cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τεύτα
Απεικονίσεις
Η πιο λεπτομερής περιγραφή της σύντομης βασιλείας της Τεύτα είναι αυτή του Πολύβιου (περ. 200–118 π.Χ.), που συμπληρώθηκε από τον Αππιανό (2ος αι. μ.Χ.) και τον Δίων Κάσσιο (περ. 155–235 μ.Χ.).
Ο μισογυνισμός του Δ. Κάσσιου είναι επίσης εμφανής στο πορτρέτο του για την Τεύτα. Περιγράφει τη βασίλισσα της Ιλλυρίας ως εξής: "... σαν γυναίκα, εκτός από την έμφυτη απερισκεψία της, ξεπλύθηκε με ματαιοδοξία λόγω της δύναμης που είχε ... σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ωστόσο, επέδειξε αδυναμία του γυναικείου φύλου, που πετά γρήγορα σε πάθος λόγω έλλειψης κρίσης, και γρήγορα τρομοκρατείται λόγω δειλίας. "
Σύμφωνα με τη μελετητή Marjeta Šašel Kos, το πιο αντικειμενικό πορτρέτο της Τεύτα είναι αυτό του Αππιανού.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι ιστορικοί κατέγραψαν πως κυβέρνησε με τον παραδοσιακό γερμανικό και κελτικό τρόπο με ένα συμβούλιο που αποτελούταν από τους αρχηγούς της. Ωστόσο, οι ρωμαϊκές πηγές αναφέρουν τις πολλές δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν με αυτήν την ισχυρή βασίλισσα. Η Τεύτα, ήθελε να διευρύνει την επικράτειά της και το κατάφερε εισβάλλοντας σε ένα γειτονικό βασίλειο. Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος έγραψε με περιφρόνηση για αυτήν την πολιτική, η οποία δημιούργησε πρόβλημα στους Ρωμαίους οι οποίοι ήθελαν να διατηρήσουν ειρήνη σε εκείνη την περιοχή. Στην κριτική του ο Πολύβιος κατηγόρησε το φύλο της Τεύτα παρά τη φιλοδοξία της, γράφοντας “Yπέφερε από μια τυπικά γυναικεία αδυναμία, από τη σύντομη εικόνα όλων.” Οι αρχικές στρατιωτικές της επιτυχίες ακολουθήθηκαν από προβλήματα μέσα στο βασίλειό της. Λέγεται πως η Τεύτα είχε τολμηρό και αρρενωπό πνεύμα.
Κληρονομιά
Σύμφωνα με τη λαογραφία των σύγχρονων κατοίκων του Ρίζων στο Μαυροβούνιο, η Τεύτα τελείωσε τη ζωή της με θλίψη ρίχνοντας τον εαυτό της από το βουνό Orjen το έτος 228 π.Χ. Η Τεύτα είναι ένα κοινό όνομα μεταξύ των σύγχρονων Αλβανών γυναικών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιλλυριοί Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιλλυρίας
Συνάρτηση Ψι
Η συνάρτηση Ψι, ανήκει στην κατηγορία των συναρτήσεων, οι οποίες ορίζονται με τη βοήθεια της συνάρτησης Γάμμα. Η συγκεκριμένη συνάρτηση ορίζεται με διαφορετικούς τρόπους, μα οι πιο γνωστοί είναι οι εξής:
[Σημειωτέον, να τονίσουμε ότι ουδείς ορισμός της συνάρτησης Ψ(χ) περιλαμβάνει στο πεδίο ορισμού του το 0.]
Αναδρομικός ορισμός
Η παρούσα συνάρτηση μπορεί να οριστεί και αναδρομικά, ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Στέλλα Μπούμη
Η Μπούμη συμμετείχε στο αγώνισμα του ύπτιου 200 μέτρων γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Για τους Ολυμπιακούς προκρίθηκε το 2008 Η Μπούμη τερμάτισε 29η στο αγώνισμα, αποτυγχάνοντας να προκριθεί στα ημιτελικά.
Σαχάρ (Σαουδική Αραβία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Θεραπειά
Τα Θεραπειά (Tarabiye, σύγχρονα τουρκικά: Tarabya) είναι μια γειτονιά στην περιοχή Sarıyer της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία. Βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ακτή των στενών του Βοσπόρου, μεταξύ των συνοικιών Yeniköy (Νεοχώρι) και Kireçburnu.
Ιστορία
Ήταν η τοποθεσία της αρχαίας πόλης «Φαρμακέα» ή «Φαρμακία», από το δηλητήριο το οποίο κατά την μυθολογία έριξε η Μήδεια στη θρακική ακτή. Κατά την παράδοση, η περιοχή στη συνέχεια ονομάστηκε Θεραπειά από τον Πατριάρχη Αττικό, κατ' άλλους λόγω του κλίματος και κατ' άλλους κατ' ευφημισμόν
Στις πρώτες μέρες της τελευταίας πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης το 1453, οι Οθωμανικές δυνάμεις κατέλαβαν τα Θεραπειά, που τότε ήταν μικρό βυζαντινό οχυρό. Περίπου 40 στρατιώτες παραδόθηκαν και εκτελέστηκαν με ανασκολοπισμό.
Οθωμανική εποχή
Αναφέρεται ότι ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄ (16ος αιώνας) απολάμβανε να τρώει ψάρι σε αυτήν την περιοχή και ζήτησε από τον Μεγάλο Βεζίρη του, τον Σοκολού Μεχμέτ Πασά, να χτίσει εκεί ένα παλάτι, όπου να μπορεί να περνάει τα καλοκαίρια. Πιστεύεται ότι ονόμασε το παλάτι του Tarabiye, το οποίο σημαίνει «ευχαρίστηση», και η τουρκική εκδοχή λέει ότι η γειτονιά πήρε το όνομά της (Ταράμπια) από το όνομα αυτού του ανακτόρου.
Τον 17ο αιώνα αναφέρεται ότι τα Θεραπειά ήταν ρωμαίικο χωριό. Έναν αιώνα περίπου αργότερα, ο Σαράφ Χοβανεσιάν γράφει ότι είναι ένας σχεδόν εξολοκλήρου ρωμαίικος οικισμός με λίγους Αρμένιους και ακόμα πιο λίγους μουσουλμάνους. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή λέει ότι παλαιότερα δεν υπήρχε τίποτε στην περιοχή, ενώ στην εποχή του (τέλη 17ου αιώνα) το χωριό είχε περίπου 800 σπίτια, με τους χριστιανούς σκορπισμένους σε επτά μαχαλάδες και τους μουσουλμάνους συγκεντρωμένους σε έναν.
thumb|left|250px|Θεραπειά, 19ος αιώνας Την ίδια εποχή (το 1655), τα Θεραπειά έγιναν έδρα της Μητρόπολης Δέρκων. Η Μητρόπολη σταδιακά απέκτησε όλο και πιο υψηλή θέση στην ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας λόγω της γειτνίασής της με την Κωνσταντινούπολη και του αυξανόμενου ρωμαίικου πληθυσμού της περιοχής. Τα Θεραπειά σιγά σιγά αναβαθμίστηκαν και έγιναν ένας από τους σημαντικότερους οικισμούς στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου. Οι Φαναριώτες και άλλοι παράγοντες της ρωμαίικης κοινότητας διάλεγαν τα Θεραπειά για κατοικία λόγω του καλού κλίματος της περιοχής και επειδή το μέρος ήταν προφυλαγμένο από επιδημίες όπως η χολέρα και η πανώλη. Έτσι, πολλοί ξένοι πρεσβευτές, Φαναριώτες (οικογένειες Υψηλάντη, Μαυροκορδάτου, Καραθεοδωρή, Σούτσου, Μαυρογένη), Αρμένιοι και Εβραίοι μεγαλέμποροι έχτισαν εξοχικά στα Θεραπειά, μετατρέποντάς το σε πολυτελές προάστειο της Πόλης και κέντρο εκλεπτυσμένου γούστου. Θεωρούνταν θέρετρο της ρωμαίικης άρχουσας τάξης της Κωνσταντινούπολης και ήταν μάλιστα γνωστά ως «θερινό Φανάρι».
Ακολούθησαν δυτικοί διπλωμάτες, καθώς πολλές πρεσβείες στέγασαν εκεί τα θερινά τους μέγαρα, πολλά από τα οποία χρησιμοποιούνται και σήμερα από τα προξενεία των χωρών τους.
Νεότερη εποχή
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το μέγαρο της Βρετανικής πρεσβείας, το οποίο κάηκε το 1911. Μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, συνέβησαν αναταραχές στην Κωνσταντινούπολη, κατά τα οποία πυρπολήθηκε μέρος του χωριού. Πολλές από τις επαύλεις των Φαναριωτών δημεύτηκαν και άλλες περιήλθαν σε ξένα χέρια. Το κτήριο που στέγασε την γερμανική πρεσβεία, για παράδειγμα, ανήκε στην οικογένεια Σούτσου, ενώ αυτό της γαλλικής πρεσβείας ήταν ιδιοκτησίας της οικογένειας Υψηλάντη.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, τα Θεραπειά εξακολουθούσαν να είναι ένας από τους πλέον αριστοκρατικούς οικισμούς της Κωνσταντινούπολης, όπου βρίσκονταν οι θερινές κατοικίες της οικονομικής και κοινωνικής ελίτ της ρωμαίικης κοινότητας. Αυτή αποτελούνταν από περίπου 500 οικογένειες.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ξενοδοχείο Grand Tarabya στο [[Βόσπορος|Βόσπορο.]] Μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα ο πληθυσμός των Θεραπειών αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από Ρωμιούς. Το 1955, σύμφωνα με στοιχεία του Χριστόφορου Χρηστίδη, η κοινότητα των Θεραπειών αποτελούνταν από 144 οικογένειες και διέθετε ένα εξατάξιο δημοτικό σχολείο, ένα σχολικό συσσίτιο, μια φιλόπτωχο αδελφότητα και ένα δραστήριο αθλητικό σύλλογο. Στα Σεπτεμβριανά πυρπολήθηκε το μητροπολιτικό μέγαρο και λεηλατήθηκε ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος είχε χτιστεί το 1796 και κατεδαφίστηκε το 1958, για να χτιστεί το ξενοδοχείο Ταράμπια (Büyük Tarabya Oteli). Τμήμα του τέμπλου του ναού καθώς και τα κειμήλιά του μεταφέρθηκαν στο ναό της Αγίας Παρασκευής. Τα επόμενα χρόνια, λόγω της όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των αντιμειονοτικών μέτρων που υιοθετήθηκαν, με κύρια αιτία το Κυπριακό, η ρωμαίικη κοινότητα συρρικνώθηκε περαιτέρω. Το δημοτικό σχολείο της κοινότητας έκλεισε το 1985 λόγω έλλειψης μαθητών. Σήμερα έχουν απομείνει περίπου 50 Ρωμιοί, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι.
Εκπαίδευση
Η περιοχή των Θεραπειών ήταν πάντοτε εκπαιδευτικό κέντρο. Η ρωμαίικη κοινότητα είχε σχολείο από τις αρχές του 18ου αιώνα. Το 1775 αγοράστηκε κτήριο για να στεγαστεί η κοινοτική σχολή, την οποία επιχορήγησε με ετήσιο βοήθημα ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Μουρούζης. Στις ταραχές μετά το 1821 κάηκε, αλλά το 1828 οικοδομήθηκε νέο κτήριο και το σχολείο επαναλειτούργησε. Το 1875 η κοινότητα των Θεραπειών ανέθεσε στον Χριστόφορο Σαμαρτσίδη την διεύθυνση της σχολής. Στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν τρία ελληνορθόδοξα εκπαιδευτήρια: η πεντατάξια αστική σχολή αρρένων, το τετρατάξιο Ελισαβέτειο Παρθεναγωγείο που είχε ανεγερθεί από την Ελισάβετ Μπαλτατζή, και το Ζαρίφειο Νηπιαγωγείο που είχε ανεγερθεί το 1879 με δαπάνες του Γεωργίου Ζαρίφη.
Σήμερα, το γαλλικό σχολείο Lycée Français Pierre Loti d'Istanbul και τα βρεταννικά Tarabya British Schools έχουν εγκαταστάσεις στα Θεραπειά.
thumb|right|350px|Άποψη των Θεραπειών σήμερα
Αξιοθέατα
Πέρα από τα ιστορικά μνημεία τους, τα Θεραπειά φημίζονται για τα εστιατόρια με θαλασσινά, τα μπιστρό και τα νυχτερινά τους κέντρα.
Κιργιζική προεδρική εκλογή (2017)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κιργιζία, στις 15 Οκτωβρίου 2017.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το άρθρο 48 της εκλογικής νομοθεσίας, η μέρα των εκλογών είναι η τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου.
Αποτελέσματα
Ο Σοορονμπάι Τζεενμπέκοφ εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό γύρω στο 55%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στην Κιργιζία Κιργιζια
Αμποβιάν
Το Αμποβιάν (αρμενικά: Աբովյան) είναι αστική και δημοτική κοινότητα στην Αρμενία στην Επαρχία Κοταΐκ. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Ερεβάν και 32 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το επαρχιακό κέντρο Ραζντάν. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 43.495, από 59.000 που είχε αναφερθεί στην απογραφή του 1989. Επί του παρόντος, η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 35.400 κατοίκων, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.
Με αυτοκινητόδρομο και σιδηρόδρομο που διασχίζει την πόλη που συνδέει το Ερεβάν με τις περιοχές των βορειοανατολικών περιοχών, το Αμποβιάν θεωρείται αποκεντρωμένη πόλη της αρμενικής πρωτεύουσας. Επομένως, το Αμποβιάν είναι γενικά γνωστό ως η "βόρεια πύλη του Ερεβάν".
Το Αμποβιάν καλύπτει έκταση περίπου 11 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Βερνάρδος (γιος του Καρόλου Μαρτέλου)
Ο Βερνάρδος του Χέρσταλ, γαλλ. Bernard d'Herstal (π. 720 - 787) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν ηγούμενος του Σαιν-Κεντέν.
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Μαρτέλου και της ερωμένης του Ρούοντχαϊντ. Ο Κάρολος από τη σύζυγό του Ροτρούδη του Τριρ είχε γιο τον Πεπίνο τον βραχύ, πατέρα του Καρλομάγνου.
Ο Βερνάρδος οδήγησε το ήμισυ του φραγκικού στρατεύματος στην εκστρατεία του ανιψιού του Καρλομάγνου. Αυτός οδήγησε το μέρος του στρατού του από το πέρασμα του Μοντσενίζιο, ενώ ο Βερνάρδος το δικό του μέρος στρατού από το Πέρασμα του Μεγάλου Αγίου Βερνάρδου.
Ήταν διαπρεπής στην Αυλή του Λουδοβίκου Α΄ των Φράγκων (γιου του Καρλομάγνου).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μια κόρη του Χαριβέρτου του Λον και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Jailbreak
Jailbreak είναι η κλιμάκωση προνομίων μιας συσκευής Apple με σκοπό την κατάργηση των περιορισμών λογισμικού που έχουν επιβληθεί από την Apple σε λειτουργικά συστήματα iOS, iPadOS, tvOS και watchOS. Αυτό συνήθως γίνεται χρησιμοποιώντας μια σειρά λογισμικών ενημέρωσης πυρήνα (kernel patches). Το Jailbreaking επιτρέπει την πρόσβαση υπερχρήστη στο λειτουργικό σύστημα κινητών της Apple, επιτρέποντας την εγκατάσταση λογισμικού που δεν είναι διαθέσιμο μέσω του επίσημου Apple App Store. Πολλοί τύποι jailbreaking είναι διαθέσιμοι, για διαφορετικές εκδόσεις. Επειδή η Apple αποδοκιμάζει δημοσίως το jailbreaking, έχει εφαρμόσει επιδιορθώσεις υλικού και λογισμικού στα τρωτά σημεία που χρησιμοποιούνται στα jailbreaks, πράγμα που σημαίνει ότι πολλές εκδόσεις του iOS δεν παθαίνουν άμεσα jailbreak. Είναι ανάλογο με το rooting στο Android, αν και λογισμικό μη διαθέσιμο στο Google Play μπορεί να εγκατασταθεί σε Android χωρίς rooting. Τα τελευταία χρόνια, η μη εξουσιοδοτημένη χρήση εταιρικών πιστοποιητικών οδήγησε στην εμφάνιση εναλλακτικών καταστημάτων εφαρμογών για iOS που επιτρέπουν την εγκατάσταση τροποποιημένων ή πειρατικών εφαρμογών χωρίς jailbreaking. Υπάρχουν τέσσερεις τύποι jailbreak σήμερα. Αυτοί περιλαμβάνουν: Tethered (δεμένα) jailbreaks, untethered (ανοικτά) jaibreaks, semi-tethered (ημι-δεμένα) jailbreaks, και semi-untethered (ημι-ανοικτά) jailbreaks.
Παραπομπές
Κατηγορία:iPhone
Χάκον Σούνιβασον
Ο Χάκον γιος της Σούννιβα, δανικά: Hakon Sunnivasson (άκμασε το 1131) ή Χάκον Γύντε, i.e. από τη Γιούτλανν, ήταν Δανός ευγενής, πατέρας του Ερρίκος Γ΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος ενός Δανού ευγενή και της Σούννιβα, εγγονής του Μάγκνους του Καλού της Νορβηγίας.
Νυμφεύτηκε τη Ράγκνχιλντ, κόρη του Ερρίκος Α΄ της Δανίας. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Σάξωνα τον Γραμματικό είχε εκδικηθεί τον φόνο του Μπγιορν, αδελφού του Έρικ Α΄ και μάλλον είχε υπηρετήσει ως κόμης (jarl) του βασιλιά σε συνοριακή περιοχή. Το 1131 ήταν αρχικά μέρος της συνωμοσίας εναντίον του Κνούτου Λαβάρντ, αδελφού της Ράγκνχιλντ, αλλά όταν τα σχέδια στράφηκαν στη δολοφονία του, αποσύρθηκε. Ωστόσο, επειδή είχε δεσμευθεί με όρκο, δεν μπορούσε να προειδοποιήσει τον Κνούτο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ράγκνχιλντ των Έστριντσεν, κόρη του Ερρίκου Α΄ της Δανίας, και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ
δεξιά|μικρογραφία| Αυτοπροσωπογραφία, 1627 Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (Joost Cornelisz Droochsloot ή Droogsloot, 1586 – 14 Μαΐου 1666), ήταν Ολλανδός ζωγράφος σκηνών χωριών, τοπίων, ρωπογραφιών, ηθικών αλληγοριών και βιβλικών ιστοριών.
Βιογραφία
Ο Ντρόοχσλοοτγεννήθηκε και πέθανε στην Ουτρέχτη. Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Ουτρέχτηςτο 1616. Αργότερα έγινε διάκονος της Συντεχνίας το 1623 και έφορος του Σεντ Γιομπς Γκαστχάους το 1638, διάκονος της ολλανδικής μεταρρυθμισμένης εκκλησίας και το 1665 αξιωματικός του schutterij (=εθνοφυλακή) της Ουτρέχτης. μικρογραφία| Χωριουδάκι με πολλούς χωρικούς να γλεντούν, 1628 Ήταν ο πατέρας και Δάσκαλος του ζωγράφου Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (1630–1673), του οποίου οι πίνακες είναι δύσκολο να διακριθούν από τους δικούς του, και ο Δάσκαλος του Γιάκομπ Ντουκ.
Έργο
Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ ήταν ευέλικτος ζωγράφος που έγινε γνωστός για τις σκηνές σε χωριό, τα τοπία, τις ρωπογραφίες, τις ηθικές αλληγορίες και τις βιβλικές ιστορίες του. Τα πρώτα έργα του αντικατοπτρίζουν την επιρροή των Πίτερ Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, Πίτερ Μπρίγκελ του Νεότερου, Ντάβιντ Φίνκμποονς και Εσάιας φαν ντε Φέλντε. Ήταν προσκολλημένος στην παράδοση της φλαμανδικής τοπιογραφίας, ιδιαίτερα των σκηνών σε χωριό, όπως αναπτύχθηκε από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον Πρεσβύτερο. Οι σκηνές του χωριού του συνήθως απεικονίζουν έναν φαρδύ δρόμο του χωριού που χάνεται στην απόσταση και σπίτια και στις δύο πλευρές. Τα χωριά είναι γεμάτα με πλήθη άξεστων χωρικών, διασκορπισμένων κάπως τυχαία. Αυτές οι μορφές εξατομικεύονται και απεικονίζονται σε εκφραστικές στάσεις. Ο Ντρόοχσλοοτ έδωσε μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες στις συνθέσεις του. Οι σκηνές του χωριού του συχνά μετέφεραν κάποιο ηθικό μήνυμα. Είχε προτίμηση σε κοκκινοκαφέ παλέτα.
Ο πρώιμος Ολλανδός καλλιτέχνης και βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι οι σκηνές του Ντρόοχσλοοτ με πανηγύρεις χωριών ( Boerekermisstuk ) ήταν τόσο δημοφιλείς όσο οι πίνακες λουλουδιών του Μπαρτολομέους Άσστεϋν.
Χρησιμοποίησε το μονόγραμμα «JCODS».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Μπάρμπαρα Μπους
Η Μπάρμπαρα Μπους (Barbara Bush  8 Ιουνίου 1925 - 17 Απριλίου 2018) ήταν η σύζυγος του Τζορτζ Μπους του Πρεσβύτερου, 41ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, και η Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1989 μέχρι το 1993. Υπηρέτησε ως η Δεύτερη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1981 μέχρι το 1989. Ήταν η μητέρα του Τζορτζ Μπους του Νεότερου, 43ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, και του Τζεμπ Μπους, 43ου Κυβερνήτη της Φλόριντα.
Η Μπάρμπαρα Πιρς γεννήθηκε στο Μανχάτταν. Αποφοίτησε από το Ashley Hall School στο Τσάρλεστον της Βόρειας Καρολίνα. Συνάντησε τον Τζορτζ Χέρμπερτ Γουόκερ Μπους σε ηλικία 16 ετών και παντρεύτηκαν στην Νέα Υόρκη το 1945, ενώ βρισκόταν σε άδεια κατά την διάρκεια της αποστολής του ως αξιωματικός του ναυτικού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχαν αποκτήσει έξι παιδιά μαζί. Η οικογένεια Μπους σύντομα μετακόμισε στο Μίντλαντ του Τέξας, όπου ο Τζορτζ Μπους εισήχθη στην πολιτική ζωή.
Όταν η Μπάρμπαρα Μπους ήταν Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών, εργάστηκε για να προωθήσει την παγκόσμια παιδεία και ίδρυσε το Ίδρυμα Μπάρμπαρα Μπους.
Βιογραφία
Η Πιρς φοίτησε στο Rye Country Day School από το 1931 έως το 1937 και αργότερα στο boarding school Ashley Hall στο Τσάρλεστον της Βόρειας Καρολίνα από το 1940 έως το 1943. Ως παιδί, ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με την κολύμβηση, το τένις και την ποδηλασία. Το ενδιαφέρον της για το διάβασμα ξεκίνησε από μικρή ηλικία.
Προσωπική ζωή
Όταν η Πιρς ήταν 16 ετών και κατά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, συναντήθηκε με τον Τζορτζ Μπους σε έναν χορό ; ο Μπους ήταν φοιτητής στην Phillips Academy στην Μασαχουσέτη. Μετά από 18 μήνες, οι δυο τους αρραβωνιάστηκαν, πριν ο Τζορτζ Μπους φύγει για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με το Ναυτικό. Ονόμασε τρία αεροπλάνα με το όνομά της : Barbara, Barbara II και Barbara III. Όταν επέστρεψε από το Ναυτικό με άδεια, η Πιρς είχε αποτύχει να μπει στο Smith College της Μασαχουσέτης ; δυο εβδομάδες αργότερα, στις 6 Ιανουαρίου 1945, παντρεύτηκαν στην First Presbyterian Church της Νέας Υόρκης, με την τελετή μετά τον γάμο να λαμβάνει χώρα στο The Apawamis Club.
Για τα επόμενα 13 χρόνια, ο Τζορτζ και η Μπάρμπαρα Μπους απέκτησαν έξι παιδιά και αργότερα 14 εγγόνια και 7 δισέγγονα. Τα παιδιά τους είναι :
Χρόνια στο Τέξας
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Τζορτζ και η Μπάρμπαρα Μπους απέκτησαν το πρώτο τους παιδί προτού ο πρώτος αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο Γέιλ ; η οικογένεια σύντομα μετακόμισε στην Οδέσσα του Τέξας όπου ο Μπους μπήκε στον πετρελαϊκό κλάδο. Μετακόμισαν σε αρκετές μικρές πόλεις κοντά στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια προτού εγκατασταθούν μόνιμα στο Τέξας το 1950. Η οικογένεια Μπους μετακόμισε περίπου 29 φορές κατά την διάρκεια του γάμου τους. Την ίδια περίοδο, ο Μπους ξεκίνησε μια εταιρεία στον πετρελαϊκό κλάδο μαζί με συναδέλφους του, την πετυχημένη Zapata Corporation. Η Μπάρμπαρα μεγάλωσε μόνη τα παιδιά της καθώς ο σύζυγός της έλειπε συχνά για δουλειές. Το 1953, η κόρη τους Robin πέθανε από λευχαιμία.
Τον Αύγουστο του 1959 που γεννήθηκε η κόρη τους Doro, το ζεύγος Μπους μετακόμισε από το Τέξας στο Χιούστον. Το 1963, ο Μπους εξελέγη πρόεδρος του ρεπουμπλικανικού κόμματος. Το 1964, συμμετείχε στον πρώτο γύρο των εκλογών για την απόκτηση πολιτικού γραφείου - U.S. Senator from Texas. Παρόλο που έχασε στις εκλογές, η έκθεση που έλαβε η οικογένεια Μπους έβαλε τον Τζορτζ και την Μπάρμπαρα στο κέντρο της πολιτικής σκηνής.
Δεύτερη Κυρία των ΗΠΑ
Η οκταετής θητεία της Μπάρμπαρα Μπους ως Δεύτερης Κυρίας τής επέτρεψε να γίνει μια κοινή νοικοκυρά. Μετά την διάγνωση του γιου της Neil με δυσλεξία, η Μπους απέκτησε ενδιαφέρον για τα εκπαιδευτικά ζητήματα και ξεκίνησε να συνεργάζεται με αρκετούς διαφορετικούς εκπαιδευτικούς οργανισμούς. Πέρασε αρκετό χρόνο στο να ερευνά και να αναζητά τους παράγοντες που συμβάλλουν στον αναλφαβητισμό - πίστευε ότι η έλλειψη στέγης συνδεόταν με τον αναλφαβητισμό - και τις προσπάθειες που πρέπει να γίνουν για να καταπολεμηθούν και τα δυο. Ταξίδεψε σε όλες τις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, είτε με τον αντιπρόεδρο σε επίσημα ταξίδια είτε μόνη της. Το 1984, έγραψε ένα παιδικό βιβλίο, το C. Fred's Story, το οποίο είχε ως θέμα την οικογένειά της από τα μάτια του σκύλου της, C. Fred.
Δώρισε όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου της σε εκπαιδευτικά φιλανθρωπικά ιδρύματα. Από τότε ξεκίνησε να δίνει διαλέξεις μπροσρά σε ομάδες με σκοπό να προωθεί ζητήματα στα οποία πίστευε η ίδια και έτσι έγινε διάσημη επειδή εισήγαγε το χιούμορ στις ομιλίες της. Στην προεδρική εκστρατεία του 1984, η Μπους έγινε πρωτοσέλιδο όταν ανέφερε στον τύπο ότι δεν μπορούσε να πει στην τηλεόραση την γνώμη της για την άλλη υποψήφια Geraldine Ferraro. Αργότερα απολογήθηκε στην Ferraro.
Ασθένειες και θάνατος
Τον Νοέμβριο του 2008 η Μπους μπήκε στο νοσοκομείο με φριχτούς πόνους στην κοιλιακή χώρα και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση του λεπτού εντέρου. Τον Μάρτιο του 2009 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης της βαλβίδας στην αορτή.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2013 η Μπους νοσηλεύτηκε με πνευμονία και βγήκε από το νοσοκομείο λίγες μέρες αργότερα.
Η Μπους υπέφερε από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και από την νόσο του Graves. Τον Απρίλιο του 2018, η οικογένεια Μπους έκανε μια δήλωση σχετικά με την "επιδεινωμένη υγεία" της Μπους και για το πώς επέλεξε να μείνει στο σπίτι με την οικογένειά της παρά να επιδιώξει μια περαιτέρω θεραπεία. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της οικογένειας Jim McGrath, η απόφαση της Μπους ήταν το αποτέλεσμα μιας "σειράς πρόσφατων νοσηλειών".
Στις 15 Απριλίου 2018 ανακοινώθηκε ότι η Μπους δεν θα προχωρούσε σε περαιτέρω ιατρική περίθαλψη και ότι επέλεξε την "φροντίδα από το σπίτι". Η Μπους πέθανε στο σπίτι της στο Χιούστον σε ηλικία 92 ετών στις 17 Απριλίου 2018. Ο γιος της, Τζορτζ Μπους Τζούνιορ, δήλωσε : "Η αγαπημένη μου μητέρα πέθανε σε ηλικία 92 ετών. Η Λώρα, η Μπάρμπαρα, η Τζένα και εγώ είμαστε λυπημένοι αλλά οι ψυχές μας είναι ήρεμες επειδή ξέρουμε ότι έτσι ήταν και η δική της ψυχή. Είμαι τυχερός που η Μπάρμπαρα Μπους ήταν η μητέρα μου. Θα λείπει στην οικογένειά μου κάθε μέρα και σας ευχαριστούμε όλους για τις προσευχές και τις ευχές σας." Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η Πρώτη Κυρία Μελάνια Τραμπ εξέφρασαν τα συλληπητήριά τους, αναφέροντας : "Ως σύζυγος, μητέρα, γιαγιά, σύζυγος στρατιωτικού και Πρώτη Κυρία, η κυρία Μπους υπήρξε εκπρόσωπος της αμερικανικής οικογένειας. Θα τη θυμόμαστε για πολύ καιρό χάρη στην ισχυρή αφοσίωσή της απέναντι στην χώρα και στην οικογένεια." Οι πρώην Πρόεδροι των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, Τζίμι Κάρτερ και Μπαράκ Ομπάμα έστειλαν επίσης συλληπητήρια.
Βραβεία
Το 1995 η Μπους έλαβε το Award for Greatest Public Service Benefiting the Disadvantaged, ένα βραβείο που δίνεται κάθε χρόνο από τα Jefferson Awards. Το 1997, έλαβε το βραβείο The Miss America Woman of Achievement Award για το έργο της υπέρ της παιδείας.
Το 2016, έλαβε μια τιμητική διάκριση στον τομέα Phi Beta Kappa του Πανεπιστημίου του Χιούστον.
Το Δημοτικό Σχολείο Barbara Bush στην γειτονιά Parkway Villages στο Χιούστον, που λειτουργεί υπό το Houston Independent School District, πήρε το όνομά του από την Μπους.
Ακαδημαϊκά βραβεία
Η Μπάρμπαρα Μπους βραβεύτηκε από αρκετά πανεπιστήμια. Μεταξύ των οποίων είναι τα εξής βραβεία :
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ποταμιά Παΐων Αχαΐας
Η Ποταμιά, γνωστότερη στην καθομιλουμένη με την ονομασία Βεσιναίικα, είναι ένας μικρός οικισμός της Αχαΐας. Έχει δική του εκκλησία, τον Άγιο Κωνσταντίνο, ενώ παλιότερα λειτουργούσε και δημοτικό σχολείο στην περιοχή.
Τοποθεσία
Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 600 μέτρων στον Σκουπέικο Κάμπο, δυόμισι χιλιόμετρα από τον νέο οικισμό της Πάου, μετά τη θέση Χάνι Καλαθά και κατά μήκος (εν μέρη) της Εθνικής Οδού Πατρών-Τριπόλεως («111»). Δίπλα από τον οικισμό ρέει ο ποταμός Πάος. Εγγύς του βρίσκονται, ο παραδοσιακός οικισμός Βεσίνι, ο παλιός και νέος οικισμός της Πάου, οι μικροί οικισμοί Δεχουναίικα και Μπάφι, το κεφαλοχώρι της Δάφνης (Στρέζοβα), τα Νάσια, το Πεύκο και οι οικισμοί της Χόβολης.
Ιστορία
Αναφέρεται στα 1901 η τοποθεσία με την ονομασία «Βεσινέϊκα Καλύβια» με εποχική κατοίκηση και απέχουσα δεκαεπτά ώρες δρόμο από την Πάτρα, επτάμιση ώρες από τα Καλάβρυτα, μιάμιση ώρα από το κεφαλοχώρι της Στρέζοβας (σημ. Δάφνη) και δύο ώρες και ένα τέταρτο από το Σοπωτό (σημ. Αροανία), η οποία ταυτίζεται με τον σημερινό οικισμό. Οι κάτοικοί του προέρχονται από τον γειτονικό παραδοσιακό οικισμό του Βεσινίου, εξ ου και η ονομασία του.
Διοικητική εξέλιξη
Την 16/10/1940 αναγνωρίστηκε επισήμως ως οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Βεσινίου ενώ με το ΦΕΚ 71Α της 27/03/1973, όταν και καταργήθηκε η Κοινότητα Βεσινίου, υπήχθη στην Κοινότητα Πάου. Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011, αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Πάου της Δημοτικής ενότητας Παίων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων, ενώ προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» ήταν οικισμός της Κοινότητας Πάου και στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Πάου του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Ο Άρχων του Εγκλήματος
Το Ο Άρχων του Εγκλήματος (Πρωτότυπος τίτλος: Little Caesar) είναι γκανγκστερική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1931 σε σκηνοθεσία Μέρβιν ΛιΡόι. Πρωταγωνιστούν οι Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον, Ντάγκλας Φέρμπανκς Τζ και η Γκλέντα Φάρελλ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Ριλέι Μπάρνετ του 1929.
Το 2000, επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Κινηματογραφικό Μητρώο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».
Πλοκή
Δύο μικροκακοποιοί, ο Τσέζαρε "Ρίκο" Μπαντέλο και ο Τζο Μασάρα μετακινούνται προς το Σικάγο αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Στην αρχή θα συμμετέχουν στη συμμορία του Σαμ Βετόρι, αλλά ο Τζο, που ονειρεύεται να κάνει καριέρα ως χορευτής, ενδιαφέρεται περισσότερο για δόξα και γυναίκες. Εκεί θα γνωρίσει την Όλγα και αποχωρεί από την συμμορία.
Εν τω μεταξύ, ο Ρίκο που παραμένει θα ανέβει γρήγορα στην ιεραρχία της οργάνωσης του Σαμ και σύντομα μέσα από δολοπλοκίες και φόνους θα πάρει την ηγεσία του εγκληματικού συνδικάτου του Σικάγου.
Υποδοχή
Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία έγκρισης σε ποσοστό 91%, με βάση 22 κριτικές και μέση βαθμολογία 7,51 / 10.
Παραγωγή
Ο Άρχων του Εγκλήματος ήταν μια από τις πρώτες ταινίες του Χόλυγουντ με θέμα το οργάνωμενο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και δημιούργησε τις βάσεις για τις μετέπειτα γκανγκστερικές ταινίες, εγκαινιάζοντας ένα νέο είδος κινηματογραφικών ταινίων. Χάρη σε αυτήν την ταινία η καριέρα του Έντουαρντ Τζ Ρόμπινσον απογειώθηκε και έπαιξε αρκετές τέτοιες ταινίες κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1930, υποδυώμενος συχνά έναν σκληρό και αδίστακτο γκάνγκστερ.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στα κινηματογραφικά στούντιο με ελάχιστες σκηνές να γίνονται εκτός.
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Ιανουαρίου του 1931 με τις κριτικές να είναι αρκετά θετικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1931 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μέρβιν ΛιΡόι Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Χαλ Ουόλις Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Πολωνίας (πολωνικά: Reprezentacja Polski w koszykówce kobiet) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Πολωνίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Πολωνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Polski Zwiazek Koszykówki).
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Πολωνία ήταν μια από τις χώρες που εντάχθηκαν στους κόλπους της FIBA στα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυσή της και συγκεκριμένα το 1934.
Η τελευταία διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας που συμμετείχε ανάγεται στο 2000 και συγκεκριμένα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ. Ενώ παλαιότερα η Πολωνία αποτελούσε μια από τις πιο υπολογίσιμες ευρωπαϊκές δυνάμεις του αθλήματος, από το 2005 και μετά οι εμφανίσεις της ήταν μετριοπαθείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων Πολωνια
Ισογώνιο σχήμα
Στη γεωμετρία, ένα πολύτοπο (για παράδειγνα πολύγωνο ή πολύεδρο) είναι ισογώνιο ή έχει μεταβατικότητα κορυφών εάν, μιλώντας αόριστα, όλες οι κορυφές του είναι ίδιες. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κορυφή είναι περιτριγυρισμένη από ίδιου είδους επιφάνειες με ίδια ή αντίστροφη σειρά, και με ίδιες γωνίες μεταξύ των αντίστοιχων επιφανειών.
Τεχνικά, μπορούμε να πούμε ότι για οποιεσδήποτε δύο κορυφές υπάρχει μια συμμετρία του πολυτόπου η οποία απεικονίζει την πρώτη κορυφή ισομετρικά πάνω στη δεύτερη. Κάποιοι άλλοι τρόποι για να το εκφράσουμε είναι ότι η ομάδα του αυτομορφισμού του πολυτόπου είναι μεταβατική στις κορυφές του, ή ότι οι κορυφές του βρίσκονται μέσα σε μία και μόνο τροχιά συμμετρίας.
Όλες οι κορυφές ενός πεπερασμένου ν-διαστάσεων ισογωνίου σχήματος υφίστανται πάνω σε μια (ν-1)-σφαίρα.
Ο όρος ισογώνιο χρησιμοποιείται από καιρό για τα πολύεδρα. Η μεταβατικότητα κορυφών είναι ένα συνώνυμο και δάνειο από σύγχρονες ιδέες, όπως οι συμμετρικές ομάδες και η θεωρία γραφημάτων.
Το ψευδορομβοκυβοκτάεδρο, το οποίο δεν είναι ισογώνιο, καταδεικνύει απλώς τον ισχυρισμό ότι «όλες οι κορυφές του δείχνουν ίδιες» και αυτό δεν είναι τόσο περιοριστικό όσο ο ορισμός που χρησιμοποιείται εδώ, ο οποίος περιλαμβάνει και την ομάδα ισομετριών που διατηρείται στο πολύεδρο και την ψηφοθέτηση.
Ισογώνια πολύγωνα και απειρογώνια
Όλα τα κανονικά πολύγωνα, απειρογώνια και κανονικά αστεροειδείς πολύγωνα είναι ισογώνια. Το διπλό του ισογώνιου πολυγώνου είναι ένα ισότοξο πολύγωνο.
Μερικά πολύγωνα και απειρογώνια με ζυγό αριθμό εδρών, που εναλλάσσουν δύο μήκη ακμών (για παράδειγμα το ορθογώνιο), είναι ισογώνια.
Όλες τα επίπεδα ισογώνια 2ν-γώνια έχουν δίεδρη συμμετρία (Dν, ν=2,3,...) με γραμμές ανάκλασης πάνω σε όλα τα σημεία της μέσης ακμής.
Ισογώνια πολύεδρα και ψηφοθέτηση δύο διαστάσεων
<!--Κείμενο προς μετάφραση: An isogonal polyhedron and 2D tiling has a single kind of vertex. An isogonal polyhedron with all regular faces is also a uniform polyhedron and can be represented by a vertex configuration notation sequencing the faces around each vertex. Geometrically distorted variations of uniform polyhedra and tilings can also be given the vertex configuration.
Isogonal polyhedra and 2D tilings may be further classified: -->
Ισογώνια πολύτοπα και ψηφοθετήσεις ν-διαστάσεων
Οι ορισμοί αυτοί μπορούν να επεκταθούν σε υψηλότερες διαστάσεις πολυτόπων και ψηφοθετήσεων. Πιο γενικά, όλα τα ομοιόμορφα πολύτοπα είναι ισογώνια.
Το διπλό ενός ισογώνιου πολυτόπου ονομάζεται ισότοπο το οποίο είναι μεταβατικό στις όψεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύεδρα Κατηγορία:Πολύτοπα
Πιάτσα ντελλα Σινιορία
Η Πιάτσα ντελλα Σινιορία (ιταλικά: Piazza della Signoria) είναι πλατεία σε σχήμα w μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Πήρε το όνομά της από το Παλάτσο ντελλα Σινιορία, που ονομάζεται επίσης Παλάτσο Βέκιο. Είναι το κύριο σημείο της καταγωγής και της ιστορίας της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας και εξακολουθεί να διατηρεί τη φήμη της ως το πολιτικό επίκεντρο της πόλης. Είναι το σημείο συνάντησης των Φλωρεντινών καθώς και των πολυάριθμων τουριστών: βρίσκεται κοντά στο Παλάτσο Βέκιο και την Πιάτσα ντελ Ντουόμο και είναι πύλη για την Πινακοθήκη Ουφίτσι.
Κτίρια
Το εντυπωσιακό του 14ου αι. Παλάτσο Βέκιο είναι ακόμη εξέχον με τον με πολεμίστρες πύργο του. Η πλατεία μοιράζεται επίσης με τη Λότζια ντελλα Σινιορία, την Πινακοθήκη Ουφίτσι, το Παλάτι του Τριμπουνάλε ντελλα Μερκάντσια (1359) (τώρα το Γραφείο Γεωργίας) και το Παλάτσο Ουγκοτσιόνι (1550, με πρόσοψη που αποδίδεται στον Ραφαήλ, ο οποίος όμως απεβίωσε τριάντα χρόνια πριν την κατασκευή του). Μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο βρίσκεται το Παλάτσο της Ασικουρατσιόνι Τζενεράλι (1871, κτισμένο σε αναγεννησιακό στυλ).
Το Παλάτσο Βέκιο
μικρογραφία|Το Παλάτσο Βέκιο.
Το Παλάτσο Βέκιο ("Παλαιό Παλάτι") είναι το δημαρχείο της πόλης. Αυτό το ογκώδες, ρωμανικό, με πολεμίστρες φρούριο-παλάτι είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά δημαρχεία της Τοσκάνης. Με θέα την πλατεία με το αντίγραφο του αγάλματος του Δαβίδ του Μιχαήλ-Αγγέλου, καθώς και τον χώρο με τα αγάλματα, την παρακείμενη Λότζια ντεϊ Λάντσι, είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιδιωτικά μέρη στην Ιταλία και φιλοξενεί πολιτιστικά σημεία και μουσεία.
Αρχικά ονομαζόταν Παλάτσο ντελλα Σινιορία, από το όνομα Σικιορία της Φλωρεντίας, το κυβερνών σώμα της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Του δόθηκαν επίσης πολλά άλλα ονόματα: Παλάτσο ντελ Πόπολο, Παλάτσο ντεϊ Πριόρι και Παλάτσο Ντουκάλε, σύμφωνα με τη διαφορετική χρήση του παλατιού κατά τη μακρόχρονη ιστορία του. Το κτίριο απέκτησε το σημερινό του όνομα, όταν η κατοικία του δούκα των Μεδίκων μεταφέρθηκε πέρα από τον Άρνο στο Παλάτσο Πίττι.
Λότζια ντεϊ Λάντσι
μικρογραφία|Η Λότζια ντεϊ Λάντσι. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|289x289εσ|Πιάτσα νελλα Σινιορία, Φλωρεντία, φωτογραφία του Τζιάκομο Μπρότζι, π. 1873–1881.
Η Στοά των Λογχοφόρων αποτελείται από τρεις φαρδιές καμάρες ανοικτές στον δρόμο, πλάτους τριών τόξων και βάθους ενός τόξου. Οι καμάρες στηρίζονται σε κίονες με κορινθιακά κιονόκρανα. Οι φαρδιές καμάρες άρεσαν τόσο πολύ τους Φλωρεντίνους, που ο Μιχαήλ-Άγγελος πρότεινε ακόμη και να συνεχιστούν γύρω από την Πιάτσα ντελλα Σινιορία. Η ελαφριά κατασκευή της Λότζια έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αυστηρή αρχιτεκτονική του Παλάτσο Βέκιο. Είναι ουσιαστικά μία υπαίθρια έκθεση γλυπτών με αρχαία και Αναγεννησιακή τέχνη, συμπεριλαμβανομένων των λεόντων των Μεδίκων.
Τριμπουνάλε ντελλα Μερκάντσια
Το Δικαστήριο των Εμπορευμάτων είναι ένα κτίριο, όπου στο παρελθόν οι δικηγόροι έκριναν στη δίκη μεταξύ εμπόρων. Εδώ ήταν μία στοά ζωγραφισμένη από τους Tαντέο Γκάντι, Aντόνιο ντελ Πολλαϊόλοo και Σάντρο Μποτιτσέλλι, που σήμερα βρίσκονται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι.
Παλάτσο Ουγκουτσιόνι
Κτισμένο για τον Τζιοβάννι Ουγκουτσιόνι από το 1550, ο σχεδιασμός του έχει αποδοθεί ποικιλοτρόπως στους Ραφαήλ, Μιχαήλ-Άγγελο, Μπαρτολομέο Αμανάτι ή Ραφαέλο ντα Μοντελούπo.
Παλάτσο ντελλε Ασικουρατσιόνι Τζενεράλι
Το Παλάτι της Γενικής Ασφάλειας σχεδιάστηκε σε νεο-Αναγεννησιακό ρυθμό το 1871 και είναι ένα από τα ελάχιστα εμπορικά κτίρια, που κτίστηκαν ειδικά στο κέντρο της πόλης. Στο ισόγειο αυτού του παλατιού βρίσκεται το ιστορικό καφέ Rivoire.
Άλλα παλάτια
Άλλα παλάτια είναι το παλάτσο ντεϊ Μπουοναγκουίζι (palazzo dei Buonaguisi) και το παλάτσο ντελ'Άρτε ντεϊ Μερκατάντι (palazzo dell'Arte dei Mercatanti).
Αγάλματα
μικρογραφία| Τα αγάλματα μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο. δεξιά|μικρογραφία| Πίνακας της εκτέλεσης του Σαβοναρόλα στην Πιάτσα ντελλα Σινιορία. Διάφορα επιβλητικά αγάλματα περιβάλλουν αυτήν την πλατεία, όπως:
Η πιάτσα ήταν ήδη μία κεντρική πλατεία στην αρχική ρωμαϊκή πόλη της Φλωρεντίας, που περιβαλλότανι από ένα θέατρο, ρωμαϊκά λουτρά και ένα εργαστήριο βαφής υφασμάτων. Αργότερα υπήρχε εκεί η εκκλησία Σαν Ρομόλο, μία στοά και μία τεράστια βασιλική του 5ου αι. Αυτό έδειξαν τα αρχαιολογικά ευρήματα, που βρέθηκαν κάτω από την πλατεία, όταν ανακαινίστηκε τη δεκαετία του 1980. Βρέθηκαν ακόμη και λείψανα νεολιθικής τοποθεσίας. Η πλατεία άρχισε να διαμορφώνεται από το 1268 και μετά, όταν τα σπίτια των Γιβελλίνων γκρεμίστηκαν από τους νικητές Γουέλφους. Η πλατεία παρέμεινε για πολύ καιρό απεριποίητη, γεμάτη τρύπες. Το 1385 στρώθηκε για πρώτη φορά. Το 1497 ο Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα και οι οπαδοί του πραγματοποίησαν σε αυτή την πλατεία τη διάσημη φωτιά των ματαιοτήτων, που έκαιγε σε μία μεγάλη στοίβα βιβλία, τραπέζια παιχνιδιών, ωραία φορέματα και έργα ποιητών. Μπροστά από το αναβρυτήριο του Ποσειδώνα, μία στρογγυλή μαρμάρινη πλάκα σηματοδοτεί το ακριβές σημείο, όπου κρεμάστηκε και κάηκε ο Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πινακοθήκη Ουφίτσι
Der Klassiker
Der Klassiker - (Το κλασικό),, ονομάζεται από τα γερμανικά Μ.Μ.Ε., η αναμέτρηση μεταξύ της  Μπορούσια Ντόρτμουντ και της Μπάγερν Μονάχου.
Ο τίτλος ωστόσο αμφισβητείται καθώς πολλοί θεωρούν, ότι ιστορικά δεν υπάρχει μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ των δυο ομάδων και πάντως όχι περισσότερη από ότι σε άλλα ντέρμπυ, όπως του Ρίβιερντέρμπι ανάμεσα σε Ντόρτμουντ και Σάλκε, των διάφορων βαυαρικών ποδοσφαιρικών ντέρμπι στα οποία συμμετείχαν η Μπάγερν Μονάχου και 1.Νυρεμβέργη, και η μεγαλύτερη αντιπαλότητα της δεκαετίας του '70 μεταξύ Μπάγερν Μονάχου και Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.
Και οι δυο ομάδες είναι από τις πρωταγωνίστριες στο γερμανικό ποδόσφαιρο, έχοντας κερδίσει συνολικά και οι δυο, 40, από τα συνολικά 79 πρωταθλήματα της Μπούντεσλιγκα έως το 2021. Οι δύο ομάδες μάχονταν στενά για τον τίτλο της Μπούντεσλιγκα στις αρχές της δεκαετίας του 2010 και συναντήθηκαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2013.
Πρώτη συνάντηση και αμοιβαίες επιτυχίες
Ο πρώτος αγώνας μεταξύ των δύο συλλόγων πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1965 με νικήτρια, (2-0), την Ντόρτμουντ στο Μόναχο.
Στις 5 Μαΐου 1966, η Ντόρτμουντ κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης 1965–66 με 2–1 εναντίον της Λίβερπουλ στην παράταση, και έγινε η πρώτη γερμανική ομάδα που κέρδισε ευρωπαϊκό τίτλο. Η Μπάγερν Μονάχου κέρδισε την ίδια διοργάνωση την επόμενη σεζόν.
Το 1971, η Μπάγερν νίκησε την Ντόρτμουντ με 11–1. Αυτή παραμένει η μεγαλύτερη νίκη της Μπάγερν στην Μπουντεσλίγκα και η δεύτερη χειρότερη ήττα της Ντόρτμουντ. (Η χειρότερη ήττα της Ντόρτμουντ ήταν ένα 12–0 από την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ στις 29 Απριλίου 1978)
Επίσης, η ισοπαλία με το υψηλότερο σκορ σε αγώνα της Μπουντεσλίγκα μεταξύ των δύο ομάδων σημειώθηκε στις 21 Μαΐου 1983, όταν ο Καρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε έσωσε τελευταία στιγμή την Μπάγερν από την ήττα από τη γηπεδούχο Ντόρτμουντ, με τελικό σκορ 4–4. .
Η αρχή της αντιπαλότητας
Το 1997, ο αρχηγός της Μπάγερν, Λόταρ Ματέους, κατηγόρησε τον συμπαίκτη του στη Γερμανία, Αντρέας Μίλερ, ότι είναι «κλαψιάρης», σκουπίζοντας φανταστικά δάκρυα από το πρόσωπό του. Ο Μίλερ αντέδρασε σκουπίζοντας ειρωνικά τα φανταστικά δάκρια στο πρόσωπο του Ματέους. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, η Ντόρτμουντ κέρδισε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 1997, ο οποίος έτυχε να παιχτεί στο Ολυμπιακό στάδιο του Μόναχου, την έδρα της Μπάγερν.
Οι ομάδες συναντήθηκαν στα προημιτελικά του επόμενου Τσάμπιονς Λιγκ και η Ντόρτμουντ επικράτησε συνολικά και προκρίθηκε στην επόμενη φάση, νικώντας ένα παιχνίδι και φέρνοντας λευκή ισοπαλία στο άλλο,χάρις στο μοναδικό γκολ του Στεφάν Σαπουιζά στην παράταση. Εκείνο το καλοκαίρι, η Μπάγερν προσέλαβε τον επιτυχημένο προπονητή της Ντόρτμουντ, Ότμαρ Χίτζφελντ για να δουλέψει γι' αυτήν. Σε ένα παιχνίδι του Γερμανικού πρωταθλήματος ανάμεσα στις 2 ομάδες, τον Απρίλιο του 1999, ο τερματοφύλακας της Μπάγερν, Όλιβερ Καν, επιχείρησε επιτυχώς να ρίξει ένα χτύπημα Kung-Fu στον Στεφάν Σαπουιζά και αργότερα, να δαγκώσει τον Χέικο Χέρλιχ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και οι δύο σύλλογοι παρέμειναν επιτυχημένοι, καθώς η Μπάγερν έχασε έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ ( 1999 ) και στη συνέχεια κέρδισε έναν άλλον ( 2001 ), πέρα από τις εγχώριες επιτυχίες, ενώ η Ντόρτμουντ κέρδισε την Μπούντσελιγκα 2001–02 και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την ίδια χρονιά. Μια βίαιη συνάντηση μεταξύ των 2 ομάδων για το πρωτάθλημα έλαβε χώρα το 2001 και ήταν αξιοσημείωτη καθώς βγήκαν 10 κίτρινες κάρτες και τρεις κόκκινες (ρεκόρ απειθαρχίας στην Μπουντεσλίγκα). Η Ντόρτμουντ, έπεσε εκέινη την περίοδο σε χρεωκοπία και παρά την κόντρα των 2 ομάδων, η Μπάγερν έδωσε ένα βοηθητικό δάνειο 2εκ. ευρώ στους κιτρινόμαυρους.
Αναβίωση της Ντόρτμουντ
Το 2010, η Ντόρτμουντ δημιούργησε μια δυνατή ομάδα, συμπεριλαμβανομένων των Ματς Χούμελς, Μάριο Γκέτσε, Σίντζι Καγκάβα και Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, οι οποίοι οδήγησαν τον σύλλογο στους τίτλους της Μπούντσελιγκα το 2011 και το 2012. Αυτό, ήταν η πρώτη φορά που κάποιος άλλος σύλλογος εκτός από την Μπάγερν κέρδιζε 2 διαδοχικά πρωταθλήματα, από την τελευταία φορά που το έκανε η Ντόρτμουντ, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η Ντόρτμουντ, κέρδισε το πρώτο ντάμπλ στην ιστορία της (2011–12), αφού νίκησε στον τελικό του κυπέλλου Γερμανίας την Μπάγερν με 5-2, με χατ-τρικ του Λεβαντόφσκι. Αυτή η νίκη, ήταν και η πέμπτη συνεχόμενη νίκη της Ντόρτμουντ επί της Μπάγερν.
Τελικός Τσάμπιονς Λιγκ στο Γουέμπλεϊ
μικρογραφία|250x250εσ| Τελετή έναρξης του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ 2013 μεταξύ της [[Μπορούσια Ντόρτμουντ και της Μπάγερν Μονάχου στο Γουέμπλεϊ]] Αφού είδε δύο πρωταθλήματα να πηγαίνουν στην Ντόρτμουντ και έχασε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2012 από την Τσέλσι στο γήπεδό της Allianz Arena, η Μπάγερν επανήλθε, κατακτώντας την Μπούντσελιγκα 2012-13 σε χρόνο ρεκόρ, σπάζοντας το ρεκόρ πόντων της Ντόρτμουντ που είχε σημειωθεί το προηγούμενο έτος. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, οι αντίπαλοι συναντήθηκαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2013. Οι γερμανικοί σύλλογοι είχαν αποκλείσει τις 2 Ισπανικές ομάδες, την Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα, και έτσι, ο όρος «Γερμανικό Κλάσικο» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά εκείνη την εποχή, με βάση το Ελ Κλάσικο μεταξύ αυτών των δύο ισπανικών συλλόγων. Το παιχνίδι ήταν επίσης αξιοσημείωτο για το γεγονός ότι ο Μάριο Γκέτσε της Ντόρτμουντ είχε ήδη συμφωνήσει να ενταχθεί στην Μπάγερν τις επόμενες εβδομάδες (αν και δεν έπαιξε στον τελικό λόγω τραυματισμού).
Στον πρώτο γερμανικό ευρωπαϊκό τελικό στην ιστορία, ο Άριεν Ρόμπεν σημείωσε έναν δραματικό νικητήριο γκολ στο 89ο λεπτό στο Γουέμπλεϊ. Η Μπάγερν εκπλήρωσε το πρώτο Τρεμπλ στην ιστορία της μια εβδομάδα αργότερα, κατακτώντας το κύπελλο Γερμανίας.
Εσωτερικοί τελικοί και κινήσεις παικτών
Μετά τον σημαντικότερο αγώνα που αφορούσε τις 2 ομάδες, έγιναν αρκετοί εγχώριοι τελικοί μεταξύ τους διαδοχικά. Στον τελικό του Γερμανικού κυπέλλου 2014 στις 17 Μαΐου 2014, η Μπάγερν κατάφερε να σκοράρει δύο γκολ στην παράταση, πετυχαίνοντας έτσι την 17η κατάκτησή της στη διοργάνωση. Μετά από αυτό, και οι δύο ομάδες συναντήθηκαν ξανά στο Γερμανικό Σούπερ καπ στο Σινγκάλ Ιντούνα Παρκ της Ντόρτμουντ, με τον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι να είχε μετακομίσει στην Μπάγερν ως ελεύθερος μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Ντόρτμουντ. Ο αγώνας έληξε 2-0 υπέρ της Ντόρτμουντ.
Δύο χρόνια αργότερα, ο τελικός Γερμανικού κυπέλου 2016 ήταν ο τελευταίος αγώνας με τη φανέλα της Ντόρτμουντ για τον αρχηγό της, Ματς Χούμελς, προτού μετακομίσει επίσης στην Μπάγερν, όπου είχε ξεκινήσει και την καριέρα του. Η Μπάγερν κέρδισε το τρόπαιο στα πέναλτι μετά την λευκή ισοπαλία με 0-0 στην κανονική διάρκεια. Συγκρούστηκαν ξανά στο Σούπερ Καπ Γερμανίας του 2016, παρότι η Μπάγερν εξασφάλισε το ντάμπλ την προηγούμενη σεζόν, η Ντόρτμουντ ήταν δευτεραθλήτρια στο πρωτάθλημα καθώς και φιναλίστ στο κύπελλο. Οι Βαυαροί κέρδισαν εκείνον τον αγώνα με 2-0. Το Σούπερ Καπ 2017, είχε φιναλίστ τις ίδιες ομάδες (πρωταθλήτρια η Μπάγερν και κάτοχος κυπέλλου η Ντόρτμουντ) και τον ίδιο νικητή, αυτή τη φορά όμως η Μπάγερν κέρδισε στα πέναλτι μετά από ισοπαλία 2–2 στην κανονική διάρκεια. Τον Μάρτιο του 2018, η Μπάγερν νίκησε με 6-0 εντός έδρας την Ντόρτμουντ, σημειώνοντας την μεγαλύτερη σε έκταση νίκη μεταξύ των 2 συλλόγων ανεξαρτήτως νικητή, από το μακρινό 1971 και το ιστορικό 11-1. Το 2021, η Μπάγερν νίκησε με 3-1 την Ντόρτμουντ και κατέκτησε ένα ακόμη Σούπερ Καπ.
Ιστορικό αποτελεσμάτων
{|
Βαθμολογία στην Μπούντσελιγκα (1964–2022)
• Σύνολο: Η Μπάγερν έχει τερματίσει 44 φορές ψηλότερα, η Ντόρτμουντ έχει τερματίσει 9.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Ταρζάν & Τζέιν
Το Ταρζάν & Τζέιν (πρωτότυπος τίτλος: Tarzan & Jane) είναι Αμερικανική κωμική, περιπετειώδης ταινία κινουμένων σχεδίων σε παραγωγή των Disney Television Animation, Toon City Animation και DisneyToon Studios, η οποία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 23 Ιουλίου 2002. Αποτελεί μια από τις συνέχειες της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1999, Ταρζάν, και για την ιστορία της χρησιμοποιεί τρία επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Ο θρύλος του Ταρζάν που δεν μεταδόθηκαν. Τα γεγονότα της ταινίας λαμβάνουν χώρα ένα χρόνο μετά τα γεγονότα της πρώτης. Μια δεύτερη συνέχεια της πρώτης ταινίας, Ταρζάν 2, κυκλοφόρησε το 2005.
Πλοκή
Η ταινία χρησιμοποιεί τρία «επεισόδια» της τηλεοπτικής σειράς Ο θρύλος του Ταρζάν, τα οποία ενσωματώνει ως αναδρομές στο παρελθόν μέσα στην ιστορία της. Η Τζέιν και ο Ταρζάν έχουν την πρώτη τους επέτειο γάμου και η Τζέιν προσπαθεί να βρει το κατάλληλο δώρο για τον σύζυγό της με τη βοήθεια του ελέφαντα Τάντορ και της γορίλα Τερκ.
Όταν προτείνεται ένα πάρτι, το τρίο θυμάται την καταστροφή που επήλθε όταν τρεις από τις φίλες της Τζέιν έφτασαν στο παρελθόν για να την επισκεφτούν. Η Τζέιν είχε οργανώσει ένα Αγγλικό πικνίκ για τις φίλες της, αλλά ο Ταρζάν αρνήθηκε να τις συνοδεύει πιστεύοντας πως η Τζέιν ντρέπεται για εκείνον. Το πικνίκ διακόπηκε όταν δύο πάνθηρες, οι Νούρου και Σίτα, επιτέθηκαν στην Τζέιν και στις φίλες της, αναγκάζοντάς τες να τρέξουν πιο βαθιά μέσα στη ζούγκλα. Καθώς η Τζέιν μάθαινε στις φίλες της μερικές τεχνικές επιβίωσης, δέχθηκαν για ακόμα μια φορά επίθεση από τους πάνθηρες, με τον Ταρζάν να καταφτάνει για να τις σώσει.
Πίσω στο παρόν, η Τζέιν σκέφτεται την ιδέα της ανταλλαγής δώρων, πιο ειδικά κοσμημάτων, προτρέποντας την Τερκ να της υπενθυμίσει εκείνη τη φορά που ο Ταρζάν προσπάθησε να της πάρει ένα διαμάντι. Ο Ταρζάν οδήγησε δύο άντρες, τους Τζοχάνες Νιλς και Μέρκους, σε ένα κοντινό ηφαίστειο που περιείχε ορυχείο διαμαντιών, με τη συμφωνία να πάρουν τα διαμάντια αλλά να του δώσουν κι εκείνου ένα για να το πάει στην Τζέιν. Εκείνοι όμως όταν έφτασαν εκεί στράφηκαν εναντίον του. Το ηφαίστειο εξερράγη ενώ ο Ταρζάν, η Τζέιν και ο Καθηγητής βρίσκονταν μέσα παγιδευμένοι, αλλά ο Ταρζάν βρίσκει έναν τρόπο να βγουν έξω πριν η λάβα να τους φτάσει. Έπειτα, σώζει και τους Τζοχάνες και Μέρκους, αλλά στην πορεία χάνουν τα διαμάντια. Μετά από αυτό, οι δυο τους συλλαμβάνονται.
Πίσω και πάλι στο παρόν, ο Καθηγητής εισέρχεται στην κουβέντα προτείνοντας στην Τζέιν να γιορτάσουν την επέτειό τους με έναν χορό. Αυτό για άλλη μια φορά προκαλεί την Τερκ να αναφέρει το περιστατικό όπου ένας παλιός φίλος της Τζέιν, ο Ρόμπερτ Κάνλερ, ήρθε για επίσκεψη. Τα πράγματα πήγαιναν καλά παρά το γεγονός πως ο Ταρζάν ζήλευε και δεν εμπιστευόταν τον Κάνλερ (ισχυριζόταν πως ήταν κακός άνθρωπος και η Τζέιν δεν το έβλεπε), μέχρι τη στιγμή που αποκαλύφθηκε πως ο Κάνλερ δούλευε ως διπλός πράκτορας και ήρθε για να πάρει ένα μηχάνημα αποκωδικοποίησης το οποίο έμοιαζε με μουσικό κουτί και το οποίο είχε δώσει στην Τζέιν. Απαγάγει την Τζέιν αλλά ο Ταρζάν τους εντοπίζει και τον σταματά με τη βοήθεια του πιλότου RAF, Νάιτζελ Τέιλορ, ο οποίος ακολουθούσε τον Κάνλερ για να τον συλλάβει.