cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυψέλη (Αθήνα)
Ιστορία
Το 1937 εγκαινιάσθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά η σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Μεταξά δημοτική αγορά της Κυψέλης. Επιπλέον, τα καταστήματα στα ισόγεια των κτηρίων έκαναν την Κυψέλη αγοραστικό κέντρο. Πολλά καταστήματα δημιουργήθηκαν στην πλατεία Κυψέλης, την οδό Πατησίων, την οδό Κυψέλης, την οδό Φωκίωνος Νέγρη και την πλατεία Αμερικής. Την δεκαετία του 1960 η Κυψέλη είχε επίσης έντονη νυχτερινή ζωή με πολλά θέατρα και κινηματογράφους, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα.
Με αρχή την δεκαετία του 1980 πολλοί κάτοικοι της Κυψέλης μετακινήθηκαν στα βόρεια προάστια της Αθήνας και, ύστερα, πολλοί οικονομικοί μετανάστες άρχισαν να νοικιάζουν φτηνά τα μικρά διαμερίσματα των πολυκατοικιών. Συνεπώς, οι τιμές των ακινήτων μειώθηκαν. Πολλές περιοχές παραμένουν εμπορικές όπως οι οδοί Πατησίων και Φωκίωνος Νέγρη και ακόμη η Κυψέλη είναι γνωστή για τα πολλά θέατρά της.
Συγκοινωνίες
thumb|250px|Η οδός Φωκίωνος Νέγρη Από τις οδούς Πατησίων και Κυψέλης και τις πλατείες Κυψέλης και Αμερικής, διέρχονται πολλά δρομολόγια λεωφορείων και τρόλεϊ. Στην Άνω Κυψέλη τερματίζουν τα τρόλεϊ 2 (ως το 1953 τραμ 2 Παγκράτι-Κυψέλη) και 4 (Άνω Κυψέλη-Σταθμός Μετρό Άγιος Ιωάννης), καθώς και το λεωφορείο 035. Στην Νέα Κυψέλη τερματίζει το λεωφορείο 022. Στην Κυψέλη τερματίζει το λεωφορείο 036.
Μετρό Κυψέλη 2029
Από την Κυψέλη πρόκειται να διέλθει η μελλοντική γραμμή 4 του μετρό, η ολοκλήρωση της οποίας προγραμματίζεται για το καλοκαίρι του 2029. Τον Ιούνιο του 2021 άρχισαν οι πρόδρομες εργασίες για την κατασκευή 3 σταθμών:
Παλαιότερες μελέτες που περιλάμβαναν την Κυψέλη ήταν:
Τραμ
Από το 1929 μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 1953, η πλατεία Κυψέλης συνδεόταν με την Ομόνοια με το τραμ 2. Ενδιάμεσες στάσεις ήταν επί της Κυψέλης οι Σκύρου, Ζακύνθου, Ιθάκης, Επτανήσου και επί της Πατησίων οι Κοδριγκτώνος, Πλατεία Αιγύπτου/Βικτώρια, Μουσείο, Καποδιστρίου. Υπήρξαν ευκαιριακές συνενώσεις ως 2/7 μέχρι Θων Αμπελοκήπων με ενδιάμεσες στάσεις Ρεξ, Ακαδημία, Αμερικής, Βουλή, Κήπος, Ρηγίλλης, Ευαγγελισμός, Ιλίσια, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα, Πλατεία Μαβίλη, Ιπποκράτειο και ως 2/12 μέχρι Παγκράτι με ενδιάμεσες στάσεις Ρεξ, Ακαδημία, Βουλή, Σύνταγμα, Αγγλικανική Εκκλησία/Φιλελλήνων, Άγαλμα Βύρωνος, Εθνικός, Στάδιο, Άγιος Σπυρίδων, Πλατεία Πλαστήρα και Άλσος.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Μιχαήλιος
Ο Μιχαήλιος ο Γραμματικός ήταν επιγραμματοποιός, σύγχρονος κατά πάσαν πιθανότητα του Αγαθία, στον Κύκλο του οποίου περιλαμβανόταν. Στην Ανθολογία του Πλανούδη σώζεται το XVI 316 επίγραμμά του (Εις εικόνα Αγαθίου Σχολαστικού).
Αναφορές
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Παναγιώτης Δοξαράς
Ο Παναγιώτης Δοξαράς (Κουτήφαρι Μάνης, 1662 – Κέρκυρα, 1729) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ιδρυτής της Επτανησιακής Σχολής.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Δοξαράς με καταγωγή από την Καλαμάτα. Το 1664, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο, όπου έλαβε μαθήματα αγιογραφίας από τον Λέο (ή Λέω) Μόσκο. Το 1694 κατατάχθηκε στον στρατό των Βενετών και πολέμησε στη Χίο εναντίον των Οθωμανών. Το 1696 εγκατέλειψε τον ενετικό στρατό αλλά συνέχισε να του προσφέρει υπηρεσίες στρατολογώντας πολεμιστές για τον κατά των Οθωμανών πόλεμο. Οι Βενετοί τον αντάμειψαν δίνοντάς του αρχικά τον τίτλο του ιππότη, και αργότερα (1721) κτήματα στη Λευκάδα.
Από το 1699 έως το 1704 σπούδασε ζωγραφική στη Βενετία και από το 1704 μέχρι το 1715 έζησε στην Καλαμάτα. Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στα Επτάνησα, ανάμεσα στη Ζάκυνθο, τη Λευκάδα και την Κέρκυρα.
Το έργο του Παναγιώτη Δοξαρά σηματοδοτεί τη στροφή της ελληνικής ζωγραφικής από τη βυζαντινή αγιογραφία προς τη δυτικοευρωπαϊκή αναγεννησιακή τέχνη. Ο Δοξαράς θαύμαζε τους Ιταλούς ζωγράφους και ειδικότερα τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, το έργο του οποίου Τέχνη ζωγραφίας (Trattato della pittura) μετέφρασε. Επίσης, μετέφρασε το έργο του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι και του Andrea Pozzo για τη ζωγραφική. Το 1726, συνέγραψε τη δική του πραγματεία Περί ζωγραφίας, η οποία όμως εκδόθηκε πολύ αργότερα (1871).
Το έργο του Δοξαρά, αν και είναι κυρίως θρησκευτικό, εντούτοις αποτελεί την πρώτη απόπειρα Έλληνα να απεικονίσει πρόσωπα ρεαλιστικά. Ζωγράφισε την «Ουρανία» (οροφή) του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, αλλά οι εικόνες του φθαρήκαν και αντικαταστάθηκαν από άλλες στα μέσα του 19ου αι. Είναι επίσης ο πρώτος Έλληνας που έφτιαξε πορτρέτα, με πλέον γνωστό την ολόσωμη προσωπογραφία του κόμη von der Schulenburg, στρατάρχη της Βενετίας και υπερασπιστή της Κέρκυρας.
Δείτε επίσης
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ (Παναγιώτης Δοξαράς)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Φωτογραφικός φακός
thumb|270px| Φωτογραφικοί φακοί.
Οι φωτογραφικοί φακοί ανάλογα με την εστιακή απόσταση που έχουν, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: α) ευρυγώνιους φακούς, β) κανονικούς (normal) φακούς και γ) τους τηλεφακούς ή φακούς μεγάλης εστιακής αποστάσεως.
Ευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί
Οι ευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί έχουν οπτική γωνία έως 60° και κατηγοριοποιούνται και αυτοί σε τρεις κατηγορίες, τους “fisheye”, τους υπερευρυγώνιους και τους απλούς ευρυγώνιους.
Κανονικοί (normal) φωτογραφικοί φακοί
Οι κανονικοί (normal) φακοί έχουν οπτική γωνία από 55° μέχρι και 35° κατά προσέγγιση. Οι φακοί αυτοί είναι οι πλέον συνηθισμένοι και είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι για γενικές φωτογραφίες και φωτογραφίες κάτω από χαμηλό φωτισμό καθώς έχουν μεγάλο διάφραγμα.
Τηλεφακοί/ Φακοί μεγάλης εστιακής αποστάσεως
Οι τηλεφακοί ή φακοί μεγάλης εστιακής αποστάσεως έχουν οπτική γωνία από 40° μέχρι και 1°. Λόγω του πολύ μικρού βάθους πεδίου που διαθέτουν αυτού του είδους οι φακοί, ο κίνδυνος να βγει “κουνημένη” η φωτογραφία είναι μεγάλος και γι' αυτό συνήθως χρησιμοποιούμε τρίποδο στην φωτογράφιση.
30 Χρόνια Επιτυχίες
Ο δίσκος 30 Χρόνια Επιτυχίες κυκλοφόρησε το 1996 από την FM Records και ήταν η πρώτη επίσημη δουλειά του hip-hop συγκροτήματος Ημισκούμπρια. Περιέχει τις επιτυχίες "Το Βουκολικό", "Ο Μοναχός", "Η Απολλώνεια Κορμάρα" και το "Καταλάβατε Ή Να Κάνω Και Κακά". Ο δίσκος άγγιξε τις 30 χιλιάδες πωλήσεις και έγινε ο πρώτος χρυσός ελληνικός hip-hop δίσκος. Επανακυκλοφόρησε το 2005 από την ίδια δισκογραφική μαζί με το δίσκο Ο Δίσκος που Διαφημίζετε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Εκλογές στη Νιγηρία
Στη Νιγηρία γίνονται εκλογές σε ομοσπονδιακό επίπεδο για αρχηγό κράτους (Πρόεδρο) και για νομοθετικό σώμα (Εθνοσυνέλευση της Νιγηρίας). Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό. Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων με 360 μέλη και τη Γερουσία, με 109 μέλη. Τα μέλη αμφότερων των σωμάτων υπηρετούν τετραετή θητεία. Στη χώρα λειτουργεί ο πολυκομματισμός, με εκλογικές νίκες για δύο ή τρία μεγάλα κόμματα. Ωστόσο, τα μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού (PDP) έχουν τον έλεγχο της προεδρίας από τότε που επαναφέρθηκαν οι εκλογές, το 1999.
Πρόσφατες γενικές εκλογές
Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο του 2019.
1964 (βουλευτικές)
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1964 (και στις 18 Μαρτίου 1965 σε ορισμένες περιφέρειες εξαιτίας μη συμμετοχής στις εκλογές του Δεκεμβρίου) τα περισσότερα κόμματα έλαβαν μέρος με συμμαχίες. Κέρδισε ο συνασπισμός του Βόρειου Κογκρέσου του Λαού, με 162 επί συνόλου 312 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ η συμμαχία NNA πήραν 198 έδρες. Ωστόσο, οι εκλογές εκείνες επισκιάστηκαν από βία και χειραγώγηση.
1979 (προεδρικές)
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας διεξήχθησαν στις 11 Αυγούστου 1979. Κέρδισε ο Σέχου Σαγκαρί, το κόμμα του οποίου, Εθνικό Κόμμα της Νιγηρίας, αναδείχθηκε νικητής και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου της ίδιας χρονιάς.
Βουλευτικές εκλογές 1979
Το 1979 για πρώτη φορά από το 1964 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη χώρα και εξελέγησαν τα μέλη της Γερουσίας (7 Ιουλίου) και της Βουλής των Αντιπροσώπων (14 Ιουλίου). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του Εθνικού Κόμματος της Νιγηρίας, το οποίο κέρδισε τις 36 από τις συνολικά 95 έδρες στη Γερουσία και τις 168 από τις 449 έδρες στη Βουλή. Το Εθνικό Κόμμα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το Νιγηριανό Κόμμα του Λαού προκειμένου να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία. Η συμμετοχή ήταν κάτω από 30,7% στις εκλογές για τα μέλη της Βουλής.
1983 (προεδρικές)
Το 1983 στις προεδρικές εκλογές (6 Αυγούστου) επανεξελέγη ο Σαγκαρί με ποσοστό 47,5% των ψήφων. Το κόμμα του (Εθνικό Κόμμα της Νιγηρίας) κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 20 Αυγούστου (Γερουσία) και στις 27 Αυγούστου (Βουλή). Το Εθνικό Κόμμα κέρδισε 60 από τις συνολικά 96 έδρες στη Γερουσία και 306 επί συνόλου 450 στη Βουλή.
1993 (προεδρικές)
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1983 διεξήχθησαν στις 12 Ιουνίου 1993. Νικητής αναδείχθηκε ο Μοσούντ Αμπιόλα από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα με ποσοστό 58,36% έναντι 41,64% για τον αντίπαλό του, Μπασίρ Τόφα από την Εθνική Ρεπουμπλικανική Συνέλευση Αργότερα οι εκλογές ακυρώθηκαν από τον στρατιωτικό ηγέτη Ιμπραχίμ Μπαμπανγκίντα. Η πολιτική κρίση τερματίστηκε με το πραξικόπημα και την κατάληψη της εξουσίας από το στρατιωτικό Σάνι Αμπάτσα, το Νοέμβριο του 1993.
1998 (βουλευτικές)
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1993 διεξήχθησαν στις 25 Απριλίου 1998. Δεν έλαβαν μέρος τα απαγορευμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρά μόνο όσα κόμματα ήταν προσκείμενα στο στρατό. Η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή και τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν. Ακολούθησε η διεξαγωγή νέων εκλογών, την επόμενη χρονιά.
1999 (βουλευτικές)
Οι βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 20 Φεβρουαρίου 1999 και κέρδισε το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού, με 59 από συνολικά 109 έδρες στη Γερουσία και 206 επί συνόλου 360 στη Βουλή. Το 42,1% των ψηφοφόρων προσήλθαν στις κάλπες. Στις 27 Φεβρουαρίου 1999 έγιναν οι πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1993. Πρόεδρος εξελέγη ο Ολουσέγκουν Ομπασάντζο από το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού με ποσοστό 62,78% έναντι 37,22% για τον Ολού Φαλάε από το Συνασπισμό για τη Δημοκρατία-Κόμμα Όλου του Λαού. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 52,3%.
2003 (βουλευτικές)
Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 12 Απριλίου 2003. Ειδικότερα, πήρε 76 έδρες επί συνόλου 109 στη Γερουσία και 223 από τις συνολικά 360 στη Βουλή, με συμμετοχή 50%. Στις προεδρικές εκλογές, που έγιναν στις 19 Απριλίου 2003 επανεξελέγη πρόεδρος ο Ομπασάντζο με ποσοστό 61,94% έναντι 32,19% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Μουχαμάντου Μπουχαρί. Η συμμετοχή ήταν 69,1%. Εκατομμύρια ατόμων ψήφισαν περισσότερες από μία φορές. Σε 11 από τις 36 πολιτείες έγινε εκλογική νοθεία, σύμφωνα με παρατηρητές της ΕΕ, ενώ σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα.
2007 (γενικές)
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Απριλίου και στις 21 Απριλίου 2007. Νικητής αναδείχθηκε ο Ουμάρου Γιαρ Αντούα με 69,82% των ψήφων από το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού (PDP) έναντι 18,72% για τον Μουχαμαντού Μπουχαρί και ορκίστηκε πρόεδρος στις 29 Μαΐου.
Το κυβερνών PDP κέρδισε σε 26 από τις 32 πολιτείες, μεταξύ των οποίων και η Καντούνα και Κατσίνα.
Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι η εκλογική διαδικασία δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αξιόπιστη και ότι οι εκλογές δεν διεξήχθησαν με βάση τα διεθνή πρότυπα. Οι ΗΠΑ επίσης έκαναν λόγο για "βαθιά προβλήματα" με τις εκλογές στη Νιγηρία.
2011 (προεδρικές)
Στις 16 Απριλίου 2011 οι Νιγηριανοί προσήλθαν ξανά στις κάλπες, για τις προεδρικές εκλογές. Έπειτα από τις εκλογές, ξέσπασαν βίαια επεισόδια στα βόρεια της χώρας. Στις 19 Απριλίου 2011 νικητής των προεδρικών εκλογών ανακηρύχθηκε ο Γκούντλακ Τζόναθαν. Σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, οι εκλογές κύλησαν σχετικά ομαλά χωρίς πολλά επεισόδια βίας ή νοθεία. Πρόεδρος, 16 Απριλίου 2011 !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=center|% !colspan="2" align=left|Άκυρα ! 1.259.506 ! 3,19 !colspan="2" align=left|Έγκυρα (συμμετοχή 53,7%) ! 39.469.484 ! 96,81
2011 (βουλευτικές)
Οι βουλευτικές εκλογές του 2011 διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου (είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τις 2 Απριλίου, αλλά αναβλήθηκαν). Μία ημέρα πριν την ψηφοφορία, εκδηλώθηκαν επιθέσεις με βόμβες, που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 8 άτομα.
Δημοψηφίσματα
Στη Νιγηρία έχουν διεξαχθεί 2 δημοψηφίσματα.
1959
Στα Βόρεια Καμερούν το Νοέμβριο του 1959 διεξήχθη δημοψήφισμα για να αποτελέσουν τμήμα της Νιγηρίας. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα στην ένωση με τη Νιγηρία ή στην αναβολή της απόφασης. Οι πολίτες επέλεξαν την αναβολή με ποσοστό 62,25%.
1961
Ένα δεύτερο δημοψήφισμα διεξήχθη στα Βρετανικά Καμερούν στις 11 Φεβρουαρίου 1961 προκειμένου να αποφασιστεί αν το έδαφος θα ενωνόταν με το γειτονικό Καμερούν ή με τη Νιγηρία. Οι κάτοικοι των Βορείων Καμερούν (υπό μουσουλμανική πλειοψηφία) υπερψήφισαν σε ποσοστό 60% την ένωση με τη Νιγηρία, ενώ οι κάτοικοι των Νότιων Καμερούν (υπό χριστιανική πλειοψηφία) ψήφισαν υπέρ της ένταξης στο Καμερούν. Τα Βόρεια Καμερούν ενώθηκαν επίσημα με τη Νιγηρία την 1η Ιουνίου, ενώ τα Νότια Καμερούν αποτέλεσαν τμήμα του Καμερούν την 1η Οκτωβρίου.
Τσακώνικα Αχαΐας
Τα Τσακώνικα είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Φράγκας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Φράγκας.
Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού έχει γεωγραφικό πρόσημο και δηλώνει ότι η πρώτη οικογένεια-οικιστής, που ήρθε και εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 1865 ως εργάτες σταφίδας, είχε καταγωγή από την περιοχή της Τσακωνιάς Κυνουρίας.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Μεγαλόσχημος
Θρησκευτικός τίτλος. Μεγαλόσχημος θεωρείται ο Μοναχός ανώτατης τάξης ο οποίος φέρει προς διάκριση του τίτλου του, κουκούλα.
Τσακώνικα Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μόβρης Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Μεγαλόσχημος
Κατά το Κανονικό Δίκαιο μεγαλόσχημοι γίνονταν κατόπιν αδείας του Ηγουμένου οι επί 30ετία διακριθέντες Μοναχοί στην αυστηρά τήρηση των μοναχικών κανόνων. Φέρει σχήμα, που είναι επάνω του κεντημένα με κόκκινη κλωστή ο Σταυρός, η Λόγχη, ο Σπόγγος και τα γράμματα IC XC NI KA, ΦΧ ΦΠ (Φως Χριστού Φαίνει Πάσι), ΕΕ ΕΕ (Εωσφόρος Έπεσεν, Εύρωμεν Εδέμ ή Ελένης Εύρεσις Εβραίων Έλεγος), ΡΡ ΔΡ (Ρητορικοτέρα Ρημάτων Δακρύων Ροαί), ΘΘ ΘΘ (Θεού Θέα Θείον Θαύμα), ΤΤ ΔΦ (Τούτο Το σχήμα Δαίμονες Φρίττουσι), ΧΧ ΧΧ (Χριστός Χριστιανοίς Χαρίζεται Χάριν), ΤΚ ΠΓ (Τόπος Κρανίου Παράδεισος Γέγονεν).
Σήμερα και μεταφορικά στις νεοελληνικές εκφράσεις Μεγαλόσχημος χαρακτηρίζεται αυτός που παριστάνει τον σπουδαίο ή ο κατέχων επάξια αξιώματα και τίτλους.
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Εκφράσεις
Κοινότητα Καλαμάτας
Η Κοινότητα Καλαμάτας έχει 53.491 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 και έδρα την Καλαμάτα. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας και υπάγεται στο Δήμο Καλαμάτας.
Χάρτης
<mapframe latitude="37.037640" longitude="22.064667" zoom="12" width="1000" height="300" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Μαχαραγιάς
Ο Μαχαραγιάς (ή Μαχαρατζάς) αποτελεί ηγεμονικό τίτλο που σημαίνει «Μέγας Βασιλεύς». Είναι ινδική σύνθετη λέξη που προέρχεται από τη λέξη «μαχά» (= Μέγας) και τη λέξη «ραντζά» (= Ηγεμών, Βασιλεύς, Κυρίαρχος μη εξαρτώμενος από άλλον).
Αρχικά τον τίτλο αυτόν έφεραν Ινδοί ηγεμόνες που είχαν υπό την εξουσία τους ή προστασία τους μικρότερες ηγεμονίες. Επί αγγλικής κατοχής των Ινδιών, η «Κυβέρνηση της Αυτοκρατορίας» απένεμε τον τίτλο του Μαχαραγιά σε πολλούς επιφανείς Ινδούς απλώς ως «τίτλο τιμής», παραχωρώντας ενίοτε στον τιμώμενο και το δικαίωμα (κληρονομικό) της διατήρησης του τίτλου και από τους απογόνους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγεμονικοί τίτλοι Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας Κατηγορία:Κοινωνία της Ινδίας
Σταθμός Βάσης (BTS)
Ο Σταθμός Βάσης (Base Transceiver Station), είναι ένα από τα βασικότερα συστήματα της αρχιτεκτονικής GSM ο οποίος εκτελεί τις λειτουργίες της ασύρματης διασύνδεσης του χρήστη με το δίκτυο. Ο χρήστης μπορεί να συνδεθεί με το δίκτυο με συσκευές όπως ένα κινητό τηλέφωνο ή έναν υπολογιστή που να μπορεί να συνδεθεί σε 4G/5G ιντερνέτ. Επίσης το σταθμό βάσης μπορεί να τον ακούσουμε και ως Ραδιοσταθμό Βάσης, Σταθμό Εκπομπής- Λήψης, Cell Sites ή και radio base station.
Ο Σταθμός Βάσης (BTS) στην ασύρματη επικοινωνία
Πρακτικά ο Σταθμός Βάσης συνδέει το Κινητό Σταθμό (Mobile Station) με το Βασικό Σταθμό Ελέγχου (Base Station Controler). Ο Σταθμός Βάσης περιλαμβάνει τα κατάλληλα περιφερειακά (κεραίες, ενισχυτές ισχύος) και το κατάλληλο λογισμικό για να το πετύχει. Ο τρόπος που λειτουργεί είναι με τη χρήση ενός η περισσοτέρων ζεύγη συχνοτήτων, όπου η μία συχνότητα χρησιμοποιείται για την μεταφορά δεδομένων από το χρήστη στο δίκτυο (uplink) και το άλλο για την μεταφορά από το σταθμό στο χρήστη (downlink).
Ένα BTS δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά με ένα κελί-κυψέλη αλλά μπορεί και με περισσότερα αν αντί για ομοιοκατευθυντική κεραία χρησιμοποιεί κατευθυντική. Η ισχύς των κεραιών σε ένα BTS μπορεί είναι 40W έως 500W. Το πεδίο μιας GSM κεραίας ενός σταθμού βάσης ή κινητής μονάδας, είναι παλμικό με κανάλια διάρκειας 4,616 ή 9,232 msec το καθένα, που είναι χωρισμένα σε 8 ή 16 διαστήματα-χρονοθυρίδες, διάρκειας 0.577 msec η καθεμία (8Χ0,577 ή 16Χ0,577 ). Κάθε χρήστης δεσμεύει για μια τηλεφωνική κλήση από μια χρονοθυρίδα άρα ένα κανάλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι και από 8 ή 16 συνδρομητές ταυτόχρονα. Οι 8 ή 16 χρονοθυρίδες που χωρίζονται σε ένα κανάλι αποκαλούνται πλαίσιο TDMA ενώ κάθε χρονοθυρίδα αντιστοιχεί σε 156 bits. Όπως βλέπουμε τα BTS χρησιμοποιούνται σχεδόν μόνο στο φυσικό στρώμα και δεν μπορούν να κάνουμε πολύπλοκες εργασίες γι' αυτό ελέγχονται από τα BSC.
Αρχιτεκτονική του Σταθμού Βάσης
Τα περιφερειακά που συνήθως ένας σταθμός βάσης χρησιμοποιεί είναι τα εξής:
Κεραία: Μπορεί να είναι ομοιοκατευθυντική κεραία ή κατευθυντική
Ενισχυτής Ισχύος: Χρησιμοποιείται για να ενισχύσει το σήμα που θα μεταδοθεί από την κεραία
Διπλέκτης (Duplexer) : είναι ένα κύκλωμα που επιτρέπει την μετάδοση και την λήψη σημάτων από την ίδια κεραία
Μείκτης (Compiner): Χρησιμοποιείται για να συνδυάσει δύο σήματα για μετάδοση αλλά και να ξεχωρίσει δύο σήματα από λήψη
Transceiver: είναι μια συσκευή που κάνει την μετάδοση και την λήψη ενός σήματος
Πηγές
Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία
Μαχάτμα
Ινδικός τίτλος τιμής. Ο τίτλος Μαχάτμα σημαίνει το «Μέγα Εγώ» ή «Μεγάλη Ψυχή» και ειδικά στην ινδική φιλοσοφία την «κοσμική ψυχή».
Ο ιδιαίτερος αυτός τίτλος απονεμόταν σε εξέχουσες προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο Γκάντι.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Τίτλοι Κατηγορία:Θεοσοφία Κατηγορία:Κοινωνία της Ινδίας
Νικόλαος Σβίγγος
Ο Νικόλαος Σβίγγος είναι Έλληνας πολιτικός και ιατρός. Διετέλεσε δήμαρχος Θηβαίων τις περιόδους 1990 με 1994 και 2000 με 2010.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε το 1952 στη Θήβα, όπου και τελείωσε το δημοτικό σχολείο, το γυμνάσιο και το λύκειο. Το 1979 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1983 διορίσθηκε στο Γ’ Θεραπευτήριο ΙΚΑ της Αθήνας, όπου ολοκλήρωσε την ειδίκευση του στην Παθολογία το 1985. Υπήρξε αθλητής στίβου της Εθνικής Ομάδας και πρόεδρος του Ομίλου Αντισφαίρισης Θήβας. Έκτοτε ζει μόνιμα και εργάζεται στη Θήβα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις δημοτικές εκλογές του 1990, εκλέχθηκε δήμαρχος Θηβαίων, εξασκώντας παράλληλα και το επάγγελμά του. Στις δημοτικές εκλογές του 2006, επανεκλέχθηκε δήμαρχος με την στήριξη του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος, λαμβάνοντας 6.504 ψήφους και ποσοστό 51,79%. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, έθεσε ξανά υποψηφιότητα για τον δήμο Θηβαίων, αλλά ηττήθηκε από τον Σπύρο Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Δήμαρχοι της Θήβας Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2013 Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Απειλούμενα είδη
Απειλούμενο είδος ονομάζεται κάθε είδος ζωντανού οργανισμού το οποίο απειλείται με εξαφάνιση στο άμεσο μέλλον. Η διεθνής οργάνωση που δραστηριοποιείται για την προστασία των απειλούμενων ειδών είναι η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN), (World Conservation Union ή International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) που ιδρύθηκε το 1948 στο Γκλαντ (Gland) της Ελβετίας. Η IUCN χωρίζει τα απειλούμενα είδη σε τρεις κατηγορίες. Στα είδη που βρίσκονται σε κρίσιμη απειλή (critically endangered), στα είδη που είναι απλώς απειλούμενα (endangered) και τα είδη που είναι εκτεθειμένα (vulnerable).
Προστασία απειλούμενων ειδών ανά περιοχή
Στην Ελλάδα για την προστασία των απειλούμενων ειδών δραστηριοποιείται η οργάνωση WWF Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια έχουν ενισχυθεί οι προσπάθειες για την προστασία των απειλούμενων ειδών με δραστηριοποίηση πολλών φορέων. Μεγαλύτερο βάρος έχει δοθεί στην προστασία κάποιων ιδιαίτερα σπάνιων ειδών ζώων, ορισμένα εκ των οποίων συναντώνται μόνο στην Ελλάδα και κινδυνεύουν άμεσα με εξαφάνιση. Μεγαλύτερη απειλή δέχεται η Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus). Η συγκεκριμένη φώκια είναι το σπανιότερο είδος φώκιας και ένα από τα έξι περισσότερο απειλούμενα με εξαφάνιση θηλαστικά στον πλανήτη. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Μεσογειακής φώκιας ζει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στις Σποράδες. Είδη που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο εξαφάνισης από την ελληνική φύση είναι η αρκούδα και ο λύκος. Για την προστασία των δύο ειδών δραστηριοποιείται η οργάνωση Αρκτούρος που εδρεύει στο Νυμφαίο Φλώρινας. Η οργάνωση προστατεύει δύο ακόμη είδη ζώων της ελληνικής υπαίθρου που απειλούνται με εξαφάνιση, την Βίδρα και το Αγριόγιδο. Ένα ακόμη θαλάσσιο είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση είναι οι θαλάσσιες χελώνες Caretta caretta. Οι χελώνες αυτές αναπαράγονται κυρίως στις παραλίες του νότιου Ιονίου, στην περιοχή της Ζακύνθου. Για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας δραστηριοποιείται ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχελών». Δύο ακόμη είδη που διαβιώνουν στην Ελλάδα και απειλούνται με εξαφάνιση είναι ο Αιγαιόγλαρος και η Οχιά της Μήλου. Ο Αιγαιόγλαρος είναι ένα παγκόσμια απειλούμενο είδος γλάρου και αποτελεί είδος κορυφαίου ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Και γι' αυτά τα είδη δραστηριοποιούνται οικολογικές οργανώσεις. Επίσης, έπειτα από καταγραφές, έρευνες και μελέτες του Τμήματος Ωκεανογραφίας και Θαλασσίων Βιοεπιστημών της Σχολής Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου, δραματική μείωση του πληθυσμού της Μεσογείου Θάλασσας έχουν υποστεί τα δίθυρα μαλάκια, πίννα (Pinna nobilis) και πετροσωλήνας (Lithodomus lithofagus).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα Κατηγορία:Οικολογική αποκατάσταση Κατηγορία:Διατήρηση του περιβάλλοντος
Μάργκαρετ Μίτσελ
Η Μάργκαρετ Μίτσελ (Margaret Munnerlyn Mitchell, 8 Νοεμβρίου 1900 - 16 Αυγούστου 1949) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Έγινε διάσημη σε όλο τον κόσμο με το βιβλίο της Όσα παίρνει ο άνεμος που εκδόθηκε το 1936. Το βιβλίο κέρδισε το Εθνικό βραβείο Βιβλίου της Αμερικής το έτος 1936 καθώς και το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας) του 1937.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1939 με τον ίδιο τίτλο Όσα Παίρνει ο Άνεμος (ταινία) και με πρωταγωνιστές την Βίβιαν Λη και τον Κλαρκ Γκέιμπλ και έγινε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αμερικανικού κινηματογράφου.
Μόλις το 1996 κυκλοφόρησε η και νουβέλα που είχε γράψει στα νεανικά της χρόνια,  το Lost Laysen, καθώς και μια συλλογή με τα άρθρα που είχε γράψει κατά τη διάρκεια της τετράχρονης σταδιοδρομίας της ως δημοσιογράφου στην εφημερίδα The Atlanta Journal.
Πέθανε στις 16 Αυγούστου 1949 σε τροχαίο ατύχημα στην Ατλάντα.
Η ζωή της
Η Μάργκαρετ Μίτσελ, γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1900 σε μια εύπορη οικογένεια σκωτο-ιρλανδικής καταγωγής στην Ατλάντα, της Τζόρτζια των ΗΠΑ. Ο πατέρας της ήταν δικηγόρος και η μητέρα της, μια δραστήρια γυναίκα πάλευε για τα δικαιώματα των γυναικών της εποχής ενταγμένη στο κίνημα που έμεινε γνωστό με την ονομασία Σουφραζέτες.
Από μικρή, η Μίτσελ μαγεύτηκε από την ανάγνωση βιβλίων. τα οποία με τη σειρά τους τροφοδότησαν την ήδη αναπτυγμένη παιδική και εφηβική φαντασία της, με αποτέλεσμα απο την ηλικία των 11 ετών να ξεκινήσει να γράφει μικρές ιστορίες περιτειώδους χαρακτήρα και παραμύθια. Το 1916 εξάλλου, σε ηλικία 16 ετών, έγραψε και τη νουβέλα Lost Laysen ,η οποία εκδόθηκε μόλις το 1996.
Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε σε ιδιωτικό σχολείο της Ατλάντα και αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στο κολλέγιο Σμιθ της Μασσαχουσέτης που τότε θεωρούνταν το καλύτερο κολλέγιο στην Αμερική για κορίτσια. Ο θάνατος της μητέρας της, όμως στις αρχές του 1919, την ανάγκασε να αφήσει το κολλέγιο, να γυρίσει πίσω στην Ατλάντα και να αναλάβει το νοικοκυριό.
Τον Σεπτέμβρη του 1922 παντρεύεται τον Ρεντ Απσooυ, έναν μάλλον αποτυχημένο νεαρό αλκοολικό και ο δυστυχισμένος γάμος της θα λήξει δυο μήνες αργότερα, ενώ το διαζύγιο θα βγει επίσημα το 1924. Τον Ιούλιο του 1925 η Μίτσελ θα κάνει τον δεύτερο και τελευταίο γάμο της με τον παλιό της φίλο Τζων Μάρς.
Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μίτσελ έγινε εθελόντρια του αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού. Επίσης βοηθούσε στη συγκέντρωση χρημάτων με την πώληση ομολόγων του πολέμου, έγραφε γράμματα σε στρατιώτες, και επισκεπτόταν ασθενείς σε νοσοκομεία.
Η Μίτσελ ήταν μαζί με τον σύζυγό της το απόγευμα της 11ης Αυγούστου του 1949 και βάδιζαν για τον κινηματογράφο όταν ένας μεθυσμένος ταξιτζής, που εκείνη την ώρα οδηγούσε το προσωπικό του αυτοκίνητο, την χτύπησε σοβαρά. Δεν ανέκτησε τις αισθήσεις της ποτέ και πέντε μέρες μετά – στις 16 Αυγούστου - πέθανε στο νοσοκομείο.
Το Gone with the Wind (ελληνικός τίτλος Όσα παίρνει ο άνεμος), έχει ως πλαίσιο τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο κοιταγμένο από την πλευρά των Νοτίων. Το έργο αυτό μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον Γιάννη Λάμψα (εκδ. " ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΑΓΓΑΝΙΑΣ ").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιογραφία της συγγραφέως στο:
http://www.pbs.org/wnet/americanmasters/margaret-mitchell-american-rebel-biography-of-margaret-mitchell/2043/
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Ρόμπερτ Μούζιλ
Ο Ρόμπερτ Μούζιλ (Robert Musil, 6 Νοεμβρίου 1880 - 15 Απριλίου 1942) ήταν Αυστριακός συγγραφέας.
Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας. Άρχισε τις σπουδές του σε στρατιωτικές σχολές αλλά συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Μπρνο της Τσεχίας απ΄ όπου αποφοίτησε μηχανικός το 1901. Το 1903 άρχισε σπουδές λογικής και πειραματικής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου και το 1908 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας, της φυσικής και των μαθηματικών.
Από το 1911 μέχρι το 1914 εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στο πολυτεχνείο της Βιέννης και διετέλεσε εκδότης της Νέας Επιθεώρησης του Βερολίνου. Το 1911 παντρεύτηκε τη Μάρθα Μαρκοβάλντι.
Το 1914 ο Μούζιλ επιστρατεύτηκε με τον βαθμό του λοχαγού και τοποθετήθηκε στο ιταλικό μέτωπο. Το 1917 απονεμήθηκε στον πατέρα του τίτλος ευγενείας και το όνομα του συγγραφέα έγινε φον Μούζιλ. Αλλά διετέλεσε ευγενής μόνο για λίγους μήνες γιατί τον Νοέμβριο του 1918 η Αυστρουγγρική αυτοκρατορία καταργήθηκε και διαλύθηκε. Διορίζεται στη συνέχεια σε διάφορες δημόσιες θέσεις αλλά η οικονομική του κατάσταση είναι δύσκολη.
Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία ο Μούζιλ εγκαταλείπει τη Γερμανία όπου ζούσε από το 1931 μέχρι το 1933 και παραμένει στη Βιέννη. Καταφεύγει στη Ζυρίχη το 1938, τα βιβλία του απαγορεύονται σε Αυστρία και Γερμανία και πεθαίνει τον Απρίλιο του 1942.
Καλύτερα βιβλία του Μούζιλ θεωρούνται το πρώτο και το τελευταίο. Ο νεαρός Τέρλες είναι ένα μυθιστόρημα εφηβείας και Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες είναι μια ανάλυση των τελευταίων ημερών της Δυαδικής Μοναρχίας.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί δοκιμιογράφοι
Τηλεβοΐδες νήσοι
150px|right|thumb|Οι Τηλεβοΐδες Οι Τηλεβόες Νήσοι (ή Τάφιοι Νήσοι) είναι ένα σύμπλεγμα μικρών νησιών που βρίσκεται ανάμεσα στην ανατολική ακτή της Λευκάδας και στα δυτικά παράλια της Αιτωλοακαρνανίας. Στο σύμπλεγμα συμπεριλαμβάνονται τα νησιά: Κάλαμος, Καστός, Μεγανήσι, Αρκούδι, Άτοκος, Κύθρος, Θηλιά, Φορμίκουλα (ή Φερμέκουλα), Πρασονήσι, Προβάτι, Αλαφονήσι, Πεταλού και τα Πριγκηπονήσια Λευκάδας (Σκορπιός, Σκορπίδι, Σπάρτη, Μαδουρή, Χελώνη και Τσοκάρι). Το όνομα τους το οφείλουν στον αρχαίο τοπικό λαό των Τηλεβόων. Οι Τηλεβόες είχαν σαν βασική τους δραστηριότητα την πειρατεία και είχαν βάση τους το νησί Μεγανήσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επτάνησα κατηγορία:Νομός Λευκάδας κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας Κατηγορία:Πειρατεία στην αρχαία Ελλάδα
Φακός Ζουμ
thumb Οι φακοί ζουμ (zoom) λέγονται αυτοί που έχουν μεταβλητές εστιακές αποστάσεις, που ως εκ τούτου προσφέρουν το αποτέλεσμα δύο ή περισσοτέρων φακών σε μία μονάδα, για παράδειγμα ένας φακός ζουμ 70 - 300 mm αντικαθιστά όλους τους ενδιάμεσους. Οι φακοί αυτοί επιτρέπουν στο φωτογράφο ή εικονολήπτη να αλλάζει την εστιακή απόσταση αναλόγως των περιστάσεων. Έτσι περιστρέφοντας το εξωτερικό δακτύλιο του φακού, ο φωτογράφος μπορεί να αλλάζει την εστιακή απόσταση από βραχεία σε μακρά. Η αλλαγή της εστιακής απόστασης στις σύγχρονες εξελιγμένες μηχανές γίνεται ηλεκτροκίνητα με ειδικό μονό ημι-περιστρεφόμενο, ή διπλό κομβίο που φέρεται συνηθέστερα στο άνω δεξιό μέρος της μηχανής με τις ενδείξεις W - T. Αυτό όμως μπορεί να γίνεται και αυτόματα με ειδικό εργοστασιακό πρόγραμμα (μενού) που μπορεί να είναι εφοδιασμένη η ψηφιακή φωτογραφική μηχανή.
Με τη χρήση αυτού του φακού ένα αντικείμενο που βρίσκεται μακριά εστιάζεται σταδιακά και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι φακοί αυτοί είναι γνωστοί ως φακοί μεταβαλλόμενης εστιακής αποστάσεως. Αν και παρουσιάζουν από τα διαφράγματά τους μια κάποια καθυστέρηση εστίασης εντούτοις η ευελιξία τους, καθιστά αυτούς ιδιαίτερα δημοφιλείς. Η αξία των φακών αυτών είναι σαφώς μεγαλύτερη από τους κοινούς νορμάλ φακούς, όχι όμως με ιδιαίτερα μεγάλες διαφορές από τους ευρυγώνιους και τους απλούς τηλεφακούς.
Πηγές
1. Mark Sanders, "Τεχνολογία Επικοινωνιών", Εκδόσεις Ιδρύματος Ευγενίδου, Β' Έκδοση, Αθήνα 2006, σελ. 246.
Μίριαμ Ουνγκρία
Η Μίριαμ του Τάρνοβο ή Μίριαμ Ουνγκρία ι Λόπεθ (γενν. 2 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Ισπανίδα γεμολόγος, σχεδιάστρια κοσμημάτων, και μέλος της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας της Βουλγαρίας. Υπηρέτησε ως Διευθύντρια Εκλεκτών Κοσμημάτων για την ισπανική μάρκα Carrera y Carrera, δημιουργώντας αργότερα το δικό της εμπορικό σήμα, MdeU, το 2014. Ήταν σύζυγος του Καρντάμ, Πρίγκιπα του Τάρνοβο, του μεγαλύτερου γιου του Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1963 στη Μαδρίτη, και είναι κόρη του Δον Μπερνάρδο Ουνγκρία ι Γοϊμπούρου και της Δόνιας Μαρία δελ Κάρμεν Λόπεθ ι Ολεάγα. Είναι μέλος της Ισπανικής αριστοκρατίας από τη γέννηση της και έχει βασκική καταγωγή. Η Μίριαμ έχει πτυχίο στην ιστορία και τη γεωγραφία, με συγκέντρωση στην ιστορία της τέχνης, από το Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης. Σπούδασε αργότερα γεμολογία, κατασκευή κοσμημάτων, χύτευση κεριών, ρύθμιση πολύτιμων λίθων και σχεδιασμό κοσμημάτων στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Γεμολογίας και Κοσμημάτων του Πανεπιστημίου του Οβιέδο.
Στις 11 Ιουλίου 1996 παντρεύτηκε τον Καρντάμ στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Δημητρίου της Μαδρίτης. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Στις 15 Αυγούστου 2008, η Μίριαμ και ο σύζυγός της είχαν σοβαρό τροχαίο ατύχημα στο Ελ Μολάρ. Η Μίριαμ μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λα Παζ. Ο σύζυγός της υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα και ήταν σε κώμα 6,5 χρόνια μέχρι τις 7 Απριλίου 2015 που πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Αλεξέι Βορομπιόφ
Ο Αλεξέι Βλαντίμιροβιτς Βορομπιόφ (Алексе́й Влади́мирович Воробьёв, 19 Ιανουαρίου 1988) είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός, που ερμηνεύει ρώσικα και αγγλικά τραγούδια. Έχει το ψευδώνυμο Άλεξ Σπάροου (Alex Sparrow). Είναι γνωστός από τη συμμετοχή στη Eurovision 2011, όπου εκπροσώπησε τη Ρωσία και κατέκτησε την 16η θέση, και τη συμμετοχή του στο X-Factor της Ρωσίας το 2005, όπου και κέρδισε. Το 2006 Ο Βορομπιόφ υπέγραψε συμβόλαιο με την Universal Music, και τον Δεκέμβριο του 2007 διορίστηκε ως πρεσβευτής καλής θέλησης για την Y - PEER, μια πρωτοβουλία της νεολαίας με βάση του Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών. Ο Βορομπιόφ αντιπροσώπευσε τη Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2011 στη Γερμανία.
thumb|Η συμμετοχή του 2011, από τον Αλεξέι Βορομπιόφ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Αλεξέι Βορομπιόφ γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1988 στην Τούλα ( Ρωσικά: Тула ​​), RSFSR, στη Σοβιετική Ένωση. Ο πατέρας του ήταν επικεφαλής μιας εταιρείας και η μητέρα του έμεινε στο σπίτι, όπως μια νοικοκυρά. Ο Αλεξέι ως παιδί έπαιζε ποδόσφαιρο για την τοπική ομάδα νέων στην Τούλα. Στην αρχή ήθελε να ακολουθήσει καριέρα στον αθλητισμό, αλλά αργότερα επέλεξε να ακολουθήσει τη μουσική ως επάγγελμά του.
Μουσική καριέρα
Ο Αλεξέι έμαθε να παίζει ακορντεόν σε Κολέγιο Μουσικής και συμμετείχε σε πολλούς διαγωνισμούς. Όταν ο Αλεξέι αποφοίτησε αποφάσισε να επιστρέψει στο μουσικό σχολείο, όμως αυτή τη φορά επέλεξε να σπουδάσει στη φωνητική υπηρεσία. Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα ήταν ο τραγουδιστής στο λαογραφικό συγκρότημα "Delight". Το 2005 Alex κέρδισε το χρυσό μετάλλιο για τη σόλο απόδοσή του στο Delphic Games IV. Την ίδια χρονιά ο Αλεξέι πήγε στη Μόσχα, όπου κατετάγη # 3 σε διαγωνισμό στην τηλεόραση. Αργότερα μετακόμισε στη Μόσχα και άρχισε να συμμετέχει σε περισσότερους διαγωνισμούς. Κατά το 2006, υπογράφει συμβόλαιο για την Universal Music της Ρωσίας. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους Αλεξέι ήταν ένας από τους εκτελεστές στο "Big Eight", που πραγματοποιήθηκε στην Αγία Πετρούπολη. Ήταν ένας από τους εκτελεστές της « Νεολαίας Οκτώ » και δόθηκε επίσης η ευκαιρία να τραγουδήσει κατά τη διάρκεια της τελετής λήξης. Το 2007, ο Άλεξ κέρδισε ένα βραβείο MTV για ανερχόμενους καλλιτέχνες. Το 2008 και το 2009 αγωνίστηκε για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με τα τραγούδια New Russian Kalinka και Angelom Biht αλλά έχασε από τους Ντίμα Μπιλάν και η Αναστασία Πριχόντκα αντίστοιχα. Στις 5 Μαρτίου του 2011 τελικά επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011, με το τραγούδι "Get You", που γράφτηκε από άκρως επιτυχημένο μαροκινό παραγωγό Ναντίρ Καγιάτ ( RedOne ). Το 2008, εισήγαγε τις εθνικές επιλογές για τη ρωσικό τραγούδι της Eurovision με "New Russian Kalinka", ήρθε στην πέμπτη θέση. Επέστρεψε το 2009, αλλά αναγκάστηκε να αποσύρει την είσοδο του λόγω της σύγκρουσης προγράμματος για την απασχόληση. Ο Αλεξέι τελικά επελέγη να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011. Τερμάτισε 16η θέση συνολικά στο διαγωνισμό. Μετά την ανάκτηση από ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα που υπέστη στις αρχές του 2013, Ο Αλεξέι Βορομπιόφ επέστρεψε πίσω στη μουσική του.
Υποκριτική Καριέρα
Η καριέρα του απογειώθηκε το 2006 που πρωταγωνίστησε στη σειρά «Το όνειρο της Αλίκης» (Мечты Алисы (телесериал). Ο Αλεξέι εγγράφεται αργότερα στη δραματική σχολή. Την Άνοιξη του 2008 ήταν απόφοιτος από τη σχολή θεάτρου. Αργότερα έγινε μαθητής στη Σχολή θεάτρου και τέχνης της Μόσχας. Η καριέρα του στην υποκριτική ήταν καλά εδραιωμένη. Το 2010, ο Αλεξέι έλαβε μέρος σε ένα Ριάλιτι Σόου που ονομάζεται " Cruel Intentions ". Το 2010 πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου Phobos. Λέσχη Φόβου (Фобос. Клуб страха) με συμπρωταγωνιστές του τον Τιμοφέι Καρατάγεφ, την Τατιάνα Κοσματσιόβα, τον Πιότρ Φιόντοροφ, την Άγκνιγια Κουζνετσόβα, τον Πιότρ Τομασέφσκι και τη Ρενάτα Πιοτρόφσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Άγγελος Αναστασιάδης
Ο Άγγελος Αναστασιάδης (Νέοι Επιβάτες Θεσσαλονίκης, 8 Μαρτίου 1953) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και διετέλεσε προπονητής ποδοσφαίρου στην Εθνική Ελλάδος από την 25η Οκτωβρίου 2018 έως την 15η Ιουλίου 2019
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ΠΑΟΝΕ, ομάδα της γενέτειρας του. Το καλοκαίρι του 1971 εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ συμμετέχοντας σε 8 φιλικά με την ανδρική ομάδα και κατόπιν συνέχισε στα εφηβικά του τμήματα, για να προωθηθεί το 1973 στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 20 ετών. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή με αμυντικά κυρίως καθήκοντα και υπήρξε δεινός εκτελεστής πέναλτι, σημειώνοντας με τον τρόπο αυτό σχεδόν το 40% των τερμάτων της καριέρας του.
Την πρώτη κιόλας χρονιά, χρησιμοποιήθηκε από τον προπονητή του Λες Σάνον ως αλλαγή στο 5ο λεπτό της παράτασης του τελικού κυπέλλου 1974 και εκτέλεσε εύστοχα το προτελευταίο πέναλτι κατά τη διαδικασία που ανέδειξε νικήτρια την ομάδα του επί του Ολυμπιακού με 4-3 (κανονική διάρκεια 2-2). Με 19 εμφανίσεις ως βασικός σε 30 αγώνες, αποτέλεσε τον 12ο παίκτη του ΠΑΟΚ και το απαραίτητο συμπλήρωμα στην τριάδα μέσων Κούδα-Σαράφη-Τερζανίδη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδας 1975-76, την πρώτη στην ιστορία του συλλόγου.
Το καλοκαίρι του 1981 μετακινήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, όπου σε μία τριετία κατέκτησε επίσης από ένα κύπελλο και πρωτάθλημα, παρότι στο τελευταίο μετείχε σε ένα μόλις αγώνα (ως αλλαγή). Ακολούθησαν δύο χρονιές στη Β΄ κατηγορία, από μία με Κόρινθο (υποβιβασμός) και Διαγόρα Ρόδου (πρωταθλητής Νοτίου Ομίλου), με τον οποίο ως κεντρικός αμυντικός πλέον, επανήλθε στην Α' εθνική για την περίοδο 1986-87. Ολοκλήρωσε την πορεία του ως παίκτης στο ομογενειακό σωματείο Ελληνο-Αμερικανικός Άτλας της Νέας Υόρκης.
Στην εθνική Ελλάδας
Αγωνίστηκε 12 φορές με την εθνική Ελλάδας κατά το διάστημα 1975-1980. Την πρώτη του εμφάνιση πραγματοποίησε στον φιλικό αγώνα (2-1) επί της Κύπρου την 1η Απριλίου 1975 στη Λευκωσία, μην διστάζοντας να αναλάβει την εκτέλεση πέναλτι που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα στο 35'. Το συγκεκριμένο τέρμα, αν και μοναδικό του για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, τον κατατάσσει μεταξύ των μόλις 31 Ελλήνων διεθνών οι οποίοι σκόραραν στο ντεμπούτο τους με την εθνική ομάδα (πλέον πρόσφατος ο Καρέλης το 2014).
Η τελευταία του συμμετοχή σημειώθηκε και πάλι σε φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία (0-0) στις 14 Μαΐου 1980 (γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας), όταν ο τεχνικός Αλκέτας Παναγούλιας τον χρησιμοποίησε με την έναρξη της επανάληψης. Ήταν ο τελευταίος αγώνας προετοιμασίας της Ελλάδας πριν την τελική φάση του κυπέλλου Εθνών 1980, με τον ποδοσφαιριστή να μην επιλέγεται εν τέλει στην 22μελή ελληνική αποστολή για τη διοργάνωση στα γήπεδα της Ιταλίας.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Αναστασιάδης είναι από τους πλέον αναγνωρίσιμους Έλληνες προπονητές και η καριέρα του άρχισε από τις "μικρές" κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου με τους Διαγόρα Ρόδου, Παναργειακό, Ιάλυσο και Καβάλα, η οποία υπό την καθοδήγησή του αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια Β' εθνικής και εξασφάλισε την άνοδο στην Α' έπειτα από 12ετή απουσία. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Αναστασιάδης κατά τον πρώτο του αγώνα ως τεχνικός στην ανώτατη κατηγορία αντιμετώπισε τον ΠΑΟΚ, σύλλογο όπου είχε αναδειχθεί ως παίκτης (ήττα 0-4 στο γήπεδο Τούμπας για την εναρκτήρια αγωνιστική της περιόδου 1994-95).
Συνέχισε διαδοχικά στους Εδεσσαϊκό (1995 έως Ιανουάριο 1997, καταλαμβάνοντας την 9η θέση της Α' εθνικής 1995-96, υψηλότερη στην ιστορία του συλλόγου), ΠΑΟΚ (1997-99, σε δύο θητείες), Ηρακλή (1999-2000), Παναθηναϊκό (2000-01), για να επανέλθει στον Ηρακλή (2001-02) και εκ νέου στον ΠΑΟΚ (2002-04). Από τον Δεκέμβριο του 2004 έως την απόλυσή του τον Απρίλιο του 2011, διατέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής Κύπρου όντας ο 15ος διαφορετικός από την έναρξη της ιστορίας της το 1960 και με τους περισσότερους αγώνες, καθώς και μακροβιότερος έπειτα από τον πρώτο της Αργύρη Γαβαλά (1960 έως 1967), επίσης από την Ελλάδα.
Μετά την απομάκρυνση από την τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της Κύπρου, λόγω των αποτυχημένων αποτελεσμάτων στα προκριματικά του Euro 2012, ο Άγγελος Αναστασιάδης επέστρεψε στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 2011 για να αναλάβει τον ΠΑΣ Γιάννινα, ο οποίος είχε μόλις επιστρέψει στη Σούπερ Λιγκ. Έφτασε την ομάδα στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα, όμως παρά την επιτυχημένη χρονιά αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με τους Ηπειρώτες. Επόμενος σταθμός του ήταν ο Πλατανιάς, τον οποίο ανέλαβε τη 12η αγωνιστική της Σούπερ Λιγκ (2012-13), κάνοντας ντεμπούτο με νίκη 2-1 επί του Παναθηναϊκού. Στο τέλος της περιόδου και ενώ κατέλαβε την 9η θέση με τον Πλατανιά διατηρώντας τον στην πρώτη κατηγορία, αποχώρησε από την ομάδα. Ωστόσο, ανέλαβε ξανά τα ηνία της χανιώτικης ομάδας τον Φεβρουάριο του 2014, με στόχο και πάλι να τη σώσει από τον υποβιβασμό, πράγμα που πέτυχε τερματίζοντας μόλις 2 βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, στη 14η θέση της βαθμολογίας.
Από 25 Οκτωβρίου 2018 ο Άγγελος Αναστασιάδης υπήρξε ο ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας διαδεχόμενος στην θέση αυτή τον Μίχαελ Σκίμπε. Το ντεμπούτο του στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδος πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2018 στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με την Εθνική Φινλανδίας για τον θεσμό του UEFA Nations League που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ και έληξε 1-0. . Στις 15 Ιουλίου 2019, η Ε.Π.Ο. δια στόματος του προέδρου της Βαγγέλη Γραμμένου, τού ανακοίνωσε ότι δεν θα συνεχίσει στον πάγκο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιβατιανοί Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Ιωάννης Φιστόπουλος
Ο Ιωάννης Φιστόπουλος ή καπετάν Γιοβάνης ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Σλήμνιτσα (Μηλίτσα) Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Φιστόπουλος γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αίωνα στην Σλήμνιτσα (Μηλίτσα) Καστοριάς. Συμμετείχε στη Μακεδονική επανάσταση του 1896, μετά την αποτυχία της οποίας, συνέχισε να δρα ως κλέφτης στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.
To 1903 συνεργάστηκε με τον Παύλο Μελά και στη συνέχεια με τον Αλέξανδρο Καραλίβανο. Με το σώμα του συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων, συνεργαζόμενος πολλές φορές με τον Νικόλαο Πύρζα και τον Ιωάννη Πούλακα.
Τον Οκτώβριο του 1904 συναντήθηκε με το 11μελές σώμα του με τον Παύλο Μελά και τον Αλέξανδρο Καραλίβανο στο Λέχοβο Φλώρινας. Μετά τις κοινές επιχειρήσεις στην περιοχή της Φλώρινας, ο καπετάν Γιοβάνης κατευθύνθηκε προς την περιοχή της Έδεσσας μετά από υπόδειξη του Κωνσταντίνου Μαζαράκη Αινιάνα. Εκεί το σώμα του ενισχύθηκε με Ελληνόπουλα της περιοχής και έφτασε συνολικά τους 30 άνδρες με ζώνη ευθύνης την περιοχή μεταξύ Βλαδόβου (σήμ. Άγρας), Τεχόβου (σήμ. Καρυδιά) και Μπαχόβου (σήμ. Πρόμαχοι). Στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμρίου του 1904 σε μάχη που δόθηκε στο Γκούγκοβο (σήμ. Βρυτά) Πέλλας, νίκησε Βουλγαρικό σώμα, στο οποίο προκάλεσε μεγάλες απώλειες σε πυρομαχικά. Μετέπειτα αναδιοργάνωσε το σώμα του Λεωνίδα Τσιώρη (που δρούσε στην περιοχή Νάουσας) και τέθηκε επικεφαλής. Το σώμα αυτό αποτελούνταν από 15 Μακεδόνες και 3 Κρητικούς και υπερασπίστηκε τους Ελληνικούς πληθυσμούς της περιοχής Μπαχόβου (σήμ. Πρόμαχοι) έως το 1908.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση 1896
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1887
Οι εκλογές διεξήχθησαν από την κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη, ο οποίος κέρδισε και τις εκλογές.
Επαναληπτικές εκλογές
Επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές διεξάχθηκαν στις 19 Απριλίου του 1887 στους νομούς Αττικής και Βοιωτίας, Αρκαδίας, Αχαΐας και Ήλιδος και Λακωνίας, για να αναπληρωθούν τέσσερις θέσεις που έμειναν κενές λόγω του θανάτου των βουλευτών Μιλτιάδη Βενιζέλου, Β. Νικολόπουλου, Καλαμογδάρτη και Λεωνίδα Πετροπουλάκη. Εκλέχθηκαν οι εξής βουλευτές:
Επαναληπτικές εκλογές διεξάχθηκαν επίσης στις 6 Δεκεμβρίου στις επαρχίες Αχαΐας, Ήλιδας και Μεσσηνίας με τα εξής αποτελέσματα:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων
thumb|right|260px|Το λογότυπο της οργάνωσης. Η Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων (γνωστή ως FAS, αρκτικόλεξο του Federation of American Scientists) είναι μία αμερικανική, επιστημονική, μη κερδοσκοπική οργάνωση. Σκοπός της είναι η προώθηση της χρήσης της πυρηνικής επιστήμης και της επιστημονικής ανάλυσης για την ασφάλεια του κόσμου, έναντι κυρίως των κινδύνων από την ανάπτυξη και τη χρήση των πυρηνικών όπλων, καθώς και για ειρηνικές εφαρμογές της πυρηνικής ενέργειας. Η FAS ιδρύθηκε το 1945 από τους επιστήμονες που είχαν εργαστεί στο Σχέδιο Μανχάταν (Manhattan Project) για την παραγωγή των πρώτων ατομικών βομβών, και οι οποίοι είχαν πλέον ταχθεί με σαφή τρόπο εναντίον των πυρηνικών όπλων.
Γενικά
Η FAS φερόμενη σήμερα να επικουρείται από 100 χορηγούς και με ένα πλούσιο επιτελείο διάσημων επιστημόνων, έχοντας έδρα στην Ουάσιγκτον, επαγγέλλεται ότι προωθεί για την ασφάλεια του κόσμου, την ανάπτυξη και την προώθηση λύσεων σε σημαντικά θέματα επιστήμης και τεχνολογίας σε πεδία πολιτικής ασφάλειας με παράλληλη εκπαίδευση του κοινού και των φορέων χάραξης πολιτικής, καθώς και την προώθηση της διαφάνειας μέσω της έρευνας και της ανάλυσης στη μεγιστοποίηση του αντίκτυπου της πυρηνικής πολιτικής. Οι δραστηριότητες της FAS οργανώνονται σε τρία κύρια προγράμματα: την πυρηνική ασφάλεια, τη βιο-ασφάλεια και την κυβερνητική μυστικότητα.