cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλεκτρονικό έγκλημα
Αντιμετώπιση
Οι δράστες του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο (κυβερνοεγκληματίες- cybercriminals) και τα θύματά τους μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικές περιοχές και οι επιπτώσεις του μπορούν να διαπερνούν τις κοινωνίες σε όλο τον κόσμο, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για μια επείγουσα, δυναμική και διεθνή αντίδραση.
Στην Ελλάδα, η πρόληψη, η έρευνα και η καταστολή εγκλημάτων ή αντικοινωνικών συμπεριφορών που διαπράττονται μέσω του διαδικτύου ή άλλων μέσων ηλεκτρονικής επικοινωνίας, αποτελούν την αποστολή της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρενόχληση Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών  Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Κλιντ Μάνσελ
300px|thumb
Ο Κλίντον Ντάριλ "Κλιντ" Μάνσελ, (Clinton Darryl "Clint" Mansell, Κόβεντρι, 7 Ιανουαρίου 1963) είναι Άγγλος μουσικός, συνθέτης, και πρώην τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Pop Will Eat Itself.
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος το 1996, ο Μάνσελ ασχολήθηκε με την σύνθεση μουσικών θεμάτων για κινηματογραφικά έργα, κυρίως λόγω της φιλίας του με τον σκηνοθέτη Ντάρεν Αρονόφσκι (Darren Aronofsky), ο οποίος τον προσέλαβε για να γράψει το θέμα της πρώτης του ταινίας , π. Έγινε όμως κυρίως γνωστός από την σύνθεση του μουσικού θέματος της ταινίας του Αρονόφσκι Ρέκβιεμ για ένα όνειρο, με την εξαιρετικά δημοφιλή κύρια σύνθεσή του,  "Lux AETERNA", το οποίο έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές διαφημίσεις και τρέιλερ ταινιών.
Η σύνθεση του για την ταινία The Fountain ήταν υποψήφια για Χρυσή σφαίρα στην κατηγορία "Best Original Score - Motion Picture" το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες μουσικής ταινιών
Βέστλαντ
Το Βέστλαντ (νορβηγικά: Vestland) είναι κομητεία της Νορβηγίας που ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2020, βρίσκεται στη Δυτική Νορβηγία με πρωτεύουσα την πόλη Μπέργκεν, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νορβηγίας.
Το διοικητικό κέντρο του νομού είναι η πόλη του Μπέργκεν. Η κομητεία είναι μία από τις δύο κομητείες της Νορβηγίας που έχουν την επίσημη γραπτή μορφή των Νεονορβηγικών.
Παραπομπές
Βεστλαντ
Εριώπιδα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εριώπιδα (Εριώπις, δηλαδή η «μεγαλομάτα») είναι γνωστή η νόμιμη σύζυγος του βασιλιά Οϊλέα των Οπουντίων Λοκρών. Η Εριώπιδα ήταν η μητέρα του Αίαντα του Λοκρού. Η Εριώπις αναφέρεται σε 2 ραψωδίες της Ιλιάδας: στη ραψωδία Ν, στίχος 697, και στη ραψωδία Ο, στίχος 336. Σε αμφότερα τα χωρία εξιστορείται ότι ένας αδελφός της Εριώπιδας δολοφονήθηκε από τον Μέδωνα, νόθο γιο του Οϊλέα από άλλη γυναίκα. Μετά από αυτό, ο Μέδων αναγκάσθηκε να φύγει στα ξένα.
Πηγές
Εριωπιδα
Ρόγκαλαντ
Το Ρόγκαλαντ (νορβηγικά: Rogaland) είναι κομητεία στη Δυτική Νορβηγία. Συνορεύει με τη Βόρεια Θάλασσα στα δυτικά και κομητείες Βέστλαντ στα βόρεια, το Βέστφολντ ογκ Τέλεμαρκ στα ανατολικά και το Άγκντερ στα ανατολικά και νοτιοανατολικά. Το 2020, είχε πληθυσμό 479.892. Το διοικητικό κέντρο του νομού είναι η πόλη Σταβάνγκερ, η οποία είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Νορβηγίας.
Παραπομπές
Ρογκαλαντ
Κοσμικό έτος
Κοσμικό έτος ονομάζεται η χρονική περίοδος που χρειάζεται ο Ήλιος για να πραγματοποιήσει μία πλήρη περιφορά γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας. Έχει υπολογιστεί ότι η χρονική αυτή περίοδος διαρκεί 226 εκατομμύρια χρόνια και συνεπώς ο Ήλιος και γενικότερα το Ηλιακό Σύστημα, ηλικίας 5 δισεκατομμυρίων ετών, έχουν πραγματοποιήσει περίπου 22 με 23 φορές το γύρο του Γαλαξία. Η περίοδος αυτή είναι γνωστή και ως γαλαξιακό έτος.
Ο όρος Κοσμικό Έτος (με κεφαλαία αρχικά γράμματα) αναφέρεται επίσης σε μια χρονική κλίμακα του σύμπαντος, στην οποία η ιστορία του αναπαρίσταται σε ένα κοσμικό ημερολόγιο (Cosmic Calendar). Στο ημερολόγιο αυτό, η Μεγάλη Έκρηξη έλαβε χώρα ακριβώς τα μεσάνυχτα της 1ης Ιανουαρίου, ενώ ο Γαλαξίας μας σχηματίστηκε τον Μάιο. Κάθε ημέρα διαρκεί 40 εκατομμύρια χρόνια και κάθε δευτερόλεπτο 500 χρόνια. Ο Homo habilis, πρόγονος του σύγχρονου ανθρώπου, εμφανίστηκε στις 10:30 μ.μ. της 31ης Δεκεμβρίου και η καταγεγραμμένη ανθρώπινη ιστορία μόλις καταλαμβάνει τα τελευταία δευτερόλεπτα του τελευταίου λεπτού του Κοσμικού Έτους.
Το Κοσμικό Ημερολόγιο επινοήθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο και εξωβιολόγο Καρλ Σαγκάν και παρουσιάστηκε στο επεισόδιο Μια Φωνή στην Κοσμική Φούγκα (One Voice in the Cosmic Fugue) της τηλεοπτικής σειράς Cosmos και στο βιβλίο του The Dragons of Eden (1977).
Ερύλαος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ερύλαος (από τις λέξεις ερύω και λαός, δηλαδή ο σωτήρας του λαού) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ερύλαος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Πάτροκλο, κατά την ημέρα του θανάτου του τελευταίου. Ο Πάτροκλος χτύπησε τον Ερύλαο στο κεφάλι με μια μεγάλη πέτρα. Ο Ερύλαος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχος 411).
Πηγή
Ερυλαος
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ (νεπαλικά: अखिल नेपाल फुटबल संघ, αγγλικά: All Nepal Football Association, ANFA) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Νεπάλ. Η έδρα της βρίσκεται στο Κατμαντού και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Νεπάλ.
Ιστορία
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νεπάλ ιδρύθηκε το 1951. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) 1954. Επίσης, εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1972 και έγινε μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Ασίας (SAFF) το 1997.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεπαλ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Νεπάλ
Στεφανιαία καρδιακή νόσος
Στεφανιαία καρδιακή νόσος, ή απλά στεφανιαία νόσος, προκαλείται όταν οι αθηρωματικές πλάκες πληρώνουν, δηλαδή γεμίζουν, στον αυλό των αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς (λέγονται στεφανιαίες αρτηρίες), και εμποδίζουν τη ροή του αίματος στην καρδιά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη παροχή οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών στους ιστούς της καρδιάς. Η ελάττωση της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο προκαλεί κλινικά τη στηθάγχη (σταθερή ή ασταθή), και μπορεί να οδηγήσει στο έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή). Με την πάροδο του χρόνου, η στεφανιαία νόσος μπορεί επίσης να αποδυναμώσει το μυοκάρδιο και να συμβάλει στην καρδιακή ανεπάρκεια, και στις αρρυθμίες.
Η ρήξη της πλάκας, ή αθηρώματος,  και η δημιουργία θρόμβου, που ονομάζεται αθηροθρόμβωση αποτελεί αιτία οξέων ισχαιμικών ή στεφανιαίων συνδρόμων. Ο σχηματισμός αποφρακτικού θρόμβου έχει ως αποτέλεσμα την παντελή και παρατεταμένη έλλειψη οξυγόνου στο μυοκάρδιο, η οποία με τη σειρά της προκαλεί νέκρωση του μυοκαρδίου, ή αλλιώς έμφραγμα.
Τα συμπτώματα της στεφανιαίας νόσου μπορεί να είναι διαφορετικά από άτομο σε άτομο, ακόμη και αν έχουν τον ίδιο τύπο στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, επειδή πολλοί άνθρωποι δεν έχουν συμπτώματα, δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από στεφανιαία νόσο μέχρι να εμφανίσουν πόνο στο στήθος, καρδιακή προσβολή ή ξαφνική καρδιακή ανακοπή. Στα ύποπτα συμπτώματα περιλαμβάνονται πόνος ή δυσφορία στο στήθος που μπορεί να ταξιδέψει στον ώμο, στο χέρι, στην πλάτη, στο λαιμό ή στη γνάθο. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται με την άσκηση ή συναισθηματικό στρες, διαρκούν λιγότερο από λίγα λεπτά και βελτιώνονται με την ανάπαυση. Περιστασιακά εμφανίζεται κάψιμο στην περιοχή της καρδιάς, όπως επίσης δύσπνοια. Στους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου περιλαμβάνονται η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, ο διαβήτης, η έλλειψη άσκησης, η παχυσαρκία, η υψηλή χοληστερόλη στο αίμα, η κακή διατροφή, η κατάθλιψη, και η κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας αλκοόλ.
Η στεφανιαία νόσος είναι η πιο κοινή ασθένεια μεταξύ των καρδιαγγειακών παθήσεων. Το 2015, επηρέασε 110 εκατομμύρια ανθρώπους και οδήγησε σε 8,9 εκατομμύρια θανάτους. Αποτελεί το 15,6% όλων των θανάτων, κάτι που την καθιστά την πρωταρχική αιτία θανάτου παγκοσμίως.
Συμπτώματα
μικρογραφία|280x280εσ|Τα συμπτώματα της στεφανιαίας νόσου περιλαμβάνουν [[Στηθάγχη|πόνο στο στήθος και δύσπνοια.]] Η στένωση των στεφανιαίων αρτηριών μειώνει την παροχή αίματος πλούσιου σε οξυγόνο που ρέει στην καρδιά, κάτι το οποίο γίνεται πιο εμφανές κατά τη διάρκεια επίπονων δραστηριοτήτων κατά τις οποίες η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα. Σε κάποιους ανθρώπους οι δραστηριότητες αυτές προκαλούν σοβαρά συμπτώματα, ενώ σε άλλους δεν εμφανίζονται καθόλου συμπτώματα.
Το πιο κοινό σύμπτωμα είναι ο πόνος ή η δυσφορία στο στήθος που εμφανίζεται τακτικά μετά τη δραστηριότητα, μετά το φαγητό ή σε άλλες προβλέψιμες ώρες. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται σταθερή στηθάγχη. Η στηθάγχη περιλαμβάνει επίσης σφίξιμο στο στήθος, βάρος, πίεση, και μούδιασμα. Όταν αλλάζει σε ένταση ή συχνότητα ονομάζεται ασταθής στηθάγχη. Η ασταθής στηθάγχη μπορεί να προηγείται του εμφράγματος του μυοκαρδίου. Σε ενήλικες που καταλήγουν στα τμήματα επειγόντων περιστατικών με ασαφή αιτία πόνου, περίπου το 30% έχει πόνο λόγω στεφανιαίας νόσου. Η στηθάγχη, η δύσπνοια, η εφίδρωση, η ναυτία ή ο έμετος και η ζαλάδα είναι σημάδια εμφράγματος του μυοκαρδίου και οι άμεσες ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης είναι ζωτικής σημασίας.
Διάγνωση
μικρογραφία|280x280εσ|Ενδοστεφανιαίο υπερηχογράφημα - η αθηρωματική πλάκα που προκαλεί τη στένωση του αυλού του αγγείου αναπαριστάται με πράσινο χρώμα. μικρογραφία|280x280εσ|[[Μικρογραφία της στεφανιαίας αρτηρίας με την πιο κοινή μορφή στεφανιαίας νόσου (αθηροσκλήρωση) και έντονη στένωση του αυλού (τρίχρωμη χρώση Μάσον).]] Σε όσους διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης της στεφανιαίας νόσου ή όσοι έχουν ήδη συμπτώματα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες εξετάσεις για τη διάγνωση της νόσου, όπως :
Αντιμετώπιση
Υπάρχει μια σειρά από επιλογές θεραπείας για τη στεφανιαία νόσο, όπως :
Διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση
αριστερά|μικρογραφία|Διαδερμική στεφανιαία περέμβαση με την τοποθέτηση [[στεντ.]] Η διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) είναι μια ελάχιστα επεμβατική διαδικασία που χρησιμοποιείται για το άνοιγμα φραγμένων στεφανιαίων αρτηριών (αυτών που μεταφέρουν αίμα στην καρδιά). Με την αποκατάσταση της ροής του αίματος, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα των φραγμένων αρτηριών, όπως πόνο στο στήθος ή δύσπνοια.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γίνεται με μια μικρή τομή στο πόδι και προσεγγίζεται το φραγμένο αγγείο μέσω μιας αρτηρίας που οδηγεί στην καρδιά με τη βοήθεια ενός καθετήρα. Παράλληλα χρησιμοποιούνται ακτίνες Χ της καρδιάς ως οδηγός για να εντοπιστεί η απόφραξη. Η διαδικασία ολοκληρώνεται με τη χρήση των κατάλληλων τεχνικών (τοποθέτηση μπαλονιού ή στεντ) για να ανοίξει το αγγείο.
Επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης - bypass
αριστερά|μικρογραφία|Διάφοροι τύποι επέμβασης αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Η επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (CABG) είναι μια διαδικασία για τη βελτίωση της κακής ροής του αίματος στην καρδιά. Πραγματοποιείται όταν οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι στενωμένες ή αποφραγμένες. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών για άτομα που έχουν αποφρακτική στεφανιαία νόσο, έναν τύπο ισχαιμικής καρδιακής νόσου, όπως επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όπως σε σοβαρή καρδιακή προσβολή.
Έρευνα
Οι ερευνητικές προσπάθειες είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ των διαφορετικών επιστημονικών κλάδων, όπως η βιοτεχνολογία και η μηχανική ιστών, κάτι το οποίο έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών, όπως τα βλαστοκύτταρα, η νανοτεχνολογία, η ρομποτική χειρουργική και άλλες εξελίξεις (τρισδιάστατη εκτύπωση και φάρμακα). Η έρευνα στα βλαστοκύτταρα επικεντρώνεται στη μελέτη της δυνατότητας καρδιακής αναγέννησης, ενώ η έρευνα στη νανοτεχνολογία διερευνά τη χορήγηση νανοφαρμάκων και τη διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων και επικαλύψεων στεντ. Η ρομποτική είναι ένας ταχέως εξελισσόμενος τομέας, ο οποίος χρησιμοποιείται στην καρδιοχειρουργική για τουλάχιστον δέκα χρόνια σε επεμβάσεις όπως η επιδιόρθωση της μιτροειδούς βαλβίδας και η επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (μπαϊπάς). Κάποια από τα πλεονεκτήματα της ρομποτικής χειρουργικής είναι η βελτιωμένη εργονομία, η ακρίβεια και μερικές φορές η συντόμευση του διεγχειρητικού χρόνου. Επίσης υπάρχουν αναφορές ότι η ρομποτική χειρουργική μπορεί να συμβάλλει στη συντόμευση της παραμονής του ασθενούς στο νοσοκομείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις της καρδιάς Κατηγορία:Παθολογία γήρατος
Muddy Waters Sings Big Bill Broonzy
Muddy Waters Sings Big Bill Broonzy είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Muddy Waters, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1960 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chess Records".
Ο δίσκος αποτέλεσε φόρο τιμής στον blues τραγουδιστή Big Bill Broonzy, ο οποίος είχε πεθάνει δύο χρόνια νωρίτερα και υπήρξε μία από τις κύριες επιρροές του Waters.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1986 σε μορφή μονού CD μαζί με τον δίσκο "Folk Singer".
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Muddy Waters Sings Big Bill Broonzy" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Muddy Waters Κατηγορία:Άλμπουμ του 1960
Συχνότητες Σούμαν
Οι συχνότητες Σούμαν (SR) είναι μια σειρά κορυφών στις εξαιρετικά χαμηλές συχνότητες (ELF) του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος της Γης. Οι συχνότητες Σούμαν είναι ηλεκτρομαγνητικοί συντονισμοί οι οποίοι προκαλούνται από εκφορτίσεις κεραυνών στην κοιλότητα που δημιουργείται ανάμεσα στην επιφάνεια της γης και την ιονόσφαιρα.
Περιγραφή
Αυτό το παγκόσμιο ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο συντονισμών πήρε το όνομα του από τον φυσικό Γουίνφριντ Όττο Σούμαν ο οποίος το προέβλεψε μαθηματικά το 1952. Οι συντονισμοί συμβαίνουν διότι ο χώρος ανάμεσα στην επιφάνεια της Γης και την αγώγιμη ιονόσφαιρα λειτουργεί σαν ένας κλειστός κυματοδηγός.Οι περιορισμένες διαστάσεις της Γης κάνουν αυτόν τον κυματοδηγό να φέρεται σαν κοιλότητα συντονισμών για τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα στο φάσμα των εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων. Η κοιλότητα διεγείρεται από τα ηλεκτρικά ρεύματα των κεραυνών. Οι συντονισμοί Σούμαν είναι το κύριο υπόβαθρο στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα και ξεκινούν από τα 3 Hz και φτάνουν ως τα 60 Hz ,και εμφανίζονται ως κορυφές στις εξαιρετικά χαμηλές συχνότητες γύρω στα 7.83 Hz (Θεμελιώδης), 14.3 , 20.8 , 27.3 και 33.8 Hz.
Στις περιγραφές κανονικής παρατήρησης των συχνοτήτων Σούμαν,η θεμελιώδης συχνότητα είναι ένα στάσιμο κύμα στην κοιλότητα μεταξύ Γης και ιονόσφαιρας με μήκος κύματος ίσο με την περιφέρεια της Γης. Αυτή η χαμηλότερη συχνότητα (και υψηλότερη σε ένταση) των συντονισμών Σούμαν παρατηρείται στη συχνότητα των 7.83 Hz περίπου,αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει λίγο από διάφορους παράγοντες όπως οι αναταράξεις στην ιονόσφαιρα που προκαλούνται από τον ήλιο οι οποίες προσβάλλουν το ανώτερο μέρος της κοιλότητας.Οι υψηλότερες συχνότητες διαχωρίζονται με διαστήματα περίπου 6.5 Hz,ένα χαρακτηριστικό το οποίο αποδίδεται στη σφαιρκή γεωμετρία της ατμόσφαιρας.Οι κορυφές δείχνουν ένα φασματικό εύρος περίπου 20% στον τομέα της απόσβεσης των διαδοχικών συντονισμών μέσα στην κοιλότητα διάδοσης. Η 8η αρμονική είναι περίπου στα 60 Hz.
Η παρατήρηση των συχνοτήτων Σούμαν χρησιμοποιείται για την καταγραφή κεραυνών σε παγκόσμιο επίπεδο.Λόγω της σχέσης των κεραυνών με το κλίμα της Γης,έχει προταθεί να χρησιμοποιούνται επίσης για την παρακολούθηση των διακυμάνσεων της παγκόσμιας θερμοκρασίας και τις διακυμάνσεις της εξάτμησης του νερού στα ανώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας. Εικάζεται πως οι κεραυνοί σε άλλους πλανήτες μπορούν επίσης να ανιχνευθούν και να μελετηθούν με βάση το αποτύπωμα των συντονισμών Σούμαν που αφήνουν. Οι αυντονισμοί Σούμαν έχουν χρησιμοποιηθεί για να μελετηθεί η χαμηλότερη ιονόσφαιρα της Γης και έχει προταθεί ως τρόπος για να μελετηθεί η χαμηλότερο ιονόσφαιρα των ουράνιων σωμάτων. Μεταβολές στους συντονισμούς Σούμαν έχουν παρατηρηθεί έπειτα από γεωμαγνητικές και ιονοσφαιρικές διαταραχές.Πρόσφατα,διεγέρσεις των συντονισμών Σούμαν έχουν συνδεθεί με κεραυνούς στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας.Ένα νέο πεδίο ενδιαφέροντος όπου χρησιμοποιούνται οι συντονισμοί Σούμαν είναι η βραχυπρόθεσμη πρόγνωση σεισμών.
Ιστορία
Οι πρώτες καταγεγραμμένες παρατηρήσεις των παγκόσμιων ηλεκτρομαγνητικών συντονισμών έγιναν από τον Νίκολα Τέσλα στο εργαστήριο του στο Κολοράντο Σπρινγκς το 1899.Η παρατήρηση οδήγησε σε ορισμένα συμπεράσματα σχετικά με τις ηλεκτρικές ιδιότητες της Γης,οι οποίες έθεσαν τις βάσεις για την ιδέα του για το ασύρματο δίκτυο.
Ο Τέσλα ερευνούσε τρόπους εκπομπής ισχύος και ενέργειας ασύρματα για μεγάλες αποστάσεις (μέσω εγκαρσίων και διαμήκων κυμάτων). Εξέπεμπε κύματα εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων μέσω του εδάφους όπως επίσης και μέσω του χώρου μεταξύ της επιφάνειας της Γης και του στρώματος Κένελι-Χέβισάιντ. Κατοχύρωσε πατέντες ασύρματων πομποδεκτών οι οποίοι μέσω αυτής της μεθόδου παρήγαγαν στάσιμα κύματα.Κάνοντας μαθηματικούς υπολογισμούς βασισμένους στα πειράματά του,ο Τέσλα ανακάλυψε ότι η συχνότητα απήχησης της Γης είναι περίπου 8 Hz. Τη δεκαετία του 1950,οι ερευνητές επιβεβαίωσαν πως η συχνότητα συντονισμού της ιονοσφαιρικής κοιλότητας της Γης είναι σε αυτό το εύρος (αργότερα ονομάστηκε συντονισμός Σούμαν).
Έτσι, η πρώτη εικασία ότι η ιονόσφαιρα υπάρχει και είναι ικανή να παγιδεύει ηλεκτρομαγνητικά κύματα αποδίδεται στους Heaviside και Kennelly, το 1902. Πέρασαν άλλα 20 χρόνια μέχρι οι Edward Appleton και Barnett το 1925 να καταφέρουν να αποδείξουν πειραματικά την ύπαρξη της ιονόσφαιρας.
Ενώ μερικά από τα σημαντικότερα μαθηματικά εργαλεία για την μελέτη των σφαιρικών κυματοδηγών αναπτύχθηκαν από τον G.N. Watson το 1918, ο Winfried Otto Schumann ήταν αυτός που μελέτησε τις θεωρητικές πτυχές των παγκόσμιων συντονισμών στο σύστημα κυματοδηγών μεταξύ Γης και ιονόσφαιρας,γνωστό σήμερα ως συντονισμοί Σούμαν. Μεταξύ 1952-1954, ο Σούμαν μαζί με τον H.L. König δοκίμασαν να μετρήσουν τις συχνότητες των συντονισμών. Αλλά μέχρι να γίνουν μετρήσεις από τους Balser και Wagner το διάστημα 1960-1963    δεν ήταν δυνατή η εξαγωγή πληροφοριών και ο διαχωρισμός των συντονισμών από τον θόρυβο. Από τότε, υπάρχει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τους συντονισμούς Σούμαν σε μεγάλο εύρος επιστημονικών πεδίων.
Βασική θεωρία
Οι ηλεκτρικές εκκενώσεις λόγω κεραυνών θεωρούνται η κύρια φυσική πηγή της ταλάντωσης των συντονισμών Σούμαν, τα κανάλια των κεραυνών συμπεριφέρονται σαν τεράστιες κεραίες οι οποίες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ενέργεια σε συχνότητες λίγο χαμηλότερες των 100 KHz. Αυτά τα σήματα είναι πολύ ασθενή σε μεγάλες αποστάσεις από την πηγή (από τον κεραυνό στην προκειμένη περίπτωση) αλλά ο κυματοδηγός Γης-ιονόσφαιρας λειτουργεί ως αντηχείο στις Εξαιρετικά Χαμηλές Συχνότητες (ELF) και ενισχύει τα φασματικά σήματα από τους κεραυνούς στις συχνότητες συντονισμού.
Σε μια ιδανική κοιλότητα, η n-οστή συχνότητα f_{n} εξαρτάται από την ακτίνα της Γης a και την ταχύτητα του φωτός c.
Ο κανονικός κυματοδηγός Γης-ιονόσφαιρας δεν είναι μια τέλεια κοιλότητα ηλεκτρομαγνητικών συντονισμών. Οι απώλειες λόγω περιορισμένης ηλεκτρικής αγωγιμότητας χαμηλώνουν την ταχύτητα διάδοσης των ηλεκτρομαγνητικών σημάτων στην κοιλότητα, έτσι προκύπτει μια συχνότητα συντονισμού που είναι χαμηλότερη από αυτή που θα υπήρχε σε μια ιδανική περίπτωση και οι κορυφές που προκύπτουν έχουν μεγάλο πλάτος. Επίσης, υπάρχει ένας αριθμός ασυμμετριών στο ύψος της ιονόσφαιρας, αλλαγές πλάτους στο μαγνητικό πεδίο της Γης, απότομες ιονοσφαιρικές διαταραχές, απορροφήσεις ακτινοβολίας από τους πόλους ,διαφορές της ακτίνας της Γης +/- 11 χιλιόμετρα από τον ισημερινό στους γεωγραφικούς πόλους κτλ τα οποία έχουν άλλες επιπτώσεις στο φάσμα ισχύος των συντονισμών Σούμαν.
Μετρήσεις
Σήμερα, οι συντονισμοί Σούμαν καταγράφονται σε πολλούς διαφορετικούς ερευνητικούς σταθμούς σε όλο τον κόσμο. Οι αισθητήρες που χρησιμοποιούνται για να μετρούν τους συντονισμούς Σούμαν, συνήθως αποτελούνται από 2 οριζόντια μαγνητικά επαγωγικά πηνία για τη μέτρηση των βόρειων-νότιων και ανατολικών-δυτικών συστατικών του μαγνητικού πεδίου και μια κάθετη ηλεκτρική διπολική κεραία για τη μέτρηση των κάθετων συστατικών του ηλεκτρικού πεδίου. Ένα τυπικό αποδεκτό εύρος συχνοτήτων αυτών των οργάνων είναι 3-100 Hz.Το πλάτος του ηλεκτρικού πεδίου των συντονισμών Σούμαν (~300 μικροβόλτ ανά μέτρο) είναι πολύ μικρότερο από το στατικό ηλεκτρικό πεδίο καλοκαιρίας (~150V ανά μέτρο) στην ατμόσφαιρα. Ομοίως, το πλάτος του μαγνητικού πεδίου των συντονισμών Σούμαν (1 picotesla) είναι πολλές κλίμακες μικρότερο από το μαγνητικό πεδίο της Γης (~30-50 μικροτέσλα). Ειδικοί λήπτες και κεραίες απαιτούνται για να ανιχνευθούν και να καταγραφούν οι συχνότητες Σούμαν. Το ηλεκτρικό μέρος μετράται με μια σφαιρική κεραία, ύστερα από πρόταση του Dr. Ogawa και της ομάδας του το 1966, συνδεδεμένης με έναν ενισχυτή υψηλής αντίστασης. Τα μαγνητικά επαγωγικά πηνία αποτελούνται από εκατοντάδες ως χιλιάδες στροφές καλωδίου τυλιγμένου γύρω από έναν πυρήνα πολύ υψηλής μαγνητικής διαπερατότητας.
Συνάρτηση με την παγκόσμια δραστηριότητα κεραυνών
Από την έναρξη της μελέτης των συντονισμών Σούμαν, ήταν γνωστό ότι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της παγκόσμιας δραστηριότητας των κεραυνών. Σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, συμβαίνουν περίπου 2.000 καταιγίδες με κεραυνούς ανά τον κόσμο. Αυτές παράγουν περίπου 50 κεραυνούς το δευτερόλεπτο και έτσι δημιουργούν τη βάση για το σήμα των συντονισμών Σούμαν.
Η μελέτη της χωρικής κατανομής των κεραυνών από τα δεδομένα των συντονισμών Σούμαν είναι ένα περίπλοκο πρόβλημα: για να εκτιμηθεί η ένταση των κεραυνών μέσω των δεδομένων από τους συντονισμούς Σούμαν, είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψιν τόσο την απόσταση από την πηγή του κεραυνού όσο και τη διάδοση του κύματος μεταξύ της πηγής και του παρατηρητή. Η κοινή προσέγγιση είναι να κάνουμε μια αρχική υπόθεση για την χωρική κατανομή των κεραυνών με βάση τις γνωστές ιδιότητες της κεραυνικής κλιματολογίας. Μια εναλλακτική προσέγγιση είναι η τοποθέτηση ενός δέκτη στον Βόρειο ή το Νότιο Πόλο ο οποίος θα έχει συνεχώς περίπου την ίδια απόσταση από τις καταιγίδες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μια άλλη μέθοδος που δεν απαιτεί υποθέσεις σχετικά με την κατανομή των κεραυνών βασίζεται στην αποσύνθεση του κοινού τυπικού φάσματος των συντονισμών Σούμαν, χρησιμοποιώντας κλίμακες του μέσου ηλεκτρικού και μαγνητικού φάσματος και του μεταξύ τους γραμμικού συνδυασμού. Αυτή η τεχνική παίρνει ως δεδομένο ότι η κοιλότητα είναι σφαιρικά συμμετρική και γι' αυτό δεν περιλαμβάνει ασυμμετρίες που θεωρείται ότι επηρεάζουν τις ιδιότητες συντονισμού και διάδοσης των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο σύστημα.
Ημερήσιες αποκλίσεις
Οι καλύτερα καταγεγραμμένες και μελετημένες ιδιότητες του φαινομένου των συντονισμών Σούμαν είναι οι ημερήσιες αποκλίσεις του βασικού φάσματος ισχύος των συντονισμών Σούμαν. Μια χαρακτηριστική ημερήσια καταγραφή των συντονισμών Σούμαν δείχνει τις ιδιότητες τόσο της παγκόσμιας δραστηριότητας κεραυνών όσο και την κατάσταση της κοιλότητας Γης - ιονόσφαιρας μεταξύ της πηγής και του παρατηρητή. Το εγκάρσιο ηλεκτρικό πεδίο είναι ανεξάρτητο της κατεύθυνσης της πηγής σε σχέση με τον παρατηρητή, και γι' αυτό είναι μέτρο των κεραυνών σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ημερήσια συμπεριφορά του εγκάρσιου ηλεκτρικού πεδίου παρουσιάζει 3 γραφικά μέγιστα, που σχετίζονται με 3 "θερμά σημεία" έντονης δραστηριότητας κεραυνών: Το μέγιστο στις 9:00 (Συγχρονισμένος Παγκόσμιος Χρόνος) συνδέεται με αυξημένη δραστηριότητα κεραυνών στην νοτιοανατολική Ασία, το μέγιστο στις 14:00 (Συγχρονισμένος Παγκόσμιος Χρόνος) συνδέεται με την κορύφωση της δραστηριότητας κεραυνών στην Αφρική,και το μέγιστο στις 20:00 (Συγχρονισμένος Παγκόσμιος Χρόνος) προκύπτει από την αύξηση δραστηριότητας κεραυνών στην λατινική Αμερική. Ο χρόνος και το πλάτος των μεγίστων διαφέρουν στη διάρκεια του έτους, δείχνοντας έτσι τις εποχικές αλλαγές στη δραστηριότητα κεραυνών.
Κατανομή "καμινάδας"
Γενικά, το αφρικανικό μέγιστο είναι το ισχυρότερο, δείχνοντας έτσι τη συμβολή της αφρικανικής "καμινάδας" στην παγκόσμια δραστηριότητα κεραυνών. Η κατάταξη των 2 άλλων μεγίστων -της Ασίας και της Αμερικής- είναι αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των επιστημόνων. Οι παρατηρήσεις των συντονισμών Σούμαν που έχουν γίνει από την Ευρώπη δείχνουν μεγαλύτερη συνεισφορά του μεγίστου της Ασίας από αυτό της λατινικής Αμερικής. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα δεδομένα που προκύπτουν από τους οπτικούς δορυφόρους και από τα δεδομένα μελέτης των κλιματολογικών κεραυνών που παρουσιάζουν τον πυρήνα των καταιγίδων στην λατινική Αμερική δυνατότερο από το ασιατικό, ενώ οι μετρήσεις από τη βόρεια Αμερική δείχνουν ότι η μεγαλύτερη συμβολή έρχεται από τη λατινική Αμερική. Ο λόγος που υπάρχει αυτή η διαφωνία παραμένει ασαφής, αλλά ίσως έχει να κάνει με τη συχνότητα του ηλεκτρισμού των 60 Hz στη βόρεια Αμερική (τα 60 Hz είναι συχνότητα των απηχήσεων Σούμαν). Οι Williams και Satori σημειώνουν πως για να εξάγουμε τη σωστή κατανομή "καμινάδας" Ασίας-Αμερικής, είναι απαραίτητο να αφαιρέσουμε την επιρροή των μεταβολών ημέρας-νύχτας στην ιονοσφαιρική αγωγιμότητα (επιρροή ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας) από τα δεδομένα των συντονισμών Σούμαν. Από την άλλη,τα "διορθωμένα" δεδομένα που παρουσιάστηκαν από τον Satori και τους συνεργάτες του δείχνουν πως ακόμα και μετά την αφαίρεση της επιρροής ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας από τα δεδομένα των συντονισμών Σούμαν, η ασιατική συμβολή παραμένει μεγαλύτερη από την αμερικάνικη. Παρόμοια αποτελέσματα έχουν εξαχθεί από τον Pelony και τους συνεργάτες του οι οποίοι υπολόγισαν τα πεδία των συντονισμών Σούμαν από δεδομένα δορυφόρων παρατήρησης των κεραυνών. Έγινε η υπόθεση ότι η κατανομή των κεραυνών στους δορυφορικούς χάρτες μπορεί να αντικαταστήσει τα δεδομένα των πηγών διέγερσης των συντονισμών Σούμαν, παρόλο που οι μετρήσεις μέσω δορυφόρων μετρούν κυρίως τη δραστηριότητα κεραυνών μέσα στα σύννεφα παρά στο διάστημα μεταξύ σύννεφων - Γης, το οποίο είναι το κύριο μέρος διέγερσης των συντονισμών. Και οι δύο εξομοιώσεις -αυτές που που αγνοούν την ασυμμετρία ημέρας-νύχτας και αυτές που που την λαμβάνουν υπόψιν- δείχνουν την ίδια κατανομή "καμινάδας" μεταξύ Αμερικής και Ασίας. Σήμερα,ο λόγος που εμφανίζεται "αντίστροφη" κατανομή στα δεδομένα των συντονισμών Σούμαν παραμένει ασαφής και το ζήτημα απαιτεί περαιτέρω εξειδικευμένη έρευνα.
Επιρροή ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας
Σε παλαιότερες έρευνες οι καταγεγραμμένες διακυμάνσεις στην ισχύ των συντονισμών Σούμαν ερμηνεύονταν από τις μεταβολές στη γεωμετρία μεταξύ πηγής και δέκτη. Προέκυψε το συμπέρασμα ότι καμία συστηματική μεταβολή της ιονόσφαιρας (η οποία λειτουργεί ως το ανώτερο όριο κυματοδηγού) δεν απαιτείται ώστε να ερμηνευθούν οι διακυμάνσεις. Συνεχείς θεωρητικές μελέτες υποστήριξαν τις αρχικές εκτιμήσεις της μικρής επιρροής της ιονοσφαιρικής ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας (διαφορά αγωγιμότητας μεταξύ ιονόσφαιρας τη μέρα και ιονόσφαιρας τη νύχτα) στις διακυμάνσεις εντάσεων πεδίου των συντονισμών Σούμαν.
Το ενδιαφέρον για την επιρροή της ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας στην ιονοσφαιρική αγωγιμότητα των συντονισμών Σούμαν αυξήθηκε τη δεκαετία του 1990, μετά από τη δημοσίευση μιας μελέτης από τους Sentman και Fraser. Ανέπτυξαν μια τεχνική διαχωρισμού της παγκόσμιας από την τοπική συνεισφορά στις διακυμάνσεις ισχύος πεδίου χρησιμοποιώντας δεδομένα τα οποία προέρχονται από ταυτόχρονες μετρήσεις 2 διαφορετικών σταθμών οι οποίοι έχουν πολύ μεγάλη μεταξύ τους απόσταση. Ερμήνευσαν τις ημερήσιες διακυμάνσεις που παρατηρήθηκαν σε κάθε σταθμό σε όρους συνδυασμού μιας διημερούς παγκόσμιας μεταβαλλόμενης διέγερσης η οποία διαμορφωνόταν από το τοπικό ιονοσφαιρικό ύψος. Η εργασία τους η οποία συνδυάζει τα επιχειρήματα περί παρατήρησης και εξοικονόμησης ενέργειας έπεισε πολλούς επιστήμονες για τη σπουδαιότητα της ιονοσφαιρικής ασυμμετρίας ημέρας-νύχτας και ενέπνευσε πολλές πειραματικές μελέτες. Παρόλ' αυτά πρόσφατα αποδείχθηκε πως τα αποτελέσματα τα οποία εξάγονται από τους Sentman και Fraser μπορούν να εξομοιωθούν κατά προσέγγιση σε ένα ενιαίο μοντέλο (χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η ιονοσφαιρική διακύμανση ημέρας-νύχτας) και γι' αυτό δε μπορεί να ερμηνευθεί αποκλειστικά σε όρους μεταβολής του ιονοσφαιρικού ύψους.
Οι καταγραφές του πλάτους των συντονισμών Σούμαν δείχνουν σημαντικές διημερείς και εποχιακές μεταβολές οι οποίες σε γενικές γραμμές συμπίπτουν με τις ώρες αλλαγής μεταξύ ημέρας και νύχτας. Αυτή η χρονική αντιστοίχηση φαίνεται να ενισχύει τη θεωρία μιας σημαντικής επιρροής στην ιονοσφαιρική ασυμμετρία ημέρας-νύχτας στα πλάτη των συντονισμών Σούμαν. Υπάρχουν δεδομένα τα οποία δείχνουν σχεδόν ωρολογιακή ακρίβεια στις αλλαγές του διημερούς πλάτους. Από την άλλη υπάρχουν πολλές μέρες κατά τις οποίες τα πλάτη των συντονισμών Σούμαν δεν αυξάνονται κατά την ανατολή του Ήλιου και δεν μειώνονται κατά τη δύση. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι η γενική συμπεριφορά των καταγραφών του πλάτους των συντονισμών Σούμαν μπορεί να επαναδημιουργηθεί λόγω της διημερούς και εποχιακής μετατόπισης των καταιγίδων, χωρίς να προκαλούνται ιονοσφαιρικές μεταβολές. Δύο πρόσφατες ανεξάρτητες θεωρητικές μελέτες έδειξαν ότι οι μεταβολές στην ισχύ των συντονισμών Σούμαν οι οποίες συνδέονται με την μετάβαση ημέρας-νύχτας είναι πολύ μικρότερες από αυτές οι οποίες συνδέονται με τα μέγιστα της παγκόσμιας δραστηριότητας κεραυνών και για αυτό το λόγο η παγκόσμια δραστηριότητα κεραυνών παίζει έναν σημαντικότερο ρόλο στις διακυμάνσεις της ισχύος των συντονισμών Σούμαν.
Είναι γενικώς αποδεκτό ότι οι επιδράσεις πηγής-παρατηρητή είναι η κύρια πηγή των διαπιστωμένων διημερών διακυμάνσεων, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι μεταβολές ημέρας-νύχτας εμφανίζονται στα δεδομένα. Μέρος αυτών των διαφωνιών προκύπτει από το γεγονός ότι οι παράμετροι των συντονισμών Σούμαν που εξάγονται από τις επιστημονικές παρατηρήσεις παρέχουν μόνο ένα περιορισμένο αριθμό πληροφοριών σχετικά με τη γεωμετρία του συστήματος κεραυνών-ιονόσφαιρας. Το πρόβλημα αντιστροφής των παρατηρήσεων ώστε να μελετηθούν ταυτόχρονα η λειτουργία της πηγής κεραυνών και η ιονοσφαιρική δομή είναι εξαιρετικά απροσδιόριστο,και οδηγεί στην πιθανότητα μη μοναδικών ερμηνειών.
Παροδικά φωτεινά φαινόμενα
Υποστηρίζεται ότι πολλές από τις "εκρήξεις Q" σχετίζονται με τα παροδικά φωτεινά φαινόμενα. Το 1995, ο Boccippio και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι οι κεραυνοί υψηλού υψομέτρου (πάνω από τα σύννεφα), τα πιο συνηθισμένα παροδικά φωτεινά φαινόμενα, παράγονται από κεραυνούς θετικού φορτίου μεταξύ σύννεφων και Γης οι οποίοι λαμβάνουν χώρα στην περιοχή των νεφώσεων stratus ενός συστήματος καταιγίδας με κεραυνούς και συνοδεύονται από "εκρήξεις Q" στο φάσμα των συντονισμών Σούμαν. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι οι εμφανίσεις κεραυνών υψηλού υψομέτρου και εκρήξεων Q είναι άμεσα σχετιζόμενες και τα δεδομένα των συντονισμών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εκτιμηθεί ο παγκόσμιος ρυθμός εμφάνισης των κεραυνών υψηλού υψομέτρου.
Παγκόσμια θερμοκρασία
Ο Δρ Williams, το 1992, διαπίστωσε πως η παγκόσμια θερμοκρασία μπορεί να παρακολουθηθεί μέσω των συντονισμών Σούμαν. Ο σύνδεσμος μεταξύ των συντονισμών Σούμαν και της θερμοκρασίας είναι ο ρυθμός λάμψης των κεραυνών, ο οποίος αυξάνεται μη γραμμικά με την άνοδο της θερμοκρασίας. Η μη γραμμικότητα της σχέσης κεραυνού-θερμοκρασίας δημιουργεί ένα φυσικό ενισχυτή των μεταβολών θερμοκρασίας και μετατρέπουν τους συντονισμούς Σούμαν σε ένα ευαίσθητο "θερμόμετρο". Επίσης, τα σωματίδια πάγου που θεωρείται πως συμμετέχουν στη διαδικασία ηλεκτρικής φόρτισης η οποία καταλήγει σε ηλεκτρική εκκένωση έχουν σημαντικό ρόλο στα φαινόμενα ακτινοβολίας που επηρεάζουν την ατμοσφαιρική θερμοκρασία. Οι συντονισμοί Σούμαν μπορούν λοιπόν να χρησιμοποιηθούν ώστε να κατανοήσουμε τα δεδομένα. Δεν έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά κάποια ισχυρή σχέση μεταξύ της παγκόσμιας δραστηριότητας κεραυνών και της παγκόσμιας θερμοκρασίας από το 2008.
Εξάτμιση νερού στην ανώτερη τροπόσφαιρα
Η τροποσφαιρική εξάτμιση νερού είναι ένα βασικότατο στοιχείο για το κλίμα της Γης, το οποίο έχει άμεσες επιπτώσεις ως αέριο "του θερμοκηπίου", καθώς επίσης και έμμεσες επιπτώσεις μέσω αλληλεπιδράσεων με σύννεφα, αερολύματα και τροποσφαιρικές χημικές αντιδράσεις. Η εξάτμιση του νερού στην ανώτερη τροπόσφαιρα έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση στο φαινόμενο του θερμοκηπίου απ' ότι έχει η εξάτμιση νερού στην κατώτερη ατμόσφαιρα, αλλά το αν αυτή η επίδραση είναι θετική ή αρνητική είναι ακόμα αδιευκρίνιστο. Το κύριο πρόβλημα σε αυτή τη διευκρίνιση είναι η δυσκολία μελέτης της εξάτμισης του νερού στην ανώτερη τροπόσφαιρα σε παγκόσμιο επίπεδο για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι ηπειρωτικές καταιγίδες που προκαλούνται από τις μετακινήσεις των ρευμάτων αέρα παράγουν τους περισσότερους κεραυνούς στη Γη. Επίσης, μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες υδρατμών στην ανώτερη τροπόσφαιρα προκαλώντας τις διακυμάνσεις της εξάτμισης στην τροπόσφαιρα. Ο Price, το 2000, υποστήριξε πως οι αλλαγές στην εξάτμιση του νερού στην ανώτερη τροπόσφαιρα μπορούν να αντληθούν από τα δεδομένα των συντονισμών Σούμαν. Σύμφωνα με τις διεργασίες που πραγματοποιούνται κατά την εξάτμιση, πρέπει να τονίσουμε ότι το ποσοστό εξάτμισης σε κανονικές συνθήκες των μαζών αέρα μπορεί να μετρηθεί ως ελάχιστη ποσότητα, έτσι ώστε η επιρροή του να θεωρηθεί πολύ χαμηλή. Το μεγαλύτερο ποσοστό του μπορεί να βρεθεί μόνο στα κατώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας. Αλλά στην περίπτωση υψηλής ποσότητας εξάτμισης στα ανώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας, λόγω μιας θερμής μάζας αέρα από τον Ατλαντικό, για παράδειγμα, η εξάτμιση του νερού, λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας του αέρα (περίπου -60 βαθμοί Κελσίου) μετατρέπεται σε κρυστάλλους και μετατρέπει το νερό σε σύννεφα Cirrus ή Cirrus Stratus, κανένα μέρος του νερού που εξατμίζεται δεν γίνεται αέριο σε τέτοιες θερμοκρασίες. Έτσι, μπορούμε να πούμε πως η υπόθεση ότι η εξάτμιση του νερού αλληλεπιδρά με τα σύννεφα μπορεί να θεωρηθεί λανθασμένη καθώς τα σύννεφα, τόσο τα χαμηλότερα όσο και τα υψηλότερα αποτελούνται από υγροποιημένους ή κρυσταλλοποιημένους ατμούς.
Συντονισμοί Σούμαν σε άλλους πλανήτες και δορυφόρους
Η ύπαρξη συντονισμών παρομοίων με των Σούμαν μπορεί να υφίσταται μόνο υπό δύο προϋποθέσεις:
1. Μια κλειστή σφαιρική κοιλότητα σε μέγεθος πλανήτη, η οποία θα αποτελείται από αγώγιμα άνω και πάνω όρια τα οποία θα χωρίζονται από ένα μονωτικό μέσο. Για τη Γη το αγώγιμο κάτω όριο είναι η επιφάνεια της και το ανώτερο είναι η ιονόσφαιρα. Άλλοι πλανήτες μπορεί να έχουν παρόμοια γεωμετρία ηλεκτρικής αγωγιμότητας, έτσι εικάζεται ότι μπορούν να έχουν παρόμοια συμπεριφορά συντονισμών.
2. Μια πηγή ηλεκτρικής διέγερσης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο εύρος των εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων (ELF).
Εντός του ηλιακού συστήματος υπάρχουν πέντε υποψήφιοι για ανίχνευση απηχήσεων Σούμαν εκτός από τη Γη: η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος και ο μεγαλύτερος δορυφόρος του, ο Τιτάνας. Η απεικόνιση των συντονισμών Σούμαν στους πλανήτες και τους δορυφόρους του ηλιακού συστήματος είναι περίπλοκη λόγω της έλλειψης γνώσης των παραμέτρων των κυματοδηγών. Δεν υπάρχει δυνατότητα επί τόπου εξακρίβωσης των αποτελεσμάτων μέχρι σήμερα.
Αφροδίτη
Η ισχυρότερη ένδειξη για παρουσία κεραυνών στην Αφροδίτη προέρχεται από τα παλμικά ηλεκτρομαγνητικά κύματα που ανιχνεύθηκαν από τα σκάφη Venera 11 και 12. Θεωρητικοί υπολογισμοί των συντονισμών Σούμαν στην Αφροδίτη έγιναν από τους Nickolaenko και Rabinowicz το 1982 και τους Pechony και Price το 2004. Και οι δυο μελέτες έδειξαν πολύ κοντινά αποτελέσματα, δείχνοντας ότι οι συντονισμοί Σούμαν σε αυτόν τον πλανήτη μπορούν να ανιχνευθούν εύκολα εάν δοθεί μια πηγή κεραυνών διέγερσης και ένας κατάλληλα τοποθετημένος αισθητήρας.
Άρης
Στην περίπτωση του Άρη έχουν γίνει από τη Γη παρατηρήσεις του φάσματος ραδιοεκπομπών το οποίο έχει συσχετιστεί με τις συντονισμών Σούμαν. Οι καταγεγραμμένες ραδιοεκπομπές δεν ανήκουν στις θεμελιώδεις ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες των συντονισμών Σούμαν, αλλά περισσότερο στις δευτερεύουσες βηματικές συχνότητες μη θερμικών μικροκυματικών εκπομπών που εκπέμπονται από τον πλανήτη περίπου στις αναμενόμενες συχνότητες των συντονισμών Σούμαν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα η σχέση τους με τη δραστηριότητα κεραυνών στον Άρη. Υπάρχει η πιθανότητα να πραγματοποιηθούν μετρήσεις από μελλοντικές προσεδαφίσεις στην επιφάνεια του Άρη. Θεωρητικές μελέτες έχουν θέσει ως προτεραιότητα την παραμετροποίηση του προβλήματος για μελλοντικές πλανητικές εξερευνήσεις.
Ενδείξεις δραστηριότητας κεραυνών στον Άρη έχουν αναφερθεί από τον Ρουφ και τους συνεργάτες του το 2009. Τα στοιχεία είναι έμμεσα και έχουν τη μορφή διαμορφώσεων του μη θερμικού μικροκυματικού φάσματος περίπου στις αναμενόμενες συχνότητες των συντονισμών Σούμαν. Δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα ότι αυτές σχετίζονται με τις ηλεκτρικές εκκενώσεις στον Άρη. Σε περίπτωση που γίνει άμεση επιβεβαίωση, θα επιβεβαίωνε την υπόθεση πιθανότητας διαχωρισμού φορτίων και κεραυνών στις αμμοθύελλες στον πλανήτη Άρη, η οποία έγινε από τους Eden και Vonnegut to 1973, και από τον Renno το 2003. Οι συντονισμοί στον Άρη έχουν εξομοιωθεί από τον Sukhorukov το 1991, από τους Pechony και Price το 2004 και από τους Molina και Cuberos το 2006. Τα αποτελέσματα των τριών ερευνών είναι κάπως διαφορετικά, αλλά φαίνεται ότι τουλάχιστον οι δύο πρώτες συχνότητες των συντονισμών Σούμαν θα πρέπει να είναι ανιχνεύσιμες. Ενδείξεις για τις 3 πρώτες θεμελιώδεις συχνότητες των συντονισμών Σούμαν εμφανίζονται στο φάσμα ραδιοεκπομπών από κεραυνούς που που ανιχνεύονται στις αμμοθύελλες στον Άρη.
Τιτάνας
Πριν χρόνια, παρουσιάστηκε η θεωρία ότι υπάρχουν κεραυνοί στον Τιτάνα, αλλά πρόσφατα δεδομένα από τα σκάφη Cassini-Huygens δείχνουν ότι δεν υπάρχει δραστηριότητα κεραυνών στον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου. Λόγω πρόσφατου ενδιαφέροντος για τον Τιτάνα, σχετιζόμενο με τις αποστολές Cassini-Huygens, η ιονόσφαιρα του Τιτάνα είναι ίσως η πιο προσεκτικά μελετημένη μέχρι σήμερα. Οι συντονισμοί Σούμαν στον Τιτάνα έχουν λάβει μεγαλύτερη προσοχή από αυτές σε οποιοδήποτε άλλο ουράνιο σώμα, έχει υπάρξει αντικείμενο μελέτης του Besser το 2002, του Morente το 2003 , των Molina & Cuberos το 2004 , του Nickolaenko το 2003 και των Pechony και Price το 2004. Απ' ότι φαίνεται, μόνο η πρώτη θεμελιώδης συχνότητα των συντονισμών Σούμαν μπορεί να ανιχνευθεί στον Τιτάνα.
Κρόνος και Δίας
Ο Δίας είναι ένας πλανήτης στον οποίο έχει παρατηρηθεί δραστηριότητα κεραυνών οπτικά. Η ύπαρξη κεραυνών σε αυτόν τον πλανήτη είχε προβλεφθεί από τους Bar-Nun το 1975 και τώρα παρακολουθείται από το ερευνητικό σκάφος Galileo, τα Voyager 1&2, τα Pioneer 10, 11 και το Cassini. Ο Κρόνος έχει επίσης επιβεβαιωθεί ότι έχει δραστηριότητα κεραυνών. Παρόλο που 3 ερευνητικά σκάφη,τ ο Pioneer 11 το 1979, το Voyager 1 το 1980 και το Voyager 2 το 1981, απέτυχαν να βρουν πειστικές αποδείξεις από τις οπτικές παρατηρήσεις, τον Ιούλιο του 2012, το σκάφος Cassini ανίχνευσε ορατές λάμψεις κεραυνών και οι ηλεκτρομαγνητικοί αισθητήρες πάνω στο σκάφος ανίχνευσαν ενδείξεις που είναι χαρακτηριστικές των κεραυνών .Λίγα είναι γνωστά για τις ηλεκτρικές παραμέτρους του εσωτερικού των Δια και Κρόνου. Ακόμα και η ερώτηση του τί θα λειτουργούσε ως όριο του κατώτατου κυματοδηγού δεν είναι εφικτή στην περίπτωση των αεριούχων πλανητών. Προς το παρόν δεν υπάρχουν μελέτες για τους συντονισμούς Σούμαν στον Κρόνο. Μέχρι σήμερα έχει γίνει μόνο μια προσπάθεια αναπαράστασης των συντονισμών Σούμαν στο Δία. Εδώ, το προφίλ της ηλεκτρικής αγωγιμότητας μέσα στην αεριώδη ατμόσφαιρα του Δία υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας μεθόδους παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση του εσωτερικού των αστερισμών και παρατηρήθηκε ότι οι ίδιες μέθοδοι μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλους γίγαντες αερίων όπως ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Λόγω της έντονης δραστηριότητας κεραυνών στον Δία, οι συντονισμοί Σούμαν μπορούν εύκολα να ανιχνευθούν με έναν αισθητήρα κατάλληλα τοποθετημένο μέσα στην ιονοσφαιρική κοιλότητα του πλανήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
Μέγαρο της Μαύρης Παρθένου
Το Μέγαρο της Μαύρης Παρθένου (τσέχικα U Černé Matky Boží), αποτελεί ένα αριστούργημα της τσέχικης κυβιστικής αρχιτεκτονικής και βρίσκεται στην «Παλιά Πόλη» της Πράγας στην Τσεχία. Σχεδιάστηκε από τον Γιόζεφ Γκόκαρ (τσέχικα Josef Gočár) έναν από τους πρωτοπόρους της μοντέρνας αρχιτεκτονικής στην Τσεχία. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1911 και 1912 για λογαριασμό του εμπόρου František Josef Herbst για να στεγάσει στο ισόγειο και στον δεύτερο όροφο το πολυκατάστημα ιδιοκτησίας του. Επίσης, στον πρώτο όροφο ιδρύθηκε το Grand Café Orient. Το κτήριο πήρε το όνομά του από το πέτρινο γλυπτό της Μαύρης Παρθένου του 17ου αιώνα που κοσμούσε το παλιότερο μπαρόκ κτήριο που βρισκόταν ακριβώς στην ίδια θέση. Το γλυπτό της Μαύρης Παρθένου τοποθετήθηκε στη βορειοανατολική γωνία του νέου κτηρίου, δίνοντάς του έτσι και το όνομά του. Το κτήριο εμπνευσμένο από τη «Σχολή του Σικάγο», χτίστηκε με σκελετό από οπλισμένο σκυρόδεμα. Οι κυβιστικοί εσωτερικοί χώροι αποδείχθηκαν πρόκληση για τους αρχιτέκτονες. Η χρήση σκελετού από οπλισμένο σκυρόδεμα επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων εσωτερικών χώρων χωρίς στήριξη οροφής, γεγονός που ταίριαζε καλύτερα στην κυβιστική αισθητική. Το Grand Café Orient, το οποίο περιλάμβανε ολόκληρο τον πρώτο όροφο χωρίς κολώνες στήριξης, ήταν ένα επαναστατικό κατόρθωμα της μηχανικής για την εποχή του. Σήμερα το κτήριο χρησιμοποιείται ως Μουσείο Κυβισμού της Τσεχίας και περιλαμβάνει το εστιατόριο Grand Café Orient στον πρώτο όροφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πράγα
Ησυχαστική έριδα
right|thumb|300px|Γρηγόριος Παλαμάς Η ησυχαστική έριδα ήταν μια θεολογική διαμάχη στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τον 14ο αιώνα μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του Γρηγορίου Παλαμά. Αν και δεν ήταν η πρωταρχική αιτία του Βυζαντινού Εμφυλίου Πολέμου, εντούτοις επηρέασε και επηρεάστηκε από τις πολιτικές δυνάμεις που αναμείχθηκαν στον πόλεμο αυτό. Η διαμάχη ολοκληρώθηκε με τη νίκη των Παλαμιστών και τη συμπερίληψη του δόγματός τους ως μέρος του δόγματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και με την αγιοποίηση του Παλαμά.
Περί το 1337, ο Ησυχασμός προσέλκυσε την προσοχή ενός λογίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Βαρλαάμ, ενός μοναχού από την Καλαβρία που είχε έρθει στην Κωνσταντινούπολη περίπου επτά χρόνια νωρίτερα. Αντιδρώντας στις επικρίσεις για τα θεολογικά του κείμενα ότι ο Γρηγόριος Παλαμάς, ένας αθωνίτης μοναχός και εκφραστής του ησυχασμού, είχε επικοινωνήσει μαζί του, ο Βαρλαάμ συνάντησε Ησυχαστές και άκουσε περιγραφές των πρακτικών τους. Εκπαιδευμένος στη Δυτική Σχολαστική θεολογία, ο Βαρλαάμ σκανδαλίστηκε από τις περιγραφές που άκουσε και έγραψε πολλές πραγματείες, με τις οποίες γελοιοποιούσε τις πρακτικές αυτές. Ο Βαρλαάμ αμφισβήτησε, ως αιρετικό και βλάσφημο, το δόγμα των Ησυχαστών ως προς τη φύση του ακτίστου φωτός, πανομοιότυπου με εκείνο που είχε φανεί στους μαθητές του Ιησού στη Μεταμόρφωσή Του στο Όρος Θαβώρ, η εμπειρία του οποίου ήταν ο στόχος της πρακτικής των Ησυχαστών. Οι πληροφοριοδότες του είπαν ότι αυτό το φως δεν ήταν θεϊκής ουσίας, αλλά θεωρούνταν ότι είχε άλλη υπόσταση. Ο Βαρλαάμ θεώρησε αυτήν την έννοια πολυθεϊστική, καθώς υπαινίσσεται δύο αιώνια όντα, έναν ορατό (αμετάβλητο) και έναν αόρατο (υπερβατικό) Θεό.
Το 1341 η διαφωνία εξετάστηκε από μια Σύνοδο που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη, η οποία, λαμβάνοντας υπόψη την υπόθεση στην οποία βασίστηκαν τα κείμενα του ψευδο-Διονύσιου, καταδίκασε τον Βαρλαάμ, ο οποίος υποχώρησε και σχεδόν αμέσως επέστρεψε στην Καλαβρία, όπου έγινε επίσκοπος βυζαντινού τυπικού, αλλά σε πλήρη κοινωνία με τον Πάπα. Πραγματοποιήθηκαν πέντε ακόμη Σύνοδοι για το θέμα, στην τρίτη των οποίων οι αντίπαλοι του Παλαμά κέρδισαν μια σύντομη νίκη. Ωστόσο το 1351, σε Σύνοδο υπό την προεδρία του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, καθιερώθηκε η πραγματική διάκριση Ουσίας-Ενέργειας του Παλαμά ως δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Γρηγόριος Ακίνδυνος, ο οποίος ήταν μαθητής του Γρηγορίου Παλαμά και είχε προσπαθήσει να μεσολαβήσει μεταξύ αυτού και του Βαρλαάμ, άσκησε κριτική στον Παλαμά μετά την αποχώρηση του Βαρλαάμ το 1341. Ένας άλλος αντίπαλος του Παλαμισμού ήταν ο Μανουήλ Καλέκας, ο οποίος προσπάθησε να συμφιλιώσει την Ανατολική και τη Δυτική Εκκλησία. Μετά την απόφαση του 1351, υπήρξε έντονη καταστολή εναντίον των αντιπαλαμιστών. Ο Καλέκας αναφέρει ότι αυτή η καταστολή διήρκεσε έως το 1397, και πως για τους θεολόγους που διαφωνούσαν με τον Παλαμά τελικά δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να μεταναστεύσουν και να έρθουν σε κοινωνία με τη Λατινική Εκκλησία, έναν δρόμο που ακολούθησε ο ίδιος ο Καλέκας, όπως επίσης και ο Δημήτριος Κυδώνης και ο Ιωάννης Κυπαρρισιώτης.
Για την κίνηση των ησυχαστών και την ησυχαστική έριδα, εκτός από τα ιστορικά έργα του Νικηφόρου Γρηγορά και του Ιωάννη Καντακουζηνού, διαθέτουμε τα συγγράμματα του ιδρυτή της ησυχαστικής κινήσεως Γρηγορίου Σιναΐτου, του Γρηγορίου Παλαμά, του πατριάρχη Φιλόθεου, των αντιπάλων των ησυχαστών Βαρλαάμ Καλαβρού και Γρηγορίου Ακινδύνου, του Νικόλαου Καβάσιλα, καθώς και τις πράξεις των Συνόδων που συγκλήθηκαν για την αντιμετώπιση της έριδας. Οι ησυχαστικές έριδες διακρίνονται σε τρεις φάσεις :
Ιστορικό
Ως Αθωνίτης μοναχός, ο Γρηγόριος Παλαμάς είχε μάθει να ασκεί τον ησυχασμό. Είχε ήδη γράψει σχετικά με τον Ησυχασμό, αλλά σε κύριο υποστηρικτή του αναδείχθηκε ο Παλαμάς όταν αναγκάστηκε να τον υπερασπιστεί αφού αυτή η πρακτική επικρίθηκε από τον Βαρλαάμ, έναν Έλληνα μοναχό από την Καλαβρία της νοτίου Ιταλίας. Η διαμάχη μεταξύ των Παλαμιτών και των Βαρλααμιτών διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία και οδήγησε σε μια σειρά Συνόδων που κορυφώθηκαν το 1351, όταν το δόγμα των Παλαμιτών υιοθετήθηκε ως δόγμα της Ανατολικής Ορθόδοξης.
A΄ φάση της ησυχαστικής έριδας: ως το 1341
Στην πρώτη φάση, αντικείμενο της διαμάχης ήταν τα ζητήματα τα σχετικά με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, σχετικά με τη γνώση του Θεού και με τη θέαση του θείου φωτός.
Στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Ανδρόνικου Γ΄ εκδηλώθηκε μια θεολογική διαμάχη που αφορούσε στους κανόνες και στις πρακτικές μιας μικρής ομάδας μοναχών του Αγίου Όρους, γνωστών και ως ησυχαστών. Αυτοί ενδιαφέρονταν για την τελειοποίηση μιας μεθόδου προσευχής, η οποία μέσα σε συνθήκες ησυχίας έδινε στον αφιερωμένο μύστη μεγαλύτερη συναίσθηση του θείου (ακτίστου) φωτός. Ο πρώτος που επέκρινε τους ησυχαστές ήταν ο Βαρλαάμ, Έλληνας μοναχός από την Καλαβρία. Αρχικά, Βαρλαάμ και Γρηγόριος Παλαμάς πρωτοσυναντήθηκαν στα πλαίσια της συζήτησης περί ένωσης των δύο Εκκλησιών που πραγματοποιήθηκε επί Ανδρόνικου Γ' κατά τα έτη 1333 και 1334.
Τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε ο Βαρλαάμ στη διαμάχη του με δύο Δομηνικανούς θεολόγους που ο Πάπας απέστειλε στην Ανατολή για να προετοιμάσουν την ένωση των δύο Εκκλησιών θορύβησαν τους Ιγνάτιο και Ιωσήφ Καλόθετο και Ισίδωρο Βουχερά οι οποίοι ενημέρωσαν σχετικά τον Παλαμά. Αυτός το 1335 συνέταξε δύο Αποδεικτικούς λόγους περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος που έθιγαν τα επιχειρήματα του Βαρλαάμ, ο οποίος για να αμυνθεί επέκρινε τον τρόπο άσκησης των μοναχών της Ανατολής. Τότε οι λόγιοι μοναχοί της Θεσσαλονίκης προσκάλεσαν τον Γρηγόριο Παλαμά να εξέλθει του Αγίου Όρους και να συμβάλει στην αντιμετώπιση του ζητήματος. Το 1337 ο Παλαμάς ήρθε στη Θεσσαλονίκη. Από το 1338 έως το 1341 συνέταξε σε τρεις τριάδες Λόγους υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων, ως απάντηση στις θέσεις του Βαρλαάμ.
Τον Οκτώβριο του 1340 ο Βαρλαάμ καταθέτει στη σύνοδο βιβλίο με τίτλο Κατά Μασσαλιανών. Την άνοιξη του 1341 ο Πατριάρχης Ιωάννης Καλέκας προσκαλεί τον Παλαμά στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον κατηγορεί για παρασυναγωγή και θέλει τη διοικητική του τιμωρία. Όμως εκείνος προβάλλει τη θεολογική διάσταση του ζητήματος, το οποίο θεωρεί ότι χρήζει συνοδικής αντιμετώπισης. Την άποψη αυτή αποδεχόταν και η αυτοκράτειρα Άννα, ενώ περίμεναν τον ερχομό του Ανδρόνικου Γ'.