cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imagine (τραγούδι της Ariana Grande)
Background και Κυκλοφόριση
Στις 11 Δεκεμβρίου 2018, η Grande κάνει ένα Instagram story, ποστάροντας μια αντίστροφη μέτρηση της επίσημης κυκλοφορίας του τραγουδιού της. Το τραγούδι προεπισκοπήθηκε μια μέρα αργότερα, με την Grande να παρουσιάζει τον τίτλο χρησιμοποιώντας κινεζικούς χαρακτήρες. Το τραγούδι και το επίσημο λυρικό βίντεο κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα στις 14 Δεκεμβρίου 2018, με το τελευταίο να παρουσιάζει ένα glitching backround ενός καταρρακτώδους παγετώνα.
Σύνθεση
Το "Imagine" είναι μια μπαλάντα R & B / pop με έναν ρυθμό εμπνευσμένο από την trap μουσικη. Το τραγούδι διαθέτει επίσης πολλές νότες σφυρίγματος και οι στίχοι του μιλούν για την άρνηση της Grande για αποτυχημένες σχέσεις. Τα φωνητικά της Grande ξεκινούν από το A ♭ 3 έως το C7.
Εμπορική απόδοση
Το "Imagine" αποδείχθηκε το πιο επιτυχημένο προωθητικό single της Grande. Σχετικά με το θέμα της 29ης Δεκεμβρίου 2018, το "Imagine" έκανε το ντεμπούτο του στον αριθμό 24 στο αμερικανικό Billboard Hot 100 ως την υψηλότερη νέα είσοδο της εβδομάδας, ξεκινώντας από τα Streaming Songs με τον αριθμό 21 και τα ψηφιακά τραγούδια στον αριθμό δύο. Το "Imagine" έπεσε στον αριθμό 71 στη δεύτερη εβδομάδα του στο Hot 100, ωστόσο ανέκαμψε και έπεσε στο νούμερο 63 στην τρίτη εβδομάδα. Πέρασε μια επιπλέον εβδομάδα εκεί και έφυγε από την περιοχή μετά από τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες. Μετά την κυκλοφορία του "7 Rings" της Grande, το "Imagine" επανήλθε στο Billboard Hot 100 με τον αριθμό 99 λόγω ισχυρών ψηφιακών λήψεων, περνώντας εκεί μια πέμπτη εβδομάδα. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ "Thank U, Next", το "Imagine" επανήλθε για τρίτη φορά στους νέους κορυφαίους αριθμούς φτάνοντας την 21η θεση, μετατρέποντας έτσι το έκτο κομμάτι από το άλμπουμ, διαγράφοντας το μη μεμονωμένο πίσω από το "Needy" και το "NASA" που έκανε το ντεμπούτο στους αριθμούς 14 και 17 την ίδια εβδομάδα, αντίστοιχα. Το κομμάτι τελικά καταγράφηκε για συνολικά οκτώ εβδομάδες στο Hot 100.
Σίλβεστρος Συρόπουλος
Συγγράμματα
Έγραψε και Απομνημονεύματα γύρω στα 1444. Μετά από μια ανασκόπηση των προκαταρκτικών επαφών των δύο Εκκλησιών, που οδήγησαν τελικά στη Σύνοδο, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τις θεολογικές συζητήσεις και τις παρασκηνιακές ενέργειες κατά τη σύνοδο αυτή, καθώς και τη μετέπειτα αντίδραση του λαού της Κωνσταντινούπολης στις αποφάσεις της Συνόδου. Είναι φανερή η προσπάθεια του συγγραφέα να δικαιολογήσει την «επαίσχυντη» πράξη της υπογραφής του «ενωτικού όρου» από τους ορθόδοξους αντιπρόσωπους. Γι’ αυτό επιμένει ιδιαίτερα στην περιγραφή των πιέσεων και των εκβιασμών που άσκησαν στους ορθόδοξους σύνεδρους τόσο οι αντιπρόσωποι του πάπα, όσο και ο βυζαντινός αυτοκράτορας και το περιβάλλον του. Γενικά τα Απομνημονεύματα του Συρόπουλου είναι ένα έργο πολύτιμο για τη μελέτη της εσωτερικής ιστορίας των τελευταίων χρόνων του Βυζαντίου.
Imagine (τραγούδι της Ariana Grande)
Εμπορική απόδοση
Σε διεθνές επίπεδο, το "Imagine" έφθασε στην πρώτη δεκάδα στο Βέλγιο, την Ουγγαρία, την Ιρλανδία, τη Σιγκαπούρη, τη Σλοβακία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έκανε το ντεμπούτο του στην όγδοη θέση στο UK Singles Chart. Το track έφτασε επίσης τον αριθμό 15 στο αυστραλιανό ARIA Singles Chart,τον αριθμό 16 στο New Zealand Singles Chart και τον αριθμό 17 στο καναδικό Hot 100. Η χαμηλότερη θέση ήταν στη Γαλλία, όπου έφθασε στον αριθμό 110.
Σίλβεστρος Συρόπουλος
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Imagine (τραγούδι της Ariana Grande)
Λυρικό βίντεο
Το λυρικό βίντεο που συνοδεύει αυτό το τραγούδι κυκλοφόρησε την ίδια μέρα με το τραγούδι. Το λυρικό βίντεο δείχνει τους στίχους του τραγουδιού σε ένα φόντο παγετώνα.
Ζωντανές παραστάσεις
Η Grande τραγούδησε το "Imagine" ζωντανά για πρώτη φορά στο The Tonight Show Με πρωταγωνιστή τον Jimmy Fallon, στις 18 Δεκεμβρίου 2018.
Το τραγούδι αποκλείστηκε από τον κατάλογο του Sweetener World Tour επειδή ήταν "πολύ βαρύ" για να το παρουσιάσει, σύμφωνα με την Grande.
Στίχοι
Step up the two of us, nobody knows us Get in the car like, "Skrrt" Stayin' up all night, order me pad thai Then we gon' sleep 'til noon Me with no makeup, you in the bathtub Bubbles and bubbly, ooh This is a pleasure, feel like we never Act this regular
Click, click, click and post Drip-drip-dripped in gold Quick, quick, quick, let's go Kiss me and take off your clothes
Imagine a world like that Imagine a world like that We go like up 'til I'm 'sleep on your chest Love how my face fits so good in your neck Why can't you imagine a world like that? Imagine a world
Knew you were perfect after the first kiss Took a deep breath like, "Ooh" Feels like forever, baby, I never Thought that it would be you Tell me your secrets, all of the creep shit That's how I know it's true Baby, direct it, name in the credits Like the movies do
Can you imagine it? Can you imagine it? Can you imagine it? Can you imagine it? Can you imagine it? (Can you imagine?) Can you imagine it? (Can you imagine?) Can you imagine it? Ooh Imagine (Can you imagine?) Imagine it, imagine it Imagine it, imagine it Imagine Imagine Imagine Imagine Imagine Imagine
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά τραγούδια
Τσεγιέν (φυλή)
Οι Τσεγιέν (Cheyenne) είναι Ινδιάνικη φυλή της Αμερικής.
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή ιστορική καταγραφή των Τσεγιέν προέρχεται από τα μέσα του 17ου αιώνα, όταν μία ομάδα Τσεγιέν επισκέφτηκε ένα γαλλικό φρούριο κοντά στο σημερινό Σικάγο του Ιλινόι. Σύμφωνα με την παράδοση της φυλής, κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα οι Τσεγιέν μετακινήθηκαν από την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών στη σημερινή Μινεσότα και Βόρεια Ντακότα, όπου ίδρυσαν χωριά. Η παράδοση λέει ότι για πρώτη φορά έφτασαν στον ποταμό Μιζούρι το 1676.
Στο Μιζούρι, οι Τσεγιέν ήρθαν σ’ επαφή με γειτονικές φυλές και υιοθέτησαν πολλά από τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους. Κατά το 1776 οι Λακότα κατέκλυσαν μεγάλο μέρος της περιοχής των Τσεγιέν, οι οποίοι αναγκάστηκαν να μετακινηθούν δυτικότερα και με τη σειρά τους ανάγκασαν τους Κιόβας να μεταφερθούν νοτιότερα. Οι εξερευνητές της εποχής έμαθαν πολλά διαφορετικά ονόματα για τους Τσεγιέν και δεν συνειδητοποίησαν πως οι διαφορετικές περιοχές σχημάτιζαν μία ενιαία φυλή.
Από το 1820, έμποροι και εξερευνητές ανέφεραν επαφές με Τσεγιέν στο σημερινό Ντένβερ του Κολοράντο και στον ποταμό Αρκάνσας. Πιθανότατα οι Τσεγιέν κυνηγούσαν και είχαν εμπορικές συναλλαγές στην περιοχή νωρίτερα, και μετανάστευσαν προς τα νότια για να βγάλουν το χειμώνα. Οι τοπικές εχθροπραξίες με άλλες ινδιάνικες φυλές ήταν μέρος της κανονικής ζωής των Τσεγιέν μέχρι τη δεκαετία του 1860.
Τη δεκαετία του 1820, μετά από αναφορές περί επιδρομών των Τσεγιέν και άλλων φυλών στο δρόμο του Σάντα Φε, εστάλησαν αμερικανικά στρατεύματα από το Κάνσας για την προστασία των εποίκων. Το 1834 ο Τσαρλς Μπεντ και οι συνεργάτες του ίδρυσαν φρούριο στον ποταμό Αρκάνσας, στο σημερινό νοτιοανατολικό Κολοράντο. Οι προσπάθειές τους για εμπορικές συναλλαγές στις βόρειες περιοχές του Μιζούρι είχαν αποδειχθεί ανεπιτυχείς και, καθώς ήταν φίλοι με τους Τσεγιέν, μεταφέρθηκαν στον ποταμό Αρκάνσας όπου ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις τους.
Το 1851, σε μία προσπάθεια να μειωθούν οι αψιμαχίες μεταξύ των Ινδιάνων, κυβερνητικοί αξιωματούχοι "απέδωσαν" περιοχές σε κάθε φυλή και δεσμεύτηκαν για αμοιβαία ειρήνη. Επιπλέον, η αμερικανική κυβέρνηση εξασφάλισε άδεια να κατασκευάσει και να διατηρήσει δρόμους που να διέρχονται από τις περιοχές των Ινδιάνων και να διατηρήσει οχυρά για να τους εποπτεύει. Σε αντιστάθμισμα οι φυλές έπαιρναν χρήματα και εφόδια. Με τη συνθήκη του 1851, η περιοχή των Τσεγιέν οριοθετήθηκε μεταξύ του ποταμού Βόρειου Πλατ και του Αρκάνσας. Αυτή η περιοχή περιλάμβανε το σημερινό Κολοράντο (ανατολικά από τα Βραχώδη Όρη και βόρεια του ποταμού Αρκάνσας), το Ουαϊόμινγκ, τη Νεμπράσκα (νότια του ποταμού Βόρειου Πλατ) και το δυτικό Κάνσας.
Τον Απρίλιο του 1856, ένα περιστατικό κοντά στο σημερινό Κάσπερ του Ουαϊόμινγκ είχε ως αποτέλεσμα των τραυματισμό ενός πολεμιστή Τσεγιέν. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1856, Ινδιάνοι επιτέθηκαν σε ταξιδιώτες και σε αντίποινα το αμερικανικό ιππικό επιτέθηκε σε ινδιάνικο καταυλισμό στο Γκραντ Άιλαντ (Νεμπράσκα) σκοτώνοντας 10 πολεμιστές Τσεγιέν και τραυματίζοντας 8 ή περισσότερους.
Ομάδες Τσεγιέν επιτέθηκαν σε τουλάχιστον τρεις ομάδες εποίκων πριν επιστρέψουν στον ποταμό Ριπάμπλικαν. Αν και είχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για τη μείωση των εχθροπραξιών, ο Υπουργός Πολέμου διέταξε το 1ο Σύνταγμα Ιππικού να προβεί σε αντίποινα. Έτσι ξεκίνησαν οι πρώτες μάχες των Τσεγιέν εναντίον του αμερικανικού στρατού.
Το 1861, οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους Τσεγιέν που επιθυμούσαν την ειρήνη είχαν ως αποτέλεσμα μία συνθήκη που παραχωρούσε στους Τσεγιέν μία περιοχή στο νοτιοανατολικό Κολοράντο σε αντάλλαγμα της περιοχής που συμφωνήθηκε με τη συνθήκη του 1851. Πολλοί Τσεγιέν δεν υπέγραψαν τη συνθήκη και συνέχισαν να ζουν και να κυνηγούν στα παραδοσιακά εδάφη τους, όπου υπήρχαν άφθονα βουβάλια. Οι προσπάθειες για μία ευρύτερη ειρήνη συνεχίστηκαν, αλλά την άνοιξη του 1864 ο κυβερνήτης της περιοχής του Κολοράντο, Τζον Έβανς, και ο διοικητής της πολιτοφυλακής, Τζον Τσίβινγκτον, ξεκίνησαν μία σειρά επιθέσεων εναντίον των Ινδιάνων. Σκότωναν όποιον Ινδιάνο έβλεπαν μπροστά τους με αποτέλεσμα να γενικευτούν οι εχθροπραξίες και να ξεσπάσει ο Πόλεμος του Κολοράντο. Οι Ινδιάνοι απάντησαν πραγματοποιώντας επιδρομές στο δρόμο κατά μήκος του Νότιου Πλατ, από τον οποίο περνούσαν οι προμήθειες για το Ντένβερ. Ο στρατός έκλεισε το δρόμο από τις 15 Αυγούστου έως τις 24 Σεπτεμβρίου του 1864.
Στις 29 Νοεμβρίου του 1864, η πολιτοφυλακή του Κολοράντο επιτέθηκε σε καταυλισμό των Τσεγιέν και των Αραπάχο που είχαν ως αρχηγό τον Μαυροτσούκαλο, παρά το γεγονός ότι σήκωσε λευκή σημαία και δήλωσε υποταγή στην κυβέρνηση των Η.Π.Α.. Η σφαγή στο Σαντ Κρικ, όπως αποκαλείται, είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο περίπου 150-200 Τσεγιέν, ως επί το πλείστον άοπλες γυναίκες και παιδιά. Οι επιζώντες διέφυγαν βορειοανατολικά και εντάχθηκαν στους καταυλισμούς των Τσεγιέν στους ποταμούς Σμόουκι Χιλ και Ριπάμπλικαν. Αυτοί οι πολεμιστές κάπνισαν την πίπα του πολέμου, περνώντας την από καταυλισμούς των Σιού, των Τσεγιέν και των Αραπάχο. Τον Ιανουάριο του 1865 πραγματοποίησαν επίθεση με περισσότερους από 1.000 πολεμιστές εναντίον ενός σταθμού και φρουρίου στο Τζούλσμπεργκ του Κολοράντο. Από τότε οι Ινδιάνοι πραγματοποίσαν πολλές επιδρομές κατά μήκος του Νότιου Πλατ, ανατολικά και δυτικά του Τζούλσμπεργκ, καθώς και μία δεύτερη επιδρομή στο Τζούλσμπεργκ στις αρχές του Φεβρουαρίου. Άρπαξαν πολλά λάφυρα και σκότωσαν πολλούς λευκούς. Οι περισσότεροι από τους Ινδιάνους κινήθηκαν βόρεια προς τη Νεμπράσκα και τα όρη Μπλακ.
Ο Μαυροτσούκαλος συνέχισε να επιθυμεί ειρήνη. Δεν συμμετείχε στη δεύτερη επιδρομή ούτε στο σχέδιο της μετακίνησης προς τα βόρεια. Έφυγε από το μεγάλο καταυλισμό και επέστρεψε στον ποταμό Αρκάνσας με 80 σκηνές, όπου επιδίωξε την ειρήνη.
Στις 25 Ιουνίου του 1876, οι Βόρειοι Τσεγιέν συμμετείχαν στη νικητήρια Μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν. Μετά τη μάχη, ο αμερικανικός στρατός ενέτεινε τις προσπάθειες να τους συλλάβει. Το 1877, μετά την παράδοση του Τρελού Αλόγου στο στρατόπεδο Ρόμπινσον, παραδόθηκαν και αρκετοί αρχηγοί Τσεγιέν με το λαό τους. Οι Τσεγιέν ήθελαν και προσδοκούσαν να ζήσουν σε καταυλισμό με τους Σιού σύμφωνα με μία συνθήκη που είχαν υπογράψει στις 29 Απριλίου του 1868. Όμως το φθινόπωρο του 1876 ο αμερικανός στρατός εντόπισε και κατέστρεψε τα χωριά των Βόρειων Τσεγιέν αναγκάζοντάς τους να μετακινηθούν στον καταυλισμό των Νότιων Τσεγιέν.
Όταν οι Βόρειοι Τσεγιέν έφτασαν στην ινδιάνικη περιοχή, οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες: οι μερίδες ήταν ανεπαρκείς, δεν υπήρχαν βουβάλια κοντά στον καταυλισμό και, σύμφωνα με μερικές πηγές, υπήρχε ελονοσία. Το φθινόπωρο του 1878, κάποιοι απελπισμένοι Βόρειοι Τσεγιέν προσπάθησαν να επιστρέψουν στο βορρά. Αφού έφτασαν, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα συνελήφθη και φυλακίστηκε σε κρύους στρατώνες χωρίς τροφή και νερό. Μετά την απόδραση της 9ης Ιανουαρίου του 1879, οι περισσότεροι δραπέτες εντοπίστηκαν και σκοτώθηκαν από τους αμερικανούς στρατιώτες. Τελικά δόθηκε άδεια στους Βόρειους Τσεγιέν να εγκατασταθούν στη νότια Μοντάνα.
Ινδιάνικος Καταυλισμός Βόρειων Τσεγιέν
Πολλοί Τσεγιέν ταξίδεψαν και εγκαταστάθηκαν κοντά στο σημερινό Μάιλς Σίτι (Μοντάνα) και συνεργάστηκαν με τον στρατό ως ανιχνευτές. Εντούτοις, πολλές οικογένειες άρχισαν να εγκαθίστανται νότια, προς τον ταμιευτήρα του ποταμού Τονγκ. Στις 16 Νοεμβρίου 1884, με προεδρικό διάταγμα, οι Η.Π.Α. ίδρυσαν τον Ινδιάνικο Καταυλισμό του Ποταμού Τονγκ (Tongue River Indian Reservation), ο οποίος τώρα ονομάζεται Ινδιάνικος Καταυλισμός Βόρειων Τσεγιέν (Northern Cheyenne Indian Reservation), έκτασης 371.200 στρεμμάτων (1.502 τετραγωνικά χιλιόμετρα). Το διάταγμα απέκλεισε τους Τσεγιέν που εγκαταστάθηκαν ανατολικά του ποταμού Τονγκ. Στις 19 Μαρτίου 1900, ο πρόεδρος Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ επέκτεινε τον καταυλισμό στη δυτική όχθη του ποταμού Τονγκ, φτάνοντας συνολικά στην έκταση των 444.157 στρεμμάτων (1.797 τετραγωνικά χιλιόμετρα). Όσοι είχαν εγκατασταθεί ανατολικά του ποταμού Τονγκ μεταφέρθηκαν δυτικά του ποταμού. Οι Βόρειοι Τσεγιέν που μοιράζονταν τη γη με τους Λακότα σε καταυλισμό της Νότιας Ντακότα μπορούσαν τελικά να επιστρέψουν σε δικό τους καταυλισμό στον ποταμό Τονγκ. Μαζί με τους Λακότα και τους Απάτσι, οι Τσεγιέν ήταν οι τελευταίοι που υποτάχθηκαν και τοποθετήθηκαν σε ειδικούς καταυλισμούς.
Οι Βόρειοι Τσεγιέν κέρδισαν το δικαίωμά τους να παραμείνουν στο βορρά κοντά στα όρη Μπλακ, γη που θεωρούσαν ιερή. Οι Τσεγιέν κατάφεραν επίσης να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους, τη θρησκεία τους και τη γλώσσα τους. Σήμερα το έθνος των Βόρειων Τσεγιέν είναι ένα από τα λίγα ινδιάνικα έθνη της Αμερικής που έχει τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος του εδάφους του.
Πολιτισμός
Οι Τσεγιέν διατηρούν μια παράδοση από μία εποχή που ο πόλεμος ήταν ακόμα άγνωστος σ' αυτούς και επικρατούσε παντού ειρήνη. Αυτό συνέβαινε πριν οι Τσεγιέν καταφύγουν στις επιδρομές για να κλέβουν τα άλογα των γειτόνων τους. Το άλογο τούς άνοιξε το δρόμο. Ως την εξημέρωσή του οι φυλές που κατοικούσαν στους κάμπους δεν είχανε τίποτε άλλο εκτός από τις τροφές και το ντύσιμό τους, τα σκυλιά τους, τα όπλα τους και τα εργαλεία τους, φτιαγμένα από πέτρα και ξύλο. Όταν οι Τσεγιέν ανακαλύψανε πόσο χρήσιμα είναι τα άλογα, εγκαταλείψανε τις συνήθειές τους να καλλιεργούν τη γη. Έμαθαν πως η κατοχή του ζώου αυτού βοηθούσε τους ανθρώπους να ζουν άνετα και ελεύθερα. Μπορούσαν να μεταφέρουν επάνω στη ράχη τους τα βάρη, που ως τότε τα μετέφεραν μόνοι τους. Ανέβαιναν αυτοί και οι φαμίλιες τους επάνω στη ράχη τους και πήγαιναν εκεί που ήθελαν. Μπορούσανε να κυνηγούν τα βουβάλια και να τα μεταφέρουν σε μακρυνές αποστάσεις, στους καταυλισμούς τους. Γρήγορα ανακαλύψανε επίσης πως μία φυλή δεν μπορούσε να έχει πάρα πολλά άλογα και πως μπορούσαν άλλα πολύτιμα πράγματα να ανταλλαγούν με άλογα.
Ως τότε, μονάχα δύο τρόπους γνωρίζανε οι Ινδιάνοι για να αποκτούν άλογα. Ο ένας ήταν να τα εξημερώνουν, αφού τα έπιαναν στα λειβάδια, και ο άλλος να τα αρπάζουν από τις γειτονικές φυλές. Έτσι, οι καμπήσιοι Ινδιάνοι αποκτήσανε τη συνήθεια να κλέβουν τα άλογα των γειτόνων τους. Και στην κλοπή των αλόγων οι Τσεγιέν ξεχωρίζανε.
Ανάμεσα στους αρχηγούς των Τσεγιέν διακρινόταν ο Κίτρινος Λύκος, μεγάλος στρατηγός και μεγάλος οργανωτής επιθέσεων. Σπανίως, αν όχι ποτέ, ο Κίτρινος Λύκος ενδιαφερόταν για ανθρώπινα κρανία. Ξεχώριζε σαν κλέφτης αλόγων, ιδιαίτερα από τους Κιόβα και τους Κομάνς. Ο Κίτρινος Λύκος ήξερε πάντα που βρίσκονταν οι Κομάνς στις διάφορες εποχές του έτους και ξεκινούσε να τους πάρει τα άλογα. Η επιδρομή στο εχθρικό έδαφος γινότανε πάντα με την πιο μεγάλη προσοχή. Ο Κίτρινος Λύκος έστελνε πάντα περιπόλους να εξετάσουνε τον τόπο. Σκαρφαλώνοντας στις κορυφές των λόφων οι περίπολοι αυτοί εξετάζανε προσεχτικά όλα τα γύρω μέρη και βλέπανε αν υπάρχουν άνθρωποι ή αν έβγαινε πουθενά καπνός. Όταν δεν παρουσιάζονταν τέτοια σημεία, που μαρτυρούσαν ότι ο εχθρός αγρυπνούσε, οι περίπολοι έκαναν σινιάλο στους άλλους και αυτοί πήγαιναν να κοιτάξουνε σ' άλλο σημείο.
Όταν οι Τσεγιέν επεσήμαιναν το στρατόπεδο των Κομάνς ή των Κιόβα, η επιθετική ομάδα πήγαινε πολύ κοντά και έπειτα περίμενε να νυχτώσει. Κι όταν οι εχθροί τους έπεφταν για ύπνο, οι Τσεγιέν έμπαιναν συρτά μέσα στο στρατόπεδο και έπαιρναν όσα άλογα μπορούσαν. Καθώς πλησιάζανε, χωρίζονταν και έμπαιναν μέσα στο στρατόπεδο δύο-δύο. Τη δουλειά αυτή την έκαναν οι μεγαλύτεροι, που είχανε μεγάλη πείρα. Διασχίζανε το στρατόπεδο, λύνανε τα πιο καλά άλογα που τα βρίσκανε δεμένα μπροστά στις σκηνές και τα οδηγούσαν έξω. Ενώ γίνονταν αυτά, οι νεαρότεροι πολεμιστές Τσεγιέν μαζεύανε τα ελεύθερα άλογα που βόσκανε στην κοντινή κοιλάδα και τα πήγαιναν στο συμφωνημένο μέρος. Μερικές φορές, εκείνοι που τρύπωναν στον καταυλισμό για να αρπάξουν τα καλύτερα άλογα, πήγαιναν δύο και τρεις, ή και περισσότερες φορές, για να κλέψουν όσα πιο πολλά άλογα μπορούσαν. Τα άλογα αυτά τα κάνανε δικά τους.
Οι φυλές που μένανε χωρίς άλογα σπάνια επιτίθονταν στους Τσεγιέν όταν η επιδρομή των τελευταίων είχε γίνει πριν από λίγες ώρες. Οι Τσεγιέν οδηγούσαν τ' άλογα με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και πολύ συχνά εξακολουθούσαν να καλπάζουν χωρίς να ξεκουραστούν 24 ώρες ή και περισσότερο. Όσα άλογα δεν μπορούσαν να συμμορφωθούν με το τρέξιμο των άλλων, οι Τσεγιέν τα άφηναν για να τα περιμαζέψουν εκείνοι που ακολουθούσαν. Η ταχύτητά τους αυτή και η ικανότητά τους να αλλάζουνε συχνά υποζύγιο, τους έφερνε σε πλεονεκτική θέση απέναντι στους διώκτες τους, που δεν μπορούσαν να καβαλικέψουνε παραπάνω από ένα άλογα.
Όταν γυρίζανε στο χωριό τους, οι επιδρομείς Τσεγιέν μοιράζανε τα άλογα. Μερικές φορές τα έδιναν όλα. Ο νεαρός πολεμιστής που θα ερωτοτροπούσε με μία κοπέλα της φυλής, οδηγούσε τα άλογα μπροστά στη σκηνή του πατέρα της και τα άφηνε εκεί ως δώρο.
Τόσο οι Τσεγιέν όσο και όλοι οι άλλοι Ινδιάνοι του κάμπου ξεχωρίζανε για το θάρρος τους. Ο πόλεμος τούς έδινε την καλύτερη ευκαιρία να δείξουνε θάρρος. Είναι λάθος η άποψη ότι ο κάθε πολεμιστής, ανάλογα με τα κρανία που μάζευε, εκτιμιόταν από τους ανθρώπους της φυλής του. Αυτή δεν ήταν η περίπτωση των Τσεγιέν. Το κρανίο ήταν απλώς ένα τρόπαιο, κάτι που έπρεπε να επιδειχθεί, να στηθεί, για να γίνει τριγύρω του ο χορός, ήταν δηλαδή κάτι που έδινε αφορμή για γλέντια και τίποτε περισσότερο. Απόδειξη μεγάλης, πραγματικής γενναιότητας ήταν να αγγίξει κανείς τον εχθρό με κάτι που κρατούσε στο γυμνό χέρι ή με άλλο μέρος του σώματος. Όποιος το πετύχαινε αυτό, είχε δικαίωμα στις μεγαλύτερες τιμές. Όταν σκοτωνόταν ένας εχθρός, όσοι βρίσκονταν κοντά του προσπαθούσαν να τον φτάσουν και να τον αγγίξουν πρώτοι, χτυπώντας συνήθως το σώμα του με κάτι που κρατούσαν στο χέρι: όπλο, βέλος, μαστίγιο ή κοντάρι. Σύμφωνα με τους ινδιάνικους άγραφους νόμους, η γενναιότερη πράξη που μπορούσε να κάνει κανείς ήταν να μετρήσει, να αγγίξει ή να χτυπήσει έναν ζωντανό, ατραυμάτιστο άνδρα και να τον αφήσει ζωντανό.
Δεν ήταν ασυνήθιστο για τους Τσεγιέν όταν αντιμετώπιζαν μία σειρά από ανθρώπους εχθρικής φυλής, να ξεφύγουν από τους δικούς τους, να ορμήσουν καταπάνω στους εχθρούς, να χτυπήσουν έναν απ' αυτούς και να ξαναγυρίσουν στις γραμμές τους. Αν ο τολμηρός πολεμιστής έπεφτε κάτω από το άλογό του ή αν το άλογο που καβαλίκευε σκοτωνόταν, τότε οι σύντροφοι του πολεμιστή ορμούσαν και προσπαθούσαν να τον σώσουν.
Οι γυναίκες των Τσεγιέν συγκέντρωναν ρίζες, μούρα και διάφορα χρήσιμα φυτά. Από τα προϊόντα του κυνηγιού και της συλλογής φυτών, έφτιαχναν σκηνές, είδη ένδυσης κ.α. Η ζωή των γυναικών ήταν δραστήρια και σωματικά απαιτητική. Ήταν πολεμόχαρες όπως και οι άνδρες. Συχνά συνόδευαν τις ομάδες των επιδρομών, που επιτίθονταν στους εχθρούς τους. Μερικές φορές οι γυναίκες ήταν εξίσου ικανές να ρίξουν από τ' άλογο έναν εχθρό και να τον σκοτώσουν. Οι Τσεγιέν γρήγορα περνούσαν στην επίθεση και γρήγορα έπαιρναν εκδίκηση για ζημιές που πάθαιναν. Όταν οι νεαροί Τσεγιέν πολεμιστές δεν έδειχναν μεγάλη διάθεση για να πολεμήσουν, οι γυναίκες τούς απόπαιρναν με προσβλητικά λόγια. Η εκδίκηση ήταν η μοναδική παρηγοριά όσες φορές οι Τσεγιέν είχαν σκοτωμένους ή χτυπημένους.
Στον πόλεμο ο κάθε πολεμιστής Τσεγιέν ήταν αμείλικτος και ατρόμητος. Η γενναιότητα οδήγησε τους Τσεγιέν να εκτεθούν σε κινδύνους που δεν τους αποτολμούσαν τα μέλη των άλλων φυλών. Γι' αυτόν το λόγο έχαναν περισσότερους πολεμιστές από τις άλλες φυλές, σε αναλογία με τον αριθμό των μελών τους. Η ατρόμητη αυτή φυλή υπέκυψε μονάχα στο τέλος, μπροστά στον ανώτερο οπλισμό και στην αριθμητική υπεροχή των λευκών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
Μάχη στο Μέγα Σπήλαιο (1827)
Η μάχη στο Μέγα Σπήλαιο Αχαΐας ήταν πολεμικό επεισόδιο του Ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του 1821, γεγονός που έλαβε χώρα κατά την εκστρατεία του Ιμπραήμ της Αιγύπτου σε βάρος των χριστιανικών πληθυσμών της Πελοποννήσου το καλοκαίρι του -κρίσιμου για την επανάσταση- έτους 1827. Η έκβαση της μάχης υπήρξε θετική για τα ελληνικά όπλα και οδήγησε στην αποχώρηση των Τουρκοαιγυπτιακών στρατευμάτων απ’ την ευρύτερη περιοχή των Καλαβρύτων.
Ιστορικό
Από τις αρχές του 1827 βρισκόταν σε εξέλιξη μια εκστρατεία του Ιμπραήμ σε όλη την έκταση της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, με στόχο τη δήλωση υποταγής των κατοίκων (προσκύνημα). Ο Αιγύπτιος στρατάρχης είχε αυτή τη φορά υιοθετήσει μια πιο ήπια τακτική σε σχέση με τις προηγούμενες επιχειρήσεις του, κατά τις οποίες κατέφευγε σε εκτεταμένες σφαγές, λεηλασίες, εμπρησμούς, αιχμαλωσίες και καταστροφή των υποδομών, προκειμένου να εξασφαλίσει την εξαφάνιση κάθε επαναστατικής εστίας. Οι δηλώσεις υποταγής του πληθυσμού (προσκυνόχαρτα) στέλνονταν στην Κωνσταντινούπολη ώστε να παρουσιαστούν από το Σουλτάνο στις Μεγάλες Δυνάμεις (που προετοίμαζαν συμφωνία για τον τερματισμό της αιματοχυσίας και την επιβολή της ανεξαρτησίας της Ελλάδας), ως απόδειξη πως η ελληνική επανάσταση είχε κατανικηθεί και ουδέν ζήτημα πλέον προς επίλυση, υπήρχε. Έως τα μέσα του έτους, όλο και περισσότερες επαρχίες είχαν δεχθεί να υποταχθούν, προκειμένου να αποφύγουν τη σφαγή, ενώ ο μόνος οπλαρχηγός που είχε καταφέρει να αντιστέκεται ακόμη στο σχέδιο του Ιμπραήμ ήταν ο Κολοκοτρώνης. Χωρίς την επίσημη στήριξη της ελληνικής διοίκησης, ο «Γέρος του Μοριά» είχε πετύχει να αναπτύξει ένα ευρύ αντιστασιακό δίκτυο και με ένα συνδυασμό απειλών («φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»), νουθεσιών, παροτρύνσεων και καταφυγής στο πατριωτικό φιλότιμο των πληθυσμών, διατηρούσε ενεργή την επαναστατική δραστηριότητα.
Η μάχη
Στις 17 Ιουνίου του 1827 ο Ιμπραήμ έφτασε στην περιοχή των Καλαβρύτων με 13.000 στρατό μαζί με το Νενέκο επικεφαλής 2.000 "προσκυνημένων" και στρατοπέδευσε στη θέση "Σάλμαινα", κοντά στο χωριό Βυσωκά (Σκεπαστό). Σκοπός του ήταν την κατάληψη της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου, στην οποία είχαν βρει καταφύγιο πάρα πολλοί άμαχοι. Οι πατέρες της Μονής αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο ζήτησαν βοήθεια από τον Κολοκοτρώνη που βρισκόταν στην Κορινθία. Μόλις πήρε το μήνυμα των εγκλείστων, ο Κολοκοτρώνης έσπευσε να διατάξει το Ν. Πετμεζά να κατευθυνθεί στη Μονή με 600 μαχητές, ενώ απέστειλε τον προσωπικό του υπασπιστή Φωτάκο να τον συνδράμει με ακόμη 100 άνδρες. Στις ανωτέρω δυνάμεις ενώθηκαν, επιπλέον, τα σώματα του Γενναίου, του Πλαπούτα, του Βασ. Πετμεζά και του Παναγή Νοταρά. Τους υπερασπιστές ενίσχυσαν, ακόμη, 100 μοναχοί με αρχηγό τον Γεράσιμο Τορολό πρώην ηγούμενο της Μονής, καθώς και οι άνδρες των Νικόλαου Φραγκάκη και Ανδρέα Σαρδελιάνου με τον τελευταίο να φονεύεται κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Στις 19 Ιουνίου, ο Αιγύπτιος αρχιστράτηγος απεύθυνε επιστολή προς την ηγεσία της Μονής, με την οποία, προσφέροντας σημαντικά ανταλλάγματα, ζητούσε την υποταγή των μοναχών, οι οποίοι όπως αναμενόταν αρνήθηκαν. Στις 21 Ιουνίου, ο Ιμπραήμ αναγκάστηκε να στείλει και δεύτερη επιστολή προς το Μέγα Σπήλαιο, προσπαθώντας με απειλές να «συνετίσει» τους μοναχούς. Η επιστολή είχε ως εξής:
"Ευγενέστατε ηγούμενε και επίλοιποι παπάδες και καλόγεροι Μεγάλου Σπηλαίου.
''Σας σημειώνω ότι είμεθα φερμένοι με τον υψηλότατον Ιμβραήμ Πασάν αφέντη μας εις κάμπον Καλαβρύτων εδώ και τέσσαρες ημέρες προτηνότερα και έχομεν μεγάλας ορδινίας και ετοιμασίας δια την πολιορκίαν μοναστηρίου Μεγάλου Σπηλαίου. Και ως τάχυ προσμένομεν να μας έλθουν και τόπια και αι μπόμπες και αρκετά σύνεργα δια μήνες και έπειτα από μία ή και δύο ημέρας να ρίξωμεν τα ορδιά μας περί πολιορκίας του μοναστηρίου, εις αυτά τα μέρη δια τούτο σας φανερώνω ότι να λυπηθήτε το μοναστήρι σας να μην τύχη και χαλάση και ο,τι εις τον άλλον καιρόν δεν εχάλασε μην τύχη και χαλάση: και τώρα μάλιστα οι πλέον άγνωστοι (οι αμαθέστεροι) από λόγου σας ήρθαν και προσεκύνησαν τον αφέντη μας και εγλύτωσαν τα χωριά τους και τόσον λαό και την ζωήν τους και το πράγμα τους. Λοιπόν του λόγου σας είσθε γνωστικότεροι από εκείνους και θέλει στοχασθήτε το κάθε πράγμα καλλίτερα. Παρά πάνω δεν σας γράφω, θέλει πληροφορηθήτε και από το γράμμα του φίλου μου του Φωτήλα, θέλει σας συμβουλεύση ο ίδιος.'' ''Ηγούμενε, θέλει στοχαστής ετούτο το κίνημα των Ρωμαίων δεν θέλει εύγει σε κεφάλι. Λοιπόν σαν φρόνιμος οπού είσαι στοχάσου βαθειά πως δεν ευρίσκεις καλό τέλος και θα είσαι νικημένος θέλεις εξεύρη ότι αυτό όπου σας γράφω, το γράφω με του υψηλοτάτου αφέντη μας τον ορισμόν και να με αποκριθήτε εις τα όσα σας γράφω.''
Σάμη Εφέντης. Σεγνεζτίπ εφέντης
τη 21 Ιουνίου 1827"
Την επόμενη μέρα οι μοναχοί αφού συσκέφτηκαν απάντησαν με επιστολή που έστειλαν τα εξής:
"Υψηλότατε αρχηγέ των Οθωμανικών αρμάτων, χαίρε.
''Ελάβαμεν το γράμμα σου και είδομεν τα όσα γράφεις, ηξεύρομεν πως είσαι εις τον κάμπον των Καλαβρύτων πολλάς ημέρας και ότι έχεις όλα τα μέσα του πολέμου. Ημείς δια να προσκυνήσωμεν είναι αδύνατον, διότι είμεθα ορκισμένοι εις την πίστιν μας, ή να ελευθερωθώμεν ή να αποθάνωμεν πολεμούντες και κατά το αΐνι μας δεν γίνεται να χαλάση ο ιερός όρκος της πατρίδος μας. Σε συμβουλεύουμε όμως να υπάγης να πολεμήσης σε άλλα μέρη, διότι, αν έλθης εδώ να μας πολεμήσης και μας νικήσης, δεν είναι μεγάλον κακόν, διότι θα νικήσης παπάδες, αν όμως νικηθής, το οποίον ελπίζομεν άφευκτα, με την δύναμιν του Θεού, διότι έχομεν και θέσιν δυνατήν και θα είναι εντροπή σας και τότε οι Έλληνες θα εγκαρδιωθούν και θα σε κυνηγούν πανταχού. Ταύτα σε συμβουλεύομεν και ημείς, κάμε ως γνωστικός το συμφέρον σου, έχομεν και γράμματα από την βουλήν και από τον αρχιστράτηγον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην, ότι εις πάσαν περίπτωσιν πολλήν βοήθειαν θα μας στείλη, παλληκάρια και τροφάς και ότι ή θα ελευθερωθώμεν τάχιστα ή θα αποθάνωμεν κατά τον ιερόν όρκον της Πατρίδος μας.''
ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
Ο ηγούμενος και συν εμοί παπάδες και καλόγεροι τη 22 Ιουνίου 1827, Μέγα Σπήλαιον"
Μετά απ' αυτή την αποφασιστική απάντηση των πατέρων της Μονής αυτό που περίμεναν όλοι έγινε. Στις 24 Ιουνίου ο Ιμπραήμ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Μοναστηριού με μια ισχυρότατη δύναμη 6.000 ανδρών που την αποτελούσαν 4.000 Οθωμανοί υπό τον Δελή Αχμέτ της Πάτρας και 2.000 Έλληνες «προσκυνημένοι» υπό τον προδότη Νενέκο. Μετά από αρκετές ώρες μάχης και ενώ είχε πια πέσει η νύκτα, μη καταφέρνοντας να λυγίσουν την αντίσταση των Ελλήνων που μάχονταν με πάθος εντός και εκτός Μονής, οι Τουρκοαιγύπτιοι αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν και να κατευθυνθούν άπρακτοι, στη βάση τους την Τριπολιτσά αφήνοντας πίσω τους τουλάχιστον 300 νεκρούς.
Πηγές
Διονύσιος Κόκκινος, Η Ελληνική Επανάστασις, τόμος 6ος, Εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα 1974, σελ. 125-6: «Εις το Μέγαν Σπήλαιον»
Μεγα Σπηλαιο Μαχη Μεγα Σπηλαιο Μαχη Μεγα Σπηλαιο Μαχη
Δολάριο Ισπανίας
Το ισπανικό δολάριο ήταν το νόμισμα, στο οποίο βασίστηκε το πρώτο δολάριο ΗΠΑ και παρέμεινε νόμιμο χρήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον νόμο περί νομισμάτων του 1857. Επειδή χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Ευρώπη, την Αμερική και την Άπω Ανατολή, έγινε το πρώτο παγκόσμιο νόμισμα στα τέλη του 18ου αι. Εκτός από το δολάριο ΗΠΑ, πολλά άλλα νομίσματα, όπως το δολάριο Καναδά, το γιεν Ιαπωνίας, το γουάν Κίνας, το πέσο Φιλιππίνων και πολλά νομίσματα στην υπόλοιπη Αμερική, βασίστηκαν αρχικά στο δολάριο Ισπανίας και σε άλλα νομίσματα των 8 ρεαλ. Διάφορες θεωρίες συνδέουν την προέλευση του συμβόλου "$" με τις δύο στήλες και τη λωρίδα, που εμφανίζονται στη μία πλευρά του δολαρίου Ισπανίας.
Ο όρος πέσο χρησιμοποιήθηκε στα Ισπανικά, για να γίνει αναφορά σε αυτό το νόμισμα, που έγινε η βάση για πολλά από τα νομίσματα στις πρώην Ισπανικές αποικίες, συμπεριλαμβανομένων του πέσο της Αργεντινής, Βολιβίας, Χιλής, Κολομβίας, Κόστα Ρίκας, Κούβας, Αγίου Δομινίκου, Εκουαδόρ, Γουατεμάλας, Ονδούρας, Μεξικού, Νικαράγουας, Παραγουάης, Φιλιππίνων, Πουέρτο Ρίκο, Περού, Σαλβαδόρ, Ουρουγουάης και Βενεζουέλας. Από αυτά, το «πέσο» παραμένει το όνομα τού επίσημου νομίσματος στην Αργεντινή, τη Χιλή, την Κολομβία, την Κούβα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, το Μεξικό, τις Φιλιππίνες και την Ουρουγουάη.
Εκατομμύρια δολάρια Ισπανίας κόπηκαν κατά τη διάρκεια αρκετών αιώνων. Ήταν από τα πιο ευρέως κυκλοφορούντα νομίσματα της αποικιακής περιόδου στην Αμερική και εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται στη Βόρεια Αμερική και στη Νοτιοανατολική Ασία τον 19ο αι.
Ετυμολογία
Τον 16ο αι. ο κόμης Hieronymus Schlick (Jeroným Šlik στα Τσεχικά) της Βοημίας άρχισε να κόβει ένα αργυρό νόμισμα γνωστό ως Joachimsthaler (από τα γερμανικά thal, σύγχρονη ορθογραφία Tal, "κοιλάδα", συγγενικό με το "dale" στα αγγλικά), με το όνομα Joachimsthal, την κοιλάδα στα Όρη Όρε όπου εξορύσσονταν ο άργυρος. Το Joachimsthaler αργότερα συντομεύτηκε σε taler ή thaler, μία λέξη που τελικά χρησιμοποιήθηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου του Ισπανικού tálero, τού Ελληνικού τάληρου και τού Αγγλικού dollar.
To Joachimsthaler ζύγιζε 451 κόκκους Τρόυ (29,2 γραμ.) αργύρου. Τόσο επιτυχημένα ήταν αυτά τα νομίσματα, που παρόμοια τάληρα κόπηκαν στη Βουργουνδία και στη Γαλλία. Το Βουργουνδικό τάληρο απεικόνιζε τον σταυρό της Βουργουνδίας (δηλ. το Χ) και επικράτησε στις Βουργουνδικές Κάτω Χώρες, που επαναστάτησαν ενάντια στον Φίλιππο Β΄ βασιλιά της Ισπανίας και δούκα της Βουργουνδίας.
Οι Αγγλόφωνοι άρχισαν να εφαρμόζουν τη λέξη "δολάριο" επίσης στο ισπανικό πέσο ή "κομμάτι του οκτώ (ρεάλ)" από το 1581, το οποίο επίσης χρησιμοποιήθηκε ευρέως στις Βρετανικές αποικίες της Βόρειας Αμερικής την εποχή της Αμερικανικής Επανάστασης, γι' αυτό υιοθετήθηκε ως όνομα και βάρος της νομισματικής μονάδας των ΗΠΑ στα τέλη του 18ου αι.
Ισπανία
Μετά την εισαγωγή του Guldengroschen στην Αυστρία το 1486, η ιδέα ενός μεγάλου, αργυρού νομίσματος με υψηλή καθαρότητα (μερικές φορές γνωστού ως νομίσματα "specie") εξαπλώθηκε τελικά σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Η νομισματική μεταρρύθμιση στην Ισπανία οδήγησε στην εισαγωγή ενός νομίσματος 8 ρεάλ (ή 1 πέσο) το 1497, που κόπηκε σύμφωνα με τα ακόλουθα πρότυπα:
Αυτό συμπληρώθηκε το 1537 από το χρυσό εσκούδο, που κόπηκε στα 68 σε ένα μάρκο χρυσού 0,917 καθαρότητας (η καθαρότητα μειώθηκε σε 0,906 το 1742 και 0,875 το 1786). Η αξία του ήταν 15–16 ρεάλ ή περίπου 2 δολάρια. Το διάσημο χρυσό δουβλόνι (= διπλό) άξιζε 2 εσκούδα ή περίπου 4 δολάρια.
Από τον 15ο έως τον 19ο αι. το νόμισμα κόπηκε με πολλά διαφορετικά σχέδια σε διάφορα νομισματοκοπεία της Ισπανίας και του Νέου Κόσμου, έχοντας κερδίσει ευρεία αποδοχή πέρα από τα σύνορα της Ισπανίας. Χάρη στα τεράστια κοιτάσματα αργύρου, που βρέθηκαν κυρίως στο Ποτοσί της σύγχρονης Βολιβίας και σε μικρότερο βαθμό στο Μεξικό (για παράδειγμα, στο Tάξκο και στο Zακατέκας), και στον άργυρο από τις κτήσεις της Ισπανίας σε όλη την Αμερική, νομισματοκοπεία στο Μεξικό και στο Περού επίσης άρχισαν να κόβουν το νόμισμα. Τα κύρια νομισματοκοπεία του Νέου Κόσμου για δολάρια Ισπανίας ήταν στο Ποτοσί, στη Λίμα και στην Πόλη του Μεξικού (με μικρά νομισματοκοπεία στη Μπογκοτά, στην Ποπαγιάν, στην Πόλη της Γουατεμάλας και στο Σαντιάγο), και τα αργυρά δολάρια από αυτά τα νομισματοκοπεία μπορούσαν να διακριθούν, από αυτά που κόπηκαν στην Ισπανία με τις κολόνες του Ηρακλή (κολονάτα) στην πίσω όψη.
Μέχρι το 1642: $1 = 8 ρεάλ, που στη συνέχεια ονομάστηκαν ρεάλ εθνικά (reales nacionales)
Από το 1642: $1 = 10 ρεάλ επαρχίας (reales provinciales) Από το 1687: $1 =15 2⁄34 ρεάλ από κράμα (reales de vellón). Το διάταγμα δεν είναι αποτελεσματικό) Από το 1737: $1 = 20 ρεάλ από κράμα (reales de vellón) Το 1864: $1 = 2 αργυρά εσκούδα (διαφορετικά από τα χρυσά εσκούδα) Και τέλος, το 1869: $1 = 5 πεσέτες (pesetas), οι τελευταίες στο ίδιο επίπεδο με το γαλλικό φράγκο στη Λατινική Νομισματική Ένωση.
Η υιοθέτηση της πεσέτας από την Ισπανία το 1869 και η ένταξή της στη Λατινική Νομισματική Ένωση σήμαινε το ουσιαστικό τέλος των τελευταίων υπολειμμάτων του δολαρίου Ισπανίας στην ίδια την Ισπανία. Ωστόσο, το νόμισμα των 5 πεσετών (ή duro) ήταν ελαφρώς μικρότερο και ελαφρύτερο, αλλά ήταν επίσης υψηλής καθαρότητας (90%) σε άργυρο.
Στη δεκαετία του 1990 κόπηκαν αναμνηστικά νομίσματα των 2.000 πεσετών, παρόμοια σε μέγεθος και βάρος με το δολάριο.
Μεξικό
Μετά την ανεξαρτησία του 1821, η νομισματοκοπία Μεξικανικών νομισμάτων από αργυρά ρεάλ και χρυσά εσκούδα ακολούθησε αυτή των Ισπανικών γραμμών μέχρι τη δεκαδικοποίηση και την εισαγωγή του πέσο αξίας 8 ρεάλ ή 100 θεντάβος. Συνέχισε να κόβεται στα ισπανικά πρότυπα καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αι., με το πέσο στα 27.07 γραμ., καθαρότητας 0,9028 σε άργυρο, και το εσκούδο στα 3,383 γραμ., καθαρότητας 0,875 σε χρυσό. Το Μεξικανικό πέσο ή νόμισμα των 8 ρεάλ συνέχισε να είναι ένα δημοφιλές νόμισμα διεθνών συναλλαγών καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αι.
Μετά το 1918 το πέσο μειώθηκε σε μέγεθος και λεπτότητα, με περαιτέρω μειώσεις τις δεκαετίες του 1940 και του 1950. Ωστόσο την ίδια περίοδο κόπηκαν νομίσματα των 2 (1921), 5 (1947) και 10 (1955) πέσο με μεγέθη και λεπτότητα παρόμοια με το παλαιό πέσο.
Ιρλανδία και Βρετανικές αποικίες
Ο όρος cob χρησιμοποιήθηκε στην Ιρλανδία και τις βρετανικές αποικίες για να σημαίνει ένα τεμάχιο των οκτώ (ρεάλ) ή ένα Ισπανο-αμερικανικό δολάριο, επειδή τα Ισπανικά χρυσά και αργυρά νομίσματα είχαν ακανόνιστο σχήμα και κόπηκαν τραχειά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Αυστραλία
Μετά την ίδρυση της αποικίας της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία το 1788, η αποικία αντιμετώπισε το πρόβλημα της έλλειψης νομισμάτων, ιδιαίτερα επειδή τα εμπορικά πλοία έβγαζαν νομίσματα από την αποικία σε αντάλλαγμα για το φορτίο τους. Το 1813 ο κυβερνήτης Lachlan Macquarie έκανε δημιουργική χρήση 10.000 λιρών σε ισπανικά δολάρια, που έστειλε η βρετανική κυβέρνηση. Για να είναι δύσκολο να βγουν τα νομίσματα από την αποικία και να διπλασιαστεί ο αριθμός τους, από τα νομίσματα αποκόπηκε το κέντρο τους. Το στρογγυλό κέντρο, γνωστό ως "dump", αποτιμήθηκε σε 15 πένες, και το υπόλοιπο νόμισμα, ένας δακτύλιος γνωστός ως "τρύπιο δολάριο", άξιζε 5 σελίνια (60 πένες). Αυτό φάνηκε με τη σφράγιση (επισήμανση) των δύο νέων νομισμάτων. Στην μπροστινή όψη του τρύπιου δολαρίου σφραγίστηκαν οι λέξεις «Νέα Νότια Ουαλία» και η ημερομηνία 1813, και η πίσω όψη με τις λέξεις «πέντε σελίνια». Η μπροστινή όψη τού δακτυλίου ήταν σφραγισμένη με μια κορώνα, τις λέξεις «Νέα Νότια Ουαλία» και την ημερομηνία 1813, και η πίσω πλευρά με τις λέξεις «δεκαπέντε πένες». Τα αποκομμένα νομίσματα έγιναν το πρώτο επίσημο νόμισμα, που παρήχθη ειδικά για κυκλοφορία στην Αυστραλία. Η σκοπιμότητα ήταν σχετικά βραχύβια. Το βρετανικό κοινοβούλιο ψήφισε τον νόμο Sterling Silver Money Act το 1825, ο οποίος έκανε τα Βρετανικά νομίσματα τη μόνη αναγνωρισμένη μορφή νομίσματος και τερμάτισε κάθε νόμιμη χρήση του τρύπιου δολαρίου και τού δακτυλίου στις Αυστραλιανές αποικίες.
Ηνωμένες Πολιτείες
Ο νόμος περί νομισμάτων του 1792 δημιούργησε το νομισματοκοπείο των ΗΠΑ και αρχικά όρισε το δολάριο ΗΠΑ στο ίδιο επίπεδο με το ισπανικό δολάριο, λόγω της διεθνούς φήμης του:
Μακράν το κορυφαίο νόμισμα του είδους που κυκλοφορούσε στην Αμερική ήταν το ισπανικό ασημένιο δολάριο, που ορίστηκε ως αποτελούμενο από 387 κόκκους καθαρού ασημιού. Το δολάριο χωρίστηκε σε «κομμάτια των οκτώ» ή «κομμάτια», το καθένα αποτελούμενο από το ένα όγδοο του δολαρίου. Τα ισπανικά δολάρια εισήλθαν στις αποικίες της Βόρειας Αμερικής μέσω του επικερδούς εμπορίου με τις Δυτικές Ινδίες. Το ισπανικό ασημένιο δολάριο ήταν το εξαιρετικό νόμισμα στον κόσμο από τις αρχές του 16ου αι. και διαδόθηκε εν μέρει λόγω της τεράστιας παραγωγής αργύρου των ισπανικών αποικιών στη Λατινική Αμερική. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, ήταν ότι το ισπανικό δολάριο, από τον 16ο έως τον 19ο αι., ήταν σχετικά το πιο σταθερό και το λιγότερα υποτιμημένο νόμισμα στον δυτικό κόσμο.
Ο νόμος περί νομισμάτων του 1792 όριζε ότι το δολάριο ΗΠΑ θα περιέχει 371,25 κόκκους (24,057 γραμ.) καθαρό ή 416 κόκκους (26,96 γραμ.) τυποποιημένο ασήμι. Αυτή η προδιαγραφή βασίστηκε στο μέσο βάρος μίας τυχαίας επιλογής φθαρμένων ισπανικών δολαρίων, που ο Aλεξάντερ Χάμιλτον διέταξε να ζυγιστούν στο Υπουργείο Οικονομικών. Αρχικά αυτό το δολάριο ήταν συγκρίσιμο με τους 371–373 κόκκους που βρέθηκαν στα κυκλοφορούντα ισπανικά δολάρια και βοηθήθηκε στην εξαγωγή του στο εξωτερικό. Ωστόσο, η αποκατάσταση της παλαιάς λεπτότητας 0,9028 στο Μεξικανικό πέσο μετά το 1821, αύξησε την περιεκτικότητα του τελευταίου σε άργυρο σε 24,44 γραμ. και μείωσε την εξαγωγική ζήτηση για δολάρια
Πριν από την Αμερικανική Επανάσταση, λόγω των βρετανικών μερκαντιλιστικών πολιτικών, υπήρχε μία χρόνια έλλειψη Βρετανικού νομίσματος στις αποικίες της Βρετανίας. Το εμπόριο γινόταν συχνά με ισπανικά δολάρια, που είχαν αποκτηθεί μέσω παράνομου εμπορίου με τις Δυτικές Ινδίες. Η Ισπανική νομισματοκοπία ήταν νόμιμο χρήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες έως ότου ο νόμος περί νομισμάτων του 1857 διέκοψε την πρακτική. Η τιμολόγηση των μετοχών στα χρηματιστήρια των ΗΠΑ σε 1⁄8 τού δολαρίου ονομαστική αξία συνεχίστηκε μέχρις ότου το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης μετέτρεψε πρώτα τις τιμές σε 1/16 του δολαρίου στις 24 Ιουνίου 1997, και σύντομα μετά από αυτό, έκανε τις τιμές στο δεκαδικό σύστημα.
Ασία
Συνδεδεμένα από καιρό με ιστορίες πειρατείας, «κομμάτια των οκτώ (ρεάλ)» κατασκευάζοντο στην ισπανική Αμερική και μεταφέροντο σε ποσότητες πίσω στην Ισπανία, καθιστώντας τα έναν πολύ δελεαστικό στόχο για τους θαλασσοπόρους πειρατές. Στην Άπω Ανατολή, έφτασαν επίσης με τη μορφή των πέσο Φιλιππινών στο Φιλιππίνες, στο πλαίσιο των Ισπανικών Ανατολικών Ινδιών της Ισπανικής αποικιακής αυτοκρατορίας μέσα από τις γαλέρες Μανίλας, που μετέφεραν Μεξικανικά ασημένια πέσο στην Μανίλα μέσω τού Εμπορίου Μανίλας-Ακαπούλκου με Γαλέρες,  όπου θα ανταλλάσσονταν με Φιλιππινέζικα και Κινεζικά προϊόντα,   αφού το ασήμι ήταν το μόνο ξένο εμπόρευμα, που δεχόταν η Κίνα. Στο ανατολικό εμπόριο, τα ισπανικά δολάρια ήταν συχνά σφραγισμένα (επισημασμένα) με κινεζικούς χαρακτήρες, γνωστούς ως «σημάδια χτυπημάτων» που έδειχναν ότι το συγκεκριμένο νόμισμα είχε προσδιοριστεί από γνωστό έμπορο και είχε αποφασιστεί ότι ήταν γνήσιο. Οι προδιαγραφές του ισπανικού δολαρίου έγιναν πρότυπο για το εμπόριο στην Άπω Ανατολή, με τις μεταγενέστερες δυτικές δυνάμεις να εκδίδουν εμπορικά δολάρια και αποικιακά νομίσματα, όπως το δολάριο Χονγκ Κονγκ, με τις ίδιες προδιαγραφές.
Τα σύγχρονα ονόματα που χρησιμοποιούνται για τα ισπανικά δολάρια στη δυναστεία Qing της Κίνας περιλαμβάνουν běnyáng (本洋), shuāngzhù (双柱), zhùyáng (柱洋), fóyáng (佛洋), fótóu (佛頭), fóyín (佛ótót),佛頭銀). Το στοιχείο "fó" σε αυτά τα κινεζικά ονόματα αναφερόταν στον βασιλιά της Ισπανίας σε αυτά τα νομίσματα, καθώς το πρόσωπό του έμοιαζε με αυτό των εικόνων του Βούδα (佛 στα κινεζικά). και το τμήμα "zhù" αυτών των ονομάτων αναφερόταν στις δύο κολόνες του Ηρακλή εκατέρωθεν τού ισπανικού οικοσήμου.
Στη λογοτεχνία
Στη σύγχρονη λαϊκή (pop) κουλτούρα και τη μυθοπλασία, τα κομμάτια των οκτώ (ρεάλ) συνδέονται συχνότερα με τη δημοφιλή παράσταση των πειρατών.
Στο Νησί των Θησαυρών του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, ο παπαγάλος του Λονγκ Τζον Σίλβερ είχε προφανώς εκπαιδευτεί να φωνάζει, "Κομμάτια των οκτώ!" Αυτή η χρήση συνέδεσε το νόμισμα (και τους παπαγάλους) με φανταστικές απεικονίσεις πειρατών. Προερχόμενο από τη μεγάλη δημοτικότητα αυτού του βιβλίου, το "Pieces of eight" χρησιμοποιείται μερικές φορές για να σημαίνει "χρήματα" ή "πολλά χρήματα", ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη ονομασία, αλλά και ως συνώνυμο του θησαυρού γενικά.
Στο Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου οι Πειρατές Άρχοντες πρέπει να συναντηθούν, παρουσιάζοντας τα "Εννέα Κομμάτια των Οκτώ", καθώς αυτά τα Κομμάτια χρησιμοποιήθηκαν για να σφραγίσουν τη θεά Καλυψώ στην ανθρώπινη μορφή της από την πρώτη Αυλή των Αδελφών. Καθώς οι Πειρατές Άρχοντες ήταν, τη στιγμή που σφράγισαν την Καλυψώ στην ανθρώπινη μορφή της, πολύ φτωχοί για να προσφέρουν πραγματικά ισπανικά δολάρια, επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν προσωπικά φυλαχτά, εκτός από το «ένατο κομμάτι των οκτώ» (του Jack Sparrow), το οποίο ήταν ένα πραγματικό κομμάτι των οκτώ που κρέμεται από το φουλάρι του σε όλες τις ταινίες, μέχρι την καταστροφή του στην τρίτη ταινία. Το Pieces of Eight είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ και το δεύτερο κόνσεπτ άλμπουμ του Styx, που κυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου 1978. Τον Μάιο του 1987, ο Nιλ Πιρτ των Rush ηχογράφησε έναν ευέλικτο δίσκο για το περιοδικό Modern Drummer με τίτλο Pieces of Eight. Στο «Going Postal» του Terry Pratchett, ο ανταγωνιστής, ο Reacher Gilt είχε ένα είδος παπαγάλου, που ονομαζόταν Aλφόνσο, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί να λέει «Δώδεκα και μισό τοις εκατό!», δηλαδή ένα κομμάτι των οκτώ. Το Pieces of Eight χρησιμοποιείται ως νόμισμα στη σειρά Monkey Island.
Περαιτέρω ανάγνωση
Pond, Shepard (February 1941). «The Spanish Dollar: The World's Most Famous Silver Coin». Bulletin of the Business Historical Society (The President and Fellows of Harvard College) 15 (1): 12–16. doi:10.2307/3111072.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικά νομίσματα
Θεραπευτική Κοινότητα Έξοδος Λάρισας
Η Θεραπευτική Κοινότητα Έξοδος απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός του Δήμου Λαρισαίων στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στη Λάρισα και τη Γιάννουλη, κοντά και δυτικά από τον ποταμό Πηνειό σε υψόμετρο 80 μέτρα. Πρόκειται για Ανοικτή Δομή Υποστήριξης του ΚΕ.Θ.Ε.Α. που απευθύνεται σε χρήστες νόμιμων και παράνομων ουσιών (αλκοόλ και ναρκωτικά) καθώς και άτομα που ασχολούνται παθολογικά με τα τυχερά παιχνίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Γενή Ρεθύμνου
Η Γενή είναι ημιορεινός οικισμός της Κοινότητας Γουλεδιανών του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης σε υψόμετρο 420 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Γενή βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Πατρέλλες, σε απόσταση περίπου 19 χλμ. νότια από το Ρέθυμνο (μέσω Πρασιές). Βορειοδυτικά και προς την κατεύθυνση των Γουλεδιανών, στην περιοχή Ονυθέ, έχουν έρθει στο φως αρχιτεκτονικά λείψανα που ανήκουν σε μη ταυτισμένο ακόμα οικισμό των ιστορικών χρόνων που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη. Μέχρι τώρα επικρατέστερα είναι τα ονόματα της Οσμίδας και της Φάλλανας. Έχουν ανασκαφεί οικίες και μια αρχαία κρήνη. Τα ευρήματα από τις ανασκαφές χρονολογούνται στην αρχαϊκή εποχή, τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. Βόρεια του χωριού του χωριού, στη θέση Κερά Ονυθέ έχει ανασκαφεί παλαιοχριστιανική βασιλική μεγάλου μεγέθους (διαστάσεις 31 επί 15 μέτρα), η οποία έχει χρονολογηθεί τον 5ο αιώνα.
Ως οικισμός αναφέρεται από το 1577, ενώ σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία την εποχή της ενετοκρατίας της Κρήτης αρχικά ήταν μικτό χωριό και αργότερα κυρίως μουσουλμανικό. Μετά την ενσωμάτωση του νησιού, αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Γουλεδιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Γουλεδιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 33 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Νίκος Παπαθανάσης
Ο Νίκος Παπαθανάσης (Καλλιθέα Αθηνών, 1960) είναι Έλληνας πολιτικός και εν ενεργεία αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καλλιθέα Αττικής και κατάγεται από το Αγρίνιο. Σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων και την αεροναυπηγική.
Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) την περίοδο 1989 - 1991, αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην Ολυμπιακή Αεροπλοΐα την περίοδο 1991 - 1993, διευθύνων σύμβουλος της ΗΣΑΠ Α.Ε την περίοδο 2005 - 2009, πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικών Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών Δημοσίου Ενδιαφέροντος (ΚΕΔΕΟ) την περίοδο 2008-2010, καθώς και πρόεδρος στην ΣΤΑΣΥ Α.Ε., την περίοδο 2012-2014.
Πολιτική
Στις 4 Αυγούστου 2020, αναβαθμίστηκε σε αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αρμόδιο για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων‎ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί‎
Συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς
Η Συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς ήταν μία δικοινοτική συμφωνία μεταξύ του Σπύρου Κυπριανού και του Ραούφ Ντενκτάς που έλαβε χώρα στη Λευκωσία στις 19 Μαΐου του 1979 υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ προς επίλυση του Κυπριακού και κάτω από το συνεχιζόμενο άχθος της τουρκικής εισβολής του 1974, που επιχειρήθηκε αμέσως μετά το σε βάρος του Μακαρίου πραξικόπημα.
Εξέλιξη - απόρριψη
Τελικά αν και η συμφωνία αυτή δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ούτε από "μειοδοσία", αλλά ούτε και σαν "Ναπολεόντεια συναλλαγή", εν τούτοις ο Σπ. Κυπριανού λίγες ημέρες μετά υπαναχώρησε απορρίπτοντάς την. Μάλιστα στην υπαναχώρηση αυτή φέρεται να συμφώνησε και ο Ντενκτάς αλλά με ιδιαίτερη (έκδηλη) ανακούφιση, αποσύροντας την πρότασή του για τον εποικισμό των Βαρωσίων με 40.000 Ελληνοκυπρίους πρόσφυγες.
Η απόρριψη αυτή κρίθηκε ιδιαίτερα επιπόλαιη από την ελληνοκυπριακή πλευρά ,, θεωρώντας πως ίσως ο Κυπριανού έπραξε έτσι προκειμένου ν΄ αποφύγει μακροπρόθεσμες ευθύνες. Έτσι οι προβλεπόμενες συνομιλίες για τις 15 Ιουνίου 1979 δεν πραγματοποιήθηκαν.
Για την ιστορία και όλες οι επόμενες συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν υπό την πίεση του ΟΗΕ στην εξεύρεση λύσης, παρότι είχε αλλάξει το δόγμα της Ελλάδας μετά την ανάληψη της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου, απορρίφθηκαν "αγέρωχα" (όπως σημειώνει ο Κ. Παναγιωτάκος) από τον Σπ. Κυπριανού. Συγκεκριμένα απορρίφθηκαν:
Πηγές
Κατηγορία:Σχέδια λύσης Κυπριακού
Τσιχάν Ερτζάν
Ο Μαχμέτ Τσιχάν Ερτζάν (τουρκικά: Mehmet Cihan Ercan, Άγκυρα, 25 Μαΐου 1984 - ) είναι Τούρκος ηθοποιός, ηθοποιός φωνής, σεναριογράφος και αθλητής.
Βιογραφία
Ήταν επαγγελματίας αθλητής του χάντμπολ και της ξιφασκίας αλλά εγκατέλειψε τον αθλητισμό όταν ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την υποκριτική. Συνεπώς, σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Έγινε ευρέως γνωστός από την τηλεοπτική σειρά Leyla and Mecnun και αργότερα εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Ben de Özledim.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί