cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαργκ Βίκερνες
Φόνος του Έιστεϊν Άαρσετ
Ο Βίκερνες συνελήφθη στις 19 Αυγούστου του 1993 στο Μπέργκεν. Η αστυνομία βρήκε στο σπίτι του 150 κιλά εκρηκτικά και 3.000 σφαίρες. Ο Βαργκ σκόπευε να τα χρησιμοποιήσει για να ανατινάξει το  Blitz House, ένα υπό κατάληψη κτήριο που είχε γίνει το κέντρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και του αναρχισμού στο Όσλο, ένα σχέδιο που είχε σχεδόν υλοποιηθεί. Ο ίδιος υποστήριξε ότι σύλλεγε εκρηκτικά και πυρομαχικά «για να υπερασπιστεί τη Νορβηγία σε περίπτωση επίθεσης».
Δίκη
Η δίκη του Βίκερνες ξεκίνησε στις 2 Μαΐου του 1994, την υπεράσπιση του ανέλαβε ο δικηγόρος Στέιν-Έρικ Μάττσον. Πολλά άλλα μέλη της σκηνής, όπως ο Blackthorn και ο Faust δικάστηκαν την ίδια περίοδο. Αρκετοί ομολόγησαν τα εγκλήματα τους. Σύμφωνα με τη συνέντευξη στο Lords of Chaos, ο Βαργκ «είναι αηδιασμένος, που ενώ αυτός τήρησε όρκο σιωπής, άλλοι ομολόγησαν». Κατά τη διάρκεια της δίκης ομολόγησε ότι αυτός, ο Blackthorn και άλλος ένας φίλος τους σχεδίασαν τον φόνο. Το δικαστήριο υπέθεσε ότι ο ρόλος του τρίτου ατόμου ήταν να μείνει στο Μπέργκεν για άλλοθι· προκειμένου να φανεί ότι δεν έφυγαν ποτέ από την πόλη. Ο ρόλος του τρίτου ατόμου ήταν να νοικιάσει ταινίες, να τις βάλει να παίζουν στο διαμέρισμα του Βίκερνες και να πραγματοποιήσει ανάληψη χρημάτων από τον λογαριασμό του.
Στις 16 Μαΐου του 1994, ο Βίκερνες καταδικάστηκε σε 21 χρόνια φυλάκιση, τη μέγιστη ποινή που μπορεί να επιβληθεί στη Νορβηγία, για τον φόνο του Euronymous, τον εμπρησμό τριών εκκλησιών, την απόπειρα εμπρησμού μιας τέταρτης και την κλοπή και κατοχή 150 κιλών εκρηκτικών. Την ημέρα που επιβλήθηκε η ποινή, άγνωστοι έβαλαν φωτιά σε δύο εκκλησίες, πιθανότατα ως ένδειξη συμπαράστασης. Ο Blackthorn, που δεν είχε συμμετάσχει στη δολοφονία αλλά περίμενε στην είσοδο της πολυκατοικίας, καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλάκιση για συνέργεια σε φόνο.
Τον Μάιο του 1994 κυκλοφόρησε επίσης το άλμπουμ των Mayhem De Mysteriis Dom Sathanas, στο οποίο ο Euronymous έπαιζε ηλεκτρική κιθάρα και ο Βίκερνες μπάσο. Πριν την κυκλοφορία του, η οικογένεια του Euronymous ζήτησε από τον ντράμερ των Mayhem, Hellhammer, να αφαιρέσει τα κομμάτια που είχαν ηχογραφηθεί από τον Βίκερνες. Ο Hellhammer είπε «πιστεύω ότι είναι κατάλληλο για τον δολοφόνο και το θύμα να ακουστούν στο ίδιο κομμάτι, ανακοίνωσα ότι θα ηχογραφήσω ξανά τα κομμάτια μπάσου, αλλά ποτέ δεν το έκανα».
Φυλάκιση
Τα πρώτα χρόνια της ποινής του, ο Βίκερνες δημιούργησε την οργάνωση «Νορβηγικό Παγανιστικό Μέτωπο» (Norsk Hedensk Front), Μια παγανιστική νεοναζιστική ομάδα, η οποία εξελίχθηκε στο διεθνές Παν-γερμανικό Παγανιστικό μέτωπο (Allgermanische Heidnische Front ή AHF). Ο Βίκερνες ήταν ο αυτοανακηρυγμένος ηγέτης του κινήματος. Το Παγανιστικό μέτωπο αρνήθηκε επίσημα το γεγονός ότι είχε τον Βαργκ ως επικεφαλή, αν και αυτό μπορεί να συνέβη για να τον προστατέψει, καθώς οι Νορβηγοί κατάδικοι δεν επιτρέπεται να ηγηθούν πολιτικές οργανώσεις. Η επίσημη διεύθυνση του AHF ήταν ή ίδια με το ταχυδρομικό κουτί που ο Βίκερνες διατηρούσε στη φυλακή, γεγονός που έκανε το να ηγηθεί στην οργάνωση ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς το προσωπικό της φυλακής έλεγχε όλη την αλληλογραφία.
Στις 8 Απριλίου του 1997, η Νορβηγική αστυνομία συνέλαβε πέντε νεοναζί στην κοινότητα Χέμνες, οι οποίοι είχαν σχηματίσει ένα αυτοαποκαλούμενο «τάγμα θανάτου», και σχεδίαζαν επιθέσεις σε πολιτικές και θρησκευτικές φιγούρες της Νορβηγίας. Επίσης σχεδίαζαν να βοηθήσουν τον Βίκερνες να αποδράσει από τη φυλακή. Η ομάδα κατείχε όλο τον εξοπλισμό που χρειάζεται μια παραστρατιωτική μονάδα, συμπεριλαμβανομένων όπλων, εκρηκτικών, αλεξίσφαιρων γιλέκων και ατσάλινων κρανών. Ένα από τα μέλη της ομάδας, ο Τομ Έιτερνες, είχε γίνει φίλος με τον Βίκερνες στη φυλακή, προτού αποδράσει ενώ βρισκόταν σε άδεια. Η μητέρα του Βίκερνες, Λένε Μπόρε, συνελήφθη για τη χρηματοδότηση της ομάδας με 100.000 κορόνες. Ομολόγησε την πράξη της αλλά ισχυρίστηκε πως δεν ήξερε ότι ήταν «ακροδεξιοί εξτρεμιστές» και είπε ότι ο γιος της έπεσε θύμα επίθεσης από άλλους κρατούμενους. Τα τέλη του 1996 έσπασε τη κάτω γνάθο του ύστερα από μάχη με συγκρατούμενο. Εκείνη την περίοδο ο Βαργκ υιοθέτησε το στυλ των Skinheads και φορούσε συχνά ζώνη με το σύμβολο των SS.
Όταν ο Βίκερνες καταδικάστηκε, υπήρχε η δυνατότητα να αποφυλακιστεί με αναστολή, αφού εξετίσει 12 χρόνια από την 21-ετή ποινή του. Ωστόσο, το 2002, το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας παράτεινε την ελάχιστη ποινή στα 14 έτη. Για αυτό τον λόγο, το αίτημα αποφυλάκισης που είχε καταθέσει ο Βίκερνες, ο οποίος βρισκόταν στη φυλακή για 12 χρόνια, απορρίφθηκε. Ο δικηγόρος του, Τζον Κρίστιαν Έλντεν, διαμαρτυρήθηκε ότι η απόρριψη του αιτήματος αποτελεί αναδρομική εφαρμογή του νόμου, κάτι που απαγορεύεται από το άρθρο 97 του νορβηγικού συντάγματος. Ο Βίκερνες κατέθεσε πάλι αίτημα αποφυλάκισης το 2008, το οποίο πάλι απορρίφθηκε, παρόλο που του επιτρεπόταν να επισκεφτεί την οικογένεια του για σύντομα διαστήματα, έξω από τη φυλακή. Τον Μάρτιο του 2009, ενώ απέμεναν άλλα 7 έτη στην ποινή του, το αίτημα αποφυλάκισης του έγινε δεκτό, έχοντας εξετίσει 15 έτη. Αποφυλακίστηκε στις 22 Μαΐου του 2009.
Ζωή μετά τη φυλακή
Ο Βίκερνες συνέχισε το σχήμα Burzum αφού αποφυλακίστηκε. Κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ black metal μουσικής, τα Belus (2010), Fallen (2011) και Umskiptar (2012). Στις 27 Απριλίου του 2013 δημοσίευσε ένα τραγούδι, στο επίσημο κανάλι του στο YouTube με τίτλο Back to the Shadows, το οποίο ανακοίνωσε ότι θα είναι το τελευταίο metal κομμάτι που θα κυκλοφορήσει με το σχήμα Burzum. Τον Μάιου του 2013 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ ambient μουσικής, το Sôl austan, Mâni vestan.
Μετά την αποφυλάκιση του, ο Βίκερνες ασχολήθηκε ενεργά με το video blogging στην πλατφόρμα YouTube, όπου διατηρούσε κανάλι, το ThuleanPerspective. Το 2013, ο Βίκερνες και η σύζυγος του δημοσίευσαν μια ταινία με τίτλο ForeBears, η οποία βασιζόταν στη λατρεία της αρκούδας από τους Ανθρώπους του Νεάντερταλ και και ήταν εμπνευσμένη από την Αιγυπτιακή Βίβλο των Νεκρών.
Ο Βίκερνες ήταν ένας από τους παραλήπτες του μανιφέστο του ακροδεξιού τρομοκράτη Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, το οποίο είχε διανείμει σε διάφορα άτομα πριν πραγματοποιήσει τις τρομοκρατικές επιθέσεις του 2011. Παρόλο που ο Βίκερνες καταδίκασε τις πράξεις του Μπρέιβικ, οι αρχές τις Γαλλίας έστρεψαν την προσοχή τους πάνω του.
Στις 16 Ιουλίου του 2013, ο Βίκερνες και η σύζυγος του που ήταν υπήκοος Γαλλίας, συνελήφθησαν στο σπίτι τους στον νομό Κορέζ της Γαλλίας, ως ύποπτοι για διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών. Αφορμή στάθηκε το γεγονός ότι η σύζυγος του αγόρασε τέσσερα τυφέκια. Η αστυνομία αργότερα ανακοίνωσε ότι η σύζυγος του Βίκερνες κατείχε νόμιμη άδεια οπλοκατοχής και το ζευγάρι αφέθηκε ελεύθερο καθώς δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία που να φανερώνουν σχεδιασμό τρομοκρατικής επίθεσης. Αντίθετα, ο Βίκερνες κατηγορήθηκε από τις γαλλικές αρχές για υποκίνηση φυλετικού μίσους εναντίων εβραίων και μουσουλμάνων, λόγω του περιεχομένου των βίντεο του, τα οποία περιείχαν αντισημιτικά μηνύματα. Τα αμφιλεγόμενα βίντεο διαγράφηκαν από το YouTube και ο Βίκερνες καταδικάστηκε σε έξι μήνες κατ'οίκον περιορισμού και σε πρόστιμο 8.000€.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Βίκερνες ανακοίνωσε στο κανάλι του στο YouTube, ότι θα αφήσει πίσω του το Burzum και είπε «αντίο» στο σχήμα. Το YouTube αφαίρεσε το κανάλι του Βίκερνες από την πλατφόρμα τον Ιούνιο του 2019, όταν αυτό είχε φτάσει του 250.000 συνδρομητές. Τα τέλη του 2019, ο Βίκερνες ανακοίνωσε, μέσω του λογαριασμού του στο Twitter, ότι σκοπεύει να κυκλοφορήσει άλλο ένα άλμπουμ με το σχήμα Burzum. Το άλμπουμ, με τίτλο  Thulêan Mysteries, κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2020. Ο Βαργκ δήλωσε ότι αυτό είναι το τελευταίο άλμπουμ που κυκλοφορεί με το όνομα του Burzum.
Απόψεις
Στο ντοκιμαντέρ Metal: A Headbanger's Journey, ο σκηνοθέτης Σαμ Νταν περιγράφει τον Βίκερνες ως «τον πλέων κακόφημο μουσικό της metal όλων των εποχών», εξαιτίας των εγκλημάτων που διέπραξε καθώς και των πολιτικών και θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Όσο βρισκόταν στη φυλακή, ο Βίκερνες προωθούσε απόψεις που συνδύαζαν τον τον Γερμανικό νεοπαγανισμό με τον ναζισμό. Ο θεολόγος Έγκιλ Άσπερμ περιέγραψε τον Βίκερνες ως «ένα είδωλο για τους skinheads με ροπή προς τον παγανισμό και για τους νεο-παγανιστές με ροπή προς το εθνικοσοσιλιασμό». Το 2005, ο Βαργκ δήλωσε στην ιστοσελίδα του ότι παρόλο που στο παρελθόν είχε χρησιμοποιήσει τον όρο «ναζισμός» για να περιγράψει το ιδεολογικό του υπόβαθρο, πλέον δεν αυτοπροσδιορίζεται ως ναζιστής και ότι δεν θέλει το όνομα του να συνδέεται με αντι-σλαβικές απόψεις.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, έχει ονομάσει την ιδεολογία του ως Odalism, η οποία περιλαμβάνει θρησκευτικές πεποιθήσεις και απόψεις όπως ο παγανισμός, ο παραδοσιακός εθνικισμός, ο ρατσιαλισμός και ο περιβαλλοντισμός. Ο Βίκερνες υποστηρίζει επίσης τον κοινωνικό συντηρητισμό, τον λιτό τρόπο ζωής και την αυτάρκεια. Έχει δηλώσει ότι μάχεται ενάντια στον σύγχρονο τρόπο ζωής και σε οτιδήποτε θεωρεί απειλή για την προ-βιομηχανική παγανιστική Ευρωπαϊκή κοινωνία, όπως ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ, ο Ιουδαϊσμός, ο καπιταλισμός και ο υλισμός. Επίσης υποστήριξε ότι μάχεται ενάντια «στην παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία που στοχεύει στην καταστροφή της παραδοσιακής ευρωπαϊκής ταυτότητας».
Ο Βίκερνες έγραψε ένα άρθρο, στο οποίο συμφωνούσε με ορισμένες από τις απόψεις του Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, ωστόσο υποπτεύεται ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις του 2011 ήταν μέρος της σιωνιστικής συνομωσίας. Καταδίκασε τον Μπρέιβικ για τη δολοφονία αθώων νορβηγών και τον αποκάλεσε «αποτυχημένο χριστιανό», λέγοντας ότι «ο μοναδικός τρόπος να σώσουμε την Ευρώπη είναι με το να απορρίψουμε τον Χριστιανισμό και άλλες Χριστιανικές ανοησίες και να αγκαλιάσουμε τις ευρωπαϊκές αξίες και ιδανικά».
Προσωπική ζωή
Ο Βίκερνες έχει έναν γιο, τον οποίο απέκτησε το 2007 με τη σύζυγο του, Μαρί Κασέ, την οποία παντρεύτηκε το ίδιο έτος. Σε μια συνέντευξη το 2008, ανακοίνωσε ότι περιμένουν το δεύτερο τους παιδί. Μετά την αποφυλάκιση του, εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του σε ένα μικρό αγρόκτημα στο χωριό Μπο Ι Τέλεμαρκ της Νορβηγίας. Αργότερα μετακόμισαν στο Σαλον-λα-Τουρ, του διαμερίσματος Κορέζ, της Γαλλίας. Το 2017 είπε ότι έχει έξι παιδιά και σκοπεύει να αποκτήσει περισσότερα. Τον Μάρτιο του 2021 ανακοίνωσε στο Twitter ότι η σύζυγος του γέννησε το έβδομο τους παιδί, μια κόρη.
Ο Βίκερνες δεν καταναλώνει αλκοόλ ή άλλα ψυχαγωγικά ναρκωτικά, επίσης αποφεύγει την άσκοπη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων. Μετά την αποφυλάκιση του, άλλαξε το όνομα του σε Λουί Κασέ για να αποφύγει δυσκολίες με το κοινό αλλά ακόμα χρησιμοποιεί το όνομα Βαργκ Βίκερνες στην καθημερινή του ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί μουσικοί Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού Κατηγορία:Black metal
Θάνατοι το 1946
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1946
Ποιμενικός Καυκάσου (σκύλος)
Ιστορία
Ο σκύλος έχει πάρει την ονομασία του από την οροσειρά του Καυκάσου και είναι απόγονος αρχαίων μολοσσοειδών φυλών. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής, στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και αρχικά αυτην ράτσα σκύλο άρχισαν να "χρησιμοποιούν" οι βοσκοί του Καυκάσου αλλα πιο πολυ οι Γεωργιανοί. Από το 1930, που έγινε η πρώτη επίσημη παρουσίασή του Ποιμενικού Καυκάσου στη Δύση (Γερμανία), έγινε παγκόσμια γνωστός και απέκτησε φανατικούς λάτρεις της φυλής, στις περισσότερες χώρες του κόσμου.
Η λέξη “Volkodav” (λυκοπνίχτης), που χρησιμοποιούν οι λαοί των χωρών της προέλευσής του, δηλώνει και τον ρόλο που του ανέθεταν, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, οι ιδιοκτήτες του. Έχει χρησιμοποιηθεί σαν φύλακας των κοπαδιών, αλλά και για το κυνήγι μεγάλων θηραμάτων (αρκούδες, λύκοι κ.λ.π.).
Στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης χρησιμοποιείται, σήμερα, σαν σκύλος εργασίας στην φυσική του θέση, δηλαδή στα κοπάδια, είτε σαν φύλακας. Επίσης, εκπαιδεύεται από την αστυνομία, για την ανάληψη δύσκολων αποστολών και από ιδιωτικές εταιρείες security για φύλαξη χώρων και σωματοφυλακή.
Σύμφωνα με ξένες πηγές, ο Καύκασος ​​ ή Σοβιετική Ένωση θεωρείται ο τόπος καταγωγής, και οι πηγές συνδέουν άμεσα την καταγωγή του με τη Γεωργία. Υπάρχουν πολλές εκδόσεις της προέλευσής της. Σύμφωνα με ένα, προήλθε από το Θιβετιανό μαστήφ, το οποίο εισήχθη στον Καύκασο από πολεμιστές και εμπόρους πριν από 2.000 χρόνια. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, είναι μια ανεξάρτητη ποικιλία, η οποία εκτράφηκε από τις αρχαίες φυλές Καρτβελίων μέσω λαϊκής επιλογής. Η φυλή περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό ζωολόγο Mueller στα υψίπεδα της Γεωργίας στις αρχές του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τον Sulkhan-Saba Orbeliani, ο βοσκός είναι ένας ιδιαίτερα μεγάλος, «οικογενειακός» και εγκάρδιος σκύλος. Το 1990, αυτή η φυλή εισήχθη στις παγκόσμιες κλινικές κοινωνίες από Ρώσους κυνολόγους με το όνομα "Kavkazskaya Ovcharka" (Καυκάσιος Ποιμενικός) και εγγράφηκε επίσημα στη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία
Χαρακτηριστικά
Ο Ποιμενικός Καυκάσου είναι ιδιαίτερα μεγαλόσωμος σκύλος, μυώδης και εξαιρετικά ευκίνητος, παρά τον όγκο του και παρά την φαινομενική χαλαρότητα την ώρα της ξεκούρασης. Χαρακτηρίζεται εκρηκτικός, την στιγμή της δράσης του και είναι απίστευτα γρήγορος και ανθεκτικός σε σχέση με την σωματική κατασκευή του, πάντοτε όμως και σε συνδυασμό με τις καιρικές συνθήκες (ιδιαίτερα θερμά κλίματα δεν τον ευνοούν).
Υγεία
Όπως σε όλες τις μεγαλόσωμες φυλές, είναι πιθανό να παρουσιαστούν προβλήματα δυσπλασίας, παχυσαρκίας ή ακόμη και καρδιοπάθειες. Με καλή υγεία η διάρκεια ζωής του είναι 10 με 12 χρόνια.
Χαρακτήρας
Ο Ποιμενικός Καυκάσου είναι ένας σκύλος με αρχηγικό χαρακτήρα. Από τη φύση του μαθαίνει να φυλάει το χώρο που του εμπιστεύονται και αυτό το κάνει καλύτερα από τον καθένα. Είναι μία πολεμική μηχανή που γίνεται επικίνδυνη για όσους δεν γνωρίζουν το σωστό χειρισμό της. Είναι φιλικός απέναντι στα μέλη της οικογένειας που ανήκει, αλλά δεν είναι διαθέσιμος να δεχθεί ιδιαίτερη πίεση ή κακομεταχείριση, χωρίς αντίδραση. Δύσκολα υποτάσσεται και αυτό είναι κάτι που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής από τους επίδοξους ιδιοκτήτες του. Δεν κάνει πίσω σε οποιαδήποτε απειλή ή κίνδυνο, έστω και αν χρειασθεί να το πληρώσει με τη ζωή του, αλλά δεν θα υπακούσει εύκολα και στον ιδιοκτήτη του, όταν, η πολεμική αυτή μηχανή, θα βρίσκεται σε λειτουργία.
Είναι ένας σκύλος που αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς με τα μέλη της οικογένειας που ανήκει και ειδικά με ένα άτομο, που αυτός θα επιλέξει, αλλά πολύ σπάνια θα υποταχθεί και θ’ ακολουθήσει τυφλά τις οδηγίες τους, βασιζόμενος πάντα στη δική του κρίση και στο ένστικτό του, που πολλές φορές θα τον οδηγήσουν στο να αγνοήσει τις εντολές τους, πάντοτε όμως ανάλογα με τις ιδιαίτερες καταστάσεις που θα αντιμετωπίζει.
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την εκπαίδευσή του, μέχρι την ενηλικίωσή του και ειδικά μέχρι να γίνει 18 μηνών. Το να επιχειρήσουμε να του ¨σπάσουμε τον τσαμπουκά¨, ‘όπως είναι η έκφραση που συνήθως χρησιμοποιούμε, δεν είναι ότι καλύτερο, αφού τότε δεν θα έχουμε τον πραγματικό χαρακτήρα του, για τον οποίο έγινε τόσο δημοφιλής. Ας αναζητήσουμε, τότε, λύσεις σε άλλες ράτσες σκύλων, πιο εκπαιδεύσιμων, λιγότερο αρχηγικών και ανεξάρτητων, με όλα τα υπέρ και τα κατά που θα προκύψουν. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο ποιμενικός Καυκάσου είναι βίαιος και επικίνδυνος. Στην πραγματικότητα αυτό θα συμβεί μόνο όταν διαισθανθεί κίνδυνο για την οικογένεια και τον χώρο που φυλάει.
Μπορεί, μερικές φορές, να γίνει δύστροπος και επιθετικός, ακόμη και με τους ιδιοκτήτες του, αν τον κακομεταχειριστούν, αν προσπαθήσουν να του επιβληθούν με ανορθόδοξο τρόπο, ή να τον μειώσουν, μπροστά σε άλλους σκύλους των οποίων ηγείται. Η μη επιθετικότητα, απέναντι σε αγνώστους ή σε άλλους σκύλους, η εκδήλωση φόβου και η απόλυτη υποταγή, θεωρούνται σφάλματα του χαρακτήρα του.
Με λίγα λόγια, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και γνώση, η διαχείριση ενός τέτοιου σκύλου, που μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα, αλλά και να δημιουργήσει άλλα τόσα, από κακό χειρισμό και άγνοια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Τσουλλού (Κουζανλί)
Το Τσουλλού (επίσης, Τσουλού) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κουζανλί και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Κωνσταντίνος Πηλαδάκης
Προσωπική ζωή
Από τον πρώτο του γάμο με τη σχεδιάστρια μόδας, Σόφη Δελούδη, απέκτησε έναν γιο, τον Μάνο (γενν. 1997). Από τον δεύτερο του γάμο (2004-2009) με την ηθοποιό Ντορέττα Παπαδημητρίου, απέκτησε ακόμη δύο γιους, τον Διονύση (γενν. 2004) και τον Φίλιππο (γενν. 2006). Από το 2020, είναι ζευγάρι με το μοντέλο Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου ενώ στο παρελθόν είχε μακρόχρονη σχέση (2011-2018) με την τραγουδίστρια Ειρήνη Παπαδοπούλου.
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
1691 Όορτ
Ο Όορτ (αγγλικά: Oort) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 10,799. Ανακαλύφθηκε το 1956 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ και την Ολλανδή αστρονόμο Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδού αστρονόμου Γιαν Όορτ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Όορτ εκτιμάται σε 40 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι CU (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό του δεν είναι γνωστό με κάποια ακρίβεια. Ο Όορτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες 16 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οορτ
Tempo TV
Το Tempo TV (αρχικά New Channel) ήταν ελληνικός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας με έδρα την Αθήνα.
Το New Channel ήταν ο τέταρτος κατά σειρά τηλεοπτικός σταθμός που λειτούργησε στην Ελλάδα, μετά την έναρξη λειτουργίας του MEGA, του ΑΝΤ1 και του Καναλιού 29. Την πρώτη του ονομασία την πήρε από την πρώην ιδιοκτήτρια εταιρεία του (Νέο Κανάλι).
Επί Κυβέρνησης Μητσοτάκη τη διετία 1993-1994, απέκτησε προσωρινή τηλεοπτική άδεια ισχύος επτά ετών (1993-2000), χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα, όπως και όλοι οι υπόλοιποι τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας.
Ιστορικό πλαίσιο
Το New Channel βγήκε στον αέρα σε μια εποχή αλλαγών για το ραδιοτηλεοπτικό σκηνικό της Ελλάδας, την εποχή που η κυβέρνηση του Τζαννή Τζαννετάκη ψήφισε τη νομιμοποίηση της ελεύθερης ραδιοτηλεόρασης, βάζοντας τέλος στο κρατικό μονοπώλιο που υπήρχε μέχρι εκείνη την εποχή στην ενημέρωση. Δύο χρόνια πριν την πρώτη εκπομπή του σταθμού, πραγματοποιήθηκε η συγχώνευση της ΕΡΤ1 και της ΕΡΤ2 σε έναν ενιαίο φορέα (ΕΡΤ Α.Ε.), ο οποίος θα λειτουργούσε ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Ακολούθησε η ίδρυση του Ινστιτούτου Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων (ΙΟΜ) και της Εταιρείας Παραγωγής και Εμπορίας Εκπομπών και Προγραμμάτων Τηλεόρασης, ενώ το 1989 ιδρύθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).
Προετοιμασία και πρώτη εκπομπή στις 17 Φεβρουαρίου 1990
Λίγες μέρες πριν από τις πρώτες εκπομπές, το κανάλι διαφημίζεται σε περιοδικά και εφημερίδες. Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 17 Φεβρουαρίου 1990 από την Θεσσαλονίκη ως New Channel (Νέο Κανάλι) με ιδρυτές τον Σωτήρη Κούβελα (ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος στο δήμο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1986-1989 όπου ίδρυσε τη δημοτική ραδιοτηλεόραση) και τον επιχειρηματία και τότε γενικό γραμματέα του ΥΠΕΧΩΔΕ Φώτη Μανούση. Το New Channel αποτέλεσε αρχικά την Αθηναϊκή εκδοχή του δημοτικού τοπικού καναλιού καθώς είχαν συνεργαστεί μεταξύ τους για αρκετό χρονικό διάστημα, ανταλλάσσοντας προγράμματα και δελτία ειδήσεων (κυρίως τα σύντομα) ενώ τις βραδινές ώρες ο τηλεοπτικός σταθμός, δικτυωνόταν και με το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, FM 100.
Τα πρώτα προγράμματα
Έπειτα, από ένα ξεκίνημα σχετικά χαμηλών τόνων, το New Channel έκανε μία προσπάθεια να κατακτήσει μεγαλύτερο μερίδιο της τηλεθέασης από το 1992 και έπειτα, αγοράζοντας και επαναπροβάλλοντας δημοφιλείς ξένες σειρές όπως η Δυναστεία, προβάλλοντας και Ελληνικές σειρές δικής του παραγωγής όπως «Το τίμημα», «Σώου και αβλαβές» και «Το αστυνομικό μας τμήμα», οι οποίες δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία, και σταμάτησαν μετά από ορισμένο αριθμό επεισοδίων.
Το διάστημα 1993-1996, ο σταθμός ξεκινάει τη μετάδοση Ελληνικών αγώνων μπάσκετ, συγκεκριμένα του κυπέλλου Ελλάδος. Την ίδια περίοδο το κανάλι μετέδιδε την πρώτη εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με τον τίτλο Κίτρινος Τύπος και την πρώτη εκπομπή τύπου τρόπου ζωής (life style) με καλλιτεχνικά νέα και με ειδήσεις για τα πρόσωπα της σοουμπίζ με τίτλο Μύθοι και πραγματικότητα που παρουσίαζε ο Δημήτρης Παπανώτας, ο οποίος διετέλεσε παρουσιαστής επίσης των πρώτων δελτίων ειδήσεων του σταθμού.
Η εξαγορά και η νέα εποχή του σταθμού
Τον Δεκέμβριο του 1999 το New Channel για να γίνει ανταγωνίσιμο στα υπόλοιπα τότε πέντε μεγάλα ιδιωτικά κανάλια (Mega, ΑΝΤ1, Star, τους τότε νεοσύστατους Alpha και Alter 5) και την ΕΡΤ αλλάζει ιδιοκτησία, καθώς πωλείται στην Stabilton Ανώνυμη Κατασκευαστική, Εισαγωγική, Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρεία που συστάθηκε το 1997 και ανήκε στον Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, ο οποίος κατείχε και έκδιδε μέσω των συνεργαζόμενων Τέταρτη Εξουσία Εκδοτικές Επιχειρήσεις Α.Ε. και Κλέβερ Ελλάς Εκδοτική ΕΠΕ τις εφημερίδες Εξουσία και Επενδυτής αντίστοιχα, με την συμφωνία αγοραπωλησίας να υπογράφεται στις 24 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς.
Την ίδια περίοδο με το κανάλι, η Stabilton εξαγόρασε τα Μακεδονικά Κλωστήρια με απορρόφηση δια συγχώνευσης της πρώτης από τη δεύτερη εταιρεία, η οποία μετονομάστηκε σε Stabilton Ανώνυμη Κατασκευαστική, Βιομηχανική, Εμπορική, Τουριστική, Συμμετοχική και Κλωστοϋφαντουργική Εταιρεία.
Στις 15 Μαρτίου του 2000 το κανάλι μετονομάζεται σε New Tempo και στις 23 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς καταλήγει στο Tempo TV ή απλά Tempo. Ωστόσο η άνοδος της θεαματικότητας του σταθμού δεν ήταν η αναμενόμενη, καθότι δεν διέθετε ποτέ μεγάλο διαφημιστικό χρόνο ως προς τους υπόλοιπους πανελλαδικούς τηλεοπτικούς σταθμούς προσδοκώντας πάντα περισσότερες διαφημίσεις, κάτι που τον οδήγησε πολύ γρήγορα στα τεράστια οικονομικά προβλήματα.
Το νεοσύστατο Tempo είχε ένα δυνατό ξεκίνημα στην πρεμιέρα του, καθώς διέθετε πολυποίκιλο πρόγραμμα μέσω του οποίου αναβαθμίστηκε ριζικά το κανάλι που ήταν και το πρώτο στην Ελλάδα που λάνσαρε την κινούμενη εικόνα στο δελτίο καιρού του. Στην αυγή της νέας χιλιετίας, στα εγκαίνια και στην παρουσίαση προγράμματος του νεοσύστατου καναλιού που έγιναν στο Hilton Αθηνών είχε παρευρεθεί και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Το στήσιμο του καναλιού ανέλαβε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα ο Νίκος Ευαγγελάτος, ο οποίος ανέλαβε την γενική διεύθυνση και το ενημερωτικό τμήμα όπου έστησε πολυμελή δημοσιογραφική ομάδα, με κάποιους εξ αυτών να προέρχονται από την ΕΡΤ, στην οποία συμμετείχε και η σύζυγός του η Τατιάνα Στεφανίδου. Μάλιστα το κανάλι είχε λανσάρει τότε το επίσημο σλόγκαν «Για δες Tempo».
Το σχέδιο για τα τότε τηλεοπτικά δεδομένα αποδείχθηκε τελικά βραχύβιο, διότι ξεπεράστηκαν τα όρια, φτάνοντας να απασχολεί στο δυναμικό του το Tempo, πάνω από 700 εργαζόμενους, την εποχή που τα άλλοτε δυο αντίπαλα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια Mega και ΑΝΤ1 δεν είχαν πάνω από 400 εργαζόμενους, ενώ ο Νίκος Ευαγγελάτος αποχώρησε από το κανάλι το Νοέμβριο του 2001 λόγω των οικονομικών προβλημάτων που υπέστη και με τη Λιάνα Κανέλλη να αναλαμβάνει από τις 3 Δεκεμβρίου την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Νωρίτερα στις 15 Φεβρουαρίου σταμάτησε η έκδοση της εφημερίδας Εξουσία.
Οι συνέπειες και το τέλος εποχής του σταθμού
thumb|300px|Παρουσίαση βίντεο κλιπ, ζωντανού chat room δια αποστολής [[Short Message Service|SMS και μηνύματος scroll για τηλέφωνο γνωριμιών υψηλής χρέωσης (090) στο Tempo TV. Οι οικονομικές δυσκολίες και οι κατά συνέπεια διαμάχες μεταξύ των εργαζομένων και της διεύθυνσης του σταθμού οδήγησαν στην υποβάθμιση του προγράμματος του.]]
Το 2002 ξεκίνησε η πρωτοφανής για τα έως τότε τηλεοπτικά δεδομένα, διαμάχη μεταξύ των απλήρωτων από τις αρχές εκείνου του έτους εργαζομένων του TEMPO και της ιδιοκτήτριας εταιρείας του ως απόρροια κρίσης στον σταθμό η οποία χρονολογείται βάσει ανακοίνωσης των πρώτων από τα τέλη του 2000, με «καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων», και τον Μάρτιο του 2002 η διοίκηση του σταθμού αποφάσισε την διακοπή των δελτίων ειδήσεων, κίνηση η οποία καταγγέλθηκε από 66 εκ των δημοσιογράφων του, την ΕΣΗΕΑ και την τότε παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων Λιάνα Κανέλλη.
Ο τότε βουλευτής του Συνασπισμού Παναγιώτης Λαφαζάνης μίλησε επίσης, σε σχετική ερώτηση που έθεσε επί του θέματος στην Βουλή για «ριζική και βλαπτική αλλαγή των όρων συμβάσεων εργασίας δεκάδων δημοσιογράφων του πολιτικού και του ειδησεογραφικού ρεπορτάζ, που στην ουσία απολύονται δια της εξωθήσεως σε παραίτηση». Οι εργαζόμενοι προέβησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις και έπειτα σε επίσχεση εργασίας καταθέτοντας ταυτόχρονα ασφαλιστικά μέτρα. Στις 9 Ιουλίου, και αργότερα στις 9 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, πήραν στα χέρια τους τη ροή και το κτίριο του καναλιού, εκπέμποντας στον αέρα κάρτες με τα αιτήματά τους. Έπειτα από μηνύσεις που έκαναν, ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη στον Ανδρουλιδάκη, που συνελήφθη και αφέθηκε ελεύθερος για να γίνει δικάσιμος μία βδομάδα πριν στις 2 Σεπτεμβρίου.
Στις 13 του ίδιου μηνός ο Ανδρουλιδάκης έκανε μήνυση σε 33 εργαζομένους του σταθμού για, μεταξύ άλλων, «απειλή κατά της σωματικής του ακεραιότητας» και «φθορά της ιδιοκτησίας του» με αποτέλεσμα να εισβάλουν τα ΜΑΤ στις εγκαταστάσεις για να συλληφθούν.
Στην προσπάθεια να εμποδίσει την επίσχεση εργασίας και την κατάληψη της ροής προγράμματος, ο Ανδρουλιδάκης έκλεισε τους πομπούς σε Αθήνα (22 UHF από Υμηττό και 59 UHF από Πάρνηθα) και Θεσσαλονίκη (35 UHF από Χορτιάτη), διέκοψε την ροή από τις κύριες εγκαταστάσεις βγάζοντας στον αέρα διαφορετική από άγνωστο σημείο, μετατρέποντας παράνομα τον σταθμό από ενημερωτικό σε ψυχαγωγικό παίζοντας μουσικά βίντεο κλιπ και γραμμές υψηλής χρέωσης (090). Εξαιτίας αυτών των γεγονότων το ΕΣΡ, έχοντας προηγουμένως δώσει στις 18 Σεπτεμβρίου προθεσμία ενός μηνός για την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων, έκρινε στις 22 Οκτωβρίου ότι πρέπει να γίνει διακοπή της λειτουργίας του καναλιού απόφαση που ακυρώνεται από το ΣτΕ μετά από 3 μήνες,  ενώ νωρίτερα ο επιχειρηματίας προσπάθησε να εντάξει την ιδιοκτήτρια εταιρεία «Νέο Κανάλι Ραδιοτηλεοπτική Α.Ε.» όπου κατείχε το 25% των μετοχών της σε καθεστώς «ειδικής εκκαθάρισης» δηλώνοντας πως είχε χρέη που έφταναν τα 43.264.212,77 ευρώ,   όπως έγινε αντίστοιχα το ίδιο και με τις μικρότερες εταιρίες του Ομίλου Ανδρουλιδάκη.
Στις 8 Απριλίου 2003 το ΕΣΡ αποφασίζει ξανά την διακοπή της λειτουργίας του, απορρίπτοντας την πρόταση του Ανδρουλιδάκη για περαιτέρω προθεσμία, καθώς από τις αρχές της χρονιάς μετέδιδε μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου (κυρίως ετεροφυλικού και ομοφυλοφιλικού) και διαφημίσεις αστροπροβλέψεων, χαρτοπροβλέψεων και χαρτομαντειών τις πρωινές ώρες και τις μεσημεριανές ώρες, με τις οποίες γίνεται εκμετάλλευση των προλήψεων και δεισιδαιμονιών των ανθρώπων, ενώ τόσο αυτά τα μηνύματα όσο και οι διαφημίσεις αυτές προκαλούν κίνδυνο ηθικής βλάβης στους ανηλίκους και στους ανθρώπους κάτι που απαγορεύει και το Σύνταγμα της Ελλάδας.
Μετά από έξι μήνες (Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2003) η ΕΕΤΤ διέκοψε οριστικά την πλέον παράνομη λειτουργία του μέσω κατάσχεσης των μηχανημάτων του, χάνοντας εντελώς και την άδεια εθνικής εμβέλειας που διέθετε, από το 1993, χωρίς να ξεπεράσει ποτέ τα σοβαρά οικονομικά προβλήματά του. Έπειτα αρχίζει να εκπέμπει στην θέση του πειρατικό κανάλι με το όνομα Neo, μεταδίδοντας παρόμοιο περιεχόμενο, μέσω των στούντιο της VCA, συμφερόντων Ηλία Κοπανίτσα. Η εκπομπή του καταγγέλθηκε από τον Ανδρουλιδάκη, και σταμάτησε οριστικά στις 17 του μηνός,   ενώ η VCA αργότερα κατέθεσε αίτηση για περιφερειακή άδεια.
Τον μήνα εκείνο απολύθηκαν οι τελευταίοι επικεφαλής που λειτουργούσαν τόσο το Tempo όσο και το νεοϊδρυθέν Alter Channel, ενώ νωρίτερα τα νούμερα τηλεθέασης του ήταν πολύ χαμηλά (έφτανε μέχρι το 3% με το μεγαλύτερο να φτάνει το 7%), και η μετοχή της Stabilton στο κανάλι είχε αρχίσει να πέφτει.
Η μετά εποχή Tempo
Το καλοκαίρι του 2011, ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού επανεμφανίζεται στο προσκήνιο μετά από δέκα έτη, για να αγοράσει από τον άλλοτε ΔΟΛ την εφημερίδα Εξέδρα των Σπορ όπου πληρώνει 560.000 ευρώ για την εφημερίδα και άλλα τόσα για τον ιστότοπο exedrasports.gr, μέσω της κυπριακής εταιρείας του Nikoya Limited (μόνο που τέτοια εταιρεία δεν υπάρχει καταχωρημένη σε κανένα μητρώο του Υπουργείου Εμπορίου). Εκείνη την εποχή, εν μέσω μνημονίου και μακροπρόθεσμου, η κυβέρνηση δίνει στην δημοσιότητα λίστα με τους μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου η οποία έχει μεταβληθεί με το πέρασμα των χρόνων.
Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται πέντε εταιρείες του Ανδρουλιδάκη:
Το όλον συνολικά 340.146.209,31 ευρώ, δίχως να λογαριαστούν οι μικρότερες εταιρείες του. Ο ίδιος ο Ανδρουλιδάκης, χρωστάει 5.999.139,85 ευρώ.
Η Εξέδρα των Σπορ επιβιώνει λιγότερο από 9 μήνες και κλείνει οριστικά στις 21 Μαρτίου 2012. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα δεν καταβλήθηκε καμιά ασφαλιστική εισφορά για τους 15 εργαζόμενους που είχαν ξεμείνει από την εποχή του ΔΟΛ και δεν εισέπραξαν δεκάρα ως αποζημίωση στο κλείσιμο της εφημερίδας. Στο μεταξύ, είχαν ξεκινήσει έλεγχοι τόσο από την Επιθεώρηση Εργασίας όσο και από τον ΣΔΟΕ, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.
Διαθεσιμότητα
Το κανάλι λόγω χρεών, εδώ και πολλά χρόνια που διεκόπη η λειτουργία του, είναι ενεχυριασμένο στις συστηματικές τράπεζες, και παραμένει άγνωστο, το τι απέγινε ο σταθμός στο σύνολό του (ταινιοθήκη, πνευματικά δικαιώματα, εξοπλισμός κ.λπ.), ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα έχει καταστραφεί, καθώς την εποχή που εξέπεμπε, δεν ήταν ακόμα διαδεδομένο το Διαδίκτυο, και πολλά από τα προγράμματα του (αν διασώζονται), είναι γραμμένα σε βιντεοταινίες. Ωστόσο, σχετικά με τον εξοπλισμό του καναλιού, βρέθηκε μέρος αυτού σε μια αποθήκη όπως κάμερες, μίκτες εικόνας, πομποί κ.ά. που τέθηκαν σε ανακατασκευή και βρίσκονται πλέον σε πλήρη λειτουργία και διάθεση με ενοίκιο από το Ελληνικό Μουσείο Τηλεοπτικής Ιστορίας στη Χαλκίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Οικονομικά σκάνδαλα στην Ελλάδα Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2000 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2002
Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου 2012
Οι Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου 2012 ήταν η 25η διοργάνωση των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων Στίβου, που διοργανώνεται υπό την εποπτεία του Σ.Ε.Γ.Α.Σ.. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Στάδιο Νάξου, στην πόλη της Νάξου, της νήσου Νάξος, μεταξύ 6 και 7 Οκτωβρίου 2012.
Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που η πόλη φιλοξένησε τη διοργάνωση. Το 1992 ήταν η προηγούμενη φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Νάξο Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα
Χασάν Ταχσίν Ουζέρ
Ο Χασάν Ταχσίν Ουζέρ (Hasan Tahsin Uzer) (1877 -1939) ήταν Τούρκος πολιτικός, αλβανικής καταγωγής.
Διετέλεσε κυβερνήτης διαφόρων πόλεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας καθώς και της επαρχίας της Συρίας. Επίσης είχε διατελέσει Καϊμακάμης (Έπαρχος) στη Φλώρινα. Υπήρξε επανειλημμένα μέλος της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, στην οποία εκπροσώπησε διάφορες τουρκικές πόλεις.
Ο Χασάν Ταχσίν Ουζέρ έδωσε σημαντική μαρτυρία για τη Γενοκτονία των Αρμενίων.
Θουρία Μεσσηνίας
Η Θουρία είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 884 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Θουρίας και υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.
Πληροφορίες
Πολλά αρχοντικά του 19 αιώνα στέκουν όρθια με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Γραφικά ιστορικά εξωκλήσια περιβάλλουν τη Θουρία και είναι εύκολα προσβάσιμα. Βρίσκεται κοντά στην Αρχαία Θουρία, χώρος που μέχρι σήμερα διεξάγονται ανασκαφές με σημαντικά ευρήματα και ναούς. Στο κέντρο της κωμόπολης υπάρχουν εμπορικά καταστήματα, κομμωτήρια και καφενεία. Τα τελευταία χρόνια, ο Αυτοκινητόδρομος Α-7, συνδέει τη Θουρία με την Καλαμάτα, καθώς στο ρεύμα από Αθήνα, υπάρχει η σχετική έξοδος.
Ιστορία
Η Θουρία υπήρξε η σημαντικότερη πόλη της Δυτικής Μεσσηνίας. Η θάλασσα μάλιστα, από την Αβία και τις Φαρές, μέχρι τις εκβολές του Ποταμού Παμίσου, ονομαζόταν «Θουριάτης Κόλπος». Τα ερείπια της Αρχαίας Θουρίας εντοπίζονται σε πλαγιά περίπου 10 χλμ. βορειοδυτικά της Καλαμάτας, βόρεια της σημερινής κωμόπολης Θουρίας. Η κωμόπολη διαιρείται σε δυο πλευρές, τη Φουρτζάλα και το Καμάρι και φυσικό όριο μεταξύ τους, είναι ο ποταμός Ξερίλας, όπου κατά τους χειμερινούς μήνες, τον διαρρέει νερό.
H ίδρυση του πρώτου οικισμού της Αρχαίας Θουρίας τοποθετείται κάπου στο 2500-2000 π.Χ. Η πόλη αναφέρεται ως Άνθεια για πρώτη φορά από τον Όμηρο (800- 700π.Χ),  «…ἠδ᾽ Ἄνθειαν βαθύλειμον ...» όπου εξυμνείται ως Άνθεια με τα πυκνά λιβάδια (Ιλιάδα Ι, 151) και οι κάτοικοί της χαρακτηρίζονται ως : «εν δ᾽ άνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβούται ..», δηλαδή με πολλά αρνιά και βόδια.
Mετά την Καθοδο των Δωριέων, το 1050 περίπου π.Χ. και την καταστροφή των μυκηναϊκών βασιλείων, ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Μεσσηνίας. Αλλά και μετά  το 369 π.Χ. δεν έπαψε να είναι η μεγάλη πόλη της Αρχαίας Μεσσηνίας και παρά την ύπαρξη πλησιέστερα στη θάλασσα, της πόλης των Αρχαίων Φαρών (Καλαμάτα), ο Μεσσηνιακός Κόλπος στους χρόνους του Παυσανία, το 150 περίπου μ.Χ.), λεγόταν «Θουριάτης Κόλπος». Το τοπωνύμιο Θουρία μπορεί να σημαίνει : "Ορμητική".
Στην κλασική εποχή η Θουρία έγινε «περίοικος» πόλη, καθώς οι Μεσσήνιοι κάτοικοί της, που υπήρξαν έμπιστοι των Λακεδαιμόνιων απολάμβαναν κάποιων προνομίων έναντι των άλλων Μεσσηνίων υποτελών. Στο σεισμό του 464 π.Χ. οι κάτοικοι της πόλης προσπάθησαν να αποδεσμευθούν από τους Σπαρτιάτες και αφού προσεταιρίσθηκαν τους Μεσσήνιους είλωτες, κατέφυγαν και οχυρώθηκαν στην Ιθώμη. Όμως ηττήθηκαν και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Μεσσηνία και να μεταφερθούν στη Ναύπακτο με τη βοήθεια των Αθηναίων.
Μετά την ίδρυση της Μεσσήνης, η Θουρία αποτέλεσε μέλος της ελεύθερης Μεσσηνιακής πολιτείας. Μάλιστα σε ένα σημαντικό ψήφισμα γραμμένο σε οπισθόγραφη στήλη, που βρέθηκε στην πόλη, γίνεται διευθέτηση των συνόρων της με τη Μεγαλόπολη, υπό τη διαιτησία της Πάτρας. Η στήλη που χρονολογείται γύρω στο 180 π.Χ., εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα.
Στα 182 π.Χ. η Θουρία μαζί με τις Φαρές και την Αβία αποσπάσθηκαν από τη Μεσσήνη και προσαρτήθηκαν ως ανεξάρτητες πόλεις στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Μετά τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.), ο Αύγουστος υπήγαγε τη Θουρία και πάλι στην κατοχή των Λακεδαιμονίων της Σπάρτης, ως τιμωρία, επειδή οι Μεσσήνιοι είχαν πάρει το μέρος του αντιπάλου του, Αντωνίου.
Κατά την εποχή του Τιβερίου (25 μ.Χ.), όταν έγινε επαναοριοθέτηση των συνόρων μεταξύ Μεσσηνίας και Λακωνίας, πιθανόν να αποδόθηκε και πάλι στους Μεσσήνιους μαζί με την περιοχή των Φαρών. Όμως νομίσματα της Θουρίας, που κόπηκαν επί των πρώτων Σεβήρων (193-217 μ.Χ.), φέρουν τα αρχικά γράμματα των Λακεδαιμονίων, εμφανίζοντας τους Θουρεάτες ως Λακεδαίμονες : ΛΑ (Λακεδαίμων).
Όταν ο περιηγητής Παυσανίας επισκέφθηκε την περιοχή (2ος αι. μ.Χ.), ανέφερε ότι η πόλη από «ψηλά» είχε μεταφερθεί και εξαπλωθεί προς τα δυτικά, στις υπώρειες του λόφου. Τα επιβλητικά ερείπια των ρωμαϊκών θερμών στη θέση «Λουτρά», που σώζονται σε μεγάλο ύψος και σε άριστη κατάσταση διατήρησης στην περιοχή αυτή, επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες του περιηγητή.
Στην πόλη υπήρχαν πολλά ιερά, φαίνεται όμως ότι η Αθηνά ήταν ιδιαίτερα τιμώμενη θεότητα, αφού ο ιερέας της ήταν ο επώνυμος αξιωματούχος της πόλης. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι σε νομίσματα των Θουρεατών της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής εποχής, απεικονίζεται η Αθηνά με κράνος, δόρυ στο αριστερό και φιάλη στο δεξί χέρι. μικρογραφία|Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, Νομισματοκοπείο Θουρίας, Σειρά Ι μικρογραφία|Κεφαλή της Δήμητρας φέροντας στεφάνι από σιτηράΟ Δίας ο Ιθωμάτας σε διασκελισμό, κρατώντας κεραυνό με το δεξί του χέρι και με αετό ιστάμενο (γαντζωμένο)  στον αριστερό καρπό του Σειρά ΙΙ Πιθανόν ο τύπος αυτός να αντιστοιχεί στο λατρευτικό άγαλμα της θεάς, που υπήρχε στη Θουρία. Ένα ονομαστό ιερό της πόλης ήταν αφιερωμένο στη Συρία θεά, μια θεότητα ανατολικής προέλευσης που εισάχθηκε κατά τον 2ο αι. π.Χ. στην Ελλάδα (Δήλος) από την πόλη της βόρειας Συρίας, Ιεράπολη.
Η ακρόπολη της κλασικής εποχής δεν εγκαταλείφθηκε πλήρως και συνέχισε να κατοικείται στους αυτοκρατορικούς χρόνους, στο Μεσαίωνα και στην Τουρκοκρατία.
Νομίσματα της Αρχαίας Θουρίας
Μετά την ήττα της Μεσσήνης από τους Αχαιούς (Πόλεμος Μεσσήνης 183/2 Π.Χ.), η Θουρία συνάπτει χωριστή συνθήκη με τη Συμπολιτεία και γίνεται «αυτόνομη». Κατά την διάρκεια  της περιόδου της «αυτονομίας» της (από την αρχή του 2ου αιώνα π.χ. μέχρι το τέλος του 1ου αιώνα π.χ.), κόβει δικά της νομίσματα που μπορούν να χωριστούν σε δύο ενότητες και τρεις σειρές:
Α. Σειρά I
Τα νομίσματα της σειράς αυτής αναπαριστούν από την μία μεριά την κεφαλή της Αθηνάς με κορινθιακό κράνος και από την άλλη φέρουν τα τρία πρώτα γράμματα της εθνοτικής καταγωγής ΘΟΥ μέσα σε στεφάνη από στάχυα. Έχουν μελετηθεί 4 αντίγραφα που περιγράφονται δίπλα (Athena ΘΟΥ).
Β. Σειρά II
Τα νομίσματα αυτής της σειράς από την μία μεριά αναπαριστούν την κεφαλή της Δήμητρας που φέρει στεφάνι από σιτηρά. Από την άλλη, αναπαρίσταται ο  Δίας ο Ιθωμάτας σε διασκελισμό, κρατώντας κεραυνό με το δεξί του χέρι και αετό ιστάμενο (γαντζωμένο) στον αριστερό καρπό του. Στα δεξιά υπάρχει κλαδί σιτηρών και στα αριστερά το εθνοτικό ΘΟΥ. Έχουν μελετηθεί 9 νομίσματα από 5 διαφορετικές κοπές  που περιγράφονται δίπλα: Demeter, Zeus Ithomatas.
Γ. Σειρά III
μικρογραφία|Δίας Αθηνά ΝΙΚΩΝΥΜΟΣΝομισματοκοπείο Θουρίας Σειρά ΙΙΙ Τα νομίσματα αυτής της σειράς από την μια μεριά αναπαριστούν τον Δία στεφανωμένο και από την άλλη την Αθηνά που κρατά με το δεξί χέρι δόρυ και ακουμπάει το αριστερό πάνω στην ασπίδα της. Υπάρχει επίσης δίπλα της στεφάνι από σιτηρά, τα αρχικά του εθνοτικού ΘΟΥ και το όνομα του άρχοντα: ΝΙΚΩΝΥΜΟΣ. Έχουν μελετηθεί από το Κέντρο Μελέτης Ιστορίας Αρχαίας Θουρίας 44 νομίσματα από 16 διαφορετικές κοπές, που μερικά περιγράφονται δίπλα: Zeus- Athena, Nikonymos. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στο στάδιο της μελέτης και  αναρτώνται περιοδικά.
Η χρονολόγηση των σειρών δεν μπορεί να γίνει με ακρίβεια. Χαρακτηριστικά για την σειρά III οι νομισματολόγοι των Πανεπιστημίων και των Μουσείων, την τοποθετούν σε ένα εύρος 240 ετών (από το 280π.χ. μέχρι το 40π.χ.). Αν το ΝΙΚΩΝΥΜΟΣ ήταν το όνομα του άρχοντα της περιοχής, τότε θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει «δυναστεία» αλλά αυτό δεν συνάδει ιστορικά. Σε κάθε περίπτωση  το εύρος είναι υπερβολικά μεγάλο. Βέβαια οι πολλές διαφορετικές μήτρες (16 έχουν μελετηθεί μέχρι τώρα), θα μπορούσαν να υποδηλώσουν πολλές κοπές, οι οποίες τεκμηριώνουν μεγάλο αριθμό νομισμάτων σε βάθος χρόνου. Μία λογική χρονολόγηση της σειράς III θα μπορούσε να είναι από τις αρχές μέχρι το τέλος του 1ου μ.χ. αιώνα, της σειράς II το τέλος του 2ου μ.χ. αιώνα και της σειράς I οι αρχές του 2ου μ.χ. αιώνα.
Πολύ αργότερα, το νομισματοκοπείο της Αρχαίας Θουρίας «κόβει» ξανά, την εποχή της δυναστείας των Σεβήρων (193-217 μ.χ.), 55 τύπους νομισμάτων σε 91 διαφορετικές κοπές, που αναπαριστούν από την μία μεριά τους αυτοκράτορες (Septimius Severus, Julia Domna, Caracalla, Geta) και από την άλλη μεριά αναπαρίστανται οι θεοί (Απόλλων, Αθηνά, Δίας, Τύχη, Ποσειδώνας, Άρτεμης, Διόνυσος κλπ.) και άλλα θέματα που σχετίζονται με την περιοχή.
Έχουν μελετηθεί 239 νομίσματα, από τις 113 διαφορετικές κοπές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Ζαουιέτ ελ Αριάν
Το Ζαουιέτ ελ Αριάν (زاویة العریان) είναι τοποθεσία στο Κυβερνείο της Γκίζα;, μεταξύ της Γκίζας και του Αμπουσίρ. Στα δυτικά του χωριού υπάρχει νεκρόπολη με το ίδιο όνομα. Σχεδόν ακριβώς απέναντι στην άλλη (ανατολική) όχθη του Νείλου είναι η Μέμφις. Στο υπάρχουν δύο συγκροτήματα πυραμίδων και πέντε νεκροταφεία με μασταμπάδες.
Στρωματώδης Πυραμίδα
Η Στρωματώδης Πυραμίδα χτίστηκε την Τρίτη Δυναστεία, ίσως κατά τη βασιλεία του φαραώ Χαμπά. Η πυραμίδα ήταν σχεδιασμένη για βαθμιδωτή πυραμίδα με πέντε ή επτά βαθμίδες. Δεν έχουν βρεθεί εξωτερικές πέτρες επικάλυψης, υποδηλώνοντας ότι η πυραμίδα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η σχεδίαση των υπόγειων θαλάμων μοιάζει με εκείνη της Πυραμίδας του Σεχεμχέτ. Ένας διάδρομος που οδηγεί στο εσωτερικό έχει τριάντα δύο πλαϊνούς θαλάμους για αποθηκευτικό χώρο για το ταφικό εξοπλισμό.
Ημιτελής πυραμίδα
Αυτή η ημιτελής πυραμίδα ανήκει σε ένα βασιλιά το όνομα του οποίου είναι δυσανάγνωστο, και σήμερα η πυραμίδα είναι ουσιαστικά σε ερείπια. Το μόνο που παραμένει είναι η τετράγωνη βάση στην οποία θα είχε κατασκευαστεί ο πυρήνας της πυραμίδας. Βρέθηκε μια σαρκοφάγο από ροζ γρανίτη, αν και μπορεί να χρονολογείται σε κατοπινή περίοδο. Υπάρχουν υποψίες για ύπαρξη υπόγειων θαλάμων, αλλά δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν ανασκαφές γιατί η περιοχή σήμερα είναι μέρος στρατιωτικής απαγορευμένης ζώνης. Η πυραμίδα χρονολογείται στην Τέταρτη Δυναστεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Μάικλ Νόρμαν
Ο Μάικλ Νόρμαν (γεν. 3 Δεκεμβρίου 1997) είναι Αμερικανός αθλητής των σπριντ, πιο συγκεκριμένα των 200 και 400 μέτρων.
Καριέρα
Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2016 στο Μπίντγκοστς, ένα στα 400 μέτρα και ένα στα 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία, τρέχοντας με την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου NCAA Division I 2018, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, και με χρόνο 44.52 έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα κλειστού στίβου.
Το 2019, σε μίτινγκ της Τόρανς στην Καλιφόρνια, έκανε νέο ατομικό ρεκόρ στα 400 μέτρα, 43.45, την τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στον ανοιχτό στίβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
1692 Σουμποτίνα
Η Σουμποτίνα (Subbotina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,188. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Μιχαήλ Σουμπότιν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σουμποτίνας εκτιμάται σε 36,59 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Cg, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0479. Η Σουμποτίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 14 λεπτά και 44,5 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουμποτινα
Κεντροαριστερά
Ο όρος κεντροαριστερά στην πολιτική εκφράζει την ιδεολογία που συνδυάζει στοιχεία δημοκρατικού σοσιαλισμού και κοινωνικού φιλελευθερισμού. Τα κόμματα της κεντροαριστεράς επιδιώκουν τη δημιουργία μίας μεικτής οικονομίας της αγοράς. Όπως και η κεντροδεξιά, η κεντροαριστερά υποστηρίζει την ύπαρξη του κράτους πρόνοιας αλλά σε αντίθεση με αυτήν υποστηρίζει επίσης πολιτική υψηλής φορολογίας στα μεγαλομεσαία και υψηλά εισοδήματα και παράλληλα μειωμένης φορολογίας στα κατώτερα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αριστερά (πολιτική) Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Πολιτική ορολογία Κατηγορία:Πολιτικό φάσμα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατία
Dodge Challenger
Το Dodge Challenger είναι ένα σπορ αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge, αρχικά από τον Σεπτέμβριο του 1969 έως το 1974, μετά σε άλλη εκδοχή αμαξώματος από τα τέλη του 1977 έως το 1983, και στη συνέχεια από το 2008 μέχρι σήμερα. Μια πρώτη χρήση του ονόματος, ωστόσο, είχε γίνει τη σεζόν του 1959 στην κορυφαία έκδοση Coronet Silver Challenger του Dodge Coronet.
Οι γενιές του μοντέλου
thumb|left|Το σαλόνι ενός Dodge Challenger SRT 392 του 2015.
Η πρώτη αυτόνομη γενιά του Challenger εισήχθη στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 1969, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1970, ως απάντηση στην Ford Mustang πρώτης γενιάς (αν και με σχετική καθυστέρηση, καθώς η αρχική Mustang είχε εισαχθεί τον Απρίλιο του 1964), και ήταν ένας τυπικός εκπρόσωπος των λεγόμενων muscle cars, ενώ σήμερα θεωρείται (όπως φυσικά και οι παλαιότερες Mustang) ως κλασικό συλλεκτικό μοντέλο. Η δεύτερη γενιά κυκλοφόρησε από τα τέλη του 1977 έως το 1983, δεν ανήκε όμως στην κατηγορία των muscle cars, καθώς ήταν μια παράλληλη έκδοση του Mitsubishi Galant Lambda και ανήκε στην κατηγορία των κόμπακτ κουπέ αυτοκινήτων.
Μετά από μια παύση 25 ετών, η παραγωγή της τρίτης γενιάς του Challenger ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2008, για τη σεζόν του 2008, και συνεχίζεται έως τώρα. Το σημερινό μοντέλο σηματοδότησε την επιστροφή της Dodge στην κατηγορία των muscle cars και φέρει παραδοσιακή ρετρό αισθητική, εμπνευσμένη από τον κλασικό πρόγονο του 1969 - 1974.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Challenger
Angie (τραγούδι)
Το Angie είναι τραγούδι του βρετανικού rock συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Goats Head Soup του 1973. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Μικ Τζάγκερ και τον Κιθ Ρίτσαρντς. Πρόκειται για μία ροκ μπαλάντα, που κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο κατάφερε να μπει σε αρκετά charts ανά τον κόσμο φτάνοντας σε αρκετά και το νούμερο 1, όπως για παράδειγμα στην Αυστραλία, στο Βέλγιο, στον Καναδά, στη Δανία, στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία και στην Ελβετία. Στη Μεγάλη Βρετανία έφτασε στο νούμερο 5, ενώ στα αμερικανικά charts  Billboard Cash Box Top 100 και Billboard Hot 100 έφτασε κι εκεί στο νούμερο 1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των The Rolling Stones Κατηγορία:Τραγούδια του 1973 Κατηγορία:Singles του 1973 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Τζένιφερ Μπιλς
Η Τζένιφερ Μπιλς (Jennifer Beals, 19 Δεκεμβρίου 1963) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και πρώην μοντέλο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1963 στο Σικάγο. Ο πατέρας της ήταν Αφροαμερικανός και η μητέρα της έχει αμερικανοϊρλανδική καταγωγή.
Έγινε ευρέως γνωστή το 1983, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία Flashdance υποδυόμενη την Άλεξ Όουενς. Για τον ρόλο αυτό, έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ηθοποιού σε κωμωδία ή μιούζικαλ.
Στη συνέχεια, σπούδασε Αμερικανική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και αποφοίτησε το 1987.
Η καριέρα της συνεχίστηκε και έπαιξε σε ταινίες όπως το Vampire's Kiss και το Devil in a Blue Dress. Το 1997 έπαιξε στην τηλεταινία The Twilight of the Golds και βραβεύτηκε με Satellite καλύτερης ηθοποιού σε μίνι σειρά ή τηλεταινία.
Από το 2004 ως το 2009 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά The L Word, όπου υποδύθηκε την Μπετ Πόρτερ. Έχει δηλώσει πως «μετά την ενσάρκωση της Μπετ Πόρτερ για έξι χρόνια, ένιωσα τιμητικό μέλος της ΛΟΑΤ κοινότητας». Το 2012, έλαβε το βραβείο Συμμάχου για την Ισότητα από τη Human Rights Campaign, σε αναγνώριση της υποστήριξής της στην κοινότητα.
Η Μπιλς υπήρξε παντρεμένη από το 1986 ως το 1996 με τον Αλεξάντερ Ρόκγουελ. Το 1998 παντρεύτηκε τον Κεν Ντίξον και το 2005 απέκτησε την κόρη της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ