cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γναθοστοματυλίδες
Περιγραφή
Οι γναθοστοματυλίδες δεν διαθέτουν κεντρική σωματική κοιλότητα, ούτε κυκλοφορικό ή αναπνευστικό σύστημα. Το νευρικό σύστημά τους είναι απλό και περιορισμένο στα εξωτερικά στρώματα του σωματικού τοιχώματος. Τα μόνα αισθητήρια όργανα είναι τροποποιημένα τριχίδια (βλεφαρίδες), τα οποία είναι περισσότερα στην περιοχή της κεφαλής.
Το στόμα βρίσκεται ακριβώς πίσω από την κεφαλή, πίσω από ένα ρύγχος, στο κάτω μέρος του σώματος. Υπάρχει ένα ζεύγος σιαγόνων από σκληρότερο αλλά εύκαμπτο ιστό, με σχετικώς ισχυρούς μύες και σε πολλά είδη φέρουν μικροσκοπικά δόντια. Στην κάτω επιφάνεια υπάρχει επίσης μια «βασική πλάκα», που φέρει μία δομή παρόμοια με χτένα. Η πλάκα αυτή χρησιμεύει στο να αποξέονται και να τρώγονται μικρότεροι οργανισμοί από τους κόκκους της άμμου. Ο συμμετρικός φάρυγγας με τα σύνθετα και σκληρυμένα συνιστώντα μέρη του στόματος καθιστούν τις γναθοστοματυλίδες παρόμοιες με τα τροχόζωα και τα συγγενικά τους είδη, και πράγματι ταξινομούνται στον κλάδο των «γναθοφόρων» (Gnathifera). Η υπερδομή των σιαγόνων, που αποτελούνται από ράβδους που εμφανίζονται με μεγάλη πυκνότητα στην Ηλεκτρονική μικροσκοπία διελεύσεως, υποστηρίζει επίσης τη στενή σχέση τους με τα τροχόζωα και την αδελφή συνομοταξία μικρογναθόζωα. Το πίσω μέρος του στόματος καταλήγει σε αδιέξοδο σωλήνα, στον οποίο λαβαίνει χώρα η πέψη. Δεν υπάρχει πρωκτός, αλλά ιστός που συνδέει αυτό το έντερο με την επιδερμίδα, οι πόροι της οποίας ίσως χρησιμεύουν και για την απέκκριση των άχρηστων ουσιών.
Ταξινομική
Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί περί τα 100 είδη γναθοστοματυλιδών και είναι βέβαιο ότι υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν έχουν ανακαλυφθεί-ταυτοποιηθεί. Η συνομοταξία δεν έχει ομοταξίες, αλλά μόνο δύο τάξεις: Τα φιλοσπερμοειδή (Filospermoidea) είναι μακρύτερα και χαρακτηρίζονται από το επιμηκυμένο ρύγχος τους. Τα βυρσοκολποειδή (Bursovaginoidea) διαθέτουν αισθητήρια όργανα σε ζεύγη και επιπλέον πέος και ένα όργανο αποθηκεύσεως του σπέρματος που τους έδωσε την ονομασία τους (βύρσος = δερμάτινος θύλακας).
Δεν είναι γνωστά στην επιστήμη κάποια απολιθώματα ειδών της συνομοταξίας, αν και υπάρχουν (αμφισβητούμενες) ομοιότητες ανάμεσα στις σιαγόνες των σημερινών γναθοστοματυλιδών και σε ορισμένα στοιχεία των κωνόδοντων (Ochietti & Cailleux 1969, Durden κ.ά. 1969).
Στάδιο Σαϊτάμα 2002
Το Στάδιο Σαϊτάμα 2002 (ιαπωνικά: 埼玉スタジアム2002), συχνά αναφέρεται ως Στάδιο Σαϊτάμα (埼玉スタジアム) ή απλά Σαϊσούτα (埼スタ), είναι στάδιο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στο Μιντόρι-κου της Σαϊτάμα, στην Ιαπωνία.
Επί του παρόντος, η ομάδα του Πρωταθλήματος Ιαπωνίας Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς χρησιμοποιεί το στάδιο για τους εντός έδρας αγώνες. Είναι το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό στάδιο στην Ιαπωνία και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στάδια της Ασίας. Έχει φιλοξενήσει τους ημιτελικούς τόσο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 όσο και της διοργάνωσης ποδοσφαίρου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Είναι επίσης το γήπεδο της Εθνικής Ιαπωνίας ανδρών σε όλους σχεδόν τους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ιστορία
Το στάδιο χτίστηκε για να φιλοξενήσει αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβριο του 2001. Το στάδιο φιλοξενεί 63.700 άτομα, αν και για λόγους διαχωρισμού τα παιχνίδια πρωταθλήματος που φιλοξενούνται στο έδαφος έχουν μειωμένη χωρητικότητα 62.300 ατόμων. Το Στάδιο Σαϊτάμα φιλοξένησε τέσσερις αγώνες κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου αγώνα της Ιαπωνίας, εναντίον του Βελγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιαπωνία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2002 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020 Κατηγορία:Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
Αίγλη (ναρκαλιευτικό)
Το ναρκαλιευτικό Αίγλη Μ-246 (πρώην USS MSC 299) κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. στα ναυπηγεία USA Tacota Boat Building Co Inc. Tacota Wash και είναι ένα από τα ναρκαλιευτικά που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Παραληφθεί στο Σιάτλ τις 21 Ιανουαρίου 1965. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Εντάχθηκε στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών την 1 Μαΐου του 1977. Από τις 23 Αυγούστου 1995 τελεί υπό την διοίκηση της Διοίκησης Ναυτικής Εκπαίδευσης και χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό.
Αιφνιδιαστική εκτόξευση βλήματος εδάφους-επιφανείας ΜΜ-38 Exocet από ερημική παραλία της ανατολικής Κρήτης, είχαμε πριν λίγες ώρες από το Πολεμικό Ναυτικό. Είναι η πρώτη φορά που εκτοξεύεται τέτοιο βλήμα από τότε που εντάχθηκαν σε υπηρεσία οι δύο πυροβολαρχίες από το 1993. Το συγκεκριμένο όπλο θεωρείται κρίσιμης στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα, καθώς είναι τοποθετημένο σε τρία νησιά του Αρχιπελάγους και «κλειδώνει» ισάριθμους διαύλους με μέγιστη εμβέλεια 38 χλμ. Το γεγονός ότι η εκτόξευση γίνεται σήμερα αιφνιδιαστικά, σε ερημική περιοχή και όχι στο Πεδίο Βολής Κρήτης, με κατεύθυνση την ευρύτερη περιοχή της τουρκοαιγυπτιακής άσκησης, μπορεί αν εκληφθεί και ως «ιδιαίτερης βαρύτητας». Είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το Πολεμικό Ναυτικό προβαίνει σε μία τέτοια ενέργεια για ένα όπλο που θεωρείται το πλέον «απόρρητο» του ελληνικού οπλοστασίου. Το βλήμα έπληξε το παλαιό ναρκαλιευτικό Ν/Α ΑΙΓΛΗ σε απόσταση 31 χλμ! Το σύστημα είναι πλήρως αυτοκινούμενο. Δύο ή τέσσερις εκτοξευτές σε φορτηγό όχημα, μπορούν να πλήξουν με ισάριθμα βλήματα σκάφη επιφανείας με εντυπωσιακή ακρίβεια, αφού πετάξουν το μεγαλύτερο μέρος της πτήσης τους σε ύψος μέχρι και δύο μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (sea skimming). Επίκειται ο εκσυγχρονισμός του βλήματος σε επίπεδο MM-40 Block II όμοιων με τα βλήματα που επιχειρούν στη Κύπρο. Στο ΜΜ-40 Block II εμβέλεια αυξάνεται στα 60 χλμ.. Οι Κύπριοι έχουν τρεις τετραπλούς εκτοξευτές και 24 βλήματα. Οι Εxocet είχαν σπείρει τον όλεθρο στην βρετανική αρμάδα το 1982 στα Φώκλαντς. Λιγότερο από οκτώ βλήματα είχαν στην διάθεσή τους οι Αργεντινοί και βύθισαν τέσσερα εμπορικά και πολεμικά σκάφη. Ιδού οι φωτό από την ακολουθία εκτόξευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Α
97
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 97 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννα Φραγκίσκη ντε Κοέμ, κυρία του Λυσέ και Μπονετάμπλ
H Ιωάννα-Φραγκίσκη, γαλλ. Jeanne-Françoise (1555- 1601) από τον Οίκο του Κοέμ ήταν κόρη του κυρίου του Λυσέ και με τους γάμους της έγινε κόμισσα του μονταφιέ και μετά πριγκίπισσα του Κοντί.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου κυρίου του Λυσέ και της άννας ντε Πισελέ, ανιψιάς της Άννα ντε Πισελέ του Εγύ δούκισσα του Ετάμπ και διάσημης ερωμένης του Φραγκίσκου Α¨ της Γαλλίας. Η Ιωάννα-Φραγκίσκη ήταν κληρονόμος του Μπονετάμπλ, κοινότητας στην επαρχία Σαρτ στον νομό Πεΐ-ντε-λα-Λουάρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1576 τον Λουδοβίκο κόμη του Μονταφιέ, κυρίου του Πιεμόν, πρίγκιπα του Καρινιάνο και είχε τέκνο:
Το 1577 δολοφονήθηκε ο Λουδοβίκος και η Ιωάννα-Φραγκίσκη έκανε το 1581 δεύτερο γάμο, με τον Φραγκίσκο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί, μεγαλύτερο αδελφό του Καρόλου κόμη του Σουασσόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Τσεναϊγίν ΦΚ
Η Τσεναϊγίν (ταμιλικά: சென்னையின், αγγλικά: Chennaiyin) είναι ινδική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Τσεννάι στο Ταμίλ Ναντού. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, χωρητικότητας 50.000 θεατών. Μετέχει στο πρωτάθλημα της Ινδικής Σούπερ Λιγκ.
Προέλευση
Όταν ιδρύθηκε η Ινδική Σούπερ Λιγκ (ISL) το 2014, η πόλη Τσεννάι ήταν μία από τις εννέα προτεινόμενες πόλεις για προσφορά δικαιόχρησης. Ωστόσο, στις 11 Απριλίου 2014 αναφέρθηκε ότι ο κύριος ενδιαφερόμενος της Τσεννάι, μια κοινοπραξία υπό την ηγεσία του Σουνίλ Γκαβάσκαρ, θα παραιτούνταν λόγω δεσμεύσεων με το Συμβούλιο Ελέγχου για το Κρίκετ στην Ινδία. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο του 2014, δύο μήνες πριν από την αγωνιστική περίοδο του 2014, οι ιδιοκτήτες της Sun Group από την Μπανγκαλόρ αποσύρθηκαν λόγω διαφωνιών με τους διοργανωτές. Αρχικά αναφέρθηκε ότι οι διοργανωτές της ISL αναζητούσαν ενδιαφερόμενους ως νέους ιδιοκτήτες για τη δικαιόχρηση της Μπανγκαλόρ πριν αποκαλυφθεί ότι ο Ρόνι Σκρουβάλα και ο ηθοποιός Αμπισέκ Μπατσάν θα προσχωρούσαν μαζί για μια ομάδα της Τσεννάι αντί για τη δικαιόχρηση της Μπανγκαλόρ.
Ίδρυση
Στις 14 Αυγούστου 2014, αναφέρθηκε ότι οι αξιωματούχοι της ISL επιθεωρούσαν το Στάδιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού στην Τσεννάι για την προτεινόμενη ομάδα. Τέλος, η ομάδα προσφέρθηκε από τους ηθοποιούς Αμπισέκ Μπατσάν και Βιτά Ντάνι. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Ιταλία, Μάρκο Ματεράτσι, προσλήφθηκε ως παίκτης - προπονητής. Στη συνέχεια, στις 6 Οκτωβρίου 2014, ο Ινδός αρχηγός του κρίκετ, Μαχέντρα Σινγκ Ντόνι, έγινε συνιδιοκτήτης του συλλόγου. Η ομάδα παρουσίασε επίσημα τη φανέλα της στις 9 Οκτωβρίου 2014. Ανακοινώθηκε επίσης ότι ο όμιλος ανάπτυξης ακίνητης περιουσίας Ozone Group θα ήταν ο κύριος χορηγός στη φανέλα για τη συγκεκριμένη περίοδο.
Επιτυχίες
.
Πιλοκαρπίνη
Συχνές παρενέργειες των οφθαλμικών σταγόνων περιλαμβάνουν ερεθισμό του οφθαλμού, αυξημένη δακρύρροια, πονοκέφαλο και θολή όραση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν αλλεργικές αντιδράσεις και αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Η χρήση γενικά δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η πιλοκαρπίνη είναι στην οικογένεια των χολινεργικών φαρμάκων. Λειτουργεί ενεργοποιώντας χολινεργικούς υποδοχείς μουσκαρινικού τύπου που προκαλούν το άνοιγμα του δισκοειδούς πλέγματος και την αποστράγγιση του υδάτωδους υγρού από το μάτι.
Η πιλοκαρπίνη απομονώθηκε το 1874 από τους Hardy και Gerrard και έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του γλαυκώματος για περισσότερα από 100 χρόνια. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Παρασκευάστηκε αρχικά από το φυτό της Νότιας Αμερικής Pilocarpus.
Ιατρικές χρήσεις
Η πιλοκαρπίνη διεγείρει την έκκριση μεγάλων ποσοτήτων σάλιου και ιδρώτα. Χρησιμοποιείται για την πρόληψη ή τη θεραπεία της ξηροστομίας, ιδιαίτερα στο σύνδρομο Sjögren, αλλά και ως παρενέργεια της ακτινοθεραπείας για καρκίνο κεφαλής και λαιμού.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στη διαφοροποίηση του συνδρόμου Adie από άλλες αιτίες άνισου μεγέθους κορών.
Ματθαίος Τσιγάλας
Ο Ματθαίος Τσιγάλας ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Πιλοκαρπίνη
Ιατρικές χρήσεις
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία μιας μορφής ξηροφθαλμίας που ονομάζεται υδατικό έλλειμμα ξηροφθαλμίας (ADDE)
Ματθαίος Τσιγάλας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο στα τέλη του 16ου αιώνα. Χειροτονήθηκε ιερέας και διέτρεψε για μεγάλο διάστημα στην Βενετία. Εκεί διετέλεσε εφημέριος του Αγίου Γεωργίου. Έγραψε μεγάλη συλλογή έργων από τα οποία πολλά σώζονται σε βιβλιοθήκες.
Πιλοκαρπίνη
Ιατρικές χρήσεις
Η πιλοκαρπίνη χρησιμοποιείται μερικές φορές αμέσως πριν από ορισμένους τύπους μοσχευμάτων κερατοειδούς και χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη. Στην οφθαλμολογία, η πιλοκαρπίνη χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση της συμπτωματικής λάμψης τη νύχτα από τα φώτα όταν στον ασθενή έχει γίνει εμφύτευση ενδοφθάλμιων φακών. Η πιλοκαρπίνη αποδεικνύεται εξίσου αποτελεσματική με την απρακλονιδίνη στην πρόληψη των ενδοφθάλμιων αιχμών της πίεσης μετά από εκτομή του δοκιδώδους σώματος με λέιζερ.
Ματθαίος Τσιγάλας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Πιλοκαρπίνη
Ιατρικές χρήσεις
Η πιλοκαρπίνη χρησιμοποιείται για τη διέγερση των ιδρωτοποιών αδένων σε μια δοκιμή ιδρώτα για τη μέτρηση της συγκέντρωσης χλωρίου και νατρίου που εκκρίνεται στον ιδρώτα. Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της κυστικής ίνωσης.
Μηχανισμός δράσης
Η πιλοκαρπίνη είναι ένα φάρμακο που δρα ως αγωνιστής μουσκαρινικού υποδοχέα. Δρα σε ένα υπότυπο του μουσκαρινικού υποδοχέα (Μ3) που βρίσκεται στον σφιγκτήρα μυ της ίριδας, προκαλώντας το μυ να συσπαστεί - με αποτέλεσμα τη συστολή της κόρης (μύση). Η πιλοκαρπίνη δρα επίσης στον ακτινωτό μυ και τον προκαλεί να συρρικνωθεί. Όταν συρρικνωθεί ο ακτινωτός μυς, ανοίγει το δοκιδωτό πλέγμα μέσω αυξημένης τάσης στο σκληρό. Αυτή η δράση διευκολύνει την ταχύτητα με την οποία το υδατικό υγρό φεύγει από το μάτι για μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Παραδόξως, όταν η πιλοκαρπίνη προκαλεί αυτή τη συστολή των μυών (γνωστή ως προσαρμοστικός σπασμός ) προκαλεί πάχυνση του φακού του ματιού και κίνηση προς τα εμπρός μέσα στο μάτι. Αυτή η κίνηση αναγκάζει την ίριδα (που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον φακό) να κινείται επίσης προς τα εμπρός, μειώνοντας τη γωνία του πρόσθιου θαλάμου. Η μείωση της γωνίας του πρόσθιου θαλάμου αυξάνει τον κίνδυνο αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Αζόλες Κατηγορία:Οφθαλμολογία
Ούλα
thumb|200px|Σχήμα δοντιού, τα ούλα σημειώνονται με το νούμερο 4 Τα ούλα είναι βλεννογόνος ιστός ο οποίος περιβάλλει την άνω και κάτω γνάθο μέσα στο στόμα. Η υγεία των ούλων και οι ασθένειες που σχετίζονται με αυτές επηρεάζουν την γενικότερη υγεία του οργανισμού.
Το μικροσύστημα της κοιλότητας των ούλων, τροφοδοτούμενο από υπολείμματα τροφίμων και σάλιο, μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη πολλών μικροοργανισμών, ορισμένοι από τους οποίους μπορεί να είναι επιβλαβείς για την υγεία. Η ακατάλληλη ή ανεπαρκής στοματική υγιεινή μπορεί επομένως να οδηγήσει σε πολλές διαταραχές των ούλων και των περιοδοντικών περιοχών, συμπεριλαμβανομένης της ουλίτιδας ή της περιοδοντίτιδας, οι οποίες αποτελούν μείζονες αιτίες για βλάβες των δοντιών. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει επίσης ότι τα αναβολικά στεροειδή συνδέονται στενά με τη διόγκωση των ούλων που απαιτούν ουλεκτομή για πολλές περιπτώσεις. Η υποχώρηση των ούλων είναι η μετακίνηση του περιθωρίου των ούλων μακριά από την επιφάνεια δαγκώματος. Μπορεί να υποδηλώνει μια υποκείμενη φλεγμονή όπως περιοδοντίτιδα ή πυόρροια, σχηματισμός τσέπης, ξηροστομία ή μηχανική (όπως βούρτσισμα), χημική ή χειρουργική μετατόπιση των περιθωριακών ούλων μακριά από το δόντι. Η υποχώρηση των ούλων, με τη σειρά της, μπορεί να εκθέσει τη βάση του δοντιού και να την αφήσει ευάλωτη στη δράση εξωτερικών ερεθισμάτων και μπορεί να προκαλέσει ευαισθησία στις ρίζες.
Αλλαγές στο χρώμα, ιδιαίτερα αυξημένη ερυθρότητα, μαζί με πρήξιμο και αυξημένη τάση για αιμορραγία, υποδηλώνουν μια φλεγμονή που πιθανώς οφείλεται στη συσσώρευση βακτηριακής πλάκας. Συνολικά, η κλινική εμφάνιση του ιστού αντικατοπτρίζει την υποκείμενη ιστολογία, τόσο στην υγεία όσο και στην ασθένεια. Όταν ο ιστός των ούλων δεν είναι υγιής, μπορεί να παρέχει πύλη για να προχωρήσει η περιοδοντική νόσος στον βαθύτερο περιοδοντικό ιστό, οδηγώντας σε φτωχή πρόγνωση για μακροχρόνια κατακράτηση των δοντιών. Τόσο ο τύπος της περιοδοντικής θεραπείας όσο και οι οδηγίες για την κατ 'οίκον φροντίδα που δίνονται σε ασθενείς από επαγγελματίες οδοντιάτρους και η αποκατάσταση βασίζονται στις κλινικές καταστάσεις του ιστού.
Παραπομπές
κατηγορία:Στόμα
Πέτρος Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος
Ο Πέτρος Α΄, σερβικά Петар I (1748 - 31 Οκτωβρίου 1830) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν ο μητροπολίτης του Τσέτινγιε, έξαρχος (legatus) της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και πρίγκιπας-επίσκοπος του Μαυροβουνίου.
Βιογραφία
Ήταν ο πιο λαοφιλής πνευματικός και στρατιωτικός ηγέτης του Οίκου του. Διαδέχθηκε τον εξάδελφο του πατέρα του Μάρκο, τον Αρσένιο Πλάμενατς. Κατά τη μακρά του διακυβέρνηση ενδυνάμωσε τη χώρα με τη συμφιλίωση των διαπληκτιζόμενων φυλών και παγίωσε την εξουσία του στα εδάφη του Μαυροβουνίου. Εισήγαγε τον πρώτο Κώδικα νόμων (Ζakonik Petra I) και ένα πρόγραμμα ελευθέρωσης και ενοποίησης των Σέρβων. Η διοίκησή του προετοίμασε το Μαυροβούνιο για την μετέπειτα εισαγωγή σύγχρονων θεσμών του κράτους: φορολόγησης, σχολείων και μεγάλων επιχειρήσεων. Αγιοποιήθηκε από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ως άγιος Πέτρος του Τσέτινγιε.
Περιγράφεται ως «μεγάλου αναστήματος, ωραίων χαρακτηριστικών, αξιωσημείωτων δεξιοτήτων και πολύ αξιοσέβαστου χαρακτήρα» από τη συγγραφέα Τερέζα-Αλμπερτίνα-Λουίζα Ρόμπινσον. Τον διαδέχθηκε ο γιος του αδελφού του Θωμά, ο Πέτρος Β΄ ως μητροπολίτης του Τσέτινγιε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Εθνικός ύμνος της Δομινικανής Δημοκρατίας
Himno Nacional είναι ο εθνικός ύμνος της Δομινικανής Δημοκρατίας. Η μουσική του είναι σύνθεση του Χοσέ Ρουφίνο Ρέγιες Σιάνκας (José Rufino Reyes Siancas, 1835-1905) κι οι στίχοι γράφτηκαν από τον Εμμίλιο Πριντόμ (Emilio Prud'homme, 1856-1932). Παίχτηκε για πρώτη φορά στις 17 Αυγούστου του 1883 στην Μασονική Στοά "Esperanza No.9" ("Esperanza" σημαίνει "Ελπίδα" στα ισπανικά).
Η μουσική σημείωσε αμέσως επιτυχία, ωστόσο οι αρχικοί στίχοι αμφισβητήθηκαν από πολλούς Δομινικανούς λογίους, εξαιτίας λαθών στις λέξεις. Το 1897 ο Πριντόμ παρέθεσε μία βελτιωμένη έκδοση, η οποία χρησιμοποιείται σήμερα.
Στις 30 Μαΐου του 1934 έγινε η τελική καθιέρωση του τραγουδιού ως εθνικού ύμνου. Στον ύμνο δεν εμφανίζεται ποτέ ο όρος Δομινικανός, αλλά αντί αυτού ο Πριντόμ χρησιμοποιεί το ποιητικό Quisqueyano.
Στίχοι στα ισπανικά
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
X
XI
XII
Ελληνική μετάφραση
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Δομινικανής Δημοκρατίας
Μονή Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος
thumb|right|300px|Η Μονή Βαζελώνος σήμερα (2014) Η Μονή Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος, γνωστή και ως Μονή Βαζελών(ος) ή Ζαβουλών, ήταν σπουδαίο ορθόδοξο μοναστήρι στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, το οποίο είναι σήμερα ερειπωμένο. Χτίστηκε το 270 μ.Χ. και βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νότια της Τραπεζούντας. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός διέταξε την επισκευή του μοναστηριού το 565, το οποίο ανακαινίστηκε πολλές φορές μέχρι τον 20ό αιώνα. Τα σημερινά του κτήρια χρονολογούνται από την ανοικοδόμηση του 1410.
Η μονή Βαζελώνος ήταν ένα κέντρο της ελληνορθόδοξης ζωής στην περιοχή και διατηρούσε κάποιου είδους κυριότητα στα γύρω χωριά μέχρι την διάλυσή της. Τοιχογραφίες στην βόρεια εξωτερική πλευρά του καθολικού της απεικονίζουν τον Παράδεισο, την Κόλαση και την Τελευταία Κρίση και χρονολογούνται από πολλούς αιώνες.
Το μοναστήρι δέχθηκε πολλές φορές επιθέσεις σε όλη την ιστορία του. Περί το 500, Πέρσες εισβολείς (των Σασσανιδών) εισέβαλαν στο μοναστήρι, σκότωσαν τους μοναχούς και κατέστρεψαν μέρος του. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τουρκικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο μοναστήρι. Η Μονή εγκαταλείφθηκε οριστικά το 1923 μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Διάφοροι βανδαλισμοί που ακολούθησαν συνέβαλαν στην ερειπωμένη εικόνα του μοναστηριού.
Λίγα αντικείμενα διασώζονται από το αρχείο της Μονής. Ορισμένα έγγραφα βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης, ενώ άλλα φυλάσσονται από την Τουρκική Ιστορική Εταιρεία (Türk Tarih Kurumu). Οι ιστορικοί έχουν αντλήσει χρήσιμες πληροφορίες από αυτά τα έγγραφα σχετικά με την ζωή στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.
Ιστορία
thumb|right|Ο [[Αλέξιος Γ΄ Μέγας Κομνηνός|Αλέξιος Γ ', ένας από τους Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας. Μερικοί εξ αυτών παρείχαν χρηματοδότηση στη Μονή.]] Η Μονή Βαζελώνος χτίστηκε κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Κατοικήθηκε για πρώτη φορά το 270 ή το 317. Μετά την διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 395, η Ανατολία (συμπεριλαμβανομένης της Μονής) περιήλθε στην Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία. Η Μονή δέχθηκε επιθέσεις και καταστράφηκε πολλές φορές από εισβολές. Τον 6ο αιώνα λεηλατήθηκε από τους Σασσανίδες, οι οποίοι σκότωσαν τους μοναχούς. Βυζαντινοί αυτοκράτορες χρηματοδότησαν το μοναστήρι τον 7ο και 8ο αιώνα, επιτρέποντας την επέκτασή του.
Κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Σταυροφορίας, οι Σταυροφόροι άλωσαν την Κωνσταντινούπολη, πράγμα που διέσπασε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η περιοχή του Πόντου, στην οποία ανήκε η Μονή, συνέστησε την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Οι αυτοκράτορές της χρηματοδότησαν συνεχώς τη Μονή σε όλο τον Μεσαίωνα. Όπως και άλλα μεγάλα Ποντιακά μοναστήρια, η Μονή Βαζελώνος «ήταν προικισμένη από τους αυτοκράτορες». Η περιοχή του Πόντου παρέμεινε υπό την κυριαρχία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας μέχρι την Οθωμανική κατάκτησή της το 1461. Η Μονή Βαζελώνος συνέχισε την λειτουργία της κατά την οθωμανική εποχή και τον Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατοχής της Τραπεζούντας το 1916-7, κάποια μοναστηριακά έγγραφα κατασχέθηκαν και βρίσκονται ως σήμερα στην Αγία Πετρούπολη.
Επεισόδια βίας σημειώθηκε στη Μονή τα τελευταία χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Τούρκοι στρατιώτες συνέλαβαν Πόντιους από το Βιλαέτι της Τραπεζούντας, τους έφεραν στο μοναστήρι και τους σκότωσαν. Ορισμένες γυναίκες βιάστηκαν πριν εκτελεστούν. Οι τελευταίοι μοναχοί εξαναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων το 1923. Οι περισσότεροι Ελληνορθόδοξοι που είχαν αποφύγει την γενοκτονία εξαναγκάστηκαν να φύγουν στην Ελλάδα και οι γηγενείς μουσουλμάνοι της Ελλάδας εκδιώχθηκαν στην Τουρκία. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, ένας μοναχός, ο Διονύσιος Αμαραντίδης, πήρε μια εικόνα του Ιωάννη του Βαπτιστή από τη Μονή Βαζελώνος και την μετέφερε στη Μονή της Αγίας Τριάδας στις Σέρρες.
Σήμερα, η Μονή κείται σε ερείπια. Οι βανδαλισμοί συνέβαλαν στην ερειπωμένη κατάστασή της. Το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης και η Τουρκική Ιστορική Εταιρεία (Türk Tarih Kurumu) διατηρούν ό,τι διασώθηκε από τα αρχεία της.
Αρχιτεκτονική
thumb|right|400px|Αγιογραφία της [[Δευτέρα Παρουσία|Δευτέρας Παρουσίας στη Μονή Βαζελώνος]] Η Μονή Βαζελώνος αποτελούνταν από μια πολυώροφη πέτρινη κατασκευή. Βρίσκεται ερειπωμένη στα Ποντιακά Όρη κοντά στη Μαύρη Θάλασσα και περιβάλλεται από μικτό δάσος. Πολλά ποτάμια ρέουν μέσα από κοιλάδες σε αυτήν την περιοχή και η περιοχή δέχεται περίπου 100 εκατοστά υετού ανά έτος. Κοντινά βουνά φτάσουν σε ύψος τα 2.500 μέτρα.
Η Μονή ανακαινίστηκε και συντηρήθηκε πολλές φορές από την εποχή της ίδρυσής της μέχρι την εγκατάλειψή της το 1923. Το κυρίως κτήριο είναι φτιαγμένο από ασβέστη και τοπική πέτρα, πιθανώς γρανίτη. Οι εξωτερικοί τοίχοι είναι παχύτεροι από τους εσωτερικούς. Οι οροφές και τα πατώματα, ως επί το πλείστον ξύλινα, έχουν σχεδόν εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου. Το μοναστήρι είναι τετραόροφο με πολλές αίθουσες, τραπεζαρία, κουζίνα και δεξαμενή συλλογής νερού.
Η πρόσβαση στη Μονή γινόταν αρχικά με μια κρεμαστή ξύλινη σκάλα, η οποία αποσυρόταν τη νύχτα για να αποτραπούν εισβολές. Αυτή καταργήθηκε το 1800 και αντικαταστάθηκε με πέτρινες σκάλες περίπου την ίδια εποχή.
Το μοναστήρι έχει δύο παρεκκλήσια. Στην κορυφή του βρίσκεται μια εκκλησία κτισμένη μέσα σε μια σπηλιά. Αυτή είχε κάποτε και καμπαναριό. Το άλλο παρεκκλήσι βρίσκεται περίπου 30 μέτρα βόρεια του κύριου μοναστηριακού συγκροτήματος. Ο Χρύσανθος, Μητροπολίτης Τραπεζούντας στις αρχές του 20ού αιώνα, έχοντας διαβάσει κείμενα της Μονής, απεφάνθη ότι το παρεκκλήσι ήταν αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία.
Πολλές από τις ιστορικές τοιχογραφίες της Μονής σώζονται μέχρι σήμερα. Σε μια οροφή εικονίζεται ο Ιησούς ως παιδί σε κούνια. Άλλες τοιχογραφίες απεικονίζουν την Δευτέρα Παρουσία, τον Παράδεισο και την Κόλαση. Το παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία διαθέτει επίσης πολλές αγιογραφίες.
Το μοναστήρι έχει καταρρεύσει μετά από χρόνια εγκατάλειψης, αρχαιοκαπηλιών και βανδαλισμών. Πολλές ιστορικές τοιχογραφίες έχουν αφαιρεθεί και το καμπαναριό έχει εξαφανιστεί.
Κοινωνική επιρροή
Η Μονή Βαζελώνος κατείχε σημαντική θέση στην κοινωνία της μεσαιωνικής Ανατολίας, λόγω της θέσης και του πλούτου της. Εκτός από τη χρηματοδότησή της από Βυζαντινούς και από Κομνηνούς Αυτοκράτορες, η Μονή βρισκόταν σε έναν σημαντικό εμπορικό δρόμο προς την Τραπεζούντα, ιστορικό εμπορικό λιμάνι. Το μοναστήρι βρισκόταν επίσης στο μέσο πλούσιας, εύφορης γης και έλεγχε τα γύρω χωριά, πράγμα που του εισέφερε πλούτο. Το μοναστήρι διατήρησε κάποια μορφή ελέγχου σε γειτονικά χωριά μέχρι το 1890, κατά τα τέλη της Οθωμανικής εποχής.
Κατά τους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους, η Μονή έπαιξε και στρατιωτικό ρόλο. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός την χρησιμοποίησε ως φυλάκιο, λόγω του μεγάλου υψομέτρου της στα Ποντιακά βουνά. Εκείνη την εποχή, οι Βυζαντινοί βρίσκονταν σε πόλεμο με την Περσική Αυτοκρατορία, της οποίας τα σύνορα ήταν κοντά στη Μονή Βαζελώνος. Η κύρια λειτουργία ης πάντως ήταν ως θρησκευτικό κέντρο. Ήταν αφιερωμένη στον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
Την εποχή των Αυτοκρατοριών, Βυζαντινής και Τραπεζούντας, δεν ήταν ασυνήθιστο να δωρίζεται γη από πολίτες στη Μονή. Οι μοναχές που ζούσαν σε αγροτικές περιοχές κατείχαν μερικές φορές αγροτικές ιδιοκτησίες, όπως αλώνια και χωράφια. Όσες είχαν περιουσία κοντά στη Μονή, πιθανότατα την παραχωρούσαν στο μοναστήρι. Σε αντάλλαγμα λάμβαναν προσευχές υπέρ της υγείας των ιδίων και των οικογενειών τους. Αυτές οι γυναίκες είχαν συχνά ταπεινή καταγωγή. Γενικά, οι δωρητές συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τη γη σχεδόν όπως πριν την δωρίσουν στο μοναστήρι. Αν και πολλές γυναίκες έκαναν συναλλαγές με το μοναστήρι, αυτές ήταν η μειοψηφία. Οι γυναίκες της Τραπεζούντας μπορούσαν να κληρονομήσουν περιουσία, αλλά οι άντρες πραγματοποιούσαν τις περισσότερες συναλλαγές με το μοναστήρι.
Τον 13ο αιώνα, μια γυναίκα με το όνομα Ζωή Χαλδαίνα δώρισε κάποια περιουσία στη Μονή Βαζελώνος «για τη σωτηρία των ψυχών μας». Έτσι, το όνομά της, όπως και του συζύγου της, γράφτηκαν στα δίπτυχα της Μονής. Στα τέλη των Βυζαντινών χρόνων, τέτοιες δωρεές πιστεύονταν ότι εξασφάλιζαν μια πιο ευτυχισμένη μετά θάνατον ζωή. Έτσι, πλούσιοι και φτωχοί δώριζαν ιδιοκτησίες για αυτόν τον λόγο. Άλλοι απλώς δώριζαν κρασί.
Ενώ κάποιοι δώριζαν γη στο μοναστήρι με αντάλλαγμα προσευχές, άλλοι πουλούσαν τις ιδιοκτησίες τους στο Βαζέλον. Για παράδειγμα, ο Γιώργος Γαβράς, μέλος της ισχυρής οικογένειας των Γαβράδων, είχε ιδιοκτησία στη Ματζούκα και την πούλησε στο μοναστήρι το 1344 ή το 1345.
Acta Vazelonos
Μεταξύ του 8ου και του 19ου αιώνα, οι μοναχοί του Βαζελώνος διατηρούσαν αναλυτικά γραπτά αρχεία, με τα οποία τεκμηριώνονταν ιδιοκτησίες και τρέχοντα γεγονότα, όπως συναλλαγές γης και δωρεές στο μοναστήρι, αλληλεπίδραση μεταξύ της Μονής και του κοινού, διαθήκες, αποφάσεις της Μονής, ειδήσεις από τον έξω κόσμο και ένοπλες συγκρούσεις στην περιοχή γύρω από τη Μονή. Καταγράφονταν διαθήκες απλών ανθρώπων και συμφωνίες μεταξύ αγροτών. Σήμερα, αυτά τα αρχεία ονομάζονται Acta Vazelonos (Πράξεις του Βαζελώνος).
Οι Πράξεις δεν έχουν διασωθεί πλήρως. Ωστόσο, υπάρχουν δύο συλλογές μοναστικών εγγράφων: η μία στην Αγία Πετρούπολη και η άλλη στην Άγκυρα. Τα έγγραφα που βρίσκονται σήμερα στην Άγκυρα κάποτε ανήκαν στην Ελληνική Φιλολογική Εταιρεία της Κωνσταντινούπολης. Ωστόσο, η Εταιρεία αυτή διαλύθηκε λίγο μετά το 1923 και η τουρκική κυβέρνηση μοίρασε τα ιστορικά της χειρόγραφα στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Η Τουρκική Ιστορική Εταιρεία (Türk Tarih Kurumu) διατηρεί τον Κώδικα του μοναστηριού.
Τα σωζόμενα έγγραφα δίνουν στους σύγχρονους μελετητές χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία των Αυτοκρατοριών, Βυζαντινής και Τραπεζούντας. Οι Πράξεις είναι από τις λίγες πηγές που διασώζουν ονόματα και τίτλους εργασίας των αγροτών της περιοχής, δίνοντας στους ιστορικούς κάποιες πληροφορίες για τη ζωή των μέσων ανθρώπων στον μεσαιωνικό Πόντο.
Πόντος - Τουρκία
thumb|right|250px|Οδικές πινακίδες στην Τραπεζούντα. Η μία αναφέρει την Μονή. Η Μονή Βαζελώνος και οι Πράξεις της έχουν κινήσει πρόσφατα το ενδιαφέρον των ιστορικών. Ο Anthony Bryer, Βρετανός Βυζαντινολόγος, ήταν ένας τέτοιος ιστορικός. Επικεντρώθηκε στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, μελετώντας τις Πράξεις του Βαζελώνος για να μάθει περισσότερα για τον πολιτισμό της.
Πέρα από τα έγγραφα που σώζονται στην Άγκυρα και στην Αγία Πετρούπολη, θρησκευτικά έργα τέχνης της Μονής σώζονται επίσης στην Ελλάδα: μια εικόνα του Ιωάννη του Βαπτιστή, την οποία οι μοναχοί πήραν μαζί τους στην εξορία μετά την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών, βρίσκεται σήμερα στη Μονή Αγίας Τριάδας Σερρών.
Το 2014, Τούρκοι καθηγητές συνέταξαν ένα σχέδιο τουριστικής ανάπτυξης της επαρχίας Τραπεζούντας. Το σχέδιό τους περιέλαβε την Μονή Βαζελώνος ως πιθανό προορισμό θρησκευτικού τουρισμού. Σύμφωνα με ειδησεογραφικές πηγές της Τουρκίας (οι οποίες πάντως ενδέχεται να επηρεάζονται από το κράτος ή να λογοκρίνονται ) η κυβέρνηση της Τουρκίας σχεδιάζει να αναστηλώσει την Μονή Βαζελώνος και να την κάνει τουριστικό αξιοθέατο. Αυτό είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου ανάδειξης αρχαίων κτιρίων της Τουρκίας και ενίσχυσης του θρησκευτικού τουρισμού. Οι εργασίες αποκατάστασης αναμενόταν να ξεκινήσουν το 2020. μικρογραφία|250px|Η υπό ανέγερση μονή στην Κοζάνη
Η υπό ανασύσταση Μονή στην Κοζάνη
Τελευταίος ηγούμενος της μονής στον Πόντο ήταν ο Αρχιμανδρίτης Πανάρετος Τοπαλίδης. Κατά την καταστροφή της μονής το 1922, ο εκτελών χρέη τοποτηρητή της μονής, τότε ιερομόναχος και κατόπιν Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Αμαραντίδης, διέσωσε την εικόνα της αποτομής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, την οποία και φύλαξε σε μοναστήρια της περιοχής Σερρών (Αγίου Δημητρίου Πανοράματος και Αγίας Τριάδας Τούμπας).
Τον Ιούνιο του 1970, η εικόνα της αποτομής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου μεταφέρθηκε από τις Σέρρες στον Άγιο Δημήτριο, με τις πρέπουσες τιμές, με συνοδεία του Αρχιμανδρίτη Διονύσιου Αμαραντίδη. Από τότε, το Σωματείο «Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος» και με την συμπαράσταση των κατοίκων της περιοχής, τοπικών φορέων, πλήθους πιστών από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, μικρών ή μεγάλων ευεργετών, άρχισε το έργο ανέγερσης μονής στις δυτικές πλευρές του Βερμίου, στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης, με την κατασκευή Ιερού Ναού του Προδρόμου, κελιών και πολλών άλλων έργων υποδομής.
Με την εγκατάσταση, το 1997, του υπερήλικα γέροντα πατέρα Μάξιμου από την Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, πλήθος πιστών από όλη την Ελλάδα κατέφθανε στην υπό ανέγερση μονή. Ο Γέροντας Μάξιμος, μέχρι της «κοιμήσεως» του στο Άγιο Όρος, ήταν ο κυριότερος χορηγός.
O πανηγυρικός εορτασμός της Μονής γίνεται κάθε χρόνο την 24η Ιουνίου, στο «Γενέθλιο του Τιμίου Προδρόμου».
Λάνι Μπάρμπι
Βιογραφία
Η Λάνι γεννήθηκε στη πόλη Μόντρεαλ της επαρχίας του Κεμπέκ. Ξεκίνησε να εμφανίζεται σε πορνογραφικές ταινίες από την ηλικία των 18 ετών. Έχει ύψος 1,68 μ. καστανά μαλιά και πράσινα μάτια. Το Μάρτιο του 2005 παντρεύτηκε τον, επίσης πορνοστάρ, Τζούλιαν Αντρέτι. Η ετεροθαλής αδερφή της είναι πρώην πορνοστάρ (αποσύρθηκε το 2004) και χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Κίμπερλι Φράνκλιν. Έχει φανατικό κοινό που την ακολουθεί κυρίως μέσω του διαδικτύου.
Έχει εμφανιστεί σε εξώφυλλα πολλών δημοφιλών ανδρικών περιοδικών, μεταξύ των οποίων τα Hustler, Club και Penthouse, στο οποίο υπήρξε και "Pet of the Month" τον Ιούνιο του 2003. Τον Απρίλιο του 2005 υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας (διάρκειας πολλών ετών) με την εταιρεία Vivid και έτσι έγινε το πρώτο "κορίτσι της Vivid" από το Μόντρεαλ. Υπήρξε επίσης φιναλίστ στα πρώτα βραβεία F.A.M.E. (Fans of Adult Media Entertainment). Μεταξύ των κατηγοριών στις οποίες ήταν υποψήφια ήταν αυτές για την "Αγαπημένη Ηθοποιό" και το "Καλύτερο Σώμα".
Από το 2001 μέχρι και σήμερα έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 65 ταινίες ενώ συμμετέχει σε ιδιαίτερα σκληρές σκηνές που περιλαμβάνουν πρωκτικό και ομαδικό σεξ, διπλή διείσδυση και λεσβιακό έρωτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Άκης Φλωρεντής
Ο Άκης Φλωρεντής του Σολομώντος, ήταν Έλληνας ηθοποιός εβραϊκής καταγωγής. Γεννήθηκε στην Αθήνα ως Μπαρούχ Φλωρεντίν στις 6 Ιανουαρίου 1955. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ σπούδασε και μουσική. Είχε πάρει μέρος σε πολλές βιντεοταινίες και είχε γράψει τη μουσική σε ορισμένες ταινίες. Τα τελευταία χρόνια έπαιζε κιθάρα, πιάνο και ακορντεόν σε γνωστό κέντρο της Πλάκας, ενώ ήταν και καλός τραγουδιστής. Ο θάνατος τον βρήκε στις 8 Φεβρουαρίου 2015 σε ηλικία 60 ετών κι ενώ νοσηλευόταν επί 10 ημέρες σε νοσοκομείο της Αθήνας. Κηδεύτηκε στο Εβραϊκό Νεκροταφείο της Νίκαιας την επόμενη μέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ίασος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίασος αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους
Θέσπιος
Την εποχή που ο Ηρακλής ήταν μόλις 18 ετών, παρουσιάσθηκε στον Θέσπιο και του υποσχέθηκε να σκοτώσει το λιοντάρι που λυμαινόταν τον Κιθαιρώνα. Σε όλη τη διάρκεια του κυνηγιού αυτού, ο Ηρακλής ήταν φιλοξενούμενος του Θεσπίου, ο οποίος, μη έχοντας διαθέσιμους γαμπρούς για τις 50 κόρες του και θέλοντας οπωσδήποτε απογόνους από δυνατή γενιά, σκέφθηκε να αξιοποιήσει την ακατάλυτη δύναμη του ήρωα: κάθε βράδι του έστελνε στο κρεβάτι του και μία από τις 50 κόρες του, γνωστές και ως Θεσπιάδες. Πολλοί μυθογράφοι αναφέρουν ότι ο Θέσπιος είχε αφήσει τον Ηρακλή με την εντύπωση ότι του έκανε την τιμή να του παραχωρήσει μία θυγατέρα του. Ο ήρωας, καθώς επέστρεφε κάθε βράδι κουρασμένος από το κυνήγι, δεν αντιλαμβανόταν την εναλλαγή και έτσι συνουσιάσθηκε και με τις 50 θυγατέρες του Θεσπίου («μίαν νομίζων είναι την αεί συνευναζομένην, συνήλθε πάσαις»). Σε άλλες παραδόσεις όμως, οι 50 κόρες καταμερίζονται σε επτά νύκτες, ενώ σε άλλες ο Ηρακλής κοιμήθηκε σε μία μόνο νύκτα και με τις 50 Θεσπιάδες. Το τέχνασμα του Θεσπίου πέτυχε, αφού βρέθηκε εννιά μήνες αργότερα να έχει περίπου 47 εγγονούς με θεϊκά γονίδια. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά του Ηρακλή πήγαν με οδηγό τους τον Ιόλαο στη Σαρδηνία, όπου ίδρυσαν αποικία. Δύο μόνο έμειναν στις Θεσπιές και άλλα δύο πήγαν στη Θήβα. Αυτά που πήγαν στη Σαρδηνία μυθολογείται ότι έζησαν πολλά χρόνια και όταν έφθασε η τελευταία στιγμή της ζωής τους καταλήφθηκαν από ένα βαθύ αιώνιο ύπνο και δεν ξύπνησαν ποτέ πια. Απέφυγαν έτσι την αποσύνθεση του τάφου ή την αποτέφρωση της πυράς.
Παραδίδεται επίσης ότι ο Θέσπιος ήταν αυτός που απεκάθαρε τον Ηρακλή από το μίασμα του φόνου των τέκνων που είχε αποκτήσει με τη Μεγάρα.
Πηγές
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Θεσπιος
Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων
Ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων (κατά κόσμον Ιωάννης Καλπακίδης) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Δήμος Σπάτων-Λούτσας
Ο Δήμος Σπάτων-Λούτσας ήταν δήμος της ανατολικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1951-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στην περιοχή των Μεσογείων και συνόρευε με τους δήμους Παιανίας, Ραφήνας, Αρτέμιδος, Παλλήνης, Μαρκοπούλου Μεσογαίας και με την κοινότητα Πικερμίου. Αποτελούταν από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 52,4 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 10.203 κάτοικοι. Έδρα του δήμου ήταν τα Σπάτα.
Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων
Βιογραφία
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945 από Μικρασιάτες γονείς.
Δήμος Σπάτων-Λούτσας
Διαίρεση
Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων
Βιογραφία
Εκάρη Μοναχός στη Σκήτη Αγίας Άννας (Μικράς Αγίας Άννας) του Αγίου Όρους. Χειροτονήθηκε διάκονος στο Λονδίνο το 1969.
Το 1975 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1976 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στη Θεσσαλονίκη και μετέβη στην Οξφόρδη, όπου παρακολούθησε περαιτέρω θεολογικές σπουδές. Το 1978 επανήλθε στη Θεσσαλονίκη και υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ως πρωτοσύγκελος και Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου επί δεκαεξαετία.
Δήμος Σπάτων-Λούτσας
Παραπομπές
Σπατων Λουτσας
Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων
Βιογραφία
Εκλέχθηκε απο την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας το 1994.
Κατά σάρκα αδελφός του ήταν ο Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος.
Από του έτους 2003 διαμένει στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δοβρά Βεροίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Μητροπολίτες Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
98
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 98 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κώστας Φραντζέσκος
Ο Κώστας Φραντζέσκος (Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 1969) είναι Έλληνας προπονητής και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Η καταγωγή του από Κωμιακή Νάξου. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ανεξάρτητη ομάδα της γειτονιάς του Αίαντα Καλλιθέας. Έναν χρόνο αργότερα υπέγραψε δελτίο στην ερασιτεχνική ομάδα Γ.Σ. Αετός Καλλιθέας και το 1985, σε ηλικία 16 ετών, μεταγράφηκε στην Βουλιαγμένη (ομάδα Α' κατηγορίας ΕΠΣ Αθηνών), με την οποία το 1988 κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣΑ. Το 1990 έγινε η μεγάλη μεταγραφή στην καριέρα του, όταν αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό και αγωνίστηκε αμέσως στην Α' εθνική, κατακτώντας στην πρώτη κιόλας χρονιά του το νταμπλ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 2½ χρόνια στον ΟΦΗ και για 3½ στον ΠΑΟΚ, όπου αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους οπαδούς της ομάδας, τη μεγαλύτερη ίσως αποδοχή που δέχθηκε από όσες ομάδες αγωνίστηκε.
Προς το τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε διαδοχικά σε Καλαμάτα και Ιωνικό Νίκαιας και στη συνέχεια μετακόμισε στο κυπριακό πρωτάθλημα για την ΑΕΚ Λάρνακας. Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Άρη Θεσσαλονίκης στον οποίο αγωνίστηκε για ½ χρόνο και στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Προοδευτική, η οποία ήταν και ο τελευταίος σταθμός της καριέρας του, αγωνιζόμενος συνολικά 1½ χρόνο, αρχικά το δεύτερο μισό της περιόδου 2003-04 στην Α' Εθνική και ακολούθως την περίοδο 2004–05, όπου έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στη Β' Εθνική.
Συνοπτικά σε 343 αγώνες του στο ελληνικό πρωτάθλημα πέτυχε 116 γκολ, ενώ αντίστοιχα στην Α' εθνική της Κύπρου πέτυχε 14 γκολ σε 20 αγώνες. Επίσης αγωνίστηκε και σε αγώνες κυπέλλου με όλες τις ομάδες του, αλλά και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με τον Παναθηναϊκό (11 αγώνες χωρίς γκολ), τον ΟΦΗ (5 αγώνες, 3 γκολ) τον ΠΑΟΚ (12 αγώνες, 6 γκολ) και τον Άρη (4 αγώνες χωρίς γκολ). Στην καριέρα του κατέκτησε τέσσερις τίτλους, όλους με τον Παναθηναϊκό, το πρωτάθλημα του 1991 και 3 κύπελλα (1991, 1993, 1994).
Στην εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε σε 38 αγώνες και πέτυχε 7 γκολ. Η πρώτη του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1992 σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Κύπρο (2–3) στο Καυτανζόγλειο, με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια. Η τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 23 Φεβρουαρίου 2000, πάλι σε φιλικό αγώνα, με αντίπαλο την Αυστρία (4–1) στην Καλαμάτα, με προπονητή τον Βασίλη Δανιήλ.
Εκτελέσεις φάουλ
Ο Κώστας Φραντζέσκος υπήρξε ρέκορντμαν στις εκτελέσεις φάουλ στην Ελλάδα, εκτελώντας πάντα με το αριστερό πόδι που ήταν και το καλό του, γεγονός για το οποίο του αποδόθηκε το προσωνύμιο μίστερ φάουλ. Συνολικά μετράει 43 τέρματα από εκτελέσεις φάουλ στην Α' εθνική, επίδοση η οποία μέχρι σήμερα παραμένει ακατάρριπτη. Επίσης κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων τερμάτων από εκτελέσεις φάουλ σε μία αγωνιστική περίοδο, όταν στο πρωτάθλημα του 1996-97 σημείωσε συνολικά 14 τέρματα, από τα οποία 3 πέτυχε σε έναν αγώνα, το οποίο τον καθιστά μοναδικό ποδοσφαιριστή στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που κατάφερε να πετύχει χατ-τρικ (τρία γκολ στον ίδιο αγώνα) από εκτελέσεις φάουλ. Συνέβη στον αγώνα ΠΑΟΚ - Καστοριά (6–0) για την τελευταία (34η) αγωνιστική του πρωταθλήματος 1996–97. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 57 γκολ από φάουλ κατατασσόμενος 11ος στον κόσμο όλων των εποχών. Αντίθετα δεν ήταν ιδιαίτερα εύστοχος στις εκτελέσεις πέναλτι.
Μετά την αποχώρηση
Έπειτα την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ασχολείται με το ποδόσφαιρο από άλλες θέσεις. Την περίοδο 2007–08 διετέλεσε τεχνικός διευθυντής στην ομάδα του Ηλυσιακού, αλλά και υπηρεσιακός προπονητής της ομάδας προς το τέλος του πρωταθλήματος της Β' εθνικής. Αργότερα εργάζεται ως προπονητής υποδομών στον Παναθηναϊκό.
Τον Φεβρουάριο του 2021 ανέλαβε τον Απόλλωνα Λάρισας στο πρωτάθλημα της Super League 2. Το καλοκαίρι του 2021 αναλαμβάνει την ΑΕΛ η οποία συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Super League 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας
Οκτωνιά
Η Οκτωνιά είναι ημιορεινό χωριό του ∆ήµου Κύµης - Αλιβερίου, το οποίο βρίσκεται στην κέντρο-ανατολική Εύβοια, στην κάτω πλευρά του κόλπου της Κύμης. Το χωριό αποτελείται από τέσσερις συνοικίες, τα Αλώνια, το Πανωχώρι, το Κατωχώρι και την Παναγιά ενώ στην έκταση του συμπεριλαμβάνεται αρκετά μεγάλη παράκτια ζώνη. Απέχει περίπου 2½ ώρες (145 χλμ) από την Αθήνα και αποτελεί προορισμό τόσο για χειμερινή όσο και για θερινή αναψυχή. Έχει πληθυσμό 455 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Με τους παραλιακούς οικισµούς Άγιος Μερκούριος και Μουρτερή συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Οκτωνιάς, συνολικού πληθυσμού 650 κατοίκων.
Ιστορία και ονομασία του χωριού
Η περιοχή του χωριού είχε κατοικηθεί από την αρχαιότητα. Ο γεωγράφος Στράβων κάνει λόγο για την αρχαία Οιχαλία, που πολλοί μελετητές υποστηρίζουν πως βρισκόταν στην περιοχή. Σύμφωνα με τα στοιχεία ερευνητών, στην περιοχή υπήρχε και ο ναός της Χθόνιας Δήμητρας, δηλαδή της θεάς Δήμητρας που είχε σχέση με τη γη (χθων), όσον αφορά την προστασία της γεωργίας και της αγροτικής παραγωγής.
Κατά την παράδοση, κάποιο βράδυ γλεντιού, που οι σκοπιές είχαν μείνει αφύλακτες, οι πειρατές έκαναν έφοδο από τη θάλασσα της Αϊλής, όπου είχαν αράξει τα καράβια τους. Μια γυναίκα που είχε πληροφορηθεί, ίσως, το σχέδιό τους, πήρε τις οκτώ κόρες της και έφυγαν, να κρυφτούν από τη μανία των πειρατών προς το σημερινό Κουρβίνου. Οι υπόλοιποι κάτοικοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι και μεταφέρθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα, η μάνα με τις οκτώ κόρες, που ξέφυγαν από τους πειρατές, εγκαταστάθηκαν στη ρίζα του βουνού μέσα σε πυκνόδαση ρεματιά, στο σημερινό Πανωχώρι, για προστασία από τους πειρατές, και δημιούργησαν νέο χωριό. thumb|Το Ριζοβούνι, όπου έγινε το ξεκίνημα του χωριού. thumb|Η θάλασσα της Αϊλής, από όπου έκαναν έφοδο οι πειρατές. Το χωριό αυτό, που η ίδρυσή του τοποθετείται γύρω στο 1420 μ.Χ., ονομάστηκε Οκτωνέες, και μεταγενέστερα Οκτωνιά, από τις οκτώ νέες, που διασώθηκαν από τους πειρατές και το ίδρυσαν. Η εξέλιξη του χωριού αυτού δημιούργησε την σημερινή Οκτωνιά.
Οι κάτοικοι της Οκτωνιάς προέρχονται από πολλά μέρη της Ελλάδας: Νησιά, Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Ήπειρο, Κάρυστο, Χαλκίδα, Βόρειο Εύβοια, Κωνσταντινούπολη και Μικρά Ασία.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι της περιοχής ταπεινωμένοι και τραυματισμένοι από τη δουλεία, βρήκαν καταφύγιο στη θρησκεία, με αποτέλεσμα μέχρι και τα μέσα του 16ου αιώνα, να έχουν ιδρυθεί τέσσερα μοναστήρια από τα οποία σώζονται οι Ναοί. Έτσι, υπάρχουν τα μεταβυζαντινά εξωκλήσια: του Αγίου Γεωργίου στο Κούτσουρο, των Ταξιαρχών στον Κοτσικιά, των Εισόδιων της Θεοτόκου στου Παπαβλασσά και του Αγίου Δημητρίου στον Καταρράκτη.
Από τις προαναφερθείσες μονές, σημαντικότερη είναι η Μονή Καταρράκτη ή Αγίου Δημητρίου, η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υποβοήθηση του αγώνα, κατά τα χρόνια της επανάστασης του 1821 και έχει, με Βασιλικό Διάταγμα του 1921, χαρακτηρισθεί Προέχον Μνημείο του Κράτους, λόγω των αξιόλογων αγιογραφιών υστεροβυζαντινής τέχνης, που κοσμούν τον ναό του Αγίου Δημητρίου.
Αργότερα, κατά την επανάσταση του 1821, η Οκτωνιά έδωσε δυνατά το παρόν και δεν ήταν λίγοι οι Οκτωνιάτες που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της Ελλάδας. Έτσι, την περίοδο αυτή, η Οκτωνιά, λόγω της αντίστασής της στους Τούρκους έζησε μάχες, πολιορκία στο Καστρί (Κάστρο), σφαγές, βασανιστήρια, (σούβλισμα του Ηγούμενου της Μονής Αγ. Δημητρίου Παΐσιου), καταστροφές και ατιμώσεις, αμυνόμενη κατά τον καλύτερο τρόπο, μια και το ορεινό του έδαφους ευνοούσε την αντίσταση και επανάσταση κατά του εχθρού.
Το σθένος, ο πατριωτισμός και η αυτοθυσία δεν έλειψε από τους Οκτωνιάτες ούτε στους μετέπειτα Εθνικο-Απελευθερωτικούς Αγώνες (Πόλεμοι 1912 – 1913, Μικρασιατική Εκστρατεία, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος).
Η Οκτωνιά σήμερα
thumb|Κοινοτικό Κτήριο thumb|Πολιτιστικές Εκδηλώσεις στην Οκτωνιά Η Οκτωνιά είναι ένα μεγάλο χωριό, με καινούργια ή παλαιά -επισκευασμένα σπίτια, όλα κάτω από κεραμιδένιες στέγες. Από αρχιτεκτονική άποψη, χαρακτηρίζεται Ενδιαφέρων Οικισμός, με σημαντικά μορφολογικά και πολεοδομικά χαρακτηριστικά ενώ στο ίδιο μοτίβο είναι και οι δύο παραλιακοί οικισμοί της, της Μουρτερής και του Αγίου Μερκουρίου.
Οι κάτοικοι της είναι αγρότες, κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι, ψαράδες, κτίστες, τεχνίτες, υπάλληλοι, εργάτες, ναυτικοί και καταστηματάρχες.
Έχει δύο ενοριακούς ναούς, Κοινοτικό Κτήριο για τις κοινοτικές υπηρεσίες και τις πολιτιστικές - μορφωτικές δραστηριότητες, Δημοτικό Σχολείο, χώρους άθλησης, εστίασης και αναψυχής, παρέχοντας τις απαιτούμενες ανέσεις στο σύγχρονο άνθρωπο.
Στο χωριό υπάρχει Γεωργικός Συνεταιρισμός και έχουν ιδρυθεί και δραστηριοποιούνται αρκετοί Σύλλογοι και Ομάδες: