cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγία Κουμπελίδικη
Προσωνυμία
Το κύριο χαρακτηριστικό του ναού είναι ο τρούλος, ο οποίος έδωσε στον ναό την προσωνυμία Κουμπελίδικη, από την τουρκική λέξη κουμπές, που σημαίνει τρούλος. Έχει ψηλό κυλινδρικό τύμπανο διακοσμημένο με κεραμοπλαστικά στοιχεία και εφυαλωμένα αβάκια. Ο τρούλος καταστράφηκε μετά τον βομβαρδισμό της Καστοριάς από τους Ιταλούς το 1940 και αναστηλώθηκε το 1949. Η εκκλησία επίσης ονομάστηκε Καστριώτισσα στη βυζαντινή εποχή, επειδή βρισκόταν πολύ κοντά στα τείχη του κάστρου.
Τοιχογραφίες
Οι παλαιότερες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του ναού χρονολογούνται την περίοδο 1260-1280 και με βάση την ογκώδη τεχνοτροπία τους εντάσσονται στην παλαιολόγεια αναγέννηση. Οι τοιχογραφίες περιλαμβάνουν σκηνές από το βίο της Θεοτόκου, όπως το Γενέσιο, τα Εισόδια, το Ύδωρ Ελέγξεως, η Μνηστεία και η Κοίμηση. Ιδιαίτερη, λόγω της σπανιότητάς της, είναι η απεικόνιση της Αγίας Τριάδας στην καμάρα του εσωνάρθηκα και απεικονίζει τον Χριστό Παντοκράτορα να κρατάει δόξα με το άγιο Πνεύμα με την μορφή περιστεριού. Τον 15ο αιώνα, με την κατασκευή του εξωνάρθηκα, τοιχογραφήθηκε ο νέος δυτικός τοίχος με σκηνές από μαρτύριο του Προδρόμου και την Παναγία του Πάθους και στον εσωνάρθηκα προστέθηκε η μορφή του αγίου Νικολάου. Σύμφωνα με τη σωζόμενη επιγραφή, οι τοιχογραφίες έγιναν με χορηγία του Ανδρόνικου το 1496. Τον 17ο αιώνα αγιογραφήθηκε ξανά ο εξωνάρθηκας και τμήμα του ανατολικού τμήματος του ναού, συμπεριλαμβανομένης της κόγχης. Στις εξωτερικές τοιχογραφίες υπάρχει ο χορός της Σαλώμης (1496), που θεωρείται αρκετά σπάνια τοιχογραφία.
Εργασίες συντήρησης
Αναστηλωτικές εργασίες έγιναν στον ναό το 1949 από τον τότε έφορο Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Στυλ. Πελεκανίδη λόγω των φθορών, που είχε υποστεί ο ναός από βομβαρδισμούς από τους Ιταλούς το 1940. Το 1967 πραγματοποιήθηκαν εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών από τον συντηρητή Φώτη Ζαχαρίου. Κατά τα έτη 1989-1994 πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης, που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων σωστικές επεμβάσεις, καθαρισμό τοιχογραφιών και εργασίες για διαμόρφωση της πλατείας, που περιβάλλει τον ναό. Κατά τα έτη 2000-2007 συνεχίστηκαν οι εργασίες συντήρησης στον ναό. Έγινε τμηματική στερέωση των τοιχογραφιών στον εσωνάρθηκα και στον εξωνάρθηκα. Έγινε επίσης η επέκταση του στεγάστρου για την καλύτερη προστασία των εξωτερικών τοιχογραφιών από τη βροχή και τον ήλιο. Συντηρήθηκαν οι τοιχογραφίες του 17ου αιώνα του εξωνάρθηκα. Κατά τα έτη 2008 και 2009 συνεχίστηκαν οι εργασίες συντήρησης. Οι εργασίες αφορούσαν τη συντήρηση των τοιχογραφιών τόσο στο εσωτερικό του κυρίως ναού, στα τόξα, στη βάση του τρούλλου και στις κόγχες του ιερού καθώς και στον εξωτερικό δυτικό τοίχο. Επίσης, έγινε σταθεροποίηση των κεραμικών πλακιδίων του δαπέδου. Τέλος, το καλοκαίρι του 2009 πραγματοποιήθηκαν εργασίες στη στέγη του εσωνάρθηκα, όπου υπήρχε πρόβλημα εισχώρησης υγρασίας.
Παραπομπές
κατηγορία:Καστοριά κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Δυτική Μακεδονία κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Λουίτζι Τζουλιάνο
μικρογραφία|Λουίτζι Τζουλιάνο Ο Λουίτζι Τζουλιάνο (στα ιταλικά Luigi Giuliano), ήταν ιταλός επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1930 στην πόλη Βερτσέλλι και απεβίωσε το 1993, σε ηλικία 63 ετών. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από το εφηβικό τμήμα του τοπικού ερασιτεχνικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Προ Βερτσέλλι το 1946 (5 συμμετοχές - 1 γκολ) και δυο μόλις χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στην Τορίνο.
Παρότι αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή, σε καθένα από τα τρία πρώτα του παιχνίδια στην Α΄ κατηγορία Ιταλίας (σήμερα Serie A) πέτυχε να σκοράρει από ένα γκολ (περίοδος 1948-49). Ήταν ο μοναδικός παίκτης του τμήματος υποδομής που έπαιζε κανονικά στην πρώτη ομάδα της Τορίνο. Εντούτοις μια καθυστέρηση στη διακρίβωση του διαβατηρίου του τον υποχρέωσε να αποκλειστεί από την αποστολή της ομάδας που ταξίδεψε αεροπορικά στη Λισαβόνα για διεθνή φιλική αναμέτρηση με τη Μπενφίκα, στις 3 Μαΐου του 1949. Έτσι ο Τζουλιάνο διασώθηκε από την καταστροφή που ακολούθησε κατά την επιστροφή, με τη συντριβή του αεροσκάφους στη Σουπέργκα και τον θάνατο όλων των ποδοσφαιριστών της ιταλικής ομάδας.
Μετά από 6 χρονιές στην Τορίνο, όπου έλαβε μέρος σε 125 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας παράλληλα 12 τέρματα, το καλοκαίρι του 1954 μεταπήδησε στη ΑΣ Ρόμα. Έμεινε εκεί για τις υπόλοιπες 8 σεζόν (στις δυο τελευταίες υπέφερε από σοβαρούς τραυματισμούς στα γόνατα), λαμβάνοντας μέρος σε 142 αγώνες και σκοράροντας ακόμη 9 γκολ.
Συνολικά έπαιξε σε 267 αγώνες της πρώτης κατηγορίας, σημειώνοντας 21 τέρματα.
Την περίοδο 1960-61, προτελευταία της καριέρας του, κέρδισε το Κύπελλο Εκθέσεων με τη Ρόμα, σκοράροντας μία φορά στα προκριματικά της διοργάνωσης κατά της βελγικής Ρουαγιάλ Υνιόν Σεν Ζιλουάζ (Royale Union Saint-Gilloise) και μετέχοντας στην εντεκάδα του πρώτου τελικού εναντίον της αγγλικής Μπέρμπιγχαμ που έληξε 2-2 (συνολικό σκορ 4-2).
Ήταν μία φορά διεθνής, στον αγώνα της 27ης Νοεμβρίου 1955, μεταξύ των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων Ιταλίας και Ουγγαρίας.
Προπονητής
Ο Λουίτζι Τζουλιάνο ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1966 αναλαμβάνοντας την ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο., την οποία οδήγησε στην κατάκτηση της 11ης θέσης στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής της περιόδου 1966-67. Ήταν μάλιστα ο πρώτος ξένος τεχνικός στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω στην μεγάλη κατηγορία, που διατηρήθηκε στη θέση του για ολόκληρη την αγωνιστική περίοδο. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε το τμήμα ποδοσφαίρου Σάλας της Ρόμα (Giovanili).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Βερτσέλλι
Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο (Λευκωσία)
thumb|250px|Το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου στη [[Λευκωσία]] Το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου είναι η έδρα της Εκκλησία της Κύπρου, αποτελεί την κατοικία του Αρχιεπίσκοπου Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου και βρίσκεται στην Λευκωσία. Το μέγαρο ανεγέρθηκε δίπλα στο «Παλαιό Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο» (χτισμένο κατά τον 17ο αιώνα), την περίοδο μεταξύ 1956 και 1960, υιοθετώντας τον νεο-Βυζαντινό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Αν και το ίδιο το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο δεν είναι ανοιχτό στο κοινό, ωστόσο, το Βυζαντινό Μουσείο, η Βιβλιοθήκη της Αρχιεπισκοπής, το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης, καθώς και το Μουσείο Εθνικής Αντιστάσεως τα οποία φιλοξενούνται στους χώρους του είναι ανοιχτά στο κοινό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κύπρο Κατηγορία:Λευκωσία
Γεωδαισιακή
δεξιά|μικρογραφία|151x151εσ|Ένα γεωδαισιακό τρίγωνο στη σφαίρα. Οι γεωδαισιακές είναι τόξα [[Μέγιστος κύκλος|μέγιστων κύκλων.]] Στη διαφορική γεωμετρία, γεωδαισιακή είναι μια γενίκευση της έννοιας της «ευθείας γραμμής» σε «καμπυλωμένους χώρους». Ο όρος «γεωδαισιακή» προέρχεται από τη γεωδαισία, την επιστήμη της μέτρησης του μεγέθους και του σχήματος της Γης. Στην αρχική έννοια, μια γεωδαισιακή ήταν η συντομότερη διαδρομή μεταξύ δύο σημείων στην επιφάνεια της Γης, δηλαδή, ένα τμήμα ενός μέγιστου κύκλου. Ο όρος έχει γενικευτεί για να περιλαμβάνει μετρήσεις σε πολύ περισσότερα γενικά μαθηματικά πεδία. Για παράδειγμα, στη θεωρία γραφημάτων, θα μπορούσε κανείς να εξετάσει μια γεωδαισιακή μεταξύ δύο κορυφων/κόμβων ενός γραφήματος.
Στην παρουσία ενός αφινικού συνδέσμου, μια γεωδαισιακή ορίζεται να είναι μια καμπύλη της οποίας τα εφαπτόμενα διανύσματα παραμένουν παράλληλα εάν μεταφέρονται κατά μήκος της. Αν αυτός ο σύνδεσμος είναι ο Λέβι-Τσιβίτα σύνδεσμος που προκαλείται από μια μετρική κατά Ρίμαν, τότε οι γεωδαισιακές είναι (τοπικά) η συντομότερη διαδρομή μεταξύ των σημείων στο χώρο.
Οι γεωδαισιακές έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη γενική σχετικότητα. Οι χρονοειδείς γεωδαισιακές στη γενική θεωρία της σχετικότητας περιγράφουν την κίνηση της ελεύθερης πτώσης των σημειακών σωματιδίων.
Εισαγωγή
Η συντομότερη διαδρομή μεταξύ δύο σημείων σε εναν καμπυλωμένο χώρο μπορεί να βρεθεί γράφοντας την εξίσωση για το μήκος της καμπύλης (μια συνάρτηση f από ένα ανοιχτό διάστημα του R στην πολλαπλότητα) και, στη συνέχεια, ελαχιστοποιώντας αυτό το μήκος, χρησιμοποιώντας τον λογισμό των μεταβολών. Αυτό έχει κάποια μικρά τεχνικά προβλήματα, επειδή υπάρχει ένας άπειρων διαστάσεων χώρος από διαφορετικούς τρόπους για να το παραμετροποιήσει κανείς τη συντομότερη διαδρομή. Είναι απλούστερο να απαιτήσει όχι μόνο η καμπύλη τοπικά να ελαχιστοποιεί το μήκος, αλλά επίσης να είναι παραμετροποιημένη "με σταθερή ταχύτητα", με την έννοια ότι η απόσταση από την f(s) στην f(t) κατά μήκος της γεωδαισιακής γραμμής είναι ανάλογη του |s−t|. Αντίστοιχα, μια διαφορετική ποσότητα που μπορεί να οριστεί, ονομάζεται η ενέργεια της καμπύλης. Η ελαχιστοποίηση της ενέργειας οδηγεί στις ίδιες εξισώσεις για μια γεωδαισιακή (εδώ "σταθερή ταχύτητα" είναι μια συνέπεια της ελαχιστοποίησης). Διαισθητικά, μπορεί κανείς να καταλάβει αυτή τη δεύτερη διατύπωση, σημειώνοντας ότι μια ελαστική ζώνη τεντωμένη ανάμεσα σε δύο σημεία θα συρρικνώσει το μήκος της, και κάνοντάς το αυτό θα ελαχιστοποιήσει την ενέργεια της. Το σχήμα που προκύπτει από την ζώνη είναι μια γεωδαισιακή.
Στην κατά Ρίμαν γεωμετρία οι γεωδαισιακές δεν είναι το ίδιο με τις "συντομότερες καμπύλες" ανάμεσα σε δύο σημεία, αν και οι δύο έννοιες είναι στενά συνδεδεμένες. Η διαφορά είναι ότι οι γεωδαισιακές είναι μόνο σε τοπικό επίπεδο η μικρότερη απόσταση μεταξύ των σημείων, και είναι παραμετροποιημένες με "σταθερή ταχύτητα". Πηγαίνοντας "από τον μακρύ δρόμο γύρω" σε ένα μέγιστο κύκλο μεταξύ δύο σημείων σε μια σφαίρα δημιουργείται μια γεωδαισιακή αλλά αυτή δεν είναι η συντομότερη διαδρομή μεταξύ των σημείων. Η απεικόνιση t → t2 ορισμένη από το μοναδιαίο διάστημα στο ίδιο δίνει τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ του 0 και του 1, αλλά δεν είναι μια γεωδαισιακή επειδή η ταχύτητα της αντίστοιχης κίνησης ενός σημείου δεν είναι σταθερή.
Οι γεωδαισιακές είναι συχνά εμφανιζόμενες στη μελέτη της γεωμετρίας κατά Ρίμαν και γενικότερα στη μετρική γεωμετρία. Στη γενική θεωρία της σχετικότητας, οι γεωδαισιακές περιγράφουν την κίνηση των σημειακών σωματίδια υπό την επίδραση της βαρύτητας και μόνο. Συγκεκριμένα, η διαδρομή που λαμβάνεται από πτώση βράχου, η τροχιά δορυφόρου ή το σχήμα μιας πλανητικής τροχιάς είναι όλα γεωδαισιακές σε καμπυλωμένο χωρόχρονο. Γενικότερα, η γεωμετρία πολλαπλοτήτων του Ρίμαν ασχολείται με τα μονοπάτια που τα αντικείμενα μπορεί να πάρουν όταν δεν είναι ελεύθερα και η κίνησή τους περιορίζεται με διάφορους τρόπους.
Παραδείγματα
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Μια γεωδαισιακή σε ένα τριαξονικό ελλειψοειδές. Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι οι ευθείες γραμμές στην Ευκλείδεια γεωμετρία. Σε μια σφαίρα, οι εικόνες των γεωδαισιακών είναι οι μέγιστοι κύκλοι. Η συντομότερη διαδρομή από το σημείο Α στο σημείο Β σε μια σφαίρα δίνεται από το μικρότερο τόξο του μέγιστου κύκλου που διέρχεται από τα Α και Β. Αν τα Α και Β είναι αντιδιαμετρικά σημεία, τότε υπάρχουν άπειρα συντομότερα μονοπάτια μεταξύ τους. Οι γεωδαισιακές σε ένα ελλειψοειδές συμπεριφέρονται με πιο περίπλοκο τρόπο από ό,τι σε μια σφαίρα. Ειδικότερα, δεν είναι κλειστά στη γενική περίπτωση (βλ. σχήμα).
Μετρική γεωμετρία
Σε γενικές γραμμές, ένας μετρικός χώρος μπορεί να μην έχει γεωδαισιακές, εκτός από τις σταθερές καμπύλες. Στο άλλο άκρο, οποιαδήποτε δύο σημεία σε έναν μετρικό χώρο αποστάσεων ενώνονται με μια ελαχιστοποιούσα ακολουθία μονοπατιών με υπολογίσιμο μήκος, αν και αυτή η ελαχιστοποιούσα ακολουθία δεν χρειάζεται να συγκλίνει σε μια γεωδαισιακή.
Γεωμετρία Ρίμαν
Οι εξισώσεις Όιλερ-Λαγκράνζ της κίνησης για το συναρτησιακό E δίνονται τότε στις τοπικές συντεταγμένες από τις εξισώσεις όπου  είναι τα σύμβολα Κριστόφελ της μετρικής. Αυτή είναι η εξίσωση της γεωδαισιακής, που συζητιέται παρακάτω.
Λογισμός των μεταβολών
Τεχνικές του κλασικού λογισμού των μεταβολών μπορούν να εφαρμοστούν για να εξεταστεί το ενεργειακό συναρτησιακό E. Η πρώτη μεταβολή της ενέργειας ορίζεται σε τοπικές συντεταγμένες από τον τύπο Τα κρίσιμα σημεία από την πρώτη μεταβολή είναι ακριβώς οι γεωδαισιακές. Η δεύτερη μεταβολή ορίζεται από τον τύπο Με μια κατάλληλη έννοια,τα μηδενικά της δεύτερης μεταβολής κατά μήκος μιας γεωδαισιακής γ ανακύπτουν κατά μήκος πεδίων Τζακόμπι. Τα πεδία Τζακόμπι θεωρούνται, ως εκ τούτου μεταβολές μέσω των γεωδαισιακών.
Με την εφαρμογή των μεταβολικών τεχνικών από την κλασική μηχανική, κάποιος μπορεί επίσης να θεωρήσει τις γεωδαισιακές ως χ αμιλτονιανές ροές. Είναι λύσεις των σχετικών εξισώσεων Χάμιλτον, με την (ψευδο-)Ρίμαν μετρική να θεωρείται ως χαμιλτονιανή μετρική.
Συσχετισμένες γεωδαισιακές
Μια γεωδαισιακή σε μια ομαλή πολλαπλότητα M με αφινική σύνδεση ∇ ορίζεται ως μια καμπύλη γ(t) τέτοια ώστε μια παράλληλη μεταφορά κατά μήκος της καμπύλης διατηρεί το εφαπτόμενο διάνυσμα στην καμπύλη, έτσι ώστε
σε κάθε σημείο κατά μήκος της καμπύλης, όπου \dot\gamma είναι η παράγωγος ως προς t. Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να καθορίσει τη συναλλοίωτη παράγωγο της \dot\gamma είναι απαραίτητο πρώτα να επεκταθεί η \dot\gamma σε ένα συνεχώς διαφορίσιμο διανυσματικό πεδίο σε ένα ανοικτό σύνολο. Ωστόσο, η τιμή που προκύπτει από το (1) είναι ανεξάρτητη από την επιλογή της επέκτασης.
Χρησιμοποιώντας τοπικές συντεταγμένες στο M, μπορούμε να γράψουμε τη γεωδαισιακή εξίσωση (χρησιμοποιώντας την συνθήκη αθροίσεως) ως όπου  είναι οι συντεταγμένες της καμπύλης γ(t) και είναι τα σύμβολα Κριστόφελ του συνδέσμου ∇. Αυτή είναι απλά μια συνήθης διαφορική εξίσωση για τις συντεταγμένες. Έχει μια μοναδική λύση, που δίνεται από μια αρχική θέση και μια αρχική ταχύτητα. Ως εκ τούτου, από την άποψη της κλασικής μηχανικής, οι γεωδαισιακές μπορούν να θεωρηθούν ως τροχιές των ελεύθερων σωματιδίων σε μια πολλαπλότητα. Πράγματι, η εξίσωση σημαίνει ότι η επιτάχυνση της καμπύλης δεν έχει συνιστώσες στην κατεύθυνση της επιφάνειας (και ως εκ τούτου, είναι κάθετη στο εφαπτόμενο επίπεδο της επιφάνειας σε κάθε σημείο της καμπύλης). Έτσι, η κίνηση καθορίζεται πλήρως από την κάμψη της επιφάνειας. Αυτή είναι, επίσης, η ιδέα της γενικής σχετικότητας, όπου τα σωματίδια κινούνται πάνω σε γεωδαισιακές και η κάμψη προκαλείται από τη βαρύτητα.
Ύπαρξη και μοναδικότητα
Το  θεώρημα τοπικής ύπαρξης και μοναδικότητας για τις γεωδαισιακές δηλώνει ότι οι γεωδαισιακές σε μια ομαλή πολλαπλότητα με αφινική  σύνδεση υπάρχουν και είναι μοναδικές. Πιο συγκεκριμένα: Σε γενικές γραμμές, το I μπορεί να μην είναι όλο το R, όπως για παράδειγμα για έναν ανοικτό δίσκο στο R2. Η απόδειξη αυτού του θεωρήματος προκύπτει από τη θεωρία των συνήθων διαφορικών εξισώσεων, παρατηρώντας ότι η εξίσωση των γεωδαισιακών είναι μια συνήθης διαφορική εξίσωση δεύτερης τάξης. Η ύπαρξη και η μοναδικότητα, στη συνέχεια, απορρέουν από το θεώρημα Πικάρ-Λίντελοφ για τις λύσεις των συνήθων διαφοτικών εξισώσεων με τις δοθείσες αρχικές συνθήκες. Η γ εξαρτάται ομαλά και από το p και από το V.
Γεωδαισιακή ροή
Η γεωδαισιακή ροή είναι μια τοπική R-δράση για την εφαπτομένη δέσμη TM μιας πολλαπλότητας M που ορίζεται με τον ακόλουθο τρόπο όπου t ∈ R, V ∈ TM και η \gamma_V δηλώνει τη γεωδαισιακή με τα αρχικά δεδομένα. Έτσι, Gt(V) = exp(tV) είναι η εκθετική συνάρτηση του διανύσματος tV . Μια κλειστή τροχιά της γεωδαισιακής ροής αντιστοιχεί σε μια κλειστή γεωδαισιακή στην M.
Σε μια (ψευδο-)Ρίμαν πολλαπλότητα, η γεωδαισιακή ροή ταυτίζεται με μια χαμιλτονιανή ροή για την συνεφαπτομένη δέσμη. Η χαμιλτονιανή ,στη συνέχεια, δίνεται από την αντίστροφη (ψευδο-)Ρίμαν μετρική, υπολογίζοντας την κανονική 1-μορφή. Ειδικότερα η ροή διατηρεί την (ψευδο-)Ρίμαν μετρική g, δηλ. Ειδικότερα, όταν το V είναι ένα μοναδιαίο διάνυσμα, η \gamma_V παραμένει μοναδιαία ταχύτητας παντού, έτσι η γεωδαισιακή ροή είναι εφαπτόμενη στην μοναδιαία εφαπτόμενη δέσμη. Το θεώρημα Λιουβίλ συνεπάγεται την αναλλοιωσιμότητα του κινηματικού μέτρου της μοναδιαίας εφαπτομένης δέσμης.
Γεωδαισιακό σπρέι
Η γεωδαισιακή ροή ορίζει μια οικογένεια καμπυλών στην εφαπτομένη δέσμη. Οι παράγωγοι αυτών των καμπυλών ορίζουν ένα διανυσματικό χώρο στον ολικό χώρο της εφαπτόμενης δέσμης, που είναι γνωστός ως γεωδαισιακό σπρέι.
Πιο συγκεκριμένα, μία αφινική σύνδεση προκαλεί διάσπαση της διπλής εφαπτομένης δέσμης TTM σε οριζόντιες και κάθετες δέσμες: Ο γεωδαισιακό σπρέι είναι το μοναδικό οριζόντιο διανυσματικό πεδίο W που ικανοποιεί την σχέση σε κάθε σημείο v ∈ TM . Εδώ π∗ : TTM → TM δηλώνει τη pushforward (διαφορική) κατά μήκος της προβολής π : TM → M που συνδέεται με την εφαπτομένη δέσμη.
Γενικότερα, η ίδια κατασκευή επιτρέπει σε κάποιον να κατασκευάσει ένα διανυσματικό πεδίο για κάθε σύνδεση Έρσμαν (Ehresmann σύνδεση) στην εφαπτομένη δέσμη. Για να είναι το διανυσματικό πεδίο που προκύπτει ένα σπρέι (στη διαγραμμένη εφαπτομένη δέσμη TM \ {0}) είναι αρκετό η σύνδεση να είναι ισαλλοίωτη υπό θετικές αλλαγές παραμετροποίησης: δεν χρειάζεται να είναι γραμμική. Είναι αρκετό ότι η οριζόντια κατανομή ικανοποιεί την σχέση για κάθε X ∈ TM \ {0} και λ > 0. Εδώ η d(S,λ) είναι η pushforward (διαφορική) κατά μήκος της βαθμωτής ομοιοθεσίας  Μια ιδιαίτερη περίπτωση μη γραμμικής σύνδεσης που προκύπτει με αυτό τον τρόπο, είναι αυτή που συνδέεται με την Φίνσλερ πολλαπλότητα.
Συσχετισμένες και προβολικές γεωδαισιακές
Η εξίσωση (1) είναι αναλλοίωτη υπό συσχετισμένες (αφινικές) αναπαραμετροποιήσεις. Αυτές είναι παραμετροποιήσεις της μορφής όπου τα a και b είναι σταθεροί πραγματικοί αριθμοί. Έτσι, εκτός από τον καθορισμό μιας ορισμένης κλάσης εμφυτευμένων καμπυλών, η γεωδαισιακή εξίσωση καθορίζει επίσης μια προτιμώμενη κλάση παραμετροποιήσεων σε κάθε μία από τις καμπύλες. Συνεπώς, οι λύσεις της (1) ονομάζονται γεωδαισιακές με συσχετισμένη παράμετρο.
Μία συσχετισμένη σύνδεση καθορίζεται από την οικογένεια των αφινικά παραμετρικοποιημένων γεωδαισιακών, μέχρι την στρέψη  ( Σπάιβακ 1999, Κεφάλαιο 6, Παράρτημα ι). Η στρέψη μόνη της δεν επηρεάζει στην πραγματικότητα την οικογένεια των γεωδαισιακών, αφού η γεωδαισιακή εξίσωση εξαρτάται μόνο από το συμμετρικό μέρος της σύνδεσης. Πιο συγκεκριμένα, αν  είναι δύο συνδέσεις,τέτοιες ώστε ο τανυστής διαφοράς είναι αντισυμμετρικός, τότε \nabla και   έχουν τις ίδιες γεωδαισιακές, με τις ίδιες συσχετισμένες (αφινικές) παραμετροποιήσεις. Επιπλέον, υπάρχει μια μοναδική σύνδεση που έχει τις ίδιες γεωδαισιακές όπως η \nabla, αλλά με μηδενιζόμενη στρέψη.
Οι γεωδαισιακές χωρίς ιδιαίτερη παραμετροποίηση περιγράφονται από μια προβολική σύνδεση.
Υπολογιστικές μέθοδοι
Αποτελεσματικοί επιλυτές για το ελάχιστο γεωδαισιακό πρόβλημα σε επιφάνειες που τίθεται ως Είκοναλ εξισώσεις μπορούν να βρεθούν στα
Εφαρμογές
Οι γεωδαισιακές χρησιμεύουν ως βάση για τον υπολογισμό:
Κοκοβιός
Ο κοκοβιός, επίσης πετροκοκοβιός ή γωβιός του Κανεστρίνι (επιστημονική ονομασία: Potamoschistus canestrinii), είναι μικρόσωμο είδος ψαριού που ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια του γωβιού.
Συναντάται σε αμμώδεις βυθούς, ρηχά νερά με άφθονες πέτρες, λίμνες και μεγάλα ποτάμια. Είναι από τα πιο συχνά ψάρια που απαντώνται στη Μεσόγειο. Το μήκος του σπάνια ξεπερνά τα 5 εκατοστά. Απαντάται σε ποικίλα χρώματα.
Το συγκεκριμένο είδος εισήχθη στη λίμνη Τραζιμένο της κεντρικής Ιταλίας.
Το ψάρι ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ιταλού βιολόγου Τζοβάνι Κανεστρίνι (1837 - 1892).
Η λέξη «κοκοβιός» χρησιμοποιείται στην νέα ελληνική γλώσσα ως παρατσούκλι για κάποιον που είναι αγαθός και ίσως ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του ψαριού το οποίο παραδοσιακά θεωρείται ότι ψαρεύεται εύκολα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Ελληνική θαλάσσια ζωή Κατηγορία:Ελληνικά ψάρια
Αμαρχού Μπορχού
Ο Αμαρχού Μπορχού (ρωσ. Амархуу Борхуу, μογγ. Борхүүгийн Амархүү, γενν. 1 Ιουλίου 1987, Μπουλγκάν, Μογγολία) είναι Ρώσος τραγουδιστής ποπ και ηθοποιός μογγολικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1987 στο Μπουλγκάν της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας. Όταν ήταν παιδί, οι γονείς του μετακόμισαν από τη Μογγολία στο Ουλάν-Ουντέ της Μπουριατίας. Έγινε νωστός στο ευρύ κοινό της Ρωσίας αφού κέρδισε τον διαγωνισμό "Λαϊκός Καλλιτέχνης 3" (2006) με το 61,7% των ψήφων του κοινού, λαμβάνοντας τον τίτλο του Τιμημένου Καλλιτέχνη της Μπουριατίας. Ζει στη Μόσχα και είναι τραγουδιστής του συγκροτήματος "Πρωθυπουργός" (Премьер-министр).
Το 2010, πρωταγωνίστησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία μογγολο-ρωσικής παραγωγής "Επιχείρηση Τάταρος" και συμφώνησε να συμμετέχει στα γυρίσματα του δεύτερου μέρος της τριλογίας του Σεργκέι Μποντρόφ για τον Τζένγκις Χαν - "Ο Χαγάνος".
Από τον Ιούνιο του 2013, το συγκρότημα "Πρωθυπουργός" εμφανίζεται χωρίς τον Αμαρχού Μπορχού, ο οποίος συνεχίζει την καριέρα του στο σόλο τραγούδι, αλλά δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση για την αποχώρησή του από το συγκρότημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Τραγουδιστές του 21ου αιώνα Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές
UTC+13:45
thumb|500x500px|UTC+13:45: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο τον χρόνο), Ανοιχτό μπλε - Θαλάσσιες εκτάσεις UTC+13:45 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC+13:45.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://timegenine.com/utc.time/UTC+13:45
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
1046 Έντγουιν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Έντγουιν είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος του είναι Xe, ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Έντγουιν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 17,4 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εντγουιν
Gaumii salaam
Το Gavmee Salaam (στην ντιβέχι: ޤައުމީ ސަލާމް, Εθνικός Χαιρετισμός) είναι ο σύγχρονος εθνικός ύμνος στις Μαλδίβες. Τους στίχους έγραψε ο Mohamed Jameel Didi το 1948 και συνθέτης είναι ο μαέστρος από τη Σρι Λάνκα, Pandith Amaradeva, το 1972.
Το Gavmee Salaam η διακήρυξη με περηφάνια ενός λαού ότι έχει εθνική ενότητα, την ισλαμική πίστη και έχει κερδίσει σε ιστορικές μάχες, τιμώντας τους πεσόντες ήρωες. Στον ύμνο επίσης υπάρχει η ευχή για περαιτέρω ανάπτυξη, ενώ γίνεται μνεία και στους ηγέτες που έχουν υπηρετήσει τη χώρα μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μαλδίβων
Μάχη της Ίβο Τζίμα
Η Μάχη της Ίβο Τζίμα ήταν η ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και της Ιαπωνίας που οδήγησε στην αμερικανική κατάληψη του νησιού Ίβο Τζίμα κατά την διάρκεια της αποστολής του Ειρηνικού Ωκεανού του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να καταλάβουν την Ίβο Τζίμα για να καταφέρουν να νικήσουν ενάντια της Ιαπωνίας.
Ο Αυτοκρατορικός Στρατός της Ιαπωνίας αμύνθηκε με υπόγεια τούνελ. Οι ΗΠΑ όμως είχαν ισχυρό στόλο με πυροβολικό που κατέστρεφε μέσω βομβαρδισμών τους Ιαπωνικούς αμυντικούς μηχανισμούς και ολοκληρωτικό έλεγχο από τον αέρα. Η μάχη αυτή αποτέλεσε την πρώτη σύγκρουση των δύο κρατών μέσα στην γη της κύριας Ιαπωνίας. Οι Ιάπωνες καθ'όλη την διάρκεια της μάχης αρνήθηκαν να παραιτηθούν και υπέστησαν μία βίαιη ήττα.
Ι
Δούκισσα του Κεντ
Η Δούκισσα του Κεντ (αγγλικά: Duchess of Kent) είναι ο κύριος τίτλος ευγένειας που κατέχει η σύζυγος του Δούκα του Κεντ. Υπήρξαν τέσσερις Δούκισσες του Κεντ από τη δημιουργία του τίτλου.
Η σημερινή δούκισσα είναι η Αικατερίνη, σύζυγος του πρίγκιπα Εδουάρδου, ο οποίος κληρονόμησε το δουκάτο στις 25 Αυγούστου 1942 μετά το θάνατο του πατέρα του πρίγκιπα Γεωργίου, γιος του Γεωργίου Ε΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Καρλ Χάινριχ Γκράουν
Ο Καρλ Χάινριχ Γκράουν (Carl Heinrich Graun, Βάρενμπρικ 7 Μαΐου 1704 – Βερολίνο 8 Αυγούστου 1759) ήταν Γερμανός συνθέτης και τραγουδιστής του 18ου αιώνα. Θεωρείται από τους σημαντικότερους Γερμανούς συνθέτες ιταλικής όπερας της εποχής του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκράουν γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βάρενμπρικ (Uebigau-Wahrenbrück) της Γερμανίας. Το 1714, ακολούθησε τον αδελφό του Γιόχαν Γκότλιμπ (Johann Gottlieb Graun) στη Σχολή Κρόιτσκίρχε (Kreuzkirche) της Δρέσδης και τραγούδησε στη Χορωδία της φερώνυμης εκκλησίας (Dresdner Kreuzchor) και στη Χορωδία της Όπερας της Δρέσδης (Dresden Opera). Εκεί, συνέθεσε καντάτες και εργάστηκε υπό τον Ναπολιτάνο συνθέτη όπερας Αντόνιο Λότι (Antonio Lotti). Σπούδασε τραγούδι με τον Κρίστιαν Πέτσολτ (Christian Petzold) και σύνθεση με τον Γιόχαν Κρίστοφ Σμιτ (Johann Christoph Schmidt). Το 1723, ταξίδεψε στην Πράγα, όπου συναντήθηκε και συνεργάστηκε -ως τενόρος- με τον γερμανό συνθέτη και λαουτίστα, Σίλβιους Λέοπολντ Βάις, για τη στέψη του βασιλιά της Βοημίας.
Το 1724, εγκαταστάθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ, τραγουδώντας στο, εκεί, Μέγαρο Όπερας και γράφοντας έξι όπερες και δύο Πάθη για το ίδρυμα, ενώ το 1735, πήγε μαζί με τον αδελφό του στο Ράινσμπεργκ του Βρανδεμβούργου. Διορίστηκε διευθυντής ορχήστρας (Kapellmeister) στην Αυλή του Μεγάλου Φρειδερίκου μετά την ανάρρησή του στο θρόνο (1740), θέση που κράτησε μέχρι τον θάνατό του, δεκαεννέα χρόνια αργότερα, στο Βερολίνο. Όσο βρισκόταν στην υπηρεσία της Αυλής συνέθεσε 30 όπερες, περίπου, πάνω σε ιταλικά κείμενα. Πάντως, σημαντικότερο έργο του θεωρείται το ορατόριο Ο Νεκρός Ιησούς (1755), το οποίο παιζόταν για 150 χρόνια, περίπου, στη Γερμανία κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας (μαζί με τον περίφημο Μεσσία του Χέντελ).
Μουσικολογικά στοιχεία
Ο Γκράουν υπήρξε από τους κυριότερους εκφραστές της προκλασικής εποχής του Βερολίνου, μαζί με τον αδελφό του Γιόχαν Γκότλιμπ, τον Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ και τον ίδιο τον εργοδότη του, Φρειδερίκο τον Μέγα. Στη μουσική του ανευρίσκονται στοιχεία από παλαιά αλλά και σύγχρονη μελωδική και μορφική αντίληψη, ενώ οι όπερές του είναι επηρεασμένες από το -κυρίαρχο τότε- ναπολιτάνικο ύφος. Στο ορατόριο του Ο Νεκρός Ιησούς, ο Γκράουν δείχνει την ικανότητά του στην αντίστιξη και την πρωτοτυπία στη μελωδία. Στις ιταλικές όπερες μιμείται το «τρυφερό» ύφος της εποχής του, αλλά τα ρετσιτατίβα εμφανίζουν, περιστασιακά, σημαντική δραματική δύναμη.
Σημειώσεις
i. Αναφέρονται, επίσης, ως πιθανά έτης γέννησης το 1701 και το 1703
Σαπουνόπερα
Σαπουνόπερα είναι ένα είδος τηλεοπτικής εκπομπής, που συχνά έχει κοινωνικό και αισθηματικό περιεχόμενο. Η σαπουνόπερα είναι ένα είδος τηλεόρασης που προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το όνομά τους προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις "soap" (που σημαίνει "σαπούνι"), καθώς σημαντικός χρηματοδότης των παραγωγών είναι οι διάφορες εταιρείες απορρυπαντικών, και "opera" ειρωνικός τίτλος που προσέδωσαν οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι κριτικοί στις σειρές αυτού του είδους.
Βασικά στοιχεία
Οι σαπουνόπερες συνήθως συγχέονται με τις λατινοαμερικάνικες τηλενουβέλες, εξαιτίας των ερωτικών ιστοριών που συναντώνται και στις δύο, καθώς και του γεγονότος ότι προβάλλονται καθημερινά. Όμως υπάρχουν πολλά στοιχεία που τις κάνουν να διαφέρουν. Σημαντικότερη των διαφορών είναι η χρονική διάρκεια των δύο αυτών ειδών τηλεοπτικού προγράμματος, καθώς οι σαπουνόπερες μπορεί να διαρκέσουν πολλές δεκαετίες, ενώ οι τηλενουβέλες συνήθως ολοκληρώνουν τον κύκλο τους σε 150 με 180 επεισόδια. Διαφορές μεταξύ των τηλενουβελών και των σαπουνόπερων υπάρχουν και στο σενάριο. Οι σαπουνόπερες αφορούν συνήθως τις ζωές δύο πλούσιων οικογενειών και τις σχέσεις μεταξύ τους. Οι τηλενουβέλες συνήθως επικεντρώνονται στην ιστορία μιας φτωχής κοπέλας και ενός πλούσιου νεαρού ή το αντίστροφο, τους οποίους ωστόσο περιτριγυρίζουν διάφοροι δευτερεύοντες χαρακτήρες οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην εκάστοτε σειρά. Επιπλέον, λόγω του χαμηλού τους κόστους παραγωγής, οι αμερικανικές σαπουνόπερες σπάνια φιλοξενούν εξωτερικά γυρίσματα σε αντίθεση με τις τηλενουβέλες, κάτι που ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει για τις σαπουνόπερες που γυρίζονται από ευρωπαϊκούς σταθμούς.
Πριν ξεκινήσουν να γυρίζονται οι Ελληνικές σαπουνόπερες, ήδη στην ελληνική τηλεόραση είχαν προβληθεί οι γνωστότερες αμερικάνικες σαπουνόπερες, όπως η Δυναστεία, το Ντάλλας, τα Ατίθασα νιάτα, η Τόλμη και Γοητεία από τα κανάλια της ΕΡΤ και η Σάντα Μπάρμπαρα από το Mega, στις οποίες αργότερα προστέθηκαν οι Μέρες αγάπης, το Έρωτες, έρωτες, έρωτες κ.α. Κάποιες από αυτές, συνεχίζονται ως σήμερα, έχοντας συμπληρώσει αισίως το 50ό έτος μετάδοσής τους στη χώρα παραγωγής τους και το 20ό στην Ελλάδα.
Ελληνικές Σαπουνόπερες ανά σταθμό
Οι πιο φημισμένες ελληνικές σαπουνόπερες τη δεκαετία του 1990 ήταν οι σειρές του Νίκου Φώσκολου, Η Λάμψη και Καλημέρα Ζωή που συνολικά προβλήθηκαν για 15 χρόνια, από τον Σεπτέμβριο του 1991 μέχρι το Μάρτιο του 2006.
ANT1
Η πρώτη ελληνική σαπουνόπερα έκανε πρεμιέρα στον ANT1 στις 23 Ιανουαρίου του 1990. Ο τίτλος της ήταν Οικογένεια και πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν ο Άγγελος Αντωνόπουλος, η Κατερίνα Αποστόλου, ο Γιάννης Ζαβραδινός και ο Πέτρος Φυσσούν. Η σειρά Οικογένεια κράτησε τρεις τηλεοπτικές σεζόν, ενώ κατά τη διάρκεια του τρίτου κύκλου ο τίτλος της άλλαξε σε Οικογένεια Καζίνο. Η σειρά ολοκληρώθηκε στις 7 Μαρτίου του 1992 μετά από 124 επεισόδια. Η δεύτερη σειρά αυτού του είδους που έκανε πρεμιέρα από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 ήταν το Στη σκιά του χρήματος, με πρωταγωνιστές τον Δάνη Κατρανίδη, τη Σοφία Αλιμπέρτη, την Μπέτυ Βαλάση και την Άντζελα Γκερέκου και προβλήθηκε τη σεζόν 1990-1991.
Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991 έκανε πρεμιέρα από τον ANT1 η μακροβιότερη καθημερινή σειρά της ελληνικής τηλεόρασης, Η Λάμψη. Η σειρά αυτή, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Φώσκολου, προβλήθηκε συνολικά για 14 συνεχόμενες τηλεοπτικές σεζόν και αποτελείται από 3.457 επεισόδια. Ο μακροβιότερος χαρακτήρας της σειράς, με παρουσία και στα 3.457 επεισόδια, ήταν αυτός του Γιάγκου Δράκου που ερμήνευσε ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης.Τον πρώτο γυναικείο ρόλο κρατούσε η Κάτια Δανδουλάκη στο ρόλο της Βίρνας Δράκου. Τη σεζόν 1992-1993, πέρα από τον δεύτερο κύκλο της Λάμψης, προβλήθηκαν από τον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό δύο ακόμη καθημερινές σαπουνόπερες, Η συμφωνία της σιωπής και Το γαλάζιο διαμάντι. Η πρώτη, Η συμφωνία της σιωπής, διακόπηκε αιφνιδίως στο 26ο επεισόδιο εξαιτίας των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης ενώ η δεύτερη προβλήθηκε για ένα χρόνο και αποτελείται από 350 επεισόδια, και η οποία αργότερα το 1995, προβλήθηκε σε επανάληψη από το New Channel. Η Λάμψη, μετά την ολοκλήρωση της στις 29 Ιουλίου 2005, προβλήθηκε μεταγλωττισμένη και στο εξωτερικό, ιδίως στη Βουλγαρία και την Κίνα, σημειώνοντας και εκεί τεράστια επιτυχία.
Στις 25 Νοεμβρίου του 1993 έκανε πρεμιέρα η δεύτερη σαπουνόπερα του Νίκου Φώσκολου με τίτλο Καλημέρα Ζωή. Το Καλημέρα Ζωή προβλήθηκε για 13 χρόνια και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου του 2006, σε 3.093 επεισόδια, με τους μακροβιότερους χαρακτήρες της σειράς, με παρουσία για πάνω από 3.000 επεισόδια, ήταν αυτοί του Στάθη Θεοχάρη που ερμήνευσε ο ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου, από το 1993 έως το 2004, και της Μαριάννας Θεοχάρη, που ερμήνευσε η ηθοποιός Μυρτώ Πισπίνη, από την αρχή μέχρι το τέλος της σειράς, με εξαίρεση κάποιους μήνες στα επεισόδια του 12ου κύκλου, που τον ρόλο της Θεοχάρη ερμήνευσε η ηθοποιός Ιφιγένεια Στάικου, ενώ ένας άλλος μακροβιότερος χαρακτήρας της σειράς, με παρουσία και στα 3.093 επεισόδια, ήταν αυτός του Ταξίαρχου Λεβένταγα που ερμήνευσε ο ηθοποιός Δημήτρης Αρώνης καθώς και ο ρόλος της Ηλέκτρας Θεοχάρη που ερμήνευσε η Μίνα Χειμώνα από το 1993 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2005.
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2005 έκανε πρεμιέρα η σειρά Έρωτας αντικαθιστώντας τη Λάμψη στη ζώνη μετάδοσης 19:00-20:00. Ο Έρωτας προβλήθηκε για τρεις τηλεοπτικές σεζόν και αποτελείται από 700 επεισόδια, με πρωταγωνιστές τον Γρηγόρη Βαλτινό και την Κοραλία Καράντη. Ακολούθησε η σειρά Κάρμα τις σεζόν 2009-2011 ενώ από το 2012 ο τηλεοπτικός σταθμός ANT1 ενέταξε στο πρόγραμμά του σαπουνόπερες ελληνοκυπριακής παραγωγής Βαλς με 12 θεούς, Μπρούσκο, Ρουά Ματ και Δίδυμα Φεγγάρια. Το 2018 ο ANT1 επέστρεψε στην παραγωγή ελληνικών και κυπριακών δραματικών καθημερινών, κοινωνικών και μυστηρίου σειρών όπως Γυναίκα Χωρίς Όνομα, το οποίο αποτελεί διασκευή της Νοτιοκορεάτικης σειράς Unknown Woman, Η Επιστροφή, Οργή, το 2019 Άγριες Μέλισσες και το 2020 Ήλιος.
Mega Channel
Η πρώτη σαπουνόπερα που έκανε πρεμιέρα στο Mega Channel ήταν Η Δίψα. Η σειρά αυτή έκανε πρεμιέρα στις 19 Φεβρουαρίου του 1990 και ολοκληρώθηκε στις 19 Μαΐου του 1991 μετά από 102 επεισόδια. Η επόμενη καθημερινή σαπουνόπερα που έκανε πρεμιέρα από τον ίδιο σταθμό ήταν αυτή με τίτλο Παράλληλοι δρόμοι που προβλήθηκε για δύο τηλεοπτικές σεζόν, από τις 9 Νοεμβρίου του 1992 μέχρι το καλοκαίρι του 1994, και αποτελείται από 354 επεισόδια. Τη σεζόν 1994-1995 ο τηλεοπτικός σταθμός Mega Channel είχε στο πρόγραμμά του τη σειρά Χαραυγή που ολοκληρώθηκε μετά από 180 επεισόδια. Τη σεζόν 1995-1996 το Mega αποφάσισε να δημιουργήσει μία καθημερινή σαπουνόπερα με κωμική χροιά με τίτλο Τζιν και Τσέρρυ. Η σειρά αυτή δε σημείωσε την αναμενόμενη επιτυχία και ολοκληρώθηκε μετά από 59 επεισόδια.
Μετά από αρκετές σεζόν αποχής από το είδος της σαπουνόπερας, το Mega Channel αγόρασε τα δικαιώματα της γερμανικής σειράς Verbotene Liebe με σκοπό τη μεταφορά της στα ελληνικά δεδομένα. Η ελληνική εκδοχή πήρε τον τίτλο Απαγορευμένη Αγάπη και έκανε πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου του 1998. Η Απαγορευμένη Αγάπη ήταν και η μακροβιότερη καθημερινή σειρά στο πρόγραμμα του σταθμού καθώς προβλήθηκε για 8 συνεχόμενες σεζόν και αποτελείται από 1.798 επεισόδια. Τη σεζόν 1999-2000, πέρα από τον δεύτερο κύκλο της Απαγορευμένης Αγάπης, έκανε πρεμιέρα το Για μια θέση στον ήλιο που αποτέλεσε και αυτό μεταφορά ξένης σαπουνόπερας στα ελληνικά δεδομένα και συγκεκριμένα της ιταλικής παραγωγής Un posto al sole, η οποία προβάλλεται, από το 1996 μέχρι και σήμερα, στην Ιταλική Τηλεόραση. Η σειρά αυτή προβλήθηκε για τρεις τηλεοπτικές σεζόν, μέχρι και το 2002, και αποτελείται από 614 επεισόδια. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2002 έκανε πρεμιέρα η σαπουνόπερα Φιλοδοξίες σε σενάριο Άντας Γκουρμπαλή. Οι Φιλοδοξίες αποτελούνται από τέσσερις κύκλους με 799 επεισόδια.
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2004 έκανε πρεμιέρα στο Mega Channel η σειρά Βέρα στο δεξί, σε σενάριο Έλενας Ακρίτα και Γιώργου Κυρίτση, η οποία με τα πολλά της εξωτερικά γυρίσματα και με μία μείξη παλαιών και νέων ηθοποιών κατάφερε να έρθει πρώτη σε τηλεθέαση και να αναγκάσει τον ΑΝΤ1 να διακόψει τη Λάμψη ένα χρόνο αργότερο, έπειτα από 15 χρόνια μετάδοσης. Η Βέρα στο δεξί ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου του 2007 μετά από 621 επεισόδια. Τις σεζόν 2007-2009 προβλήθηκε από το πρόγραμμα του σταθμού η σαπουνόπερα Μια στιγμή δυο ζωές που αποτέλεσε μεταφορά της ισπανικής παραγωγής Amor Descarado στα ελληνικά δεδομένα. Τη σεζόν 2008-2009 έκανε πρεμιέρα η δεύτερη καθημερινή σειρά των Ακρίτα-Κυρίτση για το Mega Channel με τίτλο Τα Μυστικά της Εδέμ. Η σειρά αυτή προβλήθηκε για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν και αποτελείται από 625 επεισόδια. Τις σεζόν 2009-2012 ακολούθησε Η Ζωή της Άλλης που και αυτή βασιζόταν σε ξένο σενάριο. Από το 2011 μέχρι το 2015 προβλήθηκε από το Mega Channel η σειρά Κλεμμένα Όνειρα σε ιδέα και σενάριο Δημήτρη Αρβανίτη. Τη σεζόν 2014-2015, πέρα από τον τέταρτο κύκλο των Κλεμμένων Ονείρων, ο Δημήτρης Αρβανίτης δημιούργησε και δεύτερη σειρά τη Δικαίωση για το πρόγραμμα του ίδιου σταθμού. Τις σεζόν 2014-2016, πέρα από ελληνικές σαπουνόπερες, ο τηλεοπτικός σταθμός Mega Channel ενέταξε στο πρόγραμμά του και τις ελληνοκυπριακές σαπουνόπερες Όνειρο Ήταν και Το δαχτυλίδι της φωτιάς.
Alpha TV
Η πρώτη σαπουνόπερα που έκανε πρεμιέρα στον Alpha TV ήταν το Κάτω από την Ακρόπολη. Η σειρά αυτή έκανε πρεμιέρα το 2001 και ολοκληρώθηκε το 2003 μετά από 150 επεισόδια. Μετά από αρκετές σεζόν αποχής από το είδος της σαπουνόπερας, το 2006, δημιουργήθηκε η σειρά Αν μ Αγαπάς, ενώ η μακροβιότερη καθημερινή σειρά στο πρόγραμμα του σταθμού, ήταν το Έλα στη θέση μου, καθώς προβλήθηκε για 5 συνεχόμενες σεζόν (2016-2021) και αποτελείται από 934 επεισόδια, το τέταρτο μακροβιότερο της Ελληνικής τηλεόρασης.
ΣΚΑΪ
Ο ΣΚΑΪ, ασχολήθηκε με τη μυθοπλασία από το 2016, και μετά με πρώτη την καθημερινή σειρά Όσο Έχω Εσένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεόραση
Φιλοθέη Αιτωλοακαρνανίας
Η Φιλοθέη είναι οικισμός βόρεια της πόλης του Μεσολογγίου, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Αριθμεί 374 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται βόρεια του συνοικισμού της Καλλονής, νότια του χωριού της Αγριλιάς και νοτιοδυτικά του Αγίου Θωμά. Ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Μεσολογγίου. Ο οικισμός αναγνωριστήκε το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Μεσολογγίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Στρούντελ
thumb|right|300px|Στρούντελ με μήλα (Apfelstrudel). Το στρούντελ (γερμαν: Strudel = δίνη) είναι γλυκό αρτοσκεύασμα με γεμιστή ζύμη. Η πιο γνωστή εκδοχή του γλυκού έχει ως βάση τα μήλα, τα κουκουνάρια, τις σταφίδες και την κανέλα. Σε γενικές γραμμές, το στρούντελ παρασκευάζεται με ζύμη σφολιάτα ή με ζύμη για στρούντελ. Το στρούντελ συνδέεται πιο συχνά με την αυστριακή κουζίνα, αλλά σήμερα αποτελεί ένα παραδοσιακό γλυκό της Γερμανίας, της Ουγγαρίας, της Σλοβενίας και του Νοτίου Τιρόλου της Ιταλίας.
Ιστορία
Η παλαιότερη συνταγή στρούντελ χρονολογείται από το 1696, σε ένα χειρόγραφο στη Βιβλιοθήκη της Βιέννης.
Σύμφωνα με ένα μύθο, ένας τελειομανής μάγειρας της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας υποστήριζε ότι η ζύμη πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο λεπτή ώστε κάποιος να μπορεί να διαβάσει ένα ερωτικό γράμμα αγάπης μέσα από αυτή.
Είδη στρούντελ
Τα πιο γνωστά είδη στρούντελ είναι  εκείνα με μήλο (Apfelstrudel), με γλυκό μαλακό τυρί (Topfenstrudel) και με κρέμα γάλακτος (Millirahmstrudel). Άλλοι τύποι στρούντελ περιλαμβάνουν βύσσινο (Weichselstrudel), κερασιά, γεμιστά καρυδιά  (Nussstrudel) και βερύκοκο.
Στην Ουγγαρία είναι γνωστό ως rétes, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία και τη Σερβία ως štrudla ή savijača, στη Σλοβενία ως štrudelj ή zavitek, στην Τσεχία ως závin ή Strudl, στην Πολωνία και τη Ρουμανία, ως ștrudel και στη Σλοβακία ως štrúdľa ή závin.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα Κατηγορία:Αυστριακή κουζίνα Κατηγορία:Γερμανικά επιδόρπια Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Ασκεναζική κουζίνα
Κιτρινομπομπίνα
Η κιτρινομπομπίνα, Bombina variegata (Linnaeus, 1758) είναι ένας φρύνος της οικογένειας Bombinatoridae. Πρόκειται για ένα μικρό φρύνο με ολικό μήκος που συνήθως δεν ξεπερνά τα 5 cm. Συναντάται σε ρηχά νερά, όπως λιμνούλες, ρεματιές, μικρά ποτάμια, ακόμα και σε περιστασιακά γεμάτες με νερό λακκούβες. Προτιμά συνήθως μεγαλύτερα υψόμετρα από την κοκκινομπομπίνα και μπορεί να παρατηρηθεί ακόμα και σε ύψος 2000 m.
Γεωγραφική κατανομή
Απαντάται στη δυτική, κεντρική και νοτιοανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλικής χερσονήσου (απουσιάζει από τη Σικελία). Στην Ελλάδα εξαπλώνεται σε όλο τον ηπειρωτικό κορμό, ενώ απουσιάζει από την Πελοπόννησο.
Βιολογία
Κυρίως ημερόβιος φρύνος παρόλο που δραστηριοποιείται συχνά και τη νύχτα. Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, 120-170 αυγά συνολικά.
Άμυνα
Όταν συλληφθεί, καμπυλώνει χαρακτηριστικά το σώμα και τα άκρα του προς τα πάνω, επιδεικνύοντας τα έντονα χρώματα της κοιλιάς του, προειδοποιώντας έτσι για το τοξικό υγρό που εκκρίνει μέσω αδένων του δέρματος σε περίπτωση άμυνας. Οι ουσίες αυτές, αν και αποτελεσματικές στην αποτροπή θηρευτών, είναι εντελώς ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Άνουρα
Μεγάλη Βρύση Φθιώτιδας
Η Μεγάλη Βρύση είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 30 μέτρα.
Γεωγραφία
Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, προς τον Μαλιακό κόλπο και απέχει 5 χλμ. ανατολικά από τη Λαμία. Νότια και δυτικά του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1, δίπλα και νοτιοανατολικά είναι η Ροδίτσα, δίπλα και βορειοανατολικά η Αγία Παρασκευή. Υπάρχει και λειτουργεί ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεγάλης Βρύσης που είναι μέρος της προαστιακής γραμμής που συνδέει το Λειανοκλάδι με τη Στυλίδα μέσω Λαμίας. Στη δυτική πλευρά του οικισμού λειτουργούν οι εγκαταστάσεις του Ι.Ε.Κ. Λαμίας.
Δυτικά του χωριού και στην τοποθεσία «Πλατάνια» έχουν εντοπιστεί ίχνη συνεχούς κατοίκησής της από τη νεότερη νεολιθική περίοδο μέχρι τη ρωμαϊκή. Η περιοχή από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος «για λόγους προστασίας του προϊστορικού οικισμού, τα λείψανα του οποίου σώζονται διάσπαρτα στο γήλοφο που βρίσκεται στη θέση "Πλατάνια" και χρονολογείται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι και τους ΥΕΙΙΙ χρόνους». Η περιοχή νότια και δυτικά της Μεγάλης Βρύσης, που περικλείεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura 2000.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται ως οικισμός από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λαμιέων. Το 1975 με το ΦΕΚ 147Α - 22/07/1975 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Βρύσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 989 κατοίκους. Με την απογραφή του 2001 είχε 890.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Η κληρονόμος
μικρογραφία|260x260εσ|Η [[Ολίβια Ντε Χάβιλαντ σε στιγμιότυπο της ταινίας]] Η κληρονόμος (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά The Heiress) είναι δραματική αμερικανική ταινία του 1949 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ με πρωταγωνιστές την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ και τον Μοντγκόμερι Κλιφτ. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς Πλατεία Ουάσινγκτον, κέρδισε συνολικά τέσσερα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ανάμεσα σε αυτά, το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Ολίβια Ντε Χάβιλαντ.
Υπόθεση
Η Κάθριν Σλόπερ (Ολίβια Ντε Χάβιλαντ) είναι μια αδύναμη και αφελής κοπέλα που μένει μαζί με τον πατέρα της, τον δεσποτικό γιατρό Όστιν Σλόπερ, στην έπαυλη τους στην πλατεία Ουάσινγκτον της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας της, δεν πιστεύει στις δυνατότητες της Κάθριν κι έχει μια τάση να τη συγκρίνει με τη μητέρα της, η οποία ήταν ακριβώς ότι δεν είναι η Κάθριν, όμορφη και πνευματώδης. Η Κάθριν δεν γνώρισε ποτέ τη μητέρα της η οποία πέθανε στη γέννα και της άφησε μια γερή περιουσία για κληρονομιά, το ποσό των 10,000 λιρών το χρόνο, ποσό το οποίο θα τριπλασιαστεί μετά το θάνατο του πατέρας της. Ο γιατρός Σλόπερ πιστεύει ότι η Κάθριν δεν πρόκειται να βρει σύζυγο καθώς η μόνη της αρετή, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είναι η κληρονομιά της. Όταν η θεία της Λαβίνια (Μίριαμ Χόπκινς) έρχεται να μείνει μαζί τους, ο πατέρας της Κάθριν την παρακινεί να βοηθήσει την κόρη του να βρει γαμπρό. Η θεία Λαβίνια τότε στους αρραβώνες της ξαδέρφης της Κάθριν της συστήνει το γοητευτικό Μόρις Τάουνσεντ (Μοντγκόμερι Κλιφτ), ο οποίος δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά για την Κάθριν, ο γιατρός Σλόπερ όμως πιστεύει ότι ο Μόρις ενδιαφέρεται περισσότερο για την κληρονομιά της και προσπαθεί να τον απομακρύνει από την κόρη του. Προσπαθώντας να κάνει την Κάθριν να ξεχάσει τον Μόρις, ο γιατρός πηγαίνει με την κόρη του στην Ευρώπη, όπου μένουν για αρκετό καιρό. Μετά την επιστροφή τους όμως η Κάθριν συναντά και πάλι τον Μόρις και επαναστατεί ενάντια στον δεσποτικό της πατέρα. Όταν όμως αποφασίζει να εγκαταλείψει την πατρική στέγη και να το σκάσει μαζί με τον Μόρις, εκείνος την εγκαταλείπει. Τότε η Κάθριν διαπιστώνει ότι ο νέος άνδρας ενδιαφερόταν περισσότερο για την περιουσία της. Μετά από έναν έντονο καβγά με την Κάθριν, ο γιατρός Σλόπερ πεθαίνει κι εκείνη κληρονομεί την περιουσία του. Τα χρόνια περνούν κι ο Μόρις επανεμφανίζεται στη ζωή της Κάθριν ζητώντας να τον συγχωρέσει, αλλά πλέον είναι πολύ αργά εφόσον η Κάθριν έχει γίνει σκληρή και είναι διψασμένη για εκδίκηση.
Παρασκήνιο
Το θεατρικό έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνίστρια τη Βρετανίδα Γουέντι Χίλερ στον ρόλο της άβγαλτης Κάθριν Σλόπερ, η οποία πέφτει στην παγίδα ενός ανθρώπου αμφιβόλων προθέσεων που της τάζει ότι θα την παντρευτεί κι εκτός αυτού έχει κι έναν πατέρα, ο οποίος την απεχθάνεται για την αδυναμία της και δεν δίνει τη συγκατάθεσή του για τον γάμο.
Η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ μόλις είδε την παράσταση, προσέγγισε το Γουάιλερ ζητώντας του να σκηνοθετήσει τη μεταφορά του θεατρικού, με πρωταγωνίστρια την ίδια. Ο Γουάιλερ το θεώρησε έξοχη ιδέα και παρότρυνε τους ανθρώπους της Paramount Pictures να αγοράσουν τα δικαιώματα του θεατρικού. Η μεταφορά στη μεγάλη οθόνη έγινε από τους συγγραφείς του θεατρικού. Η Paramount ζήτησε μόνο να γίνονταν μερικές αλλαγές στον χαρακτήρα του Μόρις Τάουνσεντ, που θα ενσάρκωνε ο Μοντγκόμερι Κλιφτ, καθώς δεν ήθελαν να του χαλάσουν την εικόνα του ρομαντικού ήρωα με την οποία τον λανσάριζαν. Ο μεγάλος Άγγλος ηθοποιός Ραλφ Ρίσαρντσον επανέλαβε το ρόλο του γιατρού Όστιν Σλόπερ, ρόλο που είχε ερμηνεύσει στο Λονδίνο. Η ταινία σηματοδότησε επίσης την επιστροφή της Μίριαμ Χόπκινς στο χώρο του κινηματογράφου μετά από εφτά χρόνια απουσίας. Η Χόπκινς ανέλαβε το ρόλο της θείας Λαβίνια Πένιμαν.
Βραβεία
Η ταινία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία κι έλαβε διθυραμβικές κριτικές. Η Ντε Χάβιλαντ εκθειάστηκε για την ερμηνεία της ως Κάθριν κι η ταινία έλαβε 8 υποψηφιότητες στα Όσκαρ κερδίζοντας 4 βραβεία. Η Ολίβια Ντε Χάβιλαντ κέρδισε το δεύτερο της Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της. Η ταινία προτάθηκε και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας χάνοντας από το Όλοι οι άνθρωποι του βασιλιά (All The King's Men, 1949) κι ο Γουίλιαμ Γουάιλερ επίσης υποψήφιος για όσκαρ σκηνοθεσίας έχασε από τον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς για το Γράμμα σε τρεις συζύγους (A letter to three wives, 1949).
Χρυσές Σφαίρες Νίκη
Υποψηφιότητα:
Βραβεία Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Νίκη
Επανεκτελέσεις
Η ταινία έγινε remake το 1997 με τον αυθεντικό τίτλο του μυθιστορήματος με τους Τζένιφερ Τζέισον Λι, Άλμπερτ Φίνεϊ και Μπεν Τσάπλιν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
NGC 110
Το NGC 110 είναι ανοικτό αστρικό σμήνος στον βόρειο αστερισμό Κασσιόπη. Ανακαλύφθηκε από τον Άγγλο αστρόνομο Τζον Χέρσελ στις 29 Οκτωβρίου 1831.
Υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το εάν το NGC 110 είναι πραγματικά αστρικό σμήνος, δηλαδή εάν οι αστέρες-μέλη του συνδέονται βαρυτικά ή έχουν κοινή γένεση. Ξεχωρίζει με δυσκολία από το υπόβαθρο αστέρων του ουρανού και οι 25 περίπου αστέρες του φαίνεται να βρίσκονται σε διαφορετικές αποστάσεις από τη Γη. Αν το σμήνος είναι υπαρκτό, τότε απέχει τουλάχιστον δύο χιλιάδες έτη φωτός από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 0110 Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός)
Ατλάντα
Η Ατλάντα (αγγλικά: Atlanta, Georgia) είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αμερικανικής πολιτείας Τζόρτζια. Είναι η έδρα της κομητείας Φούλτον, αν και τμήμα της πόλης εκτείνεται στην κομητεία ΝτεΚάλμπ.
Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 524,068 κατοίκους (εκτίμηση 2021 ) και ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής της Ατλάντας, σε 6,020,364 κατοίκους (9η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις ΗΠΑ).
Το 1996, η Ατλάντα, διοργάνωσε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.