cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βικιφθέγματα
thumb|150px|Το σήμα του "Βικιφθέγματα" Το Βικιφθέγματα ή Wikiquote είναι μία διεθνής, ανοιχτού περιεχομένου, εξελιγμένη δια συνεργασίας βάση αποφθεγμάτων, η οποία βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.wikiquote.org στο διαδίκτυο. Δημιουργείται και εξελίσσεται με τη συνεργασία εθελοντών βασιζόμενη στο λογισμικό βίκι, που σημαίνει ότι σελίδες μπορεί να προστεθούν ή να αλλάξουν από τον καθένα. Ιδρυτής του "Βικιφθέγματα" είναι ο Τζίμι Γουέιλς και λειτουργεί μέσω του μη κερδοσκοπικού Ιδρύματος Wikimedia (Wikimedia Foundation).
Ιστορία
Αυτή τη στιγμή μεγαλύτερο θεωρείται το Αγγλικό Βικιφθέγματα που περιλαμβάνει 5.464 άρθρα σύμφωνα με στατιστικά της τελευταίας ημέρας του 2005, ενώ ακολουθούν το Γερμανικό, το Γαλλικό, το Βουλγάρικο, το Πολωνικό, το Πορτογαλικό και το Ιταλικό, όλα με περισσότερα από 2.000 άρθρα. Στα τέλη του 2005 οι γλώσσες που αναπτύσσεται το Βικιφθέγματα έφτασαν στις 87.
Βικιφθέγματα στα ελληνικά
Το ελληνικό τμήμα του Βικιφθέγματα ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2004. Για σχεδόν ένα χρόνο δεν υπήρξε σημαντική κίνηση, αλλά τον Ιούνιο του 2005 δημιουργήθηκαν αρκετές σελίδες. Ακολούθησε μια νέα στασιμότητα και μια περίοδος ελαφριάς ανόδου, με μια μεγάλη ανανέωση στα τέλη Δεκεμβρίου 2005 και αρχές Ιανουαρίου 2006. Μεγάλα "άλμα" έγινε και κατά τον μήνα Αύγουστο του 2009, οπότε οι σελίδες αυξήθηκαν από (περίπου) 800 σε 1000+ (στις 20.8.2009). Πλέον τα άρθρα - λήμματα έχουν ξεπεράσει (τον Νοέμβριο του 2009) τα 1100.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αποφθεγματα
Κύπελλο "ΟΧΙ" ποδοσφαίρου 1945
Το ποδοσφαιρικό Κύπελλον 28ης Οκτωβρίου 1940-45 "ΟΧΙ" ή Κύπελλον Αθηνών ή απλά Κύπελλον "ΟΧΙ" διεξήχθη τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 1945 από την "Ένωση Συνεργαζόμενων Σωματείων", την οποία συγκρότησαν 14 αθηναϊκοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι, προσκείμενοι στον Παναθηναϊκό, θέλοντας να συμπαρασταθούν στους "πρασίνους" στη διαμάχη που είχαν με την ΕΠΣ Αθηνών. Τον τίτλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός.
Η διοργάνωση
Τον Οκτώβριο του 1945 η "παράταξη του ΠΑΟ", την οποία αποτελούσαν 14 σύλλογοι της Αθήνας, δημιούργησε την "Ένωση Συνεργαζομένων Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών" (ΕΣΠΣΑ), με προσωρινό πρόεδρο τον Ανδρέα Σπανό. Τα συνεργαζόμενα σωματεία προκήρυξαν το "Κύπελλον 28ης Οκτωβρίου 1940-45 ΟΧΙ" ή Κύπελλον Αθηνών, όπως το αποκάλεσε ο τύπος για συντομία.
Η δημιουργία της σχισματικής Ένωσης προκάλεσε την αντίδραση της ΕΠΣΑ, η οποία όρισε την έναρξη του πρωταθλήματος το ίδιο Σαββατοκύριακο με την έναρξη των αγώνων του Κυπέλλου ΟΧΙ. Η ΕΠΟ απείλησε να "θέσει εκτός νόμου" τον Παναθηναϊκό και τα συνεργαζόμενα σωματεία, αλλά παράλληλα ζήτησε τη "συμφιλίωση" με την ΕΠΣΑ, κάτι που συνέβη σύντομα και η απειλή δεν υλοποιήθηκε.
Μετέχοντες σύλλογοι
Μετείχαν οι εξής σύλλογοι:
Είχε ανακοινωθεί πως θα μετάσχει και η Αθηναΐς Κυψέλης, η οποία αποσύρθηκε πριν από την κλήρωση. επίσης, το Γουδί που μετείχε στην κλήρωση, τελικά δεν έλαβε μέρος. Αυτό ήταν το "κύκνειο άσμα" της ιστορικής ομάδας που δεν κατάφερε να ξαναϊδρυθεί μετά τον πόλεμο.
Ο τελικός
Πριν από τον τελικό, που έγινε στο γήπεδο της Λεωφόρου, διεξήχθη ποδοσφαιρική σκυταλοδρομία μεταξύ 6 συλλόγων με νικητή τον Παναθηναϊκό και στη συνέχεια 15λεπτοι αγώνες 7Χ7 μεταξύ 4 ομάδων, στους οποίους επικράτησε η Ολυμπιάς. Στις νικήτριες ομάδες των δύο αυτών εκδηλώσεων απονεμήθηκε ένα κυανόλευκο λάβαρο με τη λέξη ΟΧΙ.
Ο άτυπος τελικός
Ο Απόλλων αμφισβήτησε την επικράτηση του Παναθηναϊκού ισχυριζόμενος πως δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί στον ημιτελικό με τον Αστέρα και κατ' επέκταση να προκριθεί στον τελικό. Για το λόγο αυτό προγραμματίστηκε για τις 11 Νοεμβρίου ένα αγώνας μεταξύ Παναθηναϊκού - Απόλλωνα που χαρακτηρίστηκε ως "άτυπος" τελικός του Κυπέλλου ΟΧΙ. Ουσιαστικά, οι δυο ομάδες που δεν μετείχαν στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ αναζητούσαν ευκαιρία να δώσουν κάποιους αγώνες μεταξύ τους για εισπρακτικούς λόγους. Τελικά, νίκησε ο ΠΑΟ με 2-1.
Το "Κύπελλο Ρούσου"
Η ανάγκη για αγώνες των συνεργαζόμενων σωματείων τους οδήγησε στην επανάληψη των ημιτελικών του Κυπέλλου ΟΧΙ (ΠΑΟ-Αθηναϊκός, Απόλλων-Αστήρ), ως φιλικών αγώνων αυτή τη φορά στις 18 Νοεμβρίου 1945. Όμως, ο Απόλλων θεώρησε τον αγώνα με τον Αστέρα ως ευκαιρία να αποδείξει στο γήπεδο πως είναι καλύτερος από τον Αστέρα, μιας και είχε αποκλειστεί χωρίς αγώνα στον κανονικό ημιτελικό του Κυπέλλου ΟΧΙ. Στον "άτυπο" ημιτελικό νίκησε τον Αστέρα, οπότε κάλεσε τον Παναθηναϊκό σε νέα αναμέτρηση σε ένα νέο αγώνα, στις 2 Δεκεμβρίου, ο οποίος επίσης χαρακτηρίστηκε ως νέος άτυπος τελικός του Κυπέλλου ΟΧΙ. Για το νικητή αθλοθετήθηκε και κύπελλο από τον φίλαθλο Ρούσσο, γι' αυτό και αποκλήθηκε αγώνας για το Κύπελλο Ρούσου. Στον αγώνα δόθηκε πανηγυρικός χαρακτήρας και είχε κληθεί ο υπουργός Παιδείας Γ. Αθανασιάδης-Νόβας για την απονομή. Επίσης, προηγήθηκε αγώνας της Β΄ ομάδας του ΠΑΟ με Αγγλική στρατιωτική ομάδα. Τελικά, το Κύπελλο Ρούσου δεν απονεμήθηκε, αφού το ματς έληξε 1-1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1945-1946 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου
Μιχαήλ Λυκούδης
Ο Μιχαήλ (Μικιός) Λυκούδης (1871-1935) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του ΕΜΠ, το 1895, ο οποίος εργάστηκε από το 1895 ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Αθήνα.
Έργα του
Το Κτήριο της Νομικής Σχολής αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικού εκλεκτικισμού με επιδράσεις μπαρόκ. Οι δύο όψεις του κτηρίου, ενοποιούνται στην ημικυλινδρική γωνία, ομαλοποιώντας τη μετάβαση στις πλαϊνές όψεις, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα το μνημειακό χαρακτήρα της σύνθεσης. Το κτήριο, υπέστη σοβαρότατες ζημιές από πυρκαγιά τον Δεκέμβριο του 2008 και ανακατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. μικρογραφία|Κτήριο Ιονικής-Λαϊκής Τράπεζας (πρώην)(1929), Πλατεία Ελευθερίας, Θεσσαλονίκη
Το πρώην κτήριο της Ιονικής-Λαϊκής, μαζί με το γειτονικό της Τράπεζας της Ελλάδας στη Πλατεία Ελευθερίας, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα ύστερου νεοκλασικισμού στη Θεσσαλονίκη. Το πρώην κτήριο της Ιονικής-Λαϊκής, χτίζεται για να στεγάσει το υποκατάστημα της τράπεζας στη Θεσσαλονίκη, στη συνέχεια το κτήριο περνά στην Alpha Bank και σήμερα είναι κλειστό. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί το επιτάσσουν και στεγάζουν εκεί την Γερμανική Διοίκηση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν το επιβλητικό πρόπυλο της κύριας όψης με τις δωρικές κολόνες και την ανάγλυφη παράσταση του τυμπάνου, που φιλοξενεί γλυπτή σύνθεση του εμβλήματος των Ιονίων Νήσων που αποτελούσε και έμβλημα της Ιονικής τράπεζας (επιδράσεις της τεχνοτροπίας greek revival). Στην ανάγλυφη παράσταση φαίνονται επίσης ο Παρθενώνας και η Ροτόντα, δύο από τα σημαντικότερα μνημεία του αρχαίου κόσμου που φιλοξενούνται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Μετάλλιο Βαλκανικών πολέμων
Το Μετάλλιο Βαλκανικών πολέμων ήταν αναμνηστικό μετάλλιο πολέμου στο διάστημα 1912 - 1913. Ιδρύθηκε σύμφωνα με Βασιλικό Διάταγμα από της 17ης Φεβρουαρίου 1914. Μετά τον επακολουθήσαντα πόλεμο το 1913 κατά της Βουλγαρίας έγινε διπλό, δηλαδή α) Αναμνηστικό μετάλλιο για την εκστρατεία κατά της Τουρκίας το 1912-1913, και β) Αναμνηστικό μετάλλιο δια την εκστρατεία κατά της Βουλγαρίας το 1913. Τα μετάλλια αυτά απονεμήθηκαν αποκλειστικά μόνο σε όλους τους στρατιωτικούς Έλληνες και αλλοδαπούς που υπηρέτησαν τα όπλα στο στρατό της ξηράς, στο ναυτικό, στα εθελοντικά σώματα και στην χωροφυλακή, και γενικά σε όλα τα μάχιμα τμήματα που υπηρέτησαν ιδιώτες στα χρονικά διαστήματα από της 18 Σεπτεμβρίου 1912 ως την 30 Απριλίου 1913 και από τις 20 Φεβρουαρίου ως τις 26 Ιουλίου 1913. Φέρονται στο στήθος όπως και τα παράσημα.
Μετάλλιο Ελληνοτουρκικού Πολέμου 1912-1913
Πρόκειται για χάλκινο μετάλλιο που φέρει προσκολλημένο το βασιλικό στέμμα. Στην έμπροσθεν όψη φέρει στο κέντρο τον σταυρό και το βασιλικό στέμμα, καθώς και τα μονογράμματα του βασιλιά Γεωργίου και του βασιλιά Κωνσταντίνου στο επάνω και κάτω άκρο του σταυρού αντίστοιχα, συνοδευόμενα με στέμμα. Στις γωνίες του σταυρού φαίνονται τα άκρα ξιφών διασταυρωμένα. Περιφερικώς φέρει την επιγραφή «Συν Θεώ υπέρ Βασιλέως και Πατρίδος 1912 - 1913». Η γραφή είναι σε Βυζαντινά γράμματα. Η όπισθεν πλευρά είναι περιφερικά στεφανωμένη με δάφνες, στο κέντρο βρίσκεται η εξής επιγραφή σε Βυζαντινά γράμματα: «Μακεδονία, Ήπειρος, Αρχιπέλαγος». Η ταινία είναι ημιμετάξινη σε χρώμα γαλάζιο του ουρανού. Στο μέσο φέρει ζώνη ερυθροκύανη, στα άκρα μια λευκή ζώνη.
Μετάλλιο Ελληνοβουλγαρικού Πολέμου 1913
Το μετάλλιο του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου έχει σχήμα στρογγυλό, κρατιέται από κορδέλα όπως περιγράφτηκε πιο πάνω. Στην έμπροσθεν όψη φέρει την προτομή του βασιλιά Κωνσταντίνου με την περιφερική επιγραφή σε κεφαλαία γράμματα: «Κωνσταντίνος Βασιλεύς των Ελλήνων 1913». Η όπισθεν όψη φέρει την προτομή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Βασιλείου Β', και την περιφερική επιγραφή σε βυζαντινά γράμματα: «Βασίλειος Β' 976-1025». Η ταινία είναι ημιμετάξινη χρώματος γαλάζιου του ουρανού. Στο μέσο φέρει πράσινη ζώνη μεταξύ λεπτών λευκών διαζωμάτων, στα άκρα φέρει μια λεπτή λευκή ζώνη.
thumb|150px|Μετάλλιο Ελληνοβουλγαρικού Πολέμου 1913.
Αναμνηστικές και ιδιαίτερες διεμβολές
Εις ανάμνηση των μαχών και ναυμαχιών απονεμήθηκαν και μετάλλια στα οποία αναγράφονται τα ονόματα των κυριοτέρων μαχών μαι ναυμαχιών. Οι διεμβολές αυτές προσαρμόζονταν επάνω στην ταινία. Για τραυματισμό στην μάχη αυτή φέρεται διεμβολή με διασταυρωμένα ξίφη. Για τους πεσόντες φέρεται διεμβολή με σταυρό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Δήμος Συβότων
Ο Δήμος Συβότων ήταν δήμος του νομού Θεσπρωτίας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Ηγουμενίτσας. Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου. Αποτελούνταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 72,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.010 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Πλαταριά.
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σ
Δημήτριος Καρδιτσάς
Ο Δημήτριος Καρδιτσάς (1915-1999), του Μαργαρίτη, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σερρών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1915. Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στην Μαιευτική και στη Γυναικολογία. Εργάστηκε ως ιατρός στην ειδικότητα αυτή μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Εξελέγη βουλευτής Σερρών στις εκλογές του 1961 με το κόμμα της ΕΡΕ. Στη συνέχεια έγινε σημαίνων στέλεχος της νεοσύστατης Νέας Δημοκρατίας και υπηρέτησε ως πρόεδρος στην τοπική οργάνωση (ΝΟΔΕ) του κόμματος, μέχρι την παραίτησή του, το 1978.
Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε από τον μητροπολιτικό ναό Μεγάλων Ταξιαρχών Σερρών στις 27 Δεκεμβρίου 1999. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Φωτεινή, τα παιδιά του, εγγόνια και ανίψια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Έκτορ Μπεγιερίν
Ο Έκτορ Μπεγιερίν Μορούνο (ισπανική γλώσσα: Héctor Bellerín Moruno, 19 Μαρτίου 1995) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του δεξιού μπακ για λογαριασμό της Ρεάλ Μπέτις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Άντι Μακ Ντάουελ
Η Άντι Μακ Ντάουελ (Rosalie Anderson MacDowell) (21 Απριλίου 1958) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Έκανε την πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία Γκρέιστοουκ: Ο θρύλος του Ταρζάν, άρχοντα της ζούγκλας (Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes, 1984), προτού λάβει αναγνωρισιμότητα για τον ρόλο της στην ταινία Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες (Sex, Lies, and Videotape, 1989), για την οποία κέρδισε το βραβείο Independent Spirit Award Καλύτερης Πρωταγωνίστριας και ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Δραματική Ταινία. Έλαβε επίσης υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα για τις ερμηνείες της στις ταινίες Πράσινη κάρτα (Green Card, 1990) και Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία (1994).
Η Μακ Ντάουελ πρωταγωνίστησε στις ταινίες Η μέρα της μαρμότας (1993), Στιγμιότυπα (Short Cuts, 1993), Μιχαήλ (Michael, 1996) και Ο πολλαπλός εαυτός μου (Multiplicity, 1996). Συμμετείχε σε κάποιες λιγότερο δημοφιλείς ταινίες, όπως Το τέλος της βίας (The End of Violence, 1997), Η μούσα (The Muse, 1999) και Αιτία διαζυγίου (Town & Country, 2001). Αργότερα πρωταγωνίστησε σε αρκετές ανεξάρτητες ταινίες και έπαιξε δεύτερους ρόλους σε ταινίες όπως οι Beauty Shop (2005), Footloose (2011) και Magic Mike XXL (2015). Έλαβε τα θετικά σχόλια των κριτικών για την συμμετοχή της στην δραματική ταινία Love After Love (2017).
Η Μακ Ντάουελ έχει υπάρξει μοντέλο για την Calvin Klein Inc. αλλά και για την L’Oréal από το 1986, γιορτάζοντας τα 30 χρόνια παρουσίας της εταιρείας το 2016.
H&M
Ιστορία
Ιδρύθηκε από τον Έρλινγκ Πέρεσον το 1947, όταν άνοιξε το πρώτο κατάστημα στην κεντρική οδό της Βεστερός στη Σουηδία. Το πρώτο όνομα της εταιρίας ήταν "Hennes" (ελληνικά: δικό της) αφού πουλούσε αποκλειστικά γυναικεία ρούχα. Το 1968, ο Πέρεσον απέκτησε το κατάστημα ένδυσης λιανικής του Μαουρίτζ Γουάλιντφορς, γεγονός που οδήγησε στην ένταξη της ανδρικής συλλογής στο φάσμα των προϊόντων του και στη μετονομασία "Hennes & Mauritz" (H&M).
Τοποθεσίες
μικρογραφία|H&M καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Κόκκινο: Τρέχουσες χώρες που δραστηριοποιείται Ροζ: Σχεδιαζόμενη επέκταση. μικρογραφία|Κατάστημα H&M στο Pavilions Shopping Centre, στο [[Μπέρμιγχαμ του Ηνωμένου Βασιλείου.]] Αριθμός καταστημάτων
Φιλανθρωπίες
Από το 2004, η H&M συνεργάζεται με τη UNICEF σε διάφορα προγράμματα για την προστασία των παιδιών. Μέχρι το 2012, η H&M είχε συγκεντρώσει 8 εκατομμύρια δολάρια για κοινωνική ενίσχυση σε ένα πρόγραμμα για το Μπανγκλαντές, που στοχεύει στην προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών, δίνοντάς τους πρόσβαση στην εκπαίδευση.
Τον Αύγουστο του 2015, η H&M ανακοίνωσε ότι θα επιβραβεύσει με ένα ετήσιο βραβείο αξίας 1 εκατομμυρίου ευρώ την ενίσχυση της τεχνολογίας και των τεχνικών της ανακύκλωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Σουηδία Κατηγορία:Μάρκες ειδών ένδυσης
Αντεουάλε Ακινουόγιε-Αγκμπάζε
Ο Αντεουάλε Ακινουόγιε-Αγκμπάζε (Adewale Akinnuoye-Agbaje, 22 Αυγούστου 1967) είναι Άγγλος ηθοποιός και πρώην μοντέλο.
Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1967. Οι γονείς του κατάγονται από τη Νιγηρία. Έχει 4 αδερφές και κατέχει πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά, ιταλικά, Yoruba (διάλεκτος της Αφρικής) και σουαχίλι (μητρική γλώσσα για πολλές περιοχές της Ανατολικής Αφρικής). Επίσης, έχει πτυχίο νομικής από το πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Είναι βουδιστής. Το όνομά του προέρχεται από την ένωση των λέξεων: Ade (το γεράκι), wale (γύρισε πίσω), Akin (πολεμιστής), nuoye (του αρχηγού), και Agbaje (της ευημερίας και του πλούτου). Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του εγκληματία Simon Adebisi στη σειρά Oz αλλά και για τον ρόλο του Mr. Eko στον δεύτερο κύκλο επεισοδίων της δραματικής σειράς Οι Αγνοούμενοι (Lost). Άλλες ταινίες στις οποίες έχει συμμετοχή: Congo (1995), The Mummy Returns (2001), The Bourne Identity (2002) και Get Rich or Die Tryin (2005).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κυτταρικός κύκλος
Κυτταρικός κύκλος ή κύκλος ζωής του κυττάρου είναι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη στιγμή που το κύτταρο δημιουργείται μέχρι να διαιρεθεί σε δύο νέα κύτταρα. Ο κυτταρικός κύκλος χωρίζεται σε δύο φάσεις: α)την μεσόφαση και β)την μίτωση. Η μεσόφαση καταλαμβάνει ποσοστό 90% - 95% της διάρκειας ζωής του κύτταρου. Κατά την διάρκεια της μεσόφασης τα κυτταρά<<αδρανούν>>,γιατί δεν παρατηρούνται έντονα κινητικά φαινόμενα στο χώρο του πυρήνα.Συνεπώς αποτελεί περίοδο αύξησης του όγκου του κυττάρου και αφ'ετέρου περίοδο προετοιμασίας του κυττάρου για την επικείμενη διαίρεση του.Αυτό σημαίνει έντονες μεταβολικές διαδικασίες όπως ο διπλασιασμός του DNA, σύνθεση mRNA, tRNA,πρωτεινών κτλ. Επίσης, η μεσόφαση υποδιαιρείται σε 3 φάσεις: G1, S και G2.Το στάδιο G1 είναι το μεγαλύτερο στάδιο εκεί γίνεται η βιοσύνθεση mRNA,tRNA,ριβοσωμάτων και πρωτεινών (δομικών και λειτουργικών).Παράλληλα σε αυτό το στάδιο παρατηρείται έντονη αναπνοή  του κυττάρου για να μπόρει να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του. Στο στάδιο S που είναι και το μικρότερο σε διάρκεια ,γίνεται ο αυτοδιπλασιασμός του γενετικού υλικού,στο τέλος του σταδίου αυτού το κύτταρο έχει διπλασιάσει την ποσότητα του γενετικού υλικού ,έχουν παραχθεί δυο αντίγραφα που έχουν ταυτόσημεσ γενετικές πληροφορίες. Ενώ το στάδιο G2 είναι μια μεταβατική περίοδος πριν από τηην έναρξη της μιτώσης ,διαιρόυνται οι χλωροπλάστες ,τα μιτοχόνδρια και το κεντροσωματίδιο. Τα χρωμοσώματα δεν είναι ακόμα ορατά ως μεμονωμένες δομές. Η μίτωση είναι ο τρόπος διαίρεσης των σωματικών κυττάρων και περιλαμβάνει 4 φάσεις
Πρόφαση: Οι αδελφές χρωματίδες συσπειρώνονται και κοντένουν και παχαίνουν. Κινούνται προς το ισημερινό επίπεδο του κυττάρου.
Μετάφαση: Οι αδελφές χρωματίδες αποκτούν μέγιστη συσπείρωση και είναι ορατές στο οπτικό μικροσκόπιο.
Ανάφαση: Σπάει το κεντρομερίδιο και κάθε πρώην αδελφή χρωματίδα κινείται προς τους πόλους του κυττάρου.
Τελόφαση: Γίνεται περίσφηξη του κυτταροπλάσματος και προκύπτουν 2 κύτταρα καθένα από τα οποία έχει μια από τις 2 πρώην αδελφές χρωματίδες.
Άσλεϊ Τζαντ
Η Άσλεϊ Τζαντ (Ashley Judd ; γενν. ως Ashley Tyler Ciminella ; 19 Απριλίου 1968) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και πολιτική ακτιβίστρια. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια καλλιτεχνών : είναι η κόρη της τραγουδίστριας της κάντρι μουσικής Ναόμι Τζαντ και είναι η ετεροθαλής αδερφή της Γουϊνόνα Τζαντ. Η υποκριτική καριέρα της εκτείνεται σε πάνω από τρεις δεκαετίες και έχει αναμειχθεί σε ανθρωπιστικές προσπάθειες και στον πολιτικό ακτιβισμό.
Η Τζαντ είχε πρωραγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές ταινίες που έχουν λάβει θετικά σχόλια καθώς και σε ταινίες που έχουν γίνει επιτυχίες στα box office, όπως οι : Ruby in Paradise (1993), Heat (1995), Norma Jean & Marilyn (1996), A Time to Kill (1996), Kiss the Girls (1997), Double Jeopardy (1999), Where the Heart Is (2000), Frida (2002), High Crimes (2002), De-Lovely (2004), Bug (2006), Dolphin Tale (2011), Olympus Has Fallen (2013), Divergent (2014), Barry (2016) και A Dog's Way Home (2019). Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Missing (2012), για την οποία ήταν υποψήφια για Primetime Emmy Award Καλύτερης Πρωταγωνίστριας σε Μίνι Σειρά ή Ταινία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)
Ιστορία
thumb|250 px|Ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη. thumb|250 px|Ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη. thumb|250 px|Ταφόπλακα στον περίβολο του ναού, γραμμένη στα [[Καραμανλήδεια γραφή|Καραμανλήδικα.]] Η Φιλαδέλφεια ήταν μία από τις πρώτες πόλεις με αυτό το όνομα. Θεμελιώθηκε το 189 π.Χ. από τον βασιλιά Ευμένη Β' της Περγάμου, ο οποίος τής έδωσε αυτό το όνομα αφιερώνοντάς τη με αγάπη στον αδελφό και διάδοχό του Άτταλο Β' της Περγάμου. Στη νέα πόλη εγκαταστάθηκαν Μακεδόνες άποικοι από τις γύρω περιοχές, για τη στρατιωτική της φύλαξη. Την περίοδο εκείνη, περίπου το 100 π.Χ., σημαίνουσα μορφή ήταν ο αρχιερέας της πόλης, Έρμιππος, που έκοψε αρκετά νομίσματα. Ελλείψει κληρονόμων, ο Άτταλος Γ' κληροδότησε μετά το θάνατό του (133 π.Χ.) την πόλη στους Ρωμαίους, οι οποίοι τη συμπεριέλαβαν στην Επαρχία της Ασίας που δημιούργησαν, η οποία περιέλαβε την Ιωνία και το αρχαίο βασίλειο της Περγάμου. Το 17 μ.Χ., η Φιλαδέλφεια καταστρέφεται από σεισμό αλλά σταδιακά ανοικοδομείται, σημαντικά δημόσια κτήρια ανεγείρονται και η πόλη γίνεται πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Έλαβε μάλιστα και την προσωνυμία «Μικραί Αθήναι».
Η Φιλαδέλφεια αναφέρεται ως μία από τις επτά εκκλησίες της Ασίας στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Οι κάτοικοί της γνώρισαν τον Χριστιανισμό από το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου. Η εκκλησία της απέκτησε μεγάλη σπουδαιότητα κατά τους πρωτοχριστιανικούς και βυζαντινούς χρόνους. Γνωστοί άγιοι νεομάρτυρες από τη Φιλαδέλφεια είναι ο άγιος νεομάρτυρας Δημήτριος εκ Φιλαδελφείας που μαρτύρησε στις 2 Ιουνίου 1657 και ο άγιος νεομάρτυρας Γεώργιος εκ Φιλαδελφείας που μαρτύρησε στις 2 Οκτωβρίου 1794 στην πόλη Καρατζασού της Μικράς Ασίας.
Ο τίτλος του Επισκόπου Φιλαδελφείας παραμένει ακόμη ως τίτλος, τόσο για την Καθολική Εκκλησία, όσο και για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο εκλέγει μέχρι σήμερα «Μητροπολίτη Φιλαδελφείας, Υπέρτιμο και Έξαρχο Λυδίας». Μητροπολίτης Φιλαδελφείας από το 1906 έως το 1911 διετέλεσε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, ο οποίος ανέπτυξε πολύπτυχη δράση σε ποιμαντικό, εθνικό και εκπαιδευτικό επίπεδο. Τελευταίος επίσκοπος Φιλαδελφείας με ποίμνιο, μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, υπήρξε ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος Χατζησταύρου.
thumb|250 px|[[Άσπρον του σφετεριστή αυτοκράτορα Θεόδωρου Μαγκαφά, με έδρα την Φιλαδέλφεια.]]
Στα ύστερα βυζαντινά χρόνια, η Φιλαδέλφεια ήταν αυτόνομος πόλη, υπό την κατ΄ όνομα επικυριαρχία των Βυζαντινών και στην πραγματικότητα υπό την επιρροή των ιπποτών της Ρόδου, όταν το 1390 κατελήφθη (βλ. άλωση της Φιλαδέλφειας) από τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ και μικρή χριστιανική δύναμη υπό τον Μανουήλ Β' Παλαιολόγο. Το 1402 κατελήφθη από τον Ταμερλάνο, ο οποίος έκτισε τείχος με τα σώματα των αιχμαλώτων του. Από τότε αρχίζει μια παρακμή της πόλης, που συνεχίζεται και όταν επανέρχεται σε οθωμανικά χέρια αργότερα, χωρίς όμως να εξαλειφθεί ο χριστιανικός της πληθυσμός, ο οποίος, αν και γλωσσικά σιγά-σιγά εκτουρκίζεται, διατηρεί τη Μητρόπολη και τους ιερείς του. Στις αρχές όμως του 19ου αιώνα, η Φιλαδέλφεια γίνεται σημαντικός εμπορικός κόμβος και γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη. Σε ελληνική απογραφή του 1905, αναφέρεται ότι η ορθόδοξη κοινότητα της Φιλαδέλφειας αριθμούσε 4.000 άτομα.
Η Φιλαδέλφεια υπήρξε ένα από τα τελευταία βυζαντινά προπύργια στη Μικρά Ασία. Οι Έλληνες κάτοικοί της την εγκατέλειψαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή και πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στη Νέα Φιλαδέλφεια, στην Αττική καθώς επίσης και στο χωριό Νέα Φιλαδέλφεια 25 χιλιόμετρα βόρεια της Θεσσαλονίκης.
Η πόλη σήμερα
Η σημερινή πόλη, με το όνομα Αλασεχίρ, έχει πληθυσμό 45.000 κατοίκων. Στην Τουρκία, το όνομα της πόλης είναι σχεδόν συνώνυμο της σουλτανίνας, που παράγεται εκεί και είναι το πιο διάσημο προϊόν της. Συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με τη Σμύρνη, από την οποία απέχει 105 χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυδίας *
Coca-Cola HBC AG
Η Coca-Cola HBC AG (γνωστή και ως Coca-Cola HBC, Coca-Cola Hellenic ή Coca Cola 3E), είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμφιαλωτής Coca-Cola παγκοσμίως, με δραστηριότητες εμφιάλωσης σε 26 χώρες, κυρίως στην Ευρώπη:
Παλαιότερα η πολυεθνική Coca-Cola HBC AG, δραστηριοποιούνταν επίσης και στις Ρωσία και Λευκορωσία, ωστόσο λόγω της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η εταιρεία αποφάσισε να σταματήσει επ αόριστον, την δραστηριότητα της, στις συγκεκριμένες χώρες.
Η γκάμα προϊόντων της Coca-Cola HBC AG περιλαμβάνει αναψυκτικά με και χωρίς ανθρακικό, χυμούς, νερό, ενεργειακά ποτά και έτοιμα ροφήματα όπως τσάι και καφές.
Οι μετοχές της Coca-Cola HBC AG είναι εισηγμένες στην premium κατηγορία του Χρηματιστηρίου Αξιών του Λονδίνου (LSE: CCH) και στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών (athex: EEE EEE).
Ιστορία
Το 1969 η Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως ιδρύει τα γραφεία της στην Αθήνα και γίνεται επίσημα εμφιαλωτής της The Coca-Cola Company. Η Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε. δημιουργήθηκε, το 2000, μετά τη συγχώνευση της Coca-Cola Beverages Plc, με την τότε Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε. (3Ε), με έδρα την Κηφισιά Αττικής. Στις 29 Απριλίου 2013, η Coca-Cola HBC AG αποκτά το σύνολο των κοινών μετοχών της Coca-Cola Ελληνική Εταιρεία Εμφιαλώσεως Α.Ε, έπειτα από δημόσια πρόταση ανταλλαγής μετοχών και εισάγεται στην premium κατηγορία της Επίσημης Αγοράς της UK Listing Authority.
Στις 24 Ιουλίου 2014, η Coca-Cola HBC AG ανακοινώνει την έξοδό της από το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.
Οι μετοχές της εταιρείας ανήκουν κατά 23.3% στην  εταιρία χαρτοφυλακίου Κar-Τess Holding, 23.2% στην The Coca-Cola Company, ενώ το υπόλοιπο 53.5% διαπραγματεύεται  στα Χρηματιστήρια Λονδίνου και Αθηνών.
Θυγατρικές
Οι θυγατρικές της Coca-Cola HBC AG είναι οι εξής:
Εταιρικές σχέσεις
Η απόφαση της 3Ε Ιρλανδίας το 2009 να παραχωρήσει σε τρίτους τη διανομή των προϊόντων οδήγησε σε 130 υπαλλήλους της σε απεργία 9 εβδομάδων, η οποία έληξε με μια βελτιωμένη προσφορά εφεδρείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών Κατηγορία:Coca-Cola
Τλασίμαχος ο Αμβρακιώτης
Ο Τλασίμαχος ο Αμβρακιώτης (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αμβρακία, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στα ιππικά αγωνίσματα της συνωρίδος και του τέθριππου πώλων κατά τους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηπειρώτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.) Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου πώλων
Βουνό
thumb|250px|Το όρος [[Μάττερχορν στις Άλπεις είναι ένα από τα πιο γνωστά βουνά παγκοσμίως.]]
Ένα βουνό ή όρος είναι ένα γεωλογικό ύψωμα της επιφάνειας της γης που ξεπερνά τα 300 μέτρα. Συνήθως το βουνό έχει μια αναγνωρίσιμη κορυφή. Τα βουνά καλύπτουν το 64% της Ασίας, το 36% της Βόρειας Αμερικής, το 25% της Ευρώπης, το 22% της Νότιας Αμερικής, το 17% της Αυστραλίας και το 3% της Αφρικής. Συνολικά, η επιφάνεια της Γης καλύπτεται κατά 24% από ορεινούς όγκους. Το 10% του πληθυσμού της Γης ζει σε ορεινές περιοχές. Οι περισσότεροι ποταμοί του κόσμου τροφοδοτούνται από ορεινές πηγές, και περισσότερος από τον μισό πληθυσμό της Γης εξαρτάται από τα όρη για υδάτινους πόρους.
Χαρακτηριστικά
Τα ψηλότερα βουνά, αλλά και βουνά που βρίσκονται πιο κοντά στους πόλους της Γης, έχουν τμήματα που εισέρχονται σε πιο κρύα στρώματα της ατμόσφαιρας. Έτσι, αυτά τα βουνά είναι πιο επιρρεπή στη δημιουργία παγετώνων και στη διάβρωση μέσω παγετού. Τέτοιες διαδικασίες δημιουργούν τις χαρακτηριστικές κορυφογραμμές των βουνών. Κάποια από αυτά τα βουνά έχουν παγετώδεις λίμνες, που δημιουργούνται από την τήξη των παγετώνων. Για παράδειγμα, εκτιμάται ότι υπάρχουν 3.000 παγετώδεις λίμνες στο Μπουτάν.
Είδη βουνών
Τα βουνά μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με πολλούς τρόπους. Μερικά βουνά είναι ηφαίστεια και μπορούν να χαρακτηριστούν βασισμένα στο είδος της λάβας ή την ιστορία των εκρήξεών τους. Άλλα βουνά είναι σχηματισμένα από παγετώδεις διαδικασίες και μπορούν να χαρακτηριστούν με βάση τις μορφές παγετώνα. Τα περισσότερα, ωστόσο, οφείλουν τη δημιουργία τους στις ορογενετικές κινήσεις, δηλ. κινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών, οι οποίες έχουν ως συνέπεια την πτύχωση των ορίων τους. Ανάλογα με την εποχή που δημιουργήθηκαν οι πτυχώσεις αυτές, διακρίνεται και η ηλικία των βουνών. Έτσι, με την πιο πρόσφατη Αλπική πτύχωση δημιουργήθηκαν οροσειρές όπως οι Άλπεις. Οι οροσειρές αυτές χαρακτηρίζονται από έντονο επιφανειακό ανάγλυφο και χαρακτηρίζονται ως οροσειρές αλπικού τύπου. Αντίθετα, οι σκανδιναβικές οροσειρές, που δημιουργήθηκαν πολύ παλαιότερα, έχουν πολύ πιο ήπιο ανάγλυφο και χαρακτηρίζονται ως οροσειρές σκανδιναβικού τύπου.
Γεωλογία
Ένα βουνό σχηματίζεται συνήθως από τις κινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών, οι οποίες είναι είτε ορογενετικές είτε ηπειρογενετικές. Οι δυνάμεις συμπίεσης, ισοστατικής ανύψωσης και εισροής διάπυρου υλικού, εξωθούν βραχώδεις επιφάνειες προς τα επάνω, δημιουργώντας μια έκταση γης πιο υψηλή σε σχέση με την περιβάλλουσα. Ανάλογα με το ύψος των διάφορων σημείων του περιβάλλοντος, η μεγαλύτερου υψομέτρου έκταση λέγεται λόφος ή βουνό, εάν είναι ψηλότερη η κορυφή.
Γαβριέλα των Αψβούργων
Η Γαβριέλα των Αψβούργων (Gabriela von Habsburg, 14 Οκτωβρίου 1956 -) είναι Αυστριακή γλύπτρια και κόρη του Αρχιδούκα Όθωνα της Αυστρίας και διεκδικητή του θρόνου της Αυστρίας.
Υπήρξε Πρέσβειρα της Γεωργίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από το 2009 μέχρι το 2013.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1956 στην Πόλη του Λουξεμβούργου και είναι το τέταρτο παιδί και κόρη του Αρχιδούκα Όθωνα της Αυστρίας και της Ρεγκίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου Γ΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό γέννησής της, το επώνυμό της είναι "της Αυστρίας-Ουγγαρίας"
Μεγάλωσε στην εξορία, στη Βίλα Αυστρία, στο Χόκιν της Βαυαρίας. Ως αποτέλεσμα της απέλασης των Αψβούργων από την Αυστρία, αισθάνεται ότι μεγάλωσε στερημένη από κάθε αίσθηση υπερηφάνειας της χώρας της. Πιστεύει ότι ο ρόλος της δυναστείας της στην ιστορία διαμορφώνει την ανατροφή της, «μεγάλωσα σε μια οικογένεια, που ποτέ δεν μιλήσαμε για τίποτε άλλο σε γεύματα, εκτός από την πολιτική».
Σπούδασε φιλοσοφία για δύο χρόνια στο "Πανεπιστήμιο Λουδοβίκος Μαξιμιλιανός" του Μονάχου. Από το 1978 έως το 1982, σπούδασε τέχνη στην "Ακαδημία Τεχνών" του Μονάχου.
Από το 2001 είναι καθηγήτρια τέχνης στην Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας, ενώ παράλληλα δίδασκε στη Θερινή Ακαδημία Τεχνών στο Νόιμπουργκ της Γερμανίας μέχρι το 2005. Ανακάλυψε τη δημιουργικότητα και την ευθυμία των μαθητών της ενόψει των αντιξοϊκών που επικρατούν στη Γεωργία.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της εκεί της δόθηκε γεωργιανή υπηκοότητα. Διαθέτει πέντε εκτάρια γης στη Γεωργία όπου παράγει κρασί.
Τον Νοέμβριο του 2009, η Γεωργία διόρισε την Γαβριέλα Πρέσβειρα της Γεωργίας στη Γερμανία και από τον Μάρτιο του 2011 διατηρεί ένα διαμέρισμα στο Βερολίνο. Απολύθηκε από τη θέση της τον Ιανουάριο του 2013, μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη Γεωργία τον Οκτώβριο του 2012.
Από τον Μάρτιο του 2010, η Γαβριέλα εκπροσώπησε τη Γεωργία στο Διεθνές Συμβούλιο της Αυστριακής Υπηρεσίας Εξωτερικού.
Οικογένεια
Στις 30 Αυγούστου 1978 η Γαβριέλα παντρεύτηκε τον Χριστιανό Μάιστερ, Γερμανό δικηγόρο, και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Το 1997 η Γαβριέλα και ο σύζυγός της χώρισαν και ο γάμος τους ακυρώθηκε κανονικά.
Τιμητικές διακρίσεις
Αυστριακές
Ξένες
Παραπομπές
Gabriela von Habsburg.Sculpture (English version) By Prof. Mathias Frehner and Prof. Carla Schulz-Hofmann Bucher GmbH & Co. Druck Verlag Netzwerk; (22. Oktober 2007) ISBN 978-3-902612-31-1 Gabriela von Habsburg.Skulpturen (German version) ISBN 978-3-902612-20-5
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Douglas C-54 Skymaster
Το Douglas C-54 Skymaster ήταν τετρακινητήριο μεταφορικό αεροσκάφος που χρησιμοποιήθηκε από τις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Όπως και στην περίπτωση του C-47 Skytrain, το C-54 Skymaster βασιζόταν σε ένα πολιτικό επιβατικό αεροσκάφος, το Douglas DC-4.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το C-54 εισήλθε σε υπηρεσία με τις Αεροπορικές δυνάμεις του Αμερικανικού Στρατού το 1942, μεταφέροντας 26 επιβάτες, ενώ μετέπειτα εκδόσεις μπορούσαν να μεταφέρουν μέχρι 50. Το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό απέκτησε επίσης τον τύπο, δίνοντας του την ονομασία R5D. Το C-54 υπήρξε ένα από τα πλέον χρησιμοποιημένα μεταφορικά αεροσκάφη μεγάλων αποστάσεων των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στον πόλεμο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 515 C-54 στην Σάντα Μόνικα (Santa Monica) της Καλιφόρνια και 655 στο Σικάγο.
Μετά το τέλος του πολέμου, το C-54 συνέχισε να υπηρετεί ως το βασικό μεταφορικό αεροσκάφος της νεοσύστατης Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας και του Αμερικανικού Ναυτικού.
Η Στρατηγική Αεροπορική Διοίκηση της USAF χρησιμοποίησε τα C-54 Skymaster από το 1946 έως το 1975.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρρυ Τρούμαν υπέγραψε τον Νόμο Εθνικής Ασφαλείας του 1947, με τον οποίο δημιουργήθηκε η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ως ξεχωριστός κλάδος των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, όντας επιβιβασμένος στο «Sacred Cow», το προεδρικό C-54, το οποίο βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Περισσότερα από 300 C-54 και R5D συμμετείχαν στην Αερογέφυρα του Βερολίνου το 1948, ενώ υπηρέτησαν και στον πόλεμο της Κορέας. Μετά τη λήξη του πολέμου στην Κορέα, το C-54 αντικαταστάθηκε από το Douglas C-124 Globemaster II, όμως συνέχισε να χρησιμοποιείται από την USAF μέχρι το 1972.
Το C-54 υπήρξε το προσωπικό μεταφορικό αεροσκάφος των Φραγκλίνου Ρούσβελτ, Ντάγκλας Μακάρθουρ και Ουίνστον Τσώρτσιλ (μαζί με το Avro York). Το C-54 επίσης χρησιμοποιήθηκε από την Βρετανική Βασιλική Αεροπορία, την Βασίλική Καναδική Αεροπορία, την Γαλλική Πολεμική Αεροπορία και τις αεροπορικές δυνάμεις πολλών ακόμα χωρών.
Εκδόσεις
right|thumb|400px|C-54 Skymaster της USAF
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου C-54 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1876
Το πρώτο έργο της νέας κυβέρνησης ήταν να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή τον πρώτο νόμο «Περί ευθύνης υπουργών». Μετά την σχετική συζήτηση, η Βουλή ψήφισε τον νόμο στις 22 Δεκεμβρίου του 1876, ο οποίος έγινε νόμος του ελληνικού κράτους, με την δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στις 23 Φεβρουαρίου του 1877.
Την ίδια ημέρα, 23 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση χάνοντας την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου εξ αιτίας της «υπόθεσης Καστελιώτου», παραιτήθηκε.
Πηγές - Παραπομπές
1876 12 Κατηγορία:1876
Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας
Ο Αρτάβασδος Β΄ της Αρμενίας ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (54 – 34 π.Χ.) και μέλος της βασιλικής δυναστείας των Αρταξιαδών. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου.
Ο Αρτάβασδος Β΄ απέκτησε, με άγνωστου ονόματος σύζυγο, τρία παιδιά: τους μετέπειτα βασιλείς Αρταξέρξη Β΄, Τιγράνη Γ΄ της Αρμενίας και μια άγνωστου ονόματος κόρη η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Αρχέλαο της Καππαδοκίας.
Δήμος Μαργαριτίου
Ο Δήμος Μαργαριτίου ήταν δήμος του νομού Θεσπρωτίας στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο τμήμα του οροπεδίου του Μαργαριτίου. Αποτελούνταν από 7 Δημοτικά Διαμερίσματα, καταλαμβάνοντας έκταση 141,6 τ.χλμ. έχοντας συνολικό πληθυσμό 3.032 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Μαργαρίτι. Με τη νέα διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Μαργαριτίου εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Ηγουμενίτσας, του οποίου και αποτελεί από 1 Ιανουαρίου 2011 ομώνυμη Δημοτική Ενότητα.
Στο Δήμο Μαργαριτίου περιλαμβάνονταν τα παρακάτω Δημοτικά Διαμερίσματα και οικισμοί (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Θεσπρωτίας
Άλμπερτ Μπράιαν
Ο Άλμπερτ Μπράιαν ο νεότερος είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος είναι ο 9ος και σημερινός Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων από τον Ιανουάριο του 2019. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2022. Μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των Παρθένων Νήσων, υπήρξε προηγουμένως επίτροπος του υπουργείου Εργασίας των Παρθένων Νήσων.
Χρήστος Κίττας
Ο '''Χρήστος Ν. Κίττας''' (1946) είναι Έλληνας καθηγητής Ιατρικής, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπηρεσιακός υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. .
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1946 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο εξωτερικό. Το 1975 έγινε διδάκτορας της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1983 εξελέγη υφηγητής της παθολογικής ανατομικής στην ιατρική σχολή. Το 1983 εξελέγη επίκουρος καθηγητής, το 1990 αναπληρωτής και το 1993 καθηγητής ιστολογίας και εμβρυολογίας στην ίδια σχολή. Ως ιατρός έχει σημαντικό επιστημονικό έργο και συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον σημαντικών Ελλήνων εργαστηριακών γιατρών-ερευνητών, με επιστημονικό έργο το οποίο έχει διεθνή αναγνώριση και αποδοχή. Έχει 200 δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά καθώς και 100 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια. Από το 1993 έως το 2013 ήταν διευθυντής του Εργαστηρίου Ιστολογίας και Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής.
Παράλληλα με το επιστημονικό του έργο, συμμετείχε ενεργά στη διοίκηση του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της ιατρικής σχολής, αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού (2003-2006) και από το 2006 έως το 2009 ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των ταραχών τον Δεκέμβριο του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του διαμαρτυρόμενος για την αδυναμία της Πολιτείας να προστατεύσει τα κτήρια του Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας, την οποία όμως ανεκάλεσε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια.
Άλμπερτ Μπράιαν
Στις 20 Νοεμβρίου 2018 ο Μπράιαν νίκησε τον τότε κυβερνήτη Κένεθ Μαπ και εξελέγη Κυβερνήτης των Παρθένων Νήσων, λαμβάνοντας το 55,04% των ψήφων. Ορκίστηκε στις 7 Ιανουαρίου 2019.
Χρήστος Κίττας
Βιογραφία
Στις 6 Δεκεμβρίου 2009 ο Κίττας δέχθηκε επίθεση με ξύλα και λοστούς από αντιεξουσιαστές που εισέβαλαν στην πρυτανεία, με αποτέλεσμα να διακομισθεί με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς υπέστη ήπιο εγκεφαλικό επεισόδιο. Για το περιστατικό ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας πρωτοδικών διέταξε κατεπείγουσα έρευνα για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Λίγες ημέρες αργότερα υπέβαλε την παραίτησή του από την πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Άλμπερτ Μπράιαν
Εκλογή κυβερνήτη 2022
Ο Μπράιαν ξεκίνησε την εκστρατεία για την επανεκλογή του στις 11 Μαΐου 2022. Στις προκριματικές εκλογές στις 6 Αυγούστου, ο Μπράιαν κέρδισε τον Κεντ Μπερνίερ τον πρεσβύτερο με ποσοστό 65,04% των ψήφων. Στις γενικές εκλογές στις 8 Νοεμβρίου επικράτησε του γερουσιαστή Κερτ Βίαλετ και δύο άλλων υποψηφίων, λαμβάνοντας το 56% των ψήφων.
Προσωπική ζωή
Ο Μπράιαν παντρεύτηκε ττην Γιολάντα Καμποντεβίλα από το νησί Σαιντ Κρουά το 1998. Αυτός και η σύζυγός του έχουν δύο κόρες, την Αλίγια και τη Σουμάγια.
Χρήστος Κίττας
Βιογραφία
Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου.
Στις 24 Οκτωβρίου 2022 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
O κύριος ναός του Ιανού, λατιν. pelagus templum Janus, όπως συνήθως απεκαλείτο, αν και δεν ήταν ακριβώς ναός, βρισκόταν στη Ρωμαϊκή Αγορά κοντά στην οδό Αγκριλέτουμ. Είχε θύρες και στις δύο πλευρές και στο εσωτερικό του υπήρχε το άγαλμα του Ιανού, του διπρόσωπου θεού των ορίων. Οι πόρτες του ναού, γνωστές ως Θύρες του Ιανού, ήταν κλειστές σε καιρό ειρήνης και ανοικτές σε περίπτωση πολέμου.
Χρήστος Κίττας
Βιογραφία
Στις 26 Μαΐου 2023 ορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά.
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο (βιβλ. 1.19) ο Νούμα Πομπίλιους 2ος βασιλιάς της Ρώμης αποφάσισε να εκτρέψει την προσοχή των πρώτων, πολεμοχαρών Ρωμαίων από τους βίαιους τρόπους τους, ενσταλάζοντάς τους δέος και ευλάβεια. Τα σχέδιά του περιελάμβαναν προώθηση της θρησκείας, υιοθέτηση ιερατικών αξιωμάτων και οικοδόμηση ναών με σκοπό να τους εμφυσήσει πνευματικότητα.
Χρήστος Κίττας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
Αρχαίες περιγραφές
Ο Πλούταρχος στον Βίο του βασιλιά Νουμά, γράφει: "Ο Ιανός έχει επίσης ναό στη Ρώμη με διπλές θύρες, τις επονομαζόμενες Θύρες του πολέμου. Παραμένουν συνέχεια ανοικτές σε καιρό πολέμου, αλλά κλείνουν, όταν έλθει ειρήνη . Το τελευταίο ήταν δύσκολο θέμα και σπάνια συνέβαινε, μια και το βασίλειο ήταν πάντα εμπλεκόμενο σε κάποιον πόλεμο, καθώς το αυξανόμενο μέγεθός του το έφερνε σε σύγκρουση με τα άλλα έθνη, που το περιτριγύριζαν. Αλλά την περίοδο του Αυγούστου ήταν κλειστές, από την εποχή που εκτοπίστηκε ο Μάρκος Αντώνιος. Πριν από αυτό, όταν ο Μάρκος Ατίλιος Ρέγκουλος και ο Τίτος Μάνλιος Τορκουάτος ήταν ύπατοι, οι θύρες έκλεισαν για λίγο· μετά πάλι ξεκίνησε πόλεμος και αμέσως άνοιξαν".
Θέση και δομή
Ο ναός ήταν ένα μικρό, ορθογώνιο κτήριο με δύο θύρες, μία σε κάθε στενή πλευρά του.
Οι Θύρες του Ιανού
Κατά τη βασιλεία του Νουμά, οι θύρες του Ιανού ήταν κλειστές και η Ρώμη έμενε σε ειρήνη. Ο επόμενος βασιλιάς Τούλος Χοστίλιος άνοιξε τις Θύρες, όταν πήγε σε πόλεμο με την Άλμπα Λόνγκα. Οι θύρες του Ιανού παρέμειναν ανοικτές για τα επόμενα 400 έτη, ως τον Α΄ Εμφύλιο Πόλεμο, όταν ο Τίτος Μάνλιος Τορκουάτος έκλεισε τις Θύρες του Ιανού το 234 π.Χ. Αυτό κράτησε για 8 έτη, διότι ο πόλεμος με τους Γαλάτες στη βόρειο Ιταλία έκανε τις Θύρες του Ιανού να ξανανοίξουν. Δεν έκλεισαν ως το 29 π.Χ., με το τέλος του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας Ζ΄.
Αντώνιος Καποδίστριας
Ο Αντώνιος Καποδίστριας (1829 - 1906) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
Οι Θύρες του Ιανού
Στα Πεπραγμένα του θεϊκού Αυγούστου, ένας από πρώτο πρόσωπο απολογισμός της ζωής του Αυγούστου, ο Αυτοκράτορας ισχυρίζεται: "Ο Ιανός Κουιρίνος, που οι πρόγονοί μας ευχόταν να είναι κλειστός, όποτε η ειρήνη διασφαλιζόταν από τις νίκες μας σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σε γη και θάλασσα, είχε καταγραφεί, ότι ήταν κλειστός πριν γεννηθώ, δύο φορές μόνο από τότε που ιδρύθηκε η πόλη, αλλά η Σύγκλητος θέσπισε, ότι θα έπρεπε να κλείσει σε τρεις περιπτώσεις, όσο ήμουν ηγέτης (princeps)".
Αντώνιος Καποδίστριας
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Γεωργίου Καποδίστρια, πολιτικού και μέλους της οικογένειας Καποδίστρια. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος-Μαρία Καποδίστριας και θείος του (αδελφός του πατέρα του) ο Ιωάννης Καποδίστριας κυβερνήτης της Ελλάδας. Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας για πρώτη φορά το 1887 και επανεξελέγη το 1890.
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
Οι Θύρες του Ιανού
Ο Δίων Κάσσιος (51.20 και 53.27) μας επιτρέπει να χρονολογήσουμε τις δύο πρώτες περιπτώσεις: ο ναός έκλεισε το 29 και το 25 π.Χ. Η τρίτη περίπτωση είναι συζητήσιμη. Ο μόνος συγγραφέας που την προσδιορίζει, είναι ο Ορόσιος, που σχετίζει το συμβάν με τη γέννηση του Χριστού, ήτοι το έτος 1 μ.Χ. Πάντως όλοι οι σύγχρονοι ερευνητές απορρίπτουν την αναφορά του Οροσίου, διότι οι Ρωμαϊκές λεγεώνες εκστράτευαν στη Γερμανία και/ή κάπου στη μακρινή Ανατολή το 2 μ.Χ. Ο Ίνες Σκοττ Ρύμπεργκ και ο Γάιος Στερν χρονολογούν το τρίτο κλείσιμο το 13 π.Χ., βασιζόμενοι στην ενωμένη επιστροφή του Αυγούστου και του Αγρίππα στη Ρώμη, αφού επήλθε ειρήνη τις επαρχίες. Ο σερ Ρόναλντ Σύμε χρονολογεί το κλείσιμο το 7 π.Χ., για να συμπέσει με τον θρίαμβο του Τιβερίου κατά την δεύτερη υπατεία του, τα γεγονότα της οποίας έχουν χαθεί για το έτος εκείνο λόγω του κενού που υπάρχει στα διασωθέντα χειρόγρα του Δίωνος Κασσίου. Ο Μάριο Τορέλλι ακολουθεί την ημερομηνία του Οροσίου.
Αντώνιος Καποδίστριας
Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Μαρία-Θηρεσία Αρλιώτη και είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά, μεταξύ των οποίων ήταν οι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας Αντωνιος Καποδίστριας
Ναός του Ιανού (Ρωμαϊκή Αγορά)
Οι Θύρες του Ιανού
Ο ποιητής Βιργίλιος περιέλαβε στην Αινειάδα το άνοιγμα των θυρών του Ιανού για να ξεκινήσει πόλεμος μεταξύ των Τρώων και των Λατίνων.
Σύγχρονα ερείπια
Σήμερα τα λιγοστά ερείπια του ναού απλώνονται πίσω από την Αιμιλία Βασιλική, στους πρόποδες του Αργκιλέτουμ, στη Ρωμαϊκή Αγορά.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Τοπογραφία της Ρώμης
Ε.Ε. Κάμινγκς
Ο Έντουαρντ Έστλιν Κάμινγκς (Edward Estlin Cummings, 14 Οκτωβρίου 1894 – 3 Σεπτεμβρίου 1962), αναφερόμενος σχεδόν πάντα ως '''Ε.Ε. Κάμμινγκς' (E.Ε. Cummings, με τα δύο αρχικά «Ε» να γράφονται συχνά πεζά κατά το ύφος κάποιων ποιημάτων του ως e e cummings''), ήταν Αμερικανός ποιητής, ζωγράφος, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Το σώμα του έργου του περιλαμβάνει περί τα 2.900 ποιήματα, 2 αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα, 4 θεατρικά έργα και αρκετά δοκίμια, όπως και πολυάριθμα σχέδια και ζωγραφιές. Είναι κυρίως γνωστός ως μία εξέχουσα φωνή στη μοντερνιστική ποίηση του 20ού αιώνα.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ε.Ε. Κάμινγκς γεννήθηκε στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης και ήταν γιος δύο πιστών Ουνιταριανών Χριστιανών, του Έντουαρντ Κάμινγκς και της Ρεμπέκα Χάσγουελ Κλαρκ. Ο ίδιος ο ποιητής ανέπτυξε έτσι μία τάση προς το υπερβατικό που τον συνόδευσε σε όλη του τη ζωή. Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας, ο Κάμινγκς μετακινήθηκε προς μία σχέση με τον Θεό μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις με τους συνανθρώπους του.
Ο Ε.Ε. Κάμινγκς ήθελε να γίνει ποιητής από παιδί και έγραφε ποίηση καθημερινά από τα 8 μέχρι τα 22 του χρόνια, εξερευνώντας διάφορες φόρμες. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και ανέπτυξε ενδιαφέρον για τη μοντέρνα ποίηση, η οποία περιφρονούσε τη συμβατική γραμματική και συντακτικό με στόχο μία δυναμικότερη χρήση της γλώσσας. Μετά την αποφοίτησή του εργάσθηκε για έναν έμπορο βιβλίων. thumb|left|Η προμετωπίδα του τόμου 56 του περιοδικού The Harvard Monthly: Ο Κάμινγκς ήταν συντάκτης και συνεργάτης αυτού του λογοτεχνικού περιοδικού όσο σπούδαζε στο Χάρβαρντ.
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το 1917 ο Κάμινγκς εγγράφηκε στο Σώμα Τραυματιοφορέων Norton-Harjes μαζί με τον φίλο και συμφοιτητή του Τζων ντος Πάσος. Εξαιτίας ενός διοικητικού μπερδέματος, ο Κάμινγκς δεν ενσωματώθηκε σε μονάδα ασθενοφόρου επί πέντε εβδομάδες, διάστημα κατά το οποίο παρέμεινε στο Παρίσι. Ερωτεύθηκε την πόλη και θα επέστρεφε σε αυτή κατά την υπόλοιπη ζωή του.
Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους στο Σώμα Τραυματιοφορέων, έστελναν επιστολές στους δικούς τους που προσέλκυσαν την προσοχή της στρατιωτικής λογοκρισίας, καθώς εξέφραζαν ανοικτά αντιπολεμικές απόψεις: Ο Κάμινγκς μιλούσε για την «έλλειψη μίσους» του για τους Γερμανούς. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1917, μόλις 5 μήνες μετά την έναρξη της υπηρεσίας του, ο Κάμινγκς και ένας φίλος του (ο Γουίλιαμ Σλέιτερ Μπράουν) συνελήφθηκαν από τον γαλλικό στρατό ως ύποπτοι «κατασκοπείας και ανεπιθύμητων δραστηριοτήτων». Κρατήθηκαν επί τρεισήμισυ μήνες σε ένα στρατόπεδο κρατουμένων, το Dépôt de Triage στην κωμόπολη Λα Φερτέ Μασέ της Νορμανδίας, όπου στεγάζονταν με άλλους κρατούμενους σε ένα τεράστιο δωμάτιο. Ο πατέρας του απέτυχε να τον απελευθερώσει δια της διπλωματικής οδού και τον Δεκέμβριο του 1917 έφθασε να γράψει ένα γράμμα στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον. Ο Ε.Ε. Κάμινγκς απελευθερώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1917 και ο Μπράουν δύο μήνες αργότερα. Η εμπειρία του Κάμινγκς ως κρατούμενου χρησίμευσε ως βάση για το μυθιστόρημά του Τεράστια σάλα (The Enormous Room, 1922), για το οποίο ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ έγραψε: «Από όλα τα έργα των νεανίσκων που ξεπήδησαν από το 1920 και μετά, ένα βιβλίο επιζεί: Η Τεράστια σάλα του e e cummings... Αυτοί οι λίγοι που κάνουν τα βιβλία να ζουν δεν μπόρεσαν να υποφέρουν τη σκέψη του θανάτου του.»