cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shadowban
Το Shadowban, είναι η πρακτική αποκλεισμού ή μερικού αποκλεισμού ενός χρήστη ή του περιεχομένου του από ορισμένες περιοχές μιας διαδικτυακής κοινότητας με τέτοιον τρόπο ώστε να μη καθίσταται εύκολα αντιληπτό στον χρήστη. Για παράδειγμα, ένας χρήστης έχει δικαίωμα να σχολιάσει αλλά το σχόλιό του δεν θα εμφανίζεται σε κανέναν πέραν του ιδίου.
Σκοπός της πρακτικής αυτής είναι τα trolls να αποθαρρύνονται μη συνεχίζοντας την ανεπιθύμητη συμπεριφορά και να μη δημιουργήσουν νέους λογαριασμούς αλλά και η προστασία της κοινότητας από κακόβουλες δραστηριότητες.
Το 2017 το φαινόμενο έγινε αντιληπτό στο Instagram, με αναρτήσεις που περιελάμβαναν συγκεκριμένα hashtag να μην εμφανίζονται όταν αυτά τα hashtag χρησιμοποιούνταν σε αναζητήσεις.
Στα τέλη Ιουλίου 2018, το Vice News διαπίστωσε ότι αρκετοί υποστηρικτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος δεν εμφανίζονταν πλέον στο αυτόματα συμπληρωμένο αναπτυσσόμενο μενού αναζήτησης στο Twitter, περιορίζοντας έτσι την ορατότητά τους κατά την αναζήτηση. Το Vice News ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για shadowban. Ορισμένοι συντηρητικοί κατηγόρησαν το Twitter ότι προχωρούσε σε shadowban σε λογαριασμούς των Ρεπουμπλικανών, κάτι που το Twitter αρνήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποινές Κατηγορία:Λογοκρισία
Λογότυπο
Το λογότυπο < αγγλ. logotype < αρχ. λόγο(ς) + τύπος αποτελεί τη γραφιστική αποτύπωση ενός εμπορικού σήματος (έμβλημα/σύμβολο) μιας επιχείρησης ή οργανισμού κάθε είδους (εταιρεία, ίδρυμα, project, κ.λπ.). Σκοπός του είναι να διαφοροποιήσει την υπόσταση που αντιπροσωπεύει σε σχέση με άλλες παρόμοιες και να την κάνει αναγνωρίσιμη στο κοινό. Το λογότυπο εκφράζεται από ένα γραφιστικό σχέδιο (οπτικό στοιχείο), που μπορεί να είναι σύμβολο, όνομα γραμμένο με ιδιαίτερη τεχνοτροπία, ή συνδυασμός και των δύο.
Καθώς το λογότυπο είναι συνυφασμένο με  την εταιρική ταυτότητα της επιχείρησης που εκπροσωπεί, αυτό θα πρέπει να παραμένει αμετάβλητο σε κάθε μορφή οπτικής επικοινωνίας, είτε αυτή είναι έντυπη, είτε ηλεκτρονική ή outdoor.
Ένα καλά σχεδιασμένο λογότυπο θα πρέπει να συνδυάζει τα τυπογραφικά και γραφιστικά στοιχεία με τέτοιο τρόπο, ώστε αφενός να εκφράζει την προσωπικότητα του οργανισμού και αφετέρου να προσελκύει το κοινό στο οποίο απευθύνεται.
Καταχώρηση εμπορικού σήματος/λογοτύπου
Καθώς το εμπορικό σήμα/λογότυπο αποτελεί το σήμα κατατεθέν μιας επιχείρησης και την κάνει αναγνωρίσιμη στην αγορά, η καταχώρησή του αποτελεί αναγκαία διαδικασία, αφού ως νομική πράξη διασφαλίζει την αυθεντικότητα του ονόματός της, των προϊόντων ή υπηρεσιών της.
Η καταχώρηση του σήματος/λογοτύπου γίνεται σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994 "Νέο Θεσμικό Νόμο περί Σημάτων", Άρθρο 6, Παράγραφος  1, αφού πρώτα αυτό πληροί τις προδιαγραφές εγκυρότητας, σύμφωνα με τους απόλυτους λόγους απαραδέκτου που αναφέρει ο Νόμος 2239/1994, Άρθρο 3, Παράγραφος  1, 2 & 3, και τους σχετικούς λόγους απαραδέκτου που αναφέρει ο Νόμος 2239/1994, Άρθρο 4, Παράγραφος 1, 2, 3 & 4 και το  Άρθρο 5. Για την παραδοχή της δηλώσεως καταχωρήσεως  σήματος/λογοτύπου αποφασίζει η Διοικητική Επιτροπή Σημάτων, σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994, Άρθρο 8, Παράγραφος 1 & 2. Η διάρκεια της προστασίας του σήματος/λογοτύπου είναι μια δεκαετία από την ημέρα της καταχώρησής του, σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994, Άρθρο 21, Παράγραφος 1 & 2.
Κάθε εταιρεία αναπτύσσει μια δραστηριότητα, με στόχο να παράγει Αξία (προϊόντα ή υπηρεσίες) που θα τη διαφοροποιήσει από τον ανταγωνισμό και θα την κάνει να επικρατήσει στην αγορά. Στο μυαλό του καταναλωτικού κοινού, τα προϊόντα που καταναλώνει ή οι υπηρεσίες που χρησιμοποιεί συνδέονται με το εμπορικό σήμα/λογότυπο της αντίστοιχης εταιρείας. Το λογότυπο βοηθάει την επιχείρηση να διαχωρίσει τα  προϊόντα ή  τις υπηρεσίες της από προϊόντα ή υπηρεσίες άλλων ανταγωνιστικών εταιριών, να μεταφέρει τα μηνύματα που θέλει στο πελάτη/καταναλωτή και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του.
Ως εκ τούτου, για την εξασφάλιση της  νομικής προστασίας και την προάσπιση των συμφερόντων της, κάθε επιχείρηση  θα πρέπει να προβεί στη  διαδικασία καταχώρησης  του εμπορικού σήματός/λογοτύπου της, πριν από την έναρξη της εμπορικής της δραστηριότητας. Εφόσον έχει πραγματοποιηθεί η καταχώρηση του λογοτύπου/σήματος η επιχείρηση αποκτά το δικαίωμα της αποκλειστικής  χρήσης αυτού σύμφωνα με το Νόμο  2239/1994, Άρθρο 2. Τα δικαιώματα αποκλειστικής χρήσης που παρέχονται στο διακαιούχο αναφέρονται στο Νόμο 2239/1994, Άρθρο 18, Παράγραφος 1,2,&3 και Άρθρο 19, Παράγραφος 1,2,3 & 4.
Προβολή εμπορικού σήματος/λογοτύπου
Σε περίπτωση που το καταχωρημένο εμπορικό σήμα/λογότυπο μιας επιχείρησης, χρησιμοποιηθεί ή προσβληθεί από τρίτο, αυτή δικαιούται- σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994, Άρθρο 26, Παράγραφος 1,2,3, & 4 - να κάνει αγωγή εναντίον αυτού για την άρση της προσβολής αυτής με απαίτηση αποζημίωσης.
Στη περίπτωση αυτή, το πρωτοδικείο επιβάλλει ασφαλιστικά μέτρα (σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994, Άρθρο 27, Παράγραφος 1,2, 3 & 4) και ποινικές κυρώσεις στον παραβάτη (σύμφωνα με το Νόμο 2239/1994, Άρθρο 28, Παράγραφος 1 & 2).
Εταιρική ταυτότητα (corporate identity)
Με τον όρο εταιρική ταυτότητα εννοούμε  το σύνολο των στοιχείων και των χαρακτηριστικών, τα οποία προσδιορίζουν την προσωπικότητα και το προφίλ μιας επιχείρησης (εταιρεία, οργανισμός, φορέας) και αποτελούν τα κριτήρια διαφοροποίησής της από τους ανταγωνιστές της.
Τα στοιχεία αυτά εκφράζουν τη φιλοσοφία,  τις αξίες, τους στόχους, την οργανωτική δομή, τη συμπεριφορά και τη δράση της επιχείρησης τόσο στο επιχειρηματικό, όσο και στο κοινωνικό περιβάλλον της. Τα στοιχεία της εταιρικής ταυτότητας συνθέτουν τη συνολική εικόνα της επιχείρησης, η οποία επικοινωνείται ακολουθώντας συγκεκριμένη στρατηγική μέσω διαφόρων επικοινωνιακών μέσων, μεθόδων και τεχνικών.
Εταιρική φιλοσοφία
Ο όρος 'φιλοσοφία' στην επιχειρηματική ορολογία αναφέρεται ως το σύστημα κανόνων και αξιών που πρεσβεύει μια επιχείρηση, το οποίο περιλαμβάνει κατευθυντήριες γραμμές και πρότυπα, ήθη, παραδόσεις, συνήθειες και καθορισμένο τρόπο σκέψης, συμπεριφοράς και δράσης.
Η εταιρική φιλοσοφία συντίθεται από τις αξίες, την ιστορία και την οργανωτική δομή της επιχείρησης, συνδέεται με το όραμά της και καθορίζει τη συμπεριφορά της απέναντι στη κοινωνία, και το περιβάλλον.
Εταιρική συμπεριφορά (corporate behavior)
Η εταιρική συμπεριφορά μιας επιχείρησης εκφράζεται από τον τρόπο λειτουργίας της  και αντικατοπτρίζει  τη φιλοσοφία,  τους στόχους και το όραμά της. Διαμορφώνεται από τις ακολουθούμενες πολιτικές και πρακτικές ανάπτυξης, παραγωγής, διάθεσης, διανομής, προβολής και τιμολόγησης των προϊόντων και υπηρεσιών της, από τον τρόπο διοίκησής της, τις πολιτικές επενδύσεων και χρηματοδότησης.
Η εταιρική συμπεριφορά καθορίζει επίσης και  τις σχέσεις της επιχείρησης με τους εργαζομένους, τους πελάτες, τους καταναλωτές, τους προμηθευτές, τους ανταγωνιστές και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στον οποίο δραστηριοποιείται η επιχείρηση.
Εταιρική συμπεριφορά απέναντι στους εργαζομένους
Η συμπεριφορά  απέναντι στους εργαζομένους έχει να κάνει  με τον τρόπο διεύθυνσης και διοίκησης της επιχείρησης και τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαχειρίζεται ζητήματα προσωπικού.
Πιο συγκεκριμένα, αφορά τα κριτήρια με τα οποία προσλαμβάνονται και προάγονται οι υπάλληλοι και τα στελέχη, τη χορήγηση αδειών και την πολιτική αμοιβών και  bonus παραγωγικότητας. Επίσης, αφορά στις δυνατότητες που προσφέρει στου εργαζομένους για επιμόρφωση και εκπαίδευση, καθώς  επίσης και άλλες κοινωνικές παροχές.
Εταιρική συμπεριφορά απέναντι στην αγορά
Η συμπεριφορά της επιχείρησης απέναντι στην αγορά αφορά στις πρακτικές πωλήσεων, τον τρόπο διαμόρφωσης των τιμών των προϊόντων/υπηρεσιών, την αξιοπιστία και λειτουργικότητα αυτών, το επίπεδο και το δίκτυο εξυπηρέτησης πελατών. Περιλαμβάνει επίσης και τον τρόπο με τον οποίο η επιχείρηση εφαρμόζει πρακτικές και συνεργάζεται με άλλες εταιρίες, προμηθευτές, επενδυτές και τους μετόχους της.
Εταιρική συμπεριφορά απέναντι στη κοινωνία
Η ενεργή συμμετοχή και η δημιουργική συνεισφορά της επιχείρησης στο κοινωνικό γίγνεσθαι, αποτελεί στρατηγικό στόχο πολλών επιτυχημένων και δυναμικά αναπτυσσόμενων  επιχειρήσεων, οι οποίες πρεσβεύουν αρχές και αξίες ανθρωπιστικής προσέγγισης.
Το 2000 ιδρύθηκε στη χώρα μας το μή κερδοσκοπικό Σωματείο "Ελληνικό Δίκτυο για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη",  το οποίο  έχει ως αποστολή την προώθηση της έννοιας της Εταιρικής Ευθύνης και την προβολή της, τόσο προς τον επιχειρηματικό κόσμο όσο και προς το κοινωνικό περιβάλλον, με στόχο την επίτευξη κερδοφορίας αλλά και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Σχεδιασμός εταιρικής ταυτότητας (corporate design)
Η φιλοσοφία, το προφίλ  και η συνολική εικόνα μιας επιχείρησης οπτικοποιείται μέσω του στρατηγικού σχεδιασμού της εταιρικής ταυτότητας και της επικοινωνίας της μάρκας (branding). Για το  σχεδιασμό και την επικοινωνία της εταιρικής ταυτότητας (corporate design) είναι αναγκαία η ολιστική σχεδιαστική προσέγγιση, στην οποία αναλύονται και εκφράζονται οπτικά οι αρχές, τα 'πιστεύω' και οι αξίες της επιχείρησης.
Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει  τo γραφιστικό σχεδιασμό (graphic design), τo σχεδιασμό ιστοσελίδας, το σχεδιασμός προϊόντων (product design) και τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό (architectural design). Ο σχεδιασμός εταιρικής ταυτότητας επιβάλλει ενιαίο σχεδιαστικό ύφος σε όλα τα επίπεδα επικοινωνίας της επιχείρησης. Ο ρόλος του είναι καθοριστικής σημασίας, διότι μέσω αυτού η επιχείρηση εκφράζει την προσωπικότητά της, επικοινωνεί τα μηνύματά της κι επιτυγχάνει τη διαφοροποίησή της από τους ανταγωνιστές της. Επίσης, επηρεάζει και διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τις απόψεις της κοινής γνώμης και των εν δυνάμει πελατών στους οποίους απευθύνεται.
Γραφιστικός σχεδιασμός (graphic design)
Ο γραφιστικός σχεδιασμός περιλαμβάνει το σχεδιασμό λογοτύπου, σλόγκαν, ονομασίας, τυπογραφίας, καθώς και το σχεδιασμό υλικού που προορίζεται για έντυπη (κάρτες, επιστολόχαρτα, φάκελοι αλληλογραφίας, διαφημιστικά έντυπα, ετικέτες προϊόντων, συσκευασίες, κλπ) ή ηλεκτρονική επικοινωνία (ιστοσελίδα, εφαρμογή multimedia ή εφαρμογή για κινητά).
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός (architectural design)
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός περιλαμβάνει τη μελέτη, το σχεδιασμό ή τη διαμόρφωση εξωτερικών και εσωτερικών χώρων (αρχιτεκτονική, τρόπους κατασκευής, χρήση υλικών, στυλ διακόσμησης).
Εταιρική επικοινωνία (corporate communication)
Ο τρόπος με τον οποίο η εταιρική ταυτότητα εκφράζεται σε εταιρική εικόνα, δηλαδή οπτικοποιείται και μεταφέρει το σύνολο των αξιών και τη φιλοσοφίας της εταιρικής ταυτότητας αποτελεί την εταιρική επικοινωνία (corporate communication).
Αυτή περιλαμβάνει κάθε μορφής επικοινωνιακής έκφρασης που έχει σχέση με την εταιρική συμπεριφορά, την ολιστική εταιρική εικόνα και την επικοινωνιακή πολιτική του μάρκετινγκ (τρόπους διαφήμισης, δημόσιες σχέσεις, προώθηση πωλήσεων, χορηγίες).
Επίσης, έχει να κάνει με τη συμπεριφορά της επιχείρησης όσον αφορά τη διοίκηση, τους εργαζόμενους, τους  συνεργάτες της, καθώς επίσης και το τρόπο που αυτή συναλλάσσεται με το κοινωνικο-οικονομικό περίγυρο στον οποίο δραστηριοποιείται.
Ιστορία
Οι Θυρεοί, οι σημαίες, τα ιστορικά εμβλήματα και σύμβολα, μπορούμε να πούμε πως αποτελούν τα πρώτα στοιχεία εταιρικής ταυτότητας. Αυτά εξέφραζαν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, ιδέες και φιλοσοφία. Με την ανάπτυξη της βιομηχανίας, του εμπορίου και τη διάθεση καταναλωτικών προϊόντων και υπηρεσιών, αυξήθηκε σημαντικά η αναγκαιότητα για δημιουργία εταιρικής ταυτότητας από εταιρίες που είχαν εμπορική δραστηριότητα ή από φορείς και οργανισμούς.
Η γερμανική εταιρία AEG (η πρώτη μεγάλη επιχείρηση ενέργειας και ηλεκτρικών ειδών), υπήρξε πρωτοπόρα στη δημιουργία εταιρικής ταυτότητας με τη βοήθεια του σχεδιαστή-αρχιτέκτονα Πέτερ Μπέρενς (Peter Behrens), ο οποίος μαζί με την ομάδα του διαμόρφωσε τη συνολική εταιρική εικόνα της επιχείρησης. Αυτή περιελάμβανε το σχεδιασμό επαγγελματικών καρτών, επιστολόχαρτων καθώς και τη διαμόρφωση εργοστασιακών χώρων και γραφείων, όπου όλα ακολουθούσαν ένα ενιαίο στυλ.
Την ίδια περίοδο, διαμόρφωνε την εταιρική της ταυτότητα και η γερμανική Siemens με ιδρυτή τον Βέρνερ φον Ζίμενς (Werner von Siemens). Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υποδειγματική ήταν επίσης και η ανάπτυξη της εταιρικής ταυτότητας των μεγάλων επιχειρήσεων IBM και Coca-Cola.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γραφιστική
Ευαγγελίστρια (συνοικία)
280px|thumb|Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Η Ευαγγελιστρία είναι συνοικία του Πειραιά που βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του λόφου της Καστέλλας και συνδέει το κέντρο του Πειραιά με την βιομηχανική οδό Αθηνών - Πειραιώς.
Θέση
Συνορεύει βόρεια με τη Λεύκα με όριο την Οδό Ομηρίδου Σκυλίτση, νότια με την Τερψιθέα με όριο την Οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, ανατολικά με την Καστέλλα με όριο την Οδό Δεληγιώργη και δυτικά με την Γούβα του Βάβουλα με όριο την Οδό Κουντουριώτου, βρίσκεται μεταξύ των οδών Δεληγιώργη - Ελευθερίου Βενιζέλου - Κουντουριώτου και Ομηρίδου Σκυλίτση.
Χαρακτηριστικά
Πήρε το όνομα της από την ομώνυμη εκκλησία της Ευαγγελιστρίας που είναι το επίκεντρο της συνοικίας μαζί με το γειτονικό γηροκομείο Πειραιώς, οικοδομήθηκαν μαζί στα τέλη του 19ου αιώνα. Κεντρικοί οδικοί άξονες της συνοικίας είναι η Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη και η οδός Τζαβέλλα που οδηγεί στον λόφο της Καστέλλας, στην διασταύρωση τους βρίσκεται η εκκλησία και το γηροκομείο.
Ιστορία
Στην περιοχή υπήρχαν ερείπια των Μακρών Τειχών από τα αρχαία χρόνια, η συνοικία κατοικήθηκε μετά το 1890 από Κρητικούς που έφυγαν από την πατρίδα τους μετά την Κρητική επανάσταση παράλληλα με την γειτονική Καστέλλα. Το πρώτο κτίριο που οικοδομήθηκε ήταν το Γηροκομείο Πειραιώς το 1891, με δωρεά του δημάρχου Τρύφωνα Μουτζόπουλου, ενώ στη συνέχεια οικοδομήθηκε η εκκλησία της Ευαγγελιστρίας δίπλα από το γηροκομείο με υλικά από τον μικρό ναό δίπλα από το Τζάνειο νοσοκομείο. Γύρω από την εκκλησία στη συνέχεια δημιουργήθηκε σύντομα ο οικισμός της Ευαγγελιστρίας από μεγάλα νεοκλασικά κτίρια, πολλά από τα οποία υπάρχουν και σήμερα, με υλικά που χρησιμοποιήθηκαν από τα ερείπια των Μακρών Τειχών. Σήμερα βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο του Πειραιά, σε κομβικό σημείο με μεγάλη εμπορική κίνηση γύρω από την Λεωφόρο Λαμπράκη, ενώ στα βόρεια λίγο πριν την διασταύρωση με τις γραμμές του Ηλεκτρικού βρίσκεται η Νομαρχία και η Πολεοδομία Πειραιώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευαγγελίστρια Πειραιώς Οδηγός Πόλης Πειραιά
Ευαγγελίστρια
Καρτέλ Γουαδαλαχάρα
Το Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα (Cártel de Guadalajara) επίσης γνωστό ως "Η Ομοσπονδία" (ισπαν. La Federación) ήταν μεξικανικό καρτέλ ναρκωτικών που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τους Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαλιάρντο, Ράφαελ Κάρο Κουιντέρο και Ερνέστο Φονσέκα Καρίλο, το οποίο διακινούσε ποσότητες κοκαΐνης και μαριχουάνας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα ήταν μεταξύ των πρώτων μεξικανικών ομάδων διακίνησης ναρκωτικών που συνεργάστηκαν με τα κολομβιανά καρτέλ κοκαΐνης, όπως του Μεντεγίν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, το καρτέλ έλεγχε μεγάλο μέρος της διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό και τους διαδρόμους κατά μήκος των συνόρων Μεξικού-Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε επιχειρήσεις σε διάφορες περιοχές στο Μεξικό που περιλάμβαναν τις πολιτείες Χαλίσκο, Μπάχα Καλιφόρνια, Κολίμα, Σονόρα, Τσιουάουα και Σιναλόα μεταξύ άλλων. Πολλά σύγχρονα καρτέλ ναρκωτικών (ή τα απομεινάρια τους) όπως τα καρτέλ Τιχουάνα, Χουάρες και Σιναλόα ξεκίνησαν αρχικά ως υποκαταστήματα του Καρτέλ της Γκουανταλαχάρα πριν από την τελική αποσύνθεσή του.
Ιστορικό
Μετά την εφαρμογή της «Επιχείρησης Κόνδορας» (ισπαν: Operación Cóndor), ένα μεξικανικό πρόγραμμα κατά των ναρκωτικών που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1970 για να σταματήσει τη ροή ναρκωτικών από το Μεξικό στις Ηνωμένες Πολιτείες, πολλοί έμποροι ναρκωτικών από την πολιτεία Σιναλόα ανασυγκροτήθηκαν στη Γουαδαλαχάρα, για να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους. Η ανασυγκρότηση οδήγησε στον σχηματισμό του Καρτέλ της Γκουανταλαχάρα που θα έθεσε χονδρικά τις βάσεις μεταξύ 1978 και 1980. Το καρτέλ κατάφερε τελικά να ελέγξει σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και της δεκαετίας του 1980.
Οι μεγάλες φυτείες μαριχουάνας άρχισαν να ξεφυτρώνουν από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι προηγούμενες φυτείες βρίσκονταν συνήθως σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές όπου ήταν δύσκολο να εντοπιστούν και η άρδευση δεν απαιτούσε τη γεώτρηση φρεατίων. Οι αποδόσεις ήταν σχετικά χαμηλές, με την ποιότητα να ποικίλλει σε πολλές περιπτώσεις και η μεταφορά ήταν ακριβή. Ωστόσο, αυτές οι νέες φυτείες καλλιεργήθηκαν με μια βελτιωμένη ποικιλία μαριχουάνας, που αρχικά αναπτύχθηκε από Αμερικανούς καλλιεργητές κάνναβης από την Καλιφόρνια και το Όρεγκον, που έγινε γνωστή από τους Μεξικανούς καλλιεργητές ως "σινσεμίλα" (που σημαίνει χωρίς σπόρους) σηματοδοτώντας την πρώτη φορά καλλιέργειας μαριχουάνας χωρίς σπόρους σε μεγάλη κλίμακα. Αυτή η πιο ισχυρή, υψηλότερης ποιότητας ποικιλία έφερε πολύ υψηλότερες τιμές στις αγορές της Βόρειας Αμερικής.
Αυτές οι νέες φυτείες βρίσκονταν σε απομακρυσμένες περιοχές της ερήμου, όπου η μεταφορά ήταν πολύ λιγότερο δαπανηρή, αλλά επιπλέον, αντιμετώπιζαν αρκετά νέα προβλήματα. Η παραγωγή στην έρημο απαιτούσε γεωτρήσεις για άρδευση και το Μεξικό είχε αυστηρούς νόμους που διέπουν την εκσκαφή πηγαδιών, ένα πρόβλημα που τελικά λύθηκε με μαζικές δωροδοκίες. Ήταν επίσης πιο εύκολο να εντοπιστούν φυτείες στις άγονες ερήμους. Ωστόσο, με το τέλος των μεμονωμένων αμερικανικών υπερπτήσεων ως μέρος του προγράμματος εξάλειψης, οι δωροδοκίες και ο εκφοβισμός επέτρεψαν στις φυτείες μαριχουάνας να αναπτυχθούν σημαντικά χωρίς επίσημη ειδοποίηση.
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της δεκαετίας του 1970 και των αρχών της δεκαετίας του 1980, η πλειονότητα της κοκαΐνης που μεταφέρθηκε λαθραία στις Ηνωμένες Πολιτείες διακινούνταν από τα κολομβιανά καρτέλ ναρκωτικών μέσω της Φλόριντα και της Καραϊβικής Θάλασσας. Ωστόσο, μετά τα αυξημένα μέτρα επιβολής του νόμου σε αυτές τις περιοχές από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι Κολομβιανοί βαρόνοι ναρκωτικών μετέφεραν τις δραστηριότητές τους στο Μεξικό. Ο Χουάν Μάττα-Μπαλέστερος ήταν ο κύριος σύνδεσμος του Καρτέλ της Γκουανταλαχάρα με τα κολομβιανά καρτέλ κοκαΐνης. Ο Μάτα είχε αρχικά εισαγάγει τον προκάτοχο του Φέλιξ Γκαλιάρντο, Αλμπέρτο Σισίλια Φάλκον στον Σαντιάγο Οκάμπο του Κάρτελ του Κάλι, ένα από τα μεγαλύτερα κολομβιανά καρτέλ ναρκωτικών.
Το καρτέλ της Γουαδαλαχάρα κατάφερε να διακινεί κοκαΐνη στις ΗΠΑ με αποστολές πολλών τόνων κάθε μήνα. Αντί να λαμβάνουν πληρωμές σε μετρητά για τις υπηρεσίες τους, οι βαρόνοι στο Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα έπαιρναν 50% της ποσότητας κοκαΐνης που μετέφεραν από την Κολομβία. Αυτό ήταν εξαιρετικά κερδοφόρο για αυτούς, με κάποιους να εκτιμούν ότι το δίκτυο διακίνησης, το οποίο τότε λειτουργούσαν οι Γκαλιάρντο, Καρίλο και Κουιντέρο έβγαζε 5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, όπως ο Πίτερ Ντέιλ Σκοτ, η οργάνωση ευημερούσε σε μεγάλο βαθμό επειδή απολάμβανε την προστασία της μεξικανικής υπηρεσίας πληροφοριών DFS, υπό τον αρχηγό της Μιγκέλ Ναζάρ Χάρο. Αρκετά από τα μέλη της υπηρεσίας ενεπλάκησαν απευθείας στο οργανωμένο έγκλημα συμμετέχοντας ενεργά σε φόνους και διακίνηση ναρκωτικών για λογαριασμό του καρτέλ.
Ωστόσο, το Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα υπέστη μεγάλο πλήγμα το 1985 όταν ο συνιδρυτής της ομάδας Ραφαέλ Κάρο Κουιντέρο συνελήφθη και αργότερα καταδικάστηκε για τον βασανισμό και τη δολοφονία του Αμερικανού πράκτορα της DEA, Ενρίκε Καμαρένα. Ο Καμαρένα ήταν ένας μυστικός πράκτορας που το καρτέλ υποψιαζόταν ότι έδωσε πληροφορίες στην DEA που οδήγησαν στην καταστροφή της καλλιέργειας μαριχουάνας έκτασης 2.500 στρεμμάτων της οργάνωσης, γνωστής ως Ράντσο Μπάφαλο στην πολιτεία Τσιουάουα τον Νοέμβριο του 1984. Οι αρχές φέρεται να έκαψαν περισσότερους από 10.000 τόνους μαριχουάνας – συνολικής απώλειας περίπου 160 εκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό φέρεται να ώθησε τον Κάρο Κιντέρο και άλλα υψηλόβαθμα μέλη του Καρτέλ της Γκουανταλαχάρα να αναζητήσουν εκδίκηση εναντίον της DEA και του Καμαρένα. Σε αντίποινα, ο Καμαρένα και ο πιλότος του Αλφρέντο Αβελάρ απήχθησαν στη Γκουανταλαχάρα στις 7 Φεβρουαρίου 1985 από αρκετούς αξιωματικούς του DFS, όπου και μεταφέρθηκαν σε μια κατοικία ιδιοκτησίας του Κουιντέρο στο δυτικό τμήμα της πόλης.
Ο Καμαρένα ανακρίθηκε και βασανίστηκε για να αποκτήσει πληροφορίες σχετικά με τις γνώσεις του σχετικά με τις επιχειρήσεις επιβολής του νόμου που στρέφονταν κατά του καρτέλ καθώς και κάθε πληροφορία που μπορεί να έχει η DEA για Μεξικανούς πολιτικούς που εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών. Περίπου ένα μήνα αργότερα, τα πτώματα του Καμαρένα και του Αβελάρ μεταφέρθηκαν στη γειτονική πολιτεία Μιτσοάκαν και πετάχτηκαν σε μια τάφρο στην άκρη του δρόμου για να ανακαλυφθούν στις 5 Μαρτίου 1985. Η δολοφονία του Καμαρένα εξόργισε την κυβέρνηση των ΗΠΑ και άσκησε πίεση στο Μεξικό για να συλλάβει όλους τους σημαντικούς παράγοντες που εμπλέκονται στο περιστατικό, με αποτέλεσμα ένα τετραετές ανθρωποκυνηγητό από τις αρχές επιβολής του νόμου που συνέλαβε αρκετούς ηγέτες του καρτέλ της Γκουανταλαχάρα. Οι ΗΠΑ άσκησαν μεγάλη πολιτική πίεση στη μεξικανική κυβέρνηση καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας, φτάνοντας στο σημείο να κλείσουν πολλά λιμάνια εισόδου ΗΠΑ-Μεξικού για μια περίοδο αρκετών ημερών.
Από το 1989 και έπειτα το Καρτέλ της Γουαδαλαχάρα διασπάστηκε σε μικρότερες οργανώσεις, οι οποίες μάχονται μεταξύ τους για τον έλεγχο των οδών διακίνησης, την επιρροή στην κυβέρνηση του Μεξικού και ως αντίποινα για αδικήματα και προδοσίες του παρελθόντος. Αυτή η σύγκρουση είναι γνωστή ως ο Μεξικανικός Πόλεμος των Ναρκωτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις Κατηγορία:Έγκλημα στο Μεξικό
Εράρ του Μπριέν-Ραμρύ
Ο Εράρ, γαλλ. Érard (π. 1170 - 1246) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν κύριος του Ραμρύ (Ramerupt) και του Βενιζύ (Venizy). Προκειμένου να γίνει ο επόμενος κόμης της Καμπανίας, υποκίνησε τον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Καμπανία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ραμρύ του Ωμπ, στην Καμπανία της Γαλλίας και ήταν γιος του Ανδρέα κυρίου του Ραμρύ και της Αδελαΐδας των Τραινέλ, κόρης του Ανσώ κυρίου του Βενισύ. Την κομητεία του Μπριέν είχε λάβει ο θείος του Εράρ Β΄ του Μπριέν, πρωτότοκος αδελφός του Ανδρέα.
Ο Ερρίκος Β΄ κόμης της Καμπανίας, που δεν είχε ακόμη νυμφευτεί, πριν φύγει ως Σταυροφόρος είπε πως, αν δεν επιστρέψει να τον διαδεχθεί ο νεότερος αδελφός του Θεοβάλδος Γ΄ και έβαλε τους βαρόνους του να υπογράψουν σε αυτό. Ακολούθησε την Γ΄ Σταυροφορία και εκεί νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού βασίλισσα της Ιερουσαλήμ και απέκτησε την Αλίκη και τη Φιλίππα. Το 1197 που απεβίωσε έπρεπε να τον διαδεχθούν οι κόρες του, αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν και ανέλαβε ο Θεοβάλδος Γ΄· όταν αυτός απεβίωσε το 1201, ανέλαβε η σύζυγός του Λευκή των Χιμένεθ και ο ανήλικος γιος τους Θεοβάλδος Δ΄.
Ο εξάδελφός του Εράρ, ο Ιωάννης του Μπριέν είχε νυμφευτεί τη Μαρία του Μομφερράτου, κόρη της Ισαβέλλας Α΄ από προηγούμενο γάμο της. Ο Εράρ, ίσως επηρεασμένος από αυτό, μετέβη στην Παλαιστίνη, νυμφεύτηκε τη Φιλίππα και επέστρεψε, διεκδικώντας την κομητεία του πατέρα της το 1216 με όπλα. Έτσι ξεκίνησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή της Καμπανίας. Τότε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας συγκάλεσε την Αυλή του για δικάσει την υπόθεση. Το 1217 αποφάνθηκε ότι ο Θεοβάλδος Γ΄ είχε δηλώσει υποτέλεια στον βασιλιά, ενώ η Αλίκη και η Φιλίππα δεν διεκδίκησαν την κληρονομία. Η Λευκή έδειξε το έγγραφο με τις υπογραφές των βαρόνων, που έλεγε, ότι αν ο Ερρίκος Β΄ δεν επιστρέψει να τον διαδεχθεί ο νεότερος αδελφός του.
Ο Εράρ δυσαρεστήθηκε και εξεγέρθηκε ανοικτά. Συγκέντρωσε βαρόνους από τα (νοτιοδυτικά) σύνορα της Καμπανίας ή δυσαρεστημένους από τη συγκεντρωτική πολιτική του Θεοβάλδου Γ΄ στο εσωτερικό της κομητείας του. Η στάση ενισχύθηκε από τον Σίμωνα του Ζουανβίλ σενεσάλη της Καμπανίας και τον Θεοβάλδο Α΄ δούκα της Λωρραίνης. Ωστόσο η Λευκή επέτυχε ο πάπας να τους αφορίσει και να την υποστηρίξουν ο κόμης του Μπαρ, ο δούκας της Βουργουνίας και ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Το 1218 οι υποστηρικτές της έκαψαν το Νανσύ, πρωτεύουσα της Λωρραίνης. Τότε ο κάθε σύμμαχος του Εράρ άρχισε να κάνει ξεχωριστά ειρήνη και το ίδιο έκανε και ο Εράρ το 1218: η Λευκή του έδωσε 4000 λίβρες και ετήσια απολαβή 1200 λιβρών.
Το 1246 απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών και το 1250 και η σύζυγός του Φιλίππα.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπριέν
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2019-2020
Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2019-20 ήταν η 9η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή του Α.Ο. Ορεστιάδας. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των 10 ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2019-20. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση δεν συμμετείχε ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 1η φορά στην ιστορία του, μετά από δύο συναρπαστικούς τελικούς που κατέληξαν στο Χρυσό Σετ.
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη με τρεις ομίλους των τριών ομάδων. Στον Α΄ όμιλο τοποθετήθηκαν οι ομάδες της Βόρειας Ελλάδας, ενώ για τη συγκρότηση των δύο άλλων ομίλων έγινε κλήρωση. Στους ημιτελικούς προκρίθηκε η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου και η καλύτερη δεύτερη ομάδα των τριών ομίλων.
Α' Όμιλος (Θεσσαλονίκη – Γυμναστήριο Ε.Α.Κ. Αμπελοκήπων)
Βαθμολογία
Αγώνες
Β' Όμιλος (Αθήνα – "Ζηρίνειο Γυμναστήριο" Κηφισιάς)
Βαθμολογία
Αγώνες
Γ' Όμιλος (Πειραιάς – Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη)
Βαθμολογία
Αγώνες
Ημιτελικοί
Η διοργάνωση, όπως και την προηγούμενη χρονιά συνεχίστηκε με αγώνες νοκ-άουτ. Οι ημιτελικοί και ο τελικός ήταν διπλοί με τη διαδικασία του Χρυσού σετ. Τα ζευγάρια των ημιτελικών και η έδρα του πρώτου αγώνα προέκυψαν με κλήρωση.
1ο ζευγάρι ημιτελικών
Το πρώτο ζευγάρι ήταν μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Φοίνικα Σύρου, από το οποίο στον τελικό προκρίθηκε ο Παναθηναϊκός, για 1η φορά στην ιστορία του θεσμού.
2ο ζευγάρι ημιτελικών
Το δεύτερο ζευγάρι ήταν μεταξύ του Ολυμπιακού Πειραιώς και του Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης, από το οποίο προκρίθηκε ο Ολυμπιακός για 7η φορά στην ιστορία του θεσμού ύστερα από Χρυσό σετ στον αγώνα της Θεσσαλονίκης.
Τελικός
Διεξήχθησαν δύο συγκλονιστικοί αγώνες, που αποτέλεσαν διαφήμιση για το ελληνικό βόλλεϋ. Χαρακτηριστικό και των δύο συναντήσεων ήταν το γεγονός ότι οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν 2-0 και οι φιλοξενούμενοι ανέτρεψαν το σκόρ σε 2-3. Ο πρώτος αγώνας στο Μελίνα Μερκούρη διήρκεσε 3 ώρες και ο δεύτερος στον Γυμναστήριο Αγίου Θωμά διήρκησε 3 ώρες και 15'. Τελικά οι πράσινοι κατέκτησαν το τρόπαιο, επικρατώντας στο χρυσό σετ με 15-13.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές
2019 2020 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2019 2020 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2019 2020
Μπακαρί Σανιά
Ο Μπακαρί Σανιά (Bacary Sagna, 14 Φεβρουαρίου 1983) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός, πιο πρόσφατα για τη Μόντρεαλ Ίμπακτ, και με την εθνική Γαλλίας.
Ο Σανιά ξεκίνησε την καριέρα του από την Ωσέρ, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Γαλλίας το 2005. Την επόμενη χρονιά ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Λιγκ 1 (2006-07) και αποκτήθηκε από την Άρσεναλ το 2007 για 7 εκατομμύρια λίρες. Ο προπονητής της Άρσεναλ Αρσέν Βενγκέρ τον χαρακτηρίσε ως ένα από τους καλύτερους δεξιούς αμυντικούς της Πρέμιερ Λιγκ. Ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ για τις σαιζόν 2007-08 και 2010-11. Το 2014, λίγο μετά την κατάκτηση του FA Cup, του πρώτου τροπαίου του με την Άρσεναλ, αποκήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για την Μπενεβέντο και την Μόντρεαλ Ίμπακτ.
Ο Σανιά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Γαλλίας το 2007 και συμμετείχε στην αποστόλη της Γαλλίας για τα Μουντιάλ 2010 και 2014 και στο Euro 2016, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενεβέντο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντρεαλ Ίμπακτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Πρυναί-αν-Ιβλίν
Το Πρυναί-αν-Ιβλίν (γαλλικά: Prunay-en-Yvelines) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρυναιζιέν (γαλλικά: Prunaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο (σειρά)
Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο είναι ιταλική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής του 1998, η οποία προβάλλεται από τις 6 Μαΐου του 1999 στην τηλεόραση της Rai. Οι τρεις πρώτοι κύκλοι προβλήθηκαν στην Rai 2, ενώ από το 2002 προβάλλεται στην Rai 1. Παραγωγής είναι η εταιρεία Palomar, η σειρά μυθοπλασίας αποτελείται από έναν μικρό αριθμό αυτοτελών επεισοδίων σε κύκλους, ομοίως όπως συνέβη χρόνια πριν με Το χταπόδι.
Βασισμένη  στα μυθιστορήματα του Αντρέα Καμιλλέρι, αφηγείται την ιστορία του Σάλβο Μονταλμπάνο, αστυνομικού διευθυντή στη φανταστική πόλη Βιγκάτα της Σικελίας, ο οποίος αγωνίζεται σε κάθε επεισόδιο με εγκλήματα της μαφίας, δολοφονίες ,απαγωγές και με πολλές περιπτώσεις παρανομίας. Ο αντι-ήρωας Μονταλμπάνο βρίσκει πάντα λύση στα αστυνομικά μυστήρια, βασιζόμενος στην διαίσθησή του και τις ερευνητικές του ικανότητες.
Τηλεοπτική κριτική
Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο έχει αναγνωριστεί από την τηλεοπτική κριτική: προσωπικότητες όπως ο Άλντο Γκράσσο, εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας όπως ηCorriere della Sera και Il fatto Quotidiano, έχουν επαινέσει πολλές φορές τη μυθοπλασία, κυρίως  για τις τοποθεσίες, τις ιστορίες που διηγείται και τους χαρισματικούς χαρακτήρες, πρωταγωνιστές και μη. Στο επίπεδο της τηλεθέασης,  η σειρά έχει επιτύχει εξαιρετικά αποτελέσματα,παίρνοντας πάντα την νίκη στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης από την πρώτη της μετάδοση. Μεταδίδεται σε περισσότερες από 20 χώρες στον κόσμο, και το 2016, ήταν ένα από τα δέκα πιο δημοφιλή προγράμματα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτή τη στιγμή, Ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο είναι η σειρά με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση στην ιταλική τηλεόραση.
Αν και είναι τηλεοπτική σειρά, κάθε επεισόδιο γυρίζεται σαν μια αυτοτελή ταινία για την τηλεόραση,η οποία συνδέεται με τις προηγούμενες με μια λεπτή οριζόντια υπόθεση. Μέχρι σήμερα έχουν προβληθεί 36 επεισόδια χωρσμένα σε 14 κύκλους.
Εμάνουελ ντε Βίττε
Ο Εμάνουελ ντε Βίττε (ολλανδικά: Emanuel de Witte, 1617 – 1692) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ειδικευόταν στην απεικόνιση του εσωτερικού εκκλησιών. Αντίθετα με τον Πίτερ Σένρενταμ, ο οποίος έδινε έμφαση στη γεωμετρική ακρίβεια και στην προοπτική, ο ντε Βίττε ενδιαφερόταν περισσότερο για την ατμοσφαιρικότητα των εσωτερικών που απεικόνιζε. Αν και δεν ζωγράφισε πολλούς πίνακες με αυτά τα θέματα, ασχολήθηκε επίσης με τη ρωπογραφία.
Βιογραφία
Ο ντε Βίττε γεννήθηκε στο Άλκμααρ το 1617 και ήταν γιος του διευθυντή του τοπικού σχολείου Πίτερ ντε Βιτ και της συζύγου του, Γιακομάιντχε φαν ντερ Μπεκ (Jacomijntge van der Beck). Έγινε μέλος στην τοπική Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1636. Ύστερα από διαμονή στο Ρόττερνταμ μετοίκησε στο Ντελφτ όπου, σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, διετέλεσε μαθητής του Έφερτ φαν Ελστ, ζωγράφου νεκρών φύσεων και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία στο Ντελφτ. Τα πρώτα του έργα είναι πίνακες με μορφές και πορτρέτα, στο ύφος των καλλιτεχνών της Ουτρέχτης. Αργότερα επηρεάστηκε από τους Χέρριτ Χάουκχεϊστ, Χέντρικ φαν Φλιτ, Κάρελ Φαμπρίτιους και άλλους καλλιτέχνες του Ντελφτ.
Γύρω στα 1651 εγκαθίσταται στο Άμστερνταμ, αν και η πρώτη του καταγραφή στην πόλη είναι του 1651 όπου η πρώτη του σύζυγος, Χέιργε Άρεντς (Geerje Arents), απεβίωσε λίγο αργότερα. Με την Άρεντς είχαν αποκτήσει μια θυγατέρα, η οποία βαπτίστηκε τον Οκτώβριο του 1641, ενώ ο γάμος τους έγινε στις 4 Οκτωβρίου του 1642. Ο ντε Βίττε αποφάσισε να νυμφευτεί ξανά, αυτή τη φορά με την 23χρονη ορφανή Λάισμπετ φαν ντερ Πλας (Lysbeth van der Plas), η οποία άσκησε κακή επίδραση στην έφηβη θυγατέρα του ντε Βίττε: Τον Δεκέμβριο του 1659 και οι δύο γυναίκες συνελήφθησαν για κλοπή από έναν γείτονα. Η Λάισμπετ, σε κατάσταση εγκυμοσύνης, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει για διάστημα έξι ετών την πόλη, ζώντας εκτός των τειχών της, και απεβίωσε το 1663.
Μετά τη σύλληψη της συζύγου και της θυγατέρας του, ο ντε Βίττε αναγκάστηκε να συνάψει συμβόλαιο στον γραμματέα του Άμστερνταμ και έμπορο έργων τέχνης Γιόρις ντε Βάις (Joris de Wijs), παραδίδοντάς του όλα του τα έργα σε αντάλλαγμα για ένα δωμάτιο με διατροφή και 800 γκίλντερς ετησίως. Ο ντε Βίττε έσπασε το συμβόλαιο, διώχθηκε δικαστικά από τον ντε Βάις και, ως αποτέλεσμα, αναγκάστηκε να επεκτείνει το συμβόλαιό του. Ορισμένοι πάτρονες υποστήριξαν τον καλλιτέχνη, αλλά οι σχέσεις τους δεν πήγαν καλά, καθώς είχε τη συνήθεια να βάζει τις φωνές στους πελάτες και στο κοινό που τον παρακολουθούσαν να εργάζεται στις εκκλησίες. Τα αρχεία αναφέρουν ότι είχε τη συνήθεια της χαρτοπαιξίας, και είχε διαμάχη με τον Χέραρντ ντε Λαιρές. Γύρω στο 1688 μετακόμισε, διαμένοντας με τον Χέντρικ φαν Στρέικ σε αντάλλαγμα της εκπαίδευσης του τελευταίου στην απεικόνιση του εσωτερικού εκκλησιών. Σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ύστερα από μια φιλονικία σχετικά με το ενοίκιο, ο ντε Βίττε κρεμάστηκε από μια γέφυρα το 1692. Το σχοινί έσπασε και ο ντε Βίττε πνίγηκε. Επειδή το κανάλι πάγωσε τη νύχτα, το πτώμα του βρέθηκε μόνον έντεκα εβδομάδες αργότερα.
Ο ντε Βίττε αρχικά ζωγράφιζε πορτρέτα καθώς και μυθολογικές και θρησκευτικές σκηνές. Όταν μετακόμισε στο Άμστερνταμ, ο ντε Βίττε άρχισε να ειδικεύεται όλο και περισσότερο στην απεικόνιση εσωτερικών εκκλησιών, όπως της Νέας Εκκλησίας (Nieuwe Kerk, 1677), της Παλαιάς Εκκλησίας (Oude Kerk, 1680), την οποία απεικόνισε σχεδόν από κάθε γωνία, και της Πορτογαλικής Συναγωγής (1680). Τα εσωτερικά του είναι κατασκευασμένα σε μεγάλη κλίμακα, με περίτεχνη προοπτική και σχετικά μεγάλες μορφές. Η παλέτα του έτεινε προς τη μονοχρωμία, με κιτρινωπό λευκό στις περιοχές που έπεφτε φως του ήλιου και γκρίζο ως τελείως μαύρο στις σκιές, περιστασιακά τονισμένες από απαλό πράσινο ή απαλό κόκκινο. Ορισμένες φορές συνδύαζε απόψεις από διαφορετικές εκκλησίες για να απεικονίσει το εσωτερικό ιδεατών εκκλησιών, το οποίο πληθύσμωνε με μορφές εκκλησιαζομένων, οι οποίοι μερικές φορές συνοδεύονταν από σκύλους. Η εξαίρετη αίσθηση που διέθετε στη σύνθεση και οι χρωματικοί συνδυασμοί που προαναφέρθηκαν, προσέδιδαν στα έργα του σχεδόν φωτογραφική πιστότητα.
Ο ντε Βίττε ζωγράφισε επίσης, με αξιοσημείωτη επιτυχία, σκηνές της καθημερινής ζωής, όπως Η Ψαραγορά (1672) και το Αριστοκρατικό εσωτερικό με γυναίκα να παίζει βιργινάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Παλιά Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας
Η Παλιά Πλαγιά είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πλαγιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 24,5 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 4 χλμ. Α. από την Πλαγιά. Οφείλει την ονομασία της στο ότι είναι κτισμένη σε νοτιοανατολική πλαγιά του βουνού Στέρνα από κατοίκους του Ξηρόμερου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήθελαν να προφυλαχθούν από τις επιδρομές των πειρατών ή οποιαδήποτε άλλη εχθρική έφοδο από την ξηρά. Το χωριό έχει ερημώσει και μόνο οι δύο εκκλησίες μαζί με την κεντρική βρύση έχουν απομείνει. Αιτία είναι ο σεισμός που έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1966 και κατέστρεψε το χωριό καθώς και η μετανάστευση όσων απέμειναν τη δεκαετία του 1970 για τα παράλια της Λευκάδας. Όλα τα σπίτια έχουν εγκαταλειφθεί εκτός από τις δύο εκκλησίες και την κεντρική βρύση. Δυτικά του χωριού, σε βορειοδυτική πλαγιά του όρους Στέρνας, βρίσκεται η ερειπωμένη Ιερά Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου, ενώ στην μακρόστενη κορυφή του (υψόμετρο 507 μέτρα) βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Στέρνας.
Διοικητικά
Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφετια στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πλαγιάς του δήμου Κεκροπίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμμούσα και την Πλαγιά αποτελούν την Τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1 μόνο κάτοικο ενώ με αυτήν του 2001 είχε 7.
Παραπομπές
Παλιά Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Ερρίκος Γ΄ ο Λευκός
Ο Ερρίκος Γ΄ ο Λευκός, πολων. Henryk III Biały (π. 1227/30 - 3 Δεκεμβρίου 1266) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Βρότσουαφ (από το 1248), συγκυβερνήτης του αδελφού του Λαδίσλαου, πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Β΄ του Ευσεβούς, δούκα του Βρότσλαφ και της Άννας των Πρεμυσλιδών, κόρης του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1252 την Ιουδήθ των Πιαστ, κόρη του Κορράδου Α΄, δούκα της Μαζοβίας & υψηλού δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Το 1257/65; απεβίωσε η Γιούντιτ και ο Ερρίκος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο, λίγο πριν το τέλος του το 1266, με την Ελένη των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Hung Up
Hung Up ονομάζεται το τραγούδι της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, από το δέκατο στούντιο άλμπουμ, Confessions on a Dance Floor (2005). Γράφτηκε και παράχθηκε από τη Μαντόνα σε συνεργασία με τον Stuart Price και κυκλοφόρησε ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ στις 17 Οκτωβρίου 2005, αφού πρώτα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετές τηλεοπτικές διαφημίσεις και περιοδικά για περαιτέρω προώθηση. Παρουσιάζει περίοπτα ένα δείγμα από το τραγούδι των ABBA, "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)", για το οποίο η τραγουδίστρια ζήτησε προσωπικά άδεια από τους συνθέτες των ABBA, Benny Andersson και Björn Ulvaeus. Ήταν η δεύτερη φορά που επέτρεψαν σε κάποιον να χρησιμοποιήσει δείγμα από τη δισκογραφία τους.
Μουσικά το τραγούδι είναι επηρεασμένο από την ποπ μουσική της δεκαετίας του '80 καθώς και ντίσκο, ενώ στο φόντο ακούγεται ο ήχος ενός ρολογιού που υποδηλώνει το φόβο για το πέρασμα του χρόνου. Λυρικά το τραγούδι είναι γραμμένο ως ένα παραδοσιακό χορευτικό κομμάτι για μια ισχυρή, ανεξάρτητη γυναίκα που έχει προβλήματα με τη σχέση της. Το Hung Up έλαβε θετικές αντιδράσεις από μουσικούς κριτικούς, οι οποίοι πίστευαν ότι το κομμάτι θα αποκαθιστούσε τη δημοτικότητα της τραγουδίστριας, η οποία είχε μειωθεί μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου πολιτικοποιημένου άλμπουμ της American Life (2003). Θεώρησαν ότι ήταν το καλύτερό χορευτικό κομμάτι της μέχρι σήμερα και το σύγκριναν ευνοϊκά με άλλα κομμάτια της που κυμαίνονται στο ίδιο είδος. Επίσης, συνεχάρησαν τον αποτελεσματικό συγχρονισμό του δείγματος των ABBA με το πραγματικό τραγούδι.
Έγινε μια τεράστια παγκόσμια εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτς 41 χωρών και κερδίζοντας μια θέση στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες. Στην Αμερική έγινε το 36ο τραγούδι της που μπήκε στο τοπ 10 του Billboard Hot 100 τσαρτ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Έλβις Πρίσλεϊ, ως η καλλιτέχνης με τις περισσότερες τοπ 10 επιτυχίες εκεί. Ανακηρύχθηκε επίσης, το πιο επιτυχημένο χορευτικό τραγούδι της δεκαετίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παραμένει ένα από τα πιο επιτυχημένα σινγκλς όλων των εποχών με πωλήσεις άνω των 9,000,000 αντιτύπων παγκοσμίως. Ήταν το πρώτο κομμάτι της Μαντόνα που κυκλοφόρησε στο iTunes Store για ψηφιακή λήψη.
Το μουσικό βίντεο είναι ένα αφιέρωμα στον Τζον Τραβόλτα, στις ταινίες του και στις χορευτικές του ικανότητες γενικά. Έχει εκτελέσει το τραγούδι αρκετές φορές ζωντανά, όπως στην περιοδεία της Confessions Tour (2006) όπου το τραγούδησε στο φινάλε του σόου, στην περιοδεία Sticky & Sweet Tour (2008) σε μια heavy metal μίξη, και το 2012 στην The MDNA Tour, σχοινοβατώντας στη σκηνή.
Ιστορικό και κυκλοφορία
Το 2004, μετά την κυκλοφορία του ένατου στούντιο άλμπουμ της, American Life, η Μαντόνα άρχισε να δουλεύει σε δύο διαφορετικά μιούζικαλ: το ένα ονομαζόταν «Hello Suckers» και το άλλο ήταν του Λικ Μπεσόν, που στο παρελθόν είχε σκηνοθετήσει το μουσικό βίντεο για το σινγκλ της "Love Profusion". το οποίο την απεικόνιζε ως μια ετοιμοθάνατη γυναίκα που αναπολούσε τις εμπειρίες της ζωής της. Ωστόσο, η Μαντόνα ήταν δυσαρεστημένη από το σενάριο του Μπεσόν και αποχώρησε. Η τραγουδίστρια συνεργάστηκε με τον Πάτρικ Λέοναρντ, τον Mirwais Ahmadzaï και τον Stuart Price για να γράψουν νέα τραγούδια. Είπε στον Price να γράψει τραγούδια που ακούγονται σαν "ABBA στα ναρκωτικά". Όταν άρχισε να συνθέτει το Confessions on a Dance Floor, αποφάσισε να ξαναεπεξεργαστεί το "Hung Up" και να το συμπεριλάβει στον δίσκο της.
Το "Hung Up" ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που γράφτηκαν για το άλμπουμ, μαζί με τα "Sorry και "Future Lovers". Ήταν εμπνευσμένο από την ντίσκο εποχή της δεκαετίας του '70, συμπεριλαμβανομένων των ABBA, του Τζώρτζιο Μορόντερ και της ταινίας Saturday Night Fever (1977). Η Μαντόνα φαντάστηκε ότι θα ήταν ένας συνδυασμός της μουσικής που έπαιζε στο «Danceteria» -ένα κλαμπ της Νέας Υόρκης που σύχναζε όταν είχε αρχίσει την καριέρα της- και της μουσικής των ABBA. Η μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού του 1979, "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)", αποτέλεσε τη βάση του τραγουδιού. Οι συνθέτες Benny Andersson και Björn Ulvaeus, γενικότερα δεν επιτρέπουν σε κανέναν να χρησιμοποιήσουν κάποιο από τα κομμάτια τους, με εξαίρεση τους Fugees, που χρησιμοποίησαν δείγμα από το "The Name of the Game" στο τραγούδι "Rumble in the Jungle". Για να αποκτήσει τα δικαιώματα του δείγματος "Gimme! Gimme! Gimme!", η Μαντόνα έστειλε μια επιστολή στη Στοκχόλμη που τους ικέτευε να την αφήσουν να δοκιμάσει το κομμάτι και λέγοντας πόσο αγαπούσε τη μουσική τους. Σε μια συνέντευξη στο BBC εξήγησε: «Ποτέ δεν αφήνουν κάποιον να δοκιμάσει τη μουσική τους. Ευχαριστώ τον Θεό που δεν μου αρνήθηκαν [...] Έπρεπε να το σκεφτούν, δεν είπαν ναι κατευθείαν». Τελικά συμφώνησαν να χρησιμοποιηθεί το δείγμα, αφού έκαναν συμφωνία πνευματικών δικαιωμάτων που τους επέτρεψε να εισπράξουν ένα σημαντικό μερίδιο από μεταγενέστερες πωλήσεις και ακροαματικότητας στο ράδιο. Ο Andersson σε μια συνέντευξη στη The Daily Telegraph τον Οκτώβριο του 2005, δήλωσε ότι το "Gimme! Gimme! Gimme!" είναι η ουσία του "Hung Up", ενώ αστειεύτηκε ότι ήταν το αγαπημένο του τραγούδι της Μαντόνα μέχρι στιγμής. Είπε επίσης:
"Λαμβάνουμε τόσα πολλά αιτήματα από ανθρώπους που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα κομμάτια μας, αλλά συνήθως δεν δεχόμαστε. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που δίνουμε άδεια σε έναν μουσικό ...το επιτρέψαμε επειδή θαυμάζουμε πάρα πολύ τη Μαντόνα. Έχει κότσια και κυριαρχεί στη μουσική εδώ και 21 χρόνια. Δεν θα έχει κακή εξέλιξη."Το τραγούδι έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 2005, κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής διαφήμισης για το κινητό τηλέφωνο της Motorola, ROKR, που ήταν συμβατό με τα iTunes. Στις 17 Οκτωβρίου 2005, το τραγούδι κυκλοφόρησε ολόκληρο κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής δεκάλεπτης ραδιοφωνικής συνέντευξης της τραγουδίστριας με τον Ryan Seacrest, ενώ στάλθηκε μια μέρα αργότερα και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αμερικής. Διατέθηκε επίσης και ως ήχος κλήσης σε διάφορους παρόχους κινητής τηλεφωνίας. Το τραγούδι προστέθηκε στα επεισόδια του CSI: Μαϊάμι και CSI: Νέα Υόρκη στις 7 και 9 Νοεμβρίου 2005 αντιστοίχως. Σχετικά με την απόφασή της να κυκλοφορήσει το τραγούδι στα iTunes, η Μαντόνα είπε: «Είμαι επιχειρηματίας, η μουσική βιομηχανία έχει αλλάξει, υπάρχει ανταγωνισμός και η αγορά είναι γεμάτη με νέες κυκλοφορίες. Πρέπει να ενώσεις τις δυνάμεις σου με άλλες εταιρείες, είσαι ηλίθιος αν δεν το κάνεις».
Μουσική δομή και στίχοι
Μουσικά, το Hung Up είναι ένα χορευτικό ποπ και ντίσκο τραγούδι. Σύμφωνα με τους The New York Times έχει έναν αμυδρά γνωστό πιασάρικο ήχο και στίχο, παρατεταμένες επικαλύψεις διάταξης χορδών και ακουστική κιθάρα που περιβάλλει τη μουσική για να δημιουργήσει έναν ομιχλώδες ήχο. Το Billboard περιέγραψε τη μουσική ως αφρώδη, παράλογη και χαρούμενη. Για να μην υπάρχει άμεση εξοικείωση με το δείγμα των ABBA από τους ακροατές, ο Στούαρτ Πράις και η Μαντόνα πρόσθεσαν ήχο ρολογιού σε διάφορα σημεία του κομματιού και ένα ρεφρέν που το ξεχωρίζει ως ανεξάρτητο τραγούδι. Εκτός από το δείγμα των ABBA, το Rolling Stone είπε ότι το τραγούδι ενσωμάτωσε επίσης και παλαιότερα τραγούδια της Μαντόνα, όπως τα Like a Prayer και Holiday, ενώ διαθέτει φευγαλέα αποσπάσματα από μπάντες όπως S.O.S. και Tom Tom Club.
Σύμφωνα με το Musicnotes.com, το τραγούδι βρίσκεται σε κοινή χρονική στιγμή και έχει ένα μέτριο χορευτικό τέμπο 120 κτύπων ανά λεπτό. Το κλειδί του τραγουδιού είναι σε D ελάσσονα τόνο με το φωνητικό εύρος της Μαντόνα να εκτείνεται από G3 σε B♭4. Το τραγούδι εξελίσσεται στις ακόλουθες χορδές, Dm-F-C-Dm στο κουπλέ, σε Dm-F-Am-Dm-Dm-F-Am-Dm στο ρεφρέν και μεταβάλλεται σε B♭-F-A-Dm-B♭-F-A-Dm στη γέφυρα. Το κομμάτι περιλαμβάνει και τον ήχο ενός ρολογιού, που συμβολίζει το φόβο για τη σπατάλη του χρόνου. Ενσωματώθηκε από τον συνθέτη Στούαρτ Πράις, από το remix του στο σινγκλ, What You Waiting For? της Γκουέν Στεφάνι. Σύμφωνα με το Slant Magazine, το τραγούδι χρησιμοποιεί μερικές από τις παλιές επιτυχίες της τραγουδίστριας, ενσωματώνοντάς τες στα ψηλά φωνητικά του τραγουδιού ενώ παρουσιάζει μια αρχέτυπη αλλαγή στο κλειδί/τονισμό κατά τη διάρκεια της γέφυρας.
Λυρικά, το τραγούδι είναι γραμμένο από την οπτική γωνία ενός κοριτσιού που κάποτε δεν είχε τίποτα ενώ το θέμα επικεντρώνεται στην αγάπη. Το About.com βρήκε ότι οι στίχοι του Hung Up και του I Love New York από το άλμπουμ, ήταν στο ίδιο ύφος γραφής με το προηγούμενο άλμπουμ της, American Life. Σύμφωνα με το dki.me, το τραγούδι είναι γραμμένο ως ένα παραδοσιακό χορευτικό κομμάτι που ασχολείται με θέματα μιας σχέσης. Οι στίχοι του τραγουδιού «Time goes by so slowly for those who wait» και «Those who run seem to have all the fun», είχαν χρησιμοποιηθεί και στο τραγούδι της Love Song, το 1989.
Νταλιάν
Το Νταλιάν (κινέζικα: 大连) είναι πόλη της Κίνας.
Γεωγραφία
Βρίσκεται στην επαρχία Λιαονίνγκ, στα βορειοανατολικά της Κίνας. Έχει πληθυσμό 3.902.467 κατοίκων, γεγονός που την καθιστά την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Λιαονίνγκ μετά την πόλη Σενγιάνγκ και την 18η μεγαλύτερη πόλη της χώρας κατά την απογραφή του 2010. Κοντά στην πόλη βρίσκεται το γνωστό Πορτ Άρθουρ και είναι από τα σημαντικότερα λιμάνια της επαρχίας Λιαονίνγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας