cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Ίτσιος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην οικογένεια του Ευσταθίου Ίντζου το 1906, στο χωριό Άνω Πορόια της Κεντρικής Μακεδονίας, που τότε ήταν ακόμη εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το χωριό απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό μετά από νίκες επί των Τούρκων και των Βουλγάρων στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913), όταν ο Δημήτριος ήταν μόλις 6 ετών. Τα σύνορα με τη Βουλγαρία καθορίστηκαν βόρεια του χωριού, κατά μήκος της κορυφογραμμής της Κερκίνης.
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό καταλήφθηκε ξανά από τους Βούλγαρους. Μετά την ήττα της Βουλγαρίας και κατά την ελληνοβουλγαρική ανταλλαγή πληθυσμών, το βουλγαρόφωνο τμήμα του πληθυσμού εγκατέλειψε το χωριό.
Ο Δημήτριος Ίτσιος ήταν παντρεμένος με τη συγχωριανή του Άννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Αναστάσιο.
Γερμανική επίθεση
thumb|Ο στρατάρχης [[Φέρντιναντ Σέρνερ στη Βουλγαρία, η οποία ήταν σύμμαχος των Γερμανών ναζί· Μάρτιος του 1941, λίγες εβδομάδες πριν την εισβολή στην Ελλάδα.]] Ο Ίτσιος είχε διαταχθεί να καλύψει με το πολυβολείο του Π8 (στο οποίο βρίσκονταν ακόμη 5 στρατιώτες) στην περιοχή Ομορφοπλαγιά του όρους Μπέλλες κοντά στα Άνω Πορρόια Σερρών, την υποχώρηση ελληνικών τμημάτων και όταν οι συνθήκες το επέτρεπαν να αποχωρήσει και ο ίδιος με τους άνδρες του. Παρά τις εντολές που είχε να διασωθεί, ο Ίτσιος θέλησε να αγωνιστεί μέχρις εσχάτων, διατάσσοντας τους άνδρες του να διαφύγουν. Τελικά δυο από αυτούς, ο συγχωριανός του Ιωάννης Κοζάρτσης και ο Ευάγγελος Παπαβασιλείου από την Κέλλη Φλώρινας, παρέμειναν κοντά του. Παρά το σφοδρό κανονιοβολισμό και το βομβαρδισμό από αέρος που δεχόταν, το πολυβολείο άντεξε, προκαλώντας στους Γερμανούς μεγάλες απώλειες περίπου 250 στρατιωτών και ενός συνταγματαρχη. Επίσης προκάλεσε φθορά και σοβαρή καθυστέρηση στα σχέδια του διοικητή της 6ης Ορεινής Μεραρχίας Φέρντιναντ Σέρνερ, γι' άμεση προώθηση προς την Ροδόπολη και από εκεί δυτικά προς τη Θεσσαλονίκη.
Ο θάνατός του
thumb|Το σώμα του λοχία Δ. Ίτσιου, που πυροβολήθηκε κοντά στο πολυβολείο Π8, 6 Απριλίου 1941. Ο διοικητής του II/91ου ΤΠ που έδρασε στο δυτικό Μπέλλες την πρώτη μέρα της γερμανικής επίθεσης (6/4/1941) Τχης Στυλλιανός Καλλονάς,  και διοικητής του Ίτσιου, αναφέρει στην Έκθεση Πολεμικής Δράσης του: «''Τα Πολυβολεία Π7 και Π8 αμύνονται μέχρι εξαντλήσεως των πυρομαχικών των. Το Π8 μάλιστα αμύνεται μέχρι της 16 ώρας και ο διμοιρίτης τούτων εφ. Λοχίας Ίτσιος Δημήτριος φονεύεται υπό των εξοργισμένου Τχη των αντιπάλων, ως αιχμάλωτος πλέον»''. Ο θάνατος του Ίτσιου, όντας αιχμάλωτος των Γερμανών, αποτελεί και την επίσημη θέση της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού.
Το 1945  ο συγγραφέας Χρήστος Ζαλοκώστας, χρησιμοποίησε την πληροφορία για τον θάνατο του Ίτσιου από την αναφορά του Καλλονά, για να τη συμπεριλάβει στο έργο του «Ρούπελ». Έχοντας τη φιλοδοξία να μεταφερθεί το βιβλίο του στον κινηματογράφο, ο Ζαλοκώστας διασπάθισε το συμβάν με υπερβολές (εξάντληση 33.000 φυσιγγίων, ανατίναξη σκεπής πολυβολείου, διάλογος Ίτσιου με Γερμανό αξιωματικό, δέσιμο Ίτσιου σε δέντρο κ.α.), μπλέκοντας το πραγματικό γεγονός με τη μυθοπλασία. Παρά τις επαφές του αργότερα με τον Ελληνοαμερικάνο Σπύρο Σκούρα, πρόεδρο της γνωστής εταιρείας παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών 20th Century Fox, η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε
Μετά το 2014, και σε ηλικία 95 ετών, ο συμπολεμιστής και συγχωριανός του Ίτσιου Ιωάννης Κοζάρτσης, παρουσίασε μία διαφορετική εκδοχή για το θάνατο του, υποστηρίζοντας πως φονεύθηκε όταν εξόρμησε από το Π8 με μια αραβίδα. Η νέα εκδοχή ωστόσο του Κοζάρτση, έρχεται σ' αντίθεση με όσα ο ίδιος φέρεται να δήλωσε το μεσημέρι της 6/4/1941 στον Τχη Καλλονά για το θάνατο του Ίτσιου, αλλά και όσα ο αδελφός του Ιωάννης Κοζάρτσης εξιστόρησε το 1989 στο βιβλίο του δικηγόρου Πέτρου Πέννα (1902-1994). Το 2019 μιλώντας ο Κοζάρτσης στην εφημερίδα «Μακεδονία»,  εξιστόρησε τα γεγονότα σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Καλλονάς στην Έκθεσή του 1941 και αποτελεί επίσημη θέση της ΔΙΣ. Oι φωτογραφίες που φέρονται να εικονίζουν νεκρό τον ήρωα λοχία έξω από το Π8 στην Ομορφοπλαγιά, δημοσιοποιήθηκαν το 2008 από τον ιστορικό Κωνσταντίνο Λαγό και τον ερευνητή Πλάτωνα Περαρή.
Η τύχη των οστών του και φόρος τιμής
Αρκετό καιρό αργότερα (1946), η σύζυγος του Δημήτριου Ίτσιου, Άννα, κατάφερε να ανασύρει τα οστά του άνδρα της και να τα μεταφέρει για ενταφιασμό στο χωριό τους, τα Άνω Πορρόια. Μεταθανάτια, στον Δημήτριο Ίτσιο αποδόθηκε ο βαθμός του Επιλοχία, καθώς και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας. Μετά από χρόνια, στήθηκε στην Ομορφοπλαγιά, κοντά στο Π8, αναμνηστική στήλη και το στρατόπεδο που υπάρχει στο χώρο της θυσίας του, πήρε την ονομασία «Στρατόπεδο Ίτσιου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών Κατηγορία:Μακεδόνες
Μιλτιάδης Περαιβός
Ο Μιλτιάδης Περαιβός ήταν Κρητικός αγωνιστής. Έδρασε κατά την Κρητική Επανάσταση της περιόδου 1866-69. Σκοτώθηκε πολεμώντας στη μάχη της επαρχίας Αγίου Βασιλείου σε θέση κοντά στα χωριά Κισσός και Δουμαεργιό, στις 9 Δεκεμβρίου 1868. Εκεί σκοτώθηκαν πολλοί εθελοντές και η μάχη εκείνη ήταν η δεύτερη (μετά το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου) πολύνεκρη συμφορά για την Κρητική Επανάσταση.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Φριτς Περλς
Παραπομπές
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Θεραπεία Gestalt και Ανθρώπινες Δυνατότητες – Fritz Perls
Σχιστή οδός
Η σχιστή οδός ήταν δρόμος της αρχαίας περιόδου που συνέδεε την Χαιρώνεια και τον κάμπο του Κηφισού με την ιερή πόλη των Δελφών. Την αναφέρει ο Παυσανίας στα Βοιωτικά. Η σχιστή οδός διέσχιζε τις κοιλάδες στα νότια και δυτικά του Παρνασσού περνώντας από τις αρχαίες πόλεις Δαυλίδα, Στείριδα και Άμβροσσος. Στην συνέχεια ανηφόριζε διασχίζοντας την χαράδρα ανάμεσα στον Παρνασσό και την Κίρφη και κατέληγε στους Δελφούς. Από την σχιστή οδό υπάρχουν ελάχιστα ευρήματα σήμερα.
Πάνω σχιστή οδό, λίγο έξω από την Δαυλίδα, ο Οιδίποδας σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο σκότωσε τον πατέρα του Λάιο, γυρνώντας από το μαντείο των Δελφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δελφοί Κατηγορία:Αρχαία Φωκίδα
Επαρχία Μαλάτειας
Η επαρχία της Μαλάτειας (Malatya ili, Parezgêha Meletîyê ) είναι επαρχία της Τουρκίας, μέρος ευρύτερες ορεινής περιοχής. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Μαλάτεια, γνωστή για τα βερίκοκά της.
Γεωγραφία
Η επαρχία Μαλατείας βρίσκεται στην περιοχή του νοτιοδυτικού Ταύρου. Οι πιο ψηλές κορυφές είναι: Κορουντάγκ (2100 μ.), Καρακάγια-Τέπε (2424 μ.), Μπέκμπελ-Τέπε (2006 μ.), Μπεϊντάγκι (2544 μ.). Ο Νουργκάκ - η συνέχεια του Ταύρου. Οι κορυφές του - Ντερμπέντ (2428 μ.) και Κεπέζ (2140 μ.).
Στο κέντρο της επαρχίας, από όπου περνά ο ποταμός Κιζίλ-Ιρμάκ, υπάρχουν πολλά είδη φρούτων, όπως τα βερίκοκα.
Το Μπατταλγκάζι, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια της επαρχίας είναι σημαντικό ιστορικό κέντρο.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 722.000 κάτοικοι (2007).
Διοικητή διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 14 δήμους.
Ιστορία
Η επαρχία Μαλατείας από τους αρχαίους καιρούς ήταν κέντρο πολλών πολιτισμών. Το όνομα της στη χεττιτική γλώσσα γλώσσα σημαίνει μέλι. Πολλές φορές στην ιστορία της, η επαρχία άλλαξε κυρίαρχο. Το 1700 π.Χ., ο βασιλιάς του Κούσσαρ, Ανίττα κατέβαλε τη πόλη και την έκανε μέρος του Βασιλείου των Χετταίων. Κατά το 705 π.Χ.—681 π.Χ., η πόλη ανήκε στους Ασσύριους. Μετά την εξουσίαζαν οι Μήδοι και οι Πέρσες. Μετά τη κατάκτηση της Μαλατείας από τον Αλέξανδρο το Μακεδόνα έγινε μέρος του ελληνιστικού βασιλείου. Έπειτα ακολούθησαν κατακτήσεις από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Άραβες, τους Σελτζούκους, και από το 1515, η επαρχία βρισκόταν κάτω από τη κυριαρχία των Οθωμανών. Το 1924, έγινε επαρχία της Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (8ος κύκλος)
Ο όγδοος κύκλος της ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς του Alpha : Μην αρχίζεις τη μουρμούρα έκανε πρεμιέρα στις 16 Σεπτεμβρίου 2020 και έλαβε τέλος στις 30 Σεπτεμβρίου 2021. Η δημιουργική ομάδα της σειράς αποτελείται από τον Διονύση Φερεντίνο στη σκηνοθεσία και τους Έλενα Σολωμού, Παναγιώτη Χριστόπουλο, Σάρα Γανωτή, Φώφη Κώττη, Θέμη Γκυρτή, Γιάννη Διακάκη, Τόλη Παπαδημητρίου και Νίκο Σταυρακούδη στη συγγραφική ομάδα.
Παραγωγή
Η ανανέωση για τον όγδοο κύκλο επεισοδίων ήρθε επίσημα τον Απρίλιο του 2020, με τα γυρίσματα να ξεκινούν τον Ιούλιο του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Αβγό βουτύρου
Το αβγό βουτύρου (munavoi, munavõi) είναι μείγμα βουτύρου και ψιλοκομμένων βραστών αβγών. Είναι δημοφιλές φαγητό στην εσθονική και τη φινλανδική κουζίνα.
Στη Φινλανδία το αβγό βουτύρου απλώνεται συνήθως πάνω στις ζεστές καρελιακές πίτες. Στην Εσθονία το αβγό, το βούτυρο και το λέιμπ (σκούρο ψωμί σίκαλης) παραδοσιακά περιλαμβάνεται στο γεύμα της Κυριακής του Πάσχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούτυρο Κατηγορία:Εσθονική κουζίνα Κατηγορία:Φινλανδική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό Κατηγορία:Αλείμματα
Ντελφίνα Πινιατιέλο
Η Ντελφίνα Πινιατιέλο (γεν. 19 Απριλίου 2000 στο Σαν Ισίδρο, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινή αθλήτρια της κολύμβησης.
Καριέρα
Ξεκίνησε την κολύμβηση από τα 12 της έτη, και είχε πολλές διακρίσεις στα 400, 800 και 1500 μέτρα ελεύθερο.
Το 2017, κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου Αργεντινού αθλητή όλων των αθλημάτων, γνωστό ως "Olimpia de Oro".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί αθλητές της κολύμβησης
Επίθεση στο Σάαρ
Ως Επίθεση στο Σάαρ ονομάζεται η Γαλλική στρατιωτική εισβολή στο Σάαρλαντ της Γερμανίας, κατά τους πρώτους μήνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τις 7 έως τις 16 Σεπτεμβρίου 1939. Η εισβολή πραγματοποιήθηκε από περίπου 40 Γαλλικές μεραρχίες, που συμπεριελάμβαναν μία τεθωρακισμένη μεραρχία, τρεις μηχανοκίνητες μεραρχίες, 78 συντάγματα πυροβολικού και 40 τάγματα τεθωρακισμένων για να βοηθήσουν την Πολωνία, η οποία τότε αντιμετώπιζε Γερμανική στρατιωτική εισβολή, πραγματοποιώντας επίθεση στο αδύναμο δυτικό μέτωπο της Γερμανίας. Παρόλο που 30 μεραρχίες προχώρησαν στα σύνορα (και σε ορισμένες περιπτώσεις τα πέρασαν), η επίθεση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Όταν η γρήγορη νίκη στην Πολωνία επέτρεψε στη Γερμανία να ενισχύσει τις δυτικές γραμμές της με τα νικηφόρα στρατεύματα από την Πολωνία, η επίθεση σταμάτησε. Οι Γαλλικές δυνάμεις αποσύρθηκαν τελικά, εν μέσω γερμανικής αντεπίθεσης στις 17 Οκτωβρίου.
Στόχος της επίθεσης
Σύμφωνα με τη Γαλλο-Πολωνική στρατιωτική σύμβαση, ο Γαλλικός στρατός έπρεπε να ξεκινήσει τις προετοιμασίες για την επίθεση τρεις ημέρες μετά την έναρξη της επιστράτευσης. Οι γαλλικές δυνάμεις έπρεπε να αποκτήσουν τον έλεγχο στην περιοχή μεταξύ των Γαλλικών συνόρων και της γραμμής Σίγκφριντ και έπρεπε να διερευνήσουν τη γερμανική άμυνα. Στον τομέα αυτόν βρισκόταν ο Γερμανικός 1ος Στρατός. Την 15η ημέρα της επιστράτευσης (δηλαδή στις 16 Σεπτεμβρίου), ο Γαλλικός στρατός όφειλε να πραγματοποιήσει μια πλήρη επίθεση εναντίον της Γερμανίας. Η προληπτική επιστράτευση στη Γαλλία ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου και την 1η Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε η κανονική επιστράτευση.
Η Γαλλική επιστράτευση υπέφερε από ένα ξεπερασμένο σύστημα, το οποίο επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ικανότητά του Γαλλικού στρατού να αναπτύξει γρήγορα την πλήρη δύναμη του στο πεδίο μάχης. Η Γαλλική στρατιωτική διοίκηση εξακολουθούσε να εφαρμόζει τακτικές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία βασιζόντουσαν σε μεγάλο βαθμό στο σταθερό πυροβολικό, παρόλο που απαιτείται πολύς χρόνος για τη μεταφορά και ανάπτυξη του. Πολλά κομμάτια του, έπρεπε επίσης να ανακτηθούν από τις αποθήκες προτού γίνει οποιαδήποτε εκ των προτέρων προέλαση.
Γαλλικές επιχειρήσεις
μικρογραφία|Γάλλος στρατιώτης έξω από ένα γραφείο του [[Reichskolonialbund στο Λάουτερμπαχ]] Σχεδόν όλοι περίμεναν την κύρια Γαλλική επίθεση στο Δυτικό Μέτωπο αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου, αλλά η Βρετανία και η Γαλλία ήταν προσεκτικές καθώς και οι δύο φοβόντουσαν την πιθανότητα μεγάλων γερμανικών αεροπορικών επιθέσεων στις πόλεις τους. Δεν γνώριζαν ότι το 90% των Γερμανικών αεροσκαφών βρίσκονταν στην Πολωνία. Μια γαλλική επίθεση στην κοιλάδα του Ρήνου ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου, τέσσερις ημέρες αφότου η Γαλλία κήρυξε πόλεμο στη Γερμανία. Η κύρια δύναμη Wehrmacht συμμετείχε στην επίθεση κατά της Πολωνίας και οι Γάλλοι διέθεταν ένα σημαντικό αριθμητικό πλεονέκτημα κατά μήκος των συνόρων με τη Γερμανία, αλλά οι Γάλλοι δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια που θα μπορούσε να βοηθήσει τους Πολωνούς. Έντεκα Γαλλικές μεραρχίες, μέρος του Δεύτερου Στρατού, προχώρησαν κατά μήκος 32 χιλιομέτρων κοντά στο Σααρμπρύκεν, ενάντια στην αδύναμη Γερμανική άμυνα. Ο Γαλλικός στρατός προχώρησε έως και 8 χιλιόμετρα σε ορισμένες περιοχές και κατέλαβε 12 πόλεις και χωριά χωρίς μάχη. Μόνο τέσσερα τεθωρακισμένα τύπου Renault R35 καταστράφηκαν από νάρκες βόρεια του Μπλισμπρύκ.
Μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου, οι Γάλλοι είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του δάσους Γουάρντ. Στις 10 Σεπτεμβρίου, μια μικρή Γερμανική αντεπίθεση ανακατέλαβε για λίγες ώρες το χωριό Απάς. Το Γαλλικό 32ο Σύνταγμα Πεζικού σημείωσε άλλη μια επιτυχία στις 12 Σεπτεμβρίου, καταλαμβάνοντας τη γερμανική πόλη Μπρένχελμπαχ με απώλειες 9 ατόμων (ενός λοχαγού, ενός λοχία και επτά στρατιωτών). Κοντά στο σημείο συνάντησης των γαλλικών, γερμανικών και λουξεμβουργικών συνόρων, η γέφυρα Σένγκεν καταστράφηκε. αριστερά|μικρογραφία|Γάλλοι στρατιώτες στο Λάουτερμπαχ Η επίθεση σταμάτησε με την κατάληψη άλλων 7 τετραγωνικών χιλιομέτρων του δάσους Γουάρντ, στο οποίο είχαν τοποθετηθεί πολλές νάρκες σε μεγάλο βαθμό από τους Γερμανούς. Οι Γάλλοι σταμάτησαν κοντά στη γραμμή Σίγκφριντ, αν και εισήλθαν μέσα της λίγα χιλιόμετρα νότια της, ακριβώς ανατολικά του Σααρμπρύκεν.
Οι Γάλλοι κατείχαν τη Γερμανική επικράτεια σε όλη τη περιοχή Ρήνου-Μοζέλλας, αλλά μετά την κατάρρευση της Πολωνίας, ο Στρατηγός Μορίς Γαμελίν στις 21 Σεπτεμβρίου διέταξε τις Γαλλικές μονάδες να επιστρέψουν στις αρχικές τους θέσεις στη Γραμμή Μαζινό. Ορισμένοι Γάλλοι στρατηγοί, όπως ο Ανρί Ζιρού, είδαν την υποχώρηση ως χαμένη ευκαιρία και εξέφρασαν τη διαφωνία τους με αυτή την απόφαση.
Καθώς η υποχώρηση βρισκόταν σε εξέλιξη, στις 28 Σεπτεμβρίου μια αντεπίθεση από το Γερμανικό 18ο Σύνταγμα Πεζικού (από τη τότε νεοσύστατη 52η Μεραρχία) στην περιοχή μεταξύ του Μπίσχμισχεϊμ και του Όμμερσχεϊμ απωθήθηκε από τις γαλλικές δυνάμεις.
Στις 17 Οκτωβρίου η υποχώρηση ολοκληρώθηκε. Υπήρξαν περίπου 2.000 Γαλλικές απώλειες (νεκροί, τραυματίες ή άρρωστοι).
Συνέπειες
δεξιά|μικρογραφία|Ο Λουί Φουΐ, επικεφαλής του [[Γαλλικό Εκστρατευτικό Σώμα στην Πολωνία|Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Πολωνία.]] Το Γενικό Σχέδιο Άμυνας του Πολωνικού Στρατού, Σχέδιο Δύση, υπέθεσε ότι η συμμαχική επίθεση στο Δυτικό Μέτωπο θα παρείχε σημαντική ανακούφιση στο πολωνικό μέτωπο στην Ανατολή.
Ωστόσο, η περιορισμένη και ημι-ηθική Εισβολή στο Σάαρ δεν είχε ως αποτέλεσμα την εκτροπή των γερμανικών στρατευμάτων. Η πλήρης επίθεση των 40 μεραρχιών δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Στις 12 Σεπτεμβρίου, το Αγγλο-Γαλλικό Ανώτατο Συμβούλιο Πολέμου συγκλήθηκε για πρώτη φορά στο Αμπεβίλ της Γαλλίας και αποφάσισε να σταματήσουν αμέσως όλες οι επιθετικές ενέργειες. Ο στρατηγός Μορίς Γαμελίν διέταξε τα στρατεύματά του να σταματήσουν «σε απόσταση ενός χιλιομέτρου (0,6 μίλια)» από τις Γερμανικές θέσεις κατά μήκος της Γραμμής Σίγκφριντ. Η Πολωνία δεν ενημερώθηκε για αυτήν την απόφαση. Αντ' αυτού, ο Γαμελίν ενημέρωσε τον στρατάρχη Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι ότι οι μισές μεραρχίες του ήταν σε επαφή με τον εχθρό και ότι οι Γαλλικές επιτυχίες ανάγκασαν τη Wehrmacht να αποσύρει τουλάχιστον έξι μεραρχίες από την Πολωνία.
Την επόμενη μέρα, ο διοικητής του Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος στην Πολωνία, Στρατηγός Λουί Φουΐ, ενημέρωσε τον αρχηγό του Πολωνικού Στρατού, Στρατηγό Βάτσουαφ Στάχιεβιτς, ότι η προγραμματισμένη μεγάλη επίθεση στο δυτικό μέτωπο έπρεπε να αναβληθεί από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου.
Από τις 16 έως τις 17 Οκτωβρίου, ο Γερμανικός στρατός, που ενισχύθηκε με τα στρατεύματα που επέστρεψαν από την πολωνική εκστρατεία, πραγματοποίησε μια αντεπίθεση και ανακατέλαβε το υπόλοιπο του χαμένου εδάφους, που εξακολουθούσαν να κατέχουν οι Γαλλικές δυνάμεις κάλυψης, οι οποίες αποσύρθηκαν όπως είχε προγραμματιστεί. Γερμανικές αναφορές αναγνώρισαν την απώλεια 196 στρατιωτών, συν 114 αγνοούμενους και 356 τραυματίες. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι 11 από τα αεροσκάφη τους είχαν καταρριφθεί έως τις 17 Οκτωβρίου. Οι Γάλλοι υπέστησαν περίπου 2.000 απώλειες. Μέχρι τότε, όλες οι Γαλλικές μεραρχίες, διατάχθηκαν να υποχωρήσουν στους στρατώνες τους κατά μήκος της Γραμμής Μαζινό. Ο Γελοίος Πόλεμος είχε ξεκινήσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Σάαρλαντ
Χάρουχι Σουζουμίγια
Σουζουμίγια Χάρουχι (ιαπωνικά: 涼 宮 ハルヒ, Χέπμπορν: Suzumiya Haruhi) είναι η γενική ονομασία μιας σειράς μυθιστορημάτων για παιδιά του συγγραφέα Ναγκάρου Τανιγκάγουα με εικονογράφηση από τη Νόιζι Ίτο και τα οποία στη συνέχεια προσαρμόστηκαν σε επεισόδια κινουμένων σχεδίων. Η αφήγηση ακολουθεί τον κεντρικό χαρακτήρα Χάρουχι Σουζουμίγια, μια μαθήτρια λυκείου η οποία έχει την υπερφυσική ικανότητα να αλλάζει τη χωρο-χρονική πραγματικότητα ασυνείδητα, χωρίς η ίδια να αντιλαμβάνεται τις αλλαγές που επιφέρει, και τα παράξενα καμώματα της «ταξιαρχίας SOS», μιας σχολικής λέσχης που ίδρυσε η Χάρουχι με συμμαθητές της με σκοπό τη διερεύνηση διαφόρων μυστηριωδών συμβάντων.
Το πρώτο μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε στην Ιαπωνία στις 6 Ιουνίου 2003 από τις εκδόσεις Kadokawa Shoten και ακολούθησαν οκτώ αυτοτελή μυθιστορήματα και ένα δέκατο προγραμματισμένο να εκδοθεί την 1η Απριλίου 2007. Τα μυθιστορήματα έχουν προσαρμοστεί σε τέσσερις ξεχωριστές σειρές μάνγκα, μια σειρά τηλεοπτικών επεισοδίων anime (Suzumiya Haruhi no Yūutsu), δύο σειρές επεισοδίων original net animation (Suzumiya Haruhi-chan no Yūutsu και Nyorōn Churuya-san) μια κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων (Suzumiya Haruhi no Shōshitsu) και διάφορα βίντεο-παιχνίδια.
Τανγκανίκα (αποικία)
Η Τανγκανίκα είναι επαρχία της Τανζανίας και πρώην αποικία. Για πρώτη φορά η περιοχή κατακτήθηκε το 1884 όταν οι Γερμανοί την συμπεριέλαβαν στις κτήσεις τους. Το 1918, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου την κατέλαβαν τα βρετανικά στρατεύματα και έκτοτε αποτέλεσε τμήμα της βρετανικής αυτοκρατορίας έως και το έτος 1961, όταν η Τανγκανίκα κέρδισε την ανεξαρτησία της. Τρία χρόνια αργότερα (1964), η Τανγκανίκα και η Ζανζιβάρη συμφώνησαν να ενωθούν σε ενιαίο κράτος, την Τανζανία.
Χάρουχι Σουζουμίγια
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Shōnen anime και manga Κατηγορία:Βιβλία μαύρης κωμωδίας
Τανγκανίκα (αποικία)
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Τανζανίας Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας Κατηγορία:Αποικίες της Βρετανίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Τανγκανικα
Μάχη του φρουρίου Ντόνελσον
Η μάχη του φρουρίου Ντόνελσον έλαβε χώρα από τις 11 μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου 1862 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής.Η κατάληψη του φρουρίου από τις δυνάμεις της Ένωσης άφησε ανοιχτό το ποτάμι Κάμπερλαντ ένα σημαντικό μονοπάτι για την κατάκτηση του Νότου. Η νίκη ανύψωσε τον Οδυσσέα Γκραντ από έναν ασαφή και αφανή ηγέτη σε σε στρατηγό.
Η μάχη ήταν η συνέχεια της κατάληψης του φρουρίου Χένρυ στις 6 Φεβρουαρίου.Ο Γκραντ μετακίνησε τον στρατό του 12 μίλια δια ξηράς του φρουρίου Ντόνελσον στις 12 και 13 Φεβρουαρίου και οδήγησε ορισμένες μικρές επιθέσεις. Στις 14 Φεβρουαρίου κανονιοφόροι της Ένωσης επιχείρησαν να πλήξουν το φρούριο με πυροβολισμούς από τα πλοία αλλά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από βαρύ πλήγμα από την πυροβολαρχία του φρουρίου.
Στις 15 Φεβρουαρίου μετά την περικύκλωση του φρουρίου τους οι στρατιώτες της Συνομοσπονδίας με ηγέτη τον Τζον Φλόυντ επιχείρησαν μία απρόσμενη επίθεση ενάντια στα στρατεύματα του Γκραντ επιχειρώντας να ανοίξουν ένα μονοπάτι για έξοδο.Ο Γκραντ ο οποίος ήταν εκτός του πεδίου της μάχης επέστρεψε για να ανασυντάξει τους άνδρες του και να ανταποδώσει το χτύπημα.Παρά μία αρχική επιτυχία ο Φλόυντ αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στο φρούριο.
Εκλογικός αντιπρόσωπος
Με την ονομασία εκλογικός αντιπρόσωπος καθιερώθηκε να αποκαλείται ο επίσημα διορισμένος σε κάθε εκλογικό τμήμα (όχι και απαραίτητα) αντιπρόσωπος συνδυασμού πολιτικού κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων ή ανεξάρτητου υποψήφιου βουλευτή, κατά τη διενέργεια ψηφοφορίας βουλευτικών εκλογών.
Οι αντιπρόσωποι και αναπληρωτές αυτών διορίζονται με γραπτή δήλωση είτε του αρχηγού, είτε της διευθύνουσας επιτροπής του κόμματος, είτε και από κάποιο υποψήφιο αυτών, ή και από μεμονωμένο υποψήφιο. Η εν λόγω δήλωση κατατίθεται απ΄ ευθείας στον Πρόεδρο του αρμόδιου Πρωτοδικείου, ή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος όμως θα πρέπει να ενημερώσει για τον διορισμό τους Προέδρους Πρωτοδικών. Οι δε αντιπρόσωποι οφείλουν να επιδείξουν την παραπάνω δήλωση στον πρόεδρο της εφορευτικής επιτροπής προκειμένου να παρευρίσκονται εντός του εκλογικού καταστήματος κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, να προβαίνουν σε τυχόν παρατηρήσεις, ή ενστάσεις σχετικά με την τάξη, να θέτουν την σφραγίδα τους στη κάλπη, να παρευρίσκονται στη διαλογή των ψήφων και να ασκούν γενικά οποιοδήποτε δικαίωμα τους παρέχει η σχετική εκλογική νομοθεσία.
Πηγές
Αντιπρόσωπος
Αικατερίνη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ
Η Αικατερίνη, γερμ.: Katharina von Schwarzburg-Blankenburg (μετά το 1470 - 27 Νοεμβρίου 1514) από τον Οίκο του Σβάρτσμπουργκ ήταν κόρη του (κόμη;) του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ (14 Μαρτίου 1473 - 30 Ιανουαρίου 1512).
Ήταν κόρη του Γκύντερ ΛΗ΄ του Σβάρτσμπουργκ (1450-1484) και της Αικατερίνης (απεβ. 1521), κόρης του Μπρούνο Η΄ του Κβέρφουρτ (1426-1496).
Ο γάμος της με τον Ράινχαρντ Δ΄ έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 1496. Ως προίκα, έφερε 4.000 φιορίνια καθώς και το μερίδιο που κατείχε το Σβάρτσμπουργκ στην υποθήκη της αυτοκρατορικής πόλης Γκέλχαουζεν. Με αυτό το μερίδιο, ο κόμης απέκτησε μία βάση ισχύος στην κοιλάδα Kίντσιχ, η οποία συνέδεε το "Άνω Χάναου" γύρω από το Σλύχτερν και το Στάιναου αν ντερ Στράσε με το "Κάτω Χάναου" γύρω από την πόλη του Χάναου.
Η Αικατερίνη απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 1514 και τάφηκε στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας στο Χάναου. Ένα ξυλόγλυπτο ανάγλυφο με την εικόνα της βρίσκεται στο πλάι ενός καθίσματος στη χορωδία της εκκλησίας, απέναντι από μία εικόνα τού συζύγου της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1496 τον Ράινχαρντ Δ΄ των Χάναου κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και είχε τέκνα:
Tenebra Studios
Η Tenebra Studios είναι ελληνική ανεξάρτητη εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, ψηφιακού διαδραστικού λογισμικού και localization που ιδρύθηκε το 2006 από την Κωνσταντίνα Μπεθάνη, η οποία κέρδισε το Βραβείο Επιχειρηματικότητας στα UK Alumni Awards του British Council και τον Θανάση Γεωργούλη με έδρα την Αθήνα. Η εταιρεία έχει συνεργαστεί με την Locsmiths, τα παραρτήματα της Sony (συγκεκριμένα τα Sony Hellas, Sony Portugal και Sony Norway), καθώς και την Utrax, για την τοπικοποίηση (localization) των παιχνιδιών Uncharted 2: Among Thieves, Uncharted 3: Drake's Deception και God of War III στα Ελληνικά.
Το πρώτο βιντεοπαιχνίδι που δημιουργήθηκε από την Tenebra Studios, ονόματι Magnetic Wars, κυκλοφόρησε το 2010 για το iOS, ενώ το 2015 το Evergrowth: A trip to Adulthood συμμετείχε στο διεθνή διαγωνισμό Indie Game Maker Contest 2015 και κέρδισε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού. Τα υπό ανάπτυξη παιχνίδια της εταιρείας είναι το παιχνίδι τρόμου VR (Εικονικής Πραγματικότητας) με τίτλο Duchess of Plaisance (ή Η Δούκισσα της Πλακεντίας), το παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου dungeon crawler με τίτλο Dungeons 'n' Disco  , το endless runner Endless Hero και το retro puzzle exploration Garden Clerk. Η εταιρεία, στηρίζοντας την πρωτοβουλία της Πολιτείας #DigitalSolidarityGR για τη διευκόλυνση της εργασίας και της ψυχαγωγίας από το σπίτι στα πλαίσια της πανδημίας του Covid-19, με αίσθημα κοινωνικής ευθύνης προχώρησε στη δωρεάν διάθεση πανελλαδικά του Einstown, εκπαιδευτικού βιντεοπαιχνιδιού με θέμα τις θετικές επιστήμες για παιδιά Δημοτικού.
Πέραν των δικών της παιχνιδιών, η εταιρεία έχει συνεργασία ετών με την Huawei και την Xiaomi, αναπτύσσοντας κατά παραγγελία παιχνίδια για τα appstores τους στην Κίνα. Η Tenebra Studios έχει, παράλληλα, αναπτύξει εκπαιδευτικά παιχνίδια για την Abbott Diabetes Care Hellas, τη ΜΚΟ HumanRights360 καθώς και για τον εκπαιδευτικό όμιλο New York College, ενώ αναπτύσσει διαδραστικές διαφημιστικές εφαρμογές και animation videos για τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, τον εκπαιδευτικό όμιλο Mediterranean College, την Velvita και άλλες εταιρίες.
Η Tenebra Studios συμμετέχει, επίσης, στη διοργάνωση μιας εκ των μεγαλύτερων εκδηλώσεων τεχνολογίας στην Ελλάδα, του Digital Expo, το οποίο πραγματοποιείται τα τελευταία οκτώ χρόνια με επισκεψιμότητα που ξεπρνά τους 20.000 επισκέπτες. Στα πλαίσια του Digital Expo, η Tenebra Studios διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία το Β2Β τμήμα της εκδήλωσης, συμπεριλαμβανομένων των Startup Awards για τις νεοφυείς Ελληνικές επιχειρήσεις που συμμετέχουν στη διοργάνωση, Hackathons, Gamejams, ομιλιών, παρουσιάσεων και workshops.
Πέραν των παιχνιδιών που αναπτύσσουν, η Κωνσταντίνα Μπεθάνη ο Θανάσης Γεωργούλης είναι καθηγητές στο Πρόγραμμα Σπουδών 'Games Development' (Ανάπτυξη Βιντεοπαιχνιδιών)  του εκπαιδευτικού ομίλου New York College. Απασχολούνται, επίσης, ως Research Fellows και Μέντορες για φοιτητές Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, ενώ υπήρξαν προσκεκλημένοι ομιλητές στο TEDx του Πανεπιστημίου Κρήτης. Διοργανώνουν και συμμετάσχουν σε πλήθος Ελληνικών και διεθνών συνεδρίων με θέματα που σχετίζονται με τις νέες τεχνολογίες και την επιχειρηματικότητα , ενώ συνεργάζονται αφιλοκερδώς με το Make-A-Wish Greece και το Χαμόγελο του Παιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ελλάδας
Δημητριακά
μικρογραφία|Διάφορα δημητριακά και τα προϊόντα τους Τα δημητριακά είναι η σπουδαιότερη κατηγορία φυτών που καλλιεργούνται για τη διατροφή του ανθρώπου. Από τα δημητριακά παράγεται ένα από τα βασικά είδη της ανθρώπινης διατροφής, το ψωμί, ζωοτροφές, πρώτες ύλες για τη βιομηχανία τροφίμων, για τη βιομηχανία χαρτιού, καθώς και για άλλους βιομηχανικούς κλάδους. Τα δημητριακά στη μεγάλη τους πλειονότητα ανήκουν στην οικογένεια των αγρωστιδών και τα περισσότερα κατάγονται από την περιοχή της Δυτικής Ασίας. Τα δημητριακά αποτελούν τη βάση της φυτικής παραγωγής κάθε χώρας και στις πιο πολλές χώρες η καλλιέργειά τους κατέχει την πρώτη θέση της γεωργικής παραγωγής.
Χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:
Στις χώρες με θερμότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σόργο, το ρύζι (που αποτελεί και τη βασική τροφή εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις ασιατικές χώρες) και το καλαμπόκι (που αποτελεί αντίστοιχα βασικό στοιχείο διατροφής για πολλούς κατοίκους της Αμερικανικής Ηπείρου). Στις χώρες με ψυχρότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι και η βρώμη, καθώς και η σίκαλη.
Γενικά τα δημητριακά είναι μονοετή φυτά που σπέρνονται και θερίζονται μέσα σε ένα χρόνο.
Σύμφωνα με πρόσφατες ανακαλύψεις, η χρήση των δημητριακών ως τροφής από τους ανθρώπους ανάγεται στην προϊστορική εποχή (Μέση Λίθινη).
Νομπιάνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το βοδινό κρέας
Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας
right|thumb|300px|Έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο της [[Ναντ]]
Ο Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας (ΕΕΚ) είναι υπηρεσία η οποία παρέχεται στους αεροναυτιλομένους με στόχο την πρόληψη των συγκρούσεων μεταξύ αεροσκαφών, την πρόληψη των συγκρούσεων μεταξύ αεροσκαφών και εμποδίων στην περιοχή ελιγμών ενός αεροδρομίου και την επιτάχυνση και διατήρηση τακτικής ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Ο διεθνής όρος που χρησιμοποιείται γι' αυτήν την υπηρεσία είναι ATC (Air Traffic Control).
Η υπηρεσία ΕΕΚ (ATC) ανήκει σε ένα σύνολο υπηρεσιών που δρουν παράλληλα και που ορίζονται ως ATS (Air Traffic Services) και στην ελληνική γλώσσα αποδίδονται με τον όρο υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας. Σε αυτές τις υπηρεσίες ανήκουν, εκτός από τον ΕΕΚ, οι υπηρεσίες πληροφοριών πτήσης, οι υπηρεσίες συναγερμού και οι συμβουλευτικές υπηρεσίες στον τομέα της εναέριας κυκλοφορίας. Οι υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας μαζί με τις υπηρεσίες επικοινωνιών, πλοήγησης, επιτήρησης, τις υπηρεσίες αεροναυτικών πληροφοριών και τις μετεωρολογικές υπηρεσίες που προορίζονται για την αεροναυτιλία αποτελούν τις υπηρεσίες αεροναυτιλίας.
Οι υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας είναι λοιπόν υπεύθυνες για τον ασφαλή διαχωρισμό των αεροσκαφών στον αέρα και στο έδαφος (στη περιοχή ελιγμών ενός αεροδρομίου), για τη στοιχειοθέτηση και διανομή των πολλαπλών πληροφοριών που είναι αναγκαίες να διατίθενται προς τους πιλότους σε μόνιμη, εποχιακή ή παροδική βάση και για τη συνέγερση όλων των απαραίτητων φορέων και μέσων σε περιπτώσεις που απειλείται ή ενδέχεται να απειληθεί η ασφάλεια πτήσεων. Στο έργο τους οι υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας υποστηρίζονται από τις υπόλοιπες υπηρεσίες αεροναυτιλίας οι οποίες είναι υπεύθυνες μεταξύ άλλων και για την κατασκευή, συντήρηση και εφαρμογή πολύπλοκων και εντελώς εξειδικευμένων ηλεκτρονικών συστημάτων. Όσοι φορείς παρέχουν όλες τις παραπάνω υπηρεσίες οφείλουν να τηρούν ειδικούς κανονισμούς ασφαλείας.
Λειτουργούν επίσης υπηρεσίες που ασχολούνται με τον σχεδιασμό και τη διαχείριση του εναέριου χώρου και τη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Αυτές οι υπηρεσίες μαζί με τις υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας αποτελούν τμήμα της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας (Air Traffic Management - ATM). Με γνώμονα την αποτελεσματικότερη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια της Αεροναυτιλίας - Eurocontrol έχει θεσπίσει έναν φορέα ο οποίος προαποφασίζει για την ώρα αναχώρησης κάθε πτήσης εντός του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου με σκοπό να περιορίσει σε όρια ασφαλείας τον αριθμό πτήσεων σε κάθε περιοχή που ασκείται ΕΕΚ. Η υπηρεσία αυτή είναι γνωστή με τον αγγλικό όρο CFMU (Central Flow Control Management Unit ) η οποία έκτοτε δρα ως αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού συστήματος ΕΕΚ.
Η γέννηση του Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας
Η ανάγκη παροχής πληροφοριών καιρού, πλοήγησης και αποφυγής εναέριων συγκρούσεων για τους αεροναυτιλομένους ξεκίνησε στην Ευρώπη, κυρίως μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, το 1921, μετά από ένα εναέριο ατύχημα. Εντούτοις δεν υπήρξε επίσημη έναρξη μιας οργανωμένης υπηρεσίας. Μετά το 1930 ωστόσο στις ΗΠΑ η ύπαρξη πολλών πτήσεων αεροταχυδρομείων που πετούσαν καθημερινά μεταξύ των διαφόρων πολιτειών προκάλεσε επικίνδυνες προσεγγίσεις αεροπλάνων όπως επίσης απαίτησε και την οργάνωση δικτύου επιγείων βοηθημάτων αεροναυτιλίας και παροχής πληροφοριών για τη συνεχή και κατά το δυνατόν καθημερινή εκτέλεση των πτήσεων. Το 1932 οι αεροπορικές εταιρείες αποφάσισαν να εκπονήσουν ένα σύστημα για τη δική τους κατ αρχήν ασφάλεια στον χώρο των Νοτιοανατολικών ΗΠΑ. Ο Ερλ Γουώρντ (Earl Ward), πιλότος αεροταχυδρομείων, εργάστηκε προς αυτήν την κατεύθυνση και επινόησε πρώτος ένα σύστημα παροχής πληροφοριών μέσω ασυρμάτου και ορατών σημάτων εδάφους ενώ προώθησε ένα δίκτυο φωτεινών φάρων που καθοδηγούσαν οπτικά τους πιλότους στη διαδρομή τους σε συνδυασμό με αναφορές όταν περνούσαν από πάνω τους για τον έλεγχο της προόδου κάθε πτήσης και υπολογισμού της θέσης της. Έτσι ιδρύθηκε το πρώτο δίκτυο μέσω «αεροδιαδρόμων» και διατυπώθηκαν οι πρώτοι βασικοί κανονισμοί εναέριας κυκλοφορίας με έδρα το αεροδρόμιο του Κλήβελαντ. Το 1934 υπήρχαν τουλάχιστον 20 παρόμοια κέντρα παρακολούθησης των πτήσεων με πλήρη τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ τους και σχεδόν όλα τα αεροπλάνα εφοδιάστηκαν με ασύρματο.
Επίσης υιοθετήθηκε σύστημα καταγραφής των αναφορών σε λωρίδες χαρτιού ενώ σε ένα μεγάλο χάρτη κινούσαν ειδικά σημάδια που έδειχναν τη θέση κάθε πτήσης όπως εκτιμούνταν από τις αναφορές των πιλότων, τις αποστάσεις την ώρα και τις ταχύτητες. Ο άμεσος βοηθός του Ward, ονόματι Γκλέν Γκίλμπερτ (Glen Gilbert) ανέλαβε να κωδικοποιήσει όλο το σύνολο των κανόνων μεταξύ των πιλότων και των ανθρώπων που παρακολουθούσαν τις πτήσεις στα κέντρα αυτά εκδίδοντας ειδικά εγχειρίδια. Χάρις στον Γκίλμπερτ δόθηκε και μια άλλη διάσταση στο έργο αυτών των ανθρώπων. Αναγνωρίστηκε ότι την ασφαλή καθοδήγηση των πτήσεων θα αναλάμβαναν πλέον τα κέντρα εκδίδοντας εντολές στις οποίες θα υπάκουαν όλοι οι πιλότοι που πετούσαν μέσα στην ίδια περιοχή αναλαμβάνοντας εκείνα την ευθύνη διαχωρισμού των πτήσεων κι όχι οι πιλότοι μεταξύ τους. Έκτοτε καθιερώθηκε ο όρος «έλεγχος» στο ήδη υπάρχον σύστημα «εναέριας κυκλοφορίας» κι απ το 1934-35 ο όρος εμφανίζεται επίσημα για πρώτη φορά με την πλήρη του μορφή ως Έλεγχος Εναέριας Κυκλοφορίας (ΕΕΚ)
Διαπιστώθηκε όμως ότι όλοι αυτοί οι κανονισμοί δεν θα είχαν αξία παρά μόνο αν όλοι ανεξαιρέτως οι αεροναυτιλόμενοι υπάκουαν σε αυτούς και παράλληλα έγινε αντιληπτό ότι επρόκειτο για ένα δαπανηρό σύστημα που ξεπερνούσε τα όρια των εταιρειών ενώ επρόκειτο στην ουσία για μια δημόσια κοινωφελή υπηρεσία. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ (Φ.Ν. Ρούσβελτ) που αντιλήφθηκε την οικονομική σημασία της ανάπτυξης των αερομεταφορών αποφάσισε να αναλάβει το σύστημα υπό την κρατική κηδεμονία. Το 1936 η συντήρηση των φάρων διαδρομής και το σύστημα των αεροδιαδρόμων σε όλη τη χώρα περιήλθε στον προϋπολογισμό του κράτους αν και η λειτουργία των αεροδρομίων παρέμεινε υπό το παλαιό καθεστώς. Μεταξύ όμως 1941-44 η νεοϊδρυθείσα Αμερικανική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (CAA = Civil Aviation Authority) ανέλαβε και τα αεροδρόμια και τους πύργους ελέγχου μέσα σε αυτά, κάπου 115 ως τότε. Η βασική διάρθρωση αυτή του ΕΕΚ μέσω των υπηρεσιών πολιτικής αεροπορίας χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο που υιοθετήθηκε αργότερα από όλες τις χώρες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 2011-12 η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί προς ψήφιση κάτι παρόμοιο για όλες τις χώρες μέλη της αναλαμβάνοντας την επιθεώρηση ενός συστήματος Πανευρωπαϊκού ΕΕΚ, που φέρει το όνομα SES (Single European Sky)
Οι πρώτοι διεθνείς αεροδιάδρομοι
Από τότε η προσθήκη πολύ περισσοτέρων διαδρόμων σε μεγάλη αφθονία επέβαλε τη χρήση γραμμάτων πολύ πέρα των αρχικών των χρωμάτων οπότε το χρώμα δεν αναφέρεται πλέον καθόλου στην ονομασία τους. Επίσης ο εναέριος χώρος χαρακτηρίστηκε σε Κατώτερο κι Ανώτερο με διαχωριστική γραμμή το ύψος των 20.000-24.000 ποδών στην Ευρώπη και 18.000 στις ΗΠΑ, διαχωρίζοντας θεωρητικά τον χώρο των πλέον αργών κι ελαφρών πτήσεων κι εκείνο, τον Ανώτερο, που επρόκειτο να κυριαρχηθεί απ τα ταχύτερα νέα αεριωθούμενα επιβατηγά αεροπλάνα.
Διαίρεση Υπηρεσιών ΕΕΚ
Στην Αγγλία ακόμα δημιουργήθηκε κι η πρώτη σχολή εκπαίδευσης των αποκληθέντων Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας, κατά τους Άγγλους : Air Traffic Control Officers (ATCO), αρκετοί δε απ τους οποίους είχαν πρότερη εμπειρία απ το σύστημα εναέριας ανάσχεσης που εφάρμοσε η Αγγλία το 1939-45 στον 2ο ΠΠ. Οι Άγγλοι επίσης με λεπτομερή τρόπο άρχισαν να αναπτύσσουν σύστημα σχεδίασης και καταγραφής ελιγμών απογείωσης και προσγείωσης εκπονώντας ένα σύστημα διαδικασιών, δηλαδή τρισδιάστατων τροχιών, τις οποίες ακολουθούσαν σταθερά οι πιλότοι όταν έφευγαν από ένα αεροδρόμιο και μέχρι να βρεθούν μέσα στους αεροδιάδρομους, και αντιστρόφως. Με βάση πάντα τη ραδιο-επαφή πιλότου-ΕΕΚ και με οδηγίες που αντανακλούσαν στις σταθερές αυτές διαδικασίες με καταγραμμένα ονόματα και περιγραφή σε εγχειρίδια, η Εναέρια Κυκλοφορία πήρε μια σημαντική εξέλιξη, με την ίδρυση του αποκαλουμένου Διαδικασιακού Ελέγχου, ο οποίος επέτρεψε την κωδικοποίηση του τρόπου εργασίας και την υποστήριξη της συστηματικής ανάπτυξης των εμπορικο-επιβατικών μεταφορών στην Ευρώπη. Έκτοτε η πλειονότητα των διεθνών κανονισμών ακολούθησε το αγγλικό σύστημα υιοθέτησης διαδικασιών πολλοί των οποίων παραμένουν αναλλοίωτοι στα σχετικά θεμελιώδη εγχειρίδια. Μοιραία από τότε και η διεθνής φρασεολογία υιοθέτησε λόγω διαδικασιών την αγγλική γλώσσα ως παγκόσμια γλώσσα της ΕΕΚ. Τον καιρό εκείνο η ΕΕΚ χωρίζεται επίσημα σε 3 υπηρεσίες οι οποίες σήμερα εκτελούν διαφορετικό έργο και απαιτούν ξεχωριστή ειδίκευση :
Στη δεκαετία 1950-60 η τεχνολογία του πολέμου που μεταφέρθηκε εξελιγμένη στην ΕΕΚ και την αεροπορία συνετέλεσε πολύ, μαζί με την ύπαρξη του Διαδικασιακού Ελέγχου, στην ανάπτυξη τακτικών πτήσεων με αεριωθούμενα πολιτικά αεροπλάνα. (ΣΗΜ : το προβάδισμα στα αεριωθούμενα επιβατικά αεροπλάνα παγκόσμια έχει η Ευρώπη, με το Αγγλικό De Havilland Comet DH6 και το Γαλλικό Caravelle SA210 - αεροπλάνα που πέταγαν στους Ελληνικούς τουριστικούς τόπους ως το 1980 περίπου).
Χάρις στην ανάπτυξη των ραδιοεντοπιστών οι άλλοτε φωτεινοί φάροι αντικαταστάθηκαν από ραδιο-εκμπομπους στα σημεία ορισμού των αεροδιαδρόμων – τους ονόμασαν Ραδιοφάρους - ενώ η ραδιο-εντοπιστική συσκευή εγκαταστάθηκε στο αεροπλάνο. Έτσι οι πιλότοι έβρισκαν τον δρόμο τους με ραδιο-εντόπιση των ραδιοφάρων χωρίς να έχουν καμία ανάγκη ορατής επαφής με το έδαφος αδιαφορώντας για την ορατότητα, τη μέρα ή τη νύκτα. Αυτή η ναυτιλία ονομάστηκε Ραδιο-ναυτιλία ή Ενόργανη Αεροναυτιλία κι επρόκειτο για μια επανάσταση στην εξέλιξη της πολιτικής αεροπορίας που επέτρεψε τις τακτικές προγραμματισμένες πτήσεις μεταξύ χωρών σε όλον τον πλανήτη και την εξέλιξη των αερομεταφορών σε σημαντικότατο παγκόσμιο οικονομικό παράγοντα.
Τα μέσα της 1ης γενιάς συστημάτων ΕΕΚ
Το γνωστο ραντάρ απ τον 2ο ΠΠ χρησιμοποιήθηκε μεν και στην ΕΕΚ αλλά σχετικά περιορισμένα στην αρχή. Στην προ του 1950 εποχή και μάλιστα κατά τον αποκλεισμό του Βερολίνου αναπτύχθηκε αρκετά η χρήση του τύπου GCA (Ground Control Approach )που εξυπηρετούσε τις προσγειώσεις κάτω από πολύ άσχημες συνθήκες ορατότητας. Αν και διαδεδομένο στη στρατιωτική αεροπορία χρησιμοποιήθηκε και στην πολιτική αποκλειστικά όμως σε χώρες των βορείων κλιμάτων. Παρόλα τα πλεονεκτήματά του για επιβοήθηση των πιλότων σε τόσο αντίξοες συνθήκες, απαιτεί έναν ΕΕΚ να κατευθύνει αποκλειστικά και μόνο ένα αεροσκάφος τη φορά και σε απόσταση πολύ κοντά στο αεροδρόμιο πράγμα που για πολύ τακτική και αλλεπάλληλη κυκλοφορία θεωρήθηκε μη πρακτικό με αποτέλεσμα να μην γίνει δημοφιλές στην πολιτική ΕΚ.
Η 2η γενιά συστημάτων ΕΕΚ
thumb|Ραντάρ εδάφους και ILS στον πύργο ελέγχου EHAM, Αεροδρόμιο Σχίπολ στην Ολλανδία.
Τα συστήματα της 1ης γενιάς βοήθησαν σε τεράστιο βαθμό την αδιάκοπη αύξηση των πτήσεων οι οποίες γίνονταν ολοένα και πιο προσιτές στο πλατύ κοινό πράγμα που δημιούργησε νέο πρόβλημα χωρητικότητας των συστημάτων ΕΕΚ που στα τέλη της δεκαετίας του 70, αντιμετώπιζαν ήδη ένα σταθερό ετήσιο ποσοστό αύξησης γύρω στα 15-20%. Σύντομα έγινε ορατό ότι ο ανθρώπινος παράγοντας και τα υπάρχοντα τότε συστήματα δεν είχαν τη δυνατότητα να αντεπεξέλθουν σε μια αύξηση διπλασιασμού της κυκλοφορίας μέσα σε μια 5ετία αν μέρος της εργασίας δεν γίνονταν αυτοματοποιημένα. Έτσι άρχισε μια φάση αυτοματοποίησης με σκοπό να αντιμετωπισθεί η συνεχής αύξησης η οποία για μετά το 1990 προβλέπετο να φτάσει το απόλυτο αδιέξοδο με καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία του εμπορίου και του τουρισμού. Η εποχή μεταξύ 1975-1990 έγινε γνωστή ως η 2η γενιά των συστημάτων ΕΕΚ, που στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά η απαρχή μιας συστηματικής και συνεχούς τεχνολογικής εξέλιξης από τότε με αντικείμενο την ικανοποίηση ολοένα και μεγαλυτέρων χωρητικοτήτων πτήσεων στα συστήματα ΕΕΚ. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη δεκαετία του 70, που ο ημερήσιος αριθμός εμπορικών πτήσεων σε όλη την Ευρώπη έφτανε τις 5000-7.000, σήμερα περί το 2008, ο αριθμός αυτός έχει ξεπεράσει τις 25.000 ( που σε περιόδους τουριστικής αιχμής φτάνουν και τις 30.000 ) - ένας ρυθμός που προσεγγίζει τον διπλασιασμό (αύξηση 100% ) ανα 10ετία
Η αρχική αδράνεια για τον νωρίς σχεδιασμό της 2ης γενιάς είχε ως αποτέλεσμα τη μερική μόνο εφαρμογή αυτών των χαρακτηριστικών σε διάφορα κέντρα ελέγχου αλλά τουλάχιστον ως τα 1985 η τεχνολογία είχε αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο της κατασταλάζοντας σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Παρόλα αυτά σε διεθνές επίπεδο οι διαφορές στα μέσα ΕΕΚ παρέμεναν τεράστιες στα διάφορα μέρη της υδρογείου. Στις ΗΠΑ η εισαγωγή υπολογιστών στην ΕΕΚ άρχισε πολύ νωρίς, απ τη δεκαετία του 60, αλλά τα βήματα ήταν αργά στην υιοθέτηση των χαρακτηριστικών ενός συγκεκριμένου συστήματος ΕΕΚ. Έτσι η εξέλιξη Ευρώπης και ΗΠΑ κρατήθηκε χονδρικά στα ίδια τεχνολογικά επίπεδα αν και στις ΗΠΑ οι αριθμοί πτήσεων και κυκλοφορίας παρέμεναν εξαιρετικά πολλαπλάσιοι σε σύγκριση με την Ευρώπη. Με την είσοδο στην 10ετία του 90 τα σημαντικότερα κέντρα ελέγχου στην Ευρώπη και ΗΠΑ έχουν ολοκληρώσει τη φάση του Αυτοματισμού αν και παραμένουν εδώ κι εκεί προβλήματα με τα λογισμικά.
Το 1990 ήταν μια στιγμή επανεξέτασης της κατάστασης. Η κυκλοφορία συνέχιζε πάντα την ίδια ετήσια αύξησή της με ένα ρυθμό που παρά τον αυτοματισμό κρατούσε την ΕΕΚ σε μόνιμη κατάσταση κορεσμού. Η κατάσταση πλησίασε τα όρια κρίσης περισσότερο στον μικρό Ευρωπαϊκό χώρο που σχετικά είναι γι αυτό και περισσότερο κορεσμένος. Εξ άλλου οι στατιστικές προέβλεπαν ένα διπλασιασμό της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη κοντά στο 2010. Τότε οι κυριότερες Ευρωπαϊκές χώρες ανέλαβαν την πρωτοβουλία να αναθέσουν στον οργανισμό του Eurocontrol την ευθύνη σχεδιασμού νέων συστημάτων που θα έδιναν την ικανότητα στην ΕΕΚ να συνεχίσει την ανάπτυξή της στην εποχή του 2000+ με πρόσθετο σκοπό τη συνολική εναρμόνιση όλων των μεθόδων, συστημάτων και κανονισμών ομοιόμορφα σε όλη την Ευρωπαϊκή έκταση. Το αρχικό σχέδιο το οποίο προέβλεπε όλη αυτή την αναδόμηση ονομάστηκε EATCHIP (European ATC Harmonisation Programme). Μεταξύ 1990 και 2000 οι ερευνητές και επιχειρησιακοί της Ευρώπης άρχισαν να σχεδιάζουν τα συστήματα 3ης γενιάς. Παρόμοια βήματα έγιναν και στις ΗΠΑ, αλλά η Ευρώπη εν τω μεταξύ είχε ήδη αναλάβει την πρωτοβουλία και σε πολλά σημεία κέρδισε χρονικά το προβάδισμα.
Η 3η γενιά συστημάτων ΕΕΚ
Τα συστήματα αυτά βασίστηκαν στη φιλοσοφία ότι η επίτευξη περισσότερης χωρητικότητας στην εναέρια κυκλοφορία δεν στηρίζονταν στην πρόοδο ορισμένων τεχνικών τομέων μόνο. Χρειάζονταν η παράλληλη ανάπτυξη έστω και σε μικρά ποσοστά όλων ανεξαιρέτως των τομέων, οι οποίοι αριθμητικά μετρήθηκαν να είναι γύρω στους 30 ! Παράλληλα ερευνήθηκε ο τομέας κόστους και εκεί διαπιστώθηκε ότι η μικρή Ευρώπη, που έχει μάλιστα και μικρά κρατίδια που μια πτήση διατρέχει σε λίγα λεπτά, δεν μπορούσε να είναι αποτελεσματική οικονομικά με το να επιτρέπει την ανεξάρτητη και παράλληλη εγκατάσταση συστημάτων ΕΕΚ απ το καθένα από αυτά. Μοιραία λοιπόν συζητήθηκε και η συλλογική αποδοχή κοινών λύσεων και ο διαμοιρασμός του κόστους. Η παρουσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (EΕ) απετέλεσε παράγοντα-κλειδί τουλάχιστον στη διοικητική προώθηση όλων αυτών των εξελίξεων η οποία ανέλαβε τον ρόλο του νομοθέτη. Έτσι η σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ανάπτυξη της ΕΕΚ στην εποχή του 2000+ προκάλεσε τη θέσπιση νομοθεσίας της ΕΕ (Single European Sky) η οποία άμεσα επέβαλλε αυτόματες νομοθετικές ρυθμίσεις και στα κράτη μέλη της ενώ ταυτόχρονα προτάθηκε και στα άλλα μη μέλη κράτη που υπάγονταν όμως στο Eurocontrol να ακολουθήσουν τους ίδιους όρους, πράγμα που πρακτικά υιοθετήθηκε.
Εξαίρεση στην ανάπτυξη παρουσίασε μόνο η κατασκευή νέων αεροδρομίων. Λόγω περιβαλλοντικών αναγκών και ελλείψει χώρων, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, η Ευρώπη αποφάσισε να μην κατασκευάσει νέα αεροδρόμια. Αλλά η πτώση του ‘τείχους του Βερολίνου, επέτρεψε ειδικά στην Κεντρική Ευρώπη να απαλλαγεί από ένα σοβαρό αριθμό στρατιωτικών βάσεων ή ακόμα και από τη συχνή επιχειρησιακή τους χρήση προσφέροντας έτσι τις εγκαταστάσεις τους και για την πολιτική αεροπορία. Με αυτό τον τρόπο αυξήθηκαν οι αριθμοί των πτήσεων μεταξύ μικρότερων περιφερειακών ή δευτερευόντων στρατιωτικών αεροδρομίων αποσυμφορίζοντας τα μεγαλύτερα κλασσικά μεγάλα αεροδρόμια που έφταναν ήδη τα όρια κορεσμού. Ένας σοβαρός αριθμός ‘εταιρειών μικρού κόστους’ (low-cost air companies) εκμεταλλεύτηκε σοβαρά αυτήν τη δυνατότητα αυξάνοντας ακόμα περισσότερο την ΕΕΚ στην Ευρώπη υπερκαλύπτοντας μάλιστα την απουσία μερικών άλλων γνωστών εταιρειών που στο διάστημα αυτό άρχιζαν να εξαφανίζονται.
Τα συστήματα 3ης γενιάς άρχισαν να εμφανίζονται πειραματικά μεταξύ 1996-98 αλλά η ανάπτυξή τους που υποχρεώθηκε να ακολουθεί τους γοργούς τεχνολογικούς ρυθμούς βρέθηκε σε φάση αναθεωρήσεων αρκετά συχνά κερδίζοντας όμως τελικά απ τα νέα επιτεύγματα. Στην πρώτη 5ετία του 2000+, τα περισσότερα από αυτά είναι αποκρυσταλλωμένα αναμένοντας τις τελικές αποφάσεις και κονδύλια για την τελική εφαρμογή τους η οποία προβλέπεται μεταξύ 2010-2020 ενώ οι περισσότεροι πρόδρομοί τους έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους σε μερικά κέντρα ελέγχου.
Σύνδεση Μεταφοράς Δεδομένων μέσω Δορυφόρου (Data Link)
Είναι με απλά λόγια ένα σύστημα SMS σαν κι αυτό που διαθέτει η κινητή τηλεφωνία αλλά ειδικευμένο για την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ ΕΕΚ και πιλότων. Η τεχνολογία δεν είναι διαφορετική κι είναι μάλιστα αρκετά γνωστή στο κοινό αλλά επί χρόνια η μόνη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας μεταξύ ΕΕΚ-πιλότων ήταν η ραδιοσυχνότητα. Όμως, σε ένα ουρανό γεμάτο από πτήσεις η απλή ανταλλαγή μιας απλής τυπικής επικοινωνίας που βεβαιώνει π.χ. την είσοδο σε ένα χώρο θα αρκούσε να ‘μπλοκάρει’ για καιρό την οποιαδήποτε άλλη αναγκαία συνεννόηση για κάτι σοβαρότερο. Έτσι, οι ραδιοσυχνότητες θα διατηρηθούν μεν ως μέσο ανταλλαγής άμεσων οδηγιών για μια σοβαρότερη περίπτωση αλλά θα απαλλαγούν από τη συμφόριση με το να διοχετευτούν οι λιγότερο άμεσες αλλά παρ'όλα αυτά μεγαλύτερες σε όγκο και διάρκεια σε ένα άλλο ‘κανάλι’ που ουσιαστικά λειτουργεί ως αποστολέας / δέκτης μηνυμάτων σε κείμενο.
Οι ειδικές διαφορές με τα απλά γνωστά SMS είναι ότι :
Υπολογίζεται ότι το Data Link θα προσφέρει κάπου 40-60% περισσότερη χωρητικότητα στον τομέα της διάρκειας των επικοινωνιών μεταξύ ΕΕΚ-πιλοτηρίου
Διαδίκτυο Ραντάρ (RAD-NET = Radar Network) και ARTAS (Air Traffic Tracker and Server)
Και πάλι η λέξη Διαδίκτυο δεν ηχεί ως μοντέρνος όρος σήμερα, ωστόσο ένα ειδικευμένο τέτοιο δίκτυο που θα ενώνει όλες τις διαθέσιμες κεραίες ραντάρ στον Ευρωπαϊκό χώρο προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στον χρήστη του. Καταρχήν τα ραντάρ δεν είναι καθόλου οι μαγικές συσκευές που βλέπουν τα πάντα, αντίθετα υπόκεινται σε όλα τα τεχνικά προβλήματα των ραδιοκυμάτων που έχουν κυρίως δύο επιπτώσεις α) την ελάττωση της κάλυψης λόγω γήινων εμποδίων και β) τη διακοπή της συνεχούς παρακολούθησης των στόχων με συνέπεια την έλλειψη ακρίβειας στον υπολογισμό θέσης των αεροπλάνων.
Αν όμως φανταστεί κανείς ότι μπορούσε να πάρει την εικόνα του γείτονά του και να την προσθέσει στη δική του τότε αφενός τα χάσματα κάλυψης μικραίνουν και η ακρίβεια υπολογισμού θέσης των στόχων, επιβεβαιωμένη από περισσότερα ραντάρ, γίνεται συνεχής και ακριβέστερη. Ο γείτονας μπορεί να είναι όχι μόνο μια γειτονική χώρα, αλλά και το ραντάρ μιας άλλης μονάδας ( π.χ. στρατιωτικής που καλύπτει τον ίδιο χώρο ) ή και το ραντάρ ενός μικρού αεροδρομίου που, αν και δεν ελέγχει, καλύπτει ωστόσο και υψηλότερους στόχους, ή και το αντίστροφο.