cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κεντρικές Δυνάμεις
Αποικίες και εξαρτήσεις
Με την ίδρυσή της το 1871 η Γερμανική Αυτοκρατορία έλεγχε την Αλσατία-Λωραίννη ως «αυτοκρατορικό έδαφος» που αφαιρέθηκε από τη Γαλλία μετά το Γαλλοπρωσικό Πόλεμο. Κατεχόταν ως μέρος της κυριαρχικής επικράτειας της Γερμανίας.
Η Γερμανία κατείχε πολλές αφρικανικές αποικίες όταν άρχισε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Όλες οι αφρικανικές αποικίες της Γερμανίας δέχθηκαν επίθεση και καταλήφθηκαν από Συμμαχικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Το Καμερούν, η Γερμανική Ανατολική Αφρική και η Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική ήταν γερμανικές αποικίες στην Αφρική. Η Τογκολάνδη ήταν γερμανικό προτεκτοράτο στην Αφρική.
Η παραχώρηση του Kόλπου του Κιαουτσού ήταν γερμανική εξάρτηση στην Ανατολική Ασία που μισθώθηκε από την Κίνα το 1898. Καταλήφθηκε από Ιαπωνικές δυνάμεις μετά την Πολιορκία του Τσινγκτάο.
Η Γερμανική Νέα Γουινέα ήταν γερμανικό προτεκτοράτο στον Ειρηνικό. Καταλήφθηκε από τις δυνάμεις της Αυστραλίας το 1914.
Η Γερμανική Σαμόα ήταν γερμανικό προτεκτοράτο από το 1899. Καταλήφθηκε από τη Εκστρατευτική Δύναμη της Νέας Ζηλανδίας το 1914.
Δικαιολόγηση του πολέμου
Η Αυστροουγγαρία θεωρούσε ότι η δολοφονία του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου είχε ενορχηστρωθεί με τη βοήθεια της Σερβίας. Η χώρα θεώρησε τη δολοφονία ως ένα επικίνδυνο προηγούμενο για την ενθάρρυνση του Νοτιοσλαβικού πληθυσμού της χώρας να εξεγερθεί και να απειλήσει να αποσχισθεί από το πολυεθνικό κράτος. Η Αυστροουγγαρία έστειλε επισήμως τελεσίγραφο στη Σερβία, ζητώντας την πλήρη διερεύνηση της συνενοχής της Σερβικής κυβέρνησης στη δολοφονία και την πλήρη συμμόρφωση της Σερβίας με τους όρους που απαιτούσε η Αυστροουγγαρία. Η Σερβία αποδέχθηκε τα περισσότερα από τα αιτήματα, ωστόσο η Αυστροουγγαρία θεώρησε αυτό ανεπαρκές και χρησιμοποίησε αυτή την έλλειψη πλήρους συμμόρφωσης για να δικαιολογήσει τη στρατιωτική επέμβαση. Αυτά τα αιτήματα έχουν θεωρηθεί ως διπλωματική κάλυψη για την αναπόφευκτη κήρυξη πολέμου της Αυστροουγγαρίας στη Σερβία.
Η Αυστροουγγαρία είχε προειδοποιηθεί από τη Ρωσία ότι η Ρωσική κυβέρνηση δεν θα ανεχόταν την επίθεσή της στη Σερβία. Ωστόσο, με τη Γερμανία να στηρίζει τις ενέργειες της Αυστροουγγαρίας, η Αυστροουγγρική κυβέρνηση έλπιζε ότι η Ρωσία δεν θα παρέμβει και ότι η σύγκρουση με τη Σερβία θα ήταν μια περιφερειακή σύγκρουση.
Η εισβολή της Αυστροουγγαρίας στη Σερβία έκανε τη Ρωσία να κηρύξει τον πόλεμο στη χώρα και η Γερμανία με τη σειρά της κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία, ξεκινώντας τη σύγκρουση των συμμαχιών που είχε ως αποτέλεσμα τον Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επικράτεια
Η Αυστροουγγαρία ήταν εσωτερικά χωρισμένη σε δύο κράτη με τις δικές τους κυβερνήσεις, συνενωμένα μέσω του θρόνου των Αψβούργων. Η Αυστριακή Αυτοκρατορία περιείχε διάφορα δουκάτα και πριγκιπάτα και το Βασίλειο της Βοημίας, το Βασίλειο της Δαλματίας και το το Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας. Στο Βασίλειο της Ουγγαρίας υπαγόταν και το Βασίλειο της Κροατίας-Σλαβονίας. Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη η κυριαρχία μοιραζόταν μεταξύ Αυστρίας και η Ουγγαρίας.
Δικαιολόγηση του πολέμου
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων το Νοέμβριο του 1914. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε αποκτήσει ισχυρές οικονομικές σχέσεις με τη Γερμανία μέσω του έργου του Σιδηρόδρομου Βερολίνου-Βαγδάτης που ήταν ακόμα ημιτελές εκείνη την εποχή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία συνήψε επίσημη συμμαχία με τη Γερμανία, που υπεγράφη στις 2 Αυγούστου 1914. Η συμμαχική συνθήκη προέβλεπε ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία θα εμπλέκετο στη σύγκρουση σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ωστόσο τους πρώτους μήνες του πολέμου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέμεινε ουδέτερη, αν και επέτρεψε να εισέλθει και να παραμείνει κοντά στα στενά του Βοσπόρου μια γερμανική ναυτική μοίρα. Οθωμανοί αξιωματούχοι ενημέρωσαν τη Γερμανική κυβέρνηση ότι η χώρα χρειαζόταν χρόνο για να προετοιμαστεί για τη σύγκρουση. Η Γερμανία χορήγησε οικονομική βοήθεια και αποστολές όπλων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Μετά την κλιμάκωση των πιέσεων από τη Γερμανική κυβέρνηση, που απαιτούσε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της από τη συνθήκη ή αλλιώς η Γερμανία θα απέβαλε τη χώρα από τη συμμαχία και θα τερμάτιζε την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, η Οθωμανική κυβέρνηση εισήλθε στον πόλεμο με τα νεοαποκτηθέντα ταχύπλοα σκάφη από τη Γερμανία, το Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ (πρώην SMS Goeben) και το Μιντιλί (πρώην SMS Breslau) να πραγματοποιούν ναυτική επιδρομή στο ρωσικό λιμάνι της Οδησσού, ασκώντας έτσι στρατιωτική δράση σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της συμμαχίας με τη Γερμανία. Η Ρωσία και η Τριπλή Αντάντ κήρυξαν τον πόλεμο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Κράτος Ντέρβις
Το Κράτος Ντέρβις ήταν ένα επαναστατικό κράτος της Σομαλίας που επιδίωκε την ανεξαρτησία της χώρας αυτής. Οι δυνάμεις του πολέμησαν κατά των Ιταλικών και Βρετανικών δυνάμεων στην Ιταλική και τη Βρετανική Σομαλία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη Σομαλική εκστρατεία. Το Κράτος Ντέρβις έλαβε υποστήριξη από τη Γερμανία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επίσης έλαβε για λίγο υποστήριξη από την Αιθιοπική Αυτοκρατορία το 1915-1916.
Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία
Σε αντίθεση με τη Νοτιοαφρικανική Ενωση, που συμμετείχε στον πόλεμο, οι επαναστάτες Μπόερς ίδρυσαν τη Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία το 1914 με την Επανάσταση του Μάριτς. Η Γερμανία βοήθησε τους αντάρτες, που δραστηριοποιήθηκαν μέσα και έξω από τη Γερμανική αποικία της Γερμανικής Νοτιοδυτικής Αφρικής, αλλά ηττήθηκαν από τις Βρετανικές αυτοκρατορικές δυνάμεις.
Σουλτανάτο του Νταρφούρ
Οι δυνάμεις του Σουλτανάτου του Νταρφούρ πολέμησαν κατά των Βρετανικών δυνάμεων στο Αγγλοαιγυπτιακό Σουδάν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Αγγλοαιγυπτιακή Επιχείρηση του Νταρφούρ.
Εξαρτημένα κράτη
Κατά τη διάρκεια του 1917 και του 1918, οι Φινλανδοί υπό τον Καρλ Γκούσταφ Έμιλ Μάνερχαϊμ και οι Λιθουανοί εθνικιστές πολέμησαν τη Ρωσία για μια κοινή υπόθεση. Με την επίθεση των μπολσεβίκων στα τέλη του 1917 η εξόριστη Ουκρανική κυβέρνηση ζήτησε στρατιωτική προστασία πρώτα από τις Κεντρικές Δυνάμεις και αργότερα από τις ένοπλες δυνάμεις της Αντάντ.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε επίσης τους δικούς της συμμάχους στο Αζερμπαϊτζάν και στο Βόρειο Καύκασο. Τα τρία κράτη πολέμησαν μαζί στο Στρατό του Ισλάμ στη Μάχη του Μπακού.
Εξαρτημένα κράτη της Γερμανίας
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Λευκορωσία ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918.
Το Δουκάτο Κούρλαντ και Σεμιγκάλια ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918.
Η Περιφερειακή Κυβέρνηση της Κριμαίας ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918.
Η Δημοκρατία του Ντον ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Γερμανική Αυτοκρατορία και πολέμησε κατά των Μπολσεβίκων.
Το Βασίλειο της Φινλανδίας ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918. Πριν από την ανακήρυξη του βασιλείου η Φινλανδία ήταν αυτόνομο Μεγάλο Δουκάτο της Ρωσίας από το 1809.
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κουμπάν ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918.
Το Βασίλειο της Λιθουανίας ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1918.
Η Ορεινή Δημοκρατία του Βόρειου Καύκασου συνδεόταν με τις Κεντρικές Δυνάμεις.
Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γεωργίας κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918, γεγονός που στη συνέχεια οδήγησε σε συνοριακές συγκρούσεις μεταξύ της νεοσυσταθείσας δημοκρατίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Λίγο αργότερα η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισέβαλε στη Δημοκρατία και έφτασε γρήγορα στο Μποριόμι. Αυτό ανάγκασε τη Γεωργία να ζητήσει βοήθεια από τη Γερμανία, που την έλαβε. Η Γερμανία ανάγκασε τους Οθωμανούς να αποσυρθούν από τα εδάφη της Γεωργίας και να αναγνωρίσουν την κυριαρχία της στα σύνορά της. Η Γερμανία, η Γεωργία και οι Οθωμανοί υπέγραψαν μια ειρηνευτική συνθήκη, τη Συνθήκη του Μπατούμι, που τερμάισε τη σύγκρουση με τα δύο τελευταία. Σε αντάλλαγμα η Γεωργία έγινε "σύμμαχος" της Γερμανίας. Αυτή η χρονική περίοδο της γεωργιανογερμανικής φιλίας ήταν γνωστή ως Γερμανική αποστολή στον Καύκασο.
Το Βασίλειο της Πολωνίας ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας που δημιουργήθηκε το 1916. Αυτή η κυβέρνηση αναγνωρίστηκε από τους αυτοκράτορες της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας το Νοέμβριο του 1916 και υιοθέτησε σύνταγμα το 1917. Η απόφαση να δημιουργηθεί ένα κράτος της Πολωνίας ελήφθη από τη Γερμανία για να προσπαθήσει να νομιμοποιήσει τη στρατιωτική κατοχή της μεταξύ των Πολωνών κατοίκων, ακολουθώντας τη γερμανική προπαγάνδα προς τους Πολωνούς κατοίκους το 1915 ότι οι Περμανοί στρατιώτες έφταναν ως απελευθερωτές για να ελευθερώσουν την Πολωνία από την υποταγή της στη Ρωσία. Το κράτος χρησιμοποιήθηκε από τη Γερμανική κυβέρνηση παράλληλα με τιμωρητικές απειλές για να πείσει τους Πολωνούς γαιοκτήμονες που ζουσαν στα κατεχόμενα από τη εδάφη της Βαλτικής να μετακομίσουν στο κράτος αυτό και να πουλήσουν στους Γερμανούς τις ιδιοκτησίες τους στη Βαλτική   με αντάλλαγμα τη μεταφορά τους στην Πολωνία και καταβλήθηκαν προσπάθειες για να προκαλέσουν παρόμοια μετανάστευση των Πολωνών από την Πρωσία προς το κράτος αυτό.
Το Ουκρανικό Κράτος ήταν εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας υπό τον Πάβλο Σκοροπάντσκ, που ανέτρεψε την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας.
Το Ενωμένο Δουκάτο της Βαλτικής ήταν υπό σύσταση εξαρτημένο κράτος της Γερμανίας το 1918.
Οθωμανικά εξαρτημένα κράτη
Το 1918 η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, που αντιμετώπιζε την επανάσταση των Μπολσεβίκων και την αντιπολίτευση του Μουσουλμανικού Κόμματος Μουσαβάτ, καταλήφθηκε στη συνέχεια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που έδιωξε τους Μπολσεβίκους υποστηρίζοντας παράλληλα το Κόμμα Μουσαβάτ. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσε παρουσία στο Αζερμπαϊτζάν μέχρι το τέλος του πολέμου το Νοέμβριο του 1918.
Το Τζαμπάλ Σαμάρ ήταν ένα Αραβικό κράτος στη Μέση Ανατολή, στενά συνδεδεμένο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία..
Συμμετέχοντες μη κράτη
Άλλα κινήματα υποστήριζαν τις προσπάθειες των Κεντρικών Δυνάμεων για δικούς τους λόγους, όπως οι ριζοσπάστες Ιρλανδοί Εθνικιστές που κατά την Εξέγερση του Πάσχα στο Δουβλίνο τον Απρίλιο του 1916. αναφέρθηκαν στους «χάλκινους συμμάχους τους στην Ευρώπη». Ωστόσο η πλειοψηφία των Ιρλανδών εθνικιστών υποστήριζε τη Βρετανική και συμμαχική πολεμική προσπάθεια μέχρι το 1916, όταν άλλαξε το ιρλανδικό πολιτικό τοπίο. Το 1914 η Γερμανία και η Αυστροουγγαρία επέτρεψαν στο Γιόζεφ Πιλσούντσκι να σχηματίσει τις ανεξάρτητες Πολωνικές λεγεώνες. Ο Πιλσούντσκι ήθελε οι λεγεώνες του να βοηθήσουν τις Κεντρικές Δυνάμεις να νικήσουν τη Ρωσία και στη συνέχεια να υποστηρίξουν τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο και να κερδίσουν τον πόλεμο με αυτούς.
Ανακωχή και συνθήκες
Η Βουλγαρία υπέγραψε ανακωχή με τους Συμμάχους στις 29 Σεπτεμβρίου 1918, ύστερα από μια επιτυχή προέλαση των συμμάχων στη Μακεδονία. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ακολούθησε το παράδειγμά της στις 30 Οκτωβρίου 1918 μετά τις επιτυχίες των Βρετανών και των Αράβων στην Παλαιστίνη και τη Συρία. Η Αυστρία και η Ουγγαρία συμφώνησαν κατάπαυση του πυρός χωριστά την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου μετά τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας και την Ιταλική επίθεση στο Βιτόριο Βένετο. Η Γερμανία υπέγραψε την ανακωχή που τερμάτισε τον πόλεμο το πρωί της 11ης Νοεμβρίου 1918 μετά την Επίθεση των Εκατό Ημερών και μια σειρά προελάσεων δυνάμεων της Νέας Ζηλανδίας, της Αυστραλίας, του Καναδά, του Βελγίου, της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ στη βορειοανατολική Γαλλία και το Βέλγιο. Δεν υπήρξε ενιαία συνθήκη που να τερματίζει τον πόλεμο. Οι Κεντρικές Δυνάμεις αντιμετωπίστηκαν με ξεχωριστές συνθήκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας Κατηγορία:Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Κυβερνείο του Χαλεπίου
Το Κυβερνείο του Χαλεπίου (αραβικά: محافظة حلب) είναι ένα κυβερνείο της Συρίας. Έχει έκταση 18.482 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.744.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι το Χαλέπι.
Γεωγραφία
Το Κυβερνείο του Χαλεπίου βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Συρίας. Συνορεύει στα ανατολικά με το Κυβερνείο Αρ-Ράκκα, στα νοτιοδυτικά με την Κουνέιτρα, στα νότια με τη Χάμα και στα βόρεια και βορειοδυτικά με την Τουρκία. Έχει έκταση 18.482 τ.χλμ..
Επαρχίες
Το Αλέππο διαιρείται σε 10 επαρχίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαλέπι
Μπαντσάχ Μουνίρ Μπουκάρι
Ο Μπαντσάχ Μουνίρ Μπουκάρι (Badshah Munir Bukhari بادشاہ منیر بخاری) είναι γλωσσολόγος από το Βόρειο Πακιστάν. Ιθαγενής Τσιτράλ, είναι λέκτορας στη γλωσσολογία και μέλος του Τμήματος Ουρντού στο Πανεπιστήμιο της Πεσαβάρ.
Εργασίες
Σχεδίασε αλφάβητα για επτά προηγουμένως άγραφες γλώσσες του βόρειου Πακιστάν και του Αφγανιστάν.
Είναι μεταφραστής για τις γλώσσες Ουρντού, Πάστο, Κχόβαρ και Ντάρι. Έχει δημοσιεύσει στις εξής γλώσσες του βόρειου Πακιστάν και Αφγανιστάν:
Πηγές
Κατηγορία:Πακιστανοί συγγραφείς Κατηγορία:Πακιστανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Μεταφραστές
Κλεμάν Λανγκλέ
Ο Κλεμάν Λανγκλέ (17 Ιουνίου 1995) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Τότεναμ δανεικός από τα Α.Ο. ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ και της εθνικής ομάδας της Γαλλίας.
Ο Λανγκλέ ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νανσί, όπου πραγματοποίησε 85 εμφανίσεις από το ντεμπούτο του το 2013, κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Λιγκ 2 τη σαιζόν 2015-16. Τον Ιανουάριο του 2017 αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη έναντι 5,4 εκατομμυρίων ευρώ όπου πραγματοποίησε 73 εμφανίσεις και σκόραρε 4 φορές. Το 2018 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 35 εκατομμύρια ευρώ, με την οποία κατέκτησε το Σούπερ Κόπα το 2018 και το πρωτάθλημα την πρώτη του χρονιά. Το 2022 δόθηκε δανεικός στην Τότεναμ.
Ο Λανγκλέ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Γαλλίας τον Ιούνιο του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Τζάρεντ Χάρις
Ο Τζάρεντ Φράνσις Χάρις γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1961 στη Μεγάλη Βρετανία και είναι ηθοποιός. Μερικοί από τους ρόλους που έχει υποδυθεί είναι αυτοί του Lane Pryce στην τηλεοπτική, δραματική σειρά Mad Men, του David Robert Jones στη σειρά επιστημονικής φαντασίας Fringe, του King George VI στην ιστορική σειρά The Crown, του Anderson Dawes στη σειρά επιστημονικής φαντασίας The Expanse, του Captain Francis Crozier στη σειρά The Terror (AMC) και του Valery Legasov στη σειρά Chernobyl (ΗΒΟ), για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Primetime Emmy 2019 ως η καλύτερη ηγετική μορφή σε σειρά περιορισμένων επεισοδίων ή ταινία. Σημαντικούς υποστηρικτικούς ρόλους έχει επίσης και σε ταινίες όπως το Mr. Deeds (2002), The Curious Case of Benjamin Button (2008), Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011), Lincoln (2012) και Allied (2016).
Πρώιμη ζωή
Ο Τζάρεντ Χάρις γεννήθηκε στο Χάμερσμιθ του Λονδίνου και ήταν ένας από τους τρεις γιους του Ιρλανδού ηθοποιού Ρίτσαρντ Χάρις και της πρώτης συζήγου του Ελίζαμπεθ Ρις-Γουίλιαμς. Ο μικρότερος αδερφός του είναι ο ηθοποιός Τζέιμι Χάρις, ο μεγαλύτερος αδερφός του είναι ο σκηνοθέτης Ντάμιαν Χάρις και ο παππούς του ήταν ο πολιτικός Ντέιβιντ Ρις-Γουίλιαμς, 1ος Baron Ogmore.
Καριέρα
Ο Τζάρεντ Χάρις ξεκίνησε την κινηματογραφική του καριέρα σκηνοθετώντας το Darkmoor (1983), μία ημιτελής μικρού μήκους ταινία για τις Freewater Films του πανεπιστημίου Duke. Η πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός ήταν στην ταινία The Rachel Papers (1989). Έπαιξε το ρόλο του ηλικιωμένου Will Robinson στην προσαρμοσμένη ταινία της τηλεοπτικής σειράς Lost in Space. Ο Χάρις έπαιξε επίσης το ρόλο του Dr. Charles Ashford στην ταινία Resident Evil: Apocalypse, τον Benmont Tench στην ταινία του Jim Jarmusch, Dead Men και τον σωσία του χαρακτήρα Kenneth Branagh στην ταινία How to kill your Neighbor's Dog.
Άλλοι αξιοσημείωτοι ρόλοι περιλαμβάνουν τον βασιλιά Ερρίκο VIII στην προσαρμογή ταινιών του 2003 για το μυθιστόρημα The Other Boleyn Girl. Παρουσίασε επίσης τον Andy Warhol στο I Shot τον Andy Warhol και τον John Lennon στην τηλεοπτική ταινία Two of Us (2000). Έπαιξε τον Βλαντιμίρ στην ταινία μαύρης κωμωδίας Happiness (1998), γραμμένη και σε σκηνοθεσία του Todd Solondz. Έπαιξε τον κακό Καπετάν Αντερσον στην προσαρμογή του BBC2 " Για τα Τέλη της Γης". Mac McGrath στην ταινία Mr. Deeds ? Eamon Quinn για τη σειρά FX Τα πλούτη ? και ο David Robert Jones στο Fringe. Ένας από τους πιό πρόσφατους κινηματογραφικούς ρόλους του ήταν ο Ulysses S. Grant στον Steven Spielberg, ο οποίος μετέφερε το Lincoln. Έπαιξε το Lane Pryce στους Mad Men από το 2009 έως το 2012 και επέστρεψε στη σειρά για να κατευθύνει το 11ο επεισόδιο της εποχής 7, το οποίο προβλήθηκε το 2015. Έγραψε επίσης τον βασιλιά Γιώργο VI στην πρώτη σεζόν του The Crown. Έπαιξε τον καπετάνιο Francis Crozier στη σειρά 2018 The Terror, με βάση το μυθιστόρημα Dan Simmons με το ίδιο όνομα που παρείχε ένα φανταστικό απολογισμό της τύχης της χαμένης αποστολής του Φράνκλιν. Το Νοέμβριο του 2018, ο Χάρις ήταν ένας από τους πρώτους αποδέκτες του Medal Louie Kamookak του Βασιλικού Καναδικού Γεωγραφικού Οργανισμού, που απονέμεται για την απεικόνιση του Καπετάνιου Crozier "για τη γεωγραφία του Καναδά γνωστή στους Καναδούς και στον κόσμο". Ο Χάρις δήλωσε ότι «ικανοποίησε» ότι η σειρά ενέπνευσε την περιέργεια για την πραγματική αποστολή, σημειώνοντας: «Είναι κάτι που ταιριάζει ότι η ιστορία θα θυμάται ότι ήταν το RCGS που αναγνώρισε για πρώτη φορά το The Terror και ότι εμείς ως παραλήπτες περπατούσαμε στα βήματα του Louie Kamookak. "
Τον Μάρτιο του 2019, ο Χάρις εντάχθηκε στον Jared Leto στο Spider-Man spinoff της Sony Morbius.
Βραβεία
Στις 18 Οκτωβρίου 2019, ο Harris έλαβε το βραβείο Cinema Vanguard στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο. Προηγούμενοι νικητές είναι οι Topher Grace, Kate Beckinsale και Adrien Brody.
Προσωπική ζωή
Το 2009, ο Χάρις γνώρισε την Allegra Riggio, μία σχεδιάστρια φωτισμού και τηλεοπτική παρουσιάστρια, 14 χρόνια νεώτερή του, σε ένα comedy club, όπου είχε παράσταση ένας κολλητός του φίλος. Παντρεύτηκαν στις 9 Νοεμβρίου 2013.
Δ (κανονιοφόρος)
Η κανονιοφόρος Δ (πρώην Αμβρακία) ναυπηγήθηκε στη Γαλλία το 1880, με ειδικές τεχνικές προδιαγραφές για ναυτικές επιχειρήσεις στον Αμβρακικό κόλπο. Μετονομάσθηκε σε κανονιοφόρο «Δ» το 1881, όταν έγινε η παραγγελία των ατμοβαρίδων Άκτιον και Αμβρακία.
Οι επακόντιες τορπίλες αφαιρέθηκαν μετά από λίγο καιρό.
Διαγράφηκε από τον Στόλο το 1915 και το 1921 πουλήθηκε. Ήταν όμοιου τύπου με τις κανονιοφόρους Α, Β και Γ.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Το σταυροδρόμι των λαθρεμπόρων
Το σταυροδρόμι των λαθρεμπόρων (γαλλικά: Boulevard du Rhum), είναι μια αισθηματική περιπέτεια Γαλλικής παραγωγής του 1971, σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Ενρικό, βασισμένη στη ομώνυμη νουβέλα του Ζακ Πεσεράλ. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Λίνο Βεντούρα και η Μπριζίτ Μπαρντό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Ενρικό Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
1735 ΙΤΑ
Ο ΙΤΑ είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,848. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τη Ρωσίδα-Σοβιετική αστρονόμο Πελαγία Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του το 1979 προς τιμή του Ινστιτούτου Θεωρητικής Αστρονομίας της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (ITA είναι τα αρχικά των λέξεων Institute for Theoretical Astronomy) με την ευκαιρία των 60 ετών από την ίδρυσή του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του ΙΤΑ εκτιμάται σε 62,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,079 ± 0,007. Ο ΙΤΑ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 15 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΙΤΑ
Σύνταγμα του Μαυροβουνίου
Το ισχύον Σύνταγμα του Μαυροβουνίου επικυρώθηκε και υιοθετήθηκε από τη συντακτική εθνοσυνέλευση του Μαυροβουνίου στις 19 Οκτωβρίου 2007. Ανακηρύχθηκε επίσημα ως σύνταγμα της χώρας στις 22 Οκτωβρίου 2007.
Το σύνταγμα καθορίζει το Μαυροβούνιο ως μια αστική, δημοκρατική και φιλική προς το περιβάλλον χώρα, με κοινωνική δικαιοσύνη.
Στο προοίμιό του προσδιορίζονται οι υπηκοότητες και οι εθνικές μειονότητες του Μαυροβουνίου, όπως οι Μαυροβούνιοι, οι Σέρβοι, οι Βόσνιοι, οι Αλβανοί, οι Κροάτες και άλλοι. Το σύνταγμα αντικατέστησε την επίσημη γλώσσα του κράτους από τα σερβικά σε μαυροβουνιακά, παρότι αναγνώρισε ως μειονοτικές γλώσσες τα σερβικά, τα βοσνιακά, τα αλβανικά και τα κροατικά. Αναφέρει, επίσης, ως ισότιμα το κυριλλικό και το λατινικό αλφάβητο.
Παραπομπές
Μαυροβουνιο Κατηγορία:Πολιτική του Μαυροβουνίου
Soul Train
μικρογραφία|Ο Ντον Κορνέλιους στην 40η επέτειο της Soul Train το 2010 Soul Train είναι ο τίτλος αμερικάνικης μουσικοχορευτικής τηλεοπτικής εκπομπής. Εμπνεύστηκε το 1970 από τον Ντον Κορνέλιους, τότε παραγωγού και τηλεπαρουσιαστή που εργάζονταν στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό WCIU-TV. Παρόλο που αρχικά απευθήνονταν στο αφροαμερικάνικο κοινό, αμέσως εγινε δημοφιλής στο ευρύ κοινό με αποτέλεσμα ένα χρόνο αργότερα να αναμεταδίδεται σε όλη την Αμερική. Επί τεσσάρων δεκαετιών παρέλασαν όλες οι σόουλ επιτυχίες, σπάζοντας ρεκόρ θαματικότητας. Η παραγωγή σταμάτησε το 2006, ενώ οι εκπομπές συνεχίστηκαν για άλλα δύο χρόνια παρουσιάζονας επαναλήψεις των καλύτερων στιγμιοτύπων. Συμπεριλαμβάνεται σήμερα στις καλύτερες και πιο επιτυχημένες αμερικάνικες τηλεοπτικές εκπομπές όλων των εποχών.
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ (Ρωσία)
thumb|Πορτρέτο του Παύλου Α΄ ως Μέγα Μαγίστρου του Τάγματος της Μάλτας, 1800 Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ στη Ρωσία (ρωσικά: Орден Святого Иоанна Иерусалимского) είναι ένα ιπποτικό τάγμα που ιδρύθηκε από τον τσάρο Παύλο Α΄ της Ρωσίας, όταν διορίστηκε Μέγας Μαγίστρος του Τάγματος της Μάλτας.
Μέσα στο Ορθόδοξο Κοινόβιο του Τάγματος, το οποίο είχε δημιουργήσει παράλληλα με το Καθολικό, στο οποίο είχε χριστεί στο παρελθόν Μαγίστρος, ο Τσάρος Παύλος είχε εγκρίνει τη δημιουργία 24 κληρονομικών βαθμίδων για τις ρωσικές οικογένειες ευγενών. Μετά την κατάργησή του, αποφασίστηκε από τον Αλέξανδρο Α΄, η κληρονομιά του Τάγματος να περάσει στο κράτος και οι διαμνημονεύσεις επέστρεψαν στις οικογένειες, αλλά η παράδοση συνεχίστηκε και με τη χρήση των τιμητικών τίτλων. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία, καταργήθηκε η χρήση όλων των τίτλων της τσαρικής εποχής.
Το 1928, υπήρχαν δώδεκα Ρώσοι απόγονοι Μαγίστρων, ως κληρονόμοι του Τάγματος που ιδρύθηκε στο Παρίσι ως Σύλλογος των Ταξιαρχών του Μεγάλου Ρωσικού Κοινόβιου του Κυρίαρχου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Το 1955 το τάγμα αποτελούσαν έξι ιππότες. Το 1975, μετά το θάνατο του Γενικού Γραμματέα, το τάγμα διέκοψε τις δραστηριότητές του.
Το 1977, τρεις Ρώσοι ευγενείς, που ήταν ήδη μέλη του τάγματος, προσχώρησαν στην ίδρυση μιας νέας τάξης, το Κυρίαρχο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη του Ορθόδοξου Ξενώνα στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του Τάγματος, η παρουσία των τριών ρωσικών ευγενών θα εξασφάλιζε τη συνέχεια με την ένωση που σχηματίστηκε το 1928, αλλά το θέμα είναι αμφιλεγόμενο εν μέρει, επειδή η αρχική ένωση δεν διέθετε σχετική ρήτρα.
Παραπομπές
Ιωαννη Ρωσια
Ντον Κορνέλιους
Ο Ντόναλντ Κορτέζ Κορνήλιος (1936 - 2012 ) ήταν Αμερικανός τηλεοπτικός παραγωγός και παρουσιαστής.
Σημαντικότερη επιτυχία του ήταν η εκπομπή Soul Train, δημοφιλέστατη και ακροαματικότατη, που την παρήγαγε από το 1971 έως το 1993. Τιμήθηκε με πλάκα στο Hollywood Walk of Fame. Αυτοκτόνησε τον Φεβρουάριο του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Με την ονομασία χρηματιστηριακό δικαστήριο ονομαζόταν ελληνικό ειδικό δικαστήριο που εκδίκαζε μόνο χρηματιστηριακές διαφορές μεταξύ 1929 και 1964.
Ντέιβιντ Στεργάκος
Ο Ντέιβιντ «Ντέιβ» Στεργάκος (αγγλικά: David "Dave" Stergakos, Νιου Τζέρσεϊ, 24 Οκτωβρίου 1956) είναι Ελληνοαμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μ. αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ψηλούς καθώς και μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Στην Ελλάδα τη σύσταση τέτοιου δικαστηρίου προέβλεψε ο Νόμος 3632 του 1928 "Περί Χρηματιστηρίου Αξιών" και ειδικότερα με την υπογραφή του προεδρικού διατάγματος 15 / 15 Απριλίου 1929 "Περί εκδικάσεως των χρηματιστηριακών διαφορών", δια του οποίου δημιουργήθηκε ένα στην Αθήνα και ένα στον Πειραιά.
Τα Δικαστήρια αυτά ήταν εξειδικευμένα δικαστήρια που κατ΄ αποκλειστικότητα εκδίκαζαν οποιαδήποτε υπόθεση (διαφοράς) επί χρηματιστηριακής συναλλαγής που αναφύονταν μεταξύ χρηματιστών, ιδιωτών - μετόχων και μεσιτών. Τελικά τα δικαστήρια αυτό λειτούργησαν μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 1964 όταν και καταργήθηκαν με το άρθρο 7 του εισαγωγικού τότε νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που τέθηκε σε ισχύ με τον Αναγκαστικό Νόμο 44 του 1967.
Ντέιβιντ Στεργάκος
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Απόφοιτος του Κολεγίου Bloomfield (όπου αγωνιζόταν στην ομάδα μπάσκετ του Κολεγίου με το όνομα Ντέιβιντ Νέλσον) στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων, το 1978 επιλέχθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς στο νούμερο 72 του ντραφτ του ΝΒΑ.
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Από την παραπάνω ημερομηνία όλες οι χρηματιστηριακές διαφορές καθώς και όσες τότε εκκρεμούσαν υπάχθηκαν στη δικαστική αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων.
Το 2000, οι χρηματιστές ζητούσαν από το κράτος την επανίδρυση χρηματιστηριακού δικαστηρίου.
Ντέιβιντ Στεργάκος
Σταδιοδρομία
Το 1978 εντάχθηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι έμελλε να είναι το ένα και μοναδικό σωματείο στο οποίο αγωνίστηκε στην επαγγελματική του καριέρα καθώς παρέμεινε εκεί για 14 χρόνια. Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε το πρωτάθλημα τις χρονιές 1980, 1981, 1982, 1984. Τη σεζόν 1987-1988 ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 12.2 μ.ο. Επίσης κατέκτησε το κύπελλο το 1979, 1982, 1983 και το 1986, όντας ο πρώτος σκόρερ του τελικού κόντρα στον Ολυμπιακό με 25 πόντους. Ήταν φιναλίστ κυπέλλου το 1985. Συνολικά είναι στην έκτη θέση των σκόρερ στους τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας με 87 πόντους.
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Στο διεθνή χώρο υπάρχουν αντίστοιχα δικαστήρια, συνήθως δικαστήρια διαιτησίας για τα χρηματιστήρια, όπως για παράδειγμα το Χρηματιστηριακό Δικαστήριο Διαιτησίας του Χρηματιστηρίου της Πράγας και το αντίστοιχο για το χρηματιστήριο της Βιέννης.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία Κατηγορία:Χρηματιστήρια
Ντέιβιντ Στεργάκος
Εθνική Ελλάδος
Έγινε τακτικό μέλος της Εθνικής από το 1986, μολονότι απουσίασε από το Ευρωμπάσκετ 1987. Το 1988 συμμετείχε στο Προολυμπιακό Τουρνουά του Ρότερνταμ. Πήρε μέρος στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989, όπου η Εθνική Ελλάδος κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και ήταν βασικός. Επίσης συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990, όπου η Ελλάδα κατέκτησε την 6η θέση, στην τελευταία του διοργάνωση με το εθνόσημο. Έλαβε μέρος επίσης σε τρία Τουρνουά Ακρόπολις το 1988, 1989 και 1990.
Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε 65 αγώνες σκοράροντας 591 πόντους (9 μ.ο.).
Προπονητής-Τιμ Μάνατζερ
Διετέλεσε προπονητής στις ομάδες του Ζωγράφου, του Μίλωνα και του Παπάγου.
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε με την ιδιότητα του τιμ μάνατζερ της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού την χρονιά που οι πράσινοι κατέκτησαν την Ευρωλίγκα του 1996 στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο 2003 ανέλαβε το πόστο του μάνατζερ στο Μαρούσι. Παραιτήθηκε το χειμώνα του 2007 για προσωπικούς λόγους.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Θεοδώρα και έχουν ένα γιο τον Θεόδωρο και μια κόρη την Ντενίς (Διονυσία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παπάγου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μίλωνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
Ευαγγέλιο του Φιλίππου
200px|εναλλ.=Απόκρυφα κείμενα, η πρώτη σελίδα του Ευαγγελίου του Ιούδα.|μικρογραφία|[[Απόκρυφα κείμενα, η πρώτη σελίδα του Ευαγγελίου του Ιούδα.]] Το Ευαγγέλιο του Φιλίππου είναι ένα από τα Γνωστικά Ευαγγέλια, ένα αποκρυφικό κείμενο της Καινής Διαθήκης, που χρονολογείται γύρω στον 3ο αιώνα, αλλά είχε χαθεί στα μεσαιωνικά χρόνια έως ότου ανακαλύφθηκε εκ νέου κατά τύχη μαζί με άλλα κείμενα κοντά στην Ναγκ Χαμαντί στην Αίγυπτο (βλ. Βιβλιοθήκη Ναγκ Χαμαντί), το 1945, όπου είχε θαφτεί.
Το κείμενο δεν σχετίζεται στενά με τα κανονικά ευαγγέλια και δεν γίνεται αποδεκτό ως κανονικό από τη χριστιανική εκκλησία. Αν και μπορεί να έχει κάποια σχέση με τις πεποιθήσεις που εκφράζονται στο Ευαγγέλιο του Θωμά, οι μελετητές είναι διχασμένοι ως προς το αν πρέπει να διαβαστεί ως ένας μοναδικός λόγος ή ως μια συλλογή από διαφορετικά άσχετα λόγια του Βαλεντίνου.
Τα μυστήρια, ιδίως το μυστήριο του γάμου, είναι ένα σημαντικό θέμα στο εν λόγω κείμενο. Όπως σε άλλα κείμενα που σχετίζονται με τον «Γνωστικισμό», όπως το Ευαγγέλιο του Θωμά και το Ευαγγέλιο της Μαρίας, το Ευαγγέλιο του Φιλίππου υπερασπίζεται μια παράδοση που δίνει στη Μαρία Μαγδαληνή ιδιαίτερη οπτική γωνία προς τη διδασκαλία του Ιησού, αλλά σε αντίθεση με το προαναφερθέν δεν υποστηρίζει "ανακαλύψεις σχετικά με τη Μαρία Μαγδαληνή ως σύζυγο του Ιησού και μητέρα του απογόνου του.".
Ημερομηνία συγγραφής
Ο τίτλος του ευαγγελίου εμφανίζεται στο τέλος του Κοπτικού χειρόγραφου. Η μόνη σύνδεση του ευαγγελίου και του Αποστόλου Φιλίππου είναι ότι είναι ο μόνος απόστολος που αναφέρεται στο κείμενο. Το πραγματικό κείμενο δεν ισχυρίζεται ότι προέρχεται από τον Φίλιππο, αν και τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης επίσης δεν κάνουν καμία ρητή εσωτερική αξίωση για τη συγγραφή τους. Οι περισσότεροι μελετητές ισχυρίζονται ότι το κείμενο είναι έργο του 3ου αιώνα.
Λόγια του Ιησού
Ένα μόνο χειρόγραφο του Ευαγγελίου του Φιλίππου βρέθηκε στη βιβλιοθήκη Ναγκ Χαμαντί, μια "κρυψώνα" εγγράφων που τοποθετήθηκε σε ένα βάζο και θάφτηκε στην έρημο της Αιγύπτου στα τέλη του 4ου αιώνα. Το κείμενο ήταν δεσμευμένο στον ίδιο κώδικα που περιείχε το πιο γνωστό Ευαγγέλιο του Θωμά.
Από το μείγμα αφορισμών, παραβολών, σύντομων πολεμικών, αφηγηματικού διαλόγου, βιβλικής εξήγησης (ειδικά της Γένεσις) και δογματικών προτάσεων, ο Ουέσλι Άιζενμπεργκ, εκδότης και μεταφραστής του κειμένου, αποδίδει δεκαεπτά λόγια στον Ιησού, εννέα εκ των οποίων ο Άιζενμπεργκ, στο βιβλίο του στη σελίδα 139, τα χαρακτηρίζει ως παραπομπές και ερμηνείες αυτών που αναφέρονται και στα κανονικά Ευαγγέλια. Τα νέα αυτά λόγια, («ο Κύριος είπε», ή «ο Σωτήρας είπε») είναι σύντομα και αινιγματικά και ερμηνεύονται καλύτερα από μια γνωστική άποψη.
Μεγάλο μέρος του Ευαγγελίου του Φιλίππου ασχολείται με τις Γνωστικές απόψεις για την προέλευση και τη φύση της ανθρωπότητας και τα μυστήρια που αναφέρενονται ως βάπτισμα, χρίσμα και γάμος. Δεν είναι πάντοτε σαφές εάν αυτές είναι οι ίδιες κυριολεκτικές τελετές που είναι γνωστές σε άλλα μέρη του παλαιοχριστιανικού κινήματος και από τότε, ή ιδανικές και θεϊκές πραγματικότητες. Το Ευαγγέλιο υπογραμμίζει τη μυστηριακή φύση της αγκαλιάς μεταξύ άνδρα και γυναίκας στην «γαμήλια καμάρα», που είναι ένα αρχέτυπο πνευματικής ενότητας.
Ένα ρητό ειδικότερα φαίνεται να προσδιορίζει τα επίπεδα μύησης στον Γνωστικισμό, αν και αυτό που ακριβώς αντιπροσωπεύει η «γαμήλια καμάρα» στη γνωστική σκέψη είναι θέμα συζήτησης:"Ο Κύριος έκανε τα πάντα σε ένα μυστήριο, βάπτισμα και χρίσμα και ευχαριστία και λύτρωση και γαμήλια καμάρα."Μια πιθανότητα είναι ότι η γαμήλια καμάρα, ή αλλιώς νυφικός θάλαμος, αναφέρεται συμβολικά στη σχέση εμπιστοσύνης και μοναδικής αφοσίωσης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ του Θεού (γαμπρού) και της ανθρωπότητας (νύφη) - ακριβώς όπως ο γάμος (κρεβατοκάμαρα) υποδηλώνει την αφοσίωση του συζύγου και της συζύγου στον άλλο. Αυτό το συμβολικό νόημα βρίσκεται για παράδειγμα στην Παραβολή των Δέκα Παρθένων - (Κατά Ματθαίον 25:1-13), «Τότε η βασιλεία του ουρανού θα παρομοιαστεί με δέκα παρθένες, οι οποίες πήραν τις λαμπάδες τους και βγήκαν για να συναντήσουν τον γαμπρό».
Μαρία Μαγδαληνή
Μεγάλο μέρος του Ευαγγελίου του Φιλίππου είναι αφιερωμένο σε μια συζήτηση του γάμου ως ιερό μυστήριο και δύο αποσπάσματα αναφέρονται απευθείας στη Μαρία Μαγδαληνή και τη στενή σχέση της με τον Ιησού:"Υπήρχαν τρεις που περπατούσαν πάντα με τον Κύριο: η Μαρία, η μητέρα του και η αδερφή της και η Μαγδαληνή, εκείνη που ονομαζόταν σύντροφος του. Η αδελφή της μητέρας του, η μητέρα του και η σύντροφός του ήταν η καθεμία Μαρία."Σε διάφορα σημεία στο Ευαγγέλιο του Φιλίππου, η Μαρία Μαγδαληνή αναφέρεται ως σύντροφος ή σύζυγος του Ιησού, χρησιμοποιώντας κοπτικές παραλλαγές της ελληνικής λέξης κοινωνός (koinônos), ή της αιγυπτιακής λέξης hôtre. Σε αυτό το απόσπασμα χρησιμοποιείται το "κοινωνός". Η λέξη κοινωνός έχει μια σειρά από πιθανές έννοιες: στη ρίζα του, σημαίνει "άτομο που ασχολείται με την συντροφιά ή μοιράζεται με κάποιον ή που είναι σε κάτι", αλλά το τι ακριβώς "μπορεί να μοιραστεί ένας κοινωνός με τον / την σύντροφό του μπορεί να πάρει πολλές μορφές, που κυμαίνονται από μία εμπειρία ως μια κοινή επιχείρηση ".
Το Ευαγγέλιο του Φιλίππου χρησιμοποιεί λέξεις που αναφέρονται στην κυριολεκτική σύζευξη ανδρών και γυναικών σε γάμο και σεξουαλική επαφή, αλλά και μεταφορικά, αναφερόμενες σε πνευματική σύμπραξη και επανένωση του Γνωστικού Χριστιανού με το θεϊκό βασίλειο. Και το πιο σημαντικό, υπάρχουν περιπτώσεις στο Ευαγγέλιο του Φιλίππου όπου η συνηθισμένη κοπτική λέξη για τη γυναίκα χρησιμοποιείται απευθείας σε άτομα που είναι σαφώς σύζυγοι, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο όρος κοινωνός «προορίζεται για μια πιο συγκεκριμένη χρήση» στο Ευαγγέλιο του Φιλίππου.
Προβλήματα σχετικά με το κείμενο
Το Ευαγγέλιο του Φιλίππου είναι ένα κείμενο που αποκαλύπτει κάποιες συνδέσεις με παλαιοχριστιανικά γραπτά των Γνωστικών παραδόσεων. Πρόκειται για μια σειρά από λογικά ή αφοριστικά λόγια, τα περισσότερα από αυτά προφανώς αποσπάσματα χαμένων γραπτών, χωρίς καμία προσπάθεια να τοποθετηθούν σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο. Το κύριο θέμα αφορά την αξία των μυστηρίων. Οι μελετητές συζητούν αν η πρωτότυπη γλώσσα ήταν η Συριακή ή η Ελληνική. Ο Ουέσλι Άιζενμπεργκ, ο μεταφραστής του κειμένου, τοποθετεί την ημερομηνία "ίσως μέχρι το 2ο μισό του 3ου αιώνα" και τοποθετεί την πιθανή προέλευση του κειμένου στη Συρία λόγω των αναφορών του στις συριακές λέξεις και στις ανατολικές βαπτιστικές πρακτικές καθώς και στην ασκητική του προοπτική. Ο διαδικτυακός ιστότοπος Early Christian Writings του δίνει μια ημερομηνία μεταξύ 180-250 μ.Χ.. O Mάρβιν Γ. Μέγιερ δίνει την ημερομηνία δημιουργίας του κειμένου ως "2ος ή 3ος αιώνας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γνωστικά κείμενα Κατηγορία:Απόκρυφα κείμενα της Καινής Διαθήκης
Μάνος Μαυρομουστακάκης
Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης (γεν. Αθήνα, 21 Αυγούστου 1960) είναι Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Μαθήτευσε επίσης στη Φιλοσοφική Αθηνών, στο τμήμα Ιστορία Τέχνης. Συνεργάζεται με τις ιστοσελίδες apopseis.gr, ovigreece.com και fractalart.gr.
Επτά ποιήματα του Μάνου Μαυρομουστακάκη, μεταφρασμένα στα Ουκρανικά, συμπεριλαμβάνονται στη συλλογή ποιημάτων Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης (АНТОЛОГІЯ СУЧАСНОЇ ГРЕЦЬКОЇ ПОЕЗІ), όπου παρουσιάζονται σύγχρονοι Έλληνες ποιητές.. Επίσης έχει συμμετοχή και στη δεύτερη " Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης η οποία εκδόθηκε στην Ουκρανία από τον οίκο Στσεκ (2023). Το 2022 εξέδωσε στην Ουκρανία τη νουβέλα " Σε χρόνο Πυκνό " από τον οίκο Στσεκ. Επίσης ένα από τα ποιήματά του δημοσιεύθηκε επίσης στην εβδομαδιαία oυκρανική λογοτεχνική εφημερίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γιάροσλαβ Σάιφερτ
Ο Γιάροσλαβ Σάιφερτ (Jaroslav Seifert, 23 Σεπτεμβρίου 1901 – 10 Ιανουαρίου 1986) ήταν Τσέχος συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος, που βραβεύθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1984.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ζιζκόφ, προάστιο της Πράγας, στην τότε Αυστροουγγαρία. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε το 1921. Εκείνη την εποχή ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και συντάκτης σε κομμουνιστικές εφημερίδες και περιοδικά (π.χ. Rovnost, Sršatec, Reflektor), ενώ παράλληλα εργαζόταν και σε εκδοτικό οίκο.
Κατά τη δεκαετία του 1920 ο Σάιφερτ θεωρείτο από τους κυριότερους εκπροσώπους της τσεχοσλοβακικής καλλιτεχνικής αβάν-γκαρντ. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του περιοδικού Devětsil. Τον Μάρτιο του 1929, μαζί με 6 άλλους σημαντικούς συγγραφείς, παραιτήθηκε από το Κόμμα έχοντας υπογράψει ένα μανιφέστο που διαμαρτυρόταν ενάντια στις μπολσεβικικές τάσεις της νέας του ηγεσίας. Μετά από αυτό, εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στον σοσιαλδημοκρατικό και τον συνδυκαλιστικό τύπο μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1949 ο Σάιφερτ εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία και άρχισε να αφιερώνεται αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Η ποίησή του απέσπασε σημαντικά κρατικά βραβεία το 1936, το 1955 και το 1968, ενώ το 1967 ανακηρύχθηκε «Εθνικός Καλλιτέχνης». Υπήρξε ο πρόεδρος της Ενώσεως Τσεχοσλοβάκων Συγγραφέων από το 1968 μέχρι το 1970. Το 1977 ήταν ένας από αυτούς που υπέγραψαν τη «Χάρτα 77», μία πρωτοβουλία που επέκρινε το καθεστώς της εποχής.
Η κηδεία και ταφή του σημαδεύθηκε από την έντονη παρουσία της μυστικής αστυνομίας, που επεχείρησε να αποτρέψει ανεπιθύμητες εκδηλώσεις εκ μέρους των πενθούντων.
Εργογραφία
thumb|245px|Ο Γ. Σάιφερτ με τη θυγατέρα του Γιάνα το 1931
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποιητές Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Τσέχοι δημοσιογράφοι
Everything Will Be Alright in the End
Το "Everything Will Be Alright in the End" είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Είναι το τρίτο άλμπουμ της μπάντας με παραγωγό τον Ric Ocasek. Το άλμπουμ βγήκε από την Republic Records στις 7 Οκτωβρίου του 2014. Το άλμπουμ ανακοινώθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 2013 σε ένα fan event και οι ηχογραφήσεις άρχισαν τον Ιανουάριο του 2014. Από τις 19 Μαρτίου μέχρι τις 8 Οκτωβρίου του 2014 η μπάντα έβγαζε εβδομαδιαία βίντεο για την προώθηση του άλμπουμ.
Συντελεστές
Weezer
Επιπλέον μουσικοί
Παραγωγή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Weezer Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Republic Records
Σιδηρόκαστρο Σερρών
Για το ομώνυμο χωριό της Μεσσηνίας, δείτε Σιδηρόκαστρο Μεσσηνίας
Το Σιδηρόκαστρο είναι κωμόπολη του νομού Σερρών και έδρα του Δήμου Σιντικής. Βρίσκεται 26 χλμ. βορειοδυτικά των Σερρών. Ονομαζόταν Ντεμίρ Ισάρ και Βαλόβιστα και μετονομάστηκε τη δεκαετία του '30 στο πλαίσιο εξελληνισμού των ξενικών τοπωνυμίων.
Ιστορία
thumb|Το [[Βούλγαροι|βουλγαρικό σχολείο του Δεμίρ Ισάρ το έτος 1908.|261x261εσ]] Το Σιδηρόκαστρο είναι τόπος με μακραίωνη ιστορία. Υπάρχουν μνημεία της παλαιολιθικής εποχής, αλλά και αναφορές του Ομήρου και του Ηροδότου. Οι αρχαίοι κάτοικοί του ήρθαν από τη Λήμνο. Οι πρώτοι κάτοικοι του Σιδηροκάστρου ήταν οι Σίντιοι, απ΄ όπου πήρε το όνομα της η Επαρχία της Σιντικής, μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Σερρών, πρωτεύουσα της οποίας είναι το Σιδηρόκαστρο. Σταθμός στην ιστορία του Σιδηροκάστρου υπήρξε η θρυλική μάχη του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, που με ορμητήριο την πόλη των Σερρών κατανίκησε τους Βουλγάρους το 1014 στη θέση «Κλειδί», στο Ρούπελ της Σιντικής, δίπλα σχεδόν στο Σιδηρόκαστρο.
Το χωριό κατά την Τουρκοκρατία έως και τον 20ό αιώνα ονομαζόταν Ντεμίρ-Ισάρ (τουρκικά: Demirhisar). Σημαντική δράση στην περιοχή επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, ως διάκονος της Μητρόπολης Μελενίκου έως το 1891 χρησιμοποιώντας στο κήρυγμα την τουρκική γλώσσα για να γίνεται αντιληπτός από το σύνολο του πληθυσμού. Το 1900 στο Ντεμίρ Ισάρ κατοικούσαν 3300 μουσουλμάνοι Τούρκοι, 1200 Βούλγαροι, 420 Τσιγγάνοι και μόλις 350 χριστιανοί Έλληνες και 120 χριστιανοί Βλάχοι.
Στο ύψωμα Τοπ-Μπαΐρ υπήρχε ένα μεγάλο κανόνι που έδινε στους μουσουλμάνους της περιοχής το σύνθημα για την έναρξη και τη λήξη της νηστείας του Ραμαζανιού και Μπαϊραμιού, γι' αυτό ονομάζεται «Τοπ-Μπαΐρ».
Κατά την Α' Βουλγαρική Κατοχή, δολοφονήθηκε από τους Βούλγαρους στο Ντεμίρ Ισάρ ο Μητροπολίτης Μελενίκου Κωνσταντίνος Ασημιάδης όπως και εκατό κάτοικοι του χωριού (1913).
27/6/1913: Οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις απελευθερώνουν το Σιδηρόκαστρο. «Μετά τη μάχη της Βέτρινας (Νέο Πετρίτσι) και την απελευθέρωση του Σιδηροκάστρου (27 Ιουνίου) άρχισε η προέλαση στην Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη, όπου οι Βούλγαροι υποχωρούσαν καίγοντας και σφάζοντας χιλιάδες αμάχων…».
Με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913, οι Μελενίκιοι εγκαταλείπουν το Μελένικο και εγκαθίστανται στο Σιδηρόκαστρο. Με την εγκατάσταση τους αυξάνεται σημαντικά το ελληνικό στοιχείο του Σιδηροκάστρου. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή του πληθυσμού, αποχωρούν από το Σιδηρόκαστρο οι Οθωμανοί (Τούρκοι) και εγκαθίστανται οι Έλληνες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη και τον Πόντο. Ορισμένοι από τους πρόσφυγες εγκαθίστανται σε τουρκικά σπίτια, ενώ για τους υπόλοιπους χτίζονται σπίτια κοντά στον συνοικισμό Σιδηροδρομικός Σταθμός. Οι πρόσφυγες από τον Πόντο προτίμησαν να κτίσουν οικισμούς αυτόνομους, όπως είναι το Πολύβρυσο, το Λαγόνι, η Θερμοπηγή και η Κάτω Αμπέλα. thumb|Το ύψωμα Τοπ-Μπαΐρ.|εναλλ.=
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Χιου Ντάουντινγκ
Ο Χιού Ντάουντινγκ, 1ος Βαρώνος Ντάουντινγκ (Hugh Caswall Tremenheere Dowding, 1st Baron Dowding, 24 Απριλίου 1882 - 15 Φεβρουαρίου 1970), Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος, Μέλος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου, ήταν Βρετανός ανώτατος αξιωματικός της RAF και επικεφαλής της Διοίκησης Καταδίωξης (Fighter Command) κατά τη Μάχη της Αγγλίας.
Βιογραφία
Ο Ντάουντινγκ γεννήθηκε στη μικρή σκωτική πόλη Μόφφατ στις 24 Απριλίου 1882, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένεια Ντάουντινγκ από το 1879. Ο πατέρας του, Άρθουρ, είχε μεταβεί εκεί ύστερα από τριετή θητεία στο "Fettes College" του Εδιμβούργου ως υποδιευθυντής. Στο Μόφφατ ίδρυσε μαζί με τον συνεργάτη του Τσώρτσιλ το εκπαιδευτικό ίδρυμα "St. Ninian's Boys Preparatory School". Ο μικρός Χιου φοίτησε σε αυτό το σχολείο και στα 15 του πήρε υποτροφία για το "Winchester College". Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, κατατάχτηκε στο Στρατό, φοιτώντας στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία στο Γούλγουιτς. Όταν αποφοίτησε υπηρέτησε ως υπαξιωματικός της Βασιλικής Φρουράς Πυροβολικού στο Γιβραλτάρ, την Κεϋλάνη και το Χονγκ Κονγκ και τελικά τοποθετήθηκε στην Ινδία σε μονάδα ορεινού πυροβολικού, όπου παρέμεινε επί έξι χρόνια. Επιστρέφοντας στη Βρετανία ενδιαφέρθηκε ζωηρά για την Αεροπορία. Πήρε πτυχίο πιλότου στη σχολή της Βίκερς στις 20 Δεκεμβρίου 1913 στο αεροδρόμιο Brooklands στο Σάρεϊ Στη συνέχεια κατατάχτηκε στον πρόγονο της RAF, "Royal Flying Corps", (Βασιλικό Ιπτάμενο Σώμα. RFC). Στάλθηκε στη Γαλλία και το 1915 προάχθηκε σε διοικητή του 16ου Σμήνους.
To RFC μετεξελίχτηκε στη Βασιλική Αεροπορία (RAF) και ο Ντάουντιγκ ακολούθησε την πορεία της αποκτώντας εμπειρία τόσο στην εκπαίδευση των πιλότων όσο και στην έρευνα των τεχνολογικών εξελίξεων των αεροσκαφών. Το 1928 νυμφεύθηκε την Κλαρίς (Clarice) και 1929 προάχθηκε σε Υποπτέραρχο (ο πραγματικός βαθμός στη RAF αναφέρεται ως "Air Vice Marshall") και το 1930 αποτέλεσε μέλος του Αεροπορικού Συμβουλίου (Air Council). Το ίδιο έτος έχασε τη σύζυγό του ύστερα από σύντομη ασθένεια, αναλαμβάνοντας να μεγαλώσει μόνος του τον γιο τους Ντέρεκ. Ο Ντάουντινγκ ύστερα από αυτό αποτραβήχτηκε από την κοινωνική ζωή. Το 1934 πήρε το χρίσμα του Ιππότη (knight) από το Βασιλέα της Αγγλίας. και το 1937 προάχθηκε σε Αντιπτέραρχο (Air Field Marshal).
Ως μέλος του Αεροπορικού Συμβουλίου κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να πείσει τους συναδέλφους και την υπηρεσία του ότι η Αγγλία χρειαζόταν περισσότερα καταδιωκτικά από βομβαρδιστικά, ώστε να μπορεί να αμυνθεί απέναντι στη γερμανική πολεμική αεροπορία. Υποστήριξε θερμά δύο τύπους καταδιωκτικών, το Χώκερ Χάρικεϊν και το Σπιτφάιρ, όταν μάλιστα το δεύτερο αποδείχτηκε καλύτερο, επέμεινε η παραγωγή να ρίξει όλο της το βάρος σε αυτό. Ενθάρρυνε, επίσης, τόσο τις ραδιοεπικοινωνίες όσο και τη χρήση του ραντάρ, το οποίο επρόκειτο να διαδραματίσει σημαντικότατο ρόλο στην επικείμενη μάχη της Αγγλίας.
Ο Ντάουντινγκ ήταν κλειστός χαρακτήρας, χαρακτηριστικά φλεγματικός και σπάνια χαμογελούσε. Γι' αυτό οι υφιστάμενοί του τού είχαν αποδώσει το προσωνύμιο "Stuffy" (αποδίδεται ως "βαλσαμωμένος") Ήταν, επίσης, ρεαλιστής και πολύ καλός οργανωτής, ενώ αναφέρεται ότι "οι πιλότοι του τον λάτρευαν". Έτσι το 1938 ο Ντάουντινγκ όταν ερωτήθηκε απάντησε ότι η RAF δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη Λουφτβάφφε, συμβούλεψε μάλιστα τον Νέβιλ Τσάμπερλεν να συνομιλήσει εξευμενιστικά προς το Χίτλερ ώστε η χώρα να μπορέσει να κερδίσει χρόνο για την σωστή προετοιμασία της Αεροπορίας της. Εν τω μεταξύ συνέχισε να είναι δραστήριος σε όλους τους τομείς τους οποίους κάλυπτε η θέση του: Αναλαμβάνοντας τη Διοίκηση Καταδίωξης, καθόρισε ως βάση της το Μπέντλεϊ Πράιορι (Bentley Priory), μια αγροικία στο Στάνμορ (Stanmore) στα ΒΑ περίχωρα του Λονδίνου. Οργάνωσε το "Βασιλικό Σώμα Παρατηρητών" (Royal Observer Corps) ώστε να καλύψει τα κενά που άφηνε το ραντάρ (στα πρώτα στάδια χρήσης του το ραντάρ δεν έδινε το ύψος των εχθρικών αεροσκαφών) και βελτίωσε τη χρήση της ραδιοεπικοινωνίας με τα αεροσκάφη που πετούσαν ώστε να εξασφαλίσει τον καλύτερο συντονισμό τους. Το δίκτυο μεταξύ παρατηρητών, αεροδρομίων και αρχηγείου διέθετε τηλεφωνικές συνδέσεις αποκλειστικής χρήσης, με τα τηλεφωνικά καλώδια τοποθετημένα υπόγεια και σε τέτοιο βάθος ώστε να μη κινδυνεύουν να πληγούν από βόμβες.