cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπράντ Άρμστρονγκ
Ο Μπράντ Άρμστρονγκ (αγγλικά: Brad Armstrong, 23 Σεπτεμβρίου 1965), γεννημένος ως Ροντ Χόπκινς (Rod Hopkins), είναι Καναδός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ενδυματολόγος πορνογραφικών ταινιών. Πρόκειται για έναν από τους διασημότερους άνδρες στην κινηματογραφική πορνογραφία, έχοντας ονομαστεί "Ο Βασιλιάς του Πορνό" ή, ακόμα, και ο "Σπίλμπεργκ της Σαρκικής Σκηνοθεσίας".
Ο Άρμστρονγκ έχει πτυχίο από κολέγιο στη διαφήμιση. Η πρώτη του επαφή με τον χώρο υπήρξε σε ηλικία 17 ετών, χρησιμοποιώντας ψεύτική ταυτότητα, ως στρίπερ. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία έγινε στο Bimbo Bowlers From Boston. Έχει υπάρξει επίσης τρις παντρεμένος και δις διαζευγμένος. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις, τόσο ως σκηνοθέτης, όσο ως ηθοποιός αλλά και σεναριογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί παραγωγοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί σεναριογράφοι
Αρτάβανος (γιος του Υστάσπη)
Ο Αρτάβανος (άκμασε τέλη τού 6ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών είχε τη φήμη σοφού και ήταν σύμβουλος τού αδελφού του Δαρείου Α΄ της Περσίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Υστάσπη σατράπη της Βακτρίας & Περσίδος.
Είχε τη φήμη μεγάλης σοφίας και συμβούλευσε τον Δαρείο Α΄ να μην επιχειρήσει εναντίον των Σκυθών λέγοντάς του, ότι "οι Σκύθες ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστούν". Όμως δεν εισακούστηκε και ο αδελφός του εισέβαλε στη Σκυθία. Η εκστρατεία τελικά απέτυχε, όπως είχε προβλέψει ο Αρτάβανος.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Αρτάβανος είδε μία οπτασία, που τον διέταξε να επιτρέψει την εισβολή στην Ελλάδα· έτσι ο ανιψιός του Ξέρξης Α΄ της Περσίας αποφάσισε το ξεκίνημα της εκστρατείας χωρίς αναβολή.
Κατά τον ιστορικό, ο γιος τού Αρτάβανου, ο Αρτύφιος έγινε στρατηγός τού εξαδέλφου του Ξέρξη Α΄ κατά την επιχείρηση (480-479 π.Χ., Β΄ περσική εισβολή στην Ελλάδα). Ο Αρτύφιος ήταν υπεύθυνος για τα σώματα των Γανδάρων και των Δαδίκων (Δαραδών), που συμμετείχαν στον στρατό των Περσών.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Βασίλης Στογιάννος
Ο Βασίλης Στογιάννος (1939-1985), ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Βασίλης Στογιάννος γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1939 στο Σωκράκι της Κέρκυρας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι το 1961 πρωτεύοντας στις εισαγωγικές και αριστεύοντας στις πτυχιακές εξετάσεις. Μετά την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, μετέβη με υποτροφία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών για μετεκπαίδευση στην Τυβίγκη της Δυτικής Γερμανίας στην Ερμηνεία της Καινής Διαθήκης, στην Φιλοσοφία και την Ιστορία της αρχαίας Εκκλησίας. Είχε καθηγητές του τους E. Kaeseman, O. Michel και E. Lang. Ως υπότροφος του ιδρύματος Alexander von Humboldt στη Βόννη συνέχισε το ερευνητικό του έργο. Το 1968 αναγορεύθηκε διδάκτωρ θεολογίας στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1974 έλαβε και το δεύτερο πτυχίο του από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1976 εκλέχθηκε υφηγητής στην έδρα Ιστορίας των χρόνων και Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης και στην ίδια έδρα τακτικός καθηγητής το 1981. Υπήρξε συνεκδότης με τον Ιωάννη Καραβιδόπουλο των σειρών, Ερμηνεία Καινής Διαθήκης, και Βιβλική Βιβλιοθήκη στις εκδόσεις Πουρναράς. Πέθανε στις 18 Ιουλίου του 1985, υπηρετώντας ως πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους, από τον Μάιο του 1983.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στογιάννος Βασίλης Στογιάννος Βασίλης Κατηγορία:Πολιτικοί διοικητές του Αγίου Όρους
Φιλοπάτιον
μικρογραφία|Η Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, Το Φιλοπάτιον αριστερά στον χάρτη Το Φιλοπάτιον, αναφέρεται και Φυλλοπάτιον, ήταν περιοχή της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης εκτός κυρίως των τειχών της πόλης. Η περιοχή περιελάμβανε τμήμα της πεδιάδας έξω από τα τείχη που ήταν αραιοκατοικημένη με πολλά λιβάδια και δάση, δημοφιλής τόπος κυνηγιού αλλά και περιπάτου για τους αυτοκράτορες.
Η περιοχή ονομαζόταν και Λιβάδιον από τα πλούσια λιβάδια που είχε αλλά και Προάστειον ως τόπος που είχε κατοικίες, την ονομασία της, Φιλοπάτιον, την οφείλει επειδή ήταν τόπος περιπάτου με όμορφη φύση. Τα όρια της πεδιάδας δεν είναι σήμερα σαφή, περιελάμβανε σίγουρα την συνοικία των Πηγών με τους ναούς και τα παλάτια. Αναφέρεται έσω κι έξω Φιλοπάτιον , το έσω, δηλαδή εντός των τειχών, στην περιοχή των Βλαχερνών χώρος κυνηγιού, γνωστό σαν Κυνήγιον, για τους αυτοκράτορες αλλά και Φιλοπάτιον πέρα από τις Πηγές και τους παρακείμενους λόφους , πιθανόν κοινή ονομασία που δινόταν σε χώρους φυσικού κάλλους εκτός κι εντός της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Μητροπολίτης Καστορίας Καλλίνικος
Ο Μητροπολίτης Καστορίας Καλλίνικος Γεωργάτος (Έδεσσα, 1966) είναι Έλληνας επίσκοπος, μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας.
Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Νικόλαος Γεωργάτος γεννήθηκε το 1966 στην Έδεσσα της Πέλλας. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Έδεσσα, σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης λαμβάνοντας πτυχίο το 1986. Το 2000 έλαβε πτυχίο Θεολογίας από την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πριν γίνει κληρικός, εργάστηκε αρχικά ως ψυκτικός-μηχανικός, βοηθώντας τον πατέρα του, και ύστερα ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Έδεσσα, στην Κρήτη, στη Δυτική Αττική και στην Αιτωλοακαρνανία (1991-1999). Από το 1995 έως το 1999 εργάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.
Το 1999 εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Καλλίνικος. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και το 2000 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο. Το 2003 έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Από το 2003 έως το 2017 διατέλεσε γραμματέας του ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αμπελακιωτίσσης και το 2017 διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.
Στις 8 Οκτωβρίου 2021 εξελέγη Μητροπολίτης Καστορίας. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 10 Οκτωβρίου 2021 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών και ενθρονίστηκε στην Καστοριά στις 13 Νοεμβρίου 2021.
Παραπομπές
Καλλινικος
Χάινριχ Κράιπε
Ο Καρλ Χάινριχ Γιοργκ Φέρντιναντ Κράιπε (γερμανικά:Karl Heinrich Georg Ferdinand Kreipe), (5 Ιουνίου 1895 - 14 Ιουνίου 1976) ήταν Γερμανός στρατιωτικός καριέρας που υπηρέτησε τόσο στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ διοικούσε τις γερμανικές δυνάμεις στην κατεχόμενη Κρήτη τον Απρίλιο του 1944, απήχθη από τους Βρετανούς κομμάντος της SOE Πάτρικ Λη Φέρμορ και Γουίλιαμ Στάνλεϊ Μος, με την υποστήριξη της κρητικής αντίστασης.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1895, και ήταν δέκατο τρίτο παιδί ενός λουθηρανού πάστορα από το Ανόβερο. Πολέμησε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, παίρνοντας μέρος στη μάχη του Βερντούν όπου κέρδισε τον Σιδηρό Σταυρό Α' Τάξης. Μετά τον πόλεμο, προσχώρησε στο νέο Reichswehr τον Οκτώβριο του 1919. Μέχρι το 1939, ο Κράιπε είχε φτάσει στην βαθμό του Συνταγματάρχη της Βέρμαχτ.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ως διοικητής του 909ου Συντάγματος Πεζικού της 58ης Μεραρχίας Πεζικού, ο Κράιπε συμμετείχε στη Μάχη της Γαλλίας και έπειτα πήγε προς το Λένινγκραντ όπου και πολέμησε στο Κουμπάν κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού στις 13 Οκτωβρίου 1941. Ο Κράιπε παρέμεινε στο μέτωπο του Λένινγκραντ μέχρι τον Μάιο του 1942, όταν μεταφέρθηκε πίσω στη Γερμανία, όπου ανέλαβε διοικητικές και επιτελικές θέσεις. Τον Ιούνιο – Οκτώβριο 1943, επέστρεψε στο Ανατολικό Μέτωπο, όπου ηγήθηκε του 79ου τμήματος πεζικού. Την 1η Μαρτίου του 1944, ο Κράιπε διορίστηκε Διοικητής της 22ης Μεραρχίας Πεζικού, που ενεργούσε στην Κρήτη, αντικαθιστώντας τον Στρατηγό Φρίντριχ-Βίλχελμ Μύλλερ, ο οποίος μετετεθεί στα Χανιά όπου και ανέλαβε διοικητής της Κρήτης.
Απαγωγή από Έλληνες αντιστασιακούς και Βρετανούς κομμάντος
Ο Μος οδήγησε τους απαγωγείς και τον στρατηγό για μιάμιση ώρα μέσω 22 ελεγχόμενων δρόμων στο Ηράκλειο, πριν φύγει με τον Λη Φέρμορ για να οδηγήσει και να εγκαταλείψει το αυτοκίνητο, με υλικό που τοποθετήθηκε που εμφανιζόταν ότι η απόδραση τους από το νησί είχε γίνει με υποβρύχιο. Ο Μος ξεκίνησε με τον Στρατηγό Κράιπε σε μια πεζοπορεία, υποστηριζόμενη από την ελληνική αντίσταση, όπου σύντομα συναντήθηκε με τον Λη Φέρμορ. Κυνηγημένοι από γερμανικές περιπολίες, οι απαγωγείς διέσχισαν τα βουνά για να φτάσουν στη νότια πλευρά του νησιού, όπου μια βρετανική λέμβος (ML 842 με εντολή του Μπράιαν Κόλμαν) περίμενε να τους παραλάβει. Τελικά, στις 14 Μαΐου 1944, παραλήφθησαν από την παραλία Περιστέρες και μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο. Ο Κράιπε ανακρίθηκε και μετά στάλθηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στον Καναδά. Αργότερα μεταφέρθηκε σε ένα ειδικό στρατόπεδο στην Ουαλία, απ' όπου απελευθερώθηκε τελικά από τη αιχμαλωσία το 1947. Ο στρατηγός Κράιπε συνάντησε τους απαγωγείς του για άλλη μια φορά το 1972 σε μια ελληνική τηλεοπτική εκπομπή.
Θάνατος
Πέθανε στο Νόρθχαιμ στις 14 Ιουνίου 1976.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 1950, ο Γουίλιαμ Στάνλεϊ Μος, ένας από τους ηγέτες της επιχείρησης, έγραψε ένα βιβλίο το οποίο έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο Ill Met by Moonlight. Στην ομώνυμη ταινία του 1957, βασισμένη στο βιβλίο, ο Κράιπε απεικονίζεται από τον ηθοποιό Μάριους Γκέρινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Απαγωγές
Κοσμίδιον
μικρογραφία|Η Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, Το Κοσμίδιο πάνω αριστερά στον χάρτη Το Κοσμίδιο, ήταν περιοχή και συνοικία - πολυτελές προάστειο της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης εκτός κι εκτός των τειχών στα βόρεια της πόλης ανάμεσα στην πεδιάδα του Φιλοπάτιου και τον Κεράτιο κόλπο. Στο Κοσμίδιον στρατοπέδευσαν όλοι οι πολιορκήσαντες την Κωνσταντινούπολη Άραβες, Βούλγαροι και οι σταυροφόροι. Το όνομα του προερχόταν από την μονή του Αγίου Κοσμά και Αγίου Δαμιανού που είχε χτιστεί εκεί. Το Κοσμίδιο ήταν περιοχή με χαμηλά υψώματα, τα σημερινά Εγιούπ και την πεδιάδα γύρω από αυτά. μικρογραφία|280x280εσ|Άποψη της περιοχής το 1559, [[Μελχιώρ Λορκ]] Στο Κοσμίδιο έγινε η Μάχη του Κοσμιδίου στις 15 Ιουνίου 1410 ανάμεσα στους Σουλεϊμάν Τσελεμπή και Μουσά Τσελεμπή. Στους λόφους του Κοσμιδίου βρισκόταν η Παναγία των Βλαχερνών και η συνοικία Βλαχέρνες. Μετά την οθωμανική κατάκτηση η περιοχή έγινε γνωστή ως Εγιούπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Όλαφ ο Γενναίος
Ο Όλαφ ο Γενναίος σύμφωνα με τον Σβεν Β΄ της Δανίας και τον Αδάμ της Βρέμης ήταν Σουηδός οπλαρχηγός που κατέκτησε τη Δανία γύρω στο 900 και ίδρυσε τον Οίκο του Όλαφ που βασίλευσε στη χώρα για σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Όλαφ ανέτρεψε τον Όλαφ Σίγκουρντσον ο οποίος ήταν γιος του Σίγκουρντ ο Φιδομάτης. Οι γιοι του Όλαφ ήταν οι Γκιρντ και Γκνίπα που βασίλευσαν μαζί σύμφωνα με τη Σουηδική παράδοση. Οι γιοι του Γκνίπα ήταν ο Θόρκελ Γκνίπασον και ο Σίγκτρυγκ Γκνίπασον ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, τα ονόματα τους αναφέρονται σε Ρουνική λίθος με τα ονόματα DR2 και DR4 που ανεγέρθησαν κοντά στο Σλέσβιχ από τη μητέρα τους Ασφρίντ μετά τον θάνατο του Σίγκουρντ.
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
Ντελβίν Εντινγκά
Ο Ντελβίν Σανέλ Εντινγκά (αγγλικά: Delvin Chanel N'Dinga γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1988 στην πόλη Πουάντ Νουάρ) είναι Κονγκολέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας. Ο Εντινγκά αγωνίζεται με την ίδια ευχέρεια τόσο ως αμυντικός χαφ όσο και ως κεντρικός μέσος.
Ξεκίνημα καριέρας και ΑΖ Οσέρ
Ο Ντελβίν Εντινγκά έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα το 2002 στην ομάδα CNFF του Κονγκό. Αργότερα, μεταπήδησε στη Ντιάμπλ Νουάρ, ομάδα επίσης του Κονγκό, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005.
Το καλοκαίρι του 2005 ο Εντινγκά αποφάσισε να αφήσει το Κονγκό και να ταξιδέψει στη Γαλλία για χάρη της Οσέρ. Μέχρι και την περίοδο 2007-08 ο Εντινγκά αγωνιζόταν στη δεύτερη ομάδα της Οσέρ. Το επίσημο ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα του γαλλικού συλλόγου πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 2009, μπαίνοντας ως αλλαγή στο ισόπαλο 1-1 της Οσέρ με την Τουλούζ. Το πρώτο του γκολ με την γαλλική ομάδα το πέτυχε στις 28 Νοεμβρίου 2009 στο νικηφόρο αγώνα της Οσέρ εναντίον της Μονακό με 2-0.
Τον Ιανουάριο του 2012 και έχοντας πραγματοποιήσει, προηγουμένως, εξαιρετικές εμφανίσεις, ο Εντινγκά ήταν πολύ κοντά στο να πάρει μεταγραφή στην γαλλική Λυών, μια μεταγραφή όμως που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, μιας και ο τότε πρόεδρος της Οσέρ, Ζεράρ Μπουρζουά, απέρριψε τις όποιες προτάσεις της γαλλικής ομάδας, προτείνοντας, παράλληλα, στον Εντινγκά νέο συμβόλαιο. Ο Εντινγκά αποδέχθηκε την πρόταση του προέδρου της Οσέρ και ανανέωσε τη συνεργασία του με τη γαλλική ομάδα μέχρι το 2015.
Μονακό
Τον ίδιο μήνα ήρθε πρόταση ύψους 6.000.000 ευρώ από τη Μονακό για την απόκτηση του Εντινγκά, πρόταση που έγινε αποδεκτή από την Οσέρ.
Εξαγωγή μπλομπ
Στη τεχνολογία της όρασης υπολογιστών (που σχετίζεται μα δεν είναι το ίδιο με την μηχανική όραση), η διαδικασία εξαγωγής μπλομπ (blob extraction) επιτρέπει τη κατηγοριοποίηση εικονοστοιχείων μιας ψηφιακής εικόνας σε ξεχωριστές ομάδες. Η εξαγωγή μπλομπ συνήθως εφαρμόζεται σε μια δυαδική εικόνα που είναι αποτέλεσμα από ένα thresholding step. Τα μπλομπ μπορεί να μετρηθούν, να φιλτραριστούν, και να παρακολουθηθούν.
Ντελβίν Εντινγκά
Μονακό
Την περίοδο 2012-13 ο Εντινγκά πραγματοποίησε με τη φανέλα της Μονακό 29 εμφανίσεις.
Ολυμπιακός
Τον Αύγουστο του 2013 ο Ολυμπιακός κατέθεσε πρόταση ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ για τον ετήσιο δανεισμό του Εντινγκά, πρόταση η οποία έγινε αποδεκτή από τη διοίκηση της Μονακό. Μάλιστα, μεταξύ των δύο συλλόγων, συμφωνήθηκε ρήτρα ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ στην περίπτωση που ο Ολυμπιακός επιθυμήσει την περαιτέρω παραμονή του Εντινγκά, μετά το τέλος του μονοετούς δανεισμού του.
Ιερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης
Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης έχει έδρα το Δήμο Ν. Σμύρνης Αττικής και περιλαμβάνει τις ενορίες των δήμων Π. Φαλήρου, Αλίμου και Αργυρούπολης καθώς και την ενορία Αγ. Σώστη του δήμου Αθηναίων.
Εξαγωγή μπλομπ
Υπάρχουν κι άλλα ονόματα για αυτή τη τεχνική, και οι ειδικοί δεν έχουν κατασταλάξει σε μια ονομασία. Τα άλλα ονόματα είναι ταμπελοποίηση περιοχών (region labeling), ταμπελοποίηση συνδεδεμένων μερών (connected-component labeling), ανακάλυψη των μπλομπ (blob discovery), ή εξαγωγή περιοχών (region extraction).
Ντελβίν Εντινγκά
Ολυμπιακός
Το ντεμπούτο του με την ομάδα του Ολυμπιακού το έκανε κόντρα στον Παναιτωλικό, σε έναν αγώνα που έληξε 1-1. Μπαίνοντας ως αλλαγή στο 52. Το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ το έκανε κόντρα στην Άντερλεχτ, ξεκινώντας, μάλιστα, βασικός και παίζοντας σε όλον τον αγώνα. Ο αγώνας έληξε 0-3 υπέρ του Ολυμπιακού.
Στην πρώτη του σαιζόν με τον Ολυμπιακό κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Ελλάδος και έφτασε μέχρι τη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η ομάδα του Ολυμπιακού αποκλείστηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με συνολικό σκορ στα μεταξύ τους παιχνίδια 3-2.
Εξαγωγή μπλομπ
Υπάρχουν δυο διάσημοι αλγόριθμοι για αυτή τη διαδικασία, ένας βηματικός αλγόριθμος (sequential) κι ένας επαναλαμβανόμενος (recursive).
Η εξαγωγή μπλομπ σχετίζεται μεν, μα δεν είναι το ίδιο δε, με την αναγνώριση μπλομπ (blob detection).
Ο βηματικός αλγόριθμος
Δημιούργησε μετρητή περιοχών
Ψάξε μέσα στην εικόνα (στο παρακάτω παράδειγμα υποθέτουμε πως το ψάξιμο γίνεται από τα αριστερά προς τα δεξιά και από πάνω προς τα κάτω):
Ντελβίν Εντινγκά
Ολυμπιακός
Το καλοκαίρι του 2014 υπήρξε η φήμη πως ο Ολυμπιακός θα κρατήσει τον παίχτη ως δανεικό, για άλλη μια χρονιά. Η πειραϊκή ΠΑΕ ανακοίνωσε, ωστόσο, πως τον παίχτη τον έχει με τη Μονακό σε καθεστώς συνιδιοκτησίας. Με τη διαφορά ότι ο Ολυμπιακός έχει στο χέρι του την οψιόν ανανέωσης του παίχτη.
Ο Εντινγκά στο ξεκίνημα του Ελληνικού πρωταθλήματος 2014-15, έπαιξε βασικός στον πρώτο αγώνα της ομάδας, κόντρα στη Νίκη Βόλου, σε έναν αγώνα που έληξε 3-1 υπέρ του Ολυμπιακού. Αγωνίστηκε και στη δεύτερη αγωνιστική, κόντρα στον Παναιτωλικό, ο αγώνας αυτός έληξε 1-1. Σε εκείνον τον αγώνα, ο Εντινγκά είχε ένα χτύπημα στο κεφάλι, παθαίνοντας διάσειση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, εν τέλει, ήταν ελαφριά η διάσειση και ο παίχτης δεν κινδύνεψε.
Στις 4 Νοεμβρίου 2014 ο Εντιγκά έβαλε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Ολυμπιακού, διαμορφώνοντας το σκορ του αγώνα σε 1-2, κόντρα στη Γιουβέντους, στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, το τελικό σκορ του αγώνα όμως ήταν 3-2, με τον Ολυμπιακό να γνωρίζει την ήττα μέσα στην έδρα της Γιουβέντους.
Η σεζόν ολοκληρθώθηκε επιτυχημένα τόσο για τον Ολυμπιακό, όσο και για τον Εντιγκά, καθώς πανηγύρισε το Πρωτάθλημα Ελλάδος και το Κύπελλο Ελλάδος.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ντελβίν Εντινγκά πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την Εθνική ομάδα ανδρών του Κονγκό στις 8 Ιουνίου του 2007 σε προκριματικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου με αντίπαλο το Σουδάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δημοκρατίας του Κονγκό Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Γκαμπί του Στάινιτς (σκακιστικό πρόβλημα)
Λύση
Το πρόβλημα πήρε το όνομά του επειδή κινείται ο βασιλιάς όπως στην Βιεννέζικη παρτίδα (1.ε4 ε5 2.Ιγ3) στην βαριάντα Γκαμπί του Στάινιτς (2...Ιγ6 3.ζ4 εxζ4 4.δ4 Βθ4+ 5.Ρε2).
Η λύση (σε αλγεβρική γραφή) είναι η εξής:
Ενδεικτικά παρουσιάζουμε μερικές άλλες βαριάντες:
Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Ιερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης
Ιστορικά στοιχεία
Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης ιδρύθηκε το 1974 με το Ν.Δ. 411 (ΦΕΚ 134/16-5-1974) και περιελάμβανε την ενορία του ιερού ναού του Αγίου Σώστη λεωφόρου Συγγρού του Δήμου Αθηναίων και τις ενορίες των Δήμων Νέας Σμύρνης, Παλαιού Φαλήρου, Αλίμου, Ελληνικού, Αργυρούπολης, Γλυφάδας, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης που έως τότε ανήκαν εκκλησιαστικά στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης εξελέγη στις 22 Μαΐου 1974 ο επίσκοπος Χρυσόστομος (Βούλτσος), μικρασιατικής καταγωγής εκ Σμύρνης, ο οποίος ανέπτυξε ιδιαίτερη φιλανθρωπική δράση.
Στις 18 Ιουνίου 2002 ιδρύθηκε η Ιερά Μητρόπολις Γλυφάδας (ΦΕΚ 152/28-6-2002), η οποία απέσπασε από την εδαφική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης τους δήμους: Γλυφάδα, Ελληνικό, Βούλα, Βουλιαγμένη, Βάρη.
Μητροπολιτικός Ναός Αγίας Φωτεινής
Ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης χτίστηκε αρχικά ως ενοριακός Ναός από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, σε ανάμνηση του ομώνυμου Μητροπολιτικού ναού της Σμύρνης. Το ξυλόγλυπτο Τέμπλο, ο Δεσποτικός Θρόνος και ο Ιερός Άμβωνας που βρίσκονται εντός του Μητροπολιτικού Ναού, μεταφέρθηκαν με συντονισμένες ενέργειες της Πολιτείας, Ιερέων και κατοίκων, από τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του «Επάνω Μαχαλά» της Σμύρνης (ο οποίος δεν κάηκε κατά την πυρπόληση της Σμύρνης διότι βρισκόταν σε λόφο) και είναι πανομοιότυπα με αυτά που στεγάζονταν στον αφανισμένο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης.
Το 1974, όταν δημιουργήθηκε ξεχωριστή Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης, ο Ναός της Αγίας Φωτεινής καθιερώθηκε ως ο Μητροπολιτικός Ναός. Το 1996 ανεγέρθηκε με συνεισφορά του Ιδρύματος Ωνάση, το κωδωνοστάσιο των 33 μέτρων, πιστό αντίγραφο του ιστορικού κωδωνοστασίου του Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη που καταστράφηκε το 1922.
Ναοί
Ο Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής [[Νέα Σμύρνη|Νέας Σμύρνης, κτισμένος από Μικρασιάτες πρόσφυγες σε ανάμνηση του ναού της Αγίας Παρασκευής στη Σμύρνη.|thumb|220px]] thumb|220px|Ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίτσα) Παλαιού Φαλήρου.
Πηγές
Νεας Σμυρνης
Ντάνιελ Μπρουλ
Ο Ντάνιελ Μπρουλ (Daniel César Martín Brühl González, 16 Ιουνίου 1978) είναι Γερμανός ηθοποιός. Το 1995 ξεκίνησε να εργάζεται σε μικρή ηλικία στη γερμανική σαπουνόπερα Forbidden Love. Το 2003 ο πρωταγωνιστικός του ρόλος στην ταινία Good Bye, Lenin! του χάρισε ευρύτερη αναγνώριση, θετικές κριτικές και το βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου ηθοποιού, αλλά και το βραβεία German Film καλύτερου ηθοποιού.
Ο Μπρουλ εργάζεται τόσο σε ευρωπαϊκές όσο και σε αμερικανικές παραγωγές σε αρκετές διαφορετικές γλώσσες. Πρωταγωνίστησε σε πολλές ευρωπαϊκές ταινίες όπως: Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες, Ladies in Lavender, Καλά Χριστούγεννα και Salvador. Μιλάει άπταιστα γερμανικά, αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και καταλανικά. Συστήθηκε στο μέινστριμ αμερικανικό κοινό με το ρόλο του Φρέντρικ Τσόλερ, ενός Γερμανού ήρωα, στην ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο, Άδωξοι Μπάσταρδη, και με ένα μικρότερο ρόλο στην ταινία Το Τελεσίγραφο του Μπορν. Κάποιες από τις πρόσφατες ταινίες του περιλαμβάνουν τις Et si on vivait tous ensemble? και 2 Days in New York. Το 2013 υποδύθηκε τον οδηγό της Φόρμουλα 1 Νίκι Λάουντα στην ταινία Rush του Ρον Χάουαρντ για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ισπανοί γερμανικής καταγωγής
Κόμμα Ορθού Δρόμου
Το κόμμα του Ορθού Δρόμου - (Doğru Yol Partisi, DYP) ήταν κεντρο-δεξιό πολιτικό κόμμα στην Τουρκία που δραστηριοποιήθηκε από το 1983 ως το 2007. Από τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα της δεκαετίας του 1990, υπό την ηγεσία του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, κατάφερε να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση το 1987 και κυβέρνηση το 1991.
Υπό την ηγεσία της Τανσού Τσιλέρ, έγινε και πάλι κυβέρνηση (σε συνεργασία με το κόμμα Ευημερίας) το 1995, ενώ καταποντίστηκε στις αμέσως επόμενες εκλογές του 1999, για να κατέλθει στη πέμπτη θέση. Στις εκλογές του 2002 δεν κατάφερε να πιάσει το εκλογικό όριο του 10% και έτσι δεν είχε κοινοβουλευτική παρουσία.
Ιστορική αναδρομή
Το κόμμα του Ορθού Δρόμου θεωρείται συνέχεια του Κόμματος της Δικαιοσύνης με ηγέτη του από το 1987 έως το 1993 τον Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Ο Ντεμιρέλ, ήδη αρχηγός του κόμματος Δικαιοσύνης, όταν η χούντα του Κενάν Εβρέν απαγόρευσε όλα τα πολιτικά κόμματα και στέρησε από τους αρχηγούς τους τη δυνατότητα πολιτικής δραστηριότητας, το 1983 όταν και ύστερα από χαλάρωση της πολιτικής, επετράπη να δημιουργηθούν και πάλι πολιτικά κόμματα - παραχώρησε τύποις την Προεδρία στο στενό συνεργάτη του, Χουσαμετίν Τσιντορούκ, παραμένοντας όμως ο ίδιος ως ουσιαστικός ηγέτης του,και η κινητήρια δύναμη πίσω από το κόμμα.
Όταν η κυβέρνηση Ντεμιρέλ ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Νοέμβριο του 1991, αντιμετώπισε πολλές πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις. Δύο σημαντικά πολιτικά ζητήματα που ταλάνιζαν την χώρα ήταν η αυξανόμενη μαχητικότητα των κουρδικών οργανώσεων για πολιτικά δικαιώματα και η αυξανόμενη σκληρότητα της αντιπαράθεσης μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών στοιχείων της κοινωνίας. Αν και το Κόμμα του Ορθού Δρόμου δεν υποστήριζε τις πολιτικές επιδιώξεις των Κούρδων, οι εταίροι του στην κυβέρνηση έτειναν να υποστηρίζουν την πολιτιστική ελευθερία των Κούρδων και είχαν μια σχετικά ισχυρή πολιτική βάση στις κουρδικές επαρχίες. Ωστόσο, η ικανότητα του SHP να επηρεάσει τη συνολική κυβερνητική πολιτική στο κουρδικό ζήτημα ήταν περιορισμένη επειδή ο στρατός είχε αναλάβει de facto την εξουσία λήψης αποφάσεων για θέματα που αφορούσαν τη νοτιοανατολική Τουρκία και περίμενε ότι οι πολιτικοί  θα αποδέχονταν αυτόν τον ρόλο. Επίσης, δεν υπήρχε συναίνεση μεταξύ των ηγετών του Ορθού Δρόμου και αυτών του SHP στο πώς να χειριστούν τις ισλαμιστικές φιλοδοξίες. Ενώ ορισμένα μέλη του Κόμματος του Ορθού Δρόμου ήταν διαλλακτικά, οι φανατικοί  «κοσμικοί» αντιτάχθηκαν σε οποιεσδήποτε παραχωρήσεις σε αυτούς τους οποίους ονόμασαν «ισλαμιστές φονταμενταλιστές».
Όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τουργκούτ Οζάλ, υπέστη θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο τον Απρίλιο του 1993, ο Ντεμιρέλ αποφάσισε να διεκδικήσει την θέση. Παραιτούμενος από αρχηγός του κόμματος, ως όφειλε, σύμφωνα με το Σύνταγμα, κατάφερε να εκλεγεί ως διάδοχος του Οζάλ. Τον Ιούνιο του 1993, οι βουλευτές του κόμματος επέλεξαν ως νέο αρχηγό τους την Τανσού Τσιλέρ, την πρώτη γυναίκα επικεφαλής τουρκικού πολιτικού κόμματος.
Πηγή
Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Δεξιά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Χάρλαν Έλλισον
Ο Χάρλαν Έλλισον (Ηarlan Ellison, 27 Μαΐου 1934 - 28 Ιουνίου 2018) ήταν βραβευμένος Αμερικανός συγγραφέας, γεννημένος στο Οχάιο των ΗΠΑ.
Βιογραφία
Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Οχάιο για 18 μήνες, πριν τελικά αποβληθεί όταν χτύπησε τον φιλόλογο που του είπε πως δεν έχει καθόλου ταλέντο. Από μικρός είχε ανακατευτεί ενεργά στις οργανώσεις των οπαδών της επιστημονικής φαντασίας στο Κλήβελαντ. Ο σύγχρονός του Robert Silverberg τον περιγράφει ως ανασφαλή, άφοβο, εξαιρετικά φιλόδοξο, υπερκινητικό κι εξουσιαστικό. Τα ίδια θα μπορούσε να πει κανείς για τα διηγήματά του με τα οποία έγινε γνωστός τόσο στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας όσο και έξω απ' αυτόν και που του χάρισαν 7 Hugo, 3 Νebula, 2 Jupiter κι 1 Edgar (πρόκειται για βραβεία ΕΦ Λογοτεχνίας). Τα διηγήματά του αυτά είναι εντελώς προσωπικά κι αντικατοπτρίζουν τον χαρακτήρα του συγγραφέα, τα ενδιαφέροντα και τις θέσεις του.
Από το 1962 ως τον θάνατό του έμεινε στο Λος Άντζελες. Έγινε γνωστός γράφοντας τηλεοπτικά σενάρια για θρίλερ και σειρές επιστημονικής φαντασίας. Το επεισόδιο με τίτλο The City Οn Τhe Edge Οf Forever που έγραψε για το Star Trek, κέρδισε το βραβείο Hugo το 1968. Πρώτο του μυθιστόρημα ήταν το Web Οf Υhe City, που κυκλοφόρησε το 1958, και περιέγραφε τον τρόπο ζωής των νεανικών συμμοριών και τις μάχες μεταξύ τους. Για να γράψει πέρασε δέκα βδομάδες με μια συμμορία του Μπρούκλιν, και παρά λίγο να σκοτωθεί σε μια συμπλοκή.
Το έργο του
Όταν άρχισε να γράφει και διηγήματα, το 'κανε με ιλιγγιώδη ρυθμό. Πολλά απ' αυτά δεν ανήκουν στον χώρο της ΕΦ, ο ίδιος όμως συχνά αποδοκιμάζει τους κλασικούς διαχωρισμούς ανάμεσα στα λογοτεχνικά είδη. Προτιμά το χαρακτηρισμό «λογοτεχνία των εικασιών» κι αρνείται πως υπάρχει αυτό που οι άλλοι ονομάζουν «νέο κύμα» ως ξεχωριστό λογοτεχνικό ρεύμα. Παρ' όλο που -ιδίως παλιότερα - εθεωρείτο το «κακό παιδί» της ΕΦ -επιθετικός, εχθρικός, προσβάλει συχνά το ακροατήριό του, κοροϊδεύει τις απλοϊκές τους ιδέες και τα φτηνά τους γούστα- έχει κερδίσει τα περισσότερα βραβεία από κάθε άλλον.
Τα καλύτερα διηγήματα του είναι εκείνα στα οποία χαλιναγωγείται η τεράστια ενεργητικότητα του, επιτρέποντας στο παθιασμένο του ενδιαφέρον για μιαν αυθεντική, ανθρώπινη ζωή, να εκφραστεί με άγριες παραβολές όπου η αυθεντικότητα καταστρέφεται από την κεκτημένη ταχύτητα του αυστηρού ελέγχου που αναπτύσσεται στον αιώνα μας, από την οργανωμένη υποκρισία, την κακή πίστη και την παραφροσύνη. Παράλληλα όμως απεικονίζεται κι η άρνηση του ανθρώπινου πνεύματος να υποκύψει. Χρησιμοποιεί με μεγάλη ικανότητα τη γλώσσα της ΕΦ για να μορφοποιήσει και να δραματοποιήσει αυτές τις ανησυχίες του, αν και λίγα διηγήματά του τελικά κατατάσσονται εύκολα σ' αυτήν. Έχει συντάξει επίσης δυο συλλογές διηγημάτων που είχαν μεγάλη επιρροή στο χώρο της ΕΦ. Η πρώτη, Dangerous Visions (1967), ήταν συλλογή 33 πρωτότυπων διηγημάτων από γνωστούς αλλά και νέους συγγραφείς που λόγω του περιεχομένου τους ή της γραφής τους δε γίνονταν δεκτά στα περιοδικά ή τις ανθολογίες της εποχής. Η δεύτερη ήταν το Again, Dangerous Vίsίons (1972). Κι οι δύο περιέχουν εισαγωγές κι άφθονο επεξηγηματικό υλικό. Μια τρίτη ανθολογία, The Last Dangerous Visions, δεν έχει εκδοθεί ακόμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Αμερικανοί κριτικοί του κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Νευρογενής κύστη
Η νευρογενής δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης, συχνά αναφέρεται απλώς ως νευρογενής κύστη, είναι μια δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης λόγω βλάβης στο κεντρικό νευρικό σύστημα ή των περιφερικών νεύρων που σχετίζονται με τον έλεγχο της ούρησης. Αυτή η ασθένεια προκαλεί συχνά δυσκολία ή πλήρη αδυναμία ούρησης χωρίς να γίνει καθετηρισμός της κύστης ή οποιασδήποτε άλλη παρέμβαση.
Αιτίες
Κάθε κατάσταση που παρεμποδίζει την ουροδόχο κύστη και τα νευρικά σήματα που δέχεται ή προκαλεί μπορεί να προκαλέσει νευρογενή κύστη. Πολύ συχνά σχετίζεται με παθήσεις της σπονδυλικής στήλης όπως τραυματισμοί, δισκοκύλες αλλά και με ελαττώματα του νευρικού σωλήνα όπως η δυσχιδής ράχη. Μπορεί επίσης να προκληθεί από όγκο του εγκεφάλου και άλλες ασθένειες του εγκεφάλου, εγκυμοσύνη και από ασθένιες που προκαλούν περιφερική νευροπάθεια όπως: ο διαβήτης, ο αλκοολισμός και η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12. Είναι μια κοινή επιπλοκή σε μείζονα χειρουργική επέμβαση στην πύελο, όπως για την αφαίρεση κάποιου τεράτωματος και άλλων όγκων.
Κατηγορία:Ουρολογικές παθήσεις
Μακίντου
Το Μακίντου (Makindu) είναι πόλη της Κένυας.
Τοποθεσία
Η πόλη βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Ναϊρόμπι-Μομπάσα, στην Επαρχία Μακουένι, στη νοτιοανατολική Κένυα, κοντά στα διεθνή σύνορα με τη Δημοκρατία της Τανζανίας.
Η τοποθεσία βρίσκεται περίπου 135 χιλιόμετρα, οδικώς, νοτιοανατολικά του Ματσάκος, όπου βρίσκονται οι επαρχιακή έδρα. Το Μακίντου βρίσκεται περίπου 356 χιλιόμετρα, οδικώς, βορειοδυτικά της παράκτιας πόλης της Μομπάσα.
Σύνοψη
Ο οικισμός ιδρύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, ως βάση για τους εργάτες στις σιδηροδρομικές κατασκευές στο σιδηροδρομικό έργο Μομπάσα-Καμπάλα. Ο Ναός των Σιχ στο Μακίντου που χτίστηκε εκείνη την εποχή, θυμίζει ακόμα τις ημέρες του σιδηροδρομικού κτιρίου. Ο ναός ήταν ένας τόπος λατρείας και κοινωνικού κέντρου για πολλούς από τους εργάτες από την Ινδία. Ο ναός είναι καλά συντηρημένος και διαχειρίζεται ως δωρεάν κατοικία για κάθε ταξιδιώτη που χτυπά τις πόρτες του. Το Μακίντου εξυπηρετείται επίσης από το Αεροδρόμιο Μακίντου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κένυας
Γιάνους Α΄ της Βαρσοβίας
Ο Γιάνους Α΄ ο παλαιός, πολων. Janusz I starszy (π. 1347/52 - 8 Δεκεμβρίου 1429) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βαρσοβίας (1373/4-) και, έπειτα από τη διαίρεση της πατρικής κληρονομίας το 1381, κυβερνήτης των Νουρ, Βόμζα, Λιφ, Τσιεχάνουφ, Βισόγκρουντ και Ζακρότσιμ. Από το 1391 ήταν, για το φέουδο της Ποντλάσιε, υποτελής τού βασιλιά της Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας και της (πρώτης συζύγου του) Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα.
Το έτος γέννησής του που παραδίδεται από τον χρονικογράφο ως το 1329 είναι λάθος· οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι γεννήθηκε μετά το 1346 και απόδειξη γ' αυτό είναι ότι έλαβε το δικό του δουκάτο το 1373/4. Το 1381 απεβίωσε ο πατέρας του και διαίρεσε την πατρική κτήση με τον δευτερότοκο αμφιθαλή αδελφό του Σιεμόβιτ Δ΄: ο Γιάνους Α έλαβε τη Βαρσοβία, Νουρ, Βόμζα, Λιφ, Τσιεχάνουφ, Βισόγκρουντ και Ζακρότσιμ.
Στην περιοχή αυτή κράτησε πιστά στενή συνεργασία με τους βασιλείς της Πολωνίας Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας των Καπετιδών-Ανζού, την κόρη του Γιαντβίγκα της Πολωνίας και τον σύζυγό της Βλαντισλάβ Β΄ Γιαγκέλο. Έκφραση αυτής είναι οι τρεις δηλώσεις υποτέλειας τα έτη 1373, 83 και 87. Έτσι ήλθε σε αντίθεση με την πολιτική του αδελφού του Σιεμόβιτ Δ΄, που προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις δυσκολίες των Καπετιδών-Ανζού, ζητώντας το Πολωνικό στέμμα για τον εαυτό του. Όταν το 1382 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Α΄, ο Γιάνους Β΄ αναγνώρισε την Γιαντβίγκα ως διάδοχο εκείνου και το επόμενο έτος μετέβη στη Βούδα, όπου άφησε στρατό για την υποστήριξή της· ως ανταμοιβή τού δόθηκαν τα αλατορυχεία της Μπόχνια, που απέφεραν 24.00 φλωρίνια ετησίως. Όμως ο Γιάνους Α΄ έπρεπε να προφυλαχτεί από τον Σιγισμούνδο τού Οίκου τού Λουξεμβούγου, όταν πέρασε με το στρατό του για να σώσει τη μέλλουσα σύζυγό του Μαρία των Καπετιδών-Ανζού, αδελφή της Γιαντβίγκα.
Οι τρεις γιοί του προαπεβίωσαν εκείνου, έτσι τον διαδέχθηκε ο μόνος εγγονός του Μπολέσλαφ Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1371/73 την Ντανούτε (βαπτίστηκε Άννα) των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και εξαδέλφη τού Βλαντισλάβ Β΄ Γιαγκελλόνωνείχε τέκνα:
Έιμι Κλόμπουτσαρ
Η Έιμι Τζιν Κλόμπουτσαρ (αγγλικά: Amy Jean Klobuchar, 25 Μαΐου 1960), είναι Αμερικανίδα δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Μινεσότα από τον Ιανουάριο του 2007. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Κανόνων και Διοίκησης της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προηγουμένως, είχε υπηρετήσει ως Εισαγγελέας της Κομητείας Χένεπιν (Μινέαπολις). Ήταν υποψήφια για το Προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του 2020.
Βιογραφία
Η Κλόμπουτσαρ, γεννήθηκε το 1960, στο Πλύμουθ της Μινεσότας, από τον Τζιμ Κλόμπουτσαρ και την Ρόουζ Χέμπεργκερ. Έχει σλοβενική και ελβετική καταγωγή.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Γέιλ (1982) και Νομική στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου (1985).
Ύστερα από τις σπουδές της, εργάστηκε ως δικηγόρος και ως συνεργάτης σε δικηγορικές εταιρείες.
Εισαγγελέας της Κομητείας Χένεπιν (1999-2007)
Το 1998, η Κλόμπουτσαρ, εκλέχθηκε Εισαγγελέας της Κομητείας Χένεπιν (η κομητεία στην οποία ανήκει μεγάλο μέρος της Μινεάπολις). Ανέλαβε το 1999. Επανεξελέγη το 2002, και παράλληλα ανακηρύχθηκε στην Μινεσότα, Εισαγγλέας της Χρονιάς. Διατέλεσε από το 2002 έως το 2003, Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων της Μινεσότα.
Παρέμεινε έως την ανάληψη των καθηκόντων της ως Γερουσιαστής, το 2007.
Γερουσιαστής των ΗΠΑ (2007-)
Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2006 στην Μινεσότα, για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, η Κλόμπουτσαρ κατάφερε να εκλεχθεί Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Μινεσότα, με ποσοστό 58,1% έναντι 37,9% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού της, Μαρκ Κέννεντι. Ανέλαβε το αξίωμα, στις 3 Ιανουαρίου 2007.
Επανεξελέγη το 2012, με ποσοστό 65,2% έναντι 30,5% και το 2018, με ποσοστό 60,3% έναντι 36,2%.
Από το 2021, είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Κανόνων της Γερουσίας των ΗΠΑ.
Υποψηφιότητα για το Χρίσμα των Δημοκρατικών (2020)
Στις 10 Φεβρουαρίου 2019, η Κλόμπουτσαρ, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της, για το Χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, για τις προεδρικές εκλογές του 2020.
Στις 2 Μαρτίου 2020, αποσύρθηκε από την κούρσα για την διεκδίκηση του χρίσματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Μινεσότα Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί Κατηγορία:Σλοβένοι
Μπόιλινγκ Λέικ
Η Μπόιλινγκ Λέικ (στα ελληνικά μεταφράζεται: «Λίμνη που βράζει») βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Μορν Τρουά Πιτόν στη Δομινίκα. Ανήκει στον τύπο λιμνών πλημμυρισμένης Φουμαρόλης και βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας, Ροζό.
Ιστορία
Η πρώτη καταγεγραμμένη θέαση της λίμνης έγινε το 1870 από τον Έντμουντ Γουάτ και τον Χένρι Άλφρεντ Άλφορντ Νίκολς, δύο άγγλους που εργαζόταν εκείνη την εποχή στη Δομίνικα. Το 1875, ο Χένρι Πρεστόε, κυβερνητικός βοτανολόγος, και ο Νίκολς ανατέθηκαν να διερευνήσουν αυτό το φυσικό φαινόμενο. Έκαναν μέτρηση της θερμοκρασίας του νερού και βρήκαν ότι κυμαίνονταν από 82-92 ° C κατά μήκος των άκρων, αλλά δεν μπορούσαν να μετρήσουν τη θερμοκρασία στο κέντρο όπου η λίμνη ενεργεί περισσότερο. Το βάθος ξεπέρναγε τα 59 μ αλλά το βάθος της λίμνης παραμένει άγνωστο μέχρι και σήμερα.
Γεωλογία
Η λίμνη βρίσκεται στον πυθμένα μιας μεγάλης λεκάνης απορροής. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια πλημμυρισμένη φουμαρόλη, ένα άνοιγμα, ρωγμή ή τρύπα, στη γήινη φλούδα, που βρίσκεται γενικά κοντά σε ένα ηφαίστειο, το οποίο εκπέμπει ατμό και αέρια που διαφεύγουν από λιωμένο μάγμα κάτω. Επί του παρόντος, η λίμνη είναι ορατή από μια ευρεία, κορυφογραμμή κορυφή περίπου 30 μ. Το γαλάζιο-μπλε νερό της λίμνης μοιάζει με ένα τεράστιο δοχείο μαγειρέματος νερού και ατμού σε ένα μάτι κουζίνας. Το νερό της λεκάνης αναπληρώνεται από βροχοπτώσεις και δύο μικρά ρέματα που εκρέουν στην περιοχή. Το νερό στη συνέχεια βυθίζεται στη λάβα και θερμαίνεται στο σημείο βρασμού. Το μονοπάτι οδηγεί σε μια άλλη ηφαιστειακή περιοχή που ονομάζεται "Valley of Desolation". Ο αέρας γύρω από την περιοχή είναι ζεστός, ατμός και υγρός, υποστηριζόμενος από την απότομη, ακάθαρτη οσμή του θείου.
Πεζοπορία
Ο κοντινότερος δρόμος απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από τη λίμνη και είναι ένας διάσημος προορισμός για πεζοπορία. Ωστόσο, οι πεζοπόροι προειδοποιούνται να μην πάνε πολύ κοντά στην άκρη της λίμνης διότι το 1904 δύο πεζοπόροι έχασαν τη ζωή τους πέφτοντας στη λίμνη. Είχαν αποτολμήσει πολύ κοντά στη λίμνη για να τραβήξουν φωτογραφίες κατά τη συμβουλή του οδηγού τους και κάηκαν.
Στις 6 Ιουλίου 2007, ο Ελληνοκαναδός παραγωγός ταινιών περιπέτειας Γιώργος Κουρούνης έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πέρασε τη βρασμένη λίμνη από πάνω, με βοήθεια σχοινιών πάνω από το πιο επικίνδυνο τμήμα. Το γεγονός αυτό γυρίστηκε για την τηλεοπτική σειρά "Angry Planet".
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Ηφαιστειακές λίμνες Κατηγορία:Γεωγραφία της Δομινίκας
Αλεξάνταρ Λαζέφσκι
Ο Αλεξάνταρ Λαζέφσκι (Александар Лазевски, γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1988) είναι Βορειομακεδόνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Παρτιζάν Βελιγραδίου στη Σέρβικη Σούπερ Λίγκα.
Συλλογική Καριέρα
Ο Λαζέφσκι αναδείχτηκε από τις ακαδημίες της Παρτιζάν, απ' όπου μεταγράφηκε στην ΦΚ Τελεόπτικ ώστε να κερδίσει εμπειρίες. Ο Λαζέφσκι προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της Παρτίζαν στη διάρκεια της σεζόν 2007–2008, όπου πέτυχε ένα τέρμα στο ντεμπούτο του. Λόγω προβλημάτων τραυματισμού, έχασε τη θέση του στην πρώτη ομάδα και ως εκ τούτου μεταγράφηκε στην Τελεόπτικ εκ νέου. Τον Ιανουάριο του 2010, έπειτα από καλές εμφανίσεις με την Τελεόπτικ, επέστρεψε στην Παρτιζάν. Ο Λαζέφσκι κατέκτησε με την Παρτιζάν τέσσερις τίτλους πρωταθλητή Σερβίας, και ένα Κύπελλο Σερβίας. Αγωνίστηκε, επίσης, στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2009-2010 και αυτή του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2010-2011. Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την ουκρανική ΦΚ Χοβέρλα Ουζχορόντ, η οποία το 2014 τον δάνεισε στην ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου.
Διεθνής Καριέρα
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2010, ο Λαζέφσκι πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2012 απέναντι στη Σλοβακία στην Μπρατισλάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χοβέρλα Ουζχορόντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τελεόπτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Γέλιο και Χαρά
Το Γέλιο και Χαρά ήταν ελληνικό περιοδικό κόμικς των εκδόσεων Πεχλιβανίδη (Ατλαντίς). Το περιοδικό ήταν εβδομαδιαίο, σε διαστάσεις 18 Χ 25, είχε 26 σελίδες (+ 2 για εξώφυλλο) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1954, παρότι το copyright των πρώτων 8 τευχών ανέφερε το έτος 1953, χρονιά κατά την οποία τυπώθηκαν. Με τρία μεγάλα διαλείμματα, το πρώτο την περίοδο 1958-60, το δεύτερο την περίοδο 1961-62 και το τρίτο την περίοδο 1965-1966 το περιοδικό συνέχισε την κυκλοφορία του μέχρι το έτος 1970 εκδίδοντας συνολικά 603 τεύχη. Η τιμή πώλησης στα πρώτα 12 τεύχη ήταν 3.000 δραχμές. Από το τεύχος 13, λόγω της κοπής των μηδενικών που αποφασίσθηκε την άνοιξη του 1954 από την τότε Κυβέρνηση, η τιμή έγινε 3 δραχμές και παρέμεινε σταθερή για τα επόμενα 16 χρόνια, ως το τέλος της έκδοσης.
Το Γέλιο και Χαρά τυπωμένο εξ ολοκλήρου σε τετραχρωμία off-set, σε μιαν εποχή που το χρώμα ήταν σπάνιο από τον τύπο και τα περιοδικά «ποικίλης ύλης» δημιούργησε πραγματική «επανάσταση» στο χώρο των παιδικών εκδόσεων κόμικς. Η σειρά γνώρισε στο παιδικό κοινό της εποχής τους ήρωες του Ουώλτ Ντίσνεϋ (Ντόναλντ Ντακ, Μίκυ Μάους, Θείος Σκρουτζ, Πλούτο, Γκούφη, Τσιπ και Ντέηλ, Το λυκόπουλο, κ.λπ.), αλλά και των άλλων ανταγωνιστικών εταιρειών, όπως ήταν η Warner Bros (Μπαγκς Μπάννυ, Τουήτυ και Συλβέστρος, Ντάφυ Ντακ κλπ) η M.G.M. (Τομ και Τζέρρυ), και η εκδοτική «Western Printing» (Μικρή Λουλού, Θείος Βίγλης).
Πρώτη Περίοδος (1954-1958)
Το πρώτο τεύχος με τίτλο «Ο Μίκυ Μάους και ο Πλούτο αιχμάλωτοι των μυρμηγκιών» κυκλοφόρησε την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 1954. Τα πρώτα 56 τεύχη είχαν άριστη εκτύπωση για τα δεδομένα της εποχής και άψογη εμφάνιση. Τα καρέ των ιστοριών χάρις στη λιθογραφική επεξεργασία είχαν εξαίρετη χρωματική απόδοση και τα κείμενα στα μπαλονάκια των διαλόγων ήταν επιμελώς στοιχειοθετημένα. Εν συνεχεία, για λόγους ευκολίας και οικονομίας, προτιμήθηκαν άλλες λύσεις και η ποιότητα του περιοδικού σημείωσε απότομη πτώση. Τα σκίτσα αντιγράφονταν σε ρυζόχαρτο και χρωματίζονταν από Έλληνες καλλιτέχνες με αποτέλεσμα την απώλεια λεπτομερειών στο φόντο και την παραποίηση της γραμμής σχεδιασμού. Τα μπαλονάκια διαλόγων έγιναν επίσης χειρόγραφα και σε μερικά εξώφυλλα επαναχρησιμοποιούσαν μεμονωμένα καρέ ιστοριών. Ωστόσο η δυναμική του περιοδικού διατηρήθηκε αμείωτη χάρις στους έμπειρους μεταφραστές (ανάμεσά τους ο Μιχάλης Περάνθης και ο Άλκης Τροπαιάτης), που συνεργάσθηκαν κατά καιρούς με τον Πεχλιβανίδη, και στους οποίους οφείλεται μέγα μέρος της ιστορικής επιτυχίας του περιοδικού.
Τα 211 τεύχη της περιόδου 1954-1958 κυκλοφορούσαν κάθε Κυριακή. Οι ιστορίες της Disney ήταν οι λιγότερες αριθμητικά, αποτελούσαν περίπου το 1/3 των τίτλων, προκαλούσαν όμως τη μεγαλύτερη εντύπωση. Κυρίαρχες ανάμεσα τους οι μεγάλες περιπέτειες του Ντόναλντ Ντακ δια χειρός Καρλ Μπαρκς (Στην Αρχαία Περσία, Η μαγική κλεψύδρα, Η χρυσή περικεφαλαία, Στο τσίρκο) που ουσιαστικά έδωσαν το στίγμα ποιότητας του περιοδικού.
Δεύτερη περίοδος (1960-1965)
Μετά από μακρά διακοπή της σειράς λόγω διαφορών με την εταιρεία Disney, ο Πεχλιβανίδης επαναδιαπραγματεύθηκε και ανανέωσε τα πνευματικά δικαιώματα. Από το καλοκαίρι του 1960 μετέθεσε την ημέρα κυκλοφορίας από την Κυριακή στο Σάββατο και συνέχισε την έκδοση του Γέλιο και Χαρά ως το 1961. Τότε διέκοψε για μερικούς μήνες πειραματιζόμενος με την έκδοση ενός νέου περιοδικού «ποικίλης ύλης» με τίτλο Το περιοδικό του Μίκυ Μάους (Ιούνιος -Δεκέμβριος 1961), που εξέδωσε με ήρωες της Disney, προσθέτοντας στην ύλη παιχνίδια, διηγήματα και μικρά άρθρα για τη φύση και την επιστήμη. Αρχισυντάκτης του νέου περιοδικού ήταν ο Άλκης Τροπαιάτης.
Η αποτυχία του νέου περιοδικού υποχρέωσε τον εκδότη να αναστείλει την έκδοση του και να επανεκδόσει εσπευσμένα το γνωστό και αποδεκτό Γέλιο και Χαρά. Τα επόμενα κανονικώς αριθμημένα τεύχη της περιόδου 1962-1965, ελαχιστοποίησαν τις ιστορίες των άλλων εταιρειών δίνοντας έμφαση στους ήρωες της Disney, και προπαντός στον Θείο Σκρουτζ, που ήταν πλέον ο δημοφιλέστερος ήρωας των παιδικών κόμικς. Στα τεύχη της περιόδου δεσπόζουν οι μεγάλες και πολυσέλιδες περιπέτειες του Σκρουτζ, όλες σχεδιασμένες από τον Καρλ Μπαρκς (Ο θησαυρός του Οδυσσέα, Το ριγωτό ρουμπίνι, Το δάσος με τα εκατομμύρια, Όλα για μια δεκάρα, Τα πολλά πρόσωπα της Μάτζικα ντε Σπελ, Το στέμμα των Μάγια, κ.λπ.), ενώ επικεφαλής στο επιτελείο των μεταφραστών ήταν τώρα ο Τίτος Αινείας.
Το περιοδικό διέκοψε ξανά την έκδοση του το 1965 με τελευταίο τεύχος το [https://inducks.org/issue.php?c=gr/GX++400A υπ' αριθμ. 400], (τίτλος: Ντόναλντ Ντακ. Ο χορός της βροχής) το οποίο τυπώθηκε αλλά δεν κυκλοφόρησε. Αιτία της διακοπής ήταν η συνεχής πτώση των πωλήσεων που έκαναν διστακτικό τον εκδοτικό οίκο στην καταβολή του μεγάλου ποσού που απαιτούνταν για την ανανέωση των πνευματικών δικαιωμάτων.
Τρίτη περίοδος (1966-1970)
Το 1966, άλλος εκδοτικός οίκος απέκτησε τα δικαιώματα της Disney, και εξέδωσε το περιοδικό Μίκυ Μάους στα πρότυπα του ιταλικού Topolino, δηλαδή σε μικρό σχήμα και κατά το ήμισυ έγχρωμο. Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο Πεχλιβανίδης, για μιαν ακόμα φορά προχώρησε στην επανέκδοση του Γέλιο και Χαρά, με τους ήρωες των υπολοίπων εταιρειών. Το πρώτο τεύχος της νέας περιόδου αριθμήθηκε με το νούμερο 400 και είχε ως τίτλο Η Μικρή Λουλού πετάει στον αέρα. Η ημέρα κυκλοφορίας επίσης άλλαξε. Αυτή τη φορά ορίστηκε η Τετάρτη, ώστε να προηγείται κατά δύο ημέρες της έκδοσης του ανταγωνιστικού Μίκυ Μάους.
Η νέα περίοδος περιελάμβανε παλαιότερα τεύχη με νέα αρίθμηση (ανατυπώσεις) και λίγα καινούργια. Περισσότερο στηρίχτηκε στους ήδη γνωστούς και δημοφιλείς χαρακτήρες: Μπαγκς Μπάννυ, Τομ και Τζέρρυ, Τουήτυ και Συλβέστρο, Ντάφυ, Μικρή Λουλού, κ.ά., αλλά δοκίμασε και λίγους νεότερους όπως ο Γούντυ Γουντπέκερ, και η Μπι-Μπι. Η έκδοση ήταν αρτιότερη της πρώτης και η ποιότητα της μετάφρασης παρέμεινε αξεπέραστη και στις νέες ιστορίες. Τα παλαιότερα τεύχη επανατυπώθηκαν με νέα χρωματική επεξεργασία σε καταλληλότερο χαρτί και είχαν άψογα εξώφυλλα με λαμπερά χρώματα. Εντούτοις οι πωλήσεις παρέμειναν σχετικά χαμηλές και οδήγησαν στην οριστική διακοπή της έκδοσης, το 1970, με τον αριθμό 603 να είναι και ο τελευταίος της σειράς (τίτλος: Μπαγκς Μπάννυ).
Ιστορία των παιδικών κόμικς (Μίκυ Μάους)
«Πατέρας» των παιδικών περιοδικών κόμικς ήταν ο Κινηματογράφος. Στη δεκαετία του ’30, η επιτυχία των πρώτων ταινιών κινουμένων σχεδίων ήταν τόσο μεγάλη ώστε όλες οι κινηματογραφικές αίθουσες συμπλήρωναν το πρόγραμμά τους με ένα «Μίκυ Μάους», που γινόταν δεκτό με ενθουσιασμό και χειροκροτήματα. Οι εφημερίδες ακολούθησαν στο ίδιο πνεύμα με πρώτη τη New York Mirror (1930) του μεγιστάνα του τύπου Ράντολφ Χιρστ (Randolf Hearst), που συμφώνησε με τον Ντίσνεϊ και δημοσίευε καθημερινά «στριπάκια» του Ντόναλντ. Η επιτυχία οδήγησε σε άνθηση το έντυπο κόμικς στην Αμερική με αποτέλεσμα τη δημιουργία του πρώτου περιοδικού, που είχε τον τίτλο One Shots (1941). Αμέσως μετά τον πόλεμο η Disney προχώρησε στην έκδοση μιας νέας σειράς παιδικών περιοδικών, (ανάμεσά τους το Ντόναλντ Ντακ (Donald Duck), το Μίκυ Μάους (Mickey Mouse), το Θείος Σκρουτζ (Uncle Scrooge) και το Walt Disney's Comics and Stories), που δημοσίευαν ολοκληρωμένες και πρωτότυπες ιστορίες ειδικά σχεδιασμένες για παιδιά. Σύντομα θα ακολουθήσουν στο ίδιο πνεύμα περιοδικά και άλλων κινηματογραφικών εταιριών.