cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας
Πρώτα χρόνια
Ο Κωνσταντίνος ήταν ο πρωτότοκος γιος του βασιλια Γεωργίου Α΄ και της βασίλισσας Όλγας. Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου του 1868 στην Αθήνα και έλαβε το όνομα του παππού του, μεγάλου δούκα Κωνσταντίνου της Ρωσίας.
Στις 15 Οκτωβρίου 1889, στην Αθήνα ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Σοφία της Πρωσίας, αδελφή του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου Β΄. Μαζί της απέκτησε έξι παιδιά, τρία από τα οποία βασίλευσαν:
Ήττα στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και Κίνημα στο Γουδί
Σε ηλικία 29 ετών ο Κωνσταντίνος ανέλαβε τη διοίκηση του Ελληνικού Στρατού, πιεζόμενος από τον Δηλιγιάννη. Πήρε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Η ήττα της Ελλάδας και οι δυσβάστακτες οικονομικές συνέπειες του πολέμου ώθησαν την κοινή γνώμη να κατηγορήσει τον Κωνσταντίνο και τον πατέρα του, Γεώργιο, ως κύριους υπαίτιους της αποτυχίας. Παρά το γεγονός πως ο Κωνσταντίνος φέρει μερίδιο ευθύνης, δεν μπορεί να κατηγορηθεί εξ ολοκλήρου ως μόνος υπαίτιος. Ο πολυάριθμος τουρκικός στρατός, με γερμανική καθοδήγηση, αλλά και ο σαφέστατα υποδεέστερος σε εκπαίδευση, οργάνωση και εφόδια τότε ελληνικός στρατός ήταν σημαντικότεροι παράγοντες που έκριναν την έκβαση της σύγκρουσης. Ο Κωνσταντίνος δεν είχε στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων τον πλήρη έλεγχο, εξαιτίας των συνεχών επεμβάσεων της κυβέρνησης Ράλλη, αλλά και άλλων πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων. Μετά τον πόλεμο, ο Κωνσταντίνος συνέταξε μαζί με το επιτελείο του μία έκθεση για την κατάσταση του στρατού πριν και μετά τον πόλεμο, ενώ η κυβέρνηση Θεοτόκη του ανέθεσε την αναδιοργάνωσή του.
Λόγω των κακών κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών της χώρας, Έλληνες αξιωματικοί του Στρατιωτικού Συνδέσμου οργάνωσαν υπό την ηγεσία του Νικολάου Ζορμπά το Κίνημα στο Γουδί. Κύριο αίτημα ήταν η απομάκρυνση του διάδοχου Κωνσταντίνου και των λοιπών μελών της βασιλικής οικογενείας από την ηγεσία του στρατεύματος, προτείνοντας παράλληλα μέτρα για την ανασύνταξή του. Τελικώς, οι πρίγκιπες παραιτήθηκαν από το στράτευμα, με τη σύμφωνη γνώμη του Βενιζέλου.
Πρώτη περίοδος βασιλείας του
thumb|Ο Κωνσταντίνος κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων Μετά τη δολοφονία του Γεωργίου Α΄, στις 18 Μαρτίου 1913 στη Θεσσαλονίκη από τον Αλέξανδρο Σχινά, ο Κωνσταντίνος ανέβηκε στον θρόνο. Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο υπήρξε πάλι Αρχιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού, οδηγώντας τον σε νέες νίκες κατά των Βουλγάρων, οι οποίες όμως κόστισαν πολύ σε ζωές. Ο Ελληνικός στρατός κατέλαβε όλη την ανατολική Μακεδονία και δυτική Θράκη και έφθασε στα πρόθυρα της Σόφιας. Ο Κωνσταντίνος, αρνιόταν πεισματικά τη σύναψη ανακωχής. Παρά ταύτα, αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει λόγω των διπλωματικών κινήσεων του Βενιζέλου που επισημοποίησαν και κατοχύρωσαν τα εδαφικά κέρδη της Ελλάδας μέσω της Συνθήκης Βουκουρεστίου.
Η νικηφόρος ηγεσία του τον έκανε εξαιρετικά δημοφιλή στον λαό, και περίμενε από αυτόν και τον Πρωθυπουργό την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας. Ενδεικτικά της δημοφιλίας του την εποχή αμέσως μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων, είναι το προσωνύμιο «Κωνσταντίνος ΙΒ¨» (συσχέτιση με τον τελευταίο βασιλιά της Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο) αλλά και το «Ο γιός του Αητού». Το παρωνύμιο αυτό έγινε τόσο δημοφιλές από το 1916 και μετά όταν πρωτοεμφανίστηκε στην θεατρική επιθεώρηση, Ξιφίρ Φαλέρ, ώστε μετατράπηκε σε βασιλικό θούριο, το οποίο τραγούδαγαν με πάθος οι ένθερμοι βασιλόφρονες στις αντιπαραθέσεις τους με τους ένθερμους βενιζελικούς.
Τον Μάρτιο του 1913, ο Βενιζέλος προσέγγιζε τη Γερμανία για ένταξη της Ελλάδας στην Τριπλή Συμμαχία έναντι διπλωματικής στήριξης. Βλέποντας την ευνοϊκή στάση του Βενιζέλου έναντι της Γερμανίας εκείνη την περίοδο, ο Κωνσταντίνος δίνει εντολή στον Γεώργιο Θεοτόκη, πρέσβη της Ελλάδας στο Βερολίνο τότε, να προτείνει την ένταξη της Ελλάδος στην Τριπλή Συμμαχία. Την ίδια πρόταση διατύπωσε ο Κωνσταντίνος και στον αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β´ κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Αμφότερες οι προτάσεις όμως απορρίφθηκαν, καθώς οι Γερμανοί θεώρησαν πρόωρες τις προσεγγίσεις. Μετά τον Β´ Βαλκανικό Πόλεμο, οι Γερμανοί, στην προσπάθειά τους να ανακτήσουν διπλωματικό έδαφος στην Ελλάδα, πίεσαν να δοθεί η Ανατολική Μακεδονία και τα νησιά του Αιγαίου πλην Δωδεκανήσων στην Ελλάδα.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Αύγουστο του 1914, η Ελλάδα βρέθηκε σε δυσχερή θέση λόγω της συμφωνίας που είχε συνάψει με τη Σερβία, σύμφωνα με την οποία σε περίπτωση βουλγαρικής επίθεσης προς αυτήν έπρεπε να προστρέξει σε βοήθεια. Ταυτόχρονα, όμως, εμφανίστηκε ρήγμα μεταξύ των δύο ανωτάτων πολιτειακών αρχόντων της χώρας σχετικά με τη στάση που θα έπρεπε να έχει η Ελλάδα στον πόλεμο. Ο Βενιζέλος υποστήριζε ότι η Ελλάς έπρεπε να σταθεί στο πλευρό των συμμαχικών δυνάμεων Αγγλίας και Γαλλίας της Αντάντ. Ο Κωνσταντίνος, παρότι αναγνώριζε πως λόγω προιστορίας αλλα και λόγω γεωγραφικής θέσης (η χώρα ηταν εκτεθειμένο στο συμμαχικό ναυτικό της Αντάντ), πίστευε στην τελική νίκη των Κεντρικών Δυνάμεων και επέμενε πως έπρεπε να παραμείνει ουδέτερη. Ο Κωνσταντίνος, παρά τη συγγενική σχέση που είχε με τη βασιλική οικογένεια της Γερμανίας, καθώς η σύζυγός του ήταν αδελφή του Κάιζερ, έχοντας ωστόσο στενές σχέσεις και με τη βασιλική οικογένεια της Ρωσίας λόγω της μητέρας του Βασίλισσας Όλγας, γνώριζε πολύ καλά ότι η Ελλάδα ήταν ευπρόσβλητη από τον αγγλο-γαλλικό στόλο, ενώ τα ανταλλάγματα της Γερμανίας ήταν περιορισμένα και η σύμπραξη με την Τουρκία αδιανόητη. Ως εκ τούτου, ευνοούσε την ουδετερότητα. Αυτή η ουδετερότητα όμως ήταν ευμενής προς την Αντάντ, καθώς η πρόθεση του Κωνσταντίνου ήταν η εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας του διπλασιασμένου Ελληνικού κράτους και των εδαφικών ανταλλαγμάτων μετά τον πόλεμο μέσω της Αντάντ, σε αντίθεση με τον Βενιζέλο που πρότεινε την άνευ όρων συμμαχία με την Αντάντ. Μάλιστα, σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου είχε δηλώσει: ''«Να έχετε υπόψη σας πως δεν υποστηρίζω πως δεν θα βγούμε στον πόλεμο-φυσικά στο πλευρό της Αντάντ, αφού τα συμφέροντά μας συνδέονται στο σύνολό τους με αυτήν. Σε καμία περίπτωση δεν θα πολεμούσαμε εναντίον της και δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να το διανοείται».''
Ταυτόχρονα όμως, ο αγγλόφιλος Βενιζέλος διαπραγματευόταν την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο υπέρ της Αντάντ, η οποία ζητούσε μέσω του Σερ Φράνσις Έλλιοτ την εκστράτευση της Ελλάδας προς βοήθεια της Σερβίας, καθώς και την παράδοση εδαφών της ανατολικής Μακεδονίας (Καβάλα-Δράμα-Σέρρες) στη Βουλγαρία προκειμένου να βγει κι αυτή στον πόλεμο υπέρ της Αντάντ, με αντάλλαγμα εδάφη στη Μικρά Ασία μετά το πέρας του πολέμου. Ιδιαιτέρως μετά την είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, η πίεση για την έξοδο της Ελλάδος υπέρ της Αντάντ αυξήθηκε. Ο Κωνσταντίνος έφτασε κοντά στο να εγκρίνει την εισήγηση του Βενιζέλου για ελληνική συμμετοχή στην Εκστρατεία των Δαρδανελλίων (Φεβρουάριος-Μάρτιος του 1915), αλλά ο εκτελών χρέη Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, συνταγματάρχης Ιωάννης Μεταξάς, τον προειδοποίησε ότι η εκστρατεία θα αποτύχει, μεταπείθοντάς τον. Αυτή η κίνηση του Κωνσταντίνου χαιρετίστηκε από τον Κάιζερ, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Κωνσταντίνο συγχαίροντάς τον για τη στάση του απέναντι στον Βενιζέλο. Οι συνεχείς διαφωνίες μεταξύ Κωνσταντίνου και Βενιζέλου οδηγούν σε παραίτηση τον τελευταίο, με τον βασιλιά να διορίζει πρωθυπουργό τον Δημήτριο Γούναρη, ο οποίος ωστόσο δεν κατορθώνει να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, με αποτέλεσμα την προκήρυξη εκλογών. Οι Βενιζελικοί νικούν λαμβάνοντας την πλειοψηφία των εδρών του κοινοβουλίου, με τις εκλογές να έχουν μετατραπεί ουσιαστικά σε δημοψήφισμα για την επιλογή πλευράς στον πόλεμο. Παρ´ όλα αυτά, ο Γούναρης συνέχισε να κυβερνά και να εφαρμόζει τη φιλογερμανική πολιτική των ανακτόρων μέχρι τις 10 Αυγούστου, λόγω μιας πλευρίτιδας του βασιλιά. Ο βασιλιάς εν τέλει όρκισε τη νέα κυβέρνηση Βενιζέλου που έμελλε να διαλυθεί ξανά από τον βασιλιά, δύο μήνες αργότερα.
Παράλληλα, η Γερμανία ζήτησε τόσο από τον Βενιζέλο όσο και από τον Κωνσταντίνο την ένταξη της Ελλάδος στις Κεντρικές Δυνάμεις με αμφότερους να αρνούνται. Μάλιστα, ο Κωνσταντίνος ξεκαθάρισε πως, παρά την ουδετερότητα, η Ελλάδα θα υπερασπιστεί τα εδάφη της, τόσο έναντι της Βουλγαρίας, όσο και έναντι της Τουρκίας. Με βάση την προσχώρηση των Βουλγάρων στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, ο Βενιζέλος ενημέρωσε τους Αγγλογάλλους για τη στρατιωτική κινητοποίηση της Ελλάδος κατά των Βουλγάρων και εξέταζε το ενδεχόμενο για αποστολή 150.000 στρατιωτών της Αντάντ στη Θεσσαλονίκη. , με τους Συμμάχους να το εκλαμβάνουν ως αφορμή για απόβαση στην Ελλάδα.
Την επομένη, ο Κωνσταντίνος ζήτησε την απόσυρση της πρότασης του Βενιζέλου, με τον ίδιο να μην το πράττει, χρησιμοποιώντας μάλιστα και τον Γάλλο πρέσβη, ο οποίος διαβεβαίωνε τον Κωνσταντίνο πως το αίτημα είχε ανακληθεί. Λίγες ημέρες μετά την άφιξη των συμμαχικών δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη, ο Βενιζέλος κατέθεσε ψήφισμα περί ελληνικής στρατιωτικής αποστολής στα βόρεια σύνορα της χώρας, το οποίο και ενεκρίθη. Ο Κωνσταντίνος όμως, υπερβαίνοντας τις συνταγματικές του αρμοδιότητες, κάλεσε τον Βενιζέλο στα ανάκτορα την ίδια μέρα και τον απέπεμψε από το πρωθυπουργικό αξίωμα, δίνοντας την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Μάλιστα τηλεγράφησε αμέσως στον Κάιζερ και του είπε πως "όπως είχε συμφωνηθεί ο Βενιζέλος απομακρύνθηκε ήδη από τη θέση του". Ο Ζαΐμης όμως απέτυχε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, οπότε ο Κωνσταντίνος έδωσε την εντολή στον υπέργηρο Στέφανο Σκουλούδη. Ο Σκουλούδης διέλυσε τη Βουλή με βασιλικό διάταγμα και προκήρυξε νέες εκλογές για τον Δεκέμβριο, στις οποίες ηττήθηκε η βενιζελική παράταξη.
Νοεμβριανά & ναυτικός αποκλεισμός της Αντάντ
Η δημιουργία της «Κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης» με έδρα τη Θεσσαλονίκη, σε συνδυασμό με τις αξιώσεις των Συμμάχων για παράδοση του στόλου και λοιπού οπλισμού, οδήγησαν σε συγκρούσεις μεταξύ Γάλλων και Βρετανών ναυτών από τη μία και μονάδων του ελληνικού στρατού και του κινήματος των Επιστράτων από την άλλη, ενώ σημειώθηκαν και επεισόδια και κατά επιφανών βενιζελικών, καθώς και το περίφημο «ανάθεμα» κατά του Βενιζέλου, στο οποίο πρωτοστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος Α΄. Τα γεγονότα αυτά επέφεραν την οριστική ρήξη ανάμεσα στον Βασιλιά Κωνσταντίνο και τις δυνάμεις της Αντάντ, με αποτέλεσμα την επιβολή ναυτικού αποκλεισμού με έδρα την Αθήνα στη «βασιλική Ελλάδα». Για τους συμμάχους ο Κωνσταντίνος ήταν πλέον "ο πιο μισητός άνθρωπος στην Ευρώπη μετά τον Κάιζερ Γουλιέλμο". Την ίδια περίοδο, η βασιλική κυβέρνηση παραδίδει το οχυρό Ρούπελ στους Γερμανούς με πρόφαση τον ουσιαστικό έλεγχο της "βενιζελικής Ελλάδας" από την Αντάντ. Αποτέλεσμα ήταν η έναρξη βιαιοπραγιών από τους Βούλγαρους στην Ανατολική Μακεδονία.
Πρώτη εξορία
Οι Γάλλοι, συνεπικουρούμενοι από τον νέο Βρετανό Πρωθυπουργό Λόιντ Τζορτζ, απαίτησαν από τον Κωνσταντίνο να εγκαταλείψει τον θρόνο, προκειμένου να άρουν τον αποκλεισμό. Επικαλέστηκαν μάλιστα το καθεστώς των "Προστάτιδων Δυνάμεων", το οποίο κατά την άποψή τους είχαν από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Λόγω αυτού του γεγονότος, ο Κωνσταντίνος εμφανίστηκε στα μάτια της κοινής γνώμης ως προστάτης της ελληνικής ανεξαρτησίας και αύξησε κατακόρυφα τη δημοφιλία του. Τελικώς, όμως, χωρίς να παραιτηθεί επισήμως, ο Κωνσταντίνος ανεχώρησε με την οικογένειά του για την Ελβετία παρά τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας του λαού. Ο δευτερότοκος υιός του Αλέξανδρος ανήλθε στον θρόνο, με τον Βενιζέλο να σχηματίζει κυβέρνηση. Η Ελλάδα κήρυξε τελικώς τον πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις, ευρισκομένη στο πλευρό των νικητών.
Δεύτερη περίοδος βασιλείας του - Μικρασιατική Καταστροφή
320px|thumb|Ο Κωνσταντίνος επισκέπτεται τη Σμύρνη στις 29 Μαΐου 1921 Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, ο Κωνσταντίνος επανέρχεται στον θρόνο μέσω δημοψηφίσματος. Οι σύμμαχοι έως τότε, Άγγλοι, Γάλλοι και Ιταλοί, χρησιμοποίησαν ως πρόφαση την επιστροφή του και παρέδωσαν διακοινώσεις στη νέα ελληνική κυβέρνηση με τις οποίες δεν τον αναγνώριζαν ως αρχηγό του Κράτους και έπαψαν να υποστηρίζουν την Ελλάδα στρατιωτικά και διπλωματικά. Μόνο η Αγγλία συνέχισε πλέον, αν και μόνο σε διπλωματικό επίπεδο, να υποστηρίζει την Ελλάδα στον πόλεμο με την Τουρκία.
Μετά την αποτυχία κάθε διαπραγμάτευσης που είχε ο Γούναρης με τους Συμμάχους στην Ευρώπη, ο Κωνσταντίνος και η κυβέρνηση αποφάσισαν τη συνέχιση του πολέμου, παρά τις αντιρρήσεις του Ιωάννη Μεταξά. Τον Μάιο του 1921, ο Βασιλιάς μετέβη στο μέτωπο για να αναλάβει τυπικά την αρχιστρατηγία στη Μικρά Ασία και να εμψυχώσει τους στρατιώτες, επιστρέφοντας όμως στα τέλη του ίδιου χρόνου στην Αθήνα λόγω κλονισμού της υγείας του.
Δεύτερη εξορία και θάνατος
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο στρατός και ο στόλος που είχε καταφύγει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, εξεγέρθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1922 υπό την ηγεσία των Συνταγματαρχών Πλαστήρα και Γονατά, απαιτώντας την παραίτηση της κυβέρνησης και την αποχώρηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1922 ο θρόνος πέρασε στον Διάδοχο Γεώργιο, ο οποίος ονομάστηκε Γεώργιος Β΄.
right|thumb|160px|Ο τάφος του Κωνσταντίνου Α΄ στο Τατόι Στις 11 Ιανουαρίου του 1923, ο Κωνσταντίνος Α΄ πέθανε σε ξενοδοχείο στο Παλέρμο της Σικελίας από ανακοπή καρδιάς. Ο Κωνσταντίνος ήταν από καιρό άρρωστος καθώς έπασχε από διάφορες ασθένειες: με βάση το αρχείο του Ανδρέα Αναστασόπουλου, γιατρού της βασιλικής οικογένειας, οι παθήσεις του ήταν πνευμονιοκοκκική λοίμωξη του αναπνευστικού, με συνοδό πλευρίτιδα, που εξελίχθηκε σε εμπύημα του υπεζωκότος, η αποθεραπεία του οποίου χρειάστηκε περισσότερο από τρία χρόνια και επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις, υποδερματίτιδα γύρω από το χειρουργικό τραύμα, σπειραματονεφρίτιδα, η οποία βαθμιαία εξελίχθηκε σε νεφρική ανεπάρκεια, χρόνια πνευμονοπάθεια λόγω αδιάκοπου καπνίσματος και των πλευρεκτομών και τέλος, σοβαρή αρτηριακή υπέρταση, με αποτέλεσμα την πρώιμη καρδιοαγγειακή επιβάρυνση και την εκδήλωση αγγειακής εγκεφαλοπάθειας, η οποία ευθύνεται για τις κρίσεις επιληψίας και τελικά για τον θάνατό του από εγκεφαλική αιμορραγία. Το καλοκαίρι του 1921, όταν βρισκόταν στην Κιουτάχεια, υπέστη καρδιακή προσβολή που τον είχε αφήσει αναίσθητο για ώρες.
Ο Βενιζέλος ζήτησε με τηλεγράφημά του να μεταφερθεί η σορός στο Τατόι αφού αποβιβασθεί στον Ωρωπό, χωρίς την τέλεση επίσημης κηδείας. Ενταφιάστηκε στην κρύπτη της ρωσικής εκκλησίας της Φλωρεντίας στην Ιταλία. Με την παλινόρθωση της Βασιλευομένης Δημοκρατίας το 1935, τέθηκε το θέμα της επιστροφής της σορού του στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση απέστειλε το θωρηκτό «Αβέρωφ» στο Μπρίντιζι για να παραλάβει τα οστά του Κωνσταντίνου, της μητέρας του, Βασίλισσας Όλγας, και της συζύγου του Βασίλισσας Σοφίας, οι οποίες είχαν πεθάνει επίσης εκτός Ελλάδας. Το πλοίο κατέπλευσε στον Πειραιά στις 17 Νοεμβρίου 1936, από όπου με επίσημη πομπή οι σοροί μεταφέρθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών για λαϊκό προσκύνημα. Ακολούθως, ενταφιάστηκαν στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.
Ο Κωνσταντίνος Α' στις Τέχνες
Στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο ο Κωνσταντίνος Α' ενσαρκώθηκε ως ρόλος στις ακόλουθες παραγωγές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Στρατάρχες της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κ Κατηγορία:Έλληνες πρωταγωνιστές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βασιλείς της Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί * Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Μίστερ Μπιν (χαρακτήρας)
Ο Μίστερ Μπιν είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας από τη βρετανική τηλεοπτική κωμωδία Mr. Bean, το spin-off κινουμένων σχεδίων και δύο ταινίες μεγάλου μήκους. Δημιουργήθηκε και ενσαρκώθηκε από τον Ρόουαν Άτκινσον και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση στο πιλοτικό επεισόδιο που προβλήθηκε για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 1990.
Περιγραφή
Ο Μίστερ Μπιν ζει στο διαμέρισμα 2, στον αριθμό 12 της Arbor Road, στο Λονδίνο. Το όνομα και το επάγγελμά του, αν υπάρχουν, δεν αναφέρονται ποτέ. Αυτοσυστήνεται απλώς ως «Μπιν» (φασόλι). Στην πρώτη κινηματογραφική μεταφορά, Bean: Η υπέρτατη ταινία καταστροφής, η λέξη "Μίστερ" (κύριος) εμφανίζεται στο διαβατήριό του στο πεδίο "όνομα" και υποτίθεται ότι είναι φύλακας στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Ως ημερομηνία γέννησής του αναφέρεται είτε η 15η Σεπτεμβρίου 1956 είτε η 6η Ιανουαρίου 1955 (η τελευταία είναι η πραγματική ημερομηνία γέννησης του Ρόουαν Άτκινσον).
Από την αρχή του δεύτερου επεισοδίου, ο Μίστερ Μπιν πέφτει από τον ουρανό σε μια δέσμη φωτός, συνοδευόμενος από μια χορωδία που τραγουδά "Ecce homo qui est faba" (Ιδού ο άνθρωπος που είναι φασόλι). Αυτές οι εναρκτήριες σεκάνς ήταν αρχικά ασπρόμαυρες στα επεισόδια 2 και 3, και προορίζονταν από τους παραγωγούς για να δείξουν την ιδιότητά του ως "συνηθισμένου άνδρα που βρέθηκε στο προσκήνιο". Ωστόσο, μεταγενέστερα επεισόδια έδειχναν τον Μίστερ Μπιν να πέφτει από τον νυχτερινό ουρανό σε έναν έρημο δρόμο του Λονδίνου με φόντο τον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Στο τέλος των επεισοδίων 3 και 6, εμφανίζεται επίσης να τραβιέται αμέσως πίσω στον ουρανό στις αντίστοιχες σκηνές. Ο Άτκινσον έχει παραδεχτεί ότι ο Μίστερ Μπιν «έχει μια εξωγήινη πτυχή». Στη σειρά κινουμένων σχεδίων (επεισόδιο "Double Trouble") οδηγείται σε ένα διαστημόπλοιο με "εξωγήινους" που του μοιάζουν πολύ και έχουν και αυτοί δικά τους λούτρινα παιχνίδια. Σε έναν προφανή φόρο τιμής, οι εξωγήινοι τον στέλνουν πίσω στο σπίτι με μια δέσμη φωτός και μουσικής παρόμοια με το άνοιγμα της αρχικής σειράς Mr. Bean.
Ρούχα
Ο Μίστερ Μπιν εμφανίζεται συνήθως φορώντας καφέ τουίντ σακάκι, λευκό πουκάμισο, λεπτή κόκκινη γραβάτα, καφέ παντελόνι, μαύρα παπούτσια και ένα μαύρο ψηφιακό ρολόι-αριθμομηχανή. Αλλάζει κατά καιρούς το ντύσιμό του για να ταιριάζει στη σκηνή στην οποία βρίσκεται.
Στο επεισόδιο «The Return of Mr. Bean», όταν ο Μπιν πηγαίνει σε ένα κυριλέ εστιατόριο για να γιορτάσει τα γενέθλιά του, φοράει γκρι κοστούμι με μια σκούρα κόκκινη γραβάτα. Στο ίδιο επεισόδιο φοράει σμόκιν. Στο επεισόδιο «The Curse of Mr. Bean», όταν ο Μπιν κατευθύνεται προς το πάρκο για να φτιάξει ένα σάντουιτς για μεσημεριανό, φοράει μακρύ σκούρο πράσινο πανωφόρι με ανοιχτό πράσινο πουκάμισο και σκούρα πράσινη γραβάτα. Στο ίδιο επεισόδιο, όταν ο Μπιν πηγαίνει να παρακολουθήσει μια ταινία τρόμου με την κοπέλα του, φοράει τα συνηθισμένα ρούχα του, αλλά με ανοιχτόχρωμο καφέ πουλόβερ αντί για το καφέ τουίντ σακάκι του.
Προσωπικότητα
μικρογραφία| Ο [[Ρόουαν Άτκινσον ως Μίστερ Μπιν το 2007 δίπλα στο Μάνεκεν Πις στις Βρυξέλλες]] Ο Μίστερ Μπιν είναι ανώριμος, απορροφημένος στον εαυτό του, εξαιρετικά ανταγωνιστικός και κάνει διάφορα ανορθόδοξα σχέδια και επινοήσεις. Μιλάει σπάνια και, όταν το κάνει, συνήθως απλώς μουρμουράει λίγες λέξεις με κωμικά μπάσα φωνή. Ο Μίστερ Μπιν συχνά φαίνεται να αδιαφορεί για τις βασικές αρχές με τις οποίες λειτουργεί ο κόσμος και η εκπομπή συνήθως παρουσιάζει τις προσπάθειές του σε δραστηριότητες που γενικά θα θεωρούνταν απλές, όπως να κολυμπήσει, να χρησιμοποιήσει την τηλεόραση, να αλλάξει τη διακόσμηση ή να πάει στην εκκλησία. Το χιούμορ προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από τις πρωτότυπες (και συχνά παράλογες) λύσεις του σε προβλήματα –συνήθως αυτοπροκαλούμενα– και την πλήρη αδιαφορία του για τους άλλους καθώς τα λύνει, τη μικροπρέπειά του και την περιστασιακή κακία του.
Επιρροές
Ο Άτκινσον έχει αναφέρει τον κωμικό χαρακτήρα Κύριο Ιλό, που δημιουργήθηκε από τον Γάλλο κωμικό και σκηνοθέτη Ζακ Τατί, ως επιρροή στον χαρακτήρα. Ο Άτκινσον ανέφερε επίσης την επιρροή του Πίτερ Σέλερς, ο οποίος στο παρελθόν είχε υποδυθεί παρόμοιους χαρακτήρες «χαζού» όπως ο Χρούντι Μπάκσι στο Πάρτι (1968) και Επιθεωρητής Κλουζώ στις ταινίες της σειράς The Pink Panther.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Τηλεοπτικοί χαρακτήρες
The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits!
Το The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Pantera, η οποία κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2003 από την "Elektra". Η συλλογή κυκλοφόρησε μαζί με ένα DVD που αποτελούνταν από δώδεκα βίντεο κλιπ του συγκροτήματος.
Ο τίτλος της συλλογής προέρχεται από τους τίτλους των δίσκων του συγκροτήματος που κυκλοφόρησαν από το 1990 μέχρι το 1996 (Far Beyond Driven, The Great Southern Trendkill, Cowboys from Hell, Vulgar Display of Power).
Η συλλογή σκαρφάλωσε στο Top-40 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και βραβεύθηκε ως χρυσή τον Αύγουστο του 2004 και ως πλατινένια τον Ιανουάριο του 2006.
Λίστα Τραγουδιών
1. Cowboys from Hell (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:06
2. Cemetery Gates (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 7:03
3. Mouth for War (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:57
4. Walk (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:16
6. I'm Broken (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:24
7. Becoming (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 3:07
8. 5 Minutes Alone (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:51
9. Planet Caravan (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:04
10. Drag the Waters (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57
11. Where You Come From (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:13
12. Cat Scratch Fever (Nugent) - 3:49
13. Revolution Is My Name (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19
14. I'll Cast a Shadow (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 5:19
15. Goddamn Electric (Darrell, Paul, Anselmo, Brown) - 4:57
16. Hole in the Sky (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 4:16
Θέσεις τσαρτ
The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits! (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Σεπτεμβρίου 2003
Τα μέλη των Pantera
Οι μουσικοί που ηχογράφησαν το "The Best of Pantera: Far Beyond the Great Southern Cowboys' Vulgar Hits!" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003 Κατηγορία:Δισκογραφία των Pantera
Άλφρεντ Ντέμπλιν
Βιογραφία
Ο Ντέμπλιν μεγάλωσε από Εβραίους γονείς. Μετακόμισε με τη μητέρα του και τα αδέλφια του στο Βερολίνο όταν ήταν δέκα ετών και τους είχε εγκαταλείψει ο πατέρας του. Στα 16 του χρόνια έγραψε το πρώτο μυθιστόρημα με τίτλο "Το βιαστικό άλογο" (Jagende Rosse). Σπούδασε γενική Ιατρική στο πανεπιστήμιο Friedrich Wilhelm (σημερινό Πανεπιστήμιο Χούμπολτ), και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Ως ψυχίατρος ξεκίνησε την καριέρα του στην εργατική περιοχή του Βερολίνου Αλεξάντερπλατς. Λόγω της ανόδου του Ναζισμού στη Γερμανία μετακομίζει στη Γαλλία το 1933 και το 1940 στις ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα στο Λος Άντζελες, κέντρο των εξ ανάγκης μεταναστών της εποχής. Την ίδια εποχή γίνεται καθολικός. Επέστρεψε στη Δυτική Γερμανία μετά τον πόλεμο, όμως η συντηρητική μεταπολεμική Γερμανία τον απώθησε και επέστρεψε εκ νέου στο Παρίσι. Τα τελευταία του χρόνια σημαδεύτηκαν από κακή υγεία και οικονομικές δυσκολίες ενώ το λογοτεχνικό του έργο αντιμετωπίστηκε με σχετική αδιαφορία.
Η θεματογραφία του
Ο Άλφρεντ Ντέμπλιν μέσα από την υψηλή και πολυποίκιλη παραγωγή των έργων του, αναδεικνύει την κενότητα του σύγχρονου πολιτισμού και τον κίνδυνο κατάρρευσης του που ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή. Η αγωνία του είναι να εξασφαλίσει μια κιβωτό σωτηρίας για τη βασανισμένη ανθρωπότητα, που εκφράζεται και απεικονίζεται από τους ήρωες του οι οποίοι συνήθως αντιπαρατίθενται μόνοι τους, απέναντι σε ένα αδυσώπητο και ισχυρό σύστημα εξουσίας. Το όπλο των ηρώων του, απέναντι στην αποσύνθεση του κόσμου που συνήθως οφείλεται στην υπερβολική δύναμη και εξουσία των ηγεμονικών δομών που στρέφονται στον ίδιο τους τον εαυτό, είναι η μη βία της ανωτερότητας του πνεύματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Ουγκάντας
Αυτός είναι ένας κατάλογος των αρχηγών κρατών της Ουγκάντας, από την ανεξαρτησία της Ουγκάντας το 1962 έως σήμερα.
Από το 1962 έως το 1963, ο αρχηγός του κράτους βάσει του νόμου περί ανεξαρτησίας της Ουγκάντας ήταν η βασίλισσα της Ουγκάντας, η Ελισάβετ Β΄, η οποία ήταν επίσης μονάρχης των άλλων σφαιρών επιρροής της Κοινοπολιτείας. Η Βασίλισσα εκπροσωπήθηκε στην Ουγκάντα από έναν Γενικό Κυβερνήτη. Η Ουγκάντα έγινε δημοκρατία σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1963, όταν ο μονάρχης και ο γενικός κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από έναν εθιμοτυπικό πρόεδρο, ο οποίος αντικαταστάθηκε από εκτελεστική προεδρία το 1966.
Γενικός Κυβερνήτης
Ο γενικός κυβερνήτης ήταν ο εκπρόσωπος του μονάρχη στην Ουγκάντα και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του μονάρχη. Ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν για αόριστη θητεία, υπηρετώντας κατά βούληση του Μονάρχη, και διοριζόταν αποκλειστικά έπειτα από συμβουλή του Υπουργικού Συμβουλίου της Ουγκάντας χωρίς τη συμμετοχή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Ανώτατος Δικαστής ήταν ο αξιωματούχος που θα διαχειριζόταν την κυβέρνηση.
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει Ανώτατο Δικαστή ο οποίος υπηρέτησε ως Αξιωματούχος Διοικητής της Κυβέρνησης}}
Πρώτη Δημοκρατία (1963-1971)
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Ουγκάντας του 1963, ο πρόεδρος αντικατέστησε τον μονάρχη ως εθιμοτυπικό αρχηγό του κράτους. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονταν από την Εθνοσυνέλευση για πενταετή θητεία από τους παραδοσιακούς ηγέτες και τους συνταγματικούς αρχηγούς των περιοχών.
Το 1966 οι εξουσίες του προέδρου αυξήθηκαν, με τη σύσταση της εκτελεστικής προεδρίας, αλλά εφαρμόστηκαν οι ίδιοι κανόνες σχετικά με την κενή θέση του προέδρου. Εφαρμόστηκε επίσης στα Συντάγματα του 1967 και του 1995.
Κατάσταση
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει πρωθυπουργό που άσκησε καθήκοντα υπηρεσιακού Προέδρου}}
Τρίτη Δημοκρατία (1986–σήμερα)
Με βάση το Σύνταγμα της Ουγκάντα, ο Πρόεδρος είναι ο εκτελεστικός αρχηγός κράτους. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Σε περίπτωση κενής θέσης, υπηρεσιακά τα καθήκοντά του ασκεί ο Αντιπρόεδρος της Ουγκάντας.
Κατάσταση
{{legend|#E6E6AA|Υποδηλώνει Αντιπρόεδρο που ασκεί καθήκοντα ως υπηρεσιακός Πρόεδρος}}
Ομηρικό ζήτημα
Ομηρικό ζήτημα ονομάζεται στην ιστορία της κλασσικής φιλολογίας το σύνολο των αμφιβολιών που σχετίζονται με την ταυτότητα του Ομήρου, τη συγγραφή της Ιλιάδας και της Οδύσσειας και την ιστορικότητά τους (ειδικά όσον αφορά την Ιλιάδα). Το ζήτημα έχει τις ρίζες του στην Ελληνιστική περίοδο και τους Αλεξανδρινούς, και πιο πρόσφατα στον 18ο αιώνα και τις ιδέες του Φρίντριχ Αουγκούστ.
Αθηναΐς της Μηδίας Ατροπατηνής
Η Αθηναΐς (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Μηδίας Ατροπατηνής.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής (βασ. 70-38 π.Χ.) και της Ισιάδας Φιλοστόργου, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας. Ο Αντίοχος Α΄ ήταν γιος της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας, έτσι η Αθηναΐς είχε Αρμενική και Ελληνική καταγωγή. Έλαβε το όνομά της από την εκ μητρός μάμμη της, την Αθηναΐδα Φιλόστοργο Α΄.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κομμαγηνή. Παντρεύτηκε τον Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής (βασ. 56-31 π.Χ.) και μετά της Σωφηνής (30-21 π.Χ.), μάλλον Αρμενικής και Ελληνικής καταγωγής.
Ομηρικό ζήτημα
«Ποιος είναι ο Όμηρος;» «Είναι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια ενός ή πολλών συγγραφέων» «Από ποιον, πότε, πού και υπό ποιες συνθήκες συντάχθηκαν τα έπη;» «Πόσο αξιόπιστη είναι η παράδοση που ενσωματώνεται στα ομηρικά ποιήματα;» «Μέχρι πότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα στοιχεία των Ομηρικών επών»
Αθηναΐς της Μηδίας Ατροπατηνής
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και είχε τέκνα:
Ομηρικό ζήτημα
Παραπομπές
Κατηγορία:Όμηρος Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Ιλιάδα
Αθηναΐς της Μηδίας Ατροπατηνής
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Ντέιβ Λομπάρντο
Ο Ντέιβ Λομπάρντο (αγγλ. Dave Lombardo, 16 Φεβρουαρίου 1965) είναι Κουβανό-Αμερικανός ντράμερ, γνωστός ως ένα εκ των ιδρυτικών στελεχών του thrash metal συγκροτήματος Slayer. Τη δεκαετία του '90, όταν και είχε αποχωρήσει από τους Slayer, δημιούργησε τους Grip Inc. το 1993 και τους Fantômas το 1998.
Τα πρώτα χρόνια
Στα 14 του χρόνια μετεγγράφηκε στο "Pius X High School", όπου έπαιξε μία εκτέλεση του "Johnny Be Goode" του Τσακ Μπέρι στον διαγωνισμό ταλέντων του σχολείου. Λίγους μήνες αργότερα, σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία Escape, παίζοντας διασκευές σε τραγούδια γνωστών χαρντ ροκ συγκροτημάτων όπως οι AC/DC, οι Black Sabbath, κ.α.. Ο Λομπάρντο μετακινήθηκε στο "South Gate High School", όπου με το συγκρότημα Sabotage έπαιζε σε διάφορες εκδηλώσεις.
Slayer
Το 1981, ο κιθαρίστας Κέρι Κινγκ είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το σχηματισμό ενός χέβι μέταλ συγκροτήματος, ψάχνοντας για ντράμερ. Έχοντας μάθει το ενδιαφέρον αυτό, ο Λομπάρντο εμφανίστηκε στο σπίτι του και λίγο καιρό αργότερα ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες παίζοντας αρχικά διασκευές σε τραγούδια των Iron Maiden και των Judas Priest. Μετά την ένταξη στο συγκρότημα του δεύτερου κιθαρίστα Τζεφ Χάνεμαν, έψαχναν για μπασίστα και τραγουδιστή, με τον Τομ Αράγια από τους Quits να αναλαμβάνει και τους δύο ρόλους.
thumb|270px|Ο Λομπάρντο το 2007 Το 1983 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο-άλμπουμ τους "Show No Mercy" μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records, γνωρίζοντας underground επιτυχία. Ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Undead" και το ΕΡ "Haunting the Chapel", πριν το συγκρότημα κυκλοφορήσει το δεύτερο στούντιο δίσκο του με τίτλο "Hell Awaits".
Το 1986, οι Slayer γνώρισαν εμπορική επιτυχία μπαίνοντας στο Hot-100 του Billboard με το δίσκο "Reign in Blood", ένα από τα καλύτερα άλμπουμ στην ιστορία του χέβι μέταλ. Ο δίσκος έγινε χρυσός, κάτι που επαναλήφθηκε με τα δύο επόμενα άλμπουμ τους, "South of Heaven" (1988) και "Seasons in the Abyss" (1990).
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Reign in Blood", ο Λομπάρντο αποχώρησε για πρώτη φορά από τους Slayer, έχοντας πρόβλημα με τις οικονομικές αποδοχές του. Τη θέση του πήρε ο Τόνι Σκαλιόνε των Whiplash, αλλά μετά από παρέμβαση του παραγωγού Ρικ Ρούμπιν, επέστρεψε στο συγκρότημα πριν τις ηχογραφήσεις του "South of Heaven".
Μετά το ζωντανά ηχογραφημένο κατά την περιοδεία "Clash of the Titans", "Decade of Aggression - Live", ο Λομπάρντο αποχώρησε και πάλι το 1992, λόγω διαμαχών με τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος και οικογενειακών υποχρεώσεων.
Grip Inc. και Fantômas
Το 1998, ο Λομπάρντο δημιούργησε τους Fantômas μαζί με τον τραγουδιστή των Faith No More, Μάικ Πάττον και τον κιθαρίστα των Melvins, Μπαζ Όσμπορν. Αυτή η σύνθεση κυκλοφόρησε το "Amenaza Al Mundo" το 1999, για να ακολουθήσει το "The Director's Cut", δύο χρόνια αργότερα. Το 2002, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο στις 31 Δεκεμβρίου 2000, "Millennium Monsterwork 2000", ενώ ο ντράμερ είχε ήδη επανενταχθεί στους Slayer.
Παρ' όλη την επανένωση της αρχικής σύνθεσης των Slayer, ο Λομπάρντο συνέχισε να δημιουργεί με τα δύο αυτά συγκροτήματα μέχρι το 2005, με τελευταίο άλμπουμ των Grip Inc. να είναι το "Incorporated" του 2004 και των Fantômas το "Suspended Animation", ένα χρόνο αργότερα.
Επιστροφή στους Slayer
Το 2001, εννέα χρόνια μετά την αποχώρηση του από τους Slayer, ο Λομπάρντο δέχτηκε την πρόταση να επιστρέψει για μερικές εμφανίσεις στο συγκρότημα, αντικαθιστώντας τον τραυματία Πολ Μπόσταφ. Η πρώτη του εμφάνιση με το συγκρότημα ήταν στην Αϊόβα στις 2 Φεβρουαρίου 2002, σε μία εμφάνιση αφιερωμένη στον αποθανόντα τραγουδιστή των Exodus, Πωλ Μπέιλοφ. Μετά την περιοδεία ανακοινώθηκε η μόνιμη επανένωση της αρχικής σύνθεσης των Slayer.
Το συγκρότημα ηχογράφησε δύο στούντιο άλμπουμ, τα "Christ Illusion" (2006) και "World Painted Blood" (2009), ενώ κέρδισε δύο βραβεία "Grammy" για τα τραγούδια "Eyes of the Insane" (2007) και "Final Six" (2008).
Το 2011, ο κιθαρίστας Τζεφ Χάνεμαν αντικαταστάθηκε σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα από τον Γκάρι Χολτ των Exodus και τον Πατ Ο' Μπράιεν των Cannibal Corpse, λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπισε.
Τον Φεβρουάριο του 2013 ο Λομπάρντο ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στην Αυστραλιανή περιοδεία του συγκροτήματος, με την οριστική αποχώρηση του μουσικού να ανακοινώνεται τρεις μήνες αργότερα, λίγο μετά τον θάνατο του Χάνεμαν.
Άλλα πρότζεκτ
Το 1999, ο Λομπάρντο συνεργάστηκε με τον Λορέντζο Αρούγκα για το δίσκο "Vivaldi – The Meeting", με αυτοσχεδιασμούς πάνω στις "Τέσσερις Εποχές" του Αντόνιο Βιβάλντι, συμμετείχε στο "The Gathering" των Testament και ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε το βιβλίο και βίντεο "Dave Lombardo:Power Grooves".
Στις αρχές της δεκαετίας συμμετείχε σε δύο άλμπουμ του Τζον Ζορν και το 2005 ηχογράφησε το "Drums of Death" με τον DJ Spooky, ενώ από το 2003 μέχρι το 2007 συμμετείχε σε τρία άλμπουμ των Apocalyptica. Το 2013, έπαιξε στο τραγούδι "Obsessed" από το δίσκο "The Mediator Between Head and Hands Must Be the Heart" των Sepultura.
Κατατάξεις
Το "Ultimate Guitar" έχει κατατάξει τον Λομπάρντο δέκατο στη λίστα με τους καλύτερους ντράμερ όλων των εποχών, ενώ στην πρώτη θέση των σπουδαιότερων ντράμερ του χέβι μέταλ τον τοποθέτησε το "Global Domination" και το "Digital Dream Door". Το "What Culture" τον κατέταξε ένατο στη σχετική του λίστα, ενώ το "Rolling Stone" δωδέκατο. Επίσης, το "Total Drumset" έβαλε τον Λομπάρντο στην ενδέκατη θέση της λίστας με τους καλύτερους ντράμερ όπως και το "Stylus Magazine".
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Σάβο Κωσταντινόφσκι
Ο Σάβο Κωσταντινόφσκι (Саво Костадиновски) (γεννημένος στις 30 Μαΐου 1950) είναι ένας Βορειομακεδόνας-Γερμανός συγγραφέας και μεταφραστής. Γράφει ταξιδιωτική λογοτεχνία, ποίηση και πεζογραφία για παιδιά, εφήβους και ενήλικες στα Σλαβομακεδονικά και στα Γερμανικά. Το έργο του έχει επίσης εκδοθεί στα Σέρβικα και τα Ρουμάνικα.
Ζωή και καριέρα
Γενέτειρά του είναι το χωριό Gorno Botuše, που βρίσκεται κοντά στην περιοχή Makedonski Brod, στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία. Εκεί και στην πόλη Γκόστιβαρ τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Μετά τον καταστροφικό σεισμό στα Σκόπια το 1963, έζησε στο Βελιγράδι, στην πόλη Slavonski Brod, στο Ζάγκρεμπ και σε άλλες περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ζει και εργάζεται στη Γερμανία από το 1971-στο Μόναχο το Βύρτσμπουργκ, τη Φρανκφούρτη και από το 1973 στην Κολωνία. Δια αλληλογραφίας, τελείωσε την τεχνική σχολή μηχανολογίας του Worker’s University “New Belgrade” και στην Κολωνία απέκτησε τον τίτλο τεχνικού μηχανικού τρίτου βαθμού.
Ο Κωσταντινόφσκι έχει εκδώσει βιβλία ποίησης και διηγημάτων, δοκίμια, μεταφράσεις και δημοσιογραφικά κείμενα. Το έργο του έχει δημοσιευθεί σε διάφορες γλώσσες και έχει συμπεριληφθεί σε αρκετές ανθολογίες. Ποίηση και πεζογραφία του για παιδιά έχει συμπεριληφθεί σε σχολικά εγχειρίδια στη Βόρεια Μακεδονία.
Έχει αποσπάσει αρκετά βραβεία και επαίνους, συμπεριλαμβανομένων των "Iselenička gramota" του Matica na iselenicite od Makedonija το 1993, "Βραδιές Ποίησης Στρούγκα", και "Blagodarnica za iselenikot" του Βορειομακεδονικού Οργανισμού για την μετανάστευση το 2020. Ωθούμενος από ταξιδιωτική επιθυμία ταξίδεψε στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία, την Ινδία, το Θιβέτ, την Κίνα και τη Σενεγάλη.
Ο Σάβο Κωσταντινόφσκι είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Βόρειας Μακεδονίας, Удружења књижевника Немачке, Удружења књижевних преводилаца Македоније и Удружења новинара Македоније. της Ένωσης Συγγραφέων Γερμανίας, της Ένωσης Μεταφραστών Λογοτεχνίας Βόρειας Μακεδονίας και της Ένωσης Δημοσιογράφων Βόρειας Μακεδονίας.
Ποίηση για παιδιά και εφήβους
• Лето во родниот крај (Детска радост, Σκόπια, 1980)
• Копнежи (Дом на култура "Кочо Рацин", Σκόπια, 1989)
• Децата на светот (Дом на култура "Кочо Рацин", Σκόπια, 1990)
• Кафез без птици – Од Ботуше до Келн (Печалбарски денови, Βεύτσανη, 1990)
• Песни – δέκα βιβλία σε ένα (Културно-просветна заедница на Скопје, 1991)
• Песни од Ботуше – επιλογή (Дом на култура "Кочо Рацин", Σκόπια, 1992)
• Песни – δέκα βιβλία σε ένα (Културно-просветна заедница на Скопје, 1993)
• Порече (Мисла, Σκόπια, 1995)
• Илјада и една носталгија – επιλογή (Детска радост, Σκόπια, 2001)
• Заедно со Филип (Антолог, Σκόπια, 2013)
• Разговори со Бети (Антолог, Σκόπια, 2013)
• Стихувани години (Антолог, Σκόπια, 2013)
• Вечен глас – επιλογή (Антолог, Σκόπια, 2014)
• Писма до Филип (Антолог, Σκόπια, 2014)
• На одмор кај Филип (Антолог, Σκόπια, 2014)
• Секогаш со Филип (Антолог, Σκόπια, 2014)
• Филип е прваче (Антолог, Σκόπια, 2014)
• Записи од Америка (Антолог, Σκόπια, 2015)
• Блиски песни во далечна Австралија (Антолог, Σκόπια, 2015)
• Европа во стихови (Антолог, Σκόπια, 2015)
• Порече (Антолог, Σκόπια, 2015)
• Од Ботуше во Париз (Антолог, Σκόπια, 2015)
• Без родниот крај (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Келн и јас (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Со татковината (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Од животот по Европа (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Македонски знаменитости (Антолог, Σκόπια, 2016)
Πεζογραφία για παιδιά και εφήβους
• Роден крај со срце (Македонска реч, Σκόπια, 2005)
• Роден крај со срце (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Geburtsende mit Herz – μετάφραση στα Γερμανικά (Literatur-Atelier, Βόννη, 2016)
• Бисера и Филип (Антолог, Σκόπια, 2016)
• Bisera und Filip – μετάφραση στα Γερμανικά (Literatur-Atelier, Βόννη, 2016)
Βιβλία για ενήλικες
• Поезија за поезијата – δίγλωσσο, στα Σλοβενικά-Μακεδονικά και Ρουμανικά (Βουκουρέστι, 2002)
• Поезија за поезијата – δίγλωσσο, στα Σλαβομακεδονική γλώσσα και στα Γερμανικά (Матица македонска, Σκόπια, 2012)
• Трите века, βιογραφικό μυθιστόρημα (Македонска реч, Σκόπια, 2005)
• Поезијата во животот на поетот – δίγλωσσο, στα Σλαβομακεδονική γλώσσα και στα Γερμανικά (Македоника литера, Σκόπια, 2013)
• Песни од Келн – δίγλωσσο, στα Σλαβομακεδονική γλώσσα και στα Γερμανικά (Македоника литера, Σκόπια, 2014)
• Трите века, βιογραφικό μυθιστόρημα – δεύτερη, συμπληρωμένη έκδοση (Македоника литера, Σκόπια, 2016)
• Drei Zeitalter, βιογραφικό μυθιστόρημα – μετάφραση στα Γερμανικά (Literatur-Atelier, Βόννη, 2016)
• Под добра вода, μονογραφία για την εγγενή Gorno Botuše (Антолог, Σκόπια, 2016)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς
Εκλογές στις ΗΠΑ 2008
Οι γενικές εκλογές στις ΗΠΑ 2008 διεξάχθησαν στις 4 Νοεμβρίου. Το αποτέλεσμα ήταν μια σημαντική νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα σε εθνικό επίπεδο, καθώς αύξησαν τις πλειοψηφίες τους και στα δύο σώματα του Κογκρέσου και κέρδισαν την Προεδρεία. Ο Δημοκρατικός Μπάρακ Ομπάμα νίκησε τον Ρεπουμπλικανό Τζον ΜακΚέιν στις προεδρικές εκλογές. Με όχημα την coattails του Ομπάμα, οι Δημοκρατικοί επίσης έλαβαν καθαρά κέρδη 8 έδρών στη Γερουσία και 21 έδρών στη Βουλή.
Οι θέσεις κυβερνητών 11 πολιτειών και δύο εδάφη των ΗΠΑ ήταν επίσης ελεύθερες προς εκλογή. Μόνο μία από αυτές άλλαξε κόμμα: ο Δημοκρατικός Τζέι Νίξον κέρδισε τις εκλογές κυβερνήτη του Μιζούρι, αντικαθιστώντας τον Ρεπουμπλικανό Ματ Μπλαντ, ο οποίος αποφάσισε να αποσυρθεί αντί να διεκδικήσει μια δεύτερη θητεία.
Το μεγάλο θέμα κατά την εκστρατεία ήταν η γενική επιθυμία του Αμερκανικού κοινού για αλλαγή και μεταρρύθμιση από την Ουάσινγκτον και τις πολιτικές του απερχόμενου Ρεπουμπλικανού Προέδρου Τζωρτζ Ουώκερ Μπους (ο Μπους υποχρεούτονα εγκαταλειψει το αξίωμα υπό την Εικοστή δεύτερη Τροποποίηση στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών). Η οικονομία και άλλες εσωτερικές πολιτικές ήταν τα κυρίαρχα θέματα, ειδικά κατά τους τελευταίους μήνες της εκστρατείας μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης το 2008.
Πρόεδρος
Οι προεδρικές εκλογές του 2008 ήταν οι πρώτες από το 1928 στις οποίες ούτε ένας εν ενεργεία πρόεδρος ούτε ένας εν ενεργεία αντιπρόεδρος ήταν υποψήφιος (ούτε είχε υπάρξει πρόεδρος ή αντιπρόεδρος), και οι πρώτες από το 1952 στις οποίες κανένας δεν προτάθηκε από το κόμμα του ως υποψήφιος στις γενικές εκλογές και οι πρώτες από το 1976 στις οποίες ο εν ενεργεία αντιπρόεδρος δεν ήταν υποψήφιος για πρόεδρος ή αντιπρόεδρος.
Ο γερουσιαστής Ομπάμα κέρδισε τον αριθμό των εκλεκτόρων που απατείτο για να εκλεγεί Πρόεδρος και ορκίστηκε στις 20 Ιανουαρίου 2009.
Γερουσία των ΗΠΑ
Οι 33 έδρες στη Γερουσία των ΗΠΑ Τάξης 2 ήταν προς εκλογή, συν τις ειδικές εκλογές ης Γερουσίας στον Μσσισσιππή και το Ουαϊόμινγκ. Η παραίτηση του Γερουσιαστή του Μισσισσιππή Τρεντ Λοττ, και ο θάνατς του Γερουσιαστή του Ουαϊόμινγκ Κρεγκ Λ. Τόμας, αμφότεροι γερουσιαστές Τάξης 1, σήμαινε ότι αμφότερες οι έδρες εκείνων των πολιτειών ήταν προς εκλογή. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν 8 έδρες ενώ οι Ρεπουμπλικανοί δεν κέρδισαν έδρες.
Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ
Από τα 435 ψηφίζοντα μέλη της Βουλής, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν 21 έδρες, αυξάνοντας την πλειοψηφία τους από 54,3% σε 59,1%.
Κυβερνήτες
Έντεκα από τις πενήντα θέσεις κυβερνητών των ΗΠΑ ήταν προς εκλογή, όπως οι κυβερνητικές θέσεις δύο εδαφών των ΗΠΑ. Οκτώ εν ενεργεία πολιτειακοί κυβερνήτες διαγωνίζονταν για επανεκλογή, ενώ οι αποσύρσεις της Ρουθ Ανν Μίννερ του Ντέλαγουερ, του Ματ Μπλαντ του Μιζούρι, και του Μάικ Ίσλεϊ της Βόρειας Καρολίνας άφησαν αυτές τις θέσεις κυβερνητών ανοικτές. Οι εν ενεργεία κυβερνήτες του Πουέρτο Ρίκο, ο Ανιμπάλ Αθεβέδο Βίλα, και της Αμερικανικής Σαμόα, η Τογκιόλα Τουλάφονο, διαγωνίζονταν επίσης για επανεκλογή.
Η μόνη κυβερνητεία που άλλαξε κόμμα ήταν στο Μιζούρι: ο Δημοκρατκός Τζέι Νίξον εκλέχθηκε για να αντικαταστήσει τον αποσυρόμενο Ρεπουμπλικανό Μπλαντ.
Πολιτειακά νομοθετικά σώματα
Η Γερουσία του Νιου Χάμσαϊρ βίωσε την εκλογή της πρώτης στα χρονικά γυναικείας πλειοψηφίας. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά σε οποιοδήποτε πολιτειακό νομοθετικό σώμα στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Πολιτειακή Συνέλευση της Νέας Υόρκης, η Γερουσία της Νέας Υόρκης, και η κατοικία του Κυβερνήτη ελέγχονταν από τους Δημοκρατικούς για πρώτη φορά από την Μεγάλη Ύφεση.
Συνολικά, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τον έλεγχο έξι νομοθετικών σωμάτων έναντι τεσσάρων για τους Ρεπουμπλικανούς. Ο Δημοκρατικοί πήραν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων του Ντέλαγουερ, της Βουλής των Αντιπροσώπων της Μοντάνα, της Γερουσίας της Νεβάδα, της Γερουσίας των ΗΠΑ, της Βουλής των Αντιπροσώπων του Οχάιο, και της Πολιτειακής Συνέλευσης του Ουισκόνσιν. Οι Ρεπουμπλικανοί πήραν τον έλεγχο της Γερουσίας της Μοντάνα· της Γερουσίας της Οκλαχόμα, για πρώτη φορά στην ιστορία της πολιτείας· της Βουλής των Αντιπροσώπων του Τενεσσί, και της Γερουσίας του Τενεσσί.
Μετά τς εκλογές, οι Δημοκρατικοί έλεγχαν αμφότερα τα σώματα στα πολιτειακά νομοθετικά σώματα σε 27 πολιτείες: στην Αλαμπάμα, το Αρκάνσας, την Καλιφόρνια, το Κολοράντο, το Κονέκτικατ, το Ντέλαγουερ, την Χαβάη, το Ιλινόι, την Αϊόβα, την Λουιζιάνα, το Μέιν, το Μέριλαντ, τη Μασαχουσέτη, τη Μινεσότα, τον Μισισίπι, τη Νεβάδα, το Νιου Χάμσαϊρ, το Νιου Τζέρσεϊ, το Νέο Μεξικό, τη Νέα Υόρκη, την Βόρεια Καρολίνα, το Όρεγκον, το Ρόουντ Άιλαντ, το Βερμόντ, την Ουάσινγκτον, την Δυτική Βιρτζίνια, και το Ουισκόνσιν.
Οκτώ πολιτείες είχαν διαιρεμένα νομοθετικά σώματα: Αλάσκα, Ιντιάνα, Κεντάκυ, Μίσιγκαν, Μοντάνα, Οχάιο, Πενσυλβάνια και Βιρτζίνια.
Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ
Ο Σερ Χένρυ Μόρτον Στάνλεϊ (1841-1904) ήταν Ουαλός δημοσιογράφος και εξερευνητής  διάσημος για τις εξερευνήσεις το στην κεντρική Αφρική και για την εύρεση του ως τότε χαμένου ιεραποστόλου  Ντέιβιντ Λίβινγκστον. Ο ίδιος είπε την ιστορική φράση -μόλις τον βρήκε- «ο κύριος Λιβινγκστον, να υποθέσω;». Ο Στάνλεϊ έμεινε στην ιστορία επίσης για την ανακάλυψη της πηγής του Νείλου και την εξερεύνηση του Κονγκό για τον βασιλιά Λεοπόλδο. Είχε λάβει τον τίτλο του ιππότη από την Αγγλίδα βασίλισσα.
Σύνθετα αγωνίσματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Τα σύνθετα αγωνίσματα στίβου εντάχθηκαν στις Ολυμπιάδες το 1904.
Ιστορικές αναφορές
Το 1904 στην Ολυμπιάδα του Σεντ Λούις των ΗΠΑ διεξήχθησαν τα αγωνίσματα του τρίαθλου και του δέκαθλου αλλά με διαφορετική σύνθεση αγωνισμάτων από τη σημερινή.