cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων
Ομάδες
Τα χημικά στοιχεία της ίδιας ομάδας τείνουν να δείχνουν εφαρμοζόμενους κανόνες στις ατομικές ακτίνες τους, στις ενέργειες ιονισμού τους, και στις ηλεκτραρνητικότητές τους. Από την κορυφή ως τη βάση σε μια ομάδα, οι ατομικές ακτίνες των χημικών στοιχείων αυξάνονται. Εφόσον συμπληρώνονται περισσότερα ενεργειακά επίπεδα, τα ηλεκτρόνια σθένους βρίσκονται μακρύτερα από τους πυρήνες τους. Από την κορυφή, κάθε επόμενο χημικό στοιχείο έχει χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού, γιατί είναι ευκολότερο να αποσπαστεί ένα ηλεκτρόνιο, εφόσον τα πιο απομακρυσμένα ηλεκτρόνια έλκονται ασθενέστερα από τους πυρήνες τους. Ομοίως, μια ομάδα, από την κορυφή ως τη βάση, η ηλεκτραρνητικότητα ελαττώνεται, και πάλι εξαιτίας της αυξανόμενης απόστασης των ηλεκτρονίων σθένους από τους πυρήνες τους. Υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτές τις τάσεις, ωστόσο, ένα παράδειγμα των οποίων βρίσκεται στην ομάδα 11, όπου η ηλεκτραρνητικότητα αυξάνεται προς τα κάτω στην ομάδα αυτή.
Περίοδοι
Τα χημικά στοιχεία μέσα στην ίδια περίοδο δείχνουν τάσεις στην ατομική ακτίνα, στην ενέργεια ιονισμού, στην ηλεκτρονιακή συγγένεια και στην ηλεκτραρνητικότητα. Μετακινούμενοι από αριστερά προς τα δεξιά, κατά μήκος μιας περιόδου, η ατομική ακτίνα συνήθως ελαττώνεται. Αυτό συμβαίνει γιατί σε κάθε επόμενο χημικό στοιχείο προστίθενται ένα πρωτόνιο και ένα ηλεκτρόνιο, γεγονός που προκαλεί, εφόσον το νέο ηλεκτρόνιο δεν προστίθεται σε νέα ηλεκτρονιακή στιβάδα, την αύξηση της έλξης προς όλα τα ηλεκτρόνια, που τα φέρνει εγγύτερα στους πυρήνες τους. Αυτή η μείωση της ατομικής ακτίνας επίσης προκαλεί την αύξηση της ενέργειας ιονισμού, όταν μετακινούμαστε από τα αριστερά προς τα δεξιά, κατά μήκος μιας περιόδου. Τα μέταλλα (στην αριστερή πλευρά μιας περιόδου) γενικά έχουν μια χαμηλότερη ηλεκτρονιακή συγγένεια από τα αμέταλλα (στη δεξιά πλευρά μιας περιόδου), με την εξαίρεση των ευγενών αερίων.
Τομείς
thumb|upright=1.35|Ένα διάγραμμα του περιοδικού πίνακα, με έμφαση στους διαφορετικούς τομείς.
Κατηγορίες
Τα χημικά στοιχεία μπορεί να ταξινομηθούν βολικά σύμφωνα με τις κοινές φυσικές και χημικές τους ιδιότητες σε σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
Τα μέταλλα γενικά τοποθετούνται στα αριστερά και στη βάση του περιοδικού πίνακα. Είναι συνήθως γυαλιστερά, στερεά υψηλής θερμικής και ηλεκτρικής αγωγιμότητας, που σχηματίζουν κράματα μεταξύ τους και αλατόμορφες ιονικές ενώσεις με τα αμέταλλα. Τα αμέταλλα τοποθετούνται στα δεξιά και στην κορυφή του περιοδικού πίνακα. Είναι τα περισσότερα έγχρωμα ή άχρωμα μονωτικά αέρια που σχηματίζουν ομοιοπολικές ενώσεις μεταξύ τους. Μεταξύ των μετάλλων και των αμετάλλων βρίσκονται τα μεταλλοειδή, που έχουν ενδιάμεσες και ανάμεικτες ιδιότητες.
Τα μέταλλα και τα αμέταλλα μπορούν να ταξινομηθούν παραπέρα, σε παρόμοιες υποκατηγορίες που δείχνουν μια κλιμακωτή, από αριστερά προς τα δεξιά του περιοδικού πίνακα, μετάβαση από τις μεταλλικές στις αμεταλλικές ιδιότητες. Τα μέταλλα διαιρούνται στα πολύ δραστικά αλκαλιμέταλλα, στις λιγότερο δραστικές αλκαλικές γαίες, λανθανίδες και ακτινίδες, και διαμέσου των αρχέτυπων μεταβατικών μετάλλων, και καταλήγουν στα φυσικά και χημικά φτωχά μέταλλα. Τα αμέταλλα απλά υποδιαιρούνται στα πολυατομικά αμέταλλα, που είναι πιο κοντά στα μεταλλοειδή και δείχνουν κάποιο αρχικό μεταλλικό χαρακτήρα, στα διατομικά αμέταλλα, που είναι τα κατ' εξοχήν αμέταλλα χημικά μέταλλα, και στα μονοατομικά ευγενή αέρια, που είναι σχεδόν τελείως αδρανή και μη μεταλλικά. Είναι επίσης γνωστές κάποιες εξειδικευμένες ταξινομήσεις, όπως τα πυρίμαχα μέταλλα και τα ευγενή μέταλλα, που είναι υποσύνολα των μεταβατικών μετάλλων και μερικές φορές επισημαίνονται.
Τοποθετώντας τα χημικά στοιχεία σε κατηγορίες και υποκατηγορίες με βάση τις κοινές τους ιδιότητες είναι ατελές. Υπάρχει ένα φάσμα ιδιοτήτων μέσα σε κάθε κατηγορία και δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς επικαλύψεις στα σύνορα, όπως ισχύει για τις περισσότερες περιπτώσεις σχημάτων ταξινόμησης. Το βηρύλλιο, για παράδειγμα, ταξινομείται στις αλκαλικές γαίες, παρόλο που η αμφοτερική του χημεία και η τάση του να σχηματίζει περισσότερο ομοιοπολικές ενώσεις είναι και τα δυο ιδιότητες των χημικά αδύναμων ή φτωχών μετάλλων. Το ραδόνιο, ταξινομείται ως ένα αμέταλλο και ως ένα ευγενές αέριο, όμως έχει κάποια κατιονική χημεία, που είναι περισσότερο χαρακτηριστική για ένα μέταλλο. Άλλα σχήματα ταξινόμησης είναι πιθανά, όπως η διαίρεση των χημικών στοιχείων σε κατηγορίες ορυκτολογικής παρουσίας, ή ως προς τις κρυσταλλικές τους δομές. Η Ταξινόμηση των χημικών στοιχείων με αυτές τις μεθόδους χρονολογείται τουλάχιστον από το 1869, όταν ο Χάινρικτς (Hinrichs) έγραψε ότι απλές οριακές γραμμές θα μπορούσαν να τραβηχτούν στον περιοδικό πίνακα για να δείχνουν χημικά στοιχεία που έχουν παρόμοιες ιδιότητες, όπως τα μέταλλα, τα αμέταλλα και τα αέρια χημικά στοιχεία.
Άλλες συμβάσεις και παραλλαγές
Σε παρουσιάσεις του περιοδικού πίνακα, οι λανθανίδες και οι ακτινίδες συνήθως τοποθετούνται σε δυο πρόσθετες γραμμές κάτω από το κύριο σώμα του πίνακα, με σύμβολα κράτησης θέσης ή αλλιώς ένα επιλεγμένο μόνο στοιχείο της κάθε σειράς (το λανθάνιο ή το λουτέτσιο, για τις λανθανίδες, και το ακτίνιο ή το λωρένσιο, για τις ακτινίδες) να δείχνονται σε μια απλή θέση στον κύριο πίνακα, ανάμεσα στο βάριο και στο άφνιο, για τις λανθανίδες, και ανάμεσα στο ράδιο και στο ραδερφόρντιο, για τις ακτινίδες. Αυτή η σύμβαση είναι τελείως θέμα αισθητικής και διαμορφωτικής πρακτικότητας. Σπάνια χρησιμοποιείται ευρείας διαμόρφωσης περιοδικός πίνακας στον οποίο οι λανθρανίδες και οι ακτινίδες να τοποθετούνται στις σωστές θέσεις τους, ως τμήματα του πίνακα στην 6η και στην 7η περίοδο, αντίστοιχα. Σε κάποιους περιοδικούς πίνακες τοποθετείται και μια διαχωριστική γραμμή, ή κάποιο ισοδύναμο σύμβολο, μεταξύ των μετάλλων και των αμετάλλων.
Ηλεκτρονική δομή
thumb|left|upright=0.9|Ακριβής σειρά με την οποία οι στιβάδες και οι υποστιβάδες τοποθετούνται κατά αύξουσα ενέργεια, σύμφωνα με την [[αρχή Άουφμπαου|αρχή Άουφμπαου (Aufbau principle).]]
Η ηλεκτρονική δομή ή η οργάνωση των ηλεκτρονίων στα ουδέτερα άτομα δείχνει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ή περιοδικότητα. Τα ηλεκτρόνια καταλαμβάνουν μια σειρά από ηλεκτρονιακές στιβάδες, που αριθμούνται ως στιβάδα 1, στιβάδα 2, κ.ο.κ.. Κάθε στιβάδα αποτελείται από μια ή περισσότερες υποστιβάδες, που ονομάζονται αντίστοιχα ως s, p, d, f και g. Καθώς ο ατομικός αριθμός αυξάνεται, τα κάθε φορά επιπλέον ηλεκτρόνια προοδευτικά καταλαμβάνουν και συμπληρώνουν τις στιβάδες και τις υποστιβάδες, πάνω κάτω σύμφωνα με την αρχή Άουφμπαου (Aufbau principle), που είναι ένας κανόνας ενεργειακής σειράς, όπως δείχνεται στο διάγραμμα δεξιά. Η ηλεκτρονική δομή του νέου, για παράδειγμα, είναι 1s2 2s2 2p6. Με ατομικό αριθμό 10, το νέο έχει δυο (2) ηλεκτρόνια στη στιβάδα 1 και οκτώ (8) ηλεκτρόνια στη στιβάδα 2, με τα δύο (2) από αυτά τα οκτώ (8) ηλεκτρόνια στην υποστιβάδα 2s, και τα υπόλοιπα έξι (6) στην υποστιβάδα 2p. Με τους όρους του περιοδικού πίνακα, κάθε φορά που ένα ηλεκτρόνιο καταλαμβάνει μια νέα στιβάδα, αυτό συνεπάγεται την αρχή μιας νέας περιόδου, με τις θέσεις αυτές (στην αρχή κάθε περιόδου) να τοποθετούνται το υδρογόνο και τα αλκαλιμέταλλα.
thumb|right|upright=1.35|Περιοδικές τάσεις: Τα βέλη δείχνουν την κατεύθυνση της αύξησης.
Ιστορία
Στα μέσα του 19ου αιώνα οι επιστήμονες, που ασχολούνταν με τη χημεία, είχαν καταγράψει τα ατομικά βάρη όλων των τότε γνωστών χημικών στοιχείων και τις χημικές τους ιδιότητες. Καθώς παρατηρούσαν ότι ορισμένα στοιχεία είχαν παρόμοιες χημικές ιδιότητες, προσπαθούσαν να ανακαλύψουν κάποια σχέση μεταξύ των χημικών ιδιοτήτων των στοιχείων και του ατομικού τους βάρους.
Το 1858 ο ιταλός Στανισλάο Κανιτζάρο (Stanislao Canizzaro) δημοσίευσε τον πρώτο αξιόπιστο πίνακα ατομικών βαρών. Αρκετοί χημικοί χρησιμοποίησαν τις πληροφορίες που παρείχε αυτός ο πίνακας για να διατάξουν τα μέχρι τότε γνωστά χημικά στοιχεία σε αύξουσα σειρά ατομικού βάρους. Αυτό που παρατήρησαν ήταν μια περιοδική επανάληψη παρόμοιων περιστατικών σε τακτά διαστήματα.
Το 1868 ο ρώσος χημικός Μεντελέγιεφ (Дмитрий Иванович Менделеев (1834-1907)), στηριζόμενος σε μία παλαιότερη ιδέα των Τζων Νιούλαντς (John Newlands) και Μέγιερ (Julius Lothar Meyer(1830-1895)), κατέταξε τα γνωστά στοιχεία σε έναν πίνακα που περιελάμβανε οκτώ στήλες με βάση τα ατομικά τους βάρη.
Περίπου την ίδια περίοδο, ο Γερμανός Γιούλιους Μέγιερ (Julius Lothar Meyer) ανακάλυψε πρώτος ένα παρόμοιο επαναληπτικό μοτίβο για τα χημικά στοιχεία. Ωστόσο, ένας κριτής καθυστέρησε τη δημοσίευση του άρθρου του Μέγιερ, οπότε το άρθρο του Μεντελέγιεφ δημοσιεύτηκε πρώτο. Ο περιοδικός πίνακας του Μέγιερ τυγχάνει μεγαλύτερης αναγνώρισης σήμερα και επειδή συντάχτηκε πρώτος.
Στον πίνακα που πρότεινε ο Μεντελέγιεφ, κάθε στήλη περιείχε στοιχεία με παρόμοιες χημικές ιδιότητες. Ο πρωτοποριακός αυτός πίνακας περιείχε κενά σε ορισμένες θέσεις. Ο Μεντελέγιεφ εξήγησε ότι στα κενά αυτά θα έπρεπε να υπάρχουν κάποια στοιχεία, τα οποία δεν είχαν μέχρι τότε ανακαλυφθεί. Για τα στοιχεία αυτά προέβλεψε, μάλιστα, και το ατομικό τους βάρος. Για παράδειγμα, μεταξύ του ασβεστίου Ca (Ar=40) και του Τιτανίου Ti (Ar=48) ο Μεντελέγιεφ προέβλεψε ότι έπρεπε να υπάρχει ένα στοιχείο με ατομικό βάρος περίπου 44. Η ανακάλυψη του Σκάνδιου Sc με Ar=45 το 1879 από τον Νίλσον επιβεβαίωσε τις προβλέψεις του πίνακα του Μεντελέγιεφ.
Έτσι με τον πίνακα αυτόν ο Μεντελέγιεφ προχώρησε στη διατύπωση του Περιοδικού Νόμου των χημικών στοιχείων σύμφωνα με τον οποίο οι χημικές ιδιότητες των στοιχείων είναι περιοδική συνάρτηση του ατομικού τους βάρους. Παρόλα αυτά ο πίνακας του Μεντελέγιεφ περιείχε μερικές αποκλίσεις από τον νόμο αυτό καθώς το στοιχείο Ιώδιο Ι (Ar=127) τοποθετήθηκε μετά το στοιχείο Τελούριο Te (Ar=127,6) έτσι ώστε τα στοιχεία αυτά να ανήκουν στις ομάδες με τις ίδιες χημικές ιδιότητες. Οι αποκλίσεις αυτές εξηγήθηκαν αργότερα το 1913 από τον Μόσλεϊ που επαναδιατύπωσε τον Περιοδικό Νόμο. Σύμφωνα με τον νόμο του Μόσλεϊ, που ισχύει μέχρι σήμερα, οι χημικές ιδιότητες των στοιχείων είναι περιοδική συνάρτηση του ατομικού τους αριθμού.
Στις μέρες τα χημικά στοιχεία που γνωρίζουμε είναι αρκετά περισσότερα από αυτά που έλαβε υπόψη του ο Μεντελέγιεφ. Κατά συνέπεια, ο σύγχρονος περιοδικός πίνακας διαφέρει από αυτόν που πρότεινε ο ρώσος χημικός, όσον αφορά στον αριθμό περιόδων και ομάδων. Παρ'όλα αυτά, το επαναληπτικό μοτίβο που αναγνώρισε ο Μεντελέγιεφ εξακολουθεί να είναι αναγνωρίσιμο.
Σημειώσεις
Πρώτος ο Johann Wolfgang Dobereiner to 1829 είχε κατατάξει τα στοιχεία σε ομάδες από τρία στοιχεία, τις οποίες ονόμασε τριάδες. Τα στοιχεία μιας τριάδας, εμφανίζουν όμοιες ιδιότητες και η ατομική μάζα του μεσαίου στοιχείου είναι περίπου ίση με τον αριθμητικό μέσο των δύο άλλων, υποστήριξε ο'Dobereiner. Η ταξινόμηση αυτή ονομάστηκε νόμος των τριάδων. Το 1864, έγινε η δεύτερη προσπάθεια ταξινόμησης των στοιχείων, από τον Τζων Νιούλαντς, ο οποίος διετύπωσε νέο σύστημα ταξινόμησης των στοιχείων. Κατέταξε τα τότε γνωστά στοιχεία κατά σειρά αυξανόμενης ατομικής μάζας και παρατήρησε πως το όγδοο στοιχείο(δεδομένου ότι τα ευγενή αέρια δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί) δείχνει ομοιότητες προς το πρώτο, το ένατο προς το δεύτερο κλπ. Η ταξινόμηση αυτή ονομάστηκε νόμος των οκτάδων. Ωστόσο, ούτε αυτή η ταξινόμηση επικράτησε γιατί εμφάνιζε πολλές ατέλειες, ιδίως για τα στοιχεία μετά το Ασβέστιο.
Βσέβολοντ Δ΄ του Κιέβου
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπα του Τσέρνιγοβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Μαρίας Βασιλίκοβας του Πολότσκ. Βαπτίστηκε Δανιήλ.
Ήταν από τους πιο επιτυχείς πρίγκιπες του κλάδου του Τσέρνιγοβ. Το βαθμιδωτό σύστημα διαδοχής των Ρώσων (Ανατολικών Σλάβων) όριζε διάδοχο, όχι τον μεγαλύτερο γιο, αλλά τον επόμενο αδελφό. Ήταν ο πρώτος που επεξέτεινε την κυριαρχία των Ρώσων από τη Γαλικία ως το Κίεβο και από το Περεγιασλάβλ ως το Τσέρνιγοβ. Αρχιτεκτονικά και άλλα στοιχεί υποδηλώνουν ότι είχε ξεκινήσει σχέδια για κτήρια στο Τσέρνιγοβ· το διάστημα 1211-14 έστειλε μία ομάδα τεχνιτών (artel) στην Πιάτνισα, όπου έκτισαν ναό της Αγίας Παρασκευής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1178/79 τη Μαρία (Αναστασία) των Πιάστ, κόρη του Καζιμίρ Β΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ηγεμόνας Αμπντουλάχ
Ο Ηγεμόνας Σουλτάν Αμπντούλαχ (τούρκικα:Şehzade Sultan Abdullah) (1522-1524) ήταν γιος του Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς και της συζύγου του Χουρέμ Σουλτάν. Σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν γιος της Μαχιντεβράν Σουλτάν.
Ζωή
Ο Ηγεμόνας Αμπντουλάχ γεννήθηκε το 1522. Πέθανε μωρό,σε ηλικία 2 ετών,το έτος 1524. Την ίδια χρονιά γεννήθηκε και ο αδελφός του, Σελίμ Β΄. Ήταν αδελφός του Ηγεμόνα Μαχμούτ,του Ηγεμόνα Μουράτ,του Ηγεμόνα Μουσταφά, της Ραζιγιέ Σουλτάν, της Φατμά Σουλτάν, της Μιχριμάχ Σουλτάν,του Ηγεμόνα Μεχμέτ, του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ, του Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ και του Σελίμ Β'.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Άγιου Χριστόφορου και Νέβις
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Άγιου Χριστόφορου και Νέβις είναι το επίσημο διοικητικό όργανο για το άθλημα του ποδοσφαίρου στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Ιδρύθηκε το 1932. Είναι υπεύθυνη για τις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου και για τις τοπικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις Κατηγορία:Ομοσπονδίες μέλη της CONCACAF
Τρόγκιρ
Το Τρόγκιρ (κροατ. Trogir, ιταλ. , δαλμ. Traù) είναι μια ιστορική πόλη και λιμάνι στις Δαλματικές Ακτές της Κροατίας. Πρόκειται για το αρχαιοελληνικό Τραγούριον (λατ. Tragurium). Έχει πληθυσμό 13.322 κατοίκων και βρίσκεται 27 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Σπλιτ. Το ιστορικό τμήμα της πόλης βρίσκεται πάνω σε ένα μικρό νησί κοντά στο νησί Τσίοβο.
Ιστορία
Τον 3ο αιώνα π.Χ. κάτοικοι των Συρακουσών ίδρυσαν αποικία στο νησί Ίσσα (σημ. πόλη Βις), από το οποίο προέρχονταν οι άποικοι που ίδρυσαν την πόλη Τραγούριον, η οποία αναφέρεται και από τους ιστορικούς και γεωγράφους Στράβωνα και Πτολεμαίο. Το Τραγούριον αναπτύχθηκε σε μεγάλο λιμάνι μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους (λατ. ονομασία Tragurium Civium Romanorum), οπότε και άρχισε να την ανταγωνίζεται η δαλματική πόλη των Σαλώνων. Μετά από επίθεση Σλάβων και Αβάρων στην πόλη των Σαλώνων, η οποία καταστράφηκε, οι κάτοικοί της κατέφυγαν στο Τρογκίρ. Στους βυζαντινούς χρόνους ήταν γνωστή, από παρετυμολογία, με το όνομα Τετράγγουρον. thumb|left|250px|Το φρούριο Camerlengo
Μετά τις κατακτήσεις του Καρλομάγνου, οι δαλματικές πόλεις πέρασαν στα χέρια των Φράγκων. Τον 11ο αιώνα ιδρύθηκε στο Τρόγκιρ επισκοπή, η οποία καταργήθηκε αιώνες μετά το 1828, ενώ το 1107 ιδρύθηκε επίσημα ως αυτόνομη πόλη από τον Ούγγρο βασιλιά Κολομάν. Το 1123 η πόλη κατακτήθηκε και καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τους Σαρακηνούς. Ωστόσο ανέκαμψε σε σύντομο χρονικό διάστημα και γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση κατά το 12ο και 13ο αιώνα. Το 1242 κατέφυγε εκεί ο βασιλιάς Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας, θέλοντας να ξεφύγει από τους Τατάρους.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Τρόγκιρ καταλήφθηκε από την Ιταλία το 1941 και τη Γερμανία το 1943. Απελευθερώθηκε το 1944, αποτέλεσε τμήμα της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας μέχρι τη διάλυσή της, οπότε το 1991 ανήκει επίσημα στο κράτος της Κροατίας.
Στις αρχές του 20ού αιώνα ιδρύθηκε στην πόλη ναυπηγείο, του οποίου η ναυπηγική δραστηριότητα αποτελεί μέχρι σήμερα τη κεντρική βάση της οικονομίας της περιοχής, μαζί με τον τουρισμό, τη γεωργία και την αλιεία.
Πολιτισμός-Ιστορικά μνημεία
Το Τρόγκιρ έχει συνεχή ιστορία 2.300 ετών, η οποία επηρεάστηκε πολιτισμικά από τους αρχαίους Έλληνες, τους Ρωμαίους και τους Βενετούς. Η πόλη περιλαμβάνει πολλά ανάκτορα, ναούς και πύργους, όπως και ένα οχυρό σε ένα μικρό νησί. Η ρυμοτομία του νησιωτικού οικισμού χρονολογείται από την Ελληνιστική περίοδο, ενώ οι ρωμανικές εκκλησίες συνυπάρχουν με εξαίρετα κτίρια αναγεννησιακής και μπαρόκ αρχιτεκτονικής από τη βενετική περίοδο.
Το Τρόγκιρ αποτελεί το καλύτερα σωζόμενο ρωμανο-γοτθικό συγκρότημα στην Αδριατική και σε ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη. Τα πιο σημαντικά μνημεία και αξιοθέατα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κροατία
Βέρνερ φον Ζίμενς
Ο Βέρνερ φον Ζίμενς, πλήρες όνομα Ερνστ Βέρνερ φον Ζίμενς (γερμ. Ernst Werner von Siemens, 13 Δεκεμβρίου 1816 – 6 Δεκεμβρίου 1892), ήταν Γερμανός μηχανικός ηλεκτρολόγος, εφευρέτης, βιομήχανος, ιδρυτής της εταιρείας Ζίμενς-Χάλσκε.
Γεννήθηκε κοντά στο Ανόβερο, στη πόλη Γκέρντεν στις 13 Δεκεμβρίου του 1816. Οι γονείς του ήταν πολύτεκνοι αγρότες και ήταν το 4ο παιδί από τα 14 παιδιά που είχαν αποκτήσει. Πριν ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του εγκατέλειψε το σχολείο και κατατάχθηκε στον στρατό προκειμένου να τύχει τεχνικής εκπαίδευσης στη μηχανική, γεγονός που τον βοήθησε πολύ στα μετέπειτα χρόνια.
Εγκαταλείποντας αργότερα τον στρατό άρχισε να ασχολείται με τις τότε σύγχρονες του καιρού του εφευρέσεις και κατάφερε να φτιάξει ηλεκτρικό τηλέγραφο με ακίδα – δείκτη. Με δεδομένη την εφεύρεση αυτή στις 1 Οκτωβρίου του 1847 δημιουργεί την κατασκευαστική εταιρεία Ζίμενς – Χάλσκε. Στα επόμενα δύο χρόνια, 1848 – 1849, αναπτύσσει την πρώτη τηλεγραφική γραμμή Βερολίνου – Φραγκφούρτης, ενώ τα αδέλφια του αναλαμβάνουν να αντιπροσωπεύουν την εταιρεία στο εξωτερικό.
Το 1865 ο Β. Ζίμενς κατασκευάζει την πρώτη δυναμοηλεκτρική μηχανή με τυμπανοειδές επαγώγιμο και το 1869 τον πρώτο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης.
Το 1888 ο Αυτοκράτορας της Γερμανίας τον αναγνωρίζει με τον τίτλο του φον και ο εφευρέτης έχει πλέον το δικαίωμα να αναγράφει το όνομά του ως Βέρνερ φον Ζίμενς. Δύο χρόνια μετά το 1890 αποχώρησε από την εταιρεία. Απεβίωσε στο Βερολίνο στις 6 Δεκεμβρίου του 1892.
Ο Βέρνερ φον Ζίμενς υπήρξε μέλος της Πρωσσικής Ακαδημίας των Επιστημών, καθώς και μέλος της Πρωσσικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Είχε τελέσει δύο γάμους. Από τον πρώτο του γάμο με την Ματθίλδη απέκτησε τον Άρνολντ φον Ζίμενς και τον Γεώργιο Γουλιέλμο φον Ζίμενς. Μετά το θάνατο της συζύγου του (1867), τέλεσε τον δεύτερο γάμο του με την Αντωνία με την οποία και απέκτησε τον Κάρολο Φρειδερίκο φον Ζίμενς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γερμανοί μηχανικοί Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Φραγματοθέτις
Η Φραγματοθέτις (Φ/Θ) είναι πλοίο εφοδιασμένο με εξοπλισμό πόντισης και ανέλκυσης φραγμάτων, παράκτιων εμποδίων. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την συντήρηση πλωτών ναύδετων και μεγάλων σημαντήρων.
Οι φραγματοθέτιδες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Αμάντιος (6ος αιώνας)
Ο Αμάντιος ήταν Βυζαντινός αυλικός αξιωματούχος επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄, διώκτης τον ειδωλολατρών της αυτοκρατορίας.
Ο Αμάντιος στάλθηκε από τον αυτοκράτορα στην Αντιόχεια στην οποία ζούσαν πολλοί Μαναχαϊστές που θεωρούνταν αιρετικοί και άθεοι. Ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης ο νέος τους είχε κατηγορήσει ελληνίζοντες. Ο Αμάντιος έκανε διώξεις, συνέλαβε όλους τους Μαναχαϊστές της πόλης, τους φυλάκισε, πολλούς του σκότωσε κι έκαψε όλα τα βιβλία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μέριλαντ 2000
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μέριλαντ το 2000 διεξάχθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2000. Ο κάτοχος του αξιώματος Δημοκρατικός Γερουσιαστής των ΗΠΑ Πολ Σαρμπάνες επανεκλέχθηκε σε μια πέμπτη θητεία.
Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης
Ο Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας του 12ου αιώνα, μέλος της γνωστής βυζαντινής οικογένειας των Αγιοθεοδωριτών. Κατείχε το αξίωμα του λογοθέτη του δρόμου. Αδελφός του ήταν ο μητροπολίτης Αθηνών Νικόλαος Αγιοθεοδωρίτης ενώ πρόγονός του ήταν ο νομικός Κωνσταντίνος Αγιοθεοδωρίτης. Διατέλεσε επίσης στο αξίωμα του Ορφανοτρόφου, (θέση που κατείχε το 1166, όπως μαρτυρείται σε έγγραφο πρακτικών συνόδου), διαδεχόμενος τον αδελφό του Νικόλαο. Προς τον Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτη έπεμψαν λόγους οι Γρηγόριος Αντίοχος, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης και ο Ψαλτόπουλος.
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μέριλαντ 2000
Εκστρατεία
Ο Ράππαπορτ κέρδισε τον Ρεπουμπλικανικό προκριματικό ενάντια στον Σ. Ρομπ Σομπχάνι, στον Ρος Ζίμμερμαν Πίρποντ, στον Ρόμπιν Φίκερ, στον Κέννεθ Ρ. Τίμμερμαν, τον Κέννεθ Ουέιμαν και τον Τζον Στάφφορντ.
Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης
Πηγές
Κατηγορία:Ρήτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Μιχαηλ
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μέριλαντ 2000
Αναφορές
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Μέριλαντ
Απομνημονεύματα Ξενοφώντα
Δομή και περιεχόμενο
Ο Λογγίνος συμπεριλαμβάνει, στο έργο του περί ύψους, τα Απομνημονέυματα του Ξενoφώντος, εκθειάζοντας τις αρετές του ιδιαίτερα για τις συνεχείς και διαδοχικές μεταφορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανθολόγιο αττικής πεζογραφίας
Κατηγορία:Έργα του Ξενοφώντα Κατηγορία:Σωκρατικοί διάλογοι
Ανδρέας (όνομα)
Το όνομα Ανδρέας (ή Αντρέας) είναι κύριο αρχέτυπο ελληνικό όνομα. Αν και ήταν γνωστό από την ελληνική αρχαιότητα διαδόθηκε ευρύτατα κατά τους χριστιανικούς χρόνους από το όνομα του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Υποκοριστικά του ονόματος είναι: (Άνδρος, Άντρος, Αντρέας, Ανδρίκος, Αντρίκος) Γιορτάζει: (30 Νοεμβρίου.) Στα αγγλικά είναι: (Andrew, Drew.)
Φερώνυμοι ως Ανδρέας (π.Χ.)
Επίσης τρεις ιατροί:
Ονομαστική εορτή
30 Νοεμβρίου (Ανατολική Ορθόδοξη και Δυτική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία)
Μορφή του ονόματος σε άλλες γλώσσες
Αγγλική : Andrew
Βασκική: Ander
Βουλγαρική: Andrey, Andrei
Αγάπη Μολυβιάτη
Η Αγάπη Μολυβιάτη-Βενέζη (γεν. 1900-1995) γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μ. Ασίας και ήταν Ελληνίδα λογοτέχνης και ποιήτρια.
Ανδρέας (όνομα)
Μορφή του ονόματος σε άλλες γλώσσες
Γερμανική: Andreas, Andries
Αγάπη Μολυβιάτη
Βιογραφία
Το 1922, παρά τις  απέλπιδες προσπάθειές της, δεν κατάφερε να σώσει τον αδελφό της Ηλία Βενέζη, κατόπιν διάσημο λογοτέχνη, από τα τάγματα εξόντωσης. Άλλωστε για την εμπειρία του στα τάγματα εξόντωσης, ο Ηλίας Βενέζης έχει γράψει το συγκλονιστικό Νο 31328. Με την Μικρασιατική Καταστροφή, σύσσωμη η οικογένεια Μέλλου-Βενέζη εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη. Ήταν σύζυγος του συμπατριώτη της Γεωργίου Μολυβιάτη και απέκτησε δυο γιους: τον Πέτρο Μολυβιάτη, μετέπειτα πρέσβη, υπουργό Εξωτερικών και στενό συνεργάτη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και τον Αντώνη Μολυβιάτη, επί χρόνια διευθυντή της ελβετικής αεροπορικής εταιρίας Swiss Air στην Αθήνα. Λόγω της εργασίας του συζύγου της, έζησε για αρκετό καιρό και στη Λαμία. Πέθανε σε ηλικία 95 ετών στην Αθήνα.
Ανδρέας (όνομα)
Μορφή του ονόματος σε άλλες γλώσσες
Εσθονική: Andres
Ισπανική: Andrés
Αγάπη Μολυβιάτη
Έργο
Όπως και ο αδελφός της, Ηλίας Βενέζης, η Αγάπη Μολυβιάτη είχε μια λαμπρή πορεία στα ελληνικά Γράμματα. Το 1976 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή Το πρόσωπο της ζωής και το 1978 Τα σονέτα, τα οποία απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές. Το 1981 εκδόθηκε Το χρονικό των δέκα ημερών, το όποιο απέσπασε το Α΄ Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Άμπντί Ιπεκτσί και το Α΄ Βραβείο Εστίας Νέας Σμύρνης. Επανεκδόθηκε το 1986.
Ανδρέας (όνομα)
Μορφή του ονόματος σε άλλες γλώσσες
Ιταλική: Andrea
Καταλανική: Andreu
Αγάπη Μολυβιάτη
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ανδρέας (όνομα)
Μορφή του ονόματος σε άλλες γλώσσες
Κορσικανή: Andria
Κροατική: Andro, Andrija
Λιθουανική: Andrius
Ουαλική: Andras
Ουγγρική: Andras, Andris
Ουκρανική: Andriy
Πολωνική: Andrzej
Πορτογαλική: André
Ρουμανική: Andrei
Ρωσική: Andrei, Андрей
Σερβική: Andrija
Σκανδιναβική: Andrea
Τσέχικη: Andrea
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Andreu Andrés 安德鲁
Μιχαήλ του Τσέρνιγοβ
Ο Μιχαήλ Βσεβολοντόβιτς, ρωσ. Михаил Всеволодович ή άγιος Μιχαήλ του Τσερνίγοβ (π. 1185 - 20 Σεπτεμβρίου 1246) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας του Περεγιασλάβλ (1206), του Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ (1219-26), του Τσέρνιγοβ (1223-35, 42-46), του Νόβγκοροντ (1225-26, 29-30), της Γαλικίας (1235-36) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1236-40, 40, 41-43).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βσέβολοντ Δ΄ του ερυθρού πρίγκιπα του Τσέρνιγοβ & μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Μαρίας (Αναστασίας) των Πιάστ, κόρης του Καζιμίρ Β΄ της Πολωνίας.
Αρχαιολογικά στοιχεία αποκαλύπτουν, ότι οι πόλεις στην περιοχή του Τσερνίχιβ απολάμβαναν έναν πρωτοφανή βαθμό ευημερίας κατά την περίοδο αυτή, που υποδηλώνει ότι η προώθηση του εμπορίου ήταν προτεραιότητα για τον Μιχαήλ. Τα εμπορικά ενδιαφέροντα ήταν εν μέρει κίνητρο γι' αυτόν, ώστε να αποκτήσει έλεγχο στη Γαλικία και στο Κίεβο, επειδή ήταν δίαυλοι, όπου εμπορεύματα από την κοιλάδα του Ρήνου και την Ουγγαρία έφθαναν στο Τσέρνιχιβ (Ουκρανία).
Διαπραγματεύτηκε εμπορικές συμφωνίες και πολιτικές συμμαχίες με του Πολωνούς και τους Ούγγρους. Ελάφρυνε τον φόρο, που επιβάρυνε τους Νοβγκοροντιανούς και χορήγησε στους βογιάρους μεγαλύτερη πολιτική ελευθερία από τον πρίγκιπα. Ήταν ο τελευταίος αυτόνομος πρίγκιπας του Κιέβου, που εκτοπίστηκε -όχι από έναν ισχυρότερο πρίγκιπα, αλλά- από τους αήττητους Μογγόλους.
Την παραμονή της εισβολής τους, ήταν ένας από τους πιο δυνατούς πρίγκιπες των Ρως. Κατηγορήθηκε για αναποτελεσματική ηγεσία, διότι απέτυχε να ενώσει τους πρίγκιπες των Ρως εναντίον των εισβολέων. Ο Μιχαήλ ήταν ο πρώτος μάρτυρας των Ολγκόβιτσι πριγκίπων του Τσέρνιγοβ, σύμφωνα με την κυριολεξία της λέξης: υπέστη την ποινή του θανάτου για την επιμονή του στη χριστιανική πίστη. Αυτός και ο βογιάρος Φεντόρ (Θεόδωρος) βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από τους Τατάρους. Έπειτα έγιναν γνωστοί ως "παθοφόροι" (που υπέμειναν το πάθος) και ως "οι εργαζόμενοι το θαύμα του Τσέρνιγοβ".
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1210/11 την Ελένα των Ρουρικιδών, κόρη του 5ου εξαδέλφου του Ρόμαν πρίγκιπα του Νόβγκοροντ & της Γαλικίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 13ου αιώνα
Τερί Ρακόν
Ο Τερί Νορμπέρ Ρακόν (γεννημένος στις 1 Μαΐου 1984) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Πόρτσμουθ ως μέσος.
Καριέρα
Γεννημένος στο Βιλνέβ-Σαιν-Ζορζ του Βαλ-ντε-Μαρν, ο Ρακόν πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, την 1η Μαΐου 2004, σε αναμέτρηση απέναντι στην ΡΚ Λανς. Το καλοκαίρι του 2004, εντάχθηκε στην ΦΚ Λοριάν, υπό την μορφή δανεικού για ένα έτος. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την τελευταία στις 3 Σεπτεμβρίου, απέναντι στην Ανζέ ΣΚΟ, ενώ πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας στις 22 Οκτωβρίου, σε αναμέτρηση απέναντι στην ΟΣ Κρετέιγ-Λουζιτανός. Την επόμενη σεζόν, επέλεξε να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του μαζί της στις 1 Αυγούστου 2005, απέναντι στην ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες.
Τον Αύγουστο του 2007, ο Ρακόν μεταγράφηκε στην Τσάρλτον Αθλέτικ. προτού πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα περίπου έναν μήνα αργότερα απέναντι στην Στόκπορτ Κάουντι.
Στις 20 Μαρτίου 2008, έγινε γνωστό ότι ο Ρακόν είχε συμφωνήσει να μεταγραφεί στην Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον υπό την μορφή δανεικού για το υπόλοιπο της σεζόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους Seagulls στις 8 Απριλίου, απέναντι στην Σάουθεντ Γιουνάιτεντ. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Τσάρλτον Αθλέτικ μετά το πέρας της περιόδου δανεισμού του.
Μετά την επιστροφή του στην ομάδα, έλαβε λίγες ευκαιρίες να αγωνιστεί την ομάδα για την σεζόν 2007–08. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους Addicks στις 25 Νοεμβρίου 2008, απέναντι στην ΚΠΡ. Ο Ρακόν, τελικώς, βρήκε θέση στην αρχική ενδεκάδα του συλλόγου για το υπόλοιπο της σεζόν 2008–09, καθώς η ομάδα του υποβιβάστηκε. Τις επόμενες δύο σεζόν που ακολούθησαν, αποτελούσε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας, καθώς αυτή αγωνιζόταν στην Λιγκ Ουάν.
Στις 21 Ιουνίου 2011, ο Ρακόν συμφώνησε για την υπογραφή συμβολαίου με την Μίλγουολ, ένα συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών ως ελεύθερη μεταγραφή. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 9 Αυγούστου 2011, απέναντι στην Πλύμουθ. Έχασε το σύνολο της σεζόν 2011–12, λόγω τραυματισμού του στον αστράγαλο. Δεν επέστρεψε στην ενεργό δράση παρά μόνο στις 25 Αυγούστου 2012, σε αναμέτρηση απέναντι στην Σέφιλντ Γουένσντεϊ.
Με το πέρας της σεζόν 2012–13, ο Ρακόν έμεινε ελεύθερος από τον σύλλογο του Λονδίνου.
Πόρτσμουθ
Στις 24 Ιανουαρίου 2013, ο Ρακόν μεταγράφηκε στην Πόρτσμουθ, υπογράφοντας συμβόλαιο δανεισμού για διάρκεια ενός μήνα λόγω των πολλαπλών προβλημάτων τραυματισμών που αντιμετώπιζαν οι Pompeys. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 9 Φεβρουαρίου, σε μία αναμέτρηση απέναντι στην Μπόρνμουθ. Με το πέρας της σεζόν, επέστρεψε στην Μίλγουολ.
Στις 3 Οκτωβρίου, ως ελεύθερος συμβολαίου, πλέον, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας ενός μήνα με τους Pompeys.
Διεθνής Καριέρα
Τον Μάρτιο του 2009, ο Ρακόν έλαβε μέρος στην προετοιμασία της Εθνικής Γουαδελούπης ενόψει του Gold Cup, αγωνιζόμενος σε ολόκληρη την διάρκεια φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Καέν.
Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την Γουαδελούπη στο Gold Cup του 2011, στις 7 Ιουνίου 2011, απέναντι στον Παναμά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουαδελούπη Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλτον Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλγουολ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουαδελούπης
Εταζέτα της Βιθυνίας
Η Εταζέτα ήταν βασίλισσα του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Αποτέλεσε τη δεύτερη σύζυγο του βασιλιά Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα, μετά το θάνατο του οποίου (περίπου το 255 π.Χ.) κυβέρνησε για λίγο ως επίτροπος των ανήλικων παιδιών της.
Ο Νικομήδης Α' παντρεύτηκε δύο φορές: από την πρώτη του σύζυγο, Διτιζέλη, με καταγωγή από τη Φρυγία, απέκτησε δύο γιους, τον Προυσία και το Ζιαήλα, καθώς και μία κόρη, τη Λυσάνδρα. Ωστόσο η δεύτερη σύζυγός του, η φιλόδοξη Εταζέτα, τον έπεισε να παραμερίσει τα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και να ορίσει διάδοχο ανάμεσα στα δικά της παιδιά. Τα τελευταία ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία όταν ο πατέρας τους απεβίωσε. Στη διαθήκη του ανέθεσε την κηδεμονία τους στους βασιλείς Αντίγονο Β' Γονατά της Μακεδονίας και Πτολεμαίο Β' της Αιγύπτου. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης τις πόλεις Ηράκλεια, Κίο και Βυζάντιο.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Εταζέτα κυβέρνησε εκ μέρους των παιδιών της για μια σύντομη χρονική περίοδο. Ωστόσο ο προγονός της, Ζιαήλας, αρνήθηκε να δεχτεί το διακανονισμό που όρισε ο πατέρας του. Έτσι ξεκίνησε πόλεμο ενάντια στη μητριά του για να καταλάβει το θρόνο. Η Εταζέτα προσπάθησε να αμυνθεί, νυμφευόμενη μάλιστα τον αδερφό του αποθανόντος βασιλιά. Τελικά, εκθρονίστηκε από το Ζιαήλα και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μακεδονία με τους γιους της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Βιθυνίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Εθνική Αγίου Χριστόφορου και Νέβις Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αγίου Χριστόφορου και Νέβις Κ-20 είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις για ποδοσφαιριστές κάτω των 20 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Άγιου Χριστόφορου και Νέβις και είναι μέλος στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής. Συμμετέχει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου U20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-20 Βόρειας Αμερικής
Επιλοχαγός
Ο επιλοχαγός ήταν ιστορικός βαθμός αξιωματικού (OF-2) του ελληνικού στρατού ξηράς. Είναι ανώτερος του λοχαγού, κατώτερος του υποταγματάρχη ως το 1863 και του ταγματάρχη αργότερα.
Ο βαθμός βρισκόταν σε χρήση στον ελληνικό στρατό κυρίως επί Όθωνα, αλλά χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1829. Από τότε και μέχρι το 1917, ο βαθμός μετονομάστηκε σε Λοχαγός Α' τάξης, για να ξεχωρίζει από το Λοχαγό Β' τάξης, τον λοχαγό, που εννοούμε σήμερα. Αν και στην Ελλάδα έχει πλέον καταργηθεί ο βαθμός αυτός, υπάρχουν χώρες σαν την Ιταλία το Βέλγιο και τη Γερμανία, όπου ο "Πρώτος Λοχαγός" υφίσταται. Σε ορισμένες χώρες μάλιστα, όπου υπάρχουν τέσσερις βαθμοί κατωτέρων αξιωματικών, ο πρώτος λοχαγός έχει τέσσερα αστέρια στις επωμίδες του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Στοά του Αττάλου
Η Στοά του Αττάλου βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, περίπου 250 μ. ανατολικά του Δίπυλου φράσσοντας σχεδόν τον Έσω Κεραμεικό κατά διεύθυνση Βορρά - Νότο, αποτελώντας έτσι το ανατολικό όριο της αρχαίας αγοράς. Χτίστηκε γύρω στο 150 π.Χ., από τον Άτταλο Β΄, Βασιλέα της Περγάμου, όπως δηλώνεται σε επιγραφή της έξω κιονοστοιχίας, η οποία διατηρείται αποσπασματικά «ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΤΤΑΛΟΣ ΑΤΤΑΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΑΠΟΛΩΝΙΔΟΣ», κατόπιν δωρεάς του προς την Αθήνα της οποίας και αποτελούσε το μεγαλύτερο σε μήκος αυτοτελές σκεπαστό οικοδόμημά της, ομοίως και το μεγαλύτερο στον ελλαδικό χώρο κατά την αρχαιότητα. Η ανέγερση του αρχαίου κτιρίου της Στοάς ξεκίνησε το 159 π.Χ. και ολοκληρώθηκε μετά από 11 χρόνια, το 148 π.Χ. Το σημερινό κτίριο της Στοάς αποτελεί ανακατασκευή του αρχαίου, ανεγέρθηκε μεταξύ 1953-1956 από την Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών και στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Αγοράς. Η Στοά του Αττάλου ήταν, αν όχι το πρώτο, ένα από τα πρώτα και μεγαλύτερα «εμπορικά κέντρα» (με τη σύγχρονη έννοια του όρου) στην αρχαιότητα.
Περιγραφή
Κατά τις πρώτες αρχαιολογικές έρευνες της Αρχαιολογικής Εταιρίας σε συνδυασμό με τις ιστορικές μαρτυρίες βρέθηκε ότι η Στοά του Αττάλου είχε εμπορικό χαρακτήρα και ήταν ένα περικαλές οικοδόμημα μονόπτερου δίστυλου (κατά μήκος), τρίκλιτου ρυθμού, και το μοναδικό με όροφο (των αυτών διαστάσεων μήκους και πλάτους και κατά το ήμισυ του ύψους του ισογείου), συνολικού μήκους 120 μέτρων, πλάτους 20 μέτρων και ύψους 25 μέτρων, με δύο σειρές κιόνων (κιονοστοιχίες), και 21 καταστήματα στο βάθος (κατά μήκος) και των δύο ορόφων. Στο ισόγειο η εξωτερική κιονοστοιχία που αποτελούσε την πρόσοψη συνίσταται από 45 κίονες. Η εξωτερική κιονοστοιχία του ισογείου ήταν δωρικού ρυθμού και η εσωτερική κιονοστοιχία από αράβδωτους κίονες ιωνικού ρυθμού. Στον όροφο η εξωτερική κιονοστοιχία ήταν ιωνική και η εσωτερική περγαμηνού ρυθμού (με κιονόκρανα Περγάμου). Τα καταστήματα τη Στοάς ήταν τετράγωνες αίθουσες μήκους πλευράς 4,80 μέτρων. Στη βόρεια και νότια άκρη του οικοδομήματος υπήρχαν κλιμακοστάσια, με πολλά εδώλια, μορφής εξέδρας που οδηγούσαν στον όροφο του κτιρίου.
Γενικά η Στοά του Αττάλου ήταν φτιαγμένη από πωρόλιθο, ενώ οι ορθοστάτες των τοίχων, οι παραστάδες των θυρών, τα κατώφλια των δωματίων και οι κίονες ήταν από πεντελικό μάρμαρο. Στην αρχαιότητα αποτελούσε τον μεγαλύτερο στεγασμένο χώρο συνάντησης και περιπάτου των Αθηναίων και κυρίως τόπο εμπορίου. Η Στοά αυτή καταστράφηκε από τους Ερούλους το 267 (μ.Χ.) και ενσωματώθηκε στο υστερορρωμαϊκό Τείχος της Αθήνας. Επί Φραγκοκρατίας και Τουρκοκρατίας η Στοά χρησίμευσε ως οχύρωμα. Οι δε λίθοι των τοίχων της χρησιμοποιήθηκαν μαζί με άλλους λίθους για την ανέγερση δύο φράγκικων πύργων κοντά και πριν από τα Προπύλαια της Ακρόπολης των οποίων σώζονται ερείπια. Ο ένας μάλιστα από αυτούς τους πύργους (ΝΔ) χρησιμοποιήθηκε από τους τότε Αθηναίους ως χριστιανικός ναός με το όνομα της Παναγίας της Πυργιωτίσσης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίες στοές της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαία Αγορά της Αθήνας Στοα Ατταλου
Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Η Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι η οργάνωση νεολαίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, η οποία ιδρύθηκε το 2013 από νέους προσκείμενους στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης είναι ο Κωνσταντίνος Βλαχάκης. Η Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι μέλος του Δικτύου Νεολαιών του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Ιστορικό
Το Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τον Ιούλιο του 2013, αποφάσισε την εκκίνηση των διαδικασιών για να συγκροτηθεί η οργάνωση νεολαίας. Στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη της Νεολαίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α., η οποία ενέκρινε το κείμενο πολιτικής απόφασης και τις αρχές λειτουργίας, και εξέλεξε το 71μελές Κεντρικό Συμβούλιο της οργάνωσης. Πρώτος γραμματέας της εκλέχθηκε ο Ηλίας Παντελεάκος.
Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, τα εναπομείναντα μέλη της νεολαίας διοργάνωσαν τη 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Μετά το πέρας της Συνδιάσκεψης, εξελέγη το νέο Κεντρικό Συμβούλιο της οργάνωσης, το οποίο απαρτίζεται από 41 μέλη. Γραμματέας της νεολαίας εξελέγη ομόφωνα από το Κεντρικό Συμβούλιο ο Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος.
Τον Οκτώβριο του 2021 πραγματοποιήθηκε το 2ο Συνέδριο της Νεολαίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Η συνεδριακή διαδικασία ολοκληρώθηκε με την εκλογή των 51 μελών του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης, γραμματέας του οποίου εξελέγη ο Κωνσταντίνος Βλαχάκης.
Σπούτνικ
Τον Απρίλιο του 2016 αρχίζει να εκδίδεται το περιοδικό Σπούτνικ από την Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Στις 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε στο Άλσος Στρατού, στην περιοχή του Γουδή, το πρώτο φεστιβάλ του περιοδικού, με υπότιτλο «Επιστροφή στο μέλλον». Μετέπειτα, άρχισε να λειτουργεί ο ομώνυμος πολυχώρος στην Κεραμεικού 46 στο Μεταξουργείο, όπου εδρεύει η Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στις 20 Ιουνίου 2017. Συνεχίστηκε η διοργάνωση του φεστιβάλ ετησίως το Φθινόπωρο στου Γουδή, με υπότιτλους «Ταξίδι για έναν νέο κόσμο» το 2017, «Φτιάχνουμε τον κόσμο που θέλουμε να ζούμε» το 2018, «Έφοδος στον ουρανό» το 2019, και «Σε τροχιά ανατροπής» το 2022. Παράλληλα, έχουν διοργανωθεί κι άλλες εκδηλώσεις του Σπούτνικ, όπως η αντιρατσιστική γιορτή Diversity, και έχουν λάβει μέρος και σε άλλες περιοχές, όπως τον Πειραιά, και την Καλαμάτα. Η ονομασία «Σπούτνικ», καθώς και το λογότυπο του πολυχώρου, παραπέμπουν στον ομώνυμο τεχνητό δορυφόρο που εκτοξεύθηκε από την Σοβιετική Ένωση.
Παράλληλα, λειτουργεί από τον Φεβρουάριο του 2014, το στέκι Kardelen της Νεολαίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ξάνθης και από το 2010 ο κοινωνικός χώρος πολιτικής πολιτισμού και αλληλεγγύης Ετεροτοπία στη Θεσσαλονίκη όπου λειτουργούν αλληλέγγυα σχολεία όπου παραδίδονται φροντιστήρια σε σχολικά μαθήματα, μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες και άλλες δραστηριότητες, η αλληλέγγυα κουζίνα Αόρατη Πόλη όπου γεύματα ετοιμάζονται και μοιράζονται σε άστεγους και άπορους και διάφορες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις (κινηματογραφικές προβολές, μουσικές βραδιές κα).
Φοιτητική οργάνωση
Η Νεολαία ΣΥ.ΡΙΖ.Α. υποστήριζε στα πανεπιστήμια τα σχήματα της Αριστερής Ενότητας. Μετά την απόφαση της τελευταίας να σταματήσει να υποστηρίζει το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το καλοκαίρι του 2015, όσοι παρέμειναν στο κόμμα αποχώρησαν από αυτήν, και το Φθινόπωρο του 2015 ίδρυσαν νέα φοιτητική οργάνωση, το BLOCO - Δίκτυο Σχημάτων Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεολαίες πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Σύμπαν Spider-Man της Sony
Το Σύμπαν Spider-Man της Sony (αγγλικά: Sony's Spider-Man Universe, συντομογραφία: SSU) είναι ένα αμερικανικό franchise πολυμέσων και κοινό σύμπαν που επικεντρώνεται σε μια σειρά ταινιών υπερήρωων που παράγονται από την Columbia Pictures σε συνεργασία με τη Marvel Entertainment. Οι ταινίες που διανέμονται από τη Sony Pictures Releasing βασίζονται σε διάφορους χαρακτήρες και ιδιότητες της Marvel Comics που συνήθως συνδέονται με τον Spider-Man.
Οι εργασίες σε ένα διευρυμένο σύμπαν χρησιμοποιώντας βοηθητικούς χαρακτήρες από τις ταινίες του Spider-Man ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2013. Η Sony Pictures σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει το The Amazing Spider-Man 2 (2014) για να λανσάρει αρκετές spin-off ταινίες που επικεντρώνονται σε κακούς του Spider-Man από τα κόμικς, συμπεριλαμβανομένης μιας ταινίας Venom. Μετά τη σχετική κριτική και οικονομική απογοήτευση του The Amazing Spider-Man 2, αυτά τα σχέδια εγκαταλείφθηκαν και τον Φεβρουάριο του 2015 και η Sony ανακοίνωσε μια συμφωνία για συνεργασία με τα Marvel Studios σε μελλοντικές ταινίες Spider-Man και την ενσωμάτωση του χαρακτήρα στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU). Αυτή η σχέση παρήγαγε το Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του (2017), το Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του (2019) και το Spider-Man: No Way Home (2021), ενώ η Sony ξεχωριστά ανέπτυξε το Venom (2018) ως αυτόνομη ταινία αργότερα, και καθιερώθηκε ως αρχή του δικού της φανταστικού σύμπαντος. Η Sony και η Marvel Studios επαναδιαπραγματεύτηκαν τη συμφωνία τους το 2019 για να μοιραστούν τον χαρακτήρα του Spider-Man μεταξύ του MCU και των αυτόνομων ταινιών τους που βασίζονται στη Marvel. Το Venom ακολούθησε το Venom 2 (2021) και το Morbius (2022), και τα δύο έχουν σκηνές μεσαίας απόδοσης που περιλαμβάνουν στοιχεία από την ιδέα του multiverse για τη σύνδεση του SSU με το MCU. Το Venom και το Morbius έλαβαν αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς, ενώ το Venom 2 έλαβε μικτές κριτικές. Η σειρά έχει συγκεντρώσει συνολικά 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Η Sony αναπτύσσει μια σειρά ταινιών βασισμένες σε χαρακτήρες της Marvel, με προγραμματισμένες κυκλοφορίες για τα Madame Web, μια άτιτλη συνέχεια του Venom 2, Kraven ο Κυνηγός το 2024. Αρκετές ακόμη ταινίες βρίσκονται σε διάφορα στάδια ανάπτυξης και η Sony Pictures Television αναπτύσσει αρκετές τηλεοπτικές σειρές που διαδραματίζονται στο ίδιο κοινό σύμπαν, ξεκινώντας με το Silk: Spider Society.
Παραπομπές
Κατηγορία:Spider-Man Κατηγορία:Marvel Comics Κατηγορία:Columbia TriStar Κατηγορία:Φανταστικά σύμπαντα Κατηγορία:Σύμπαν Spider-Man της Sony Κατηγορία:Sony Pictures franchises
Τζόι Μπάρτον
Ο Τζόζεφ Άντονι "Τζόι" Μπάρτον (γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου 1982) είναι ένας Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του μέσου στην ομάδα της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς.
Ο Μπάρτον γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χάιτον του Μέρσεϊσαϊντ. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Μάντσεστερ Σίτι το 2002, έχοντας προηγουμένως περάσει από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες του συλλόγου. Οι εμφανίσεις του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου του Μάντσεστερ άρχισαν σταδιακά να αυξάνονται εντός των επόμενων πέντε ετών, πραγματοποιώντας συνολικά πάνω από 150. Δέχτηκε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Αγγλίας τον Φεβρουάριο του 2007, κι αυτό παρά την κριτική που δεχόταν από ορισμένους παίκτες της ομάδας. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Νιούκαστλ έναντι ενός ποσού της τάξεως των £5.8 εκατομμυρίων τον Ιούλιο του 2007. Μετά από 4 χρόνια παρουσίας στους Magpies, αποχώρησε με προορισμό την νυν ομάδα του, Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, τον Αύγουστο του 2011.
Τόσο η καριέρα του, όσο και η ζωή του έχουν σημαδευτεί από πολυάριθμα ατυχήματα και προβλήματα απειθαρχίας, ενώ έχει φυλακιστεί δύο φορές για βιαιοπραγία. Στις 20 Μαΐου 2008 καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση για βιαιοπραγία και συμμετοχή σε συμπλοκή στη διάρκεια επεισοδίου στο Κέντρο του Λίβερπουλ. Ο Μπάρτον πέρασε 77 μέρες στην φυλακή, εκτείοντας την ποινή του, προτού αφεθεί ελεύθερος στις 28 Ιουλίου 2008. Την 1η Ιουλίου 2008 καταδικάστηκε επίσης σε τέσσερεις μήνες φυλάκιση με αναστολή αφού ομολόγησε πως επιτέθηκε προκαλώντας σωματική βλάβη στον πρώην συμπαίκτη του Ουσμάν Νταμπό στη διάρκεια προπόνησης την 1η Μαΐου 2007. Αυτό το περιστατικό είχε ως άμεση συνέπεια το τέλος της σταδιοδρομίας του στην Μάντσεστερ Σίτι. Ο Μπάρτον έχει τιμωρηθεί από την FA για βίαιη συμπεριφορά τρεις φορές: για την επίθεση σε βάρος του Νταμπό, για γροθιά στο στομάχι του Μόρτεν Γκαμστ Πέντερσεν και για επίθεση σε βάρος τριών παικτών της Μάντσεστερ Σίτι στο παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής της σεζόν 2011–12, μεταξύ της πρώτης και της νυν ομάδας του Μπάρτον, Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Χάιτον, στο Μέρσεϊσαϊντ της Αγγλίας, ο Μπάρτον είναι ο μεγαλύτερος τεσσάρων αδελφών. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν ηλικίας 14 ετών, και ως αποτέλεσμα έζησε με τον πατέρα του στο σπίτι της γιαγιάς του σε διαφορετική περιοχή. Έχει δηλώσει πως η γιαγιά του τον βοήθησε σημαντικά ώστε να να μην καταλήξει χρήστης ναρκωτικών ουσιών, ενώ αποδίδει την επαγγελματική του συμπεριφορά στον πατέρα του. Ο πατέρας του, ο οποίος λεγόταν επίσης Τζόζεφ, εργαζόταν ως στεγαστής και έπαιζε ποδόσφαιρο σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο με την Νόρθγουιτς Βικτόρια. Ο Μπάρτον διδάχτηκε το μάθημα της φυσικής αγωγής στο σχολείο του, το St Thomas Becket, το οποίο εκπροσώπησε σε πολλές αθλητικές διοργανώσεις, ενώ θεωρούνταν ταυτόχρονα ένα ταλέντο με μέλλον στην Rugby League της Αγγλίας. Τελείωσε το σχολείο με δέκα GCSEs.
Ο Μπάρτον, με το όνειρο να καταφέρει να γίνει μελλοντικά επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, εντάχθηκε στις ακαδημίες της Έβερτον, αλλά σε ηλικία 14 ετών αγωνίστηκε με την Λίβερπουλ. Στη συνέχεια δοκιμάστηκε στην Νότιγχαμ Φόρεστ, όπου όμως απορρίφθηκε καθώς θεωρήθηκε μικρός σε ύψος για να γίνει ποδοσφαιριστής. Ο Μπάρτον, αργότερα, δήλωσε πως αυτή η αρχική του απόρριψη από διάφορες ομάδες, το μόνο που κατάφερνε ήταν να μεγαλώσει το πείσμα του να γίνει ποδοσφαιριστής, ώστε να αποδείξει, σε αυτούς που δεν τον πίστεψαν ποδοσφαιρικά, το λάθος τους. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την ηλικιακή κατηγορία U-17 του συλλόγου το 1999, αγωνιζόμενος ως βασικός σε επίπεδο ακαδημιών για τρία χρόνια. Η πρώτη του εμφάνιση με τις ρεζέρβες του συλλόγου ήρθε στα τέλη της σεζόν 2000–01, την τελευταία του χρονιά ως μέλος των ακαδημιών. Καθώς υπήρχε μεγάλη αβεβαιότητα για τις μελλοντικές ικανότητες του Μπάρτον, η ομάδα σκεφτόταν έντονα το ενδεχόμενο απομάκρυνσής του, αλλά αναθεώρησε, προσφέροντάς του το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στη διάρκεια των δύο επόμενων ετών, πραγματοποίησε με επιτυχία το πέρασμα από την ηλικιακή κατηγορία U-19 του συλλόγου στις ρεζέρβες του. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα στην διάρκεια της σεζόν 2002–03.
Μάντσεστερ Σίτι
Υπό κανονικές συνθήκες, ο Μπάρτον θα είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα τον Νοέμβριο του 2002 απέναντι στην Μίντλεσμπρο, εφόσον δεν είχε χάσει την φανέλα του, αφού προηγουμένως την είχε αφήσει στον πάγκο των αναπληρωματικών κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου. Τελικά, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε έναν αγώνα απέναντι στην Μπόλτον Γουόντερερς, στις 5 Απριλίου 2003. Το πρώτο του τέρμα με την ανδρική ομάδα ήρθε δύο εβδομάδες αργότερα, σε μια νίκη με 2-0 επί της Τότεναμ Χότσπερ, ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή. Τελείωσε την σεζόν 2002–03 μετρώντας επτά συνεχόμενες συμμετοχές ως βασικός.