cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σωφρόνιος Γ΄ Αλεξανδρείας
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Φιορίν Ντουρμισάι
Ο Φιορίν Ντουρμισάι (14 Νοεμβρίου 1996, Αυλώνας) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τον ΟΦΗ, ενώ κλήθηκε με τη φανέλα της Ελλάδας ως διεθνής το 2019.
Ακκαρών
Η πόλη Ακκαρών ή Εκρών (εβραϊκά: עֶקְרוֹן) ήταν μια από τις πέντε πόλεις της φημισμένης Φιλισταϊκής πενταπόλεως, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική Χαναάν.
Φιορίν Ντουρμισάι
Δ.Α.Ν.Σ. Δωριεύς
Ο Ντουρμισάι ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 5 ετών, ήταν η πρώτη ομάδα όπου ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις Ακαδημίες του συλλόγου.
Ακκαρών
Πολλές τοποθεσίες έχουν προταθεί για την Ακκαρών, συμπεριλαμβανομένων των Ακίρ, Κατρά, Ζικρίν και Παράλιος Καισάρεια, αλλά μετά την ανακάλυψη της επιγραφής της Ακκαρών το 1996, η Ακκαρών ταυτίστηκε θετικά με το ανάχωμα του Τελ Μικνέ (εβραϊκά) ή Χιρμπέτ ελ Μουκανά (αραβικά). Το τελλ βρίσκεται 35 χιλιόμετρα δυτικά της Ιερουσαλήμ και 18 χιλιόμετρα βόρεια του Τελλ εσ-Σαφί, της σχεδόν ορισμένης τοποθεσίας της πόλης των Φιλισταίων Γέθ, στο έδαφος του Κιμπούτζ Ρεβαντίμ στο ανατολικό άκρο της παραλιακής πεδιάδας του Ισραήλ.
Τοποθεσία
Ο Ιερώνυμος έγραψε ότι η Ακκαρών βρισκόταν ανατολικά της Αζώτου και της Ιάμνειας (σύμφωνα με τη σύγχρονη ερμηνεία), ωστόσο ανέφερε επίσης ότι κάποιοι εξισώνουν την πόλη με τον Πύργο Στράτωνος στην Παράλιο Καισάρεια. Αυτό μπορεί να είναι μια αναφορά του ραββίνου Αμπαχού στον εντοπισμό της Ακκαρών με την Καισαρεία στη Μεγκιλά (Ταλμούδ).
Φιορίν Ντουρμισάι
Α. Σ. Ρόδος
Διακρίνοντας αμέσως το ταλέντο του συνέχισε στον Α.Σ. Ρόδος (2006-2009).
Ακκαρών
Τοποθεσία
Ο Ρόμπινσον εντόπισε για πρώτη φορά το αραβικό χωριό Ακίρ ως τόπο της Ακκαρών το 1838 και αυτό έγινε δεκτό μέχρι να αμφισβητηθεί από τον Μακάλιστερ το 1913, ο οποίος πρότεινε την Χιρμπέτ Ντικερίν και ο Όλμπραϊτ το 1922, ο οποίος πρότεινε την Κατρά.
Φιορίν Ντουρμισάι
Πανιώνιος
Ο Πανιώνιος συγκέντρωσε πληροφορίες για τον νεαρό, τότε, επιθετικό, με αποτέλεσμα να μετακομίσει σε ηλικία 13 ετών στην ομάδα της Νέας Σμύρνης. Η προαγωγή του στην πρώτη ομάδα του Πανιωνίου έγινε τη σεζόν 2014-2015, οπότε και πραγματοποίησε 2 εμφανίσεις με τους κυανέρυθρους στο ελληνικό πρωτάθλημα και 1 στο κύπελλο Ελλάδος. Το επίσημο ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα πραγματοποιήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2014, στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό για το κύπελλο Ελλάδος που έληξε 1-1.
Ακκαρών
Τοποθεσία
Η αναγνώριση της Ακκαρών ως Τελ Μικνέ/Χιρμπέτ ελ Μουκανά προτάθηκε από τον Νεβά και τον Καλλαί το 1957–1958, μια θεωρία ευρέως αποδεκτή υπό το πρίσμα μιας αφιερωμένης βασιλικής επιγραφής που βρέθηκε κατά τις ανασκαφές του 1996.
Φιορίν Ντουρμισάι
Καλλιθέα (δανεισμός)
Την ίδια αγωνιστική περίοδο, δόθηκε δανεικός στην Καλλιθέα, όπου σε 20 συμμετοχές, σημείωσε 6 γκολ. Ο Ντουρμισάι επέστρεψε το καλοκαίρι του 2015 στην ομάδα της Νέας Σμύρνης και έκανε προετοιμασία με τους κυανέρυθρους.
Ακκαρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ Κατηγορία:Παλαιστίνη
Φιορίν Ντουρμισάι
Επιστροφή στον Πανιώνιο
Τη νέα χρονιά ξεκίνησε στον Πανιώνιο και πραγματοποίησε δύο συμμετοχές με τη φανέλα του στη Σούπερ Λίγκα.
Καλλιθέα (2ος δανεισμός)
Εν συνεχεία, η διαδρομή της περασμένης σεζόν επαναλήφθηκε και ο Ντουρμισάι φόρεσε ξανά τη φανέλα της Καλλιθέας. Έπαιξε με τη φανέλα της σε 12 αγώνες και σημείωσε 1 γκολ.
Επιστροφή στον Πανιώνιο
Το καλοκαίρι του 2017 ο Ντουρμισάι επέστρεψε στον Πανιώνιο.
Ολυμπιακός
Στις 18 Ιουνίου 2019, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του, μαζί με τον Ούγκο Κάιπερς.
Άρης Θεσσαλονίκης
Στις 1 Ιανουαρίου 2020 ανακοινώθηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης ως ελεύθερη μεταγραφή, κάνοντας το ντεμπούτο του ως αλλαγή στις 4 Ιανουαρίου 2020 στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.Κ. με τελικό αποτέλεσμα 4-2.
ΑΕΛ
Το καλοκαίρι του 2020 υπέγραψε ως ελεύθερη μεταγραφή στην ΑΕΛ.
Εθνική Αλβανίας U21
Ο Ντουρμισάι κλήθηκε από τον προπονητή Αλμπάν Μπούσι για το φιλικό αγώνα εναντίον της Γαλλίας U21 στις 5 Ιουνίου 2017 και στο εναρκτήριο αγώνα των προκριματικών του Πρωταθλήματος ΟΥΕΦΑ 2019 ενάντια στην Εσθονία U21 στις 12 Ιουνίου 2017. Στο εναρκτήριο παιχνίδι των προκριματικών εναντίονς της Εσθονία U21, ο Ντουρμισάι έμεινε στον πάγκο για όλο το ματς. Σκόραρε το πρώτο του διεθνές γκολ με την εθνική Αλβανίας U21 στις 4 Σεπτεμβρίου 2017 εναντίον της Ισλανδίας U21 στο 75ο λεπτό, δίνοντας στην Αλβανία U21 μια εκτός έδρας νίκη με 2-3.
Εθνική Ελλάδος
Στις αρχές Μαρτίου του 2019, ο προπονητής της Εθνικής Ελλάδος Άγγελος Αναστασιάδης, ήρθε σε επαφή με τον Ντουρμισάι, για να μάθει τις προθέσεις του σχετικά με το αν επιθυμεί να αγωνιστεί στο ελληνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, εισπράττοντας τη θετική απάντηση του παίχτη. Στις 24 Μαρτίου του 2019, ο Ντουρμισάι κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος για τον εκτός έδρας αγώνα με τη Βοσνία στις 26 Μαρτίου στο Σαράγεβο, για τη δεύτερη αγωνιστική του 10ου ομίλου των προκριματικών του Euro 2020. <references group="lower-alpha" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπέβερεν
Εμελί ντε Φόρεστ
Η Εμελί Σαρλότ-Βικτόρια ντε Φόρεστ (Emmelie Charlotte-Victoria de Forest, 28 Φεβρουαρίου 1993) είναι Δανή τραγουδίστρια και στιχουργός. Γεννήθηκε στην πόλη Ράντερς της Δανίας και μεγάλωσε στην πόλη Μαρίαγκερ της Δανίας και στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Η Εμελί ντε Φόρεστ είναι κατά ένα μέρος σουηδικής καταγωγής καθώς ο πατέρας της είναι Σουηδός. Εκπροσώπησε τη Δανία με το τραγούδι "Only Teardrops" στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013 στο Μάλμε της Σουηδίας όπου κατέκτησε την πρώτη θέση. Ο πρώτος δίσκος της Only Teardrops κυκλοφόρησε από την εταιρεία Universal Music στις 6 Μαΐου 2013. Συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 ως στιχουργός του τραγουδιού "Never Give Up Οn You" το οποίο εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο.
Πρώτα χρόνια
Η ντε Φόρεστ ξεκίνησε να τραγουδά στην ηλικία των 9 ετών και για αρκετά χρόνια τραγουδούσε μαζί με τη μητέρα της στη χορωδία του Στηβ Κάμερον. Από την ηλικία των 14 ετών, ξεκίνησε να συμμετέχει σε μουσικά φεστιβάλ και σε μικρές αίθουσες με τον λαϊκό μουσικό Φρέιζερ Νηλ. Σύμφωνα με τον Νηλ, έγραψαν έναν δίσκο μαζί που ονομάστηκε Εμελί ντε Φόρεστ και Φρέιζερ Νηλ και ο οποίος πούλησε μόνο 100 αντίτυπα. Σε ηλικία 18 ετών ολοκλήρωσε τη συνεργασία της με τον Νηλ και πήγε στην Κοπενχάγη για να σπουδάσει στο Καλλιτεχνικό Ινστιτούτο.
2013: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Η ντε Φόρεστ ήταν μια από τους δέκα συμμετέχοντες που διαγωνίστηκαν στον εθνικό τελικό του Dansk Melodi 2013 για να λάβει το εισιτήριο να εκπροσωπήσει τη Δανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2013 στο Μάλμε της Σουηδίας. Στις 26 Ιανουαρίου 2013 παρουσίασε το τραγούδι "Only Teardrops" (γραμμένο από τους Lise Cabble, Julia Fabrin Jakobsen και Thomas Stengaard) και κέρδισε την πρώτη θέση στον εθνικό τελικό της Δανίας.
Ο πρώτος δίσκος της "Only Teardrops" κυκλοφόρησε στις 6 Μαΐου, μια εβδομάδα πριν από την εμφάνισή της στον Διαγωνισμό της Eurovision. Ο δίσκος έχει δώδεκα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων των πρωτότυπων και των συμφωνικών εκδοχών του Only Teardrops.
Στις 14 Μαΐου η ντε Φόρεστ πέρασε στον τελικό της Eurovision, ως μια από τους δέκα φιναλίστ που προκρίθηκαν από τον πρώτο ημιτελικό. Στις 18 Μαΐου 2013 κέρδισε στον τελικό της Eurovision λαμβάνοντας 281 πόντους, 47 πόντους περισσότερους από το δεύτερο στην τελική κατάταξη Αζερμπαϊτζάν.
Τραγούδησε το νικητήριο τραγούδι στην παιδική Eurovision 2013 που διεξήχθη στο Κίεβο της Ουκρανίας στις 30 Νοεμβρίου 2013. Τον Δεκέμβριο του 2013 αποκαλύφθηκε ότι η Εμελί ντε Φόρεστ είχε βραβευτεί με το Årets Europæer (Ευρωπαϊκό βραβείο της χρονιάς) από το Δανέζικο Ευρωπαϊκό Κίνημα.
2014-σήμερα : Rainmaker, δεύτερος δίσκος, Eurovision 2017
Στις 7 Φεβρουαρίου η Εμελί ντε Φόρεστ ανέβασε ένα βίντεο στο οποίο μιλούσε για το τρίτο της single "Rainmaker" και εξηγούσε το νόημα του τραγουδιού. Ήταν το επίσημο τραγούδι καλωσορίσματος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014 και παρουσίασε αυτό το τραγούδι ζωντανά κατά τη διάρκεια του τελικού του Διαγωνισμού Τραγουδιού, στην Κοπενχάγη της Δανίας. Μιλώντας για το τραγούδι, η Εμελί είπε : "Πρόκειται για μια φυλή που ενώνεται για να καλέσει τον βροχοποιό να κάνει τη γη τους να ανθίσει ξανά. Σε γενικότερο επίπεδο όμως ο βροχοποιός μπορεί να είναι το οτιδήποτε ή ο οποιοσδήποτε - πρόκειται για το να ερχόμαστε κοντά και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον". Μίλησε επίσης και για την επιτυχία που γνώρισε μετά τη νίκη της στη Eurovision την προηγούμενη χρονιά : "Έχω παρουσιάσει τη μουσική μου σε όλη την Ευρώπη, έχω κυκλοφορήσει τον πρώτο δίσκο μου και έχω γράψει πολλά νέα τραγούδια - για να είμαι ειλικρινής, ζω το όνειρό μου".
Σε μια συνέντευξή της τον Σεπτέμβριο του 2014, η Εμελί ντε Φόρεστ δήλωσε ότι ηχογραφεί τον δεύτερο δίσκο της, ο οποίος θα κυκλοφορούσε τον Φεβρουάριο του 2015. Στις 14 Ιουλίου η ντε Φόρεστ ανακοίνωσε ότι ο δίσκος "Rainmaker" έγινε χρυσός. Στις 3 Αυγούστου η Εμελί ανακοίνωσε μέσω Facebook ότι θα τραγουδούσε το single από τον τότε δίσκο της "Drunk Tonight" στο Amsterdam Pride 2014. Μέσω Instagram η Εμελί αποκάλυψε το εξώφυλλο και αποσπάσματα από το Drunk Tonight καθώς και την προεπισκόπηση του μουσικού βίντεο. Το single κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου ενώ το βιντεοκλιπ για το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου. Η Εμελί, που εμφανίζεται με ένα μπικίνι στο βίντεο, είχε πει σε συνεντεύξεις της ότι ήθελε το βιντεοκλιπ να είναι ταυτόχρονα "κομψό και σέξι".
Συμμετείχε στον εθνικό τελικό του Ηνωμένου Βασιλείου για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 ως στιχουργός για το τραγούδι "Never Give Up On You". Το τραγούδι έλαβε την πρώτη θέση στον εθνικό τελικό με την τραγουδίστρια Λούσι Τζόουνς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Δανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Στιχουργοί Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Μπιλετσερί
Το Μπιλετσερί (επίσης, Μπακού, Μπαλαντζάρι, Μπιλέτσερι, Μπαλάντζαρι, και Μπαλαντζαρί) είναι οικισμός και δήμος στο Μπακού στο βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 45,008 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τους οικισμούς Μπιλετσερί και Σουλουτεπέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Δροσιά Ζακύνθου
Η Δροσιά είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 120 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Διάταγμα "Νέρων"
Διάταγμα Νέρων  (Nerobefehl), ονομάστηκε από τους ιστορικούς, το «Διάταγμα για το έδαφος του Ράιχ», (Befehl betreffend Zerstörungsmaßnahmen im Reichsgebiet), που εξέδωσε ο Αδόλφος Χίτλερ, στις 19 Μαρτίου 1945 με το οποίο διέτασσε την πλήρη καταστροφή των υλικών υποδομών και υλικών αξιών της Γερμανίας, προκειμένου να μην παραδοθούν στα χέρια των Συμμαχικών δυνάμεων, που νικηφόρα προέλαυναν στο γερμανικό έδαφος.
Το διάταγμα πήρε την ονομασία «Νέρων», συγκρινόμενο με την διαταγή του Αυτοκράτορα Νέρωνα, υπεύθυνου σύμφωνα με την παράδοση, για την καταστροφική πυρκαγιά της Ρώμης, το 64 μ.Χ.
Το διάταγμα ωστόσο δεν εκτελέστηκε ποτέ, αφού ο επιφορτισμένος με την εκτέλεσή του, Υπουργός «Εξοπλισμών και Πυρομαχικών», Άλμπερτ Σπέερ, αρνήθηκε να το υλοποιήσει.
Το διάταγμα
Ο αγώνας για την επιβίωση του έθνους μας, μας αναγκάζει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα, ακόμη και εντός της επικράτειας του Ράιχ, που θα αποδυναμώνουν την πολεμική ισχύ του αντιπάλου μας και θα εμποδίζουν περαιτέρω προέλαση. Πρέπει να αξιοποιήσουμε κάθε ευκαιρία να επιφέρουμε βλάβη διαρκείας στην επιτελική ικανότητα του εχθρού για επίθεση. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι μη κατεστραμμένες συγκοινωνίες, επικοινωνίες και εγκαταστάσεις εφοδιασμού θα είναι χρήσιμες για εμάς μετά από ανακατάληψη χαμένων εδαφών. Κατά την υποχώρησή του, ο εχθρός θα αφήσει πίσω του μόνον καμμένη γη και θα εγκαταλείψει κάθε πρόνοια για τον πληθυσμό.
Συνεπώς διατάσσω –
1. Όλες οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις συγκοινωνίας, επικοινωνιών, βιομηχανίας και εφοδιασμού καθώς και στρατιωτικοί στόχοι εντός της επικράτειας του Ράιχ, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τον εχθρό για την συνέχιση του αγώνα του, είτε τώρα είτε αργότερα, πρέπει να καταστραφούν.
2. Είναι ευθύνη των στρατιωτικών αρχών να εκτελέσουν αυτή την διαταγή και να καταστρέψουν όλους τους στρατιωτικούς στόχους, περιλαμβανομένων των εγκαταστάσεων συγκοινωνίας και επικοινωνιών.
3. Αυτή η διαταγή να μεταδοθεί σε όλους τους στρατιωτικούς διοικητές κατά το δυνατόν αμέσως· αντίθετες διαταγές είναι άκυρες.
Άντολφ Χίτλερ
Η άρνηση του Σπέερ
Ο αρμόδιος υπουργός Άλμπερτ Σπέερ είχε ήδη εκφράσει την αντίθεσή του σε μια τέτοια πολιτική στέλνοντας ένα υπόμνημα στο Χίτλερ την προηγούμενη, 18 Μαρτίου, της έκδοσης της διαταγής. Ωστόσο, ο Χίτλερ τον αγνόησε.
Ο Σπέερ όμως, επανήλθε και πάλι, μόλις του επιδόθηκε και επίσημα το διάταγμα, στις 29 Μαρτίου του 1945, με επιστολή που έστειλε στον Χίτλερ.
Σύμφωνα με τα γραφόμενα του Σπέερ, ο Χίτλερ συζητώντας μαζί του, του εξέφρασε την άποψη ότι '''αν χαθεί ο πόλεμος θα χαθεί μαζί και το έθνος. Ότι αυτή η μοίρα είναι αναπόφευκτη. Ότι δεν πρέπει να φροντίσουμε ούτε για τα βασικά που θα χρειαστεί ο λαός για την πρωτογενή έστω επίβιωσή του, ότι μάλιστα είναι καλύτερο να καταστρέψουμε ακόμα και αυτά...Διότι το έθνος αποδείχτηκε αδύναμο οπότε και το μέλλον ανήκει στο δυνατότερο ανατολικό έθνος. Ότι, ακόμα και αυτοί που θα επιζήσουν μετά από αυτήν την αναμέτρηση, θα είναι οι λιγότερο πολύτιμοι, επειδή οι καλοί θα έχουν σκοτωθεί.'''
Ο Σπέερ, σύμφωνα με όσα γράφει στην επιστολή, τον ικετεύει να μην κάνει άλλο βήμα τόσο καταστροφικό για το έθνος. . Για αυτό και σκόπιμα αποφάσισε να μην εκτελέσει την διαταγή. Μάλιστα, πέρασε τις τελευταίες μέρες του πολέμου, προσπαθώντας να πείσει τους Γκάουλαϊτερ και τους Επιτρόπους Άμυνας να παρακούσουν τις διαταγές του Αρχηγού τους, καταφέρνοντας έτσι να σώσει σημεία ζωτικής σημασίας. Την παρακοή των εντολών του, την ανακοίνωσε αυτοπροσώπως και στον ίδιο τον Χίτλερ κατά την διάρκεια της επίσκεψής του, στο καταφύγιό του, στις 22 Απριλίου 1945.
Ο Χίτλερ αν και θυμωμένος με τον υπουργό του, ήταν πλέον ανίκανος να αντιδράσει. Οκτώ ημέρες αργότερα, θα αυτοκτονούσε.
Στέλιος Σαλβαδόρ
Ο Στέλιος Παπαϊωάννου (1966), γνωστός κυρίως ως Στέλιος Σαλβαδόρ, είναι Έλληνας μουσικός, συνθέτης και στιχουργός. Αποτελεί τον τραγουδιστή, μπασίστα, συνθέτη και στιχουργό του συγκροτήματος Μωρά στη Φωτιά. Όντας το μόνο σταθερό μέλος της μπάντας, ο Σαλβαδόρ έχει χαρακτηριστεί «η ψυχή και το μυαλό» της και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού ροκ. Το 2004 ίδρυσε την δισκογραφική Baby Records, μέσω της οποίας κυκλοφορούν έκτοτε οι δίσκοι του συγκροτήματος.
Παραπομπές
[https://www.soundsgreektome.gr/making-of/stelios-salvador-1 5. Βύρων Κριτζάς (10/4/2019). https://www.soundsgreektome.gr/making-of/stelios-salvador-1]
Κατηγορία:Έλληνες ροκ μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Άγιος Κήρυκος Ζακύνθου
Ο Άγιος Κήρυκος είναι χωριό της Ζακύνθου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρκαδίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κηρύκου ανήκει και ο οικισμός Χαμουζάς.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Κήρυκος είναι πεδινό χωριό στην ανατολικοκεντρική Ζάκυνθο. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ζακύνθου-Βολιμών, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει 8 χλμ. περίπου Δ. της πόλης της Ζακύνθου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,543 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 ως Άγιος Κήρυξ και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βανάτου. Το 1912 μετονομάστηκε σε Άγγερικός και το 1940 σε Άγιος Κήρυκος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Κηρύκου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαδίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρκαδίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
Γενικά στοιχεία
Στον Άγιο Κήρυκο στεγάζεται το ΕΠΑΛ Ζακύνθου
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Αλέξανδρος Κομάνων
Ο Άγιος Αλέξανδρος (πέθανε γύρω στο 251), γνωστός ως «καρβουνιάρης», ήταν επίσκοπος της πόλης Κόμανα του Πόντου. Είναι άγνωστο αν ήταν ο πρώτος που κατέλαβε αυτή τη θέση. Το προσωνύμιο του αγίου προέρχεται από το γεγονός ότι από ταπεινοφροσύνη είχε αναλάβει το έργο της καύσης κάρβουνου, αρνούμενος τις εγκόσμιες απολαύσεις. Παρουσίαζε μια εξαιρετικά βρώμικη εμφάνιση από την καπνιά και ήταν ρακένδυτος.
Ο Αλέξανδρος αποκαλούνταν και φιλόσοφος, αλλά δεν είναι σίγουρο αν ο όρος πρέπει να εκληφθεί κυριολεκτικά. Η φιλοσοφία του συνίστατο μάλλον στην προτίμησή του για τα ουράνια παρά για τα επίγεια πράγματα. Η ανακάλυψη των αρετών του ήταν τυχαία, λόγω της περιφρόνησης με την οποία τον έβλεπαν ευρύτερα. Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας συγκάλεσε μία κληρικολαϊκή συνέλευση στα Κομάνα προκειμένου να εκλεγεί ένας επίσκοπος για εκείνο το μέρος. Καθώς απέρριπτε όλους τους υποψηφίους, κάποιος του πρότεινε χλευαστικά να δεχτεί τον Αλέξανδρο, τον καρβουνιάρη. Ο Γρηγόριος πήρε την πρόταση στα σοβαρά, κάλεσε τον Αλέξανδρο και διαπίστωσε ότι είχε να κάνει με έναν άγιο άνδρα με σπουδαίες ικανότητες. Έτσι, ο Αλέξανδρος έγινε επίσκοπος Κομάνων, διοικώντας με σοφία. Δολοφονήθηκε στην πυρά κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των Χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Δέκιο.
Ο Αλέξανδρος θα ήταν άγνωστος σε εμάς αν δεν υπήρχε αναφορά σε εκείνον από τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης, μέσα από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, στoν οποίo περιγράφεται η εκλογή του Αλεξάνδρου.
Η γιορτή του τιμάται στις 11 Αυγούστου από τους Ρωμαιοκαθολικούς και στις 12 Αυγούστου από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 3ου αιώνα
Ποτιστικό Αιτωλοακαρνανίας
Το Ποτιστικό είναι ακατοίκητο ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 259 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 25 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο στις όχθες του χείμαρρου Ζέρβα, στη δυτική άκρη του περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου και αποτελεί τη νότια συνέχεια του χωριού Φραγκόσκαλα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Σαργιάδας του δήμου Παρακαμπυλίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Σαργιάδα, Αγία Βαρβάρα, Κοκκινόλογγο, Λεντίνη, Φραγκόσκαλα και Μαυρομύτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Σαργιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Λωλέικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Λωλέικα είναι πεδινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 86 μέτρα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της λίμνης Λυσιμαχίας και νοτιοδυτικά της Τριχωνίδας, σε απόσταση 14,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αγρίνιο. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στους Παππαδάτες (Α.) και στο Κάτω Κεράσοβο (Δ.), του οποίου αποτελεί την ανατολική είσοδο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Παππαδατών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τους Παππαδάτες αποτελούν την τοπική κοινότητα Παππαδατών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 21 μόνιμους κατοίκους
Κυψέλη Ζακύνθου
Η Κυψέλη είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 531 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο (Πολωνία)
Το Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο (πολωνικά: Krajowa Rada Sądownictwa) είναι ένας δημόσιος φορέας στην Πολωνία, υπεύθυνος για τον διορισμό των δικαστών και την επανεξέταση καταγγελιών περί ηθικών εγκλημάτων κατά των εν ενεργεία δικαστών.
Δημιουργία και σύνθεση
Το συμβούλιο ιδρύθηκε το 1989, σύμφωνα με τα άρθρα 186 και 187 του Συντάγματος της Πολωνίας. Από τις 27 Απριλίου 2018 ο Λέσεκ Μάζουρ είναι πρόεδρος του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου.
Το Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο έχει 25 μέλη: έναν αντιπρόσωπο του Προέδρου της Πολωνίας, τον Υπουργό Δικαιοσύνης, έξι βουλευτές που εκλέγονται από αυτό για να υπηρετήσουν μια τετραετή θητεία, τον Α΄ Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πολωνίας, τον Α΄ Πρόεδρο του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Πολωνίας και 15 δικαστές που εκλέγονται από την τοπική αυτοδιοίκηση με τετραετή θητεία.
Αρχή
Το Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τον ορισμό των δικαστών οι οποίοι θα καλύψουν κενές δικαστικές θέσεις. Ο επίσημος διορισμός τους γίνεται στη συνέχεια από τον Πρόεδρο της Πολωνίας.
Κριτική και μεταρρυθμίσεις
Το 2017, το Συμβούλιο της Ευρώπης κατέκρινε τη συμμετοχή μόνο έξι γυναικών στο 25μελές Εθνικό Δικαστικό Συμβούλιο, καθώς και το γεγονός ότι οι 15 αυτοεκλεγέντες δικαστές αντικαθίστανται μαζικά κάθε τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης, αυτό θέτει σε κίνδυνο τη συνέχεια του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου. Αντιπρόσωποι του κυβερνώντος Κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη επέκριναν επίσης το συμβούλιο για το διορισμό δικαστών που υποστηρίζουν συγκεκριμένες πολιτικές ιδεολογίες για να προστατεύσουν πρώην ανώτερους υπαλλήλους του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Στο πλαίσιο ενός σχεδίου νόμου του 2017 που στόχο είχε τη μεταρρύθμιση του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου, οι 15 δικαστές που ορίζονταν από την τοπική αυτοδιοίκηση, θα επιλέγονταν αντ΄ αυτού από το Κοινοβούλιο. Στις 22 Ιουλίου, η άνω βουλή ενέκρινε το νομοσχέδιο με 55 ψήφους υπέρ και 23 κατά, καθώς και δύο αποχές. Έπειτα, προώθησε το νομοσχέδιο στον Πρόεδρο Αντρέι Ντούντα για επικύρωση, όμως εκείνος έθεσε βέτο αρνούμενος να το υπογράψει.
Το Νοέμβριο του 2017 το νομοσχέδιο εισήχθη και πάλι προς ψήφιση, κάτι που έγινε τελικώς τον επόμενο μήνα. Στις 20 Δεκεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση παρενέβη για να επιβάλει πειθαρχικά μέτρα κατά της Πολωνίας για μια σειρά από άλλους νόμους που θεσπίστηκαν, οι οποίοι φέρεται να δίνουν στην κυβέρνηση το δικαίωμα να «παρεμβαίνει σημαντικά» στο δικαστικό σώμα. Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σηματοδότησε για πρώτη φορά την αφαίρεση των δικαιωμάτων ψήφου ενός κράτους μέλους της. Ως απάντηση της κίνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Ντούντα υπέγραψε αμέσως το νόμο που αφορούσε την αναδιάρθρωση του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Πολωνίας Κατηγορία:Δίκαιο στην Πολωνία
Μεχμέτ Πασάς Μπουσάτλι
Ο Μεχμέτ Πασάς Μπουσάτλι (άκμασε το 1768 – Ιούνιος 1775) ήταν ο Οθωμανός διοικητής του Σαντζακίου της Σκόδρας (γνωστό ως Πασαλίκι της Σκόδρας, στη βόρεια Αλβανία), μεταξύ 1768 και Ιουνίου 1775. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Μουσταφά Πασά Μπουσάτλι, και έτσι ιδρύθηκε η κληρονομική οικογένεια Μπουσάτλι της Σκόδρας.
Ιστορία
Το 1768, ο Μεχμέτ Πασάς έγινε κυβερνήτης του σαντζακίου της Σκόδρας. Το 1769 αγωνίστηκε στην Ζαντριμά. Το 1770 πολέμησε στο Μοριά εναντίον Ελλήνων και Ρώσων, και το 1772 ο ίδιος και ο γιος του, συμμετείχε στην πορεία στο Ούλτσινι. Συνέχισε τις αξιώσεις της Σκόδρας πάνω από το Μαυροβούνιο και τη Μπρντα, και προγραμμάτισε να καταστείλει την εξέγερση στις αρχές του Απριλίου 1774, όπου βρισκόταν στην Ποντγκόριτσα και συναντήθηκε με ορισμένους οπλαρχηγούς της βόρειας Αλβανίας με φυλές για να συζητήσει τη σχεδιαζόμενη επιχείρηση. Το 1774, με τον θάνατο του Στσέπαν Μάλι τον ίδιο μήνα, επιτέθηκε στο Κούτσι και Μπιελοπαβλίτσι με 15.000 στρατιώτες, αλλά ηττήθηκε ανεπανόρθωτα και επέστρεψε στη Σκόδρα. Πέθανε τονΙούνιο του 1775 και τον διαδέχθηκε ο νεαρός γιος του Μαχμούτ Πασάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ευγενείς Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία
Ρίχεντσα του Νόρτχαϊμ
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και της Γερτρούδης των Μπρουνονιδών, κόρης του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκισσες της Σαξονίας
Νερόμυλος Ζακύνθου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Κάστρο του Πέρα
Το Κάστρο του Πέρα βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Λυκοδήμου στη Μεσσηνία. Βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού Πέρα. Είναι ασαφές από ποιον χτίστηκε, αλλά χτίστηκε από τους Ενετούς.
Λέγεται ότι το κάστρο χτίστηκε κατά την βασιλεία του Γουλιέλμου Β' Βιλλεαρδουίνου (1211-1278) ως χώρος αναψυχής για τη κόρης του Ιζαμπώ (1260-1312) η οποία υπέφερε από προβλήματα υγείας. Βρίσκεται σε δυσπρόσιτο σημείο και είναι προσβάσιμο μόνο στο βόρειο τμήμα του. Βρίσκεται σε υψηλό υψόμετρο και έχει θέα στον βόρειο Μεσσηνικό κόλπο και στην γύρω περιοχή.
Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας
Σαρακηνάδο Ζακύνθου
Το Σαρακηνάδο είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 623 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Ποταμός Σάντα Μαρία (Αριζόνα)
Στις περιόδους βροχών η μικρή τεχνητή Λίμνη Άλαμο, που ξεκινά λίγο χαμηλότερα από τη συμβολή των Σάντα Μαρία και Μπιγκ Σάντυ πλημμυρίζει και φθάνει έως και πριν από τη συμβολή, οπότε τις ημέρες εκείνες ο Σάντα Μαρία εκβάλλει απευθείας στη λίμνη, ενώ ο Ποταμός Μπιλ Γουίλιαμς αρχίζει μετά τη λίμνη.
Ο Σάντα Μαρία σχηματίζεται από τη συμβολή των ρυακιών Σύκαμορ και Κέρκλαντ σε υψόμετρο κάπου 800 μέτρων, περίπου 15 χιλιόμετρα από τον οικισμό Μπάγκνταντ. Από εκεί ρέει γενικώς προς νοτιοδυτική κατεύθυνση, μέσα από την ορεινή ερημική περιοχή Αράστρα (ορεινοί όγκοι Πόουτσι και Μπλακ Μάουντενς). Σε όλη τη διαδρομή του ο ποταμός δέχεται εποχικά ύδατα ρυακιών, ενώ μέχρι το τέλος του ρου του κατέρχεται υψομετρικά κατά 420 μέτρα συνολικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαντα Μαρια (Αριζονα)
Τραγάκι Ζακύνθου
Το Τραγάκι είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 728 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Μίσχος Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Μίσχος βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής, σε απόσταση 14 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Κομοτηνή. Από την γύρω περιοχή ξεκινά ο χείμαρρος Ασπροπόταμος (ο αρχαίος Τραύος) που εκβάλλει στη Λίμνη Βιστωνίδα ενώ στα βόρεια ξεκινούν οι νότιοι πρόποδες του Παπίκιου όρους. Στα νότια του χωριού και την κατεύθυνση της Εγνατίας Οδού, αμέσως μετά τη σιδηροδρομική γραμμή είναι ο αρχαιολογικός χώρος  Μαξιμιανούπολης - Μοσυνούπολης ο οποίος υπήρξε σημαντικό κέντρο της Θράκης τον 4ο αιώνα και στον οποίο υπάρχουν σημαντικά ευρήματα (παλαιοχριστιανικό νεκροταφείο, ορθογώνιου οχυρωματικού τείχους, επιτύμβιες επιγραφές κ.α.). Τον 17ο αιώνα ο Οθωμανός περιηγητής Evliya celebi θα αναφέρει τον Μίσχο στην πορεία του ταξιδιού του. Από το 1978 είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.
Διοικητικά
Στο χωριό έχουν ενσωματωθεί οι γειτονικοί οικισμοί Μουσινοχώρι, Πετρωτό, Ορφανό και Χαμηλό που θεωρούνται πλέον γειτονιές του. Η παλιά ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Τσεπελί και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Μίσχος το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σώστου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μέγα Πιστού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Μίσχου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 729 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ποδοχώρι Καβάλας
Το Ποδοχώρι (μέχρι το 1926 Ποδογόριανη ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 608 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου, 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Καβάλας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού, ενώ παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Ποδοχωρίου. Στην τοπική κοινότητα Ποδοχωρίου βρίσκεται επίσης και το Κοκκινοχώρι Καβάλας. Στο χωριό λειτουργεί βιομηχανικός μύλος για την παραγωγή αλευριού. Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978. Στο Ποδοχώρι λειτουργούν τα δημόσια σχολεία: Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Λύκειο.
Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, είχε μικτό πληθυσμό Ελλήνων και Τούρκων, με πλειοψηφία Ελλήνων, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ποδοχώρι εγκαταστάθηκαν 115 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων, προερχόμενες από την Καππαδοκία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Κοινοβούλιο της Ισπανίας
Το Ισπανικό Κοινοβούλιο (Ισπανικά: Cortes Generales) είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της Ισπανίας. Αποτελείται από την κάτω βουλή που είναι το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων και την άνω βουλή που είναι η Ισπανική Γερουσία. Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητές τους είναι αυτές που ορίστηκαν στο Ισπανικό Σύνταγμα. Οι εκλογές έγιναν με καθολική, άμεση και μυστική ψηφοφορία, στην οποία δικαίωμα προσέλευσης είχαν όλοι οι πολίτες άνω των δεκαοκτώ ετών, ισότιμα.
Tο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων αποτελείται από 350 μέλη που εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης με κλειστές λίστες, με εκλογικό όριο 3% των έγκυρων ψήφων (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα λευκά ψηφοδέλτια), και η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο D'Hondt.
Η Γερουσία αποτελείται από 265 γερουσιαστές που εκλέγονται με σύστημα πολλαπλής μη μεταβιβάσιμης ψήφου με ανοιχτές λίστες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας Ισπανια
Ασκελόν
Η Ασκαλώνα (εβραϊκά: אשקלון, αραβικά: عَسْقَلَان, αρχαία ελληνικά: Ἀσκάλων) είναι παράκτια πόλη στη νότια περιοχή του Ισραήλ στις ακτές της Μεσογείου, 50 χιλιόμετρα (31 μίλια) νότια του Τελ Αβίβ και 13 χιλιόμετρα βόρεια των συνόρων με τη Λωρίδα της Γάζας. Το αρχαίο λιμάνι της Ασκαλώνα χρονολογείται από τη νεολιθική εποχή. Κατά την πορεία της ιστορίας της κυριαρχούν οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι Χαναναίοι, οι Φιλισταίοι, οι Ασσύριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Έλληνες, οι Φοίνικες, οι Ασμοναίοι, οι Ρωμαίοι, οι Πέρσες, οι Άραβες και οι Σταυροφόροι, μέχρι που καταστράφηκε από τους Μαμελούκους το 1270.
Το αραβικό χωριό αλ Ματζντάλ ή αλ Ματζντάλ Ασκαλάν (αραβικά: المجدل, εβραϊκά: אל-מג'דל ,מגדל), ιδρύθηκε λίγα χιλιόμετρα εσωτερικά από τον αρχαίο τόπο μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, υπό οθωμανική κυριαρχία. Το 1918, έγινε μέρος της διοίκησης της περιφέρειας της Βρετανικής Διοίκησης Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών και το 1920 έγινε μέρος της Εντολής της Παλαιστίνης. Σύμφωνα με το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ της 29ης Νοεμβρίου 1947 για την κρατική διχοτόμηση και την Οικονομική Ένωση της Παλαιστίνης, θα ανήκε στο αραβικό παλαιστινιακό κράτος. Το αλ Ματζντάλ στις παραμονές του Αραβοϊσραηλινού πολέμου του 1948 είχε 10.000 Άραβες κατοίκους και τον Οκτώβριο του 1948, η πόλη φιλοξένησε χιλιάδες περισσότερους πρόσφυγες από κοντινά χωριά. Το αλ Ματζντάλ ήταν η εμπροσθοφυλακή της αιγυπτιακής εκστρατευτικής δύναμης με έδρα τη Γάζα. Το χωριό κατακτήθηκε από ισραηλινές δυνάμεις στις 5 Νοεμβρίου 1948, οπότε ο μεγαλύτερος αριθμός του αραβικού πληθυσμού είχε φύγει, αφήνοντας περίπου 2.700 κατοίκους, εκ των οποίων 500 εκδιώχθηκαν από ισραηλινούς στρατιώτες το Δεκέμβριο του 1948. Η πόλη αρχικά ονομαζόταν Μιγκντάλ Γκάζα, Μιγκντάλ Γκαντ και Μιγκντάλ Ασκελόν από τους νέους Εβραίους έποικους. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους Άραβες εκδιώχθηκαν μέχρι το 1950.
Το 1953, ενσωματώθηκε η γειτονική συνοικία του Αφριντάρ και το όνομα «Ασκελόν» επανήλθε στην πόλη. Μέχρι το 1961, η Ασκαλώνα καταλάμβανε τη 18η θέση μεταξύ των ισραηλινών αστικών κέντρων με πληθυσμό 24.000 κατοίκων. Το 2016 ο πληθυσμός της Ασκαλώνας ήταν 134.454.
Δαιτώνδας και Αρσίλοχος
Ο Δαιτώνδας και ο Αρσίλοχος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίοι Έλληνες ολυμπιονίκες από την Θήβα οι οποίοι στέφθηκαν νικητές στο αγώνισμα του τέθριππου στους 75ους (480 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Πρόκειται για την μοναδική γνωστή περίπτωση όπου 2 άτομα συμμετείχαν στο ίδιο αγώνισμα της ίδιας διοργάνωσης και στέφθηκαν και οι 2 νικητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αγία Παρασκευή Πρέβεζας
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γοργομύλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανωγείου, του δήμου Ζηρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Πρεβέζης. Βρίσκεται κοντά στις ανατολικές όχθες του Λούρου, σχεδόν πάνω στην Ιονία Οδό (Α5) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 63 χλμ. ΒΑ. της Πρέβεζας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως Μπιλιάριον και το 1955 μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γοργομύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανωγείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανωγείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζηρού.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ζηρού Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Τάκης Αντωνίου (1934-2018)
Ο Τάκης Αντωνίου ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.
Γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1934 στην Ορμήδεια. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αλκή Λάρνακας το 1950. Το 1953 εντάχθηκε στην Ομόνοια Λευκωσίας στην οποία παρέμεινε έως το 1963. Την περίοδο 1958-1962 ήταν ο αρχηγός της ομάδας.
Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2018.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας
Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν»
Το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» είναι θεατρική εταιρεία παραγωγής η οποία ιδρύθηκε το 1942 από τον Κάρολο Κουν. Χάρη σ' εκείνον το ελληνικό κοινό γνώρισε τους μεγάλους ξένους και σύγχρονους συγγραφείς, όπως τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, τον Μπέρτολντ Μπρεχτ, τον Άρθουρ Μίλλερ, τον Τένεσι Ουίλιαμς, τον Σάμιουελ Μπέκετ, τον Ζαν Ζενέ, τον Ντάριο Φο κ.α. και μέσα από την πορεία του ανέδειξε νέους Έλληνες συγγραφείς, όπως τους Ιάκωβο Καμπανέλη, Π. Χορν, Γιώργο Σκούρτη, Λούλα Αναγνωστάκη, Μ. Λαϊνά, Γ. Σεβαστίκογλου, Νότη Περγιάλη, Δ. Κεχαΐδη, Α. Σολωμό κ.ά..
Από τη δεκαετία του '70 ανέβασε κυρίως Νεοελληνικό Θέατρο, γι' αυτό και λέγεται πως ήταν ο πατέρας του Νεοελληνικού Θεάτρου.
Ιστορική πορεία
Από το 1942 το Θέατρο Τέχνης περιπλανήθηκε σε διάφορες φιλικές στέγες έως το 1954, όπου στεγάστηκε μόνιμα στο κυκλικό θεατράκι του Ορφέα (230 θέσεων).
Το 1942 ανοίγει τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, έχοντας ως στόχο την ανάδειξη νέων θεατρικών συγγραφέων και ηθοποιών, που να είναι πιο κοντά στα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας και του κάθε τόπου, παράλληλα με τα αισθητικά ρεύματα των άλλων χωρών καθώς και την ερμηνεία του αρχαίου δράματος. Το 1952 ξεκίνησαν τα "Επιδαύρια" με πρώτο έργο τον Ιππόλυτο: μόνο το Εθνικό Θέατρο είχε το δικαίωμα να ανεβάζει παραστάσεις στην Επίδαυρο.
Το 1956 δημιουργεί το Θερινό Θεατράκι Κήπου στη Θεσσαλονίκη, όπου και παρουσιάζει το χειμερινό του ρεπερτόριο και περιοδεύει στις πόλεις της Βορείου Ελλάδος για δέκα χρόνια.
Το 1957 μπαίνει με αργά και σταθερά βήματα στο χώρο του αρχαίου δράματος με τα έργα Πλούτος, Βάτραχοι, Λυσιστράτη, Αχαρνής, Πέρσες, Ειρήνη, Προμηθέας Δεσμώτης, Ηλέκτρα, Οιδίπους Τύραννος κ.α.. Σιγά - σιγά το ξεχωριστό ύφος της ερμηνείας του στο αρχαίο δράμα του δίνει την παγκόσμια αναγνώριση μέσα από τα διεθνή φεστιβάλ και οδοιπορικά καθώς και τις αξιομνημόνευτες τέσσερις διακρίσεις του στο Θέατρο των Εθνών με τα έργα Όρνιθες το 1962 παίρνοντας το Α' βραβείο, Πέρσες το 1965, Ειρήνη και Οιδίποδα Τύραννο το 1979 και με τους Αχαρνής το 1982.
Το 1962, ανεβάζει τους Όρνιθες στην Αγγλία.
Το 1975 η ανάγκη για μια δεύτερη Σκηνή για το κοινό, οδηγεί το Θέατρο Τέχνης στη δημιουργία Λαϊκής Σκηνής, όπου και στεγάζεται στο Θέατρο Βεάκη για δέκα χρόνια.
Το 1985 η ελληνική πολιτεία, θέλοντας να τιμήσει τον Κάρολο Κουν για την ανεκτίμητη συμβολή του στην ιστορία του Ελληνικού Θεάτρου, τον βοηθά στη δημιουργία μιας δεύτερης μόνιμης Σκηνής και ανοίγει το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην οδό Φρυνίχου στην Πλάκα.
Το 1987 μετά το θάνατο του Δασκάλου Κάρολου Κουν, το Θέατρο Τέχνης συνέχισε να λειτουργεί και στις δυο Σκηνές, με Διευθύνοντα Σύμβουλο τον Γιώργο Λαζάνη και Αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο τον Μίμη Κουγιουμτζή.
Από το 2005 έως το 2014 Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου και Διευθυντής της Δραματικής Σχολής διετέλεσε ο Διαγόρας Χρονόπουλος.
Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης από το 2014 είναι η σκηνοθέτις και συγγραφέας Μαριάννα Κάλμπαρη. Η θητεία της ανανεώθηκε πρόσφατα έως το 2020.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραγωγών του Θεάτρου Τέχνης
Προσοχή: Πολλοί από τους συνδέσμους στον κατάλογο οδηγούν σε διαφορετικό ιστότοπο παρότι δεν έχουν σημανθεί αντιστοίχως!
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Αθήνα Κατηγορία:Θεατρικά σχήματα της Ελλάδας
Κοιλάδα Όουενς
thumb|256px|Μια άποψη της Κοιλάδας Όουενς thumb|256px|Χάρτης της Κοιλάδας Όουενς Η Κοιλάδα Όουενς (αγγλ. Owens Valley) είναι κοιλάδα στην ανατολική Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, που διαρρέεται από τον ομώνυμο Ποταμό Όουενς και έχει μήκος 120 χιλιόμετρα. Το έυρος της κυμαίνεται από 10 έως 30 χιλιόμετρα περίπου.
Γενικά
Βρίσκεται στα ανατολικά της Σιέρρα Νεβάδα, δυτικά των βουνών Ίνυο και βορείως της Ερήμου Μοχάβι. Ορίζει το νοτιοδυτικό όριο της φυσιογραφικής Μεγάλης Λεκάνης. Οι βουνοκορφές στα δυτικα της φθάνουν σε υψόμετρα άνω των 4.200 μέτρων (περιλαμβάνουν και την υψηλότερη κορυφή των ΗΠΑ εκτός Αλάσκας, το Όρος Χουίτνυ), ενώ το βάθος της κοιλάδας (η κοίτη του Ποταμού Όουενς) βρίσκεται σε υψόμετρο περί τα 1.200 μέτρα, κάτι που καθιστά την κοιλάδα τη βαθύτερη σε όλες τις ΗΠΑ. Η ύπαρξη της Σιέρρα Νεβάδα εμποδίζει τις βροχοπτώσεις στην κοιλάδα, πράγμα που την καθιστά τη «Γη των λίγων βροχών». Η κοιλάδα καταλήγει στη σήμερα σχεδόν ξηρή Λίμνη Όουενς, στα νότια.
Η κοιλάδα παρέχει νερό στο Υδραγωγείο του Λος Άντζελες, το οποίο παρέχει το ένα τρίτο της συνολικής ποσότητας νερού που καταναλώνει η μεγαλούπολη Λος Άντζελες και έφερε την κοιλάδα στο επίκεντρο των «πολέμων νερού της Καλιφόρνια», καθώς σήμανε το τέλος της κοιλάδας ως βιώσιμης γεωργικής περιοχής. Επεισόδια αυτής της διαμάχης υπεισέρχονται στην κινηματογραφική ταινία του 1974 Chinatown.
Οικισμοί στην Κοιλάδα Όουενς είναι μεταξύ άλλων το Μπίσοπ, το Λόουν Πάιν, το Ιντιπέντενς και το Μπιγκ Πάιν. Συνολικά περίπου 25.000 άνθρωποι κατοικούν στην κοιλάδα, την οποία διασχίζει η Οδός 395. Η κοιλάδα, ο ποταμός της και η λίμνη Όουενς πήραν το όνομά τους αυτό το 1845, όταν ο εξερευνητής και πολιτικός Τζων Φρεμόντ τους έδωσε το όνομα ενός από τους οδηγούς του, του Ρίτσαρντ Όουενς, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Ρίτσαρντ Λέμον Όουινγκς (Richard Lemon Owings, 1812-1902).
Η χλωρίδα της κοιλάδας περιλαμβάνει φυτά προσαρμοσμένα σε αλκαλικά εδάφη, με ένα είδος φυτών, το Sidalcea covillei, να είναι ενδημικό στην κοιλάδα.
Το «Ραδιοαστεροσκοπείο της Κοιλάδας Όουενς» (OVRO) είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά αστεροσκοπεία του είδους στον κόσμο (ανήκει στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια) και ένα από τα δέκα του παγκόσμιου συστήματος VLBA.
Γεωλογία
Πριν από περίπου τρία εκατομμύρια έτη το Ρήγμα της Σιέρρα Νεβάδα και το Ρήγμα των Λευκών Ορέων ενεργοποιήθηκαν και με επανειλημμένα επεισόδια σεισμών ολισθήσεως δημιούργησαν βαθμιαία το εντυπωσιακό ανάγλυφο του βόρειου μέρους της Κοιλάδας Όουενς.
Ουσιαστικά η κοιλάδα είναι ένα γκράμπεν, δηλαδή ένα τεμάχιο γης που κατέπεσε ανάμεσα σε δύο κάθετα ρήγματα. Αποτελεί επίσης μέρος μιας τάφρου, η οποία εκτείνεται από το Όρεγκον μέχρι την Κοιλάδα του Θανάτου και είναι γνωστή ως Λωρίδα Γουόκερ (Walker Lane). Ακόμα και σχετικώς πρόσφατοι ιστορικά σεισμοί, όπως εκείνος του Λόουν Πάιν το 1872, μετακίνησαν μετρήσιμα το γκράμπεν της κοιλάδας προς τα κάτω και βοήθησαν ταυτοχρόνως στην άνοδο της Σιέρρα Νεβάδα.
Η δυτική πλευρά μεγάλου μέρους της κοιλάδας έχει μεγάλες μοραίνες, δηλαδή σωρούς λίθων και χαλικιών που κατέβηκαν από την οροσειρά Σιέρρα Νεβάδα στις θέσεις που βρίσκονται σήμερα υπό την επίδραση παγετώνων. Η Κοιλάδα Όουενς διαθέτει επίσης πολλά «μίνι-ηφαίστεια», ιδίως στο «Ηφαιστειακό πεδίο του Μπιγκ Πάιν», όπως το Όρος του Κρατήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οουενς Κοιλαδα Οουενς
Το Κοτοπουλάκι (ταινία, 2005)
Το Κοτοπουλάκι (πρωτότυπος τίτλος: Chicken Little) είναι αμερικανική κωμική 3D ταινία επιστημονικής φαντασίας κινουμένων σχεδίων του 2005 φτιαγμένη σε υπολογιστή, σε παραγωγή της Walt Disney Feature Animation. Είναι ελαφρώς βασισμένη στον αυθεντικό μύθο με το ίδιο όνομα και αποτελεί την 46η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μαρκ Ντίνταλ και το σενάριο οι Στιβ Μπένσιτς, Ρον Τζ. Φράιντμαν και Ρον Άντερσον, βασισμένο σε ιστορία των Ντίνταλ και Μαρκ Κένεντι. Η ταινία είναι αφιερωμένη στον καλλιτέχνη και σεναριογράφο της Disney, Τζόε Γκραντ, ο οποίος απεβίωσε πριν την κυκλοφορία της ταινίας.
Το Κοτοπουλάκι εικονογραφήθηκε στα κεντρικά γραφεία της Walt Disney Feature Animation στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια και κυκλοφόρησε από τη Walt Disney Pictures στις 4 Νοεμβρίου 2005 σε Disney Digital 3-D μορφή (η πρώτη ταινία που κυκλοφόρησε σε αυτή τη μορφή), μαζί με την κανονική 2D εκδοχή. Αποτελεί την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Disney που δημιουργείται εξολοκλήρου σε υπολογιστή, καθώς οι ταινίες της Pixar αν και διανέμονταν από την Disney, η εταιρία δε συμμετείχε στην παραγωγή, ενώ η ταινία Δεινόσαυρος (2000) ήταν συνδυασμός live-action και εικονογράφησης σε υπολογιστή.
Το Κοτοπουλάκι ήταν η δεύτερη προσαρμογή του μύθου από τη Disney, έπειτα από το προπαγανδιστικό καρτούν που φτιάχτηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ταινία αποτελεί επίσης την τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney πριν ο τότε διευθυντής της Pixar, Τζον Λάσιτερ, αναλάβει ως επικεφαλής του δημιουργικού τμήματος της Disney Animation, και πριν η Walt Disney Feature Animation μετονομαστεί σε Walt Disney Animation Studios. Το Κοτοπουλάκι είχε συνολικά έσοδα παγκοσμίως $314 εκατομμύρια, κάνοντάς την τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Ντίνταλ μέχρι εκείνη τη στιγμή, και τη δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων με τα περισσότερα έσοδα για το 2005, μετά την ταινία Μαδαγασκάρη.
Πλοκή
Στη μικρή πόλη Βελανιδούπολη (Όκι Οκς), το Κοτοπουλάκι χτυπάει την καμπάνα του σχολείου προειδοποιώντας όλους να τρέξουν για να σωθούν, κάτι το οποίο οδηγεί όλη την πόλη σε φρενίτιδα. Τελικά, ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής ηρεμεί αρκετά για να τον ρωτήσει τι συμβαίνει και το Κοτοπουλάκι λέει πως ένα κομμάτι του ουρανού σε σχήμα πινακίδας STOP έπεσε στο κεφάλι του, αλλά δεν μπορεί να βρει το κομμάτι για να τους το δείξει. Ο πατέρας του, ο Λάκης Πουλάκης (Μπακ Κλακ), υποθέτει πως αυτό το «κομμάτι ουρανού» ήταν απλά ένα βελανίδι που έπεσε από το δέντρο, κάνοντας το Κοτοπουλάκι τον περίγελο της πόλης.
Ένα χρόνο αργότερα, το Κοτοπουλάκι συνεχίζει να είναι εξοστρακισμένο και δυστυχισμένο. Προσπαθώντας να βοηθήσει, η φίλη του Άμπι Μάλαρντ παροτρύνει το Κοτοπουλάκι να μιλήσει στον πατέρα του, αλλά το μόνο που θέλει είναι να κάνει τον πατέρα του περήφανο. Ως αποτέλεσμα, γίνεται μέλος της ομάδας μπέιζμπολ του σχολείου σε μια προσπάθεια να ανακτήσει τη φήμη του και την περηφάνια του πατέρα του. Ωστόσο, παραμένει στον πάγκο μέχρι και την ένατη σειρά του τελευταίου παιχνιδιού. Όταν μπαίνει για να παίξει στο κρίσιμο αυτό σημείο του αγώνα, καταφέρνει να κερδίσει τον πόντο που χρειάζεται η ομάδα για να πάρει το πρωτάθλημα και πλέον αντιμετωπίζεται ως ήρωας.
Αργότερα εκείνο το βράδυ, το ίδιο «κομμάτι ουρανού» τον χτυπάει στο κεφάλι και ανακαλύπτει πως δεν πρόκειται πραγματικά για κομμάτι του ουρανού αλλά για μια συσκευή που γίνεται ένα με το περιβάλλον. Καλεί τους φίλους του για να τον βοηθήσουν να καταλάβει τι είναι η συσκευή. Όταν ένας από αυτούς πατάει ένα κουμπί στο πίσω μέρος του εξαγώνου, αυτό πετάει στον ουρανό φτάνοντας σε ένα σκάφος εξωγήινων, αποκαλύπτοντας πως αποτελεί μέρος του καμουφλάζ του για να γίνεται αόρατο.
Κάλα (Αζερμπαϊτζάν)
Το Κάλα (επίσης, Καλά και Καλά-Ματσταγκί) είναι οικισμός και δήμος στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,857 κατοίκων, και βρίσκεται στο ραγιόν Χαζάρ.