cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαγκί Σιγιάν
Η χριστιανική πλέον Αντιόχεια διεκδικήθηκε από τον Βοημούνδο και τον Ραϋμόνδο, με τον Ραϋμόνδο να εγκαθίσταται στην κατοικία του Γιαγκί Σιγιάν και τον Βοημούνδο στην ακρόπολη της πόλης όταν αυτή κατελήφθη ένα μήνα μετά. Ο καβγάς των δύο χριστιανών αρχηγών καθυστέρησε αρκετά την εκστρατεία των Σταυροφόρων.
Οι Φράγκοι (Σταυροφόροι) αναφέρουν τον Γιαγκί Σιγιάν με διάφορα ονόματα στα λατινικά, όπως Αξιανός, Γρατιανός και Κασσιανός. Η κατοικία του στην Αντιόχεια, που διεκδικήθηκε από τον Ραϋμόνδο, ήταν γνωστή ως palatium Cassiani (παλάτι του Κασσιανού).
Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
Εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως
thumb|Το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως. Το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2012. Κύριο σύμβολό του είναι δύο χελώνες, οι οποίες γεννούν τα αυγά τους στο νησί. Για επίσημες περιστάσεις χρησιμοποιούνταν πριν από το σημερινό εθνόσημο το Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου.
Περιγραφή
Το εθνόσημο αποτελείται από έναν θυρεό που έχει κύματα λευκού-μπλε (εναλλάξ) χρώματος, με ένα πράσινο βέλος που βλέπει προς τα πάνω, όπου πετούν δύο πουλιά (σαν γλάροι) και ένα ακόμα ίδιο πτηνό, αλλά λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος από τα άλλα δύο, στη βάση του θυρεού. Τα πουλιά είναι ζωγραφισμένα μέσα στα μπλε κύματα. Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται μια γαλάζια περικεφαλαία και πάνω της ένα τρικάταρτο ιστιοφόρο πλοίο, με τη σημαία της Αγγλίας καρφωμένη στα δεξιά του. Πάνω από το καράβι (το οποίο φαίνεται να είναι πάνω σε κύματα) βλέπουμε ένα τρίγωνο πράσινου χρώματος. Το θυρεό στηρίζουν δύο όρθιες χελώνες, που κοιτούν αμφότερες προς την περικεφαλαία και βρίσκονται επάνω σε δύο βράχους, όπου έχουν φυτρώσει πράσινα φυτά (χόρτα). Κάθε χελώνα κάθεται πάνω σε έναν τέτοιο βράχο.
Ιστορικό
Η πρόταση για ένα νέο σχέδιο εθνοσήμου με σκοπό να χρησιμοποιείται στα νησιά έγινε από το Συμβούλιο των Όπλων (College of Arms) στο Λονδίνο και κατατέθηκε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Οι κάτοικοι του νησιού ρωτήθηκαν για το τι ήθελαν να περιλαμβάνεται στο εθνόσημο και επικράτησε η πρόταση να συμπεριληφθούν οι χελώνες.
Παραπομπές
Εθνοσημο
Ηλίας Παπαηλιόπουλος
Ο Ηλίας Παπαηλιόπουλος, (Άμφισσα 1817 - ;;), ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Άμφισσας, ήταν γιος του αγωνιστή του 1821 και πολιτικού Ασημάκη Παπαηλιόπουλου. Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο το 1847 με την Φωτεινή Γιαγτζή από την Άμφισσα αλλά πέθανε μετά από τρία χρόνια, δεύτερη φορά παντρεύτηκε το 1858 την Πηνελόπη Λιδωρίκη από την Άμφισσα κόρη του Αθανάσιου Λοιδωρίκη κυρία επί τιμών της βασίλισσας. Ο γάμος του με την Φωτεινή έγινε στο παλάτι παρουσία του βασιλικού ζεύγους με κουμπάρο τον τότε πρωθυπουργό Αθανάσιο Μιαούλη.
Είχε εκλεγεί βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1881, έπειτα ήταν υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Δημήτριου Βάλβη 1886.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Ανδρέας Μουστοξύδης
Ο Ανδρέας Μουστοξύδης (Κέρκυρα, 6 Ιανουαρίου 1785 – 29 Ιουλίου 1860) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός των Επτανήσων του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 6 Ιανουαρίου 1785. Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών πήγε στην Ιταλία και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας, όπου και αναγορεύτηκε νομοδιδάκτωρ το 1805. Το 1805 ονομάστηκε μέλος της «Αρχαιολογικής Εταιρείας» της Φλωρεντίας και της «Φλωρεντιανής Ακαδημίας».
Επέστρεψε στην Κέρκυρα και άρχισε να παραδίδει μαθήματα στο Λύκειο χωρίς μισθό. Συγχρόνως δημοσίευε ιστορικές ειδήσεις περί της πατρίδας του. Για την δραστηριότητά του αυτή τιμήθηκε από την Γερουσία της Επτανήσου με το αξίωμα του ιστοριογράφου των νησιών, και με τον έπαινο για τον ζήλο και την φιλοσοφική αξία των έργων του.
Λίγο πριν από την γαλλική κατοχή των νησιών αποδήμησε ξανά προς την Ιταλία. Επισκέφτηκε το Παρίσι και επέστρεψε πάλι στο Μιλάνο. Περιηγήθηκε τη Γερμανία, τη Σαξονία και την Ελβετία, μελετώντας και αποθησαυρίζοντας πολλές και πολύτιμες ιστορικές ειδήσεις, χειρόγραφα και πηγές για την πατρίδα του.
Όταν εξερράγη η Ελληνική Επανάσταση, ο Μουστοξύδης την εξύμνησε σε ιταλικούς στίχους και ανέλαβε το επίπονο έργο να πληροφορεί την Ευρώπη περί των ανδραγαθημάτων των Ελλήνων αγωνιστών.
Επί Καποδίστρια δέχτηκε την πρόσκληση της Κυβέρνησης να διοργανώσει το δημόσιο εκπαιδευτήριο στην Αίγινα. Η δολοφονία του Καποδίστρια τον ανάγκασε όμως να διακόψει το έργο του και να αναχωρήσει για την Κέρκυρα.
Στην Κέρκυρα έγινε αντιπρόσωπος και αμέσως Γερουσιαστής του τετάρτου Κοινοβουλίου, και αργότερα αρχηγός της Αντιπολίτευσης.
Το 1849, στις πρώτες ελεύθερες εκλογές ο λαός ψήφισε τον Μουστοξύδη αντιπρόσωπο και η βουλή ομόφωνα πρόεδρο, θέση την οποία όμως ο Μουστοξύδης μετριόφρονα αρνήθηκε.
Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1860 στην Κέρκυρα.
Έργα του
Ο Μουστοξύδης ήταν από τους πρώτους Έλληνες ιστοριογράφους που εργάστηκαν με μεθοδικότητα και ακρίβεια πάνω στην ελληνική ιστορία. Κατά τα έτη 1843-1853 εξέδιδε το περιοδικό Ελληνομνήμων ή Σύμμικτα ελληνικά. Έγραψε επίσης έργα φιλοσοφικού, φιλολογικού αλλά και γλωσσολογικού ενδιαφέροντος, όπως: «Ισοκράτους λόγος περί αντιδόσεως», «Παρατηρήσεις τινές επί της νέας ελληνικής γλώσσης», «Έκθεσις περί της δημοσίας εκπαιδεύσεως», «Επιστολαί», καθώς και πολλές πραγματείες, μεταφράσεις ξένων ιστορικών και ποιητικών έργων, ποιήματα κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Γερουσιαστές της Ιονίου Πολιτείας Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Γαλάτης (οικογένεια)
Οι Γαλαταίοι (Βενετικά ιταλικά: Galati) είναι μια παλιά οικογένεια ευγενών από το νησί της Ιθάκης, Ελλάδα, που ήρθαν πρώτα στο προσκήνιο ως τοπικοί ευγενείς υπό την κυριαρχία των Τόκκων τους 14ο και 15ο αιώνες. Η οικογένεια καταγράφεται ύστερα στους καταλόγους ιθακησίων ευγενών του 1803 και του 1804. Επιφανείς προσωπικότητες της οικογένειας είναι ο προ-επαναστατικός Φιλικός Νικόλαος Γαλάτης (1792-1819) και ο Αθηναίος σχεδιαστής μόδας Γιάννης Γαλάτης.
Προέλευση
Η οικογένεια βρίσκεται στις ιστορικές πηγές για πρώτη φορά σε μια αναφορά ενός Κλινιέτου Γαλάτη, κυβερνήτης της Λευκάδας το 1335. Υποτίθεται ότι η οικογένεια κατάγεται από την νότια Ιταλία, ιδιαίτερα ίσως από την Απουλία όπου υπάρχει παλαιά ομώνυμη οικογένεια.
Τα πρώτα προνόμια ευγένειας λαμβάνονται μετά την εξυπηρέτηση της οικογένειας Τόκκο που τότε κυβερνούσε την Κεφαλονιά, την Ιθάκη και τη Ζάκυνθο. Το 1403, ο Λεονάρδος Β' Τόκκος επιβεβαίωσε και αναγνώρισε τα προνόμια που ανήκαν στον Φράγκυλο (ή Franculo) Πελεγάνο (Pelegano), τα οποία είχαν παραχωρηθεί προηγουμένως από τον Λεονάρδο Α' στους γονείς του, τον Νικόλαο Πελεγάνο και την Ευδοκία (κόρη του Νικόλαου Γαλάτη). Στο νησί της Ιθάκης ο Λεονάρδος Τόκκος (είτε Α' ή Β') παραχώρησε κτήματα και προνόμια στους ιθακησίους Γαλαταίους, "καταλέγων εξ αυτών τον Καίσαρα [Γαλάτη] μετά των ευγενών της επικρατείας και απαλλάτων παντός βάρους και αγγαρίας και παραχωρών κτήματα'.
Βενετική περίοδος
Ύστερα όταν τα Επτάνησα έρχονται υπό την Ενετική εξουσία, οι Βενετοί προσπάθησαν να αυξήσουν τον πληθυσμό της Ιθάκης και να προωθούν την γεωργία στο νησί. Με διάταγμα της Βενετικής Γερουσίας το 1504 η Ιθάκη εποικίστηκε από ανθρώπους από άλλα νησιά του πελάγους. Ωστόσο, οι Βενετικές αρχές βρήκαν τους Γαλαταίους ήδη στο νησί λίγους μήνες νωρίτερα, ανεξάρτητα από το επίσημο εποικισμό του νησιού. Πιθανό να είχαν φύγει οι Γαλαταίοι από το νησί τα τέλη του 15ου αιώνα όταν κατέλαβαν τη περιοχή οι Οθωμανοί. Στην επιστροφή, οι Γαλαταίοι υποστήριζαν ότι το νησί τους ανήκε 'κληρονομικώ δικαιώματι', δηλαδή επειδή τους είχαν δώσει εκεί προνόμια και κτήματα οι Τόκκοι. Μαζί τους, η οικογένεια έφερε 15-20 ζεύγη βοδιών και σπόρους να καλλιεργηθεί το νησί.
Συνεπώς η οικονομία του νησιού άλλαξε, αλλά οι Γαλαταίοι διατήρησαν ορισμένα προνόμια και συμφέροντα στο νησί, που αναγνωρίστηκαν το 1558 από τον τότε Προβλεπτή της Κεφαλονιάς, τον Ζουάν Ντολφίν (Δολφίνος) και από είκοσι από τους διαδόχους του· "'la famiglia Galati al tempo del signor Lunardo De Tochis erano tornati, et trattati per persone civili et non erano sottoposti a niuna gravezza.' [η οικογένεια Γαλάτη επέστρεψε την εποχή του Λεονάρδου Τόκκου, και φέρθηκαν ως civili (δηλαδή η τάξη των αστών) και απαλλάγκαν από κάθε βάρος.]"Το ευγενές στοιχείο της οικογένειας διατηρήθηκε επί αιώνες παρόλο τη μεταβαλλόμενη οικονομική κατάσταση, αφού η οικογένεια καταγράφεται στα δυο Libri d'Oro του 1803 και του 1804, οι κατάλογοι των ευγενών του νησιού. μικρογραφία|Οικόσημο της οικογένειας Γαλάτη εξ Ιθάκης μικρογραφία|Πλάκα στη πλατεία του χωριού Ανωγής Ιθάκης που γράφει το όνομα του [[Νικόλαος Γαλάτης|Νικολάου Γαλάτη και τα τελευταία λόγια του «Τί σας έκαμα;».]] Οι Γαλαταίοι ήταν οι μόνοι ευγενείς και κάτοχοι προνομίων στο νησί της Ιθάκης επί Τόκκων και υπό τους Ενετούς. Η οικογένεια κατοικούσε αρχικά το παλιό χωριό Anogi (ή Anogi), κοντά στο όρος Neriton και συνέχισε να υπάρχει εκεί στον 20ο αιώνα. Υπήρχε μετά ένας κλάδος στο Κιόνι, χωριό στη θάλασσα κοντά στην Ανωγή, όπου πιθανώς γεννήθηκε ο Νικόλαος Γαλάτης ο Φιλικός.
Σχέσεις με άλλες οικογένειες
Η ιθακήσια οικογένεια Γαλάτη δεν υποτίθεται να έχει σχέση με την ομώνυμη χιακή οικογένεια, η οποία ήρθε στο φως αρκετά αργότερα με οικονομικά συμφέροντα στον τραπεζικό τομέα της Ευρώπης και στη ναυτιλία. Ωστόσο οι δυο ομώνυμες οικογένειες συχνά συνδυάζονται από ιστορικούς και γενεαλόγους, από τους οποίους κάποιοι αποδίδουν τον ιθακήσιο Φιλικό Νικόλαο Γαλάτη (1792-1819) στη χιακή οικογένεια με την οποία δεν είχε καμία σχέση.
Λευκάδα Φθιώτιδας
Η Λευκάδα είναι χωριό του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται 45 χλμ. δυτικά της Λαμίας και 14 χλμ. από την Σπερχειάδα την έδρα του δήμου στην Δυτική Φθιώτιδα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 350 μέτρων, στους πρόποδες του Γουλινά. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Μακρακώμης και έχει 394 κατοίκους. Κύριες ασχολίες των κατοίκων της είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Λευκάδα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της δυτικής Φθιώτιδας. Απέχει:
Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες του Γουλινά, σε ημιορεινή τοποθεσία, με βορειοανατολικό προσανατολισμό και θέα (από τα δυτικά προς τα ανατολικά) στο Βελούχι (Τυμφρηστό), την κοιλάδα του Σπερχειού και τον Γουλινά.
Συνορεύει με τα χωριά Πίτσι, Πτελέα (Πύργο), Φτέρη Φθιώτιδας, Γαρδίκι Ομιλαίων και Κανάλια.
Βρίσκεται νότια του ποταμού Σπερχειού που διαρρέει τη δυτική Φθιώτιδα από δυτικά προς ανατολικά. Πιο συγκεκριμένα, δυτικά-βορειοδυτικά της Λευκάδας, και σε πολύ μικρή απόσταση από το χωριό, ρέει ο Ρουστιανίτης, βασικός παραπόταμος του Σπερχειού, και ενώνεται με αυτόν περίπου 3 χλμ. βόρεια από τη Λευκάδα.
Διοικητική εξέλιξη
Κατά την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, η Λευκάδα αποτέλεσε τμήμα του δήμου Σπερχειάδας, με έδρα την Παλαιοβράχα, που ανήκε στην επαρχίας Φθιώτιδας, του νομού Φωκίδας και Λοκρίδας.
Το 1912 με τον νόμο «Περί Δήμων και Κοινοτήτων» αναγνωρίστηκε, για πρώτη φορά, ως αυτόνομη κοινότητα του Νομού Φθιώτιδας-Φωκίδας, καθώς πληρούσε και τις δύο προϋποθέσεις, δηλαδή είχε πληθυσμό πάνω από 300 κατοίκους και διέθετε σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης.
Το 1997 μετατράπηκε σε Δημοτικό Διαμέρισμα του καποδιστριακού Δήμου Σπερχειάδας, με έδρα τη Σπερχειάδα.
Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί Τοπική Κοινότητα του καλλικρατικού Δήμου Μακρακώμης, με έδρα τη Σπερχειάδα.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Πορεία του επίσημου πληθυσμού της Λευκάδας Στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν πριν το 1896 οι κάτοικοι της Λευκάδας απογράφονταν ως κάτοικοι των Πουγκακίων, όπου και υπαγόταν διοικητικά η Λευκάδα,
Εκκλησίες
Η μοναδική εκκλησία της Λευκάδας είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου. Εορτάζει στις 20 Μαΐου (Ανακομιδή και μετακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας, του Θαυματουργού). Η ενορία της Λευκάδας υπάγεται στην ΙΒ' Αρχιερατική Περιφέρεια Σπερχειάδος & Γαρδικίου, της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Ρόπτρο
thumb|right|170px|Επίθυρο χεράκι ή κοινώς χτυποπόρτι Η ιστορία του ρόπτρου αγγλ. (The door-knocker) είναι τόσο παλιά όσο και η ανάγκη για υποδήλωση της ανθρώπινης παρουσίας με το χτύπημα μιας πόρτας. Αυτή η ανάγκη για σήμανση με ήχο, καλύφθηκε με το ρόπτρο ή όπως έγινε γνωστότερο στις μέρες μας ως επίθυρο χεράκι.
Μυθολογικοί χρόνοι
Στου μυθολογικούς χρόνους συναντάμε το ρόπτρο σαν έννοια που προσδιορίζει ένα συγκεκριμένο μουσικό όργανο. Το χρησιμοποιούσαν οι ιερείς της θεάς Ρέας, όπως αναφέρεται από τον Λουκιανό. Το όργανο αυτό ήταν ένας μικρός χάλκινος κρίκος με τεντωμένη επάνω του μεβράνη· μαζί με κρόταλα, έγχορδα και πνευστά όργανα, χρησιμοποιείτο σε τελετές της θεάς.
Ομηρικοί χρόνοι
Οι ομηρικοί χρόνοι και ο 8ος αι. π.Χ. είναι μία άλλη περίοδος του ρόπτρου στον ελληνικό χώρο. Η πιο συνηθισμένη μορφή ήταν το «ευθύ ρόπτρο». Η θέση του ήταν κάθετη προς το έδαφος και συνδεόταν με την πόρτα μέσω ενός αθέατου καρφωμένου μεταλλικού στοιχείου και ενός μικρού κρίκου ή βρόχου· το ελεύθερο άκρο του, όταν ανασηκωνόταν, χτυπούσε πάνω στο ξύλο της πόρτας ή συνήθως σε μεταλλικό στοιχείο (πλάκα) ή σε πλατυκέφαλο καρφί. Στην ίδια θέση και με την ίδια μορφή σχεδόν την συναντάμε και σήμερα και στην Οξυά Καστοριάς (οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου 8).
Κλασικοί χρόνοι
Στους κλασικούς χρόνους η εννοιολογική σημασία του ρόπτρου έλκεται από τη λέξη «ροπή»: η προς τα κάτω φορά, κλίσις, το γέρσιμο· ο Ευριπίδης στον Ιππόλυτο αναφέρει: «τῷ τρόπῳ Δίκης έπαισεν αὐτόν ῥόπτρον», ενώ αλλού γίνεται αναφορά για το ρόπτρο της πόρτας,στον Ίωνα αλλά και ο Αριστοφάνης στη Λυσιστράτη «νῦν δέ και ῥόπτρον χέρας ἡδέως ἐκκρηνάμεσθα»
Βυζαντινοί χρόνοι
Στους βυζαντινούς χρόνους ο κρίκος εξακολουθεί να είναι η πιο διαδεδομένη μορφή ρόπτρου μαζί με την λεοντοκεφαλή. Σ΄αυτή τη μορφή, που τα καλύτερά δείγματά της πρωτοσυναντάμε στη Θεσσαλονίκη, σιγά-σιγά χάνει τους κλασικούς χαρακτήρες και η Δυτική επιρροή γίνεται φανερή.
Μεσαίωνας
Στον Μεσαίωνα και μέχρι τον 15ο αι. εμφανίζεται το γοτθικό ρόπτρο και οι παραλλαγές του. Ένα κλασικό γοτθικό ρόπτρο είναι η λεοντοκεφαλή- αρκετά απλοποιημένη και με έντονες διαφορές από την ελληνική- με τον κρίκο στα δόντια του ζώου· η χαίτη του ανοίγει σαν αστέρι με δεκαπέντε κορυφές. Σε δεύτερο κύκλο υπάρχουν φύλλα αμπέλου και τσαμπιά σταφύλια, ενώ σε τρίτο κύκλο υπάρχει λεπτή σιδερόβεργα που περιβάλλει το σύνολο της παραστάσεως. Από το κάτω μέρος του κρίκου μέχρι την άκρη της χαίτης το γοτθικό ρόπτρο έχει ύψος 14 εκατοστά.
Αναγέννηση
Στην αναγέννηση το ρόπτρο γνωρίζει τη μεγαλύτερη ίσως ποικιλία μορφών και σχεδόν πάντα είναι χυτό και από κράμα διαφόρων μετάλλων. Τα σχέδια είναι περίτεχνα και οι μορφές τέλεια γλυπτά, όπως ρόπτρα με κεφαλή αλόγου που η επίκρουση γίνεται με το πέταλο του που κρέμεται γύρω από το λαιμό του ζώου ή την κεφαλή κόρης με πλεξούδες, ένα έφηβο ή και μυθολογικά θέματα όπως η μέδουσα, ο κύκνος με σώμα φιδιού ακόμα και οι σάτυροι
Μεταγενέστεροι χρόνοι
thumb|100px|[[Κέλτες|Κελτικό ρόπτρο]] μικρογραφία|214x214εσ|Ρόπτρο-[[Καλαμάτα]] μικρογραφία|237x237εσ|Ρόπτρο, [[Μυτιλήνη, Λέσβος]] Οι κοινωνικές και οι βασικότερες ανάγκες επιβιώσεως ανέστειλαν για πολλά χρόνια την οποιαδήποτε σκέψη για «καλλιέπεια στις εξώθυρες». Η ισχυρή όμως παράδοση των μαστόρων δεν άργησε να δημιουργήσει ξανά τα νέα- πρωτόγονα για την εποχή- εργαστήρια, συνέχεια των παλαιών οργανωμένων. Στην «Μεταλλοτεχνία» ακόμα και στο πιο μικρό χωριό υπήρχε εργαστήριο, αν όχι πάντοτε παραγωγής, τουλάχιστον επισκευής και συντηρήσεως αντικειμένων καθημερινής χρήσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λαϊκή τέχνη
Λα Πλαιν-ντε-Παλμίστ
Το Λα Πλαιν-ντε-Παλμίστ (γαλλικά: La Plaine-des-Palmistes) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Ρεϋνιόν.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Παλμιπλαινουά (γαλλικά: Palmiplainois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ρεϋνιόν
Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Η πρώτη του εμφάνιση στα ελληνικά λογοτεχνικά γράμματα γίνεται το 1932 στο περιοδικό Μακεδονικές Ημέρες με το ψευδώνυμο Αλκγιαν, δημοσιεύοντας το ποίημα Σοννέτο με απώτερο σκοπό. Πολύ γρήγορα έφτασε και η πρώτη του τιμητική διάκριση, το 1933, στο διαγωνισμό του λογοτεχνικού περιοδικού Ξεκίνημα για το διήγημα Συμβολή στο Ναυτικό Δίκαιο. Τις χρονιές 1963 και 1975 διακρίθηκε επίσημα με το Α' Κρατικό Βραβείο διηγήματος, για τα διηγήματα Τυφλόμυγα και Επτά Αστάθμητα Διηγήματα αντίστοιχα.
Μίστερ Φούτζι
Ο Χάρι Φουτζιγουάρα (Harry Fujiwara, 4 Μαΐου 1934 - 28 Αυγούστου 2016) ήταν Αμερικανός παλαιστής και μάνατζερ άλλων παλαιστών, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Μίστερ Φούτζι.
Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1917 ίδρυσε και επιμελήθηκε την ύλη των ιταλικών περιοδικών Freccia Futurista και Zibaldone ενώ στην Αθήνα, το διάστημα 1954-1955 τύπωνε το λογοτεχνικό περιοδικό Σημερινά Γράμματα. Σημαντική υπήρξε η δράση του και στο περιοδικό Μακεδονικές Ημέρες του οποίου ανέλαβε την οικονομική διαχείριση και επηρέασε σημαντικά με την πεζογραφική του φυσιογνωμία. Από το 1948 υπήρξε στέλεχος της Εταιρείας Λογοτεχνών της οποίας ανέλαβε τα καθήκοντα του Προέδρου από το 1976 μέχρι τον θάνατο του.
Μίστερ Φούτζι
Χαρακτηριστικά
Παρόλο που παρουσιαζόταν στα ρινγκ ως Μίστερ Φούτζι από την Ιαπωνία, έχει γεννηθεί στην Χαβάη και είναι Αμερικανός και Ιαπωνέζος. Είναι διάσημος για τον ύπουλο τρόπο που προσπαθούσε να νικήσει. Έριχνε αλάτι στα μάτια των αντιπάλων του, ή των αντιπάλων των παλαιστών που ήταν μάνατζερ. Η καριέρα του κυμάνθηκε σε τέσσερις δεκαετίες, από το 1964 έως το 1996.
Εταιρείες
Έκανε το ξεκίνημα της καριέρας του, το 1964, αρχικά εκπαιδεύτηκε και μέχρι το 1971 αγωνίστηκε σε διάφορες μικρές εταιρείες πάλης. Από το 1972 για δύο χρόνια αγωνίστηκε για το World Wide Wrestling Federation και στην συνέχεια πήγε για έναν χρόνο στο Georgia Championship Wrestling. Το 1977 επέστρεψε για λίγους μήνες στο WWWF και στην συνέχεια ξεκίνησε περιοδείες έως και το 1981, που επέστρεψε για δεύτερη φορά στο WWF, όπου έμεινε ως το 1996. Από το 1985 σταμάτησε να παλεύει και ξεκίνησε καριέρα ως μάνατζερ.
Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος
Κριτική
Το έργο του Αλκιβιάδη Γιαννόπουλου είναι, ίσως μαζί με αυτό της Μ.Αξιώτη και Στ. Ξεφλούδα, το πλησιέστερο σε αναζητήσεις του ευρωπαϊκού μοντερνισμού κατά τον Μεσοπόλεμο. Η πολυμορφία και η πολυτυπία των προσώπων του, η ποικιλία που υπάρχει στις διαβαθμίσεις της γλώσσας του στον ευθύ και στον πλάγιο λόγο, η ρυθμική κίνηση της φράσης του, κυρίως όμως η ικανότητά του να κινείται ανάμεσα στη ρεαλιστική και στη συνειρμική περιγραφή είναι ορισμένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του. Τα πεζά του χαιρετίστηκαν εξαρχής από την κριτική ως " πρωτοποριακά και νεότροπα" με την έννοια ότι αποκλίνουν από όλους σχεδόν τους κανόνες αφήγησης. . Η επίδραση που άσκησε στους μεταγενέστερους λογοτέχνες γίνεται πιο έντονη στο συγγραφικό έργο του Τηλ. Αλαβέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Γενιά του ’30
Μίστερ Φούτζι
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Κούρεμα με την ψιλή
thumb|250px|Κούρεμα με την ψιλή Το κούρεμα με την ψιλή είναι τρόπος κουρέματος, που ακολουθείται από νέους κυρίως άνδρες και φαίνεται ότι έγινε εξεζητημένη μόδα, προερχόμενη από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η κόμμωση αυτή γίνεται με τη χρήση κουρευτικής μηχανής, ηλεκτρικής σήμερα, στη "νούμερο 1 σκάλα" ή και χωρίς τις λεγόμενες "προστατευτικές σκάλες", οι οποίες κανονίζουν και το μήκος της κοπής. Ανάλογα με τον τύπο της κουρευτικής μηχανής, η αρίθμηση διαφέρει. Έτσι το 1 ή το 000 σε μερικές συσκευές είναι το πολύ κοντό κούρεμα, όπου φαίνεται το δέρμα του κεφαλιού, ενώ σε άλλες αυτή η εμφάνιση γίνεται με το 3 ή και μεγαλύτερα νούμερα.
Η ονομασία με την "ψιλή" προέρχεται από την προαναφερθείσα μηχανή. Αυτή ήταν στην αρχή χειροκίνητη και έκοβε τα μαλλιά ως το δέρμα. Χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1965 για το κούρεμα των μαθητών στα Δημοτικά Σχολεία και στα Γυμνάσια, όπου ήταν και οι περισσότερες αντιδράσεις, ανάλογα με την ηλικία τους και την τάξη που βρίσκονταν, για λόγους υγιεινής (ψείρες). Για τον ίδιο λόγο επιβλήθηκε και στους νεοσυλλέκτους στον ελληνικό στρατό, μέχρι που καταργήθηκε το 1982. Σε αρκετές χώρες, όπως στις ΗΠΑ, χρησιμοποιείται σήμερα για λόγους αποκοπής από το άτομο και καλύτερης εισαγωγής στην ομάδα, τόσο στο στρατό, στον οποίο ισχύει για τους νεοσυλλέκτους σε όλα τα Σώματα και Όπλα, όσο και στους κρατουμένους. Το εν λόγω κούρεμα επίσης χρησιμοποιείται και από τους αθλητές, ως μέσο ενδυνάμωσης ή αφοσίωσης, εκτός από την ανάγκη για προβολή νέας εμφάνισης στο ευρύ κοινό.
Ένας από τους πιο γνωστούς μύθους είναι ότι το κούρεμα αυτό αποτελεί θεραπεία για τη φθειρίαση, ωστόσο αυτό δεν είναι αποτελεσματικό. Το κούρεμα απομακρύνει τις ψείρες και τις κόνιδες, όχι όμως και τα αυγά, τα οποία είναι προσκολλημένα στις τρίχες κοντά στο δέρμα.
Η πιο κοινή ονομασία του εν λόγω κουρέματος είναι γουλί, από την ομοιότητα του κουρεμένου σύρριζα κεφαλιού με το ομώνυμο λαχανικό, που είναι λείο και γυμνό. Δεν είναι λίγες οι φορές που ως κόμμωση και εμφάνιση συγχέεται με το ξύρισμα του κεφαλιού.
Ιστορική αναδρομή
Ο τρόπος αυτός κουρέματος από τα αρχαία χρόνια ήταν ένδειξη απόλυτης υποταγής και ψυχικού καταναγκασμού εκούσιου ή ακούσιου και πρώτο ψυχολογικό σημείο εξωτερικής ένδειξης για αποδοχή της συμμετοχής σε ομάδα (στρατού, δούλων, αργότερα θρησκευτικών ταγμάτων, μοναχών κλπ.) ή παραμονής σε ορισμένο τόπο (όπως μονές, φυλακές, στρατόπεδα κλπ.) με τη γενικότερη αντίληψη ότι ο κουρεμένος με αυτόν το τρόπο "κουράς" αποτάσσεται πάσης ιδίας αυτού θέλησης και παντός εξωτερικού (εκτός ομάδας ή τόπου) κοσμικού δεσμού. Οι αρχαίοι Έλληνες τον τρόπο αυτό κουράς τον θεωρούσαν μέτρο ατιμωτικό. Χαρακτηριστικός είναι ο θρύλος του Σαμψών, του οποίου τα μακριά μαλλιά ήταν και μυστικό της δύναμής του, σύμφωνα με την Αγία Γραφή.
Θρησκεία
Οι εισερχόμενοι στο μοναχικό ή εκκλησιαστικό βίο αποδέχονται πρώτα τη σταυροειδή κουρά και στη συνέχεια την "επιπόλαιη", ολοκληρωτική, κατά την "ακολουθία του μικρού σχήματος" από ιερέα που επαναλαμβάνει: "κείρεται ο αδελφός ημών (όνομα) την κόμην της κεφαλής αυτού εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...." κλπ.
Σχολεία
Από τις αρχές του 20ού αιώνα, το κούρεμα με την ψιλή επιβλήθηκε στους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων, λόγω της ψείρας. Ήδη την περίοδο του Μεταξά, οι μαθητές που τον χαιρετούσαν φασιστικά ήταν "εν χρω κεκαρμένοι". Το κούρεμα αυτό στα σχολεία συχνά αναφέρεται και ως "κούρεμα στον άσο", κάτι που παραπέμπει και στο αγγλικό "zero haircut". Ειδικά τη δεκαετία του '50, τα παιδιά στο σχολείο (από τις πρώτες τάξεις μέχρι και την ογδόη του Γυμνασίου) έπρεπε να φορούν και καπέλο με κουκουβάγια, καλύπτοντας κάπως την αντιαισθητική κόμμωση, ενώ οι μαθήτριες φορούσαν ποδιές. Πολλές φορές, το κούρεμα γινόταν όχι σε κουρεία αλλά στην αυλή του σχολείου, είτε από τον ίδιο το δάσκαλο είτε από τους μεγαλύτερους μαθητές προς τους μικρότερους. Επίσης, δεν ήταν λίγες φορές που προκαλούσε πόνο. Από τη μεριά των μαθητών, ειδικά των μεγαλυτέρων τάξεων, υπήρξαν αντιδράσεις, που έφτασαν και σε μαθητικές απεργίες. Το 1958 ο Υπουργός Παιδείας Γεώργιος Βογιατζής υπέγραψε εγκύκλιο, βάσει της οποίας "η εν χρω κουρά των μαθητών στα σχολεία καθίστατο μη υποχρεωτική". Το μέτρο ίσχυσε αρχικά μόνο στα Γυμνάσια της Αθήνας και τέθηκε θέμα "φιλοτίμου" των μαθητών στα σχολεία της επαρχίας. Στις 11 Μαΐου του 1965 επιβλήθηκε η κατάργηση των κανονισμών αυτών. Όπως έγραψε ο Τύπος της εποχής: Τερματίστηκε η βασιλεία της "κουκουβάγιας", της "μαύρης ποδιάς" και της "κουράς εν χρω" που βασάνιζαν το μαθητόκοσμο. Ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου έδωσε εντολή προς τις Εκπαιδευτικές Αρχές να ανακοινώσουν στα σχολεία τα νέα μέτρα που αποφασίστηκαν για την εξωτερική εμφάνιση των μαθητών και μαθητριών. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε η αλλαγή στο χρώμα που είχαν οι ποδιές των μαθητριών σε χρώμα ουρανί. Επίσης, καταργήθηκε για τους μαθητές το υποχρεωτικό κούρεμα "εν χρω", δηλαδή το κούρεμα με την ψιλή μηχανή. Τέλος, μαθητές και μαθήτριες θα έπρεπε να φορούν μικρή κονκάρδα ενδεικτική της μαθητικής ιδιότητάς τους''.
Στρατός
Η αυστηρή νοοτροπία του στρατιωτικού συστήματος επέβαλε το κούρεμα με την ψιλή μηχανή στους νεοσυλλέκτους στρατιώτες, τόσο για λόγους υγιεινής σε πολλές χώρες του κόσμου όσο και ως τιμωρία στην Ελλάδα.
Ελληνικός στρατός
Η ψείρα ήταν ο κύριος λόγος που επέβαλε την εν χρω κόμμωση στους φαντάρους, ακόμα και μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν επίσης, όπως φαίνεται, και ένα "καψώνι" που οι παλιοί στρατιώτες επεφύλασσαν στους νεοσύλλεκτους. Κατά κύριο λόγο, ταυτίστηκε με την ποινή. Έτσι, ακόμα και στη δεκαετία του ' 80, όποιος οπλίτης τιμωρούνταν με αυστηρά φυλάκιση ή και εγκλεισμό σε πειθαρχείο, τον κούρευαν σύρριζα.
Το κούρεμα με την ψιλή στον ελληνικό στρατό καταργήθηκε στις 25 Ιουνίου 1982. Με τη διαταγή του 1982 επιτρεπόταν στους νεοσυλλέκτους να έχουν μαλλιά μέχρι 4 πόντους (4 εκ.).
Αμερικανικός στρατός
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι νεοσύλλεκτοι άλλων χωρών, όπως οι ΗΠΑ διατηρούν το κούρεμα αυτό. Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ το ξύρισμα του κεφαλιού, και ιδιαίτερα του πλαϊνού μέρους του, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, αφού με αυτόν τον τρόπο προσαρμόζεται στο κεφάλι καλύτερα η αντιασφυξιογόνα μάσκα που χρησιμοποιείται συχνά στον αμερικάνικο στρατό.
Ρωσικός στρατός
Ακόμα και σήμερα το εν λόγω κούρεμα εφαρμόζεται από την πρώτη ημέρα κατάταξης των κληρωτών στο ρωσικό στρατό.
Λεγεώνα των Ξένων
Στη φημισμένη Λεγεώνα των Ξένων, που υπάγεται στο γαλλικό στρατό, αποτελεί παράδοση το κούρεμα με την ψιλή, ιδιαίτερα την πρώτη ημέρα της κατάταξης στο Σώμα. Εκεί χρησιμοποιούν τον όρο "boule à zéro"
Διαπόμπευση
Το κούρεμα με την ψιλή χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως ποινή, που ανάγει στο ατιμωτικό κούρεμα των συλληφθέντων στο Μεσαίωνα, που γινόταν τελετουργικά και μπροστά σε κοινό ("μπερλίνα"). Στους νεότερους χρόνους εφαρμόσθηκε ως μέσον διαπόμπευσης και εξευτελισμού. Ειδικότερα στην Ελλάδα, το κούρεμα αυτό αποτέλεσε κατασταλτικό μέσο για τους μάγκες και τους κουτσαβάκηδες. Με εντολή του διευθυντή της Αστυνομίας Μπαϊρακτάρη, το 1893, έκοβαν σύρριζα τα μαλλιά των κουτσαβάκηδων και τους έσκιζαν και τα μανίκια από τα σακάκια τους. Ιδίως όμως με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εφαρμόσθηκε η μέθοδος αυτή κυρίως εναντίον των γυναικών που είχαν συνάψει σχέσεις ή συνεργάσθηκαν με μέλη των εχθρικών δυνάμεων κατοχής. Τέτοιες περιπτώσεις διαπόμπευσης με κουρά δωσιλόγων ή προδοτών, που κατέδιδαν τους αντιστασιακούς στον εχθρό, στην Ελλάδα υπήρξαν ελάχιστες, ιδίως γυναικών του υποκόσμου, σε αντίθεση με τη Γαλλία που σχεδόν σε όλες τις πόλεις σημειώθηκε αντιστρόφως ανάλογα μεγάλος αριθμός τέτοιων φαινομένων.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, οι Ελληνικές αρχές εφάρμοζαν το κούρεμα αυτό στους εξόριστους αριστερούς στη Μακρόνησο και αλλού, κυρίως για λόγους ταπείνωσης.
Αλλά και λίγα χρόνια αργότερα, μετά τη λήξη του πολέμου, η αστυνομία χρησιμοποίησε το κούρεμα αυτό ως μέσο καταστολής για τους νεαρούς ταραχοποιούς της εποχής εκείνης, τους λεγόμενους "τεντιμπόηδες", οι οποίοι έριχναν γιαούρτια ή φρούτα σε περαστικούς (συνήθως γυναίκες) και επιδίδονταν σε βανδαλισμούς. Έτσι στις 3 Σεπτεμβρίου του 1958 οι πρώτοι τέσσερις νεαροί οδηγήθηκαν στην Ασφάλεια όπου οι αστυνομικοί τους κούρεψαν με την ψιλή και στη συνέχεια τους περιέφεραν μπροστά στους εμβρόντητους περαστικούς, με χειροπέδες και με κρεμασμένη στο λαιμό πινακίδα, που έγραφε "Είμαι τεντιμπόης και έριξα γιαούρτι σε γυναίκα" Επίσης, τους έσκισαν τα ρεβέρ των παντελονιών τους. Αυτή ήταν η πρώτη εφαρμογή του μέτρου, το οποίο προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, ακόμα και ηρωοποίηση των τεντιμπόηδων. Στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, Νόμος 4000, παρουσιάζεται μια σκηνή κατά την οποία ένας νεαρός μαθητής (ο ηθοποιός Θάνος Παπαδόπουλος) γιαουρτώνει τον καθηγητή του αλλά συλλαμβάνεται από την αστυνομία και κουρεύεται με την ψιλή. Στη συνέχεια, διαπομπεύεται στους δρόμους, με τον παραπάνω τρόπο.
Η δικτατορία Παπαδόπουλου χρησιμοποίησε επίσης την ψιλή μηχανή στα κεφάλια των χίπηδων, των νέων Ελλήνων - φοιτητών κυρίως - που είχαν μακριά μαλλιά. Με διαταγή του υπουργού Παιδείας Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου (1968), οι μακρυμάλληδες μαθητές θα κουρεύονταν "γουλί" και οι μαθήτριες θα έπρεπε να δένουν τα μαλλιά τους με θαλασσιά συνήθως κορδέλα. Επίσης, η αστυνομία έκοβε σύρριζα τα μαλλιά των ιερόδουλων και πολλών κρατουμένων. Αυτό επεκτάθηκε αργότερα και στους φοιτητές που συλλαμβάνονταν για αντιχουντική δράση και τους διέκοπταν την αναβολή από το στρατό.
Σημειώνεται ότι σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία το κουρεμένο τελείως κεφάλι είναι "σήμα κατατεθέν" σε φυλακές κυρίως νεαρών ατόμων. Στη Ρωσία μάλιστα εφαρμόζεται και σε τροφίμους ψυχιατρικών ιδρυμάτων.
Το κούρεμα με την ψιλή στη λογοτεχνία και στις τέχνες
Στη λογοτεχνία πολλά είναι τα έργα που αναφέρουν, περιγράφουν ή και τιτλοφορούνται με το εν λόγω κούρεμα. Επίσης, στον κινηματογράφο, πολλές ελληνικές ταινίες εστιάζουν στην τιμωρητική και ατιμωτική σημασία του κουρέματος, όπως στο Νόμος 4000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία Κατηγορία:Κομμώσεις
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Διάστρεμμα της ποδοκνημικής αρθρώσεως ονομάζεται η τραυματική ρήξη (διατομή) διαφόρων συνδέσμων της αρθρώσεως, αλλά χωρίς κάταγμα στα οστά. Ενίοτε όμως, ένα διάστρεμμα της ποδοκνημικής συνυπάρχει με κάταγμα οστού, οπότε πρόκειται για μικτή τραυματική βλάβη. Η λέξη «διάστρεμμα» είναι αρχαία ελληνική, προερχόμενη από το ρήμα «διαστρέφω» (διά + στρέφω = διαστρεβλώνω, παραμορφώνω). Στην νεοελληνική καθομιλουμένη το «διάστρεμμα» αποκαλείται «στραμπούληγμα» ή «στραμπούλισμα» (ιταλικής ετυμολογίας από το strambare και strangolare) και λανθασμένα μεταφράζεται στα λεξικά ως «εξάρθρωση» (= βγάλσιμο). , thumb|300px|Διάστρεμμα ποδοκνημικής 2ου βαθμού|right thumb|300px|Διάστρεμμα ποδοκνημικής 3ου βαθμού|right
Επιδημιολογία
Το διάστρεμμα της ποδοκνημικής αρθρώσεως είναι η συχνότερη στατιστικά τραυματική βλάβη του ανθρώπινου σώματος. Υπολογίζεται ότι το 100% των ανθρώπων κάποτε έχει ή θα υποστεί διάστρεμμα της ποδοκνημικής, και μάλιστα τουλάχιστον το 50% από αυτούς θα το υποστεί πολλές φορές και στα δύο πόδια. Στον Ορθοπεδικό ιατρό συνήθως απευθύνονται οι ασθενείς με δευτέρου ή τρίτου βαθμού διάστρεμμα και μάλιστα συνήθως με χρονική καθυστέρηση και αφού έχουν ήδη γίνει λανθασμένες ιατρικές ενέργειες. ,
Κλινική εικόνα
Η κλινική εικόνα των διαστρεμμάτων της ποδοκνημικής ποικίλει σε βαρύτητα ανάλογα με το στάδιο της βλάβης, αλλά και από το πόσο χρονικό διάστημα πέρασε από τον τραυματισμό. Η πιο απλή περίπτωση διαστρέμματος είναι να «γυρίσει» σε κάποιον το πόδι ελαφρά όταν περπατά και να συνεχίσει το βάδισμα ανενόχλητος, και η βαρύτερη περίπτωση είναι να γίνει ολική ρήξη ομάδας συνδέσμων με μεγάλο αιμάτωμα, που ενίοτε φτάνει τα 500ml. Ο ασθενής είναι είτε αθλητής που υφίσταται μια στροφική βλάβη στην ποδοκνημική άρθρωση, είτε εργαζόμενος, είτε ένας απλός βαδίζων. Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει πόνο, οίδημα (πρήξιμο), αιμάτωμα, εκχυμώσεις, δυσκαμψία, και χωλότητα (ο ασθενής δεν μπορεί να βαδίσει εύκολα).
Νικάσι Ευβοίας
Το Νικάσι είναι ένας συνοικισμός στη Νότια Εύβοια. Ανήκει στο Δήμο Καρύστου και βρίσκεται σε ύψος περίπου 100 μέτρων στις πλαγιές του όρους Όχη. Έχει περίπου 100 μόνιμους κατοίκους. Στον συνοικισμό υπάρχει μια εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Λάθη στρατηγικής στο διάστρεμμα της ποδοκνημικής
Η αρχική αντιμετώπιση ενός διαστρέμματος της ποδοκνημικής στον τόπο του ατυχήματος είναι η πλέον σημαντική παράμετρος στην αντιμετώπιση αυτών των κακώσεων. Εκεί γίνονται και τα πιο πολλά λάθη ή παραλείψεις. Εκεί χρειάζονται να διεκπεραιωθούν τρία βήματα στρατηγικής και να απαντηθούν τρία ερωτήματα:
Νικάσι Ευβοίας
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Λάθη στρατηγικής στο διάστρεμμα της ποδοκνημικής
Στη φάση αυτή γίνεται σωρεία λαθών λόγω ημιμάθειας, αλλά και λόγω του ότι - κακώς - το διάστρεμμα της ποδοκνημικής θεωρείται από το λαό ως κάτι «απλό». Το αποτέλεσμα είναι να εμπλέκονται στη θεραπεία του κάθε είδους αδαείς ή ημιμαθείς στο αντικείμενο, όπως γυμναστές, προπονητές, αθλητές κλπ. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση γνωστού ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ το έτος 1987, ο οποίος έπαιζε με πρόβλημα στην ποδοκνημική άρθρωση επί δίμηνο, το οποίο είχε θεωρηθεί από όλους ως διάστρεμμα. Είχαν ασχοληθεί με αυτόν όλοι οι μη ειδικοί, πλην γιατρού Ορθοπεδικού και τελικά όταν αποφάσισε να μεταβεί στο Νοσοκομείο Ατυχημάτων, αποδείχθηκε ότι έπαιζε με κάταγμα Περόνης, κάτι το οποίο οι πιο πολλοί θεωρούν αδιανόητο, ενώ συμβαίνει. Λάθη στρατηγικής γίνονται συχνά και από γιατρούς και μάλιστα Ορθοπεδικούς, ενώ υπάρχουν ακόμη σε ισχύ πολλοί διαγνωστικοί και θεραπευτικοί μύθοι, που έπρεπε από ετών να έχουν καταργηθεί. Για παράδειγμα, το διάστρεμμα της ποδοκνημικής είναι συνυφασμένο στο μυαλό όλων με κάποιο θεραπευτικό «ψυκτικό», με «παγοθεραπεία» μέχρι κρυοπαγήματος, με εντατική, άμεση «φυσικοθεραπεία» αποκατάστασης, με γύψο και πατερίτσες για 1-2 μήνες, με χειρουργεία, κλπ. Η πλειονότητα των ανωτέρω είναι λάθη. Το διάστρεμμα είναι μια βλάβη ελαφρά ή βαρεία, όπου το πέλμα στρέφεται έξω ή μέσα, με παράλληλο πρηνισμό ή υπτιασμό, και προκαλεί ρήξη κάποιων συνδέσμων της ποδοκνημικής. Η ρήξη αυτή αργά η γρήγορα προκαλεί και τοπική αιμορραγία και οίδημα. Στη συνέχεια, ο οργανισμός προσπαθεί να επουλώσει τη βλάβη και επέρχεται λόγω του πόνου, της αιμορραγίας και του οιδήματος και της φλεγμονής, μια δυσκαμψία της άρθρωσης, που οδηγεί σε αναπηρία του ασθενούς. Όλα τα θεραπευτικά μέτρα αποσκοπούν στην πρόληψη αυτών των επιπλοκών και στην επιτάχυνση της αποκατάστασης.
Πρώτες βοήθειες στο χώρο του ατυχήματος
Εάν το πρόβλημα είναι σοβαρό, πρέπει να διακοπεί αμέσως η άθληση ή το περπάτημα και να τοποθετηθεί ελαστικός επίδεσμος συμπίεσης στην ποδοκνημική άρθρωση, καθώς και να βεβαιωθεί ο ασθενής ότι δεν υπάρχει κάταγμα. Αν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό, πρέπει να γίνει εξέταση από Ορθοπεδικό. Εάν υπάρχει υποψία για κάταγμα, το πόδι δεν πρέπει να πατηθεί στο έδαφος μέχρι να βγει ακτινογραφία. Πίσω από ένα «αθώο» διάστρεμμα της ποδοκνημικής άρθρωσης, μπορεί να κρύβονται: κάταγμα περόνης, κάταγμα αστραγάλου, κάταγμα έσω σφυρού, κάταγμα ταρσού, κάταγμα μεταταρσίων, χόνδρινο κάταγμα μη ορατό σε ακτινογραφία, βλάβη του συζευκτικού χόνδρου στα παιδιά και τους εφήβους (βλάβες τύπου Salter), σημαντικές ρήξεις τενόντων ή συνδέσμων, κλπ. Ορισμένα από αυτά χρειάζονται χειρουργική αντιμετώπιση. Παλαιά, ορισμένα διαστρέμματα ποδοκνημικής, ακόμα και δευτέρου βαθμού, αντιμετωπίζονταν με γύψο κνημοποδικό με τακούνι και πατερίτσες για ένα μήνα. Η μέθοδος αυτή έχει καταργηθεί, διότι απεδείχθη ότι έχει πολλές επιπλοκές και παρατείνει σημαντικά το χρόνο ανάρρωσης του ασθενούς. Ομοίως, παλιά υποβάλλονταν σε εγχείρηση συρραφής συνδέσμων αρκετά διαστρέμματα της ποδοκνημικής. Σουηδική έρευνα της δεκαετίας '70 απέδειξε ότι η χειρουργική θεραπεία δεν υπερείχε της συντηρητικής. Έτσι, σήμερα τα «καθαρά» διαστρέμματα της ποδοκνημικής, αντιμετωπίζονται με τη λεγόμενη «ταχεία μέθοδο κινητοποίησης», η οποία απεδείχθη και αποτελεσματική και γρήγορη.
Θεραπεία διαστρεμμάτων 1ου βαθμού
Η απλή αυτή περίπτωση αντιμετωπίζεται πάντα με συντηρητική αγωγή, η οποία περιλαμβάνει ελαστική επίδεση για 5-10 μέρες. Η επίδεση αυτή εφαρμόζεται την ημέρα και αφαιρείται το βράδυ. Επιτρέπεται χλιαρό λουτρό και ήπιες ασκήσεις από τη δεύτερη μέρα. Η βάδιση επιτρέπεται ελεύθερα από την πρώτη ημέρα. Συνήθως τα διαστρέμματα πρώτου βαθμού αποκαθίστανται πλήρως μέσα σε 7 μέρες περίπου. Η άθληση επιτρέπεται περίπου σε 10 ημέρες μετά τον τραυματισμό.
Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Οδηγήτρια Πειραιά είναι ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη συνοικία Μανιάτικα του Πειραιά. Επίσημο έτος ίδρυσης του σωματείου είναι το 1965 και έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αγωνίζεται στις διοργανώσεις της.
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Θεραπεία των διαστρεμμάτων 3ου βαθμού
Τα διαστρέμματα της ποδοκνημικής τρίτου βαθμού θεωρούνται αρκετά σοβαρά. Παλιά, είχαν προταθεί δύο θεραπείες: αφενός μεν η εγχείρηση συρραφής συνδέσμων και αφετέρου η συντηρητική θεραπεία ακινητοποίησης με γύψο. καλό είναι σε άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με τον αθλητισμό, να γίνεται στατοκινητικός έλεγχος της ποδοκνημικής ώστε να διαπιστωθεί εάν υφίσταται και πόσο ΑΣΤΑΘΕΙΑ. Μεγάλες - σοβαρές αστάθειες είθισται να χειρουργούνται σε εξειδικευμένα κέντρα. Μετά από πολλά χρόνια διαφωνιών, αποδείχθηκε με μεγάλες διπλές-τυφλές μελέτες Σουηδών Ορθοπεδικών (Ουψάλα) ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι σχεδόν παρόμοιο, είτε χειρουργηθεί ο ασθενής είτε ακολουθήσει συντηρητική αγωγή. Έτσι, από το 1990 και μετά, αρχίζει να επικρατεί διεθνώς η συντηρητική αγωγή με γύψο και πατερίτσες, ακόμα και για τους επαγγελματίες αθλητές. Τα τελευταία 15 χρόνια κέρδισε έδαφος η «ταχεία μέθοδος κινητοποίησης». Η ιδανική θεραπεία γίνεται ως εξής: τις πρώτες 10 μέρες χρησιμοποιείται ελαστική συμπίεση και παράλληλα έτοιμος νάρθηκας είτε ποδοκνημικός, είτε άλλου τύπου. Ο ασθενής βαδίζει με 2 πατερίτσες χωρίς φόρτιση. Χλιαρό λουτρό επιτρέπεται από τη δεύτερη μέρα. Μετά από δέκα μέρες, επιτρέπεται σταδιακή βάδιση με φόρτιση και ξεκινούν φυσικοθεραπείες. Ο ασθενής μπορεί να εργασθεί μετά από 15 ημέρες. Η επάνοδος στον αθλητισμό είναι συνήθως εφικτή σε 30-60 μέρες. Συνήθως, οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν κάποιες επιπλοκές από τη βαρεία αυτή βλάβη, η συνηθέστερη των οποίων είναι το επαναλαμβανόμενο διάστρεμμα λόγω αστάθειας. Για το πρόβλημα αυτό, υπάρχουν τρεις λύσεις. Η μία είναι οι ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης των δυναμικών σταθεροποιητικών τενόντων και μυών. Η δεύτερη λύση είναι να φορούν προστατευτικούς νάρθηκες όταν αθλούνται και η τρίτη λύση είναι οι εγχειρήσεις σταθεροποιητικής συνδεσμοπλαστικής – τενοντοπλαστικής.
QuickBASIC
Η QuickBASIC είναι ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης και μεταγλωττιστής για τη γλώσσας προγραμματισμού BASIC, το οποίο δημιούργησε η εταιρεία Microsoft.
Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά
Ιστορικό
Ο «'''Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά'''» ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1962 και αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο το 1965. Το 1969 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. το 1370 και από την αγωνιστική περίοδο 1969-70 ξεκινά η επίσημη αγωνιστική του δράση στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Αγωνίστηκε σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και την αγωνιστική περίοδο 1973-74 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο κορυφαίο πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 1977 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Πειραιά επικρατώντας του Α.Ο. Ποντίων στη μοναδική της παρουσία στον τελικό μέχρι σήμερα.
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Χρόνιος πόνος στην ποδοκνημική άρθρωση μετά από διάστρεμμα
Εάν ένα διάστρεμμα ποδοκνημικής (χωρίς κάταγμα) δεν αποκατασταθεί μέσα σε 3-6 μήνες πλήρως και ο ασθενής παραπονείται για πρήξιμο, δυσκαμψία και δυσκολία στην άθληση, τότε μπορεί να υπάρχει ένα από τα εξής προβλήματα: χόνδρινο κάταγμα ενδαρθρικό, μετατραυματικά οστεόφυτα, μετατραυματική αστάθεια, ενδαρθρικές ουλές, ελεύθερο οστεοχόνδρινο σώμα, οστεοχόνδρινο έλλειμμα, σχαλιδωτική οστεοχονδρίτις, άσηπτη νέκρωση οστού, διάφορες αρθρίτιδες κλπ. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία και αρθροσκόπηση της ποδοκνημικής άρθρωσης σε ειδικό Ορθοπεδικό Κέντρο.
QuickBASIC
Εκτέλεση
Η Basic ανοίγει μέσω του παραθύρου run (εκτέλεση) με το όνομα cmd και και στη συνέχεια qbasic στη γραμμή εντολών. Μπορεί επίσης να ανοίγει μέσω συντόμευσης (Microsoft QuickBASIC).
Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά
Ιστορικό
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιά για πρώτη φορά στην ιστορία της και συμμετείχε στο πρωτάθλημα μπαράζ για την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία. Την αγωνιστική περίοδο 2016-17 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αγωνίστηκε στον αγώνα ανάδειξης υπερπρωταθλητή και ανόδου με τον Α.Π.Ο. Κερατσίνι στο γήπεδο της Νεάπολης, όπου ηττήθηκε και έχασε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία.
Διάστρεμμα ποδοκνημικής
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τραυματισμοί
QuickBASIC
Εκτέλεση
Κατηγορία:BASIC
Μανφρέδος των Αθηνών
Ο Μανφρέδος των Αθηνών (Ισπανικά : Manfredo de Atenas, 1306 - 9 Νοεμβρίου 1317) ήταν ο δεύτερος Δούκας των Αθηνών (1312 - 1317) μετά την κατάληψη των Αθηνών από την Καταλανική Εταιρεία, συνεπεία της σαρωτικής νίκης της στην Μάχη του Αλμυρού (1311). Ο Μανφρέδος ήταν δεύτερος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας του Ανζού, τρίτης κόρης του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου του Χωλού και της Μαρίας της Ουγγαρίας.
Δούκας των Αθηνών
Ο πατέρας του τον διόρισε δούκα των Αθηνών σε ηλικία έξι ετών (1312) όταν του ζήτησαν οι Καταλανοί να αναλάβει την διοίκηση της πόλης μετά την παραίτηση του πρώτου Αλμογάβαρου δούκα Ροζέ Ντελόρ. Ο Βερεγγάριος Εστανιόλ ένας ιππότης από την Εμπούριες διορίστηκε πρώτος γενικός Ισπανός βικάριος (1312 - 1316). Ο τίτλος "Σερ Δούκας Αθηναίος" βρισκόταν στον κατάλογο των βαρόνων "από την Ρωμανία" με τους οποίους η Βενετία είχε εμπορικές σχέσεις (1313).
Η φράση "Αθηναία δούκισσα, κόμισσα του Μπριέν και του Λέτσε" αναφερόταν στην Ιωάννα του Σατιγιόν χήρα του Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο ντε Μπριέν που έπεσε στην Μάχη του Αλμυρού (1311). Η φράση δείχνει ότι η Δημοκρατία της Βενετίας προσπαθούσε να ανατρέψει τα προγνωστικά σχετικά με τους κυβερνήτες των Αθηνών. Ο Μανφρέδος δεν επισκέφτηκε ποτέ το δουκάτο του και σκοτώθηκε σε ηλικία 11 ετών όταν έπεσε από το άλογο του (9 Νοεμβρίου 1317). Διάδοχός του στο Δουκάτο των Αθηνών ορίστηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος B' των Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Live at the Boat Club
Το Live at the Boat Club είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος, του ροκ συγκροτήματος Trapeze, του οποίου οι ηχογραφήσεις έγιναν στο "Boat Club" του Νότιγχαμ, στις 13 Σεπτεμβρίου 1975. Ο δίσκος κυκλοφόρησε 28 χρόνια αργότερα, σε μορφή CD από την εταιρεία "Major League", στις 5 Αυγούστου 2003. Τα τραγούδια τα οποία περιέχει, προέρχονται από τους στούντιο δίσκους "Medusa", "You Are the Music...We're Just the Band", "Hot Wire" και "Trapeze". Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Μάικλ Ντίξον.
Νίκος Χατζίσκος
Ο Νίκος Χατζίσκος (1921 – 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και θιασάρχης. Ερμήνευσε πλήθος ρόλων του κλασικού (στο Φεστιβάλ Αθηνών και στην Επίδαυρο) και του μοντέρνου ρεπερτορίου, ενώ εμφανίσθηκε επίσης στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια έγινε το 1955 όταν παρουσίασε τον Ερωτόκριτο.
Βιογραφικό
Ο Χατζίσκος αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου υπήρξε μαθητής του Δημήτρη Ροντήρη και του Αιμίλιου Βεάκη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας συνεργάστηκε με πάρα πολλά γνωστά ονόματα της θεατρικής σκηνής όπως τους ηθοποιούς Κατερίνα, Μαρίκα Κοτοπούλη, Θάνο Κωτσόπουλο, Δημήτρη Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Χρήστο Τσαγανέα, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Γιώργο Παππά, Χριστίνα Καλογερίκου, Μαίρη Αρώνη, Άννα Συνοδινού, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα, Αντιγόνη Βαλάκου, Τιτίκα Νικηφοράκη, Μάνο Κατράκη, χορογράφους όπως η Ραλλού Μάνου και σκηνοθέτες σαν το Μάνο Χατζιδάκι. Υπήρξε παράλληλα, δημιουργός πολλών θεατρικών σκηνών, όπως το Θέατρο του Εθνικού Κήπου (1954), το υπαίθριο Θέατρο της Οδού Μαυρομματαίων (1958) κ.α. Στην τηλεόραση διακρίθηκε στο ρόλο του "παπά Φώτη" στη σειρά "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", 1975 - 1976.
Μητέρα του ήταν η ηθοποιός Έφη Άγρα, ενώ υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Τιτίκα Νικηφοράκη.
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Θεοδότη (σύζυγος Γριμοάλδου)
Η Θεοδότη, γερμ. Theodota ή Teodote, ήταν Ρωμαία ευγενής, πιο γνωστή σε σχέση με τον Κουνιπέρτο βασιλιά των Λομβαρδών (688-700). Τα παραπέτα της Θεοδότης ονομάστηκαν από αυτήν.
Βιογραφία
Η ζωή της υπάρχει στο 5ο βιβλίο του Historia Langobardorum του Παύλου του Διακόνου. Εκεί την αποκαλεί "μία κόρη από τις πιο ευγενείς Ρωμαϊκές (μάλλον από τη Ραβέννα) οικογένειες". Την πρόσεξε η Ερμελίνδα, σύζυγος του Κουνιπέρτου στα λουτρά, που είχαν κτιστεί από τον Ντάμιαν της Παβία· οι Λομβαρδοί βασιλείς στο τέλος του 7ου αι. ακολουθούσαν ακόμη τον Ρωμαϊκό τρόπο ζωής, που περιελάμβανε τα λουτρά. Η Ερμελίνδα περιγράφει την ωραιότητα της Θεοδότης, ειδικά τα κομψά και διακοσμημένα μακριά ξανθά μαλλιά της.
Ο Κουνιπέρτος δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο κορίτσι, αλλά αντί γι' αυτό, οργάνωσε αμέσως ένα κυνήγι έξω από την Παβία και διέταξε την Ερμελίνδα να λάβει μέρος μαζί του. Ωστόσο, όταν έπεσε η νύχτα, ο Κουνιπέρτος γύρισε μυστικά στην πόλη και κοιμήθηκε με τη Θεοδότα· ο Παύλος αρχικά λέει ότι ο Κουνιπέρτος "cum ea concubit" (πήγε στο κρεβάτι μαζί της), αφήνοντας ασαφές αν έγινε με τη συγκατάθεσή της ή όχι, αλλά μετά το βιβλίο 5 (Κεφ. 37) γράφει "de stupro Theodotae" (για τον βιασμό της Θεοδότας). Ο Παύλος καταλήγει γράφοντας ότι ο Κουνιπέρτος αργότερα τοποθέτησε τη Θεοδότα σε μοναστήρι στην Παβία "που έλαβε το όνομά του από αυτήν", εννοώντας τη Σάντα Μαρία ντελα Πουστέρλα, που μετονομάστηκε σε Σάντα Μαρία Θεοδότα.
Τα δύο παραπέτα του άμβωνα του Σαν Μικέλε αλλα Πουστέρλα ονομάζεται παραπέτα (plutei) της Θεοδότας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκριμοάλδο βασιλιά των Λομβαρδών (662-671) και είχε τέκνο:
Πυρηνική Ιατρική
πυρηνική ιατρική (αλλιώς "πυρηνολογία" ), είναι σύγχρονη ειδικότητα της Ιατρικής, η οποία χρησιμοποιεί μικρές ποσότητες ραδιενεργών ουσιών ή ραδιοδιαγνωστικών αντιδραστηρίων για διαγνωστικούς αλλά και για θεραπευτικούς λόγους. Οι ιατρικές εξετάσεις οι οποίες γίνονται με αυτή την μέθοδο είναι γνωστές και ως σπινθηρογραφήματα.
Θεοδότη (σύζυγος Γριμοάλδου)
Πηγές
Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
Πυρηνική Ιατρική
Στις διαδικασίες της πυρηνικής ιατρικής τα ραδιονουκλεΐδια συνδυάζονται με άλλα χημικά στοιχεία, για να δημιουργήσουν χημικές ενώσεις, ή αλλιώς συνδυάζονται με ήδη υπάρχουσες φαρμακευτικές ενώσεις, για να σχηματίσουν ραδιοφάρμακα. Αυτά τα ραδιοφάρμακα, όταν ληφθούν από τον ασθενή, απελευθερώνουν τη δράση τους στοχευμένα, σε συγκεκριμένα όργανα ή συγκεκριμένους κυτταρικούς υποδοχείς. Αυτή η ιδιότητα των ραδιοφαρμάκων επιτρέπει στην πυρηνική ιατρική να απεικονίζει την έκταση μίας ασθένειας στο ανθρώπινο σώμα, βασιζόμενη στην κυτταρική λειτουργία και τη φυσιολογία, αντί να βασίζεται στις φυσικές αλλαγές της ανατομίας των ιστών. Σε μερικές ασθένειες, οι μελέτες της Πυρηνικής Ιατρικής μπορούν να εντοπίσουν ιατρικά προβλήματα πολύ νωρίτερα από άλλες διαγνωστικές μεθόδους. Κατά μία έννοια, η πυρηνική ιατρική είναι μία μορφή "εσωτερικής ακτινολογίας", γιατί καταγράφει την ακτινοβολία που εκπέμπεται μέσα από το σώμα και όχι την ακτινοβολία που παράγεται από εξωτερικές πηγές, όπως οι ακτίνες-Χ.φ
Τα ραδιοϊσότοπα που χρησιμοποιεί η πυρηνική ιατρική εκπέμπουν ακτινοβολία γ και β ταυτόχρονα. Τα αποτελέσματα της χωρίζονται σε διαγνωστικές εφαρμογές και. Η τεχνολογία της Bright View XCT 2 επιτυγχάνει μεγαλύτερη ευκρίνεια της εικόνας και την ταχύτητα, της συλλογής των δεδομένων δηλαδή μικρότερη διάρκεια της εξέτασης του ασθενούς. Τέλος, η τεχνολογία έχει επιτρέψει στην πυρηνική ιατρική να χρησιμοποιεί γ-κάμερες οι οποίες είναι συνδεδεμένες με δίκτυο ταχύτατων ηλεκτρονικών υπολογιστών που έχουν εξαιρετικές δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων.
Αυλάκια Οθωνών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Οθωνοί
Υρμπαίν Μπραμς
Ο Υρμπαίν Μπραμς (Urbain Braems, 10 Νοεμβρίου 1933 - 9 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν παλαίμαχος Βέλγος ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.