cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Final Fantasy VII
Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|αριστερά|Τα χωριά και οι πόλεις του παιχνιδιού απεικονίζονται σε μικρογραφίες. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι η διάσωση του Πλανήτη. Όπως συμβαίνει και με τα προηγούμενα παιχνίδια Final Fantasy, έτσι και το Final Fantasy VII αποτελείται από τρεις βασικές περιοχές: τον χάρτη του Πλανήτη, χάρτες των περιοχών και την οθόνη μάχης. Ο χάρτης του Πλανήτη είναι ένα τρισδιάστατο μοντέλο που απεικονίζει τον φανταστικό κόσμο του παιχνιδιού σε σμίκρυνση και περιλαμβάνει μικρογραφίες των περιοχών του παιχνιδιού. Ο παίκτης μπορεί να φτάσει εκεί με τα πόδια, με chocobos, με αερόπλοιο και άλλα μέσα. Ενώ οι χαρακτήρες είναι εξαιρετικά δύσμορφοι στην περιπλάνηση στους χάρτες και τις περιοχές, τα μοντέλα τους στο περιβάλλον της μάχης είναι πολύ πιο λεπτομερή και ρεαλιστικά. Το Final Fantasy VII ήταν το πρώτο παιχνίδι της σειράς του οποίου τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι τρισδιάστατα και αποτελούνται από πολύγωνα, και όχι δισδιάστατα sprites. Οι χάρτες των περιοχών είναι σχεδιασμένοι σε πραγματική κλίμακα, με προσχεδιασμένα με φωτοσκιάσεις δισδιάστατα παρασκήνια που απεικονίζουν πόλεις, δάση, ναούς κλπ. Κάποιες περιοχές δεν είναι διαθέσιμες στην αρχή του παιχνιδιού, σταδιακά όμως γίνονται.
Σύστημα μάχης
μικρογραφία|δεξιά|Μία σκηνή μάχης του παιχνιδιού. Όλες οι μάχες εξελίσσονται με τον ίδιο τρόπο. Οι μάχες εμφανίζονται τυχαία στον χάρτη του Πλανήτη ή προκαλούνται υπό ορισμένες συνθήκες. Το παρασκήνιο όπου εξελίσσεται κάθε μάχη είναι μία τρισδιάστατη άποψη της εκάστοτε περιοχής. Ο παίκτης χρησιμοποιεί τρεις χαρακτήρες της επιλογής του, κατά τη διάρκεια της μάχης. Χρησιμοποιούνται φυσικές επιθέσεις αλλά και ξόρκια με μεγάλη γκάμα, όπως ξόρκια επίθεσης, άμυνας, ενδυνάμωσης κλπ. Το σύστημα ικανοτήτων του παιχνιδιού περιστρέφεται γύρω από τη χρήση των Materia, σφαίρες που περιλαμβάνουν συμπιεσμένη την ενέργεια Mako του Πλανήτη. Αυτά, μπαίνουν σε ειδικές θέσεις στα όπλα και την πανοπλία, επιτρέποντας στον παίκτη να χρησιμοποιεί μαγικά, να βελτιώνει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του, να αποκτά ξεχωριστές ικανότητες και να καλεί θεότητες που προκαλούν τεράστια βλάβη στους αντιπάλους. Όταν ένας χαρακτήρας δέχεται βλάβη, ανεβαίνει σταδιακά η μπάρα του με το όνομα "Limit Break", η οποία μπορεί να είναι είτε μία ειδική δυνατή επίθεση είτε μία βοήθεια. Ο κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του ξεχωριστή μπάρα Limit Break, και αυτή έχει τέσσερα επίπεδα δύναμης σε όλους εκτός από την Cait Sith, που έχει δύο. Αν και οι τρεις χαρακτήρες σκοτωθούν ή βρεθούν σε συγκεκριμένες καταστάσεις από ενέργειες εχθρών, όπως το ξόρκι "petrify", τότε το παιχνίδι τελειώνει. Στο τέλος της κάθε μάχης κερδίζονται αντικείμενα και χρήματα, με την ονομασία "gil", ενώ οι χαρακτήρες που παρέμειναν ζωντανοί και τα materia που έχουν εξοπλισμένα, κερδίζουν βαθμούς εμπειρίας. Με αυτό τον τρόπο ανεβαίνουν επίπεδα (leveling), πράγμα που σημαίνει ότι βελτιώνονται τα χαρακτηριστικά τους που σχετίζονται με τη δύναμη, την άμυνα, την επιδεξιότητα, την τύχη κλπ. Ο παίκτης ελέγχει τους χαρακτήρες με τις εντολές επίθεση, άμυνα, μαγεία, καλέσματα, αντικείμενα και φυγή. Κατά τη διάρκεια της μάχης, το παιχνίδι χρησιμοποιεί το σύστημα ATB (Active Time Battle) στο οποίο ο χρόνος κυλά φυσιολογικά, χωρίς να σταματά κάθε φορά που ο παίκτης ή ο υπολογιστής επιλέγει ποια εντολή θα εκτελέσει.
Υπόβαθρο
μικρογραφία|αριστερά|Ο χάρτης του Πλανήτη. Γενικά, στο Final Fantasy VII, η τεχνολογία και η βαθιά εκβιομηχανισμένη κοινωνία θυμίζουν ταινία επιστημονικής φαντασίας. Ο κόσμος του παιχνιδιού ονομάζεται Planet (Πλανήτης), αλλά και Gaia (Γαία). Αποτελείται από τρεις ηπείρους. Στην ανατολική ήπειρο βρίσκεται η πόλη Midgar, μια βιομηχανική μητρόπολη η οποία είναι και πρωτεύουσα. Εκεί βρίσκονται οι βάσεις της Εταιρίας Ηλεκτρικού Ρεύματος Shinra, η οποία ενεργεί ως de facto παγκόσμια κυβέρνηση. Άλλες περιοχές στην ανατολική ήπειρο είναι το Junon, η υπέρτατη στρατιωτική βάση της Shinra, το οχυρό Fort Condor, η μικρή πόλη Kalm και το Ράντσο Chocobo. Στη δυτική ήπειρο βρίσκεται το πάρκο αναψυχής Gold Saucer, χτισμένο πάνω από τα ερείπια της φυλακής Corel Prison, το παραλιακό θέρετρο Costa Del Sol, η μικρή πόλη Gongaga, η πόλη Nibelheim, το Rocket Town, και το Cosmo Canyon. Έξω από τη δυτική ήπειρο υπάρχει ένα νησί, στο οποίο βρίσκεται το χωριό Wutai. Η βορειότερη ήπειρος είναι μια γη με παγετώνες, και αποτελείται από τους οικισμούς Bone Village, Icicle Inn, The City of Ancients, και το Nothern Crater. Υπάρχουν επίσης και υποθαλάσσιες περιοχές, που είναι προσβάσιμες μόνο με υποβρύχιο.
Χαρακτήρες
Πρωταγωνιστής του Final Fantasy VII είναι ο Cloud Strife, ένας αντικοινωνικός μισθοφόρος, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι πρώην μέλος 1ης Κλάσης στη στρατιωτική μονάδα SOLDIER της Shinra. Ο Barret Wallace είναι αρχηγός της επαναστατικής ομάδας εναντίον της Shinra, με το όνομα AVALANCHE. Σύμμαχός του είναι η Tifa Lockhart, μια κοπέλα εκπαιδευμένη στις πολεμικές τέχνες και επίσης παιδική φίλη του Cloud. Σημαντικό ρόλο έχει η χαρακτήρας Aerith Gainsborough, μια πωλήτρια λουλουδιών, που καταδιώκεται για χρόνια από την ομάδα ειδικών αποστολών της Shinra, τους Turks. Ο Red XIII είναι ένα σοφό λεοντόμορφο πλάσμα, πάνω στο οποίο έκαναν πειράματα οι επιστήμονες της Shinra.
Ένας ακόμη χαρακτήρας είναι ο ευέξαπτος πιλότος Cid Highwind, του οποίου το όνειρο να είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα πάει στο διάστημα, δεν πραγματοποιήθηκε. Η Yuffie Kisaragi είναι μία νεαρή νίντζα με ικανότητες κλέφτη, ο Vincent Valentine είναι ένας πρώην Turk στον οποίο οι επιστήμονες της Shinra είχαν κάνει πειράματα 30 χρόνια πριν την αρχή του παιχνιδιού, και τέλος, η Cait Sith είναι μία ρομποτική γάτα που καβαλάει μια κούκλα Moogle και προβλέπει τη μοίρα. Ο βασικός ανταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο Sephiroth, ένας πρώην SOLDIER 1ης Κλάσης, που επανεμφανίζεται αρκετά χρόνια, αφού είχε θεωρηθεί νεκρός.
Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|Η εισαγωγική σκηνή του παιχνιδιού. Το παιχνίδι ξεκινά με τον Cloud Strife εν δράσει, ως μισθοφόρο για λογαριασμό της AVALANCHE (ΧΙΟΝΟΣΤΙΒΑΔΑ), μιας οικολογικής τρομοκρατικής ομάδας, στην αποστολή για την καταστροφή των αντιδραστήρων Mako, οι οποίοι περικυκλώνουν την Midgar. Ο Barret Wallace, αρχηγός της ομάδας, πιστεύει ότι η ενέργεια που απορροφούν ασταμάτητα οι αντιδραστήρες είναι αυτή που δίνει ζωή στον πλανήτη, και κλέβοντας την, ο πλανήτης καταστρέφεται. Μέλος της ομάδας είναι επίσης και η παιδική φίλη του Cloud, Tifa Lockhart. Παρότι η πρώτη αποστολή ήταν επιτυχής, η AVALANCHE πέφτει σε παγίδα κατά τη διάρκεια μιας επακόλουθης καταδρομής. Όταν ο αντιδραστήρας εκρήγνυται, ο Cloud πέφτει στην Εκκλησία της Midgar. Εκεί συναντά την Aerith (ή αλλιώς Aeris), μια κοπέλα που πουλάει λουλούδια στις φτωχογειτονιές της περιοχής. Έχουν μια σύντομη συζήτηση, και έπειτα οι Turks, η ομάδα ειδικών αποστολών της Shinra, επιτίθενται με σκοπό να πιάσουν την Aerith. Ο Cloud συμφωνεί να δράσει ως σωματοφύλακάς της.
Στο μεταξύ, η Shinra ανακαλύπτει το κρησφύγετο της AVALANCHE στον Sector 7 (Τομέας 7) και γκρεμίζει το πιάτο πάνω απ' τον Sector 7, καταστρέφοντάς τον και σκοτώνοντας όλο τον πληθυσμό του. Οι Turks πιάνουν την Aerith, η οποία αποκαλύπτεται ότι είναι η τελευταία και μοναδική λεγόμενη "Cetra", μέλος μιας αρχαίας φυλής η οποία τείνει προς την εξαφάνιση, και είναι στενά συνδεδεμένη με τον πλανήτη. Ο Πρόεδρος Shinra και ο Καθηγητής Hojo πιστεύουν ότι η Aerith είναι το κλειδί για να βρουν την Promised Land (Γης της Επαγγελίας), μια μυθική γη γονιμότητας, την οποία βλέπουν ως πηγή τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας Mako. Τα υπόλοιπα μέλη της AVALANCHE, Cloud, Barret και Tifa, εισβάλλουν στην Shinra για να σώσουν την Aerith. Στη διαδικασία αυτή, συναντούν ένα δείγμα με την απλή ετικέτα "Jenova". Στην ομάδα τους προστίθεται και ένα συνειδητό πλάσμα που μοιάζει με λιοντάρι, ο Red XIII, πάνω στον οποίο ο Hojo έκανε πειράματα. Η ομάδα σώζει την Aerith, αλλά συλλαμβάνεται από τους Turks, ενώ προσπαθούσε να δραπετεύσει και αιχμαλωτίζεται στο κτίριο Shinra. Το πρωί, βρίσκουν τα κελιά τους ανοιχτά, το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού και τον πρόεδρο Shinra νεκρό και το δείγμα Jenova να έχει εξαφανιστεί. Ο δράστης φαίνεται να είναι ο Sephiroth, ένας θρυλικός αρχηγός της SOLDIER (ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ), ο οποίος θεωρούνταν νεκρός μέχρι αρκετά χρόνια πριν. Ενώ ο γιος του Προέδρου Shinra, Rufus Shinra, αναλαμβάνει τον έλεγχο της εταιρίας, η ομάδα φεύγει από τη Midgar και κυνηγά τον Sephiroth σε όλο τον Πλανήτη. Εν τω μεταξύ στην ομάδα προστίθενται η ρομποτική γάτα Cait Sith, η οποία ελέγχεται από τον μετανοημένο Turk με το όνομα Reeve Tuesti, η νίντζα, Yuffie Kisaragi, ο πρώην Turk Vincent Valentine, και ο Cid Highwind.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Cloud θρηνεί πάνω από το σώμα της νεκρής Aerith. Στο Temple of the Ancients (Ναός των Αρχαίων), η ομάδα συναντά τον Sephiroth, ο οποίος αποκαλύπτει το σχέδιό του: αν ο Πλανήτης πάθει μια τεράστια καταστροφή, το Lifestream, αποτελούμενο από τεράστιες ποσότητες καθαρής ενέργειας Mako, θα συγκεντρωθεί για να γιατρέψει τον Πλανήτη. Τότε ο Sephiroth θα γίνει ένα με την ενέργεια Mako και θα ξαναγεννηθεί ως Θεός. Αυτό θα το πετύχει εκτελώντας το ξόρκι "Meteor", χρησιμοποιώντας το Black Materia (Μαύρη Ύλη). Κατά τη διάρκεια της μάχης η ομάδα υπερτερεί ενάντια στον Sephiroth και παίρνει το Black Materia, ωστόσο ο Sephiroth ελέγχει το σώμα του Cloud, και το παίρνει πίσω ξανά. Ενώ η ομάδα αναρρώνει από την αναμέτρηση, η Aerith ξεκινά μόνη της να σταματήσει τον Sephiroth, και τον ακολουθεί σε μια αρχαία πόλη των Cetra. Ο ομάδα τελικά την βρίσκει να προσεύχεται στον Πλανήτη για βοήθεια. Καθώς την πλησιάζουν, ο Sephiroth εμφανίζεται από το πουθενά, μαχαιρώνοντας την Aerith θανάσιμα, σκοτώνοντάς τη. Ο Cloud και η υπόλοιπη ομάδα τον εντοπίζουν στο North Crater (Βόρειο Κρατήρα). Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας, οι χαρακτήρες μαθαίνουν ότι η Jenova είναι στην πραγματικότητα ένα εξωγήινο πλάσμα, το οποίο έπεσε από τον ουρανό πριν από περίπου 2000 χρόνια, με σκοπό να κατακτήσει ολοκληρωτικά τον Πλανήτη. Για να αμυνθεί, ο Πλανήτης δημιούργησε ο ίδιος γιγάντια τέρατα, τα Weapons (Όπλα). Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι τράπηκαν σε φυγή, οι Cetra κατάφεραν να καταστρέψουν την Jenova και να θάψουν τα απομεινάρια της. Μερικές δεκαετίες πριν την αρχή του παιχνιδιού, ένας ερευνητής της Shinra, ο Καθηγητής Gast, ξεθάβει τα απομεινάρια της Jenova, και με τη βοήθεια του Καθηγητή Hojo προσπαθεί να την κλωνοποιήσει. Ωστόσο, ο Gast εγκαταλείπει το πείραμα, ενώ ο Hojo καταφέρνει να μεταφέρει επιτυχώς κύτταρα της Jenova στο δικό του αγέννητο παιδί, τον Sephiroth.
μικρογραφία|δεξιά|Ο Sephiroth στην εικονική σκηνή του συμβάντος του Nibelheim. Περίπου 5 χρόνια πριν από την έναρξη του παιχνιδιού, σε μια αποστολή της Shinra στο Nibelheim, γενέτειρα του Cloud και της Tifa, ο Sephiroth πηγαίνει στην Έπαυλη Shinra, βρίσκει τα αποτυχημένα πειράματα του Hojo, και μαθαίνει για την καταγωγή του. Εσφαλμένα, πιστεύει ότι αυτός και η Jenova είναι Cetra και ότι είναι γιος της. Χάνοντας τη λογική του, καίει όλο το Nibelheim, ως μια πράξη εκδίκησης προς τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Ο Cloud και η Tifa τον αντιμετώπισαν στη σφαγή, μετά την οποία ο ίδιος εξαφανίστηκε και θεωρήθηκε νεκρός μέχρι και την επανεμφάνισή του. Όταν η ομάδα φτάνει στο Nothern Crater, για να τιμωρήσει τον Sephiroth που σκότωσε την Aerith, μαθαίνουν ότι αυτός ήταν μόνο ένας από πολλούς κλώνους που είχε δημιουργήσει ο Hojo από ανθρώπους και ζώα. Συναντώντας τον Sephiroth, ο οποίος σκότωνε και απορροφούσε κλώνους της Jenova για να ξεκινήσει την Επανένωση (Reunion) των κυττάρων της. Ο Sephiroth χειραγωγεί ξανά τον Cloud για να τον βοηθήσει να εκτελέσει το ξόρκι Meteor και λέει ότι ο ίδιος ο Cloud είναι ένας από τους κλώνος του και για αυτό μπορεί να τον ελέγχει. Του δείχνει αναμνήσεις από το συμβάν στο Nibelheim, με έναν SOLDIER με μαύρα μαλλιά στη θέση του Cloud. Το κάλεσμα του Μετεωρίτη ενεργοποιεί τα Weapons, και κατά τη διάρκεια του σεισμού που προκαλείται, ο Cloud χωρίζεται από τους συντρόφους του και πέφτει στο Lifestream. Η υπόλοιπη ομάδα συλλαμβάνεται από τους Turks, οι οποίοι τους ακολούθησαν κρυφά στο Nothern Crater και φεύγουν με το αερόστατο Highwind. Στο μεταξύ ο Μετεωρίτης πλησιάζει, ενώ τα Weapons, που δημιούργησε ο Πλανήτης, στρέφονται εναντίον της ανθρωπότητας, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν στο Lifestream όση περισσότερη ενέργεια Mako γίνεται, για να βοηθήσουν τον Πλανήτη. Έτσι, η Shinra εστιάζει τις δυνάμεις της στην προστασία της ανθρωπότητας από τα Weapons και γι'αυτό προσπαθεί αμέσως να καταστρέψει τον Μετεωρίτη. Αυτό οδηγεί τελικά στο να χαθούν οι ζωές των περισσότερων εργαζομένων της ίδιας της Shinra.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Cloud και η Tifa στο υποσυνείδητο του πρώτου. Η Tifa, ο Barret και οι υπόλοιποι καταδικάζονται σε εκτέλεση, αλλά δραπετεύουν και αναζητούν τον Cloud, παρ' ότι δεν ξέρουν ακόμα αν είναι αληθινός ή κλώνος. Αποφασίζουν να τον ψάξουν στο Mideel, αφού πιστεύουν ότι το Lifestream τον ξέβρασε εκεί. Τελικά, τον βρίσκουν στην κλινική της περιοχής. Έχει πάθει δηλητηρίαση από την ενέργεια Mako και βρίσκεται σε κατατονική κατάσταση, καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, μουρμουρίζοντας ασυναρτησίες, Έτσι, η Tifa μένει μαζί του για τον βοηθήσει να αναρρώσει, ενώ η υπόλοιπη ομάδα συνεχίζει τη μάχη εναντίον της Shinra. Ωστόσο, το Lifestream καταπίνει το Mideel, μαζί με τον Cloud και την Tifa. Εμφανίζονται μέσα στο υποσυνείδητο του Cloud, όπου η Tifa τον βοηθά να ξεθάψει το αληθινό παρελθόν και τις αναμνήσεις του. Εν τέλει, βρίσκει τον πραγματικό εαυτό του. Στην πραγματικότητα δεν έγινε ποτέ δεκτός από την ομάδα SOLDIER αλλά ανήκε στο πεζικό της Shinra και στα οράματα, τα οποία του έδειξε ο Sephiroth, ο SOLDIER που είδε δεν ήταν ο ίδιος, αλλά ο Zack Fair, ένας φίλος του Cloud και πρώτη αγάπη της Aerith. Ο Cloud τραυμάτισε θανάσιμα τον Sephiroth, ο οποίος επιβίωσε χάρη στα κύτταρα της Jenova. Όμως ο Cloud και ο Zack είχαν, επίσης, τραυματιστεί σοβαρά και έτσι ο Hojo τους χορήγησε επίσης κύτταρα Jenova, ώστε τελειοποιήσει το πείραμά του πάνω στους SOLDIERS. Ο Zack, όντας σε καλύτερη κατάσταση, πήρε τον Cloud και προσπάθησε να δραπετεύσει, αλλά, τελικά, σκοτώθηκε από τους στρατιώτες της Shinra. Όταν ο Cloud αρχίζει να αναρρώνει, παίρνει το Buster Sword του Zack και ξεκινάει για τη Midgar. Έχοντας πάθει δηλητηρίαση από την ενέργεια Mako, οι προσδοκίες του να μπει στην SOLDIER "συνδυάστηκαν" με τις εμπειρίες και τις ιστορίες του Zack ως SOLDIER και δημιούργησαν ένα ψευδές παρελθόν για τον Cloud.
μικρογραφία|Το Lifestream, μέσω του ξορκιού Holy, αναδύεται από τη Γαία για να καταστρέψει τον Μετεωρίτη. Μετά την ανάδυση αυτού και της Tifa από το Lifestream και το υποσυνείδητό του, μπορεί πλέον να θυμηθεί το αληθινό παρελθόν του. Μαζί ενώνονται με την υπόλοιπη ομάδα, και μαθαίνουν ότι η Aerith στην πραγματικότητα δεν προσευχόταν, αλλά προσπαθούσε να εκτελέσει το ξόρκι "Holy". Αυτό το έκανε χρησιμοποιώντας το White Materia (Λευκή Ύλη), το οποίο της είχε δώσει η μητέρα της, Ifalna και το οποίο είχε από την αρχή μαζί της. Το Holy είναι το μόνο που μπορεί να σταματήσει τον Μετεωρίτη. Η Aerith κατάφερε να εκτελέσει το ξόρκι επιτυχώς, όμως ο Sephiroth το εμπόδιζε να ελευθερωθεί. Ο ομάδα αποφασίζει να αντιμετωπίσει πρώτα το δολοφονικό ξέσπασμα των Weapons, αλλά και τον Καθηγητή Hojo, ο οποίος αποκαλύπτει ότι είναι ο πατέρας του Sephiroth και τον μεγάλωσε με ενέσεις κυττάρων της Jenova. Έπειτα ο ίδιος μεταλλάσσεται και ο ομάδα τον σκοτώνει. Μετά η ομάδα βρίσκει τον Sephiroth, και μετά από έναν αριθμό μαχών, τον σκοτώνει. Φεύγουν από το Nothern Crater και με τον θάνατο του Sephiroth το Holy ενεργοποιείται. Καταφέρνει να εμποδίσει τον Μετεωρίτη λίγο πριν χτυπήσει τη Midgar, αλλά έχει φτάσει τόσο κοντά στον Πλανήτη, που χρειάζεται βοήθεια για να τον απομακρύνει. Λίγο πριν την επαφή του Μετεωρίτη, αναβλύζει από τον Πλανήτη to Lifestream και βοηθά το Holy να καταστρέψει το Μετεωρίτη. Πεντακόσια χρόνια αργότερα, εμφανίζεται ο Red XIII, μαζί με δύο κουτάβια, να ατενίζουν τα ερείπια της Midgar που πλέον είναι καλυμμένα από πράσινο, σημάδι ότι τελικά ο Πλανήτης θεραπεύτηκε.
Ανάπτυξη
μικρογραφία|Πρώιμο στάδιο ανάπτυξης του Final Fantasy VII. Μετά την κυκλοφορία του [[FInal Fantasy VI, η Square έκανε ένα προσχέδιο για το επόμενο παιχνίδι Final Fantasy στο Nintendo 64, που πλέον είναι γνωστό με το όνομα Final Fantasy SGI demo. ]] Διαδικασίες προετοιμασίας για το Final Fantasy VII ξεκίνησαν μετά την κυκλοφορία του Final Fantasy VI. Εκείνη τη στιγμή, το παιχνίδι σκόπευε να γίνει ακόμη ένα δισδιάστατο Final Fantasy που θα κυκλοφορούσε για το SNES. Ο δημιουργός της σειράς, Χιρονόμπου Σακαγκούτσι, αρχικά σχεδίαζε την ιστορία να λαμβάνει χώρα στη Νέα Υόρκη, το έτος 1999, και έτσι, το αρχικό σενάριο του παιχνιδιού, το οποίο έγραψε, ήταν εντελώς διαφορετικό από το τελικό προϊόν. Ο Τετσούγια Νομούρα, δήλωσε πως ο Σακαγκούτσι «ήθελε να φτιάξει κάτι σαν ιστορία ντετέκτιβ». Το πρώτο μέρος του παιχνιδιού αφορούσε έναν ευέξαπτο χαρακτήρα με το όνομα Detective Joe που κυνηγούσε τους βασικούς χαρακτήρες, αφού ανατίναξαν την πόλη της Midgar, η οποία είχε ήδη αναπτυχθεί για την ιστορία. Το τελικό σενάριο, γράφτηκε από τους Καζουσίγκε Νοτζίμα και Γιοσινόρι Κιτάσε, βασισμένο στην ιστορία των Χιρονόμπου Σακαγκούτσι και Τετσούγια Νομούρα. Αργότερα, στην ομάδα προστέθηκε και ο Μασάο Σάτο και έγραψε τρεις σκηνές για το παιχνίδι.
Ωστόσο, αρκετά μέλη της ομάδας εργάζονταν παράλληλα πάνω στο Chrono Trigger και η ανάπτυξη του Final Fantasy VII διακόπηκε, όταν το πρώτο έγινε αρκετά σημαντικό, ώστε να απαιτεί τη βοήθεια του Κιτάσε και άλλων σχεδιαστών. Κάποιες ιδέες για το παιχνίδι κατέληξαν, τελικά, να χρησιμοποιούνται για το Chrono Trigger. Ιδέες, όπως η περιοχή της Νέας Υόρκης και ενός χαρακτήρα, μία μάγισσα με το όνομα Edea, δεν χρησιμοποιήθηκαν, μέχρι τα επικείμενα Parasite Eve και Final Fantasy VII, αντίστοιχα.
Η ανάπτυξη συνεχίστηκε στα τέλη του 1995 και απαιτούσε τη συμβολή περίπου 120 καλλιτεχνών και προγραμματιστών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα προγράμματα PowerAnimator και Softimage 3D. Ήταν το πιο ακριβό βιντεοπαιχνίδι της εποχής του, με ένα προϋπολογισμό ανάπτυξης περίπου 45 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, ισόβαθμα με 67 το 2015. Ο Κιτάσε ανησυχούσε ότι το franchise θα εγκαταλειπόταν, αν δεν χρησιμοποιούσε τα τρισδιάστατα γραφικά που χρησιμοποιούσαν άλλα παιχνίδια, και η παραγωγή ξεκίνησε μετά την ολοκλήρωση ενός μικρού πειραματικού demo, με το όνομα Final Fantasy SGI στο SGI Onyx. Το demo αυτό είχε τρισδιάστατα μοντέλα χαρακτήρων του Final Fantasy VI με πολύγωνα, τοποθετημένα σε μία μάχη σε πραγματικό χρόνο. Αυτό το πείραμα οδήγησε την ομάδα ανάπτυξης να προσθέσει το χαρακτηριστικό ATB στο Final Fantasy VII. Ωστόσο, επειδή απαιτούνταν μεγάλος αποθηκευτικός χώρος για να εκτελεστούν τα δεδομένα της κίνησης, η Square αποφάσισε να βγάλει το παιχνίδι σε CD-ROM. Η Nintendo, όμως, για την οποία η Square έβγαζε τα προηγούμενα παιχνίδια Final Fantasy, ήθελε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί κασέτες για την τότε επερχόμενη κονσόλα, Nintendo 64. Τελικά, αυτό οδήγησε σε διαμάχη και η Square διέκοψε τη συνεργασία της με τη Nintendo. Στις 12 Ιανουαρίου του 1996, η Square ανακοίνωσε την ανάπτυξη του Final Fantasy VII αποκλειστικά για την κονσόλα της Sony, PlayStation.
Σχεδιασμός
μικρογραφία|δεξιά|Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού, όπως σχεδιάστηκαν αρχικά από τον [[Γιοσιτάκα Αμάνο, τα μέσα του 1990.]] Για πρώτη φορά μετά τη δουλειά του για το Final Fantasy στο Famicom, ο Σακαγκούτσι έδωσε προτεραιότητα στον τρόπο παιχνιδιού παρά την ιστορία, καθώς η βασική ανησυχία των δημιουργών ήταν πως θα ενσωματωθεί η τεχνολογία 3D. Η μετάβαση από δισδιάστατα σε τρισδιάστατα γραφικά περιβάλλοντα με προσχεδιασμένα φωτορεαλιστικά φόντα, συνοδεύτηκε από την εστίαση σε μια πιο ρεαλιστική παρουσίαση. Καθώς η επιπλέον χωρητικότητα και τα γραφικά έδωσαν στην ομάδα τα φόντα για την προσθήκη περισσότερων από 40 λεπτών Full motion videos, αυτή η καινοτομία έφερε μαζί και τη δυσκολία να διασφαλιστεί το ότι η κατωτερότητα των εντός-παιχνιδιού γραφικών σε σχέση με τις FMV ταινίες να μην είναι πολύ φανερή. Ο Γιοσινόρι Κιτάσε περιέγραψε τη διαδικασία της δημιουργίας εντός-παιχνιδιού περιβαλλόντων όσο πιο λεπτομερή γίνεται να είναι μία "αποκαρδιωτική δουλειά".
μικρογραφία|αριστερά|Ο [[Τετσούγια Νομούρα έχει αναφέρει ότι η σχέση του Cloud και του Sephiroth έχει επηρεαστεί από αυτή των Σάσακι Κότζιρο και Μουσάσι Μιγιαμότο. ]] Ο επί χρόνια σχεδιαστής χαρακτήρων, Γιοσιτάκα Αμάνο άνοιγε εργαστήρια τέχνης και εκδηλώσεις σε Γαλλία και Νέα Υόρκη, πράγμα που μείωσε τη συμμετοχή του στο παιχνίδι. Ως αποτέλεσμα, αντικαταστάθηκε από τον Τετσούγια Νομούρα, αλλά βοήθησε στο σχεδιασμό του χάρτη του παιχνιδιού. Αρκετά από τα σχέδια του Νομούρα άλλαξαν από τα αρχικά σχέδια κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Για παράδειγμα, στο αρχικό σχέδιο του σχέδιο, ο Cloud είχε μαύρα τραβηγμένα μαλλιά προς τα πίσω χωρίς καρφάκια. Ο Νομούρα φοβόταν, ωστόσο, ότι αυτή η αρρενωπότητα δεν θα δινόταν δημοφιλής στους φανατικούς, και έτσι άλλαξε το σχέδιο του Cloud ώστε να έχει ανοικτά ξανθά μαλλιά με καραφάκια. Ο Vincent άλλαξε από ερευνητής σε ντετέκτιβ σε χημικό και τελικά σε πρώην Turk, με τραγικό παρελθόν. Ο Νομούρα δήλωσε πως το στυλ μάχης του Cid μοιάζει με αυτό ενός Dragoon Knight, μία τάξη χαρακτήρων την οποία διάλεξε γιατί το επίθετό του είναι το ίδιο με δύο προηγούμενους Dragoon Knights στη σειρά Final Fantasy, του Ricard Highwind (Final Fantasy II) και του Kain Highwind (Final Fantasy IV).
Μουσική
μικρογραφία|Εκτέλεση του One Winged Angel στη σειρά συναυλιών βιντεοπαιχνιδιών [[Video Games Live, το 2009.]] Τη μουσική του παιχνιδιού συνέθεσε ο Νομπούο Ουεμάτσου. Αντί για ηχογραφημένη μουσική και ηχητικά εφέ, ο Ουεμάτσου χρησιμοποίησε το τσιπάκι ήχου του PlayStation. Το Final Fantasy VII ήταν το πρώτο στη σειρά Final Fantasy που περιείχε τραγούδι με ψηφιακά φωνητικά. Χαρακτηριστικό είναι το One-Winged Angel, το οποίο και έχει χαρακτηριστεί ως η "πιο αναγνωρίσιμη σύνθεση" του Νομπούο Ουεμάτσου της μουσικής της σειράς. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι το τραγούδι αυτό έχει μια αίσθηση "ρεαλισμού", η οποία τον εμπόδιζε να τη χαρακτηρίσει "εξωφρενική, τρελή μουσική".
Κυκλοφορία
Στις αρχές του Αυγούστου του 1996, κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία, σε πακέτο μαζί με το παιχνίδι Tobal No. 1 για το PlayStation, ένας δίσκος παρουσίασης με το όνομα Square's Preview. Αυτός περιείχε το πιο πρόσφατο playable demo του Final Fantasy VII, καθώς και κριτικές άλλων επερχόμενων παιχνιδιών, όπως το Bushido Blade και το SaGa Frontier. Το demo επέτρεπε στον παίκτη να παίξει το πρώτο κομμάτι του παιχνιδιού, που εξελισσόταν στην πόλη Midgar. Ωστόσο, υπήρξαν κάποιες αξιοσημείωτες διαφορές από την τελική εκδοχή. Ειδικότερα, η Aerith υπήρχε στην αρχική ομάδα, και δεν είχε εφαρμοστεί ακόμη η ικανότητα της χρήσης Summon.
Η κυκλοφορία το παιχνιδιού πραγματοποιήθηκε μετά από μία μαζικής καμπάνιας διάρκειας τριών μηνών, η οποία αποτελούνταν από τηλεοπτικές διαφημίσεις διάρκειας τριών λεπτών σε μεγάλα δίκτυα, από μία θεατρική διαφήμιση ενός λεπτού, προώθηση από την Pepsi, κατά την καλοκαιρινή περίοδο, αλλά και διαφημίσεις σε εκδόσεις των περιοδικών Rolling Stone, Details, Spin, Playboy, αλλά και βιβλία κόμικς που εκδόθηκαν από τις εταιρίες Marvel και DC Comics. Για την κυκλοφορία του Final Fantasy VII στη βόρεια Αμερική έγιναν αρκετές προσθήκες στο σενάριο και τον τρόπο του παιχνιδιού, όπως η ευκολότερη ανταλλαγή των materia, βέλη που υποδεικνύουν τις εξόδους της κάθε περιοχής, καθώς και ένα επιπλέον cutscene (βίντεο), παρακινώντας μία επανακυκλοφορία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία υπό τον τίτλο Final Fantasy VII International. Στις 18 Δεκεμβρίου του 2012, αυτή η εκδοχή επανακυκλοφόρησε ως μέρος του ιαπωνικού πακέτου Final Fantasy 25th Anniversary Ultimate Box.
Το 1998, το Final Fantasy VII έγινε port (μεταφορά) στους υπολογιστές με Microsoft Windows. Αυτή η κυκλοφορία είχε καλύτερα γραφικά, διορθώσεις σε ορθογραφικά και μεταφραστικά λάθη, αλλά και διορθώσεις σε glitches σχετικά με τον τρόπο του παιχνιδιού. Ωστόσο, η εκδοχή για υπολογιστές υπέφερε από μειωμένη ποιότητα ήχου, λόγω της χρήσης ήχου μορφής MIDI, και λάθη σε κάποια τσίπσετς γραφικών κατά την αναπαραγωγή μερικών FMV. Μετά από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία, οι φανατικοί του παιχνιδιού δημιούργησαν εκατοντάδες mods του. Η πιο αξιοσημείωτη κοινότητα θεωρείται το φόρουμ Qhimm.com, το οποίο περιλαμβάνει διάφορα mods, όπως patches (για καλύτερη συμβατότητα με τα μοντέρνα Windows και τις κάρτες γραφικών), μετατροπέα αποθηκευμένων παιχνιδιών PC-PS, επεξεργαστή αποθηκευμένου παιχνιδιού, εκπαιδευτές παιχνιδιού, μοντέλα χαρακτήρων, άτλαντα, βίντεο, μουσική, και επίπεδα μάχης.
Επιπρόσθετα με τις κυκλοφορίες για το PlayStation και τους προσωπικούς υπολογιστές, το Final Fantasy VII κυκλοφόρησε στο PlayStation Network για την Ιαπωνία στις 10 Απριλίου του 2009, για τη βόρεια Αμερική στις 2 Ιουνίου και για την Ευρώπη και την Αυστραλία στις 4 Ιουνίου του ίδιου έτους. Η ιαπωνική κυκλοφορία είναι η εκδοχή International. Η κυκλοφορία του παιχνιδιού στο PSN έχει κατεβεί 100,000 φορές στις δύο πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας, πράγμα που το κάνει το παιχνίδι του PlayStation στο PlayStation Network με τις γρηγορότερες πωλήσεις.
Στις 4 Ιουλίου του 2012, η Square Enix αποκάλυψε ότι αναμένεται επερχόμενη επανακυκλοφορία της εκδοχής για υπολογιστές. Η εκδοχή αυτή κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου του ίδιου έτους. Περιλαμβάνει 36 νέα κατορθώματα για ξεκλείδωμα, προαιρετικά Cloud Saves, και μία λειτουργία Character Booster. Η βελτιωμένη αυτή εκδοχή αναπτύχθηκε από τη γαλλική εταιρία DotEmu και ήταν διαθέσιμη αποκλειστικά μέσω του καταστήματος της Square Enix. Το παιχνίδι είναι Full HD (ανάλυση 1920x1080), με αναβαθμισμένα τα γνήσια γραφικά. Η κυκλοφορία αυτή στοχεύει κυρίως στο να κάνει το κλασσικό παιχνίδι να "τρέχει" στα μοντέρνα Windows OSs (XP/Vista/7) και DirectX 9.0c. Στις 4 Ιουλίου του 2013, το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην ψηφιακή πλατφόρμα διανομής, Steam, για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Επίσης, στα μέσα του 2015, κυκλοφόρησε για τις συσκευές με λειτουργικό σύστημα iOS devices,και στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους για το PlayStation 4, με πρόσθετη τη λειτουργία cheat, η οποία εκλείπει από την εκδοχή για τα PCs.
Αρχική υποδοχή και πωλήσεις
Το Final Fantasy VII απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία. Μέσα σε τρεις μέρες από την κυκλοφορία του στην Ιαπωνία, πούλησε 2.3 εκατομμύρια αντίγραφα. Την πρώτη βδομάδα κυκλοφορίας του στη βόρεια Αμερική, πούλησε 330 χιλιάδες κομμάτια, ενώ σε λιγότερο από τρεις βδομάδες σημείωσε πωλήσεις 500 χιλιάδων κομματιών. Η δυναμική που είχε δημιουργηθεί τις πρώτες εβδομάδες ανοίγματος του παιχνιδιού συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες: η Sony ανακοίνωσε ότι το παιχνίδι είχε πουλήσει 1.000.000 αντίγραφα στη Βόρεια Αμερική στις αρχές του Δεκεμβρίου, πράγμα που ώθησε τον οικονομικό αναλυτή Έντουαρντ Γουίλιαμς της Monness, Crespi, Hardt & Co. να σχολιάσει ότι "η Sony επαναπροσδιόρισε την κατηγορία παιχνιδιών εναλλαγής ρόλων (RPG) και επέκτεινε το συνηθισμένο κοινό με την κυκλοφορία του Final Fantasy VII. Στις 25 Δεκεμβρίου, πούλησε πάνω από 9.8 εκατομμύρια αντίγραφα σε όλο τον κόσμο, και έτσι έγινε το παιχνίδι της σειράς Final Fantasy με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Μέχρι τα τέλη του 2006, μόνο η επανέκδοση της εκδοχής International του παιχνιδιού πούλησε περισσότερα από 158,000 αντίγραφα στην Ιαπωνία. Το Final Fantasy VII πήρε τα εύσημα ως το "παιχνίδι που πούλησε το PlayStation", και ως το παιχνίδι που επέτρεψε στα βιντεοπαιχνίδια ρόλων να βρουν θέση στις αγορές εκτός Ιαπωνίας. Μέχρι το Μάιο, το Final Fantasy VII πούλησε 10 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως, πράγμα που τον έκανε τον πιο δημοφιλή τίτλο της σειράς όσον αφορά τις πωλήσεις. Μέχρι το Μάρτιο του 2015, η εκδοχή του Steam πούλησε 871.517 αντίγραφα, διαμορφώνοντας τον αριθμό σε 10.9 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως.
Με την κυκλοφορία του, το παιχνίδι δέχθηκε ευρεία αποδοχή από τους κριτικούς. Το GameFan το ανέφερε ως "πιθανότατα το καλύτερο παιχνίδι που έγινε ποτέ", φράση που συνεχίζει να αναγράφεται στο πίσω εξώφυλλο της διακοσμητικής θήκης του παιχνιδιού. Το GameSpot σχολίασε ότι "ποτέ πριν δεν υπήρξε τεχνολογία, playability και αφήγηση συνδυασμένα τόσο καλά όσο στο Final Fantasy VII" εκφράζοντας συγκεκριμένα αρέσκεια στα γραφικά, τον ήχο και την ιστορία του παιχνιδιού. Ο Τζέι Μπουρ του IGN επίμεινε ότι τα γραφικά του ήταν "έτη φωτός πέρα από οτιδήποτε έχει υπάρξει στο PlayStation", και αναγνώρισε το σύστημα μάχης του παιχνιδιού ως καλύτερο στοιχείο του. Ο Άλεξ Σι του Computer and Video Games επαίνεσε την ιστορία του, λέγοντας ότι "οι πολλοί χαρακτήρες που έρχονται και φεύγουν κατά τη διάρκεια της ιστορίας έχουν αναπτυχθεί καλά, και οι παίκτες θα νιώθουν τα πάνω κάτω των πρωταγωνιστών σα να είναι ταινία" και ότι "η δομή της ιστορίας είναι τέτοια που, εκεί που νιώθεις ότι τα είδες όλα, κάτι ακόμα πιο τέλειο έρχεται για να σε βγάλει εντελώς από τα ρούχα σου". Το Edge σημείωσε ότι "η διαδραστική ταινία έχει υπάρξει για καιρό μία βρώμικη λέξη για όποιον εκτιμά ένα playable βιντεοπαιχνίδι, αλλά το FFVII πετυχαίνει να έρθει κοντά από όποιον άλλο τίτλο μέχρι τώρα", με την "πολύ σύνθετη, μελοδραματική ιστορία και εξαιρετική μουσική" που συνδυάζονται "για να κάνουν τους παίκτες πραγματική συμπάθεια για τους πρωταγωνιστές". Το RPGamer επαίνεσε το soundtrack του Final Fantasy VII, δηλώνοντας ότι "ο Ουεμάτσου έκανε τη δουλειά του εξαιρετικά καλά" και "ίσως εδώ είναι στα καλύτερά του". Το προσωπικό τεσσάρων κριτικών του Electronic Gaming Monthly έδωσε στο παιχνίδι σκορ 9.5 στα 10 ο καθένας, βγάζοντας συνολικό σκορ 38 στα 40.
Οι κριτικοί επίσης εγκωμίασαν τη μετατροπή του παιχνιδιού για τους υπολογιστές, αλλά το κριτίκαραν για τα κατώτερα σε ποιότητα προσχεδιασμένα φωτορεαλιστικά γραφικά και τον ήχο, καθώς και για το ρυθμό καρέ και τα προβλήματα της εγκατάστασης. Το Computer Games Magazine ανέφερε ότι "κανένα παιχνίδι" δεν είχε "την τάση να αποτύχει να δουλέψει σε οποιοδήποτε τομέα σε πολλαπλούς υπολογιστές". Το Computer Gaming World παραπονέθηκε ότι "η μουσική, αν και έχει συλληφθεί όμορφα, έχει σφαγιαστεί με το να βασίζεται στην κάρτα ήχου", ενώ το Next Generation Magazine βρήκε τα προσχεδιασμένα φόντα του παιχνιδιού σημαντικά λιγότερο εντυπωσιακά από αυτά της εκδοχής για το PlayStation. Το PC Gamer ανακεφαλαίωσε, λέγοντας ότι ενώ "η Square προφανώς έκανε μόνο τα απαραίτητα για να κάνει το παιχνίδι της για το PlayStation να τρέξει στα Windows", το Final Fantasy VII "παραμένει νικητής στο PC".
Το Final Fantasy VII έχει λάβει, επίσης, μερικές κακές κριτικές. Η ανακοίνωση της Square ότι η παραγωγή θα γινόταν από τη Sony και όχι από τη Nintendo και το ότι δεν θα βασιζόταν στο Final Fantasy SGI demo, δέχθηκε τη δυσαρέσκεια κάποιου μέρους των οπαδών του παιχνιδιού. Το Official U.S. PlayStation Magazine (OPM) και το GameSpot προβληματίστηκαν σχετικά με τη γραμμική εξέλιξη του παιχνιδιού. Το OPM θεώρησε το localisation του παιχνιδιού από τα ιαπωνικά στα αγγλικά ως "λίγο λασπωμένη" και ένοιωσε ότι τα animation των summons ήταν "επαναλαμβανόμενα". Το RPGamer απευθύνθηκε στη μετάφραση ως "γεμάτη με ορθογραφικά και άλλα λάθη, τα οποία κάνουν ακόμα πιο ασαφές ένα ήδη πολύ μπερδεμένο σενάριο". Το GamePro, επίσης, θεώρησε τη μετάφραση ως μία σημαντική αδυναμία στο παιχνίδι. Το IGN θεώρησε τη χρήση μόνο τριών χαρακτήρων ως μοναδικό ψεγάδι του παιχνιδιού.
Βραβεία και έπαινοι
Το 1997 δόθηκαν πολλές διακρίσεις "Παιχνιδιού της Χρονιάς" στο Final Fantasy VII. Κέρδισε στο πρώτο Interactive Achievement Awards του Academy of Interactive Arts & Sciences, στις κατηγορίες "Παιχνίδι περιπέτειας της χρονιάς για κονσόλα" και "Παιχνίδι ρόλων της χρονιάς". Εκεί, ήταν επίσης προτεινόμενο και στις κατηγορίες "Διαδραστικός τίτλος της χρονιάς", "Εξαιρετικό κατόρθωμα στην τέχνη/γραφικά" και "Εξαιρετικό κατόρθωμα στο διαδραστικό σχεδιασμό". Στο γεγονός Origins Award, κέρδισε στην κατηγορία "Καλύτερο παιχνίδι ρόλων του 1997 για υπολογιστές".
Το EGM του απένειμε τα βραβεία "Επιλογή αναγνωστών παιχνίδι της χρονιάς από όλα τα συστήματα", "Επιλογή αναγνωστών παιχνίδι της χρονιάς για το PlayStation", "Επιλογή αναγνωστών παιχνίδι ρόλων της χρονιάς", "Πιο καυτό μωρό βιντεοπαιχνιδιού" (για την Tifa Lockheart), "Μεγαλύτερος ενθουσιασμός για παιχνίδι", "Καλύτερος τερματισμός" και "Καλύτερη εκτυπωμένη διαφήμιση".
Από το 1997, έχει επιλεγεί από πολλά περιοδικά για βιντεοπαιχνίδια ως ένα από τα κορυφαία παιχνίδια των εποχών, συμπεριλαμβανομένης της 91ης θέσης το 2001 από το EGM στη λίστα "100 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών", και τέταρτο το 2004 στη λίστα του Retro Gamer "Κορυφαία 100 παιχνίδια". Το 2005, κατατάχθηκε από το IGN στην 88η θέση της λίστας "Κορυφαία 100 παιχνίδια όλων των εποχών" και στην 3η θέση του PALGN's στη λίστα "Τα καλύτερα 100 παιχνίδια όλων των εποχών". Το 2006, το  Final Fantasy VII συμπεριλήφθηκε στα "Καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών" του GameSpot, ενώ ήταν το 2ο από τα "100 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών" του Empire. Το 2008, κατατάχθηκε από το Stuff στην τρίτη θέση της λίστας "100 καλύτερα παιχνίδια", και ένα χρόνο αργότερα στην 15η θέση στα "Κορυφαία 200 παιχνίδια όλων των εποχών" του Game Informer. Το 2001, το GameSpot τοποθέτησε το παιχνίδι στην κορυφή της λίστας με τα παιχνίδια με τη μεγαλύτερη επιρροή που έγιναν ποτέ, και δεύτερο στην ίδια λίστα το 2002. Το 2007, το GamePro το κατέταξε στη 14η θέση στη λίστα με τα πιο σημαντικά παιχνίδια όλων των εποχών, ενώ το 2009 τερμάτισε στην ίδια θέση στη λίστα του με τα πιο καινοτόμα παιχνίδια όλων των εποχών. Το 2012, το Time το αποκάλεσε ένα από τα "Όλων των εποχών 100 βιντεοπαιχνίδια".
Επίσης, εμφανίστηκε σε αρκετές άλλες λίστες βιντεοπαιχνιδιών. Το 2007, το Dengeki PlayStation του έδωσε τα βραβεία "Καλύτερη ιστορία", "Καλύτερο RPG" και "Συνολικά καλύτερο παιχνίδι" για την κυκλοφορία στο PlayStation. Το 2008, το GamePro το χαρακτήρισε τον καλύτερο τίτλο RPG όλων των εποχών, ενώ το 2010 το συμπεριέλαβε στο άρθρο "Τα 30 καλύτερα παιχνίδια του PSN". Το 2012, το GamesRadar το χαρακτήρισε ως το 6ο πιο συγκινητικό παιχνίδι που έγινε ποτέ. Το 2003, ωστόσο, το GameSpy το κατέταξε στην 7η θέση στη λίστα με τα 25 πιο υπερεκτιμημένα παιχνίδια.
Το Final Fantasy VII έχει πολλές φορές τοποθετηθεί κοντά ή στην κορυφή δημοσκοπήσεων αναγνωστών για τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Το 2000, σε δημοσκόπηση του IGN, ψηφίστηκε ως "Επιλογή αναγνωστών παιχνίδι του αιώνα", ενώ το 2006 ψηφίστηκε ως το δεύτερο από τα "Κορυφαία 100 αγαπημένα παιχνίδια όλων των εποχών" στο περιοδικό Famitsu. Επίσης στο ίδιο περιοδικό, το 2011, ψηφίστηκε ως το ένατο παιχνίδι όλων των εποχών που προκάλεσε τα περισσότερα δάκρυα. Το 2004 και το 2005, αναδείχθηκε από τους χρήστες του GameFAQs ως το "Καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών", ενώ το 2009 ήρθε δεύτερο στην ίδια λίστα. Το 2008, αναγνώστες του περιοδικού Dengeki το ψήφισαν ως το καλύτερο παιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ, και επίσης το ένατο παιχνίδι όλων των εποχών που προκάλεσε τα περισσότερα δάκρυα.
Κληρονομιά
Πέρα από τις κυκλοφορίες για το PlayStation και τους υπολογιστές, το Final Fantasy κυκλοφόρησε στο PlayStation Network στην Ιαπωνία στις 10 Απριλίου, στη Βόρεια Αμερική στις 2 Ιουνίου, και σε Ευρώπη και Αυστραλία στις 4 Ιουνίου του 2009. Η ιαπωνική κυκλοφορία είναι η εκδοχή International. Η κυκλοφορία του παιχνιδιού στο PSN "κατεβάστηκε" 100,000 φορές κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες κυκλοφορίας του, γεγονός που το έκανε το παιχνίδι του PlayStation με τις πιο γρήγορες πωλήσεις στην πλατφόρμα. Το παιχνίδι, επίσης, ενέπνευσε μία ανεπίσημη εκδοχή για το NES από την κινέζικη εταιρία Shenzhen Nanjing Technology. Αυτό το port περιλαμβάνει το Final Fantasy VII, υποβαθμισμένο σε δισδιάστατα, με εξαιρούμενες μερικές παράπλευρες αποστολές. Στις 5 Δεκεμβρίου του 2015, κυκλοφόρησε για το PlayStation 4 μία αναβαθμισμένη εκδοχή του παιχνιδιού, με την προσθήκη trophies και cheats. Βασίζεται στη βελτιωμένη εκδοχή για υπολογιστές, που κυκλοφόρησε το 2013 στο Steam.
Η δημοτικότητα του Final Fantasy VII οδήγησε τον σκηνοθέτη Γιοσινόρι Κιτάσε και τον σεναριογράφο Καζουσίγκε Νοτζίμα να δημιουργήσουν σύνδεση του σεναρίου του με αυτό του Final Fantasy X-2. Ο χαρακτήρας Shinra του εν λόγω παιχνιδιού εξυπηρετεί τον σκοπό της συγκέντρωσης ζωτικής ενέργειας από το εσωτερικό του πλανήτη Spira. Ο Νοτζίμα ανέφερε ότι ο Shinra και ο σκοπός του είναι σκόπιμες αναφορές στην εταιρεία Shinra, και ότι οραματίστηκε τα γεγονότα του παιχνιδιού ως prequel των γεγονότων του Final Fantasy VII. Οι αλληλουχίες FMV και τα γραφικά υπολογιστή που χρησιμοποιήθηκαν στο Final Fantasy VII επέτρεψαν στον Χιρονόμπου Σακαγκούτσι να ξεκινήσει την παραγωγή της πρώτης ταινίας Final Fantasy, Final Fantasy: The Spirits Within. Το παιχνίδι, επίσης, παρουσίασε για πρώτη φορά στη σειρά περιβάλλοντα με μοντέρνα (προς προχωρημένη) τεχνολογία, ένα θέμα που ακολούθησαν και τα Final Fantasy VIII και The Spirits Within. Μετά την κυκλοφορία του πλήρους Final Fantasy VII με τον υπότιτλο International, ακολούθησαν οι επανακυκλοφορίες των παιχνιδιών της Square στην Ιαπωνία με επιπλέον στοιχεία. Τέτοιοι μεταγενέστεροι τίτλοι που επανακυκλοφόρησαν είναι, μεταξύ άλλων, τα Final Fantasy X (ως International), Final Fantasy X-2 (ως International + Last Mission), Kingdom Hearts (ως Final Mix), Kingdom Hearts II (ως Final Mix), και Final Fantasy XII (ως International Zodiac Job System).
Αρκετοί χαρακτήρες από το Final Fantasy VII έχουν κάνει εμφανίσεις σε άλλους τίτλους της Square Enix, όπως το παιχνίδι πάλης Ehrgeiz και τη σειρά δράσης ρόλων Kingdom Hearts. Επιπρόσθετα, το παιχνίδι πάλης Dissidia Final Fantasy περιλαμβάνει τον Cloud, τον Sephiroth, και άλλους χαρακτήρες από όλη τη σειρά, παρόμοια με το Dissidia 012 Final Fantasy, το οποίο περιλαμβάνει επιπλέον και την Tifa. Στις 12 Νοεμβρίου του 2015, ανακοινώθηκε ότι το παιχνίδι της Nintendo Super Smash Bros. για το Nintendo 3DS και το Wii U θα έχει διαθέσιμο για "κατέβασμα" τον Cloud, μαζί με μία πίστα βασισμένη στη Midgar.
Σχετικά μέσα και προϊόντα
μικρογραφία|δεξιά|Το λογότυπο της συλλογής Compilation of Final Fantasy VII είναι ο τίτλος της σειράς παιχνιδιών, ταινιών κινουμένων σχεδίων και ταινιών μικρού μήκους, βασισμένη στο σύμπαν του Final Fantasy VII. Η σειρά αυτή περιέχει τίτλους που είναι επεκτάσεις της αρχικής ιστορίας, οι οποίες κυκλοφορούν σε διάφορες κονσόλες. Το πρώτο παιχνίδι στο Compilation είναι το prequel Before Crisis: Final Fantasy VII που κυκλοφόρησε για κινητά τηλέφωνα και εστιάζει στις δραστηριότητες των Turks έξι χρόνια πριν το αρχικό παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης σύγκρουσής τους με την AVALANCHE. Η ταινία CGI sequel Final Fantasy VII: Advent Children, τοποθετημένη δύο χρόνια μετά τα γεγονότα του παιχνιδιού, ήταν ο πρώτος τίτλος που ανακοινώθηκε για τη σειρά, αλλά ο δεύτερος που κυκλοφόρησε. Ειδικές εκδόσεις του DVD της ταινίας περιλάμβαναν και το φιλμ Last Order: Final Fantasy VII, ένα OVA που εξιστορείται την καταστροφή του Nibelheim. Το Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII και η εκδοχή του για κινητά με τον τίτλο Dirge of Cerberus Lost Episode: Final Fantasy VII είναι παιχνίδια βολών τρίτου προσώπου, που τοποθετούνται τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του Final Fantasy VII και ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του Advent Children. Ο πιο πρόσφατος τίτλος είναι το Crisis Core: Final Fantasy VI για το PlayStation Portable, ένα παιχνίδι δράσης ρόλων με πρωταγωνιστή τον Zack Fair. Στο Compilation περιλαμβάνεται και το On the Way to a Smile, μία συλλογή επτά σύντομων ιστοριών που γράφτηκαν από τον Καζουσίγκε Νοτζίμα, και τοποθετούνται ανάμεσα στο τέλος του Final Fantasy VII και την αρχή του Advent Children. Αρχικά, κυκλοφόρησαν μόνο τρεις ιστορίες, οι: Case of Barret, Case of Tifa και Case of Denzel, αλλά με την κυκλοφορία του Advent Children Complete, γράφτηκαν τέσσερις ακόμη ιστορίες, οι: Case of Nanaki, Case of Yuffie, Case of Shinra και Case of Lifestream - White & Black.
Κυκλοφόρησαν και άλλα μέσα χωρίς την ετικέτα του Compilation, μεταξύ των οποίων είναι και το Maiden who travels the Planet, το οποίο ακολουθεί το ταξίδι της Aerith στο Lifestream μετά το θάνατό της από τα χέρια του Sephiroth, και εξελίσσεται ταυτόχρονα με το δεύτερο μισό της ιστορίας του Final Fantasy VII. Το Final Fantasy VII Snowboarding είναι port (μεταφορά) για κινητά του μίνι παιχνιδιού που περιλαμβανόταν στο Final Fantasy VII, το οποίο διαθέτει διαδρομή διαφορετική από αυτή του αρχικού παιχνιδιού. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο για "κατέβασμα" σε συσκευές συμβατές με V Cast και ήταν διαθέσιμο το 2005 πρώτα στην Ιαπωνία και τη βόρεια Αμερική. Το Final Fantasy VII G-Bike είναι ένα παιχνίδι για κινητά με λειτουργικό σύστημα iOS και Android, που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2014 και είναι βασισμένο στο μίνι παιχνίδι του Final Fantasy VII με τις μοτοσυκλέτες.
Remake
μικρογραφία|δεξιά|Το λογότυπο του remake Φήμες κυκλοφορούσαν για remake του παιχνιδιού για το PlayStation 3. Αφορμή για αυτή τη φήμη υπήρξε ένα βίντεο με το βελτιωμένο οπτικά βίντεο εισαγωγής του παιχνιδιού, προσαρμοσμένο στις ικανότητες της κονσόλας (tech demo), το οποίο έπαιξε στο συνέδριο βιντεοπαιχνιδιών της E3 2005.
Στις 6 Δεκεμβρίου του 2014, ανακοινώθηκε ότι θα βγει port της εκδοχής για υπολογιστές του Final Fantasy VII στο PlayStation 4 την άνοιξη του 2015, με μεγαλύτερη ανάλυση και καλύτερα γραφικά.
Τον Ιούνιο, στην E3 2015, ανακοινώθηκε επίσημα ότι θα βγει remake του παιχνιδιού αποκλειστικά για το PlayStation 4. Εκεί προβλήθηκε ένα υψηλής ανάλυσης trailer για το remake, το οποίο θα αναπτύξουν ο παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του αρχικού παιχνιδιού, Γιοσινόρι Κιτάσε, Τετσούγια Νομούρα και Καζουσίγκε Νοτζίμα, αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Final Fantasy VII Κατηγορία:Αμνησία στα βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Νομπούο Ουεμάτσου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1997 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Eidos Interactive Κατηγορία:Δυστοπικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Νικητές Origins Award Κατηγορία:Οικοτρομοκρατία στη μυθοπλασία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες Κατηγορία:Έργα με θέμα την ψυχανάλυση
Χργκαρ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Κέλβιν
Η λέξη "Κέλβιν" μπορεί να αναφέρεται:
Ριάλ Υεμένης
Το ριάλ (rial) ή riyal είναι το νόμισμα της Υεμένης. Για τεχνικούς λόγους διαιρείται σε 100 φιλς (fils), παρότι τα κέρματα σε αξίες φιλς δεν παράγονται πλέον από την εποχή της ενοποίησης της Υεμένης. Αποκλειστικά την αρμοδιότητα για την έκδοση του ριάλ έχει η Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης.
Ιστορία
Μετά την ένωση της Αραβικής Δημοκρατίας της Υεμένης (Βόρεια) και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Υεμένης (Νότια) το 1990 παρέμειναν ως νόμιμα για τις συναλλαγές το Ριάλ Βόρειας Υεμένης και το Δηνάριο της Νότιας Υεμένης για μεταβατική περίοδο, με 1 δηνάριο να ανταλλάσσεται με 26 ριάλ. Στις 11 Ιουνίου του 1996 το δηνάριο αποσύρθηκε από την κυκλοφορία ενώ ήδη από το 1993 άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα κέρματα για τη Δημοκρατία της Υεμένης. Η αξία του ριάλ επί του αμερικανικού δολαρίου έχει πέσει σημαντικά σε σύγκριση με τα 12,01 ριάλ προς 1 δολάριο που ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Κέρματα
Όταν ενώθηκε η Υεμένη, κυκλοφόρησαν κέρματα στη Βόρεια Υεμένη σε αξίες του 1 και των 5, 10, 25 και των 50 φιλς και επίσης του 1 ριάλ. Ωστόσο, όλα τα κέρματα σε αξίες φιλς αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία. Το 1993 εισήχθησαν νέα κέρματα από την Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης σε αξίες του 1 και των 5 ριάλ. Ακολούθησαν τα 10 ριάλ το 1995 και τα κέρματα των 20 ριάλ το 2004.
Χαρτονομίσματα
Την περίοδο της ένωσης, κυκλοφορούσαν από την Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης χαρτονομίσματα σε αξίες του 1 και επίσης των 5, 10, 20, 50 και των 100 ριάλ. Το 1993 τα τραπεζογραμμάτια του 1 και των 5 ριάλ αντικαταστάθηκαν από κέρματα. Το ίδιο έγινε και με τα χαρτονομίσματα των 10 ριάλ το 1995. Τραπεζογραμμάτια των 200 ριάλ εισήχθησαν το 1996 και ακολουθήθηκαν από τα 500 ριάλ το 1997 και τα 1000 ριάλ το 1998. Τα 20 ριάλ αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υεμένη Κατηγορία:Νομίσματα
ΦΚ Ζβεζντά Ιρκούτσκ
Η ΦΚ Ζβεζντά Ιρκούτσκ (ρωσικά: ФК Звезда Иркутск) ηταν ρωσική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ιρκούτσκ. Ιδρύθηκε το 1957 και διαλύθηκε το 2008. Έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Τρουντ, χωρητικότητας 4.000 θεατών. Το 2006 προβιβάστηκε στην Πρώτη Κατηγορία, στην οποία είχε αγωνιστεί και 5 περιόδους μεταξύ 1992-1996. Καλύτερη θέση της στην κατηγορία ήταν η 4η την περίοδο 1995. Στις 23 Οκτωβρίου του 2008 απεχώρησε από το πρωτάθλημα λόγω έλλειψης κεφαλαίων.
Αριθμός 13
Το 1922 ο Άλφρεντ Χίτσκοκ είχε την ευκαιρία να κάνει την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα με την ταινία Αριθμός 13 (Number 13) γνωστή επίσης και ως Mrs. Peabody. Στην ταινία επρόκειτο να πρωταγωνιστήσουν οι Κλερ Γκριτ και ο Έρνεστ Θέσινγκερ. Η ταινία ξεπέρασε τον αρχικό της προϋπολογισμό και δεν κυκλοφόρησε ποτέ στους κινηματογράφους, ενώ είχαν γυριστεί κάποιες σκηνές.
Παραγωγή
Η χρηματοδότηση της ταινίας είχε γίνει από το κινηματογραφικό στούντιο Gainsborough Pictures. Κι αφότου η παραγωγή της ταινίας διακόπηκε, το σενάριο χάθηκε. Οι σκηνές που πρόλαβε να γυρίσει ο σκηνοθέτης αγνοούνται επίσης. Φημολογείται ότι είχαν γυριστεί δυο μπομπίνες υλικού.
Μερικές από τις πληροφορίες που διασώζονται για την ταινία, έχουν να κάνουν με την υπόθεσή της. Η ταινία διηγούνταν την ιστορία των κατοίκων μιας πολυκατοικίας του Λονδίνου που φιλοξενούσε άτομα με χαμηλό εισόδημα, της οποίας την ανέγερση χρηματοδότησε ο τραπεζίτης και φιλάνθρωπος Τζορτζ Φόστερ Πίμποντι.
Το σενάριο της ταινίας έγραψε η Ανίτα Ρος, υπάλληλος της εταιρίας Ilsington. Σύμφωνα με τη συνέντευξη του Χίτσκοκ στον Φρανσουά Τρυφώ, η οποία καταγράφηκε στο βιβλίο του σκηνοθέτη Hitchcock/Truffaut, η Ρος ήταν συνεργάτιδα του Τσάρλι Τσάπλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1922 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Χαμένες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βωβές ταινίες μικρού μήκους Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Παλάτσο ντελ Ποντεστά (Μπολόνια)
Το Παλάτσο ντελ Ποντεστά (Ιταλ. Palazzo del Podestà) είναι ένα από τα κεντρικότερα ιστορικά κτήρια της Μπολόνια.
Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1200 ταυτόχρονα με την κατασκευή της πλατείας και ήταν μέρος του συμπλέγματος δημόσιων κτηρίων που κατασκευάστηκαν γύρο από αυτή. Το 1244 δίπλα του θα κατασκευαστεί το Παλάτσο Ρε Έντσο και λίγο αργότερα το Παλάτσο ντελ Καπιτάνο ντελ Πόπολο. Αυτά τα τρία κτήρια ενώνονται από έναν πύργο, Τόρρε ντελ Αρένγκο (Torre dell’Arengo), ο οποίος υπήρχε από τότε που κατασκευάστηκε το κτήριο αλλά στην αρχή πρέπει να ήταν ξύλινος. Ο πύργος που βλέπουμε σήμερα, με τετράγωνη κάτοψη, κατασκευάστηκε το 1254 και στην κορυφή του τοποθετήθηκε μία καμπάνα που χτυπούσε για να καλέσει τους πολίτες για το συμβούλιο των πολιτών ή σε περίπτωση πολέμου. Ακουμπάει πάνω στον θόλο που βρίσκεται στο σημείο διασταύρωσης των δύο δρόμων που περνάνε κάτω από το Παλάτσο ντελ Ποντεστά. Ο θόλος στηρίζεται σε τέσσερις κολόνες και λειτουργούσε και ως αγορά με πολλούς πάγκους εμπόρων. Κάτω από τον θόλο ένα παράξενο ακουστικό φαινόμενο επιτρέπει να μιλούν χαμηλόφωνα δύο άτομα από τις διαμετρικά αντίθετες γωνίες. Το 1525 στις τέσσερις γωνίες τοποθετήθηκαν τα τέσσερα πήλινα αγάλματα του Αλφόνσο Λομπάρντι (Alfonso Lombardi) που αναπαριστούν τους τέσσερις αγίους προστάτες της πόλης, Άγιο Πετρόνιο, Άγιο Πρόκολο, Άγιο Δομήνικο και Άγιο Φραγκίσκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Μπολόνια Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία