cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οττάβα Ίντρεπιντ
Η Οττάβα Ίντρεπιντ ήταν μια καναδική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Οττάβα. Η ομάδα ήταν ιδρυτικό μέλος της Canadian Soccer League το 1987. Έδρα της ομάδας ήταν το Terry Fox Stadium, χωρητικότητας 2000 θεατών. Όταν η CSL υιοθέτησε με τους κανονισμούς της FIFA για διεξαγωγή των αγώνων σε φυσικό γρασίδι, η ομάδα αναγκάστηκε να δώσει τους αγώνρες της στ Lansdowne Park. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1987.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1987 Κατηγορία:Οττάβα Ίντρεπιντ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καναδά
Υπουργείο Υγείας (Κύπρος)
Το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960. Η έδρα του Υπουργείου Υγείας βρίσκεται στην Λευκωσία.
Διατελέσαντες υπουργοί
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Υγείας (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Νιαζί Μανιέρα.
Παραπομπές
Υγειας Κατηγορία:Υπουργείο Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Υγείας
Ευλάμπιο Ίμβρου
Το Ευλάμπιον (Τούρκικα: Yenimahalle) είναι κωμόπολη στην περιφέρεια Γκιοκτσέαντα της επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Το Ευλάμπιον βρίσκεται περίπου 500 μέτρα ανατολικά της Παναγίας, το οποίο μπορούσε να θεωρηθεί σαν μία από τις συνοικίες της, αλλά από το 1917 αποτελεί ιδιαίτερη κοινότητα.
Τη δεκαετία του 1950 το χωριό είχε 134 σπίτια με τους απαραίτητους βοηθητικούς χώρους και ο πληθυσμός του έφθανε τα 480 άτομα περίπου, ενώ σήμερα το 2011 διαμένουν μόνιμα 12 από τους παλιούς κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, το Ευλάμπιον είχε 2.389 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ίμβρου Κατηγορία:Επαρχία του Τσανάκκαλε
Στρατηγίς Παρευφράτειδων πόλεων
Η Στρατηγίς Παρευφράτειδων πόλεων ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 11ο αιώνα.
Η περιοχή βρισκόταν στα τότε Συριακά εδάφη και κοντά στον Ευφράτη και το Θέμα Σαμοσάτων, έγινε ξεχωριστό θέμα το 1032.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
ISIS-K
250px|μικρογραφία|Η σημαία του ISIS Το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε - Επαρχία Χορασάν (αραβικά: الدولة الإسلامية - ولاية خراسان ) είναι ένα παράρτημα του ISIS που δραστηριοποιείται στη Νότια και Κεντρική Ασία. Ορισμένες πηγές μέσων μαζικής ενημέρωσης χρησιμοποιούν επίσης τον όρο ISIS-K. Η οργάνωση δραστηριοποιείται στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν, Τατζικιστάν, και την Ινδία.
Το Ισλαμικό Κράτος ανακοίνωσε τη σύσταση της ομάδας τον Ιανουάριο του 2015 και διόρισε τον Χαφίζ Σαΐντ Χαν ως αρχηγό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στο Αφγανιστάν Κατηγορία:ISIS
Συμβούλιο της Ομοσπονδίας (Ρωσία)
Το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας (ρωσικά: Совет Федерации) αποτελεί την άνω βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας του 1993. Κάθε ένα από τα 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας, που αποτελούνται από 22 δημοκρατίες, 46 περιφέρειες, 9 κράι, 3 ομοσπονδιακές πόλεις, 4 αυτόνομους θύλακες και 1 αυτόνομη περιφέρεια, αποστέλλουν 2 γερουσιαστές προς το Συμβούλιο, ενώ ο συνολικός αριθμός των μελών φτάνει τους 170 Συμβούλους.
Το Συμβούλιο πραγματοποιεί τις συνεδριάσεις του εντός του Κεντρικού Κτιρίου της Большая Дмитровка στη Μόσχα, πρώην έδρας της Σοβιετικής Κρατικής Υπηρεσίας Κτιρίων (Госстрой), με επιπλέον γραφεία και αίθουσες της επιτροπής στη Новый Арбат. Οι δύο έδρες της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες, με την Κρατική Δούμα να εδρεύει σε άλλη συνοικία της Μόσχας. Οι συνεδριάσεις του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας που πραγματοποιούνται στη Μόσχα από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 15 Ιουλίου και από τις 16 Σεπτεμβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου είναι ανοικτές για το κοινό, αν και η τοποθεσία των συνεδριάσεων μπορεί να αλλάξει αν το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας το επιθυμεί και να εξασφαλίσει συνεδριάσεις κλειστές στο κοινό, στις οποίες μπορεί να συγκληθεί.
Την περίοδο της διαδοχής, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας κατέχει την τρίτη υψηλότερη θέση, μετά τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό. Σε περίπτωση ανικανότητας του Προέδρου και του Πρωθυπουργού, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας γίνεται Εκτελεστικός Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Argenteus
O argenteus, ελλ. ο αργυρός, ήταν ασημένιο νόμισμα που παρήχθη από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή της νομισματικής μεταρρύθμισης του Διοκλητιανού, δηλ. το διάστημα 294-310 μ.Χ.. Ήταν όμοιο σε βάρος και μέγεθος με το δηνάριο της εποχής του Νέρωνα. Το νόμισμα εισήχθη σε θεωρητικό βάρος του 1/96 της Ρωμαϊκής λίβρας (περίπου στα 3,4 γραμ.) όπως δείχνει ο αριθμός ΧC VI (96) στην οπίσθια όψη του.
Ο argenteus, που σημαίνει αργυρός στα λατινικά, αναφέρεται πρώτα τον 1ο αι. μ.Χ. από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο στο έργο του Historia Naturalis στη φράση "argenteus nummus" (αργυρό νόμισμα). Τον 4ο αι. ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος χρησιμοποιεί την ίδια φράση, ωστόσο δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτό είναι το επίσημο όνομα του νομίσματος. Η Historia Augusta (4ος-5ος αι.) χρησιμοποιεί τη φράση για να αναφερθεί σε αρκετά φανταστικά νομίσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Κωνσταντίνος Τουσιάδης
Ο '''Κωνσταντίνος Δ. Τουσιάδης''' (1915-1956) ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης. Ήταν νομάρχης σε διάφορους νομούς με τελευταίο εκείνον της Λάρισας, όπου απεβίωσε εν ενεργεία σε τροχαίο δυστύχημα. Λίγα χρόνια αργότερα, στην ίδια περιοχή σκοτώθηκε ένας άλλος Νομάρχης, ο Ηλίας Παυλάκος.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Νάουσα της Ημαθίας. και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στην Αθήνα άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα.
Θάνατος
Ο Κώστας Τουσιάδης σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στις 18 Ιανουαρίου 1956. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο νομάρχης συγκρούστηκε με φορτηγό κοντά στη Νίκαια Λάρισας ενώ είχε πυκνή ομίχλη. Ο νομάρχης τραυματίστηκε σοβαρά, όπως ο χωροφύλακας που τον συνόδευε και ένα ακόμα άτομο. Καθ' οδόν για το νοσοκομείο Λάρισας, όπου μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο, ο Τουσιάδης εξέπνευσε. Έπειτα από παράκληση των συγγενών του, η σορός του Τουσιάδη διακομίστηκε με στρατιωτικό αεροσκάφος στην Αθήνα, όπου έγινε και η κηδεία του με δημόσια δαπάνη στον ιερό ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Οικογένεια
Κατέλιπε τη σύζυγό του, κόρη του Ναουσαίου βιομηχάνου Λαναρά, την οποία είχε νυμφευτεί το 1955, λίγο πριν μετατεθεί στη Λάρισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Καστοριάς Κατηγορία:Νομάρχες Κορινθίας Κατηγορία:Νομάρχες Λάρισας Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας
Λεζγκί
Οι Λεζγκί ή Λεζγκίνοι (Λεζγκικά: лезгияр, лекьер, lezgiyar, Ρωσικά: лезгины, lezginy, επίσης Λεζγκίν, Λεζγκ, είναι εθνοτική ομάδα γηγενής του Λεζγκιστάν του νότιου Νταγκεστάν και του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν που ομιλεί τη Λεζγκική γλώσσα.
Εθνώνυμο
Η προέλευση του εθνώνυμου Λεζγκίν απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Παρ' όλα αυτά, οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν ότι προέρχεται από το αρχαίο Legi και το μεσαιωνικό Lakzi. Σην Encyclopedia Britannica του 1911 αναφέρεται ότι αποκαλούνταν Λεκί από τους Γωργιανούς, τους Αρμένιους και τους Οσέτες και ότι η λέξη προέρχεται από το περσικό Λεκσί.
Οι σύγχρονοι Λεζγκί μιλούν τις βορειοανατολικές γλώσσες του Καυκάσου, γηγενείς στην περιοχή πριν από την εισαγωγή των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Είναι στενά συνδεδεμένοι, τόσο πολιτισμικά όσο και γλωσσικά με τους Αγκούλ του νότιου Νταγκεστάν. Μεγάλη συγγένεια παρουσιάζουν και με τους Τσαχούρ, Ρουτούλ και Ταμπαζαράν (βόρειοι γείτονες των Λεζγκίν). Απομακρυσμένη συγγένεια παρουσιάζουν με τους αριθμητικά μικρούς πληθυσμούς των Τζεκ, των Κριτς, των Σαχντάχ, των Μπουντούκ και των Χιναλούγκ, λαών του βόρειου Αζερμπαϊτζάν. Αυτές οι ομάδες, μαζί με τους Λεζγκί, αποτελούν τον κλάδο Σαμούρ των ιθαγενών λαών της περιοχής που μιλούν τις Λεζγκικές γλώσσες.
Οι Λεζγκίν αναφέρονται ως λαοί που κατάγονται εν μέρει από ανθρώπους που κατοικούσαν στην περιοχή του νότιου Νταγκεστάν στην εποχή του χαλκού. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια στοιχεία DNA που υποδηλώνουν προσμίξεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4.000 χρόνων με πληθυσμούς της κεντρικής Ασίας, όπως φαίνεται από γενετικές συνδέσεις με πληθυσμούς σε όλη την Ευρώπη και την Ασία, με πλέον αξιοσημείωτες τις ομοιότητες με τους Μπουρουσό του Πακιστάν.
Πριν από την ρωσική επανάσταση οι Λεζγκίν δεν είχαν κοινό αυτοπροσδιορισμό ως εθνοτική ομάδα. Αναφέρονται στους εαυτούς τους με βάση το χωριό, την ευρύτερη περιοχή, τη θρησκεία, την πατριά, ή την ελεύθερη κοινωνία στην οποία ζούσαν. Πριν από την επανάσταση, οι Λεζγκίν αποκαλούνται "Kyurintsy", "Akhtintsy", ή "Lezgintsy» από τους Ρώσους και ο όρος Λεζγκίν χρησιμοποιήθηκε σε διαφορετικά εννοιολογικά πλαίσια. Κατά καιρούς αποδιδόταν μόνο σε όσους γνωρίζουμε σήμερα ως Λεζγκί. Άλλοτε αποδιδόταν ποικιλοτρόπως σε όλους τους λαούς του Νότιου Νταγκεστάν (Λεζγκίν, Αγκούλ, Ρουτούλ, Ταμπαζαράν και Τσαχούρ). Επίσης, στο σύνολο των λαών του νότιου Νταγκεστάν και βόρειου Αζερμπαϊτζάν (Κριτς Σαχντάχ, Χιναλούγκ, Μπουντούχ. Επίσης, αποδιδόταν στο σύνολο των ιθαγενών μουσουλμανικών πληθυσμών του βορειοανατολικού Καυκάσου Άβαροι, Ντάργκουα, Λακ, Τσετσένοι και Ινγκουσέτες). Συνεπώς, όταν μελετά κανείς προεπαναστατικά επιστημονικά έργα ή ρωσική λογοτεχνία θα πρέπει να γνωρίζει αυτές τις διαφορετικές πιθανές σημασίες και το πεδίο εφαρμογής του εθνωνύμου Λεζγκίν.
Ιστορία
Φέρεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μιλούν για τους Λήγες (Λῆγαι) που κατοικούσαν στην Αλβανία του Καυκάσου. Τον 4o αιώνα ΠΚΕ είκοσι έξι φυλές που μιλούσαν Λεζγκικές γλώσσες ενώθηκαν και σχημάτισαν στον ανατολικό Καύκασο το κράτος της Καυκάσιας Αλβανίας, το οποίο ενσωματώθηκε στην περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών το 313 ΠΚΕ Υπό την περσική αρχικά διακυβέρνηση, αλλά και τη διακυβέρνηση των Πάρθων η Αλβανία του Καυκάσου διαχωρίστηκε σε αρκετές μικρότερες περιοχές - Λακζί, Σιρβάν, κ.λπ.
Επιπλέον, με τη διακυβέρνηση των Πάρθων αυξήθηκε η περσική πολιτική και πολιτισμική επίδραση σε όλη της περιοχή της Αλβανίας του Καυκάσου, γεγονός που επηρέασε και όλες τις λεζγκικές φυλές που κατοικούσαν στην περιοχή. Όποια και αν υπήρξε η σποραδική επικυριαρχία της Ρώμης στην περιοχή εξαιτίας λόγω πολέμων της με τους Πάρθους, η χώρα ήταν πλέον τμήμα -μαζί με την Ιβηρία (Ανατολική Γεωργία) και την Αλβανία του Καυκάσου- μιας ομοσπονδίας της δυναστείας των Αρσακιδών. Πολιτιστικά, η επικράτηση του Ελληνισμού, όπως έγινε υπό τους Αρταξιάδες, ακολουθήθηκε από υπεροχή του Περσισμού, ωστόσο αντί για τα Περσικά, η παρθική γλώσσα έγινε η γλώσσα των μορφωμένων της περιοχής. Σε εκείνη την εποχή τοποθετείται και η επιδρομή των Αλανών στην περιοχή μεταξύ του 134 και του 136, αλλά ο Βολογέσης τους έπεισε να αποσυρθούν, κατά πάσα πιθανότητα πληρώνοντας λύτρα.
To 252–253 η διακυβέρνηση των φυλών άλλαξε χέρια Από τους Πάρθους στους Σασανίδες. Η Αλβανία του Καυκάσου έγινε υποτελές κράτος αλλά διατήρησε το μοναρχικό καθεστώς του. Ο βασιλέας δεν είχε πραγματική δύναμη και η μεγαλύτερη πολιτική, θρησκευτική και στρατιωτική εξουσία βρισκόταν στα χέρια του Σασανίδη μαρζμπάν στρατιωτικού κυβερνήτη -κυριολεκτικά φύλακα των συνόρων- της περιοχής. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία απέκτησε τον έλεγχο των νοτιότερων περιοχών των Λεζγκί για μερικά χρόνια, περί το 300, αλλά στη συνέχεια Σασανίδες ανέκτησαν τον έλεγχο και στη συνέχεια κυριάρχησε στην περιοχή επί αιώνες, μέχρι τις αραβικές επιδρομές.
Παρά το γεγονός ότι οι Λεζγκίν ήλθαν σε επαφή για πρώτη φορά με το Ισλάμ ήδη από τον 8ο αιώνα, παρέμειναν κυρίως ανιμιστές μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν μουσουλμανική επιρροή έγινε ισχυρότερη, με τους Πέρσες εμπόρους από το νότο και τη Χρυσή Ορδή από τον βορρά. Τον 16ο αιώνα, οι Πέρσες Σαφαβίδες σταθεροποίησαν τον έλεγχό τους στο Νταγκεστάν επί σειρά αιώνων, με τους Οθωμανούς Τούρκους να καταλαμβάνουν για λίγο τις περιοχές. Αμφότεροι βοήθησαν στην εδραίωση του Ισλάμ στην περιοχή. Μέχρι το 19ο αιώνα, οι Λεζγκίν είχαν όλοι προσηλυτιστεί στο Ισλάμ.
Οι Λεζγκίν δεν σχημάτισαν δική τους χώρα. Όντας υπό περσική κυριαρχία από τον 16ο αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, κάποιοι ήταν τμήμα του χανάτου Κουμπά, σε αυτό που είναι σήμερα το Αζερμπαϊτζάν, ενώ άλλοι ζούσαν υπό τον έλεγχο του χανάτου Ντερμπέντ και τα δύο υπό πλήρη περσική επικυριαρχία. Το χανάτο Λακ Καζί Κουμούχ ήλεγχε τμήμα των Λεζγκίν για ένα διάστημα τον 18ο αιώνα, μετά τη διάλυση της αυτοκρατορίας των Σαφαβιδών. Αξιοσημείωτος Λεζγκίν από την περίοδο της δυναστείας των Σαφαβιδών ήταν ο Φαθ-Αλί Χαν Νταγκεστανί, ο οποίος υπηρέτησε ως βεζίρης του σαχ των Σαφαβιδών Σουλτάν Χουσεΐν (βασ. 1694-1722) από το 1716 έως το 1720.
Στις αρχές του 18ου αιώνα στην ανατολική Υπερκαυκασία έγιναν αντιπερσικές εξεγέρσεις από τους Λεζγκίν και τους άλλους λαούς του Νταγκεστάν και του Αζερμπαϊτζάν ως αποτέλεσμα της παρακμής των Σαφαβιδών. Υπό την ηγεσία του Χατζί Ναβούντ Μιουσκγιουρσκόγκο (Haji Dawood Myushk Yurskogo) (βασ. 1721-1728) στη αχανή περιφέρεια του Σιρβάν δημιουργήθηκε το χανάτο του λεζγκικού κράτους με πρωτεύουσα τη Σαμάχι.
Στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα, την Περσία απεκατέστησε την πλήρη εξουσία της σε όλη την Καυκασία, υπό τον Ναντέρ Σαχ. Μετά τον θάνατο του Ναντέρ η περιοχή διαιρέθηκε σε αρκετά μικρότερα χανάτα. Το κύριο μέρος των Λεζγκίν ενώθηκε στην «ελεύθερη κοινωνία» (Magalim) (Αχτί-παρά, Αλτί-παρά, Κουρέ, Ντοκούζ-παρά). Ένα άλλο τμήμα τους βρέθηκε στο χανάτο του Αζερμπαϊτζάν Κουμπά και οι Λεζγκί του Νταγκεστάν στο χανάτο Ντερμπέντ. Το 1812 οι περισσότεροι Λεζγκίν του Νταγκεστάν έγιναν μέρος του ρωσικού προτεκτοράτου Χανάτου Κουρίνσκοε, το οποίο μετεξελίχθηκε το 1864 σε Περιφέρεια Κιουρίνσκι και οι υπόλοιποι στην περιφέρεια Σαμούρ. Οι περισσότεροι από τους Λεζγκίν του Αζερμπαϊτζάν βρέθηκαν στην περιφέρεια Κουμπάν της επαρχίας Μπακού.
Από το 1813 και μετά, οι Ρώσοι κατέλαβαν την περιοχή πρόσκαιρα με τον ρωσοπερσικό πόλεμο 1804-13, αλλά μόνιμα μετά το ρωσοπερσικό πόλεμο 1826-28, αναγκάζοντας την περσική αυτοκρατορία να παραχωρήσει το σύνολο των εδαφών της στον Βόρειο και τον νότιο Καύκασο, κάτι που έθεσε όλους τους Λεζγκίν υπό ρωσική κυριαρχία. Η ρωσική διοίκηση στη συνέχεια δημιούργησε το Χανάτο Κιουρίν που μετεξελίχθηκε σε περιφέρεια Κιουρίν. Οι Λεζγκίν του Νταγκεστάν φαίνεται πως συμμετείχαν μαζικά στον πόλεμο του Καυκάσου που ξεκίνησε περίπου την ίδια εποχή με τους ρωσοπερσικούς πολέμους του 19ου αιώνα. Πολέμησαν κατά της ρωσικής αυτοκρατορίας παράλληλα με τον Άβαρο Ιμάμ Σαμίλ, ο οποίος αντιστάθηκε επί 25 έτη (1834- 1859) στη ρωσική κυριαρχία. Μετά την ήττα του, το 1859, οι Ρώσοι κατόρθωσαν να σταθεροποιήσουν την κυριαρχία τους στο Νταγκεστάν και τους Λεζγκίν
Γεωγραφία
Οι Λεζγκίν κατοικούν μια συμπαγή περιοχή που απλώνεται στην παραμεθόρια περιοχή του νότιου Νταγκεστάν και του βόρειου Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται επί το πλείστον στο νοτιοανατολικό τμήμα του Νταγκεστάν (περιφέρεια Αντίνσκι, περιφέρεια Ντοκουζπαρίνσκι, περιφέρεια Σουλεϊμάν-Στάλσκι, περιφέρεια Κουράχσκι, περιφέρεια Μαγκαραμκέντσκι, περιφέρεια Χίβσκι, περιφέρεια Ντερμπέντσκι και περιφέρεια Ρουτούλσκι) και στο βορειοανατολικό Αζερμπαϊτζάν (στην περιφέρεια Κουμπά, περιφέρεια Κιουσάρ, περιφέρεια Καχ, περιφέρεια Χακμάζ, περιφέρεια Ογκούζ, περιφέρεια Καμπαλά, περιφέρεια Σακί και περιφέρεια Ισμαίλι).
Οι περιοχές των Λεζγκίν χωρίζονται σε δύο φυσιογραφικές ζώνες: στα υψίπεδα και τις υπώρειες των χαμηλών λόφων. Τα περισσότερα από τα εδάφη βρίσκονται στην ορεινή ζώνη, όπου μια σειρά από κορυφές (όπως η Baba Νταγκ) φθάνουν σε υψόμετρο 3.500 μέτρα. Υπάρχουν βαθιά και απομονωμένα φαράγγια και χαράδρες που σχηματίζονται από τους παραποτάμους των ποταμών Σαμούρ και Γουλγκέρι Χάι.
Στις ορεινές περιοχές τα καλοκαίρια είναι πολύ θερμά και ξηρά, με τις συνθήκες ξηρασίας να συνιστούν διαρκή απειλή. Υπάρχουν λίγα δέντρα στην ορεινή περιοχήμ εκτός από τα βαθιά φαράγγια και κατά μήκος των ποταμών. Εδώ απαντώνται ανθεκτικοί στην ξηρασία θάμνοι και ανάλογα ποώδη. Οι χειμώνες εδώ είναι συχνά θυελλώδεις και εξαιρετικά κρύοι. Στη ζώνη αυτή οι Λεζγκίν δραστηριοποιούται στην κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα) και βιοτεχνίες.
Στο ανατολικό άκρο της επικράτειας των Λεζγκίν τα βουνά δίνουν τη θέση τους στη στενή παράκτια πεδιάδα της Κασπίας και στο νότιο άκρο, στο Αζερμπαϊτζάν, βρίσκονται οι πρόποδες των λόφων. Αυτή η περιοχή έχει σχετικά ήπιο κλίμα, με πολύ ξηρό χειμώνα και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Τα δέντρα είναι και εδώ λιγοστά. Στην περιοχή η κτηνοτροφία και η βιοτεχνία συμπληρώνονται με γεωργικές ενασχολήσεις (κατά μήκος των προσχώσεων κοντά στους ποταμούς).
Παραπομπές-σημειώσεις
Κατηγορία:Λεζγκί Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα
Μάτι Αττικής
thumb|right|Μάτι Αττικής - πανοραμική άποψη. Διακρίνονται η παραλία και ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις. μικρογραφία|Θεοφάνεια στο Μάτι Το Μάτι είναι παραθεριστικός οικισμός στο δήμο Μαραθώνος της Ανατολικής Αττικής, στα διοικητικά όρια της Δημοτικής Ενότητας Νέας Μάκρης, στο νοτιότερο σημείο των συνόρων με τη Ραφήνα. Εξυπηρετείται συγκοινωνιακά από τη Λεωφόρο Μαραθώνος, μέσω λεωφορειακών γραμμών ΚΤΕΛ και από τη λεωφορειακή γραμμή 310 του ΟΑΣΑ. Την ονομασία του έλαβε, πιθανώς, λόγω της επιβλητικής θέας προς τη θάλασσα. Ανήκε πάντοτε διοικητικά στο Δήμο Νέας Μάκρης, παρ' ότι βρίσκεται σε πιο κοντινή απόσταση με τη γειτονική Ραφήνα.
Στις πυρκαγιές του 2018, στις 23 Ιουλίου, το Μάτι καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, με τελικό απολογισμό 104 νεκρούς.
Ο υπολογισμός των ζημιών της πυρκαγιάς εκτιμήθηκε με βάση τα Στοιχεία του πυροσβεστικού σώματος και της πολιτικής Προστασίας για το χρονικό διάστημα 2017 - 2018. Τελικώς, υπολογίστηκε επίσημα στα 850 εκατομμύρια ευρώ. Οι τραυματίες και εγκαυματίες έφτασαν τους 147.
Ιστορική αναδρομή
thumb|250px|right|Ιερός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάτι Αττικής. Κατοικήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1960, ως αραιοκατοικημένος παραθεριστικός οικισμός στην αρχή με εξοχικές κατοικίες, ιδιαίτερα παραθεριστών από την Αθήνα. Το 1965 ιδρύθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Μάτι Αττικής (ΝΑΟΜΑ) με σκοπό την προώθηση της ιστιοπλοΐας και άλλων αθλημάτων, όπως θαλάσσιο σκι και βόλεϊ. Την ίδια εποχή με βασιλικό διάταγμα (1962) αποφασίστηκε η ένταξη της περιοχής σε θρησκευτική ενορία και η ανέγερση εκκλησίας του ιερού ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου. Ο ναός ολοκληρώθηκε (1978) επί μητροπολίτη Αττικής Δωρόθεου. Η εκκλησία είναι έδρα ενορίας που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος, στην Ε' Αρχιερατική Περιφέρεια Νέας Μάκρης. Από την δεκαετία του 2000 ο οικισμός σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη, έγινε πολύ περισσότερο πυκνοκατοικημένος, αλλά δεν έχασε ποτέ τον παραθεριστικό του χαρακτήρα.
Το Μάτι σήμερα
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε σταδιακά η ένταξη της περιοχής στο σχέδιο πόλεως της Νέας Μάκρης και εκλήθησαν οι ιδιοκτήτες να προσκομίσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Στην περιοχή εδρεύουν πολυτελή ξενοδοχεία με πολλούς τουρίστες όλο τον χρόνο, καθώς και παραθεριστικές και ναυταθλητικές υποδομές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Οικισμοί και Περιοχές Αττικής Κατηγορία:Αττική-επέκταση
Εθνικό Πάρκο Γιουγκίντ Βα
Ιστορία
Το πάρκο δημιουργήθηκε από τη ρωσική Κυβέρνηση στις 23 Απριλίου 1994, με τους στόχους της προστασίας και την ψυχαγωγική χρήση της τάιγκα των Βόρειων Ουραλίων.
Το 1995, η έκταση των δασών που περιλαμβάνει το εθνικό πάρκο Γιουγκίντ Βα και το κοντινό φυσικό καταφύγιο Πετσόρα-Ιλίτς αναγνωρίστηκαν από την Ουνέσκο ως μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς με τίτλο Παρθένα Δάση Κόμι.
Άγρια ζωή
Περίπου 180 είδη πουλιών ζουν στο πάρκο, μερικά από τα οποία είναι αρκετά σπάνια. Είκοσι είδη ψαριών είναι γνωστά ότι ζουν στις λίμνες και ποταμούς του πάρκου. Υπάρχουν επίσης πέντε είδη αμφίβιων και ένα ερπετό στο πάρκο.
Μεταξύ των θηλαστικών που ζουν στο πάρκο είναι ο λαγός των βουνών, ο τάρανδος, η ερμίνα, η βίδρα, η άλκη,, ο λύκος, η αλεπού, ο αδηφάγος, η αρκούδα, το δενδροκούναβο, η νυφίτσα και η Αρκτική αλεπού.
Τουρισμός
Λόγω της απομακρυσμένης θέσης του πάρκου, το ποσό του τουρισμού είναι ακόμα αρκετά χαμηλό. Σύμφωνα με τη διοίκηση του πάρκου, αυτή τη στιγμή το επισκέπτονται περίπου 4.000 τουρίστες κάθε χρόνο, πολύ λιγότερο από τις δυνατότητες του πάρκου. Η διοίκηση αναφέρει ότι τα τέλη χρήστη (περίπου 2.4 εκατ. ρούβλια (100.000 δολάρια) το χρόνο) δεν καλύπτει τα έξοδα του πάρκα (περίπου 5 εκατ. ρούβλια ($200,000) ένα έτος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας
Βόιτσεχ Σμαζόφσκι
Ο Βόιτσεχ Σμαζόφσκι (πολωνικά: Wojciech Smarzowski) (18 Ιανουαρίου 1963, Κορτσίνα) είναι Πολωνός σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Σπούδασε σκηνοθεσία στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο και στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου του Λοτζ (1990). Η ταινία του 2004, Γάμος (δεν πρέπει να συγχέεται με την ομότιτλη ταινία του Άντζεϊ Βάιντα) κέρδισε ειδική αναφορά στην κριτική επιτροπή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Καρλόβι Βάρι το 2005. Ξεκίνησε την κινηματογραφική του καριέρα ως χειριστής βιντεοκάμερας.
Η ταινία Ρούζα (Róża) κέρδισε το Βραβείο Πολωνικού Κινηματογράφου σε 7 κατηγορίες το 2011. Η ταινία Drogówka (2013) αφηγείται την ιστορία επτά αστυνομικών από τη Βαρσοβία - συναδέλφων και καλών φίλων των οποίων η ζωή αλλάζει αφού ένας από αυτούς πεθαίνει σε μυστηριώδεις συνθήκες. Συμμετείχε στο κύριο διαγωνιστικό τμήμα του 35ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.
Η ταινία Kler (2018) περιγράφηκε από την Αν Άπλμπαουμ στην The Washington Post ως «μια καυστική, οδυνηρή ταινία που καταδικάζει την Πολωνική Καθολική Εκκλησία ως διεφθαρμένη και υποκριτική». Το πρώτο Σαββατοκύριακο μετά το άνοιγμα, έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων στην Πολωνία και, μετά από τρεις εβδομάδες το είχαν δει 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου το 10% του πληθυσμού της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Θεώρημα (ταινία)
Το Θεώρημα είναι ιταλική ταινία του 1968 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Στην ταινία υπάρχουν πολλοί συμβολισμοί και αρκετές σουρεαλιστικές σκηνές.
Πλοκή
Στο σπίτι μιας μεγαλοαστικής οικογένειας ζουν ο εργοστασιάρχης πατέρας, η σύζυγος, η κόρη, ο γιος και η υπηρέτρια. Μια μέρα έρχεται απρόσκλητος και χωρίς προφανή λόγο ένας νεαρός επισκέπτης. Μένει μαζί τους για ένα χρονικό διάστημα και κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του συνευρίσκεται ερωτικά με όλα τα μέλη του σπιτιού. Στη συνέχεια φεύγει όπως ήρθε, απροειδοποίητα.
Μετά τη φυγή του επισκέπτη, σε όλους συμβαίνει μια σημαντική αλλαγή στη ζωή τους. Η υπηρέτρια φεύγει από το σπίτι και επιστρέφει στο χωριό της. Η κόρη παθαίνει ψυχολογική κατάρρευση. Ο γιος ανακαλύπτει την κλίση του στην τέχνη. Η μητέρα αρχίζει να έχει σεξουαλικές επαφές με μικρότερους άντρες και ο πατέρας φεύγει από το εργοστάσιο, αφήνοντάς το στους εργάτες, και φεύγει γυμνός στην έρημο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι
Ώρα στην Καμπότζη
Η Καμπότζη χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+07:00 και δεν ακολουθεί τη θερινή ώρα.
Η Καμπότζη βρίσκεται στην Ασιατική ζώνη ώρας ICT – Ώρα Ινδοκίνας και στη στρατιωτική ζώνη ώρας Γκολφ.
Η Καμπότζη υιοθέτησε το πρότυπο ISO 8601 το 1992.
Παραπομπές
Ωρα Καμποτζη
Κράμπι
Η Κράμπι είναι πόλη στη δυτική ακτή της νότιας Ταϊλάνδης επί του ποταμού Κράμπι, στο σημείο όπου αυτός εκβάλλει στον κόλπο Φανγκνγκά. Από το 2005 η πόλη έχει πληθυσμό 24.986 κατοίκους και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Κράμπι. Ο τουρισμός αποτελεί για αυτήν σημαντική βιομηχανία.
Τοποθεσία
Η Κράμπι είναι η νότια επαρχία του Ανταμάν στην ακτή της Ταϊλάνδης με ίσως τη μεγαλύτερη ιστορία ως συνεχιζόμενος οικισμός. Λόγω των λίθινων εργαλείων, των αρχαίων έγχρωμων εικόνων, των χαντρών, των κεραμικών και των σκελετικών υπολειμμάτων που βρέθηκαν σε πολλούς γκρεμούς και σπηλιές της επαρχίας, το Κράμπι θεωρείται "πατρίδα" των Χόμο Σάπιενς από την περίοδο 25.000 - 35.000 ΠΚΕ. Σε καταγεγραμμένους χρόνους ονομαζόταν «Μπαν Τάι Σαμόρ» και ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις που κατοικήθηκε, πριν οι άνθρωποι χρησιμοποιήσουν τη γραφή. Εκείνη την εποχή, η Κράμπι ήταν υποτελής του Βασιλείου της Λιγκόρ, πόλης στα ανατολικά της χερσονήσου Κρα, περισσότερο γνωστή σήμερα ως Νακχόν Σι Θαμμαράτ.
Κλίμα
Με θέα στη θάλασσα Ανταμάν, όπως και το Πουκέτ, η Κράμπι υπόκειται σε εξάμηνη περίοδο βροχών μεταξύ Μαΐου και Νοεμβρίου και συχνά υπόκειται σε πολύ ισχυρές βροχοπτώσεις πολλές μέρες κατά τη διάρκεια των μουσώνων. Τον Μάρτιο του 2011, μια σφοδρή θύελλα προκάλεσε μια τεράστια κατολίσθηση στο Κράμπι, σκοτώνοντας 10 άτομα.
Ιστορία
Κατά την έναρξη της περιόδου Ρατανακοσίν ή Μπανγκόκ στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η πρωτεύουσα εγκαταστάθηκε τελικά στη Μπανγκόκ, μία αγέλη ελεφάντων δημιουργήθηκε στο Κράμπι με διάταξη του Τσάο Φράγια Νακόρν Α', κυβερνήτη της πόλης Ναχκόν Σι Θαμμαράτ, η οποία ήταν από τότε κομμάτι του Βασιλείου της Ταϊλάνδης. Έστειλε τον ανώτατο αξιωματούχο Φρα Παλάντ να επιβλέπει το έργο αυτό, δηλαδή να εξασφαλιστεί ο τακτικός εφοδιασμός με ελέφαντες για τη μεγαλύτερη πόλη. Πολλοί άνθρωποι ακολούθησαν τα βήματα του Φρα Παλάντ και σύντομα η Κράμπι απέκτησε μια μεγάλη κοινότητα με τρεις διαφορετικούς δήμους: Πακασάι, Χλονγκ Πον, και Πακ Λάο. Το 1872, ο βασιλιάς Τσουλαλονγκόρν γενναιόδωρα αύξησε το κοινωνικό υπόβαθρο της πόλης Κράμπι.
Μεταφορικά Μέσα
Υπάρχει ένα λεωφορείο από το αεροδρόμιο προς την πόλη Κράμπι και για το Άο Νανγκ. Αγορά εισιτηρίων γίνεται στο ταμείο εντός του τερματικού σταθμού.
Αναφορές
2. ^ http://www.nationmultimedia.com/home/Ten-bodies-recovered-after-Krabi-village-hit-by-fl-30152121.html
Κατηγορία:Πόλεις της Ταϊλάνδης
Κοινωνική διαφοροποίηση
Η κοινωνική διαφοροποίηση παρατηρείται σε όλα τα κοινωνικά σύνολα. Εμφανίζεται με διάφορους τρόπους και θεμελιώνεται σε διάφορα κάθε φορά κριτήρια. Η συνηθέστερη βάση διαφοροποίησης, που την συναντούμε σε όλες τις κοινωνίες, είναι τα βιολογικά χαρακτηριστικά του φύλου και της ηλικίας. Υπάρχουν θέσεις και ρόλοι που ανατίθενται αποκλειστικά σε άντρες ή σε γυναίκες. Η διαφοροποίηση κατά φύλα είναι εντονότερη στις αγροτικές κοινωνίες. Στις βιομηχανικές-αστικές κοινωνίες η σημασία του φύλου ως βάση διαφοροποίησης έχει σημαντικά περιοριστεί και τείνει να μειωθεί ακόμη περισσότερο. Όλες οι κοινωνίες διαφοροποιούν τα μέλη τους με βάση την ηλικία. Στις δικές μας κοινωνίες η συνηθέστερη διάκριση αυτού του είδους είναι μεταξύ ανηλίκων και ενηλίκων. Το αστικό δίκαιο περιλαμβάνει πληθώρα διατάξεων που ορίζουν θέσεις και ρόλους που δεν μπορούν να καταλάβουν οι ανήλικοι. Πολλές ιστορικές και σύγχρονες αρχαϊκές κοινωνίες χρησιμοποιούν την ηλικία ως βασικό στοιχείο οργάνωσης, κυρίως του ανδρικού πληθυσμού τους. Διαθέτουν ένα ηλικιακό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο όλοι όσοι γεννιούνται στον ίδιο χρόνο ανήκουν για όλη τους τη ζωή στην ίδια κλάση ή ηλικιακή ομάδα, που πολλές φορές έχει το δικό της ξεχωριστό όνομα.
Οι θέσεις και οι ρόλοι καθορίζονται κατά ηλικίες και αναλαμβάνονται από τα μέλη της αντίστοιχης κάθε φορά κλάσης ή ηλικιακής ομάδας. Υπάρχουν όμως και άλλα κριτήρια διαφοροποίησης. Ο καταμερισμός της εργασίας, και στις βιομηχανικές κοινωνίες ο καταμερισμός των έργων, είναι μια μορφή διαφοροποίησης που ως βάση της έχει τη συμμετοχή και συμβολή των επιμέρους θέσεων και ρόλων στην παραγωγή ενός τελικού αποτελέσματος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Λουτσιάνο Σπαλέτι
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Λουτσιάνο Σπαλέτι (γεννημένος στις 7 Μαρτίου 1959) είναι ένας Ιταλός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος, και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος αυτήν την στιγμή εργάζεται ως πρώτος προπονητής της Νάπολι.
Καριέρα ως παίκτης
Γεννημένος στο Κερτάλντο της Φλωρεντίας, αγωνίστηκε με ομάδες της Σέριε Γ όπως η Εντέλα, η Σπέτσια, η Βιαρέτζιο και η Έμπολι.
Πρώιμη καριέρα
Τα πρώτα χρόνια της προπονητικής καριέρας του τον βρήκαν να δουλεύει στην Έμπολι, όπου οδήγησε την ομάδα της Τοσκάνης σε δυο συνεχόμενες ανόδους από τη Σέριε Γ1 στη Σέριε Α. Πάντως, ήταν στην ομάδα της Ουντινέζε όπου πραγματικά άρχισε να "χτίζει" το όνομά του ως προπονητής. Στη διάρκεια της σεζόν 2004–05 οδήγησε την Ουντινέζε σε μια εντυπωσιακή τέταρτη θέση στη Σέριε Α, ξεπερνώντας τις προσδοκίες και εξασφαλίζοντας μια θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Ρόμα
Τέτοια επιτυχία με μια ομάδα που παραδοσιακά δεν αποτελεί μεγάλη δύναμη και έχει περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες μαγνήτισαν το ενδιαφέρον της Ρόμα. Η ομάδα της "Αιώνιας Πόλης" προερχόταν από μια απογοητευτική σεζόν, κατά την οποία τέσσερεις διαφορετικοί προπονητές πέρασαν από τον πάγκο της. Του έγινε προσφορά να αναλάβει την απόπειρα να βάλει μια τάξη στο χάος που επικρατούσε στην ομάδα.
Το αγαπημένο σύστημά του είναι το 4–2–3–1, όπου χρησιμοποιεί 4 αμυντικούς, 2 αμυντικούς μέσους, 2 χαφ, 1 επιθετικό μέσο, και έναν επιθετικό (τον Φραντσέσκο Τότι, κάποιον άλλο επιθετικό μέσο, ή χωρίς κάποιον καθαρόαιμο επιθετικό). Αυτό το σύστημα αποδείχτηκε αποτελεσματικό από την εισαγωγή του στον τρόπο παιχνιδιού της Ρόμα στη διάρκεια της σεζόν 2005–06. Ως αποτέλεσμα η ομάδα σκαρφάλωσε από τη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα στην 5η μέχρι το τέλος της σεζόν. Στη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος η Ρόμα κατάφερε επίσης να πετύχει ένα νικηφόρο σερί 11 συνεχόμενων νικών σε αγώνες.
Η ομάδα, ωστόσο, πέτυχε να γίνει η πρώτη ομάδα που κερδίζει την Ίντερ του Ρομπέρτο Μαντσίνι σε όλες τις διοργανώσεις εκείνης της χρονιάς, παίρνοντας νίκη με 1–3 στο Σαν Σίρο, σε έναν αγώνα που οι Νερατζούρι έπρεπε να κερδίσουν για να κατακτήσουν και μαθηματικά το Σκουντέτο του 2007 απέναντι στη μοναδική ισχυρή αντίπαλο που είχαν σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος.
Η Ρόμα κατέκτησε, επίσης, το Κύπελλο Ιταλίας με αντίπαλο την Ίντερ, με συνολικό σκορ 7–4, με έναν θρίαμβο με 6–2 στον πρώτο αγώνα της Ρώμης που συνοδεύτηκε από μια "γλυκιά" ήττα με 2–1 στο Μιλάνο. Ήταν το πρώτο σημαντικό τρόπαιο που κατακτούσε στην καριέρα του, γιατί είχε κερδίσει μόνο ένα Κύπελλο Ιταλίας Σέριε Γ με την Έμπολι, αλλά τελικά κατέληξε να προσθέσει ακόμη έναν σημαντικό τίτλο στη συλλογή του, καθώς η Ρόμα νίκησε και πάλι την Ίντερ μέσα στο Μιλάνο με 0–1 τη σεζόν 2007–08 "κλέβοντας" της έτσι το στέμμα του Σούπερ Καπ Ιταλίας.
Windows 95
Τα Windows 95 (με κωδικό όνομα Chicago) είναι μια προσανατολισμένη προς τον καταναλωτή γραφική διεπαφή χρήστη με βάση το λειτουργικό σύστημα. Κυκλοφόρησαν στις 24 Αυγούστου 1995 από τη Microsoft, και ήταν μια σημαντική εξέλιξη από τις προηγούμενες εκδόσεις των Windows.
Λουτσιάνο Σπαλέτι
Ρόμα
Η Ρόμα του Σπαλέτι έγινε η πρώτη ιταλική ομάδα που καταφέρνει να νικήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης σε διπλούς αγώνες (2–1 και στους δυο αγώνες, στη Ρώμη και τη Μαδρίτη) στη διάρκεια του πρώτου γύρου νοκ-άουτ της σεζόν 2007–08 του Τσάμπιονς Λιγκ. Σε μια επανάληψη των προημιτελικών της προηγούμενης σεζόν αποκλείστηκε και πάλι από το Τσάμπιονς Λιγκ από τη μελλοντική νικήτρια του θεσμού Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατάφερε, ωστόσο, να επιτύχει την υπεράσπιση του τίτλου της στο Κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας για μια ακόμη φορά τη νικήτρια του Σκουντέτο Ίντερ στον τελικό, έναν μονό αγώνα τον οποίον η Ρόμα κέρδισε με 2–1.
Windows 95
Τα Windows 95 διέθεταν σημαντικές βελτιώσεις σε σύγκριση με τα Windows 3.1, με πιο εμφανή τρόπο στην γραφική διεπαφή χρήστη (GUI). Υπήρξαν επίσης σημαντικές αλλαγές που έγιναν σε χαμηλότερα επίπεδα του λειτουργικού συστήματος.
Λουτσιάνο Σπαλέτι
Ρόμα
Η νέα σεζόν βρήκε τον Σπαλέτι να έχει στη διάθεσή του μια ομάδα με μικρό δυναμικό σε παίκτες, η οποία αποδυναμώθηκε ακόμη περισσότερο με την πώληση του Αλμπέρτο Ακουιλάνι στη Λίβερπουλ, και συνοδεύτηκε από σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η Ρόμα ξεκίνησε τη σεζόν παίρνοντας μέρος σε δύο προκριματικούς γύρους του Γιουρόπα Λιγκ εκείνης της σεζόν, περνώντας και τους δύο με άνεση απέναντι στη Γάνδη (10–2 συνολικό σκορ) και Κόσιτσε (10–4 συνολικό σκορ). Ωστόσο, ένα ακόμη κακό ξεκίνημα στη σεζόν 2009–10 της ιταλικής Σέριε Α με δύο συνεχόμενες ήττες (2–3 από την Τζένοα και 1–3 εντός έδρας από τη Γιουβέντους) έπεισαν τον Σπαλέτι να παραιτηθεί την 1η Σεπτεμβρίου 2009.
Ζενίτ
Τον Δεκέμβριο του 2009 επιβεβαιώθηκε πως θα υπέγραφε στη Ζενίτ συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών, αντικαθιστώντας τον υπηρεσιακό προπονητή Ανατόλι Νταβίντοφ. Με αυτόν στην τεχνική καθοδήγηση η Ζενίτ κατέκτησε το Κύπελλο Ρωσίας το 2010, μετά από 11 έτη, και στη συνέχεια, τον Νοέμβριο του 2010, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ρωσίας.
Windows 95
Η υποστήριξη των Windows 95 έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2001.
Λουτσιάνο Σπαλέτι
Ζενίτ
Στις 9 Φεβρουαρίου του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 3,5 ετών για να παραμείνει στη Ζενίτ μέχρι το 2015.
Windows 95
Ανάπτυξη
Τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης των Windows 95 μπορούν να πρωτοεμφανιστούν πίσω στον Μάρτιο του 1992, αμέσως μετά την κυκλοφορία των Windows 3.1. Τα Windows for Workgroups 3.1 και Windows NT 3.1 ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει και η Microsoft συγκεντρώθηκε στο επόμενο της εγχείρημα, το Cairo. Το Cairo θα ήταν το νέο λειτουργικό σύστημα της Microsoft βασισμένο στα Windows NT που θα περιλάμβανε ένα νέο user interface.
Λουτσιάνο Σπαλέτι
Νάπολι
Στις 29 Μαΐου 2021 ανακοινώθηκε από τη Νάπολι. Στις 2 Ιουλίου 2021 ξεκίνησε τη δουλειά.
Windows 95
Ανάπτυξη
Η πρώτη έκδοση του Chicago τελείωσε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1992. Το Cougar θα γινόταν το kernel της Chicago. Πριν την κυκλοφορία, η Αμερικάνικη δημοσιότητα είχε τη ευκαιρία να δει πρώτη τα Windows 95 στο πρόγραμμα εμφάνισης των Windows 95. Για 19.95$, οι χρήστες θα έπαιρναν δισκέτες 3.5 που θα εγκαταστούσαν τα Windows 95, είτε ως μια αναβάθμιση των Windows 3.1, είτε ως μια νέα εγκατάσταση σε ένα καθαρό υπολογιστή. Οι χρήστες μπορούσαν επίσης να δοκιμάσουν και το The Microsoft Network (MSN), το online service που ξεκίνησε η Microsoft μαζί με τα Windows 95.
Λουτσιάνο Σπαλέτι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Ανκόνα 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπέτσια Κάλτσιο 1906 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΒΚ Ουνιόνε Βενέτσια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Ρόμα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Windows 95
Κυκλοφορία
Η κυκλοφορία των Windows 95 περιελάμβανε μια διαφήμιση με το single των The Rolling Stones, το "Start Me Up" που αναφέρεται στο κουμπί Start. Έχει ευρέως αναφερθεί ότι η Microsoft πλήρωσε τους Rolling Stones μεταξύ US$8 και US$14 εκατομμύρια για τη χρήση του τραγουδιού στη διαφημιστική καμπάνια των Windows 95. Ωστόσο, η Microsoft δήλωσε ότι αυτό ήταν απλά μια φήμη που εξαπλώθηκε από το συγκρότημα για να αυξήσουν την αξία τους στην αγορά, και η εταιρεία πράγματι είχε πληρώσει ένα μέρος του ποσού αυτού. Είχε επίσης κυκλοφορήσει ένα διαφημιστικό βίντεο με διάρκεια 30 λεπτά ως μια "κυβερνο κωμική σειρά", με τους Τζένιφερ Άνιστον και Μάθιου Πέρι, με σκοπό να επιδείξει τις δυνατότητες των Windows 95. Η διαφημιστική καμπάνια της Microsoft με US$300 εκατομμύρια χαρακτήρισε ιστορίες ανθρώπων που περιμένουν στην ουρά έξω από τα καταστήματα για να πάρουν ένα αντίγραφο.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η PC World έλαβε μεγάλη ποσότητα σημείου πώλησης υλικού, με πολλά υποκαταστήματα να είχαν ανοίξει τα μεσάνυχτα για να πουλήσουν τα πρώτα αντίγραφα του προϊόντος. Τα αντίγραφα του The Times ήταν διαθέσιμα για δωρεάν, και η Microsoft είχε πληρώσει για 1,5 εκατ. τεύχη, δύο φορές την καθημερινή κυκλοφορία εκείνη την εποχή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κτήριο Εμπάιρ Στέιτ στη Νέα Υόρκη άναψε για να ταιριάζει με τα χρώματα του λογότυπου των Windows. Στον Καναδά, ένα πανό 328 ft κρεμάστηκε από την κορυφή του πύργου CN στο Τορόντο.
Η κυκλοφορία περιείχε αντικείμενα "Fun Stuff" στο CD, συμπεριλαμβανομένων μουσικά βίντεο των "Good Times" της Έντι Μπρίκελλ και το "Buddy Holly" των Weezer, ένα τρέιλερ της ταινίας Ρομπ Ρόι και το βιντεοπαιχνίδι Hover!.
Οι πωλήσεις ήταν ισχυρές, με ένα εκατομμύριο αντίτυπα να έχουν πωληθεί σε όλο τον κόσμο μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Microsoft Windows
Γιαμ
Γιαμ είναι το κοινό όνομα για ορισμένα είδη του γένους Διοσκορέα (Dioscorea) (οικογένεια Dioscoreaceae). Είναι αιωνόβιες ποώδεις άμπελοι που καλλιεργούνται για την κατανάλωση αμυλούχων κονδύλων τους στην Αφρική, την Ασία, τη Λατινική Αμερική και την Ωκεανία. Υπάρχουν εκατοντάδες ποικιλίες μεταξύ των καλλιεργούμενων ειδών.
Ένα εντελώς διαφορετικό φυτό, η γλυκοπατάτα (Ipomoea batatas), καλείται επίσης «γιαμ» μερικές φορές σε μέρη των νότιων Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, αν και είναι πολύ απόμακρο από την οικογένεια Dioscoreaceae.
Ονομασία
Η ονομασία «γιαμ» προέρχεται από την πορτογαλική λέξη inhame ή την ισπανική ñame, και οι δύο αντλούν τελικά από λέξεις τις δυτικής Αφρικής, όπως τη λέξη nama στη Χάουσα γλώσσα η οποία εκτός από το να δηλώνει το γιαμ σημαίνει και "σάρκα", ή τη λέξη nyama στη γλώσσα Swahili, που σημαίνει και "κρέας". Στη γλώσσα Fulah η λέξη γιαμ σημαίνει «τρώω».
Όπως αναφέρει ο Humboldt τη λέξη igname άκουσαν και στην Αμερικανική Ήπειρο, ο Αμέριγκο Βεσπούκι στην ακτή Para το 1497 και ο Καμπράλ στη Βραζιλία το 1500. Τη λέξη niam συνάντησε επίσης και ο Κολόμβος το 1942.
Ανάπτυξη φυτού
Οι κόνδυλοι γιαμ μπορούν να αυξηθούν μέχρι 2,5 μέτρα μήκος και ζυγίζουν μέχρι 70 κιλά. Το λαχανικό έχει ένα τραχύ δέρμα που είναι δύσκολο να ξεφλουδιστεί, αλλά που μαλακώνει μετά από θέρμανση. Το χρώμα του δέρματος ποικίλλει από σκοτεινό καφέ σε ανοικτό ροζ.
Καλλιέργεια
Το γιαμ είναι κύριο γεωργικό προϊόν στη Δυτική Αφρική και τη Νέα Γουινέα. Καλλιεργήθηκαν αρχικά στην Αφρική και την Ασία για 8000 Π.Χ. Λόγω της αφθονίας τους και επομένως, της σημασίας τους στην επιβίωση, το γιαμ κατείχε ξεχωριστή θέση στο νιγηριανό θρησκευτικές τελετές, ορισμένες φορές μάλιστα λατρευόταν.
Η παραγωγή γιαμ είναι ακόμα και σήμερα σημαντική για την επιβίωση σε αυτές τις περιοχές. Οι κόνδυλοι μπορούν να αποθηκευτούν μέχρι έξι μήνες χωρίς ψύξη, για αυτό το λόγο αποτελούν πολύτιμο πόρο κατά την ετήσια περίοδο έλλειψης τροφίμων στην αρχή της περιόδου υγρασίας.
D. rotunda και D. cayenensis
Τα είδη Διοσκορέα η στρογγυλή (Dioscorea rotunda), κοινώς «άσπρη διοσκορέα», και Διοσκορέα του Καγιέν (Dioscorea cayenensis), κοινώς «κίτρινη διοσκορέα», είναι εγγενή στην Αφρική. Είναι το σημαντικότερο καλλιεργημένο είδος γιαμ. Στο παρελθόν θεωρήθηκαν δύο είδη αλλά οι περισσότεροι ταξονόμοι τα θεωρούν τώρα ως ίδια είδη. Υπάρχουν πάνω από 200 καλλιεργημένες ποικιλίες μεταξύ τους.
Είναι μεγάλα φυτα των οποίων τα κλήματα μπορούν να είναι ως και 10 με 12 μέτρα. Οι κόνδυλοι ζυγίζουν συνήθως περίπου 2,5 έως 5 κιλά ο καθένας, αλλά μπορούν να φτάσουν έως και 25 κιλά. Μετά από 7 έως 12 μήνες ανάπτυξης γίνεται συγκομιδή των κονδύλων. Στην Αφρική κοπανάνε τους περισσότερους κόνδυλους σε πάστα για το παραδοσιακό πιάτο που ονομάζεται fufu («φουφού»).
Διοσκορέα η φτερωτή
thumb|225px|left|Κομμάτι κέικ με Ube («γιαμ του νερού»).
Η Διοσκορέα η φτερωτή (Dioscorea alata), αποκαλούμενη «γιαμ του νερού», «φτερωτό γιαμ» και «μωβ γιαμ», καλλιεργήθηκε αρχικά στη Νοτιοανατολική Ασία. Αν και δεν καλλιεργείται στις ίδιες ποσότητες όπως τα αφρικανικά γιαμ, γίνεται η μεγαλύτερη διανομή παγκοσμίως σε σχέση με οποιασδήποτε καλλιεργημένη ποικιλία γιαμ. Καλλιεργούνται στην Ασία, τα νησιά του Ειρηνικού, την Αφρική, και τις Δυτικές Ινδίες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει εισέλθει δυναμικά στη διατροφή, ιδιαίτερα σε μερικές νότιες πολιτείες. Στις Φιλιππίνες είναι γνωστό ως ube (ή ubi) και χρησιμοποιείται ως συστατικό σε πολλά γλυκά επιδόρπια. Στην Ινδία, είναι γνωστό ως ratalu ή «βιολετί γιαμ» ή Moraga Surprise.
Στη Χαβάη είναι γνωστό ως uhi. Το uhi παρουσιάστηκε στη Χαβάη από τους πρώτους πολυνησιακούς αποίκους και η σοδειά αυξήθηκε ιδιαίτερα το 1800, όταν οι κόνδυλοι άρχισαν να πωλούνται στα πλοία που επισκέπτονταν τα λιμάνια ως εύκολα αποθηκευόμενο είδος για τα ταξίδια τους.
Διοσκορέα η αντίθετη
thumb|225px|Τμήμα κόνδυλου της Διοσκορέα η αντίθετη
Εισήχθη στην Ευρώπη το 1800, όταν η συγκομιδή πατάτας μειώθηκε λόγω ασθένειας, και καλλιεργείται ακόμα στη Γαλλία για την ασιατική αγορά τροφίμων.
Η συγκομιδή των κονδύλων γίνεται μετά από περίπου 6 μήνες της αύξησης. Μερικοί τρώγονται αμέσως μετά τη συγκομιδή και μερικοί χρησιμοποιούνται ως συστατικά για άλλα πιάτα, συμπεριλαμβανομένων noodles, και για τα παραδοσιακά φάρμακα.
Διοσκορέα η βολβοφόρος
thumb|225px|left|«Πατάτα του αέρα» όπου διαφαίνοντα τα βολβόσχημα φυτάρια (bulbils).
Η Διοσκορέα η βολβοφόρος (Dioscorea bulbifera), ή αλλιώς «πατάτα του αέρα», βρίσκεται και στην Αφρική και στην Ασία, με μικρές διαφορές των ειδών σε κάθε μέρος. Είναι μεγάλο κλήμα, 6 ή και περισσότερα μέτρα σε μήκος. Το φυτό ενώ παράγει (υπόγειους) κόνδυλους, εντούτοις τα βολβόσχημα φυτάρια (bulbils, κυριολεκτικά βολβίσκοι) που αναπτύσσονται στη βάση των φύλλων του είναι το σημαντικότερο είδος τροφίμου. Έχουν περίπου το μέγεθος πατάτας (ως εκ τούτου το όνομα «πατάτα του αέρα»), και ζυγίζουν από 0.5 έως 2 κιλά.
Μερικές ποικιλίες μπορούν να φαγωθούν ωμές ενώ μερικές απαιτούν μούλιασμα ή βράσιμο για να αποτοξινωθούν πριν την κατανάλωση. Δεν καλλιεργείται πολύ εμπορικά δεδομένου ότι η γεύση άλλων γιαμ προτιμάται περισσότερο. Εντούτοις είναι δημοφιλές φυτό σε οικογενειακούς κήπους λαχανικών επειδή κάθε παραγωγή έρχεται μετά από 4 μόνο μήνες καλλιέργειας και συνεχίζει για τη ζωή του κλήματος ως και δύο έτη. Επίσης, είναι εύκολο το μάζεμα και το μαγείρεμα των βολβίσκων.
Διοσκορέα η εδώδιμη
Διοσκορέα η εδώδιμη (Dioscorea esculenta), ή «μικρό γιαμ», είναι ένα από τα πρώτα είδη γιαμ που καλλιεργήθηκαν. Είναι εγχώριο προϊόν της Νοτιοανατολικής Ασίας και είναι το τρίτο σε ποσότητα καλλιεργούμενο είδος εκεί, αν και καλλιεργείται ελάχιστα σε άλλα μέρη του κόσμου. Τα κλήματά της σπάνια ξεπερνούν τα 3 μέτρα μήκος και οι κόνδυλοί της είναι αρκετά μικροί στις περισσότερες ποικιλίες.
Οι κόνδυλοί της τρώγονται ψητοί, βραστοί, ή τηγανητοί σαν τις πατάτες. Χάρη στο μικρό μέγεθος των κονδύλων, είναι δυνατή η μηχανική καλλιέργειά του. Σε συνδυασμό με την εύκολη προετοιμασία και την ωραία γεύση του, θα μπορούσε να βοηθήσει το «μικρό γιαμ» να γίνει δημοφιλέστερο στο μέλλον.
Διοσκορέα η τρισχιδής
Η Διοσκορέα η τρισχιδής (Dioscorea trifida), γνωστή και ως "κους-κους γιαμ", καλλιεργείται στην περιοχή της Γουιάνας της Νότιας Αμερικής και είναι το σημαντικότερο είδος γιαμ του Νέου Κόσμου. Επειδή πρωτοαναπτύχθηκαν σε συνθήκες τροπικού δάσους ο κύκλος αύξησής τους συσχετίζεται λιγότερο με τις εποχιακές αλλαγές σε σχέση με άλλα γιαμ. Τα γιαμ του συγκεκριμένου είδους λιπαίνονται συχνά με ανθρώπινα περιττώματα. Χάρη στην εύκολη καλλιέργεια και στην ωραία γεύση είναι δυνατή η αύξηση της παραγωγής τους.
Dioscorea dumetorum
thumb|225px|Άγρια κλήματα «πικρού γιαμ»
Dioscorea dumetorum, το «πικρό γιαμ», είναι δημοφιλές ως λαχανικό στα μέρη της Δυτικής Αφρικής. Ένας λόγος είναι ότι η καλλιέργειά τους απαιτεί τη λιγότερη εργασία από άλλα γιαμ.
Οι άγριες μορφές είναι πολύ τοξικές και χρησιμοποιούνται μερικές φορές για τη δηλητηρίαση ζώων, αναμιγμένες με το δόλωμα. Λέγεται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης για εγκληματικούς λόγους.
Αφρική
Τα αφρικανικά είδη γιαμ πρέπει να μαγειρεύονται για ασφαλή κατανάλωση, επειδή πολλές φυσικές ουσίες σε ωμά γιαμ είναι δυνατόν να προκαλέσουν ασθένειες. Παρατεταμένη επαφή με υγρά από ωμό γιαμ μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς στο δέρμα. Η προετοιμασία αυτών των ειδών απαιτεί αρκετό χρόνο, συμπεριλαμβανομένων αρκετών λεπτών χτυπήματος, ξεβγάλματος και βρασμού για την αφαίρεση τοξινών. Η πιο διαδεδομένη μέθοδος μαγειρέματος της Δυτικής και Κεντρικής Αφρικής είναι το "χτυπητό γιαμ". Τα γιαμ σερβίρονται τηγανητά, βραστά ή χτυπημένα σε μια ζύμη φούφου.
Φιλιππίνες
Στις Φιλιππίνες, η ποικιλία ube (Dioscorea alata, γνωστή στην Ινδία ως ratalu ή "βιολετί γιαμ", τρώγεται ως γλυκό επιδόρπιο που ονομάζεται χαλάγια και αποτελεί επίσης υλικό ακόμη ενός φιλιπινέζικου γλυκού, του χάλο χάλο.
Ιαπωνία
Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί το Γιαπωνέζικο γιαμ του βουνού (Dioscorea opposita), γνωστό και ως nagaimo ή yamaimo ανάλογα με το σχήμα της ρίζας.
thumb|225px|right|Γιαμ στην αγορά [[Πορτ Βίλα στο (Βανουάτου)]] Τρώγεται ωμό ή τριμμένο, μετά από σχετικά μικρή προετοιμασία: οι κόνδυλοι βυθίζονται σε διάλυμα από νερό και ξύδι, για την εξουδετέρωση των οξαλικών κρυστάλλων του δέρματός τους. Τριμμένο, το λαχανικό είναι αμυλούχο και μαλακό. Σερβίρεται ολόκληρο ως συνοδευτικό πιάτο ή προστίθεται σε νουντλς.
Δυτική κοινωνία
Στη δυτική κοινωνία είναι διαθέσιμο το "αλεύρι γιαμ" σε μανάβικα Αφρικανικών προϊόντων και χρησιμοποιείται όπως ο στιγμιαίος πουρές πατάτας, αν και η προετοιμασία είναι λίγο πιο δύσκολη επειδή σβολιάζει εύκολα. Το "αλεύρι γιαμ" πασπαλίζεται σε βραστό νερό και έπειτα από συνεχές ανακάτεμα δίνει ένα μείγμα πολύ πιο χορταστικό από πουρέ πατάτας. Μπορεί να είναι ένα πολύ καλό γεύμα με την προσθήκη σάλτσας, φτιαγμένης κυρίως από ντομάτα και καυτερή πιπεριά.
Θρεπτικά συστατικά
Σύγκριση με άλλα τρόφιμα όπως παρακάτω.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διοσκορεοειδή Κατηγορία:Βρώσιμες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Αμυλούχα λαχανικά Κατηγορία:Τροπική γεωργία Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά Κατηγορία:Τρόφιμα πρώτης ανάγκης
Πάπας Ιννοκέντιος Α΄
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Α΄ (Papa Innocenzo I, ... - 12 Μαρτίου 417) ήταν άγιος και Πάπας Ρώμης από το 401 ως τις 12 Μαρτίου του 417. Διαδέχθηκε στο αξίωμα του Ποντίφικα τον Αναστάσιο Α΄.
Ποντιφικάτο
Σύμφωνα με τον βιογράφο του στο Liber Pontificalis, ήταν γιος κάποιου Ιννοκέντιου του Αλμπάνο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον σύγχρονό του Ιερώνυμο, ο Ιννοκέντιος ήταν γιος του Πάπα Αναστασίου Α΄ (προτού ο τελευταίος γίνει κληρικός) (399-401), τον οποίο διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα, με την ομόφωνη γνώμη του κλήρου.
Στη διάρκεια του Ποντιφικάτου του έγινε η πολιορκία της Ρώμης από τον Αλάριχο (395-410) και τους Βησιγότθους (408). Σύμφωνα με ανεκδοτική μαρτυρία του Ζώσιμου, η πανώλη και η πείνα είχαν τρομοκρατήσει τόσο πολύ τους ανθρώπους, ώστε με την άδεια του πάπα θυσίασαν και προσευχήθηκαν σε παγανιστικές θεότητες, καθώς φαινόταν μακρινή η βοήθεια από τον Θεό. Ωστόσο, ο πάπας συνέβη να απουσιάζει από την πόλη την περίοδο της λεηλασίας του 410, επειδή συνόδευε τον Αυτοκράτορα Ονώριο στη Ραβέννα.