cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρήντριχ Χίρτσεμπρουχ
Βιογραφία
Στη συνέχεια, ο Χίρζεμπρουχ ανέλαβε μια θέση στο Έρλανγκεν και, από το 1952 έως το 1954, στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Μελετών στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ. Μετά από ένα έτος στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον (1955-1956), διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, όπου και παρέμεινε, ενώ το 1981 έγινε διευθυντής του Max-Planck-Institut für Mathematik (Ινστιτούτο Μαθηματικών Μαξ-Πλανκ). Περισσότερα από 300 άτομα συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν τα 80ά γενέθλιά του στη Βόννη το 2007.
Τον Μάρτιο του 1945, ο Χίρζεμπρουχ έγινε στρατιώτης και τον Απρίλιο, τις τελευταίες εβδομάδες του καθεστώτος του Χίτλερ, αιχμαλωτίστηκε από τις βρετανικές δυνάμεις που εισέβαλαν τότε στη Γερμανία από τα δυτικά. Όταν ένας Βρετανός στρατιώτης ανακάλυψε ότι σπούδαζε μαθηματικά, τον πήρε στο σπίτι του, τον απελευθέρωσε και του είπε να συνεχίσει τις σπουδές του.
Ο Χίρζεμπρουχ είναι διάσημος για τη διοργάνωση των Mathematische Arbeitstagung ("συναντήσεις εργασίας" στα μαθηματικά) στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, που ξεκίνησαν το 1957. Οι πρώτοι ομιλητές ήταν οι Ατιγιά, Ζακ Τιτς, Αλεξάντερ Γκροτέντιεκ, Χανς Γκράουερτ, Νικολάας Κούιπερ και ο ίδιος ο Χίρζεμπρουχ. Έχει επιτρέψει τη διεθνή συνεργασία μεταξύ μαθηματικών τα τελευταία 60 χρόνια και έχει αποτελέσει σημαντική πηγή εξελίξεων στην τοπολογία, τη γεωμετρία, τη θεωρία ομάδων, τη θεωρία αριθμών και τη μαθηματική φυσική μέσα σε λίγες δεκαετίες. Ίδρυσε επίσης το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για τα Μαθηματικά στη Βόννη το 1980. Το ινστιτούτο έγινε η έδρα της Συνεδρίαση εργασίας "Arbeitstagung" και ο Χίρζεμπρουχ ήταν διευθυντής του μέχρι το 1995. Τη δεύτερη Arbeitstagung ξεκίνησε το 1993 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Από το 1970 έως το 1971, ήταν λέκτορας μαθηματικών στο Κολέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Γενεαλογίας των Μαθηματικών, ο Χίρζεμπρουχ επέβλεψε τις διδακτορικές σπουδές 52 μαθηματικών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Έγκμπερτ Μπρίσκορν, Ματίας Κρεκ, Ντον Ζάγκιερ, Ντέτλεφ Γκρόμολ, Κλάους Γιάνιχ, Λόταρ Γκίτσε, Ντίτμαρ Άρλτ, Γουίνφριντ Σαρλάου, Βάλτερ Νόιμαν, Βόλφγκανγκ Μέγιερ, Κανγκ Ζουό, Χανς Σέρερ, Έριχ Όσα, Κλάους Λαμότκε, Εντουάρντο Μεντόζα, Δημήτριος Νταής και Φρίντχελμ Βάλντχαουζεν.
Ο Χίρζεμπρουχ πέθανε σε ηλικία 84 ετών στις 27 Μαΐου 2012.
Βραβεία
Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας του απένειμε το Τάγμα του Ιερού Θησαυρού το 1996 και το βραβείο Seki-Takakazu της Μαθηματικής Εταιρείας της Ιαπωνίας (MSJ) το 1997.
Ο Χίρζεμπρουχ κέρδισε το μετάλλιο Αϊνστάιν της εταιρείας Άλμπερτ Αϊνστάιν στη Βέρνη το 1999 και έλαβε το μετάλλιο Κάντορ το 2004.
Ο Χίρζεμπρουχ ήταν ξένο μέλος πολλών ακαδημιών και εταιρειών, όπως η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, η Βασιλική Εταιρεία και η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Το 1980-81 έδωσε την πρώτη διακεκριμένη διάλεξη Σάκλερ στο Ισραήλ. Ήταν επίσης μέλος των ακαδημιών της Ρωσίας, της Πολωνίας, της Ουκρανίας, του Ισραήλ, της Φινλανδίας, της Ουγγαρίας, των Κάτω Χωρών, του Γκέτινγκεν, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας καθώς και της Academia Europaea και της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών.
Ο Χίρζεμπρουχ ήταν πρόεδρος της Γερμανικής Μαθηματικής Εταιρείας το 1962 και το 1990, πρώτα μετά την ίδρυση μιας ξεχωριστής ανατολικογερμανικής μαθηματικής λόγω της γερμανικής διαίρεσης, και στη συνέχεια ξανά μετά την κατάρρευση του τείχους που οδήγησε στην ενοποίηση της ανατολικογερμανικής και της δυτικογερμανικής μαθηματικής εταιρείας. Ήταν επίσης ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Μαθηματικής Εταιρείας από το 1990 έως το 1994. Με αυτόν τον τρόπο, ανοικοδόμησε τη μαθηματική ζωή τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ευρώπη μετά τον πόλεμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Καλύβια Μονοφατσίου Ηρακλείου
Τα Καλύβια είναι χωριό στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου, στην πρώην επαρχία Μονοφατσίου.
Γενικά στοιχεία
Τα Καλύβια βρίσκονται στο νότιο τμήμα, στα Αστερούσια Όρη, σε υψόμετρο 240 μέτρων και είναι κτισμένα στην κορυφή λόφου κοντά στον ποταμό Αναποδάρη. Υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων. Με βάση την απογραφή του 2011 έχει 153 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2001 είχε 229 κατοίκους (μόνιμοι κάτοικοι το 2015 131). Απέχει από το Ηράκλειο 42,8 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια ενώ τα τελευταία χρόνια διακρίνονται για την ποιότητα της παραγόμενης πατάτας κρεμμυδιών καρότων και κοκκαριού. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου (1881) πανηγυρίζει στις 21 Νοεμβρίου. Δεν λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Εκκλησάκι έχει βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη τάφος, ο οποίος χρονολογείται από την Τρίτη Υστερομινωική Περίοδο. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη νεκροταφείου της ελληνορωμαϊκής εποχής. Συγκεκριμένα, αποκαλύφθηκε επιτύμβια στήλη που φέρει την επιγραφή ΑΚΕΣΤΙΜΑ ΕΥΑΝΓΕΛΟΥ.
Βρέθηκε επίσης κτίσμα των παλαιοτέρων βυζαντινών χρόνων, γνωστό με την ονομασία Λούτρα. Στη Λούτρα υπάρχει σταυροειδής χώρος με υπόκαυστα, αγωγούς θερμάνσεως και εξαεριστήρες.
Για πρώτη φορά αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1370. To 1583 ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα με την ονομασία Calivia, με 56 κατοίκους
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Κάτω Καλύβια και το Νεοχώρι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 153 κάτοικοι.
Δείτε Κοινότητα Καλυβίων
Δ.δ. Καλυβίων (πρώην)
Με 440 κατοίκους, το Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων αποτελείτο από την έδρα, που είναι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αστερουσίων Καλυβια
Πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ
Το Πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ του έτους Η' (γαλλικά: Coup d'État du 18 Brumaire) (9 Νοεμβρίου 1799) που διοργανώθηκε από τον Εμμανυέλ Ζοζέφ Σιεγές και εκτελέστηκε από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, με την καθοριστική βοήθεια του αδελφού του Λυσιέν Βοναπάρτη, σημειώνει το τέλος του Διευθυντηρίου και της Γαλλικής Επανάστασης και την αρχή της Υπατείας.
Ιμπραχίμ Μιρζά
μικρογραφία| [[Περσική μινιατούρα|Περσική μικρογραφία από το ποίημα Επτά Θρόνοι στη Γκαλερί Τέχνης Φρέερ, 1556–65, που παραγγέλθηκε από τον Iμπραχίμ Μιρζά και έγινε στο Mασχάντ.]]
Πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ
Τα αποφασιστικά γεγονότα διαδραματίστηκαν στις 18 -19  Μπρυμαίρ (Ομιχλώδους) του έτους Η', σύμφωνα με το Γαλλικό δημοκρατικό ημερολόγιο, δηλαδή στις 9 -10 Νοεμβρίου 1799.
Πολιτική κατάσταση
Δέκα χρόνια μετά την πτώση της Βαστίλης, η Επανάσταση είχε αρχίσει να εξαντλείται. Η κυβέρνηση του Διευθυντηρίου αντιμετώπιζε οικονομικές και στρατιωτικές δυσκολίες: Το 1798 οι Βρετανοί με τους Αυστριακούς και Ρώσους οργάνωσαν νέο συνασπισμό εναντίον της Γαλλίας. Στις κατεχόμενες χώρες είχαν αρχίσει εξεγέρσεις εναντίον του στρατού της Δημοκρατίας. Με τον Ναπολέοντα και τον καλύτερο στρατό της Δημοκρατίας να συμμετέχει στην εκστρατεία της Αιγύπτου και της Συρίας, η Γαλλία υπέστη μια σειρά από ήττες στα πεδία των μαχών την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1799. Σε πολιτικό επίπεδο, το Διευθυντήριο, ύστερα από τη στροφή που είχε κάνει προς τα αριστερά εκκαθαρίζοντας τους μοναρχικούς, τώρα έκανε στροφή προς τα δεξιά θέλοντας να απομακρύνει τους Ιακωβίνους, συνασπίζοντας τους πάντες εναντίον του και απειλούμενο τόσο από τους φιλομοναρχικούς όσο και από τους Ιακωβίνους.
Ένα από τα μέλη του πενταμελούς Διευθυντηρίου, ο Σιεγές, πεπεισμένος ότι μόνο η στρατιωτική δικτατορία θα εμπόδιζε την παλινόρθωση της μοναρχίας, έλεγε ότι «ψάχνει για ένα σπαθί» ικανό να σώσει ό,τι απέμενε από την Επανάσταση, αποφάσισε ένα πραξικόπημα προσδοκώντας τη βοήθεια των στρατηγών. Αρχικά απευθύνθηκε στον στρατηγό Μπαρτελεμί Ζουμπέρ αλλά αυτός σκοτώθηκε στη Μάχη του Νόβι.
Το σχέδιο ήταν, πρώτον, να πεισθούν οι Διευθυντές να παραιτηθούν και, στη συνέχεια, το Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων και το Συμβούλιο των Πεντακοσίων (τα νομοθετικά σώματα του Διευθυντηρίου) να διορίσουν μια επιτροπή που θα συνέτασσε ένα νέο σύνταγμα για τη νέα κυβέρνηση.
Τα γεγονότα της 18ης και 19ης Μπρυμαίρ του έτους Η'
μικρογραφία|Ο [[Λουκιανός Βοναπάρτης|Λυσιέν Βοναπάρτης, Πρόεδρος του Συμβουλίου των Πεντακοσίων, ο οποίος σχεδίασε το πραξικόπημα που έφερε τον αδερφό του στην εξουσία]] Το πρωί της 18ης Μπρυμαίρ, ο Λυσιέν Βοναπάρτης, αδελφός του Ναπολέοντα και πρόεδρος του Συμβουλίου των Πεντακοσίων, έπεισε ψευδώς τα Συμβούλια ότι ένα πραξικόπημα Ιακωβίνων ήταν σε εξέλιξη στο Παρίσι και τους ώθησε να φύγουν για ασφάλεια στο κοντινό κάστρο του Σαιν-Κλου. Ο Ναπολέων επιφορτίστηκε με την ασφάλεια των δύο Συμβουλίων και είχε τη διοίκηση όλων των διαθέσιμων τοπικών στρατευμάτων, τα οποία, πριν από το πραξικόπημα, αναπτύχθηκαν στο Παρίσι.
Η παραίτηση τριών από τους πέντε Διευθυντές την πρώτη ημέρα του πραξικοπήματος απέτρεψε την απαρτία και έτσι κατάργησε ουσιαστικά το πενταμελές Διευθυντήριο, αλλά οι δύο Ιακωβίνοι Διευθυντές, ο Λουί-Ζερόμ Γκογιέ και ο Ζαν-Φρανσουά-Ωγκύστ Μουλέν, διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Και οι δύο άνδρες συνελήφθησαν από τον σύντροφο του Ναπολέοντα στρατηγό Ζαν Βικτόρ Μορό. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η αίθουσα συνεδριάσεων των Πεντακοσίων στο Σαιν-Κλου. Την επόμενη μέρα, στις 19 Μπρυμαίρ, στο Σαιν-Κλου, η συνεδρίαση του συμβουλίου ήταν έντονη. Οι βουλευτές κατάλαβαν το κόλπο για την απομάκρυνσή τους από το Παρίσι και αντιλήφθηκαν ότι μπροστά τους εξελίσσονταν πραξικόπημα. Στο Συμβούλιο των Πεντακοσίων, ο Ναπολέοντας, ο οποίος παρενέβη αδέξια, είδε τους Πεντακοσίους να τον υποδέχονται με τις κραυγές «Κάτω ο δικτάτορας! Εκτός νόμου!» και να τον περικυκλώνουν με απειλητικές διαθέσεις. Προσπάθησε να τους πείσει λέγοντας «η Δημοκρατία δεν έχει κυβέρνηση» και «η Επανάσταση έχει τελειώσει». Ένας βουλευτής φώναξε «Και το Σύνταγμα;» Ο Ναπολέων απάντησε, αναφερόμενος σε προηγούμενα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, «Το Σύνταγμα! Εσείς οι ίδιοι το έχετε καταστρέψει. Το παραβιάσατε στις 18 Φρουκτιδόρ, το παραβιάσατε στις 22 Φλορεάλ, το παραβιάσατε στις 30 Πραιριάλ. Δεν έχει πλέον τον σεβασμό κανενός». Οι γρεναδιέροι δεν ήξεραν αν πρέπει να τον συλλάβουν ή να τον υπακούσουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Ιμπραχίμ Μιρζά
Ο πρίγκιπας Iμπραχίμ Μιρζά, Σολτάν Εμπραχίμ Μιρζά, πλήρες όνομα Aμπούλ Φαθ Σουλτάν Ιμπραχίμ Μιρζά (Απρίλιος 1540 – 23 Φεβρουαρίου 1577) ήταν Πέρσης πρίγκιπας της δυναστείας των Σαφαβιδών, ο οποίος ήταν ευνοούμενος τού θείου και πεθερού του σάχη Ταχμάσπ Α΄. Τώρα τον θυμούνται κυρίως ως προστάτη των τεχνών, ιδιαίτερα της περσικής μικρογραφίας. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιοθήκης και της συλλογής έργων τέχνης του καταστράφηκε -όπως φαίνεται από τη σύζυγό του- μετά τη δολοφονία του, τα σωζόμενα έργα που παρήγγειλε ο ίδιος περιλαμβάνεται το χειρόγραφο Επτά Θρόνοι (Haft Awrang) τού ποιητή Τζαμί, που βρίσκεται τώρα στη Γκαλερί Τέχνης Φρέερ στην Ουάσιγκτον DC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαφαβίδες
Πολόνια Μπίτομ
Η Πολόνια Μπίτομ (Polonia Bytom) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Μπίτομ της Πολωνίας. Ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1920, το 1922 όμως ανέστειλε τις δραστηριότητές του όταν η πόλη προσαρτήθηκε βίαια στο γερμανικό ζωτικό χώρο ως Μπόιτεν. Το Μάιο του 1945, μεγάλος αριθμός ποδοσφαιριστών και παραγόντων της Πόγκον του Λβοβ (σημερινό Λβιβ της Ουκρανίας), η οποία είχε διαλυθεί από το Σεπτέμβριο του 1939 με τη χιτλερική εισβολή στη χώρα, έφτασαν στο Μπίτομ και επανασύστησαν την Πολόνια. Αυτή έκτοτε θεωρείται η διάδοχος της ισχυρότερης πολωνικής ομάδας τη δεκαετία του '20, παρότι η Πόγκον ιδρύθηκε εκ νέου το 2009 (μία 70ετία αργότερα).
Ο τερματοφύλακας Έντβαρντ Σιμκόβιακ με 53 διεθνείς συμμετοχές μεταξύ 1952 και 1969 για την Πολωνία, αποτελεί τον πλέον φημισμένο παίκτη στην ιστορία του συλλόγου και η 5.500 θεατών έδρα, φέρει προς τιμήν του το όνομα Στάντιον Εντβάρντα Σιμκοβιάκα. Η Πολόνια έχει κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα τα 1954 και 1962 (στο επόμενο επόμενο Κύπελλο Πρωταθλητριών απέκλεισε τον Παναθηναϊκό με δύο νίκες), ενώ το 2007 επέστρεψε στην Α' κατηγορία κατόπιν απουσίας 20 χρονών. Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 υποβιβάστηκε στην Γ' κατηγορία (II liga).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολόνια Μπίτομ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Χριστόφορος Κλάβιος
Ο Χριστόφορος Κλάβιος (Christopher Clavius, 25 Μαρτίου 1538 – 6 Φεβρουαρίου 1612 ) ήταν Ιησουίτης Γερμανός μαθηματικός και αστρονόμος, που τροποποίησε την πρόταση για το νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο μετά τον θάνατο του βασικού δημιουργού του, του Α. Λίλιο. Αργότερα ο Κλάβιος έγραψε κείμενα προς υπεράσπιση του νέου ημερολογίου και μία ερμηνεία του, όπου αναγνωρίζει εμφατικά τη συνεισφορά του Λίλιο. Κατά τα τελευταία έτη της ζωής του ο Κλάβιος ήταν ίσως ο πλέον σεβαστός αστρονόμος σε ολόκληρη την Ευρώπη και τα συγγράμματά του χρησιμοποιούνταν για την αστρονομική εκπαίδευση επί μισό και πλέον αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια του Κλάβιου, εκτός από το ότι γεννήθηκε στη Βαμβέργη. Ούτε το όνομά του είναι γνωστό με βεβαιότητα: οι μελετητές πιστεύουν ότι μάλλον ήταν Κρίστοφ Κλάου (Christoph Clau/Klau) και μερικοί υποστηρίζουν ότι το «Κλάβιος» (Clavius) αποτελεί έναν εκλατινισμό (όπως συνηθιζόταν τότε από τους λογίους) του αρχικού του γερμανικού επωνύμου, που ίσως ήταν Schlüssel (η γερμανική λέξη που σημαίνει «κλειδί», το οποίο μεταφράζεται στη λατινική σε clavis).
Μέσα στο Ιησουιτικό τάγμα ο Κλάβιος ήταν ο σχεδόν αποκλειστικός υπεύθυνος για την υιοθέτηση ενός αυστηρού μαθηματικού προγράμματος, σε μία εποχή κατά την οποία τα μαθηματικά αντιμετωπίζονταν συχνά με περιφρόνηση από τους φιλόσοφους, αλλά και από Ιησουίτες όπως ο Βενέδικτος Περέιρα (1536-1610). Στη λογική ο «Νόμος του Κλάβιου» (για τη διαπίστωση της αλήθειας μιας προτάσεως από το αντιφατικό της αρνήσεώς της) φέρει το όνομά του.
Ο Κλάβιος χρησιμοποίησε τη δεκαδική υποδιαστολή στους γωνιομετρικούς πίνακες του έργου του Astrolabium το 1593 και έτσι την διέδωσε στη Δύση.
Ο Κλάβιος ως αστρονόμος
thumb|Το βιβλίο του Κλάβιου In Sphaeram Ioannis de Sacro Bosco commentarius, 1585 Ως αστρονόμος ο Κλάβιος παρέμεινε αυστηρά προσκολλημένος στο γεωκεντρικό μοντέλο του Σύμπαντος, στο οποίο όλα τα ουράνια σώματα περιφέρονται γύρω από τη Γη. Παρά το ότι ήταν αντίθετος στο ηλιοκεντρικό πρότυπο, ανεγνώριζε προβλήματα του πτολεμαϊκού. Ο Γαλιλαίος τον σεβόταν πολύ και τον επισκέφθηκε το 1611, οπότε συζήτησε μαζί του τις νέες ανακαλύψεις που είχε πραγματοποιήσει με το τηλεσκόπιό του. Ο Κλάβιος είχε τότε πλέον αποδεχθεί ήδη τις ανακαλύψεις του Γαλιλαίου ως γνήσιες, μολονότι διατηρούσε αμφιβολίες για το αν υπήρχαν πράγματι βουνά πάνω στη Σελήνη. Κι όμως, σήμερα ο μεγαλύτερος από τους ευδιάκριτους από τη Γη κρατήρες της Σελήνης φέρει το όνομά του.
Ονομάσθηκαν προς τιμή του
thumb|255px|Ο σεληνιακός κρατήρας Κλάβιος με μικρότερους στο χείλος και το εσωτερικό του
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ιησουίτες Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 17ου αιώνα
Σπάρτη (αποσαφήνιση)
Ο όρος Σπάρτη μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης
Η Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης ή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης ήταν προσωρινή κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, αποκορύφωμα της περιόδου του Εθνικού Διχασμού που ήλεγχε το λεγόμενο Κράτος της Θεσσαλονίκης (τη Βόρεια Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου πελάγους και την Κρήτη). Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε ήταν απόρροια του Κινήματος της Εθνικής Αμύνης,(πραξικόπημα ενάντια στην Κυβέρνηση των Αθηνών) που εκδηλώθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 1916. Η κυβέρνηση αυτή, έπαψε την λειτουργία της μετά την έξωση του βασιλιά Κωνσταντίνου, και την πρωθυπουργοποίηση του Ελευθέριου Βενιζέλου στην ενωμένη πλέον Ελλάδα, που σχημάτισε την  Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Βενιζελισμός 1916 Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός Κατηγορία:1916 Κατηγορία:1917
Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
μικρογραφία|258x258εσ|Πολιτικός χάρτης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη είναι χώρα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ανήκει στα δυτικά Βαλκάνια. Έχει σύνορο 932 χιλιομέτρων με την Κροατία στα βόρεια και νοτιοδυτικά, 357 χλμ. συνόρων με τη Σερβία στα ανατολικά και 249 χλμ. σύνορα με το Μαυροβούνιο προς τα νοτιοανατολικά. Συνορεύει με την Αδριατική θάλασσα λόγω μιας ακτογραμμής 20 χιλιομέτρων.
Τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του τοπίου είναι οι κοιλάδες και τα βουνά που έχουν ύψος μέχρι και 2386 μ. Η χώρα είναι ως επί το πλείστον ορεινή, περιλαμβάνοντας τις κεντρικές Δειναρικές Άλπεις. Τα βορειοανατολικά τμήματα φτάνουν στην Πεδιάδα της Παννονίας ενώ στα νότια υπάρχει πρόσβαση προς την Αδριατική θάλασσα.
Οι φυσικοί πόροι της χώρας περιλαμβάνουν τα εξής: άνθρακας, σιδηρομετάλλευμα, βωξίτης, μαγγάνιο, νικέλιο, άργιλο, γύψος, αλάτι, άμμος, ξυλεία και υδροηλεκτρική ενέργεια.
Περιφέρειες
Το όνομα της χώρας προέρχεται από τις δύο περιοχές της χώρας, την Βοσνίας και την Ερζεγοβίνη, οι οποίες έχουν πολύ ασαφή όρια μεταξύ τους. Η Βοσνία καταλαμβάνει τις βόρειες περιοχές που είναι περίπου τα τέσσερα πέμπτα της χώρας, ενώ η Ερζεγοβίνη καταλαμβάνει τα υπόλοιπα στο νότιο τμήμα της χώρας.
Οι μεγάλες πόλεις είναι το Σεράγεβο, η Μπάνια Λούκα και το Μπίχατς. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Τούζλα στα βορειοανατολικά, η Ζένιτσα στο κεντρικό τμήμα της Βοσνίας και το Μόσταρ, πρωτεύουσα της Ερζεγοβίνης.
Το νότιο τμήμα της Βοσνίας έχει μεσογειακό κλίμα και μεγάλη γεωργική παραγωγή. Η κεντρική Βοσνία είναι το ορεινότερο τμήμα της Βοσνίας με τα περίφημα βουνά Βλάσιτς, Τσβρσνίτσα και Πρένι. Η ανατολική Βοσνία διαθέτει επίσης βουνά όπως τα Τρέμπεβιτς, Τζαχορίνα, Ίγκμαν, Μπιελάσνιτσα και Τρεσκάβιτσα. Εδώ έλαβαν χώρα οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1984.
Η ανατολική Βοσνία είναι δασώδης κατά μήκος του ποταμού Δρίνου και συνολικά σχεδόν το 50% της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης καλύπτεται από δάσος. Οι περισσότερες δασικές εκτάσεις βρίσκονται στην κεντρική, ανατολική και δυτική πλευρά της Βοσνίας. Η Βόρεια Βοσνία περιέχει πολύ εύφορη γεωργική γη κατά μήκος του ποταμού Σάβα και η αντίστοιχη περιοχή παράγει πολλά κτηνοτροφικά προϊόντα. Αυτή η γεωργική γη είναι μέρος της παραπανοναϊκής πεδιάδας που εκτείνεται στη γειτονική Κροατία και Σερβία. Ο ποταμός Σάβας και η αντίστοιχη λεκάνη του ποταμού Ποσάβινα περιλαμβάνουν τις πόλεις Μπρτσκο, Μποσάνσκι Σάματς, Μποσάνσκι Μπροντ και Μποσάνσκα Γκράντιτσα.
Το βορειοδυτικό τμήμα της Βοσνίας ονομάζεται Μποσάνσκα Κράινα και περιλαμβάνει τις πόλεις Μπάνια Λούκα, Πριέντορ, Σάνσκι Μοστ, Γιάιτσε, Τσάζιν, Βελίκα Κλάντουσα και Μπίχατς. Το εθνικό πάρκο Κοζάρα και το μνημείο Μρακόβιτσα βρίσκονται στην περιοχή αυτή.
Η χώρα μια μικρή ακτογραμμή 20 χιλιομέτρων γύρω από την πόλη Νέουμ στο καντόνι της Ερζεγοβίνης-Νερέτβα. Αν και περιβάλλεται από κροατικές χερσονήσους, κάποιος μπορεί να φτάσει στη μέση της Αδριατικής μέσω του Νέουμ. Σύμφωνα με νόμο των Ηνωμένων Εθνών, η Βοσνία έχει δικαίωμα διέλευσης στην εξωτερική θάλασσα. Το Νέουμ διαθέτει πολλά ξενοδοχεία και είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός.
Ποτάμια
δεξιά|μικρογραφία| Λεκάνες απορροής στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και την Κροατία δεξιά|μικρογραφία| Ποταμός [[Μπόσνα (ποταμός)|Μπόσνα στην Ίλιτζα ]] Στην Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης υπάρχουν επτά κύρια ποτάμια:
Φυτογεωγραφία
Φυτογεωγραφικά η Βοσνία και Ερζεγοβίνη ανήκει στο βασίλειο της Βόρειας Θάλασσας. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, το έδαφος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης μπορεί να υποδιαιρεθεί σε τρεις οικολογικές εκτάσεις: τα ανάμικτα δάση της Παννονίας, τα ορεινά μικτά δάση και τα ιλλυρικά φυλλοβόλα δάση.
Κλίμα
Τα νότια τμήματα της χώρας έχουν μεσογειακό κλίμα. Τα δυτικά και κεντρικά μέρη έχουν ζεστά και ξηρά καλοκαίρια φτάνοντας μέχρι και τους 40 °C. Τον χειμώνα, οι θερμοκρασίες φτάνουν υπό τους μηδέν και χιονίζει συχνά. Η βορειοανατολική περιοχή έχει τυπικό ηπειρωτικό κλίμα.
Μεταλλευτική βιομηχανία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Κρύσταλλος καλσίτη στο όρος [[Τρέμπεβιτς γύρω από το Σεράγεβο . Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης . ]] Διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως λείψανα δραστηριοτήτων εξόρυξης και εργαλεία που ανήκουν σε παρόμοιες ηλικιακές ομάδες, παρέχουν μια ιδέα για το πώς διεξάγονταν οι εξορυκτικές εργασίες στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη από την παλαιολιθική έως τη ρωμαϊκή εποχή.
Η πιο σημαντική περιοχή είναι η λεγόμενη περιοχή των «κεντρικών Βοσνιακών βουνών» που βρίσκονται ανάμεσα στους ποταμούς Βρμπας, Λάσβα, Νερέτβα, Ράμα και τους παραποτάμους τους. Η δεύτερη είναι η περιοχή της δυτικής Βοσνίας, η οποία συνορεύει με τα ποτάμια Βρμπας και Ούνα, με τους κύριους σχηματισμούς οβελίσκων να βρίσκονται στις ποτάμιες κοιλάδες των Σάνα, Γιάπρα και των παραποτάμων τους. Η τρίτη περιοχή είναι η ανατολική Βοσνία, γύρω από τον ποταμό Δρίνο μεταξύ των πόλεων Φότσα και Ζβόρνικ. Η κύρια δραστηριότητα εξόρυξης διεξάγεται γύρω από τη Σρεμπρένιτσα.
Στην περιοχή αυτή βρίσκονται μεταλλεύματα από διάφορα μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου. Η εκμετάλλευση συνεχίζεται εδώ και πάνω από 5000 χρόνια - από την περίοδο των προϊστορικών ανθρωπίνων κατοίκων μέχρι σήμερα.
Χρήση της γης
Αρδευόμενη γη: 30 τ.χλμ. (2003)
Σύνολο ανανεώσιμων υδάτινων πόρων: 37.5 κ.μ. (2011)
Περιβάλλον
Φυσικοί κίνδυνοι:
Διεθνείς συμφωνίες:
Αγονυκλίτες
Οι Αγονυκλίτες  ἠταν αιρετικοί του 8ου αι. μ.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Λευκή Θάλασσα
thumb|300px|Η Λευκή Θάλασσα thumb|300px|Ο κόλπος Κανταλάκσα στη Λευκή Θάλασσα Λευκή Θάλασσα (ρωσικά: Белое Μоре-Μπιέλαγιε Μόριε, καρελικά και φινλανδικά: Vienanmeri), ονομάζεται η θάλασσα νότια της Θάλασσας Μπάρεντς, στις βορειοδυτικές παγωμένες ακτές της Ρωσίας. Περιβάλλεται από την Καρελία στα δυτικά, τη χερσόνησο Κόλα στο Βορρά, με το λιμάνι του Μούρμανσκ, και τη χερσόνησο Κάνιν στα βορειανατολικά. Τα χωρικά ύδατα της Λευκής Θάλασσας ανήκουν εξ ολοκλήρου στη Ρωσία και θεωρούνται τμήμα των εσωτερικών υδάτων της. Διοικητικά διαιρείται μεταξύ των περιφερειών Αρχάγγελσκ, Μούρμανσκ και της Δημοκρατίας της Καρελίας. Το κύριο λιμάνι της είναι το Αρχάγγελσκ και ενώνεται με την Βαλτική Θάλασσα με το Κανάλι της Λευκής Θάλασσας.
Γεωγραφία
Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει το βόρειο όριο της Λευκής θάλασσας μία γραμμή από το Σβιάτοϊ Νος (στις ακτές του Μούρμανσκ, 39°47' Α) έως το ακρωτήριο Κάνιν
Η επιφάνειά της θάλασσας είναι περίπου 90.000 τ.χλμ. με μέσο βάθος τα 60 μέτρα. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι κόλποι στη Λευκή Θάλασσα και ένα μακρόστενο στενό το οποίο ονομάζεται «γκόρλο» (ρωσικά: Горло, που σημαίνει "λαιμός"). Ο κόλπος Κανταλάκσα βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Λευκής Θάλασσας και σε αυτόν βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της θάλασσας, φτάνοντας τα 340 μέτρα. Νότια βρίσκεται ο κόλπος Ονέγκα στον οποίο εκβάλλει ο ποταμός Ονέγκα. Στα νοτιοανατολικά, βρίσκεται ο κόλπος Ντβινά στον οποίο εκβάλλει ο ομώνυμος ποταμός και βρίσκεται και το λιμάνι του Αρχάγγελσκ. Στην ανατολική πλευρά του «γκόρλο», απέναντι από τη χερσόνησο Κόλα, βρίσκεται ο κόλπος Μέζεν στον οποίο εκβάλλει ο ομώνυμος ποταμός και ο ποταμός Κουλόι. Η Λευκή Θάλασσα περιέχει ένα μεγάλο αριθμό νησιών, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι μικρά. Η κύρια ομάδα νησιών είναι τα νησιά Σολοβέτσκι, που βρίσκονται σχεδόν στη μέση της θάλασσας, κοντά στην είσοδο του κόλπου Ονέγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λευκη Κατηγορία:Αρκτικός Ωκεανός Κατηγορία:Θάλασσες της Ρωσίας
Γουλιέλμος Α΄ του Χέλρε και του Γύλιχ
μικρογραφία|240x240εσ|Ο θυρεός του Γουλιέλμου Α΄ δούκα του Χέλρε και Γ΄ του Γύλιχ, με γύρω το διακριτικό του Τάγματος της Περικνημίδος.
Παιδική ηλικία και διαδοχή
αριστερά|μικρογραφία|194x194εσ|Το δουκάτο του Χέλρε με το Χέλρελαντ, περί το 1477.
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και της Μαρίας του Χέλρε, ετεροθαλούς αδελφής των Ρέγκιναλντ Γ΄ και Εδουάρδου, δουκών του Χέλρε. Οι δύο αδελφοί διαφώνησαν για το ποιος θα πάρει το δουκάτο, με τον Eδουάρδο να παίρνει τον έλεγχο το 1361, φυλακίζοντας τον αδελφό του. Το 1366 ο Εδουάρδος παραβίασε μία ειρήνη, που έγινε με τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας και τον Βεγκέσλαο Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου (ο οποίος ήταν δούκας της Βραβάντης από το γάμο της Ιωάννα δούκισσα της Βραβάντης), καθώς δεν προστάτευσε τους εμπόρους στης Βραβάντης στη γη μεταξύ του Ρήνου και του Μεύση, οι οποίοι απειλούντο από ενόπλους άνδρες που συμμετείχαν στους Αγγλο-Γαλλικούς πολέμους. Ο στρατός του Βεγκέσλαου Α΄ εισέβαλε και ενεπλάκη στη μάχη του Μπέσβαϊλερ τον Αύγουστο του 1371. Ο Εδουάρδος, ο οποίος επρόκειτο να νυμφευτεί την Αικατερίνη της Βαυαρίας, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας, προσχώρησε στη μάχη και αιχμαλώτισε τον Βεγκέσλαο Α΄, αλλά τραυματίστηκε από ένα βέλος και απεβίωσε. Ο Ρέγκιναλντ Γ΄ απελευθερώθηκε αμέσως, αλλά απεβίωσε από κακή υγεία σε τρεις μήνες· κανένας τους δεν άφησε απογόνους. Αυτό οδήγησε σε εσωτερική διαφωνία για τη διαδοχή. Ο Eδουάρδος και ο Ρέγκιναλντ Γ΄ ήταν τα μόνα παιδιά του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της Eλεονώρας του Γούντστοκ, κόρης του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας, και οι μόνοι άρρενες κληρονόμοι του Ρέγκιναλντ Γ΄. Ο πρώτος γάμος του Ρέγκιναλντ Β΄ ήταν με τη Σοφία Μπέρτχουτ κυρία του Μέχελεν και έφερε τέσσερις κόρες. Δύο κόρες, η Ματθίλδη και η Mαρία, διεκδίκησαν τον τίτλο. Η διεκδίκηση της Mατθίλδης βασίστηκε στη θέση της ως της μεγαλύτερης κόρης. Η Μαρία στήριξε τον ισχυρισμό της στον Γουλιέλμο Α΄, ο οποίος ήταν επτά ετών εκείνη τη στιγμή, και ο μόνος άρρην εκπρόσωπος του Οίκου του Χέλρε. Ο Mατθίλδη παντρεύτηκε γρήγορα τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά, και αυτή η διένεξη κατέληξε στον πόλεμο της διαδοχής του Χέλρε. Ο πατέρας του Γουλιέλμου Α΄, ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ, είχε το δικαίωμα να διοικεί το δουκάτο από τον Κάρολο Δ της Γερμανίας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου του. Τότε διοργανώθηκε ένας γάμος μεταξύ του νεαρού Γουλιέλμου Α΄ και της Αικατερίνης της Βαυαρίας, η οποία είχε μνηστευθεί τον θείο του Έδουάρδο. Ωστόσο, ως μέρος της συμφιλίωσης μεταξύ των Οίκων του Μπλουά και του Γύλιχ, ένα τμήμα του Χέλρε παρέμεινε υπό τον έλεγχο της Ματθίλδης και η άνω περιοχή ήταν υπό τον έλεγχο του Γύλιχ. δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ| Χάρτης της [[Κάτω Ρήνος-Βεστφαλίας|περιοχής της Κάτω Ρηνανίας – Βεστφαλίας γύρω στο 1560. Το δουκάτο του Γύλιχ επισημαίνεται με κόκκινο χρώμα.]]
Αιχμαλωσία στην Πομερανία
δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ|Χάρτης του Τευτονικού κράτους το 1410.
Προσωπική ακολουθία
δεξιά|μικρογραφία|273x273εσ|Παράδειγμα συμποσίου που δόθηκε στο Παρίσι το 1378. αριστερά|μικρογραφία|172x172εσ|Πορτρέτο ενός κήρυκα του Χέλρε, έργο του Κλάες Χέυνενζοον.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1379 την Αικατερίνη των Βίττελσμπαχ (1361 - 11 Νοεμβρίου 1400), κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας, η οποία είχε μνηστευθεί με τον θείο του Εδουάρδο δούκα του Χέλρε. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος και η Αικατερίνη απεβίωσε στο Χάτεμ στις 11 Νοεμβρίου 1400. Μετά το τέλος του το 1402, ο Γουλιέλμος Α΄ τάφηκε δίπλα στη σύζυγό του στο μοναστήρι Mόνικουιτσεν κοντά στο Άρνεμ.
Ο Γουλιέλμος είχε μη νόμιμα παιδιά, όπως:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκες του Γύλιχ Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
1330 Σπυριδωνία
Η Σπυριδωνία (Spiridonia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,879. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρώσο αστρονόμο Βλαντιμίρ Αλμπίτσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας και του έδωσε το όνομα ενός αδελφού της συζύγου του, του Σπυρίδωνος Ίλιτς Ζασλάφσκι, πολεμιστή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σπυριδωνίας εκτιμάται σε 55,08 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0498. Η Σπυριδωνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 40 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σπυριδωνια
Μικρή Μαντίνεια Μεσσηνίας
Τοποθεσία
Η Μικρά Μαντίνεια βρίσκεται σε υψόμετρο 110 μέτρων και απέχει 11 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Αποτελεί ένα από τους πρώτους οικισμούς της Μεσσηνιακής Μάνης (Απόσκιερη ή Έξω Μάνη). Βρίσκεται 11 χλμ. νοτιοανατολικά της Καλαμάτας και περιλαμβάνει τον ομώνυμο παραθαλάσσιο οικισμό και τον ημιορεινό οικισμό Παλιό Χωριό.
Ιστορία
Το χωριό μάλλον δημιουργήθηκε λίγο μετά το μέσον του 17ου αιώνα στη μεσόγεια θέση που σήμερα αποκαλείται Παλιό Χωριό. Για πρώτη φορά αναφέρεται το 1700 ως "Χώρα Μικρή" σε αντιδιαστολή με την παλαιότερη Μεγάλη Μαντίνεια. Το 1700 είχε 35 οικογένειες (166 κατ.) και το 1704 είχε 31 οικογένειες που δήλωσαν παραγωγή 3.204 οκάδες ελαιόλαδου (4.178 κιλά). Το 1835 εντάχθηκε στο Δήμο Αβίας. Κεντρικός ναός ήταν ο Άγιος Σπυρίδωνας, κτίσμα του 18ου αιώνα.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα ένα μικρό μέρος του πληθυσμού άρχισε να μετακινείται προς τις κοντινές παραθαλάσσιες περιοχές Μουρτί, Πανίτσα και Μύλοι, χωρίς να συγκροτηθεί κάποιος νέος οικισμός. Είχε 157 κ. το 1851, 183 κ. το 1879 και 173 κ. το 1907. Το 1914 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα και το 1928 είχε 177 κατοίκους. Το 1944 ένας δυνατός σεισμός ερείπωσε τα περισσότερα σπίτια του χωριού. Τότε σχεδόν όλοι οι κάτοικοι μετοίκησαν στις παράκτιες περιοχές, όπου ήδη κατοικούσαν ορισμένοι. Έτσι ο νέος παραθαλάσσιος οικισμός ονομάστηκε Μικρή Μαντίνεια και ο αρχικός Παλιό Χωριό. ΚεντρικόςΙερος ναός του νέου χωριού είναι ο Προφήτης Ηλίας. Μετά το 1970, εγκαταστάθηκαν πολλοί νέοι κάτοικοι που έκτισαν παραθεριστικές ή μόνιμες κατοικίες. Έτσι αναπτύχθηκαν και νέες συνοικίες, όπως η Περιβόλα.
μικρογραφία|Ο μανιάτικος Πύργος του Παναγιώταρου (Καπετανάκη) στη Μικρή Μαντίνεια. Το 1988 εντάχθηκε στο Δήμο Καλαμάτας, ενώ η Μεγάλη Μαντίνεια εντάχθηκε στο Δήμο Αβίας αν και ανέκαθεν οι δύο Μαντίνειες αποτελούσαν μια ενιαία οντότητα από πλευράς γεωγραφικής, πληθυσμιακής, οικονομικής κλπ. και εξακολουθούν να έχουν κοινό Ελαιουργικό Συνεταιρισμό.
Παραλία Μικρής Μαντίνειας
Είναι τουριστικό θέρετρο με την Παραλία Μικρής Μαντίνειας, στο Μεσσηνιακό Κόλπο, να απέχει 10 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και με θέα στον Ταΰγετο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραλίες της Μεσσηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Βοροτάν
Ο Βοροτάν ή Μπαζαρτσάυ (αρμεν. Որոտան, αζερ. Bazarçay ή Bərguşad) είναι ποταμός της Υπερκαυκασίας, αριστερός παραπόταμος του Αράξη και δεύτερος σε μήκος (178 χιλιόμετρα) ποταμός της Αρμενίας.
Γεωγραφία
Ο Βοροτάν πηγάζει στο βόρειο μέρος της νότιας αρμενικής Περιφέρειας Σιουνίκ, ρέει επί 119 χιλιόμετρα σε αρμενικό έδαφος, με κατεύθυνση γενικώς προς τα νοτιοανατολικά, και μετά επί άλλα 59 χιλιόμετρα μέσα στο Ναγκόρνο - Καραμπάχ, προτού χυθεί στον Αράξη στα σύνορα με το Ιράν. Η λεκάνη απορροής του Βοροτάν έχει έκταση 5.650 τ.χλμ., ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 21,5 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Από την πηγή του σε υψόμετρο 3.045 μέτρα μέχρι τη συμβολή του με τον Αράξη τα νερά του κατεβαίνουν 1.223 μέτρα.
Ο ποταμός διαρρέει κυρίως ορεινά εδάφη και σε μερικές τοποθεσίες έχει διανοίξει βαθιά φαράγγια. Οι πόλεις Σισιάν (Αρμενία) και Κουμπατλί (στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ) είναι κτισμένες στις όχθες του, μάλιστα η δεύτερη είναι γνωστή στα αρμενικά και ως «Βοροτάν». Κατά τη Σοβιετική εποχή, τρεις ταμιευτήρες με υδροηλεκτρικούς σταθμούς κατασκευάσθηκαν κατά μήκος του ρου του Βοροτάν.
Σε μία προσπάθεια να αυξηθεί ο όγκος νερού της Λίμνης Σεβάν, μία σήραγγα μήκους 21,6 χιλιομέτρων διανοίχθηκε για να μεταγγίσει νερό από τον Βοροτάν στη λίμνη. Η κατασκευή της άρχισε τη δεκαετία του 1980, αλλά σταμάτησε όταν είχαν διανοιχθεί τα 18 χιλιόμετρα, εξαιτίας της πολεμικής συγκρούσεως μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για τη διεκδίκηση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το αρμενικό κράτος ολοκλήρωσε τελικώς τη διάνοιξή της το 2003.
Παραπομπές
Βοροταν
Μουατζίρης
Ο Μουατζίρης είναι πρόσφυγας, κυρίως μουσουλμάνος από τα Βαλκάνια. Προέρχεται από την τουρκική λέξη muhacır.Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν αυτή διαμελιζόταν. Αρκετοί Μουατζίρηδες υπήρχαν επίσης στην Θράκη. Συχνά έκαναν και επιδρομές στα γύρω μέρη.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνία της Τουρκίας Κατηγορία:Πρόσφυγες Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Οθωμανική κοινωνία
Σούλα Καρδίτσας
Η Σούλα είναι συνοικισμός της Οξυάς στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος είναι κτισμένος στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Καραβάς των Βόρειων Αγράφων σε υψόμετρο 820 μέτρα. Απέχει περίπου 45 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα και 19 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Οξυάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει την κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 39 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Κάρανος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κάρανος ήταν ο μυθικός γενάρχης του βασιλικού οίκου της Μακεδονίας. Ο Κάρανος αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Θεόπομπο. Οι παραδόσεις όμως οι σχετικές με τη γενεαλογία του είναι ποικίλες και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους.
thumb|right|325px|Η πορεία των Αργεαδών από το Άργος προς τη Μακεδονία. Τότε ο Κάρανος και όσοι τον ακολούθησαν μετακινήθηκαν προς βορρά σε αναζήτηση της κατάλληλης γης. Τελικά έφθασε σε μία εύφορη κοιλάδα, όπου βρήκε τις γίδες, όπως στην περιγραφή, οπότε σκέφθηκε ότι η προφητεία είχε εκπληρωθεί. Εκεί λοιπόν έχτισε μια πόλη που την ονόμασε «Αιγαί» (από την ελληνική λέξη αίγα = γίδα), δίπλα στη σημερινή κωμόπολη Βεργίνα.
Από τα μέσα, λοιπόν, του 4ου αι. π.Χ. ως πρώτος βασιλιάς της Μακεδονίας φέρεται ο Κάρανος, όνομα που είχε ένας από τους γιους του Φιλίππου Β´ και ένας από τους ιππάρχους του Αλεξάνδρου. Αυτός ο ιδρυτής-πρόγονος, γιος του Ποιάνθη ή Ποία, άλλοτε γιος ή αδελφός του Αργείου βασιλιά Φείδωνα, γιου του Αριστοδαμίδα, είχε έλθει απευθείας από το Άργος για να φτιάξει μια καινούρια πατρίδα.
Άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ο Κάρανος ήλθε στην Ημαθία με μεγάλη συνοδεία Ελλήνων, σύμφωνα με τον χρησμό που τον διέταξε να ψάξει να βρει τόπο εγκατάστασης στη Μακεδονία. Ακολουθώντας ένα κοπάδι αίγες που έτρεχαν να προφυλαχθούν από τη βροχή –έβρεχε καταρρακτωδώς και υπήρχε πυκνή ομίχλη– κατέλαβε την πόλη της Έδεσσας χωρίς οι κάτοικοι να τον αντιληφθούν. Και όταν του υπενθύμισαν τον χρησμό που τον είχε διατάξει «να ψάξει ένα βασίλειο όπου θα τον οδηγήσουν οι αίγες», την έκανε πρωτεύουσα του βασιλείου του. Και με πολλή προσοχή διατήρησε από κει και πέρα τη συνήθεια να βάζει τις ίδιες θηλυκές αίγες μπροστά από το λάβαρό του, όποτε παρήλαυνε ο στρατός του, ώστε να είναι οι αρχηγοί των επιχειρήσεών του, ακριβώς όπως είχαν γίνει και πρωτεργάτες της ίδρυσης του βασιλείου του. Σε ανάμνηση του ρόλου των αιγών μετονόμασε την πόλη της Έδεσσας «Αιγές» και τους κατοίκους Αιγεάδες. Έπειτα εκδίωξε τον Μίδα, που κρατούσε ένα κομμάτι της Μακεδονίας, και άλλους βασιλείς και τους αντικατέστησε. Ήταν ο πρώτος που ένωσε τις φυλές διαφόρων λαών και έκανε τη Μακεδονία αυτό που λέμε ένα σώμα. Και το βασίλειό του μεγάλωσε, επειδή είχε βάλει γερά θεμέλια ανάπτυξης. Μετά από αυτόν βασίλεψε ο Περδίκκας.
Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς ο Κάρανος ήταν πραγματικό πρόσωπο και έζησε ή βασίλευσε από το 808 π.Χ. ως το 778 π.Χ.. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κοίνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Ελίζα Μαρέλλι
μικρογραφία Η Ελίζα Μαρέλλι (1940-2016) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού.
Βίος
Η Ελίζα Μαρέλλι γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940. Φοίτησε στο Ελληνικό Ωδείο. Η συμμετοχή της σε εκδήλωση του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός στην ηλικία των δώδεκα ετών της έδωσε τη δυνατότητα να τη γνωρίσει η Δανάη Στρατηγοπούλου και να αρχίσει να της παραδίδει μαθήματα φωνητικής και πιάνου. Σε νεαρή ακόμα ηλικία, το 1954, έκανε τον πρώτο της δίσκο που περιέχει δύο τραγούδια σε στίχους Νίκου Φατσέα και μουσική Ζοζέφ Κορίνθιου: «Τίποτα άσχημο δεν έχεις» και «Μη φοβάσαι, μη φοβάσαι».
"Ο Χρήστος Χαιρόπουλος την είχε αποκαλέσει "θεία φωνή" και "όαση στο ελληνικό τραγούδι".Η Μαρέλλι εμφανίζεται στα τέλη του '50, σε μια εποχή που τα μουσικά πράγματα του τόπου μας αλλάζουν. Το ελαφρό τραγούδι αρχίζει να αποσύρεται. Επιβάλλει την παρουσία της με τον πρώτο δίσκο: Μη φοβάσαι τίποτα άσχημο δεν έχεις να πεις, σε στίχους Ν. Φατσέα, μουσική Ζ. Κορινθίου. Συνεχίζοντας, η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη. "Το καινούργιο σου φουστάνι", "Ο ψαράς και η ψαροπούλα", "Στην υγεία της", "Έρωτα συ μοιραίε μου". Η φωνή της κυριαρχεί στα ραδιόφωνα. Ο τύπος μιλάει για την φωνή χωρίς πρόσωπο. Η Ελίζα υπηρετεί με ιδεαλισμό το ποιοτικό τραγούδι, φέρνει μια επανάσταση με τη στάση της και τη φωνή της. Οι εταιρίες της εμπιστεύονται παλιά τραγούδια, τραγουδισμένα από τους μεγαλύτερους ερμηνευτές της εποχής, Βέμπο, Δανάη, Μενδρή, Γούναρη, Μαρούδα και άλλους. "Θα ξανάρθεις", "Ρεζέντα", "θα σε πάρω να φύγουμε","Μην μ' αφήνεις μοναχό μου", "Τα μάτια", "Δυο πράσινα μάτια" τραγούδι που το 1962 πήρε βραβείο ανάμεσα σε 13 παγκόσμιες επιτυχίες και ξαναζωντάνεψε με τη φωνή της. Τη γνώρισα παιδάκι, ασφαλώς δεν ξέρετε ότι εγώ διάλεξα τα υπέροχα τραγούδια της. Με πίστευε, με άκουγε, με αγαπούσε και πήρε τα νάματα από μένα. Είμαι υπερήφανη γιατί υπήρξε μαθήτριά μου και ευγνώμων γιατί η Ελίζα έγινε ο κρίκος που ένωσε τη δική μας εποχή με τη δική της, δημιουργώντας τη νέα χρυσή εποχή του ελαφρού τραγουδιού στη δεκαετία του '60. Πέρασε έτσι στο Πάνθεον της δικής μας εποχής, σαν φωνή. Συνεχίζει να μας προσφέρει το όνομα και τη φωνή της καθώς και πολιτιστικό και φιλανθρωπικό έργο. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Ελίζα Μαρέλλι είναι η έκφραση της μελωδίας, είναι ταγός και αν ζούσε στο εξωτερικό θα είχε τον τίτλο της DAME".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγουδιστές ελαφρού τραγουδιού
1331 Σολβέιγκ
Ο Σολβέιγκ (Solvejg) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,14. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το όνομα ενός προσώπου του δράματος Πέερ Γκυντ του Ερρίκου `Ιψεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σολβέιγκ εκτιμάται σε 32,08 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι B (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό του είναι 0,1509. Ο Σολβέιγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 10 και πλέον ώρες περίπου.
Αουγκουστίνους Τερβέστεν
Ο Αουγκουστίνους Τερβέστεν (Augustinus Terwesten ή Augustinus Terwesten the Elder (4 Μαΐου 1649, Χάγη - 21 Ιανουαρίου 1711, Βερολίνο) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, σχεδιαστής, χαράκτης και διδάσκαλος τέχνης. Ειδικεύτηκε σε πορτρέτα, αρχιτεκτονικά και ιστορικά θέματα. Ήταν γνωστός στην εποχή του για τους διακοσμητικούς του πίνακες σε πολυτελείς κατοικίες, πολλοί από τους οποίους έχουν δυστυχώς  χαθεί. Άφησε πάρα πολλά προπαρασκευαστικά σχέδια. Ήταν συνιδρυτής της Ακαδημίας Σχεδίου της Χάγης. Εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο Βερολίνο όπου ήταν Αυλικός ζωγράφος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και ενός από τους συνιδρυτές της Πρωσικής Ακαδημίας Τεχνών.
Τα πρώτα χρόνια στη Χάγη
Ο Τερβέστεν γεννήθηκε στη Χάγη από γονείς γερμανικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Χανς Γιάκομπ Τερβέστεν ή Zurwesten, ήταν από το Άουγκσμπουργκ, ενώ η μητέρα του Καταρίνα προερχόταν από το Βερολίνο. Είχαν παντρευτεί στη Χάγη το 1648, όπου ο Χανς Γιάκομπ εργάστηκε ως χρυσοχόος. Από τον γάμο γεννήθηκαν δέκα παιδιά, από τα οποία επέζησαν τρεις γιοι και δύο κόρες. Ο Αουγκουστίνους ήταν ο μεγαλύτερος γιος. Ο Εζάιας, ο μεσαίος γιος της οικογένειας, εργάστηκε επίσης προσωρινά στο εργαστήριο του πατέρα του και εγκαταστάθηκε αργότερα στη Ρώμη ως ζωγράφος λουλουδιών και φρούτων. Ο νεότερος αδελφός Ματτέους ακολούθησε αργότερα τα βήματα του Αουγκουστίνους και συχνά συνεργάστηκε μαζί του σε παραγγελίες. μικρογραφία|290x290εσ| Νεαρή γυναίκα με γιρλάντα λουλουδιών Στο εργαστήριο του πατέρα του ο Αουγκουστίνους έμαθε την τέχνη της χαρακτικής, της χρυσοχοΐας και της μοντελοποίησης κεριών. Ακολούθησαν δύο χρόνια μαθητείας με τον ζωγράφο ιστορικών θεμάτων Νικολάες Βίλλινγκ (Nicolaes Willingh), ο οποίος έγινε Αυλικός ζωγράφος του Μεγάλου Εκλέκτορα στο Βερολίνο το 1667. Στη συνέχεια πήρε μαθήματα από τον Βίλλεμ Ντοαουντάινς για δύο χρόνια πριν ξεκινήσει σε ένα Grand Tour μέσω Γερμανίας στην Ιταλία το 1672, όπου πέρασε τρία χρόνια.
Μεγάλη περιήγηση στη Ρώμη και οι Bentvueghels
Στη Ρώμη έγινε μέλος του κύκλου ζωγράφων γνωστών ως Bentvueghels, όπου έλαβε το ψευδώνυμο "Patrysvogel", (πέρδικα), σύμφωνα με την ιστορία του Πέρδικος (Perdix) του Οβίδιου. Επέστρεψε στη Χάγη μέσω Γαλλίας και Αγγλίας, και έλειψε για συνολικά έξι χρόνια. Το 1678 δημιούργησε εργαστήριο στη Χάγη με εξειδίκευση στις διακοσμήσεις τοίχων και οροφών. 1682–1683 βοήθησε στη δημιουργία της Ακαδημίας Ζωγραφικής στη Χάγη που ιδρύθηκε από την " Confrerie Pictura ".
Καθηγητής στη Γερμανία
Το 1692 έγινε Αυλικός ζωγράφος του γιου του πρώην βασιλικού προστάτη του, του Φρειδερίκου Α της Πρωσίας, στο Βερολίνο, και του μίλησε να χρηματοδοτήσει την Akademie der Künste (Ακαδημία Τεχνών). Αφού επέβλεψε το κτίριο αυτής της Ακαδημίας, που ολοκληρώθηκε το 1697, έγινε καθηγητής εκεί και έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του το 1711. Δίδαξε και τους δύο αδελφούς του Ελίας Τερβέστεν και Ματτέους Τερβέστεν, αλλά και τους ζωγράφους Φρανς Μπεελντεμάκερ (Frans Beeldemaker), Νικολάους Μπρούνο Μπελάου (Nikolaus Bruno Belau), Άντριες Μπερτούν (Andries Bertoen), Γιάκομπους Μπίσχοπ (Jacobus Bisschop), Νικολάες Χόοφ τ (Nicolaes Hooft) και Κορνέλις Μιχιάρους (Cornelis Michiarus).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί χαράκτες Κατηγορία:Ολλανδοί σχεδιαστές
Κοπακαμπάνα (Βολιβία)
Υπάρχει η πεποίθηση ότι το όνομα προέρχεται από την γλώσσα Αϊμάρα (Aymara) και συγκεκριμένα kota kahuana που σημαίνει "θέα στη λίμνη." Παρ' όλα αυτά, ο κοινωνιολόγος Μάριο Μοντάνιο Αραγόν (Mario Montaño Aragón), βρήκε στα «αρχεία της Ινδίας» στην Σεβίλλη στην Ισπανία μια εντελώς διαφορετική ιστορία: «Kotakawana» είναι ο ερμαφρόδιτος θεός της γονιμότητας στην αρχαία μυθολογία των Άνδεων, το ισοδύναμο με την κλασική ελληνική θεά Αφροδίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βολιβίας
Copacabana (Bolivia)
Γκάρολντ Ρεγκιστάν
Βιογραφία
Γιος του συγγραφέα Γκαμπριέλ Αρκάντιεβιτς Ελ-Ρεγκιστάν, συν-συγγραφέα των στίχων του ύμνου της ΕΣΣΔ.
Στιχουργός περισσότερων από 400 τραγουδιών. Στρατιώτης πρώτης γραμμής.
Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Το Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο στην Τρίπολη της Αρκαδίας στην Πελοπόννησο, χωρητικότητας 7.416 θέσεων και αποτελεί την έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αστέρα Τρίπολης.
Γκάρολντ Ρεγκιστάν
Βιογραφία
Πέθανε το 1999. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι.
Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Ιστορία
Το γήπεδο χτίστηκε το 1979, αλλά μέχρι το 2005 που η ομάδα του Αστέρα Τρίπολης αγωνιζόταν στη Γ΄ Εθνική και παλαιότερα στην Δ΄ Εθνική και στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας, ήταν ένα μικρό στάδιο με μικρή χωρητικότητα καθώς διέθετε μια εξέδρα περίπου 100 θέσεων. Μετά την άνοδο της ομάδας στη Β΄ Εθνική, το στάδιο ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε η χωρητικότητα του, μεταξύ άλλων κατασκευάστηκε η ανατολική κερκίδα, η οποία στεγάζει επίσης τα γραφεία της ΠΑΕ, γυμναστήριο, αποδυτήρια, εντευκτήριο κ.α. Το 2007 με την άνοδο του Αστέρα στην Α΄ Εθνική (Super League) κατασκευάστηκε η δυτική κερκίδα, όπου στεγάζονται τα δημοσιογραφικά θεωρεία και οι θέσεις VIP, ενώ προστέθηκε επίσης και μία μικρή κερκίδα στη νότια πλευρά για χρήση κυρίως από τους φιλάθλους της εκάστοτε φιλοξενούμενης ομάδας. Το 2008 κατασκευάστηκε η βόρεια κερκίδα. Το 2010 ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε η νότια κερκίδα. Το 2015 με αφορμή την συμμετοχή της ομάδας του Αστέρα Τρίπολης στους ομίλους του Europa League (2015-16), για δεύτερη φορά στην ιστορία του και δεύτερη συνεχόμενη παράλληλα αλλά και τέταρτη σερί χρονιά παρουσίας της ομάδας γενικότερα στον θεσμό (τις δύο πρώτες μόνο στα προκριματικά), στο γήπεδο πραγματοποιήθηκαν διάφορες σημαντικές ανακαινιστικές παρεμβάσεις, κυρίως στους εσωτερικούς του χώρους, όπως στα αποδυτήρια και στην αίθουσα τύπου κ.α.
Γκάρολντ Ρεγκιστάν
Βραβεία
Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Ιστορία
Στις 27 Νοεμβρίου του 2011 στον αγώνα μεταξύ του Αστέρα με τον Ολυμπιακό Πειραιώς για την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος (2011-12) πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ άφιξης θεατών του γηπέδου με 6.150 εισιτήρια.
Στις 22 Νοεμβρίου του 2012 η επίσημη ονομασία του γηπέδου άλλαξε αφού μετονομάστηκε από Δημοτικό Στάδιο Τρίπολης σε Γήπεδο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προς τιμήν του Έλληνα εθνικού ήρωα και αγωνιστή της Επανάστασης του ’21, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αρκαδία Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας Κατηγορία:Αστέρας Τρίπολης
Ρυζόνερο
thumb|250px|right|Ρυζόνερο. Ρυζόνερο (Αγγλικά: Rice water) είναι ένα διάλυμα με άμυλο που λαμβάνεται με τη στράγγιση του βρασμένου ρυζιού ή βράζοντας το ρύζι έως ότου να διαλυθεί εντελώς μέσα στο νερό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας ελαφρύς αραιός χυλός για ασθενείς. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη θεραπεία της διάρροιας, όπως αυτής που προκύπτει κατά τη χολέρα ή τη γαστρεντερίτιδα.
Kanjivellam είναι η λέξη στα Μαλαγιαλάμ, για το νερό (vellam) που στραγγίζεται από το βρασμένο ρύζι (kanji).
Αναφορές
Κατηγορία:Ποτά Κατηγορία:Ρύζι
Τζανταρμάς
Ο Τζανταρμάς ήταν ο Χωροφύλακας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η λέξη είναι τούρκικη προερχόμενη από τη γαλλική λέξη gendarme. Η ξενόφερτη αυτή λέξη χρησιμοποιείται συχνά στη Νεοελληνική Γλώσσα, ως γλωσσικό δάνειο. Αυτή η λέξη χρησιμοποιήθηκε επίσης στα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και στις τουρκοκρατούμενες περιοχές της Μικράς Ασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική κοινωνία Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
1332 Μαρκονία
Η Μαρκονία (Marconia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,339. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Ιταλό αστρονόμο Λουίτζι Βόλτα, που παρατηρούσε από το Τορίνο (Πίνο Τορινέζε), και πήρε το όνομά της προς τιμή του Μαρκόνι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαρκονία εκτιμάται σε 44,10 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ld (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0756. Δεν είναι γνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μαρκονία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρκονια