cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικό δημοψήφισμα του 1924
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος το δέχτηκε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος από το εξωτερικό. Ο Βενιζέλος είχε αναλάβει πρωθυπουργός για ένα μικρό διάστημα στις αρχές του 1924 (11 Ιανουαρίου 1924 - 6 Φεβρουαρίου 1924), δε μπόρεσε, όμως, να συγκρατήσει το ρεύμα υπέρ της αλλαγής του πολιτεύματος και εγκατέλειψε τη χώρα.
Γενικά, ο λαός είχε κουραστεί από τη χρόνια πολιτική ανωμαλία και ήταν διατεθειμένος να δοκιμάσει το νέο πολίτευμα, με την ευχή ότι θα εξασφάλιζε πολιτική σταθερότητα.
Το εκλογικό σώμα
Δικαίωμα ψήφου είχαν οι ντόπιοι, οι πρόσφυγες, οι μειονότητες και οι στρατιώτες. Οι πρόσφυγες υπόλογίζονταν σε 150.000, οι μουσουλμάνοι σε 50.000 και ο στρατός σε 100-140.000. Οι πρόσφυγες και ο στρατός θα ψήφιζαν υπέρ της Δημοκρατίας ενώ οι αποχωρήσαντες μουσουλμάνοι θεωρούνταν υποστηρικτές της βασιλείας. Έτσι πριν γίνει το Δημοψήφισμα η Δημοκρατία «βρισκόταν με ένα πλεονέκτημα 300-340.000 ψήφων».
Τα αποτελέσματα κατά περιοχές
Σε Αθήνα και Πειραιά καταβλήθηκε προσπάθεια από το στρατό και την κυβέρνηση να ενισχυθεί ακόμα πιο πολύ η διαφορά υπέρ της Δημοκρατίας. Ο Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα αναφέρει πως πρόσφυγες στην Αθήνα τέθηκαν υπό περιορισμό για κάποιες ώρες και τους έδωσαν αποκλειστικά ψηφοδέλτια υπέρ της δημοκρατίας. Στη Λιβαδειά, Θήβα, Μέγαρα και στα χωριά της Αττικής ψήφισαν υπέρ της μοναρχίας. Η εκλογική συμπεριφορά εξηγείται από την κοινωνική δομή, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και την ανεπαρκή καμπάνια των Δημοκρατικών. Στη Μακεδονία και στη Θράκη η Δημοκρατία κέρδισε με διαφορά από τη Μοναρχία λόγω και των μέτρων αστυνόμευσης που έλαβαν οι τοπικές αρχές για την αποδυνάμωση της Βασιλικής προπαγάνδας ενώ στη Θεσσαλία στα πιο μεγάλα αστικά κέντρα - Λάρισα, Τρίκαλα, Βόλος πλειοψήφησε η Δημοκρατία, ενώ στα χωριά ψηφίστηκε η Μοναρχία. Γενικά όπου είχαν εγκατασταθεί πρόσφυγες - και ήταν κυρίως στα αστικά κέντρα, κι όχι στα χωριά - η Δημοκρατία ενισχύθηκε. Μια άλλη παράμετρος που καθόρισε την ψήφο του κόσμου ήταν και η αλλαγή του Ημερολογίου από Ιουλιανό σε Γρηγοριανό, από τους θεωρητικά Δημοκρατικούς στρατιωτικούς κατά το προηγούμενο έτος, βοήθησε τη μοναρχία να ενισχυθεί. Παπάδες και κληρικοί γύριζαν τα χωριά διακηρύσσοντας ότι η Δημοκρατία άλλαζε τη θρησκεία. Έτσι σε κάποια χωριά όπως στην Καλαμπάκα χωρικοί με εικόνες στα χέρια ψήφισαν υπέρ της μοναρχίας. Στην Πελοπόννησο και λόγω του βασιλικού παρελθόντος της περιοχής αλλά και λόγω της έντονης προπαγάνδας που άσκησαν οι φιλοβασιλικοί: έτσι μεταξύ άλλων επικαλέστηκαν την αλλαγή ημερολογίου, ήταν η εμμονή του κλήρου, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του λαού, και πως η Δημοκρατία θα έφερνε ανατίμηση του νομίσματος και οι τιμές της σταφίδας θα έπεφταν. Την 1η Μαΐου ορκίστηκε πρώτος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Παύλος Κουντουριώτης.
Η αμφισβήτηση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος από τους βασιλόφρονες
Μερίδα των βασιλοφρόνων αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και συσπειρώθηκε γύρω από τον Παναγή Τσαλδάρη. Ο Ιωάννης Μεταξάς δήλωσε πως αν και ακόμα ήταν νοθευμένα τα ψηφοδέλτια του Ναι δε νοθεύθηκαν τα Όχι. Όμως τα ψηφοδέλτια του Όχι ήταν αυτά που καταμετρήθηκαν και ήταν λίγα.
Η υποδοχή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος από τις δυτικές χώρες
Η Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι ήταν  ή πρώτη ξένη δύναμη η οποία επιδοκίμασε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αλλά προσδοκούσε μέσω της πολιτειακής μεταβολής τη ρήξη μεταξύ Ελλάδος και Γιουγκοσλαβίας, αλλά και Μεγάλης Βρετανίας. Επίσης, η ήττα των Συντηρητικών στη Μεγάλη Βρετανία και η νίκη του Καρτέλ ντε Γκως στη Γαλλία δημιουργούσε κλίμα ευνοϊκό υπέρ της δημοκρατίας στην Ελλάδα κάτι που εμπράκτως εκδηλωνόταν με την εντός σύντομου χρονικού διαστήματος έγκριση του προσφυγικού δανείου προς την Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Μοναρχία της Ελλάδας Κατηγορία:1924
Αμίλκαρ Καμπράλ
Ο Αμίλκαρ Καμπράλ (Πορτογαλικά: Amílcar Lopes Cabral, 12 Σεπτεμβρίου 1924 – 20 Ιανουαρίου 1973) ήταν Αφρικανός αγρονόμος μηχανικός, συγγραφέας, μαρξιστής και εθνικιστής πολιτικός, επικεφαλής του κινήματος για ανεξαρτησία στη Γουινέα-Μπισσάου και του εθνικιστικού κινήματος στη χώρα του και στο Πράσινο Ακρωτήριο. Είναι ο συνθέτης και ο στιχουργός του εθνικού ύμνου της χώρας. Δολοφονήθηκε το 1973.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Μπαφατά της Πορτογαλικής Γουινέας, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1924. Οι γονείς του κατάγονταν από το Πράσινο Ακρωτήριο. Ο δίδυμος αδερφός του, Λουίς Καμπράλ έγινε αργότερα αρχηγός κράτους της Γουινέας-Μπισσάου. Ο Αμίλκαρ σπούδασε στη Λισαβόνα και όντας ακόμα φοιτητής οργάνωσε φοιτητικά κινήματα αφιερωμένα στον αφρικανικό εθνικισμό.
Επέστρεψε στην Αφρική τη δεκαετία του ' 50 και οργάνωσε κινήματα για ανεξαρτησία σε διάφορες αφρικανικές χώρες. Θεμελιώδης ήταν ο ρόλος του στην ίδρυση του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde, PAIGC). Επίσης, εργάστηκε για την ίδρυση απελευθερωτικού κόμματος στην Αγκόλα από κοινού με τον Αγκοστίνιο Νέτο.
Απελευθερωτικός πόλεμος
Από το 1962 ο Καμπράλ ηγήθηκε μιας στρατιωτικής σύρραξης εναντίον των πορτογαλικών δυνάμεων της αποικιοκρατίας. Στόχος του πολέμου ήταν η ανεξαρτησία του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο Καμπράλ έγινε ντε φάκτο ηγέτης σε πολλά κτήματα στη Γουινέα-Μπισσάου. Το 1972 άρχισε να προωθεί τη θεσμοθέτηση Εθνοσυνέλευσης, ωστόσο τα σχέδιά του ανατράπηκαν με τον ξαφνικό θάνατό του. Πράκτορες της Πορτογαλίας έβαλαν ανθρώπους να τον δολοφονήσουν, στις 20 Ιανουαρίου του 1973 στο Κόνακρι της Γουινέας. Ο δίδυμος αδερφός του, Λουίς Καμπράλ έγινε αργότερα Πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου.
Το όνομά του δόθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο του Σαλ, στο Πράσινο Ακρωτήριο. Διοργανώνεται επίσης το Κύπελλο ποδοσφαίρου Αμίλκαρ Καμπράλ στη δεύτερη ζώνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί της Γουινέας-Μπισσάου Κατηγορία:Αφρικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Μαρξιστές
Τζαρντίνι ντι Κορκόλλε
Τα σημαντικά αξιοθέατα του χωριού είναι τα εξής -η σύγχρονη εκκλησία Αγίου Μιχαήλ Αρχάγγελου, στν οδό Μόντε Πραντόνε - το πάρκο στην Οδό Ματέλικα (Via Matelica), γνωστότερο ώς Βίλλα Ντέι Τζιαρντίνι Ντι Κορκόλλε (Villa dei Giardini di Corcolle)
Κατηγορία:Ρώμη
Γεώργιος Τζατζάνης
Ο '''Γεώργιος Αλεξ. Τζατζάνης''' (1904 - 2002) υπήρξε Έλληνας νομικός, θεολόγος, συγγραφέας και πολιτικός, φιλελεύθερος βουλευτής Πειραιά το 1952.
Βιογραφία
Την ίδια χρονιά γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών παρακολουθώντας ταυτόχρονα την Θεολογική Σχολή, το Παιδαγωγικό τμήμα και  την Σχολή Γλωσσών και Εμπορίου, σχολές από τις οποίες αποφοίτησε το 1928 κατέχοντας τα ισότιμα πτυχία.
Το 1929, σε ηλικία 25 ετών, άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία σαν καθηγητής της Θεολογίας και Παιδαγωγικής σε ιδιωτικά σχολεία του Πειραιώς.
Το 1936 και ενώ είναι καθηγητής στα Ράλλεια Σχολεία Πειραιώς  σπουδάζει στον Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών παίρνοντας το πτυχίο του το 1940.
Συνεχίζει την σταδιοδρομία του σαν καθηγητής μέχρι  το 1947, οπότε ξεκινά την άσκηση της δικηγορίας στο Πρωτοδικείο Αθηνών, μέχρι και την συνταξιοδότηση του το 1968, με την ιδιότητα του δικηγόρου παρ΄ Αρείω Πάγω.
Στην διάρκεια της κατοχής, ανέπτυξε σημαντική πνευματική – φιλανθρωπική – πατριωτική και κυρίως κοινωνική δράση μέσα από Οργανώσεις και Σωματεία τα οποία είτε ίδρυσε, είτε υπήρξε μέλος του Δ.Σ. :
1942 – 1950  Διευθυντής του Ε.Ο.Χ.Α Πειραιώς.
Σαν διευθυντής του Ε.Ο.Χ.Α με την βοήθεια και εποπτεία του τότε Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, διοργάνωσε
- 47 παιδικά συσσίτια που έτρωγαν καθημερινά 33.000 παιδιά
- 20 βρεφικούς σταθμούς, όπου 9.000 έπαιρνα κάθε μέρα γάλα και βρεφικές τροφές
- 21 εξωσχολικά σχολικά κέντρα που έδιναν τροφή σε 1.500 παιδιά 12-18 ετών καθημερινά
Επίσης ίδρυσαν τραχωματικές εστίες όπου έδιναν συσσίτια σε τραχωματικά παιδιά.
Σε ειδικά διαμορφωμένα κέντρα  παρείχαν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε 25.000 επίτοκες και λεχώνες, σε 66.000 τραχωματικά παιδιά και 50.000 απόρους. Επίσης παρείχαν τροφή και ρουχισμό σε 2.500 οικογένειες κρατουμένων, ομήρων και εκτελεσθέντων πατριωτών.
Ιδρυτής της Κρητικής Αλληλεγγύης
Σαν πρόεδρος της Κρητικής Αλληλεγγύης οργάνωσε συσσίτια για τα Κρητικόπουλα του Πειραιά ηλικίας από 6 -20 ετών  και τα προμήθευε με ρούχα και παπούτσια
Οργάνωσε παιδικές κατασκηνώσεις στην Πεντέλη και στην Εκάλη όπου ζούσαν παιδιά μέχρι το 1950.
Συνιδρυτής της πατριωτικής Ενώσεως Κρητών Π.Ε.Κ
'''Μέλος του Δ.Σ. της επιτροπής συλλογής ρουχισμού'''
'''Μέλος του Δ.Σ. της επιτροπής περιθάλψεως βομβόπληκτων'''
'''Μέλος του Δ.Σ. της επιτροπής Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού'''
Μέλος της επιτροπής Ελβετικού Ερυθρού Σταυρού
Μέλος της επιτροπής Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού
Σημαντική υπήρξε η πολιτική του δράση την τετραετία 1952 – 1956, όταν διετέλεσε βουλευτής Πειραιώς και  Νήσων. Μέσα από την Βουλή αλλά και από τις σελίδες της εφημερίδας «Η φωνή της Επαρχίας» που εξέδιδε 11 χρόνια, προέβαλε το πρόβλημα του Απόδημου Ελληνισμού, με αλλεπάλληλα ταξίδια στην Αμερική, όπως επίσης προέβαλε το Κυπριακό και τα γεγονότα της Κωνσταντινουπόλεως το 1955.
Από το 1956 έως το 1966 διετέλεσε '''Γεν. Γραμμ. του Υπουργείου Προνοίας,''' όπου έντονη,  αποφασιστική και αποτελεσματική υπήρξε η θητεία του σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιήθηκε από αυτή την θέση. Με επιτόπου επισκέψεις σε όλη την Ελλάδα, έδωσε λύσεις σε στεγαστικά προβλήματα, στην προστασία των παιδιών, των γερόντων και των εχόντων ανάγκη περίθαλψης. Προώθησε τα προβλήματα των προσφύγων  και κατάφερε να δοθούν επιχορηγήσεις σε Δήμους Κοινότητες- Ι. Ναούς, Ιδρύματα και Σωματεία.
Η πολυσχιδής του δράση αναγνωρίστηκε από τις πολιτικές αρχές, Δήμους, Σωματεία, Οργανώσεις, από τον Αθηναϊκό – Πειραϊκό και Επαρχιακό Τύπο, από τα Οικουμενικά Πατριαρχεία, την Ιερά Σύνοδο, από Προέδρους της Κυβερνήσεως και Υπουργούς απονέμοντας του διάφορες τιμητικές διακρίσεις με ανώτερη αυτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο του απένειμε τον Σταυρό του τάγματος των Ορφανοτρόφων και του έδωσε το τίτλο του Άρχοντα Ορφανοτρόφου.
Η συγγραφική του δράση :
-  «Ο Χριστιανισμός και τα μεγάλα προβλήματα της ζωής» , 1940
- «Η ιστορία και το έργο της Κρητικής Αλληλεγγύης», 1945
'''- « Τα πεπρεγμένα του Ε.Ο.Χ.Α. Πειραιώς », 1944'''
- « Εις τους Αγίου Τόπους και τν Μέση Ανατολή», 1953
- «Ο έξω Ελληνισμός», 1954
- «Η τρικυμιώδης ζωή και δράση», 1992   Επτάτομο έργο το οποίο εξέδωσε σε ηλικία 88 ετών και δόθηκε δωρεάν σε όλες τις βιβλιοθήκες Σχολείων, Ιδρυμάτων, Συλλόγων, Ενώσεων,  Μητροπόλεων και  Αρχιεπισκοπών της επικράτειας και του εξωτερικού. Στο έργο αυτό, εκτός από την  λεπτομερή δράση της ζωής του συγγραφέως, μπορεί κανείς να γνωρίσει και άγνωστες για τους πολλούς,  πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής από το 1940 μέχρι τον θάνατό του.
Εργάστηκε ως δικηγόρος. Παράλληλα ανέπτυξε συγγραφικό έργο, δημοσιεύοντας το 1946 το ιστορικό έργο "Η ιστορία και το έργον της “Κρητικής Αλληλεγγύης". Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς στις εκλογές του 1952 με την ΕΠΕΚ. Πέθανε σε ηλικία 98 ετών, στις 6 Ιανουαρίου του 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Nakajima Ki-87
Το Nakajima Ki-87 ήταν ιαπωνικό μαχητικό μεγάλου ύψους πτήσης το οποίο αναπτύχθηκε στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ki-87 αναπτύχθηκε για να αναχαιτίσει τα βαρέα Αμερικανικά βομβαρδιστικά B-29 Superfortress, τα οποία πραγματοποιούσαν καταστροφικές επιθέσεις στην μητροπολιτική Ιαπωνία στα 1944-45. Το σχέδιο της Nakajima ήταν προϊόν προγενέστερης έρευνας που είχε διεξαγάγει αυτή η εταιρεία από κοινού με το Τεχνικό Τμήμα του Αρχηγείου του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού πάνω σε αστεροειδή κινητήρα με υπερσυμπιεστή (τούρμπο). Οι εργασίες πάνω σε αυτό τον κινητήρα είχαν ξεκινήσει το 1942, δηλαδή πολύ πριν από τις επιθέσεις των B-29. Αποτέλεσμα των εργασιών αυτών ήταν το Tachikawa Ki-94-I, ενώ το Ki-87 αναπτύχθηκε ως εφεδρική πρόταση για την περίπτωση που το Ki-94 αποτύγχανε.
Η Nakajima ξεκίνησε την κατασκευή τριών πρωτοτύπων τον Ιούλιο του 1943, με στόχο να ολοκληρωθούν στο διάστημα Νοεμβρίου 1944 - Ιανουαρίου 1945. Θα ακολουθούσαν επτά αεροσκάφη προπαραγωγής μέχρι τον Απρίλιο του 1945. Το Τεχνικό Τμήμα του Αρχηγείου επέμεινε στην τοποθέτηση του υπερσυμπιεστή στο πίσω μέρος της ατράκτου, διάταξη που θα παρέμενε από το έκτο πρωτότυπο και μετά. Ο οπλισμός του αεροσκάφους αποτελούνταν από πυροβόλα στις πτέρυγες και το σύστημα προσγείωσης ήταν αναδιπλώνονταν με κατάλληλο τρόπο ώστε να επιτρέπει την αποθήκευση των πυρομαχικών των πυροβόλων.
Υπήρξαν σημαντικές καθυστερήσεις στο πρόγραμμα, κυρίως εξαιτίας προβλημάτων στον υπερσυμπιεστή και στο ηλεκτροκίνητο σύστημα προσγείωσης, με συνέπεια το αρχικό πρωτότυπο να ολοκληρωθεί μόλις τον Φεβρουάριο του 1945. Το Ki-87 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Απρίλιο, αλλά συνολικά ολοκληρώθηκαν μόνο πέντε πτήσεις. Σχεδιάζονταν η κατασκευή 500 αεροσκαφών, όμως μέχρι το τέλος του πολέμου δεν ολοκληρώθηκαν άλλα αεροσκάφη εκτός από το αρχικό πρωτότυπο.
Το Ki-87-II θα ήταν μια έκδοση με κινητήρα Nakajima Ha217 (Ha-46) των 3.000 hp και τον υπερσυμπιεστή στην ίδια θέση με το Αμερικανικό P-47 Thunderbolt. Δεν κατασκευάστηκε κανένα μαχητικό αυτής της έκδοσης.
Βιβλιογραφία
Ki-87 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Ghosted (ταινία, 2023)
Το Ghosted είναι μια Αμερικανική ρομαντική κωμική ταινία δράσης-περιπέτειας του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Ντέξτερ Φλέτσερ και σενάριο από τους Ρετ Ρις, Πολ Γουέρνικ, Κρις Μακένα, και Έρικ Σόμερς, από ιστορία των Ρις και Γουέρνικ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Κρις Έβανς και Άνα ντε Άρμας.
Σε παραγωγή από τις Apple Studios και Skydance Media, κυκλοφόρησε στο Apple TV+ στις 21 Απριλίου του 2023. Παρόλο που έλαβε γενικά αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς έγινε η ταινία του Apple TV+ με τις περισσότερες προβολές στο ντεμπούτο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πολ Γουέρνικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ρετ Ρις Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λορν Μπάλφε Κατηγορία:Ταινίες της Skydance Media
Αναστάσιος Κομνηνός
Ο Αναστάσιος Κομνηνός ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από τον περιφανή οίκο των Κομνηνών. Ακολούθησε τον ασκητικό βίο και ήλθε στο Άγιο Όρος, όπου εξελέχθη ηγούμενος. Επί πατριάρχου Παρθένιου πήγε στη Γερμανία και στη Χάλε της Σαξωνίας. Το 1649 έφυγε από τη Χάλε και περιόδευσε στην Ελμστατν, Μπράουνσβαϊγκ και άλλες γερμανικές μεγαλουπόλεις.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Σούπερ Λίγκα 2011–12
Η Σούπερ Λίγκα 2011–12 (γνωστή και ως Super League ΟΠΑΠ για εμπορικούς λόγους) και ειδικότερα το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της περιόδου 2011-12 ήταν το 53ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας, το 33ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και 6ο με την ονομασία Σούπερ Λιγκ. Ξεκίνησε στις 27 Αυγούστου 2011 και η κανονική διάρκεια ολοκληρώθηκε στις 22 Απριλίου 2012, ενώ τα πλέι οφ στις 20 Μαΐου 2012. Πρωταθλητής αναδείχτηκε για 39η φορά στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός. Υποβιβάστηκαν οι Εργοτέλης, Παναιτωλικός και Δόξα Δράμας.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με μόλις 5 αγώνες, καθώς δεν ήταν γνωστές οι 2 τελευταίες ομάδες του πρωταθλήματος. Την προηγούμενη χρονιά εντός αγωνιστικών χώρων υποβιβάστηκαν ο Πανσερραϊκός, η Λάρισα και ο Αστέρας Τρίπολης. Λόγω της απόφασης υποβιβασμού στα χαρτιά του Ηρακλή, παρέμεινε στην κατηγορία ο Αστέρας Τρίπολης. Προβιβάστηκαν επίσης από τη 2η κατηγορία, οι ΠΑΣ Γιάννινα, Παναιτωλικός και ΟΦΗ.
Μετά το σκάνδαλο των στημένων αγώνων υποβιβάστηκαν ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα και τη θέση τους πήραν ο Λεβαδειακός και η Δόξα Δράμας. Ο Ολυμπιακός Βόλου συμμετείχε στα πλέι-οφ της προηγούμενης χρονιάς εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στο Γιουρόπα Λιγκ, αλλά λόγω του σκανδάλου αποβλήθηκε από τη διοργάνωση κι ενώ είχε προκριθεί από δύο προκριματικές φάσεις (τη θέση του πήρε η Ντιφερντάνζ από το Λουξεμβούργο, την οποία είχε αρχικά αποκλείσει στη δεύτερη από αυτές).
Την ευρωπαϊκή τους έξοδο την επόμενη περίοδο εξασφάλισαν ο πρωταθλητής Ολυμπιακός, απευθείας στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ μέσω των πλέι οφ, ο Παναθηναϊκός στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Ατρόμητος, στα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ, ο ΠΑΟΚ στον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ και μέσω της έκτης θέσης στη γενική κατάταξη, ο Αστέρας Τρίπολης, στον δεύτερο προκριματικό γύρο. Η ΑΕΚ που συμμετείχε στα πλέι οφ και κέρδισε αρχικά τη δεύτερη θέση, δεν πήρε τελικά άδεια να συμμετάσχει στην Ευρώπη.
Πρωταθλητής
Ολυμπιακός
Προβλήματα στην έναρξη
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12 ξεκίνησε μέσα στη δίνη του σκανδάλου των στημένων αγώνων, λόγω του οποίου υπήρξε σκέψη για αναβολή της έναρξης του πρωταθλήματος, αλλά τελικά αποφασίστηκε να ξεκινήσει την προγραμματισμένη ημερομηνία, με τη συμμετοχή μόνο 13 ομάδων, καθώς λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος είχε αποφασιστεί ο υποβιβασμός του Ολυμπιακού Βόλου και της Καβάλας από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού και εκκρεμούσε ακόμα η υπόθεση του υποβιβασμού του Ηρακλή.
Λίγο πριν τη διεξαγωγή της δεύτερης αγωνιστικής η αίτηση του Ηρακλή για επανεξέταση του φακέλου απορρίφθηκε από την Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ με αποτέλεσμα τον οριστικό υποβιβασμό του στη Β΄ Εθνική. Τον Ηρακλή, που προσέφυγε στα πολιτικά δικαστήρια ευελπιστώντας να δικαιωθεί, αντικατέστησε ο Αστέρας Τρίπολης, ο οποίος λίγο αργότερα βρέθηκε εμπλεκόμενος σε νέα υπόθεση στημένων αγώνων.
Από τα μέσα Ιουλίου του 2011 είχαν έρθει στο φως νέοι ύποπτοι αγώνες για τους οποίους είχε σχηματιστεί νέα δικογραφία. Με βάση τα στοιχεία αυτά, στις 22 Σεπτεμβρίου 2011, ασκήθηκαν διώξεις σε τρεις ομάδες που αγωνίζονταν στην Σούπερ Λίγκα, στον Αστέρα Τρίπολης, στον ΠΑΣ Γιάννινα και στον ΟΦΗ. Στις 30 Σεπτεμβρίου η Πειθαρχική Επιτροπή της Σούπερ Λίγκας αποφάσισε υποβιβασμό του Αστέρα Τρίπολης, ενώ απάλλαξε τις άλλες δύο ομάδες. Τελικά στις 11 Οκτωβρίου, η επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ δικαίωσε τον Αστέρα Τρίπολης, ο οποίος παρέμεινε στο πρωτάθλημα. Κατόπιν ψηφοφορίας των μελών της Super League, τις θέσεις των ομάδων Α και Β (όπως αυτές ορίστηκαν στην από 5/8/11 κλήρωση του πρωταθλήματος Super League), έλαβαν αντίστοιχα οι ΠΑΕ Δόξα Δράμας και Λεβαδειακός. Στις 20 Νοεμβρίου οι Λεβαδειακός και Δόξα Δράμας έδωσαν τον πρώτο τους αγώνα στη Σούπερ Λίγκα.
Play off
Στα play-off για την πρόκριση στο Champions League, οι τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5 στην κανονική περίοδο αγωνίστηκαν μεταξύ τους δύο φορές (μία εντός και μία εκτός έδρας), όμως δεν ξεκίνησαν όλες οι ομάδες με 0 βαθμούς. Αντιθέτως, ένα σύστημα στάθμισης τέθηκε σε ισχύ για τη θέση των ομάδων κατά την έναρξη αυτού του μίνι-πρωταθλήματος. Η ομάδα που τερμάτισε στην 5η θέση της κανονικής περιόδου ξεκίνησε στα play-off με 0 βαθμούς. Η βαθμολογία των υπόλοιπων ομάδων εξαρτήθηκε από τη συλλογή των βαθμών της ομάδας που τερμάτισε στην 5η θέση κατά τη διάρκεια της περιόδου.
Η 5η στην κατάταξη ΑΕΚ είχε 48 βαθμούς κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου. Σύμφωνα με τους παραπάνω αριθμούς και υπολογισμούς, ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τα play-off με 3 βαθμούς((66–48)/5 = 3.6, με τη στρογγυλοποίηση 4), ενώ ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ και ο Ατρόμητος ξεκίνησαν με 0 βαθμούς η καθεμία ((50–48)/5 = 0.4, με τη στρογγυλοποίηση 0).
Κριτήρια κατάταξης: Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς:
Πρόγραμμα αγώνων
ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 1-0
Παναθηναϊκός-Ατρόμητος 1-1
2η αγωνιστική (7/5/12)
ΑΕΚ-Παναθηναϊκός 2-0
Ατρόμητος-ΠΑΟΚ 1-1
3η αγωνιστική (10/5/12)
ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός 1-0
ΑΕΚ-Ατρόμητος 3-2
4η αγωνιστική (13/5/12)
Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ 2-0
Ατρόμητος-ΑΕΚ 1-0
5η αγωνιστική (16/5/12)
ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 2-0
Ατρόμητος-Παναθηναϊκός 0-1
6η αγωνιστική (20/5/12)
ΠΑΟΚ-Ατρόμητος 0-1
Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 1-0
Αξιοσημείωτα
Σε εξ αναβολής αγώνα για την 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος μεταξύ Δόξας Δράμας και Αστέρα Τρίπολης, σημειώθηκε αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης θεατών, καθώς κόπηκαν μόλις 18 εισιτήρια. Ο αγώνας διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο στάδιο της Θεσσαλονίκης, στις 25 Ιανουαρίου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Σοφία της Βαυαρίας, πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν
Η Σοφία της Βαυαρίας (Sophie von Bayern, 28 Οκτωβρίου 1967 -) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ είναι η σύζυγος του Αλοΐσιου, Κληρονομικού Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1967 στο Μόναχο και είναι το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Μαξιμιλιανού δούκα στη Βαυαρία και της Κόμισσας Ελισάβετ Ντάγκλας. Η βάπτισή της έγινε στις 18 Νοεμβρίου 1967 στο Κάστρο Κρόιτ. Ανάδοχοι της ήταν η μητρική θεία της, Ροζίτα, Δούκισσα του Μάρλμπορω και η αρχιδούκισσα Γαβριέλα της Αυστρίας.
Από το 1978 έως το 1980, η Σοφία παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο θηλέων στο Heiligenstadt. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε στο οικοτροφείο θηλέων Hohenburg στο Lenggries. Σπούδασε ιστορία, Αγγλική φιλολογία και τη λογοτεχνία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Eichstätt-Ingolstadt. Της αρέσει η διακόσμηση σπιτιών.
Στις 3 Ιουλίου 1993 η Σοφία παντρεύτηκε τον Αλοΐσιο, Κληρονομικό Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν στον Άγιο Φλωριανό του Βαντούζ. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τέσσερα παιδιά:
Το ζευγάρι έζησε στο Λονδίνο από τον Σεπτέμβριο του 1993 έως τον Μάιο του 1996 και από τότε κατοικεί στο Λίχτενσταϊν.
Στις αρχές του 2003 ότι η Σοφία διαγνώστηκε με έναν καλοήθη όγκο στον εγκέφαλο, από τον οποίο έχει αναρρώσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Λουαρσάμπ του Κάρτλι (γιος Τεϊμουράζ)
Ο Λουαρσάμπ, ლუარსაბი, (απεβ. το 1652) ήταν μέλος της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι, δισεγγονός τού βασιλιά Λουαρσάμπ Α΄ και συγγενής τού άτεκνου βασιλιά Ροστόμ, ο οποίος τον υιοθέτησε και τον έκανε κληρονομικό διάδοχο το 1639. Ο Λουαρσάμπ νυμφεύτηκε επίσης την ανιψιά τού Ροστόμ, από την οποία απέκτησε έναν γιο. Ο Λουαρσάμπ σκοτώθηκε, ενώ βρισκόταν σε κυνήγι. Αμέσως έγινε υποψία για ανθρωποκτονία: o ύποπτος δικάστηκε με μονομαχία και τραυματίστηκε, αλλά αθωώθηκε λόγω του ότι ήταν νικητής στη μονομαχία.
Καταγωγή
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Τεϊμουράζ-Μιρζά τού Κάρτλι (άκμασε 1600) και της συζύγου του, ανώνυμης κόρης τού πρίγκιπα Δαβίδ Μπαγκρατιόν-Νταβιτισβίλι. Είχε έναν αδελφό, τον Βαχτάνγκ (Ροστόμ-Μιρζά, απεβ. 1655). Ήταν γόνος και των τριών βασιλικών κλάδων της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι. Μέσω τού πατέρα του, ο Λουαρσάμπ ήταν δισεγγονός τού βασιλιά Λουαρσάμπ Α΄ τού Κάρτλι και, μέσω της μητέρας του, καταγόταν από τον κλάδο τού Καχέτι και τον κλάδο τού Ιμερέτι της βασιλικής οικογένειας των Μπαγκρατιόνι. Ο Γεωργιανός χρονικογράφος του 18ου αι., πρίγκιπας Βαχούστι, προσδιορίζει λανθασμένα τον Λουαρσάμπ ως «γιο τού Βαχτάνγκ, γιου τού βασιλιά Σίμωνα Α΄», ο οποίος ήταν γιος τού Λουαρσάμπ Α΄. Αυτή η γενεαλογία έχει γίνει αποδεκτή από ορισμένους σύγχρονους μελετητές, όπως ο Κύριλ Τουμάνοφ.
Βιογραφία
Ο Λουαρσάμπ ήταν μουσουλμάνος, ζούσε στο Ισπαχάν, την πρωτεύουσα των Ιρανών Σαφαβιδών. Το 1639 υιοθετήθηκε και ορίστηκε διάδοχος τού θρόνου τού Κάρτλι από τον πρώτο εξάδελφο τού πατέρα του, τον έμπειρο βασιλιά Ροστόμ, ο οποίος δεν είχε δικά του παιδιά. Με την έγκριση τού σάχη, ο Λουαρσάμπ μεταφέρθηκε στο Κάρτλι, αλλά οι εντόπιοι ευγενείς δυσανασχετούσαν με έναν ακόμη μορφωμένο στην Περσία Βαγκρατίδη. Ο Λουαρσάμπ τραυματίστηκε θανάσιμα από σφαίρα, ενώ βρισκόταν σε κυνήγι στο άλσος Καράια και απεβίωσε παρουσία τού θρηνούντος Ροστόμ. Τα λείψανα τού πρίγκιπα ενταφιάστηκαν στο Αρνταμπίλ.
Ο πρίγκιπας Λουαρσάμπ νυμφεύτηκε την Ταμάρ, κόρη τού πρίγκιπα Aδάμ-Σουλτάν Aντρονικασβίλι, μέλος της επίλεκτης φρουράς (ghulam) το;y σάχη, από μ;iα ανώνυμη πριγκίπισσα, ετεροθαλή αδελφή τού βασιλιά Ροστόμ. Αν και ο πρίγκιπας Βαχούστι ισχυρίζεται ότι με το τέλος τού Λουαρσάμπ «η γραμμή τού μεγάλου βασιλιά Λουαρσάμπ εξαφανίστηκε»,
Υστεροφημία
Ο Ροστόμ υποψιάστηκε ότι το τέλος τού διαδόχου του δεν ήταν ατύχημα και ζήτησε έρευνα από το Ισπαχάν, αλλά τίποτε δεν προέκυψε από αυτό, καθώς η κυβέρνηση τού σάχη ήταν απασχολημένη με τον πόλεμο στην Κανταχάρ. Εν τω μεταξύ, ο πρίγκιπας Σιός Μπαρατασβίλι κατήγγειλε τον πρίγκιπα Μπαϊντούρ Tουμανισβίλι ως πιθανό δολοφόνο και τον έβαλε να δικαστεί δημόσια με μονομαχία στην Τιφλίδα. Ο Tουμανισβίλι τραυματίστηκε, αλλά κέρδισε τη μονομαχία και έτσι αθωώθηκε. Ο Μπαρατασβίλι, επίσης τραυματισμένος και ηττημένος, οδηγήθηκε στη φυλακή από τον Ροστόμ, αλλά αργότερα τού δόθηκε χάρη και, σύμφωνα με το Γεωργιανό Χρονικό του Παρισιού του 18ου αι., ο πρίγκιπας Λουαρσάμπ «παρέμεινε χωρίς εκδίκηση».
Μετά την απώλεια τού διαδόχου του, ο Ροστόμ σκόπευε να υιοθετήσει τον αδελφό τού αποβιώσαντος πρίγκιπα Λουαρσάμπ, τον Βαχτάνγκ και, προς θλίψη πολλών Γεωργιανών, να τού δώσει τη χήρα τού Λουαρσάμπ σε γάμο. Ο Βαχτάνγκ, που υπηρετούσε τον σάχη ως έπαρχος τού Καζβίν και έχοντας μπροστά του το παράδειγμα τού αδελφού του, ήταν απρόθυμος. Φτάνοντας στο Ισπαχάν το 1655, ο απεσταλμένος τού Ροστόμ, Μπαχούτα πρίγκιπας τού Μουχράνι, βρήκε τον πρίγκιπα Βαχτάνγκ ήδη νεκρό από ασθένεια. Μέσα σε τρία χρόνια, ο πρίγκιπας τού Μουχράνι θα γινόταν η νέα επιλογή τού Ροστόμ ως διαδόχου και θα τον διαδεχόταν στον θρόνο τού Καρτλί ως Βαχτάνγκ Ε΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Οδός Σοφοκλέους
Η Οδός Σοφοκλέους είναι δρόμος του ιστορικού κέντρου της Αθήνας και εντοπίζεται στην ευρύτερη περιοχή της Πλατεία Ομονοίας (στη συνοικία της Ομόνοιας). Η Σοφοκλέους έμεινε γνωστή ως η οδός του Χρηματιστηρίου των Αθηνών, δρόμο τον οποίο συχνά επικαλούνταν οι οικονομικοί αναλυτές κατ' αντιστοιχία με τους δρόμους που στεγάζουν διεθνή χρηματιστήρια, όπως η Wall Street στη Νέα Υόρκη. Ο όρος χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, αν και μη δόκιμος, μετά τη μετεγκατάσταση στην Λεωφόρο Αθηνών στον Ελαιώνα. Έλαβε το όνομα της από τον αρχαίο Έλληνα τραγωδό Σοφοκλή. Ξεκινά από την οδό Πειραιώς και καταλήγει κοντά στην οδό Σταδίου, στις οδούς Πεσματζόγλου και Αριστείδου. Έχει μήκος περίπου 600 μέτρων.
Ο ιστορικός δρόμος σήμερα εντοπίζεται στο πολυφυλετικό γκέτο των Αθηνών όπου στεγάζεται πληθώρα οικονομικών μεταναστών από Ευρώπη, Αφρική και Ασία και αντιμετωπίζει προβλήματα συμφόρησης, ενώ συχνές είναι και οι καταγγελίες των καταστηματαρχών για παραβατικές ενέργειες στην περιοχή, γεγονότα που οδήγησαν στον αστικό της μαρασμό. Επίσης στην Σοφοκλέους βρίσκεται η κεντρική Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, και με βάση την Σοφοκλέους δραστηριοποιείται, ανάμεσα σε άστεγους και μετανάστες, η χριστιανική φιλανθρωπική διακονία Πλησίον.
Ιστορικό
Μοντέρνα οκταώροφα κτήρια κατασκευάστηκαν στην οδό, στα περισσότερα τμήματα της, ενώ ακόμη παραμένουν νεοκλασικά κτήρια. Επίσης, προστέθηκαν φωτεινοί σηματοδότες στις διασταυρώσεις με τις οδούς Πειραιώς, Σωκράτους, Αθηνάς και Αιόλου ενώ προστέθηκε και φωτισμός.
Σημαντικά κτίρια
και εμπορικά καταστήματα και εστιατόρια.
Βιβλιογραφία
10. www.ta.gr
Σοφοκλεους
Κορνέλις ντε Μπι
Ο Κορνέλις ντε Μπι (Cornelis de Bie, 10 Φεβρουαρίου 1627 - c. 1712-1715 ) ήταν Φλαμανδός rederijker (δάσκαλος ρητορικής), ποιητής, νομικός και ελάσσων πολιτικός από τη Λιρ. Είναι συγγραφέας περίπου 64 έργων, κυρίως κωμωδιών. Είναι γνωστός διεθνώς για τις βιογραφίες Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων στο Het Gulden Cabinet der Edel Vry Schilderconst (το Χρυσό Γραφείο της Αξιότιμης Ελεύθερης Τέχνης της Ζωγραφικής), που τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1662.
Βιογραφία
Ήταν γιος του ζωγράφου Άντριεν ντε Μπι και μέλος του Επιμελητηρίου Ρητορικής στη Λιργνωστό ως den Groeyenden Boom. Μετά τη φοίτησή του στην προπαιδευτική σχολή τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Λέουβεν, επέστρεψε στη Λιρ όπου έγινε συμβολαιογράφος και πωλητής βιβλίων. Νυμφεύτηκε δύο φορές: την πρώτη φορά με την Ελίσαμπετ Σμιτς (Elisabeth Smits), η οποία απεβίωσε το 1662 και τη δεύτερη φορά με την Ισαμπέλλα Κελχέυτ (Isabella Caelheyt ), η οποία απεβίωσε το 1706. Είχε οκτώ παιδιά, τέσσερα από κάθε σύζυγο. Πέθανε μετά το 1712 και πριν από το 1715.
Het Gulden Cabinet der Edel Vry Schilderconst (1662)
Το έργο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1662 στην Αμβέρσα και ο ντε Μπι είχε προετοιμάσει και δεύτερη έκδοση του έργου, αλλά αυτή δεν δημοσιεύθηκε ποτέ και το χειρόγραφο βρίσκεται σήμερα στην Koninklijk Bibliotheek van België (Βασιλική Βιβλιοθήκη του Βελγίου) στις Βρυξέλλες. Το έργο περιελάμβανε τις βιογραφίες ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων, που είχαν ήδη αποβιώσει ή βρίσκονταν εν ζωή. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου είναι γραμμένο σε στίχο και ως εκ τούτου, έχει ύφος μάλλον πανηγυρικό. Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι το Het Gulden Cabinet vande edele vry Schilder-Const, Ontsloten door den lanck ghewenschten Vrede tusschen de twee machtighe Croonen van Spaignien en Vrancryck, Waer-inne begrepen is den ontsterffelijcken loff vande vermaerstestenne-veneeedere, hier inne meest naer het leven af-gebeldt, verciert met veel vermakelijcke Rijmen ende Spreucken. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι στοιχειοθετήθηκε και τυπώθηκε γρήγορα και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό ότι προοριζόταν κυρίως ως εμπορικό έργο.
Ποίηση έναντι ιστορικής ακρίβειας
Όπως ο Βαζάρι και ο φαν Μάντερ πριν από αυτόν, οι βιογραφίες του Ντε Μπι φέρουν διάσπαρτα διασκεδαστικά ανέκδοτα. Αν και τέτοια λογοτεχνικά μοτίβα ανήκουν σε μακρά ρητορική παράδοση, πολλές από αυτές τις ιστορίες χαρακτηρίστηκαν "ιστορικά αναξιόπιστες" από κορυφαίους ιστορικούς τον 19ο αιώνα και μόλις πρόσφατα κάποια από αυτά έχουν αποκατασταθεί. Ωστόσο, δεδομένου ότι αποτελούσαν επίσης συχνά τη μόνη πηγή πληροφοριών για ορισμένους ζωγράφους, αυτές οι ιστορίες είχαν επαναληφθεί ως χαλεπά γεγονότα για τη ζωή άλλων ζωγράφων που εμφανίζονται στις ιστορίες. Παραδείγματα είναι όταν ο Ντε Μπι περιγράφει μαθητείες που θεωρήθηκαν απίθανες, επειδή ο καλλιτέχνης ζωγράφισε ένα εντελώς διαφορετικό είδος από τον Δάσκαλο. Ένα παράδειγμα είναι η δήλωση του De Bie ότι ο Φίλιπς Βάουβερμαν εκπαιδεύτηκε από τον Φρανς Χαλς. Αργότερα ιστορικοί ισχυρίστηκαν ότι αυτό ήταν απίθανο, επειδή ο Βάουβερμαν ζωγράφισε τοπία με άλογα και ο Χαλς ήταν ζωγράφος πορτρέτων. Σήμερα αυτό εξακολουθεί να θεωρείται από ορισμένους ως απίθανο, αν και ο Χαλς είχε σαφώς μεγάλο εργαστήριο όπου εκπαίδευσε τους γιους του καθώς και άλλους μαθητές.
Ιωάσαφ Λογοθέτης
Ο Ιωάσαφ Λογοθέτης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πελοπόννησο και μόνασε στην Αθήνα. Περιηγήθηκε την Ιταλία, ΙΣπανία, Γαλλία, Αγγλία και Γερμανία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Αθανάσιος Ευσταθίου
Ο Αθανάσιος Ευσταθίου (1939 - 7 Ιανουαρίου 1982) του Ευσταθίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής. Η θητεία του στη Βουλή, ήταν βραχύβια, καθώς διακόπηκε από τον αδόκητο θάνατό του σε τροχαίο δυστύχημα.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε το 1939 και είχε καταγωγή από το Δορίσκο Έβρου. Οι γονείς του ήταν αγρότες.
Αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία της Αλεξανδρούπολης το 1960 και υπηρέτησε τη θητεία του ως έφεδρος αξιωματικός. Εν συνεχεία έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία και κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές του, εργαζόμενος στην οικοδομή. Διορίστηκε δάσκαλος στον Έβρο το 1967 αλλά απολύθηκε από τη χούντα και σπούδασε ξανά νομικά στη Θεσσαλονίκη, έως το 1972. Έπειτα, άσκησε τη δικηγορία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυση του κινήματος, το 1974, στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Έβρου με 7.668 ψήφους, με το ΠΑΣΟΚ.
Θάνατος
Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη τον Ιανουάριο του 1982, όταν ο βουλευτής μετέβαινε οδηγώντας το αυτοκίνητό του σε συγκέντρωση από τις Φέρες προς το Σουφλί. Το αυτοκίνητο ξέφυγε από την πορεία του και κατέπεσε σε βαθύ χαντάκι στο 48ο χλμ της εθνικής οδού Αλεξανδρούπολης - Ορεστιάδας.
Η κηδεία του Ευσταθίου έγινε στην Αλεξανδρούπολη, δύο ημέρες μετά το θάνατό του. Ήταν παντρεμένος με δύο μικρά παιδιά.
Στην έδρα του τον διαδέχθηκε ως πρώτος επιλαχών, ο κτηνίατρος Χαράλαμπος Σταματόπουλος.
Παύλος Γύπαρης
Ο Παύλος Γύπαρης (1882 - 22 Ιουλίου 1966) υπήρξε στρατιωτική προσωπικότητα της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Συμμετείχε σε διάφορες ένοπλες συγκρούσεις του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα: Μακεδονικό Αγώνα, Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού, δημιούργησε και καθοδήγησε τα «Δημοκρατικά Τάγματα Ασφαλείας», ως απάντηση στους «Επίστρατους» του Ιωάννη Μεταξά. Τα Δημοκρατικά Τάγματα ήταν υπεύθυνα για τη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Ασή Γωνιά του νομού Χανίων. Το 1904 και το 1905 έλαβε μέρος στον Μακεδονικό αγώνα, ως επικεφαλής ομάδας Κρητών. Συμμετείχε στην περίφημη ενέδρα στο Σκλήθρο της Φλώρινας (Ζελενίτσι), όταν οι Κρητικοί Μακεδονομάχοι κατόρθωσαν να εξοντώσουν τους περισσότερους αρχηγούς των κομιτατζήδων της Δυτικής Μακεδονίας, που είχαν συγκεντρωθεί εκεί λόγω ενός γάμου. Της επιχείρησης ηγήθηκε ο Γεώργιος Κατεχάκης. Αργότερα το 1912, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, οργάνωσε εθελοντικό σώμα και σε συνεργασία με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη συμμετείχε στην απελευθέρωση της Σάμου καθώς και σε διάφορες άλλες επιχειρήσεις του πολέμου. Το 1914, επικεφαλής εθελοντικού σώματος ενισχύει τον αγώνα για την εδραίωση της προσωρινής κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου.
Όταν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα το 1941, ο Γύπαρης έσπευσε στην Κρήτη, όπου και έλαβε μέρος στις μάχες στο νησί εναντίον των δυνάμεων του Άξονα. Με την κατάληψη της Κρήτης, κατέφυγε στη Αίγυπτο όπου υπηρέτησε στο ελληνικό φρουραρχείο Αλεξανδρείας και Καΐρου. Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε φρούραρχος στα Χανιά (1944) όπου και ηγήθηκε του αντικομμουνιστικού αγώνα κατά του τοπικού ΕΛΑΣ και στη συνέχεια πολιτεύτηκε με το κόμμα του Σοφοκλή Βενιζέλου, με το οποίο και εκλέχτηκε βουλευτής Χανίων, λαμβάνοντας παράλληλα μέρος και στον Εμφύλιο.
Κατά τα τελευταία έτη της ζωής του συνέγραψε σειρά έργων σχετικά με τα προσωπικά του βιώματα και τις απόψεις του για τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που έζησε.
Διέμενε στους Αμπελοκήπους και πέθανε στις 22 Ιουλίου 1966. Για το θάνατό του έκανε δήλωση ο Γεώργιος Παπανδρέου, αναφερόμενος στους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες του εκλιπόντος στο πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Στην Αθήνα, στην Νέα Φιλοθέη, υπάρχει προτομή του, στην πλατεία Παύλου Γύπαρη. Μια περιοχή του Πολυγώνου, η Ελευθερίου Βενιζέλου όπου τερματίζει το λεωφορείο 224, φέρει την ονομασία «Γυπαρέικα», μάλιστα ως το 1955, η οδός Μητροπέτροβα ονομαζόταν Παύλου Γύπαρη. Επίσης στα Χανιά και στο Ηράκλειο Κρήτης υπάρχουν οδοί προς τιμήν του.
Έχει γράψει τα εξής βιβλία: Α'τόμος Ελευθέριος Βενιζέλος, Ήρωες και Ηρωϊσμοί στη μάχη της Κρήτης, Οι Πρωτοπόροι του Μακεδονικού Αγώνα, Η Μάχη της Κρήτης (Θεατρικό έργο), ανέκδοτα ποιήματα πατριωτικού περιεχομένου.
Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Συμμετέχοντες στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα Κατηγορία:Βενιζελισμός
5G NR
Η 5G NR (Νέα Ραδιοεπικοινωνία) είναι νέα τεχνολογία ραδιοπρόσβασης που αναπτύχθηκε από το 3GPP για το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας πέμπτης γενιάς (5G). Σχεδιάστηκε για να είναι το παγκόσμιο πρότυπο για τη ραδιοδιεπαφή των δικτύων 5G.
Ζώνες συχνότητας
Η 5G NR χρησιμοποιεί δύο φάσματα συχνοτήτων:
Φρειδερίκη Καρλόττα της Έσσης-Ντάρμστατ
Η Φρειδερίκη Καρλόττα (γερμ. Friederike Charlotte von Hessen-Darmstadt, 8 Σεπτεμβρίου 1698, Ντάρμστατ - 22 Μαρτίου 1777, Ντάρμστατ) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος στρατάρχη του Οίκου της Έσσης-Κάσσελ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερνέστου Λουδοβίκου της Έσσης-Ντάρμστατ (1667-1739) και της συζύγου του Δωροθέας Καρλόττας των Χόεντσολλερν (1661-1705), κόρης του Aλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Στις 6 Οκτωβρίου 1720 μνηστεύθηκε με τον στρατάρχη Μαξιμιλιανό της Έσσης-Κάσσελ (1689–1753), παντρεύτηκαν στις 28 Νοεμβρίου 1720 στο Ντάρμστατ. Έκανε 8 παιδιά και απεβίωσε 79 ετών, 24 έτη μετά τον σύζυγό της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1720 τον Μαξιμιλιανό του Οίκου της Έσσης-Κάσσελ, αρχιστράτηγο και στρατάρχη της Γερμανίας, και είχε τέκνα:
Δημόσια ιστορία
Η Δημόσια Ιστορία (αγγλικά: Public History) είναι αυτόνομο πεδίο της επιστήμης της Ιστορίας. Διδάσκεται «με προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα –κυρίως στα πανεπιστήμια των αγγλοσαξονικών χωρών- αν και συχνά αμφιλεγόμενα ως προς τα όρια, τους στόχους και τις σκοπιμότητες, τους φορείς και τη «χρησιμότητά» της». Σύμφωνα με μια άποψη «έχει αναγνωριστεί ως, ενδεχομένως νόθο, παιδί της μητρικής επιστήμης».
Φρειδερίκη Καρλόττα της Έσσης-Ντάρμστατ
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Δημόσια ιστορία
Αντικείμενο της Δημόσιας Ιστορίας «είναι η μελέτη των τρόπων με τους οποίους το παρελθόν ανασυγκροτείται, διαχέεται και αποτυπώνεται στη δημόσια σφαίρα μέσα από τις τελετές και τους εορτασμούς, τα μνημεία και τα μουσεία, τα σχολεία και τους άλλους κρατικούς θεσμούς, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον κινηματογράφο, το διαδίκτυο κ.τ.ό. [...]».
Στο ελληνικό πλαίσιο
Σχετικά με τη δημόσια ιστορία στην Ελλάδα έχουν εκφραστεί και διατυπωθεί πολλές απόψεις. Ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος λχ. έχει εκφράσει την άποψη ότι:
Στο ελληνικό πλαίσιο η δημόσια ιστορία διδάσκεται σε επίπεδο μεταπτυχιακών σπουδών στο Ε.Α.Π. ως αυτοτελές επιστημονικό αντικείμενο από το 2017 κ.εξ. Δεν απουσιάζουν ωστόσο μεμονωμένα μαθήματα διδασκαλίας της σε διάφορα πανεπιστημιακά τμήματα, όπως λ.χ. στο Πανεπιστήμιο Πατρών κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία Κατηγορία:Ιστορία ανά θέμα Κατηγορία:Τομείς της ιστορίας Ιστορια
Νέα Δημητριάδα Βόλου
Η Νέα Δημητριάδα είναι συνοικία του Βόλου, της οποίας τα όρια καθορίζονται από το ποτάμι Άναυρος. Είναι μία από τις μεγαλύτερες συνοικίες του Βόλου και έλκει το όνομα της από την Αρχαία Δημητριάδα, που βρισκόταν στην περιοχή των Παλαιών Βόλου. Ο κεντρικότερος δρόμος της συνοικίας αυτής είναι η οδός Αγίου Δημητρίου. Διαθέτει αθλητικές εγκαταστάσεις που φιλοξενούν τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ, πόλο, κολύμβησης, σκοποβολής κ.α. Οι κάτοικοί της υπολογίζονται γύρω στους 10.000, ενώ στο συνοικισμό αυτό εδρεύει και η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου αφού αποτελεί τον πυρήνα της δύναμής του. Η συνοικία αυτή γιορτάζει 26 Οκτωβρίου ενώ στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου παραμονή της λαμπρής εορτής γίνεται πανηγύρι για τον χαιρετισμό των λειψάνων του Αγίου Δημητρίου.
Κατηγορία:Βόλος Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές πόλεων της Ελλάδας
Τζον Όλντριτζ
Ο Τζον Ουίλιαμ Όλντριτζ (John William Aldridge, γεννήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Ιρλανδός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ένας από τους καλύτερους Βρετανούς επιθετικούς της γενιάς του, έγινε γνωστός για την παρουσία του με την αγγλική ομάδα Λίβερπουλ στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα του Νοτίου Λίβερπουλ. Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογός του ήταν η Νιούπορτ Κάουντι στη νότια Ουαλία, όπου αγωνίστηκε για πέντε χρόνια μέχρι το 1984 όταν μεταγράφηκε στην Όξφορντ Γιουνάιτεντ με την οποία κέρδισε δύο ανόδους κατηγοριών (από την τρίτη στην πρώτη) και τον τίτλο του Λιγκ Καπ του 1986. Τη πρώτη χρονιά σημείωσε και ρεκόρ συλλόγου με 34 τέρματα πρωταθλήματος. Το Φεβρουάριο του 1987 αποκτήθηκε από τη Λίβερπουλ στη θέση του Ίαν Ρας. Μέχρι τότε είχε σημειώσει 15 γκολ σε 25 εμφανίσεις με την Όξφορντ αλλά με την αγαπημένη από την παιδική του ηλικία ομάδα μόνο δύο μέχρι το τέλος της σεζόν.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1987–88 ο Όλντριτζ σκόραρε 26 γκολ για το σύλλογο αναδεικνυόμενος πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, κέρδισε το αγγλικό πρωτάθλημα και ήταν στον τελικό του Κυπέλλου με την ομάδα-έκπληξη της διοργάνωσης Γουίμπλεντον η οποία κέρδισε με 1–0. Ο Όλντριτζ έχασε πέναλτι στη συνάντηση, κάτι που δεν είχε ξαναγίνει κατά τη διάρκεια τελικού Κυπέλλου. Το 1988–89 η Λίβερπουλ αντιμετώπισε την Έβερτον στον τελικό του Κυπέλλου, ο Όλντριτζ άνοιξε το σκορ πριν αντικατασταθεί από τον Ρας που πρόσθεσε δύο ακόμη γκολ στο τέλος του αγώνα. Η Λίβερπουλ δέχτηκε προσφορά από τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, και ο Ιρλανδός έπαιξε για δύο χρόνια στη βασκική ομάδα. Η αποτελεσματικότητά του ήταν καλή καθώς σημείωσε 16 γκολ το 1989–90 και 17 την επόμενη χρονιά κατατασσομενος δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος και τις δύο περιόδους. Ο Όλντριτζ έκλεισε την καριέρα του στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας με την Τρανμίρ Ρόβερς, όπου σημείωσε 40 γκολ την περίοδο 1991–92, σημειώνοντας ρεκόρ συλλόγου και κέρδισε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ για δύο σεζόν. Έγινε παίκτης-προπονητής το 1996 πριν κλείσει την καριέρα του δύο χρόνια αργότερα. Μετά τον υποβιβασμό του συλλόγου το 2001 παραιτήθηκε από την προπονητική του θέση για να γίνει σύμβουλος.
Με την Εθνική Ιρλανδίας συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988 όπου η ομάδα αποκλείεται στον πρώτο γύρο. Ήταν στην ομάδα της χώρας του που έφτασε στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 ήταν 35 ετών και χρησιμοποιήθηκε ως αναπληρωματικός. Στο παιχνίδι με το Μεξικό σκόραρε το μοναδικό γκολ της ομάδας (2–1). Ωστόσο, οι Ιρλανδοί κατάφεραν να περάσουν και πάλι στο δεύτερο γύρο της διοργάνωσης. Με συνολικά 19 γκολ παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πρώτους σκόρερ της ιρλανδικής ομάδας. Με 330 τέρματα είναι έκτος σκόρερ στην ιστορία των αγγλικών πρωταθλημάτων, ενώ συνολικά έχει σημειώσει 565 τουλάχιστον τέρματα σε επίσημους αγώνες κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Παίκτης
Νιούπορτ Κάουντι Όξφορντ Γιουνάιτεντ Λίβερπουλ Ατομικές διακρίσεις
Προπονητής
Τρανμίρ Ρόβερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρανμίρ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όξφορντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Μανουέλ Σατουρνίνο ντα Κόστα
Ο Μανουέλ Σατουρνίνο ντα Κόστα  (Manuel Saturnino da Costa, 1942-2021) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 26 Οκτωβρίου του 1994 ως τις 6 Ιουνίου του 1997.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1942. Η πολιτική του καριέρα ταυτίστηκε με το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC) του οποίου υπήρξε Γενικός Γραμματέας. Το κόμμα αυτό κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 1994 με αποτέλεσμα ο ντα Κόστα να διοριστεί πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Νίνο Βιέιρα, στις 25 Οκτωβρίου του 1994. Ο ντα Κόστα σχημάτισε κυβέρνηση στις 18 Νοεμβρίου. Η κυβέρνηση αυτή σχεδόν στο σύνολό της αποτελούνταν από μέλη του PAIGC, παρά το γεγονός ότι δόθηκε ένα υπουργείο και στο Κίνημα Μπαφατά. Διατηρήθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ως το 1997.
Έπειτα από την ανατροπή του Νίνο Βιέιρα σε πραξικόπημα το 1999 ο Σατουρνίνο ντα Κόστα διορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του κόμματος PAIGC στις 12 Μαΐου του 1999.
Έπειτα από την ορκωμοσία του Κούμπα Ιαλά στην προεδρία της χώρας, ο ντα Κόστα συνελήφθη, μαζί με τον Κάρλος Κορέια, επίσης πρώην πρωθυπουργό και πέντε ακόμα πρώην υπουργούς τον Φεβρουάριο του 2000. Οι συλλήψεις έγιναν αναφορικά με δυο φερόμενα κυβερνητικά ομόλογα, τα οποία τυπώθηκαν χωρίς κοινοβουλευτική έγκριση τρία χρόνια νωρίτερα. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί αποφυλακίστηκαν με εγγύηση και δήλωσαν ότι τα χρήματα από τα ομόλογα προορίζονταν για έργα ανάπτυξης. Τον Ιούνιο του 2003 ο ντα Κόστα κρίθηκε αθώος και απαλλάχτηκε από την κατηγορία της διασπάθισης δημοσίου χρήματος.
Απεβίωσε στην Μπισάου στις 10 Μαρτίου 2021.
Παραπομπές
Κοστα
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 ήταν το 78ο από την καθιέρωση της πρώτης κατηγορίας του Ιταλικού πρωταθλήματος. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ίντερ για 5η συνεχόμενη φορά και για 18η στην ιστορία της. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η ΑΣ Ρόμα η ΑΚ Μίλαν και η ΟΚ Σαμπντόρια.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1994
Το 35ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 11-20 Νοεμβρίου 1994. thumb|right
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010
Αναφορές
Κατηγορία:Σέριε Α Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1994
Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους
1994
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1895
Στην Ελλάδα διεξήχθησαν Κοινοβουλευτικές εκλογές στις 16 Απριλίου 1895, οι οποίες ανέδειξαν νικητή το «Εθνικό κόμμα» του Θεόδωρου Δηλιγιάννη.
Οι εκλογές αυτές διεξήχθησαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Νικολάου Δηλιγιάννη, ενάμισι χρόνο μετά την πτώχευση της Ελλάδας, το 1893.
Οι εκλογές αυτές όχι μόνο ανέδειξαν με συντριπτική πλειοψηφία νικητή τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, αλλά ταυτόχρονα σχεδόν εξαφάνισαν το κόμμα του Χαριλάου Τρικούπη, αλλά και τον ίδιο προσωπικά, που δεν κατάφερε να εκλεγεί ούτε βουλευτής, στην γενέτειρά του, το Μεσολόγγι. Πιο συγκεκριμένα, όταν η Βουλή άρχισε τις εργασίες της νέας περιόδου, της «ΙΔ'», στις 15 Μαΐου 1895, και εκλέχτηκε ο νέος Πρόεδρος της Βουλής, η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων καταμετρήθηκε ως εξής: