cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρήστος Δάντης
Καριέρα
Έναν χρόνο μετά αποφάσισε με την τότε σύζυγό του και επίσης τραγουδίστρια, Κατερίνα Τοπάζη να λάβουν μέρος στον ελληνικό προκριματικό διαγωνισμό για να εκπροσωπήσουν την χώρα μας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με ένα κομμάτι που έγραψε ο ίδιος. Το τραγούδι τους «Μοιάζει να ‘ναι σινεμά» έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία. Ακολουθεί συνεργασία με τον Γιώργο Θεοφάνους για το cd Ένα τραγούδι ακόμα (2003) και ο δίσκος Maya maya (2004) ο οποίος γίνεται χρυσός.
Το 2005 κατέκτησε την πρωτιά στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision, έχοντας γράψει (μαζί με τη Ναταλία Γερμανού) τους στίχους στο τραγούδι "My Number One", σε σύνθεση του Μάνου Ψαλτάκη, το οποίο τραγούδησε η Έλενα Παπαρίζου. Παράλληλα ηχογραφεί τον δίσκο Κατά Βάθος που κινείται σε λαϊκούς ρυθμούς, ενώ γράφει εξ ολοκλήρου για την Καίτη Γαρμπή τον δίσκο Έχω στα μάτια ουρανό. Το 2006 κυκλοφορεί το cd Μην πεις ποτέ στο οποίο περιλαμβάνεται και η διασκευή του "Για σένανε μπορώ" τραγούδι που είχε πρωτοερμηνεύσει η Μαρινέλλα.
Το 2007 με το τραγούδι "No Madonna" σε ερμηνεία του ίδιου ήταν υποψήφιος για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιούEurovision για πρώτη φορά ως ερμηνευτής. Τελικά, προκρίθηκε το τραγούδι του Σαρμπέλ. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, τραγουδά στο 5ο Mad Secret Concert by Flocafe & Samsung, σ' ένα μοναδικό λάιβ με πολλά ροκ κομμάτια. Μαζί του τραγούδησαν η Τάμτα, ο Κώστας Τουρνάς, ο Κώστας Μαρτάκης και η Πέγκυ Ζήνα. Το καλοκαίρι του 2008, ο Χρήστος Δάντης κυκλοφορεί το νέο του cd με τον τίτλο Εκτός Τροχιάς. Στην repack έκδοση του Εκτός Τροχιάς που κυκλοφορεί στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008 θα συμπεριλαμβάνεται και το τραγούδι "Ο άγγελος μου" από τους τίτλους της σειράς Ο άγγελος μου ο διάβολός μου. Τη μουσική έχει γράψει ο Χρήστος Δάντης σε στίχους Νίκου Σαρρή.
Το 2010 κυκλοφορεί τον δίσκο Σκοτώνω το οποίο περιέχει 9 καινούρια τραγούδια και το 2011 κυκλοφορεί τον δίσκο Τα δικά μας τραγούδια' ένα άλμπουμ ιδιαίτερο με 7 νέα τραγούδια και το τραγούδι «Με πήρε η νύχτα αγκαλιά» σε demo διασκευή. Την μουσική υπογράφει ο ίδιος & τους στίχους ο Βασίλης Καπερνάρος. Συνοδοιπόροι ο Δημήτρης Μητροπάνος και ο Πασχάλης Τερζής, που συμμετέχουν ερμηνεύοντας από ένα τραγούδι. Τα έσοδα δόθηκαν στον σύλλογο επανένταξης εξαρτημένων ατόμων «Επιστροφή».
Τον Ιούλιο του 2020 ερμήνευσε το παιδικό τραγούδι του Hippoβρύχιου με τίτλο "Είμαι ένα λιοντάρι" που κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και στο κανάλι της Heaven Music στο YouTube. Το 2021 κάνει τηλεοπτική εμφάνιση στην κωμωδία της Κύπρου Κάμπινγκ.
Προσωπική ζωή
Έχει κάνει τέσσερις γάμους. Ο πρώτος έγινε το 1993 με τη τραγουδίστρια Λίτσα Γιαγκούση και διήρκησε μόλις έναν χρόνο. Κουμπάρος ήταν ο συνθέτης Γιάννης Καραλής. Ο δεύτερος ήταν με τη τραγουδίστρια Κατερίνα Τοπάζη (1996-2003), με την οποία απέκτησε και το πρώτο του παιδί, έναν γιο τον Χριστόφορο (γεν. 2000). Ο τρίτος ήταν με τη πρώην τραγουδίστρια Φλώρα Θεοδώρου ενώ ο τέταρτος με τη Τζένη Βουτσίνου (2013-2017) με την οποία απέκτησε ακόμη δύο παιδιά, τη Μαριζέτα (γεν. 2011) και τον Σήφη (γεν. 2014). Βρίσκεται σε σχέση με την Ασημίνα Χατζηανδρέου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Φιοντορόβκα (περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)
Η Φιοντορόβκα (ρωσικά: Фёдоровка) είναι κωμόπολη στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Τερεκτί της περιφέρειας Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 4,597 (απογραφή 2009) 4,956 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Άγις (βασιλιάς Παιονίας)
Ο Άγις (πέθανε το 358 π.Χ.) ήταν ιδρυτής και βασιλιάς του Παιονικού βασιλείου. Σύγχρονος του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας, ο Άγις ήταν διεκδικητής του μακεδονικού θρόνου σε μια εποχή αστάθειας. Διάδοχός του ήταν ο Λύκκειος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βασιλείς Κατηγορία:Αρχαία Παιονία
Αυτοκεφαλία
Στις ιεραρχικές Χριστιανικές εκκλησίες, και κυρίως στις Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες, η αυτοκεφαλία είναι το καθεστώς μιας ιεραρχικής εκκλησίας της οποίας ο αρχιεπίσκοπος δεν υποβάλει αναφορά σε κάποιον άλλον προκαθήμενο επίσκοπο. Όταν μία Οικουμενική Σύνοδος ή ένας προκαθήμενος επίσκοπος (όπως για παράδειγμα ένας πατριάρχης ή άλλος προκαθήμενος), αποδεσμεύει μια εκκλησιαστική επαρχία από την εξουσία του και η καινούρια ανεξάρτητη εκκλησία είναι σε πλήρη κοινωνία με την ιεραρχία στην οποία δεν ανήκει πια, τότε η Σύνοδος ή ο προκαθήμενος χορηγεί αυτοκεφαλία. Ενώ η Αυτοκεφαλία ταυτίζεται με την έννοια της αυτοδιοίκησης, στην πραγματικότητα σημαίνει αυτο-κέφαλη, δηλαδή ότι ηγείται του εαυτού της, ενώ Αυτόνομη κυριολεκτικά σημαίνει ότι νομοθετεί για τον εαυτό της. Με την ευρύτερη έννοια του όρου, όλες οι τοπικές εκκλησίες μπορούν να λέγονται Χριστοκέφαλες, ακόμη κι αν αναφέρουν σε κάποια ανώτερη επίγεια εξουσία.
Ένα ενδιάμεσο στάδιο είναι η αυτονομία. Ο ανώτερος επίσκοπος μιας αυτόνομης εκκλησίας, για παράδειγμα ο αρχιεπίσκοπος ή ο μητροπολίτης, δίνει λόγο στον Πατριάρχη της μητέρας εκκλησίας, ο οποίος επικυρώνει και την εκλογή του αλλά σε όλα τα υπόλοιπα θέματα ισχύει το αυτοδιοίκητο από την Ιεραρχία της. Παράδειγμα αποτελούν η αυτόνομη Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας), η αυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία της Εσθονίας, η Ορθόδοξη Αυτόνομη Εκκλησία της Φινλανδίας και η ημιαυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης.
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες
Θέμα Ανατολικών
thumb|upright=2|500px|Τα βυζαντινά θέματα κατά το 780. thumb|upright=2|500px|Τα βυζαντινά θέματα κατά το 842. Το Θέμα Ανατολικών ήταν θέμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το οποίο βρισκόταν στη Μικρά Ασία (σημερινή Τουρκία). Μετά τη διαίρεση του Οψικίου στα μέσα του 8ου αιώνα, κατέστη το σημαντικότερο των θεμάτων της αυτοκρατορίας. Δημιουργήθηκε πριν από το 669, πιθανόν λίγο μετά τη δεκαετία του 640. Στις αρχές του 9ου αιώνα μειώθηκε σε μέγεθος και το ανατολικό του τμήμα στο Θέμα Καππαδοκίας ενώ το νοτιοανατολικό του τμήμα μετατράπηκε στο Θέμα Σελευκείας. Καταλύθηκε μετά το 1077, όταν τα εδάφη του κατακτήθηκαν από τους Σελτζούκους.
Ιστορία
Η ακριβής ημερομηνία της δημιουργίας του θέματος αυτού δεν είναι γνωστή, ωστόσο η ύπαρξή του αναφέρεται για πρώτη φορά το 669. Ωστόσο, το πιθανότερο θεωρείται να δημιουργήθηκε, όπως συνέβη και με τα υπόλοιπα αρχικά θέματα, λίγο μετά τη δεκαετία του 640 ως περιοχή στρατοπέδευσης των υπόλοιπων του ρωμαϊκού στρατού της Ανατολής, ο οποίος είχε αποδεκατιστεί από τις αραβικές κατακτήσεις. Το Θέμα Ανατολικών, το οποίο κάλυπτε τις αρχαίες επαρχίες της Λυκαονίας, της Πισιδίας, της Ισαυρίας, καθώς και τμήματα της Φρυγίας και της Γαλατίας φιλοξενούσε το στράτευμα της Ανατολής, από το οποίο και πήρε το όνομά του. Πρωτεύουσά του φαίνεται να ήταν το Αμόριο, τουλάχιστον μέχρι την άλωσή του από τους Άραβες το 838.
Το Θέμα Ανατολικών αντιμετώπιζε άμεσα τις δυνάμεις του Χαλιφάτου και ήταν ιδιαιτέρως ισχυρό: διέθετε στράτευμα 18,000 ανδρών κατά τον 8ο αιώνα και 15,000 κατά τον 9ο αιώνα, αιώνα στη διάρκεια του οποίου συνολικά 34 φρούρια ήσαν καταγεγραμμένα. Ο στρατηγός του, ο οποίος ήταν κάτοχος των τίτλων του πατρικίου, του ανθύπατου και του πρωτοσπαθάριου, ήταν ο πρώτος εκ των στρατηγών βάση σημασίας. Επρόκειτο για ένα από τα πλέον ανώτερα αξιώματα της αυτοκρατορίας, καθώς και ένα από τα ελάχιστα που ήσαν απαγορευμένα στους ευνούχους. Η ισχύς αυτή τον καθιστούσε, πάραυτα, ως έναν κίνδυνο για τον αυτοκράτορα: μία πρώτη εξέγερση αναφέρεται ότι έλαβε χώρα το 681, ενώ ο διοικητής του, Λέοντας Ίσαυρος, κατόρθωσε να καταλάβει τον αυτοκρατορικό θρόνο το 717. Ένας άλλος στρατηγός, ο Βαρδάνης Τούρκος, εξεγέρθηκε το 803. Στον αντίποδα, ο Κωνσταντίνος Ε΄ βρήκε εκεί καταφύγιο και στήριξη το 742, ενάντια στον σφετεριστή Αρτάβασδο.
Ωστόσο, στις αρχές του 9ου αιώνα, η ανατολική του τούρμα αποσχίστηκε για τη δημιουργία του παραμεθόριου θέματος της Καππαδοκίας. Επιπλέον, στη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεόφιλου, το νοτιοανατολικό του τμήμα μετατράπηκε σε ένα αυτόνομο στρατιωτικό θέμα, αυτό της Σελευκείας. Το θέμα αναφέρεται για τελευταία φορά στις πηγές το 1077, όταν ο στρατηγός του, Νικηφόρος Βοτανειάτης, ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας. Λίγο καιρό αργότερα, η περιοχή κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους.
Παραπομπές
Ανατολικων Κατηγορία:Λυκαονία Κατηγορία:Πισιδία Κατηγορία:Καππαδοκία Κατηγορία:Φρυγία
Φιλίπ Πινέλ
Ο Φιλίπ Πινέλ (Philippe Pinel, Σαν Αντρέ, Ταρν, 1745- Παρίσι 1826) ήταν Γάλλος ψυχίατρος της Γαλλικής Επανάστασης, γνωστός ως ανθρωπιστής γιατί ήταν ο πρώτος που κατήργησε τις αλυσίδες στα ψυχιατρικά άσυλα, μέτρο που αποτέλεσε σταθμό στην ψυχιατρική. Αναγνωρίζεται σήμερα ως μια από τις μεγάλες μορφές του κλάδου της ψυχιατρικής καθώς μαζί με τον Chiarugi και τον Turke έθεσε τις θεωρητικές και πρακτικές βάσεις για τη θεραπεία των διανοητικά ασθενών οι οποίες πρακτικά έμειναν αμετάβλητες μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Ο Πινέλ είναι ιδιαίτερα γνωστός για δυο λόγους: την ανάλυση και συλλογή συμπτωμάτων των διάφορων διανοητικών παθήσεων σε ορισμένες κατηγορίες, και την εφαρμογή της ηθικής θεραπείας στην αντιμετώπιση των διανοητικά ασθενών. Παράλληλα, γνωστά συγγράμματα του Πινέλ αποτελούν η "Φιλοσοφική Νοσογραφία" (Nosographie philosophoque), (1798) στην οποία διέκρινε διάφορες ψυχώσεις και περιέγραφε, μεταξύ άλλων φαινομένων, συμπτώματα, όπως τις ψευδαισθήσεις και τα σύνδρομα αποστερήσεως και η "Ιατρο-φιλοσοφική πραγματεία γύρω από την παραφροσύνη ή μανία"(Traite medico-philosophique sur l' alienation mentale ou la manie), (Paris, 1801) στην οποία συζητεί τον ψυχολογικό προσανατολισμό της προσέγγισής του. thumb|Ο Δρ. Φιλίπ Πινέλ στη  [[Σαλπετριέρ (1795 από τον Tony Robert-Fleury). Ο Πινέλ διατάζει την απομάκρυνση των αλυσίδων από ασθενείς του Ασύλου του Παρισιού για ψυχικά πάσχουσες γυναίκες.]]
Το έργο του
Έφτασε στο Παρίσι το 1778. Για αρκετά χρόνια ζούσε από μεταφράσεις επιστημονικών και ιατρικών έργων, καθώς και από την διδασκαλία των μαθηματικών. Αυτή την περίοδο άρχισε να επισκέπτεται ψυχικά αρρώστους, περιορισμένους κατ' οίκον και να γράφει άρθρα σχετικά με τις παρατηρήσεις του. Το 1792 ο Πινέλ που έγινε αρχίατρος της Bicetre (άσυλο για άνδρες ασθενείς) στο Παρίσι και στη συνέχεια το 1794 διευθυντής της Σαλπερτιέρ (Salpertiere, άσυλο για γυναίκες ασθενείς) απελευθερώνει όλους τους ασθενείς από τις αλυσίδες και από τον περίγελο της δημόσιας έκθεσης, για να τους κάνει ίσους με όλους τους άλλους νοσηλευόμενους. Πολλοί από τους αρρώστους ήταν έτσι περιορισμένοι για 30-40 χρόνια. Επιπλέον, πρωτοπόρος, γιατί ήταν επηρεασμένος από τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης (η χρονολογία που καταργήθηκαν οι αλυσίδες είναι το 1793) και από τον ανθρωπισμό της ιδεολογίας της, ανοίγει το δρόμο για μια ανθρωπιστική αντιμετώπιση στην ψυχιατρική και γίνεται ο πατέρας της λεγόμενης ηθικής θεραπείας των ψυχασθενειών, που στηριζόταν στην καλοσύνη και το σεβασμό προς τον "άρρωστο". Μάλιστα, ο Πινέλ απέφυγε θεραπείες, όπως οι αφαιμάξεις, τα καθαρτικά και τα εκδόρια, αφού ευνοούσε μια αγωγή που περιελάμβανε την στενή φιλική επικοινωνία με τον άρρωστο, την συζήτηση των προσωπικών του δυσκολιών και ένα πρόγραμμα σκόπιμων δραστηριοτήτων.
Ηθική Θεραπεία
Η ηθική θεραπεία του Πινέλ βασιζόταν στη θεωρία του Αριστοτέλη της διανοητικής υγείας σαν ισορροπίας μεταξύ των διάφορων παθών, που θεωρούνταν σαν ο σύνδεσμος που υπάρχει μεταξύ νόησης και σώματος. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται επιδράσεις από τον ανθρωπισμό, που υποστήριζε ως ιδεώδες βίου την ολόπλευρη και σύμμετρη ανάπτυξη -στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό- των σωματικών και ψυχικών δυνατοτήτων του ανθρώπου. Η θεραπεία αυτή εμπεριείχε μια δεοντολογία της θεραπευτικής, δηλαδή η μεταχείριση των ασθενών έπρεπε να γίνεται με τρόπους μαλακούς και ευγενικούς, αλλά και με αυστηρότητα, ακόμα και με κάποια σκληρότητα όταν το απαιτούσε το συμφέρον της θεραπείας, πάντα όμως με σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ασθενούς. Από θεραπευτική άποψη λοιπόν ο γιατρός πρέπει να πλησιάσει τον ασθενή με μεγάλη αποφασιστικότητα, κοιτώντας τον βαθιά στα μάτια, προσπαθώντας να τον υποτάξει πλήρως. Στη συνέχεια, η σχέση θα αποτελείται από ένα μείγμα ευγένειας, τόλμης και καταναγκασμού. Μ' αυτόν τον τρόπο η συμμετοχή του ασθενούς σε διάφορες δραστηριότητες, στο εσωτερικό ενός καλά οργανωμένου χώρου, βοήθησε καθαρά στην επιτυχία της θεραπείας του Πινέλ.
Οι απόψεις του
Σύμφωνα με τον Πινέλ, μπορεί να θεωρηθούν βασικά τέσσερις τύποι τρέλας: -μελαγχολία: διαταραχή της διανοητικής λειτουργίας -μανία: υπερβολική νευρική διέγερση που συνοδευόταν ή όχι από παραλήρημα -άνοια: διαταραχή της συναισθηματικότητας -ιδιωτεία: εξαφάνιση των διανοητικών ικανοτήτων και των συναισθημάτων. Ο διαχωρισμός αυτός προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση διότι είναι αρκετά προοδευτικός για την περίοδο εκείνη. Ωστόσο, απέρριπτε την για καιρό επικρατούσα άποψη ότι η ψυχοπάθεια είναι ισοδύναμη με την κατοχή από δαιμόνια και την θεωρούσε αποτέλεσμα της υπερβολικής έκθεσης σε κοινωνικούς και ψυχολογικούς εξαναγκασμούς και, σε κάποιο βαθμό της κληρονομικότητας και λειτουργικής βλάβης. Όσον αφορά τους ψυχασθενείς, πίστευε ότι αποτελούσαν άτομα στην πραγματικότητα ομαλά, τα οποία, κάτω από πιέσεις που ασκούσαν περιβαλλοντικοί παράγοντες, είχαν χάσει την ικανότητα ορθής κρίσης. Ο Πινέλ υποστήριζε ότι ο περιορισμός των ατόμων αυτών σε ειδικά ιδρύματα τα απομάκρυνε από τους παθογενείς παράγοντες που τα έφερναν σε διεγερτική κατάσταση. Έτσι, με την είσοδο στο άσυλο, η διέγερση υποχωρεί, και μπορούν τα άτομα να συζητήσουν ατομικά και σε ομάδες τα προβλήματά τους. Θεωρούσε επίσης μεγάλης θεραπευτικής σημασίας το να λαμβάνουν οι ασθενείς μέρος σε ομαδικές δραστηριότητες μέσα στο άσυλο. Η θεραπευτική αυτή τακτική έδωσε σημαντικά αποτελέσματα, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών φαίνεται ότι αποκαταστάθηκε. Η τακτική αυτή έχει μέσα της σπέρματα πολλών νεότερων αντιλήψεων, και είναι πολύ ενδιαφέρον ότι η ηθική θεραπεία του 18ου αιώνα έχει στοιχεία που ξαναβρίσκονται στις σημερινές θεραπευτικές κοινότητες και την απασχολησιοθεραπεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ψυχίατροι
Θέμα Χαρσιανού
μικρογραφία|Τα ανατολικά θέματα του Βυζαντίου (έτος 950) Το Χαρσιανόν ήταν θέμα (διοικητικό διαμέρισμα) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του οποίου διοικητικό κέντρο ήταν το ομώνυμο φρούριο (Χαρσιανόν κάστρον). Ιδρύθηκε στα τέλη του 9ου αι. και περιελάμβανε αρχικά την περιοχή γύρω από το σημερινή πόλη Ακνταγμαντενί, 325 χλμ ανατολικά της Άγκυρας. Αργότερα, με την ένταξη σε αυτό μεγάλου τμήματος της Καππαδοκίας, μετατράπηκε σε νευραλγικό κέντρο άμυνας εναντίον των αραβικών εισβολών και εφαλτήριο για τη βυζαντινή ανακατάκτηση της Ανατολής. Καταλύθηκε λίγο μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.
Ιστορία του θέματος
Μουσουλμανική παράδοση αναφέρει πως, κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ηρακλείου, 30.000 Γασσανίδες χριστιανοί Άραβες, υπό τον τελευταίο βασιλιά τους Τζαμπάλα (Jabala b. al-Aytham), αναγκάστηκαν εξαιτίας της ισλαμικής κατάκτησης να εγκαταλείψουν τη Μεσοποταμία και να εγκατασταθούν κοντά στο Χαρσιανόν κάστρον. Η ύπαρξη των Αράβων αυτών αναφέρεται και αργότερα, από τον Άραβα γεωγράφο Αλ-Ισταχρί. Δημογραφικά, πιθανολογείται πως το ισχυρότερο στοιχείο της ευρύτερης περιοχής που αργότερα θα συνιστούσε το θέμα ήταν οι γηγενείς Καππαδόκες, οι οποίοι τον 9ο αι. είχαν ήδη βαθιά εξελληνιστεί.
Λόγω της στρατηγικής της σπουδαιότητας, στις αρχές του 9ου αιώνα, η περιοχή του ομώνυμου φρουρίου αναβαθμίστηκε σε κλεισούρα. Το 863, ισχυρή αραβική δύναμη υπό τον εμίρη της Μελιτηνής, Ομάρ (Αμρ-Αλ-Ακτά) εισέβαλε στην Καππαδοκία. Βυζαντινό στράτευμα υπό τον αυτοκράτορα Μιχαήλ, στο οποίο συμμετείχε στρατός από την κλεισούρα Χαρσιανού, έδωσε μάχη με τους Άραβες στη θέση Λειμώνας του Επισκόπου (αραβικά: Μαρτζ αλ Ουσκούφ) αλλά απωθήθηκε. Οι Άραβες συνέχισαν την επιδρομή τους φτάνοντας ως την Αμισό, στα παράλια του Ευξείνου Πόντου. Κατά την επιστροφή τους, η αραβική δύναμη περικυκλώθηκε από πολλαπλάσια βυζαντινή υπό τον στρατηγό Πετρωνά και εξοντώθηκε, στη μάχη του ποταμού Λαλακάοντα. Στη μάχη έπεσε και ο ίδιος ο εμίρης Ομάρ. Μικρή ομάδα Αράβων, υπό τον γιο του εμίρη, αρχικά κατάφερε να ξεφύγει από την παγίδα, λίγο αργότερα όμως καταστράφηκε από τον στρατό του Χαρσιανού.
Το Χαρσιανόν αναβαθμίστηκε σε θέμα, με ενσωμάτωση τμημάτων των θεμάτων Βουκελλαρίων, Αρμενιάκων, Καππαδοκίας, μετά το 863 και πριν το 872. Η αναβάθμιση αυτή έγινε από τον Βασίλειο Α' κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον των Παυλικιανών, καθώς το Χαρσιανό αποδείχθηκε πιστότερο σε αυτόν από ότι το Αρμενιακόν θέμα. Ο «στρατηγός» (διοικητής) του θέματος έπαιρνε ετήσιο μισθό 20 λιβρών χρυσού και διοικούσε, σύμφωνα με αραβικές πηγές, 4 φρούρια και 4.000 στρατιώτες. . Μία από αυτές τις πηγές κατατάσσει το Χαρσιανό μπροστά από το Θέμα Οπτιμάτων, στην ίδια σπουδαιότητα με το Θέμα Θρακησίων αλλά πολύ πίσω από τα θέματα Αρμενιάκων και Ανατολικών. Το 878, οι συνδυασμένες δυνάμεις των θεμάτων Χαρσιανού και Αρμενιάκων εξολόθρευσαν, μετά από ενέδρα, τον στρατό των Παυλικιανών υπό τον ηγέτη τους Καρβέα, οι οποίοι επέστρεφαν στην Τεφρική, μετά από επιδρομή στα αυτοκρατορικά εδάφη και ήταν κατάφορτοι με λεία. Η αποφασιστική αυτή μάχη δόθηκε στην τοποθεσία Βαθύς Ρύαξ. Το 883, επίλεκτοι στρατιώτες του Χαρσιανού συμμετείχαν σε εκστρατεία στην Ιταλία.
Μετά την εξάλειψη του κινδύνου από τους Παυλικιανούς, το θέμα έγινε πεδίο μουσουλμανικών επιθέσεων, κατά το τέλος του 9ου και τις αρχές του 10ου αι. Έτσι το 878 ο στρατός του θέματος πέτυχε σειρά νικών εναντίον του Αμπντάλα Μπεν-Ρασίντ Μπεν-Καούς στην Ποδανδό και τα Άδανα, σε συνεργασία με δυνάμεις από άλλα θέματα. Το 886 ή το 887 οι Μουσουλμάνοι επιχείρησαν μεγάλη εισβολή στο Χαρσιανό. Δεν πέτυχαν να καταλάβουν το κάστρο αλλά δήωσαν το θέμα και έφτασαν μέχρι τα βόρεια της Σεβάστειας. Ωστόσο, μέχρι τα τέλη του 9ου αι., συνεχίστηκε η πολιτική ενίσχυσης του θέματος. Έτσι, έως το 890 ο αυτοκράτορας Λέων Στ' ο Σοφός προσάρτησε σ' αυτό 10 τούρμες και 7 βάνδα από τα θέματα Βουκελλαρίων, Αρμενιάκων και Καππαδοκίας. Με τις προσαρτήσεις αυτές το θέμα έλεγχε νευραλγικές για τον αγώνα εναντίον των Αράβων θέσεις όπως η Καισάρεια και τα Τύανα-Βένασα και ενίσχυσε τις αμυντικές και επιθετικές του δυνατότητες. Τελικά, η καίρια θέση του Χαρσιανού θέματος το κατέστησε εφαλτήριο για τη βυζαντινή ανακατάκτηση της Ανατολής. Το 923, ο φημισμένος στρατηγός Ιωάννης Κουρκούας ξεκίνησε την κατακτητική του δράση έχοντας ορμητήριο την Καισάρεια, σημαντική πόλη και διοιηκητική έδρα του θέματος. Έχει μάλιστα διατυπωθεί η υπόθεση ότι η ισχνή αναφορά του θέματος αυτού από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο είχε σκοπό την απόκρυψη των πραγματικών αιτίων ίδρυσής του τα οποία ήταν επεκτατικά.
Κατά τον 10ο αι. με την εξάπλωση της αυτοκρατορίας προς τα ανατολικά, οι ισχυρές στρατιωτικές οικογένειες γαιοκτημόνων που κατάγονταν από το Χαρσιανό αύξησαν σημαντικά την πολιτική τους επιρροή. Αυτή η ισχυροποίηση των μεγάλων στρατιωτικών οίκων του θέματος οδήγησε σε βίαιες συγκρούσεις με άλλες στρατιωτικές οικογένειες από αρμενικές περιοχές. Έχει μάλιστα υποστηριχθεί από μερικούς μελετητές πως από αυτό το θέμα, μαζί με εκείνα των Ανατολικών, Καππαδοκίας, Παφλαγονίας και Βουκελλαρίων,προέρχονταν τα κυρίαρχα στοιχεία της βυζαντινής άρχουσας τάξης, κατά την περίοδο από τον 9ο ως τον 11ο αιώνα. Επίσης, σε αυτό το θέμα μάλιστα διεξήχθησαν, μεταξύ 978-9, τρεις μάχες μεταξύ του αυτοκρατορικού στρατού και του στασιαστή Βάρδα Σκληρού, με την τελευταία από αυτές να είναι και η αποφασιστική.
Η αντίδραση των Αράβων στην εξάπλωση του Βυζαντίου εκδηλώθηκε από τους Χαμδανίδες εμίρηδες του Χαλεπίου, οι οποίοι επιτέθηκαν εναντίον του Χαρσιανού, με βασικό στόχο το κάστρο του. Η πρώτη από αυτές τις επιθέσεις εκδηλώθηκε το 950 όταν ο θρυλικός Σαΐφ-αντ-Νταουλά (Sayf-ad-Dawla) πολιόρκησε το κάστρο, επικεφαλής 30.000 ανδρών. Λίγο πριν την εισβολή, μεγάλη πυρκαγιά κατέκαυσε τα προάστια και τον οικισμό κάτω από το κάστρο. Η πολιορκία δεν πέτυχε τον σκοπό της, ωστόσο ο Νταουλά πήρε μαζί του αιχμάλωτο τον πληθυσμό του οικισμού και δήωσε την ενδοχώρα. Οι επιθέσεις του επαναλήφθηκαν το 911, το 956 και το 960, με παρόμοια αποτελέσματα, δηλαδή δήωση της ενδοχώρας αλλά χωρίς κατάληψη των κάστρων του θέματος.
Μετά το 1045, στο θέμα εγκαταστάθηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων Αρμενίων, υπό τον τέως βασιλιά τους Γκαντίκ Β' (στις βυζαντινές πηγές αναφέρεται ως Κακίκιος), στον οποίο παραχωρήθηκε η διοίκηση του θέματος. Οι Αρμένιοι όμως σύντομα ήρθαν σε σύγκρουση με την τοπική ελληνική αριστοκρατία. Το 1057, το θέμα υποστήριξε την εξέγερση του Ισαακίου Α' Κομνηνού. Κατά τη δεκαετία του 1060, οξύνθηκαν οι διαμάχες μεταξύ των εθνοτήτων της βυζαντινής Ανατολής, λόγω της άστοχης και καταπιεστικής θρησκευτικής πολιτικής του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα. Ένας ακόμη λόγος ήταν η βυζαντινή ολιγωρία η οποία οδήγησε στην κατάκτηση πατρογονικών εδαφών των Αρμενίων (Ανί, Μελιτηνή, Σεβάστεια) από τους Τούρκους. Αν και ως τελευταίος δούκας (διοικητής) του αναφέρεται πάλι ο Γκαντίκ Β', το 1072-73, αυτός μάλλον λειτούργησε ως αυτόνομος διοικητής του Χαρσιανού, κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1070. Η περιοχή του, όπως και η ανατολική Μικρά Ασία γενικότερα, είχαν αποκοπεί από την αυτοκρατορία, μετά τη διείσδυση των διαφόρων τουρκικών ομάδων και  τη στάση του Φράγκου στρατηγού Ουρσελίου. Η αυτόνομη δράση του Γκαντίκ τον οδήγησε σε σύγκρουση με την αυτοκρατορία, εξετέλεσε μάλιστα τον Έλληνα μητροπολίτη Καισαρείας Μάρκο. Στο τέλος συνελήφθη, σε ενέδρα, από Βυζαντινούς στρατιωτικούς και εκτελέστηκε.
Τελικά, το θέμα χάθηκε οριστικά για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία λίγο μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.
Το κάστρο
Το ομώνυμο φρούριο υποτίθεται πως πήρε το όνομά του από κάποιον στρατηγό Χάρσιο, ο οποίος πολέμησε τους Πέρσες επί εποχής Ιουστινιανού Α' ή Ηρακλείου. Αναφέρεται πρώτη φορά στις πηγές το 638, καταλήφθηκε από τους Άραβες το 730 και, στους επόμενους δύο αιώνες, έγινε θέατρο σκληρών βυζαντινοαραβικών συγκρούσεων. Τα ερείπια του κάστρου βρίσκονται δέκα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης Ακνταγμαντενί, πάνω από το χωριό Μουσαλιμκαλεσί (Muşalimkalesi), στην επαρχία Γιοζγκάτ της Τουρκίας, 325χλμ ανατολικά της Άγκυρας.
Διαδραμάτισε στρατηγικότατο ρόλο στην άμυνα της Μικράς Ασίας κατά τους Αραβοβυζαντινούς πολέμους, καθώς ήταν το διοικητικό κέντρο κρίσιμων συνοριακών περιοχών με Αρμενίους και Άραβες, ενώ ήλεγχε δύο μεγάλες στρατιωτικές αρτηρίες: αυτή που συνέδεε την Κωνσταντινούπολη, μέσω Άγκυρας, με τη Σεβάστεια (ή την Τεφρική) και τη Μελιτηνή (σημ. Μαλάτεια) μέσω Μαλανδάρων. Έτσι το φρούριο του Χαρσιανού, μαζί με άλλα φρούρια που σήμερα είναι ερειπωμένα, στα περίχωρα της Ακνταγμαντενί και κοντά στα ορυχεία σιδήρου και μολύβδου του Τσαλχαλή και Νουσρατλή, προστάτευε τη μεγάλη στρατιωτική οδό Άγκυρας-Σεβάστειας, τη δευτερεύουσα οδό που διέσχιζε την περιοχή του Ακντάγ Μαντενί αλλά και τα ορυχεία. Το ενδιαφέρον των Σελτζούκων Τούρκων για τα ορυχεία πιστοποιεί επιγραφή, της περιόδου του Σελτζούκου σουλτάνου Καϊχοσρόη Β΄ (1236-1246), η οποία βρέθηκε στο Μουσαλιμκαλεσί και αναφέρει πως χτίστηκε (ίσως επισκευάστηκε) φρούριο. Το κάστρο καταλήφθηκε το 730 από τους Άραβες, στη συνέχεια ανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς και από τότε υπέστη πολλές αραβικές επιθέσεις χωρίς να καταληφθεί. Τέτοιες επιθέσεις έγιναν από τον χαλίφη Αλ-Μαμούν το 831 (ηττήθηκε, έξω από το κάστρο, από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο) και από τον Αμπού Σαΐντ το 843 και το 845.
Με το τέλος των βυζαντινο-αραβικών συγκρούσεων, άκμασε ο οικισμός γύρω από το κάστρο, όπως και άλλα οικιστικά κέντρα κατά μήκος των διαδρομών που πριν χρησιμοποιούσαν οι ξένοι εισβολείς.
Sherlock Holmes (ταινία, 2009)
Ο Sherlock Holmes είναι ταινία εποχής, μυστηρίου και δράσης παραγωγής 2009, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα που δημιούργησε ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ. Η σκηνοθεσία της ταινίας έγινε από τον Γκάι Ρίτσι και η παραγωγή από τους Τζόελ Σίλβερ, Λάιονελ Γουίγκραμ, Σούζαν Ντάουνι και Νταν Λιν. Το σενάριο, το οποίο έγραψαν οι Μάικλ Ρόμπερτ Τζόνσον, Άντονι Πέκχαμ και Σάιμον Κίνμπεργκ, βασίστηκε στην ιστορία των Γουίγκραμ και Τζόνσον. Οι Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Τζουντ Λο υποδύονται τους Σέρλοκ Χολμς και Δρ. Τζον Γουάτσον αντίστοιχα. Η Ρέιτσελ ΜακΆνταμς πρωταγωνιστεί ως η πρώην αντίπαλός τους, Αϊρίν Άντλερ, ενώ ο Μαρκ Στρονγκ ενσαρκώνει τον κακό Λόρδο Χένρι Μπλάκγουντ. Η ταινία διαδραματίζεται το 1890, όπου ο Χολμς και ο Γουάτσον προσλαμβάνονται από μια μυστική οργάνωση με σκοπό να εξουδετερώσουν την πλοκή ενός μυστικιστή να επεκτείνει τη Βρετανική Αυτοκρατορία με φαινομενικά υπερφυσικά μέσα. Η ταινία κυκλοφόρησε στη Νότια Αμερική στις 25 Δεκεμβρίου 2009, ενώ σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ειρηνικό και Ατλαντικό στις 26 Δεκεμβρίου 2009. Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Ιανουαρίου 2010.
Ο Sherlock Holmes ήταν εμπορική επιτυχία κερδίζοντας $524 εκατομμύρια στο box office, ενώ έλαβε κυρίως θετικές κριτικές με επαίνους για την ιστορία του, τις σκηνές δράσης, τον σχεδιασμό κοστουμιών, τη μουσική επένδυση του Χανς Ζίμμερ και την ερμηνεία του Ντάουνι στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η οποία του έφερε τη Χρυσή Σφαίρα Α' Αντρικού Ρόλου σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για δύο Βραβεία Όσκαρ στις κατηγορίες «Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης» και «Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής».
Μια συνέχεια με τον τίτλο Sherlock Holmes 2: Το Παιχνίδι των Σκιών κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 2011, ενώ ετοιμάζεται και μια τρίτη συνέχεια σε σκηνοθεσία του Ντέξτερ Φλέτσερ και σενάριο του Κρις Μπρανκάτο.
Πλοκή
Το 1890 στο Λονδίνο, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς και ο συνεργάτης του, Δρ. Τζον Γουάτσον, αποτρέπουν μία τελετουργική δολοφονία μιας γυναίκας από τον Λόρδο Χένρι Μπλάκγουντ, ο οποίος έχει ήδη σκοτώσει άλλες πέντε γυναίκες με τον ίδιο τρόπο. Ο επιθεωρητής Λεστράντ και η αστυνομία συλλαμβάνουν τον Μπλάκγουντ. Τρεις μήνες αργότερα, ο Γουάτσον αρραβωνιάζεται τη Μαίρη Μόρσταν και, αν και απολαμβάνει τις περιπέτειές του με τον Χολμς, ανυπομονεί με το ότι δε θα πρέπει να αντιμετωπίζει τις εκκεντρικότητές του όταν θα φύγει από το διαμέρισμα 221Β στην οδό Μπέικερ. Στο μεταξύ, ο Μπλάκγουντ έχει καταδικαστεί σε θάνατο και ζητάει να δει τον Χολμς, τον οποίο προειδοποιεί για τρεις θανάτους που δεν μπορεί να αποτρέψει και θα προκαλέσουν μεγάλες αλλαγές στον κόσμο. Μετέπειτα, ο Μπλάκγουντ οδηγείται στην αγχόνη.
Ο Χολμς δέχεται μια επίσκεψη από την Αϊρίν Άντλερ, μια πρώην αντίπαλό του, η οποία του ζητάει να βρει έναν αγνοούμενο με το όνομα Λουκ Ρίορνταν. Μετά την αναχώρησή της, ο Χολμς την ακολουθεί και τη βλέπει να συναντιέται με τον μυστικό εργοδότη της. Στο μεταξύ, οι εμφανίσεις του Μπλάκγουντ και η ανακάλυψη του κατεστραμμένου τάφου του οδηγούν στο να πιστεύει ο κόσμος πως έχει αναστηθεί. Μέσα στο φέρετρό του βρίσκεται το νεκρό σώμα του Ρίορνταν, με τον Χολμς και τον Γουάτσον να ακολουθούν μια σειρά στοιχείων από το σώμα και να βρίσκουν το σπίτι του. Εκεί ανακαλύπτουν πως ο Ρίορνταν έκανε πειράματα προσπαθώντας να ενώσει την επιστήμη με τη μαγεία. Αφού επιβιώνουν από μια αναμέτρηση με τους άντρες του Μπλάκγουντ, ο Χολμς οδηγείται στον Ναό των Τεσσάρων Ταγμάτων, μια μυστική αδελφότητα μαγείας με σημαντική πολιτική επιρροή. Οι αρχηγοί της αδελφότητας - ο Δικαστής Σερ Λορντ Τόμας Ρόθερνμαν, ο Αμερικανός Πρεσβευτής Στάντις και ο Υπουργός Εσωτερικών Λόρδος Κάουαρντ - ζητάνε από τον Χολμς να σταματήσει τον Μπλάκγουντ, ο οποίος είναι πρώην μέλος της αδελφότητας και ο μυστικός νόθος γιος του Σερ Τόμας.
Εκείνο το βράδυ, ο Σερ Τόμας πνίγεται στη μπανιέρα του και, το επόμενο βράδυ, ο Λόρδος Κάουαρντ καλεί μια συνάντηση του Τάγματος ανακοινώνοντας πως ο Μπλάκγουντ θα είναι πλέον ο επικεφαλής στη θέση του Σερ Τόμας. Ο Μπλακγουντ εμφανίζεται στην ομάδα και ο Στάντις επιχειρεί να τον πυροβολήσει αλλά, όταν πατάει τη σκανδάλη, τυλίγεται ο ίδιος στις φλόγες και πέφτει από το παράθυρο προς τον θάνατό του. Ο Λόρδος Κάουαρντ εκδίδει ένταλμα σύλληψης για τον Χολμς, αναγκάζοντάς τον να κρυφτεί. Ο Χολμς μελετά τα τελετουργικά του Τάγματος και αναγνωρίζει τα σύμβολά τους στις δολοφονίες του Μπλάκγουντ, οι οποίες έγιναν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες και καταλήγει στο ότι ο στόχος της τελευταίας δολοφονίας είναι τα μέλη του Κοινοβουλίου. Με τη βοήθεια του Λεστράντ, σκηνοθετεί τη σύλληψή του και οδηγείται στον Λόρδο Κάουαρντ. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία από τα ρούχα του Κάουαρντ, καταλαβαίνει πως ο Μπλάκγουντ πραγματοποίησε μια τελετή στους υπονόμους κάτω από τα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ.
Ο Χολμς δραπετεύει και, μαζί με τον Γουάτσον και την Άντλερ, βρίσκουν τους άντρες του Μπλάκγουντ στους υπονόμους να φρουρούν μια συσκευή, η οποία βασίζεται στα πειράματα του Ρίορνταν και πρόκειται να απελευθερώσει αέριο κυανίου στον χώρο του Κοινοβουλίου σκοτώνοντας όλους όσους βρίσκονται εκεί, πλην των υποστηρικτών του Μπλάκγουντ, στους οποίους ο Μπλάγκουντ έδωσε κρυφά το αντίδοτο. Ο Μπλάκγουντ εμφανίζεται στο Κοινοβούλιο και ανακοινώνει στα μέλη του τον επικείμενο θάνατό τους επιχειρώντας να θέσει σε λειτουργία τη συσκευή με τη χρήση ενός τηλεχειριστηρίου, αλλά η Άντλερ έχει ήδη καταφέρει να την απενεργοποιήσει. Ο Μπλάκγουντ φεύγει τρέχοντας, βλέπει την Άντλερ και τον Χολμς στους υπονόμους και τους καταδιώκει μέχρι στην κορυφή της υπό κατασκευής Γέφυρας του Πύργου. Ο Μπλάκγουντ αντιμετωπίζει τον Χολμς καθώς ο δεύτερος αναλύει το πώς τα υπερφυσικά κατορθώματα του Μπλάκγουντ δεν ήταν παρά μόνο συνδυασμός επιστήμης με κόλπα απάτης. Ο Μπλάκγουντ πέφτει από τη γέφυρα και σκοτώνεται, ενώ η Άντλερ εξηγεί στον Χολμς πως ο εργοδότης της ονομάζεται Καθηγητής Μοριάρτι. Τον προειδοποιεί πως δεν πρέπει να τον υποτιμά καθώς είναι «εξίσου έξυπνος» όπως εκείνος, αλλά «απείρως πιο πονηρός».
Καθώς ο Γουάτσον μετακομίζει από το διαμέρισμα 221Β, η αστυνομία αναφέρει σε εκείνον και στον Χολμς πως βρέθηκε νεκρός ένας αστυνομικός κοντά στη συσκευή του Μπλάκγουντ. Ο Καθηγητής Μοριάρτι χρησιμοποίησε τις αντιπαραθέσεις ως αντιπερισπασμό για να πάρει ένα εξάρτημα κλειδί της συσκευής, το οποίο έχει να κάνει με τα πρώτα βήματα ανάπτυξης των ραδιοφωνικών κυμάτων. Ο Χολμς ανυπομονεί για τη νέα αυτή υπόθεση και τον νέο αντίπαλο.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Ο σκηνοθέτης Γκάι Ρίτσι αρνήθηκε να αποκαλύψει τον ηθοποιό που χάρισε τη φωνή του στον Καθηγητή Μοριάρτι. Ο ηθοποιός Τζάρεντ Χάρις, ο οποίος ενσάρκωσε τον Μοριάρτι στην ταινία Sherlock Holmes 2: Το Παιχνίδι των Σκιών, συνέχεια της πρώτης, ηχογράφησε εκ των υστέρων τις ατάκες του «άγνωστου» ηθοποιού, αντικαθιστώντας τη φωνή του δεύτερου για την κυκλοφορία της ταινίας σε home media και τις τηλεοπτικές προβολές της.
Ανάπτυξη
Ο παραγωγός Λάιονελ Γουίγκραμ παρατήρησε πως για περίπου δέκα χρόνια σκεφτόταν νέους τρόπους για να απεικονίσει τον Σέρλοκ Χολμς. «Συνειδητοποίησα πως οι εικόνες που δημιουργούσα στο κεφάλι μου [όταν διάβαζα τις ιστορίες] ήταν διαφορετικές από τις εικόνες που έβλεπα σε προηγούμενες ταινίες». Φανταζόταν «έναν πολύ πιο σύγχρονο, πιο μποέμ χαρακτήρα, ο οποίος ντύνεται περισσότερο σαν ένας καλλιτέχνης ή ένας ποιητής», και συγκεκριμένα τον Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ. Αφού έφυγε από τη Warner Bros. το 2006 και τη θέση που είχε ως εκτελεστικός παραγωγός εκεί, ο Γουίγκραμ επεδίωξε ένα μεγαλύτερο πεδίο εφαρμογής της ιστορίας, έτσι ώστε να προσελκύσει περισσότερο κοινό, και ανέμειξε διάφορες ιστορίες του Χολμς για να επεκτείνει περισσότερο την ιστορία. Κάποιες προτάσεις στην ταινία προήλθαν από ατυχή περιστατικά που βρέθηκαν στο βιβλίο του 1979 Enter the Lion: A Posthumous Memoir of Mycroft Holmes. Ο χαρακτήρας του Λόρδου Μπλάκγουντ δημιουργήθηκε ως ένας χαιρετισμός προς τα Βικτωριανά συμφέροντα στον πνευματισμό και τη μεταγενέστερη επιρροή του Άλιστερ Κρόουλι. Ο παραγωγός θεώρησε πως ήταν «σχεδόν έξυπνο» να αντιταχθεί στον Χολμς· ο Χολμς έχει μια σχεδόν υπερφυσική ικανότητα να λύνει εγκλήματα κι εκείνος ήταν ένας υποθετικά υπερφυσικός κακός. Η πλοκή, εξάλλου, φέρνει ως επί το πλείστον στην ιστορία του βιβλίου Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ, όπου μια σειρά από φαινομενικά υπερφυσικά γεγονότα τελικά εξηγούνται μέσω διαισθητικής λογικής και επιστημονικής κατανόησης. Αντί ενός δοκιμαστικού σεναρίου, ο Γουίγκραμ έγραψε και παρουσίασε (ο Τζον Γουάτκις το ζωγράφισε) ένα κόμικ 25 σελίδων για τον Χολμς. Ο Καθηγητής Μοριάρτι συμπεριλαμβανόταν σε αυτό, ώστε να στηθεί η ιστορία για τις συνέχειες.
Τον Μάρτιο του 2007, η Warner Bros. επέλεξε να συμμετέχει στην παραγωγή της ταινίας, αφού είδε ομοιότητες στη γενική ιδέα της ταινίας με την ταινία Batman Begins. Οι κληρονόμοι του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ συμμετείχαν στην επίλυση κάποιων νομικών θεμάτων, ωστόσο οι ιστορίες θεωρούνται κοινό κτήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Νιλ Μάρσαλ θα σκηνοθετούσε την ταινία, αλλά ο Γκάι Ρίτσι υπέγραψε για να σκηνοθετήσει τον Ιούνιο του 2008. Όταν ήταν παιδί, ο Ρίτσι και τα άλλα παιδιά στο οικοτροφείο άκουγαν τις ιστορίες του Χολμς μέσω των ηχείων του κοιτώνα τους. «Ο Χολμς συνήθιζε να μου μιλάει για να κοιμηθώ κάθε βράδυ όταν ήμουν εφτά χρονών» είπε. Έτσι, η εικόνα που είχε για τον χαρακτήρα διέφερε από αυτήν των ταινιών. Ήθελε να κάνει την ταινία του πιο «αυθεντική» προς τις ιστορίες του Ντόυλ, εξηγώντας: «Υπάρχουν κάπως αρκετές έντονες σκηνές δράσεις στις ιστορίες [και] κάποιες φορές αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στις ταινίες». «Η ευφυΐα του Χολμς φιλτράρεται μέσα στη δράση» και η ταινία θα δείξει πως η «διάνοιά του ήταν εξίσου ευχή και κατάρα». Ο Ρίτσι επεδίωξε να κάνει τον Sherlock Holmes μία «πολύ σύγχρονη ταινία όσον αφορά τον τόνο και την υφή», επειδή είχε περάσει «ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που μια κινηματογραφική προσαρμογή αγκαλιάστηκε από τον κόσμο».
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2008 στο Freemasons' Hall και τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.
Η εισαγωγική σκηνή χρειάστηκε τρεις μέρες για να γυριστεί στην εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου του Μεγάλου στο Λονδίνο και μια σκηνή με ατμόπλοιο γυρίστηκε στον ποταμό Τάμεση στο Γουόπινγκ στις 7 Νοεμβρίου. Τα γυρίσματα συνεχίστηκαν στην αποβάθρα Στάνλεϊ και στην αποβάθρα Κλάρενς στο Λίβερπουλ, καθώς και στο ιστορικό ναυπηγείο στην πόλη Τσάταμ. Οι σκηνές στους δρόμους γυρίστηκαν σε λιθόστρωτα σοκάκια στις πόλεις Τσάταμ και Μάντσεστερ. Το νεκροταφείο Μπρόμπτον στο Λονδίνο χρησιμοποιήθηκε για μια σκηνή κλειδί, ενώ το εσωτερικό του παλατιού του 19ου αιώνα της Λέσχης Reform χρησιμοποιήθηκε ως το ξενοδοχείο Café Royal. Σκηνές από το εσωτερικό του σπιτιού στην οδό 221B Μπέικερ γυρίστηκαν στα στούντιο Leavesden.
Στα τέλη Νοεμβρίου 2008, ο ηθοποιός Ρόμπερτ Μαγιέ, ο οποίος υποδύεται τον Ντρέντζερ, γύριζε μια σκηνή μάχης στην αποβάθρα Τσάταμ στην πόλη Κεντ και καταλάθος έριξε γροθιά στον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στο πρόσωπο, ρίχνοντάς τον κάτω και τραυματίζοντάς τον, αλλά χωρίς να χάσει τις αισθήσεις του όπως αρχικά είχε γραφτεί. Στις 28 Νοεμβρίου, η εφημερίδα The Sun ανέφερε πως ένα βυτιοφόρο έπιασε φωτιά, αναγκάζοντας το γύρισμα να σταματήσει για δύο ώρες. Τον Δεκέμβριο, ο προγραμματισμός των γυρισμάτων στην οδό St John μειώθηκε από 13 μέρες σε 9, επειδή οι ντόπιοι παραπονέθηκαν για το γεγονός πως έπρεπε πάντα να σταθμεύουν τα αυτοκίνητά τους αλλού κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Τον Ιανουάριο, τα γυρίσματα μεταφέρθηκαν στο Μπρούκλιν.
Ο Ρίτσι ήθελε τα ρούχα του Χολμς να είναι αντίθετα με τη δημοφιλή εικόνα του χαρακτήρα λέγοντας αστειευόμενος: «υπάρχει μόνο ένα άτομο στην ιστορία ο οποίο φόρεσε ποτέ καπέλο deerstalker». Ο Ντάουνι επέλεξε ο ίδιος το καπέλο του χαρακτήρα, ένα πολυφορεμένο μαλακό καπέλο τύπου fedora. Ο σκηνοθέτης κράτησε την παράδοση που θέλει ο διαμέρισμα του Χολμς και του Γουάτσον ακατάστατο και το διακόσμησε με ιστορικά και επιστημονικά αντικείμενα από τις ηπείρους που είχαν επισκεφτεί.
Μουσική
Ο σκηνοθέτης Γκάι Ρίτσι χρησιμοποίησε ως προσωρινή μουσική επένδυση κατά τη διάρκεια του μοντάζ της ταινίας το soundtrack της ταινίας Ο Σκοτεινός Ιππότης, το οποίο συνέθεσε ο Χανς Ζίμμερ. Ο Ζίμμερ ήταν ευχαριστημένος όταν ο Ρίτσι του ζήτησε να επενδύσει μουσικά την ταινία αλλά είχε λάβει την οδηγία να δημιουργήσει κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο Ζίμμερ περιέγραψε τη μουσική του στον Ρίτσι ως τον ήχο του συγκροτήματος The Pogues να εντάσσεται σε μια Ρουμανική ορχήστρα. Για τη μουσική συνοδεία, ο συνθέτης χρησιμοποίησε μπάνζο, κύμβαλο σαντούρι, τρίζωντα βιολιά, ένα «σπασμένο πιάνο μπυραρίας» και άλλα ασυνήθιστα όργανα όπως το Experibass.
Το soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου 2010. Η εκδοχή του τραγουδιού «Rocky Road to Dublin» από το συγκρότημα The Dubliners, το οποίο συνοδεύει τη σκηνή πυγμαχίας, δεν συμπεριλαμβάνεται στο soundtrack.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στις 14 Δεκεμβρίου 2009 στο Λονδίνο και, στη συνέχεια, κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 25 Δεκεμβρίου 2009, έπειτα από την αλλαγή της αρχικής ημερομηνίας κυκλοφορίας η οποία ήταν προγραμματισμένη να γίνει τον Νοέμβριο. Μία φιλανθρωπική προβολή της ταινίας για τη στήριξη του Music for Life έλαβε χώρα στις 22 Δεκεμβρίου 2009 στο Βέλγιο.
Home media
Ο Sherlock Holmes κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray/DVD/ψηφιακό αντίγραφο στις 30 Μαρτίου 2010 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τις πωλήσεις home media, η ταινία είχε συνολικά έσοδα $86,709,122.
Box office
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής η ταινία είχε έσοδα $62.4 εκατομμύρια μόνο στην Αμερική, φτάνοντας τη δεύτερη θέση του αμερικανικού box office πίσω από την ταινία Avatar, η οποία είχε έσοδα $75.6 εκατομμύρια. Τα έσοδα του Sherlock Holmes στη Βόρεια Αμερική ήταν συνολικά $209 εκατομμύρια, ενώ παγκοσμίως έφτασε τα $524 εκατομμύρια, κάνοντας την τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Γκάι Ρίτσι μέχρι και το 2019, οπότε και ξεπεράστηκε από την ταινία Αλαντίν, και τη δέκατη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2009. Στα εγχώρια τσαρτς αποτελεί την έκτη ταινία με τα περισσότερα έσοδα που δεν κατάφερε να βρεθεί ποτέ στην πρώτη θέση του box office Σαββατοκύριακου, πίσω από τις ταινίες Τραγούδα!, Γάμος αλά Ελληνικά, Ο Αλβιν και η παρέα του 2, Ο Αλβιν και η παρέα του και Ένα αστέρι γεννιέται. Παγκοσμίως, σε αυτή την κατηγορία, κατέχει την τέταρτη θέση πίσω από τις ταινίες Η Εποχή των Παγετώνων 3: Η Αυγή των Δεινοσαύρων, Casino Royale και Μετά την Επόμενη Μέρα.
Κριτικές
Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 3/4 και επεσήμανε τους δυνατούς χαρακτήρες της, τα οπτικά εφέ και τη γεμάτη δράση πλοκή. Τους χαρακτήρες της ταινίας επαίνεσε επίσης ο Τζέικ Τόμλινσον από το περιοδικό Shave Magazine, ο οποίος θεωρεί πως οι Ντάουνι Τζούνιορ και Λο ήταν «τέλειοι μαζί» και πως ο Στρονγκ ήταν «ένας πειστικός και ανατριχιαστικός κακός».
Ο Α.Ο. Σκοτ από την εφημερίδα New York Times σημείωσε πως η σκηνοθετική προσέγγιση του σκηνοθέτη γενικά στις ταινίας ήταν «να φτιάχνει κουλ ταινίας που αφορούσαν κουλ τύπους με κουλ πράγματα» και πως ο Sherlock Holmes ήταν ουσιαστικά «μια σειρά από πόζες και ακροβατικά» τα οποία ήταν «περιοδικά εκτρεπόμενα» στην καλύτερη περίπτωση.
Στον Ντέιβιντ Στράτον από την εφημερίδα The Australian δεν άρεσε η απόδοση των αυθεντικών ιστοριών του Holmes και κατέληξε: «Οι δημιουργοί αυτής της ταινίας ενδιαφέρονται κυρίως για τη δράση. Πιστεύουν πως αυτό είναι το μόνο που μπορεί να φέρει το νεαρότερο κοινό στις αίθουσες σήμερα. Μπορεί να έχουν δίκιο, αλλά έχουν ακρωτηριάσει μία από τις μεγαλύτερες λογοτεχνικές δημιουργίες στη διαδικασία». Παρόλα αυτά, επαίνεσε τον σχεδιασμό παραγωγής και τη μουσική επένδυση της ταινίας.
Συνέχειες
Μια συνέχεια με τον τίτλο Sherlock Holmes 2: Το Παιχνίδι των Σκιών, όπου οι Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Τζουντ Λο επέστρεψαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους ως Σέρλοκ Χολμς και Δρ. Τζον Γουάτσον αντίστοιχα, κυκλοφόρησε στις 16 Δεκεμβρίου 2011. Μια τρίτη συνέχεια είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει μέσα στο 2022, με τους Ντάουνι Τζούνιορ και Λο να επιστρέφουν και πάλι, αυτή τη φορά με τον Ντέξτερ Φλέτσερ να αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία και τον Κρις Μπρανκάτο το σενάριο. Τον Απρίλιο του 2022, δημοσιεύτηκε πως δύο τηλεοπτικές σειρές οι οποίες θα διαδραματίζονται μέσα στο σύμπαν των ταινιών βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης για τη συνδρομητική υπηρεσία HBO Max. Ωστόσο, δεν υπήρξε κάποια καινούρια σχετική ενημέρωση από τότε.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες στον Σέρλοκ Χολμς Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Νταν Λιν
Φιλελεύθερος
Ο όρος φιλελεύθερος μπορεί να αναφέρεται:
Τσεχικές εκλογές Γερουσίας (2020)
Οι εκλογές της Γερουσίας πραγματοποιήθηκαν στην Τσεχική Δημοκρατία στις 2-3 Οκτωβρίου 2020 παράλληλα με τις περιφερειακές εκλογές, με τους δεύτερους γύρους στις 9-10 Οκτωβρίου.
Εκλογικό σύστημα
Το ένα τρίτο της 81μελούς Γερουσίας εκλέγεται κάθε δύο χρόνια, δίνοντας στους Γερουσιαστές εξαετή θητεία. Τα μέλη της Γερουσίας εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Τσεχία Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Μενέλαος της Πελαγονίας
Ο Μενέλαος της Πελαγονίας ήταν τοπικός άρχοντας της Πελαγονίας, που τιμήθηκε ως ευεργέτης της Αθήνας το 363 π.Χ., επειδή βοήθησε τους Αθηναίους στον πόλεμο κατά της Αμφίπολης και τη Χαλκιδική Συμμαχία. Στο διάταγμα αναφέρεται ότι όχι μόνο ο ίδιος ο Μενέλαος αλλά και οι πρόγονοί του ήταν ευεργέτες της Αθήνας. Αμέσως μετά, πιθανότατα κατέφυγε στην Αθήνα και έλαβε την αθηναϊκή υπηκοότητα ονομάζοντας τον «Μενέλαος, γιος του Αρραβαίου» που τιμάται ως Αθηναίος πρόξενος στην Τροία (~ 359 π.Χ.) και ο Μενέλαος, διοικητής του ιππικού κατά του Φίλιππου Β' της Μακεδονίας που αναφέρει ο Δημοσθένης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πελαγονία Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν
Ο Χασάν Ιμπραήμ Σαμόν (αραβικά: حسن إبراهيم سمعون‎, γεννημένος το 1956) είναι Σύρος ποιητής και εκδότης. Το ποιητικό του ύφος συνδυάζει την απλότητα και την κομψότητα στην εξερεύνηση θεμάτων όπως ο έρωτας και ο ερωτισμός, η θρησκεία και ο αραβικός εθνικισμός. .
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1956 στο Χομς. Απόφοιτος της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών, έχει πολλές πολιτιστικές και ποιητικές συμμετοχές, όπως η «Υπογραφή μαρτύρων και των θέσεων» και ένας κοσμήτορας με τον τίτλο «Broken Horizon». Και ένα λεξικό λαϊκών όρων με τίτλο «Δεν πρέπει να πεθάνεις». Άλλα έργα όπως το «The Roar and the Shoe» και πολλές ιστορίες, λογοτεχνικές και κριτικές σπουδές. Το δημοσιευμένο έργο του Χασάν Σαμόν Χίλιες ποιήματα για την Παλαιστίνη. Έχει πολλές λογοτεχνικές και νομισματικές μελέτες και εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο λεξικό "οι λαϊκοί όροι δεν πρέπει να πεθάνουν".
Πηγές
Κατηγορία:Σύροι ποιητές Κατηγορία:Σύροι συγγραφείς
Κλάουδια Γιόσα
Η Κλάουδια Γιόσα (Claudia Llosa) είναι Περουβιανή σκηνοθέτης του κινηματογράφου, συγγραφέας και παραγωγός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λίμα στις 15 Νοεμβρίου του 1976 και είναι ανεψιά του συγγραφέα Μάριο Βάργκας Γιόσα. Απέκτησε πτυχίο στις επικοινωνιακές σπουδές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 έφυγε και εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Την περίοδο από το 1998 ως το 2001 σπούδασε στην κινηματογραφική ακαδημία Escuela TAI. Στο τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή του σεναρίου για το Madeinusa. Εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη όπου απασχολήθηκε στη βιομηχανία διαφήμισης. Η ταινία Madeinusa κέρδισε το βραβείο καλύτερου μη δημοσιευμένου σεναρίου στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αβάνας του 2003.
Το 2009 η Γιόσα ολοκλήρωσε τη δεύτερη ταινία της Το γάλα της θλίψης (La teta asustada), η οποία έλαβε μέρος στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου. Ήταν η πρώτη ταινία του Περού που προτάθηκε για τη Χρυσή Άρκτο και κέρδισε το κύριο βραβείο. Επίσης, ήταν η πρώτη περουβιανή ταινία που ήταν υποψήφια για Όσκαρ.
Το 2014 κυκλοφόρησε την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία και πρώτη αγγλόφωνη, το Aloft, με πρωταγωνιστές τους Τζένιφερ Κόνελι, Κίλιαν Μέρφι, Μελανί Λοράν και Ούνα Τσάπλιν.
Βραβεία
Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου
Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Μαρ ντελ Πλάτα
Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Ρότερνταμ
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περουβιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Περουβιανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κορμπέρ-λε-Καμπάν
Το Κορμπέρ-λε-Καμπάν (γαλλικά: Corbère-les-Cabanes, καταλανικά: Corbera la Cabana) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κορμπεριέν (γαλλικά: Corbériens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ποδόσφαιρο κλειστού χώρου
Το Ποδόσφαιρο κλειστού χώρου ή εσωτερικό ποδόσφαιρο ή 6x6, διεθνώς γνωστό ως Indoor soccer, arena soccer, six-a-side football στο Ηνωμένο Βασίλειο, ή Minifootball στην Ευρώπη είναι μια παραλλαγή του ποδοσφαίρου. Το παιχνίδι προσαρμόζεται σε κλειστούς χώρους, όπως π.χ. ένα γήπεδο χόκεϊ καλυμμένο με χλοοτάπητα ή ένα παγοδρόμιο. Ο όρος "εσωτερικό ποδόσφαιρο" είναι γνωστός για την περιγραφή των διαφόρων στυλ του παιχνιδιού και χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει παρόμοια παιχνίδια σε γήπεδα που είναι χτισμένα σε εξωτερικούς χώρους.
Το ποδόσφαιρο κλειστού χώρου είναι μία από τις πολλές διαφορετικές παραλλαγές του ποδοσφαίρου σχεδιασμένα για παιχνίδι σε εσωτερικούς χώρους. Είναι πιο δημοφιλές στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά και το Μεξικό, με πολλές ερασιτεχνικές, συλλογικές και επαγγελματικές κατηγορίες πρωταθλημάτων. Είναι επίσης δημοφιλές στη Βραζιλία, όπου λέγεται showbol. Άλλες παραλλαγές του ποδοσφαίρου σε κλειστό χώρο με διαφορετικούς κανόνες, όπως το ποδόσφαιρο σάλας και το πέντε επί πέντε, είναι πιο δημοφιλής εκτός της Βόρειας Αμερικής.
Κατηγορία:Παραλλαγές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου  Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Ραφαέλ Αλκόρτα
Ο Ραφαέλ Αλκόρτα Mαρτίνεθ, γνωστός πιο απλά και ως Ραφαέλ Αλκόρτα (γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1968 στο Μπιλμπάο της Ισπανίας) είναι Ισπανός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητή. Αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας ως ποδοσφαιριστή αγωνίστηκε σε συλλόγους αποκλειστικά και μόνο της Ισπανίας.
Καριέρα
Γεννημένος στο Μπιλμπάο, ο Αλκόρτα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου στις ακαδημίες της τοπικής Αθλέτικ Μπιλμπάο, στις οποίες βρέθηκε το 1978 σε ηλικία μόλις 10 ετών. Το 1984, ο Αλκόρτα προβιβάστηκε στην Αθλέτικ Μπιλμπάο Β, η οποία αποτελεί την αναπληρωματική ομάδα της Αθλέτικ Μπιλμπάο και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Β' κατηγορίας της Ισπανίας.
Στην Αθλέτικ Μπιλμπάο Β πήρε αρκετές ευκαιρίες, κάποιες από αυτές μάλιστα ως βασικός, πραγματοποιώντας κατά διαστήματα αρκετά καλές εμφανίσεις. Το 1987, κι ενώ μέχρι τότε είχε πραγματοποιήσει 40 συμμετοχές με την Αθλέτικ Μπιλμπάο Β, ο Αλκόρτα προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Στις 24 Οκτωβρίου του 1987 πραγματοποίησε και το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Αθλέτικ Μπιλμπάο σε έναν αγώνα με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης.