cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάκης Παπανικολάου
Βιογραφία
Μετά τα μαθητικά χρόνια στην Πάτρα έρχεται στην Αθήνα για σπουδές στην Πάντειο, όμως η καλλιτεχνία θα τον κερδίσει. Πέρασε επιτυχώς τις εξετάσεις για τραγουδιστής από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και αποφοίτησε από την Σχολή Ηθοποιών Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Εμφανίστηκε σε νυχτερινά κέντρα (Κινγκς Πάλας, Κόρονετ, Κόπα Καμπάνα, Αριζόνα, Αστέρια Γλυφάδας, Σεραφίνο) και θέατρα (Βέμπο, Καλουτά, Μπουρνέλη, ’Αλσος του ‘Αρεως, Ακροπόλ, Μετροπόλιταν, Ρεξ) της Αθήνας εκείνη την εποχή. Στην διαδρομή του ως τραγουδιστής συνεργάστηκε με συνθέτες και μαέστρους όπως οι Τάκης Αθηναίος, Κώστας Γιαννίδης, Γιώργος Κατσαρός, Ζοζέφ Κορίνθιος, Γιώργος Μητσάκης, Γιώργος Μουζάκης, Μανώλης Χιώτης, Μίμης Πλέσσας. Συμμετείχε σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ. Τρίτη θέση με το τραγούδι «Θα πάρω τ’ άλλο τραίνο» στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1969. Είχε παρουσία σε εξώφυλλα περιοδικών της εποχής όπως Βεντέτα, Ντόμινο, Φαντάζιο. Το τραγούδι του «Πάνω από όλα έχω τον Παναθηναϊκό» (Στους Αμπελοκήπους) συνόδευσε την αγαπημένη του ομάδα του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου (ΠΑΟ) στη διαδρομή μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης ποδοσφαίρου στο Γουέμπλεϊ το 1971.
Η δισκογραφία του περιλαμβάνει δισκάκια 45 στροφών, LPs και CD. Τον συναντάμε ως ηθοποιό και τραγουδιστή σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960.
Πενταβοράνιο(9)
Το πενταβοράνιο(9) [ αγγλικά pentaborane(9)] είναι ανόργανη δυαδική ένωση με μοριακό τύπο B5H9. Ο αριθμός 9 στην κατάληξη χρησιμεύει για τη διάκριση της ένωσης από το πενταβοράνιο(11) (B5H11). Είναι πολύ δραστική χημική ένωση. Αξιολογείται ερευνητικά ως καύσιμο πυραύλων ή και αεριωθούμενων. Όπως και άλλα από τα σχετικά μικρότερα βοράνια είναι άχρωμο διαμαγνητικό και πτητικό.
Δομή
Το βασικό στοιχείο της μοριακής γεωμετρίας της δομής της ένωσης αποτελείται από μια (νοητή) τετραγωνική πυραμίδα που σχηματίζουν τα πέντε (5) άτομα βορίου. Κάθε άτομο βορίου συνδέεται με ένα «τερματικό» άτομο υδρογόνου και τα τέσσερα (4) υπόλοιπα άτομα υδρογόνου διατάσσονται στη βάση της (νοητής) πυραμίδας. Η ένωση ταξινομείται στα νιντοβοράνια (nido) με «κλουβιά».
Παραγωγή
Μια βελτιωμένη μέθοδος σύνθεσης της ένωσης αρχίζει από τριβορανιούχα(8) άλατα (B3H8-, που μετατρέπονται σε βρωμοτριβοριούχα(8) (B3H7Br-), χρησιμοποιώντας υδροβρώμιο (HBr). Πυρόλυση των βρωμοτριβοριούχων(8) αλάτων δίνει πενταβοράνιο(9): <div style="text-align: center;" data-ve-attributes="{"style":"text-align: center;"}">
Ιδιότητες
Πάνω από τους 150 °C διασπάται, συμπαράγοντας υδρογόνο. Επομένως, όταν αυτό συμβαίνει σε κλειστό δοχείο αναπτύσσεται επακόλουθα απότομη αύξηση της πίεσης, η οποία μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη. Είναι σταθερότερο παρουσία νερού, παρά παρουσία διβορανίου(6). Είναι ευδιάλυτο σε υδρογονάνθρακες όπως το βενζόλιο και το κυκλοεξάνιο, καθώς και σε γράσα που συμπεριλαμβάνουν αυτά που χρησιμοποιούνται σε εργαστηριακό περιβάλλον. Αν αποθηκευθεί, διασπάται ελάχιστα, αποδίδοντας μικρή ποσότητα υδρογόνου και στερεό υπόλειμμα.
Η χημεία του πενταβορανίου(9) είναι εκτενής. Η αλογόνωσή (X2) του δίνει συμμετρικά παράγωγα τύπου B5H8X, που μπορούν να ισομεριστούν για να τοποθετήσουν το άτομο αλογόνου στη βάση της νοητής τετραγωνικής πυραμίδας που σχηματίζουν τα πέντε (5) άτομα βορίου της ένωσης. Ισχυρές βάσεις όπως τα αλκυλολίθια (RLi) μπορούν να αποπρωτονιώσουν το πενταβοράνιο(9), σχηματίζοντας αντίστοιχα άλατα λιθίου, τα οποία αντιδρούν, με τη σειρά τους, με διάφορες ηλεκτρονιόφιλες ουσίες, δίνοντας υποκατεστημένα παράγωγα. Το πενταβοράνιο(9) είναι όξινο κατά Λιούις, σχηματίζοντας διπλά σύμπλοκα με δύο (2) ισοδύναμα τριμεθυλοφωσφίνης (Me3P). Το πενταβοράνιο(9) χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση άλλων βορανίων.
Ιστορία της εφαρμογής του ως καύσιμο
Το πενταβοράνιο(9) αξιολογήθηκε από τις υπηρεσίες ενόπλων δυνάμεων τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ρωσίας ως «εξωτικό καύσιμο». Επειδή όταν καίγονται οι απλές βοριούχες ενώσεις δίνουν μια χαρακτηριστική πράσινη φλόγα, το παρατσούκλι του καυσίμου αυτού για τη βιομηχανία των ΗΠΑ ήταν «πράσινος δράκος» ("green dragon"). Σε όρους θερμότητας καύσης, το πενταβοράνιο(9) ξεπερνά τις αντίστοιχες, ως προς την αλυσοποίηση των ατόμων του ιδίου στοιχείου, ανθρακούχες ενώσεις, επειδή το βόριο έχει μικρότερη ατομική μάζα από τον άνθρακα, αλλά και επειδή κάποια βοράνια περιέχουν περισσότερα άτομα υδρογόνου ανά μόριο σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ανθρακούχες ενώσεις. Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η μεγαλύτερη ευκολία διάσπασης των χημικών δεσμών στα βοράνια σε σύγκριση με τους αντίστοιχους υδρογονάνθρακες.
Το ενδιαφέρον γι' αυτήν την ουσία άρχισε από την πιθανή χρησιμοποίησή του ως καύσιμο για υψηλής ταχύτητας αεριωθούμενα αεροσκάφη (όπως τα μαχητικά). Σε προωθητικά μείγματα θα μπορούσε να παράγει μεγαλύτερη σχετική ώθηση για πυραυλοκινητήρες. Ως οξειδωτικό για τέτοια μείγματα προτάθηκε το διφθοριούχο οξυγόνο (OF2). Κατά τα πρώτα χρόνια του διαστημικού και γενικότερα πυραυλικού ανταγωνισμού των υπερδυνάμεων κατά το χρονικό διάστημα του Ψυχρού Πολέμου, οι Αμερικανοί πυραυλικοί μηχανικοί νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να παραγάγουν πυραύλους οικονομικότερα και να ξεπεράσουν τους Σοβιετικούς χρησιμοποιώντας έναν ήδη υπάρχοντα πρώτο όροφο και τοποθετώντας στον τελευταίο όροφο έναν πυραυλοκινητήρα με πολύ υψηλή ειδική ώθηση. Έτσι, στα προγράμματά τους άρχισαν να ερευνούν το πενταβοράνιο(9) ως τέτοιο καύσιμο.
Το πενταβοράνιο(9) θεωρήθηκε για χρήση από τη North American Aviation όταν το XB-70 Valkyrie βρίσκονταν στο στάδιο του σχεδιασμού του, αλλά τελικά προτιμήθηκε το αεροσκάφος να χρησιμοποιήσει υδρογονάνθρακα ως καύσιμο. Το πενταβοράνιο(9) ερευνήθηκε να χρησιμοποιηθεί ως διπροωθητικό καύσιμο μαζί με το τετροξείδιο του αζώτου (N2O4). Στην ΕΣΣΔ, από την άλλη, ο Valentin Glushko χρησιμοποίησε πενταβοράνιο(9) στον πειραματικό πυραυλοκινητήρα RD-270M, που ήταν υπό εξέλιξη κατά τη χρονική περίοδο 1962 - 1970.
Άλλα βοράνια που αξιολογήθηκαν ως καύσιμα συμπεριλαμβάνουν το προπυλο πενταβοράνιο(9) (C3H7B5H8), BEF-2) και το αιθυλοδεκαβοράνιο(14) (C2H5B10H13, REF-3). Το διβοράνιο(6), το δεκαβοράνιο(14) και διάφορα παράγωγά τους επίσης ερευνήθηκαν.
Ασφάλεια
Πάνω από τους 30 °C οι ατμοί του μπορούν να σχηματίζουν εκρηκτικά μείγματα με τον αέρα. Οι ατμοί του πενταβοράνιου(9) είναι βαρύτεροι από τον αέρα. Είναι πυροφορικό, δηλαδή μπορεί να αναφλεγεί αυθόρμητα με την επαφή του με τον αέρα, χωρίς να χρειάζεται θερμότητα, φλόγα ή σπινθήρα για αυτήν την ανάφλεξη. Μπορεί επίσης να σχηματίσει παράγωγες εκρηκτικές ενώσεις που αναφλέγονται με την κρούση. Επίσης, αντιδρά βίαια με ορισμένα πυροσβεστικά μέσα, όπως κάποια από τα πιο αξιοσημείωτα, οι αλογονάνθρακες (όπως ο τετραχλωράνθρακας, CCl4) και το νερό. Η τοξικότητά του είναι πολύ υψηλή και κάποια από τα συμπτώματα θυμάτων χαμηλού επιπέδου έκθεσης σε αυτό μπορεί να εμφανισθούν με καθυστέρηση 48 ωρών. Η οξεία δηλητηρίαση από πενταβοράνιο(9) είναι συγκρίσιμη με την αντίστοιχη από κάποιες τοξίνες νεύρων.
Τα όριο επαγγελματικής έκθεσης σε πενταβοράνιο(9) που τέθηκαν από τη διοίκηση επαγγελματικής ασφάλειας και υγιεινής (Occupational Safety and Health Administration) και το Εθνικό Ίδρυμα για την επαγγελματική ασφάλεια και υγιεινή (National Institute for Occupational Safety and Health) των ΗΠΑ ανέρχονται σε 5 ppb (10 μg/m³), για πάνω από 8ωρη μέση έκθεση, ενώ το όριο για τη βραχυπρόθεσμη έκθεση ανέρχεται σε 15 ppb (3 μg/m³). Η οξεία δηλητηρίαση από πενταβοράνιο(9) θεωρείται ότι είναι άμεσα επικίνδυνη για τη ζωή και την υγεία, με σχετικό όριο που έχει τεθεί στο 1 ppm.
Πατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ανόργανα βοράνια
P (ναζιστικό σύμβολο)
μικρογραφία Το σύμβολο P ( Polenabzeichen, δηλ. Πολωνικό σύμβολο) ήταν υποχρεωτικό, διακριτικό, σύμβολο που φορούσαν οι Πολωνοί εργάτες που εργάζονταν σε καταναγκαστικά έργα στο έδαφος της Ναζιστικής Γερμανίας. Το μέτρο της αναγραφής της συγκεκριμένης εθνικότητας, εισήχθη στις 8 Μαρτίου 1940 με διαταγή του Γενικού Κυβερνείου, ως προσπάθεια ταπείνωσης των εργατών, , για τον ίδιο λόγο δηλαδή, που χρησιμοποιούνταν όλα τα διακριτικά την περίοδο εκείνη.
Ήταν το πρώτο διακριτικό που έμοιαζε με δημόσιο σήμα που προοριζόταν για την αναγνώριση ατόμων με βάση τη φυλετική ή εθνική τους καταγωγή (ή άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά) που εισήχθη στη ναζιστική Γερμανία, πριν από το πιο γνωστό σήμα «εβραϊκό κίτρινο αστέρι» που εισήχθη ένα χρόνο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1941.
Το σύμβολο ήταν ένα διαμαντένιο σχήμα με πλευρές πέντε εκατοστών. Το περίγραμμα (πλάτος περίπου μισό εκατοστό) και το γράμμα P (ύψος δυόμισι εκατοστά) ήταν βιολετί, ενώ το εσωτερικό του συμβόλου ήταν κίτρινο. Το σήμα "P" έπρεπε να φοριέται στη δεξιά πλευρά των ενδυμάτων, όσοι δε ανακαλύπτονταν να μην το φοράνε, τιμωρούνταν με πρόστιμο έως και 150 Ράιχσμαρκ ή και με ποινή φυλάκισης έως 6 εβδομάδες.
Η επιλογή του χρώματος και του σχήματος πιθανολογείται ότι έγινε προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε συσχέτιση με τα εθνικά σύμβολα της Πολωνίας.
Τον Ιανουάριο του 1945, το Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ πρότεινε ένα νέο σχέδιο για το πολωνικό σήμα, ένα κίτρινο στάχυ σε μια κόκκινη και άσπρη ετικέτα, αλλά δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί ποτέ.
Χίλαρι Σέιντ Τζορτζ Σόντερς
Ο Χίλαρι Σέιντ Τζορτζ Σόντερς, MC (αγγλικά: Hilary Saint George Saunders, 14 Ιανουαρίου 1898 - 16 Δεκεμβρίου 1951) ήταν Βρετανός συγγραφέας και στρατιωτικός. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε στην Ουαλική Φρουρά και υπηρέτησε στο 1o Τάγμα, στο Δυτικό Μέτωπο. Στις 6 Νοεμβρίου του 1918, τιμήθηκε με το Military Cross. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ξεκίνησε να γράφει βιβλία, ως επί το πλείστον, μαζί με τον με τον Τζον Πάλμερ. Μερικά από τα πιο γνωστά του βιβλία ήταν το The House of Dr. Edwardes (1927) και το The Left Handshake (1948).
Αναφορές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Άγιοι Αγαθόπους και Θεόδουλος οι Θεσσαλονικείς
thumb|400px|Το [[Μπεχτσινάρι: Η περιοχή ανέγερσης του Μουσείου Ολοκαυτώματος στην οδό Παλαιού Σταθμού και ο πολυχώρος πολιτισμού Μύλος, αποτελεί τον τόπο μαρτυρίου και ταφής των αγίων Αγαθόποδος και Θεοδούλου των Θεσσαλονικέων.]] Οι Άγιοι Αγαθόπους και Θεόδουλος είναι μάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Θεσσαλονίκη που μαρτύρησαν τον 3ο αι μ.Χ. στο δυτικό μέρος του ρωμαϊκού λιμανιού της πόλης, στη σημερινή ευρύτερη περιοχή που καλύπτουν οι περιοχές Ξηροκρήνη, Παλαιός Σταθμός και Μπεχτσινάρι. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 4 Απριλίου.
Βίος
Δυτικά του ρωμαϊκού λιμένα του Μεγάλου Κωνσταντίνου έλαβε χώρα το μαρτύριο δια πνιγμού στη θάλασσα των Θεσσαλονικέων Θεοδούλου του αναγνώστου και Αγαθόποδος του διακόνου, επί Καίσαρα Μαξιμιανού Γαλερίου (285-305 μ.Χ.) και ηγεμόνα της πόλης Φαυστίνου. Τα σώματά τους ρίχθηκαν στη θάλασσα, έξω από το δυτικό τείχος της πόλεως. Κατά το συναξάριό τους, τα δεσμά των μαρτύρων λύθηκαν και τα κύματα έφεραν τα σκηνώματα των δύο αγίων στην ακτή. Εκεί στη δυτική ακτή, δηλαδή τη σημερινή περιοχή που καλύπτεται από τις συνοικίες Ξηροκρήνη, Παλαιός Σταθμός και Μπεχτσινάρι, ετάφησαν από ευλαβείς χριστιανούς με τιμή. Το μαρτύριο που διατηρείται στις μέρες μας στο υπόγειο οικοδομής στην οδό Καλλιθέας 25 (περιοχή Ξηροκρήνης-Επταλόφου), έξω από το βορειοδυτικό τείχος της Θεσσαλονίκης, σχετίζεται πιθανότατα με τους αγίους Θεόδουλο και Αγαθόποδα. Αυτός πιθανώς είναι ο ναός των αγίων που κτίσθηκε προς τιμήν τους και είναι γνωστός από ιστορικές πηγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Πέλη (Θεσσαλία)
Η Πέλη (Πέλη) ήταν μια κωμόπολη στην αρχαία Θεσσαλία. Προς το παρόν η θέση της Πέλης είναι άγνωστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Σάντα Μαρία ιν Τραστέβερε
H Βασιλική της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε (ιταλικά: Basilica di Santa Maria in Trastevere) είναι μία από τις παλαιότερες της Ρώμης, δυτικά του Τίβερη, κοντά στον Άγιο Πέτρο ιν Μοντόριο. Το δάπεδο και οι τοίχοι χρονολογούνται στο 340 μ.Χ και το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής έγινε μεταξύ του 1140 μ.Χ και 1143 μ.Χ. Το πρώτο ιερό κτίστηκε μεταξύ 221 μ.Χ και 227 μ.Χ, αρχικά από τον πάπα Κάλλιστο Α΄ και συμπληρώθηκε από τον πάπα Ιούλιο Α΄. Η εκκλησία έχει μεγάλους χώρους με σημαντικά ψηφιδωτά από τα τέλη του 13ου αι., που θεωρούνται έργα του Πιέτρο Καβαλίνι.
Το εσωτερικό
Το κεντρικό κλίτος διατηρεί το αρχικό (πριν από τον 12ο αι.) σχέδιο της βασιλικής και είναι επάνω από παλαιότερα θεμέλια. Οι 22 γρανιτένιοι κίονες με ιωνικά και κορινθιακά κιονόκρανα, που χωρίζουν το κεντρικό κλίτος από πλάγια κλίτη, προέρχονται από τα ερείπια των Θερμών του Καρακάλλα, όπως και το υπέρθυρο της εισόδου.
Στο εσωτερικό υπάρχουν ψηφιδωτά του 12ου και του 13ου αι. Η μεσαία ζώνη έχει θέμα τη Ζωή της Παρθένου και είναι του Πιέτρο Καβαλίνι (1291). Επάνω στο ημιθόλιο του ιερού παρίσταται η Στέψη της Παρθένου (1130-1143) στο κέντρο· εκατέρωθεν υπάρχουν από τρία πρόσωπα, ένα από τα οποία είναι ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ που κρατά ομοίωμα του ναού. Η οροφή έχει γεωμετρικά φατνώματα· στο κέντρο, μέσα σε ένα οκτάγωνο, η Ανάληψη (Κοίμηση) της Παρθένου (1617) είναι του Ντομενικίνο.
Αριστερά, 5ο στη σειρά, είναι το παρεκκλήσιο της Άβιλα, σχεδιασμένο από τον Αντόνιο Γκεράρντι. Αυτό, μαζί με το ''παρεκκλήσιο της Αγ. Καικιλίας'' στο Σαν Κάρλο άι Κατινάρι είναι τα δύο πιο ευρηματικά αρχιτεκτονικά παρεκκλήσια του τέλους του 17ου αι. στη Ρώμη. Το κάτω μέρος του παρεκκλησίου είναι αρκετά σκοτεινό και υιοθετεί φόρμες στο στυλ του Φραντσέσκο Μπορρομίνι. Στον τρούλο υπάρχει άνοιγμα (oculus) και επάνω σε αυτό τύμπανο. Στο άνοιγμα προεξέχουν τέσσερις ερωτιδείς (putti), που συγκρατούν τη βάση ενός ναΐσκου, ο οποίος βρίσκεται στο εσωτερικό του τυμπάνου. Το τύμπανο έχει παράθυρα και το φως διαχέεται άπλετα προς τα κάτω, από τα κενά μεταξύ των ερωτιδέων.
Στην εκκλησία υπάρχει η κάρα της Αγ. Απολλωνίας και ο Ιερός Σπόγγος. Μεταξύ αυτών που τάφηκαν στον ναό είναι ο Πάπας Κάλλιστος Α΄, ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄, ο Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄ και δύο καρδινάλιοι.
Το εξωτερικό
Το ρωμανικό κωδωνοστάσιο είναι του 12ου αι. και στην κορυφή του έχει, μέσα σε μία εσοχή, ψηφιδωτό με τη Μαρία βρεφοκρατούσα. Στην κεκλιμένη επιφάνεια του γείσου, επάνω από τα παράθυρα, υπάρχει το ψηφιδωτό της Μαντόνας με το Παιδί. Η ζώνη αυτή με την παράσταση πιστεύεται ότι είναι του 12ου αι. Εμφανίζει τη Μαντόνα ένθρονη να θηλάζει το Παιδί και εκατέρωθεν υπάρχουν από 5 γυναίκες που κρατούν λάμπες. Η εικόνα που η Μαντόνα δίνει τον μαστό της στο Παιδί, είναι ένα πρώιμο παράδειγμα ενός υστερο-μεσαιωνικού και αναγεννησιακού εικονότυπου. Το σχέδιο μόνο του έχει παλαιότερη καταγωγή, με σημαντικά Κοπτικά παραδείγματα στο Βάντι Νάτρουν της Αιγύπτου του 7ου αι.
Στην πρόσοψη υπήρχε στοά (νάρθηκας), όπου 4 κίονες υποβάσταζαν μία κεκλιμένη, με κεραμίδια στέγη. Αυτή το 1702 αντικατέστησε ο Κάρλο Φοντάνα από μία κλασικίζουσα στοά. Ο ίδιος ανακαίνισε και το οκταγωνικό αναβρυτήριο στην πλατεία μπροστά από τον ναό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρώμη
Χαλίφα Χαφτάρ
Ο στρατάρχης Χαλίφα Μπελκασίμ Χαφτάρ Αλφερτζάνι (Αραβικά: خليفة بلقاسم حفتر الفرجاني, γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου 1943) είναι Λίβυος αξιωματικός και επικεφαλής του Εθνικού Στρατού της Λιβύης (LNA). Από τον Μάιο του 2019 συμμετέχει στον Δεύτερο Λιβυκό Εμφύλιο Πόλεμο. Στις 2 Μαρτίου 2015 διορίστηκε διοικητής των ένοπλων δυνάμεων που ήταν πιστοί στην εκλεγμένη Βουλή. Έχει πέντε γιους και μία κόρη.
Ο Χάφταρ γεννήθηκε στην Αϊδαμπίγια της Λιβύης. Υπηρέτησε στον στρατό υπό τον Μουαμάρ Καντάφι και πήρε μέρος στο πραξικόπημα που έφερε τον Καντάφι στην εξουσία το 1969. Συμμετείχε στο λιβυκό στρατό κατά του Ισραήλ στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ του 1973. Το 1987 έγινε στρατιωτικός αιχμάλωτος κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στο Τσαντ.
Ο Χαφτάρ είναι ο αντιπρόεδρος της de facto κυβέρνησης του Τομπρούκ που είναι η κυρίαρχη στη Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίβυοι
Ο πρόεδρος, ένα ροζ σκάνδαλο κι ένας πόλεμος
Το Ο πρόεδρος, ένα ροζ σκάνδαλο κι ένας πόλεμος (αγγλικά: Wag the Dog) είναι αμερικανική μαύρη κωμωδία του 1997 σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Μπάρι Λέβινσον, με πρωταγωνιστές τους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Η ταινία επικεντρώνεται σε έναν υπεύθυνο δημοσιότητας και έναν παραγωγό του Χόλιγουντ που επινοούν έναν πόλεμο στην Αλβανία για να αποσπάσουν την προσοχή του εκλογικού σώματος από ένα προεδρικό σεξουαλικό σκάνδαλο. Το σενάριο της Χίλαρι Χένκιν και του Ντέιβιντ Μάμετ είναι μια ελεύθερη διασκευή του μυθιστορήματος του Λάρι Μπάινχαρτ, American Hero (1993).
Το Ο πρόεδρος, ένα ροζ σκάνδαλο κι ένας πόλεμος κυκλοφόρησε έναν μήνα πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο Κλίντον-Λεβίνσκι και τον επακόλουθο βομβαρδισμό του φαρμακευτικού εργοστασίου Αλ Σίφα στο Σουδάν από την κυβέρνηση Κλίντον τον Αύγουστο του 1998, κάτι που ώθησε τα μέσα ενημέρωσης να κάνουν συγκρίσεις μεταξύ της ταινίας και της πραγματικότητας. Αντίστοιχη σύγκριση έγινε και τον Δεκέμβριο του 1998, όταν η κυβέρνηση ξεκίνησε μια εκστρατεία βομβαρδισμών στο Ιράκ κατά τη διάρκεια της δίκης για την παραπομπή του Κλίντον για το εν λόγω σκάνδαλο. Συγκρίσεις έγιναν ξανά την άνοιξη του 1999, όταν η κυβέρνηση παρενέβη στον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου και ξεκίνησε εκστρατεία βομβαρδισμού κατά της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, η οποία συνορεύει με την Αλβανία και έχει αλβανόφωνους κατοίκους. Η ταινία απέφερε έσοδα 64,3 εκατομμυρίων δολαρίων έχοντας προϋπολογισμό 15 εκατομμυρίων δολαρίων και έγινε ευνοϊκά δεκτή από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, τα θέματα και το χιούμορ. Ο Χόφμαν έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του και οι σεναριογράφοι Ντέιβιντ Μάμετ και Χίλαρι Χένκιν ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου.
Πλοκή
Ο πρόεδρος πιάνεται να παρενοχλεί σεξουαλικά μια ανήλικη μέσα στο Οβάλ Γραφείο, λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Ο Κόνραντ Μπριν, κορυφαίος υπεύθυνος δημοσιότητας, προσλαμβάνεται από την προεδρική βοηθό Γουίνιφρεντ Έιμς για να απομακρύνει την προσοχή του κοινού από το σκάνδαλο. Αποφασίζει να επινοήσει έναν φανταστικό πόλεμο στην Αλβανία, ελπίζοντας ότι τα μέσα ενημέρωσης θα επικεντρωθούν σε αυτό. Ο Μπριν έρχεται σε επαφή με τον χολιγουντιανό παραγωγό Στάνλεϊ Μοτς για να δημιουργήσει τον πόλεμο, με συγκινητική μουσική υπόκρουση και ψεύτικα πλάνα αρχείου ενός ορφανού. Η φάρσα αρχικά πετυχαίνει, καθώς ο πρόεδρος κερδίζει γρήγορα έδαφος στις δημοσκοπήσεις.
Όταν η CIA μαθαίνει τη συμπαιγνία, στέλνει τον πράκτορα Γιανγκ να ανακρίνει τον Μπριν σχετικά με την φάρσα. Ο Μπριν πείθει τον Γιανγκ ότι η αποκάλυψη της εξαπάτησης είναι ενάντια τόσο στο δικό του συμφέρον όσο και στο συμφέρον της CIA. Αλλά όταν η CIA - σε συνεννόηση με τον αντίπαλο υποψήφιο για την προεδρία - αναφέρει ότι ο πόλεμος τελείωσε, τα μέσα ενημέρωσης αρχίζουν να επικεντρώνονται στο σεξουαλικό σκάνδαλο του προέδρου. Για να το αντιμετωπίσει αυτό, ο Μοτς επινοεί έναν ήρωα που έμεινε πίσω από τα χαρακώματα στην Αλβανία. Εμπνευσμένοι από την ιδέα ότι «τον πέταξαν σαν παλιοπάπουτσο», ο Μπριν και ο Μοτς ζητούν από το Πεντάγωνο να βρει έναν στρατιώτη των ειδικών δυνάμεων με ένα αντίστοιχο όνομα (εντοπίζεται ένας λοχίας που ονομάζεται "Σούμαν") γύρω από τον οποίο μπορεί να κατασκευαστεί μια ιστορία αιχμαλώτου πολέμου. Ως μέρος της φάρσας, ο τραγουδιστής της φολκ Τζόνι Ντιν (Γουίλι Νέλσον) ηχογραφεί ένα τραγούδι που ονομάζεται "Παλιοπάπουτσο", το οποίο γράφεται σε δίσκο 78 στροφών, πρόωρα παλαιωμένο, έτσι ώστε οι ακροατές να πιστεύουν ότι ηχογραφήθηκε χρόνια νωρίτερα, και στέλνεται στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου να «ανακαλυφθεί».
Όταν η ομάδα πηγαίνει να βρει τον Σούμαν, ανακαλύπτει ότι στην πραγματικότητα είναι ένας εγκληματικά παράφρων κατάδικος στρατιωτικός. Στο δρόμο της επιστροφής, το αεροπλάνο τους συντρίβεται καθ' οδόν προς την αεροπορική βάση Άντριους. Η ομάδα επιβιώνει και σώζεται από έναν αγρότη, παράτυπο μετανάστη στον οποίο δίνεται υπηκοότητα εξπρές. Ωστόσο, ο Σούμαν σκοτώνεται αφού επιχειρεί να βιάσει την κόρη ενός πρατηριούχου βενζίνης. Αρπάζοντας την ευκαιρία, ο Μοτς οργανώνει μια περίτεχνη στρατιωτική κηδεία για τον Σούμαν, υποστηρίζοντας ότι πέθανε από τα τραύματα που υπέστη κατά τη διάσωσή του.
Ενώ παρακολουθεί ένα πολιτικό τοκ σόου, ο Μοτς απογοητεύεται που τα μέσα ενημέρωσης αποδίδουν την άνοδο του προέδρου στις δημοσκοπήσεις στο ήπιο σύνθημα της προεκλογικής εκστρατείας «Μην αλλάζετε άλογο στη μέση της κούρσας» και όχι στη σκληρή δουλειά του Μοτς. Ο Μοτς δηλώνει ότι θέλει τα εύσημα και θα αποκαλύψει τη συμμετοχή του, παρά την πρόταση του Μπριν που του προσφέρει μια πρεσβεία και την προειδοποίηση ότι «παίζει με τη ζωή του». Αφού ο Μοτς αρνείται να αλλάξει γνώμη, ο Μπριν διατάζει απρόθυμα το προσωπικό ασφαλείας του να τον σκοτώσει. Ένα δελτίο ειδήσεων αναφέρει ότι ο Μοτς πέθανε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του, ο πρόεδρος επανεκλέγεται με επιτυχία και μια αλβανική τρομοκρατική οργάνωση αναλαμβάνει την ευθύνη για μια πρόσφατη βομβιστική επίθεση.
Τίτλος
Ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας προέρχεται από την ιδιωματική αγγλόφωνη έκφραση "the tail wagging the dog", οποία αναφέρεται στην αρχή της ταινίας με μια λεζάντα.
Μοτς και Έβανς
Ο ρόλος του Χόφμαν, Στάνλεϊ Μοτς, λέγεται ότι βασίστηκε απευθείας στον διάσημο παραγωγό Ρόμπερτ Έβανς. Έχουν παρατηρηθεί ομοιότητες μεταξύ του ρόλου και των εργασιακών συνηθειών του Έβανς, των μανιερισμών, των ιδιορρυθμιών, του στιλ ρούχων, του χτενίσματος και των μεγάλων γυαλιών οράσεως με τετράγωνο σκελετό. Στην πραγματικότητα, ο πραγματικός Έβανς λέγεται ότι αστειεύτηκε: «Είμαι υπέροχος σε αυτή την ταινία».
Μουσική
Η ταινία περιλαμβάνει πολλά τραγούδια που δημιουργήθηκαν για την εικονική εκστρατεία που διοργάνωσαν οι πρωταγωνιστές, όπως τα "Good Old Shoe", "The American Dream" και "The Men of the 303". Ωστόσο, κανένα από αυτά τα κομμάτια δεν μπήκε στο σάουντρακ. Το CD περιείχε μόνο το ομότιτλο κομμάτι (του Βρετανού κιθαρίστα/τραγουδιστή Μαρκ Νόπφλερ) και επτά ορχηστρικά κομμάτια του Knopfler.
Υποδοχή
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 86% με βάση 76 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7,4/10. Στο Metacritic, το οποίο αποδίδει μια σταθμισμένη μέση βαθμολογία, η ταινία έχει βαθμολογία 73 στα 100, με βάση 22 κριτικές, περιέχοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Διακρίσεις
Η ταινία ήταν υποψήφια για δύο βραβεία στην τελετή των 70ών Βραβείων Όσκαρ: για τον Ντάστιν Χόφμαν για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και τους Χίλαρι Χένκιν και Ντέιβιντ Μάμετ για Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Η ταινία συμμετείχε επίσης στο 48ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου κέρδισε Αργυρή Άρκτο – Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Χενίλ
Ο Χενίλ (ισπανικά: Genil) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ανδαλουσίας. Πηγάζει στην Σιέρρα Νεβάδα της επαρχίας της Γρανάδας. Μερικά χιλιόμετρα μετά τις πηγές του περνάει μέσα από την πόλη της Γρανάδας, όπου δέχεται τα ύδατα του χειμάρρου Ντάρο. Στη συνέχεια διασχίζει τις κωμοπόλεις Λόχα (Γρανάδα), Πουέντε Χενίλ (Κόρδοβα) και Έθιχα (Σεβίλλη) και μετά από μια συνολική πορεία 359 χιλιομέτρων εκβάλλει στον ποταμό Γουαδαλκιβίρ στο ύψος της κωμόπολης της επαρχίας της Κόρδοβας, Πάλμα δελ Ρίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Σλοβακίας
Το Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Σλοβακίας, γνωστό ως Tipsport Liga για λόγους χορηγίας, είναι ένα σλοβακικό επαγγελματικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους χόκεϊ επί πάγου. Στο Σλοβακικό σύστημα πρωταθλημάτων χόκεϊ επί πάγου, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 13 ομάδες (2018–19) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία. Από την περίοδο 2018–19, το πρωτάθλημα περιλαμβάνει επίσης δύο ομάδες από την Ουγγαρία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1993 μετά την ανεξαρτησία των χωρών της Τσεχίας και της Σλοβακίας και αντικατέστησε το Πρωτάθλημα της Τσεχοσλοβακίας που πρωτοξεκίνησε το 1931. Από το 1993 έως σήμερα έχει αλλάξει οκτώ ονομασίες με την πιο πρόσφατη να είναι το 2015 σε Tipsport Liga. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την Tipsport, τον μεγαλύτερο οργανισμό στοιχημάτων στην Τσεχική Δημοκρατία και έτσι είναι επίσημα γνωστή ως Tipsport Liga. Οι σύλλογοι της έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο νεοσύστατο Τσάμπιονς Χόκεϊ Λιγκ.
Από την έναρξη του Σλοβακικού Πρωταθλήματος το 1993, 7 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η Κόσιτσε και η Σλόβαν Μπρατισλάβας (8). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Μπάνσκα Μπίστριτσα, η οποία κέρδισε τον τίτλο τη σεζόν 2017−18.
Ονομασία και χορηγία
Το Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Σλοβακίας έχει χορηγηθεί από το 1993. Ο χορηγός ήταν σε θέση να καθορίσει το όνομα του πρωταθλήματος. Υπήρξαν οκτώ ονομασίες και επτά χορηγοί από την ίδρυσή του πρωταθλήματος. Από το 1993–94 έως 1997–98 ονομαζόταν Extraliga, τότε το όνομα άλλαξε σε West Extraliga μέχρι το τέλος της σεζόν 2000–01. Το 2001–02 ονομάστηκε σε Boss Extraliga. Από την περίοδο 2002–03 έως 2004–05, το όνομα άλλαξε σε ST Extraliga και το 2005–06 σε T-Com Extraliga. Από τις 16 Ιανουαρίου 2007 το όνομα άλλαξε σε Slovnaft Extraliga, όταν μια γενική συμφωνία με τον χορηγό Slovnaft υπεγράφη, και από την περίοδο 2011–12 μέχρι το τέλος της σεζόν 2014–15 ονομαζόταν σε Tipsport Extraliga και Slovnaft-Play-Off. Από το 2015–16 το πρωτάθλημα ονομάζεται σε Tipsport Liga.
Γήπεδα
thumb|250px|Αγώνας πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σλοβακία Χόκεϊ επί Πάγου
Νικόλαος Β΄ Σανούδος Σπετσαμπάντα
Ο Νικολό ή Νικόλαος Β΄ Σανούδος, επονομαζόμενος Σπετσαμπάντα (ιταλ. Spezzabanda) ήταν κύριος της Γκρίφα, ενός φέουδου στην Άνδρο και 8ος Δούκας του Αρχιπελάγους σαν συμβασιλέας με τη σύζυγο και 2η εξαδέλφη του Φιορέντσα Σανούδου, (1362 - 1371). Απεβίωσε το 1374.
Οικογένεια
Ήταν δισεγγονός του δούκα Μάρκου Β΄ Σανούδου, γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Σανούδου, λόρδου της Γκρίφα.
Η οικογένεια των Σανούδων έδωσε σειρά δόγηδων και κρατικών αξιωματούχων στη Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Μάρκος Α΄ Σανούδος, ιδρυτής της δυναστείας, συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία το 1204, μετά το πέρας της οποίας ίδρυσε το Δουκάτο της Νάξου. Εγγονός του ήταν ο Μάρκος Β΄ Σανούδος, που είχε δύο γιους: τον Γουλιέλμο Α΄, δούκα της Νάξου και τον Μάρκο, κύριο της Γκρίφα ή Γκρίντια, ενός φέουδου στην Άνδρο, που έτσι έγινε ιδρυτής του πλάγιου κλάδου των Σανούδων της Γκρίφα Άνδρου. Εγγονός του Μάρκου είναι ο Νικόλαος. .
Όταν η δισεγγονή του Μάρκου Β΄, η δούκισσα της Νάξου Φιορέντσα, διαδέχτηκε τον πατέρα της Ιωάννη Α΄ το 1362, ήταν χήρα. Ο εκ νέου γάμος της αποτέλεσε μείζον διπλωματικό ζήτημα, το οποίο ενδιέφερε άμεσα τις Δημοκρατίες της Βενετίας και της Γένοβας. Η επιλογή του γαμπρού ήταν ικανή, από μόνη της, να μετατοπίσει την ισορροπία δυνάμεων που υφίστατο στο Αιγαίο προς συμφέρον της μίας ή της άλλης πλευράς. Η Βενετία απέστειλε μία γαλέρα στη Νάξο για την αιχμαλώτιση της Φιορέντσας και την αποστολή της στην Κρήτη, όπου και υποχρεώθηκε να παντρευτεί τον 2ο εξάδελφό της, Νικόλαο τον Spezzabanda).
Δούκας της Νάξου
Η προσέγγιση μεταξύ των δύο αυτών τμημάτων της οικογένειας και των δύο νησιών έγινε άμεσα εκμεταλλεύσιμη από τη Βενετία, η οποία χρησιμοποίησε στρατεύματα προερχόμενα από τη Νάξο και την Εύβοια για την καταστολή μίας εξέγερσης στην Εύβοια.
Το ψευδώνυμό του Spezzabanda, σημαίνει « καταστροφέας των στρατών ». Περιγράφεται ως ένας ανεμοστρόβιλος οπλισμένος με σπαθί, όταν επιτιθόταν στις τουρκικές γαλέρες. Του αποδίδεται ο θάνατος δέκα Τούρκων καπετάνιων στη διάρκεια της ίδιας ημέρας. Σύμφωνα με τον πατέρα Σωλζέ, οι Τούρκοι, καθώς έβγαιναν στη θάλασσα, προσευχόταν να γλιτώσουν από τυχόν ναυάγιο, καθώς και από τον Σπετσαμπάντα.
Απόγονοι
Με τη Φιορέντσα, ο Νικόλαος απέκτησε τουλάχιστον δύο κόρες:
Από τον πρώτο (ή περισσότερους) γάμο του απέκτησε επίσης τουλάχιστον δύο γιους:
Αίδηψος
Η Αίδηψος (Αἴδηψος) ήταν παραλιακή πόλη της βορειοδυτικής αρχαίας Εύβοιας. Απείχε 160 στάδια από την Κύνο, η οποία βρισκόταν στην αντίθετη ακτή της Οποντιανής Λοκρίδας. Κοντά στην Αίδηψο υπήρχαν λουτρά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τον Ρωμαίο δικτάτορα Σύλλα. Τα θερμά λουτρά της Αιδήψου απέχουν περίπου 1.5 χιλιόμετρα από την σύγχρονη Αιδηψό.
Η πόλη βρίσκεται κοντά στο σύγχρονο χωριό Λουτρά Αιδηψού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Τζον Λι
O Τζον Λι (John Lee Ka-chiu, SBS PDSM PMSM, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1957) είναι πολιτικός και πρώην αστυνομικός του Χονγκ Κονγκ, και από την 1 Ιουλίου 2022, Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ.
Ο Λι υπηρέτησε στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας Διοίκησης μεταξύ 2021 και 2022, Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2017 και 2021, Αναπληρωτής Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2012 και 2017, Αναπληρωτής Επίτροπος Αστυνομίας μεταξύ 2010 και 2012.
Ως ο μοναδικός εγκεκριμένος υποψήφιος από την Κίνα στις εκλογές του 2022 στο Χονγκ Κονγκ, ο Λι επιλέχθηκε ως ο επόμενος Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιουλίου 2022.
Πρώτα χρόνια
Ο Λι αποφοίτησε από το σχολείο το 1977. Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ο δάσκαλός του τον επαίνεσε για την παράδοση όλων των εργασιών του.
Το 1980 ο Λι παντρεύτηκε την Τζάνετ Λαμ σε νεαρή ηλικία, με την οποία έχει δύο γιους, τον Gilbert Lee Man-lung και τον Lee Man-chun. Ο Λι δεν παρακολούθησε το πανεπιστήμιο μετά το γυμνάσιο.
Αστυνομικός
Στις 15 Αυγούστου 1977, σε ηλικία 19 ετών, ο Λι εντάχθηκε στη Βασιλική Αστυνομική Δύναμη του Χονγκ Κονγκ ως δόκιμος επιθεωρητής. Έγινε Αρχιεπιθεωρητής στις 11 Μαΐου 1984. Έγινε Επικεφαλής Έφορος το 1997, Βοηθός Επίτροπος το 2003, Ανώτερος Βοηθός Επίτροπος το 2007 και Αναπληρωτής Επίτροπος το 2010. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αστυνομικός, ο Λι απέκτησε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική και Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Charles Sturt στην Αυστραλία στο πλαίσιο ενός προγράμματος αυτομάθησης που χρηματοδοτήθηκε από τη δύναμη.
Γραφείο Ασφαλείας
Ο Lee διορίστηκε υφυπουργός Ασφάλειας το 2012 από τον διευθύνοντα σύμβουλο Leung Chun-ying και προήχθη σε Υπουργός Ασφάλειας τον Ιούλιο του 2017 στη διοίκηση της Carrie Lam.
Στις 3 Ιουλίου 2020 το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δήλωσε ότι ιδρύθηκε επίσημα η Επιτροπή Προστασίας της Εθνικής Ασφάλειας της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ. Η επιτροπή ήταν 10 μέλη. Ως Γραμματέας Ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ, ο Λι ήταν μέλος της επιτροπής. Τον Ιανουάριο του 2021, μετά τη σύλληψη 53 προσωπικοτήτων υπέρ της δημοκρατίας, ο Λι δήλωσε στο Νομοθετικό Συμβούλιο ότι συνελήφθησαν για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας».
Κυβερνήτης
Ως ο μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ στις 8 Μαΐου 2022. Η εκλογή του εγκρίθηκε με 1.416 εκλεκτορικές ψήφους (99,44% των ψήφων). Ορκίστηκε κυβερνήτης την 1η Ιουλίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λι Λι
Μονή Μαλεβής Αρκαδίας
Η Ιερά Μονή Μαλεβής είναι ένα ιστορικό μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και υπάγεται στην Μητρόπολη Μαντινείας και Κυνουρίας. Βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. από το Άστρος και 5 χλμ. από το χωριό Άγιος Πέτρος, στις πλαγιές του όρους Πάρνωνας σε υψόμετρο 900 μέτρων.
Ιστορία
Η ονομασία Μαλεβή προέρχεται από την τοπική ονομασία της κορυφής του Πάρνωνα, Μαλεβός. Σύμφωνα με την παράδοση, η πρώτη μονή ιδρύθηκε κατά τον 8ο αι. (περί το 717 μ.Χ.) σε διαφορετική όμως θέση από την σημερινή και πιο συγκεκριμένα σε ένα προστατευμένο σημείο (για να αποφεύγονται οι επιδρομές κακοποιών) στην τοποθεσία "Κανάλοι". Όπως επίσης θρυλείται, ένας βαρύτατος χειμώνας που ενέσκηψε κάποτε, έγινε αιτία να λιμοκτονήσουν οι μοναχοί και τελικά να αποβιώσουν όλοι εκ πείνας. Τον 10ο αιώνα ένας τσοπάνος, σύμφωνα πάντα με το θρύλο, ανακάλυψε την εικόνα της Παναγίας μέσα σε θάμνους και έτσι αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον της θρησκευτικής κοινότητας για τη Μονή. Η πρώτη μετακίνηση πραγματοποιήθηκε το 1320, σύμφωνα με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Λίγα χρόνια αργότερα επαργυρώθηκε η θαυματουργή, μυροβλήζουσα εικόνα της Παναγίας, έργο πιθανόν του Ευαγγελιστή Λουκά. Στις αρχές του 17ου αι. η μονή λειτουργούσε, αφού το 1609 οι τουρκικές αρχές έδωσαν την άδεια να ανοικοδομηθεί ερειπωμένη εκκλησία στον Πλάτανο. Η δεύτερη μετακίνηση της μονής πραγματοποιήθηκε το 1616, σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, από τον ηγούμενο Ιωσήφ Καρατζά. Τα επόμενα χρόνια στην μονή μόνασε ο Άγιος Νείλος ο μυροβλήτης (κατά κόσμον Νικόλαος Τερζάκης, †1651), ο οποίος αργότερα ασκήτευσε στο Άγιο Όρος.
Στις 8 Μαΐου 1786 οι Τούρκοι, προκειμένου να εκδικηθούν για την ήττα τους από τους κλέφτες του Ζαχαριά και τους Αγιοπετρίτες κλέφτες, με σημαντικότερους τους Θανάση Καράμπελα και Αντωνάκη Αλεβίζο, πυρπόλησαν την μονή. Κατά τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο ηγούμενος της μονής, Καλλίνικος Τσιαμούρης, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και βοήθησε αρκετά ως γιατρός πολλούς αγωνιστές και τον Δημήτριο Υψηλάντη. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε τη μονή. Χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, οι Γερμανοί βομβάρδισαν την μονή, γιατί εκεί στεγαζόταν νοσοκομείο που βοηθούσε τους αντάρτες του Πάρνωνα.
Αρχιτεκτονική
Το καθολικό της μονής ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο και εσωτερικά· είναι αγιογραφημένο πρόσφατα. Στο πάνω μέρος του προαυλίου χώρου, έχει χτιστεί πρόσφατα ένας βυζαντινού τύπου ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν νεόκτιστα και ανακαινισμένα κελιά και βοηθητικοί χώροι καθώς και τα παρεκκλήσια του Αγίου Νείλου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αγίου Γεωργίου. Η Μονή Μαλεβής έχει μετόχι τον Άγιο Χαράλαμπο στο χωριό Κορακοβούνι. Η μονή μετατράπηκε σε γυναικεία το 1949 και απαριθμεί σήμερα 14 μοναχές. Το καθολικό της εορτάζει στην Απόδοση της Θεοτόκου, στις 23 Αυγούστου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μαλεβης Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας
μικρογραφία|300x300εσ| Χάρτης των δημοψηφισμάτων Ροζ= Γερμανία Πράσινο= Πολωνία Πασχαλί= Τσεχοσλοβακία (συμπεριλαμβανομένου, χωρίς δημοψήφισμα, Χλουτσίν) Απαλό πράσινο= στην Πολωνία μετά από το δημοψήφισμα Πορτοκαλί= παραμονή στη Γερμανία μετά από το δημοψήφισμα Το δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας ήταν δημοψήφισμα που επιβλήθηκε από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 1921 για να καθορίσει την ιδιοκτησία της επαρχίας της Άνω Σιλεσίας μεταξύ της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Η περιοχή ήταν εθνοτικά μικτή με Γερμανούς και Πολωνούς. Σύμφωνα με τα προπολεμικά στατιστικά στοιχεία, οι Πολωνοί αποτελούσαν το 60% του πληθυσμού. Σύμφωνα με την προηγούμενη κυριαρχία από τη Γερμανική Αυτοκρατορία, οι Πολωνοί ισχυρίστηκαν ότι είχαν αντιμετωπίσει διακρίσεις, καθιστώντας τους ουσιαστικά πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η περίοδος της εκστρατείας του δημοψηφίσματος και της διασυμμαχικής κατοχής σημαδεύτηκε από βία. Υπήρξαν τρεις πολωνικές εξεγέρσεις και γερμανικές εθελοντικές παραστρατιωτικές μονάδες ήρθαν επίσης στην περιοχή.
Η περιοχή αστυνομευόταν από γαλλικά, βρετανικά και ιταλικά στρατεύματα και επιβλέπονταν από μια Διασυμμαχική Επιτροπή. Οι Σύμμαχοι σχεδίασαν μια διχοτόμηση της περιοχής, αλλά μια πολωνική ανταρσία πήρε τον έλεγχο σε πάνω από τη μισή περιοχή. Οι Γερμανοί απάντησαν με εθελοντικές παραστρατιωτικές μονάδες από όλη τη Γερμανία, οι οποίες πολέμησαν τις πολωνικές μονάδες. Τελικά, μετά από ανανεωμένη στρατιωτική επέμβαση των Συμμάχων, η τελική θέση των αντίπαλων δυνάμεων έγινε, περίπου, το νέο σύνορο. Η απόφαση παραδόθηκε στην Κοινωνία των Εθνών, η οποία επιβεβαίωσε αυτά τα σύνορα, και η Πολωνία έλαβε περίπου το ένα τρίτο του δημοψηφίσματος ανά περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους της βιομηχανικής περιοχής.
Μετά το δημοψήφισμα, στις 20 Οκτωβρίου 1921, μια διάσκεψη των πρεσβευτών στο Παρίσι αποφάσισε τη διαίρεση της περιοχής. Κατά συνέπεια, η Γερμανο-Πολωνική Συμφωνία για την Άνω Σιλεσία (Σύμβαση της Γενεύης), μια συνθήκη μειοψηφίας, συνήφθη στις 15 Μαΐου 1922, η οποία αφορούσε το συνταγματικό και νομικό μέλλον της Άνω Σιλεσίας, η οποία είχε εν μέρει γίνει πολωνικό έδαφος.
Το δημοψήφισμα
μικρογραφία| Μέλη της Πολωνικής Επιτροπής Δημοψηφίσματος
Οικισμοί που ψήφισαν την απόσχιση υπέρ της Πολωνίας
Στο δημοψήφισμα του 1921, το 40,6% των ψηφοφόρων αποφάσισαν να αποσχιστούν από τη Γερμανία και να γίνουν Πολωνοί πολίτες. Συνολικά, πάνω από επτακόσιες πόλεις και χωριά ψήφισαν κατά πλειοψηφία για να αποσχιστούν από τη Γερμανία και να γίνουν μέρος της Πολωνίας, ειδικά στις κομητείες Πστσίνα, Ρίμπνικ, Ταρνόφσκιε Γκούρι, Τόσεκ-Γκλιβίτσε, Στσέλτσε Οπόλσκιε, Μπίτομ, Κατοβίτσε, Λουμπλίνιετς, Ζάμπζε, Ρατσίμπους, Ολέσνο, Κόζλε και Οπόλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανω Σιλεσιας δημοψηφισμα Ανω Σιλεσιας δημοψηφισμα Κατηγορία:Επακόλουθα Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία Κατηγορία:Πολιτική της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Πολωνίας Κατηγορία:Σιλεσικές εξεγέρσεις
Τζον Πάλμερ (συγγραφέας)
Ο Τζον Λέσλι Πάλμερ (αγγλικά: John Leslie Palmer, 4 Σεπτεμβρίου 1885 - 5 Αυγούστου 1944) ήταν Άγγλος συγγραφέας. Έγραψε, κυρίως, με το δικό του όνομα, για τους πρώτους Άγγλους ηθοποιούς και διάφορες βρετανικές λογοτεχνικές φιγούρες. Ενώ, υπό τα ψευδώνυμα Φράνσις Μπίντινγκ, Κρίστοφερ Χάντον, Ντέιβιντ Πίλγκριμ και Τζον Σόμερς, έγραψε συνεργαζόμενος, διάφορα μυθιστορήματα.
Ένα από τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι το The House of Dr. Edwardes (1927), το οποίο, όπως και πολλά άλλα το έγραψε με τον Χίλαρι Σέιντ Τζορτζ Σόντερς, στο οποίο μάλιστα βασίστηκε το σενάριο της ταινίας Νύχτα Αγωνίας (1945), του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Με τον Σόντερς, υπέγραψε σε πάνω από 13 μυθιστορήματα ως Beeding, το οποίο από το 1920 έως το 1925, είχε κρατηθεί κρυφό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε
thumb|275px|Το Τελ Κενί (1.803 μ.) είναι η ψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε, εδώ χιονισμένη. Το Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε ή Τζεμπέλ εντ-Ντ[ου]ρουζ (αραβ. جبل الدروز), δηλαδή «Βουνό των Δρούζων», επισήμως Τζαμπάλ αλ-Άραμπ (αραβ.جبل العرب), δηλ. «Βουνό των Αράβων», είναι ένας ηφαιστειογενής ορεινός όγκος στο Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα της νότιας Συρίας, με μικρό τμήμα να εκτείνεται και στο έδαφος της βόρειας Ιορδανίας. Η εξελληνισμένη ονομασία του είναι Αλσάδαμος ή Ασάλμανος, προερχόμενη από την εβραϊκή ονομασία του, Ζαλμών. Οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής του είναι Δρούζοι, ενώ υπάρχουν μικρές άλλες μουσουλμανικές και σημαντικότερες χριστιανικές κοινότητες. Επιγραφές στη σαφαϊτική γραφή ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στο Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε. Υπήρχε αυτόνομο κρατίδιο στην περιοχή, το Κράτος των Ορεινών Δρούζων, στη Γαλλική Εντολή για τη Συρία και το Λίβανο από το 1921 έως το 1936.
Γεωλογία
thumb|255px|Το Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε (ως «Jabal ad Duruz») σε χάρτη της νότιας Συρίας Το ηφαιστειακό πεδίο του Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε, το νοτιότερο τέτοιο πεδίο στη Συρία, βρίσκεται στο Υψίπεδο Χαουρούν-Ντρούζε της νοτιοδυτικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία. Το Τζαμπάλ αλ-Ντρούζε είναι το πλέον εξέχον χαρακτηριστικό του πεδίου αυτού, με υψόμετρο που φθάνει τα 1.800 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το ηφαιστειακό πεδίο είναι αλκαλικό και αποτελείται από 118 βασαλτικούς ηφαιστειακούς κώνους, ενεργούς από το πρώιμο Πλειστόκαινο (πριν από 2,6 εκατομμύρια έτη περίπου) μέχρι τους ιστορικούς χρόνους. Φαίνεται ότι η τελευταία ηφαιστειακή έκρηξη στην περιοχή σημειώθηκε περί το 2670 π.Χ. συν ή πλήν 200 έτη, σε κώνο (Jabal Abu-Rgheile) υψομέτρου 945 μέτρων στο βόρειο άκρο του πεδίου. Η λεκάνη που παρουσίαζε κάποτε το υψίπεδο είναι γεμισμένη με βασαλτικές λάβες, οι οποίες προήλθαν από ηφαίστεια σχεδόν ευθυγραμμισμένα στη διεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά. Αυτό το ηφαιστειακό πεδίο εμπεριέχεται στο βόρειο μέρος του τεράστιου ευρύτερου πεδίου ηφαιστειότητας Χαράτ αλ-Σάαμ, που εκτείνεται από εκεί μέχρι τη Σαουδική Αραβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Συρίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ασίας Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές
Σιμόν Ματιέ
Η Σιμόν Ματιέ (γαλλικά : Simonne Mathieu) ( Νεϊγί-συρ-Σεν, 31 Ιανουαρίου 1908 - 7 Ιανουαρίου 1980) ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Στο Γαλλικό πρωτάθλημα η Ματιέ ήταν πρώτη στο μονό γυναικών το 1938 και το 1939 και δεύτερη το 1929, 1932, 1933, 1935, 1936, και το 1937. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1933, 1934 με συμπαίκτρια την Ελίζαμπεθ Ράιαν και το 1936, 1937 1938 και 1939 με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ, δεύτερη ήταν το 1945 με συμπαίκτρια την Μιρτίλ Μπρουνάριους. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτη το 1937 με συμπαίκτη τον Ιβόν Πετρά και το 1938 με συμπαίκτη τον Ντράγκουτιν Μίτιτς.
Στο Αμερικανικό πρωτάθλημα και στο διπλό γυναικών ήταν δεύτερη το 1938 με συμπαίκτρια την Γιαντβίγκα Γεντζεγιόβσκα.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1937 ήταν πρώτη στο μονό γυναικών, πρώτη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ και στο διπλό μεικτό πρώτη με συμπαίκτη τον Ρολάν Ζουρνύ.
Ήταν στην πρώτη δεκάδα στην παγκόσμια κατάταξη γυναικών από το 1929 έως το 1939 (δεν υπάρχουν κατατάξεις από το 1940 έως το 1945), φθάνοντας στην καλύτερη θέση τον 1932 που ήταν η τρίτη. Το τρόπαιο που δίνεται σήμερα στους νικητές του Διπλού Γυναικών του Ρολάν Γκαρός, πήρε το όνομά του προς τιμήν της ως Coupe Simone-Mathieu.
Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η Ματιέ ήταν επικεφαλής του Σώματος γαλλίδων γυναικών που ανήκε στις ελεύθερες γαλλικές δυνάμεις. Έλαβε τον τίτλο του Officier de la Légion d'Honneur. Από το 2006 έγινε μέλος του διεθνούς Χολ οφ φέιμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατάλογος αστέρων του Χαμαιλέοντος
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Χαμαιλέοντος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Χαμαιλέοντος κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Χ *
Αλσευοσμία
Η αλσευοσμία (λατινική και επιστημονική ονομασία Alseuosmia) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που περιλαμβάνει πέντε είδη, ιθαγενή της Βόρειας Νήσου της Νέας Ζηλανδίας. Το γένος έδωσε την ονομασία του στην οικογένειά του, τα αλσευοσμιοειδή.
Οι αλσευοσμίες είναι χαρακτηριστικά μικροί αειθαλείς θάμνοι, με φύλλα εναλλασσόμενα ή αντίθετα και άνθη πράσινα ή κόκκινα και αρωματικά. Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς το 1839 από δείγματα που συλλέχθηκαν σε δάση της Νόρθλαντ από τον Άγγλο βοτανολόγο Ρίτσαρντ Κάνινγκαμ. Τα είδη της αλσευοσμίας είναι τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Αστερώδη Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας
Κωνσταντίνος Σταμούλης
Ο '''Κωνσταντίνος Γ. Σταμούλης''' (1881 - ;) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Καρδίτσας και Τρικάλων και ως υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μοσχολούρι Καρδίτσας και ήταν μέλος του Δ. Σ. Γεωργικού Πεδινού Συνδέσμου, ο οποίος ήταν ενεργός στην Καρδίτσα στις αρχές του 20ού αιώνα. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων τον Αύγουστο του 1910, το Νοέμβριο του 1910, το 1912 και το Μάιο του 1915 και Καρδίτσας το 1923. Έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και υπηρέτησε από τις 12 Μαρτίου ως τις 25 Ιουλίου 1924. Στην κυβέρνηση του δικτάτορα Πάγκαλου ήταν προσωρινά υπουργός Υγιεινής, Προνοίας και Δημοσίας Αντιλήψεως από τις 25 Ιουνίου ως τις 4 Ιουλίου 1925. Ανέλαβε επίσης υπουργός Γεωργίας στην ίδια κυβέρνηση από τις 25 Ιουνίου ως τις 19 Ιουλίου 1926 και προσωρινά υπουργός Εθνικής Οικονομίας από τις 6 Ιανουαρίου 1926 ως τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Το 1946 επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων με την Ένωση Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως
Μασταναμπάλ
Ο Μασταναμπάλ ήταν ένας από τους τρεις νόμιμους γιους του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασσανάσση που κυβερνούσε την Νουμιδία στην σημερινή Αλγερία, τα αδέλφια του ήταν ο Μικίψα και ο Γκουλούσα. Ο Σκιπίων Αιμιλιανός Αφρικανός τοποθέτησε τα τρία αδέλφια βασιλείς της Νουμιδίας μετά τον θάνατο του πατέρα τους. Το όνομα του μεταφράζεται στην Νουμιδική γλώσσα ως "υπερασπιστής" ή "προστάτης".
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Γκαούντα (βασιλιάς)
Ο Γκαούντα βασιλιάς της Νουμιδίας (105 π.Χ.-88 π.Χ.) ήταν γιος του Μασταναμπάλ και εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασσανάσση. Ο νόθος ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιουγούρθας, ο γιος του ο Ιεμψάλ Β΄ της Νουμιδίας και ο εγγονός του ο Ιόβας Α΄ της Νουμιδίας. Σύμφωνα με τον Σαλλούστιο όταν ξέσπασαν οι Ιουγουρθιανοί Πόλεμοι ο Γκαούντα προσπάθησε να πείσει τον Ρωμαίο διοικητή Κόιντο Καικίλιο Μέτελο Νουμιδικό να του παραχωρήσει την θέση ενός πρίγκιπα και να του δώσει μια ομάδα από άλογα ως σωματοφύλακα. Ο Μέτελος αρνήθηκε και τα δύο αιτήματα με την πρόφαση ότι αυτά τα προνόμια παραχωρούνται μόνο σε βασιλείς. Ο Γκαούντα εξοργισμένος για την προσβολή συνεργάστηκε με τον Γάιο Μάριο, μαζί του ανέτρεψαν τον Μέτελο από την θέση του διοικητή, τον αντικατέστησε ο ίδιος ο Γάιος Μάριος. Ο Γάιος Μάιος κατόπιν κήρυξε τον πόλεμο στον Ιουγούρθα, τον νίκησε, τον ανέτρεψε και τον αντικατέστησε στον θρόνο της Νουμιδίας ο Γκαούντα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
La Llorona (τραγούδι)
Το "La Llorona" (μετάφραση: Η κλαίουσα γυναίκα) είναι ένα παραδοσιακό μεξικανικό τραγούδι. Οι ρίζες του κομματιού προέρχονται από τον Κόλπο Τεουαντεπέκ. Όπως συμβαίνει με όλα τα παραδοσιακά τραγούδια, έτσι κι αυτό, είναι αγνώστου δημιουργού, ωστόσο, το κομμάτι απέκτησε δημοτικότητα το 1941, όταν το διασκεύασε ο συνθέτης Αντρές Ενεστρόσα. Οι στίχοι του βασίζονται σε έναν παλιό θρύλο της Κλαίουσας Γυναίκας, του Μεξικού και γενικότερα της Νότιας Αμερικής, όμως οι περισσότεροι στίχοι γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης ή και αργότερα, κι έτσι συγκρίνοντας τον θρύλο με τους στίχους, συναντώνται διαφορές. Το κομμάτι έχει υποστεί διάφορες διασκευές,  ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλες μορφές τέχνης, όπως ο κινηματογράφος, για παράδειγμα στο Frida (2002) και Coco (2017).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Μουσική στο Μεξικό
Περιβαλλοντικά ζητήματα στην Ελλάδα
Αυτή η σελίδα καλύπτει τα περιβαλλοντικά ζητήματα στην Ελλάδα.
Όξινη βροχή
Η όξινη βροχή προκαλεί μεγάλες ζημιές σε αρχαιολογικά μνημεία.