cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μικαέλ Ζελαμπάλ
Επαγγελματική Καριέρα
Τον Αύγουστο του 2012, αποκτήθηκε από την κροατική ΚΚ Τσεντεβίτα. Μετά τον αποκλεισμό των Κροατών από την συνέχεια της Ευρωλίγκα, ο Ζελαμπάλ αποχώρησε με προορισμό την Βαλένθια ΜΚ τον Δεκέμβριο του 2012.
Στις 19 Ιανουαρίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δέκα ημερών με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Στις 29 Ιανουαρίου 2013, υπέγραψε, εκ νέου, δεκαήμερο συμβόλαιο. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Τίμπεργουλβς για το υπόλοιπο της σεζόν. Ο Ζελαμπάλ αποχώρησε από τους Τίμπεργουλβς στις 7 Ιουλίου 2013.
Στις 31 Ιουλίου 2013, ο Ζελαμπάλ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με την παλιά του ομάδα, Χίμκι.
Εθνική Γαλλίας
Τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Ζελαμπάλ βοήθησε την ανδρική ομάδα της Γαλλίας να φτάσει στην κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ του 2005. Το 2011, η ομάδα του κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, ενώ το 2013, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιατλ Σούπερσονικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπιρού Σαρλερουά Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Ντιφέντερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άινταχο Σταμπίντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Έρμπα (Ιταλία)
Η Έρμπα (ιταλικά: Erba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, σε υψόμετρο 320μ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Τηλεμετρία
Η Τηλεμετρία είναι η επιστήμη που επιτρέπει την συλλογή δεδομένων εξ αποστάσεως. Συνήθως πρόκειται για επιστημονικά δεδομένα. Ένα παράδειγμα τηλεμετρικού δικτύου είναι ένα σεισμολογικό δίκτυο. Με τον όρο τηλεμετρία εννοείται συνήθως η ασύρματη μετάδοση δεδομένων με χρήση πομποδεκτών μεγάλης ή μικρής εμβέλειας, τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων κλπ., αλλά και η καλωδιακή μετάδοση δεδομένων κυρίως σήμερα μέσω δικτύων όπως το ίντερνετ ή μέσω τηλεφωνικού δικτύου.
Όταν στο σύστημα τηλεμετρίας περιλαμβάνεται τόσο η ανάκτηση δεδομένων όσο και ο αυτόματος έλεγχος (σε βιομηχανικά και τεχνολογικά συστήματα, π.χ. για τον έλεγχο της λειτουργίας ανεμογεννητριών που είναι εγκατεστημένες σε απόμακρα σημεία) τότε χρησιμοποιείται ο όρος SCADA.
Δίκτυα κοινής ωφέλειας
Από τις πρώτες εφαρμογές της τηλεμετρίας ήταν ο έλεγχος της κατάστασης των δικτύων ηλεκτροδότησης (1912) μέσω τηλεφωνικών γραμμών. Σήμερα η τηλεμετρία χρησιμοποιείται για έλεγχο όλων των δικτύων κοινής ωφέλειας, όπως της ύδρευσης, που χρειάζεται να εξετάζεται και η παροχή αλλά και η ποιότητα του νερού.
Μετεωρολογία
Η Τηλεμετρία έχει χρησιμοποιηθεί σε μετεωρολογικά μπαλόνια για την ασύρματη μετάδοση μετεωρολογικών δεδομένων (ραδιοτηλεμετρία με σήματα Μορς) από το 1930.
Σεισμολογία
Επειδή οι σταθμοί μετρήσεων βρίσκονται διάσπαρτοι σε κατοικημένες και μη περιοχές, τα σεισμολογικά δίκτυα χρησιμοποιούν πολλούς τρόπους για να μεταφέρουν δεδομένα: μισθωμένες τηλεφωνικές γραμμές, δορυφορική μετάδοση, διακίνηση μέσω ίντερνετ, κινητή τηλεφωνία, γεφύρωση με ασύρματες μικροκυματικές ζεύξεις κλπ.
Ιατρική
Η Τηλεμετρία χρησιμοποιείται στους αθλητές για την συλλογή και καταγραφή της σωματικής και φυσικής κατάστασης τους. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται κατά κόρον στους ποδοσφαιριστές, με τη μέριμνα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, με τη δημιουργία της «Κάρτας Υγείας Αθλητή Ε.Π.Ο.
Στα νοσοκομεία, όπου χρησιμοποιείται, διευκολύνει στις ελεύθερες μετακινήσεις των ασθενών και με ταυτόχρονη παρακολούθηση των ζωτικών τους λειτουργιών (καρδιαίος ρυθμός, πίεση, κ.λ.π.) από ειδικούς γιατρούς μέσω κεντρικού σταθμού.
Έχουν υπάρξει και ειδικές χρήσεις της λέξης στην Ελλάδα, όπως π.χ. "είναι μία σύγχρονη μέθοδος μέτρησης, καταγραφής και αξιολόγησης της κινητικότητας της Σπονδυλικής στήλης και γενικότερα των αρθρώσεων στο ανθρώπινο σώμα", κάτι που στερείται επαρκούς επιστημονικής τεκμηρίωσης στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία και αποτελεί περιοριστική εξειδίκευση του όρου, έως και παραπληροφορητική.
Έρευνα χρήσης υπολογιστών
Μεγάλες εταιρίες λογισμικού έχουν εισάγει την τηλεμετρία στα λειτουργικά συστήματα και τις εφαρμογές που εκτελούνται στους υπολογιστές με σκοπό τη φανέρωση του τρόπου χρήσης των υπολογιστών. Αποτέλεσμα της τηλεμετρίας της Microsoft ήταν η κατάργηση του «μενού έναρξης» στα Windows 8.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες Κατηγορία:Μέτρηση
719 Αλβέρτος
Ο Αλβέρτος (Albert) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται γύρω από τον `Ηλιο εσωτερικά από και μέσα στην Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,43 ή 15,8. Η πολύ έκκεντρη τροχιά του τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη, αλλά όχι την τροχιά της Γης: ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ. Το πιο πρόσφατο περιήλιό του σημειώθηκε στις 13 Μαρτίου 2010, στις 21:58 ώρα Ελλάδας.
Ανακάλυψη
Ο Αλβέρτος ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Αυτοκρατορικό Αστεροσκοπείο της Βιέννης, και πήρε το όνομά του από τον τραπεζίτη Άλμπερτ Σάλομον φον Ρότσιλντ, μεγάλο ευεργέτη του αστεροσκοπείου, ο οποίος είχε πεθάνει μερικούς μήνες νωρίτερα. Εξαιτίας ανακριβειών στον υπολογισμό της τροχιάς του, ο Αλβέρτος χάθηκε στη συνέχεια και βρέθηκε και πάλι μόλις το έτος 2000, από τον Τζεφ Λάρσεν με στοιχεία από το πρόγραμμα Σπέισγουοτς. Τότε πήρε το προσωρινό όνομα (τα διακριτικά) 2000 JW8. Μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι το επίπεδο της τροχιάς του ταίριαζε με αυτό του τελευταίου «χαμένου» αστεροειδή και ταυτίσθηκε με επιτυχία με αυτόν. Χρησιμοποιώντας τα νέα παρατηρησιακά δεδομένα, η περίοδος περιφοράς του προσδιορίσθηκε στα 4,28 γήινα έτη αντί των 4,1 ετών που είχαν υπολογισθεί το 1911: αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος για τον οποίο ο αστεροειδής είχε χαθεί.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα περισσότερα που γνωρίζουμε για τον Αλβέρτο προέρχονται από παρατηρήσεις που έγιναν μετά την ανεύρεσή του το 2000. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, ο Αλβέρτος πέρασε σχετικώς κοντά από τη Γη, επιτρέποντας μία σειρά παρατηρήσεών του από διαφορετικές γωνίες φάσεως. Τότε βρέθηκε ότι ο Αλβέρτος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά. Η μέση διάμετρος του Αλβέρτου εκτιμάται σε 2,4 ή 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης, από παρατήρηση με το μεγάλο τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ τον Οκτώβριο 2001), ενώ το άλβεδό του είναι 0,12 ως 0,15. Η μάζα του Αλβέρτου εκτιμάται 14 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνειά του είναι 1,3 m/sec ή 4,7 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή η ταχύτητα βαδίσματος ενός ανθρώπου, ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητάς του στον ισημερινό είναι 14.000 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλβερτος
Πατ Μορίτα
Ο Νοριγιούκι «Πατ» Μορίτα (Noriyuki "Pat" Morita) (28 Ιουνίου 1932 - 24 Νοεμβρίου 2005) ήταν Ιάπωνας-Αμερικανός ηθοποιός, ηθοποιός φωνής και κωμικός. Ήταν γνωστός για τους ρόλους του ως Matsuo "Arnold" Takahashi στο Happy Days (1975-1983), Mr. Miyagi στη σειρά ταινιών The Karate Kid, Mike Woo στο The Mystery Files of Shelby Woo και Αυτοκράτορας της Κίνας στο Mulan και Mulan ΙΙ. Ο Μορίτα προτάθηκε για το Βραβείο Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου το 1985 για την απεικόνιση του Mr. Miyagi στο The Karate Kid. Ο Μορίτα έπαιξε επίσης τον Ah Chew στο Sanford and Son (1974-1976). Ήταν επίσης ο πρωταγωνιστής της σειράς στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Mr. T and Tina (1976) και στο Ohara (1987–1988), ένα δράμα με θέμα την αστυνομία. Οι δύο σειρές έγραψαν ιστορία για την συγκαταλογή τους στις λίγες τηλεοπτικές σειρές με Ασιάτες πρωταγωνιστές.
Πρώιμη δουλειά
Οι πρώτοι ρόλοι του Μορίτα ήταν ως μπράβος στο Thoroughly Modern Millie (1967) και ένας παρόμοιος ρόλος στο The Shakiest Gun In The West (1968), με πρωταγωνιστή τον Ντον Νοτς. Αργότερα, ένας επαναλαμβανόμενος ρόλος ως Στρατηγός του στρατού της Νότιας Κορέας, Sam Pak, στην κωμική σειρά M*A*S*H (1973, 1974) βοήθησε στην προώθηση της καριέρας του κωμικού. Πρωταγωνίστησε επίσης ως Υποναύαρχος Ργουνοσουκέ Κουσάκα στην πολεμική ταινία Midway (1976). αριστερά|μικρογραφία| Ο Μορίτα (με τον [[Ρον Χάουαρντ, αριστερά) έπαιξε τον Άρνολντ Τακαχάσι στην τηλεοπτική σειρά Happy Days τη σεζόν 1975-76.]]
Είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στη σειρά Happy Days ως Matsuo "Arnold" Takahashi, ιδιοκτήτης του εστιατορίου Arnold's για την τρίτη σεζόν της σειράς (1975-1976) και έκανε guest εμφανίσεις το 1977 και το 1979, κατά την τέταρτη και έκτη σεζόν της σειράς, αντίστοιχα. Μετά το τέλος της σεζόν, έφυγε από τη σειρά για να πρωταγωνιστήσει ως εφευρέτης Taro Takahashi στη δική του σειρά, Mr. T and Tina, την πρώτη ασιατική-αμερικανική κωμική σειρά στην καλωδιακή τηλεόραση. Η κωμική σειρά προβαλλόταν το βράδυ του Σαββάτου από το ABC και σταμάτησε γρήγορα μετά από ένα μήνα το φθινόπωρο του 1976. Ο Μορίτα αναβίωσε τον χαρακτήρα του Άρνολντ στο Blansky's Beauties το 1977 και τελικά επέστρεψε στο Happy Days τη δέκατη σεζόν (1982-1983) και εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο την τελευταία σεζόν. Ο Μορίτα είχε έναν άλλο αξιοσημείωτο επαναλαμβανόμενο τηλεοπτικό ρόλο στο Sanford and Son (1974-1976) ως Ah Chew, έναν καλό φίλο του Lamont Sanford.
The Karate Kid
Ο Μορίτα κέρδισε ιδιαίτερη φήμη παίζοντας το σοφό δάσκαλο καράτε Mr. Miyagi, ο οποίος δίδαξε τον νεαρό «Daniel-san» (Ραλφ Μάτσιο) την τέχνη του Κότζου-Ριού καράτε στο The Karate Kid. Ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου και για Χρυσή Σφαίρα β' Ανδρικού Ρόλου, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του σε τρεις σειρές: The Karate Kid Part II (1986), The Karate Kid Part III (1989) και The Next Karate Kid (1994), όπου στο τελευταίο πρωταγωνίστησε η Χίλαρι Σουάνκ αντί του Μάτσιο. Αν και δεν ήταν ποτέ μαθητής καράτε, έμαθε όλα όσα χρειάζονταν για τις ταινίες. Αν και χρησιμοποιούσε το όνομα Πατ για χρόνια, ο παραγωγός Τζέρι Γουάιντραουμπ πρότεινε να παρουσιάζεται με το αληθινό του όνομά για να ακούγεται «πιο εθνοτικός». Ο Μορίτα έθεσε σε εφαρμογή αυτές τις συμβουλές και αναγνωρίστηκε ως Νοριγιούκι «Πατ» Μορίτα στην τελετή των 57ων Βραβείων Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Ο Γουάιντραουμπ δεν ήθελε να δοκιμάσει τον Μορίτα για το ρόλο του Mr. Miyagi, θέλοντας έναν δραματικό ηθοποιό για το κομμάτι και επισημαίνοντας τον Μορίτα ως κωμικό ηθοποιό. Ο Μορίτα τελικά δοκιμάστηκε πέντε φορές προτού ο ίδιος ο Γουάιντραουμπ του προσφέρει το ρόλο.
Μετά το Karate Kid
μικρογραφία| Ο Μορίτα το 2002. Ο Μορίτα στη συνέχει έπαιξει τον Tommy Tanaka στην τηλεοπτική ταινία Amos, με πρωταγωνιστή το Κερκ Ντάγκλας, όπου έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και τη δεύτερη υποψηφιότητα για το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στη σειρά ντετέκτιβ της Ohara (1987–1988), η οποία ακυρώθηκε μετά από δύο σεζόν λόγω κακής κριτικής. Στη συνέχεια έγραψε και πρωταγωνίστησε στη ρομαντική ταινία με θέμα τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, Captive Hearts (1987). Ο Μορίτα παρουσίασε την εκπαιδευτική σειρά βίντεο Britannica's Tales Around the World (1990-1991). Αργότερα στην καριέρα του, ο Μορίτα πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon, The Mystery Files of Shelby Woo (1996-1998) και είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην κωμική σειρά The Hughleys (2000). Έκανε επίσης μια guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο του 1996 του Married ... with Children. Ακολούθως, πρωταγωνίστησε στην ταινία μικρού μήκους Talk To Taka ως σούσι σεφ που προσφέρει συμβουλές σε οποιονδήποτε θέλει να τον ακούσει. Ο Μορίτα έδωσε τη φωνή στον Αυτοκράτορα της Κίνας στην ταινία animation της Disney Mulan (1998) και επανέλαβε τον ρόλο στο Mulan II (2004), σε ένα σίκουελ για βίντεο, καθώς και στο Kingdom Hearts II.
Ένας από τους τελευταίους τηλεοπτικούς ρόλους του Μορίτα ήταν ο Master Udon σε επεισόδιο της 4ης σεζόν του SpongeBob SquarePants του 2006, «Karate Island». Το επεισόδιο ήταν αφιερωμένο σε αυτόν και προβλήθηκε περίπου 6 μήνες μετά το θάνατό του. Ένας από τους τελευταίους ρόλους του ήταν στην ανεξάρτητη ταινία μεγάλου μήκους Only the Brave (2006), σχετικά με το 442ο Σύνταγμα Πεζικού των ΗΠΑ, όπου παίζει τον πατέρα του πρωταγωνιστή (και σκηνοθέτη) Λέιν Νισικάουα. Περίπου εκείνη την εποχή πρωταγωνίστησε επίσης σε μια ταινία του Μάικλ Σάτζμπελ με την ονομασία Remove All Obstacles (2010) ως γκουρού ψυκτικής αποθήκης. Αυτή ήταν ένα διαφημιστικό βιομηχανικό βίντεο διάρκειας 9 λεπτών που χρησιμοποιείται για ψυκτικές αποθήκες. Ο Μορίτα πήρε επίσης μικρό ρόλο στην ανεξάρτητη ταινία Act Your Age, η οποία γυρίστηκε στο κεντρικό Ιλλινόις και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011. Η τελευταία του ταινία ήταν το Royal Kill (2009), με πρωταγωνιστές τους Έρικ Ρόμπερτς, Γκέιλ Κιμ και Λάλεν, σε σκηνοθεσία Μπάμπαρ Αχμέντ.
Θάνατος
Ο Μορίτα πέθανε από φυσικές αιτίες στις 24 Νοεμβρίου 2005, στο σπίτι του στο Λας Βέγκας της Νεβάδα, σε ηλικία 73 ετών. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μορίτα πάλευε με τον αλκοολισμό. Άφησε την Έβελιν, τη σύζυγό του για 11 έτη, και τρεις κόρες από τον προηγούμενο γάμο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιάπωνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιάπωνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ιάπωνες κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Αμερικανοί ιαπωνικής καταγωγής
Συδκνα
Ο Σύνδεσμος Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής με έδρα τον Πειραιά, ιδρύθηκε το έτος 2000, με κοινή προσπάθεια του Προέδρου της Ε.Ο.Κ. Πέτρου Καπαγέρωφ και των ιδρυτικών μελών του συνδέσμου. Στηρίζει αποκλειστικά τα πρωταθλήματα της Τοπικής Ένωσης (Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.).
Σκοπός
Σκοπός του συνδέσμου είναι η προαγωγή της ιδέας του αθλητισμού, η εξύψωση της διαιτησίας, η ανάπτυξη του πνεύματος της συναδέλφωσης και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του.
Στόχος
Αντικειμενικός στόχος είναι η προσέλευση νέων μελών, η περαιτέρω αξιολόγηση αυτών στα Εθνικά Πρωταθλήματα, ως επίσης η προάσπιση και η επίλυση θεμάτων που αφορούν τους διαιτητές.
Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (Library of Congress, ) των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρείται η μεγαλύτερη και πλουσιότερη βιβλιοθήκη παγκοσμίως και είναι (de facto) Εθνική βιβλιοθήκη των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1800 και αρχικά έδρευε στο Καπιτώλιο. Το 1814 η βιβλιοθήκη κάηκε από τους Βρετανούς. Το 1897 μεταφέρθηκε στο χώρο όπου στεγάζεται μέχρι και σήμερα, στην Ουάσινγκτον.
Περιγραφή
Με περισσότερα από 162 εκατομμύρια τεκμήρια το 2016 (περισσότερα από 138 εκατομμύρια τεκμήρια το 2007), είναι το πιο σημαντικό ίδρυμα στον κόσμο και η παλαιότερη ομοσπονδιακή δομή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κτίρια της βιβλιοθήκης
Κτιριακά η βιβλιοθήκη χωρίζεται σε τρεις πτέρυγες:
Το 2007, οι οικονομικοί πόροι της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ανέρχονταν στο ποσό των 600 εκατομμυρίων δολαρίων. Περίπου 3.500 μόνιμοι υπάλληλοι εργάζονται στη βιβλιοθήκη που στεγάζεται σε χώρο 350.000 τ.μ.
Την ίδια χρονιά, η συλλογή της βιβλιοθήκης περιελάμβανε: 32,2 εκατομμύρια βιβλία και άλλα έντυπα (δύο φορές τα αποθέματα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας), 61,4 εκατομμύρια χειρόγραφα, 12,5 εκατομμύρια φωτογραφίες, 5,3 εκατομμύρια σχέδια και χάρτες και 5,5 εκατομμύρια δίσκους.
Το 2008, εγκαταστάθηκαν διαδραστικά τερματικά για τους επισκέπτες για να μπορέσουν να εξερευνήσουν σπάνια κομμάτια της συλλογής.
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου φιλοξενεί επίσης τις ακόλουθες διοικήσεις:
Θησαυροί
Υπάρχουν σπάνιες εκδόσεις Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων όπως ο Ηρόδοτος ή ο Λουκρήτιος, αναγεννησιακοί συγγραφείς όπως ο Κοπέρνικος, ο Βεσάλιος, ο Βαζάρι, ο Ντεκάρτ, ο Μποσούε, ο Μοντεσκιέ. Οι ιστορικοί μπορούν να συμβουλευτούν μεσαιωνικά χειρόγραφα σαν τον Ιουστινιάνειο Κώδικα (13ου αι.), το εικονογραφημένο χειρόγραφο για τον παλαιό εθιμικό δίκαιο του Δουκάτου της Νορμανδίας (περίπου 1500).
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου κατέχει την μεγαλύτερη δυτική συλλογή αρχέτυπων συμπεριλαμβανομένης μίας από τις 48 Βίβλους του Γουτεμβέργιου που τυπώθηκαν το 1454-1455. Αυτό το αντίτυπο σε περγαμηνή είναι ένα από τα τρία που υπάρχουν στον κόσμο. Αγοράστηκε το 1930 για πάνω από 600.000$.
H πρώτη πλήρη έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Ντιντερό με παλιούς χάρτες, όπως η πρώτη Γεωγραφία του Πτολεμαίου που δημοσιεύτηκε στη Βενετία το 1475 είναι επίσης στη διάθεση του κοινού.
Στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου "στο τμήμα χειρογράφων κατατέθηκαν επίσης τα αρχεία του Σίγκμουντ Φρόιντ (επιστολές, χειρόγραφα κ.λπ.) και υλικό πολλών άλλων ψυχαναλυτών από διαφορετικές χώρες" και "αυτό το μεγάλο αποθετήριο γνώσης και μνήμης πήρε το όνομα του Sigmund Freud Archives (SFA) ή Archives Freud » όπως έγραψαν η Élisabeth Roudinesco και ο Michel Plon.
Βιβλιοθηκονόμοι του Κογκρέσου
Η θέση του Βιβλιοθηκονόμου του Κογκρέσου δημιουργήθηκε το 1802. Απονέμεται εφ' όρου ζωής από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών κατόπιν συμβουλής και συγκατάθεσης της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Κογκρέσο απέκτησε αυτό το δικαίωμα από το 1897
Εδώ είναι η λίστα των Βιβλιοθηκονόμων του Κογκρέσου:
Βιβλιοθηκονομία
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου κατέχει τα καλύτερα Πληροφοριακά Συστήματα στον κόσμο. Καθιέρωσε τα πρότυπα MARC, δηλαδή ένα σύστημα επικοινωνίας για την ανταλλαγή βιβλιογραφικών δεδομένων.
Το σύστημα ταξινόμησης που διαθέτει είναι απαραίτητο στον κόσμο παρά τις ορισμένες ατέλειες: ελλείψεις στη βιβλιογραφική σφαίρα, αδυναμίες στα θέματα της Άπω Ανατολής ή της Εγγύς Ανατολής. Ωστόσο, η σημασία των οικονομικών πόρων που διαθέτει και ο επαγγελματισμός των ομάδων αναγνωρίζονται. Παίζει σημαντικό ρόλο για την Αμερική, την Ευρώπη και τις Πολιτικές Επιστήμες.
Ψηφιοποίηση και ψηφιακές συλλογές
Η ψηφιοποίηση είναι μια διαδικασία μεταφοράς και μετατροπής στοιχείων από αναλογική σε ψηφιακή μορφή προκειμένου να διευκολυνθεί ο χειρισμός σε ένα σύστημα υπολογιστή.
American Memory & National Digital Library Program
Ο ιστότοπος American Memory ήταν μια πρωτοβουλία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου που ξεκίνησε το 1990. Αρχικά, ήταν ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να μετρηθεί το ενδιαφέρον του κοινού για πιθανές ψηφιακές συλλογές. Το 1994, μετά από την θετική ανταπόκριση των χρηστών, την ανάπτυξη του διαδικτύου και τις δωρεές χορηγών, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ξεκίνησε το Εθνικό Πρόγραμμα National Digital Library Program. Με την επιδότηση από δημόσια και ιδιωτικά ταμεία, το American Memory συγκέντρωσε πάνω από εκατό θεματικές συλλογές στο διαδίκτυο. Το 2000, το εθνικό πρόγραμμα ψηφιακής βιβλιοθήκης των ΗΠΑ είχε ψηφιοποιηθεί και διατεθεί στο Διαδίκτυο περισσότερα από 5 εκατομμύρια τεκμήρια.
NDIIPP (2000-2018)
Το National Digital Information Infrastructure and Preservation Program (NDIIPP) ήταν ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Αυτό το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2000 και συνεχίστηκε έως το 2018. Το πρόγραμμα είχε τρεις κύριους στόχους, συγκεκριμένα την επιλογή, τη διατήρηση και τη διάδοση ψηφιακών συλλογών, τη δημιουργία και την ενίσχυση ενός δικτύου συνεργασιών μεταξύ ιδρυμάτων και την ανάπτυξη υποδομών και τεχνολογικών εργαλείων που συνδέονται με την ψηφιοποίηση.
Παγκόσμια ψηφιακή Βιβλιοθήκη (από το 2005)
Η Παγκόσμια ψηφιακή Βιβλιοθήκη είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου και της UNESCO. Η ιδέα μιας ψηφιακής βιβλιοθήκης που συγκεντρώνει την παγκόσμια ψηφιακή κληρονομιά υποβλήθηκε στην UNESCO το 2005 από τον πρώην βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου James H. Billington. Το έργο ξεκίνησε το επόμενο έτος με τη δημιουργία ομάδας εμπειρογνωμόνων και με τη συμμετοχή διεθνών εταίρων. Εκτός από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και την UNESCO, η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Βραζιλίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία της Αιγύπτου, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρωσίας και η Κρατική Βιβλιοθήκη της Ρωσίας δεσμεύτηκαν επίσης να συμμετάσχουν στο έργο. Ένα πρωτότυπο της ψηφιακής βιβλιοθήκης δημιουργήθηκε το 2007 και είναι προσβάσιμο σε όλους στο Διαδίκτυο από το 2009. Από το 2020, υπάρχουν περισσότερα από 19.000 άρθρα και περισσότερα από ένα εκατομμύριο αρχεία που αφορούν περισσότερες από 190 χώρες. Μέχρι σήμερα, η βιβλιοθήκη διαθέτει 158 συνεργάτες που βρίσκονται σε 60 διαφορετικές χώρες.
Ψηφιακές συλλογές της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου
Παράλληλα με το σχέδιο ψηφιακής στρατηγικής του 2019-2023 της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, το οποίο στοχεύει στην προώθηση της πρόσβασης στις ψηφιακές πληροφορίες της βιβλιοθήκης, ο ιστότοπος του ιδρύματος (https://www.loc.gov/ [αρχείο]) προσφέρει προς το παρόν πρόσβαση σε περισσότερα από 440 ψηφιακές συλλογές. Οι συλλογές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, ψηφιοποιημένα αρχεία φωτογραφιών, χάρτες, χειρόγραφα, περιοδικά, προσωπικά έγγραφα και ηχογραφήσεις, βίντεο από διάφορα θέματα, όπως η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η επιστήμη και οι τεχνολογίες ή η τέχνη και η αρχιτεκτονική. Για παράδειγμα, η συλλογή εγγράφων του Αβραάμ Λίνκολν περιέχει από μόνη της περίπου 40.550 τεκμήρια που χρονολογούνται από το 1774 έως το 1948
Εθνικό Jukebox
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου παρουσιάζει το Εθνικό Jukebox, το οποίο καθιστά τις ιστορικές ηχογραφήσεις δωρεάν διαθέσιμες στο ευρύ κοινό για ακρόαση στην διαδικτυακή πλατφόρμα. Η ψηφιοποίηση των τίτλων πραγματοποιήθηκε το 2010 στο Packard Campus, τμήμα οπτικοακουστικής συντήρησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Αυτές οι ηχογραφήσεις προέρχονται από τις συλλογές της Packard Campus Library of Congress, διάφορες βιβλιοθήκες και αρχεία όπως η Sony Music Entertainment η οποία έχει χορηγήσει δωρεάν άδεια για την μετάδοση των ηχογραφήσεων.
Όταν κυκλοφόρησε, το jukebox περιλάμβανε περισσότερες από 10.000 ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1901 και 1925 από δισκογραφικές εταιρίες όπως η Victor Talking Machine Company. Οι ηχογραφήσεις προσφέρθηκαν με τη μορφή 78s που καλύπτουν όλα τα είδη: jazz, Μπλουζ, folk, Γκόσπελ, Ποπ, από τις αρχές του 20ού αιώνα. Το περιεχόμενό του συμπληρώνεται τακτικά από ηχογραφήσεις που γίνονται από άλλες δισκογραφικές εταιρίες που ανήκουν στη Sony, όπως η Columbia Records ή η Okeh Records, ή άλλοι συνεργάτες, όπως το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα και η Βιβλιοθήκη Davidson, το τμήμα ειδικών συλλογών, EMI Music.
Είδη: κλασική μουσική, όπερα, παραδοσιακή μουσική, λαϊκή μουσική. Η λίστα που ακολουθεί περιλαμβάνει διάφορα μουσικά είδη.
Αναλυτικά:
• Μπλουζ: έργα και παραστάσεις που μοιάζουν με μπλουζ και μπλουζ. • Παραδοσιακή μουσική: επιλογές που ενσωματώνουν παραδοσιακή μουσική από διάφορες εθνοτικές ομάδες, εθνικότητες και από περιφερειακούς πολιτισμούς. • Χιουμοριστικά τραγούδια: τραγούδια με χιουμοριστικό ή κωμικό περιεχόμενο (η χρήση του όρου «χιουμοριστικό» υποδηλώνει την πρόθεση του έργου τη στιγμή που έγινε η ηχογράφηση). • Μουσικό θέατρο: εργασίες που προέρχονται από παραγωγές μουσικού θεάτρου. • Τζαζ και άλλα: Μορφή τζαζ και μουσική που θεωρείται ότι έχει τις ρίζες της από τη τζαζ. • Αμερικανική λαϊκή μουσική διαφόρων μορφών. • Σφύριγμα: μουσικές ηχογραφήσεις που περιλαμβάνουν σφυρίγματα. • Yodeling: μουσικές ηχογραφήσεις που περιλαμβάνουν λαρυγγισμούς. • Θρησκευτική: μουσική ή προφορική επιλογή θρησκευτικού θέματος.
Πρόσβαση
Η βιβλιοθήκη είναι ανοικτή στο κοινό για έρευνες και ξεναγήσεις. Μόνο τα άτομα που κατέχουν κάρτα ταυτότητας (Reader Identification Card), που είναι διαθέσιμες στο κτήριο Madison, μπορούν να έχουν πρόσβαση στα αναγνωστήρια και στις συλλογές. Η κάρτα μπορεί να προμηθευτεί σε άτομο ηλικίας 16 ετών με την προσκόμιση επίσημου εγγράφου (άδεια οδήγησης, δελτία ταυτότητας ή διαβατήριο).
Μόνο τα μέλη του Κοινοβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου και οι βοηθοί τους μπορούν να δανειστούν βιβλία. Μπορούν να γίνουν συμφωνίες με ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες για την ανταλλαγή υλικού, υπό την προϋπόθεση ότι κανένα ίδρυμα στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν απαιτεί το υλικό.
Σύστημα ταξινόμησης
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ανέπτυξε ένα σύστημα ταξινόμησης, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από πολλές βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α. για την ταξινόμηση βιβλίων και άλλου βιβλιοθηκονομικού υλικού. Λειτουργεί διαιρώντας τη γνώση σε 21 βασικές κατηγορίες σύμφωνα με το κάθε γράμμα του λατινικού αλφαβήτου και σε υποκατηγορίες.
Οι κατηγορίες του συστήματος ταξινόμησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου είναι οι εξής:
A Γενικά έργα
B Φιλοσοφία - ψυχολογία - θρησκεία
D Ιστορία: γενικά και ο Παλαιός Κόσμος
E και F Ιστορία: Αμερική
G Γεωγραφία – χάρτες – ανθρωπολογία - αναδημιουργία
Η Κοινωνικές επιστήμες
J Πολιτικές επιστήμες
K Δίκαιο
L Εκπαίδευση
M Μουσική και βιβλία που αφορούν τη μουσική
N Καλές τέχνες
P Γλωσσολογία και λογοτεχνία
Q Επιστήμες
R Ιατρική
T Τεχνολογία
U Στρατιωτικές επιστήμες
V Ναυτικές επιστήμες
Z Βιβλιογραφία – βιβλιοθηκονομικές επιστήμες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κογκρεσου Κατηγορία:Μουσεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια) Κ
Βασίλης Ξανθόπουλος (καλαθοσφαιριστής)
Ο Βασίλης Ξανθόπουλος (Μαρούσι, 29 Απριλίου 1984-) είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του πλέι μέικερ για το Περιστέρι.
Σταδιοδρομία
Στις 5 Ιουλίου 2017 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην Α.Ε.Κ. Κατακτά στις 17/2/2018 το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Ολυμπιακό (88-83), με τον ίδιο να έχει 3 πόντους. Στις 5 Μαΐου 2018 κάνει πολύ καλή εμφάνιση στον ημιτελικό του Final-4 του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Μούρθια, παρόλο που δεν πέτυχε πόντο. Στις 6 Μαΐου κατέκτησε τελικά το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ στο Final-4 της Αθήνας, νικώντας την Μονακό στον τελικό με 100-94. Το 2019 κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο, νικώντας την Φλαμένγκο 86-70. Στις 12 Ιουνίου 2019 έγινε ο 20ός παίκτης από καταβολής Α’ Εθνικής που συμπλήρωσε 400 συμμετοχές Πρωταθλήματος και παράλληλα σημείωσε ρεκόρ καριέρας με τις 12 ασίστ που μοίρασε.
Στις 5 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε από το Περιστέρι. Στις 13 Οκτωβρίου 2019, έγινε ο τρίτος παίκτης στην ιστορία του Ελληνικού πρωταθλήματος που έφτασε τις 1.200 ασίστ. Στις 27 Οκτωβρίου 2019, έφτασε τα 500 κλεψίματα στην καριέρα του. Το 2020, έγινε ο δεύτερος παίκτης στα κλεψίματα στο Ελληνικό Πρωτάθλημα όλων των εποχών με 522. Στις 13 Αυγούστου 2020, αποχώρησε από την ομάδα του Περιστερίου.
Στις 21 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Κολοσσό Ρόδου. Στις 14 Νοεμβρίου 2020, συμπλήρωσε 423 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, κάνοντας παράλληλα ατομικό ρεκόρ στα ριμπάουντ, αφού μάζεψε 7, φτάνοντας συνολικά τα 700 στην καριέρα του. Στις 22 Νοεμβρίου 2020, έγινε ο δεύτερος παίκτης με τα περισσότερα κλεψίματα στην ιστορία του Ελληνικού Πρωταθλήματος, φτάνοντας τα 522, όντας πίσω μόνο από τον Δημήτρη Διαμαντίδη (έχει 784). Στις 4 Ιανουαρίου 2021, έφθασε τις 1.292 ασίστ και άφησε πίσω του το Νικ Καλάθη πιάνοντας έτσι την τρίτη θέση όλων των εποχών στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Στις 10 Ιανουαρίου 2021, έφτασε τις 428 συμμετοχές στην επαγγελματική καριέρα του και μπήκε στο Top-10 της λίστας των παικτών με τα περισσότερα παιχνίδια στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Στις 6 Απριλίου έκανε νέο ατομικό ρεκόρ καριέρας στις ασίστ αφού σημείωσε 13 στην καλύτερη επίδοση των προηγούμενων 436 εμφανίσεων του στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Συνολικά τη σεζόν 2020-21 πραγματοποίησε καλέ εμφανίσεις στο πρωτάθλημα με 5,4 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 6,4 ασίστ σε 24 ματς, βοηθώντας τον Κολοσσό να μπει στην οκτάδα των playoffs του πρωταθλήματος. Στις 30 Ιουνίου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμα μια σεζόν. Στις 23 Ιανουαρίου 2022 κόντρα στον Ολυμπιακό, έγινε ο δεύτερος πασέρ των Ρόδιων στο επαγγελματικό Πρωτάθλημα. Με τις τρεις ασίστ που είχε, έφτασε τις 212 στην 36η εμφάνιση του με τον Κολοσσό το Πρωτάθλημα. Στις 21 Απριλίου 2022, ανακοινώθηκε ότι μένει εκτός για το υπόλοιπο της σεζόν 2021-22, λόγω προβλήματος υγείας. Ο Ξανθόπουλος είχε αγωνιστεί σε 16 αγώνες του Πρωταθλήματος Ελλάδας, μετρώντας 3,9 πόντους, 5,1 ασίστ, 2,4 ριμπάουντ και 1,1 κλεψίματα και αποτελώντας έναν από τους κορυφαίους αθλητές της ομάδας του καθ' όλη την χρονιά.
Στις 29 Αυγούστου 2022, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Α.Ε.Κ έως το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2022-23. Στις 5 Νοεμβρίου 2022 κόντρα στο Λαύριο, έφτασε τις 463 εμφανίσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα και μπήκε στην πρώτη 10άδα της σχετικής λίστας στην ιστορία της διοργάνωσης. Την σεζόν 2022-23, σε 22 αγώνες της Α1 Εθνικής είχε 2.41 πόντους μέσο όρο, 1 ριμπάουντ και 3.82 ασίστ σε 14.4 λεπτά συμμετοχής. Στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ σε 15 αγώνες είχε 1.53 πόντους μέσο όρο και 2 ασίστ σε 10.2 λεπτά συμμετοχής.
Στις 29 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από το Περιστέρι για την αγωνιστική περίοδο 2023-24.
Εθνική Ελλάδος
Έγινε διεθνής με την Εθνική Ομάδα των Εφήβων με την οποία κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2002, έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Περπέρογλου, Σχορτσιανίτη και Βασιλειάδη. Έπειτα με την Εθνική ομάδα Νέων κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2003 και το ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2005. Επίσης συμμετέχει στην Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Ανδρών Ελλάδος με την οποία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2011 στη Λιθουανία, στο οποίο η Εθνική κατέλαβε την 6η θέση και πήρε την πρόκριση για το Προολυμπιακό τουρνουά του 2012. Με το εθνόσημο αγωνίστηκε σε 21 αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πειραϊκού Συνδέσμου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ομπραδόιρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αρνταμπίλ
Η Αρνταμπίλ είναι ιστορική πόλη και ομώνυμη επαρχία στο βορειοδυτικό Ιράν. Το όνομα Αρνταμπίλ πιθανόν προέρχεται από το ζωροαστρικό όνομα Αρταβίλ, που σημαίνει ιερό μέρος. Η Αρνταμπίλ είναι κέντρο της επαρχίας Αρνταμπίλ. Στην απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ήταν 564.365, όπου η κυρίαρχη πλειοψηφία ήταν Αζέροι. Ονομαστή για την παραγωγή μεταξιού της και την παράδοση στη δημιουργία χαλιών, τα χαλιά Αρνταμπίλ θεωρούνται από τα κλασικά της περσικής παραγωγής. Η Αρνταμπίλ είναι επίσης γνωστή ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και τόπος ταφής του σεΐχη Σαφί αντ-Ντιν, ιδρυτή του ονομαστού σουφιτικού τάγματος Σαφαβίγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Κάλλιππος ο Συρακούσιος
Ο Κάλλιππος (άκμασε 354 π.Χ. - 353 π.Χ.) ήταν Τύραννος των Συρακουσών (354 π.Χ. - 353 π.Χ.) για 13 μήνες. Ήταν Αθηναίος, που ταξίδευσε με τον Δίωνα στη Σικελία για να καταλάβουν τις Συρακούσες· εκεί ο Δίων έγινε τύραννος. Ο Κάλλιππος τον εξόντωσε και ανέλαβε την εξουσία, σύντομα όμως εκτοπίστηκε. Έπειτα διοίκησε μία ομάδα μισθοφόρων, που αργότερα τον εκτέλεσαν με το ίδιο ξίφος, που είχε ο Κάλλιππος χρησιμοποιήσει για να σκοτώσει τον Δίωνα.
Η εκτέλεση και η άνοδος την εξουσία
Ο εξόριστος Διονύσιος Β΄ δωροδόκησε τον Κάλλιππο για να σκοτώσει τον Δίωνα και ο Κάλλιππος δέχθηκε. Ήταν σε ευνοϊκή θέση για να το κάνει, καθώς οι στενοί φίλοι τού Δίωνα είχαν εκτελεστεί από τον Διονύσιο Β΄ και ο Κάλλιππος ήταν ο μόνος που έμεινε.
Ο Κάλλιππος χρησιμοποίησε τα χρήματα για να διαφθείρει μερικά τμήματα τού στρατού τού Δίωνα, ώστε να αποστατήσουν. Έπειτα πρόδωσε το σχέδιο των τμημάτων αυτών στον Δίωνα και κέρδισε την εμπιστοσύνη του· ο τύραννος τον έκανε μυστικό πράκτορα για να ανακαλύπτει και άλλες συνωμοσίες. Έτσι όταν κάποιος τού έλεγε, ότι ο Κάλλιππος ήταν κακόβουλος εναντίον του, ο Δίων απλά πίστευε, ότι εκείνος δρα ως πράκτορας. Λίγο μετά ο γιος τού Δίωνα έπεσε από ένα παράθυρο και απεβίωσε.
Ο Κάλλιππος διέδωσε τη φήμη, ότι ο Δίωνας είχε καλέσει στις Συρακούσες τον Απολλοκράτη, γιο τού Διονυσίου Β΄, ως διάδοχό του. Η σύζυγος τού Δίωνα, η Αρήτη και η αδελφή της Αριστομάχη ανακάλυψαν το σχέδιο τού Κάλλιπου, αλλά ο Δίων ήταν ακόμη καταρρακωμένος από τη θλίψη για τον χαμό τού γιού του και δεν ανέλαβε δράση.
Οι δύο γυναίκες έκαναν περαιτέρω ανακρίσεις και όταν ο Κάλλιππος ανακάλυψε τις έρευνές τους τις πλησίασε και τους είπε, ότι ήταν πιστός και πως μπορούσε να το αποδείξει. Τού ζήτησαν να αναλάβει τον Μεγάλο Όρκο, που περιελάμβανε μία τελετή στον ναό της Περσεφόνης και το έκανε. Έπειτα από αυτό ο Κάλλιππος μαχαίρωσε τον Δίωνα και ανέλαβε τον έλεγχο των Συρακουσών.
Η εξουσία του
Μετά έστειλε μήνυμα στην Αθήνα με κομπορρημοσύνη για τις πράξεις του. Παρά τη μεγαλαυχία του η εξουσία του δεν ήταν αισθητή. Οι φίλοι του Δίωνα προσπάθησαν να εξεγερθούν εναντίον τού Κάλλιππου, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Κάλλιππος έριξε την Αρήτη και την Αριστομάχη στη φυλακή, όπου η πρώτη γέννησε έναν γιο. Το βρέφος ήταν κίνδυνος για τον τύραννο, αλλά δεν το σκότωσε, καθώς ο Κάλλιππος ήταν αντιδημοφιλής.
Η πτώση
Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές για το πώς εκτοπίστηκε. Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη ο Ιππαρίνος, γιος τού Διονυσίου Β΄, τού πρότερου τυράννου της πόλης, επιτέθηκε στις Συρακούσες με στόλο και στρατό· ο Κάλλιππος διέφυγε. Ο Πολύαινος ο ρήτορας αναφέρει, ότι ο Ιππαρίνος έμενε στους Λεοντίνους, όταν ο Κάλλιππος έπεμψε εκεί το μεγαλύτερο μέρος τού στρατού του· τότε ο Ιππαρίνος επιτέθηκε στις Συρακούσες και πήρε τον έλεγχο της πόλης.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Κάλλιππος έχασε τον έλεγχο των Συρακουσών, όταν έλλειπε σε εκστρατεία για την κατάκτηση της Κατάνης. Οι πολίτες εξεγέρθηκαν εναντίον του· ο Πλούταρχος δεν αναφέρει καθόλου τον Ιππαρίνο.
Αρχηγός των μισθοφόρων και το τέλος του
Έπειτα ο Κάλλιππος προσπάθησε να καταλάβει τη Μεσσίνη, αλλά ο στρατός του ηττήθηκε. Με τον υπόλοιπο στρατό περιπλανιόταν στη Σικελία· δεν μπορούσε να υποστηρίξει τον εαυτό του και ταξίδεψε στην Ιταλία. Εκεί κατέλαβε το Ρήγιον, που πιο πριν ήταν υπό τον έλεγχο τού Διονυσίου Β΄. Κακομεταχειρίστηκε όμως τους μισθοφόρους του με αποτέλεσμα οι σύντροφοί του Λεπτίνης Β΄ και Πολυπέρχων να τον μαχαιρώσουν με ξίφος, το οποίο υποτίθεται, ότι ήταν το ίδιο που ο Κάλλιππος είχε σκοτώσει τον Δίωνα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αρήτη, αδελφή της Αριστομάχης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Χόρχε Γκριέγκο
Ο Χόρχε Γκριέγκο («Γεώργιος ο Έλλην») ήταν Έλληνας κονκισταδόρ, ο οποίος γεννήθηκε στην Ελλάδα το 1504 και αργότερα μετανάστευσε στην Ισπανία, όπου ακολούθησε τον Έλληνα φίλο του και κονκισταδόρ Πέδρο δε Κάνδια στον Παναμά και αργότερα στο Περού.
Ακολουθώντας τον φίλο του Πέδρο δε Κάνδια ο οποίος ηταν διοικητής του πυροβολικού του ισπανικού στρατού στο Περού, υπηρέτησε ως κονκισταδόρ στο πεζικό του Φρανθίσκο Πιθάρρο. Το 1532 οι δύο Έλληνες κονκισταδόρες, ο Πέδρο δε Κάνδια και ο Χόρχε Γκριέγκο πήραν μέρος στην μάχη της Καχαμάρκα ενάντια στον κατά πολύ μεγαλύτερο στρατό των 'Ινκα. Τελικά οι δυνάμεις του Πιθάρρο νίκησαν τις δυνάμεις του αυτοκράτορα Αταουάλπα των Ίνκα. Για τις υπηρεσίες του ο Χόρχε Γκριέγκο έλαβε μερίδιο απο τους θησαυρούς των Ίνκα στο Κούζκο. Αργότερα ο Χόρχε Γκριέγκο εγκαταστάθηκε στο Περού ως "Ενκομεντέρο" που στα ισπανικά σημαίνει ο έμπιστος. Ο φέρων τον τίτλο αυτό είχε το δικαίωμα να διατηρεί υπό την εργοδοσία του ιθαγενείς. Το 1544 και 1545 καταλυτική υπήρξε η συνεισφορά του στις εκστρατείες του Μπλάσκο Νούνιεθ Βέλα και του Πέδρο ντε λα Γκάσκα καθώς έφτιαξε μεγάλες ποσότητες πυρίτιδας για τα πυροβόλα όπλα των Ισπανών. Αρκετοί Έλληνες συμμετείχαν στην κατάκτηση του Νέου Κόσμου και ήταν γνώστες της πυρίτιδας και των πυροβόλων όπλων.
Τελικά ο Χόρχε Γκριέγκο γύρισε στην Ισπανία και εγκαταστάθηκε στη συνοικία Τρίανα της Σεβίλλης.
Δείτε ακόμα
Κατηγορία:Έλληνες κονκισταδόρες
ΚΑ Οσασούνα
Η Οσασούνα (ισπανικά: Osasuna) είναι αθλητικός σύλλογος στην πόλη Παμπλόνα της Ναβάρρας στην Ισπανία. Ιδρύθηκε το 1920. Χρώματα έχει το κόκκινο και το μπλε. Η λέξη osasuna στα βασκικά σημαίνει υγεία.
Γήπεδό τους είναι το περίφημο El Sadar που βρίσκεται στα κεντρικά της πόλης.
Ιστορία
Η Οσασούνα έχει αγωνιστεί στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας το 2005, δυστυχώς χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει το πολυπόθητο τρόπαιο. Έχει συμμετάσχει 4 φορές στο κύπελλο UEFA και έχει αγωνιστεί 27 χρονιές αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.
Ο καλύτερος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου είναι ο Roberto Torres, ο οποίος αγωνίζεται ακόμα με την φανέλα της ομάδας, που σκόραρε 58 γκολ σε 320 συμμετοχές με την ομάδα. Ο Ισπανός διεθνής σκοράρει 0,18 γκολ ανά αγώνα. Δεύτερος είναι ο Ιταλός Wálter Pandiani με 31 γκολ σε 103 αγώνες με την ομάδα. Η διαφορά των συμμετοχών τον βάζει στην 2η θέση καθώς σκόραρε τον ίδιο αριθμό γκολ με τον Ιρανό Javad Nekounam ο οποίος σκόραρε 31 γκολ, αλλά σε 195 συμμετοχές με την ομάδα.
Ο νεότερος σε ηλικία σκόρερ της Οσασούνα είναι ο Ισπανός Aitor Buñuel που εκείνη την περίοδο ήταν 17 χρονών 10 μηνών και 9 ημερών, και ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκόρερ είναι ο Ισπανός Patxi Puñal.
Ο αγώνας που η ομάδα σκόραρε τα περισσότερά της γκολ ήταν αυτός με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια στην δεύτερη κατηγορία Ισπανίας, πίσω στο μακρινό 1933. Το ματς έληξε 8-1 υπέρ της Οσασούνα. Αντίθετα, το μεγαλύτερο ποσό γκολ που δέχτηκε η ομάδα σε έναν αγώνα ήταν αυτό το βαρύ 8-0 εναντίον της θρυλικής Μπαρτσελόνα το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσασούνα Οσασουνα Οσασουνα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Mercedes-Benz C215
Εκδόσεις
Το C215 ήταν διαθέσιμο σε τέσσερις εκδόσεις:
ενώ στα τέλη του 2001 κυκλοφόρησε σε ελάχιστα αντίτυπα η έκδοση CL63 AMG.
Εξοπλισμός
Το C215 ήταν εξοπλισμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και μάλιστα ήταν το δεύτερο μοντέλο της Mercedes-Benz, μετά την συγγενική Mercedes S-Class W220 του 1998 - 2005, που εισήγαγε την εκλεπτυσμένη ανάρτηση Active Body Control (πλήρως ενεργός ανάρτηση) και φώτα bi-Xenon υψηλής έντασης HID. Η ανάρτηση Active Body Control χρησιμοποιεί τέσσερα υδραυλικά έμβολα αναστολής που φέρουν τρεις ρυθμιστές πίεσης που συνδέονται με το υδραυλικό τιμόνι, σε συνδυασμό και με αντλία αναστολής, με υγρό υπό πίεση 2.960 psi (20.400 kPa). Το σύστημα αυτό, μαζί με αρκετούς ενδιάμεσους υπολογιστές και κεντρικές μονάδες προγραμματισμού, διατηρεί το αυτοκίνητο απολύτως επίπεδο στις στροφές.
Η CL-Class είχε μία μακρά λίστα εξοπλισμού, με στάνταρ τα εξής:
Προαιρετικά, αναλόγως με την έκδοση και τη χώρα, ήταν τα εξής:
thumb|right|Το εξαιρετικά σπάνιο Mercedes-Benz CL63 AMG.
Η έκδοση CL63 AMG ήταν η σπανιότερη μεταξύ όλων των εκδόσεων του C215. Παρήχθη μόνο τον Νοέμβριο του 2001, σε 51 αντίτυπα και μάλιστα τελικώς μόλις τα 26 από αυτά διατέθηκαν στο κοινό. Τα 26 αντίτυπα της CL63 AMG V12 πωλήθηκαν μόνο στην Ευρώπη και στην Ασία, ενώ τον Μάρτιο του 2002 καταγράφηκε ένας μικρός αριθμός πωλήσεων δεξιοτίμονων αντιτύπων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ίδια μάλιστα η Mercedes-Benz δεν προσέφερε ποτέ την CL63 W215 προς πώληση. Όλες πωλήθηκαν αποκλειστικά μέσω της θυγατρικής AMG, με βασική τιμή, με την τότε ισοτιμία στις £110.000 (~ 200.000 δολάρια).
Από το 1999 έως το 2002, το μοντέλα με τον κινητήρα V12 ήταν διαθέσιμα προαιρετικά με Σύστημα απενεργοποίησης κυλίνδρων (γνωστό και ως Active Cylinder Control), με το οποίο ο οδηγός μπορούσε να επιλέξει την διακοπή λειτουργίας των μισών κυλίνδρων, με το κλείσιμο της βαλβίδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, μέσω της μείωσης των απωλειών επιτάχυνσης και μεγαλύτερη πλήρωση κυλίνδρων, με αποτέλεσμα την μείωση της κατανάλωσης κατά 7%.
Με την ανανέωση του 2002, η CL600 έλαβε έναν εντελώς νέο κινητήρα V12 με bi-turbo, ισχύος 500 hp (370 kW), (ο οποίος εισήχθη τότε και στην Mercedes S-Class W220, μαζί με τη δική της ταυτόχρονη ανανέωση) που δεν προσέφερε πλέον απενεργοποίηση των 6 κυλίνδρων.
Αποκλειστικά πακέτα «Designo» ήταν επίσης διαθέσιμα και προσέθεταν προσαρμοσμένο μεταλλικό χρώμα, προσαρμοσμένο εσωτερικό χρώμα, δέρμα Νάπα και εξωτικές μοκέτες. Ήταν διαθέσιμο σε τρεις παραλλαγές: Designo Cashmere, Designo Espresso και Designo Silver. Διάφορες επιπλέον παραλλαγές μπορούν να βρεθούν στα σπανιότερα μοντέλα.
Στις ευρωπαϊκές αγορές υπήρξε ακόμα και προαιρετική επένδυση με γρανίτη αντί για ξύλο, η οποία όμως δεν διατέθηκε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανανέωση του 2002
thumb|right|Σπάνια αμερικανικής κυκλοφορίας CL65 AMG του 2005.
Για όσους ήθελαν περισσότερη ιπποδύναμη, η CL65 με 604 hp (450 kW) μπορούσε να παραγγελθεί και στη Βόρεια Αμερική. Τα περισσότερα, ωστόσο, κατασκευάστηκαν για την Ευρώπη.
Τεχνικά χαρακτηριστικά - Επιδόσεις
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη
2 Περιορισμένα αντίτυπα
3 Κατόπιν παραγγελίας
Τελική ταχύτητα
Η μέγιστη ταχύτητα όλων των εκδόσεων περιοριζόταν επισήμως με ηλεκτρονικό κόφτη στα 250 χιλιόμετρα την ώρα (155 μίλια την ώρα), αν και οι έμποροι μπορούσαν να επαναπρογραμματίσουν το τσιπ του κινητήρα, όπως και στα άλλα V12, ώστε να φτάνει υψηλότερες ταχύτητες: Η CL600 θα μπορούσε εύκολα να επιτύχει πάνω από 282 χλμ. την ώρα (175 μίλια την ώρα) και η CL65 περιορίστηκε ηλεκτρονικά στα 300 χλμ. την ώρα ή 186 μίλια την ώρα. Ωστόσο, αν και αυτός ο κόφτης είχε αφαιρεθεί, η μέγιστη ταχύτητα θα είχε υπερβεί το ψυχολογικό όριο των 200 μιλίων την ώρα ή 322 χιλιομέτρων την ώρα!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
C215 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ιφιδάμαντας
Πηγές
Ιφιδαμαντας
Ίφικλος
Το όνομα `Ιφικλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω 4 πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Χειμερινοί Κολυμβητές
Οι Χειμερινοί Κολυμβητές είναι ελληνικό λαϊκό-παραδοσιακό μουσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1979.
Ιστορία
Οι Χειμερινοί Κολυμβητές, αν και βασικά εξαμελές συγκρότημα, έχουν πολλούς συνεργάτες κύριους και περιφερειακούς: τον Σταύρο Καραμανιώλα, δημιουργό τραγουδιών και ποιημάτων από το Καζαβίτι της Θάσου (1911-2014), το Διονύσιο Ρούσσο, πολυτεχνίτη και συντηρητή αρχαιοτήτων εκ Περιστερίου, τον Άκη Αμπαστάδο, τους ΡΟΞ, χορωδία υπερηλίκων εκ Θεσσαλονίκης, μπάντα της Φλώρινας και άλλους πολλούς.
Το Δεκέμβριο του 2005, μετά από 8 χρόνια, κυκλοφόρησαν άλμπουμ με τίτλο «Η Μαστοράντζα του Ερντεμπίλ» μια συλλογή με 14 ιστορικά τραγούδια του Ε. Ζάχου Παπαζαχαρίου. Η βαθιά γνώση των νεότερων Βαλκανίων του Ε.Ζάχου σε συνδυασμό με τους γνωστούς μουσικούς κώδικες επικοινωνίας των Χειμερινών Κολυμβητών συνθέτουν ένα μουσικό ταξίδι ανιχνεύοντας ό,τι ενώνει τους λαούς και όχι ό,τι τους χωρίζει. Η συλλογή τους αυτή κέρδισε το βραβείο του καλύτερου συγκροτήματος για το έντεχνο τραγούδι στην 5η Απονομή των Μουσικών Βραβείων Αρίων 5, (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 28 Μαρτίου 2006). Έχουν συνεργαστεί σε συναυλίες και με τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια.
Το 2008 κυκλοφόρησε η τελευταία συλλογή των Χειμερινών Κολυμβητών με τίτλο «23 Κόκκινα φώτα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά λαϊκά συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Νικόλαος Αστρινίδης
Ο Νικόλαος Αστρινίδης (επίσης Nicolas Astrinidis, 6 Μαΐου 1921 - 10 Δεκεμβρίου 2010) ήταν Ελληνορουμάνος συνθέτης, αρχιμουσικός, πιανίστας, και παιδαγωγός. Θεωρείται ένας από τους τελευταίους αντιπροσώπους της εθνικής σχολής και από τους κορυφαίους Έλληνες συμφωνιστές της μεταπολεμικής περιόδου.
Βιογραφικά στοιχεία
Έλληνας της Βαλκανικής Διασποράς, ο Αστρινίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άκερμαν της Βεσσαραβίας στη Ρουμανία. Ο πατέρας του, μετανάστης από τον Σκοπό της Ανατολικής Θράκης, δημιούργησε σημαντική περιουσία στην τσαρική Ρωσία. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, κατέφυγε στη Βεσσαραβία, προσαρτημένη εκείνη την εποχή στη Ρουμανία, όπου παντρεύτηκε μια Ρουμανορωσίδα και απέκτησε τρεις γιους. Παρά την ισχυρή Ελληνική συνείδηση στην οικογένεια, κανείς δεν μιλούσε Ελληνικά. Ο συνθέτης μεγάλωσε στην κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα της μεσοπολεμικής Ρουμανίας και ήδη από την εφηβική του ηλικία έδειξε σημαντική κλίση στη μουσική. Ικανοποιώντας πατρικές επιθυμίες σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου, ενώ ταυτόχρονα φοίτησε στο Ωδείο της ίδιας πόλης. Καταλυτική για την καλλιτεχνική του ανάπτυξη υπήρξε η επιρροή του Dinu Lipatti, που μόλις είχε επιστρέψει από το Παρίσι, και τού πρόσφερε ιδιωτικά μαθήματα στο πιάνο και τη σύνθεση.
Η έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου έφερε σύντομα χάος και στη Ρουμανία. Η Σοβιετική εισβολή του 1940 χώρισε την οικογένεια Αστρινίδη στα δύο. Μετά από κινηματογραφικές περιπέτειες, ο συνθέτης και οι γονείς του κατάφεραν να διαφύγουν στη Μέση Ανατολή. Ο Αστρινίδης κατατάχθηκε στην Ελληνική Βασιλική Αεροπορία και υπηρέτησε στην 335η μοίρα καταδιώξεων υπό τον θρυλικό Βαρβαρέσο. Τα δύο χρόνια που πέρασε στο μέτωπο της Λιβύης υπήρξαν τα πλέον δραματικά για την έκβαση του πολέμου. Ένας τραυματισμός στο πόδι και η ακόλουθη παρασημοφόρηση (Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων) έφεραν τον συνθέτη στο Κάιρο, την πλέον κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα του κόσμου. Εκεί ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως πιανίστας και συνθέτης, δίνοντας περίπου 80 συναυλίες για τα Ελληνικά και Συμμαχικά στρατεύματα. Το 1944 έλαβε το Πρώτο Βραβείο Πιανιστικής Ερμηνείας και Σύνθεσης στο φημισμένο Eisteddfod Festival με την Κυπριακή Ραψωδία και τον επόμενο χρόνο (1945) διηύθυνε στην Όπερα του Καΐρου το συμφωνικό του έργο Οιδίπους Τύραννος.