cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγής Καββαδίας
Ως αρχαιολογικός διαχειριστής
Ο Καββαδίας αναγνωρίστηκε για την υποστήριξή του στα ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα της Αθήνας, τα οποία πολλαπλασιάστηκαν σε αριθμό και δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της θητείας του. Η Βρετανική Σχολή στην Αθήνα ιδρύθηκε το 1886 και το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα το 1898 - η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή στην Αθήνα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1909, λίγο πριν από την απομάκρυνση του Καββαδία από τη θέση του γενικού εφόρου. Είχε ιδιαίτερα θερμή σχέση με τον Charles Waldstein, διευθυντή της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα από το 1889 έως το 1893. Ο Thomas Day Seymour, πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής της σχολής, παρατήρησε ότι ο Καββαδίας, τον οποίο συνήθως έκρινε "δύστροπο", έγινε "ευγενικός" στην παρουσία του Waldstein, και πρότεινε ότι ο Καββαδίας θα έκανε στον Waldstein "ένα δώρο ολόκληρης της Ακρόπολης, αν ήταν στη δύναμή του." Με προτροπή του Βάλντσταϊν ο Καββαδίας έδωσε στην Αμερικανική Σχολή την άδεια να κάνει ανασκαφές στην Ερέτρια της Εύβοιας τον Ιανουάριο του 1891. Ο σύγχρονος του Καββαδία, ο Μποσανκέ, έγραψε ότι η αιγίδα του προς τις ξένες σχολές ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για την προώθηση της "μελέτης και της διατήρησης της κληρονομιάς της χώρας του". Το 2007, ο Βασίλειος Πετράκος ονόμασε τις ξένες σχολές, και τις ανασκαφές, τις δημοσιεύσεις και τις διαλέξεις που έλαβαν χώρα υπό την αιγίδα τους, ως ουσιαστικό παράγοντα για να καταστεί η Αθήνα "το σημαντικότερο κέντρο της ελληνικής αρχαιολογίας".
Προσωπική ζωή και τιμές
Εξελέγη επίτιμο μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Αρχαιολόγων το 1893, αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Ωραίων Γραμμάτων το 1894, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου και αντεπιστέλλον μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου. Του απονεμήθηκε επίσης τιμητικός διδακτορικός τίτλος από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1904, καθώς και τιμητική θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1926, εξελέγη ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της εθνικής ακαδημίας της Ελλάδας, ενώ ήταν επίσης επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ιατρικής Εταιρείας.
Sources
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Sonic The Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι, 1991)
Λίγους μήνες μετά την πρώτη εμφάνιση του Sonic The Hedgehog στο Mega Drive, ακολούθησε και μια έκδοση για τα 8-bit μηχανήματα της Sega, το Master System και την φορητή κονσόλα Game Gear. Λόγω της πρωτοφανούς επιτυχίας που είχε γνωρίσει το Master System στην αγορά της Βραζιλίας μέσω της Tec Toy, η Sega κυκλοφόρησε τον τίτλο στη χώρα της Λατινικής Αμερικής στις 23 Οκτωβρίου του 1991, δυο ημέρες νωρίτερα δηλαδή από την κυκλοφορία του παιχνιδιού στον υπόλοιπο κόσμο. Ακολούθησε το Ιαπωνικό λανσάρισμα της έκδοσης Game Gear στις 28 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, με τις Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές εκδόσεις να κάνουν την εμφάνισή τους λίγες ημέρες αργότερα.
Παρασύνθετη λέξη
Παρασύνθετη λέξη ονομάζεται η λέξη, η οποία σχηματίζεται με τη διαδικασία της παρασύνθεσης, η οποία είναι σύνθεση λέξης όχι από απλή, αλλά από σύνθετη λέξη. Επίσης, ως παρασύνθετες ορίζονται και οι λέξεις που σχηματίζονται από την ένωση δύο λέξεων με την προσθήκη παράγωγης κατάληξης.
Sonic The Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι, 1991)
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι από το 1992 και μετά, όλα τα μοντέλα Master System 2 (και αργότερα και το Master System 3 από την Tec Toy) που κυκλοφορούσαν στην αγορά, είχαν περασμένο στην μνήμη το Sonic The Hedgehog, αντικαθιστώντας έτσι τον μέχρι πρότινος περασμένο στη μνήμη τίτλο, Alex Kidd.
Παρασύνθετη λέξη
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Sonic The Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι, 1991)
Η πλοκή του παιχνιδιού παραμένει ίδια με αυτή της έκδοσης για το Mega Drive: o Sonic καλείται να συλλέξει τα 6 chaos emeralds στην προσπάθειά του να σταματήσει τον Dr. Robotnik και τα σχέδιά του, που βλάπτουν την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής.
Η ανάπτυξη του τίτλου
Υπογραμμίζεται, ότι η 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog δεν είναι υποβάθμιση (downgraded port) της έκδοσης για Mega Drive, αντίθετα πρόκειται για έναν εξ ολόκληρου «καινούργιο» τίτλο, φτιαγμένο αποκλειστικά για τα Master System και Game Gear.
Gameplay και διαφορές από την 16-bit έκδοση
Το gameplay ακολουθεί σε γενικές γραμμές την λογική της έκδοσης του Mega Drive: ό,τι στοιχεία χαρακτηρίζουν την 16-bit έκδοση κάνουν την εμφάνισή τους και εδώ. Ωστόσο οι δυο εκδόσεις διέπονται από διαφορές που δίνουν διαφορετική ταυτότητα σε κάθε τίτλο.
Ο γενικότερος τρόπος παιχνιδιού της έκδοσης για Master System και Game Gear χαρακτηρίζεται από μια πιο αργή προσέγγιση τόσο στον σχεδιασμό επιπέδων, όσο και στην ίδια την ταχύτητα του Sonic (προφανώς λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων του hardware σε σχέση με το Mega Drive). Γι αυτόν τον λόγο, ο τίτλος εισήγαγε και περισσότερα στοιχεία περιπέτειας απ’ ότι ο αντίστοιχος της 16-bit έκδοσης. Πιο συγκεκριμένα, στην 8-bit έκδοση ο Sonic καλούνταν να ψάξει και να βρει τα chaos emeralds μέσα στις πίστες του παιχνιδιού, σε αντίθεση με τον τίτλο του Mega Drive, όπου ο Sonic αποκτούσε τα chaos emeralds κερδίζοντάς τα από τα bonus. Πίστες bonus υπήρχαν και στην έκδοση των Master System/ Game Gear, αλλά σε αντίθεση με τις αντίστοιχες της 16-bit έκδοσης, προσφέρονταν αποκλειστικά για την απόκτηση επιπλέον ζωών και continues.
Μια σημαντική επίσης διαφορά βρισκόταν σε ολόκληρη τη δομή και τον τρόπο παιχνιδιού στις πίστες Bridge Zone 2 και Jungle Zone 2. Συγκεκριμένα, οι δυο αυτές πίστες παρουσιάζουν μηχανισμούς gameplay που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί σε κανέναν άλλο τίτλο της σειράς μέχρι σήμερα, γι αυτό και ο γενικότερος σχεδιασμός τους χαρακτηρίζεται ως «ασυνήθιστης προσέγγισης» για τίτλο Sonic. Σημειώνεται εντούτοις, ότι την περίοδο που κυκλοφόρησε ο τίτλος δεν είχαν ακόμα καθιερωθεί οι σταθερές που γνωρίζουμε σήμερα στα παιχνίδια της σειράς.
Αναλυτικότερα, η Bridge Zone 2 σχεδιάστηκε με τη λογική της αυτόματης κύλισης πίστας (scrolling), (μηχανισμός που χρησιμοποιείτο σε αρκετούς τίτλους της εποχής) πράγμα που σήμαινε ότι ο Sonic είχε περιορισμένο χρόνο να αντιδράσει καθώς προχώραγε στην πίστα. Τέλος, η Jungle Zone 2, σε αντίθεση με όλες τις πίστες των παιχνιδιών Sonic που κάνουν χρήση οριζόντιας κύλισης, σχεδιάστηκε με τη λογική της κάθετης και ήθελε τον Sonic να σκαρφαλώνει μέχρι να φτάσει στη κορυφή της.
Διαφορές κάνουν την εμφάνισή τους και στις πίστες που περιλαμβάνουν μάχη με αρχηγό (boss). Στο Mega Drive, ο Sonic έπρεπε να φτάσει στη μάχη αφού πρώτα πέρναγε μέσα από την πίστα, αντίθετα στην έκδοση για Master System και Game Gear, ο Sonic απλώς καλούνταν να διανύσει μια μικρή απόσταση μέχρι να φτάσει στην μάχη με τον αρχηγό. Σε αντίθεση όμως με την έκδοση για Mega Drive, στα Master System και Game Gear o Sonic πήγαινε στις μάχες μη έχοντας στην κατοχή του δαχτυλίδια. Αυτό σήμαινε ότι ο Sonic έπρεπε να βγάλει την μάχη με τον αρχηγό χωρίς να δεχθεί απολύτως κανένα χτύπημα.
Τέλος, στην 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog, όταν ο Sonic δεχθεί χτύπημα από κάποιον εχθρό, τα δαχτυλίδια που έχει στην κατοχή του δεν διασκορπίζονται. Έτσι, σε αντίθεση με την έκδοση για Mega Drive, o Sonic δεν είναι σε θέση να μαζέψει τυχόν χαμένα δαχτυλίδια.
Κόσμοι (Zones)
Στην 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog κάνουν την εμφάνισή τους τρεις κόσμοι από την έκδοση για Mega Drive, ο Green Hill Zone, ο Labyrinth Zone και ο Scrab Brain Zone. Διευκρινίζεται ωστόσο, ότι όλες οι πίστες είναι τελείως διαφορετικές από τις αντίστοιχες της 16-bit έκδοσής τους. Το μόνο που μένει ίδιο είναι η θεματολογία των τριών κόσμων, και αποκλειστικά στην περίπτωση της Green Hill Zone και η μουσική.
''Με θέμα της μια τροπική περιοχή αποτελούμενη από καταρράκτες και έντονη βλάστηση. Ο σχεδιασμός επιπέδου χαρακτηρίζεται από καρφιά και ελατήρια, σε αντίθεση όμως με την 16-bit έκδοση, στα Master System και Game Gear δεν κάνουν την εμφάνισή τους οι κυκλικές λούπες.'' right|thumb|Bridge Zone ''Με θέμα της μια γέφυρα πάνω από έναν ποταμό. Ο σχεδιασμός του επιπέδου χαρακτηρίζεται από πολλούς γκρεμούς και διαλυόμενες γέφυρες.'' ''Με θέμα της μια ζούγκλα. Ο σχεδιασμός του επιπέδου χαρακτηρίζεται από επικίνδυνα σημεία platforming και καρφιά.'' ''Με θέμα της έναν βυθισμένο ναό. Το επίπεδο χαρακτηρίζεται από έμφαση σε ποικίλων μορφών παγίδες, ενώ, για να επιβιώσει κάτω από το νερό, ο Sonic καλείται να συλλέγει φυσαλίδες οξυγόνου.'' ''Με θέμα της μια βιομηχανική περιοχή. Η πίστα χαρακτηρίζεται από γενικότερη έμφαση στις μηχανικές παγίδες.'' ''Με διπλή θεματολογία, ο κόσμος αυτός είναι ο τελευταίος του παιχνιδιού και η βάση του Dr. Robotnik. Το θέμα της πρώτης πίστας είναι αυτό ενός κέντρου παραγωγής ενέργειας, με τον σχεδιασμό της πίστας να χαρακτηρίζεται από επικίνδυνα σημεία platforming, σειρές επιτιθεμένων κανονιών και κύματα ηλεκτρικού ρεύματος που καλείται να αποφύγει ο Sonic.'' ''Η δεύτερη πίστα, λαμβάνει χώρα επάνω στο αερόπλοιο του Dr. Robotnik και το επίπεδο χαρακτηρίζεται από ομάδες επιτιθεμένων κανονιών, προπέλες, βόμβες και καρφιά. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην επικείμενη πίστα δεν υπάρχει ούτε ένα δαχτυλίδι.''
Διαφορές ανάμεσα στις εκδόσεις Master System και Game Gear
Το παιχνίδι είναι το ίδιο και στις δυο κονσόλες, οι δυο εκδόσεις ωστόσο παρουσιάζουν μερικές μικροδιαφορές μεταξύ τους.
Πίστες Bonus
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, στην 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog, ο ρόλος των πιστών bonus περιορίζεται στην συλλογή επιπλέον ζωών και continues. Όσον αφορά τον σχεδιασμό τους, αυτός είναι τελείως διαφορετικός από τον αντίστοιχο της έκδοσης για Mega Drive. Εδώ, οι πίστες bonus αποτελούνται από τεράστια δωμάτια γεμάτα με δαχτυλίδια, γιγαντιαίους μηχανισμούς αναπήδησης, και σειρές από ελατήρια. Κάθε ελατήριο έχει διαφορετική δυναμική. Στην έκδοση Master System αυτό είναι ορατό από το χρώμα του εκάστοτε ελατηρίου, αντίθετα η Game Gear έκδοση βασίζεται στη λογική «δοκιμής» (trial & error).
Μέσα στα bonus υπάρχουν διαθέσιμα continues και επιπλέον ζωές προς απόκτηση, οτιδήποτε όμως κι αν πάρει ο Sonic μέσα στο bonus (εκτός από τις επιπλέον ζωές ανά 100 δαχτυλίδια) δεν επικυρώνεται μέχρις ότου επιτυχημένης εξέλιξης του bonus, μέσα στο διαθέσιμο χρονικό περιθώριο. Εάν καταφέρει ο Sonic να φτάσει μέχρι το τέλος της πίστας bonus, οτιδήποτε απέκτησε κατά τη διάρκειά του επικυρώνεται, ενώ και ο αριθμός των δαχτυλιδιών που συνέλεξε πολλαπλασιάζεται επί 100, με το τελικό άθροισμα να προστίθεται στο συνολικό σκορ.
Ήχος
Η μουσική επένδυση του Sonic The Hedgehog για τα Master System και Game Gear είναι τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη για το Mega Drive (με μοναδική εξαίρεση το κομμάτι της Green Hill Zone). Για τις απαιτήσεις της 8-bit έκδοσης έγινε χρήση ενός εξολοκλήρου νέου soundtrack στο οποίο συνέβαλε και ο γνωστός, στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών, συνθέτης Yuzo Koshiro. Το soundtrack της 8-bit έκδοσης, αν και λιγότερο γνωστό στο ευρύ κοινό σε σχέση με το αντίστοιχο του Mega Drive, θεωρείται ένα από το κορυφαία στην ιστορία της σειράς.
Συστήματα που έκανε την εμφάνισή της η 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog
Η 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog κυκλοφόρησε και σε άλλα συστήματα, κυρίως με τη μορφή συλλογών. Ο τίτλος ήταν διαθέσιμος στην συλλογή Sonic Mega Collection και Sonic Mega Collection Plus που κυκλοφόρησε για GameCube και PlayStation 2 / Xbox αντίστοιχα (έκδοση Game Gear), ενώ από το 2008 είναι διαθέσιμος και στο Wii μέσω της υπηρεσίας *Virtual Console (έκδοση Master System).
Αποδοχή
Η 8-bit έκδοση του Sonic The Hedgehog έτυχε εξαιρετικής αποδοχής από τους απανταχού παίκτες. Παρά το γεγονός ότι ο τίτλος παρουσιάζει διαφορές ως προς τον τρόπο παιχνιδιού του σε σχέση με τις 16-bit κυκλοφορίες, σήμερα θεωρείται ένας από τους κορυφαίους τίτλους τόσο των Master System / Game Gear όσο και της 8-bit εποχής γενικότερα. Ενστάσεις ωστόσο εκφέρει μερίδα σκληροπυρηνικών οπαδών της σειράς, η οποία και χρεώνει στον τίτλο το γεγονός ότι δεν ακολουθεί τόσο τη λογική του franchise και παίζεται περισσότερο σαν συμβατική πλατφόρμα.
Συντελεστές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Sonic Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System
STS-124
Κατηγορία:Αποστολές Διαστημικών Λεωφορείων Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2008
Μιλιβόγιε Βίτακιτς
Ο Μιλιβόγιε Βίτακιτς (γεννημένος στις 16 Μαΐου 1977 στο Τσάτσακ της Σερβίας, στην Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος έγινε κυρίως γνωστός αγωνιζόμενος στα γαλλικά γήπεδα με τα χρώματα των Λιλ ΟΣΚ και Γκρενόμπλ Φουτ 38.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόρατς Τσάτσακ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρενόμπλ Φουτ 38 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01 ήταν η 30η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΣΙΛ για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2001-02. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2001-02.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1999-00
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2000-01
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2000-01:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 1999-00
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1999-00:
Λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία), με τη δημιουργία της ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Για το λόγο αυτό διεξήχθησαν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Η νικήτρια θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η Αναγέννηση Γερμασόγειας, η οποία είχε τερματίσει στη 13η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου μόνο δύο ομάδες από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1999-00 υποβιβάστηκαν.
Παράλληλα, έγιναν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Δ΄ κατηγορίας 1999-00, ώστε να αναπληρωθεί η θέση που θα έμενε κενή στην Γ΄ κατηγορία. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς, η οποία είχε τερματίσει στη 4η θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου προβιβάστηκαν 4 ομάδες από τη Δ΄ κατηγορία 1999-00.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2000-2001
Σβέτομιρ Νικολάγιεβιτς
Ο Σβέτομιρ Νικολάγιεβιτς (σερβικά : Светомир Николајевић), (Raduša, 21 Σεπτεμβρίου 1844 - Βελιγράδι, 18 Απριλίου 1922) ήταν Σέρβος συγγραφέας, ακαδημαϊκός και πολιτικός.
Ο Νικολάγιεβιτς ήταν καθηγητής και πρόεδρος, πρύτανης, της ανώτατης σχολής του Βελιγραδίου, καθηγητής ιστορίας της λογοτεχνίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην Σλαβική και Σερβική λογοτεχνία. Επίσης ήταν μέλος της Σερβικής βασιλικής ακαδημίας.
Διετέλεσε πρωθυπουργός της Σερβίας κατά την περίοδο από 3 Απριλίου έως στο 27 Οκτωβρίου 1894. Επίσης Δήμαρχος του Βελιγραδίου το 1887 και κατείχε το αξίωμα του υπουργού Εσωτερικών. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ριζοσπαστικού κόμματος.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2001–02
Τον τίτλο κατέκτησε ο Φωκικός, μετά από σκληρή μονομαχία με τον Αστέρα Ιτέας. Μάλιστα, 5 αγωνιστικές πριν το τέλος της περιόδου, ο Αστέρας είχε ξεφύγει στη βαθμολογία του αντιπάλου του με 6 βαθμούς, αλλά ο Φωκικός ανέκαμψε και τελικά τερμάτισε στην πρώτη θέση, στη διαδικασία των Play-Off, επικρατώντας στην παράταση με σκορ 4-2 του αντιπάλου του (κανονικός αγώνας 2-2).
Κατάταξη Α΄ Φωκίδας
Πρωταθλητής ήταν ο Φωκικός που ανέβηκε έτσι στη Δ΄Εθνική, δεύτερος ο Αστέρας και τρίτη η Θύελλα Αγίων Πάντων. Οι υπόλοιποι ήσαν Ο. Δωρικός, Ησαΐας Δεσφίνας, Ολυμπιακός Κίρρας, Κεχαγιάς Προσηλίου, Ακαδημία '94, Διαγόρας Πολυδρόσου και Απόλλων Δελφών (οι δυο τελευταίοι υποβιβάσθηκαν).
Συμμετοχές Β΄ Κατηγορίας
Τον τίτλο και την άνοδο κατέκτησε ο ΠΑΣ Άμφισσα. Οι υπόλοιπες συμμετοχές ήσαν: Οδυσσέας Ανδρούτσος, Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή, Μυωνία Αγίας Ευθυμίας, Διόνυσος Αγίου Γεωργίου, Οιάνθη Γαλαξειδίου, Ηρακλής Μοναστηρακίου και Λιλαία Ε.Σ..
Κυπελλούχος
Ο Αστέρας Ιτέας κατέκτησε το κύπελλο της Φωκίδας, για το 2002, συντρίβοντας στον Τελικό, τον Ολυμπιακό Κίρρας με 6-0.
Παραπομπές
ΕΠΣ Φωκίδας 2001-02 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002
Ilyushin Il-38
Το Ilyushin Il-38 (ονομασία αναφοράς NATO: «May») είναι τετρακινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας και εντοπισμού υποβρυχίων, σοβιετικής σχεδίασης και κατασκευής. Βασίστηκε στο επιβατηγό αεροσκάφος Il-18.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Il-38 είναι εξειδικευμένη παραλλαγή του τετρακινητήριου ελικοφόρου Ilyushin Il-18 που αναπτύχθηκε για χρήση ως αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας από το Σοβιετικό Ναυτικό. Κύρια αποστολή του ήταν η ατιμετώπιση των αμερικανικών υποβρυχίων βαλλιστικών πυραύλων. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΣΕ και το Συμβούλιο Υπουργών εξέδωσαν κοινή ντιρεκτίβα στις 18 Ιουνίου 1960 που ζητούσε το πρωτότυπο του νέου αεροσκάφους να είναι έτοιμο για δοκιμές μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του 1962. Η άτρακτος, οι πτέρυγες, το ουραίο και τα ατρακτίδια των κινητήρων καθώς και οι κινητήρες ήταν πανομοιότυπα με του Il-18. Το πρωτότυπο του Il-38 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 28 Σεπτεμβρίου 1961, ενώ το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής ακολούθησε τον Σεπτέμβριο του 1967. Η παραγωγή του Il-38 διακόπηκε το 1972, όταν πλέον είχε εισέλθει σε υπηρεσία το μεγαλύτερης εμβέλειας και ανώτερων δυνατοτήτων Tupolev Tu-142.
Οι πτέρυγες του Il-38 έχουν μετακινηθεί προς τα εμπρός κατά 3 m σε σχέση με το Il-18. Σε αντίθεση με το Il-18, μόνο το εμπρόσθιο μέρος της ατράκτου είναι συμπιεζόμενο. Στην ουρά είναι εγκατεστημένο σύστημα MAD, ενώ κάτω από το εμπρόσθιο τμήμα της ατράκτου είναι εγκατεστημένο το ραντάρ «Μπερκούτ» (ρωσ. χρυσαετός). Υπάρχουν δύο εσωτερικές αποθήκες όπλων, μία μπροστά από την πτέρυγα για τους ηχοσημαντήρες και μία πίσω από την πτέρυγα για τον οπλισμό.
Σύμφωνα με ορισμένες δυτικές πηγές παρήχθησαν 58 αεροσκάφη. Ο διοικητής της ανθυποβρυχιακής μονάδας στο Οστρόφ δήλωσε ότι η Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία παρέλαβε 35, εκ των οποίων τα τριάντα περίπου παραμένουν σε υπηρεσία με τη Ρωσική Ναυτική Αεροπορία. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 φαίνεται ότι το επιβατηγό Tu-204/Tu-214 επικράτησε έναντι του Beriev A-40/Be-42 σε διαγωνισμό για την απόκτηση νέου αεροσκάφους που θα αντικαθιστούσε τα Il-38, όμως το όλο εγχείρημα ματαιώθηκε εξαιτίας της έλλειψης πόρων.
Επίσης, πέντε αεροσκάφη παραδόθηκαν στην Ινδία. Σε ινδική υπηρεσία φέρουν τους αντιπλοϊκούς πυραύλους Sea Eagle. Έπειτα από πολλά χρόνια υπηρεσίας, τα αεροσκάφη αυτά στάλθηκαν πίσω στη Ρωσία για αναβάθμιση που περιλαμβάνει νέα ηλεκτρονικά συστήματα, νέο ραντάρ, σύστημα ανίχνευσης υπερύθρων στο ρύγχος καθώς και σύστημα SIGINT. Τα αναβαθμισμένα αεροσκάφη φέρουν την ονομασία Il-38 SD. Τα ινδικά Il-38 μπορούν επίσης να βάλουν τους πυραύλους Kh-35E.
Επιχειρησιακή ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ένα πρωτότυπο χάθηκε όταν αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει προσθαλάσσωση.
Il-38 εντάχθηκαν σε μονάδες του Βόρειου Στόλου, καθώς και των Στόλων του Ειρηνικού και της Βαλτικής. Τον Μάρτιο του 1968 ένα σμήνος Il-38 στάλθηκε στο Κάιρο, από όπου και επιχειρούσε μέχρι την απόσυρσή του το 1972. Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη έφεραν μεν αιγυπτιακά διακριτικά αλλά είχαν σοβιετικά πληρώματα. Τα Il-38 συνέχισαν να επιχειρούν από βάσεις εκτός ΕΣΣΔ σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, πετώντας από το Άντεν της Νότιας Υεμένης, την Ασμάρα (που ανήκε τότε στην Αιθιοπία, τη Λιβύη και τη Συρία. Το 1984 δύο Il-38 που βρίσκονταν στην Ασμάρα δέχθηκαν επίθεση από κομάντο του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου της Ερυθραίας με συνέπεια το ένα τουλάχιστον να καταστραφεί. Έπειτα από την ανατροπή της ΕΣΣΔ και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου τα Il-38 παρέμειναν σε υπηρεσία με το Ρωσικό Ναυτικό στην Αρκτική και τον Ειρηνικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Ilyushin Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (Centers for Disease Control and Prevention - CDC ) είναι το κορυφαίο εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το CDC είναι μια ομοσπονδιακή υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών υπό το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών και έχει την έδρα του στην Ατλάντα της Τζόρτζια.
Ο κύριος στόχος του είναι να προστατεύσει τη δημόσια υγεία και ασφάλεια μέσω του ελέγχου και της πρόληψης ασθενειών, τραυματισμών και αναπηριών στις ΗΠΑ και διεθνώς. Το CDC εστιάζει την εθνική προσοχή στην ανάπτυξη και εφαρμογή του ελέγχου και της πρόληψης των ασθενειών. Ειδικότερα, εστιάζει την προσοχή του στις λοιμώδεις νόσους, τους παθογόνους παράγοντες στην τροφική αλυσίδα, την περιβαλλοντική υγεία, την επαγγελματική ασφάλεια και υγεία, την προαγωγή της υγείας, την πρόληψη τραυματισμών και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες που αποσκοπούν στη βελτίωση της υγείας των πολιτών των Ηνωμένων Πολιτειών. Επιπλέον, το CDC ερευνά και παρέχει πληροφορίες για μη μολυσματικές ασθένειες όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης και είναι ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Εθνικών Ιδρυμάτων Δημόσιας Υγείας.
Θαύμα της Μασαχουσέτης
Το «Θαύμα της Μασαχουσέτης» αναφέρεται στο διάστημα όπου η πολιτεία της Μασσαχουσέτης γνώρισε οικονομική ανάπτυξη κατά τη δεκαετία του 1980.
Προηγουμένως, η αποβιομηχανοποίηση και η ανεργία είχαν πλήξει την πολιτεία. Η ανεργία μειώθηκε από 12% σε λιγότερο από 3% και συνοδεύτηκε από μειώσεις φόρων και δραστική αύξηση του ατομικού εισοδήματος.
Η ανάπτυξη αυτή επικεντρώθηκε στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και την υψηλή τεχνολογία, εντός της Βοστώνης και των προαστίων της επί του αυτοκινητόδρομου Route 128.
Αυτή η εξάπλωση βιομηχανίας είχε ως συνέπεια να δοθεί το όνομα αυτού του δρόμου στον όρο «128» στην περιοχή όπου άνθισε η υψηλή τεχνολογία, πέρα από τον αυτοκινητόδρομο, παρομοίως με την Κοιλάδα του Πυριτίου.
Ορισμένες αξιοσημείωτες εταιρίες την περίοδο του Θαύματος υπήρξαν η Digital Equipment Corporation, η Data General, η Wang Laboratories και η Apollo Computer.
Ο πρώην κυβερνήτης της Μασαχουσέτης, Μιχαήλ Δουκάκης (1983-91) κατά την εκστρατεία του για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1988, επιχείρησε να πάρει τα εύσημα για το «Θαύμα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Μασαχουσέτη
Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης
Ο Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης (1872 - 1945) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Συμμετείχε σε ανασκαφές στην Ερέτρια μεταξύ των οποίων έκανε έρευνες για την ανεύρεση του ναού της Αμαρύνθιας Αρτέμιδος στην Αμάρυνθο αλλά και στην Ερέτρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο και σπούδασε στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιένα και το Μόναχο και προσελήφθη στην αρχαιολογική υπηρεσία διατελώντας μάλιστα και διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου. Συμμετείχε σε αρκετές ανασκαφές μεταξύ των οποίων στη Μήλο, τα Αντικύθηρα, την Ολυμπία, την Ελευσίνα κ.α. Στη δε Ελευσίνα, στον χώρο του ιερού της Δήμητρας βρήκε αρκετά σημαντικά μνημεία κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που είχε ξεκινήσει από το 1917 ενώ ήταν αυτός που αποκάλυψε τον ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες. Αρθρογραφούσε τακτικά και δημοσίευε μελέτες στην Αρχαιολογική Εφημερίδα και στον Αρχαιολογικό Δελτίον. Το 1929 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1945.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Αρχαία Πύλος
Γιαν Κοχανόφσκι
Βιογραφία
Ο Γιαν Κοχανόφσκι γεννήθηκε στο χωριό Σιτσίνα, κοντά στην πόλη Ράντομ (Radom) της κεντροανατολικής Πολωνίας το 1530. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Κρακοβίας και της Καινιξβέργης (σήμερα Καλίνινγκραντ), καθώς και στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας στην Ιταλία. Μιλούσε άπταιστα λατινικά και έγινε γνωστός για τις ερωτικές ελεγείες του, που συνέθετε στη λατινική γλώσσα. Συνειδητοποίησε όμως τη μεγάλη σημασία της εθνικής του γλώσσας στα γράμματα κι άρχισε έκτοτε να γράφει στα πολωνικά λυρικά ποιήματα και θεατρικά έργα, αντλώντας την έμπνευσή του από την λατινική γραμματεία. Χάρις στον Γιαν Κοχανόφσκι, η πολωνική γλώσσα εκτοπίζει εφεξής την λατινική.
Το 1575, ο Κοχανόφσκι παντρεύεται την Dorota Podlodowska, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά. Ταξίδεψε στη Γαλλία, όπου γνωρίστηκε με τον ποιητή Πιερ ντε Ρονσάρ (Pierre de Ronsard, 1524 - 1585). Πέθανε, πιθανότατα από καρδιακή προσβολή, στην πόλη Λούμπλιν (Lublin) της Πολωνίας στις 22 Αυγούστου 1584, σε ηλικία μόνο 54 ετών.
Στο χωριό Czarnolas, 100 χλμ νοτιοανατολικά της Βαρσοβίας, βρίσκεται και λειτουργεί σήμερα ως μουσείο το σπίτι, όπου έζησε ο Κοχανόφσκι (Muzeum Jana Kochanowskiego). Μπροστά στο Μουσείο, έχει στηθεί ένα επιβλητικό μπρούτζινο άγαλμα του Κοχανόφσκι, με τη μακριά γενειάδα του και το γούνινο μακρύ παλτό του, φιλοτεχνημένο από τον γλύπτη Μ. Welter.
Τα Έργα
Η τραγωδία που έγραψε ο Κοχανόφσκι σε στίχους στην πολωνική γλώσσα, "Η Αποπομπή των Ελλήνων Πρέσβεων" (πολων. "Odprawa posłów greckich", αγγλ. μτφ. "The Dismissal of the Greek Envoys"), αποτελεί το αριστούργημα του πολωνικού θεάτρου. Το έργο παίχτηκε στο Θέατρο της Αυλής στη Βαρσοβία το 1578.
Η υπόθεση του έργου είναι παρμένη από την Ιλιάδα του Ομήρου και ιστορεί ένα περιστατικό του Τρωικού Πολέμου. Οι Έλληνες πρέσβεις Μενέλαος και Οδυσσέας φθάνουν στην Τροία και ζητούν από τους Τρώες να τους παραδώσουν την ωραία Ελένη, που απήγαγε ο Πάρις, ο γιος του βασιλιά Πριάμου.
Ο Αντήνωρ, ο σοφός σύμβουλος των Τρώων, αποδοκίμασε την αρπαγή της Ελένης και συμβούλευσε τους Τρώες να παραδώσουν στους Ατρείδες την Ελένη και τους θησαυρούς της. Βλέπει την Ελένη ως αιτία του κακού και πως δεν μπορεί να κινδυνεύσει η χώρα χάριν της ωραίας Ελληνίδας.
Ο Πάρις επιμένει, ότι η Ελένη πρέπει να κρατηθεί στην Τροία και δωροδοκώντας το συμβούλιο των δημογερόντων, αποσπά μιαν απόφαση, ώστε η Ελένη να μη παραδοθεί στους Έλληνες. Οι Έλληνες πρέσβεις εκφράζουν τη θλίψη τους για την εσπευσμένη και άδικη απόφαση των Τρώων και αναχωρούν για την Ελλάδα.
Η Τροία απειλείται τώρα από την εισβολή των Ελλήνων. Η Κασσάνδρα, η κόρη του Πριάμου, προλέγει τον πόλεμο. Ο Αντήνωρ συμβουλεύει να ετοιμάζεται ο λαός για τα χειρότερα. Όμως ο βασιλιάς Πρίαμος δεν σταθμίζει σωστά την κρισιμότητα της κατάστασης και δεν παίρνει στα σοβαρά τις συμβουλές. Ένας αγγελιαφόρος φέρνει τη φοβερή για τους Τρώες είδηση, ότι τα ελληνικά πλοία πλησιάζουν στις ακτές της Τροίας.
Ο Κοχανόφσκι έγραψε το δράμα αυτό, θέλοντας να αφυπνίσει τους ιθύνοντες της χώρας του, να ανυψώσει το φρόνημα του λαού και να προειδοποιήσει για τους μεγάλους κινδύνους που διατρέχει η πατρίδα του, αν δεν παραμερισθούν οι εσωτερικές έριδες και οι πολιτικές διαμάχες.
Ιδιαίτερη όμως θέση στην πολωνική λογοτεχνία κατέχουν και οι "Θρήνοι" (στο πρωτότυπο Threny), που έγραψε ο Κοχανόφσκι με αφορμή τον αιφνίδιο θάνατο της κόρης του Ούρσουλα, η οποία πέθανε σε ηλικία μόλις τριών ετών. Το έργο είναι εμπνευσμένο και διανθισμένο με τα χαρακτηριστικά στοιχεία των "θρηνωδιών" της κλασικής ελληνικής αρχαιότητας. Δημοσιεύτηκε το 1580.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς
Βουσπιρόνη
thumb|250px|Η χημική δοομή της βουσπιρόνης Η βουσπιρόνη, που πωλείται με την εμπορική ονομασία Bespar μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία διαταραχών άγχους, ιδιαίτερα της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής. Τα οφέλη υποστηρίζουν τη βραχυπρόθεσμη χρήση του. Δεν έχει βρεθεί να είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της ψύχωσης. Λαμβάνεται από το στόμα και μπορεί να χρειαστούν έως και τέσσερις εβδομάδες για να έχει αποτέλεσμα.
Συχνές παρενέργειες της βουσπιρόνης περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκεφάλους, ζάλη και δυσκολία συγκέντρωσης. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, σύνδρομο σεροτονίνης και επιληπτικές κρίσεις. Η χρήση του κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ασφαλής αλλά δεν έχει μελετηθεί καλά, ενώ η χρήση κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν συνιστάται. Είναι ένα αγωνιστής του υποδοχέα σεροτονίνης 5-ΗΤ1Α.
Η βουσπιρόνη παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1968 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1986. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 80η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δέκα εκατομμύρια συνταγές.
Ανησυχία
Η βουσπιρόνη χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία διαταραχών άγχους ή συμπτωμάτων άγχους. Γενικά προτιμάται λιγότερο από τους επιλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs).
Σεξουαλική δυσλειτουργία
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η βουσπιρόνη από μόνη της μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία της διαταραχής σεξουαλικής υποεπιθυμίας (HSDD) στις γυναίκες.
Διάφορα
Η βουσπιρόνη δεν είναι αποτελεσματική ως θεραπεία για στο στερητικό σύνδρομο από βενζεοδιαζεπίνες, βαρβιτουρικά ή σύνδρομο στέρησης από αλκοόλ/τρομώδες παραλήρημα.
Τα αντικαταθλιπτικά SSRI και SNRI όπως η παροξετίνη και η βενλαφαξίνη μπορεί να προκαλέσουν αναστρέψιμο σύνδρομο πόνου στη γνάθο/σπασμού της γνάθου (αν και δεν είναι συνηθισμένο) και η βουσπιρόνη φαίνεται να είναι επιτυχής στη θεραπεία του βρουξισμού από σπασμό της γνάθου που προκαλείται από SSRI / SNRI.
Αντενδείξεις
Η βουσπιρόνη έχει αυτές τις αντενδείξεις:
Παρενέργειες
Οι γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη βουσπιρόνη περιλαμβάνουν ζάλη, πονοκεφάλους, ναυτία, νευρικότητα και παραισθησία. Η βουσπιρόνη είναι σχετικά καλά ανεκτή και δεν σχετίζεται με υπνηλία, γνωστική και ψυχοκινητική βλάβη, χαλάρωση των μυών, σωματική εξάρτηση ή αντισπασμωδικές επιδράσεις. Επιπλέον, η βουσπιρόνη δεν προκαλεί ευφορία και δεν είναι φάρμακο κατάχρησης.
Υπερβολική δόση
Η βουσπιρόνη φαίνεται να είναι σχετικά καλοήθης σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας όταν λαμβάνεται μόνη της, αν και δεν φαίνεται να υπάρχουν διαθέσιμα οριστικά δεδομένα για αυτό το θέμα. Σε μία κλινική δοκιμή, η βουσπιρόνη χορηγήθηκε σε υγιείς άνδρες εθελοντές σε δόση 375 mg/ημέρα και παρήγαγε παρενέργειες όπως ναυτία, έμετο, ζάλη, υπνηλία, μύωση και γαστρική δυσφορία. Σε πρώιμες κλινικές δοκιμές, η βουσπιρόνη χορηγήθηκε σε δόσεις ακόμη και έως 2.400 mg/ημέρα, προκαλώντας ακαθισία, τρόμο και μυϊκή ακαμψία. Σκόπιμη υπερδοσολογία με 250 mg και έως 300 mg βουσπιρόνης οδήγησαν σε υπνηλία σε περίπου 50% των ατόμων. Έχει αναφερθεί ένας θάνατος σε σχέση με 450 mg βουσπιρόνης μαζί με αλπραζολάμη, διλτιαζέμη, αλκοόλ, κοκαΐνη.
Φαρμακοδυναμική
Η βουσπιρόνη δρα ως αγωνιστής του υποδοχέα 5-ΗΤ1Α σεροτονίνης με υψηλή συγγένεια. Είναι μερικός αγωνιστής και τόσο των προσυναπτικών υποδοχέων 5-ΗΤ1Α, οι οποίοι είναι ανασταλτικοί αυτοϋποδοχείς, όσο και των μετασυναπτικών υποδοχέων 5-ΗΤ1Α. Πιστεύεται ότι οι κύριες επιδράσεις της βουσπιρόνης διαμεσολαβούνται μέσω της αλληλεπίδρασής της με τον προσυναπτικό υποδοχέα 5-ΗΤ1Α, μειώνοντας έτσι την πυροδότηση των νευρώνων που παράγουν σεροτονίνη. Η βουσπιρόνη έχει επίσης χαμηλότερη συγγένεια για τους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT2A, 5-HT2B, 5-HT2C, 5-HT6 και 5-HT7.
Εκτός από την δέσμευση σε υποδοχείς σεροτονίνης, η βουσπιρόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα D2 ντοπαμίνης με ασθενή συγγένεια. Κατά προτίμηση εμποδίζει την ανασταλτική δράση των προσυναπτικών D 2 αυτοϋποδοχέων, και ανταγωνίζεται τους μετασυναπτικούς υποδοχείς D2 μόνο σε υψηλότερες δόσεις. Έτσι, η βουσπιρόνη έχει βρεθεί ότι αυξάνει την ντοπαμινεργική νευροδιαβίβαση στη μελαινοραβδωτή οδό σε χαμηλές δόσεις, ενώ σε υψηλότερες δόσεις οι μετασυναπτικοί υποδοχείς D2 μπλοκάρονται και αντιντοπαμινεργικές επιδράσεις όπως υποδραστηριότητα και μειωμένη στερεοτυπία, αν και όχι καταληψία, παρατηρούνται σε ζώα. Η βουσπιρόνη έχει επίσης βρεθεί να δεσμεύεται με πολύ υψηλότερη συγγένεια προς τους υποδοχέις ντοπαμίνης D3 και D4, όπου είναι παρομοίως ανταγωνιστής.
Ένας σημαντικός μεταβολίτης της βουσπιρόνης, η 1- (2-πυριμιδινυλ) πιπεραζίνη (1-ΡΡ), εμφανίζεται σε υψηλότερα επίπεδα στην κυκλοφορία από την ίδια βουσπιρόνη και είναι γνωστό ότι δρα ως ένας ισχυρός ανταγωνιστής του α2 αδρενεργικού υποδοχέα. Αυτός ο μεταβολίτης μπορεί να είναι υπεύθυνος για την αυξημένη νοραδρενεργική και ντοπαμινεργική δράση που παρατηρείται με τη βουσπιρόνη σε ζώα. Επιπλέον, η 1-ΡΡ μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο στην αντικαταθλιπτική δράση της βουσπιρόνης. Η βουσπιρόνη έχει επίσης πολύ αδύναμη και πιθανώς κλινικά ασήμαντη συγγένεια για τον αδρενεργικό υποδοχέα α1. Ωστόσο, βουσπιρόνη έχει αναφερθεί ότι έχει δείξει «σημαντική και επιλεκτική εγγενή αποτελεσματικότητα» στον αδρενεργικού υποδοχέα α1 που εκφράζεται με «τρόπο εξαρτώμενο από τον ιστό και το είδος».
Σε αντίθεση με τις βενζοδιαζεπίνες, η βουσπιρόνη δεν αλληλεπιδρά με το σύμπλεγμα υποδοχέα GABAA.
Φαρμακοκινητική
Η βουσπιρόνη έχει χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος, 3,9% σε σχέση με την ενδοφλέβια χορήγηση, λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Ο χρόνος για την αύξηση των επιπέδων στο πλάσμα μετά την κατάποση είναι 0,9 έως 1,5 ώρες. Αναφέρεται ότι έχει χρόνο ημιζωής αποβολής 2,8 ώρες, αν και μια ανασκόπηση 14 μελετών διαπίστωσε ότι ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν μεταξύ 2 και 11 ωρών, και μία μελέτη ανέφερε τελικό χρόνο ημιζωής 33 ώρες. Η βουσπιρόνη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A4 και έχουν παρατηρηθεί σημαντικές φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις με αναστολείς και επαγωγείς αυτού του ενζύμου. Οι κυριότεροι μεταβολίτες της βουσπιρόνης περιλαμβάνουν τις 5-υδροξυβουσπιρόνη, 6-υδροξυβουσπιρόνη, 8-υδροξυβουσπιρόνη και 1-ΡΡ. Η 6-υδροξυβουσπιρόνη έχει αναγνωριστεί ως ο κυρίαρχος ηπατικός μεταβολίτης της βουσπιρόνης, με επίπεδα πλάσματος που είναι 40 φορές υψηλότερα από εκείνα της βουσπιρόνης μετά την από του στόματος χορήγηση βουσπιρόνης σε ανθρώπους. Ο μεταβολίτης είναι ένας υψηλής συγγένειας μερικός αγωνιστής του υποδοχέα 5-ΗΤ1Α (Κi = 25 ηΜ) παρόμοια με τη βουσπιρόνη, και έχει αποδειχθεί η κατάληψη του υποδοχέα 5-ΗΤ1Α in νίνο. Ως εκ τούτου, είναι πιθανό να παίζει σημαντικό ρόλο στις θεραπευτικές επιδράσεις της βουσπιρόνης. Η 1-PP έχει επίσης βρεθεί ότι κυκλοφορεί σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά της ίδιας της βουσπιρόνης και μπορεί ομοίως να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις κλινικές επιδράσεις της βουσπιρόνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγχολυτικά Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Πυριμιδίνες Κατηγορία:Πιπεραζίνες Κατηγορία:Πιπεριδίνες Κατηγορία:Κετόνες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υποβρύχιας αλιείας
Το Ομαδικό πρωτάθλημα Ελλάδας υποβρύχιας αλιείας διεξάγεται από την Ε.Ο.Υ.Δ.Α., αναγνωρισμένη από την Γ.Γ.Α. ομοσπονδία, σε συνεργασία με τον Π.Σ.Α.Υ.Κ. Το ψαροτούφεκο αποτελεί ένα από τα 11 αθλήματα της ομοσπονδίας. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το 1956.
Πηγές
Ψαροτουφεκου
Raining Pleasure
Οι Raining Pleasure ήταν ελληνικό συγκρότημα ποπ/εναλλακτικής ροκ μουσικής από την Πάτρα.
Ιστορία
Ξεκίνησαν το 1990 με το όνομα Rest In Peace και τραγουδούν τραγούδια μόνο στα αγγλικά. Το 1992 άλλαξαν το όνομα τους στο σημερινό. Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το 1994, όταν και κυκλοφόρησαν σε Demo 16 τραγούδια, από τα οποία αρκετά κυκλοφόρησαν επίσημα στα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Το 1995 συμμετείχαν με τρεις ηχογραφήσεις τους στο συλλεκτικό CD The new local jazz rock scene που κυκλοφόρησε το μουσικό περιοδικό Ποπ+Ροκ σε συνεργασία με τα στούντιο "Παλμός".
Το πρώτο επίσημο άλμπουμ τους ήταν το Memory Comes Back, το 1996, ενώ το 1998 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο Nostalgia. Το Nostalgia κέρδισε εκθειαστικές κριτικές από τον τοπικό μουσικό Τύπο, ενώ και στο εξωτερικό απέσπασε πολύ κολακευτικές κριτικές. Τραγούδια από αυτό το άλμπουμ παίχτηκαν και σε ευρωπαϊκούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα τραγούδια «Is That Yoo?» και «Julies Birthday» κυκλοφόρησαν σε συλλογές ανά την Ευρώπη.
Τα μέλη του συγκροτήματος είναι οι Vasilikos, ο X-Jeremy, ο Jay και ο Sak.
Το 2001, έπειτα από διάλειμμα για τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του συγκροτήματος, υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την Minos Emi. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησαν το EP «Capricorn», που έντυσε μουσικά δύο τηλεοπτικές διαφημίσεις και έγινε πανελλήνια ραδιοφωνική επιτυχία.
Τον Δεκέμβριο του 2001 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Flood: (coming of a) great quantity of water, το οποίο καθιέρωσε το συγκρότημα σαν το πιο δημοφιλές Ελληνικό αγγλόφωνο rock/pop συγκρότημα. Το κομμάτι «Fake», από το άλμπουμ έντυσε μουσικά για τρία συνεχόμενα χρόνια τα τηλεοπτικά σποτ  εταιρείας κινητής τηλεφωνίας και έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία, αποτελώντας την μεγαλύτερη του συγκροτήματος, μέχρι στιγμής. Το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 18.000 αντίτυπα μέχρι στιγμής και έχει γίνει χρυσό.
Ακολούθησε το 2003 το άλμπουμ Forwards and Backwards, που παρουσίασε μία πιο πλούσια ηχητική άποψη και κέρδισε εξίσου καλές κριτικές. Το κομμάτι «Love Me, Love Me, Love Me» από το άλμπουμ έγινε ραδιοφωνική επιτυχία και έντυσε άλλη μία τηλεοπτική διαφήμιση, γνωστής εταιρείας συσκευασμένων χυμών.
Το 2004, αποδεχόμενοι την πρόταση του υιού του Μάνου Χατζιδάκι και της Έλλης Πασπαλά, ηχογράφησαν σε στούντιο στη Γερμανία το θρυλικό άλμπουμ του Χατζιδάκι, με τίτλο Reflections, που έχει ηχογραφήσει το 1967, με τους New York Rock & Roll Ensemble. Το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 35.000 αντίτυπα μέχρι στιγμής και έχει γίνει χρυσό.
Το 2007, δημιούργησαν τη δική τους ανεξάρτητη δισκογραφική Celesta Records,την διανομή της οποίας ανέλαβε η Minos EMI. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, στη νέα τους πλέον εταιρία, οι Raining Pleasure κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ, με τίτλο ''Who's gonna tell Juliet?. ''Πρόκειται για ένα άλμπουμ στο οποίο την παραγωγή έχει κάνει ο Άγγλος Clive Martin. Ο Martin έχει δουλέψει ως παραγωγός με πολλούς ξένους καλλιτέχνες και συγκροτήματα (Stereophonics, Puressence, Les Negresses Vertes, David Byrne, EMF, Mansun, Skunk Anansie, Reef, Queen κ.α.).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 το συγκρότημα γιόρτασε στην Πάτρα, στον πολυχώρο "Πολιτεία", τα 20 χρόνια καλλιτεχνικής δραστηριότητας, με μια ζωντανή εμφάνιση με ελεύθερη είσοδο και με προσκεκλημένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων η Δήμητρα Γαλάνη και η Έλλη Πασπαλά.
Albums
thumb|right|Το εξώφυλλο του Who's gonna tell Juliet?
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά indie rock συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Avatar 3
Το Avatar 3 είναι επερχόμενη Αμερικανική επική ταινία επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Τζέιμς Κάμερον. Σε διανομή από την 20th Century Studios, είναι η τρίτη ταινία του franchise Avatar του Κάμερον, και συνέχεια του Avatar: The Way of Water (2022). Οι Σαμ Γουόρθινγκτον, Ζόε Σαλντάνα, Σιγκούρνι Γουίβερ, Στίβεν Λανγκ, Τζόελ Ντέιβιντ Μουρ, Σ.Σ.Χ. Πάουντερ, Τζιοβάνι Ριμπίζι, Ντίλιπ Ράο, Ματ Τζέραλντ, Κέιτ Γουίνσλετ, Κλιφ Κέρτις, Έντι Φάλκο, Μπρένταν Κάουελ, Τζεμέιν Κλέμεντ, Μπρίτεν Ντάλτον, Τρίνιτι Μπλις, Τζακ Τσάμπιον, Μπέιλι Μπας και Φίλιπ Γκέλτζο επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από τις προηγούμενες ταινίες, με τους Μισέλ Γιο, Ντέιβιντ Θιούλις, και Ούνα Τσάπλιν υποδύονται νέους χαρακτήρες. Ο Κάμερον δήλωσε πως το Avatar: The Seed Bearer είναι πιθανός τίτλος για την ταινία.
Ο Κάμερον, ο οποίος δήλωσε το 2006 πως θα ήθελε να κάνει και άλλες συνέχειες στο Avatar εάν είναι επιτυχημένο, ανακοίνωσε τις δύο πρώτες συνέχειες του 2010 μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας, με το Avatar 3 να στοχεύει ημερομηνία για το 2015. Παρόλα αυτά, η προσθήκη δύο ακόμα συνεχειών (τεσσάρων συνολικά), και η ανάγκη για να δημιουργηθεί νέα τεχνολογία για να γυριστούν οι σκηνές μέσα στο νερό, οδήγησαν σε τεράστιες καθυστερήσεις. Το Avatar 3 γυρίστηκε ταυτόχρονα με το Avatar: The Way of Water στην Νέα Ζηλανδία στις 25 Σεπτεμβρίου του 2017, με τα γυρίσματα να ολοκληρώνονται τον Δεκέμβριο του 2020.
Η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου του 2025, αφού η ημερομηνία κυκλοφορίας της έχει καθυστερήσει εννιά φορές. Δύο συνέχειες, Avatar 4 και Avatar 5, είναι προγραμματισμένες να κυκλοφορήσουν στις 21 Δεκεμβρίου του 2029 και στις 19 Δεκεμβρίου του 2031, αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2025 Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία SAG-AFTRA του 2023 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο διάστημα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Studios Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες Avatar Κατηγορία:Ταινίες της Lightstorm Entertainment Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες σίκουελ
Τσάρλι Σιν
Ο Τσάρλι Σιν (αγγλικά: Charlie Sheen, 3 Σεπτεμβρίου 1965) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Άρχισε να γίνεται γνωστός από τα μέσα τις δεκαετίας του 1980, οπότε συμμετείχε σε διάφορες επιτυχημένα φιλμ όπως το Πλατούν (1986), το Wall Street (1987), το Young Guns (1988) κ.ά. Ενώ και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας συμμετείχε σε επίσης επιτυχημένα φιλμ, όπως το Hot Shots! (1991).
Στην επόμενη δεκαετία συμμετείχε περισσότερο στην τηλεόραση. Ξεκίνησε στη σειρά Spin City, ως αντικαταστάτης, και κέρδισε τελικά μία Χρυσή Σφαίρα. Το 2003, ξεκίνησε να στη σειρά Two and a Half Men, στην οποία πρωταγωνιστούσε και έπαιξε σε 8 κύκλους από τους συνολικά 12 της σειράς, λαμβάνοντας και πολλές υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Emmy. Μία από τις πιο πρόσφατες δουλειές του είναι το Anger Management. Ο Σιν, κατά το έτος του 2010, ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος ηθοποιός στην τηλεόραση, καθώς οι απολαβές του για κάθε επεισόδιο στο Two and a Half Men έφτασαν τα 1,8 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Σιν έγινε, κατά καιρούς, θέμα συζήτησης από τα μέσα ενημέρωσης, λόγω της προσωπικής του ζωής. Μερικές από τις αναφορές που έχουν γίνει στο όνομά του αφορούν αλκοολισμό, καταχρήσεις ναρκωτικών, οικογενειακά προβλήματα, ενώ έχουν υπάρξει και ισχυρισμοί για ενδοοικογενειακή βία. Έτσι, το CBS του τερμάτισε το συμβόλαιο, αν και το Two and a Half Men θεωρείτο πετυχημένη σειρά εκείνη την περίοδο. Τον Μάρτιο του 2013, ο Σιν ξεκίνησε περιοδεία. Στις 15 Νοεμβρίου του 2015, ανακοίνωσε δημόσια ότι είναι φορέας του ιού HIV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Υποστηρικτές της θεωρίας 9/11 Κατηγορία:Πρόσωπα ισπανικής καταγωγής
Νικόλαος Κονομής
Ο Νικόλαος Κονομής είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός, εκπαιδευτικός, πανεπιστημιακός και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Επιπλέον, διετέλεσε Υπουργός Παιδείας της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικόλαος Κονομής γεννήθηκε στη Μόρφου το 1922. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1946-1950). Στη συνέχεια (1953) μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποκτώντας τον τίτλο Bachelor of Literature. Το 1957 μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, υπό την εποπτεία του βασιλικού καθηγητή των ελληνικών γραμμάτων Σερ Ντένις Πέιτζ. Το 1958 αναγορεύτηκε διδάκτορας φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ως καθηγητής σε σχολεία της Κύπρου. Στη συνέχεια διετέλεσε υφηγητής κλασσικών γραμμάτων στο Πανεπιστήμιο του Κέιπταουν (1958-65). Την περίοδο 1965-1969 εργάστηκε ως τακτικός καθηγητής των κλασσικών γραμμάτων στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 1969 μετακλήθηκε στην Α΄ έδρα Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου υπηρέτησε για πολλά χρόνια.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της Φιλολογικής Σχολής Ιωαννίνων (1968-69), συγκλητικός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1971-72), κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1973-74), πρύτανης (1978-79) και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1977-80).
Ακόμη, διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ελληνοαραβικών Σπουδών (από το 1980) και είχε την επιμέλεια της έκδοσης του περιοδικού Ελληνικά της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (από το 1977).
Το 1990 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών ενώ το 2001 εξελέγη πρόεδρος της Ακαδημίας.
Πολιτική διαδρομή
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1980 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978. Η θητεία του ολοκληρώθηκε στις 14 Απριλίου 1982.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό του έργο ασχολήθηκε κυρίως με την κριτική αποκατάσταση και την ερμηνεία κειμένων. Ασχολήθηκε κυρίως με τους ρήτορες, του λεξικογράφους και την αρχαία λυρική ποίηση. Έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για την έκδοση Αττικών Ρητόρων.
Κάποια από τα έργα του:
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978