cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουίγκλαφ της Μερκίας
Υποθέσεις για την καταγωγή του
Μια μεσαιωνική παράδοση η οποία διατηρήθηκε από καταγραφή του Εβεσάμ αναφέρει ότι ο εγγονός του Ουίγκλαγ Ουίγκσταν ήταν απόγονος του Κόεντρεντ ο οποίος ήταν εγγονός του Πέντα της Μερκίας. Οι παππούδες του Ουίγκσταν ήταν ο Ουίγκλαφ και ο Κέολγουλφ Α΄, αυτό υπονοεί προφανώς ότι ο ίδιος ο Ουίγκλαφ ή η σύζυγος του Κίνεθριθ ήταν απόγονοι του Πέντα της Μερκίας. Το όνομα της Κίνεθριθ εμφανίζεται σε δυο βασιλικά διατάγματα του Ουίγκλαφ (831, 836). Ο ιστορικός Πολίν Στάφορντ (γεν. 1946) αναφέρει για την Κίνεθριθ ότι "το όνομα της αποδεικνύει την καταγωγή της από κάποιον ευγενή του Κοένγουλφ ή από παλιότερες βασιλικές δυναστείες" αλλά δεν είναι τίποτα βέβαιο για την καταγωγή της. Μια διαφορετική εκδοχή βρίσκουμε στο μεσαιωνικό έργο "η Ζωή του Αγίου Ουίγκσταν" σύμφωνα με την οποία οι χαρακτήρες "Β" και "W" αναφέρονται σε συγγενικές οικογένειες.
Ανατροπή από τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ
thumb|right|250px|Το τμήμα του Αγγλοσαξωνικού χρονικού που αναφέρει την άνοδο στον θρόνο της Μερκίας του Ουίγκλαφ το 825 Οι πιο γνωστοί απόγονοι του Ουίγκλαφ ήταν ο γιος του Ουίγκμουντ και ο εγγονός του Ουίγκσταν. Το κοινό αρχικό γράμμα για τους βασιλείς εκείνης της εποχής είναι ενδεικτικό για τις Άγγλο-Σαξονικές δυναστείες οι οποίες είχαν συγγενικές σχέσεις. Πιθανός απόγονος του Ουίγκλαφ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς Κέολγουλφ Β΄ της Μερκίας. Ένας μεγάλος αριθμός δουκών με παρόμοια ονόματα αναφέρονται σε διατάγματα των βασιλέων της Μερκίας κατά την διάρκεια του 8ου και του 9ου αιώνα αλλά δεν υπήρχαν ισχυρές αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν την θεωρία ότι οι συγκεκριμένοι βασιλείς είχαν συγγένεια λόγω των ονομάτων τους. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό στην αναφορά του για το έτος 827 περιγράφει την άνοδο του Ουίγκλαφ στον θρόνο της Μερκίας. Σε δυο χρόνια (829) ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ επιτέθηκε στην Μερκία και εκδίωξε από τον θρόνο τον Ουίγκλαφ αναλαμβάνοντας ο ίδιος τον θρόνο της Μερκίας. Η σειρά αποτυχιών που ξεκίνησε από την ήττα του Μπέορνγουλφ της Μερκίας στην μάχη του Έλλενταν (825) η απώλεια του Κεντ, Σάσσεξ, Έσσεξ (826, 827) από τον επόμενο βασιλιά Λουντέκα ολοκληρώθηκε με την απώλεια και της ίδιας της Μερκίας (829) από τον Εγβέρτο. Η ήττα του Ουίγκλαφ από τον Εγβέρτο ολοκλήρωσε την κυριαρχία του Ουέσσεξ στην νότια Αγγλία και ο Εγβέρτος δέχτηκε και την υποταγή του Έαρνεντ της Νορθούμπριας στα βόρεια σύνορα της χώρας την ίδια χρονιά. Τα γεγονότα αυτά από τον ανώνυμο συγγραφέα του Αγγλοσαξωνικού χρονικού περιγράφουν τον Εγβέρτο ως τον 8ο κυβερνήτη της Βρετανίας. Ο Εγβέρτος είχε αποκτήσει τον έλεγχο της Μερκίας για έναν χρόνο, το διάστημα αυτό περιγράφεται ως "βασιλεύς της Μερκίας".
Επαναφορά στον θρόνο
Το χρονικό καταγράφει ότι την επόμενη χρονιά (830) ο Ουίγκλαφ "απέκτησε το βασίλειο της Μερκίας ξανά". Η επιστροφή του Ουίγκλαφ στον θρόνο της Μερκίας σηματοδότησε το τέλος της σύντομης βασιλείας του Εγβέρτου στην χώρα. Ο ιστορικός Φράνκ Στέντον αναφέρει ότι σύμφωνα με το χρονικό ο Ουίγκλαφ ανέκτησε ξανά την Μερκία με την βία επειδή αν είχε γίνει ειρηνική παράδοση της βασιλείας θα είχε σίγουρα καταγραφεί. Ένα διάταγμα του 836 αποδεικνύει ότι ο Ουίγκλαφ εκείνη την εποχή ήταν ανεξάρτητος βασιλιάς της Μερκίας, καταγράφεται ένα συμβούλιο στο Κροφτ του Λέστερσιρ στο οποίο συμμετείχαν ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι, 11 επίσκοποι και οι επισκοπές των Δυτικών Σαξόνων. Ο Ουίγκλαφ αναφέρει "οι επίσκοποι, δούκες και ευγενείς μου" κάτι που αποδεικνύει την πλήρη κυριαρχία της Μερκίας από τον ίδιο ακόμα και στην εκκλησία. Το Έσσεξ φαίνεται ότι επανήλθε υπό την κυριαρχία της Μερκίας, ένας βασιλιάς των ανατολικών Σαξόνων με το όνομα Σίγκερικ περιγράφεται ως υπουργός του Ουίγκλαφ σε διάταγμα στο Χερτφορτσάιρ την περίοδο 829 - 837. Το Λονδίνο χάθηκε επίσης για τον Εγβέρτο, παρέμεινε υπό την εξουσία του Γουίγκλαφ μέχρι το τέλος της δεύτερης περιόδου της βασιλείας του. Το Μπερκσάιρ επανήλθε στην Μερκία αλλά όπως φαίνεται πιθανότητα μετά το τέλος της βασιλείας του Ουίγκλαφ, στα δυτικά φαίνεται ότι και η Ουαλία επανήλθε υπό τον έλεγχο της Μερκίας από τον ίδιο τον Ουίγκλαφ ή τον διάδοχο του Μπέορτγουλφ πριν το 853 χρονιά στην οποία καταγράφεται μια εξέγερση Ουαλλών εναντίον της Μερκίας.
Σε ένα διάταγμα του 831 ο Ουίγκλαφ χρησιμοποιεί την φράση "η πρώτη χρονιά της δεύτερης βασιλείας μου" στο Ουίτσμπολντ. Αυτό αποτελεί απόδειξη της επαναφοράς του στον θρόνο της Μερκίας με ομολογία του παράλληλα ότι είχε εκθρονιστεί. Στην Ανατολική Αγγλία ο βασιλιάς Έθελσταν έκοβε από το 827 νομίσματα στο όνομα του Εγβέρτου αλλά η κοπή εξασθένησε σημαντικά μετά την επάνοδο στον θρόνο της Μερκίας του Ουίγκλαφ. Η αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Έθελρεντ στην ανατολική Αγγλία από τον Εγβέρτο ήταν ανταμοιβή του για τις σημαντικές υπηρεσίες τις οποίες είχε προσφέρει στις ήττες των βασιλέων της Μερκίας Μπέορνγουλφ και Λουντέκα. Η ταχύτατη άνοδος του Ουέσσεξ μετά την δεκαετία του 820 και η απότομη πτώση του στην συνέχεια αποτελεί κορυφαίο αίνιγμα για τους ιστορικούς, η κατάρρευση της Μερκίας οφείλεται ασφαλώς στα προβλήματα διαδοχής και τις εμφύλιες συγκρούσεις. Οι Δυτικοί Σάξονες είχαν ένα ευρύτατο δίκτυο παραποτάμων, η ικανή διαχείριση τους ήταν το βασικός παράγοντας για τις επιτυχίες τους.
Περιορισμοί την δεύτερη περίοδο
thumb|right|250px|Η κρύπτη του Ρέπτον με τον τάφο του Ουίγκλαφ - 19ος αιώνας Ένας σημαντικός παράγοντας στον οποίο οφείλεται η άνοδος του Ουέσσεξ την δεκαετία του 820 ήταν η ισχυρότατη υποστήριξη των βασιλέων του από την Φραγκική αυτοκρατορική δυναστεία των Καρολιδών. Η εξέγερση που ξέσπασε στην συνέχεια εναντίον του Λουδοβίκου του Ευσεβούς αποδυνάμωσε σημαντικά τους Φράγκους οι οποίοι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν περισσότερο τον Εγβέρτο, αυτό επέτρεψε στους βασιλείς του Ουέσσεξ και της Μερκίας να λύσουν μόνοι τους τις διαφορές τους χωρίς εξωτερική βοήθεια σε βάρος του Ουέσσεξ. Η ανάκαμψη του Ουίγκλαφ παρ'όλα αυτά δεν ήταν πλήρης εξασθένησε σημαντικά η εξουσία του την δεύτερη περίοδο της βασιλείας του αφού το Έσσεξ και η Ανατολική Αγγλία παρέμειναν ανεξάρτητα. Ο Ούλφρεντ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι την εποχή της μεγάλης νίκης του Εγβέρτου παρέμεινε πιστός στην Μερκία και όταν ο Εγβέρτος ξεκίνησε την κοπή νομισμάτων αναγκάστηκε να παραχωρήσει δωρεές στην αρχιεπισκοπή του Καντέρμπερι από τα κτήματα που είχε κατακτήσει. Ο γιος του Εγβέρτου Έθελγουλφ του Ουέσσεξ που είχε τοποθετηθεί βασιλιάς του Κεντ από φόβο μήπως η Μερκία αποκτήσει ξανά το Κεντ αναγκάστηκε να παραχωρήσει δωρεές στην εκκλησία του Ιησού Χριστού στο Καντέρμπερι. Τα νομίσματα της βασιλείας του Ουίγκλαφ είναι πολύ σπάνια και χωρίζονται σε αυτά που έχουν την προτομή του βασιλιά και σε αυτά που δεν την έχουν, μόνο δυο νομίσματα με την προτομή του βασιλιά βρέθηκαν στην δεύτερη περίοδο της βασιλείας του. Άλλα νομίσματα δεν βρέθηκαν μέχρι την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας ο διάδοχος του Μπέορτγουλφ το 840. Αυτό είναι απόδειξη ότι ο Ουίγκλαφ βρισκόταν υπό την εξουσία του Εγβέρτου ακόμα και μετά το 830 αν και οι περισσότεροι ιστορικοί αναγνωρίζουν ότι ο Ουίγκλαφ απέκτησε την ανεξαρτησία του την δεύτερη περίοδο.
Οι δωρεές του Ουίγκλαφ
Τα διατάγματα που σώθηκαν από την βασιλεία του Ουίγκλαφ εμφανίζουν δωρεές του βασιλιά στους οπαδούς του και στην εκκλησία κάτι που είναι απόδειξη ότι είχε την εξουσία να το κάνει. Σε ένα από αυτά παραχωρεί προνόμια στο μοναστήρι του Άνμπουρι (836) χωρίς να αφαιρεί το δικαίωμα από τους μοναχούς να δημιουργούν μόνοι τους τις οχυρώσεις, οι εξαιρέσεις αυτές εμφανίστηκαν μετά το 846. Ο λόγος ήταν ο μεγάλος κίνδυνος από τις επιδρομές των Βίκινγκ οι οποίες ξεκίνησαν το 793, κατέλαβαν το Κεντ (811) και το 835 ενόχλησαν έντονα τους βασιλείς του Ουέσσεξ. Οι μεγάλες παραχωρήσεις του βασιλιά στα μοναστήρια έγιναν με ανταλλάγματα να φιλοξενούν τους στρατιώτες του βασιλιά, να τους παρέχουν φαγητό και υπηρεσίες. Οι παραχωρήσεις αυτές σύμφωνα με ιστορικούς όπως ο Βέδας εξασθένησαν σημαντικά την περιουσία του βασιλιά ο οποίος δεν μπορούσε να παραχωρήσει δωρεές στην φιλική αριστοκρατία κάτι που του δημιούργησε μεγάλα προβλήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Λάζαρης
Το ελληνικό επώνυμο Λάζαρης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Λαχανάς Παλαιολόγος
Ο Λαχανάς Παλαιολόγος ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, μέλος της Οικογένειας των Παλαιολόγων· έζησε επί Μανουήλ Β΄.
Ο Λαχανάς στάλθηκε σε πρεσβεία από τον Aυτοκράτορα μαζί με τον Θεολόγο Κόρακα στην Προύσα, στον νέο σουλτάνο των Οθωμανών Μουράτ Β΄, ζητώντας του να εκτελέσει την υποχρέωση τού πατέρα του Μωάμεθ Α΄, δηλαδή να στείλει δύο ανήλικους γιους του στην Κωνσταντινούπολη. Οι πρέσβεις τον απείλησαν, ότι αν δεν γίνει δεκτό το αίτημά τους, τότε ο Αυτοκράτορας θα υποστήριζε τον θείο τού Μουράτ, τον Μουσταφά Τσελεμπή για σουλτάνο. Ο Μουράτ Β΄ τους έδιωξε και ξεκίνησε ετοιμασίες να πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη για την προσβολή. Ο Λαχανάς ξαναπήγε στην Προύσα να κατευνάσει τον Μουράτ Β΄, αλλά αυτός τον έδιωξε και ξεκίνησε την εκστρατεία.
Ηλίας Βενέζης
Ο Ηλίας Βενέζης (πραγματικό όνομα: Ηλίας Μέλλος, Αϊβαλί, 4 Μαρτίου 1904 - Αθήνα, 3 Αυγούστου 1973) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης λογοτέχνης, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έγινε γνωστός με τα μυθιστορήματά του Το νούμερο 31328 και Γαλήνη. Στη διάρκεια της πολύχρονης παρουσίας του στα γράμματα, ασχολήθηκε με όλες σχεδόν τις μορφές γραπτού λόγου. Δημοσίευσε και εξέδωσε μυθιστορήματα, διηγήματα, μελέτες, χρονογραφήματα, βιογραφίες, οδοιπορικά, ταξιδιωτικές εντυπώσεις και έγραψε και το θεατρικό έργο «Μπλοκ C». Επίσης υπήρξε γραμματέας και διευθύνων σύμβουλος του Εθνικού θεάτρου την περίοδο 1950-1952 καθώς και πρόεδρος της καλλιτεχνικής επιτροπής του από το 1964 έως το 1967, συνεργάτης του ΕΙΡ (Εθνικού ιδρύματος Ραδιοφωνίας) από το 1954 έως το 1966 αλλά και πρόεδρος του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης από το 1963 έως το 1966. Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ το 1960 και το 1963.
Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1957 και τιμήθηκε με το Α' κρατικό βραβείο λογοτεχνίας και τον Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημά του «Γαλήνη»
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) της Μικράς Ασίας στις 4 Μαρτίου 1904 σύμφωνα με αυτοβιογραφικό του σημείωμα. Ο πατέρας του, Μιχαήλ Μέλλος, καταγόταν από την Κεφαλλονιά και η μητέρα του από τη Λέσβο. Βενέζης λεγόταν ο παππούς του Δημήτριος από την πλευρά της μητέρας του.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στο Αϊβαλί, μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1914, όταν και εγκαταστάθηκε με τη μητέρα και τα αδέρφια του στη Μυτιλήνη μέχρι το 1919. Την ίδια περίοδο, ο πατέρας του και μία αδελφή του έγιναν όμηροι των Τούρκων. Ο Βενέζης παρακολούθησε το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης (Γυμνασιάρχης ήταν ο φιλόσοφος Ιωάννης Ολύμπιος), αλλά αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Κυδωνιών.
Το 1922 η οικογένειά του εγκατέλειψε οριστικά πλέον τη Μικρά Ασία, ο ίδιος όμως δεν πρόλαβε να επιβιβαστεί στο πλοίο. Αιχμαλωτίστηκε και εστάλη, μαζί με άλλους 3.000 Αϊβαλιώτες, στα Τάγματα Εργασίας για 14 μήνες σε ηλικία 18 ετών. Οι εμπειρίες του από τα εργατικά τάγματα περιέχονται στο πρώτο μυθιστόρημά του, Το Νούμερο 31328. Ο Βενέζης ήταν ένας από τους μόλις 23 συμπατριώτες του που τελικά επιβίωσαν.
Το 1923 απελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Μυτιλήνη. Εκεί υπήρχε αξιόλογη λογοτεχνική κίνηση με πρωτεργάτη τον Στρατή Μυριβήλη. Αυτός μάλιστα τον παρακίνησε να καταγράψει την αιχμαλωσία του και έλεγε χαρακτηριστικά ότι «του έμαθε πώς να κρατάει το μολύβι στο χέρι». Το Νούμερο 31328 δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες το 1924 στην εφημερίδα Καμπάνα της Μυτιλήνης, διευθυντής της οποίας ήταν ο Μυριβήλης. Το 1939 ο Βενέζης μοιράστηκε μαζί με τον Μυριβήλη το πρώτο στην ιστορία Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας. Το 1956 ήταν και οι δυο υποψήφιοι για την έδρα Λογοτεχνίας στην Ακαδημία Αθηνών, όπου και εκλέχτηκε ο Βενέζης.
Στη Μυτιλήνη εργαζόταν στην Τράπεζα της Ελλάδος και το 1932 πήρε μετάθεση και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα (υπήρξε υπάλληλος στην τράπεζα το διάστημα 1930-1957). Δύο χρόνια πριν από την αποχώρησή του το 1955, κατόπιν παροτρύνσεως του τότε διοικητή Ξενοφώντα Ζολώτα, συνέγραψε το Χρονικό της Τραπέζης της Ελλάδος, μια εξιστόρηση της πρώτης 25ετίας της Τράπεζας. Διώχθηκε για τις πολιτικές του ιδέες από τον νόμο του «Ιδιωνύμου», από τη δικτατορία του Μεταξά και κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνελήφθη με την κατηγορία ότι είχε μιλήσει για ελευθερία, σε συγκέντρωση του προσωπικού της τράπεζας μέσα στο κεντρικό κτίριο, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Φυλακίστηκε στο Μπλοκ C των φυλακών Αβέρωφ και η εκτέλεσή του απετράπη έπειτα από αντιδράσεις του πνευματικού κόσμου.
Με το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ανταποκριτής της εφημερίδας Το Βήμα, με την οικονομική συμπαράσταση της Αμερικανικής Κυβέρνησης. Από την επίσκεψή στην άλλα άκρη του Ατλαντικού, προέκυψε το αφήγημά του Αμερικανική Γη (1955). Διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην πνευματική ζωή της χώρας με επίσημες θέσεις, όπως του διευθύνοντος συμβούλου του Εθνικού Θεάτρου, αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 1957 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Παράλληλα το έργο του γνώριζε πολύ μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα με συνεχείς επανεκδόσεις και στο εξωτερικό με πολλές μεταφράσεις. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής λογοτέχνης στην εποχή του, με εκπομπή στο ραδιόφωνο και ιδρυτικό μέλος της Ομάδας των Δώδεκα, που με το ομώνυμο βραβείο της ανέδειξε το μεταπολεμικό μυθιστόρημα.
Τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του (1971-1973) υπέφερε από σοβαρό πρόβλημα υγείας. Κατά το διάστημα αυτό είχε αποτραβηχθεί από κάθε κοινωνική ζωή και όταν δεν βρισκόταν στο νοσοκομείο, εργαζόταν επάνω στα τελευταία του βιβλία. Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησε το Μικρασία, Χαίρε, που βρέθηκε έτοιμο σε ντοσιέ ανάμεσα στα χαρτιά του με τη σημείωση: «Για το τυπογραφείο». Το 1979 το «Βιβλιοπωλείον της Εστίας» δημοσίευσε Το Μυθιστόρημα των Τεσσάρων, που είχε γραφεί για την εφημερίδα «Ακρόπολη» το 1958. Πέθανε στις 3 Αυγούστου 1973 στην Αθήνα, από καρκίνο του λάρυγγα. Κηδεύτηκε και τάφηκε στη Μήθυμνα (Μόλυβο) της Λέσβου απέναντι από τη μικρασιατική του πατρίδα. Σύμφωνα με τη θέλησή του, ο τάφος του είναι ανώνυμος με μόνη επιγραφή τη λέξη ΓΑΛΗΝΗ.
Εργογραφία (αυτοτελείς εκδόσεις)
Για πλήρη χρονολογικό κατάλογο των δημοσιευμένων έργων του βλ. Ηλίας Βενέζης (εργογραφία)
Θέατρο
α' έκδοση σε βιβλίο 1946, τελευταία 1994: ISBN 960-05-0086-Χ
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γενιά του ’30‎ Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Αναστάσιος Τσαμαδός
Ο Αναστάσιος Τσαμαδός (Ύδρα, 1774 -Σφακτηρία Μεσσηνίας, 8 Μαΐου 1825) ήταν σπουδαίος Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν ένας από τους επικεφαλής των Ελληνικών δυνάμεων στην Πτώση της Σφακτηρίας και έπεσε ηρωικά στο καθήκον μαζί με τον Αναγνωσταρά και τον Σανταρόζα. Για την συνολική προσφορά του στον αγώνα, τιμήθηκε μετά θάνατον από την Ελληνική πολιτεία με τον βαθμό του Ναυάρχου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αναστάσιος Τσαμαδός, γεννήθηκε στην Ύδρα το 1772. Η δράση του, αρχίζει τον Μάιο του 1821, όταν, με τον τίτλο του ναυάρχου, φτάνει στον Παγασητικό κόλπο, ως αρχηγός 7 υδραιοσπετσιώτικων πλοίων. Σκοπός του είναι να στηρίξει την επανάσταση της Μαγνησίας. Προσορμίζεται μπροστά από το χωριό Λεχώνια του Πηλίου, τρομοκρατώντας τους Τούρκους της περιοχής και αναγκάζοντάς τους να καταφύγουν στον Βόλο. Σε λίγο, θα αρχίσει η πολιορκία του συγκεκριμένου φρουρίου, στην οποία σημαντική θα είναι η συνεισφορά του Τσαμαδού, αφού θα βγάλει από τα πλοία του στη στεριά τρία κανόνια προς επικουρία των πολιορκητών. Τελικά, η πολιορκία θα λήξει με αποτυχία, καθώς στις 10 Μαΐου τουρκικά στρατεύματα αναγκάζουν τους Έλληνες να υποχωρήσουν.
Μάχη της Σφακτηρίας- ο ηρωικός θάνατός του
Το 1825, και ενώ ο πρίγκιπας της Αιγύπτου Ιμπραήμ έχει ήδη εισβάλει στην Πελοπόννησο, ο Αναστάσιος Τσαμαδός καταλαμβάνει ως κυβερνήτης του πλοίου «Άρης», μαζί με τον υπουργό Πολέμου Αναγνωσταρά, το νησί Σφακτηρία (κοντά στην Πύλο). Στις 16 Μαρτίου του ίδιου έτους, ανεφοδιάζει τους πολιορκημένους Έλληνες του Νεόκαστρου, φρουρίου της Πύλου. Παράλληλα, ο Τσαμαδός βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τους πολιορκημένους σε διάφορα κάστρα της περιοχής, καθώς και με τη φρουρά που είναι εγκατεστημένη στη Σφακτηρία. Στο μεταξύ, οι εξελίξεις του πολέμου και κυρίως η δεινή ήττα των Ελλήνων στο Κρεμμύδι της Μεσσηνίας (7 Απριλίου του 1825), κάνουν την κατάσταση στην Πελοπόννησο ακόμα πιο δύσκολη. Το επίκεντρο των συγκρούσεων, τώρα, βρίσκεται στα φρούρια της Πύλου, Νεόκαστρο και Παλαιόκαστρο, καθώς και στη Σφακτηρία, όπου, ύστερα από πολεμικό συμβούλιο στον «Άρη» του Τσαμαδού, αποβιβάζονται 500 Έλληνες στρατιώτες. Τελικά, στις 26 Απριλίου, οι δυνάμεις του Ιμπραήμ επιτίθενται στο νησί, το οποίο και καταλαμβάνουν, παρά τη γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του. Ο Αναστάσιος Τσαμαδός σκοτώθηκε σε αυτή τη μάχη, μαζί με τον Ιταλό φιλέλληνα Santarosa, τον Αναγνωσταρά και άλλους. Το πλοίο του «Άρης» -το τελευταίο ελληνικό που παρέμεινε στη Σφακτηρία -, του οποίου νέος κυβερνήτης ανέλαβε ο Δημήτριος Σαχτούρης, κατάφερε να σπάσει τον κλοιό του εχθρικού στόλου και να διαφύγει, μεταφέροντας σε ασφαλές έδαφος τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και άλλους αγωνιστές.
Ματέι Γιούγκ
Ο Ματέι Γιούγκ (Matej Jug, γενν. 25 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Σλοβένος διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου.
Σταδιοδρομία
Ο Γιούγκ έγινε διαιτητής της FIFA το 2007. Διαιτήτευσε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 και του 2018 και στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012, του 2016 και του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Δόξανδρος του Μάριου
Ο Δόξανδρος ήταν βασιλιάς στο αρχαίο Μάριο της Κύπρου, που έζησε κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.
Ο Δόξανδρος ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του φιλική προς τους Πέρσες πολιτική. Κατασκεύασμα του ήταν το Ανάκτορο στο Βουνί περίπου το 500 π.Χ., ένα οχυρό με φρουρά για να επιβλέπει την πόλη των Σόλων κατά την διάρκεια της περσικής κατοχής του νησιού, επειδή οι Σόλοι διατηρούσαν φιλελληνική πολιτική. Το παλάτι ελεγχόταν από τον εκάστοτε βασιλιά του Μαρίου και καταστράφηκε με το τέλος της περσικής κατοχής, περίπου το 380 π.Χ. Διάδοχος του Δόξανδρου ήταν ο Σασμάς.
Αναφορές
Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Μάριου
Μοντερνιστικά Οικιστικά Συγκροτήματα του Βερολίνου
Τα Μοντερνιστικά Οικιστικά Συγκροτήματα του Βερολίνου (γερμ.: Siedlungen der Berliner Moderne) αποτελούνται από έξι συγκροτήματα κοινωνικών κατοικιών (Siedlungen) που αποτελούν τεκμήριο των πρωτοποριακών πολιτικών στέγασης που τέθηκαν σε εφαρμογή από το 1910 έως το 1933, ειδικά κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όταν το Βερολίνο αποτελούσε ιδιαίτερα προοδευτική πόλη σε κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο. Τα συγκροτήματα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του κινήματος μεταρρύθμισης της οικοδομής, που συνέβαλε στη βελτίωση των συνθηκών στέγασης και διαβίωσης για τα άτομα με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, μέσω καινοτόμων προσεγγίσεων στο σχεδιασμό των πόλεων, των αρχιτεκτονικών κατασκευών και των κήπων. Τα συγκροτήματα αποτελούν επίσης εξαιρετικά παραδείγματα νέων αστικών και αρχιτεκτονικών τυπολογιών και συνδυάζουν τις πρωτότυπες σχεδιαστικές λύσεις με τεχνικές και αισθητικές καινοτομίες.
Μεταξύ των γνωστότερων αρχιτεκτόνων των κατοικιών, οι οποίες άσκησαν σημαντική επίδραση σε παγκόσμιο επίπεδο στην εξέλιξη του σχεδιασμού κατοικίας, ήταν οι Μπρούνο Ταούτ, Μάρτιν Βάγκνερ και Βάλτερ Γκρόπιους.
Κατάλογος Οικιστικών Συγκροτημάτων
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία Κατηγορία:Αρχιτεκτονική κτιρίων
Λουκάς Καραδήμος
Ο Λουκάς Καραδήμος (γεν. Λιβαδειά, 6 Αυγούστου 1974) είναι πρώην Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και νυν προπονητής. Αυτή τη στιγμή είναι προπονητής στον Φωστήρα Αθηνών
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Λουκάς Καραδήμος ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1992 από την Γ.Σ. Καλλιθέα, στην οποία και έμεινε έως το 1998 αγωνιζόμενος στα πρωταθλήματα της Β' και Γ' Εθνικής. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Α.Ο. Καβάλα με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική. Οι εμφανίσεις του με την μακεδονική ομάδα προξένησαν το ενδιαφέρον του ΠΑΟΚ και το καλοκαίρι του 1999 κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, υπογράφοντας στην ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Στον «Δικέφαλο του Βορρά» θα παραμείνει μέχρι το 2005 μετρώντας 82 συμμετοχές ενώ αποτελούσε συνήθως εναλλακτική επιλογή του εκάστοτε προπονητή. Με τη φανέλα της ομάδας της Θεσσαλονίκης πανηγύρισε την κατάκτηση 2 Κυπέλλων Ελλάδος το 2001 και το 2003.
Μετά το πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ συνέχισε να αγωνίζεται στην Α' Εθνική αρχικά στον Ατρόμητο Αθηνών και στη συνέχεια στον Α.Ο. Κέρκυρα. Το 2007 επέστρεψε στην Γ.Σ. Καλλιθέα, όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 2011. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 1 χρόνο σαν παίκτης-προπονητής στον Α.Ο. Πεύκης κατακτώντας την άνοδο στην Δ΄ Εθνική το 2012, προτού σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Μετά το ποδόσφαιρο
Έπειτα από τον τερματισμό της ποδοσφαιρικής του καριέρας, εργάζεται πλέον ως προπονητής. Αρχικά εργάστηκε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής σαν τεχνικός διευθυντής, για να αναλάβει ακολούθως από το ίδιο πόστο την Γ.Σ. Καλλιθέα το 2014. Στη συνέχεια, τον Δεκέμβριο του 2015 ανέλαβε χρέη υπηρεσιακού προπονητή, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Νίκου Παντέλη και τον Ιανουάριο του 2016 μονιμοποιήθηκε στο πόστο του προπονητή, ξεκινώντας έτσι ουσιαστικά την προπονητική του σταδιοδρομία με την ομάδα της Καλλιθέας στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ, όπου εργάστηκε μέχρι και το καλοκαίρι του 2016. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου και εργάστηκε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2017. Ακολούθως, τον Μάρτιο του ίδιου έτους ανέλαβε προπονητής του Ιωνικού Νίκαιας και το καλοκαίρι ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής. Το καλοκαίρι του 2018 ανέλαβε τον Εθνικό Πειραιώς, και τον Σεπτέμβριο του 2019 ανέλαβε εκ νέου την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής. Ένα μήνα αργότερα, τον Οκτώβριο, αποδεσμεύτηκε από την τεχνική ηγεσία της Προοδευτικής και ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Αιγάλεω.
Το Δεκέμβρη του 2019 θα επιστρέψει στην ομάδα από την οποία αναδείχθηκε, οδηγώντας την Καλλιθέα σε ένα αήττητο σερί 10 αγώνων και, τελικά, στον απ' ευθείας προβιβασμό της από τον 5ο όμιλο της Γ' Εθνικής στην ανώτερη κατηγορία, για να επαναλάβει, έτσι και από τη θέση του προπονητή, ό,τι είχε πετύχει ως ποδοσφαιριστής της ομάδας το 1993, το 1997 και το 2010.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο.
Εθνικό Στάδιο Βασίλ Λέφσκι
Το Εθνικό Στάδιο Βασίλ Λέφσκι (βουλγάρικα: Национален стадион „Васил Левски“), το οποίο έχει πάρει την ονομασία του από τον Βούλγαρο εθνικό ήρωα Βασίλ Λέφσκι, είναι ένα από τις μεγαλύτερες αθλητικές εγκαταστάσεις στη χώρα και ταυτόχρονα το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 43,230 θέσεων και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Σόφια, στην περιοχή του παλαιότερου και πιο γνωστού πάρκου της πόλης, του Μπορισόβατα Γκράντινα.
Το γήπεδο διαθέτει αθλητικές εγκαταστάσεις για τζούντο, ρυθμική γυμναστική, μπάσκετ, μποξ, αερόμπικ, ξιφασκία και πινγκ-πονγκ, καθώς και έναν κλειστό χώρο φυσικής άσκησης, δύο χώρους συνεδρίων και τρία εστιατόρια.
Ιστορία
Το Εθνικό Στάδιο Βασίλ Λέφσκι άνοιξε επίσημα το 1953 και ανακαινίστηκε το 1966 και το 2002. Στο συγκεκριμένο γήπεδο λαμβάνουν χώρα οι εντός έδρας αναμετρήσεις της Εθνικής Βουλγαρίας και οι τελικοί του Κυπέλλου Βουλγαρίας, καθώς και αθλητικές διοργανώσεις. Χρησιμοποιήθηκε ως επίσης ως έδρα της Λέφσκι Σόφιας για τους αγώνες της στο Τσάμπιονς Λιγκ για τη σεζόν 2006-07.
Ακόμη, φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ του 1957. Επιπλέον είχε προταθεί ως χώρος διεξαγωγής της τελετής έναρξης και λήξης της υποψηφιότητας της Σόφιας για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγωνες του 2014. Τον Ιούλιο του 2011 ανακοινώθηκαν τα σχέδια κατασκευής, ενός ολοκαίνουργιου σταδίου που θα αποτελούσε και το "σπίτι" του αθλητισμού της Βουλγαρίας στα προάστια της Σόφιας με χωρητικότητα 40,000 θέσεων.
Χώρος συναυλιών
Το στάδιο έχει φιλοξενήσει συναυλίες τόσο εγχώριων όσο και διεθνούς φήμης καλλιτεχνών.
Η πλέον επιτυχημένη συναυλία στη Βουλγαρία και η οποία έλαβε χώρα στο Στάδιο Βασίλ Λέφσκι διεξήχθη από τη Γιουγκοσλάβο superstar Λέπα Μπρένα το 1990 μπροστά σε 110.000 άτομα. Αυτό το ρεκόρ παραμένει πλησίαστο μέχρι σήμερα. Το πλέον εντυπωσιακό της συναυλίας ήταν η άφιξη του καλλιτέχνη στο στάδιο - μέσω ελικοπτέρου το οποίο τον άφησε πάνω στη σκηνή.
Το αμερικάνικο metal συγκρότημα Metallica πραγματοποίησε μια από τις καλύτερες συναυλίες στη Βουλγαρία στο στάδιο, στα πλαίσια της περιοδείας τους 2008 European Vacation Tour, με κοινό 50,000 ατόμων.
Η Αμερικανίδα superstar Madonna πραγματοποίησε μια άκρως επιτυχημένη συναυλία στο στάδιο ως μέρος του δεύτερου Ευρωπαϊκού γύρου της περιοδείας της Sticky & Sweet Tour στις 29 Αυγούστου του 2009. Εμφανίστηκε μπροστά σε κοινό 54,000 ατόμων, συναντώντας θερμή υποδοχή από τους πολυάριθμους fans της. Μετά τη συναυλία, ο αγωνιστικός χώρος είχε υποστεί μεγάλες ζημιές, οι οποίες προκάλεσαν την αγανάκτηση των οπαδών, των διεθνών, και του προπονητικού επιτελείου της Εθνικής Βουλγαρίας.
Το Big Four, Metallica, Megadeth, Slayer, και Anthrax, πραγματοποίησαν ταυτόχρονη ζωντανή εμφάνιση στο Sonisphere Festival. Η συγκεκριμένη συναυλία μεταδόθηκε ζωντανά σε παγκόσμια κάλυψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σόφια Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Βουλγαρία Κατηγορία:Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο)
Όλγα Φαρμάκη
Η Όλγα Φαρμάκη (γενν. Αγρίνιο, 5 Αυγούστου 1985) είναι Ελληνίδα επιχειρηματίας, πρώην μοντέλο, παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός, τραγουδίστρια και χορεύτρια.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1985. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Άρτα για να σπουδάσει στο Τμήμα Γεωπονίας του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με το χορό, ενώ υπήρξε μέλος στην ομάδα freestyle χορού του Νίκου Βουρλιώτη. Από το 2005, ξεκίνησε να δουλεύει ως μοντέλο, ενώ το 2006 έλαβε μέρος στο διαγωνισμό ομορφιάς Playmate of the year στο STAR, όπου έφτασε μέχρι την τελική εξάδα.
Τηλεόραση
Αμέσως μετά το διαγωνισμό Playmate, επιλέχθηκε για τη θέση της συμπαρουσιάστριας του Ανδρέα Μικρούτσικου στο καθημερινό τηλεπαιχνίδι του ALPHA, «Το πιο μεγάλο παζάρι» τη σεζόν 2006-07. Την ίδια σεζόν ήταν επίσης και συμπαρουσιάστρια του Θέμου Αναστασίαδη στην εκπομπή του ΑΝΤ1, «Όλα», στην οποία παρέμεινε για τρεις τηλεοπτικές σεζόν μέχρι το 2009. Μετά από αρκετό διάστημα τηλεοπτικής αποχής, επανήλθε τη σεζόν 2015-2016 μέσω της πρωινής εκπομπής «Happy Day στον Alpha», όπου μαζί με την αδερφή της Γωγώ παρουσίαζε τη στήλη της μόδας. Τον Ιανουάριο του 2018, αποδέχτηκε την πρόταση του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ για να συμμετάσχει στο reality επιβίωσης «Survivor Greece». Ύστερα από τρεις μήνες στο παιχνίδι αποφάσισε να αποχωρήσει οικειοθελώς, στα τέλη Απριλίου του 2018, κατακτώντας την 18η θέση.
Τραγούδι
Το 2008, ξεκίνησε να δουλεύει ως ραδιοφωνική παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό "Rythmos 949", όπου παρέμεινε μέχρι το 2009. Από το 2009 μέχρι το 2011 δούλεψε στον ραδιοφωνικό σταθμό "MAD Radio 106.2".
Το 2009, ύστερα από πρόταση του DJ LAVA έκανε το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια με το κομμάτι "Έλα", ενώ το 2011 συνεργάστηκε ξανά με τον ίδιο καλλιτέχνη στο νέο του κομμάτι με τίτλο "Ως τα μεσάνυχτα". Τη σεζόν 2011-2012, συμμετείχε σε μουσικό σχήμα σε νυχτερινό κέντρο ως τραγουδίστρια, μαζί με τους Μαριάντα Πιερίδη, Νίκο Απέργη και TNS. Το καλοκαίρι του 2012, εμφανίστηκε στο νυχτερινό κέντρο Romeo.
Επιχειρηματικότητα
Το 2011, δημιούργησε μαζί με την αδερφή της, Γωγώ, το site μόδας «Kisterss», το οποίο παράλληλα είναι και eshop ρούχων και αξεσουάρ. Το 2015, το γυναικείο περιοδικό Marie Claire βράβευσε το «Kisterss» ως το καλύτερο site μόδας στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντάς τις ιδιοκτήτριες ως «Το δίδυμο που παρακολουθεί στενά τις τάσεις της μόδας και μπορεί να κάνει κάθε outfit να δείχνει θηλυκό».
Modeling
Ως μοντέλο, έχει κοσμήσει με την παρουσία της αρκετά εξώφυλλα σε περιοδικά, όπως Shape, Vmen, InStyle. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικά διαφημιστικά, μεγάλων εταιρειών, όπως ΕΚΟ, Cosmote, Chevrolet, Nak και άλλων.
Προσωπική ζωή
Έχει τρία μικρότερα αδέρφια: την Γωγώ, τον Μανούσο και τον Κώστα.
Can I Sit Next to You, Girl
To Can I Sit Next to You, Girl είναι ένα τραγούδι του rock συγκροτήματος AC/DC, το οποίο ήταν και το πρώτο single που κυκλοφορήσαν, στις 22 Ιουλίου του 1974. Δύο μήνες αργότερα έφτασε στο νούμερο 50 των Aria charts και μετά εξαφανίστηκε. Η εν λόγω εκτέλεση έχει στα φωνητικά τον Ντέιβ Έβανς και στα ντραμς τον Κόλιν Μπέργκες. Το κομμάτι γράφτηκε από τα αδέλφια Μάλκολμ Γιανγκ και Άνγκους Γιανγκ, ενώ στην παραγωγή και στο μπάσο συμμετείχε ο μεγάλος αδελφός τους Τζορτζ Γιανγκ. Ουσιαστικά, ο πρώτος μπασίστας του σχήματος ήταν Λάρι Βαν Κριντ, αλλά τα μέρη του τα ηχογράφησε ο Τζορτζ.
Όλγα Φαρμάκη
Προσωπική ζωή
Από το 2017 μέχρι σήμερα, είναι σε σχέση με τον επιχειρηματία Σταύρο Μαντόπουλο. Στις 27 Ιανουαρίου 2021, γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, μια κόρη που θα ονομαστεί Μαρέττα.
Can I Sit Next to You, Girl
Το 1975, όταν αντικαταστάθηκε ο Έβανς από τον Μπον Σκοτ το κομμάτι γράφτηκε και ηχογραφήθηκε ξανά και κυκλοφόρησε στο άλμπουμ, που κυκλοφόρησε μόνο στην Αυστραλία, T.N.T., τον Δεκέμβριο του 1975. Τον Μάιο του 1976 συμπεριλήφθηκε στη διεθνή έκδοση του High Voltage. Στη συγκεκριμένη έκδοση το κώμα έφυγε και τιτλοφορήθηκε ως Can I Sit Next To You Girl.
Όλγα Φαρμάκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Can I Sit Next to You, Girl
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1974 Κατηγορία:Singles του 1974 Κατηγορία:Τραγούδια των AC/DC Κατηγορία:Singles της Albert Productions Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
1834
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1834 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ντομινίκ Γουίλκινς
Σταδιοδρομία
Με την ομάδα των Ατλάντα Χοκς υπήρξε ένας από τους πιο ικανούς σκόρερ της εποχής του καθώς από το 1982 έως το 1994 δεν σημείωσε ποτέ λιγότερους από 20 πόντους μ.ο. έχοντας ικανότητες και ευστοχία σε όλες τις δυνατές θέσεις συμπεριλαμβανομένων των τρίποντων. Τη σεζόν 1985-86 με 30,3 πόντους ανά παιχνίδι μέσο όρο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ ενώ την επόμενη ήταν δεύτερος με μέσο όρο 29,0 πόντους. Στις 18 Απριλίου 1994, σκόραρε 37 πόντους (16/27 σουτ) και μάζεψε 10 ριμπάουντ σε 46 λεπτά και κατάφερε να γίνει ο 9ος παίκτης συνολικά στην ιστορία του NBA που έφτασε τους 24.000 πόντους στην καριέρα του. Ο Ουίλκινς βοήθησε στην πρωτοκαθεδρία των Ατλάντα Χοκς στη δεκαετία του 1980, όταν ο σύλλογος σημείωσε τέσσερις διαδοχικές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας. Ήταν εννιά φορές NBA All-Star και ο νικητής δύο διαγωνισμών καρφωμάτων, ο Ουίλκινς σημείωσε 26.668 πόντους, 7.169 ριμπάουντ και 2.677 ασίστ στην καριέρα του στο NBA. Από το 2016, κατατάσσεται 15ος στη λίστα βαθμολογίας του NBA. Η φανέλα με τον νούμερο 21 αποσύρθηκε από τα γεράκια στις 13 Ιανουαρίου 2001.
Το 1994 μεταγράφηκε στους Λος Άντζελες Κλίπερς και το 1994-1995 στους Μπόστον Σέλτικς. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ουίλκινς στις 25 Μαρτίου του 1994 επέστρεψε στην Ατλάντα με τη φανέλα των Λος Άντζελες Κλίπερς και πέτυχε 36 πόντους και 10 ριμπάουντ έναντι της πρώην ομάδας του. Συνολικά, ο μέσος όρος βαθμολογίας του Ουίλκινς ήταν 26,0 πόντοι, η τέταρτη κορυφαία επίδοση στο NBA. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 24.019 πόντους στην καριέρα του, ένατη επίδοση τότε στον κατάλογο όλων των εποχών του NBA.
Ο Ουίλκινς την περίοδο 1996-1997 επιστρέφει στο NBA, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Ο Ουίλκινς οδηγεί την ομάδα του Σαν Αντόνιο με μέσο όρο 18,2 πόντους ανά παιχνίδι και εξελίσσεται σε κορυφαίο παίκτη του πρωταθλήματος. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στη Φορτιτούντο Μπολόνια έναντι μεγάλου οικονομικού ανταλλάγματος. Με τη Μπολόνια πέτυχε μέσο όρο 17,9 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ σε 33,8 λεπτά παιχνιδιού την περίοδο 1997-1998 της Euroleague Basketball της FIBA.
Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στο NBA για να αγωνιστεί στους Ορλάντο Μάτζικ. Έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα της Φλόριντα με 5,1 πόντους μέσο όρο και 2,6 ριμπάουντ. Ο Ουίλκινς επέστρεψε για να παίξει την τελευταία του σεζόν στο NBA το 1998-1999, μαζί με τον αδελφό του Τζέραλντ.
Διαγωνισμός καρφωμάτων
Οι πιο θεαματικές στιγμές στην καριέρα υπήρξαν οι συμμετοχές του στους διαγωνισμούς καρφωμάτων του All-Star Game ΝΒΑ. Αποτελεί ακόμα και σήμερα έναν από τους αθλητές σύμβολα του θεσμού, ενώ αλησμόνητες έχουν μείνει οι μονομαχίες του με το Μάικλ Τζόρνταν τον οποίο κατάφερε να νικήσει το 1985, ενώ ο Τζόρνταν πήρε τη ρεβάνς το 1988 σε μια ιστορική μονομαχία μεταξύ των δύο.
Εθνική ΗΠΑ
Το 1992 ένας σοβαρός τραυματισμός στον Αχίλλειο τένοντα τον Ιανουάριο, τελείωσε άδοξα τη σεζόν και δεν του επέτρεψε να βρεθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης ως μέλος της Ντριμ Τιμ. Πριν από την άτυχη στιγμή είχε κατά μέσο όσο 28,1 πόντους. Το 1994 με την εθνική ομάδα ΗΠΑ αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Καναδά, είχε μέσο όρο 12,6 πόντους (τρίτος σκόρερ της ομάδας) και εκλέχθηκε στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Διονύσης Χαριτόπουλος
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά στις 27 Αυγούστου 1947 και είναι Έλληνας συγγραφέας.
Μεγάλωσε στις φτωχικές συνοικίες του Πειραιά, όπου και εργάσθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, στο λιμάνι και στα γύρω μηχανουργεία. Νωρίς εγκατέλειψε δυο απόπειρες σπουδών στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Εργάσθηκε στην διαφήμιση μέχρι το 1990. Υπήρξε σύζυγος της δημοσιογράφου Μαλβίνας Κάραλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας
Στο παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την Απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011, λαμβάνοντας υπόψη και την τροποποίηση του προαναφερθέντος αρχείου σύμφωνα με το ΦΕΚ 698/Β'/20.03.2014.
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Surveyor 1
Ο Σερβέιορ 1 (Surveyor 1, επιθεωρητής) ήταν το διαστημικό σκάφος της πρώτης κατά σειρά αποστολής στα πλαίσια του ομώνυμου προγράμματος για την εξερεύνηση της Σελήνης. Εκτοξεύτηκε στις 30 Μαΐου 1966 και στις 2 Ιουνίου 1966 έγινε το πρώτο διαστημόπλοιο των Η.Π.Α. που προσεδαφίστηκε με επιτυχία στη Σελήνη, τέσσερις μήνες μετά το αντίστοιχο σοβιετικό επίτευγμα. Το αμερικανικό διαστημόπλοιο έστειλε κι αυτό φωτογραφίες από τον Ωκεανό των Καταιγίδων, που ενίσχυσαν τα συμπεράσματα των επιστημόνων για τη φύση του σεληνιακού εδάφους. Συνολικά, ο Σερβέιορ 1 διαβίβασε 11.237 φωτογραφίες από τη Σελήνη στη Γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Surveyor Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1966
Νατούρνο
Το Νατούρνο (ιταλικά: Naturno, ) ή Νατούρνς (γερμανικά: Naturns, ) είναι κωμόπολη της Ιταλίας με 5.553 κατοίκους. Βρίσκεται στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις στην κοιλάδα Βαλ Βενόστα, και διοικητικά ανήκει στον δήμο Μπουργκραβιάτο.
Το 97,07% έχει ως μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 2,89% τα Ιταλικά και το 0,04% τα Λαδινικά.
Ιστορία
Η πόλη βρίσκεται σε μια περιοχή με ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης από την εποχή του Χαλκού, όπως αποδεικνύεται από τα ευρήματα στην περιοχή "Schnalserhof". Ανήκει στην ιστορική περιοχή του Νοτίου Τιρόλου και ακολουθεί κοινή ιστορία με αυτό, αποτελώντας από το 1919 τμήμα της Ιταλίας.
Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά ως "Nocturnis" το 1158, "Naturnes" το 1182 και "Naturns" το 1290. Πιθανολογείται ότι ίσως είναι προρωμαϊκής προέλευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας
160px|right Η Φινλανδία αποτελείται από 6 διοικητικά (γεωγραφικά) διαμερίσματα φιν.: läänit, σουηδ.: län, (επαρχίες). Ο διορισμός της διοίκησης των διοικητικών διαμερισμάτων αποτελεί εκτελεστική αρμοδιότητα της κεντρικής κυβέρνησης, συνεπώς οι δημόσιοι φορείς δεν εκλέγονται, και οι κυβερνήτες(maaherra, landshövding) διορίζονται από τον πρόεδρο της κυβέρνησης. Το σύστημα θεσπίστηκε το 1634, και άλλαξε ριζικά το 1997, με τη μείωση των διοικητικών διαμερισμάτων από 12 σε 6. Τα διοικητικά διαμερίσματα δεν διαχωρίζονται βάσει γλωσσικών, πολιτιστικών, ή λοιπών εθνολογικών χαρακτηριστικών, και συνεπώς αποτελούν αποκλειστικά μονάδες διοίκησης. Τα διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας θα καταργηθούν ως διοικητικός θεσμός το 2010.
Τα διοικητικά διαμερίσματα είναι τα εξής :
Τα 6 διοικητικά διαμερίσματα, διαιρούνται σε 21 διοικητικές περιφέρειες.
Φρανκ Κάμενι
Το 1957, απολύθηκε από τη θέση του ως αστρονόμος στη Στρατιωτική Υπηρεσία του Στρατού των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον, λόγω της ομοφυλοφιλίας του. Αυτό τον οδήγησε να ξεκινήσει έναν αγώνα ενάντια στο αμερικανικό κατεστημένο, και ο ίδιος, κάτω από αντίξοες συνθήκες να ηγηθεί στο κίνημα των ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Ο Κάμενι άσκησε επίσημα αγωγή για την απόλυση του από την Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης των ΗΠΑ. Αν και ήταν ανεπιτυχής, η εν λόγω δικανική διαδικασία ήταν αξιοσημείωτη, ως η πρώτη ευρέως γνωστή αξίωση αστικών δικαιωμάτων που βασίστηκε στον σεξουαλικό προσανατολισμό, και που ασκήθηκε στο Ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ. Μέχρι το θάνατό του, το 2011, αγωνίστηκε για αυτό το δικαίωμα. Τελικά το 2009, πενήντα χρόνια μετά την απόλυσή του, ο Κάμενι δικαιώθηκε αφού έλαβε επίσημη συγνώμη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ επί προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα.
Το Google, στις 2 Ιουνίου 2021, τον τίμησε με σχετικό αφιέρωμα στο Doodle.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
1835
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1835 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
High Voltage (τραγούδι)
To High Voltage είναι ένα τραγούδι του rock συγκροτήματος AC/DC. Τον Ιούλιο του 1975 κυκλοφόρησε και ως single και αποτέλεσε το πρώτο που κυκλοφόρησε στην Αυστραλία. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε και στον δίσκο τους T.N.T.. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Άνγκους Γιανγκ, τον Μάλκολμ Γιανγκ και τον Μπον Σκοτ. Το single, στα βρετανικά charts έφτασε στην 48η θέση, το 1980. Το 1976, κυκλοφόρησε και ο ομότιτλος δίσκος, ο οποίος ήταν ο πρώτος τους στην Αυστραλία, καθώς και διεθνώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των AC/DC Κατηγορία:Singles του 1975 Κατηγορία:Τραγούδια του 1975 Κατηγορία:Singles της Albert Productions
Παναγιώτης Βήλος
Ο '''Παναγιώτης Ν. Βήλος''' ( - Μάρτιος 1986) ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία.
Βιογραφία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την Κατοχή. Έφτασε στο βαθμό του Υποπτεράρχου και υποδέχθηκε στην Πελοπόννησο (με το βαθμό του σμηνάρχου) την εξόριστη κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου όταν επέστρεψε από τη Μέση Ανατολή.
Κατά την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Πλαστήρα ήταν υφυπουργός Αεροπορίας.
Πέθανε τον Μάρτιο του 1986 και κηδεύτηκε στις 7 Μαρτίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αεροπορίας
Surveyor 2
Ο Surveyor 2 (επιθεωρητής) ήταν το διαστημικό σκάφος της δεύτερης κατά σειρά αποστολής στα πλαίσια του ομώνυμου προγράμματος για την εξερεύνηση της Σελήνης. Εκτοξεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1966, και έφτασε στην επιφάνεια της σελήνης στις 23 Σεπτεμβρίου 1966.
Σύνοψη
Κατά την πτήση απέτυχε ο διορθωτικός ελιγμός με συνέπεια να χάσουν τον έλεγχο του διαστημικού σκάφους. Το διαστημικό σκάφος είχε στόχο τον κόλπο Sinus Medii, αλλά συνετρίβη κοντά στον κρατήρα του Κοπέρνικου.
Αυτό το διαστημικό σκάφος ήταν το δεύτερο του προγράμματος με σκοπό, αφού κάνει ομαλή προσσελήνωση να φωτογραφήσει την επιφάνεια της σελήνης και να κάνει μελέτες προς καθορισμό των χαρακτηριστικών της ως προκαταρκτική εργασία για τις επόμενες επανδρωμένες αποστολές του προγράμματος Απόλλων.
Ο εξοπλισμός περιελάμβανε μια τηλεοπτική φωτογραφική μηχανή και βοηθητικούς καθρέφτες, μια δειγματοληπτική συσκευή εδάφους, τους μετρητές πίεσης στους πόδες προσσελήνωσης του διαστημικού σκάφους και διάφορους αισθητήρες επιστημονικών πειραμάτων.
Η προβλεπόμενη περιοχή προσσελήνωσης ήταν μέσα στον κόλπο Sinus Medii. Μετά την εκτόξευση, ο πύραυλος Άτλας-Κένταυρος έθεσε τον Surveyor 2 σε πορεία για τη σελήνη, μόλις 130 χλμ από το προγραμματισμένο στόχο του.
Κατά τη διάρκεια του διορθωτικού ελιγμού, μια από τις μηχανές δεν πυροδότησε, κάνοντας το σκάφος να ταλανίζεται. Έγιναν προσπάθειες να διορθωθεί η τροχιά και να διασωθεί η αποστολή, αλλά δεν είχαν επιτυχία.
Η επαφή με το διαστημικό σκάφος διακόπηκε στις 22 Σεπτεμβρίου, ώρα 9:35 UTC. Το διαστημικό σκάφος προσέκρουσε στη σεληνιακή επιφάνεια στις 23 Σεπτεμβρίου του 1966, ώρα 03:18 UTC.
Κοσμογονία
μικρογραφία|324x324εσ|Ο [[Δίας (μυθολογία)|Δίας νικά τους Γίγαντες, και εγκαθιστά την τάξη και την ιεραρχία στο σύμπαν (Τζούλιο Ρομάνο - Αίθουσα των Γιγάντων, 1534).]] Με τον όρο κοσμογονία, (κόσμος + γέγονα) εννοείται (στη φιλοσοφία, στη θρησκεία και στην επιστήμη) οποιαδήποτε θεωρία προέλευσης του σύμπαντος, είτε θρησκευτικού, μυθικού, είτε επιστημονικού χαρακτήρα. Στη μυθολογία ειδικότερα ο όρος γίνεται κατανοητός ως μυθική αφήγηση ή σώμα μύθων που σχετίζεται με τη δημιουργία του σύμπαντος. Η θρησκευτική κοσμογονία διαφέρει από την κοσμολογική κοσμογονία, ως προς το γεγονός ότι η δεύτερη στοχεύει στην κατανόηση της φυσικής συγκρότησης του σύμπαντος και των νόμων που το κυβερνούν.
Κοσμογονικός μύθος
Κεντρικό θέμα της κοσμογονίας είναι ο κοσμογονικός μύθος ή εναλλακτικά μύθος της δημιουργίας. Ο κοσμογονικός μύθος -όσον αφορά στα μυθολογικά και θρησκευτικά του συμφραζόμενα- ερμηνεύει την απαρχή του σύμπαντος ως εσκεμμένη πράξη δημιουργίας ενός υπέρτατου όντος. Η επέκταση του όρου πέρα από το μαγικοθρησκευτικό και μυθολογικό εννοιολογικό του πλαίσιο εισάγει στη γενική χρήση της έννοιας μη θρησκευτικές ή μυθογενείς θεωρίες που στηρίζονται στη σύγχρονη επιστήμη ή τη φιλοσοφία. Η θεωρία της πανσπερμίας, η Μεγάλη έκρηξη και η εξελικτική θεωρία εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία κοσμογονικών ερμηνειών, που ξεφεύγουν από τα όρια της επικράτειας του μύθου και περνούν στα όρια της επικράτειας του παρατηρήσιμου φυσικού σύμπαντος.
Ο κοσμογονικός μύθος είναι μια κοσμογονία, μια ιστορία που περιγράφει την προέλευση του κόσμου. Ασχολείται με τη δημιουργία του κόσμου και των ανθρώπινων όντων. Όλοι οι πολιτισμοί διαθέτουν δικούς τους κοσμογονικούς μύθους, που στην προκειμένη περίπτωση αντανακλούν όχι μόνο την αντίληψη ενός δεδομένου πολιτισμού και της κοινωνίας του για τον περιβάλλοντα κόσμο και το νόημά του, αλλά υποδεικνύουν επίσης τις βασικές προτεραιότητές του.
Κοσμογονία και ανθρωπομορφισμός
Το ουσιαστικό μεταφυσικό ερώτημα που επιδιώκουν να απαντήσουν οι κοσμογονικοί μύθοι είναι αυτό της προέλευσης. Η εμφάνιση της ημέρας από τη νύχτα, η ανάπτυξη των φυτών από τους σπόρους, η προέλευση του καιρού και οι εποχές, όλα αυτά φαίνεται πως προκαλούσαν ερωτηματικά στον πρωτόγονο νου σχετικά με την πηγή των φαινομένων. Η ανάγκη για περιγραφή αυτής της προέλευσης φαίνεται πως διαμόρφωσε τους κοσμογονικούς μύθους, προσαρμόζοντάς τους στην ανθρώπινη μορφή.
Η κεντρική ανθρωπομορφική εικόνα στους περισσότερους καταγραμμένους μύθους της δημιουργίας είναι αυτή της ανθρώπινης γέννησης. Πρόκειται για τον πλέον διαδεδομένο ανθρωπομορφισμό των βασικών αρχών ή των δυνάμεων της δημιουργίας στη σύλληψη των αρχέγονων γονέων, αρσενικού και θηλυκού. Στον κλασικό ελληνικό μύθο του Ησίοδου, η γήινη μητέρα, Γαία, γονιμοποιείται από τον ουράνιο πατέρα, τον Ουρανό, και γεννά τον Κρόνο, ο οποίος θανατώνει στη σειρά διαδοχής τον πατέρα του και ενώνεται με τη μητέρα του για να σπείρει μια φυλή γιγάντων, τα πρώτα θνητά όντα στον κόσμο. Το φύλο της γης και του ουρανού αντιστρέφεται στον αιγυπτιακό κοσμογονικό μύθο, ο όποιος απεικονίζει την Νουτ να υψώνεται πάνω από τον γήινο θεό Γκεμπ ως ουράνια προστάτιδα του συζύγου της.
Σε ότι αφορά στην ινδουϊστική κοσμογονία στην Μπριχαρντ-αρανυάκα Ουπανισάντ (Brihard-aranyaka Upanishad) (περ.700 Π.Κ.Ε./π.Χ.) αναφέρεται πως στην αρχή ο κόσμος δεν ήταν παρά μόνον ο Εαυτός, ο Μπράχμαν, στη μορφή αρσενικού. Μέσω της εκφοράς του λόγου συνειδητοποίησε το Είμαι. Ωστόσο, νιώθοντας μόνος, χώρισε τον εαυτό του στη μέση. Το άλλο μισό του έγινε γυναίκα, την οποία αγκάλιασε. Για να του ξεφύγει, εκείνη μεταμορφώθηκε σε αγελάδα, κατόπιν σε κατσίκα, σε πρόβατο, εντέλει σε όλα τα θηλυκά ζώα που υπάρχουν. Εκείνος την ακολούθησε μεταμορφωμένος σε όλα τα αντίστοιχα αρσενικά πλάσματα, προκειμένου να την αγκαλιάσει, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο όλα τα ζεύγη ζώων που υπάρχουν στον κόσμο. Βλέποντας τον πολλαπλασιασμό των ζωντανών πλασμάτων από τη δική του μεταμόρφωση και τη μεταμόρφωση της συντρόφου του, απευθύνθηκε στον εαυτό του λέγοντας «είμαι πράγματι η δημιουργία γιατί εγώ τα γέννησα όλα αυτά». Στην αφήγηση παραβλέπεται πως η κινητήρια δύναμη όλων αυτών των μεταμορφώσεων ήταν η απροθυμία της συντρόφου του να ενωθεί μαζί του.
Διάφοροι κοσμογονικοί μύθοι μιλούν για ένα αρχέγονο σώμα, από το οποίο προήλθαν όλα τα μέρη του κόσμου. Σε ένα σκανδιναβικό μύθο όταν τα παγόβουνα του βορρά συνάντησαν το πύρινο βασίλειο του νότου, ο λιωμένος πάγος μεταμορφώθηκε στο σχήμα του κοιμισμένου γίγαντα του Υμίρ. Από τη σάρκα του σχηματίστηκε το χώμα, από τα κόκαλά του δημιουργήθηκαν τα βουνά και οι λίθοι, τα μαλλιά του έγιναν βλάστηση και το αίμα του θάλασσα. Συχνότερα τούτο το αρχέγονο σώμα απαντάται ως θηλυκό, όπως στη μυθολογία των Αζτέκων με τον κύριο κοσμογονικό μύθο του μεγάλου θηλυκού γήινου τέρατος, που σχίστηκε στη μέση από τους θεούς Κετζαλκόατλ και Τεζκατλιπόκα. Το κάτω μισό του σώματός της εξυψώθηκε για να δημιουργήσει τον ουρανό και το άνω μισό δημιούργησε τη γη.