cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nismo
Η Nismo (Nissan Motorsports International Co., Ltd.) είναι το τμήμα της Nissan, το οποίο ειδικεύεται στη βελτίωση των αυτοκινήτων της ιαπωνικής εταιρείας, αλλά και με τις αγωνιστικές δραστηριότητές της. Δημιουργήθηκε το 1984, μετά την συνένωση των Publication Division 3 και Special Car Testing Division, που αποτελούσαν αγωνιστικές ομάδες της Nissan. Η Nismo διαθέτει στην αγορά βελτιωτικά αξεσουάρ για τα μοντέλα της Nissan, αλλά και βελτιωμένα μοντέλα σε επιλεγμένες αγορές. Ο ρόλος της Nismo είναι αντίστοιχος με αυτόν της Mercedes-AMG στην Mercedes-Benz και της Opel Performance Center στην Opel.
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ιαπωνίας
Κυριάκος Χριστοφή
Ο Κυριάκος Χριστοφή είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κυριάκος Χριστοφή γεννήθηκε το 1939 στην Κώμα του Γιαλού. Σπούδασε δημόσια διοίκηση στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.
Την περίοδο 1957-1966 εργάστηκε στο Γενικό Γραμματειακό Προσωπικό. Το 1966 ξεκίνησε να εργάζεται στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό. Προήχθη σε διευθυντή συντονισμού στο Γραφείο Προγραμματισμού το 1972 και σε γενικό διευθυντή το 1982. Υπό την τελευταία του ιδιότητα υπηρέτησε στο Υπουργείο Εσωτερικών, στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας και στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων.
Ο Κυριάκος Χριστοφή εκπροσώπησε την Κυπριακή Δημοκρατία στην 29η, την 30ή, την 31 η και την 32η Σύνοδο της Δεύτερης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (1974, 1975, 1976 και 1977). Επιπλέον, πήρε μέρος στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για Τεχνική Συνεργασία μεταξύ των Αναπτυσσομένων Χωρών, που πραγματοποιήθηκε το 1978 στο Μπουένος Άϊρες, το 1980 στη Γενεύη και το 1981 στη Νέα Υόρκη. Ακόμη, συμμετείχε στην αντιπροσωπεία που πήρε μέρος στη συνάντηση αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Κοινοπολιτείας το 1981 στη Μελβούρνη.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του Πολεοδομικού Συμβουλίου, πρόεδρος της Επιτροπής Ραδιοτηλεόρασης, πρόεδρος του διοικητικού Συμβουλίου του Σώματος Προσκόπων, πρόεδρος της Επιτροπής Αδειών για Αερομεταφορές και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Αναπτύξεως.
Τον Νοέμβριο του 2005 διορίστηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Απριλίου 1995 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 11 Νοεμβρίου 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Σπυρίδων Πατούσας
Ο Σπυρίδων Πατούσας ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της επανάστασης του 1821 από την Αθήνα.
Ο Πατούσας αναφέρεται στους μορφωμένους και λόγιους των Αθηνών κατά τη περίοδο της επανάστασης. Καταγόταν από παλιά οικογένεια προκρίτων και κτηματιών της Αθήνας προεπαναστατικά, προγονός του ήταν ο Ιωάννης Πατούσας. Το 1833 ο Σπυρίδων αναφέρεται ότι ανήκε στην ενορία των Αγίων Ασωμάτων, και έχει βρεθεί εντοιχισμένη επιγραφή με το όνομα του προγόνου του Χριστόδουλου στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία και Αγίου Χαραλάμπου.
Το 1821 πήρε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης επαρχίας Αθηνών. Το 1822 υπογράφει μαζί με άλλους την συνθήκη της παράδοσης της Ακρόπολης. Το 1822, 1829 και το 1833 διετέλεσε δημογέροντας της πόλης της Αθήνας, δεν είχε καθιερωθεί ακόμα το αξίωμα του δημάρχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Μανιερισμός της Αμβέρσας
Με τον όρο Μανιερισμός της Αμβέρσας αναφερόμαστε σε ένα στυλ ζωγραφικής που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο στην Αμβέρσα στις αρχές του 16ου αιώνα (περίπου 1500-1530), και χαρακτηρίζει το έργο μιας ομάδας καλλιτεχνών, στην πλειονότητά τους άγνωστης ταυτότητας.
Διάφορα ζητήματα εγείρονται ως προς την καταλληλότητα του όρου. Ονομάστηκε έτσι από τον ιστορικό τέχνης Μαξ Γιάκομπ Φριντλέντερ, ο οποίος εισήγαγε τον όρο το 1915 και προέκυψε από την ανάγκη να ταξινομηθεί ένας μεγάλος αριθμός ανώνυμων έργων που είχαν καταλήξει να αποδίδονται στον Χέρρι μετ ντε Μπλες. Η εσφαλμένη αυτή σύνδεση οφειλόταν στην ανακάλυψη ενός θρησκευτικού πίνακα, Η Προσκύνηση των Μάγων (Πινακοθήκη Μονάχου) που έφερε την πλαστή υπογραφή «Χενρίκους Μπλέσιους» (Henricus Blesius), με αποτέλεσμα όσα έργα ζωγραφικής διέθεταν κάποια στυλιστική ομοιότητα να αποδίδονται αργότερα επίσης στον Χέρρι μετ ντε Μπλες. Υφολογικά δεν συνδέεται με τον ιταλικό μανιερισμό, ούτε ακόμα με τον ύστερο φλαμανδικό μανιερισμό, αλλά σηματοδοτεί την ύστερη φάση για μια σειρά από λανθάνοντα χαρακτηριστικά της πρώιμης φλαμανδικής τέχνης, αποτελώντας συνολικά έκφραση της ύστερης ολλανδικής γοτθικής τέχνης. Γεωγραφικά δεν περιορίστηκε στην Αμβέρσα. Το στυλ των μανιεριστών της Αμβέρσας, που εστίασαν στη θρησκευτική θεματολογία και τη λατρευτική εικονογραφία, είχε απήχηση στον εμπορικό κόσμο και τους κληρικούς, ασκώντας παράλληλα επιρροή σε διάφορους καλλιτέχνες της εποχής.
Στους σημαντικότερους εκπροσώπους του μανιερισμού της Αμβέρσας συγκαταλέγονται ο Δάσκαλος της Προσκύνησης του φον Χροτ, ο Δάσκαλος της Προσκύνησης της Αμβέρσας, ο Δάσκαλος της Αμιέν, o ψευδο-Μπλες, o Γιαν Μέρτενς (που σήμερα ταυτίζεται με τον «Δάσκαλο του 1518») και ο Γιαν ντε Μπέερ. Ο Φριντλέντερ εντάσσει σε αυτούς και τον Άντριεν φαν Όφερμπεκε, το πρώιμο έργο του Γιαν Γκόσσαερτ και τον Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ.
Η δραματική ομαδοποίηση των μορφών, τα συχνά φανταχτερά ρούχα τους, χρωματικά εφέ που αποδίδονται με κομψότητα και αρχιτεκτονικά στοιχεία που συνδυάζουν γοτθικά και αναγεννησιακά χαρακτηριστικά, αποτελούν ενδεικτικά γνωρίσματα του ύφους των μανιεριστών της Αμβέρσας. Τα θέματά τους, όπως και συγκεκριμένα μοτίβα ή ακόμα και ολόκληρα τμήματα των συνθέσεών τους, συχνά επαναλαμβάνονται ή ενίοτε αντιγράφονται πλήρως, πιθανότατα γιατί τα έργα τους παράγονταν μαζικά είτε για να εξαχθούν σε άλλες χώρες είτε για να διοχετευτούν στην αγορά της Αμβέρσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
Ψυχρά κι Ανάποδα: Η Περιπέτεια του Όλαφ
Πλοκή
Διασχίζοντας την πόλη, ο Όλαφ συναντά τους κατοίκους μαθαίνοντας διάφορες οικογενειακές παραδόσεις που σχετίζονται με τα Χριστούγεννα, το Χανουκά και το Χειμερινό ηλιοστάσιο. Έπειτα από μια επίσκεψη στον Οακέν, ο Όλαφ, ο Σβεν και το έλκηθρό τους, το οποίο είναι γεμάτο με παραδόσεις, ταξιδεύουν μέσα από τη χιονισμένη τούντρα μέχρι που ένα κάρβουνο (από τη φορητή σάουνα που τους έδωσε ο Οακέν) βάζει φωτιά στο έλκηθρο. Γλιστράνε κάτω από ένα λόφο και οι δυο τους χωρίζονται εξαιτίας ενός χάσματος. Έχοντας μόνο ένα κέικ φρούτων, ο Όλαφ επιχειρεί να ταξιδέψει μέσα στο δάσος για να φτάσει στο παλάτι, αλλά του επιτίθενται λύκοι.
Στο μεταξύ, η Άννα και η Έλσα ανακαλύπτουν μερικά ξεχασμένα αντικείμενα από το παρελθόν στη σοφίτα τους. Ο Σβεν επιστρέφει και ενημερώνει τους ενημερώνει για την κατάσταση του Όλαφ. Συγκεντρώνοντας όλους τους κατοίκους της Αρεντέλλας, όλοι μαζί ψάχνουν τον Όλαφ. Αλλού, ο Όλαφ καταφέρνει να ξεφύγει από τους λύκους, αλλά χάνει το κέικ φρούτων όταν ένα γεράκι του το αρπάζει. Μετά από αυτό, εγκαταλείπει κάθε προσπάθεια και μένει κάτω από ένα δέντρο κοντά στο βασίλειο. Η Άννα και η Έλσα τον βρίσκουν και του φτιάχνουν τη διάθεση, αποκαλύπτοντάς του πως οι δυο τους έχουν μια παράδοση: εκείνον. Όταν η Έλσα απομονώθηκε, η Άννα ξεκίνησε να της περνάει κάτω από την πόρτα κάθε χρόνο κάρτες και κουκλάκια του Όλαφ.
Η ταινία κλείνει με όλους μαζί να γιορτάζουν, ενώ το γεράκι πετάει το κέικ φρούτων πάνω στον Όλαφ. Όταν ο Όλαφ παίρνει ο κέικ, αναφωνεί πως είναι ένα Χριστουγεννιάτικο θαύμα.
Παραγωγή
Στις 9 Φεβρουαρίου 2016, η ταινία μικρού μήκους ανακοινώθηκε ως ειδικό τηλεοπτικό επεισόδιο, το οποίο θα προβαλλόταν από το ABC, σε παραγωγή του Ρόι Κόνλι και σκηνοθεσία των Κέβιν Ντιτέρς και Στίβι Γουέρμερς. Ο τίτλος αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της προβολής του The Making of Frozen: Return to Arendelle στο ABC το 2016 και ανακοινώθηκε πως θα εμπεριείχε πρωτότυπα τραγούδια από τις Ελίσα Σάμσελ και Κέιτ Άντερσον, την αδελφή της δημιουργού Κρίστεν Άντερσον-Λόπεζ που είχε γράψει τα τραγούδια στο Ψυχρά κι Ανάποδα. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2017, ανακοινώθηκε πως η ταινία θα κυκλοφορούσε στις αίθουσες για περιορισμένο χρονικό διάστημα και θα προβαλλόταν πριν την ταινία Coco των Disney/Pixar, καθώς θεωρήθηκε πολύ κινηματογραφική για την τηλεόραση. Το βασικό αυθεντικό καστ, Τζος Γκαντ, Κρίστεν Μπελ, Ιντίνα Μενζέλ και Τζόναθαν Γκροφ, επέστρεψε και η ιστορία ακολουθεί τον Όλαφ στην προσπάθειά του να βρει τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες παραδόσεις για την Άννα, την Έλσα και τον Κρίστοφ.
Η μουσική ηχογραφήθηκε από μια 80-μελή ορχήστρα τον Μάιο του 2017, ενώ η ταινία αποτελούσε το πρώτο μιούζικαλ για τους παραγωγούς. Σημείωσαν την απαίτηση να κρατηθεί η πλοκή «αρκετά απλή» και σχολίασαν πως αφαίρεσαν όσα απέκλιναν πολύ από τη βασική ιστορία. Τα αστεία με το κέικ φρούτων είναι ένα συνεχιζόμενο μοτίβο από το προηγούμενό τους πρότζεκτ, το Prep & Landing. Καθώς δημιουργούσαν την ιστορία, η ομάδα του Ψυχρά κι Ανάποδα μόλις είχε αρχίσει να σκιτσάρει την πλοκή του Ψυχρά κι Ανάποδα ΙΙ.
Soundtrack
Υπάρχουν τέσσερα πρωτότυπα τραγούδια στην ταινία γραμμένα από τις Ελίσα Σάμσελ και Κέιτ Άντερσον, τα «Ring in the Season», «The Ballad of Flemmingrad», «That Time of Year» και «When We're Together». Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσαν οι Κρίστοφ Μπεκ και Τζεφ Μάροου. Ολόκληρο το soundtrack κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου 2017 από τη Walt Disney Records. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία και υποδοχή
Το Ψυχρά κι Ανάποδα: Η περιπέτεια του Όλαφ κυκλοφόρησε από τη Walt Disney Pictures σε μορφή 3D στις αίθουσες για περιορισμένο χρονικό διάστημα στις 22 Νοεμβρίου 2017, πριν τις προβολές της ταινίας της Pixar, Coco. Στο Ηνωμένο Βασίλειο προβλήθηκε πριν την επανακυκλοφορία του Ψυχρά κι Ανάποδα στις 25 και 26 Νοεμβρίου και 2 και 3 Δεκεμβρίου 2017. Στις 23 Νοεμβρίου, η Disney ανακοίνωσε την κυκλοφορία της περιπέτειας του Όλαφ στα κανάλια της Disney στη Λατινική Αμερική μαζί με το Netflix στις 8 Δεκεμβρίου, και αργότερα στα Μεξικάνικα κανάλια Azteca 7 και Azteca 13. Ο συν-σκηνοθέτης της ταινίας Coco, Άντριαν Μολίνα, είπε πως το να προβληθεί η ταινία μικρού μήκους πριν την Coco ήταν «ενός είδους πειράματος» εξαιτίας της διάρκειάς της. Ο περιορισμένος αριθμός προβολών στις Ηνωμένες Πολιτείες ολοκληρώθηκε στις 8 Δεκεμβρίου. Λόγω της συντομίας της, η ταινία κυκλοφόρησε ως απογευματινή προβολή στο Γιβραλτάρ, μετά την οποία προβαλλόταν η ταινία Ψυχρά κι Ανάποδα.
Η ταινία ήταν διαθέσιμη σε ψηφιακή μορφή στις 19 Δεκεμβρίου 2017, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε ως αποκλειστικότητα του μαγαζιού Tesco σε DVD στις 7 Δεκεμβρίου 2017. Κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά στις 13 Νοεμβρίου 2018.
Υποδοχή ως προβολή πριν την Coco
Η σελίδα The Disney Movies Review αναφέρει πως η επιλογή του να τοποθετηθεί μια ταινία-επέκταση ενός franchise στο κενό που υπήρχε για μια ταινία μικρού μήκους, εμπόδισε την ταινία κινουμένων σχεδίων της Pixar να διανέμει τη μοναδική πολιτιστική και δημιουργική φωνή της. Ο Μάικλ Κάνβα από την εφημερίδα The Washington Post υποστήριξε πως «η συναισθηματικά περίπλοκη δουλειά» της Pixar γίνεται ενοχλητική όταν παντρεύεται με τα «πραγματικά ανόητα αστεία και τα μεγάλα, χιονισμένα νούμερα της παραγωγής» της μικρού μήκους ταινίας. Η κριτική της Μπρίτανι Λεβίν Μπέκμαν από τη σελίδα Mashable επικεντρώθηκε στην τοποθέτηση της ταινίας πριν την Coco και τη θεώρησε «τρομακτικό χάσιμο χρόνου».
Υποδοχή ως ειδικό τηλεοπτικό επεισόδιο
Η περιπέτεια του Όλαφ έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στο ABC στις 14 Δεκεμβρίου 2017, ως μέρος του ετήσιου προγράμματος «25 μέρες Χριστούγεννα» και το οποίο παρακολούθησαν 5.64 εκατομμύρια τηλεθεατές. Οι κριτικοί ξεκίνησαν να κρίνουν την ταινία ως ειδικό τηλεοπτικό επεισόδιο παρά ως ταινία μικρού μήκους που προβλήθηκε πριν την Coco και η αντίδραση σε αυτό ήταν ευνοϊκή, αφού το είδαν ως μέρος του franchise του Ψυχρά κι Ανάποδα.
Ο Σάιμον Μπόιλ από τη Βρετανική εφημερίδα The Sun έγραψε πως η ταινία μικρού μήκους «δεν απογοητεύει», προσθέτοντας πως «παρέχει μια τέλεια γέφυρα στην καυτή αναμενόμενη μεγάλου μήκους συνέχεια». Ο Μπιλ Ντέσοβιτς από το Indiwire θεώρησε την ταινία μια «γέφυρα» κι ένα «στήσιμο» για το Ψυχρά κι Ανάποδα ΙΙ, ενώ ο Νίκολα Μέτχβεν από την εφημερίδα Daily Mirror ένιωσε πως θα μπορούσε να «κρατήσει τους θαυμαστές» μέχρι την επόμενη μεγάλου μήκους ταινία του franchise. Ο Μπεν Πίαρσον από το Slashfilm έγραψε πως το τραγούδι «When We're Together» είχε τη δυνατότητα να γίνει η 2017 εκδοχή του «Let it Go». Η Μαρίσα Μαρτινέλλι από το Slate σημείωσε την απροκάλυπτη εμπορευματοποίηση της ταινίας, καθώς επίσης την πεποίθησή της πως διαπράχθηκε η αμαρτία της μετατροπής ενός κωμικού υποστηρικτικού χαρακτήρα σε πρωταγωνιστή, περιγράφοντάς το ως ένα «απελπιστικά αυξανόμενο one-man show». Ωστόσο, την κέρδισε η μουσική, η εικονογράφηση και το ζεστό κλείσιμο της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχρά κι Ανάποδα Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους Κατηγορία:Έργα της Τζακ Σέιφερ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2017
Αμένιρδις Β΄
Η αρχαία πριγκίπισσα από τη Νουβία Αμένιρδις Β΄, κόρη του κουσίτη φαραώ Ταχάρκα της 25ης Δυναστείας, υιοθετήθηκε από την Σεπενουπέτ Β΄, κόρη του Πιύ, ως η επόμενη ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα, από το περίπου 650 ως το 640 π.Χ., κατά τη διάρκεια της 26ης Δυναστείας. Η Αμένιρδις υιοθέτησε ως διάδοχό της τη Νίτωκρι Α΄, κόρη του Ψαμμήτιχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Προσωπική ένωση
Ο όρος προσωπική ένωση στην πολιτική, είναι μια πολιτική ένωση δύο ή περισσότερων κρατικών οντοτήτων, τα οποία θεωρούνται διεθνώς ως χωριστά κράτη, αλλά μοιράζονται τον ίδιο αρχηγό κράτους, συνήθως έναν μονάρχη. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ομοσπονδία (όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες π.χ.), η οποία διεθνώς θεωρείται ως ενιαίο κράτος. Διαφέρει δε και με την δεσποτική ένωση, όπου δυο χώρες κυβερνούνται από δυο μονάρχες που ανήκουν στην ίδια δυναστεία.
Οι προσωπικές ενώσεις μπορούν να προκύψουν για πολύ διαφορετικούς λόγους, από μια σύμπτωση (π.χ. μια πριγκήπισσα που είναι ήδη παντρεμένη με έναν βασιλιά άλλης χώρας, γίνεται βασίλισσα κυβερνώσα, και το παιδί τους κληρονομεί το στέμμα και των δύο χωρών) μέχρι και την ουσιαστική προσάρτηση (όπου μια προσωπική ένωση μερικές φορές λειτουργούσε ως μέσο παρεμπόδισης των εξεγέρσεων). Μπορούν επίσης να κωδικοποιηθούν (όταν τα τα συντάγματα των δυο χωρών δηλώνουν σαφώς ότι θα έχουν κοινό αρχηγό κράτους) ή να μη κωδικοποιηθούν (οπότε σ' αυτή την περίπτωση η ένωση αυτή μπορεί εύκολα να σπάσει, λόγω π.χ διαφορετικών κανόνων διαδοχής).
Επειδή οι Πρόεδροι των δημοκρατιών επιλέγονται συνήθως από τους πολίτες, οι προσωπικές ενώσεις είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου ένα φαινόμενο που απαντάται σε μοναρχίες. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, οι προσωπικές ενώσεις έχουν γίνει αρκετά ασυνήθιστες. Όπου υπάρχουν, ειδικότερα μεταξύ κρατών που ανήκουν σε Κοινοπολιτείες, είναι συνήθως εθιμοτυπικές, όπου ο αρχηγός της Κοινοπολιτείας έχει θεωρητικά την πολιτική δύναμη, η οποία όμως είναι οριακή και υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη τις συμβουλές του τοπικού επικεφαλής της κυβέρνησης.
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις Κατηγορία:Μοναρχία
Σεπενουπέτ Α΄
Η Σεπενουπέτ Α΄ ήταν θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα κατά την 23η Δυναστεία.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη «κληρονομικώ δικαίω» θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα ή ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα που άσκησε πολιτική εξουσία στις αρχαίες αιγυπτιακές Θήβες και την γύρω περιοχή. Ήταν επίσης ή πρώτη που έλαβε πλήρη βασιλικό τίτλο με τα ονόματα σε δύο δέλτους (το όνομα θρόνου της ήταν Χενεμετιμπαμούν, «αυτή που είναι ένα με την καρδιά του Αμούν»), και αν και οι διάδοχές της ακολούθησαν το παράδειγμά της, ήταν η μόνη που έφερε επίσης τους βασιλικούς τίτλους «Κύριος των Δύο Χωρών» και «Κύριος των Εμφανίσεων», και επίσης η μοναδική το όνομα θρόνου της οποίας αναφέρεται στον Αμούν και όχι στη γυναίκα του Μουτ.
Ήταν η κόρη του Οσορκόν Γ΄ και της βασίλισσας Καροατζέτ, και ετεροθαλής αδελφή του Τακελότ Γ΄ και Ρουντιμέν. Ήταν θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα κατά τη διάρκεια όλης της βασιλείας του πατέρα της. Όταν ο Κάστα, μονάρχης της 25ης Δυναστείας επέκτεινε την επιρροή του στην περιοχή των Θηβών, η Σεπενουπέτ υποχρεώθηκε να υιοθετήσει την κόρη του Αμένιρδις Α΄ ως την διάδοχο της και την χρίσει ως τέτοια. Η Σεπενουπέτ και η Αμένιρδις απεικονίζονται μαζί στο Ουάντι Γκασούς.
Είναι γνωστό ότι η Σεπενουπέτ ζούσε επίσης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σεμπιτκού, καθώς απεικονίζεται σε μέρος τοίχου ναού που διακοσμήθηκε από αυτόν τον Νούβιο βασιλιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Κρίκοι ανδρών
Μορφή αγωνίσματος
Οι γυμναστές καλούνται να παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα ασκήσεων πάνω σε κρίκους, το οποίο αξιολογεί ειδική κριτική επιτροπή, λαμβάνοντας υπ' όψη την δυσκολία του προγράμματος, αλλά και την εκτέλεσή του από τον αθλητή. Το αγώνισμα διεξάγεται σε 2 γύρους: τον Προκριματικό και τον Τελικό. Οι 8 γυμναστές (μέχρι 2 για κάθε ΕΟΕ) που συγκέντρωσαν την υψηλότερη βαθμολογία στον Προκριματικό, προκρίνονται στον Τελικό, όπου εκτελούν εκ νέου ένα πρόγραμμα. Αυτός που θα συγκεντρώσει την υψηλότερη βαθμολογία στον Τελικό, είναι ο νικητής. Οι βαθμολογίες του προκριματικού αγνοούνται στον τελικό γύρο.
Πρόγραμμα
Το αγώνισμα θα διεξαχθεί τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 )
Τελικός
Γηραιότεροι και νεότερο συμμετέχοντες
Παραπομπές
Κρικοι Α
Alfa Romeo SZ
Η Alfa Romeo SZ (Sprint Zagato), γνωστή και ως ES-30 (Experimental Sportscar, 3.0 Litre) ήταν ένα περιορισμένης παραγωγής σπορ αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo μεταξύ του 1989 και του 1991, σε μόλις 1.036 αντίτυπα. Η SZ ήταν προϊόν συνεργασίας της Alfa Romeo με τον σχεδιαστικό οίκο Zagato, ο οποίος ανέλαβε και την κατασκευή του μοντέλου. Λόγω της εμφάνισής της, η SZ απέκτησε το προσωνύμιο «Il Monstro» (Το τέρας).
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Το πίσω μέρος μιας Alfa Romeo SZ.
Μηχανικά, η SZ βασιζόταν στην αγωνιστική έκδοση της Alfa Romeo 75, που είχε εξελιχθεί λίγα χρόνια νωρίτερα. Ο κινητήρας της, ήταν V6 βενζίνης, σε γωνία V κατά 60°, 12-βάλβιδος, κυβισμού 2.959 cm³ και ισχύος 210 ίππων στις 6.200 στροφές το λεπτό. Όλα αυτά, της προσέφεραν επιτάχυνση 0 - 100 km/h σε μόλις 7,0 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα στα 245 km/h, νούμερα εντυπωσιακά για τα τότε δεδομένα. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τοποθετηθεί στον πίσω άξονα, για καλύτερη κατανομή του βάρους. Επίσης, η SZ διέθετε υδραυλικά ρυθμιζόμενη σε ύψος ανάρτηση, μια ιδιότητα εξαιρετικά χρήσιμη σε χαμηλό σπορ αυτοκίνητο για την αποφυγή εμποδίων.
Το εντυπωσιακό είναι ότι η Alfa Romeo SZ θεωρήθηκε εξ αρχής ως κλασικό αυτοκίνητο, ενώ ήταν ακόμα στην παραγωγή, και σήμερα είναι πλέον άκρως συλλεκτικό. Επίσης, αποτέλεσε τη βάση για ένα άμεσα συγγενικό 2-πορτο roadster, την Alfa Romeo RZ (Roadster Zagato), η οποία ήταν ουσιαστικά η καμπριολέ εκδοχή της SZ και παρήχθη τα έτη 1992 και 1993, σε μόλις 278 αντίτυπα (να σημειωθεί ότι και τα δύο μοντέλα δεν προσέφεραν ποτέ αερόσακους). Το αποτέλεσμα ήταν η RZ να έχει αποκτήσει διαχρονικά ακόμα υψηλότερη συλλεκτική αξία, λόγω του μικρότερου αριθμού αντιτύπων της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Alfa Romeo Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Ασιραλλάρ
Το Ασιραλλάρ είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 217 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Το Βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Film Critics Award For Best Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Κασά Καμαρά
Ο Κασά Καμαρά (Khassa Camara, 22 Οκτωβρίου 1992) είναι Μαυριτανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τη Ξάνθη.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Καμαρά έχει αγωνιστεί στις Τρουά και Μπουλόν. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Εργοτέλη. Αφού κατέθεσε νομίμως αίτηση για διακοπή του συμβολαίου του με τον Εργοτέλη, λόγω μη καταβληθέντων μισθών, τον Ιανουάριο του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ξάνθη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαυριτανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαυριτανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Τεμπελοχώρα
Από το 2009, η Lazy Town συνεχίζει με ανεξάρτητες παραγωγές, όπως το LazyTown Live! (παραστάσεις με περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Αυστραλία) και μια τηλεοπτική σειρά για μικρότερα παιδιά που ονομάζεται LazyTown Extra.
Σενάριο
Ο κύριος χαρακτήρας είναι η Στέφανι (Julianna Rose Mauriello), που καταφθάνει στην πόλη, και προτρέπει τους νέους φίλους της Ζίγκυ (Ziggy), Τρίξι (Trixie), Στίνγκι (Stingy), Πίξελ (Pixel) και να πάνε έξω και να αθληθούν, αντί να παίζουν βιντεοπαιχνίδια. Ο θείος της, ο Δήμαρχος Μίλφορντ Μίανσγουέλ (Milford Meanswell), χρειάζεται την βοήθεια του Σπόρτακους 10 (Sportacus 10). Είναι δουλειά του Σπόρτακους να εμπνεύσει τα παιδιά να παίζουν έξω και να τα βοηθήσει στην επίλυση μικρών περιπτώσεων έκτακτης ανάγκης που προκύπτουν. Ωστόσο, όλα αυτά δεν ταιριάζουν στον Ρόμπι Ρόττεν (Robbie Rotten), ένα τεμπέλη άνθρωπο που ζει σε ένα υπόγειο εργαστήρι κρυμμένο κάτω από την πόλη. Τα περισσότερα από τα επεισόδια περιλαμβάνουν το Ρόμπι Ρόττεν να ντύνεται με πολυάριθμα κοστούμια και να προσπαθεί να κάνει τον Σπόρτακους να εγκαταλείψει την πόλη για πάντα, ώστε να μπορέσει να ενθαρρύνει τα παιδιά να γίνουν τεμπέλικα και πάλι.
Παραγωγή
Το Lazy Town είναι ένα ζωντανό πρόγραμμα, περιέχει μέρη κουκλοθεάτρου, καθώς και μέρη ψηφιακού κινούμενου σχεδίου. Η Στέφανι, ο Σπόρτακους και ο Ρόμπι Ρόττεν ήταν οι μόνοι ανθρώπινοι χαρακτήρες έως το επεισόδιο 32, στο οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά και η Ροττενέλλα (Rottenella). Στα τελευταία επεισόδια προστέθηκαν στο καστ ο "μικρός Σπόρτακους" και το "τεμπέλικό Τζίνι". Για το υπόλοιπο των χαρακτήρων χρησιμοποιήθηκαν κούκλες.
Οι κούκλες της παράστασης δημιουργήθηκαν από το Studio Neal Scanlan και την Wit Puppets. Η παράσταση λαμβάνει χώρα στο στούντιο Garðabær, την Ισλανδία, το οποίο περιέχει μια από τις πιο προηγμένες εγκαταστάσεις HDTV στην Ευρώπη. Ο προϋπολογισμός για κάθε επεισόδιο είναι περίπου 1.000.000 δολάρια.
Χαρακτήρες
Παίζεται από τον Μάγκνους Σέβινγκ (Magnus Scheving): Ο υπερ-ήρωας της παράστασης, κατάγεται από ένα "νησί στην Βόρεια Θάλασσα" (δηλαδή την Ισλανδία όπου και γυρίζεται η Lazy Town). Ο Σπόρτακους ενθαρρύνει τα παιδιά να φάνε "σπορ-σνακ" (δηλαδή φρούτα και λαχανικά) και να παίζουν έξω και όχι μόνο σε εσωτερικούς χώρους αναψυχής με βιντεοπαιχνίδια ή να τρώνε πρόχειρο φαγητό. Θέλει να βεβαιωθεί ότι η Lazy Town είναι χαρούμενη και γνωρίζει ότι για να γίνει αυτό πρέπει τα παιδιά να είναι υγιή και σε φόρμα. Ο Σπόρτακους είναι συνεχώς σε άσκηση και μάλιστα κάνει γυμναστική για να πάρει ενέργεια. Ο κρύσταλλος του τον προειδοποιεί όταν κάποιος χρειάζεται τη βοήθειά του. Το αδύνατό του σημείο είναι ότι αν φάει ποτέ καραμέλες, παθαίνει "κατάρρευση ζαχάρου" και χάνει κάθε ενέργειας μέχρι να φάει κάτι υγιές και πάλι.
Παίζεται από την Τζουλιάννα Ρόουζ Μαουριέλλο (Julianna Rose Mauriello): Ο χαρακτήρας που εμπνέει τους πολίτες (και το σημαντικότερο, τα παιδιά) της Lazy Town να είναι ενεργά. Της αρέσει το ροζ χρώμα τόσο στα ρούχα όσο και στα μαλλιά της. Ήρθε στην πόλη για να επισκεφθεί το θείο της, τον δήμαρχο της Lazy Town. Η Στέφανι πάντοτε ενθαρρύνει τα παιδιά να πάνε έξω και να παίξουνε και σε κάθε περίπτωση πρέπει να αντιμετωπίσει τις προσπάθειες του Ρόμπι Ρόττεν να σαμποτάρει τις προσπάθειές της. Αλλά όταν ζητήσει την βοήθεια του Σπόρτακους, ολόκληρη η πόλη εργάζεται από κοινού για να κάνουν την Lazy Town καλύτερο μέρος για να ζήσουν. Η Στέφανι αγαπά το χορό. Ονειρεύεται να σπουδάσει σε μια διάσημη σχολή χορού. Παίζεται από τον Στεφάν Καρλ Στέφανσον (Stefán Karl Stefansson). Πάντα προσπαθεί να πείσει τα παιδιά να τρώνε πρόχειρο φαγητό και να εξορίσει τον Σπόρτακους από την Lazy Town. Θέλει να βεβαιωθεί ότι η Lazy Town θα παραμένει ήρεμη και τεμπέλικη, όπως ήταν πριν από την άφιξη των Σπόρτακους και Στέφανι. Ζει σε μία υπόγεια φωλιά και κατασκοπεύει τα παιδιά μέσω τηλεσκόπιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ισλανδίας
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές
Αγγέλητος Αθηνά
Το άγαλμα υπέστη σοβαρές φθορές ενώ έχει χαθεί η κεφαλή του. Όπως και σε πρωιμότερες απεικονίσεις της Αθηνάς, αυτή φορά τον αρχαϊκό πέπλο, αλλά επίσης έχει και αιγίδα στους ώμους της, με ένα γοργόνειο στη μέση του στήθους της. Το υψωμένο δεξί της χέρι διασώζεται μέχρι τον καρπό της, ενώ κάποτε κρατούσε ένα δόρυ και μία ασπίδα. Το αριστερό της χέρι απουσιάζει εντελώς, εκτός από τμήμα στον ώμο της ενώ υπάρχουν ίχνη του αριστερού της χεριού στη μέση της.
Το άγαλμα αυτό πιστεύεται, όχι πλήρως επιβεβαιωμένα πάντως, πως στεκόταν στην κορυφή ενός διατηρημένου κίονα δωρικού ρυθμού, στον οποίον αναγράφεται το εξής:
"Ο Αγγέλητος με αφιέρωσε. Σεβάσμια Αθηνά, είθε αυτό το δώρο να σε ευχαριστήσει. Το φιλοτέχνησε ο Ευήνωρ"
Βρέθηκε στην Περσική τάφρο στην Ακρόπολη Αθηνών, κοντά στα γλυπτά Παις του Κριτίου και Μοσχοφόρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Αφροδίτη του Μπαρμπερίνι
Ιστορικό της εύρεσης
Η τοιχογραφία, που χρονολογείται από τις αρχές του 4ου αιώνα, ανακαλύφθηκε στις 7 Απριλίου 1655 σε μια αίθουσα παλαιοπωλείου αρκετά κοντά στο Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό. Από την πρώτη ημέρα της ανακάλυψής του το έργο προξένησε το ενδιαφέρον του Φρανσέσκο Μπαρμπερίνι, από τον οποίο έχει πάρει το σημερινό του όνομα. Η ανακάλυψη καταγράφτηκε στα απομνημονεύματα του Ιταλού λόγιου και χορηγού της τέχνης Κασσιάνο νταλ Πότσο (1588 - 1657) και δημοσιεύτηκε το 1875 από τον επίσης Ιταλό αιγυπτιολόγο και παπυρολόγο Τζιάκομο Λουμπρόζο (1844 - 1925). Με αυτή την ευκαιρία έγινε και η πρώτη αναλυτική περιγραφή, η οποία όμως δημοσιεύτηκε το 1886 από τους Γκούσταβ Κέρτε (Gustav Körte, 1852 - 1917) και Φρίντριχ φον Ντουν.
Περιγραφή
Εικονίζει τη θεά Ρώμη σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού. Είναι ενθρονισμένη σε πολυθρόνα χωρίς χερούλια και πλάτη. Η όλη έκφραση είναι ήρεμη και αρχοντική. Κρατάει σκήπτρο στο αριστερό της χέρι. Στους ώμους της κάθονται φτερωτές θεότητες. Το δεξί πόδι είναι λίγο προς τα πίσω, το κεφάλι ελαφρά στραμμένο προς τα αριστερά. Φοράει λευκό πουκάμισο, και από πάνω πολύχρωμο μεγαλοπρεπή μανδύα από βαρύ ύφασμα που το διακοσμούν Νεράιδες που ιππεύουν θαλάσσιους Κενταύρους. Στο λαιμό φοράει χρυσό περιδέραιο με φιαλίδια. Το δεξί χέρι είναι προτεταμένο και στηρίζει μια μικρή Νίκη που κρατάει σφαίρα το δεξί της χέρι.
Ερμηνεία
Η θεά Ρώμη παρουσιάζεται εδώ ως νικηφόρος μεγαλειότητα που κυριαρχεί όλο τον κόσμο.
Πηγές
Κατηγορία:Τοιχογραφίες
Γεώργιος Αμαρτωλός
Ο Γεώργιος Αμαρτωλός ή Γεώργιος Μοναχός (9ος αιώνας) ήταν βυζαντινός μοναχός και ιστορικός στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ´ (842–867). Το έργο για το οποίο είναι γνωστός είναι το Χρονικόν Σύντομον στο οποίο παραθέτει την ιστορία του κόσμου.
Βιογραφία
Δεν είναι γνωστό τίποτα για τη ζωή του εκτός από τα στοιχεία που παραθέτει στο γραπτό του έργο, αναφέροντας τον Μιχαήλ Γ´ ως αυτοκράτορα, και αποκαλώντας τον εαυτό του αρκετές φορές εντός του κειμένου ως μοναχό.
Το έργο αναφέρεται πως γράφτηκε ὐπὸ Γεωργίου ἁμαρτωλοῦ, έτσι η επωνυμία Αμαρτωλός δεν είναι το πραγματικό του επίθετο αλλά κοινό επίθετο και χαρακτηρισμός των μοναχών της εποχής. Σύμφωνα με τον βυζαντινολόγο του 19ου αιώνα Καρλ Κρουμπάχερ, η χρήση του Αμαρτωλός ως επωνυμία είναι άστοχη και η επωνυμία Μοναχός είναι ορθότερη.
Χρονικόν σύντομον
Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Χρονικόν σύντομον έκ διαφόρων χρονογράφων τέ καί έξηγητών.
Περιεχόμενα
Το χρονικό αποτελείται από 4 βιβλία:
Μεταφράσεις και επεκτάσεις
Το σύγγραμμά μεταφράστηκε σύντομα στα βουλγαρικά και τα σερβικά, καθώς και στα γεωργιανά. Οι πρώιμες αυτές εκδόσεις, απέκτησαν ιδιαίτερο κύρος και επιρροή σε όλους τους πρώιμους Σλάβους ιστορικούς, ανάμεσα τους και στον Νέστορα τον Χρονικογράφο. Καθώς το έργο υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές με πολλές μεταφράσεις και επανεκδόσεις, είναι πλέον δύσκολο να ανασυνταχθεί στην αρχική μορφή του.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Χόρχε Λορένθο
Ο Χόρχε Λορένθο (Jorge Lorenzo Guerrero, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ˈxorxe loˈɾenθo], 4 Μαΐου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας οδηγός μοτοσικλέτας αγώνων και παγκόσμιος πρωταθλητής στα 250cc το 2006 και το 2007 και στην κατηγορία MotoGP το 2010, το 2012 και το 2015.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάλμα της Μαγιόρκα στην Ισπανία στις 4 Μαΐου 1987. Αγωνίζεται με μοτοσικλέτα Yamaha. Ο Λορένθο έχει ύψος 1,72μ. και ζυγίζει 65 κιλά. Άρχισε την καριέρα του στα Moto GP το 2002, χρονιά κατά την οποία, οδηγώντας μια Derbi τερμάτισε 21ος στο πρωτάθλημα. Συνέχισε με Derbi και το 2003 καταφέρνοντας να πάρει μόλις μία 1η θέση και τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα. Τελευταία του χρονιά με Derbi και ακόμη στην κατηγορία των 125 cc, όπου κατάφερε τρεις πρώτες νίκες αλλά μόλις την 4η θέση στο Πρωτάθλημα.
Το 2005 μεταπήδησε στα 250 cc με μοτοσικλέτα Χόντα και τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα. Το 2006 προσχώρησε στην ομάδα της Aprilia, με την οποία πέτυχε οκτώ νίκες και στέφθηκε για 1η φορά πρωταθλητής. Το 2007 ο ίδιος αναβάτης ξαναπήρε το πρωτάθλημα με εννέα συνολικά νίκες στους αγώνες.
Το 2008 έκρινε ότι θα έπρεπε να μεταπηδήσει στη μεγάλη κατηγορία με την Yamaha, όπου από τον πρώτο κιόλας αγώνα φάνηκε η οδηγική του ικανότητα μια και τερμάτισε 2ος και στο Estoril, πήρε την 1η του νίκη στα ΄΄μεγάλα΄΄ που ήταν και η μόνη του το 2008, τερμάτισε 4ος στο πρωτάθλημα και στέφθηκε Rookie Of The Year (=Ο Νεοφερμένος της Χρονιάς)
Το 2009 τα πήγε πάρα πολύ καλά στη μεγάλη κατηγορία με τέσσερις νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Βαλεντίνο Ρόσι.
Το 2010 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του, τερματίζοντας τρίτος στο γκραν πρι στο Σεπάνγκ (Μαλαισία), στις 10 Οκτωβρίου 2010. Ο πρώτος του παγκόσμιος τίτλος επισφραγίστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2010, με την νίκη του στην Βαλένθια (τερμάτισε την αγωνιστική περίοδο 2010 με 9 νίκες σε σύνολο 17 αγώνων). . Ακολούθησαν άλλοι 2 τίτλοι στο MotoGP (2012 και 2015). Το 2019 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, μετά από τρία κάκιστα χρόνια με την Ducati και τη Honda. Παρ'όλα αυτά, ο Λορένθο ανακοινώθηκε από τη Yamaha ως δοκιμαστής της για το 2020, με την ομάδα να του δίνει την ευκαιρία να τρέξει σε έναν τουλάχιστον αγώνα, ως wildcard. Η πανδημία του COVID-19, όμως, απέτρεψε τα σχέδιά τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές
Γκούναρ Νόρνταλ
Καριέρα σε συλλόγους
Η μη ανάμειξη της χώρας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επέτρεψε τη φυσιολογική αθλητική της πορεία. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του σε σουηδικούς συλλόγους, ο Νόρνταλ σημείωσε 149 γκολ σε 172 αγώνες. Παρά τις εξαιρετικές ικανότητές του στο άθλημα, ο ίδιος δεν πιστεύε ότι το μέλλον του ήταν συνδεδεμένο με αυτό, το ποδόσφαιρο ήταν ακόμα ερασιτεχνικό στη Σουηδία και την επαγγελματική του αποκατάσταση την έβλεπε προς άλλη κατεύθυνση: η Νόρσεπινγκ φρόντισε να συνδυάσει τη δουλειά του πυροσβέστη.
Ο Νόρνταλ είναι ο τρίτος υψηλότερος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της πρώτης κατηγορίας του ιταλικού πρωταθλήματος, με 225 γκολ σε 291 παιχνίδια, πίσω από τον Σίλβιο Πιόλα και τον Φραντσέσκο Τότι. Είναι όμως ο αποτελεσματικότερος όλων με μεγάλη διαφορά έχοντας συντελεστή 0,77 γκολ ανά αγώνα. Οι Ιταλοί του έδωσαν το ψευδώνυμο il pompiere (ο πυροσβέστης), λόγω της δουλειάς του όταν έπαιζε στη χώρα του.
Αφού έφυγε από το Μιλάνο, ο Σουηδός έπαιξε για τη Ρόμα για δύο χρόνια, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα ήταν παίκτης - προπονητής της ομάδας. Το 1959 επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε για ένα ακόμα χρόνο πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση έχοντας σημειώσει 376 γκολ σε 463 αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας (στους 25 κορυφαίους όλων των εποχών σύμφωνα με την IFFHS), 453 γκολ συνολικά σε εθνικά πρωταθλήματα και τουλάχιστον 514 σε επίσημους αγώνες. Αν προστεθούν και οι φιλικοί αγώνες, το γενικό σύνολο αγγίζει τα 791 τέρματα. Οι 9 τίτλοι πρώτου σκόρερ που κατέκτησε σε Σουηδία και Ιταλία υστερούν μόνο των Γιόζεφ Μπίτσαν (12 τίτλοι) και Πελέ και Ρομάριο (11 τίτλοι).
Έχοντας πετύχει 17 χατ-τρικ σε αγώνες πρωταθλήματος ισοφάρισε το ρεκόρ του Τζουζέπε Μεάτσα. Το ρεκόρ του με τα περισσότερα τέρματα που σημειώθηκαν σε μια αγωνιστική περίοδο στο ιταλικό πρωτάθλημα (35 γκολ) του 1949–50 κατέρριψε ο Γκονσάλο Ιγουαΐν την αγωνιστική περίοδο 2015–16.
Διεθνής καριέρα
Ο Νόρνταλ κλήθηκε για πρώτη φορά στη σουηδική εθνική ομάδα το 1942. Το 1948 συμμετείχε στο τουρνουά ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο ίδιος ήταν ο πρώτος σκόρερ με 7 τέρματα. Η διοργάνωση του Λονδίνου απέκτησε δημοσιότητα καθώς ήταν η πρώτη που μεταδόθηκε τηλεοπτικά στους σημαντικότερους αγώνες του και η εξαιρετική απόδοση του Νόρνταλ στον τελικό στη νίκη επί της Γιουγκοσλαβίας με 3–1 και ένα γκολ δικό του υπήρξε καθοριστική στην εξέλιξη της καριέρας του. Παραμένει ο μόνος διεθνής τίτλος για την εθνική Σουηδίας. Όμως, η μεταγραφή στο Μιλάνο τον ανάγκασε να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα, καθώς οι κανόνες εμπόδισαν τότε τους επαγγελματίες της σουηδικής εθνικής ομάδας, που δεν κλήθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Αν και οι συμπατριώτες του μετάνιωσαν για την επιλογή του εκείνη την εποχή, μακροπρόθεσμα ολόκληρο το έθνος επωφελήθηκε από αυτή. Η μεταγραφή άνοιξε τις πόρτες της Ιταλίας στη μακρά λίστα των Σουηδών παικτών που θα έφταναν αργότερα. Σε 33 αγώνες του στην εθνική ομάδα, σημείωσε συνολικά 43 γκολ. Στις 10 Μαΐου 1947 αγωνίστηκε ως μέλος της Μικτής Ευρώπης σε αγώνα που έγινε στο Χάμπντεν Παρκ της Γλασκόβης μπροστά σε 135.000 θεατές με αντίπαλο μία ενωμένη ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας για την οικονομική ενίσχυση της FIFA. Ο Νόρνταλ σημείωσε το μοναδικό γκολ της ευρωπαϊκής Μικτής (6–1). Το Νοέμβριο του 1953 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα με αντίπαλο την Αγγλία στο Λονδίνο για την επέτειο των 90 χρόνων της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
thumb|1950-51: Ο Νόρνταλ σκοράρει σε ντέρμπι Ίντερ-Μίλαν
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
Μετά το τέλος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας ως ποδοσφαιριστής ακολούθησε καριέρα προπονητή στη Σουηδία αναλαμβάνοντας διάφορους συλλόγους, μεταξύ των οποίων και αυτούς που είχε αγωνιστεί στο παρελθόν. Το 1980 επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ιταλία, όπου και απεβίωσε το 1995, ενώ βρισκόταν σε διακοπές. Το 2003 ήταν ένα από τα 11 πρώτα μέλη του Hall of Fame του σουηδικού Ποδοσφαίρου. Αγάλματά του κοσμούν τις δύο πόλεις της Σουηδίας που έπαιξε πρωτίστως ποδόσφαιρο.
Τίτλοι
ΙΦΚ Νόρσεπινγκ Μίλαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σουηδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέγκερφορς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Νόρσεπινγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Άμπελ Χρίμμερ
Ο Άμπελ Χρίμμερ (φλαμανδικά: Abel Grimmer (παραλλαγές του οικογενειακού ονόματος: 'Grimer' και 'Grimmaert'), περ. 1570 - 1620) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της ύστερης Αναγέννησης, ο οποίος ζωγράφιζε κυρίως τοπία και, σε μικρότερο βαθμό, αρχιτεκτονήματα. Τα έργα του ήταν σημαντικά στην εξέλιξη της τοπιογραφίας στη φλαμανδική ζωγραφική, στρέφοντάς τη προς περισσότερο ρεαλισμό.
Έργο
Συχνά υπέγραφε και χρονολογούσε τους πίνακές του. Το παλαιότερο χρονολογημένο έργο του είναι του 1586 και το τελευταίο του φέρει την ένδειξη "162", συνεπώς χρονολογείται το 1620 ή μεταγενέστερα.
Είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τους πίνακές του σε μικρές διαστάσεις με σκηνές από την εξοχή, μερικές φορές με θέμα από τη Βίβλο. Τα έργα του ορισμένες φορές έχουν τη μορφή δίσκου, είναι δηλαδή σε μορφή κύκλου. Πολλοί από τους πίνακές του έχουν ως θέμα τις τέσσερις εποχές ή τους μήνες του χρόνου. Πολλές φορές αντλούσαν την έμπνευσή τους - ή ακόμη και αντιγράφηκαν - από χαρακτικά του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου ή του Χανς Μπολ. Το έργο του Άμπελ συνήθως εμφανίζει την ισχυρή επιρροή του Μπρίγκελ και του Μπολ, αλλά και του πατέρα του. Η σειρά του με τους δώδεκα μήνες (χρονολογείται από το 1592 και βρίσκεται στο παρεκκλήσιο της Νοτρ-Νταμ στο Μονφωσόν-αν-Βελέ ([Montfaucon-en-Velay)) είναι ακριβές αντίγραφο των χαρακτικών του Άντριεν Κόλλερτ που έγιναν με βάση πίνακες του Χανς Μπολ και εκδόθηκαν από του Χανς φαν Λούικ το 1585. Οι πίνακες Άνοιξη και Καλοκαίρι (Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αμβέρσας) είναι σχεδόν ακριβή αντίγραφα των χαρακτικών του Πίτερ φαν ντερ Χάιντεν από σχέδια του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου.
Το έργο του Άμπελ Χρίμμερ χαρακτηρίζεται από την απλοποίηση και τη συστηματοποίηση μορφών και τοπίων. Τα τοπία του εμφανίζουν εξαίρετη χρωματική αρμονία και κάποια γραμμικότητα μέσω των ελαφρά σχηματοποιημένων συνθέσεων και την τάση τους να αναπαριστούν τα κτίρια ως γεωμετρικά σχήματα. Λόγω αυτής της απλοποίησης και της στήριξής του σε έργα άλλων καλλιτεχνών, το έργο του είχε απορριφθεί. Εν τούτοις, είναι ακριβώς αυτός ο συνδυασμός που του επέτρεψε να επιβιώσει στην αγορά της Αμβέρσας. Κατάφερε να είναι τόσο παραγωγικός, επειδή είχε εξορθολογίσει την τεχνική του. Κάθε περιοχή απεικόνισης στα τοπία του είχε συντεθεί με ένα μοναδικό χρώμα με μικρή ή καθόλου τονική αλλοίωση. Προσέθετε ελάχιστη στίλβωση, κάτι που εξάλειφε τα αποτελέσματα της στρογγυλάδας και των ανακλάσεων. Αυτό το στυλιζάρισμα και η κωδικοποίηση των καθιερωμένων τύπων τοπίων του επέτρεπε να δημιουργεί έργα όχι δαπανηρά και ευρέως διαθέσιμα ως αποτυπώσεις (χαρακτικά). Ο Χρίμμερ ήταν ένας από τους πρώτους Φλαμανδούς που έσπασαν την παράδοση των ορεινών τοπίων, κάτι στο οποίο πρωτοπόρος ήταν ο Γιοάχιμ Πατινίρ, ο οποίος καθιέρωσε το αποκαλούμενο "παγκόσμιο τοπίο". Ο Χρίμμερ ζωγράφιζε ευρέα τοπία της φλαμανδικής εξοχής, που χαρακτηρίζονται από φυσικότητα και έντονη παρατήρηση της φύσης.
Αγαπημένο θέμα του Χρίμμερ ήταν ο Πύργος της Βαβέλ, από τον οποίο δημιούργησε μερικές παραλλαγές, εμφανώς εμπνευσμένες από τα έργα του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου με το ίδιο θέμα. Το θέμα αυτό προέρχεται από το βιβλίο της Γένεσης 11:1-9 και αφηγείται την απόφαση της δημιουργίας μιας πολιτείας με πύργο που να φθάνει ως τον ουρανό. Ο βιβλικός χαρακτήρας του Νιμρώδ είχε αναλάβει την επίβλεψη εκτέλεσης του έργου. Η ιστορία αυτή προσέφερε πλούσια θεματολογία για τους Φλαμανδούς καλλιτέχνες του 16ου και 17ου αιώνα. Οι αναπαραστάσεις τους στηρίχτηκαν στα δύο έργα του Μπριγκελ με αυτό το θέμα (το ένα βρίσκεται στο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης και το άλλο στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν στο Ρότερνταμ). Η ιστορία του πύργου της Βαβέλ είναι, στην πραγματικότητα, μια ανάκλαση της ανθρώπινης ασέβειας και της ύβρεως (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου), ηθικό δίδαγμα ήδη εμφανές και στους δύο πίνακες του Μπρίγκελ. Η αρχιτεκτονική του πύργου στους πίνακες του Χρίμμερ θυμίζει το Κολοσσαίο, το οποίο, κατά τον 16ο αιώνα, συμβόλιζε την παρακμή της αυτοκρατορικής Ρώμης.
Ο χειρισμός του θέματος από τον Χρίμμερ μπορεί επίσης να ερμηνευτεί ως σχόλιο της ταραχώδους εποχής κατά την οποία έζησε. Η πατρίδα του οι Ισπανικές Κάτω Χώρες είχε εμπλακεί, κατά την περίοδο που αυτός ζωγράφιζε τους πίνακες, σε αγώνες με τις αποσχισθείσες προτεσταντικές επαρχίες του βορρά. Η ιστορία του Πύργου της Βαβέλ μιλά, επίσης, για ένα κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι που μιλούσαν μια γλώσσα ξαφνικά άρχισαν να μιλούν πολλές, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνονται μεταξύ τους. Αυτή η κατάσταση μπορεί να παραλληλιστεί με την πολιτική κατάσταση στις Κάτω Χώρες που, ενώ ήταν ενωμένες μέχρι τον 16ο αιώνα διαχωρίστηκαν ανάμεσα στον καθολικό νότο και τον προτεσταντικό βορρά, ο οποίος αμφισβήτησε την ερμηνεία της Βίβλου και τον ρόλο της Εκκλησίας Ο Χρίμμερ συνεργάστηκε με πολλούς διαφορετικούς ζωγράφους ανθρώπινων μορφών, οι οποίοι ζωγράφισαν το "σταφάζ" (πληθύσμωση) των πινάκων του με θέμα τον Πύργο.
Ο Χρίμμερ δημιούργησε επίσης και πίνακες με αρχιτεκτονήματα, περιλαμβανομένων και των εσωτερικών ιερών ναών, όπως το εσωτερικό μιας γοτθικής εκκλησίας με Φραγκισκανό μοναχό να προσεύχεται (πωλήθηκε από τον οίκο "Σόθμπυ" του Λονδίνου στις 9 Μαρτίου 1983). Το ενδιαφέρον του για την προοπτική και η χρήση χρυσαφένιου φωτός προηγήθηκε του έργου του Ολλανδού ζωγράφου εσωτερικών ιερών ναών Πίτερ Σένρενταμ. Οι πίνακες που απεικονίζουν εσωτερικούς χώρους, όπως η χοροεσπερίδα (Wrotham Park, Χίρτφορντσάιρ) και Ο Ιησούς στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας (Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου) δείχνουν το ενδιαφέρον του να αποτυπώσει εσωτερικούς χώρους. Και τα δύο έργα είναι εμφανώς εμπνευσμένα από το έργο του Χανς Φρέντεμαν ντε Φρις, ο οποίος επίσης ζωγράφισε τον Ιησού στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας (Βασιλική Συλλογή). Στηρίχτηκε σε άλλους καλλιτέχνες, όπως ο Φρανς Φράνκεν ο νεότερος για να σχηματίσει το "σταφάζ" στις αρχιτεκτονικές απεικονίσεις του. Ορισμένες φορές ζωγράφισε εσωτερικό ιερών ναών χωρίς ανθρώπινες μορφές, όπως το εσωτερικό εκκλησίας (Galen Galerie). Ο πίνακας απεικονίζει το εσωτερικό μιας εκκλησίας χωρίς ανθρώπινες μορφές, γεγονός που υποδεικνύει το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη για την αρχιτεκτονική αλλά και την ατμοσφαιρικότητα. Οι παλαιότεροι ιστορικοί τέχνης είχαν προτείνει τον Χρίμμερ και ως αρχιτέκτονα, βασιζόμενοι σε δύο αρχιτεκτονικά σχεδιάστματα που απεικόνισαν αντίστοιχα μια ανύψωση του αετώματος στον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας και το αέτωμα μιας εκκλησίας με γοτθικής αρχιτεκτονικής κωδωνοστάσιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ιππέας Rampin
Ο Ιππέας Rampin (περ. 550 π.Χ.) είναι άγαλμα ιππέα από την αρχαιοελληνική Αρχαϊκή Περίοδο. Το άγαλμα φιλοτεχνήθηκε αριστουργηματικά από μάρμαρο και έχει ίχνη κόκκινου και μαύρου χρώματος. Έχει ύψος 27 εκατοστών.
Η κεφαλή του ιππέα βρέθηκε στην Ακρόπολη Αθηνών το 1877 και δωρήθηκε στο Μουσείο του Λούβρου. Τμήματα του σώματος του ιππέα και του αλόγου βρέθηκαν στην Περσική τάφρο δέκα χρόνια μετά. Η κεφαλή του ιππέα δεν συσχετιζόταν με το υπόλοιπο τμήμα του γλυπτού έως το 1936. Το άγαλμα αναπαρίσταται με γύψινο εκμαγείο της κεφαλής στο Μουσείο Ακρόπολης, με αριθμό καταλόγου 590, ενώ η κεφαλή παραμένει στο Λούβρο, με αριθμό καταλόγου 3104, όπου αναπαρίσταται με γύψινο εκμαγείο του υπόλοιπου τμήματος.
Ο ιππέας έχει αρκετά συνηθισμένα χαρακτηριστικά ενός Αρχαϊκού κούρου, αλλά επίσης έχει αρκετά ασύμμετρα χαρακτηριστικά τα οποία δεν συνάδουν με τις συμβάσεις της περιόδου.
Ερμηνεία
αριστερά|μικρογραφία|Η κεφαλή του ιππέα στο [[Μουσείο του Λούβρου]] Το άγαλμα αρχικά θεωρήθηκε πως ήταν μέρος ενός συνόλου αγαλμάτων, ίσως σε συνδυασμό με ένα ακόμη, ως τοποθετημένη παρουσίαση του Κάστορος και του Πολυδεύκη που ήταν συνηθισμένη σε αγγεία της εποχής. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, το άγαλμα αναπαριστά το νικητή ενός αγώνα. Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται από το στέφανο αγριοσέληνου που υπάρχει στο άγαλμα, και το οποίο δινόταν στους νικητές των Νέμεων και των Ισθμίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κοίλη Πάφου
Η Κοίλη είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Νεφερτκαού Α΄
Η Νεφερτκαού Α΄ ήταν πριγκίπισσα της Τέταρτης Δυναστείας της αρχαίας Αιγύπτου. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του φαραώ Σνεφρού, και έτσι ετεροθαλής αδελφή του Χέοπα. Ήταν η μητέρα του Νεφερμαάτ Β΄ και γιαγιά του Σνεφερουχάφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα
Η ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα (αρχαία αιγυπτιακά: dwꜣt nṯr n jmn) ήταν ο δεύτερος τίτλος – μετά εκείνον της θεϊκής συζύγου του Άμμωνα – που δημιουργήθηκε για της αρχιέρειες της αρχαίας αιγυπτιακής θεότητας Άμμωνα. Κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ., όταν και η κάτοχος αυτού του αξιώματος βρισκόταν στο απόγειο της επιρροής της, η θέση της ήταν ένας σημαντικός διορισμός που διευκόλυνε την μεταβίβαση της εξουσίας από ένα φαραώ στον επόμενο, όταν η κόρη του επιλεγόταν για να διαδεχτεί την κάτοχο της θέσης. Η ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα ηγούνταν μιας εκτεταμένης γκάμας καθηκόντων και τομέων των ναών, ελέγχοντας ένα σημαντικό μέρος της αρχαίας αιγυπτιακής οικονομίας.
Η «θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα», τίτλος παρόμοιου αξιώματος για την αρχιέρεια, ξεκίνησε ως τίτλος που κατείχε η κόρη του αρχιερέα του Άμμωνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Χατσεψούτ και συνέχισε ως σημαντικό αξίωμα όσο η πρωτεύουσα της Αιγύπτου παρέμενε στις Θήβες.
Το νέο αξίωμα έφτασε στο απόγειο της πολιτικής εξουσίας που ασκούσε κατά τη διάρκεια της Τρίτης μεταβατικής περιόδου όταν η Σεπενουπέτ Α΄, κόρη του Οσορκόν Γ΄, ήταν η πρώτη που πήρε τη θέση αυτή στις Θήβες. Ο Νούβιος βασιλιάς Κάστα με τη σειρά του, διόρισε την κόρη του Αμένιρδι Α΄ ως διάδοχό της. Το υψηλό στάτους του αξιώματος αντικατοπτρίζεται στον τάφο της Αμένιρδις στο Μεντίνετ Χάμπου.
Προς του τέλος της Τρίτης μεταβατικής περιόδου, οι βασιλείς της Νάπατα του Βασιλείου του Κους, που βασίλεψαν ως η Εικοστή πέμπτη Δυναστεία, επέκτειναν το βασίλειό τους στην Άνω Αίγυπτο. Η τότε ιερή θεραπαινίδα του Άμμωνα Σεπενουπέτ Β΄ πείστηκε να υιοθετήσει την Αμένιρδις, κόρη του φαραώ Κάστα του Κους ως διάδοχό της. Ο τρόπος αυτός διαδοχής ακολουθήθηκε σε όλη τη διάρκεια της 25ης Δυναστείας μέχρι την κατάκτηση της Αιγύπτου από το Σαϊτικό βασιλιά Ψαμμήτιχο Α΄, ο οποίος ίδρυσε την Εικοστή έκτη Δυναστεία, και του οποίου η κόρη Νίτωκρις Α΄ υιοθετήθηκε από την Αμένιρδις Β΄. Η Στήλη της Υιοθεσίας της Νίτωκρις αποτυπώνει αυτή την τελετή όπως και το κύρος του ρόλου. "Έδωσα την κόρη μου σε εκείνον για να γίνει Σύζυγος του Θεού και την προίκισα καλύτερα από τις προκατόχους της. Σίγουρα θα ευαρεστηθεί με τη λατρεία της και θα προστατέψει τη γη που του έδωσε."