cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάμφρεϋ Δ΄ του Τορόν
Βιογραφία
Ο Βαλδουίνος Δ΄ έκανε διάδοχο τον 8ετή Βαλδουίνο Ε΄ από τον Οίκο τού Μομφερράτου, γιο της μεγαλύτερης αδελφής του Σιβύλλας και απεβίωσε το 1185, όμως το επόμενο έτος απεβίωσε και ο Βαλδουίνος Ε΄. Θα τον διαδεχόταν η μητέρα του Σιβύλλα και ο 2ος σύζυγός της Γκυ των Λουζινιάν, όμως οι βαρόνοι, που δεν ήθελαν το ζεύγος, αποφάσισαν να ανακηρύξουν τη μικρότερη Ισαβέλλα και τον Χάμφρεϋ Δ΄. Ο Χάμφρεϋ Δ΄, που δεν ήθελε να αναλάβει την εξουσία, τους άφησε και δήλωσε υποτέλεια στη Σιβύλλα και τον Γκυ. Το 1187 στη μάχη τού Χαττίν ο Σαλαδίνος συνέτριψε το στρατό της Ιερουσαλήμ και αιχμαλώτισε τον Χάμφρεϋ Δ΄. Τότε η μητέρα του πρόσφερε την Υπεριορδανία στον Σαλαδίνο για να ελευθερώσει τον αιχμάλωτο. Αν και οι φρουρές τού Κεράκ και τού Μοντρεάλ αρνήθηκαν να παραδοθούν, ο Σαλαδίνος τον άφησε ελεύθερο και κατέαβε με στρατό το Κεράκ (1188) και το Μοντρεάλ (1189).
Το 1190 απεβίωσε η Σιβύλλα και οι πιο πολλοί βαρόνοι τού βασιλείου (ακόμη και ο Μπαλιάν του Ιμπελέν, πατριός της Ισαβέλλας ως 2ος σύζυγος της μητέρας της Θεοδώρας Κομνηνής) ήθελαν να παντρέψουν την Ισαβέλλα με τον Κορράδο τού Μομφερράτου, έναν επιτυχημένο στρατιωτικό ηγέτη. Ο γάμος της με τον Χάμφρεϋ Δ΄ ακυρώθηκε, αν και το ζεύγος διαμαρτυρήθηκε για την απόφαση. Τότε ο Χάμφρεϋ Δ΄ εισήλθε στην ακολουθία τού Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας κατά τη Σταυροφορία τού 1191-92. Μια και ο Χάμφρεϋ Δ΄ μιλούσε άπταιστα αραβικά, διεξήγε τις διαπραγματεύσεις με τον Αλ-Αντίλ, αδελφό τού Σαλαδίνου, εκπροσωπώντας τον Ριχάρδο Α΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1183 την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού, κόρη του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις συζύγους της· η Ισαβέλλα Α΄ έγινε αργότερα βασίλισσα της Ιερουσαλήμ.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Γερμανίας
Βορειοδυτική Αγγλία
Η Βορειοδυτική Αγγλία (North West England) είναι μία από τις εννέα επίσημες περιφέρειες της Αγγλίας. Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες, έτσι και η Βορειοδυτική Αγγλία, δημιουργήθηκε το 1994 και υιοθετήθηκε για στατιστικούς σκοπούς από το 1999. Η Βορειοδυτική Αγγλία, περιλαμβάνει τις κομητείες του Ευρύτερου Μάντσεστερ, της Κάμπρια, του Λάνκασαϊρ, του Μέρσισαϊντ και του Τσέσαϊρ. Η περιφέρεια της Βορειοδυτικής Αγγλίας, έχει έκταση 14.165 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η μεγαλύτερη πόλη της Βορειοδυτικής Αγγλίας, είναι το Μάντσεστερ.
Ο πληθυσμός της περιφέρειας της Βορειοδυτικής Αγγλίας, ανέρχεται σε πάνω από 7.42 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022) και είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό περιφέρεια στην Αγγλία, μετά από την Νοτιοανατολική Αγγλία και το Μείζον Λονδίνο. Οι σημαντικότερες πόλεις της Βορειοδυτικής Αγγλίας, (εκτός από το Μάντσεστερ) είναι το Λίβερπουλ, το Γουόρινγκτον, το Μπλάκπουλ, το Πρέστον, και το Κάρλαϊλ.
Οικονομία
Η Βορειοδυτική Αγγλία, έχει περιγραφεί διαχρονικά ως βιομηχανική περιοχή. Η περιοχή του Ευρύτερου Μάντσεστερ, είναι η περιοχή με την μεγαλύτερη οικονομική παραγωγή στην Αγγλία. Η πόλη του Μάντσεστερ, θεωρείται η δεύτερη καλύτερη πόλη στο Ηνωμένο Βασίλειο για εγκατάσταση επιχειρήσεων. Το δίπολο Μάντσεστερ-Λίβερπουλ, θεωρείται ότι ανταγωνίζεται επάξια την περιοχή του Λονδίνου.
Γεωγραφία
Η Βορειοδυτική Αγγλία, βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Αγγλίας. Στα ανατολικά οριοθετείται από τα Πέννινα Όρη και δυτικά από την Θάλασσα της Ιρλανδίας. Καθέτως, η περιοχή εκτείνεται στα βόρεια, αγγίζοντας τα νοτιοδυτικά σύνορα της Σκωτίας, και νότια-νοτιοδυτικά, τα βορειοανατολικά σύνορα της Ουαλίας. Βορειοανατολικά, συνορεύει με την Βορειοανατολική Αγγλία, ανατολικά, με το Γιόρκσαϊρ και Χάμπερ, νοτιοανατολικά με τα Ανατολικά Μίντλαντς και νότια με τα Δυτικά Μίντλαντς.
Η περιφέρεια είναι ένας συνδυασμός, αστικού και επαρχιακού-αγροτικού τοπίου. Το νότιο τμήμα καλύπτεται από τις περιοχές του Μάντσεστερ και του Λίβερπουλ, ενώ το βόρειο τμήμα, καλύπτεται κυρίως από ημιορεινές περιοχές και πεδιάδες.
Το υψηλότερο σημείο της περιφέρειας, βρίσκεται στην κομητεία της Κάμπρια, και ανέρχεται σε 978 μέτρα (αποτελώντας παράλληλα το υψηλότερο σημείο στην Αγγλία).
Κλίμα
Η περιφέρεια της Βορειοδυτικής Αγγλίας, θεωρείται ότι κατέχει το πλέον μέσο τυπικό και αντιπροσωπευτικό κλίμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει δροσερά καλοκαίρια, και γενικά ήπιους χειμώνες, με έντονες βροχοπτώσεις καθόλη την διάρκεια του έτους. Η Κάμπρια, παρουσιάζει τα πιο ακραία καιρικά φαινόμενα (έντονες βροχοπτώσεις, κλπ).
Πολιτική
Η Βορειοδυτική Αγγλία, έχει 75 εκλογικές περιφέρειες για την Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην περιφέρεια, παρατηρείται παραδοσιακή πολιτική υπεροχή του Εργατικού Κόμματος, έναντι του Συντηρητικού Κόμματος. Παρόλα αυτά, στις τελευταίες γενικές εκλογές του 2019, οι Συντηρητικοί κατάφεραν να αυξήσουν κατά πολύ την επιρροή τους, κερδίζοντας 10 έδρες.
Επί του παρόντος, ύστερα από τις εκλογές του 2019, υπάρχουν 42 βουλευτές από το Εργατικό Κόμμα, 31 βουλευτές από το Συντηρητικό Κόμμα, 1 βουλευτής από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, και ένας 1 ανεξάρτητος βουλευτής (ο Πρόεδρος της Βουλής).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Αγγλία Κατηγορία:Περιφέρειες της Αγγλίας
Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ
Ο Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ (πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1536) ήταν ο 46ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1535 - 1536). Ο ντε Σεν-Ζαγ ήταν Γάλλος ευγενής που εισήλθε στο Τάγμα των Ιπποτών και έγινε αμέσως πασίγνωστος για την σύνεση του, όταν πέθανε ο Πιέρο ντε Πόντε εξελέγη στην θέση του ως 46ος Μέγας Μάγιστρος. Δεν πρόλαβε όμως να φτάσει στα νησιά επειδή αρρώστησε και πέθανε λίγους μήνες μετά την εκλογή του, βρισκόταν ακόμα στην πατρίδα του Μονπελιέ. Ο Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ και ο Φέρντιναντ φον Χόμπεσχ τελευταίος Μάγιστρος της Μάλτας που εξεδιώχθη από τους Γάλλους ήταν οι μοναδικοί Μάγιστροι της Μάλτας που δεν τάφηκαν στο νησί, τάφηκαν και οι δύο από σύμπτωση στο Μονπελιέ. Στην περίοδο που ήταν ήδη εκλεγμένος ένα Τάγμα Ιπποτών κατέστρεψε τον πύργο του Ελ-Χάιντ κοντά στην Τρίπολη της Λιβύης.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1962-1963
Πρωταθλήτρια αναδείχτηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της η ΑΕΚ, χάνοντας μόνο μία φορά στο σύνολο των έξι αγώνων της από τον Παναθηναϊκό με σκορ 76–69. Ο τελευταίος, αν και δύο αγωνιστικές πριν τη λήξη ήταν πρώτος στη βαθμολογία έχοντας κερδίσει τα περισσότερα ντέρμπι, γνώρισε την ήττα στους δύο τελευταίους αγώνες του από τον Ηρακλή και τον Τρίτωνα, με αποτέλεσμα τον τίτλο να κατακτήσει η ΑΕΚ. Σαν πρωταθλήτρια, μετείχε την επόμενη χρονιά στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Τη σύνθεση της πρωταθλήτριας ΑΕΚ αποτελούσαν οι Αμερικάνος, Λαρεντζάκης, Βασιλειάδης, Νικητόπουλος, Μόσχος, Τσάβας, Μπαμπανικολός, Δερμανούτσος.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Η= Ήττες, ΠΥ= Πόντοι υπέρ, ΠΚ= Πόντοι κατά, ΔΠ= Διαφορά πόντων
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης του 1962 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1963
Καλαμοκανάς (γένος)
Καλαμοκανάς είναι η γενική ονομασία χαραδριόμορφων καλοβατικών πτηνών της οικογενείας των Ανωραμφιδών. Η επιστημονική ονομασία του γένους είναι Himantopus και περιλαμβάνει 2 είδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία himantopus, είναι ελληνική (ιμάντας + πους) και συσχετίζεται, όπως και η λαϊκή ονομασία μαύρος καλαμοκανάς  με τα λεπτά -σαν ιμάντες ή σαν καλάμια- πόδια του πτηνού.
Η λέξη stilt στην αγγλική ονομασία του (Black-stilt), σημαίνει «πάσσαλος», «στύλος», αλλά σημαίνει και το κάθε ένα από τα «ξύλινα πόδια» των «ξυλοπόδαρων», εκείνων των ζογκλέρ, δηλαδή, που περπατάνε πάνω σ’αυτά. Ο συσχετισμός με τα πόδια του πτηνού είναι σαφέστατος, όπως και η αναφορά στο μαύρο πτέρωμά του.
Συστηματική ταξινομική
Το γένος Himantopus συνδέεται φυλογενετικά περισσότερο με το γένος Cladorhynchus και λιγότερο με το Avoceta που, μαζί, απαρτίζουν την οικογένεια των Ανωραμφιδών. Ένα απολίθωμα από το Ύστερο Μειόκαινο, που βρέθηκε στην περιοχή Big Sandy Formation, στην Αριζόνα των ΗΠΑ, περιγράφηκε ως Himantopus olsoni.
Η ταξινομική του γένους παραμένει προβληματική στο επίπεδο των υποειδών που περιλαμβάνει το taxon Himantopus himantopus και, παρά τις προσπάθειες από διάφορους ερευνητές να δοθεί λύση, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη η κατηγοριοποίηση των διαφόρων συστηματικών μονάδων που έχουν καταχωρηθεί. Η βάση του προβλήματος έγκειται στο γεγονός ότι, τα διάφορα taxa είναι, στην πλειονότητά τους, γεωγραφικά απομακρυσμένα που, σε συνδυασμό με τα ακόμη ελλιπή χρωμοσωμικά δεδομένα, δεν έχουν αποδώσει τελικά συμπεράσματα για την κατάταξή τους στο επίπεδο του είδους ή του υποείδους. Το πρόβλημα επιτείνεται από τις συχνές διασταυρώσεις των υποειδών στις αλληλοεπικαλυπτόμενες περιοχές όπου απαντούν.
Η ITIS δέχεται 4 taxa ως μονοτυπικά είδη: Himantopus himantopus, Himantopus leucocephalus, Himantopus melanurus, Himantopus novaezelandiae και 1 taxon, το Himantopus mexicanus να διαιρείται στα υποείδη: Himantopus mexicanus knudseni και Himantopus mexicanus mexicanus
Η Bird Life International δέχεται μόνο 4 taxa, όλα στο επίπεδο του είδους: Himantopus himantopus, Himantopus leucocephalus, Himantopus novaezelandiae και Himantopus mexicanus με το Himantopus melanurus να ενσωματώνεται στο τελευταίο, ενώ το Himantopus mexicanus knudseni δεν αναφέρεται καν.
Γεωγραφική κατανομή
Πηγές:
(σημ: με έντονα γράμματα η μορφή μετακίνησης της πλειονότητας των πληθυσμών, με έντονα πλάγια γράμματα το είδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Κράκεν
Ετυμολογία
Η λέξη Κράκεν (Kraken) πρόερχεται από τη Σουηδική γλώσσα και την Νορβηγική Γλώσσα. Και στις δύο γλώσσες η λέξη αποδίδει το νόημα του άρρωστου ζώου αλλά και του στρεβλωμένου (twisted). Στα μοντέρνα Γερμανικά η λέξη Krake σημαίνει χταπόδι.
Καλαμοκανάς (γένος)
Βιότοπος
Οι καλαμοκανάδες είναι καλοβατικά πτηνά ρηχών υγροτόπων που απαντούν, ανάλογα με το είδος, σε επίπεδους ανοικτούς χώρους, αμμονησίδες, λασπότοπους και αργιλώδη εδάφη, έλη, παρυφές ρηχών λιμνών, κοίτες ποταμών, πλημμυρισμένα χωράφια, αρδευόμενες περιοχές, λιμνάζοντα νερά αποχετεύσεων, κ.ο.κ. (βλ. λεπτομέρειες στα λήμματα των επί μέρους ειδών).
Κράκεν
Αναφορές
Από τις πιο γνωστές αναφορές που έχουν γίνει στο μυθικό Κράκεν είναι οι εξής:
Καλαμοκανάς (γένος)
Μορφολογία
thumb|right|350px|Ο [[μαύρος καλαμοκανάς (Himantopus novaezelandiae) αποτελεί ένα από τα σπανιότερα πτηνά στην υφήλιο]] Οι καλαμοκανάδες είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα παρυδάτια πτηνά, με το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο ή κατάμαυρο πτέρωμα και τους, επίσης χαρακτηριστικούς, εξαιρετικά μακρείς ταρσούς του, οπότε δύσκολα συγχέεται με άλλο γένος (indintinguishable). Το ράμφος τους είναι ίσιο και ασυνήθιστα λεπτό (διατομής μολυβιού).
Κράκεν
Αναφορές
εναλλ.=Αρχαίο βάζο που απεικονίζει χταπόδι.|μικρογραφία|Αρχαίο βάζο που απεικονίζει χταπόδι.
Καλαμοκανάς (γένος)
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές:
Φωνή
(Δείγματα φωνής στα λήμματα των επί μέρους ειδών)
Κράκεν
Εμφάνιση και προέλευση
Από τα τέλη του 18ου αιώνα, το Κράκεν έχει απεικονιστεί με διάφορους τρόπους, κυρίως ως μεγάλο πλάσμα που μοιάζει με χταπόδι, και συχνά υποστηρίζεται ότι το  Κράκεν που αναφέρει ο επίσκοπος Pontoppidan μπορεί να βασίστηκε στις αναφορές των ναυτικών για γιγαντιαία καλαμάρια.
Καλαμοκανάς (γένος)
Αναπαραγωγή
Το γένος περιλαμβάνει μονογαμικά είδη, με τα πουλιά να ζευγαρώνουν εφ’ όρου ζωής. Πριν το ζευγάρωμα προηγούνται τελετουργικά ερωτοτροπίας. Η περίοδος φωλιάσματος των καλαμοκανάδων ποικίλλει ευρέως, ανάλογα με την αναπαραγωγική επικράτεια και την περίοδο των βροχών. Φωλιάζει είτε αποικιακά (καλαμοκανάς), είτε μοναχικά μαύρος καλαμοκανάς, πάντοτε κοντά στο νερό.
Κράκεν
Εμφάνιση και προέλευση
Στις πρώτες περιγραφές, όμως, τα πλάσματα περιγράφηκαν ότι έμοιαζαν περισσότερο με καβούρια παρά χταπόδια, και γενικά διέθεταν χαρακτηριστικά που σχετίζονται με μεγάλες φάλαινες και όχι με γιγαντιαία καλαμάρια.
Καλαμοκανάς (γένος)
Αναπαραγωγή
Η φωλιά είναι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ένα μικρό βαθούλωμα στο έδαφος, σε μια αμμώδη προεξοχή. Η γέννα περιλαμβάνει (3-) 4 αβγά και την επώαση αναλαμβάνουν και τα δύο φύλα. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι και μπορούν να τρέξουν σχεδόν αμέσως μόλις εκκολαφθούν.
Κράκεν
Εμφάνιση και προέλευση
Κατά τα λεγόμενα "μαρτύρων" κάποια από τα σημάδια το ότι το Κράκεν είναι αληθινό είναι οι υποθαλάσσιες ηφαιστειακές δραστηριότητες, φυσαλίδες που έρχονται από τον βυθό στην επιφάνεια του νερού, ξαφνικά και επικίνδυνα ρεύματα και η εμφάνιση νέων βραχονησίδων.
Στην κουλτούρα
Το 1830, ο Βρετανός ποιητής Λόρδος Alfred Tennyson δημοσίευσε μία σονάτα ονόματι The Kraken και περιέγραφε ένα τεράστιο πλάσμα που κατοικεί στα βάθη του ωκεανού .
Καλαμοκανάς (γένος)
Κατάσταση πληθυσμού
Ενώ ο καλαμοκανάς δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο, ο μαύρος καλαμοκανάς, στον αντίποδα, αποτελεί ένα από τα πλέον κινδυνεύοντα πτηνά παγκοσμίως, λόγω της θήρευσης από ξενικά θηλαστικά και της υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων του. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει ανάκαμψη του μικρού πληθυσμού του, χάρη στις προσπάθειες που καταβάλλονται από τους εμπλεκομένους φορείς.
Κράκεν
Στην κουλτούρα
Στη νουβέλα του Χέρμαν Μέλβιλ, Μόμπι Ντικ (1851), στο κεφάλαιο 59 ονόματι Squid (καλαμάρι), φαίνεται το πλοίο του πρωταγωνιστή να συναντά το "The great live squid, which, they say, few whale-ships ever beheld, and returned to their ports to tell of it." (Το μεγάλο ζωντανό καλαμάρι, το οποίο, λένε, πως λίγα φαλαινοθηρικά μπόρεσαν να αντέξουν και να επιστρέψουν στα λιμάνια τους για να το πουν).
Καλαμοκανάς (γένος)
Πηγές
Pierce, R. J. 1984. The changed distribution of stilts in New Zealand. Notornis 31: 7-18.
Κράκεν
Στην κουλτούρα
Η περιγραφή που έδωσε ο Pontoppidan για το Κράκεν ενέπνευσε τον Ιούλιο Βερν στο μυθιστόρημά του, του 1870, "20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα".
Καλαμοκανάς (γένος)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανωρραµφίδες
Κράκεν
Πηγές
Κατηγορία:Θρύλοι Κατηγορία:Λογοτεχνία ανά γλώσσα Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Νορβηγική μυθολογία Κατηγορία:Μυθολογικά ζώα
Επισκληρίδιο αιμάτωμα
Επισκληρίδιο αιμάτωμα ονομάζεται η συλλογή αίματος μεταξύ του κρανίου και της σκληράς μήνιγγας.
Προκαλείται από τη ρήξη ενός αγγείου (αρτηρίας ή φλέβας) στον επισκληρίδιο χώρο, συνήθως εξαιτίας κατάγματος του κρανίου (60-90%, πιο σπάνια στα παιδιά). Ο θρόμβος που σχηματίζεται από το αίμα, αυξάνει σε μέγεθος λόγω της υδροστατικής πίεσης του αίματος από το ραγέν αγγείο, διαχωρίζοντας έτσι τη μήνιγγα από το οστό. Συνηθέστερο είναι ένα κάταγμα κροταφικού οστού, με το τραυματισμένο αγγείο να είναι η μέση μηνιγγική αρτηρία. Αποτελεί το 1% των κακώσεων κεφαλής, με τους άντρες να είναι τετραπλάσιοι από τις γυναίκες ασθενείς. Συχνότερο είναι σε νέα άτομα, σπάνια σε ηλικίες κάτω των 2 ετών ή άνω των 60.
Κλινικές εκδηλώσεις
Το «φωτεινό διάλειμμα» αποτελεί εκδήλωση συνηθέστερη στα επισκληρίδια αιματώματα (έως και σε 27% αυτών ), αν και μπορεί να συμβεί και σε άλλες ενδοκρανιακές κακώσεις. Αναφέρεται σε μια αρχική σύντομη περίοδο απώλειας αισθήσεων που όμως ανακτώνται για μερικές ώρες και ακολουθείται από προοδευτική επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης, και συνοδεύεται συχνά από ημιπάρεση. Η παρουσίαση ποικίλει, από ασθενείς που προσέρχονται σε εγρήγορση ή με θόλωση της συνείδησης έως και αναίσθητους εξαιτίας συσχετιζόμενης διάχυτης βλάβης, ενδοκρανιακής αιμορραγίας ή χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών. Συνήθη συμπτώματα είναι η κεφαλαλγία, ο έμετος ή επιληπτικές κρίσεις.
Αν το αιμάτωμα μεγεθύνεται γρήγορα και δεν αντιμετωπιστεί, κάνουν την εμφάνισή τους σημεία κήλης του εγκεφάλου, όπως κώμα, μυδρίαση της ομόπλευρης ή και των δύο κορών, νευρογενής υπεραερισμός και παθολογική εκτατική στάση. Τελικά εγκαθίστανται χαλαρή παράλυση και άπνοια, που οδηγούν εν τέλει στο θάνατο.
Διάγνωση
Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με αξονική τομογραφία εγκεφάλου. Τυπικό εύρημα (σε 84%) είναι το αιμάτωμα με υψηλή πυκνότητα και σχήμα αμφίκυρτου φακού, το οποίο εφάπτεται στην εσωτερική επιφάνεια του κρανίου και παρεκτοπίζει τον εγκέφαλο, με συχνότερη εντόπιση στην κροταφοβρεγματική περιοχή. Αναλόγως του μεγέθους υπάρχει παρεκτόπιση του εγκεφάλου και μετατόπιση της μέσης γραμμής.
Συντηρητικη
Αιματώματα που προκαλούνται από ρήξη φλέβας είναι συνήθως μικρά, λόγω της χαμηλής πίεσης αυτών των αγγείων, και μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά. Επισκληρίδια αιματώματα στον οπίσθιο βόθρο ή την κροταφική χώρα αντιμετωπίζονται συντηρητικά μόνο αν είναι μικρά σε μέγεθος, ο ασθενής είναι σε πολύ καλή νευρολογική κατάσταση και μπορεί να παρακολουθείται στενά τόσο κλινικά όσο και με συχνές αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου. Σε περίπτωση μεταβολής της κατάστασης μπορεί να αποφασιστεί χειρουργική αντιμετώπιση.
Χειρουργική
Η χειρουργική αντιμετώπιση εξαρτάται επίσης από διάφορους παράγοντες όπως η ηλικία, η νευρολογική κατάσταση, ο χρόνος που παρήλθε από τον τραυματισμό, τη θέση και το μέγεθος του αιματώματος, αλλά και την αύξησή του σε διαδοχικές αξονικές τομογραφίες εγκεφάλου. Αιματώματα που δίνουν συμπτώματα ή ασυμπτωματικά με μέγεθος μεγαλύτερο από 10-15 χιλιοστά, με όγκο μεγαλύτερο των 25 κυβ. εκατοστών ή με συμπίεση των βασικών δεξαμενών και παρεκτόπιση της μέσης γραμμής πρέπει να εκκενώνονται. Στα παιδιά τα παραπάνω όρια είναι ακόμη χαμηλότερα.
Προτιμότερη είναι συνήθως η κρανιοτομία που αποκαλύπτει το αιμάτωμα στην ολότητά του, ώστε να εξασφαλίσει την ολοκληρωτική αφαίρεσή του, αλλά και έλεγχο της αιμορραγίας. Τότε πέφτει η ενδοκράνια πίεση και περιορίζονται τα πιεστικά φαινόμενα. Επίσης, αποτρέπεται η εκ νέου συλλογή αίματος με τοποθέτηση στερεωτικών ραφών. Η πρόγνωση εξαρτάται από την αρχική νευρολογική κατάσταση και την παρουσία συνοδών κακώσεων (έως και 90% όταν υπάρχει και οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα). Η θνητότητα ανέρχεται σε 20-55% με υψηλότερα ποσοστά σε γηραιότερους ασθενείς, ενώ πέφτει σε 5-10% με πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπιση εντός των πρώτων ωρών. Ο θάνατος προκαλείται από αναπνευστική ανακοπή λόγω κήλης του αγκίστρου του ιπποκάμπου, που τραυματίζει τον μέσο εγκέφαλο.
Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν
Ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν (περί το 1477 - 8 Σεπτεμβρίου 1553) ήταν Ισπανός ιππότης της Αραγωνίας που διετέλεσε 47ος Μέγας Μάγιστρος στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας (1536 - 1553). Δεν είναι γνωστά πολλά στοιχεία για τα πρώτα χρόνια της ζωής του πέρα ότι γεννήθηκε στην Αραγωνία γύρω στα 1477. Εντάχθηκε στους Ιωαννίτες Ιππότες και πολέμησε μαζί τους γενναία στην Πολιορκία της Ρόδου (1522). Όταν χάθηκαν τα Δωδεκάνησα αναχώρησε από τη Ρόδο μαζί με το υπόλοιπο Τάγμα για τη Μάλτα (1530). Μετά τον θάνατο του Μέγα Μαγίστρου Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ (26 Σεπτεμβρίου 1536) εξελέγη διάδοχος του ως 47ος Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιωαννιτών. Τον Ιούλιο του 1551 οι Οθωμανοί επιχείρησαν να καταλάβουν τη Μάλτα αλλά σώθηκαν την τελευταία στιγμή, επιτέθηκαν στο γειτονικό νησί Γκόζο που συνθηκολόγησε ύστερα από τριήμερη σκληρή πολιορκία, οι κάτοικοι πουλήθηκαν όλοι δούλοι. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους οι Ιωαννίτες Ιππότες δέχθηκαν άλλο ένα σκληρό πλήγμα όταν ο διάσημος Οθωμανός ναύαρχος Τουργκούτ Ρέις κατέλαβε από αυτούς την Τρίπολη της Λιβύης. Ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν χρέωσε την απώλεια στον Ιππότη κυβερνήτη της πόλης Γκασπάρ ντε Βαλιέ που καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, ο επόμενος Μάγιστρος Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ αποφυλάκισε και αποκατέστησε τον Γκασπάρ ντε Βαλιέ.
Μετά τα γεγονότα του 1551 ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν αποφάσισε να οχυρώσει σημαντικά το νησί για να αποφύγει μελλοντικούς κινδύνους. Το Κάστρο του Αγίου Μιχαήλ θεμελιώθηκε στη Σενγκλέα (8 Μαίου 1552), μια χερσόνησο γειτονική στην πρωτεύουσα των Ναιτών Βιττόριοζα. Η χερσόνησος του Σιμπέρρας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση από την οποία θα μπορούσαν να επιβλέπουν τόσο το Μπίργκου όσο και το Γκόζο. Στη χερσόνησο υπήρχε αρχικά ένα παρατηρητήριο που είχε ιδρύσει ο Έρασμος της Φόρμιας, τα τελευταία χρόνια μετατράπηκε σε κάστρο (1522) αλλά οι Οθωμανοί το κατέλαβαν στη μεγάλη πολιορκία (1551). Το Τάγμα αποφάσισε να τη μετατρέψει στο επίκεντρο των νέων οχυρώσεων, στη Σιμπέρρας οικοδομήθηκαν η μετέπειτα πρωτεύουσα Βαλέτα και η Φλοριάνα. Ο Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν πέθανε (6 Σεπτεμβρίου 1553) και τον διαδέχθηκε ο Κλωντ ντε Λα Σανγκλ ως 48ος Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών, συνέχισε τις οχυρώσεις και ολοκλήρωσε όλα τα έργα του. Η ταφή του έγινε στην κρύπτη του παρεκκλησίου της Αγίας Άννας στο κάστρο του Σαίντ Άντζελο, τα οστά του μετακινήθηκαν αργότερα στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη στη Βαλέτα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Κάσος ΙV (κανονιοφόρος)
Η Κανονιοφόρος ΚΑΣΟΣ (πρώην ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ) είναι το πρώτο σκάφος του συγκεκριμένου τύπου, από μια σειρά εξ' ολοκλήρου Ελληνικής σχεδίασης και ναυπήγησης πολεμικών σκαφών. Καθελκύστηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1992 με ανάδοχο τη χρυσή Ολυμπιονίκη και αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Βούλα Πατουλίδου.
Ενεργοποιήθηκε στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ (Σκαραμαγκά) στις 4 Μαΐου 1993 όταν και υψώθηκε η Ελληνική Σημαία.
Έχει λάβει μέρος σε πολλές εθνικές και συμμαχικές ασκήσεις. Συμμετείχε στην επιχείρηση «Συνδρομή σε Ασφάλεια Ολυμπιακών Αγώνων 2004», σε πολλές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης καθώς και σε επιχειρήσεις προληπτικής ιατρικής.
Την 11 Νοεμβρίου 2005 αποφασίστηκε η μετονομασία του πλοίου σε Κ/Φ ΚΑΣΟΣ με σκοπό να τιμηθεί το μαρτυρικό νησί με τους ηρωικούς κατοίκους.
Κατηγορία:Κάσος
Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς
μικρογραφία|Χώρες που συμμετέχουν στις Ευρωπαϊκές Ημέρες πολιτιστικής Κληρονομιάς 2007 Οι Ευρωπαϊκές Ημέρες πολιτιστικής Κληρονομιάς (EHD) είναι μια κοινή δράση του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην οποία συμμετέχουν και οι 50 χώρες που έχουν υπογράψει την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Σύμβαση, με το σύνθημα, Ευρώπη: η κοινή μας κληρονομιά. Το ετήσιο πρόγραμμα προσφέρει ευκαιρίες για να επισκεφθείτε τα κτίρια, τα μνημεία και τοποθεσίες, πολλές από τις οποίες δεν είναι προσβάσιμες στο κοινό. Αποσκοπεί στη διεύρυνση της πρόσβασης και την πρόνοια για την αρχιτεκτονική και περιβαλλοντική κληρονομιά. Αυτά τα γεγονότα είναι επίσης γνωστά ως Ημέρες Ανοιχτών Θυρών ή απλά Ανοιχτές Ημέρες στις αγγλόφωνες χώρες.
Η εκδήλωση ξεκίνησε στη Γαλλία το 1984, με τη La Journée Portes Ouvertes, και υποστηρίχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 1985, στη Γρανάδα, στο 2ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο των αρμόδιων Υπουργών για την Αρχιτεκτονική Κληρονομιά, όπου ο Γάλλος Υπουργός Πολιτισμού πρότεινε τη διεθνοποίηση του εγχειρήματος υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Ολλανδία διοργάνωσε την πρώτη της Open Monumentendag το 1987. Η Σουηδία και η Δημοκρατία της Ιρλανδίας συμμετείχαν το 1989, και το Βέλγιο με τη Σκωτία το 1990.
Αλέξανδρος Λογοθέτης
Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης (Αθηνά, 1 Δεκεμβρίου 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε τις σπουδές του το 1988 στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοίτησε το 1991. Εκείνη τη χρονιά έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη δραματική σειρά «Θυσία». Ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην κοινωνική σειρά «Γυναίκες» όπου έπαιξε μαζί με τη Θέμιδα Μπαζάκα, την Πέμη Ζούνη και τον Κλέωνα Γρηγοριάδη τη σεζόν 1992-1993. Το 1993 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο παίζοντας στις ταινίες Έναστρος θόλος, Ραντεβού και Ο Αμερικάνος. Από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε σε έξι επεισόδια της αστυνομικής σειράς Ανατομία ενός εγκλήματος και σε μία ιστορία της σειράς Τμήμα ηθών. Το 1995 έπαιξε στην ταινία Ο τσαλαπετεινός του Wyoming, ενώ το 1997 πρωταγωνίστησε στην παραγωγή Μπίζνες στα Βαλκάνια, για την οποία βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Το 2003, πήρε το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Β' Ανδρικού Ρόλου στο ίδιο φεστιβάλ για την ερμηνεία του στην ταινία Γαμήλια νάρκη. Μέσα στα επόμενα χρόνια έπαιξε στις ταινίες Η χορωδία του Χαρίτωνα, Alter Ego, The flight of the swan και άλλες. Από το 2010 μέχρι το 2011 ερμήνευσε το ρόλο του Νίκου Κυρίτση στη δραματική σειρά εποχής Το νησί. Από το 2019 μέχρι το 2020 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Σπίτι είναι... Το 2020 έπαιξε στη σειρά 42 °C και το 2021 έκανε μια εμφάνιση στη σειρά Καρτ ποστάλ.
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ευσταθία Τσαπαρέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ροστισλάβ Γκριγκόρτσουκ
Ο Ροτισλάβ Ιβάνοβιτς Γκριγκόρτσουκ (ουκρανικά: Ростисла́в Iва́нович Григорчу́к, γεν. 23 Φεβρουαρίου 1953) είναι μαθηματικός που εργάζεται σε διάφορους τομείς των μαθηματικών, όπως η θεωρία ομάδων, τα δυναμικά συστήματα, η γεωμετρία και η επιστήμη των υπολογιστών. Κατέχει τη βαθμίδα του διακεκριμένου καθηγητή στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Τέξας A&M. Ο Γκριγκόρτσουκ είναι ιδιαίτερα γνωστός για την κατασκευή, σε μια εργασία του 1984, του πρώτου παραδείγματος μιας πεπερασμένης ομάδας ενδιάμεσης ανάπτυξης, απαντώντας έτσι σε ένα σημαντικό πρόβλημα που έθεσε ο Τζον Μίλνορ το 1968. Η ομάδα αυτή είναι πλέον γνωστή ως ομάδα Γκριγκόρτσουκ   και αποτελεί ένα από τα σημαντικά αντικείμενα που μελετώνται στη γεωμετρική θεωρία ομάδων, ιδίως στη μελέτη των ομάδων διακλαδώσεων, των ομάδων αυτομάτων και των ομάδων επαναλαμβανόμενης μονοδρομίας. Ο Γκριγκόρτσουκ είναι ένας από τους πρωτοπόρους της ασυμπτωτικής θεωρίας ομάδων καθώς και της θεωρίας των δυναμικά καθορισμένων ομάδων. Εισήγαγε την έννοια των ομάδων διακλαδώσεων   και ανέπτυξε τα θεμέλια της σχετικής θεωρίας. Ο ίδιος, μαζί με τους συνεργάτες και τους μαθητές του, εγκαινίασε τη θεωρία των ομάδων που παράγονται από πεπερασμένα αυτόματα τύπου Mealy,  τις ερμήνευσε ως ομάδες κλασματικού τύπου,  ανέπτυξε τη θεωρία των ομάδων που δρουν σε ριζωμένα δέντρα και βρήκε πολυάριθμες εφαρμογές    αυτών των ομάδων σε διάφορα πεδία των μαθηματικών, όπως η συναρτησιακή ανάλυση, η τοπολογία, η θεωρία φασματικών γραφημάτων, τα δυναμικά συστήματα και η εργοδική θεωρία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκριγκόρτσουκ γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1953 στην περιοχή Τερνοπίλ της σημερινής Ουκρανίας (το 1953 ήταν μέρος της ΕΣΣΔ). Πήρε το πτυχίο του το 1975 από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και το διδακτορικό δίπλωμα (υποψήφιος επιστήμονας) στα Μαθηματικά το 1978, επίσης από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, όπου σύμβουλος της διατριβής του ήταν ο Ανατόλι Μ. Στέπιν. Ο Γκριγκόρτσουκ έλαβε το δίπλωμα habilitation (Διδάκτωρ Επιστημών) στα Μαθηματικά το 1985 στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Στέκλοφ της Μόσχας. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1980 και 1990, ο Ροστισλάβ Γκριγκόρτσουκ κατείχε θέσεις στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Μεταφορών της Μόσχας και στη συνέχεια στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Στέκλοφ και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. 2002 ο Γκριγκόρτσουκ εντάχθηκε στη σχολή του Πανεπιστημίου του Τέξας A&M ως καθηγητής Μαθηματικών και προήχθη στη βαθμίδα του διακεκριμένου καθηγητή το 2008 .
Ο Ροστισλάβ Γκριγκόρτσουκ απεύθυνε μια προσκεκλημένη ομιλία στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών του 1990 στο Κιότο, μια προσκεκλημένη ομιλία στο συνέδριο της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας τον Μάρτιο του 2004 στην Αθήνα του Οχάιο και μια ομιλία ολομέλειας στο χειμερινό συνέδριο της Καναδικής Μαθηματικής Εταιρείας το 2004 .
Ο Γκριγκόρτσουκ είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού " Ομάδες, Γεωμετρία και Δυναμική", το οποίο εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Μαθηματική Εταιρεία, και είναι ή ήταν μέλος των συντακτικών επιτροπών των περιοδικών " Μαθηματικές Σημειώσεις", " Διεθνές Περιοδικό Άλγεβρας και Υπολογισμού", ""Εφημερίδα της Σύγχρονης Δυναμικής"", ""Γεωμετρία Αφιερωμένη"", ""Ουκρανική Μαθηματική Εφημερίδα"", ""Άλγεβρα και Διακριτά Μαθηματικά"", ""Καρπαθιακές Μαθηματικές Εκδόσεις"", ""Μπουκοβινική Μαθηματική Εφημερίδα"", και ""Μαθηματικές Σπουδές"".
Μαθηματικές συνεισφορές
Ο Γκριγκόρτσουκ είναι περισσότερο γνωστός επειδή κατασκεύασε το πρώτο παράδειγμα μιας πεπερασμένης ομάδας ενδιάμεσης ανάπτυξης, η οποία τώρα φέρει το όνομά του και ονομάζεται ομάδα Γκριγκόρτσουκ (μερικές φορές ονομάζεται επίσης πρώτη ομάδα Γκριγκόρτσουκ, καθώς ο Γκριγκόρτσουκ κατασκεύασε αρκετές άλλες ομάδες που επίσης μελετώνται συχνά). Αυτή η ομάδα έχει ανάπτυξη που είναι ταχύτερη από την πολυωνυμική αλλά βραδύτερη από την εκθετική. Ο Γκριγκόρτσουκ κατασκεύασε αυτή την ομάδα σε μια εργασία του 1980 και απέδειξε ότι έχει ενδιάμεση ανάπτυξη σε ένα άρθρο του 1984. Αυτό το αποτέλεσμα απάντησε σε ένα μακροχρόνιο ανοιχτό πρόβλημα που είχε θέσει ο Τζον Μίλνορ το 1968 σχετικά με την ύπαρξη πεπερασμένων ομάδων με ενδιάμεση ανάπτυξη. Η ομάδα του Γκριγκόρτσουκ έχει μια σειρά από άλλες αξιοσημείωτες μαθηματικές ιδιότητες. Είναι μια πεπερασμένα παραγόμενη άπειρη υπολειμματικά πεπερασμένη 2-ομάδα (δηλαδή, κάθε στοιχείο της ομάδας έχει πεπερασμένη τάξη που είναι δύναμη του 2). Είναι επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας πεπερασμένης γενιάς ομάδας που είναι προσιτή αλλά όχι στοιχειωδώς προσιτή, δίνοντας έτσι μια απάντηση σε ένα άλλο μακροχρόνιο πρόβλημα, που είχε τεθεί από τον Mahlon Day το 1957, Επίσης η ομάδα του Γκριγκόρτσουκ είναι "απλά άπειρη": δηλαδή είναι άπειρη αλλά κάθε κατάλληλο πηλίκο αυτής της ομάδας είναι πεπερασμένο.
Η ομάδα του Γκριγκόρτσουκ αποτελεί κεντρικό αντικείμενο στη μελέτη των λεγόμενων ομάδων κλάδων και ομάδων αυτομάτων. Πρόκειται για πεπερασμένα παραγόμενες ομάδες αυτομορφισμών ριζωμένων δένδρων που δίνονται από ιδιαίτερα ωραίες αναδρομικές περιγραφές και έχουν αξιοσημείωτες ιδιότητες αυτοομοιότητας. Η μελέτη των ομάδων διακλαδώσεων, αυτομάτων και αυτοομοειδών ομάδων υπήρξε ιδιαίτερα ενεργή κατά τις δεκαετίες του 1990 και 2000 και ανακαλύφθηκε εκεί ένας αριθμός απροσδόκητων συνδέσεων με άλλες περιοχές των μαθηματικών, όπως δυναμικά συστήματα, διαφορική γεωμετρία, Θεωρία Γκαλουά, εργοδική θεωρία, τυχαίοι περίπατοι, μορφοκλασματική διάσταση, άλγεβρες Hecke, περιορισμένη κοχομολογία, συναρτησιακή ανάλυση και άλλες. Ειδικότερα, πολλές από αυτές τις αυτο-ομοειδείς ομάδες προκύπτουν ως επαναληπτικές ομάδες μονοδρομίας σύνθετων πολυωνύμων. Έχουν ανακαλυφθεί σημαντικές συνδέσεις μεταξύ της αλγεβρικής δομής των αυτοομοειδών ομάδων και των δυναμικών ιδιοτήτων των εν λόγω πολυωνύμων, συμπεριλαμβανομένης της κωδικοποίησης των συνόλων Julia τους.
Μεγάλο μέρος της εργασίας του Γκριγκόρτσουκ κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 αφορούσε την ανάπτυξη της θεωρίας των κλάδων, των αυτομάτων και των αυτο-ομοειδών ομάδων και τη διερεύνηση αυτών των συνδέσεων. Για παράδειγμα, ο Γκριγκόρτσουκ, μαζί με τους συν-συγγραφείς του, πέτυχε ένα αντιπαράδειγμα στην εικασία του Μάικλ Ατίγια σχετικά με τους αριθμούς L2-betti των κλειστών πολλαπλών.
Ο Γκριγκόρτσουκ είναι επίσης γνωστός για τη συμβολή του στη γενική θεωρία των τυχαίων περιπάτων σε ομάδες και στη θεωρία των προσιτών ομάδων, ιδίως για την απόκτηση το 1980 αυτού που είναι ευρέως γνωστό (βλ. για παράδειγμα   ) ως κριτήριο προσιτότητας του Γκριγκόρτσουκ για πεπερασμένα παραγόμενες ομάδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ουκρανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Κρίστοφερ Τινγκ
Σειρές
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Πιέρο ντε Πόντε
Ο Πιέρο ντε Πόντε (26 Αυγούστου 1462 - 17 Νοεμβρίου 1535) ήταν ο 45ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1534 - 1535). Με προέλευση από το Άστι στη βόρεια Ιταλία καταγόταν από παλιά ευγενή Λομβαρδική οικογένεια. Εισήλθε στο Τάγμα των Ιωαννιτών ενώ βρισκόταν στη νήσο Κως (1523), την εποχή που η Ρόδος είχε μόλις πέσει στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Όταν πέθανε ο Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ εξελέγη ο επόμενος Μέγας Μάγιστρος (1534), βρισκόταν ακόμα στην Κω, αφού μετέβη στην Καλαβρία όπου έζησε δύο μήνες έφτασε στη Μάλτα (10 Νοεμβρίου 1534). Τα πρώτα νομίσματα των Ιπποτών της Μάλτα κόπηκαν την εποχή της ηγεμονίας του Πιέρο ντε Πόντε. Τον Ιούνιο του 1535 ο Μέγας Μάγιστρος έστειλε το πολεμικό ναυτικό και πολέμησε επιτυχώς τους Μουσουλμάνους στην Τυνησία. Ο Πιέρο ντε Πόντε πέθανε 15 μήνες μετά την εκλογή του (18 Νοεμβρίου 1535), τάφηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας του Καθεδρικού ναού τον Σαιντ Άντζελο στο Μπίργκου. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στην κρύπτη του Καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στη Βαλέτα.
Πηγές
Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας
Σάκκο και Βαντσέτι (ταινία)
Το Σάκκο και Βαντσέτι (Sacco e Vanzetti) είναι δραματική ταινία του 1971 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζουλιάνο Μοντάλντο, βασισμένη στα γεγονότα γύρω από τη δίκη και την εκτέλεση του Νικόλα Σάκκο και του Μπαρτολομέο Βαντσέτι, δύο αναρχικών ιταλικής καταγωγής οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο για τις δολοφονίες ενός φρουρού και ενός υπεύθυνου μισθοδοσίας κατά τη διάρκεια της ένοπλης ληστείας στις 15 Απριλίου 1920 στην εταιρεία υποδημάτων Σλέιτερ & Μόριλλ στο Μπρέιντρι της Μασαχουσέτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως Μπαρτολομέο Βαντσέτι και ο Ρικάρντο Κουτσιόλα ως Νικόλα Σάκκο.
Την μουσική συνέθεσε και διηύθυνε ο Ένιο Μορικόνε, με την μπαλάντα να ερμηνεύει η Τζόαν Μπαέζ. Η ταινία είναι γυρισμένη κυρίως έγχρωμη, αν και ξεκινά και τελειώνει σε μαύρο και άσπρο πλάνο, και περιλαμβάνει επίσης ασπρόμαυρα δελτία ειδήσεων εκείνης της περιόδου. Είναι μια ιταλική και γαλλική συμπαραγωγή, που γυρίστηκε επιτόπου στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας και κυκλοφόρησε σε ξεχωριστές εκδόσεις στην ιταλική και αγγλική γλώσσα αντίστοιχα.
Πλοκή
1920, Μασαχουσέτη. Δύο αναρχικοί μετανάστες που συνελήφθησαν κατά λάθος στο δρόμο - ο Νικόλα Σάκκο και ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι - κατηγορούνται ότι σκότωσαν δύο ανθρώπους σε μια ληστεία σε ένα εργοστάσιο υποδημάτων. Στους συλληφθέντες βρέθηκαν πιστόλια και σφαίρες, όπου σύμφωνα με τον εισαγγελέα Κάτζμαν, χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη του εγκλήματος. Κατά την ανάκριση τους οι Σάκκο και Βαντσέτι θα πέσουν σε αντιφάσεις, μην μπορώντας να δικαιολογήσουν τα όπλα που βρέθηκαν πάνω τους, με τον γνωστό δικηγόρο Φρεντ Μουρ να αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τους κατηγορούμενους. Σταδιακά, καθώς η υπόθεση γίνεται ολοένα και πιο γνωστή στο ευρύ κοινό, η δίκη των Σάκκο και Βαντσέτι αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής δίκης.
Παρόλα αυτά όμως ο Κάτζμαν καταφέρνει να πετύχει καταδικαστική απόφαση για τους κατηγορούμενους, που οδηγεί τον συνήγορο Μουρ στην παραίτηση και την ανάληψη της υπεράσπισης από τον έμπειρο Γουίλιαμ Τόμσον, ο οποίος προσπαθεί να βρει τους πραγματικούς ενόχους. Αν και ο Τόμσον εντοπίζει νέα στοιχεία που αθωόνουν τους δύο κατηγορούμενους, ο δικαστής Θάιλερ ωστόσο τα απορίπτει. Οι διαδηλώσεις σε όλες τις ΗΠΑ παίρνουν μεγάλες διαστάσεις και ο Τόμσον κάνει μια ύστατη προσπάθεια, ζητώντας ακρόαση από τον κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Φούλερ, προκειμένου να δώσει χάρη στους Σάκκο και Βαντσέτι. Παρόν στην συνάντηση όμως θα είναι και ο εισαγγελέας Κάτζμαν, ο οποίος πείθει τον κυβερνήτη για την ενοχή των δύο κατηγορούμενων.
Μετά από εφτά χρόνια αναμονής στις φυλακές, το 1927 ο πρώτος που θα οδηγηθεί στην ηλεκτρική καρέκλα θα είναι ο Νικόλα Σάκκο και θα ακολουθήσει ο Μπαρτολομέο Βαντσέτι.
Μουσική
Στο τέλος της ταινίας η Μπαέζ ερμηνεύει το τραγούδι "Here's to You" οι στίχοι του οποίου προέρχονται από μια δήλωση που αποδίδεται στον Βαντσέτι από τον Φίλιπ Στρονγκ, δημοσιογράφο της "North American Newspaper Alliance" που επισκέφτηκε τον Βαντσέτι στη φυλακή τον Μάιο του 1927, τρεις μήνες πριν από την εκτέλεσή του:
Το τραγούδι "Here's to You" περιλαμβάνεται επίσης σε πολλές μεταγενέστερες ταινίες, ιδίως στο σχεδόν ντοκιμαντέρ του 1978 "Γερμανικό φθινόπωρο", όπου συνοδεύει πλάνα από την κηδεία των μελών της ακροαριστερής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Ένσλιμ και Γιαν-Καρλ Ράσπε, οι οποίοι είχε αυτοκτονήσει στη φυλακή.
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου των Chicago Sun-Times Ρότζερ Ίμπερτ χαρακτήρισε την ταινία ως «μια από τις καλύτερες» της χρονιάς. Ο Ίμπερτ επέστησε ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο ο Μοντάλντο χειριζόταν τις σκηνές του δικαστηρίου του: «Μια δύσκολη περιοχή για κάθε σκηνοθέτη, αλλά μια περιοχή που ο σκηνοθέτης χειρίζεται με ενδιαφέρον και ίσως ακόμη και ολοκαίνουργιο τρόπο». Ο Ίμπερτ ανέφερε στην κριτική του:
Όσον αφορά την ιστορική ακρίβεια της ταινίας, ο Ίμπερτ θεώρησε ότι η ταινία είναι:
Παρά την κριτική των συναδέλφων του ότι η ταινία ήταν «απλώς μια άλλη αριστερή, ευρωπαϊκή έκρηξη στις Ηνωμένες Πολιτείες», ο Βίνσεντ Κάνμπι, σε μια κριτική για τους New York Times, επαίνεσε την ταινία, αν μη τι άλλο από το να επιστήσει «την προσοχή μας σε ένα τρομερό κεφάλαιο στην αμερικανική ιστορία». Ο Κάνμπι, ωστόσο, απέρριψε την ταινία ως απλοποίηση που:
Ο Κάνμπι αποδοκίμασε επίσης το soundtrack της ταινίας, το οποίο περιέγραψε ως «απολύτως φρικτό», με τη φωνή της Τζόαν Μπαέζ «που χρησιμοποιήθηκε για να πιστοποιήσει τις ευγενείς προθέσεις της ταινίας, αλλά με το φθηνότερο μέσο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Δικαστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Ζυράννα Ζατέλη
Η Ζυράννα Ζατέλη (29 Μαρτίου 1951) είναι Ελληνίδα συγγραφέας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1951 στον Σοχό Θεσσαλονίκης. Έζησε εκεί ως το 1969 που τελείωσε το Λύκειο. Τρία χρόνια μετά, σπούδασε θέατρο και εργάστηκε ως ηθοποιός στο θέατρο και στο ραδιόφωνο, μα εγκατέλειψε γρήγορα. Το 1973 μετά από περιπλάνηση στο εξωτερικό βρέθηκε στην Αθήνα.
Το ενδιαφέρον της στράφηκε από νωρίς στο γράψιμο. Εμφανίζεται στο προσκήνιο το 1984, με την Περσινή αρραβωνιαστικιά, το πρώτο της βιβλίο με διηγήματα. Δυο χρόνια αργότερα ακολουθεί μια δεύτερη συλλογή με διηγήματα, με τίτλο Στην ερημιά με χάρι. Το 1993 καθιερώνεται με το μυθιστόρημα Και με το φως του λύκου επανέρχονται, το οποίο και βραβεύεται τον επόμενο χρόνο με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος.
Με τον τίτλο Ο θάνατος ήρθε τελευταίος, εκδίδει το 2001 το πρώτο μέρος της τριλογίας Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους. Το βιβλίο σημειώνει αμέσως τεράστια επιτυχία και μετά από έναν χρόνο λαμβάνει το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Ακολουθεί, το 2005, η νουβέλα Ο δικός της αέρας και το 2006 το αφήγημα Οι μαγικές βέργες του αδελφού μου· αφορμή για το τελευταίο αποτελεί η έκθεση ξυλογλυπτικής του Χρήστου Καρακόλη στο Μουσείο Μπενάκη. Το 2009 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της Το πάθος χιλιάδες φορές, ενώ το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της.
Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί και δημοσιευθεί σε ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά.
Από το 1981 ζει ανάμεσα στην Αθήνα, στη Γαλλία και στην Πορτογαλία. Βιβλία της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Σερβία και τη Λιθουανία.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Πολατμπάι Μπερνταλίγεφ
Ο Πολατμπάι Τουργκανμπέκοβιτς Μπερνταλίγεφ (γεννημένος το 1986) είναι βιαστής και κατά συρροή δολοφόνος του Ουζμπεκιστάν, ο οποίος, μαζί με τους συνεργούς του Αμπντουσέιτ Ορμάνοφ και δύο άλλους άγνωστους άνδρες, ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία 11 γυναικών τόσο στο Ουζμπεκιστάν όσο και στο Καζακστάν από το 2011 έως το 2012. Ο Μπερνταλίγεφ και ο Ορμάνοφ καταδικάστηκαν και οι δύο σε ισόβια κάθειρξη και στις δύο χώρες, ενώ τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους εξακολουθούν να αναζητούνται.
Νεανικά χρόνια
Καταγώμενος από το Ουζμπεκιστάν, ο Μπερνταλίγεφ θεωρήθηκε ένας ήσυχος, ντροπαλός και μάλλον μη αξιοπρόσεκτος νεαρός άνδρας. Ωστόσο, μαζί με τον καλό του φίλο Αμπντουσέιτ Ορμάνοφ, βίασε τις συμμαθήτριές του, οι οποίες δεν ανέφεραν ποτέ τις υποθέσεις στην αστυνομία, καθώς ο πατέρας του Μπερνταλίγεφ ήταν αξιωματικός. Σε ένα σημείο, καταδικάστηκε για ληστεία στο Αλμάτι, με ποινή 6 ετών για να την εκτίσει στην αποικία καταδίκων Σύμκεντ. Ενώ ήταν στη φυλακή, ο Μπερνταλίγεφ άρχισε να αλληλογραφεί με μια γυναίκα με την οποία παντρεύτηκε αργότερα, αλλά το ζευγάρι χώρισε, αφού αποφυλακίστηκε υπό όρους το 2010
Επιστρέφοντας στο Ουζμπεκιστάν, ερωτεύτηκε μια άλλη γυναίκα, η οποία έγινε η κοπέλα του. Το ζευγάρι ζούσε μαζί με συγγενείς του Μπερνταλίγεφ στην Αστάνα, καθώς ήθελε να την συστήσει στους γονείς του πριν από το γάμο τους, στους οποίους οι γονείς δήλωσαν ότι αντιτάχθηκαν έντονα. Παρ 'όλα αυτά, ο επίμονος Μπερνταλίγεφ τελικά τους έπεισε και του επιτράπηκε να παντρευτεί τη γυναίκα.
Modus operandi
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό του συνεχώς τους βιασμούς του γυμνασίου, ο Μπερνταλίγεφ τελικά εξέφρασε την επιθυμία να «ξαναζήσει» τις συναρπαστικές εμπειρίες, που είχε. Δημιουργώντας ομάδα μαζί με τον Αμπντουσέιτ και τον αμοιβαίο φίλο τους, η συμμορία ξεκίνησε τη δολοφονική μανία. Ο τρόπος λειτουργίας τους περιελάμβανε τον Μπερνταλίγεφ, ο οποίος τα πήγαινε καλά με τις γυναίκες, ψάχνοντας για νέες, ανύπαντρες που έκαναν ωτοστόπ, προσποιούμενοι ότι ήταν οδηγός ενός ιδιωτικού ταξί, μιας μαύρης Mercedes. Με την προσφορά μιας βόλτας στον προορισμό τους, ο Μπερνταλίγεφ και το θύμα θα έμπαινε στο αυτοκίνητο, στο οποίο ο Ορμάνοφ και οι άλλοι συνεργάτες του είχαν ήδη καθίσει παριστάνοντας τους "πελάτες". Στη συνέχεια οδηγούσαν μέχρι να βρουν έναν μοναχικό, ερημικό δρόμο. Υπό το πρόσχημα ότι το αυτοκίνητο έπαθε βλάβη, ο Μπερνταλίγεφ θα σταματούσε το αυτοκίνητο, με τη συμμορία να προχωρούσε στο βιασμό και στη συνέχεια να στραγγαλίσει το θύμα τους χρησιμοποιώντας κασκόλ, κορδόνια παπουτσιών, πλαστικές σακούλες κ.λπ. Μετά την ολοκλήρωση της πράξης, θα λήστευαν την νεκρή από όλα τα υπάρχοντά της, με το μερίδιο του Μπερνταλίγεφ  να δίνεται ως δώρο συχνά στη φίλη του και τη μητέρα του ή μερικές φορές να πωλείται σε ενεχυροδανειστήρια.
Δολοφονίες στο Ουζμπεκιστάν και αλλαγή χώρου
Η συμμορία, που αρχικά λειτουργούσε στην Τασκένδη, κατάφερε να ξεφύγει από τις δολοφονίες 7 γυναικών (σε δύο από τις οποίες είχαν κάψει τα πτώματά τους), ακόμη αγνώστων μέχρι σήμερα, προτού τελικά η αστυνομία άρχισε να ενδιαφέρεται για την υπόθεση. Φοβούμενος ότι τον πλησίαζε η αστυνομία, ο Μπερνταλίγεφ άρχισε περιοδικά να ταξιδεύει στη γειτονική Περιφέρεια του Τουρκιστάν στο Καζακστάν, με την προσποίηση ότι εργάζεται. Θα σύχναζε κυρίως στον δρόμο Αλμάτι-Σύμκεντ,  σκοτώνοντας το θύμα και μετά επέστρεφε στο σπίτι του στο Ουζμπεκιστάν την ίδια μέρα.
Ναταλία Πασκόβα
Η 29χρονη Πασκόβα (επίσης γνωστή ως "Γεκατερίνα Τισκούνοβα"), συνοδευόμενη από την 3χρονη κόρη και αδερφή της, έφτασε στο Σύμκεντ από την Καραγκάντα με τρένο στις 19 Δεκεμβρίου 2011. Στο σιδηροδρομικό σταθμό, η αδερφή και η κόρη της Νατάλια χωρίστηκαν από αυτήν και ταξίδεψαν προς την πόλη Άρις, ενώ η χαμογελαστή Πασκόβα πήρε ταξί για το σπίτι της, στο κέντρο της πόλης. Για τελευταία φορά την είχαν δει να μιλάει με έναν ιδιωτικό οδηγό ταξί και επιβιβάστηκε στη μαύρη Mercedes του, αλλά ποτέ δεν επέστρεψε στο σπίτι ζωντανή. Δύο ημέρες αργότερα, το σώμα της ανακαλύφθηκε κατά μήκος της εθνικής οδού Αλμάτι- Τερμέζ, με τα σημάδια μιας βίαιης πάλης. Η Πασκόβα είχε βιαστεί και μετά στραγγαλιστεί με τα κορδόνια των παπουτσιών της. Τα αντικείμενά της, αποτελούμενα από μια βαλίτσα, φορητό υπολογιστή, χρυσά σκουλαρίκια και 500 τένγκε, έλειπαν.
Όλοι οι τοπικοί οδηγοί ταξί έδωσαν συνέντευξη σε αυτήν την υπόθεση, με κάποιους να έρχονται μπροστά και να λένε ότι την είδαν να μπαίνει σε μια μαύρη Mercedes. Ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκαν συλλήψεις κατά τη διάρκεια της έρευνας, βάζοντας γρήγορα την υπόθεση στο αρχείο.
Άσελ Μπουριμπάγιεβα
Στις 10 Φεβρουαρίου, η 25χρονη Μπουριμπάγιεβα (που αναφέρεται επίσης ως "Aliya Dauletbaeva") είχε αφήσει τη Σαριαγκάς με το τρένο και κατευθύνθηκε προς το Σύμκεντ, ενημερώνοντας τον σύζυγό της για τα ταξίδια της μέσω τηλεφώνου. Είχε κανονίσει να συναντήσει τον άντρα και τον γιο της στην είσοδο της πόλης, αλλά για να φτάσει εκεί, έπρεπε να πιάσει ταξί. Μετά από αρκετό καιρό, η Μπουριμπάγιεβα τηλεφώνησε στη σύζυγό της, λέγοντας ότι το ταξί είχε χαλάσει περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη και ότι οι οδηγοί το φρόντιζαν. Ανήσυχος, ο σύζυγός της προσπάθησε να την συμβουλέψει να αλλάξει αυτοκίνητα, αλλά μέχρι τότε, είχε ήδη κλείσει το τηλέφωνό της. Ο σύζυγος περίμενε μέχρι αργά το βράδυ πριν πάει στην αστυνομία, αλλά μόλις δύο ημέρες αργότερα, οι κάτοικοι ανακάλυψαν το σώμα της Άσελ σε μια στέπα κοντά στον αυτοκινητόδρομο. Βιάστηκε και πέθανε λόγω πνιγμού.
Σαούλε Ισάκοβα
Η 50χρονη Ισάκοβα, μία χωρική από το Νότιο Καζακστάν, είχε έρθει από την Αστάνα στο Σύμκεντ και για τελευταία φορά εμφανίστηκε μια βόλτα από το σιδηροδρομικό σταθμό, μπαίνοντας σε μια μαύρη Mercedes. Στις 12 Μαρτίου, ένας βοσκός ανακάλυψε το σώμα της. Ήταν εξακριβωμένο ότι η Σαούλε είχε στραγγαλιστεί με το δικό της μαντήλι. Επιπλέον, τα κοσμήματά της, το κινητό της και περίπου 35.000 τένγκε βρέθηκαν να λείπουν.
Ταμάρα Ασέροβα
Παρόλο που γνώριζε ότι υπήρχε κάποιος που σκότωσε μοναχικές γυναίκες, η 54χρονη από την περιοχή Ορνταμπίνσκαγια έσπευσε στο σπίτι την παραμονή της 8ης Μαρτίου. Έχοντας μειώσει την ασφάλειά της, δέχτηκε μια βόλτα από τη μαύρη Mercedes χωρίς δεύτερη σκέψη. Την ίδια μέρα, το σώμα της βρέθηκε κατά μήκος της εθνικής οδού. Όπως η Ισάκοβα, η Ασέροβα είχε ληστευθεί και στη συνέχεια είχε στραγγαλιστεί.
Σύλληψη, δίκη και ποινή
Έχοντας αισθανθεί την αυξανόμενη πίεση από τις αυξανόμενες υποθέσεις, οι αρχές του Καζακστάν άρχισαν αμέσως να παίρνουν συνέντευξη από όλους τους ντόπιους και ξένους οδηγούς ταξί, καθώς και να στέλνουν ειδοποιήσεις στις αστυνομικές δυνάμεις στο Ουζμπεκιστάν, τη Ρωσία και το Κιργιστάν. Τελικά, εμφανίστηκαν πληροφορίες από τις αρχές του Ουζμπεκιστάν, ισχυριζόμενοι ότι παρακολούθησαν έναν ύποπτο, που ήταν στην περιοχή Τζαμπίλ. Ο ύποπτος - Πολατμπάι Μπερνταλίγεφ, είχε ενοικιάσει καταλύματα στο Ταράζ. Κρατήθηκε υπό επιτήρηση για δύο ημέρες, προτού τελικά να συλληφθεί χωρίς αντίσταση. Αφού κρατήθηκε, ο Μπερνταλίγεφ σχεδόν αμέσως ομολόγησε όλα τα εγκλήματα, εμπλέκοντας επίσης τον Ορμάνοφ και τους άλλους συνεργούς. Λίγο αργότερα, ο ίδιος ο Αμπντουσέιτ Ορμάνοφ συνελήφθη από τις αρχές στο Ουζμπεκιστάν.
Αν και δεν έμοιαζε με αιμοδιψή δολοφόνο, οι ερευνητές σοκαρίστηκαν όταν ο Μπερνταλίγεφ περιέγραψε τις σκηνές του εγκλήματος μέχρι τις μικρότερες λεπτομέρειες. Μια μεταγενέστερη έρευνα για το σπίτι των γονιών του αποκάλυψε ένα μαντήλι, που ανήκε σε ένα από τα θύματα, το οποίο είχε δώσει ο Μπερνταλίγεφ στη μητέρα του. Κλεμμένα κοσμήματα βρέθηκαν επίσης στην κατοχή της μελλοντικής γυναίκας του δολοφόνου.
Σε μια προσπάθεια να πάρει μια μικρότερη ποινή, ο Μπερνταλίγεφ προσποιήθηκε ότι είχε τραυματιστεί και μετάνιωσε για τις πράξεις του, αλλά η μπλόφα του δεν έγινε δεκτή από τους ερευνητές. Τόσο αυτός όσο και ο Ορμάνοφ καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για βιασμό, ληστεία και δολοφονία. Ο Μπερνταλίγεφ τελικά εκδόθηκε πίσω στην πατρίδα του, αλλά η ίδια ποινή τον περίμενε εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Δολοφόνοι ανά εθνικότητα Κατηγορία:Δολοφονίες ανά χώρα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις