cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χειμώνας
thumb|right|250px|Η χιονισμένη Παλιά Πόλη του [[Τάλιν, στην Εσθονία, το 2010.]] thumb|right|200px|Ο Χειμώνας από τον ζωγράφο Τζιουζέπε Αρτσιμπόλντο (1573).
Ο Χειμώνας είναι μία από τις τέσσερις εποχές της εύκρατης ζώνης και είναι η ψυχρότερη εποχή του έτους. Αστρονομικά, ξεκινά με το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 21 Δεκεμβρίου στο Βόρειο Ημισφαίριο και στις 21 Ιουνίου στο Νότιο Ημισφαίριο. Τελειώνει κατά την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου στο Βόρειο ημισφαίριο και στις 23 Σεπτεμβρίου στο Νότιο. Στην μετεωρολογία μετρούνται συμβατικά οι μήνες Δεκέμβριος, Ιανουάριος, Φεβρουάριος για το Βόρειο Ημισφαίριο και Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος για το Νότιο. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα (Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου ή Δεκεμβρίου, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, ανάλογα με το ημισφαίριο) η αξονική κλίση της Γης στρέφει λιγότερο το ημισφαίριο προς τον ήλιο από το άλλο και η διάρκεια της ημέρας είναι η ελάχιστη. Κατά συνέπεια οι θερμοκρασίες φτάνουν στα χαμηλότερα επίπεδα του έτους. Μετεωρολογικά όμως, στην τροπική ζώνη δεν υφίσταται χειμώνας. Το χειμώνα τα ζώα πέφτουν σε χειμερία νάρκη, Κάνει κρύο, βρέχει, χιονίζει.
Έργα τέχνης
Τη δεκαετία του 1880 ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε εικόνες χιονισμένων τοπίων στην ύπαιθρο.
Πηγές
Κατηγορία:Εποχές
Μέτων ο Αθηναίος
Ο Μέτωνας ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, γεωμέτρης και μηχανικός, ο οποίος έζησε στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τους υπολογισμούς που αφορούν τον επώνυμο Μετωνικό κύκλο, τον οποίο εισήγαγε το 432 π.Χ. στο σεληνιακό Αττικό ημερολόγιο.
Το ημερολόγιο του Μέτωνα
Το ημερολόγιο του Μέτωνα υποθέτει ότι 19 ηλιακά έτη είναι ίσα με 235 σεληνιακούς μήνες, που ισούνται με 6940 ημέρες. Το σύστημα αυτό προέκυψε από υπολογισμούς που έκανε ο Μέτων με βάση δικές του και παλιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις και επιβεβαίωσε ο Αρίσταρχος 152 χρόνια αργότερα. Οι παρατηρήσεις του Μέτωνα έγιναν σε συνεργασία με τον Ευκτήμονα για τον οποίο τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό.
Ο Έλληνας αστρονόμος Κάλλιπος συνέχισε το έργο του Μέτωνα, προτείνοντας τον Καλλίπου κύκλο. Ο Καλλίπου κύκλος έχει διάρκεια 76 ετών - περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από τον Μετωνικό κύκλο, με μία λιγότερη ηλιακή ημέρα στον πλήρη κύκλο. Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ ο Μετωνικός κύκλος υπερεκτιμά τη διάρκεια ενός ηλιακού έτους κατά 5 λεπτά, ο κύκλος του Καλλίπου υποεκτιμά τη διάρκεια του ηλιακού έτους κατά 11 λεπτά, και ως εκ τούτου παράγει αποτελέσματα τα οποία είναι λιγότερο ακριβή από εκείνα που παράγονται με τη χρήση του Μετωνικού κύκλου.
Ο αρχαιότερος γνωστός αστρονομικός υπολογιστής του κόσμου, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (2ος αιώνας π.Χ.), εκτελεί υπολογισμούς με βάση τόσο τον Μετωνικό όσο και τον κύκλο του Καλλίπου, με ξεχωριστό πίνακα για τον κάθε ένα.
Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων ιστορικών, ο Μέτωνας εγκατέστησε στην Πνύκα το πρώτο ἡλιοτρόπιον ή ἡλιοσκόπιον της Αθήνας, τα θεμέλια του οποίου είναι ακόμα ορατά ακριβώς πίσω από το βήμα της Πνύκας, του αρχαίου βουλευτηρίου. Ο Μέτωνας προσδιόρισε τις ημερομηνίες των ισημεριών και τα ηλιοστάσια με βάση τη συγκεκριμένη θέση του ηλιοσκοπίου. Από τη θέση αυτή η ανατολή του ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο φαίνεται από την κορυφή του Λυκαβηττού, ενώ έξι μήνες αργότερα, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος ανατέλλει από την κορυφή του Υμηττού. Η ετήσια φαινομενική μετακίνηση του ήλιου στον ορίζοντα δημιουργεί ένα τόξο 60°, η διχοτόμος του οποίου ευθυγραμμίζεται με το βράχο της Ακρόπολης. Ο ακριβής προσδιορισμός του θερινού ηλιοστασίου ήταν σημαντικός για τους αρχαίους Αθηναίους, διότι η πρώτη σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο όριζε την αρχή του νέου έτους και την έναρξη του Εκατομβαιώνος.
Ο Μέτων εμφανίζεται για λίγο ως χαρακτήρας στο έργο του Αριστοφάνη «Όρνιθες» (414 π.Χ.). Παρουσιάζεται στη σκηνή με τοπογραφικά όργανα και περιγράφεται ως γεωμέτρης.
Τα λίγα που γνωρίζουμε για τον Μέτωνα έρχονται σε μας μέσα από αρχαίους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, μια στήλη ανεγέρθη στην Αθήνα που περιείχε μια καταγραφή των παρατηρήσεων του Μέτωνα και μια περιγραφή του Μετωνικού κύκλου. Κανένα από τα έργα του δε διασώθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Ζχουλελάλ
thumb|right|250px|Η ινδουιστική θεότητα Ζχουλελάλ. Ο Ζχουλελάλ (Γλώσσα Σίντι/Ουρντού: جهوللال, Σανσκριτικά: झूलेलाल) υπήρξε ένας άγιος ο οποίος λατρεύεται ως θεότητα στον Ινδουισμό. Συγκεκριμένα θεωρείται η μετενσάρκωση της βεδικής θεόητητας του νερού Βαρούνα. Η λατρεία του Ζχουλελάλ σχετίζεται με την εθνοτική ομάδα Σίντι η οποία είναι διασκορπισμένη μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.
Λαογραφία
Σύμφωνα με την λαογραφία κατά τον 10ο αιώνα οι ινδουιστές οι οποίοι ζούσαν την περιοχή Σίντι (σήμερα βρίσκεται στο Πακιστάν) απευθυνθήκανε στον θεό Βαρούνα για βοήθεια. Ζήτησαν να προστατευτούν από τον Μουσουλμάνο κατακτητή Μιρκσχάχ Μπαντσχάχ ο οποίος είχε καταλάβει την περιοχή Τχάτα και ήθελε να αλλαξοπιστήσουν οι αλλόθρησκοι στο ισλάμ. Σύμφωνα με την παράδοση ο Βαρούνα μετενσαρκώθηκε στον Ζχουλελάλ ο οποίος στην συνέχεια έπεισε τον Μιρκσχάχ να φέρεται ισότιμα και σε μουσουλμάνους αλλά και στους αλλόθρησκους ινδουιστές. Με αυτό το τρόπο απέτρεψε να αλλαξοπιστήσουν οι ινδουιστές στο ισλάμ και για αυτό το λόγο τιμάται ο Ζχουλελάλ.
Εορτή γενεθλίων
Τα γενέθλια του Ζχουλελάλ είναι γνωστά ως "Τσέτι Τσάντ" και αποτελούν την πρωτοχρονιά στην κοινότητα Σίντι στο Πακιστάν και στην Ινδία. Ο Ζχουλελάλ θεωρείται ο προστάτης άγιος των Σίντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδουισμός
Τυρόγαλα
160px|thumb|right|Τυρόγαλο Το τυρόγαλα ή τυρόγαλο είναι το διάλυμα που προκύπτει κατά τη διαδικασία παρασκευής του τυριού ή της καζεΐνης και απομένει μετά την πήξη του γάλακτος και την απομάκρυνση του στερεού πήγματος. Το διάλυμα είναι όξινο λόγω του γαλακτικού οξέος που περιέχει. Το τυρόγαλα έχει διάφορες χρήσεις, μεταξύ άλλων στη γαλακτοβιομηχανία ως πρόσθετο στη διαδικασία τυποποίησης γάλακτος, ως διατροφικό συμπλήρωμα, καθώς και ως πηγή πρωτεϊνών. Με την κατάλληλη επεξεργασία του τυρόγαλου προκύπτει τα νωπά τυριά τύπου μυζήθρας. Το τυρόγαλα αποτελεί απόβλητο της τυροκομικής βιομηχανίας, ιδιαίτερα επιβλαβές για το περιβάλλον όταν δεν γίνεται σωστή διαχείρισή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλακτοκομικά προϊόντα Κατηγορία:Βιομηχανία τροφίμων
Μάλο Οτσίγιεβο
Το Μάλο Οτσίγιεβο (σερβικά κυριλλικά: Мало Очијево) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 23 κατοίκους.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό του Μάλο Οτσίγιεβο αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ντρβαρ, ο οποίος επίσης ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όμως εντός του Καντονιού 10.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, το Μάλο Οτσίγιεβο αποτελούσε τμήμα της τοπικής κοινότητας του Οτσίγοεβο, η οποία αριθμούσε 176 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γκάουτσο
thumb|upright|200px|Γκάουτσο από την Αργεντινή, φωτογραφημένος στο [[Περού το 1868.]] H λέξη γκάουτσο (gaucho, ) ή γκαούτσο (gaúcho, ) είναι μια έννοια με πολλές σημασίες ανάλογα με την εποχή και την λαογραφία των χωρών της Νότιας Αμερικής. Παλαιότερα, γκάουτσο ήταν "αυτός που κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, κατοικούσε στην Αργεντινή, στην Ουρουγουάη και στην πολιτεία της Βραζιλίας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ". Σήμερα το νόημα της λέξης γκάουτσο στην Αργεντινή και στην Ουρουγουάη έχει διαφοροποιηθεί και αποτελεί τον κάτοικο της ενδοχώρας που ασχολείται με την αγελαδοτροφία με παραδοσιακές μεθόδους". Επειδή ιστορικά οι γκάουτσο ήταν φημισμένοι ότι ήταν γενναίοι άνθρωποι, αν και απείθαρχοι, η λέξη σήμερα χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει μεταφορικά «τον ευγενή, τον γενναίο και τον γενναιόδωρο», καθώς επίσης αυτόν που οι ικανότητες του αναγνωρίζονται με την έννοια ότι «μπορεί να καταφέρεται με τα πάντα». Στα πορτογαλικά, ο γκαούτσο (με τονισμό στη παραλήγουσα), είναι ο κάτοικος των πεδιάδων του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ ή των πάμπα της Αργεντινής με καταγωγή από Ευρωπαίο και [Αμερ]ινδή γυναίκα που ο ίδιος αφιερώνεται στον χειρισμό του λάσου και στην αύξηση του αριθμού των βοειδών και των αλόγων του" και στη Βραζιλία έχει επίσης αποκτήσει μετωνυμική σημασία, που περιλαμβάνει κάθε πολίτη του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, ακόμα και τον αστό κάτοικο της περιοχής. Με μια απλουστευμένη έννοια, μπορεί να αναφέρεται στον νομαδικό, συχνά απείθαρχο, κάτοικο των πεδιάδων της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της Βραζιλίας. Σε τρέχουσα χρήση, μπορεί να προσδιορίσει το αγροτικό εργατικό πληθυσμό της περιοχής της Νότιας Αμερικής.
Η έννοια του γκάουτσο θα μπορούσε να ταυτιστεί με πολλές αμερικανικές αργοτικές κοινωνίες του 19ου αιώνα, όπως των αγελαδοτρόφων «καουμπόι» της Βόρειας Αμερικής (βακέρο (vaquero στα ισπανικά), οι Xιλιανοί ουάσο (huaso), οι Βενεζουελάνοι και Κολομβιανοί λανέρο (llanero), οι Χαβανέζοι πανιόλο και οι Μεξικανοί τσάρο. Αποτελεί τμήμα της λαογραφίας της Ουρουγουάης και της Αργεντινής. Η ζωή τους γίνεται αντικείμενο θαυμασμού και έμπνευσης. Λογοτεχνικοί ήρωες και θρύλοι που εμπνεύουν Νοτιοαμερικανούς συγγραφείς.
Ετυμολογία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση αυτής της ονομασίας. Μπορεί να προέρχεται από το ισπανικό chaucho (προφ. τσάουτσο) που προέρχεται και αυτό με τη σειρά του από το αραβικό chauia που σημαίνει βοσκός. Η πρώτη καταγεργραμμένη χρήση του όρου γίνεται κατά την περίοδο της αργεντίνικης ανεξαρτησίας στις αρχές του 19ου αιώνα. Μια άλλη εκδοχή θέλει η λέξη να προέρχεται από το πορτογαλικό gaudério (προφ. γκαουντέριο) και αναφερόταν στους κατοίκους των ευρύτερων περιοχών του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ και του Ρίο ντε λα Πλάτα κατά τον 18ο αιώνα και κατά άλλους από το πορτογαλικό garrucho (προφ. γκαρούτσο) που αποτελεί ένα όργανο του γκάουτσο που χρησιμοποιείται για να περιμαζέψει το κοπάδι του. Ο χρονικογράφος του 18ου αιώνα Αλόνσο Καρίο ντε λα Βαντέρα χρησιμοποιεί στην λέξη gauderios (προφ. γκαουντέριος) για να περιγράψει τους γκάουτσο ή άουτσο (γραφ. haoucho) ως φτωχοντυμένους ανθρώπους.
Κύριο χαρακτηριστικό: Το άλογο
Ένα κύριο χαρακτηριστικό που θα έπρεπε να έχει ένας γκάουτσο είναι να είναι καλός καβαλάρης, ώστε να μπορεί να ελέγχει το κοπάδι του. Οι περισσότεροι μάθαινουν να ιππεύουν το άλογό τους από μικρή ηλικία. Ο φυσιοδίφης και συγγραφέας Γουίλιαμ Χένρι Χάντσον που μεγάλωσε στις πάμπες της Αργεντινής, αναφέρει ότι οι γκάουτσο συνήθιζαν να λένε ότι «ένας άνθρωπος χωρίς άλογο είναι ένας άνθρωπος χωρίς πόδια». Εξιστορεί επίσης μια ιστορία στην οποία ένας τυφλός γκάουτσο που ήταν υποχρεωμένος να ικετεύει για τροφή του, συμπεριφερόταν με αξιοπρέπεια και προτιμούσε να κυκλοφορεί έφιππος. Ο Ρίτσαρτν Σλάτα (Richard W. Slatta), σε μια ακαδημαϊκή εργασία πάνω στους γκάουτσο, αναφέρει ότι οι νομάδες κτηνοτρόφοι χρησιμοποιούσαν τα άλογα για να περιμαζεύουν, να σημαδεύουν, να καθοδηγούν και να εξημερώνουν το κοπάδι τους. Έφιπποι έκαναν και άλλες εργασίες όπως να επιδιορθώνουν τα σχοινιά τους, να κυνηγούν στρουθοκάμηλους, να παγιδεύουν πέρδικες, να συλλέγουν νερό, ακόμα και - με την βοήθεια των φίλων του - να οδηγούνται νεκροί και έφιπποι στην τελευταία κατοικία τους.
Αναφέρεται επίσης ότι ο πενηντάχρονος γκάουτσο καουντίλο Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας, μπορούσε να ρίξει το καπέλο του στο έδαφος και καλπάζοντας με το άλογο του να το αρπάξει με επιτυχία χωρίς να πιαστεί από τη σέλα του αλόγου του. Για τον γκάουτσο, σύμφωνα με τον Χάντσον, το άλογο ήταν απαρραίτητο για την επιβίωσή του και αναφέρει ότι «πρέπει να διασχίζει τεράστιες αποστάσεις κάθε μέρα, να παρατητεί, να κρίνει γρήγορα, να είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή ώστε να αντιμετωπίσει την πείνα και την κούραση, τις βίαιες αλλαγές της θερμοκρασίας, μεγάλους και ξαφνικούς κινδύνους».
Μια κόπλα ήταν:
("Το άλογό μου και η γυναίκα μου/ έφυγαν για την Σάλτα/ ας γυρίσει το άλογό μου/ γιατί δεν χρειάζομαι την γυναίκα μου.")
Ο γκαούτσο επιδίωκε τα άλογα που ήταν στην ιδιοκτησία του να έχουν το ίδιο χρώμα τριχώματος. O Χάντσον αναφέρει:
"Ο γκάουτσο, από τον απλό εργάτη έως τον μεγαλύτερο γαιοκτήμονα και γητευτή, έχει, ή είχε μέχρι τα πρόσφατα χρόνια, την επιθυμία όλα τα άξια άλογά του να έχουν το ίδιο χρώμα. Κάθε άνδρας είχε τη δικιά του αγέλη αλόγων, πότε μισή ντουζίνα, πότε μια ντουζίνα ή και περισσότερα εξημερωμένα άλογα, που έμοιαζαν όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε ένας να έχει κοκκινωπά, άλλος καφετί, γκρίζα, αργυρωπά ή αργυρογκρίζα, γκριζόμαυρα, κιτρινόφαια, με κρεμ μύτες, ή μαύρα, ή λευκά, ή παρδαλά»"
Ο καουντίλο Ελ Τσάτσο Πενιαλόσα (El Chacho Peñalosa) σε μια αυτοβιογραφία του αναφέρει μια στιγμή κατά την οποία έφτασε σε τραγική κατάσταση με τον τίτλο «Στη Χιλή - και με τα πόδια!» («En Chile y a pie.»).
Παράδοση
Ο επαρχιακός πληθυσμός των γκάουτσο συμβάλει σημαντικά στην εθνική αφύπνιση των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, και ιδιαίτερα της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της Παραγουάης. Το επικό ποίημα του Χοσέ Φερνάντες Μαρτίν Φιέρο, που θεωρείται από ορισμένους ως το εθνικό έπος της Αργεντινής, ηρωποιεί τον γκάουτσο ως ένα σύμβολο ενάντια στη διαφθορά και ως ένα ανάχωμα απέναντι στις ευρωπαϊκές τάσεις που προσπαθούν να αλλιώσουν την ταυτότητα των κατοίκων της περιοχής. Ο ήρωας του έπους Μαρτίν Φιέρο, αρχικά εντάσσεται στον στρατό της Αργεντινής που πολεμούσε για να την υπεράσπιση ή την διεύρυνση των συνόρων της χώρας, αλλά εγκαταλείπει το φρούριο που υπηρετούσε και κηρύσσεται ανυπόκτατος και στη συνέχεια φυγάς και καταζητούμενος. Η νομαδική ζωή του γκάουτσο, μακριά από τον έλεγχο της κρατικής μηχανής, θεωρείται ως πρότυπο ελευθερίας και έρχεται σε αντίθεση με τις τυρανικές συνθήκες εργασίας των δούλων στις φυτείες της βόρειας Βραζιλίας. Μια ανάλογη λογοτεχνική αναφορά μπορούμε να παρατηρήσουμε στο έργο του Ρικάρδο Γκουιράλδες Δον Σεγούντο Σόμπρα (Don Segundo Sombra, 1926).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαογραφία στην Αργεντινή Κατηγορία:Λαογραφία στην Ουρουγουάη Κατηγορία:Λαογραφία στη Βραζιλία
Χοσέ Μπεναζέραφ
Ο Χοσέ Μπεναζέραφ (José Bénazéraf, 8 Ιανουαρίου 1922 – 1 Δεκεμβρίου 2012) ήταν σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός του γαλλικού κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου. Αφού τελείωσε τις σπουδές του στις πολιτικές επιστήμες, ξεκίνησε την καριέρα του κάνοντας το 1958 την παραγωγή του φιλμ Les lavandières du Portugal με σκηνοθέτη τον Pierre Gaspard-Huit. Στη δεκαετία του 1960 άρχισε να σκηνοθετεί ερωτικές ταινίες ξεκινώντας με το L'éternité pour tous το 1961. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μετακινήθηκε στο χώρο του πορνό γυρίζοντας κυρίως χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγές κατευθείαν για την αγορά του βίντεο, κάτι που αποτέλεσε πλήγμα στην όποια φήμη του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νικόμαχος ο Γερασηνός
Ο Νικόμαχος από τα Γέρασα (π. 60 μ.Χ. - π. 120) ήταν ένας από τους τελευταίους αξιόλογους φιλοσόφους του ύστερου πυθαγορισμού, αλλά κυρίως σπουδαίος μαθηματικός. Γεννήθηκε στα Γέρασα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Συρίας (τώρα στην Ιορδανία) και έμεινε γνωστός για τα έργα του Αριθμητική Εισαγωγή και Εγχειρίδιον Αρμονικής στα Ελληνικά. Ως νεοπυθαγόριος έγραψε για τις μυστικές ιδιότητες των αριθμών.
Βιογραφία
Ο Νικόμαχος ο Γερασηνός γεννήθηκε περίπου το 60 μ.Χ στην πόλη Γέρασα της Κοίλης Συρίας, σήμερα Ιορδανίας.
Συνέγραψε το "Εγχειρίδιον Αρμονικής", στο οποίο υποστήριξε ότι υπάρχει αναλογία μεταξύ αριθμών και μουσικών φθόγγων και μάλιστα, ότι οι ιδιότητες των μουσικών φθόγγων ρυθμίζονται κατά κάποιο τρόπο από αριθμούς. Σε κάποιο άλλο σημείο αναφέρει ότι η ταχύτητα με την οποία δονείται ο αέρας, καθώς επίσης και το μέγεθος της ηχητικής πηγής συνεισφέρουν στην παραγωγή του ήχου και μπορούμε με κάποιον τρόπο να τον μετρήσουμε.
Αποτέλεσε έναν από τους πρώτους Αλεξανδρινούς μαθηματικούς της ρωμαϊκής περιόδου. Το έργο του Αριθμητική Εισαγωγή είναι η πληρέστερη έκθεση, που έχει διασωθεί για την πυθαγόρεια αριθμητική. Τα θέματα ενός μεγάλου τμήματος τού βιβλίου είναι ίδια με εκείνα, που είχε συμπεριλάβει ο Ευκλείδης στα αριθμητικά βιβλία των Στοιχείων του. Ο Ευκλείδης παρίστανε τους αριθμούς με ευθύγραμμα τμήματα, ενώ ο Νικόμαχος χρησιμοποιούσε αριθμητικό συμβολισμό και, όταν αναφερόταν σε ακαθόριστους αριθμούς, τότε εκφραζόταν στην τρέχουσα γλώσσα. Η πραγματεία τού Νικόμαχου για τους πολύγωνους και τους πυραμιδικούς αριθμούς άσκησε επίδραση στη μεσαιωνική αριθμητική. Έγινε γνωστός στη Δύση ιδιαίτερα από τον Βοήθιο (Boethius).
Οι ιστορικοί τον θεωρούν Νεοπυθαγόρειο, βασισμένοι στην τάση του να βλέπει στους αριθμούς μυστικές ιδιότητες. Η εποχή που έζησε (περί το 100 μ.Χ.) είναι γνωστή, μόνο επειδή αναφέρει τον γραμματικό Θράσυλλο τον Μενδαίο στο Εγχειρίδιο Αρμονικής και διότι η Αριθμητική Εισαγωγή μεταφράστηκε στα Λατινικά στα μέσα του 2ου αι. από τον Απουλήιο. Το Εγχειρίδιο το αφιέρωσε σε μία ευγενή, που του ζήτησε να γράψει το βιβλίο, πράγμα που υποδηλώνει ότι ήταν αξιοσέβαστος λόγιος με περιωπή. Αναφέρει την πρόθεσή του να γράψει ένα πιο προχωρημένο βιβλίο και πως τα ταξίδια που αναλαμβάνει συχνά, τού αφήνουν λίγο χρόνο.
Αριθμητική Εισαγωγή
Είναι ένα μικρό έργο στην αριθμητική. Ως Νεοπυθαγόρειος συχνά ενδιαφέρεται περισσότερο στις μυστικές ιδιότητες των αριθμών μάλλον, παρά στις μαθηματικές τους ιδιότητες. Σύμφωνα με την Ενριέττα Ο. Μιντόνικ (1965), διακρίνει μεταξύ τους πλήρως εννοιολογικού άυλου αριθμού, που τον θεωρεί ως "θεϊκό αριθμό" και των αριθμών που μετρούν τα υλικά πράγματα, του "επιστημονικού" αριθμού. Γράφει εκτενώς για αριθμούς, ειδικά για τη σημασία των πρώτων αριθμών και των τέλειων αριθμών και υποστηρίζει ότι η αριθμητική είναι οντολογικά πριν από τις άλλες μαθηματικές επιστήμες (γεωμετρία, αστρονομία, μουσική) και είναι η αιτία τους. Το έργο De Institutione Arithmetica του Βοήθιου είναι, σε ένα μεγάλο μέρος του, η λατινική μετάφραση αυτής της εργασίας. Ωστόσο η Εισαγωγή περιέχει στοιχειώδη λάθη, που δείχνουν ότι ο Νικόμαχος έχει επιλέξει να μην δίνει αποδείξεις των συμπερασμάτων του, διότι γενικά δεν έχει τέτοιες αποδείξεις. Πολλά από τα συμπεράσματά του ήταν γνωστά στον Νικόμαχο ως αληθή, καθώς εμφανίζονται με αποδείξεις στα Στοιχεία του Ευκλείδη, αν και με γεωμετρική διατύπωση. Μερικές φορές ο Νικόμαχος δηλώνει ένα συμπέρασμα που είναι ψευδές και μετά το παριστά με ένα παράδειγμα, που συμβαίνει να έχει τις ιδιότητες που περιγράφονται στο συμπέρασμα· από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μερικά αποτελέσματα είναι απλώς εικασίες βασισμένες στην επαλήθευση από ορισμένα αριθμητικά παραδείγματα.
Αν και είχαν προηγηθεί οι Βαβυλώνιοι και οι Κινέζοι, ο Νικόμαχος παρέχει έναν από τους πρώτους πίνακες πολλαπλασιασμού· ο παλαιότερος ελληνικός πίνακας πολλαπλασιασμού είναι σε έναν πίνακα με κερί του 1ου π.Χ. αι., που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
Εγχειρίδιον Αρμονικής
Αυτό είναι η πρώτη σημαντική πραγματεία για τη μουσική θεωρία από την εποχή του Αριστόξενου του Ταραντίνου και του Ευκλείδη. Παρέχει την παλαιότερη καταγραφή της θρυλικής έμπνευσης που είχε ο Πυθαγόρας έξω από ένα σιδηρουργείο, ότι ο τόνος καθορίζεται από μία αριθμητική αναλογία. Ο Νικόμαχος επίσης δίνει την πρώτη σχέση μεταξύ της μουσικής και της τάξης του Σύμπαντος μέσω της "μουσικής των σφαιρών". Η συζήτηση του Νικόμαχου για τη σύνδεση μεταξύ του αυτιού και της φωνής για την κατανόηση της μουσικής, ενώνει τις απόψεις του Αριστόξενου και του Πυθαγόρα, που κανονικά θεωρούνται αντίθετες. Στη μέση θεωρητικών συζητήσεων ο Νικόμαχος περιγράφει τα μουσικά όργανα της εποχής του, έτσι το έργο είναι μία πολύτιμη πηγή. Εκτός από το Εγχειρίδιο έχουν διασωθεί 10 αποσπάσματα από ένα έργο, που φαίνεται να ήταν μία πιο ουσιαστική πραγματεία περί μουσικής.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Chevrolet Camaro 2ης γενιάς
Η δεύτερη γενιά της Chevrolet Camaro κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 1970, ως μοντέλο 1970½, υπέστη δύο αισθητικές ανανεώσεις τις σεζόν του 1974 και του 1978, και τελικώς παρέμεινε στην παραγωγή έως το 1981. Αντικαταστάθηκε τον Δεκέμβριο του 1981 από την Chevrolet Camaro 3ης γενιάς.
Βασικά στοιχεία
Αν και διατηρήθηκε η αυτοφερόμενη πλατφόρμα F-body της Camaro πρώτης γενιάς, η εξωτερική εμφάνιση είχε αλλάξει δραματικά και το νέο αυτοκίνητο ήταν εμφανώς χαμηλότερο, μακρύτερο και φαρδύτερο από την πρώτη γενιά, με συνολικό μήκος 4,77 - 5,02 μέτρα, ανάλογα με την έκδοση και το έτος. Η νέα αισθητική απέσπασε θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό, αν και ορισμένοι σχολίασαν ότι πλέον έδειχνε περισσότερο ευρωπαϊκή - η έμπνευση για το ντιζάιν είχε πράγματι προέλθει από τις Jaguar, Aston Martin και Ferrari της τότε εποχής.
Μη πιεζόμενοι από την ίδια βιασύνη για την ανάπτυξη της πρώτης γενιάς και έχοντας επωφεληθεί από έναν υψηλότερο προϋπολογισμό λόγω της εμπορικής επιτυχίας της πρώτης, οι μηχανικοί της Chevrolet έδωσαν περισσότερη προσοχή στην κατασκευή της νέας Camaro. Ως αποτέλεσμα, η ανάρτηση και το σασί (πάντα αυτοφερόμενο, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, αν και έφερε ένα μπροστινό υπο-πλαίσιο) είχαν βελτιωθεί σημαντικά, τόσο στην άνεση όσο και στην αντοχή στο χρόνο. Το πίσω πλαϊνά παράθυρα αφαιρέθηκαν, με σκοπό την μείωση του κόστους και τη διευκόλυνση της παραγωγής. Από τη σεζόν (model year) του 1975 πάντως, το πίσω παρμπρίζ μεγάλωσε και έγινε καμπυλωτό, για να αντισταθμιστεί αυτή η έλλειψη, παρέχοντας έτσι σαφώς καλύτερη ορατότητα προς τα πίσω. Λόγω της αφαίρεσης των πίσω πλαϊνών παραθύρων και της συνεπακόλουθης ανυπαρξίας μεσαίας πλαϊνής κολώνας, επίσης, οι πόρτες της Camaro δεύτερης γενιάς έγιναν εξαιρετικά μεγάλες. Όλες οι Camaro, ακόμα και οι βασικές εκδόσεις, έλαβαν καλύτερη ηχομόνωση και θερμομόνωση.
Σε αντίθεση με όλες τις άλλες γενιές της Camaro, στη δεύτερη γενιά δεν προσφέρθηκε ανοιχτή έκδοση convertible (καμπριολέ). Ωστόσο, το μοντέλο θεωρήθηκε γενικώς ως το καλύτερο Αμερικανικό muscle car που είχε κατασκευαστεί έως τότε και οι μηχανικοί της General Motors υποστήριξαν ότι ήταν ένα πολύ περισσότερο «Driver's Car» από τον προκάτοχό του.
Επιπτώσεις των πετρελαϊκών κρίσεων
thumb|left|Chevrolet Camaro Z28 του 1973 - το πρώτο έτος που η Camaro απέκτησε 2 αεροδυναμικούς εξωτερικούς καθρέφτες.
Οι ίδιοι κινητήρες της πρώτης γενιάς διατηρήθηκαν, τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια. Τελικώς όμως, η πρώτη πετρελαϊκή κρίση του 1973 έβαλε τέλος στον ξέφρενο συναγωνισμό των κυβικών και έπληξε καίρια τις πωλήσεις, όπως συνέβη τότε και με το σύνολο των Αμερικανικών muscle cars, πολλά από τα οποία διακόπηκαν οριστικά.
Ευτυχώς, την άνοιξη του 1977 η Z28 επανήλθε στην αγορά, ως μοντέλο 1977½, λόγω της μεγάλης αύξησης των πωλήσεων της κορυφαίας έκδοσης Trans Am, της δίδυμης Pontiac Firebird. Συγκεκριμένα, η Trans Am πώλησε 46.000 αντίτυπα το 1976, δηλαδή το ½ των πωλήσεων όλων των Firebird και αυτό ενθάρρυνε την Chevrolet να επαναφέρει την έκδοση Ζ28. Αν και ο κινητήρας 5.7 λίτρων (350 κυβικών ιντσών) V8 της νέας Camaro Z28 απέδιδε ισχύ μόλις 185 ίππους (και μόλις 175 hp στην Καλιφόρνια), λόγω των αυστηρότερων προδιαγραφών καυσαερίων, η Ζ28 γνώρισε αμέσως τεράστια εμπορική επιτυχία, παρομοίως με την Trans Am. Την σεζόν του 1978, όλες οι Camaro απέκτησαν νέους, αεροδυναμικούς προφυλακτήρες στο χρώμα του αμαξώματος, εμπρός και πίσω. Το καλοκαίρι του 1979, για τη σεζόν του 1980, τοποθετήθηκε στα μοντέλα για πώληση στις ΗΠΑ ένα ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 85 μίλια την ώρα (137 χιλιόμετρα την ώρα), λόγω ενός σχετικού νόμου που θεσπίστηκε τότε στις Ηνωμένες Πολιτείες (αντιθέτως, δεν ίσχυσε ποτέ στα μοντέλα που διατέθηκαν στον Καναδά, όπου μάλιστα είχε καθιερωθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 το μετρικό σύστημα, με εντονότερη αναγραφή στα ταχύμετρα σε χιλιόμετρα την ώρα και με μικρότερες ενδείξεις σε μίλια την ώρα), αντικαθιστώντας το προηγούμενο ταχύμετρο που έδειχνε έως τα 130 μίλια την ώρα (209 χιλιόμετρα την ώρα).
Αν και το 1979 χτύπησε η δεύτερη συνεχόμενη πετρελαϊκή κρίση, τόσο η Camaro, όσο και η δίδυμη Firebird κατάφεραν και πάλι να επιβιώσουν, ως δύο από τα ελάχιστα muscle cars της «χρυσής εποχής» που μπόρεσαν να επιβιώσουν από τις διαδοχικές ενεργειακές κρίσεις. Το έτος 1979, οι πωλήσεις έφτασαν στο υψηλότερο νούμερο της ιστορίας όλων των γενεών της Camaro, με την συνολική παραγωγή να φτάνει τα 282.571 αντίτυπα, ενώ το έτος 1981 έφτασε μόλις τα 126.139 αντίτυπα, λόγω της αναμονής των υποψήφιων αγοραστών για την Chevrolet Camaro 3ης γενιάς, που είχε γίνει γνωστό πλέον ότι ερχόταν σύντομα και τελικώς κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1981. Συνολικά παρήχθησαν 2.233.952 αυτοκίνητα από τη δεύτερη γενιά της Camaro.
Κινητήρες
thumb|right|Chevrolet Camaro Z28 του 1979. thumb|right|Chevrolet Camaro Z28 του 1978 - 1981.
Όλοι οι κινητήρες της δεύτερης γενιάς της Camaro προήλθαν από την Chevrolet, εκτός από έναν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Camaro 2
Οι Πύλες της Φωτιάς (βιβλίο)
Το βιβλίο Οι Πύλες της Φωτιάς είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Στίβεν Πρέσσφιλντ που εκδόθηκε το 1998 και περιγράφει τη μάχη των Θερμοπυλών μέσω του Χίονη, ενός είλωτα, ο οποίος κατάφερε να επιζήσει μετά τη μάχη.
Το βιβλίο συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βιβλίων του Διοικητή του Σώματος των Πεζοναύτων. Διδάσκεται στη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ, στη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ και στη Βασική Σχολή Πεζοναύτων στο Κουαντίκο. Το μυθιστόρημα περιστρέφεται γύρω από τη μοίρα, την ειρωνεία και στρατιωτικά θέματα του τρόμου, του καθηκόντος και της στωϊκότητας.
Πλοκή
Στις Θερμοπύλες, οι συμμαχικές ελληνικές πόλεις-κράτη οργανώνουν μια μικρή δύναμη από 4.000 οπλίτες για να υπερασπιστούν το πέρασμα από τον περσικό στρατό, ο οποίος αριθμεί 2.000.000 στρατιώτες. Ηγετικό ρόλο στον ελληνικό στρατό είχαν 300 οπλίτες από τη Σπάρτη, οι οποίοι επιλέχθησαν με ένα κριτήριο: είχαν γιο, ο οποίος θα συνέχιζε τη γενιά τους. Οι Θερμοπύλες ήταν το μοναδικό πέρασμα στην Ελλάδα για τον περσικό στρατό, αλλά ήταν τόσο στενό και το αριθμητικό πλεονέκτημα των Περσών μετατράπηκε σε μεγάλο μειονέκτημα. Η καθυστέρηση της περσικής προώθησης στις Θερμοπύλες επέτρεπε στους Έλληνες να ετοιμάσουν μια μεγαλύτερη δύναμη για την άμυνα της Ελλάδος από τους Πέρσες. Η μάχη λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα με τη ναυμαχία του Αρτεμισίου, όπου οι συμμαχικές δυνάμεις προσπαθούν να υπερασπιστούν το άκρο του πεζικού στις Θερμοπύλες. Οι Έλληνες βρίσκονταν σε μειονεκτική θέση στο Αρτεμίσιο - εκεί, οι Πέρσες είχαν αριθμητικό και ποιοτικό πλεονέκτημα έναντι του ελληνικού στόλου, αν και οι δύο πλευρές υπέστησαν σοβαρές απώλειες στη ναυμαχία.
Την ιστορία διηγείται είτε ο βασιλικός γραφέας του Ξέρξη μετά τη μάχη είτε ο ίδιος ο Χίονης. Αν και ο Χίονης τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη, ο Ξέρξης διέταξε τους χειρούργους του να κάνουν τα πάντα ώστε ο αιχμάλωτος να μείνει ζωντανός. Το μεγαλύτερο μέρος της διήγησης περιστρέφεται γύρω από τη σπαρτιατική αγωγή, ένα στρατιωτικό πρόγραμμα, το οποίο οι νεαροί Σπαρτιατές καλούνταν να περάσουν ώστε να γίνουν πολίτες της Σπάρτης. Το μυθιστόρημα αφηγείται και ηρωϊσμούς αρκετών Σπαρτιατών, όπως του βασιλιά Λεωνίδα, του Ολυμπιονίκη Πολύνεικου, του Αλέξανδρου (ενός νεαρού Σπαρτιάτη πολεμιστή) και του Διηνέκη. Ο Πρέσσφιλντ δίνει έμφαση στην περιγραφή της σπαρτιατικής φάλαγγας και της εκπαίδευσης που είχαν οι Σπαρτιάτες.
Ο Χίονης ξεκινά τη διήγηση με την καταστροφή της πόλης του και επιλέγει να διηγηθεί μερικές ιστορίες από τη σπαρτιατική εκπαίδευση πριν τη μάχη των Θερμοπυλών. Οι περισσότερες ιστορίες περιστρέφονται γύρω από τον Αλέξανδρο, καθώς ο Χίονης υπηρετεί ως βοηθητικός του. Όσον αφορά τη μάχη των Θερμοπυλών, ο Χίονης μεταφέρει όλα τα γεγονότα και με χρονολογική σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στίβεν Πρέσσφιλντ κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1998
Torwar Hall
thumb|300px|Το στάδιο κατά τη διάρκεια αγώνων καλλιτεχνικού πατινάζ
Το Torwar Hall είναι στάδιο στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για συναυλιακές εκδηλώσεις αλλά και για χόκεϋ επί πάγου και άλλα αθλήματα. Είναι έδρα της ομάδας χόκεϋ UHKS Mazowsze. Εγκαινιάστηκε το 1953 και ανακαινίστηκε το 1999. Η χωρητικότητα του σταδίου ανέρχεται σε 5.000 σε μέρες αθλημάτων και προσεγγίζει έως και τις 8.000 σε μέρες συναυλιών. Από 22 έως 28 Ιανουαρίου του 2007 φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ. Ακόμητο 2001 διεξήχθη ο τελικός του Κυπέλλου Σαπόρτα ανάμεσα στις ομάδες του Αμαρουσίου και της Élan Sportif Chalonnais, με τελικό νικητή την ομάδα του Αμαρουσίου. Ανάμεσα στα διάσημα ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου που έχει κατά διαστήματα φιλοξενήσει συγκαταλέγονται οι: Ριάννα, Τόκιο Χοτέλ, Iron Maiden, Depeche Mode και R.E.M..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βαρσοβία Κατηγορία:Γήπεδα χόκεϊ επί πάγου στην Πολωνία Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Πολωνία Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Πολωνία Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Πολωνία
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1972
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1972 ήταν η 16η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αγωνιστικής Σκοποβολής (ISSF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη, στην Ισπανία μεταξύ 5 και 15 Μαΐου του 1972. Διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα, 4 ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και 2 γυναικών (ατομικά). Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα νέων. Το 1971 τα αγωνίσματα του τραπ και του σκιτ πραγματοποιήθηκαν μαζί με το 8ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής που διοργανώθηκε στο Ζουλ της Ανατολικής Γερμανίας.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Σοβιετική Ένωση με 3 χρυσά μετάλλια και 5 συνολικά. Η Ισπανία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια και 3 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Πολωνία με 1 χρυσό μετάλλιο και 3 συνολικά.
Παραπομπές
1972 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Σκοποβολή το 1972
AIESEC
Η AIESEC ένα δίκτυο που αποτελείται και διοικείται αποκλειστικά από άτομα ηλικίας από 18 έως 30 ετών, με παρουσία σε περισσότερες από 120 χώρες και περιοχές σε όλον τον κόσμο, και συγκεκριμένα στην Ελλάδα σε 7 πόλεις και 9 πανεπιστήμια σε όλη την χώρα. Σκοπός της είναι η ανάπτυξη ηγετικών δεξιοτήτων στους νέους μέσα από διαπολιτισμικές ανταλλαγές, φύσης εθελοντισμού, επιχειρηματικότητας ή πρακτικής άσκησης. Υπάρχουν περισσότερα από 70.000 ενεργά μέλη παγκοσμίως και πάνω από 1.000.000 alumni. Από το 2015, η AIESEC συνεργάζεται με τον ΟΗΕ με σκοπό την επίτευξη των Στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Ιστορία της AIESEC Ελλάδος
Το 1975, δημιουργείται η δεύτερη τοπική επιτροπή στην Ελλάδα, στο σημερινό Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Το 1977, φιλοξενείται στην Ελλάδα το 29ο Διεθνές Συνέδριο του οργανισμού με συμμετοχή από 55 χώρες που εκπροσωπήθηκαν συνολικά από 300 άτομα. Το 1979 δημιουργείται τοπική επιτροπή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ενώ παράλληλα την ίδια χρονιά δημιουργείται η εθνική επιτροπή της AIESEC Ελλάδος με σκοπό να συντονίζει τις δράσεις του οργανισμού σε όλη την χώρα. Το 1983 με αφορμή τα 23 χρόνια του οργανισμού στην Ελλάδα διοργανώνεται μια εκδήλωση προς τιμήν αυτού του γεγονότος, όπου σε αυτή καθιερώνεται και η τέταρτη τοπική επιτροπή στην Ελλάδα, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα 1986 η εθνική επιτροπή διοργάνωσε το πρώτο Εθνικό Συνέδριο του οργανισμού στο οποίο πήραν μέρος 70 άτομα. Στη συνέχεια, το 1991 δημιουργείται η πέμπτη τοπική επιτροπή στην Ελλάδα, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ 5 χρόνια μετά, το 1996 δημιουργείται η τοπική επιτροπή στο Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Τα τελευταία χρόνια η AIESEC εξαπλώθηκε σε περισσότερες πόλεις και πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο Πατρών (2011), το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (2016), το Πανεπιστήμιο Κρήτης (2017) και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (2019).
Τέλος, από το 2000 έως και σήμερα παρατηρείται μια συνεχόμενη ανάπτυξη του οργανισμού με μια όλο και μεγαλύτερη αύξηση των διαπολιτισμικών προγραμμάτων ανταλλαγής που προσφέρει.
Όραμα και Αντίκτυπο
αριστερά|μικρογραφία Το 1948, μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μία ομάδα φοιτητών, θέλοντας να αποτρέψει την επανάληψη παρόμοιων συγκρούσεων στο μέλλον, θέτει ως στόχο την Ειρήνη και τη Μεγιστοποίηση των Ανθρωπίνων Δυνατοτήτων, πιστεύοντας ότι οι νέοι, μέσα από τη διαπολιτισμική κατανόηση, είναι το κλειδί για ένα καλύτερο μέλλον. Με ενθουσιασμό και καινοτόμες ιδέες, οι νέοι, επιλέγοντας το σήμερα, διαλέγουν το αύριο. Η AIESEC παρέχει εμπειρίες στους νέους ώστε, μέσω των προγραμμάτων της, να αλλάξουν το αύριο. Τα προγράμματα τις AIESEC είναι σχεδιασμένα με τέτοιον τρόπο ώστε να βοηθήσουν τους νέους να περάσουν από καταστάσεις που, υπό άλλες συνθήκες, δε θα είχαν την ευκαιρία. Μέσα από αυτό το ταξίδι, το άτομο θέτοντας τους δικούς του προσωπικούς στόχους, γνωρίζοντας τις αξίες του και εξετάζοντας την εμπειρία του, ξαναδημιουργεί και επαναπροσδιορίζει τον εαυτό του. Με τη βοήθεια ενός απαιτητικού ρόλου και ενός περιβάλλοντος γεμάτου προκλήσεις, αλλά και υποστηρικτικού ταυτόχρονα, ο νέος βρίσκεται σε θέση να αναπτύξει τα τέσσερα βασικά ηγετικά χαρακτηριστικά:
Αξίες
μικρογραφία|201x201εσ
Οι έξι βασικές αξίες της AIESEC, οι οποίες είναι κομμάτι της καθημερινής δράσης όλων των μελών της, συμβάλλουν στην εξέλιξη τους σε υπεύθυνους και στρατηγικούς ηγέτες. Τα μέλη της AIESEC μεταφέρουν τις αξίες αυτές στην καθημερινή τους ζωή και αποτελούν κριτήριο ώστε να παίρνουν υπεύθυνες αποφάσεις, οι οποίες θα φέρουν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. Σύμφωνα με αυτές τις αρχές αυτές, τα μέλη αναπτύσσουν τα ηγετικά τους χαρακτηριστικά μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον, το οποίο διαμορφώνει το χαρακτήρα τους. Οι αρχές αυτές είναι:
Global Volunteer
Το Global Volunteer είναι μια έντονη διαπολιτισμική εθελοντική εμπειρία στο εξωτερικό που δίνει την ευκαιρία στους νέους να δουλέψουν πάνω σε projects που έχουν αντίκτυπο σε κοινωνικά ζητήματα, όπως η βελτίωση της εκπαίδευσης, η εξάλειψη της φτώχειας και η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Στη διάρκεια 6 με 8 εβδομάδων έχουν την ευκαιρία να συνεργαστούν με τοπικούς φορείς και να αναπτύξουν τις ικανότητες και τις δυνατότητες των ανθρώπων με τους οποίους θα συναναστραφούν, ώστε να τους βοηθήσουν να δημιουργήσουν ένα πιο υγιές και βιώσιμο μέλλον για αυτούς και την κοινωνία τους. Κάθε project του Global Volunteer είναι συνδεδεμένο με ένα Στόχο για τη βιώσιμη ανάπτυξη του ΟΗΕ.
Global Talent
Το Global Talent είναι το πρόγραμμα επαγγελματικής εμπειρίας της AIESEC το οποίο δίνει την δυνατότητα σε φοιτητές ή απόφοιτους ανώτατων ή ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία σε επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, με διάρκεια 3 έως 12 μηνών. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα προσφέρει αφενός την δυνατότητα ανάπτυξης των ηγετικών χαρακτηριστικών των νέων, ενώ παράλληλα συνεισφέρει στην απόκτηση γνώσεων και προσόντων απαραίτητων στην μετέπειτα επαγγελματική τους πορεία, όντας κομμάτι επιχειρήσεων και οργανισμών πολυεθνικού χαρακτήρα.
Global Entrepreneur
Το Global Entrepreneur είναι ένα διαπολιτισμικό πρόγραμμα επιχειρηματικότητας που δίνει την ευκαιρία σε νέους να απασχοληθούν σε μία start-up επιχείρηση του εξωτερικού για 6 έως 12 εβδομάδες, πάνω σε τομείς όπως το Marketing, Business Development, IT και Sales. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα επιτρέπει στους νέους να γνωρίσουν πώς λειτουργεί ένα ταχέως αναπτυσσόμενο περιβάλλον, όπως αυτό μιας νεοφυούς επιχείρησης, και να συμβάλλουν σε αυτό ώστε να πάρουν τα απαραίτητα εφόδια για να ξεκινήσουν δυναμικά την καριέρα τους ή και το δικό τους επιχειρηματικό εγχείρημα.
Εκδηλώσεις
εναλλ.=Το λογότυπο του Youth Speak Forum|μικρογραφία|204x204εσ|Το λογότυπο του YouthSpeak Forum
YouthSpeak Forum
Το YouthSpeak Forum είναι μια εκδήλωση από νέους για νέους. Συγκεκριμένα, είναι ένα forum όπου η έμπνευση και η συνεργασία μετατρέπονται σε πράξη. Η εκδήλωση φέρνει σε επαφή νέους με ηγέτες του επιχειρηματικού και πνευματικού κόσμου χτίζοντας ένα περιβάλλον με διαφορετικές απόψεις και πυροδοτώντας συζητήσεις γύρω από παγκόσμια και τοπικά ζητήματα. Αποτελεί έναν ελκυστικό και προσιτό τρόπο να ενώσει τους νέους με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Το YouthSpeak Forum βασίζεται σε τρεις βασικές θεματικές: Empower, Engage, Commit.
Η AIESEC Ελλάδος μαζί με την βοήθεια των συνεργατών της καταφέρνει να προσαρμόσει το YouthSpeak Forum κάθε χρόνο στην εκάστοτε πραγματικότητα και να προσφέρει ένα forum πλούσιο σε ερεθίσματα και φυσικά, γνώση. Το YouthSpeak Forum πραγματοποιείται στην Ελλάδα από το 2016 στην Αθήνα (10 Μαϊου 2016), το 2019 πραγματοποιήθηκε σε Αθήνα και Θεσσαλονική, ενώ το 2020 και 2021 πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά διαδικτυακά, έχοντας πανελλαδική κάλυψη. Για την παρακολούθηση του YouthSpeak Forum 2020, πατήστε εδώ.
Global Village
Το Global Village είναι μια εκδήλωση κατά την οποία νέοι από το εξωτερικό, οι οποίοι βρίσκονται στη χώρα μας για τα προγράμματα της AIESEC, έχουν την ευκαιρία να εκπροσωπήσουν και να αναδείξουν τη χώρα τους μέσω εδεσμάτων, παραδοσιακών ρούχων, χορών και μουσικής. Η εκδήλωση συμβάλλει στη γνωριμία των Ελλήνων με νέους από χώρες όλου του κόσμου με διαδραστικό τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Οικογένεια Βολάνη
Η οικογένεια Βολάνη είναι πολυπληθής ιστορική οικογένεια από την Κρήτη, μέλη της οποίας αναφέρονται ως αγωνιστές στις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα.
Ιστορική αναδρομή
Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας Βολάνη αναφέρεται ότι ήταν από την Κωνσταντινούπολη. Μετά την Άλωση, μέλη της οικογένειας κατέφυγαν στα Χανιά. Κατά την τουρκική επίθεση κατά της Κρήτης το 1645 απόγονοί τους πήραν μέρος στην άμυνα της πόλης. Αλλά όταν τελικά τα Χανιά κατακτήθηκαν από τους Τούρκους, οι Βολάνηδες αποσύρθηκαν στα ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ, και συγκεκριμένα στο χωριό Λάκκοι.
Πολλά μέλη της οικογένειας διακρίθηκαν στις κρητικές επαναστάσεις για την απελευθέρωση του νησιού. Από αυτούς, οι Μιχαήλ και Σταμάτης Βολάνης διακρίθηκαν ως επικεφαλής στρατιωτικών σωμάτων σε επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων, με τον Σταμάτη να συμμετέχει αργότερα και στην επανάσταση του 1858. Οι Ιωάννης και Ανδρέας Βολάνης πολέμησαν στις επαναστάσεις του 1858 και του 1866. Από αυτούς ο Ιωάννης σκοτώθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1866 στη Μάχη της Μαλάξας και ο Ανδρέας στις 31 Ιανουαρίου 1867 κοντά στο Θέρισο. Μεταγενέστερα μέλη της οικογένειας, ο Ιωάννης, ο Βασίλης και ο Στρατής, έλαβαν μέρος στις κρητικές επαναστάσεις του 1877 και 1897, στις οποίες και διακρίθηκαν για το θάρρος τους. Ο '''Αντώνιος Α. Βολάνης''' (1850 - 1924) ήταν βουλευτής και έπαρχος επί Κρητικής Πολιτείας. Απέκτησε 3 γιους, τον Λευτέρη, αρχηγό Σώματος επί ναζιστικής Κατοχής, τον Αναστάσιο, που πολέμησε στον πόλεμο του 1940 και τιμήθηκε με μετάλλιο Ανδρείας και τον Ανδρέα, που πολέμησε στην Μικρά Ασία.
Στον Μακεδονικό αγώνα (1904-1908) πήρε μέρος ο Γεώργιος, που διακρίθηκε επίσης για τη γενναιότητά του. Αυτός αρχικά ανήκε στο ένοπλο σώμα του Παύλου Μελά. Συνελήφθη αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στο Μοναστήρι απ' όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Συνέχισε τον αγώνα με δικό του σώμα εναντίον των Βουλγάρων και Τούρκων. Ο Γ. Βολάνης πέθανε στην Κρήτη το 1943, φονευθείς πιθανώς από κομμουνιστές αντάρτες. Για τον Γ. Βολάνη (ή Μπολάνη) σώζεται μακεδονικό δημοτικό που αναφέρεται στη μάχη του Στρεμπένου (28-5-1906). :
Ανιψιός του Γ. Βολάνη ήταν ο επίλαρχος της Μεραρχίας Σερρών, Στ. Βολάνης, ο οποίος εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη στις 5 Απριλίου του 1935, λόγω της συμμετοχής του στο αποτυχημένο κίνημα των Βενιζέλου - Πλαστήρα.
Παραπομπές
Βολανη
21 Μαΐου
20 Μαΐου | 21 Μαΐου | 22 Μαΐου
Η 21η Μαΐου είναι η 141η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (142η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 224 ημέρες.
Μαρινόπουλος Α.Ε.
Από το 1999 μέχρι το 2012, η αλυσίδα είχε συνεργασία με την Γαλλική εταιρεία σούπερ μάρκετ Carrefour. Το 2016, η αλυσίδα λόγω εκτεταμένων οικονομικών προβλημάτων που υπέστη, εξαγοράστηκε από τον Όμιλο Σκλαβενίτη και από την 1η Μαρτίου 2017, το brand name της αλυσίδας, «έριξε τίτλους τέλους», παίρνοντας την θέση του το σήμα της Σκλαβενίτης.
Ιστορία
Το 1962 δημιουργούνται τα πρώτα σούπερ μάρκετ τα οποία ονομάστηκαν και ως "αυτοεξυπηρέτησης" με τον τίτλο Self Service Μαρινόπουλος. Την επόμενη χρονιά συνάπτουν συμβάσεις συνεργασίας με τη γαλλική Le Printemps και μετονομάζονται, τα καταστήματα, σε Prisunic Μαρινόπουλος. Η συνεργασία διεκόπη το 1991 λόγω προβλημάτων της Prisunic. Αυτή η περίοδος έμεινε στην ιστορία με τη μασκότ που ονομαζόταν ΠΙΜΙ και έμεινε γνωστός με το σλόγκαν Ο ΠιΜί με τη Δραχμή, "τιμές που δεν πάνε παρακάτω" και "αν αγαπάς τη δραχμή σου".
Συνεργασία με την Promodes (1990-1993)
Το 1990 ο γαλλικός κολοσσός Promodes, ιδρύει την Continent Hellas ΑΕ και εισάγει ουσιαστικά το νέο μοντέλο των Hypermarket, καταστήματα δηλαδή με εμβαδόν που ξεπερνά κατά πολύ τα 1.000 και 2.000 m2. Μεγάλη συζήτηση άνοιξε τότε με το μέγεθος αυτών των καταστημάτων καθώς δεν υπήρχε σχετική ρύθμιση σύμφωνα με την ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία, αλλά πολύ γρήγορα το αστικό κράτος έλυσε τα εμπόδια. Το 1993 τα αδέρφια Μαρινόπουλοι, βλέποντας τα υπερμάρκετ ως μια νέα ευκαιρία ανάπτυξης των καταστημάτων και της κερδοφορίας τους, διακόπτουν την συνεργασία τους με την Prisunic, και συμπράττουν με την Continent Hellas, μέσω της Υπερμαρινόπουλος ΑΒΕΤΕ, ανταλλάζοντας μετοχές της τάξης του 20%. Το 1994 η Promodes βλέποντας τις ευκαιρίες στην ελληνική αγορά λιανεμπορίου, θα φέρει στην Ελλάδα και τα καταστήματα της θυγατρικής της εταιρείας Dia, εισάγοντας τα πρώτα καταστήματα discount κάτω από την σκεπή της Dia Hellas AE τα οποία στην αρχή θα αγνοηθούν από τις υπόλοιπες αλυσίδες.
Άλλες Εξαγορές
Η πρώτη σημαντική εξαγορά του κλάδου πραγματοποιείται στα τέλη του 1989, όταν τα αδέρφια Μαρινόπουλοι εντάσσουν στον όμιλο τους την 6η μεγαλύτερη επιχείρηση του κλάδου, την Τρέσκο του Θωμά Ράμμου. Μέσω της Tresko, ο Όμιλος Μαρινόπουλου, εξαγόρασε μεταξύ του 1992 και του 1995, 4 κρητικές αλυσίδες που κατείχαν σημαντικά μερίδια στα αστικά κέντρα του νησιού, την Creta Market, την Ρέθυμνο Market, την Μέγα Μάρκετ ΑΕ και τα Super Market Αλφα Μι (Μιχαηλίδης), ενώ παράλληλα επεκτάθηκε και στην Μακεδονία όπου εξαγόρασε το 1992 την σερραϊκή αλυσίδα Πασχαλιάς, όπως άλλωστε και στα Δωδεκάνησα όπου εξαγόρασε την Κοκκινίδης το 1996. Με αυτές τις κινήσεις ο Όμιλος Μαρινόπουλου, όχι μόνο διπλασίασε τα καταστήματα του δικτύου του, αλλά διπλασίασε και το μερίδιο της εγχώριας αγοράς που κατείχε φτάνοντας στο 12%.
Η γαλλική αλυσίδα μαζί με την οικογένεια Μαρινόπουλου εξαγόρασαν παράλληλα την αλυσίδα Ξυνός Markets στην Αθήνα και Πειραϊκόν στον Πειραιά το 2004 καθώς και τις αλυσίδες Λαλιώτης στην Βοιωτία και της Κρόνος στην Πάτρα το 2014 η οποία όμως παρέμεινε στην αγορά με την επωνυμία της.
Ήταν η μεγαλύτερη αλυσίδα καταστημάτων λιανικής πώλησης στην Ελλάδα, όσον αφορά τόσο τον κύκλο εργασιών και τον αριθμό των καταστημάτων, μέχρι το 2017. Την περίοδο 2008-2017, η εταιρεία λειτουργούσε με περισσότερα από 300 καταστήματα (αξίας περίπου 1 δις ευρώ).
Οικονομικά προβλήματα
Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία δεν πλήρωνε τους προμηθευτές της με αποτέλεσμα από τον Ιούλιο του 2015 να ξεκινήσουν προβλήματα με τον ανεφοδιασμό των καταστημάτων. Τα προβλήματα αυτά χειροτέρεψαν στα τέλη Αυγούστου του 2015 με σημαντική πλέον έλλειψη προϊόντων από τα καταστήματα.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μειωθούν οι τζίροι και η εταιρία να οδηγηθεί στις 28 Ιουνίου 2016 να καταθέσει αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99 για να προστατευτεί από τους προμηθευτές της. Το δικαστήριο που πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουλίου ενέκρινε προσωρινά την προστασία από τους προμηθευτές της, ενώ ορίστηκε νέο δικαστήριο στις 29 Σεπτεμβρίου για την τελική υπαγωγή στο άρθρο 99, για να υπάρξουν κινήσεις για την σωτηρία της εταιρείας.
Εξαγορά της εταιρείας από την Σκλαβενίτης
Ενδιαφέρον για την εξαγορά της εταιρείας έδειξε ο όμιλος Σκλαβενίτη. Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της εταιρείας και τις τράπεζες, ανακοινώθηκε η εξαγορά του Ομίλου Μαρινόπουλος από τον όμιλο Σκλαβενίτη. Η εξαγορά εγκρίθηκε απο δικαστική απόφαση στις 16 Ιανουαρίου 2017 και από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στις 26 του ίδιου μήνα.
μικρογραφία|Παλαιότερο λογότυπο της εταιρείας (Πριν την εξαγορά από την Champion)
Την 1η Μαρτίου 2017, ο Όμιλος Μαρινόπουλος συγχωνεύτηκε στην νεοσυσταθείσα εταιρεία Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτη Α.Ε., θυγατρική του ομίλου Σκλαβενίτη και η εταιρία έριξε οριστικούς τίτλους τέλους (ενώ και η Carrefour αντίστοιχα είχε αποχωρήσει από την Ελληνική αγορά το 2012), ενώ την ίδια μέρα τα καταστήματα της μπήκαν υπό το σήμα της «Σκλαβενίτης». .
Τα επόμενα χρόνια, που ακολούθησαν, η Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτη Α.Ε., άρχισε να πουλάει καταστήματα στις ανταγωνιστικές αλυσίδες, ειδικότερα στην AB Βασιλόπουλος, την Μασούτης, αλλά και την ΜΕΤΡΟ Α.Ε.Β.Ε. (My Market), σε περιοχές που διέθετε, πολλά καταστήματα η άλλοτε Μαρινόπουλος, ειδικότερα στην Αττική στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, προκειμένου η εταιρεία να γλιτώσει την πτώχευση, και να μην πάθει τα ίδια με τον άλλοτε ανταγωνιστή της. Η άλλοτε Μαρινόπουλος, είχε ξεπεράσει κάθε γνωστό όριο, φτάνοντας στην ακμή της, τα 906 καταστήματα πανελλαδικά, ενώ διέθετε άλλα 18 και στην Κύπρο, πράγμα που δεν έκανε καμία άλλη μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, φτάνοντας έναν τόσο μεγάλο αριθμό, σε καταστήματα. Σήμερα, η Σκλαβενίτης, διατηρεί από αυτά, της άλλοτε Μαρινόπουλος, μόνο 522 καταστήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Κωνσταντίνος Παπαδάκης (καλαθοσφαιριστής)
Ο Κωνσταντίνος Παπαδάκης (Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 1998), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.91μ. και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ στην ομάδα του Λαυρίου.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2015, στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Παρέμεινε στον Παναθηναϊκό για την σεζόν 2015-16, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Φάρο Κερατσινίου. Στους πράσινους ο Παπαδάκης, υπήρξε συμπαίκτης με το μπασκετικό πρότυπό του όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, τον Δημήτρη Διαμαντίδη.
Το καλοκαίρι του 2016, δόθηκε δανεικός στον Κολοσσό Ρόδου. Τελικά στην ομάδα της Ρόδου έμεινε για τρία χρόνια. Την πρώτη σεζόν (2016-2017), είχε 2,4 πόντους, κατά μέσο όρο, σε 23 παιχνίδια, τη δεύτερη (2017-2018) σκόραρε 2,2 πόντους κι έδινε 1.1 ασίστ, σε 22 συμμετοχές και την τρίτη (2018-2019) μέτρησε 1.8 πόντους, σε 19 ματς.
Το καλοκαίρι του 2019, επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.
Στις 25 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στην ομάδα της Λάρισας, μέχρι το 2021. Τη σεζόν 2020-21, ήταν από τους πιο σταθερούς παίκτες της ομάδας έχοντας μέσο όρο 7 πόντους, 2.6 ριμπάουντ και 1.8 ριμπάουντ ανά αγώνα, με ποσοστό 39,8% από τη γραμμή των 6,75.
Το καλοκαίρι του 2021, έμεινε ελεύθερος από την ομάδα του Παναθηναϊκού.
Στις 31 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Σε 23 παιχνίδια στην Α1 είχε 7 πόντους και 3.3 ασίστ κατά μέσο όρο.