cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρισκ (παιχνίδι)
Εξοπλισμός και σχεδιασμός
Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει έναν μεγάλο επιτραπέζιο πίνακα που απεικονίζει έναν πολιτικό χάρτη του κόσμου, χωρισμένο σε σαράντα δύο περιοχές, οι οποίες ομαδοποιούνται σε έξι ηπείρους ανά χρώμα. Εκτός από τα κοινά όρια μεταξύ των εδαφών που ορίζουν διαδρομές επίθεσης/άμυνας, επισημαίνονται επίσης πολυάριθμες ειδικές υπερωκεάνιες ή διαθαλάσσιες διαδρομές. Για παράδειγμα, μπορείς να διασχίσεις μέσω θάλασσας την διαδρομή Βόρειας Αφρική - Βραζιλίας. Οι ωκεανοί και οι θάλασσες δεν αποτελούν μέρος του αγωνιστικού χώρου.
Κάθε παιχνίδι Ρισκ συνοδεύεται από έναν αριθμό σετ (είτε 5 είτε 6) διαφορετικών χρωμάτων μάρκες που υποδηλώνουν στρατεύματα. Μερικά διαφορετικά ή μεγαλύτερα διακριτικά αντιπροσωπεύουν πολλαπλούς (συνήθως 5 ή 10) στρατιώτες. Αυτοί οι τύποι διακριτικών είναι καθαρά μια σύμβαση για την ευκολία αντιπροσώπευσης ενός συγκεκριμένου μεγέθους στρατού. Εάν ένας παίκτης ξεμείνει από κομμάτια στρατού κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μπορεί να τα αντικαταστήσει από κάποια άλλου χρώματος ή άλλα συμβολικά κουπόνια (νομίσματα, κομμάτια από άλλα παιχνίδια κ.λπ.) για να συνεχίσει να είναι σε επαφή με τους άλλους στρατούς.
Περιλαμβάνεται επίσης μια τράπουλα με κάρτες κινδύνου, που περιλαμβάνει σαράντα δύο κάρτες επικράτειας, δύο μπαλαντέρ και δώδεκα ή είκοσι οκτώ κάρτες αποστολής. Οι κάρτες επικράτειας αντιστοιχούν στις 42 περιοχές στο ταμπλό. Κάθε μία από τις κάρτες επικράτειας απεικονίζει επίσης ένα σύμβολο ενός πεζικού, ιππικού ή πυροβολικού. Ένα από αυτά τα φύλλα απονέμεται σε έναν παίκτη στο τέλος κάθε γύρου, εάν ο παίκτης έχει κατακτήσει τουλάχιστον μία περιοχή κατά τη διάρκεια αυτού του γύρου. Δεν επιτρέπεται να δίνονται περισσότερες από μία κάρτες ανά γύρο. Εάν ένας παίκτης συλλέξει είτε τρείς κάρτες με το ίδιο σύμβολο, είτε ένα από το καθένα, είτε δύο διαφορετικά και ένα μπαλαντέρ, μπορεί να τα αλλάξει με ενισχύσεις στην αρχή του γύρου. Αυτές οι κάρτες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση του παιχνιδιού. Οι δύο μπαλαντέρ απεικονίζουν επίσης κομμάτια πεζικού, ιππικού και πυροβολικού. Επειδή αυτές οι κάρτες έχουν και τα τρία σύμβολα, μπορούν να ταιριάξουν με οποιαδήποτε άλλες δύο κάρτες για να ολοκληρώσουν ένα σετ. Οι κάρτες αποστολής που καθεμία καθορίζουν κάποια μυστική αποστολή (ένα βήμα κάτω από την κάρτα «κατακτήστε τον κόσμο») χρησιμοποιούνται στην παραλλαγή του κανόνα "μυστικής αποστολής ρισκ".
Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης πέντε ή έξι ζάρια σε δύο χρώματα: τρία κόκκινα ζάρια για τον επιθετικό και δύο ή τρία λευκά ή μπλε ζάρια για τον αμυντικό. Υπάρχει επίσης ένα κομμάτι Golden Cavalry που χρησιμοποιείται για να σηματοδοτήσει την αυξανόμενη αξία των ταιριασμένων σετ καρτών επικράτειας.
Περιοχές
Ακολουθεί μια τυπική διάταξη του πίνακα παιχνιδιού Ρισκ, με έναν πίνακα με τα αντίστοιχα ονόματα ηπείρων και εδαφών. Κάθε περιοχή στον κλασσικό πίνακα παιχνιδιού Risk αντιπροσωπεύει μια πραγματική γεωγραφική ή πολιτική περιοχή. Ως εκ τούτου, τα εδαφικά σύνορα σχεδιάζονται έτσι ώστε να μοιάζουν με τη γεωγραφία αυτών των περιοχών. Αυτό παρέχει έναν εσωτερικό χώρο στον οποίο θα τοποθετηθούν οι μονάδες του στρατού, προσθέτει ένα στοιχείο ρεαλισμού στο παιχνίδι και προσθέτει επίσης πολυπλοκότητα. Τα περισσότερα από τα εδάφη αντιπροσωπεύουν έναν συνδυασμό χωρών ή κρατών. Ορισμένα που έχουν ονόματα μεμονωμένων χωρών ή κρατών, όπως η Αργεντινή, δεν αντιπροσωπεύουν τα όρια της πραγματικής οντότητας. Η Ανταρκτική, η Καραϊβική, η Νέα Ζηλανδία και οι Φιλιππίνες δεν εκπροσωπούνται. κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ| Μια αναπαράσταση του πίνακα παιχνιδιού Ρισκ, που δείχνει τις διαφορετικές περιοχές, μια προσέγγιση των ορίων τους και μια προσέγγιση του συνηθισμένου χρωματισμού τους, ο αστερίσκος υποδηλώνει τον κρίκο που λείπει στη Συλλεκτική Έκδοση της 40ης επετείου. Οι αριθμοί στις παρενθέσεις αντιπροσωπεύουν τον αριθμό των πρόσθετων στρατών που χορηγήθηκαν κατά τη διάρκεια του σταδίου ενίσχυσης της σειράς ενός παίκτη που ελέγχει όλες τις περιοχές σε αυτήν την ήπειρο. Ορισμένες εκδόσεις του πίνακα χρησιμοποιούν εναλλακτικά ονόματα για ορισμένες περιοχές. Αυτά τα ονόματα είναι σε παρένθεση. Δεν συμβαίνουν όλες οι παραλλαγές ταυτόχρονα.
Παιχνίδι
Το σετ αποτελείται από τον καθορισμό της σειράς παιχνιδιού, την έκδοση στρατών στους παίκτες και την κατανομή των περιοχών στο ταμπλό μεταξύ των παικτών, οι οποίοι τοποθετούν έναν ή περισσότερους στρατούς σε κάθε έναν που κατέχουν. μικρογραφία| Παράδειγμα αντιστοίχισης επιθετικών (κόκκινων) και άμυνας (λευκών) ζαριών. σε αυτή τη ρίψη ζαριών, ο αμυνόμενος χάνει δύο στρατούς. Στην αρχή της σειράς ενός παίκτη, λαμβάνουν στρατούς ενίσχυσης ανάλογα με τον αριθμό των περιοχών που κατέχονται, στρατούς μπόνους για ολόκληρες ηπείρους και πρόσθετους στρατούς για ολοκλήρωση συλλογής ταιριαστών σετ καρτών εδαφών που λαμβάνονται με την κατάκτηση νέων εδαφών. Ο παίκτης μπορεί στη συνέχεια να επιτεθεί, να μετακινήσει τους στρατούς του ή να περάσει από το σημείο.
Στη σειρά ενός παίκτη, αφού τοποθετήσει τις ενισχύσεις του, μπορεί να επιλέξει σε ποιά εδάφη να επιτεθεί, που συνορεύουν με τα δικά του, τα οποία καταλαμβάνονται από αντίπαλους στρατούς. Μια περιοχή είναι γειτονική εάν συνδέεται από ξηρά ή μέσω θαλάσσιων δρόμων. Οι επιθέσεις γίνονται με ζάρια, με τον επιτιθέμενο ή τον αμυνόμενο (ανάλογα το αποτέλεσμα της ζαριάς) να χάνει έναν καθορισμένο αριθμό στρατών κάθε φορά. Κατά την επίθεση, μια μάχη μπορεί να συνεχιστεί έως ότου ο επιτιθέμενος αποφασίσει να σταματήσει την επίθεση, δηλαδή ο επιτιθέμενος να μην έχει άλλους στρατούς με τους οποίους να μπορεί να επιτεθεί ή ο αμυνόμενος να έχει χάσει τον τελευταίο του στρατό στην αμυνόμενη περιοχή, οπότε ο επιτιθέμενος καταλαμβάνει την περιοχή μετακινώντας στρατεύματα σε αυτό και τραβάει μια κάρτα επικράτειας για αυτή την περιοχή.
Υπάρχουν ειδικοί κανόνες για τα παιχνίδια δύο παικτών: οι περιοχές χωρίζονται μεταξύ των δύο παικτών και ενός ουδέτερου στρατού κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης. Στο παιχνίδι, ο ουδέτερος στρατός παίζει άμυνα μόνο όταν δέχεται επίθεση, ποτέ δεν επιτίθεται ή κινεί στρατούς και δεν έχει μια σειρά όπως ένας ενεργός παίκτης. Εάν ο ουδέτερος στρατός εξαλειφθεί, το παιχνίδι συνεχίζεται υπό τους κανονικούς κανόνες.
Ορισμένες εκδόσεις έχουν παραλλαγές κανόνων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται οι στρατοί ή οι περιοχές κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης ή πώς μπορούν να μετακινηθούν οι στρατοί στο τέλος μίας γύρας. Υπάρχουν επίσης παραλλαγές στα διακριτικά που αντιπροσωπεύουν στρατούς που δεν επηρεάζουν το παιχνίδι. Οι ευρωπαϊκές εκδόσεις αναθέτουν σε κάθε παίκτη μια μυστική αποστολή και το παιχνίδι συνεχίζεται έως ότου ένας παίκτης ολοκληρώσει την αποστολή του αντί να κατακτήσει τον κόσμο. Κάθε έκδοση έχει διαφορετικό αριθμό τέτοιων αποστολών. Η ιταλική έκδοση χρησιμοποιεί διαφορετικό αριθμό ζαριών στη μάχη. Οι θεματικές παραλλαγές έχουν διαφορετικές διαμορφώσεις χαρτών και ουσιαστικά διαφορετικούς κανόνες.μικρογραφία|250x250εσ| Ο πίνακας παιχνιδιού Ρισκ ως γράφημα με τις διηπειρωτικές διαδρομές με γκρι χρώμα και τον αστερίσκο που υποδηλώνει τη διαδρομή που λείπει στην έκδοση 40ης επετείου συλλεκτών.
Οι κανόνες ορισμένων εκδόσεων περιγράφουν μια παραλλαγή που ονομάζεται Κίνδυνος Κεφαλαίου, όπου κάθε παίκτης έχει ένα κεφάλαιο σε μία από τις αρχικά κατεχόμενες περιοχές. Ο παίκτης που θα κατακτήσει όλα τα κεφαλαία κερδίζει. Τυχόν στρατοί και εδάφη που ανήκουν στο χαμένο έθνος παραδίδονται στον νικητή. Ο Κίνδυνος Κεφαλαίου συχνά οδηγεί σε πολύ μικρότερα παιχνίδια. Παρατίθενται επίσης άλλες παραλλαγές κανόνων για τους "Εμπειρογνώμονες κινδύνου ".
Οι λέσχες τυχερών παιχνιδιών μπορεί επίσης να έχουν "οικιακούς κανόνες" ή κανόνες προσαρμοσμένους στον αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές Origins Award Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Απαγορευμένη Αγάπη
Η Απαγορευμένη Αγάπη, ήταν μία ελληνική καθημερινή δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 1998-2006, που αποτελεί την προσαρμογή της γερμανικής τηλεοπτικής σειράς Verbotene Liebe στα ελληνικά δεδομένα και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel από τις 5 Οκτωβρίου του 1998 μέχρι τις 23 Ιουνίου του 2006. Το κύριο θέμα της σειράς, κατά τις πρώτες σεζόν μετάδοσής της, ήταν ο απαγορευμένος έρωτας μεταξύ δύο αδερφών, του Δημήτρη Ζαχαρίου και της Αλεξάνδρας Μακρή, που ωστόσο δεν γνώριζαν την βιολογική μεταξύ τους σχέση. Η σειρά προβλήθηκε οκτώ συνεχόμενες τηλεοπτικές σεζόν και αποτελείται από 1.798 επεισόδια.
Λόγω της μεγάλης διάρκειας της σειράς το καστ, η συγγραφική ομάδα και οι σκηνοθέτες άλλαζαν κατά τα χρόνια με κανέναν από τους αρχικούς συντελεστές της να παραμείνει μέχρι το τέλος. Την επιμέλεια του σεναρίου ανέλαβε αρχικά ο Λευτέρης Καπώνης και τη σκηνοθεσία ο Αντώνης Τέμπος. Σεναριογράφοι της σειράς υπήρξαν ακόμη η Ελένη Καπώνη, ο Κώστας Καπώνης, ο Κώστας Βαζάκας, ο Νίκος Απειρανθίτης και η Έλενα Σολωμού. Την σκηνοθεσία ανέλαβαν επίσης ο Βασίλης Θωμόπουλος, ο Θοδωρής Κωνσταντόπουλος, ο Θανάσης Τσαουσόπουλος και ο Μάκης Πετρόπουλος. Οι ηθοποιοί με τη μακροβιότερη παρουσία στο καστ της σειράς ήταν ο Φώτης Μακρής, η Ελίνα Ακριτίδου και η Άννα Μιχαήλου που παρέμειναν στη σειρά από το πρώτο επεισόδιο μέχρι και τις αρχές του 2006.
Η Απαγορευμένη Αγάπη είναι η μακροβιότερη σειρά του Mega Channel έχοντας τον μεγαλύτερο αριθμό επεισοδίων από οποιοδήποτε άλλη τηλεοπτική σειρά του σταθμού, ενώ μαζί με τις καθημερινές σειρές του ΑΝΤ1, τη Λάμψη και το Καλημέρα Ζωή σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Φώσκολου, είναι από τις μακροβιότερες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης. Κατά τη διάρκεια τους οι σειρές αυτές έπαιζαν, κάθε απόγευμα, τις ίδιες ώρες σε διαφορετικά κανάλια.
Ιστορικό σειράς
Το 1998 το Mega Channel απέκτησε τα δικαιώματα της γερμανικής καθημερινής δραματικής σειράς Verbotene Liebe, που προβλήθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο Das Erste από το 1995 μέχρι το 2015, που στα ελληνικά μεταφράζεται ως Απαγορευμένη Αγάπη. Μέχρι εκείνη την περίοδο το κανάλι είχε δημιουργήσει κάποιες από τις πιο επιτυχημένες εβδομαδιαίες δραματικές και κωμικές σειρές ενώ όσες φορές είχε δοκιμάσει να προβάλλει κάποια καθημερινή σειρά δεν είχε την ανάλογη επιτυχία όπως ο ANT1 με τις καθημερινές σειρές του Νίκου Φώσκολου Η Λάμψη και Καλημέρα Ζωή που είχαν αρκετούς κύκλους επεισοδίων και υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Έτσι βλέποντας την επιτυχία της σειράς στο εξωτερικό αποφάσισαν να διασκευάσουν το σενάριο στα ελληνικά. Η επιτυχία της σειράς ήταν μεγάλη ιδιαίτερα τις τρεις πρώτες σεζόν της καθώς το θέμα της σειράς, με τον έρωτα μεταξύ δύο δίδυμων παιδιών που χωρίστηκαν μετά τη γέννα και 22 χρόνια μετά ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα, έκανε το κοινό να κολλήσει με την ιδιαίτερη αυτή υπόθεση της σειράς.
Μέχρι και τον 3ο κύκλο της σειράς, τη σεζόν 2000-2001, το πρωταγωνιστικό καστ παρέμεινε το ίδιο. Από το 2001 ξεκίνησαν διάφορες αποχωρήσεις ηθοποιών ακόμη και βασικών ρόλων της σειράς. Το ίδιο συνέβη και στο πρωτότυπο γερμανικό σενάριο με τους δημιουργούς να καλύπτουν το κενό με νέες ιστορίες και νέα πρόσωπα. Η πρώτη μεγάλη αποχώρηση από τη σειρά ήταν αυτή του Μάριου Αθανασίου, μετά το τέλος του τρίτου κύκλου, που ήταν και ο πρωταγωνιστής της σειράς. Στην περίπτωση αυτή υπήρξε αντικατάσταση από τον ηθοποιό Μάνο Γαβρά για τον τέταρτο και πέμπτο κύκλο της σειράς ενώ στους τελευταίους τρεις κύκλους το ρόλο του Δημήτρη Ζαχαρίου ερμήνευσε ο Οδυσσέας Σταμούλης. Το 2003, είχαν αρχίσει ήδη να εντάσσονται στο καστ νέοι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες δίνοντας νέα ώθηση στο σενάριο. Το 2004, στις αρχές του έκτου κύκλου, αποχωρεί ένας ακόμη από τους βασικούς πρωταγωνιστές ο Νικήτας Τσακίρογλου που ήταν ουσιαστικά και το τέλος της κύριας ιστορίας της σειράς.
Η νέα εποχή περιλάμβανε και πάλι ιστορίες απαγορευμένης αγάπης μεταξύ προσώπων νέων οικογενειών ενώ το πρωταγωνιστικό καστ της περιλάμβανε ηθοποιούς όπως η Μπέτυ Λιβανού, η Αντιγόνη Δρακουλάκη, ο Αλέξανδρο Παρθένη, ο Νίκο Γαλανό, ο Βασίλης Ευταξόπουλος, ο Γιώργος Χριστοδούλου και άλλοι. Την ίδια πορεία είχε και το πρωτότυπο σενάριο που στα 20 χρόνια προβολής της σειράς άλλαξε πολλές φορές το πρωταγωνιστικό καστ και περιλάμβανε πολλές ιστορίες κοινωνικού περιεχόμενου. Στην ελληνική Απαγορευμένη Αγάπη το τηλεοπτικό κοινό ξεχώρισε κυρίως τους τρεις πρώτους κύκλους της σειράς με τους επόμενους πέντε να μην έχουν την ίδια επιτυχία και αποδοχή. Τη σεζόν 2005-2006, που ήταν και η τελευταία της σειράς, το σενάριο δέχεται και πάλι αλλαγές ενώ οι ιστορίες της σειράς είναι καινούργιες και διαρκούν για μία μόνο σεζόν. Στο πρωταγωνιστικό καστ του όγδοου και τελευταίου κύκλου εντάσσονται οι ηθοποιοί Κώστας Αποστολίδης, Ναταλία Δραγούμη, Σοφία Βογιατζάκη, Θανάσης Κουρλαμπάς και Μαριαλένα Κάρμπουρη.
Το σενάριο της σειράς αρχικά ανέλαβε ο Λευτέρης Καπώνης γράφοντας ουσιαστικά τους πρώτους τρεις κύκλους. Ακολούθησαν οι Ελένη Καπώνη και Κώστας Καπώνης για τρεις κύκλους, ενώ τις τελευταίες δύο σεζόν της σειράς το σενάριο ανέλαβε ο Κώστας Βαζάκας, ο Νίκος Απειρανθίτης και η Έλενα Σολωμού. Τη σκηνοθεσία της σειράς ξεκίνησε ο Αντώνης Τέμπος με τον Βασίλη Θωμόπουλο και τον Πάνο Κούτρα, ενώ από το 2001 μέχρι το 2006 σκηνοθέτες της σειράς ήταν ο Θοδωρής Κωνσταντόπουλος και ο Θανάσης Τσαουσόπουλος.
Μουσική
Τους πρώτους τρεις κύκλους της σειράς το τραγούδι των τίτλων έγραψε ο Αλέξανδρος Μουζάς. Τις σεζόν 2001-2004 το τραγούδι των τίτλων ήταν το Απαγορευμένη Αγάπη σε στίχους Αντώνη Παπαϊωάννου και ερμηνεία Σοφίας Βόσσου. Στον έβδομο και όγδοο κύκλο της σειράς το τραγούδι των τίτλων άλλαξε και πάλι. Ο τίτλος του νέου τραγουδιού ήταν και πάλι Απαγορευμένη Αγάπη σε στίχους Ναταλίας Γερμανού και ερμηνεία Χρήστου Δάντη.
Χρήση τίτλου της σειράς από τον ANT1
Τον Ιανουάριο του 2014 ο τηλεοπτικός σταθμός ANT1 ξεκίνησε να προβάλλει την τουρκική δραματική σειρά Hatirla Sevgili. Ο ελληνικός τίτλος που έδωσαν οι ιθύνοντες του σταθμού στη σειρά ήταν Απαγορευμένη Αγάπη. Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα της σειράς το Mega Channel ζήτησε την αφαίρεση του τίτλου αυτού γιατί ήταν ήδη καταχωρημένος στη σειρά του δικού τους προγράμματος. Έτσι στο τέλος του ίδιου μήνα ο ANT1 άλλαξε τον τίτλο της σειράς σε Hatirla.
Πρώτη επανάληψη της σειράς και η διακοπή της
Η Απαγορευμένη Αγάπη είναι η μόνη σειρά του Mega Channel που δεν έχει προβληθεί ποτέ σε επανάληψη μετά την ολοκλήρωσή της. Παρόλο που το κανάλι επέλεγε να προβάλλει τις υπόλοιπες καθημερινές του σειρές (Παράλληλοι δρόμοι, Φιλοδοξίες, Βέρα στο δεξί, Μια στιγμή δυο ζωές και Τα Μυστικά της Εδέμ) σε επανάληψη κατά τις πρωινές ώρες όλα τα χρόνια λειτουργίας του η σειρά αυτή δεν επανέλαβε την προβολή της.
Τον Μάιο του 2018, την περίοδο που το κανάλι αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα και κάλυπτε τις ώρες του προγράμματός του με παλιές του σειρές, έγινε γνωστό πως η σειρά θα προβαλλόταν σε επανάληψη για πρώτη φορά με διπλά επεισόδια καθημερινά στις 19:40. Πράγματι την Τετάρτη 23 Μαΐου προβλήθηκαν τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς, 20 χρόνια μετά την αρχική τους προβολή. Ακολούθησε η προβολή άλλων 4 επεισοδίων -μέχρι και το 6ο- ενώ προβαλλόταν και τρέιλερ για τη διαφήμιση της σειράς. Τελικά η επανάληψη της σειράς σταμάτησε από τις 28 Μαΐου, με κοινό να αντιδρά στη σελίδα του καναλιού στο Facebook. Ο λόγος της διακοπής της ήταν τα πνευματικά δικαιώματα τα οποία δεν ανήκουν στο κανάλι αλλά στην γερμανική εταιρία παραγωγής της πρωτότυπης σειράς στην οποία βασίζεται και η ελληνική. Για την προβολή της σειράς σε επανάληψη θα πρέπει να υπάρξει άδεια από την εταιρία αυτή ή η καταβολή ποσού που αντιστοιχεί για την προβολή των επαναλήψεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Λέστερ Πήρσον
Ο Λέστερ Μπόουλς «Μάικ» Πήρσον (Lester Bowles Pearson, 23 Απριλίου 1897 – 27 Δεκεμβρίου 1972) ήταν Καναδός πολιτικός, ο 14ος Πρωθυπουργός του Καναδά, στρατιωτικός και διπλωμάτης, που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1957 για το ότι οργάνωσε την ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση της Κρίσεως του Σουέζ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πήρσον γεννήθηκε στο Νιούτονμπρουκ, σήμερα προάστιο του Τορόντο. Γονείς του ήταν η Άνι Σάρα Μπόουλς-Πήρσον και ο Έντγουιν Άρθουρ Πήρσον, πάστορας των Μεθοδιστών. Σε ηλικία 16 ετών ο Λέστερ Πήρσον έγινε δεκτός στο Κολέγιο Βικτόρια του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Υπήρξε καλός αθλητής στα φοιτητικά του χρόνια, διακρινόμενος σε διάφορα αθλήματα, ιδίως στο χόκεϊ επί πάγου.
Κατατάχθηκε ως εθελοντής για τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη νοσοκομειακή μονάδα του Πανεπιστημίου του. Στάλθηκε ως τραυματιοφορέας στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα, στο μέτωπο κατά του βουλγαρικού στρατού, ενώ για μια περίοδο ήταν ενσωματωμένος σε μονάδα του σερβικού στρατού. Το 1917 μετατάχθηκε στην αεροπορία, αλλά επέστρεψε σπίτι μετά από τραυματισμούς σε δύο αεροπορικά ατυχήματα, ενώ χτυπήθηκε και από λεωφορείο στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια μιας συσκοτίσεως.
Μεταπολεμικά, συνέχισε τις σπουδές του στην ιστορία στο Κολέγιο του Αγίου Ιωάννου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ως το 1925, οπότε επέστρεψε στον Καναδά, παντρεύτηκε τη Μάριον Μούντυ (Maryon Moody, 1901–1989), και δίδαξε ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Με τη σύζυγό του απέκτησαν έναν γιο, τον Τζέφρεϋ, και μία κόρη, την Πατρίτσια.
Το 1927 ο Πήρσον έλαβε την πρώτη θέση στις εισαγωγικές εξετάσεις της καναδικής διπλωματικής υπηρεσίας, οπότε στράφηκε σε σταδιοδρομία διπλωμάτη. Ο τότε πρωθυπουργός Ρίτσαρντ Μπέντφορντ Μπένετ αντιλήφθηκε τις ικανότητές του και τον ενθάρρυνε στην εξέλιξή του, αναθέτοντάς του σημαντικούς ρόλους.
Η πρωθυπουργία του
Ο Πήρσον διετέλεσε Πρωθυπουργός του Καναδά από τις 22 Απριλίου 1963 μέχρι τις 20 Απριλίου 1968, επικεφαλής δύο συνεχόμενων κυβερνήσεων μειοψηφίας του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Οι κυβερνήσεις του Πήρσον εισήγαγαν τη φροντίδα υγείας για όλους, άτοκα δάνεια για τους φοιτητές, συνταξιοδοτικό σύστημα και μια νέα σημαία για τη χώρα. Ενοποίησαν επίσης τις καναδικές ένοπλες δυνάμεις. Ο Πήρσον συγκρότησε τη Βασιλική Επιτροπή για τη Διπλή Γλώσσα και Πολιτισμό, και πάλεψε να κρατήσει τον Καναδά έξω από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Το 1967 η κυβέρνησή του πέρασε τον νόμο C-168, που κατάργησε τη θανατική ποινή στη χώρα de facto – περιορίζοντάς την σε λίγες περιπτώσεις, για τις οποίες δεν εφαρμόσθηκε ποτέ. Εξαιτίας όλων αυτών, και μαζί με το πρωτοποριακό έργο του στον ΟΗΕ και στη διεθνή διπλωματία, ο Πήρσον θεωρείται γενικώς ένας από τους Καναδούς με τη μεγαλύτερη επίδραση στον 20ό αιώνα, κατατασσόμενος μεταξύ των 6 καλύτερων πρωθυπουργών του Καναδά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Καναδά Κατηγορία:Καναδοί διπλωμάτες Κατηγορία:Καναδοί συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Καναδοί νομπελίστες
Ωχρή κυανή κουκκίδα
Ως ωχρή κυανή κουκκίδα ή χλωμή μπλε τελεία (αγγλικά: Pale Blue Dot) περιγράφεται η φωτογραφία της Γης η οποία αποτυπώθηκε από τη διαστημική συσκευή Βόγιατζερ 1 στις 14 Φεβρουαρίου 1990 από απόσταση 6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων (40.5 AU) ως μέρος της ευρύτερης φωτογράφισης των πλανητών του Ηλιακού Συστήματος. Η Γη εμφανίζεται να έχει απειροελάχιστο μέγεθος και μοιάζει με κόκκο σκόνης σε σύγκριση με το αχανές διάστημα που την περιβάλλει, καταλαμβάνοντας λιγότερο από 1 εικονοστοιχείο στη φωτογραφία, ενώ οι δέσμες φωτός που εμφανίζονται είναι αποτέλεσμα των οπτικών εξαρτημάτων της κάμερας και του φωτός του Ηλίου.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε όταν το Βόγιατζερ 1 είχε ολοκληρώσει την κύρια αποστολή του και βρισκόταν σε πορεία εκτός του Ηλιακού Συστήματος, όταν μετά από αίτηση του Καρλ Σάγκαν το κέντρο ελέγχου της ΝΑΣΑ στη Γη έστειλε εντολή στο διαστημόπλοιο ώστε να περιστρέψει την κάμερα του και να αποτυπώσει μια τελευταία φωτογραφία της Γης σε σύγκριση με το περιβάλλον διάστημα πριν απομακρυνθεί περισσότερο.
Ιστορικό
Το Βόγιατζερ 1 εκτοξεύθηκε από τη ΝΑΣΑ τον Σεπτέμβριο του 1977, με αποστολή τη μελέτη του εξωτερικού Ηλιακού Συστήματος και αργότερα του εξωτερικού διαστήματος. Μετά την εξερεύνηση του Δία το 1979 και την εξερεύνηση του Κρόνου το 1980, ανακοινώθηκε πως η κύρια αποστολή του είχε εκπληρωθεί επιτυχώς.
Αν και η πρόταση βρήκε θετική αποδοχή από αρκετό από το προσωπικό της αποστολής Βόγιατζερ στη ΝΑΣΑ, εκδηλώθηκαν ανησυχίες πως η λήψη φωτογραφίας της Γης ενώ η συσκευή βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον Ήλιο θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτη φθορά στα οπτικά συστήματα της διαστημοσυσκευής. Η ιδέα τελικά τέθηκε σε εφαρμογή το 1989, και μετά από διάφορες καθυστερήσεις λόγω των απαιτούμενων ρυθμίσεων στη διαστημοσυσκευή αλλά και γραφειοκρατικών διαδικασιών στη ΝΑΣΑ, η φωτογραφία λήφθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1990 μετά από προσωπική παρέμβαση του τότε διευθυντή της ΝΑΣΑ, Ρίτσαρντ Τρούλυ.
Μετά τη λήψη της φωτογραφίας, το Βόγιατζερ 1 απενεργοποίησε τις κάμερες του, καθώς δεν αναμενόταν να περάσει από άλλες περιοχές όπου θα χρειαστεί φωτογράφιση, ενώ η ενέργεια που δεν θα χρησιμοποιούνταν πλέον από τα οπτικά όργανα του θα κατανέμονταν στα υπόλοιπα συστήματα του.
Φωτογραφία
Μετά τη λήψη της φωτογραφίας στις 14 Φεβρουαρίου 1990, αυτή αποθηκεύθηκε στη μαγνητική ταινία που χρησιμοποιούσε ως μέσο αποθήκευσης το όχημα. Η εκπομπή των δεδομένων προς τη Γη καθυστέρησε καθώς δόθηκε προτεραιότητα σε εκπομπές άλλων αποστολών, αυτή όμως ξεκίνησε στα τέλη Μαρτίου με αρχές Μαΐου και το Βόγιατζερ 1 εξέπεμψε 60 εικόνες πίσω στη Γη με τα ραδιοσήματα που περιείχαν τα δεδομένα να ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός για σχεδόν 5,5 ώρες μέχρι να φτάσουν τον στόχο τους.
Από τα 640.000 διαφορετικά εικονοστοιχεία που απαρτίζουν τη φωτογραφία, η Γη καταλαμβάνει μόλις 0,12 εικονοστοιχεία. Οι δέσμες φωτός στη φωτογραφία αποτελούν παράπλευρη αποτύπωση της κάμερας ως αποτέλεσμα της διασποράς του ηλιακού φωτός στα τμήματα της φωτογραφικής μηχανής. Το οπτικό πεδίο του Βόγιατζερ ήταν περίπου 32° πάνω από την εκλειπτική πορεία. Μετά από λεπτομερή ανάλυση βρέθηκε πως η κάμερα αποτύπωσε επίσης και τη Σελήνη, η οποία ήταν πολύ μικρή για να γίνει ορατή χωρίς ειδική επεξεργασία.
Συλλογισμοί
Κατά την διάρκεια διάλεξης του στο πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1994, ο Καρλ Σάγκαν ανέπτυξε τις σκέψεις του σχετικά με το βαθύτερο νόημα πίσω από αυτό που απεικονίζει η φωτογραφία:
"Κατορθώσαμε να τραβήξουμε αυτή τη φωτογραφία, και, αν την κοιτάξετε, βλέπετε μία κουκκίδα. Αυτή είναι εδώ που είμαστε. Αυτή είναι το σπίτι μας. Αυτή είμαστε εμείς. Πάνω σε αυτήν πέρασε όλη του τη ζωή οποιοσδήποτε για τον οποίο έχουμε κάτι ακούσει, κάθε άνθρωπος που έζησε ποτέ. Το σύνολο όλης της χαράς και της δυστυχίας μας, χιλιάδες, βέβαιες για την αλήθεια, θρησκείες, ιδεολογίες και οικονομικά δόγματα, κάθε κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, κάθε ήρωας και δειλός, κάθε δημιουργός και καταστροφέας πολιτισμών, κάθε βασιλιάς και χωρικός, κάθε νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι, κάθε πολλά υποσχόμενο παιδί, κάθε μητέρα και πατέρας, κάθε εφευρέτης και εξερευνητής, κάθε ηθικοδιδάσκαλος, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός, κάθε διάσημος, κάθε ανώτατος άρχοντας, κάθε άγιος και αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας, έζησαν εκεί – πάνω σε έναν κόκκο σκόνης, αιωρούμενο σε μια ηλιαχτίδα.
Η Γη είναι μια πολύ μικρή σκηνή εντός μιας πελώριας κοσμικής αρένας. Σκεφτείτε τους ποταμούς αίματος που χύθηκαν από όλους αυτούς τους στρατηγούς και αυτοκράτορες, έτσι ώστε με δόξες και τιμές να μπορέσουν να ανακηρυχθούν στιγμιαίοι κυρίαρχοι ενός κλάσματος μιας κουκκίδας. Σκεφτείτε τις ατελείωτες φρικαλεότητες τις οποίες υπέστησαν οι κάτοικοι μιας γωνιάς της κουκκίδας από τους μετά βίας διαφορετικούς κατοίκους κάποιας άλλης γωνιάς της κουκκίδας. Πόσο συχνές είναι οι παρεξηγήσεις τους, πόσο πρόθυμοι είναι να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο, πόσο διακαή τα μίση τους. Η επιδειξιομανία μας, η αλαζονεία μας, η αυταπάτη πως διαθέτουμε κάποια προνομιούχα θέση στο σύμπαν, τίθενται υπό αμφισβήτηση από αυτήν την ωχρή κουκκίδα.
Ο πλανήτης μας είναι ένα μοναχικό στίγμα στο αχανές κοσμικό σκοτάδι που μας περιβάλλει. Μέσα στην αφάνειά μας – μέσα σε όλη αυτή την απεραντοσύνη – δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι κάποια βοήθεια θα καταφτάσει από αλλού για να μας σώσει από τον εαυτό μας. Εναπόκειται σε μας. Έχει ειπωθεί ότι η αστρονομία προάγει την ταπεινοφροσύνη, και θα προσέθετα, χτίζει χαρακτήρες. Κατ'εμέ, πιθανότατα δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη της ανοησίας της ανθρώπινης έπαρσης από αυτήν τη μακρινή εικόνα του μικροσκοπικού μας κόσμου. Για εμένα, υπογραμμίζει την ευθύνη που έχουμε να συμπεριφερόμαστε με περισσότερη καλοσύνη και συμπόνια ο ένας προς τον άλλο, και να διαφυλάσσουμε και να αγαπάμε αυτή την ωχρή κυανή κουκκίδα, το μόνο σπίτι που έχουμε ποτέ γνωρίσει."
Άλλες αναφορές
Ο Καρλ Σάγκαν ονόμασε το βιβλίο του Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space (1994) βάσει της φωτογραφίας.
Το 2015 η ΝΑΣΑ εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τη συμπλήρωση 25 ετών από τη λήψη της φωτογραφίας και της μετέπειτα επιρροής που αυτή άσκησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Βόγιατζερ
Αραβική στρουθοκάμηλος
Η αραβική στρουθοκάμηλος ή στρουθοκάμηλος της Συρίας ή στρουθοκάμηλος της Μέσης Ανατολής (Struthio camelus syriacus) είναι ένα εξαφανισμένο υποείδος της στρουθοκαμήλου, που ζούσε στην Αραβική Χερσόνησο και στην Εγγύς Ανατολή μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα.
Ελληνική απογραφή 1879
Η ελληνική απογραφή του 1879 ήταν η δέκατη έδβομη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους από ιδρύσεώς του. Διεξήχθη τον Απρίλιο του 1879. Η απογραφή συνέλεξε στοιχεία σχετικά με το φύλο, την ηλικία, τη σχέση του απογραφόμενου με τον οικογενειάρχη, την συζυγική και κοινωνική κατάσταση, το επάγγελμα, το θρήσκευμα, την ομιλούμενη γλώσσα, την γνώση ανάγνωσης και γραφής, την καταγωγή, τον τόπο γεννήσεως και την εθνικότητα. Η απογραφή περιέλαβε και τους Έλληνες του εξωτερικού.
Αραβική στρουθοκάμηλος
Σχέση με τον άνθρωπο
Η αραβική στρουθοκάμηλος είχε από καιρό μία σημαντική θέση στον πολιτισμό της περιοχής. Ένας ενήλικας με 11 απογόνους εμφανίζεται στο διάσημο προϊστορικό «Graffiti Rock I» κοντά στο Ριάντ Στη Μεσοποταμία, χρησιμοποιήθηκε ως ζώο θυσίας και παρουσιάστηκε σε έργα τέχνης, ζωγραφισμένη σε κύπελλα και άλλα αντικείμενα που κατασκευάστηκαν από αυγά στρουθοκαμήλων, που διακινούνταν μέχρι την Ετρουρία κατά τη νεο-ασσυριακή περίοδο. Στην Κίνα της Δυναστείας Τανγκ, μία στρουθοκάμηλος ήταν ένα ευπρόσδεκτο εξωτικό δώρο κατάλληλο για έναν αυτοκράτορα. Οι στρουθοκάμηλοι στην διακόσμηση του μαυσωλείου Κιανλίνγκ, ολοκληρώθηκαν και έκλεισαν το 706.
Ελληνική απογραφή 1879
Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 1897 ήταν, σύμφωνα με την απογραφή, 1.679.470 κάτοικοι και παρουσίασε αύξηση σε σχέση με τον πληθυσμό που κατέγραψε η προηγούμενη απογραφή, αυτή του 1870, η οποία απέγραψε 1.457.894. Η αύξηση ήταν της τάξης του 1,69%, ο πληθυσμός αυξήθηκε, δηλαδή, κατά 221.576 άτομα. Η πυκνότητα του πληθυσμού όλου του Βασιλείου ήταν 32,94, με την πυκνότητα των Παλαιών Επαρχιών να είναι 29,66 και της Επτανήσου 90,70 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Μολίνα ντε Αραγόν
Η Μολίνα ντε Αραγόν είναι δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Γουαδαλαχάρα της Καστίλλης-Λα Μάντσα της Ισπανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 (INE), ο δήμος είχε πληθυσμό 3.671 κατοίκους. Διατηρεί το ρεκόρ (-28 °C) για τη χαμηλότερη θερμοκρασία που μετρήθηκε από μετεωρολογικό σταθμό στην Ισπανία.
Ελληνική απογραφή 1879
Πληθυσμός κατά επαγγέλματα
Ένα μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού ασχολείτο με τη γεωργία. Άλλα κύρια επαγγέλματα είναι τα εξής:
Αραβική στρουθοκάμηλος
Σχέση με τον άνθρωπο
Η εβραϊκή άποψη αυτού του πτηνού ήταν λιγότερο ευνοϊκή. Το γεγονός ότι η θηλυκή στρουθοκάμηλος μπορεί να εγκαταλείψει τη φωλιά χωρίς επιτήρηση (επειδή τα αυγά έχουν πάρα πολύ σκληρό κέλυφος για να ανοιχτούν εύκολα από τα αρπακτικά) είναι ο λόγος για τον οποίο το πτηνό αντιπαραβάλλεται με το γονικό ένστικτο του πελαργού στο Βιβλίο του Ιώβ. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το Βιβλίο των Μοιρολογιών αναφέρεται στη θηλυκή στρουθοκάμηλο ως άκαρδη. Η αραβική στρουθοκάμηλος είναι ίσως μεταξύ των απαγορευμένων πτηνών στους Εβραίους ως ακάθαρτες κάτω από το κοσέρ στο Λευιτικό, αν και οι Ισραηλίτες θα ήταν εξίσου πιθανό να γνωρίζουν τα πτηνά από το βορειοαφρικανικό υποείδος, τα οποία υπήρχαν στην κοιλάδα του Νείλου της Αιγύπτου εκείνη την εποχή.
Μολίνα ντε Αραγόν
Ήταν η έδρα της Ταϊφά της Μολίνα, μαυριτανικού ανεξάρτητου κράτους, πριν επανακτηθεί από τους χριστιανούς του Αλφόνσο Α΄ της Αραγωνίας το 1129. Στις 21 Απριλίου 1154 ο Μανρίκε Περέζ ντε Λάρα (Manrique Pérez de Lara) εξέδωσε τοπικούς νόμους (fuero) στην πόλη Μολίνα, ορίζοντάς την ως ημιανεξάρτητο φέουδο.
Ελληνική απογραφή 1879
Εκπαίδευση
Ο αναλφαβητισμός ήταν σε υψηλά επίπεδα. Σύμφωνα με την απογραφή γραφή και ανάγνωση γνώριζαν 318.949 κάτοικοι, 1.331.472 δε δήλωσαν καμία γνώση γραφής και ανάγνωσης. Άξιο παρατήρησης είναι, επίσης, το γεγονός ότι το ποσοστό των γυναικών εγγράμματων είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό των ανδρών, ενώ σε δεκαεπτά δήμους δεν υπάρχει καμία γυναίκα εγγράμματη, αριθμός που στην προηγούμενη απογραφή (1870) ανερχόταν σε πενήντα πέντε.
Αραβική στρουθοκάμηλος
Σχέση με τον άνθρωπο
Στη ρωμαϊκή εποχή, υπήρχε ζήτηση για στρουθοκαμήλους για χρήση στο βενάτιο ή το μαγείρεμα. Αυτά τα πτηνά συνήθως θα προέρχονταν από τα βορειοαφρικανικά υποείδη και όχι από τα αραβικά, καθώς αυτά βρίσκονταν μόνο στις απείθαρχες παραμεθόριες περιοχές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αν και πρέπει να σημειωθεί ότι πολύ αργότερα, τα φτερά της αραβικής στρουθοκαμήλου θεωρήθηκαν ανώτερα υλικά για την κατασκευή καπέλων σε σύγκριση με αυτά του βορειοαφρικανικού υποείδους. μικρογραφία| Απεικόνιση από την [[Πέτρα Ιορδανίας|Πέτρα, Ιορδανία. ]] Μετά την άνοδο του Ισλάμ, η αραβική στρουθοκάμηλος ήρθε να εκπροσωπεί τον πλούτο και την κομψότητα. Το κυνήγι στρουθοκαμήλων έγινε ένα δημοφιλές χόμπι για τους πλούσιους και ευγενείς (αν σκοτωθεί σωστά, το κρέας στρουθοκαμήλου είναι χαλάλ για τους μουσουλμάνους) και τα αυγά, τα φτερά και το δέρμα χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στη χειροτεχνία. Προϊόντα αραβικής στρουθοκαμήλου, καθώς και ζωντανά πτηνά, εξήχθησαν μέχρι την Κίνα. Μία πηγή της δυναστείας Τανγκ αναφέρει ότι το «πτηνό-καμήλα» που κατοικεί στην Αραβία είναι: "«τέσσερα τσι και άνω σε ύψος και τα πόδια της μοιάζουν με εκείνα μίας καμήλας. Ο λαιμός της είναι πολύ δυνατός και οι άνδρες είναι σε θέση να καβαλήσουν στην πλάτη της. . .»." Η αραβική στρουθοκάμηλος συζητήθηκε επίσης σε επιστημονικά συγγράμματα της Μεσοποταμίας από την εποχή του Χαλιφάτου της Βαγδάτης, όπως στην κοσμογραφία του Ζακαρία αλ-Καζβίνι « 'Aja'ib αλ-makhluqat WA-ghara'ib αλ-mawjudat», στο «Kitab al-Hayawan» («Βιβλίο των Ζώων») του Αλ-Γιαχίζ ή στο λεξικό «Lisan al-Arab» του Ιμπν Μανζούρ.
Μολίνα ντε Αραγόν
Κλίμα
Η Μολίνα ντε Αραγόν διαθέτει ωκεάνιο κλίμα με μεικτές επιρροές. Εξαιτίας των ακανόνιστων προτύπων κατακρημνίσεων, η τοποθεσία δεν εμπίπτει στις καθαρές μεσογειακές ζώνες στα νοτιοδυτικά, με σημαντικές βροχοπτώσεις το καλοκαίρι και πολύ χαμηλές τον χειμώνα.
Ελληνική απογραφή 1879
Θρήσκευμα και Γλώσσα
Η απογραφή καταγράφει μόνο τρεις κατηγορίες. 1.635.698 κάτοικοι δήλωσαν ως θρησκεία την Χριστιανική με δόγμα το Ορθόδοξο και 14.677 άλλα δόγματα. Οι "αλλόθρησκοι" είναι 3.392, από τους οποίους οι 2,652 είναι Εβραίοι της Κέρκυρας. Από τους κατοίκους του Βασιλείου 58.858 δεν μιλάνε ελληνικά στο σπίτι.
Αραβική στρουθοκάμηλος
Σχέση με τον άνθρωπο
Η αραβική στρουθοκάμηλος αναφέρεται από τον Tόμας Έντουαρντ Λόρενς στο Επτά Πυλώνες της Σοφίας, όταν μία αραβική φυλή φέρνει αυγά στο Φαϊζάλ Α΄ του Ιράκ ως προσφορά ειρήνης. Αναφέρεται ότι η στρουθοκάμηλοι είναι άφθονοι στην επικράτεια εκείνης της φυλής.
Μολίνα ντε Αραγόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Γουαδαλαχάρας
Ελληνική απογραφή 1879
Απογραφή αποδήμων
Οι Έλληνες υπήκοοι του εξωτερικού ήταν 61.491 με 43.864 να κατοικούν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και 10.488 στη Ρουμανία.
Παραπομπές
1879
Αραβική στρουθοκάμηλος
Εξαφάνιση
αριστερά|μικρογραφία| Χαρακτική κυνηγιού στρουθοκαμήλου στην [[Παλαιστίνη από το 1877. ]] Η εκτεταμένη εισαγωγή πυροβόλων όπλων και, αργότερα, μηχανοκίνητων οχημάτων σήμανε την έναρξη της μείωσης προς την εξαφάνιση αυτού του υποείδους. Οι προηγούμενες μέθοδοι κυνηγιού με τόξο, βέλη και σκύλους είχαν επιτρέψει τη διαφυγή των περισσότερων ζώων μιας ομάδας, αλλά τα τουφέκια επέτρεψαν τη λαθροθηρία και το υπερβολικό κυνήγι θηραμάτων για να μειώσουν το είδος προς την εξαφάνιση. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η αραβική στρουθοκάμηλος είχε γίνει σπάνια. Το κεντρικό τους προπύργιο ήταν η βόρεια Αν Ναφούντ προς τα βόρεια της Συριακής Ερήμου, μεταξύ γεωγραφικού πλάτους 34°Ν και 25°Ν και γεωγραφικού μήκους 38°Ε ανατολικά προς την κοιλάδα του Ευφράτη και ήταν το πιο άφθονες στην επαρχία Τζωφ, όπου συνδέθηκαν με κοπάδια σαουδικής γαζέλας και αραβικού όρυξ, ζώα που είναι πλέον εξαφανισμένα ή πολύ σπάνια αντίστοιχα. Ορισμένες από τις τελευταίες παρατηρήσεις περιλαμβάνουν μία μεμονωμένη στρουθοκάμηλο ανατολικά του Ταλ αλ-Ρασατίν στα σύνορα Ιορδανίας-Ιράκ το 1928, ένα πτηνό που πυροβολήθηκε και φαγώθηκε από εργάτες αγωγών στην περιοχή της Τζουμπαΐλ στις αρχές της δεκαετίας του 1940 (μερικές πηγές δηλώνουν συγκεκριμένα το 1941), δύο ψεύτικες αναφορές πτηνών που υπέστησαν την ίδια τύχη το 1948 και μία νεκρή μεμονωμένη στρουθοκάμηλο που πέθανε στην άνω Βαντί ελ-Χασά, βόρεια της Πέτρας, το 1966. Υπολείμματα παλαιών αυγών βρίσκονται ακόμη στις πρώην περιοχές του νότιου υποπληθυσμού, ο οποίος εξαφανίστηκε μεταξύ της δεκαετίας του 1900 και της δεκαετίας του 1920, πιθανότατα κυρίως λόγω της αυξανόμενης ξηρασίας. Ορισμένα θραύσματα των αυγών συλλέχθηκαν από τον Σεντ Τζον Φίλμπι από τη Μαχαντίρ Σουμάν της Αραβίας, περίπου το 1931.
Εξέλιξη ιστορίας
Μετά από αναλύσεις των απλοτύπων της περιοχής ελέγχου mtDNA που επιβεβαίωσαν τη στενή σχέση των αραβικών και βορειοαφρικανικών υποειδών, ένα σχέδιο επαναφοράς ειδών χρησιμοποιώντας το είδος S. c. camelus δημιουργήθηκε στη Σαουδική Αραβία. Σήμερα, η βορειοαφρικανική στρουθοκάμηλος έχει επανεισαχθεί από την αιχμαλωσία στις ανοικτές περιοχές της Νεγκέβ στο Ισραήλ, όπου ζούσε η αραβική στρουθοκάμηλος.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών 2019
Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν 300 αθλητές από 45 συλλόγους και διεξήχθησαν οι κατηγορίες Ανδρών–Γυναικών, Νέων Ανδρών–Νέων Γυναικών, Εφήβων–Νεανίδων και Παίδων–Κορασίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε o ΠΑΟΚ με 581 βαθμούς και στις γυναίκες ο Α.Ε.Σ. Ιάσων Νέας Απολλωνίας με 497 βαθμούς.
Ανδρών
2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021
Γυναικών
2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στα Ιωάννινα
Ρεμπέκα Φέργκιουσον
Η Φέργκιουσον πρωταγωνίστησε ως πράκτορας της MI6 Ίλσα Φάουστ στην κατασκοπευτική ταινία δράσης Επικίνδυνη Αποστολή: Μυστικό Έθνος (2015) και στο σίκουελ της Επικίνδυνη Αποστολή: Η Πτώση (2018). Έπαιξε επίσης την Τζένι Λιντ στη μιούζικαλ ταινία The Greatest Showman και έπαιξε στην ταινία τρόμου επιστημονικής φαντασίας Life (και τα δύο το 2017), πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου Doctor Sleep (2019) και είχε υποστηρικτικούς ρόλους στην κωμωδία-δράμα Florence: Φάλτσο σοπράνο ( 2016), το θρίλερ μυστηρίου Το κορίτσι στο τρένο (2016) και την ταινία επιστημονικής φαντασίας Men in Black: International (2019). Απεικόνισε κυρία Τζέσικα στο sci-fi έπος Dune (2021).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας
Ο Αρνούλφος Γ΄, κόμης της Φλάνδρας (1055 - Μάχη του Κάσσελ, 22 Φεβρουαρίου 1071) Κόμης της Φλάνδρας (1070 - 1071) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βαλδουίνου ΣΤ΄ της Φλάνδρας και της Ριχίλδης του Αινώ. Ο πατέρας του στην επιθανάτιο κλίνη του (1070) παραχώρησε στον Αρνούλφο την Φλάνδρα και στον δεύτερο γιο του Βαλδουίνο το Αινώ υπό την προϋπόθεση, αν ο Βαλδουίνος Β΄ πεθάνει πριν τον Αρνούλφο, το Αινώ να κληροδοτηθεί στον Αρνούλφο. Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ανέθεσε στον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο Α΄ την κηδεμονία του μικρού Αρνούλφου και του εγγυήθηκε την ασφάλεια του δικού του γιου Ροβέρτου, ενώ τον έβαλε να ορκιστεί ότι θα είναι πιστός στην αντιβασίλισσα σύζυγό του Ριχίλδη μέχρι την ενηλικίωση του μικρού Αρνούλφου.
Ανατροπή του Αρνούλφου από τον θείο του Ροβέρτο
Μετά το τέλος του πατέρα του, ο θείος του Ροβέρτος Α΄ καταπάτησε τον όρκο και διεκδίκησε την διαδοχή. Τότε η μητέρα του Ριχίλδη ζήτησε την βοήθεια του Φιλίππου Α΄ της Γαλλίας. Ο Γάλλος βασιλιάς τον κάλεσε να εμφανιστεί μπροστά του, αλλά εκείνος αρνήθηκε και συνέχισε την αντίσταση απέναντι στον Αρνούλφο και τη Ριχίλδη. Ο Φίλιππος Α΄ ετοίμασε στρατό να του επιτεθεί σε συνεργασία με τους Νορμανδούς της θείας του Αρνούλφου, της Ματθίλδης, υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου Φίτζομπορν, 1ου κόμη του Έρεφορντ. Στο πλευρό τους ήταν επιπλέον και ο Ευστάθιος Β΄ της Βουλώνης. Στις 22 Φεβρουαρίου 1071 στην Μάχη του Κάσσελ βρέθηκαν αντιμέτωποι οι δυο στρατοί. Εκεί σκοτώθηκε ο νεαρός Αρνούλφος από τον Γερβόδο του Φλέμινγκ, 1ο κόμη του Τσέστερ, πιθανώς από ατύχημα. Ο θείος του νεαρού Αρνούλφου, ο Ροβέρτος ανέβηκε στον θρόνο, ενώ η μητέρα του Ριχίλδη και ο μικρότερος γιος της Βαλδουίνος κατέφυγαν στο Αινώ, όπου συνέχισαν την αντίστασή τους. Ο Αρνούλφος Γ΄ δεν άφησε απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Εθνική Εσθονίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Εσθονίας αντιπροσωπεύει την Εσθονία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Εσθονικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Eesti Korvpalliliit).
Μέχρι τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας το 1991 οι αθλήτριες εσθονικής εθνικότητας υπάγονταν στην εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης.
Σαμάνθα Ράιαν
Η Σαμάνθα Ράιαν είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης ταινιών του ερωτικού τομέα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1978 στο Κάνσας. Είναι απόφοιτος του Shawnee Mission Northwest High School και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας. Ήταν μέλος της φοιτητικής ένωσης Χι Ωμέγα. Άρχισε να εμφανίζεται σε έργα ακατάλληλα για ανηλίκους σε ηλικία 26 χρονών, και από τότε έχει πάρει μέρος σε περισσότερες από 140 ταινίες. Σκηνοθέτησε επίσης to «Sorority Sluts: Iota Eta Pi ». Έγινε γνωστή σε λεσβιακούς ρόλους, και στο πλάι πολλών θρυλικών ηθοποιών στον τομέα αυτό, έχοντας για παρτενέρ τις Πέννυ Φλέιμ, Ανν Σκοτ και Τζούλια Ανν. Χαρακτηρίζεται για τις υποκριτικές της επιδόσεις σε λεσβιακά έργα με πλοκή, ενώ φημίζεται για τις σκηνές με παθιασμένα φιλιά, στοματικό σεξ και αληθινούς οργασμούς μπροστά στον φακό, κατά προτίμηση με πιο ηλικιωμένες γυναίκες. Όπως ανακοίνωσε τον Αύγουστο του 2011, σκοπεύει να αποσυρθεί από τα σκληρά πορνό, ενώ πρόκειται να συνεχίσει τις επιδόσεις της σε ερωτικές ταινίες χωρίς σκληρό σεξ, και ότι θα συνεχίσει να παρουσιάζεται ζωντανά στο διαδίκτυο μέσω της ζωντανής ιστοσελίδας της από το σπίτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Στίβος στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 – 100 μέτρα ανδρών
Τα 100 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 που διοργανώθηκαν στο Στάδιο Κάμπκλαρ της Ταρραγόνας από τις 27 μέχρι τις 28 Ιουνίου 2018.
Γύρος 1
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.
Άνεμος:
Σειρά 1: -2.4 μ/δ, Σειρά 2: -2.2 μ/δ, Σειρά 3: -1.8 μ/δ
Τελικός
-0.6 μ/δ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσογειακοί Αγώνες 2018
Γλάρος Αγαθονησίου
Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Γλάρος (αποσαφήνιση)
Ο Γλάρος ή το Κατσαγάνι είναι βραχονησίδα της Δωδεκανήσου η οποία βρίσκεται στα ανατολικά του Αγαθονησίου και μαζί με τη βραχονησίδα Νερά ή Νερονήσι είναι οι μεγαλύτερες του Αγαθονησίου. Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Falco eleonorae, Larus audouinii, Phalacrocorax aristotelis και Puffinus yelkouan. Το 2001 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Αγαθονησίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αγαθονησίου
Λάζαρ Τριφούνοβιτς
Ο Λάζαρ Τριφούνοβιτς (Βελιγράδι, 14 Ιανουαρίου 1929 – Παρίσι, 23 Ιουλίου 1983) ήταν Σέρβος ιστορικός τέχνης, κριτικός τέχνης και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Βιογραφία
Ο Λάζαρ Τριφούνοβιτς φοίτησε στο δημοτικό και στο γυμνάσιο στο Βελιγράδι και πήρε το πτυχίο του πάνω στην ιστορία της τέχνης το 1955 από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου απέκτησε το 1960 και το διδακτορικό του δίπλωμα με τη διατριβή του «Η σερβική ζωγραφική στο πρώτο μισό του 10ού αιώνα». Διετέλεσε επίκουρος καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου κατά την περίοδο από το 1957 έως το 1976, οπότε εξελέγη τακτικός καθηγητής Ιστορίας της Μοντέρνας Τέχνης.
Ο Τριφούνοβιτς υπήρξε κριτικός τέχνης για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Ως φοιτητής άρχισε να δημοσιεύει κείμενα στα έντυπα «Vidici» και «Narodni student», καθώς και στα NIN, Politika και Umetnost, όπου ήταν αρχισυντάκτης, και σε άλλα περιοδικά και εφημερίδες.
Δραστηριότητα
Ο Τριφούνοβιτς ήταν ο ιδρυτής του Τμήματος Μοντέρνας Τέχνης στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου δίδαξε την ιστορία του μοντερνισμού μέχρι το τέλος της ζωής του. Εισήγαγε τη μεθοδολογία μελέτης της σερβικής μοντέρνας τέχνης με βάση τη γαλλική ανατολική τέχνη, την οποία παρουσίασε στην πρωτεύουσα, συνθετικό έργο «Σερβική Ζωγραφική 1900–1950» που δημοσιεύτηκε το 1973 και βασίστηκε πάνω στη διδακτορική του διατριβή η οποία γράφτηκε το 1960. Ένα άλλο πολύ σημαντικό έργο του Λάζαρ Τριφούνοβιτς είναι η ανθολογία Srpska likovna kritika που εκδόθηκε το 1967, στην οποία δόθηκε για πρώτη φορά μια συστηματική επισκόπηση της ιστορίας της κριτικής της τέχνης από τις αρχές της έως το τέλος της έκτης δεκαετίας. Με αυτά τα δύο βιβλία, ο Τριφούνοβιτς έθεσε τα θεμέλια της επιστημονικής μελέτης της σύγχρονης σερβικής τέχνης και της κριτικής τέχνης.
Ως κριτικός τέχνης, ο Τριφούνοβιτς έγραφε τακτικά σε πολλές ημερήσιες και εβδομαδιαίες εφημερίδες, επαγγελματικά περιοδικά και άλλα έντυπα στα οποία σχολίαζε την τρέχουσα καλλιτεχνική ζωή. Ξεκίνησε ως κριτικός θεάτρου και σύντομα έγινε ο πιο επιδραστικός κριτικός τέχνης της εποχής, που ασχολούνταν με την ερμηνεία νέων φαινομένων στην καλλιτεχνική σκηνή. Αυτό το γεγονός τονίστηκε ιδιαίτερα, όταν διαχώρισε ξεκάθαρα τα καλλιτεχνικά από τα μη καλλιτεχνικά φαινόμενα.
Σημαντική συνεισφορά είχε και ως μουσειολόγος, καθώς έφερε πολλές καινοτομίες στο έργο του Εθνικού Μουσείου του Βελιγραδίου και της Πινακοθήκης Σύγχρονης Τέχνης στη Νις, όπου ήταν διευθυντής. Αν και ο νεότερος διευθυντής του παλαιότερου μουσειακού ιδρύματος στη Σερβία, ο Τριφούνοβιτς δεν δίστασε να εισαγάγει καινοτομίες που συχνά συνάντησαν έντονη αντίσταση από τον ακαδημαϊκό και τον καλλιτεχνικό κόσμο. Εισήγαγε, έτσι, στις δραστηριότητες του Εθνικού Μουσείου ιδιαιτερότητες που προηγήθηκαν των μετέπειτα αλλαγών σε πολλά μουσειακά ιδρύματα της χώρας μας. Επίσης, ο Τριφούνοβιτς έθεσε σε νέα θεμέλια την προστασία των πολιτιστικών αγαθών. Κατάφερε μάλιστα να προσαρμόσει το κτίριο του μουσείου κατά τη διάρκεια της θητείας του (1964–1966), με τρόπο που του επέτρεψε να είναι πιο ενεργό και πιο παρόν στο κοινό.
Κληρονομιά
Το Πολιτιστικό Κέντρο του Βελιγραδίου καθιέρωσε το ετήσιο Βραβείο "Λάζαρ Τριφούνοβιτς" το 1992.
Κριστιάν Ριγκανό
Ο Κριστιάν Ριγκανό (Christian Riganò, γεννημένος στις 25 Μαΐου 1974) είναι Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως επιθετικός.
Νεανική καριέρα
Ο Ριγκανό γεννήθηκε στο Lipari της επαρχίας της Μεσσίνα. Πρώην κτίστης, ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα Λίπαρι, όπου απέκτησε τη φήμη ενός παραγωγικού επιθετικού. Το 1997, μετακόμισε στην τότε ομάδα της Serie D Messina, αλλά δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει εκεί. Ακολούθησαν δύο σεζόν με την Igea Virtus, μια άλλη ομάδα της Serie D, και 28 γκολ με την ομάδα της Σικελίας.
Ταράντο
Το 2000, σε ηλικία 26 ετών, ο Ριγκανό μπήκε τελικά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο σύλλογοTaranto, έχοντας καθοριστικό ρόλο στην προώθηση της ομάδας στην πρώτη τους σεζόν και μια εντυπωσιακή σεζόν στη Serie C1 την επόμενη χρονιά, στέφοντας τον πρώτο σκόρερ της Serie C1 με 27 γκολ τη σεζόν 2001–02.
Φλορεντία
μικρογραφία|Ο Ριγκάνο με την φανέλα της Λεβάντε Το 2002, ο Ριγκανό εντάχθηκε στη Florentia Viola της Serie C2 και σημείωσε προσωπικό ρεκόρ 30 γκολ σε 32 αγώνες, κερδίζοντας ξανά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στο πρωτάθλημα και βοηθώντας τη Φιορεντίνα να πάρει την άνοδο. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2003–04, σκόραρε 23 γκολ στη Serie B σε 44 αγώνες, βοηθώντας τη Φιορεντίνα να κερδίσει την άνοδο στη Serie A και να κερδίσει το ντεμπούτο του στη Serie A σε ηλικία 30 ετών την επόμενη σεζόν. Κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο 2005–06, δόθηκε δανεικός στην Έμπολι με μικρή επιτυχία.
Μεσσίνα
Τον Αύγουστο του 2006 ο Ριγκανό μετακόμισε στη Μεσίνα, κάνοντας μια πολύ εντυπωσιακή σεζόν, σημειώνοντας 19 γκολ σε 26 εμφανίσεις. Τερμάτισε τρίτος στον πίνακα των κορυφαίων σκόρερ στη Serie A κατά τη διάρκεια της σεζόν 2006–07, παρόλο που υπέστη έναν τραυματισμό τον Ιανουάριο που τον οδήγησε να χάσει τη δράση για τρεις μήνες.
Λεβάντε και δανεικός
Τον Αύγουστο του 2007 ο Ριγκανό υπέγραψε στη Levante UD αλλά σημείωσε μόνο τέσσερα γκολ σε 13 αγώνες κατά τη διάρκεια της εξάμηνης παραμονής του στην ισπανική ομάδα (τρεις από τους οποίους έγιναν χατ-τρικ κόντρα στην Αλμερία, καθιστώντας τον τον δεύτερο Ιταλό παίκτη μετά τον Christian Ο Βιέρι για να πετύχει χατ-τρικ στη La Liga ), στη συνέχεια δανείστηκε στη Σιένα κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου.
Τελευταία χρόνια
Ο Ριγκανό εντάχθηκε στην ομάδα Ternana της Lega Pro Prima Divisione στις 31 Αυγούστου 2008 ως ελεύθερος. Ωστόσο, ο χρόνος του στο Ternana αποδείχτηκε απογοητευτικός, καθώς ο Ριγκανό έπαιξε μόνο λίγους αγώνες και στη συνέχεια αποκλείστηκε από την πρώτη ομάδα τον Νοέμβριο. Στις 2 Φεβρουαρίου 2009 ο Ριγκανό αποδέχτηκε μια μόνιμη μετακόμιση στην Cremonese, μια άλλη ομάδα Lega Pro Prima Divisione, όπου επανενώθηκε στον Emiliano Mondonico, τον πρώην επικεφαλής προπονητή του στη Φιορεντίνα. Έφυγε διαδοχικά από την Κρεμόνεσε στο τέλος της σεζόν και υπέγραψε με την ιταλική ομάδα San Frediano Rondinella SS, τη δεύτερη ομάδα της Φλωρεντίας.
Στυλ παιχνιδιού
Ένας μεγαλόσωμος και ψηλός επιθετικός που διέπρεψε στον αέρα, ο Ριγκανό δεν ήταν ούτε γρήγορος ούτε ιδιαίτερα δυνατός, αλλά ήταν γνωστός για τον οπορτουνισμό του, την προσμονή, την ακρίβεια της κεφαλιάς του και το μάτι με το γκολ, παρά την κακή του απόδοση και τις μάχες με τη φυσική του κατάσταση και την αύξηση βάρους. η μετέπειτα καριέρα του. λόγω του παραγωγικού του γκολ και του τόπου γέννησής του, κέρδισε τα προσωνύμια il bomber di Lipari και Riga-Gol. Πρώην αμυντικός, ήταν ένας καλά στρογγυλεμένος επιθετικός, που διέθετε εξαιρετική κίνηση, συγχρονισμό και αίσθηση θέσης, κάτι που τον έκανε δύσκολο παίκτη. Συνήθως αναπτύχθηκε ως σέντερ φορ, ήταν επίσης ικανός να χρησιμοποιεί τη σωματική του δύναμη και τις τεχνικές του ικανότητες για να κρατά την μπάλα στους συμπαίκτες του όταν έπαιζε με πλάτη στο γκολ και να τους παρέχει ασίστ εκτός από το να σκοράρει ο ίδιος., και ήταν ακριβής εκτελώντας πέναλτι.