cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμφιθέατρο της Πούλα
Περιγραφή
Ο εξωτερικός τοίχος είναι κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο. Τα τόξα του ελλειπτικού αμφιθεάτρου έχουν διαστάσεις, 132,45μ. και 105,10 μ. Το μέγιστο ύψος του εξωτερικού τοίχου είναι 29,40 μ. Τα δύο πρώτα επίπεδα έχουν 72 αψίδες, ενώ το τελευταίο έχει 64 ορθογώνια ανοίγματα. Μπορεί να φιλοξενήσει 23.000 θεατές. Η αρένα, το μέρος των αγώνων, έχει διαστάσεις, 67,95μ.x 41,65 μ. Ο χώρος αυτός διαχωριζόταν από το κοινό με μεταλλικές πύλες. Η αρένα είχε συνολικά 15 πύλες. Μια σειρά από υπόγειους διαδρόμους κάτω από την αρένα, χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των ζώων, των σκηνικών καθώς και των μονομάχων. Καταστήματα και αποθηκευτικοί χώροι βρίσκονταν κάτω από τις θέσεις των θεατών. Καθένας από τους τέσσερις πύργους είχε δύο δεξαμενές με αρωματισμένο νερό που τροφοδοτούσε μια πηγή ή ριχνόταν στους θεατές. Το αμφιθέατρο μπορούσε να καλυφθεί με velarii (μεγάλα πανιά), που προστάτευαν τους θεατές από τον ήλιο και τη βροχή.
Ιστορία
Το αμφιθέατρο χτίστηκε τον 1ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Αύγουστο, ενώ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό (το 79 μ.Χ.). Ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Τίτο το 81 μ.Χ. Το αμφιθέατρο λειτουργούσε έως τον 5ο αιώνα, όταν ο αυτοκράτορας Ονόριος απαγόρευσε τις μονομαχίες. Στο μεσαίωνα το εσωτερικό της αρένας χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος, για αγώνες των Ιπποτών της Μάλτας αλλά και για εμποροπανηγύρεις. Κατά τη διάρκεια των αιώνων χρησίμευσε και ως λατομείο κάτι που έγινε τελευταία φορά το 1709 για την κατασκευή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού. Το 1816 ο Ελβετός αρχιτέκτονας, Πιέτρο Νόμπιλε, ανέλαβε της ανακατασκευή του με εντολή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου 1ου της Αυστρίας. Σήμερα χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις αλλά και για το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του καλοκαιριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία Κατηγορία:Ρωμαϊκά αμφιθέατρα και στάδια
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Κύπρο
Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των τρανς (ΛΟΑΤ+) ατόμων στην Κύπρο αντιμετωπίζουν νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι μη-ΛΟΑΤ κάτοικοι. Τόσο η σεξουαλική δραστηριότητα ομοφυλόφιλων ανδρών όσο και γυναικών είναι νόμιμη στην Κύπρο από το 1998 και τα σύμφωνα συμβίωσης που παρέχουν αρκετά από τα δικαιώματα και τα οφέλη του γάμου είναι νόμιμα από τον Δεκέμβριο του 2015.
Παραδοσιακά, συντηρητική Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία είχε σημαντική επιρροή στην κοινή γνώμη και την πολιτική σχετικά με τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ+. Ως αποτέλεσμα πολλοί νόμοι εξακολουθούν να είναι εχθρικοί απέναντι στους ομοφυλόφιλους ενώ το θέμα αποτελεί ταμπού. Η Κύπρος ήταν μέχρι το 2012 η χώρα της Ε.Ε στην οποία οι ομοφυλόφιλοι έχουν τα λιγότερα δικαιώματα. Έκτοτε η Ουγγαρία έγινε η χειρότερη για ΛΟΑΤ άτομα χώρα.
Ωστόσο, από τότε που η Κύπρος επιδίωξε να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έπρεπε να αλλάξει τη νομοθεσία της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των νόμων της σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου. Οι στάσεις απέναντι στα μέλη της ΛΟΑΤ+ κοινότητας εξελίσσονται και γίνονται όλο και πιο αποδεκτές και ανεκτικές, με πρόσφατες δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Κυπρίων υποστηρίζει τη νομική αναγνώριση ομόφυλων ζευγαριών με τη μορφή σύμφωνων συμβίωσης.
Ιστορία
Η ανδρική ομοφυλοφιλία μόνο (και όχι ο λεσβιασμός) θεωρείται ώς έγκλημα από το 1889 όταν η Κύπρος ήταν Βρετανική αποικία. Το 1960 η Κύπρος έγινε ξεχωριστό κράτος αλλά διατήρησε τους νόμους για τον σοδομισμό.
Το 2000 αυτές οι διακρίσεις ήρθησαν, αλλά η άνιση ηλικία συναίνεσης παρέμεινε μέχρι το 2002 οπού και εφαρμόστηκε όμοια ηλικία συναίνεσης.
Αναγνώριση ομοφυλόφιλων ζευγαριών
Η Κύπρος αναγνωρίζει μόνο τον γάμο μεταξύ γυναίκας και άντρα. Όμως, μετά από δημόσια διαβούλευση δύο χρόνων σε κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό επίπεδο, στις 26 Νοεμβρίου 2015 η Κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων πέρασε τον περί Πολιτικής Συμβίωσης Νόμο 184(I)/2015 με 39 ψήφους υπέρ, 12 κατά και 3 αποχές, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 09 Δεκεμβρίου 2015, και ο οποίος θεσπίζει την πολιτικής συμβίωση μεταξύ δύο ατόμων του ιδίου ή του αντίθετου φύλου και αναγνωρίζει στα μέρη τα ίδια δικαιώματα με τον γάμο, πλην όμως εμποδίων τα οποία θέτει για την τεκνοθεσία.
Hey (τραγούδι, Lil Jon)
Το "Hey" είναι ένα σινγκλ από τον Lil Jon μαζί με τους 3OH!3. Διατίθεται στο άλμπουμ του 2010, Crunk Rock, του Lil Jon και κυκλοφόρησε ως το δεύτερο επίσημο σινγκλ. Διατίθεται επίσης στο soundtrack του Jersey Shore.
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο γυρίστηκε στο Hollywood και διέθετε νέα κλιπ από το Jersey Shore. Το συνεργαζόμενο γκρουπ 3OH!3 είναι στο βίντεο. Το βίντεο κυκλοφόρησε στις 26 Αυγούστου του 2010.
Εμπορική επίδοση
Το "Hey" έκανε ντεμπούτο στο #70 στο Billboard Hot 100 μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ και ανέβηκε στο #62 την επόμενη εβδομάδα πριν πέσει από το Hot 100. Έκανε επίσης ντεμπούτο στο #46 στο Hot Digital Songs chart και έφτασε το #33 στη δεύτερη εβδομάδα του.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Lil Jon Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια του 2010
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1961
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1961 έλαβε χώρα στις Κάννες της Γαλλίας, μετά τη νίκη της χώρας στο Λονδίνο. Στον διαγωνισμό αυτό για πρώτη φορά στην ιστορία της  Eurovision την πρώτη θέση πήρε το  Λουξεμβούργο με το τραγούδι Nous les amoureux που το ερμήνευσε ο Ζαν Κλοντ Πασκάλ. Ακολούθησε στην 2η θέση το Ηνωμένο Βασίλειο και στην 3η θέση η Ελβετία. Οι χώρες που έκαναν ντεμπούτο ήταν η Φινλανδία, η Ισπανία και η Γιουγκοσλαβία. Επίσης, για πρώτη φορά ο διαγωνισμός διεξήχθη το Σάββατο το βράδυ, θεσμός που συνεχίζεται ως τις μέρες μας. Καθώς ο διαγωνισμός υπερέβη τον προβλεπόμενο χρόνο, και η εκπομπή μεταδιδόταν ζωντανά, η επανάληψη του νικητήριου τραγουδιού στο τέλος του διαγωνισμού δεν προβλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τοποθεσία
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις Κάννες της Γαλλίας με το χώρο της διοργάνωσης να είναι το κύριο κτίριο από το Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδριών, αφού η Γαλλία κέρδισε το δικαίωμα να φιλοξενήσει αυτή την έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision από την προηγούμενη χρονιά με το τραγούδι "Tom Pillibi" από την Jacqueline Boyer. Οι Κάννες, μια πόλη που βρίσκεται στη Γαλλική Ριβιέρα, είναι ένας πολυάσχολος τουριστικός προορισμός και είναι γνωστός παγκοσμίως για τη διοργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, με το Palais des Festivals et des Congrès που φιλοξενεί επίσης το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Το αρχικό κτίριο χτίστηκε το 1949 και βρίσκεται στη λεωφόρο Promenade de la Croisette, στον σημερινό χώρο της JW Marriott Cannes. Επίσης φιλοξένησε την έκδοση του Διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 1959.
Μορφή
Όπως και το 1959, τον διαγωνισμό παρουσίασε η Ζακλίν Ζουμπέρ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της ψηφοφορίας, το Λουξεμβούργο έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο 8 βαθμούς, όσους και η Νορβηγία στη Δανία. Ήταν οι περισσότεροι βαθμοί που δόθηκαν στον διαγωνισμό από το 1958, όταν η Γαλλία είχε λάβει 9 βαθμούς από τη Δανία. Το ρεκόρ εκείνο ισοφαρίστηκε το 1970, όταν η Ιρλανδία πήρε 9 βαθμούς από το Βέλγιο.
Διευθυντές ορχηστρών
Για κάθε ερμηνεία υπήρχε και ένας διευθυντής ορχήστρας.
Καλλιτέχνες που επέστρεψαν
Στις Κάννες επέστρεψαν 2 καλλιτέχνες που είχαν πάρει μέρος και σε προηγούμενους διαγωνισμούς. Ήταν ο εκπρόσωπος του Βελγίου, Μπομπ Μπενί, ο οποίος είχε πάρει μέρος και στον διαγωνισμό του 1959, και η Νόρα Μπρόκστεντ, συμμετοχή της Νορβηγίας, που επανήλθε έπειτα από το 1960.
Πίνακας βαθμολογίας
Κάθε χώρα είχε δεκαμελή επιτροπή, κάθε μέλος της οποίας απένειμε 1 βαθμό στο τραγούδι που επέλεγε.
Διεθνής μετάδοση και βαθμολογία
Παρακάτω παρατίθενται οι σχολιαστές βαθμών και οι παρουσιαστές ανά χώρα.
Σχολιαστές βαθμών
Όλες οι κριτικές επιτροπές (εκτός από την Αυστρία και το Ηνωμένο Βασίλειο) ανακοίνωσαν τις ψήφους τους στα γαλλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Ρολό παπαρουνόσπορου
Είναι δημοφιλές στην Κεντρική Ευρώπη και σε μέρη της Ανατολικής Ευρώπης, όπου τρώγεται συνήθως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Είναι παραδοσιακό σε πολλές κουζίνες, όπως οι πολωνική (makowiec), κασουβική (makówc), ουγγρική (mákos bejgli ), σλοβακική (makovník), τσεχική (makový závin), αυστριακή (mohnkuchen ή mohnstriezel), ουκρανική (pyrih z makom пирiг з маком ή makivnyk маківник), λευκορωσική (makavy rulet макавы рулет), βοσνιακή, κροατική, σερβική (makovnjača), σλοβενική (makova potica), ρουμανική (coarda cu mac ή coarda cu nucă), λιθουανική (aguonų vyniotinis), λετονική (magonmaizite), ρωσική (rulet s makom рулет с маком), δανική (wienerbrød ή ψωμί της Βιέννης) και Γίντις (mohn roll).
Συστατικά
Η ζύμη αποτελείται από αλεύρι, ζάχαρη, κρόκο αυγού, γάλα ή ξινή κρέμα, βούτυρο και μαγιά. Η ζύμη μπορεί να αρωματιστεί με ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού ή ρούμι. Η γέμιση παπαρουνόσπορων μπορεί να περιέχει αλεσμένους παπαρουνόσπορους, σταφίδες, βούτυρο ή γάλα, ζάχαρη ή μέλι, ρούμι και βανίλια. Μερικές φορές μια κουταλιά της σούπας μαρμελάδα βερίκοκου, η οποία είναι μια από τις πιο δημοφιλείς μαρμελάδες που χρησιμοποιούνται στην ουγγρική κουζίνα, αντικαθιστά τη ζάχαρη. Η γέμιση καρυδιού περιέχει σταφίδες, ρούμι, βούτυρο ή γάλα, φλούδα λεμονιού και ψιλοκομμένα καρύδια. Αυτή η γέμιση μπορεί να καρυκευθεί με κανέλα, μοσχοκάρυδο, γαρύφαλλο ή βανίλια.
Η ζύμη στην αρχή είναι αρκετά βαριά, σκληρή και στεγνή, αλλά με ζύμωμα και ανάπαυση γίνεται πολύ ελαστική και δυνατή. Τυλίγεται σε ένα μεγάλο φύλλο, παχύ ή λεπτό ανάλογα με τη γεύση. Μια αισθητική αρχή είναι ότι τα στρώματα ζύμης και γέμισης πρέπει να έχουν ίσο πάχος. Ένα άλλο είναι ότι περισσότερα στρώματα είναι καλύτερα. Η γέμιση απλώνεται πάνω στη ζύμη, η οποία στη συνέχεια τυλίγεται σε μακρύ κύλινδρο ή κορμό. Οι παραδοσιακές συνταγές περιλαμβάνουν συνήθως το άλειμμα του κορμού με το ασπράδι αυγού που απομένει από τον κρόκο που χρησιμοποιείται στη ζύμη. Άλλες συνταγές χρησιμοποιούν διαφορετικά αλείμματα ή ένα κερασάκι που προστίθεται μετά το ψήσιμο. Ο άψητος κορμός μεταφέρεται απαλά σε ένα ταψί, αφήνεται να φουσκώσει και μετά ψήνεται μέχρι να ροδίσει.
Παραλλαγές
Η γέμιση παπαρουνόσπορου είναι μια πάστα αλεσμένων παπαρουνόσπορων, γάλα, βούτυρο, ζάχαρη ή/και μέλι, συχνά με πρόσθετα αρωματικά, όπως ξύσμα λεμονιού και χυμό. Επίσης, μπορεί να έχει σταφίδες. Η γέμιση καρυδιού είναι μια πάστα αλεσμένων καρυδιών, γάλα, βούτυρο, ζάχαρη και σταφίδες, συχνά με πρόσθετα αρωματικά, όπως καφέ ή ξύσμα πορτοκαλιού.
Ένα πολύ μακρύ ρολό μπορεί να λυγίσει έτσι ώστε να ταιριάζει σε ένα ταψί, με το αποτέλεσμα να ονομάζεται patkó (ουγγρικά για το πέταλο). Πριν το ψήσιμο, το ρολό μπορεί να λάβει ένα άλειμμα με γάλα. Το ρολό μπορεί να ολοκληρωθεί με ένα κερασάκι μετά το ψήσιμο, φτιαγμένο από ζάχαρη άχνη και χυμό λεμονιού (ή ένα γλάσο κατά το ψήσιμο). Συνήθως μεταφέρεται από την κουζίνα που έχει ήδη τεμαχιστεί.
Στην ουγγρική κουζίνα, τα ρολά, ένα με κάθε γέμιση, σερβίρονται μαζί. Ο συνδυασμός είναι γνωστός ως mákos és diós (παπαρούνας και καρυδιού). Μερικοί συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής συνδυάζουν τους παπαρουνόσπορους και τα καρύδια μαζί σε μία γέμιση. Επειδή η κουλτούρα της Πολωνίας και της Τσεχίας έχουν αναμειχθεί, οι μετανάστες στην Αμερική μερικές φορές χρησιμοποιούν τον όρο kolache για να τον περιγράψουν.
Ως νέα τάση, εμφανίζεται μια παραλλαγή με γέμιση καστάνων (gesztenyés bejgli), κυρίως μεταξύ των νεότερων αστικών οικογενειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Πασχαλινά εδέσματα Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα με παπαρουνόσπορους Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια Κατηγορία:Λιθουανικά επιδόρπια Κατηγορία:Ουγγρικά επιδόρπια Κατηγορία:Ρουμανικά επιδόρπια Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα Κατηγορία:Σλοβακική κουζίνα Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα Κατηγορία:Σιλεσιανή κουζίνα
Whiskey in the Jar
Το "Whiskey in the Jar" είναι ένα δημοφιλές παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι, το οποίο τοποθετείται στις περιοχές Κορκ και Κέρι, καθώς επίσης και στο Φένιτ, ένα χωριό της περιφέρειας του Κέρι. Το τραγούδι έχει επίκεντρο έναν »Rapparee», ο οποίος προδίδεται από τη γυναίκα του ή την ερωμένη του. Το τραγούδι αυτό είναι ένα από τα πιο πολυερμηνευμένα ιρλανδικά παραδοσιακά τραγούδια και συγκεκριμένα από τη δεκαετία του 1950 κι έκτοτε έχει υποστεί πολυάριθμες διασκευές. Οι ρίζες του τραγουδιού προέρχονται από το από το παραδοσιακό τραγούδι "The Highwayman and the Captain", το οποίο τραγουδιόταν ιδιαίτερα στα περίχωρα του Εδιμβούργου.
Η πρώτη γνωστή διασκευή του τραγουδιού, που του έδωσε τον ρυθμό, τη μελωδία και τον τίτλο που κατόπιν έγινε από τους The Beasley Brothers. Η πρώτη διασκευή έγινε από το συγκρότημα Peter, Paul and Mary, ενώ άλλη επιτυχημένη διασκευή έγινε το 1968, από τους The Dubliners, το οποίο έγινε έναν από τα πιο γνωστά τραγούδια του και συμπεριλήφθηκε σε τρεις δίσκους τους. To 1990 κυκλοφόρησε και single, το οποίο έφτασε στο νούμερο 4 των ιρλανδικών charts. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το τραγούδι έγινε περισσότερο γνωστό από τους The Highwaymen. Το 1973, έγινε άλλη μία δημοφιλής διασκευή, από τους Thin Lizzy. Η συγκεκριμένη διασκευή έφτασε στο νούμερο 1 των ιρλανδικών και των βρετανικών charts, για αρκετές ημέρες.
To 1998, οι Metallica, το διασκεύασαν και τον έκανα ακόμα πιο δημοφιλές, ειδικότερα στο rock κοινό. Η εν λόγω διασκευή ταιριάζει πιο πολύ στη δομή της διασκευής των Thin Lizzy. Η συγκεκριμένη πιο heavy metal διασκευή, κέρδισε και Grammy Καλύτερης Hard Rock Ερμηνείας, το 2000. Ενώ για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησαν και video clip. Γενικότερα οι διασκευές που έχει δεχτεί είναι πολυάριθμες και μερικές εξ αυτών είναι των U2 και του Γκίντι Γκοβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 1972 Κατηγορία:Singles του 1973 Κατηγορία:Singles του 1999 Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα το αλκοόλ Κατηγορία:Τραγούδια των Metallica Κατηγορία:Τραγούδια των Thin Lizzy Κατηγορία:Singles της Decca Records Κατηγορία:Singles της Vertigo Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
1849 Κρέζακ
Ο Κρέζακ (Kresák) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,313. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σλοβάκου αστρονόμου Λιούμπορ Κρέζακ (Ľubor Kresák, 1927-1994).
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Κρέζακ, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική.
Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης (Ερμόδωρος)
Ο Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης (2ος αιώνας μ.Χ.) γνωστός και ως Ερμόδωρος ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από την Αλεξάνδρεια ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του παγκράτιου στους 240ους (181 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν γιος του Μάρκου Αυρήλιου Δημήτριου ο οποίος είχε επίσης στεφθεί ολυμπιονίκης στους 233ους αγώνες το 153 π.Χ. στο παγκράτιο. Ο Ερμόδωρος ήταν επίτιμος πολίτης πολλών πόλεων και κατείχε δημόσια αξιώματα στην Αλεξάνδρεια, και ως αθλητής είχε διακριθεί και στους αγώνες των Δελφών, Ίσθμιων, και Νέμεων, χωρίς να έχει ηττηθεί ποτέ. Σταμάτησε να αγωνίζεται σε νεαρή ηλικία το 182 π.Χ., μόλις στην ηλικία των 25 ετών, λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού που υποστήριξε πως αντιμετώπιζε. Επανήληθε αργότερα το 196 όταν και κέρδισε στους τοπικούς αγώνες στην Αλεξάνδρεια.
1849 Κρέζακ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κρέζακ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρεζακ
Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης (Ερμόδωρος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας)
Νεοχώρι Ημαθίας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|259x259εσ|Χάρτης της λίμνης - βάλτου Γιαννιτσών την περίοδο του [[Μακεδονικός Αγώνας|Μακεδονικού Αγώνα]] Το Νεοχώρι βρίσκεται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, στην πεδιάδα των Γιαννιτσών σε υψόμετρο 11 μέτρα. Απέχει περίπου 5 χλμ. Β. από τη Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 20 χλμ. Ν. από τα Γιαννιτσά και 54 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη (μέσω Εγνατίας Οδού) ενώ δυτικά από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Αλεξάνδρειας - Γιαννιτσών. Επί τουρκοκρατίας αναφερόταν ως Νιχώρι και ήταν στα ανατολικά της λίμνης – βάλτου των Γιαννιτσών η οποία αποξηράνθηκε το 1932 - 1936 ενώ ιστορικά συμπεριλαμβάνεται στα χωριά της περιοχής του Ρουμλουκίου.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας
Ο Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας ή Ροβέρτος ο Γηραιός (Robert Ier de Bourgogne, 1011 - 21 Μαρτίου 1076) ήταν γενάρχης του Οίκου της Βουργουνδίας και Δούκας της Βουργουνδίας (1032 - 1076). Ο Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας ήταν τρίτος γιος του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας και της τρίτης συζύγου του Κωνσταντίας του Άρλ, μικρότερος αδελφός του Ερρίκου Α΄ της Γαλλίας.
Απώλεια του θρόνου, του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία
thumb|250px|left|Το [[Δουκάτο της Βουργουνδίας και η Κομητεία της Βουργουνδίας την εποχή του Ροβέρτου του Γηραιού]] Με το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ούγου Μάγνου η μητέρα τους υποστήριξε τον ίδιο τον Ροβέρτο σαν διάδοχο του θρόνου, ο πατέρας τους αντίθετα όρισε σαν διάδοχο τον δεύτερο αδελφό του Ερρίκο. Με την υποστήριξη της μητέρας τους ο ίδιος και ο αδελφός του Ερρίκος επαναστάτησαν εναντίον του πατέρα τους Ροβέρτου Β΄ αναγκάζοντάς τον βασιλιά να οπισθοχωρήσει στο Παρίσι. Μετά το θάνατο του πατέρα τους (1031) έκανε νέα επανάσταση ενάντια στον αδελφό του Ερρίκο Α΄ ξανά με την υποκίνηση της Κωνσταντίας του Αρλ, μετά τον θάνατο και της μητέρας τους επήλθε ειρήνη, ο Ροβέρτος συμβιβάστηκε αφού του παραχωρήθηκε η Βουργουνδία (1032).
Ληστρικές δραστηριότητες
Ο Ροβέρτος δεν είχε έλεγχο επάνω στους υποτελείς του, διότι έμεινε γνωστός σαν βαρόνος ληστής, αφού λεηλατούσε συνεχώς τους υποτελείς του και ιδιαίτερα τις εκκλησίες, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση η διάρρηξη στο αββαείο του Αγίου Γερμανού στην Οσέρ. Έδιωξε τη σύζυγό του Ηλί του Σεμούρ· ακολούθησε η δολοφονία του αδελφού της Ζοκεράν και ο φόνος του πατέρα της Νταλμάς Α΄ του Σεμύρ: ο Ροβέρτος Α΄ σκότωσε τον πεθερό του με τα ίδια του τα χέρια (1048). Την ίδια χρονιά ο Αρντουάν επίσκοπος του Λανγκρ αρνήθηκε να εγκαινιάσει την εκκλησία του Σεννεσί, επειδή -όπως αναφέρει- φοβήθηκε την βιαιότητα του δούκα.
Ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος σκοτώθηκε σε μάχη σε νεαρή ηλικία (1059) και ο δεύτερος γιος του Ερρίκος, γενάρχης του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, απεβίωσε πριν από τον ίδιο (1074). Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ούγος Α΄ ως δούκας της Βοργουνδίας.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Ηλί του Σεμούρ (1033) απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγο του Ερμενγάρδη των Ινζελζέ, κόρη του Φούλκωνα Γ΄ κόμη του Ανζού, απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Σάββας Ασιδηνός
Ο Σάββας Ασιδηνός (τέλη 12ου αιώνα-αρχές 13ου) ήταν βυζαντινός τοπάρχης.
Είχε έδρα του την κωμόπολη Σαμψών (αρχαία Πριήνη) και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Τέταρτης Σταυροφορίας το 1204, ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος ηγεμόνας. Φαίνεται ότι στα πρώτα χρόνια της εξουσίας στη Νίκαια του Θεόδωρου Λάσκαρη εξουσίαζε το νότιο μέρος της κοιλάδας του ποταμού Μαιάνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Αεροπορικό Μουσείο Μονίνο
Το Κεντρικό Αεροπορικό Μουσείο του Μονίνο (Central Air Force Museum Monino) βρίσκεται στην αεροπορική βάση Μονίνο, 40 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αεροπορικά μουσεία παγκοσμίως, ενώ διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή ρωσικών αεροσκαφών. Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει 173 αεροσκάφη και 127 αεροπορικούς κινητήρες, καθώς και συλλογές όπλων, οργάνων, στολών, έργων τέχνης και άλλων αντικειμένων σχετικών με την αεροπορία. Διαθέσιμη στο κοινό είναι επίσης η βιβλιοθήκη του μουσείου με βιβλία, ταινίες και φωτογραφίες. Η ξενάγηση στο μουσείο πραγματοποιείται από πρώην πιλότους.
Το Μουσείο βρίσκεται δίπλα από την Στρατιωτική Ακαδημία η οποία φέρει το όνομα του Γιούρι Γκαγκάριν.
Συλλογή
Μεταφορικά και επιβατικά αεροσκάφη
Τιμοκλής (υμνογράφος)
Θεωρείται από τους αρχαιότερους υμνογράφους της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Συνέγραψε πολλά τροπάρια μερικά από τα οποία δεν έχουν διασωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Υμνογράφοι
Ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πρακτικές
μικρογραφία| 19ος αιώνας ερωτική επαφή [[Ανδριανός|Ανδριανού & Αντίνοου, από τον Εντουάρ-Ανρί Αβρίλ. ]] Οι ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πρακτικές είναι σεξουαλικές δραστηριότητες που αφορούν άνδρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες (MSM), ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Τα στοιχεία δείχνουν πως η συνουσία μεταξύ ανδρών καλύπτεται ανεπαρκώς σε έρευνες λόγω της μεροληψίας της κοινωνίας.
Πρωκτικό σεξ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Στα δεξιά είναι ο "ενεργητικός " σύντροφος και ο στα αριστερά είναι ο "παθητικός " σύντροφος Ιστορικά, το πρωκτικό σεξ έχει συνδυαστεί με την ομοφυλοφιλία και με τους MSM. Πολλοί MSM δεν εκτελούν πρωκτικό σεξ, αντί αυτού μπορεί να εκτελούν στοματικό σεξ, φρότ, ή αμοιβαίο αυνανισμό. Ακομα οι MSM μπορούν να εκτελέσουν διαφορετικά είδη στοματικού σεξ, όπως πεολειχία, tea bagging και anilingus. Μια διαδικτυακή έρευνα με 18.000 MSM στην Ευρώπη έδειξε πως το στοματικό σεξ ήταν η πιο συνηθισμένη τεχνική, δεύτερη ήρθε ο αμοιβαίος αυνανισμός και τρίτη ήρθε το πρωκτικό σεξ. Μια παρόμοια έρευνα στην Αμερική έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Όπου το φιλί στο στόμα (74,5%), το στοματικό σεξ (72,7%) και ο αμοιβαίος αυνανισμός (68,4%) ήταν οι τρεις πιο διαδεδομένες τεχνικές.
Μεταξύ των ανδρών που έχουν κάνει πρωκτικό σεξ με άλλους άνδρες, ο ένας μπορεί να διεισδύσει και να αναφέρεται ως ενεργητικός (κορυφή ή top) και ο άλλος μπορεί να αναφέρεται ως παθητικός (βάση ή bottom), αυτός που μπορεί να διεισδύσει και να διεισδύειται αναφέρεται ως versatile (vers). Ευχαρίστηση, πόνος ή και τα δυο μπορούν να συνοδεύσουν το πρωκτικό σεξ. Παρόλο που πολλοί νευρώνες τελειώνουν στον πρωκτό και μπορούν να παρέχουν ευχαρίστηση, ο οργασμός πραγματοποιείται με την ερέθιση του προστάτη.
Μη διεισδυτική συνουσία και ερωτικά βοηθήματα
Το Φροτ είναι μια μορφή συνουσίας μεταξύ ανδρών όπου εμπεριέχει την επαφή πέους με πέους. Είναι μια μορφή frottage. Το Φροτ μπορεί να είναι ευχαριστώ καθώς ερεθίζει ταυτόχρονα και τους δυο συντρόφους. Docking, δηλαδή η εισαγωγή του πέους ενός άνδρα στην ακροποσθία ενός άλλου άνδρα, πραγματοποιείται επίσης.
Οι MSM μπορεί να χρησιμοποιούν ερωτικά βοηθήματα. Σύμφωνα με μια ηλεκτρονική έρευνα, το 49,8% από τους 25.000 ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους άνδρες,που πήραν μέρος στην ερευνά, έχουν χρησιμοποιήσει δονητές. Οι περισσότεροι άνδρες που είχαν χρησιμοποιήσει δονητή στο παρελθόν ανέφεραν την χρήση του κατά τη διάρκεια του αυνανισμού (86,2%).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις Κατηγορία:Αρσενική ομοφυλοφιλία
Επαρχία της Ουέλβα
Η Ουέλβα (ισπανικά:Huelva) είναι μια επαρχία της νότιας Ισπανίας, στο δυτικό μέρος της αυτόνομης κοινότητας της Ανδαλουσίας. Συνορεύει με την Πορτογαλία, τις επαρχίες του Μπαδαχόθ, της Σεβίλλης, και του Κάδιθ, και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η πρωτεύουσα της είναι η Ουέλβα.
Η έκτασή της είναι 10.148 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι 483.792 (2005), από τους οποίους περίπου το 30% ζει στην πρωτεύυσα, και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 47,67/τ.χλμ. Περιλαμβάνει 79 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Αντιοχίς (κόρη Σέλευκου Β΄)
Η Αντιοχίς ήταν μία πριγκίπισσα της ελληνιστικής περιόδου, μέλος της Δυναστείας των Σελευκιδών. Πατέρας της ήταν ο Σέλευκος Β΄, ο επονομαζόμενος «ο Καλλίνικος», βασιλιάς κατά την περίοδο (246-225 π.Χ.), και μητέρα της η Λαοδίκη Β΄. Αδέρφια της ήταν δύο από τους ηγεμόνες του κράτους της Συρίας, ο Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός και ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας.
Ο ιστορικός Πολύβιος αφηγείται ότι κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του, ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, πραγματοποίησε μια επίδειξη δύναμης μπροστά στην πόλη Αρμόσατα στην Αρμενία το 212 π.Χ. Ο βασιλιάς της χώρας, ο Ξέρξης, αρχικά διέφυγε της αιχμαλωσίας. Ωστόσο αργότερα, φοβούμενος για την τύχη του βασιλείου του αποφάσισε πως θα ήταν καλύτερο να στείλει μήνυμα στον Αντίοχο ζητώντας κάποια συμφωνία μεταξύ τους. Μένοντας αδιάφορος στις παροτρύνσεις των συμβούλων του που δεν επιθυμούσαν αυτό το διακανονισμό, ο Αντίοχος επικοινώνησε με το νεαρό βασιλιά, διέγραψε τα οικονομικά του χρέη προς τους Σελευκίδες και αποδέχτηκε μια καταβολή φόρου υποτελείας ύψους τριακοσίων ταλάντων, χίλια άλογα και χίλια μουλάρια με την ιπποσκευή τους. Κατόπιν καθόρισε τον τρόπο που θα κυβερνούταν η πόλη και προσέφερε το χέρι της αδερφής του, Αντιοχίδος, στον νεαρό Ξέρξη.
Η Αντιοχίς αργότερα δολοφόνησε το σύζυγό της, και με τον τρόπο αυτό η Αρμενία κυβερνήθηκε από τους Σελευκίδες. Ο Αντίοχος τη διαίρεσε σε δύο τμήματα, αναθέτοντάς τα σε δύο ντόπιους πρίγκιπες, που ονομάζονταν Ζαριάδρης και Αρταξίας, με τον τίτλο του στρατηγού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Δολάριο Καναδά
Το Δολάριο Καναδά (σύμβοο: $; κωδικός: CAD; dollar canadien) είναι το νόμισμα του Καναδά. Συντομεύεται με το σύμβολο του δολαρίου $, ή μερικές φορές με το CA$, Can$ ή C$ για να διακρίνεται από άλλα νομίσματα εκφρασμένα σε δολάριο. Διαιρείται σε 100 cents (¢).
Βίκιντας Σλίβκα
Ο Βίκιντας Σλίβκα (λιθουανικά: Vykintas Slivka, γενν. στις 29 Απριλίου 1995) είναι Λιθουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον ΠΑΣ Λαμία.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Σλίβκα υπέγραψε με την Γιουβέντους το 2014. Αγωνίστηκε με δανεισμό στις Μόντενα, Γκόριτσα, Ντεν Μπος και Άσκολι τις επόμενες τρεις σεζόν.
Αποχώρησε από τη Γιουβέντους τον Ιούλιο του 2017, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με τη Χιμπέρνιαν. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Χιμπέρνιαν στις 12 Αυγούστου, σε μία νίκη με 3-2 επί της Ρέιντζερς. Ο Σλίβκα έχασε πάνω από δύο μήνες τη σεζόν 2017-18 λόγω τραυματισμού. Στην πρώτη του εμφάνιση μετά τον τραυματισμό, ο Σλίβκα σημείωσε το δεύτερο γκολ στη νίκη της Χιμπέρνιαν με 2-1 εναντίον της Σέλτικ. Κατά τη διάρκεια της επόμενης σεζόν, ο Σλίβκα διατήρησε ένα ασυνήθιστο σερί σκοραρίσματος για τη Χιμπέρνιαν εναντίον του Ολντ Φερμ, σκοράροντας στο πρώτο λεπτό μίας νίκης με 2-0 επί της Σέλτικ. Ο Σλίβκα ήταν ένας από τους τρεις πρώτους παίκτες της ομάδας που αποδεσμεύθηκαν από την ομάδα στο τέλος της σεζόν 2019-20.
Στις 31 Αυγούστου 2020, ο Σλίβκα υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Απόλλωνα Σμύρνης.
Εθνική Λιθουανίας
Στις 5 Ιουνίου 2015, ο Σλίβκα έκανε το ντεμπούτο του για τη Λιθουανία σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ουγγαρίας. Κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, ο Σλίβκα σημείωσε γκολ εναντίον της Σλοβενίας και της Μάλτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Λιθουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΝ Γκορίτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντεν Μπος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ
Η Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ (γαλλικά: Villefranche-de-Rouergue, οξιτανικά: Vilafranca de Roergue) είναι κοινότητα στο νομό Αβερόν στη νότια Γαλλία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 11.867 κατοίκους (2017).
Η πόλη έχει την ετικέτα «Σημαντικό αξιοθέατο της Οξιτανίας» και είναι χαρακτηρισμένη ως «Πόλη τέχνης και ιστορίας». Περιλαμβάνεται στην «Περιοχή των οχυρωμένων πόλεων του Ρουέργκ».
Οι κάτοικοι ονομάζονται Βιλφρανσουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Γέφυρα στον ποταμό [[Αβερόν (παραπόταμος του Ταρν)|Αβερόν]] Η κοινότητα Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού Αβερόν, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας.
Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Μιγιώ.
Έχει πληθυσμό 11.867 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 12.675 κατοίκους (2017).
Η Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ είναι χτισμένη σε κοιλάδα στις όχθες του ποταμού Αβερόν. Η έκτασή της είναι 45,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 237 και 544 μέτρα.
Το κλίμα της περιοχής είναι ωκεάνιο και χαρακτηρίζεται από υγρούς και ήπιους χειμώνες και ξηρά και ζεστά καλοκαίρια.
Τοπωνύμιο
Το όνομα Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ είναι η γαλλική εκδοχή του οξιτανικού τοπωνυμίου Vilafranca. Το 1919, στο επίσημο όνομα της πόλης προστέθηκε το «ντε-Ρουέργκ».
Ιστορία
μικρογραφία|333x333εσ|Η Πλατεία του συντριβανιού Στο τέλος της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών από τους βόρειους «βαρόνους» ενάντια στη νότια Οξιτανία (πόλεμος κατά της αίρεσης του Καθαρισμού), ο κόμης της Τουλούζης ηττήθηκε, γεγονός που ολοκληρώθηκε με τη συνθήκη των Παρισίων το 1229. Σύμφωνα με τη συνθήκη, ο κόμης έδωσε την κομητεία του Ρουέργκ στην κόρη του, η οποία παντρεύτηκε τον Αλφόνσο του Πουατιέ, αδελφό του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου. Το 1252, ο Αλφόνσος ίδρυσε τη Βιλφράνς στη θέση ενός παλιού χωριού.
Το 1588 οι κάτοικοι αντιστάθηκαν στις δυνάμεις της Καθολικής Ένωσης (Λίγκας) και στη συνέχεια δολοφόνησαν έναν κυβερνήτη που έστειλε ο Ερρίκος Δ΄. Η πόλη υπέστη μεγάλες απώλειες από επιδημίες πανούκλας το 1463, το 1558 και το 1628.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ κατελήφθη από τη ναζιστική Γερμανία.
Αξιοθέατα και μνημεία
μικρογραφία|250x250εσ|Το μοναστήρι του Σαιν-Σωβέρ (15ος αιώνας) μικρογραφία|Η εκκλησία της Νοτρ Νταμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος
Παραδοσιακά ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος έφερε το προσωνύμιο "de helse Brueghel" (= ο Μπρίγκελ της κόλασης) γιατί πιστευόταν ότι ήταν ο δημιουργός μερικών πινάκων με απεικονίσεις φωτιάς και παράξενων εικόνων. Οι πίνακες αυτοί σήμερα έχουν αποδοθεί στον αδελφό του Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο.
Βιογραφία
Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του διάσημου ζωγράφου του 16ου αιώνα Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και της Μάικεν Κούκε φαν Ελστ, θυγατέρας του ζωγράφου Πίτερ Κούκε φαν Ελστ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1569, όταν ο Πίτερ ήταν μόλις 5 ετών. Ύστερα από τον θάνατο και της μητέρας του το 1578 ο Πίτερ, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και την αδελφή τους Μαρί πήγαν να ζήσουν με τη γιαγιά τους Μάικεν Φερχούλστ, χήρα του ζωγράφου Πίτερ Κούκε φαν Ελστ. Η γιαγιά τους ήταν γνωστή μικρογράφος. Σύμφωνα με τον πρώιμο Φλαμανδό βιογράφο του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ, η Μάικεν Φερχούλστ ήταν πιθανόν η πρώτη "διδασκάλισσα" των δύο εγγονών της.
Η οικογένεια Μπρίγκελ μετοίκησε στην Αμβέρσα κάποια στιγμή μετά το 1578 και ο Πίτερ πιθανόν να συμμετείχε στο εργαστήριο του τοπιογράφου Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Ο Δάσκαλός του εγκατέλειψε την Αμβέρσα το 1585 και τα αρχεία της περιόδου 1584/1585 της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της πόλης εμφανίζουν τον Πίτερ ως ανεξάρτητο "Δάσκαλο" (όπου αναγράφεται ως "Peeter Brugel").
Στις 5 Νοεμβρίου 1588 ο Πίτερ νυμφεύτηκε την Ελίζαμπετ Χόντελετ (Elisabeth Goddelet). Το ζευγάρι απέκτησε επτά παιδιά, κάποια από τα οποία πέθαναν σε μικρή ηλικία. Ένας από τους γιους του, που ονομάστηκε Πίτερ Μπρίγκελ ΙΙΙ έγινε επίσης ζωγράφος. Ο Πίτερ Μπρίγκελ είχε σε λειτουργία ένα μεγάλο εργαστήριο στην Αμβέρσα, το οποίο παρήγαγε κυρίως φθηνά αντίγραφα των έργων του πατέρα του για την τοπική αγορά ή για εξαγωγή. Παρά ταύτα, συχνά αντιμετώπιζε οικονομικές δυσχέρειες, πιθανόν επειδή έπινε. Είχε τουλάχιστον εννέα μαθητές, ανάμεσα στους οποίους οι Φρανς Σνάιντερς και Άντριες Ντάνιελς.
Ο Πίτερ Μπρίγκελ απεβίωσε στην Αμβέρσα, σε ηλικία 72 ετών.
Γενικά
Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος ζωγράφισε τοπία, θρησκευτικά θέματα, παροιμίες και σκηνές από το χωριό. Οι σκηνές καθημερινής ζωής των χωρικών δίνει έμφαση στη γραφικότητα και θεωρείται από ορισμένους ότι τους λείπει η λεπτότητα και ο ανθρωπισμός που διέκρινε τους πίνακες του πατέρα του. Ο ίδιος αλλά και το εργαστήριό του ήταν παγαγωγικότατοι αντιγραφείς των πιο διάσημων έργων του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Το όνομα και το έργο του ήταν ξεχασμένα κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα, όταν "ανακαλύφθηκε" εκ νέου κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα.
Πρωτότυπα έργα
Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο νεότερος δημιούργησε πρωτότυπα έργα, κατά κύριο λόγο στο ύφος του πατέρα του, τα οποία είναι δυναμικά, τολμηρά, με λαμπερά χρώματα και προσαρμοσμένα στο ύφος του 17ου αιώνα. Μια από τις πιο επιτυχημένες συνθέσεις του είναι Ο Δικηγόρος του Χωριού (ορισμένες φορές αποκαλείται και Το γραφείο του φοροσυλλέκτη, Η πληρωμή της δεκάτης, Ο Δικηγόρος Κακών Υποθέσεων ή Το γραφείο του Γραμματέα). Οι διαφορετικοί τίτλοι του πίνακα δείχνουν ότι είχε ερμηνευτεί κατά πολλούς τρόπους τον 17ο αιώνα. Πιθανόν ο τίτλος που του ταιριάζει καλύτερα είναι Ο Δικηγόρος του Χωριού, καθώς το πρόσωπο που κάθεται πίσω από το γραφείο φέρει δικηγορικό πίλο, ενώ η συλλογή των φόρων δεν γινόταν συνήθως σε παρόμοιους χώρους, ενώ τα χαρτιά και οι τσάντες στο γραφείο μοιάζουν με αυτά που απαιτούνται για την υποβολή αιτημάτων και θεσπισμάτων. Η εικόνα παρουσιάζει, επίσης, χωρικούς να παρατάσσονται κρατώντας δώρα, όπως κοτόπουλα και αβγά για να ευχαριστήσουν τον Δικηγόρο, κάτι που συνέβαινε συχνά, ενώ οι πληρωμές της δεκάτης γίνονταν σε σιτηρά. Ο πίνακας απεικονίζει το ενδιαφέρον του δημιουργού αλλά και την προσεκτική του παρατήρηση της ζωής του χωριού. Το εργαστήριό του παρήγαγε πολλά αντίγραφα του πίνακα σε διαφορετικές διαστάσεις. Υπάρχουν 19 υπογεγραμμένες και χρονολογημένες παραλλαγές του έργου αυτού (κατά την περίοδο 1615 - 1622) ανάμεσα σε περίπου 25 πρωτότυπα και 35 παραλλαγές υπό αμφισβήτηση.
Μια ακόμη πρωτότυπη σύνθεση του Μπρίγκελ του νεότερου είναι οι τέσσερις μικροί κυκλικοί πίνακες (tondos) που αντιπροσωπεύουν τις Τέσσερις Εποχές στον Ποταμό (και οι τέσσερις σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη Πράγας). Καθώς το ύφος του δεν εξελίχθηκε από αυτό της πρώιμης σταδιοδρομίας του, είναι δύσκολο να χρονολογηθούν αυτά τα έργα.
Σε μερικές περιπτώσεις δεν είναι σαφές αν κάποιο έργο είναι πρωτότυπη σύνθεση του Μπρίγκελ του νεότερου ή αντίγραφο χαμένου έργου του πατέρα του.
Αντιγραφές
Εκτός από τους πίνακες που δημιούργησε ως δικές του συνθέσεις, ο Μπρίγκελ ο νεότερος αντέγραψε και τις διάσημες συνθέσεις του πατέρα του, μέσω μιας τεχνικής που ονομάζεται "ξεσήκωμα με σκόνη". Αυτή η μεγάλης κλίμακας δραστηριότητα έγινε δυνατό να πραγματοποιηθεί χάρη στο μεγάλο, καλά οργανωμένο εργαστήριό του. Σύγκριση ορισμένων αντιγράφων με τα πρωτότυπα αποκαλύπτει διαφορές, τόσο από άποψη χρωμάτων όσο και παραλείψεις - ή προσθέσεις - ορισμένων λεπτομερειών. Αυτό ίσως σημαίνει ότι ο αντιγραφέας ξανάφτιαξε ορισμένα τμήματα ή ότι βάσισε τα αντίγραφά του σε χαρακτικά των πρωτότυπων παρά στα ίδια τα πρωτότυπα. Ο Μπρίγκελ ο νεότερος συχνά έφτιαχνε πίνακες από τα σχέδια του πατέρα του, περιλαμβανομένων και σχεδίων για χαρακτικά.
Καθώς δεν είχε πάντα πρόσβαση στους πρωτότυπους πίνακες του πατέρα του, συχνά βασιζόταν σε σχεδιάσματα των πατρικών εργασιών για να παραγάγει τα αντίγραφά του. Είχε επίσης πρόσβαση στα, χαμένα σήμερα, σχεδιάσματα και ενδιάμεσα "χαρτόνια" (cartoons) του πατέρα του, τα οποία μετέφερε σε πάνελ με την τεχνική "ξεσηκώματος με σκόνη". Το έργο του συχνά είναι η μόνη πηγή γνώσης για έργα του πατέρα του, που σήμερα θεωρούνται χαμένα.
Ένα από τα πλέον συχνά αντιγραμμένα έργα του πατέρα του ήταν το Χειμωνιάτικο τοπίο με παγοδρόμους και παγίδα για πουλιά. Το έργο αυτό αναπαράχθηκε από τον Πίτερ τον νεότερο και το εργαστήριό του τουλάχιστον 60 φορές. Από τα αντίγραφα αυτά, 10 είναι υπογεγραμμένα και 4 φέρουν χρονολογική σήμανση (1601, 1603, 1616 και 1626). Άλλο δημοφιλές έργο του Πίτερ του πρεσβύτερου ήταν Η Προσκύνηση των Μάγων στο Χιόνι, από το οποίο ο Μπρίγκελ ο νεότερος και το εργαστήριό του δημιούργησαν περίπου 30 αντίγραφα.
Από το εργαστήριο παράχθηκαν επίσης όχι λιγότερα από 25 αντίγραφα της σύνθεσης του πρεσβύτερου Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής προσευχόμενος, το πρωτότυπο του οποίου πιστευόταν ότι ήταν χρονολογημένο το 1566 - σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών Βουδαπέστης. Μερικά από τα αντίγραφα υπάρχουν σε μουσεία όπως το Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη, το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, το Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας, το Rheinisches Landesmuseum Bonn στη Βόννη, το "Stedelijk Museum Wuyts-Van Campen en Baron Caroly" στο Λίερ του Βελγίου και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βαλανσιέν. Κάποια από τα αντίγραφα είναι χρονολογημένα και υπογεγραμμένα.
Η ποιότητα και ο μεγάλος αριθμός παραλλαγών που δημιούργησε ο Μπρίγκελ ο νεότερος υποδεικνύουν ότι είχε γνώση του πρωτότυπου του πατέρα του "από πρώτο χέρι". Οι μελετητές υποστήριξαν ότι η αρχική εικόνα που δημιούργησε ο Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος πρόσφερε ένα κωδικοποιημένο σχόλιο για τις θρησκευτικές συζητήσεις που μαίνονταν στις Κάτω Χώρες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1560 και ότι αντιπροσώπευε ένα μυστικό κήρυγμα όπως τηρούνταν από τους προτεστάντες μεταρρυθμιστές της εποχής εκείνης. Ο Μπρίγκελ ο νεότερος άλλαξε ορισμένες λεπτομέρειες της αρχικής σύνθεσης του πατέρα του: Για παράδειγμα, μερικές παραλλαγές παραλείπουν μια αδιευκρίνιστη μορφή ενός γενειοφόρου άνδρα με μαύρη αμφίεση, ο οποίος στρέφεται προς τον θεατή. Η παράλειψη αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνει τις εικασίες ότι η παρουσία του στην αρχική σύνθεση μόνο τυχαία δεν ήταν. Το διακριτό πρόσωπο αυτής της μορφής υποδεικνύει ότι πιθανόν να ήταν πορτρέτο, ίσως του ίδιου του καλλιτέχνη ή του πάτρονα που είχε παραγγείλει τον πίνακα. Η μορφή του Χριστού είναι είτε αυτή του ανθρώπου με τα γκρίζα πίσω από τον αριστερό βραχίονα του Βαπτιστή ή αυτή του γενειοφόρου άνδρα στο άκρο αριστερό που έχει τα χέρια του σταυρωμένα. Η συνεχιζόμενη δημοφιλία του έργου, έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, όταν το θέμα όχι μόνον είχε χάσει τις πολιτικές του επιπτώσεις αλλά πήγαινε και ενάντια στο θρησκευτικό ρεύμα της εποχής, υποδεικνύει ότι υπήρχε μια πιο αισθητική προσέγγιση του θέματος. Η σύνθεση τότε φαίνεται ότι εκτιμούνταν περισσότερο για την εκπροσώπηση της ανθρωπότητας σε όλη την ποικιλομορφία φυλών, τάξεων, την ιδιοσυγκρασίας και στάσης ζωής.
Η μεγάλης κλίμακας παραγωγή αντιγράφων έργων του πατέρα του δείχνει ότι υπήρχε σημαντική ζήτηση γι' αυτά. Ταυτόχρονα, τα αντίγραφα αυτά συνέβαλαν στην εκλαΐκευση του ύφους του Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Χωρίς τις αντιγραφικές εργασίες του γιου του, το κοινό δεν θα είχε πρόσβαση στα έργα του, τα οποία βρίσκονταν, ως επί το πλείστον, σε ιδιωτικές συλλογές της ελίτ, όπως η βασιλική συλλογή του Ροδόλφου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Πράγα ή στη Συλλογή Φαρνέζε στην Πάρμα. Ταυτόχρονα, ο Μπρίγκελ ο νεότερος επεξέτεινε το ρεπερτόριο του πατέρα του με δικές του επινοήσεις και παραλλαγές σε θέματα του πατέρα του.
Πολ Τριμπόλι
Ο Πολ Τριμπόλι (Paolo Vincenzo Trimboli) είναι παλαίμαχος Αυστραλός διεθνής ποδοσφαιριστής ιταλικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1969 και αγωνιζόταν στην επίθεση.
Χέντρικ Φρανς ντε Κορτ
μικρογραφία|300x300εσ| Κάστρο Launceston, [[Κορνουάλη]] Ο Χέντρικ Φρανς ντε Κορτ (Hendrik de Cort ή Hendrik Frans de Cort, 1742 Αμβέρσα - 28 Ιουνίου 1810 Λονδίνο ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίου και σχεδιαστής. Η διεθνής του σταδιοδρομία τον έφερε στην Αμβέρσα, στο Παρίσι, στην Αγγλία και στην Ουαλία. Είναι κυρίως γνωστός για τοπογραφικούς πίνακες και σχέδια αγγλικών κάστρων, εξοχικών σπιτιών, πάρκων και ερειπίων.
Βιογραφία
Ο Χέντρικ Φρανς ντε Κορτ σπούδασε στην Αμβέρσα υπό τον Χενρίκους Γιοζέφους Αντόνισσεν (Henricus Josephus Antonissen) και τον Βίλλεμ Γιάκομπ Χέρρεϋνς (Willem Jacob Herreyns). Το 1770 έγινε Δάσκαλοςστη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Όταν ο Αρχιδούκας Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος της Αυστρίας ταξίδεψε στις Αυστριακές Κάτω Χώρες το 1774, διόρισε τον Ντε Κορτ ως τον προσωπικό του ζωγράφο, πιθανώς κατόπιν προτροπής του Πρίγκιπα Καρόλου Αλεξάνδρου της Λωρραίνης, του τότε κυβερνήτη των Αυστριακών Κάτω Χωρών. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Σαντιγί (αποσαφήνιση)|Σαντιγί το 1781, θέα από το λιβάδι]] Μετακόμισε στο Παρίσι μετά το 1776. Έγινε δεκτός (reçu) στην "Académie royale de peinture et de sculpture" (Σασιλική Ακαδημία ζωγραφικής και γλυπτικής) το 1779. Έγινε ο «συνήθης» ζωγράφος του Πρίγκιπα ντε Κοντέ, για τον οποίο το 1781 ζωγράφισε τοπογραφικές απόψεις του Κάστρου του Σαντιγί.
Ο Ντε Κορτ επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1782. Εδώ ήταν ένας από τους ιδρυτές του 1788 μιας κοινωνίας καλλιτεχνών γνωστών ως Genootschap ter aanmoediging der Schoone Kunsten, γνωστός με τη σύντομη μορφή του ως Konstmaatschappij (η «Εταιρεία Τέχνης»). Άλλοι ιδρυτές ήταν οι, Πίτερ Φες, Μις Χέρρι, Μπαλτάσαρ Πάουλ Όμμερχανκ, (Balthasar Paul Ommeganck), Φέρντιναντ Φερχούφεν (Ferdinand Verhoeven), Χέντρικ Άαρνουτ Μάιν (Hendrik Aarnout Myin), Φρανς Μπαλτάσαρ Σόλβαϊνς (Frans Balthasar Solvyns), Ματτέτους Ιχνάτιους φαν Μπρέε (Mattheus Ignatius van Bree), Μαρία Γιακόμπα Όμμερχανκ , Μάρτεν Βεφελερτς (Marten Waefelaerts) και πολλοί άλλοι. Ο στόχος της εταιρείας ήταν να παρέξει ευκαιρίες για την προώθηση και την εκτίμηση των έργων τέχνης των διαφόρων μελών της σε άτυπο περιβάλλον. Η πρώτη έκθεση της εταιρείας πραγματοποιήθηκε στην Αμβέρσα το 1789. Σκοπός της εταιρείας ήταν η προώθηση και εκτίμηση των έργων τέχνης των διαφόρων μελών της σε άτυπο περιβάλλον. μικρογραφία|292x292εσ| Μορφές σε κλασικό τοπίο, με το Κάστρο Chepstow στον ορίζοντα Ο Ντε Κορτ δεν θα παρέμενε μέλος της εταιρείας καθώς έφυγε από τη Φλάνδρα μετά την Επανάσταση της Βραβάντης του 1789. Εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο γύρω στα 1790 και παρέμεινε στην Αγγλία για το υπόλοιπο της ζωής του. Εκεί δημιούργησε πολύ επιτυχημένη πρακτική ως ζωγράφος εξοχικών σπιτιών, κάστρων, καθεδρικών ναών και άλλων απόψεων. Έλαβε πολλές παραγγελίες από τους ευγενείς και άλλους σημαντικούς πάτρονες. Έτσι συνέχισε τη μακρά παράδοση των Φλαμανδών ζωγράφων που δημιούργησαν τοπογραφικά έργα ζωγραφικής των κτημάτων της βρετανικής αριστοκρατίας, που περιλαμβάνουν καλλιτέχνες όπως ο Γιαν Σίμπερεχτς (Jan Siberechts), ο Πέτερ Τίλλεμανς (Peter Tillemans) και ο Πίτερ Αντρέας Ράισμπρακ (Pieter Andreas Rijsbrack). Πολλά από τα έργα του εκτέθηκαν στη Βασιλική Ακαδημία και στο Βρετανικό Ίδρυμα μεταξύ 1790 και 1806.
Απεβίωσε το 1810 στο Λονδίνο.
Έργο
Το έργο του ντε Κορτ αποτελείται αποκλειστικά από τοπία και τοπογραφικούς πίνακες και σχέδια. Τα πρώτα του τοπία από την εποχή πριν μετοικίσει στην Αγγλία φτιάχνονταν συχνά σε συνεργασία με άλλους Φλαμανδούς καλλιτέχνες όπως ο Balthasar Paul Ommeganck και ο Petrus Johannes van Regemorter που ζωγράφισαν τις μορφές και τα ζώα.
Ο Ντε Κορτ είναι γνωστός για τις τοπογραφικές του απόψεις σε Αγγλικά και Ουαλικά τοπία. Αυτά ζωγραφίστηκαν σε ένα ιταλικό ιδίωμα που οφείλεται στο στυλ του Γκασπάρ Ντυγκέ (Gaspar Dughet). Συχνά ζωγράφιζε σε ειδικά προετοιμασμένα πάνελ από μαόνι. Το ύφος του περιγράφηκε από τον ζωγράφο Τζόζεφ Φάρινγκτον ως εξής: «το έδαφος που ετοίμασε το φως, αυτό για να σχεδιάσει το περίγραμμά του με μαύρο μολύβι μολύβδου, στη συνέχεια να περάσει λάδι πάνω από αυτό, και σε αυτή την απόχρωση να στιλβώσει τις σκιές του και να ενσωματώσει τα φώτα του». Ορισμένα ίχνη υπό σχεδίαση και πεντιμέντι είναι εμφανή σε αυτό το έργο. "
Θα προσαρμόσει μερικές από τις λεπτομέρειες των θεμάτων του τοπίου για μέγιστο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, στο Κάστρο του Λόνσεστον, στην Κορνουάλη, ζωγράφισε τους κύριους πύργους και τα κτίρια ως προεξέχοντα από πίσω, ακόμη και όπου δεν θα ήταν κανονικά ορατά από αυτή την άποψη.
Για να ολοκληρώσει τις πολλές παραγγελίες του, ο ντε Κορτ ταξίδεψε πολύ μακριά και έκανε πολλά προπαρασκευαστικά σχέδια. Ορισμένα από αυτά βρίσκονται στις συλλογές του Βρετανικού Μουσείου και του Ασμόλειου Μουσείου. Η συλλογή του Stedelijk Prentenkabinet (Δημοτικό Γραφείο Εκτυπώσεων) του Μουσείου Plantin-Moretus στην Αμβέρσα κατέχει ένα σκίτσο τουντε Κορτ που περιέχει κυρίως σχέδια κάστρων από την εποχή που κατοικούσε στην πατρίδα του.
Παραπομπές
μικρογραφία|280x280εσ| Moccas Court, Χίρφορντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κάρολος Σφόρτσα
Ο Κάρολος Σφόρτσα ή Κόμης Σφόρτσα (1872-1952) ήταν Ιταλός διπλωμάτης και πολιτικός. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη νομική εισήλθε στο διπλωματικό χώρο και στην αρχή υπηρέτησε ως γραμματέας πρεσβείας στο Λονδίνο και αργότερα στο Πεκίνο. Το 1916 διορίσθηκε πρέσβης στη σερβική βασιλική Αυλή. Το 1918 ανέλαβε ύπατος αρμοστής της Ιταλίας στη Κωνσταντινούπολη. Ένα χρόνο μετά, το 1919 διορίσθηκε γερουσιαστής και με τον τίτλο Κόμης Σφόρτσα αντιπροσώπευσε την πατρίδα του στη Διάσκεψη του Σπα. Αμέσως μετά με την επιστροφή του στην Ιταλία τον ίδιο μήνα (Ιούλιο 1920) ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιταλίας. Υπήρξε ο πρωτεργάτης της Συνθήκης του Ραπάλλο (1920). Το 1922 αποσύρθηκε της πολιτικής αντιτιθέμενος στο Φασιστικό καθεστώς από το οποίο και τελικά εξορίστηκε. Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Σφόρτσα επανήλθε από τις ΗΠΑ στην Ιταλία και διορίσθηκε, από τον πρωθυπουργό Ντε Γκάσπαρι, υπουργός των εξωτερικών «άνευ χαρτοφυλακίου», όπου και του ανατέθηκε η παρακολούθηση των θεμάτων (ζητημάτων) περί της Ευρωπαϊκής Ένωσης της οποίας υπήρξε θιασώτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σφόρτσα Κάρολος Σφόρτσα Κάρολος
Γεγονότα Ιουλίου 2010
Γεγονότα που συνέβησαν τον μήνα Ιούλιο του έτους 2010, συνοδευόμενα από την πηγή μέσω της οποίας μεταδόθηκαν.
27 Ιουλίου
(Ελευθεροτυπία)
31 Ιουλίου
Γεγονοτα 07
Χρυσή Μπάλα του 1966
Η Χρυσή Μπάλα του 1966, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης, όπως κρίθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, Μπόμπι Τσάρλτον, ο οποίος τερμάτισε ένα πόντο μπροστά από τον Εουσέμπιο.
Κατάταξη
Πηγή: France Football
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1966