cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κανόνες του ταβλιού
Η βαθμολογία
Ο παίκτης που θα μαζέψει πρώτος όλα του τα πούλια νικά το παιχνίδι το οποίο και σταματά αυτομάτως. Ο παίκτης που νικά το παιχνίδι κερδίζει ένα ή δύο βαθμούς (πόντους). (στην πρώτη περίπτωση λέμε το πήρε μονό ενώ στην δεύτερη διπλό). Στο πλακωτό υπάρχει μια σπάνια περίπτωση ισοπαλίας όταν πλακωθεί η μάνα και των δύο αντιπάλων. Σε αυτήν την περίπτωση κανένας παίκτης δεν παίρνει βαθμό. Μονό είναι ένα παιχνίδι που ο χαμένος έχει προλάβει να κόψει (να μαζέψει έστω και ένα πούλι από τον πίνακα). Διπλό είναι ένα παιχνίδι που ο χαμένος δεν έχει προλάβει να κόψει. Στο δυτικό τάβλι υπάρχει και περίπτωση τριπλού παιχνιδιού. Στις ελληνικές πόρτες που αντιστοιχούν στο δυτικό τάβλι δεν υπάρχει κανονισμός τριπλού παιχνιδιού.
Στο δυτικό τάβλι (αλλά όχι στο ελληνικό τάβλι) η βαθμολογία καθορίζεται και από τον βίδο (ζάρι διπλασιασμού) που δρα πολλαπλασιαστικά στους βαθμούς.
Τα ζάρια
Κάθε παίκτης πριν παίξει ρίχνει τα δύο ζάρια· ειδικούς κύβους με ενδείξεις σε κάθε έδρα που αντιστοιχούν στους αριθμούς από ένα ως έξι.
Για την πρώτη ζαριά του παιχνιδιού υπάρχουν δυο παραλλαγές: Το δεύτερο σύστημα συχνά χρησιμοποιείται και για να αποφασιστεί ποιος παίζει πρώτος. Θα πρέπει να έχει προαποφασιστεί αν η ζαριά που μένει κάτω θα μετρήσει και ως πρώτη ή όχι. Σε κάποιες παραλλαγές, ξεκινάει πρώτος αυτός που έχει τα άσπρα πούλια
Η φορά της κίνησης
Ο πίνακας όπως έχει αναφερθεί έχει 24 θέσεις. Δεν υπάρχει καθιερωμένος τρόπος συμβολισμού και εδώ επιλέγουμε να τις συμβολίζουμε με τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου (ενώ τις ζαριές με τους αραβικούς αριθμούς). Κάθε παίκτης έχει μια συγκεκριμένη φορά κίνησης από την περιοχή εκκίνησής του στην περιοχή μαζέματος. Στην εικόνα πάνω δεξιά (παιχνίδι Πόρτες) η περιοχή εκκίνησης του μαύρου είναι η πάνω δεξιά και η περιοχή μαζέματος είναι η κάτω δεξιά. Το πρώτο τετράγωνο της εκκίνησής του είναι αυτό που βλέπουμε τα δυο μαύρα πούλια (το συμβολίζουμε «α») το διπλανό είναι το επόμενο τετράγωνο («β») και κινείται προς τα αριστερά ως την άκρη του πίνακα αριστερά (στο «μ»). μετά το μ το ν (η επόμενη θέση) είναι η απέναντι θέση οπότε και συνεχίζεται ως το ω (την τελευταία θέση του πίνακα όπου στην εικόνα βρίσκονται τα δυο κόκκινα πούλια). Η όλη κίνηση μπορεί να χαρακτηριστεί αντιωρολογιακής φοράς(αριστερόστροφη). Το «ω» του ενός παίκτη είναι το αρχικό τετράγωνο (το «α») του αντιπάλου ο οποίος κινείται με αντίθετη (δεξιόστροφη) φορά. Η περιοχή εκκίνησης είναι οι θέσεις α-ζ και η περιοχή μαζέματος είναι οι θέσεις τ-ω. Αυτή η περιγραφή κίνησης αναφέρεται στις πόρτες.
Η φορά κίνησης στο πλακωτό είναι επίσης αντίθετη με τους δείκτες του ρολογιού(αριστερόστροφη) για τον έναν παίκτη και δεξιόστροφη για τον αντίπαλο.
Αντίθετα το φεύγα είναι το μόνο παιχνίδι από τα τρία όπου και οι δύο παίκτες κινούνται αντίθετα(αριστερόστροφα) από τους δείκτες του ρολογιού, για αυτό το λόγο και οι αντίπαλοι στήνουν πάντα τα πούλια τους στην πάνω δεξιά γωνία όπως βλέπει ο κάθε παίκτης το τάβλι.
Ο τρόπος παιξίματος της ζαριάς
Η ζαριά είναι απλή όταν οι ενδείξεις των δύο ζαριών είναι διαφορετικές (όπως 2-3 ή 4-5 ή 1-6).
Η ζαριά είναι διπλή όταν οι ενδείξεις των δύο ζαριών είναι ίδιες (όπως 1-1 ή 4-4 ή 6-6).
Οι απλές ζαριές
Ο παίκτης κινεί ένα (δικό του) πούλι (της επιλογής του) κατά την φορά της κίνησής του κατά αριθμό θέσεων όσο η ένδειξη του ενός ζαριού (π.χ. αν το ζάρι δείχνει 6 ένα πούλι στο «α» μπορεί να κινηθεί στο «η» ενώ ένα πούλι στο «λ» μπορεί να κινηθεί στο «ρ») ενώ ένα πούλι στο «χ» δεν μπορεί να κινηθεί. Επίσης δεν μπορεί να κινηθεί ένα πούλι πάνω σε πόρτα του αντιπάλου. (Τι είναι πόρτα εξηγείται στα άρθρα του κάθε παιχνιδιού). Εν συνεχεία ο παίκτης παίζει με τον ίδιο τρόπο την ένδειξη του άλλου ζαριού (με το ίδιο ή διαφορετικό πούλι) οπότε και τελειώνει η σειρά του. Εδώ υπάρχει και παραλλαγή όπου ο παίκτης έχει δικαίωμα να επιλέξει ποιο ζάρι θα παίξει.
Οι διπλές ζαριές
Παίζονται με τον ίδιο τρόπο με τις απλές ζαριές αλλά ο παίκτης παίζει τέσσερις φορές την (διπλή) ένδειξη του ζαριού. π.χ. αν έχει φέρει «πεντάρες» (5-5) παίζει τέσσερις φορές το πέντε. Με την ολοκλήρωση των κινήσεών του τελειώνει και η σειρά του.
Φάσεις του παιχνιδιού
Το μάζεμα είναι η τελευταία φάση στο παιχνίδι τάβλι. Στο μάζεμα ο παίκτης διώχνει τα πούλια του από το ταμπλό (τα μαζεύει ή παίρνει ή κόβει). Ο παίκτης που θα μαζέψει πρώτος όλα του τα πούλια κερδίζει το παιχνίδι.
Ένας παίκτης μπορεί να ξεκινήσει το μάζεμα όταν βρίσκονται όλα του τα πούλια στην περιοχή μαζέματος. Αυτή είναι οι θέσεις τ,υ,φ,χ,ψ,ω.
Για να πάρει πούλι από την θέση ω απαιτείται ζάρι με την ένδειξη 1. Αντιστοίχως από την ψ το 2, χ->3, φ->4, υ->5, τ->6. Ουσιαστικά είναι σαν να βάζει τα πούλια σε μια θέση μετά το ω η οποία πριν δοθεί η δυνατότητα μαζέματος δεν ήταν ελεύθερη.
Ο παίκτης έχει επίσης δικαίωμα να κινεί και κανονικά τα πούλια (π.χ. με την ένδειξη 3 μπορεί να κινήσει από το υ στο ψ). Αυτό λέγεται σπάσιμο (γενικά το σπάσιμο καθυστερεί το μάζεμα).
Στις πόρτες, αν χτυπηθεί πούλι τότε ο παίκτης στον οποίο ανήκει δεν επιτρέπεται να συνεχίσει το μάζεμα αν δεν επιστρέψει το χτυπημένο πούλι στην περιοχή μαζέματος,όπως και στο πλακωτό που αν πλακωθεί πούλι του παίκτη από τον αντίπαλο κατά τη διάρκεια του μαζέματος, διακόπτεται το μάζεμα από τον παίκτη μέχρι να ξεπλακωθεί το πούλι από τον αντίπαλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τάβλι
Ισαβέλλα της Φουά
Η Ισαβέλλα, γαλλ. Isabelle (πριν τις 2 Νοεμβρίου 1361 - 1428) από τον Οίκο των Φουά ήταν ιδίω δικαιώματι (suo jure) κόμισα της Φουά και υποκόμισσα τού Μπεάρν (1399-1428). Είχε διαδεχθεί τον αδελφό της Ματθαίο. Την εξουσία τη μοιραζόταν με τον σύζυγό της και -όταν αυτός απεβίωσε- με τον γιο της.
Βιογραφία
Το 1398 απεβίωσε και ο Ματθαίος, που είχε διεκδικήσει το στέμμα τής Αραγωνίας για τη σύζυγό του Ιωάννα. Η Ισαβέλλα ήταν το τελευταίο επιζών μέλος τού Οίκου των Φουά και κληρονόμος μεγάλης ιδιοκτησίας με επίκεντρο τις βόρειες κλιτύες των Πυρηναίων. Όταν παντρεύτηκε τον Αρσαμπώ των Γκραγύ, πρωτεύοντα του Μπυς (captal de Buch) στη Γασκώνη και υποτελή τού βασιλιά της Αγγλίας, ο βασιλιάς της Γαλλίας τής αρνήθηκε την κληρονομία της, διότι ο Οίκος των Γκραγύ ήταν με τη μεριά των Άγγλων στον Εκατονταετή Πόλεμο. Ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας ήθελε να αποτρέψει το Φουά να περιέλθει στην επιρροή της Αγγλίας, έτσι ο βασιλικός στρατός υπό την ηγεσία τού κονόσταυλου ντε Σανσέρ εισέβαλε στο Φουά και κατέλαβε μεγάλα τμήματα. Έτσι όπως έγινε η κατάσταση, η Ισαβέλλα και ο σύζυγός της προτίμησαν να γίνουν υποτελείς τού Γαλλικού στέμματος. Το 1399 η συνθήκη τού Τάρμπες όρισε την Ισαβέλλ κόμισσα, όσο ο άνδρας της θα έπαυε τη συμμαχία του με τους Άγγλους· οι δύο μεγαλύτεροι γιοί της έπρεπε να μεταβούν στην Αυλή στο Παρίσι.
Το Φουά ήταν γειτονικό με το βασίλειο της Αραγωνίας. Ο Μαρτίνος της Αραγωνίας, όταν μαχόταν για το στέμμα, είχε πάρει το Καστελμπόν από τον Ματθαίο. Τώρα οι συνθήκες ήταν πιο χαλαρές και ο Μαρτίνος απέδωσε την κομητεία πίσω στην Ισαβέλλα.
Το 1413 απεβίωσε ο Αρσαμπώ και το 1428 η Ισαβέλλα. Αυτή τάφηκε στο αββαείο τού Μπουλμπόν, τόπο ανάπαυσης των προγόνων της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1381 τον Αρσαμπώ των Γκραγύ υποκόμη τού Καστιγιόν & Γκρουσόν, κόμη τού Μπενώζ και πρωτεύοντα του Μπυς (captal de Buch). Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φουά
Κονφολάν
Το Κονφολάν (γαλλικά: Confolens ) είναι κοινότητα στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, στο νομό Σαράντ στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Λιμουζέν Σαράντ και μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού Σαράντ. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 2.670 κατοίκους (2017).
Η κοινότητα Κονφολάν είναι το διοικητικό κέντρο μιας ιδιαίτερα αγροτικής περιοχής, η οποία έχει αναπτυχθεί τουριστικά τα τελευταία χρόνια. Την 1η Ιανουαρίου 2016, η πρώην κοινότητα Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Κονφολάν συγχωνεύθηκε με την κοινότητα Κονφολάν.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Κονφολανταί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η συμβολή των ποταμών [[Βιέν (γαλλικός ποταμός)|Βιέν και Γκουάρ στο Κονφολάν]] Η κοινότητα Κονφολάν βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού Σαράντ, στα όρια με τους νομούς Βιέν και Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Όπως και όλο το βορειοανατολικό τμήμα του νομού Σαράντ που ονομάζεται Σαράντ Λιμουζέν, η πόλη βρίσκεται στο χαμηλό οροπέδιο Λιμουζέν, δυτικό τμήμα του Μασίφ Σαντράλ, που αποτελείται από κρυσταλλικούς και μεταμορφικούς βράχους.
Βρίσκεται 53 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή (63 οδικώς) βορειοανατολικά της Ανγκουλέμ, πρωτεύουσας του νομού Σαράντ, 85 χιλιόμετρα ( 105 οδικώς) από το Κονιάκ, δεύτερη υπονομαρχία του νομού και 163 (οδικώς 182) χιλιόμετρα από το Μπορντώ, την πρωτεύουσα της Νέας Ακουιτανίας.
Έχει πληθυσμό 2.670 κατοίκους (απογραφή του 2017).
Η έκταση της μικρής πόλης είναι 18,96 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 127 έως 222 μέτρα.
Το Κονφολάν βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Βιέν και Γκουάρ, γεωγραφικό στοιχείο από το οποίο έλαβε η πόλη το όνομά της. Βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται οι περιοχές Σαράντ και Λιμουζέν, και έτσι η περιοχή αναφέρεται ως Σαράντ-Λιμουζέν.
Τοπωνυμία και γλώσσα
Οι παλιές μορφές του ονόματος της πόλης είναι Confolentis το 1025-1028 και Confluento.
Το Κονφολάν βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Βιέν και Γκουάρ. Αυτή η συμβολή των ποταμών είναι η προέλευση του ονόματος της πόλης, από το λατινικό confluens, όπως και άλλα μέρη στη Γαλλία.
Η παραδοσιακή γλώσσα της περιοχής είναι τα οξιτανικά στη διάλεκτο λιμουζέν που ομιλείται στο ανατολικό τμήμα του νομού Σαράντ.
Ιστορία
μικρογραφία|Η παλιά πύλη της πόλης, 13ος αι. Το Κονφολάν χτίστηκε γύρω από ένα κάστρο που αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον 11ο αιώνα. Στη μικρή πόλη υπάρχουν ακόμη γραφικά κατάλοιπα του μεσαιωνικού παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων των τειχών της πόλης και μερικών οικιών που χρονολογούνται από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα. Διαθέτει επίσης μια γέφυρα που αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο 14ο αιώνα.
Τον 19ο αιώνα, η κοινότητα αναπτύχθηκε ως διοικητικό κέντρο μιας σημαντικής γεωργικής περιοχής, λόγω του ρόλου της ως υπονομαρχία και της απόστασης όλων των άλλων μεγάλων πόλεων της περιοχής: Ανγκουλέμ (στα νοτιοδυτικά), Λιμόζ και Πουατιέ, όλες περίπου 70 χιλιόμετρα μακριά. Έχει αρκετά όμορφα διοικητικά κτίρια του 19ου αιώνα, μερικά από τα οποία χτίστηκαν από τον Πωλ Αμπαντί, αρχιτέκτονα με μεγάλο έργο στην περιοχή.
Στον 20ό αιώνα ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε, πολλοί νέοι εγκαταστάθηκαν σε μεγαλύτερες πόλεις και ο αριθμός των γεωργικών και βιομηχανικών θέσεων εργασίας έχει μειωθεί. Αρκετοί Βρετανοί και Ολλανδοί, κυρίως συνταξιούχοι, έχουν αποκτήσει ακίνητα μέσα και γύρω από την πόλη και η παρουσία τους τώρα είναι σημαντική.
Ένας από τους πιο διακεκριμένους ανθρώπους που γεννήθηκαν στην κοινότητα Κονφολάν είναι ο Εμίλ Ρου, ιατρός και ανοσολόγος, στενός συνεργάτης του Λουί Παστέρ.
Εκδηλώσεις
Στην κοινότητα διεξάγεται μια μεγάλη λαογραφική γιορτή με χορούς και μουσικές από όλο τον κόσμο, το Festival de Folklore, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά παραδοσιακά φεστιβάλ της Γαλλίας, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Αύγουστο. Διεξάγεται από το 1958 και προσελκύει δεκάδες χιλιάδες κάθε χρόνο το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου.
Αξιοθέατα
Πρόκειται για μια πολύ παλιά πόλη, με απότομα στενά δρομάκια πλαισιωμένα από παλιά σπίτια. Διαθέτει δύο γέφυρες του 15ου αιώνα, ερείπια κάστρου του 12ου αιώνα και δύο εκκλησίες, μία του 12ου αιώνα και μία του 13ου - 15ου αιώνα. μικρογραφία|250x250εσ|Η Παλιά γέφυρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Ποντογωβιός
Ο Ποντογωβιός (Κνιποβίτσια η καυκασιανή - Knipowitschia caucasica), είναι ένα είδος ψαριού του γένους Κνιποβίτσια της οικογένειας των Γωβιιδών (γωβιοί) ενδημικό σε αλμυρά, γλυκά και υφάλμυρα νερά κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας, της Θάλασσας του Αζόφ, της Κασπίας Θάλασσας και του Αιγαίου πελάγους δυτικά μέχρι την περιοχή των εκβολών του ποταμού Αλιάκμονα. Στο παρελθόν το είδος είχε εισαχθεί και στην λίμνη Αράλη, από την οποία έχει πλέον εξαφανιστεί.
Πληθυσμοί του γένους Knipowitschia που έχουν εντοπιστεί στις λίμνες Τριχωνίδα και Οζερός θεωρούνται προσωρινά ως K. caucasica, η συστηματική θέση τους όμως παραμένει ακόμα ασαφής. Ασαφής παραμένει και η θέση πληθυσμών της ανατολικής Αδριατικής.
Ενδιαίτημα
Ο Ποντογωβιός απαντάται σε γλυκά έως υπερ-αλμυρά (μέχρι 55 ppt) ρηχά (0 έως 2 m) νερά λιμνών, λιμνοθαλασσών και εκβολών ποταμών, όπου η υδρόβια βλάστηση αφθονεί και μπορεί να βρει την λεία του, η οποία αποτελείται από μικρά καρκινοειδή και προνύμφες των διπτέρων εντόμων Chironomidae· ο πληθυσμός της Τριχωνίδας τρέφεται από Κωπήποδα και προνύμφες του μυδιού Dreissena polymorpha. Είναι βενθικό και αμφίδρομο είδος.
Περιγραφή
Το μήκος του Ποντογωβιού φτάνει τα 5 cm (ολικό μήκος - Total Length ). Φέρει 7 ραχιαίες άκανθες (συνολικά) και 7–8 μαλακές ραχιαίες ακτίνες (συνολικά), 1 εδρική άκανθα, 7–9 μαλακές εδρικές ακτίνες και 31-32 σπονδύλους· τα -χαρακτηριστικά των Γωβιιδών- εμπρόσθια (ενίοτε και οπίσθια) οφθαλμοωμοπλατικά κανάλια και τα κανάλια του προεπικαλύμματος των βραγχίων είναι παρόντα. Λέπια καλύπτουν πλήρως τις περιοχές του μίσχου της ουράς και κατά μήκος τουλάχιστον της πλευρικής μέσης γραμμής μέχρι την μασχάλη. Τα αρσενικά άτομα φέρουν 4–5 μεγάλες κάθετες ραβδώσεις.
Ζει λιγότερο από δύο χρόνια. Η αναπαραγωγή γίνεται μετά τον πρώτο χειμώνα ζωής, από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο, και τα αυγά αποτίθενται, σε μέχρι και τέσσερεις δόσεις, στην οροφή κοιλοτήτων που σχηματίζονται από βράχους, όστρακα ή φυτικά υλικά· προστατεύονται από το αρσενικό. Σε αντίθεση με τα βενθικά ενήλικα, τα νεαρά άτομα είναι πελαγικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γωβιίδες
Γωνία ανάκλασης
Η γωνία ανάκλασης είναι η γωνία που σχηματίζει η διεύθυνση διάδοσης ενός ανακλώμενου κύματος με την κάθετη στην ανακλαστική επιφάνεια. Το ανακλώμενο κύμα εμφανίζεται όταν ένα κύμα προσπίπτει σε μία επιφάνεια που χωρίζει δύο διαφορετικά μέσα (ανακλαστική επιφάνεια), και διαδίδεται στο ίδιο μέσο με το προσπίπτον κύμα. Αντίστοιχα, η γωνία που σχηματίζει η διεύθυνση διάδοσης του προσπίπτοντος κύματος με την κάθετη στην ανακλαστική επιφάνεια ονομάζεται γωνία πρόσπτωσης. Κοινά παραδείγματα ανάκλασης περιλαμβάνουν την ανάκλαση του φωτός από κάτοπτρα ή ηχητικών κυμάτων από επιφάνειες.
Όταν η ανακλαστική επιφάνεια είναι λεία, δηλαδή η τραχύτητα της είναι αρκετά μικρότερη από το μήκος κύματος, η ανάκλαση ονομάζεται κατοπτρική. Σε αυτή την περίπτωση το ανακλώμενο κύμα διαδίδεται σε διεύθυνση που σχηματίζει γωνία με την κάθετη στην επιφάνεια που είναι ίση με την αντίστοιχη γωνία που σχηματίζει το κύμα που προσπίπτει στην επιφάνεια. Το πιο κοινό παράδειγμα για την κατοπτρική ανάκλαση του φωτός είναι η ανάκλαση από ένα κάτοπτρο (καθρέπτη). Το κάτοπτρο αποτελείται από ένα επίπεδο φύλλο γυαλιού με μεταλλική επίστρωση, όπου πραγματοποιείται η ανάκλαση. Κατοπτρική ανάκλαση εμφανίζουν επίσης οι επιφάνειες διαφανών μέσων, όπως το νερό ή το γυαλί.
Όταν η ανακλαστική επιφάνεια είναι τραχιά, δηλαδή η τραχύτητα της είναι συγκρίσιμη ή αρκετά μεγαλύτερη από το μήκος κύματος, η ανάκλαση ονομάζεται διάχυτη. Στην διάχυτη ανάκλαση το ανακλώμενο κύμα διαδίδεται προς διάφορες διευθύνσεις σε σχέση με την κάθετη στην επιφάνεια με κατανομή πρακτικά ανεξάρτητη της γωνίας πρόσπτωσης.
Νόμοι ανάκλασης στην οπτική
Όταν μία ακτίνα φωτός συναντήσει μια λεία επιφάνεια που διαχωρίζει δύο οπτικά μέσα, ανακλάται και διαθλάται με τρόπο του περιγράφεται από τους παρακάτω κανόνες:
1) Η προσπίπτουσα, η ανακλώμενη και η διαθλώμενη ακτίνα βρίσκονται πάντα στο ίδιο επίπεδο. Το επίπεδο αυτό ονομάζεται επίπεδο πρόσπτωσης και ορίζεται από την προσπίπτουσα ακτίνα και την κάθετη στην ανακλαστική επιφάνεια.
2) Η γωνία πρόσπτωσης και η γωνία ανάκλασης είναι ίσες. Ως γωνία πρόσπτωσης ορίζουμε την γωνία που σχηματίζει η προσπίπτουσα ακτίνα με την κάθετη στην επιφάνεια. Αντίστοιχα ως γωνία ανάκλασης ορίζουμε την γωνία που σχηματίζει η ανακλώμενη ακτίνα με την κάθετη στην επιφάνεια.
3) Η ανακλώμενη ακτίνα και η διαθλώμενη ακτίνα διαδίδονται σε διαφορετικά μέσα.
Κυματική οπτική
Από πλευράς κυματικής οπτικής, οι νόμοι τις ανάκλασης προκύπτουν ως φυσικό επακόλουθο της αλληλεπίδρασης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων με την ύλη. Αναλυτικότερα, στην κλασική ηλεκτροδυναμική, το φως είναι ηλεκτρομαγνητικό κύμα με φυσικές ιδιότητες που περιγράφονται θεωρητικά από τις εξισώσεις Maxwell. Με βάση την παραπάνω περιγραφή το φαινόμενο της ανάκλασης και της διάθλασης μπορεί να ερμηνευθεί ως εξής:
Όταν ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα  που προσπίπτει σε μια λεία επιφάνεια προκαλεί μικρές ταλαντώσεις στην ηλεκτρική πόλωση των ατόμων  (ή ταλάντωση των ηλεκτρονίων αν πρόκειται για μέταλλα). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εκπομπή ενός ασθενούς δευτερεύοντος κύματος (προς όλες τις κατευθύνσεις, όπως μία διπολική κεραία). Όλα αυτά τα κύματα συμβάλουν ενισχυτικά στις διευθύνσεις της κατοπτρικής αντανάκλασης και διάθλασης, σύμφωνα με τους νόμους της ανάκλασης. Η παραπάνω συμπεριφορά, μπορεί να προβλεφθεί και με απλούστερα φαινομενολογικά μοντέλα όπως η αρχή Huygens-Fresnel.
Από την άλλη πλευρά, για να προβλέψει κανείς το ποσοστό της ενέργειας που ανακλάται/διαθλάται από την λεία επιφάνεια θα πρέπει να λύσει τις εξισώσεις εξισώσεις Maxwell για την περίπτωση δύο μέσων που διαχωρίζονται μέσω μιας λείας επιφάνειας. Οι εξισώσεις που προκύπτουν από αυτή την λύση ονομάζονται εξισώσεις Fresnel και μας δίνουν το ποσοστό της ενέργειας που ανακλάται/ διαθλάται συναρτήσει της γωνίας πρόσπτωσης και των οπτικών ιδιοτήτων των δύο μέσων. Από τις εξισώσεις Fresnel μπορεί κανείς επίσης να υπολογίσει πόλωση αλλά και την διαφορά φάσης μεταξύ του προσπίπτοντος του ανακλώμενου και του διαθλώμενου κύματος.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση πού το φως διαδίδεται από ένα οπτικά πυκνό μέσο σε ένα οπτικά αραιότερο όπου όταν ή γωνία πρόσπτωσης είναι μεγαλύτερη από μια κρίσιμη γωνία  τότε όλη η ενέργεια ανακλάται και έχουμε το φαινόμενο της  ολικής ανάκλασης.
Διάχυτη ανάκλαση
Όταν το φως προσπίπτει σε μια επιφάνεια που, σε διαστάσεις συγκρίσιμες με το μήκος κύματος, δεν είναι λεία ανακλάται προς διάφορες διευθύνσεις με κατανομή πρακτικά ανεξάρτητη της γωνίας πρόσπτωσης. Η διάχυτη αυτή ανάκλαση οφείλεται στην τραχύτητα της επιφάνειας που οδηγεί σε πολλαπλές ανακλάσεις από τις μικροσκοπικές ανωμαλίες μέσα στο υλικό (π.χ. τα όρια των κόκκων ενός πολυκρυσταλλικού υλικού, ή οι κυτταρικές ίνες). Μια τυπική κατανομή διάχυτης ανάκλασης είναι η Λαμπερτιανή, σύμφωνα με την οποία  το φως ανακλάται με την ίδια λαμπρότητα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Παραδείγματα επιφανειών που ανακλούν διάχυτα ακολουθώντας την Λαμπερτιανή κατανομή είναι το χαρτί, οι βαμμένες επιφάνειες των τοίχων κ.τ.λ. Ουσιαστικά η πλειονότητα των επιφανειών που συναντάμε στο φυσικό μας περιβάλλον ανακλά διάχυτα το φώς από την επιφάνειά τους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Fly by Night
Ιστορία του δίσκου
Μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου των Rush, ο ντράμερ Τζον Ράτσεϊ αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων υγείας και της αποστροφής του προς τις συνεχείς περιοδείες. Η τελευταία του ζωντανή εμφάνιση με το συγκρότημα πραγματοποιήθηκε στο "Centennial Hall" του Λονδίνου του Οντάριο στις 25 Ιουλίου 1974, με το Νιλ Πιρτ να τον αντικαθιστά τέσσερις ημέρες αργότερα και δύο εβδομάδες πριν την πρώτη τους περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη συναυλία του Πιρτ με τους Rush έλαβε χώρα στο "Civic Arena" του Πίτσμπεργκ στις 14 Αυγούστου 1974, όπου το συγκρότημα εμφανίστηκε ως support στους Uriah Heep και Manfred Mann μπροστά σε 11.000 θεατές.
Ο Πιρτ ανέλαβε τον ρόλο του βασικού στιχουργού των Rush, με τον Τζέντι Λι και τον Άλεξ Λάιφσον να επικεντρώνονται στην σύνθεση της μουσικής. Ο πρώτος δίσκος μετά την αλλαγή του ντράμερ ήταν το "Fly by Night", με το πρώτο επικό κομμάτι του σχήματος να είναι το "By-Tor & the Snow Dog", μία σύνθεση γεμάτη από πολύπλοκες ενορχηστρώσεις, αποτελούμενη από τέσσερα μέρη. Η στιχουργική του συγκροτήματος υπέστη μεγάλες αλλαγές, αφού ο Πιρτ είναι γνωστός για την αγάπη του για την λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας. Μέρος της μουσικής συνέχισε να παρουσιάζει blues-rock επιρροές, στο ίδιο ύφος με το ομώνυμο άλμπουμ τους.
Το "Fly by Night" σκαρφάλωσε στο καναδικό Top-10, συνοδευόμενο από το ομώνυμο σινγκλ το οποίο έφθασε στο # 45. Έχει βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και την πατρίδα του συγκροτήματος.
Λίστα Τραγουδιών
1. Anthem (Lee, Lifeson, Peart) - 4:26
2. Best I Can (Lee) - 3:24
4. By-Tor & the Snow Dog (Lee, Lifeson, Peart) - 8:37
5. Fly by Night (Lee, Peart) - 3:20
7. Rivendell (Lee, Peart) - 5:00
8. In the End (Lee, Lifeson) - 6:51
Βραβεία
Fly by Night (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Fly by Night" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Ζακ Τατί
Ο Ζακ Τατί (γαλλικά: Jacques Tati, 9 Οκτωβρίου 1907 - 4 Νοεμβρίου 1982) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και κωμικός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε ως Ζακ Τάτισεφ από Ρώσο πατέρα και Ολλανδέζα μητέρα στο Παρίσι. Σήμερα θεωρείται από τους πρωτοπόρους του σύγχρονου κινηματογράφου.
Έργο
Ο Τατί γύρισε συνολικά μόνο έξι μεγάλες ταινίες, σε πέντε από τις οποίες παίζει το ρόλο του Κυρίου Ιλό (Monsieur Hulot). Η μεγαλύτερη επιτυχία του θεωρείται η ταινία Ο θείος μου στη οποία ο Κύριος Ιλό είναι ο αγαθός συμπέθερος σε μια οικογένεια βιομηχάνων. Σε μια κοινωνία παριστάνει το άτομο μιας παλαιάς εποχής και η άγνοιά του των νέων συνθηκών κρίνει με πολύ χιούμορ τις νέες καταστάσεις. Η ταινία ενεργεί ως συμπαραδηλούμενη κριτική προς την αναπτυσσόμενη μοντερνιστική αρχιτεκτονική που στα τέλη τις δεκαετίας του 1950 αποτελούσε την προδιαγεγραμμένη δομική σύνθεση των προαστίων του Παρισιού. Έχει συνεπώς υποτεθεί ότι η ταινία είναι και μια μεταφορική αντίδραση στη σχολή του γλωσσολογικού δομισμού, που εκείνη την εποχή γνώριζε μεγάλη άνθηση χωρίς να διασπά του σημαινόμενο του γέλιου, όσο θα ήθελε ο Τατί.
Η μεγάλη επιτυχία τον παροτρύνει στην ταινία Playtime που περιγράφει τη ζωή στο Παρίσι του μέλλοντος. Όλα είναι πλέον σύγχρονα και ανώνυμα. Η κοινωνική κριτική υπερτερεί και τα αστεία είναι ελάχιστα. Σήμερα αυτή η ταινία θεωρείται από ειδικούς η καλύτερη ταινία του Τατί, αν και μνημονεύεται συνήθως μόνο για την άριστη σκηνοθεσία της (και όχι για κοινωνικούς λόγους). Η κοινωνική κριτική άλλωστε διέφευγε από το μεταστρουκτουραλιστικό μοντέλο του 1960, το οποίο καταστρατηγούσε την κλασσική μαρξιστική θεωρία του κοινωνικού προτσές (Prozess) και συνήγαγε στην εξωιστορική αποκείμενη συνείδηση του προαλλοτριωμένου υποκειμένου. Κατά τον γνωστό κριτικό Ντίκι, αυτό το σημείο αποτελεί και την αφομοίωση του νιτσεϊκού στοιχείου από τον Τατί δίνοντας μια ξεχωριστή οντότητα στο μη-είναι της "αποδομημένης επαρχίας". Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι πρόκειται για ένα έργο που κηρύσσει όχι μόνο την προνεοτερικότητα αλλά και αυτό που η σύγχρονη αποδόμηση στην αρχιτεκτονική ερμηνεύει ως αστική έξοδο.
Το τελευταίο του μεγάλο έργο ήταν η πολύ κωμική ταινία Ο κύριος Ιλό στο χάος της κυκλοφορίας. Ο πρωταγωνιστής Ιλό είναι ένας βιομηχανικός σχεδιαστής που δουλεύει για μια εταιρία οχημάτων, και κατά την διάρκεια της οργάνωσης μιας έκθεσης κάποια πράγματα πάνε στραβά. Η μεγάλη επιτυχία όμως δεν κάλυψε τα χρέη της προηγούμενης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι κωμικοί Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σιδηρόδρομος της Κεντρικής Νέας Αγγλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές
Πλατεία Κένταλλ
thumb|300px Η πλατεία Κένταλλ (αγγλ. Kendall Square) είναι μια περιοχή του Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης. Βρίσκεται στη διασταύρωση των κυρίων οδών, της οδού Μπρόντγουέϊ, Γουάτσγουορθ, και της Τρίτης οδού.
Το ίδιο όνομα έχει επίσης η επιχειρησιακή περιοχή ανατολικά της οδού Πόρτλαντ, δυτικά του ποταμού Τσαρλς, βόρεια του ινστιτούτου MIT και νότια της οδού Μπίννυ.
Σημαντικές τοπικές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Μασαχουσέτη Κενταλλ
Γορίτσα Ιωαννίνων
Η Γορίτσα είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Γορίτσα βρίσκεται νότια της λίμνης Παμβώτιδας και σε απόσταση 10 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Ιωαννίνων σε υψόμετρο 580 μέτρα. Βόρεια του χωριού είναι το Κουτσελιό και περνάει η Εγνατία Οδός ενώ νοτιοανατολικά είναι τα Κυπαρίσσια. Η ονομασία της πρέπει να προέρχεται από τη σλάβικη λέξη "γόρα" που σημαίνει βουνό, λόφος, ύψωμα και τη σλάβικη υποκοριστική κατάληξη – ιτσα. Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουτσολιού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κουτσελιό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κουτσελιού της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό κοινότητα 289 κατοίκους.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Alpha Κύπρου
Ο Alpha TV Κύπρου είναι ένας κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός πανεθνικής (παγκύπριας) εμβέλειας. Ιδρύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2015 από τον ομώνυμο πανελλαδικό τηλεοπτικό σταθμό και εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 29 Μαρτίου 2016 ως η μετεξέλιξη και συνέχεια του Alfa TV που πρωτοξεκίνησε το 1998. Γενικός διευθυντής είναι ο Πέτρος Πέτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2016
Άλισον Τζάνεϊ
Η Άλισον Τζάνεϊ (αγγλικά: Allison Janney, 19 Νοεμβρίου 1959) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Καριέρα
Έγινε γνωστή από την τηλεοπτική σειρά The West Wing, για την οποία κέρδισε τέσσερα βραβεία Emmy, ένα βραβείο Satellite και προτάθηκε τέσσερις φορές για Χρυσή Σφαίρα. Στη συνέχεια, κέρδισε άλλα τρία Emmy, δύο για το Masters of Sex και ένα για το Mom.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Αυτόνομη Κορεατική Διοικητική Περιφέρεια της Γιάνμπιαν
Το Γιάνμπιαν είναι μια Αυτόνομη Διοικητική Περιφέρεια στη βορειοανατολική επαρχία Τζίλιν στην Κίνα, βόρεια από τα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα. Το Γιάνμπιαν συνορεύει βόρεια με το Χεϊλονγκτζιάνγκ, στα δυτικά με την πόλη Μπαϊσάν και την πόλη Τζίλιν, στα νότια με την επαρχία Βορείου Χάμγκγιονγκ της Βόρειας Κορέας και στα ανατολικά με το Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κίνας
Μαγνητικές μονάδες
Μαγνητικές μονάδες ονομάζονται όλες εκείνες οι μονάδες μέτρησης των μαγνητικών μεγεθών και ιδιαίτερα: της μαγνητικής μάζας, της έντασης μαγνητικού πεδίου, της μαγνητικής επαγωγής της μαγνητικής ροής, του μαγνητικού δυναμικού κ.λπ.
Τέτοιες μονάδες είναι το Βέμπερ, το Γκάους, το Έρστεντ, το Κουλόμπ, το Μάξγουελ, το Τέσλα κ.λπ.
Μονάδες *
Ρούτουλοι
Οι Ρούτουλοι ή Ροδωλοί (Rutuli) ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας. Ήταν Πελασγικής καταγωγής ή κατάγονταν από τους Ούμπρι ,κέντρο του βασιλείου τους ήταν η πόλη Αρδέα, 20 μίλια νοτιοανατολικά της Ρώμης.
Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή μυθολογία, όταν ήταν βασιλιάς τους ο Τούρνος ο βασιλιάς των Λατίνων, του είχε υποσχεθεί το χέρι της κόρης του Λαβίνιας. Όταν όμως ήρθαν στο Λάτιο οι Τρώες με αρχηγό τον Αινεία, ο Λατίνος αποφάσισε να την παντρέψει με αυτόν. Αιτία ήταν ένας χρησμός που είχε πάρει και που έλεγε ότι έπρεπε να παντρέψει την κόρη του με ξένο. Ο Τύρνος εξοργισμένος μάζεψε στρατό και κινήθηκε εναντίον των Τρώων. Στη μάχη που ακολούθησε ο Τύρνος σκοτώθηκε από τον Αινεία. Κατά την διάρκεια του 6ου αιώνα π.χ. οι Ρωμαίοι κατέλυσαν το βασίλειο των Ρούτουλων και από τότε έγιναν αναπόσπαστο τμήμα του Ρωμαϊκού κράτους.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Πιοτρ Λίσεκ
Ο Πιότρ Λίσεκ είναι Πολωνός αθλητής του στίβου. Αγωνίζεται στο άλμα επί κοντώ.
Μετάλλια και διακρίσεις
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο βγήκε 4ος με επίδοση 5μ 75εκ.
Έχει στην κατοχή του τρία μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα.
Ατομικά ρεκόρ
* Με το άλμα του στα 6.00 μέτρα ήταν ο 10ος αθλητής που έσπασε το φράγμα των 6 μέτρων στον κλειστό στίβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Σινουχέ ο Αιγύπτιος
Το Σινουχέ ο Αιγύπτιος (Φινλανδικά: Sinuhe egyptiläinen - Viisitoista kirjaa lääkäri Sinuhen elämästä n 1390-1335 eKr ) είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Φινλανδού συγγραφέα Μίκα Βαλτάρι, το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1945.
Πλοκή
Ο Σινουχέ εξιστορεί την ζωή του από τα παιδικά του χρόνια σε κάποια φτωχογειτονιά των Θηβών, την περίοδο που σπουδάζει ιατρική και κατόπιν, όταν γίνεται βασιλικός γιατρός. Περιγράφει τη γνωριμία του με τον μετέπειτα Φαραώ Ακενατών τον οποίο ακολούθησε στη δημιουργία της πόλης του, της Ακχετατόν. Ακόμα αναφέρεται στη γνωριμία του με τον στρατηγό και, μετέπειτα, Φαραώ Χορεμχέμπ o οποίος στην συνέχεια τον εξόρισε.
Το βιβλίο περιέχει πολλές λεπτομέρειες σχετικές με την αρχαιολογία της φαραωνικής Αιγύπτου. Εμπνευσμένο εν μέρει από την ομώνυμη αρχαία αιγυπτιακή ιστορία (Ιστορία του Σινούε), είναι διανθισμένο με αποσπάσματα από άλλα ποιήματα της εποχής του Μέσου Βασιλείου. Διακατέχεται δε από τη μεταπολεμική απογοήτευση από τις ιδεολογίες και ιδιαίτερα από τη θρησκεία.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε σε κινηματογραφική ταινία το 1954, σε σκηνοθεσία Μάικλ Κερτίζ. Ο τίτλος της ήταν The Egyptian και πρωταγωνιστούσαν οι Edmund Purdom (Σινουχέ), Βίκτορ Ματσούρ (Χορεμχέμπ), Τζιν Σίμονς (Μερίτ), Τζιν Τίρνεϊ (Βακεταμών), Πίτερ Ουστίνοφ (Κάπταχ), Michael Wilding (Ακενατών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Απόστολος Λιολίδης
Ο  Απόστολος Λιολίδης, γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1977, είναι Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του από την Δόξα Συκεών και έκανε τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα από τον Άρη Θεσσαλονίκης όπου και έγινε γνωστός στο ευρύ ποδοσφαιρόφιλο κοινό ενώ αγνωνίστηκε και σε άλλες ελληνικές ομάδες καθώς και στα γήπεδα της Ιταλίας με την φανέλα της Αταλάντα και της Αλτσάνο. Το 1999 αγωνίστηκε δύο φορές με την εθνική ανδρών και σημείωσε ένα γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Ηλιούπολης Αττικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Λύκαια
thumb|300px|Η αφή της φλόγας των Λυκαίων, Αύγουστος 2005 Τα αρχαία Λύκαια ήταν αθλητικοί αγώνες προς τιμήν του Λυκαίου Διός τελούμενοι στο Λύκαιο όρος της Αρκαδίας, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία θεωρείται ότι γεννήθηκε ο θεός (Στράβωνας 8,348, Καλλ. Υμν. 1,4) και ανατράφηκε από τις νύμφες Θεισόα, Νέδα και Αγνώ (Παυσανίας 8, 38, 3). Ανασκαφές στον βωμό του Λυκαίου Διός έφεραν στο φως της ημέρας εκτός από σφραγιδόλιθο των Μυκηναϊκών χρόνων με ταύρο επάνω και αγαλματίδιο του Λυκαίου Διός.
Ιστορία των Λυκαίων
Σύμφωνα με τον Παυσανία (Παυσ. 8, 2, 1), οι αγώνες καθιερώθηκαν από το μυθικό ήρωα και βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα, γιο του Πελασγού. Η πρώτη μνεία περί των αγώνων εντοπίζεται στον Πίνδαρο, ο οποίος χαρακτηρίζει τα Λύκαια ως τη σημαντικότερη γιορτή των Ελλήνων μετά τα «Ελευσίνια» και αρχαιότερη των Παναθηναίων. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο Λυκάονας θυσίασε στο βωμό του Λυκαίου Διός ένα ανθρώπινο βρέφος (Παυσ. 8, 2, 1-6), καθιστώντας πιθανή την εκδοχή ότι προς τιμή του Λυκαίου Διός τελούνταν ανθρωποθυσίες οι οποίες ωστόσο γίνονταν κρυφά από το λαό (Παυσ. 8, 38, 7). Σύμφωνα με νεώτερους ερευνητές, τα Λύκαια ερμηνεύονται ως μία γιορτή ενός θεού-λύκου, ο οποίος αργότερα ταυτίστηκε με το Δία και του έδωσε ως επίθετο το όνομά του. Ο λύκος έγινε το ιερό ζώο του Λυκαίου Διός και, επειδή ο λύκος αποτελεί το σύμβολο της άνοιξης, οι γιορτές τελούνταν το Μάιο.
Τόπος τέλεσης των αρχαίων Λυκαίων
Τα αρχαία Λύκαια χωρίζονταν σε δύο μέρη: τη εορτή, ήτοι το θρησκευτικό μέρος, με τη θυσία στο βωμό του Λυκαίου Διός ήδη από τα προϊστορικά χρόνια, και τους αθλητικούς αγώνες. Αρχικά, φαίνεται πως τόπος τέλεσης της εορτής ήταν το ιερό του Πανός στο Λύκαιον όρος. Αργότερα, στα χρόνια του Παυσανία, η λατρεία τελούταν στη Μεγαλόπολη, όπου υπήρχε το «άβατον» ιερό του Λυκαίου Διός (Παυσ. 8, 30, 2). Ο χαρακτηρισμός του τεμένους ως «αβάτου» συνδέεται με την πίστη ότι αν κάποιος εισχωρούσε στον ιερό χώρο του τεμένους, δεν ζούσε περισσότερο από ένα χρόνο. Ο βωμός κατά τον Παυσανία (Παυσ. 8, 38, 7) ήταν μάλλον από στάχτη και χώμα, ύψους 1,5 μέτρου περίπου. Μπροστά από το βωμό υπήρχαν δύο κίονες στραμμένοι προς την Ανατολή, επί των οποίων στηρίζονταν δύο επίχρυσοι αετοί. Εκτός από θυσίες ζώων, πιθανότατα να γίνονταν και ανθρωποθυσίες, καθιστώντας ευρέως γνωστή τη γιορτή των Λυκαίων στην αρχαιότητα. Οι αγώνες διεξάγονταν στον ιππόδρομο και στο αρχαίο στάδιο του Λυκαίου όρους, σε υψόμετρο 1200 μέτρων περίπου.
Αγωνίσματα αρχαίων Λυκαίων
Οι αγώνες περιλάμβαναν αγωνίσματα ανδρών και παιδιών. Τα αγωνίσματα των ανδρών ήταν η συνωρίδα, το πωλικό και το τέλειο τέθριππον, η ιπποδρομία, το στάδιον, η πάλη, η πυγμαχία, ο δόλιχος,ο δίαυλος, το πένταθλον και το παγκράτιον. Τα παιδιά αγωνίζονταν στο στάδιον, στην πάλη και στην πυγμαχία. Από επιγραφές που βρέθηκαν στην περιοχή τέλεσης των αγώνων προκύπτει ότι οι νικητές των αγώνων, οι λεγόμενοι Λυκαιονίκες, λάμβαναν ως έπαθλο ένα χάλκινο αγγείο ή τρίποδα.
Δεν έχει εξακριβωθεί που διανυκτέρευαν οι αθλητές και οι θεατές που έρχονταν στο Λύκαιον όρος. Η πιθανότερη εκδοχή είναι να διανυκτέρευαν σε μία στοά που ανακαλύφθηκε κοντά στον τόπο τέλεσης των αγώνων, η οποία είχε αρκετά δωμάτια. Μένουν ωστόσο να γίνουν περαιτέρω ανασκαφές στην ευρύτερη περιοχή προκειμένου να μάθουμε με βεβαιότητα τον ακριβή τόπο διανυκτέρευσης των συμμετεχόντων στους αγώνες.
Χρόνος τέλεσης των αρχαίων Λυκαίων
Σύμφωνα με τον Ξενοφώντα (Κύρου Ανάβασις 1, 2, 10), τα αρχαία Λύκαια πρέπει να τελούνταν την άνοιξη και, το αργότερο, κατά τα μέσα Μαΐου. Ωστόσο, διατυπώνονται διαφωνίες για τον ακριβή χρόνο τέλεσης των αγώνων καθώς η συγκεκριμένη ορεινή περιοχή χαρακτηρίζεται από κρύο και ασταθείς καιρικές συνθήκες τους μήνες της άνοιξης και άρα θα ήταν λογικότερο οι αγώνες να τελούνταν στο χρονικό διάστημα μεταξύ Ιουνίου και τέλη Αυγούστου (Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης, «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ», Έκδοσις της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρίας, Περίοδος Γ, 1903). Επίσης, δεν είναι εξακριβωμένο αν τελούνταν κάθε χρόνο ή σε αραιότερα χρονικά διαστήματα.
Τα σύγχρονα Λύκαια
Το 1973, ο Σύλλογος Άνω Καρυωτών «Λύκαιος Δίας» εισήγαγε το θεσμό των σύγχρονων Λυκαίων, τα οποία τελούνται κάθε τέσσερα χρόνια στο ίδιο σημείο όπου τελούνταν και τα αρχαία Λύκαια. Σύνθημα των σύγχρονων Λυκαίων είναι αγώνες «Στεφανίτες και όχι Χρηματίτες», τονίζοντας ότι σκοπός των αγώνων είναι μόνο η ηθική εξύψωση του ανθρώπου και όχι η χρηματική επιβράβευση των νικητών. Τα σύγχρονα Λύκαια τελούνται αρχές Αυγούστου στον ιππόδρομο του Λυκαίου όρους. Οι αγώνες ξεκινούν με την αφή της φλόγας στην Ιερά των Αρκάδων Κορυφή. Οι Εστιάδες του Λυκαίου όρους κάνουν την εμφάνισή τους από το Βορρά, κρατώντας την αιώνια φλόγα των Αρκάδων. Η πρώτη Εστιάδα πλησιάζει αργά προς τη νοτιότερη βάση των δύο κιόνων και ανάβει τη δάδα. Η πρωθιέρεια απαγγέλει την αφιερωμένη στα Λύκαια ωδή του Πινδάρου, παραδίδει τη δάδα στον πρώτο λαμπαδηδρόμο αθλητή, ο οποίος τη μεταφέρει στο στάδιο και ανάβει το βωμό που βρίσκεται εντός του σταδίου. Η τελετή λήξης περιλαμβάνει πολιτιστικά δρώμενα, την υποστολή της ελληνικής σημαίας και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου. Σε όλους τους αθλητές που συμμετείχαν στους αγώνες απονέμονται τιμητικά διπλώματα προς ανάμνηση της συμμετοχής τους. Στους νικητές των αγωνισμάτων δίδονται ως έπαθλα ένα κλαδί αγριελιάς, βαρύτιμα κύπελλα, χάλκινοι τριποδίσκοι (όπως έγινε στην αρχαιότητα), μετάλλια και περγαμηνές.
Οι τελευταίοι αγώνες των Λυκαίων τελέστηκαν το καλοκαίρι του 2017. Προβλέπετε για το καλοκαίρι του 2022 ο επόμενος εορτασμός.
Συνδέσεις
Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Αρκαδία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αρκαδία Κατηγορία:Λυκάνθρωποι στους ελληνικούς μύθους
Τεντί Ρισέρ
Ο Τεντί Ρισέρ (γαλλ.: Teddy Richert, γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1974 στην Αβινιόν) είναι ένας Γάλλος τερματοφύλακας, που αυτό τον καιρό αγωνίζεται στη Σοσό. Ο Ρισέρ θεωρείται ένας από τους σταθερότερους τερματοφύλακες της Λιγκ 1, έχοντας πραγματοποιήσει εξαιρετικές εμαφνίσεις την προηγούμενη δεκαετία. Ευκαιρίες για να διακριθεί και σε διεθνές επίπεδο υπήρξαν για τον Ρισέρ αλλά ήταν λίγες και με μεγάλη χρονική διαφορά μεταξύ τους, εξαιτίας της προτίμησης του Ρεϊμόν Ντομενέκ για τον Γκρεγκορί Κουπέ και, στις αρχές της δεκαετίας, για τον Φαμπιάν Μπαρτέζ από τους εκάστοτε προπονητές.
Καριέρα
Αποτελώντας προϊόν των ακαδημιών της Τουλούζ ΦΚ, θα περάσει έξι χρονιές φορώντας τη βιολέ φανέλα της και θα λάβει μέρος σε 57 αγώνες της πρώτης κατηγορίας υπερασπιζόμενος την εστία της "ροζ πόλης" (στις οποίες πρέπει να προστεθούν άλλες 20 στη δεύτερη κατηγορία). Έχοντας πάρει μεταγγραφή για τη Ζιροντέν Μπορντό το καλοκαίρι του 1999, αναγκάζεται να ανταγωνιστεί τον Ουλρίχ Ραμέ και θα συμμετάσχει σε μόλις έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ.
Την επόμενη χρονιά καταλήγει δανεικός στη Λιλ ΟΣΚ για να δώσει μια νέα ώθηση στην καριέρα του, όπου όμως θα υποστεί ρίξη του αχίλλειου τένοντα και έτσι θα χάσει το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου. Τελικά καταλήγει στη Σοσό Μονμπελιάρ όπου η, μέχρι πρότινος, φθίνουσα καριέρα του πέρνει μια νέα τροπή. Ερχόμενος το 2001 σε μία ομάδα που μόλις είχε προβιβαστεί στην Division 1, ο Τεντί Ρισέρ σύντομα καταφέρνει να επιβληθεί και να γίνει ένας από τους αγαπημένους παίκτες της εξέδρας του Σταντ Μπονάλ. Ο τελικός του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2004, που κερδήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στην ΦΚ Ναντ και στη διάρκεια του οποίου έκανε ηρωϊκές επεμβάσεις (με σημαντικότερη στιγμή την απόκρουση ενός χτυπήματος panenka από τον Μικαέλ Λαντρό), αποτελεί τη σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του και το σημείο έναρξης της λατρείας του φίλαθλου κοινού της Σοσό για αυτό τον παίκτη. Κατόρθωμα που θα επαναλάβει 3 χρόνια αργότερα αποκρούοντας τα πέναλτι από πλευράς Μαρσέιγ των Μαουλιντά και Ζουμπάρ στη διάρκεια του τελικού του Κυπέλλου Γαλλίας του 2007 που η Σοσό κερδίζει στα πέναλτι (2-2 η κανονική διάρκεια και 5-4 στη διαδικασία των πέναλτι).
Μερικές μέρες αργότερα, αυτός ο τερματοφύλακας που πάντα έμενε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, που χαιρόταν περισσότερο με τα επιτεύγματα των συμπαικτών του παρά για τα δικά του, βλέπει επιτέλους την αναγνώριση των ικανοτήτων του εκλεγόμενος από τους συναδέλφους του καλύτερος τερματοφύλακας της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2006/2007 στη διάρκεια των βραβείων UNFP - Canal +, βάζοντας έτσι τέλος στην ηγεμονία του τερματοφύλακα της Λυών Γκρεγκορί Κουπέ.
Μετά την προεπιλογή του στην Εθνική Ομάδα της Γαλλίας το καλοκαίρι του 2006, καλείται από τον Ρεϊμόν Ντομκενέκ ως ένας από τους 34 παίκτες της αποστολής, για να λάβει μέρος στις 21 και 22 Αυγούστου 2007 στις φιλικές αναμετρήσεις με την Εθνική Γαλλίας Α' ή την Εθνική Γαλλίας Β', απέναντι στις αντίστοιχες εθνικές της Σλοβακίας. Τελικά θα καταλήξει ρεζέρβα του Σεμπαστιάν Φρέι με τη δεύτερη ομάδα της Γαλλίας.
Έχοντας τραυματιστεί στις αρχές της σεζόν 2010-2011, ο Τεντί αντικαθίσταται από τον Ματιέ Ντρεϊέρ και στη συνέχεια από τον Πιερίκ Κρος μετά τις κακές εμφανίσεις του Ματιέ. Πραγματοποιεί την επιστροφή του στη Λιγκ 1 στις 2 Απριλίου 2011 απέναντι στην ομάδα της Βρέστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Αντώνης Τότσης
Ο Αντώνης Τότσης ήταν Ελληνοκύπριος πρώην αθλητής και αγωνιστής.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Αντώνης Τότσης γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1925 στο χωριό Κώμα του Γιαλού της επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1937 έχασε τον πατέρα του και αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Αμμόχωστο για βιοποριστικούς λόγους.
Αθλητισμός
Ενώ ήταν στο στρατό ασχολήθηκε με τον κλασσικό αθλητισμό. Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που ανέδειξε ποτέ η Κύπρος στις μεγάλες αποστάσεις. Το 1946 πήρε μέρος στους Παγκύπριους αγώνες στίβου που διεξήχθησαν στο ΓΣΚ Πάφου σαν αθλητής του ΓΣΟ Λεμεσού (υπηρετούσε ως στρατιώτης στα Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού) και πέτυχε μια αξεπέραστη επιτυχία όταν κέρδισε τέσσερις πρώτες θέσεις στα 1500 μέτρα, στις 5000 μέτρα, στις 10000 μέτρα και στον μαραθώνιο.
Στις 28 Μαρτίου 1948 κέρδισε στα 1500 μέτρα και στις 10000 μέτρα στους Επαρχιακούς αγώνες Αμμοχώστου με την ομάδα της Νέας Σαλαμίνας, η οποία και κατέλαβε την πρώτη θέση στους αγώνες. .
Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου
Ο Αντώνης Τότσης μαζί με τον Κώστα Ελευθερίου, συντόνιζαν τις πρώτες συσκέψεις και επαφές. Συμμετείχε στην επταμελή σύσκεψη της 14ης Φεβρουαρίου 1948 όπου πάρθηκε η τελική απόφαση για ίδρυση του νέου σωματείου, της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου. Επίσης, συμμετείχε στο πρώτο εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο, που εκλέγηκε κατά την ιδρυτική συνέλευση του σωματείου της 7ης Μαρτίου 1948, στη θέση του εισπράκτορα. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στους πρώτους επίσημους αγώνες στίβου που έλαβε μέρος η Νέα Σαλαμίνα, στους διασωματειακούς αγώνες της 25ης Μαρτίου 1948 που έγιναν στο Στάδιο ΓΣΕ.
Αποβολή από τον ΓΣΕ
Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου το Μάιο του 1948, ο ΣΕΓΑΣ, Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων, ζήτησε από όλους τους Γυμναστικούς Συλλόγους της Κύπρου να δηλώσουν ότι ήταν «εθνικοφρόνων φρονημάτων». Οι Γυμναστικοί Σύλλογοι και οι αθλητές δεξιάς ιδεολογίας υπέγραψαν τις δηλώσεις αυτές. Ο μόνος σύλλογος που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση αυτή ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου και για αυτό αποκλείστηκε από τους αγώνες. Οι αριστεροί αθλητές ήταν αντίθετοι με τη δήλωση που έκαναν οι σύλλογοι τους και αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις. Από τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν οι πρωταθλητές του ΓΣΕ, Αντώνης Τότσης και Νικής Γεωργίου (με τον οποίο ο Τότσης ήταν συνεργάτης και φίλος). Ο ΓΣΕ κάλεσε τους δύο αθλητές σε απολογία αλλά εκείνοι επέμεναν στη θέση τους ότι ο αθλητισμός πρέπει να μείνει μακριά από την πολιτική. Επιπρόσθετα, οι αριστεροί αθλητές αποφάσισαν να στηρίξουν το Γυμναστικό Σύλλογο «Κινύρα» Πάφου, αν τελικά δεν του επέτρεπαν να λάβει μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες. Αν και είχαν πολλές πιθανότητες να καταλάβουν τις πρώτες θέσεις, προτίμησαν να συμπαρασταθούν στον Κινύρα. Ο ΓΣΕ χαρακτηριζόταν ως επικρατέστερος για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στους αγώνες, ωστόσο μετά την εξέλιξη αυτή κατέλαβε την τρίτη θέση. Αντιδρώντας για το γεγονός ότι οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας δεν έλαβαν μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες, ο ΓΣΕ έστειλε επιστολή στο σωματείο που το πληροφορούσε ότι απαγορευόταν η είσοδός του στο στάδιο ΓΣΕ , επιστολή υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο του ΓΣΕ,. Επιπρόσθετα, απέβαλλε τους δύο αθλητές που είχαν διαφωνίσει με τη διακήρυξη «εθνικοφρόνων φρονημάτων», Τότση και Γεωργίου, από τις τάξεις του.
Εξωτερικό
Το 1949 πήγε, μαζί με το Νική Γεωργίου, στην Ουγγαρία ώστε να λάβει μέρος σε αθλητικούς αγώνες στα πλαίσια του Διεθνούς Φεστιβάλ Νεολαίας και στη συνέχεια ενώθηκε με τις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού στην Ελλάδα. Στη συνέχεια πήγε για σπουδές στη Τσεχοσλοβακία, όπου παντρεύτηκε και έζησε μέχρι το 1987. Τη χρονιά εκείνη επέστρεψε στην Κύπρο και παρέμεινε μέχρι το 2014, χρονιά κατά την οποία επέστρεψε στη Τσεχία. Το 2014 η Νέα Σαλαμίνα τον τίμησε για την προσφορά του στο σωματείο, πριν την αναχώρηση του για τη Τσεχία. Ήταν από τα τελευταία εν ζωή ιδρυτικά μέλη της Νέας Σαλαμίνας. Απεβίωσε τον Αύγουστο του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές
Πάμπλο Αγουέρο
Ο Πάμπλο Αγουέρο (1977) είναι Αργεντινός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αργεντινοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αργεντινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γαγάτης
Ο γαγάτης είναι γνωστός από την αρχαιότητα και χρησιμοποιείται στη Βρετανία από τη νεολιθική περίοδο μέχρι και την Ρωμαϊκή εποχή. Η χρήση του στην κοσμηματοποιία επανήλθε κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Βασίλισσας Βικτωρίας, κατά την οποία η βασίλισσα φορούσε κοσμήματα από γαγάτη μαζί με τα πένθιμα φορέματά της, ως ένδειξη πένθους για τον πρίγκιπα Αλβέρτο.
Στη λογοτεχνία
Στη λογοτεχνία συναντάμε τον γαγάτη στους Αθλίους (Les Miserables) του Βίκτωρος Ουγκώ. Συγκεκριμένα ο Γιάννης Αγγιάννης όταν ήταν νέος είχε μάθει να κατεργάζεται τον γαγάτη για την κατασκευή κοσμημάτων. Πολύ αργότερα, με νέο όνομα ως κύριος Μαγδαληνής, ανοίγει εργοστάσιο κατασκευής ψευδοκοσμηματων (φο μπιζού) από γαγάτη, στο οποίο εργάζεται η άτυχη Φαντίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απολιθώματα Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Ουντιαχορεσνέτ
Ο συλημένος τάφος του βρίσκεται στο Αμπουζίρ, όπου έγιναν αρχαιολογικές ανασκαφές από το 1980 ως το 1993. Γνωστός ήταν από το άγαλμά του που βρίσκεται στα Μουσεία του Βατικανού. Η επιγραφή που είναι χαραγμένη επάνω στο άγαλμα δίνει πλήρη βιογραφία του. Στην βιογραφία αυτή ο Ουντιαχορεσνέτ αναγγέλλει την άφιξη των Περσών και αυτοαποκαλείται υποταγής των Καμβύση Β' και Δαρείου Α'. Είναι η μοναδική γραπτή μαρτυρία άφιξης Περσών το 525 π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – 800 μέτρα ανδρών
Σύνοψη αγωνίσματος
Έλαβαν μέρος συνολικά εννέα αθλητές από έξι χώρες, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο προκριματικές σειρές. Η προκριματική φάση διεξήχθη στις 6 Απριλίου και ήταν το τρίτο χρονολογικά αγώνισμα της ημέρας. Την πρόκριση για τον τελικό της 9ης Απριλίου πήραν οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά.
Στον τελικό έλαβαν μέρος μόνο τρεις αθλητές καθώς ο Λερμουζιό προτίμησε να κρατήσει δυνάμεις για να αγωνιστεί το επόμενο πρωινό στον μαραθώνιο. Ο Φλακ κατέκτησε την πρωτιά αφήνοντας και πάλι πίσω του τον Ντάνι, ενώ ο Γολέμης τερμάτισε τρίτος μετά από αρκετά δευτερόλεπτα.
Προκριματική φάση
1η σειρά
2η σειρά