cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Επταήμερο
Δείγμα ιστορίας συνοπτικά
Κατά τη διάρκεια του καρναβαλιού, ο βασιλιάς επισκέπτεται τα σπίτια των υπηκόων του που σπεύδουν να του προσφέρουν την καλύτερη φιλοξενία. Καθώς επισκέπτεται ένα ευτυχισμένο παντρεμένο νεαρό ζευγάρι ευγενών, τον συνεπαίρνει η ομορφιά της συζύγου και στέλνει τον σύζυγό της στη Ρώμη για μερικές εβδομάδες για υποτιθέμενες δουλειές. Ενώ ο σύζυγος λείπει, ο βασιλιάς καταφέρνει να αποπλανήσει τη γυναίκα. Επιστρέφοντας, ο σύζυγος αρχίζει να υποψιάζεται την τιμιότητα της γυναίκας του. Δεν λέει τίποτε, περιμένοντας την ευκαιρία να εκδικηθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου
Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου (Αθήνα, 11 Απριλίου 1957) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.Παράλληλα με τις σπουδές της στην ΑΣΟΕΕ ασχολείται με την τέχνη του κουκλοθεάτρου. Αργότερα θα αποφοιτήσει με άριστα από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης ενώ το 1989 θα της απονεμηθεί το βραβείο Καρόλου Κουν. Το 1992 θα εγκατασταθεί στη Γαλλία -Παρίσι και Βρέστη- δουλεύοντας και διδάσκονταs στο Théâtre de l’Instant και στο Εθνικό Θέατρο της Βρετάνης. Μετά την επιστροφή της και έως σήμερα αναλαμβάνει ρόλους στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και συνεργάζεται μεταξύ άλλων  με το Κ.Θ.Β.Ε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπόλκο Β΄ ο Μικρός
Ο Μπόλκο Β΄ ο Μικρός, πολων. Bolko II Mały Świdnicki (π. 1312 - 28 Ιουλίου 1368) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα ήταν δούκας της Σβιντίτσα (από το 1326), του Γιάβορ & Λβόβεκ (από το 1346), της Λουσατίας (από το 1364), του ημίσεως του Μπζεγκ & Ολάβας (από το 1358), του Σιέβιεζ (από το 1359) και του ημίσεως του Γκλόγκουφ & Στσινάβας (από το 1361).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα και της Κουνιγκούντε των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Α΄ του Βραχύ, δούκα της Κουγιάβια & βασιλιά της Πολωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1338 την Αγνή των Αψβούργων, κόρη του Λεοπόλδου Α΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας και είχαν τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κιθ Λάνγκφορντ
Ο Κιθ Λάνγκφορντ (αγγλικά: Keith Langford) (Ώστιν (Τέξας), 15 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,93 μέτρα αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκόρερ των ευρωπαϊκών γηπέδων της δεκαετίας 2010-2020, έχοντας κερδίσει το βραβείο του πρώτου σκόρερ σε πολλές διοργανώσεις, με σημαντικότερο το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ», για δύο χρονιές (2014, 2017).
Σταδιοδρομία
Στο NBA, αγωνίστηκε μόνο με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, ενώ από εκεί και πέρα, έχει αγωνιστεί, μεταξύ άλλων, σε αρκετούς σπουδαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους, όπως την Ολίμπια Μιλάνο, Μακάμπι Τελ Αβίβ και Βίρτους Μπολόνια. Το 2014, συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της Euroleague, ενώ κέρδισε και το Alphonso Ford Trophy. Επίσης, έχει συμμετάσχει και στους Παναμερικανικούς Αγώνες, του 2015, αντιπροσωπεύοντας τις ΗΠΑ, και κερδίζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο. Το 2016 σημείωσε 42 πόντους απέναντι στην Τσμόκι Μινσκ κάτι που αποτελεί ρεκόρ στην ιστορία της VTB League. Για την σεζόν 2016-17 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ στην Ευρωλίγκα κερδίζοντας το Alphonso Ford Trophy για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Μάλιστα σημείωσε ρεκόρ πόντων στην διοργάνωση αφού σκόραρε συνολικά 609 πόντους. Στις 11 Ιουλίου έφυγε από την Ούνικς, για να υπογράψει στις 17 Ιουλίου συμβόλαιο με την κινεζική Σενζέν Λέοπαρντς. Τον Γενάρη του 2018 έμεινε ελεύθερος από την κινέζικη ομάδα. Στις 18 Μαρτίου ανακοινώθηκε από την ισραηλινή, Μακάμπι Ρισόν.
Στις 12 Ιουλίου 2018 συμφώνησε, με την ομάδα του Παναθηναϊκού. Τον Φλεβάρη του 2019 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον ΠΑΟΚ με 79-73 και τον ίδιο να σκοράρει 17 πόντους με 5 ριμπάουντ. Επίσης εισήχθη στο Hall of Fame της VTB Λίγκα. Τον Ιούνιο του 2019 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος με τα πράσινα, νικώντας στην σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3-0. Μετά το τέλος των τελικών ο ίδιος αποχαιρέτησε τους πράσινους.
Στις 29 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε από την ομάδα της Α.Ε.Κ. Στις 17 Δεκεμβρίου 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την καλύτερη ομάδα της δεκαετίας (2010-2020) στην Ευρωλίγκα. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Προμηθέα Πατρών με 61-57. Στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, μέτρησε 19,5 πόντους κατά μέσο όρο, όντας ο δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης. Στις 31 Ιουλίου 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό του για 2 (1+1) χρόνια.
Στις 10 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωλίγκα ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) της Αρμάνι Μιλάνο στη δεκαετία 2010-2020, όντας πρώτος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 73.96%. Στις 13 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε επίσης ότι αποτελεί μέλος της κορυφαίας δεκάδας (ομάδας) και της ΜΚ Χίμκι στη δεκαετία 2010-2020, όντας έβδομος σε ψήφους του κοινού με ποσοστό 44.64%.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ και στις 2 Οκτωβρίου ότι είναι ο MVP της σεζόν στην διοργάνωση. Στις 7 Απριλίου 2021, μπήκε στην κορυφαία δεκάδα των σκόρερ των ευρωπαϊκών διοργανώσεων συνολικά, έχοντας φτάσει τους 3.517 πόντους. Τον Ιούνιο αποχώρησε από την ομάδα, ωστόσο στις 14 Φεβρουαρίου 2022 υπέγραψε εκ νέου συμβόλαιο με την ΑΕΚ, ωστόσο λόγω τραυματισμού αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 17 Απριλίου, με αντίπαλο τον Προμηθέα στην Πάτρα. Στις 23 Μαΐου 2022, αποχώρησε από την ομάδα χωρίς να έχει προσφέρει πολλά καθώς αγωνίστηκε σε μόλις 4 αγώνες με 16 συνολικά πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Τόρος Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουόρθ Φλάιερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκουερίνο Βανόλι Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σεντσέν Αβιέιτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων
Βελή Πασάς
Ο Βέλη Πασάς ( 1803–06) ήταν ο γιος του Αλή Πασά, του Οθωμανού κυβερνήτη (πασά) του Πασαλικίου των Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Οθωμανός διοικητής, ηγήθηκε δυνάμεων εναντίον των Σουλιωτών, της Επτανήσου Πολιτείας και των Σέρβων ανταρτών.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανική Ήπειρος
Σκοτάδι
Το σκοτάδι είναι η έλλειψη φωτός, η οποία επικρατεί στον εξωτερικό κόσμο κατά την περίοδο της νύχτας.
Οι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να διακρίνουν χρώματα σε συνθήκες υψηλών επιπέδων φωτεινότητας / ή σκοταδιού. Σε συνθήκες που δεν υπάρχει φως, η αντιληπτική ικανότητα είναι ουδέτερη και τελείως μαύρη. Η συναισθηματική ανταπόκριση στο σκοτάδι έχει και μεταφορική χρήση σε πολλούς πολιτισμούς.
Στη Γη λόγω της ύπαρξης ατμόσφαιρας, το σκοτάδι δεν πέφτει απότομα όπως στη Σελήνη, αλλά βαθμιαία. Επίσης, μεταφορικά σημαίνει την πλήρη άγνοια κάποιου ανθρώπου για κάποιο θέμα. Το ακριβώς αντίθετο του σκοταδιού είναι το φως.
Φυσική
Σε όρους της Φυσικής, ένα αντικείμενο λέγεται ότι είναι σκοτεινό όταν απορροφάει φωτόνια, κάνοντάς το να εμφανίζεται αμυδρά σε σύγκριση με άλλα αντικείμενα. Για παράδειγμα, σε έναν μαύρο πίνακα δεν αντικατοπτρίζεται πολύ φως ώστε να φαίνεται σκοτεινός, ενώ σε έναν λευκό πίνακα που αντικατοπτρίζεται πολύ φως φαίνεται φωτεινός. Ακόμη, ένα αντικείμενο μπορεί να φαίνεται σκοτεινό, αλλά υπάρχει πιθανότητα να είναι φωτεινό σε συχνότητες που δε μπορεί να αντιληφθεί ο άνθρωπος.
Μια σκοτεινή περιοχή έχει περιορισμένες πηγές φωτός, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει την όραση. Η έκθεση σε εναλλαγές φωτός και σκοταδιού (ημέρας και νύχτας) έχει προκαλέσει αμέτρητες εξελικτικές προσαρμογές στο σκοτάδι. Για παράδειγμα, όταν ένα σπονδυλωτό ζώο, όπως ο άνθρωπος, εισέρχεται σε σκοτεινή περιοχή, η κόρη του ματιού του διαστέλλεται, ώστε να εισχωρεί περισσότερο φως στο μάτι και να βελτιώνει τη νυχτερινή όραση. Επίσης, τα κύτταρα που προσλαμβάνουν το φως στο ανθρώπινο μάτι (τα ραβδία και τα κωνία), παράγουν περισσότερη μη αποχρωματισμένη ροδοψίνη όταν προσαρμόζονται στο σκοτάδι.
Τέχνες
Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν το σκοτάδι για να τονίσουν την αντίθεσή του με το φως. Το σκοτάδι, συχνά, χρησιμοποιείται ως αντιστάθμισμα σε φωτεινές περιοχές για να δημιουργήσει γραμμές και κενά. Για παράδειγμα, όταν σχεδιάζονται οι περιοχές γύρω από τα μάτια σε έναν πίνακα. Οι σκιές προσθέτουν βάθος και προοπτική (Κιαροσκούρο / chiaroscuro).
Τα χρώματα αναμειγνύονται μεταξύ τους ώστε να δημιουργηθεί μαύρο, καθώς κάθε χρώμα απορροφά συγκεκριμένη συχνότητα φωτός. Θεωρητικά, αναμειγνύοντας τα τρία βασικά χρώματα, ή τα τρία δευτερογενή χρώματα, θα απορροφηθεί το φως και θα δημιουργηθεί το μαύρο χρώμα. Πρακτικά, όμως, είναι δύσκολο να αποφευχθεί το να πάρει το μείγμα ένα καφέ χρώμα.
Λογοτεχνία
Στη ποίηση του Δυτικού κόσμου, το σκοτάδι υπονοεί την παρουσία των σκιών, του σατανικού και του προαισθήματος. Το 1820, στη μικρού μήκους ιστορία "A Visit to The Lunar Shpere" , γίνεται λόγος για μία σκοτεινή μηχανή που με πρίσμα αντανακλά το φως μέσα σε μπουκάλια, και εκεί παγιδεύεται.
Θρησκεία
Στη δημιουργία του κόσμου, σύμφωνα με τον Χριστιανισμό, η αφήγηση ξεκινά με το ολικό σκοτάδι, μέσα στο οποίο γίνεται η παρουσία της γέννησης του φωτός, καθώς και ο διαχωρισμός του με το σκοτάδι (στην 4η μέρα της δημιουργίας, επιπλέον, περιγράφεται η δημιουργία του Ηλίου και της Σελήνης). Παρόλο, που και το φως και το σκοτάδι αποτελούν έργο του Παντοδύναμου Θεού- το σκοτάδι θεωρείται ως "η δεύτερη πανούκλα" (Έξοδος 10:20), και η τοποθεσία όπου "δακρύζεις και τρίζουν τα δόντια" (Ματθαίος 8:12).
Στο Κοράνι ο, αναφέρεται ότι όσοι αμαρτάνουν και δεν κατανοούν τα όρια του σωστού, είναι καταδικασμένοι σε "σε απελπισία και σε κρύο σκοτάδι" (Nab 78.25).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φως
Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Paysage initiatique (Μυσταγωγικό τοπίο)
Ο πίνακας Paysage initiatique [Μυσταγωγικό τοπίο] του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα χρονολογείται το 1962. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 198 x 122,5 εκ. που εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
Ο πίνακας
Ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας μέσα από την μακρόχρονη πορεία του στη ζωγραφική και δημιούργησε αρκετά έργα με θέμα την Ύδρα, αποτυπώνοντας στους πίνακες του τοπία του νησιού με τρόπο που ανταποκρινόταν στις ιδιαιτερότητες του προσωπικού του στυλ, το οποίο έδινε ιδιαίτερη προσοχή στα γεωμετρικά σχήματα.
Το έργο Paysage initiatique είναι χαρακτηριστικό δείγμα της περιόδου (με αφετηρία το 1960) κατά την οποία ο Έλληνας ζωγράφος μελετά και καταγράφει την εσωτερική δομή και τη δυναμική μεγάλων εκτάσεων στρέφοντας παράλληλα τη θεματολογία του προς μεταφυσικές και φανταστικές απεικονίσεις τοπίων όπου οι δρόμοι και τα κτίσματα "αγκυλώνουν" τη σύνθεση και υποβάλλουν με τη μυστηριώδη τους εγκατάλειψη.
Στον πίνακα διακρίνονται τα πυκνά πλέγματα διαδρόμων, μονοπατιών και περασμάτων, το δύσβατο και αφιλόξενο τοπίο αλλά και η προσπάθεια του Χατζηκυριάκου-Γκίκα να αποτυπώσει ένα εσωτερικό και πνευματικό τοπίο με μια διάθεση μύησης σε κάποιου είδους τελετουργική διαδικασία. Αποτυπώνονται επίσης, με ακρίβεια οι μορφολογικές μεταβολές του τοπίου, ενώ τα περιγραφικά στοιχεία ελαττώνονται συνεχώς.
Στυλ και επιρροές του καλλιτέχνη
Μαθητής των Παρθένη, Γαλάνη και Μπισιέρ, ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την μετακυβιστική περίοδο του Πικάσο καθώς και από την μοντέρνα ζωγραφική, όπως αυτή εκφράστηκε από τον Ανρί Ματίς. Για τη σχέση του με το έργο των δύο καλλιτεχνών, υποστήριζε:
«''Ο Πικάσο είναι μεσογειακός, άνθρωπος του Νότου. Θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω κλασικό. Αντίθετα ο Ματίς, παρ' ότι ήταν άνθρωπος του Βορρά, είναι πιο "πολύχρωμος". Το χρώμα στον Ματίς κατέχει μια θέση εντελώς ξεχωριστή. Το χρώμα στον Πικάσο είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Ο Πικάσο δηλαδή δεν είναι κολορίστας, δεν ενδιαφέρεται για το ίδιο το χρώμα όσο για την εφαρμογή του. Του λείπει η λεπτότητα, η φινέτσα του Ματίς.''»
Ως σημαντικός εκπρόσωπος της Γενιάς του '30, ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας αξιοποίησε στη ζωγραφική του κυβιστικές και κονστρουκτιβιστικές διατυπώσεις σε συνδυασμό με τύπους της ελληνικής τέχνης, επιτυγχάνοντας μια καθαρά προσωπική σύνθεση ευρωπαϊκών πρωτοποριακών και εγχώριων παραδοσιακών στοιχείων, παρουσιάζοντας μια ελληνική εκδοχή του Κυβισμού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Μπόλκο Β΄ του Ζιενμπίτσε
Ο Μπόλκο Β΄, πολων. Bolko II Ziębicki (1 Φεβρουαρίου 1300 - 11 Ιουνίου 1341) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ζιενμπίτσε ήταν δούκας του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιένμπιτσε (1301-12, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες), της Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε (1312-22, με τους αδελφούς του ως συγκυβερνήτες) και της Ζιενμπίτσε (από το 1322, μόνος του).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλκο Α΄ του Αυστηρού, δούκα του Γιάβορ-Λβόβεκ-Σβιντνίτσα-Ζιενμπίτσε και της Βεατρίκης των Ασκάνια, κόρης του Όθωνα Ε΄ δούκα του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1321 τη Μπόννη ή Γκούτα/Γιούντιτ της Σαβοΐας, κόρη (νόθη ή γνήσια) του Λουδοβίκου Β΄ βαρόνου του Βω και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ντονίκα Καστριώτη
Η Ντόνικα Καστριώτη (γεν. Ανδρονίκα Αριανίτη-Μουζάκα) (γεννήθηκε το 1428 - πέθανε το 1506) από την Οικογένεια Αριανίτη ήταν Αλβανίδα ευγενής και σύζυγος του Αλβανού ηγέτη Σκεντέρμπεη (γεννημένος Γεώργιος Καστριώτης), επιτυχημένος ηγέτης της Ηπείρου εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η κόρη του Γκιέργκι Αριανίτι, πρώην ηγέτη στη συνεχιζόμενη εξέγερση εναντίον των Οθωμανών.
Βιογραφία
Ένα μήνα μετά τη Συνθήκη της Γκαέτα, στις 21 Απριλίου 1451, ο Σκεντέρμπεης παντρεύτηκε τη Ντονίκα και έτσι ενίσχυσε τους δεσμούς με την οικογένεια Αριανίτη, στην Ανατολική Ορθόδοξη Μονή Αρδενίτσα,  στο Λούσνι, σημερινή νοτιοδυτική Αλβανία. Αργότερα, η αδερφή της Αντζελίνα παντρεύτηκε τον Σέρβο ηγεμόνα Στέφαν Μπράνκοβιτς. Είναι σεβαστή ως αγία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας.
Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Αλβανίας, οι Καστριώτες έλαβαν κληρονομιά στο Βασίλειο της Νάπολης. Απέκτησαν μία φεουδαρχική περιοχή, το Δουκάτο του Σαν Πιέτρο στη Γαλατίνα και την κομητεία του Σολέτο (επαρχία Λέτσε της Ιταλίας). Ο Τζον Καστριώτης Β', το μοναδικό παιδί της Ντονίκα και του Σκεντέρμπεη, παντρεύτηκε την Ιρένε Μπράνκοβιτς Παλαιολογίνα, κόρη του Λάζαρ Μπράνκοβιτς, Δεσπότη της Σερβίας.
Η Ντονίκα είχε μία στενή φιλία με τη δεύτερη σύζυγο του Βασιλιά Φερδινάνδου Α' της Νάπολης, την Ιωάννα της Αραγονίας, η οποία είναι επίσης αδερφή του Φερδινάνδου της Αραγονίας. Μετά την έναρξη του ιταλικού πολέμου του 1494-1498, η Ντονίκα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Νάπολη και έφτασε στη Βαλένθια γύρω στο 1501 μαζί με τον εγγονό της, τον Αλόνσο Καστριώτη. Βρήκαν καταφύγιο στο βασιλικό παλάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί από την Αλβανία Κατηγορία:Αλβανοί Χριστιανοί Κατηγορία:Οίκος Καστριώτη
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Βόρεια Μακεδονία
Η Βόρεια Μακεδονία έχει υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την Σύμβαση της Γενεύης του ΟΗΕ για το καθεστώς των προσφύγων και την Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων ενώ το Σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας εγγυάται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες.
Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αρκετοί πολίτες της πρώην Γιουγκοσλαβίας παραμένουν «ουσιαστικά απάτριδες» ως αποτέλεσμα ενός νόμου περί ιθαγένειας, ο οποίος συντάχθηκε μετά την απόσχιση της Βόρειας Μακεδονίας από την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
Η σύγκρουση μεταξύ των Αλβανών αποσχιστών και της κυβέρνησης της Βόρειας Μακεδονίας έχει οδηγήσει σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και από τις δυο πλευρές.
Σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Ελσίνκι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έχουν αναφερθεί οι ακόλουθες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων :
Ιστορική κατάσταση
Το ακόλουθο διάγραμμα δείχνει τις βαθμολογίες που έλαβε η Βόρεια Μακεδονία από το 1992 και έπειτα στις εκθέσεις Freedom in the World, οι οποίες δημοσιεύονται ετησίως από τον οργανισμό Freedom House. Η βαθμολογία 1 σημαίνει «ελευθερία» και η βαθμολογία 7 σημαίνει «μη ελευθερία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα ανά χώρα Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1976
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1976 ήταν η 6η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών και γυναικών.
Κάτοχοι μεταλλίων
1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1976 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Λουδοβίκος του Σάουενμπουργκ
Ο Λουδοβίκος ο Πηδών, γερμ. Ludwig der Springer (1042 - 1123) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν κόμης τού Σάουενμπουργκ και κόμης της Θουριγγίας (1056-1123). Αν και αναφέρεται σε πολλούς θρύλους, λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λουδοβίκου τού Γενειοφόρου και μέλος ευγενούς οικογένειας της Φραγκονίας. Ο Λουδοβίκος ο Πηδών βαπτίστηκε στον ενοριακό ναό τού Άλτενμπεργκεν (σήμερα μέρος τού Λάιναταλ). Περί το 1800 ο Λουδοβίκος και ο αδελφός του Μπερίνγκε ίδρυσαν τη μονή Σένραϊν. Σε ένα έγγραφο τού 1100, οι δύο αδελφοί αποκαλούνται τού Σάουενμπουργκ από ένα κάστρο, που ο πατέρας τους είχε κτίσει κοντά στην πόλη Φρήντριχροντα.
Γενικά πιστεύεται ότι ο Λουδοβίκος έκτισε το κάστρο Βάρτμπουργκ, το οποίο έγινε ο πυρήνας τού λανγκραβάτου της Θουριγγίας. Ο ίδιος ο Λουδοβίκος δεν χρησιμοποιούσε τον τίτλο λάντγκραβος· ο γιος του ήταν ο πρώτος, που χρησιμοποίησε τον τίτλο αυτόν.
Σύμφωνα με τον μύθο, ο Λουδοβίκος έλαβε το παρωνύμιό του ο Πηδών, όταν έκανε ένα τολμηρό πήδημα στο ποτάμι: Προσπάθησε να αποκτήσει την παλατινή κομητεία (δουκάτο) της Σαξονίας, δηλ. την περιοχή δυτικά τού ποταμού Ζάαλε και βόρεια από τον ποταμό Ούνστρουτ. Στο τέλος μαχαίρωσε τον Φρειδερίκο Γ΄ παλατινό κόμη της Σαξονίας. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο Γκήμπιχενσταϊν στην πόλη Άλλε. Έπειτα από τρία έτη αιχμαλωσίας περίμενε να εκτελεστεί. Δραπέτευσε, πηδώντας από τον πύργο τού κάστρου στο ποτάμι Ζάαλε, όπου ένας υπηρέτης τον περίμενε με μία βάρκα και το αγαπημένο του άλογο, ένα λευκού χρώματος με το όνομα "Κύκνος". Ως εξιλέωση για τον φόνο τού Φρειδερίκου Γ΄ έκτισε τον ναό τού Αγ. Ούλριχ στο Ζάνγκερχαουζεν και αργότερα ίδρυσε το αββαείο τού Ράινχαρντσμπρουνν, το οποίο έγινε το οικογενειακό αββαείο των Λουδοβικιδών.
Άλλος θρύλος περιγράφει πώς έκτισε το Βάρτμπουργκ. Το ίδρυσε το 1067, ενώ κυνηγούσε στην περιοχή. Όταν είδε το βουνό, αναφώνησε: "Περίμενε βουνό, θα φέρεις το κάστρο μου!". Όμως το βουνό αυτό ήταν έξω από την περιοχή του. Για να ξεπεράσει το πρόβλημα, διέταξε τους άνδρες του να κουβαλήσουν χώμα από την περιοχή του και να το αφήσουν στο βουνό· έπειτα διέταξε 12 ιππότες του να σταθούν στο σημείο, να θέσουν τα ξίφη τους επάνω στο χώμα αυτό και να ορκιστούν ότι το χώμα, επάνω στο οποίο στεκόταν, ανήκε νόμιμα στον Λουδοβίκο.
Ο Λουδοβίκος ήταν ένας εξέχων αντίπαλος των Σαλίων βασιλέων Ερρίκου Δ΄ και Ερρίκου Ε΄ της Γερμανίας κατά την Έριδα της Περιβολής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα τού Στάντε, χήρα τού Φρειδερίκου Γ΄ παλατινού κόμη της Σαξονίας, και είχε τέκνα:
Μαϊκόν
Ο Μαϊκόν Ντάγκλας Σινσενάντο (Maicon Douglas Sisenando, 26 Ιουλίου 1981), γνωστός ως Μαϊκόν, είναι Βραζιλιάνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός αμυντικός.
Καριέρα
Ο Μαϊκόν ξεκίνησε την καριέρα του από την Κρουζέιρο, αν και ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Κρισιούμα. Αγωνίστηκε 56 φορές για την Κρουζέιρο από το 2001 μέχρι το 2004 και κέρδισε ένα πρωτάθλημα Βραζιλίας και αρκετά άλλα κύπελλα πριν μεταγραφεί στη Μονακό και φύγει στην Ευρώπη. Μετά από δύο χρονιές στη γαλλική ομάδα, αποκτήθηκε από την Ίντερ Μιλάνου το 2006 για 4,8 εκατομμύρια λίρες, και έγινε βασικός παίκτης του ρόστερ, κερδίζοντας ένα Τσάμπιονς Λιγκ το 2010, τέσσερα πρωταθλήματα Σέριε Α μεταξύ άλλων. Τον Αύγουστο του 2012 αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι για 3 εκατομμύρια λίρες, όμως δεν απέκτησε θέση βασικού και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Ρόμα. Έκλεισε την καριέρα του στη βραζιλιάνικη Αβαΐ το 2017. Επέστρεψε για λίγο το 2018, για λογαριασμό της Κρισιούμα.
Ο Μαϊκόν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2003 και πραγματοποίησε 76 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 7 φορές. Με την εθνική συμμετείχε σε τρία Κόπα Αμέρικα (κερδίζοντάς το 2004 και το 2007) και δύο Μουντιάλ, το 2010 (όπου σκόραρε στο ντεμπούτο εναντίον της Νότιας Κορέας ) και 2014. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας η οποία κατέκτησε δύο συνεχόμενα κύπελλα Συνομοσπονδιών το 2005 και το 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβαΐ Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρισιούμα Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Δ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2003
Σταμάτης Φασουλής
Ο Σταμάτης Φασουλής είναι Έλληνας σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας.
Βιογραφία
Ήταν ένα από τα βασικά στελέχη του Ελεύθερου Θεάτρου και κατόπιν της Ελεύθερης Σκηνής. Έχει σκηνοθετήσει πολλές θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ αυτών: Το τρίτο στεφάνι, Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης, Νίκη, Πλούτος, Ο θάνατος του εμποράκου, Βίρα τις άγκυρες και Αλέξης Ζορμπάς. Επίσης, έχει πολλές εμφανίσεις ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.
Το 2001 ξεκίνησε με δική του πρωτοβουλία η απονομή του Βραβείου Χορν.
Ο Σταμάτης Φασουλής έχει εκφράσει δημοσίως τις πολιτικές του απόψεις. Έχει ασκήσει κριτική στον Αλέξη Τσίπρα, ενώ στο δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του Ναι. Αρθρογραφεί τακτικά στα "Νέα".
Θεατρικές παραστάσεις
1) Λίστα θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Στ. Φασουλής συμμετείχε ως σκηνοθέτης.
2) Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε o Φασουλής ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Νόρα Νατζαριάν
Η Νόρα Νατζαριάν είναι Αρμένι; – Κύπρι; ποιήτρια και συγγραφέας διηγημάτων. Γράφει στα Αγγλικά και στα Αρμενικά, καθώς και στα Ελληνικά. Η γραφή της επικεντρώνεται κυρίως στο νησί της Κύπρου, ειδικά στο χωρισμό της Κύπρου σε Βορρά και Νότο, αν και υπάρχουν πολλά έργα με παγκόσμια θεματολογία. Συχνά συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς, φεστιβάλ ποίησης, λογοτεχνικά συνέδρια και άλλα έργα. Τα ποιήματα και τα διηγήματά της έχουν, επίσης, εμφανιστεί σε πολλές ανθολογίες σε όλο τον κόσμο, περιλαμβανομένων της Κύπρου, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Γερμανίας, της Ινδίας, της Νέας Ζηλανδίας και του Ισραήλ. Η συγγραφέας έχει πει ότι το έργο της είναι εμπνευσμένο από τη Σύλβια Πλαθ και τον Γεχούντα Αμισάι. Ο Πολ Σελάν, ο Πάμπλο Νερούδα και η Σάρον Όλντς είναι μερικά ακόμη είδωλα που έχει αναφέρει.
Βιογραφία
Η Νόρα Νατζαριάν γεννήθηκε το 1966 στη Λεμεσό, μία πόλη στη νότια ακτή της Κύπρου. Οι παππούδες της ήταν Αρμένιοι πρόσφυγες που μετακόμισαν στην Κύπρο στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρακολούθησε για αρχικά ένα αρμενικό δημοτικό σχολείο και μετά πήγε σε ένα ιδιωτικό σχολείο που ονομάζεται Foley's Grammar School όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο. Πήρε πτυχίο από το τμήμα σύγχρονων γλωσσών και γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και μετά επέστρεψε στην Κύπρο. Δίδαξε στη Λεμεσό και στη συνέχεια στη Λευκωσία, όπου κατοικεί αυτή τη στιγμή. Επισκέφτηκε την προγονική της πατρίδα της Αρμενίας το 1983, η οποία την ενέπνευσε να γράψει ποιήματα με βάση την εθνική ταυτότητα, την πολιτιστική αυτοανακάλυψη, τις αρμενικές ρίζες και την τραγική μοίρα του έθνους. Αρχικά αποφάσισε να συμμετάσχει σε διαγωνισμό λόγω των ενθαρρύνσεων ενός φίλου και αφού αναγνωρίστηκε για το ποίημά της "Ξίδι" (1999-2000) συνέχισε να συμμετέχει σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς.
Κριτική επισκόπηση
Η Νόρα Νατζαριάν έχει λάβει διεθνείς επαίνους για το έργο της, ειδικά για αυτό που επικεντρώνεται σε θέματα της Κυπριακής κατάτμησης του 1974, της ταυτότητας και της απώλειας. Οι "ιστορίες της είναι πολιτικές χωρίς να είναι πολεμικές", γράφει για μία συνεχιζόμενη μάχη τόσο με τη φυσική έννοια όσο και με το μυαλό μέσα στην κυπριακή καρδιά που καθορίζεται από τη διαίρεση στη Λευκωσία μεταξύ της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής πλευράς του νησιού χωρίς να υποστηρίζει μία από τις δύο πλευρές. Καταδικάζει την ίδια τη μάχη και όχι τους ανθρώπους Η δουλειά της διαβάζεται πέρα από τα σύνορα της Μεσογείου και μπορεί να ταυτιστεί με την αναζήτησή της για να βρει αυτό που καθορίζει την εθνικότητα κάποιου.
Άλλα έργα (διηγήματα και ποιήματα)
Ένα από τα ποιήματά της συμπεριλήφθηκε στο New Sun Rising: Stories for Japan (2012), που εκδόθηκε από την Άννι Έβετ
Πολλά από τα ποιήματά της μπορούν να διαβαστούν στο διαδίκτυο μέσω του ιστολογίου της, και μερικά μπορούν ακόμη και να ακουστούν στη Lyrikline.
Βραβεία
Η Νόρα Νατζαριάν ήταν από τους νικητές του Διεθνούς Διαγωνισμού Ανοιχτής Ποίησης της Σκωτίας το 2000 με το ποίημά της "Ξίδι" και το 2003 με το "Conception". Επιπλέον, της απονεμήθηκε βραβεία στο Διαγωνισμό Ποίησης Τεχνών και Καλλιτεχνών Manifold το 2003, στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης Féile Filíochta το 2005 στην Ιρλανδία και στον διαγωνισμό Poetry on the Lake επίσης το 2005. Η διήγησή της «Οδός Λήδρας» ήταν επιλαχούσα στο Διαγωνισμό Μικτής Ιστορίας Κοινοπολιτείας (2001). Τα ποιήματα «Ο χασάπης» και «Η τρυφερότητα της μινιατούρα μπουκάλια σαμπουάν» είχαν προεπιλεγεί στο Κέντρο Τεχνών Plough Διαγωνισμό Ποίησης (2003) και εμφανίζεται στο Κέντρο στο Ντέβον, Αγγλία, τον Ιανουάριο του 2004. Το "And the Seven Dwarves" έχει τιμηθεί στον Έκτο Διεθνή Διαγωνισμό Ultra-Short (2008-2009), ενώ το "Tell Me Words" έχει λάβει έπαινο στον 9ο Ετήσιο Διεθνή Διαγωνισμό Ultra-Short (2011-2012). Εκδηλώσεις που χρηματοδοτούνται από το The Binnacle στο Πανεπιστήμιο του Μέιν στο Μάκιας. Τέλος, το “The Name” κέρδισε στο διαγωνισμό UnFold 2012 Poetry Garden Show.
Συνεντεύξεις
Συζήτηση συγγραφέα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δικαίωμα στη λήθη
α) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα δεν είναι πλέον απαραίτητα σε σχέση με τους σκοπούς για τους οποίους συλλέχθηκαν ή υποβλήθηκαν κατ' άλλο τρόπο σε επεξεργασία,
β) το υποκείμενο των δεδομένων ανακαλεί τη συγκατάθεση επί της οποίας βασίζεται η επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) ή το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο α) και δεν υπάρχει άλλη νομική βάση για την επεξεργασία,
γ) το υποκείμενο των δεδομένων αντιτίθεται στην επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 και δεν υπάρχουν επιτακτικοί και νόμιμοι λόγοι για την επεξεργασία ή το υποκείμενο των δεδομένων αντιτίθεται στην επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 2,
δ) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα υποβλήθηκαν σε επεξεργασία παράνομα,
ε) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να διαγραφούν, ώστε να τηρηθεί νομική υποχρέωση βάσει του δικαίου της ΕΕ ή του δικαίου κράτους μέλους, στην οποία υπόκειται ο υπεύθυνος επεξεργασίας,
στ) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα έχουν συλλεχθεί σε σχέση με την προσφορά υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1.
Περαιτέρω, πρέπει να διαγράφονται και οι σύνδεσμοι και οι αναπαραγωγές δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, ο δε υπεύθυνος επεξεργασίας πρέπει να ενημερώνει όσους έχουν προβεί στις σχετικές ενέργειες, σύμφωνα με την παρ. 2 του ιδίου άρθρου.
Εξαιρέσεις
Εξαιρέσεις από το ως άνω δικαίωμα προβλέπονται, με βάση την παρ. 3 του άρθρου 17, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) για την άσκηση του δικαιώματος ελευθερίας της έκφρασης και του δικαιώματος στην ενημέρωση,
β) για την τήρηση νομικής υποχρέωσης που επιβάλλει την επεξεργασία βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του δικαίου κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή για την εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς το δημόσιο συμφέρον ή κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας που έχει ανατεθεί στον υπεύθυνο της επεξεργασίας,
γ) για λόγους δημόσιου συμφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχεία η) και θ), καθώς και το άρθρο 9 παράγραφος 3,
δ) για σκοπούς αρχειοθέτησης προς το δημόσιο συμφέρον, για σκοπούς επιστημονικής ή ιστορικής έρευνας ή για στατιστικούς σκοπούς σύμφωνα με το άρθρο 89 παράγραφος 1, εφόσον το δικαίωμα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι πιθανόν να καταστήσει αδύνατη ή να εμποδίσει σε μεγάλο βαθμό την επίτευξη σκοπών της εν λόγω επεξεργασίας, ή
ε) για τη θεμελίωση, άσκηση ή υποστήριξη νομικών αξιώσεων.
Απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αξίζει να σημειωθεί ότι με την απόφασή του της 13ης Μαΐου 2014, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο), στην υπόθεση C-131/12 (Google Spain and Google) αναγνώρισε το δικαίωμα του υποκειμένου των δεδομένων να διαγράφονται προσωπικά δεδομένα που το αφορούν και τα οποία περιλαμβάνονται στις λίστες αποτελεσμάτων των μηχανών αναζήτησης πληροφοριών στο Διαδίκτυο μετά από μια έρευνα, βάσει του ονοματεπωνύμου του υποκειμένου των δεδομένων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται περιορισμένα το δικαίωμα στην ψηφιακή λήθη, καθώς η απόφαση αφορά την αναζήτηση πληροφοριών δημοσιευμένων σε ιστοσελίδες που γίνεται με βάση το όνομα ενός προσώπου και ως αποδέκτες έχει τις μηχανές αναζήτησης, όπως είναι η Google, και όχι τους παροχείς περιεχομένου, δηλ. τους κατόχους ιστοσελίδων, στις οποίες δημοσιεύονται οι σχετικές πληροφορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός του διαδικτύου Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα Κατηγορία:Ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο
Πύργος Ράφφενμπουργκ
thumb|right|250px|Μνημείο Ο πύργος Ράφφενμπουργκ ή Ράφφενμπεργκ (γερμ. Raffenburg, ή Raffenberg) ήταν μεσαιωνικό κάστρο στην πόλη Χάγκεν στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία. Ανήκε στο κρατίδιο Κουρκέλν της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βρίσκεται δυτικά του Χοενλίμπουργκ επάνω στο όρος Ράφφενμπεργκ μεταξύ Στέννενστάσε και Πίπενμπρινγκ. Κτίστηκε μάλλον στο πρώτο ήμισυ του 13ου αιώνα. Ίσως μετά την δολοφονία του καθολικού αρχιεπισκόπου Έγκελμπερτ φον Μπέργκ το 1225. Ίσως όμως και να κτίστηκε επειδή ακριβώς απέναντι κτίστηκε την ίδια εποχή το κάστρο Χοενλίμπουργκ. Ο πύργος πολιορκήθηκε στις 7 Μαΐου 1288 από το Δούκα Έμπερχαρντ Β΄φον ντερ Μαρκ, και μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες κατάληψης παραδόθηκε λόγω έλλειψης νερού. Από τότε και μέχρι το 14ο αιώνα έγινε φέουδο που ενοικιαζόταν. Αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα, νομίσματα και κεραμικά, αποδεικνύουν ότι το κάστρο διευρύνθηκε και κατοικήθηκε μετά την καταστροφή του το 13ο αιώνα.
Γύρω από το πύργο υπήρχε χοντρό τείχος πάχους 120 εκατοστών, το οποίο ήταν ενισχυμένο με τάφρο. Είχε δύο μπρούτζια, δύο ανάκτορα με υπόγεια, μια στέρνα για την αποθήκευση νερού, και καταυλισμούς για τους στρατιώτες. Η κεντρική πύλη ήταν στην ανατολή. Στο κέντρο της αυλής του κάστρου υψώνονταν ένας πύργος με εσωτερική διάμετρο τρισίμιση μέτρων, με τοίχους πάχους 260 εκατοστών. Η όλη εγκατάσταση είχε σχήμα ωοειδές με εσωτερικές διαστάσεις 60 επί 80 μέτρα, ενώ γύρω γύρω βρίσκονταν και άλλα τείχη, οχυρά και οικισμοί. Το 1987 έγιναν μερικές εργασίας συντήρησης των ερειπίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία Κατηγορία:Πύργοι Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Μοντινί-λε-Μπρετονέ
Το Μοντινί-λε-Μπρετονέ (γαλλικά: Montigny-le-Bretonneux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ (Παναγιώτης Δοξαράς)
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι έργο του ζωγράφου Παναγιώτη Δοξαρά και χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα. Πρόκειται για ελαιογραφία σε χαλκό, έχει διαστάσεις 19 x 14,5 εκ. σε οβάλ σχήμα και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ζωγραφικής της Επτανησιακής Σχολής. Εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.
Ο πίνακας
Ακολουθώντας τα πρότυπα της δυτικής ζωγραφικής παράδοσης στην εικονογραφία αλλά κυρίως στη ζωγραφική απόδοση, ο Δοξαράς ζωγράφισε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ με ελαιοχρώματα, εισάγοντας κατ' αυτό τον τρόπο νέα υλικά στη νεοελληνική ζωγραφική. Ο Αρχάγγελος εικονίζεται νικητής επί «του μεγάλου Δράκοντα, του αρχαίου φιδιού, του Σατανά» (Αποκάλυψη 12:7-9), κραδαίνοντας σπαθί στο δεξί του χέρι και δείχνοντας προς τον ουρανό με το αριστερό, ακολουθώντας τη διήγηση της Καινής Διαθήκης. Το πορφυρό και το μπλε της ενδυμασίας του είναι τα χρώματα που συνηθίζονται στα έργα της βυζαντινής και μεταβυζαντινής ζωγραφικής παράδοσης.
Στυλ και επιρροές
Ο Παναγιώτης Δοξαράς θεωρείται ο θεμελιωτής της Επτανησιακής Σχολής αλλά και ο πατέρας της νεοελληνικής ζωγραφικής. Διδάχτηκε αγιογραφία στην βενετοκρατούμενη Ζάκυνθο και ζωγραφική στην Ιταλία. Συνδυάζοντας την παράδοση της βυζαντινής ζωγραφικής με τη μελέτη της ιταλικής ζωγραφικής και χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά την τρίτη διάσταση, ο Παναγιώτης Δοξαράς υλοποίησε το προσωπικό του ζωγραφικό ιδίωμα στις δεκαεπτά συνθέσεις που ολοκλήρωσε το διάστημα 1726-1729 για την oυρανία, την οροφή του ναού του Αγίου Σπυρίδωνα, στην πόλη της Κέρκυρας. Οι σκηνές από το βίο του αγίου μαρτυρούν την άμεση σχέση του Δοξαρά με τη μανιεριστική ζωγραφική του Πάολο Βερονέζε στο Pallazo Ducale της Βενετίας. Σήμερα στο ναό διασώζονται τα αντίγραφα που είναι έργα του Ν. Ασπιώτη.
Συμβολή στη νεοελληνική ζωγραφική
Μέσα από το έργο του ο Δοξαράς εισάγει στη νεοελληνική τέχνη καινοτομίες που οδήγησαν στην καλλιτεχνική σύγκλιση με την δυτικοευρωπαϊκή τεχνοτροπία, αποτελώντας τον γεφυροποιό μεταξύ της μεταβυζαντινής παράδοσης και της Δύσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Βίκεντιι Χβόικα
Ο Βίκεντιι Βιατσεσλάβοβιτς Χβόικα (Вікентій В'ячеславович Хвойка ; Викентий Вячеславович Хвойка ; Vincenc Častoslav Chvojka ; γεννήθηκε Čeněk Chvojka ; 1850-1914) ήταν ένας Ουκρανός-Ρώσος αρχαιολόγος. Είχε γεννηθεί στην Τσεχία και ανακάλυψε το νεολιθικό πολιτισμό της Τρυπιλίας της Ουκρανίας. Επίσης ερεύνησε τους Σκύθες,το πολιτισμό Ζαρουμπίντσι, τον πολιτισμό Τσερνιάκοφ και τους πρώιμους  σλαβικούς αρχαιολογικούς  πολιτισμούς.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Αναμνηστικό νόμισμα που εκδόθηκε για την 150η επέτειο από τη γέννηση του Χβόικα Ο Χβόικα γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1850 στο χωριό Σεμίν στο Βασίλειο της Βοημίας (τότε μέρος της αυστριακής αυτοκρατορίας). Αφού αποφοίτησε από την Ακαδημία Εμπορίου στο Χρούντιμ, έζησε στην Πράγα για λίγο καιρό πριν μεταναστεύσει στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Από το 1876 έζησε στο Κίεβο και εργάστηκε ως δάσκαλος. Έστρεψε την προσοχή του στην αρχαιολογία το 1890 και ανέσκαψε την περιοχή γύρω από το Κίεβο και την περιοχή του Δνείπερου. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Μουσείου Αρχαιοτήτων και Τέχνης του Κιέβου, τώρα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, και πρώτος επιμελητής της αρχαιολογικής του συλλογής.
Ο Χβόικα πέθανε στο Κίεβο στις 20 Οκτωβρίου 1914. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Μπαϊκόβε.
Κληρονομιά
Το 1962, η οδός Νοβοκιριλοφσκάγια στο Κίεβο, όπου ο Χβόικα έζησε από το 1898 έως το θάνατό του το 1914, μετονομάστηκε προς τιμήν του και εγκαταστάθηκε εκεί μια αναμνηστική πλάκα.
Το 2000, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας εξέδωσε ένα αναμνηστικό νόμισμα δύο χρίβνα για την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Χβόικα.
Ναυμαχία του Κόλπου της Νάπολης
Η ναυμαχία του κόλπου της Νάπολης έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1284 στα νότια του κόλπου της Νάπολης, στην Ιταλία, όταν ένας στόλος Αραγωνο-Σικελικών γαλερών με διοικητή τον Ρουτζέρο ντι Λαουρία νίκησε έναν ναπολιτανικό στόλο γαλερών με διοικητή τον Κάρολο του Σαλέρνο (αργότερα Κάρολο Β΄ της Νάπολης ) και συνέλαβε τον Κάρολο.
Οι Γενουάτες σύμμαχοι του Καρόλου είχαν συγκεντρώσει αρκετούς μεγάλους στόλους από γαλέρες, και ο Λαουρία ήταν αποφασισμένος να επιτεθεί στις γαλέρες του Καρόλου, που βρίσκοντο στη Νάπολη, προτού μπορέσουν να ενωθούν μαζί τους και να κυνηγήσουν τη Λαουρία. Χρησιμοποίησε την κάλυψη του σκότους, για να φτάσει στα ανοιχτά της Νάπολης, όπου έκανε πολλές επιδρομές στην ξηρά, για να προσπαθήσει να δελεάσει τον Κάρολο να βρει, πού θα μπορούσε να τον πολεμήσει. Τη νύχτα πριν από τη μάχη, ο Λαουρία κατέλαβε δύο Προβηγκιανές γαλέρες, που στάλθηκαν μπροστά από τον σύμμαχο του Καρόλου και πατέρα του Κάρολο Α΄ της Νάπολης, που κατευθυνόταν νότια από τη Γένοβα. Ο Κάρολος είχε σαφείς εντολές να μείνει στο λιμάνι και να περιμένει τους συμμάχους του, αλλά η ορμητικότητα του ξεπέρασε την αρχική του απροθυμία και αφού οι γαλέρες τού Λαουρία πλησίασαν κοντά, οι Ναπολιτάνοι βγήκαν σε μία μόνο σειρά και τους κυνήγησαν με ανοργάνωτο τρόπο προς τα νότια. Ο Λαουρία προσποιήθηκε ότι υποχώρησε και κράτησε μπροστά τους μέχρι να πλησιάσει περίπου δέκα γαλέρες που είχε αφήσει κοντά στο Καστελαμάρε, μετά γύρισε και σχημάτισε έναν σχηματισμό ημισελήνου, με τις γαλέρες που είχαν ενωθεί στο πίσω μέρος, και επιτέθηκε στον στόλο του Καρόλου από τα πλάγια. όπου οι γαλέρες ήταν οι πιο ευάλωτες. Οι δεκαπέντε με δεκαοκτώ βασιλικές γαλέρες του Καρόλου κατέφυγαν πίσω στη Νάπολη, αφήνοντας τις εννέα έως δεκατρείς γαλέρες με γαλλικό πλήρωμα να καταληφθούν. Η γαλέρα του Καρόλου ήταν η τελευταία που καταλήφθηκε, και παραδόθηκε μόνο όταν ο Λαουρία έστειλε δύτες στη θάλασσα, για να τη βυθίσουν. Ο Κάρολος κρατήθηκε αιχμάλωτος, έως ότου παρενέβη ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας το 1288.
Εμπλεκόμενα πλοία:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασίλειο της Νεαπόλεως Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Μιλητούπολις Περσίδος
Η Μιλητούπολις ήταν μία αρχαία ελληνική πόλη στην Περσίδα.
Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη αυτής της πόλεως ήταν από τον Βυζαντινό γεωγράφο Στέφανο Βυζάντιο στο βιβλίο του Εθνικά
Μια έμμεση ωστόσο υπόνοια για την εν λόγω Μιλητούπολη θα μπορούσε να είχε γίνει από τον Ηρόδοτο, ειδικά στο σημείο που αναφέρει ότι οι Πέρσες μετά την καταστροφή της Μιλήτου, μετοίκησαν δια της βίας τους Μιλήσιους στην Σουσιανή και πιο συγκεκριμένα στις όχθες του ποταμού Τίγρη
Μία άλλη εκδοχή, ίσως το ίδιο ή λιγότερο πιθανή, η ιρανική Μιλητούπολις να όφειλε την ίδρυση της στον αυτόνομο σατράπη της Μηδίας Τίμαρχο, έναν ευγενή από την Μίλητο που αυτονομήθηκε από τον Σελευκίδη βασιλέα Δημήτριο και που έδρασε κατά τα έτη 163-160 π.Χ.
Αν και τυγχάνει όλως άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της Μιλητουπόλεως, ωστόσο θα βρισκόταν, είτε σημερινό νότιο Ιράν, ή στο ΝΑ Ιράκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Πύργος Λίχτενμπουργκ
Ο πύργος Λίχτενμπουργκ (γερμ. Lichtenburg) ήταν μεσαιωνικό κάστρο στο κρατίδιο της Βαυαρίας στη Γερμανία. Μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το 1159. Κτίστηκε μάλλον από τον Χάινριχ Α΄φον Χέννεμπεργκ-Ίρμελσχάουζεν. Το 1230 αναφέρεται ξάνά ως «Κάστρο» (Castrum) σε κάποιο έγγραφο. Ο επίσκοπος της Φούλντα Χάινριχ ΣΤ΄ διεύρυνε τις οχυρωματικές του εγκαταστάσεις. Έκτοτε έγινε έδρα διοίκησης του Λίχτενμπεργκ. Καταστράφηκε το 16ο αιώνα, και αμέσως ξανακτίστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία Κατηγορία:Πύργοι Κατηγορία:Βαυαρία
Ίληξ
Η λέξη ίληξ (λατινικά: ilex), που σημαίνει πουρνάρι στα αρχαία ελληνικά, μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω:
Μοραινβιλιέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοραινβιλουά (γαλλικά: Morainvillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Έβερτον Σοάρες
Ο Έβερτον Σόουζα Σοάρες (πορτογαλικά: Everton Sousa Soares, 22 Μαρτίου 1996), γνωστός ως Έβερτον ή Έβερτον Σεμπολίνια, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μπενφίκα.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1977
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1977 ήταν η 7η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.
Έβερτον Σοάρες
Γκρέμιο
Ο Έβερτον γεννήθηκε στο Μαρακαναού της Σεαρά και εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Γκρέμιο το 2012, από τη Φορταλέζα. Αρχικά με δανεισμό, υπέγραψε συμβόλαιο μόνιμης μετακίνησης τον Οκτώβριο του 2013, ενώ παράλληλα στην πορεία συνδέθηκε με πιθανή μεταγραφή στη Μάντσεστερ Σίτι.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1977
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών και γυναικών. Οι κατηγορίες εφήβων και νεανίδων πραγματοποιήθηκαν στην Κατερίνη.
Μίχιελ ΙΙ Κουανιέ
Ο Μίχιελ ΙΙ Κουανιέ (Michiel II Coignet, 1618 - περ. 1663 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ειδικευμένος σε μικρούς πίνακες ζωγραφικής για φοριαμούς.
Έβερτον Σοάρες
Γκρέμιο
Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα από τον Έντερσον Μορέιρα πριν από τη σεζόν 2014. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την ομάδα στις 19 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, μπαίνοντας ως δεύτερη αλλαγή στη θέση του Γιούρι Μαμούτε, στην εκτός έδρας ήττα με 1-0 εναντίον της Σάο Ζοζέ για το Καμπεονάτο Γκαούσο. Το πρώτο γκολ του ήρθε τέσσερις μέρες αργότερα, καθώς σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη με 2-1 επί της Κλούμπε Εσπορτίβο Λαζεαντένσε.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1977
Κάτοχοι μεταλλίων
1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979
Μίχιελ ΙΙ Κουανιέ
Ο Μίχιελ ΙΙ γεννήθηκε και πέθανε στην Αμβέρσα. Ήταν ο γιος του Μίχιελ Κουανιέ (Michiel Coignet, 1549-1623), του μαθηματικού της Αυλής του Αρχιδούκα και της δεύτερης συζύγου του Μαγνταλένα Μαρίνους (Magdalena Marinus, ? - 1663) Ο Μίχιελ ΙΙ έγινε επιτυχημένος ζωγράφος και κατάφερε να ζει άνετη ζωή. Το 1641 έγινε δεκτός, ως γιος του πρύτανη, στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Νυμφεύτηκε την Μαρία Σάλετ (Maria Salet), με τον οποίο απέκτησαν τουλάχιστον έξι παιδιά: τον Μίχιελ ΙΙΙ, τη Μαρία, τον Κορνέλις και τρία ακόμη παιδιά τα ονόματα των οποίων δεν είναι γνωστά.
Έβερτον Σοάρες
Γκρέμιο
Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στις 20 Απριλίου 2014, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εκτός έδρας ήττα με 1-0 εναντίον της Ατλέτικο Παραναένσε. Χρησιμοποιήθηκε σπάνια κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος και άρχισε να εμφανίζεται πιο τακτικά κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ στις 6 Σεπτεμβρίου, στην εντός έδρας νίκη με 2-1 επί της Γκοϊάς.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1977
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1977 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στην Αθήνα
Μίχιελ ΙΙ Κουανιέ
Έχουν πωληθεί αρκετοί πίνακες με υπογραφή ή αποδιδόμενους στον Μίχιελ και μια σειρά τεσσάρων από αυτούς είναι μέρος της συλλογής του Lamport Hall. Φαίνεται ότι είχε ένα εργαστήριο στο οποίο θα μπορούσαν να παραγγελθούν μάλλον μικροί και στερεοτυπικοί πίνακες. Ήταν επίσης πολύ ενεργός κάνοντας πίνακες ζωγραφικής για φοριαμούς και έλαβε πολλές παραγγελίες από τον κατασκευαστή επίπλων Forchondt. Τα θέματα αυτών των πινάκων ήταν συνήθως οι βίοι αγίων. Αποκατέστησε επίσης έργα ζωγραφικής που είχαν υποστεί ζημιές και παρά το γεγονός ότι γνωρίζουμε ότι είχε λάβει πολλές παραγγελίες, λίγες από αυτές τις μικρές δημιουργίες έχουν υπογραφεί και μόνο μερικοί πίνακεςφοριαμών του αποδίδονται.
Έβερτον Σοάρες
Γκρέμιο
Έπαιξε τον 100ο αγώνα του για τη Γκρέμιο στις 9 Μαρτίου 2017, αφού αγωνίστηκε ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Ζαμόρα για το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Μπενφίκα
Στις 14 Αυγούστου 2020, ο Έβερτον υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Μπενφίκα.
Εθνική Βραζιλίας
Στις 17 Αυγούστου 2018, ο Έβερτον κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας, από τον προπονητή Τίτε, για τους φιλικούς αγώνες εναντίον των ΗΠΑ και του Ελ Σαλβαδόρ. Έτσι, ήταν στον πρώτο κατάλογο της Βραζιλίας μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.
Το Μάιο του 2019, συμπεριλήφθηκε στην 23μελή ομάδα της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2019, που διεξήχθη στη χώρα του. Σημείωσε το πρώτο διεθνές γκολ του στο εναρκτήριο αγώνα της Βραζιλίας στη διοργάνωση, σκοράροντας το τελευταίο γκολ στη νίκη με 3-0 εναντίον της Βολιβίας στις 15 Ιουνίου. Επτά ημέρες αργότερα, σημείωσε το δεύτερο διεθνές γκολ του στη νίκη με 5-0 εναντίον του Περού, στον τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων της Βραζιλίας, γεγονός που επέτρεψε στους οικοδεσπότες να προχωρήσουν στην προημιτελική φάση.
Στον τελικό στις 7 Ιουλίου, που διεξήχθη στο Στάδιο Μαρακανά, ο Έβερτον σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη με 3-1 επί του Περού και ανακηρύχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης του αγώνα. Επίσης, ολοκλήρωσε τη διοργάνωση ως ο Κορυφαίο Σκόρερ με 3 γκολ, παράλληλα με τον Πάολο Γκερέρο του Περού, αλλά κέρδισε τον τίτλο λόγω του ότι είχε παίξει λιγότερα λεπτά από το Περουβιανό παίκτη στη διοργάνωση.
Διακρίσεις
Γκρέμιο
Βραζιλία
Ατομικές