cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ιστορία των τηλεφωνικών κωδικών
Μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του 2001, όταν οι τηλεφωνικοί αριθμοί ήταν ανοικτοί και δεν απαιτούνταν πρόθεμα για αστικές κλήσεις, το πλήθος των ψηφίων του συνδρομητικού αριθμού εξαρτώταν από το μέγεθος του τηλεφωνικού κέντρου (δηλ. το μέγεθος της πόλης, που εξυπηρετούσε). Στις αρχές τις δεκαετίας του 1930, η Αθήνα εξυπηρετούνταν από πενταψήφιους τηλεφωνικούς αριθμούς, ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα από τετραψήφιους ή και τριψήφιους αριθμούς. Λόγω της σταδιακής διάδοσης της τηλεφωνίας και της αυξανόμενης συσσώρευσης κατοίκων στην πρωτεύουσα, το μήκος των τηλεφωνικών αριθμών των Αθηνών έγινε εξαψήφιο στις αρχές της δεκαετίας του 1960, και επταψήφιο στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Στη Θεσσαλονίκη, εξαψήφιοι τηλεφωνικοί αριθμοί χρησιμοποιούνταν από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, παράλληλα με τους πενταψήφιους, έως την επικράτηση των εξαψηφίων στις αρχές της δεκαετίας του 70. Έτσι, ως το τέλος του εικοστού αιώνα, ο συνδρομητικός τηλεφωνικός αριθμός στην Αθήνα ήταν επταψήφιος, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα, στην Καβάλα, στην Πάτρα, στην Τρίπολη ή στο Ηράκλειο εξαψήφιος, ενώ για τις υπόλοιπες πόλεις - περιοχές πενταψήφιος. Πριν το 2002, ο γεωγραφικός κωδικός απαιτούνταν μόνο για υπεραστικές κλήσεις, προτάσσοντας αυτού το ψηφίο "0".
Πλημμύρες στην Βόρειο Θάλασσα του 2007
thumb|250px|Χώρες που επλήγησαν από τις πλημμύρες.
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ιστορία των τηλεφωνικών κωδικών
Επίσης, από το μέγεθος της πόλης εξαρτώταν και το μέγεθος του υπεραστικού προθέματος, έτσι ώστε τα μεγάλα αστικά κέντρα και αστικά συγκροτήματα να έχουν αφενός σύντομα υπεραστικά προθέματα (προς διευκόλυνση της πλειονότητας των υπεραστικών συνδρομητών), και αφετέρου περισσότερους διαθέσιμους συνδρομητικούς αριθμούς (για την εξυπηρέτηση περισσότερων αστικών συνδρομητών), έτσι ώστε κάθε εθνικός τηλεφωνικός αριθμός να έχει σταθερό πλήθος ψηφίων. Πράγματι, μια υπεραστική κλήση προς επταψήφιο συνδρομητικό αριθμό απαιτούσε διψήφιο πρόθεμα (δηλ. μονοψήφιο υπεραστικό κωδικό). Έτσι, για υπεραστική κλήση εσωτερικού προς την Αθήνα επιλεγόταν το 0 1, ενώ παλαιότερα ο κωδικός ήταν διψήφιος: 0 21. Παρόμοια, μια υπεραστική κλήση εσωτερικού προς εξαψήφιο συνδρομητικό αριθμό απαιτούσε τριψήφιο πρόθεμα (δηλ. διψήφιο κωδικό) και συγκεκριμένα: για τη Θεσσαλονίκη το 0 31, για τη Λάρισα το 0 41, την Καβάλα το 0 51, την Πάτρα το 0 61, την Τρίπολη το 0 71, και το Ηράκλειο το 0 81. Ακόμη, μια υπεραστική κλήση εσωτερικού προς πενταψήφιο αριθμό απαιτούσε τετραψήφιο πρόθεμα (δηλ. τριψήφιο κωδικό), ενδεικτικά: για τη Λαμία το 0 231, για την πόλη της Ρόδου το 0 241, για τη Μυτιλήνη ήταν το 0 251, για τη Χίο ήταν το 0 271, για τα Καρδάμυλα ήταν το 0 272, για τη Ραφήνα και την ευρύτερη περιοχή ήταν το 0 294, για τα Ιωάννινα ήταν το 0 651, για το Μέτσοβο ήταν το 0 656. Να σημειωθεί ακόμη, πως το "1" ως τελευταίο ψηφίο του υπεραστικού κώδικα επιλέχθηκε σκόπιμα να δίνεται στα τηλεφωνικά κέντρα των μεγαλύτερων και πυκνοκατοικημένων πόλεων ή κωμοπόλεων, έτσι ώστε -προς διευκόλυνση της πλειονότητας των υπεραστικών συνδρομητών- να συντομεύει ο χρόνος επιλογής του κωδικού, καθώς το "1" αντιστοιχούσε σε έναν κτύπο μόνο, ενώ το "0" σε μια παλμοσειρά δέκα κτύπων, έτσι ώστε να διευκολύνεται η κίνηση στο τηλεφωνικό δίκτυο.
Πλημμύρες στην Βόρειο Θάλασσα του 2007
Οι Πλημμύρες στις χώρες της Βορείου Θάλασσας του 2007 προκλήθηκαν από μεγάλες θύελλες παλίρροιας, εμφανιζόμενες στις ακτές της Βορείου Θάλασσας το βράδυ της 8ης προς την 9η Ιουνίου του έτους 2007. Οι πληγείσες χώρες ήταν: η Ολλανδία, η Μεγάλη Βρεττανία, η Γερμανία, η Δανία, η Νορβηγία και το Βέλγιο.
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ιστορία των τηλεφωνικών κωδικών
Η πρόθεση του καλούντος χρήστη να πραγματοποιήσει αυτόματη υπεραστική κλήση σηματοδοτούνταν από την αρχική επιλογή του ψηφίου "0", το οποίο δεν αποτελούσε μέρος του υπεραστικού κωδικού, που ακολουθούσε. Ομοίως, η σηματοδότηση αυτόματης διεθνούς κλήσης γινόταν (και εξακολουθεί να γίνεται μέχρι σήμερα) με τη δευτέρωση του ψηφίου "0", το οποίο δεν αποτελεί μέρος του εθνικού τηλεφωνικού κωδικού, που ακολουθεί. Προς τούτο, ο συνδρομητής εξωτερικού, που καλούσε στην Ελλάδα, μετά το χαρακτηριστικό πρόθεμα διεθνούς κλήσης της χώρας, που διέμενε (και ενδεχομένως δεν ήταν το "00"), επέλεγε τον εθνικό κωδικό Ελλάδος "30" και έπειτα το γεωγραφικό κωδικό της περιοχής, που τον ενδιέφερε, χωρίς να προτάσσει το "0", όπως θα έκανε, ένας εντός Ελλάδος συνδρομητής, που καλούσε υπεραστικά τον ίδιο αριθμό. Ακόμη, για κάποιο χρονικό διάστημα, οι κλήσεις εσωτερικού προς την Κύπρο πραγματοποιούνταν με την επιλογή του τηλεφωνικού προθέματος "0 9".
Πλημμύρες στην Βόρειο Θάλασσα του 2007
Ήταν αναμενόμενο ότι το επίπεδο του νερού θα υπερβεί τα 3 μέτρα πάνω από την μέση στάθμη της θάλασσας. Οι πλημμύρες και τα κύματα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναμένονταν να διασπάσουν τις κατασκευές αντιπλημμυρικής προστασίας και να προκαλέσουν εκτεταμένα πλημμυρικά φαινόμενα στο Νόρφολκ και στο Κεντ. Ωστόσο, η πραγματική απόδοση σχετικά με το ύψος του νερού ήταν τελικώς κατά 20 εκατοστά χαμηλότερη της προβλεπόμενης, με αποτέλεσμα να αποφευχθούν σοβαρές ζημιές.
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ιστορία των τηλεφωνικών κωδικών
Σε έναν υπεραστικό κωδικό, ο πρώτος αριθμός αντιστοιχούσε σε ένα Πρωτεύον Κέντρο μιας μεγάλης γεωγραφικής περιφέρειας, ο δεύτερος αριθμός σε ένα Κύριο Κέντρο μιας μεγάλης επιμέρους περιοχής και ο τρίτος αριθμός σε ένα Κομβικό Κέντρο μιας μικρότερης περιοχής, ακολουθώντας ιεραρχικά την διαδρομή από τον καλούντα κόμβο προς τον καλούμενο κόμβο του υπεραστικού δικτύου. Έπειτα, ο πρώτος αριθμός του πενταψήφιου συνδρομητικού-αστικού αριθμού αντιστοιχούσε στο χαρακτηριστικό Τερματικό Κέντρο, που ήταν συνήθως το αστικό τηλεφωνικό κέντρο μιας πόλης ή κωμόπολης. Εξαίρεση σε αυτό το σχήμα αποτελούν τα μεγάλα αστικά κέντρα και στα αστικά συγκροτήματα, στα οποία είχαν δοθεί συντομευμένοι κωδικοί. Έτσι, στο Πρωτεύον Κέντρο 1 των Αθηνών, δεν μπορούσαν να συνδεθούν Κύρια Κέντρα, ενώ τα τερματικά κέντρα χαρακτηρίζονταν από τριψήφιο αριθμό. Παρόμοια, στα Κύρια Κέντρα όλων των Πρωτευόντων Κέντρων με αριθμό 1 (δηλ. 31, 41, 51, κ.τ.λ.) δεν μπορούσαν να συνδεθούν Κομβικά Κέντρα, ενώ τα τερματικά κέντρα χαρακτηρίζονταν από διψήφιο αριθμό.
Πλημμύρες στην Βόρειο Θάλασσα του 2007
Προειδοποιήσεις για τις πλημμύρες ανακοινώθηκαν στην ανατολική ακτή της Βρετανίας και σε ολόκληρη την ολλανδική ακτή. Το φράγμα ασφαλείας Maeslantkering στην πόλη λιμάνι του Ρότερνταμ παρέμεινε κλειστό στο πλαίσιο συναγερμού έκτακτης ανάγκης για πρώτη φορά από την κατασκευή του το 1997. Η Δανία και η Γερμανία ανακοίνωσαν σοβαρές καταιγίδες με ισχυρές ριπές ανέμου με ταχύτητα έως  125 χλμ/ώρα και στην Σκωτία στα νησιά Orkney και Shetland οι ριπές ανέμου έφτασαν τα 145 χλμ/ώρα. Οι πλατφόρμες πετρελαίου στην Νορβηγική ακτή παρέμειναν κλειστές κατά την διάρκεια της καταιγίδας.
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ιστορία των τηλεφωνικών κωδικών
Στις αρχές του 2001, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) ενέκρινε το νέο Εθνικό Σχέδιο Αριθμοδότησης (ΕΣΑ), το οποίο περιελάμβανε τη μετάβαση από την ανοικτή στην καλυμμένη αριθμοδότηση των συνδρομητικών γραμμών, έτσι ώστε οι ισχύοντες υπεραστικοί κωδικοί να ενσωματωθούν στους καταχωρημένους συνδρομητικούς αριθμούς κλήσης, οι οποίοι πλέον έχουν σταθερό πλήθος ψηφίων για όλους τους συνδρομητές, ανεξάρτητα από την τοποθεσία των καλουμένων ή των εντός Ελλάδος καλούντων. Το νέο σχέδιο τέθηκε σε απόλυτη ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2002, ωστόσο ο Ο.Τ.Ε. επέτρεψε την παράλληλη χρήση των δύο συστημάτων ήδη από 1ης Ιουλίου του 2001. Αρχικά, όλοι οι κωδικοί σταθερής τηλεφωνίας ξεκινούσαν με το ψηφίο "0", τόσο για τις αστικές όσο και τις υπεραστικές κλήσεις, ενώ από τις 3 Νοεμβρίου 2002 και μέχρι σήμερα, όλες οι γραμμές σταθερής τηλεφωνίας ξεκινούν πλέον από "2". Επίσης, οι γραμμές κινητής τηλεφωνίας, που έως τις 19 Ιανουαρίου 2003 ξεκινούσαν από "09", πλέον ξεκινούν από "69".
Πλημμύρες στην Βόρειο Θάλασσα του 2007
Παραπομπές
Βορειος Θαλασσα 2007 Κατηγορία:2007 Κατηγορία:Βόρεια θάλασσα Κατηγορία:Καταστροφές στο Ηνωμένο Βασίλειο
Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας
Ζώνη 21 – Περιοχή Πρωτεύουσας
Ο κωδικός 21 (0-9) xx xxxxx - (το τέταρτο και πέμπτο ψηφίο αλλάζει ανά περιοχή) καλύπτει αποκλειστικά και μόνο τη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας, που περιλαμβάνει τις πόλεις των Αθηνών και του Πειραιώς καθώς και τα περίχωρα αυτών, όπως η Σαλαμίνα, η Ελευσίνα, η Μάνδρα, ο Ασπρόπυργος, οι Αχαρνές, η Παλλήνη, το Κορωπί, η Βάρη και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει ενδεικτικά τα προθέματα για τις επιμέρους περιοχές της Πρωτεύουσας.
Ζώνη 23 – Περιοχή Κεντρικής Μακεδονίας
Ο κωδικός 231 (0-9) x xxxxx - (το πέμπτο ψηφίο αλλάζει ανά περιοχή) καλύπτει αποκλειστικά και μόνο περιοχές της πόλης της Θεσσαλονίκης (Καλύπτει τις εξής περιοχές: Κέντρο Θεσσαλονίκης, Τριανδρία, Καλαμαριά, Συκιές, Άγιος Παύλος, Νεάπολη, Πεύκα, Σταυρούπολη, Νέα Ευκαρπία, Πολίχνη, Εύοσμος, Ελευθέριο - Κορδελιό, Αμπελόκηποι, Μενεμένη, Πανόραμα, Πυλαία, Χορτιάτης, Ασβεστοχώρι, Εξοχή, Σίνδος, Χαλάστρα, Θέρμη & Ωραιόκαστρο). Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει ενδεικτικά τα προθέματα, που χρησιμοποιήθηκαν για τις επιμέρους περιοχές της μητροπολιτικής περιοχής της Θεσσαλονίκης.
Προσωπικοί αριθμοί
Οι Προσωπικοί Αριθμοί (αριθμοί της σειράς 70) είναι τηλεφωνικά νούμερα που προορίζονται κυρίως για χρήση VoIP. Είναι δεκαψήφιοι όπως και οι υπόλοιπες σειρές σταθερών και κινητών, και διατίθενται από την ΕΕΤΤ σε τηλεπικοινωνιακούς παρόχους που με τη σειρά τους τους παρέχουν στους συνδρομητές τους.
Η έναρξη της λειτουργίας τους έγινε από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων στην τελευταία έκδοση του Εθνικού Σχεδίου Αριθμοδότησης κατά τα πρότυπα των "personal numbers" του εξωτερικού.
Η σειρά 70 προορίζεται κυρίως για χρήση VoIP και επιτρέπει τη νομαδικότητα, τη δυνατότητα δηλαδή να παίρνεις μαζί σου το νούμερο σου όπου και αν βρίσκεσαι (κάτι που τυπικά δεν επιτρέπεται για γεωγραφικούς αριθμούς 211, 231 κλπ).
Επίσης οι αριθμοί της σειράς 70 έχουν αστική χρέωση από όλη την Ελλάδα, σαν τους μη γεωγραφικούς αριθμούς 801 που προορίζονται κυρίως για επιχειρήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Μαρκ Ρόθκο
Ο Μαρκ Ρόθκο (Marks Rotko, 25 Σεπτεμβρίου 1903 - 25 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Λετονός ζωγράφος. Ανήκε στο ρεύμα αφηρημένης εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής αν και ο ίδιος πάντοτε αρνήθηκε οποιαδήποτε σχετική κατάταξη. Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1903 στη Λετονία ως Μάρκους Ρόθκοβιτς. Αυτοκτόνησε σε ηλικία 66 ετών, στις 25 Φεβρουαρίου 1970.
Τα έργα του έχουν σημαντική εμπορική αξία. Το 2003 ένα έργο του του 1953, το "Homage to Matisse" (1953) πωλήθηκε προς 2,5 εκ. δολ. Αμερικής, σπάζοντας το ρεκόρ του πιο ακριβού πίνακα που πωλήθηκε σε πλειστηριασμό. Το ρεκόρ καταρρίφθηκε το 2007 με τον πίνακα "White Center (Yellow, Pink and Lavender on Rose)" (1950), επίσης του Ρόθκο, με τιμή $72,8 εκ. δολ. Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί Κατηγορία:Αμερικανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εβραίοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Κακαβασάρ
Το Κακαβασάρ (αρμενικά: Կաքավասար, έως το 1978 γνωστό ως Κεφλί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 131 κατοίκους.
Προγκρές Μ-58
Το Προγκρές Μ-58 (η NASA το ονόμασε Progress 23 ή 23P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 2006 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Ήταν τύπου Προγκρές-Μ και είχε αριθμό σειράς 358.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 23 Οκτωβρίου 2006 (13:40:36 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζνρά του σταθμού στις 26 Οκτωβρίου (14:28:46 GMT). Σφάλμα στα δεδομένα τηλεμετρίας δυσχέρανε την διαδικασία σύνδεσης. Το Προγκρές Μ-58 παρέμεινε στον σταθμό για πέντε μήνες, μέχρι την 27η Μαρτίου 2007 (18:11 GMT). Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, μερικές ώρες αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2006
14 Ιουλίου
13 Ιουλίου | 14 Ιουλίου | 15 Ιουλίου
Η 14η Ιουλίου είναι η 195η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (196η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 170 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πλακίδα Αστυπάλαιας
Η Πλακίδα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Αστυπάλαιας, κοντά στη Σύρνα. Η έκταση της είναι 0,514 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αστυπάλαιας.
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Εκκλησία Αγίου Γρηγορίου Νύσσης (Τραπεζούντα)
Η Εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης ήταν εκκλησία και μοναστήρι στην Τραπεζούντα. Πιστεύεται πως η εκκλησία ανεγέρθηκε περί το 1280-1297 από την σύζυγο του Ιωάννη Γ΄, Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και μετά το 1665 κατέστη καθεδρικός ναός της πόλης της Τραπεζούντας. Η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο (π. 330-395), Χριστιανό άγιο και επίσκοπο Νύσσης, μιας πόλης στην Καππαδοκία. Το 1863, ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Κωνστάντιος προχώρησε στην ανακατασκευή της εκκλησίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στην Τραπεζούντα Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Τουρκία Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πρώην εκκλησίες στην Τουρκία
Κάτω Παναγία Ηλείας
Η Κάτω Παναγία είναι χωριό της Ηλείας, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και δημοτικό διαμέρισμα από το 2011 του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης.
Ιστορία
Αρχικά δημιουργήθηκε για να στεγάσει τους πρόσφυγες που ήλθαν στην Ελλάδα, μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922, από το ομώνυμο χωριό στο δυτικότερο άκρο της Μικράς Ασίας. Η Κάτω Παναγιά, όπως και τα περισσότερα χωριά που δημιουργήθηκαν για τη στέγαση προσφύγων, χαρακτηρίζεται από αυστηρό πολεοδομικό σχεδιασμό, τουλάχιστον όσον αφορά την έκταση που αρχικώς χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτό. Επίσης χαρακτηριστική είναι και η ομοιομορφία όλων των κατοικιών που αρχικώς κατασκευάστηκαν ενώ σήμερα σώζονται ελάχιστες από αυτές.
Οικονομία
Κύρια πηγή εσόδων των κατοίκων του Δ.Δ. είναι η γεωργία και η αλιεία με ονομαστό το ελαιόλαδο που παράγει η περιοχή. Η Κάτω Παναγιά στην ουσία έχει πλέον -πολεοδομικά- συνενωθεί με το γειτονικό Δ.Δ. Κυλλήνης που αποτελεί και την έδρα του Δήμου, όπου βρίσκεται και ο λιμένας Κυλλήνης, η κύρια πύλη διακίνησης αγαθών και επιβατών από και προς τα νησιά της Ζακύνθου και της Κεφαλλονιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Κάστρου-Κυλλήνης
Ραδόνιο
right|250px| Το χημικό στοιχείο Ραδόνιο (σύμβολο: Rn) είναι ένα ευγενές αέριο με ατομικό αριθμό 86 και ατομικό βάρος (222). Έχει θερμοκρασία τήξης -71 C° και θερμοκρασία βρασμού -61,8 C°. Είναι ραδιενεργό και ένα από τα βαρύτερα αέρια. Το πιο σταθερό του ισότοπο είναι το ραδόνιο-222 με χρόνο ημιζωής 3,8 ημέρες. Σε θερμοκρασία και πίεση δωματίου είναι άχρωμο αλλά όταν ψυχρανθεί κάτω από τη θερμοκρασία πήξης του αποκτά ένα υποκίτρινο χρώμα που καθώς μειώνουμε τη θερμοκρασία μετατρέπεται σε κίτρινο και στη συνέχεια σε πορτοκαλοκόκκινο.
Το ραδόνιο θεωρείται επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Το ραδόνιο υπάρχει στο έδαφος και μπορεί να συγκεντρωθεί στο εσωτερικό των κτηρίων που δεν αερίζονται αρκετά. Ευθύνεται για την πρόκληση καρκίνου του πνεύμονα: αν και έχει μικρό χρόνο ημιζωής, διασπάται σε άλλα ραδιενεργά στοιχεία τα οποία έχουν χρόνο ημιζωής δεκαετιών, με αποτέλεσμα η εισπνοή ραδονίου από κάποιον να αποτελεί συνεχή κίνδυνο. Μεγάλα ποσοστά ραδονίου υπάρχουν στο έδαφος της Ικαρίας.
Το Ραδόνιο ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό φυσικό Φρήντιχ Ερστ Ντορν. Το ονόμασε Ραδόνιο γιατί ήταν προϊόν της ακτινοβολίας του Ραδίου.
Σταυράκιος
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του πατέρα του στις 26 Ιουλίου του 811, κατά την πανωλεθρία του βυζαντινού στρατού από τους Βουλγάρους του Κρούμου στη Μάχη της Πλίσκας και λόγω του σοβαρού τραυματισμού του ίδιου στην σπονδυλική στήλη, ο Σταυράκιος καταλάβαινε ότι δεν μπορούσε να διοικήσει και σκέφτηκε να ορίσει ως διάδοχο του τη σύζυγό του Θεοφανώ. Φοβούμενος το ενδεχόμενο της ανόδου της Θεοφανούς στο θρόνο, ο Πατριάρχης Νικηφόρος, ο μάγιστρος Θεόκτιστος και ο δομέστικος Στέφανος συμφιλιώθηκαν και συμφώνησαν να αναγορεύσουν αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ. Μετά την ανατροπή του στις 2 Οκτωβρίου του 811, ο Σταυράκιος έσπευσε να καρεί μοναχός και να καταφύγει σε μοναστήρι. Εκεί πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 812 από το τραύμα του που είχε μολυνθεί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Θεοφανώ την Αθηναία, στενή συγγενή (αδελφή;) της Ειρήνης της Αθηναίας Αυτοκράτειρας των Ρωμαίων. Δεν απέκτησε απογόνους.
Κατηγορία:Δυναστεία του Νικηφόρου
Σονόρα
Η Σονόρα (ισπανικά: Sonora, επίσημα Estado Libre y Soberano de Sonora) είναι μια από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 72 δήμους και πρωτεύουσά της είναι το Ερμοσίγιο. Η Σονόρα βρίσκεται στο δυτικό βόρειο Μεξικό. Συνορεύει στα ανατολικά με την Τσιουάουα, στα νότια με τη Σιναλόα και στα βορειοδυτικά με τη Μπάχα Καλιφόρνια. Στα βόρεια συνορεύει με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις πολιτείες Αριζόνα και Νέο Μεξικό. Στα δυτικά βρέχεται από τον κόλπο της Καλιφόρνια.
Η Σονόρα έχει έκταση 179.503 χλμ² (2η μεγαλύτερη). Γεωγραφικά χωρίζεται σε τρία μέρη, την οροσειρά Δυτική Σιέρρα Μάδρε, τους λόφους και τις πλαγιές των βουνών και τα παράλια του κόλπου. Το κλίμα της είναι ερημικό ή ημιερημικό και διαθέτει επίσης βοσκότοπους. Μόνο σε μεγάλο υψόμετρο υπάρχει αρκετή βροχόπτωση για να υποστηρίξει διαφορετικούς τύπους χλωρίδας.
Στη Σονόρα ζουν τουλάχιστον 8 διαφορετικές φυλές ιθαγενών. Είναι οικονομικά σημαντική για την αγροτική παραγωγή, τα κοπάδια (ιδίως βοοειδών), τα ορυχεία από την αποικιακή περίοδο και το καθεστώς της ως συνοριακή πολιτεία μετά το αμερικανομεξικανικό πόλεμο. Από τον 20ό αιώνα μέχρι σήμερα οι κυρίαρχοι τομείς της οικονομίας της πολιτείας είναι η αγροτική παραγωγή, ο τουρισμός και η βιομηχανία, οι οποίοι προσελκύουν μετανάστες από το υπόλοιπο Μεξικό.
Επίσης στην Σονόρα, όπως και στην γειτονική Αριζόνα, δεν χρησιμοποιείται θερινή ώρα, και είναι μαζί με την Κιντάνα Ρόο οι πολιτείες του Μεξικού που δεν χρησιμοποιούν την θερινή ώρα. Επίσης, έχει διαφορά ώρας από την Ελλάδα 9 ώρες τον χειμώνα και 10 το καλοκαίρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες του Μεξικού
Ευγένιος Ροντιόνωφ
Ο Εβγκένι Αλεξάνδροβιτς Ροντιόνωφ (Евге́ний Алекса́ндрович Родио́нов; 23 Μαΐου 1977 - 23 Μαΐου 1996) ήταν Ρώσος στρατιώτης. Τιμάται ως Άγιος σε πολλές περιοχές της Ρωσίας.
μικρογραφία|Λιτανεία της εικόνας του νεομάρτυρα Ευγενίου Ροντιόνωφ Ο Ευγένιος Ροντιόνωφ μαρτύρησε από Τσετσένους αντάρτες στις 23 Μαΐου 1996. Μετά τη σύλληψή του οι Τσετσένοι του ζήτησαν να βγάλει τον σταυρό του. Παρά τα βασανιστήρια, αυτός είχε τόση πίστη και αγάπη στον Χριστό έτσι ώστε να αρνηθεί. Η μητέρα του κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να σώσει τον γιο της αλλά οι αρχηγοί των Τσετσένων της είπαν πως θα τον άφηναν ελεύθερο μόνο όταν θα γινόταν ένας από αυτούς. Τελικά οι Τσετσένοι αφού σκότωσαν τρεις αιχμαλώτους που είχαν συλλάβει μαζί του, έπειτα έσφαξαν και τον ίδιο κόβοντας με ένα μαχαίρι το κεφάλι του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες θύματα ισλαμισμού
Αρμενικές βουλευτικές εκλογές 2021
Την Κυριακή 20 Ιουνίου 2021 πραγματοποιήθηκαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Αρμενία. Οι εκλογές ήταν προγραμματισμένες για το 2023, ωστόσο ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν προκήρυξε πρόωρες εκλογές, έπειτα από πιέσεις χιλιάδων διαδηλωτών που ζητούσαν την παραίτησή του, καθώς τον θεωρούν υπεύθυνο για την ήττα της Αρμενίας στον πόλεμο του 2020 με το Αζερμπαϊτζάν.
Τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών έδειξαν μία ξεκάθαρη νίκη για τον απερχόμενο Νικόλ Πασινιάν, και το κόμμα του, Πολιτική Σύμβαση, παρόλο που υπήρχαν επιφυλάξεις για το αν θα κατάφερνε να εξασφαλίσει μία επανεκλογή. Ωστόσο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν αμφισβητήσει τα αποτελέσματα, κάνοντας λόγο για διάφορες παρατυπίες στην εκλογική διαδικασία ή ακόμα και για νόθευση των αποτελεσμάτων.
Εκλογικό Σύστημα
Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, η Εθνοσυνέλευση της Αρμενίας αποτελείται από τουλάχιστον 101 μέλη, ενώ η θητεία είναι πενταετής. Η επικράτεια της Αρμενίας χωρίζεται σε 13 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, ενώ υπάρχει και μία πανεθνική εκλογική περιφέρεια. Συνεπώς το ψηφοδέλτιο χωρίζεται σε δύο μέρη, με το ένα να περιλαμβάνει την ψήφο για την τοπική εκλογική περιφέρεια στην οποία ο καθένας ανήκει, ενώ το άλλο μέρος να περιέχει την ψήφο για την πανεθνική εκλογική περιφέρεια. Οι έδρες κατανέμονται με αναλογική εκπροσώπηση από κομματικές λίστες, με τη μέθοδο Ντ'Οντ. Το όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή είναι 5%, ενώ για πολυκομματικές συμμαχίες είναι 7%.
Εδικές έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες των Ασσυρίων, των Κούρδων, των Ρώσσων και των Γεζίντι. Κάθε μία από τις μειονότητες αυτές καταλαμβάνει από 1 έδρα στο κοινοβούλιο. Επίσης στο κοινοβούλιο πρέπει να μπουν τουλάχιστον τρία κόμματα, ανεξάρτητα από τη απόδοση του δεύτερου ή του τρίτου κόμματος, ενώ γίνεται να προστεθούν έδρες στην εθνοσυνέλευση για να διασφαλιστεί ότι η αντιπολίτευση θα κατέχει το 30%.
Ιστορικό
Το 2018 ο συνασπισμός του Νικόλ Πασινιάν νίκησε με ένα σαρωτικό ποσοστό στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους, αλλάζοντας ριζικά το πολιτικό σκηνικό της Αρμενίας. Είχαν προηγηθεί διαδηλώσεις ενάντια στο κατεστημένο του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, το οποίο κυβερνούσε αδιάκοπα την Αρμενία από το 1995. Ο Νικόλ Πασινιάν ως νέος πρωθυπουργός αφιερώθηκε σε μετταρυθμίσεις που καταπολεμούσαν την διαφθορά και εκδημοκράτιζαν γενικότερα τον κρατικό μηχανισμό.
Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2020 η Αρμενία μπλέχτηκε σε μία πολεμική σύγκρουση με το Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Έπειτα από εβδομάδες εχθροπραξιών τελικά συμφωνήθηκε μία εκεχειρία μεταξύ των δύο πλευρών, η οποία ωστόσο θεωρήθηκε πολύ ταπεινωτική για την Αρμενία, αφού έπρεπε να παραδώσει μεγάλα εδάφη που ήλεγχε για δεκαετίες στο Αζερμπαϊτζάν. Οι ευθύνες για την ήττα στον πόλεμο αποδόθηκαν στον πρωθυπουργό, Νικόλ Πασινιάν, και η δημοτικότητά του κατέρρευσε. Ακολούθησε πολιτική κρίση, με χιλιάδες άτομα να συγκεντρώνονται σε συλλαλητήρια και διαδηλώσεις και να απαιτούν από τον Πασινιάν να παραιτηθεί. Ακόμα και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων κάλεσε τον Πασινιάν να παραιτηθεί, κάτι που θεωρήθηκε από κάποιους ως απόπειρα πραξικοπήματος. Τελικά, έπειτα από μήνες διαμαρτυριών, η κυβέρνηση συμφώνησε με την αντιπολίτευση στην διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών στις 20 Ιουνίου.
Δημοσκοπήσεις
Αρχικά, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μία σαφή μείωση της υποστήριξης προς το κόμμα του Νικόλ Πασινιάν, Πολιτική Σύμβαση. Στην συνέχεια, διάφορα κόμματα της αντιπολίτευσης φαινόταν να αποκομίζουν μικρά ή μεγάλα κέρδη, με πιο χαρακτηριστικό να είναι αυτό της Συμμαχίας της Αρμενίας, με ηγέτη τον πρώην πρόεδρο Ρόμπερτ Κοτσαριάν. Ενώ όμως για το μεγαλύτερο διάστημα της προεκλογικής περιόδου κανένα αντιπολιτευόμενο κόμμα δεν ξεπερνούσε τα ποσοστά της Πολιτικής Σύμβασης, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, η Συμμαχία Αρμενίας φαινόταν να έχει ένα ελαφρύ προβάδισμα.
Αποτελέσματα
Την Δευτέρα 21 Ιουνίου, μία ημέρα μετά την διεξαγωγή των εκλογών, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ανακοίνωσε τα οριστικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με αυτά, το κόμμα του απερχόμενου πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν, Πολιτική Σύμβαση, κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων, συγκεντρώνοντας ποσοστό της τάξεως του 53%. Στην Εθνοσυνέλευση η Πολιτική Σύμβαση κέρδισε 72 έδρες, πόλυ πάνω δηλαδή από την απαιτούμενη πλειοψηφία. Ακουλουθεί με μεγάλη διαφορά, η Συμμαχία Αρμενία, με επικεφαλή τον πρώην πρόεδρο της χώρας, Ρόμπερτ Κοτσαριάν. Η τελευταία συγκέντρωσε ποσοστό λίγο πάνω από 21%, και 27 έδρες. Τέλος η Συμμαχία «Έχω Τιμή» αν και δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο ποσοστό του 7% για τις συμμαχίες, μπήκε στην βουλή με 6 βουλευτές, διότι σύμφωνα με τον υπάρχον εκλογικό νόμο πρέπει να υπάρχουν απαραίτητα τρεις πολιτικές ομάδες μέσα στο κοινοβούλιο, ανεξάρτητα από τις επιδόσεις της τρίτης ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Αρμενία Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Κυλλήνη Ηλείας
Η Κυλλήνη είναι χωριό και λιμάνι της Ηλείας που βρίσκεται στα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου, ανατολικά του ομώνυμου ακρωτηρίου. Πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και πρώην δημοτικό διαμέρισμα και έδρα του Καποδιστριακού Δήμου Κάστρου-Κυλλήνης. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Η Κυλλήνη είναι γνωστή και για τα ιαματικά λουτρά της.
Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, σε πολύ κοντινή θέση βρισκόταν η Γλαρέντζα, το επίνειο της Ανδραβίδας, της πρωτεύουσας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.
Λουτρά
Τα ιαματικά λουτρά της Κυλλήνης απέχουν περίπου 13 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την κωμόπολη και βρίσκονται μέσα σε φυσικό δάσος. Τα λουτρά υπάρχουν από την αρχαιότητα και έχουν βρεθεί εγκαταστάσεις ρωμαϊκών χρόνων.
Ιστορία
Η Κυλλήνη έχει κατοικηθεί από την παλαιολιθική εποχή. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία είναι από τον Όμηρο ο οποίος μας λέει για τον φόνο του Ώτου του Κυλλήνιου, αρχηγού των Επειών κατά τον Τρωικό πόλεμο από τον Πολυδάμα. Σύμφωνα με τον Παυσανία ιδρύθηκε από Αρκάδες που μετανάστευσαν εδώ από την περιοχή του όρους Κυλλήνη και ήταν επίνειο της αρχαίας Ήλιδας, σε απόσταση 120 σταδίων (23 χιλιόμετρα) από αυτή. Είχε ιερά του Ασκληπιού, της Αφροδίτης και άγαλμα του Ερμή, το οποίο ήταν ένας όρθιος Φαλλός επάνω σε βάθρο. Ο Ερμής ήταν ο προστάτης της πόλης και η λατρεία του ήρθε μαζί με τους Αρκάδες οικιστές, αφού ο θεός είχε γεννηθεί στο όρος Κυλλήνη. Το άγαλμα του Ασκληπιού είχε φτιαχτεί από τον Κολώτη, μαθητή του Φειδία. Αναφέρει μάλιστα πως ήταν στραμμένη προς τη Σικελία.
Το 1204 οι Φράγκοι ανακατασκεύασαν το αρχαίο λιμάνι και δημιούργησαν μια νέα πόλη, τη Γλαρέντζα, η οποία έκοψε και δικό της νόμισμα, το τορνέζι. Η Γλαρέντζα έφτασε σε μεγάλη ακμή και ήταν από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου. Το 1421-22 ο Κάρολος Α΄ Τόκκος θα εξαγοράσει από τον Φράνκο Ολιβιέρο τη Γλαρέντζα και θα την εποικίσει με Αλβανούς και με πρώην άρχοντες από το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Το 1428 πέρασε σαν προίκα στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα, ο οποίος όμως το 1432 θα την γκρεμίσει εκ θεμελίων για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των πειρατών. Από τότε η περιοχή ήταν μικρός οικισμός μέχρι την απελευθέρωση, που εποικίστηκε από Επτανήσιους και βοσκούς και αργότερα από πρόσφυγες Μικρασιάτες.
Καρμραβάν
Το Καρμραβάν (αρμενικά: Կարմրավան, έως το 1935 γνωστό ως Γζλκιλισά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 211 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Συμφωνία Σάικς–Πικό
Η Συμφωνία Σάικς–Πικό (αγγλικά: Sykes–Picot Agreement, γαλλικά: Accords Sykes-Picot) ήταν μυστικό σύμφωνο που συνήφθη τον Μάιο του 1916, ανάμεσα στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία και είχε και τη συναίνεση της Ρωσίας. Με αυτό μοιράζονταν σε σφαίρες επιρροής και ελέγχου της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και αρχικά και της Ρωσίας, εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη σημερινή Τουρκία, τη Μέση Ανατολή, το Ιράκ και τη Συρία. Η ονομασία του συμφώνου προέρχεται από τα ονόματα των Μαρκ Σάικς και Φρανσουά Ζωρζ-Πικό, που ήταν οι διπλωμάτες της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας αντίστοιχα και οι οποίοι διαμόρφωσαν τους όρους του.
Ειδικότερα το εν λόγω σύμφωνο προέβλεπε ότι μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου: α) η Ρωσία θα αποκτούσε την επαρχία του Ερζερούμ, του Βαν, της Τραπεζούντας και του Μπιλίς β) η Γαλλία θα αποκτούσε τον Λίβανο, τα παράλια της Συρίας, τα Άδανα, την Κιλικία, το Γκαζίαντεπ, την Ούρφα, το Μαρντίν, το Ντιγιάρμπακιρ και την Μοσούλη γ) η Μεγάλη Βρετανία θα αποκτούσε την νότια Μεσοποταμία με τη Βαγδάτη και τα λιμάνια της Χάιφας και της Άκρας (σημερινό Ισραήλ) και δ) η Παλαιστίνη θα ετίθετο υπο διεθνές καθεστώς. Επίσης προέβλεπε ότι στις περιοχές που θα ήταν στη βρετανική και στη γαλλική σφαίρα επιρροής θα σχηματιζόταν μια συνομοσπονδία αραβικών κρατών ή ένα ανεξάρτητο αραβικό κράτος.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία (Οκτώβριος 1917) οι Μπολσεβίκοι ανακάλυψαν το μυστικό αυτό σύμφωνο και το δημοσίευσαν στις 23 Νοεμβρίου του 1917 στις εφημερίδες Izvestia και Pravda. Τρεις ημέρες αργότερα δημοσιεύτηκε και στη βρετανική Guardian.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες
Οργάνωση Τοτ
right|thumb|250px|Εβραίοι καθοδηγούνται σε κατασκευές από άνδρα της Οργάνωσης Τοτ. Στράσενμπάου, 1941 Η Οργάνωση Τοτ (γερμ. Organisation Todt) ήταν οργάνωση στη Ναζιστική Γερμανία, την οποία συγκρότησε ο Φριτς Τοτ, Υπουργός Κατασκευών. Η οργάνωση αυτή δημιουργήθηκε με σκοπό την εκτέλεση των μεγάλων έργων που προγραμμάτιζε το Ναζιστικό καθεστώς στη χώρα. Το προσωπικό που εντάχθηκε σε αυτήν ήταν τόσο στρατιωτικό όσο και πολιτικό.
Οι γερμανικοί αυτοκινητόδρομοι
Η δημιουργία της οργάνωσης εντάσσεται στο αρχικό σχέδιο του Χίτλερ για την κατασκευή ενός ευρέος δικτύου αυτοκινητοδρόμων στη Γερμανία. Ο Χίτλερ εντυπωσιάστηκε από τις απόψεις του Τοτ για τους αυτοκινητοδρόμους και τους τρόπους κατασκευής τους και, καθώς ο Τοτ υπήρξε από τα πρώτα μέλη στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα, αποτελούσε φυσικό επακόλουθο ο διορισμός του ως επικεφαλής του προγράμματος κατασκευής. Το σύστημα των αυτοκινητοδρόμων της Γερμανίας, που αποκλήθηκαν "Autobahn" ήταν το πρώτο σύγχρονο σύστημα παγκοσμίως και απηχούσε τις νεοτερικές απόψεις του Τοτ: Σχεδιάστηκε με γνώμονες την ασφάλεια αλλά και την αισθητική προσέγγιση σε σχέση με το περιβάλλον: Ήταν η εποχή που οι Ναζιστές έδιναν κάποια σχετική σημασία σε περιβαλλοντικά θέματα. Το σημείο - κλειδί, όμως, για το Ναζιστικό καθεστώς ήταν ότι η κατασκευή τους προσέφερε εργασία στα εκατομμύρια των (τότε) ανέργων πολιτών. Αν και οι αυτοκινητόδρομοι κατασκευάστηκαν, δεν διαδραμάτισαν σοβαρό ρόλο στη γερμανική πολεμική προσπάθεια: Αυτή στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στο πυκνό δίκτυο των σιδηροδρόμων που διέθετε η χώρα.
Έπαιξαν, ωστόσο, σημαντικό ρόλο για την προώθηση των Συμμάχων: Η αμερικανική προέλαση στο γερμανικό έδαφος το 1945 στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο σε αυτούς. Ο Αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων Ντουάιτ Αϊζενχάουερ εντυπωσιάστηκε τόσο από τους γερμανικούς "Autobahn" ώστε όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ το 1952 ξεκίνησε το πρόγραμμα κατασκευής των διαπολιτειακών αυτοκινητοδρόμων (Interstate Highways) στις ΗΠΑ.
Η μετεξέλιξη
Η οργάνωση Τοτ ξεκίνησε ως κατασκευαστική εταιρεία μικρής εμβέλειας, καθώς αρχικά διέθετε μόνο 36 εργάτες. Με το πρόγραμμα των αυτοκινητοδρόμων, όμως, επεκτάθηκε τόσο ώστε να αποτελεί μια από τις μείζονες επιχειρήσεις του Γ' Ράιχ, με τον επικεφαλής της να κατέχει σχεδόν κυβερνητικό αξίωμα. Ο Τοτ αποδείχθηκε ιδιαίτερα ικανός και μέχρι το 1938 η Οργάνωση είχε κατασκευάσει περισσότερα από 3.000 χλμ. αυτοκινητοδρόμων υψηλής ποιότητας. Η οργάνωση δεν έχει αρχίσει ακόμα να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο, πράγμα που θα γίνει στο άμεσο μέλλον, με στόχο τον αποτελεσματικότερο έλεγχο υλικών και ανθρώπινου δυναμικού.
Ιστορικός σταθμός
Το 1938 ο Τοτ δημιούργησε την Οργάνωση με το όνομά του ως κονσόρτσιουμ όλων των διοικητικών υπηρεσιών που είχαν δημιουργηθεί κατά την εκτέλεση του προγράμματος των Αυτοκινητοδρόμων. Ως τότε κύρια πηγή εργατικού δυναμικού υπήρξε η "Υπηρεσία Εργασίας του Ράιχ" (Reichsarbeitsdienst), στην οποία όφειλαν, σύμφωνα με το νόμο του 1935, υποχρεωτική εξάμηνη "θητεία" όλοι οι Γερμανοί πολίτες από 18 έως 25 ετών. Στην Οργάνωση Τοτ συμπεριέλαβε, επίσης, ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες που είχαν αναλάβει υπεργολαβίες στα διάφορα έργα (κύρια ως πηγή τεχνογνωσίας). Ο Τοτ ονομάστηκε από τον Χίτλερ "πληρεξούσιος για την Εργασία" και ανέλαβε την οργάνωση του νέου φορέα σε παραστρατιωτική βάση: Το επιτελείο της απαρτιζόταν από λίγους μηχανικούς και τεχνικούς και οι εργαζόμενοι έφεραν, ανάλογα με τη θέση τους, παραστρατιωτικούς βαθμούς και ανάλογες στολές. Συμπεριέλαβε, επίσης, και την ίδια την Υπηρεσία εργασίας του Ράιχ. Το 1941 ζητήθηκε επίσημα από την Ανώτατη Διοίκηση της Βέρμαχτ (OKW) να οριστεί αξιωματικός - σύνδεσμος μεταξύ της Οργάνωσης και της OKW. right|thumb|250px|Διακριτικά του προσωπικού στην Οργάνωση Τοτ: (1) Vorarbeiter (εργοδηγός) (2) Meister (τεχνίτης) (3) Obermeister (αρχιτεχνίτης)
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Με την έναρξη του Πολέμου ελαττώθηκαν σημαντικά τα κονδύλια για τις κατασκευές δημοσίων έργων. Η Οργάνωση περιήλθε υπό στρατιωτικό έλεγχο, με τον Τοτ Υπουργό Εξοπλισμών και Πολεμοφοδίων. Η "δεξαμενή" τροφοδοσίας της Οργάνωσης με εργατικά χέρια ελαττώθηκε δραματικά, αλλά ο "κύκλος εργασιών" της διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο, καθώς ανέλαβε την ανασυγκρότηση των υποδομών στο Ανατολικό μέτωπο: Στην τότε Σοβιετική Ένωση οι αυτοκινητόδρομοι είναι ανύπαρκτοι, ενώ το ισχνό για το μέγεθος της χώρας σιδηροδρομικό δίκτυο δεν έχει το ίδιο πλάτος γραμμών με το γερμανικό. Η Οργάνωση Τοτ κατέφυγε στη λύση της υποχρεωτικής εργασίας: Ζήτησε "εθελοντές" από τις κατακτημένες χώρες, με κίνητρο την καλή διατροφή και τον καλό μισθό και υποχρεώνει τους αιχμαλώτους πολέμου να εργάζονται για λογαριασμό της, χωρίς, φυσικά, ανταμοιβή. Στη δυτική Ευρώπη η Οργάνωση κατασκεύασε αυτοκινητοδρόμους, γέφυρες, πεδία αποπροσγείωσης αεροσκαφών ενώ το κύριο έργο της ήταν η κατασκευή των οχυρωματικών έργων του Τείχους του Ατλαντικού : Επρόκειτο για μια σειρά οχυρώσεων, αντιαρματικών εμποδίων και τάφρων, πυροβολείων, ναρκοπεδίων και θέσεων διοίκησης, με στόχο την ανακοπή οποιασδήποτε απόβασης επιχειρούσαν οι Σύμμαχοι στα γαλλικά παράλια. Η έλλειψη πρώτων υλών (μπετόν, καυσίμων, μεταφορικών μέσων, μετάλλων και εκρηκτικών) δεν επέτρεψε την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων έργων, όπως αυτά είχαν ζητηθεί από το Στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ, επικεφαλής της άμυνας στα γαλλικά παράλια. Τα ναρκοπέδια ήταν ελλιπή, οι οχυρώσεις ανεπαρκείς και αποκομμένες μεταξύ τους ενώ χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι στρατιώτες που περιπολούσαν στις οχυρώσεις αυτές μετακινούνταν με ποδήλατα. Στά παράλια της Μεσογείου, η Ομάδα Στρατιών G του στρατηγού Μπλάσκοβιτς, επιστράτευσε 14.000 ἐργάτες της οργάνωσης γιά την κατασκευή παρομοίων έργων οχυρώσεως το 1944
Άλλο μεγάλο έργο που ανέλαβε, παράλληλα με Ιταλούς εργάτες (εξαναγκαζόμενης εργασίας, παρά τη συμμαχία των δύο χωρών) η Οργάνωση, ήταν η κατασκευή της "Γραμμής Γουσταύου" στο κέντρο περίπου της ιταλικής χερσονήσου. Λόγω των ακόμη μεγαλύτερων ελλείψεων σε πρώτες ύλες, η γραμμή αυτή ήταν ακόμη πιο ανεπαρκής ως οχυρωματικό έργο.
Στην Οργάνωση Τοτ αποδίδεται, επίσης, και η κατασκευή των εγκαταστάσεων των κυριότερων Στρατοπέδων συγκέντρωσης και των εγκαταστάσεων που λειτουργούσαν ως τμήματα της πολεμικής βιομηχανίας του Ράιχ σε πολλά από αυτά (και τα παραρτήματά τους), πάντα με τη μορφή της καταναγκαστικής εργασίας.
Θάνατος του Τοτ, Επίγονοι
Στις 8 Φεβρουαρίου 1942 το Junkers Ju52 με το οποίο ο Τοτ επέστρεφε στο Βερολίνο, ύστερα από συνάντηση με τον Φύρερ στο "Λημέρι του λύκου" στο Ράστενμπουργκ, εξερράγη και έπεσε. Ο Τοτ σκοτώθηκε επιτόπου. Τη θέση του ανέλαβε ο Άλμπερτ Σπέερ, ο οποίος διατήρησε ως έχει την Οργάνωση Τοτ, χωρίς να καταργήσει την υποχρεωτική (δουλική) εργασία που αυτή επέβαλε σε περίπου 1,5 εκατομ. ξένους εργάτες. Αυτό στοίχισε στον επικεφαλής της, Σπέερ, κάθειρξη 20 ετών στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Το 1944 η οργάνωση διέθετε 1.360.000 "εργαζόμενους", που απασχολούνταν σε έργα όπως το "Mittlewerk" (το μεγαλύτερο υπόγειο εργοστάσιο στον κόσμο, που κατασκεύαζε αεροσκάφη και ιπτάμενες βόμβες - πυραύλους) ενώ στο Τείχος του Ατλαντικού συμμετείχαν ως "εργάτες" και Εβραίοι της Ουγγαρίας.
Για να φέρει σε πέρας όλες τις εργασίες που της είχαν ανατεθεί, η Οργάνωση δημιούργησε ή χρησιμοποίησε και Μονάδες Ειδικής Δράσης, (Τάγματα Θανάτου, γερμ. Einsatzgruppen). Από το προσωπικό της 1% αποτελούνταν από Γερμανούς ακατάλληλους για στρατιωτική θητεία, 2% ήταν κρατούμενοι στρατοπέδων συγκέντρωσης και οι υπόλοιποι καταναγκαστικά εργαζόμενοι αιχμάλωτοι πολέμου ή μεταχθέντες από κατακτημένες χώρες. Η Οργάνωση φυσικά δεν επέζησε μετά το τέλος του Πολέμου.
Πηγές, Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτική της Ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης Κατηγορία:Γερμανικοί αυτοκινητόδρομοι Κατηγορία:Οχυρωματικές γραμμές
Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα
Το Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα (Λ.Κ.Κ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1956 από το Στέφανο Στεφανόπουλο.
Το κόμμα διαλύθηκε το 1961, για να συμμετάσχει στην Ένωση Κέντρου.
Ιστορικό
Το Λαϊκόν Κοινωνικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1956 από το ηγετικό στέλεχος του Ελληνικού Συναγερμού και της κυβέρνησης Παπάγου Στέφανο Στεφανόπουλο, ως αντίδραση την ίδρυση της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Το Στεφανόπουλο ακολούθησαν 13 βουλευτές του Συναγερμού, φιλικά προσκείμενοι σε αυτόν.
Στις εκλογές του 1956 συμμετείχε αυτόνομα, παρουσιάζοντας συνδυασμό μόνο στην εκλογική περιφέρεια Ηλείας, ιδιαίτερη πατρίδα του Στεφανόπουλου. Έτσι, δεν κατόρθωσε να μπει στη Βουλή, αφού συγκέντρωσε ποσοστό 0,88%. Στις εκλογές του 1958 συνεργάστηκε με το Λαϊκόν Κόμμα και άλλα κόμματα που που είχαν προέλθει από αυτό, σε κοινό εκλογικό συνασπισμό με την επωνυμία Ένωσις Λαϊκών Κομμάτων. Ο συνδυασμός κατέλαβε τέσσερις έδρες στη Βουλή, εκ των οποίων οι δύο ανήκαν στο Λαϊκό Κοινωνικό Κόμμα.
Το 1961, ενόψει και των εκλογών αυτοδιαλύθηκε για να προσχωρήσει μαζί με άλλα κεντρώα κόμματα στην Ένωση Κέντρου.
Θέσεις
Κύριο και βασικό πολιτικό πρόγραμμα του κόμματος αυτού όπως εξαγγέλθηκε ήταν η κοινωνικοοικονομική δικαιοσύνη. Με αυτές τις αρχές επιζητούσε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που θα καταστούσαν τον εργαζόμενο πολίτη κέντρο της οικονομικής παραγωγής και την εργασία του μέτρο της οικονομικής αξίας και βάση της οικονομικής ζωής του. Κατ΄ επέκταση αυτών επιζητούσε την οργάνωση της ελληνικής παραγωγής γενικότερα, τόσο σε προγραμματισμό όσο και σε νέες επενδύσεις σχεδόν σε όλους τους τομείς με εντατική εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Παράλληλες ήταν και οι εξαγγελίες του σε θέματα εκπαίδευσης, αγροτικής ανάπτυξης, εκπροσώπησης όλων των παραγωγικών τάξεων, αλλά και επί της εξωτερικής πολιτικής που θα πρέπει να καθορίζεται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:1956
Βασίλειος Γ. Παπαγεωργίου
Ο '''Βασίλειος Γ. Παπαγεωργίου''' (1882–1973), ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου και πανελληνιονίκης, έπειτα συγγραφέας δημοσιογράφος και εκπαιδευτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1882 στα Βραχνέικα Αχαΐας των Πατρών, χωριό τότε, κωμόπολη σήμερα εγγύς της Πάτρας. Σπούδασε στο Διδασκαλείο Επτανήσου όπου πήρε και το πτυχίο του στη Νομική. Το 1904 διορίσθηκε αρχικά δάσκαλος στο δημοτικό σχολείο του χωριού Ριόλος κι έπειτα στο τριτάξιο δημοτικό σχολείο αρρένων των Βραχνέικων. Αναφέρεται μάλιστα ότι το 1904 ότι πήρε μέρος με το σχολείο του, ως δάσκαλος, στις μαθητικές γυμναστικές επιδείξεις της χρονιάς. Το 1915 προήχθη σε γενικό επιθεωρητή δημοσίας εκπαίδευσης και υπηρέτησε σε πόλεις χωριά της Ηπείρου, στα Επτάνησα, στην Αιτωλοακαρνανία και αλλού.
Ο Παπαγεωργίου αρθρογραφούσε σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες με το ψευδώνυμο Βροντιάς. Έγραψε κατά καιρούς στα περιοδικά Αλήθεια, Σάλπιγξ, Αγροτική Ένωσις, Αγροτική Ανόρθωσις, Ο Συνεταιριστής, Καλάβρυτα, Αγροτική Σάλπιγξ και στις εφημερίδες Ημερήσιος Κήρυξ, Νεολόγος των Πατρών, Πελοπόννησος και άλλες.
Αθλητική καριέρα
Από μικρή ηλικία γράφτηκε στον Παναχαϊκό ως αθλητής στίβου μέρος της δεύτερης γενιάς αθλητών που έβγαλε ο σύλλογος. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1901 μαθητής της Β΄γυμνασίου ακόμα ήταν δεύτερος στη σφαιροβολία με επίδοση 10,93 μέτρα. Το 1903 πήρε μέρος στα Α' Σάμια όπου ήταν πρώτος στην άρση βαρών με ένα χέρι, σηκώνοντας 84 οκάδες, δεύτερος στη σφαιροβολία με επίδοση 11,80 μέτρα, πήρε μέρος χωρίς επιτυχία και στη δισκοβολία και στο άλμα εις ύψος. Κατά την επιστροφή του στην Πάτρα έγινε προς τιμήν του εκδήλωση στο γυμναστήριο του συλλόγου.
Το 1904 ο Παπαγεωργίου με την ομάδα του, τον Παναχαϊκό, πήραν μέρος στους πανιώνιους αγώνες του Πανιώνιου στην Σμύρνη. Ο Παπαγεωργίου ήταν πρώτος στη δισκοβολία με 33,85 μέτρα, δεύτερος στη σφαιροβολία και δεύτερος στην άρση βαρών με ένα χέρι.
Στους πανελλήνιους αγώνες του 1906 ο Παπαγεωργίου κέρδισε 5 μετάλλια, ήταν πρώτος στον ελεύθερο ακοντισμό με επίδοση 37,62 μέτρα, δεύτερος στην ελεύθερη δισκοβολία με βολή 33,88 μέτρα, δεύτερος στην σφαιροβολία με 11,04 μέτρα, δεύτερος στο αθλητικό πένταθλο και τρίτος στην λιθοβολία με βολή 16,04 μέτρα. Η επίδοση στον ελεύθερο ακοντισμό ήταν και το πρώτο πανελλήνιο ρεκόρ στο αγώνισμα. Επιστρέφοντας στην Πάτρα μαζί με τον Πολάκη τους υποδέχτηκαν σε εκδήλωση προς τιμήν τους και τους τίμησαν με δάφνινο στεφάνι. Εκδηλώσεις έγιναν και στα Βραχνέικα, όπου ήταν η γενέτειρα αλλά και ο τόπος διαμονής του Παπαγεωργίου.
Το 1906 συμμετείχε στη Μεσολυμπιάδα και πήρε μέρος στα αγωνίσματα των ρίψεων χωρίς επιτυχία. Πήρε μέρος στη σφαιροβολία με βολή στα 11 μέτρα, στη λιθοβολία, στην ελληνική δισκοβολία, στην ελεύθερη δισκοβολία, στον ελληνικό ακοντισμό και στον ελεύθερο ακοντισμό. Στους πανιώνιους αγώνες του 1907 ήταν δεύτερος στο άλμα εις ύψος με επίδοση 1,60 μέτρα, τρίτος στην σφαιροβολία με 11,80 μέτρα, τρίτος στην ελληνική δισκοβολία με 28,76 μέτρα και τρίτος στην ελευθέρα δισκοβολία με επίδοση 29,62 μέτρα.
Συγγραφικό έργο
Ο Παπαγεωργίου έγραψε πολλά βιβλία. Το 1956 για το βιβλίο Περί ανυψώσεως του επαγγελματικού επιπέδου του αγρότου, που το έγραψε μαζί με τον Ν. Φιλιππακόπουλο, τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Έχει επίσης συμμετάσχει και βραβευτεί σε διαγωνισμό το 1954 για το Γλωσσάριον της κοινότητος Βραχναίικων Πατρών, όπου έλαβε έπαινο.
Ο Παπαγεωργίου έχει γράψει τα παρακάτω βιβλία :
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αρσιβαρίστες της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές αθλητικού πένταθλου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της λιθοβολίας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Trois nouvelles études
Οι Trois nouvelles études (Τρεις νέες σπουδές) είναι τρεις σπουδές, που γράφτηκαν το 1839. Οι τρεις αυτές νέες σπουδές του γράφτηκαν χάρις το βιβλίο Méthode des méthodes de piano, των Ίγκνατς Μόσελες και Φρανσούα-Ζοζέφ Φετίς. Οι συγκεκριμένες σπουδές δεν συμπεριλαμβάνονται ούτε στο Opus 10 ούτε το Opus 25 του συνθέτη, ενώ είναι λιγότερο τεχνικές από τις προηγούμενες του.
Οι Σπουδές
Η πρώτη από τις τρεις γράφτηκε σε Φα ελάσσονα και πρόκειται για πολυρυθμικό έργο. Το ίδιο και η δεύτερη, η οποία γράφτηκε όμως σε Λα ύφεση μείζονα, στην οποία συναντώνται συγχορδίες στο δεξί χέρι και απλή μπασογραμμή στο αριστερό. Η τρίτη γράφτηκε σε Ρε ύφεση μείζονα, η οποία είναι και η πιο τεχνική κι από τις τρεις. Και οι τρεις μαζί περίπου διαρκούν 7 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
3 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1839 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ύφεση μείζονα
Ντοπαμίνη
250px|right|thumb|Nτοπαμίνη 200px|right|thumb|Ντοπαμίνη
Η ντοπαμίνη είναι απλή οργανική ουσία που ανήκει στην οικογένεια των κατεχολαμινών. Στον εγκέφαλο δρα ως νευροδιαβιβαστής, μια ουσία που χρησιμοποιείται από τα νευρικά κύτταρα για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Στον άνθρωπο έχουν αναγνωριστεί πέντε υποδοχείς ντοπαμίνης, οι D1, D2, D3, D4 και D5. Παράγεται σε αρκετές περιοχές του εγκεφάλου, κυρίως στη μέλαινα ουσία και στην κοιλιακή μοίρα της καλύπτρας.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:Κατεχολαμίνες Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Βεατρίκη φον Στορχ
Βιογραφία
Είναι κόρη του Χούνο (Ιωάννη) του Όλντενμπουργκ, από τον Οίκο τού Σ.Χ.Γκόττορπ και της Λίκα κόμισσας τού Όρτενμπουρκ. Ο Χούνο ήταν γιος τού Νικολάου διαδόχου στο μεγάλο δουκάτο τού Όλντενμπουρκ.
Είναι εγγονή του Γιόχαν Λούντβιχ Γκραφ Σβερίν φον Κρόζιγκ, ο οποίος υπήρξε ως υπουργός οικονομικών υπό τον Αδόλφο Χίτλερ και ήταν ο τελευταίος επικεφαλής της κυβέρνησης (ως κύριος υπουργός) του Τρίτου Ράιχ.
Η Βεατρίκη ήταν τραπεζίτης προτού σπουδάσει νομική στη Χαϊδελβέργη και τη Λωζάνη. Εργάστηκε ως δικηγόρος στο Βερολίνο όταν ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα.
Από το 2014, η Βεατρίκη είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εκπροσωπεί την Εναλλακτική λύση για τη Γερμανία. Αρχικά ήταν μέλος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, από όπου έφυγε τον Απρίλιο του 2016, προλαμβάνοντας την επικείμενη απέλασή της, και αμέσως προσχώρησε στην Ευρώπη της Ελευθερίας και της Άμεσης Δημοκρατίας (EFDD).
Το 2004 παντρεύτηκε η Βεατρίκη τον επιχειρηματία Σβεν φον Στοχ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Yersinia pestis
Το Yersinia pestis (πρώην γνωστό Pasteurella pestis) είναι αρνητικό κατά Γκραμ, μη-κινητό, ραβδικά διαμορφωμένο, βακτήριο κοκκοβακκίλου, χωρίς σπόρια. Είναι προαιρετικώς αναερόβιος οργανισμός. Το βακτήριο είναι γνωστό για την πρόκληση της πανώλης, η οποία εκδηλώνεται σε τρεις κύριους τύπους.
Και οι τρεις μορφές ευθύνονται για επιδημίες υψηλής θνησιμότητας καθ'όλη την ανθρώπινη ιστορία, συμπεριλαμβανομένης της Πανούκλας του Ιουστινιανού κατά τον έκτο αιώνα, τη μαύρη πανώλη η οποία σκότωσε το ένα τρίτο τουλάχιστον του Ευρωπαϊκού πληθυσμού μεταξύ του 1347 και 1353 και τη Μεγάλη Πανούκλα του Λονδίνου το 1665, η οποία έληξε το 1666 με τη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου. Τέλος, 2 αιώνες αργότερα ξέσπασε η Τρίτη Πανδημία, γνωστή και ως Σύγχρονη Πανώλη, η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Κίνα και εξαπλωνόταν από αρουραίους σε ατμόπλοια, σκοτώνοντας περίπου 10.000.000 άτομα.
Σύμφωνα με έρευνες αυτές οι πανώλεις πιθανότατα προήλθαν από την Κίνα και μεταδόθηκαν στην Ευρώπη μέσω εμπορικών διαδρομών. Έρευνα του 2018 ανέφερε ότι η πανώλη ίσως ήταν η αιτία της Νεολιθικής εποχής παρακμής, όπου οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί μειώθηκαν σημαντικά. Αν αληθεύει, αυτό θα μετατοπίσει την ημερομηνία πρώτης εμφάνισης της πανώλης πολύ νωρίτερα απ'ότι νομιζόταν προηγουμένως, ενώ πλέον θα θεωρείται ότι προήλθε στην Ευρώπη και όχι στην Ευρασία.
Το Y. pestis ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Αλεξάντρ Υερσέν, ελβετογάλλο ιατρό και βακτηριολόγο του Ινστιτούτου Παστέρ. Η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια της πανώλης στο Χονγκ Κονγκ. Ο Υερσέν ήταν μέλος της σχολής σκέψης Παστέρ. Ο Κιτασάτο Σιμπασαμπουρόου, Ιάπωνας βακτηριολόγος εκπαιδευμένος στη Γερμανία και ασκητής της μεθοδολογίας του Κοχ, απασχολήθηκε την ίδια περίοδο στην προσπάθεια εύρεσης του βακτηρίου που προκαλούσε τη πανώλη. Ωστόσο, ο Υερσέν συνέδεσε τη πανώλη με το Y. pestis. Παλαιότερα το βακτήριο είχε το όνομα Pasteurella pestis, ωστόσο μετονομάστηκε σε Yersinia pestis το 1944.
Κάθε χρόνο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας υπάρχουν χιλιάδες κρούσματα πανώλης, αν και με την ύπαρξη κατάλληλης θεραπείας, η πρόγνωση για τα θύματα είναι τώρα πολύ καλύτερα. Κατά την εποχή του Πολέμου του Βιετνάμ, καταγράφηκε πενταπλάσια με εξαπλάσια άνοδος των κρουσμάτων λόγω της διαταραχής των οικοσυστημάτων και τη μεγαλύτερη εγγύτητα μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων. Τώρα τα περισσότερα κρούσματα πανώλης καταγράφονται στην υποσαχάρια Αφρική και τη Μαδαγασκάρη, όπου καταγράφονται πάνω από το 95% των κρουσμάτων. Η πανώλη έχει επίσης αρνητικές συνέπειες για πρωτεύοντα θηλαστικά.