cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινή άλκα
Ηθολογία
Για τις κοινές άλκες ο αμοιβαίος αλληλοκαθαρισμός με τα ράμφη μεταξύ των ζευγαριών είναι κοινός. Είναι μια ευρέως διαδεδομένη τελετουργική μορφή αγωνιστικής συμπεριφοράς. Συνήθως απευθύνεται στο κεφάλι και το λαιμό και στις μάχες. Μερικές φορές μπορεί να διαρκέσει έως και 6-7 λεπτά. Αρκετές σχετικές συμπεριφορές περιλαμβάνουν σηματοδότηση με το ράμφος: κροτάλισμα, στο οποίο οι γνάθοι χτυπιούνται μεταξύ τους, καθώς το κεφάλι κουνιέται αργά από πλευρά σε πλευρά: δόνηση του ράμφους, όπου το κεφάλι πέφτει πίσω και κάτω γνάθος δονείται.
Φωνή
Η κοινή άλκα είναι κυρίως σιωπηλό, ωστόσο ένα πολύ βαρύ, σαν τρίξιμο, «ουρρρ» παράγεται από τα αναπαραγόμενα άτομα.
Αναπαραγωγή
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Δύο κοινές άλκες ζευγαρώνουν στη [[Νορβηγία]] Οι κοινές άλκες αναπαράγονται μόνο σε ηλικία 3-5 ετών. Όταν τα ζευγάρια μεγαλώνουν θα παραλείψουν περιστασιακά ένα χρόνο αναπαραγωγής. Ένα αναπαραγωγικό ζευγάρι θα φλερτάρει αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου για να ενισχύσει το δεσμό του. Οι ομαδικές ερωτοτροπίες περιλαμβάνουν επαφές μεταξύ ραμφών και ακολουθεί το ένα το άλλο σε περίτεχνα σχέδια πτήσης. Μόλις αρχίσει η περίοδος πριν από την γέννηση των αυγών, τα αρσενικά φυλάνε συνεχώς τους συντρόφους τους χτυπώντας τα άλλα αρσενικά μακριά μαζί με τα ράμφη τους.
Τα πουλιά είναι συνήθως μονογαμικά. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής, και τα αρσενικά και τα θηλυκά προστατεύουν τη φωλιά. Τα θηλυκά επιλέγουν τον σύντροφο τους και ενθαρρύνουν συχνά τον ανταγωνισμό μεταξύ των αρσενικών πριν από την επιλογή του ταιριού. Μόλις ένα αρσενικό επιλεχθεί, το ζευγάρι θα μείνει μαζί για τη υπόλοιπη ζωή του.Το ζευγάρι ζευγαρώνει μέχρι 80 φορές σε μια περίοδο 30 ημερών ώστε να εξασφαλιστεί η γονιμοποίηση. Τα θηλυκά μερικές φορές ενθαρρύνουν άλλα αρσενικά για να συμμετάσχουν στη συνουσία για να εξασφαλιστεί η επιτυχής γονιμότητα.
Η θέση φωλιάσματος είναι πολύ σημαντική για τα πουλιά ώστε να διασφαλίσουν την προστασία των νεαρών από τα αρπακτικά ζώα. Σε αντίθεση με τους κέπφους, οι θέσεις φωλιάσματος δεν είναι άμεσα παράλληλα στη θάλασσα στις ανοικτές προεξοχές των βράχων, αλλά τουλάχιστον 10 εκ. μακριά, σε σχισμές βράχων ή ανάμεσα σε βράχους. Οι φωλιές συνήθως περιορίζονται ανάμεσα στα βράχια ή ελαφρώς πιο ανοιχτά. Ορισμένες περιοχές είναι κατά μήκος προεξοχές, ωστόσο, τοποθεσίες ρωγμή φαίνεται να είναι πιο επιτυχής λόγω της μειωμένης θήρευσης. Επίσης, μπορεί να φωλιάσει και σε πιο προσιτές βραχώδεις ακτές και νησίδες αν δεν ενοχλείται.
Το αναπαραγωγικό ζευγάρι θα επαναχρησιμοποιεί συχνά την ίδια περιοχή κάθε χρόνο. Δεδομένου ότι οι νεοσσοί δεν έχουν την ικανότητα να πετούν, οι φωλιές κοντά στη θάλασσα παρέχουν εύκολη πρόσβαση όταν εγκαταλείπουν την αποικία. Γενικά οι κοινές άλκες δεν χτίσουν μια φωλιά: Ωστόσο, ορισμένα ζευγάρια συχνά χρησιμοποιούν τα ράμφη τους για να σύρουν τα υλικά πάνω στα οποία γεννούν τα αυγά τους.
Η περίοδος αναπαραγωγής ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή, με τον ταχύτερο σε ακραίες νότιες περιοχές της κατανομής της, π.χ. στην Ουαλία από τις αρχές Μαΐου: αργότερα σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, όπου τα νερά είναι ψυχρότερα, π.χ. στη Νήσο Stable η αναπαραγωγική περίοδος αρχίζει από Μάιο έως τα μέσα Ιουλίου, και στο Látrabjarg, στην Ισλανδία βρίσκεται μεταξύ Ιουνίου - Ιουλίου.
Τα θηλυκά γεννούν ένα αυγό ανά έτος. Το αυγό είναι ένα ωοειδές-πυραμιδοειδές σχήμα, στο χρώμα του εδάφους και έχει σκούρες καφέ κηλίδες. Έχει συνήθως άμεση επαφή με το γυμνό βράχο, αλλά οι γονείς συλλέγουν μικρές πέτρες, αποξηραμένα ρίψη, λειχήνες ή άλλα κομμάτια βλάστησης από το άμεσο περιβάλλοντα χώρο και τα τοποθετούν όπου θα τοποθετηθεί το αυγό. Η επώαση λαμβάνει χώρα συνήθως 48 ώρες μετά την τοποθέτηση του αυγού. Τα θηλυκά και τα αρσενικά παίρνουν μέρος στην επώαση των αυγών αρκετές φορές την ημέρα για συνολικά περίπου 35 ημέρες πριν γίνει εκκόλαψη. Οι νεοσσοί της κοινής άλκας είναι ημι-φωελόφυγοι. Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ημερών μετά την εκκόλαψη, ο νεοσσός περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του κάτω από το φτερό του γονέα. Υπάρχει πάντα ένας γονιός στο χώρο της φωλιάς, ενώ ο άλλος πηγαίνει στη θάλασσα για να συλλέξει την τροφή για το νεοσσό. Οι νεοσσοί πτερώνονται (fledge) 10 ημέρες μετά την εκκόλαψη. Μετά από 17-23 ημέρες ο αρσενικός γονέας συνοδεύει το νεοσσό στη θάλασσα. μικρογραφία|400x400εσ|Νεοσσός κοινής άλκας κοντά στη φωλιά Οι γονείς συνήθως φέρνουν ένα έως έξι ψάρια σε ένα γεύμα με υψηλή παράδοση της τροφής στην αυγή και μειωμένη στις 4 ώρες πριν νυχτώσει. Μόνο περιστασιακά φέρνουν έως 20 ψάρια. Ωστόσο, ο αριθμός των ψαριών που ασκήθηκε σε ένα γεύμα μειώνεται όσο αυξάνεται το μέγεθος τους. Οι γονείς κρατάνε τα ψάρια σταυρωτά στο ράμφος τους για να ταΐσουν τους νεοσσούς. Το μέσο μήκος των ψαριών για στους νεοσσούς ποικίλλει στις διαφορετικές περιοχές. Οι αμμοδυτίδες που δόθηκαν στους νεοσσούς στις αποικίες της Ιρλανδικής Θάλασσα ς ήταν 53-79 χιλιοστά, ακόμη, στο Λαμπραντόρ ήταν 137 χιλιοστά. Η διατροφή των νεαρών κοινών αλκών μετά απομάκρυνσή τους από η αποικία δεν είναι γνωστή. Τα θηλυκά τροφοδοτούν γενικά τους νεοσσούς τους πιο συχνά από τα αρσενικά. Μπορούν επίσης να πετάξει πάνω από 100 χιλιόμετρα στη θάλασσα για να τραφούν κατά τη διάρκεια της επώασης των αυγών, αλλά όταν τροφοδοτούν τους νεοσσούς, αναζητούν τροφή πιο κοντά στις περιοχές ωοτοκίας, περίπου 12 χιλιόμετρα μακριά, και συχνά σε πιο ρηχά νερά.
Θηρευτές
Οι κοινές άλκες παρέχουν σχετικά μεγάλη θρεπτικά αυγά, υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, έχουν μεγαλύτερους κρόκους από εκείνα των περισσότερων επίγειων πουλιών, ως εκ τούτου, είναι εύκολο στόχαστρο της κόκκινης αλεπούς, του κορακιού και άλλων αρπακτικών.
Απειλές
Το είδος αυτό απειλείται από τις τρέχουσες και τις μελλοντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, συμπεριλαμβανομένων των ακραίων θερμοκρασιών, της ανόδου της θερμοκρασίας της θάλασσας και τις αλλαγές και μειώσεις στη διαθεσιμότητα των θηραμάτων. Η μείωση των αποθεμάτων των χελιών της άμμου γύρω από την Ισλανδία θεωρείται ότι συνέβαλαν στην ταχύτατη μείωση του πληθυσμού των κοινών αλκών στη νήσο. Το είδος είναι ευάλωτο στις ακραίες καιρικές συνθήκες, με τις σοβαρές χειμερινές καταιγίδες να προκαλούν τη θνησιμότητα μεγάλης κλίμακας σε όλη την ΒΔ Ευρώπη κατά το παρελθόν. μικρογραφία|400x400εσ|Κοινή άλκα εν πτήσει
Ως επιδέξιος δύτης το είδος βρίσκεται σε κίνδυνο από την αλίευση τους σε απλωμένα και παρασυρόμενα δίχτυα, με την αλιεία με απλωμένα δίχτυα στη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα να είναι γνωστή για το πιάσιμο σημαντικών αριθμών. Η υπεραλίευση σημαντικών ειδών αρπακτικών στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, ανατολικά της Νέας Γης και το Γκραντ Μπανκς (Grand Banks), το Τζορτζ Μπανκ (Georges Bank), της Βόρειας Θάλασσας και της Θάλασσας του Μπάρεντς είναι επίσης μια απειλή. Καθώς το είδος περνά μεγάλο μέρος της ζωής του στη θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι ευάλωτο τόσο στις χρόνιες ρυπάνσεις από το πετρέλαιο όσο και από τις πετρελαιοκηλίδες. Οι υπεράκτιες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως τα αιολικά πάρκα είναι επίσης πιθανό να αποτελέσουν απειλή για το είδος αυτό, μεταξύ άλλων μέσω της μετατόπισης των ενδιαιτημάτων και των σύγκρουσεων, αν και ο κίνδυνος της σύγκρουσης θεωρείται σήμερα χαμηλός. Η όχληση από τις θαλάσσιες οδούς και τις θαλάσσιες κατασκευές που συμβαίνουν στις παράκτιες και υπεράκτιες περιοχές με υψηλή ανθρώπινη παρουσία, και η υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων στη θάλασσα από την εξόρυξη αδρανών υλικών απειλεί επίσης το είδος αυτό.
Κατάσταση πληθυσμού
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Κοινή άλκα στο [[Νορθάμπερλαντ]] Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι κοινές άλκες συλλέγονταν για τα αυγά, το κρέας και τα φτερά τους. Αυτό μείωσε σημαντικά τον παγκόσμιο πληθυσμό της. Το 1917, τελικά προστατεύτηκε από τη «Migratory Bird Treaty Act» η οποία μείωσε το κυνήγι της. Αυτό το είδος έχει μια ευρεία εξάπλωση, με εκτιμώμενη παγκόσμια έκταση 1-10 εκατομμυρίων τ/χλμ. Ο ολικός παγκόσμιος πληθυσμός του είδους εκτιμάται στα 1.500.000 άτομα. Παρά το γεγονός ότι ένα μέρος του πληθυσμού αυξάνεται στην Ευρώπη, μια πρόσφατη απότομη πτώση παρατηρήθηκε στην Ισλανδία (όπου βρίσκεται πάνω από το 60% του πληθυσμού της Ευρώπης) από το 2005. Δύο εμπεριστατωμένες έρευνες του είδους στην Ισλανδία δείχνουν ότι ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 18% μεταξύ του 1983-1986 και το 2005-2009 από τα 378.000 ζεύγη στα 313.000 ζεύγη. Ωστόσο, πιο συχνή παρακολούθηση ενός υποσυνόλου των αποικιών (ανά πενταετία) μεταξύ του 1985 και του 2005 προτείνει τη μείωση του πληθυσμού μόνο ξεκίνησε το 2005 και πριν από αυτό ο πληθυσμός ήταν σταθερός, αποδεικνύοντας ότι η πτώση ήταν πολύ πιο γρήγορη. Η απόδειξη της πολύ ταχείας μείωσης του ισλανδικού πληθυσμού υποστηρίζεται από τα δεδομένα από τη μεγαλύτερη αποικία του είδους αυτού στον κόσμο, το Látrabjarg, όπου ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 45% σε μόλις τρία χρόνια (160.000 ζεύγη το 2006 σε 89.000 ζεύγη το 2009). Η μείωση του 2005 συνέβη περίπου την ίδια περίοδο που τα αποθέματα των χελιών της άμμου μειώθηκαν γύρω από την Ισλανδία, γεγονός που υποδηλώνει ότι η έλλειψη τροφής μπορεί να έχει επηρεάσει την πτώση. Ως αποτέλεσμα της μείωσης που έχει αναφερθεί στην Ισλανδία, τα εκτιμώμενα και προβλεπόμενα ποσοστά της μείωσης του ευρωπαϊκού μεγέθους του πληθυσμού κατά την περίοδο 2005-2046 (τρεις γενιές) είναι 25-30%.
Η τάση του πληθυσμού αυξάνεται στη Βόρεια Αμερική (με βάση τα δεδομένα BBS/CBC ). Η Ευρώπη θεωρείται ότι κατέχει περίπου το 95% του παγκόσμιου πληθυσμού, με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις του πληθυσμού. Έτσι, το Ευρωπαϊκό μείωση είναι παγκόσμιας σημασίας.
Οι παγκόσμιες τάσεις του πληθυσμού δεν έχουν πιστοποιηθεί: υπάρχουν ενδείξεις μείωσης του πληθυσμού, αλλά το είδος δεν πιστεύεται να προσεγγίζει τα κατώτατα όρια για το κριτήριο της μείωσης του πληθυσμού της Κόκκινο Κατάλογο της IUCN (δηλαδή θα μειωθεί περισσότερο από 30% σε δέκα χρόνια ή τρεις γενιές). Έτσι, λόγω της χαμηλής τάσης του πληθυσμού του και των προαναφερθέντων απειλών, το είδος έφυγε από την κατηγορία «Ελάχιστης Ανησυχίας» (LC) και πήγε στην κατηγορία «Προ απειλής» (ΝΤ).
Πηγές
Κατηγορία:Αλκίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Αμερικής Κατηγορία:Πανίδα της Αρκτικής
Μουνιθιπάλ ντε Μπαρέιρο
μικρογραφία|236x236εσ| Το Μουνιθιπάλ ντε Μπαρέιρο. To Μουνιθιπάλ ντε Μπαρέιρο (ισπανικά:Campo de Fútbol Municipal de Barreiro) είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στο Λαβαδόρες του Βίγο.
Το γήπεδο ανήκει και λειτουργεί από το δημοτικό συμβούλιο της πόλης του Βίγο και είναι η έδρα της Θέλτα Βίγο Β.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ισπανία
Δημήτρης Λιγνάδης
Ο Δημήτρης Λιγνάδης (Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Έλληνας ηθοποιός και θεατρικός σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και είναι γιος του κριτικού θεάτρου και συγγραφέα, Τάσου Λιγνάδη. Έχει σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Έχει εργαστεί στο θέατρο ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης σε πολλές παραστάσεις. Επίσης, έχει διδάξει υποκριτική σε δραματικές σχολές, σχολεία και πανεπιστήμια.
Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου από τον Αύγουστο του 2019 έως την παραίτησή του στις 6 Φεβρουάριου 2021 και αφού είχαν προηγηθεί σειρά καταγγελιών για βιασμούς σε βάρος ανηλίκων, για τις οποίες κρίθηκε προφυλακιστέος με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα και οδηγήθηκε στις Φυλακές Τρίπολης. Τον Οκτώβριο του 2019, ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, ο Λιγνάδης έδωσε στο ισόγειο αίθουσας του «Ρεξ» το όνομα της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, η οποία δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών. Η πράξη αυτή συνάντησε αντιδράσεις από την τότε διοίκηση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών που είχε ζητήσει την ανάκληση της απόφασης.
Κατηγορίες για βιασμούς ανηλίκων
Τον Φεβρουάριο του 2021, στα πλαίσια του ελληνικού Me Too, γνωστοποιήθηκαν καταγγελίες σε βάρος του για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Παραιτήθηκε από τη θέση του στο Εθνικό Θέατρο στις 6 Φεβρουαρίου και αφού την προηγούμενη μέρα είχε κατατεθεί μήνυση εναντίον του για βιασμό.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2021, ο Δημήτρης Λιγνάδης συνελήφθη με την κατηγορία του βιασμού κατά συρροή. Συνολικά του ασκήθηκαν τέσσερις ποινικές διώξεις για τους βιασμούς τριών ανηλίκων και ενός ενήλικα άντρα. Στις 25 Φεβρουαρίου, απολογήθηκε στην ανακρίτρια δηλώνοντας αθώος και κρίθηκε προφυλακιστέος. Παραπέμφθηκε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών για την κατηγορία του βιασμού τεσσάρων ανδρών, μεταξύ των οποίων και τριών ανηλίκων.
Δίκη και ετυμηγορία
Τον Φεβρουάριο του 2022 ξεκίνησε η δίκη του και στις 13 Ιουλίου 2022 κρίθηκε ένοχος για δύο βιασμούς ανηλίκων ανδρών. Του επιβλήθηκε συνολική ποινή κάθειρξης 12 ετών χωρίς την αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού, ενώ αθωώθηκε για τις άλλες δύο κατηγορίες. Το δικαστήριο αποφάσισε, κατά πλειοψηφία (4 - 3: μειοψήφισαν δύο ένορκοι και μία δικαστής), η έφεση να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, δηλαδή να αφεθεί ελεύθερος μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.
Αντιδράσεις
Η απόφαση έγινε δεκτή με σφοδρές αντιδράσεις από το συγκεντρωμένο πλήθος και προκάλεσε πολιτική σύγκρουση, με την αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) να την αποκαλεί "ντροπή" και την κυβέρνηση να κάνει λόγο για αντικείμενο χυδαίας κομματικής εκμετάλλευσης. Κατά της συγκεκριμένης απόφασης, με παρεμβάσεις στις θεατρικές παραστάσεις, τάχθηκαν οι ηθοποιοί διαβάζοντας επί σκηνής ανακοίνωση του Σωματείου τους στην οποία εκφράζεται η οργή, η απογοήτευση και ο τρόμος για την αναστολή φυλάκισης του ενόχου. Η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου σχολίασε αυτές τις διαμαρτυρίες δηλώνοντας ότι "η απονομή της δικαιοσύνης δεν συντελείται με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους."
Έφεση κατά της απόφασης
Την πρωτόδικη απόφαση άσκησε έφεση η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών που έκρινε ότι θα έπρεπε να επιβληθεί μεγαλύτερο ύψος ποινών για τις δύο περιπτώσεις βιασμών που κρίθηκε ένοχος. Αιτιολογεί την θέση της αυτή επικαλούμενη τη βαρύτητα αλλά και την ηθική απαξία των πράξεων που του καταλογίστηκαν καθώς και της βλάβης που προξένησε στα θύματα. Επίσης, της έντασης του δόλου του Δημήτρη Λιγνάδη, αλλά και την εκ μέρους του εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης των παθόντων λόγω της ανηλικότητάς τους. Παράλληλα, ζητά να επανεξεταστεί, επί τα χείρω για τον καλλιτέχνη και η αθώωσή του για την τρίτη κατηγορία βιασμού σε βάρος ανηλίκου, για την οποία κηρύχθηκε αθώος με πλειοψηφία 5 - 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες καλλιτεχνικοί διευθυντές Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Άτομα που καταδικάστηκαν για βιασμούς
Θέλτα Βίγο Β
Η '''Ρεάλ Κλουμπ Θέλτα ντε Βίγο, Σ.Α.Ν. «Β»' (Real Club Celta de Vigo, S.A.D. "B''") είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Βίγο της Ποντεβέρδα, στην αυτόνομη κοινότητα της Γαλικίας. Ιδρύθηκε το 1927, είναι η δεύτερη ομάδα της Θέλτα Βίγο και συμμετέχει σήμερα στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Μουνιθιπάλ ντε Μπαρέιρο, χωρητικότητας 4.500 θέσεων.
Ιστορία
Το 1927, ιδρύθηκε η Σπορτ Κλουμπ Τουρίστα (Sport Club Turista), που μετονομάστηκε σε Κλουμπ Τουρίστα (Club Turista) εννέα χρόνια αργότερα. Το 1988, προβλεπόταν μία συγχώνευση με τη Γκραν Πένια ΦΚ, αλλά τελικά η Τουρίστα απορροφήθηκε από τη Θέλτα Βίγο και μετονομάστηκε Θέλτα Τουρίστα (Celta Turista). Η Γκραν Πένια συνέχισε να αγωνίζεται τις επόμενες δεκαετίες ως ανεξάρτητος σύλλογος.
Σαρλ ντ'Αμπανκούρ
Βιογραφία
Ο ντ'Αμπανκούρ γεννήθηκε στο Ντουαί και ήταν ανιψιός του Σαρλ-Αλεξάντρ ντε Καλόν. Ήταν ο τελευταίος υπουργός πολέμου επί Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ (Ιούλιος 1792) και οργάνωσε την υπεράσπιση του παλατιού του Κεραμεικού κατά την επίθεση της 10ης Αυγούστου. Διατάχθηκε από τη Νομοθετική Συνέλευση να διώξει την Ελβετική Φρουρά, κάτι που αρνήθηκε, και συνελήφθη για προδοσία στο έθνος. Στάλθηκε στην Ορλεάνη για να δικαστεί.
Στα τέλη Αυγούστου η Συνέλευση διέταξε τον Αμπανκούρ και τους άλλους κρατούμενους στην Ορλεάνη να μεταφερθούν στο Παρίσι με συνοδεία υπό τον Κλωντ Φουρνιέ λ'Αμερικαίν. Στις Βερσαλλίες, ενημερώθηκαν για τις σφαγές του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι. Ο Αμπανκούρ και οι συγκρατούμενοί του δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ σε σφαγές στις 9 Σεπτεμβρίου 1792 στις Βερσαλλίες και ο Φουρνιέ κατηγορήθηκε άδικα για συνέργεια στο έγκλημα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Νικόλαος Μανούσης
Βιογραφία
Στην κυβέρνηση Σοφούλη στις 26 Νοεμβρίου 1945 διορίστηκε υπουργός Εργασίας και υπηρέτησε ως τις 4 Απριλίου 1946. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή Ηλία ή Λεάκη.
Έγραψε το έργο "Η σύγχρονη διεθνής κοινωνική πολιτική" (1958) και τιμήθηκε με έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών. Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών, το 1971.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Αμάντα
Το Αμάντα (Amanda) είναι θηλυκό λατινικό όνομα, ένα γερουνδιακό επίθετο που σημαίνει, κατά γράμμα, «αυτή που πρέπει να αγαπιέται». Κατ' επέκταση μπορεί να μεταφρασθεί ως «αξιαγάπητη» και «πολυαγαπημένη από όλους». Υποκοριστικές μορφές του είναι τα ονόματα Μάντυ, Μάντα και Έιμυ (Amy). Είναι συνηθισμένο σε χώρες όπου ομιλούνται γερμανικές και λατινογενείς γλώσσες.
Αναλύοντας την ετυμολόγηση του ονόματος, το «Αμάντα» προέρχεται από το θέμα του ρήματος amare συν τη γερουνδιακή κατάληξη -nda. Στην περίπτωση αυτή, το γερουνδιακό επίθετο εκφράζει τάξη, όπως και σε άλλα ονόματα, ιδίως θηλυκά, που γεννήθηκαν από τέτοια επίθετα, όπως το «Μιράντα».
Το όνομα Αμάντα εμφανίζεται πού και πού στην ύστερη αρχαιότητα. Αναφέρεται για παράδειγμα ως το όνομα της συζύγου του Ρωμαίου «πρώην επαρχιακού κυβερνήτη Άπερ, η οποία φρόντισε τα κτήματά του και ανάθρεψε τα παιδιά τους μετά την ημέρα που εκείνος έγινε μοναχός: "curat illa saeculi curas, ne tu cures» [Paul. Nol. Epist. 44.4].
Στην Αγγλία το όνομα εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1212 σε καταγραφή γεννήσεως στο Ουόρικσιρ. Πέντε αιώνες αργότερα το όνομα διαδόθηκε εξαιτίας της χρήσεώς του από ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς. Στις ΗΠΑ το όνομα κατέστη βαθμιαία συνηθέστερο από τη δεκαετία του 1930 μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν ήταν ανάμεσα στα 200 συνηθέστερα ονόματα που δίνονταν στα βρέφη. Ιδίως όμως από το 1976 έως το 1995 το «Αμάντα» ήταν ένα από τα δέκα δημοφιλέστερα ονόματα που δίνονταν σε κοριτσάκια στις ΗΠΑ. Το 2009 είχε πέσει στην 166η θέση. Αργότερα η δημοφιλία του απλώθηκε σε άλλες χώρες, π.χ. ήταν ανάμεσα στα δέκα συνηθέστερα ονόματα στα κοριτσάκια που γεννήθηκαν στο Πουέρτο Ρίκο το 2009 και το εικοστό πιο συνηθισμένο το ίδιο έτος στη Σουηδία.
Πρόσωπα
Το όνομα Αμάντα έφεραν ή φέρουν αρκετές αξιοσημείωτες γυναίκες, όπως οι εξής (με ελληνική αλφαβητική σειρά):
Παραπομπές
Αμαντα
Λάζαρος Λαμέρας
Ο Λάζαρος Λαμέρας (Αθήνα, 1913 - Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Έλληνας γλύπτης και καθηγητής του Πολυτεχνείου.
Βιογραφία
Καταγόταν από τα Υστέρνια της Τήνου και προερχόταν από οικογένεια με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ από το 1932 ως το 1938 στο πλευρό των δασκάλων Θωμά Θωμόπουλου και Κωνσταντίνου Δημητριάδη. Ενώ ήταν ακόμη σπουδαστής έλαβε μέρος σε διάφορες εκθέσεις, με τα έργα του να αναδεικνύονται. Το 1948 βραβεύτηκε για το μνημείο για τους πεσόντες στο Αιγάλεω και το 1957 με το πρώτο βραβείο γλυπτικής από το Δήμο Αθηναίων. Ως καθηγητής δίδαξε στην έδρα της Πλαστικής στο Πολυτεχνείο. Έργα του παρουσιάστηκαν εκτός από την Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στην Ιαπωνία και τη Γαλλία. Εκτός από ηρώα και μνημεία (όπως το βραβευμένο του Μνημείο για τον Άγνωστο Πολιτικό Κρατούμενο), φιλοτέχνησε διάφορες προτομές, όπως του Μαγκλιβέρα, όπως και έργα για παιδιά και για τυφλούς. Πέθανε το 1998 στην Αθήνα. Το 2010 το Ίδρυμα Θεοχαράκη οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κάρλος Παβόν
Ο Κάρλος Αλβέρτο Παβόν Πλούμερ (ισπανικά: Carlos Alberto Pavón Plummer, γεννήθηκε 9 Σεπτεμβρίου 1973) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Ονδούρας, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με την εθνική του ομάδα.
Καριέρα
Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής από την Κόστα Ρίκα και η μητέρα του από την Ονδούρα. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρεάλ Κλουμπ Ντεπορτίβο Εσπάνια της Ονδούρας, ομάδα στην οποία αγωνίστηκε άλλες δύο φορές στη σταδιοδρομία του και στην τελευταία τετραετία της ενεργού δράσης. Αγωνίστηκε σε πολλούς άλλους συλλόγους του Μεξικού, αλλά είχε και μικρά χρονικά διαστήματα αγωνιζόμενος στην Ευρώπη και στους Λος Άντζελες Γκάλαξι των ΗΠΑ. Κλείνοντας την καριέρα του ήταν πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Εσπάνια.
Με την εθνική ομάδα της του αγωνίστηκε 101 φορές και σημείωσε 57 γκολ, επίδοση που αποτελεί εθνικό ρεκόρ. Το 2004 αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα της Ονδούρας εξαιτίας μιας κήλης που προκάλεσε την αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο, επανήλθε όμως με επιτυχία συνεχίζοντας έως το 2010 με την τελευταία συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Το 2007 ήταν πρώτος σκόρερ του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ με 5 γκολ.
Ένας νέος τραυματισμός στον ώμο ήταν η αιτία που αναγκάστηκε να σταματήσει τη διεθνή του παρουσία, ενώ ουσιαστικά τελείωσε και η ενεργός του δράση. Ήταν αρχικά τεχνικός βοηθός για την ποδοσφαιρική ομάδα της Ονδούρας. Στις 10 Ιανουαρίου 2015 αποχώρησε επίσημα ως ποδοσφαιριστής σε φιλικό αγώνα με την Μπαρτσελόνα του Ισημερινού. Ακολούθησε μικρής διάρκειας προπονητική καριέρα χωρίς επιτυχία και στη συνέχεια δούλεψε ως αθλητικός αναλυτής.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεάλ Εσπάνια Ονδούρα Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ονδουριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα Νασιονάλ Ονδούρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρους Ασούλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σελάγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λουίς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Τολούκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονάρκας Μορέλια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007
Χιρόμου Αρακάουα
Η Χιρόμου Αρακάουα (荒川弘) είναι Ιαπωνέζα καλλιτέχνης μάνγκα.
Βιογραφία
Η Αρακάουα γεννήθηκε στις 8 Μάϊου του 1973 στο Τοκάτσι του Χοκκαίντο της Ιαπωνίας. Μεγάλωσε σε μία φάρμα γαλακτοπαραγωγής. Έχει τρεις μεγάλες αδελφές και ένα μικρότερο αδελφό. Από μικρή ηλικία η Αρακάουα σκέφτηκε να γίνει καλλιτέχνης μάνγκα καθώς κατά την διάρκεια των σχολικών της χρόνων, ζωγράφιζε τα σχολικά βιβλία. Παρακολούθησε μαθήματα ελαιογραφίας μία φορά τον μήνα μετά την αποφοίτηση της από το γυμνάσιο. Παράλληλα εργάζονταν στη φάρμα της οικογένειάς της
Το καλοκαίρι του 1999 η Αρακάουα μετακόμισε στο Τόκιο. Εργάστηκε ως υπάλληλος της εταιρίας Square Enix.Ήταν βοηθός του Χιρογούκι Έτο, του δημιουργού του μάνγκα Mahōjin Guru Guru.Η καριέρα της ξεκίνησε μετά τη δημοσίευση του μάνγκα Stray Dog στο Monthly Shōnen Gangan της Square Enix το 1999.Το Stray Dog κέρδισε το ένατο βραβείο της κατηγορίας "Shōnen Gangan" του 21ου αιώνα. Ένα κεφάλαιο του Shanghai Yōmakikai κυκλοφόρησε το 2000 στο Monthly Shōnen Gangan.
Προσωπική Ζωή
Η Αρακάουα είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά. Αυτή τη στιγμή ζει στο Τόκιο.Έχει δημοσιεύεσει πολλά έργα όπως Raiden-18, το Sōten no Kōmori (γνωστό και ως Bat in Blue Sky ) και το Hero Tales.
Η Αρακάουα ανέλαβε τον σχεδιασμό των χαρακτήρων για την ταινία Fullmetal Alchemist The Sacred Star of Milos.
Η Αρακάουα έχει συνεργαστεί στη δημιουργία του Hero Tales με το Studio Flag με το όνομα Huang Jin Zhou. Στην προσαρμογή anime της σειράς, η Αρακάουα ήταν υπεύθυνη για τον σχεδιασμό των χαρακτήρων. Έχει επίσης σχεδιάσει το εξώφυλλο από την ιαπωνική έκδοση του μυθιστορήματος The Demon's Lexicon που έγραψε η Sarah Rees Brennan.
Τον Απρίλιο του 2011, η Αρακάουα ξεκίνησε την σειρά Silver Spoon στο Weekly Shōnen Sunday του Shogakukan. Αντί να γράψει μια άλλη σειρά φαντασίας όπως το Fullmetal Alchemist, η Αρακάουα ήθελε να δοκιμάσει τον εαυτό της προσπαθώντας να γράψει μια πιο ρεαλιστική ιστορία με το Silver Spoon. Το μάνγκα ανέβηκε γρήγορα στους τίτλους με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του Shogakukan. Πήρε μια σειρά anime από το στούντιο A-1 Pictures.Άρχισε να προβάλλεται τον Ιούλιο του 2013 Τον Ιούλιο του 2013 ξεκίνησε τη διασκευή manga της σειράς μυθιστορημάτων του Yoshiki Tanaka The Heroic Legend of Arslan στο περιοδικό Bessatsu Shōnen της Kodansha.
Η Αρακάουα ξεκίνησε μια νέα σειρά manga με τον τίτλο Daemons of the Shadow Realm στο Monthly Shōnen Gangan στις 10 Δεκεμβρίου του2021.
Επιρροές
Η Αρακάουα δήλωσε πως ο Suihō Tagawa, ο συγγραφέας του Norakuro, είναι η «ρίζα του στυλ της ως καλλιτέχνης». Έμαθε την σύνθεση και σχέδιο κατά την περίοδο που εργάστηκε ως βοηθός του Hiroyuki Etō. Έκανε αναφορά σε καλλιτέχνες μάνγκα όπως τους Rumiko Takahashi, Shigeru Mizuki και Kinnikuman του Yudetamago ως επιρροές και είναι θαυμαστής του έργου του Mike Mignola. Οι κριτικοί θεωρούν ότι το Fullmetal Alchemist έχει επιρροές στο steampunk.
Γκραν Πένια ΦΚ
Η Γκραν Πένια Φούτμπολ Κλουμπ (ισπανικά:Gran Peña Fútbol Club) είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην ενορία του Λαβαδόρες στο Βίγο, στην αυτόνομη κοινότητα της Γαλικίας. Ιδρύθηκε το 1926 και συμμετέχει σήμερα στην Περιφερειακή κατηγορία, παίζοντας τους εντός έδρας αγώνες της στο Μουνιθιπάλ ντε Μπαρέιρο, χωρητικότητας 4.500 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926 Κατηγορία:Γαλικία
Γενικές εκλογές Φιλιππίνων 2022
Στις 9 Μαΐου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις Φιλιππίνες.
Οι 67,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι της χώρας κλήθηκαν στις κάλπες να ψηφίσουν για να εκλεγούν:
Ο Μπόνγκμπονγκ Μάρκος, γιος του πρώην δικτάτορα, Φερδινάδ Μάρκος, κέρδισε στις προεδρικές εκλογές συγκεντρώνοντας πάνω από 31 εκατομμύρια ψήφους (58%). Η μεγαλύτερη αντίπαλη του Μάρκος, η Λένι Ρομπρέδο, ήρθε δεύτερη με διαφορά πίσω, συγκεντρώνοντας ποσοστό της τάξεως του 28%. Η διαφορά αυτή είναι η μεγαλύτερη από τότε που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στις Φιλιππίνες, το 1986, όταν η «Επανάσταση της Λαϊκής Δύναμης» ανέτρεψε τον δικτάτορα Φερδινάδ Μάρκος και έφερε στην προεδρία την Κορασόν Ακίνο. Η ορκωμοσία του Μπόνγκμπονγκ Μάρκος ως 17ου Προέδρου των Φιλιππίνων πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουνίου 2022.
Η σύμμαχός του, η Σάρα Ντουτέρτε, κόρη του απερχόμενου προέδρου Ροντρίγκο Ντουτέρτε, κέρδισε στις εκλογές αντιπροέδρου συγκεντρώνοντας πάνω από 32 εκατομ. ψήφους (61%).
Η προεκλογική εκστρατεία σημαδεύτηκε από φαινόμενα μαζικής παραπληροφόρησης στα σόσιαλ μίντια, που ευνόησαν τον Μπόνγκμπονγκ Μάρκος, ενώ ταυτόχρονα στοχοποίησαν ιδιαίτερα την Λένι Ρομπρέδο.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Φιλιππίνων, οι εκλογές διεξάγονται δημοκρατικά και άμεσα, με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες των Φιλιππίνων, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον ένα χρόνο.
Προεδρικές εκλογές
Ο Πρόεδρος των Φιλιππίνων εκλέγεται για εξαετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής. Η θητεία του Προέδρου δεν είναι ανανεώσιμη, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει δεύτερη θητεία ως Πρόεδρος. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν οι πολίτες που έχουν γεννηθεί στις Φιλιππίνες, υπό την προϋπόθεση να είναι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, να είναι ηλικίας άνω των 40 ετών, να μιλούν και να γράφουν στα Φιλιππινέζικα και έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον 10 χρόνια.
Ο Αντιπρόεδρος εκλέγεται για εξαετή θητεία, η οποία είναι ανανεώσιμη για μία και μοναδική φορά. Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Αντιπρόεδρος. Οι εκλογές Προέδρου και Αντιπροέδρου είναι χωριστές, δηλαδή οι εκλογείς μπορούν να ψηφίσουν Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο από το ίδιο κόμμα, ή από διαφορετικά.
Βουλευτικές εκλογές
Η θητεία στη Βουλή είναι ανανεώσιμη, αλλά κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από τρεις συνεχόμενες θητείες ως βουλευτής.
Υποψήφιοι εκλογών Προέδρου – Αντιπροέδρου
Η περίοδος υποβολής υποψηφιοτήτων στις εκλογές ήταν 1 – 8 Οκτωβρίου 2021. Συνολικά, 97 υποψήφιοι διεκδίκησαν τη θέση του Προέδρου και 29 του Αντιπροέδρου. Μερικοί από τους υποψήφιους απορρίφθηκαν από την Εκλογική Επιτροπή και μερικοί απέσυραν τις υποψηφιότητές τους. Τελικά, για συμμετοχή στις εκλογές προκρίθηκαν 10 υποψήφιοι για Πρόεδροι και 9 για Αντιπρόεδροι.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης με τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών
Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης με τα αποτελέσματα των εκλογών αντιπροέδρου
Παραπομπές
Φιλιππινες 2022
Γκουσπίνι
Το Γκουσπίνι είναι Δήμος της Ιταλικής Επαρχίας του Μέντιο Καμπιντάνο, στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Βρίσκεται 62 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού Κάλιαρι και 14.6 χιλιόμετρα από τον Σιδηροδρομικό πληθυσμό του Σαν Γκαβίνο Μονρεάλε, έχει πληθυσμό 12.000 κατοίκους. Κοντά στο Γκουσπίνι βρίσκονται τα ορυχεία του Μοντεβέτσιο από τα οποία εξαγόταν στο παρελθόν Γαληνίτης και Σφαλερίτης. Ο πληθυσμός της πόλης ασχολείται σήμερα με την γεωργία και τον τουρισμό, υπάρχουν καλοδιατηρημένα Νουράγκι και ο αρχαίος οικισμός Νεάπολις που ίδρυσαν οι Φοίνικες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νότιας Σαρδηνίας
Ο Μεγάλος Μωλν
Ο Μεγάλος Μωλν (γαλλικός τίτλος: Le Grand Meaulnes) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Αλαίν-Φουρνιέ. Το μυθιστόρημα, που δημοσιεύτηκε το 1913, ένα χρόνο πριν από τον θάνατο του συγγραφέα κατά τον πρώτο μήνα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, έχει μερικά αυτοβιογραφικά στοιχεία - ιδιαίτερα το όνομα της ηρωίδας Υβόν, με την οποία ο συγγραφέας είχε γνωρισθεί στο Παρίσι. Ο δεκαπεντάχρονος Φρανσουά αφηγείται την ιστορία της φιλίας του με τον δεκαεπτάχρονο Ωγκυστέν Μωλν και τις περιπέτειές τους αναζητώντας την κοπέλα που ερωτεύτηκε ο Μωλν. Παρορμητικός, απερίσκεπτος και ηρωικός, ο Μωλν ενσαρκώνει το ρομαντικό ιδανικό, την αναζήτηση του απίθανου και τον μυστηριώδη κόσμο μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης.
Το μυθιστόρημα θεωρείται έργο κλασικό της γαλλικής λογοτεχνίας και είναι το πιο μεταφρασμένο και δημοφιλές γαλλικό λογοτεχνικό έργο στον κόσμο αμέσως μετά τον Μικρό Πρίγκιπα. Έως τα τέλη του 20ού αιώνα, πουλήθηκαν συνολικά περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα.
Υπόθεση
Ο αφηγητής Φρανσουά Σερέλ αφηγείται την ιστορία του Ωγκυστέν Μωλν, ενός παλιού συμμαθητή και φίλου του. Η υπόθεση διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια τεσσάρων χρόνων, στις αρχές του 20ού αιώνα.
Πρώτο μέρος
Ο 15χρονος Φρανσουά Σερέλ είναι γιος του διευθυντή του σχολείου της Αγίας Αγάθης, σε ένα μικρό χωριό στο κέντρο της Γαλλίας. Μια κρύα νύχτα, στο σχολείο εμφανίζεται ένας νέος οικότροφος, ο Ωγκυστέν Μωλν ή Μεγάλος Μωλν, όπως θα τον αποκαλούν πλέον οι συμμαθητές του λόγω του ύψους του, ο οποίος σύντομα γίνεται ο αρχηγός της τάξης. Κατά τη διάρκεια μιας περιπέτειας, ο Ωγκυστέν Μωλν φτάνει τυχαία σε έναν μυστηριώδη χώρο όπου γίνεται μια παράξενη, ποιητική γιορτή με πολύ κόσμο και μαγεύεται από το κορίτσι των ονείρων του, την Υβόν ντε Γκαλαί, έναν χαρακτήρα εμπνευσμένο από τον πραγματική ζωή του συγγραφέα Αλαίν-Φουρνιέ. Η Υβόν ζει με τον χήρο πατέρα της και τον αδερφό της Φραντς στο τεράστιο και παλιό αλλά κάπως παραμελημένο οικογενειακό κάστρο. Ο Μωλν μαθαίνει ότι αυτή η γιορτή δίνεται με την ευκαιρία του γάμου του Φραντς ντε Γκαλαί με τη μνηστή του Βαλεντίν. Ωστόσο, όταν η μνηστή δεν εμφανίζεται, η γιορτή διαλύεται και ο απελπισμένος Φραντς εξαφανίζεται αφήνοντας στην αδερφή του ένα αποχαιρετιστήριο σημείωμα.
Δεύτερο μέρος
Αφού επέστρεψε στο σχολείο μετά από τρεις μέρες, ο Μωλν διακατέχεται μόνο από μια ιδέα: να βρει ξανά το μυστηριώδες κάστρο και τη νεαρή κοπέλα που έχει ερωτευτεί. Ωστόσο, οι αναζητήσεις του αποτυγχάνουν ενώ ταυτόχρονα ένας παράξενος νεαρός εμφανίζεται στο σχολείο. Είναι ο Φραντς ντε Γκαλαί με διαφορετικό όνομα που προσπαθεί να ξεφύγει από τον πόνο της απόρριψης. Ο Φραντς, ο Μωλν και ο Φρανσουά γίνονται φίλοι και ο Φραντς δίνει στον Μωλν τη διεύθυνση ενός σπιτιού στο Παρίσι όπου βρίσκεται η αδερφή του Υβόν. Ο Μωλν φεύγει για σπουδές στο Παρίσι και προσπαθεί να συναντήσει την Υβόν, αλλά μαθαίνει ότι κανείς δεν μένει πια σ'αυτό το σπίτι.
Τρίτο μέρος
Ο Φρανσουά Σερέλ, που έχει γίνει πλέον δάσκαλος όπως ο πατέρας του, καταφέρνει τελικά να βρει την Υβόν ντε Γκαλαί και φέρνει τον Μωλν σε επικοινωνία μαζί της. Η Υβόν εξακολουθεί να ζει με τον ηλικιωμένο πατέρα της σε ό,τι έχει απομείνει από το παλιό οικογενειακό κτήμα, το οποίο είναι πιο κοντά από ό,τι είχαν αρχικά φανταστεί οι δύο νεαροί φίλοι τα προηγούμενα χρόνια. Η Υβόν εκμυστηρεύεται στον Μωλν ότι ήταν και είναι πάντα ο έρωτας της ζωής της. Με τις ευλογίες του πατέρα, το νεαρό ζευγάρι παντρεύεται. Ωστόσο, ο ανήσυχος Μωλν αφήνει την Υβόννη την επόμενη μέρα του γάμου τους για να βρει τον χαμένο αδερφό της Φραντς (τον οποίο είχε υποσχεθεί κάποτε να βοηθήσει) και να τον ξαναενώσει με την αρραβωνιαστικιά του Βαλεντίν. Η Υβόν παραμένει στο κάστρο, όπου γεννά ένα κοριτσάκι αλλά η ίδια πεθαίνει δύο μέρες αργότερα.
Τελικά ο Φρανσουά, περιμένοντας την επιστροφή του φίλου του Μωλν και ψάχνοντας παλιά έγγραφα, ανακαλύπτει ένα ημερολόγιο του Μωλν. Κατά τη διάρκεια των χρόνων του στο Παρίσι (πριν συναντήσει την Υβόν), ο Μωλν είχε γνωρίσει τη Βαλεντίν και είχε μια σύντομη σχέση μαζί της, υποσχόμενος γάμο. Όταν όμως το ζευγάρι ανακάλυψε ότι και οι δύο γνώριζαν τον Φραντς, χώρισαν τρομοκρατημένοι. Καταβεβλημένος από τύψεις και αποφασισμένος να κρατήσει την υπόσχεσή του να επανασυνδέσει τον Φραντς και την εξαφανισμένη μνηστή του, ο Μωλν ανακοινώνει στο ημερολόγιό του την αναχώρησή του μετά τον γάμο του με την Υβόν, προκειμένου να πραγματοποιήσει την επανασύνδεση. Ένα χρόνο αργότερα, ο Μωλν παντρεύει τον Φραντς με την Βαλεντίν, αλλά επιστρέφοντας στο σπίτι, μαθαίνει από τον φίλο του την είδηση ​​του θανάτου της Υβόν.
Διακρίσεις
Το μυθιστόρημα Ο Μεγάλος Μωλν σε έρευνα της εφημερίδας Λε Μοντ κατατάσσεται στην 9η θέση ανάμεσα στα 100 καλύτερα βιβλία του 20ου αιώνα.
Μεταφορές
Το μυθιστόρημα Ο Μεγάλος Μωλν μεταφέρθηκε δύο φορές σε κινηματογραφική ταινία, αρχικά το 1967 σε σκηνοθεσία Ζαν-Γκαμπριέλ Αλμπικόκο. Μια άλλη κινηματογραφική μεταφορά κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2006, με πρωταγωνιστές τους Ζαν-Μπατίστ Μωνιέ, Κλεμάνς Ποεζί και Νικολά Ντυβωσέλ.
Ελληνικές μεταφράσεις
Ο Μεγάλος Μωλν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Βενεδίκτη της Δανίας
Η Βενεδίκτη της Δανίας (γεννημένη στις 29 Απριλίου 1944) είναι η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Θ΄ της Δανίας και της συζύγου του Ίνγκριντ. Είναι η μικρότερη αδελφή της Μαργαρίτας Β΄ της Δανίας και η μεγαλύτερη αδελφή της Άννας-Μαρίας της Ελλάδας. Η Βενεδίκτη συχνά αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη αδελφή της σε επίσημες ή ανεπίσημες εκδηλώσεις. Βρίσκεται στην ενδέκατη θέση της γραμμής διαδοχής για το θρόνο της Δανίας.
Πρώιμα χρόνια
Η Βενεδίκτη Άστριντ Ίνγκεμποργκ Ίνγκριντ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1944, στα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ της Κοπεγχάγης. Η γέννησή της συνέβη κατά τη διάρκεια του γερμανικής κατοχής της Δανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την επόμενη ημέρα, μετά τη γέννησή της, ακούστηκαν 21 κανονιοβολισμοί από την αντιστασιακή ομάδα Χόλγκερ Ντάνσκε στο δημόσιο πάρκο Ορστεντσπάρκεν, ως αναφορά στους παραδοσιακούς κανονιοβολισμούς, που εκτελούνται μετά από τη γέννηση κάποιου βασιλικού τέκνου.
Βαπτίσθηκε στις 24 Μαΐου 1944 στην Εκκλησία του Χόλμεν της Κοπεγχάγης. Ανάδοχοί της ήταν ο Χριστιανός Ι΄ της Δανίας και η Βασίλισσα Αλεξανδρινή, ο Γουσταύος της Δανίας, ο Γουσταύος Ε΄ της Σουηδίας, ο Σίγκβαρντ Μπερναντότ, η Καρολίνα Ματθίλδη της Δανίας, η Ίνγκεμποργκ της Δανίας, η Μαργαρίτα της Σουηδίας, ο Αλεξάντερ Ράμσεϋ και η Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η πριγκίπισσα Βενεδίκτη μεγάλωσε μαζί με τις αδελφές της στα Ανάκτορα Αμάλιενμποργκ της Κοπεγχάγης και στο Παλάτι του Φρέντενσμποργκ της βόρειας Ζηλανδίας. Τις καλοκαιρινές της διακοπές τις περνούσε μαζί με τη βασιλική οικογένεια στη θερινή κατοικία των γονιών της, το Παλάτι του Γκράστεν στη νότια Γιουτλάνδη.
Το 1947 ο παππούς της Χριστιανός Ι΄ απεβίωσε και στο θρόνο ανήλθε ο πατέρας της Φρειδερίκος Θ΄. Το 1953, με την ψήφιση του νέου νόμου διαδοχής για το θρόνο της Δανίας, η Βενεδίκτη βρέθηκε στη δεύτερη θέση, πίσω από την αδελφή της Μαργαρίτα και μπροστά από την αδελφή της Άννα-Μαρία.
Εκπαιδεύτηκε σε ιδιωτικό σχολείο της Κοπεγχάγης, σε ένα οικοτροφείο στην Αγγλία και σε ένα ελβετικό σχολείο. Το 1965 παρακολούθησε μαθήματα μόδας και σχεδίου σε ιδιωτική σχολή της Κοπεγχάγης.
Το 1962, βρέθηκε στην Αθήνα, μαζί με την αδελφή της Άννα-Μαρία, για να παραστεί ως παράνυμφος στο γάμο του Χουάν Κάρλος της Ισπανίας και της Σοφίας της Ελλάδας.
Γάμος και οικογένεια
Η Βενεδίκτη παντρεύτηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1968 τον Ριχάρδο του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ στην Εκκλησία του Παλατιού Φρέντενσμποργκ. Ο πατέρας της ζήτησε από το ζευγάρι να ανατρέψουν τα παιδιά τους στη Δανία, προκειμένου να κατέχουν δικαιώματα διαδοχής για το θρόνο. Δεδομένου, όμως, ότι η εισήγησή του δεν ικανοποιήθηκε, τα τρία παιδιά της Βενεδίκτης και του Ριχάρδου αποκλείστηκαν από τη γραμμή διαδοχής.
Ενδιαφέροντα
Η πριγκίπισσα Βενεδίκτη ασχολείται με προσκοπικές οργανώσεις στη Δανία, καθώς επίσης και διεθνώς. Όταν ήταν παιδί, δημιουργήθηκε μια ειδική μονάδα προσκόπων, έτσι ώστε να ενταχθεί η ίδια. Σήμερα η συμμετοχή της αφορά κυρίως το οργανωτικό επίπεδο, δεδομένου ότι είναι πρόεδρος της επιτροπής προσκόπων για κορίτσια της Δανίας. Είναι προστάτης της ομάδας πράσινων προσκόπων για κορίτσια και της ένωσης προσκόπων της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 2013
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 2013 ήταν η 46η διοργάνωση του ανεξάρτητου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Καταδύσεων, που διεξήχθη από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Καταδυτήριο Αγίου Κοσμά, στο Ελληνικό από την Παρασκευή 7 έως και την Κυριακή 9 Ιουνίου του 2013. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ΟΠΕΝ, Α-Β και Γ-Δ.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Α.Π.Σ. Αργώ για δεύτερη φορά στην ιστορία της συγκεντρώνοντας 50 βαθμούς. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Α.Π.Α. Φυρίγου με 34 βαθμούς και την τρίτη ο Α.Ν.Ο. Αργυρούπολης με 25 βαθμούς.
Ανδρών
2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015
Γυναικών
2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων Κατηγορία:Υγρός στίβος το 2013 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στην Αθήνα
Σεραμάνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νότιας Σαρδηνίας
Κριθαριά Μαγνησίας
Η Κριθαριά είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Νέας Αγχιάλου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κριθαριά βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Παγασητικού κόλπου με υψόμετρο 5 μέτρα. Απέχει περίπου 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τον Βόλο και 9 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Νέα Αγχίαλο ενώ βόρεια περνάει η ΕΟ Καρδίτσας - Βόλου και νοτιοδυτικά της είναι ο Μάραθος. Είναι γνωστή στην περιοχή για την προστατευμένη από τους ανέμους παραλία της και αποτελεί παραθεριστικό προορισμό της περιοχής.
Στα βορειοανατολικά του χωριού στο λόφο "Σωρό" έχει εντοπιστεί αρχαίος οικισμός που πιθανολογείται ότι είναι οι αρχαίες Αμφανές με χρονολογία ίδρυσης γύρω στον 6ο αιω. π.Χ. Τα τείχη της είναι κυκλικά με μεγάλες, σχεδόν ακατέργαστες πλάκες, ενώ έχουν αποκαλυφθεί πύλες των τειχών, αρχαίος δρόμος, τμήματα κτιρίων αλλά και εκτός των τειχών, ένας ναός αφιερωμένος στον Απόλλωνα. Έχουν βρεθεί αναθήματα (ανάγλυφη μαρμάρινη αναθηματική στήλη, ενεπίγραφα βάθρα και κιονίσκοι, μαρμάρινα αγάλματα ιερών παίδων) καθώς και ένα μαρμάρινο λιοντάρι από που προέρχεται από το νεκροταφείο του οικισμού.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Νέας Αγχιάλου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Νέα Αγχίαλο, τον Άγιο Γεώργιο, τη Βελανιδιά, τη Δημητριάδα και τον Μάραθο αποτελούν την Κοινότητα Νέας Αγχιάλου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Αγχιάλου του Δήμου Βόλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 311 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Όρχις η πιθηκοειδής
μικρογραφία|Όρχις η πιθηκοειδής (Orchis simia), [[Βέρμιο|Όρος Βέρμιο, Ημαθία]] Η Όρχις η πιθηκοειδής (επιστ. ονομ. Orchis simia) με κοινή ονομασία πιθηκάκι, ανήκει στην οικογένεια Ορχεῒδες (Orchidaceae) και κατανέμεται στην Ευρώπη, Μεσόγειο και στη ΝΔ Ασία. Απαντά σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από τη Θεσσαλία και τις Κυκλάδες, σε μακκί, φρύγανα, λιβάδια, ανοικτά δάση μεταξύ 500-1100μ. Φυτό εύρωστο, με ύψος 20-45 εκατοστά και 3-8 γυαλιστερά, λογχοειδή, άστικτα φύλλα, με κόνδυλους ωοειδείς, ακέραιους. Ταξιανθία με 15-55 λευκορόδινα άνθη σε πυκνό ωοειδή στάχυ από τα οποία εκείνα της κορυφής ανοίγουν πρώτα. Γλωσσάριο τρισχιδές, με κέντρο λευκωπό με μικρές πορφυρές θηλές, όπου στο μεσαίο λοβό υπάρχουν δύο μακριοί κυρτοί ταινιοειδείς λοβοί, με αποτέλεσμα η συνολική εικόνα του άνθους να παραπέμπει σε κρεμασμένο πίθηκο ή ανθρωπάκι που χορεύει από τα οποία πήρε και το όνομα (simia=πίθηκος). Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου έως τις αρχές Ιουνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορχεοειδή Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Φλόρενς Γκριν
Η Φλόρενς Γκριν (Florence Beatrice Green, το γένος Πάτερσον, Patterson, 19 Φεβρουαρίου 1901 - 4 Φεβρουαρίου 2012) ήταν η τελευταία εν ζωή γνωστή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν μέλος του Γυναικείου Σώματος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Έντμοντον, κόρη του Φρέντρικ και της Σάρα Πάτερσον. Εγκαταστάθηκε στο Κινγκς Λιν το 1920, έπειτα από το γάμο της με τον Γουόλτερ Γκριν, έναν σιδηροδρομικό υπάλληλο. Ο σύζυγός της πέθανε το 1970 και η Γκριν ζει στο Κινγκς Λιν με την κόρη της Μέι, η οποία γεννήθηκε το 1921.
Η Γκριν κατατάχθηκε στην πολεμική αεροπορία το Σεπτέμβριο του 1918 σε ηλικία 17 ετών. Εργάστηκε στη RAF Marham στην αεροπορική βάση του Νάρμποραου. Είναι η μεγαλύτερη σε ηλικία κάτοικος του Δυτικού Νόρφοκ και δεύτερο γηραιότερο πρόσωπο στο Νόρφοκ. Η αναγνώρισή της ως βετεράνου ήρθε μόλις τον Ιανουάριο του 2010.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2011 η Γκριν γιόρτασε τα 110α της γενέθλια. Έχει έναν γιο, 2 κόρες, 4 εγγόνια και 7 δισέγγονα.
Έπειτα από το θάνατο του Κλοντ Σουλς στις 5 Μαΐου 2011, η Γκριν έγινε τελευταίος εν ζωή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε το 2012 σε ηλικία 111 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Καλαμάκι Λάρισας
Το Καλαμάκι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Καλαμάκι βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Μαυροβούνι σε υψόμετρο 80 μέτρα. Απέχει περίπου 33 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Λάρισα και 35 χλμ. Α. από την Νίκαια (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο πολύ κοντά στα όρια της αποξηραμένης λίμνης Κάρλας και μπροστά από αυτό στηνόταν τότε ο λιμναίος οικισμός των ψαράδων. Σήμερα κοντά στο χωριό υπάρχουν οι ταμιευτήρες Καλαμακίου.
Στην περιοχή υπάρχουν πολλά ίχνη αρχαίας κατοίκησής της. Οι 4 μαγούλες καθώς και τα πολυάριθμα ευρήματα προϊστορικών αλλά και ιστορικών χρόνων που έχουν ανασκαφεί αποδεικνύουν συνεχή κατοίκησή από τη Νεολιθική εποχή. Στην τοποθεσία "Παλιόσκαλα" είναι σημαντικός προϊστορικός οικισμός ο οποίος έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος. "Χρονολογείται στην Τελική Νεολιθική περίοδο και οριοθετείται από λιθόκτιστους περιβόλους, αρκετοί από τους οποίους λειτουργούσαν ως αναληματικοί τοίχοι και οι οποίοι σώζονται κατά τόπους έως 2,30 μ. ύψος. Στο κέντρο του οικισμού αποκαλύφθηκε λιθόκτιστο κτίριο το οποίο εγγράφεται σε δύο ομόκεντρους περιβόλους. Ανάμεσα στους περιβόλους του οικισμού αποκαλύφθηκαν διάφορα κτίσματα και κατασκευές".
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κασθαναίας με την παλιά ονομασία του από την Τουρκοκρατία ως Αληφακλάρ. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Καλαμάκι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κιλελέρ του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 486 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Θρησκεία στο Καζακστάν
Σύμφωνα με διάφορες έρευνες η πλειοψηφία των πολιτών του Καζακστάν, στην πλειοψηφία τους Καζάκοι, αυτοπροσδιορίζονται ως μη θρησκευόμενοι Μουσουλμάνοι. Άλλοι Καζάκοι είναι Σουνίτες της σχολής Χαναφί. Οι Σουνίτες Χαναφί στο Καζακστάν είναι κατά κύριο λόγο Καζάκοι (οι οποίοι αποτελούν το 63.6% του πληθυσμού του Καζακστάν) καθώς και Ουζμπέκοι, Ουιγούροι και Τατάροι. Μια μειοψηφία, η οποία δεν υπερβαίνει το 1% του πληθυσμού,ανήκει στη μουσουλμανική σχολή Σαφί'ι (κυρίως Τσετσένοι) ή Σιίτες. Στο Καζακστάν υπάρχουν 2.300 τζαμιά, τα οποία είναι συνδεδεμένα με την "Πνευματική Ένωση των Μουσουλμάνων του Καζακστάν" (ΠΕΜΚ). Ο ηγέτης της ΠΕΜΚ είναι ο ανώτατος μουφτής Σερικμπάι Σατιμπαλντιούλι Οράζ (2020). Στο Καζακστάν, το Ιντ αλ-αντχά (μουσουλμανική εορτή) είναι εθνική εορτή.
Άλλες καταγεγραμμένες θρησκευτικές ομάδες στο Καζακστάν είναι ο Ιουδαϊσμός, η Πίστη Μπαχάι, ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, η Εκκλησία της Σαηεντολογίας, η Χριστιανική Επιστήμη και η Εκκλησία της Ενοποίησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν Κατηγορία:Κοινωνία του Καζακστάν Καζακσταν
Πφένιχ
δεξιά|μικρογραφία|[[Βασίλειο της Πρωσίας|Πρωσία: 1 πφένιχ τού 1852. Η εμπρόσθια όψη γράφει: "360 [αποτελούν] ένα τάληρο".]] δεξιά|μικρογραφία|[[Γερμανική Αυτοκρατορία: Σιδερένιο νόμισμα των 10 πφένιχ του 1917.]]
Tο πφένιχ (γερμαν.: pfennig, πληθ. pfennige, σύμβολο Pf. ή ₰) είναι ένα πρώην Γερμανικό νόμισμα ή χαρτονόμισμα, το οποίο ήταν το επίσημο νόμισμα από τον 9ο αι. μέχρι την εισαγωγή του ευρώ το 2002. Ενώ το πφένιχ ήταν ένα πολύτιμο νόμισμα κατά τον Μεσαίωνα, έχασε την αξία του με τα χρόνια και έγινε υποδιαίρεση του μάρκου στη Γερμανική αυτοκρατορία (reich), τη Δυτική και Ανατολική Γερμανία και την επανενωμένη Γερμανία μέχρι την εισαγωγή του ευρώ. Πφένικ ήταν επίσης το όνομα της υπομονάδας του μάρκου Ντάντζιχ (1922–1923) και του γκούλντεν Ντάντσιχ (1923–1939) στην Ελεύθερη πόλη του Ντάντσιχ (σύγχρονο Γκντανσκ Πολωνίας).