cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσουνάμι στο στενό Σούντα (2018)
Διεθνής κινητοποίηση
Ο πρόεδρος Τζόκο Ουιντόντο διέταξε άμεση απόκριση εδάφους από τον ΙΕΟΑΚ, το Υπουργείο Κοινωνίας και τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις της Ινδονησίας. Ο μαλαισιανός Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Ουάν Αζιζάχ Ουάν Ισμαήλ προσέφερε βοήθεια. Το Υπουργείο Τουρισμού σταμάτησε προσωρινά την προώθηση του τουρισμού στο Λαμπούνγκ και Μπαντέν.
Ώρες μετά το συμβάν, ο Αυστραλός Πρωθυπουργός Σκοτ Μόρισον προσέφερε βοήθεια πληγείσες περιοχές και έστειλε τα συλλυπητήριά του μέσω του Twitter.
Μετά το τσουνάμι, μια δυσλειτουργία που προκλήθηκε από τη σειρήνα προειδοποίησης τσουνάμι στο χωριό Παντεγκλάνγκ ζήτησε από τους κατοίκους να εκκενώσουν το χώρο.
Μεταξουργείο (Αθήνα)
Το Μεταξουργείο είναι συνοικία στο βορειοδυτικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Περίπου στο κέντρο της περιοχής βρίσκεται η ομώνυμη πλατεία, στην οποία υπάρχει μαρμάρινη κρήνη.
Η ονομασία της συνοικίας και της ομώνυμης πλατείας οφείλεται σε εργοστάσιο επεξεργασίας μεταξιού που λειτουργούσε στην περιοχή στα χρόνια του Όθωνα, με την επωνυμία «Σηρική Εταιρεία της Ελλάδος Αθανάσιος Δουρούτης & Σία». Το εργοστάσιο στεγάζει σήμερα την πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.
Ιστορικά στοιχεία
Μετά τη σύσταση του ελληνικού κράτους, η προοπτική ανέγερσης των ανακτόρων στον Κεραμεικό οδήγησε πολλούς επιφανείς της εποχής, όπως ο αυστριακός πρέσβυς Άντον Πρόκες φον Όστεν, η Δούκισσα της Πλακεντίας και oι πρίγκηπες Ιωάννης Καρατζάς και Γεώργιος Καντακουζηνός, να αγοράσουν κτήματα ή να κτίσουν οικίες στην περιοχή. Ο τελευταίος ανήγειρε μεγάλη οικοδομή, γνωστή ως Μέγαρο Καντακουζηνού, με την προοπτική της εκμετάλλευσης του κτιρίου ως εμπορικού κέντρου, ένα σχέδιο που ναυάγησε όταν τελικά αποφασίστηκε να κτιστούν τα ανάκτορα στο τότε άλλο άκρο της πόλης, στη σημερινή πλατεία Συντάγματος. Το ημιτελές κτίσμα αγοράστηκε από την εταιρεία του μεταξουργείου και γκρεμίστηκε ώστε να ανεγερθούν οι εγκαταστάσεις του.
Η σταδιακή επέκταση του αρχικού εργοστασίου επεξεργασίας μεταξιού σε ολόκληρο συγκρότημα απέτρεψε για αρκετό χρονικό διάστημα (έως το 1875 περίπου) τη δημιουργία οικιστικών ζωνών στην περιοχή. Σε αυτό συνέβαλε και η ίδρυση του Ορφανοτροφείου Χατζηκώστα το 1856, το οποίο πλαισιώναν εργαστήρια επαγγελματικής κατάρτισης των φιλοξενούμενων παιδιών και, αργότερα, η εγκατάσταση του γειτονικού εργοστασίου παραγωγής φωταερίου (1859-61). Σημαντική ήταν επίσης η παρουσία καταστημάτων σιδηροκατασκευών και αμαξοποιείων, που μεταπήδησαν στο Μεταξουργείο από την όμορη περιοχή της Πλατείας Ελευθερίας (Κουμουνδούρου). Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αι. στο Μεταξουργείο είχε πλέον δημιουργηθεί ένα συνεχές σύστημα δόμησης με τη γειτονική περιοχή της Βάθειας, τη σημερινή Βάθη.
Η περιοχή μεταξύ Μεταξουργείου και Βοτανικού, εξαιτίας των λιμναζόντων εκεί υδάτων, παλαιότερα ονομαζόταν Χεζολίθαρο, ή Χεσμένη Πέτρα και Μπύθουλας (ή Βούθουλας). Έγινε πασίγνωστη από τη Μαντάμ Σουσού, τη θρυλική κοκέτα του ομώνυμου μυθιστορήματος του Δημήτρη Ψαθά.
Χωροταξία
Το Μεταξουργείο εκτείνεται στον χώρο που ορίζεται από τις Λεωφόρους Κωνσταντινουπόλεως και Δηλιγιάννη και τις οδούς Δεληγιώργη, Αγίου Κωνσταντίνου, Παναγή Τσαλδάρη (Πειραιώς) και Σαλαμίνος. Εφάπτεται του Γκαζοχωρίου, του Κεραμεικού, της ευρύτερης περιοχής της Πλατείας Ομονοίας, της Ακαδημίας Πλάτωνος και του Κολωνού. Από διοικητική άποψη, υπάγεται στη δικαιοδοσία του 1ου και του 3ου Δημοτικού Διαμερίσματος των Αθηνών, με όρια τις οδούς Λένορμαν και Κολοκυνθούς. Διασχίζεται από το επίγειο σιδηροδρομικό δίκτυο του ΟΣΕ.
Γενικά η περιοχή θεωρείται υποβαθμισμένη συνοικία, με πολλά παλιά και εγκαταλελειμμένα κτίρια και οίκους ανοχής καθώς και στέκια τοξικομανών. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχει ξεκινήσει ανάπλαση κάποιων ζωνών της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Σούγκορο Γιαμαμότο
Ο Σατόμου Σιμίζο (ιαπωνικά: 清水 三十六, Shimizu Satomu, 22 Ιουνίου 1903 - 14 Φεβρουαρίου 1967), περισσότερο γνωστός με ψευδώνυμο του Σούγκορο Γιαμαμότο, (山本 周五郎, Yamamoto Shūgorō), ήταν Ιάπωνας μυθιστοριογράφος και συγγραφέας μικρών ιστοριών, ιδιαίτερα ενεργός την περίοδο Shōwa της Ιαπωνίας. Η λογοτεχνία του κατέληξε δημοφιλής και κυκλοφόρησε έργα με πάνω από 14 ψευδώνυμα. Γεννήθηκε στην Οτσούκι, στην περιφέρεια Γαμανάσι, μέσα σε φτωχή οικογένεια. Λόγω οικονομικής δυστοκίας, παράτησε τις εγκύκλιες σπουδές του νωρίς, συνεχίζοντας όμως μία ελλιπή εκπαίδευση. Το ψευδώνυμο του το πήρε από ένα μαγαζί με χρησιμοποιημένα βιβλία, από το οποίο ζούσε από πάνω του ως οικότροφος.
Το λογοτεχνικό του ντεμπούτο το έκανε με μία μικρή ιστορία τη Sumadera fukin, καθώς κι ένα θεατρικό έργο σε τρία μέρη, ονόματι Horinji iki, τα οποία και τα δύο κυκλοφόρησαν το 1926. Το αρχικό του έργο ήταν είχε επίκεντρο την παιδική λογοτεχνία. Το 1932, έκανε μεταστροφή στην καριέρα του κι έγραψε την πρώτη του ιστορία για ενήλικες, ονόματι Dadara Dambei, η οποία έλαβε μία μικρή αποδοχή από τον λογοτεχνικό κόσμο της εποχής. Αυτό του έδωσε κίνητρο να συνεχίσει σε αυτήν την κατεύθυνση, γράφοντας αστυνομική λογοτεχνία και περιπέτειες με νεαρούς συνήθως πρωταγωνιστές. Μεταξύ το 1940 και το 1945 έγραψε και ιστορίες με θέμα τους σαμουράι και τον γυναικείο δυναμισμό, έργα ταιριαστά για την περίοδο του πολέμου.
Έργα με θέμα την ιστορία συνέχισε να γράφει και στην μεταπολεμική Ιαπωνία, όπως το Momi no ki wa nokotta. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από μία δυσαρέσκεια για την εξουσία, συμπάθεια για τους περιθωριακούς και αδικημένους, και με έμφαση στην παράδοση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Nihon Fujin Fudoki, το οποίο ήταν υποψήφια στα Naoki Award, έναν από τους πιο εξέχοντα λογοτεχνικά βραβεία στην Ιαπωνία, με τον Γιαμαμότο να απαρνείται την υποψηφιότητα, λέγοντας ότι το έργο του δεν είναι λογοτεχνικό. Απεβίωσε από πνευμονία στη Γιοκοχάμα, σε ηλικία 63 ετών. Το 1987, δημιουργήθηκαν λογοτεχνικά βραβεία με το όνομά του (Yamamoto Shūgorō Prize). Πολλά έργα του διασκευάστηκαν και έγιναν σενάριο σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως στο Sanjuro, του Ακίρα Κουροσάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιάπωνες διηγηματογράφοι
Numb (τραγούδι, Linkin Park)
Το "Numb" είναι ένα τραγούδι από το ροκ συγκρότημα Linkin Park. Κυκλοφόρησε ως το τρίτο single από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, Meteora, και είναι το δέκατο τρίτο και τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ. Ένα από τα πιο γνωστά και θρυλικά τραγούδια των Linkin Park, το "Numb" ήταν στην κορυφή του Billboard διαγράμματος Hot Modern Rock Tracks για 12 εβδομάδες. Το τραγούδι πέρασε έξι εβδομάδες στην κορυφή του διαγράμματος το 2003 και έξι εβδομάδες το 2004, καθιστώντας αυτό το μόνο τραγούδι στην ιστορία που είναι το πιο επιτυχημένο τραγούδι της χρονιάς στο Hot Modern Rock Tracks διάγραμμα για δύο χρόνια. Το τραγούδι, επίσης, πέρασε τρεις εβδομάδες στην κορυφή του Billboard διαγράμματος Hot Mainstream Rock τραγούδια και έφτασε στο νούμερο 11 στο Billboard Hot 100.
Το τραγούδι έγινε remix ως "Numb / Encore", μια συνεργασία μεταξύ της μπάντας και του ράπερ Jay-Z. Ήταν ένα τεράστιο χτύπημα και για τους δύο καλλιτέχνες το οποίο εμφανίζεται στο δίσκο Collision Course  και τους έδωσε το βραβείο Grammy για την καλύτερη ραπ/Sung συνεργασία. Το "Numb" ήταν ταξινομημένο στη θέση 95 στον κατάλογο του Rhapsody των 100 καλύτερων τραγουδιών της δεκαετίας.
Τον Ιανουάριο του 2011, το "Numb" κυκλοφόρησε σε ένα DLC πακέτο Linkin Park για το Rock Band 3.
Μουσικό Βίντεο
Σκηνοθετήθηκε από τον Joe Hahn, οι εσωτερικές σκηνές του μουσικού βίντεο λαμβάνουν χώρα σε έναν καθεδρικό ναό στην Πράγα της Τσεχικής Δημοκρατίας, όπως και οι εξωτερικές σκηνές. Οι εσωτερικοί χώροι του σχολείου, η τάξη, ο διάδρομος και η εξωτερική παιδική χαρά βρίσκονται στο Johannes Kepler Grammar School (Gymnázium Jana Keplera) στην Πράγα. Οι σκηνές στη γέφυρα γυρίστηκαν στη φημισμένη Γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα. Επειδή ο τραγουδιστής Chester Bennington έπασχε από σοβαρούς πόνους στην κοιλιά και στην πλάτη, η παράσταση της μπάντας γυρίστηκε αργότερα σε ένα αντίστοιχο καθεδρικό ναό στο Λος Άντζελες.
Το βίντεο ακολουθεί τα εσωτερικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει κατά τη διάρκεια μιας ημέρας στη ζωή της μια μη δημοφιλής, παρίας νεαρή φοιτήτρια (απεικονίζεται από την Briana Evigan). Η κοπέλα προφανώς ξοδεύει μεγάλο μέρος του χρόνου της ζωγραφίζοντας εικόνες, αποκαλύπτοντας ότι πιθανώς ονειρεύεται να γίνει καλλιτέχνης. Σε μεγάλο βαθμό αποφεύγεται και γελοιοποιείται στο σχολείο, δεδομένου ότι όταν της είπε ο καθηγητής να απομακρυνθεί από την αίθουσα, επειδή ζωγράφιζε στην τάξη, όλοι γελούσαν μαζί της και την πείραζαν, όταν σκόνταψε στις σκάλες κανείς δεν σταμάτησε να την βοηθήσει να σηκωθεί, και όταν προσπάθησε να ενταχθεί σε μια ομάδα κοριτσιών σε ένα τραπέζι γεύματος αμέσως σηκώθηκαν και έφυγαν. Υπάρχουν, επίσης, αυτοκτονικά σημάδια κοπής στα χέρια της, που διευκρινίζονται ως "NUMB". Κατά την κορύφωση του τραγουδιού, παρουσιάζεται στο δωμάτιό της, όπου δένει τα μαλλιά της με ένα πινέλο, και ρίχνει μπογιά στον καμβά με θυμό. Στο τέλος, τρέχει στην εκκλησία που έπαιζε η μπάντα, σχεδόν σαν να τους άκουσε, μόνο για να βρει την εκκλησία που άφησαν πίσω άδεια.
Απόδοση στα διαγράμματα
Το κομμάτι έγινε ένα από τα πιο θρυλικά τραγούδια των Linkin Park, καθώς και ένα από τα πιο εμπορικά επιτυχημένα τους, φτάνοντας στο νούμερο 11 στο διάγραμμα των ΗΠΑ με τα καλύτερα 100 στις 24 Φεβρουαρίου 2004 και πέρασε τρεις εβδομάδες στην κορυφή των Mainstream ροκ τραγουδιών και 12 εβδομάδες στην κορυφή των μοντέρνων ροκ τραγουδιών. Το "Numb" ήταν η 33η καλύτερη εκτέλεση single στο Hot 100 κατά τη διάρκεια του 2004 και εισήχθη στο νούμερο 15 του διαγράμματος εναλλακτικών τραγουδιών του τέλους της δεκαετίας. Ήταν επίσης επιτυχές στην Ωκεανία, φτάνοντας στη θέση 10 στην Αυστραλία και στη 13η στη Νέα Ζηλανδία. Το "Numb" είναι επίσης το πιο μακροχρόνιό τους single που παιζόταν στη Γαλλία, περνώντας 23 εβδομάδες στο διάγραμμα, φτάνοντας στη θέση 19. Ωστόσο, σχεδόν κατατάχθηκε για μία εβδομάδα στην Ιταλία και το Βέλγιο στο διάγραμμα των Single αλλά ήταν πρώτο στο ελληνικό Single διάγραμμα.
Η λίστα των τραγουδιών
Όλα τα τραγούδια έχουν γραφτεί και συντεθεί από τους Linkin Park. Όλα τα τραγούδια έχουν γραφτεί και συντεθεί από τους Linkin Park. Όλα τα τραγούδια έχουν γραφτεί και συντεθεί από τους Linkin Park.
Διαγράμματα για το τέλος του έτους
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park Κατηγορία:Τραγούδια του 2003 Κατηγορία:Έργα με θέμα το bullying Κατηγορία:Singles του 2003 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Σοφί Μαρσό
Η Σοφί Μαρσό (Sophie Marceau, 17 Νοεμβρίου 1966) είναι Γαλλίδα ηθοποιός.
Σταδιοδρομία
Η Σοφί Μαρσό (πλήρες όνομα Sophie Danièle Sylvie Maupu) γεννήθηκε στο Παρίσι και ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία σε ηλικία 14 ετών όταν ο σκηνοθέτης Κλοντ Πινοτό την επέλεξε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία La Boum (Το Πάρτι - 1980). Το φιλμ είχε τεράστια επιτυχία και την έκανε είδωλο στη Γαλλία, σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στην Ιαπωνία. Δύο χρόνια μετά (1982), η συνέχεια της ταινίας La Boum 2, λιγότερο κωμική και περισσότερο αισθηματική, βοήθησε στην περαιτέρω αύξηση της δημοτικότητάς της. Το 1983, κέρδισε το βραβείο César (το Γαλλικό Όσκαρ) για την "Περισσότερο Υποσχόμενη Ηθοποιό".
Σε ηλικία 17 ετών, ερμήνευσε έναν πιο απαιτητικό ρόλο στην ταινία Fort Saganne (1984), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ και την Κατρίν Ντενέβ. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε δίπλα στον Ζαν Πολ Μπελμοντό στην ταινία Joyeuses Pâques (1984), βασισμένη στο θεατρικό έργο του Ζαν Πουαρέ. Ξεδίπλωσε το υποκριτικό της ταλέντο στις ταινίες του επί πολλά χρόνια (1985-2001) συντρόφου της Αντρέι Ζουλάφσκι: L'Amour braque (1985), Mes nuits sont plus belles que vos jours (1989), La Note bleue (1991) και Fidélité" (2000).
Η Σοφί αν και αρκετά δημοφιλής στην Ευρώπη, έγινε παγκοσμίως γνωστή ερμηνεύοντας την Πριγκίπισσα Ιζαμπέλα στο ιστορικό έπος του Μελ Γκίμπσον, το Braveheart το 1995. Μετά από αυτήν την επιτυχία εμφανίστηκε στο A Midsummer Night's Dream (Όνειρο θερινής νυκτός - 1999) και σαν το κορίτσι του Τζέημς Μποντ στην ταινία Ο Κόσμος δεν Είναι Αρκετός (The World Is Not Enough - 1999).
Η Σοφί έγραψε την ημι-αυτοβιογραφική νουβέλα Telling Lies το 2001 και παράλληλα προσπάθησε να τη μεταφέρει στο σινεμά. Το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία Parlez-moi d'amour και πρωταγωνίστρια τη φίλη της Τζουντίθ Γκοντρές, της απέφερε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Μόντρεαλ το 2002. Παλιότερα, το 1995, είχε σκηνοθετήσει μια ταινία μικρού μήκους (L'Aube à l'envers) με πρωταγωνίστρια και πάλι τη Γκοντρές.
Μιχάλης Γιακουμή
Ο Μιχάλης Γιακουμή (Λάρνακα, 12 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με τη ΔΗΠΑ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Γιακουμή γεννήθηκε στην Λάρνακα το 1986. Απέκτησε πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην ευρωπαϊκή πολιτική στο ίδιο πανεπιστήμιο. Επιπρόσθετα, απέκτησε μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων από το Cyprus Institute of Marketing.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Ηνωμένου Βασιλείου. Επιπλέον, διετέλεσε γραμματέας οικονομικών και γραμματέας διεθνών σχέσεων του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου. Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του ΔΗΚΟ (ΝΕΔΗΚ).
Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λάρνακας με το ΔΗΚΟ. Το 2018 διαγράφηκε από το ΔΗΚΟ. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΔΗΠΑ. Είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Συνεργασίας Δημοκρατικών Δυνάμεων.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τη ΔΗΠΑ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
(55565) 2002 AW197
Ο αστεροειδής 2002 AW197 είναι ένα Μεταποσειδώνιο αντικείμενο (TNO) που ανακαλύφθηκε το 2002 και αποτελεί ένα Κλασικό Αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ (CKBO ή "cubewano").
Μετρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ επιβεβαίωσαν ότι ο 2002 AW197 είναι ένας αξιόπιστος υποψήφιος πλανήτης νάνος (έχει δηλαδή αρκετά μεγάλη μάζα ώστε να έχει λάβει ένα σχεδόν σφαιρικό σχήμα), καθώς η διάμετρός του υπολογίσθηκε σε 734 ± 110 χλμ. για άλβεδο 0,12. Το κάτω όριο για τη διάμετρο ενός πλανήτη νάνου είναι περίπου 400 χλμ. Η τροχιά του βρίσκεται κοντά στην «κλιτύ του Κάιπερ».
Επιφάνεια
thumb|left|300px|Το 202 AW197 σε σύγκριση με άλλα 12 αντικείμενα. Ανάλυση φασμάτων του 2002 AW197 από το ΕΝΑ φανερώνει την απουσία πάγου νερού (σε αντίθεση με τον 50000 Κουάοαρ, που έχει παρόμοιο, κοκκινωπό, χρώμα).
Απόσταση
thumb|300px|Η [[τροχιά του (55565) 2002 AW 197.]] Στην εποχή μας ο 2002 AW197 απέχει 46,5 AU από τον Ήλιο. Τον πλησιάζει όμως και θα φθάσει στο περιήλιο της τροχιάς του περί το έτος 2079.
Παραπομπές
2002 AW197 2002 AW197
Λεόντιος (σφετεριστής)
Ο Λεόντιος (απεβ. 488) ήταν στρατηγός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που διεκδίκησε τον θρόνο της Κωνστανινούπολης, ηγούμενος μίας εξέγερσης εναντίον του Ζήνωνα.
Βιογραφία
Ήταν Συριακής καταγωγής, προερχόμενος από την Δαλισανδό της Καππαδοκίας. Υπό τον Ζήνωνα έγινε μάγιστρος του στρατού της Θράκης (magister militum per Thracias).
To 484 ο Ρωμαίος στρατηγός Ίλλος διέκοψε τη σχέση του με τον Ζήνωνα. Τότε ο Αυτοκράτορας έστειλε τον Λεόντιο με στρατό εναντίον του Ίλλου, αλλά ο Ίλλος κατάφερε να πείσει τον Λεόντιο να πάει με το μέρος του. Ο Ζήνωνας δεν ήταν δημοφιλής στον λαό της Κωνσταντινούπολης, μίας κρίσιμης περιοχής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διότι ήταν Ίσαυρος και ως τέτοιος εθεωρείτο βάρβαρος· για τον λόγο αυτόν είχε εξεγερθεί και ο Βασιλίσκος το 475/476. Ο Ίλλος, που επίσης ήταν ένας Ίσαυρος, αποφάσισε να μη διεκδικήσει για τον εαυτό του τον θρόνο, αλλά να ανεβάσει τον Λεόντιο.
Η στέψη του Λεόντιου έγινε στην Ταρσό στις 19 Ιουλίου 484: η ημέρα επιλέχθηκε, έπειτα από τη συμβουλή μερικών αστρολόγων, ως ευνοϊκή. Έγινε στα χέρια της Βηρίνας, χήρας του Λέοντα Α΄, η οποία έστειλε επιστολές στη διοίκηση Ανατολής και στη διοίκηση Αιγύπτου με την υπόδειξη να δεχθούν τον σφετεριστή ως αυτοκράτορα. Ο Λεόντιος αναγνωρίστηκε στην Αντιόχεια, όπου εισήλθε στις 27 Ιουλίου και σε μερικά άλλα μέρη. Είχε χρόνο να ονομάσει αξιωματούχους και να κόψει νομίσματα, πριν αντιμετωπίσει την αντίδραση του Ζήνωνα.
Ο στρατός του Ζήνωνα, από Ρωμαίους και Οστρογότθους υπό τη διοίκηση του Θεοδώριχου του Αμάλ και του Ιωάννη του Σκύθη νίκησε τον εξεγερθέντα στρατό κοντά στην Αντιόχεια (8 Αυγούστου). Ο Ίλλος και ο Λεόντιος αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο μέσα στο φρούριο Παπύριο, όπου οι εξεγερμένοι κράτησαν για 4 έτη. Το 488 μετά από προδοσία, το φρούριο έπεσε· ο Λεόντιος εκτελέστηκε και αποκεφαλίστηκε στη Σελεύκεια την παρά τω Καλυκαδνώ, ενώ το κεφάλι του στάλθηκε στον Ζήνωνα.
Μια και ο Ίλλος και ο Λεόντιος ακολουθούσαν τη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας, έλαβαν την υποστήριξη του Καλενδίωνα Πατριάρχη της Αντιόχειας και μικρή υποστήριξη από άλλους. Επίσης μερικοί εθνικοί (παγανιστές) υποστήριξαν την εξέγερση, μεταξύ των οποίων ο ποιητής, φιλόσοφος και μάντης Παμπρέπιος.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ram it Down
Ram it Down είναι ο τίτλος του ενδέκατου δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε τoν Μάιο του 1988 μέσω της "Columbia Records". Το 2001, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε έκδοση CD από την "Columbia" με δύο επιπλέον κομμάτια, τις ζωντανές εκτελέσεις των "Night Comes Down" και "Bloodstone" από το 1984 και το 1982, αντίστοιχα.
Ιστορία του δίσκου
Τον Οκτώβριο του 1987 οι Judas Priest μετέβησαν στην Κοπενχάγη για να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις του επόμενου άλμπουμ τους, στα "PUK Studios". Το πρώτο κομμάτι το οποίο έπαιξαν ήταν η διασκευή στο "Johnny B. Goode" του Τσακ Μπέρι, το οποίο αποτέλεσε και το μοναδικό σινγκλ του δίσκου. Δύο μήνες αργότερα, επέστρεψαν στη Δανία ηχογραφώντας νέα κομμάτια αλλά και τραγούδια τα οποία περίσσεψαν από το "Turbo". Όλα τα κομμάτια παρουσιάστηκαν στα στελέχη της "CBS Records" και αυτοί ήταν που αποφάσισαν για το ποια τραγούδια θα συμπεριλαμβάνονταν στην τελική έκδοση. Κατά τις ηχογραφήσεις ο ντράμερ Ντέιβ Χόλαντ αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και αρκετά από τα τύμπανα του άλμπουμ είναι ηχογραφημένα με drum machine.
Οι κριτικές για το δίσκο ήταν μέτριες με το "Allmusic" να του δίνει δύο αστέρια και το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,2 με άριστα το 5.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ με τίτλο "Mercenaries of Metal", ξεκίνησε στις 7 Μαΐου 1988 από το "Isstadion" της Στοκχόλμης. Στο set list των Judas Priest συμπεριλήφθηκαν από το "Ram it Down" το ομώνυμο κομμάτι, όπως και τα "Come and Get it", "I'm a Rocker", "Johnny B. Goode" και "Heavy Metal". Το συγκρότημα πραγματοποίησε 26 εμφανίσεις επί ευρωπαϊκού εδάφους, συμπεριλαμβανομένων δέκα συναυλιών στη Δυτική Γερμανία, πριν μεταβεί στη Μεγάλη Βρετανία για την πρώτη του περιοδεία εκεί, μετά από τέσσερα χρόνια. Μετά από οκτώ ζωντανές εμφανίσεις στην πατρίδα τους στα τέλη Ιουνίου του 1988, συνέχισαν την περιοδεία ένα μήνα αργότερα στη Βόρεια Αμερική. Μέχρι τις 23 Οκτωβρίου έδωσαν 75 συναυλίες, ολοκληρώνοντας την πολύ μεγάλη αυτή περιοδεία στο "Portland Coliseum" του Πόρτλαντ.
Τραγούδια
1. Ram it Down (Halford, Tipton, Downing) - 4:48
2. Heavy Metal (Halford, Tipton, Downing) - 5:58
3. Love Zone (Halford, Tipton, Downing) - 3:58
4. Come and Get it (Halford, Tipton, Downing) - 4:07
5. Hard As Iron (Halford, Tipton, Downing) - 4:09
6. Blood Red Skies (Halford, Tipton, Downing) - 7:50
9. Love You to Death (Halford, Tipton, Downing) - 4:36
10. Monsters of Rock (Halford, Tipton, Downing) - 5:30
Βραβεία
Ram it Down (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Judas Priest
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Ram it Down" είχε την εξής μορφή:
Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
Κ.Κ. Ντάουνινγκ - κιθάρα
Ίαν Χιλ - μπάσο
Ντέιβ Χόλαντ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Judas Priest Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988
Κέιζι Στόουνερ
μικρογραφία|392x392εσ|Ο Κέιζι Στόουνερ κατακτά το 2ο παγκόσμιο πρωτάθλημα του (2012), στο Moto GP.
Παιδικά χρόνια
Ο Κέιζι Στόουνερ γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1985 στο Σάουθπορτ του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία. Ξεκίνησε να οδηγάει στην ηλικία των 4, όταν οι γονείς του τού έδωσαν το 1ο του mini-bike. Στην ηλικία των 14, μετακόμισε με τους γονείς του στην Αγγλία για να μπορεί να οδηγήσει,  μιας και στην Αυστραλία θα ήταν παράνομο.
2003
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2003 στην κατηγορία των 125κ.κ. Εκείνη τη σαιζόν, με την Απρίλια, πέτυχε την 1η του νίκη και άλλες τρεις 2ες θέσεις, τελειώνοντας 8ος στην τελική κατάταξη.
2004
Το 2004, παρέμεινε στην ίδια κατηγορία, αλλά οι εντυπωσιακοί αγώνες της προηγούμενης χρονιάς τον έφεραν στην ομάδα της Red Bull Racing KTM και συνέχισε να βελτιώνεται. Τελείωσε την σαιζόν στην 5η θέση (μία 1η θέση, δύο 2ες και τρεις 3ες).
2005
Την επόμενη χρονιά προήχθη στα 250κ.κ., με την Απρίλια και τερμάτισε 2ος, πίσω από τον Ντάνι Πεδρόσα και ήταν μια σοβαρότατη απειλή για τον Ισπανό. Τελείωσε την σαιζόν με 5 νίκες και εξασφάλισε την παρουσία του στην μεγάλη κατηγορία, για την επόμενη χρονιά.
2006
Το 2006 υπέγραψε συμβόλαιο με την LCR Honda και έκανε μια καλή σαιζόν, αν και το καλύτερο αποτέλεσμα ήταν, μόλις, μια 2η θέση. Πάλι, όμως, ο Αυστραλιανός άσος κέρδισε τις εντυπώσεις και ήταν εμφανές πως είχε λαμπρή καριέρα.
2007
μικρογραφία|221x221εσ|Ο Κέιζι Στόουνερ με τα χρώματα της Ducati, στο GP της Μαλαισίας, το 2007 Το 2007 άλλαξε στρατόπεδο και πήγε στην Ducati. Ο τελικός του απολογισμός ήταν εξωπραγματικός. Με 6 πολ-ποζίσιον και 10 νίκες στέφτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής, μόλις στην 2η χρονιά του στην μεγάλη κατηγορία. Η διαφορά του από τον 2ο, Ντάνι Πεδρόσα, ήταν 125 βαθμοί. Ύστερα από 34 χρόνια, πρωταθλήτρια κατασκευαστών, ήταν μια ιταλική ομάδα και μόλις ο 1ος τίτλος της Ducati. Στο τέλος της σαιζόν, του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Μικρού Αυστραλού της χρονιάς».
2008
Το 2008 ήταν άλλη μια εκπληκτική χρονιά για τον 23χρονο Κέιζι, αλλά ο Βαλεντίνο Ρόσι πανηγύρισε τον παγκόσμιο τίτλο, χάρις στην εμπειρία του. Αξιοσημείωτο γεγονός, πάντως, είναι πως ο Κέιζι Στόουνερ βγήκε 2ος στην κατάταξη με 280 βαθμούς. Είναι οι περισσότεροι βαθμοί που έχει συγκεντρώσει κάποιος στο Moto GP και δεν έχει πάρει τον παγκόσμιο τίτλο.
2009
Το 2009 ήταν μια χρονιά ατυχίας για τον Στόουνερ, αφού διαγνώστηκε με αναιμία και φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου, μετά το GP της Αμερικής. Υπό αυτές τις συνθήκες, έχασε τους αγώνες σε Μπρνο, Ινδιανάπολη και Μιζάνο. Επέστρεψε στην δράση κατά το τέλος της χρονιάς και το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να μαζέψει λίγους βαθμούς, η οποίοι όμως δεν μπόρεσαν να μαζέψουν την διαφορά από τους 3 πρώτους. Έτσι, τερμάτισε στην 4η θέση με 4 νίκες.
2011
μικρογραφία|Η Repsol Honda του Στόουνερ, κατά το 2011 Το 2011 ο Στόουνερ επανήλθε στις επιτυχίες, αφού μετά το GP της Laguna Seca ήταν 20 βαθμούς μπροστά από τον 2ο, Χόρκε Λορένθο. Παρ΄ολ’ αυτά στο Ιαπωνικό GP, ο Στόουνερ σκέφτηκε πολύ σοβαρά το αν θα έτρεχε, επειδή φοβόταν για την υγεία του, ύστερα από το πυρηνικό ατύχημα που έγινε στην Φουκοσίμα. Αγωνίστηκε όμως και μετά τα 26α γενέθλιά του, είχε προβάδισμα 65 βαθμών από τον Λορένθο και έπειτα από την νίκη του στο Αυστραλιανό GP, πανηγύρισε το 2ο παγκόσμιο πρωτάθλημά του. Παρ’ ολ’ αυτά, η χρονιά στιγματίστηκε από τον θάνατο του Μάρκο Σιμοντσέλι, στην 11η στροφή της Σέπανγκ.
2012
Το 2012, συγκεκριμένα τον Μάιο, ο Στόουνερ ανακοίνωσε πως στο τέλος της χρονιάς θα αποσυρόταν, αφού, όπως είπε, είχε χάσει πλέον το ενδιαφέρον για τους αγώνες ταχύτητας. Ακολούθησε μια μέτρια σαιζόν, αφού τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Σαν να μην έφτανε αυτό, είπε πως δεν αισθανόταν καλά πάνω στην μηχανή και σχεδόν προφητικά, τραυματίστηκε στον αστράγαλο, στα προκαταρκτικά της Ινδιανάπολης. Αγωνίστηκε, κατετάγη 4ος, χειρουργήθηκε, έχασε αγώνες, αλλά τελικά επέστρεψε για το αυστραλιανό GP, στο οποίο και νίκησε για 6η συνεχόμενη χρονιά. Στο τέλος της χρονιάς, κατέλαβε την 3η θέση και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Με αυτόν τον τρόπο το Moto GP έχασε έναν πολύτιμο και πολλά υποσχόμενα οδηγό σε μια νεαρή ηλικία (27 ετών).
Συμπαίκτες ανά χρονιά
μικρογραφία|273x273εσ|Ο αριθμός, με τον οποίο αγωνιζόταν ο Στόουνερ. Διακρίνεται η αυστραλιανή σημαία.
Προσωπική ζωή
Ο Κέιζι Στόουνερ έχει παντρευτεί την Adriana Tuchyna, την οποία γνώρισε κατά το GP της Αυστραλίας, το 2003, όταν του ζήτησε να υπογράψει στο στομάχι της. Η σχέση τους  ξεκίνησε το 2005 και τελικά παντρεύτηκαν στις 6 Ιανουαρίου του 2007, στην Αδελαΐδα. Ο Στόουνερ έχει και μία κόρη από το 2012, την Alessandra Maria, της οποίας τα γενέθλια είναι στις 16 Φλεβάρη, την ίδια μέρα με τα γενέθλια του Βαλεντίνο Ρόσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων
Ο τελευταίος των κομιτατζήδων (εναλλακτικός τίτλος: Οι κομιτατζήδες) είναι ελληνική πολεμική ταινία του 1970, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου και σε σενάριο Γιάννη Τζιώτη.
Πλοκή
Το 1941, οι Γερμανοί παραδίδουν την Ανατολική Μακεδονία στους Βουλγάρους. Ο ταγματάρχης Άντον Πάικο αναλαμβάνει διοικητής της ίδιας περιοχής που το 1918 υποχωρώντας έκαψε. Τότε, η Φιλιώ βρέθηκε κακοποιημένη και νεκρή δίπλα στον βιαστή της, τον νεκρό κομιτατζή Ζλάταν Συμεώνοφ. Το βρέφος που απέκτησαν, τον Γρηγόρη, θα το μεγαλώσει ο πατέρας της Φιλιώς. Την ίδια στιγμή, ο Ιβάν, ο δίδυμος αδελφός του βρέφους μεγαλώνει στη Βουλγαρία, απαχθείς από τους κομιτατζήδες. Ο Γρηγόρης θα συλληφθεί και στη θέση του θα παρουσιαστεί ο δίδυμος αδελφός του. Η αρραβωνιστικιά του Γρηγόρη, μια νεαρή δασκάλα, δεν εμπιστεύεται τον δίδυμο αδελφό του. Τελικά η Γερμανία ηττάται και οι Βούλγαροι φεύγουν, ενώ ο Βούλγαρος δίδυμος σκοτώνεται από το χέρι του αδελφού του.
Παραγωγή
Η ταινία στην πρώτη της προβολή έκοψε 235.752 εισιτήρια και ήλθε 30η σε σύνολο 99 ταινιών της περιόδου. Η ταινία κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 13 Οκτωβρίου 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αρτ Φιλμ
Η άλωσις των Ψαρών
Η άλωσις των Ψαρών είναι τρίπρακτη τραγωδία του Θεόδωρου Αλκαίου
Υπόθεση
Αρχικά συνεδριάζει το πολεμικό συμβούλιο των Ελλήνων και η άποψη να αντιμετωπιστεί ο εχθρός στη θάλασσα απορριπτεται και επικρατεί η άποψη των δημογερόντων να αποκρουστούν στην στεριά. Ο πρεσβευτής των Τούρκων που έρχεται με πρόταση συνθηκολόγησης αποδεικνύεται κατάσκοπος. Φτάνει ειδοποίηση για την άφιξη του τουρκικού στόλου και τα πλοία πρέπει να ετοιμαστούν στα Αντίψαρα.. Οι Τούρκοι όμως κάνουν επίθεση στον Ξηρόκαμπο το πιο αδύνατο σημείο της άμυνας του νησιού. Οι εκκλήσεις για βοήθεια φτάνουν μαζικά. Τελικά οι Τούρκοι εισβάλουν και τα γυναικόπαιδα πέφτουν μαζικά στη θάλασσα. Αν και η βοήθεια φτάνει τελικά,είναι πια αργά οι δημογέροντες είναι αποκλεισμένοι στο κάστρο. Τελικά οι πολιορκημένοι ανατινάσσονται για να μην συλληφθούν.
Ίστοτσνι Μόσταρ
Το Ίστοτσνι Μόσταρ (σερβικά κυριλλικά: Источни Мостар) είναι δήμος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 280 κατοίκους.
Έδρα του δήμου αποτελεί το χωριό του Ζίγιεμλιε.
Ιστορία
Ο Δήμος του Ίστοτσνι Μόσταρ, στα ελληνικά «Ανατολικό Μόσταρ», δημιουργήθηκε μετά το πέρας του Πολέμου της Βοσνίας επί του εδάφους του παλαιού προπολεμικού Δήμου του Μόσταρ, με το υπόλοιπο τμήμα του δήμου να αποτελεί τμήμα της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έως το 2004, έφερε την ονομασία Σρπσκι Μόσταρ, το «Σερβικό Μόσταρ». Ο όρος Ίστοτσνι Μόσταρ είναι δυνατό, επίσης, να αναφέρεται στο ανατολικό τμήμα της Πόλεως του Μόσταρ, εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Οικισμοί
thumb|center|upright=0.8|Τοποθεσία του Δήμου του Ίστοτσνι Μόσταρ εντός της [[Βοσνία και Ερζεγοβίνη|Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.]]
Πέραν του Ζίγιεμλιε, ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Κοκόρινα και Κάμενα.
Πολιτική
Έπειτα από τις τοπικές εκλογές του 2012, οι 11 έδρες της δημοτικής συνελεύσεως διαμοιράστηκαν όπως ακολουθεί :
Ο Ράντοβαν Παλάβεστρα, μέλος του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (SDS), εξελέγη δήμαρχος του δήμου.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2014-2015
Η Γ΄ Εθνική Κατηγορία περιόδου 2014-2015 είναι η 33η σεζόν της τρίτης κορυφαίας κατηγορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου από το 1983. Αποτελείται από 61 ομάδες που χωρίστηκαν με γεωγραφικά κριτήρια σε 4 ομίλους. Ξεκίνησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2014. Από τους ομίλους ανεβαίνουν οι 4 πρωταθλητές και υποβιβάζονται οι 5 τελευταίοι από τους πρώτους τρεις ομίλους και από τον τέταρτο όμιλο οι 4 τελευταίοι.
Θερμαϊκός και Α.Ο. Τρίκαλα 1963 αποσύρθηκαν από το πρωτάθλημα πριν από την κλήρωση των ομίλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015 Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Σιναράδες Κέρκυρας
Οι Σιναράδες βρίσκονται στην περιοχή μέσης Κέρκυρας, σε απόσταση μόλις 13 χιλιομέτρων από την πόλη της Κέρκυρας.
Η μέση Κέρκυρα χωρίζεται στην πάνω Μέση που περιλαμβάνει τα χωριά από Πέλεκα μέχρι Άγιο Ματθαίο και την κάτω Μέση η οποία περιλαμβάνει το λιβάδι του Ρόπα με τα χωριά που βρίσκονται στην περιφέρειά του.
Ιστορία
Το όνομα Σιναράδες δόθηκε μετά από πολλές τροποποιήσεις του. Πιθανόν αρχικά να ονομάζονταν Αξιναράδες λόγω των πολλών "τσαπαδόρων" (γεωργών) που υπήρχαν στο χωριό, γιατί χρησιμοποιούσαν αξίνες (τσαπιά) ή το όνομα να προήλθε από την σύνθετη λέξη συν+αράτω. Σύμφωνα με μια τρίτη άποψη που είναι και η επικρατέστερη, η λέξη «Σιναράδες» προήλθε από το επίθετο της άγνωστης σήμερα και εξαφανισμένης πλέον βυζαντινής οικογένειας Σιναράς ή Συναράς (διατηρείται ακόμη ως χριστιανικό βαπτιστικό όνομα στην Αρμενία, αλλά υπάρχει επίσης και Αγία Σινάρα στο Ηνωμένο Βασίλειο), αφού τα περισσότερα χωριά της Κέρκυρας έχουν ονόματα που προέρχονται από επίθετα οικογενειών λ.χ. Αργυρός = Αργυράδες, Αρμένης = Αρμενάδες, Βιτάλης = Βιταλάδες, Κυπριανός = Κυπριανάδες, Καββάδας = Καββαδάδες, Πίκουλας = Πικουλάτικά, Καρδάμης = Καρδαμάτικα, Σαρακινός = Σαρακινάτικα, Κομιανός = Κομιανάτα, Μακρής = Μακράτα. κ.α. Η ιστορία του χωριού αρχίζει από τα Βυζαντινά χρόνια. Πιθανολογείται ότι τότε ήρθαν από τη Νότια Ιταλία οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού. Το 1669 κάτοικοι από την Κρήτη έφθασαν στο νησί της Κέρκυρας και κάποιοι από αυτούς έφεραν τις οικογένειες τους και εγκαταστάθηκαν στο χωριό. Σήμερα υπάρχουν ακόμη επώνυμα όπως Βασιλάκης, Δουκάκης κ.ά. με κατάληξη -άκης, που φανερώνουν την κρητική καταγωγή τους. Οι κάτοικοι των Σιναράδων ασχολούνται την περίοδο 1865-1965 κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια. Επίσης καλλιεργούσαν πατάτες, καλαμπόκι, σιτάρι και λινάρι. Σποραδικά υπήρχαν και οπωροφόρα δένδρα, όπως αχλαδιές, συκιές, κυδωνιές, μπουρνελιές, αμυγδαλιές κ.ά. Παράλληλα ασχολούνταν και με την κτηνοτροφία, που ήταν μάλλον σπιτική και όχι επαγγελματική. Η απασχόληση με τη θάλασσα ήταν πολύ περιορισμένη. Η διαμόρφωση της παραλίας δεν ευνοούσε το ψάρεμα. Εδώ οι κάτοικοι χτυπούσαν τα ψάρια λαθραία με δυναμίτη κι είχαν ψάθινες σχεδίες ("παπυρέλες") στα ρηχά. Οι πιο πλούσιοι του χωριού ήταν ο Βασιλάκης και ο Σπύρος Γραμμένος
Χαρακτηριστικά του χωριού
Ένα από τα χαρακτηριστικά του χωριού είναι η πυκνή δόμηση που την επέβαλαν και λόγοι οικονομικοί αλλά κυρίως ο φόβος των θαλασσινών κουρσάρων (πειρατών).
Οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα κτίρια δίνουν την εικόνα του παραδοσιακού χωριού. Τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της ντόπιας αρχιτεκτονικής είναι οι καμπυλωτές πόρτες στα κατώγια, τα "βόλτα" (στοές), οι στέγες με κορνίζες και με κεραμίδια σε χρώμα ώχρας βυζαντινού τύπου, τα πορτόνια με ανάγλυφα μάρμαρα και όμορφα σχέδια, οι εξωτερικές πέτρινες σκάλες που καταλήγουν σε βεράντα ("μπόντζο"), συμπαγή πράσινα παραθυρόφυλλα και φουγάροι με καμπυλωτή στέγη. Τα ισόγεια σπίτια άλλοτε με κάποιους μικρούς βοηθητικούς χώρους μετά βίας εξυπηρετούσαν τις άλλοτε πολυμελείς αγροτικές οικογένειες του χωριού.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές στην εικόνα που παρουσιάζει το χωριό και στις ασχολίες των κατοίκων. Η ανάπτυξη του τουρισμού αύξησε κατά πολύ τα εισοδήματά τους, όμως άλλαξε το ρυθμό της ζωής τους και επέδρασε αρνητικά στο περιβάλλον, οικιστικό και φυσικό.
Εκκλησίες
Στο χωριό ξεχωρίζουν οι εκκλησίες με τα καμπαναριά, την εσωτερική απλή διακόσμηση και τις εικόνες αξιόλογων αγιογράφων. Η κατασκευή τους τοποθετείται στα τέλη του 15ου αιώνα μέχρι και τα νεότερα χρόνια. Οι εκκλησίες είναι οι εξής: Άγιος Ιωάννης, Παναγία Παντάνασσα, Άγιος Νικόλαος, Εσταυρωμένος, Άγιος Αθανάσιος, Άγιοι Πάντες, Ευαγγελίστρα, Άγιος Θεόκτιστος, Ταξιαρχών (Μιχαήλ και Γαβριήλ), Κυρά-Δικιά, Δεχουμένες, Άγιος Σαραντίτης και Άγιος Γόρδης. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι τρεις μεγαλύτερες εκκλησίες του χωριού μεταβλήθηκαν σε νοσοκομειακές αίθουσες νοσηλείας.
Ιερός ναός Αγίου Νικολάου και Αγίου Σπυρίδωνος
Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού κοντά στην κεντρική πλατεία.
Ο ρυθμός του Ναού είναι ρυθμός Βασιλικής. Αρχικά ήταν ρυθμού Βασιλικού Μονόκλιτη αλλά αργότερα επεκτάθηκε κατά πλάτος και προστέθηκαν άλλα δύο κλίτη δεξιά και αριστερά και έτσι έγινε τρίκλιτη βασιλική. Εσωτερικά η δεξιά Μονή αφιερώθηκε στον Άγιο Νικόλαο, Επίσκοπο Μύρων Λυκίας η δε αριστερή στον Άγιο Σπυρίδωνα, Επίσκοπο Τριμυθούντος. Το εξωτερικό σαν Βασιλικός ρυθμός είναι λιτός. Έχει 4 παράθυρα μεγάλα δεξιά και αριστερά σε κάθε τοίχο και δύο τεράστια στη Δυτική πλευρά. Η εκκλησία εξωτερικά συμπληρώνεται με ένα καμπαναριό, το οποίο άρχισε να χτίζεται το 1953 και τελειοποιήθηκε το 1982 με δαπάνες των κατοίκων του χωριού.
Η εκκλησία ανακαινίστηκε το 1990. Έγινε αμμοβολή του τέμπλου, που φανέρωσε πέτρινο Τέμπλο μεγάλης καλλιτεχνικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Η ίδια εργασία έγινε και στις δύο μονές, όπου η εργασία φανέρωσε δύο σπουδαία πέτρινα προσκυνητάρια με ωραιότατα σκαλίσματα.
Στο Ιερό υπάρχει τοιχογραφία της Πλατυτέρας, ενώ στο γυναικωνίτη υπάρχει ένα εκκλησιαστικό αρμόνιο από την Ιταλία. Στην εκκλησία υπάρχουν λείψανα Αγίων όπως του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου και Αγίου Χαραλάμπους.
Φιλαρμονική Σιναράδων
Το 1961 ιδρύθηκε η φιλαρμονική Σιναράδων, η οποία συμμετείχε κυρίως στη λιτανεία των Μυροφόρων του χωριού. Η μπάντα της φιλαρμονικής αρχικά αποτελούνταν από δεκαπέντε άτομα, σήμερα όμως έχει ξεπεράσει τα εβδομήντα πέντε.
Η φιλαρμονική Σιναράδων συμμετέχει σε όλες τις μεγάλες μουσικές εκδηλώσεις του νησιού, όπως στις λιτανείες της Κέρκυρας κατά την Κυριακή των Βαΐων και την 11η Αυγούστου, διοργανώνει συναυλίες και γενικά έχει συνεχή παρουσία στις θρησκευτικές και εορταστικές εκδηλώσεις του χωριού.
Πνευματικό Κέντρο Νεότητας
Δίπλα από την εκκλησία υπάρχει Πνευματικό Κέντρο Νεότητας στο οποίο λειτουργούν διάφορα τμήματα, όπως βιβλιοθήκης, διδασκαλίας παραδοσιακών χορών, υπολογιστών με σύνδεση Ίντερνετ κ.ά. Γίνονται ομιλίες, διαλέξεις και διάφορες εκδηλώσεις.
Λαογραφικό Μουσείο Σιναράδων
Το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο Μέσης Κέρκυρας εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1982. Εμπνευστής και δημιουργός του μουσείου είναι ο Νικόλαος Πακτίτης, εκπαιδευτικός, ο οποίος συγκέντρωσε ιστορικό και λαογραφικό υλικό και ίδρυσε την Ιστορικολαογραφική Εταιρεία Μέσης Κέρκυρας.
Η εταιρεία εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό "Η Κερκυραία" και δύο χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε ως σωματείο με την ίδια επωνυμία. Από τότε άρχισε περισσότερη συστηματική προσπάθεια για την συγκρότηση ενός φορέα που να αντιπροσωπεύει την παράδοση της κεντρικής Κερκυραϊκής υπαίθρου και ειδικότερα αυτήν της Μέσης. Η Εταιρεία, εκτός απ' την ίδρυση του ομώνυμου μουσείου, προέβλεψε και την ενίσχυση κάθε συλλογικής προσπάθειας που θα αποσκοπούσε στην έρευνα, μελέτη και διάσωση ιστορικολαογραφικών στοιχείων σε οποιαδήποτε περιοχή της Κέρκυρας.
Μέχρι τον Οκτώβριο του 1987, το μουσείο στεγαζόταν στο ισόγειο μιας μονώροφης κατοικίας σε κεντρικό σημείο του χωριού, μεταφέρθηκε όμως αργότερα στη γειτονιά του Αϊ-Γιάννη. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν: μια αναπαράσταση παραδοσιακής κρεβατοκάμαρας, συλλογές αγροτικών εργαλείων, κερκυραϊκών παραδοσιακών φορεσιών, σπιτικών σκευών, εκκλησιαστικών ειδών, φιγούρων Καραγκιόζη, παραδοσιακών κεραμικών και έργων τέχνης.
"Αερόστατο"
Λίγο πιο έξω από το χωριό Σιναράδες υπάρχει το “Αερόστατο”, το οποίο ονομάστηκε έτσι από τη θέα που προσφέρει, σαν να βρίσκεται κάποιος μέσα σε αερόστατο. Στην περιοχή αυτή υπάρχει ένα πευκοδάσος που απλώνεται πάνω από τις παραλίες Δεχουμένων, Μαύρου Άμμου, Μαύρων Πλακών και Γιαλισκαριού.
Νησί Κυρά-Δικιάς (Κυρά-Δικαίας)
Κάτω ακριβώς από το "Αερόστατο" είναι το νησάκι της Κερα-Δικιάς, το οποίο ονομάστηκε έτσι από την εκκλησία που υπάρχει στο νησί, αφιερωμένη στην Παναγία Κυρά-Δικαία. Το νησάκι έχει μάκρος 60 μέτρα. Οι ακτές του είναι πολύ απότομες κι ένα μονοπάτι οδηγεί στο Μοναστήρι. Η επιφάνεια του νησιού είναι κατάφυτη από αγριελιές, παυλοσυκιές, σκίνους και μικρούς θάμνους.
Σύμφωνα με έγγραφα της εποχής (1771), το νησί βρισκόταν άλλοτε σε ακμή: είχε πολλούς καλόγερους και εξυπηρετούνταν με καΐκι, ενώ είχε μεγάλη κτηματική περιουσία. Η Κυρά-Δικαία σήμερα λειτουργείται δύο φορές το χρόνο: Των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου και στο Γενέθλιο της Θεοτόκου στις 8 Σεπτεμβρίου.
Το "Βόλτο"
Το "βόλτο" (καμάρα) είναι κατώφλι αυλής από ένα σύνολο σπιτιών, συνήθως συγγενικών προσώπων. Χτίστηκε την εποχή των πειρατών για την καλύτερη προστασία των σπιτιών αλλά και για μεγαλύτερη ασφάλεια τις μέρες των επιδρομών τους. Η αρχιτεκτονική των βόλτων κυριάρχησε την εποχή της Ενετοκρατίας στην Κέρκυρα.
Μνημείο Πεσόντων
Χτίστηκε το 1959 προς τιμήν όσων σκοτώθηκαν στον πόλεμο του '40, στους Πολέμους του 1912-13 και άλλες μάχες. Κατά τις εθνικές επετείους γίνεται στο μνημείο κατάθεση στεφάνων. Βρίσκεται στην περιοχή Δουκάτικα, σχεδόν στο κέντρο του χωριού.
Προσωπικότητες
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Ίγκορ Ντενίσοφ
Ο Ίγκορ Βλαντίμιροβιτς Ντενίσοφ (ρωσικά: Игорь Владимирович Денисов) γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1984 και είναι Ρώσος μέσος, ο οποίος παίζει στην Λοκομοτίβ Μόσχας. Ο Ντενίσοφ πέτυχε το πρώτο τέρμα του τελικού του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-08, όταν η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης νίκησε με σκορ 2-0 την Ρέιντζερς Γλασκώβης.
Στατιστική
Μέχρι τις 7 Μαϊου 2012.
Διακρίσεις
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Διεθνής καριέρα
Ο Ντενίσοφ ήταν αρχηγός της εθνικής Ρωσίας U21. Στις 11 Οκτωβρίου 2008, ο Ίγκορ έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ρωσίας στον αγώνα για τα προκριματικά του Mundial 2010 απέναντι στην εθνική Γερμανίας. Στις 25 Μαϊου 2012, ο Ντενίσοφ συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για το Euro 2012.
Διόδωρος ο Ταρσεύς
Με το όνομα Διόδωρος ο Ταρσεύς' είναι γνωστοί οι:
Ίγκορ Ντενίσοφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Μόσχας
Διόδωρος ο Ταρσεύς
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Φασολάκια πράσινα λαδερά
Τα φασολάκια πράσινα λαδερά είναι φαγητό της ελληνικής κουζίνας.
Μαγειρική
Γίνεται με φασολάκια φρέσκα, που τα έχουμε καθαρίσει αφαιρώντας το κοτσάνι, την ουρά και τις κλωστές. Τρώγεται συνήθως με ντομάτα, κρεμμύδι, μαϊντανό και κρέας, κοκκινιστό ή σκέτο νηστίσιμο. Σερβίρεται ζεστό ή κρύο ανάλογα με την εποχή και αν έχει κρέας, ή ξαναζεσταμένο και τρώγεται χειμώνα και καλοκαίρι, όποτε υπάρχουν φασολάκια. Συνοδεύεται από ψωμί, το οποίο βουτάμε στη σάλτσα. Τρώγεται με μαχαίρι και πιρούνι, ή μόνο με το πιρούνι.
Κατηγορία:ελληνική κουζίνα
Γιούνιον, Άγιος Πατρίκιος
Η Γιούνιον (Union) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Πατρικίου. Είναι η πρωτεύουσα του Άγιου Πατρικίου Δυτικά. Βρίσκεται βόρεια της χώρας, κεντρικά της ενορίας και βορειοανατολικά του Αγίου Πατρικίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Γρενάδας
Βρεττανικός Αστήρ
Ο Βρεττανικός Αστήρ ήταν εβδομαδιαίο ελληνικό περιοδικό (εικονογραφημένη επιθεώρηση ) που κυκλοφόρησε στα μέσα του 19ου αιώνα.
Ιστορικό έκδοσης
Ο Βρεττανικός Αστήρ εκδόθηκε στο Λονδίνο από το 1860 μέχρι το 1863. Ήταν το πρώτο ελληνικό περιοδικό του είδους του. Διευθυντής σύνταξης ήταν ο γνωστός μυθιστοριογράφος Στέφανος Ξένος. Το πρώτο τεύχος εκδόθηκε στις 9 Ιουλίου 1860 στο Λονδίνο. Συνέχισε να εκδίδεται επί τρία χρόνια. Μετά την εγκατάσταση του Ξένου στην Ελλάδα, εκδόθηκε για κάποιο χρόνο ως εφημερίδα μεταξύ του Οκτωβρίου 1891 και της 3 Μαΐου 1892.
Περιγραφή και περιεχόμενο
Το περιοδικό κυκλοφορούσε σε μεγάλο σχήμα, με εικόνες και σε εκλεκτό χαρτί και θεωρείτο πολυτελέστατη έκδοση. Ήταν εβδομαδιαίο στο Λονδίνο κατά τα μέσα του 19ου αι. Ιδρυτής και διευθυντής του υπήρξε ο Στέφανος Ξένος. Αναφέρεται ως το πρώτο ελληνικό εικονογραφημένο περιοδικό. Στόχος του περιοδικού ήταν να ενημερωθούν Έλληνες που έμεναν στη Βρετανική Κοινοπολιτεία και της ελληνικής ομογένειας στην Αγγλία το οποίο αναφέρεται πως είχε απήχηση σε όλον τον ελληνισμό. Η εφημερίδα είχε πάρει έντονη θέση εναντίον του Όθωνα και υπέρ της αντικατάστασής του με το Δούκα του Εδιμβούργου Αλφρέδο ο οποίος ήταν δευτερότοκος γιος της Βασίλισσας της Αγγλίας, Βικτωρίας
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Λονδίνο Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας Κατηγορία:Ελληνοβρετανικές σχέσεις
Παλιόκαστρο Στρέζοβας
Το Παλιόκαστρο είναι κατεστραμμένο σήμερα Φράγκικο φρούριο στο χωριό Δάφνη (πρώην Στρέζοβα) της Επαρχίας Καλαβρύτων, στο Νομό Αχαΐας. Βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή ενός μικρού πετρώδη και ιδιαίτερα απόκρημνου λόφου που έχει το όνομα Παλαιόκαστρο και είναι τμήμα του βουνού Δρυμώνας παρυφάδας του Αφροδίσιου. Στους πρόποδες του λόφου περνά ο ποταμός Λάδωνας.
Κτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, ίσως τον 13ο αιώνα, στην περιοχή της Στρέζοβας και ανήκε στην Βαρωνία της Άκοβας, η περιοχή της Στρέζοβας τότε ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στις βαρωνίες της Άκοβας και των Καλαβρύτων. Απέναντί του σε παρακείμενο λόφο, που επίσης λέγεται Παλαιόκαστρο, βρίσκεται το Κάστρο Στρέζα που ανήκε στον βαρώνο των Καλαβρύτων. Χρησίμευε για τον έλεγχο των τιμαρίων των βαρώνων αλλά και με φρυκτωρία ειδοποιούσε για επερχόμενο κίνδυνο την Άκοβα μέσω άλλων κάστρων της περιοχής. Ήταν μικρό κτίσμα που περιέκλειε και οικισμό αλλά κυρίως χρησίμευε για εγκατάσταση στρατιωτικής φρουράς.
Μετά το 1279 η περιοχή ήταν στα τιμάρια που πήρε και διαφέντευε η Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ κυρά της Άκοβας και του Πασσαβά.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία της Άκοβας Κατηγορία:Δήμος Παΐων
Ίνγκα και Ανούς Αρσακιάν
Η Ίνγκα και Ανούς Αρσακιάν (αρμενικά: Ինգա և Անուշ Արշակյաններ/Inga yev Anush Arshakyan) είναι Αρμένισες αδελφές και ντουέτο folk.
Η Ανούς γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1980 στο Γερεβάν. Αποφοίτησε από τη μουσική σχολή S. Aslamazyan και το μουσικό κολέγιο A. Babajanyan. Το 1999, έκανε το ντεμπούτο της ως σολίστ μαζί με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας και τη Χορωδία. Από το 2001 έως το 2005, σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν και αποφοίτησε στη τζαζ-φωνητική.
Η αδελφή της Ίνγκα γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1982 στο Γερεβάν. Αποφοίτησε επίσης από τη μουσική σχολή S. Aslamazyan και το μουσικό κολέγιο A. Babajanyan. Το 1998, η Ίνγκα μαζί με την αδερφή της, περιόδευσαν στις αρμενικές επαρχίες. Το 2002 αποφοίτησε με πτυχίο στα έγχορδα και ακολούθησε την αδερφή της στο Yerevan State Conservatory, αποφοιτώντας το 2005.
Εκπροσώπησαν τη Αρμενία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στη Μόσχα, με το τραγούδι "Jan Jan", τερματίζοντας στην 10η θέση στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένισες τραγουδίστριες Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αρμενία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
In Step
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Τζιμ Γκέινς, ενώ η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Sound Castle" και "Summa Studios" του Λος Άντζελες και τα "Kiva Studios" του Μέμφις.
Το "In Step" ανέβηκε στο # 33 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο, ενώ μπήκε στο Top-20 στον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία. Για την προώθηση του, το συγκρότημα περιόδευσε στην Βόρεια Αμερική μαζί με τον Τζεφ Μπεκ για 34 συναυλίες με τίτλο "The Fire Meets the Fury".
Λίστα Τραγουδιών
1. The House Is Rockin'  (Vaughan, Bramhall) - 2:24
2. Crossfire (Carter, Ellsworth, Layton, Shannon, Wynans) - 4:10
3. Tightrope (Vaughan, Bramhall) - 4:40
4. Let Me Love You Baby (Dixon) - 2:43
5. Leave My Girl Alone (Buddy Guy) - 4:15
6. Travis Walk (Vaughan) - 2:19
7. Wall of Denial (Vaughan, Bramhall) - 5:36
8. Scratch-N-Sniff (Vaughan, Bramhall) - 2:43
9. Love Me Darlin'  (Howlin' Wolf) - 3:21
10. Riviera Paradise (Vaughan) - 8:49
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 6 Ιουνίου 1989
Βραβεία
In Step (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέλη των Double Trouble
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "In Step" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Stevie Ray Vaughan Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Σταμφάνη Στροφάδων
Η Σταμφάνη είναι το μεγαλύτερο και το νοτιότερο νησί των Στροφάδων (το άλλο είναι η Άρπυια). Είναι ένα σχετικά επίπεδο και αρκετά εύφορο νησί. Η δεύτερη και μικρότερη νησίδα Άρπυια βρίσκεται βορειότερα και χωρίζεται από τη Σταμφάνη με επικίνδυνα αβαθή που περιλαμβάνουν σκoπέλους και υφάλους.