cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρος Γκέλερ
Ρέιτσελ Γκριν
Στο φινάλε της σεζόν 1, ο Ρος πρέπει να πάει στην Κίνα για τη δουλειά του, οπότε ζητά από τον Τσάντλερ να δώσει στη Ρέιτσελ ένα δώρο στα γενέθλιά της που είχε αγοράσει γι' αυτήν. Ο Τσάντλερ δίνει το δώρο στη Ρέιτσελ κατά τη διάρκεια της γιορτής των γενεθλίων της, ενώ ο Ρος βρίσκεται στην Κίνα, αλλά επίσης κατά λάθος αποκαλύπτει τα συναισθήματα του Ρος για τη Ρέιτσελ, ωθώντας τη Ρέιτσελ να πανικοβληθεί και να αρχίσει να σκέφτεται τον Ρος με ρομαντικό τρόπο. Αφού ο Ρος γυρίσει από την Κίνα, η Ρέιτσελ πηγαίνει στο αεροδρόμιο για να τον δεχτεί συνειδητοποιώντας ότι του αρέσει, αλλά τον βλέπει με τη Τζούλι και απρόθυμα υποχωρεί.
Στο επεισόδιο της σεζόν 2 "Αυτό που ο Ρος μαθαίνει την αλήθεια"/"The One Where Ross Finds Out", η Ρέιτσελ είναι ραντεβού με έναν άντρα όταν εξομολογείται στον Ρος μέσω τηλεφώνου σε κατάσταση μεθυσμένης κατάστασης ότι είχε συναισθήματα γι' αυτόν, αλλά πλέον τον ξεπέρασε. Ο Ρος ακούει αυτό το μήνυμα την επόμενη μέρα στο διαμέρισμα της Μόνικα με τη Ρέιτσελ να τον παρακαλεί να μην ελέγξει τα μηνύματά του. Αργότερα, στο ίδιο επεισόδιο μοιράζονται ένα παθιασμένο φιλί στις πόρτες του Central Perk. Αργότερα χωρίζει με την Τζούλι, αλλά η Ρέιτσελ αποφασίζει ότι δεν θέλει να είναι μαζί του αφού ανακάλυψε ότι είχε κάνει μια λίστα, με την επιμονή του Τσάντλερ, συγκρίνοντας τις καλές και κακές ιδιότητες για εκείνη και τη Τζούλι. Στο μεταγενέστερο επεισόδιο "Αυτό με το βίντεο από το χορό"/"The One with the Prom Video" αποκαλύπτεται ότι ο Ρος, παρά το γεγονός ότι ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερος από τη Ρέιτσελ, είχε αποφασίσει να είναι το ραντεβού της στο χορό που θα πήγαινε μαζί με τη Μόνικα, καθώς το ραντεβού της Ρέιτσελ δεν είχε φτάσει, μόνο για απογοητευτεί ο ίδιος ο Ρος καθώς φτάνει το ραντεβού της Ρέιτσελ και και οι δύο μαζί με τη Μόνικα και τα ραντεβού τους αποχωρούν για το χορό. Η Ρέιτσελ φιλάει τον Ρος για να μάθει αυτή την αποκάλυψη και οι δύο αρχίζουν να βγαίνουν.
Ωστόσο, κάνουν ένα διάλειμμα από τη σχέση τους στην επέτειο του ενός έτους τους, αφού η υπερωριακή εργασία της Ρέιτσελ τους εμποδίζει να ξοδέψουν χρόνο μαζί. Εκείνη την ίδια νύχτα, ο Ρος κάνει ένα one night stand με την Κλόι, γεγονός που αναγκάζει τη Ρέιτσελ να τερματίσει επίσημα τη σχέση τους. Ξανασμίγουν στο τέλος της σεζόν 3, αλλά και πάλι χωρίζουν στην αρχή της σεζόν 4. Μερικά από τα μεταγενέστερα επεισόδια δείχνουν ότι εξακολουθούν να ερωτεύονται ο ένας τον άλλον, όπως όταν ο Ρος ακυρώνει την εμφάνιση του στο κανάλι Discovery για να είναι με τη Ρέιτσελ όταν αυτή σπάει το πλευρό της ή όταν η Ρέιτσελ πετά στο Λονδίνο για να πει στον Ρος πριν από το γάμο του με την Έμιλι, ότι εξακολουθεί να είναι ερωτευμένη μαζί του, μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι θα ήταν καλύτερα να μην το πει. Ωστόσο, ο Ρος λέει κατά λάθος το όνομα της Ρέιτσελ στο βωμό και ο γάμος διαλύεται σύντομα.
Στο φινάλε της σεζόν 5 "Αυτό στο Βέγκας"/"The One in Vegas", ο Ρος και η Ρέιτσελ παντρεύονται ο ένας τον άλλον αφού ήταν μεθυσμένοι στο Λας Βέγκας. Αυτός ο γάμος τελειώνει σε διαζύγιο μετά από μια αποτυχημένη αίτηση ακύρωσης. Οι δύο παραδέχονται δυστυχώς ότι σκέφτηκαν ότι αν παντρεύονταν ποτέ, θα διαρκούσε.
Στην πρεμιέρα της έβδομης σεζόν "Αυτό με τη λάμψη της Μόνικα"/"The One with Monica's Thunder", μετά από τα νέα της εμπλοκής της Μόνικα και του Τσάντλερ, μια παθιασμένη στιγμή ανάμεσά τους οδηγεί στον Ρος και τη Ρέιτσελ να φιλιούνται. Η Μόνικα πληγώνεται από αυτό καθώς πίστευε ότι η Ρέιτσελ προσπαθούσε να "κλέψει τη λάμψη" της. Το φιλί αργότερα αποκαλύπτεται ότι συνέβη επειδή η Ρέιτσελ ήταν αναστατωμένη όταν σκέφτηκε το γεγονός ότι «δεν ήταν καν κοντά» για να ασχοληθεί.
Στο τέλος της σεζόν 7 στο γάμο της Μόνικα και του Τσάντλερ, αποκαλύπτεται ότι η Ρέιτσελ είναι έγκυος, με τον πατέρα άγνωστο σε όλους εκτός από αυτήν. Ο πατέρας αποκαλύπτεται ότι είναι ο Ρος στο δεύτερο επεισόδιο της σεζόν 8 και η Ρέιτσελ του το λέει στο επόμενο επεισόδιο. Αποφασίζουν να αποκτήσουν το μωρό, αλλά οι δύο δεν ξαναρχίζουν τη ρομαντική τους σχέση. Στη μέση της σεζόν, ο Τζόι ζητά από τη Ρέιτσελ να μετακομίσει με τον Ρος, ώστε ο Ρος να μπορεί να ασχοληθεί περισσότερο με την εγκυμοσύνη της. Στο φινάλε της σεζόν 8, γεννιέται η κόρη τους, με το όνομα Έμμα Γκέλερ-Γκριν. Η Ρέιτσελ μετακομίζει σύντομα από το διαμέρισμα του Ρος στα μέσα της σεζόν 9 όταν συνειδητοποιεί ότι η κατάστασή τους δεν λειτουργεί.
Στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς, όταν η Ρέιτσελ είναι έτοιμη να μετακομίσει στο Παρίσι για τη δουλειά της με μια νέα εταιρία μόδας, ο Ρος της λέει στο αεροδρόμιο ότι την αγαπά και ζητά να μην φύγει. Η Ρέιτσελ αρχικά δεν προσέχει τα συναισθήματά του, αλλά όταν το αεροπλάνο πρόκειται να απογειωθεί, συνειδητοποιεί ότι τον αγαπάει επίσης και κατεβαίνει από το αεροπλάνο. Δηλώνουν την αγάπη τους ο ένας για τον άλλο και αποφασίζουν να είναι μαζί για πάντα.
Στο πρώτο επεισόδιο του spin-off/σίκουελ Τζόι, υπαινίσσεται ότι ο Ρος και η Ρέιτσελ ξαναπαντρεύτηκαν λίγο μετά τα γεγονότα της σεζόν 10, καθώς ο Τζόι λέει στην αδερφή του Τζίνα ότι όλοι οι φίλοι του έχουν παντρευτεί. Στο δέκατο πέμπτο επεισόδιο, ο Ρος αναφέρεται, αν και όχι ονομαστικά, σε συζήτηση όταν ο Τζόι λέει στην αδερφή του Τζίνα ότι ομολόγησε την αγάπη του στη Ρέιτσελ αλλά ήταν έγκυος με το μωρό του Ρος και τελικά κατέληξε μαζί του, ο λόγος για τον οποίο ο Τζόι διστάζει να ομολογεί τα ίδια συναισθήματα στη φίλη του, Σάρα
Κάρολ Γουίλλικ
Στις πρώτες μέρες, ωστόσο, ο Ρος και η Κάρολ φάνηκαν να είχαν πολύ παθιασμένη σχέση. Η Κάρολ είναι η μόνη γυναίκα με την οποία είχε κάνει σεξ (και ως εκ τούτου έχασε την παρθενιά του) στην αρχή της σειράς. Αποκαλύπτεται επίσης ότι μοιράστηκαν μια πολύ τρυφερή στιγμή στη Disneyland πίσω από τα "Ολλανδικά παιδιά" στο It's a Small World, όπου τους απαγορεύτηκε για πάντα η είσοδος στο θεματικό πάρκο. Στο επεισόδιο της τρίτης σεζόν, "Αυτό με το φλας μπακ"/"The One with the Flashback", αποκαλύπτεται ότι η Κάρολ συνάντησε τη Σούζαν στο γυμναστήριο της, και υπονοείται ότι είχαν μια σύντομη υπόθεση προτού η Κάρολ δεν μπορούσε πλέον να κερατώσει τον Ρος, ο οποίος πίστευε αθώα ήταν απλά φίλοι και του είπαν την αλήθεια.
Ο Ρος διατηρεί μια αρκετά υγιή σχέση με την Κάρολ μετά το διαζύγιό τους και και οι δύο αποφασίζουν να μεγαλώσουν τον Μπεν μέσω κοινής γονικής μέριμνας, αλλά δεν κρύβει την περιφρόνησή του για τη Σούζαν, καθώς πιστεύει ότι κατέστρεψε το γάμο τους και αφού αρχικά ήθελε να τον κρατήσει μακριά από τη ζωή του Μπεν, αφού του είπε κάποτε στο πρόσωπό του ότι το μωρό δεν ήταν δικό του και δεν θα είχε το επώνυμο "Γκέλερ". Σκέφτεται εν συντομία να επιστρέψει μαζί με την Κάρολ και μοιράζονται ακόμη και ένα φιλί σε ένα εστιατόριο σούσι, αλλά η Κάρολ καθιστά σαφές ότι δεν μπορεί να ανταποδώσει τα συναισθήματά του και έχει επιλέξει να είναι με τη Σούζαν. Στη δεύτερη σεζόν, όταν η Κάρολ και η Σούζαν διακόπτουν για λίγο το γάμο τους λόγω της άρνησης των ομοφοβικών γονέων της Κάρολ να ευλογήσουν τη σχέση τους, ο Ρος δίνει στην Κάρολ τον γάμο και μοιράζεται έναν χορό με τη Σούζαν, η οποία αναπτύσσει ένα νέο σεβασμό για αυτόν.
Στο εναλλακτικό χρονικό επεισόδιο "Αυτό με όπως θα μπορούσε να είναι"/"The One that Could have Been" (σεζόν 6), η Κάρολ και η Σούζαν απεικονίζονται με πολύ πιο αρνητικό φως. Εξερευνώντας τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν ο Ρος και η Κάρολ δεν χώρισαν ποτέ, αποκαλύπτεται ότι ήταν σεξουαλικά ξηρό ξόρκι που κράτησε για μήνες. Κατά τη διάρκεια ιδεών για τη βελτίωση της σεξουαλικής τους ζωής, η Κάρολ ξαφνικά ενθουσιάζεται όταν ο Ρος προτείνει να έχουν ένα τρίο με μια άλλη γυναίκα. Διαλέγοντας τη Σούζαν, την οποία συνάντησε στο γυμναστήριο της, όπως ακριβώς στον πραγματικό χρόνο, οι δύο γυναίκες προχώρησαν αμέσως σε σεξ χωρίς τον Ρος ακριβώς μπροστά του, φαινομενικά αδιάφοροι για τα συναισθήματά του. Ο Ρος αργότερα εξηγεί στον Τζόι ότι ένιωθε σαν τρίτος τροχός, απλά έκανε σεξ με την Κάρολ, ενώ η Σούζαν συνέχισε να τον κλωτσάει και κατέληξε να βαριέται τόσο πολύ που έκανε τον εαυτό του σαν σάντουιτς. Ο Ρος αντιλαμβάνεται ότι η γυναίκα του είναι λεσβία, όταν η Ρέιτσελ δηλώνει εντελώς ότι η Κάρολ "ακούγεται γκέι".
Έμιλι Ουάλθαμ
Κατά τη διάρκεια της τέταρτης σεζόν, ο Ρος συναντά και ερωτεύεται την Έμιλι Ουάλθαμ (Έλεν Μπάξεντειλ), μια αγγλίδα που ξεκινάει να βγαίνει με τον Ρος μέσω της Ρέιτσελ. Έξι εβδομάδες από τη σχέση τους, ο Ρος ζητάει αυθόρμητα από την Έμιλι να μετακομίσει μαζί του. Αυτό κλιμακώνεται σε πρόταση γάμου. Οι δύο σχεδιάζουν έναν γάμο στο Λονδίνο, στον οποίο καλείται η Ρέιτσελ.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο Ρος, βλέποντας τη Ρέιτσελ, μπερδεύεται και λέει το όνομα της Ρέιτσελ αντί για την Έμιλι κατά τη διάρκεια των όρκων του. Η Έμιλι γίνεται έξαλλη και βγαίνει από το γάμο της. Αργότερα, ωστόσο, αποφάσισε να συγχωρήσει τον Ρος και έφτασε στο αεροδρόμιο εγκαίρως για να φύγει για το μήνα του μέλιτος στην Ελλάδα, αλλά είναι αναστατωμένος όταν βλέπει τον Ρος και τη Ρέιτσελ να επιβιβάζονται μαζί στο αεροπλάνο για Αθήνα, αφού ο Ρος, που παραιτήθηκε από τη συνάντηση με την Έμιλι στο αεροδρόμιο, προσκαλεί τη Ρέιτσελ στο μήνα του μέλιτος τους ως φίλο. Φεύγει ξανά, και ο Ρος προσπαθεί ανεπιτυχώς να την ακολουθήσει, και η Ρέιτσελ καταλήγει να πηγαίνει μόνη της στην Ελλάδα. Η Έμιλι, αργότερα, καλεί τον Ρος για να τον αντιμετωπίσει λέγοντας ότι πρέπει να σταματήσει να καλεί και να παρενοχλεί τους συγγενείς της, αλλά ο Ρος την κάνει να αποκαλύψει την αγάπη της για αυτόν. Είπε ότι θα επιστρέψει μόνο εάν ο Ρος σταματήσει να είναι φίλος με τη Ρέιτσελ. Ανήμπορος να το κάνει, λήγει τον γάμο του με την Έμιλι.
Λίγο πριν η Έμιλι ξαναπαντρευτεί με έναν ανώνυμο άντρα (αν και μπορεί να υποτεθεί ότι είναι ο πρώην εραστής Κόλιν, τον οποίο είχε προηγουμένως χωρίσει για να είναι με τον Ρος), καλεί τον Ρος να ρωτήσει αν το διαζύγιο τους ήταν λάθος. Ενώ ο Ρος βρίσκεται σε "περιπολία" τον αστυνομικό φίλο της Φοίβης, τον Γκάρι, η Ρέιτσελ ακούει και διαγράφει κατά λάθος το μήνυμα της Έμιλι στον αυτόματο τηλεφωνητή. Παρόλο που η Μόνικα παρακαλούσε να μην το πει στον Ρος, η Ρέιτσελ του λέει ότι η Έμιλι κάλεσε, καθώς πιστεύει ότι πρέπει να είναι υπεύθυνη για τη δική της ευτυχία. Όταν αρχίζει να αμφιβάλλει εάν πρέπει ή όχι να καλέσει πίσω την Έμιλι, η Ρέιτσελ προσπαθεί να τον πείσει να μην το κάνει. Από αυτό το σημείο και μετά, η Έμιλι δεν εμφανίζεται ποτέ ξανά στην εκπομπή.
Υποδοχή
Ο Ρος Γκέλερ έχει γίνει μια γνωστή φιγούρα στην ποπ κουλτούρα, ιδίως λόγω της σχέσης του με τη Ρέιτσελ Γκριν, τη νευρωτική του φύση και την αγάπη του για τους δεινόσαυρους.
Το 2015, ένα έργο με τίτλο Ρος & Ρέιτσελ έκανε το ντεμπούτο του στο Edinburgh Fringe Festival.
ΣΚ Ιντερνασιονάλ
Η ΣΚ Ιντερνασιονάλ (πορτογαλικά: SC Internacional, ) είναι βραζιλιάνικος σύλλογος από το Πόρτο Αλέγκρε, του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου το 1909. Η ομάδα αγωνίζεται με κόκκινες φανέλες, άσπρα παντελονάκια και κάλτσες. Λόγω των κόκκινων φανελών έχουν αποκτήσει το παρατσούκλι Colorado (Οι κόκκινοι). Η ομάδα διατηρεί μια παραδοσιακή αντιπαλότητα με την άλλη μεγάλη ομάδα της πόλης, την Γκρέμιο. Τα μεταξύ τους ντέρμπι ονομάζονται Gre-Nal. Το στάδιο της ομάδας είναι γνωστό σαν Μπέιρα-Ρίο, χωρητικότητας 56.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1909 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909
Σίνζο Άμπε
Ο Σίνζο Άμπε (ακριβέστερα: Σίνζοου Άμπε, 安倍晋三, Τόκιο, 21 Σεπτεμβρίου 1954 - Νάρα, 8 Ιουλίου 2022) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος και δύο φορές πρωθυπουργός της Ιαπωνίας από τις 26 Δεκεμβρίου 2012 ως τον Σεπτέμβριο του 2020 και νωρίτερα από το 2006 μέχρι το 2007. Δολοφονήθηκε τον Ιούλιο του 2022.
Έχει θεωρηθεί ως ένας μεταρρυθμιστής που έχει συνδεθεί με σοβαρές αποφάσεις, μεγάλα σχέδια και τομές σε πολλούς τομείς (π.χ. οικονομία, γεωπολιτική).
Οικογένεια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1954 στην πόλη Ναγκάτο της περιφέρειας Γιαμαγκούτσι, αλλά σύντομα η οικογένειά του μετακόμισε στο Τόκιο. Η οικογένεια του Σίνζο Άμπε είχε σημαντική παρουσία στην πολιτική σκηνή της Ιαπωνίας. Ο παππούς του Καν Άμπε (安倍 寛 Abe Kan) και ο πατέρας του Σίνταροου Άμπε (安倍 晋太郎 - Abe Shintarō) υπήρξαν βουλευτές, ενώ η μητέρα του, Γιόκο Κίσι, ήταν κόρη του Πρωθυπουργού της Ιαπωνία Νομπουσούκε Κίσι (岸 信介 - Kishi Nobusuke), αν και ο Κίσι φυλακίστηκε σαν εγκληματίας πολέμου. Ο Κίσι έχει αποτελέσει επίσης διοικητής της Μαντσουρίας, του ιαπωνικού κράτους-μαριονέτα στην Κίνα, η οποία χαρακτηρίστηκε από ένα από τα μεγαλύτερα συστήματα εκμετάλλευσης σκλάβων μεταξύ των κρατών της εποχής, θεωρούμενος ακόμη και σαν μεσολαβητής μεταξύ της γιακούζας (μαφία) και των βιομηχάνων, που αναζητούσαν τρόπους αποτροπής της συνδικαλιστοποίησης των εργαζομένων. Έχει επίσης συγγένεια με τον Χιρονόμπου Άμπε, διευθύνοντα σύμβουλο της Μιτσουμπίσι, αλλά και το Νόμπουο Κίσι, υπουργό αμύνης της Ιαπωνίας. Ο Οσίμα Γιοσιμάσα, τέλος, ήταν προπάππους του. Θείος του ήταν ο Εϊσάκου Σάτο, πρωθυπουργός της Ιαπωνίας (1964-1972).
Μάλιστα, και μετά το τέλος της πρωθυπουργίας του το 2020, συνέχισε να ασκεί μεγάλη επιρροή στο κόμμα του. Συχνά έκανε ομιλίες και παρεμβάσεις υπέρ του κόμματος του δημοσίως, ενώ όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, δήλωσε ότι πρέπει να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες της Ιαπωνίας.
Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Σεϊκέι (成蹊大学 - Σεϊκέι νταγκάκου), απ' όπου αποφοίτησε το 1977. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αμερική όπου συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καλιφόρνιας (University of Southern California).
Από το 1987, ήταν παντρεμένος με την Άκιε Ματσουζάκι (松崎 昭恵 - Ματσουζάκι Ακιέ).
Πρωθυπουργός
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2006, ο Άμπε εξελέγη Πρόεδρος του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (LDP). Ως αποτέλεσμα, διαδέχθηκε τον Γιουνισίρο Κοϊζούμι στην πρωθυπουργία στις 26 Σεπτεμβρίου 2006 και έγινε ο νεότερος Πρωθυπουργός της χώρας και ο πρώτος που γεννήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κοϊζούμι τον είχε διορίσει σαν γενικό γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου. Με 339 ψήφους επί συνόλου 475 στην Κάτω Βουλή και 136 επί συνόλου 240 στην Άνω Βουλή, ο συντηρητικός Άμπε εξελέγη πανηγυρικά πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, διαδεχόμενος τον Κοϊζούμι.
Ο νέος Ιάπωνας πρωθυπουργός προχώρησε στη θεσμοθέτηση ενός νέου υπουργείου, με αρμοδιότητα τις διαπραγματεύσεις με τη Βόρειο Κορέα σχετικά με τις απαγωγές Ιαπώνων πολιτών στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Τον Ιανουάριο του 2007 όρκισε τον πρώτο μεταπολεμικό Υπουργό Άμυνας. Θεωρείται ότι σημαντικό ρόλο στην άνοδο της δημοτικότητας του έπαιξε και η σκληρή στάση που τήρησε στην κρίση με τη Βόρεια Κορέα, λόγω των απαγωγών Ιαπώνων πολιτών. Ήταν ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, μετά τον Φουμιμάρο Κινόε που ανέλαβε σε ηλικία 49 ετών την πρωθυπουργία τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Υπέβαλε ξαφνικά την παραίτησή του στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 έπειτα από τη συνεχιζόμενη πολιτική κρίση Διάδοχός του στην πρωθυπουργία εξελέγη στις 23 Σεπτεμβρίου 2007 ο Γιασούο Φουκούντα. Παράλληλα, σκάνδαλα όπως η απώλεια των συνταξιοδοτικών αρχείων της Ιαπωνίας οδήγησαν στην εξαφάνισή του. Η πρώτη του θητεία πάντως, έχει θεωρηθεί αρκετά εθνικιστική.
Στις 24 Δεκεμβρίου 2014 ο Άμπε επανεξελέγη πρωθυπουργός για 3η φορά από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, με 328 ψήφος επί συνόλου 470 ψηφισάντων.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 επανεξελέγη στην ηγεσία του κόμματός του χωρίς αντίπαλο. Τον Σεπτέμβριο του 2015 επανεξελέγη στην ηγεσία του κόμματός του χωρίς αντίπαλο. Έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στην ανάληψη της φιλοξενίας των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ιαπωνία το 2020, διοργάνωση που μεταφέρθηκε το 2021, αν και δεν προήδρευσε των αγώνων αυτών.
Έπειτα από τις πρόωρες γενικές εκλογές του 2017 στις 22 Οκτωβρίου, εν μέσω της κρίσης στη Βόρεια Κορέα, ο Σίνζο Άμπε διατήρησε τον αριθμό των εδρών για το κόμμα του στο κοινοβούλιο. Εξελέγη ξανά πρωθυπουργός (για 4η φορά) την 1η Νοεμβρίου 2017.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018 ο Άμπε επανεξελέγη αρχηγός του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, προαλείφοντας τη μακροβιότερη πρωθυπουργία στην ιαπωνική ιστορία.
Τον Ιούλιο του 2019 το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Άμπε κέρδισε την πλειοψηφία στις εκλογές για τη Βουλή των Συμβούλων.
Στις 28 Αυγούστου του 2020 ανακοίνωσε πως αποφάσισε να παραιτηθεί από τη θέση του πρωθυπουργού για λόγους υγείας. Ο Άμπε έπασχε από ελκώδη κολίτιδα από τη νεαρή του ηλικία, ενώ λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση του είχε επισκεφθεί το νοσοκομείο, δύο φορές σε διάστημα μιας εβδομάδας. Παράλληλα, και στην παραίτηση του το 2007 υπήρξε ένας από τους λόγους. Ήδη, είχε επικριθεί για τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού, αλλά και τη στήριξη σε ένα συλληφθέν μέλος του κόμματος του. Ο Άμπε παρέμεινε στη θέση μέχρι την εκλογή του αντικαταστάτη του από το κόμμα. Θεωρείται ότι η θητεία του χαρακτηρίστηκε από ανάμεικτες αποδόσεις, έχοντας ως κέντρο ένα πρόγραμμα για την αποκατάσταση της οικονομίας, η οποία είναι κολλημένη γύρω στα 5 τρισεκατομμύρια δολάρια εδώ και 30 χρόνια, αλλά και του μόνιμου στρατού της. Πάντως, η διαχείριση του κορονοϊού από τον Άμπε βοήθησε στο να παραμείνουν τα ποσοστά θνησιμότητας σε πολύ χαμηλά επίπεδα, και ως τις 8 Ιουλίου 2022 είχαν καταγραφεί μόλις 31.375 θάνατοι από κορονοϊό στην Ιαπωνία.
Επισκόπηση
Ο Σίνζο Άμπε υπήρξε ρεβιζιονιστής εθνοκεντρικός πολιτικός και πραγματιστής. Ο Άμπε αύξησε τις αμυντικές δαπάνες της Ιαπωνίας, ενώ ήταν εθνικιστής σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Το 2014 η κυβέρνησή του ενέκρινε μια τροποποίηση του μεταπολεμικού Συντάγματος για να επιτρέψει στα στρατεύματα να πολεμήσουν σε επικράτεια εκτός Ιαπωνίας για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχοντας υποστηρίξει αυτό που θεωρείται «θεσμική ομαλοποίηση» της Ιαπωνίας, ο Άμπε έχει ασχοληθεί κατά τη διακυβέρνηση του με την ενίσχυση του ιαπωνικού στρατού. Επίσης, έχει αρνηθεί ότι η Ιαπωνία χρησιμοποιούσε σκλάβες του σεξ στην κατεχόμενη Κορέα (γυναίκες άνεσης, όπως λέγονται), θεωρώντας μάλιστα ότι εκδίδονταν με τη θέληση τους. Πολλαπλασίασε τους πόρους για την άμυνα, με αίτιο τις πολεμικές απειλές της Βόρειας Κορέας, ενώ αφαίρεσε τη σεξουαλική αγωγή σαν μάθημα και ενίσχυσε αντιθέτως την πατριωτική εκπαίδευση στα σχολεία. Οι επισκέψεις στο ιερό Γιασουκούνι, μνημείο των ιαπωνικών εγκλημάτων πολέμου στον Β΄ ΠΠ, έχουν επικριθεί όχι μόνο από την Κίνα και την Κορέα, αλλά και την ιαπωνική αριστερά.
Ο Άμπε επίσης προσπάθησε, κατά τη διάρκεια της θητείας του, να βελτιώσει τις σχέσεις με τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία. Λόγω της ιαπωνοκρατίας στην Κορέα (1910-1945) αλλά και λόγω του Μαντσουκούο και της Ιαπωνικής κατοχής στην Κίνα (1937-1945) οι διμερείς σχέσεις παραμένουν τεταμένες. Το 2015 κατήργησε τη δυνατότητα που είχε ο στρατός στο δικαίωμα υπεράσπισης μιας γειτονικής χώρας που δεχόταν επίθεση. Πάντως, δεν κατάφερε να αναθεωρήσει το άρθρο 9, στο σύνταγμα που συνέταξαν οι Αμερικάνοι κατά την επταετή κατοχή της Ιαπωνίας, όπου θεσπίστηκαν οι Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας, αν και ο ιαπωνικός στρατός λαμβάνει 60 δισ. δολάρια χρηματοδότηση από την Ιαπωνική κυβέρνηση ετησίως. Είναι θέμα που διχάζει την ιαπωνική κοινωνία. Πάντως, οι Ιάπωνες εθνικιστές είναι υπέρ του σχεδίου.
Η Ιαπωνία δεν έχει υπογράψει συνθήκη ειρήνης με τη Ρωσία ούτε έχει έρθει σε μια συμφωνία για τις Κουρίλες (Τσισίμα) με τη Ρωσία, με στόχο την επιστροφή τους. Οι Κουρίλες είναι υπό ρωσικό έλεγχο και τις διεκδικεί η Ιαπωνία. Πάντως, κατάφερε να διατηρήσει ανοικτό δίαυλο επαφής με τη Ρωσία. Πάντως, οι εθνικιστικές του πολιτικές έχουν φέρει εντάσεις με την Κίνα και την Κορέα, ενώ η εξομάλυνση των σχέσεων με τη Βόρεια Κορέα τελικά δεν προχώρησε.
Επίσης, του έχει πιστωθεί η συνέχιση της εμπορικής συμφωνίας 11 χωρών του Ειρηνικού μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ επί Τραμπ, ενώ διατηρούσε στενή επαφή με τον ίδιο τον Τραμπ.
Ακόμη, στην εξωτερική του πολιτική συγκαταλέγεται και η προσπάθεια προσέγγισης των άλλων ασιατικών κρατών, με στόχο να δημιουργηθεί μέτωπο εναντίον της Κίνας. Θεωρούσε επίσης ότι η ιαπωνική πολιτική πρέπει να ξεφύγει από το μεταπολεμικό καθεστώς που έφερε στην Ιαπωνία η αμερικανική κατοχή. Η μεταρρύθμιση της παιδείας για την επαναφορά των παραδοσιακών ηθών ήταν στόχος του Άμπε, ενώ θεωρεί ότι οι μελλοντικές γενιές δεν πρέπει να απολογούνται για τα λάθη του παρελθόντος, όπως π.χ. τα πολεμικά εγκλήματα που διέπραξε η Ιαπωνία.
Κατά την Washington Post, ο Άμπε προσπάθησε να μετασχηματίσει την Ιαπωνία από μια μεγάλη οικονομία υπό αμερικανική προστασία σε μια πιο φιλόδοξη, διεκδικητική δύναμη με περισσότερη εμπλοκή στα διεθνή δρώμενα. Πέρα από την ισχυροποίηση της συμμαχίας με τις ΗΠΑ και την αύξηση των δαπανών για την άμυνα, η κυβέρνηση εντάχθηκε στη λεγόμενη "Τετράδα", η οποία είναι μια συνεργασία των ΗΠΑ με χώρες της Ασίας ενάντια στη Κίνα. Ακόμη, κέντρο της εξωτερικής πολιτικής του ήταν και η προσπάθεια δημιουργίας μιας συμμαχίας δημοκρατιών στη περιοχή, προσπάθεια που στήριξαν αρχικά οι ΗΠΑ και έπειτα και άλλα κράτη.
Απετέλεσε μέλος της ιαπωνικής εθνικιστικής οργάνωσης Νιπόν Καϊγκί, η οποία έχει εκφράσει την υποστήριξη της στην αναβίωση της Ιαπωνικής αυτοκρατορίας και την αλλαγή του συντάγματος, και προώθησε τον ιαπωνικό εθνικισμό.
Οικονομική πολιτική
Για πολλούς θεωρείται οραματιστής και αποτελεσματικός πολιτικός. Γνωστό χαρακτηριστικό της πολιτικής του θητείας είναι τα λεγόμενα "αμπενομικά", οικονομική πολιτική για τη βελτίωση των οικονομικών της Ιαπωνίας με άξονες τη νομισματική χαλάρωση (το γεν είχε υποχωρήσει στα περίπου 80 γεν ανά δολάριο, το 2022 είχε αυξηθεί στα 125 γεν ανά δολάριο) και τις δημοσιονομικές δαπάνες. Αυτές αποτελούν και τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η απόσβεση της δημογραφικής πτώσης της Ιαπωνίας, μιας εκ των ταχύτερων παγκοσμίως, πρόβλημα το οποίο θα επιχειρούσε να λύσει με διαρθρωτικές αλλαγές.
Τα αμπενομικά, ως οικονομική πολιτική, επένδυσαν στα αρνητικά βραχυπρόθεσμα επιτόκια που καθιστούσαν φθηνότερο τον δανεισμό και τις δαπάνες για τους καταναλωτές και τις εταιρείες το να δανείζονται χρήματα και να ξοδεύουν. Η χαλάρωση των νομισματικών αυστηροτήτων είχε στόχο την αύξηση του χρήματος στην αγορά.
Αύξησε επίσης τις κρατικές δαπάνες για υποδομές. Παράλληλα επί Άμπε δόθηκαν περισσότερα οικονομικά κίνητρα, όπως φοροαπαλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που στόχο είχαν την αύξηση του ποσοστού των γυναικών στο εργατικό δυναμικό, αλλά και την αύξηση της μετανάστευσης. Πάντως, η καταπολέμηση της υπερεργασίας, που έχει οδηγήσει ακόμη και σε θανάτους (βλέπε καρόσι), του ανθυγιεινού τρόπου εργασίας και του νεποτισμού και η ενδυνάμωση της παρουσίας των γυναικών στην εργασία δεν ευοδώθηκαν σαν πτυχές της πολιτικής του. Τέλος, η πολιτική οικονομικής αναδιάρθρωσης του πιέστηκε σημαντικά προς το 2020, με την πανδημία του κορονοϊού, όταν και η δημοτικότητά του μειώθηκε, για πολλούς λόγους. Έχει επικριθεί για τη διανομή μασκών στους κατοίκους, χαμηλής ποιότητας μασκών μάλιστα, αλλά και για τις εκστρατείες τόνωσης του εσωτερικού τουρισμού που οδήγησαν σε άνοδο των κρουσμάτων. Επίσης έκλεισε τα σύνορα της Ιαπωνίας για τους ξένους. Κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην Ιαπωνία καλώντας τους πολίτες να μείνουν στα σπίτια τους, κλείνοντας τα εμπορικά καταστήματα.
Η οικονομική πολιτική του Σίνζο Άμπε, επίσης, στόχευε στη μείωση της γραφειοκρατίας στην Ιαπωνική οικονομία. Στόχος ήταν επίσης η αύξηση των μισθών, με στόχο την αναζωογόνηση της στάσιμης ιαπωνικής οικονομίας. Επί Άμπε, η Ιαπωνία διέγραψε οχτώ συνεχή τρίμηνα με οικονομική ανάπτυξη, η καλύτερη επίδοση εδώ και αρκετά χρόνια. Οι εξαγωγές αυξήθηκαν και η ανεργία μειώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων χρόνων, ενώ η ανάπτυξη του πραγματικού ΑΕΠ ανά έτος ήταν μόλις 0.9% τον χρόνο, κατά την πολυετή του θητεία. Ο πληθωρισμός και η αύξηση των μισθών πάντως δεν είχαν τις προσδοκώμενες μεταβολές. Πάντως, επίσης, ο αποπληθωρισμός επέμεινε, ενώ η προσθήκη ενός φόρου κατανάλωσης και έπειτα ο σινοαμερικανικός εμπορικός πόλεμος προκάλεσε πλήγμα στην πολιτική του.
Σύμφωνα με τον Αντώνη Καραΐσκο, αναπληρωτή καθηγητή νομικής στο Κιότο στην Ιαπωνία, ένας λόγος που ο Άμπε ήταν δημοφιλής ήταν το ότι μιλούσε για μια όμορφη και ισχυρή Ιαπωνία, σε εσωτερικό και εξωτερικό επίπεδο.
Πάντως, οι πολιτικές του στην οικονομία έχουν χαρακτηριστεί σαν νεοφιλελεύθερες. Έχει περιγραφή σαν μια ιαπωνική εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού, η οποία έχει προσφέρει τεράστια κέρδη για τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρείες της Ιαπωνίας, ενώ αυξήθηκαν οι φόροι κατανάλωσης και έχουν μειωθεί τα έξοδα για τα κοινωνικά προγράμματα. Το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκε από 14.% το 2004, σύμφωνα με το ΟΟΣΑ, σε 15.7% το 2007. Περίπου είκοσι εκατομμύρια Ιάπωνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Η παιδική φτώχεια στην Ιαπωνία είναι σχετικά υψηλή. Παράλληλα η προώθηση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών έχει οδηγήσει την ανάπτυξη ολιγοπωλίων μεγάλης κλίμακας και συγκεντρώσεων ισχύος σε χρηματοοικονομικές και βιομηχανικές δραστηριότητες, αγορές ενέργειας και επικοινωνίες, αλλά και του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Έχει ενισχυθεί παράλληλα η συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Δολοφονία
Γύρω στις 11:30 π.μ. (τοπική ώρα Ιαπωνίας) στις 8 Ιουλίου 2022, ο Άμπε κατέρρευσε αφού πυροβολήθηκε δύο φορές στην πλάτη και στον λαιμό ενώ παρουσίαζε μια προεκλογική ομιλία κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό Γιαμάτο-Σαϊντάι-τζι στην πόλη Νάρα. Μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο, το οποίο συνδέεται με το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Nάρα, μέσω ελικοπτέρου. Έξι ώρες αργότερα, το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νάρα ανακοίνωσε ότι ο Άμπε υπέκυψε στα τραύματά του γύρω στις 5:03 μ.μ. Πάντως, δεν εμφάνιζε σημεία ζωής κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του. Ήλπιζε, ότι η νίκη του κόμματος του στις εκλογές της 10ης Ιουλίου θα ολοκλήρωναν τη φιλοδοξία του να δημιουργηθεί ένας μόνιμος στρατός για την Ιαπωνία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ανέστειλαν την εκστρατεία τους μετά τη δολοφονία του.
Πάντως, η δολοφονία του Άμπε προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στην Ιαπωνία και σε όλο το κόσμο, καθώς οι επιθέσεις με όπλα είναι σπανιότατες, διότι η νομοθεσία για την οπλοφορία είναι πάρα πολύ αυστηρή. Ακόμη και το οργανωμένο έγκλημα χρησιμοποιεί κυρίως αυτοκίνητα, παράνομα όπλα ή μαχαίρια για τις δολοφονικές επιθέσεις. Η δολοφονία του καταδικάστηκε από όλο τον κόσμο και πολλές χώρες έστειλαν συλλυπητήρια μηνύματα.
Αντίκτυπο
Η δολοφονία του Άμπε πάντως έχει προκαλέσει ανησυχία στο Πεκίνο, καθώς είναι υπαρκτές οι ανησυχίες για την άνοδο της προσπάθειας επαναστρατιωτικοποίησης της Ιαπωνίας σαν αποτέλεσμα των πολιτικών σχεδιασμών που μπορεί να φέρουν τα επακόλουθα της δολοφονίας του Άμπε.
Αποτίμηση
Όπως έχει δηλωθεί, ο Άμπε έχει θεωρηθεί οραματιστής, ρεβιζιονιστής και πραγματιστής πολιτικός σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Ο Σίνζο Άμπε υποστηρίχθηκε από τους συντηρητικούς και εθνικιστές Ιάπωνες, όπου απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, ενώ απέκτησε εχθρούς στο φιλελεύθερο κομμάτι της ιαπωνικής πολιτικής. Η διχαστικότερη πολιτική του, μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι η προσπάθεια αναθεώρησης του Άρθρου 9 του συντάγματος. Κατά τον Ντέιβ Λέχενι, πολιτικό επιστήμονα στο πανεπιστήμιο Ουασέντα της Ιαπωνίας, «πρόκειται για την πιο ισχυρή πολιτική προσωπικότητα στην Ιαπωνία τις τελευταίες δύο δεκαετίες». Θεωρούσε ότι η Ιαπωνία έπρεπε να αποτελέσει σεβαστή χώρα στη διεθνή χώρα με το τρόπο που της αξίζει.
Έμεινε γνωστός επίσης για τα αμπενομικά. Όντας μέλος μιας πολιτικής δυναστείας, ο Άμπε προσπάθησε να διατηρήσει την Ιαπωνία σαν μια ισχυρή πολιτική δύναμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας Αμπε
Βραβεία Γκράμι του 2014
Η 57η ετήσια απονομή των Βραβείων Γκράμι έγινε στις 8 Φεβρουαρίου 2015 στο Στέιπλς Σέντερ του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Η τελετή μεταδόθηκε ζωντανά από το CBS στις 5:00 μ.μ. PST (UTC−8). Ο ράπερ LL Cool J παρουσίασε την τελετή για 4η συνεχή φορά. Οι πρώτες υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου 2014.
Επισκόπηση
Ο πρωτοεμφανιζόμενος Άγγλος καλλιτέχνης Σαμ Σμιθ κέρδισε 4 βραβεία, ανάμεσα στα οποία και εκείνο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη, του δίσκου και του τραγουδιού της χρονιάς για το "Stay with Me" από το άλμπουμ In the Lonely Hour, το οποίο κέρδισε το βραβείο καλύτερου άλμπουμ με τραγούδι. Άλμπουμ της χρονιάς αναδείχθηκε το Morning Phase του Μπεκ. Οι Φάρελ Γουίλιαμς και Μπιγιονσέ κέρδισαν 3 βραβεία. Τιμητικά βραβεία για τη συνολική τους προσφορά στη μουσική απονεμήθηκαν στοyς Bee Gees, Τζορτζ Χάρισον, Πιερ Μπουλέζ, Μπάντι Γκάι, και Φλάκο Χιμένεθ. Συνολικά απονεμήθηκαν 83 βραβεία Γκράμι, ένα περισσότερο από την τελετή απονομής του 2014.
Όλα τα βραβεία δεν παρουσιάστηκαν ζωντανά κατά την τηλεοπτική παρουσίαση. Όπως και στα προηγούμενα χρόνια, τα περισσότερα Γκράμι δόθηκαν στη διάρκεια της προτηλεοπτικής τελετής, που έγινε στο Νόκια Θίατερ. Από το 2015 η τελετή εκείνη λέγεται Premiere Ceremony. Στη διάρκεια της εν λόγω τελετής απονεμήθηκαν 70 Γκράμι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Κρίστοφ Βαλτς
Ο Κρίστοφ Βαλτς (γερμανικά: Christoph Waltz, 4 Οκτωβρίου 1956) είναι Αυστριακός ηθοποιός βραβευμένος με δύο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Ζωή και καριέρα
Ο Βαλτς γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, γιος των σκηνογράφων Γιοχάνες Βαλτς και Ελίζαμπεθ Ούρμπαντσιτς. Οι παππούδες του ήταν ηθοποιοί, ενώ και οι προπάπποι του δούλευαν στο θέατρο. Σπούδασε υποκριτική στο Μαξ Ράινχαρντ Ζέμιναρ της Βιέννης και στο Ινστιτούτο Λι Στράσμπεργκ στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε ως ηθοποιός θεάτρου, εμφανιζόμενος σε θέατρα όπως το Σάουσπιλχαους Ζούρικ της Ζυρίχης, το Μπουργκτεάτερ καθώς και στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορες τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ το 2000, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία, την τηλεοπτική παραγωγή "Wenn man sich traut". Στην πολεμική παραγωγή Άδωξοι μπάσταρδη (Inglourious Basterds) του Κουέντιν Ταραντίνο υποδύθηκε τον συνταγματάρχη Χανς Λάντα, τον σατανικό αλλά παράλληλα γοητευτικό "κυνηγό Εβραίων". Για την ερμηνεία του σ' αυτό τον ρόλο τιμήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών του 2009 με το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού (Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας), καθώς επίσης στα: Academy Award (Oscar, Βραβείο β' ανδρικού ρόλου), BAFTA Award, Critics' Choice Award, Golden Globe Award and SAG Award και έλαβε διεθνή αναγνώριση από κριτικούς και κοινό. Το 2012 συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον Κουέντιν Ταραντίνο ερμηνεύοντας το ρόλο του δρα Κινγκ Σουλτζ στην ταινία Django: Ο τιμωρός (Django Unchained) που του χάρισε το δεύτερο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. μικρογραφία|250x250εσ|Ο Βαλτς με τη σύζυγό του, Τζούντιθ Χολστ, στην τελετή των [[Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2009|82ων Βραβείων Όσκαρ]] Ο Βαλτς ζει στο Λονδίνο της Αγγλίας. Ο γιος του είναι Ραββίνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Καιροσκοπισμός
Ο όρος καιροσκοπισμός, ή οπορτουνισμός (οππορτουνισμός), εκ του αγγλικού όρο opportunism, είναι κοινωνικός και περισσότερο πολιτικός όρος που σχετίζεται με πολιτικές περιστάσεις και όχι με τον μετεωρολογικό καιρό. Με τη χρήση του όρου αυτού χαρακτηρίζεται κυρίως σκωπτικά η τακτική των πολιτικών κομμάτων κατά την οποία, στη πράξη, ακολουθείται κάποια υπέρ του δέοντος προσαρμογή, ή αναπροσαρμογή θέσεων επί των θεωρητικών αρχών τους κατά αναφυόμενες περιστάσεις, σε βάρος πάντα των πάγιων ιδεολογιών τους.
Γενικά
Ειδικότερα η χρήση της έννοιας αυτής υπερβαίνει σε βαθμό ή ξεφεύγει από τη λελογισμένη, ή καλώς εννοούμενη, (και πολλές φορές απαραίτητη), προσαρμογή στην αντικειμενική πραγματικότητα, υπέρ των αρχών. Με τον καιροσκοπισμό συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, υποδουλώνεται η ιδεολογία έναντι κάποιας σκοπιμότητας, σε βάρος των πάγιων αρχών.
Γενικότερα όμως ο καιροσκοπισμός απαντάται ως συνειδητή συμπεριφορά και από πρόσωπα, ομάδες και οργανώσεις σε όλους σχεδόν τους χώρους μιας κοινωνίας. Αυτό έχει ως συνέπεια η συμπεριφορά αυτή να εξετάζεται ιδιαίτερα εκτός από την πολιτική και από την κοινωνιολογία, τη ψυχολογία, την εξελικτική βιολογία, την οικονομία, κ.ά. επιστήμες, όπου σε ορισμένες των περιπτώσεων αναλύεται ως θεμιτή συμπεριφορά και σε άλλες ως αθέμιτη, μέχρι και ανήθικη.
Κατ' επέκταση καιροσκόπος χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε που εκμεταλλευόμενος μία κατάσταση ενεργεί προς ίδιο όφελος. Σημειώνεται ότι καιροσκόποι λέγονται επίσης, (και που δεν πρέπει να συγχέονται), και εκείνοι των οποίων τα επαγγέλματα επηρεάζονται άμεσα από τα καιρικά φαινόμενα, με συνέπεια να παρακολουθούν τον καιρό, (καιροσκοπία), για να πράξουν ανάλογα, όπως π.χ. γεωργοί, ψαράδες, κτίστες, κ.λπ.
Ο οπορτουνισμός στο ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα
Οπορτουνιστές (καιροσκόποι με μικροαστικές αντιλήψεις) χαρακτηρίστηκαν τα περισσότερα μέλη της ιδρυτικής γενιάς του ΣΕΚΕ, όπως οι Νίκος Δημητράτος, Αριστοτέλης Σίδερης, Γιώργος Γεωργιάδης, Αβραάμ Μπεναρόγια και άλλοι. Τα μέλη αυτά χαρακτηρίστηκαν οπορτουνιστές και οι πολιτικές τους θέσεις οπορτουνιστικές γιατί θεωρούσαν πως δεν είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για επαναστατική δράση του εργατικού κινήματος, αντιτάχθηκαν στη λεγόμενη μπολσεβικοποίηση του κόμματος και τη σύνδεσή του με την Κομμουνιστική Διεθνή.
Το κόμμα με αυτή τη θέση εγκατέλειπε προσωρινά τον επαναστατικό προσανατολισμό του. Η θέση αυτή προκάλεσε την αντίθεση πολλών μελών και στελεχών του κόμματος και γρήγορα τέθηκε ζήτημα αναθεώρησής της, πράγμα που έγινε στο 1ο Έκτακτο Συνέδριο το Νοέμβριο του 1922.
Ο Νίκος Ζαχαριάδης για τα μέλη αυτά της ιδρυτικής γενιάς του ΣΕΚΕ, αρκετά χρόνια αργότερα, έλεγε ότι "δεν μπόρεσαν να αποβάλλουν τη μικροαστική νοοτροπία και να αποκτήσουν μπολσεβίκικη. Ο μπολσεβίκος δεν μπόρεσε να επικρατήσει του μικροαστού".
Θυγατέρα
μικρογραφία|Η Μπέττυ Φορντ με την θυγατέρα της Θυγατέρα ή κόρη, είναι η σχέση κάθε γυναίκας με τους γονείς της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια
Ταχυδρομικοί κώδικες στο Αζερμπαϊτζάν
μικρογραφία|300x300εσ| 2-ψήφιες περιοχές ταχυδρομικού κώδικα στο Αζερμπαϊτζάν (ορίζονται από τα δύο πρώτα ψηφία των ταχυδρομικών κωδικών) Οι ταχυδρομικοί κώδικες στο Αζερμπαϊτζάν αποτελούνται από τέσσερα ψηφία.
Ο τετραψήφιος ταχυδρομικός κώδικας δηλώνει την εθνική μορφή AZ NNNN. Τα πρώτα δύο ψηφία υποδεικνύουν τις περιοχές του Αζερμπαϊτζάν σύμφωνα με τα σύγχρονα διοικητικά τμήματα, συμπεριλαμβανομένης της Αυτόνομης Δημοκρατίας Ναχτσιβάν και του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Ιστορία
Από το 1970 έως το 1991, όταν το Αζερμπαϊτζάν ανήκε στη Σοβιετική Ένωση ως SSR του Αζερμπαϊτζάν, ολόκληρο το έδαφος της Σοβιετικής Ένωσης χρησιμοποίησε τον εξαψήφιο ταχυδρομικό κώδικα 37NNNN. Μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας, το Αζερμπαϊτζάν υιοθέτησε τον τρέχοντα τετραψήφιο ταχυδρομικό κώδικα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταχυδρομεία στο Αζερμπαίτζάν
Κάρμπον (Ουαϊόμινγκ)
Η Κομητεία Κάρμπον (αγγλικά: Carbon County) είναι κομητεία της πολιτείας του Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός της ήταν 15.885. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Ρόουλινς. Νότια της κομητείας είναι τα σύνορα μεταξύ Ουαϊόμινγκ και Κολοράντο.
Κυβέρνηση
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, λόγω του έντονου συνδικαλιστικού ενδιαφέροντος από τους εργάτες εξόρυξης, έτεινε να είναι πιο πολλή δημοκρατική σε αντίθεση με το σχετικά ρεπουμπλικανικό Ουαϊόμινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομητείες του Ουαϊόμινγκ
Θείος
Ο θείος είναι ο αδελφός της μητέρας ή του πατέρα των παιδιών τους. Ένας εξ αίματος θείος είναι συγγενής δευτέρου βαθμού και μοιράζεται γενετική επικάλυψη 25%.
Ο άνδρας ξάδελφος ενός γονέα αναφέρεται συχνά ως θείος αντί για ξάδελφος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οικογένεια
Λίμνη Σκόδρας
Η λίμνη Σκόδρα (άλλη ονομασία: Σκούταρι, αλβανικά: Liqeni i Shkodrës, προφ. λιτσένι ι Σκόντρες, σερβικά: Скадарско језеро, Skadarsko jezero, προφ. Σκαντάρσκο γέζερο) είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Βαλκανικής χερσονήσου η οποία βρίσκεται στα σύνορα του Μαυροβουνίου και της Αλβανίας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χερσονήσου, σε μικρή απόσταση από την ανατολική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας, με το μεγαλύτερο τμήμα της να ανήκει στο Μαυροβούνιο. Την ονομασία της πήρε από την πόλη Σκόδρα της βορειοδυτικής Αλβανίας, ενώ η παλαιότερη και σήμερα σπανιότερη ονομασία της είναι Σκούταρι, που αποτελούσε ονομασία της πόλης και της λίμνης κατά την αρχαιότητα.
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο μέρος της ανήκει σήμερα στο Μαυροβούνιο. Το υψόμετρο της επιφανείας της λίμνης είναι 6 μέτρα ενώ το μέγιστο βάθος της είναι 44 μέτρα. Η λίμνη έχει ελάχιστη και μέγιστη χωρητικότητα υδάτων 370 και 530 τετραγωνικά χιλιόμετρα αντίστοιχα. Γεωμορφολογικά πρόκειται λίμνη που δημιουργήθηκε με καρστική διάβρωση του εδάφους. Τροφοδοτείται με επιφανειακά ύδατα από τον ποταμό Μόρατσα του Μαυροβουνίου και οι εκροές της λίμνης καταλήγουν στον ποταμό Μπογιάνα που αποτελεί το φυσικό διεθνές σύνορο των δύο βαλκανικών κρατών. Υπάρχουν επίσης υπόγειες πηγές νερού στον πυθμένα της λίμνης. Στην έκτασή της υπάρχουν και αρκετές μικρές νησίδες, όπως η νησίδα Μπέτσκα (σερβικά: Бешка, Beška) στην οποία υπάρχουν δύο εκκλησίες, και η νησίδα Γκρεμόζουρ (σερβικά: Грможур, Grmožur) στην οποία υπάρχει ένα παλαιό φρούριο που χρησιμοποιήθηκε παροδικά ως φυλακή.
Η μαυροβουνιακή πλευρά της λίμνης, έχει χαρακτηριστεί με ενέργειες της τότε Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας ως «εθνικό πάρκο» το 1983. Αργότερα η Αλβανία χαρακτήρισε την αλβανική πλευρά ως περιοχή «διαχείρισης αποθεμάτων φυσικών πόρων» και το 1996 την ενέταξε ως «υγροβιότοπο διεθνούς σημασίας» όπως προέβλεπε η Σύμβαση Ραμσάρ.
Πανίδα
Η λίμνη αποτελεί σημαντικό υγροβιότοπο αγρίων πτηνών της Ευρώπης, με 270 περίπου είδη πτηνών μεταξύ των οποίων και αργυροπελεκάνοι. Αποτελεί δημοφιλή τόπο παρατήρησης πτηνών. Στις όχθες της φωλιάζουν γλάροι και ερωδιοί. Τα ύδατά της θεωρούνται πλούσια σε ιχθυοπαραγωγή, ιδιαίτερα καβουριών, σίρκων και χελιών, ενώ φιλοξενούνται 34 είδη ψαριών, από τα οποία 7 είναι ενδημικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκοδρα Σκοδρα
Προγραμματισμός βιντεοπαιχνιδιών
Ο Προγραμματισμός Ηλεκτρονικών Παιχνιδιών, ένα υποσύνολο της ανάπτυξης παιχνιδιών, είναι η ανάπτυξη λογισμικού των βιντεοπαιχνιδιών. Ο προγραμματισμός παιχνιδιών απαιτεί ουσιώδεις ικανότητες στη μηχανική λογισμικού καθώς και εξειδίκευση σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς, που επικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό για να δημιουργηθεί : προσομοίωση, γραφικά υπολογιστή, τεχνητή νοημοσύνη, φυσική, προγραμματισμό ήχου και εισαγωγή. Για μαζικά διαδικτυακά παιχνίδια πολλών παικτών, χρησιμοποιούνται συχνά επιπρόσθετοι τομείς, όπως ο προγραμματισμός δικτύου και προγραμματισμό βάσεων δεδομένων. Αν και συχνά ασχολούνται οι επαγγελματίες προγραμματιστές παιχνιδιών, πολλοί αρχάριοι μπορούν να προγραμματίσουν παιχνίδια ως χόμπι.
Πρωτότυπα
Οι προγραμματιστές συχνά απαιτείται να παραγάγουν πρωτότυπες ιδέες και χαρακτηριστικά του παιχνιδιού. Ένα μεγάλο μέρος των πρωτοτύπων μπορεί να λάβει χώρα κατά τη διάρκεια της προ-παραγωγής, πριν ολοκληρωθεί το έγγραφο σχεδίασης, και μπορεί να βοηθήσει στον καθορισμό των χαρακτηριστικών που ο σχεδιαστής ορίζει.
Τα πρωτότυπα αναπτύσσονται γρήγορα με ελάχιστο χρόνο για αρχικό σχεδιασμό και ως επί το πλείστον λειτουργούν ως απόδειξη της ιδέας ή για να δοκιμάσουν ιδέες. Δεν αναμένεται να λειτουργούν άψογα, αλλά αναπτύσσονται για να δοκιμάσουν νέες και μερικές φορές εξωτικές ιδέες.
Ανάπτυξη παιχνιδιού
Αν και η κύρια δουλειά του προγραμματιστή δεν είναι να σχεδιάσει το παιχνίδι, συχνά συμβάλλουν και άλλοι στον σχεδιασμό, όπως οι σχεδιαστές. Ο σχεδιαστής παιχνιδιών θα ζητήσει πληροφορίες τόσο από τον παραγωγό όσο και από τον καλλιτέχνη και τον προγραμματιστή για ιδέες και στρατηγικές για τον σχεδιασμό του παιχνιδιού. Συχνά συμβάλλουν άτομα, όπως οι κειμενογράφοι, άλλοι προγραμματιστές και καλλιτέχνες. Οι προγραμματιστές συχνά ακολουθούν το έγγραφο σχεδιασμού του παιχνιδιού. Καθώς η ανάπτυξη του παιχνιδιού συνεχίζεται, το έγγραφο σχεδίασης αλλάζει όσο ανακαλύπτονται νέες δυνατότητες και περιορισμοί στον προγραμματισμό.
Μερικά δημοφιλή στους gamers και δωρεάν προγράμματα προγραμματισμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών είναι το GameMaker, το ΑGS και το Unity.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιού
Ηνίοχος (ταινία)
Ο Ηνίοχος είναι μια ταινία του 1995 σε σενάριο και σκηνοθεσία Αλέξη Δαμιανού.
Πλοκή
Ένας άντρας, που έχει ως είδωλο τον Ηνίοχο των Δελφών, βιώνει τα γεγονότα μισού αιώνα, από το 1941 έως το 1991. Φοιτητής πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συλλαμβάνεται από τους Ιταλούς, αλλά κατορθώνει να δραπετεύσει, να βγει στο βουνό και να προσχωρήσει στο αντάρτικο. Ζει τα γεγονότα της Αντίστασης και του Εμφυλίου, αλλά στέκεται κριτικά απέναντι στις πρακτικές του ανταρτόπολεμου, που προκαλεί τα γερμανικά αντίποινα. Δεν εγκρίνει την αναίτια εξόντωση του αντιπάλου. Απελευθερώνει Γερμανό αιχμάλωτο τον οποίο οι συμπολεμιστές του σκόπευαν να εκτελέσουν. Σκοτώνει έναν εχθρό του ΕΑΜ, όταν εκείνος, τραυματίας, του το ζητά για να μην υποστεί εξευτελισμό, παρά τις εντολές του επικεφαλής που τον ήθελε ζωντανό.
Η μητέρα του τον διώχνει από το σπίτι, για να μην συγκρουστεί με τον αδελφό του που πολεμά στο πλευρό των Άγγλων. Υπάρχει στην ταινία η διαμάχη μεταξύ δύο αδελφών, όπως κι ένας συμβολισμός: εξοστρακίζεται από το σπίτι του, επειδή το πήρε η άλλη πλευρά (μητέρα - αδελφός) που ακολουθεί τον νικητή. Αφήνεται να εννοηθεί ότι κάπως τυχαία νίκησε ο άλλος. Ο ήρωας φεύγοντας, παραδίνει το όπλο του: εικόνα που παραπέμπει στη Βάρκιζα και στον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ.
Η ταινία προτείνει ως στάση απέναντι στον Εμφύλιο, την κριτική συμμετοχή. Τον αντιμετωπίζει δε όχι ως μια σύγκρουση που ξέσπασε το 1946 χωρίς αίτια. Οι ρίζες του Εμφυλίου ανιχνεύονται στον διχασμό των Ελλήνων πριν και μετά τον πόλεμο. Ο Εμφύλιος που αφηγείται ο Δαμιανός δεν είναι ένας πόλεμος ανάμεσα σε αριστερούς και δεξιούς. Πρόκειται για μια μάχη που δίνουν η γενναιότητα, η ακεραιότητα, το κάλλος με την αρχαία έννοια και η χυδαιότητα, η χαμέρπεια όσων άγονται από τα πιο ταπεινά τους πάθη.
Το άγαλμα επανέρχεται αρκετές φορές στην ταινία, όπως και η φράση με την οποία η Πυθία αναγγέλλει στον Ιουλιανό τον θάνατο του αρχαίου κόσμου. Η φράση-κλειδί «Φύλακες γρηγορείτε» που ακούγεται από τη φωνή του Δαμιανού ηχεί ανατριχιαστικά στις δύσκολες ώρες της ιστορίας του ήρωα και της χώρας.
Βραβεία και συμμετοχές
Κρατικά Βραβεία Ποιότητας Υπουργείου Πολιτισμού - (Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης) 1996 καλύτερης ταινίας.
Το 2004, η ταινία προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του αφιερώματος ''Αλέξης Δαμιανός: Ο λυρισμός της βίας. ''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέξη Δαμιανού
Ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Ελλάδα
Οι ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Ελλάδα, ξέσπασαν μετά τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό της Ελληνικής Αστυνομίας Επαμεινώνδα Κορκονέα στα Εξάρχεια, στις 6 Δεκεμβρίου 2008. Μετά τη δολοφονία, διαδηλώσεις και ταραχές έλαβαν μεγάλη έκταση. Ο πραγματικός χαρακτήρας των γεγονότων έγινε αντικείμενο πολιτικής και κοινωνικής τριβής και διχογνωμιών σχετικά με τη φύση και τα αίτιά τους.
7η Δεκεμβρίου
Την επομένη ημέρα από το περιστατικό, διοργανώθηκαν πορείες πολιτών, οι οποίοι επιθυμούσαν να εκδηλώσουν τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στη γενικότερη στάση του κρατικού μηχανισμού και στον τρόπο λειτουργίας της Ελληνικής Αστυνομίας, έπειτα από συσσώρευση παρόμοιων περιστατικών και καταγγελιών αστυνομικής βίας. Οι πορείες έλαβαν χώρα, παράλληλα με τις επιθέσεις διαφόρων ομάδων, οι οποίες συνέχισαν τις εκδηλώσεις βίας με αυξανόμενη ένταση. Στο κέντρο της Αθήνας σημειώθηκαν καταστροφές σε πολυκαταστήματα, αυτοκίνητα και τράπεζες.
Κινητοποιήσεις τις επόμενες ημέρες
Λόγω της δολοφονίας του νεαρού πραγματοποιήθηκαν καταλήψεις σε πολλά γυμνάσια και λύκεια της Θεσσαλονίκης, του Βόλου και της Αθήνας, ενώ κλειστό παρέμεινε και το σχολείο στη Σταμάτα όπου φοιτούσε ο μαθητής. Ο υπουργός Παιδείας, Ευριπίδης Στυλιανίδης, κήρυξε την επομένη των ταραχών ημέρα πένθους, ενώ κλειστές παρέμειναν και πανεπιστημιακές σχολές. Πορείες μαθητών πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις μικρές και μεγάλες πόλεις της χώρας, εκδηλώνοντας οι μαθητές την αντίδρασή τους στο περιστατικό σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Τρίπολη, Κέρκυρα, Τρίκαλα και Ηράκλειο. Η ΟΛΜΕ, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών και οι δάσκαλοι κήρυξαν 24ωρη απεργία, ενώ τριήμερη απεργία κήρυξε και η Ομοσπονδία των Πανεπιστημιακών.
Μαθητές προέβησαν σε συμβολικές εκδηλώσεις, προσφέροντας λουλούδια σε αστυνομικούς και ξαπλώνοντας γυμνοί στα σκαλοπάτια της ΓΑΔΑ ωσάν να ήταν πτώματα. Επιθέσεις με πέτρες, ξύλα, φρούτα και βόμβες μολότοφ δέχθηκαν σχεδόν όλα τα τοπικά αστυνομικά τμήματα της χώρας. Ταυτόχρονα τμήματα στα περισσότερα πανεπιστήμια και ΤΕΙ της χώρας άρχισαν να κλείνουν από τους φοιτητές τους με αποφάσεις κατάληψης, οι οποίες στρέφονταν τόσο κατά της κρατικής καταστολής όσο και κατά της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης (βλ. και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση).
Εκτός Ελλάδας, επεισόδια έγιναν και στη Λευκωσία, όπως επίσης και την Πάφο στις 8 Δεκεμβρίου. Συμβολικές καταλήψεις πραγματοποιήθηκαν από νεαρούς επίσης στην ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο και διαμαρτυρίες στα προξενεία του Βερολίνου, της Φλωρεντίας της Μπολόνια και του Τορίνο, καθώς και στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στη Βενετία, ενώ μικρές φθορές προκλήθηκαν στα προξενεία της Νέας Υόρκης και της Κωνσταντινούπολης.
Οι ταραχές της 8ης Δεκεμβρίου
Το ίδιο βράδυ διοργανώθηκε συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας από κόμματα της αντιπολίτευσης, αριστερές οργανώσεις και φοιτητικούς συλλόγους, στα Προπύλαια και την Ομόνοια. Η αστυνομία διατηρούσε ισχυρές δυνάμεις γύρω από τη Βουλή των Ελλήνων και το Μέγαρο Μαξίμου. Η πορεία δεν πέρασε μπροστά από τη Βουλή, και μέσω του κάτω μέρους της πλατείας Συντάγματος ακολούθησε τη Φιλελλήνων και ολοκληρώθηκε μπροστά στον Εθνικό Κήπο. παράλληλα με αυτή κινήθηκαν ομάδες που προξένησαν καταστροφές σε καταστήματα, τράπεζες, ξενοδοχεία, καθώς και στο υπουργείο Οικονομικών και το υπουργείο Εξωτερικών. Αργότερα οι καταστροφές επεκτάθηκαν κατά μήκος της λεωφόρου Συγγρού. Συγκρούσεις εκδηλώθηκαν επίσης στην Πανεπιστημιούπολη στην περιοχή του Ζωγράφου, γύρω από τα Εξάρχεια καθώς και στον Πειραιά.
Τις ίδιες ώρες διοργανώθηκαν παρόμοιες εκδηλώσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, όπως στη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, την Πάτρα, την Κρήτη και άλλες περιοχές της ελληνικής περιφέρειας, που σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύτηκαν από επεισόδια. Το βράδυ πυρπολήθηκε το Αστυνομικό Τμήμα Συκεών, ενώ τραυματίστηκε βαριά αστυνομικός φρουρός.