cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίλος Φόρμαν
Καριέρα
Οι πρώτες ταινίες του Φόρμαν είναι ακόμη εξαιρετικά δημοφιλείς στους Τσέχους. Πολλές από τις καταστάσεις και τις φράσεις τους βρίσκονται σε κοινή χρήση: για παράδειγμα, η τσέχικη λέξη zhasnout (σβήνω τα φώτα) από την ταινία Φωτιά... πυροσβέστες, σχετιζόμενη με μικροκλοπή στην ταινία, χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την ευρεία πώληση ακινήτων που πραγματοποιήθηκε στη χώρα τη δεκαετία του 1990.
Το 1997 απέσπασε το βραβείο της Κρυστάλλινης Σφαίρας στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Τσεχίας Karlovy Vary International Film Festival για την εξαίρετη καλλιτεχνική του συνεισφορά στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Ο Φόρμαν συμπρωταγωνίστησε με τον Έντουαρντ Νόρτον στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού Πιστά Ερωτευμένοι (Keeping the Faith) (2000) στο ρόλο του σοφού φίλου του προβληματισμένου ιερέα του Νόρτον.
Το 2006, έλαβε το βραβείο Hanno R. Ellenbogen Citizenship Award από την Κοινωνία της Πράγας για τη Διεθνή Συνεργασία.
Loves of a Blonde (1965)
Η ταινία Loves of a Blonde είναι μια από τις γνωστότερες ταινίες του τσεχοσλοβακικού Νέου Κύματος και κέρδισε βραβεία στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και του Locarno. Ήταν επίσης υποψήφια για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1967.
The Firemen's Ball (1967)
Μια Ιταλο-Τσεχοσλοβακική συμπαραγωγή του 1967, αυτή ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία του Φόρμαν. Είναι μια από τις γνωστότερες ταινίες του τσεχοσλοβακικού Νέου Κύματος. Αποτελεί την αναπαράσταση μιας κοινωνικής εκδήλωσης σε μια επαρχιακή πόλη που οδηγείται σε τραγική κατάληξη. Την ταινία παρακολούθησαν μαθητές και οι τότε αρχές της Τσεχοσλοβακίας, οι οποίες την θεώρησαν ως μια δριμεία σάτιρα του ανατολικο-ευρωπαϊκού κομμουνισμού, κάτι που οδήγησε στην πολύχρονη απαγόρευση της ταινίας στην ιδιαίτερη πατρίδα του Φόρμαν. Ο τσέχικος όρος zhasnout (να σβήσω τα φώτα) χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την μεγάλης κλίμακας απογείωση των περιουσιακών στοιχείων που συνέβησε στην χώρα κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990.
Η ταινία ήταν υποψήφια για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Taking Off (1971)
Η πρώτη ταινία που ο Φόρμαν δημιούργησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Taking Off, κέρδισε το Grand Prix στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1971. Πρωταγωνίστησαν η Lynn Carlin και ο Buck Henry, και συμμετείχε η Linnea Heacock ως Jeannie. Η ταινία αμαυρώθηκε από τους κριτικούς και άφησε τον Φόρμαν άνεργο να ψάχνει για δουλειά. Ο Φόρμαν αργότερα ανέφερε ότι έκανε μια τόσο φτωχή ζωή ώστε κατέληξε να νοικιάζει ένα στούντιο έναντι $500.
Στην Φωλιά του Κούκου (1975)
Παρά την αποτυχία της ταινίας Taking Off, οι παραγωγοί Μάικλ Ντάγκλας και Σολ Ζάεντς προσέλαβαν τον ίδιο να σκηνοθετήσει την ταινία Στη Φωλιά του Κούκου. Ο Φόρμαν αργότερα ανέφερε ότι τον προσέλαβαν επειδή κυμάνθηκε στα χαμηλότερα οικονομικά επίπεδα για αυτούς. Με πρωταγωνιστές τον Τζακ Νίκολσον και την Λουίζ Φλέτσερ, αυτή η διασκευή ήταν εμπορική και κριτική επιτυχία. Η ταινία κέρδισε βραβεία Όσκαρ στις πέντε σημαντικότερες κατηγορίες : Καλύτερη Σκηνοθεσία, Α' Ανδρικός Ρόλος, Α' Γυναικείος Ρόλος, Καλύτερη Φωτογραφία και Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο. Αποτέλεσε την μια από τις συνολικά τρεις ταινίες που το κατάφεραν αυτό (μαζί με το It Happened One Night και το Η Σιωπή των Αμνών) και καθιέρωσε την δημοφιλία του Φόρμαν.
Hair (1979)
Η επιτυχία της ταινίας Στη Φωλιά του Κούκου επέτρεψε στον Φόρμαν να σκηνοθετήσει την μακρόχρονα σχεδιασμένη ταινία του Hair το 1979, έναροκ μιούζικαλ που βασίστηκε στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ από τους James Rado, Gerome Ragni και Galt MacDermot. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν ο Treat Williams, ο John Savage και ο Beverly D'Angelo. Παρόλο που έλαβε θετικές κριτικές, δεν έκανε υψηλά κέρδη.
Amadeus (1984)
Το επόμενο μεγάλο έργο του Φόρμαν ήταν η διασκευή του έργου του Peter Shaffer Amadeus. Περιέγραφε την ιστορία του Αμαντέους Μότσαρτ και του Αντόνιο Σαλιέρι, στη ταινία πρωταγωνίστησαν ο Tom Hulce, η Elizabeth Berridge και ο F. Murray Abraham. Η ταινία επαινέθηκε παγκοσμίως και κέρδισε οχτώ Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων των Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Α' Ανδρικού Ρόλου (για τον Abraham).
Valmont (1989)
Η διασκευή του μυθιστορήματος του ντε Λακλός Les Liaisons dangereuses από τον Φόρμαν έκανε πρεμιέρα στις 17 Νοεμβρίου 1989. Άλλη μια κινηματογραφική διασκευή από τον Stephen Frears είχε κυκλοφορήσει το προηγούμενο έτος και επισκίασε την διασκευή του Φόρμαν. Στην ταινία πρωταγωνίστησε ο Κόλιν Φερθ, η Meg Tilly και η Annette Bening.
Υπόθεση Λάρι Φλιντ (1996)
Η βιογραφική ταινία του πορνοστάρ Λάρι Φλιντ έφερε στον Φόρμαν ακόμα μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν ο Γούντι Χάρελσον, η Κόρτνεϊ Λαβ και ο Έντουαρντ Νόρτον, αλλά παρόλο που επαινέθηκε από τους κριτικούς, απέφερε μόνο 20 εκατομμύρια δολάρια.
Goya's Ghosts (2006)
Η βιογραφία του Ισπανού ζωγράφου Francisco Goya (ισπανο-αμερικανική συμπαραγωγή) έκανε πρεμιέρα στις 8 Νοεμβρίου 2006. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν η Νάταλι Πόρτμαν, ο Χαβιέ Μπαρδέμ, ο Stellan Skarsgård και ο Randy Quaid. Απέφερε τεράστια κέρδη στα box office.
Μη ολοκληρωμένα έργα
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Φόρμαν και ο Josef Škvorecký ξεκίνησαν να προσαρμόζουν την ταινία του Škvorecký’s Eine kleine Jazzmusik για τον κινηματογράφο. Το σενάριο, με τον τίτλο Kapela to vyhrála (The Band Won It), περιγράφει την ιστορία ενός φοιτητικού γκρουπ της τζαζ κατά την ναζιστική κατοχή της Τσεχοσλοβακίας. Το σενάριο υποβλήθηκε στα Barrandov Film Studios, τα οποία ζήτησαν να γίνουν αλλαγές και έτσι οι δυο καλλιτέχνες άρχισαν να ξαναγράφουν το σενάριο. Λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της ταινίας, το όλο έργο απορρίφθηκε, πιθανόν εξαιτίας της παρέμβασης από άτομα της πολιτικής σκηνής, καθώς ο Škvorecký είχε μόλις κυκλοφορήσει το μυθιστόρημά του The Cowards, το οποίο κατακρίθηκε από πολιτικούς του κομμουνιστικού κόμματος. Η ιστορία Eine kleine Jazzmusik δραματοποιήθηκε σε τηλεοπτική ταινία την δεκαετία του 1990. Την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1968 ο Škvorecký και ο Φόρμαν συνεργάστηκαν ξανά και έγραψαν ένα σενάριο για την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου The Cowards. Το σενάριο αυτό μεταφράστηκε στα αγγλικά αλλά δεν δημιουργήθηκε ταινία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Φόρμαν έγραψε ένα σενάριο μαζί με τον Adam Davidson. Αυτό το σενάριο, με τον τίτλο Hell Camp, περιέγραφε την ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν Αμερικανό και μια Γιαπωνέζα στον κόσμο των παλαιστών σούμο. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από την TriStar Pictures και ακυρώθηκε τέσσερις μέρες πριν την έναρξη των γυρισμάτων εξαιτίας της μη αποδοχής της ταινίας από την Japan Sumo Association, ενώ ο Φόρμαν αρνήθηκε να κάνει τις αλλαγές στο σενάριο που του ζητήθηκαν.
Στις αρχές του 2000 ο Φόρμαν δημιούργησε μια ταινία με τίτλο Ember, που προσαρμόστηκε από τον Jean-Claude Carrière και βασίστηκε στο μυθιστόρημα του μυθιστοριογράφου Sándor Márai. Η ταινία αναφερόταν σε δυο άνδρες από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις που ζουν στην πρώην Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία, γίνονται φίλοι στον στρατό και συναντιώνται ξανά μετά από 41 χρόνια. Ο Φόρμαν επέλεξε τον Σον Κόνειρ και τον Klaus Maria Brandauer για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους καθώς και την Γουϊνόνα Ράιντερ. Αρκετούς μήνες πριν την έναρξη των γυρισμάτων, ο Σον Κόνερι και ο Ιταλός παραγωγός είχαν μια διαφωνία και ο Κόνερι αποχώρησε από την ταινία. Ο Φόρμαν ήταν πεπεισμένος ότι ο ρόλος ταίριαζε στον Σον Κόνερι ώστε δεν ήθελε να κάνει τα γυρίσματα χωρίς αυτόν και ακύρωσε το πρότζεκτ λίγες μέρες πριν την έναρξη των γυρισμάτων.
Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 το σενάριο για την ταινία Ghost of Munich γράφτηκε από τον Φόρμαν, τον Jean-Claude Carriere και τον Vaclav Havel (πρώην Τσέχος πρόεδρος και συγγραφέας, που είχε φοιτήσει στο ίδιο πανεπιστήμιο με τον Φόρμαν), και εμπνεύστηκε από το μυθιστόρημα του Γάλλου μυθιστοριογράφου Georges-Marc Benamou. Η ιστορία δίνει μια στενότερη ματιά στα γεγονότα που περιέβαλαν το Σύμφωνο του Μονάχου. Ο ρόλος του Γάλλου προέδρου αναμενόταν να παιχτεί από τον Γάλλο ηθοποιό Mathieu Amalric με τον μεγαλύτερο σε ηλικία πρόεδρο να ενσαρκώνεται από τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Ωστόσο η εταιρεία παραγωγής Pathé δεν κατάφερε να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα.
Κινηματογράφος Μίλος Φόρμαν στο Κασλάβ
Στην ιδιαίτερη πόλη του Φόρμαν υπάρχει ένας κινηματογράφος που φέρει το όνομά του - Kino Miloše Formana (Κινηματογράφος του Μίλος Φόρμαν). Δεν συνδέεται απευθείας με αυτόν αλλά έχει αφήσει το σημάδι του στην συγκεκριμένη περιοχή.
Ο κινηματογράφος αυτός περιλαμβάνει μικρότερης έκτασης κινηματογράφους ; 17 κινηματογράφους των 199 μονών θέσεων και 8 κινηματογράφους διπλών θέσεων για ζευγάρια. Οι κινηματογράφοι των διπλών θέσεων δεν είναι ακόμα γνωστοί σε τέτοιες μικρές περιοχές. Από το 2011 έως το 2013 ο κινηματογράφος Μίλος Φόρμαν ανακαινίστηκε σταδιακά. Πιο συγκεκριμένα, άλλαξαν τα καθίσματα και τα πατώματα ενώ εισήχθη σύγχρονο air-conditioning. Τοποθετήθηκε επίσης μια νέα δυνατότητα προβολής σε 3D. Η επένδυση αυτή κόστισε περίπου τρία εκατομμύρια τσέχικα νομίσματα (120.000 αμερικανικά δολάρια).
Προσωπική ζωή
Η πρώτη σύζυγος του Φόρμαν ήταν η Τσέχα σταρ του κινηματογράφου Jana Brejchová. Συναντήθηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Štěňata (1957). Πήραν διαζύγιο το 1962. Ο Φόρμαν απέκτησε δίδυμα αγόρια με την δεύτερη σύζυγό του, την Τσέχα ηθοποιό Věra Křesadlová. Πήραν διαζύγιο το 1969. Τα δίδυμα αγόρια, ο Petr και ο Matěj Forman (1964), ασχολούνται και οι δυο με το θέατρο.
Ο Φόρμαν παντρεύτηκε την Martina Zbořilová στις 28 Νοεμβρίου 1999. Και με αυτή την σύζυγο απέκτησε δίδυμα αγόρια, τον Jim και τον Andy (1999).
Ο Φόρμαν ήταν επίτιμος διδάκτορας κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το 1996, ο Φόρμαν ανακάλυψε έναν αστεροειδή, το 11333 Φόρμαν, που πήρε το όνομά του.
Το 2009 δημιουργήθηκε ένα ντοκιμαντέρ για την ζωή και το έργο του Φόρμαν σε σκηνοθεσία του Miloš Šmídmajer – Miloš Forman: Co te nezabije. Ο Φόρμαν έγραψε ποιήματα και το 1994, κυκλοφόρησε με την αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Turnaround.
Μετά από μια σύντομη ασθένεια, πέθανε στο νοσοκομείο Danbury κοντά στο σπίτι του, στο Κονέκτικατ, την Παρασκευή 13 Απριλίου 2018, σε ηλικία 86 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Τσέχοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γεώργιος ΙΑ΄ του Κάρτλι
Ο Γεώργιος ΙΑ΄, გიორგი XI, Γκιόργκι ΙΑ΄, (1651 – 21 Απριλίου 1709), γνωστός ως Γκουργκίν Χαν στο Ιράν, ήταν Γεωργιανός μονάρχης, που κυβέρνησε το βασίλειο τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) ως Σαφαβιδικός Πέρσης υπήκοος από το 1676 έως το 1688 και ξανά από το 1703 έως το 1709. Είναι περισσότερο γνωστός για τον αγώνα του εναντίον των Σαφαβιδών, που κυριάρχησαν στο αποδυναμωμένο βασίλειό του και αργότερα ως αρχιστράτηγος των Σαφαβιδών στο σημερινό Αφγανιστάν. Όντας Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανός, ασπάστηκε το σιιτικό Ισλάμ των Περσών πριν από τον διορισμό του ως κυβερνήτη της Κανταχάρ.
Βιογραφία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94_%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98_XI.jpg/220px-%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94_%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%98_XI.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Ο Γεώργιος ΙΑ΄. Ήταν γιος τού Βάχτανγκ Ε΄, τον οποίο διαδέχθηκε ως ηγεμόνας τού Κάρτλι το 1676. Όπως και με πολλούς άλλους γεωργιανούς ηγεμόνες, έπρεπε να αποδεχθεί ονομαστικά το Ισλάμ και να πάρει το όνομα Σαχναβάζ Β΄, προτού μπορέσει να επιβεβαιωθεί ως αντιβασιλιάς από τον σάχη Σολαϋμάν Α΄. Ωστόσο, οι Γεωργιανοί συνέχισαν να τον θεωρούν βασιλιά τους με το χριστιανικό του όνομα Γκιόργκι (Γεώργιος).
Οι ειρηνικές σχέσεις σχεδόν μισού αιώνα μεταξύ τού Κάρτλι και των Περσών επικυριαρχών του επιδεινώθηκαν σημαντικά. Ο Γεώργιος προσπάθησε να συγκεντρώσει τη χαλαρή βασιλική εξουσία στο Κάρτλι και να αποδυναμώσει την περσική επιρροή. Υποστήριξε τους Καθολικούς ιεραπόστολους και είχε αλληλογραφία με τον Ιννοκέντιο ΙΑ΄. Μετά την ήττα των Οθωμανών στη μάχη της Βιέννης, ο Γεώργιος ΙΑ΄ ήλπιζε να εκμεταλλευτεί τη νέα αδυναμία αυτής της αυτοκρατορίας. Σε μία επιστολή προς τον Ιννοκέντιο ΙΑ΄ με ημερομηνία 29 Απριλίου 1687, ορκίστηκε να είναι καθολικός βασιλιάς και δήλωσε την ετοιμότητα και την προθυμία αυτού και των στρατευμάτων του να υπακούσουν σε οποιαδήποτε εντολή τού πάπα της Ρώμης. Σύμφωνα με τους Καθολικούς ιεραποστόλους, ο Γεώργιος παρέμεινε μέχρι το τέλος του πιστός καθολικός.
Μια τιμωρητική αποστολή στα αφγανικά εδάφη με επικεφαλής τον ανιψιό τού Γεωργίου, Καϊχοσρό, τελείωσε καταστροφικά τον Οκτώβριο του 1711 με το τέλος του και την καταστροφή σχεδόν ολόκληρης της δύναμης των 30.000 ατόμων.
Οικογένεια
Ο Γεώργιος ΙΑ΄ νυμφεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος γάμος του ήταν με την Tάμαρ, κόρη τού πρίγκιπα Νταβίντ Νταβιτσβίλι το 1676. Απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου 1683, έχοντας αποκτήσει δύο παιδιά:
Ο Γεώργιος ΙΑ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Χορεσάν (απεβ. στις 24 Φεβρουαρίου 1695), κόρη τού πρίγκιπα Γκιόργκι Μικελάτζε, στο Koγιόρι το 1687. Τού γέννησε μία κόρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Γλώσσα Σύρου
Ακρωτήριο της νήσου Σύρου. Η Γλώσσα Σύρου είναι το βορειοδυτικό άκρο της Σύρου και το εγγύτερο σημείο προς τον Πειραιά που πολλές φορές λαμβάνεται λανθασμένα ως σημείο μιλλιομετρικής απόστασης. Οι επίσημες μιλλιομετρικές αποστάσεις λαμβάνονται από λιμένα σε λιμένα και συγκεκριμένα από τους φανούς αυτών (εισόδου - εξόδου, εκάστου).
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Σύρου
Λιβυκός Εμφύλιος Πόλεμος (2014-2020)
Ο Δεύτερος Λιβυκός Εμφύλιος Πόλεμος ήταν μια εμφύλια σύγκρουση ανάμεσα σε αντίπαλες δυνάμεις οι οποίες επιδιώκουν τον έλεγχο της επικράτειας και του πετρελαίου της Λιβύης. Η αρχική σύγκρουση διεξήχθη ανάμεσα στην κυβέρνηση (Βουλή των Αντιπροσώπων), η οποία εξελέγη το 2014 και είναι επίσης γνωστή ως "κυβέρνηση του Τομπρούκ", καθώς και την αντίπαλη κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας η οποία εδρεύει στην Τρίπολη και ιδρύθηκε μετά την επιχείρηση Οδύσσεια Αυγή και το αποτυχημένο πραξικόπημα.
Ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ του Λιβυκού Εθνικού Στρατού έχει δηλώσει πίστη στην Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία ελέγχει την ανατολική και κεντρική Λιβύη, καθώς και τμήμα της δυτικής Λιβύης. Έχει υποστηριχθεί με αεροπορικές επιδρομές από την Αίγυπτο και τα ΗΑΕ. Η Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, η οποία εδρεύει στην δυτική Λιβύη και υποστηρίζεται από διάφορες παραστρατιωτικές δυνάμεις (κυρίως την Λιβυκή Αυγή στα δυτικά και την Ασπίδα της Λιβύης ή Λιβυκή Ασπίδα στα ανατολικά), με μερική υποστήριξη από το Σουδάν, την Ιταλία, την Τουρκία και το Κατάρ,  η οποία αρχικά αποδέχθηκε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2014 αλλά τις απέρριψε όταν το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε μια συμφωνία για την μετάβαση της Λιβύης και τις εκλογές της Βουλής. Λόγω της διαμάχης για τις συνταγματικές τροποποιήσεις, η Βουλή των Αντιπροσώπων αρνήθηκε να παραδοθεί στην κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας στην Τρίπολη, πόλη η οποία ελεγχόταν από δυνατές παραστρατιωτικές δυνάμεις στην Μισράτα. Η Βουλή εγκατέστησε το κοινοβούλιο της στο Τομπρούκ, το οποίο ελέγχεται από τις δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ.
Τον Δεκέμβριο του 2015 υπεγράφη η Λιβυκή Πολιτική Συμφωνία μετά από πολυήμερες διαπραγματεύσεις στο Σχιράτ. Η Συμφωνία ήταν αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων ανάμεσα σε αντίπαλα στρατόπεδα στην Τρίπολη, το Τομπρούκ και αλλού, τα οποία συμφώνησαν να σχηματίσουν την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας. Στις 30 Μαρτίου 2016, ο Φαγιέζ αλ Σάραζ (επικεφαλής της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας) έφτασε στην Τρίπολη και άρχισε να εργάζεται από εκεί παρά την αντίθεση από την Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας.
Μολονότι η Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης είναι επί του παρόντος η μόνη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας, η εξουσία της δεν αναγνωρίζεται ακόμη από την Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς μερικές λεπτομέρειες οι οποίες θα είναι κοινά αποδεκτές και από τα δύο στρατόπεδα δεν έχουν συμφωνηθεί, ειδικά όσον αφορά το μέλλον του Χαφτάρ.
Εκτός από αυτά τα τρία αντίπαλα στρατόπεδα, υπάρχουν και άλλες μικρότερες ομάδες οι οποίες συμμετέχουν στο πόλεμο: το Συμβούλιο των Επαναστατών της Βεγγάζης (υπό την ηγεσία της Ανσάρ αλ-Σαρία), το οποίο είχε την ηγεσία της Κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και ηττήθηκε στη Βεγγάζη το 2017, το λιβυκό παρακλάδι του Ισλαμικού Κράτους, το Συμβούλιο Μουτζαχεντίν της Ντέρνα, το οποίο έδιωξε το Ισλαμικό Κράτος από την Ντέρνα τον Ιούλιο του 2015 και ηττήθηκε στη Ντέρνα από την κυβέρνηση Τομπρούκ το 2018, καθώς και άλλες μικρότερες δυνάμεις και στρατοί οι οποίοι συχνά αλλάζουν στρατόπεδα.
Τον Μάιο του 2016, η Εθνική Κυβέρνηση Σωτηρίας και η Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης ξεκίνησαν κοινή επίθεση, γύρω και μέσα στη Σύρτη, ας ώστε να εκδιώξουν τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους και του Συμβουλίου Επαναστατών της Βεγγάζης και το κατάφεραν ύστερα από αρκετές μάχες. Αργότερα το 2016, δυνάμεις πιστές στον Χαλίφα αλ-Γκαβίλ έκαναν απόπειρα πραξικοπήματος ενάντια στον Φαγέζ αλ Σάραζ και το Προεδρικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας.
Στις 28 Νοεμβρίου 2019, η κυβέρνηση του Φαγιέζ αλ Σαράτζ υπέγραψε σύμφωνο στρατιωτικής συμμαχίας με την Τουρκία. Το σύμφωνο προκάλεσε την αρνητική αντίδραση της Ελλάδας. Λόγω της συμφωνίας ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Μπουράκ Οζουγκεργκίν εκλήθη στο Υπουργείο Εξωτερικών για εξηγήσεις. Παράλληλα, δόθηκε προθεσμία επτά ημερών στον Λίβυο πρέσβη Μοχάμεντ Γιουνίς αμπ Μενφί να αποκαλύψει την συμφωνία, ωστόσο αρνήθηκε και απελάθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019. Η συμφωνία έχει αναγνωριστεί από ελάχιστες χώρες, ενώ οι υπόλοιπες χώρες, μαζί με τον Ο.Η.Ε., δεν αναγνωρίζουν τη συμφωνία. Οι δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ βρίσκονται στα περίχωρα της Τρίπολης με σκοπό την κατάκτησή της. Στις 7 Ιανουαρίου 2020, ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός του Χαλίφα Χαφτάρ κατέλαβε την περιοχή της Σύρτης, την οποία αρχικά κατείχε το Ισλαμικό Κράτος και ύστερα οι δυνάμεις του Φαγέζ αλ Σαράζ. Κατά τη διάρκεια του Μαϊου 2020 το ΝΑΤΟ στρέφεται υπέρ της Κυβέρνησης του Σάρατζ ο οποίος με τον στρατό του θωρακίζει πλήρως την Τρίπολη και καταλαμβάνει στρατιωτικές θέσεις του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, που βρίσκεται σε συνεχή σύγκρουση με τουρκικές δυνάμεις και Σύριους μισθοφόρους. Ο στρατός του Χαλίφα Χαφτάρ και η Βουλή των Αντιπροσώπων αρχίσει να χάνει εδάφη όπως τη Δυτική Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι Εμφυλιος 2014
Η Συμμορία των Δεκατριών
Η Συμμορία των Δεκατριών (αγγλικά: Ocean's Thirteen) είναι αμερικανική κωμική περιπέτεια παραγωγής 2007, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ και με ενα εντυπωσιακό σύνολο πρωταγωνιστών, μεταξύ των οποίων οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Μπέρνι Μακ, Ντον Τσιντλ, Έλιοτ Γκουλντ και Αλ Πατσίνο. Η ταινία αποτελεί την τρίτη στη σειρά με τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα, Ντάνι Όσιαν, μετά τις ταινίες Η Συμμορία των Έντεκα (Ocean's Eleven, 2001) και Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve, 2004).
Τα γυρίσματα της ταινίας είχαν ξεκινήσει από τις 6 Ιουλίου του 2006 στο Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες. Η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε στις 24 Μαΐου 2007 στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 7 Ιουνίου.
Περίληψη
Ο Ρούμπεν Τίσκοφ (Έλιοτ Γκουλντ) κάνει το λάθος να συνεργαστεί για το χτίσιμο ενός ξενοδοχείου με τον αδίστακτο επιχειρηματία Γουίλι Μπανκ (Αλ Πατσίνο) και τελικά καταλήγει στο νοσοκομείο μετά από καρδιακή προσβολή. Ο Ντάνι Όσιαν προσπαθεί να μεσολαβήσει για να βοηθήσει το φίλο του να ανακτήσει το μερίδιο του στο ξενοδοχείο αλλά δεν τα καταφέρνει. Έξι μήνες αργότερα το ξενοδοχείο-καζίνο είναι έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του και ο Ντάνι Όσιαν με την παρέα του αποφασίζουν να εκδικηθούν.
Box office
Με προϋπολογισμό 85.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα στην 1η θέση με 36,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Οι εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 117,1 εκατομμύρια δολάρια και τα 194,1 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Συνολικά απέφερε 311,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λας Βέγκας
Λούνα παρκ
Λούνα παρκ ή θεματικό πάρκο, ονομάζεται ένας συνήθως τεράστιος χώρος που φιλοξενεί εγκαταστάσεις με ψυχαγωγικές δραστηριότητες, είτε απλές, είτε και υψηλής αδρεναλίνης με σκοπό την ψυχαγωγία διαφόρων ομάδων ανθρώπων. Το λούνα παρκ είναι μεγαλύτερο και πιο πολύπλοκο από μια παιδική χαρά ή έναν παιδότοπο, αφού πολλές εκ των δραστηριοτήτων απευθύνονται και σε ενήλικες εκτός από τους εφήβους και τα μικρά παιδιά.
Ιστορία
Τα μεγάλα πανηγύρια, όπως ο εορτασμός του Αγίου Βαρθολομαίου που ξεκίνησε στην Αγγλία το 1133, είναι οι πρόγονοι των σημερινών θεματικών πάρκων. Από το ξεκίνημα του θεσμού την ελισαβετιανή περίοδο, ο θεσμός εξελίχτηκε σε κέντρο ψυχαγωγίας με διασκέδαση, φαγητό, παιχνίδια και καρναβαλιστικές επιδείξεις με υπερβολικές ενδυμασίες. Ο ετήσιος εορτασμός στεκόταν αφορμή για λαϊκά πανηγύρια. Το Οκτόμπερφεστ, η γιορτή μπίρας στο Μόναχο της Γερμανίας, δεν είναι απλά μια γιορτή αλλά περιλαμβάνει επίσης και ψυχαγωγικού είδους δραστηριότητες και αθλήματα, καθιερωμένα από το 1811. Στις Η.Π.Α., οι ίδιες οι εορτές και τα πανηγύρια του κράτους και των πολιτειών αποτελούν την ιστορία των θεματικών τους πάρκων. Αυτά μπορεί να ήταν μικρές διοργανώσεις και πανηγύρια, για να γιορτάσουν κάποια καλή σοδειά. Οι εορτές περιλάμβαναν ψυχαγωγικά θεάματα και διαγωνισμούς μαγειρικής.
200px|left|thumb|Θεματικό πάρκο στη [[Σεούλ της Νότιας Κορέας]]
Στο εξωτερικό
Στο εξωτερικό υπάρχουν μεγάλα θεματικά πάρκα, με εγκαταστάσεις μεγάλης έκτασης και πολλές δραστηριότητες. Στην Ευρώπη, το γνωστότερο θεματικό πάρκο που λειτουργεί είναι η Eurodisney στη Γαλλία, μερικά χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι. Πριν όμως από αυτό είχε ανοίξει το Walt Disney World στην Αμερική ή αλλιώς Ντίσνεϊλαντ, όντας το διασημότερο στον κόσμο. Τα τεράστια θεματικά πάρκα της Disney, περιέχουν όλους τους χώρους των ταινιών της εταιρίας και επίσης όλους τους χαρακτήρες της Disney.
Δραστηριότητες
Στο λούνα παρκ υπάρχουν τόσο διασκεδαστικά θεάματα όσο και ακραίες δραστηριότητες που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη. Οι πιο συνηθισμένες από αυτές είναι: thumb|right|250px|Τρενάκι rollercoaster στην [[Ουαλία του Ηνωμένου Βασιλείου]]
Άλλου είδους δραστηριότητες, λιγότερο έντονες, που μπορεί να έχει ένα λούνα παρκ είναι:
Χαλάρωση
Για ένα διάλειμμα από τα θεάματα και τα παιχνίδια, λειτουργούν διάφορα μαγαζιά που πωλούν ποπ κορν, παγωτό, τηγανητές πατάτες, χοτ ντογκ, μαλλί της γριάς και άλλα φαγητά είτε και καφετέριες για λίγη ώρα χαλάρωσης.
Ετυμολογία
Ο όρος λούνα παρκ εμφανίστηκε αρχικά στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα σε ένα θεματικό πάρκο με το ίδιο όνομα που λειτούργησε στο Κόνι Άιλαντ, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, από το 1903 μέχρι το 1945. Στο συγκεκριμένο πάρκο υπήρχε μια δραστηριότητα με το όνομα "A Trip to the Moon" (ελληνικά: Ταξίδι στο Φεγγάρι) και το υποτιθέμενο διαστημόπλοιο της δραστηριότητας είχε το (λατινικό) όνομα λούνα (ελληνικά: φεγγάρι). Η εν λόγω δραστηριότητα είχε εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία, οπότε, συνδυασμένη με το γεγονός πως το μικρό όνομα της αδελφής του δημιουργού του πάρκου ήταν επίσης Λούνα, οδήγησαν στην ονομασία του πάρκου. Στη συνέχεια με το ίδιο όνομα άνοιξαν πολλά άλλα θεματικά πάρκα ανά την υφήλιο.
Κατηγορία:Πάρκα αναψυχής Κατηγορία:Παιδική ψυχαγωγία
Ευρωπαϊκή Οδός 001
right. Η Ευρωπαϊκή Οδός 001 είναι μια οδική αρτηρία του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών της Ευρώπης. Η διαδρομή ξεκινάει από την Γεωργία και καταλήγει στην Αρμενία.
Επαρχία Εορδαίας
Η Επαρχία Εορδαίας ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Νομού Κοζάνης και σήμερα ευρύτερα γνωστή ως γεωγραφική περιοχή. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και έδρα της ήταν η Πτολεμαΐδα. Οι δυο υπόλοιπες επαρχίες ήταν η Επαρχία Κοζάνης και η Επαρχία Βοΐου ή Ανασελίτσας στα δυτικά του νομού.
Ιστορία
Το όνομα της διοικητικής περιφέρειας το δανείζεται η επαρχία από την αρχαία περιοχή της Άνω Μακεδονίας, την Εορδαία. Σήμερα η ιστορική γεωγραφική περιοχή είναι διαμελισμένη ανάμεσα στις Περιφερειακές Ενότητες Κοζάνης, όπου περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Αρχαίας Εορδαίας, άλλα και την σύγχρονη πόλη της Πτολεμαΐδας, η οποία είναι το σύγχρονο διοικητικό κέντρο ολόκληρης της περιοχής, Φλώρινας, η οποία περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της αρχαίας Εορδαίας με τις τέσσερις λίμνες, Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα στα δυτικά και Βεγορίτιδα και Πετρών ή Αμυνταίου, στα ανατολικά, και σημαντικά σύγχρονα διοικητικά κέντρα τις κωμοπόλεις Αμύνταιο και Νυμφαίο, ενώ ένα πολύ μικρό μέρος της περιοχής ανήκει σήμερα διοικητικά στην Πέλλα, με σημαντικούς οικισμούς την Άρνισσα και τον Άγιο Αθανάσιο.
Σύλλογοι της περιοχής και σημαντική μερίδα του πληθυσμού, πριν την κατάργηση του νομών με το σχέδιο Καλλικράτης και την υπαγωγή του Νομού Κοζάνης στην διευρυμένη περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, αξίωναν την δημιουργία ενός ξεχωριστού νομού Εορδαίας που θα περιλαμβάνει δήμους της ιστορικής επαρχίας.
Παραπομπές-Σημειώσεις
Κατηγορία:Επαρχίες του Νομού Κοζάνης
Γυναικόπολις
Η Γυναικόπολις ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου.
Ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο ως Περ Νεμπέτ Ιμανού (Per Nebet Imau). Ήταν η πρωτεύουσα της Νομής Γυναικοπόλεως όπου αναφέρεται από τον Στράβωνα, νομίσματα που έχουν το αποτύπωμά της πόλης στην εποχή του Αδριανού εξακολουθούν να υπάρχουν. Η πόλη ταυτίζεται, χωρίς νάναι σίγουρο, είτε με την Ανθύλα, η την Κομ Ελ Χισν ,
Το όνομα της πόλης προέρχεται από την εποχή των Φαραώ, επειδή παρείχε στις αρχαίες Αιγύπτιες βασίλισσες σανδάλια και άλλα γυναικεία προϊόντα, Αργότερα οι Πέρσες βασιλιάδες της Αιγύπτου έκαναν το ίδιο για τις βασίλισσες τους, τις εφοδίαζαν από την πόλη με σανδάλια ή άλλα προϊόντα ,
Γλωσσεκτομή
Ο όρος γλωσσεκτομή αφορά ιατρική χειρουργική επέμβαση, ενώ παλαιότερα αποτελούσε είδος κολασμού (τιμωρίας).
Ιατρική : Η γλωσσεκτομή είναι αφαίρεση μέρους ή και ολόκληρης της γλώσσας επί παντός είδους όγκων, για παράδειγμα καρκινωμάτων, σαρκωμάτων κλπ.
Κολασμός : Αρχαίος τρόπος κολασμού επί πράξεων κυρίως προδοσίας. Ο κολασμός αυτός διατηρήθηκε μέχρι και τον Μεσαίωνα. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο είχε λάβει και τη μεγαλύτερη εφαρμογή.
Κατηγορία:Χειρουργική Κατηγορία:Ποινές Κατηγορία:Βασανιστήρια Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις
Μάχη της Χαριούπολης
Η Μάχη της Χαριούπολης έγινε το 1051 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην Χαριούπολη της Ανατολικής Θράκης, σημερινό Χαΐράμπολου της Τουρκίας.
Ο Ακόλουθος μέχρι να ενωθεί με τον Βρυέννιο αντιμετώπισε αρχικά σε μικρές συγκρούσεις τους Πετσενέγους σημειώνοντας και ανάλογες νίκες. Οι Πετσενέγοι απέφευγαν τη μάχη με τους βυζαντινούς οι οποίοι πέρασαν νύχτα κοντά από την Αδριανούπολη και συνάντησαν τους Πετσενέγους στη Χαριούπολη οι οποίοι αποσύρονταν προς τα εδάφη τους. Οι Βυζαντινοί έχοντας αιφνιδιάσει τους Πετσενέγους, που δεν περίμεναν να κάνουν πορεία νύχτα χωρίς να στρατοπεδεύσουν, τους επιτέθηκαν σημειώνοντας μεγάλη νίκη και βαριές απώλειες από την πλευρά των Πετσενέγων οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.
Έπειτα ο Ακόλουθος συνέχισε την εκστρατεία και σημείωσε νέες νίκες εναντίον των Πετσενέγων, έως το 1053 και την Μάχη της Μεγάλης Πρεσλάβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Πάουλα Ρέγκο
Η Μαρία Πάουλα Φιγκεϊρόα Ρέγκο (Dame Maria Paula Figueiroa Rego ; 26 Ιανουαρίου 1935 - 8 Ιουνίου 2022) ήταν Πορτογαλίδα οπτικοακουστική καλλιτέχνης, περισσότερο γνωστή για τους πίνακες και τις εκτυπώσεις της τα οποία βασίζονται σε παιδικές ιστορίες. Το ύφος της Ρέγκο εξελίχθηκε από το αφηρημένο στο αντιπροσωπευτικό ενώ στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της προτίμησε το παστέλ αντί για το λάδι. Το έργο της αντανακλά συνήθως τον φεμινισμό, ο οποίος χρωματίζεται από λαϊκά θέματα της ιδιαίτερης πατρίδας της Πορτογαλίας.
Η Ρέγκο σπούδασε στο Slade School of Fine Arts, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και παρουσίασε έργα της στο London Group, μαζί με τους David Hockney και Frank Auerbach. Ήταν η πρώτη καλλιτέχνης που παρουσίασε έργα της στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Κατοικεί και εργάζεται στο Λονδίνο.
Συλλογικές εκθέσεις
Τα έργα της Ρέγκο μπορούν να βρεθούν σε αρκετά δημόσια ιδρύματα, μεταξύ των οποίων :
Νέα Ιρλανδία
thumb|right|300px|Χάρτης της Νέας Ιρλανδίας Η Νέα Ιρλανδία είναι νησί στην Παπούα Νέα Γουινέα και είναι από τα μεγαλύτερα νησιά του Αρχιπελάγους του Βίσμαρκ. Η Νέα Ιρλανδία έχει πλούσια βλάστηση και καλύπτεται από τροπικό δάσος. Είναι μακρόστενο νησί και έχει το σχήμα μουσκέτου. Η ψηλότερη κορυφή είναι η Ταρόν με ύψος 2.379 μέτρα. Ο πρώτος Ευρωπαίος που ήρθε στο νησί ήταν ο Ολλανδός Γουίλεμ Σχούτεν το 1616. Το 1914 έγινε τμήμα της Γερμανικής Γουινέας και οι Γερμανοί κατασκεύασαν τους πρώτους δρόμους στο νησί. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής αποικιοκρατίας στο νησί, το νησί ήταν γνωστό ως Νέο Μεκλεμβούργο. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο πέρασε στην κατοχή της Ιαπωνίας.
Παραπομπές
Νεα Ιρλανδια
Μαύρη χήρα
μικρογραφία|Μαύρη Χήρα Latrodectus mactans. Η μαύρη χήρα είναι μια από τις πολλές αράχνες που ανήκουν στο γένος Latrodectus. Το όνομά της αναφέρεται στην τάση των θηλυκών σε ορισμένα είδη να καταβροχθίζουν το αρσενικό μετά το ζευγάρωμα. Tο δηλητήριο της μαύρης χήρας αποτελείται από νευροτοξίνες και σε εξασθενημένους οργανισμούς μπορεί να προκαλέσει παράλυση ή ακόμα και τον θάνατο.
Άλλα είδη Μαύρης Χήρας
Κατηγορία:Αραχνίδια
Διαίρεση Χούλνα
μικρογραφία|Χάρτης των επαρχιών της διαίρεσης Η Διαίρεση Χούλνα (βεγγαλικά: খুলনা বিভাগ) είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 22,285 χλμ2 και πληθυσμό 15.563.000 κατοίκων στην Απογραφή του 2011 (προκαταρκτικά αποτέλεσμα). Η έδρα της είναι η Χούλνα στην επαρχία Χούλνα.
Γεωγραφία
Η διαίρεση Χούλνα συνορεύει με τις Επαρχίες Βορείου 24 Παργκάνας και Νοτίου 24 Παργκάνας της Δυτικής Βεγγάλης στα δυτικά, την Διαίρεση Ρατζσάχι προς τα βόρεια, τη Διαίρεση Ντάκα προς τα ανατολικά, τη διαίρεση Μπαρισάλ στα νότια και νοτιοανατολικά και βρέχεται από τον Κόλπο της Βεγγάλης στα νότια. Είναι μέρος του δέλτα του Ποταμού Γάγγη ή το Μεγαλύτερο Δέλτα της Βεγγάλης. Άλλα ποτάμια περιλαμβάνουν τους ποταμούς Μαντχουμάτι, Μπαϊράμπ και Κοποτόκχο. Η διαίρεση περιλαμβάνει επίσης πολλά νησιά στον Κόλπο της Βεγγάλης.
Διοικητικές επαρχίες
Η διαίρεση ιδρύθηκε το 1960. Η διαίρεση Χούλνα αποτελείται από τις παρακάτω δέκα επαρχίες (ζίλα), που υποδιαιρούνται σε 59 υποεπαρχίες (ουπαζίλα):
Οικονομία
Μέρη του μεγαλύτερου μαγκρόβιου δάσους του κόσμου, του Σουνταρμπάν, εξαπλώνεται στις τρεις νοτιότερες επαρχίες της διαίρεσης: τις επαρχίες Σατχίρα, Χούλνα και Μπαγκερχάτ.
Θρησκεία
Το Ισλάμ είναι η θρησκεία του 88% του πληθυσμού της διαίρεσης σύμφωνα με την απογραφή το 2011. Ο Ινδουισμός είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία και ακολουθείται από το 11% του πληθυσμού. Το 1% ακολουθεί άλλες θρησκείες.
Γλώσσες
Η βεγγαλική και η αγγλική γλώσσα είναι οι πιο ομιλούμενες γλώσσες στην διαίρεση. Υπάρχουν επίσης μερικοί ομιλητές της γλώσσας Μπιχάρι που είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στην επαρχία Κούστια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Ελληνοκυπριακές σχέσεις
Οι σχέσεις Ελλάδας - Κύπρου αναφέρονται στις διμερείς διπλωματικές σχέσεις και τις εξ αυτών πολιτικές, αμυντικές, οικονομικές, εμπορικές, ναυτιλιακές, μορφωτικές, πολιτιστικές κλπ που ξεκίνησαν το 1960, σε επίπεδο πρεσβειών, μεταξύ της Δημοκρατίας της Κύπρου και της Ελληνικής Δημοκρατίας, όταν η πρώτη αναγνωρίσθηκε επίσημα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος. Η Κύπρος διατηρεί Πρεσβεία στην Αθήνα και Γενικό Προξενείο στη Θεσσαλονίκη. Η Ελλάδα διατηρεί Πρεσβεία στη Λευκωσία.
Αμφότερες οι χώρες είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).
Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι πολύ στενές ήδη από την αρχαιότητα. Ο ελληνικός πληθυσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Ελληνικός πληθυσμός της Ελλάδας έχουν κοινή εθνικότητα, κληρονομιά, γλώσσα και θρησκεία οδηγώντας σε εξαιρετικά στενές σχέσεις μεταξύ τους.
Παραδοσιακά, η Ελλάδα αποτελεί τον μεγαλύτερο εξαγωγέα και εισαγωγέα της Κύπρου.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Κλάγκενφουρτ
Το Κλάγκενφουρτ (γερμανικά: Klagenfurt am Wörthersee, σλοβενικά: Celovec ob Vrbskem jezeru) είναι πόλη της Αυστρίας, πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Καρινθίας. Το πλήρες επίσημο όνομα της πόλης είναι Κλάγκενφουρτ στη λίμνη Βέρτερζεε, καθώς είναι χτισμένη στις όχθες της ομώνυμης λίμνης. Με πληθυσμό 92.544 κατοίκων είναι η 6η μεγαλύτερη πόλη της Αυστρίας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 12ο μ.Χ. αιώνα (1190), από τον τότε Κόμητα της Καρινθίας, υπό μορφή οχυρού για να ελέγχει τους εμπορικούς δρόμους της περιοχής (κυρίως τον ποταμό Γκλαν (Glan) που την διασχίζει) και αναφέρεται σε έγγραφο του 1279 με το όνομα "Forum Chlagenvurth", ενώ της εκχωρήθηκε η ιδιότητα του Δήμου το 1252. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη δοκιμάστηκε από την επιδημία του "μαύρου θανάτου" (1564, 1598), ισχυρούς σεισμούς (1571, 1690) και ποικίλες ταραχές, θρησκευτικού και εθνικού χαρακτήρα, καθώς η πόλη είχε κατοίκους και σλοβενικής καταγωγής. Το 1604 οι Ιησουΐτες δημιουργούν εκεί "Κολλέγιο", ενώ το 1787 μεταφέρεται στην πόλη η Αρχιεπισκοπική έδρα. Το 1809 τα στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα των τειχών της. Η πόλη δοκιμάστηκε, επίσης, και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.
Αξιοθέατα
Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός καθώς στην περιοχή βρίσκονται πολλές φυσικές ομορφιές και πολλά κάστρα. Το εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρόμων και πλατειών της πόλης οφείλονται στον Ιταλό αρχιτέκτονα Άλιο. Έτσι η πόλη έχει μια μεσογειακή ατμόσφαιρα. Η περιοχή της Καρινθίας ανάμεσα στα άλλα διαθέτει περίπου 1.270 λίμνες, 8.000 χιλιόμετρα πεντακάθαρων ποταμών, δύο Εθνικά Πάρκα, 35 καταφύγια της φύσης και 34 χιονοδρομικά κέντρα. Η λίμνη Βέρτερζεε, στο ανατολικό άκρο της οποίας βρίσκεται το Κλάγκενφουρτ είναι από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας την θερινή περίοδο και συνδέεται με τον ποταμό Γκλαν με μικρό κανάλι. Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το θεματικό πάρκο Minimundus που περιλαμβάνει 26.000 μ2 καταπράσινης έκτασης, στην οποία φιλοξενούνται πάνω από 140 μοντέλα, υπό κλίμακα, των σπουδαιότερων κτισμάτων και μνημείων της ανθρωπότητας. Ανάμεσα σ' αυτά διακρίνονται η Ακρόπολη, το Ατόμιουμ των Βρυξελλών και το Ινδικό Τατζ Μαχάλ. Η περιοχή του Κλάγκενφουρτ και της Καρινθίας διαθέτει περίπου 25 υπέροχα μεσαιωνικά κάστρα. Το πιο δημοφιλές είναι το Χόχστερβιτς, το οποίο είναι κτισμένο σε λόφο 150 μέτρων και διαθέτει 14 πύλες, μεσαιωνικό πολεμικό μουσείο και πολύ όμορφη θέα στην πεδιάδα.
Υποδομές
Η πόλη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Κλάγκενφουρτ. Διαθέτει, επίσης, αεροδρόμιο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1925.
Στο Κλάγκενφουρτ βρίσκεται το στάδιο Χίπο Αρίνα (επίσης γνωστό ως Στάδιο Βέρτερζεε), έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αούστρια Κέρντεν που αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του αυστριακού πρωταθλήματος. Είναι ένα από τα τέσσερα γήπεδα της χώρας που φιλοξένησαν αγώνες του Euro 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Σύνδεσμος Επενδυτών και Διαδικτύου
Γενικά
Ο Σύνδεσμος Επενδυτών & Διαδικτύου-(ΣΕΔ), είναι μη κερδοσκοπικό Σωματείο, που έχει αναγνωρισθεί από τη Βουλή των Ελλήνων ως θεσμικός φορέας της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς, (ν. 3756/2009, άρθρο 10, παρ.4, ΦΕΚ 53 Α' και 3763/2009, άρθρο 27, παρ.2, ΦΕΚ 80 Α') και συμμετέχει σαν εκπρόσωπος των Ιδιωτών Επενδυτών, μαζί με άλλους 5 φορείς: ΣΜΕΧΑ (εκπρόσωπος των χρηματιστηριακών εταιρειών),ΕΝΕΙΣΕΤ (εκπρόσωπος των εισηγμένων εταιρειών),ΕΕΤ (Ένωση Ελληνικών Τραπεζών),ΕΘΕ (Ένωση Θεσμικών Επενδυτών) και ΣΕΔΥΚΑ (εκπρόσωπος των ΑΕΕΔ), στη "Συμβουλευτική Επιτροπή στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς"
Ημερίδες Συνέδρια
Στην ιστοσελίδα του ΣΕΔ εμφανίζονται οι Ημερίδες που διοργανώνει ο Σύνδεσμος, καθώς και τα 10 Επενδυτικά & Χρηματιστηριακά Συνέδρια που έχει διοργανώσει, μέχρι σήμερα. Στις Ημερίδες και τα Συνέδρια του ΣΕΔ έχουν συμμετάσχει κατά καιρούς κορυφαίοι παράγοντες και όλοι οι φορείς της Ελληνικής Κεφαλαιαγοράς. Επίσης μεγάλη είναι και η συμμετοχή των Οικονομικών Πανεπιστημίων με ομιλίες καθηγητών, επεξεργασία στατιστικών στοιχείων της αγοράς, καθώς και ερωτηματολόγιων που υποβάλλονται στις εισηγμένες εταιρείες για την Εταιρική Διακυβέρνηση
Πηγές-Αναφορές
Ιστοσελίδα του ΣΕΔ
Euro2day.gr-Ο Μετοχικός Ακτιβισμός ξεκινά και στην Ελλάδα
Μετοχικός Ακτιβισμός τώρα και στην Ελλάδα
Reporter.gr-Μετοχικός Aκτιβισμός στη ΖΑΜΠΑ
ΤΟ ΒΗΜΑ-Μετοχικός Ακτιβισμός στη Centric
Χαράλαμπος Γεννατάς Τσιμαράτος
Ο Χαράλαμπος Γεννατάς Τσιμαράτος αναφέρεται ανάμεσα στους επιφανείς Κεφαλλήνες στα «Κεφαλληνιακά Συμμικτα» του Ηλία Τσιτσέλη. Γεννημένος το 1816 στην Αγία Θέκλη, ήταν γιος του Άγγελου Γεννατά. Πέθανε σε ηλικία 68 ετών το 1884, στον τόπο που γεννήθηκε. Το πάθος και η αγάπη του τόσο για την Κεφαλονιά, όσο και για την γενέτειρα του την Αγία Θέκλη ήταν απεριόριστο. Ήταν μανιώδης συλλέκτης ιστορικών στοιχείων, χειρόγραφων, αλλά και λαογραφικών στοιχείων.
Διακρινόταν για το ζήλο του για ιστορική, βιβλική και λαογραφική έρευνα. Είχε καταφέρει να συλλέξει και να συγκεντρώσει πλήθος ιστορικών εγγράφων, ανέκδοτων έργων, εκδόσεις αρχαίων συγγραφέων, κώδικες, χειρόγραφα και στοιχεία που αφορούσαν τις τοπικές ιερές μονές και τους οίκους των ευπατρίδων, αλλά και νομίσματα, εικόνες, αρχαία αντικείμενα, κειμήλια, αντίκες, τοπικές φορεσιές και άλλα αντικείμενα ιδιαίτερης λαογραφικής αξίας.
Στην δε καταγραφή και διάσωση της τοπικής λαογραφίας έδινε ιδιαίτερη έμφαση -σε διαφοροποίηση με άλλους σύγχρονούς του- και σε αυτόν οφείλεται η διάσωση πολλών τοπικών δημοτικών τραγουδιών και στίχων. Παρόλο που ήταν κτηματίας και προερχόταν από μια οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια -για τα δεδομένα της εποχής του- και διατηρούσε κοινωνικές σχέσεις με αρκετά δημόσια πρόσωπα της περιόδου εκείνης, όχι μόνο δε σκέφτηκε να μετεγκατασταθεί στο Ληξούρι, αλλά στην οικία του στην Αγία Θέκλη διαμόρφωσε έναν χώρο σε μουσείο. Εκεί εξέθετε ότι είχε συλλέξει και παραχωρούσε το χώρο σε όσους σύγχρονούς του μελετητές, ιστοριοδίφες, αρχαιολόγους κτλ το επιθυμούσαν. Ο Ηλίας Τσιτσελής γράφει χαρακτηριστικά: «...εξηπηρέτησεν ουκ ολίγον τους περι την ιστορίαν της νήσου ασχολούμενους...». Από την Αγία Θέκλη και την οικία του Χ.Γ. Τσιμαράτου πέρα από τους ντόπιους μελετητές, πέρασαν και πολλοί ξένοι ιστορικοί και αρχαιολόγοι. Η ξένη βιβλιογραφία που αναφέρεται στη συλλογή του και σε αυτόν είναι πλούσια. Μάλιστα ο Γάλλος Όθων Rieman εδημοσίευσε και κατάλογο αυτής στο βιβλίο του Becherces Arch.,sur les iles joniennes.II.Cephalonic, Paris 1879, pg 67& 19.
Σε αυτόν τον ζήλο του Χαράλαμπου Γεννατά Τσιμαράτου οφείλεται η διάσωση από βέβαιη καταστροφή πολλών στοιχείων ανεκτίμητης ιστορικής αξίας. Για την ιστορία του νησιού σημαντικής λαογραφικής αξίας ήταν και τα χειρόγραφά του, όπου μανιωδώς κατέγραφε πλήθος στοιχείων. Σήμερα, η συλλογή του βρίσκεται κατά ένα μέρος στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πειραιά, καθώς και σε άλλα μουσεία.
Ο Χαράλαμπος Γεννατάς Τσιμαράτος σε όλη την διάρκεια της ζωής του, τη συλλογή του την εξέθετε στο μουσείο που διατηρούσε στην οικία του, στην Αγία Θέκλη. Μετά τον θάνατό του δωρίστηκε στο Δημόσιο και μέχρι και σήμερα εκτίθεται σε διάφορα Μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σύνδεσμοι της Εθνικής Βιβλιοθήκης, όπου υπάρχει η καταγραφή του μέρος της συλλογής του Χ. Γεννατά Τσιμαράτου.
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Dragon Ball
Το Dragon Ball (ιαπωνικά: ドラゴンボール, Χέπμπορν: Doragon Bōru) είναι σειρά manga γραμμένη και σχεδιασμένη από τον Άκιρα Τοριγιάμα. Αρχικά εκδόθηκε στο περιοδικό Weekly Shōnen Jump από το 1984 έως το 1995, ενώ στην συνέχεια τα 519 κεφάλαιά του εκδόθηκαν σε 42 τόμους από την εταιρία Shueisha. Το Dragon Ball αρχικά εμπνεύστηκε από το κλασικό Κινεζικό μυθιστόρημα Ταξίδι στη Δύση. Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες του πρωταγωνιστή, Γκόκου, από την παιδική του ηλικία έως την ενηλικίωσή του καθώς προπονείται στις πολεμικές τέχνες και εξερευνά τον κόσμο αναζητώντας τις επτά μπάλες που είναι γνωστές ως Dragon Balls (Μπάλες του Δράκου), οι οποίες όταν συγκεντρωθούν καλούν έναν δράκο που πραγματοποιεί ευχές. Στη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Γκόκου κάνει αρκετούς φίλους και πολεμά μια μεγάλη ποικιλία κακών, πολλοί από τους οποίους αναζητούν επίσης τις Dragon Balls.
Οι 42 τόμοι διασκευάστηκαν σε δύο σειρές anime παραγωγής του στούντιο Toei Animation: το Dragon Ball και το Dragon Ball Z, οι οποίες προβλήθηκαν στην Ιαπωνία από το 1986 έως το 1996. Επιπλέον, το στούντιο δημιούργησε 19 ταινίες και 3 ειδικά τηλεοπτικά επεισόδια, καθώς και μια τρίτη σειρά anime με τίτλο Dragon Ball GT, η οποία δημιουργήθηκε χωρίς ουσιαστική συμμετοχή του Άκιρα Τοριγιάμα, σε μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της μεγάλης δημοτικότητας της σειράς. Από το 2009 έως το 2011 και από το 2014 έως τώρα, προβάλλεται μία επεξεργασμένη και πιο σύντομη έκδοση του Dragon Ball Z με τίτλο Dragon Ball Kai, από την οποία έχει αφαιρεθεί το περισσότερο υλικό της αρχικής σειράς που δεν περιλαμβανόταν στο manga. Αρκετές εταιρίες έχουν παράγει διάφορους τύπους προϊόντων βασισμένα στην σειρά περιλαμβάνοντας ταινίες -κινουμένων σχεδίων και με ηθοποιούς-, παιχνίδια συλλογής καρτών, πολυάριθμες φιγούρες χαρακτήρων, όπως και αρκετές συλλογές μουσικής της σειράς και έναν μεγάλο αριθμό από βιντεοπαιχνίδια.
Έχουν υπάρξει πολλές ταινίες για την σειρά, συμπεριλαμβάνοντας την πρώτη διασκευή σε ταινία με ηθοποιούς το 1989 στην Ταϊβάν. Το 2002, η 20th Century Fox απέκτησε τα δικαιώματα για να παράγει μια αμερικανική ταινία με ηθοποιούς με τίτλο Dragonball Evolution, η οποία κρίθηκε αρνητικά από κριτικούς και θαυμαστές. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 10 Απριλίου του 2009.
Από την έκδοσή του, το Dragon Ball έχει γίνει μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές manga και anime όλων των εποχών. Οι 42 τόμοι του manga έχουν πουλήσει πάνω από 156 εκατομμύρια αντίτυπα στην Ιαπωνία και περισσότερα από 230 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, κάνοντάς το την δεύτερη σειρά manga με καλύτερες πωλήσεις στην ιστορία. Θεωρείται ευρέως ως μία από τις σπουδαιότερες σειρές manga που δημιουργήθηκαν ποτέ, με πολλούς καλλιτέχνες manga όπως οι Εϊτσίρο Όντα (One Piece), Μασάσι Κισιμότο (Naruto), Τίτε Κούμπο (Bleach), Χίρο Μασίμα (Rave Master, Fairy Tail) και Κεντάρο Γιαμπούκι (Black Cat) να αναφέρουν το Dragon Ball σαν πηγή έμπνευσης για τα δικά τους δημοφιλή τώρα έργα. Το anime, συγκεκριμένα το Dragon Ball Z, είναι επίσης πολύ δημοφιλές σε αρκετές χώρες και ήταν ένα από αυτά που αύξησαν την δημοτικότητα των anime στον δυτικό κόσμο.
Πλοκή
Στο επόμενο τουρνουά Tenkaichi Budōkai, τρία χρόνια αργότερα, ο Γκόκου και οι σύμμαχοί του έρχονται αντιμέτωποι με τον αντίπαλο του Κάμε-Σέννιν και αδελφό του Τάο-Πάι-Πάι, τον Τσούρου-Σέννιν, και τους μαθητές του Τενσινχάν και Τσαόζου. Ο Κρίλιν σκοτώνεται μετά το τουρνουά και ο Γκόκου κυνηγά και νικιέται από τον δολοφόνο του, τον Δαιμονικό Βασιλιά Πίκολο. Ο σαμουράι Γιατζιρόμπι πηγαίνει τον Γκόκου στον ερημίτη Κάριν, όπου εκείνος θεραπεύεται και δυναμώνει. Στο μεταξύ, ο Πίκολο πολεμά τον Κάμε-Σέννιν και τον Τσαόζου, οδηγώντας και τους δύο στον θάνατο, και χρησιμοποιεί τις Dragon Balls για να επανακτήσει τη νεότητά του προτού καταστρέψει τον δράκο Σένρον. Ο Γκόκου έπειτα σκοτώνει τον Δαιμονικό Βασιλιά Πίκολο, ο οποίος, λίγο πριν πεθάνει, δημιουργεί τον γιο που τον μετενσαρκώνει, τον Πίκολο. Ο Κάριν έπειτα στέλνει τον Γκόκου στον Κάμι, τον αρχικό δημιουργό των Dragon Balls, για να επαναφέρει τον Σένρον και να αναστήσει τους χαμένους φίλους του. Ο Γκόκου εκπαιδεύεται από τον Κάμι για τα επόμενα τρία χρόνια, ξαναβρίσκοντας για άλλη μια φορά τους φίλους του στο Tenkaichi Budōkai, όπου κερδίζει μετά βίας ενάντια στον Πίκολο προτού φύγει μαζί με την Τσι-Τσι για να κρατήσει την υπόσχεσή του να την παντρευτεί.
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Γκόκου είναι πλέον ενήλικας και πατέρας με έναν γιο, τον Γκόχαν, όταν φτάνει στην Γη ο Ράντιτζ, αναγνωρίζει τον Γκόκου ως τον μικρό του αδελφό τον Κάκαροτ και του αποκαλύπτει πως είναι μέλη μιας σχεδόν εξαφανισμένης εξωγήινης φυλής που λέγονται Σάιγιαν, οι οποίοι έστειλαν τον Γκόκου για να κατακτήσει τη Γη για εκείνους, μέχρι που αυτός έπεσε και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι χάνοντας κάθε ανάμνηση της αποστολής του. Ο Γκόκου αρνείται να συνεχίσει την αποστολή, συμμαχεί με τον Πίκολο, και θυσιάζει τη ζωή του για να νικήσει τον Ράντιτζ. Στον άλλο κόσμο, ο Γκόκου εκπαιδεύεται από τον Βασιλιά Κάι του Βορρά μέχρι να αναστηθεί από τις Dragon Balls για να σώσει τη Γη από την εισβολή των Σάιγιαν Νάπα και Βετζέτα. Στη μάχη σκοτώνονται οι Γιάμτσα, Τσαόζου, Τενσινχάν και Πίκολο, και οι Dragon Balls εξαφανίζονται. Ο Κρίλιν και ο γαλαξιακός τύραννος Φρίζα μαθαίνουν για άλλες επτά Dragon Balls που υπάρχουν στον πλανήτη Νάμεκ, όπου πηγαίνουν και τις αναζητούν η Μπούλμα, ο Γκόχαν και ο Κρίλιν για να αναστήσουν τους φίλους τους και να αποκαταστήσουν τις Dragon Balls της Γης, πράγμα που οδηγεί σε αρκετές μάχες με τους στρατιώτες του Φρίζα και τον Βετζέτα, με τον τελευταίο να συμμαχεί με τους ήρωες για να πολεμήσουν την Ομάδα Γκίνιου, μια ομάδα μισθοφόρων του Φρίζα. Η μεγάλη και μακρόχρονη μάχη με τον ίδιο τον Φρίζα κλείνει όταν ο Γκόκου μεταμορφώνεται σε έναν θρυλικό Σούπερ Σάιγιαν και τον νικά.
Μια ομάδα ανδροειδών που δημιουργήθηκαν από ένα μέλος του πρώην Στρατού της Κόκκινης Κορδέλας, τον Δόκτωρ Γκέρο, εμφανίζονται τρία χρόνια αργότερα, αναζητώντας εκδίκηση από τον Γκόκου. Σε αυτό το διάστημα, μια σατανική μορφή ζωής, με το όνομα Σελ, επίσης εμφανίζεται και, αφού απορροφήσει δύο από τα ανδροειδή για να αποκτήσει την "τέλεια μορφή" του, δημιουργεί το δικό του τουρνουά μάχης για να προκαλέσει τους πρωταγωνιστές. Αφού ο Γκόκου θυσιάσει τη ζωή του μάταια, ο Γκόχαν εκδικείται για τον πατέρα του νικώντας τον Σελ. Επτά χρόνια αργότερα, ο Γκόκου, που αναστήθηκε προσωρινά για μια μέρα, και οι σύμμαχοί του εμπλέκονται σε μια μάχη εναντίον του Μάτζιν Μπου. Μετά από αρκετές μάχες, συμπεριλαμβάνοντας την καταστροφή και επαναφορά της Γης, ο Γκόκου καταστρέφει τον Μπου με μία Genki-Dama (μια σφαίρα καθαρής ενέργειας μαζεμένη από όλα τα όντα πάνω στη Γη) και εύχεται εκείνος να μετενσαρκωθεί σαν κάποιος καλός. Δέκα χρόνια αργότερα, σε άλλο ένα Tenkaichi Budōkai, ο Γκόκου συναντά την ανθρώπινη μετενσάρκωση του Μπου, τον Ουμπ. Αφήνοντας τον αγώνα τους στη μέση, ο Γκόκου φεύγει μαζί με τον Ουμπ για να τον εκπαιδεύσει να γίνει ο καινούριος προστάτης της Γης.
Dragon Ball
Η Toei Animation δημιούργησε μία σειρά anime βασισμένη στα πρώτα 194 κεφάλαια του, υπό τον ίδιο τίτλο. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στο ιαπωνικό κανάλι Fuji Television στις 26 Φεβρουαρίου του 1986 και ολοκληρώθηκε στις 12 Απριλίου του 1989, με 153 επεισόδια.