cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιερ ντε Κουμπερτέν
Βιογραφία
Ο Κουμπερτέν μεγάλωσε σε μια εποχή βαθιάς αλλαγής στη Γαλλία : γνώρισε την ήττα της Γαλλίας στον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο, την Παρισινή Κομμούνα και την ίδρυση της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας αλλά και την Υπόθεση Ντρέιφους. Ωστόσο ενώ τα γεγονότα αυτά αποτέλεσαν το σκηνικό της παιδικής του ηλικίας, οι εμπειρίες του στο σχολείο ήταν το ίδιο μορφοποιητικές. Τον Οκτώβριο του 1874, οι γονείς του εντάχθηκαν στο σχολείο Ιησουϊτών με τον τίτλο Externat de la rue de Vienne, το οποίο δεν είχε διαμορφωθεί πλήρως κατά τα πέντε πρώτα χρόνια της συμμετοχής της οικογένειας Κουμπερτέν σε αυτό. Ενώ πολλοί από τους μαθητές του εν λόγω σχολείου ήταν φοιτητές, ο Κουμπερτέν συμμετείχε στο σχολείο υπό την επίβλεψη ενός Ιησουΐτη ιερέα, για τον οποίο οι γονείς του πίστευαν ότι θα μπορούσε να μεταδώσει στον νεαρό Κουμπερτέν μια ισχυρή ηθική και θρησκευτική εκπαίδευση. Ο Κουμπερτέν ήταν ένας από τους τρεις κορυφαίους σπουδαστές στην τάξη του και ένας από τους αξιωματικούς της ελίτ του σχολείου, ελίτ η οποία αποτελούνταν από τα καλύτερα και λαμπρότερα μυαλά της εποχής. Αυτό υποδηλώνει ότι παρά την ανυπακοή του στο σπίτι, ο Κουμπερτέν προσαρμόστηκε καλά στις αυστηρές δυσκολίες της εκπαίδευσης των Ιησουϊτών.
Ως αριστοκράτης, ο Κουμπερτέν είχε μια ποικιλία επιλογών για σταδιοδρομία από τις οποίες μπορούσε να επιλέξει, μεταξύ των οποίων κάποιες σημαντικές θέσεις στον στρατό ή την πολιτική. Ωστόσο επέλεξε να ακολουθήσει μια καριέρα ως διανοούμενος, να σπουδάσει και να γράψει πάνω σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων - συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της ιστορίας, της λογοτεχνίας και της κοινωνιολογίας.
Εκπαιδευτική φιλοσοφία
Το θέμα που φαίνεται να ενδιαφέρει περισσότερο τον Κουμπερτέν ήταν η εκπαίδευση και έτσι η μελέτη του επικεντρώθηκε κυρίως στη φυσική αγωγή και στον ρόλο του αθλητισμού στη σχολική εκπαίδευση. Το 1883 επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Αγγλία και μελέτησε το πρόγραμμα φυσικής αγωγής που ίδρυσε ο Thomas Arnold. Ο Κουμπερτέν πίστευε ότι αυτές οι μέθοδοι θα οδηγούσαν στην επέκταση της βρετανικής εξουσίας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και υποστήριξε την εισαγωγή και χρήση τους στα γαλλικά ιδρύματα. Η ένταξη της φυσικής αγωγής στο πρόγραμμα σπουδών των γαλλικών σχολείων έγινε η διαρκής επιδίωξη του Κουμπερτέν.
Πιστεύεται ότι ο Κουμπερτέν υπερέβαλλε πάνω στη σημασία του αθλητισμού που υποστήριζε ο Thomas Arnold, τον οποίο θεωρούσε ως "έναν από τους ιδρυτές της αθλητικής ιπποσύνης". Ο χαρακτήρας του αθλητισμού και η επιρροή που ασκούσε πάνω στον Κουμπερτέν, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί από αυτόν, είναι πιο πιθανό να προέρχεται από το μυθιστόρημα School Days του Tom Brown και όχι από τις ιδέες του ίδιου του Arnold. Παρόλα αυτά, ο Κουμπερτέν ήταν ένας ενθουσιώδης άνθρωπος που αναζητούσε μια αιτία, την οποία βρήκε στην Αγγλία και στον Thomas Arnold. "Ο Thomas Arnold, ο ηγέτης και το κλασικό μοντέλο των Άγγλων εκπαιδευτικών, έδωσε την ακριβή φόρμουλα για τον ρόλο του αθλητισμού στην παιδεία. Ο αθλητισμός κέρδισε γρήγορα έδαφος. Τα στάδια ξεπήδησαν γρήγορα σε όλη την Αγγλία", έγραψε ο Κουμπερτέν.
Με έντονο ενδιαφέρον με όσα είχε διαβάσει για τα δημόσια σχολεία της Αγγλίας, το 1883, σε ηλικία 20 ετών, ο Κουμπερτέν πήγε στο Rugby School και σε άλλα σχολεία της Αγγλίας ώστε να τα δει ο ίδιος από κοντά. Περιέγραψε τα αποτελέσματα της έρευνάς του στο βιβλίο L'Education en Angleterre που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1888. Ο ήρωας του βιβλίου του είναι ο Thomas Arnold. Στη δεύτερη επίσκεψή του στην Αγγλία το 1886, ο Κουμπερτέν παρουσίασε την επιρροή που άσκησε ο Arnold στο παρεκκλήσι του Rugby School.
Αυτό που είδε ο Κουμπερτέν στα αθλητικά στάδια του Rugby School και των άλλων αγγλικών σχολείων που επισκέφτηκε ήταν το "πώς ο οργανωμένος αθλητισμός μπορεί να δημιουργήσει ηθική και κοινωνική δύναμη". Τα οργανωμένα παιχνίδια όχι μόνο βοηθούσαν στην εξισορρόπηση του μυαλού και του σώματος αλλά παράλληλα απέτρεπαν τον χρόνο να ξοδεύεται διαφορετικά. Αρχικά ανεπτυγμένα από τους αρχαίους Έλληνες, τα οργανωμένα παιχνίδια αποτελούσαν μια προσέγγιση στην εκπαίδευση για την οποία πίστευε πως είχε ξεχαστεί και αποφάσισε να αφιερώσει την υπόλοιπη ζωή του στην αναγέννησή τους.
Ως ιστορικός και διανοούμενος της εκπαίδευσης, ο Κουμπερτέν μυθιστοριοποίησε την αρχαία Ελλάδα. Έτσι, όταν ξεκίνησε να αναπτύσσει τη θεωρία του πάνω στην εκπαίδευση, έλαβε ως παράδειγμα την ιδέα του αθηναϊκού γυμνασίου, ενός εκπαιδευτικού συστήματος που ενθάρρυνε τόσο τη φυσική όσο και τη διανοητική ανάπτυξη. Ο Κουμπερτέν είδε σε αυτό το γυμνάσιο μια τριπλή ενότητα ανάμεσα στο παλιό και στο νέο, ανάμεσα στην πειθαρχία και ανάμεσα σε διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων, εννοώντας ανάμεσα σε αυτούς των οποίων η εργασία ήταν θεωρητικής φύσεως και σε αυτούς των οποίων η εργασία ήταν χειρωνακτικής φύσεως. Ο Κουμπερτέν υποστήριξε ότι αυτές οι έννοιες και η τριπλή ενότητα πρέπει να εισαχθούν στα σχολεία.
Ωστόσο ενώ ο Κουμπερτέν ήταν μυθιστοριογράφος, και ενώ το όραμά του για την αρχαία Ελλάδα θα τον οδηγούσε στην ιδέα των Ολυμπιακών Αγώνων, η υποστήριξή του στη φυσική αγωγή βασιζόταν και σε πρακτικές ανησυχίες. Πίστευε ότι οι άνδρες που λάμβαναν μια εκπαίδευση πάνω στη φυσική αγωγή θα ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι για να πολεμήσουν στους πολέμους και θα ήταν καλύτερα ικανοί να κερδίσουν μάχες όπως τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο, στον οποίο η Γαλλία ηττήθηκε.
Δυστυχώς για τον Κουμπερτέν, οι προσπάθειές του να εισαχθούν περισσότερα μαθήματα φυσικής αγωγής στα γαλλικά σχολεία απέτυχαν. Ωστόσο, η αποτυχία της πρωτοβουλίας αυτής ακολουθήθηκε στενά από την ανάπτυξη μιας νέας ιδέας ; την αναγέννηση των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, υπό τη μορφή μιας διεθνούς αθλητικής διοργάνωσης.
Ήταν ο διαιτητής στον πρώτο τελικό του γαλλικού πρωταθλήματος ράγκμπι που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 1892, στο Racing Club de France και στο Stade Français.
Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Οι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1906 αναβίωσαν την ώθησή τους και οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν θεωρηθεί ως η σημαντικότερη αθλητική διοργάνωση στον κόσμο. Ο Coubertin δημιούργησε το μοντέρνο πένταθλο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 και στη συνέχεια παραιτήθηκε από την προεδρία της ΔΟΕ μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, που αποδείχθηκαν πολύ πιο επιτυχημένοι από την πρώτη προσπάθεια στην πόλη αυτή το 1900. Τον διαδέχτηκε ως πρόεδρος το 1925 ο Βέλγος Henri de Baillet-Latour.
Προσωπική Ολυμπιακή επιτυχία
Ο Κουμπερτέν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο λογοτεχνίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 για το ποίημά του Ode to Sport ("Ωδή στον Αθλητισμό").
Προσωπική ζωή
Το 1895 ο Πιερ ντε Κουμπερτέν παντρεύτηκε τη Marie Rothan, την κόρη οικογενειακών φίλων. Ο γιος τους Jacques (1896–1952) αρρώστησε μετά την υπερέκθεσή του στον ήλιο όταν ήταν μικρό παιδί. Η κόρη του Renée (1902–1968) υπέφερε από συναισθηματικές διαταραχές και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η Marie και ο Πιερ προσπάθησαν να παρηγορηθούν με δυο ανίψια αλλά αυτά τα τελευταία σκοτώθηκαν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κουμπερτέν πέθανε από καρδιακή προσβολή στη Γενεύη της Ελβετίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1937. Η Marie πέθανε το 1963.
Μετά τον θάνατό του και κατόπιν επιθυμίας του, η καρδιά του μεταφέρθηκε στην Αρχαία Ολυμπία, όπου και τάφηκε σε επιτύμβια στήλη που φέρει την ονομασία Μνημείο Ντε Κουμπερτέν.
Κληρονομιά
Το σλόγκαν των Ολυμπιακών Αγώνων Citius, Altius, Fortius (Faster, Higher, Stronger) προτάθηκε από τον Κουμπερτέν το 1894 και είναι το επίσημο σλόγκαν από το 1924. Ο Κουμπερτέν εμπνεύστηκε το σλόγκαν εμπνεύστηκε από τον Henri Didon OP, φίλο του Κουμπερτέν, κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης φίλων στο Παρίσι το 1891.
Το μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν (επίσης γνωστό ως μετάλλιο Κουμπερτέν ή μετάλλιο True Spirit of Sportsmanship) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή σε εκείνους τους αθλητές που επιδεικνύουν ένα πνεύμα αθλητισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό το μετάλλιο θεωρείται από αρκετούς αθλητές και θεατές ως το ανώτερο βραβείο που ένας αθλητής των Ολυμπιακών Αγώνων μπορεί να λάβει ενώ θεωρείται ακόμα μεγαλύτερο από ένα χρυσό μετάλλιο. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή θεωρεί αυτό το μετάλλιο ως την ύψιστη τιμή.
Ένας μικρός πλανήτης, ο 2190 Κουμπερτέν, ανακαλύφθηκε το 1976 από τον σοβιετικό αστρονόμο Nikolai Stepanovich Chernykh και έλαβε το όνομα του Κουμπερτέν.
Η οδός όπου βρίσκεται το Ολυμπιακό Στάδιο στο Μόντρεαλ (το οποίο φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976) πήρε το όνομα του Πιερ ντε Κουμπερτέν και έδωσε στο στάδιο τη διεύθυνση 4549 Pierre de Coubertin Avenue. Είναι το μοναδικό Ολυμπιακό Στάδιο στον κόσμο που βρίσκεται σε μια οδό που φέρει το όνομα του Κουμπερτέν. Υπάρχουν επίσης δυο σχολεία στο Μόντρεαλ που φέρουν το όνομα του Πιερ ντε Κουμπερτέν.
Ο Louis Jourdan ενσάρκωσε τον Κουμπερτέν στη μίνι σειρά του NBC, The First Olympics: Athens 1896 (1984).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Παιδαγωγοί
ΑΜ (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων ΑΜ ή am ή Am και ΑΜ ή αμ (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-εμ) μπορεί να σημαίνει:
Γιαν Σνέλλινκ
Ο Γιαν Σνέλλινκ (φλαμανδικά: Jan Snellinck, περ. 1548 Μέχελεν – 1 Οκτωβρίου 1638 Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και συλλέκτης έργων τέχνης.
Σημαντικός μαθητής του Σνέλλινκ ήταν ο Άμπραχαμ Γιάνσσενς. Σύμφωνα με τον βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν, είχε αγνοηθεί από τον Κάρελ φαν Μάντερ, αλλά ήταν αξιοσημείωτος ζωγράφος από το Μέχελεν, διάσημος στην εποχή του στις βασιλικές Αυλές, για τους "ηρωικούς" του πίνακες με σκηνές μαχών. Ζωγράφιζε για λογαριασμό εκκλησιών αλλά και αρχηγών κρατών και αναφέρεται ότι το 1604 ήταν 55 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Διεθνές Γραφείο Νάνσεν
thumb|right|200px|Διαβατήριο Νάνσεν Το Διεθνές Γραφείο Νάνσεν (ΔΓΝ), ή κατά πλήρες όνομα "Διεθνές Γραφείο Νάνσεν για τους Πρόσφυγες" ήταν ένας αυτόνομος διεθνής οργανισμός που τελούσε υπό την εποπτεία της Κοινωνίας των Εθνών.
Γενικά
Ο Οργανισμός αυτός ιδρύθηκε το 1930 στη Γενεύη (Ελβετία), προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες των προσφύγων εξαιτίας πολέμων, έργο το οποίο είχε ξεκινήσει μία δεκαετία πριν ο Σύνδεσμος του Φρίντγιοφ Νάνσεν, (προς τιμή του οποίου και έλαβε το όνομα), όπου και βραβεύθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1938. Το 1933 καλύφθηκε με διεθνή ομώνυμη συνθήκη που είχαν εισχωρήσει 14 χώρες.
Κυριότερο μέλημα του διεθνούς αυτού φορέα ήταν η έκδοση ειδικού διαβατηρίου που έφερε την ονομασία "Διαβατήριο Νάνσεν" με το οποίο ο κάτοχός (πρόσφυγας) αυτού μπορούσε να μετακινείται σε άλλες χώρες. Βασικά το Γραφείο Νάνσεν παρείχε περισσότερο πολιτική και ηθική υποστήριξη στους πρόσφυγες και λιγότερο οικονομική αφού τα έσοδά του προέρχονταν κυρίως από διάφορες ιδιωτικές εισφορές.
Σημαντική προσφορά του ΔΓΝ ήταν προς τους πρόσφυγες που δημιούργησε αφενός ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, όσο και το Γ' Ράιχ πριν ξεσπάσει ο Β' Π.Π. Ιδιαίτερα όμως σημαντική υπήρξε εκείνη για τους περίπου 40.000 Αρμένιους στη νέα τους εγκατάστασή στη Συρία και τον Λίβανο καθώς και άλλων 10.000 στην περιοχή Ερεβάν της Αρμενίας.
Τελικά ο οργανισμός αυτός διαλύθηκε το 1938, μετά την κατάργηση της σχετικής Αρμοστείας πλην όμως το έργο της συμπεριελήφθη σε νεότερες συνθήκες, όπως στη συμφωνία Λονδίνου (15 Οκτωβρίου 1949) και της Γενεύης (28 Ιουλίου 1951).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Κοινοπολιτεία των Εθνών Κατηγορία:Γενεύη Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου
Λευκή τρομοκρατία (Ελλάδα)
Στην Ελλάδα, ο όρος Λευκή Τρομοκρατία αναφέρεται στις διώξεις και τη βία που ξέσπασε εις βάρος των φιλικά προσκείμενων στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ Ελλήνων αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας τον Φεβρουάριο του 1945.
Κύρια δύναμη κρούσης της Λευκής Τρομοκρατίας ήταν δεξιοί και ακροδεξιοί παρακρατικοί ένοπλοι σχηματισμοί, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό απαρτίζονταν από πρώην μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας, συγγενείς σκοτωμένων από τον ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια της Κατοχής και κατά δεύτερο λόγο η Χωροφυλακή και η Εθνοφυλακή. Συχνά αυτές οι επιχειρήσεις είχαν άμεσο καθοδηγητή τις ίδιες τις κρατικές αρχές και στελέχη των τότε κυβερνήσεων.
Απώλειες από τη συμφωνία της Βάρκιζας μέχρι τις εκλογές του 1946
Ως αριθμός, οι 1.289 νεκροί που αποδίδονται στην Λευκή Τρομοκρατία πιθανότατα βρίσκονται κοντά στην αλήθεια. Από τους νεκρούς αυτούς, οι 953 αποδίδονται σε παραστρατιωτικές οργανώσεις, οι 250 στην Εθνοφυλακή, οι 82 στη Χωροφυλακή και άλλοι 4 στα βρετανικά στρατεύματα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική καταστολή στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Ελλάδα Κατηγορία:Αντικομμουνιστική τρομοκρατία
Έρευνα αγοράς
Έρευνα αγοράς (Market research) θεωρείται κάθε οργανωμένη προσπάθεια συλλογής πληροφοριών σχετικά με την αγορά και τους καταναλωτές. Η έρευνα αγοράς μελετά τις καταναλωτικές συνήθειες σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, αναγνωρίζει τυχών ανεκπλήρωτες ανάγκες επίσης δημιουργεί και νέες ανάγκες και σκοπό έχει τη συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών που σχετίζονται με τις ανάγκες μιας συγκεκριμένης αγοράς-στόχου, το μέγεθος της, αλλά και τις ανταγωνιστικές επιχειρήσεις που υπάρχουν σε μια αγορά.
Η έρευνα αγοράς είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιχειρηματικής στρατηγικής, καθώς με τη βοήθεια της έρευνας τα στελέχη μιας επιχείρησης μπορούν να βασιστούν σε αυτήν και να επιλύσουν σημαντικά στρατηγικά προβλήματα.
Η έννοια της έρευνας αγοράς συχνά συγχέεται με αυτή της έρευνας μάρκετινγκ, όμως οι ειδήμονες προσπαθούν να ξεχωρίσουν τους δύο όρους. Η έρευνα μάρκετινγκ αφορά κυρίως τις διαδικασίες μάρκετινγκ, ενώ η έρευνα αγοράς είναι η μελέτη των αγορών.
Διαδικασία της Έρευνας Αγοράς
Μία έρευνα αγοράς αποτελείται από τα παρακάτω έξι στάδια:
1. Αναγνώριση-Διατύπωση του προβλήματος. Μέσω της σωστής κατανόησης και μελέτης του περιβάλλοντος και των πρωτογενών και δευτερογενών στοιχείων η επιχείρηση ορίζει το πρόβλημα και να προχωράει στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της έρευνας.
2. Ανάπτυξη αποτελεσματικής προσέγγισης. Εντοπισμός των μεταβλητών που επηρεάζουν την έρευνα(π.χ. δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτώμενων, πιθανοί τρόποι προσέγγισής τους).
3. Επιλογή και Σχεδιασμός κατάλληλης ερευνητικής μεθόδου. Λεπτομερής καταγραφή των διαδικασιών που απαιτούνται για τη διεξαγωγή της έρευνας. 4. Συλλογή δεδομένων. Ο ερευνητής μαζεύει όλα τα δευτερογενή στοιχεία που υπάρχουν για τη συγκεκριμένη έρευνα, δηλαδή στοιχεία που έχουν συλλεχθεί από άλλους ερευνητές για άλλες έρευνες. Στη συνέχεια συλλέγει πρωτογενή στοιχεία, τα οποία θα συλλεχθούν για πρώτη φορά από τον συγκεκριμένο ερευνητή και για τη συγκεκριμένη έρευνα. Επίσης σε αυτό το στάδιο θα επιλέξει τους ερωτώμενους που θα απευθυνθεί για τη συλλογή αυτών των δεδομένων.
5. Ανάλυση των δεδομένων. Καταγραφή, κωδικοποίηση και επαλήθευση των στοιχείων που συλλέχθηκαν.
6. Σύνθεση της αναφοράς και παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Ο σχεδιασμός της ερευνητικής μεθόδου που επιλέχθηκε, τα στοιχεία που συλλέχθηκαν, καθώς και η ανάλυσή τους συμπεριλαμβάνονται σε μία γραπτή αναφορά. Ο ερευνητής είναι υποχρεωμένος να παρουσιάσει και προφορικά τα ευρήματα της έρευνας του, ώστε να γίνουν απολύτως κατανοητά τα αποτελέσματα στα οποία κατέληξε.
Τύποι της Έρευνας Αγοράς
Τα είδη της έρευνας αγοράς είναι τρία και καθορίζονται από τη φύση του προβλήματος που η επιχείρηση επιθυμεί να επιλύσει.
Είδη της Έρευνας Αγοράς
Η συλλογή των δεδομένων στη διαδικασία της έρευνας αγοράς πραγματοποιείται με τρεις τρόπους: την ποιοτική, την ποσοτική και την μικτή.
Ποιοτική Έρευνα (qualitative research)
Η έρευνα αυτή χρησιμοποιείται για τη συλλογή στοιχείων που δεν μπορούν να παρατηρηθούν και να μετρηθούν άμεσα. Πιο συγκεκριμένα διερευνά σε βάθος τις αντιλήψεις, τα κίνητρα, τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις των καταναλωτών απέναντι σε προϊόντα ή υπηρεσίες, αλλά και τα βαθύτερα αίτια που τους οδηγούν σε αυτές τις συμπεριφορές. Οι μέθοδοι της ποιοτικής έρευνας είναι οι εξής:
Ποσοτική Έρευνα (quantitative research)
Η έρευνα αυτή χρησιμοποιείται όταν οι πληροφορίες που αναζητούνται είναι ακριβείς και συγκεκριμένες. Τα ποσοτικά δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για στατιστικές αναλύσεις οδηγώντας σε αξιόπιστα αποτελέσματα, αλλά για να συμβεί αυτό χρειάζεται το δείγμα που θα επιλεχθεί να είναι αντιπροσωπευτικό. Η ποσοτική έρευνα βασίζεται στο σχεδιασμό ενός ερωτηματολογίου, δηλαδή μιας ομάδας τυποποιημένων ερωτήσεων για τη συλλογή συγκεκριμένων πληροφοριών. Τα ερωτηματολόγια διανέμονται στους ερωτώμενους με τους εξής τρόπους:
Μικτή Έρευνα
Η έρευνα αυτή θεωρείται ο συνδυασμός της ποιοτικής και της ποσοτικής έρευνας. Κατά την μικτή έρευνα ο ερευνητής συλλέγει αρχικά ποιοτικά στοιχεία με μία από τις μεθόδους που παρουσιάστηκαν παραπάνω και στη συνέχεια με τη διεξαγωγή ενός ερωτηματολογίου προσπαθεί να αναλύσει ποσοτικά δεδομένα. Επίσης είναι πιθανό η ποσοτική έρευνα να προηγείται της ποιοτικής. Σε αυτή την περίπτωση ο ερευνητής, αφού έχει συλλέξει ποσοτικά στοιχεία προκειμένου να αποσαφηνίσει τα αποτελέσματα στα οποία κατέληξε, πραγματοποιεί και μία από τις μεθόδους ποιοτικής έρευνας.
Μικρές επιχειρήσεις και μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Οι μικροί οργανισμοί και οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί μπορούν να αντλήσουν τις απαραίτητες πληροφορίες παρατηρώντας το περιβάλλον της τοποθεσίας τους. Οι έρευνες μικρής κλίμακας και οι ομάδες εστίασης είναι τρόποι χαμηλού κόστους για τη συλλογή πληροφοριών από πιθανούς και υπάρχοντες πελάτες και χορηγούς. Ενώ τα δευτερεύοντα δεδομένα (στατιστικά, δημογραφικά στοιχεία, κ.λπ.) είναι διαθέσιμα στο κοινό στις βιβλιοθήκες ή στο διαδίκτυο, οι πρωτογενείς πηγές, που γίνονται σωστά, μπορεί να είναι πολύ πολύτιμες: να μιλάμε για μία ώρα το καθένα, σε δώδεκα άτομα, δύο το καθένα από έξι πιθανούς πελάτες, μπορεί να "μπει μέσα στο μυαλό τους.. να πάρει μια αίσθηση για τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τον πόνο τους. Δεν μπορείτε να το πάρετε αυτό από ένα ερωτηματολόγιο."
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Γαϊδουράγκαθο
Γενικά
αριστερά|μικρογραφία|[[Πεταλούδα πάνω σε γαϊδουράγκαθο]] Συναντάται κυρίως στην ύπαιθρο, σε ορεινές και πετρώδεις περιοχές αλλά και σε πεζοδρόμια ή στην άκρη της ασφάλτου, έχοντας την τάση να εμφανίζεται σε ανασκαμμένα ή διαταραγμένα εδάφη. Ζει δύο χρόνια και σχηματίζει θάμνο ύψους μέχρι τριών μέτρων και διαμέτρου μέχρι και ενός μέτρου. Το άνθος του είναι στρογγυλό σαν σφαίρα, με αγκάθια. Τρώγεται από τους γαϊδάρους. Είναι εθνικό έμβλημα της Σκωτίας και εμφανίζεται στο εθνόσημό της ενώ το Τάγμα του Γαϊδουράγκαθου είναι το αρχαιότερο και ευγενέστερο τάγμα ιπποτών της Σκωτίας.
Αλεξανδρινή γραμμή
Με τον όρο Αλεξανδρινή γραμμή ("Λίνεα Αλεξανδρίνα") έμεινε στην ιστορία του Διεθνούς Δικαίου ως διαιτησία, η επίσημη γραμμή που χαράχθηκε το 1494 για το διαχωρισμό των ισπανικών από των πορτογαλικών υπερπόντιων αποικιών. Η γραμμή αυτή είχε λάβει το προηγούμενο έτος (1493) την έγκριση με βούλα του Πάπα Αλέξανδρου Στ΄, εξ ου και η ονομασία της.
Με την βούλα Inter Caetera, ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ χάραξε δυτικά από τις Αζόρες μία ιδεατή οροθετική γραμμή δια της οποίας εις μεν τους Ισπανούς περιέρχονταν οι δυτικές προς αυτήν χώρες, εις δε τους Πορτογάλους οι ακτές της Αφρικής και των Ανατολικών Ινδιών. Στη συνέχεια οι Πορτογάλοι θεώρησαν την οροθέτηση αυτή άδικη με συνέπεια με νέα παρέμβαση του Πάπα και με σύμφωνη τελικά γνώμη (συναίνεση) και των δύο πλευρών να μετακινηθεί η γραμμή αυτή κατά 370 λεύγες δυτικότερα από τις νήσους του Πράσινου Ακρωτηρίου.
Έτσι με την τελική αυτή ρύθμιση η νέα Αλεξανδρινή γραμμή που έτεμνε τη νότια Αμερική παρά τις εκβολές του Αμαζονίου ποταμού, παραχωρήθηκε εις μεν τους Πορτογάλους το ανατολικό της ηπείρου τμήμα και συγκεκριμένα το ανατολικό τμήμα της Βραζιλίας από τον Ισημερινό μέχρι το Σαν Πάολο, και όλα τα υπόλοιπα στους Ισπανούς.
Με την διευθέτηση αυτή της Αλεξανδρινής γραμμής αποσοβήθηκε η πολεμική σύρραξη μεταξύ των Ισπανών και Πορτογάλων που είχαν αρχίσει ήδη τις σχετικές προπαρασκευές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Μεσαιωνική Ισπανία Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Μστισλάβ Μστισλάβιτς
Ο Μστισλάβ Β΄ Μστισλαβιτς ο τολμηρός, ρωσ. Мстисла́в II Мстисла́вич Удатный [προφ. Ουντάτνι] (απεβ. 1228) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Σμολένσκ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγοροντ (1210-15), Γαλικίας (1219-27) και Τουρτσέσκ (1227-28).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ του γενναίου πρίγκιπα τού Σμολένσκ, Νόβγκοροντ, Μπελγκόρντ και μίας κόρης τού Γκλεμπ Ροστισλάβιτς πρίγκιπα τού Ριαζάν (γιου του Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς τού Τσέρνιγοβ).
Το 1193 και 1203 η γενναιότητά του στους πολέμους εναντίον των Κιπτσάκων έκανε τη φήμη του γνωστή σε όλους τους Ρώσους.Το 1209 αναφέρεται ως πρίγκιπας τού Τόροπετς. Το επόμενο έτος έλαβε τον θρόνο τού Νόβγκοροντ, συλλαμβάνοντας τους άνδρες τού Σβιατοσλάβ Γ΄ (2ου εξαδέλφου τού πατέρα του), αφού ο ίδιος ο Σβιατοσλάβ Γ΄ κρατούσε την έδρα τού αρχιεπισκόπου τού Νόβγκοροντ.
Κατά την επιστροφή του στο Νόβγκοροντ, ο Μστισλάβ Β΄ παρέδωσε την πόλη-κλειδί Τορχόκ, που είχε καταλάβει με πολιορκία, στον Βσέβολοντ Γ΄ (πατέρα τού Σβιατοσλάβ Γ΄). Οδήγησε δύο εκστρατείες των Νοβγκοροντιανών το 1212 και 1214 εναντίον των Εσθονών, με επιτυχία. Το 1215 εκτόπισε τον Βσέβολοντ Δ΄ του Τσέρνιγοβ (εξάδελφο τού πεθερού του) από το Κίεβο και αναβάθμισε τον εξάδελφό του Μστισλάβ Γ΄ στον θρόνο τού Κιέβου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία κόρη τού Κοτιάν χαν των Κιπτσάκων και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
FM (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων FM ή Fm ή fm ή fM (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται εφ-εμ) μπορεί να αναφέρεται:
Ρόμαν Α΄ του Κιέβου
O Ρόμαν Α΄ Ροστισλάβιτς, ρωσ. Роман Ростиславич (απεβ. 1180) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Σμολένσκ ήταν πρίγκπας τού Σμολένσκ (1160-72, 77-80), τού Νόβγκοροντ (1178-79) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1171-73, 75-77).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ροστισλάβ Α΄ πρίγκιπα του Σμολένσκ.
Εγκαταστάθηκε προσωρινά ως μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου τον Ιούλιο τού 1171 και γρήγορα αντικαταστάθηκε από τον εξάδελφο τού πατέρα του Μιχαήλ πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ.
Απόλλων Καλαμαριάς (πετοσφαίριση γυναικών)
Ιστορία
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του Απόλλωνα έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.ΠΕ.Σ.Θ., εκείνο του έτους 1995.
Ρόμαν Α΄ του Κιέβου
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Απόλλων Καλαμαριάς (πετοσφαίριση γυναικών)
Ιστορία
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2010-11, το γυναικείο τμήμα του Απόλλωνα Καλαμαριάς έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΠΕ.Σ.Θ., γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2011-12, το γυναικείο τμήμα του Απόλλωνα Καλαμαριάς λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετοσφαιριση Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Ρόμαν Α΄ του Κιέβου
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Λεβίνα Τέιρλινκ
Η Λεβίνα Τέιρλινκ (φλαμανδικά: Levina Teerlinc, Μπρυζ, 1510 - 1520 - Λονδίνο, 23 Ιουνίου 1576) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος μικρογραφιών της περιόδου της Αναγέννησης, η οποία χρημάτισε ζωγράφος στην Αυλή του Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας, της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας.
Η Τέιρλινκ ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη από πέντε αδελφές, θυγατέρες του Σίμον Μπένινγκ, του γνωστού εικονογράφου της Σχολής της Γάνδης - Μπρυζ. Ο Μπένινγκ πιθανώς εκπαίδευσε τη θυγατέρα του ως εικονογράφο χειρογράφων. Η Τέιρλινκ ίσως να εργάστηκε στο εργαστήριο του πατέρα της πριν τον γάμο της.
Σταδιοδρομία
Το 1545 μετοίκησε με τον σύζυγό της, Τζωρτζ Τέιρλινκ από το Μπλανκενμπέρχε του Βελγίου, στην Αγγλία. Εκεί υπηρέτησε ως βασιλική ζωγράφος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, του οποίου ο αυλικός ζωγράφος, Χανς Χολμπάιν ο νεότερος είχε πρόσφατα αποβιώσει. Η ετήσια πρόσοδός της από αυτή τη θέση ήταν £40, περισσότερα από όσα πληρωνόταν ο Χολμπάιν. Αργότερα υπηρέτησε ως "τζεντλγούμαν" στα βασιλικά οικοκυριά τόσο της Μαρίας Α΄ όσο και της Ελισάβετ Α΄.
Έργα
Τα τεκμηριωμένα έργα της περιλαμβάνουν πίνακες που προσφέρθηκαν ως δώρα στον ηγεμόνα κατά το Νέον Έτος, περιλαμβανομένης μιας εικόνας της Αγίας Τριάδας για τη Μαρία Α΄ το 1553. Εν τούτοις, η Τέιρλινκ είναι περισσότερο γνωστή για την κεντρική θέση κατά την άνοδο της μικρογραφίας πορτρέτων. Υφίσταται τεκμηρίωση ότι φιλοτέχνησε πολυάριθμα πορτρέτα της Ελισάβετ Α΄, τόσο με την μονάρχη μόνη της όσο και με σημαντικές μορφές της Αυλής της. Πιθανόν εκπαίδευσε τον Νίκολας Χίλλιαρντ, ο οποίος ήταν εκπαιδευμένος χρυσοχόος, στη δημιουργία πορτρέτων σε μικρογραφία. Ο Χίλλιαρντ επρόκειτο να γίνει ο κορυφαίος μικρογράφος πορτρέτων της εποχής.
Τα περισσότερα από αυτά τα έργα είτε δεν έχουν διασωθεί είτε δεν αποδίδονται πλέον στην Τέιρλινκ. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν διασωθέντα έργα τα οποία να έχουν αναμφισβήτητη τεκμηρίωση ως δικά της. Το 1983, μια έκθεση στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου παρουσίασε την "πρώτη έκθεση με μια ομάδα μικρογραφιών που μπορούν να αποδοθούν στη Λεβίνα Τέιρλινκ". Καθώς η έκθεση εξυπηρετούσε τον ίδιο σκοπό και για τον προκάτοχό της, Αυλικό μικρογράφο Λούκας Χορνεμπόλτε, ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για τη δημιουργία συναινέσεων για αποδόσεις έργων στους δημιουργούς τους. Πέντε μικρογραφίες και δύο εικονογραφημένα φύλλα περιλαμβάνονταν στην ομάδα, μεταξύ αυτών και μια μικρογραφία της Λαίδης Κάθριν Γκρέι (Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου) και άλλες από το Κέντρο Γιέιλ για τη Βρετανική Τέχνη, τη Βασιλική Συλλογή (και οι δύο αυτές ίσως απεικονίζουν την Ελισάβετ σε νεαρή ηλικία) και ιδιωτικές συλλογές. Ο Στρονγκ θεώρησε ότι ήταν "μια πειστική ομάδα μικρογραφιών που εμφανίζονται ως έργο ενός μόνον χεριού, του οποίου η σχεδιαστική ικανότητα είναι ασθενής, τα χρώματά του λεπτά και διάφανα και οι πινελιές του χαλαρές". Πιθανόν να σχεδίασε, επίσης, τη Μεγάλη Σφραγίδα της Αγγλίας για λογαριασμό της Μαρίας και την αρχική της Ελισάβετ.
Πηγές
Victoria & Albert Museum exhibition catalogue, 1983, ISBN 0-905209-34-6
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδές ζωγράφοι
Ευρώτας
Με το όνομα Ευρώτας είναι γνωστοί :
Κατηγορία:Νομός Λακωνίας
Τόμας Άντριους
Ο Τόμας Άντριους (7 Φεβρουαρίου 1873 – 15 Απριλίου 1912) ήταν Ιρλανδός επιχειρηματίας και ναυπηγός. Διευθύνων σύμβουλος και επικεφαλής της συντακτικής τμήματος για την ναυπηγική εταιρεία Harland και Wolff στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας. Ο Άντριους ήταν ο ναυπηγός των σχεδίων για το υπερωκεάνιο Τιτανικός. Ταξίδευε επί του σκάφους κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού, όταν χτύπησε ένα παγόβουνο στις 14 Απριλίου 1912, και ήταν ένας από τους 1.507 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία. Προτίμησε να «φύγει» μαζί με το πλοίο του. Τελευταία φορά τον είδανε να ελέγχει τις καμπίνες, και τέλος μπροστά σε ένα τζάκι κοιτάζοντας την ώρα. Λένε πως είχε βγάλει τo σωσίβιο του και το άφησε σε μια καρέκλα όταν όμως είδε μια γυναίκα να πηγαίνει στην καμπίνα της για να πάρει ένα της έδωσε το δικό του. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Είχε μία κόρη την Μαρία που ήταν 2 ετών. Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί δεν προσπάθησε να σωθεί ενώ είχε οικογένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί μηχανικοί Κατηγορία:Τιτανικός
Άαλτεν
Το Άαλτεν είναι πόλη και έδρα δήμου της επαρχίας Χέλντερλαντ (Gelderland) της Ολλανδίας. Ο δήμος έχει έκταση 97,03 χμ² και πληθυσμό 27.077 κατοίκους (2013). Καταλαμβάνει το ΝΑ τμήμα της επαρχίας, δίπλα στα γερμανικά σύνορα. Απέχει 45 χμ. περίπου, Α του Άρνεμ και, βρίσκεται σε ένα γωνιακό σημείο της χώρας που έχει την ονομασία Άχτερχουκ (Achterhoek).
Η πόλη είναι σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος και βρίσκεται πάνω στις κεντρικές αρτηρίες, που συνδέουν την περιοχή με τα μεγάλα βιομηχανικά συγκροτήματα στη Γερμανία.
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Άαλτενάαρ (πληθ. Άαλτενάρεν) (Aaltenaar-en).
Ιστορία
Οι ρίζες της ίδρυσης της πόλης βρίσκονται περίπου στον 6ο μ. Χ. αιώνα, με την ίδρυση ενός οικισμού στη θέση Άαλτερ Ες (Aalter Es), όπως προκύπτει από την ανακάλυψη ενός χώρου ταφής στη σημερινή Ντάμστραατ (Damstraat). Η επίσημη ίδρυση του χωριού, τοποθετείται κάπου στο δεύτερο μισό του 8ου αιώνα, όταν ο Καρλομάγνος, υπέταξε τις Σαξονικές φυλές στην περιοχή. Από εκείνη την περίοδο χρονολογούνται αρχαιολογικές ανασκαφές που διεξήχθησαν στη θέση Χόφεν και, έχουν βρεθεί ίχνη κτηρίων, τα οποία δεν είχαν κάποια εμφανή λειτουργία ως αγροκτήματα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το Άαλτεν ήταν ήδη ένα χωριό όπου ζούσαν τεχνίτες. Κάθε κοινότητα στις κατακτημένες περιοχές έπρεπε να παραδώσει ένα μεγάλο υποστατικό (hoofdhof) για την ίδρυση μιας εκκλησίας. Πιθανώς, η πρώτη εκκλησία του Άαλτεν να κτίστηκε, τότε, στην πρώην θέση Άχοφ (Ahof), το σημερινό Ντε Πολ (De Pol). Η ενορία Άλαντον (Aladon) ή Άλετνιν (Alethnin), η οποία δημιουργήθηκε και αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1152, περιελάμβανε, επίσης αρχικά, το Μπρέντεφοορτ (Bredevoort) και το Ντίνξπερλο (Dinxperlo). Στον 10ο και 12ο αιώνες η ενορία Άαλτεν ήταν μέρος της κομητείας Λον (Lohn). Κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς Πολέμου, η περιοχή υπέφερε πολύ από τις πολιορκίες, μεταξύ άλλων, του Μπρέντεφοορτ και του Χρούνλο (Groenlo), από τα διερχόμενα στρατεύματα, που συν τοις άλλοις, είχαν εγκαταστήσει στρατόπεδο στο χωριό. Κατά την εποχή της Γαλλικής κατοχής, το Άαλτεν ανήκε στο φεουδάτο του Μπρέντεφοορτ, ενώ το 1811 έγινε αυτοδιοίκητος δήμος. Κατά τον 19ο αιώνα, γύρω στο 1844, πολλοί κάτοικοι της πόλης έφυγαν ως μετανάστες προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο για οικονομικούς όσο και για λόγους θρησκευτικής καταπίεσης.
Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος
Την 1η Οκτωβρίου 1940, βρετανικά αεροπλάνα έριξαν τρεις βόμβες στην πόλη, αλλά οι ζημιές ήσαν μόνον υλικές. Τον Μάρτιο του 1942 το πρώτο θύμα μιας αεροπορικής επιδρομής, ήταν ένα κορίτσι από το Ρότερνταμ, που βρέθηκε στην πόλη εκτάκτως, για λόγους υγείας. Στις 29 Αυγούστου του ιδίου έτους, διαλύθηκε το δημοτικό συμβούλιο και τον Φεβρουάριο του 1943, αφαιρέθηκαν οι καμπάνες από τους πύργους της εκκλησίας της Αγ. Ελένης, ενώ ξέσπασε απεργία στο εργοστάσιο αερίου, στα δημοτικά έργα, στην περίφημη υφαντουργία της πόλης, Ντρίσεν (Driessen) και στην Ολλανδική Βιοτεχνία Κουμπιών. 240px|thumb|left|Το βομβαρδισμένο Άαλτεν, τον Μάρτιο του 1945 Εκείνη την εποχή, αυξήθηκε πολύ μέσα στην πόλη ο αριθμός εκείνων που κρύβονταν από τους Γερμανούς. Στο Άαλτεν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατέφυγαν, αναλογικά με τους μόνιμους κατοίκους, οι περισσότεροι Εβραίοι -και μη- σε όλη την Ολλανδία (κάποια στιγμή, περί τους 2500, σε συνολικό πληθυσμό 13.000). Επίσης, στο Άαλτεν κετέφυγαν γύρω στους 500 κατοίκους του Σχέιφενίνγκεν (Scheveningen). Την 28η Ιανουαρίου του 1945, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της οδού Ντάικ (Dijkstraat) έπιασε φωτιά από συμμαχικούς βομβαρδισμούς. Το πρεσβυτέριο δέχθηκε καίριο χτύπημα, από το οποίο 3 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, που ήσαν παρόντες, ενώ μια γυναίκα σε υπηρεσία ανασύρθηκε σώα από τα συντρίμμια. Στις 24 Μαρτίου του ιδίου έτους, η πόλη δέχθηκε ισχυρό βομβαρδισμό και, 18 άνθρωποι σκοτώθηκαν με άγνωστο αριθμός τραυματιών. Έξι ημέρες αργότερα, τη Μεγάλη Παρασκευή 30 Μαρτίου, το Άαλτεν απελευθερώθηκε από μονάδες του βρετανικού και ιρλανδικού στρατού.
Εραλδική
Ο θυρεός του Άαλτεν αποτελείται από ένα συνδυασμό του δέντρου από τον παλαιό θυρεό του χωριού, με τα ασημένια σπαθιά που απεικονίζονταν στον παλαιό θυρεό του Ντίνξπερλο. Το δέντρο είναι μια φτελιά και τα σπαθιά είναι ανεστραμμένα και τοποθετημένα διαγωνίως, ενώ φέρουν στις λαβές τους χρυσά κρεμάμενα σχοινιά. Στην κορυφή του θυρεού, υπάρχει χρυσή κορώνα με δύο διαμάντια στο βάση της.
Υφαντουργία
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, το Άαλτεν -όπως και άλλες πόλεις της περιοχής- γνώρισε μια ακμάζουσα υφαντουργία. Η κλωστοβιομηχανία Ντρίσεν (Driessen) του Χάινριχ Ντρίσσεν και των ανηψιών του Άντον και Γιόζεφ έγιναν γνωστές σε όλη την Ολλανδία και όχι μόνον. Εκτός από την τεράστια αύξηση της απασχόλησης για πολλούς κατοίκους, η κλωστοϋφαντουργία Ντρίσεν είχε, επίσης, μεγάλη κοινωνική και πολιτισμική σημασία για την πόλη. Έτσι, η φερώνυμη οικογένεια φρόντισε για καλύτερες διασυνδέσεις, υποστήριξε τις ενώσεις των κατοίκων και την Καθολική Εκκλησία. Η εταιρεία προσέφερα μαθήματα για τους εργαζομένους της, ώστε να μπορέσουν να εξελιχθούν περαιτέρω. Όμως, στο τέλος του 1969, η κλωστοϋφαντουργία που στεγαζόταν στην οδό Χόφ (Hofstraat) αναγκάστηκε να κλείσει.
Αξιοθέατα
240px|thumb|right|Το Ιστορικό Δημαρχείο Το Άαλτεν περιλαμβάνει 28 μνημεία της ολλανδικής παραδοσιακής κληρονομιάς (Rijksmonumenten). Λόγω των ποικίλων εκκλησιαστικών του μνημείων και της θέσης του -λέγεται ότι η πόλη είναι κτισμένη σε 7 λόφους- αποκαλείται η Ιερουσαλήμ του Άχτερχουκ (Achterhoek).
Εκκλησίες
240px|thumb|right|Η εκκλησία της Αγ. Ελένης
Κώστας Μπεχλιβανίδης
Ο Κώστας Μπεχλιβανίδης είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που διακρινόταν στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνίσθηκε για δέκα συνεχόμενα χρόνια στον Ιωνικό, του οποίου διετέλεσε και αρχηγός. Ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές (συνολικά είχε 108) στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής, με τα χρώματα δυο διαφορετικών συλλόγων, εκ των οποίων 15 συμμετοχές με το Αιγάλεω και 93 με τον Ιωνικό. Το 1989 κέρδισε για πρώτη φορά την άνοδο με τον Ιωνικό από τη Β΄Εθνική στην Α΄Εθνική.
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 20 Αυγούστου του 1964 και ξεκίνησε τον αθλητισμό από τους ερασιτέχνες του ΟΣΦΠ. Το Δεκέμβριο του 1983 παραχωρήθηκε για 1,5 έτος σαν δανεικός στον Αιγάλεω Α.Ο., με τον οποίο την πρώτη χρονιά είχε μόλις 1 συμμετοχή στο πρωτάθλημα, αλλά διακρίθηκε ιδιαίτερα στους αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας, όταν εξουδετέρωσε τον Δ. Σαραβάκο και βοήθησε την ομάδα του να προκριθεί στα ημιτελικά, σε βάρος του Πανιωνίου.
Από το καλοκαίρι του 1985 έως το καλοκαίρι του 1995 έπαιξε στον Ιωνικό, σε Α΄ Εθνική (4 σεζόν) και Β΄ Εθνική (6 σεζόν).
Έπειτα από τον τερματισμό της αγωνιστικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική, έχοντας αναλάβει αρκετές ομάδες, κυρίως του Πειραιά και της Ανατολικής Αττικής, όπως τον Αστέρα Βάρης, τον Α.Ο. Μοσχάτου κ.α.
Έχει δύο παιδιά ενα αγόρι και ενα κορίτσι και ειναι παντρεμένος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Ακαπνού
Η Ακαπνού είναι χωριό της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Ακαπνού βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 365 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα νότια με τη Βίκλα, στα νοτιοδυτικά με το Κλωνάρι, στα δυτικά με την Επταγώνια, στα βόρεια και ανατολικά με την Ορά και στα νοτιοανατολικά με τη Βάσα Κελλακίου.
Φυσικό περιβάλλον
Το φυσικό περιβάλλον του χωριού ακαλλιέργητες εκτάσεις με άγρια βλάστηση και καλλιεργημένες εκτάσεις με εσπεριδοειδή, οπωροφόρα, ελιές και σιτηρά. Από το χωριό ρέει ένα ρυάκι, παραπόταμος του Βασιλοπόταμου.
Στα ανατολικά του χωριού υπάρχει δασική έκταση που περιλαμβάνει άγρια βλάστηση, αγριοελιές, ελιές, πεύκα και σχίνους.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού ήταν πάντοτε μικρός. Έφτασε στο αποκορύφωμα του το 1946 με 228 κατοίκους. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Αμβροσίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ευρώτας (βασιλιάς)
Ο Ευρώτας ήταν μυθικός βασιλιάς της Λακωνίας.
Ο μύθος
Διαδέχτηκε τον πατέρα του Μύλη και ήταν ο τρίτος μυθικός βασιλιάς της Λακωνίας. Γυναίκα του ήταν η Ευρυδίκη και μαζί της έκανε μια κόρη, την Σπάρτη, από την οποία πήρε το όνομα της η ομώνυμη πόλη, και η οποία παντρεύτηκε τον Λακεδαίμονα, ο οποίος και τον διαδέχτηκε. Ο Ευρώτας ένα από τα έργα που έκανε ήταν να ρυθμίσει την κοίτη του ποταμού που διέσχιζε την Λακωνία και αργότερα πήρε και το όνομα του. Σύμφωνα με τη μυθολογία, θέλησε να δώσει διέξοδο στα λιμνάζοντα νερά γύρω από τη Σπάρτη, γι'αυτό άνοιξε διώρυγα και διοχέτευσε τα νερά προς τη θάλασσα. Έτσι δημιουργήθηκε το ποτάμι, που πήρε το όνομα του, Ευρώτας. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Ευρώτας μετά από μια ατιμωτική ήττα από τους Αθηναίους, έπεσε στο ποτάμι και πνίγηκε και έτσι πήρε το όνομα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης
Πανελλήνια πρωταθλήματα ταεκβοντό: Οι τελικές κατατάξεις
H Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό, σε ετήσια βάση διοργανώνει τα Πανελλήνια πρωταθλήματα ανδρών/γυναικών, νέων ανδρών/νέων γυναικών, εφήβων/νεανίδων, παίδων/κορασίδων, τεχνικό (Poomsae), σχολικό πρωτάθλημα αλλά και το διασυλλογικό πρωτάθλημα πανελλήνιας συμμετοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάε κβον ντο στην Ελλάδα
Μάχη των Εθνών
Η Μάχη των Εθνών διεξήχθη το 451 μ.Χ. μεταξύ των Ούννων με ηγέτη τον Αττίλα και πολυεθνικών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του Ρωμαίου στρατηγού Αέτιου και επί αυτοκρατορίας του Βαλεντινιανού Γ΄.
Αφορμή
Η αφορμή για την μάχη δόθηκε όταν ο Αττίλας ζήτησε για γυναίκα του την Ονωρία, αδελφή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Γ΄, ελπίζοντας να πάρει ως προίκα μεγάλο μέρος της Δυτικής Αυτοκρατορίας. Η πρόταση απορρίπτεται και ο Αττίλας εισβάλει στη δύση με αμέτρητες ορδές κατευθυνόμενος στον Ρήνο. Από όπου περνά σπέρνει την καταστροφή. Τον αποκαλούν «Η μάστιγα του θεού».
Ο συνασπισμός
Για την αντιμετώπιση της απειλής δημιουργείται συνασπισμός από Ρωμαίους και γερμανόφωνα φύλα. Σε αυτόν συμμετείχαν Αλεμάνοι, Βουργουνδοί, Σουηβοί, Έρουλοι, Γέπιδοι, Θουρίγγιοι, Βησιγότθοι και Ρωμαίοι. Επικεφαλής αυτού του συνασπισμού ήταν ο Φλάβιος Αέτιος. Ο Αττίλας πολέμησε έχοντας στο πλευρό του τους Οστρογότθους.
Η μάχη έλαβε χώρα στις 20 Ιουνίου 451 μ.Χ. και έγινε γνωστή ως Μάχη των Εθνών ή Μάχη των Καταλανικών πεδίων λόγω της τοποθεσίας που διεξήχθη στη Γαλλία. Η σύγκρουση ήταν πολύνεκρη και οι Ούνοι ηττώνται. Ο Αττίλας όμως απτόητος ανασυντάσσεται και φτάνει έξω από τα τείχη της Ρώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Λεόν Γκαμπετά
Λέγεται ότι κληρονόμησε την πατρική δύναμη και ευφράδεια. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός από τη Γένοβα, ο οποίος παντρεύτηκε με Γαλλίδα το γένος Massabie. Σε ηλικία των 15 ετών ο Γαμβέττα έχασε την όρασή του από το αριστερό μάτι σε ένα ατύχημα και έτσι του αφαιρέθηκε ο οφθαλμός. Παρόλη όμως την αναπηρία του, ξεχώρισε στο σχολείο της Καόρ και το 1857 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει Νομικά. Το μεσογειακό του ταμπεραμέντο του χάρισε μεγάλη επιρροή στους σπουδαστές του Καρτιέ Λατέν και σύντομα αναγνωρίσθηκε ως ισχυρός αντίπαλος της αυτοκρατορικής κυβέρνησης.
Έγινε γνωστός ιδίως ως υπερασπιστής του έθνους κατά τη διάρκεια του γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870 και ως μεταρρυθμιστής κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του το 1881. Η δυναμική πολιτική του συχνά ήλθε αντιμέτωπη με το οικονομικό κατεστημένο της εποχής του και τον συντηρητισμό της υπόλοιπης πολιτικής σκηνής. Παρολ' αυτά η πολιτική αυτή υπήρξε και πηγή έμπνευσης για άλλους πολιτικούς, ιδιαίτερα για τον Ζαν Ζωρές.
Διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από τις 14 Νοεμβρίου 1881 έως τις 26 Ιανουαρίου 1882.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Μάχη της Αζώτου
Ο στρατηγός της Κοίλης Συρίας Απολλώνιος ο Ταός που είχε ταχθεί με τον διεκδικητή του σελευκιδικού θρόνου Δημήτριο ΙΙ αποφάσισε να προκαλέσει τον Ιωνάθαν που υποστήριζε τον βασιλιά Αλέξανδρο Βάλα σε μάχη (147 π.Χ.).
Ο Ιωνάθαν συγκέντρωσε 10.000 άντρες και μαζί με τον αδελφό του Σίμωνα, ξεκίνησε από την Ιερουσαλήμ για την Ιόππη όπου βρίσκονταν  μια φρουρά του Απολλώνιου. Οι κάτοικοι όταν είδαν το στρατό του Ιωανάθαν τρομοκρατήθηκαν και άνοιξαν τις πύλες. Έτσι ο   Ιωνάθαν έγινε κύριος της πόλης.
Όταν ο Απολλώνιος έμαθε τι είχε συμβεί ξεκίνησε από την Ιαμνεία  όπου βρίσκονταν έχοντας 8.000 πεζούς και 3.000 ιππείς και κατευθύνθηκε προς την Άζωτο .Ο Ιωνάθαν πληροφορήθηκε την πορεία του και κινήθηκε εναντίον  του. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στην πεδιάδα που βρίσκονταν κοντά στην πόλη της Αζώτου.
Ο Απολλώνιος έκρυψε σε ένα σημείο που βρίσκονταν στα μετόπισθεν του Ιωνάθαν 1.000 ιππείς. Ο Ιωνάθαν αντιλήφθηκε την ενέδρα και η επίθεση του ιππικού του Απολλώνιου απέτυχε. Κατόπιν περίμενε υπομονετικά ώσπου να εξαντληθεί η ορμή του αντίπαλου ιππικού. Όταν έγινε αυτό ο Σίμων επιτέθηκε με ορμή στην αντίπαλη φάλαγγα και την διέσπασε. Οι πεζοί τράπηκαν σε άτακτη φυγή προς την Άζωτο και κατέφυγαν σε έναν αρχαίο ναό του Βηθδαγών για να σωθούν ενώ οι ιππείς αντί να τους υποστηρίξουν διασκορπίστηκαν στην πεδιάδα.
Ο Ιωνάθαν έκαψε και την πόλη και τον ναό. Οι απώλειες του σελευκιδικού στρατού ανήλθαν σε 8.000 άντρες. Οι κάτοικοι της Ασκάλωνας του παρέδωσαν την πόλη τους. Κατόπιν επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ με πολλά λάφυρα. Για την επιτυχία του αυτή ο Αλέξανδρος Βάλας του παραχώρησε της πόλη της Ακκαρών.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Έντγκαρ Kέισι
Ο Έντγκαρ Κέισι ή αλλιώς Έντγκαρ Κέυση (Edgar Cayce) (/ˈkeɪsi/· 18 Μαρτίου 1877 – 3 Ιανουαρίου 1945), ήταν Αμερικανός μυστικιστής ο οποίος απαντούσε σε θέματα τόσο διαφορετικά όπως ίαση, μετενσάρκωση, πολέμους, Ατλαντίδα και μελλοντικά γεγονότα, ενώ ισχυριζόταν ότι βρισκόταν σε κατάσταση υπνωτιστικής έκστασης (αυτοϋπνωτισμού). Ένας βιογράφος, του έδωσε την προσωνυμία «Ο Κοιμώμενος Προφήτης». Μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, η Ένωση για την Έρευνα και τη Διαφώτιση, ιδρύθηκε για να διευκολυνθεί η μελέτη του έργου του Κέυσ, καθώς επίσης, καθιερώθηκαν ένα νοσοκομείο και ένα πανεπιστήμιο.
Ορισμένοι, τον θεωρούν ως τον αληθινό ιδρυτή και την κύρια πηγή από τις πιο χαρακτηριστικές πεποιθήσεις του Κινήματος του New Age.
Ο Κέισι έγινε διάσημος προς το τέλος της ζωής του και πίστευε ότι η δημοσιότητα που δόθηκε στις προφητείες του, επισκίασε τα πιο σημαντικά μέρη του έργου του, όπως τη θεραπεία των πασχόντων και τη μελέτη της θρησκείας. Πολλοί αμφισβητούν τις υποτιθέμενες ψυχικές ικανότητες του Κέισι, καθώς και οι παραδοσιακοί Χριστιανοί επίσης αμφισβητούν τις ανορθόδοξες απαντήσεις του σε θρησκευτικά ζητήματα, όπως τη μετενσάρκωση και τα Ακασικά αρχεία.
Παιδικά χρόνια
Ο Έντγκαρ Κέισι γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1877, κοντά στο Μπέβερλι νοτίως του Hopkinsville, Κεντάκι. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά των αγροτών Λέσλι Β. Κέισι (Leslie B. Cayce) και Κάρι Κέυσ (Carrie Cayce). Ήταν ένα πολύ πνευματικό παιδί, έπαιζε τον "little folk" και μερικές φορές "έβλεπε" το νεκρό παππού του. Τους θεωρούσε όλους σαν άυλους, επειδή μπορούσε να δει δια μέσου αυτών, αν κοίταζε αρκετά έντονα. Ωστόσο, το βρήκε πολύ δύσκολο να κρατήσει το μυαλό του στα μαθήματά του στο σχολείο.
Τον πήγαν στην εκκλησία, όταν ήταν 10 ετών και έκτοτε διάβαζε την Αγία Γραφή, απορροφώντας και ολοκληρώνοντας μια ντουζίνα «υπαγορεύσεις» από την εποχή που ήταν 12 ετών. Τον Μάιο του 1889, ενώ μελετούσε τη Βίβλο στην καλύβα του στο δάσος, είδε μια γυναίκα με φτερά, η οποία του είπε ότι οι προσευχές του εισακούσθηκαν και τον ρώτησε τι θα ήθελε περισσότερο. Τρομοκρατήθηκε, αλλά απάντησε ότι αυτό που ήθελε, ήταν να είναι χρήσιμος στους άλλους, ιδιαιτέρως στα άρρωστα παιδιά. Αποφάσισε ότι θα ήθελε να είναι ιεραπόστολος. thumb|left|350px|Το "Οικογενειακό Δέντρο" του Έντγκαρ Κέισι. Το επόμενο βράδυ, μετά από μια παρατήρηση από τον δάσκαλο του σχολείου, ο πατέρας του τον εξέτασε ανηλεώς στην ορθογραφία και τελικά τον χτύπησε εξοργισμένος και ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Σ' εκείνο το σημείο, άκουσε την φωνή της γυναίκας που είχε εμφανιστεί χθες. Του είπε ότι αν μπορούσε να κοιμηθεί για λίγο "αυτοί" θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Εκλιπάρησε για λίγη ανάπαυση και έβαλε το κεφάλι του επάνω στο βιβλίο της ορθογραφίας. Όταν επέστρεψε στο δωμάτιο ο πατέρας του και τον ξύπνησε, γνώρισε όλες τις απαντήσεις. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να επαναλάβει οτιδήποτε από το βιβλίο. Ο πατέρας του σκέφτηκε ότι τον είχε κοροϊδέψει πριν και τον χτύπησε και πάλι ρίχνοντάς τον από την καρέκλα του. Τελικά, ο Έντγκαρ χρησιμοποίησε κατ' αυτόν τον τρόπο, όλα του τα βιβλία του σχολείου.
Κατά το 1892, ο δάσκαλος, θεωρούσε τον Έντγκαρ ως τον καλύτερό του μαθητή. Ερωτηθείς, ο Έντγκαρ απάντησε στο δάσκαλό του, ότι έβλεπε τις εικόνες των σελίδων από τα βιβλία. Ο πατέρας του ήταν υπερήφανος για αυτό του το επίτευγμα και το διέδιδε τριγύρω, με αποτέλεσμα ο Έντγκαρ να γίνει «διαφορετικός» από τους συνομηλίκους του.
Λίγο μετά από αυτό, ο Έντγκαρ επέδειξε μία ικανότητα να διαγνώσει στον ύπνο του. Σ' ένα σχολικό αγώνα, χτυπήθηκε από μια μπάλα στη βάση της σπονδυλικής του στήλης, μετά από την οποία άρχισε να συμπεριφέρεται πολύ παράξενα και τελικά τον έβαλαν στο κρεβάτι. Πήγε για ύπνο και διέγνωσε τη θεραπεία, την οποία ετοίμασε η οικογένειά του και η οποία τον θεράπευσε καθώς κοιμόταν. Ο πατέρας του καυχόταν ότι ο γιος του ήταν, «ο πιο σπουδαίος τύπος στον κόσμο, όταν κοιμάται.» Παρ' όλα αυτά, αυτή του η ικανότητα, δεν επιδείχθηκε ξανά για αρκετά χρόνια.
Η ασυνήθιστη προσωπικότητα του Έντγκαρ, αποδεικνύεται επίσης και από ένα ασυνήθιστο περιστατικό, όπου στο τέλος μιας ημέρας εργασίας, οδήγησε έφιππος πίσω στο αγρόκτημα, ένα συγκεκριμένο μουλάρι. Αυτό τους εξέπληξε όλους εκεί, καθώς το μουλάρι δεν άφηνε κανένα να το ιππεύσει. Ο ιδιοκτήτης του, νομίζοντας ότι τώρα πλέον ίσως ήρθε η ώρα για να εξημερώσει το ζώο, προσπάθησε να το ιππεύσει ξανά, αλλά αυτό τον έριξε αμέσως κάτω. Εκείνο το βράδυ, ο Κέισι αναχώρησε για την οικογένειά του στην πόλη.
Γάμος και οικογένεια
Ο Κέισι αρραβωνιάστηκε την Γερτρούδη Έβανς (Gertrude Evans) στις 14 Μαρτίου 1897 και παντρεύτηκαν έξι χρόνια αργότερα, στις 12 Ιουνίου 1903. Έκαναν τρία παιδιά:
1877 έως 1912: Περίοδος Κεντάκι
Τον Δεκέμβριο του 1893, η οικογένεια Κέισι μετακόμισε στο Hopkinsville, Κεντάκι και στη γωνία της οδού 705 West Seventh (στη νοτιοανατολική γωνία των οδών Seventh και Young Streets). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κέισι έλαβε εκπαίδευση οκτώ τάξεων, λέγεται από την Ένωση για την Έρευνα και τη Διαφώτιση να έχει αναπτύξει ψυχικές επιδεξιότητες και έφυγε από το οικογενειακό αγρόκτημα προκειμένου να ακολουθήσει διάφορες μορφές απασχόλησης.
Η εκπαίδευση του Κέισι, σταμάτησε στην ενάτη τάξη καθώς η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντέξει τις οικονομικές δαπάνες που εμπλέκονταν. Η εννέα-τάξεων εκπαίδευση συχνά θεωρείτο περισσότερο από επαρκής για τα παιδιά της εργατικής τάξης. Ένα μεγάλο μέρος του υπολοίπου των νεότερων χρόνων του Κέισι θα πρέπει να χαρακτηρισθεί από την αναζήτηση τόσο της απασχόλησης όσο και των χρημάτων.
Καθ' όλη τη ζωή του ο Κέισι ελκύθηκε προς την εκκλησία ως μέλος των Μαθητών του Χριστού. Διάβαζε τη Βίβλο μία φορά το χρόνο, κάθε χρόνο, δίδασκε στο Κατηχητικό και στρατολογούσε ιεραποστόλους. Έλεγε ότι μπορούσε να δει αύρες γύρω από ανθρώπους, μιλούσε στους αγγέλους και άκουγε τις φωνές των συγγενών που είχαν αποβιώσει. Στα πρώτα του χρόνια, βασανίζονταν κατά πόσον αυτές οι ψυχικές επιδεξιότητες είχαν πνευματικά παραδοθεί από την υψηλότερη πηγή.
Το 1900, ο Κέισι σχημάτισε μία εταιρική επιχείρηση με τον πατέρα του, για να πουλήσουν την Ασφαλιστική, «Woodmen of the World»· ωστόσο, το Μάρτιο χτυπήθηκε από μια σοβαρή λαρυγγίτιδα που είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη απώλεια της ομιλίας. Ανίκανος για εργασία έζησε στο σπίτι των γονέων του, για περίπου ένα χρόνο. Στη συνέχεια αποφάσισε να αναλάβει το επάγγελμα της φωτογραφίας, ενός επαγγέλματος που θα ασκούσε λιγότερη πίεση στη φωνή του. Ξεκίνησε τη μαθητεία του στο φωτογραφείο του W.R. Bowles στο Hopkinsville και τελικά έγινε αρκετά ταλαντούχος στο επάγγελμά του.