cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας
Άνοδος στον θρόνο
Ο Κάρολος Δ΄ απέκτησε πραγματική εξουσία ύστερα από δυο χρόνια σκληρών ταραχών στον νότο στα οποία οι ευγενείς αντιστάθηκαν σκληρά στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του αδελφού του Φιλίππου του Υψηλού κατά τη διάρκεια των οποίων αρρώστησε και πέθανε. Ανέλαβε πρωτοβουλίες να αποκαταστήσει το συντομότερο τη βασιλική εξουσία εκτελώντας τους ταραχοποιούς ευγενείς, ήταν πολύ μορφωμένος βασιλιάς ιδρύοντας τη διάσημη βιβλιοθήκη του Φονταινεμπλώ. Στη διάρκεια της εξαετής του βασιλείας γινόταν συνεχώς όλο και περισσότερο αντιδημοφιλής. Εφάρμοσε τακτικές όπως η διαμόρφωση του νομισματικού συστήματος σύμφωνα με τα δικά του συμφέροντα, αυξημένη φορολογία και κατάσχεση της περιουσίας των ευγενών που αντιπαθούσε, όπως επίσης έκανε κατάσχεση περιουσίας και επέλαση των Ιουδαίων. Οι Ιουδαίοι ήταν κατηγορούμενοι ότι συμμετείχαν στο κίνημα των λεπρών δηλητηριάζοντας πολλά πηγάδια κατά μήκος της χώρας, ο Κάρολος πέρα από τα υψηλά πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν προχώρησε και στην απέλαση τους.
Τεταμένες σχέσεις με τον γαμπρό του Εδουάρδο
thumb|right|250px|Ο μικρός Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας δίνει φόρο υποτέλειας στον θείο του Κάρολο υπο την καθοδήγηση της μητέρας του Ισαβέλλας της Γαλλίας - Μικρογραφία 15ου αιώνα. Ο Κάρολος κληρονόμησε μια περίοδο έντασης με τον γαμπρό του Εδουάρδο Β΄ της Γαλλίας που θα γίνει μεγαλύτερη τα επόμενα χρόνια, ο Εδουάρδος Β΄ δεν έδωσε φόρο υποτέλειας για την Ακουιτανία στον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο Ι΄ αλλά ο δεύτερος αδελφός του Φίλιππος Ε΄ τον υποχρέωσε να δώσει. Η μεγάλη ένταση δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1323 όταν σε μια επαρχία της Γασκώνης την Αζενέ ένας Γάλλος ευγενής έκτισε μια μεγάλη εξοχική κατοικία υπό τη μορφή οπλισμένης πόλης. Οι δυνάμεις της Γασκώνης την κατέστρεψαν και ο Κάρολος σε απάντηση επιτέθηκε στο Αγγλοκρατούμενο Μοντπεζά, η έφοδος ήταν επιτυχής. Στον πόλεμο του Σεν-Σάντος που ακολούθησε στη συνέχεια ο θείος του Γάλλου βασιλιά Κάρολος του Βαλουά κατόρθωσε μέχρι το 1324 να αποκτήσει τον έλεγχο της Ακουιτανίας εκτός από τα παράλια.
Σχέσεις με τη Φλάνδρα
Ο Κάρολος ο οποίος είχε κληρονομήσει πολλά προβλήματα στη Φλάνδρα αντιμετώπισε νέα και μεγαλύτερα, ο κόμης της Φλάνδρας από παλιότερα είχε γίνει τόσο πλούσιος που είχε ανεξαρτητοποιηθεί από το Γαλλικό στέμμα. Ο αδελφός του Φίλιππος Ε΄ επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με διπλωματικό τρόπο εκμεταλλευόμενος τον διάδοχο κόμη Λουδοβίκο Α΄ ο οποίος είχε μεγαλώσει στη Γαλλική αυλή. Οι κάτοικοι της Φλάνδρας δυσαρεστημένοι από τον νέο κόμη ο οποίος ήταν πιστός στον Γάλλο βασιλιά ξεκίνησαν τις εξεγέρσεις εναντίον του, οι επαναστάτες την περίοδο (1323 - 1328) καθοδηγούμενοι από τον Νικόλαο Ζαννεκίν κατέλαβαν πολλές πόλεις, στο τέλος αιχμαλώτισαν και τον ίδιο τον Λουδοβίκο στην Μπρυζ. Ο Κάρολος Δ΄ έβλεπε με μεγάλη ανησυχία τα γεγονότα, η εξουσία του στη Φλάνδρα έχει εκμηδενιστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό που δεν μπορούσε να την κυβερνήσει ούτε κάποιος δικός του κόμης. Οι επαναστάτες θα μπορούσαν να είναι απειλή αργότερα ακόμα και για το Γαλλικό στέμμα, από το 1325 αποφάσισε να πραγματοποιήσει δυναμική παρέμβαση υπέρ του Λουδοβίκου. Τον Νοέμβριο του 1325 ο Κάρολος κήρυξε τους επαναστάτες της Φλάνδρας ενόχους για εσχάτη προδοσία και κινητοποίησε στρατό εναντίον τους. Οι επαναστάτες απελευθέρωσαν τον Λουδοβίκο αφού πρώτα τους υποσχέθηκε ότι θα τους συγχωρέσει, ο Λουδοβίκος κατέφυγε στο Παρίσι συνάντησε τον Κάρολο και συμφώνησε να ενεργήσει μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του. Οι ταραχές που ξέσπασαν στη Γασκώνη ανάγκασαν τον Λουδοβίκο και τον Κάρολο Δ΄ να κλείσουν με τους επαναστάτες την Ειρήνη της Άκρ (1326).
Οριστική αποτυχία για νέα Σταυροφορία
thumb|right|250px|Ο Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας δίνει το όνομά του στον ανιψιό του Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας - Μικρογραφία του 14ου αιώνα. Ο Κάρολος Δ΄ ήταν υπεύθυνος για την ανατροφή του ανιψιού του Βεντσεσλάβου ο οποίος αργότερα έγινε Γερμανός αυτοκράτορας ως Κάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανατράφηκε στη Γαλλική αυλή και πήρε σύζυγο την ξαδέλφη του Καρόλου Λευκή του Βαλουά. Οι Σταυροφορίες ήταν για πολύ καιρό θέμα το οποίο είχε συζητηθεί έντονα στη Γαλλική αυλή από την εποχή του πατέρα του, ο αδελφός του Φίλιππος Ε΄ έκανε έντονες προετοιμασίες για Σταυροφορία αλλά απέτυχε πάλι λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η καταστρεπτική Σταυροφορία των βοσκών. Ο Κάρολος Δ΄ ανέθεσε στον θείο του Κάρολο του Βαλουά να κάνει διαπραγματεύσεις με τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ για μια νέα Σταυροφορία. Ο Κάρολος πήρε τον σταυρό (1323) ενεπλάκη σε διπλωματικές υποθέσεις στην ανατολή με σχέδια να γίνει Βυζαντινός αυτοκράτορας. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν αλλά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με τη μεγάλη έλλειψη χρημάτων και οι πόλεμοι με τη Αγγλία στη Γασκώνη οδήγησαν τα σχέδια σε νέα αποτυχία. Μετά τον θάνατο του θείου του ο Κάρολος Δ΄ απέκτησε πάλι ενδιαφέρον για επέμβαση στις υποθέσεις του Βυζαντίου και πήρε ξανά τον σταυρό (1326). Ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος απάντησε θετικά, έστειλε αντιπροσωπεία στο Παρίσι για να διαπραγματευτεί την ειρήνη και την ένωση των δυο εκκλησιών (1327). Στο Βυζάντιο ξέσπασε νέος εμφύλιος πόλεμος σχετικά με το θέμα της Ένωσης με αποτέλεσμα οι διαπραγματεύσεις να αποτύχουν. Ο θάνατος του Καρόλου Δ΄ την επόμενη χρονιά τερμάτισε όλα τα σχέδια των Γάλλων για την πραγματοποίηση Σταυροφορίας.
Θάνατος
Ο Κάρολος πέθανε στις 1 Φεβρουαρίου 1328 τάφηκε στη Βασιλική Σαιν-Ντενί μαζί με την τρίτη σύζυγο του Ιωάννα του Εβρέ, η καρδιά του μεταφέρθηκε στη μονή των Ιακωβίνων στο Παρίσι το οποίο έχει σήμερα κατεδαφιστεί. Πέθανε όπως και οι δυο μεγαλύτεροι αδελφοί του πρόωρα χωρίς απογόνους, με την τρίτη σύζυγο του Ιωάννα του Εβρέ είχε κάνει την εποχή του θανάτου του μια κόρη τη Μαρία ενώ ήταν έγκυος σε δεύτερο παιδί το οποίο αν ήταν αγόρι θα ήταν ο διάδοχος του. Το παιδί γεννήθηκε σε δυο μήνες και ήταν πάλι κορίτσι η Μαρία, σύμφωνα με τον Σαλικό νόμο ο θρόνος μεταβιβάστηκε στο πρώτο ξάδελφο του Φίλιππο Βαλουά γιο του Καρόλου Βαλουά που στέφθηκε βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας διεκδίκησε και εκείνος τον θρόνο της Γαλλίας σαν γιος της αδελφής του Ισαβέλλας, αυτό στάθηκε η αφορμή να ξεσπάσει ο Εκατονταετής Πόλεμος που θα φέρει μακροχρόνια έχθρα ανάμεσα στις 2 χώρες και θα αποδειχτεί καταστροφικός για τη Γαλλία. Ο Λουδοβίκος Ι΄ ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές στη μυθιστορηματική σειρά του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα Ρωσικής καταγωγής Μωρίς Ντριόν (1918 - 2009) "Οι καταραμένοι βασιλείς".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1307 τη Λευκή των Ιβρέα, κόρη του Όθωνα Δ΄ κόμη της Βουργουνδίας και απέκτησε τον Φίλιππο (1314-1322, απεβ. 8 ετών) και την Ιωάννα (1315-1321, απεβ. 6 ετών).
Το 1322 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαρία από τον Οίκο του Λουξεμβούργου, κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας και απέκτησε τη Μαρία (γενν. και απεβ. το 1323) και τον Λουδοβίκο (γενν. και απεβ. το 1324).
Ο Κάρολος Δ΄ έκανε τρίτο γάμο το 1324 με την Ιωάννα του Εβρέ, κόρη του Λουδοβίκου κόμη του Εβρέ και είχε τέκνα: Ιωάννα (1326-1327, απεβ. 1 έτους), Μαρία (1327-1341, απεβ. 14 ετών) και
Από όλα τα παιδιά του επέζησε μονάχα η Λευκή, η οποία γεννήθηκε μετά το τέλος του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Ψαροχάρακο Ηρακλείου
Το Ψαροχάρακο είναι ένας μεγάλος βράχος που βρίσκεται πολύ κοντά στην ανατολική ακτή της Κρήτης, κοντά στα Τέρτσα, και μάλιστα σχεδόν ενώνεται με την στεριά. Το σύμπλεγμα αυτών των βράχων είναι γνωστό επίσης και ως τα “Τρια Χαράκια”.
Τα Τέρτσα είναι ένας μικρός οικισμός 91 χιλιόμετρα ΝΑ του Ηρακλείου και 54 χιλιόμετρα ΝΔ του Αγίου Νικολάου, ανάμεσα στο Μύρτος και την Ψαρή Φοράδα.
Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βιάννου και στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κώστας Γιαννίδης
Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης (21 Αυγούστου 1903 - 17 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης συνθέτης, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης στο χώρο του ελαφρού τραγουδιού, ενώ με το πραγματικό του επώνυμο υπέγραφε τα έργα του στη «σοβαρή» (συμφωνική) μουσική. Ο Κώστας Γιαννίδης ήταν ένας από τους πλέον διακεκριμένους Έλληνες συνθέτες, μαέστρους και πιανίστες.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Σμύρνη τον Αύγουστο του 1903. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια, η οποία λίγο πριν την καταστροφή της Σμύρνης ήλθε στην Ελλάδα. Ο ίδιος συνέχισε τις μουσικές σπουδές του στη Γερμανία σε πιάνο και σύνθεση, στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου και στο Ωδείο Στερν (1923-1931). Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στο ελληνικό μουσικό θέατρο ως μαέστρος και συνθέτης την περίοδο 1932-1950, όπου και παρουσιάστηκε με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης, που δημιούργησε αναστρέφοντας το ονοματεπώνυμό του.
Ο Κώστας Γιαννίδης παρουσίασε πολλά έργα, οπερέτες (περίπου 50), μουσικές κωμωδίες και πολλές επιθεωρήσεις. Διατέλεσε διευθυντής του τμήματος ελαφράς μουσικής του ΕΙΡ την περίοδο 1946-1952, καθώς και μουσικός διευθυντής στην ΥΕΝΕΔ την περίοδο 1952-1960.
Έχει γράψει συμφωνικά έργα, κομμάτια για πιάνο, μουσική δωματίου και πολλά τραγούδια. Είχε πάρει μέρος σε κριτικές επιτροπές διάφορων φεστιβάλ ελαφρού τραγουδιού, όπως της Θεσσαλονίκης μεταξύ 1962-1967, του Σπλιτ το 1968, της Βουλγαρίας μεταξύ 1971-1975, της Λιουμπλιάνας το 1974, κ.ά.
Τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Φεστιβάλ Μεσογειακού Τραγουδιού της Βαρκελώνης με το εξαίρετο τραγούδι του «Ξύπνα αγάπη μου» (1960) που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη, με το Γ΄ Βραβείο του επόμενου έτους με το τραγούδι «Τα δυο σου γκρίζα ματάκια» που ερμήνευσε η Άντζελα Ζήλεια, καθώς και με το Α΄ Βραβείο στο 1ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Αλυσίδες» (1962) που ερμήνευσε η Καίτη Μπελίντα. Στον ελληνικό κινηματογράφο είχε αναλάβει τη μουσική επένδυση σε επτά ταινίες.
Ο Κώστας Γιαννίδης υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και της Ένωσης Μουσουργών Ελλάδος. Μιλούσε γαλλικά και γερμανικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου του 1984, μία μέρα πριν από τον Βασίλη Τσιτσάνη, με συνέπεια σε δύο μέρες η χώρα να χάσει δύο σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής.
Σημαντικότερα από τα 100 περίπου τραγούδια του, που είχαν σχεδόν όλα μεγάλη επιτυχία, είναι τα: «Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με», «Κάποιο μυστικό», «Καλό σου ταξίδι», «Θα 'ρθω μια νύχτα με φεγγάρι», «Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου», «Λες και ήταν χτες», «Σπιτάκι μου παλιό», «Σαν κι απόψε», «Ερι-Ερήνη», «Το τραγούδι της Μαρίνας», «Λες και δεν είν' αλήθεια», «Όταν γυρίζουν τα χελιδόνια» (που υπήρξε και σπουδαία θεατρική παράσταση στο θέατρο Βέμπο), «Τα δικά σου τα μάτια», «Πάμε σαν άλλοτε», «Για σένα μονάχα», «Εκείνοι που δεν κλάψανε», «Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα», «Βαρκαρόλα», «Κοιμήσου», «Όλο μου λες πως πια δε μ' αγαπάς», «Μη φύγεις», «Πέρσι τέτοιον καιρό», «Ας σταματήσουμε ως εδώ», «Θα σε πάρω, θα με πάρεις», «Ζητώ να σε ξεχάσω», «Σ' αγαπώ», «Ο Γιάννος κι η Παγώνα», «Του Γιάννου η φλογέρα», «Μια γυναίκα», «Έτσι είν' η ζωή μωρό μου», «Ο κουμπάρος κι η κουμπάρα», κ.λπ.
Έγραψε επίσης μουσική για εφτά ταινίες, μεταξύ των οποίων οι: Η προσφυγοπούλα (1938), Τελευταία αποστολή, Οι Γερμανοί ξανάρχονται, Ο μεθύστακας. Τέλος, έγραψε κι ένα τουλάχιστον ρεμπέτικο τραγούδι, το περίφημο «Το τάβλι» ή «Τα νέα της Αλεξάνδρας», σε δικούς του στίχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Αμύντας Δ΄ της Μακεδονίας
Ο Αμύντας Δ΄ (362 π.Χ. - 336 π.Χ.) ήταν γιος του βασιλιά της Μακεδονίας Περδίκκα Γ΄ και εγγονός του Αμύντα Γ΄.
Ο πατέρας του, Περδίκκας, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Ιλλυριών μαζί με 3.000 Μακεδόνες ενώ ήταν ο ίδιος νήπιο και την βασιλεία στην Μακεδονία ουσιαστικά άσκησε ως αντιβασιλέας ο θείος του Φίλιππος Β΄, πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στην συνέχεια ανέλαβε την βασιλεία ο ίδιος ο Φίλιππος και για να στερεώσει την εξουσία του, έδωσε λίγο αργότερα την κόρη του Κυνάνη ως γυναίκα του στον Αμύντα. Μετά την δολοφονία του Φιλίππου και την ανάληψη της εξουσίας από τον γιό του Αλέξανδρο, ο Αμύντας κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του βασιλιά και θανατώθηκε το 336 π.Χ.
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Έρημος Ταρ
thumb|250px|Η έρημος Ταρ στο Ρατζαστάν Η Έρημος Ταρ (Ρατζαστάνι: थर मरुधर, Χίντι :थर मरुस्थल, Ουρντού: صحراے تھر ), είναι μία μεγάλη, άγονη περιοχή στο βορειοδυτικό τμήμα της ινδικής χερσονήσου, η άλλως καλούμενη Μεγάλη ινδική έρημος.
Γενικά
Η Έρημος Ταρ αποτελεί το φυσικό όριο που διατρέχει κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, ανατολικό όριο της οποίας είναι η οροσειρά Αράβαλι και δυτικό ο Ινδός ποταμός. Η έκτασή της, στην οποία περιλαμβάνονται τα αλμυρά έλη του Κουτς (νότια), υπολογίζεται σε περισσότερα από 200.000 τ.χλμ., (ή 77.000 τετρ. μίλια). Τα δε βόρεια όριά της όπου διαμορφώνεται μια μεγάλη και εκτενής στέπα είναι ακαθόριστα. Το μεγαλύτερο δε τμήμα της βρίσκεται στην ινδική ομόσπονδη πολιτεία Ράτζασταν, ανώ στο Πακιστάν καλύπτει το ανατολικό Σιντ.
Η Έρημος Ταρ, κατάσπαρτη από αμμόλοφους, ιδιαίτερα στο νότιο τμήμα της, που φθάνουν σε υψόμετρο, μέχρι και τα 150 μ. είναι η 18η μεγαλύτερη σε έκταση υποτροπική έρημος στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρ Ταρ Ερημος ταρ
Kamov Ka-22
Το Kamov Ka-22 Vintokryl (κυριλλικά: Камов Ка-22 Винтокрыл, ονομασία ΝΑΤΟ: Hoop) ήταν ελικόπτερο που εξελίχθηκε από την Kamov για λογαριασμό της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Φέροντας στοιχεία τόσο ελικοπτέρου όσο και αυτογύρου, το Ka-22 εθεάθη μόνο μία φορά από δυτικούς παρατηρητές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, στην επίδειξη της Ημέρας Αεροπορίας στη Μόσχα, στις 9 Ιουλίου 1961. Το Ka-22 χρησιμοποιούσε την άτρακτο του Antonov An-10 η οποία θα του παρείχε θεωρητικά μεταφορική ικανότητα 80 με 100 ατόμων, ή, λόγω της οπίσθιας ράμπας φόρτωσης, τη δυνατότητα μεταφοράς φορτίου και οχημάτων.
Εξαιτίας της μυστικότητας που επικρατούσε την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, ελάχιστα είναι γνωστά για το πρόγραμμα δοκιμών του Ka-22, όμως, συνέπεια δύο συντριβών από άγνωστα αίτια, το πρόγραμμα τερματίστηκε το 1964.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
K K
Μοντέρνο πένταθλο
Το Μοντέρνο Πένταθλο είναι ολυμπιακό άθλημα που συνδυάζει πέντε διαφορετικά αθλήματα:
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τον Νοέμβριο του 2021, μετά από αντιδράσεις για κακοποίηση αλόγων κατά τους Ολυμπιακούς του Τόκιο, η Διεθνής Ομοσπονδία αποφάσισε την αντικατάσταση της Ιππασίας από την Ποδηλασία μετά το 2024.
Ιστορικά στοιχεία
Η σύνθεση των αθλημάτων που απαρτίζουν το Μοντέρνο Πένταθλο συμβολίζει έναν πολεμιστή που αγωνιζόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου και προσπαθώντας να μεταφέρει ένα μήνυμα στα μετόπισθεν χρησιμοποίησε όλες τις δυνάμεις του.
Συγκεκριμένα, αρχικά πολέμησε έφιππος (ιππασία) με το πιστόλι (σκοποβολή) και το ξίφος του (ξιφασκία). Όταν σκοτώθηκε το άλογό του, αναγκάστηκε να κολυμπήσει (κολύμβηση) και να τρέξει (ανώμαλος δρόμος) προκειμένου να πετύχει το στόχο του.
Ο πενταθλητής αντικατοπτρίζει το χαρισματικό αγωνιστή, ο οποίος διαθέτει ταλέντο και ικανότητες να αντεπεξέλθει σε πολλές και διαφορετικές μορφές άθλησης.
Το Μοντέρνο Πένταθλο συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των ολυμπιακών αθλημάτων από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης (1912). Διεξάγεται ατομικό και ομαδικό αγώνισμα. Ως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ (2000) ήταν μόνο ανδρικό αγώνισμα. Από την Ολυμπιάδα του 2000 προστέθηκε και γυναικείο.
Στην Ελλάδα υπάγεται στην "Ελληνική Ομοσπονδία Μοντέρνου Πεντάθλου" (ΕΟΜΟΠ) που ιδρύθηκε το 2001. Όμως, ως άθλημα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1979. Παλιότερα υπαγόταν στον ΣΕΓΑΣ.
Αγωνιστικά στοιχεία
Παλιότερα οι αθλητές αγωνίζονταν σε ένα άθλημα κάθε μέρα επί πέντε συνεχείς ημέρες. Όμως, από το 1996 καθιερώθηκε να αγωνίζονται διαδοχικά και στα πέντε διαφορετικά αθλήματα μέσα σε μια ημέρα, σε διάστημα οκτώ ωρών.
Αναλυτικά, ο αθλητής ή η αθλήτρια αγωνίζεται σε καθένα από τα επιμέρους αθλήματα και το άθροισμα των ατομικών βαθμολογιών που θα συγκεντρώσει καθορίζει την κατάταξή του. Νικητής είναι εκείνος που θα μαζέψει τους περισσότερους βαθμούς. Στο ομαδικό νικήτρια ομάδα ανακηρύσσεται εκείνη που οι αθλητές της θα συγκεντρώσουν συνολικά το μεγαλύτερο άθροισμα βαθμών. Κάθε ομάδα έχει πέντε ή έξι αθλητές.
Η σειρά των επιμέρους αγωνισμάτων κατά τους τελικούς είναι: Σκοποβολή, Ξιφασκία, Κολύμβηση, Ιππασία και Ανώμαλος Δρόμος. Η σειρά των τεσσάρων πρώτων αγωνισμάτων μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τον αριθμό των αθλητών και την υλικοτεχνική υποδομή των διοργανωτών. Ωστόσο, το αγώνισμα του ανώμαλου δρόμου διεξάγεται πάντοτε τελευταίο.
Τα αγωνίσματα
Οι αθλητές ρίχνουν με πιστόλι τύπου Laser από τα 10 μέτρα μέχρι να πετύχουν 5 εύστοχες βολές. Αυτό επαναλαμβάνεται 4 φορές (4*5 εύστοχες=20 εύστοχες βολές). Μετά από κάθε εύστοχη πεντάδα οι αθλητές τρέχουν απόσταση 800 μέτρων και έπειτα επιστρέφουν στους στόχους για την επόμενη πεντάδα, δηλαδή υπάρχει εναλλαγή μεταξύ σκοποβολής και τρεξίματος. Ο συνδυασμός της σκοποβολής και του τρεξίματος ονομάζεται Laser run και είναι ουσιαστικά 4Χ(5 εύστοχες βολές-800μ).
Αγώνισμα ξίφους μονομαχίας (τύπου επέ). Ο κάθε άθλητής αγωνίζεται διαδοχικά με όλους τους υπόλοιπους σε αγώνα διάρκειας ενός λεπτού. Όποιος πετυχαίνει χτύπημα νικά. Αν μέσα στο λεπτό κανείς δεν έχει επιτυχία τότε θεωρούνται και οι δυο χαμένοι.Τέλος, τα χτυπήματα θεωρούνται έγκυρα μόνο στον κορμό.
Αγώνισμα 200 μ. ελεύθερο. Οι αθλητές αγωνίζονται μια φορά σε σειρές και υπολογίζεται ο χρόνος τους και όχι η θέση.
Αγώνισμα εμποδίων σε διαδρομή 350-450 μ. με 12-15 εμπόδια. Οι αθλητές γνωρίζονται με τα άλογα μόλις 20 λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλήματα Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα Κατηγορία:Ατομικά αθλήματα Κατηγορία:Κολύμβηση Κατηγορία:Ιππασία Κατηγορία:Ξιφασκία Κατηγορία:Σκοποβολή Κατηγορία:Στρατιωτικός αθλητισμός
Τζον Χόκινς (ναύαρχος)
Ο Τζων Χώκινς (John Hawkins, 1532 - 12 Νοεμβρίου 1595) ήταν Άγγλος ναύαρχος, θαλασσοπόρος, ναυπηγός, κουρσάρος και δουλέμπορος.
Κατά τα πρώτα έτη της σταδιοδρομίας του ήταν κουρσάρος και δουλέμπορος και επιχειρούσε επιδρομές κατά των πορτογαλικών κτήσεων στην Αφρική και στη συνέχεια κατά των ισπανικών στην Αμερική.
Η τόλμη και το θράσος του εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από την Βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ, η οποία και τον διόρισε στην αρχή Διοικητή μοίρας στόλου και αργότερα θησαυροφύλακα του αγγλικού ναυτικού.
Το 1588 ο Χώκινς συμμετείχε στη ναυμαχία κατά της Ισπανικής Αρμάδας, συντελώντας τα μέγιστα στη νίκη του αγγλικού ναυτικού.
Γιος του ήταν ο επίσης ναυτικός Ριχάρδος Χώκινς (1562-1622)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουρσάροι Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι
Διασωστικό υποβρυχίων
300px|thumb|Το ιαπωνικό διασωστικό υποβρυχίων «Τσιγιόντα» Με τη γενική ονομασία Διασωστικό υποβρυχίων (submarine rescue ship) φέρεται εξειδικευμένος τύπος πολεμικού πλοίου της γενικότερης κατηγορίας των βοηθητικών σκαφών, ιδιαίτερης κατασκευής, εφοδιασμένο με ανάλογα μέσα και εφόδια, του οποίου κύρια αποστολή και έργο του είναι η υποβρύχια έρευνα και διάσωση.
Τα σκάφη αυτά τελούν συνηθέστερα υπό τις διοικήσεις ναυτικής μέριμνας, η διοικήσεις υποβρυχίων ναυτικών χωρών. Λόγω του πολύ εξειδικευμένου χαρακτήρα τους συχνά χρησιμοποιούνται και ως ωκεάνια ερευνητικά επιστημονικού ενδιαφέροντος. Χώρες των οποίων το πολεμικό ναυτικό τους διαθέτει τέτοια σκάφη είναι η Βραζιλία, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Ιταλία, η Κίνα, η Νότια Κορέα, η Σουηδία, η Σιγκαπούρη και η Τουρκία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Βοηθητικά πλοία
Ντμίτρι του Περεσλάβλ
Ο Ντμίτρι Αλεξάντροβιτς, ρωσ. Дмитрий Александрович (π. 1250 - 1294) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ (1276-81, 83-93).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού αγίου Αλεξάντρ τού Νέβα (Nevsky) πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, Βλαντίμιρ, Κιέβου και της Παρασκευής (Αλεξάνδρας), κόρης τού Βιατσεσλάβ Βασιλκόβιτς πρίγκιπα τού Πολότσκ & Βιτέμπσκ.
Ο πρωτότοκος αδελφός του Βασίλι απεβίωσε νέος· ο πατέρας του το 1259 έκανε τον Ντμίτρι πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ. Όταν ο Αλεξάντρ απεβίωσε το 1264, οι Νοβγκορονιανοί τον εκτόπισαν στο Περεσλάβλ-Ζαλέσκι, όπου ήταν εκεί πρίγκιπας στη νεότητά του. Τέσσερα έτη μετά ενηλικιώθηκε και οι πολίτες τού Νόβγκοροντ τον δέχθηκαν πίσω· μαζί με τον Νταουμάντας του Πσκοβ ηγήθηκε μίας εκστρατείας εναντίον των Ιπποτών της Λιβονίας στη μάχη τού Ράκβερε. Κατά την επόμενη δεκαετία αγωνίστηκε για τον έλεγχο τού Νόβγκοροντ εναντίον των θείων του Γιαροσλάβ Γ΄ πρίγκιπα τού Τβερ και Βασίλι πρίγκιπα της Κοστρόμα. Το 1276 που οι πρεσβύτες θείοι απεβίωσαν, ανήλθε επιτέλους στους θρόνους τού Βλαντίμιρ και τού Νόβγκοροντ. Δύο έτη μετά ίδρυσε ένα μεγάλο φρούριο στο Κοπόριγιε. Οι Νοβγκοροντιανοί όμως εξεγέρθηκαν και τον ανάγκασαν να αφήσει το Κοπόριγιε και το Νόβγκοροντ μαζί.
Ενώ προσπαθούσε να ειρηνεύσει με τους Νοβγκοροντιανούς, ο νεότερος αδελφός του Αντρέι πρίγκιπας τού Γκόροντετς μετέβη στη Χρυσή Ορδή και έλαβε από τον χάνο την άδεια να αντικαταστήσει τον Ντμίτρι ως μεγάλος πρίγκιπας. Έτσι το 1281 ο Αντρέι επέστρεψε στους Ρως, ένωσε τις δυνάμεις του με τους πρίγκιπες τού Ροστόβ και τού Γιαροσλάβλ και έπειτα από καταστροφές στις γαίες τού Ντμίτρι, κατέλαβε την πρωτεύουσά του Περεσλάβλ. Ο Ντμίτρι διέφυγε στο Κοπόριγιε, αλλά καθώς δεν κέρδισε την υποστήριξη των Νοβγκοροντιανών, έπρεπε να αποσυρθεί βόρεια, μάλλον στη Σκανδιναβία.
Δύο έτη μετά ο Ντμίτρι επέστρεψε στους Ρως και βρήκε τα εδάφη του λεηλατημένα από τους Μογγόλους και τον Αντρέι. Έπειτα μετέβη στη Μαύρη θάλασσα και συνάντησε τον Νογκάι χαν, που ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός της Χρυσής Ορδής την εποχή αυτή. Θέλοντας να αυξήσει την εξουσία του στους Ρως, ο Νογκάι ορκίστηκε υποστήριξη στον Ντμίτρι στον αγώνα του για τη θέση τού θρόνο τού μεγάλου πρίγκιπα. Μόλις το άκουσε αυτό ο Αντρέι, αποκήρυξε τα διακαιώματά του στο Βλαντίμιρ και Νόβγκοροντ και επέστρεψε στο Γκόροντετς.
Το 1285 ο Αντρέι πάλι έφερε ορδές Μογγόλων στους Ρως, αλλά τους απώθησε ο Ντμίτρι και οι σύμμαχοί του. Τελικά το 1293 ο Αντρέι κατάφερε να ενώσει τους Μογγόλους και τους πρίγκιπες των Ρως ενάντια τού Ντμίτρι. Απρόθυμος να ανανεώσει τις αδυσώπητες εχθρότητες, ο Ντμίτρι έγινε μοναχός το 1293. Το επόμενο έτος απεβίωσε· τάφηκε στον καθεδρικό τού Σωτήρος στο Περεσλάβλ-Ζαλέσκι.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Bed of Nails (τραγούδι)
To "Bed of Nails" είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού rock μουσικού Alice Cooper, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον 18ο δίσκο του, Trash, το 1989. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Cooper, τον Ντέσμοντ Τσάιλντ και την Ντάιαν Γουόρεν. Το 1989, κυκλοφόρησε και ως single, το τρίτο από τον εν λόγω δίσκο, από την Epic Records. To single δεν κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο κατάφερε να εισέλθει στα βρετανικά charts και να φτάσει έως και το νούμερο 38, ενώ εισήλθε και στα αυστραλιανά charts, φτάνοντας έως και το νούμερο 13, μεταξύ άλλων. Το τραγούδι έχει διασκευαστεί από του Children of Bodom και τους Van Canto. Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip.
Τραμ Μονπελιέ
Το τραμ (ή τροχιόδρομος) της Μονπελιέ (Tramway de Montpellier) είναι ένα μεταφορικό μέσο σταθερής τροχιάς στην Μονπελιέ. Είναι σύστημα τραμ τεσσάρων γραμμών στην πόλη Μονπελιέ στο Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν, Γαλλία. Το τραμ είναι ιδιοκτησία της κοινότητας του Μονπελιέ και το διαχειρίζεται η Transports de l'agglomération de Montpellier (TAM). Με 4 γραμμές, 84 σταθμούς και 56 χιλιόμετρα σιδηροδρόμων, το τραμ εξυπηρετεί επτά δήμους της μητρόπολης, το 50% του πληθυσμού και το 45% εργαζομένων.
Ιστορία
Το τραμ πρωτοεμφανίστηκε στην πόλη το 1880 με τη μορφή ιππήλατων οχημάτων. Το 1897 κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτρικά οχήματα. Σταδιακά, το δίκτυο τραμ έφθασε τις 5 γραμμές. Η λειτουργία του όμως σταμάτησε το 1949, όταν τα τραμ αντικαταστάθηκαν από λεωφορεία.
Η πρώτη γραμμή του σύγχρονου τραμ άνοιξε τον Ιούλιο 2000 και η δεύτερη τον Δεκέμβριο του 2006. Οι γραμμές 3 και 4 άνοιξαν τον Απρίλιο του 2012 μαζί με την επέκταση της γραμμής 1 και την νέα παράκαμψη της γραμμής 2.
Η πέμπτη σχεδιασμένη γραμμή που είχε σχεδιαστεί για το 2014 έχει προσωρινά αναβληθεί αφενός για λόγους οικονομικούς, αφετέρου για λόγους διαφωνιών επί τμημάτων της διαδρομής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραμ στη Γαλλία
Αντρέι του Γκόροντετς
Ο Αντρέι Γ΄ Αλεξαντρόβιτς, ρωσ. Андрей III Александрович (π. 1255 - 27 Ιουλίου 1304) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Γκόροντετς επί τού Βόλγα και τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ (1293-1304).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού αγίου Αλεξάντρ του Νέβα (Nievsky) πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, Βλαντίμιρ, Κιέβου και της Παρασκευής (Αλεξάνδρας) κόρης τού Βριατσεσλάβ Βασιλκόβιτς πρίγκιπα τού Πολότσκ & Βιτέμπσκ.
Το 1281 ο Αντρέι με μία ορδή Μογγόλων εκτόπισε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντμίτρι πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ και κατέλαβε τον θρόνο. Έπειτα από μερικές εορτές με τους Μογγόλους στο Βλαντίμιρ, ο Αντρέι μετέβη στο Νόβγκοροντ, όπου ο λαός τον υποδέχθηκε εγκάρδια. Εν τω μεταξύ ο Ντμίτρι συμμάχησε με τον Νογκάι Χαν, που επανεγκατάστησε τον Ντμίτρι ως μεγάλο πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ το 1283.
Κατά την επόμενη δεκαετία, ο Αντρέι έφερε τρεις φορές τους Μογγόλους στους Ρως με σκοπό να αποσπάσει το Βλαντίμιρ από τον αδελφό του. Στην εκστρατεία τού 1293 λαφυραγώγησαν 14 Ρωσικές πόλεις και τελικά ο Ντμίτρι αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Αν και ανήλθε στον θρόνο τού μεγάλου πριγκιπάτου τού Βλαντίμιρ, ο Αντρέι συνέχιζε να ζει στο Γκόροντετς. Κατά την τελευταία δεκαετία της εξουσίας του αγωνίστηκε ενάντια στην ομάδα, που συγκρότησε ο Δανιήλ της Μόσχας, ο Μιχαήλ του Τβερ και ο Ιβάν τού Περεσλάβλ. Το 1301 απώθησε τους Σουηδούς από τη Λανντσκρόνα, κοντά στη σημερινή Αγ. Πετρούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Κολγκούγεφ
Η νήσος Κολγκούγεφ (ρωσικά: Колгу́ев) είναι νησί του αυτόνομου θύλακα της Νενετσίας και βρίσκεται νοτιοανατολικά της θάλασσας Μπάρεντς, δυτικά της θάλασσας Πιτσόρα και βορειοανατολικά της χερσονήσου Κάνιν. Έχει κατά προσέγγιση κυκλικό σχήμα με διάμετρο 80 χιλιόμετρα και η συνολική του έκταση είναι 3.495,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Δεσπότης
Δεσπότης (θηλ.: Δεσποτίς, Δεσπότειρα, Δεσποτίνα, και Δέσποινα)
Ηγεμονικός τίτλος
thumb|right|250px|Ο [[Μανουήλ Β' Παλαιολόγος με την οικογένειά του: η αυτοκράτειρα Ελένη Δραγάση (δεξιά) και τρεις από τους γιούς τους, ο πρωτότοκος και συμβασιλεύς Ιωάννης Η' Παλαιολόγος (αριστερά) και οι αδερφοί του, δεσπότες Ανδρόνικος και Θεόδωρος.]] Ο όρος «δεσπότης» χρησιμοποιούνταν με την έννοια του κυρίου του οίκου, οικογενειάρχη, οικοδεσπότη. Αντίστοιχο με το λατινικό όρο dominus, στη ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή εποχή χρησιμοποιούνταν ως προσφωνητικό για σημαίνοντα πρόσωπα, και ιδιαίτερα τον Θεό, τους επισκόπους και πατριάρχες και τους αυτοκράτορες. Η χρήση του παρέμενε ανεπίσημη, παρά τη σποραδική του εμφάνιση σε επίσημα έγγραφα και νομίσματα (όπως επί Λέοντος Γ').
Ο τίτλος απέκτησε μια πιο συγκεκριμένη έννοια επί Μανουήλ Α', ο οποίος δημιούργησε το έκτακτο αξίωμα του «δεσπότη» το 1163 για τον γαμπρό του Μπέλα Γ', ο οποίος εκείνη την εποχή είχε οριστεί διάδοχος του αυτοκράτορα. Το αξίωμα αυτό καθιερώθηκε έκτοτε ως το υψηλότερο στην υστεροβυζαντινή αυλική ιεραρχία, αμέσως μετά τον αυτοκράτορα, και απονεμόταν συνήθως στους μικρότερους γιους ή τους γαμπρούς του αυτοκράτορα (ο πρωτότοκος συνήθως στεφόταν συμβασιλεύς). Από το Βυζάντιο, ο τίτλος διαδόθηκε στα όμορα κράτη που βρίσκονταν υπό την πολιτική και πολιτιστική επιρροή της αυτοκρατορίας. Έτσι χρησιμοποιήθηκε από τη Λατινική Αυτοκρατορία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία (деспот, θηλ. деспотица) και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, όπου σε αντίθεση με τη συνήθη βυζαντινή πρακτική, «δεσπότης» ονομαζόταν ο διάδοχος του θρόνου.
Ως το υψηλότερο μετά αυτό του βασιλέως αξίωμα, ο τίτλος του «δεσπότη» υιοθετήθηκε από ή παραχωρήθηκε σε αρκετούς ανεξάρτητους ή ημιανεξάρτητους ηγεμόνες του ευρύτερου βυζαντινού κόσμου, των οποίων οι επικράτειες έμειναν γνωστές ως δεσποτάτα, παρότι δεν έφεραν όλοι οι ηγεμόνες τους τον τίτλο αυτό. Τέτοια ήταν το Δεσποτάτο της Ηπείρου και τα διάδοχα δεσποτάτα της Άρτας και του Αγγελοκάστρου, καθώς και η Σερβία μετά το 1403. Ταυτόχρονα, η πρακτική των Παλαιολόγων, από τα μέσα του 14ου αιώνα και ύστερα, να αναθέτουν τη διακυβέρνηση διαφόρων απομακρυσμένων περιοχών του κράτους σε πρίγκιπες της αυτοκρατορικής οικογένειας, οδήγησε στη δημιουργία ημιαυτόνομων επικρατειών κάτω από «δεσπότες», όπως στη Θεσσαλονίκη και το Μοριά. Επί των Παλαιολόγων η απονομή του τίτλου συνοδευόταν από την παραχώρηση ενός κλήρου.
Θρησκευτικός τίτλος
Στη χριστιανική ανατολική εκκλησιαστική γλώσσα αποδίδεται συνώνυμα του Επισκόπου. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και τα πλείστα «οφίκια» που παραχώρησε ο Μωάμεθ Β΄ στον νέο Πατριάρχη ήταν και αυτός ο τίτλος του εκλιπόντος Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου. Προς τούτο και ο Πολυχρονισμός : «Τον Δεσπότην και Αρχιερέα ημών Κύριε φύλλαττε εις πολλά έτη'» κλπ και που συνεχίζεται μέχρι σήμερα ανεξάρτητα της μορφής του πολιτεύματος της χώρας.
Η κλητική από λαϊκούς μόνο σε επίκληση ευλογίας: π.χ. Δέσποτα την ευλογία Σας.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας της Αλβανίας Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας της Βουλγαρίας Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας της Ιταλίας Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας της Σερβίας Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Δεσποτισμός Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Τιραμόλα
right|150px|thumb|Εξώφυλλο του ελληνικού τεύχους 211 από τη δεκαετία του '70 Ο Τιραμόλα είναι χαρακτήρας κόμικ που πρωτοσχεδιάστηκε το 1952 σε σενάριο του Ρομπέρτο Ρέντσι και σχέδιο του Τζόρτζιο Ρεμπούφφι. Κυκλοφόρησε σε ομώνυμο περιοδικό. Το βασικό χαρακτηριστικό του ήρωα ήταν ότι το σώμα του ήταν φτιαγμένο από καουτσούκ, κι έτσι είχε τη δυνατότητα να εκτείνει τα μέλη του για πολλά μέτρα έως και χιλιόμετρα. Ο χαρακτήρας ήταν ένα απλό σχέδιο, με μαύρες γραμμές για σώμα, οβάλ πρόσωπο, έναν κύλινδρο για μύτη και ημίψηλο καπέλο.
Τα κόμικς του Τιραμόλα κυκλοφόρησαν στην Ιταλία για αρκετά χρόνια, και υπήρχαν στην αγορά μέχρι τη δεκαετία του '80. Στη δεκαετία του '90 το κόμικ έγινε ξανά της μόδας και κυκλοφόρησε από άλλες εκδόσεις, με νέες ιστορίες και μοντέρνο σχέδιο, χωρίς όμως επιτυχία.
Στην Ελλάδα το περιοδικό πρωτοκυκλοφόρησε το 1970, από τον εκδοτικό οίκο Καμπανά. Στο περιοδικό εμφανίζονταν εκτός από τον Τιραμόλα και άλλοι ήρωες, όπως οι Πέπο και Κάρλο, ο λύκος Πουγκατσώφ, ο ινδιάνος Καριμπού και ο υπερήρωας Μίστερ Ματζέστικ.
Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς Κατηγορία:Ιταλοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Σατιρικά κόμικς Κατηγορία:Υπερήρωες
Δερμάτι
Κατηγορία:Λαογραφία στην Ελλάδα
11 (αριθμός)
Το 11 (ένδεκα ή έντεκα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 10 και πριν από το 12. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 11 συμβολίζεται ως XI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙΑ´ ή ια´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
11 11 Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
Χαττική γλώσσα
Η χαττική γλώσσα ήταν μια μη ινδοευρωπαϊκή συγκολλητική γλώσσα, η οποία ομιλούταν από τους Χάττι στη Μικρά Ασία τη 2η χιλιετία π.Χ.. Οι μελετητές αποκαλούν τη γλώσσα «χαττική» για να τη διακρίνουν από την χεττιτική, την ινδοευρωπαϊκή γλώσσα της Αυτοκρατορίας των Χετταίων.
Οι μορφές «Χετταίος» και «χιττιτική» προέρχονται αρχικά από τη Βιβλική Χεθ, πιθανώς συνδεδεμένη με τους κοινούς ασσυριακούς και αιγυπτιακούς χαρακτηρισμούς της «Γης των Χάττι» δυτικά του Ευφράτη. Είναι άγνωστο πως ονόμασαν οι γηγενείς ομιλητές της «χαττικής» τη δική τους γλώσσα.
Η καρδιά της παλαιότερης βεβαιωμένης γλώσσας της Ανατολίας, πριν από την άφιξη των ομιλητών της χεττιτικής, κυμαινόταν από τη Χαττούσα, τότε ονομαζόταν «Χαττία», βόρεια προς το Νέρικ. Άλλες πόλεις που αναφέρονται στα χαττικά περιλαμβάνουν τις Τουχουμιγιάρα και Τισαρουλίγια. Οι Χιτταίοι ομιλητές κατέλαβαν τη Χαττία από το Κανές και προς τα νότια τον 18ο αιώνα π.Χ.. Τελικά απορρόφησαν ή αντικατέστησαν τους χαττικούς ομιλητές (Χάττι), αλλά διατήρησαν το όνομα Χάττι για την περιοχή.
Σώμα
Δεν έχει βρεθεί κανένα έγγραφο στο οποίο οι γηγενείς ομιλητές της χαττικής έγραψαν με τη δική τους γλώσσα. Οι μελετητές πρέπει να βασίζονται σε έμμεσες πηγές ή αναφορές από τους γείτονές τους και τους διαδόχους τους, τους nešili ομιλητές της χεττιτικής. Μερικές χαττικές λέξεις βρίσκονται σε θρησκευτικές πλάκες Χετταίων ιερέων, που χρονολογούνται από τον 14ο και τον 13ο αιώνα π.Χ.. Τα αποσπάσματα περιείχαν, ανάμεσα στις γραμμές των κειμένων, την εξήγηση «ο ιερέας μιλάει τώρα στα χαττικά».
Οι ρίζες των χαττικών λέξεων μπορούν επίσης να βρεθούν στα ονόματα των βουνών, των ποταμών, των πόλεων και των θεών. Άλλες χαττικές λέξεις βρίσκονται σε μερικά μυθολογικά κείμενα. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο μύθος «Ο Θεός της Σελήνης που έπεσε από τον Ουρανό», γραμμένος τόσο στην χαττική όσο και στην χεττιτική.
Όλα τα δημοσιευμένα χαττικά έγγραφα καταγράφονται στο Catalog des textes hittites (CTH). Έγγραφα από την Χαττούσα από το διάστημα CTH 725-745. Από αυτά, τα CTH 728, 729, 731, 733 και 736 είναι δίγλωσσα χαττικά/χεττιτικά. Το CTH 737 είναι ένα χαττικό ξόρκι για τη γιορτή στο Νέρικ. Ένα σημείο κλειδί, αν είναι αποσπασματικό, δίγλωσσο είναι η ιστορία του «Ο Θεός της Σελήνης που πέταξε από τον Ουρανό». Υπάρχουν πρόσθετα χαττικά κείμενα στη Σάπινουβα, τα οποία δεν είχαν δημοσιευτεί μέχρι το 2004.
Ταξινόμηση
Η συντηρητική άποψη είναι ότι η χαττική είναι μια απομονωμένη γλώσσα, διαφορετική από τις γειτονικές ινδοευρωπαϊκές και σημιτικές γλώσσες. Με βάση τα τοπωνύμια και τα προσωπικά ονόματα, ωστόσο, μπορεί να σχετίζεται με την κατά τα άλλα αθεώρητη γλώσσα Κάσκα. Ορισμένες ομοιότητες μεταξύ της χαττικής γλώσσας και των βορειοδυτικών (όπως η αμπχαζική) όσο και των νότιων καυκάσιων (καρτβελιανές) γλωσσών οδήγησαν σε προτάσεις ορισμένων μελετητών σχετικά με την πιθανότητα ενός γλωσσικού μπλοκ, από την κεντρική Ανατολία έως τον Καύκασο. Σύμφωνα με τον Αλεξέι Κάσιαν, υπάρχουν επίσης πιθανές λεξικές αντιστοιχίες ανάμεσα στις χαττική και στις ιενισεανές γλώσσες, καθώς και στη γλώσσα μπουρουσάσκι. Για παράδειγμα, «γλώσσα» είναι alef στη χαττική και alup στην Κοτ, «φεγγάρι» είναι kap στη χαττική και qip στην Κετ, «βουνό» είναι ziš στη χαττική και ćhiṣ στη μπουρουσάσκι (σύγκριση και με * čɨʔs - μια πρωτοιενισεανή λέξη για την πέτρα).
Γραμματική
Η χαττική σχηματίζει συμβατικούς πληθυντικούς με le- πρόθεμα: "παιδιά" = le-Pinu. Δημιουργεί ένα συλλογικό πληθυντικό συνδέοντας το πρόθεμα fa- : fa-shaf «θεούς».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάττι Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Αταξινόμητες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Σφηνοειδής γραφή Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Ρίτσαρντ Χόκινς
Ήταν γιος του Τζον Χόκινς όπου και αυτός στην αρχή της σταδιοδρομίας του υπήρξε κουρσάρος και δουλέμπορος όπως ο πατέρας του. Σε μία από τις επιδρομικές επιχειρήσεις του στη Νότια Αμερική κατά ισπανικών κτήσεων συνελήφθη και ελευθερώθηκε μετά δεκαετία όπου και επέστρεψε στην Αγγλία. Αργότερα προάχθηκε στο βαθμό του αντιναυάρχου και του ανατέθηκε η δίωξη της πειρατείας, ενώ το 1588 έλαβε μέρος στην Ναυμαχία του Γκραβελίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουρσάροι Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι
Λα Τουρ-συρ-Ορμπ
Το Λα Τουρ-συρ-Ορμπ (γαλλικά: La Tour-sur-Orb, οξιτανικά: La Torre d'Òrb) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρορμπουά (γαλλικά: Tourorbois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Σαλμανασέρ Ε΄
Ο Σαλμανασέρ Ε' υπήρξε βασιλιάς της Ασσυρίας (727 - 722 π.Χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ'. Δεν υπάρχει τίποτα σπουδαίο στη βασιλεία του εκτός από τις αναφορές στη βίβλο των ονομάτων του ιδίου και του πατέρα του για την κατάλυση των 10 φυλών του βασιλείου του Ισραήλ, τον διαδέχθηκε ο Σαργών Β' αδελφός του ή σφετεριστής.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ξενοφών Μαρκόπουλος
Σε συλλογικό επίπεδο
Το 1922 η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Καλογρέζα και ο ίδιος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Παμβυζαντινό Καλογρέζας. Το 1938 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε έως το 1951 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο, σε ηλικία 30 ετών. Κατέκτησε το νταμπλ του 1939, πρωταθλητής αναδείχθηκε και την επόμενη χρονιά (1939-40), ενώ στέφθηκε και δύο ακόμη φορές κυπελλούχος, τις περιόδους 1948-49 και 1949-50.
Στην εθνική Ελλάδας
Υπήρξε πέντε φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας, με τη φανέλα της οποίας σημείωσε και δύο τέρματα, τη διετία 1948-49. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948 στον πρώτο μεταπολεμικό αγώνα της Ελλάδας, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Τουρκίας.
Ως προπονητής
Ασχολήθηκε με την προπονητική και υπήρξε προπονητής της ΑΕΚ Χαλκίδας.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Kamov Ka-60
Το Kamov Ka-60 (Ρωσικά: Ka-60 Касатка / Όρκα) είναι Ρωσικό ελικόπτερο που πέταξε πρώτη φορά στις 24 Δεκεμβρίου 1998.
Το Ka-60 προορίζεται να αντικαταστήσει το Mil Mi-8 σε ρόλους αναγνώρισης, μεταφοράς αερομεταφερόμενων επιθετικών δυνάμεων, ηλεκτρονικών παρεμβολών, επιχειρήσεων ειδικών δυνάμεων και μεταφοράς μικρών φορτίων. Οι εκτιμώμενες εσωτερικές απαιτήσεις για τον τύπο ανέρχονται στις 200 μονάδες, ενώ υπολογίζεται πως θα προσελκύσει και διεθνείς πελάτες. Η κατασκευή του θα γίνει στο Ουλάν Ουντέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
K K K
Σιάμισιη
Το σιάμισιη ( ΔΦΑ: ) είναι είδος παραδοσιακής τηγανιτής πίτας που παρασκευάζεται στην Κύπρο.
Ζαρκάδι
Το ζαρκάδι ⟨Capreolus capreolus⟩ ανήκει στην οικογένεια των ελαφιδών. Έχει πολύ μεγάλη εξάπλωση σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και ευρασιατικό χώρο λόγω του ότι είναι εξαιρετικά ευπροσάρμοστο και ανεκτικό σε πιέσεις ζώο.
Σιάμισιη
Περιγραφή
Το σιάμισιη είναι μικρή τηγανιτή γλυκιά πίτα με γέμιση από διάφορα υλικά όπως χαλβάς και σιμιγδάλι. Αποτελεί παραδοσιακό έδεσμα της κυπριακής κουζίνας που παρασκευάζεται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Φτιάχνεται κυρίως σε περιστάσεις όπως οι ονομαστικές γιορτές (ιδίως στα κατά τόπους πανηγύρια) ενώ προσφέρεται και στους γάμους. Προσφέρονται ζεστοί και συνήθως μαζί με λουκουμάδες. Για την παρασκευή του σιάμισιη υπάρχουν διάφορες συνταγές. Οι κυριότερες εκδοχές είναι δύο: η πρώτη συνταγή απαιτεί για τη γέμιση ένα ποτήρι σιμιγδάλι, μερικά ποτήρια νερό, ένα φλιτζάνι τσαγιού με ανθόνερο, μισό κουτάλι μαστίχα και ένα ποτήρι ζάχαρη. Επίσης για το φύλλο χρησιμοποιούνται νερό, τρία ποτήρια αλεύρι και τρία κουτάλια ελαιόλαδο. Η δεύτερη συνταγή απαιτεί ποσότητες νερού, σιμιγδαλιού, ζάχαρης και μαστίχας για τη γέμιση ενώ για τη ζύμη δύο φλιτζάνια αλεύρι, περίπου μισό φλιτζάνι αραβοσιτέλαιο, κοφτό αλάτι και νερό για το ζύμωμα.
Ζαρκάδι
Μορφολογία
Το ζαρκάδι είναι ευλύγιστο και εξαιρετικά ευγενές και ντελικάτο ζώο, όχι ιδιαίτερα μεγαλόσωμο, με τον μέσο όρο βάρους σε ενήλικα άτομα να είναι από 17-33 κιλά. (Στη Σιβηρία ή σε άλλες περιοχές της Ρωσίας ή πρώην Σοβιετικών κρατών, έχουν αναφερθεί άρρενα άτομα του είδους, ακόμη και 50-55 κιλά και αντίστοιχα μεγαλύτερο ύψος κτλ.) Τα ενήλικα ζώα φτάνουν σε ύψος ακρώμιου περίπου τα 1,25 - 1,30 εκ. Το χρώμα του είναι γκριζοκόκκινο το καλοκαίρι και γκριζωπό τον χειμώνα. Η μουσούδα του είναι μαύρη και η κάτω σιαγόνα λευκή. Τα αυτιά του είναι μεγάλα και όρθια. Γύρω από τη βάση της ουράς φέρει χαρακτηριστική άσπρη κηλίδα (κάτοπτρο). Τα αρσενικά ζαρκάδια φύουν κέρατα τα οποία στην αρχή είναι καλυμμένα με βελούδο αλλά στη συνέχεια τρίβοντας τα επάνω σε δέντρα απομακρύνουν τη σαρκική αυτή επικάλυψη και μένει το κέρατο. Η συνηθέστερη παραλλαγή τους, σε ενήλικα πάντα ζώα, είναι οι 3 κόγχες - προεξοχές. Δεν φύουν περισσότερες, ακόμη και εάν μεγαλώσουν αρκετά σε ηλικία, αλλά αυτό φαίνεται από μικρές κοκκάλινες προεξοχές που εμφανίζονται στη βάση των κεράτων (ονομάζονται και ¨μαργαριτάρια¨) και από τις οποίες καταλαβαίνουμε την ηλικία κάποιου ζώου. Συνήθως αυτή η διαδικασία λαμβάνει μέρος στα μέσα του χειμώνα, όπου και χρησιμεύουν τα κέρατα προς υπεράσπιση της εδαφικής ζώνης που κατέχει κάθε αρσενικό προς διαιώνιση του είδους.
Σιάμισιη
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Πίτες Σιαμισιη
Ζαρκάδι
Συμπεριφορά
Είναι αποκλειστικά φυτοφάγα (τρέφονται με χόρτα και φύλλα από μικρά δέντρα και θάμνους) και εξαιρετικά δειλά ζώα, κινούμενά κυρίως τις πολύ πρωινές ή προς σούρουπο - απογευματινές ώρες. Κατά τ' άλλα, είναι ζώο ημερόβιο. Ζει μοναχικά εκτός από την αναπαραγωγική περίοδο. Η κραυγή των αρσενικών είναι δυνατή και μοιάζει με υλακή, ενώ των θηλυκών μοιάζει με βέλασμα. Ζευγαρώνει στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου και συνήθως τα θηλυκά κυοφορούν 2 μικρά από τα οποία και τα 2, εάν δεν παρέμβουν αρπακτικά (αλεπούδες, κουνάβια, τσακάλια, λύκοι), επιβιώνουν χάρη στην εξαιρετικά μεγάλη, αλλά για σύντομα διαστήματα, ταχύτητα τους. Στην Ελλάδα αποτελεί την κύρια τροφή του λύκου αλλά και του λύγκα. Η θήρευσή του επιτρέπεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη όπου πλέον σε κάποιες εκ των χωρών αυτών, υπάρχουν πολλοί μεγάλοι πληθυσμοί, αλλά απαγορεύεται στην Ελλάδα.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|left|Εξάπλωση του ζαρκαδιού Το ζαρκάδι εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη από τη Σκανδιναβία ως την Αγγλία, σε δασωμένες περιοχές κοντά σε ρεματιές. Στην περιοχή της Μεσογείου, περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ορεινές περιοχές και απουσιάζει ή είναι σπάνιο σε χαμηλά υψόμετρα.
Κατηγορία:Ελαφίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Θηλαστικά της Ελλάδας Κατηγορία:Φυτοφάγα Κατηγορία:Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού
Ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού ‎(Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.) είναι επιτελικός φορέας διοίκησης του Εθνικού Δικτύου Διά Βίου Μάθησης και Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, εποπτευόμενο από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με έδρα την Αθήνα. Αποτελεί το διάδοχο φορέα της συγχώνευσης του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων (Ε.Ο.Π.Π.), του Εθνικού Κέντρου Πιστοποίησης Δομών Διά Βίου Μάθησης (Ε.Κ.Ε.Π.Ι.Σ.) και του Εθνικού Κέντρου Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Κ.Ε.Π.).
Πρόεδρος του ΕΟΠΠΕΠ είναι η Παπαευθυμίου Γεωργία ενώ μέλη του διοικητικού είναι εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, του του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥΥ.
Σκοπός
Σκοπός του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. είναι η εφορμογή του εθνικού συστήματος πιστοποίησης της μη-τυπικής εκπαίδευσης (επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης ενηλίκων) καθώς και η αδειοδότηση των φορέων ιδιωτικής εκπαίδευσης και των δομών του.
Αρμοδιότητες
Οι αρμοδιότητες του ΕΟΠΠΕΠ είναι η παροχή της μη-τυπικής εκπαίδευσης και η πιστοποίηση στις γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που αποκτώνται μέσω μη-τυπικής και άτυπης μαθησιακής διαδρομής, καθως και η συμβουλευτική σε υπηρεσίες και εργαλεία διά βίου ανάπτυξης σταδιοδρομίας και σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού.
Από 1 Ιουλίου 2021 μετατίθεται (με νόμο που ψηφίστηκε το Δεκέμβριο 2020 για την επαγγελματική εκπαίδευση) από τον ΕΟΠΠΕΠ στις κατά τόπους Δευτεροβάθμιες Διευθύνσεις εκπαίδευσης, η αρμοδιότητα για την διαδικασία για τις άδειες διδασκαλίας σε Φροντιστήρια και Κέντρα Ξένων Γλωσσών και αναγγελίας έναρξης ασκήσεως επαγγέλματος διδασκαλίας, καθώς και για τις επικαιροποιήσεις στα στοιχεία των εκπαιδευτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
Μέταλλα
thumb|right|Κρύσταλλοι [[Γάλλιο|γαλλίου.]]
Τα μέταλλα είναι μια μεγάλη κατηγορία χημικών στοιχείων που εμφανίζουν ορισμένες κοινές ιδιότητες, όπως είναι η λάμψη, η υψηλή ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα, ο σχηματισμός ελασμάτων (ελατά) και συρμάτων (όλκιμα). Τα περισσότερα, αλλά όχι όλα, έχουν μεγάλη πυκνότητα και είναι σκληρά και ανθεκτικά. Διακρίνονται από τα αμέταλλα, που αποτελούν επίσης τη δεύτερη μεγάλη κατηγορία των στοιχείων, τόσο από τις φυσικές όσο, κυρίως, από τις χημικές τους ιδιότητες.
Χαρακτηριστικά μέταλλα είναι ο σίδηρος, ο χρυσός, ο χαλκός, το αργίλιο (αλουμίνιο), το νάτριο, το ασβέστιο, ο ψευδάργυρος, το μαγνήσιο, το τιτάνιο, το ουράνιο.
Με εξαίρεση τον υδράργυρο, ο οποίος στερεοποιείται στους -38,87 °C και έτσι στην καθημερινότητα είναι υγρός, όλα τα μέταλλα σε θερμοκρασία δωματίου (20 °C) είναι στερεά. Έχουν επίσης το χαρακτηριστικό αργυρό ή πλατινένιο χρώμα, με εξαίρεση τον χαλκό (ερυθρός) και τον χρυσό (κίτρινος).
Ο κλάδος που μελετά τις τεχνικές με τις οποίες εξάγονται τα μέταλλα από τα μεταλλεύματα, καθώς και ο καθαρισμός τους, όπως επίσης και όλες τις απαραίτητες εργασίες λήψης καθαρών μετάλλων ή κραμάτων ή άλλων ενώσεων αυτών, ονομάζεται μεταλλουργία.
Τα μέταλλα προσφέρονται για την κατασκευή πλήθους προϊόντων με μεθόδους που αποτελούν το κύριο αντικείμενο της μεταλλοτεχνίας ή «μεταλλοτεχνικής» που αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Μεταλλογνωσίας. Για την καλύτερη παραγωγή προϊόντων, συχνά χρησιμοποιούνται αναμείξεις αυτών, τα κράματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Ομάδες χημικών στοιχείων
Άνοιγμα Τέιλερ
Το Άνοιγμα Τέιλερ ή αντεστραμμένο Ουγγρικό άνοιγμα είναι ένα ασυνήθιστο άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Το άνοιγμα ονομάζεται αντεστραμμένο Ουγγρικό άνοιγμα επειδή η θέση του λευκού αξιωματικού στο τετράγωνο ε2 μοιάζει με εκείνη του μαύρου αξιωματικού στο ε7 της Ουγγρικής άμυνας.
Θεωρία
Η ανεστραμμένη Ουγγρική είναι σπανιότερη από την ήδη πολύ ασυνήθιστη Ουγγρική άμυνα, αν και είναι απόλυτα βατό άνοιγμα για τα λευκά. Στο άνοιγμα αυτό προσφύγουν τα λευκά όταν θέλουν να αποφύγουν την θεωρία των ανοικτών ανοιγμάτων, όπως της Ισπανικής παρτίδας, και προτιμούν πιο ποζισιονέλ παιχνίδι όπως συχνά προκύπτει στην Ουγγρική άμυνα. Έχοντας το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης, τα λευκά έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να παίξουν κινήσεις που δεν είναι αντικειμενικά οι ισχυρότερες, χωρίς αυτό να επιφέρει μειονεκτήματα. Ήδη από την τρίτη κίνηση (3.Αε2) τα λευκά σταματούν τις απειλές και υπάρχουν πολλές ικανοποιητικές απαντήσεις για τα μαύρα.
Θεωρείται ανοικτό άνοιγμα, για αυτό στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων κατατάχθηκε ως μέρος του κωδικού C44, που περιέχει διάφορα μη συνηθισμένα ανοικτά ανοίγματα και βαριάντες του ανοίγματος του ίππου του βασιλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα