cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το τραγούδι της γης
Μέρος 1ο
Το πρώτο τμήμα με τον τίτλο Das Trinklied vom Jammer der Erde (Το κρασοτράγουδο της οδύνης της γης) έχει για ρεφρέν τους διφορούμενους στίχους Dunkel ist das Leben, ist der Tod που σημάνει μαύρη είναι η ζωή, μαύρος και ο θάνατος, αλλά και το σκοτάδι είναι ζωή, είναι θάνατος. Όπως πολλά ποιήματα του Li Po, το ποίημα αυτό είναι ένα κράμα ευφορίας με μια βαθιά θλίψη. Η παρτιτούρα του τενόρου είναι πολύ απαιτητική, αφού στο αποκορύφωμα του τραγουδιού έρχεται σε ανταγωνισμό με τα όργανα ολόκληρης της ορχήστρας.
Μέρος 2ο
Το Der Einsame im Herbst (Μόνος το φθινόπωρο) που ακολουθεί, είναι ένα πολύ ήπιο, λιγότερο ταραχώδες κομμάτι. Οι στίχοι, που βασίζονται σε ένα ποίημα του Chang Tsi της εποχής της δυναστείας των Tang, [2 ] θρηνούν το θάνατο των λουλουδιών και την πάροδο της ομορφιάς. Το αντίθετο στην στερεότυπη εικόνα της μουσικής του Μάλερ, η ενορχήστρωση αυτού του κομματιού είναι αραιή και μοιάζει με μουσική αίθουσας.
Μέρος 3ο
Το τρίτο κομμάτι, Von der Jugend (Νιότη), για τενόρο, είναι το πιο προφανές κομμάτι πεντατονικής μουσικής. Η μορφή είναι τριαδική, με το τρίτο μέρος που είναι μια πολύ συντομευμένη αλλά και ξανασυντεθειμένη έκδοση του πρώτου.
Μέρος 4ο
Θα ακολουθήσει το Von der Schönheit (Ομορφιά). Νεαρά κορίτσια μαζεύουν λουλούδια στην όχθη του ποταμού, ενώ νεαρά αγόρια περνούν από κοντά τους καβάλα στα άλογα. Η μουσική αυτού του κομματιού είναι απαλή, με πάρα πολύ δυνατά πνευστά στο πέρασμα των αγοριών και τελειώνει με ένα μακρύ ορχηστρικό επίλογο.
Μέρος 5ο
Το πραγματικό σκέρτσο του έργου είναι αυτό το πέμπτο κομμάτι, με τίτλο Der Trunkene im Frühling (Μεθυσμένος την Άνοιξη). Αρχίζει με τρομπέτες όπως και το πρώτο κομμάτι. Ο συνθέτης κάνει εκτενή χρήση αλλαγής ρυθμών, αλλάζοντας τον ρυθμό κάθε λίγα μέτρα. Στο μέσο του κομματιού παίζει ένα σόλο βιολί και μια σόλο φλογέρα.
Μέρος 6ο
Το τελευταίο κομμάτι του κύκλου, Der Abschied (''Αποχωρισμός]]), έχει σχεδόν το ίδιο χρονικό μήκος όσο και τα προηγούμενα πέντε σε σύνολο. Οι στίχοι του προέρχονται από δύο διαφορετικά ποιήματα, και τα δύο με περιεχόμενο τον αποχωρισμό. Είναι πολύ απαιτητικό κομμάτι για κάθε διευθυντή ορχήστρας, γιατί έχει σόλο για φωνή και διάφορα όργανα τα οποία όμως ξεφεύγουν από τον ρυθμό των άλλων μουσικών οργάνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
τραγουδι γης
Φεοντόρα του Λάινινγκεν
Η Θεοδώρα (γερμ. Feodora, 7 Δεκεμβρίου 1807 - 23 Σεπτεμβρίου 1872) από τον Οίκο του Λάινινγκεν ήταν κόρη του 2ου Πρίγκιπα του Λάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.
Βιογραφία
Η Άννα Θεοδώρα Αυγούστα Καρλόττα Βιλελμίνη ήταν η μόνη κόρη του Έμιχ Καρόλου του Λάινινγκεν και της Βικτωρίας, κόρης του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1828 τον Ερνέστο Α΄ του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και είχε τέκνα:
Musica ficta
Στις σύγχρονες ιστορικά τεκμηριωμένες εκδόσεις (Urtext) οι αλλοιώσεις της musica ficta σημειώνονται με μικρότερου μεγέθους σύμβολα πάνω από τα φθογγόσημα, ώστε να παρέχουν στον μελετητή το αυθεντικό μουσικό κείμενο, αλλά και τη δυνατότητα εύκολης ανάγνωσης για τον εκτελεστή. Είναι πιθανόν οι εκτελεστές της εποχής να είχαν εκπαιδευτεί για την αυτόματη αλλοίωση των εν λόγω φθόγγων χωρίς τη χρήση αυτών των συμβόλων. Με την πάροδο του χρόνου και την άνοδο και τελειοποίηση της μουσικής σημειογραφίας, οι συνθέτες σημείωναν στα έργα τους όλο και περισσότερες πληροφορίες, καθιστώντας τη musica ficta σε αχρηστία.
Όσον αφορά την εκτελεστική πρακτική, η χρήση της είναι αμφιλεγόμενη και υπό μελέτη· η σύγχρονη έρευνα αντλεί πολλά στοιχεία από θεωρητικά έργα της εποχής, όπως αυτά του Τζοζέφφο Τσαρλίνο και του Μίχαελ Πρετόριους. Το κατά πόσο και πού θα πρέπει να χρησιμοποιείται, είναι στην διακριτική ευχέρεια του εκτελεστή, ή του εκδότη.
Δήμος Γαργαλιάνων
Δήμαρχοι
Πριν το 1999 λειτούργησε η Κοινότητα Γαργαλιάνων. Δήμαρχοι διατέλεσαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γ
Φραγκίσκος Μαυρομμάτης
Ο Φραγκίσκος Μαυρομμάτης (Χίος 1870 - ; ) ήταν Έλληνας αθλητής της σκοποβολής και αθλητικός παράγοντας.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ο Μαυρομμάτης συμμετείχε ως αθλητής της σκοποβολής στην Μεσολυμπιάδα του 1906 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και του 1912.
Μεσολυμπιάδα 1906
Πηγή: https://www.olympedia.org/athletes/42641
Ολυμπιακοί Αγώνες 1908
Πηγή: https://olympics.com/en/athletes/fransiskos-mavrommatis
Ολυμπιακοί Αγώνες 1912
Πηγή: https://olympics.com/en/athletes/fransiskos-mavrommatis
Διοικητική σταδιοδρομία
Ο Μαυρομμάτης διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρίας.
Επίσης, μαζί με τον Ιωάννη Γεωργιάδη, διετέλεσαν αρχηγοί της ελληνικής ολυμπιακής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι.
Πηγές
https://olympics.com/en/athletes/fransiskos-mavrommatis
https://www.olympedia.org/athletes/42641
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Δασκαλιό
Με την ονομασία Δασκαλιό αναφέρονται πολλά νησάκια και ακτογραφικά χαρακτηριστικά των ελληνικών θαλασσών, ανάμεσα στα οποία και τα παρακάτω:
Βαγγέλης Ζάγκος
Ο Βαγγέλης Ζάγκος (Αθήνα, 1955 - 21 Ιανουαρίου 2014 ) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού κυνηγού. Ξεχώριζε για το εντυπωσιακό παρουσιαστικό του (ήταν σχεδόν υπέρβαρος, αλλά ωστόσο ιδιαίτερα ευκίνητος) και το ευθύβολο, ισχυρότατο σουτ του. Αποτέλεσε επί σειρά ετών τον επιθετικό ηγέτη της ομάδας του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής, με τα χρώματα του οποίου σημείωσε πάμπολλα εντυπωσιακά τέρματα, κυρίως στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής, ενώ αγωνίσθηκε επίσης στον Αργοναύτη, στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπως και στους συλλόγους του τοπικού πρωταθλήματος της Αθήνας (Ε.Π.Σ.Α.), Α.Ο. Πεύκης και Γ.Σ. Αμαρουσίου. Αναδείχθηκε Κυπελλούχος Αθηνών με την ομάδα της Πεύκης (1987). Μετά το πέρας της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με τα διοικητικά θέματα του συλλόγου του Εθνικού Αστέρα, στον οποίο διετέλεσε τεχνικός διευθυντής και υπεύθυνος των θεμάτων Ακαδημιών
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα
Ατύχημα του Ράμσταϊν
Το αεροπορικό δυστύχημα στην περιοχή Ράμσταϊν (Ramstein) της Γερμανίας είναι ένα από τα πιο πολύνεκρα ατυχήματα σε αεροπορικές επιδείξεις στον κόσμο. Έλαβε χώρα μπροστά σε κοινό 300.000 θεατών στις 28 Αυγούστου του 1988 στο Ράμσταϊν στην Δυτική Γερμανία, κοντά στην πόλη Καϊζερσλάουτερν κατά την αεροπορική επίδειξη της αμερικανικής αεροπορικής βάσης Rammstein. 67 θεατές και 3 πιλότοι σκοτώθηκαν επί τόπου, ενώ 346 θεατές υπέστησαν σοβαρά τραύματα από την πυρκαγιά και τις εκρήξεις που προκλήθηκαν από την πτώση του αεροπλάνου.
Το γερμανικό συγκρότημα Rammstein, εμπνεύστηκε το όνομά του από το γεγονός.
Πληροφορίες
Δέκα αεροπλάνα τύπου Jet Aermacchi MB-339 PAN της ομάδας αεροπορικών επιδείξεων της Ιταλικής Αεροπορίας Frecce Tricolori εκτελούσαν τον σχηματισμό "πληγωμένη καρδιά" (ιταλιστί: Cardioide). Σε αυτό το σχηματισμό δύο ομάδες αεροσκαφών δημιουργούν ένα σχήμα καρδιάς μπροστά στους θεατές κατά μήκος του διαδρόμου. Κατά την ολοκλήρωση του κάτω άκρου της καρδιάς, τα δύο γκρουπ αεροπλάνων περνάνε το ένα το άλλο παράλληλα με τον διάδρομο. Η καρδιά έτσι διαπερνάται από ένα αεροσκάφος που πετάει κατά μήκος του κοινού.
Η σύγκρουση
Η σύγκρουση έγινε στον αέρα τη στιγμή που τα δύο γκρουπ αεροπλάνων σε σχηματισμό καρδιάς περνούσαν δίπλα το ένα από το άλλο. Το μοναχικό αεροσκάφος που θα διαπερνούσε την "καρδιά" τα χτύπησε. Το αεροσκάφος προσέκρουσε στον διάδρομο, ενώ η άτρακτος και η φλεγόμενη μάζα των καυσίμων εκσφενδονίστηκαν στην περιοχή των θεατών χτυπώντας το πλήθος και καταλήγοντας σε ένα τρέιλερ με καταψύκτες παγωτού που προμήθευε τους μικροπωλητές στην περιοχή των επιδείξεων. Την ίδια στιγμή, ένα από τα χτυπημένα αεροσκάφη του σχηματισμού προσέκρουσε στο ελικόπτερο τύπου UH-60 Black Hawk, που υπήρχε στην περιοχή για την περίπτωση έκτακτης ιατρικής ανάγκης, τραυματίζοντας τον πιλότο Κιμ Στρέιντερ, ο οποίος κατέληξε μερικές εβδομάδες αργότερα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1988 στο στρατιωτικό νοσοκομείο Brooke Army Medical Center του San Antonio στο Τέξας, από εγκαύματα που προκλήθηκαν κατά το ατύχημα.
Ο πιλότος του αεροσκάφους που χτύπησε το ελικόπτερο πρόλαβε να το εγκαταλείψει, αλλά σκοτώθηκε προσκρούοντας στον διάδρομο πριν ανοίξει το αλεξίπτωτό του. Το τρίτο αεροσκάφος συνθλίφτηκε στην σύγκρουση και κομμάτια του σκορπίστηκαν στον διάδρομο.Μετά τη σύγκρουση τα υπόλοιπα αεροσκάφη κάνανε ανασχηματισμό και προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση στο Sembach.
Άμεση δράση
Από τους 31 ανθρώπους που σκοτώθηκαν επί τόπου, οι 28 είχαν χτυπηθεί από τα θραύσματα του αεροπλάνου και από τα συντρίμμια των αντικειμένων που υπήρχαν στο έδαφος. Δεκαέξι ακόμα άτομα κατέληξαν τις επόμενες μέρες λόγω των εκτενών εγκαυμάτων, με τελευταίο όλων τον πιλότο του ελικοπτέρου.
Συνολικά, περίπου 500 άτομα έχρισαν νοσοκομειακής περίθαλψης εξαιτίας του τραγικού συμβάντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα
Περιαστρικός δίσκος
Περιαστρικοί δίσκοι γύρω από νεαρούς αστέρες
Σύμφωνα με το θεωρητικό μοντέλο για τον σχηματισμό αστέρων που επικρατεί σήμερα, ένας αστέρας δημιουργείται από τη βαρυτική κατάρρευση ενός θύλακα ύλης μέσα σε ένα γιγάντιο μοριακό νέφος. Το υλικό που καταρρέει διαθέτει κάποια στροφορμή, η οποία διατηρείται και επάγει τον σχηματισμό ενός περιστρεφόμενου πρωτοπλανητικού δίσκου από αέριο γύρω από τον νεαρό αστέρα, ο οποίος επίσης περιστρέφεται. Αυτή η κατηγορία πυκνού περιαστρικού δίσκου περιέχει επίσης από ελάχιστη έως αρκετή σκόνη και συνεχίζει να τροφοδοτεί με υλικό τον κεντρικό αστέρα. Η μάζα της ανέρχεται συνήθως σε 2% ως 10% της μάζας του κεντρικού αστέρα και είναι κυρίως αέριο υδρογόνο. Αυτή η φάση τροφοδοσίας είναι η φάση προσαυξητικού δίσκου και διαρκεί λίγα (μέχρι 10) εκατομμύρια χρόνια. Οι ρυθμοί με τους οποίους ο δίσκος τροφοδοτεί με υλικό τον κεντρικό αστέρα είναι συνήθως από 10−7 μέχρι 10−9 ηλιακές μάζες ανά έτος, αλλά μπορεί να αυξομειώνεται.
Ο δίσκος ψύχεται βαθμιαία και εισέρχεται στο στάδιο που είναι γνωστό ως «στάδιο αστέρα T Ταύρου» (T Tauri star stage). Μέσα σε αυτό τον δίσκο μπορούν να σχηματισθούν τώρα μεγαλύτεροι κόκκοι σκόνης από πυριτικό υλικό (πετρώδεις) και παγωμένα αέρια ή νερό. Με τη σειρά τους αυτοί οι κόκκοι μπορούν να σχηματίσουν συσσωματώματα και πλανητοειδείς. Αν ο δίσκος έχει αρκετή μάζα, αρχίζει μία «αλυσιδωτή αντίδραση» συσσωματώσεων με αποτέλεσμα τη δημιουργία πρωτοπλανητών. Ο σχηματισμός πλανητικών συστημάτων πιστεύεται ότι συνιστά το φυσιολογικό αποτέλεσμα του σχηματισμού αστέρων.
Περιαστρικοί δίσκοι σε διπλά αστρικά συστήματα
Είναι δυνατό να υπάρχουν περιαστρικοί δίσκοι γύρω μόνο από τον κύριο αστέρα (δηλαδή τον μεγαλύτερης μάζας) ενός διπλού συστήματος αστέρων (δύο αστέρων που περιφέρονται γύρω από το κοινό τους κέντρο μάζας), γύρω από τον δευτερεύοντα αστέρα ή γύρω από αμφότερους τους αστέρες ενός τέτοιου συστήματος. Παράδειγμα της πρώτης περιπτώσεως είναι ο VW Χαμαιλέοντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περιαστρικος δι Περιαστρικος δι
Αϊόνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Η Αϊόνα Κάμπελ του Αργκάιλ (Iona Campbell of Argyll, γεννημένη ως Αϊόνα Μαίρη Κολκάχουν Iona Mary Colquhoun, 22 Ιουνίου 1945 -) είναι Σκωτσέζα ευγενής.
Ισοβαρής μεταβολή
Η ισoβαρής μεταβολή είναι η μεταβολή της κατάστασης μιας ποσότητας ιδανικού αερίου, όπου η θερμοκρασία Τ και ο όγκος V μεταβάλλονται ενώ η πίεση P του παραμένει σταθερή. Η μεταβλητή P σημαίνει σταθερή.
Αϊόνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1945 στο Εδιμβούργο, και ήταν κόρη του Ιβάρ Κολκάχουν, 8ου Βαρώνου του Λας και της Κάθλεν Νίμο Ντάνκαν.
Ισοβαρής μεταβολή
Μαθηματικά εκφράζεται από τον πειραματικό νόμο του Gay Lussac: V / T = σταθερό και μεταξύ δύο καταστάσεων ισορροπίας Α και Β ισχύει: VA / TA =  VB / TB.
Αϊόνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Στις 4 Ιουλίου 1964 παντρεύτηκε τον Ίαν Κάμπελ, 12ο Δούκα του Αργκάιλ στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αιγιδίου στο Εδιμβούργο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Ισοβαρής μεταβολή
Παρατηρούμε ότι για σταθερή πίεση, ο όγκος V και η απόλυτη θερμοκρασία Τ είναι μεγέθη ανάλογα. Δηλαδή αν o όγκος αυξηθεί και η θερμοκρασία θα αυξηθεί και αντίστροφα.
Αϊόνα Κάμπελ του Αργκάιλ
Η Δούκισσα και η κόρη της είναι προστάτιδες της Βασιλικής Καληδονίας Χοροεσπερίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Τριπόταμος Ημαθίας
Πληθυσμός
Δημοτικό διαμέρισμα Τριποτάμου Ημαθίας (Δ.δ. Τριποτάμου)] [ 620 ] ο Τριπόταμος [ 542 ] το Κάτω Κομνήνειο [ 33 ] το Κομνήνειο [ 45 ] απογραφή 2001.
Αναψυχή
Υπάρχει ένα γήπεδο 11x11, ένα γήπεδο 5x5, ένα γήπεδο καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ),1 πλατεία, 1 δημοτικό σχολείο κι ένα νηπιαγωγείο, όπως επίσης και μία εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ένα παραδοσιακό καφενείο και ένας πολιτιστικός σύλλογος,που πρόεδρος του ηταν ο Νεστορας(Ακης) Καρολιδης μεχρι το 2011.Με τη βοήθεια αυτού του συλλόγου και του παραδοσιακού καφενείου του χωριού, κάθε χρόνο, διοργανώνονται εκδηλώσεις σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα, που ψυχαγωγούν όλους τους κατοίκους.
Μνημεία
Υπάρχει ένα μαρμάρινο ηρώο στη μέση του χωριού στην κεντρική πλατεία, το οποίο είναι αφιερωμένο σε όλους τους πεσόντες στον πόλεμο του 1940. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην εορτή των οποίων το χωριό έχει την πανήγυρή του. Σημειώνεται ότι την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, είχαν οι πρόγονοί των προσφύγων, στο χωριό Μάλαχα Αργυρούπολης Πόντου, την περίοδο προ του 1878, όπως και στο Σιντισκόμ Καυκάσου κατά την περίοδο (1878-1920).
Ιστορία
Οι κάτοικοι του χωριού είναι Πόντιοι, προερχόμενοι από τον Καύκασο.Οι πρόσφυγες προέρχονται από τα χωριά:
1.Σιντισκόμ (σήμερα Γιαλνιζτζάμ, Yalnizcam) Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν (Ardahan) - Κάρς (Kars) Καυκάσου,20 χλμ Δ του Αρνταχάν, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878 μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο από την περιοχή της Αργυρούπολης (Γκιουμουσανέ, Gumushane) του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά Μάλαχα, Άτρα και Σουλαμίς. Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ στις 2 Σεπτεμβρίου του 1920 έφυγαν ακολουθώντας τον δρόμο μέσω του Αρντβίν (Ardvin) προς το Βατούμ, από όπου αναχώρησαν για την Ελλάδα στις 24 Δεκεμβρίου του 1920 για να φθάσουν στην Θεσσαλονίκη στις 1 Ιανουαρίου του 1921. Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ εγκαταστάθηκαν στα χωριά Σεβαστό, Άνω και Κάτω Ποταμιά, Λειψύδριο, Διπόταμος του νομού Κιλκίς και Τριπόταμος και Κομνήνειο του νομού Ημαθίας. Επίσης κάποιες οικογένειες έφυγαν από το Σιντισκόμ το 1914 αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και εγκαταστάθηκαν τελικά στο Νομό Κιλκίς.
2.Τοροσχώφ Κάτω, Διοίκησης Αρνταχάν ( Ardahan)- 22 χλμ από το Αρνταχάν Ελληνικό χωριό με 800 κατοίκους που κατάγονταν από την Ίμερα και την Παϊπούρτη και συντηρούσαν διτάξιο σχολείο και εκκλησία. Μετά την Ανταλλαγή οι Έλληνες του Τοροσχώφ εγκαταστάθηκαν στα χωριά Κεντρικό, Μελισσουργό και Παλαιό Γυναικόκαστρο Κιλκίς, τον Τριπόταμο Ημαθίας, την Πολίχνη και την Κατερίνη.
3.Χάσκιοϊ (Haskoy), Διοίκησης Αρταχάν( Ardahan)- 28 χλμ Α του Αρνταχάν, επί του δρόμου προς Καρς Είχε 500 Έλληνες κατοίκους, οι οποίοι μετά το 1920 εγκαταστάθηκαν στους Άνω και Κάτω Αποστόλους και Ηλιόλουστο Κιλκίς, τον Τριπόταμο και τη Ραχιά Ημαθίας.
Βιβλιογραφία
Τριποταμος Τριποταμος
Κατάλογος επεισοδίων του DreamWorks Δράκοι
250px|right|thumb|DreamWorks Δράκοι Αγγλικό Λογότυπο DreamWorks Δράκοι (γνωστή στις αρχές της ανάπτυξης ως Δράκοι: Η Σειρά) είναι μια αμερικανική computer-animated τηλεοπτική σειρά που προβάλλεται στο Cartoon Network βασίζεται στην ταινία του 2010 Πώς να εκπαιδεύσετε το δράκο σας. Η σειρά χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ της πρώτης ταινίας και τη 2014 συνέχεια του. Μια μοναδική ωριαία προεπισκόπηση που αποτελείται από δύο επεισόδια προβλήθηκε στις 7 Αυγούστου 2012, με την επίσημη πρεμιέρα της σειράς στις 4 Σεπτεμβρίου 2012. Η δεύτερη σεζόν θα μετονομαστεί σε Δράκοι: Υπερασπιστές του Μπερκ
Είναι γνωστό εκτός του Nickelodeon, ως πρώτη DreamWorks Animation spin-off σειρά που προβάλλεται στο Cartoon Network.
Κύκλος 1: Αναβάτες του Μπερκ (2012–13)
{| class="wikitable plainrowheaders" style="width:100%; margin:auto; background:#fff;" ! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Αρ. στη σειρά !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Αρ. στον κύκλο !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Τίτλος !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Σκηνοθετηθήκε από !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Γράφτηκε από !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Αρχική ημερομηνία προβολής στις ΗΠΑ !! style="background:darkCyan; color:#fff; text-align:center;"|Θεατές στις ΗΠΑ (σε εκατομμύρια)
Δράκοι Κατηγορία:Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας
1473 Ούνας
Ο Ούνας (Ounas) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,743. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το βουνό Ουναστούντουρι (Ounastunturi) της Φινλανδίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ούνας εκτιμάται σε 17,58 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,1089.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουνας
2656 Εβένκια
Ο Εβένκια (Evenkia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Αυτόνομης Περιοχής Εβένκων της Ρωσίας, στην κεντρική Σιβηρία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Εβένκια είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Εβενκια
Φερνάντο Τσούι
Εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1957 στο Μακάου και έκανε σπουδές στις ΗΠΑ. Κατέχει μπάτσελορ στη Διοίκηση της Αστικής Υγιεινής (City Hygiene Administration) από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Σακραμέντο και επίσης διδακτορικό τίτλο από το πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα. Έχει υπηρετήσει ως εκπαιδευτικός.
Αρχηγός κυβέρνησης του Μακάου
Τον Ιούνιο του 2009 αυτοανακηρύχθηκε ως ο μοναδικός υποψήφιος στις εκλογές για τον αρχηγό της κυβέρνησης (chief executive). Είχε τη στήριξη 286 μελών από την 300μελή εκλογική επιτροπή, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν φίλα προσκείμενα στο Πεκίνο. Εξελέγη στις 26 Ιουλίου με 282 υπέρ και 14 λευκά, ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. Ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Δεκεμβρίου του 2009. Προτού αναλάβει στο σημερινό του αξίωμα, ήταν βουλευτής.
Σκάνδαλα
Την περίοδο που ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του προκατόχου του, Έντμουντ Χο, ενεπλάκη σε αρκετά σκάνδαλα. . Από τα πλέον σημαντικά ήταν αυτό του 2005, που αφορούσε τη διοργάνωση των Αγώνων της Ανατολικής Ασίας. Ένας συνεργάτης του, ο Άο Μαν Λονγκ, κατηγορήθηκε ότι δωροδοκήθηκε με 50 εκατ. πατάκα για να συνάψει συμβόλαιο για την κατασκευή του θόλου της εσωτερικής πίστας των αγώνων. Ως αποτέλεσμα, ο Τσούι δεν ήταν δημοφιλής στις τάξεις του φιλοδημοκρατικού στρατοπέδου προτού εκλεγεί αρχηγός της κυβέρνησης. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσουι Τσουι Κατηγορία:Μακάου
Αγουστίν Λάρα
Ο Αγουστίν Λάρα (Ανχέλ Αγουστίν Μαρία Κάρλος Μαριάνο Αλφόνσο δελ Σαγράδο Κοραζόν Λάρα ι Αγκίρε δελ Πίνο, ισπ. Ángel Agustín María Carlos Fausto Mariano Alfonso del Sagrado Corazón Lara y Aguirre del Pino, 1897 - 1970) ήταν Μεξικανός συνθέτης, ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1897 στην Πόλη του Μεξικού. Ο Λαρά ήταν πολυγραφότατος συνθέτης σε στυλ Μπολερό. Πολλά από τα κομμάτια του παρέμειναν στο ρεπερτόριο μέχρι σήμερα. Άρχισε την μουσική του εμφάνιση ως έφηβος, κερδίζοντας χαρτζιλίκι ως πιανίστας σε νυχτερινά κέντρα, μέχρι που ο πατέρας του τον έστειλε σε στρατιωτική ακαδημία.
Όταν αποφοίτησε στράφηκε ξανά στη μουσική του καριέρα και στα τέλη της δεκαετίας του 1920 δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσει δικό του ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Δεδομένου ότι έπαιξε κυρίως τις δικές του συνθέσεις, τα έργα του γρήγορα έγιναν γνωστά και αγαπήθηκαν από το κοινό. Το επίκεντρο του έργου του Λάρα είναι σε ρομαντικά κομμάτια σε στυλ Μπολερό, το έργο του ανέρχεται σε περίπου 700 συνθέσεις, όλες (καλλιτεχνικά) τραγούδια, συμπεριλαμβανομένου ενός κύκλου τραγουδιών για ισπανικές πόλεις.
Εκτός από συνθέτης, εμφανίστηκε σε περίπου 30 ταινίες και ήταν σταρ στο Μεξικό. Συνέθεσε τη μουσική για την πρώτη μεξικάνικη ταινία ήχου Santa το 1932.
Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 1970 και στην γενέτειρά του, και ετάφη στην Rotonda de las Personas Ilustres.
Βιογραφική ταινία
Η ζωή του Αγκουστίν Λάρα (ισπ.:La vida de Agustín Lara) είναι μια μεξικανική μουσική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Γκαλίντο και πρωταγωνιστές τους Γερμίν Ρόμπλες, Λορένα Βελάσκεθ και Οφέλια Μοντέσκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ερρίκος ΞΓ΄ Ρόις του Κέστριτς
Ο Ερρίκος ΞΓ΄ (γερμ. Heinrich LXIII Reuss prinz Köstritz, 18 Ιουνίου 1786 - 27 Σεπτεμβρίου 1841) από τον Οίκο του Ρόις ήταν πρίγκιπας του Κέστριτς.
Βιογραφία
Το 1833 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Ξ΄ και τον διαδέχθηκε. Αδελφή του ήταν η Αυγούστα-Φρειδερίκη-Εσπεράνσα, σύζυγος του Ερρίκου δούκα του Άνχαλτ-Κέτεν.
Όταν απεβίωσε η πρώτη του σύζυγος Ελεονόρα, νυμφεύτηκε την αδελφή της Καρολίνα. Από το 1833 ως το τέλος του ήταν μέλος της Κυβέρνησης του Κοινοβουλίου της Σαξονίας. Ως ιδιοκτήτης φέουδου, είχε διοριστεί από τον βασιλιά. Κατείχε, μεταξύ άλλων, ιδιοκτησίες στο Κλίππχαουζεν, το Σπρέεβηζε και το Κλιξ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1819 την Ελεονόρα, κόρη του Ερρίκου κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε και είχε τέκνα:
Το 1847, στη γέννα του Ερρίκου Ι΄, απεβίωσε η Ελεονόρα και το 1828 ο Ερρίκος ΞΓ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την ετεροθαλή αδελφή της Καρολίνα, κόρη του Ερρίκου κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε και είχε τέκνα:
Τζούτσε
Τζούτσε ή Ιδεολογία της Εθνικής Αυτάρκειας (Κορεάτικα: 주체사상 Juche sasang)) ονομάζεται η ιδεολογία που διέπει την πολιτική του κράτους της Βόρειας Κορέας αλλά και του Εργατικού Κόμματος της Κορέας. Η σύλληψη της ιδεολογίας αποδίδεται στον Κιμ Ίλ-σονγκ, ιδρυτή του κράτους.
Αρχικά, το Τζούτσε προβλήθηκε ως παραλλαγή του Μαρξισμού-Λενινισμού, ώσπου τη δεκαετία του 1970, ο γιος του Κιμ Ιλ-σονγκ, και διάδοχος στην ηγεσία του κράτους και του κόμματος, Κιμ γιονγκ-ιλ, την διαχώρισε. Ο Κιμ γιονγ-ιλ στις επόμενες δεκαετίες επεξεργάστηκε περαιτέρω την αρχική σύλληψη, αφαιρώντας τα μαρξιστικά-λενινιστικά στοιχεία, και προωθώντας τις προσωπικές αντιλήψεις του πατέρα του.
Σύμφωνα με τον ορισμό που έδωσε ο ίδιος ο Κιμ Ίλ-σονγκ : «Τζούτσε, σημαίνει, με λίγα λόγια, να γίνει ο καθένας από μας κύριος της επανάστασης και της ανασυγκρότησης της χώρας μας. Αυτό σημαίνει να κρατάμε σταθερά μια ανεξάρτητη θέση, απορρίπτοντας την εξάρτηση από τους άλλους, να χρησιμοποιεί ο καθένας το δικό του μυαλό, να πιστεύει στη δική του δύναμη, επιδεικνύοντας το επαναστατικό πνεύμα της αυτοδυναμίας  λύνοντας έτσι τα δικά του προβλήματα με δική του ευθύνη κάτω από όλες τις περιστάσεις.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν
Ο Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν (στα γερμανικά: Matthäus Daniel Pöppelmann) (1662–1736) ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας, που συμμετείχε στην ανοικοδόμηση της Δρέσδης, μετά τη πυρκαγιά του 1685. Το σπουδαιότερο έργο του ήταν το Παλάτι Τσβίνγκερ.
Πυραμίδες της Γκίζας
240px|right|thumb|Η πυραμίδα του Χεφρήνου ή Κχεφρέν Οι πυραμίδες της Γκίζας είναι από τα παλαιότερα σωζόμενα κτίσματα και είναι οι πιο διάσημες πυραμίδες του κόσμου. Η κατασκευή ανάγεται στο 2580 π.Χ. και βρίσκονται στη Νεκρόπολη της Γκίζας. Το σύμπλεγμα πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε για τον ενταφιασμό Φαραώ και κατασκευάστηκε από την τέταρτη δυναστεία των Αιγυπτίων.
Οι Μεγάλες
Στην αρχαία Νεκρόπολη της Γκίζας ανήκουν: η Πυραμίδα του Χέοπα, γνωστή και ως "η Μεγάλη Πυραμίδα", η λίγο μικρότερη Πυραμίδα του Χεφρήνου και η σχετικά μετρίου μεγέθους Πυραμίδα του Μυκερίνου. Ανήκουν και οι τρεις στην Τέταρτη δυναστεία. Όλες μαζί σχημάτιζαν ένα απέραντο συγκρότημα από μικρότερες πυραμίδες (των βασιλισσών), νεκρικούς ναούς, Μαστάμπες και τάφους αξιωματούχων. Στη Νεκρόπολη ανήκει και η περίφημη Μεγάλη Σφίγγα.
Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν
Βιογραφικό
Ως αρχιτέκτονας της αυλής του Βασιλιά της Πολωνίας και Εκλέκτορα της Σαξονίας, Αύγουστου Β’ του Δυνατού σχεδίασε το Παλάτι Τσβίνγκερ, στη Δρέσδη. Επίσης ήταν υπεύθυνος για σημαντικές εργασίες που έγιναν στο Βασιλικό Παλάτι της Δρέσδης και στο Κάστρο Πίλνιτς ενώ σχεδίασε και τη Weinbergkirche, στο Πίλνιτς.
Πυραμίδες της Γκίζας
Πυραμίδα του Χέοπα
Η μεγαλύτερη και πιο διάσημη είναι η πυραμίδα του Χέοπα (ή Χούφου) ενώ οι άλλες δύο είναι μικρότερες και βρίσκονται κάποια μέτρα μακρύτερα από την πυραμίδα του Χέοπα. Είναι το παλαιότερο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν
Βιογραφικό
Μαζί με το Γιόζεφ Κρίστοφ Νάουμαν έκανε ένα σχέδιο για τη διαμόρφωση ενός μεγάλου μέρους της Βαρσοβίας, στο πλαίσιο του οποίου θα κατασκευαζόταν ένα παλάτι για τον Αύγουστο Β’ το Δυνατό, το οποίο θα περιβαλλόταν από μεγάλους κήπους. Το σχέδιο αυτό (στα πολωνικά: Oś Saska, The Saxon Axis) υλοποιήθηκε τελικά μόνο εν μέρει.
Πυραμίδες της Γκίζας
Πυραμίδα του Χέοπα
Έχει ύψος 146,60 μ. και τέλεια τετράγωνη βάση με πλευρά 230,35 μ. , προκαλεί δε εντύπωση στους σύγχρονους ερευνητές για τα δεδομένα της εποχής της κατασκευής της. Έχει όγκο 2.521.000 κυβικά μέτρα, καλύπτει επιφάνεια 54.000 τετραγωνικών μέτρων και το υπολογιζόμενο βάρος της φθάνει τους 6,5 εκατομμύρια τόνους. Συμπεριλαμβάνονταν στα Επτά Θαύματα του κόσμου. Για την αποπεράτωσή της χρειάστηκαν 30 χρόνια δουλειάς από 100.000 εργάτες-δούλους, πολλοί από τους οποίους πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής της. Το μνημείο σήμερα συγκινεί τους επισκέπτες της Αιγύπτου για το μεγαλείο του και την τεχνική του και προβληματίζει τους σύγχρονους ειδικούς για το πώς μπόρεσαν να λύσουν τα τόσα προβλήματα μηχανικής και στατικής οι αρχαίοι συνάδελφοί τους. Εξωτερικά, η πυραμίδα του Χέοπα είναι επιστρωμένη με πλάκες από γρανίτη. Το εσωτερικό ήταν λαβύρινθος από διαδρόμους και δωματιάκια, που εμπόδιζαν την εύκολη διείσδυση στον κύριο χώρο, όπου βρισκόταν η σαρκοφάγος του Φαραώ. Ο χώρος, φτιαγμένος από μαύρο βασάλτη, ἔχει  ύψος 5 μ., πλάτος 5,34 μ. και μήκος 10,33 μ. Η λάρνακα, μέσα στην οποία βρισκόταν η μούμια του Φαραώ, ήταν από ροζ γρανίτη.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Η δεύτερη πυραμίδα ήταν ο τάφος του Κχεφρέν ή Χεφρήνου, ενός από τους πιο αξιόλογους διαδόχους του Χέοπα.
Ματχάους Ντάνιελ Πόππελμανν
Βιογραφικό
Ο Πόππελμανν πέθανε στη Δρέσδη στις 17 Ιανουαρίου 1736. Εγγονή του ήταν η ηθοποιός, Φριντερίκε Σόφι Σέιλερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ροκοκό αρχιτεκτονική
Πυραμίδες της Γκίζας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη Κατηγορία:Αρχαία μνημεία Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Γκιζα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αίγυπτο
Τζορτζ Χέιλ
Ο Τζορτζ Χέιλ (George Ellery Hale, 29 Ιουνίου 1868 - 21 Φεβρουαρίου 1938) ήταν σπουδαίος Αμερικανός αστρονόμος.
Στην αρχή εργάσθηκε στο αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ μέχρι το 1893, στη συνέχεια ακολούθησε τις έρευνες και μελέτες του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το έτος 1892 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου όπου και οργάνωσε αστεροσκοπείο στο οποίο και ανέλαβε διευθυντής μέχρι το 1904. Όταν ιδρύθηκε και οργανώθηκε το αστεροσκοπείο επί του όρους Ουΐλσον ανέλαβε τη διεύθυνσή του μέχρι το 1923.
Επίσης το 1916 εκλέχθηκε πρόεδρος της επιτροπής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1927 συνέχισε να εργάζεται σε ιδιωτικό αστεροσκοπείο όπου και κατασκεύασε ειδικό όργανο για τη μελέτη της φυσικής και χημικής σύστασης του Ηλίου, το γνωστό σήμερα φασματογράφο, θέτοντας έτσι και τα θεμέλια της φασματογραφίας. Το 1919 έγινε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών των Παρισίων και στη συνέχεια της Βασιλικής Εταιρίας του Λονδίνου. Για τις εξαιρετικές εργασίες του τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις τόσο αμερικανικές όσο και από ευρωπαϊκές επιστημονικές εταιρίες και ινστιτούτα.
Τέλος το 1895 εξέδωσε την «Αστροφυσική εφημερίδα» καθώς και πλείστα έργα. Το όνομά του φέρει, «τιμής ένεκεν», το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου, (για πολλά χρόνια), στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Δανάη (αποσαφήνιση)
Το ελληνικό όνομα Δανάη μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μολσάιμ
Το Μολσάιμ (Γαλλικά: Molsheim) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Κάτω-Ρήνου, στη διοικητική περιοχή Γκραντ Εστ, στα βορειοανατολικά της Γαλλίας. Προφέρεται επίσης Μολζέμ και στην αλσατική διάλεκτο Μολζ.
Η πόλη έχει πλούσια ιστορία από τον Μεσαίωνα και αναγνωρισμένη αρχιτεκτονική κληρονομιά. Υπήρξε μεσαιωνική ιδιοκτησία του Επισκόπου του Στρασβούργου και έγινε το καταφύγιο καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 9. 312 κατοίκους (2017).
Η πόλη είναι γνωστή ως η ιστορική έδρα κατασκευής σπορ αυτοκινήτων Bugatti, καθώς και ενός από τα κύρια εργοστάσια φορτηγών Mercedes-Benz.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Μολζεμιάν ή και Μολζεμουά (ζ).
Περιγραφή
Είναι η μία από τις υπονομαρχίες του νομού, οι άλλες είναι οι κοινότητες Αγκνώ, Σαβέρν και Σελεστά, και έχει πληθυσμό 9. 312 κατοίκους (2017). Η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 26.925 κατοίκους (2017). Η κοινότητα αναπτύχθηκε πληθυσμιακά ιδιαίτερα μεταξύ των γαλλικών απογραφών του 1968 και του 1999, περνώντας από τους 5.739 σε 9.335 κατοίκους, αλλά αυτή η αύξηση σταμάτησε αισθητά από τότε.
Βρίσκεται στο δρόμο του κρασιού της Αλσατίας, 26 χιλιόμετρα δυτικά του Στρασβούργου, 9 χιλιόμετρα βόρεια του Ομπερναί και 30 χιλιόμετρα νότια της Σαβέρν, στην πεδιάδα της Αλσατίας.
Ιστορία
Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο βόρειο τμήμα της πόλης το 1935 αποκάλυψαν την παρουσία πολλών μεροβίγγειων τάφων (6ος και 7ος αιώνας), κατά μήκος του παλιού ρωμαϊκού δρόμου. Η πόλη αναφέρθηκε για πρώτη φορά περίπου το 820, σε μια πράξη δωρεάς αμπελώνα του επισκόπου Αντελός προς την εκκλησία Σαιν-Τομά του Στρασβούργου, στην οποία βρίσκεται ο τάφος του.
Κέντρο της Αντιμεταρρύθμισης
μικρογραφία|Η εκκλησία των Ιησουιτών Η δύναμη της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης στην Αλσατία και ειδικά στο Στρασβούργο προκάλεσε προβλήματα στα Καθολικά ιδρύματα, που κατά τον 16ο αιώνα κατείχαν μεγάλη περιουσία στην περιοχή: Το 1580 ο ηγούμενος του Αλτόρφ απέκτησε περιουσία στο Μολζέμ. Οι Βενεδικτίνοι, που εγκαταστάθηκαν από τον 11ο αιώνα στο Αλτόρφ, μια πόλη που δεν είχε οχυρώσεις, μετακόμισαν εδώ για ασφάλεια πίσω από τα τείχη του Μολζέμ. Επίσης το 1580, οι Ιησουίτες ίδρυσαν κολλέγιο στην πόλη, στο οποίο ο Λεοπόλδος Ε΄ αρχιδούκας της Αυστρίας χρηματοδότησε την ανέγερση του ναού. Ομοίως, το 1591, λόγω της καταστολής του τάγματος των Καρθουσιανών στο Στρασβούργο, τα μέλη του μετακόμισαν στο Μολζέμ και έχτισαν ένα μοναστήρι.
Το 1592, ξέσπασε διαμάχη μεταξύ των καθολικών ενοριών του Μολζέμ και της διαμαρτυρόμενης πλειοψηφίας στην επισκοπή του Στρασβούργου, η οποία εξέλεξε τον Ιωάννη Γεώργιο του Βρανδεμβούργου ως επίσκοπο του Στρασβούργου. Σε αντίδραση, οι καθολικοί εξέλεξαν τον Κάρολο της Λωρραίνης ως επίσκοπο του Μετς και του Στρασβούργου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον Πόλεμο των επισκόπων του Στρασβούργου (1592-1604), με θλιβερή επίδραση στην πόλη. Το 1618 ξέσπασε ο Τριακονταετής Πόλεμος, που τελείωσε με την Ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, σύμφωνα με την οποία ο έλεγχος του Μολζέμ μεταφέρθηκε από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στο βασίλειο της Γαλλίας.
Μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, από το 1871 έως το 1919 και πάλι μεταξύ 1940 και 1944, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία.
Οικονομία
Το Μολζέμ είναι η έδρα του εργοστασίου της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Bugatti. Κατασκευάζεται το Bugatti Veyron από την Bugatti Automobiles S.A.S. Οι βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν την κατασκευή ειδών σιδήρου και χάλυβα, τη βυρσοδεψία και την κατασκευή οργάνων. Σημαντικό είναι επίσης το εμπόριο κρασιού. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της πόλης, το Μολσάιμ προσφέρει περίπου 8.000 θέσεις εργασίας.
Μνημεία-Αξιοθέατα
Το ιστορικό κέντρο της παλιάς πόλης είναι καλά διατηρημένο και περιέχει σημαντικό αριθμό μεσαιωνικών σπιτιών και κτηρίων τυπικής αλσατικής αρχιτεκτονικής. Τα πιο αξιοσημείωτα κτίρια είναι ο μεσαιωνικός Πύργος των σιδηρουργών, το αναγεννησιακό Μέτσιγκ, κτήριο του 1583 έδρα του σωματείου των κρεοπωλών, η μπαρόκ (αν και χτίστηκε σε ύστερο γοτθικό ρυθμό) Εκκλησία των Ιησουιτών - μια υπερβολικά μεγάλη εκκλησία σε βαθμό που μπορούσε να στεγάσει ολόκληρο τον πληθυσμό της πόλης όταν χτίστηκε - και το κλασικό Δημαρχείο. Το παλαιό μοναστήρι Λα Σαρτρέζ, που καταστράφηκε εν μέρει στη Γαλλική Επανάσταση, στεγάζει τώρα ένα μουσείο, καλύπτει έκταση 3 εκταρίων και ήταν μια πραγματική πόλη εντός της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλσατίας Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Στρέφι Μεσσηνίας
Το Στρέφι (Τοπική Κοινότητα Στρεφίου - Δημοτική Ενότητα Αριστομένους), ανήκει στον δήμο Μεσσήνης της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Η επίσημη ονομασία είναι Στρέφιον. Πήρε το όνομα του από τον ποταμό του χωριού, του οποίου τα νερά σχημάτιζαν ένα "ς". Έδρα του δήμου είναι η Μεσσήνη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, το Στρέφι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Στρεφίου, του πρώην Δήμου Αριστομένους του Νομού Μεσσηνίας.
Το Στρέφι έχει υψόμετρο 225 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 37,0489492841 και γεωγραφικό μήκος 21,8880623481. Έχει περίπου 500 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει 30 περίπου λεπτά από την Καλαμάτα.
Το Στρέφι περιβάλλεται από τον ποταμό Βελίκα, ο οποίος ενώνεται με ένα ακόμα από τα μικρά ποτάμια της περιοχής και μαζί εκβάλλουν στην παραλία της Βελίκας. (Περίπου 10 λεπτά απ' το χωριό).
Τα πλατάνια, οι ιτιές, οι καλαμιές και η πυκνή βλάστηση, σε συνδυασμό με το τρεχούμενο και καθαρό νερό, κάνουν τη διαδρομή γύρω από το Στρέφι ιδιαίτερα συναρπαστική και αναζωογονητική.
Στο Στρέφι συγκεντρώνεται αρκετός κόσμος στις 15 Αυγούστου για το πανηγύρι που γίνεται στο χωριό, μετά τη λειτουργία στο εκκλησάκι της Παναγίας. Κάθε Κυριακή της Αποκριάς γίνονται εκδηλώσεις και χορός όπου στήνεται γλέντι στις αποθήκες του χωριού.
Η θέα από το Στρέφι είναι εξαιρετική, αφού από τους λόφους του βλέπει μέχρι και τις παραλίες της Καλαμάτας αλλά και τις απέραντες εκτάσεις με τα αμπέλια, τα ελαιόδεντρα και τις συκιές του μεσσηνιακού κάμπου.
Γεφύρι Ντεμπρίζ
Το γεφύρι Ντεμπρίζ βρίσκεται κοντά στο χωριό Στρέφι γι’ αυτό λέγεται και στρεφέικο γεφύρι. Πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Κοφολογγιάς και του ποταμού Βελίκα. Η γέφυρα κτίστηκε περίπου τον 16ο αιώνα και είναι δημιούργημα των Φράγκων. Ήταν η μόνη γέφυρα που ένωνε την επαρχία Πυλίας με τη Μεσσήνη μέχρι που έγινε η γέφυρα της Βελίκας. Η γέφυρα χτίστηκε για να εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Ήταν κεντρική οδική αρτηρία επί πολλούς αιώνες ήταν Πύλος - Ντεμπρίζ - Ανδρούσα. Η δεύτερη κύρια αποστολή της ήταν η οδική ένωση των κάστρων.
Η γέφυρα από αρχιτεκτονικής πλευράς είναι αψιδωτή, παρουσιάζει ελάχιστη αμβλεία γωνία στο επάνω μέρος που τείνει προς τον γοτθικό ρυθμό, ουδεμία σχέση έχει με αυτόν• είναι απλά δυτική και μάλιστα της εποχής εκείνης τεχνοτροπία. Κατασκευασμένη με ασβεστόλιθο έχει μεγάλο ύψος και μήκος. Το πλάτος είναι τόσο που δύναται να διέλθει ένα μικρό αυτοκίνητο. Έχουμε μια συνεχή αλυσίδα από φράγκικα κάστρα. Το κάστρο Ντεμπρίζ, που απέχει ένα χιλιόμετρο από τη γέφυρα, το κάστρο της Πελεκανάδας, τρία κάστρα στα Διόδια, το κάστρο στο Κεφαλόβρυσο, το κάστρο Σαν Φλάουρος, στο χωριό Παλαιόκαστρο και το κάστρο της Άνω Βούταινας. Αυτά εκτείνονται σχεδόν παράλληλα προς τον ποταμό και σε μήκος 15 χιλιομέτρων. Ο ποταμός Βελίκας, στο ύψος του χωριού Στρέφι, διέρχεται δυτικά και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου εξερχόμενος από ένα γραφικό φαράγγι συναντά ένα μικρό λεκανοπέδιο που ονομάζεται Ντεμπρίζ. Στην αρχή της εξόδου του ήταν ένας νερόμυλος που φέρει ακόμη το όνομα «ο μύλος του Ντεμπρίζ». Ο ποταμός μετά τον μύλο συνεχίζει την πορεία του και σε απόσταση 500 μέτρων και στο σημείο που διέρχεται η κοινοτική οδός Στρέφι - Πελεκανάδας είναι κτισμένη η γέφυρα Ντεμπρίζ.
Eκκλησάκι Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Βρίσκεται στην άκρη του χωριού Στρέφι και κάτω από το βουνό που υπάρχει το κάστρο. Δίπλα απ’ το εκκλησάκι διέρχεται ο ποταμός Βελίκας.
Πριν από πολλά χρόνια ένας βοσκός είχε πάει σε αυτή την περιοχή να βοσκήσει τα πρόβατά του. Η μέρα ήταν βροχερή και για να προστατευτεί μπήκε σε ένα σπήλαιο. Αντίκρισε κρυμμένη την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Την επόμενη μέρα είπε στον ιερέα και σε κατοίκους για το περιστατικό. Ο ιερέας πήρε την εικόνα αυτή και τη μετακίνησε στην εκκλησία που χτίζονταν. Μετά από λίγες μέρες συνειδητοποίησαν πως η εικόνα έλλειπε από το μέρος που φυλασσόταν. Ο βοσκός ξαναβρήκε την εικόνα στο σπήλαιο μένοντας έκπληκτος. Έτσι όρισαν την νεόκτιστη εκκλησία να τιμά την Κοίμηση της Θεοτόκου.
Εκκλησάκι Μεταμόρφωση του Σωτήρος
Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος είναι μια από τις εκκλησίες του Στρεφίου, η οποία γνωρίζουμε ότι χτίστηκε πριν από το 1920. Κατά ομολογία των κατοίκων του χωριού, στον χώρο που βρίσκεται η σημερινή εκκλησία υπήρχε κάποτε ένα μοναστήρι στο οποίο ζούσαν δύο μοναχοί, ο Πανάρετος και ο Ιερόθεος. Τη δεκαετία του '10 το μεγαλύτερο μέρος του μοναστηριού γκρεμίστηκε, όμως έχουν απομείνει τα θεμέλια του στα οποία βρέθηκαν οι σκελετοί των δύο καλόγερων. Ένας κάτοικος του χωριού είδε στον ύπνο του τον Χριστό ο οποίος του είπε να χτίσουν την εκκλησία με το συγκεκριμένο όνομα. Έτσι οι κάτοικοι του Στρεφίου έχτισαν την εκκλησία της μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Αφότου χτίστηκε η εκκλησία, μετά από λίγο καιρό ένας κάτοικος του χωριού πήγε να προσκυνήσει και παρατήρησε ότι η εικόνα της Παναγίας δάκρυζε. Το γεγονός αυτό σημειώθηκε ως θαύμα.
Εκκλησάκι Αγίου Αθανασίου
Σύμφωνα με πληροφορίες η σημερινή εκκλησία Άγιος Αθανάσιος κτίστηκε στα θεμέλια της πρώτης εκκλησίας με την οποία είχε το ίδιο όνομα. Η πρώτη είχε χτιστεί με βάση ένα όνειρο το 1910-15. Το όνομα της το πήρε από απόφαση των ιδιοκτητών των κτημάτων στα οποία θα κτιζόταν. Η πρώτη εκκλησία γκρεμίστηκε και έτσι χτίστηκε μια δεύτερη το 1960-1965.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
1474 Μπέιρα
Η Μπέιρα (Beira) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,395. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την πόλη Μπέιρα της Μοζαμβίκης.
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Μπέιρα βρίσκεται κατά το περιήλιό της σε μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης Άρης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπέιρα εκτιμάται σε 39 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι B (κατά SMASSII) ή FX (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Μπέιρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 11 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπειρα
Λεπτονικός αριθμός
Στη φυσική υψηλών ενεργειών, ο λεπτονικός αριθμός είναι ο αριθμός των λεπτονίων μείον τον αριθμό των αντιλεπτονίων.
οπότε όλα τα λεπτόνια έχουν λεπτονικό αριθμό +1, τα αντιλεπτόνια −1, και τα μη-λεπτονικά σωματίδια 0. Ο λεπτονικός αριθμός (που μερικές φορές καλείται και λεπτονικό φορτίο) είναι ένας προσθετικός κβαντικός αριθμός, το οποίο σημαίνει πως το άθροισμά του διατηρείται στις διάφορες αλληλεπιδράσεις.
Εκτός από τον λεπτονικό αριθμό, στην οικογένεια των λεπτονικών αριθμών ανήκουν επίσης: με την ίδια σύμβαση όπως με το λεπτονικό αριθμό: +1 για σωματίδια της αντίστοιχης οικογένειας, −1 για τα αντισωματίδια και 0 για λεπτόνια άλλης οικογένειας ή μη-λεπτονικά σωματίδια.
Νόμοι διατήρησης για τους λεπτονικούς αριθμούς
Πολλά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένου και του καθιερωμένου μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής βασίζονται στη διατήρηση του λεπτονικού αριθμού: ο λεπτονικός αριθμός παραμένει ο ίδιος μέσα από τις διάφορες αλληλεπιδράσεις. Για παράδειγμα, στη διάσπαση βήτα:
Ο λεπτονικός αριθμός πριν την αντίδραση είναι 0 (το νετρόνιο, n, είναι βαρυόνιο και κατά συνέπεια δεν υπάρχουν λεπτόνια αρχικά), ενώ μετά την αντίδραση είναι 0 για το πρωτόνιο, +1 για το ηλεκτρόνιο (που είναι λεπτόνιο) και −1 για το αντινετρίνο (που είναι αντιλεπτόνιο). Οπότε ο λεπτονικός αριθμός είναι μηδέν μετά τη διάσπαση, δηλαδή διατηρείται.
Η οικογένεια των λεπτονικών αριθμών προκύπτει από το γεγονός πως ο λεπτονικός αριθμός συνήθως διατηρείται σε κάθε λεπτονική οικογένεια, όπως για παράδειγμα στο σύνολο περίπου των περιπτώσεων της διάσπασης του μιονίου σύμφωνα με την αντίδραση:
όπου διατηρούνται οι ηλεκτρονικοί και οι μιονικοί αριθμοί. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει κάποιος νόμος διατήρησης των λεπτονικών αριθμών για κάθε L_e, L_{\mu} και L_{\tau}.
Παραβιάσεις των νόμων διατήρησης του λεπτονικού αριθμού
Στο καθιερωμένο μοντέλο, ο λεπτονικός αριθμός οικογένειας (LF) θα διατηρούνταν μόνο εάν τα νετρίνα ήταν άμαζα. Από τη στιγμή που τα νετρίνα έχουν μια πολύ μικρή μάζα, σύμφωνα με τις ταλαντώσεις νετρίνων που έχουν παρατηρηθεί, οι νόμοι διατήρησης για τους (LF) είναι μόνο προσεγγιστικοί. Αυτό σημαίνει πως οι νόμοι διατήρησης παραβιάζονται, αν και εξ' αιτίας της πολύ μικρής μάζας των νετρίνων ισχύουν ακόμη για ένα μεγάλο κομμάτι αλληλεπιδράσεων που περιέχουν φορτισμένα λεπτόνια. Έτσι, είναι πιθανό να παρατηρηθούν σπάνιες διασπάσεις μιονίων όπως:
Επειδή οι νόμοι διατήρησης του λεπτονικού αριθμού παραβιάζεται στην πραγματικότητα λόγω της ελικότητας, υπάρχουν προβλήματα στην καθολική εφαρμογή αυτής της συμμετρίας για όλες τις ενεργειακές κλίμακες. Έτσι, είναι πολύ πιο πιθανό ο κβαντικός αριθμός B-L να ερμηνεύει καλύτερα τις αλληλεπιδράσεις, όπως ισχύει για παράδειγμα στο μοντέλο Pati-Salam.
Πηγές
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Λεπτόνια
Ιωάννης Ραούλ Πετραλίφας
Ο Ιωάννης Κομνηνός Ραούλ Δούκας Άγγελος Πετραλίφας, (Ἱωάννης Κομνηνός Ῥαούλ Δούκας Ἄγγελος Πετραλίφας), (απεβ. γύρω στο 1274) ήταν Βυζαντινός ευγενής και στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1259 - 1282).
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Ραούλ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξίου Ραούλ και απροσδιόριστο ποιας ανιψιάς του αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (1221-1254). Είχε τέσσερα άλλα αδέλφια, δύο εκ των οποίων είναι γνωστά με το όνομα, ο πιγκέρνης Μανουήλ και ο Ισαάκ, ένας ανώνυμος αδελφός και μία ανώνυμη αδελφή. Οι Ραούλ, όπως όλες οι οικογένειες της παραδοσιακής αριστοκρατίας, υπέφεραν κατά τη θητεία του αυτοκράτορα Θεοδώρου Β΄ Λάσκαρη Βατάτζη (1254-1258), ο οποίος προσπάθησε να μειώσει τη δύναμη και την επιρροή της αριστοκρατίας. Η αδελφή τού Ιωάννη ήταν παντρεμένη με τον προστατευόμενο τού αυτοκράτορα, αδελφό τού Γεωργίου Μουζάλωνα, τον Ανδρόνικο, ενώ ο Ιωάννης και οι αδελφοί του φυλακίστηκαν.
Ως εκ τούτου, η οικογένεια υποστήριξε ενεργά τη δολοφονία των αδελφών Μουζαλώνων το 1258, όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄. Μετά τον επακόλουθο σφετερισμό του Μιχαήλ Η΄, η οικογένεια βραβεύτηκε με υψηλά κρατικά αξιώματα: μετά από τις στρατιωτικές επιτυχίες του στα επόμενα χρόνια, ο Ιωάννης ονομάστηκε πρωτοβεστιάριος, κληρονομώντας τον τίτλο από τον Γεώργιο Μουζάλωνα. Το 1259 ο Μιχαήλ Η΄ έστειλε τον Ιωάννη, μαζί με τον Ιωάννη Παλαιολόγο και τον Αλέξιο Στρατηγόπουλο σε μια εκστρατεία, η οποία έληξε με την αποφασιστική νίκη της Νίκαιας στη Μάχη της Πελαγονίας. Μετά από τη νίκη, ο Στρατηγόπουλος και ο Ραούλ βάδισαν στην Ήπειρο, κατέλαβαν την Άρτα και πολιόρκησαν τα Ιωάννινα. Οι επιτυχίες τους δεν συνεχίστηκαν για πολύ, τα εδάφη που είχαν καταλάβει επανακαταλήφθησαν από τον Ιωάννη Α΄, νόθο γιο του δεσπότη της Ηπείρου. Μετέπειτα τίποτε δεν είναι γνωστό για τον Ιωάννη, εκτός από το ότι απεβίωσε γύρω στο 1274.
Οικογένεια
Το 1261 ο Ιωάννης νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Καντακουζηνή, την ανιψιά του Μιχαήλ Η΄ και χήρα του Γεωργίου Μουζάλωνος. Μαζί της είχε τουλάχιστον δύο κόρες:
Πηγές
Ιωαννης Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
2657 Μπασκιρία
Η Μπασκιρία (Bashkiria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τη Ρωσική Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, γνωστότερη με το εκλατινισμένο όνομα «Μπασκιρία».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μπασκιρίας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπασκιρια
Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος
Ο Μπιέρν ο Σιδηρόπλευρος θρυλικός βασιλιάς της Σουηδίας που έζησε τον 9ο αιώνα ήταν ο πρώτος βασιλιάς από τον Οίκο του Μούνσο. Στις αρχές του 18ου αιώνα, ένας τύμβος στο νησί του Μούνσο σύμφωνα με τους ιστορικούς μελετητές ανήκε σε έναν άντρα με το όνομα "Μπγερν Γιαρνζίντας Χόγκ" ο οποίος πιθανότατα ήταν ο ίδιος ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος. Οι "Θρύλοι των γιων του Ράγκναρ" αναφέρουν ότι ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος ήταν ένας από τους γιους του θρυλικού Βίκινγκ πολέμαρχου Ράγκναρ Λόθμπροκ και της Λάγκερθα αδέλφια του ήταν ο Άιβαρ ο Ασπόνδυλος, ο Χάλφνταν Ράγκναρσον, ο Σίγκουρντ ο Φιδομάτης, o Χβίτσερκ και ο Ούμπα, ετεροθαλείς αδελφοί του ήταν ο Ερρίκος και ο Άγκναρ. Ο ίδιος είχε δυο γιους τον Ερρίκος Μπγέρνσον και τον Ρεφίλ Μπγέρνσον, οι απόγονοι του ανήκαν στη βασιλική δυναστεία του Μούνσο που κυβέρνησε τη Σουηδία.