cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροδόκηπος Χαλκιδικής
Η oνομασία του οικισμού
Το όνομα του οικισμού πριν την εγκατάσταση των μικρασιατών προσφύγων ήταν Σενελί ή Σέλελη. Αμέσως μετά την εγκατάσταση των προσφύγων η ονομασία του οικισμού αλλάζει, το 1928, σε Ροδόκηπος απο την μετάφραση του Γκιούλμπαξε (Gulbahce)gul = ρόδο, bahce = κήπος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ξεκίνησαν ξυπόλυτοι με λίγα κειμήλια από το Γκιουλμπαξε της Μικράς Ασίας ένα χωριό των Βουρλών της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης. Άλλοι ήρθαν με πλοία οι περισσότεροι με τα πόδια αφού διέσχιζαν βουνά με χιόνια περπατώντας μέσα από κακοτράχαλα μονοπάτια σε απόλυτη ησυχία μην γίνουν αντιληπτοί. Για να γλιτώσουν την χαντζάρα του φονιά, τον ληστή τον βιαστή, ιστορίες που όταν σου τις περιγράφουν παγώνουν την καρδιά. Ατέλειωτα χιλιόμετρα με πυξίδα την πατρίδα
Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Νεα Σιλατα Νεα Σιλατα
Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος
Ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος (1903-1972) ήταν ιερομόναχος από το Βασιλίτσι της Μεσσηνίας. Σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός και στη συνέχεια ιερέας. Υπηρέτησε ως εφημέριος σε αρκετά χωριά και ως ηγούμενος σε μοναστήρι της Μεσσηνίας. Πήρε απόφαση να τελειώσει το σχολείο, να σπουδάσει θεολογία καθώς και να μάθει γαλλικά σε μεγάλη ηλικία. Στα 57 του χρόνια αποφασίζει να ξεκινήσει ιεραποστολικό έργο στην Αφρική. Άρχισε από την Ουγκάντα και εξάπλωσε την ιεραποστολή στην Κένυα, την Τανζανία και το Κονγκό. Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1972 από ρινορραγία.
Παιδικά χρόνια
Ο κατά κόσμον Χρήστος Παπασαραντόπουλος γεννήθηκε στο χωριό Βασιλίτσι της Μεσσηνίας από τον Θεόδωρο Παπασαραντόπουλο και τη Σταυρούλα Τρυγουρέα (μετέπειτα Σεβαστιανή μοναχή), και υπήρξε το έβδομο παιδί της οικογένειας. Στα δέκα του χρόνια έχασε τον πατέρα του οπότε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο (ήταν στην Τρίτη Δημοτικού) για να δουλέψει. Στα 15 του χρόνια, προκειμένου να ικανοποιήσει τη δίψα του για μελέτη και ησυχία φεύγει κρυφά από την οικογένειά του και εγκαθίσταται στο μοναστήρι της Κορώνης, το οποίο εγκαταλείπει σύντομα διότι τον επισκέπτονταν συχνά οι δικοί του και τον παρακαλούσαν να επιστρέψει στην οικογένειά του. Στη συνέχεια μετακομίζει στην Καλαμάτα, στο γνωστό τότε μοναστήρι του Παναγουλάκη (ηγούμενος γνωστός για τις ακρότητες και τη σκληρή άσκηση στην οποίες υπέβαλλε τον εαυτό του και τους μοναχούς) και μένει εκεί ως μοναχός πλέον (π. Χρυσόστομος). Οι υπερβολές του Παναγουλάκη και η σκληρή ζωή του ασκητηρίου εκείνου τον κατέβαλαν και του άφησαν μόνιμο πρόβλημα υγείας.
Επόμενα Χρόνια
Μετά την απόλυσή του από το στρατό, χειροτονείται ιερέας (4η Μαΐου 1926) και διορίζεται ηγούμενος της Ιεράς Μονής Γαρδικίου Μεσσηνίας. Μαζί του πήρε και τη μητέρα του την οποία έκειρε μοναχή. Για χρόνια υπηρέτησε τα γύρω χωριά ως εφημέριος. Εδώ ο π. Χρυσόστομος βρήκε χρόνο να μελετήσει και να τελειώσει το δημοτικό ως κατ’ οίκον διδαχθείς. Επίσης, ασχολείται και με την εκμάθηση της Γαλλικής γλώσσας. Μετά τη διάλυση της Μονής Γαρδικίου (λόγω έλλειψης προσωπικού), ο π. Χρυσόστομος μετατίθεται στο Μετόχι της Μονής Βουλκάνου Χρυσοκελλαριάς. Στη συνέχεια μεταβαίνει στην Αθήνα και εγγράφεται ως αδελφός στην Ιερά Μονή Πετράκη, όπου και ασχολείται με την εξομολήγηση ανθρώπων όλων των ηλικιών και γίνεται ιδιαίτερα αγαπητός. Στα χρόνια της Κατοχής ο π. Χρυσόστομος βρέθηκε στην Έδεσσα, όπου και υπηρέτησε ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και Πρωτοσύγγελος. Ακολούθησαν μεταθέσεις του στην Κοζάνη, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, όπου και κατάφερε να πάρει το απολυτήριου του Γυμνασίου ως κατ’ οίκον διδαχθείς. Στη συνέχεια εγκαθίσταται ξανά στη Μονή Πετράκη της Αθήνας, όπου και παίρνει την απόφαση να εγγραφεί στη Θεολογική Σχολή της Αθήνας. Στα 55 του χρόνια (1958) καταφέρνει και παίρνει το πτυχίο που τόσο επιθυμούσε. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα, είχε έρθει σε επαφή με κάποιους Αφρικανούς συμφοιτητές του και μάθαινε για την Αφρική. Με τις επαφές αυτές γεννήθηκε η ιδέα της ιεραποστολής στην Αφρική.
Ουγκάντα
Στα 57 του χρόνια παίρνει την απόφαση να κατέβει στην Αφρική με ιεραποστολικό σκοπό. Ο τότε αρχιεπίσκοπος αλλά και όλοι οι γνωστοί του τον αποθάρρυναν, προβάλλοντας ως δικαιολογίες το προχωρημένο της ηλικίας και την κατάσταση της υγείας του. Σε μία επίσκεψη του στους Αγίους Τόπους συνάντησε τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστοφόρο, από τον οποίο πήρε ευλογία και συνέχισε προς την Αφρική. Σε λίγες μέρες βρέθηκε στην Ουγκάντα. Γράφει για τις πρώτες δυσκολίες που συνάντησε: ''«ούτε κατοικία, ούτε ναός, ούτε κλήρος. […] αι ολίγαι ελληνικαί οικογένειαι, μίλια μακρυά η μία από την άλλην. Οι μάυροι Ορθοδοξοι, ομοίως διεσπαρμένοι κατά δεκάδας και εκατοντάδας μιλίων εις τα 4 σημεία του ορίζοντος. Οι ιθαγενείς ιερείς αδαέσταται και επτοημένοι…»''. Ανοίγεται λοιπόν σε μια ευρεία αλληλογραφία, Γράφει σε φίλους, συγγενείς, γνωστούς που μπορεί να βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Έτσι, άρχισε σιγά σιγά να δέχεται βοήθεια από την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική (επιταγές, δέματα με ρουχισμό, σκεύη κ.ά.). Γράφει: ''«στις 22 λήγοντος μηνός (Μαρτίου) 1961 ετελέσθησαν τα εγκαίνια του μικρού Ναού της Ιεραποστολής μας.[…] Λουγκάντα δεν έμαθα ακόμη, έχω μάθει όμως αρκετά «Σουαχίλι». Τα λέγω ανακατωτά με τα αγγλικά και συννενουούμαι σχεδόν καλά»''. Κατηχεί, διδάσκει, λειτουργεί. Πλήθος ιθαγενών βαπτίζεται. Ετοιμάζει και άλλους και τους οδηγεί στην ιερωσύνη.
Θάνατος
Τη 13η Δεκεμβρίου 1972, κατά τη διαδρομή από την Κανάγκα στο Μπουζμάζι, τον κατάβαλε μια ακατάσχετη ρινορραγία. Επέστρεψε στην Κανάγκα, λειτούργησε τα Χριστούγεννα και τελικά πέθανε την 29η Δεκεμβρίου 1972 στο νοσοκομείο της Κανάγκα.
Ο π. Χρυσόστομος άνοιξε το δρόμο για την ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Αφρική. Ξεκίνησε ολομόναχος, χωρίς κανενός είδους βοήθεια, υλική ή ηθική, στα 50 του χρόνια, αγνοώντας το πρόβλημα υγείας του αλλά και όποιο άλλο πρόβλημα πιθανόν να συναντούσε (γλώσσα, αντιμετώπιση από ιθαγενείς αλλά και την Ελλαδική Εκκλησία κ.ά.) και βρέθηκε στην Αφρική να κηρύξει το λόγο του Ευαγγελίου. Πέθανε στην Αφρική, έχοντας αρχίσει ένα τεράστιο έργο το οποίο συνεχίστηκε με μεγάλη επιτυχία. Ο άνθρωπος αυτός, παράδειγμα αυταπάρνησης, παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστος. Οι αναφορές σε αυτόν είναι λίγες και πολλοί φαίνεται να ξεχνούν την προσφορά του στην Ορθοδοξη Ιεραποστολή.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες ιεραπόστολοι
Βανέσα Νακάτε
Η Βανέσα Νακάτε (γεν. 15 Νοεμβρίου 1996) είναι ακτιβίστρια για την κλιματική δικαιοσύνη από την Ουγκάντα. Μεγάλωσε στην Καμπάλα και ξεκίνησε τον ακτιβισμό τον Δεκέμβριο του 2018, ανήσυχη για τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες στη χώρα της.
Τα πρώτα χρόνια
Η Νακάτε μεγάλωσε στην πρωτεύουσα της Ουγκάντας, την Καμπάλα, και συγκεκριμένα στη γειτονιά Κιτιντάλε. Έχει τέσσερα μικρότερα αδέλφια. Η Νακάτε αποφοίτησε παίρνοντας πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Makerere University Business School.
Δράσεις για το κλίμα
Εμπνευσμένη από τη Γκρέτα Τούνμπεργκ για να ξεκινήσει το δικό της κλιματικό κίνημα στην Ουγκάντα, η Νακάτε ξεκίνησε μόνη της απεργία ενάντια στην αδράνεια για την κλιματική κρίση τον Ιανουάριο του 2019. Για αρκετούς μήνες ήταν το μόνο άτομο που διαδήλωνε έξω από τις πύλες του Κοινοβουλίου της Ουγκάντα. Τελικά, και άλλοι νέοι άρχισαν να ανταποκρίνονται στις εκκλήσεις της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τραβώντας την προσοχή του κόσμου στην κατάσταση των τροπικών δασών του Κονγκό. Η Νακάτε ίδρυσε τα κινήματα Youth for Future Africa και το Rise Up Movement με έδρα την Αφρική.
Στις αρχές του Ιανουαρίου 2020, μαζί με 20 περίπου άλλους νέους ακτιβιστές για το κλίμα από όλο τον κόσμο, δημοσιεύσαν μια επιστολή προς στους συμμετέχοντες στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, καλώντας εταιρείες, τράπεζες και κυβερνήσεις να σταματήσουν αμέσως την επιδότηση των ορυκτών καυσίμων. Η Νακάτε ένας από τους πέντε παγκόσμιους εκπροσώπους που προσκλήθηκαν από την ομάδα Arctic Basecamp να κατασκηνώσει μαζί τους στο Νταβός κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Οι εκπρόσωποι προσχώρησαν αργότερα σε πορεία για το κλίμα την τελευταία ημέρα του Φόρουμ.
Τον Οκτώβριο του 2020, η Νακάτε έδωσε μια ομιλία σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Ίδρυμα Ντέσμοντ Τούτου, προτρέποντας τους παγκόσμιους ηγέτες να αφυπνιστούν και να αναγνωρίσουν την κλιματική αλλαγή ως κρίση, συνδέοντάς την με τη φτώχεια, την πείνα, τις ασθένειες, τις συγκρούσεις και τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών. "Η κλιματική αλλαγή είναι ένας εφιάλτης που επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής μας", δήλωσε. "Πώς μπορούμε να εξαλείψουμε τη φτώχεια χωρίς να δούμε αυτήν την κρίση; Πώς μπορούμε να επιτύχουμε μηδενική πείνα εάν η κλιματική αλλαγή αφήνει εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς καθόλου τροφή; Θα βλέπουμε τη μια καταστροφή μετά την άλλη, την μια πρόκληση μετά την άλλη, τη μια οδύνη μετά την άλλη (...) εάν δεν γίνει τίποτα γι' αυτό". Κάλεσε επίσης τους ηγέτες να "να δουν τον κίνδυνο τον οποίο βρισκόμαστε και να κάνουν κάτι γι' αυτό. Αυτό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου".
Η Νακάτε ξεκίνησε το Πρόγραμμα Πράσινα Σχολεία, μια πρωτοβουλία για την ανανεώσιμη ενέργεια, η οποία στοχεύει στη μετάβαση των σχολείων της Ουγκάντας στην ηλιακή ενέργεια και την εγκατάσταση σε αυτά τα σχολεία φιλικών προς το περιβάλλον θερμαντικών μέσων.
Η Νακάτε ήταν βασική ομιλήτρια στο Energy Transition Dialogue 2021 του Βερολίνου στις 16 Μαρτίου 2021 μαζί με σημαντικούς ηγέτες του κόσμου. Η ομιλία της άσκησε κριτική στο Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών ως διοργανωτή για τον έλεγχο της συμβολής των νέων ακτιβιστών για το κλίμα, που δεν έγινε για τους άλλους προσκεκλημένους ομιλητές.
Τον Μάρτιο του 2022, περιβαλλοντικοί ακτιβιστές από την Ουγκάντα ​​επιτέθηκαν στο μεγα-πετρελαϊκό έργο TotalEnergies στην Ανατολική Αφρική. Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση δέχθηκε τέσσερις κορυφαίους ακτιβιστές της νεολαίας για να ασκήσουν πιέσεις στην κυβέρνηση για να λάβει θέση για το έργο. Η Vanessa Nakate ήταν μία από αυτές.
Κίνητρα
Σε συνέντευξή της το 2019 στην Έιμι Γκούντμαν για την εκπομπή Δημοκρατία τώρα! η Νακάτε εξέφρασε τα κίνητρά της για τη δράση της σχετικά με το κλίμα: «Η χώρα μου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωργία, άρα οι περισσότεροι άνθρωποι εξαρτώνται από τη γεωργία. Επομένως, εάν οι καλλιέργειές μας καταστραφούν από πλημμύρες, εάν οι καλλιέργειες καταστραφούν από ξηρασίες και η λιγοστέψει παραγωγή, αυτό σημαίνει ότι οι τιμές των τροφίμων θα ανέβουν. Έτσι, μόνο οι πιο προνομιούχοι θα μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα. Και αυτοί εκπέμπουν τους περισσότερους ρύπους στις χώρες μας, αυτοί που θα καταφέρουν να επιβιώσουν από την κρίση των τροφίμων, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν σε χωριά και αγροτικές κοινότητες έχουν πρόβλημα να βρουν φαγητό λόγω των υψηλών τιμών. Και αυτό οδηγεί σε πείνα και θάνατο. Κυριολεκτικά, στη χώρα μου, η έλλειψη βροχής σημαίνει πείνα και θάνατο για τους λιγότερο προνομιούχους".
Αμφισβήτηση
Τον Ιανουάριο του 2020, το ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press έκοψε τη Νακάτε από μια φωτογραφία στην οποία εμφανιζόταν με την Γκρέτα Τούνμπεργκ και τις ακτιβίστριες Λουίζα Νοϊμπάουερ, Ίζαμπελ Άξελσον και Λουκίνα Τίλε, που συμμετείχαν μαζί στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Η Νακάτε κατηγόρησε τα ΜΜΕ για ρατσιστική στάση. Το Associated Press άλλαξε αργότερα τη φωτογραφία και ανέφερε ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση. Στις 27 Ιανουαρίου 2020, η συντάκτρια του Associated Press Σάλι Μπάσμπι ζήτησε γραπτώς συγγνώμη χρησιμοποιώντας τον προσωπικό της λογαριασμό λέγοντας ότι λυπάται εκ μέρους του ειδησεογραφικού πρακτορείου. Η Νακάτε απάντησε ότι δεν πιστεύει ούτε τη δήλωση ούτε τη συγγνώμη του πρακτορείου, σχολιάζοντας: "Όσο και αν με έχει πληγώσει προσωπικά αυτό το περιστατικό, χαίρομαι γιατί έδωσε περισσότερη δημοσιότητα στους ακτιβιστές από την Αφρική... Ίσως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να αρχίσουν να μας προσέχουν όχι μόνο όταν γινόμαστε θύματα των κλιματικών τραγωδιών".
Διακρίσεις
Η Νακάτε μπήκε στη λίστα των 100 γυναικών που ανακοινώθηκε από το BBC στις 23 Νοεμβρίου 2020.
Ήταν επίσης στη λίστα Time100 Next που δημοσιεύθηκε από το περιοδικό Time στις 17 Φεβρουαρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Περιβάλλον
Επτά Ημέρες του Μαΐου
Η ταινία Επτά Ημέρες του Μαΐου (αγγλικά Seven Days in May) είναι πολιτικό θρίλερ παραγωγής 1964 σε σκηνοθεσία Τζον Φράνκενχαϊμερ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα των Φλέτσερ Νέμπελ και Τσαρλς Μπέιλι ΙΙ, που κυκλοφόρησε το 1962, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Ροντ Σέρλινγκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μπαρτ Λάνκαστερ, Κερκ Ντάγκλας, Φρέντρικ Μαρτς, Έντμοντ Ο'Mπράιεν και Άβα Γκάρντνερ. Η ταινία είναι επηρεασμένη από το αντικομμουνιστικό κλίμα που επικρατούσε στις Η.Π.Α κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου.
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ο Τζόρνταν Λάιμαν (Φρέντρικ Μαρτς) πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, που δε χαίρει αποδοχής από το λαό, υπογράφει μια αμφιλεγόμενη συνθήκη με τη Σοβιετική Ένωση, η οποία επιτάσσει Πυρηνικό Αφοπλισμό. Η υπογραφή αυτής της συνθήκης βρίσκει αντίθετο το στρατηγό Τζέιμς Ματούν Σκοτ (Μπαρτ Λάνκαστερ) της αεροπορίας. Ο Σκοτ που είναι αγαπητός στο λαό τάσσεται ανοικτά κατά του Προέδρου, τη στιγμή που ο αξιωματικός Τζιγκς Κέισι (Κερκ Ντάγκλας), που δουλεύει για το Σκοτ, υποψιάζεται ότι υπάρχει στα σκαριά συνωμοσία εναντίον του προέδρου της Αμερικής. Συγκεντρώνοντας στοιχεία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Σκοτ που πρόκειται να είναι υποψήφιος πρόεδρος των Η.Π.Α. στις επόμενες εκλογές, δεν έχει σκοπό να περιμένει κι ότι ετοιμάζει, με τη βοήθεια του στρατού πραξικόπημα για να ρίξει την Κυβέρνηση. Ο Κέισι συναντά τον Λάιμαν και του αποκαλύπτει τις υποψίες του. Τότε ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. με τη βοήθεια των συνεργατών του προσπαθεί να αποδείξει την προδοσία του Σκοτ και να τον σταματήσει.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Τζον Κένεντι είχε διαβάσει το ομώνυμο μυθιστόρημα των Φλέτσερ Νέμπελ και Τσαρλς Μπέιλι ΙΙ, στο οποίο βασίζεται η ταινία και ήταν της άποψης ότι τα γεγονότα που περιγράφονταν στο βιβλίο θα μπορούσαν να΄συμβούν στις Η.Π.Α. σε ένα όχι τόσο μακρινό μέλλον. Ο Κένεντι υποστήριξε την πραγματοποίηση της ταινίας (παρά τις αντιρρήσεις του Πενταγώνου) και επέτρεψε μέρος των γυρισμάτων να πραγματοποιηθούν στο Λευκό Οίκο. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Κένεντι δολοφονήθηκε και δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να δει την ταινία.
Βραβεία
Η πρώτη προβολή της ταινίας το Φεβρουάριο του 1964 συνοδεύτηκε από θετικές κριτικές και είχε εμπορική επιτυχία. Η ταινία έλαβε 4 υποψηφιότητες για χρυσή σφαίρα (Σκηνοθεσίας, Α' Ανδρικού Ρόλου, Μουσικής Επένδυσης και Β' Ανδρικού ρόλου) κερδίζοντας 1 για τον Έντμοντ Ο'Μπράιεν που υποδύεται τον αλκοολικό φίλο του Προέδρου. Ο Ο'Μπράιεν προτάθηκε επίσης για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου χάνοντας το όμως από τον Πίτερ Ουστίνοφ, υποψήφιο για την ταινία του Ζιλ Ντασέν Τοπκαπί (Topkapi, 1964).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Επανεκτέλεση
Η μεταφορά του μυθιστορήματος επανεκτελέστηκε το 1994 σε μορφή τηλεταινίας από το κανάλι HBO, με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους Σαμ Γουότερστον, Τζέισον Ρόμπαρτς και Φόρεστ Γουίτακερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Εκλογές στη Λευκορωσία
Εκλογές διεξάγονται στη Λευκορωσία για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Με βάση το Σύνταγμα του 1994, που τροποποιήθηκε το 1996, η νομοθετική εξουσία της Λευκορωσίας αποτελείται από δύο σώματα. Τη Βουλή των Αντιπροσώπων (110 μέλη) και το Συμβούλιο της Δημοκρατίας (64 έδρες). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
2015
Ο Αλεξάντερ Λουκασένκο εξελέγη για 5η επταετή θητεία, έπειτα από τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2015.
1994
Στις πρώτες εθνικές εκλογές μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση, που διεξήχθησαν στις 23 Ιουνίου 1994 και στις 10 Ιουλίου (2ος γύρος), πρόεδρος εξελέγη ο Αλεξάντερ Λουκασένκο, με ποσοστό 80,6%. Η προσέλευση στις κάλπες άγγιξε το 79% στον πρώτο και το 70,6% στον δεύτερο γύρο. Μέχρι σήμερα ήταν οι μοναδικές ελεύθερες και δίκαιες εκλογές. Από το 1996 και μετά βαθμιαία αύξησε τις εξουσίες του ο Λουκασένκο και κυβερνά απολυταρχικά.
2006
Ο Λουκασένκο κέρδισε 3η προεδρική θητεία, επικρατώντας των αντιπάλων του στις 19 Μαρτίου 2006. Η αντιπολίτευση εξέφρασε φόβο για περιστατικά βίας στις εκλογές και κατήγγειλε παρατυπίες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι φιλοκυβερνητικές επιτροπές εξέδωσαν τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων έξω από τα εκλογικά κέντρα πριν το μεσημέρι την ημέρα των εκλογών, παρότι οι κάλπες έκλεισαν στις 8 το βράδυ.
2010
Ο Λουκασένκο εξελέγη για νέα θητεία, με ποσοστό 79,65% στις προεδρικές εκλογές στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Μετά την ανακοίνωση των exit polls, τα οποία προέβλεπαν άνετη επικράτησή του, ξέσπασαν διαδηλώσεις στο κέντρο του Μινσκ από οπαδούς της αντιπολίτευσης που έκαναν λόγο για νοθεία. Οι διαδηλωτές προσπάθησαν να καταλάβουν το κεντρικό κτίριο της κυβέρνησης, αλλά έκαναν πίσω όταν ανακάλυψαν εντός του ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας. Η αστυνομία συνέλαβε μεταξύ άλλων και τους αντίπαλους υποψήφιους του Λουκασένκο, Νικολάι Στάτκεβιτς, Γκριγκόρι Κοστούσεφ και Αντρέι Σανίκοφ, που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις. Πρόεδρος της Λευκορωσίας, 19 Δεκεμβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|%
1995
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Μαΐου 1995, μαζί με ένα δημοψήφισμα με πολλά ερωτήματα. Έγιναν και άλλοι γύροι στις 28 Μαΐου, 29 Νοεμβρίου και 10 Δεκεμβρίου. Η πλειοψηφία των εδρών περιήλθε σε ανεξάρτητους υποψηφίους, παρότι 62 έδρες παρέμειναν χωρίς κάτοχο λόγω της χαμηλής συμμετοχής. Στις εκλογές πήραν μέρος συνολικά 2.348 υποψήφιοι από 22 κόμματα. Οι διεθνείς παρατηρητές σημείωσαν ότι οι εκλογές δεν ήταν ελεύθερες και δίκαιες.
2000
Βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 15 Οκτωβρίου 2000, wμε επιπλέον γύρους στις 29 Οκτωβρίου, 18 Μαρτίου και 1η Απριλίου. Οι εκλεγέντες υποψήφιοι κατά πλειοψηφία (94 επί συνόλου 110) ήταν ανεξάρτητοι. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 61,08%. Ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων ήταν 566, οι περισσότεροι από τους οποίους (περισσότεροι από 500) ήταν προσκείμενοι στον πρόεδρο Λουκασένκο. Η αντιπολίτευση κάλεσε σε μη συμμετοχή στις εκλογές, επικρίνοντας τον έλεγχο των ΜΜΕ από το κυβερνητικό καθεστώς. Σε απάντηση, η κυβέρνηση αποφάσισε να φυλακίζονται μέχρι 2 χρόνια όσοι καλούν σε μποϊκοτάζ των εκλογών. Αρκετοί ακτιβιστές συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό κράτηση. Παρότι μια ρωσική αντιπροσωπεία ισχυρίστηκε ότι ήταν ελεύθερες και δίκαιες οι εκλογές, άλλοι διεθνείς παρατηρητές διαφώνησαν και εξέφρασαν ανησυχίες για τη μεταχείριση των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης και για τα κατεστραμμένα ψηφοδέλτια.
2004
Συνολικά 359 υποψήφιοι κατήλθαν στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 17 Οκτωβρίου 2004, με δεύτερο γύρο σε 2 εκλογικές περιφέρειες στις 27 Οκτωβρίου και έναν τρίτο γύρο σε μία περιφέρεια στις 20 Μαρτίου 2005. Εξελέγησαν 97 από τους συνολικά 109 υποψηφίους και ήταν ανεξάρτητοι.Η συμμετοχή στις εκλογές ανακοινώθηκε ότι ήταν 91,04% στον πρώτο γύρο. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ σημείωσαν ότι περισσότερο από το 80% του τηλεοπτικού χρόνου δόθηκε για τους υποψηφίους προσκείμενους στον Λουκασένκο.
2008
Βουλευτικές εκλογές στη χώρα διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου του 2008 για την πλήρωση 110 εδρών στην Κάτω Βουλή. Οι εκλογές αυτές θεωρήθηκαν από αναλυτές ως δοκιμασία της πολιτικής βούλησης του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο να επιχειρήσει νέα προσέγγιση με τις χώρες της Δύσης. Έλαβαν μέρος 263 υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων και 70 από το συνασπισμό της αντιπολίτευσης.Στις εκλογές δεν εξελέγη κανείς υποψήφιος από την Αντιπολίτευση, όπως προέκυψε από την καταμέτρηση των 99 από τις 110 εκλογικές περιφέρειες. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 75,3%.
2019
Από τους 110 εκλεγμένους βουλευτές οι 89 είναι ανεξάρτητοι και οι 21 είναι μέλη φιλοκυβερνητικών πολιτικών κομμάτων. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Λευκορωσίας πήρε 11 έδρες.
1995
Το πρώτο δημοψήφισμα από την εποχή της ανεξαρτησίας διεξήχθη στις 14 Μαΐου 1995, ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές. Όλες οι προτάσεις εγκρίθηκαν κατά πλειοψηφία από τους ψηφοφόρους. Ειδικότερα, το 86,8% υπερψήφισε την εξομοίωση της λευκορωσικής με τη ρωσική γλώσσα, το 78,6% υποστήριξε τις προεδρικές ενέργειες για οικονομική ενσωμάτωση με τη Ρωσία, το 87% ψήφισε υπέρ της αλλαγής της σημαίας και του κρατικού εθνοσήμου της χώρας και το 81,4% τάχθηκε υπέρ της διάλυσης του Ανωτάτου Σοβιέτ σε περίπτωση που παραβιάζεται το Σύνταγμα. Η κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία του ΟΑΣΕ ανέφερε ότι το δημοψήφισμα παραβίασε τα διεθνή σταθμά και εξέφρασε ανησυχία για τον κρατικό έλεγχο στα ΜΜΕ. Κριτική εναντίον της λευκορωσικής κυβέρνησης άσκησε και το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.
1996
Στις 24 Νοεμβρίου 1996 έγινε ένα δημοψήφισμα με 7 ερωτήματα, από τα οποία τα 4 τέθηκαν σε ψηφοφορία από τον πρόεδρο Λουκασένκο. Οι πολίτες ενέκριναν την αλλαγή της εθνικής εορτής στις 3 Ιουλίου (89,4% υπέρ), την επέκταση των εξουσιών του Προέδρου και την παράταση της θητείας του ως το 2001 (88,2%). Αντίθετα, καταψήφισαν την πρόταση για ελεύθερη πώληση γης (84,4%), για την κατάργηση της ποινής του θανάτου (81,8%), τις αλλαγές στο σύνταγμα που πρότεινε το Ανώτατο Σοβιέτ (90%), τη διεξαγωγή άμεσων εκλογών για τοπικά συμβούλια (71,3%) και την πρόταση να προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό όλα τα έξοδα του Δημοσίου (67,2%). Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα διαμορφώθηκε στο 84,1%. Και αυτό το δημοψήφισμα επικρίθηκε από τον ΟΑΣΕ και άλλους οργανισμούς. Η αντιπολίτευση επίσης κατήγγειλε παρατυπίες.
2022
Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022 εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στο σύνταγμα.
Άνσκαρ του Σπολέτο
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άνταλμπερτ Α΄ μαργράβου της Ιβρέας και της Ερμενγάρδης των Τοσκάνης, κόρης του Αδαλβέρτου Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης. Η Ερμενγάρδη ήταν αδελφή του Ούγου των Μποζονιδών της Λομβαρδίας και η σύζυγος του Άνσκαρ, η Βίλλα ήταν ανιψιά του Ούγου. Ίσως γεννήθηκε το 915, αλλά αυτό αμφισβητείται.
Κόμης της Παβίας
Όπως και τα άλλα μέλη του Οίκου του, υποστήριξε τον Ροδόλφο Β΄ (των Παλαιών Γουέλφων) της Βουργουνδίας έναντι του Βερεγγάριου Α΄ (των Ουνρουοχιδών) μαρκήσιου του Φρίουλι για το στέμμα της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"). Το 922 ο Ροδόλφος Β΄ εισέβαλε στη Βόρειο Ιταλία. Ένα έγγραφο του 924 από το ναό του Σαν Τζοβάννι Ντομνάρουμ της Παβίας αναφέρει τον Άνσκαρ ως dilectus fidelis (αγαπητό πιστό) και inluster comes (επιφανή κόμη), μάλλον λοιπόν ήταν κόμης της Παβίας. Και σε άλλο έγγραφο αναφέρεται ως comes (κόμης).
Μάργραβος της Ιβρέας
Το 929 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μάργραβος (μαρκήσιος) της Ιβρέας. Εγκατέλειψε τον Ροδόλφο Β΄ και υποστήριξε τον Ούγο, που του επέτρεψε την Ιβρέα, του αύξησε την επικράτεια και του έδωσε την ανιψιά του Βίλλα ως σύζυγο. Αγόρασε τα κάστρα Νόνε και Άστι. Ως μαρκήσιος έπρεπε να φυλά την περιοχή από τις επιθέσεις Σαρακηνών και των Μαγυάρων. Οι τελευταίοι κατέστρεψαν τον Σαν Τζοβάννι Ντομνάρουμ. Θα συμμετείχε σε συγκεντρώσεις (placitum), όπως αυτή του 935 στην Παβία από τον Σάρλιο παλατινό κόμη του Λοθάριου Β΄ της Λομβαρδίας (γιου του Ούγου) με σκοπό τα νέα όρια της επισκοπής της Πάρμας.
Δούκας του Σπολέτο
Όταν ο Ούγος προσπάθησε να καταλάβει το Εξαρχάτο της Ραβένννας (939), που ήταν υπό Ρωμαϊκό έλεγχο, ο Αλμπέρικ και ο Άνσκαρ, που δεν τον ήθελαν κοντά τους, συμμάχησαν (940). Ο Λιουτπράνδος επίσκοπος της Κρεμόνας αναφέρει ότι τότε ο Ούγος έδωσε χρήματα στον Σάρλιο για να δημιουργήσει αντίδραση στον Άνσκαρ. Πράγματι ο Σάρλιο βρήκε άλλους και εξεγέρθηκε εναντίον του Άνσκαρ, ο οποίος τον αντιμετώπισε στη μάχη του Σπολέτο. Όμως οι στρατιώτες του Σάρλιο ήταν περισσότεροι· ο στρατός του Άνσκαρ νικήθηκε και ο ίδιος σκοτώθηκε. Ο Σάρλιο ανέλαβε το δουκάτο του Σπολέτο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βίλλα, κόρη του Μπόζο των Μποζονιδών μαργράβου της Τοσκάνης. Μάλλον είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Η μάχη του Γκιαούρη και του Χασάν
Το γενικό θέμα περιλαμβάνει πάθος για εκδίκηση, και πάλη μεταξύ δυο διαφορετικών κόσμων σε ένα εξωτικό πεδίο μάχης, την Οθωμανική Ελλάδα. Ο πίνακας απεικονίζει την δραματική κορύφωση του ποιήματος όταν ο γκιαούρης -δηλαδή ο άπιστος- εκδικείται το θάνατο της ερωμένης του από τα χέρια του Τούρκου Χασάν.
Ο πίνακας είναι λάδι σε μουσαμά, έχει διαστάσεις 58 × 71 cm και εκτίθεται στο Art Institute of Chicago.
Πολιτιστικό υπόβαθρο
Για ότι αφορά το θέμα του πίνακα θα πρέπει να αναζητήσουμε τις ρίζες της επιλογής του στα χαρακτηριστικά του ρομαντισμού, που λίγο πριν είχε ξεδιπλωθεί ως αντίδραση στην αστική άνοδο. Ο ρομαντισμός υπερασπίζεται την ανωτερότητα του αισθήματος πάνω από την λογική, και ως εκ τούτου ενισχύει την ευαισθησία, τη φαντασία και τα πάθη. Περισσότερο από ένα ζωγραφικό ύφος, θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ένα κοινωνικό και πνευματικό κίνημα. Η ρομαντική κριτική του κόσμου είχε βαθιά ενσωματωμένο τον πόθο για την χαμένη ένωση του ανθρώπου με τη φύση. Ο ρομαντισμός δεν ήταν εξαρχής αντιαστικό κίνημα. Ήταν αντίθετος στην "μέση οδό", ήταν ρεύμα ακραίο είτε προς τα δεξιά είτε προς τα αριστερά. Πριν τη Γαλλική Επανάσταση τα συνθήματα του ρομαντισμού χρησιμοποιήθηκαν για να εξυμνηθεί η αστική τάξη. Όταν η αστική κοινωνία θριάμβευσε, ο ρομαντικός έγινε πολέμιός της.
Για τον ρομαντισμό της αντίδρασης η απάντηση στην αλλοτρίωση του βιομηχανικού κόσμου και της αστικής ανόδου ήταν η απλή και ταπεινή ζωή στις προβιομηχανικές κωμοπόλεις με τα ονειρεμένα τοπία που περιέγραφαν στα έργα τους. Μιας από τις πηγές έμπνευσης ήταν ο εξωτισμός του πρωτόγονου και φυσικού ανθρώπου, η απλότητα κάποιων λαών και «ευγενών αγρίων». Έτσι οδηγήθηκαν στην παρατήρηση κυρίως αραβικών πολιτισμών, κάτι που ανέπτυξε μια συγκεκριμένη εικαστική τάση, τον Οριενταλισμό, η οποία θα διατηρηθεί σε όλο τον δέκατο ένατο αιώνα. Πολλοί ζωγράφοι απεικονίζουν σκηνές με Άραβες και ισλαμικά κτίρια. Οι ζωγράφοι έκαναν πλέον όχι μόνο τα παραδοσιακά ταξίδια στην Ιταλία, αλλά και σε μέρη όπως την Αραβία, τη Βόρεια Αφρική, και τη Μεσόγειο, που έγινε της μόδας σε όλη την Ευρώπη ως πρότυπο για ένα κοντινό εξωτισμό.
Και ο ίδιος ο Ντελακρουά έκανε ταξίδι στην Ανατολή, αν και ο συγκεκριμένος πίνακας είναι προγενέστερος από αυτό το ταξίδι. Ο Ντελακρουά επισκέφτηκε την Αλγερία μετέπειτα, το 1832, και το Μαρόκο σε πλαίσιο μιας διπλωματικής αποστολής. Εκεί συγκλονίστηκε συγκρίνοντας τη Βόρεια Αφρική με τον τρόπο ζωής των αρχαίων Ρωμαίων, και μετά την επιστροφή του στη Γαλλία συνέχισε να ζωγραφίζει θέματα από το ταξίδι στην Ανατολή. Το συντριπτικό ποσοστό αυτών περιελάμβανε οδαλίσκες και χαρέμια, πολεμιστές και άλογα. Σε ένα μεγάλο μέρος του έργου του ακολουθώντας τη ρομαντική τάση αντί για πηγές από την αρχαιότητα χρησιμοποίησε ρομαντικούς ποιητές όπως τον Μπάιρον και τον Σέλλεϋ, αλλά και τον Δάντη και τον Σαίξπηρ.
Περιγραφή
Γύρω από το συγκεκριμένο πίνακα βλέπουμε τα περισσότερα χαρακτηριστικά τόσο της ρομαντικής τάσης για έμφαση στο ανθρώπινο πάθος και τον εξωτισμό, όσο και των τεχνικών τάσεων. Το έργο εστιάζει στο δραματικό γεγονός της ίδιας της μάχης και του πάθους των μονομάχων, σε αντίθεση με μεταγενέστερη λιθογραφία, αλλά και μια ακουαρέλα του Ντελακρουά για το ίδιο θέμα, όπου εστιάζουν στη νίκη του Γκιαούρη επί του Πασά. Το έντονο δράμα, οι ισχυρές μορφές, τα εξωτικά κοστούμια και τα ισχυρά χρώματα δίνουν ένα μεγαλειώδη και επικό τόνο στο σύνολο. μικρογραφία|Λεπτομέρεια του πίνακα με τους δύο αντιπάλους. Η μάχη είναι έφιππη. Με προτεταμένα τα όπλα, οι δύο εχθροί αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλο σε καθρεπτισμένες αντικριστές στάσεις. Το πρόσωπο του Χασάν είναι κρυμμένο, ενώ ο Γκιαούρης βρίσκεται σε μια δίνη λευκού χρώματος από την κάπα και την φουστανέλα του. Τα άλογα, αποτυπώνονται με νεύρο και ένταση με παχιές πινελιές. Ο Ντελακρουά ζωγράφιζε άλογα σε όλη τη μακρόχρονη δημιουργική του περίοδο, κυρίως σε πίνακες με ανατολίτικα θέματα. Εδώ φαίνονται ακόμη και τα άλογα να συμμερίζονται τα ίδια την ένταση των δυο αντιπάλων.
Ο συννεφιασμένος ουρανός του πίνακα βαραίνει με την έντασή του την όλη σκηνή. Η γέμισή του είναι γενικά άμορφη και παχιά, θυμίζοντας τους συννεφιασμένους ουρανούς σε έργα του Τέρνερ, τον οποίο ο Ντελακρουά θαύμαζε και επηρεάστηκε από αυτόν. Λεπτομερές υπόβαθρο δεν υπάρχει, το όλο φόντο είναι σκούρο έτσι ώστε τραβά την προσοχή του θεατή στην μεγαλειώδη σύνθεση στο προσκήνιο, που κυριαρχεί με έντονα ζωηρά χρώματα. Το χρώμα εδώ έχει καθοριστική εκφραστική αξία. Τίποτε στον κόσμο δεν θα μπορούσε να μας αποσπάσει από το επικό γεγονός της παθιασμένης μάχης μεταξύ των δυο εξωτικών αντιπάλων.
Στον Ντελακρουά ο άνθρωπος βρίσκεται στο επίκεντρο του κόσμου του. Τα λογοτεχνικά θέματα όπως ο Γκιαούρης αποτελούν ευκαιρία για τους πίνακες, όχι το περιεχόμενό τους. Ο ίδιος είπε ότι «ένας πίνακας θα έπρεπε να είναι προπαντός πανδαισία των ματιών». Το πάθος και ο πλούτος του χρώματος χρησιμεύουν για την δυναμική απόδοση του χώρου και της κίνησης. Η πινελιά του είναι ορατή, ορμητική. Ο Ντελακρουά, απέρριπτε την έμφαση στο ακριβές σχέδιο που χαρακτήριζε την ακαδημαϊκή τέχνη της εποχής του, και αντ' αυτού έδωσε εκ νέου προβάδισμα στο ελεύθερα βουρτσισμένο χρώμα.
Άλλες εκδόσεις
μικρογραφία|Η μάχη του Γκιαούρη και του Πασά, 1835. Ο Ντελακρουά ζωγράφισε άλλες δύο εκδόσεις του πίνακα. Η δεύτερη έκδοση, του 1835 βρίσκεται τώρα στο Πετί παλαί στο Παρίσι. Αντίθετα με την έκδοση του 1825, εστιάζει αποκλειστικά στους δυο έφιππους. Η έκδοση του 1856 είναι μια παραλλαγή των δύο προηγούμενων εκδόσεων. αριστερά|upright|μικρογραφία|Η μάχη του Γκιαούρη και του Πασά, λιθογραφία του 1827.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευγένιος Ντελακρουά
Τζον Κραζίνσκι
Ο Τζον Μπερκ Κραζίνσκι (John Burke Krasinski, γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1979) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ως Τζιμ Χάλπερτ στην κωμική σειρά του NBC, The Office. Υπηρέτησε επίσης ως παραγωγός και περιστασιακός σκηνοθέτης της σειράς σε όλη τη διάρκεια των εννέα σεζόν.
Σπουδασμένος στις θεατρικές τέχνες στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και στο Εθνικό Ινστιτούτο Θεάτρου, ο Κραζίνσκι είναι ο αποδέκτης πολλών διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων υποψηφιοτήτων για βραβεία Primetime Emmy και δύο Βραβείων Σωματείου Ηθοποιών. Το Time τον ονόμασε έναν από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο το 2018.
Εκτός από την υποκριτική σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, ο Κραζίνσκι έχει κάνει φωνές σε ταινίες κινουμένων σχεδίων και ντοκιμαντέρ, όπως το Μπαμπούλες Πανεπιστημίου (2013) και έναν μικρό ρόλο στο Σρεκ ο Τρίτος (2007). Ίδρυσε μια εταιρεία παραγωγής, Sunday Night Productions, το 2013. Ο Κραζίνσκι είναι παντρεμένος με την Αγγλίδα ηθοποιό Έμιλι Μπλαντ, με την οποία έχει δύο κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Αύγουστος
Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα σε όλα τα αθλήματα, που έγιναν τον Αύγουστο του 2008, συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν. Από τις 6 Αυγούστου ως τις 24 Αυγούστου, τα γεγονότα αφορούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο.
Για αναλυτικότερα και περισσότερες πηγές, βλέπε και Κορυφαίες στιγμές Ολυμπιακών Αγώνων 2008.
Παραπομπές
8
Διεθνές Στατιστικό Ινστιτούτο
Το Διεθνές Στατιστικό Ινστιτούτο, ή Διεθνές Ινστιτούτο Στατιστικής (International Statisticat Institute - ISI ) είναι ένα από τα παλαιότερα διεθνή επιστημονικά ιδρύματα. Ιδρύθηκε το 1885, αν και προϋπήρξε διεθνές συνέδριο στατιστικού χαρακτήρα από το 1853, που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα αυτόνομα έχοντας μόνιμη έδρα στη Χάγη (Ολλανδία) και κύριο σκοπό την ανάπτυξη και βελτίωση στατιστικών μεθόδων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το ΔΣΙ, ή ΔΙΣ, οργανώνει ανά διετία διεθνές στατιστικό συνέδριο ενώ εκδίδει μια ποικιλία βιβλίων και περιοδικών στατιστικού ενδιαφέροντος.
Σημειώσεις
Το έτος 2013 έχει χαρακτηριστεί "Έτος Στατιστικής". Δείτε το βίντεο Statistics 2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στατιστική Στατιστική
Σοβιετική Στρατιωτική Διοίκηση στη Γερμανία
Η Σοβιετική Στρατιωτική Διοίκηση στη Γερμανία (γερμανικά: Sowjetische Militäradministration in Deutschland, SMAD, ρωσικά: Советская военная администрация в Германии) ήταν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανώτατη εξουσία κατοχής και επομένως de facto κυβέρνηση στη Σοβιετική ζώνη κατοχής (SBZ) της Γερμανίας από τον Ιούνιο του 1945 μέχρι τη μεταφορά της διοικητικής κυριαρχίας στην κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στις 10 Οκτωβρίου 1949.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ένοπλες Δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Βασιλάδι Αιτωλοακαρνανίας
Το Βασιλάδι είναι ένα πολύ μικρό ακατοίκητο νησάκι που βρίσκεται στην είσοδο της Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου λίγο πιο βόρεια από το νησάκι του Αη-Σώστη και δυτικά από τη νησίδα Τουρλίδα.
Ιδιαίτερη είναι η μνεία της συμμετοχής του στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Έχει φτιαχτεί τύμβος αφιερωμένος στους πεσόντες της πολιορκίας του Μεσολογγίου, ο οποίος όμως μεταφέρθηκε στη νησίδα του Αη-Σώστη για να διατηρηθεί έχοντας μεγάλη ιστορική σημασία, αφού με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, έχουν απομείνει λιγότερα από 100 τ.μ. γης στο Βασιλάδι. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Μεσολογγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Μεσολογγίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Θόρυβος
Ως θόρυβος, σε καθημερινή χρήση, αναφέρεται συνήθως οποιοσδήποτε ανεπιθύμητος ήχος. Ο θόρυβος εμφανίζεται ως ένα ποσοστό σε όλα τα φυσικά φαινόμενα, με την έννοια του ανεπιθύμητου στοιχείου σε αυτά. Ο θόρυβος είναι έννοια σχετική ή και υποκειμενική, καθώς το ίδιο γεγονός (π.χ. ένας συγκεκριμένος ήχος) άλλοτε θεωρείται θόρυβος και άλλοτε είναι επιθυμητός.
Ακουστικός θόρυβος
Όταν ο ηχητικός θόρυβος είναι σε συχνότητες που μπορεί να συλλάβει η αίσθηση της ακοής έχουμε ακουστικό θόρυβο. Ένας θόρυβος από ήχο μπορεί να γίνει «ενοχλητικός στο αυτί». Πηγές θορύβου εντοπίζονται παντού, όπως στους χώρους εργασίας, στο δρόμο αλλά και μέσα στην κατοικία μας. Πηγές κοινά αποδεκτές ως θόρυβος είναι τα μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς, μηχανήματα οδοποιοίας και κατασκευής οικοδομών, αλλά και συσκευές όπως τα κλιματιστικά, το ψυγείο κ.λ.π. Ο ακουστικός θόρυβος γενικά επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων, χωρίς αυτό να ισχύει κατ' ανάγκη σε όλες τις περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα όταν ακούμε ίσως το πάφλασμα των νερών ενός καταρράκτη.
Επίδραση στον άνθρωπο
Οι επιπτώσεις του στην υγεία σχετίζονται με τις συχνότητες από τις οποίες συνίσταται, την ένταση, την διάρκεια και την επαναληπτικότητα του θορύβου. Έτσι μπορεί να παρατηρηθούν από απλή ενόχληση, μέχρι άγχος, δυσκολία πνευματικής συγκέντρωσης, διαταραχή του ύπνου, υπέρταση, μόνιμες ή παροδικές ακουστικές βλάβες, δυσκολία στην ομιλία, μείωση της παραγωγικότητας στον εργασιακό τομέα κ.ά. Μελέτες έδειξαν ότι άνθρωποι που ζουν μόνιμα σε θορυβώδες περιβάλλον παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά κατανάλωσης αντιόξινων φαρμάκων, υπνωτικών και ηρεμιστικών. Ο θόρυβος σχετίζεται επίσης και με εργατικά και με τροχαία ατυχήματα. Σε πολλές περιπτώσεις είναι αιτία για την οικονομική υποβάθμιση οικιστικών και εμπορικών κέντρων.
Θόρυβος δονήσεων
Το γήινο έδαφος και οι ανθρώπινες κατασκευές υφίστανται συνεχώς δονήσεις είτε από φυσικές διεργασίες και φαινόμενα (σεισμοί, ωκεάνια κύματα, άνεμοι) είτε από την ανθρώπινη δραστηριότητα (τεχνητοί σεισμοί, κυκλοφορία οχημάτων, λειτουργία βαριών μηχανών κλπ). Οι δονήσεις αυτές συχνά ενοχλούν και είναι ανεπιθύμητες, όπως για παράδειγμα όταν ένα σπίτι που κατοικείται βρίσκεται κοντά σε σιδηροδρομική γραμμή.
Θόρυβος δεδομένων
Στις επιστήμες της πληροφορικής και του ηλεκτρονικού μηχανικού, συνήθως ο θόρυβος αφορά ανεπιθύμητες παραμορφώσεις σε σύνολα δεδομένων, είτε συστηματικές είτε εντελώς τυχαίου χαρακτήρα. Εφόσον κατά κανόνα τα δεδομένα εκφράζονται ως αλληλουχίες αριθμών, ο θόρυβος δεν είναι παρά αριθμητικές τιμές οι οποίες προσθαφαιρούνται στα δεδομένα. Η έννοια αυτή του θορύβου έχει τις ρίζες της στον θόρυβο της θεωρίας πληροφορίας και της στατιστικής.
Ηλεκτρικός θόρυβος
Και τα αναλογικά ηλεκτρικά κυκλώματα και τα ψηφιακά ηλεκτρονικά εμφανίζουν θόρυβο ως αποτέλεσμα του «θερμικού θορύβου» ο οποίος οφείλεται στην κίνηση των φορέων του ηλεκτρικού φορτίου μέσα στο κύκλωμα. Ο θερμικός θόρυβος μπορεί να ελαττωθεί χαμηλώνοντας τη θερμοκρασία στην οποία λειτουργεί το κύκλωμα. Πέραν του θερμικού θορύβου τα κυκλώματα εμφανίζουν θόρυβο από επαγωγή που προκαλούν σε αυτά οι ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές από το περιβάλλον, λόγω της διακριτότητας (κβάντισης) του φορτίου των φορέων σε ρεύματα χαμηλής έντασης καθώς και άλλους τύπους θορύβου (αυξανόμενες συχνότητες, τυχαίες μικροδιακυμάνσεις) που παράγονται ενδογενώς στο κύκλωμα λόγω των χαρακτηριστικών των στοιχείων του.
Οπτικός θόρυβος
Σε μια οπτική αποτύπωση εμφανίζεται σχεδόν πάντοτε θόρυβος σε κάποια μορφή. Η σκόνη στον αέρα ή το κενό, η ομίχλη ή η βροχή αλλοιώνουν την πληροφορία που φτάνει να γίνει εικόνα σε ένα μάτι, μια φωτογραφική μηχανή, μια βιντεοκάμερα ή ένα τηλεσκόπιο. Οι σταγόνες της βροχής που χτυπούν και κυλούν στο τζάμι του αυτοκινήτου παραμορφώνουν περαιτέρω την εικόνα των αντικειμένων που κοιτάμε μέσα από αυτό. Η προσπάθεια αξιοποίησης ελάχιστου φωτισμού για σχηματισμό εικόνας σε μια φωτογραφική μηχανή δεν δίνει επίσης καθαρή εικόνα καθώς κάθε εικονοστοιχείο της εμφανίζει διακυμάνσεις στη φωτεινότητά του του ακόμα και για σταθερά, ακίνητα αντικείμενα. Ο μετατροπέας που ψηφιοποιεί μια εικόνα εισάγει πάντοτε το σφάλμα της διακριτικής του ικανότητας καθώς προσπαθεί να αντιστοιχίσει μια φυσική τιμή φωτεινότητας σε ένα σκαλοπάτι κλίμακας τιμών. Τέλος υπάρχουν και ψηφιακά φίλτρα που εισάγουν τεχνητό θόρυβο σε φωτογραφίες, κατά την επεξεργασία τους, με σκοπό για παράδειγμα την εξομάλυνση μιας περιοχής της εικόνας με διάχυση των εικονοστοιχείων σε αυτήν.
Γονιδιακός θόρυβος
Η δραστηριότητα και οι ρυθμιστικές διαδικασίες των γονιδίων υπόκεινται επίσης στην επίδραση του θορύβου. Κατά τη δημιουργία αντιγράφων των γονιδίων εισάγονται σε αυτά διαφοροποιήσεις (θόρυβος) που ενδεχόμενα εμφανίζουν ακόμα και τρομακτικές επιπτώσεις στη συμπεριφορά των κυττάρων. Έτσι εμφανίζονται στελέχη βακτηρίων πιο ανθεκτικά σε συγκεκριμένα αντιβιοτικά, πληθυσμοί καρκινικών κυττάρων ανθεκτικοί σε χημειοθεραπεία, κλπ.
Χρησιμότητα του θορύβου
Ο θόρυβος δεν είναι κατ' ανάγκη ανεπιθύμητος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυχαιότητα
Επαρχία του Πράτο
Η επαρχία του Πράτο (ιταλικά: Provincia di Prato) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 365 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 245.762 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Πράτο (Prato). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 7 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχία της Μπολόνια), ανατολικά και νότια με την επαρχία της Φλωρεντίας και δυτικά με την επαρχία της Πιστόια.
Δήμοι
200px|μικρογραφία|αριστερά|Έμβλημα της Επαρχίας του Πράτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρατο
Παναρκαδικός Α.Ο.
μικρογραφία|Είσοδος γηπέδου Παναρκαδικού.
Ο Παναρκαδικός Αθλητικός Όμιλος Τρίπολης είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Τρίπολη Αρκαδίας. Ιδρύθηκε το 1927 και εμβλημά του έχει το τριφύλλι και χρώματά του αποτελούν είναι το πράσινο και το λευκό. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου είναι το πιο διακεκριμένο. Ο Παναρκαδικός είναι ο πολυνίκης του τοπικού πρωταθλήματος της πρώτης κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας με 10 κατακτήσεις. Επίσης, έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής καθώς και για μικρότερο χρονικό διάστημα στην Δ΄ Εθνική. Από την αγωνιστική περίοδο 2013-14 μέχρι του 2019-20, αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Ερασιτεχνικής Εθνικής Κατηγορίας.
Ιστορία
μικρογραφία|Άποψη του γηπέδου του Παναρκαδικού από ψηλά. Στις 22 Μαΐου του 1927 κατατίθεται η αίτηση στο Πρωτοδικείο για την επίσημη αναγνώριση του συλλόγου. Η ιδέα για την ονομασία του συλλόγου δόθηκε διότι τα ιδρυτικά μέλη κατάγονταν εκτός από την Τρίπολη και από διάφορα μέρη της Αρκαδίας την οποία κατ' επέκταση θα αντιπροσώπευε και η ομάδα του Παναρκαδικού. Οι πρώτοι ποδοσφαιρικοί αγώνες στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας τελέστηκαν στην πλατεία Άρεως το 1927. Συμμετείχαν οι ομάδες του Παναρκαδικού, του Ηρακλή Τριπόλεως και άλλες οµάδες της Τρίπολης και της Σπάρτης από σωµατεία ιδιωτικών υπαλλήλων.
Ο σύλλογος αρχικά εκτός από το ποδόσφαιρο δραστηριοποιήθηκε και σε άλλα αθλήματα όπως η ποδηλασία, ο στίβος κλπ.
Στις 22 Μαΐου του 1963 εγκαινίασε το ιδιόκτητο γήπεδό του, το οποίο σήμερα διαθέτει χωρητικότητα 4.000 θεατών, κερκίδα με επιμέρους σκέπαστρο και φυσικό χλοοτάπητα.
Ο Παναρκαδικός έλαβε μέρος επί σειρά ετών στα πρωταθλήματα της Β΄ και Γ΄ Εθνικής, χωρίς ποτέ να πετύχει την προαγωγή του στην Α΄ Εθνική. Στην Β΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1963-64 και τελευταία του παρουσία ήταν την περίοδο 1980-81. Κορυφαία στιγμή στην πορεία του αποτελεί η περίοδος 1975-76, όταν κατετάγη δεύτερος στο Νότιο Όμιλο της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1979-80 έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου και αποκλείστηκε από τον Ηρακλή με συνολικό σκορ 0-1. Το ίδιο επανέλαβε τη σεζόν 1984-85, όπου στα προημιτελικά αποκλείστηκε από το Λεβαδειακό με συνολικό σκορ 2-4. Τον Απρίλιο του 1987 πετυχαίνει μια ιστορική φιλική νίκη έναντι του Ολυμπιακού Πειραιώς με σκορ 2-1.
Την περίοδο 2012-13 αγωνίστηκε στο τελευταίο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας και επικρατώντας με 3-0 του Πάμισου Μεσσήνης εξασφάλισε το 2013 τη συμμετοχή του στη νεοσύστατη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία,  στην τρίτη εθνική βαθμίδα δηλαδή μετά από 20 χρόνια. Επίσης, το 2013 υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας Ερασιτεχνών. Απέκλεισε στον ημιτελικό τη Λαμία με 3-2 έπειτα από ανατροπή και προκρίθηκε για πρώτη φορά στον τελικό, όπου ηττήθηκε από τον Φοίβο Κρεμαστής Ρόδου. Στη Γ’ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία αγωνίστηκε 8 συνεχόμενες χρονιές, από την αγωνιστική περίοδο 2013-14 μέχρι και την αγωνιστική περίοδο (2020-21).
Η αγωνιστική περίοδος 2021-22 υπό την προεδρία Καναβέτα, βρίσκει την ομάδα να υποβιβάζεται στην Α' Κατηγορία της ΕΠΣ Αρκαδίας στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.
Οι πλέον γνωστοί ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν από τις τάξεις της ομάδας, είναι οι διεθνείς Γιώργος Ορφανίδης, Πολ Χατζόπουλος, Γιώργος Μουκέας, Θύμιος Γεωργούλης και Θωμάς Κυπαρίσσης. Επίσης, στην ομάδα του Παναρκαδικού αγωνίστηκε ο Δημήτρης Πηγαδίτης. Τελευταίος επιτυχημένος προπονητής της ομάδας διετέλεσε ο νυν προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα Θανάσης Στάικος.
Ο Θανάσης Καλοπίσης είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές και τα περισσότερα τέρματα στην ιστορία του συλλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1927 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Γκοτζίλα Εναντίον Μπιολάντε
Γκοτζίλα Εναντίον Μπιολάντε (ゴジラvsビオランテ Gojira tai Biorante) είναι ιαπωνική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1989 σε σκηνοθεσία Kazuki Ohmori. Η ταινία είναι η συνέχεια του Γκοτζίλα 1985 αλλά και η δέκατη έβδομη ταινία της σειράς Γκοτζίλα. Αυτή είναι η πρώτη "Τέρας Εναντίον Τέρας" ταινία της δεύτερης σειράς Γκοτζίλα. Η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στην Αμερική στις 25 Νοεμβρίου, 1992.
Κύπελλο Ιντερτότο 1979
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1979 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.
Γκοτζίλα Εναντίον Μπιολάντε
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Toho Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τομογιούκι Τανάκα Κατηγορία:Godzilla (ταινίες)
Κύπελλο Ιντερτότο 1979
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστικαν σε 8 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1979
Ο Κλέψας του Κλέψαντος
Πλοκή
Ένας άτυχος μικροαπατεώνας, ο Κοσίμο, συλλαμβάνεται κατά την προσπάθεια του να κλέψει ένα αυτοκίνητο και καταδικάζεται σε λίγους μήνες φυλάκιση. Όταν τον επισκεφτούν στη φυλακή η κοπέλα του και ο δικηγόρος του, ο Κοσίμο θα τους πει να βρουν έναν αντικαταστάτη του που θα ομολογήσει την κλοπή για να μπορέσει να βγει ο ίδιος από την φυλακή.
Συντόμα τα νέα θα διαδοθούν στην πιάτσα των μικροαπατεωνών της Ρώμης και θα βρεθεί ο Πέπε, ένας αποτυχημένος πυγμάχος που θα δεχτεί να μπει στη φυλακή στη θέση του Κοσίμο. Μπαίνοντας όμως ο Πέπε μέσα θα έρθει σε επαφή με τον Κοσίμο και θα τον ψαρέψει για να μάθει τον λόγο που ο Κοσίμο βιάζεται να αποφυλακιστεί. Στην αρχή ο Κοσίμο θα αρνηθεί να μιλήσει στον Πέπε αλλά τελικά θα το κάνει λέγοντας του ότι πρόκειται να κάνει μια ληστεία σε ένα ενεχυροδανειστήριο.
Ο Πέπε τότε θα πει στον Κοσίμο ότι βρέθηκε στην φυλακή για άλλον λόγο και όχι για να τον αντικαταστήσει αφήνοντας έκπληκτο τον Κοσίμο. Κατά την έξοδο του από την φυλακή ο Πέπε θα πάει στον Τιβέριο, και θα του πει να κάνουν αυτοί την ληστεία. Ο Τιβέριο θα αρχίσει να καταστρώνει το σχέδιο και σιγά σιγά θα μπει σε εφαρμογή.
Μπούμπουκας Αχαΐας
Ο Μπούμπουκας είναι χωριό του Νομού Αχαΐας κτισμένος σε υψόμετρο 725 μέτρων σε έναν εύφορο λόφο, το Κολοφώνι. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 24 κάτοικοι.
Ο Κλέψας του Κλέψαντος
Πλοκή
Αφού καταφέρουν στο τέλος να μπούνε σε ένα διπλανό διαμέρισμά θα κάνουν λάθος υπολογισμό και θα σκαψούν σε ένα τοίχο όπου θα πέσουν στην κουζίνα του διαμερίσματος.
Μπούμπουκας Αχαΐας
Τοποθεσία
Η περιοχή επηρεάζεται κυρίως από τον Ερύμανθο, γι' αυτό και διαθέτει πολλά νερά τα οποία προέρχονται κυρίως από τα χιόνια που πέφτουν στο βουνό αλλά και από τον ποταμό Σελινούντα στου οποίου την πεδιάδα καταλήγουν. Απέχει 23,4 χλμ. από τα Καλάβρυτα. Στην περιοχή υπάρχουν πάρα πολλά μικρά χωριά, γνωστά ως Καλαβρυτοχώρια. Τα κοντινότερα χωριά είναι το Μάνεσι, στου οποίου την Τοπική κοινότητα ανήκει διοικητικά ο Μπούμπουκας, και το Κρυονέρι.
Κλίμα
Το χωριό έχει γενικά ορεινό κλίμα, συχνότερες βροχές και χαμηλότερες θερμοκρασίες. Πολλές φορές το χειμώνα χιονίζει ενώ και τα καλοκαίρια είναι πιο δροσερά. Έχει ιδανικό κλίμα για όλων των ειδών καλλιέργειες.
Ο Κλέψας του Κλέψαντος
Κριτικές
Σύμφωνα με τους New York Times, για την αμερικανική κυκλοφορία της η ταινία «μεταγλωττίστηκε στα αγγλικά σε διάστημα έξι μηνών με σημαντικά χρήματα και προσπάθεια που δαπανήθηκε για να ταιριάζουν φωνές και τονισμούς για να επιτευχθεί καλλιτεχνική και μηχανική τελειότητα». Εκείνη την εποχή, υπήρχε μια γενική συζήτηση για τη μεταγλώττιση και τον υποτιτλισμό ξένων ταινιών και ο Αμερικανός διανομέας, Ρίτσαρντ Ντέιβις, προέβαλε και τις δύο εκδόσεις για κριτικούς και συγγραφείς και ζήτησε την προτίμησή τους. Επέλεξαν υπότιτλους, αν και η μεταγλωττισμένη έκδοση έφτασε στην αμερικανική τηλεόραση στις αρχές της δεκαετίας του 1960.