cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαπτιστής Κιλκίς
Λοιπά Στοιχεία
Το χωριό απέχει 12,7 χλμ. από το Κιλκίς, 55,5 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 542 χιλιόμετρα από την Αθήνα, ενώ σε απόσταση 11,4 χιλιομέτρων βρίσκεται η ΒΙ.ΠΕ. Κιλκίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Εκλογές στην Αρμενία
Στην Αρμενία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για θητεία 5 ετών. Το Κοινοβούλιο έχει ένα σώμα (unicameral) και λέγεται Azgayin Zhoghov δηλαδή Εθνοσυνέλευση. Τον έλεγχό του ασκεί συνασπισμός από τρία πολιτικά κόμματα: το συντηρητικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το Κόμμα Αρμενία σε Ευημερία και την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία. Τα κύρια κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι το Κυριαρχία του Νόμου του Αρτούρ Μπαγκντασαριάν, όπως επίσης και το κόμμα Κληρονομιά, του τα οποία αμφότερα είναι υπέρ της ένταξης της Αρμενίας στην ΕΕ και στο NATO.
1991
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα έγιναν στις 17 Οκτωβρίου 1991. Πρόεδρος εξελέγη με ποσοστό 83% ο Λεβόν Τερ-Πετροσιάν, με συμμετοχή 70%.
1996
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου 1996 ο Τερ Πετροσιάν επανεξελέγη με ποσοστό 51,3%, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 60,3%. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ επεσήμαναν "σοβαρές παραβιάσεις του εκλογικού νόμου."
2003
Στις προεδρικές εκλογές του 2003 αναδείχθηκε νικητής στον δεύτερο γύρο ο Ρόμπερτ Κοχαριάν, ο οποίος κέρδισε επανεκλογή. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ ανέφεραν εκτεταμένη νοθεία και αρκετοί υποστηρικτές του υποψηφίου Ντεμιρτσιάν συνελήφθησαν.
2008
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Φεβρουαρίου 2008 αναδείχθηκε νικητής ο Σερζ Σαρκισιάν από τον πρώτο γύρο με περισσότερο από 50% των ψήφων. Η Αντιπολίτευση έκανε λόγο για νοθεία και αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα. Ως αποτέλεσμα, τις επόμενες ημέρες έγιναν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, που κατεστάλησαν βίαια και σκοτώθηκαν οκτώ άτομα. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης στις αρχές Μαρτίου του 2008. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 18 Φεβρουαρίου 2013, ο Σερζ Σαρκσιάν επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 59% των ψήφων. Ο αντίπαλός του, Ραφί Χοβανισιάν, ήρθε 2ος με ποσοστό 37%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία στις εκλογές.
Πρόεδρος, 19 Φεβρουαρίου 2008
2013
Στις προεδρικές εκλογές στις 18 Φεβρουαρίου 2013, ο Σερζ Σαρκσιάν επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 59% των ψήφων. Ο αντίπαλός του, Ραφί Χοβανισιάν, ήρθε 2ος με ποσοστό 37%. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία στις εκλογές.
Πρόεδρος, 18 Φεβρουαρίου 2013
2018
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 2 Μαρτίου 2018. Ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που διενεργήθηκε το 2015, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας ο πρόεδρος εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση και όχι με λαϊκή ψήφο. Πρόεδρος εξελέγη χωρίς αντίπαλο ο μοναδικός υποψήφιος, Αρμέν Σαρκισιάν, με ποσοστό 90% των ψήφων.
2017
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2017. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας, το οποίο κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 105 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
1919
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη και μοναδική φορά στην Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας στις 21-23 Ιουνίου 1919. Το αποτέλεσμα ήταν η συντριπτική νίκη για την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία, η οποία κέρδισε 72 από τις συνολικά 80 έδρες. Ωστόσο στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Χουντσακιάν και οι Λαϊκιστές. Η συμμετοχή ήταν 71,2%.
1990 - 2003
Βουλευτικές εκλογές έγιναν το 1990 (20 Μαΐου) και επιπλέον γύροι έγιναν στις 3 Ιουνίου και στις 15 Ιουλίου λόγω χαμηλής συμμετοχής, με αποτέλεσμα τη νίκη του κομμουνιστικού Κόμματος της Αρμενίας, με 136 έδρες επί συνόλου 259. Ακολούθησε η διεξαγωγή εκλογών στις 5 και στις 29 Ιουλίου 1995, στις οποίες κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Μπλοκ και στις 30 Μαΐου 1999, στις οποίες νίκησε το Ενωτικό Μπλοκ. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2003 και αποτέλεσμα ήταν η νίκη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Αρμενίας.
2007
Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν στις 12 Μαΐου 2007, κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας. Το όριο για να εισέλθει ένα κόμμα στη βουλή ήταν το 5%.
2012
Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Μαΐου 2012. Το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο, με δεύτερο κόμμα την Ευημερούσα Αρμενία του πλουσιότερου άντρα της χώρας, Γκαγκίκ Τσαρουκιάν.
2017
Διεξήχθησαν στην Αρμενία στις 2 Απριλίου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές έπειτα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος του 2015 με το οποίο εγκρίθηκαν μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα της χώρας, η οποία έγινε Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για το κυβερνών Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας, το οποίο κέρδισε τις 58 από τις συνολικά 105 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
2018
Διεξήχθησαν στην Αρμενία την 9 Δεκεμβρίου 2018 και ήταν οι πρώτες εκλογές μετά τις ταραχές του 2018,. Έγιναν πρόωρα επειδή τα κόμματα της Εθνοσυνέλευσης δεν εξέλεξαν νέο Πρωθυπουργό εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός δύο εβδομάδων από την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν την 16η Οκτωβρίου.
Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική νίκη για την Συμμαχία Το Βήμα Μου του Πασινιάν, που συγκέντρωσε το 70% των ψήφων και κέρδισε τις 88 από τις 132 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
1991
Το πρώτο δημοψήφισμα στη χώρα ήταν για να αποφανθούν οι πολίτες για το αν θα γίνει ανεξάρτητη από τη Σοβιετική Ένωση. Έγινε στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 και υπερψηφίστηκε από το 99,5% των ψηφοφόρων.Η συμμετοχή ήταν 95%.
2003
Στο επόμενο δημοψήφισμα εγκρίθηκαν οριακά (με 50,56% ) και νέες αλλαγές στο σύνταγμα, στις 25 Μαΐου 2003. Η συμμετοχή ήταν 52,1% και με τις τροποποιήσεις θα περιορίζονταν μερικές εξουσίες του Προέδρου. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν εξαιτίας της χαμηλής συμμετοχής σε σχέση με τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
2005
Το δημοψήφισμα του 2005 έγινε στις 27 Νοεμβρίου και εγκρίθηκαν αλλαγές στο σύνταγμα από το 94,5% των πολιτών. Με τις αλλαγές στο σύνταγμα μεταφέρθηκαν ορισμένες από τις αρμοδιότητες του προέδρου προς την εθνοσυνέλευση, τον πρωθυπουργό και τους άλλους υπουργούς. Επίσης, ο πρόεδρος απομακρύνθηκε από το συμβούλιο των δικαστών, το οποίο διορίζει τους δικαστές στη χώρα.
2015
Στο δημοψήφισμα του 2015 που έγινε στις 6 Δεκεμβρίου, υπερψηφίστηκαν οι τροπολογίες στο σύνταγμα που ουσιαστικά καθιστούν το ρόλο του προέδρου ως διακοσμητικό. Οι πολίτες ψήφισαν υπέρ της μετατροπής του πολιτεύματος σε κοινοβουλευτική δημοκρατία σε ποσοστό 66,2%, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται μόλις στο 50,8%. Η αντιπολίτευση που ήταν υπέρ του "όχι" ισχυρίστηκε ότι έγιναν παρατυπίες κατά τη διενέργεια του δημοψηφίσματος.
Παραπομπές
*
Επεξεργαστής
Η λέξη επεξεργαστής δηλώνει ένα από τα παρακάτω:
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Η ΦφΛ Βόλφσμπουργκ (γερμανικά: VfL Wolfsburg, ) είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας. Ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1945. Διαθέτει 17.000 εγγεγραμένα μέλη, και 29 αθλητικά τμήματα. Από τις 23 Μαΐου του 2001, το ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών είναι ανεξάρτητο και λειτουργεί ως εταιρεία με την επωνυμία «VfL Wolfsburg-Fußball GmbH».
Τμήματα
Τα αθλητικά τμήματα της ΦφΛ Βόλφσμπουργκ είναι τα εξής:
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
630
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 630 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αεροδρόμιο Σαντορίνης
Το Αεροδρόμιο Σαντορίνης (συντομογραφίες IATA: JTR, ICAO: LGSR, ΥΠΑ: ΚΑΣΡ), παλαιότερα γνωστό ως Κρατικός Αερολιμένας Σαντορίνης, βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, 6 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Σαντορίνης, τα Φηρά. Λειτουργεί από το 1976. Έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί ταυτόχρονα μέχρι 6 πολιτικά αεροπλάνα.
Πρόσθετες πληροφορίες
Υπάρχει πολύ μεγάλη δυσκολία κατά την προσγείωση των αεροπλάνων όταν πνέουν δυτικοί άνεμοι με ταχύτητα μεγαλύτερη των 5 μποφόρ και συνήθως, όταν υπάρχουν τέτοιες συνθήκες, οι πτήσεις ματαιώνονται.
Το Δεκέμβριο του 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Κρατικού Αερολιμένα Σαντορίνης καθώς και άλλων 13 περιφερειακών αεροδρομίων της Ελλάδος. Υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου και της κοινοπραξίας Fraport AG / Όμιλος Κοπελούζου η οποία ορίζει πως τα 14 αεροδρόμια παραχωρούνται στην κοινοπραξία για 40 χρόνια ξεκινώντας από τις 11 Απριλίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαντορινη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θήρα
Τρίαινα Ι (υποβρύχιο)
Το Τρίαινα Ι Υ-14 ήταν υποβρύχιο τύπου "V" του Βρετανικού βασιλικού ναυτικού με το όνομα HMS Volatile και του Ελληνικού βασιλικού ναυτικού. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Vickers–Armstrongs Ltd. naval construction works, Barrow in Furness, UK. Καθελκύστηκε στις 20 Ιουνίου 1944. Εισήλθε σε υπηρεσία από τις 4 Νοεμβρίου 1944. Παραχωρήθηκε επί δανεισμώ από το Βρετανικό ναυτικό στις 29 Μαΐου 1946 στο Ελληνικό ναυτικό στη Σαλαμίνα και επεστράφη στις 2 Οκτωβρίου 1958 στη Μάλτα. Του ιδίου τύπου είναι τα υποβρύχια: Αργοναύτης, Δελφίν ΙΙ και Πιπίνος.
Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
2458 Βενιακαβέριν
Ο Βενιακαβέριν (Veniakaverin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού συγγραφέα Βενιαμίν Αλεξάνδροβιτς Καβέριν (Вениамин Александрович Каверин), ψευδώνυμο του Β.Α. Ζίλμπερ. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 1976 Καβέριν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βενιακαβέριν εκτιμάται σε 24,01 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0584.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βενιακαβεριν
Άγιος Ισίδωρος Ρόδου
Ο Άγιος Ισίδωρος είναι ορεινό χωριό της νήσου Ρόδου των Δωδεκανήσων σε υψόμετρο 520 μέτρων. Σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 355 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αγίου Ισιδώρου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ατταβύρου του Δήμου Ρόδου. Μέχρι το 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστρια υπαγόταν στον Δήμο Ατταβύρου και είχε 590 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Ισιδώρου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 48,157 χμ² (2011).
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Ισίδωρος βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Ατταβύρου όρους (1215 μ.) και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη εκκλησία, που δεσπόζει στην πλατεία του χωριού. Το χωριό είναι ορεινό και παραδοσιακό γεωργικό. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με εποχιακές καλλιέργειες.
Στα αρχαιολογικά αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνονται το Ιερό της Αρτέμιδας (4ος - 3ος αιώνας π.Χ.) που πιθανολογείται ότι βρίσκεται στη θέση της μονής του Αγίου Ιωάννη του Αρταμίτη καθώς και η ίδια η μονή (10ος αιώνας), που είναι μεταβυζαντινός ναός χτισμένος στη θέση προγενέστερου. Η Μονή Αρταμίτη με την ονομαστή βιβλιοθήκη της, υπήρξε κατά το Μεσαίωνα χώρος θεολογικής και πνευματικής θαλπωρής σε δύσκολες εποχές, σύμφωνα με γραπτές πηγές.
Στα δυτικά του χωριού, στη θέση "Αγρός", είναι η Εφταβήματη, ερείπια μεγάλης βυζαντινής εκκλησίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Γκέοργκ Μούφατ
Ο Γκέοργκ Μούφατ (Georg Muffat, Μεζέβ, 1 Ιουνίου 1653 - Πάσσαου, 23 Φεβρουαρίου 1704) ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας.
Σπούδασε στο Παρίσι με τον Ζαν-Μπατίστ Λυλλύ. Το 1678 διορίστικε οργανίστας στον αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ. Το 1690 έγινε οργανίστας του επισκόπου του Πάσσαου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κολ Γκαλί
Πιστεύεται ότι γεννήθηκε σε αυτό που σήμερα  είναι γνωστό ως Ανατολικό Ταταρστάν. Σπούδασε στο Χορασμικό μεντρεσέ. Έγραψε το αθάνατο ποίημά του το 1233. Πιθανότατα σκοτώθηκε το 1236 κατά την Μογγολική εισβολή στη Βουλγαρία του Βόλγα.
Κληρονομιά
Τα ποιήματά του γιορτάζονται από τους Τατάρους, Μπασκίρους και Τσουβάς.
Το Κισσάι Γιοσίφ ήταν εμπνευσμένο από τις κορανικές ιστορίες του Ιωσήφ. Το ποίημα αφιερωμένο στον αγώνα ενάντια στο κακό και για την ανθρώπινη ευτυχία. Το ποίημα έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πολιτισμό των Μουσουλμάνων Βουλγάρων του Βόλγα και αργότερα στο ταταρικό πληθυσμό. Περισσότερα από 200 χειρόγραφα έχουν βρεθεί μεταξύ των Τατάρων. Το ποίημα ετοιμάστηκε για δημοσίευση για πρώτη φορά από τον ποιητή Ουτίζ Ιμάνι τυπώθηκε το 1839 από τον Ραχματούλλα Αμιρχάνοφ. Από τότε έχει αναδημοσιευτεί 80 φορές.
Βραβείο Κολ Γκαλί
Το Διεθνές Βραβείο Κολ Γκαλί πήρε το όνομά του από τον Κολ Γκαλί. Βραβεύεται για την αναγνώριση της αριστείας στη λογοτεχνία και την ποίηση. Το βραβείο καθιερώθηκε το 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπασκίροι
Χαλκούνια
200px|thumb|Χαλκούνια στο Αγρίνιο Τα Χαλκούνια είναι τοπικό έθιμο, ένα δρώμενο που λάμβανε χώρα παλαιότερα σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και συνεχίζεται σήμερα στο Αγρίνιο. Λαμβάνει χώρα το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής και περιλαμβάνει το άναμμα αυτοσχέδιων βεγγαλικών τα οποία έχουν την μορφή κυλίνδρου γεμάτου με μπαρούτι ο οποίος κρατείται στο χέρι.
Χαλκούνια Αγρινίου
Λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής. Έχει τις ρίζες του στην εποχή της Τουρκοκρατίας και είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα πασχαλινά έθιμα της Ελλάδας.
Τα χαλκούνια είναι αυτοσχέδιες εκρηκτικές κατασκευές που αποτελούνται από έναν μεγάλο κύλινδρο γεμάτο με ένα μείγμα μπαρουτιού και με μια οπή ( τρύπα) αναφλέγεται το μείγμα εσωτερικά ενώ προς το τέλος υπάρχει πεπιεσμένο χαρτί ώστε να κρατείται στο χέρι. Η ιστορία τους χάνεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας όταν οι Αγρινιώτες τα άναβαν κατά την περιφορά του Επιταφίου για να απομακρύνουν τους αλλόθρησκους. Συνέχισαν όμως να τα κατασκευάζουν και μετά την απελευθέρωση της χώρας, στα πλαίσια τώρα ενός "πολέμου" που λάμβανε χώρα ανάμεσα σε 2 κυρίως ομάδες. Τη μια ομάδα αποτελούσαν οι ενορίες Αγίου Χριστοφόρου, Αγίας Τριάδας και Αγίου Γεωργίου και την άλλη οι ενορίες Αγίου Δημητρίου και Παναγίας. Οι επιτάφιοι από όλα τα σημεία της πόλης συναντώνταν στο κέντρο της και εκεί άρχιζε ο χαλκουνοπόλεμος.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας τα χαλκούνια απαγορεύτηκαν με αφορμή την ασφάλεια των πολιτών, όμως άρχισαν να ξαναεμφανίζονται στις αρχές της δεκαετίας του '90, πιο οργανωμένα αυτή τη φορά και με τη στήριξη του δήμου. Το έθιμο λαμβάνει χώρα στην πλατεία Δημοκρατίας μετά την περιφορά των Επιταφίων σαν μια γιορτή επίδειξης και χωρίς την ύπαρξη πια αντιμαχόμενων ομάδων. Πλήθος κόσμου συρρέει κάθε χρόνο στην πόλη για να παρακολουθήσει τα θεαματικά πυροτεχνήματα και το έθιμο γνωρίζει μεγάλη προβολή από την τηλεόραση και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Εκτός από την πόλη του Αγρινίου, το έθιμο των Χαλκουνιων εξακολουθεί να υπάρχει και σε γειτονικές περιοχές όπως η Παραβόλα και η Τραγάνα.
Χαλκούνια Αχαΐας
Το έθιμο του χαλκουνοπόλεμου, όπως λεγόταν στην Αχαΐα, σήμερα έχει εκλείψει. thumb|right|200px|Άρθρο για τα χαλκούνια στην Αχαΐα πηγή:ΣΚΡΙΠ φύλλο 9-4-1902 Γινόταν κυρίως τη Μεγάλη Παρασκευή αλλά και στον επιτάφιο. Στην Πάτρα έχουν αναφερθεί πολλοί θάνατοι και τραυματισμοί και συμπλοκές με αστυνομικούς που προσπαθούσαν να το εμποδίσουν. Το 1884 χρειάστηκε η επέμβαση του στρατού και το 1891 δεν έγινε καθόλου ανάσταση, αφού αυτό ήταν αδύνατο από τα χαλκούνια που έπεφταν. Το έθιμο γινόταν και από τους Καθολικούς της πόλης στον επιτάφιο.
Ήταν πολύ διαδεδομένο και στην υπόλοιπη Αχαΐα. Σε άρθρο της εφημερίδας ΣΚΡΙΠ το 1902 αναφέρεται ότι στη Δύμη ο εισαγγελέας έδωσε εντολή στον αστυνόμο να συλλάβει έναν πολίτη με χαλκούνι, επειδή απαγορευόταν, και αυτός αρνήθηκε με περιφρονητικό τρόπο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ρήξη μεταξύ δικαστικών και αστυνομικών αρχών στην Αχαΐα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στο Αγρίνιο Κατηγορία:Πολιτισμός στην Πάτρα Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Το Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch (マーメイドメロディーぴちぴちピッチ Māmeido Merodī Pichi Pichi Pitchi) είναι shōjo σειρά manga και anime που δημιουργήθηκε από τη Μιτσίκο Γιοκότε με εικονογράφηση της Πινκ Χαναμόρι. Το manga δημοσιεύθηκε αρχικά στο μηνιαίο περιοδικό με shōjo manga, Nakayoshi. Έχουν δημοσιευθεί 30 κεφάλαια (συμπεριλαμβανομένων τριών ειδικών ιστοριών) και έχουν συνταχθεί σε επτά τόμους που εκδόθηκαν από την Κodansha. Τον Ιούλιο του 2021, ανακοινώθηκε ότι ένα sequel της σειράς manga θα κυκλοφορήσει στις 3 Αυγούστου, 2021. Παράλληλα με την κυκλοφορία του manga ξεκίνησε στην Ιαπωνία η προβολή της anime σειράς, αποτελούμενη από δύο κύκλους με 91 επεισόδια συνολικά που προβλήθηκαν από το TV Aichi στην Ιαπωνία από τον Απρίλιο του 2003 έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2004. Στην Ελλάδα προβλήθηκε στο Star από τις 8 Οκτωβρίου του 2011 με τηλεοπτικό διανομέα την Elastic Rights (Patty: Η πιο όμορφη ιστορία), ενώ από τις 15 Σεπτεμβρίου του 2012 προβλήθηκε το Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch Pure. Η σειρά τελείωσε στις 26 Ιανουαρίου, 2013 και για τελευταία φορά προβλήθηκε στις 30 Αυγούστου, 2015 στις 06:15 Π.Μ.
Αρχικά η ιστορία του Mermaid Melody μιλούσε για τους άντρες γοργόνες/γοργόνους (mermen) που πολεμούσαν ενάντια στους πειρατές. Η ιδέα ωστόσο δεν έγινε ποτέ. Έτσι η ιστορία του Mermaid Melody μιλάει για την πριγκίπισσα γοργόνα τη Λουτσία η οποία μαζί με τις άλλες πριγκίπισσες γοργόνες πολεμάνε τους νερό δαίμονες καθώς προσπαθούν να προστατέψουν τη θάλασσα και τη στεριά.
Πρώτος κύκλος
Η Λουτσία (Lucia), Πριγκίπισσα Γοργόνα του Βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού και κάτοχος του Ροζ Μαργαριταριού, φτάνει στον επάνω κόσμο για να βρει το αγόρι που έσωσε, επτά χρόνια πριν από την αρχή της ιστορίας, στο οποίο είχε δώσει το Ροζ Μαργαριτάρι της. Τελικά, βρίσκει το αγόρι: έναν σέρφερ που ονομάζεται Καΐτο Ντομότο (Kaito Dōmoto). Βέβαια, η ανθρώπινη μορφή της Λουτσία, ονομαζόμενη Λουτσία Νανάμι (Lucia Nanami), έχει ελάχιστη ομοιότητα με τη μορφή γοργόνας της και ο Καΐτο δεν μπορεί να την αναγνωρίσει. Το κορίτσι δεν μπορεί όμως να πει στον Καΐτο ποια πραγματικά είναι, γιατί αλλιώς, σύμφωνα με το νόμο των γοργόνων, θα μετατραπεί σε μπουρμπουλήθρες. Προσπαθεί λοιπόν να κάνει τον Καΐτο να καταλάβει μόνος του ποια είναι πραγματικά (δεδομένου ότι ο νόμος δεν λέει τίποτα για το αν ένα άλλο πρόσωπο ανακαλύψει την αληθινή ταυτότητα της γοργόνας μόνος του). Την ίδια στιγμή, η Λουτσία μαθαίνει ότι μια ομάδα από Νεροδαίμονες έχει σκοπό να καταλάβει το θαλάσσιο κόσμο και για να μην πραγματοποιηθεί τέτοιο κακό, η ροζ γοργόνα μας πρέπει να συγκεντρώσει τις υπόλοιπες έξι Πριγκίπισσες Γοργόνες και τα μαργαριτάρια τους για να επαναφέρουν τη θρυλική Βασίλισσα του Νερού (Aqua Regina) και να τους σταματήσει. Για να το πετύχει αυτό, ενώνει τις δυνάμεις της με τη Χάνον (Hanon) και τη Ρίνα (Rina), Πριγκίπισσες Γοργόνες που ήρθαν επάνω στην ξηρά και, χρησιμοποιώντας τα μαργαριτάρια τους, μεταμορφώνονται για να σταματήσουν τους Νεροδαίμονες χάρη στη μαγική δύναμη των τραγουδιών τους και τις φωνές τους.
Δεύτερος κύκλος
Πλέον η ειρήνη έχει επανέρθει στον κόσμο της θάλασσας και η Λουτσία, η Χάνον και η Ρίνα καλούνται να επιστρέψουν στα βασίλειά τους. Όμως ένα απρόσμενο γεγονός θα καθυστερήσει την επιστροφή τους. Ένα νέο είδος δύναμης, που φαίνεται να είναι ένα προγονικό δημιούργημα, το Μιγκέλ εμφανίζεται και θέλει να καταστρέψει όλα τα ζωντανά πλάσματα, ώστε να επαναφέρει την τάξη και τη δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο. Το Μιγκέλ θέλει να ενωθεί με τις πριγκίπισσες γοργόνες για να αποκτήσει τη δύναμή τους. Παράλληλα, στον Ινδικό ωκεανό πρόκειται να γεννηθεί η νέα πριγκίπισσα γοργόνα του πορτοκαλί μαργαριταριού. Για τη γέννησή της είναι υπεύθυνη η Λουτσία, αφού πριν πεθάνει η Σάρα, η πρώην πριγκίπισσα του πορτοκαλί μαργαριταριού, της εμπιστεύθηκε το μαργαριτάρι της.
Η ημέρα της γέννησης έχει φτάσει και η Λουτσία πηγαίνει στον Ινδικό ωκεανό. Η νέα πριγκίπισσα που ονομάζεται Σέιρα γεννιέται και είναι έτοιμη να μάθει να αγαπά. Όμως, λίγα λεπτά μετά τη γέννηση, οι αδερφές της μαύρης ομορφιάς,που τώρα δουλεύουν για το Μιγκέλ, αιχμαλωτίζουν τη Λουτσία,αφού η φωνή μόνο μίας πριγκίπισσας γοργόνας δεν τις επηρεάζει και μετά από λίγο το Μιγκέλ απορροφάει την ψυχή της Σέιρα. Η Λουτσία νιώθει θλίψη για την εξέλιξη των πραγμάτων. Εμφανίζεται όμως το πνεύμα της Σάρα και συμβουλευεί τη Λουτσία να επανενώσει όλα τα κομμάτια της ψυχής της Σέιρα που βρίσκονται στα φτερά του Μιγκέλ.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Καίτο μετά την επιστροφή του από τη Χαβάη έχει ξεχάσει όλες τις θαλάσσιες αναμνήσεις του. Το γεγονός αυτό στενοχωρεί ιδιάιτερα τη Λουτσία, καθώς ο Καΐτο,αφου δεν τη θυμάται έχει κάνει σχέση με μια άλλη κοπέλα,τη Μικάρου. Η απώλεια μνήμης του οφείλεται σε ένα ατύχημα που είχε στη Χαβάη. Η Λουτσία όμως πιστεύει πως υπάρχει κατι πιο σύνθετο. Παρά τη θλίψη της δε χάνει το κουράγιο της και ελπίζει πως κάποια μέρα ο Καΐτο θα την ξαναθυμηθεί.
Sequel του Manga
Η Λουκία, η κόρη της Λουτσία Νανάμι, μόλις μετακόμισε σε μια καινούργια πόλη με τους γονείς της, ο μπαμπάς της είναι διάσημος σέρφερ και η μαμά της είναι η νοικοκυρά του σπιτιού τους. Εκεί, αντικρίζει ένα όμορφο αγόρι στην παραλία που δέχεται επίθεση από ένα τσουνάμι. Η μαμά της Λουκία, της είπε ποτέ να μην έρθει σε επαφή με το νερό. Η Λουκία όμως δε μπόρεσε να αντισταθεί και έτρεξε να σώσει το αγόρι. Το αγόρι αυτό όταν συνήλθε την είδε ως γοργόνα. Την επόμενη μέρα, στο καινούργιο της σχολείο, ξανασυναντιέται τυχαία με αυτό το αγόρι αλλά δεν την θυμάται. Αργότερα, η ίδια ανακαλύπτει ότι ο Ryusei έχει ένα πάθος για τις γοργόνες.
Οι Πριγκίπισσες Γοργόνες
Λουτσία Νανάμι (Lucia Nanami)
Χάνον Χόσο (Hanon Hosho)
Ρίνα ή Λινα Τόιν (Rina ή Lina Toin)
Κάρεν (Caren)
Νοέλ (Noel)
Κόκο (Coco)
Σάρα (Sara)
Σέιρα (Seira)
Συμπληρωματικοί Χαρακτήρες
Καΐτο Ντομότο (Kaito Domoto)
Τάρο Μιτσούκι (Taro Mitsuki)
Χίπο (Hippo)
Νικόρα (Nicola)
Μαντάμ Τάκι (Madame Taki)
Οι Νεροδαίμονες
Γκαΐτο (Gaito, Gackto (Γκάκτο) στην αυθεντική βερσίον του manga)
Ιζούλ (Yzeuri)
Ερίλ (Erill)
Ουρέι (Urey, που προφέρεται Γιούρι στην ιαπωνική εκδοχή)
Μαρία (Maria)
Αδερφή Σίσι (Sister Sheshe)
Αδερφή Μίμι (Sister Mimi)
Νέοι χαρακτήρες του δεύτερου κύκλου
Μικάρου Αμάχι (Michal Amagi)
Ναγκίσα Σιράι (Nagisa Shirai)
Μασαχίρο Χαμασάκι (Masahiro Hamasaki)
Οι εχθροί των Πριγκιπισσών Γοργόνων στο δεύτερο κύκλο
Μιγκέλ (Michel— το όνομα προφέρεται "Μιγκέλ" αντί για "Μικέλ".)
Λαίδη Μαρσελάγο (Lady Bat στην αυθεντική εκδοχή)
Λάν-Χουα (Lang-Fa ή Lang-Hua)
Λίστα επεισοδίων
Πρώτος κύκλος
01. Τα Δάκρυα του Μαργαριταριού - (8 Οκτωβρίου 2011)
02. Ανομολόγητα Συναισθήματα - (8 Οκτωβρίου 2011)
03. Μπερδεμένες Σκέψεις - (9 Οκτωβρίου 2011)
04. Η Μοναχική Πριγκίπισσα - (15 Οκτωβρίου 2011)
05. Ένα Παγωμένο Φιλί - (16 Οκτωβρίου 2011)
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη
Το σύγγραμμα με τίτλο Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη (ισπανικά: Del rigor en la ciencia), είναι διήγημα του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η οποία εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1935 στην συλλογή διηγημάτων Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, και επανεκδόθηκε το 1954. Ως θέμα πραγματεύεται την σχέση χάρτη και περιοχής και είναι γραμμένο με την μορφή λογοτεχνικής πλαστογραφίας.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
06. Το Φως της Αγάπης - (22 Οκτωβρίου 2011)
07. Η Ζήλια της Γοργόνας - (28 Οκτωβρίου 2011)
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη
Περιγραφή
Η ιστορία βασίστηκε σε μια ιδέα η οποία είχε αρχικά αναπτυχθεί στο διήγημα Σίλβια και Μπρούνο του Λιούις Κάρολ, στο οποίο περιγράφεται ένας φανταστικός χάρτης κλίμακας ενός μιλίου ανά μίλι. Η χρήση του χάρτη παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες καθώς ο ίδιος ο χάρτης καταλήγει να αποτελεί αντίγραφο του πραγματικού χώρου. Ο Μπόρχες επέκτεινε την ιδέα αυτή στο δικό του διήγημα περιγράφοντας μια αυτοκρατορία στην οποία η επιστήμη της χαρτογραφίας είναι τόσο ανεπτυγμένη και λεπτομερής όπου ο μόνος τρόπος για να αποτυπωθεί επακριβώς σε χάρτη είναι να δημιουργηθεί ένας χάρτης ίδιας κλίμακας με την έκταση της αυτοκρατορίας, ενώ ο ίδιος ο χάρτης είναι δυνατό να κατοικηθεί.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
09. Κλεμμένη Μελωδία - (5 Νοεμβρίου 2011)
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη
Περιγραφή
Το διήγημα εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1946 υπό το ψευδώνυμο Σουάρεζ Μιράντα ως τμήμα της συλλογής Museo η οποία ήταν υπό το επίσης ψευδώνυμο B. Lynch Davis, στο περιοδικό Los Anales de Buenos Aires. Αργότερα κατά το ίδιο έτος ενσωματώθηκε στην συλλογή διηγημάτων Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, και από το 1961 ως μέρος της συλλογής Ο δημιουργός.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
10. Εικόνες του Παρελθόντος - (6 Νοεμβρίου 2011)
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη
Περιγραφή
Ο Ουμπέρτο Έκο επέκτεινε στο θέμα αυτό, παραθέτοντας αποσπάσματα από το Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη στο έργο του με τίτλο Πως να ταξιδέψετε με ένα σολομό και άλλες ιστορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
12. Θυμωμένες Καρδιές - (13 Νοεμβρίου 2011)
13. Η Τελετή των Γοργόνων - (19 Νοεμβρίου 2011)
14. Αναμνήσεις από έναν Έναστρο Ουρανό - (20 Νοεμβρίου 2011)
16. Κρυμμένα Συναισθήματα - (27 Νοεμβρίου 2011)
17. Ένα Φευγαλέο Φιλί - (3 Δεκεμβρίου 2011)
18. Η Νεαρή Επισκέπτρια - (4 Δεκεμβρίου 2011)
19. Καλοκαιρινοί Πειρασμοί - (10 Δεκεμβρίου 2011)
20. Ένα Ερωτικό Γράμμα από τη Θάλασσα - (11 Δεκεμβρίου 2011)
21. Η Πρώτη Αγάπη - (17 Δεκεμβρίου 2011)
22. Ένα Λαμπερό Κορίτσι - (18 Δεκεμβρίου 2011)
23. Πυρετός του Έρωτα - (24 Δεκεμβρίου 2011)
25. Φεγγαρολουσμένο Αγόρι - (31 Δεκεμβρίου 2011)
26. Το Τραγούδι της Κάρεν - (1 Ιανουαρίου 2012)
27. Ευκολόπιστη Καρδιά - (7 Ιανουαρίου 2012)
28. Δεσμοί Αγάπης - (9 Ιανουαρίου 2012)
29. Κρυφή Εξομολόγηση - (14 Ιανουαρίου 2012)
30. Παγωμένο Βλέμμα - (15 Ιανουαρίου 2012)
31. Μία Επικίνδυνη Παγίδα - (21 Ιανουαρίου 2012)
32. Η Αγάπη Έχει το Χρώμα των Ονείρων - (22 Ιανουαρίου 2012)
34. Η Μέρα της Άουρι - (29 Ιανουαρίου 2012)
35. Μελαγχολική Μελωδία - (4 Φεβρουαρίου 2012)
36. Αγαπημένο Μωρό - (5 Φεβρουαρίου 2012)
37. Φήμες του Έρωτα - (11 Φεβρουαρίου 2012)
38. Ένα Χριστουγεννιάτικο Δώρο - (12 Φεβρουαρίου 2012)
39. Πανικός στο Ξενοδοχείο - (19 Φεβρουαρίου 2012)
40. Αποστολή: Πρώτο Όνειρο - (19 Φεβρουαρίου 2012)
41. Αγάπη για Μεγάλους - (25 Φεβρουαρίου 2012)
42. Ο Δρόμος των Δακρύων - (26 Φεβρουαρίου 2012)
43. Το Τραγούδι της Υποψίας - (3 Μαρ. 2012)
44. Το Θαύμα μιας Χιονισμένης Νύχτας - (4 Μαρ. 2012)
45. Τα Συναισθήματα Ενός Ζευγαριού - (10 Μαρ. 2012)
46. ''Αντίο. Αντίο, Καΐτο'' - (11 Μαρ. 2012)
47. Σκοτεινή Πρόσκληση - (17 Μαρ. 2012)
48. Ο Εφιάλτης του Καΐτο - (18 Μαρ. 2012)
49. Ο Χτύπος της Καρδιάς - (24 Μαρ. 2012)
50. Το Σκοτάδι της Καρδιάς - (25 Μαρ. 2012)
51. Η Αναγέννηση της Αλήθειας - (31 Μαρ. 2012)
Δεύτερος κύκλος
01. Το Πρωινό του Αποχωρισμού - (15 Σεπτεμβρίου 2012)
02. Πέρα από τον Ορίζοντα - (16 Σεπτεμβρίου 2012)
03. Θλιμμένη Μελωδία - (22 Σεπτεμβρίου 2012)
04. Οιωνοί Ευτυχίας - (23 Σεπτεμβρίου 2012)
05. Ο Μαέστρος - (29 Σεπτεμβρίου 2012)
06. Ο Νεαρός - (30 Σεπτεμβρίου 2012)
07. Κλεμμένη Καρδιά - (6 Οκτωβρίου 2012)
09. Μελέτη Πάνω στην Αγάπη - (13 Οκτωβρίου 2012)
10. Συναισθήματα που Αντέχουν - (14 Οκτωβρίου 2012)
11. Τα Συναισθήματα του Αδελφού μου - (20 Οκτωβρίου 2012)
13. Το Μυστικό του Αγαπημένου μου - (27 Οκτωβρίου 2012)
14. Φωνές από το Σκοτάδι - (28 Οκτωβρίου 2012)
16. ''Ήρθε το Καλοκαίρι! Και για τις Έξι!'' - (4 Νοεμβρίου 2012)
17. Πυροτεχνήματα μιας Καλοκαιρινής Νύχτας - (10 Νοεμβρίου 2012)
18. Η Σπηλιά των Επιθυμιών - (11 Νοεμβρίου 2012)
19. Θεραπευτικό Τραγούδι - (17 Νοεμβρίου 2012)
20. Ντετέκτιβ της Αγάπης - (18 Νοεμβρίου 2012)
22. Ο Κλέφτης των Αναμνήσεων - (25 Νοεμβρίου 2012)
23. Η Καρδιά της Καρδιάς - (1 Δεκεμβρίου 2012)
24. Αυτό που Θέλω πιο Πολύ - (2 Δεκεμβρίου 2012)
25. Θεϊκή Αγάπη - (8 Δεκεμβρίου 2012)
26. Το Ντεμπούτο ενός Αστεριού - (9 Δεκεμβρίου 2012)
27. Χωρισμένες Αδερφές - (15 Δεκεμβρίου 2012)
28. Ο Κήπος της Σέιρα - (16 Δεκεμβρίου 2012)
29. Τα Μπλουζ των Υπαλλήλων - (22 Δεκεμβρίου 2012)
Πάλλιον
μικρογραφία|200px|Πάλλιον Το Πάλλιον ή Πάλιο εκ του λατινικού ονόματος Pallium ονομαζόταν κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους κάθε τετράπλευρο τεμάχιο υφάσματος ή ορθογώνιο παραλληλόγραμμο για οποιονδήποτε σκοπό και αν χρησιμοποιούταν (π.χ. προπέτασμα, κλινοσκέπασμα, τάπητα ή ακόμη και ως σάβανο), ειδικότερα όμως αποτελούσε τεμάχιο ενδυμασίας, που αντιστοιχούσε με το αρχαίο ελληνικό ιμάτιο.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
30. Αγκάλιασέ Με... - (23 Δεκεμβρίου 2012)
Πάλλιον
Ένδυμα
Το πάλλιον ως ένδυμα εμφανίζεται στη Ρώμη κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. από ελληνική επίδραση. Αρχικά το φορούσαν μόνο οι φιλόσοφοι, οι παιδαγωγοί, οι υποκριτές θεάτρων κ.ά. και όλοι αυτοί εκ του ενδύματος αυτού αποκαλούνταν από τους Ρωμαίους περιφρονητικά «Παλλιοφόροι Έλληνες» (palliati Greci). Όταν όμως και ο Τιβέριος προτίμησε να φέρει αυτό από την τήβεννο, επειδή το βρήκε πιο εύχρηστο και απλοϊκότερο, τότε το πάλλιον άρχισε να γίνεται πιο αποδεκτό και να καταστεί τελικά το εθνικό ένδυμα των Ρωμαίων.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
32. Αναμνήσεις Χαμένες στη Θάλασσα - (30 Δεκεμβρίου 2012)
33. Μπερδεμένη Καρδιά - (5 Ιανουαρίου 2013)
34. Λευκός, Φτερωτός Πειρασμός - (6 Ιανουαρίου 2013)
Πάλλιον
Εκκλησιαστικό ένδυμα
Από την αρχαία Ρώμη, στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες το πάλλιο εισήχθηκε στη Δυτική Εκκλησία και εξελίχθηκε σε είδος ωμοφορίου που φερόταν επάνω από την λειτουργική στολή των Αρχιερέων. Στη δε Δυτική Εκκλησία το πάλλιο φέρει ιδιαίτερη συμβολική αξία, δεδομένου ότι ο επίσκοπος Ρώμης και στη συνέχεια ο Πάπας συνηθίζει να αποστέλλει πάλλιο ως δώρο σε αρχιερείς σε ένδειξη ιδιαίτερης τιμής, αλλά και ταυτόχρονα προς ένδειξη της υπεροχής του και των πρωτείων του.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
35. Μη Λες Αντίο - (12 Ιανουαρίου 2013)
Πάλλιον
Εκκλησιαστικό ένδυμα
Η χρήση του πάλλιου, σήμερα, προορίζεται για τον πάπα και τους μητροπολίτες αρχιεπισκόπους, αλλά οι τελευταίοι δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν έως ότου τους δοθεί από τον Πάπα, συνήθως κατά τον εορτασμό της γιορτής των Αγίων Πέτρου και Παύλου τον Ιούνιο.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
36. Στο Χείλος της Απελπισίας - (13 Ιανουαρίου 2013)
Πάλλιον
Εκκλησιαστικό ένδυμα
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Πάπας Φραγκίσκος ανακοίνωσε ότι, από την επιβολή του ίδιου έτους, το πάλλιο δεν θα απονέμεται πλέον προσωπικά από τον Πάπα στη Ρώμη. Αντίθετα, οι αντίστοιχοι αρχιεπίσκοποι θα το επέβαλλαν στις τοπικές εκκλησίες τους. Ο Πάπας, ωστόσο, θα συνεχίζει να τα ευλογεί εκ των προτέρων. Χαρακτηριστικά, το πάλλιο, απεικονίζεται στον εκάστοτε Παπικό θυρεό, στη σημαία καθώς και στο εθνόσημο του Βατικανού, ακριβώς κάτω από την παπική τιάρα.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
37. Στο Κάστρο του Ουρανού... - (19 Ιανουαρίου 2013)
38. Η Μάχη της Παραμονής των Χριστουγέννων - (20 Ιανουαρίου 2013)
Πάλλιον
Αποσαφήνιση
To «Πάλιο» (Palio) μπορεί επίσης να αναφέρεται στην ονομασία αθλητικών αγώνων που οργανώνονται σε ετήσια βάση σε πόλεις της Ιταλίας. Από αυτές η πιο γνωστή είναι το Πάλιο της Σιένα, μια μεσαιωνική εορτή με επίκεντρο των εκδηλώσεων ιπποδρομίες στην κεντρική πλατεία της πόλης, η οποία συνεχίζεται από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα στη Σιένα της Ιταλίας.
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Λίστα επεισοδίων
39. Πέρα από το Όνειρο - (26 Ιανουαρίου 2013)
Πάλλιον
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίος βίος Κατηγορία:Ρώμη Κατηγορία:Άμφια
Mermaid Melody Pichi Pichi Pitch
Καταλληλότητα
Το Ε.Σ.Ρ είχε επιβάλλει στο Star Channel σύσταση, λόγω σκηνής οπού παρουσιάστηκε η «αυτοκτονία ενός φανταστικού προσώπου», κατά την πρεμιέρα του 35ου επεισοδίου του δεύτερου κύκλου «Μη Λες Αντίο». Κατά τα λεγόμενα απόφασης του, το επεισόδιο έπρεπε να έχει την σήμανση «Κατάλληλο για ανηλίκους άνω των 15 ετών».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Magical girl anime και manga Κατηγορία:Shōjo anime και manga Κατηγορία:Γοργόνες στη μυθοπλασία
Βαλδουίνος του Βελγίου
Ο Βαλδουίνος (Boudewijn, 7 Σεπτεμβρίου 1930 - 31 Ιουλίου 1993) ήταν Βασιλιάς των Βέλγων, από το 1951, όταν και παραιτήθηκε ο πατέρας του, μέχρι το 1993, όπου απεβίωσε. Γονείς του ήταν ο Λεοπόλδος Γ΄ του Βελγίου (1901–83) και η πρώτη σύζυγός του Άστριντ της Σουηδίας (1905–35).
Μη έχοντας αποκτήσει ο ίδιος παιδιά, το στέμμα έπειτα πέρασε στον μικρότερο αδελφό του, Αλβέρτο Β΄. Ο Βαλδουίνος ήταν πρώτος ξάδελφος με τον Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας και τις αδελφές του Άστριντ και Ρανχίλδη.
Πρώιμα χρόνια
Ο Βαλδουίνος Αλβέρτος Κάρολος Λεοπόλδος Άξελ Μαρία Γουσταύος γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1930 στο Κάστρο Στίβενμπεργκ του Βελγίου. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λεοπόλδου, Πρίγκηπα του Βελγίου, και της συζύγου του Άστριντ της Σουηδίας. Ο πατέρας του έγινε Βασιλιάς των Βέλγων ως Λεοπόλδος Γ΄ το 1934. Ένα χρόνο αργότερα, η μητέρα του θα πεθάνει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Ο Λεοπόλδος Γ΄ ζήτησε από την βελγική κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο της χώρας να εγκρίνει ένα νόμο μεταβίβασης των εξουσιών του στο γιο του, Βαλδουίνο. Έτσι, στις 17 Ιουλίου 1951 ο Βαλδουίνος θα ορκιστεί ως Βασιλιάς των Βέλγων.
Βασιλεία
Στις 15 Δεκεμβρίου 1960 ο Βαλδουίνος θα παντρευτεί στις Βρυξέλλες την Ισπανίδα Δόνια Φαμπιόλα δε Μόρα ι Αραγόν. Ωστόσο, δεν απέκτησαν κανένα παιδί, καθώς και οι πέντε εγκυμοσύνες της Φαμπιόλα κατέληξαν σε αποβολές.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βαλδουίνου η αποικία του Βελγικού Κονγκό απέκτησε ανεξαρτησία το 1960. Ένα χρόνο νωρίτερα όταν είχε επισκεφτεί την περιοχή, έγχρωμοι κάτοικοι τον είχαν υποδεχθεί με πέτρες.
Το 1976, στην 25η επέτειο της ανόδου του Βαλδουίνου στον θρόνο, θα ιδρυθεί το Ίδρυμα Βασιλιάς Βαλδουίνος, με στόχο την αρωγή για την βελτίωση των συνθηκών ζωής του βελγικού λαού.
Ο Βαλδουίνος παραιτήθηκε το 1990 για μία ημέρα από τα καθήκοντά του για να αποφύγει να υπογράψει νομοσχέδιο που νομιμοποιούσε τις αμβλώσεις στο Βέλγιο. Ωστόσο, το νομοσχέδιο πέρασε χωρίς την έγκριση του Βασιλιά, όπως προβλεπόταν από το Σύνταγμα του Βελγίου.
Το τέλος και η κηδεία
Ο Βαλδουίνος βασίλευσε για 42 χρόνια. Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή στις 31 Ιουλίου 1993 στη Βίγια Αστρίδα της πόλης Μοτρίλ της Ισπανίας. Παρόλο που τον Μάρτιο του 1992 ο Βασιλιάς είχε εγχειριστεί στη μιτροειδή βαλβίδα της καρδιάς του, το τέλος του ήρθε απρόσμενα. Εκτιμάται ότι 500.000 Βέλγοι (5% του πληθυσμού) προσκήνυσαν τη σορό του Βαλδουίνου. Ενταφιάστηκε στις 6 Αυγούστου στην Εκκλησία της Παναγίας του Λαίκεν των Βρυξελλών.
Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του, Αλβέρτος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1960 τη Φαμπιόλα του Βελγίου, κόρη του Γκονθάλο δε Μόρα Φερνάντεθ Ριέρα ντελ Όλμο, Μαρκήσιου ντε Κάσα Ριέρα. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Βελγίου Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Χυμοτόπιο
Το χυμοτόπιο είναι οργανίδιο στο εσωτερικό ενός κυττάρου (ενδοκυτταρικό), το οποίο περιβάλλεται από κυτταροπλασματική μεμβράνη, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση καλείται τονοπλάστης. Το χυμοτόπιο περιέχει υδατικό διάλυμα διαφόρων ουσιών, όπως άλατα, γλυκόζη κ.ά, το οποίο αποτελεί τον κυτταρικό χυμό.
Το χυμοτόπιο εμφανίζεται πλήρες στην παρατήρηση in vivo (δηλ. με το κύτταρο εν ζωή), αλλά κενό όταν η παρατήρηση με χρώση και στερέωση (in vitro) έχει επιφέρει θάνατο του κυττάρου. Επειδή η στερέωση της χρώσης γίνεται συνήθως με θέρμανση, το νερό που περιέχει το χυμοτόπιο εξατμίζεται και το οργανίδιο εμφανίζεται κενό, οπότε αναφέρεται και ως κενοτόπιο.
Past Lives
Past Lives είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Black Sabbath, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary Records".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει το ανεπίσημο ζωντανό άλμπουμ "Live at Last", το οποίο είχε εκδοθεί το 1980 χωρίς την άδεια του συγκροτήματος και περιέχει μέρη των συναυλιών τους στις 11 Μαρτίου 1973 στο Μάντσεστερ και στις 16 Μαρτίου 1973 στο Λονδίνο. Επίσης, το δεύτερο CD του "Past Lives" περιέχει έξι κομμάτια από την εμφάνιση τους στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου 1970 και άλλα τρία από τη συναυλία τους στο "Asbury Park" των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 6 Αυγούστου 1975.
Τραγούδια
CD 1
1. Tomorrow's Dream (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:04
2. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:26
3. Killing Yourself to Live (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:29
4. Cornucopia (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:57
5. Snowblind (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:47
Όθος Καρπάθου
To Όθος είναι ορεινό χωριό της Καρπάθου στα Δωδεκάνησα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Όθος βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, σε απόσταση 11 χλμ. ΒΔ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια). Είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Μέλουρα, που είναι στο νότιο μέρος της Λάστου, σε υψόμετρο 514 μέτρα. Αποτελεί το ορεινότερο χωριό του νησιού και ένα από τα ορεινότερα του νομού Δωδεκανήσου, τα σπίτια του είναι χτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και έχουν θέα τα ανατολικά παράλια της Καρπάθου και το Αιγαίο. Στα βόρεια, η περιοχή από τις δυτικές (Κάτω Λευκός) μέχρι τις ανατολικές ακτές (Κυρά Παναγιά) του νησιού περιλαμβάνεται στον χαρακτηρισμένο βιότοπο Natura2000 με κωδικό GR4210002 "Κεντρική Κάρπαθος:Καλή Λίμνη - Λάστος - Κυρά Παναγιά και παράκτια ζώνη".
Past Lives
Τραγούδια
7. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:36
Όθος Καρπάθου
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, που έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και το Λαογραφικό Μουσείο που παρουσιάζει μια πιστή αναπαράσταση του εσωτερικού ενός καρπάθικου σπιτιού και είδη της καθημερινής αγροτικής ζωής. Ενδιαφέρον έχει το αποκριάτικο έθιμο: "Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων" της Καθαράς Δευτέρας. Οι "τζαφτιέδες" (χωροφύλακες) οδηγούν στο "Μέγαρο" (δικαστήριο), μεταμφιεσμένους σε γυναίκες κατοίκους που κάνουν απρεπή σχόλια και χειρονομίες για να αποδοθεί δικαιοσύνη από τους "σεβάσμιους" της πόλης.
Past Lives
Τραγούδια
8. Wicked World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 18:55
Όθος Καρπάθου
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοσυσταθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Κάλλενες και τις Στες αποτελούν την τοπική κοινότητα Όθους που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου και σύμφωνα την απογραφή του 2011, ως κοινότητα έχει συνολικά μόνιμο πληθυσμό 281 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 265.
Past Lives
Τραγούδια
9. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:14
CD 2
Όθος Καρπάθου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Past Lives
Τραγούδια
1. Hand of Doom (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:26
2. Hole in the Sky (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:46
3. Symptom of the Universe (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:52
4. Megalomania (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 9:53
5. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:25
6. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:23
7. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:32
8. Behind the Wall of Sleep (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:03
9. Fairies Wear Boots (Osbourne, Butler) - 6:39
Θέσεις τσαρτ
Past Lives (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 20 Αυγούστου 2002
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται στο Past Lives ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002 Κατηγορία:Live άλμπουμ των Black Sabbath
Tribune Tower
Ο Tribune Tower είναι νεογοτθικός ουρανοξύστης 36 ορόφων και ύψους 141 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται στη Λεωφόρο Νορθ Μίσιγκαν 435 στο Σικάγο του Ιλινόι, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κτίστηκε μεταξύ 1923 και 1925. Ο διεθνής διαγωνισμός σχεδιασμού για τον πύργο έγινε ένα ιστορικό γεγονός στην αρχιτεκτονική του 20ου αιώνα.
Ο ουρανοξύστης ήταν η έδρα των Chicago Tribune, Tribune Media, Tribune Broadcasting και Tribune Publishing. Το Ραδιόφωνο WGN (720 kHz) άρχισε τις εκπομπές από το κτίριο μέχρι τη μετάβαση στο 303 Wacker Drive τον Ιούνιο του 2018. Η τελευταία εκπομπή του WGN Radio πραγματοποιήθηκε από το Tribune Tower στις 18 Ιουνίου 2018. Στο ισόγειο παλαιότερα στεγαζόταν το μεγάλο εστιατόριο Howells & Hood (που πήρε το όνομά του από τους αρχιτέκτονες του κτιρίου), τώρα πλέον κλειστό, του οποίου το αίθριο έβλεπε το κοντινό Pioneer Court και τη Λεωφόρο Μίσιγκαν. Στο κτίριο βρισκόταν επίσης το γραφείο του CNN στο Σικάγο. Είναι καταχωρισμένο ως ορόσημο του Σικάγο και αποτελεί ιδιοκτησία που συνεισφέρει στην ιστορική συνοικία Μίσιγκαν-Γουάκερ. Ο αρχικός Tribune Tower χτίστηκε το 1868, αλλά καταστράφηκε στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Σικάγο το 1871.
Κοιμητήριο της Μονμάρτρης
Το Κοιμητήριο της Μονμάρτρης (γαλλ. Cimetière de Montmartre) είναι κοιμητήριο στο 18ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού και χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα. Φέρει την επίσημη ονομασία «Βόρειο Κοιμητήριο» (γαλλ. Cimetière du Nord) και είναι το τρίτο μεγαλύτερο νεκροταφείο στο Παρίσι μετά από το Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ και το Κοιμητήριο του Μονπαρνάς, έχοντας έκταση περίπου 110 στρέμματα.
Ιστορία
Στα μέσα του 18ου αιώνα ο χώρος στα τότε κοιμητήρια των Παρισίων τελείωνε, με αποτέλεσμα διάφορα προβλήματα, από τα πολύ υψηλά τέλη τάφων μέχρι θέματα υγιεινής για τις γειτονιές γύρω από αυτά. Τη δεκαετία του 1780 το Κοιμητήριο των Αγίων Αθώων έκλεισε και απαγορεύθηκε η ταφή μέσα στα όρια της πόλεως. Στις αρχές του 19ου αιώνα ιδρύθηκαν νέα κοιμητήρια έξω από τα τότε όρια της πρωτεύουσας: Της Μονμάρτρης στα βόρεια, του Περ-Λασαίζ στα ανατολικά, του Πασύ στα δυτικά και του Μονπαρνάς στα νότια.
Το Κοιμητήριο της Μονμάρτρης εγκαινιάσθηκε την Πρωτοχρονιά του 1825. Αρχικώς ήταν γνωστό ως Cimetière des Grandes Carrières (= «Κοιμητήριο των Μεγάλων Λατομείων»). Το όνομα σχετιζόταν με το ότι στη θέση του προϋπήρχε ένα εγκαταλειμέννο λατομείο γύψου. Το λατομείο αυτό, δυτικά της κορυφής του Λόφου της Μονμάρτρης, είχε χρησιμοποιηθεί ήδη κατά τη Γαλλική Επανάσταση ως ομαδικός τάφος. Βρίσκεται στην αρχή της οδού Caulaincourt, στο Πλας ντε Κλισύ. Από τότε μέχρι και σήμερα, η μοναδική είσοδός του είναι επί της Λεωφόρου Ρασέλ (αρ. 20), κάτω από την οδό Caulaincourt.
Το κοιμητήριο αποτελεί ενδιαφέροντα χώρο περιήγησης για τουρίστες, καθώς φιλοξενεί μεταξύ άλλων τους τάφους πολλών διάσημων καλλιτεχνών που έζησαν και εργάσθηκαν στην περιοχή της Μονμάρτρης.
thumb|755px|center|Το Κοιμητήριο της Μονμάρτρης με το υδραγωγείο της οδού Caulaincourt να διέρχεται από μέσα του.
Ενταφιασμοί
Ανάμεσα στα αξιόλογα πρόσωπα που είναι θαμμένα στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης συγκαταλέγονται και τα ακόλουθα (με ελληνική αλφαβητική σειρά):
635
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 635 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο