cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μυρμηκικό οξύ
Παραγωγή
Εμπορικά είναι διαθέσιμο σε διαλύματα με διάφορες συγκεντρώσεις που κυμαίνονται μεταξύ 85 και 99% w/w.
Από μυρμηκικό μεθυλεστέρα και μεθαναμίδιο
Όταν συνδυάζονται μεθανόλη (CH3OH) με μονοξείδιο του άνθρακα (CO) με την παρουσία μιας ισχυρής βάσης, παράγεται μυρμηκικός μεθυλεστέρας (ΗCOOCH3), σύμφωνα με την ακόλουθη στοιχειομετρική εξίσωση :
Στη βιομηχανία, αυτή η χημική αντίδραση πραγματοποιείται στην υγρή φάση υπό αυξημένη πίεση. Οι τυπκές συνθήκες είναι θερμοκρασία 80 °C και πίεση 40 atm. Η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη βάση είναι το μεθανολικό νάτριο (CH3ONa). Η υδρόλυση του μυρμηκικού μεθυλεστέρα δίνει, στη συνέχεια, μυρμηκικό οξύ:
Για να είναι αποτελεσματική η υδρόλυση των μυρμηκικού μεθυλεστέρα απαιτείται μεγάλη περίσσεια νερού. Μερικές μέθοδοι προτιμούν την έμμεση υδρόλυση του μυρμηκικού μεθυλεστέρα, δηλαδή την αντίδρασή του πρώτα με αμμωνία (NH3), οπότε δίνει μεθαναμίδιο (HCOONH2), που με τη σειρά του υδρολύεται με τη χρήση θειικού οξέος (H2SO4):
Ένα μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι η ανάγκη της διάθεσης του θειικού αμμωνίου [(NH4)2SO4], ως παραπροϊόν. Αυτό το πρόβλημα οδήγησε κάποιους παραγωγούς μυρμηκικού οξέος να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικές, ενεργειακά, μεθόδους διαχωρισμού του μυρμηκικού οξέος, που παράγεται με τη μέθοδο της απευθείας υδρόλυσης, από τη μεγάλη περίσσεια νερού που αυτή απαιτεί. Σε αυτήν τη μέθοδο που εφαρμόστηκε από τη γερμανική BASF, το νερό απομακρύνεται από το μυρμηκικό οξύ μέσω μιας εκχύλισης υγρού-υγρού με μια οργανική βάση.
Ως παραπροϊόν της παραγωγής αιθανικού οξέος
Μια σημαντική ποσότητα μυρμηκικού οξέος παράγεται ως παραπροϊόν της παραγωγής άλλων χημικών προϊόντων. Κάποτε το αιθανικό οξύ παραγόταν σε μεγάλη κλίμακα με οξείδωση αλκανίων, με μια διεργασία που συμπαρήγαγε σημαντικές ποσότητες μυρμηκικού οξέος. Αυτή οξειδωτική μέθοδος, όμως, έχει φθίνουσα βιομηχανική σημασία, οπότε άλλες μέθοδοι, ειδικές στο να παράγουν μυρμηκικό οξύ, γίνονται σταδιακά όλο και πιο σημαντικές.
Υδρογόνωση διοξειδίου του άνθρακα
Η καταλυτική υδρογόνωση (Η2) του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) σε μυρμηκικό οξύ (HCOOH) μελετήθηκε από καιρό. Αυτή η χημική αντίδραση μπορεί να πραγματοποιηθεί ομοιογενώς
Με οξείδωση βιομάζας
Το μυρμηκικό οξύ μπορεί επίσης να ληφθεί με υδατική καταλυτική μερική οξείδωση μουλιασμένης βιομάζας (διεργασία OxFA). Μια τύπου Κέγκιν (Keggin) πολυοξομεταλλική ένωση (H5PV2Mo10O40) χρησιμοποιήθηκε ως ομογενής καταλύτης για να μετατρέψει σάκχαρα, ξύλο, άχρηστο χαρτί ή κυανοβακτήρια σε μυρμηκικό οξύ (HCOOH) και διοξείδιο του άνθρακα (CO2), ως μόνο παραπροϊόν. Έχει επιτευχθεί απόδοση μέχρι και 53%.
Εργαστηριακές μέθοδοι
Στο εργαστήριο, το μυρμηκικό οξύ μπορεί να ληφθεί με θέρμανση οξαλικού οξέος [(COOH)2] σε γλυκερίνη [HOCH2CH(OH)CH2OH] και μετά διαχωρισμό με απόσταξη με ατμό. Η γλυκερίνη δρα ως καταλύτης, καθώς ενδιάμεσα σχηματίζει οξαλικό γλυκερυλεστέρα ως ενδιάμεση ένωση. Αν όμως το παραπάνω αναφερόμενο αντιδρών μείγμα θερμανθεί σε υψηλότερες θερμοκρασίες, παράγεται 2-προπεν-1-όλη (CH2=CHCH2OH). Η καθαρή στοιχειομετρική εξίσωση της θερμικής διάσπασης οξαλικού οξέος είναι η ακόλουθη:
Βιοσύνθεση
Το μυρμηκικό οξύ βρίσκεται ευρύτατα στη φύση με τη μορφή της συζυγούς βάσης του, δηλαδή του μυρμηκικού ανιόντος (HCOO-). Αυτό το ανιόν παράγεται με την αναγωγή του διοξειδίου του άνθρακα, που καταλύεται από το ένζυμο μυρμηκική δεϋδρογονάση. Μια δοκιμή μυρμηκικού οξέος σε σωματικά υγρά σχεδιάστηκε για τον προσδιορισμό των μυρμηκικών ανιόντων, μετά από δηλητηρίαση από μεθανόλη. Βασίστηκε στην ενζυμική αντίδραση των μυρμηκικών ανιόντων με βακτηριακή μυρμηκική δεϋδρογονάση.
Με υδρόλυση υδροκυανίου ή κάποιου μυρμηκικού εστέρα
1. Με υδρόλυση υδροκυανίου (HCN) σε όξινο περιβάλλον παράγεται μυρμηκικό οξύ :
2. Με υδρόλυση  μυρμηκικού εστέρα (HCOOR) σε αλκαλικό περιβάλλον παράγεται μυρμηκικό οξύ :
Με οξείδωση αιθενίου, μεθανόλης ή μεθανάλης
1. Με οξείδωση αιθυλενίου (CH2=CH2) παράγεται μυρμηκικό οξύ :
2. Με οξείδωση μεθανόλης (CH3OH) παράγεται μυρμηκικό οξύ :
3. Με οξείδωση μεθανάλης (Η2CHO) παράγεται μυρμηκικό οξύ :
Με ειδικές μεθόδους
1. Σύνθεση με μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) :
2. Σύνθεση με μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και μεθανόλη :
ή εναλλακτικά
Φυσικές και φυσικοχημικές ιδιότητες
Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (T = 25 °C, P = 1 atm), το χημικά καθαρό μυρμηκικό οξύ είναι ένα άχρωμο υγρό με πολύ αποπνικτική και διαπεραστική οσμή. Είναι αναμείξιμο με το νερό (H2O), ευδιάλυτο με τους περισσότερους πολικούς οργανικούς διαλύτες, ακόμη και κάπως διαλυτό στους υδρογονάνθρακες. Διαλυμένο σε υδρογονάνθρακες και στην κατάσταση των ατμών του βρίσκεται κυρίως σε διμερισμένη μορφή (με δεσμούς υδρογόνου). Αυτός είναι και ο λόγος που φαίνεται ότι οι ατμοί του δεν υπακούουν στην καταστατική εξίσωση ιδανικών αερίων. Το στερεοποιημένο μυρμηκικό οξύ (που απαντιέται σε δυο πολυμορφικές δομές) αποτελείται από ουσιαστικά ατελείωτο δίκτυο πολυμερών του μέσω και πάλι δεσμών υδρογόνου. Παρουσία νερού σχηματίζει και ανάλογα συσσωματώματα μορίων με δεσμούς υδρογόνου και με τη συμμετοχή μορίων νερού. Συνέπεια αυτού είναι ότι σχηματίζει χαμηλού σημείου ζέσεως αζεοτροπικό μείγμα με το νερό, στη συγκέντρωση των 22,4%. Η σύζευξη των μορίων του στην υγρή κατάσταση εξηγεί ακόμη και την τάση του μυρμηκικού οξέος να σχηματίζει και κατάσταση υπέρψυχρου υγρού.
΄Οξινος χαρακτήρας και καρβονικά άλατα
Το μυρμηκικό οξύ είναι ένα ασθενές μονοβασικό οξύ (pKa = 4,8), ασθενέστερο από τα περισσότερα ανόργανα οξέα. Το μη καρβοξυλικό υδρογόνο δεν αντικαθίσταται από μέταλλα, αλλά παρ' όλα αυτά το μυρμηκικό οξύ αντιδρά με ορισμένα μέταλλα μέταλλα και βάσεις σχηματίζοντας άλατα με σύγχρονη παραγωγή υδρογόνου ή νερού αντίστοιχα :
(Αντίδραση εξουδετέρωσης)
Αποκαρβοξυλίωση
1. Με θέρμανση μυρμηκικού νατρίου παίρνουμε διοξείδιο του άνθρακα και υδρογόνο :
2. Με ηλεκτρόλυση μυρμηκικού νατρίου (μέθοδος Kolbe), παράγονται διοξείδιο του άνθρακα και υδρογόνο : 600 px 3. Με θέρμανση αλάτων του με ασβέστιο (ή βάριο) παράγεται μεθανάλη :
4. Με επίδραση βρωμίου σε μυρμηκικό άργυρο παράγεται υδροβρώμιο. Εφαρμογή αντίδρασης Hunsdiecker :
Αναγωγή
Τo μυρμηκικό οξύ ανάγεται με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4) προς μεθανόλη :
Οξείδωση
1. Τo μυρμηκικό οξύ οξειδώνεται σε μυρμηκικό υπεροξύ από το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2), σε όξινο περιβάλλον :
2. Τo μυρμηκικό οξύ οξειδώνεται σε διοξείδιο του άνθρακα (CO2) :
Διάσπαση
1. Με θερμανση μυρμηκικού οξέος:
2. Με επίδραση θειικού οξέος:
3. Με παρουσία λευκόχρυσου (Pt) ή ρουθηνίου (Ru) :
Προσθήκη σε αλκένια
Το μυρμηκικό οξύ είναι το μόνο καρβοξυλικό οξύ που δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια παράγοτας εστέρες του. Π.χ.:
Επίδραση καρβενίων
Με επίδραση καρβενίων παράγεται ένα μίγμα προϊόντων. Π.χ. με μεθυλένιο έχουμε περίπου την παρακάτω στοιχειομετρική εξίσωση: 40 px
Εφαρμογές
Μια κύρια εφαρμογή του μυρμηκικού οξέος είναι ως συντηρητικό και αντιβακτηριδιακό πρόσθετο σε ζωοτροφές. Στην Ευρώπη, χρησιμοποιήθηκε στην ενσίρωση για να προωθήσει τη ζύμωση του γαλακτικού οξέος και να παρεμποδίσει τη ζύμωση του βουτανικού οξέος. Ακόμη επιτρέπει η επιθυμητή ζύμωση να γίνει γρήγορα, και σε χαμηλώτερη θερμοκρασία, μειώνοντας έτσι την απώλεια σε διατροφική αξία. Το μυρμηκικό οξύ παρεμποδίζει αρκετές διεργασίες αποσύνθεσης και έτσι η χρήση του έχει ως αποτέλεσμα τη διατήρηση της διατροφικής αξίας της ζωοτροφής για μακρύτερο χρονικό διάστημα, οπότε χρησιμοποιείται ευρύτατα για τη συντήρηση της χειμερινής ζωοτροφής για βοειδή. Στην πτηνοτροφία, μερικές φορές προστίθεται στη ζωοτροφή τους για να θανατώσει Εσερίχια κόλι (E. coli) βακτήρια
Η χρήση του μυρμηκικού οξέος ως συντηριτικό στην ενσίρωση και σε άλλες ζωοτροφές συνεισέφερε κατά περίπου το 30% στην παγκόσμια κατανάλωση μυρμηκικού οξέος το 2009.
Το μυρμηκικό οξύ χρησιμοποιήθηκε επίσης σημαντικά στην παραγωγή του δέρματος, που περιλαμβάνει τη δέψη (23% της παγκόσμιας κατανάλωσης μυρμηκικού οξέος το 2009 ), καθώς και στη βαφή και το φινίρισμα των υφασμάτων (9% της παγκόσμιας κατανάλωσης μυρμηκικού οξέος το 2009 ), εξαιτίας της όξινης φύσης του. Χρησιμοποιήθηκε ως πηκτικό στην παραγωγή του καοτσούκ (6% της παγκόσμιας κατανάλωσης μυρμηκικού οξέος το 2009 ).
Το μυρμηκικό οξύ χρησιμοποιήθηκε στη θέση των ορυκτών οξέων σε διάφορα καθαριστικά προϊόντα, όπως αποσκληρηντικά και καθαριστικά σιφωνιού τουαλέττας. Κάποιοι μυρμηκικοί εστέρες χρησιμοποιούνται ως τεχνητά αρωματικά πρόσθετα τροφίμων ή και ποτών, ακόμη και ως αρώματα. Οι μελισσοκόμοι χρησιμοποίησαν μυρμηκικό οξύ ως ακαρεοκτόνο εναντίον των ακάρεων της τραχείας (Acarapis woodi) και του βαρρόα. . Η χρήση του μυρμηκικού οξέος σε κυψέλες καυσίμων βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της έρευνας.
Στα ανθρώπινα τρόφιμα χρησιμοποιήθηκε για την εξάλειψη των βακτηρίων της σαλμονέλας. Στα τρόφιμα, αν και όταν χρησιμοποιείται μυρμηκικό οξύ, αναγράφεται με τον κωδικό Ε 236.
Εργαστηριακή χρήση
Το μυρμηκικό οξύ αποτελεί πηγή για τη φορμυλομάδα (HCO), για παράδειγμα για τη φορμυλίωση της τολουϊδίνης για την παραγωγή N-φορμυλοτολουϊδίνης με διαλύτη τολουόλιο. Στη συνθετική οργανική χημεία, το μυρμηκικό οξύ συχνά χρησιμοποιείται και ως πηγή ιόντος υδριδίου (H-). Η αντίδραση Εσχγουέιλερ-Κλαρκέ (Eschweiler-Clarke reaction) και η αντίδραση Λευκάρτ-Γουάλλας (Leuckart-Wallach) αποτελούν παραδείγματα για αυτήν την εφαρμογή. Το μυρμηκικό οξύ ή πιο συχνά το αζεοτροπικό μίγμα του με τη τριαιθυλαμίνη, χρησιμοποιήθηκε επίσης ως πηγή υδρογόνου σε μεταφορική υδρογόνωση.
Όπως αναφέρεται και πιο κάτω, το μυρμηκικό οξύ μπορεί να χρησιμεύσει ως βολική πηγή μονοξειδίου του άνθρακα, αφού μπορεί να αποικοδομηθεί γρήγορα από το θειικό οξύ.
Ασφάλεια
Το διάλυμα μυρμηκικού οξέος 85% είναι αναφλέξιμο και το διάλυμά του βρίσκεται στη λίστα της Διεύθυνσης Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ως προσθετικό τροφίμων. Οι κύριοι κίνδυνοι από το μυρμηκικό οξύ είναι από την επαφή του με το δέρμα και τα μάτια, σε μορφή υγρή ή ατμών του. Σύμφωνα με τον OSHA των ΗΠΑ το επιτρεπόμενο επίπεδο έκθεσης σε ατμούς μυρμηκικού οξέος σε εργασιακό περιβάλλον είναι 5 ppm.
Το μυρμηκικό οξύ μεταβολίζεται και εξουδετερώνεται από το ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο έχει ειδικές τοξικές συνέπειες: Το μυρμηκικό οξύ και η μεθανάλη παράγονται ως μετάβολίτες της μεθανόλης και είναι υπεύθυνα για βλάβες στα οπτικά νεύρα, μέχρι του σημείου της τύφλωσης. Επίσης και κάποιες χρόνιες συνέπειες της έκθεσης σε μυρμηκικό οξύ έχουν τεκμηριωθεί. Σχετικά πειράματα σε ζώα έδειξαν ότι η χρόνια έκθεση σε μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο συκώτι και στα νεφρά. Μια άλλη συνέπεια της χρόνιας έκθεσης στο μυρμηκικό οξύ είναι η ανάπτυξη μιας δερμικής αλλεργικής αντίδρασης σε κάθε επανέκθεση σ' αυτό.
Οι κίνδυνοι από διάφορα διαλύματα μυρμηκικού οξέος εξαρτώνται από τη συγκέντρωσή του. Ακολουθεί ένας σχετικός πίνακας με την ταξινόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επικινδυνότητα των διαλυμάτων του μυρμηκικού οξέος:
Η ανάλυση για μυρμηκικό οξύ σε σωματικά υγρά σχεδιάστηκε για τον προσδιορισμό, μέσω των φορμικών ιόντων (HCOO-), της τυχόν δηλητηρίασης από μεθανόλης, με βάση την αντίδραση των φορμικών με τη χρήση βακτηριαής δεϋδρογονάση των φορμικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλκανικά οξέα Κατηγορία:C1
887 Αλίντα
Η Αλίντα ή Αλίνδα είναι μικρός πλανήτης αστεροειδής με αύξοντα αριθμό 887 και με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,76. Ανακαλύφθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1918 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Αλίντα περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 2,479 αστρονομικών μονάδων. Η εκκεντρότητα όμως της τροχιάς της είναι τεράστια, e = 0,553, με αποτέλεσμα να πλησιάζει τον Ήλιο κατά το περιήλιο στα 160,58 εκατομμύρια km. Η Αλίντα πήρε το όνομά της είτε από την αρχαία πόλη Άλινδα της δυτικής Μικράς Ασίας, είτε από μία μορφή της μυθολογίας των Αυστραλών ιθαγενών (Αβοριγίνων) (βλ. Πρόσωπο στη Σελήνη). Με τη σειρά της η Αλίντα έδωσε το όνομά της στην Οικογένεια αστεροειδών της Αλίντας, στην οποία και ανήκει.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Πρόκειται περί ουράνιου σώματος ελάχιστων διαστάσεων, αφού η διάμετρός της δεν υπερβαίνει τα 4-5 χιλιόμετρα, ενώ το φαινόμενο μέγεθος αυτής κατά τη μέση αντίθεσή της φθάνει το 17. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,31. Η Αλίντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 73 ώρες και 58 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλιντα
Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος
Ο Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος (1800 - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατιωτικός και πολιτικός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, βουλευτής, πληρεξούσιος, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1800 στην Κέα όπως αναφέρει στην αυτοβιογραφία του.
Ο πατέρας του, Αναστάσιος, γεννήθηκε στα Κύθηρα και ο Τριαντάφυλλος είχε ενετική υπηκοότητα εκτός της ελληνικής όχι Οθωμανική.
Υπηρέτησε με τα άτακτα στρατεύματα για μια τετραετία, και μετά κατατάχτηκε στον στρατό.
Πήρε μέρος στις μάχες της Χίου το 1822, στη μάχη της Πάτρας με την Ιωνική Φάλαγγα το 1823, στη Μάχη του Κρεμμυδίου το 1824 υπό τον Καρατάσσο, και στη μάχη της Καρύστου το 1826. Πολέμησε, επίσης, με τον Φαβιέρο στη μάχη της Θήβας το 1826 και στη μάχη του Χαϊδαρίου το 1826, και σε πολλά άλλα πολεμικά συμβάντα της Ελληνικής Επανάστασης. Τιμήθηκε δε με τον αργυρό σταυρό των Ιπποτών.
Ανήλθε μέχρι στον βαθμό του υποστράτηγου (1856) και κατόπιν του στρατηγού και πήρε μέρος και στα γεγονότα της Γ' Σεπτεμβρίου για το σύνταγμα, όπου συμμετείχε ως λοχαγός. Με 700 άνδρες συνέβαλε στην οριστική αποπομπή του βασιλιά Όθωνα από την Ελλάδα (πηγή απομνημονεύματα Γενναίου Κολοκοτρώνη και εφημερίδα Εμπρός.).
Μετά την αποστράτευσή του αναμίχθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε δυο φορές βουλευτής Κέας στις εκλογές του 1865 και του 1869).  Διετέλεσε υπουργός επί των στρατιωτικών στην  Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865 και στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Νοεμβρίου 1865. Το 1868 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και το 1869 βουλευτής.
Όσον αφορά την προσωπική του ζωή είχε ένα γιο και μία ψυχοκόρη από την Ήπειρο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο μοναδικός συμβολαιογράφος των Αθηνών της τότε εποχής Βουτηράς.
Πέθανε στην Αθήνα την 1 Ιανουαρίου 1884.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Βουλευτές Κέας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Γκάιμπα
Η Γκάιμπα (ιταλικά: Gaiba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Στέφαν Έφενμπεργκ
Ο Στέφαν Έφενμπεργκ (γερμανικά: Stefan Effenberg) (2 Αυγούστου 1968) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και προπονητής ποδοσφαίρου και νυν αθλητικός διευθυντής. Η τελευταία ομάδα του ήταν η ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05. Ως μέσος, ήταν γνωστός για τις ηγετικές του ικανότητες, τη πάσα, την ικανότητα σουτ και τη φυσική του δύναμη, αλλά ήταν επίσης ένας ιδιοσυγκρασιακός και αμφιλεγόμενος χαρακτήρας.
Μόνο στην Μπούντεσλιγκα – όπου αγωνίστηκε κυρίως στην Μπάγερν Μονάχου, σε έξι σεζόν και σε δύο διαφορετικές περιόδους– ο Έφενμπεργκ συγκέντρωσε 109 κίτρινες κάρτες, ρεκόρ όλων των εποχών την εποχή της αποχώρησής του. Με την Μπάγερν, κέρδισε τρία πρωταθλήματα και ήταν ο αρχηγός του συλλόγου στην κατάκτηση του τίτλου του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 2001.
Σε μια καριέρα που διακόπηκε απότομα μετά από μια κόντρα με τη διοίκηση, έπαιξε για την Εθνικής Γερμανίας σε περισσότερες από 30 περιπτώσεις, εκπροσωπώντας τη χώρα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το παρατσούκλι του είναι Der Tiger («Τίγρης»).
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Όταν ο θρυλικός Λόταρ Ματέους (ο οποίος αγωνίστηκε επίσης στην Μενχενγκλάντμπαχ) επέστρεψε στην Μπάγερν το 1992, ο Έφενμπεργκ μετακόμισε στην Φιορεντίνα. Παρά την παρουσία του Δανού Μπρίαν Λάουντρουπ και του Αργεντινού Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, η Φιορεντίνα υποβιβάστηκε από τη Σέριε Α στην πρώτη του σεζόν. Ο Έφενμπεργκ παρέμεινε στη δεύτερη κατηγορία, κερδίζοντας την άνοδο στην πρώτη προσπάθεια.
Μετά από ένα ανεπιτήδευτο πέρασμα στη Βόλφσμπουργκ, ΟοΈφενμπεργκ τελείωσε την καριέρα του στο Κατάρ με την Αλ Αραμπί ΣΚ, με συμπαίκτη του τον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα. Εμφανίστηκε περιστασιακά ως ειδικός σχολιαστής για τη γερμανική τηλεόραση μετά την απόσυρσή του ως παίκτης.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ο Έφενμπεργκ διορίστηκε προπονητής της ΣΚ Παντερμπόρν 07 στις 13 Οκτωβρίου 2015. Απολύθηκε στις 3 Μαρτίου 2016.
Στις 10 Οκτωβρίου 2019, η ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05 παρουσίασε τον Έφενμπεργκ ως νέο αθλητικό διευθυντή. Μετά από μερικούς προβληματικούς μήνες που περιλάμβαναν τη σύντομη διαμονή της ομάδας σε ένα ιταλικό ξενοδοχείο χωρίς γήπεδο ποδοσφαίρου για ένα προπονητικό καμπ στη μέση της σεζόν, αποχώρησε από αυτή τη θέση πρόωρα τον Μάιο του 2020.
Εθνική ομάδα
Ο Έφενμπεργκ έπαιξε 35 παιχνίδια με την Εθνική Γερμανίας και σημείωσε 5 γκολ. Το ντεμπούτο του έγινε στις 5 Ιουνίου 1991, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1992 εναντίον της Ουαλίας, καθώς έπαιξε τα τελευταία 18 λεπτά μιας εκτός έδρας ήττας με 1–0. Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες στην τελική φάση. Σκόραρε στον δεύτερο αγώνα της φάσης των ομίλων, στη νίκη με 2–0 επί της Σκωτίας.
Κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού ομίλων εναντίον της Νότιας Κορέας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, ο Έφενμπεργκ «έδειξε το δάχτυλο» στους Γερμανούς οπαδούς όταν αντικαταστάθηκε μετά από μια κακή απόδοση. Οι Γερμανοί ήταν τότε μόνο ένα γκολ μπροστά, αφού προηγήθηκαν με 3-0. Ο Γερμανός προπονητής Μπέρτι Φογκτς ήταν τόσο εξοργισμένος με αυτό το περιστατικό που έδιωξε τον Έφενμπεργκ από την ομάδα επί τόπου και δήλωσε ότι τελείωσε ως διεθνής παίκτης.
Ο Έφενμπεργκ δεν εμφανίστηκε ξανά σε άλλο διεθνή αγώνα μέχρι το 1998, όταν επανήλθε για λίγο στην εθνική ομάδα για δύο φιλικούς αγώνες στη Μάλτα τον Σεπτέμβριο, που έτυχε να ήταν οι δύο τελευταίοι αγώνες του Φογκτς ως προπονητής της εθνικής ομάδας. Αποδείχτηκε ότι ήταν οι τελευταίες του συμμετοχές για τη Γερμανία.
Αντιπαραθέσεις και προσωπική ζωή
Ο Έφενμπεργκ είχε ιστορικό να προσελκύει την προσοχή και την οργή από τους οπαδούς και άλλους παίκτες με τη συμπεριφορά του. Το 1991, πριν από έναν αγώνα του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ εναντίον της τότε ημι-επαγγελματικής Κορκ Σίτι, ο Έφενμπεργκ είπε στον Τύπο ότι ήταν σίγουρος για τη νίκη, λέγοντας ότι ο μέσος της Κορκ Σίτι, Ντέιβ Μπάρι ήταν «σαν τον παππού (του)». Ο Μπάρι πήρε την εκδίκηση του σκοράροντας το εναρκτήριο γκολ στην ισοπαλία με 1–1 της ομάδας στο Μάσγκρειβ Παρκ.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Έφενμπεργκ ήταν σπάνια εκτός των ταμπλόιντ, ειδικά όταν εγκατέλειψε τη σύζυγό του, Μαρτίνα και αποκάλυψε μια σχέση με την Κλαούντια Στρουνς, η οποία εκείνη την εποχή ήταν σύζυγος του πρώην συμπαίκτη του, Τόμας Στρουνς. Αργότερα, ο Έφενμπεργκ δημοσίευσε μια αμφιλεγόμενη αυτοβιογραφία, διαβόητη για το κραυγαλέο περιεχόμενό της – η οποία περιελάμβανε επιθέσεις εναντίον ορισμένων άλλων επαγγελματιών του ποδοσφαίρου, δηλαδή τον συμπαίκτη του σε σύλλογο και εθνική ομάδα, Λόταρ Ματέους.
Το 2001, στον Έφενμπεργκ επιβλήθηκε πρόστιμο αφού κρίθηκε ένοχος για επίθεση σε γυναίκα σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Το επόμενο έτος, άφησε να εννοηθεί ότι οι άνεργοι στη Γερμανία ήταν στην πραγματικότητα πολύ τεμπέληδες για να αναζητήσουν εργασία και ζήτησε να λάβουν περικοπές επιδομάτων. Η συνέντευξη εκδόθηκε στο Playboy.
Η Στρουνς και ο Έφενμπεργκ παντρεύτηκαν το 2004. Ο Έφενμπεργκ είχε τρία παιδιά από τον πρώτο του γάμο. Το ζευγάρι στη συνέχεια μετακόμισε στη Φλόριντα.
Διακρίσεις
Μπάγερν Μονάχου
Φιορεντίνα
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Γερμανία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αραμπί ΣΚ (Κατάρ) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Εναλλακτικό Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα
Το Εναλλακτικό Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (λουξ. Alternativ Demokratesch Reformpartei, γαλλ. Parti réformiste d'alternative démocratique, γερμ. Alternative Demokratische Reformpartei) είναι ένα συντηρητικό πολιτικό κόμμα του Λουξεμβούργου. Είναι το πέμπτο μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων της χώρας, καθώς κατέχει 4 από τις συνολικά 60 έδρες της.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1987 ως ένα μονοθεματικό κόμμα το οποίο υποστήριζε την εξίσωση των κρατικών συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων με εκείνων των υπόλοιπων πολιτών. Στις εκλογές του 1989, το κόμμα κέρδισε τέσσερις έδρες. Η δύναμή του κορυφώθηκε το 1999, όταν κέρδισε επτά έδρες, προτού πέσει εκ νέου στις τέσσερις έδρες. Το κόμμα ήταν το πιο δημοφιλές κόμμα συνταξιούχων στη δυτική Ευρώπη.
Η επιτυχία του ανάγκασε το Εναλλακτικό Δημοκρατικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα να διαμορφώσει θέσεις σε όλα τα ζητήματα της πολιτικής ζωής, αναπτύσσοντας μία συντηρητική πλατφόρμα. Έχει υιοθετήσει τον οικονομικό φιλελευθερισμό, καλύπτοντας ένα κενό που είχε δημιουργηθεί από το Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι το μεγαλύτερο ευρωσκεπτικιστικό κόμμα της χώρας και είναι μέλος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.
1946
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Pure Holocaust
Το Pure Holocaust είναι το δεύτερο άλμπουμ του νορβηγικού black metal συγκροτήματος Immortal. Κυκλοφόρησε το 1993 από την Osmose Records. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους δίσκους του συγκροτήματος, και από τους πιο χαρακτηριστικούς της νορβηγικής black metal σκηνής.
Σχετικά
Το Pure Holocaust είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Immortal με τον Abbath να διαχειρίζεται τα ντραμς, μαζί με το μπάσο. Ενώ οι στίχοι του προηγούμενου δίσκου Diabolical Fullmoon Mysticism ασχολούνταν με τυπικά θέματα black metal μουσικής, αυτός ο δίσκος μιλά για παγωμένα φανταστικά τοπία. Ο τίτλος πηγάζει από μια συνέντευξη του συγκροτήματος, στην οποία ο ντράμερ Kolgrim αναφερθηκε στο είδος της μπάντας ως "holocaust metal".
Κομμάτια
Όλα τα τραγούδια από τους Demonaz & Abbath
Προσωπικό
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993 Κατηγορία:Δισκογραφία των Immortal
Ορνιθοπόλεμος
Αιτία αυτής της εξέγερσης ήταν μια επιπλέον φορολογία που επέβαλαν οι Βενετοί κατά την οποία κάθε πρώτη του μηνός όφειλε κάθε οικογενειάρχης να καταβάλει στον παρτσινέβελο, (= μεριδιούχο άρχοντα), κατά περιοχή, μια παχιά κότα (όρνιθα) ή το αντίτιμο αυτής ισότιμο με δέκα γαζέτες .Όσοι δεν συμμορφώνονταν στην καταβολή αυτή απειλούνταν με μαστίγωση και τρίμηνη εξορία, εκτοπισμό. Όπως ήταν φυσικό ένα τέτοιο βαρύ μέτρο ξεσήκωσε διαμαρτυρίες ιδιαίτερα από τους αγρότες που δεν είχαν κότες αλλά και διενέξεις και προστριβές με τους εύπορους του νησιού που δεν αντιδρούσαν. Περισσότερες όμως αναστατώσεις παρατηρήθηκαν στα Σφακιά που ο τόπος, ιδιαίτερα άγονος, δεν παρείχε ικανό αριθμό ορνίθων. Έτσι, μετά από πολλές άκαρπες προσπάθειες των Σφακιανών όπως απαλλαγούν αυτού του βαρέος φόρου συμφώνησαν τουλάχιστον αντί ορνίθων να δίνουν τα αυγά τους. Μετά την άρνηση των Βενετών στην πρόταση αυτή οι Σφακιανοί προβαίνοντας σε συνέλευση στο λόφο του Αγίου Θεοδώρου αποφάσισαν να μη καταβάλουν πλέον αυτό τον φόρο, συντάσσοντας σχετική έκθεση επί των οικονομικών αδυναμιών της συγκεκριμένης περιοχής καταγγέλλοντας ταυτόχρονα παρεκτροπές και διάφορες σημειούμενες καταχρήσεις εκ μέρους των Βενετών. Την έκθεση αυτή έστειλαν στη συνέχεια στα Χανιά προκειμένου ν' αποσταλεί στη Γαληνοτάτη Βενετία. Οι Βενετοί όμως άρχοντες των Χανίων αντί να προσπαθήσουν να εξετάσουν το θέμα προβαίνοντας έστω σε κάποια ελάφρυνση, εξεμάνησαν και διέταξαν τη σύλληψη και φυλάκιση των κομιστών της έκθεσης αλλά και εκατοντάδων άλλων Σφακιανών.
Οι ενέργειες αυτές κορύφωσαν την αγανάκτηση με συνέπεια οι Σφακιανοί να εκδιώξουν αμέσως από τον τόπο τους τον Καστελλάνο, τον έπαρχο και κάθε Βενετό υπάλληλο προπαρασκευαζόμενοι για πόλεμο. Μετά από αυτή την εξέλιξη στάλθηκαν διάφορα στρατιωτικά αποσπάσματα τα οποία όμως τίποτε δεν κατάφεραν. Οι συγκρούσεις αυτές διατηρήθηκαν επί τρία χρόνια χωρίς όμως και να γίνεται καμία είσπραξη του φόρου. Έτσι μπροστά και στην παρουσία του Τούρκου μεγαλοπειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα που άρχιζε τότε να παρενοχλεί τις ακτές της Κρήτης η Βενετική διοίκηση αποφάσισε μονομερώς να δώσει τέρμα σ' αυτόν τον πόλεμο αποστέλλοντας στα Σφακιά ανώτερο υπάλληλο κομιστή πλήρους και γενικής αμνηστίας, αλλά και παραχώρησης προνομίων, όπως να μη εκδίδονται εντάλματα σύλληψης χωρίς αποδεδειγμένη ενοχή, να περιοριστεί η απληστία  των τιμαριούχων σε όλο το νησί και τα δε Σφακιά να απαλλαγούν από κάθε φορολογία. Μάλιστα ο κομιστής των παραπάνω, παρουσία των Σφακιανών, έριξε στη φωτιά όλες τις δικογραφίες και εντολές που είχαν σχηματιστεί και εκδοθεί σε βάρος των τελευταίων.
Τελικά με την ευνοϊκή εξέλιξη αυτή ο επίμαχος φόρος των ορνίθων καταργήθηκε σε όλη την Κρήτη.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης Κατηγορία:Σφακιά
266 Αλίνη
Η Αλίνη (Aline) είναι μικρός πλανήτης (αστεροειδής), που φέρεται στους καταλόγους των αστεροειδών με αύξοντα αριθμό 266 και ανακαλύφθηκε στις 17 Μαΐου 1887 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, ο οποίος παρατηρούσε από τη Βιέννη. Ο αστεροειδής αυτός πιστεύεται ότι πήρε το όνομά του από μία κόρη του αστρονόμου Έντμουντ Βάις (Edmund Weiss). Περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς) 2,804 αστρονομικών μονάδων ή 419,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η απόσταση αυτή κυμαίνεται από 354 ως 485 εκατομμύρια χλμ., αφού η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι σημαντική (e = 0,156). Μία περιφορά περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 1715,0 ημέρες. Η κλίση της τροχιάς της Αλίνης ως προς την εκλειπτική είναι i = 13,39 μοίρες. Είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής τύπου C, με άλβεδο 0,059.
Η «μέση διάμετρος» της Αλίνης είναι 109 χλμ. Η μάζα της είναι άγνωστη, ενώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της σε 12,3 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλινη
Πάνος Πίσσας
Ο Πάνος Πίσσας (- 1884) ήταν Έλληνας επιστήμονας και αγωνιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κυδωνία. Πατέρας του ήταν ο αντιστράτηγος και διαπρεπής αγωνιστής Ευστράτιος Πίσσας. Νεώτατος αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Διέπρεψε στην Αίγυπτο. Ήρθε στην Ελλάδα και πολέμησε στη Θεσσαλία. Η Ελληνική κυβέρνηση τον τίμησε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρα.
Πέθανε απροσδόκητα και μέσα στην ακμή του στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 1884.
Γκαβέλλο
Το Γκαβέλλο (ιταλικά: Gavello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Ξέφωτο (οχυρό του Χίτλερ)
Οι προσωπικοί χώροι του Χίτλερ βρίσκονταν βόρεια της συνοικίας Μπετενχάουζεν. Το οχυρωμένο κτήριο των ασυρματιστών είχε μορφή κατοικίας για να μην προσελκύει την προσοχή και βρισκόταν στο κέντρο. Τα γκαράζ για φορτηγά και αυτοκίνητα μαζί με ένα οχυρό καταφύγιο και ένα στρατώνα για περίπου 60 άνδρες καθώς επίσης και ένα ξύλινο πύργο παρακολούθησης βρίσκονταν στο νοτιοδυτικό προάστιο της περιοχής Γκλαν-Μινχβάιλερ.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1944 είχαν χρησιμοποιηθεί 4.250 m³ σκυρόδεμα, ενώ είχαν καταναλωθεί 38.750 «μεροκάματα». Ένα μεροκάματο αντιστοιχούσε στην ώρα εργασίας ενός εργάτη για μια ημέρα. Στην οικοδομή αυτή απασχολούνταν ένα πλήθος από εργάτες. Συγκεκριμένα:
Το καταφύγιο Ξέφωτο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, ούτε και ο Χίτλερ το χρησιμοποίησε. Τον Απρίλιο του 1945 η 76η US-Infanteriedivision το ανακάλυψε και το βρήκε ανέπαφο. Οι Αμερικανοί το ανατίναξαν το καλοκαίρι του 1946, ενώ τα κομμάτια του μπετόν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση άλλων οικοδομών, λόγω έλλειψης οικοδομικών υλικών στη μεταπολεμική Γερμανία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Ιάκωβος Ράλλης
Ο '''Ιάκωβος Δ. Ράλλης''' (Χίος, 1799 – Κέρκυρα, 1874) ήταν Έλληνας έμπορος και ευεργέτης της πόλης του Πειραιά.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Δημητρίου Ράλλη, γεννήθηκε στη Χίο το 1799. Δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν αδελφός του Λουκά Ράλλη δημάρχου Πειραιά και ο μεγάλος δωρητής για την κατασκευή του Παρθεναγωγείου Πειραιά το 1855, η αποπεράτωση και η λειτουργία του οποίου έγινε το 1857. Με δική του δωρεά ιδρύθηκε στα Υδραίικα του Πειραιά και το Δεύτερο Δημοτικό Παρθεναγωγείο.
Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1874 στην Κέρκυρα από χρόνιο νόσημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Οικογένεια Ράλλη
Νίκολα Σαΐνοβιτς
Ο Νίκολα Σαΐνοβιτς (σερβικά: Никола Шаиновић ), (7 Δεκεμβρίου 1948 Μπορ, Γιουγκοσλαβία) είναι Σέρβος πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Σερβίας. Είναι μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας και το 2009 καταδικάστηκε από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά των αλβανικής καταγωγής αμάχων το 1999 στο πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου.
Αποφοίτησε παίρνοντας μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα το 1977 ως χημικός μηχανικός. Λίγο αργότερα μπήκε στην πολιτική κι έγινε μέλος του Σερβικού τμήματος της Ένωσης κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας, η οποία το 1991 μετατράπηκε στο Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας. Από το 1991 έως το 1993 κατείχε τη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού στα πλαίσια της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σερβίας.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1993 έγινε πρόεδρος κυβέρνησης μειοψηφίας της Δημοκρατίας της Σερβίας μετά την νίκη του κόμματος του, όπου κέρδισε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, στην βουλευτικές εκλογές της 20ης Δεκεμβρίου 1992, με την υποστήριξη από το Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα. Στις 18 Μαρτίου 1994 παραιτήθηκε από το αξίωμά του για να διοριστεί αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, στις 22 Φεβρουαρίου 1994. Ανανεώθηκε η θητεία του στην ΟΔΓ σαν αναπληρωτής πρωθυπουργός το 1996. Παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μέχρι την επανάσταση του Οκτώβριο του 2000 όταν το καθεστώς καθαιρέθηκε.
Στις 28 Νοεμβρίου 1995 εξελέγη από τα μέλη του κόμματος στο εκτελεστικό συμβούλιο του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας, καθώς και τη διευθύνουσα επιτροπή του, και στις 2 Μαρτίου 1996 εξελέγη αντιπρόεδρος, ωστόσο, δεν επανεξελέγη στις 24 Απρίλη του 1997 για την εν λόγω θέση του κόμματος.
Ο πρόεδρος του κόμματος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς τον όρισε να τον εκπροσωπεί το 1998 με τις υποθέσεις του Κοσσυφοπεδίου, όπου οι εσωτερικές εθνοτικές εντάσεις κλιμακώθηκαν σε μια πλήρους κλίμακας διακρατικές συγκρούσεις. Προήδρευσε της "επιτροπής συνεργασίας με την αποστολή για την επαλήθευση του Οργανισμού για την ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη" στο Κοσσυφοπέδιο από τον Οκτώβριο του 1998. Υπέγραψε την "συμφωνία Κλαρκ - Νιούμαν", η οποία έδωσε την εντολή για μερική απόσυρση στρατιωτικών δυνάμεων της ΟΔΓ και της Σερβίας από το Κοσσυφοπέδιο και τον περιορισμό της εισαγωγής πρόσθετων δυνάμεων και εξοπλισμού, καθώς και την ανάπτυξη των άοπλων επιθεωρητών του ΟΑΣΕ. Ήταν επίσης μέλος της γιουγκοσλαβικής και σερβικής αντιπροσωπείας υπό τον Πρόεδρο της Σερβίας Μίλαν Μιλουτίνοβιτς στις αποτυχημένες ειρηνευτικές συνομιλίες του Ραμπουγιέ με τους ηγέτες των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου από τις 7 Φεβρουαρίου έως τα μέσα Μαρτίου 1999.
Κατηγορήθηκε τον Μάιο του 1999 ότι είναι υπεύθυνος μαζί με τους Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς, Ντράγκολιουμπ Οϊντάνιτς και Βλάικο Στογίλκοβιτς σε κοινή εγκληματική επιχείρηση και βία κατά του αλβανικού πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 1999 έως τις 20 Ιουνίου 1999. Μετά την Γιουγκοσλαβική ομοσπονδιακή συνέλευση που ενέκρινε το νομοσχέδιο που επιτρέπει την έκδοση των πολιτών της προς το δικαστήριο της Χάγης, οι δικηγόροι του είχαν επαφή με τις αρχές για να συζητήσουν τις δυνατότητες παράδοσης του. Τελικά παραδόθηκε και μεταφέρθηκε στο διεθνές δικαστήριο στις 2 Μαΐου 2003. Η δίκη του άρχισε στις 10 Ιουλίου 2006. Στις 26 Φεβρουαρίου 2009, το διεθνές δικαστήριο τον καταδίκασε σε 22 χρόνια φυλακή, μετά από καταδίκη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των απελάσεων και βίαιες μετακινήσεις, δολοφονίες και άλλες διώξεις.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Αρχαίο θέατρο Άργους
μικρογραφία|Άποψη του Άργους από την κορυφή του θεάτρου Άργους μικρογραφία|Άποψη του θεάτρου τη νύχτα. Το Θέατρο Άργους χτίστηκε το 320 π.Χ. και βρίσκεται στο Άργος Αργολίδας στον λόφο Λάρισας. Μπροστά στο χώρο βρίσκεται η Αγορά, το Ρωμαϊκό Θέατρο και τα λουτρά του Άργους. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά επιτεύγματα στην Ελλάδα και ανακαινίστηκε γύρω στο 120 μ.Χ.. Με χωρητικότητα 20.000 περίπου θεατών αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αρχαία θέατρα στον ελλαδικό χώρο. Στη μακρόχρονη χρήση του φιλοξένησε τους μουσικούς και δραματικούς αγώνες των Νεμαίων, καθώς και αγώνες προς τιμήν της Ήρας. Στα Ρωμαϊκά χρόνια πρέπει να καθιερώθηκαν και αγώνες προς τιμήν του αυτοκράτορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα Κατηγορία:Άργος
Ναυμαχία της Άνδρου (245 π.Χ.)
Η ναυμαχία της Άνδρου πραγματοποιήθηκε το 245 π.Χ. ανάμεσα στο Μακεδονικό βασίλειο του Αντίγονου Β' Γονατά και τους Πτολεμαίους του Πτολεμαίου Γ' του Ευεργέτη στην Άνδρο κατά τον Τρίτο Συριακό Πόλεμο. Νικητές εξήλθαν οι Μακεδόνες.
Η νίκη των τελευταίων είχε ως αποτέλεσμα οι Πτολεμαίοι να χάσουν τις Κυκλάδες αν και η άποψη αυτή (όπως και ο χρόνος της ναυμαχίας που τοποθετείται είτε το 258 π.Χ. είτε το 256 π.Χ. είτε το 227 π.Χ., όποτε σε αυτήν την τελευταία περίπτωση αντίπαλος των Πτολεμαίων  στην ναυμαχία ήταν ο Αντίγονος Δώσων) δεν είναι καθόλου σίγουρη.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες μακεδονικού στρατού Κατηγορία:Μάχες πτολεμαϊκού στρατού Κατηγορία:Μάχες των Συριακών Πολέμων Κατηγορία:Ιστορία της Άνδρου Κατηγορία:Ναυμαχίες της Αρχαίας Ελλάδας
Τζατσάνο κον Μπαρουκέλλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Γκουάρντα Βένετα
Η Γκουάρντα Βένετα (ιταλικά: Guarda Veneta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Βασιλική Πρωσία
μικρογραφία|266x266εσ| Μια φατριά Πρώσων ηγετών κέρδισε την ανεξαρτησία από τον δεσποτικό Τευτονικό Τάγμα ως εξάρτηση του Βασιλιά της Πολωνίας, 1454 Η Βασιλική Πρωσία (πολωνικά: Prusy Królewskie, γερμανικά: Königlich-Preußen ή Preußen Königlichen Anteils, κασουβικά: Królewsczé Prësë) ή Πολωνική Πρωσία (πολωνικά: Prusy Polskie, γερμανικά: Polnisch-Preußen) ήταν έδαφος του Τευτονικού Τάγματος που το 1466 έλαβε αυτονομία υπό την προστασία του Βασιλιά της Πολωνίας. Τελικά, το 1569 η Βασιλική Πρωσία ενσωματώθηκε πλήρως στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας.
Η Βασιλική Πρωσία ιδρύθηκε μετά τη Δεύτερη Ειρήνη του Τορν (1466), από εδάφη στη δυτική Πρωσία, τα οποία προηγουμένως ήταν μέρος του κράτους του Τευτονικού Τάγματος. Έγινε «προτεκτοράτο» της Πολωνίας. Ως εκ τούτου, δεν αποτελούσε μέρος της Πολωνίας, αλλά το φεουδαρχικό καθεστώς υπόκειταν στον Πολωνό βασιλιά, που αντικατοπτρίζεται στον τίτλο «Βασιλική Πρωσία» ή Πρωσία του Βασιλιά. Η Βασιλική Πρωσία διατήρησε την αυτονομία της, είχε αυτοκυβέρνηση και διατηρούσε τους δικούς της νόμους, έθιμα, δικαιώματα και γερμανική γλώσσα. Ως βασιλικό προτεκτοράτο, οι άρχοντες του θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στην εκλογή του κυρίαρχου μονάρχη του, ωστόσο δεν μπορούσε να συμμετάσχει στο Σέιμ, το πολωνικό κοινοβούλιο.
Το 1772, η πρώην επικράτεια της Βασιλικής Πρωσίας, η οποία μέχρι τότε συγχωνεύτηκε πλήρως στο Βασίλειο της Πολωνίας και διοικήθηκε με τη μορφή αρκετών βοεβόδων, προσαρτήθηκε από την Πρωσία και στη συνέχεια επαναδιοργανώθηκε στην επαρχία της Δυτικής Πρωσίας. Αυτό συνέβη τη στιγμή του πρώτου διαμελισμού της Πολωνίας, με άλλα μέρη της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας να προσαρτώνται από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη Μοναρχία των Αψβούργων.
Γεωγραφία
Η περιοχή αποτελούταν από τις ακόλουθες περιοχές:
Η Βασιλική Πρωσία διακρίνεται από το μετέπειτα Δουκάτο της Πρωσίας, τα υπόλοιπα (ανατολικά) τμήματα της Πρωσίας γύρω από την Καινιξβέργη, που ιδρύθηκαν και κυβερνήθηκαν από τους Τεύτονες Ιππότες. Μετά την εκκοσμίκευση το 1525, πέρασε στους προτεστάντες δούκες του Οίκου των Χοεντσόλερν. Από το 1618 αυτή η περιοχή ήταν σε προσωπική ένωση από τους εκλέκτορες του Βραδεμβούργου (Βρανδεμβούργο-Πρωσία). Το 1657 η κυριαρχική μοναρχία μεταβιβάστηκε από τη Συνθήκη του Μπρόμπεργκ.
Ιστορία
Μέχρι το 1308, το πομερανικό τμήμα της περιοχής κατακτήθηκε από το πρώτο Πολωνικό Κράτος, το οποίο της παραχώρησε αυτονομία και την υπάρχουσα αυτοδιοίκηση τους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βλαντίσλαφ Α΄ του Βραχύ της Πολωνίας, το Μαργραβάτο του Βραδεμβούργου διεκδίκησε την αξίωσή του στην επικράτεια το 1308, οδηγώντας τον Βλαντίσλαφ να ζητήσει βοήθεια από τους Τεύτονες Ιππότες, οι οποίοι είχαν αντικαταστήσει τους Βραδεμβούργους και ενσωμάτωσαν την Πομερέλια στο Κράτος του Τευτονικού Τάγματος το 1309.
Πρωσική-Πολωνική Συμμαχία
Αφού η Πρωσική Συνομοσπονδία υποσχέθηκε πίστη στον Καζίμιρ στις 6 Μαρτίου 1454, ξεκίνησε ο Δεκατριετής Πόλεμος («Πόλεμος των Πόλεων»). Ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας διόρισε τον Μπαζίνσκι ως τον πρώτο κυβερνήτη της Βασιλικής Πρωσίας. Στις 28 Μαΐου 1454, ο βασιλιάς έλαβε όρκο πίστης από τους πολίτες του Θορν και τον Ιούνιο έλαβε παρόμοιο όρκο από τους πολίτες του Έλμπινγκ και της Καινιξβέργης.
Η εξέγερση περιλάμβανε επίσης μεγάλες πόλεις από το ανατολικό τμήμα των εδαφών του Τάγματος, όπως το Κνάιπχοφ, το οποίο αργότερα έγινε μέρος της Καινιξβέργης. Αν και οι Ιππότες ήταν νικηφόροι στη Μάχη του Χοϊνίτσε το 1454, δεν μπόρεσαν να πληρώσουν περισσότερους ιππότες για να ανακτήσουν τα κάστρα που κατέλαβαν οι αντάρτες. Δεκατρία χρόνια εχθροπραξίας έληξαν τον Οκτώβριο του 1466 με τη Δεύτερη Ειρήνη του Θορν (1466), η οποία προέβλεπε την παραχώρηση του Τάγματος στη δικαιοδοσία του Πολωνικού Στέμματος στο δυτικό μισό της Πρωσίας, συμπεριλαμβανομένων των Πομερέλια και των περιοχών Έλμπινγκ, Μάριενμπουργκ και Χέουμνο. αριστερά|μικρογραφία| Το [[Κάστρο του Μάλμπορκ στο Μάλμπορκ, Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1274 από το Τευτονικό Τάγμα στον ποταμό Νόγκατ και είναι το μεγαλύτερο τούβλινο κάστρο στον κόσμο.]]
Προστατευόμενη ανεξαρτησία από τον βασιλιά της Πολωνίας
μικρογραφία|Σύγχρονος χάρτης που δείχνει τη Βασιλική Πρωσία - εξαρτημένο έδαφος του βασιλιά της Πολωνίας και του Δουκάτου της Πρωσίας. Σύμφωνα με τη συνθήκη του 1454 που υπέγραψε ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄, η Βασιλική Πρωσία είχε πλήρη αυτονομία ως εξάρτηση του βασιλιά: είχε τους δικούς της νόμους, δικαιώματα, θησαυροφυλάκιο, χρήματα και στρατούς. Αυτοκυβερνήθηκε στο συμβούλιο, των οποίων τα μέλη επιλέγονταν από ντόπιους άρχοντες και ισχυρούς πολίτες (ius indigenatus). Τελικά, η Βασιλική Πρωσία είχε το προνόμιο να στείλει έναν παρατηρητή χωρίς δικαίωμα ψήφου στο Σέιμ. Οι Θορν, Έλμπινγκ και Ντάνζιγκ έλαβαν πρόσθετα προνόμια παρόμοια με το καθεστώς μιας ελεύθερης αυτοκρατορικής πόλης.
Από πολλές απόψεις, το συνταγματικό καθεστώς της Βασιλικής Πρωσίας ήταν παρόμοιο με της Νήσου του Μαν, το οποίο κυβερνιέται από τον μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βασιλική Πρωσία, ως υποτελές κράτος υπόλογο μόνο στον Βασιλιά της Πολωνίας, επωφελήθηκε από τη σύνδεσή της με την Κοινοπολιτεία, και λόγω των ελευθεριών της υπό τον Πολωνό μονάρχη, οι ηγέτες της κατατάχθηκαν ως οι πιο ισχυροί μεταξύ των παλατιανών της Κοινοπολιτείας.
Ο Επίσκοπος της Βαρμίας διεκδίκησε το αυτοκρατορικό πριγκιπικό-επισκοπικό καθεστώς, όπως αναφέρεται στο Χρυσό Διάταγμα του 1356 από τον Αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄. Αν και η περιοχή δεν ήταν ποτέ άμεσα υπό τη δικαιοδοσία του αυτοκράτορα και ο ισχυρισμός φαίνεται ότι δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε έγγραφο παραχώρησης, χρησιμοποιήθηκε ευρέως τον 17ο αιώνα. Η επισκοπή συνέχισε να υπερασπίζεται αυτό το καθεστώς μέχρι το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806.
Διαμελισμοί
Ταυτόχρονα με τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, τα πρώην εδάφη της Βασιλικής Πρωσίας προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας, το διάδοχο κράτος του Τευτονικού Τάγματος. Το 1793, το νέο Βασίλειο της Πρωσίας συμμετείχε στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας προσαρτώντας προσωρινά τις γειτονικές περιοχές, οι οποίες σχεδόν αμέσως επέστρεψαν στο τσαρικό βασίλειο της Πολωνίας και ενσωματώθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα πολωνικά Κατηγορία:Ιστορία της Πρωσίας
Αποδάσωση
μικρογραφία|Δορυφορική εικόνα της εξελισσόμενης αποψίλωσης στην ανατολική [[Βολιβία. Σε ολόκληρο τον κόσμο, το 10% των αγροτικών περιοχών χάθηκαν μεταξύ του 1990 και του 2015. ]] Η αποδάσωση ή αποψίλωση (γνωστή και ως εκκαθάριση) είναι η αφαίρεση ενός δάσους ή ενός δέντρου όπου τα εδάφη χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για μη δασικές χρήσεις. Παραδείγματα αποδάσωσης περιλαμβάνουν τη μετατροπή δασικής γης σε αγροκτήματα, στάβλους ή για αστική χρήση. Η πιο πυκνή αποψίλωση των δασών παρατηρείται στα τροπικά δάση. Περίπου το 31% της χερσαίας επιφάνειας της γης καλύπτεται από δάση.
Η αποδάσωση συμβαίνει για πολλούς λόγους: τα δέντρα κόβονται για να χρησιμοποιηθούν για να κατασκευαστούν ή να πωληθούν ως καύσιμα (μερικές φορές με τη μορφή κάρβουνου ή ξυλείας), ενώ οι εκκαθαρισμένοι χώροι χρησιμοποιούνται ως βοσκότοποι για ζώα και φυτείες. Η απομάκρυνση των δέντρων χωρίς επαρκή αναδάσωση έχει οδηγήσει σε βλάβες σε οικοτόπους, απώλεια βιοποικιλότητας και ξηρασία. Η αποδάσωση χρησιμοποιήθηκε επίσης σε πολέμους, με σκοπό να στερήσει πόρους ζωτικής σημασίας από τον εχθρό και να καλύψει τις δυνάμεις του. Τα σύγχρονα παραδείγματα ήταν η χρήση του Πράκτορα Όριντζ από τον βρετανικό στρατό στη Μαλάγια κατά τη διάρκεια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης στη Μαλάγια, καθώς και από το στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών στο Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Το 2005, τα καθαρά ποσοστά αποδάσωσης είχαν σταματήσει να αυξάνονται σε χώρες με κατά κεφαλήν ΑΕΠ τουλάχιστον τα 4.000 δολάρια ΗΠΑ. Οι αποδασωμένες περιοχές παρουσιάζουν συνήθως σημαντική δυσμενή διάβρωση του εδάφους και συχνά υποβαθμίζονται σε ερημιές.
Η παραβίαση της αποδιδόμενης αξίας, η χαλαρή διαχείριση των δασών και οι ελλιπείς περιβαλλοντικοί νόμοι αποτελούν μερικούς από τους παράγοντες που επιτρέπουν την αποψίλωση των δασών σε μεγάλη κλίμακα. Σε πολλές χώρες, η αποδάσωση - τόσο η φυσική όσο και η ανθρώπινη - είναι συνεχιζόμενο ζήτημα. Η αποδάσωση προκαλεί εξαφάνιση, μεταβολές των κλιματικών συνθηκών, ερημοποίηση και εκτόπιση πληθυσμών, όπως παρατηρούνται με βάση τις τρέχουσες συνθήκες και στο παρελθόν μέσω των απολιθωμάτων. Περισσότερο από το ήμισυ όλων των φυτικών και χερσαίων ειδών στον κόσμο ζουν σε τροπικά δάση.
Μεταξύ του 2000 και του 2012, 23 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών σε όλο τον κόσμο αποψιλώθηκαν. Ως αποτέλεσμα της αποψίλωσης, παραμένουν 62 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών σε όλη τη Γη. Κάθε λεπτό, στο δάσος του Αμαζονίου, κόβεται μια περιοχή που ισοδυναμεί με το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, ενώ συνολικά 55 εκατομμύρια εκτάρια δάσους βροχής κόβεται για κτηνοτροφία!.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Αδέσποτα νιάτα
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Σπένσερ Τρέισι με τον μικρό Μπομπς Γουότσον σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Αδέσποτα νιάτα (αγγλ. Boys Town) είναι βιογραφικό δράμα παραγωγής 1938 σε σκηνοθεσία Νόρμαν Τόρογκ. Η ταινία πραγματεύεται το έργο του πατέρα Έντουαρντ Φλάναγκαν, ο οποίος στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ίδρυσε την Πόλη των αγοριών, μέρος στο οποίο φιλοξενούνταν φτωχά ανήλικα αγόρια. Ο Σπένσερ Τρέισι βραβεύτηκε με το δεύτερο του Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία.
Υπόθεση
Ο αιδεσιμότατος Έντι Φλάναγκαν (Σπένσερ Τρέισι), ένας άνδρας που προσπαθούσε να βοηθήσει τους κακοποιούς να μπουν στον ίσιο δρόμο, κατάλαβε μετά την επίσκεψή του στη φυλακή, για να εξομολογήσει έναν θανατοποινίτη, ότι για τους ενήλικους απατεώνες, είναι δύσκολο να ξεφύγουν από την παρανομία και ότι η αρχή όλων το κακών έχει να κάνει με την παιδική ηλικία. Έτσι αποφασίζει να δημιουργήσει μια πόλη για αγόρια που να κυβερνάτα από αυτά, προσπαθώντας να βοηθήσει άστεγα παιδιά που κινδυνεύουν να εμπλακούν με την παρανομία να γίνουν τίμιοι πολίτες. Το εγχείρημα αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο καθώς ο πατέρας Φλάναγκαν δεν έχει καμιά οικονομική βοήθεια πέρα από εκείνη του φίλου του Ντέιβ Μόρις (Χένρι Χαλ), αλλά σιγά σιγά καταφέρνει να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να δημιουργήσει την Πόλη των Αγοριών, όπου φιλοξενούνται 500 άπορα αγόρια. Κάποια μέρα ένας βαρυποινίτης κατάδικος, ο Τζο Μαρς (Έντουαρντ Νόρις) τον καλεί στη φυλακή όπου κρατείται για να του αναθέσει την κηδεμονία του μικρού του αδερφού, Γουάιτι (Μίκι Ρούνεϊ), ο οποίος ονειρεύεται να ακολουθήσει τα χνάρια του μεγάλου του αδελφού. Ο Γουάιτι αρνείται να ακολουθήσει τον πατέρα Φλάναγκαν στην Πόλη των Αγοριών, αλλά δεν έχει άλλη επιλογή. Όταν φτάνουν στην Πόλη, ο Γουάιτι ξεδιπλώνει όλη την αρνητικότητα του χαρακτήρα του κάνοντας τα υπόλοιπα παιδιά να τον αντιπαθήσουν και αψηφά τον κανονισμό του μέρους. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν ο Γουάιτι στην προσπάθειά του να το σκάσει από την Πόλη, προκαλεί το ατύχημα ενός μικρού αγοριού του Πίουι (Μπομπς Γουότσον). Η θλίψη του για το συμβάν τον καταβάλλει και φεύγει από την Πόλη των Αγοριών προσπαθώντας να σκεφτεί τι να κάνει για να σώσει τον μικρό Πίουι, στο δρόμο του όμως συναντά τον αδελφό του, που το έχει σκάσει από τη φυλακή και έχει ληστέψει μια τράπεζα με τη βοήθεια των συνεργών του. Ο Γουάιτι πυροβολείται στο πόδι μέσα στην συμπλοκή και ο αδελφός του τον αφήνει σε μια εκκλησία και τηλεφωνεί στον πατέρα Φλάναγκαν, για να πάει να τον πάρει από εκεί. Όταν ο πατέρας Φλάναγκαν και ο Γουάιτι επιστρέφουν στην Πόλη των Παιδιών καταφθάνει η αστυνομία και τους πληροφορεί ότι ο Γουάιτι καταζητείται για τη ληστεία της τράπεζας και τον φόνο ενός νυχτοφύλακα. Ο Γουάιτι τότε βρίσκεται σε δίλημμα καθώς δε θέλει να καρφώσει τον αδελφό του αφενός, θέλει όμως να καθαρίσει το όνομά του αφετέρου.