cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάλιντ Ριβς
Σταδιοδρομία
Στο ντραφτ του 1994, επιλέχθηκε στη δωδέκατη θέση από τους Μαϊάμι Χιτ, με τους οποίους αγωνίστηκε σε 67 παιχνίδια, με μέσους όρους 9,2 πόντων, 4,3 ασίστ και 2,8 ριμπάουντ. Την επόμενη χρονιά δόθηκε στους Σάρλοτ Χόρνετς, σε μία ανταλλαγή που περιλάμβανε επτά αθλητές, μεταξύ αυτών και ο Αλόνζο Μούρνινγκ. Στους Χόρνετς έπαιξε σε είκοσι παιχνίδια, με 8,1 πόντους και 3,6 ασίστ κατά μέσο όρο, πριν δοθεί στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς για το υπόλοιπο της σεζόν 1995-96, όπου σημείωνε 3,8 πόντους και 1,5 ασίστ σε 31 αγώνες. Παρέμεινε στους Νετς και την επόμενη χρονιά, παίζοντας σε πενήντα παιχνίδια, πριν ολοκληρώσει τη σεζόν στους Ντάλας Μάβερικς, παίζοντας συνολικά σε 63 παιχνίδια με μέσους όρους 8,2 πόντων και 3,6 ασίστ.
Τη σεζόν 1997-98, παρέμεινε στους Μάβερικς, με τους οποίους έπαιξε σε 82 αγώνες της κανονικής σεζόν, ξεκινώντας στους 54 εξ αυτών. Στην πιο σταθερή χρονιά της μέχρι τότε καριέρας του, ο Ριβς πέτυχε 8,7 πόντους, 2,8 ασίστ και 2,3 ριμπάουντ.
Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα των Ντιτρόιτ Πίστονς για έντεκα παιχνίδια, ενώ το 1999-00, ξεκίνησε στην ομάδα του Άρη, αγωνιζόμενος σε εννέα ματς με μέσους όρους 18,0 πόντων, 4,1 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ. Συνέχισε στη γαλλική Ορτέζ, πριν ολοκληρώσει τη χρονιά επιστρέφοντας στο ΝΒΑ και τους Σικάγο Μπουλς.
Μετά από τρεις σεζόν σε ομάδες του CBA, του ABA και του USBL, μετακόμισε στον Λίβανο για τη σεζόν 2003-04 και στη Βενεζουέλα την επόμενη σεζόν, όπου με τους Παντέρας ντε Μιράντα αγωνίστηκε σε έντεκα αγώνες με μέσους όρους 13,4 πόντων, 3,0 ριμπάουντ, 2,8 κλεψιμάτων και 2,5 ασίστ. Έκλεισε την καριέρα του στην Ντεπορτίνο Σάπρισα από την Κόστα Ρίκα το 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων‎
Τζάστιν Τσέιμπερς
Ο Τζάστιν Ουίλμαν Τσέιμπερς (Justin Willman Chambers, 11 Ιουλίου 1970) είναι Αμερικανός ηθοποιός και πρώην μοντέλο.
Γεννήθηκε στο Οχάιο, πήγε στο Νοτιοανατολικό Γυμνάσιο στο Νότιο Τσάρλεστον και αργότερα σπούδασε σκηνοθεσία στο HB Studio της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια, έγινε μοντέλο, αφού προσεγγίστηκε από έναν ατζέντη στο Παρίσι. Συνέχισε να διαφημίζει μάρκες μόδας όπως οι Calvin Klein, Armani και Dolce & Gabbana.
Ο Τσέιμπερς ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός με έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στη σαπουνόπερα Another World και έκανε το ντεμπούτο του στο κινηματογράφο με έναν δευτερεύοντα ρόλο στο δράμα της κωμωδίας του 1999 Liberty Heights. Ο πρώτος κύριος ρόλος του ήρθε το 2005, όταν έγινε ο Δρ. Άλεξ Καρέβ στην ιατρική δραματική σειρά του ABC Grey's Anatomy. Ο Τσέιμπερς κέρδισε ευρεία αναγνώριση, καθώς η σειρά προχώρησε, και ο χαρακτήρας του έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς στη σειρά, κερδίζοντας πολλαπλές υποψηφιότητες και το 2017 στην κατηγορία Καλύτερος Τηλεοπτικός και Διαδικτυακός Δραματικός Ηθοποιός στα Βραβεία People's Choice, καθώς και υποψηφιότητες για τα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών.
Καριέρα
Ο Τσέιμπερς ανακαλύφθηκε από έναν ανιχνευτή μοντέλων στο μετρό και άρχισε να ασχολείται με τις διαφημιστικές καμπάνιες για την γκάμα αρωμάτων της Calvin Klein. Εργάστηκε σε όλη την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για Calvin Klein, Armani και Dolce & Gabbana.
Μετά αποφάσισε να ακολουθήσει την ηθοποιία, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όπου σπούδασε στα HB Studio και Ron Stetson Studios για τέσσερα χρόνια.
Ο πρώτος σημαντικός ρόλος που έπαιξε ήταν το μουσικό βίντεο "Ants Marching" του Ντέιβ Μάθιους Μπαντ το 1995. Συνέχισε να ερμηνεύει μερικούς τηλεοπτικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένου του επαναλαμβανόμενου ρόλου στη σαπουνόπερα Another World ως Νίκολας Χάντσον και New York Undercover. Το 1998, αποτελεί βασικό καστ στη μικρής διάρκειας σαπουνόπερα της CBS Four Corners. O Τσέιμπερς εμφανίστηκε επίσης σε αρκετές τηλεοπτικές ταινίες, όπως: Harvest of Fire, Rose Hill και Seasons of Love.
Ο Τσέιμπερς έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ταινίες, κυρίως το Liberty Heights (1999, ως Trey, με τον Έιντριεν Μπρόντι), The Wedding Planner (2001, ως Massimo, με την Τζένιφερ Λόπεζ), The Masketeer (2001), Southern Bellies (2005), The Zodiac (2005), και την πρωτότυπη ταινία του HBO Hysterical Blindness (2002). Το 2003, ο Τσέιμπερς ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές στο εγκληματικό δράμα του CBS Cold Case, αλλά έφυγε αφού εμφανίστηκε μόνο σε τέσσερα επεισόδια.
Τον Αύγουστο του 2004, ο Τσέιμπερς πήρε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ως ο ειδικευόμενος χειρουργός Άλεξ Καρέβ στην ιατρική δραματική σειρά της Σόντα Ράιμς Grey's Anatomy, δίπλα στους: Έλεν Πομπέο, Σάντρα Ο, Κάθριν Χάιγκλ και Τ.Ρ. Νάιτ. Το 2006, μαζί με άλλους συντελεστές, του απονεμήθηκε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για την Καλύτερη Συνολική Ερμηνεία σε Δραματική Σειρά. Το 2009, έπαιξε ως guest star και στο spin-off του Grey's Anatomy, Private Practice, για την παράλληλη εκδήλωση των προαναφερθείσαντων σειρών.
Προσωπική ζωή
Το 1993, παντρεύτηκε την Κέισα Τσέιμπερς, πρώην ατζέντη μοντέλων πρακτορείου. Οι δυο συναντήθηκαν ενώ ο Τσέιμπερς εργάζονταν για διαφημιστικές εκστρατείες για τον Calvin Klein και η Keisha εργαζόταν σε πρακτορείο μοντέλων. Έχουν πέντε παιδιά μαζί, την Ιζαμπέλα (Δεκέμβριος 1994), τα δίδυμα Μάγια και Κάιλα (Ιούνιος 1997), την Εύα (Μάρτιος 1999) και τον Τζάκσον (Ιανουάριος 2002).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κύριλλος του Ρηγίου
Ο Κύριλλος (? - Ρήγιο, 740)  ήταν επίσκοπος του Ρηγίου και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης εκκλησίας όπου γιορτάζεται στις 3 Ιουλίου.
Ελληνικής καταγωγής ήταν αρχικά ερημίτης στις σπηλιές που βρίσκονται κοντά στο σημερινό Τερρετί (αργότερα ονομάστηκε Σάντα Πενιτένζα (Santa Penitenza - (Αγία Μετάνοια) και στη συνέχεια διορίστηκε επίσκοπος του Ρηγίου, κρατώντας την έδρα από το 710 έως το 740. Σε αυτή την περίοδο φαίνεται ότι η επισκοπή του πέρασε από τη ρωμαϊκή στην κωνσταντινουπολίτικη υπακοή. Ο Κύριλλος κατάφερε να κάνει την αλλαγή ανώδυνα ενώ κατάφερε επίσης να μην κάνει τους πιστούς του να νιώσουν πολύ επηρεασμένοι από τον εικονομαχικό αγώνα που βρισκόταν σε εξέλιξη εκείνη την εποχή
Ήταν δάσκαλος του Λέοντος του Θαυματουργού και τον χειροτόνησε ιερέα κι έπειτα αρχιδιάκονο. Μετά τον θάνατο του Αγίου Κυρίλλου η τοποθεσία Σάντα Πενιτένζα πήρε προς τιμήν του το όνομα Μόττα Σαν Κυρίλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ρηγίου Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Διονύσης Ανανιάδης
Ο Διονύσης Ανανιάδης είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στις ομάδες της ΧΑΝΘ και του Άρη, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1979.
Καριέρα
Ο Ανανιάδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τμήματα υποδομής της ΧΑΝΘ κατά την δεκαετία του '60 και με προπονητή τον Θόδωρο Ροδοπουλο αγωνίστηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου. Η ΧΑΝΘ αποτελούσε σταθερή δύναμη για την ελληνική καλαθοσφαίριση και αγωνίστηκε τρεις φορές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ στο πρωτάθλημα κατέλαβε την τρίτη θέση το 1971-72. Το 1975-76, μετά την αποχώρηση του Ροδόπουλου από τον σύλλογο, κατέλαβε την δωδέκατη και τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε, για να επιστρέψει το 1977-78, σημειώνοντας μόλις 3 νίκες σε 22 παιχνίδια.
Ο Ανανιάδης μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1978 και με προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας ως βασικος πλέι μέικερ της ομάδας. Έπαιξε σε 22 αγώνες με μέσο όρο 10,7 πόντων και την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με τους "κίτρινους" στο κύπελλο Πρωταθλητριών.
Τις δύο επόμενες σεζόν, η ομάδα του Άρη με πρωτεργάτη το Νίκο Γκάλη και προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, διεκδίκησε το τίτλο του πρωταθλητή, παραμένοντας όμως στην τρίτη και την δεύτερη θέση, αντίστοιχα. Ο Ανανιάδης ήταν ο βασικός οργανωτής του παιχνιδιού του Άρη, με μέσους όρους 5,8 πόντων το 1981 και 5,6 πόντων το 1982.
Ο Ανανιάδης αγωνίστηκε σε επτά αγώνες με την εθνική εφήβων και σε επτά ακόμη με την εθνική ανδρών, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '70. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία τριάντα ετών και έκτοτε δραστηριοποιείται ως δερματολόγος στην Θεσσαλονίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΧΑΝΘ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Αλβέρτος Β΄ του Ναμύρ
Ο Αλβέρτος Β΄ του Ναμύρ (γερμανικά: Albert II, πέθανε το 1067) μέλος του Οίκο του Ναμύρ και Κόμης του Ναμύρ (1016 - 1067) ήταν δεύτερος γιος του Αλβέρτου Α΄ του Ναμύρ και της Ερμενγκάρντε κόρης του Καρόλου της Κάτω Λωρραίνης.
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Β΄ του Ναμύρ. Το 1037 συμμετείχε σε πόλεμο εναντίον του Εύδη Β΄ του Μπλουά που επιζητούσε να δημιουργήσει ένα βασίλειο ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία. Το 1046 υποστήριξε τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄ στη διαμάχη του με τους Γοδεφρείδο Γ΄ της Κάτω Λωρραίνης και Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Ίδρυσε στο Ναμύρ τον καθεδρικό ναό του Σαιν Άλμπαν (1047).
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Ρεγκελίντα των Αρντέν-Βερντέν (1010 - 1015), κόρη του Γκοθέλο Α΄ της Λωρραίνης απέκτησε :
Ξανθικά
Τα Ξανθικά ή Ξάνδικα ήταν μια αρχαία μακεδονική ετήσια γιορτή, λίγο πριν την εαρινή ισημερία, τον μήνα Ξανδικό, που περιλάμβανε μια ανοιξιάτικη πορεία εξαγνισμού του στρατού ανάμεσα στα δύο μισά ενός θυσιασμένου σκύλου, η οποία συνδέεται με την αφομοίωση των εφήβων του νέου έτους στον στρατό. Σύμφωνα με ένα απόσπασμα του Πολύβιου 23.10 κάνουν προσφορές στον Ξάνθο ως ήρωα και εκτελούν έναν εξαγνισμό του στρατού με άλογα πλήρως εξοπλισμένα. Υπήρχε επίσης μια σπαρτιατική στρατιωτική γιορτή των νέων που θυσίαζαν έναν σκύλο στον Ενυάλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έθιμα Μαρτίου Κατηγορία:Μακεδονικός στρατός Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας
Ερρίκος Α΄ του Ντυρμπουί
Ο Ερρίκος Α΄, γαλλ. Henri I (απεβ. 1097) από τον Οίκο του Ναμύρ ήταν κόμης του Ντυρμπουί.
Άγιος Αθανάσιος Μεσσηνίας
Ο Άγιος Αθανάσιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Άνω Μελπείας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανδανίας, του δήμου Οιχαλίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης
Ερρίκος Α΄ του Ντυρμπουί
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Ναμύρ και της Ρεγκελίνδης των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Γκοθέλο Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας επιβεβαίωσε δωρεές του Ερρίκου Α΄ στο ναό του Αγ. Ιακώβου στη Λιέγη και μάρτυρας σε αυτό ήταν ο Γκίζελμπερτ Β΄ κόμης του Ντυράς. Ο Ερρίκος Α΄ συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και απεβίωσε το 1097 στην Ιερουσαλήμ.
Άγιος Αθανάσιος Μεσσηνίας
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μεσσήνης του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ορεινός οικισμός στο Β.ΒΑ. τμήμα του νομού Μεσσηνίας, στις ΝΑ. απολήξεις του όρους Τετράζιο και κοντά στα όρια με τον νομά Αρκαδίας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 740. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΔ. της Καλαμάτας.
Ερρίκος Α΄ του Ντυρμπουί
Βιογραφία
Τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Γοδεφρείδος.
Άγιος Αθανάσιος Μεσσηνίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Γαράντζας (μετονομάστηκε το 1927 σε κοινότητα Άνω Μελπείας)
Ερρίκος Α΄ του Ντυρμπουί
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που δεν μας είναι γνωστό το όνομά της και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ναμύρ
Άγιος Αθανάσιος Μεσσηνίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
(Πηγή: )
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ρομπέρτα Τόρρε
Η Ρομπέρτα Τόρρε (ιταλικά: Roberta Torre), (21 Σεπτεμβρίου 1962), είναι Ιταλίδα σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Πλανητικός δακτύλιος
Πλανητικοί δακτύλιοι ονομάζονται οι δακτύλιοι γύρω από έναν πλανήτη που αποτελούνται από στερεό υλικό όπως σκόνη ή/και φεγγάρια, και είναι ένα κοινό συστατικό των δορυφορικών συστημάτων γύρω από γιγάντιους πλανήτες. Ένα σύστημα δακτυλίου γύρω από έναν πλανήτη είναι επίσης γνωστό ως σύστημα πλανητικών δακτυλίων.
Ρομπέρτα Τόρρε
Το 1997 κέρδισε το Βραβείο Νάστρο ντ' Αρτζέντο ως καλύτερη νέα σκηνοθέτης στην πρώτη της ταινία "Tano da morire". Η ταινία πήρε μέρος στο 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, κερδίζοντας το βραβείο FEDIC, το βραβείο Kodak και το βραβείο Luigi De Laurentis στη κατηγορία του νέου καλύτερου σκηνοθέτη.
Πλανητικός δακτύλιος
Οι πιο διάσημοι πλανητικοί δακτύλιοι στο Ηλιακό μας σύστημα είναι εκείνοι γύρω από τον Κρόνο, αλλά οι άλλοι τρεις γιγαντιαίοι πλανήτες (Δίας, Ουρανός και Ποσειδώνας) έχουν επίσης συστήματα πλανητικών δακτυλίων. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι δακτύλιοι μπορεί επίσης να βρεθούν γύρω από άλλους τύπους αστρονομικών αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων μικρών πλανητών, φεγγαριών και καφέ νάνων, καθώς επίσης και των διαπλανητικών χώρων μεταξύ πλανητών όπως η Αφροδίτη και ο Ερμής.
Ρομπέρτα Τόρρε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πλανητικός δακτύλιος
Δημιουργία
Υπάρχουν τρεις τρόποι που έχουν προταθεί από τους επιστήμονες για να σχηματιστούν παχύτεροι πλανητικοί δακτύλιοι (οι δακτύλιοι γύρω από τους πλανήτες): από υλικό του πρωτοπλανητικού δίσκου που ήταν εντός του ορίου Roche του πλανήτη και επομένως δεν μπορούσε να συνενωθεί για να σχηματίσει φεγγάρια, από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που είχε διαταραχθεί από μεγάλο αντίκτυπο ή από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που διαταράχθηκε από παλιρροιακές πιέσεις όταν πέρασε εντός του ορίου Roche του πλανήτη. Τα περισσότερα δαχτυλίδια θεωρήθηκαν ασταθή και εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, αλλά τώρα φαίνεται ότι τα δαχτυλίδια του Κρόνου μπορεί να είναι αρκετά παλιά, που χρονολογούνται στις αρχές του Ηλιακού μας συστήματος.
Τι θα απογίνουν
Υπάρχουν διάφορα σενάρια για το πώς θα καταλήξει ένας δακτύλιος. Αυτά είναι τα πιο πιθανά:
Να παραμείνουν έτσι
Το πρώτο είναι να παραμείνουν έτσι.
Να ξεφύγουν από το βαρυτικό πεδίο
Είναι πιθανό να ξεφύγουν από το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη και να αφεθούν ελεύθερα στο απέραντο διάστημα.
Να συγκρουστούν στον πλανήτη
Μπορεί να υπάρξει μία διαταραχή ή να καταστραφεί το μαγνητικό πεδίο που τα συγκρατεί σε τροχιά και να πέσουν επάνω στον πλανήτη.
Να δημιουργηθεί ένας φυσικός δορυφόρος
Το σενάριο να ενωθούν τα σώματα αυτά και να αποτελέσουν έναν φυσικό δορυφόρο, όπως η Σελήνη, είναι απολύτως εφικτό. Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες θεωρούν πως έτσι δημιουργήθηκε η Σελήνη. Όταν σχηματιζόταν η Γη (πριν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια) συγκρούστηκε με έναν πλανήτη, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον Άρη. Από τη σύγκρουση σχηματίστηκαν δακτύλιοι, από τους οποίους σταδιακά σχηματίστηκε η Σελήνη.
Δορυφορικοί δακτύλιοι
Έχουν ανακαλυφθεί και δακτύλιοι γύρω από φυσικούς δορυφόρους πλανητών
Πελίτι
Το Πελίτι είναι, εναλλακτική κοινότητα που φροντίζει να συλλέξει να συντηρήσει και να διαδώσει παραδοσιακούς σπόρους είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, εγκεκριμένη από το πρωτοδικείο της Δράμας. Το νομικό πρόσωπο του Πελίτι συστάθηκε το 2003 με την επωνυμία “Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι”. Οι σκοποί του Πελίτι όπως ορίζονται στο καταστατικό του, το 2017, συνοπτικά είναι οι παρακάτω :
1. Η συλλογή, διατήρηση και διάδοση των παραδοσιακών ποικιλιών, μικρογραφία|Λογότυπο "Πελίτι" 2. Η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος,
3. Η δημιουργία οικολογικών κοινοτήτων με κύριο άξονα τη διατήρηση των παραδοσιακών σπόρων.
Η κοινότητα "Πελίτι" παρέχει δωρεάν σπόρους σε όποιον επιθυμεί, με την ηθική δέσμευση του παραλήπτη να δώσει με την σειρά του σπόρους μετά την συγκομιδή με σκοπό καλλιεργώντας, να διασωθούν και να διαδοθούν.
Ιστορία
Το «Πελίτι» δημιουργήθηκε από τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη το 1995. Αποτελεί ένα από τα πρώτα και μακροβιότερα ανταλλακτικό δίκτυο που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα. Το 2009 ο Παναγιώτης Σαϊνατούδης βραβεύτηκε για τη δραστηριότητά του από τον Διεθνή Οργανισμό για την Προστασία της Βιοποικιλότητας, με τον τίτλο του «Φύλακα της Βιοποικιλότητας της Μεσογείου». Το «Πελίτι» συμμετέχει ενεργά στο παγκόσμιο κίνημα σπόρων από το 2011 στην έδρα του, το Παρανέστι Δράμας, τις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων, όπου συναντώνται σημαντικές προσωπικότητες για τη βιοποικιλότητα και πολύς κόσμος.
Οι σπόροι ως κοινά
Οι σπόροι και οι ποικιλίες φυτών στη γεωργία, στο παρελθόν ανήκαν σε αυτό που ονομάζουμε κοινή κληρονομιά, οι αγρότες των παλαιότερων γενιών  επέλεγαν και βελτίωναν  το γενετικό υλικό της φύσης, και το κληρονομούσαν στις επόμενες γενιές των αγροτών-συνήθως της κοινότητάς τους- χωρίς κάποιο αντάλλαγμα, εκτός ίσως του ονόματός τους στον σπόρο ή την ποικιλία. Μέχρι που στις αρχές του 20ου αιώνα οι εταιρείες μέσω των  τροποποιήσεων της υβριδοποίησης και τους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας και ευρεσιτεχνίας οικειοποιήθηκαν και μετέτρεψαν τους σπόρους σε ιδιωτικό πνευματικό αγαθό τους.
Η νομοθεσία δεσμεύει τους καλλιεργητές, και τους υποχρεώνει να αγοράζουν κάθε χρόνο σπόρους από ιδιωτικές εταιρείες, ο κίνδυνος να χαθούν οι παραδοσιακές ποικιλίες και οι σπόροι είναι μεγάλος. Στην Ελλάδα λειτουργεί Δημόσια Τράπεζα Γενετικού Υλικού που διασώζει κάποιες χιλιάδες δείγματα ποικιλιών παραδοσιακών σπόρων ωστόσο δεν τους διαμοιράζει ώστε να βελτιωθούν, να εξελιχθούν και οι αγρότες να πειραματιστούν βελτιώνοντας τις τοπικές ποικιλίες, η κοινότητα "Πελίτι" έρχεται να καλύψει το κενό που υπάρχει σε αυτό το κομμάτι.
Τράπεζες σπόρων σε Ελλάδα και Εξωτερικό
Στην Ελλάδα εκτός από το Πελίτι υπάρχουν οι Δρυάδες δίκτυο για την διατήρηση παραδοσιακών ποικιλιών, ο Αιγίλωψ δίκτυο για την βιοποικιλότητα και την οικολογία στην γεωργία, Αρχιπέλαγος τράπεζα σπόρων Αιγαίου κ.α Στο εξωτερικό λειτουργούν επίσης αντίστοιχες εναλλακτικές δράσεις για την συλλογή και διάδοση παραδοσιακών σπόρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστικά κοινά
Καρακέντ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ)
Το Καρακέντ (Qarakənd), επίσης Μπερντασέν (Բերդաշեն) είναι ένα χωριό της περιφέρειας Μαρτούνι της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και της επαρχίας Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν.
Μπερντασέν σημαίνει "χωριό του φρουρίου" στο αρμενικά και Καρακέντ σημαίνει "μαύρο χωριό" στα αζερικά.
Το χωριό έχει πληθυσμό κυρίως αρμενικής εθνότητας.
Πληθυσμός
Το χωριό είχε 1.498 κατοίκους το 2005 και 1.606 κατοίκους το 2015.
Πηγές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Άγιος Ευσέβιος του Ρηγίου
Ο Ευσέβιος, ήταν επίσκοπος του Ρηγίου και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.
Ο Ευσέβιος ήταν επίσκοπος του Ρηγίου τις αρχές του 10ου αιώνα και ανάμεσά στο 902 και 930 όταν η Καλαβρία ανήκε τότε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Κατά την θητεία αναφέρονται επιθέσεις Σαρακηνών στην δικαιοδοσία του οι οποίοι προξένησαν μεγάλες καταστροφές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ρηγίου Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κέιτι Λεντέκι
Η Κέιτι Λεντέκι (αγγλικά: Katie Ledecky, τσεχικά: Katie Ledecká, τσεχική προφορά: , γεννήθηκε 17 Μαρτίου 1997) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της κολύμβησης, η οποία ειδικεύεται στις αποστάσεις 200, 400, 800 και 1.500 μέτρων ελεύθερου. Έχει κερδίσει στην καριέρα της 7 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και 19 χρυσά Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων. Έχει στην κατοχή της το παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 και 1.500 μέτρα ελεύθερο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον από τη Μέρι Γκεν και τον Ντέιβιντ Λεντέκι. Ο πατρικός παππούς της, Γιαρομίρ Λεντέτσκι, ήταν Τσέχος, και πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής φεύγοντας από την Τσεχοσλοβακία το 1947, ενώ η γυναίκα του ήταν Εβραία. Η μητέρα της έχει καταγωγή από την Ιρλανδία. Ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των έξι, λόγω της επίδρασης που είχε από τον αδελφό της, Μάικλ, αλλά και από τη μητέρα της, που συμμετείχε στην κολύμβηση με το Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού.
Ξεχώρισε ήδη από τα προκριματικά των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 θέτοντας ρεκόρ αγώνων και σε ηλικία μόλις 15 ετών, έκανε τη μεγάλη έκπληξη και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα ελεύθερο γυναικών, αφήνοντας πίσω της την Ισπανίδα Μιρέια Μπελμόντε Γκαρθία και την τότε κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, Ρεμπέκα Άντλινγκτον. Την επόμενη χρονιά σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στα 800 μέτρα (8 λεπτά 13,86 δευτερόλεπτα) και στα 1.500 μέτρα (15 λεπτά 36,53 δευτερόλεπτα) στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FINA. Εκτός από τα χρυσά που κέρδισε σε αυτά τα δύο αγωνίσματα, κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα ελεύθερο και ως μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4 × 200 μέτρων. Τρία χρόνια μετά, ήταν το μεγαλύτερο φαβορί για το βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Τελικά, η Λεντέκι ολοκλήρωσε τους αγώνες ως η αθλήτρια με τα περισσότερα μετάλλια στη διοργάνωση, με χρυσό στα 200, 400, 800 και στη σκυταλοδρομία 4x200 ελεύθερο, και ένα αργυρό στη σκυταλοδρομία 4x100 ελεύθερο, ενώ σημείωσε και δύο παγκόσμια ρεκόρ.
thumb|2018
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στα 800 και 1.500 μέτρα, ενώ γνώρισε την πρώτη ατομική ήττα σε Ολυμπιακούς Αγώνες μένοντας δεύτερη στα 400 μέτρα. Η νίκη της στα 800 μέτρα την έκανε την πρώτη Αμερικανίδα με τρεις συνεχείς ολυμπιακούς τίτλους στην κολύμβηση. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Η Λεντέκι μένει στη Βηθεσδά του Μέριλαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές υγρού στίβου
__ΜΕΠΠ__
Άνω Κερά Ηρακλείου
Η Άνω Κερά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κεράς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεράς του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεράς και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Χερσονήσου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Τζουζέπε Μπεννάτι
Ο Τζουζέπε Μπεννάτι (ιταλικά: Giuseppe Bennati), (4 Ιανουαρίου 1921 - 26 Σεπτεμβρίου 2006), ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Καριέρα
Ξεκίνησε σπουδές στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου τις οποίες διέκοψε με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Μετά το 1945 σκηνοθέτησε καμιά τριανταριά ντοκιμαντέρ και το 1951 γύρισε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το Il microfono è vostro (Ελληνικός τίτλος: Στο ρυθμό της καντσονέτας). Η επόμενη ταινία του, Η μάχη των βάλτων θα αναδείξει το ταλέντο του και η κριτική θα το ονομάσει "το πρώτο γουέστερν του ιταλικού κινηματογράφου". Το 1960 θα γυρίσει τα Κόκκινα χείλη και το 1961 τη Θύελλα στο Κονγκό, δυο από τα καλύτερά του έργα. Το πρώτο είναι μια ανηλεής κοινωνική ανάλυση της αστικής οικογένειας, του φαινόμενου του καταναλωτισμού και της κρίσης στην οποία βρίσκεται μια νεολαία χωρίς αξίες, κενή και ανήθικη. Το δεύτερο εξετάζει τα κοινωνικό-πολιτικά προβλήματα της Αφρικής που βγαίνει από την αποικιοκρατία. Για τη RAI το 1970 σκηνοθέτησε κάποια ντοκιμαντέρ και μια τηλεοπτική σειρά 6 επεισοδίων τον Μαρκοβάλντο (εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο του Ίταλο Καλβίνο), με πρωταγωνιστή τον Νάνι Λόι. Το Εννιά φορές δολοφόνος είναι η τελευταία του δουλειά, μια ταινία τρόμου στο στιλ του Ντάριο Αρτζέντο. Όλες οι ταινίες που σκηνοθέτησε, εκτός από την πρώτη, βασίζονταν σε δικά του σενάρια. Ο Μπεννάτι πέθανε στο Μιλάνο σε ηλικία 85 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
These Boots Are Made for Walkin'
Το These Boots Are Made for Walkin' είναι ένα τραγούδι, που γράφτηκε από τον Λι Χέιζελγουντ και ηχογραφήθηκε από τη Νάνσι Σινάτρα. Κυκλοφόρησε σε σινγκλ το 1966 και έγινε αμέσως επιτυχία, φτάνοντας το νούμερο 1 στα αμερικανικά Billboard Hot 100 και στα βρετανικά charts.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1966 Κατηγορία:Τραγούδια της Νάνσι Σινάτρα Κατηγορία:Singles του 1985 Κατηγορία:Singles του 1995 Κατηγορία:Singles του 2005 Κατηγορία:Singles του 1966 Κατηγορία:Singles της Reprise Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Αλέξανδρος ο Αιγαίος
Ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος περιπατητικός φιλόσοφος, που καταγόταν από τη μικρή πόλη Αιγές της Μυσίας, από όπου και η επωνυμία του. Τον αναφέρει το λεξικό της Σούδας.
Υπήρξε μαθητής του Σωσιγένη του Αλεξανδρέως (όχι του Σωσιγένη του Περιπατητικού). Ο Σωσιγένης ο Αλεξανδρεύς ήταν ο αστρονόμος και μαθηματικός που είναι γνωστός για την επινόηση του Ιουλιανού ημερολογίου.
Ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος, μαζί με τον Χαιρήμονα, διετέλεσε δάσκαλος του διαβόητου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρωνα, τον οποίο αποκαλούσε «πηλόν αίματι πεφυρμένον» (δηλαδή «πηλό ανακατεμένο με αίμα»). Ο Αλέξανδρος αναφέρεται ότι είχε έναν γιο, που έφερε το ρωμαϊκό όνομα Καίλιος. Ο Σιμπλίκιος (6ος αι. μ.Χ.), ως σχολιαστής των έργων του Αριστοτέλη, γράφει ότι ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος συνέγραψε υπομνήματα στις Κατηγορίες του Αριστοτέλη, τα οποία χρησιμοποίησε (ενάμιση αιώνα αργότερα) ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, επίσης περιπατητικός φιλόσοφος με τον οποίο δεν πρέπει να συγχέεται. Αντιθέτως, η παλαιότερη άποψη ότι ο Αλέξανδρος ο Αιγαίος συνέγραψε σχόλια στο αριστοτελικό έργο Περί ουρανού δεν είναι σωστή, καθώς προήλθε από λανθασμένη απόδοση του σχετικού αποσπάσματος του Σιμπλίκιου (Schol. Arist. 494, 6, 31), όπου τα αρχικά ονόματος «A. S.» αποδόθηκαν ως «Αλέξανδρος», αντί του «Άδραστος», που είναι το πιθανότερο.
Πηγές
Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Νέρων
Ινώ Αναστασία
Η Ινώ Αναστασία (... - 593) ήταν σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Τιβέριου Β΄ και μητέρα της Κωνσταντίνας και της Χαριτώς.
Η ζωή της
Όταν ο αυτοκράτορας Ιουστίνος Β΄ επιδεινώθηκε σε άνοια το 574 ήταν προφανές ότι ένας συνάδελφος θα πρέπει να διοριστεί για την εκπλήρωση των καθηκόντων της κυβέρνησης. Η αυτοκράτειρα Σοφία επέλεξε τον Τιβέριο, αρχηγό των εξκουμπιτόρων. Ο Τιβέριος πήρε τον τίτλο του Καίσαρα στις 7 Δεκεμβρίου 574. Ο Τιβέριος είχε από καιρό παντρευτεί την μεσήλικη Ινώ, γιατί ήταν χήρα και είχε μια κόρη σε ηλικία γάμου, πριν από το γάμο της με τον Τιβέριο. Ο Τιβέριος είχε αρχικά αρραβωνιαστεί με αυτή την κόρη από αυτό τον πρώτο γάμο, αλλά η μνηστή του πέθανε κι αντί για αυτήν παντρεύτηκε τη χήρα Ινώ, και είχαν τρία παιδιά, (δύο κόρες) τη Χαριτώ και την Κωνσταντίνα, καθώς και ως ένα τρίτο παιδί που πιθανώς πέθανε.
Τα τέσσερα χρόνια ως Καισάρισσα, δεύτερη υψηλόβαθμη κυρία στην αυτοκρατορία μετά την αυτοκράτειρα, ήταν απογοητευτικά. Η Σοφία αρνήθηκε να την αφήσει να εισέλθει στο αυτοκρατορικό παλάτι, αγνοώντας ακόμα το αίτημα του Ιουστίνου ότι η σύζυγος του Τιβέριου θα πρέπει να επιτραπεί να ζήσει μαζί του, και η Ινώ και οι κόρες της ήταν αναγκασμένες να ζουν στο γειτονικό ανάκτορο του Ορμίσδα, με τον Τιβέριο να τις επισκέπτεται μόνο τα βράδια, και να επιστρέφει στο παλάτι νωρίς το πρωί. Παραμελημένη, η Ινώ φοβόταν και για τη ζωή της, και άφησε την Κωνσταντινούπολη και πήγε στο Δαφνίδιουμ, όπου ζούσε με τον προηγούμενο σύζυγό της. Ο Τιβέριος είχε μετακινηθεί από την Κωνσταντινούπολη για να την δει όταν ασθένησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Μακεδονικό ημερολόγιο
Το Μακεδονικό ημερολόγιο είναι ένα σεληνιακό ημερολόγιο που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Μακεδονία την 1η χιλιετία π.Χ. Αποτελούνταν από 12 σεληνιακούς μήνες (δηλ. 354 ημέρες ανά έτος), οι οποίοι χρειάζονταν ενδιάμεσους μήνες για να συμβαδίζουν με τις εποχές. Μέχρι τη χρήση του ημερολογίου σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο, προστέθηκαν επτά συνολικά εμβόλιμοι (ενδιάμεσοι μήνες) σε κάθε 19ο έτος σεληνιακού κύκλου. Τα ονόματα των μηνών του Μακεδονικού Ημερολογίου παρέμειναν σε χρήση στη Συρία ακόμη και στη χριστιανική εποχή.
Περιγραφή
Το Μακεδονικό ημερολόγιο ήταν στην ουσία το Βαβυλωνιακό ημερολόγιο με την αντικατάσταση των Μακεδονικών ονομάτων για τα βαβυλωνιακά, και ως εκ τούτου ήταν παράλληλο με το Εβραϊκό ημερολόγιο που είναι επίσης σεληνιακό και χρησιμοποιήθηκε και κατά την Παρθική Αυτοκρατορία. Ένα παράδειγμα επιγραφών του 6ου αιώνα μ.Χ. από τη Δεκάπολη της Ιορδανίας, που φέρουν το Ηλιακό Μακεδονικό ημερολόγιο, ξεκινά από τον μήνα Αδυναίο. Ο ηλιακός τύπος συγχωνεύτηκε αργότερα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Στη ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο ημερολόγια. Η ρωμαϊκή εκδοχή μαρτυρείται σε επιγραφές με το όνομα Kalandôn (στη γενική) (αρχαία ελληνικά: καλανδῶν) και το Μακεδονικό Ἑλληνικῇ. Τέλος, επιγραφή από την Κασσάνδρεια περίπου του 306-298 π.Χ. φέρει ένα μήνα Ἀθηναιῶν, που υποδηλώνει ότι ορισμένες πόλεις μπορεί να χρησιμοποιούσαν τους δικούς τους μήνες ακόμη και μετά τον 4ο αιώνα π.Χ. μετά την επέκταση των Μακεδόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Ελληνιστικός πολιτισμός
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας
Ο Άγιος Αθανάσιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κούνου, της δημοτικής ενότητας Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Άμπραχαμ Μπεχέιν
μικρογραφία| Λουλούδια σε πέτρινο βάζο, 1670 μικρογραφία| Άμπραχαμ Μπεχέιν: Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ στο κυνήγι στο Jagdschloss Grunewald Ο Άμπραχαμ Μπεχέιν (Abraham Begeyn, περ. 1637 Λέιντεν – 11 Ιουνίου 1697 Βερολίνο), ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ημιορεινός οικισμός στη νοτιοδυτική Λακωνία. Ανήκει στα χωριά της Μάνης που βλέπουν στον Μεσσηνιακό κόλπο, πολύ κοντά στο ακρωτήριο Δρόσος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 90 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
Άμπραχαμ Μπεχέιν
Βιογραφία
Ο Μπεχέιν γεννήθηκε στο Λέιντεν. Αν και ίσως γνωστός ως επί το πλείστον για τα ιταλικά τοπία και τα βοοειδή του με την τεχνοτροπία του Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ, ο Μπεχέιν ήταν εξαιρετικά καταρτισμένος ζωγράφος, που δραστηριοποιήθηκε σε πολλά είδη, ο οποίος ταξίδεψε πολύ. Σύμφωνα με το RKD, το παλαιότερο γνωστό έργο του Μπεχέιν είναι του 1653, αν και έγινε δεκτός για πρώτη φορά στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στο Λέιντεν το 1655. Σταμάτησε να πληρώνει τη συνδρομή τουτο 1667, επειδή ξεκίνησε για ταξίδι στην Ιταλία. Καταγράφεταιι στη Ρώμη και τη Νάπολη από το 1659–1660. Το έτος καταστροφής (rampjaar), 1672, καταγράφεται στο Άμστερνταμ και στη συνέχεια έζησε στο Λονδίνο, όπου ζωγράφιζε στο "Ham House" του Σάρεϊ, μαζί με τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε τον νεότερο (1633–1707) και τον Ντιρκ φαν Μπέρχεν. (1645–1690). Το 1681 βρέθηκε στη Χάγη όπου δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος της συντεχνίας ζωγράφων «Pictura». Μετοίκησε στο Βερολίνο το 1688, όπου έγινε ζωγράφος της Πρωσικής αυλής.
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κούνου
Άμπραχαμ Μπεχέιν
Βιογραφία
Εκεί τα έργα του εκτιμήθηκαν πολύ και, σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ήταν ο κύριος ζωγράφος του Φρειδερίκου Γ', εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, στη συνέχεια βασιλιά της Πρωσίας. Πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν ο Αουγκουστίνους Τερβέστεν ήρθε να επισκεφθεί το εργαστήριό του, συνοδευόμενος από άλλους δύο ζωγράφους. Είναι πολύ πιθανό να ένιωσε ότι δεχόταν μεγάλη πίεση από τον Τερβέστεν για να ζωγραφίσει, καθώς ο Τερβέστεν είχε γίνει επίσης ζωγράφος της Αυλής στο Βερολίνο και είχε επίσης ιδρύσει Ακαδημία εκεί, η οποία άρχισε να λειτουργεί το 1697. Ο Μπεχέιν πέθανε στο Βερολίνο.
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
(Πηγή: )
Άμπραχαμ Μπεχέιν
Βιογραφία
Σε πολλές συλλογές στην Ολλανδία, οι εικόνες του Μπεχέιν συγκαταλέγονται σε εκείνες των πιο θαυμαστών Δασκάλων. Η σχεδίασή του του είναι ελαφρά και ελεύθερη, και ο χρωματισμός του πολύ ευχάριστος. Πολλά από τα έργα του είναι τοπία όπως το Peasants with Cattle by a Ruin (= χωρικοί με βοοειδή πλάι σε ερείπια), με θέα σε ποτάμια, ερείπια και έργα αρχιτεκτονικής, εμπλουτισμένα με μορφές και ποικιλία ζώων. Είναι επίσης γνωστός για τις νεκρές φύσεις του με λουλούδια και κυνηγετικά σύνεργα.
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Άμπραχαμ Μπεχέιν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Πρωτόκολλα της Ζυρίχης
μικρογραφία|260x260εσ|Ο Ναλμπαντιάν και ο Νταβούτογλου υπογράφουν τα πρωτόκολλαΤα Πρωτόκολλα της Ζυρίχης είναι δύο διμερή πρωτόκολλα που υπεγράφησαν από τις κυβερνήσεις της Αρμενίας και της Τουρκίας το 2009. Στόχος των πρωτοκόλλων ήταν η ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών. Τελικά όμως η συμφωνία αποδείχθηκε αναποτελεσματική. Για την υπογραφή της μεσολάβησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Γαλλία.
Στις 10 Οκτωβρίου 2009, οι υπουργοί εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου (Τουρκία) και Εντουάρντ Ναλμπαντιάν (Αρμενία) συναντήθηκαν στην Ζυρίχη όπου υπέγραψαν τα δύο πρωτόκολλα της Ζυρίχης. Στην τελετή υπογραφής ήταν επίσης παρόντες η υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, ο Ύπατος Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Χαβιέ Σολάνα, ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ και ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ.
Για να ισχύσουν, τα Πρωτόκολλα έπρεπε να επικυρωθούν από τα κοινοβούλια των δύο χωρών. Σε μια προσπάθεια να προχωρήσουν οι συζητήσεις, ορισμένα προβλήματα δεν αναφέρονται στα πρωτόκολλα (π.χ. η αρμενοαζερική σύγκρουση για τον έλεγχο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Επίσης δεν υπήρχε προθεσμία για την επικύρωση των εγγράφων.
Τα πρωτόκολλα επικρίθηκαν έντονα και από τις δύο χώρες. Μερικοί Αρμένιοι κατηγόρησαν την κυβέρνηση τους για ξεπούλημα της χώρας, ενώ μερικοί Τούρκοι αναστατώθηκαν από το γεγονός ότι τα πρωτόκολλα δεν αναφέρονταν καθόλου στο ζήτημα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Έτσι, τα πρωτόκολλα έχουν ξεχαστεί από τις κυβερνήσεις των δύο χωρών, ενώ καμία από τις δύο υπογράφουσες χώρες δεν έχουν επικυρώσει τα πρωτόκολλα.
Τον Φεβρουάριο του 2015, η αρμενική πλευρά υπό τον πρόεδρο Σαρκισιάν ανακάλεσε την ισχύ των πρωτοκόλλων, ισχυριζόμενος την έλλειψη πολιτικής θέλησης από την Άγκυρα. Στη συνέχεια, τον Δεκέμβριο του 2017, ισχυριζόμενος την έλλειψη οποιασδήποτε θετικής προόδου όσον αφορά την εφαρμογή των πρωτοκόλλων, η Αρμενία υποσχέθηκε να ακυρώσει την νομική ισχύ των πρωτοκόλλων, κάτι το οποίο έπραξε στις 1 Μαρτίου 2018.
Παρόλο που τα πρωτόκολλα δεν κατάφεραν να εξομαλύνουν τις αρμενοτουρκικές σχέσεις, μερικοί αναλυτές υποστιρίζουν ότι τα πρωτόκολλα της Ζυρίχης μπορούν ακόμη να βοηθήσουν στην συνέχιση της διαδικασίας της εξομάλυνσης των αρμενοτουρκικών σχέσεων.
Γκρομπολούρα Βοιωτίας
Η Γκρομπολούρα ή Στρογγυλό ή Γρομπολούρα ή Γραμπολούρα είναι νησίδα στον Κορινθιακό κόλπο με έκταση 0,330 τ.χλμ. η οποία βρίσκεται νοτιοανατολικά του ακρωτηρίου Τσάρλα στην είσοδο του κόλπου Δομβραίνας. Δυτικά της είναι οι νησίδες Φονιάς, ανατολικά το Μακρονήσι ή Δίπορτα και βόρεια το Κουβέλι. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θίσβης του Δήμου Θηβαίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
Σημαίες των Σοβιετικών Δημοκρατιών
Οι σημαίες των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ήταν όλες τροποποιημένες εκδοχές της σημαίας της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία περιείχε ένα χρυσό σφυροδρέπανο και ένα κόκκινο αστέρι με χρυσά περίγραμμα (η μόνη εξαίρεση ήταν η Γεωργιανή ΣΣΔ, η οποία χρησιμοποιούσε ένα κόκκινο σφυρί και δρεπάνι και ένα πλήρως κόκκινο αστέρι) σε κόκκινο φόντο.
Ιστορικό
Όταν η Λευκορωσία και η Ουκρανία ήταν τα ιδρυτικά μέλη των Ηνωμένων Εθνών το 1945, όλες οι σημαίες τους ήταν κόκκινες με μικρές μόνο σημάνσεις στην επάνω αριστερή γωνία και χρειάζονταν ξεχωριστές σημαίες η μία για την άλλη.
Τον Φεβρουάριο του 1947 το Προεδρείο του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ εξέδωσε ψήφισμα καλώντας τις σοβιετικές δημοκρατίες να υιοθετήσουν νέες σημαίες, τις οποίες σε κάθε δημοκρατία της προτάθηκε να αναπτύξει και να υιοθετήσει νέες εθνικές σημαίες. Έτσι εξέφρασαν την ιδέα ενός συνδικαλιστικού κράτους, τους ζήτησαν να χρησιμοποιήσουν τα σύμβολα της κρατικής σημαίας της Σοβιετικής Ένωσης, όπως το χρυσό σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι, καθώς και να διατηρήσουν την κυριαρχία του κόκκινου χρώματος στη σημαία των δημοκρατιών της Ένωσης. Τα εθνικά, ιστορικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά κάθε δημοκρατίας έλαβαν εντολή να εκφράσουν τα άλλα χρώματα και τη σειρά της θέσης τους, καθώς και την τοποθεσία με βάση το εθνικό έμβλημα ή το εθνόσημο. Μετά από διαγωνισμούς για τα καλύτερα έργα από το 1949-1954 αναπτύχθηκαν και υιοθετήθηκαν οι νέες σημαίες των 16 δημοκρατιών. Οι αρχές της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας ήταν οι πρώτες που υιοθέτησαν τις σημαίες στις 5 Ιουλίου 1950 και στις 25 Δεκεμβρίου 1951, αντίστοιχα. Όλοι οι άλλοι ακολούθησαν το παράδειγμά τους μεταξύ 1952 και 1953 με την τελευταία δημοκρατία, τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία, να υιοθετεί τη σημαία στις 9 Ιανουαρίου 1954.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης στις 26 Δεκεμβρίου 1991, μόνο το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν (χωρίς σφυροδρέπανο), το Τουρκμενιστάν και η Ουκρανία διατήρησαν τις σημαίες της σοβιετικής δημοκρατίας ως ανεξάρτητα κράτη μέχρι την υιοθέτηση των νέων επίσημων σημαιών το 1992. Από το 1995 (σημερινή έκδοση που εγκρίθηκε το 2012) η Λευκορωσία διατηρεί την παλιά της σοβιετική σημαία με μικρές μόνο αλλαγές.
Οι τελικές τους εκδοχές πριν από την εκ νέου υιοθέτηση των μη σοβιετικών εθνικών σημαιών ήταν οι εξής:
Σημαίες άλλων δημοκρατιών
Άλλες δημοκρατίες της Ένωσης και αυτόνομες δημοκρατίες υπήρχαν εντός της Σοβιετικής Ένωσης, χρησιμοποιώντας ως επί το πλείστον σημαίες με παρόμοιο μοτίβο ή τη σημαία της «μητρικής» Ενωσιακής τους Δημοκρατίας, περαιτέρω παραμορφωμένη. Σήμερα, τα μόνα εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης που χρησιμοποιούν τροποποιημένες εκδόσεις της αρχικής τους σοβιετικής σημαίας είναι η δημοκρατία της Υπερδνειστερίας (κράτος περιορισμένης αναγνώρισης, πρώην τμήμα της Μολδαβικής ΣΣΔ) και η Λευκορωσία (από το 1995).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Σημαίες
Georgian Airways
Η Georgian Airways (ჯორჯიან ეარვეისი), παλαιότερα γνωστές ως Airzena, είναι ο ιδιωτικός αεροπορικός φορέας της Γεωργίας, με έδρα την Τιφλίδα. Η βασική της βάση είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο της Τιφλίδας.
Ιστορία
Η αεροπορική εταιρεία Airzena ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993. Αρχικά, η Airzena πραγματοποιούσε πτήσεις τσάρτερ στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιταλία, την Κίνα, την Αίγυπτο, την Ινδία, τη Συρία, καθώς και μια τακτική πτήση στη Βιέννη. Σε αυτή την περίπλοκη οικονομική και πολιτική περίοδο, λόγω της σωστά επιλεγμένης στρατηγικής, η εταιρεία πέτυχε να επιτύχει την αναγνώριση και να διατηρήσει το μερίδιό της στην αεροπορική αγορά.
Το 1999 η Airzena έγινε ο αερομεταφορέας της Γεωργίας. Τον Αύγουστο του 2004, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Georgian Airways.
Το πρώτο εξάμηνο του 2000, η διοίκηση της αεροπορικής εταιρείας αποφάσισε να εκσυγχρονίσει τον στόλο και μίσθωσε δύο αεροσκάφη Boeing 737-500 από την Hapag-Lloyd. Αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση κατά την οποία η γεωργιανή αεροπορική εταιρεία άρχισε να χρησιμοποιεί το σύγχρονο δυτικό εξοπλισμό. Από τότε, η Georgian Airways αναπτύσσει και εκσυγχρονίζει μόνιμα τον στόλο της.
Συμφωνίες
Η Georgian Airways έχει συνάψει συμφωνίες μοιράσματος κωδικού πρόσβασης με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Σημερινός στόλος
Ο στόλος της Georgian Airways αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Φεβρουάριος 2018)
Γοδεφρείδος του Ντυρμπουί
Ο Γοδεφρείδος, γαλλ. Godefroi (απεβ. πριν το 1124) από τον Οίκο του Ναμύρ ήταν κόμης του Ντυρμπουί.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου Α΄ κόμη του Ντυρμπουί.
Georgian Airways
Παλαιότερος στόλος
Ο στόλος της εταιρείας περιελάμβανε στο παρελθόν τα εξής αεροπλάνα:
Γοδεφρείδος του Ντυρμπουί
Βιογραφία
Αιχμαλώτισε τον Ότμπερτ επίσκοπο της Λιέγης και τον φυλάκισε στο Ντυρμπουί. Αυτό μάλλον συνδέεται με τη διαμάχη του Ότμπερτ με τον Γοδεφρείδο Α΄ των Ρέγκιναρ κόμη του Λουβαίν για την κομητεία του Μπρούνενγκερουτς. Τελικά ο Ερρίκος Δ΄ την απέδωσε στον Αλβέρτο Γ΄ κόμη του Ναμύρ, θείο του Γοδεφρείδου. Αυτό εγινε λόγω της διαφωνίας του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Λουξεμβούργου και του Άρνολτ Α΄ κόμη του Λόον (Λόοτς).
Georgian Airways
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες της Γεωργίας
Γοδεφρείδος του Ντυρμπουί
Βιογραφία
Πριν το 1124 ο Γοδεφρείδος απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Β΄. Όταν αυτός απεβίωσε η κομητεία πέρασε στον Ερρίκο Δ΄ των Ναμύρ κόμη του Λουξεμβούργου, εξάδελφο του Γοδεφρείδου.
Ζωοδόχος Πηγή Κορινθίας
Η Ζωοδόχος Πηγή ή Παναγία ή Καλονήσι ή Μεγάλο Νησί Αλκυονίδων είναι νησίδα στον Κορινθιακό κόλπο η οποία αποτελεί μαζί με το Δασκαλειό, το Γλαρονήσι και το Πρασονήσι μέρος του συμπλέγματος των Αλκυονίδων που βρίσκονται στον ομώνυμο κόλπο. Βρίσκεται ανατολικά του συμπλέγματος και είναι η μεγαλύτερη από όλες με έκταση 0,702 τ.χλμ.
Γοδεφρείδος του Ντυρμπουί
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αλίκη, κόρη του Ερρίκου, κόμη του Γκρανπρέ & Πορσιάν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ναμύρ
Ζωοδόχος Πηγή Κορινθίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Κορινθίας
Κατάλογος έργων του Αλεσσάντρο Μανιάσκο
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Γενοβέζου ζωγράφου Αλεσσάντρο Μανιάσκο (Alessandro Magnasco, 1667-1749).
Φεροϊκό συνταγματικό δημοψήφισμα (2018)
Ένα δημοψήφισμα για ένα νέο σύνταγμα θα πραγματοποιείτο στα Νησιά Φερόες εντός του 2018. Το δημοψήφισμα ανακοινώθηκε το 2017 από τον πρωθυπουργό Άξελ Β. Γιοχάνεσεν. Η κυβέρνηση του Άξελ Β. Γιοχάνεσεν είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται πάνω στο δημοψήφισμα από το καλοκαίρι του 2016. Μία παρόμοια πρόταση για συνταγματικό δημοψήφισμα είχε απορριφθεί το 2010 από το κοινοβούλιο των νήσων. Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή του ήταν η 25η Απριλίου 2018, όμως αναβλήθηκε εξαιτίας της αδυναμίας του Løgting (κοινοβούλιο) να συμφωνήσει στη διατύπωση του νέου συντάγματος.
Παραπομπές
2018 Φεροε
Φρειδερίκος της Λιέγης
Ο Φρειδερίκος, γαλλ. Frederick (απεβ. 1121) από τον Οίκο του Ναμύρ ήταν επίσκοπος της Λιέγης (1119-1121).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ και της Ίντας των Μπίλλουνκ, κόρης του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας.
Διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο επίσκοπο της Λιέγης, όταν αυτός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, μετά από κατηγορίες εναντίον του για σιμωνία το 1119. Ως αποτέλεσμα, ο Φρειδερίκος υπέφερε από την ανοικτή έχθρα των υποστηρικτών του Αλεξάνδρου.
Πιστεύεται ότι δηλητηριάστηκε από τον κόμη του Λουβαίν και απεβίωσε το 1121.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ναμύρ Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Επταρχία
250px|μικρογραφία|Τα Αγγλοσαξονικά βασίλεια που συναποτέλεσαν την "Αγγλοσαξονική Επταρχία", 802 μ.Χ.
Με την ονομασία Αγγλοσάξονες αποκαλούνται τα τρία γερμανικά φύλα που ξεκίνησαν από περιοχές της σημερινής Γερμανίας και Δανίας και εποίκησαν τα Βρετανικά Νησιά κατά το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα μ.Χ. Το φύλο των Άγγλων εγκαταστάθηκε βορειοανατολικά και κεντρικά της Βρετανίας, όπου αργότερα προέκυψαν τα βασίλεια της Μερκίας, της Νορθουμβρίας και της Ανατολικής Αγγλίας. Οι Σάξονες εγκαταστάθηκαν νότια της νήσου, όπου δημιουργήθηκαν τα βασίλεια του Ουέσσεξ, Σάσσεξ και Έσσεξ. Οι Γιούτοι κατέλαβαν το νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, το οποίο θα εξελιχθεί στο βασίλειο του Κεντ. Τα επτά αυτά βασίλεια συναποτέλεσαν την Αγγλοσαξονική Επταρχία.
Κατά την διάρκεια των τεσσάρων αιώνων της Επταρχίας ο αριθμός των βασιλείων και των υποδιαιρέσεών τους μεταβαλλόταν, καθώς οι βασιλείς ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για υπερίσχυση. Σε κάποια περίοδο της ιστορίας τους τα βασίλεια του Έσσεξ, Σάσσεξ και Κεντ βρέθηκαν υπό τον έλεγχο γειτονικών τους βασιλείων. Η αποδυνάμωση της Επταρχίας οδήγησε στην σταδιακή ενοποίηση των Αγγλοσαξονικών βασιλείων και στην δημιουργία του Βασιλείου της Αγγλίας. Η διαδικασία της ενοποίησης ξεκίνησε από τον 9ο αιώνα με τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ να αποκτά έλεγχο επί των περισσότερων Αγγλοσαξονικών βασιλείων το 829 και με την Αγγλική ενοποίηση υπό τον Αλφρέδο τον Μέγα (871 - 899) ενάντια στην εξάπλωση των Δανών Βίκινγκ στην Αγγλία. Η πολιτική ενοποίηση της Αγγλίας ολοκληρώθηκε τον 10ο αιώνα με τον βασιλιά Έθελσταν να γίνεται ο πρώτος βασιλιάς όλης της Αγγλίας το 927 μ.Χ.
Η ιστοριογραφική παράδοση των επτά βασιλείων ανάγεται στο βιβλίο Historia Anglorum του 12ου αιώνα, ενώ ο όρος Επταρχία πρωτοσυναντάται τον 16ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλοσαξονική Αγγλία
Οίκος της Έσσης
Ο Οίκος της Έσσης γερμ. Hessen, είναι κλάδος του Οίκου του Ρέγκιναρ (Reginar) που κυβέρνησε τη μαρκιωνία της Έσσης. Τα μέλη του κύριου κλάδου Κάσσελ αναβαθμίστηκαν σε εκλέκτορες, ενώ τα μέλη του πλάγιου κλάδου Ντάρμστατ αναβαθμίστηκαν σε μεγάλους δούκες.
Ιστορία
To 1241 η Σοφία λαντγκραβίνα της Έσσης, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Βραβάντης, από τον Οίκο του Ρέγκιναρ. Ο πρώτος γιος τους Ερρίκος έλαβε τη Βραβάντη και ο δεύτερος, επίσης Ερρίκος, έλαβε την Έσση. Ο Οίκος της Έσσης χωρίστηκε σε δύο κλάδους. Ο πρεσβύτερος της Έσσης-Κάσσελ αναβαθμίστηκε το 1803 σε εκλεκτοράτο και προσαρτήθηκε στην Πρωσία το 1866. Ο νεότερος κλάδος της Έσσης-Ντάρμστατ έγινε μεγάλο δουκάτο και έμεινε ως το 1918, οπότε έπαυσαν οι μοναρχίες στη Γερμανία. Και οι δύο κλάδοι έχουν απογόνους ως τις ημέρες μας.
Οι κλάδοι
Το 1567 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ λαντγράβος της Έσσης και μοίρασε την επικράτειά του στους τέσσερις γιους του. Έτσι η Έσση διαιρέθηκ στα τμήματα Κάσσελ, Ντάρμστατ, Μάρμπουργκ και Ράινφελς.
Ο κλάδος Κάσσελ (εκλέκτορες της Έσσης) έχει τους επιμέρους κλάδους:
Επιφανή μέλη είναι ο Φρειδερίκος Α΄ της Σουηδίας και ο Φρειδερίκος-Κάρολος της Φινλανδίας. Το Κάσσελ ενώθηκε με την Πρωσία το 1866.
Ο από τον τελευταίο κλάδο Αλέξανδρος νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1851 την κόμισσα Τζούλια Χάουκε· στους άρρενες απογόνους δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ. Κατά το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Μπάττενμπεργκ, που είχαν εγκατασταθεί στη Βρετανία, άλλαξαν τον τίτλο τους σε Μαουντμπάττεν (γερμ. berg = αγγλ. mount). Ο γιος του Αλέξανδρος έγινε πρώτος πρίγκιπας της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Εσση Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ  Κατηγορία:Γερμανικές οικογένειες
Ολαβαρία
Η Ολαβαρία (Olavarría) είναι πόλη στην επαρχία του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Είναι η διοικητική έδρα του παρτίδο (κομητεία) της Ολαβαρία και έχει 89.721 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο.