά. Αποκορύφωμα της περιόδου αυτής ήταν η πρόκριση του συλλόγου στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2007-08 με την κατάκτηση της τρίτης θέσης, έπειτα από μια συναρπαστική αναμέτρηση στα ημιτελικά των πλέι-οφ με το Μαρούσι. Την κανονική περίοδο τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Στον τελικό για την τρίτη θέση επικράτησε του Γ.Σ. Αμαρουσίου με 3-2 νίκες, αν και βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, αφού ξεκίνησε τη σειρά με 0-2 ήττες. Προπονητής ήταν ο Σέρβος Νέναντ Μάρκοβιτς και την ομάδα αποτελούσαν οι: Βασίλης Ξανθόπουλος, Γιάννης Καλαμπόκης, Αλέξανδρος Τσάπιν (Σλοβενία), Ιβάν Ζορόσκι (Σερβία), Δημήτρης Κατιάκος, Μπραντ Νιούλεϊ (Αυστραλία), Γιάννης Γεωργαλής, Αλέξανδρος Σιγκούνας, Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς, Νίκος Αγγελόπουλος, Ντούσαν Σάκοτα, Λέβον Κέντολ (Καναδάς), Αντάνας Καβαλιάουσκας (Λιθουανία), Γιάννης Γιαννούλης, Λόνι Μπάξτερ (ΗΠΑ).
Επίσης, συμμετείχε τακτικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έφτασε δυο φορές στα προημιτελικά στο Κύπελλο Σαπόρτα (2002) και στο FIBA EuroCup (2007) και συμμετείχε στην Ευρωλίγκα το 2008-09.
Από τη σεζόν 2009-10 επέστρεψε στο κλειστό της οδού Αρτάκης, μιας και δεν προκρίθηκε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στη διοίκηση παραμένει πάντα ο Ηλίας Λιανός, ενώ από το 2010 προπονητής είναι ο Γιώργος Μπαρτζώκας που προσπαθεί να δημιουργήσει μια νεανική ομάδα με βάση Έλληνες παίκτες.
Οι μικρές ομάδες
Η δύναμη και η διαρκής ανανέωση το σωματείου οφείλεται στα πολύ καλά τμήματα υποδομής που έχει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Πανιώνιος έχει κατακτήσει πέντε πανελλήνια πρωταθλήματα Εφήβων (1984, 1987, 1993, 2004, 2014) και πέντε Παίδων (1990, 1992, 1993, 2002, 2012). Άλλη μια χρονιά Παίδες και Έφηβοι έφτασαν στον τελικό (1981). Επίσης, το 1999 η ομάδα Εφήβων και το 2009 η ομάδα Παίδων τερμάτισαν στην τρίτη θέση στα αντίστοιχα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Δύο Έφηβοι Ολυμπιονίκες
Το 2010 στην Α΄ Ολυμπιάδα Νέων στη Σιγκαπούρη δυο 17χρονοι έφηβοι του Πανιωνίου, ο Λάμπρος Βλάχος και ο Σπύρος Παναγιωταράς (γεννημένοι το 1993) αποτελούσαν τα δύο από τα τέσσερα μέλη της Εθνικής Ομάδας Μπάσκετ 3Χ3 που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Κύπελλο Ελλάδος
Ο Πανιώνιος έχει τρεις παρουσίες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος με μία κατάκτηση.
Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις
Ο Πανιώνιος συμμετέχει σχεδόν κάθε χρόνο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις από τη σεζόν 1975-76.
Σύνθεση 2022-23
Χρήστος Σκάνδαλος || 1.86
Γιώργος Παπαδιονυσίου || 1.88
Αλέξανδρος Λάζαρης || 1.90
Στάθης Παπαδιονυσίου || 1.95
Τάσος Αντωνάκης || 2.05
Γιάννης Σαχπατζίδης || 2.09
Αντώνης Μάντζαρης || 1.93
Στέλιος Χάλαρης || 2.05
Στάυρος Τζουγκαράκης || 2.08
Κυριάκος Κολσούζογλου || 2.02
Δημήτρης Βεργίνης || 1.91
Θεόδωρος Μικρόπουλος, Παναγιώτης Ηλιάδης
Αρχηγός:
Φάνης Χριστοδούλου
Προπονήτης/Βοηθοί:
Περικλής Ταυρόπουλος, Σπύρος Καραδήμας, Άρης Καλούδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαίριση ανδρών Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1919
Υδρίδιο του ρουβιδίου
Το υδρίδιο του ρουβιδίου ή ρουβιδάνιο ή υδρορουβίδιο είναι το υδρίδιο του ρουβιδίου, δηλαδή ανόργανη δυαδική χημική ένωση ρουβιδίου και υδρογόνου. Έχει εμπειρικό τύπο RbH.
Συνθέτεται χρησιμοποιώντας ολική σύνθεση, δηλαδή απευθείας επίδραση υδρογόνου σε μεταλλικό ρουβίδιο:
Ως υδρίδιο αλκαλιμετάλλου είναι δραστικό ακόμη και έναντι ασθενών οξειδωτικών μέσων. Μια αντίδραση οξειδοαναγωγής συμβαινει με επίδραση χλωρίου ή φθορίου σε υδρίδιο του ρουβιδίου και παράγεται μεγάλη ποσότητα θερμότητας. Ακόμη, το υδρίδιο του ρουβιδίου αντιδρά βίαια με το νερό ή τον ατμοσφαιρικό αέρα και γι' αυτό είναι απαραίτητη η προσεκτική αποθήκευσή του και γενικότερα ο προσεκτικός χειρισμός του :
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Υδρίδια
Δυστυχήματα Ολυμπιακής Αεροπορίας
Πηγές
Πρωτοσέλιδα και εσωτερικές σελίδες εφημερίδας Μακεδονία την επόμενη μέρα των αναγραφομένων ημερομηνιών, ψηφιακή συλλογή εφημερίδων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.
Κατηγορία:Ολυμπιακές Αερογραμμές Ολυμπιακή Κατηγορία:Ελληνική αεροπορία
Κάψαλα Άρτας
Τα Κάψαλα Άρτας είναι ένα ορεινό χωριό σε υψόμετρο 790 μέτρων περίπου με πυκνή βλάστηση από Πλατάνια. Μέχρι το 2010 άνηκε στην Τοπική Κοινότητα Αθαμανίας με έδρα το Αθαμάνιο. Απέχει από την Άρτα 74 χιλιόμετρα.Απάνω από το χωριό υψώνονται οι απότομες κορυφές των Τζουμέρκων. Λίγα χλμ κάτωθεν του χωριού είναι η κοιλάδα του Αχελώου. Άνωθεν του χωριού υψώνονται οι βουνοκορφές της νότιας πίνδου Περδικόβρυση 1508μ. και πέρα Περδικόβρυση 1376μ. Συνορεύει με τά χωριά Αθαμάνιο Άρτας με το Σκαρπάρι Άρτας και το Μυρόφυλλο Τρικάλων.
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Ντιναμό Γιούνι Μινσκ
Η Ντιναμό Τζούνι Μινσκ ήταν η αναπληρωματική ομάδα της Ντιναμό Μινσκ. Από το 1995 έως το 2004 συμμετείχε στη δεύτερη κατηγορία Λευκορωσίας.
Πρόσφατες σεζόν
! Σεζόν ! Πρωτάθλημα ! Θ. ! Αγ. ! Ν ! Ι ! Η ! ΓΥ ! ΓΚ ! Β !Κύπελλο !Σημειώσεις
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Β΄)
Η Φατμά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:فاطمة سلطان) (Τούρκικα: Fatma Sultan, 1430 - ?) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αδελφή του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή.
Ντιναμό Γιούνι Μινσκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ντιναμό Μινσκ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1993 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λευκορωσίας
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Β΄)
Η Φατμά παντρεύτηκε Τσανταρλή Ιμπραήμ Πασά, γιο του Μαχμούτ Τσελεμπί. Η ημερομηνία και η αιτία του θανάτου της, είναι άγνωστη. Ο τάφος βρίσκεται στο Μουραντιγιέ Τζαμί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Ρίτα Μπούμη - Παπά
Η Ρίτα Μπούμη - Παπά (και Παππά, Σύρος, 1906- Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν σύζυγος του επίσης λογοτέχνη Νίκου Παπά. Έγραψε ποιήματα και πεζά, ενώ ασχολήθηκε και με την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Διηύθυνε και το λογοτεχνικό περιοδικό Κυκλάδες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σύρο και στα 20 της χρόνια εγκαταστάθηκε στις Συρακούσες στη Σικελία. Στη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία σπούδασε Παιδαγωγικά και ειδικεύτηκε στη μοντεσοριανή μέθοδο. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εργάστηκε σε αρκετές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων και στην "Αυγή". Στη λογοτεχνία έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1929 με το ποίημα "Μικρέ μου Αλήτη..." που δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία. Μετέφρασε έργα πολλών ξένων συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Βίκτορ Ουγκο. Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες. Ήταν ταγμένη στο πλευρό της Αριστεράς, ενώ είχε λάβει και ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ιδιαίτερα με την ποίησή της.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Άδειατα Σύρου
Τα Άδειατα είναι μικρό χωριό που βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού της Σύρου και μεταξύ των οικισμών Βήσσας και Ποσειδωνία.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, τα Άδειατα ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγονταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 93 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Οι κυπριακές ομάδες ανδρών συμμετέχουν στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ από την περίοδο 1963-64. Είχε προηγηθεί η ένταξη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία το 1962. Οι κυπριακές ομάδες έχουν συμμετάσχει σε πέντε ευρωπαϊκές διοργανώσεις: Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης (μετέπειτα ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ), Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (μετέπειτα ΟΥΕΓΑ Γιουρόπα Λιγκ), ΟΥΕΓΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ, Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και Κυπέλλο Ιντερτότο. Συνολικά έχουν συμμετάσχει σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις 17 διαφορετικές ομάδες.
Τις πρώτες δεκαετίες οι κυπριακές ομάδες δέχονταν βαριές ήττες. Στη συνέχεια τα αποτελέσματα τους βελτιώνονταν συνεχώς. Οι κυπριακές ομάδες κέρδιζαν προκρίσεις και επί ισχυρότερων αντιπάλων. Το 2008 μία κυπριακή ομάδα, η Ανόρθωση, πέτυχε την πρόκριση της σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, και από τότε τουλάχιστον μία ομάδα συμμετέχει σε όμιλο κάθε χρόνο. Συνολικά οι κυπριακές ομάδες έχουν 21 συμμετοχές σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Η σημαντικότερη επιτυχία από τις πορείες όλων των κυπριακών ομάδων αποτελεί η πρόκριση και συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2011-12. Ακολουθεί η παρουσία της ίδιας ομάδας στη φάση των 16 του Γιουρόπα Λιγκ την περίοδο 2016-17.
Η θέση της Κύπρου στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ με το τέλος της περιόδου 2012-13 ήταν η 14η, η καλύτερη που είχε ποτέ.
Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ
Οι κυπριακές ομάδες ξεκίνησαν να συμμετέχουν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (που μετονομάστηκε από το 1992 σε Τσάμπιονς Λιγκ) το 1963. Η πρώτη ομάδα που συμμετείχε ήταν η Ανόρθωση, η οποία έδωσε τον πρώτο αγώνα κυπριακής ομάδας στη διοργάνωση στις 11 Σεπτεμβρίου 1963 στο Βελιγράδι με αντίπαλο την Παρτιζάν Βελιγραδίου.
Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ συμμετείχε και συμμετέχει ο πρωταθλητής Κύπρου. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε η περίοδος 2014-15 όπου, λόγω της θέσης της Κύπρου στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ, η χώρα εδικαιούτο δύο συμμετοχές στη διοργάνωση, οπόταν και η δευτεραθλήτρια ομάδα συμμετείχε σε αυτήν.
Οι κυπριακές ομάδες συμμετέχουν στη διοργάνωση σχεδόν κάθε περίοδο από το 1963. με τρεις εξαιρέσεις:
Συνολικά έχουν συμμετάσχει 9 διαφορετικές κυπριακές ομάδες στη διοργάνωση. Οι κυπριακές ομάδες έχουν 5 συμμετοχές στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ανόρθωση ήταν η πρώτη ομάδα που συμμετείχε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, την περίοδο 2008-09. Οι υπόλοιπες 4 συμμετοχές ανήκουν στον ΑΠΟΕΛ. Μεγαλύτερη επιτυχία αποτελεί η πρόκριση και συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στα προημιτελικά της διοργάνωσης την περίοδο 2011-12.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα συνολικά στατιστικά των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση ανά περίοδο.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ
Οι κυπριακές ομάδες ξεκίνησαν να συμμετέχουν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (που μετονομάστηκε από το 2009 σε Γιουρόπα Λιγκ) το 1971. Η πρώτη ομάδα που συμμετείχε ήταν ο Διγενής Μόρφου. Από το 1971 έως το 1999 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ συμμετείχε ο δευτεραθλητής Κύπρου. Σε δύο περιόδους, εκτός από τον δευτεραθλητή, συμμετείχε και ο πρωταθλητής Κύπρου λόγω χαμηλής βαθμολογίας της Κύπρου στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ. Από το 1999 στη διοργάνωση συμμετέχει και ο κυπελλούχος Κύπρου ενώ από το 2009 στη διοργάνωση συμμετέχουν περισσότερες από δύο κυπριακές ομάδες. Επιπλέον, λόγω των κανονισμών, σε αρκετές περιπτώσεις ο πρωταθλητής Κύπρου, μετά από αποκλεισμό από το Τσάμπιονς Λιγκ συνέχισε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ.
Μοναδική χρονιά που οι κυπριακές ομάδες δεν συμμετείχαν στη διοργάνωση ήταν η περίοδος 1974-75. Λόγω των γεγονότων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, οι τρεις ομάδες που είχαν εξασφαλίσει τα ευρωπαϊκά εισιτήρια αποσύρθηκαν. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ θα συμμετείχε ο Πεζοπορικός.
Συνολικά έχουν συμμετάσχει 15 διαφορετικές κυπριακές ομάδες στη διοργάνωση. Οι κυπριακές ομάδες έχουν 12 συμμετοχές στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Η ΑΕΚ ήταν η πρώτη ομάδα που συμμετείχε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, την περίοδο 2011-12. Συνολικά οι 12 συμμετοχές στους ομίλους έγιναν από: ΑΠΟΕΛ (4), στον Απόλλων (4), ΑΕΚ (2), ΑΕΛ (1) και Ομόνοια (1). Μεγαλύτερη επιτυχία αποτελεί η πρόκριση και συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στη φάση των 16 της διοργάνωσης την περίοδο 2016-17.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα συνολικά στατιστικά των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμοτοχές των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση ανά περίοδο.
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ
Οι κυπριακές ομάδες ξεκίνησαν να συμμετέχουν στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ από την ίδρυση του το 2021. Συνολικά έχουν συμμετάσχει 8 διαφορετικές κυπριακές ομάδες στη διοργάνωση. Οι κυπριακές ομάδες έχουν 2 συμμετοχές στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. Η Ομόνοια και η Ανόρθωση ήταν οι πρώτες ομάδες που συμμετείχαν στους ομίλους του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ, την περίοδο 2021-22.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα συνολικά στατιστικά των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμοτοχές των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση ανά περίοδο.
Κύπελλο Κυπελλούχων
Οι κυπριακές ομάδες συμμετείχαν στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης από την περίοδο 1963-64 έως και την περίοδο 1998-99 που καταργήθηκε. Στη διοργάνωση συμμετείχε ο κυπελλούχος Κύπρου ή ο φιναλίστ του κυπέλλου σε περίπτωση που ο κυπελλούχος ήταν παράλληλα και πρωταθλητής Κύπρου (οπόταν συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ).
Χρονικά, ο πρώτος αγώνας κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση ήταν στο πλαίσιο του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1963-64, όταν ο ΑΠΟΕΛ αντιμετώπισε την ΣΚ Γιόβικ Λιν στο Παλιό ΓΣΠ. Συνολικά συμμετείχαν δέκα διαφορετικές κυπριακές ομάδες στη διοργάνωση. Η καλύτερη πορεία ήρθε από τον Απόλλωνα στην τελευταία έκδοση της διοργάνωσης, στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1998-99, όταν για πρώτη φορά κυπριακή ομάδα απέκλεισε δύο ομάδες και συμμετείχε στο Β΄ γύρο.
Μοναδική χρονιά που οι κυπριακές ομάδες δεν συμμετείχαν στη διοργάνωση ήταν η περίοδος 1974-75. Λόγω των γεγονότων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974, οι τρεις ομάδες που είχαν εξασφαλίσει τα ευρωπαϊκά εισιτήρια αποσύρθηκαν. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων θα συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα συνολικά στατιστικά των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμοτοχές των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση ανά περίοδο.
Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ
Η ΟΥΕΦΑ ανέλαβε τη διεξαγωγή του κυπέλλου Ιντερτότο το 1995. Από τη χρονιά αυτή άρχισε η συμμετοχή των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση, η οποία κράτησε έως το 2008 που η διοργάνωση διεξήχθη για τελευταία φορά. Μοναδική διοργάνωση που οι κυπριακές ομάδες δεν συμμετείχαν ήταν το Ιντερτότο 1999.
Στα μέσα κάθε ποδοσφαιρικής περιόδου όσες κυπριακές ομάδες ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν στο θεσμό, δήλωναν την υποψηφιότητα τους και όποια από αυτές τερμάτιζε στη ψηλότερη θέση στο πρωτάθλημα συμμετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο.
Συνολικά, η Κύπρος εκπροσωπήθηκε στις 13 από τις 14 περιόδους της διοργάνωσης. Σε κάθε περίοδο συμμετείχε μία κυπριακή ομάδα εκτός από το Ιντερτότο 2003 που συμμετείχαν δύο ομάδες. Τις χρονιές 1995, 1996 και 1997 οι ομάδες ξεκινούσαν συμμετέχοντας σε ομίλους των πέντε ομάδων, δίνοντας δύο εντός και δύο εκτός έδρας αγώνες. Προκρίνονταν οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου. Από την χρονιά 1998 έως και την χρονιά 2005 οι αγώνες διεξάγονταν με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι τρεις τελικές νικήτριες του θεσμού προκρίνονταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τις χρονιές 2006-2008 οι αγώνες συνέχιζαν να είναι νοκ-άουτ αλλά τα εισιτήρια για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αυξήθηκαν σε 11, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία σε πολλές ομάδες να προκριθούν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα συνολικά στατιστικά των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές των κυπριακών ομάδων στη διοργάνωση ανά περίοδο.
Στατιστικά 1963-2021
Τελευταία ανανέωση: 4 Ιουλίου 2022
Contes cruels
Contes cruels (Σκληρά διηγήματα): Πρόκειται για 150 διηγήματα και νουβέλες του Οκτάβ Μιρμπώ που δημοσιεύτηκαν σε δύο τόμους το 1990 από τις εκδόσεις Séguier με αυτόν τον τίτλο, καθώς οι Pierre Michel και Jean-François Nivet που επιμελήθηκαν τη συλλογή, ήθελαν να αναδείξουν την κοινή θεματική τους: τη βαναυσότητα της ανθρώπινης κατάστασης, το παράλογο και το τραγικό, την αγριότητα των ανδρών με αυθόρμητη τάση προς τη βία και το έγκλημα, τη σκληρότητα της γυναίκας που καταπιέζει και συνθλίβει τον άνδρα, καθώς και της ίδιας της κοινωνίας που στηρίζεται στο έγκλημα και στη συντριβή των περισσότερων μελών της. Σε αυτήν προσθέτουμε τη βαναυσότητα του αφηγητή που εκδικείται με τις λέξεις του τα δεινά και τις ανθρώπινες αισχρότητες που προκαλούν στους ανθρώπους η ζωή και η κοινωνία. Ο Μιρμπό αμφισβητεί όλους τους θεσμούς και επιτίθεται σε όλες τις μορφές κοινωνικών δεινών του τέλους του αιώνα, όπως την κληρικοφροσύνη που δηλητηριάζει τις ψυχές, τον εθνικισμό που οδηγεί στο έγκλημα, το ρεβανσισμό και το μιλιταρισμό, την ανισότητα και την αδικία, την εκμετάλλευση των φτωχών, τον υποκριτικό και εγκληματικό κοινωνικό αποκλεισμό, τον δεσποτισμό, την τρομακτική μιζέρια των προλετάριων στις πόλεις και στις εξοχές, την αστική σκληρότητα, τον σαδισμό, τον κυνισμό των πολιτικών, την ανθρωποκτόνο αποικιοκρατία, τον αντισημιτισμό που καταλήγει στη γενοκτονία και τον τρόμο του πολέμου.
Αυτά τα διηγήματα είχαν δημοσιευτεί αρχικά στον τύπο από το 1882 ως το 1902, ενώ λίγα από αυτά συλλέχθηκαν από τον ίδιο το συγγραφέα στα έργα του Lettres de ma chaumière (1885) και Contes de la chaumière (1894). Ένας μεγάλος αριθμός τους δημοσιεύτηκε επίσης από τη σύζυγό του μετά το θάνατό του σε διάφορες συλλογές και πλακέτες από τις εκδόσεις Flammarion: La Pipe de cidre, La Vache tachetée, Un homme sensible, Chez l'Illustre Écrivain και Un gentilhomme. Επίσης, ο Μιρμπό χρησιμοποίησε αρκετά από αυτά τα διηγήματα για να συνθέσει το έργο του patchwork Les 21 jours d’un neurasthénique.
Ο Μιρμπό φέρνει την ανατροπή στο είδος του διηγήματος επιδιώκοντας να αφυπνίσει τις συνειδήσεις των πολιτών και να ταρακουνήσει την ηθική και πνευματική αναισθησία των, κυρίως μικροαστών, αναγνωστών του. Γίνεται σκληρός με το δικό του τρόπο με στόχο να τους αναγκάσει να αντικρίσουν την άλλη πλευρά του νομίσματος, να σοκαριστούν και να αντιδράσουν ενάντια στην τρέλα της υποκριτικής γαλλικής κοινωνίας της Τρίτης Δημοκρατίας, όπου όλα είναι αντίστροφα της δικαιοσύνης και της ηθικής τάξης. Επικεντρώνεται στις πιο σκοτεινές όψεις της ανθρώπινης κατάστασης και της ανθρώπινης φύσης προσπαθώντας να τροφοδοτήσει τη σκέψη και να διεγείρει το κριτικό πνεύμα του αναγνωστικού του κοινού. Τα διηγήματά του συνεισφέρουν στην απομυθοποίηση πλήθους αξιών και θεσμών που ο μέσος αναγνώστης ήταν υποχρεωμένος να σέβεται τυφλά και άκριτα. Γεμάτα πολεμικούς υπαινιγμούς ενάντια στην επικαιρότητα, αποτελούν το συμπλήρωμα των δημοσιογραφικών χρονικών και των ηθικών κι αισθητικών αγώνων του.
Η παρούσα συλλογή διηγημάτων περιλαμβάνει διηγήματα του Οκτάβιου Μιρμπό, μεταφρασμένα από άγνωστο συγγραφέα στα ελληνικά, τα περισσότερα από τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εβδομαδιαία εικονογραφημένη φιλολογική επιθεώρηση Μπουκέτο, ενώ ένα μοναδικό διήγημα έχει δημοσιευτεί στο διμηνιαίο εικονογραφικό περιοδικό Κλειώ. Η θεματική που αναδεικνύεται, αυτή του άγριου και αποτρόπαιου φόνου που διαπράττεται από ανθρώπους της καθημερινής ζωής στη σύγχρονη κοινωνία, έχει ως στόχο να προκαλέσει την περιέργεια και τον τρόμο του αναγνώστη, ο οποίος καταφεύγει σ’ένα περιοδικό λαϊκής λογοτεχνίας για λόγους τόσο πνευματικής καλλιέργειας όσο και ψυχαγωγίας.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Διηγήματα του Οκτάβ Μιρμπώ
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1987-1988
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1987-88 ξεκίνησε στις 13 Ιανουαρίου 1988 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄) σε δύο αγωνιστικές μέχρι να μείνουν έξι ομάδες. Από τη σεζόν αυτή δεν μετέχουν οι σύλλογοι από τις τοπικές ενώσεις, οι οποίες διοργανώνουν δικές τους διοργανώσεις Κυπέλλου. Έτσι τη διοργάνωση είχε εξαρχής η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι 10 ομάδες της Α1΄ Εθνικής (σύνολο: 16 ομάδες). Ο τελικός διεξήχθη στις 18 Μαΐου 1988 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Άρη. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1988
Μαυρονέρι Βοιωτίας
Το Μαυρονέρι είναι γραφικό χωριό του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται 6.5 χλμ. ανατολικά του Παρνασσού. Έχει πληθυσμό 211 κάτοικους (απογραφή του 2021). Μαζί με τον μικρό οικισμό Σταθμός Δαυλείας (3 κατ.) αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Μαυρονερίου, που αριθμεί 214 κατοίκους.
Συνδέεται με τη Λιβαδειά, τη Λαμία αλλά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας μέσω της Εθνικής Οδού 3 που διέρχεται πλησίον του χωριού, μόλις 3 χιλιόμετρα ανατολικά του. Επίσης με Αθήνα και Λιανοκλάδι, μέσω του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δαύλειας, που υπάγεται διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Μαυρονερίου.
Έθιμα
Στο χωριό το Σάββατο προ της Κυριακής των Απόκρεω τηρείται το έθιμο χέγια ή αλλιώς χέι, το οποίο έχει τις ρίζες του στη διονυσιακή λατρεία. Οι χωρικοί ανάβουν φωτιά στο κέντρο του χωριού και διασκεδάζουν χορεύοντας, τρώγοντας και πίνοντας γύρω από αυτή.
Αξιοθέατα
Σε απόσταση 600 μ. από το χωριό και δίπλα σε έναν λόφο βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη. Δίπλα από το εκκλησάκι υπάρχουν οι Πηγές του Αγίου Ιωάννη και ο ποταμός Μαυρονέρι από τον οποίο το χωριό πήρε το όνομά του. Ο Λόφος όπου από τη μία πλευρά είναι χτισμένο το χωριό και από την άλλη βρίσκεται το ποτάμι και το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη ονομάζεται Κάστρο διότι εκεί βρισκόταν κατά παράδοση το κάστρο του Αρχαίου Μαυρονερίου, από το οποίο δε σώζεται κανένα ίχνος.
Στο χωριό βρίσκεται το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων που γιορτάζει την 1η Ιουλίου. Η εικόνα των Αγίων βρέθηκε στο μέρος όπου σήμερα βρίσκεται το ξωκλήσι. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες η εικόνα φανερώθηκε με όραμα σε έναν γέροντα του χωριού και αυτός ενημέρωσε τους χωριανούς του με σκοπό την εύρεση της. Η εικόνα βρέθηκε την ώρα που κάτοικοι έσκαβαν στην τοποθεσία αυτή. Εκεί χτίστηκε και το ξωκλήσι προς τιμήν των Αγίων.
Στο χωριό υπάρχουν πολλά πετρόχτιστα σπίτια, δείγματα της αρχιτεκτονικής του προηγούμενου αιώνα.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ονομαζόταν Κασνέσιο μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Μαυρονέρι, από το όνομα του παραπόταμου του Κηφισού (ποταμός Μαυρονέρι) που ρέει κοντά στο χωριό. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό έχουν βρεθεί ίχνη νεολιθικής εγκατάστασης. Τα ευρήματα σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό μουσείο της Χαιρώνειας. Κοντά στο Μαυρονέρι βρισκόταν η αρχαία πόλη Παραποτάμιοι η οποία αναφέρθηκε στα κείμενα του Ηρόδοτου και του Ομήρου. Η πόλη καταστράφηκε από τους Πέρσες και από την κάθοδο των Μακεδόνων υπό τον Φίλιππο. Οι κάτοικοι κατέφυγαν σε γειτονικές πόλεις και τελικά δημιούργησαν την Τιθορέα μαζί με τους Νέωνες και Πατρώνιδες. Στο Κάστρο Μαυρονερίου (ανατολικά του χωριού) πιθανόν να βρίσκονταν Βοιωτοί του Μαυρονερίου, Πανοπέα και της Διαυλίδας πόλεις που καταστράφηκαν και αυτές από τους Πέρσες και τους Μακεδόνες του Φιλίππου.
Όσο αφορά την περίοδο του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, των Βαλκανικών πολέμων καθώς και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι χωρικοί συμμετείχαν ενεργά στις μάχες για ελευθερία και τη ζωή τους θυσίασαν 15 εξ αυτών. Στην κεντρική Εκκλησία, τον Άγιο Γεώργιο, υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στους 15 πεσόντες.
Ο οικισμός αποτελούσε έδρα ξεχωριστής κοινότητας στο διάστημα 1912-1998 (Κοινότητα Μαυρονερίου). Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, εντάχθηκε στον Δήμο Δαυλείας και από το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, στον Δήμο Λεβαδέων.
Το χωριό το έτος 1946 μετρούσε 521 κατοίκους. Το 1951 είχε πληθυσμό 449 κατοίκους. Το 1961 ο οικισμός είχε πληθυσμό 402 κατοίκους. Το 1971 ο πληθυσμός του ανερχόταν στους 378 κατοίκους. Το 1981 αριθμούσε 356 κατοίκους. Ο πληθυσμός του το 1991 ανερχόταν στους 323 κατοίκους. Το 2001 ο οικισμός είχε πληθυσμό 289 κατοίκους. Ο πληθυσμός του τα τελευταία χρόνια μειώνεται με γρήγορο ρυθμό. Σήμερα στην τοπική κοινότητα ζουν 214 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας
Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα
Την σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς ανέλαβε ο Γρηγόρης Καραντινάκης ενώ επεισόδια της σειράς έχουν σκηνοθετήσει ο Χρίστος Γεωργίου, ο Νίκος Κρητικός, ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος, ο Μπάμπης Σπανός, η Βίκυ Μανώλη, η Ρέινα Εσκενάζυ, η Μύρνα Τσάπα, η Ελισάβετ Χρονοπούλου, ο Χρήστος Πλατηγιαννόπουλος και ο Νίκος Γραμματικός.
Ο αστυνόμος Γεώργιος Μπέκας που τον υποδύεται ο ηθοποιός Ιεροκλής Μιχαηλίδης καλείται να εξιχνιάσει πολύπλοκες υποθέσεις και να καταλήξει στον ένοχο. Πολύτιμη είναι η βοήθεια των συνεργατών του, Πέτρου και Αγγελικής, που τους υποδύονται αντιστοίχως οι ηθοποιοί Πυγμαλίων Δαδακαρίδης (υπαστυνόμος Πέτρος Αθανασίου) και Πηνελόπη Αναστασοπούλου (υπαστυνόμος Αγγελική Χριστοφόρου) την οποία την αντικαθιστά για τη 2η σεζόν το 2007 η Λίλη Τσεσματζόγλου (Ελένη).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα, Οι Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές δράσης Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Αγρός Σύρου
Γεωγραφία
Ο Αγρός έχει υψόμετρο 100 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 37,4103044009 και γεωγραφικό μήκος 24,9146209671.
Διοίκηση και πληθυσμός
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 89 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σύρου
Φαμπιάνο Λέισμαν
Ο Φαμπιάνο Λέισμαν {πορτογαλικά: Fabiano Leismann}, ευρύτερα γνωστός ως Φαμπιάνο, γεννημένος στις 18 Νοεμβρίου 1991 στο São João do Oeste της πολιτείας Σάντα Καταρίνα, είναι γερμανικής καταγωγής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στον Άρη Θεσσαλονίκης. Τα προηγούμενα χρόνια αγωνίστηκε διαδοχικά στη Σαπεκοένσε, Κρουζέιρο, Παλμέιρας, Ιντερνασιονάλ Πόρτο Αλέγκρε, Μποαβίστα και Ντενιζλίσπορ.
Ποδοσφαρική καριέρα
Ο Φαμπιάνο, προερχόμενος από αγροτική οικογένεια δεν φανταζότανε ότι θα έκανε καριέρα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής όταν ξεκίνησε να προπονείται στις ακαδημίες της EC São Luiz από την πόλη Ιλιούι του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Το 2009 μετακόμισε στην Σαπεκοένσε και με την οποία αγωνίστηκε αρχικά στα τμήματα υποδομών και αργότερα τόσο στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής Βραζιλίας (2013) όσο και στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής Βραζιλίας (2014). Στην ομάδα αυτή, με προπονητή τον Mauro Ovelha, ο Φαμπιάνο κέρδισε τις πρώτες του συμμετοχές στην αρχική ενδεκάδα. Τη σεζόν 2012, και παρά το γεγονός ότι αγωνίζονταν ως αμυντικός, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας και «Αποκάλυψη του τοπικού Πρωταθλήματος». Μετά από αυτό, άρχισε να αγωνίζεται ως εξτρέμ, ειδικά μετά την άφιξη του νέου προπονητή (Gilmar Dal Pozzo), ο οποίος κατόρθωσε να προβιβάσει την Σαπεκοένσε στην κορυφαία κατηγορία του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου.
Κρουζέιρο
Τον Δεκέμβριο του 2014, η Κρουζέιρο απέκτησε τον ταλαντούχο παίκτη για 3.600.000 ρεάλ, προσφέροντάς του  πενταετές συμβόλαιο. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, εναντίον της Σαπεκοένσε, της πρώην ομάδας του. Με την φανέλα της Κρουζέιρο αγωνίστηκε συνολικά σε 29 επίσημα ματς, σημείωσε ένα γκολ και έδωσε τέσσερις ασίστ.
Παλμέιρας
Τον Μάιο του 2016 παραχωρήθηκε δανεικός στην Παλμέιρας με συμβόλαιο μέχρι το τέλος της ίδιας χρονιάς. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του τον Ιούνιο, ενάντια στην πρώην ομάδα, της Κρουζέιρο, στην ήττα της Παλμέιρας με 2-1 για το πρωτάθλημα της σεζόν 2015-16. Στις 27 Νοεμβρίου όμως του 2016, στην προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, σημείωσε το μοναδικό γκολ στη νίκη της Παλμέιρας με 1–0 εναντίον πάλι της Σαπεκοένσε και με αυτό το αποτέλεσμα έδωσε στον σύλλογο του Σάο Πάολο τον ένατο πανεθνικό τίτλό του. Στις 11 Ιανουαρίου 2017, η Παλμέιρας ανακοίνωσε την απόκτηση του 40% των δικαιωμάτων του παίκτη, καταβάλλοντας στην Κρουζέιρο ένα ποσό που δεν ανακοινώθηκε.
Ιντερνασιονάλ
Σταδιακά ο Φαμπιάνο έχασε τη θέση του στην βασική ενδεκάδα και τέθηκε εκτός πλάνων της Παλμέιρας. Για το λόγο αυτό, δόθηκε δανεικός στην Ιντερνασιονάλ μέχρι το τέλος του 2018. Η παράταση της παραμονής στην Ιντερνασιονάλ δεν ευωδόθηκε μιας και η Παλμέιρας, ήταν αρνητική σε περαιτέρω δανεισμό ή την πώληση μόνο των μισών δικαιωμάτων μεταγραφής.
Μποαβίστα
Ο Φαμπιάνο επέστρεψε στην Παλμέιρας το 2019, αλλά λόγω ενός τραυματισμού αγωνίστηκε μόνο σε ένα φιλικό με την Γκουαρανί, οπότε παραχωρήθηκε εκ νέου δανεικός, αυτή τη φορά εκτός συνόρων, στον πορτογαλική Μποαβίστα για ένα χρόνο. Ο Φαμπιάνο έπαιξε το πρώτο του αγώνα με τα χρώματα της Μποαβίστα στην Πριμέιρα Λίγα στις 30 Αυγούστου 2019, την τέταρτη αγωνιστική της σεζόν 2019/20, στο εκτός έδρας  ματς κόντρα στην Μπελενένσες, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 90ο λεπτό.
Ντενιζλίσπορ
Τον Σεπτέμβριο του 2020, έλυσε το συμβόλαιό του με την Παλμέιρας και συμφώνησε με την τουρκική Ντενιζλίσπορ για δύο σεζόν.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 15 Ιουλίου 2021, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τον Άρη στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόμφερενς Λιγκ της σεζόν 2021-22 στις 29 Ιουλίου στον επαναληπτικό αγώνα εναντίον της Καζακικής Αστανά. . Στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Φαμπιάνο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 12 Σεπτεμβρίου 2021, στον αγώνα της 1ης αγωνιστικής εναντίον του ΟΦΗ.