cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heavy metal
Γέννηση (δεκαετία του 1970)
Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί και το ντεμπούτο των Ιρλανδών Thin Lizzy, ενώ το 1972 κυκλοφορεί και το ντεμπούτο των Blue Öyster Cult. Κυκλοφόρησαν σύντομα και οι πρώτοι δίσκοι των Aerosmith (1973), Judas Priest (1974) και των Αυστραλών AC/DC (1976). Μια ακόμα σημαντική μπάντα, οι Van Halen, κυκλοφόρησε το ομότιτλο ντεμπούτο της, ενώ το 1979 κυκλοφορούν τρεις δίσκοι των Βρετανών Motörhead με τίτλο On Parole, Overkill και Bomber αλλά και το Highway To Hell των AC/DC, ο τελευταίος δίσκος του τραγουδιστή της μπάντας Μπον Σκοτ, ο οποίος πέθανε την επόμενη χρονιά. Την ίδια χρονιά, οι Black Sabbath απολύουν τον τραγουδιστή Όζι Όσμπορν και στη θέση του προσλαμβάνουν τον Ρόνι Τζέιμς Ντίο, πρώην τραγουδιστή των Rainbow.
N.W.O.B.H.M και δημιουργία νέων υποκατηγοριών (δεκαετία του 1980)
thumb|250px|Οι Iron Maiden Το 1980 θεωρείται από πολλούς η καλύτερη δισκογραφικά χρονιά του heavy metal. Μερικές από τις πολυάριθμες κυκλοφορίες εκείνης της χρονιάς είναι τα British Steel των Judas Priest, το ομότιτλο ντεμπούτο των Iron Maiden, το Back In Black των AC/DC με τον τραγουδιστή Μπράιαν Τζόνσον στη σύνθεση τους, το οποίο είναι δεύτερο άλμπουμ σε πωλήσεις παγκοσμίως με 49 εκατομμύρια αντίτυπα αυτή τη στιγμή, το Ace of Spades των Motörhead, το Heaven and Hell των Black Sabbath, τα Wheels of Steel και Strong Arm of the Law των Saxon και το ντεμπούτο της σόλο καριέρας του Όζι Όσμπορν με τίτλο Blizzard of Ozz. Παράλληλα, ένα νέο κύμα που ονομάστηκε N.W.O.B.H.M (New Wave of British Heavy Metal), δηλαδή Νέο Κύμα Βρετανικού Heavy Metal, εμφανίστηκε και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία νέων υποκατηγοριών. Ορισμένες από τις μπάντες του νέου κύματος ήταν οι Saxon, οι Judas Priest, οι Iron Maiden, οι Motörhead, οι Def Leppard, οι Diamond Head και οι Venom. Ιδιαίτερα οι τελευταίοι θεωρούνται η κυριότερη έμπνευση για τη δημιουργία του Thrash Metal στα μέσα της δεκαετίας, ενώ ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο Black Metal έδωσε το όνομά του σε μια ολόκληρη υποκατηγορία του heavy metal που δημιουργήθηκε αργότερα.
Η γέννηση του thrash metal έγινε με την κυκλοφορία δίσκων που σήμερα θεωρούνται κλασικοί, όπως το Kill 'Em All των Metallica το 1983, το Show No Mercy των Slayer της ίδιας χρονιάς κ.ά. Το thrash metal, αν και αρχικά αποτελούσε ακραίο υποείδος του heavy metal, σύντομα έγινε εμπορικό. Οι δίσκοι Ride the Lightning" (1984) και Master of Puppets (1986) των Metallica, το Reign in Blood των Slayer (1986), τα Spreading the Disease (1985) και Among the Living (1986) των Anthrax, το Peace Sells... but Who's Buying? της ίδιας χρονιάς των Megadeth, το Bonded by Blood (1985) των Exodus και το The Legacy των Testament (1987) είναι μόνο μερικοί thrash metal δίσκοι της δεκαετίας που θεωρούνται κλασικοί για όλο το heavy metal. Κύριες επιρροές των thrash metal συγκροτημάτων ήταν οι Venom, οι Diamond Head, οι Motörhead, οι Saxon και punk rock συγκροτήματα, όπως οι Sex Pistols και οι Ramones. left|thumb|240px|Οι Slayer Το 1985 και 1987, οι Possessed και οι Death αντίστοιχα, ακολουθούμενοι τα χνάρια των thrash metal συγκροτημάτων, δημιούργησαν ένα ακόμα πιο ακραίο υποείδος heavy metal. Το death metal, που οφείλει την ονομασία του στο ομώνυμο demo των Possessed, στο όνομα των Death και στη θεματολογία των στίχων, που σχετίζονταν με το θάνατο, θεωρείται μέχρι και σήμερα το πιο ακραίο υποείδος heavy metal. Χαρακτηριστικά του είναι τα μουγκρητά φωνητικά, τα χαμηλά κουρδίσματα και οι πολύ γρήγοροι ρυθμοί. Οι στίχοι αναφέρονται σε ασθένειες, στο θάνατο, στη βία και στο σατανισμό, αν και αργότερα απέκτησαν και κοινωνικοπολιτική προσέγγιση. Τα αυθεντικά εξώφυλλα των Αμερικανών Cannibal Corpse έχουν απαγορευτεί σε πολλές χώρες στον κόσμο λόγω των ακραίων εικόνων βίας που προβάλλουν. Άλλες death metal μπάντες που ξεχώρισαν είναι οι Morbid Angel, οι Obituary, οι Bolt Thrower και οι Deicide.
Στη δεκαετία του ’80 γεννήθηκε και το power metal, ένα υποείδος λιγότερο ακραίο, αλλά με υψηλές ταχύτητες. Ξεκίνησε στη Γερμανία από τους Helloween και αργότερα τους Blind Guardian, και χαρακτηρίζεται από τα καθαρά φωνητικά, τις μελωδίες και τις γρήγορες ταχύτητες. Άλλες μπάντες που ξεχώρισαν είναι οι Iced Earth, οι Gamma Ray και οι Rhapsody Of Fire. Συνδέεται άμεσα με το progressive metal, που χαρακτηρίζεται από μεγάλης διάρκειας κομμάτια και πολύπλοκες δομές τραγουδιών. Αν και δημιουργήθηκε από τους Καναδούς Rush αρκετά χρόνια νωρίτερα, μπάντες όπως οι Dream Theater και οι Fates Warning το ανέδειξαν στο ευρύτερο κοινό.
Επίσης, στα μέσα της δεκαετίας του 1980 γεννήθηκε το Glam Metal. Επηρεασμένα από τη θεατρικότητα των KISS και το heavy metal της δεκαετίας του 1970, συγκροτήματα όπως οι Mötley Crüe, οι W.A.S.P. και οι Twisted Sister αποτελούν τους κύριους αντιπροσώπους του κινήματος, που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Κρίση (δεκαετία του 1990)
thumb|250px|Οι Judas Priest Η δεκαετία του 1990 έχει χαρακτηριστεί ως μια περίοδος κρίσης για το heavy metal. Η ανάπτυξη του grunge των Nirvana, των Pearl Jam και των Alice in Chains παραμέρισε τα metal συγκροτήματα από το προσκήνιο. Όμως αυτό δεν εμπόδισε νέες και παλιές μπάντες να ξεχωρίσουν.
Το 1990 κυκλοφόρησε το Cowboys from Hell των Pantera. Ο δίσκος αποτελεί ορόσημο, καθώς ανέδειξε μια μπάντα που στο μέλλον θα διακριθεί μέσα στην κρίση και διότι αποτελεί το σημείο εκκίνησης του Νέου Κύματος Αμερικάνικου Heavy Metal που δημιουργήθηκε αργότερα. Το 1991 όμως οι Metallica κυκλοφόρησαν το Black Album, το οποίο βρέθηκε στην πρώτη θέση του Billboard και αποτελεί από το 1991 μέχρι σήμερα τον πρώτο σε πωλήσεις δίσκο παγκοσμίως. Από τότε, όλοι οι δίσκοι της μπάντας την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας τους βρέθηκαν στην πρώτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ, δείγμα της σημασίας του δίσκου για τη μπάντα. Το 1990, οι Megadeth με το Rust In Peace ξεκίνησαν μια περίοδο που περιλάμβανε εμπορικές επιτυχίες για τη μπάντα, με την κλασική σύνθεση των Ντέιβ Μαστέιν, Ντέιβ Έλεφσον, Μάρτι Φρίντμαν και Νικ Μένζα. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το Painkiller των Judas Priest, το οποίο αποτέλεσε τον τελευταίο δίσκο της μπάντας για τα επόμενα επτά χρόνια και του τραγουδιστή της μπάντας Ρομπ Χάλφορντ, μέχρι το 2005. Οι Death κυκλοφόρησαν δίσκους όπως το Symbolic το 1995 και το The Sound of Perseverance του 1998, δίσκοι που αποτέλεσαν τη γέννηση του τεχνικού death metal. Τέλος, οι Slayer κυκλοφόρησαν το Seasons in the Abyss το 1990, το οποίο επίσης γνώρισε εμπορική επιτυχία.
left|thumb|200px|Οι Metallica Στις αρχές της δεκαετίας γεννήθηκε στη Νορβηγία το δεύτερο κύμα black metal με μπάντες όπως οι Mayhem, οι Burzum και οι Darkthrone. Το black metal χαρακτηρίζεται από τσιριχτά φωνητικά, γρήγορους ρυθμούς και κακές παραγωγές δίσκων, που προσέδιδαν έναν ωμό ήχο, καθιστώντας το υποείδος ακραίο. Το 1993 ωστόσο το ιδίωμα πήρε μεγάλη δημοσιότητα. Ο εμπρησμός εκκλησιών στη Νορβηγία από μέλη black metal συγκροτημάτων, η αυτοκτονία του τραγουδιστή των Mayhem, Dead, και η δολοφονία του κιθαρίστα της μπάντας, Euronymus, από το μοναδικό μέλος των Burzum, Varg Vikernes έλαβαν μεγάλη διάσταση από τα μέσα ενημέρωσης. Άλλες μπάντες που ξεχώρισαν ήταν οι Gorgoroth, οι Dimmu Borgir και οι Cradle of Filth.
Στα μέσα της δεκαετίας ξεκίνησε η τάση ένωσης του heavy metal με άλλα είδη μουσικής, που κορυφώθηκε στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Οι Faith No More ανάμιξαν στοιχεία metal, hip hop και funk. Επίσης, μπάντες όπως οι Korn, οι System of a Down και οι Slipknot δημιουργήθηκαν αυτή τη δεκαετία και αποτέλεσαν τις μπάντες που δημιούργησαν το λεγόμενο nu metal.
Επίσης αυτή τη δεκαετία διαμορφώνονται νέα κύματα. Στη Σουηδία δημιουργείται το Νέο Κύμα Σουηδικού Death Metal (N.W.O.S.D.M), που αναμειγνύει τα παραδοσιακά death metal φωνητικά με μελωδικά riff και πολλές φορές πλήκτρα. Οι In Flames, οι Opeth, οι Dark Tranquility, οι Arch Enemy και οι At the Gates αποτελούν ορισμένες μπάντες του νέου κύματος. Η πρώτη μπάντα, που ανέμειξε τις μελωδίες με το death metal θεωρείται η βρετανική μπάντα Carcass. Επίσης, στις Η.Π.Α., επηρεασμένες από τους Pantera, ορισμένες μπάντες δημιούργησαν το Νέο Κύμα Αμερικάνικου Heavy Metal (N.W.O.A.H.M) ή αλλιώς metalcore. Οι Lamb of God, οι Killswitch Engage, οι Avenged Sevenfold και As I Lay Dying είναι μερικές από αυτές. Κύρια επιρροή των συγκροτημάτων αυτών είναι τα thrash metal συγκροτήματα της δεκαετίας του ’80, και κυρίως οι Βραζιλιάνοι Sepultura.
Δεκαετία του 2000
thumb|250px|Οι Dream Theater Το 2001 κυκλοφορούν δίσκοι όπως το Lateralus της progressive metal μπάντας Tool και το Toxicity"των System of a Down που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Επίσης, το 2004 οι Slipknot κυκλοφορούν το Vol 3. The Subliminal Verses, το οποίο θα φτάσει μέχρι την κορυφή του Billboard. Επίσης, μπάντες όπως οι Rammstein και οι Korn διακρίνονται για τους πειραματισμούς στη μουσική τους. Ένας άλλος από τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας ήταν το Blackwater Park των Opeth, το 2001.
Η δεκαετία αυτή χαρακτηρίζεται από τις επανενώσεις παλιότερων συγκροτημάτων. Το 1999 ο τραγουδιστής Μπρους Ντίκινσον επιστρέφει στους Iron Maiden, από τους οποίους είχε αποχωρήσει το 1993, ξεκινώντας μια νέα περίοδο για τη μπάντα που περιλαμβάνει κυκλοφορίες επιτυχημένων δίσκων, όπως το Brave New World του 2000 και το Dance of Death του 2003. Επίσης, το 2004 επιστρέφει στους Judas Priest ο τραγουδιστής Ρομπ Χάλφορντ, κυκλοφορώντας το 2005 το Angel of Retribution. Το 2001 επέστρεψε στους Slayer ο ντράμερ Ντέιβ Λομπάρντο, επαναφέροντας την κλασική σύνθεση της μπάντας. Το heavy metal πλέον έχει εδραιωθεί ως ένα δημοφιλές υποείδος της ροκ στον κόσμο, που αριθμεί εκατομμύρια φίλους παγκοσμίως. Οι Metallica επανήλθαν στο προσκήνιο με το Death Magnetic του 2008, αφού είχαν διχάσει τους οπαδούς τους με το St. Anger πέντε χρόνια νωρίτερα.
Μετά την παρακμή της nu metal στα μέσα της δεκαετίας, ο παραδοσιακός heavy metal ήχος επέστρεψε, ενώ alternative συγκροτήματα όπως οι Bullet for my Valentine και οι Avenged Sevenfold γνώριζαν μεγάλη επιτυχία. Ιδιαίτερα επιτυχημένοι ήταν και οι Lamb of God και Trivium, ενώ νέα πειραματικά σχήματα όπως οι The Dillinger Escape Plan και οι Mastodon έκαναν την εμφάνιση τους.
Η αναβίωση του κλασικού μέταλ ήχου παρατηρήθηκε σε συγκροτήματα όπως οι The Sword, Wolfmother, High on Fire και Witchcraft.
2011-σήμερα
Από το 2011 μέχρι και σήμερα δημιουργούνται πολλές μπάντες όπως οι Asking Alexandria και η ελληνική Bio-Cancer, ενώ πολλοί επίσης κυκλοφορούν νέα άλμπουμ όπως οι Slayer το Repentless (2015), οι Metallica το Hardwired...to Self-Destruct (2016) και πολλά άλλα. Επίσης συγκινητική ήταν και η διάλυση του συγκροτήματος Black Sabbath που ξεκίνησε την heavy metal έτσι οι Βlack Sabbath για να πουν αντίο σε όλους τους θαυμαστές τους και τους ανθρώπους που την αγάπησαν έκαναν μια συναυλία με τίτλο The End. Οι AC/DC πήραν τον Αξλ Ρόουζ από τους Guns N' Roses το 2016, ενώ προς τα τέλη του 2017 απεβίωσε ο Μάλκολμ Γιανγκ.
Κριτική
Το heavy metal δεχόταν ανέκαθεν και κάποια αρνητική κριτική από την κοινή γνώμη για διάφορους λόγους.
Πολλές μπάντες έχουν κατηγορηθεί ότι προωθούν το Σατανισμό, ενώ στην πραγματικότητα όλα αυτά είναι απλώς μια θεματολογία. Όπως σε άλλες μορφές τέχνης, για παράδειγμα στον κινηματογράφο, το σενάριο μπορεί να αναφέρεται σε δαίμονες, δυστοπίες, άσχημα ή βίαια γεγονότα, χωρίς να σημαίνει πως οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν προωθούν ή υποστηρίζουν κάτι αντίστοιχο, το ίδιο ακριβώς μπορεί να συμβαίνει και με τη μουσική ή οποιαδήποτε άλλη καλλιτεχνική έκφραση. Οι πρωτοπόροι Black Sabbath δέχτηκαν αρνητικά σχόλια, λόγω των αποκρυφιστικών στοιχείων στη σκηνική παρουσία των συναυλιών από το ξεκίνημά τους κιόλας. Ο τρίτος δίσκος των Iron Maiden με τίτλο The Number of the Beast επίσης δέχτηκε κριτική για τον τίτλο του. Μάλιστα, θρησκευτικές οργανώσεις έχουν καταστρέψει αντίτυπα του δίσκου, ενώ η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου έχει σημαδευτεί από τις παρεμβάσεις πολλών από αυτές. Πολλές black metal μπάντες έχουν επίσης δεχτεί κατηγορίες ότι προωθούν τον Σατανισμό. Η ελληνική black metal μπάντα Rotting Christ έχει βρεθεί αντιμέτωπη με θρησκευτικές ομάδες στη Βραζιλία που ζητούσαν να μην πραγματοποιήσουν συναυλία στη χώρα τους, πράγμα που έχει συμβεί και πολλές φορές στο παρελθόν.
Σε αρκετές περιπτώσεις, heavy metal μπάντες έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα λόγω των απεικονίσεων των εξώφυλλων των δίσκων τους και των t-shirt τους. Εξώφυλλα δίσκων των Cannibal Corpse έχουν απαγορευτεί στο παρελθόν σε πολλές χώρες, ενώ ακόμα και σήμερα αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα στη Γερμανία. Τον Ιούνιο του 2011 κατασχέθηκαν μπλουζάκια των Cradle of Filth στη Νέα Ζηλανδία.
Μιχάλης Χριστοφοράκος
Σκάνδαλο Siemens στην Ελλάδα
Τον Απρίλιο του 2019, η εισαγγελέας έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, στο οποίο διεξάγεται η σχετική δίκη για την υπόθεση της σύμβασης 8002 της Siemens και του ΟΤΕ, ζήτησε να κηρυχθούν ένοχα τα πρώην στελέχη της εταιρείας Siemens.
Ευθύνες του ανακριτή Ν. Ζαγοριανού
Ο ανακριτής που χειριζόταν την υπόθεση θεωρήθηκε υπαίτιος για για παράβαση καθήκοντος, κατάχρηση εξουσίας και χειραγώγηση κατά την ανάκριση που διεξήγε για την υπόθεση της Siemens  με επίκεντρο την καθυστέρηση στην έκδοση εντάλματος προς τον Χριστοφοράκο καθώς και την ελλειπή παροχή στοιχείων στη Γερμανική δικαιοσύνη για το κατοπινό αίτημα έκδοσής του. Η υπόθεση έφερε σε σύγκρουση την εκτελεστική, νομοθετική και Δικαστική εξουσία, και οδήγησε στην αθώωση του δικαστικού με μια ελεγχόμενη ως προς την συνταγματικότητά της απόφαση του Αρείου Πάγου τον Απρίλιο του 2010. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ως αβάσιμες τις κατηγορίες της κατάχρησης εξουσίας και της παράβασης καθήκοντος. Στις 20 Ιουλίου 2011 ο Νίκος Ζαγοριανός αθώωθηκε από όλες τις κατηγορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Η Μικρή Γοργόνα (ταινία, 1989)
Λόγω της επιτυχίας της ταινίας, ακολούθησαν δύο συνέχειες της ταινίας, οι οποίες κυκλοφόρησαν απευθείας σε βίντεο. Η πρώτη είναι το Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα (2000) και η δεύτερη το Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ (2008). Επίσης, κυκλοφόρησε μια live-action προσαρμογή της ταινίας στις 26 Μαΐου του 2023.
Πλοκή
Η Άριελ, είναι μια δεκαεξάχρονη γοργόνα πριγκίπισσα η οποία είναι δυσαρεστημένη με την υποθαλάσσια ζωή στο βασίλειο της Ατλάντικα και είναι γοητευμένη με τον ανθρώπινο κόσμο. Με τον καλύτερο της φίλο, τον Φούσκα, η Άριελ συλλέγει ανθρώπινα αντικείμενα τα οποία κρύβει σε μια σπηλιά, ενώ πολύ συχνά βγαίνει στην επιφάνεια της θάλασσας για να επισκεφτεί τον Γλάρο, έναν φίλο ο οποίος της προσφέρει ανακριβείς πληροφορίες για την ανθρώπινη κουλτούρα. Αγνοεί τις προειδοποιήσεις του πατέρα της, Βασιλιά Τρίτωνα, αλλά και του Σεμπάστιαν, ενός καβουριού που είναι σύμβουλος του βασιλιά, πως η επαφή μεταξύ γοργόνων και ανθρώπων είναι απαγορευμένη.
Ένα βράδυ, η Άριελ, ο Φούσκας και ο απρόθυμος Σεμπάστιαν ταξιδεύουν προς την επιφάνεια για να παρακολουθήσουν τον εορτασμό των γενεθλίων του Πρίγκιπα Έρικ που γίνεται πάνω σε ένα καράβι και η Άριελ τον ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Ο εορτασμός όμως διακόπτεται εξαιτίας μιας καταιγίδας η οποία διαλύει το καράβι και πετάει τον Έρικ στη θάλασσα. Η Άριελ τον σώζει και τον μεταφέρει στη στεριά, όπου του τραγουδάει. Απομακρύνεται όμως γρήγορα όταν εκείνος επανακτά τις αισθήσεις του, έτσι ώστε να μην τη δει. Γοητευμένος από την ανάμνηση της φωνής της, ο Έρικ ορκίζεται να βρει ποια του έσωσε τη ζωή και η Άριελ με τη σειρά της ορκίζεται πως θα βρει έναν τρόπο να ζήσει μαζί του στον δικό του κόσμο. Παρατηρώντας την αλλαγή στη συμπεριφορά της Άριελ, ο Τρίτωνας ρωτάει τον Σεμπάστιαν τι συμβαίνει και μαθαίνει για τον έρωτά της για τον Έρικ. Ο Τρίτωνας τη βρίσκει στη σπηλιά της μαζί με τον Φούσκα και έξαλλος καταστρέφει όλα τα αντικείμενα που είχε συλλέξει με την τρίαινά του. Αφού ο Τρίτωνας φεύγει, δύο χέλια με τα ονόματα Φλότσαμ και Τζέτσαμ, πείθουν την Άριελ να επισκεφτεί την Ούρσουλα, μια κακιά μάγισσα της θάλασσας η οποία είναι μισή γυναίκα και μισή χταπόδι.
Την επόμενη μέρα, η Άριελ ανακαλύπτει πως ο Έρικ θα παντρευτεί τη Βανέσα, αφού υποθέτει πως είναι το κορίτσι που του έσωσε τη ζωή. Πληγωμένη από αυτή την ανακάλυψη, η Άριελ βάζει τα κλάματα. Ο Γλάρος ανακαλύπτει τυχαία πως η Βανέσα είναι στην πραγματικότητα η Ούρσουλα μεταμορφωμένη και ενημερώνει την Άριελ. Εκείνη, αμέσως επιδιώκει να φτάσει στο πλοίο που θα γίνει ο γάμος για να τον σταματήσει. Στο χάος που επικρατεί, το κοχύλι που περιέχει τη φωνή της Άριελ καταστρέφεται, με την Άριελ να επανακτά τη φωνή της και το ξόρκι που η Ούρσουλα έκανε στον Έρικ να σπάει. Συνειδητοποιώντας πως η Άριελ είναι το κορίτσι που του έσωσε τη ζωή, ο Έρικ τρέχει να τη φιλήσει αλλά ο ήλιος δύει πριν το κάνει κι έτσι η Άριελ μεταμορφώνεται και πάλι σε γοργόνα. Η Ούρσουλα αποκαλύπτεται και απαγάγει την Άριελ.
Ο Τρίτωνας έξαλλος αντιμετωπίζει την Ούρσουλα και απαιτεί την απελευθέρωση της Άριελ, αλλά από τη στιγμή που η Άριελ υπέγραψε το συμβόλαιο, η συμφωνία είναι απαράβατη. Ο Τρίτωνας κάνει τότε μια νέα συμφωνία με την Ούρσουλα, να πάρει εκείνον και την τρίαινά του και να ελευθερώσει την Άριελ. Έτσι, η Άριελ απελευθερώνεται ενώ η Ούρσουλα γίνεται η νέα βασίλισσα της Ατλάντικα. Στρέφει την τρίαινά της προς την Άριελ αλλά ο Έρικ επεμβαίνει και τη σταματάει πριν την κτυπήσει. Στη μάχη που επακολουθεί, η Ούρσουλα σκοτώνει καταλάθος τους Φλότσαμ και Τζέτσαμ. Ενώ η Άριελ και ο Έρικ προσπαθούν να βγουν στην επιφάνεια, η Ούρσουλα έξαλλη μετατρέπεται σε γίγαντα. Αποκτά πλήρη έλεγχο του ωκεανού και δημιουργεί μια καταιγίδα καθώς και μια δίνη στο νερό. Η Άριελ παγιδεύεται στη δίνη και η Ούρσουλα προσπαθεί να την κτυπήσει με την τρίαινα. Τη στιγμή που η Ούρσουλα πάει να καταστρέψει την Άριελ, ο Έρικ την τρυπάει με ένα από τα ναυαγισμένα πλοία που βγήκαν στην επιφάνεια εξαιτίας της δίνης και τη σκοτώνει. Με την Ούρσουλα πια νεκρή, ο Τρίτωνας και οι άλλες παγιδευμένες γοργόνες ελευθερώνονται.
Συνειδητοποιώντας πως η Άριελ αγαπάει πραγματικά τον Έρικ, ο Τρίτωνας μετατρέπει την Άριελ σε άνθρωπο και εγκρίνει τον γάμο της με τον Έρικ. Πάνω στο πλοίο όπου γίνεται ο γάμος, η Άριελ αποχαιρετά τον πατέρα και τους φίλους της έτσι ώστε να ζήσει την καινούρια ζωή που την περιμένει με τον Έρικ.
Ανάπτυξη ιστορίας
Η Μικρή Γοργόνα είχε προγραμματιστεί αρχικά να είναι μέρος μιας από τις προηγούμενες ταινίες μεγάλου μήκους της Disney, σε ένα προτεινόμενο πακέτο ταινιών που θα περιελάμβανε παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η ανάπτυξη ξεκίνησε σύντομα μετά τη Χιονάτη και τους επτά νάνους, προς το τέλος της δεκαετίας του 1930, αλλά καθυστέρησε εξαιτίας διαφόρων περιστάσεων.
Το 1985, ο Ρον Κλέμεντς έδειξε ενδιαφέρον για μια προσαρμογή της Μικρής Γοργόνας σε ταινία, ενώ δούλευε ως σκηνοθέτης στην ταινία Ο μεγάλος Ποντικο-ντετέκτιβ (1986) μαζί με τον Τζον Μάσκερ. Ο Κλέμεντς ανακάλυψε το παραμύθι του Άντερσεν κατά την περιήγησή του σε ένα βιβλιοπωλείο. Πιστεύοντας πως η ιστορία είχε μια «ιδανική βάση» για ταινία κινουμένων σχεδίων και πρόθυμος να δημιουργήσει μια ταινία που λάμβανε χώρα κάτω από το νερό, ο Κλέμεντς έγραψε και παρουσίασε ένα δισέλιδο πρόχειρο της Γοργόνας στον γενικό διευθυντή της Disney, Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου πρότασης ιδεών. Ο Κάτζενμπεργκ προσπέρασε το πρότζεκτ επειδή εκείνη την περίοδο τα στούντιο βρίσκονταν στην ανάπτυξη ενός σίκουελ για τη live-action κωμωδία Η Γοργόνα (1984) και ένιωσε πως Η Μικρή Γοργόνα θα ήταν παρόμοια με αυτό. Ωστόσο, την επόμενη μέρα, ο Κάτζενμπεργκ ενέκρινε την ιδέα για πιθανή ανάπτυξη μαζί με την ταινία Ο Όλιβερ και η Παρέα του. Ενώ το πρότζεκτ βρισκόταν σε παραγωγή, το προσωπικό βρήκε από τύχη τη δουλειά πάνω στην ιστορία και τις εικόνες που έκανε ο Κάι Νίλσεν για την πρόταση της Disney πάνω στο ένθετο ταινιών του Άντερσεν το 1930. Αρκετές από τις αλλαγές που έκανε το προσωπικό του 1930 πάνω στην αυθεντική ιστορία του Άντερσεν ήταν συμπτωματικά ίδιες με τις αλλαγές που έκαναν οι συγγραφείς της Disney το 1980.
Εκείνη τη χρονιά, ο Κλέμεντς και ο Μάσκερ διεύρυναν την ιδέα των δύο σελίδων σε ένα ακατέργαστο σενάριο 20 σελίδων, αφαιρώντας τον ρόλο της γιαγιάς της γοργόνας και μεγαλώνοντας τους ρόλους του Βασιλιά και της Μάγισσας της Θάλασσας. Ωστόσο, τα σχέδια για την ταινία μπήκαν προσωρινά στον πάγο μιας και η Disney επικεντρωνόταν τότε στις ταινίες Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ και Ο Όλιβερ και η Παρέα του ως πιο άμεσης κυκλοφορίας πρότζεκτ. Το 1987, ο στιχουργός Χάουαρντ Άσμαν ενεπλάκη με το γράψιμο και την ανάπτυξη της Γοργόνας, μετά που του ζητήθηκε να συνεισφέρει ένα τραγούδι στον Όλιβερ και την Παρέα του. Πρότεινε να αλλάξουν τον μικρό χαρακτήρα τους Κλάρενς, του Άγγλου-μπάτλερ καβουριού, σε ένα Τζαμαϊκανό καβούρι και να μεταλλαχθεί το μουσικό στυλ κατά τη διάρκεια της ταινίας. Την ίδια περίοδο, οι Κάτζενμπεργκ, Κλέμεντς, Μάσκερ και Άσμαν αναθεώρησαν τη μορφή της ιστορίας για να κάνουν τη Γοργόνα μιούζικαλ με τη δομή της ιστορίας να μοιάζει με το στυλ του Μπρόντγουεϊ, με τη σειρά των τραγουδιών να υπηρετούν ως τους πόλους της σκηνής για την ταινία. Το 1988, με τον Όλιβερ να έχει ολοκληρωθεί, η Γοργόνα αποτελούσε πια την επόμενη μεγάλη κυκλοφορία της Disney.
Εικονογράφηση
Περισσότερα χρήματα και πηγές αφιερώθηκαν στη Γοργόνα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney για δεκαετίες. Εκτός από τις βασικές εγκαταστάσεις εικονογράφησης στην πόλη Γκλέντεϊλ της Καλιφόρνια, κατά τη διάρκεια της παραγωγής της Γοργόνας, η Disney άνοιξε κι μια εγκατάσταση με δορυφορική λειτουργία στη Λέικ Μπουένα Βίστα στη Φλόριντα, κοντά στο Ορλάντο, εντός των στούντιο Disney-MGM στο θεματικό πάρκο του Walt Disney World. Ανοίγοντας το 1989, τα πρώτα πρότζεκτ των εγκαταστάσεων Disney-MGM ήταν η παραγωγή ενός μικρού μήκους καρτούν πάνω στον Ρότζερ Ράμπιτ, Roller Coaster Rabbit, και το να προσφέρουν υλική στήριξη στη Γοργόνα. Κάτι άλλο που έγινε για πρώτη φορά μετά από καιρό ήταν η κινηματογράφηση ηθοποιών εν κινήσει για να χρησιμοποιηθούν ως αναφορά από τους εικονογραφιστές, μια πρακτική που χρησιμοποιήθηκε αρκετά συχνά στο παρελθόν σε πολλές από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney που παράχθηκαν υπό την επίβλεψη του ίδιου του Γουώλτ Ντίσνεϋ. Η Σέρρι Στόνερ, πρώην μέλος της ομάδας αυτοσχεδιασμού κωμωδίας Groundlings του Λος Άντζελες, και ο Τζόσουα Φίνκελ, ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ, έπαιξαν κάποιες σκηνές κλειδιά ως Άριελ και Έρικ αντίστοιχα. Η Τζόντι Μπένσον είχε ήδη προσληφθεί ως η ηθοποιός που θα χάριζε τη φωνή της στην Άριελ εκείνη την περίοδο και ο ηχογραφημένος της διάλογος χρησιμοποιήθηκε ως playback για να καθοδηγήσει αυτές τις live-action αναφορές.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1979
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1979 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Ερύμανθος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ερύμανθος είναι γνωστά:
Η Μικρή Γοργόνα (ταινία, 1989)
Εικονογράφηση
Οι επικεφαλής εικονογραφιστές της Γοργόνας περιελάμβαναν τους Γκλεν Κιν και Μαρκ Χαν για την Άριελ, Ντάνκαν Μάρτζοριμπανκς για τον Σεμπάστιαν, Αντρέας Ντέτζα για τον Βασιλιά Τρίτωνα και Ρούμπεν Ακίνο για την Ούρσουλα. Αρχικά, είχε ζητηθεί από τον Κιν να δουλέψει πάνω στην Ούρσουλα, καθώς είχε δημιουργηθεί μια φήμη πως ζωγράφιζε μεγάλες, δυναμικές φιγούρες όπως η αρκούδα στην ταινία Η Αλεπού και το Κυνηγόσκυλο (1981) και ο Καθηγητής Ράτιγκαν στην ταινία Ο μεγάλος Ποντικο-ντετέκτιβ (1986). Ωστόσο, του ανατέθηκε τελικά να είναι ένας από τους δύο επικεφαλής καλλιτέχνες για τη μικροσκοπική Άριελ και επιθεώρησε επίσης το μουσικό νούμερο «Part of Your World». Αστειευόμενος δήλωσε πως η γυναίκα του δείχνει ακριβώς όπως η Άριελ «χωρίς τα πτερύγια». Ο σωματότυπος του χαρακτήρα και η προσωπικότητα της Άριελ βασίστηκαν πάνω σε αυτούς της Αλίσα Μιλάνο, η οποία πρωταγωνιστούσε τότε στην τηλεοπτική σειρά Who's the boss?, και το εφέ των μαλλιών της κάτω από το νερό βασίστηκε τόσο σε υλικό της Σάλι Ράιντ όταν ήταν στο διάστημα, όσο και σε σκηνές της Στόνερ σε πισίνα όπου κολυμπούσε για καθοδήγηση στην εικονογράφηση της Άριελ όταν κολυμπούσε.
Ο σχεδιασμός της κακιάς της ταινίας, της Ούρσουλας, βασίστηκε πάνω στον drag καλλιτέχνη Ντιβάιν. Επιπρόσθετα, πριν τον Ντιβάιν, η έμπνευση για τον χαρακτήρα προήλθε από την ηθοποιό Τζόαν Κόλινς στον ρόλο της ως Αλέξις Κάρρινγκτον στην τηλεοπτική σειρά Δυναστεία, μετά από εισήγηση του Χάουαρντ Άσμαν, ο οποίος ήταν θαυμαστής της σειράς. Η Πατ Κάρολ δεν ήταν η πρώτη επιλογή των Κλέμεντς και Μάσκερ για τη φωνή της Ούρσουλας. Το αρχικό σενάριο είχε γραφτεί έχοντας στο μυαλό την Μπία Άρθουρ από την τηλεοπτική σειρά της Disney, The Golden Girls. Όταν η Άρθουρ απέρριψε τον ρόλο, ηθοποιοί όπως οι Νάνσι Μάρτσαντ, Νάνσι Γουίλσον, Ροζάν Μπαρ, Σαρλότ Ράι και Ελέιν Στριτς θεωρήθηκαν κατάλληλες για τον ρόλο. Η Στριτς προσλήφθηκε τελικά για τον ρόλο αλλά ήρθε σε σύγκρουση με τον Χάουαρντ Άσμαν για το στυλ της μουσικής παραγωγής και αντικαταστήθηκε από την Κάρολ. Διάφοροι ηθοποιοί πέρασαν από ακροάσεις για τους υπόλοιπους ρόλους της ταινίας όπως ο Τζιμ Κάρεϊ για τον ρόλο του Πρίγκιπα Έρικ και οι κωμικοί Μπιλ Μάερ και Μάικλ Ρίτσαρντς για το ρόλο του Γλάρου.
Το υποθαλάσσιο σκηνικό απαιτούσε τα πιο ειδικά εφέ για μια ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney από τότε που έκαναν την ταινία Φαντασία το 1940. Ο επικεφαλής των εφέ Μαρκ Ντίνταλ, υπολόγισε πως πάνω από ένα εκατομμύριο φυσαλίδες ζωγραφίστηκαν για την ταινία, επιπρόσθετα στη χρησιμοποίηση άλλων διεργασιών όπως αερογραφίες, οπίσθιοι φωτισμοί, επικαλύψεις και μερική εικονογράφηση σε υπολογιστή. Το καλλιτεχνικό ανθρώπινο δυναμικό που χρειαζόταν για τη Γοργόνα οδήγησε την Disney να δημιουργήσει τα περισσότερα από τα υποθαλάσσια εφέ της ταινίας στην Pacific Rim Productions, μια εταιρία της οποίας οι εγκαταστάσεις βρίσκονταν στο Πεκίνο. Μια προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί η φημισμένη κάμερα πολλών επιπέδων της Disney για πρώτη φορά μετά από χρόνια, έτσι ώστε να υπάρχει η ποιότητα στα πλάνα του βυθού, απέτυχε, καθώς η μηχανή ήταν εγκαταλελειμμένη καιρό και σε άσχημη κατάσταση. Αντ'αυτού, τα πολυεπίπεδα πλάνα φωτογραφήθηκαν με κάμερα εξωτερικών πλάνων.
Η Μικρή Γοργόνα ήταν η τελευταία ταινία μεγάλου μήκους της Disney που χρησιμοποίησε την παραδοσιακή χειρόγραφη μέθοδο κελιών για την εικονογράφηση. Στην επόμενη ταινία, Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης, χρησιμοποίησε ψηφιακή μέθοδο ζωγραφίσματος και συνδύασε σαρωμένα σχέδια που δημιούργησε για την Disney η Pixar και η οποία ονομάζεται CAPS/ink & paint. Με αυτή τη μέθοδο δε χρειάζονταν πια η μέθοδος των κελιών, η κάμερα πολλών επιπέδων και πολλά άλλα οπτικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν για τελευταία φορά στη Γοργόνα. Ένα πρότυπο CAPS/ink & paint χρησιμοποιήθηκε πειραματικά σε μερικές σκηνές στη Γοργόνα και ένα πλάνο που δημιουργήθηκε με αυτή τη μέθοδο μπήκε στην ταινία• το πλάνο όπου το γαμήλιο πλοίο της Άριελ και του Έρικ σαλπάρει μακριά κάτω από το ουράνιο τόξο στο τέλος της ταινίας. Εικόνες δημιουργημένες από υπολογιστή χρησιμοποιήθηκαν για τα ναυαγισμένα καράβια της τελικής μάχης, τη σκάλα πίσω από ένα πλάνο της Άριελ στο κάστρο του Έρικ και την άμαξα την οποία οδηγούν η Άριελ και ο Έρικ και εκείνη την κάνει να αναπηδήσει πάνω από τη ρεματιά. Αυτά τα αντικείμενα εικονογραφήθηκαν χρησιμοποιώντας τρισδιάστατα μοντέλα, τα οποία σχεδιάστηκαν ως γραμμική τέχνη σε κελιά με ειδικούς εκτυπωτές και στη συνέχεια ζωγραφίστηκαν παραδοσιακά.
Μουσική
Η Μικρή Γοργόνα θεωρήθηκε από κάποιους ως «η ταινία που έφερε το Μπρόντγουεϊ στα καρτούν». Ο Άλαν Μένκεν συνέθεσε τη βραβευμένη με Όσκαρ μουσική επένδυση της ταινίας και συνεργάστηκε με τον Χάουαρντ Άσμαν για τα τραγούδια. Ένα από τα πιο διακεκριμένα τραγούδια της ταινίας, «Part of Your World», παραλίγο να κοπεί από την ταινία όταν σε μια πρώτη δοκιμαστική προβολή σε σχολικό κοινό δεν φάνηκε να τραβάει το ενδιαφέρον των παιδιών, τα οποία άρχισαν να κάνουν φασαρία κατά τη διάρκεια προβολής του. Αυτό οδήγησε τον Τζέφρι Κάτζενμπεργκ να νιώσει πως το τραγούδι έπρεπε να αφαιρεθεί, μια ιδέα στην οποία εναντιώθηκαν οι Μάσκερ, Κλέμεντς και Κιν. Όταν απευθύνθηκαν στον Κάτζενμπεργκ, ο Μάσκερ και ο Κλέμεντς αναφέρθηκαν σε μια παρόμοια περίπτωση όπου το δημοφιλές τραγούδι «Over the Rainbow» παραλίγο να κοπεί από την ταινία του 1939, Ο Μάγος του Οζ. Ο Κιν επέμενε να κρατήσουν το τραγούδι μέχρι η ταινία να είναι σε πιο προχωρημένο στάδιο, πιο ολοκληρωμένη. Κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης δοκιμαστικής προβολής, η σκηνή η οποία πια ήταν πλήρως ζωγραφισμένη και πιο ανεπτυγμένη, κράτησε το ενδιαφέρον του παιδικού κοινού κι έτσι το τραγούδι παρέμεινε στην ταινία.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 17 Νοεμβρίου 1989 και επανακυκλοφόρησε στις 14 Νοεμβρίου 1997. Μετά την επιτυχημένη επανακυκλοφορία του Βασιλιά των Λιονταριών σε 3D, η Disney ανακοίνωσε μια 3D επανακυκλοφορία της Μικρής Γοργόνας, προγραμματισμένη για τις 13 Σεπτεμβρίου 2013, αλλά ακυρώθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2013, εξαιτίας της φτωχής ανταπόκρισης που είχαν άλλες επανακυκλοφορίες της Disney σε 3D. Ωστόσο, η 3D εκδοχή της ταινίας κυκλοφόρησε σε Blu-ray, αλλά προβλήθηκε για περιορισμένο αριθμό προβολών στο El Capitan Theatre από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η Μικρή Γοργόνα ξεκίνησε να προβάλλεται σε επιλεγμένα θέατρα όπου το κοινό μπορούσε να φέρει μαζί του τα iPads του και να χρησιμοποιήσει μια εφαρμογή που λεγόταν «Second Screen Live» και να συμμετέχει ενεργά στην προβολή παίζοντας παιχνίδια, τραγουδώντας, να διαγωνίζεται με το υπόλοιπο κοινό και άλλα. Η ταινία προβλήθηκε επίσης εκτός συναγωνισμού στο 43ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1990.
Home media
Με μια άτυπη και αμφιλεγόμενη για εκείνο τον καιρό κίνηση για μια καινούρια ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney, η Μικρή Γοργόνα κυκλοφόρησε ως μέρος της συλλογής «Τα Κλασικά της Disney» σε VHS, Laserdisc, Betamax και Video 8 τον Μάιο του 1990, μόλις έξι μήνες μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Πριν τη Γοργόνα, μόνο ένας επιλεγμένος αριθμός ταινιών κινουμένων σχεδίων από τον κατάλογο της Disney είχαν κυκλοφορήσει σε home video, καθώς η εταιρία φοβόταν ότι αυτό θα έβλαπτε την κερδοφόρα πρακτική να επανακυκλοφορεί την κάθε ταινία στις κινηματογραφικές αίθουσες κάθε εφτά χρόνια. Εκείνη τη χρονιά, η Γοργόνα έφτασε στην κορυφή των πωλήσεων για home video κυκλοφορίες πουλώντας περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα (τα 7 εκατομμύρια τον πρώτο μήνα). Αυτή η επιτυχία οδήγησε την εταιρία να κυκλοφορεί τις ταινίες, μετά το τέλος της προβολής τους στις αίθουσες, νωρίτερα παρά να υπάρχει καθυστέρηση μερικών χρόνων.
Ακολουθώντας την επανακυκλοφορία της Γοργόνας στις αίθουσες το 1997, μια νέα έκδοση VHS κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1998 ως μέρος της συλλογής «Τα Αριστουργήματα της Disney» και η οποία περιελάμβανε ένα έξτρα μουσικό βίντεο της Τζόντι Μπένσον να τραγουδάει το «Part of Your World» κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλους, αντικαθιστώντας το «Under the Sea» ως το μέχρι τότε τραγούδι των τίτλων τέλους της ταινίας. Η VHS πώλησε 13 εκατομμύρια αντίτυπα και κατατάχθηκε τρίτη στη λίστα με τα βίντεο με τις περισσότερες πωλήσεις για εκείνη τη χρονιά.
Η Μικρή Γοργόνα κυκλοφόρησε σε μια περιορισμένη έκδοση DVD το 1999, με μια τυπική μεταφορά βίντεο από VHS σε DVD. Η ταινία επανακυκλοφόρησε σε DVD στις 3 Οκτωβρίου 2006 ως μέρος της συλλογής «Τα Πλατινένια της Disney» και περιελάμβανε το τραγούδι «Kiss the Girl» σε ερμηνεία της Άσλεϊ Τίσντεϊλ. Κομμένες σκηνές και μερικά ντοκιμαντέρ συμπεριλαμβάνονταν επίσης, καθώς και μια υποψήφια για Όσκαρ ταινία μικρού μήκους, η The Little Match Girl. Το DVD πώλησε 1.6 εκατομμύρια αντίτυπα την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του και πάνω από 4 εκατομμύρια αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα, κάνοντάς την την ταινία κινουμένων σχεδίων με το μεγαλύτερο ντεμπούτο για τον Οκτώβριο. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, το DVD είχε πωλήσει περίπου 7 εκατομμύρια αντίτυπα και βρέθηκε στο Top 10 των πωλήσεων DVD για εκείνη τη χρονιά. Η Πλατινένια Έκδοση του DVD κυκλοφόρησε και ως μέρος της «Τριλογίας της Μικρής Γοργόνας» σε πακέτο στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Η Πλατινένια Έκδοση της ταινίας μαζί με τις συνέχειές της, αποσύρθηκαν από την αγορά από την Disney τον Ιανουάριο του 2009. Η ταινία επανακυκλοφόρησε σε ένα συνδυασμό 3-δίσκων Blu-ray/DVD/Digital Copy, 2-δίσκων Blu-ray/DVD και 3D Bly-ray την 1η Οκτωβρίου 2013, ως μέρος της συλλογής «Τα Διαμάντια της Disney».
Ζωντανές παρουσιάσεις
Στις 16 Μαΐου 2017, το ABC ανακοίνωσε πως είχε προγραμματίσει μια ειδική μετάδοση της ταινίας ως μέρος της σειράς προγραμμάτων Ο Θαυμαστός Κόσμος της Disney στις 3 Οκτωβρίου 2017. Η ειδική μετάδοση θα περιείχε μια παρουσίαση της ταινίας συνδυασμένη με ζωντανές παρουσιάσεις των τραγουδιών της από μουσικούς, κάτι παρόμοιο που είχε κάνει και στις παρουσιάσεις στο Hollywood Bowl. Ωστόσο, στις 3 Αυγούστου 2017, ανακοινώθηκε πως η ειδική μετάδοση αναβλήθηκε λόγω περιορισμού του προϋπολογισμού.
Box office
Νωρίς κατά την παραγωγή της Μικρής Γοργόνας, ο Τζέφρι Κάτζενμπεργκ επέστησε την προσοχή των Κλέμεντς, Μάσκερ και του προσωπικού, υπενθυμίζοντάς τους πως αφού η Γοργόνα ήταν «κοριτσίστικη ταινία», θα έφερνε λιγότερα έσοδα στο box office από τον Όλιβερ και την Παρέα του, η οποία ήταν η πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney στη δεκαετία. Ωστόσο, μέχρι τη στιγμή που η ταινία ήταν πιο κοντά στην ολοκλήρωση, ο Κάτζενμπεργκ ήταν πεπεισμένος πως η Γοργόνα θα είχε επιτυχία και μάλιστα θα γινόταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που θα είχε έσοδα περισσότερα από $100 εκατομμύρια, κάνοντάς την blockbuster.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης κυκλοφορίας στις αίθουσες το 1989, η Γοργόνα είχε έσοδα $84.4 εκατομμύρια στο Αμερικανικό box office, φτάνοντας πολύ κοντά στις προσδοκίες του Κάτζενμπεργκ αλλά με 64% περισσότερα έσοδα από τον Όλιβερ. Η ταινία επανακυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 14 Νοεμβρίου 1997, την ίδια μέρα με την ταινία Αναστασία, μια ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους του Ντον Μπλουθ για τα Fox Animation Studios. Η επανακυκλοφορία έφερε επιπρόσθετα έσοδα $27.2 εκατομμύρια. Από τις δύο κυκλοφορίες, η ταινία είχε έσοδα εκτός Βορείου Αμερικής $99.8 εκατομμύρια, φτάνοντας συνολικά τα $211 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Κριτικές
Η Μικρή Γοργόνα έλαβε ευρέως θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Η ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 92% με μέσο όρο 8.1/10, βασισμένο σε 65 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε «Η Μικρή Γοργόνα αποτέλεσε την αρχή μιας νέας χρυσής εποχής για τη Disney με ζεστούς και γοητευτικούς, ζωγραφισμένους στο χέρι χαρακτήρες και πιασάρικες μουσικές ακολουθίες». Ο Ρότζερ Ίμπερτ, κριτικός ταινιών για την εφημερίδα Chicago Sun-Times, ήταν ενθουσιασμένος με την ταινία και έγραψε πως «Η Μικρή Γοργόνα είναι μια εύθυμη και εφευρετική ταινία φαντασίας κινουμένων σχεδίων - μια ταινία η οποία είναι τόσο δημιουργική και τόσο πολύ διασκεδαστική που της αξίζει η σύγκριση με τις καλύτερες δουλειές της Disney του παρελθόντος». Ο Ίμπερτ σχολίασε επίσης θετικά τον χαρακτήρα της Άριελ δηλώνοντας: «...η Άριελ είναι ένας πλήρως συνειδητοποιημένος θηλυκός χαρακτήρας που σκέφτεται και ενεργεί ανεξάρτητα, ακόμα και επαναστατικά, αντί να κάθεται παθητικά περιμένοντας τη μοίρα να αποφασίσει για το πεπρωμένο της». Η ομάδα του TV Guide έγραψε μια θετική κριτική, επαινώντας την επιστροφή στα παραδοσιακά μιούζικαλ της Disney καθώς επίσης και την εικονογράφηση της ταινίας. Ωστόσο, έγραψαν επίσης πως η ταινία απομακρύνεται από το νεανικό χιούμορ και τη ματιά των ανθρώπινων χαρακτήρων. Αν και έδωσαν θετική κριτική, δήλωσαν πως η ταινία «δεν μπορεί να συγκριθεί με τα αληθινά κλασικά της Disney (τα οποία απευθύνονταν ισότιμα τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες)». Η ομάδα του περιοδικού Variety επαίνεσε την ταινία για το καστ και τους χαρακτήρες της, ειδικά αυτόν της Ούρσουλας, όπως επίσης και την εικονογράφηση δηλώνοντας πως η εικονογράφηση «αποδεικνύεται πλούσια και ρευστή, ενώ αυξάνεται με τη χρήση σκιάς και φωτισμού σε στοιχεία όπως η φωτιά, ο ήλιος και το νερό, διαφωτίζοντας τους χαρακτήρες». Επαίνεσαν επίσης τη μουσική συνεργασία μεταξύ Χάουαρντ Άσμαν και Άλαν Μένκεν «των οποίων τα τραγούδια συχνά ξεκινούν αργά αλλά στην πορεία χτίζονται με έξυπνο τρόπο και ένταση».
Ο Τοντ Γκίλκριστ από το IGN έδωσε θετική κριτική στην ταινία, δηλώνοντας πως είναι «σχεδόν ένα τέλειο επίτευγμα». Ο Γκίλκριστ επαίνεσε επίσης το πώς η ταινία αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για τα κινούμενα σχέδια καθώς κυκλοφόρησε σε μια στιγμή όπου το ενδιαφέρον για αυτό το είδος ήταν σε «ύπνωση». Ο Χαλ Χίνσον από την εφημερίδα The Washington Post έγραψε μια μικτή κριτική για την ταινία, αναφερόμενος σε αυτήν ως μια «αόριστη δυστυχώς προσαρμογή του κλασικού παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν». Ο Χίνσον συνέχισε γράφοντας πως η ταινία είναι μέτρια ακόμα και στα καλύτερά της σημεία. Έγραψε πως αν και δεν υπάρχει τίποτα λάθος με την ταινία, θα ήταν δύσκολο για τα παιδιά να ταυτιστούν με την Άριελ και πως οι χαρακτήρες ήταν αδύναμοι. Ολοκλήρωσε την κριτική του λέγοντας πως η ταινία είναι «ολοκληρωμένη αλλά χωρίς να εμπνέει, η Μικρή Γοργόνα έχει αρκετά για να ικανοποιήσει ένα παιδί. Το μόνο που της λείπει είναι η μαγεία». Το κινηματογραφικό περιοδικό Empire έδωσε θετική κριτική δηλώνοντας πως «[Η Μικρή Γοργόνα είναι] μια γοητευτική ταινία, με όλα τα υλικά που την κάνουν μια εμπειρία την οποία θα θες να φυλάξεις και απαλλαγμένη από όλα τα πολιτικά ορθά, τυποποιημένα στοιχεία που είχαν ρίξει στο τέλμα τις πιο πρόσφατες παραγωγές».
Τον Απρίλιο του 2008 - σχεδόν 20 χρόνια μετά την αρχική κυκλοφορία της ταινίας το 1989 - οι χρήστες του Yahoo! ψήφισαν τη Μικρή Γοργόνα στο νούμερο 14 στη λίστα με τις 30 καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών. Αργότερα, όταν το Yahoo! ανανέωσε τη λίστα του τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, η ταινία παρέμεινε στη λίστα αλλά έπεσε στο νούμερο 20. Μόνο τρεις άλλες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney που έγιναν με τον παραδοσιακό τρόπο - Αλαντίν, Η Πεντάμορφη και το Τέρας και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών αντίστοιχα - βρέθηκαν σε υψηλότερη θέση, ακόμα και μετά την ανανέωση. Το 2011, ο Ρίτσαρντ Κόρλις από το περιοδικό Time συμπεριέλαβε την ταινία ανάμεσα στις «25 Καλύτερες Ταινίες Κινουμένων Σχεδίων όλων των εποχών».
Η Μικρή Γοργόνα, η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney βασισμένη σε παραμύθι από την κυκλοφορία της Ωραίας Κοιμωμένης (1959), είναι μια σημαντική ταινία στην ιστορία του είδους για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος ανάμεσα σε άλλους είναι η καθιέρωση εκ νέου των κινουμένων σχεδίων ως κερδοφόρα επιχείρηση για την The Walt Disney Company, καθώς τα θεματικά πάρκα της εταιρίας, οι τηλεοπτικές παραγωγές και οι live-action ταινίες είχαν επισκιάσει την απόδοση των κινουμένων σχεδίων από τη δεκαετία του 1950. Η Γοργόνα ήταν η δεύτερη ταινία που παράχθηκε, μετά τον Όλιβερ και την Παρέα του, μετά που η Disney ξεκίνησε την επέκταση της παραγωγής της σε κινούμενα σχέδια ακολουθούμενη την επιτυχία της live-action/κινουμένων σχεδίων ταινίας Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ, και έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Disney στο box office σε αυτό το είδος από την κυκλοφορία της ταινίας Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας το 1977. Η Walt Disney Feature Animation επεκτάθηκε περισσότερο ως αποτέλεσμα των μετέπειτα αυξανόμενων επιτυχιών μετά τη Γοργόνα - Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991), Αλαντίν (1992) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994). Το προσωπικό, από τα 300 μέλη που είχε το 1988, αυξήθηκε σε 2200 μέλη το 1999, διασκορπισμένο σε τρία στούντιο: στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια, στη Λέικ Μπουένα Βίστα στη Φλόριντα και στη Μοντρέιγ, Σεν-Σαντ-Ντενί στη Γαλλία.
Επιπρόσθετα, η Γοργόνα σηματοδότησε την καθιέρωση εκ νέου της μορφής των ταινιών μιούζικαλ ως δεδομένο για τις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney. Η πλειοψηφία των πιο δημοφιλών ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney από τη δεκαετία του 1930 ήταν μιούζικαλ, αλλά από τις δεκαετίες του 1970 και 1980, ο ρόλος της μουσικής στις ταινίες είχε εξασθενίσει. Η ταινία του 1988 Ο Όλιβερ και η Παρέα του χρησίμευσε ως ενός είδους τεστ για την επιτυχία της μορφής του μιούζικαλ πριν η Disney δεσμευτεί σε ένα στυλ με μια πιο Μπρόντγουεϊ δομή στη Μικρή Γοργόνα.
Διακρίσεις
Τον Ιανουάριο του 1990, Η Μικρή Γοργόνα κέρδισε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, κάνοντάς την την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney που υπήρξε υποψήφια από την υποψηφιότητα της ταινίας Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας το 1977. Η ταινία κέρδισε δύο από τα βραβεία στις κατηγορίες Καλύτερου Τραγουδιού («Under the Sea» σε ερμηνεία του Σάμιουελ Ε. Ράιτ) και Καλύτερης Μουσικής. Η τρίτη υποψηφιότητα αφορούσε άλλο ένα τραγούδι («Kiss the Girl») το οποίο ήταν υποψήφιο στην ίδια κατηγορία με το «Under the Sea». Η ταινία έλαβε επίσης τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, συμπεριλαμβανομένης της υποψηφιότητας στην κατηγορία «Καλύτερης Ταινίας - Μιούζικαλ ή Κωμωδία», και κέρδισε στις κατηγορίες για το Καλύτερο Τραγούδι («Under the Sea») και Καλύτερη Μουσική. Η τέταρτη υποψηφιότητα αφορούσε το τραγούδι «Kiss the Girl», το οποίο ήταν υποψήφιο στην ίδια κατηγορία με το «Under the Sea».
Επιπρόσθετα της εμπορικής και κριτικής επιτυχίας της ίδιας της ταινίας, το soundtrack της Γοργόνας έλαβε επίσης δύο βραβεία Grammy το 1991 στις κατηγορίες «Καλύτερο Άλμπουμ για Παιδιά» και «Καλύτερο Τραγούδι Ειδικά Γραμμένο για Ταινία ή Τηλεόραση» («Under the Sea»). Στηριζόμενο στην επιτυχία της ταινίας και του soundtrack, τα βραβεία Όσκαρ, Χρυσές Σφαίρες και Γκράμι, το soundtrack άλμπουμ πιστοποιήθηκε από την Ένωση Βιομηχανίας Καταγραφής της Αμερικής ως διπλά πλατινένιο τον Σεπτέμβριο του 1990 έπειτα από πωλήσεις δύο εκατομμυρίων αντιτύπων, ένα ανήκουστο κατόρθωμα για ταινία κινουμένων σχεδίων εκείνη την εποχή. Μέχρι σήμερα, το soundtrack έχει πιστοποιηθεί ως έξι φορές πλατινένιο.
Η ταινία αναγνωρίζεται από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου στις ακόλουθες λίστες:
Αντιδράσεις
Όταν η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε σε βίντεο, υπήρξαν αντιδράσεις σχετικά με την εικόνα του εξωφύλλου της VHS κασέτας, αφού μια πιο προσεκτική ματιά φανέρωνε ένα περίεργο σχήμα στο κάστρο, το οποίο έμοιαζε αρκετά με ανθρώπινο πέος. Η Disney αλλά και ο σχεδιαστής του εξωφύλλου επέμεναν πως επρόκειτο περί ατυχήματος, ως αποτέλεσμα βιαστικής βραδινής δουλειάς ώστε να ολοκληρωθεί η εικόνα του εξωφύλλου. Το αμφισβητούμενο αντικείμενο δεν εμφανίζεται στο εξώφυλλο της κασέτας κατά τη δεύτερη κυκλοφορία της ταινίας.
Ένας δεύτερος ισχυρισμός ήταν πως ένας κληρικός εμφανίζεται σε στύση κατά τη διάρκεια μιας σκηνής προς το τέλος της ταινίας. Ο κληρικός είναι ένας κοντός άνθρωπος ντυμένος με ρούχα Επισκόπου και είναι ελαφρά αισθητή στο μάτι μια μικρή εξόγκωση σε μερικά καρέ της ταινίας. Αργότερα διαφαίνεται πως πρόκειται για τα γόνατα του χαρακτήρα, αλλά η εικόνα είναι πολύ μικρή και είναι δύσκολο να διακριθεί. Τα συνδυασμένα περιστατικά οδήγησαν μια γυναίκα από το Αρκάνσας να καταθέσει αγωγή εναντίον της Disney το 1995, αλλά δύο μήνες αργότερα απέσυρε την αγωγή.
Live-action προσαρμογή
Τον Μάιο του 2016, το διαδικτυακό περιοδικό Deadline Hollywood ανέφερε πως η Disney βρίσκεται στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης μιας live-action προσαρμογής της ταινίας, σε σκηνοθεσία Ρομπ Μάρσαλ και σενάριο των Ντέιβιντ Μάγκι και Τζέιν Γκόλντμαν, ενώ η ιστορία της ταινίας θα γραφτεί από Μάγκι, Μάρσαλ και Τζον ΝτεΛούκα. Ο Άλαν Μένκεν θα επιστρέψει ως ο συνθέτης της ταινίας, γράφοντας καινούρια τραγούδια μαζί με τον Λιν-Μανουέλ Μιράντα, ο οποίος θα είναι επίσης συμπαραγωγός της ταινίας μαζί με τους Μαρκ Πλατ, Μάρσαλ και ΝτεΛούκα. Η Χάλι Μπέιλι θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία ως Άριελ, με συμπρωταγωνιστές τους Τζόνα Χάουερ-Κινγκ, Χαβιέρ Μπαρδέμ και Μελίσα ΜακΚάρθι, ενώ οι Ντέιβιντ Ντιγκς, Τζέικομπ Τρέμπλεϊ και Awkwafina θα χαρίσουν τις φωνές τους σε χαρακτήρες. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο του 2021 και η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 26 Μάιου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρον Κλέμεντς Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Μάσκερ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Μένκεν Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Υποθαλάσσια μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1989
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1972
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1972
Γιάνις Ντάλινς
Κατά την διάρκεια της Σοβιετικής εισβολής στη Λετονία ο Ντάλινς έφυγε με τη γυναίκα του Έλλα και τους γιους Ίβαρς και Γιάνις και την κόρη τους Ρουντίτε για την Αυστραλία, φτάνοντας με το ΣΣ Σκάουγκουμ τον Αύγουστο του 1949. Αρχικά είχε τοποθετηθεί στο Κέντρο Υποδοχής και Εκπαίδευσης Μεταναστών Μπονεγκίλα στην βορειοανατολική Βικτώρια. Ο Γιάνις δούλευε ως ξυλουργός στην αγροτική πόλη Μπενάλα, χτίζοντας πολλά σπίτια στη μεταπολεμική Αυστραλία. Μετά την ολοκλήρωση του χρόνου εργασίας στη Μπενάλα, μετακόμισε με την οικογένειά του στη Μελβούρνη. Εκεί μεγάλωσε τα παιδιά του, απολαμβάνοντας το αγαπημένο του χόμπι (αλιεία) και απέκτησε επτά εγγόνια.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Ντάλινς
Αυγείο Ηλείας
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας με την ονομασία Μπουχιώτη και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Ήλιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Αυγείον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αυγείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 325 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,472 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Λεωνίδας Κουρής
Βιογραφία
Σπούδασε μεταλλειολόγος μηχανικός στο ΕΜΠ και Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ με μεταπτυχιακά στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και την Περιφερειακή Ανάπτυξη. Απασχολήθηκε ως σύμβουλος ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων ενώ διετέλεσε διευθυντής της ΔΕΗ και σύμβουλος στα υπουργεία Βιομηχανίας - Ενέργειας και Οικονομικών την περίοδο 1977-81.
Το 1986 μετακινήθηκε στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης οπότε και εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων, διατελώντας αντιδήμαρχος αρμόδιος για διάφορες υπηρεσίες του Δήμου από το 1987 έως το 1992. Τον Απρίλιο του 1992 αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Για την προσφορά του στην πόλη ο διάδοχος του Αβραμόπουλος του απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης το 1995. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του υπήρξε επίσης πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ από την οποία θέση προώθησε το θεσμό της αιρετής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και την οικονομική αυτοτέλεια των Δήμων. Ήταν, επίσης, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1993-1994).