cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βλαχάβας
Πηνελόπη
Παντρεύτηκε στον Πλάτανο με τον Δημήτριο Οικονόμου. Είχαν ένα γιο: Νικόλαος (1903-1978)και δύο κόρες Δέσποινα (1895-1927) και Μαργαρίτα (1905-1932). Απόγονοί τους ζουν στον Πλάτανο στο Ρίζωμα και στα Τρίκαλα.
Εξέταση ερυθροκυττάρων δείγματος ούρων
Υπέρτονα ερυθρά
Πρόκειται για ερυθρά που βρίσκονται σε υπέρτονο περιβάλλον. Σε αυτή την περίπτωση τα ερυθρά αιμοσφαίρια συρρικνώνονται διότι νερό από το εσωτερικό τους εξέρχεται στα ούρα λόγω του φαινομένου της ώσμωσης.
Υπότονα ερυθρά
Πρόκειται για ερυθρά που βρίσκονται σε υπότονο περιβάλλον. Σε αυτή την περίπτωση τα ερυθρά αιμοσφαίρια διογκώνονται διότι νερό από το περιβάλλον των ούρων εισέρχεται στο εσωτερικό λόγω ώσμωσης. Σε πολύ υπότονο περιβάλλον (πολύ χαμηλό ειδικό βάρος) τα ερυθρά καταστρέφονται λόγω υπερβολικής διόγκωσης. thumb|Αναπαράσταση δύσμορφων ερυθρών αιμοσφαιρίων στα ούρα thumb|Αναπαράσταση ακανθοκυττάρων (κύτταρα G1) στα ούρα
Δύσμορφα ερυθρά - G1 (Glomelural cell type 1)
Τα ακανθοκύτταρα ή Glomerulal type 1 (G1) ερυθρά εμφανίζονται μόνο στην σπειραματική νόσο και είναι ανεπηρέαστα από το pH και το ειδικό βάρος των ούρων. Οφείλονται σε μηχανικές επιδράσεις του σπειραματικού φραγμού και στην παραγωγή κυτταρικού υλικού από τα ίδια τα ερυθρά. Εμφανίζουν στο μικροσκόπιο αντίθεσης φάσης χαρακτηριστικό σχήμα «σαμπρέλας» και προεκβολές.
Παρατήρηση ερυθρών αιμοσφαιρίων ούρων
Η παρατήρηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων γίνεται με μικροσκόπηση αντίθετης φάσης (phase contract). Mόνο με αυτή μπορούν να παρατηρηθούν με σαφήνεια οι αλλοιώσεις της κυτταρικής μεμβράνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί η χρώση Wright σε ξηρό μονιμοποιημένο δείγμα ούρων. Η παρουσία των ερυθρών αιμοσφαιρίων στα ούρα γίνεται αντιληπτή και από την ταινία ούρων όπου τα ερυθρά αιμοσφαίρια είτε βάφουν πράσινη ολόκληρη την αντίστοιχη αντιδραστήρια επιφάνεια είτε αφήνουν πάνω σε αυτή πράσινα στίγματα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευρήματα ιατρικών ουρολογικών εξετάσεων
Ίβιτσα Ίβουσιτς
Ο Ίβιτσα Ίβουσιτς (κροατικά: Ivica Ivušić, γενν. 1 Φεβρουαρίου 1995) είναι Κροάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην ΝΚ Όσιγιεκ. Από το 2009, έως και το 2015, υπήρξε μέλος των μικρών ομάδων της Εθνικής Κροατίας.
Γεννήθηκε στη Ριέκα, ξεκινώντας τα πρώτα του βήματα στην τοπική ομάδα, ΧΝΚ Ριέκα. Εκεί πέρασε μεγάλο μέρος της ερασιτεχνικής του καριέρας, έως το 2009, όπου πήρε μεταγραφή στις ακαδημίες της Ίντερ, με την οποία κιόλας ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα, τη σεζόν 2014-15. Τη σεζόν αυτή είχε αγωνιστεί ως δανεικός στην ΑΚ Πράτο. Μεταξύ το 2015 και το 2018, αγωνίστηκε στην Πρβα Λίγκα, για την ΝΚ Ίστρα 1961, σε σχεδόν 45 αγώνες της διοργάνωσης.
Αισθητήρας Χολ
Οι αισθητήρες φαινόμενου Χολ  χρησιμοποιούνται στους διανομείς πολλών συστημάτων ανάφλεξης για να ενεργοποιήσουν το πρωτεύον κύκλωμα (έναυση σπινθήρα) και για να μετρήσουν τις στροφές/λεπτό του κινητήρα.
Αλλά χρησιμοποιούνται επίσης σε πολλά συστήματα ανάφλεξης χωρίς διανομέα (DIS) για να καθορίσουν τη θέση του στροφαλοφόρου και του εκκεντροφόρου άξονα. Αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος του κινητήρα πρέπει να ξέρει που ο αριθμός ένα κύλινδρος είναι μόλις η μηχανή αρχίσει να στροφάρει. Μόλις ο πολύ σημαντικός "συγχρονισμένος παλμός" ανιχνεύεται, η ακολουθία ανάφλεξης μπορεί να αρχίσει να δίνει τάση στους σπινθηριστές στη σωστή ακολουθία. Αυτό επιτρέπει επίσης το χρόνο έγχυσης να αντιστοιχηθεί με το χρόνο που θα δοθεί ο σπινθήρας στις μηχανές με διαδοχική έγχυση καυσίμων. Οι αισθητήρες Χολ αναφέρονται μερικές φορές ως "διακόπτες" λόγω του on-off "ψηφιακού" σήματος τάσης που παράγουν. Αντίθετα από τους μαγνητικούς αισθητήρες που παράγουν ένα σήμα εναλλασσόμενου ρεύματος (AC) που ποικίλλει στην τάση με την ταχύτητα, οι αισθητήρες Χολ παράγουν ένα σταθερό σήμα τάσης που μπορεί να αλλάξει απότομα από τη μέγιστη τάση σε σχεδόν μηδέν και πάλι πίσω ανεξάρτητα από τις στροφές της μηχανής. Αυτό παράγει σήμα κυματομορφής σχεδόν τετραγωνικής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα από τον υπολογιστή για λόγους συγχρονισμού.
Λειτουργία
thumb|Το φαινόμενο Χολ για διαφορετικές κατευθύνσεις του ηλεκτρικού ρεύματος και του μαγνητικού πεδίου.
Όταν μεταλλικό έλασμα εισέρχεται μέσα σε μαγνητικό πεδίο με μια συγκεκριμένη γωνία, τότε δημιουργείται στα άκρα του ελάσματος διαφορά δυναμικού (δηλαδή τάση).
Ένας χαρακτηριστικός αισθητήρας Χολ έχει τρία καλώδια ή τερματικά: ένα για τη γείωση, ένα για την τάση μπαταρίας ή αναφοράς και ένα για το σήμα εξόδου. Για να παραγάγει ένα σήμα εξόδου, ένας αισθητήρας Χολ πρέπει να τροφοδοτηθεί με μια τάση αναφοράς από τον υπολογιστή του οχήματος (που μπορεί να είναι 5 έως 12 βολτ ανάλογα με την εφαρμογή). Η τάση τροφοδότησης είναι απαραίτητη για να δημιουργήσει το φαινόμενο που πραγματοποιείται μέσα στον αισθητήρα. Η αρχή λειτουργίας στην οποία είναι βασισμένοι οι αισθητήρες Χολ (και έχει το ίδιο όνομα) χρονολογείται από 1879 όταν ανακάλυψε ο Edwin H. Χολ, ένας Αμερικανός επιστήμονας, ένα νέο ηλεκτρικό φαινόμενο. Όταν εφάρμοσε ένα ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα κομμάτι του μετάλλου που παρεμβλήθηκε μεταξύ δύο μαγνητών, δημιούργησε μια δευτερεύουσα τάση μέσα στο μέταλλο όταν τοποθετήθηκε υπό σωστή γωνία στην εφαρμοσμένη τάση. Η ανακάλυψη δεν είχε ευρεία πρακτική χρήση τότε, αλλά αποδείχθηκε ότι αυτή ήταν ακριβώς ό,τι οι μελλοντικοί μηχανικοί θα χρειάζονταν για να δημιουργήσουν μια συσκευή μετατροπής ικανή για ένα αποδοτικό on-off σήμα τάσης τετραγωνικής κυματομορφής. Το φαινόμενο Χολ προσαρμόστηκε έτσι ώστε η αλλαγή τάσης να εμφανίζεται σε ένα τσιπ πυριτίου που τοποθετείται στη σωστή γωνία του μαγνητικού πεδίου.
Όταν ένα μεταλλικό έλασμα περνά μέσω του κενού αέρα μεταξύ του μαγνητικού πεδίου και του τσιπ πυριτίου, διακόπτει το μαγνητικό πεδίο και αναγκάζει την τάση παραγωγής του τσιπ για να μειωθεί ξαφνικά στο μηδέν. Με τα πρόσθετα στοιχεία κυκλώματος, ο αισθητήρας μπορεί να κάνει ακριβώς το αντίθετο: να παραγάγει ένα σήμα τάσης όταν περνάει το έλασμα από το μαγνητικό πεδίο. Τα πρόσθετα στοιχεία κυκλώματος ρυθμίζουν την τάση τροφοδότησης στο τσιπ και ενισχύουν την τάση εξόδου του. Σε ένα σύστημα ανάφλεξης αυτοκινήτου, τα ελάσματα τοποθετούνται στον άξονα του διανομέα, στο ρότορα, στην τροχαλία του στροφαλοφόρου άξονα ή στον εκκεντροφόρο έτσι ο αισθητήρας μπορεί να παραγάγει ένα σήμα σπινθηροδότησης ή θέσης, ή και τα δύο μαζί, καθώς ο στροφαλοφόρος άξονας περιστρέφεται. Σε μερικές εφαρμογές, μια εγκοπή σε μια τροχαλία, ένα δόντι γραναζιού ή ακόμα και ένα περιστρεφόμενο μαγνητικό κουμπί εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό με το μεταλλικό έλασμα για να διακόψει το ”μαγνητικό παράθυρο” του αισθητήρα και να κλείσει το διακόπτη.
thumb|right|Διάταξη ταχομέτρου αποτελούμενη από δύο μαγνήτες και έναν αισθητήρα φαινομένου Χολ.
Ένας αισθητήρας Χολ μπορεί να είναι είτε "ανοικτός" είτε "κλειστός" ανάλογα με το πώς τα στοιχεία κυκλώματός του είναι σχεδιασμένα. Όταν είναι ”ανοικτός” (όπως οι αισθητήρες θέσης του στροφαλοφόρου της GM) παράγει μια σταθερή τάση εξόδου όταν το μαγνητικό παράθυρο είναι ανεμπόδιστο και κανένα έλασμα δεν περνά. Η τάση εξόδου μειώνεται για να πλησιάσει σε μηδέν όταν εισάγεται ένα μεταλλικό έλασμα στο μαγνητικό παράθυρο και εμποδίζει το πεδίο. Το σήμα συλλογής του προφίλ ανάφλεξης (PIP) και το σήμα προσδιορισμού του πρώτου κυλίνδρου (CID) που βρίσκονται σε κινητήρες της Ford που έχουν ανάφλεξη χωρίς διανομέα(DIS) λειτουργεί με τον αντίθετο τρόπο. Όταν το έλασμα περνά, πέρνα και εμποδίζει το μαγνητικό πεδίο, ο εσωτερικός ηλεκτρονικός διακόπτης του αισθητήρα αλλάζει το σήμα εξόδου του αισθητήρα από πλησίον μηδέν (θέση off) στη μέγιστη τάση (on).
Εφαρμογές
Οι περισσότεροι σύγχρονοι κινητήρες είναι εφοδιασμένοι με αισθητήρα ή διακόπτη HALL για να εντοπίζεται η θέση και οι στροφές του εκκεντροφόρου και του στροφαλοφόρου άξονα. Αυτοί οι αισθητήρες διαφέρουν σε μέγεθος και σε σχεδίαση αλλά είναι όμοιοι στην αρχή και τον τρόπο λειτουργίας. Οι διαφορές αυτές εντοπίζονται κυρίως στην τάση λειτουργίας και τον τρόπο που τοποθετούνται ανάλογα με την σχεδίαση του εκάστοτε κινητήρα.
Ο αισθητήρας Χολ είναι ένας πολύ ακριβής τρόπος για να γνωρίζει ο ‘εγκέφαλος’ του οχήματος ανά πάσα στιγμή την θέση και τη ταχύτητα των δυο αυτών αξόνων. Οι περισσότερες εφαρμογές χρησιμοποιούν διάκενα και ελάσματα. Το διάκενο αφήνει να περάσει το μαγνητικό πεδίο το οποίο δημιουργείται από ένα μόνιμο μαγνήτη. Όταν το έλασμα περάσει από το μαγνητικό πεδίο, τότε το διακόπτει και δημιουργείται μια αλλαγή στην τάση την οποία ο ‘εγκέφαλος’ την αισθάνεται. Όταν περνάει από το έλασμα τότε η τάση πέφτει πρακτικά στο μηδέν. Ενώ όταν παρεμβάλλεται το έλασμα, η τάση ανεβαίνει σε μια συγκεκριμένη τιμή. Αυτή η τάση είναι συνήθως ίση με την τάση της μπαταρίας σε μοντέλα της GM,της Ford και σε πολλούς κινητήρες της Chrysler. Όμως στους κινητήρες της Chrysler 3.3L, 3.5L, 3.8L, ο Η/Υ δίνει τάση 8 βολτ, και δέχεται μια των 5 έως 0 βολτ στο καλώδιο του αισθητήρα. Μερικοί αισθητήρες Χολ χρησιμοποιούν ένα κινητό μαγνήτη προσκολλημένο σε ένα δόντι για να υπολογίζεται ο χρόνος (General Motors), αλλιώς κόμβους στο στρόφαλο για να δοθεί σήμα (Chrysler).
Η General Motors, η Ford, και η Chrysler έχουν κινητήρες που χρησιμοποιούν διπλούς αισθητήρες Χολ. Οι κινητήρες της Chrysler που χρησιμοποιούν στροβιλοσυμπιεστή έχουν δυο ξεχωριστούς αισθητήρες οι οποίοι βρίσκονται πάνω στη βάση του διανομέα με τις δικές τους συνδέσεις (3 καλώδια για το καθένα). Η GM καθώς και η Ford χρησιμοποιούν διπλούς αισθητήρες Χολ σε μια εφαρμογή με 4 συνδετικά καλώδια. Και οι δυο αυτοί αισθητήρες μοιράζονται την ίδια παροχή των 12 βολτ και την γείωση. Τα αλλά 2 καλώδια είναι για το σήμα της εξόδου τάσης 12 έως 0 βολτ. Η GM χρησιμοποιεί διαφορετικούς αισθητήρες για τον εκκεντροφόρο και τον στροφαλοφόρο άξονα σε συνδυασμό με Ανάφλεξη χωρίς Διανομέα και αλλεπάλληλου χρονισμού έγχυσης καύσιμου.
Στα οχήματα της Ford χρησιμοποιούνται αισθητήρες Χολ για να δοθεί σήμα στον υπολογιστή για να βελτιωθεί η αναλογία Ανάφλεξης Χονδρού Φιλμ ( Thick Film Ignition). Αυτό ονομάζεται σήμα συλλογής του προφίλ ανάφλεξης (PIP). Το σύστημα ανάφλεξης διπλού σπινθήρα με διανομέα (DIS) της Ford, εκμεταλλεύεται ένα δεύτερο αισθητήρα, (στην ίδια εγκατάσταση) για να αναγνωρίσει τον πρώτο κύλινδρο. Αυτό ονομάζεται σήμα αναγνώρισης του πρώτου κυλίνδρου (CID).
Η Chrysler ξεκίνησε να χρησιμοποιεί αισθητήρες με το ντεμπούτο του κινητήρα Omni/Horizon 1.7L το 1978 και το συνέχισε και σε επερχόμενα μοντέλα. Ο αισθητήρας τοποθετήθηκε στον διανομέα και το έλασμα ήταν μέρος της συναρμολόγησης του ρότορα. Αυτός ο τύπος δούλευε με ένα 12βολτο κύκλωμα το οποίο έστελνε σήμα στην Ηλεκτρονική Αναλογία Ανάφλεξης ή στον Υπολογιστή για τον έλεγχο της ανάφλεξης. Αργότερα στην δεκαετία του ’80 η Chrysler εισήγαγε το σύστημα DIS και οι αισθητήρες Χολ άλλαξαν τοποθεσίες εγκατάστασης και σχεδιασμό. Ένας αισθητήρας τοποθετημένος στο στρόφαλο, διαβάζει την ταχύτητα του κινητήρα όπως περνάνε οι 3 ομάδες των 4 κόμβων του στρόφαλου από μπροστά του. Ο αισθητήρας του εκκεντροφόρου, που είναι τοποθετημένος στην κεφαλή της μηχανής, βλέπει την θέση του, από τα δόντια του. Αυτοί οι αισθητήρες Χολ τροφοδοτούνται από ρεύμα τάσης 8 βολτ και η έξοδος τους είναι τάσης 5 έως 0 βολτ στον ‘εγκέφαλο’ της μηχανής.
Όλοι οι αισθητήρες Χολ έχουν 3 καλώδια για να λειτουργήσουν. Το ένα από αυτά μεταφέρει την τάση παροχής και το δεύτερο καλώδιο γειώνει τον αισθητήρα. Και τα δυο τροφοδοτούνται από την Αναλογία Ανάφλεξης ή τον ‘εγκέφαλο’. Το τρίτο καλώδιο είναι η μπαρέτα. Αυτό το καλώδιο είναι η έξοδος του αισθητήρα στον Υπολογιστή. Η τάση αυξάνεται, συνήθως στην τάση της μπαταρίας και μετά μειώνεται σχεδόν στο μηδέν με την κίνηση των διάκενων και των ελασμάτων που εξηγήθηκαν νωρίτερα. Το σήμα είναι σχεδόν τετράγωνο και έτσι δεν χρειάζεται μετατροπέας για να γίνει ψηφιακό για να διαβαστεί από τον υπολογιστή. Αυτός μετράει τον χρόνο μεταξύ των παλμών και υπολογίζει τον απαιτούμενο χρονισμό και τροφοδοσία καύσιμου, ανάλογα με τις στροφές του κινητήρα.
Για να λειτουργήσει σωστά ένας αισθητήρας Χολ, πρέπει να έχει την κατάλληλη τάση και γείωση. Εάν οποιαδήποτε σύνδεση διακοπεί ο αισθητήρας δεν δουλεύει. Επίσης ένα βραχυκύκλωμα στην γείωση ή στην τροφοδοσία ή στο καλώδιο εξόδου μηδενίζει την ένδειξη στο στροφόμετρο.!
Παλμική γεννήτρια φαινομένου Χολ
Η συσκευή αυτή αποτελείται από ολοκληρωμένο κύκλωμα (τσιπ) πυριτίου, μέσω των αντίθετων άκρων του οποίου διέρχεται ρεύμα μικρής έντασης. Όταν στην κύρια επιφάνεια του τσιπ δημιουργηθεί μαγνητικό πεδίο, μια διαφορά δυναμικού (τάση) εμφανίζεται μεταξύ των δύο άκρων του. Το δυναμικό αυτό ονομάζεται τάση Χολ και χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του σπινθήρα ανάφλεξης όταν το μαγνητικό πεδίο διαφοροποιηθεί – το τελευταίο επιτυγχάνεται μέσω ενός δίσκου με μεταλλικά τμήματα πτερυγίων. Το μαγνητικό πεδίο συνήθως δημιουργείται μέσω ενός μικρού μόνιμου μαγνήτη στις αντίθετες πλευρές του διακένου από το τσιπ Χολ. Σημειώστε ότι τα πτερύγια του δίσκου θα διακόψουν το μαγνητικό πεδίο καθώς περνούν ανάμεσα στο διάκενο μεταξύ του μόνιμου μαγνήτη και του στοιχείου Χολ.
Τα τσιπ Χολ-IC, έχουν την γεννήτρια Χολ προσαρμοσμένη στο κέντρο του τσιπ – σημειώστε ότι το μέγεθός του είναι μόλις 1,5 x 1.6 mm.
Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης
Βόρεια Επικράτεια
Η Βόρεια Επικράτεια (αγγλικά: Northern Territory) είναι επικράτεια της Αυστραλίας που καταλαμβάνει το κεντρικό και βόρειο τμήμα της ηπείρου. Συνορεύει με τη Δυτική Αυστραλία στα δυτικά, τη Νότια Αυστραλία στα νότια και το Κουίνσλαντ στα ανατολικά. Στο βορρά βρέχεται από τον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό, και ειδικότερα από τη Θάλασσα του Τιμόρ, τη Θάλασσα Αραφούρα και τον κόλπο της Καρπεντάρια. Έχει έκταση 1.347.791 τ.χλμ. και πληθυσμό 245.900 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Κατατάσσεται τρίτη ανάμεσα στις ομόσπονδες περιοχές της Αυστραλίας, όσο αναφορά την έκταση, αλλά είναι πολύ αραιοκατοικημένη και είναι προτελευταία ανάμεσα στις ηπειρωτικές πολιτείες και επικράτειες, μετά την Επικράτεια του Όρμου Τζέρβις.
Η ιστορία της Βόρειας Επικράτειας ξεκινάει πριν από 40.000 χρόνια όταν ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας αποίκησαν την περιοχή. Οι ιθαγενείς ανέπτυξαν εμπόριο με πληθυσμούς από την Ινδονησία τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα και μετά, και πολύ πιθανόν από μέχρι και τρεις αιώνες νωρίτερα. Η πρώτη επαφή Ευρωπαίων με τις παράκτιες περιοχές έγινε τον 17ο αιώνα. Οι Βρετανοί ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που επιχείρησαν να δημιουργήσουν αποικίες εκεί, αλλά οι προσπάθειες απέτυχαν μέχρι την ίδρυση του λιμανιού Ντάργουιν το 1869. Σήμερα η οικονομία βασίζεται στον ορυκτό πλούτο και στον τουρισμό, ειδικά στα δύο εθνικά πάρκα Κακάντου και Ουρούλου (και τα δύο αναγνωρισμένα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Παναγία του Μουτουλλά
Η Παναγία του Μουτουλλά είναι μικρός ορθόδοξος χριστιανικός ναός της περιόδου της Φραγκοκρατίας στην Κύπρο. Βρίσκεται στις νότιες παρυφές του ορεινού χωριού Μουτουλλάς (Επαρχία Λευκωσίας), στα βουνά της Μαραθάσας της οροσειράς του Τροόδους. Χτισμένη, σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, το 1280 στον τύπο του δρομικού ξυλόστεγου ναού και διακοσμημένη με τοιχογραφίες που συνεχίζουν την παλαιότερη κομνήνεια παράδοση και ενσωματώνουν δυτικές επιρροές, η Παναγία του Μουτουλλά αποτελεί σημαντικό δείγμα υστεροβυζαντινής αρχιτεκτονικής και τέχνης στην Κύπρο καθώς είναι και το μοναδικό ασφαλώς χρονολογημένο μνημείο του 13ου αι. στη μεγαλόνησο. Λόγω της σημασίας του έχει κηρυχθεί από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Βόρεια Επικράτεια
Πρωτεύουσα είναι το Ντάργουιν και άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Κάθριν (Katherine), Άλις Σπρινγκς (Alice Springs), Τέναντ Κρικ (Tennant Creek) και Νούλουνμπάι (Nhulunbuy) στα βορειοανατολικά της επικράτειας. Ο πληθυσμός δεν συγκεντρώνεται στις παράκτιες περιοχές αλλά κατά μήκους του αυτοκινητόδρομου Στούαρτ που διασχίζει την επικράτεια.
Παναγία του Μουτουλλά
Δωρητές
Στον βόρειο τοίχο του ιερού, δίπλα στην πρόθεση, σώζονται οι προσωπογραφίες των δωρητών του ναού με την κτητορική επιγραφή και την αφιερωματική επιγραφή της τοιχογραφίας. Σύμφωνα με αυτές τις επιγραφές, ο ναός είναι δωρεά του Ιωάννη Μουτουλλά ή Γερακιώτη και της συζύγου του Ειρήνης και ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουλίου 1280 (6788 από κτίσεως κόσμου σύμφωνα με το βυζαντινό χρονολογικό σύστημα). Τα δύο διαφορετικά επώνυμα του κτήτορα φαίνεται ότι ανήκουν στο ίδιο άτομο, τον Ιωάννη. Στην πρώτη επιγραφή διακρίνεται προσπάθεια να σβηστεί το «Γερακιώτης» (από το κοντινό χωριό Γερακιές) και να αντικατασταθεί από το «Μουτουλλάς».
Βόρεια Επικράτεια
Οι κάτοικοι της Βόρειας Επικράτειας συχνά αποκαλούνται Τεριτόριανς (Territorians).
Διακυβέρνηση
Διοικήτρια από τις 31 Οκτωβρίου 2017 είναι η Βίκι Ο' Χάλοραν και πρωθυπουργός (επικεφαλής υπουργός) από τις 31 Αυγούστου 2016 ο Μάικλ Γκάνερ.
Παναγία του Μουτουλλά
Δωρητές
O ναός χρησιμοποιήθηκε ως κοιμητηριακός για την ταφή των μελών συγκεκριμένης οικογένειας κατά το δεύτερο μισό του 14ου αι. και σε έγγραφα της εποχής αναφέρεται ως "υπεραγία Θεοτόκος του Γερακιώτου". Από αυτά συνάγεται ότι η Παναγία του Μουτουλλά, μικρή σε μέγεθος και χτισμένη στις παρυφές του χωριού, λειτούργησε ως οικογενειακό παρεκκλήσι.
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Μονακό
Η Ασσοσιασιόν σπορτίβ ντε Μονακό (γαλλικά: Association sportive de Monaco) είναι αθλητικό σωματείο από το Πριγκιπάτο του Μονακό, ενώ τα διάφορα τμήματα του αγωνίζονται κατά κύριο λόγο στις γαλλικές διοργανώσεις.
Παναγία του Μουτουλλά
Δωρητές
Σε αφιερωματικές επιγραφές μεμονωμένων τοιχογραφιών αναφέρονται και άλλοι δωρητές, όπως ο Χριστοφόρος Ομώτης και η σύζυγός του Μαρία για την εντυπωσιακή τοιχογραφία του αγίου Χριστοφόρου στον νότιο τοίχο του κυρίως ναού ή ο Γεώργιος Κομπότης και η σύζυγός του Ειρήνη για την τοιχογραφία του ένθρονου Χριστού στον ανατολικό τοίχο της δυτικής στοάς, δίπλα στην είσοδο του κυρίως ναού.
Αρχιτεκτονική
Στην αρχική φάση του 1280, ο ναός της Παναγίας του Μουτουλλά ήταν ένα ορθογώνιο κτίσμα με κυρίως ναό και ιερό, συνολικών εξωτερικών διαστάσεων 7,90Χ4,90 μ. Διέθετε χαμηλές εισόδους στον βόρειο και τον δυτικό τοίχο και ξύλινη δίριχτη στέγη, έντονα κεκλιμένη (ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1951). Τέτοιοι δρομικοί ξυλόστεγοι ναοί είναι χαρακτηριστικοί για τη βυζαντινή ναοδομία του Τροόδους από τον 13ο ως τον 19ο αι., ωστόσο ο ναός του Μουτουλλά είναι το παλαιότερο ασφαλώς χρονολογημένο δείγμα. Απόκλιση από αυτό τον αρχιτεκτονικό τύπο, που εφαρμόζεται συνήθως σε μονόχωρους ναούς, αποτελεί στον Μουτουλλά ο διαχωρισμός του ιερού από τον κυρίως ναό με παραστάδες στον βόρειο και τον νότιο τοίχο. Το ιερό διαθέτει ημικυκλική αψίδα που προεξέχει από τον ανατολικό τοίχο. Σε μεταγενέστερη φάση, ενδεχομένως του 14ου ή του 15ου αι., προστέθηκε εξωτερικά στη βόρεια και τη δυτική πλευρά του ναού περίστωο σχήματος L, αυξάνοντας τις διαστάσεις του σε 10,70Χ6,90 μ. Στη βόρεια πλευρά, προς την οποία παρουσιάζει το έδαφος έντονη κλίση, η στοά προστέθηκε σε χαμηλότερο επίπεδο και για την κάλυψή της επεκτάθηκε προς τα κάτω το αντίστοιχο σκέλος της στέγης.
Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Μονακό
Ιστορία
Ο σύλλογος, η ιστορία του οποίου συνδέεται στενά με την ΑΣ Μονακό Φουτμπόλ Κλαμπ (AS Monaco Football Club), ιδρύθηκε στις 23 Αυγούστου του 1924 και απορρόφησε την ποδοσφαιρική ομάδα η οποία δημιουργήθηκε 5 χρόνια νωρίτερα.
Τμήματα
Τα αθλητικά τμήματα της ΑΣ Μονακό είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας
Παναγία του Μουτουλλά
Πρώτη φάση (1280)
Το εσωτερικό του ναού ήταν κατάγραφο από νωπογραφίες σε ασβεστοκονίαμα, που σώζονται σε σημαντικό βαθμό. Στον κυρίως ναό οι τοιχογραφίες της πρώτης φάσης (1280) διαρθρώνονται σε δύο ζώνες: την ανώτερη, που καταλαμβάνει το άνω τρίτο των τοίχων από τη στέγη ως το ύψος των ανωφλίων˙ και την κατώτερη, που καταλαμβάνει το μεσαίο και το χαμηλότερο τρίτο των τοίχων ως το δάπεδο. Στην ανώτερη ζώνη παρατάσσονται σκηνές του χριστολογικού και του θεομητορικού κύκλου (η Γέννηση και η μεταγενέστερη προσθήκη της Υπαπαντής του Χριστού στα νότια, η Έγερση του Λαζάρου, η Βαϊοφόρος και η Σταύρωση στα δυτικά, η Ανάσταση του Χριστού και η Κοίμηση της Θεοτόκου στα βόρεια). Την κατώτερη ζώνη καταλαμβάνουν ολόσωμοι μετωπικοί άγιοι (Χριστόφορος, Ευστάθιος και Παύλος, ενδεχομένως και ιαματικοί άγιοι στα νότια, Ανδρόνικος, Βαρβάρα, Μαρίνα και Αναστασία στα δυτικά, Στυλιανός, αρχάγγελος Μιχαήλ και απόστολος Πέτρος, Γεώργιος και Ιωάννης ο Πρόδρομος στα βόρεια). Στην πλευρά του τέμπλου, οι παραστάδες του βόρειου και του νότιου τοίχου που το πλαισιώνουν φέρουν ολόσωμες μορφές της Δεομένης Παναγίας αριστερά και του Χριστού δεξιά. Δίπλα στον Χριστό, στον νότιο τοίχο όπου τοποθετείται συνήθως ο τιμώμενος άγιος, σώζεται τμήμα Βρεφοκρατούσας Παναγίας.
Τοιχογραφίες της πρώτης φάσης σώζονται και στο ιερό. Το τεταρτοσφαίριο της αψίδας καταλαμβάνει η Θεοτόκος στον τύπο της Βλαχερνίτισσας με τα χέρια σε στάση δέησης και τον νεαρό αγένειο Χριστό Εμμανουήλ σε μετάλλιο στο στήθος της, ενώ στον ημικύλινδρο σώζονται Συλλειτουργούντες Ιεράρχες που συμπεριλαμβάνουν και τον πρώτο επίσκοπο των γειτονικών Σόλων Αυξίβιο, χειροτονημένο σύμφωνα με την παράδοση από τον ευαγγελιστή Μάρκο. Το μέτωπο του ανατολικού τοίχου γύρω από την αψίδα καταλαμβάνουν η Ετοιμασία του Θρόνου της Δευτέρας Παρουσίας και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Στον βόρειο τοίχο του ιερού, τέλος, σώζεται η προσωπογραφία των δωρητών (βλ. πιο πάνω).
Οι τοιχογραφίες του 1280 εντυπωσιάζουν κατ' αρχάς με το έντονο ερυθρό χρώμα της κιννάβαρης που χρησιμοποιείται εκτεταμένα αντί του συνηθισμένου χρυσού ή μπλε στο ανώτερο μισό του βάθους για να αποδώσει τον ουρανό και αποπνέει αυτοκρατορικό μεγαλείο. Παρόμοια χρήση του ερυθρού χρώματος είναι γνωστή, σε μικρότερη έκταση, από την Παναγία Αμασγού στο Μονάγρι (πρώτο τέταρτο 13ου αι.) και τον Άγιο Ιωάννη Λαμπαδιστή στον Καλοπαναγιώτη (13ος αι.). Στην αμεσότητα των τοιχογραφιών του Μουτουλλά συμβάλλουν, από την άλλη πλευρά, λαϊκότροπες τεχνοτροπικές επιλογές όπως τα υπερμεγέθη πρόσωπα με τα γραμμικά αποδοσμένα, έντονα χαρακτηριστικά, η δολιχοκεφαλία, η ελαχιστοποίηση και έντονη σχηματοποίηση των τοπιογραφικών και αρχιτεκτονικών στοιχείων του βάθους και τα πλούσια διακοσμημένα αλλά άκαμπτα ενδύματα.
Διατηρώντας το μοναδικό ασφαλώς χρονολογημένο σύνολο τοιχογραφιών του 13ου αι. στην Κύπρο, η Παναγία του Μουτουλλά παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της μνημειακής ζωγραφικής στη μεγαλόνησο στην κρίσιμη περίοδο μετά την κατάκτησή της από τους Φράγκους Σταυροφόρους (1191) και την αποκοπή της από τις πολιτικές και καλλιτεχνικές εξελίξεις στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τις οποίες είχε παρακολουθήσει στενά ως τότε. Ο άγνωστος ζωγράφος του 13ου αι. στον Μουτουλλά παραμένει πιστός στις βυζαντινές παραδόσεις του 11ου και 12ου αι., ιδιαίτερα στην κομνήνεια τέχνη, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζεται δεκτικός σε δυτικές επιρροές. Τέτοιες επιρροές ανιχνεύονται, μεταξύ άλλων, σε επιμέρους εικονογραφικές επιλογές και σε λεπτομέρειες ενδυμάτων και κοσμημάτων.
Δεύτερη φάση(τέλη 15ου/αρχές 16ου αι.;)
Στη βόρεια στοά ο νότιος τοίχος φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο που έχει χρονολογηθεί σε διάφορες περιόδους, με πιθανότερη τη χρονολόγηση στα τέλη του 15ου ή τις αρχές του 16ου αι. Ο θεματικός άξονας των τοιχογραφιών εδώ είναι εσχατολογικός. Κυριαρχεί η Δευτέρα Παρουσία, με τον θέμα της Ετοιμασίας του Θρόνου (στον οποίο θα καθίσει ο Χριστός) και της Μεγάλης Δέησης (προς τον Χριστό που εμφανίζεται σε δόξα εν μέσω της Παναγίας, του Ιωάννη του Προδρόμου και των Αποστόλων) να καταλαμβάνουν την κεντρική θέση πάνω από την είσοδο του κυρίως ναού κατά το «ἐγώ εἰμι ἡ θύρα» του Ιωάννη (10, 9). Στους τοίχους εκατέρωθεν της πόρτας απλώνονται αριστερά όσοι προορίζονται για τον Παράδεισο (άγιοι, όσιοι, μάρτυρες, προφήτες, μοναχοί, ο Καλός Ληστής κ.ά.) και δεξιά όσοι προορίζονται για την Κόλαση (αμαρτωλοί κληρικοί, ο Πλούσιος, ο Φονεύς, ο Αρνητής του Χριστού, ο Κοιμώμενος την Κυριακή κ.ά.). Ισχυρή ψυχολογική εντύπωση θα προκαλούσαν στους πιστούς οι απεικονίσεις των μαρτυρίων της Κόλασης, όπως ο Σκώληξ ο Ακοίμητος, το Πυρ το Εξώτερον και ο Άρχων του Σκότους ως ανθρωπόμορφο τέρας).
Στο ανατολικό άκρο του ίδιου τοίχου απεικονίζονται οι Επτά Παίδες της Εφέσου, που αναστήθηκαν μετά από εκατονταετίες εγκλεισμού σε σπήλαιο, η Φλεγόμενη Βάτος και οι αγίες Βαρβάρα και Αικατερίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κύπρο Κατηγορία:Βυζαντινή ζωγραφική Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κύπρο Μουτουλλα Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Μόρφου Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας Κατηγορία:Μουτουλλάς
Ντήτριχ Μπουξτεχούντε
Ο Ντήτριχ Μπουξτεχούντε (Dietrich Buxtehude, 1637 – 9 Μαΐου 1707) ήταν Δανός οργανίστας και συνθέτης της μπαρόκ περιόδου. Τα έργα του για όργανο αποτελούν σημαντικό μέρος του βασικού ρεπερτορίου του οργάνου και εκτελούνται συχνά σε ρεσιτάλ και λειτουργίες. Συνέθεσε σε μία ευρεία ποικιλία φωνητικών και οργανικών ιδιωμάτων και το ύφος του επηρέασε έντονα πολλούς συνθέτες, μεταξύ των οποίων τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και τον Γκούσταβ Μάλερ. Σήμερα, ο Μπουξτεχούντε θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του μέσου μπαρόκ στη Γερμανία.
Βόρεια Επικράτεια
2020
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Αυγούστου 2020 και είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή των Εργατικών του Μάικλ Γκάνερ, τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του το 2016.
Ντήτριχ Μπουξτεχούντε
Πρώιμα Χρόνια στη Δανία
δεξιά|μικρογραφία|αναθηματική πλάκα στο σπίτι του Μπουξτεχούντε στο Helsingør δεξιά|μικρογραφία|Η οικία Μπουξτεχούντε με το καμπαναριό του Αγίου Όλαφ στο βάθος Θεωρείται ότι γεννήθηκε με το όνομα Diderich Buxtehude. Οι γονείς του ήταν ο Johannes (Hans Jensen) Buxtehude και ο Helle Jespersdatter. Ο πατέρας του προήλθε από την Oldesloe στο δουκάτο του Holstein, το οποίο ήταν εκείνη την εποχή μέρος των δανέζικων κτήσεων στη Βόρεια Γερμανία. Οι μελετητές αμφισβητούν τόσο το έτος όσο και τη χώρα της γέννησης του Ντήτριχ, αν και οι περισσότεροι τώρα δέχονται ότι γεννήθηκε το 1637 στο Χέλσινγκμποργκ, στη Σκάνια, τότε κτήση της Δανίας (αλλά τώρα περιοχή της Σουηδίας). Η νεκρολογία του έγραφε ότι «αναγνώρισε τη Δανία ως την πατρίδα του, από όπου έφτασε στην περιοχή μας, έζησε περίπου 70 χρόνια»,. Άλλοι, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι γεννήθηκε στην Oldesloe. Αργότερα στη ζωή του εκγερμάνισε το όνομά του και άρχισε να υπογράφει ως Ντήτριχ Μπουξτεχούντε.
Βόρεια Επικράτεια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Αυστραλίας
Ντήτριχ Μπουξτεχούντε
Πρώιμα Χρόνια στη Δανία
Ο πατέρας του, Ιωάννης Μπουξτεχούντε, ήταν ο οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Όλαφ στο Χέλσινγκορ. Ο Ντήτριχ εργάστηκε ως οργανίστας, πρώτα στο Χέλσινγκμποργκ (1657-1658), και στη συνέχεια στο Χέλσινγκορ (1660-1668). Η Αγία Μαρία στο Χέλσινγκορ είναι η μοναδική εκκλησία στην οποία εργάστηκε ο Μπουξτεχούντε που έχει ακόμα το όργανο στην αρχική του θέση.
Λύμπεκ: Μαρίενκιρχε
μικρογραφία|άλλος μουσικός στον πίνακα του Voorhout που αρχικά θεωρούνταν ο Μπουξτεχούντε. Η τελευταία θέση του Buxtehude, από το 1668, βρισκόταν στο Μαρίενκίρχε του Λύμπεκ, το οποίο είχε δύο όργανα, ένα μεγάλο για μεγάλες λειτουργίες και ένα μικρό για τις προσκυνήσεις και τις κηδείες. Εκεί πέτυχε τον Franz Tunder και ακολούθησε σε πολλά από τα βήματα του τον προκάτοχού του. Παντρεύτηκε την κόρη του Tunder Άννα Μαργκαρέτα το 1668 - δεν ήταν ασυνήθιστη πρακτική να παντρευτεί κάποιος την κόρη του προκατόχου του στη δουλειά του. Ο Μπουξτεχούντε και η Άννα Μαργκαρέτα απέκτησαν επτά κόρες που βαφτίστηκαν στη Μαρίενκίρχε. Ωστόσο, η πρώτη κόρη του πέθανε στη βρεφική ηλικία. Μετά την αποχώρησή του ως οργανίστας στην Εκκλησία του Αγίου Όλαφ, ο πατέρας του μετακόμισε με την οικογένεια στο Λύμπεκ το 1673 και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Ο Ντήτριχ συνέθεσε την κηδεία του. Ο αδελφός του Ντήτριχ ο Πέτερ,κουρέας, ήλθε να ζήσει μαζί τους το 1677.
Η θέση του στην ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη του Λύμπεκ του έδωσε σημαντικό περιθώριο στη μουσική σταδιοδρομία του και η αυτονομία του ήταν ένα πρότυπο για τις σταδιοδρομίες των μεταγενέστερων μπαρόκ συνθετών όπως ο Χάντελ, ο Μάτεσον, ο Τέλεμαν και ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Το 1673 διοργάνωσε μια σειρά από βραδινές μουσικές παραστάσεις που ξεκίνησαν αρχικά από τον Tunder, γνωστές ως Abendmusik, οι οποίες προσέλκυσαν μουσικούς από διάφορα μέρη και παρέμειναν χαρακτηριστικές της εκκλησίας μέχρι το 1810. Το 1703, οι Χάντελ και Μάτεσον ταξίδεψαν για να συναντήσουν τον Μπουξτεχούντε, τότε ηλικιωμένο και έτοιμο να συνταξιοδοτηθεί. Προσέφερε τη θέση του στο Λύμπεκ σε έναν από αυτούς, αλλά ανέφερε ότι ο οργανίστας που αναλάμβανε έπρεπε να παντρευτεί την μεγαλύτερη κόρη του, Άννα Μαργκαρέτα. Τόσο ο Χάντελ όσο και ο Μάτεσον απέρριψαν την προσφορά και αναχώρησαν την ημέρα μετά την άφιξή τους. Το 1705, J.S. Ο Μπάχ, τότε 20 χρονών, περπάτησε από το Άρνσταντ στο Λύμπεκ, μια απόσταση πάνω από 400 χιλιόμετρα (250 μίλια), και παρέμεινε σχεδόν τρεις μήνες για να ακούσει τα Abendmusik, να συναντήσει τον κορυφαίο οργανίστα του Λύμπεκ, να τον ακούσει να παίζει και, όπως εξήγησε ο Μπαχ, «να κατανοήσει την τέχνη του». Εκτός από τα μουσικά του καθήκοντα, ο Μπουξτεχούντε όπως και ο προκάτοχός του Tunder, υπηρέτησε ως θησαυροφύλακας της εκκλησίας.
Επίδραση και Κληρονομιά
Αν και πάνω από 100 φωνητικές συνθέσεις του Buxtehude επιβιώνουν, πολύ λίγες από αυτές συμπεριλήφθηκαν στις σημαντικές συλλογές γερμανικών χειρογράφων της εποχής, και μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα, ο Μπουξτεχούντε θεωρήθηκε κυρίως ως συνθέτης πληκτροφόρων. Η επιβιώσασα εκκλησιαστική μουσική του επναινείται για την υψηλή μουσική της αξία αλλά όχι για τα προοδευτικά της στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Θίοντορ Ρέισινγκ
Η Θίοντορ Ρέισινγκ (Theodore Racing) ή απλά Θίοντορ, είναι παλαιά ομάδα της Φόρμουλα 1. Ανήκε στον Ολλανδό Τέντι Γιπ και συμμετείχε σε πέντε παγκόσμια πρωταθλήματα με πενιχρά αποτελέσματα. Με εξαίρεση την πρώτη χρονιά κατασκεύαζε η ίδια τα αμαξώματα των μονοθεσίων της, ενώ κινητήρας ήταν πάντα ο DFV.
Ο Γιπ είχε γεννηθεί το 1907 στην Ινδονησία και έκανε μεγάλη περιουσία ως κτηματομεσίτης και ιδιοκτήτης καζίνο στο Μακάου και το Χονγκ Κονγκ, τα οποία ήταν ακόμα αποικίες της Δύσης. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ξεκίνησε να εμπλέκεται στο μηχανοκίνητο αθλητισμό ως χορηγός, ενώ την απόφαση να ιδρύσει δική του ομάδα στη Φόρμουλα 1 την έλαβε το 1976.
Ιστορία της ομάδας
Η πρώτη εμφάνιση της Θίοντορ, η οποία είχε τυπικά έδρα το Χονγκ Κονγκ, έλαβε χώρα μεσούσης της σαιζόν 1977 με ένα μονοθέσιο της Ενσάιν, στο γκραν-πρι της Μεγάλης Βρετανίας. Στους οκτώ αγώνες που απέμεναν, ο μοναδικός οδηγός της Πατρίκ Ταμπέ κατάφερε να μπει τρεις φορές στην εξάδα και να τερματίσει με 5 βαθμούς. Η ομάδα όμως δε βαθμολογήθηκε στο πρωτάθλημα κατασκευαστών, αφού είχε χρησιμοποιήσει «δανεικό» αυτοκίνητο.
Την επόμενη χρονιά (1978) η ομάδα έτρεξε με δικό της μονοθέσιο σχεδιασμένο από το Ρον Τόρανακ, ιστορική μορφή του σχεδιαστηρίου της Μπράμπαμ. Τα αποτελέσματα υπήρξαν κάκιστα, αφού ο εκάστοτε οδηγός συνήθως δεν κατάφερνε να περάσει τα προκριματικά, και ο Γιπ διέλυσε την ομάδα.
Μετά από μία διετία που ασχολήθηκε με τη Φόρμουλα 1 μόνο ως χρηματοδότης της Ενσάιν, ο Ολλανδός μεγιστάνας αποφάσισε να επανασυστήσει τη Θίοντορ για το πρωτάθλημα του 1981, κατεβάζοντας πάλι μόνο ένα μονοθέσιο ανά αγώνα. Αυτή τη φορά ο οδηγός της (αρχικά ο Ταμπέ και αργότερα ο Μαρκ Σούρερ) πέρναγε με σχετική ευκολία τα προκριματικά, αλλά καλύτερο αποτέλεσμα ήταν μια 6η θέση. Το 1982 η ομάδα επέστρεψε στο καθεστώς του '78 με συχνούς αποκλεισμούς στα προκριματικά και μόλις έναν τερματισμό, ενώ από το τιμόνι της πέρασαν τέσσερις διαφορετικοί οδηγοί!
Πριν ξεκινήσει η σαιζόν του 1983, η Θίοντορ απορρόφησε την Ενσάιν. Αυτό ήταν και το μοναδικό πρωτάθλημα που συμμετείχε με πλήρη σύνθεση (δύο μονοθέσια ανά αγώνα), έχοντας ως οδηγούς τους Λατινοαμερικανούς Τζόνι Τσεκότο και Ρομπέρτο Γκερέρο. Τα αποτελέσματα παρέμειναν άσχημα, αφού σε 14 αγώνες η ομάδα συγκέντρωσε μόλις 1 βαθμό. Πριν το τελευταίο γκραν-πρι της χρονιάς, ο Γιπ την απέσυρε οριστικά από τη Φόρμουλα 1 και ασχολήθηκε μόνο με διοργανώσεις χαμηλότερων απαιτήσεων.
Στατιστικά
¹ ΔΘΚ: Δεν θεωρήθηκε κατασκευάστρια, επειδή έτρεχε με μονοθέσια της Ενσάιν. ² ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή της ήταν 0 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
Αμαζονίτης
Κοιτάσματα αμαζονίτη εντοπίζονται στη Βραζιλία, στο Κολοράντο, στην Ινδία, στην Κένυα, στη Μαδαγασκάρη, στη Ναμίμπια και στη Ρωσία. Είναι ένας λίθος που ομοιάζει με το χρυσοπράσιο, τον ίασπι, τον σερπεντίνη και το τυρκουάζ.
Ο αμαζονίτης είναι ημιδιαφανής έως αδιαφανής λίθος. Παρουσιάζει τέλειο σχισμό. Το σύστημα κρυστάλλωσής του είναι τρικλινές πρισματικό. Ο χημικός του τύπος είναι KAlSi₃O8 με χημικά συστατικά το κάλιο, το αλουμίνιο και το πυρίτιο. Ανήκει στην ομάδα των νατριούχων αστρίων τεκτοπυριτικών ορυκτών. Έχει σκληρότητα 6 - 6.5 στην κλίμακα Μος. Είναι εύθραυστο, και η θραύση του είναι ανομοιογενής, ακανόνιστου σχήματος. Η πυκνότητά του είναι μεταξύ 2.56 - 2.58. Ο φθορισμός του είναι αδύναμος, ελαιοπράσινος.
Ο αμαζονίτης ήταν γνωστός από την αρχαιότητα και χρησιμοποιήθηκε στη διακόσμηση διαφόρων αντικειμένων, σε φυλακτά, σαν χάντρα και σαν σφραγιδόλιθος. Στην Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και τη βόρεια Ινδία έχουν βρεθεί αρχαία αντικείμενα στα οποία χρησιμοποιήθηκε αμαζονίτης. Οι Αιγύπτιοι Φαραώ θεωρούσαν τον αμαζονίτη ως έναν από τους πολυτιμότερους λίθους. Η νεκρική μάσκα του νεαρού φαραώ Τουταγχαμών ήταν στολισμένη, μεταξύ άλλων πολύτιμων υλικών, και με αμαζονίτη λίθο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τεκτοπυριτικά ορυκτά Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Σεγκούντα Λίγκα 2003–04
Η Σεγκούντα Λίγκα 2003–04 ήταν η 14η περίοδος της Σεγκούντα Λίγκα και η 70η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2003-2004
Ένας Άγγελος στη Γη
Η ταινία Ένας Άγγελος στη Γη (Πρωτότυπος Τίτλος The Bishop's Wife) είναι χριστουγεννιάτικη αισθηματική κωμωδία παραγωγής 1947, σε σκηνοθεσία Χένρι Κόστερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Κάρι Γκραντ, η Λορέτα Γιανγκ κι ο Ντέιβιντ Νίβεν. Η ταινία είναι κινηματογραφική προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Ρόμπερτ Νέιθαν που κυκλοφόρησε το 1928. Η ταινία έλαβε κι πέντε υποψηφιότητες για όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και βραβεύτηκε με Όσκαρ Ήχου.
Υπόθεση
Ο επίσκοπος Χένρι Μπράουχαμ (Ντέιβιντ Νίβεν) προσεύχεται στο Θεό για βοήθεια, εφόσον έχει συναντήσει δυσκολίες με την κατασκευή του καθεδρικού του ναού. Οι προσευχές του εισακούονται κι ο Θεός του στέλνει έναν γοητευτικό άγγελο με το όνομα Ντάντλεϊ (Κάρι Γκραντ) για να τον βοηθήσει. Ο Ντάντλεϊ αποκαλύπτει αρχικά την ταυτότητα του μόνο στον Χένρι. Η αποστολή όμως του Ντάντλεϊ δεν είναι να βοηθήσει τον ιερέα να κατασκευάσει την εκκλησία που τόσο λαχταράει, αλλά να τον βοηθήσει να βρει τον εαυτό του. Η παρουσία του Ντάντλεϊ εκνευρίζει τον Χένρι κι εκνευρίζεται ακόμα περισσότερο όταν διαπιστώνει ότι όλα τα πλούσια μέλη της ενορίας του έχουν γοητευτεί από τον άγγελο, που τους πείθει να προσφέρουν τα χρήματά τους για αγαθοεργίες κι όταν διαπιστώνει ότι η σύζυγός του, η παραμελημένη από τον Χένρι, Τζούλια (Λορέτα Γιανγκ) έχει ερωτευτεί τον Ντάντλεϊ. Ο άγγελός ερωτεύεται επίσης τη Τζούλια ενώ πλησιάζει η μέρα των Χριστουγέννων.
Πληροφορίες
Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Νέιθαν, που κυκλοφόρησε το 1928 και το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη ο Ρόμπερτ Σέργουντ κι ο Λεονάρντο Μπερκοβίτσι. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γουίλιαμ Α. Σάιτερ, ενώ το ρόλο του αιδεσιμότατου Χένρι Μπράουχαμ επρόκειτο να ερμηνεύσει αρχικά ο Ντέινα Άντριους, εκείνο της συζύγου του η Τερέζα Ράιτ κι εκείνο του αγγέλου Ντάντλεϊ επρόκειτο να ερμηνεύσει ο Ντέιβιντ Νίβεν. Όταν η Ράιτ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ρόλο λόγω εγκυμοσύνης, ο Σάμιουελ Γκόλντγουιν δανείστηκε την Λορέτα Γιανγκ από την RKO δίνοντας ως αντάλλαγμα τον Άντριους. Ο Γκόλντγουιν τότε αποφάσισε να απολύσει τον αρχικό σκηνοθέτη Γουίλιαμ Σάιτερ και να τον αντικαταστήσει με τον Χένρι Κόστερ ξαναγυρίζοντας την ταινία από την αρχή (κάτι που τον έκανε να χάσει το 1 εκατομμύριο δολάρια που είχε ξοδέψει για την αρχική παραγωγή της ταινίας). Ο Χένρι Κόστερ ανέθεσε το ρόλο του αιδεσιμότατου στον Κάρι Γκραντ, ο οποίος επέμεινε να υποδυθεί τον άγγελο. Τότε ο ρόλος του αιδεσιμότατου πέρασε στον Ντέιβιντ Νίβεν, που επρόκειτο αρχικά να ερμηνεύσει τον άγγελο. Η δοκιμαστική προβολή της ταινίας συνοδεύτηκε από αρνητικά σχόλια από το κοινό κι ο Σάμιουελ Γκόλντγουιν κάλεσε τους Μπίλι Γουάιλντερ και Τσαρλς Μπράκετ να κάνουν αλλαγές.
Υποδοχή και βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Επανεκτελέσεις
Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1996, με πρωταγωνιστές τους Γουίτνεϊ Χιούστον και Ντένζελ Ουάσινγκτον και με τίτλο Φτερωτός Έρωτας (The Preacher's Wife, 1996).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1947 Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μινεσότα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Δμήτορας
Ο Δμήτορας (Δμήτωρ) είναι ένα «πλαστό» πρόσωπο το ίδιο μέσα σε ένα έργο μυθοπλασίας, την Οδύσσεια του Ομήρου. Συγκεκριμένα, ο πολυμήχανος Οδυσσέας το έπλασε στην ψεύτικη ιστορία που, μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο, διηγήθηκε για τον εαυτό του στους μνηστήρες της Πηνελόπης προκειμένου να τους παραπλανήσει.
Πηγές
Δμητορας
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Διοκλής ο Μεσσήνιος
Στην ελληνική μυθολογία ο Διοκλής ο Μεσσήνιος (έζησε περί το 1.200 π.Χ.), ήταν ο βασιλιάς των Φηρών της Μεσσηνίας, εγγονός του ποτάμιου θεού Αλφειού και γιος του Ορσιλόχου.
Ο Διοκλής είχε δύο παιδιά, δίδυμα, τον Ορσίλοχο (του δόθηκε το όνομα του παππού του) και τον Κρήθωνα. Και τα δύο, όταν μεγάλωσαν, έλαβαν πρόθυμα μέρος στον Τρωικό Πόλεμο περί το 1.170 π.Χ.-1184 π.Χ., καθώς ήταν άριστοι γνώστες της τέχνης του πολέμου. Εκεί όμως σκοτώθηκαν από τον Αινεία.
Ο Διοκλής ο Μεσσήνιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ε 542 κ.ε.), όπου χαρακτηρίζεται ως πάμπλουτος και μεγαλόκαρδος. Επιπλέον, αναφέρεται και στην Οδύσσεια (γ 488-490, ο 186), καθώς προσέφερε φιλοξενία στον Τηλέμαχο στη μέση του ταξιδιού του γιου του Οδυσσέα από την Πύλο στη Σπάρτη, και πάλι κατά την επιστροφή του από τη Σπάρτη στην Πύλο, για μία νύχτα την κάθε φορά.
Πηγές
Διοκλης Διοκλης
Σωκράτης Σολομωνίδης
Ο Σωκράτης Σολομωνίδης (Σμύρνη, 1858 ή 1859 - Αθήνα, 1932) ήταν Έλληνας εκδότης, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1858 ή το 1859 και πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, ενώ στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Με την επιστροφή του στη γενέτειρά του ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1878 εξέδωσε μαζί με τους Γ. Υπερίδη και Σ. Παπαμιχάλη το περιοδικό Βίων, ενώ το 1882 αγόρασε μαζί με τον Υπερίδη την εφημερίδα Αμάλθεια από τον Ιάκωβο Σαμιωτάκη. Μέσω της Αμάλθειας, που τα επόμενα χρόνια αναδείχτηκε σε μια από τις σημαντικότερες ελληνικές εφημερίδες της Μικράς Ασίας, ο Σολομωνίδης υπήρξε υπέρμαχος της καθαρεύουσας. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές και ιστορικές μελέτες, ενώ μετέφρασε το έργο του Ουγκώ, Θρησκεία και Θρησκείαι. Επιπλέον από το 1898 μέχρι το 1907 είχε μαζί με τον Υπερίδη τη συνιδιοκτησία της εφημερίδας Πρόοδος.
Ο Σολομωνίδης υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της ελληνικής κοινότητας της Σμύρνης παρόλο που στις αρχές της δεκαετίας του 1900 κατηγορήθηκε μαζί με τον Εμμανουήλ Εμμανουηλίδη για φιλοθωμανική στάση. Το 1908 τάχθηκε αρχικά υπέρ της επανάστασης των Νεότουρκων, αλλά αργότερα διαφοροποίησε τη θέση του. To 1910 ήταν ένας από τους υπέρμαχους της επιλογής του Χρυσοστόμου Καλαφάτη για τον μητροπολιτικό θρόνο της Σμύρνης και αποτέλεσε στενός συνεργάτης του κατά τα επόμενα χρόνια. Επίσης διετέλεσε πληροφοριοδότης του Ελευθερίου Βενιζέλου και ήταν μέλος της οργάνωσης Ελληνική Μικρασιατική Άμυνα που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1921 στη Σμύρνη.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε στην Ελλάδα όπου συνέχισε τη δημοσιογραφία. Παράλληλα συνέβαλε στην περίθαλψη των Ελλήνων προσφύγων και διετέλεσε γενικός γραμματέας του ΠΙΚΠΑ. Απεβίωσε το 1939 στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο συγγραφέας και πολιτικός Χρήστος Σολομωνίδης και εγγονή του η σκιτσογράφος Έλλη Σολομωνίδου Μπαλάνου.
Διακρίσεις
Ο Σολομωνίδης είχε τιμηθεί από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων με τον τίτλο του έξαρχου του Πανάγιου Τάφου και από το ελληνικό κράτος με τον Σταυρό του Σωτήρος. Παράλληλα το όνομά του έχει δοθεί σε αρκετούς δρόμους αθηναϊκών συνοικιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Νταραχάρα
thumb|Ο πύργος Νταραχάρα Το Νταραχάρα (Dharahara, Νεπαλικά: धरहरा), που ονομαζόταν επίσης και Πύργος Μπιμσέν (Bhimsen), ήταν ένας πύργος εννέα ορόφων ύψους 61,88 μέτρων στο κέντρο της Σουντάρα στο Κατμαντού. Χτίστηκε το 1832 από τον τότε πρωθυπουργό του Νεπάλ Μπιμσέν Τάπα (Bhimsen Thapa). Ήταν ένα κτήριο ορόσημο στην αρχιτεκτονική του Κατμαντού που έχει αναγνωριστεί από την UNESCO.
Ο πύργος είχε μια σπειροειδή σκάλα που είχε 213 σκαλιά. Στον όγδοο όροφο είχε ένα κυκλικό μπαλκόνι για τους παρατηρητές και παρείχε μια πανοραμική θέα της κοιλάδας του Κατμαντού. Ο πύργος είχε έναν χάλκινο ιστό στην οροφή, ύψους 5,2 μέτρων. Ο πύργος ήταν ανοιχτός για τους επισκέπτες από το 2005 έως το 2015.
Στις 25 Απριλίου 2015 έγινε σεισμός στο Νεπάλ με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο πύργος σχεδόν ολοκληρωτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Νεπάλ Κατηγορία:Πύργοι Κατηγορία:Ιστορικά κτίρια
Air Serbia
Η Air Serbia (με διακριτικό AirSERBIA), είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία της Σερβίας. Η εταιρία ήταν προηγουμένως γνωστή ως Jat Airways μέχρι να μετονομαστεί το 2013. Η Air Serbia ξεκίνησε πτήσεις χρησιμοποιώντας το καινούριο όνομα στις 26 Οκτωβρίου 2013. Η εταιρία έχει κύρια βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο Βελιγραδίου "Νίκολα Τέσλα".
Ιστορία
Στις 1 Αυγούστου, η Jat Airways και η Etihad Airways έφτασαν σε συμφωνία για στρατηγική συνεργασία. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Etihad απέκτησε το 49% των μετοχών της Jat Airways και τη διαχείριση των δικαιωμάτων της για περίοδο 5 χρόνων. Η πρώτη της πτήση με την νέα ονομασία έγινε στις 26 Οκτωβρίου 2013 από το Βελιγράδι στο Άμπου Ντάμπι. Στο σήμα της Air Serbia, απεικονίζεται ένας δικέφαλος αετός, εμπνευσμένος από το Σερβικό εθνόσημο.
Δομή
Η Air Serbia ανήκει από κοινού στη Δημοκρατία της Σερβίας, η οποία κατέχει ποσοστό 51% και h Etihad Airways η οποία έχει μερίδιο 49%.
Επιχειρηματικές τάσεις
Οι βασικές τάσεις για την Air Serbia φαίνεται παρακάτω (όπως κατά τα έτη που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου):
Aviolet
μικρογραφία|229x229εσ|Aviolet Boeing 737-300 (YU-AND) at Frankfurt Airport Τον Μάιο του 2014, η Air Serbia δημιούργησε μία νέα θυγατρική εταιρία, την Aviolet που έχει στον στόλο του 3 Boeing 737-300 με τον κωδικό αερομεταφορέα IATA της Air Serbia (JU). η πλειοψηφία των πτήσεων της Aviolet είναι Charter και η εταιρία λειτουργεί κατά τη διάρκεια της περιόδου των καλοκαιρινών διακοπών. Η πρώτη πτήση με της Aviolet απογειώθηκε από το Βελιγράδι στις 4 Μαΐου 2014 με προορισμό την Αττάλεια.
Προορισμοί
Η πρώτη πτήση στο πλαίσιο της νέας Air Serbia λειτουργεί για διαφημιστικούς σκοπούς. Στις 26 Οκτωβρίου του 2013 έγινε η έναρξη της υπηρεσίας στο Αμπού Ντάμπι, με την πρώτη υπηρεσία εσόδων που λαμβάνει χώρα την επόμενη ημέρα για την πτήση της επιστροφής από το Αμπού Ντάμπι στο Βελιγράδι.
Από τον Ιούνιο του 2016, η αεροπορική εταιρεία πραγματοποιεί πτήσεις προς 44 προορισμούς στην Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αμερική.
Συμφωνίες κοινού κωδικού
Η Air Serbia έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:
Πτήσεις μεγάλων αποστάσεων
Στις 23 Ιουνίου το 2016, η Air Serbia πραγματοποιή πτήσεις χωρίς ενδιάμεσο σταθμό μεταξύ του Βελιγραδίου και της Νέας Υόρκης χρησιμοποιώντας ένα Airbus A330-200 μισθωμένο από άλλο εταίρο της Etihad την Jet Airways.
Η διατλαντική υπηρεσία έγινε η πρώτη πτήση χωρίς στάση που λειτουργεί από Σερβικό φορέα μεταξύ της Σερβίας και των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1992, όταν είχαν διακοπεί η πλειοψηφία των πτήσεων μεγάλων αποστάσεων.
Στόλος
Από τον Νοέμβριο του 2019 ο στόλος της Air Serbia αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Πηγές
Κατηγορία:Σερβικές αεροπορικές εταιρείες
Εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους
Οι εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους διεξάγονται για την ανάδειξη των μελών της Συνέλευσης (House of Assembly of the British Virgin Islands), πρώην ονομασία: Νομοθετικό Συμβούλιο). Με βάση το Σύνταγμα, θα πρέπει να γίνονται κάθε 4 χρόνια (γενικές εκλογές). Σε περίπτωση παραίτησης ή θανάτου ενός μέλους, διεξάγονται επαναληπτικές εκλογές για την πλήρωση της έδρας. Από το 1950 οπότε αποκαταστάθηκε η δημοκρατία, έχουν γίνει συνολικά 15 γενικές εκλογές και 3 επαναληπτικές εκλογές.
Το νομοθετικό σώμα είναι ένα μόνο και απαρτίζεται από 15 μέλη, εκ των οποίων τα 13 εκλέγονται από το λαό για τετραετή θητεία και άλλα 2 είναι εξ οφίτσιο: ο Γενικός Εισαγγελέας και ο Πρόεδρος της Βουλής (Speaker of the House). Από τα 13 εκλεγμένα μέλη, τα 9 εκλέγονται στις έδρες των εκλογικών τους περιφερειών σε επίπεδο εδάφους (Territorial district seats) και άλλα 4 εκλέγονται σε ευρύτερο επίπεδο εδάφους (Territory-wide "at-large").
Από το 1999 επικρατεί ο δικομματισμός, καθώς δύο είναι τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα. Οι εκλογές του 1999 ήταν οι πρώτες στην ιστορία κατά τις οποίες δεν εξελέγη ούτε ένας ανεξάρτητος υποψήφιος. Έκτοτε μόλις ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο Έλβιν Κρίστοφερ εξελέγη το 2003.
Αναφορικά με τη διαδικασία των εκλογών, αυτή βασίζεται στο σύστημα του Ουεστμίνστερ. Τα κόμματα ορίζουν τους υποψηφίους τους κατά την ημέρα ορισμού και εν συνεχεία διεξάγεται η εκλογική αναμέτρηση λίγες εβδομάδες αργότερα. Η κυβέρνηση σχηματίζεται από τον ηγέτη που κατέχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.
2015
Στις προηγούμενες εκλογές, που διεξήχθησαν στις 8 Ιουνίου 2015, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε σαρωτική νίκη με 11 έδρες έναντι μόνο 2 για το Κόμμα των Παρθένων Νήσων της αντιπολίτευσης.
Γενικές εκλογές 1950 - 1963
Μέχρι το 1967 οι εκλογές διεξάγονταν χωρίς τη συμμετοχή κομμάτων. Ελάχιστες αναφορές σώζονται για τις εκλογές αυτές και τον τρόπο διεξαγωγής τους. Πιστεύεται γενικά ότι η ψηφοφορία γινόταν με ανάταση του χεριού και όχι με κάλπη.
Το 1950 εξελέγησαν 4 βουλευτές στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Τρία χρόνια μετά, ο αριθμός των βουλευτών αυξήθηκε σε 6.
2011
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2011, το αντιπολιτευόμενο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ορλάντο Σμιθ κέρδισε νίκη με 9 έδρες επί του Κόμματος των Παρθένων Νήσων (VIP), του Πρωθυπουργού Ραλφ Ο' Νιλ, που έμεινε στις 4 έδρες επί συνόλου 13 που αποφασίστηκαν στην ψηφοφορία.
Επαναληπτικές εκλογές
Τρεις γνωστές επαναληπτικές εκλογές έχουν διεξαχθεί ως σήμερα στα νησιά. Οι πρώτες τέτοιες εκλογές έγιναν το 1977 μετά το θάνατο του Όστιν Χένλεϊ και οι δεύτερες το 1995, όταν πέθανε ο Λαβίτι Στάουτ. Το 2005 απεβίωσε εν ενεργεία ο Πολ Ουότλεϊ και έγιναν για τρίτη φορά επαναληπτικές εκλογές.