cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κορπή Αιτωλοακαρνανίας
Γενικά στοιχεία
Η Κορπή βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού, στις βόρειες απολήξεις των Ακαρνανικών ορεών, στην πρώην επαρχία Ξηρομέρου σε υψόμετρο 260 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και πληθυσμό 3 κατοίκους (απογραφή 2011), σε γεωγραφικό πλάτος 38,86 και γεωγραφικό μήκος 20,95. Ο οικισμός αναπτύχθηκε γύρω από την ομώνυμη φημισμένη πηγή νερού, όπου πήγαιναν και παραθέριζαν άτομα από τις γύρω περιοχές λόγω των ιαματικών ιδιοτήτων του νερού (λέγεται από τους ντόπιους ότι το νερό βοηθά στην διάλυση της πέτρας στους νεφρούς). Πάντως το εμφιαλωμένο νερό Κορπή προέρχεται από γεωτρήσεις στη γύρω περιοχή και όχι από την πηγή αυτή καθεαυτή, αν και ενδέχεται η χημεία του νερού να είναι παραπλήσια.
Η έδρα του δήμου είναι η Βόνιτσα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας και η επίσημη ονομασία του είναι “η Κορπή”. Υπάγεται διοικητικά στον νέο δήμο Ακτίου-Βόνιτσας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Κορπή ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μοναστηρακίου, του πρώην Δήμου Ανακτορίου του Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Η εκκλησία του Αγίου Κοσμά στην Κορπή κτισμένη στην είσοδο του οικισμού. Γιορτάζει και λειτουργείται στις 24 Αυγούστου πανηγυρικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Βυζαντινοπερσικός Πόλεμος 602-628
μικρογραφία|300px|Πίνακας του [[Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα (γύρω στο 1452) που αναπαριστά την μάχη της Νινευή.]]
Ο Βυζαντινο-Περσικός πόλεμος των ετών 602-628 ήταν ο τελευταίος της σειράς των πολέμων, που διεξήχθησαν μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Ο προηγούμενος πόλεμος μεταξύ των δύο δυνάμεων είχε τερματιστεί το 591, όταν ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος βοήθησε τον Χοσρόη Β΄ της Περσίας να ανακτήσει τον θρόνο του. Το 602 ο Μαυρίκιος δολοφονήθηκε από τον πολιτικό αντίπαλό του Φωκά. Ο Χοσρόης Β΄ προχώρησε σε κήρυξη πολέμου, με casus belli την δολοφονία του Μαυρίκιου. Αυτό προκάλεσε μία δεκαετή, μακρά σύγκρουση, ο μακρύτερος πόλεμος της σειράς. Εκτυλίχθηκε σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή: στην Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία, τον Καύκασο, τη Μ. Ασία, την Αρμενία, το Αιγαίο και μπροστά στα τείχη της ίδιας της Κωνσταντινούπολης.
Ενώ οι Πέρσες αποδείχτηκαν σε μεγάλο βαθμό νικητές κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου του πολέμου από το 602 έως το 622, κατακτώντας μεγάλο μέρος της Συρο-Παλαιστίνης, της Αιγύπτου, αρκετών νησιών στο Αιγαίο και τμήματα της Μ. Ασίας, η άνοδος του Αυτοκράτορα Ηρακλείου το 610 οδήγησε σε ανατροπή των δεδομένων. Οι εκστρατείες του Ηρακλείου το 622 έως το 626 ανάγκασαν τους Πέρσες να κάνουν αμυντικό πόλεμο. Οι Πέρσες συμμάχησαν με τους Αβάρους και τους Σλάβους προσπαθώντας να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη το 626, αλλά νικήθηκαν. Το 627 ο Ηράκλειος εισέβαλε στην καρδιά της Περσίας.
Μέχρι το τέλος της σύγκρουσης και οι δύο πλευρές είχαν εξαντλήσει τους ανθρώπινους και υλικούς πόρους τους. Κατά συνέπεια ήταν ευάλωτοι προς το Χαλιφάτο Ρασιντούν, του οποίου οι δυνάμεις εισέβαλαν και στις δύο αυτοκρατορίες λίγα μόνο χρόνια μετά τον πόλεμο. Οι Μουσουλμανικές δυνάμεις κατέκτησαν γρήγορα όλη την αυτοκρατορία της Περσίας και κατέλαβαν, από το Βυζάντιο, την Ανατολή, τον Καύκασο, την Αίγυπτο και τη Βόρεια Αφρική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοπερσικός Πόλεμος 602-628
Kubuntu
Το Kubuntu είναι ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λειτουργικό σύστημα που βασίζεται στη διανομή Linux Ubuntu. Χρησιμοποιεί το περιβάλλον εργασίας KDE Plasma. Το Kubuntu είναι επίσημα αναγνωρισμένη έκδοση του Ubuntu και χρησιμοποιεί τα ίδια θεμελιώδη συστήματα και αποθετήρια κώδικα με αυτό.
Φωκάς
Ο Φωκάς (Φλάβιος Φωκάς Αύγουστος, 547 - 5 Οκτωβρίου 610) ήταν βυζαντινός αυτοκράτορας από το 602 έως το 610. Η πρώιμη ζωή του Φωκά είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, αλλά πρωτοεμφανίστηκε το 602 ως ηγέτης στην εξέγερση ενάντια στον αυτοκράτορα Μαυρίκιο. Ο Φωκάς κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και εκθρόνισε τον Μαυρίκιο στις 23 Νοεμβρίου 602 και αυτοανακηρύχθηκε Βυζαντινός αυτοκράτορας την ίδια ημέρα. Ο Φωκάς κατήγγειλε βαθιά την ελίτ της Κωνσταντινούπολης και έτσι εγκατέστησε τους συγγενείς του σε υψηλές στρατιωτικές θέσεις και εξαγρίωσε έτσι τους αντιπάλους του. Ο Φωκάς ήταν ένας ανίκανος ηγέτης, τόσο στην διοίκηση όσο και στον στρατό, και κάτω από αυτόν η βυζαντινή αυτοκρατορία απειλήθηκε από πολλαπλούς εχθρούς, με συχνές επιδρομές στα Βαλκάνια από τους Αβάρους και τους Σλάβους και μια εισβολή των Σασσανιδών στις ανατολικές επαρχίες. Λόγω της ανικανότητας και της βιαιότητας του Φωκά, ο Έξαρχος της Καρχηδόνας, ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος, επαναστάτησε εναντίον του. Ο Ηράκλειος, ο γιος του πρεσβυτέρου, κατάφερε να πάρει την Κωνσταντινούπολη στις 5 Οκτωβρίου 610 και εκτέλεσε τον Φωκά την ίδια ημέρα, προτού ανακηρύχθει βυζαντινός αυτοκράτορας.
Βιογραφία
Ο σφετεριστής του θρόνου Φωκάς δεν άργησε να αποκαλύψει τον ειδεχθή του χαρακτήρα, αφήνοντας το λαό να αναρωτιέται αν έπραξε σωστά με την επιλογή του αυτή. Άσχημος στην όψη, ήταν πολύ χειρότερος στη διοίκηση. Σκληρός και αδίστακτος, με τη χρήση βίας να αποτελεί το μοναδικό του τρόπο επιβολής. Εισήγαγε και εφάρμοσε μεθόδους βασανιστηρίων και τιμωρίας, όπως η τύφλωση και ο ακρωτηριασμός, που έμελλε να καταστούν παράδοση στο Βυζάντιο. Από τους χειρότερους αυτοκράτορες. Επέτρεψε σε εχθρούς να διεισδύσουν και μεταχειρίστηκε με βαναυσότητα όσους διαφωνούσαν με τις πολιτικές του ή αμφισβητούσαν τα δικαιώματά του στο θρόνο.
<blockquote lang="grc" style="font-family: Palatino Linotype;">Πάλι τὸν καῦκον ἔπιες, πάλιν τὸν νοῦν ἀπώλεσας
Με τα λόγια αυτά «Πάλιν το ποτηράκι σου (καυκί) ήπιες πάλι το νου σου έχασες» υποδέχτηκε στον Ιππόδρομο ο λαός τον αυτοκράτορα Φωκά που είχε καθυστερήσει να προσέλθει στο θέαμα. Το δίστιχο τραγουδήθηκε από τους Πράσινους και λέγεται ότι ο αυτοκράτορας οργίστηκε τόσο ώστε να διατάξει τη σφαγή 3.000 θεατών.
Την εκτέλεση του Μαυρίκιου και των γιων του, ακολούθησε ο απηνής πολιτικός διωγμός των αντιπάλων του. Μεταξύ των ανθρώπων που θεώρησε ο Φωκάς επικίνδυνους, ήταν και οι δύο ικανότεροι αρχιστράτηγοί του. Με το θάνατο σε μάχη και του τρίτου, ο Βυζαντινός στρατός βρέθηκε ουσιαστικά ακέφαλος, υπό την τυπική διοίκηση του ανίκανου ανιψιού του Φωκά, Δομέντζιολου. Βλέποντας τη δεινή κατάσταση της άμυνας της αυτοκρατορίας, οι πολυπληθείς εχθροί της άδραξαν την ευκαιρία. Πέρσες υπό τον Χοσρόη Β΄ στα ανατολικά, Άβαροι και Σλάβοι από τα δυτικά, προέλασαν ανενόχλητοι ως τις παρυφές της πρωτεύουσας. Ταυτόχρονα, ξέσπασαν και μεγάλες ταραχές στο εσωτερικό, λόγω μιας εκστρατείας διωγμών κατά των Εβραίων.
Τα πρωτεία του Πάπα
Μόνο στην Ιταλία ο Φωκάς είχε συμπάθειες, αφού είχε αναγνωρίσει το πρωτείο του πάπα της Ρώμης, αποσκοπώντας στην αποκατάσταση εξαίρετων σχέσεων με τη Ρωμαϊκή εκκλησία. Μέχρι σήμερα σώζεται στο Forum Romanorum μαρμάρινη στήλη, χαραγμένη το 608 από τον έξαρχο Ιταλίας Σμάραγδο, που αναφέρεται στην ευσέβεια και τη γενναιοδωρία του αυτοκράτορα και την εσωτερική ειρήνη που εξασφάλισε για την Ιταλία.
Το τέλος
Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η πραγματοποίηση σειράς πραξικοπημάτων από ισχυρούς άνδρες της εποχής, χωρίς όμως επιτυχή κατάληξη. Ο έξαρχος της Καρχηδόνας Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος, πατέρας του μετέπειτα αυτοκράτορα Ηράκλειου, απέστειλε ισχυρή ναυτική δύναμη εναντίον του, υπό τη διοίκησή του ίδιου του γιου του το 609. Ο Ηράκλειος φτάνει στη Βασιλεύουσα το 610, όπου εισέρχεται θριαμβευτής χωρίς μάχη. Ο Φωκάς συλλαμβάνεται και εκτελείται το ίδιο έτος από τον Ηράκλειο, που τον αποκεφάλισε ο ίδιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λεοντία και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Kubuntu
Χαρακτηριστικά
Η ανάπτυξη του Kubuntu υποστηρίζονταν από την Canonical Ltd. μέχρι το 2012 και έκτοτε από την Blue Systems.
Απαιτήσεις συστήματος
Η έκδοση desktop του Kubuntu υποστηρίζει τις αρχιτεκτονικές Intel x86 και AMD64. Σε κάποια releases υποστηρίζονταν και άλλες αρχιτεκτονικές όπως οι SPARC, PowerPC, IA-64 (Itanium) και PlayStation 3 (μια ενημέρωση της Sony που έγινε τον Απρίλιο του 2010 απενεργοποίησε το OtherOS, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να εγκατασταθούν άλλα λειτουργικά συστήματα στο PS3).
Ιστορικό εκδόσεων
Το Kubuntu ακολουθεί το σύστημα διανομής του Ubuntu, και οι νέες εκδόσεις παρουσιάζονται ταυτόχρονα με τις αντίστοιχες του τελευταίου. Έτσι, δημιουργούνται δύο εκδόσεις (αγγλ. release) ανά έτος, μία κάθε έξι μήνες, οι οποίες συμπίπτουν με τις αντίστοιχες εκδόσεις του Ubuntu και έχουν ίδιο αριθμό έκδοσης και κωδική ονομασία.
Ως αριθμός έκδοσης χρησιμοποιείται το έτος και ο μήνας κατά τον οποίο έγινε η δημοσίευση, ενώ για κωδική ονομασία χρησιμοποιείται πάντοτε ένα επίθετο και το όνομα ενός ζώου, με τις δύο λέξεις να ξεκινούν πάντοτε με το ίδιο γράμμα (στα αγγλικά), όπως «Intrepid Ibex» και «Jaunty Jackalope». Για παράδειγμα, η έκδοση 6.06 του Kubuntu παρουσιάσθηκε τον Ιούνιο του 2006 και είχε την κωδική ονομασία «Dapper Drake». Κωδικές ονομασίες που προηγούνται αλφαβητικά (στα αγγλικά) υποδηλώνουν παλαιότερες εκδόσεις.
Αμών
Βίος
Ο Αμών ήταν γιος του βασιλιά Μανασσή του Ιούδα και της Μεσολλάμ, κόρη του Αρούς (ή Χαρούζ) απο την Ιετέβα της Παλαιστίνης. Αν και η ημερομηνία είναι άγνωστη, η Αγία Γραφή καταγράφει ότι παντρεύτηκε την Ιεδιδά. Ο Αμών άρχισε τη βασιλεία του Ιούδα στην ηλικία των 22 ετών και βασίλεψε για δύο χρόνια.
Βασιλεία
Ο βιβλικός μελετητής και αρχαιολόγος William F. Albright χρονολογεί την βασιλεία του την περίοδο 642-640 π.Χ., ενώ ο καθηγητής Ε. Ρ. Thiele προτείνει τις ημερομηνίες 643/642 - 641/640 π.Χ. Οι ημερομηνίες του Thiele συνδέονται με τη βασιλεία του γιου του Αμών, Ιωσία, του οποίου ο θάνατος στα χέρια του Φαραώ Νεχώ Β' συνέβη το καλοκαίρι του 609 π.Χ.. Η μάχη στην οποία λέγεται ότι ο Ιωσίας πέθανε επιβεβαιώνεται ανεξάρτητα από την Αιγυπτιακή ιστορία και θέτει το τέλος της βασιλείας του Αμών, 31 χρόνια νωρίτερα, στα 641 ή 640 π.Χ. και την αρχή της κυριαρχίας του το 643 ή το 642 π.Χ.
Η Βίβλος καταγράφει ότι ο Αμών συνέχισε την πρακτική της ειδωλολατρίας του πατέρα του Μανασσή και ανέπτυξε παγανιστικές εικόνες όπως έκανε ο πατέρας του. Το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης "Δ' Βασιλειών" δηλώνει ότι ο Αμών "έκανε το κακό στα μάτια του Ιεχωβά, όπως και ο Μανασσής ο πατέρας του, και "επορεύθη εις όλον τον δρόμον, τον οποίον είχε πορευθή ο πατέρας του, ελάτρευσε τα είδωλα, όπως και ο πατέρας του, και προσεκύνησεν αυτά.". (Δ' Βασ. 21:21)
Ομοίως, το Β' Παραλειπομένων καταγράφει ότι «Διέπραξε και αυτός το μέγα αμάρτημα της ειδωλολατρείας, όπως και ο πατήρ του ο Μανασσής, εθυσίαζεν εις αυτά και τα υπηρετούσε δουλικώς.». (Β' Παρ. 33:22) Η παράδοση του Ταλμούδ των ραββίνων αναφέρει ότι "ο Αμών έκαψε την Τορά και επέτρεψε στις αράχνες να καλύψουν το θυσιαστήριο [με πλήρη αχρησία]... Ο Αμμών αμάρτησε πάρα πολύ". Όπως και άλλες κειμενικές πηγές, Ο Ιώσηπος Φλάβιος επικρίνει επίσης την βασιλεία του Αμών, περιγράφοντας την βασιλεία του όμοια με την περιγραφή της Βίβλου.
Θάνατος
Μετά από δύο χρόνια, ο Αμών δολοφονήθηκε από τους υπηρέτες του, οι οποίοι συνομώτησαν εναντίον του, και τον διαδέχτηκε ο γιος του Ιωσίας, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν οκτώ χρονών. Μετά τη δολοφονία του Αμών οι δολοφόνοι του έγιναν αντιπαθείς στον λαό και τελικά σκοτώθηκαν. Ο ίδιος τάφηκε στον Κήπο του Οζά, στην Ιερουσαλήμ.
Κάποιοι μελετητές, όπως ο Αβραάμ Μαλαμάτ, ισχυρίζονται ότι ο Αμών δολοφονήθηκε επειδή στον λαό του δεν άρεσε η επιρροή που είχε η νεο-Ασσυριανή Αυτοκρατορία επάνω στον Αμών, η οποία ήταν ένας χρόνιος εχθρός του βασιλείου του Ιούδα, υπεύθυνος για την καταστροφή του Βασιλείου του Ισραήλ.
Εποχή
Η βασιλεία του Αμών βρισκόταν στη μέση μιας μεταβατικής περιόδου για το Λεβάντες και για ολόκληρη την περιοχή της Μεσοποταμίας. Στα ανατολικά του Ιούδα, η Ασσυριακή Αυτοκρατορία άρχισε να αποσυντίθεται, ενώ η Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία δεν είχε ανέβει ακόμη να την αντικαταστήσει. Στα δυτικά, η Αίγυπτος εξακολουθούσε να αναρρώνει κάτω από τον Ψαμμήτιχο Α΄ από την Ασιατική κατοχή της, μεταμορφώνοντας από ένα υποτελές κράτος σε έναν αυτόνομο σύμμαχο.
Σε αυτό το κενό ισχύος, πολλά μικρότερα κράτη όπως ο Ιούδας κατάφεραν να κυβερνούν χωρίς ξένη παρέμβαση από μεγαλύτερες αυτοκρατορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Γιάκοπο ντα Μοντανιάνα
μικρογραφία|383x383εσ| Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και η Παναγία [[Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Βενετία)]] μικρογραφία|310x310εσ| Ταφή του Χριστού Ο Γιάκοπο ντα Μοντανιάνα (Jacopo da Montagnana, επίσης γνωστός ως Jacopo Parisato, Μοντανιάνα, περίπου 1440 έως 1443 - Πάδοβα, 20 Απριλίου και 14 Αυγούστου 1499) ήταν Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην περιοχή της Πάδοβα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μοντανιάνα, αλλά δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Πάδοβα όπου πέθανε. Ήταν μαθητής ή επηρεάστηκε από τον Αντρέα Μαντένια και / ή τον Τζεντίλε Μπελλίνι. Θεωρείται σημαντικός ζωγράφος του Quattrocento στην Πάδοβα.
Ήταν ενεργός στη διακόσμηση τοιχογραφιών της Capella Santa Maria degli Angeli στο Palazzo Vescovile της Πάδοβας, που χτίστηκε το 1495 και τοιχογραφήθηκε από τον Jacopo και τον Prospero da Piazzola. Επίσης σύγχρονο στην Πάδοβα εκείνη την εποχή ήταν ο Pietro Calzetta και ο Francesco Bazelieri
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Χουάν Βισέντε Γκόμες
Πρώτα χρόνια
Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Γκόμεζ είχε γεννηθεί στην πόλη Κούκουτα της γειτονικής Κολομβίας, σε πολύ κοντινή απόσταση από τα σύνορα. Από μικρή ηλικία έως και τα σαράντα του χρόνια, ο Γκόμεζ εργάσθηκε στη γενέτειρά του, σαν βοηθός κρεοπώλη, στην επιχείρηση του Βενεζουελανού πολιτικού εξόριστου Σιπριάνο Κάστρο (1858 – 1924). Ο Κάστρο, που ήταν ιδιοκτήτης μεγάλων εκτάσεων γης, κατάλληλης για την εκτροφή ζώων («εστάνσιας») συγκρότησε ένα μισθοφορικό σώμα ενόπλων ανδρών, αυτοπροσδιορίσθηκε «στρατηγός» κι έχρισε τον Γκόμεζ «συνταγματάρχη». Το 1899 ο στρατός του Κάστρο διέσχισε τα σύνορα και, διανύοντας μία απόσταση περίπου 1.270 χιλιομέτρων υπό αντίξοες συνθήκες, εισήλθαν τελικά στο Καράκας και ανέτρεψαν το καθεστώς του προέδρου – δικτάτορα στρατηγού Αντράδε.
Στην κορυφή της χώρας
200 px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Χουάν Γκόμεζ ([[1911)]]
Το Σεπτέμβριο του 1908 ο Κάστρο ασθένησε και χρειάστηκε ιατρική βοήθεια (είχε ανάγκη να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να αποκατασταθεί η υγεία του) και ο Γκόμεζ τον έπεισε να την αναζητήσει στο εξωτερικό και πιο συγκεκριμένα στη Γερμανία. Μόλις όμως, ο πρόεδρος αναχώρησε ατμοπλοϊκώς για την Ευρώπη, αφήνοντας αναπληρωτή του το Γκόμεζ, αυτός τον κατήγγειλε δημόσια σαν τύραννο, τον κήρυξε έκπτωτο δεσμεύοντας, παράλληλα τα κεφάλαιά του που είχαν τηλεγραφικά μεταφερθεί σε Τράπεζα του Βερολίνου και τέθηκε επικεφαλής του καθεστώτος, ως αρχηγός («Χέφε») μίας «Κίνησης Εθνικής Αποκατάστασης». Έχρισε τον εαυτό του σαν «προσωρινό πρόεδρο της Δημοκρατίας» και, με διάταγμά του, υποχρέωσε τον Κάστρο σε μόνιμη εξορία, με τον τελευταίο να μην καταφέρει να επιστρέψει ποτέ, έως το θάνατό του, στη χώρα του.
Εσωτερική πολιτική
Με ζητούμενο την άμεση αντιμετώπιση των μεγάλων εμφύλιων συρράξεων που ταλάνιζαν τη Βενεζουέλα, ο Γκόμεζ προχώρησε στη λήψη μίας σειράς ριζοσπαστικών μέτρων, τα οποία κατέληξε, ωστόσο, να εξυπηρετούν τον ίδιο και το περιβάλλον του, ενώ φρόντισε να συσσωρεύσει μία τεράστια περιουσία. Πιο συγκεκριμένα, απαγόρευσε τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων και μείωσε το στράτευμα στον αριθμό των 10.000 ανδρών, εκ των οποίων οι 7.000 υπηρετούσαν σαν προσωπική του σωματοφυλακή. Απαγόρευσε με επιβολή αυστηρών ποινών την οπλοφορία για τους πολίτες και τους ξένους, καταπολεμώντας έτσι, τη μεγάλη εγκληματικότητα που μάστιζε, ακόμη και για λόγους ψυχαγωγίας, τη Βενεζουέλα. Ανέλαβε εκστρατεία κατά του αναλφαβητισμού (ο ίδιος ήταν παντελώς αμόρφωτος), ενίσχυσε τις στρατιωτικές υποδομές, πραγματοποίησε μεγάλα δημόσια έργα και παρείχε φθηνή κατοικία στα εργατικά στρώματα. Επίσης έκανε προσπάθεια για να ελέγξει τη μετανάστευση, αναμόρφωσε τη γεωργική και την κτηνοτροφική παραγωγή και κατάργησε (υποκριτικά) τα τυχερά παίγνια, αλλά και το κρατικό μονοπώλιο. Προχώρησε ακόμη, σε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, σε εκβιομηχάνιση της οικονομίας και ανήγγειλε την αναδιανομή του πλούτου, προς όφελος των αδυνάτων. Σύντομα η προσωπική του περιουσία ανήλθε στο ύψος των 800 εκατομμυρίων «μπολίβαρες» (εθνικό νόμισμα) ενώ κάθε προσπάθεια εναντίωσής του, καταπνίγονταν με αμείλικτο τρόπο. Η εξουσία του εδραιώθηκε με τη δύναμη της τρομοκρατικής καταστολής και των διώξεων, ενώ όργανά του ήταν υπεύθυνα για συλλήψεις, κακοποιήσεις, βασανισμούς και δολοφονίες πολιτικών του αντιπάλων.Όσοι φοιτητές, τέλος, συλλαμβάνονταν για ανατρεπτική δράση, στέλνονταν να εργασθούν υπό άθλιες συνθήκες σε κάτεργα, από όπου ελάχιστοι επέστρεφαν ζωντανοί. Όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική που εφάρμοσε, αυτή είχε χαρακτηριστικά απομονωτισμού, ενώ μετέφερε την έδρα του από την πρωτεύουσα Καράκας στο Μαρακάυ, όπου και δεχόταν τις διπλωματικές αποστολές.
Συνταγματικές αυθαιρεσίες
Το 1929 ο Γκόμεζ «εκλέχθηκε» για δεύτερη φορά στον προεδρικό θώκο, όμως αποσύρθηκε από την προεδρία και τοποθετώντας στη θέση αυτή έναν συνταξιούχο νομικό, το Χουάν Μπαουτίστα, ο ίδιος ανέλαβε το υπουργείο Στρατιωτικών. Δύο χρόνια μετά εκδίωξε τον πρόεδρο και έγινε ο ίδιος «συνταγματικός» ηγέτης.
Προσωπική ζωή
Ο Γκόμεζ παρέμεινε άγαμος για όλη τη διάρκεια του βίου του, είχε όμως πλήθος από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε 94 παιδιά, τα οποία αναγνώρισε όλα. Υπάρχουν διαδόσεις σχετικά με την υγεία του, αφού πολλοί υποστήριξαν ότι έπασχε από λέπρα ή κάποιο άλλο δερματικό νόσημα. Μερικά χρόνια μετά το θάνατό του, που ήρθε όταν είχε φτάσει σε ηλικία 78 (ή 76) ετών από κάποια αδιευκρίνιστη ασθένεια, διαδόθηκε η φήμη ότι σε νεαρή ηλικία είχε συνευρεθεί με μία Ρωσίδα που ακολούθως έφερε στον κόσμο τον γενικό γραμματέα του ΚΚΣΕ, Ιωσήφ Στάλιν, με τον οποίο ο Γκόμεζ παρουσίαζε εμφανέστατη φυσιογνωμική (και όχι μόνο) ομοιότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικτάτορες της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Πρόεδροι της Βενεζουέλας Κατηγορία:Βενεζουελανοί πολιτικοί Κατηγορία:Βενεζουελανοί στρατιωτικοί
SOE
Το ακρονύμιο SOE μπορεί να αναφέρεται σε:
Πατριάρχης Κωνσταντίνος Α΄
Ο Κωνσταντίνος Α΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 675-677.
Πριν από την εκλογή του υπηρέτησε ως διάκονος και σκευοφύλακας της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Αναφέρεται ως ιδιαίτερα ευσεβής, αλλά και μέγας πολέμιος του μονοθελητισμού.
Ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 9 Αυγούστου.
Πηγές
Κωνσταντίνος Α΄ Κωνσταντίνος Α΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων
Η Μονή Αγίου Στεφάνου είναι γυναικείο μοναστήρι στα Μετέωρα (Θεσσαλία). Είναι ένα από τα έξι που συνεχίζουν να είναι ενεργά στα Μετέωρα, τα οποία από το 1988 συμπεριλαμβάνονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Βρίσκεται στο νότιο άκρο των Μετεώρων, πάνω από την Καλαμπάκα. Η εγκατάσταση των μοναχών στον βράχο του Αγίου Στεφάνου άρχισε στα τέλη του 12ου αι., όταν το 1191/2, σύμφωνα με την παράδοση ο ασκητής Ιερεμίας ίδρυσε τη μονή. Η κατασκευή της μονής άρχισε τον 14ο αιώνα, με πρώτο κτήτορα τον Αντώνιο Καντακουζηνό, και ολοκληρώθηκε τον 16ο αιώνα. Η μονή φαίνεται να ανακαινίστηκε εκ βάθρων τον 16ο αιώνα από τον μοναχό Φιλόθεο εκ Σκλάταινας. Επί ημερών του, το 1545, η μονή έγινε σταυροπηγιακή (μέχρι το 1743). Η μονή πήρε τη σημερινή της μορφή με τα κτίρια που κατασκευάστηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα. Από το 1961, στη μονή εγκαταβιεί γυναικεία αδελφότητα.
Αβιούδ
Ο Αβιούδ είναι βιβλικό πρόσωπο, που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη και στην Καινή Διαθήκη.
Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων
Η μονή συνδέεται με τον σύγχρονο δρόμο με μικρό γεφύρι. Τα κελιά της μονής βρίσκονται εκατέρωθεν της εισόδου. Στα νοτιοανατολικά του περιβόλου βρίσκεται το παλιό καθολικό της μονής, το οποίο χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και ανακαινίστηκε τον 16ο αιώνα. Είναι ένας μικρός μονόχωρος δρομικός ναός με λιτή. Έχει δύο φάσεις τοιχογραφιών, με τις δεύτερες να έγιναν από τον Νικόλαο Καστρήνσιο. Το νέο καθολικό βρίσκεται στα βορειοδυτικά του περιβόλου και χτίστηκε το 1798. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος αγιορείτικου τύπου, με λιτή και προστώο. Αγιογραφήθηκε τη δεκαετία του 1980 από τον Βλάση Τσοτσώνη. Κοντά στο παλαιό καθολικό βρίσκεται η τράπεζα και το σκευοφυλάκιο-μουσείο. Στα ανατολικά του περιβόλου βρίσκεται η εστία, ο στάβλος, ένα μικρό τετράγωνο θολωτό κτίσμα και άλλοι βοηθητικοί χώροι.
Αβιούδ
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Αβιούδ φέρεται ως γιος του Ζοροβάβελ, πατέρας του Ελιακείμ και 17ος (ορθότερα: 21ος) απόγονος του βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων
Παραπομπές
Στεφανος
Γρηγόριος Παπαμιχαήλ
Ο Γρηγόριος Παπαμιχαήλ (1875 - 1956) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός του 20ού αιώνα.
Αβιούδ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Γρηγόριος Παπαμιχαήλ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Ίππειον της Λέσβου το 1875. Φοίτησε στη Λέσβο, στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού στην Ιερουσαλήμ, στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στη Σάμο, όπου πήρε απολυτήριο γυμνασίου. Δίδαξε στην ελληνική κοινότητα της Σόφιας και αργότερα σπούδασε θεολογία στη θεολογική σχολή της Αγίας Πετρούπολης, όπου αποφοίτησε με δίπλωμα Μάγιστρου της Θεολογίας το 1905, χάρη στην διατριβή του «Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης». Στη συνέχεια διορίστηκε καθηγητής στην θεολογική σχολή του Σταυρού στην Ιερουσαλήμ όπου δίδαξε για δύο χρόνια (1905-1907) δημοσιεύοντας τις μελέτες του στο περιοδικό «Νέα Σιών». Μετέβη στην Αλεξάνδρεια, όπου ίδρυσε και διηύθυνε για μια δεκαετία τα δύο θεολογικά περιοδικά του πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας: «Πάνταινος» καί «Εκκλησιαστικός φάρος». Επίσης, ήταν ο πρώτος διευθυντής του περιοδικού «Θεολογία» της Εκκλησίας της Ελλάδας, ενώ διηύθυνε και τα περιοδικά «Εκκλησιαστικὸς Κήρυξ», «Καινή Διδαχή» και «Εκκλησία». Ακόμη, υπήρξε ο επιμελητής των Ηπειρωτικών Χρονικών. Υπήρξε φίλος και συνεργάτης με τον θεολόγο Χρυσόστομο Παπαδόπουλο (μετ' έπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄) από την περίοδο που σπουδάζαν μαζί στην Ιερουσαλήμ.
Αβιούδ
Αναφορές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Γρηγόριος Παπαμιχαήλ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1918 διορίστηκε τακτικός καθηγητής της απολογητικής του χριστιανισμού και της εγκυκλοπαίδειας της θεολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών καί διευθυντής του θεολογικού περιοδικού «Εκκλησιαστικού κήρυκα» της Αθήνας. Στις πολιτικές ανωμαλίες της εποχής ο διορισμός του ακυρώθηκε το 1920, μέχρι το 1922, οπότε ξανά αποκαταστάθηκε στη θέση του. Δίδαξε, επίσης, στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή της οποίας υπήρξε διευθυντής από το 1937 έως το 1940. Το ακαδημαϊκό έτος 1936-1937 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών οργανώνοντας τις γιορτές της εκατονταετηρίδος και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1924-1925, 1928-1929 και 1932-1933. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1946.
Το 1945 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 1954 ανέλαβε πρόεδρος της.
Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 1956 στην Αθήνα.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε πολλά και σημαντικά έργα καλύπτοντας πολλούς θεολογικούς κλάδους. Δημοσίευσε 70 σπουδαία βιβλία απολογητικά, ηθικά, αγιογραφικά, πατρολογικά, ιστορικά και πάνω από χίλια μικρότερα δημοσιεύματα, εκκλησιαστικά άρθρα και βιβλιοκρισίες. Σε όσα κείμενα υπέγραφε ως Γιώργος Αγιάσσος, αυτά ήταν γραμμένα στη δημοτική. Επίσης, έγραψε κριτικές για ρωσικά βιβλία στο περιοδικό «Γράμματα». Στην έρευνα του συμπεριλαμβάνονται και οι σύγχρονες μελέτες για κάποια «ξεχασμένα» μέχρι τότε πρόσωπα της θεολογίας, τον Γρηγόριο Παλαμά και τον Μάξιμο τον Γραικό.
Τα σημαντικότερα από τα έργα του ήταν τα εξής: (Όλα τα έργα του εκδόθηκαν στην Αλεξάνδρεια εκτός από αυτά που αναφέρουν διαφορετικά)
Στην Αθήνα εξέδωσε τα εξής:
Επίσης μετέφρασε το ποίημα Ο Δαίμονας, του Μιχαήλ Λέρμοντοφ στα ελληνικά.
Εμότζι
μικρογραφία|200x200εσ|Ένα εμότζι του εγχειρήματος γραμματοσειρών [[Γραμματοσειρές Νότο|Noto]] Τα εμότζι (ή ίμοτζι) (絵文字) είναι ιδεογράμματα και φατσούλες τα οποία χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρονικά μηνύματα και ιστοσελίδες. Τα εμότζι υπάρχουν σε διάφορες μορφές, όπως εκφράσεις προσώπου, κοινά αντικείμενα, μέρη και είδη καιρού, ζώα, σημαίες κτλ. Μοιάζουν πολύ με τις φατσούλες αλλά είναι πραγματικές εικόνες και όχι κείμενο. Η λέξη εμότζι είναι ιαπωνική και αποτελείται από τα ιδεογράμματα ε (絵, "εικόνα") και μότζι (文字, "χαρακτήρας");. Στο ISO 15924, ο κωδικός του εμότζι είναι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Σαιν-Ζαν-Ντελνού
Το Σαιν-Ζαν-Ντελνού (γαλλικά: Saint-Jean-Delnous, οξιτανικά: Sant Joan del Nos) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζανού (γαλλικά: Saint-Jeannous).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Πωλ Κρούγκμαν
Ο Πωλ Κρουγκμαν (Paul Krugman, 28 Φεβρουαρίου 1953) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στα οικονομικά στο πανεπιστήμιο MIT το 1977 και έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και στο MIT. Αυτή την στιγμή είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον (Princeton).
Στην δεκαετία του 1980 προσέφερε πολλά στην Νέα Θεωρία Εμπορίου. Το βασικό του μεθοδολογικό εργαλείο ήταν η χρήση οικονομιών κλίμακας σε μακροοικονομικά μοντέλα. Μέχρι το 1980 οι οικονομολόγοι υπέθεταν ότι η παραγωγικότητα μιας εταιρείας μένει σταθερή όσο ανεβαίνει το μέγεθός της.
Έκτοτε, χάρη και στον Κρούγκμαν, η οικονομική θεωρία άρχισε να υποθέτει ότι η παραγωγικότητα μεγαλώνει με το μέγεθος. Αυτή η λεπτομέρεια, που είναι δύσκολη στην χρήση της (καθώς τα μοντέλα που την χρησιμοποιούν συνήθως δεν έχουν αλγεβρική λύση), μπορεί μεταξύ άλλων να εξηγήσει και την δημιουργία βιομηχανικών κέντρων, πόλεων, την διατήρηση των ανισοτήτων μεταξύ γειτονικών περιοχών με ανοιχτά σύνορα.
Τα τελευταία χρόνια, ο Κρούγκμαν ασχολείται περισσότερο με την δημοσιογραφία. Διατηρεί τακτική στήλη στους New York Times και πολιτικά έχει αποκαλέσει τον εαυτό του «φιλελεύθερο», εξηγώντας ότι με τον όρο αυτό στο αμερικανικό πολιτικό πλαίσιο εννοεί «κάτι παρόμοιο με τους σοσαολδημοκράτες στην Ευρώπη» (στις ΗΠΑ liberal αποκαλούνται οι κεντροαριστεροί). . Άσκησε κριτική στους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεων Μπους.
Το 2008 βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. για την εργασία του στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών, επειδή «ενοποίησε τα πρωτύτερα διακριτά ερευνητικά πεδία του διεθνούς εμπορίου και της οικονομικής γεωγραφίας».
Τον Απρίλιο του 2015 ήρθε στην Ελλάδα, προσκεκλημένος του φίλου του Έλληνα πρώην υπουργού Γεράσιμου Αρσένη, και πραγματοποίησε διάλεξη στο Μέγαρο Μουσικής.
Haikyu!!
Το Haikyu!! (Ιαπωνικά: ハ イ キ ュ ー !!, Χέπμπορν: Haikyū !!, από το κάντζι 排球 "βόλεϊ") είναι ιαπωνική σειρά μάνγκα γραμμένη και εικονογραφημένη από τον Χαρουίτσι Φουρουντάντε. Η ιστορία ακολουθεί τον Σόγιο Χινάτα, ένα αγόρι που είναι αποφασισμένο να γίνει σπουδαίος παίκτης βόλεϊ παρά το χαμηλό του ύψος. Έγινε σειρά στο Εβδομαδιαίο Shonen Jump του Shueisha από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Ιούλιο του 2020, με τα κεφάλαιά του να συλλέγονται σε σαράντα πέντε τόμους τάνκοουμπον.
Στη Βόρεια Αμερική, το manga έχει λάβει άδεια από τη Viz Media, ενώ η σειρά άνιμε έχει λάβει άδεια για ψηφιακή και οικιακή κυκλοφορία από την Sentai Filmworks.
Τόσο το μάνγκα όσο και το άνιμε γνώρισαν θετική ανταπόκριση. Το μάνγκα κέρδισε το 61ο βραβείο Μάνγκα Σογκακουκάν για το καλύτερα σόνεν μάνγκα το 2016. Από τον Νοέμβριο του 2020, το Haikyu!! είχε πουλήσει πάνω από 50 εκατομμύρια αντίτυπα.
Πλοκή
Ο μαθητής Γυμνασίου, Σόγιο Χινάτα, εθίζεται με το βόλεϊ με το που βλέπει την νίκη του Λυκείου Καρασούνο, με σκοπό να προκριθεί στους Εθνικούς, στην τηλεόραση. Ο Χινάτα έχοντας χαμηλό ύψος, εμπνέεται από έναν παίκτη, με το ψευδώνυμο σχολιαστών «Ο Μικρός Γίγαντας», τον «κοντό» αλλά ταλαντούχο αυτόν επιθετικό. Αν και δεν έχει εμπειρία, ο Χινάτα είναι αθλητικός και έχει ένα εντυπωσιακό κάθετο άλμα. Εντάσσεται στην ομάδα βόλεϊ του σχολείου του - μόνο για να βρει ότι είναι το μόνο μέλος του, αναγκάζοντάς τον να περάσει τα επόμενα δύο χρόνια προσπαθώντας να πείσει άλλους μαθητές να τον βοηθήσουν να εξασκηθεί. Στην πορεία μερικοί από τους φίλους του Χινάτα συμφωνούν να ενταχθούν στην ομάδα ώστε να μπορεί να αγωνιστεί σε ένα τουρνουά. Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι τους, υπέστησαν μια συντριπτική ήττα από την ομάδα που προβλεπόταν να κερδίσει το τουρνουά - συμπεριλαμβανομένου του τριτοετούς Τομπίο Καγκεγιάμα, ενός θαυμάσιου πασαδόρου με το παρατσούκλι "Ο Βασιλιάς του Γηπέδου" τόσο για την ικανότητά του όσο και για το τυραννικό του στιλ παιχνιδιού. Οι δύο πυροδοτούν μια σύντομη αντιπαλότητα, και μετά τον αγώνα, ο Χινάτα ορκίζεται να νικήσει τον Καγκεγιάμα στο λύκειο.
Ο Χινάτα μελετάει και γίνεται δεκτός στο Καρασούνο, το ίδιο γυμνάσιο στο οποίο έπαιζε ο Μικρός Γίγαντας, αλλά είναι σοκαρισμένος με την ανακάλυψή του ότι ο Καγκεγιάμα επέλεξε επίσης να φοιτήσει το Karasuno. Το Καρασούνο αποκαλύπτεται ότι έχει χάσει τη φήμη του ως κορυφαίο σχολείο ακολουθώντας την εποχή του Μικρού Γίγαντα, και συχνά τα μέλη του αναφέρονται ως "Τα Κοράκια που Δεν Μπορούν να Πετάξουν" από άλλες τοπικές ομάδες. Ωστόσο, συνδυάζοντας τις δεξιοτεχνικές ικανότητες του Καγκεγιάμα με τον αξιοσημείωτο αθλητισμό του Χινάτα, το δίδυμο δημιουργεί μια εκρηκτική νέα τακτική βόλεϊ και αναπτύσσει μια απροσδόκητη αλλά ισχυρή συνεργασία πασαδόρου-επιθετικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές manga
Ελιακείμ
Ο Ελιακείμ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ελιακείμ φέρεται ως γιος του Αβιούδ, πατέρας του Αζώρ και απόόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Αταμάνος
Αταμάνος (ρωσικά: атаман) ή Χατμάνος ήταν ο αρχηγός κάθε οικισμού των Κοζάκων ή της περιοχής που έλεγχαν αυτοί. Ο Αταμάνος εκλέγονταν από τους ομοεθνείς του και ήταν αιρετός. Από το 1715 οι Αταμάνοι των κοζάκων ορίζονταν απευθείας από τον Τσάρο αλλά η εξουσία τους και η μακροημέρευσή τους σ’ αυτή τη θέση ήταν εξασφαλισμένη μόνο αν είχαν την αποδοχή των συμπατριωτών τους.
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Χένρι Πέρσι, 2ος βαρόνος του Πέρσι
Ο Χένρι Πέρσι, 9ος βαρόνος των Πέρσι και 2ος βαρόνος των Πέρσι του Άλνουικ (1298 - 1352) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν γιος του Χένρι Πέρσι, 1ου βαρόνου του Πέρσι και της Ελεονώρας Φιτς Άλαν, κόρης του Ριχάρδου Φιτς Άλαν, 7ου κόμη του Αρουντέλ και αδελφής του Ριχάρδου Φιτς Άλαν, 8ου κόμη του Αρουντέλ. Ο Χένρι Πέρσι ήταν 16 ετών όταν πέθανε ο πατέρας του και o Τζων ντε Φέλτον έγινε κηδεμόνας της βαρονίας. Ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας παραχώρησε στον Χένρι τα εδάφη του Πάτρικ Δ΄, κόμητος του Μαρς. Το 1322 έγινε κυβερνήτης στο κάστρο του Πίκερινγκ και στην πόλη και το κάστρο του Σκάρμπορω, στέφτηκε ιππότης στην Γιορκ. Ο Χένρι συμμάχησε με άλλους βαρόνους που ζητούσαν από τον Εδουάρδο Β΄ να απομακρύνει τους Ντεσπένσερ. Μετά την καταστροφική ήττα από τους Σκωτσέζους ο Χένρι σε συνεργασία με τον Ουίλιαμ Ζουτσ διαπραγματεύτηκε την αντιδημοφιλή Συνθήκη του Εδιμβούργου - Νορθάμπτον ανάμεσα στους Άγγλους και τους Σκωτσέζους που καταργήθηκε σε πέντε χρόνια.
Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας τον διόρισε στο βασιλικό συμβούλιο (1327) και του έδωσε την βίλα και το κάστρο του Σκίπτον, ο Εδουάρδος Γ΄ του έδωσε επίσης το κάστρο και την βαρονία του Γουάρκγουορθ (1328). Συμμετείχε στην πολιορκία του Ντάνμπαρ, στην μάχη του Χάλιντον Χιλ και διορίστηκε Κοντόσταυλος στο Μπέργουικ-απόν-Τουίντ. Ο Χένρι Πέρσι διοίκησε την αριστερή πτέρυγα των Άγγλων στην Μάχη του Νέβιλ.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Ιντονία, κόρη του Ρόμπερτ ντε Κλίφορντ, 1ου βαρόνου του Κλίφορντ απέκτησε :
Το 1329 ίδρυσε ιερό για να γιορτάσει την θεία αποστολή της ψυχής της.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Σετνακτέ
Ο Σετνακτέ, αρχ. αιγυπτ. Setnakhte, Setnakht ή Sethnakht ήταν ο πρώτος φαραώ της 20ης δυναστείας της Αιγύπτου, τελευταίας τού Νέου Βασιλείου. Το όνομα που έλαβε κατά την ενθρόνισή του ήταν Userkhaure-setepenre· γιος του ήταν ο Ραμσής Γ΄.
Η άνοδός του στον θρόνο
Ο Σετνακτέ δεν ήταν γιος, αδελφός ή απευθείας απόγονος των προκατόχων του, της Τουοσρέτ, τού Σιπτά ή τού Σέτι Β΄, των οποίων ο Σετνακτέ θεωρείται επίσημα ο τελευταίος νόμιμος διάδοχος. Είναι δυνατό να ήταν σφετεριστής, που κατέλαβε τον θρόνο σε μία περίοδο κρίσης και πολιτικής αναστάτωσης, ή μπορεί να είναι μέλος ενός πλαγίου κλάδου της βασιλικής οικογένειας των Ραμσιδών, που ανήλθε ως φαραώ. Ο Σενακτέ νυμφεύτηκε την Τιύ-Μερενέσε, ίσως κόρη τού Μερνεπτά.
Μία σύνδεση μεταξύ των διαδόχων τού Σετνακτέ και της προηγούμενης 19ης δυναστείας προτείνεται από το γεγονός ότι ένα από τα τέκνα τού Ραμσή Β΄ επίσης έφερε το όνομα αυτό και ότι όμοια ονόματα υπήρχαν στους απογόνους τού Σετνακτέ, όπως Ραμεσής, Αμούν-ερ-κεπσέφ, Σετ-ερ-κεπσέφ και Μοντού-ερ-κεπσέφ.
Πηγές
ΚΑτηγορία:Φαραώ της 20ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1995
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 1995 διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας από 10 ως 12 Φεβρουαρίου μαζί με τα αντίστοιχα: ανδρών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλητής της ομαδικής βαθμολογίας αναδείχθηκε για πρώτη φορά ο Πανιώνιος Νέας Σμύρνης
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1995 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Πολιορκία της Μάλτας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Η πολιορκία της Μάλτας ήταν στρατιωτική επιχείρηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στη Μεσόγειο θάλασσα. Από το 1940 μέχρι το 1942 ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο του στρατηγικά σημαντικότατου νησιού της Μάλτας σημάδευε την αεροπορία της Ναζιστικής Γερμανίας και της Ιταλίας από τη μία και του Ηνωμένου Βασιλείου από την άλλη.
Το άνοιγμα ενός νέου μετώπου στη Βόρεια Αφρική στα μέσα του 1940 αύξησε τη σημασία της Μάλτας. Το Ηνωμένο Βασίλειο μέσω ναυτικών και αεροπορικών βάσεων θα μπορούσε να εμποδίσει τον εφοδιασμό των στρατευμάτων του Άξονα στη Βόρεια Αφρική από την Ευρώπη. Ο Έρβιν Ρόμελ, ηγέτης των χερσαίων δυνάμεων του Άξονα στην περιοχή αναγνώρισε τη σημασία του νησιού γρήγορα. Τον Μάιο του 1941 χαρακτηριστικά δήλωσε ότι χωρίς τη Μάλτα ο Άξονας θα έχανε τον πόλεμο στη Βόρεια Αφρική.
Ο Άξονας αποφάσισε να βομβαρδίσει η να προκαλέσει λοιμό στο νησί μέσω επίθεσης σε λιμάνια και στρατηγικά σημεία των Συμμάχων. Η Μάλτα ήταν μία από τις πλέον βομβαρδισμένες περιοχές ολόκληρου του πολέμου. Η πολεμική αεροπορία της Ιταλίας και της Γερμανίας έριξε συνολικά 3.000 βόμβες στην προσπάθεια απώθησης της αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά απέτυχε.
Έως τον Νοέμβριο του 1942 ο Άξονας έχασε στη Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν και οι Σύμμαχοι είχαν αποβιβαστεί στο Μαρόκο και την Αλγερία. Ο Άξονας έστρεψε την προσοχή του στη μάχη της Τυνησίας και οι επιθέσεις στη Μάλτα σταδιακά μειώθηκαν. Η πολιορκία έληξε οριστικά το 1942.
Μέχρι τον Μάιο του 1943 είχαν βυθιστεί 230 πλοία του Άξονα σε 164 ημέρες - ο μεγαλύτερος αριθμός βυθισμένων πλοίων σε ανάλογο χρονικό διάστημα στον πόλεμο. Η νίκη αυτή των Συμμάχων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιχείρηση της Βόρειας Αφρικής.
Εκστρατεία του Ηράκλειου (622)
Η εκστρατεία του Ηρακλείου του 622, γνωστή και ως Μάχη της Ισσού, ήταν μέρος των Βυζαντινοπερσικών πολέμων.
Το 622, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των Περσών που είχαν κατακτήσει τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη την Κυριακή του Πάσχα, 4 Απριλίου 622. Ο μικρός γιος του, ο Ηράκλειος Κωνσταντίνος, έμεινε πίσω ως αντιβασιλέας με βοηθούς τον Πατριάρχη Σεργίο και τον Πρωθυπουργό Βώνο. Για να απειλήσει τις περσικές δυνάμεις στο Λεβάντε και τη Συρία, η πρώτη του κίνηση ήταν να αποπλεύσει από την Κωνσταντινούπολη στις Πύλες και τη Βιθυνία. Το φθινόπωρο ο Ηράκλειος απειλούσε τα περσικά στρατεύματα στην κοιλάδα του Ευφράτη, μεταβαίνοντας στη βόρεια Καππαδοκία. Αυτό ανάγκασε τις περσικές δυνάμεις στην να υποχωρήσουν από τις πρώτες γραμμές της Βιθυνίας και της Γαλατίας στην ανατολική Ανατολία για να εμποδίσουν την πρόσβασή του στην Περσία.
Πολιορκία της Μάλτας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Μάλτας Κατηγορία:Μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περιλαμβάνουν τη Νέα Ζηλανδία
Εκστρατεία του Ηράκλειου (622)
Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά ο Ηράκλειος κέρδισε σίγουρα μια καταπληκτική νίκη επί του Σαρβαραζά κάπου στην Καππαδοκία. Ο βασικός παράγοντας ήταν η ανακάλυψη από τον Ηράκλειο των κρυμμένων περσικών δυνάμεων. Οι Πέρσες άφησαν την κάλυψή τους για να κυνηγήσουν τους Βυζαντινούς, οπότε τα βυζαντινά στρατεύματα επιτέθηκαν, αναγκάζοντάς τους να φύγουν. Έτσι, έσωσε την Ανατολία από τους Πέρσες. Ωστόσο, ο Ηράκλειος έπρεπε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει την απειλή από του Αβάρους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μάχες περσικού στρατού
Ανδρομάχη Πιερίας
Υποδομή
Στην Ανδρομάχη υπάρχει μονοθέσιο νηπιαγωγείο, 6/Θ Δημοτικό Σχολείο (στο οποίο φοιτούν και παιδιά από τη Νεοκαισάρεια), ενώ τα κοινοτικά καταστήματα βρίσκονται στο Σβορώνο, όπου και το αγροτικό ιατρείο. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι μόλις 2 χιλιόμετρα. Το στρατόπεδο της Ανδρομάχης έχει παραχωρηθεί στο Δήμο Κατερίνης. Ο κεντρικός ναός είναι αυτός του Κοσμά του Αιτωλού. Υπάρχουν επίσης εξωκλήσια, όπως ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Γεώργιος. Ο πολιτιστικός σύλλογος «Η Ανδρομάχη» έχει και γυμναστικό αθλητικό μορφωτικό σύλλογο, με την ονομασία Ελπίς Ανδρομάχης. Στο ποδόσφαιρο, η Ελπίς αγωνίζεται στην Β' ερασιτεχνική κατηγορία για τη σεζόν 2021-2022 του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας ενώ παράλληλα στον σύλλογο λειτουργούν και τμήματα υποδομής. Προπονητής του ανδρικού ποδοσφαιρικού τμήματος είναι ο Θάνος Τζήμας.
Το 2007 ολοκληρώθηκε η ασφαλτόστρωση ολόκληρου του συνοικισμού. Στην περιοχή υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία με παραδοσιακά προϊόντα.
Ιστορικά στοιχεία
Η Ανδρομάχη ήταν τα χρόνια πριν από την απελευθέρωση τσιφλίκι και την είχε στην ιδιοκτησία του ο κτηματίας Τσιγκάρας. Ο τελευταίος αποφάσισε να πουλήσει το τσιφλίκι στις Εργατικές Κατοικίες. Η μητέρα του ονομαζόταν Ανδρομάχη και έτσι δόθηκε η ονομασία και στο χωριό.
Οι Γερμανοί, στην περίοδο της Κατοχής, χρησιμοποίησαν την Ανδρομάχη για τόπο εκτελέσεων (υπήρξε έδρα τους). Σε δύο φάσεις, τον Αύγουστο του 1943 και το Νοέμβριο του ιδίου έτους, εκτελέστηκαν 42 άτομα. Το 1960 ολοκληρώθηκε η κατασκευή των Εργατικών Κατοικιών, οι οποίες περιήλθαν στο Δημόσιο. Η Ανδρομάχη ανήκε κατά το ήμισυ στο Σβορώνο και κατά το ήμισυ στην Κατερίνη. Όντας Κοινότητα μέχρι το 1998, εντάχθηκε με το Νόμο Καποδίστρια στο Δήμο Κατερίνης και εν συνεχεία στο διευρυμένο Δήμο Κατερίνης, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πιερίας Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης Κατηγορία:Κατερίνη
Κουέντιν Μασσάις ο νεότερος
Ο Κουέντιν Μασσάις ο νεότερος (φλαμανδικά: Quentin Metsys de jonge (Quinten ή Massys, περ. 1543 – 1589 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης, ένας από τους αρκετούς Φλαμανδούς που δραστηριοποιήθηκαν στην Αυλή των Τυδώρ κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Ήταν γιος του Φλαμανδού ζωγράφου Γιαν Μασσάις και εγγονός και συνώνυμος του Κουέντιν Μασσάις.
Ο νεότερος Κουέντιν γεννήθηκε στην Αμβέρσα, όπου έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1574. Το 1581, περίπου, ζούσε στο Λονδίνο, έχοντας δραπετεύσει από τη γενέτειρά του λόγω θρησκευτικών διαφορών, όπως είχαν κάνει τόσο ο πατέρας όσο και ο θείος του. Το 1588 εγκατέλειψε το Λονδίνο μετοικώντας στη Φρανκφούρτη, όπου και απεβίωσε το επόμενο έτος.
Είναι ευρύτερα γνωστός για το πορτρέτο με το κόσκινο της Ελισάβετ Α΄, την οποία απεικόνισε ως Τούτσια (Tuccia), μια παρθένο της θεάς Εστίας, η οποία απέδειξε την αγνότητά της μεταφέροντας νερό με ένα κόσκινο από τον ποταμό Τίβερη ως τον ναό της Εστίας χωρίς να χύσει ούτε μια σταγόνα. Η Ελισάβετ περιβάλλεται από σύμβολα της Αυτοκρατορίας, μια κολόνα και μια υδρόγειο σφαίρα, εικονογραφία που θα εμφανιζόταν ξανά και ξανά στις προσωπογραφίες της κατά τις δεκαετίες 1580 και 1590, κυρίως στο πορτρέτο της Αρμάδας του 1588 (άγνωστου Άγγλου ζωγράφου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Σαιν-Ζαν-ντυ-Μπρυέλ
Το Σαιν-Ζαν-ντυ-Μπρυέλ (γαλλικά: Saint-Jean-du-Bruel, οξιτανικά: Sent Joan del Bruèlh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζανταί (γαλλικά: Saint-Jeantais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Αζώρ
Ο Αζώρ είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στη Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Αζώρ φέρεται ως γιος του Ελιακείμ, πατέρας του Σαδώκ και απόγονος του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει αναγνωρίσει Άγιο, την μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν τα Χριστούγεννα
Πηγές
Αζωρ Αζωρ Αζωρ Αζωρ
Στίβεν Χίλενμπεργκ
Ο Στίβεν Χίλενμπεργκ (21 Αυγούστου 1961 - 26 Νοεμβρίου 2018) ήταν Αμερικανός δημιουργός κινουμένων σχεδίων, ηθοποιός φωνής και εκπαιδευτικός της θαλάσσιας βιολογίας. Είναι γνωστός για τη δημιουργία της τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων του Nickelodeon, Μπόμπ Σφουγγαράκης. Ήταν ένας από τους καλύτερους σχεδιαστές κινουμένων σχεδίων της σύγχρονης εποχής και είχε βραβευτεί για το έργο του αρκετές φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκηνοθέτες φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ινδονησία
Η Ινδονησία είναι νησιωτικό κράτος της Νοτιοανατολικής Ασίας, που απαρτίζεται από 17.508 νησιά. Με πληθυσμό 277.432.400 κατοίκων σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023, είναι η τέταρτη πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο και έχει το μεγαλύτερο πληθυσμό μουσουλμάνων. Πρωτεύουσα είναι η Τζακάρτα, παλαιότερα γνωστή ως Μπατάβια, αν και η πρωτεύουσα θα μεταφερθεί στην Νουσαντάρα, μια σχεδιασμένη πόλη στο Βόρνεο, το 2024. Η Ινδονησία συνορεύει με την Παπούα Νέα Γουινέα, το Ανατολικό Τιμόρ και τη Μαλαισία. Άλλες γειτονικές χώρες είναι οι: Σιγκαπούρη, Φιλιππίνες, Αυστραλία, καθώς και η ινδική επικράτεια του Ανταμάν και Νικομπάρ. Η Ινδονησία είναι ιδρυτικό μέλος της ASEAN και μέλος του G20 των μεγάλων οικονομιών. Η ινδονησιακή οικονομία είναι η δέκατη έβδομη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, όσον αφορά το ονομαστικό ΑΕΠ και η δέκατη πέμπτη μεγαλύτερη από την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης.
Το ινδονησιακό αρχιπέλαγος ήταν μια εμπορική σημαντική περιοχή τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα, όταν oι Σριβιτζάγια και αργότερα oι Ματζαπαχίτ έκαναν εμπόριο με την Κίνα και την Ινδία. Οι τοπικοί άρχοντες απορρόφησαν σταδιακά τα ξένα πολιτιστικά, θρησκευτικά και πολιτικά πρότυπα από τους πρώτους αιώνες μ.Χ., και ινδουιστικά και βουδιστικά βασίλεια άκμασαν. Η ιστορία της Ινδονησίας έχει επηρεαστεί από τις ξένες δυνάμεις που τις προσέλκυσαν οι φυσικοί πόροι της. Οι μουσουλμάνοι έμποροι έφεραν το Ισλάμ και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις πολέμησαν η μία την άλλη για το μονοπώλιο του εμπορίου των μπαχαρικών στα νησιά Μολούκες κατά τη διάρκεια της Εποχής των Ανακαλύψεων. Μετά από τρεις και μισούς αιώνες ολλανδικής αποικιοκρατίας, η Ινδονησία εξασφάλισε την ανεξαρτησία της μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1949. Η ιστορία της Ινδονησίας έκτοτε είναι ταραγμένη, με προκλήσεις που δημιουργήθηκαν από τις φυσικές καταστροφές, τη διαφθορά, τις αποσχιστικές τάσεις, τη διαδικασία εκδημοκρατισμού και περιόδους ταχείας οικονομικής αλλαγής. Το σημερινό κράτος της Ινδονησίας είναι ενιαίο με προεδρική δημοκρατία που αποτελείται από τριάντα τέσσερις επαρχίες.
Ιστορία
Το αρχιπέλαγος της Ινδονησίας, ειδικότερα το νησί Ιάβα, κατοικήθηκε από τον Homo erectus περίπου 1.500.000 χρόνια πριν έως και 35.000 χρόνια πριν. Ο σύγχρονος άνθρωπος (Homo Sapiens) πρέπει να έφτασε στην Ινδονησία πριν περίπου 45.000 χρόνια.
Οι πρώτοι κάτοικοι & τα πρώτα βασίλεια
Οι Αυστρονήσιοι, οι οποίοι αποτελούν την πλειονότητα του σύγχρονου πληθυσμού, μετανάστευσαν στη Νοτιοανατολική Ασία από την Ταϊβάν. Έφτασαν στην Ινδονησία περίπου το 2000 ΠΚΕ και εξαπλώθηκαν στο αρχιπέλαγος, με αποτέλεσμα οι ιθαγενείς Μελανήσιοι να μετακινηθούν σε ανατολικότερες περιοχές. Οι ιδανικές συνθήκες καλλιέργειας και η ανάπτυξη της τεχνικής της καλλιέργειας ρυζιού σε ορυζώνες τον 8ο αιώνα ΠΚΕ οδήγησε στην ακμή των χωριών, πόλεων και βασιλείων τον πρώτο αιώνα ΚΕ. Η στρατηγική θέση της Ινδονησίας ώθησε στην ανάπτυξη εμπορίου, μεταξύ άλλων των μπαχαρικών, συνδέοντας μεταξύ άλλων τα βασίλεια της Ινδίας και την Κίνα μέσω δρόμων που εγκαθιδρύθηκαν αρκετούς αιώνες ΠΚΕ. Το εμπόριο έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην ινδονησιακή ιστορία. Ο ινδουισμός και ο βουδισμός Μαχαγιάνα έφτασαν στην Ινδονησία τον 4ο και 5ο αιώνα, καθώς το εμπόριο με την Ινδία εντατικοποιήθηκε κατά την εποχή της νότιας δυναστείας Παλλάβα στην Ινδία.
Από τον 7ο αιώνα, το ισχυρό βασίλειο Σριβιτζάγια άνθησε ως αποτέλεσμα του εμπορίου και επηρεάστηκε από τον Ινδουισμό και τον Βουδισμό. Ανάμεσα στον 8ο και στο 10ο αιώνα, οι αγροτικές δυναστείες Σαϊλέντρα (βουδιστές) και Ματαράμ (ινδουιστές) άκμασαν και παρήκμασαν στην ενδοχώρα της Ιάβας, αφήνοντας πίσω σπουδαία θρησκευτικά μνημεία όπως το Μπορομπουντούρ, το Σαϊλέντρα και το Πραμπανάν ή Ματαράμ. Το ινδουιστικό βασίλειο Ματζαπαχίτ ιδρύθηκε στην ανατολική Ιάβα στο τέλος του 13ου αιώνα, και υπό τον Γκάνταχ Μάντα, η επιρροή του εξαπλώθηκε σε μεγάλο τμήμα της Ινδονησίας. Αν και μουσουλμάνοι έμποροι ταξίδευαν στη Νοτιοανατολική Ασία από την αρχή της ισλαμικής περιόδου, τα παλαιότερα στοιχεία μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ινδονησία χρονολογούνται από το 13ο αιώνα στη βόρεια Σουμάτρα. Σταδιακά, και άλλες περιοχές ασπάστηκαν το Ισλάμ ενώ ήταν η κυρίαρχη θρησκεία στη Σουμάτρα και στην Ιάβα μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα.
Ως αποικία
Η πρώτη τακτική επαφή ανάμεσα σε Ευρωπαίους και Ινδονήσιους ξεκίνησε το 1512, όταν Πορτογάλοι έμποροι, με αρχηγό τον Φρανσίσκο Σερράο προσπάθησαν να μονοπωλήσουν το εμπόριο γαριφάλων και άλλων μπαχαρικών από τις Μολούκες. Ακολούθησαν Ολλανδοί και Βρετανοί έμποροι. Το 1602, οι Ολλανδοί εγκαθίδρυσαν την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (VOC) και έγιναν η κύρια ευρωπαϊκή δύναμη. Μετά τη χρεωκοπία της, οι Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες διαλύθηκαν το 1800 και η κυβέρνηση της Ολλανδίας εγκαθίδρυσε τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες ως εθνικοποιημένη αποικία.