cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βερνάρδος ΣΤ΄ του Αρμανιάκ
Οικογένεια
Το 1298 ο Βερνάρδος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε τη Σεσίλια ντε Ροντέζ, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου Β΄ κόμη του Ροντέζ. Τα παιδιά που γεννήθηκαν από τον δεύτερο αυτόν γάμο, ήταν:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Λίμνη Επουλάφκεν
Η λίμνη Επουλάφκεν (Epulafquen, ) είναι λίμνη στην επαρχία Νεουκέν, στην Παταγονία της Αργεντινής. Αυτή η παγετωνική λίμνη βρίσκεται στα βουνά των Άνδεων στο Εθνικό Πάρκο Λανίν. Υδρολογικά σχηματίζει μία λίμνη μαζί με τη λίμνη Χουετσουλάφκεν και στη συνέχεια θεωρείται ένας βραχίονας της. Χωρίζεται από τη λίμνη Χουετσουλάφκεν με ένα μικρό κανάλι που σχηματίστηκε λόγω της ανάδυσης ενός μικρού ηφαιστειακού κώνου κατά τη διάρκεια της Ολόκαινου. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της λίμνης είναι μια μεγάλη ροή λάβας που σχηματίζει δέλτα από το ηφαίστειο Χουανκιχουέ στη νότια όχθη της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Αργεντινής
Γκαντζά (Ναχτσιβάν)
Ετυμολογία
Οι ερευνητές έχουν διαφορετικές απόψεις για το τοπωνύμιο της Γκαντζά. Για άλλους ερευνητές η λέξη έχει προέλευση από αραβο-περσικές γλώσσες, ενώ οι περισσότεροι πιστεύουν ότι έχει την ίδια ρίζα με το όνομά της πόλης Γκαντζά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ορντουμπάντ
Βραβείο Νεβάνλινα
Το Βραβείο Νεβάνλινα (Rolf Nevanlinna Prize) απονέμεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών, για εξαιρετική συνεισφορά στις μαθηματικές πλευρές των επιστημών της πληροφορίας, συμπεριλαμβανομένων:
Το βραβείο αθλοθετήθηκε το 1981 από την Εκτελεστική Επιτροπή της Διεθνούς Μαθηματικής Εταιρείας και πήρε το όνομά του από τον Φινλανδό μαθηματικό Ρολφ Νεβάνλινα, ο οποίος είχε πεθάνει ένα χρόνο νωρίτερα. Το βραβείο αποτελείται από χρυσό μετάλλιο και ένα χρηματικό ποσό. Όπως το Fields Medal, το βραβείο απευθύνεται σε νέους μαθηματικούς και μόνο σε όσους είναι μικρότεροι των 40 ετών κατά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους. Η καταλληλότητα της ονομασίας για το βραβείο έχει αμφισβητηθεί, εξαιτίας των σχέσεων του Νεβάνλινα με τους ναζί.
Στο μετάλλιο εμφανίζεται μια πρόσοψη του Νεβάνλινα, το κείμενο «Rolf Nevanlinna Prize» και οι χαρακτήρες «RH 83». Το RH αναφέρεται στον Raimo Heino, σχεδιαστή του μεταλλίου, και το 83 στο έτος που το μετάλλιο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά. Στην πίσω όψη του μεταλλίου είναι χαραγμένες δυο μορφές που σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, που είναι ο σπόνσορας του βραβείου.
Τυποποιημένες Διαδικασίες Λειτουργίας
Ο ορος τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας (standard operating procedure) χρησιμοποιείται στις επιστήμες και τους κλάδους της υγείας, της αεροπορίας, της μηχανικής, της εκπαίδευσης, της βιομηχανίας, των φυσικών επιστημών κ.λπ. Τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας (ΤΔΛ) είναι οι ρητές οδηγίες που περιγράφουν τις εργασίες, τις συνθήκες, και τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για την επίτευξη της λειτουργίας μιας μονάδας ή την εφαρμογή κάποιας μεθόδου.
Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας Κατηγορία:Φαρμακευτική βιομηχανία
Αερομεταφορά
δεξιά|μικρογραφία| Ένα μεγάλο στρατιωτικό αεροσκάφος φορτίου: το [[Lockheed C-5 Galaxy.]] μικρογραφία| Το [[Airbus A400M Atlas, το μεταγωγικό αεροσκάφος πολλών ευρωπαϊκών χωρών.]] μικρογραφία| Το [[Antonov An-124|Antonov An-124 Ruslan φορτώνει ένα εμπορευματοκιβώτιο για τον ολλανδικό στρατό.]] Μία αερομεταφορά είναι η οργανωμένη παράδοση προμηθειών ή προσωπικού κυρίως μέσω στρατιωτικών μεταγωγικών αεροσκαφών.
Ανάλογα με την κατάσταση, οι αερομεταφερόμενες προμήθειες μπορούν να παραδοθούν με διάφορα μέσα. Όταν ο προορισμός και ο γύρω εναέριος χώρος θεωρείται ασφαλής, το αεροσκάφος θα προσγειωθεί σε κατάλληλο αεροδρόμιο ή αεροπορική βάση για να εκφορτωθεί το φορτίο του στο έδαφος. Όταν κατά την προσγείωση του σκάφους ή τη διανομή των προμηθειών σε μια συγκεκριμένη περιοχή από μια ζώνη προσγείωσης με επιφανειακή μεταφορά δεν είναι επιλογή, το μεταγωγικό αεροσκάφος μπορεί να ρίξει το φορτίο κατά τη διάρκεια της πτήσης χρησιμοποιώντας αλεξίπτωτα που είναι προσαρτημένα στα εν λόγω κιβώτια προμήθειας. Όταν υπάρχει μια ευρεία περιοχή όπου οι επιδιωκόμενοι δέκτες έχουν τον έλεγχο χωρίς να φοβούνται ότι ο εχθρός μπορεί να παρέμβει στη συλλογή ή/και να κλέβει τις προμήθειες, τα αεροπλάνα μπορούν να διατηρήσουν ένα κανονικό υψόμετρο πτήσης και απλά να ρίξουν τις προμήθειες προς τα κάτω και να πέσουν με αλεξίπτωτο στο έδαφος. Ωστόσο, όταν η περιοχή είναι πολύ μικρή για αυτήν τη μέθοδο, όπως μια απομονωμένη βάση, και/ή είναι πολύ επικίνδυνη για προσγείωση, χρησιμοποιείται μια πτώση συστήματος εξαγωγής αλεξίπτωτου χαμηλού υψομέτρου.
Κατά τη διάρκεια καταστροφών και άλλων κρίσεων, τα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη ή αντικατάσταση άλλων μεθόδων μεταφοράς για την ανακούφιση των καταπονημένων πληθυσμών πολιτών. Στα παραδείγματα περιλαμβάνεται η Αερομεταφορά του Βερολίνου, για την προμήθεια των απομονωμένων πολιτών του Δυτικού Βερολίνου με τρόφιμα και κάρβουνο, η αερομεταφορά Ινδών από το Κουβέιτ το 1990 για τη διάσωση Ινδών πολιτών που είχαν παγιδευτεί στον Πόλεμο του Κόλπου και η αερομεταφορά στη Μπιάφρα του 1967–70 κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Νιγηρία.
Ιστορία
Τον Νοέμβριο του 1915, η γαλλική μοίρα MF 99 S, εξοπλισμένη με τα Farman MF.11, μετέφερε τραυματίες στρατιώτες από τη Σερβία μέσω Αλβανίας στην Κέρκυρα. Αυτή ήταν η πρώτη επιχείρηση ιατρικής εκκένωσης στην αεροπορική ιστορία.
Τον Απρίλιο του 1923, τα αεροσκάφη της ιρανικής διοίκησης της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΒΠΑ) μετέφεραν 280 Σιχ στρατιώτες από το Κινγκαρμπάν στο Κιρκούκ στην πρώτη βρετανική επιχείρηση αερομεταφοράς στρατευμάτων. Αυτή η επιχείρηση διεξήχθη μόνο σε μικρές αποστάσεις και μόλις το 1929 η ΒΠΑ διεξήγαγε αεροπορική εκκένωση μεγάλου βεληνεκούς του βρετανικού διπλωματικού προσωπικού από το Αφγανιστάν στην Ινδία, χρησιμοποιώντας ένα Vickers Victoria κατά τη διάρκεια της αερομεταφοράς της Καμπούλ.
Η πρώτη μαχητική αερομεταφορά μεγάλης εμβέλειας στον κόσμο πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο του 1936. Γερμανικα Ju 52 και Savoia-Marchetti SM.81 της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν από τους Ισπανούς Εθνικιστές για τη μεταφορά στρατευμάτων από το Ισπανικό Μαρόκο στην Ισπανία στην αρχή του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.
Οι αερομεταφορές έγιναν χρήσιμες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς τα αεροσκάφη έγιναν αρκετά μεγάλα και αρκετά εξελιγμένα για να αντιμετωπίσουν μεγάλες απαιτήσεις φορτίου. Η Διοίκηση Αεροπορικών Μεταφορών της Πολεμικής Αεροπορίας του Αμερικανικού Στρατού ξεκίνησε τη μεγαλύτερη και και πιο μακρόχρονη αερομεταφορά του πολέμου τον Μάιο του 1942, παρέχοντας πάνω από μισό εκατομμύριο καθαρούς τόνους υλικού από την Ινδία στην Κίνα μέσω του «Hump» μέχρι το Νοέμβριο του 1945.
Η μεγαλύτερη χρονικά αερομεταφορά ήταν η αερομεταφορά του Βερολίνου, η οποία διήρκεσε από τον Ιούνιο του 1948 έως τον Σεπτέμβριο του 1949, όπου ήταν μια αμερικανική, βρετανική και γαλλική επιχείρηση που είχε σκοπό να αποτρέψει τον αποκλεισμό της πόλης του Βερολίνου από τη Σοβιετική Ένωση.
Η μεγαλύτερη αερομεταφορά πολιτών που έγινε ποτέ, η αερομεταφορά στη Μπιάφρα, πραγματοποιήθηκε από Προτεστάντες και Καθολικές εκκλησίες που συνεργάστηκαν κάτω από το έμβλημα «Joint Church Aid» (JCA) για να μεταφέρουν φαγητό στην Μπιάφρα, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Νιγηρία το 1967–70. Αυτή η κοινή προσπάθεια (την οποία οι εμπλεκόμενοι ονόμαζαν «Jesus Christ Airlines» ως ένα αστείο από τα αρχικά JCA) εκτιμάται ότι έσωσε πάνω από ένα εκατομμύριο ζωές στη Μπιάφρα. Τα περισσότερα αεροπλάνα αναχώρησαν από την (τότε) πορτογαλική αποικία του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στη λωρίδα προσγείωσης του Ούλι, το μοναδικό επιχειρησιακό «αεροδρόμιο» στη Μπιάφρα, το οποίο δημιουργήθηκε με τη διεύρυνση ενός κοινού δρόμου. Οι πτήσεις έγιναν πετώντας τη νύχτα με όλα τα φώτα σβηστά και κάτω από σχεδόν σιγή ασυρμάτου για να αποφευχθούν τα αεροπλάνα MiG της Νιγηρίας. Όλα τα αεροπλάνα, τα πληρώματα και οι μεταφορείς πληρώθηκαν, οργανώθηκαν και συντηρήθηκαν από τις κοινές εκκλησιαστικές ομάδες. Η JCA και τα πληρώματα και τα αεροσκάφη τους (κυρίως γηράσκοντα αεροσκάφη πολλαπλών στηρίξεων, όπως DC-7, Lockheed Constellation και Superconstellations, DC-6 και DC3's) συνέχισαν να πετούν στην Μπιάφρα με κόστος πολλών ζωών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές μεταφορές
Εξέγερση των Αριστερών Εσέρων
Η εξέγερση των Αριστερών Εσέρων ή η ανταρσία των Αριστερών Εσέρων κατά των Μπολσεβίκων από το Αριστερό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα άρχισε στις 6 Ιουλίου 1918 με τον ισχυρισμό ότι ο σκοπός ήταν να ξαναρχίσει ο πόλεμος με τη Γερμανία. Ήταν μια από έναν αριθμό αριστερών εξεγέρσεων κατά των Μπολσεβίκων που έγιναν κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Προϊστορία
Η εξέγερση καθοδηγήθηκε από τους Αριστερούς Σοσιαλ-Επαναστάτες στη Μόσχα. Προηγουμένως, το Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) είχε υποστηρίξει τη συνέχιση του πολέμου από την Προσωρινή Κυβέρνηση μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917. Το Κόμμα των Μπολσεβίκων ήρθε στην εξουσία τον Νοέμβριο του 1917 με ταυτόχρονες εκλογές στα σοβιέτ και οργανωμένη εξέγερση που υποστηριζόταν από στρατιωτική ανταρσία. Κάποιοι από τους βασικούς λόγους που ο πληθυσμός στήριξε τους Μπολσεβίκους ήταν να σταματήσει ο πόλεμος και να έχουν μια κοινωνική επανάσταση, όπως εξηγούσε το σύνθημα “Ειρήνη, Γη, Ψωμί”. Οι Μπολσεβίκοι κάλεσαν τους Αριστερούς Εσέρους και τους Μενσεβίκους Διεθνιστές του Μάρταφ να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση. Οι Αριστεροί Εσέροι αποχώρησαν από το κεντρικό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα και προσχώρησαν στην κυβέρνηση συνασπισμού με τους Μπολσεβίκους, στηρίζοντας την άμεση ψήφιση από τους Μπολσεβίκους του προγράμματος του Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος για την αναδιανομή της γης. Στους Αριστερούς Εσέρους δόθηκαν τέσσερις θέσεις Επιτρόπων και πήραν υψηλά αξιώματα μέσα στην Τσεκά. Οι Αριστεροί Εσέροι εξακολουθούσαν να αποκλίνουν από τους Μπολσεβίκους πάνω στο θέμα του πολέμου, και ήταν καταθορυβημένοι που η Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ έδωσε μεγάλες εκτάσεις εδαφών. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, εγκατέλειψαν του Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων τον Μάρτιο του 1918.
Οι Αριστεροί Εσέροι συμφώνησαν στις εξωδικαστικές εκτελέσεις των πολιτικών αντιπάλων για να σταματήσει η αντεπανάσταση, αλλά αντιτάχθηκαν να μπορεί η κυβέρνηση νόμιμα να απαγγέλει θανατικές ποινές, μια ασυνήθιστη θέση που γίνεται καλύτερα κατανοητή στο πλαίσιο του τρομοκρατικού παρελθόντος της ομάδας. Οι Αριστεροί Εσέροι αντιτάχθηκαν σθεναρά στη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, και αντιτάχθηκαν στην επιμονή του Τρότσκι ότι κανείς δεν επιτρεπόταν να επιτεθεί στα Γερμανικά στρατεύματα στην Ουκρανία.
Στις 14 Ιουνίου 1918 οι Μπολσεβίκοι απέκλεισαν τους Δεξιούς Εσέρους και τους Μενσεβίκους από την Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή και διέταξαν όλα τα τοπικά Σοβιέτ να αποκλείσουν τους Δεξιούς Εσέρους και τους Μενσεβίκους.
Στο 5ο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ, στις 4 Ιουλίου 1918, οι Αριστεροί Σοσιαλ-Επαναστάτες είχαν 352 αντιπροσώπους απέναντι στους 745 των Μπολσεβίκων, σε σύνολο 1.132. Οι Αριστεροί Εσέροι προέβαλλαν διαφωνίες για την απαγόρευση των αντιπάλων κομμάτων, τη θανατική ποινή, και, κυρίως, για τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ.
Η δολοφονία του Μίρμπαχ
Στις 6 Ιουλίου 1918, περίπου στις 2 και 15΄ μ.μ. δύο Τσεκίστες, που ήταν επίσης μέλη του Κόμματος των Αριστερών Εσέρων, ο Γιάκοβ Μπλούμκιν και ο Ν. Α. Αντρέεβ, έφθασαν στη Γερμανική πρεσβεία στη Μόσχα. Έδειξαν μια συστατική επιστολή, δήθεν υπογεγραμμένη από τον επικεφαλής της Τσεκά Φέλιξ Ντζερζίνσκι και ζήτησαν να δουν τον Γερμανό απεσταλμένο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης – στις 2 και 50΄ μ.μ. περίπου, ο Μπλούμκιν τράβηξε περίστροφο και πυροβόλησε τον Κόμη Μίρμπαχ, τον Δρ Ρίζλερ και τον διερμηνέα Υπολοχαγό Μίλερ, αλλά δεν κατάφερε να τραυματίσει κάποιον απ’ αυτούς. Ο Ρίζλερ και ο Μίλερ καλύφθηκαν κάτω από ένα μεγάλο τραπέζι, ενώ ο Μίρμπαχ, που προσπάθησε να διαφύγει, πυροβολήθηκε τότε από τον Αντρέεβ. Οι δολοφόνοι τράπηκαν σε φυγή και εξαφανίστηκαν με ένα αυτοκίνητο που τους περίμενε μπροστά στην πρεσβεία.
Ο Μίρμπαχ είχε δολοφονηθεί με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής των Αριστερών Εσέρων. Η ηγεσία των Αριστερών Εσέρων πίστευε εσφαλμένα ότι αυτή η δολοφονία θα οδηγούσε σε μια γενική λαϊκή εξέγερση προς υποστήριξη των στόχων τους. Ήθελαν να ηγηθούν μιας εξέγερσης κατά της ειρήνης με τη Γερμανία και όχι αναγκαία κατά των Μπολσεβίκων και της σοβιετικής εξουσίας.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Χέρμαν φον Άικχορν δολοφονήθηκε στο Κίεβο από Αριστερούς Εσέρους.
Εξέγερση
Λίγο μετά τη δολοφονία, ο Λένιν διέταξε τον Γιάκοβ Πέτερς να θέσει υπό κράτηση ολόκληρη την παράταξη των Αριστερών Εσέρων στο 5ο Συνέδριο των Σοβιέτ (περίπου 450 άτομα). Το Θέατρο Μπολσόι, όπου συνεδρίαζε το Συνέδριο, κυκλώθηκε από Τσεκίστες και Λετονούς τυφεκιοφόρους. Στους Μπολσεβίκους αντιπροσώπους του Συνεδρίου επετράπη να εγκαταλείψουν το θέατρο, ενώ οι Αριστεροί Εσέροι συνελήφθησαν μέσα στο θέατρο.
Ο Μπλούμκιν και ο Αντρέεβ οδήγησαν το αυτοκίνητο στο κτίριο ενός αποσπάσματος της Τσεκά, υπό τις διαταγές του Αριστερού Εσέρου Ντ. Ι. Ποπόφ, όπου εκείνη την ώρα συνεδρίαζε η Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος των Αριστερών Εσέρων. Περίπου στις 5 μ.μ., ο Ντερζίνσκι, ο οποίος είχε αναλάβει την ευθύνη για τη διερεύνηση της δολοφονίας, ακολούθησε ένα ίχνος για το μέρος όπου πιθανά βρίσκονταν οι δολοφόνοι και πήγε στο κτίριο για να συλλάβει τον Μπλούμκιν και αυτούς που τον έκρυβαν. Αλλά αντί για τη σύλληψη του Μπλούμκιν, συνελήφθη ο ίδιος ο Ντερζίνσκι από τον Ποπόφ.
Η κύρια ανταρτική δύναμη ήταν ένα απόσπασμα της Τσεκά, που διοικείτο από τον Ντ. Ι. Ποπόφ. Η μονάδα του Ποπόφ ήταν επανδρωμένη από κόκκινους Φινλανδούς και ναύτες, και σύμφωνα με την εκτίμηση του Λέοντος Τρότσκι είχε μεταξύ οκτακοσίων και δύο χιλιάδων άνδρες, πολλά όπλα, πολυβόλα και θωρακισμένα αυτοκίνητα. Ο Ποπόφ διέταξε να κάνουν αναγνώριση στους δρόμους της Μόσχας. Ομάδα στρατιωτών από το απόσπασμα του Ποπόφ έφθασε στο αρχηγείο της Τσεκά, συνέλαβε τον Μάρτιν Λάτσις, και τον μετέφερε στο κτίριο όπου βρισκόταν η μονάδα του Ποπόφ.
Για μικρό χρονικό διάστημα οι Αριστεροί Εσέροι κατέλαβαν το τηλεφωνικό κέντρο και το τηλεγραφείο. Απέστειλαν κάποια μανιφέστα, δελτία και τηλεγραφήματα στο όνομα της Κεντρικής Επιτροπής των Αριστερών Εσέρων, δηλώνοντας ότι οι Αριστεροί Εσέροι είχαν πάρει την εξουσία και ότι η ενέργειά τους είχε γίνει δεκτή από ολόκληρο τον λαό.
Τη νύκτα ο Λένιν διέταξε τον Γιούκουμς Βατσιέτις να συγκεντρώσει δυνάμεις και να αρχίσει επίθεση κατά των Αριστερών Εσέρων. Μέχρι νωρίς το πρωί της 7ης Ιουλίου, οι Μπολσεβίκοι είχαν συγκεντρώσει αρκετές δυνάμεις, κυρίως Λετονούς τυφεκιοφόρους υπό τη διοίκηση του Βατσιέτις, για να ξεκινήσουν επίθεση. Μέχρι τις 10 π.μ., έστησαν το πυροβολικό τους μόνο διακόσιες γιάρδες μπροστά από το κτίριο όπου βρισκόταν η μονάδα του Ποπόφ. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια διαπραγμάτευσης, οι Λετονοί άνοιξαν πυρ. Οι πρώτες ομοβροντίες χτύπησαν το αρχηγείο των Αριστερών Εσέρων, μετά από τις οποίες η Κεντρική Επιτροπή των Αριστερών Εσέρων εγκατέλειψε το κτίριο αμέσως. Μέχρι τις 2 μ.μ., η εξέγερση κατεστάλη και οι Αριστεροί Εσέροι τράπηκαν σε φυγή.
Ένα τηλεγράφημα από την Κ.Ε. των Αριστερών Εσέρων που ανέφερε ότι οι Αριστεροί Εσέροι είχαν καταλάβει την εξουσία στη Μόσχα, στάλθηκε στον Μ.Α. Μουραβγιόφ, Αριστερό Εσέρο και Διοικητή του Ανατολικού Μετώπου. Με πρόφαση την επίθεση στους Γερμανούς, κατέλαβε το Σιμπίρσκ και προσπάθησε να βαδίσει με τις δυνάμεις του κατά της Μόσχας για υποστήριξη των Αριστερών Σοσιαλ-Επαναστατών. Ωστόσο, ο Μουραβγιόφ δεν μπόρεσε να πείσει τα στρατεύματά του να πολεμήσουν τους Μπολσεβίκους, και φονεύτηκε όταν συνελήφθη.
Συνέπειες
Η τελική συνέπεια της εξέγερσης ήταν να τεθούν εκτός νόμου οι Αριστεροί Εσέροι, το τελευταίο μεγάλο ανεξάρτητο κόμμα άλλο από τους Μπολσεβίκους. Οι Μπολσεβίκοι έκαναν διάκριση μεταξύ της ηγεσίας των Αριστερών Εσέρων και των υπολειμμάτων του κόμματος και σύντομα διακήρυξαν την αθωότητα των τελευταίων. Το “Κόμμα των Λαϊκών Κομμουνιστών” και το “Κόμμα Επαναστατικού Κομμουνισμού” αποχώρησαν από τους Αριστερούς Εσέρους και στήριξαν τους Μπολσεβίκους.
Την ίδια στιγμή, οι Μπολσεβίκοι άρχισαν την εκκαθάριση των τοπικών Σοβιέτ και των θεσμικών οργάνων των Σοβιέτ από τους Αριστερούς Εσέρους. Πολλοί Εσέροι, που δεν συμμετείχαν στην εξέγερση, ενσωματώθηκαν μετά στο Κόμμα των Μπολσεβίκων. Το 1921, υπήρξε άλλη καθοδηγούμενη από τους Εσέρους εξέγερση, που ονομάζεται η Εξέγερση της Κρονστάνδης. Οι Αριστεροί Εσέροι κατέρρευσαν σαν κόμμα μέχρι το 1922 και υπήρξαν μόνο σαν μικροί πυρήνες μέχρι το 1925.
Οι δολοφόνοι του Μίρμπαχ, ο Μπλούμκιν και ο Αντρέεβ, κατάφεραν να αποφύγουν τη σύλληψη. Στις αρχές του 1919, ο Μπλούμκιν έλαβε χάρη από τους Μπολσεβίκους και επανήλθε στην Τσεκά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:1918
Λοξή φάλαγγα
Λοξή φάλαγγα ονομάζεται ο τρόπος ανάπτυξης του στρατιωτικού σχηματισμού, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον διάσημο στρατηγό των Θηβαίων, Επαμεινώνδα, στη μάχη των Λεύκτρων, κατά των Σπαρτιατών, υπό τον Κλεόμβροτο. Αυτή η τακτική ξαναχρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στην στρατιωτική ιστορία, ειδικά όταν ο ένας από τους δύο αντιπάλους είχε γενική αριθμητική υπεροχή. Συγκεκριμένα, το 371 π.Χ. η αριθμητική δύναμη των δύο αντιπάλων ήταν σχεδόν δύο προς ένα υπέρ των Σπαρτιατών. Για να αντιμετωπίσει ο Επαμεινώνδας την σε βάρος του γενική αριθμητική ανισότητα, επινόησε μια τακτική που του προσέφερε τοπική αριθμητική υπεροχή. Ενίσχυσε ιδιαίτερα την αριστερή του πλευρά, στοχεύοντας να αιφνιδιάσει τους Σπαρτιάτες και με το ισχυρό αριστερό τμήμα του στρατού του να νικήσει το δεξιό των Σπαρτιατών. Για να το πετύχει αυτό παρεξέκλινε της κλασικής μέχρι τότε μετωπικής παράταξης των στρατευμάτων. Καινοτομώντας, σχημάτισε τη διάταξη μάχης «εις ανομοιόμορφον βάθος ζυγών», ενώ συγχρόνως έδωσε σε αυτήν κατεύθυνση λοξή ως προς την αντίπαλη διάταξη. Ως τότε δηλαδή οι στρατοί παρατάσσονταν κατανέμοντας σε ίδιο βάθος τους στρατιώτες σε ίσο αριθμό σειρών. Οι Σπαρτιάτες εκείνη την ημέρα φέρονται ότι είχαν πάλι παρατάξει σε ευθεία το στρατό τους με κλασική κατανομή δυνάμεων, δηλαδή ισομερώς και  σε βάθος περίπου 12 σειρών σε όλο το μήκος. Ο Επαμεινώνδας επίσης κράτησε ίσο το βάθος (με λίγες σειρές) σε όλο το μήκος της δικής του παράταξης, αλλά ειδικά στην αριστερή πλευρά, παρέταξε 50 σειρές. Αποσκοπούσε (και πέτυχε) να δώσει ένα ισχυρό χτύπημα τοπικά, να νικήσει το αριστερό τμήμα και, καθώς εκεί βρίσκονταν οι επίλεκτες μονάδες των Σπαρτιατών, να κάμψει το ηθικό όλων των αντιπάλων και να τους νικήσει, κάτι το οποίο κατάφερε.
Ο όρος «λοξή» αναφέρεται τόσο στον τρόπο διάταξης όσο και στον τρόπο προώθησης της φάλαγγας: το υπερενισχυμένο αριστερό τμήμα ευρίσκεται κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης σε θέση πιο προχωρημένη από την υπόλοιπη παράταξη, η οποία σταδιακά παρουσιάζει ελαφρά κλίση προς τα δεξιά, με σκοπό να συγκρουστεί πρώτο το νεωτεριστικά ενισχυμένο αριστερό πλευρό με το παραδοσιακά ισχυρό δεξί πλευρό της αντίπαλης παράταξης. Εκεί, στα αριστερά του λοξού σχηματισμού, αναμένεται να υπερισχύσει τοπικά η φάλαγγα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, συνεπώς εξασφαλίζεται χρόνος μέχρι να συγκρουστεί το υπόλοιπο τμήμα της παράταξης. Έτσι αυτή η τοπική υπεροχή σταδιακά μετατίθεται προς τα δεξιά και τελικά συντρίβει την αντίπαλη παράταξη ή την τρέπει σε υποχώρηση. Μπορούμε να φανταστούμε την λοξή φάλαγγα ως ένα ξαπλωμένο «σφυρί» με τη λαβή στα δεξιά και ελαφρώς κεκλιμένη σε σχέση με την κεφαλή κρούσης του.
Αυτός ο σχηματισμός χρησιμοποιήθηκε και από τον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά και αργότερα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου από τον Φρειδερίκο και τον Χίντεμπουργκ.
Κατηγορία:Θηβαϊκός στρατός
Περονισμός
Ο Περονισμός (peronismo) είναι ένα πολιτικό κίνημα της Αργεντινής που βασίζεται στις ιδέες και την κληρονομιά του Αργεντινού πολιτικού Χουάν Περόν (1895–1974). Ήταν ένα κίνημα με επιρροή στην πολιτική της Αργεντινής του 20ου και 21ου αιώνα. Από το 1946, οι περονιστές κέρδισαν 10 από τις 13 προεδρικές εκλογές στις οποίες τους επετράπη να συμμετάσχουν. Ο κύριος εκφραστής του περονισμού είναι το Κόμμα Δικαιοσύνης. Οι πολιτικές των περονιστών προέδρων διέφεραν πολύ, αλλά η γενική ιδεολογία έχει περιγραφεί ως «ένα αόριστο μείγμα εθνικισμού και λαϊκισμού.
Ιστορικό
Ο Περόν έγινε υπουργός εργασίας της Αργεντινής μετά τη συμμετοχή του στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 1943 και εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής το 1946. Εισήγαγε κοινωνικά προγράμματα που ωφέλησαν την εργατική τάξη, υποστήριξε τα εργατικά συνδικάτα και ζήτησε πρόσθετη συμμετοχή του κράτους στην οικονομία. Επιπλέον, βοήθησε τους βιομήχανους. Ο Περόν ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και κέρδισε ακόμη περισσότερο τον θαυμασμό μέσω της συζύγου του Εβίτας, η οποία υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των μεταναστών εργαζομένων και ήταν αγαπητή στον κόσμο.Η Εβίτα ήταν τόσο αγαπητή που το 1949 ο Χουάν Περόν σχημάτισε το Γυναικείο Περονιστικό Κόμμα, μια νέα πτέρυγα μέσα στο δικό του κόμμα υπό την ηγεσία της. Λόγω του αυξανόμενου πληθωρισμού και άλλων οικονομικών προβλημάτων και της υποτιθέμενης πολιτικής καταστολής, ο στρατός ανέτρεψε τον Περόν το 1955.Το περονιστικό κόμμα απαγορεύτηκε και μόλις το 1973 όταν έγιναν ξανά δημοκρατικές εκλογές ο Περόν επανεξελέγη πρόεδρος.
Ο Περόν πέθανε τον επόμενο χρόνο. Την προεδρία ανέλαβε η χήρα και αντιπρόεδρός του Ιζαμπέλ. Ο θάνατος του Περόν άφησε ένα μεγάλο κενό εξουσίας και ο στρατός ανέτρεψε αμέσως την Ιζαμπέλ το 1976. Μετά την επιστροφή στη δημοκρατία το 1983, στην προεδρία κυριάρχησαν υποψήφιοι περονιστές. Στα 37 χρόνια δημοκρατίας, οι περονιστές κατείχαν την προεδρία για 24 χρόνια.
Ο Κάρλος Μένεμ εξελέγη το 1989 και υπηρέτησε για δύο συνεχόμενες θητείες σε διάστημα δέκα ετών. Η κύρια πολιτική του ήταν η ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων, η υιοθέτηση πολιτικών ελεύθερης αγοράς και οι καλές διεθνείς σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Ντε Λα Ρούα, την κυβέρνηση ανέλαβαν δύο προσωρινοί ηγέτες των περονιστών: ο Αντόλφο Ροδρίγκεζ Σάα και αργότερα ο Εντοάρντο Ντουάλντε. Ο αριστερός περονιστής Νέστορ Κίρχνερ, που εξελέγη το 2003, υπηρέτησε μόνο για μία θητεία, ενώ η σύζυγός του, Κριστίνα Φερνάντεζ Κίρχνερ, υπηρέτησε δύο (έχει εκλεγεί το 2007 και επανεξελέγη το 2011 ) και είναι, από το 2019 , η σημερινή αντιπρόεδρος με τον Αλμπέρτο Φερνάντεζ ως πρόεδρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Λαϊκισμός Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Αντώνης Κοντογεωργίου
Ο Αντώνης Κοντογεωργίου (11 Δεκεμβρίου 1945 – 1 Οκτωβρίου 2018) ήταν Έλληνας μουσικός, βαρύτονος και διευθυντής της χορωδίας της ΕΡΤ και της "Χορωδίας Μακεδονία"
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945. Σπούδασε θεωρία της μουσικής, πιάνο και τραγούδι στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης παράλληλα με τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ, τις οποίες εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στη μουσική. Συνέχισε τις μουσικές σπουδές του στο R. Strauss Konservatorium και κυρίως στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου, απ' όπου αποφοίτησε με δύο διπλώματα - Magister Artium-Διεύθυνσης Χορωδίας και Lied-Ορατορίου. Παρακολούθησε μαθήματα στην Καλοκαιρινή Ακαδημία Mozarteum του Σάλτσμπουργκ και στα Τμήματα Αριστούχων Τραγουδιού της Ζυρίχης.
Κατά καιρούς οργάνωσε και διηύθυνε πολλές χορωδίες, με πρώτη χρονολογικά την παιδική χορωδία των Χριστιανικών Μαθητικών Ομάδων (ΧΜΟ) Θεσσαλονίκης στη δεκαετία του 1960. Διηύθυνε τα μεγάλα χορωδιακά σύνολα στo Millenium και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Δίδαξε μουσική στο ελληνοαμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια, σε πολλά ωδεία, σε 34 σεμινάρια, και οργάνωσε πολλές Συναντήσεις Χορωδιών. Δημοσίευσε πλήθος ειδικών άρθρων για τη χορωδιακή μουσική, εξέδωσε 11 βιβλία μεταξύ των οποίων 5 τόμους υπό τον γενικό τίτλο "ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΜΑΣ", 29 δισκογραφικές παραγωγές, πάνω από 600 ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, συνεργάστηκε κατ’ επανάληψη με το Εθνικό Θέατρο, πολλούς άλλους θιάσους, τα Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, Θεσσαλονίκης, Ηρακλείου, δίδαξε στη Σχολή Σπ. Ευαγγελάτου, ίδρυσε και διηύθυνε το συγκρότημα Pro Musica για τη διάδοση της παλιάς μουσικής και το σολιστικό φωνητικό συγκρότημα «Οι Τραγουδιστές», με το οποίο πέραν των πολλών συναυλιών, παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση όλο το σωζόμενο έργο του Φραγκίσκου Λεονταρίτη.
Χορωδία της ΕΡΤ
Το 1977 με πρόσκληση του τότε Διευθυντή του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ, Μάνου Χατζιδάκι, οργάνωσε για πρώτη φορά χορωδία στην ΕΡΤ, τη Χορωδία του Τρίτου Προγράμματος, σημερινή Χορωδία της ΕΡΤ, της οποίας ήταν ο μόνιμος διευθυντής της για 32 χρόνια. Υπήρξε από τα βασικά στελέχη του Τρίτου Προγράμματος του Μάνου Χατζιδάκι, μέλος της Επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ) για τη Χορωδιακή ανάπτυξη και επί σειράν ετών Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε διευθυντής και καθηγητής ωδείων, διευθυντής του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού και μεταξύ άλλων, των χορωδιών, Ωδείου Αθηνών, «Μακεδονία», Ελληνικού Φεστιβάλ και Δήμου Αθηναίων. Δίδαξε ως προσκεκλημένος καθηγητής στα μεταπτυχιακά τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου σε συνεργασία με την καθηγήτρια Μιράντα Καλδή. Ως σολίστ ή μαέστρος, πραγματοποίησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πάνω από 1200 παραστάσεις, (Γερμανία, Αυστρία, Ισπανία, Φινλανδία, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ιταλία, Κίνα, Κύπρος, Αίγυπτος, Τουρκία, Τυνησία, Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς), και συνεργάστηκε με όλες τις ελληνικές ορχήστρες και με πολλές ξένες, καθώς επίσης και με διάσημους μαέστρους, (Bernstein, Rilling, Askenazy, Menuhin, Mazur, Marriner).
Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει 142 χορωδιακά έργα με ορχήστρα, (87 σε πρώτη ελληνική εκτέλεση), 1030 άλλα χορωδιακά, 21 όπερες και πάνω από 800 Lieder. Πολλοί Έλληνες συνθέτες του έχουν αφιερώσει έργα τους, (Θεόδωρος Αντωνίου, Περικλής Κούκος, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, 'Αλκης Μπαλτάς, Χρήστος Σαμαράς, Ανδρέας Νεζερίτης, Μαριέλλη Σφακιανάκη, Νίκος Χριστοδούλου κ.ά.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές όπερας Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές χορωδίας Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ντουντάνγκα
Η Ντουντάνγκα (επίσης, Ντουντάνγκγια και Ντιουντένγκγια) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σαρούρ του Ναχιτσεβάν στο δυτικό Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό βρίσκεται πλησίον του κέντρου της επαρχίας Σαρούρ. Ο πληθυσμός της ασχολείται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Υπάρχει σχολείο δευτεροβάθμιος εκπαίδευσης, λέσχη και ιατρικό κέντρο στο χωριό. Έχει πληθυσμό 4.012 κατοίκων.
Ετυμολογία
Το όνομα Ντουντάνγκα προέρχεται από δύο λέξεις Ιρανικής προέλευσης, τις dü (δύο) και dəngə (φραγμός, τμήμα της πόλης), που σημαίνει «χωριό με δύο φραγμούς».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαρούρ
Κοινότητα Βουλισμένης
Η Κοινότητα Βουλισμένης είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Βουλισμένη. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγόροι και Ζούρβα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
μικρογραφία|439x439εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Συνολικά η κοινότητα έχει 348 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Δημήτριο Αγγελάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Ευδαμίδας Β΄
Ο Ευδαμίδας Β' (- 245 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σπάρτης, 24ος από τον οίκο των Ευρυποντιδών, γιος του βασιλιά Αρχιδάμου Δ'.
Βιογραφία
Ο Ευδαμίδας Β' διαδέχτηκε τον πατέρα του το 275 π.Χ. Νυμφεύτηκε τη θεία του Αγησιστράτη (κόρη του Ευδαμίδα Α') και είχε δύο γιούς: τον μεταρρυθμιστή Άγι Δ' και τον Αρχίδαμο Ε΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Κετελπαράκ
Το Κετελπαράκ (επίσης, Κεταλπαράγκ και Κετάλ-Ποράχ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπαρντά του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3.058 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαρντά
Κιουστεντίλ
thumb|right|250px|Κτίρια στο Κιουστεντίλ thumb|right|250px|Κεντρικό σημείο του Κιουστεντίλ
Μιτς Μίτσελ
Ο Μιτς Μίτσελ (John Ronald "Mitch" Mitchell, 9 Ιουλίου 1946 - 12 Νοεμβρίου 2008) ήταν Άγγλος ντράμερ γνωστός ως μέλος του ροκ συγκροτήματος The Jimi Hendrix Experience.
Κιουστεντίλ
Το Κιουστεντίλ (βουλγαρικά: Кюстендил, παλαιότερα Велбъжд, Βελμπάζντ) είναι πόλη στο δυτικό άκρο της Βουλγαρίας. Η πόλη βρίσκεται στο νότιο τμήμα της ομώνυμης κοιλάδας, κοντά στα σύνορα με τη Σερβία και τα Σκόπια, 90 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Σόφιας, 130 χλμ. βορειοανατολικά των Σκοπίων και 243 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 44.532 κάτοικοι, με Βουλγαρική πλειοψηφία και μειονότητα Ρομά. Την Εποχή του Σιδήρου μέσα στην πόλη βρισκόταν ένας Θρακικός οικισμός, αργότερα γνωστός ως Ρωμαϊκός τον 1ο αιώνα μ.Χ. Το μεσαίωνα στην πόλη εναλλάσσονταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η Βουλγαρία και η Σερβία μέχρι την Οθωμανική κατάκτηση το 1395. Μετά από αιώνες Οθωμανικής κυριαρχίας η πόλη έγινε τμήμα του ανεξάρτητου Βουλγαρικού κράτους το 1878.
Μιτς Μίτσελ
Βιογραφία
Τον Οκτώβριο του 1966, ο Μίτσελ έκανε οντισιόν για να γίνει μέλος των Experience του Τζίμι Χέντριξ. Μαζί τους κυκλοφόρησε το "Are You Experienced?" τον Μάιο του 1967, ακολουθούμενο από το "Axis: Bold as Love", επτά μήνες αργότερα. Τα δύο άλμπουμ ανέβηκαν στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ το "Electric Ladyland" έναν χρόνο αργότερα ανέβηκε στην κορυφή του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τα τύμπανα, ο Μίτσελ έκανε πρώτα φωνητικά στο "Little Miss Strange" από τον τρίτο τους δίσκο και δεύτερα φωνητικά γενικότερα, ενώ έπαιξε και γκλόκενσπίγκελ στο τραγούδι "Little Wing". Παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το φθινόπωρο του 1969, όταν και αποχώρησε λίγο μετά την ιστορική τους εμφάνιση στο φεστιβάλ του Γούντστοκ.
Κιουστεντίλ
Όνομα
Το σύγχρονο όνομα προέρχεται από το Κιούστεν, το τουρκοποιημένο όνομα του τοπικού φεουδάρχη του 14ου αιώνα Κονσταντίν Ντράγκας, από το Λατινικό constans, "σταθερός"+το Τουρκικό ιλ"νομός" ή "λουτρό". Η πόλη ήταν γνωστή στην Αρχαιότητα ως Παυτάλια.
Γεωγραφία
Το Κιουστεντίλ είναι εθνικό λουτροθεραπευτικό θέρετρο σε υψόμετρο 600 μέτρων. Υπάρχουν στην πόλη πάνω από 40 ιαματικές πηγές. Τα νερά έχουν υψηλή περιεκτικότητα θειωδών ενώσεων και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του μυοσκελετικού συστήματος, γυναικολογικών και άλλων παθήσεων. Η περιοχή του θερέτρου περιλαμβάνει πολλά λουτρά, λουτροθεραπευτικά συγκροτήματα και άλλα.
Μιτς Μίτσελ
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του Χέντριξ, ο Μίτσελ έκανε την παραγωγή στους δίσκους "The Cry of Love" και "Rainbow Bridge" μαζί με τον Έντι Κρέιμερ. Το 1972, συνεργάστηκε με τους κιθαρίστες Μάικ Πινέρα και Έιπριλ Λότον στους Ramatam, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους με μικρή επιτυχία, ενώ περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Emerson, Lake and Palmer.
Στα μέσα της δεκαετίας του '70, ο Μίτσελ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και έχασε τα δικαιώματα από μεγάλο μέρος των ηχογραφήσεων του με τους Experience. Αναγκάστηκε να πουλήσει και το υπόλοιπο μερίδιο του έναντι 200.000 δολαρίων, ενώ το 1974 έκανε οντισιόν για τους Wings του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ αλλά δεν πήρε την θέση.
Κιουστεντίλ
Αρχαιότητα
Στη θέση της σύγχρονης πόλης ιδρύθηκε ένας Θρακικός οικισμός τον 5ο-4ο αιώνα π.Χ. και οι Ρωμαίοι το μετέτρεψαν σε σημαντικό οχυρό, λουτροθεραπευτικό θέρετρο και εμπορικό κόμβο γνωστό με το όνομα  Παυτάλια ("πόλη των πηγών" στα Θρακικά) τον 1ο αιώνα μ.Χ, όταν διοικητικά ανήκε στη Μακεδονία. Στο Επαρχιακό Μουσείο της πόλης εκτίθενται πολλά Θρακικά και Ρωμαϊκά αντικείμενα, ιδιαίτερα μια εντυπωσιακή νομισματική συλλογή. Στην πόλη χτίστηκε ένα φρούριο τον 4ο αιώνα (γνωστό με το μεταγενέστερο Οθωμανικό του όνομα Χισάρλακα).
Μεσαίωνας
Η πόλη αναφέρεται με το Σλαβικό όνομα Βελμπάζντ (που σημαίνει "καμήλα"- για τους Βυζαντινούς Βελέβουσδα) σε έγγραφο του 1019 του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασίλειου Β´. Εγινε μεγάλο θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, όταν ο Καλογιάν κατέλαβε την περιοχή μεταξύ 1201 και 1203.
Το 1330 οι Σέρβοι νίκησαν εκεί κοντά τους Βουλγάρους, προσαρτώντας ουσιαστικά την περιοχή στο Βασίλειο της Σερβίας. Ο Σέρβος άρχοντας Ντέγιαν, ένας από τις εξέχουσες μορφές της Σερβικής Αυτοκρατορίας και της επακόλουθης πτώσης της, κατείχε αρχικά μια μεγάλη επαρχία στην περιοχή του Κουμάνοβο υπό το Δουσάν και αργότερα υπό τον Ούρος Ε΄ ορίστηκε δεσπότης του Ανω Στρυμώνα ποταμού με το Βελμπάζντ. Μετά το θάνατο του Ντέγιαν οι κτήσεις του στο Ζεγλίγκοβο και στον Ανω Στρυμώνα δόθηκαν στους δυο γιους του Γιόβαν Ντράγκας (π. 1378) και Κονσταντίν (π. 1395). Οι αδελφοί Ντεγιάνοβιτς κυβερνούσαν μια μεγάλη επαρχία στην ανατολική Μακεδονία, στα νότια εδάφη της Αυτοκρατορίας, παραμένοντος πιστοί στον Ούρος Ε΄, μέχρι το 1373, οπότε ο Οθωμανικός στρατός υποχρέωσε το Γιόβαν να δηλώσει υποτέλεια.
Μιτς Μίτσελ
Βιογραφία
Στη συνέχεια, αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία, ηχογραφώντας περιστασιακά σε δίσκους σχετικούς με την μουσική του Τζίμι Χέντριξ. Το 2005, το περιοδικό "Rolling Stone" τον κατέταξε 23ο στην λίστα του με τους εκατό καλύτερους ντράμερ όλων των εποχών.
Κιουστεντίλ
Οθωμανική και νεότερη εποχή
Η πόλη ήταν κέντρο σαντζακίου αρχικά της επαρχίας της Ρούμελης και κατόπιν των βιλαετίων Μοναστηρίου και Νις. Ηταν κέντρο καζά στο σαντζάκι της Σόφιας του Βιλαετίου του Δούναβη μέχρι την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας το 1878. Οι κάτοικοι του Κιουστεντίλ πήραν ενεργό μέρος στη Βουλγαρική Εθνική Αφύπνιση και άνθησαν η βιοτεχνία και το εμπόριο. Η πόλη ελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς στις 29 Ιανουαρίου 1878.
Μιτς Μίτσελ
Βιογραφία
Το 2008, ο Μίτσελ συμμετείχε στην περιοδεία "Experience Hendrix Tour", περνώντας από 18 πόλεις των ΗΠΑ σε διάστημα ενός μηνός. Πέντε ημέρες μετά το τέλος της περιοδείας, ο Μίτσελ πέθανε στον ύπνο του, στις 12 Νοεμβρίου του 2008, στο ξενοδοχείο "Benson" του Πόρτλαντ. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Σιάτλ.
Δισκογραφία
{|width="75%" align="center"|
Κιουστεντίλ
Δημογραφικά
Οι Ρομά είναι κυρίως συγκεντρωμένοι μέσα στα όρια της πόλης, ενώ το ένα τέταρτο των Βουλγάρων ζουν στα γύρω χωριά, τμήμα επίσης του Δήμου του Κιουστεντίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Μιτς Μίτσελ
Πηγές
Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Μουσταφααγκάλι
Το Μουσταφααγκάλι (επίσης, Μουσταφααγκαλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπαρντά του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.581 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαρντά
Άξιον εστίν ως αληθώς
Ιστορικό του ύμνου
Η ιστορία του ύμνου είναι συνδεδεμένη με το κελί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις Καρυές του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, και με ένα θαύμα. Ο π. Γαβριήλ, ο μετέπειτα Όσιος ένα βράδυ έψελνε «Τήν Τιμιωτέραν των Χερουβείμ» του Αγίου Κοσμά του Μελωδού, όταν δέχτηκε την επίσκεψη ενός αγνώστου μοναχού. Ο επισκέπτης πρόσθεσε μερικές λέξεις στο κείμενο. Ο Γαβριήλ τον παρακάλεσε να του τις γράψει, και ο ξένος τις χάραξε με το δάχτυλό του σε μια πλάκα, σαν να ήταν πηλός. Μετά εξαφανίστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Βεατρίκη του Μονφόρ
Η Βεατρίκη, γαλλ. Beatrice (π. Δεκέμβριος 1248/9 - 9 Μαρτίου 1312) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κόμισσα τού Μονφόρ (1249-1312). Με τον γάμο της έγινε κόμισσα τού Ντρε.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Ιωάννη Α΄ κόμη τού Μονφόρ και της Ιωάννας κυρίας τού Σατωντάν.
Το 1249 ο πατέρας της, που συμμετείχε στη Ζ΄ Σταυροφορία, απεβίωσε στην Κύπρο. Έτσι η Βεατρίκη διαδέχθηκε τον πατέρα της σε ηλικία ενός έτους. Το 1251 η μητέρα της Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη των Μπριέν, μεγάλο οινοχόο της Γαλλίας και απέκτησε τη Λευκή (1252-1302), η οποία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ του Φιέν, βαρόνο τού Τενγκρύ. Μετά το 1252 απεβίωσε η Ιωάννα αφήνοντας τη Βεατρίκη και τη Λευκή συγκληρονόμους.
Η Βεατρίκη παντρεύτηκε το 1260 σε ηλικία 11 ετών τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε & Μπραίν, γιο τού Ιωάννη Α΄ κόμη τού Ντρε & Μπραίν και της Μαρίας τού Μπουρμπόν. Ο Ροβέρτος Δ΄ έγινε, όπως ήταν το έθος της εποχής, συγκυρίαρχος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί. Το 1312 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τάφηκε στο αββαείο τού Ωτ-Μπρυγιέρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1260 τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Αγία Ειρήνη Ρεθύμνης
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Ρεθύμνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ρεθύμνης του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του Βρύσινα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει περίπου 5 χλμ Ν. του Ρεθύμνου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ρουσοσπητίου του νομού Ρεθύμνης. Το 1927 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ρουσοσπητίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρεθύμνης.
Πανδημία COVID-19 στο Κράτος της Παλαιστίνης
μικρογραφία|Έρημος δρόμος στο [[Σαλφίτ της Παλαιστίνης, Μάρτιος 2020]] Τα πρώτα κρούσματα της ασθένειας του κορονοϊού 2019 (COVID-19) στο Κράτος της Παλαιστίνης επιβεβαιώθηκαν στις 5 Μαρτίου 2020. Το Παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας ανέφερε ότι τα κρούσματα είχαν εντοπιστεί σε ένα ξενοδοχείο στην περιοχή της Βηθλεέμ, όπου μια ομάδα Ελλήνων τουριστών επισκέφθηκαν το ξενοδοχείο στα τέλη Φεβρουαρίου εκ των οποίων δύο διαγνώστηκαν αργότερα με τον ιό. Μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου 2020 είχαν βρεθεί 92.708 κρούσματα και είχαν καταγραφεί 780 θάνατοι.
Το Ισραήλ κατέσχεσε σκηνές, εκ των οποίων κάποιες προορίζονταν για ένα προσωρινό νοσοκομείο στο Χιρμπέτ Ιμπζίκ στα τέλη Μαρτίου, ενώ μπλόκαρε την κατασκευή ενός άλλου νοσοκομείου στα πρώτα στάδια κατασκευής σε ιδιωτική γη στην Χεβρώνα, όπου υπήρχε μεγάλο επιδημιολογικό φορτίο, με την δικαιολογία ότι δεν είχε ισραηλινή άδεια κατασκευής. Ο ανώτερος επίσημος των Ηνωμένων Εθνών στην περιοχή, δήλωσε σε μια τηλεδιάσκεψη του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 23 Απριλίου ότι οι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι συνεργάζονταν με πρωτοφανείς τρόπους για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά ότι το Ισραήλ πρέπει να κάνει περισσότερα για να διαφυλάξει την υγεία όλων των ανθρώπων που ζουν στο έδαφός του.
Σύμφωνα με μια ανάλυση της Haaretz στις 22 Ιουλίου 2020, υπάρχει ανησυχία ότι ένας συνδυασμός γεγονότων μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη μετάδοση του κορονοϊού. Μετά την διακοπή της συνεργασίας για την ασφάλεια και τους πολιτικούς δεσμούς στο Ισραήλ, η Παλαιστινιακή Αρχή σταμάτησε τον συντονισμό στην θεραπεία των ασθενών με το Ισραήλ και την αποδοχή της αλληλογραφίας και δεμάτων μέσω Ισραηλινών λιμένων, ενώ σταμάτησε τη συνεργασία με την Ισραηλινή Δύναμη Άμυνας και την Σιν Μπετ. Η εποπτεία των διελεύσεων των συνόρων με το Ισραήλ επίσης σταμάτησε. Επίσης η διένεξη με το Ισραήλ για τα φορολογικά έσοδα έχει σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο στην Παλαιστίνη.
Τα πρώτα δύο κρούσματα στην Πόλη της Γάζας στην λωρίδα της Γάζα ς διαγνώστηκαν στις 21 Μαρτίου. Στις 24 Αυγούστου 2020 επιβεβαιώθηκαν κρούσματα εκτός των κέντρων καραντίνας. Στις 31 Αυγούστου 2020, σύμφωνα με τον Ανθρωπιστικό Συντονιστή του ΟΗΕ Τζέιμι ΜακΓκόλντρικ,, "η επιδείνωση που έχει επέλθει τις τελευταίες εβδομάδες στη Λωρίδα της Γάζας προκαλεί σοβαρή ανησυχία." Οι διακοπές ρεύματος επηρεάζουν σοβαρά τα νοσοκομεία και τις υποδομές. Η περιοχή της Χεβρώνας είναι το επίκεντρο της επιδημίας.
LAND
Η επίθεση LAND ανήκει στην κατηγορία επιθέσεων DOS - Denial of Service και περιλαμβάνει την αποστολή ενός ειδικού μολυσμένου πακέτου σε έναν υπολογιστή με σκοπό να τον κάνει να "παγώσει". Η τρύπα ασφαλείας την οποία εκμεταλλεύεται αυτό το είδος επίθεσης ανακαλύφθηκε το 1997 από κάποιον που χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "m3lt". Τέλος, πολλά από τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα, όπως για παράδειγμα τα Windows XP και τα Windows Vista, είναι ευάλωτα σε τέτοιου είδους επιθέσεις.
Τεχνικές λεπτομέρειες
Συνεπώς, το χαρακτηριστικό της επίθεσης LAND που την διαχωρίζει από άλλες επιθέσεις είναι ότι το πακέτο που στέλνεται έχει ως αποστολέα και παραλήπτη την διεύθυνση IP του θύματος.
Ευάλωτα συστήματα
Επιτυχημένες επιθέσεις LAND έχουν γίνει σε διάφορα λειτουργικά συστήματα και υπηρεσίες. Για παράδειγμα έχει διαπιστωθεί πως το SNMP και η υπηρεσία kerberos για Windows (πόρτα 88, πρωτόκολλο TCP) είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα. Οι επιθέσεις αυτές βασίζονται στο γεγονός ότι το λογισμικό δεν έχει σχεδιαστεί σωστά και δέχεται συνδέσεις που φαίνεται ότι προέρχονται από τον ίδιο υπολογιστή.
Αντιμετώπιση
Η πλειοψηφία των firewall έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τέτοιου είδους μολυσμένα πακέτα και να τα απορρίπτουν. Έτσι λοιπόν προστατεύεται ο υπολογιστής από τέτοιου είδους επιθέσεις. Τέλος, μερικά λειτουργικά συστήματα έχουν εκδώσει ανανεώσεις (updates) που διορθώνουν αυτό το πρόβλημα (π.χ. NetBSD και FreeBSD).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών
Αμνηστία
Αμνηστία ονομάζεται η δια νόμου άρση του αξιόποινου χαρακτήρα ορισμένων πράξεων με την οποία και αναστέλλεται η ισχύς των, προς κολασμό τούτων, νόμων καθώς και η ανάκριση ή δίωξη επ' αυτών των πράξεων. Με την αμνηστία επέρχεται δηλαδή η απόσβεση της ποινικής αγωγής. Η παροχή αμνηστίας ονομάζεται αμνήστευση.
Με την αμνηστία αίρεται μόνο το αξιόποινο της αδίκου πράξης που σημαίνει ότι δεν απαλλάσσει τον αμνηστευμένο της υποχρέωσης αποζημίωσης ή χρηματικής ικανοποίησης αν τέτοια επίσης έχουν καταλογισθεί. Στον αμνηστευμένο, είναι εύλογο ότι, δεν παρέχεται το δικαίωμα αίτησης επανάληψης της δίκης προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του.
Η αμνηστευμένη πράξη διαγράφεται από το ποινικό μητρώο του αμνηστευμένου. Την αμνηστία παρέχει ο Ανώτατος Άρχων (Βασιλεύς ή Πρόεδρος) κατόπιν εισήγησης και ευθύνης του αρμόδιου Υπουργού Δικαιοσύνης.
Η Αμνηστία είναι πράξη πολιτική που αποβλέπει στο συμφέρον της Πολιτείας και που υπαγορεύεται από ποικίλες συνθήκες και ανάγκες τόσο του Κράτους όσο και από πιθανές ανάγκες κοινωνικού συμφέροντος. Αυτή αποτελούσε προνόμιο του Βασιλέως όταν θεσμοθετήθηκε και περιλήφθηκε, με αίτημα του Βασιλέως Γεωργίου Α΄, στο Σύνταγμα του 1911 άρθρο 39 ως δικαίωμα «παραχώρησης αμνηστίας μόνο επί πολιτικών εγκλημάτων επί τη ευθύνη του Υπουργείου», προκειμένου επανέλθει η τάξη από έκτροπα που σημειώθηκαν μετά από τα γεγονότα του 1909. Έτσι η διάταξη αυτή συνεχίζει έκτοτε να διατηρείται τροποποιούμενη κάθε φορά αναλόγως του Πολιτεύματος.
Και όμως οι συζητήσεις με παράλληλες διαφωνίες περί της απονομής της, υπήρξαν επί 10ετίες πολλές τόσο ως προς την έκταση και το είδος των αδικημάτων, όσο και προς τα πρόσωπα με ή άνευ όρων. Συμποσούμενες αυτές σε κανόνες απονομής είναι
Σημείωση: Η Αμνηστία δεν θα πρέπει να συγχέεται με την απόδοση Χάριτος που αφορά επιείκεια ή μετριασμό χρόνου έκτισης ποινής.
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο
Σαριτσαλάρ (Σαατλί)
Το Σαριτσαλάρ (επίσης, Σαραντζαλγιάρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σαατλί του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.635 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαατλί
Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο
Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο είναι ο τίτλος βιβλίου του Αμερικανού δημοσιογράφου και σοσιαλιστή Τζον Ριντ που έγραψε το 1919 και αφορά τα γεγονότα της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία το 1917, την οποία ο Ριντ βίωσε από πρώτο χέρι. Ο Ριντ ακολούθησε στενά πολλούς από τους επιφανείς Μπολσεβίκους ηγέτες κατά την παραμονή του στη Ρωσία. Πέθανε το 1920, λίγο μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου και είναι ένας από τους λίγους Αμερικανούς που τάφηκε στη Νεκρόπολη του Τείχους του Κρεμλίνου στη Μόσχα, μια περιοχή που κανονικά προοριζόταν μόνο για τους πιο εξέχοντες Σοβιετικούς ηγέτες.
Σύλληψη και δημιουργία
Ο Τζον Ριντ ήταν σε αποστολή για το σοσιαλιστικό αμερικανικό περιοδικό The Masses, όταν ήταν ανταποκριτής της Ρωσικής Επανάστασης. Αν και ο Ριντ αναφέρει ότι είχε «προσπαθήσει να δει τα γεγονότα με το μάτι ενός ευσυνείδητου δημοσιογράφου, που ενδιαφερόταν να αναδυκνύει την αλήθεια» κατά την περίοδο των γεγονότων, δήλωσε στον πρόλογο ότι «στον αγώνα οι συμπάθειές μου δεν ήταν ουδέτερες» (καθώς το βιβλίο κλίνει προς τους Μπολσεβίκους και τις απόψεις τους).
Μεταφορά στον κινηματογράφο
Η ταινία Οκτώβρης, γυρισμένη το 1928, αποτελεί μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο. Το 1982 ο σοβιετικός κινηματογραφιστής Σεργκέι Μπονταρτσούκ βάσισε την ταινία του Red Bells πάνω στο βιβλίο. Επίσης, η ζωή του ίδιου του Ριντ μαζί με τμήματα του βιβλίου απετέλεσαν τη βάση για την αμερικανική ταινία του 1981, Οι Κόκκινοι, σε σκηνοθεσία Γουόρεν Μπίτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρονικά Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση
Ράμπο: Το Τελευταίο Αίμα
Το Ράμπο: Το Τελευταίο Αίμα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Rambo: Last Blood) είναι Αμερικανική ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία από τον Άντριαν Γκρούνμπεργκ. Ως συνέχεια του Τζον Ράμπο (2008) και η πέμπτη ταινία του franchise Ράμπο, πρωταγωνιστούν οι Σιλβέστερ Σταλόνε, Παθ Βέγα, Σέρτζιο Πέρις-Μεντσέτα, Αντριάνα Μπαράζα, Ιβέτ Μόνρεαλ, Τζίνι Κιμ, Χοακίν Κόσιο, και Όσκαρ Τζενάντα.
Το Ράμπο: Το Τελευταίο Αίμα κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις 20 Σεπτεμβρίου του 2019. Έλαβε αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς, και εισέπραξε $91.5 εκατομμύρια απέναντι από έναν προϋπολογισμό $30 εκατομμυρίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βουλγαρία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Ράμπο (franchise)
Μπελάλ Μουχαμάντ
Ο Μπελάλ Μουχαμάντ (20 Νοεμβρίου 1936 – 30 Ιουλίου 2013) ήταν ένας από τους ιδρυτές του Κέντρου Σουαντχίν Μπάνγκλα Μπετάρ.
Πρώτα χρόνια
Ο Μουχαμάντ γεννήθηκε στην ένωση Μουσαπούρ, στο Σαντουίπ του Τσιταγκόνγκ. Η μητέρα του ήταν η Μαχμούντα Χανόμ και ο πατέρας του ήταν ο Μουλάβι Μουχαμάντ Γιακούμπ. Ήταν ενεργό μέλος της επιτροπής της Φοιτητικής Ένωσης του Τσιταγκόνγκ στα φοιτητικά χρόνια του. άρχισε να εργάζεται ως υποεκδότης της Dainik Azadi το 1964 και επίσης εντάχθηκε στο Ραδιόφωνο του Πακιστάν το ίδιο έτος. Η γυναίκα του πέθανε το 1973 και ο γιος τους, ο Ανάντα, πέθανε το 1998 σε ηλικία 32 ετών.
Απελευθερωτικός πόλεμος το 1971
Στις 7 Μαρτίου 1971, όταν το μη συνεργατικό κίνημα ξεκίνησε με την ομιλία του από τον Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν, ο Μοχαμμάντ ήταν τότε κυβερνητικός αξιωματούχος και εργάστηκε ως σεναριογράφος και καλλιτέχνης για Ραδιόφωνο του Πακιστάν. Πίστευε ότι το ραδιόφωνο ήταν ισχυρό θεμέλιο για το έθνος. Έτσι, εφύηρε την ιδέα του Κέντρου Σουαντίν Μπάνγκλα Μπετάρ. Καθώς ήταν ασυρματιστής, είχε κάποια εμπειρία σχετικά με το θέμα. Σε εκείνες τις ημέρες, ο ραδιοφωνικός σταθμός του Τσιταγκόνγκ είχε συσκευή αποστολής σημάτων 10 KW, η οποία είχε μια ακτίνα περιοχής ακρόασης 50 μιλίων. Ο Μπελάλ, μαζί με δύο φίλους του και συν-διοργανωτές, τους Αμπντουλάχ Αλ-Φαρούκ, τον Αμπούλ Κασέμ Σάντουιπ και δύο απρόθυμους μηχανικούς, που με κάποιο τρόπο κατάφεραν να πείσουν, όρισαν το σταθμό συσκευής αποστολής σημάτων στο Καλουργκάτ και ίδρυσε το Κέντρο Σουαντίν Μπάνγκλα Μπετάρ. Ήταν ο ενορχηστρωτής και διοργανωτής της διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Μπαγκλαντές από το κέντρο Καλουργκάτ Μπετάρ αφού ο Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν τη διακήρυξε και ανακοινώθηκε από τον Ζιαούρ Ραχμάν εξ ονόματος του Σέιχ Μουτζίμπ στις 27 Μαρτίου του 1971. Ο Μπελάλ διορίστηκε ως βοηθός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού στο 1 Ιουνίου 1971.