cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα
Θητεία
Αμέσως αφότου ανέλαβε καθήκοντα, ανέλαβε την ευθύνη του συντονισμού της Ευρωπαϊκής βοήθειας για τον σεισμό στην Αϊτή το 2010. Χάρη στις δράσεις της, η ΕΕ έγινε ο κύριος ανθρωπιστικός δωρητής στην κατεστραμμένη χώρα. Επίσης, η Γκεοργκίεβα εγγυήθηκε τη συμμετοχή της ΕΕ ως πάροχος ανθρωπιστικής βοήθειας σε διάφορες φυσικές καταστροφές που επηρέασαν διάφορα μέρη της Γης, όπως ο σεισμός στη Χιλή το 2010 και οι πλημμύρες στο Πακιστάν το ίδιο έτος. Επίσης, η ΕΕ συνέβαλε στην ανθρωπιστική και μη βοήθεια στο Σαχέλ, το Νταρφούρ, τη Κιργιζία , στις πλημμύρες στη Ρουμανία το 2010 και το βιομηχανικό ατύχημα στην Άικα της Ουγγαρίας το ίδιο έτος. Επίσης, τον Μάιο 2014, η Γκεοργκίεβα συντόνισε τη μεταπλημμυρική βοήθεια και συνέβαλε στην προετοιμασία του αιτήματος της Σερβίας για την παροχή οικονομικής βοήθειας ύψους 1 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Τον Μάιο του 2015, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν διόρισε τις Γκεοργκίεβα και Ναζρίν Σαχ του Περάκ ως συνπροέδρους του Πίνακα Υψηλού Επιπέδου στην Ανθρωπιστική Χρηματοδότηση, η οποία θα προετοίμαζε τις προτάσεις για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής του 2016.
Η Γκεοργκίεβα επίσης συνέβαλε στη δημιουργία της πρωτοβουλίας "Παιδιά της Ειρήνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης". Η πρωτοβουλία έδωσε προσοχή στον υποχρηματοδοτούμενο τομέα της εκπαίδευσης για έκτακτες ανάγκες και τώρα η εκπαίδευση για έκτακτες ανάγκες είναι κορυφαία προτεραιότητα της ΕΕ.
Παγκόσμια Τράπεζα
μικρογραφία|Η Γκεοργκίεβα κατά τη διάρκεια των εργασιών της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου του 2019 Στις 7 Ιανουαρίου 2019, η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος της, Τζιμ Γιονγκ-Κιμ, θα παραιτηθεί και η Γκεοργκίεβα θα γίνει υπηρεσιακή πρόεδρος της Τράπεζας, με ισχύ από την 1η Φεβρουαρίου του 2019.
Η Γκεοργκίεβα δεσμεύτηκε ότι οι μισές ανώτερες διευθυντικές θέσεις στην Παγκόσμια Τράπεζα θα κατέχονται από γυναίκες μέχρι το 2020. Ο στόχος επετεύχθη τον Οκτώβριο του 2018.
Η Γκεοργκίεβα έχει προχωρήσει σε πολλές μεταρρυθμίσεις εντός της τράπεζας.
Από το 2019, η Γκεοργκίεβα είναι πρόεδρος της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για Ανθρωπιστικές Επενδύσεις, μαζί με τους Μπέργκε Μπρέντε και Πέτερ Μάουερ.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε μέλος των διοικητικών συμβουλίων διαφόρων οργανισμών.
Τον Νοέμβριο του 2018 η Γκεοργκίεβα επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο της Ρουάντας, όπου συστήθηκε σε μηχανικούς απ'όλη την Αφρική.
Βραβεύσεις
Ως αναγνώριση για το έργο και την αποτελεσματική απάντηση της στις ανθρωπιστρικές κρίσεις εκείνης της χρονιάς, η Γκεοργκίεβα ονομάστηκε Επίτροπος της Χρονιάς στα βραβεία Ευρωπαίοι της Χρονιάς 2010, τα οποία οργανώθηκαν από τη δημοφιλή εφημερίδα European Voice, η οποία την ονόμασε επίσης Ευρωπαία της Χρονιάς. Τα βραβεία επιλέγονται με διαδικτυακή ψηφοφορία, η οποία είναι ανοικτή μέχρι τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους. Το 2016, η Γκεοργκίεβα βραβεύτηκε με το βραβείο Εξουσίας με Σκοπό Ντέβεξ, για το έργο της στην παγκόσμια ανάπτυξη.
Το 2017, η βρετανική εταιρεία Richtopia ονόμασε την Γκεοργκίεβα ως το 2ο πιο επιδραστικό άτομο στις Πολυεθνικές Οργανώσεις για το 2017.
Προσωπική ζωή
Η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί. Της αρέσει να ταξιδεύει, να παίζει κιθάρα, να χορεύει και να μαγειρεύει εξωτικά πιάτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι οικονομολόγοι
Μπούνγκου
Οι Μπούνγκου (Bungu), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα η οποία εδρεύει στην Περιοχή Τσούνυα (Chunya District) στην Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) της νοτιο-δυτικής Τανζανίας.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1990-1991
Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο 18 αγώνων, και τα πλέι οφ σε δύο ομίλους για θέσεις 1 έως 4 και 5 έως 8 αντίστοιχα. Η πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε μέσω του φάιναλ φορ, όπου οι τέσσερις πρώτες ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους μεταφέροντας ολόκληρη τη βαθμολογία από την κανονική περίοδο.
Στην Α2 υποβιβάστηκαν Άρης και Ηλυσιακός.
Β' φάση
Έγιναν δύο όμιλοι. Οι ομάδες μετέφεραν τη βαθμολογία της κανονικής περιόδου.
Θέσεις 5-8
Έγινε ένας γύρος στο κολυμβητήριο της Βουλιαγμένης.
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Ντμίτρι Μπιλοζέρτσεφ
Ενώ ο πατέρας του ήθελε το γιο του να γίνει παίκτης χόκεϊ επί πάγου, η μητέρα του τον έγραψε σε γυμναστική ακαδημία στην ηλικία των έξι. Εννέα χρόνια αργότερα κέρδισε τα πρώτα του διεθνή μετάλλια. Γνωστός για την υποδειγματική μορφή, στυλ και τεχνική του, το 1983 ο Μπιλοζέρτσεφ έγινε ο νεότερος άνδρας πρωταθλητής στην ιστορία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικής Γυμναστικής. Στη συνέχεια κατάφερε να κερδίσει πέντε χρυσά μετάλλια στους Φιλικούς Αγώνες του 1984, που χρησίμευσε ως η εναλλακτική απέναντι στους Ολυμπιακούς Αγώνες από τα κομμουνιστικά έθνη, που μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984. Το επόμενο έτος θρυμμάτισε το πόδι του σε 41 σημεία έπειτα από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ο τραυματισμός ήταν τόσο καταστρεπτικός που οι γιατροί σκέπτονταν να ακρωτηριάσουν το άκρο αν δεν τους έπειθε για το αντίθετο η ιδιότητά του ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Σε μια αξιοσημείωτη επιστροφή, ο Μπιλοζέρτσεφ συνέχισε να διεκδικεί τον τίτλο του ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1987, παρόλο που το πόδι του δεν είχε αναρρώσει πλήρως. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988, κέρδισε χρυσά μετάλλια στον ίππο, τους κρίκους και τον ομαδικό ανταγωνισμό. Έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα all-around, μετά από ένα λάθος στην οριζόντια μπάρα.
Αφού απομακρύνθηκε από τη Σοβιετική ομάδα, ο Μπιλοζέρτσεφ άρχισε να πίνει συχνά. Μετά από το θάνατο ενός φίλου του το 1991, ως αποτέλεσμα της κατάχρησης οινοπνεύματος, άλλαξε τη ζωή του. Το 1993 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Μαζί με τη σύζυγό του κατέχει την «Ηνωμένη Αθλητική Ακαδημία» στο Μπίβερτον του Όρεγκον, όπου είναι προπονητές φυσικές αγωγής. Ο γιος του Αλεξέι και η κόρη του Άλις είναι επίσης καλλιτεχνικοί γυμναστές]. Το 2003 εισήχθη στην Αίθουσα Φήμης Διεθνούς Γυμναστικής.
Μπουρούνγκε
Οι Μπουρούνγκε (Burunge), είναι μια μεγάλη εθνοτική ομάδα η οποία ζει στην Περιοχή Κοντόα (Kondoa District) στην Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region) και νοτιοανατολικά της Περιφέρειας Μανυάρα (Manyara Region) της κεντρικής Τανζανίας.
Ως μητρική ομιλούν την γλώσσα Μπουρούνγκε (Burunge), η οποία ανήκει στο νότιο-Κουσιτικό κλάδο της Αφρο-Ασιατικής οικογένειας και η οποία γλώσσα, είναι εντελώς διαφορετική από τις Μπαντού ομιλούμενες γλώσσες.
Περιγραφή
Οι Μπουρούνγκε (Burunge), έχουν επηρεαστεί από μια ποικιλία θρησκειών. Πολλοί έχουν υιοθετήσει επιφανειακά τις ξενόφερτες θρησκείες, όπως τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ, αλλά, διατηρούν μεγάλο μέρος των παραδοσιακών τους θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Ορισμένοι αισθάνονται ότι δεν έχουν τον τρόπο να γνωρίσουν ποία είναι η αλήθεια και τι να πιστέψουν, επειδή οι θρησκείες με τις οποίες ήρθαν σε επαφή, είναι ξενόφερτες και τα ιερά κείμενα γραμμένα σε ξένη γλώσσα.
Δημογραφικά
Κατά το 2002, ο πληθυσμός των Μπουρούνγκε (Burunge), εκτιμάτο ότι αριθμούσε 13.000 άτομα.
Ασχολίες
Οι περισσότεροι, είναι αγρότες που καλλιεργούν αραβόσιτο, κεχρί (millet) και κατά την περίοδο των βροχών, σόργο (ζαχαρόχορτο (sorghum)). Κατά την εποχή της ξηρασίας, ασχολούνται με τα κοινωνικά, περιφερόμενοι από οικία σε οικία, πίνοντας μια σπιτική μπύρα ονόματι "πόμπε" ("pombe").
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Κουσιτικοί-ομιλούντες λαοί Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
JoJo's Bizarre Adventure
Το JoJo's Bizarre Adventure (ιαπωνικά: ジョジョの奇妙な冒険, Χέπμπορν: JoJo no Kimyō na Bōken, Ελληνικά: Η παράξενη περιπέτεια του ΤζόΤζο) είναι σειρά manga και anime γραμμένη και σχεδιασμένη από τον Χιροχίκο Αράκι. Κυκλοφόρησε στο Weekly Shōnen Jump από το 1987 μέχρι το 2004 και μεταφέρθηκε στο μηνιαίο seinen περιοδικό Ultra Jump το 2005. Το τρέχον μέρος της ιστορίας, το JoJolion, άρχισε το 2011. Το JoJo's Bizarre Adventure είναι η δεύτερη σειρά manga της Shueisha με τα περισσότερα τεύχη.
Η σειρά έχει πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα σε έντυπη μορφή, καθιστώντας το ένα από τα best-seller manga στην ιστορία, και έχει δημιουργήσει ένα franchise που περιλαμβάνει νουβέλες, βιντεοπαιχνίδια, φιγούρες, σειρές κοσμημάτων και σνακ.
Πλοκή
Η σειρά αφηγείται την ιστορία της οικογένειας Τζόσταρ, μια οικογένεια της οποίας τα διάφορα μέλη ανακαλύπτουν ότι προορίζονται να νικήσουν υπερφυσικούς εχθρούς, χρησιμοποιώντας μοναδικές δυνάμεις που κατέχουν. Το manga χωρίζεται σε 8 μοναδικά μέρη, το καθένα εκ των οποίων ακολουθεί την ιστορία του εκάστοτε μέλους της οικογένειας Τζόσταρ, που έχει το παρατσούκλι ΤζόΤζο. Τα πρώτα έξι μέρη της σειράς λαμβάνουν χώρα σε ένα ενιαίο σύμπαν, ενώ τα μέρη 7 και 8 σε ένα εναλλακτικό.
Μέρος Πρώτο: Αόρατο Αίμα
Τόμοι 1-5, 44 κεφάλαια. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο νέος Τζόναθαν Τζόσταρ συναντά τον νέο αδερφό του, Ντίο Μπράντο, ο οποίος θέλει να αντικαταστήσει τον Τζόναθαν ως κληρονόμο στην οικογένεια Τζόσταρ. Ωστόσο, οι προσπάθειές του αποτρέπονται και καταφεύγει στη χρήση μιας αρχαίας Πέτρινης Μάσκας που τον μετατρέπει σε βρυκόλακα. Ο Τζόναθαν, με τον Ιταλό εκπαιδευτή «Κύματος », Γουίλ A. Ζέπελι και τον Ρόμπερτ E.O. Σπίντγουαγκον στο πλευρό του, χρησιμοποιεί τη νέα του τεχνική του Κύματος για να σταματήσει τον Ντίο, του οποίου οι στόχοι δεν αποτελούν τίποτα λιγότερο παρά την παγκόσμια κυριαρχία. Με το Κύμα, ο Τζόναθαν ανακαλύπτει τη μοναδική δύναμη που μπορεί να σκοτώσει έναν βρυκόλακα και έτσι είναι ιδιαίτερα απαραίτητη στη μάχη του ενάντια στο Ντίο, ο οποίος τον βασανίζει ολόκληρη τη ζωή του.
Μέρος Δεύτερο: Τάση Μάχης
Τόμοι 5-12, 69 κεφάλαια. Στη Νέα Υόρκη του 1938, ο Τζόσεφ Τζόσταρ, εγγονός του Τζόναθαν, έχει φυσικό ταλέντο στο Κύμα. Αφού μαθαίνει για τον υποτιθέμενο θάνατο του Σπίντγουαγκον κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής στο Μεξικό, ο Τζόσεφ αποφασίζει να εμπλακεί στην αναβίωση των Αντρών της Στήλης, είδος αρχαίων ανθρωποειδών οι οποίοι δημιούργησαν την Πέτρινη Μάσκα. Ο Τζόσεφ τελικά συνεργάζεται με τον Καίσαρ Ζέπελι, τον εγγονό του Γουίλ, και με την εκπαιδεύτρια του Καίσαρ, Λίσα Λίσα. Υπό την πίεση δηλητηρίων που εμφυτεύονται στο σώμα του, ο Τζόσεφ πρέπει να τελειοποιήσει την τεχνική του Κύματος καθώς προσπαθεί να εμποδίσει τους Άντρες της Στήλης να αποκτήσουν την Υπερλίθο του Έιζα, ένα μυστήριο τεχνούργημα στην κατοχή της Λίσα Λίσα που θα τους δώσει αθανασία και θα φέρει το τέλος του κόσμου στα χέρια τους.
Μέρος Τρίτο: Σταυροφόροι Αστερόσκονης
Τόμοι 13-28, 152 κεφάλαια. Το 1988, ο Τζόταρο Κούτζο, Ιάπωνας μαθητής λυκείου, αρνείται να βγει από τη φυλακή, επειδή πιστεύει πως είναι δαιμονισμένος. Η μητέρα του Χόλλυ καλεί τον πατέρα της Τζόσεφ Τζόσταρ να τον φέρει στα λογικά του. Με τη βοήθεια του συμμάχου του, τον Αιγύπτιο Μοχάμεντ Αμπντούλ, ο Τζόσεφ ανακαλύπτει πως ο Τζόταρο έχει αναπτύξει μια υπερφυσική ικανότητα, γνωστή ως Στάση (スタンド, Sutando), η οποία οφείλει το όνομά της στον τρόπο που εκδηλώνονται οι δυνάμεις του χρήστη, συγκεκριμένα με τη μορφή ενός άυλου προστάτη που στέκεται δίπλα τους. Ο Τζόταρο μαθαίνει πως η ικανότητα αυτή έχει περάσει στην οικογένειά του λόγω του Ντίο Μπράντο (γνωστός πλέον ως «ΝΤΙΟ»), ο οποίος επανεμφανίζεται έχοντας ενώσει το κεφάλι του με το ακέφαλο σώμα του Τζόναθαν Τζόσταρ. Μετά την αποτροπή μιας απόπειρας δολοφονίας από τον συμμαθητή του Νοριάκι Κακιόιν, που βρίσκεται υπό την επήρεια του ΝΤΙΟ, ο Τζόταρο και ο Τζόσεφ ανακαλύπτουν ότι η Χόλλυ αργοπεθαίνει από τη δική της Στάση. Ο Τζόταρο αποφασίζει να εντοπίσει τον ΝΤΙΟ, έτσι ο Τζόσεφ οδηγεί αυτόν, τον Αβντούλ και τον θεραπευμένο Κακιόιν στην Αίγυπτο, όπου θα χρησιμοποιήσουν τις Στάσεις τους για να πολεμήσουν περισσότερους δολοφόνους - χρήστες Στάσεων πριν περάσουν 50 μέρες και η Χόλλυ χάσει τη ζωή της. Καθώς η περιπέτειά τους εξελίσσεται γνωρίζουν πολλούς συμμάχους, όπως τον Γάλλο ξιφομάχο Ζαν Πιέρ Πολναρέφ, ο οποίος επιθυμεί να εκδικηθεί τον θάνατο της αδερφής του, και το Τεριέ Βοστόνης Ίγκι, που ακολουθεί απρόθυμα την ομάδα μέχρι το Κάιρο όπου βρίσκεται ο ΝΤΙΟ.
Μέρος Τέταρτο: Άθραυστο Διαμάντι
Τόμοι 29-47, 174 κεφάλαια. To 1999, ο Τζόταρο καταφθάνει στην πλαστή πόλη Μόριο της Ιαπωνίας για να ενημερώσει τον Τζόσουκε Χιγκασικάτα πως είναι ο νόθος γιος του Τζόσεφ Τζόσταρ και να τον προειδοποιήσει πως το Μόριο είναι γεμάτο από χρήστες Στάσεων. Αυτό οφείλεται σε ένα μυστηριώδες Τόξο και Βέλος που προσδίδει Στάσεις σε όποιους τραυματίζονται από αυτό. Αφού ο Τζόσουκε εκδικείται έναν χρήστη Στάσης που σκότωσε τον παππού του, συμφωνεί να βοηθήσει τον Τζόταρο να κυνηγήσει τον κάτοχο του Τόξου και του Βέλους. Αποκτά συμμάχους, τον φίλο του Τζόσουκε, Κόιτσι Χιρόσε, ο οποίος πλήττεται από το βέλος, τον Οκουγιάσου Νιτζιμούρα, τον Ρόχαν Κισίμπε, έναν διάσημο καλλιτέχνη μάνγκα και ακόμη και τον χαμένο πατέρα του, Τζόσεφ Τζόσταρ. Στην πορεία, η ομάδα ασχολείται με τους διάφορους νέους χρήστες Στάσεων σε όλο το Μόριο, συμπεριλαμβανομένων αρκετών συμμαθητών του Τζόσουκε, του Κόιτσι και του Οκουγιάσου. Τελικά, ο θάνατος ενός από τους φίλους τους οδηγεί στην ανακάλυψη ότι ένας από τους νέους χρήστες Στάσης είναι ο κατά συρροή δολοφόνος Γιοσικάγκε Κίρα.
Μέρος Πέμπτο: Χρυσός Άνεμος
Τόμοι 47-63, 155 κεφάλαια. Το 2001, ο Τζόταρο στέλνει τον Κόιτσι Χιρόσε στη Νάπολη για να διερευνήσει τον Τζιόρνο Τζιοβάνα, ο οποίος αναγνωρίστηκε από τον Τζόταρο ως γιος του ΝΤΙΟ, για να ελέγξει αν το αγόρι είναι χρήστης Στάσης και αν έχει κληρονομήσει τον μοχθηρό χαρακτήρα του πατέρα του. Ο Κοίτσι ανακαλύπτει τελικά τη Στάση του Τζιόρνο και τους αγνούς στόχους του για τη ριζική αναμόρφωση μιας οργάνωσης μαφίας, και ο Τζόταρο τον αφήνει να ζήσει τη ζωή του ανενόχλητα. Ο Τζιόρνο γίνεται τελικά μέλος της ομάδας του Μπρούνο Μπουτσιαράτι που εντάσσεται στην οργάνωση Πασσιόνε, η οποία οδηγεί τον Τζιόρνο, τον Λεόνε Αμπάκκιο, τον Γκουίντο Μίστα, τον Ναράντζια Γκίργκα και τον Παννακόττα Φούγκο σε αποστολή στο Κάπρι για να ανακτήσει τα πλούτη του πρώην ανωτέρου του Μπρούνο. Εκεί, πέρα από επιθέσεις εχθρικών μαφιόζων, τους ανατέθηκε η συνοδεία της κόρης του αφεντικού της Πασσιόνε, Τρις Ούνα, σε όλη την Ιταλία και η προστασία της από άλλα μέρη της συμμορίας που επιθυμούν να την χρησιμοποιήσουν για να ανακαλύψουν την ταυτότητα του.
Μέρος Έκτο: Πέτρινος Ωκεανός
Τόμοι 64-80, 158 κεφάλαια.
Μέρος Έβδομο: Ο Αγώνας της Ατσάλινης Σφαίρας
Τόμοι 81-104, 95 κεφάλαια. Το 1890 ενός εναλλακτικού σύμπαντος, ο Ιταλός Κύρος Ζέπελι ταξιδεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να λάβει μέρος σε μια ιπποδρομία που εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα, ονόματι Steel Ball Run (Αγώνας Δρόμου της Ατσάλινης Μπάλας). Η επιδεξιότητά του σε μια μυστικιστική πολεμική τέχνη γνωστή ως Σπείρα, την οποία ελέγχει με ατσάλινες μπάλες, κινούν το ενδιαφέρον του Τζόνι Τζόσταρ, πρώην τζόκεϊ, νυν παραπληγικός, όταν μία από τις μπάλες αποκατέστησε για λίγο την ικανότητά του να περπατήσει. Ο Τζόνι ταξιδεύει μαζί με τον Κύρο στον αγώνα για να μυηθεί την τέχνη της Σπείρας, αλλά σύντομα ανακαλύπτει πως ο αγώνας χρησιμοποιήθηκε από τον Φάνη Βαλεντίνο, Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, ώστε να βρει τα διασκορπισμένα μέρη του λειψάνου ενός Αγίου για τους δικούς του πατριωτικούς σκοπούς. Ο Τζάιρο και ο Τζόνι συνεργάζονται μαζί με άλλους δρομείς, όπως τον Μάουντεν Τιμ, την Χοτ Παντς, τον διοργανωτή του ιπποδρόμου Στίβεν Στιλ και τη γυναίκα του Λούσι για να εμποδίσουν τα σχέδια του Προέδρου, τα οποία απειλούν ολόκληρο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του αγώνα μάχονται εναντίον μισθοφόρων του Βαλεντίνου, μεταξύ άλλων και του χαρισματικού δρομέα Ντιέγκο Μπράντο.
Μέρος Όγδοο: Τζοτζόλιον (ή Το Ευαγγέλιο του Τζότζο)
Τόμοι 105-127, 100 κεφάλαια (μέχρι Σεπτέμβριο 2020).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Shōnen anime και manga Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Seinen anime και manga
Μιχαήλ Μαυρίκας
Ο Μιχαήλ Μαυρίκας ή Μιχαήλ Μαύρηξ ήταν βυζαντινός στρατηγός και ναύαρχος δούκας της Αντιόχειας, διοικητής του Δυρραχίου και έπειτα διοικητής (κατεπάνω) της Ιταλίας από το 1067 έως το 1069.
Στάλθηκε στη Νότια Ιταλία από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ι΄ Δούκα στο 1066, κατόπιν αιτήματος του αρχιεπίσκοπου της Βάρης. Έφτασε το επόμενο έτος με έναν στρατό από Βαράγγους, μάλλον αναλαμβάνοντας έτσι το αξίωμα του κατεπάνω της Ιταλίας, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1069. Ανακατέλαβε και επέστρεψε στους Ρωμαίους το Μπρίντιζι και Τάραντα, όπου τις τοποθέτησε κάτω από την εντολή του Νικηφόρου Καραντινού, Βυζαντινού στρατηγού, ο οποίος είχε πολεμήσει εναντίον των Βουλγάρων. Κέρδισε μια σειρά από νίκες εναντίον των Νορμανδών χωρίς όμως μεγάλα αποτελέσματα, έτσι η εξουσία των Ρωμαίων μειωνόταν σταδιακά στη Νότια Ιταλία.
Παρεταίρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Ιμπν αλ-Ραουαντί
Ο Αμπού αλ-Χασάν Αχμαντ Ιμντ Ιαχια ιμν Ισκακ αλ-Ραουάντι (, أبو الحسن أحمد بن يحيى بن إسحاق الراوندي), γνωστός ως Ιμπν αλ-Ραουαντί (‎ 827–911 ), ήταν φιλόσοφος ο οποίος έζησε αρχικά σαν Μουσουλμάνος και αργότερα το απέρριψε, όπως και κάθε θρησκεία γενικότερα. Αν και κανένα από τα έργα του δεν διασώθηκε, οι απόψεις του είναι γνωστές από τα έργα κριτικών που του απαντούσανε και μουσουλμάνων απολογητών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιμπν αλ-Ραουαντί γεννήθηκε το 815 στο Μεγάλο Χορασάν, σήμερα στο Αφγανιστάν. Ο πατέρας του, Yahya, ήταν εβραίος μελετητής του Ταλμούδ, έγινε μουσουλμάνος και δίδασκε μουσουλμάνους πως να καταρρίπτουν το Ταλμούδ. Ο αλ-Ραουάντι, εγκατέλειψε το Ισλάμ για τον αθεϊσμό και δίδασκε πως να καταρρίπτει κανείς το Κοράνι.
Φιλοσοφία
Ο αλ-Ραουάντι απέρριπτε την εξ αποκαλύψεως αλήθεια κάθε θρησκείας. Σύμφωνα με το βιβλίο του, Zumurrud, τα θαύματα και οι παραδόσεις που τα συνοδεύουν, είναι αναγκαστικά προβληματικά. Τα θαύματα, μόνο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων μπορεί να τα παρακολουθήσει, και οι αναφορές από μικρούς αριθμούς ανθρώπων δεν μπορούν να είναι αξιοπιστες, γιατί μπορούν εύκολα να συνωμοτήσουν για να πουν ψέματα. Ο αλ-Ραουάντι δείχνει και άλλες μουσουλμανικές παραδόσεις και εξηγεί γιατί είναι κωμικές, όπως για παράδειγμα περιπτώσεις όπου άγγελοι προσπάθησαν να βοηθήσουν σε μάχες τον Μωάμεθ. Στο ίδιο βιβλίο του κάνει κριτική στην προσευχή.
Η ουσία της φιλοσοφίας του αλ-Ραουάντι είναι ότι το δόγμα δεν αντέχει στην λογική, και άρα πρέπει να απορριφθεί, τα θαύματα είναι απάτες και το Κοράνι δεν είναι εξ΄αποκαλύψεως αλήθεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Υλιστές
Ουτρέρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Σεβίλλης
Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος
Ο Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος (ή Ευαγγελιστής) είναι πρόσωπο που εμφανίζεται αρκετές φορές στις Πράξεις των Αποστόλων. Ήταν ένας από τους Επτά που επιλέχτηκε να φροντίσει τους φτωχούς της χριστιανικής κοινότητας στην Ιερουσαλήμ. Κήρυξε και φέρεται να έκανε θαύματα στη Σαμάρεια, και συνάντησε και βάπτισε έναν άντρα, ευνούχο, στο δρόμο από την Ιερουσαλήμ προς τη Γάζα, παραδοσιακά σηματοδοτώντας την έναρξη της Εκκλησίας της Αιθιοπίας. Αργότερα, ο Φίλιππος έζησε στην Καισάρεια με τις τέσσερις κόρες του, όπου τον επισκέφτηκε ο Απόστολος Παύλος.
Καινή Διαθήκη
Ο Φίλιππος έφερε ελληνικό όνομα. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις Πράξεις των Αποστόλων ως ένας από τους «Επτά Διακόνους» που επιλέχθηκαν να παρακολουθήσουν ορισμένες υποθέσεις της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ ως συνέπεια των παραπόνων των Ελλήνων εναντίον των Εβραίων.
Μετά το μαρτύριο του Στεφάνου πήγε στη «πόλη της Σαμάρειας», όπου κήρυξε με μεγάλη επιτυχία, με τον Σίμων τον μάγο να είναι ένας από τους μεταστραφούς του. Στη συνέχεια του είπε ένας άγγελος του Κυρίου να πάει στο δρόμο μεταξύ Ιερουσαλήμ και Γάζας. Εκεί δίδαξε και βάπτισε τον Αιθιοπικό ευνούχο. Έπειτα τον «συνεπήρε» το Άγιο Πνεύμα και «βρέθηκε στην Άζωτ» (Ashdod) και στη συνέχεια «περνούσε το κήρυγμα σε όλες τις πόλεις μέχρι που έφτασε στην Καισάρεια».
Εκεί μερικά χρόνια μετά, σύμφωνα με τις Πράξεις, όπου περιγράφεται ως «ευαγγελιστής» (ένας όρος που βρέθηκε ξανά στην Καινή Διαθήκη στις Επιστολές προς Εφεσίους 4:11 και Β' προς Τιμόθεο 4:5), διασκεδάζει τον Απόστολο Παύλο και τον συνταξιδιώτη του στο δρόμο τους προς την Ιερουσαλήμ. Εκείνη την εποχή "είχε τέσσερις κόρες που προφήτευαν".
Παράδοση
Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγινε σύγχυση του Φιλίππου με τον Απόστολο Φίλιππο. Η σύγχυση ήταν ακόμη πιο εύκολη γιατί, ως αξιόλογο μέλος της αποστολικής διακονίας, μπορεί εύκολα να περιγραφεί ως απόστολος με την ευρύτερη έννοια αυτής της λέξης, πέρα ​​από τους αρχικούς 12 Αποστόλους. Μια καθυστερημένη παράδοση τον περιγράφει εγκατεστημένο στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας, όπου έγινε ο επίσκοπος της εκκλησίας τους.
Εορτασμός
Ο «Άγιος Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος» εορτάζεται στις 11 Οκτωβρίου απο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Καθολική, τη Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδο του Μιζούρι, και απο την Αγγλικανική κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης, για παράδειγμα, της Επισκοπικής Εκκλησίας των ΗΠΑ, και απο την Αγγλικανική Εκκλησία της Νότιας Αφρικής. Επιπλέον, στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Φίλιππος συγκαταλέγεται στους Εβδομήκοντα Αποστόλους. Αυτή η γιορτή εορτάζεται στις 4 Ιανουαρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα
Αλεξάντερ Αντράε
Ο Αλεξάντερ Αντράε (27 Απριλίου 1888 – 3 Απριλίου 1979), του οποίου το μικρό όνομα συχνά λανθασμένα δίνεται ως Βάλντεμαρ, ήταν ένας Γερμανός στρατιωτικός αξιωματικός από το Κόσλινγκ της Άνω Σιλεσίας. Στην αρχή ακολούθησε μια καριέρα στον στρατό, στη συνέχεια εντάχθηκε στην αστυνομία ασφαλείας και τελικά στη Λουφτβάφε.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διορίστηκε ως στρατιωτικός κυβερνήτης της Κρήτης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δικάστηκε και φυλακίστηκε για τα εγκλήματα πολέμου που έγιναν εκεί υπό τις διαταγές του.
Πρώιμη ζωή, Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεσοπόλεμος
Ο Αντράε γεννήθηκε το 1888 και κατατάχθηκε στο στρατό το 1906. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε με την 56η Ταξιαρχία Πεδίου-Πυροβολικού, στα Επιτελεία της 2ας Στρατιάς, της 25ης Μεραρχίας Πεζικού, της 9ης Μεραρχίας Landwher και του 16ου Σώματος Στρατού.
Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, παρέμεινε στη Ράιχσβερ, από την οποία αποσύρθηκε το 1920. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην αστυνομία ασφαλείας, όπου και έμεινε μέχρι το 1935, όταν επανήλθε στο στρατό και τον Αύγουστο του 1936, μετατέθηκε στη νεοσύστατη τότε Λουφτβάφε.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Υπηρετώντας στη Λουφτβάφε ως Διοικητής Επιτελείων Αεροπορικής Περιοχής 17 (Πολωνία), 300 (Δανία), Βαλκανίων και Κρήτης, ο Αντράε έλαβε μέρος στις εκστρατείες κατά της Πολωνίας, της Δανίας, των Βαλκανίων και της Κρήτης, αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 1941, διαδέχτηκε τον Κούρτ Στουντέντ ως Αρχιστράτηγος του « Οχυρού Κρήτης ». Υπό τις διαταγές του, χιλιάδες πολίτες της Κρήτης βασανίστηκαν ή εκτελέστηκαν. Κατά τη διάρκεια του 1942, ο πράκτορας της Επιχειρήσης Ειδικών Αποστολών Αλεξάντερ Φίλντιγκ εξέταζε ένα σχέδιο για τη σύλληψη του Αντράε. Αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αφού το φθινόπωρο του 1942, ο Αντράε μετατέθηκε στο Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ, αφήνοντας τη διοίκηση της Κρήτης στον αλεξιπτωτιστή στρατηγό Μπρούνο Μπρόιερ. Ωστόσο, η ιδέα της σύλληψης ενός Γερμανού στρατηγού εξελίχθηκε στην απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε. Ο Αντράε αποστρατεύτηκε τον Μάιο του 1943, για να επαναστρατευτεί ως στρατηγός πυροβολικού τον Απρίλιο του 1945 με την 4η Στρατιά Πάντσερ.
Μετά τον πόλεμο
Μετά την παράδοση της Γερμανίας τον Μάιο του 1945, ο Αντράε συνελήφθη από τους Βρετανούς και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ελλάδα για να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου για τα οποία ήταν υπεύθυνος ενώ βρισκόταν στην Κρήτη. Το 1947 καταδικάστηκε σε τέσσερις ισόβιες καθείρξεις. Το 1951, η ποινή του μετατράπηκε από τον  βασιλιά Παύλο Α' σε φυλάκιση τεσσάρων χρόνων. Ως αποτέλεσμα, αφού πέρασε τέσσερα χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε τον Ιανουάριο του 1952. Αργότερα, ο Αντράε βοήθησε στην ίδρυση του Γερμανικού Κρατικού Κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Δήμος Γεωργιάδης
Ο Δήμος Γεωργιάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δήμος Γεωργιάδης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1941. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες. Είναι δικηγόρος.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον ΔΗΣΥ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Την περίοδο 1994-2000 διετέλεσε πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ).
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Κερύνειας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Πρόεδροι Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ρε ελάσσονα
Η Ρε ελάσσονα είναι ελάσσονα κλίμακα που αρχίζει από ρε και αποτελείται από τις νότες ρε, μι, φα, σολ, λα, σι ύφεση και ντο. Έχει οπλισμό μία ύφεση. Η σχετική της είναι η φα μείζονα και η ομώνυμή της η ρε μείζονα.
Για τις αλλαγές που απαιτούνται για να γίνει η κλίμακα αρμονική ή μελωδική, χρησιμοποιούνται αλλοιώσεις.
Μουσική σε Ρε ελάσσονα
Από τις 555 σονάτες για πληκτροφόρο του Ντομένικο Σκαρλάττι, οι 151 είναι σε ελάσσονες τονικότητες, από τις οποίες η Ρε ελάσσονα είναι η πιο συνηθισμένη, με 32 σονάτες να είναι γραμμένες σε αυτήν.
Η Τέχνη της Φούγκας του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ είναι σε Ρε ελάσσονα.
Η μοναδική συμφωνία σε ελάσσονα τονικότητα του Μίχαελ Χάυντν, η 29η, είναι σε Ρε ελάσσονα.
Σύμφωνα με τον Άλφρεντ Αϊνστάιν, η Ρε ελάσσονα συσχετίστηκε με την αντίστιξη και τον χρωματικισμό (για παράδειγμα, τη χρωματική τετάρτη) και δίνεται ως παράδειγμα η Χρωματική Φαντασία και Φούγκα του Μπαχ σε ρε ελάσσονα. Το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ, το περισσότερο είναι γραμμένο σε Ρε ελάσσονα, καθώς και η περίφημη Άρια της Βασίλισσας της Νύχτας, «Der Hölle Rache», η οβερτούρα και η τελευταία σκηνή του Ντον Τζοβάννι. Από τα δύο κοντσέρτα για πιάνο που έγραψε ο Μότσαρτ σε ελάσσονα τονικότητα, το ένα είναι σε ρε ελάσσονα: το Κοντσέρτο για πιάνο No. 20, Κ. 466. Ακόμη, τα κουαρτέτα εγχόρδων του No. 13 Κ173 και Νο. 15 K421 (ένα από τα κορυφαία κουαρτέτα Χάυντν) είναι επίσης σε ρε ελάσσονα.
Εφόσον η Ρε ελάσσονα είναι η τονικότητα της 9ης Συμφωνίας του Μπετόβεν, ο Άντον Μπρούκνερ ένιωθε ανήσυχος να γράψει τη δική του 9η Συμφωνία στην ίδια τονικότητα. Εκτός από την Πρώτη Λειτουργία του Μπρούκνερ, ορισμένες άλλες συμφωνίες μετά την εποχή του Μπετόβεν είναι σε ρε ελάσσονα, συμπεριλαμβανομένης της Συμφωνίας Νο. 4 του Ρόμπερτ Σούμαν, της μοναδικής συμφωνίας του Σεζάρ Φρανκ και της 3ης Συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ.
Ο Γιαν Σιμπέλιους συχνά χρησιμοποιούσε την κλίμακα της Ρε ελάσσονας για συνθέσεις που έβλεπε ότι είχαν ευγενή χαρακτήρα· το Κοντσέρτο για βιολί, η Έκτη Συμφωνία και το κουαρτέτο εγχόρδων Voces intimae, είναι το καθένα σε αυτή την τονικότητα.
Η τονικότητα της Ρε ελάσσονας ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την Ελένη και τον Άλμπαν Μπεργκ.
Η Ρε ελάσσονα είναι ιδιαίτερα χρησιμοποιούμενη στη μουσική του Σεργκέι Ραχμάνινοφ, με κομμάτια γραμμένα σε αυτήν να καταλαμβάνουν σχεδόν το ένα όγδοο όλων των συνθέσεών του, όπως το Τρίτο Κοντσέρτο για πιάνο, η Σονάτα για Πιάνο Νο. 1, η 1η Συμφωνία, το Ελεγειακό Τρίο No. 2, τις Études-Tableaux, Op. 33, Νο. 4 και Op. 39, Νο. 8, τις Παραλλαγές Κορέλι και το συμφωνικό ποίημα Πρίγκιπας Ροστισλάβ.
Έργα από την κλασική εποχή της μουσικής, αλλά και μεταγενέστερα, τα οποία ξεκινούν με ελάσσονα τονικότητα, συνήθως τελειώνουν με μείζονα ή τουλάχιστον με μείζονα συγχορδία (όπως μία τρίτη πικαρδίας), αλλά υπάρχουν μερικά αξιοσημείωτα παραδείγματα έργων σε ρε ελάσσονα που τελειώνουν σε κλίμακες με διέσεις. Δύο συμφωνίες που ξεκινούν με ρε ελάσσονα και τελειώνουν σε μι μείζονα είναι ηΓοτθική Συμφωνία του Χάβεργκαλ Μπράιαν και η 4η Συμφωνία του Καρλ Νίλσεν. Η Συμφωνία του Δάντη του Φραντς Λιστ αρχίζει με Ρε ελάσσονα και τελειώνει σε Σι μείζονα.
Όπως με μία συμφωνία σε Ρε ελάσσονα που τελειώνει σε Ρε μείζονα, (π.χ. με την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν), μια συμφωνία σε Ρε μείζονα μπορεί να έχει στο πρώτο μέρος με ένδειξη allegro, μια αργή εισαγωγή σε Ρε ελάσσονα. Ο Ρόμπινς Λάντον έγραψε ότι «οι εισαγωγές στην τονική μιας ελάσσονας κλίμακας, ειδικά στη ρε ελάσσονα, ήταν πολύ δημοφιλείς στα έργα Άγγλων συνθετών του έτους 1794» και ο Γιόζεφ Χάυντν ακολούθησε αυτή τη διαδικασία για τις συμφωνίες σε Ρε μείζονα που έγραψε στο Λονδίνο.
Ο συνθέτης ταινιών Χανς Ζίμμερ είναι ένας από αυτούς που έχουν χρησιμοποιήσει πιο συχνά την κλίμακα της Ρε ελάσσονας στη σύγχρονη εποχή. Πολλές από τις γνωστές συνθέσεις του γράφτηκαν σε αυτήν· αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι οι μουσικές από τις ταινίες Μονομάχος, Ο Σκοτεινός Ιππότης, Πειρατές της Καραϊβικής και Κώδικας Da Vinci. Τη συχνή χρήση της κλίμακας έχουν παρατηρήσει κριτικοί όπως ο Κρίστιαν Κλέμμενσεν του Filmtracks.com, ο οποίος αποκάλεσε τη χρήση της "γελοίο πείσμα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2015
Το 2015 διεξήχθησαν δυο βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο και το Σεπτέμβριο:
Χρίστος Κουρτελλάρης
Ο Χρίστος Κουρτελλάρης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρίστος Κουρτελλάρης γεννήθηκε στους Εργάτες το 1919. Ήταν νυμφευμένος με την Μελανή Σκουρουπάθη και είχε 4 παιδιά. Απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 2018.
Πολιτική διαδρομή
Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στη συντεχνία των υποδηματεργατών. Το 1938 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και ακολούθως μέλος του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής και πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Ελέγχου του κόμματος.
Το 1943 κατατάχτηκε εθελοντικά στο Κυπριακό Σύνταγμα μετά το κάλεσμα του ΑΚΕΛ της 16ης Ιουνίου 1943 για ενίσχυση των συμμαχικών δυνάμεων. Μετά από εκπαίδευση, στάλθηκε στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία. Συμμετείχε στη μάχη του Μόντε Κασίνο στην Ιταλία.
Το 1946 αποτέλεσε ένα εκ των ιδρυτών της Συνεργατικής Έπαυλης Ονίσιας. Οι ιδρυτές της ήταν όλοι απόστρατοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χρίστος Κουρτελλάρης διετέλεσε πρόεδρος της Συνεργατικής Έπαυλης Ονίσιας για 55 χρόνια.
Επιπλέον, συμμετείχε στην Ένωση Αγροτών Κύπρου (μετέπειτα Ένωση Κυπρίων Αγροτών), υπηρετώντας από τις θέσεις του βοηθού γενικού γραμματέα και του γενικού γραμματέας.
Τον Δεκέμβριο του 1955 συνελήφθη και φυλακίστηκε από την βρετανική διοίκηση της Κύπρου, λόγω της συμμετοχής του στο ΑΚΕΛ, το οποίο είχαν θέσει εκτός νόμου.
Επιπλέον, ήταν ιδρυτικό μέλος του Παγκύπριου Συνδέσμου Πολεμιστών Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με το ΑΚΕΛ για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1976 για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 1981 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Κερύνειας Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δημήτριος Βαρούχας ή Λόγιος
Ο Δημήτρης Λόγιος Βαρούχας είχε γεννηθεί στο χωριό Άγιος Θωμάς στο Μονοφάτσι περίπου το 1770 ή το 1771. Πατέρας του ήταν ο παπα-Γιάννης Βαρούχας. Ονομάστηκε Λόγιος επειδή ήταν μορφωμένος. Είχε στενή συγγένεια με την οικογένεια Βαρούχα του Κρουσώνα. Ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους όταν ο ίδιος ήταν δέκα ετών και έτσι ο θείος του ο Ιερόθεος, αδελφός του πατέρα του και μοναχός στις Απεζανές, ανέλαβε την προστασία και ανατροφή των ορφανών. Λόγω της καταδίωξής του από Τούρκους αναγκάστηκε να δραπετεύσει στο εξωτερικό λαθραία μαζί με το μικρό Δημήτρη, φτάνοντας τελικά στην Πάδοβα της Ιταλίας. Εκεί ο Δημήτρης είχε την ευκαιρία να σπουδάσει την ιατρική επιστήμη. Περίπου το 1800 επέστρεψε στη γεννέτειρά του ασκώντας πλέον το επάγγελμα του ιατρού και θεραπεύοντας Χριστιανούς και Τούρκους.
Εκείνη την περίοδο ένας Γενίτσαρος Ντελή Δερβίς Ξεΐνογλου, από το γειτονικό τουρκοχώρι Αξέντι, σκότωσε τον άνδρα της αδερφής του, Δημήτρη Κοσμαδάκη. Τότε ο Λόγιος ορκίστηκε να πάρει εκδίκηση. Λέγεται ότι πήγε στα Σφακιά όπου αγόρασε οπλισμό και στα ενννιάμερα του Κοσμαδάκη σκότωσε το φονιά του. Έκτοτε ξεκίνησε η χαϊνικη ζωή του Λόγιου. Ο πασάς έστειλε σαράντα διαλεκτούς Γενίτσαρους για να συλλάβουν και να εκτελέσουν τον Λόγιο στον Άγιο Θωμά. Αυτοί διέμειναν στο σπίτι Σελίμ Αγά Κονταξή όπου ο Λόγιος κατόρθωσε να μπει ένα βράδυ που κοιμόντουσαν στον οντά και να σκοτώσει σφάζοντας έξι από αυτούς, ενώ οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν μεταξύ τους μέσα στη σύγχυση που είχε δημιουργηθεί με τις φωνές του Λόγιου: "Δώστου μπρε, δίπλα σου είναι..." Σκότωσε επίσης αρκετούς από τους σκληρούς και απάνθρωπους Γενίτσαρους της Μεσσαράς. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν ο Καμέρ Αγά από τις Λούρες και οι γιοί του, ο Λίσταρδος από την Αγία Βαρβάρα, ο Μόμολος από το Μορόνι, ο Αλής και ο Βελής από τα Άκρια, ο Μπραϊμης από το Δούλι,ο Μελέκος και άλλοι. Υποστηρίζεται πως είχε τη στήριξη του κρυπτοχριστιανού Μιχάλη (Χουσεΐν Κουρμούλη) από τον Κουσέ. Τα σπουδαιότερα μέλη της αντάρτικης ομάδας του Λόγιου είναι ο Ν. Κοσμαδάκης, ο χωριανός του Ρόγδιος, ο Καμπιτομαθιός από την Αγία Βαρβάρα, ο Μαυροζαχάρης από τον Κουσέ, ο Νικολουδομανόλης από το Πετροκεφάλι κ.α.
Η δράση του Λόγιου δεν περιορίστηκε μόνο στο Μονοφάτσι και στη Μεσσαρά. Γύρω στο 1807-1811 συνεργάστηκε με το στενό του συγγενή, από την πλευρά της γυναίκας του (γένος Βαρούχα), Γιάννη Ξυλούρη από τον Κρουσώνα, στο σπίτι του οποίου έβρισκε άσυλο και προστασία. Ο Λόγιος δημιούργησε μια μικρή ομάδα στην οποία μύησε άτομα του συγγενικού του περιβάλλοντος, με περιοχή δράσης το Μαλεβίζι. Τα μέλη της ομάδας κατάφεραν να εξοντώσουν πλήθος αιμοβόρων γενίτσαρων ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι: Ντουμάνης Αγάς (Ντουμάνογλου) και Μπραΐμης από το Κεραμούτσι, ο Αλτί Παρμάκης από τον Άγιο Μύρωνα, ο Ντουλάπης Αγάς από την Κιθαρίδα, ο Αχμέτι Ντεμίρης από το Πενταμόδι και ο Μπραΐμης Αγάς από το Σάρχο στην ορεινή θέση Βρωμονερό (Κρουσανιώτικο αόρι).
Σύμφωνα με πληροφορίες της Σοφίας Μαμουλάκη (γεν.1906 το γένος Ξυλούρη), το 1998 επισκέφθηκαν τον Κρουσώνα τρεις αδελφοί Γιαμαλήδες (Ξυλούρηδες, απόγονοι του Καπετάν Γιώργη Γιαμαλή), ο Γιώργης, ο Παναγιώτης και ο Αλέξανδρος, ερχόμενοι από την Αμερική με σκοπό να γνωρίσουν παλιούς συγγενείς τους (Ξυλούρηδες) από τον Κρουσώνα. Τότε ενημερώθηκαν ότι ο Νικολής Ξυλούρης, συγγενής των Γιαμαλήδων, δολοφονήθηκε από Τούρκους στη Μεσσαρά περίπου δέκα χρόνια πριν την επανάσταση του 1821. Ο Ζαχάρης Ξυλούρης, αδερφός του προεπαναστατικού χαϊνη Γιάννη Ξυλούρη, είχε πέντε γιους, τον Αντώνη, το Νικόλαο, τον Γιώργη, γνωστός και ως Καπετάν Γιαμαλής, τον Γιάννη και τον Χαρίτο και μια κόρη.
Ο Αντώνης Ξυλούρης ήταν έμπορος πολύτιμων υφασμάτων στο Κάστρο [μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία αργότερα στη Σμύρνη με ένα Λαδά από το Κάστρο (βλ. Τ.Α.Η. κώδικας θυσιών σελ. 24, το σπίτι του πουλήθηκε από Τούρκους στο Γενί Τζαμί το 1823)]. Σύμφωνα με τη διήγηση ενός γέρου Κουρτικάκη το 1958 στον Μενέλαο Ξυλούρη (γεν.1914, βουλευτης Ηρακλείου) στον Κουσέ όπως του είχε πεί ο παππούς του, ο Μιχάλης (Χουσεϊν) Κουρμούλης και ο Αγριολίδης, οι οποίοι είχαν παντρευτεί δυο αδελφές, το γένος Φασουλάκη, από τα Πιτσίδια, εισβάλοντας στο Κάστρο, χτυπούσαν όποιον Χριστιανό συναντούσαν με βούρδουλα, όπως ήταν καβαλάρηδες στην πλατιά στράτα (Καλοκαιρινού) πηγαίνοντας στου "Πασά την πόρτα" στο Μεϊντάνι. Όμως μετά από λίγο επέστρεψε ο Κουρμούλης στο μαγαζί του υφασματέμπορου Αντώνη Ξυλούρη για να αγοράσει πολύτιμα και ακριβά υφάσματα για τις κόρες του και τη σύζυγό του και ζήτησε συγγνώμη στον Αντώνη για τη βουρδουλιά που του είχε δώσει λέγοντας: "Έτσα έπρεπε να το κάμω." Μετρόντας με τον πήχυ ένα τόπι ύφασμα, ζητά από τον Αντώνη να του φέρει και ένα δεύτερο τόπι που του έδειξε. Με λευκό σαπούνι χάραξε ένα μικρό γ (γάμα) ως σημάδι πάνω στο ύφασμα. Φέρνοντας και το άλλο τόπι ο Αντώνης παρατήρησε ότι ο Κουρμούλης είχε προσθέσει μια λοξή γραμμή και μια κουκίδα. Είχε κάνει το γ να μοιάζει με ψάρι λέγοντας πως είναι ΙΧΘΥΣ. Κοιτάχτηκαν στα μάτια και τότε ο Κουρμούλης είπε στον Αντώνη: "Κατέχω πολλά για εσάς. Κατέχω πως ήταν αδελφός σου αυτός που σκότωσαν στη Μεσσαρά. Έστειλα ένα χωριανό μου Κούρτικα που πουλούσε καρπό στο χωριό σου και πήρε κρασί για Νάμα (Θεία Κοινωνία) και έμαθε για εσάς. Θέλω τη φιλία σας. Είστε δεκατέσσερα πρώτα ξαδέρφια και θέλω να γνωρίσω το θείο σου το Γιάννη και τον αδελφό σου το Γιώργη τον Γιαμαλή, που λένε." Πλήρωσε τα υφάσματα, τα πήρε και έφυγε. Όποτε ερχόταν στο Κάστρο ο Κουρμούλης επισκεπτόταν τον Αντώνη εκφράζοντάς του κάθε φορά την επιθυμία του για γνωριμία, πράγμα που τελικά έγινε. Στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν ο Κουρμούλης έδωσε όπλα σε μια ομάδα Κρουσανιωτών που πήγαν και δήθεν αγόρασαν άχυρα από τον Κουσέ στο χωριό του Κουρμούλη. Φιλοξενήθηκαν για μια βραδυά στο σπίτι του Κούρτικα και την επομένη μέρα μεταμφιεσμένοι ως καλόγεροι ( ο Βασίλης Ξυλούρης, ο Γιώργης Γιαμαλής, ο Μανόλης Μακατούνης, ο Κοκολοζαχάρης και ο Ξυλουρογιάννης) μέσα στα σακιά με τα άχυρα έκρυψαν και μετέφεραν τα όπλα στη Μονή της Αγίας Ειρήνης Κρουσώνα όπου και τα φύλαξαν. Οι προαναφερόμενοι ήταν οι πρωτοπόροι μετά το μεγάλο ξεσηκωμό του 1821. Ο Μακατουνομανόλης και άλλοι Κρουσανιώτες εντάχθηκαν στο ιππικό του Κουρμούλη αργότερα. Αναπτύχθηκε μια στενή συνεργασία των Κρουσανιωτών με τον Μιχάλη Κουρμούλη και με όλους τους καπετάνιους της Μεσσαράς. Και αυτούς επικαλείται και ο Ξωπατέρας στο τραγούδι που έχει καταγραφεί για το θάνατό του στην Οδηγήτρια το 1828. Απόσπασμα από το τραγούδι του Ξωπατέρα: ......Μηνά του ο Μεραμέτ'αλής πρόδωσε Ξωπατέρα
Γιατί έφταξε το τέλος σου τση γι'ασκημή σου ημέρα
Και πάλι του ξαναμηνά πρόδωσε Ξωπατέρα
Γιατί θε να'ναι αύριο η γ'υστερή σου ημέρα
- Δεν προσκυνώ μωρέ σκυλιά, μόνο θα πολεμήσω
Τσοι Κρουσανιώτες γ΄δέχομαι και θα σας ενικήσω
Δεν προσκυνώ μωρέ σκυλιά, κατά θα νταγιαντίσω
(απόσπασμα από το βιβλίο του Ηλία Βουτιερίδου “Ημερολόγιο του Τάγματος των επιλέκτων Κρητών 1897” σελ.129 έκδοση 1997 Δήμος Αρχανών Ε.Φ.Ν.Η)
Ο Λόγιος είχε συννενοηθεί με τον δούλο του Αγριολίδη τον Αράπη να τους ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του στο χωριό Άγιος Ιωάννης, τη νύχτα ώστε να μπουν να τον σφάξουν. Εκείνος όμως τους πρόδωσε και στο άνοιγμα της πόρτας δέχθηκαν τα πυρά του Αγριολίδη και των συνεργατών του με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του Λόγιου καθώς και του Κρουσανιώτη συνεργάτη του που ήταν ο Νικολής Ξυλούρης.Ο Λόγιος τραυματισμένος πήρε Βόρεια κατεύθυνση προς την Φαιστό και ξεψύχησε από την ακατάσχετη αιμορραγία στο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο τάφος του, το Μάιο του 1811, ο Ξυλούρης πήρε δυτική κατεύθυνση προς το Καμηλάρη όπου ξεψύχησε στην τοποθεσία που λέγεται έως και σήμερα του “Κρουσανιώτη το μνήμα”. Οι Τούρκοι τους αποκεφάλισαν και πήγαν τα κεφάλια στο Ηράκλειο για κοινή θέα όπως συνήθιζαν, στον πλάτανο κοντά στο Βαλιδέ Τζαμί, το δε σώμα του Λόγιου το κρέμασαν σε μια αχλαδιά (Η αχλαδιά του Λογίου). Ένας Οθωμανός τον ξεκρέμασε μετά από μερικές μέρες και τον έθαψε στη θέση “Ταράτσες".
“Η Μεσαρά όλη βοά το Μαλεβίζι κλαίει
και ένα πουλί μαύρο πουλί κακό χαμπάρι λέει,
σκοτώσανε το Λόγιο απού σφάζε τσ΄Αγάδες
απού νυχτοπροπάθιενε και ήμπαινε στσ΄οντάδες……
Κρίμας το μήλο να χαθεί το ρόδο να μαδίσει
κρίμα ήτονε και ο Λόγιος να κακοθανατίσει……
Με μπαμπεσά εχάθηκε αυτός και ο σύντροφος του
Μα τον Αράπη σκιάς επρόλαβε και σκότωσε ομπρός του……
…………………………………………………………………………………….
Ο Κριτοβουλίδης σε σημείωσή του (σελ.715) ως συμπληρούσαν, εν τισι τα υφ' υμών γρα΄φεντα εν ΙΒ' κεφάλαιον, αναφερόμενος στον Δημήτριο Λόγιο "...Και εφόνευσε μετ' ολίγων τον Ρηθέντα Δερβίσην. Οπλισθείς δ' έκτοτε περιφέρετο εις όρη, μετά του γυναικαδελφού του Νικολάου φονεύων και καταθορυβών επί πολύν χρόνον τους εκείσε Τούρκους...." Αναφέρει ότι ο Δ. Κοσμαδάκης που σκότωσε ο Δερβίς, ήταν θείος του. Ήταν όμως άνδρας της αδερφής του. Αυτό υποστηρίζει και ο Νικόλαος Σταυρινίδης, σε διάφορες σημειώσεις του και στο βιβλίο Τ.Α.Η. κώδικας θυσιών Κωδ. 120.
Μπέντε
Οι Μπέντε (Bende), είναι μια εθνογλωσσική ομάδα η οποία εδρεύει στην Περιοχή Μπάντα (Mpanda District) στην Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) της δυτικής Τανζανίας.
Δημογραφικά
Κατά το 1999, ο πληθυσμός των Μπέντε (Bende) εκτιμάτο ότι αριθμούσε 27.000 άτομα.
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Μοντόρο
Το Μοντόρο (στα ισπανικά: Montoro) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβα στην Ανδαλουσία. Ως πόλη ανάγεται στη ρωμαϊκή Epora, που συνέχισε να υφίσταται στην βησιγοτθική περίοδο αλλά έζησε το απώγειό της κάτω από αραβικό έλεγχο που ορίστηκε ως κέντρο της ευρύτερης περιοχής της Οροσειράς της Ρόντα. Η οχυρή της θέση, στην κορυφή ενός απόκρημνου λόφου, η δυνατότητα ελέγχου των μονοπατιών που οδηγούν στην Κάτω Ανδαλουσία και η ύπαρξη ευρέων καλλιεργήσιμων εδαφών στα περίχωρά της συνέβαλαν στην αύξηση της σημασίας της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβας
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1949
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Κοινό Τουρκικό Αλφάβητο
Ο όρος Κοινό Τουρκικό Αλφάβητο αναφέρεται σε δύο διαφορετικά συστήματα που χρησιμοποίησαν το λατινικό αλφάβητο για την γραφή πολλών Τουρκικών γλωσσών. Το παλιό σύστημα αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση και χρησιμοποιείται στη δεκαετία του 1930, ενώ το σημερινό σύστημα αποτελείται από 34 γράμματα που αναγνωρίζονται από το Τουρκικό Συμβούλιο. Τα γράμματα είναι τα εξής:
Ιστορία
Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, στις δημοκρατίες όπου η κύρια γλώσσα ανήκε στις τούρκικες γλώσσες, η ιδέα του παντουρκισμού έγινε δημοφιλής, και ως εκ τούτου, η ανάκτηση τουλατινικού αλφαβήτου. Για τους σκοπούς της ενοποίησης και με πρωτοβουλία της Τουρκίας, το Νοέμβριο του 1991 πραγματοποιήθηκε ένα διεθνές επιστημονικό συμβούλιο στην Κωνσταντινούπολη, για την παραγωγή τυποποιημένου αλφαβήτου για τις τουρκικές γλώσσες. Το αλφάβητο που θεσπίστηκε βασίζεται στο τουρκικό, αλλά με την προσθήκη των επιπλέον γραμμάτων ä, ñ, q, w και x. Τελικά το αλφάβητο αποτελείται από 34 γράμματα, από τα οποία τα 29 έχουν ληφθεί από την τουρκική.
Ωστόσο, το 1992 το Αζερμπαϊτζάν τροποποίησε το αλφάβητο και αντικατέστησε το γράμμα ä με το ə, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο παλιό κυριλλικό αλφάβητο και στο Γιαναλίφ.
Το αλφάβητο υιοθετήθηκε από το Αζερμπαϊτζάν τον Δεκέμβριο του 1991, από το Τουρκμενιστάν τον Απρίλιο του 1993 και από το Ουζμπεκιστάν, το Σεπτέμβριο του 1993. Το Σεπτέμβριο του 1993 στο επόμενο συνέδριο στην Άγκυρα, οι εκπρόσωποι του Αζερμπαϊτζάν, του Τουρκμενιστάν και του Ουζμπεκιστάν έχουν δηλώσει επίσημα τη μετάβαση σε ένα νέο αλφάβητο.
Τον Μάιο του 1995 η Κυβέρνηση του Ουζμπεκιστάν αρνήθηκε πλήρως το νέο αλφάβητο, υπέρ ενός άλλου, και υιοθετήθηκε το τυποποιημένο εικοσιεξαγράμματο λατινικό αλφάβητο. Η αλλαγή στο τυποποιημένο λατινικό αλφάβητο ίσχυσε και για την γλώσσα Καρακαλπάκ.
Το Τουρκμενιστάν εισήγαγε το νέο αλφάβητο το 1995, με την προσθήκη μερικών επιπλέον γραμμάτων σε σύγκριση με το Κοινό Τουρκικό Αλφάβητο.
Το Ταταρικό λατινικό αλφάβητο προτάθηκε το Σεπτέμβριο του 1999 και απορρίφθηκε τον Ιανουάριο του 2005, χρησιμοποιούσε αρκετά πρόσθετα γράμματα (ŋ αντί του ñ, ə αντί του ä), καθώς και το γράμμα ɵ αντί του τουρκικού ö. Από τις 24 Δεκεμβρίου 2012, το συνολικό τουρκικό αλφάβητο χρησιμοποιείται επίσημα ως μέσο για την μεταγραφή του ταταρικού κυριλλικού αλφαβήτου.
Αντιστοιχίες γραφήματων-φωνημάτων
Οι ορθογραφίες των τουρκικών γλωσσών είναι σε μεγάλο βαθμό φωνητικές, που σημαίνει ότι η προφορά μιας λέξης μπορεί συνήθως να προσδιορίζεται από την ορθογραφία. Για παράδειγμα, η τουρκική ορθογραφία είναι πολύ τακτική και η προφορά μιας λέξης μπορεί σχεδόν πάντα να καθορίζεται από την ορθογραφία. Αυτόν τον κανόνα εξαιρούνται τα πρόσφατα δάνεια και τα κατάλληλα ονόματα. Τα γράμματα που αντιπροσωπεύουν ήχους φωνηέντων στις Τουρκικές γλώσσες είναι, σε αλφαβητική σειρά, a, ä και e, ı, i, o, ö, u, ü.
Μη-Τουρκικά (Σλαβικά ή αραβικά) Γράμματα
δεξιά|μικρογραφία|917x917εσ|Παραδείγματα των λατινικών τουρκικών αλφαβήτων (1922-1940)
Στην ΕΣΣΔ
Το Ομοιόμορφο Τουρκικό Αλφάβητο ήταν το λατινικό αλφάβητο που χρησιμοποιήθηκε από τους μη Σλαβικούς λαούς της ΕΣΣΔ στη δεκαετία του 1930. Το αλφάβητο χρησιμοποίησε επίσης γράμματα από το Γιαναλίφ, καθώς το Γιαναλίφ ήταν μέρος του ομοιόμορφου αλφάβητου. Το ομοιόμορφο αλφάβητο χρησιμοποιεί λατινικά γράμματα, εκτός από το "w". Κάποια επιπλέον γράμματα, θεσπίστηκαν στο αλφάβητο.
Μπαλβέρδε δελ Καμίνο
Το Μπαλβέρδε δελ Καμίνο (στα ισπανικά: Valverde del Camino) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέλβα στην Ανδαλουσία. Προέκυψε τον 14ο αιώνα ως σημείο ξεκούρασης των ταξιδιωτών που ταξίδευαν από την Ουέλβα προς την Εξτρεμαδούρα στην πορεία ανάμεσα στα δύο κύρια ποτάμια της επαρχίας της Ουέλβα, Τίντο και Οδιέλ.
Η φυσική επαρχία Αντέβαλο
Η κωμόπολη είναι κέντρο της φυσικής επαρχίας Ανέβαλο, που αποτελεί μια από τις παραδοσιακές συνοριακές περιοχές μεταξύ της Ανδαλουσίας και της Πορτογαλίας. Η κομάρκα κατέχει σημαντικά μεγαλιθικά μνημεία όπως το Los Gabrieles στο Μπαλβέρδε δελ Καμίνο
Τις προσπάθειες εποικισμού της περιοχής κατά τη διάρκεια του Ύστερου Μεσαίωνα τις ανέλαβαν κυρίως οι κόμεις της Μεδίνα Σιδόνια· το διοικητικό κέντρο της περιοχής πάντα βρισκόταν στην ατλαντική ακτή (π.χ. Αγιαμόντε) ενώ απουσίαζαν ιστορικά αξιοπρόσεκτα αστικά κέντρα.