cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναλογιστής
Οι αναλογιστές αξιολογούν μαθηματικά την πιθανότητα των γεγονότων και ποσοτικοποιούν τις ενδεχόμενες εκβάσεις προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι οικονομικές απώλειες που συνδέονται με αβέβαια ανεπιθύμητα γεγονότα. Δεδομένου ότι πολλά γεγονότα, όπως ο θάνατος, δεν μπορούν να αποφευχθούν, είναι χρήσιμο να ληφθούν μέτρα για την ελαχιστοποίηση των οικονομικών επιπτώσεών τους, όταν αυτά συμβαίνουν. Οι κίνδυνοι αυτοί μπορούν να επηρεάσουν και τις δύο πλευρές του ισολογισμού, και απαιτούν τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, την ευθύνη διαχείρισης, καθώς και τις δεξιότητες αποτίμησης.Οι αναλυτικές ικανότητες, η επιχειρηματική γνώση και κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και οι ιδιοτροπίες των συστημάτων πληροφοριών απαιτούνται για το σχεδιασμό και τη διαχείριση των προγραμμάτων που ελέγχουν τους κινδύνους.
Κλάδοι
Οι δύο κύριες κατηγορίες των αναλογιστών καλούνται επίσης για την εμπειρία τους στην επιχείρηση διαχείρισης κινδύνων. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει δυναμική οικονομική ανάλυση, τεστ αντοχής, τη διαμόρφωση της εταιρικής πολιτικής κινδύνου, καθώς και τη συγκρότηση και τη λειτουργία των εταιρικών υπηρεσιών κινδύνου. Αναλογιστές, επίσης, εμπλέκονται και σε άλλες περιοχές των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών της βιομηχανίας, και μπορούν να συμμετέχουν στη διαχείριση των εταιρικών πιστώσεων, στις αξιολογήσεις εταιρειών, και της ανάπτυξης εργαλείων.
Ιστορικά Στοιχεία
Η αναλογιστική επιστήμη έχει σχετικά σύντομο βίο, περίπου 300 ετών, παρά τα 4.000 χρόνια που έχει διανύσει ο θεσμός της ασφάλισης γενικά, ενώ η πρώτη ένωση Αναλογιστών ιδρύθηκε το 1848 στην Αγγλία. thumb|left|Χάρτης του Ασσυριακού κράτους μεταξύ 9ου και 7ου π.Χ. αιώνα. Πολλές βασικές ασφαλιστικές έννοιες απαντώνται για πρώτη φορά στο Βαβυλωνιακό νομοθετικό κώδικα που τοποθετείται χρονικά στον 23ο αιώνα π.Χ. ενώ ιστορικά ίχνη εμφανίζονται στην Ασσυρία, την Αίγυπτο και τη Φοινίκη. Επίσης αφθονούν τα ιστορικά στοιχεία σχετικά με την ασφάλιση στην αρχαία Αθήνα, στην οποία ήταν πολύ διαδεδομένη η έννοια του ναυτικού δανείου ή θαλασσασφάλισης. Στη θαλασσασφάλιση, εύποροι πολίτες αναλάμβαναν να χρηματοδοτήσουν τη θαλάσσια μεταφορά φορτίων και να ανακτήσουν το κεφάλαιό τους με τόκο υψηλότερο από αυτόν ενός απλού δανείου, μετά την ασφαλή άφιξη πλοίου και φορτίου στον προορισμό του. Ουσιαστικά η διαφορά του τόκου ανάμεσα σε ένα απλό δάνειο και σε ένα ναυτικό δάνειο, αποτελούσε το ασφάλιστρο. Το παλαιότερο ασφαλιστήριο συμβόλαιο θαλασσασφάλισης που σώζεται υπογράφηκε το 1347, ενώ πολλές φορές η σύναψη των σχετικών συμβάσεων γινόταν σε καφενεία που σύχναζαν έμποροι, πλοίαρχοι και κεφαλαιούχοι. Ένα από αυτά ήταν το καφενείο που άνοιξε στο Λονδίνο ο Έντουαρντ Λόιντ (Edward Lloyd) το 1680 και έμελλε να αποτελέσει ορόσημο στην εξέλιξη του θεσμού της ασφάλισης και να επιβιώσει έως τη σύγχρονη εποχή υπό τη μορφή των γνωστών Lloyds.
Ρεϊνάλντο Αρένας
Ο Ρεϊνάλντο Αρένας (Reinaldo Arenas, 16 Ιουλίου 1943 – 7 Δεκεμβρίου 1990) ήταν Κουβανός ποιητής και συγγραφέας.
Αναλογιστής
Ιστορικά Στοιχεία
Η έννοια της ισόβιας σύνταξης είναι επίσης πάρα πολύ παλιά. Απαντάται για πρώτη φορά το 562 π.Χ. και γύρω στο 400 π.Χ. ο Έλληνας ρήτορας Λυσίας αναφέρεται στη σύνταξη που του είχε απονεμηθεί, ενώ ήταν σύνηθες για τους βασιλιάδες να αμείβουν με ισόβιο εισόδημα ανθρώπους που εργάστηκαν για αυτούς. Η πρώτη γνωστή επαγγελματική σύνταξη απονεμήθηκε το 1286 στην Αγγλία, ενώ κατά το μεσαίωνα πολλά μοναστήρια παρείχαν δια βίου οικονομική μέριμνα και υποστήριξη σε αντάλλαγμα εφάπαξ ποσού ή ακίνητης περιουσίας.
Όσον αφορά στις ασφαλίσεις προσώπων, το αρχαιότερο γραπτό μνημείο απαντάται στην αρχαία Ρώμη περίπου το 220 μ.Χ. και είναι ο πίνακας που συνέταξε ο Domitius Ulpianus για την αποτίμηση κληροδοτημάτων που είχαν μορφή ισοβίων συντάξεων. Πολύ αργότερα, το 16ο αιώνα διάφορες πόλεις άρχισαν να τηρούν λεπτομερή ληξιαρχικά-στατιστικά στοιχεία σε σχέση με τους θανάτους ανά ενορία, ενώ το πρώτο σωζόμενο ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής εκδόθηκε το 1583 στην Αγγλία.
Ρεϊνάλντο Αρένας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1943 στο Άγουας Κλάρας της Κούβας και το 1963 μετακόμισε στην Αβάνα. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Στην αρχή, ήταν υποστηρικτής της Κουβανικής Επανάστασης, ωστόσο στη συνέχεια απογοητεύτηκε, κυρίως λόγω της αντιμετώπισης των ομοφυλόφιλων από το καθεστώς του Φιδέλ Κάστρο. Συνελήφθη και φυλακίστηκε και όταν ελευθερώθηκε, προσπάθησε να διαφύγει στις ΗΠΑ. Το 1980 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και λίγα χρόνια αργότερα έμαθε ότι είναι φορέας του AIDS. Το 1990 αυτοκτόνησε σε ηλικία 47 ετών.
Last Concert in Japan
Τα μέλη του συγκροτήματος που παίζουν στην εν λόγω ηχογράφηση ανήκουν στην τέταρτη γραμμή μελών του συγκροτήματος με τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ στα φωνητικά, τον Τόμι Μπόλιν στη κιθάρα, τον Γκλεν Χιούζ στο μπάσο, τον Τζον Λορντ στα πλήκτρα και τον Ίαν Πέις στα τύμπανα. Τη συναυλία παρακολούθησαν 14.000 θεατές, αριθμός ρεκόρ για το Budokan Hall.
Ρεϊνάλντο Αρένας
Βιογραφία
Το 2000 κυκλοφόρησε η ταινία Πριν πέσει η νύχτα, στην οποία τον υποδύεται ο Χαβιέρ Μπαρδέμ και αναφέρεται στη ζωή του. Το 2012 εισήχθη στο Legacy Walk, το οποίο είναι αφιερωμένο στα πρόσωπα της ΛΟΑΤ ιστορίας.
Last Concert in Japan
Ο δίσκος απογοήτευσε τους κριτικούς και τους οπαδούς του συγκροτήματος λόγω της κακής απόδοσης ιδιαίτερα του κιθαρίστα Τόμι Μπόλιν, του οποίου ο εθισμός στις ναρκωτικές ουσίες είχε αρχίσει να επηρεάζει τη σκηνική του παρουσία. Ο γενικότερος εθισμός στα ναρκωτικά απογοήτευσε τα δύο ιδρυτικά μέλη των Deep Purple οι οποίοι είχαν παραμείνει στο συγκρότημα, τον Τζον Λορντ και τον Ίαν Πέις με αποτέλεσμα τρεις μήνες αργότερα, οι Deep Purple να δώσουν την τελευταία τους συναυλία στο Λίβερπουλ.
Ρεϊνάλντο Αρένας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί συγγραφείς Κατηγορία:Κουβανοί ποιητές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Last Concert in Japan
Τα τραγούδια του δίσκου
1. Burn - 7:05
2. Love Child - 4:46
3. You Keep on Moving - 6:16
4. Wild Dogs - 6:06
5. Lady Luck - 3:11
6. Smoke on the Water - 6:24
7. Soldier of Fortune - 2:22
8. Woman from Tokyo - 4:01
9. Highway Star - 6:50
Θέσεις τσαρτ
Last Concert in Japan (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Μαρτίου 1977
Βραβεία
Last Concert in Japan (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το Last Concert in Japan ηχογραφήθηκε από τη τέταρτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Αναλογιστής
Ανάγκη για ασφάλιση
Οι βασικές απαιτήσεις των κοινοτικών συμφερόντων προκάλεσαν επιμερισμού του κινδύνου από την απαρχή του πολιτισμού. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που έζησαν όλη τους τη ζωή σε ένα στρατόπεδο είχαν τον κίνδυνο της πυρκαγιάς, η οποία θα άφηνε το συγκρότημα ή την οικογένειά τους χωρίς στέγη. Μετά από τη βασική ανταλλαγή άρχισαν να υπάρχουν, πιο πολύπλοκες μορφές αναπτυχθεί, πέραν μιας βασικής αντιπραγματισμού της οικονομίας, καθώς και νέες μορφές κινδύνου εκδηλώθηκαν. Οι έμποροι ξεκινώντας εμπορικά ταξίδια ήρθαν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο απώλειας των εμπορευμάτων τους, των υπαρχόντων τους, ακόμα και των ζωών τους. Μεσάζοντες αναπτύχθηκαν στην αποθήκευση εμπορευμάτων και στο εμπόριο αγαθών, και συχνά υπέφεραν από οικονομικό κίνδυνο. Οι προμηθευτές σε κάθε οικογένεια ή οικεία διέτρεχαν συνεχώς τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου ή ανικανότητας ή αναπηρίας αφήνοντας τα εξαρτώμενα από αυτούς άτομα να λιμοκτονούν. Η πίστωση για τις προμήθειες ήταν δύσκολη εάν ο δανειστής ανησυχούσε για την αποπληρωμή τους, σε περίπτωση θανάτου ή αναπηρίας του δανειολήπτη. Εναλλακτικώς, οι άνθρωποι ζούσαν για πολύ καιρό εξαντλώντας τις αποταμιεύσεις τους ή ζώντας εις βάρος της οικογένειάς τους ή της κοινωνίας.
Πρώτες προσπάθειες
Στον αρχαίο κόσμο δεν υπήρχε πάντα χώρος για τους ασθενείς, τους πάσχοντες,τα άτομα με ειδικές ανάγκες,τους ηλικιωμένους, ή τους φτωχούς. Αυτά συχνά δεν αποτελούσαν μέρος της πολιτιστικής συνείδησης των κοινωνιών. Πρόωρες μέθοδοι προστασίας, εκτός από την κανονική ενίσχυση της ευρύτερης οικογένειας, που εμπεριέχουν φιλανθρωπίες. Θρησκευτικές οργανώσεις ή  οι γείτονες θα συλλέγουν για τους άπορους και ενδεής. Έως τα μέσα του 3ου αιώνα, 1.500 πάσχοντες άνθρωποι υποστηρίζονταν από φιλανθρωπικές ενέργειες στην Αρχαία Ρώμη. Φιλανθρωπική προστασία εξακολουθεί να είναι μια ενεργή μορφή υποστήριξης, ιδιαίτερα σήμερα. Ωστόσο, η λήψη φιλανθρωπίας είναι αβέβαιη και συχνά συνοδεύεται από κοινωνικό στιγματισμό. Στοιχειώδεις αμοιβαίας βοήθειας συμφωνίες και  συντάξεις ετίθετο  κατά την αρχαιότητα. Στα πρώτα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι ενώσεις σχηματίστηκαν για την κάλυψη των εξόδων της ταφής, την αποτέφρωση, και τα μνημεία και αποτέλεσαν πρόδρομους κοινωνικής ταφής και  φιλικών κοινωνιών. Ένα μικρό ποσό που καταβάλλονταν σε κοινόχρηστο ταμείο σε εβδομαδιαία βάση, και μετά το θάνατο ενός μέλους, το ταμείο θα κάλυπτε τα έξοδα των τελετών και την ταφή. Σ αυτές τις κοινωνίες πωλούνταν μερικές φορές μετοχές κτιρίων  columbaria θόλων, ή ταφής, τα οποία ανήκουν σε κάποιο  ταμείο. Πρόδρομος των αμοιβαίων ασφαλιστικών εταιρειών. Άλλα πρώιμα παραδείγματα αμοιβαίων  συμφώνων αξιοπιστίας μπορούν να αναχθούν σε διάφορες μορφές. Υποτροφίες στο πλαίσιο του Saxon clans της Αγγλίας και των γερμανικών προπατόρων τους, και στη Κέλτικη κοινωνία. Η ασφάλιση ζημιών που ξεκίνησε ως εξασφάλιση σε περίπτωση απώλειας του φορτίου κατά τη διάρκεια ενός θαλάσσιου ταξιδιού. Ανέκδοτες αναφορές των εγγυήσεων αυτών εμφανίζονται στα γραπτά του Δημοσθένη, ο οποίος έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. . Τα πρώτα στοιχεία επίσημης ασφάλισης ζημιών μέσο συμβολαίου προέρχονται από τη Σικελία, όπου υπάρχει καταγραφή  σύμβασης του δεκάτου τετάρτου αιώνα για να ασφαλίσουν μια αποστολή του σιταριού. Το 1350,ο  Lenardo Cattaneo ανέλαβε "όλο το ρίσκο για τις πράξεις του Θεού ή του ανθρώπου, καθώς και το ρίσκο για τα ατυχήματα της θάλασσας" που μπορούν να συμβούν σε μια αποστολή σιταριού από τη Σικελία στην Τύνιδα, με ανώτατο όριο 300  florins. Για τον σκοπό αυτό καταβλήθηκε μια πριμοδότηση δεκαοκτώ τοις εκατό. Στην τρέχουσα ορολογία, αυτό θα ήταν μια σύμβαση θαλάσσιου ωκεανού ποσοστού 18%.
Ανάπτυξη της θεωρίας
Ο 17ος αιώνας ήταν μια περίοδος εξαιρετικής προόδου στα μαθηματικά σε περιοχές όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία. Την ίδια στιγμή, υπήρξε μια ραγδαία αυξανόμενη επιθυμία και ανάγκη να τοποθετηθεί η αποτίμηση των προσωπικών κινδύνων σε μια πιο επιστημονική βάση. Ανεξάρτητα από κάθε άλλο παράγοντα, μελετήθηκε το επιτόκιο και η θεωρία των πιθανοτήτων και αναδείχθηκαν ως μία καλή κατανοητή μαθηματική πειθαρχία. Μια άλλη σημαντική εξέλιξη ήρθε το 1662 από έναν Λονδρέζο υφασματέμπορα που ονομάζονταν John Graunt, ο οποίος έδειξε ότι υπήρχαν προβλέψιμα μοτίβα της μακροζωίας και του θανάτου σε μια συγκεκριμένη ομάδα, ή σε ένα σώμα του στρατού, του λαού, παρά την αβεβαιότητα για την μελλοντική μακροζωία ή θνησιμότητα από κάθε ένα μεμονωμένο άτομο. Η μελέτη αυτή έγινε η βάση για τον αυθεντικό πίνακα ζωής. Τώρα ήταν δυνατό να δημιουργήθει ένα σύστημα ασφάλισης το οποίο να παρέχει ασφάλιση ζωής ή συντάξεις για μια ομάδα ανθρώπων, και να υπολογίζει με κάποιο βαθμό ακρίβειας το πόσο κάθε άτομο μέσα σε μια ομάδα πρέπει να συμβάλει σε ένα κοινό ταμείο ώστε να κερδίσουν ένα σταθερό επιτόκιο. Το πρώτο πρόσωπο που εκδήλωσε δημόσια το πώς αυτό θα μπορούσε να γίνει ήταν ο Edmond Halley. Εκτός από την κατασκευή του δικού του πίνακα ζωής, ο Halley έδειξε μια μέθοδο χρήσης του πίνακα ζωής του για να υπολογίσει τα ασφάλιστρα που πρέπει να καταβάλλει κάποιος σε συγκεκριμένη ηλικία για να αγοράσει μια ισόβια πρόσοδο.
Μια άλλη σύγχρονη ανάπτυξη είναι η σύγκλιση της σύγχρονης οικονομικής θεωρίας με την αναλογιστική επιστήμη. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι αναλογιστές ανέπτυξαν πολλές τεχνικές που μπορούν να βρεθούν στη σύγχρονη οικονομική θεωρία, αλλά για διάφορους ιστορικούς λόγους, οι εξελίξεις αυτές δεν κατάφεραν να έχουν μεγάλη αναγνώριση. Ωστόσο, στα τέλη του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υπήρξε μια ξεχωριστή προσπάθεια των αναλογιστών στο να συνδυάσουν την οικονομική θεωρία και τις στοχαστικές μεθόδους στα καθιερωμένα μοντέλα τους. Σήμερα, το επάγγελμα, τόσο στην πράξη όσο και στην εκπαιδευτική ύλη των οργανώσεων των αναλογιστών, συνδυάζει πίνακες, μοντέλα απώλειας, στοχαστικές μεθόδους, και την οικονομική θεωρία, αλλά δεν έχει ευθυγραμμιστεί ακόμη πλήρως με τη σύγχρονη Χρηματοοικονομική επιστήμη.
Ανάπτυξη του σύγχρονου επαγγέλματος
Τον 18ο και 19ο αιώνα, η υπολογιστική πολυπλοκότητα περιορίστηκε σε υπολογισμούς με το χέρι. Οι πραγματικοί υπολογισμοί που απαιτούνται για τον υπολογισμό δίκαιων ασφαλίστρων είναι μάλλον πιο πολύπλοκοι. Οι αναλογιστές της εποχής εκείνης αναπτύξαν μεθόδους για να κατασκευάσουν εύκολα χρησιμοποιήσιμους πίνακες, χρησιμοποιώντας εξελιγμένες προσεγγίσεις που ονομάζονται συναρτήσεις μετατροπής, ώστε να διευκολυνθεί ο έγκαιρος, ακριβής, τρόπος υπολογισμού των ασφαλίστρων. Με την πάροδο του χρόνου, αναλογιστικές οργανώσεις ιδρύθηκαν για να στηρίξουν και να προωθήσουν τόσο τους αναλογιστές όσο και την αναλογιστική επιστήμη, και να προστατεύσουν το δημόσιο συμφέρον με την εξασφάλιση ικανότητας τους και τα ηθικά πρότυπα. Ωστόσο, οι υπολογισμοί ήταν χρονοβόροι και οι αναλογιστικές συντομεύσεις κοινότυπες. Οι "άψυχοι" αναλογιστές ακολούθησαν τα χνάρια των ζωντανών "συναδέλφων" τους στις αρχές του 20ου αιώνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1920 η αναθεώρηση των ποσοστών αποζημιώσεων των εργαζομένων πήρε πάνω από δύο μήνες περίπου με εικοσιτετράωρη εργασία με ομάδες αναλογιστών τη μέρα και τη νύχτα. Στη δεκαετία του 1930 και του 1940, ωστόσο, η αυστηρή μαθηματική θεμελίωση για τις στοχαστικές διαδικασίες αναπτύχθηκε .Οι αναλογιστές θα μπορούσαν τώρα να αρχίσουν να προβλέπουν ζημιές χρησιμοποιώντας μοντέλα τυχαίων γεγονότων, αντί των προσδιοριστικών μεθόδων. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έφεραν την επανάσταση στο επάγγελμα του αναλογιστή. Από το μολύβι και το χαρτί στα punchcards για μικροϋπολογιστές, η μοντελοποίηση και η ικανότητα πρόβλεψης του αναλογιστή έχει αυξηθεί εκθετικά (MacGinnitie 1980, σελ. 50-51).
Μια άλλη σύγχρονη ανάπτυξη είναι η σύγκλιση της σύγχρονης χρηματοοικονομικής θεωρίας με την αναλογιστική επιστήμη. Στις αρχές του 20ου αιώνα, αναλογιστές ανέπτυσσαν πολλές τεχνικές που μπορείτε να βρείτε στη σύγχρονη οικονομική θεωρία, αλλά για διάφορους ιστορικούς λόγους, οι εν λόγω εξελίξεις δεν πέτυχαν μεγάλη αναγνώριση .Ωστόσο, στα τέλη του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υπήρξε μια ξεχωριστή προσπάθεια για τους αναλογιστές να συνδυάσουν οικονομική θεωρία και στοχαστικές μεθοδολογίες στα καθιερωμένα μοντέλα τους. Σήμερα, το επάγγελμα, τόσο στην πράξη όσο και στην εκπαιδευτική ύλη πολλών αναλογιστικών οργανώσεων, συνδυάζει πίνακες, τα μοντέλα απώλειας, στοχαστικές μεθοδολογίες, και την οικονομική θεωρία, αλλά δεν είναι ακόμα ευθυγραμμισμένο πλήρως με τη σύγχρονη χρηματοοικονομική.
Ανάπτυξη και Εξέλιξη της Αναλογιστικής Επιστήμης
Υπήρξαν τέσσερις διακριτοί παράγοντες-εξελίξεις που οδήγησαν στην αυτόνομη εκκίνηση και περαιτέρω ανάπτυξη της Αναλογιστικής επιστήμης:
thumb|Καρλ Φρίντριχ Γκάους,Γερμανός Μαθηματικός
Έκτοτε οι εξελίξεις στην Αναλογιστική επιστήμη είναι διαρκείς με πολλά χρονικά σημεία να αποτελούν σταθμούς. Το 1725 ο Αβραάμ ντε Μουάβρ εισάγει υποθέσεις για το νόμο της θνησιμότητας ενώ τα επόμενα 100-150 χρόνια μεγάλοι μαθηματικοί όπως οι αδελφοί Μπερνούλι, ο Λέοναρντ Όιλερ και ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους ασχολούνται με αναλογιστικά προβλήματα. Συγκεκριμένα ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους το 1851 εκπόνησε αναλογιστική μελέτη των συντάξεων για τις χήρες και τα ορφανά των καθηγητών του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν, ενώ ήδη από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα έχουν κάνει την εμφάνισή τους οι συναρτήσεις μετατροπής. Οι συμβολισμοί που έως σήμερα χρησιμοποιούν οι αναλογιστές εισήχθησαν για πρώτη φορά το 1843 από τον Ντέιβιντ Τζόουνς (David Jones).
Ευθύνες
Οι αναλογιστές χρησιμοποιούν τις δεξιότητες τους κυρίως στα μαθηματικά, και ειδικότερα στον λογισμό, στις πιθανότητες και στην μαθηματική στατιστική, αλλά και στην οικονομία, στην επιστήμη των υπολογιστών, στα οικονομικά και στα επιχειρησιακά ώστε να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να αξιολογούν τον κίνδυνο σε ορισμένα γεγονότα που συμβαίνουν και να διαμορφώσουν πολιτικές οι οποίες ελαχιστοποιούν το κόστος του εν λόγω κινδύνου. Για το λόγο αυτό, οι αναλογιστές είναι ουσιαστικής σημασίας για την ασφαλιστική και αντασφαλιστική βιομηχανία, είτε ως εργαζόμενοι είτε ως σύμβουλοι σε άλλες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων και των χορηγών των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων αλλά και οργανισμούς της κυβέρνησης όπως το Τμήμα Αναλογιστικής Έρευνας στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης στις ΗΠΑ. Οι αναλογιστές συγκεντρώνουν και αναλύουν τα δεδομένα για να εκτιμηθεί το πιθανό κόστος αλλά και την πιθανότητα εμφάνισης ενός γεγονότος, όπως ο θάνατος, ασθένεια, τραυματισμός, αναπηρία, ή απώλεια της περιουσίας. Οι αναλογιστές επίσης καλούνται να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν το επίπεδο των συνταξιοδοτικών εισφορών που απαιτούνται για να παραχθεί ένα ορισμένο εισόδημα συνταξιοδότησης και τον τρόπο με τον οποίο μια εταιρεία πρέπει να επενδύσει πόρους για να μεγιστοποιήσει την απόδοση των επενδύσεων, υπό το πρίσμα των πιθανών κινδύνων. Χρησιμοποιώντας την ευρεία γνώση τους, οι αναλογιστές βοηθούν στο σχεδιασμό και στην τιμολόγηση των ασφαλιστικών μεθόδων, συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, και άλλων οικονομικών στρατηγικών κατά τρόπο τέτοιο που θα διασφαλιστεί ότι τα σχέδια συντηρούνται σε υγιή οικονομική βάση.
Παραδοσιακή απασχόληση
Και στις δύο περιπτώσεις, στην ζωή και στις άτυχες πλευρές, η κλασική ασχολία των αναλογιστών είναι ο υπολογισμός των ασφαλίστρων και αποθεμάτων για τα ασφαλιστικά συμβόλαια που καλύπτουν διάφορους κινδύνους. Τα ασφάλιστρα είναι το ποσό των χρημάτων που ο ασφαλιστής θα πρέπει να εισπράξει από τον αντισυμβαλλόμενο για την κάλυψη των αναμενόμενων ζημιών, τα έξοδα και ένα ποσό που προβλέπεται για κέρδος. Τα αποθέματα είναι προβλέψεις για μελλοντικές υποχρεώσεις και υποδεικνύουν πόσα χρήματα θα πρέπει να μείνουν στην άκρη τώρα ώστε να προβλέπουν τις μελλοντικές πληρωμές. Αν επιθεωρήσει κανείς τον ισολογισμό μιας ασφαλιστικής εταιρείας, θα διαπιστώσει ότι η πλευρά των υποχρεώσεων αποτελείται κυρίως από τα αποθεματικά.
Από την πλευρά των θυμάτων, η ανάλυση αυτή περιλαμβάνει συχνά τον προσδιορισμό της πιθανότητας ενός ζημιογόνου γεγονότος, που ονομάζεται συχνότητα και το μέγεθος των εν λόγω ζημιών, που ονομάζεται η σοβαρότητα. Περαιτέρω, το χρονικό διάστημα που εμφανίζεται πριν από την εκδήλωση απώλειας είναι επίσης σημαντικό, καθώς ο ασφαλιστής δεν θα χρειαστεί να πληρώσει τίποτα μέχρι πριν το συμβάν. Από την πλευρά της ζωής, η ανάλυση περιλαμβάνει συχνά τον προσδιορισμό του πιθανού χρηματικού ποσού ή μιας χρηματοοικονομικής υποχρέωσης που θα αξίζει κάποια στιγμή στο μέλλον. Δεδομένου ότι κανένα από αυτά τα είδη της ανάλυσης δεν είναι καθαρά ντετερμινιστική διαδικασία, στοχαστικά μοντέλα χρησιμοποιούνται συχνά για να καθορίσουν τη συχνότητα και τη σοβαρότητα της κατανομής και τις παραμέτρους αυτών των κατανομών. Οι προβλεπόμενοι παραγώμενοι τόκοι και οι μεταβολές των νομισματικών ισοτιμιών παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στον καθορισμό των μελλοντικών δαπανών, ιδιαίτερα από την πλευρά της ζωής.
Οι αναλογιστές δεν επιχειρούν πάντα να προβλέπουν τα συνολικά μελλοντικά γεγονότα. Συχνά, το έργο τους μπορεί να σχετίζεται με τον προσδιορισμό του κόστους των χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων που έχουν ήδη συμβεί( αυτό που ονομάζουμε αναδρομική αντασφάλιση) ή την ανάπτυξη ή την ανατιμολόγηση των νέων προϊόντων.
Οι αναλογιστές επίσης, σχεδιάζουν και διατηρούν προϊόντα και συστήματα. Είναι αυτοί που ασχολούνται με την χρηματοοικονομική πληροφόρηση των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων της εταιρείας. Θα πρέπει να επεξηγούν πολύπλοκες έννοιες σε πελάτες οι οποίοι δεν μιλούν την ίδια γλώσσα ή δεν μοιράζονται το ίδιο βάθος της γνώσης. Οι αναλογιστές λειτουργούν κάτω από έναν αυστηρό κώδικα δεοντολογίας που καλύπτει τις επικοινωνίες τους και τα προϊόντα της εργασίας τους, αλλά οι πελάτες τους δεν μπορούν να τηρούν τις ίδιες προδιαγραφές κατά την ερμηνεία των δεδομένων ή όταν την χρησιμοποιούν σε διάφορα είδη επιχειρήσεων.
Μη παραδοσιακή απασχόληση
Πολλοί αναλογιστές είναι γενικοί διευθυντές επιχειρήσεων ή οικονομικοί υπάλληλοι. Αναλύουν τις προοπτικές των επιχειρήσεων με τις δεξιότητες τους στα οικονομικά για την αποτίμηση ή την προεξόφληση επικίνδυνων μελλοντικών ταμειακών ροών, και πολλοί εφαρμόζουν την εμπειρογνωμοσύνη τους στην τιμολόγηση από την ασφάλιση σε άλλες γραμμές των επιχειρήσεων. Μερικοί αναλογιστές ενεργούν ως ειδικοί μάρτυρες εφαρμόζοντας την ανάλυσή τους σε δίκες για την εκτίμηση της οικονομικής αξίας των απωλειών όπως απώλεια κερδών ή απώλεια μισθών.
Υπήρξε μια πρόσφατη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του ασφαλιστικού τομέα ώστε να περιλαμβάνει συμβουλές για επενδύσεις και για την διαχείριση περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, υπήρξε μια σύγκλιση από τους οικονομικούς τομείς της διαχείρισης των κινδύνων και της ποσοτικής ανάλυσης με την αναλογιστική επιστήμη. Τώρα,οι αναλογιστές εργάζονται επίσης ως διαχειριστές κινδύνου, ως ποσοτικοί αναλυτές, ή ως ειδικοί στις επενδύσεις. Ακόμα και οι αναλογιστές σε παραδοσιακούς ρόλους μελετούν και χρησιμοποιούν εργαλεία και δεδομένα που έχουν στον τομέα της χρηματοδότησης. Μια από τις τελευταίες εξελίξεις στον κλάδο, η τιτλοποίηση της ασφάλισης, απαιτεί τόσο δεξιότητες στην αναλογιστική όσο και στα οικονομκά.
Ένας άλλος τομέας στον οποίο οι αναλογιστές γίνονται όλο και πιο σημαντικοί είναι η επιχείρηση διαχείρησης κινδύνων, τόσο για χρηματοπιστωτικές όσο και για μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Για παράδειγμα, η Βασιλεία ΙΙ η οποία ήταν μια συμφωνία για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, και το ανάλογο της, η Solvency II μία συμφωνία για τις ασφαλιστικές εταιρείες, απαιτούν από τα ιδρύματα αυτά να λαμβάνουν υπόψη τους τον λειτουργικό κίνδυνο ξεχωριστά και εκτός από τον κίνδυνο πίστωσης,από τα Αναλογιστικά αποθέματα,από τα περιουσιακά στοιχεία και από την αφερεγγυότητα. Οι αναλογιστικές δεξιότητες είναι κατάλληλες για αυτό το περιβάλλον, λόγω της εκπαίδευσής τους στην ανάλυση των διαφόρων μορφών κινδύνων, και κρίνοντας το δυναμικό για περαιτέρω άνοδο κέρδους, καθώς και την μειονεκτική απώλεια που συνδέεται με αυτές τις μορφές κινδύνου.
Αμοιβή
Η διαπίστευση και η διαδικασία εξέτασης για την ανάδειξή ενός πλήρους αναγνωρισμένου αναλογιστή μπορεί να είναι έντονα απαιτητική. Κατά συνέπεια, το επάγγελμα παραμένει όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπάρχουν περίπου 9.000 πλήρως αναγνωρισμένοι αναλογιστές, οι τυπικοί μετα-πανεπιστημιακοί αρχικοί μισθοί κυμαίνονται μεταξύ GBP £ 25.300 και £ 35.000 ενώ οι επιτυχημένοι και πιο έμπειροι αναλογιστές μπορούν να κερδίσουν πάνω από £ 100.000 το χρόνο.
Η Αναλογιστική Επιστήμη σήμερα
Στις μέρες μας, πέραν του κεντρικού ρόλου της Αναλογιστικής επιστήμης στα προφανή πεδία εφαρμογής της, δηλαδή στις γενικές ασφαλίσεις, στις ασφαλίσεις προσώπων και στην κοινωνική ασφάλιση είναι ουσιαστική και εκτενής η αναλογιστική δραστηριότητα σε πλήθος άλλων τομέων όπως η δημογραφία, η πληθυσμιακή θεωρία, η ταξινόμηση κινδύνων, η μοντελοποίηση και εκτίμηση κινδύνων που εμπλέκονται στην επενδυτική και χρηματοοικονομική δραστηριότητα κ.α.
Αναλογιστής
Πρόκειται για ένα επαγγελματία ικανό να εκτιμήσει επιχειρηματικούς κινδύνους. Ο αναλογιστής χρησιμοποιεί Μαθηματικά,Στατιστική και οικονομική θεωρία για να μελετήσει αβέβαια μελλοντικά γεγονότα, ιδιαίτερα αυτά που αφορούν ασφάλειες και συνταξιοδοτικά προγράμματα. Είναι ικανός να πάρει αποφάσεις σχετικές με την τιμολόγηση αγαθών και υπηρεσιών, να καταρτίσει ασφαλιστικά, χρηματοδοτικά ή συνταξιοδοτικά σχέδια, να προτείνει επενδυτικές στρατηγικές. Ο αναλογιστής είναι σε θέση να συγκεντρώσει και να αναλύσει τα απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να εκτιμήσει τις πιθανότητες ασθένειας, θανάτου, ατυχήματος και φυσικών καταστροφών. Είναι ικανός να κάνει προβλέψεις σχετικές με το ύψος ζημιών ή κερδών για μια επιχείρηση. Η σταδιοδρομία του αναλογιστή χαρακτηρίζεται καλύτερα ως "επιχειρηματία" με μαθηματικές βάσεις παρά ως "τεχνοκράτη" μαθηματικού.
Το εργασιακό περιβάλλον είναι άριστο. Στις εκδόσεις 1988 και 1995 του Les Krantz's Jobs Rated Almanac (έκδοση Wall Street Journal), γίνεται συγκριτική αξιολόγηση 250 επαγγελμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τους εξής παράγοντες:
Διαπίστευση και εξετάσεις
Για να γίνει κάποιος ένας πλήρως πιστοποιημένος αναλογιστής απαιτείται να περάσει μια αυστηρή σειρά από επαγγελματικές εξετάσεις, που συνήθως διαρκούν πολλά χρόνια. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Δανία, το μεγαλύτερο μέρος των σπουδών λαμβάνει χώρα σε ένα πανεπιστημιακό χώρο. Σε άλλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, το μεγαλύτερο μέρος των σπουδών γίνεται κατά τη διάρκεια της εργασίας μέσα από μια σειρά εξετάσεων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις χώρες που βασίζονται στην ίδια διαδικασία, το σύστημα μελέτης αποτελείται από πανεπιστήμιο και εξετάσεις.
Δεδομένου ότι αυτές οι κατατακτήριες εξετάσεις είναι αυστηρές, είναι συνήθως είναι διαθέσιμη υποστήριξη για ανθρώπους που πρoοδεύουν μέσα από τις εξετάσεις. Συχνά, οι εργοδότες καταβάλλουν τους μισθούς φοίτησης και δηλώνεται συμμετοχή σε σεμινάρια σχεδιασμένα για τις εξετάσεις. Επίσης, πολλές εταιρείες που απασχολούν αναλογιστές έχουν αυτόματες αυξήσεις αποδοχών ή προωθήσεις όταν οι εξετάσεις τελειώσουν. Ως αποτέλεσμα, οι σπουδαστές της αναλογιστικής έχουν ισχυρά κίνητρα για να αφιερώνουν επαρκή χρόνο μελέτης ακόμη και τις ώρες που δεν εργάζονται. Ένας κοινός κανόνας για τους εξεταζόμενους φοιτητές είναι ότι, για τις εξετάσεις της Society of Actuaries, είναι απαραίτητες περίπου 400 ώρες μελέτης το χρόνο για κάθε τετράωρη εξέταση. Έτσι, υποθέτοντας ότι δεν θα υπάρχουν αποτυχίες, χρειάζονται χιλιάδες ώρες μελέτης κατά τη διάρκεια αρκετών ετών. Στην πράξη, όσο τα ποσοστά επιτυχίας των εξεταζόμενων παραμένουν χαμηλότερα από 50%, το «ταξίδι» για την διαπίστευση μεγαλώνει απαιτώντας περισσότερο χρόνο μελέτης. Αυτή η διαδικασία μοιάζει με σχολικές σπουδές, έτσι ώστε οι αναλογιστές που παραμένουν για τις εξετάσεις, να εξακολουθούν να ονομάζονται "μαθητές" ή "υποψήφιοι", παρότι κατέχουν σημαντικές θέσεις με σημαντικές αρμοδιότητες.
Αναλογιστές στη μυθοπλασία
Λόγω του χαμηλού δημόσιου προφίλ της εργασίας, μερικοί από τους πιο αναγνωρίσιμους αναλογιστές στο ευρύ κοινό τυχαίνει να είναι χαρακτήρες σε ταινίες. Πολλοί αναλογιστές ήταν δυσαρεστημένοι με τα στερεότυπα που τους παρουσίαζαν ως μίζερους ανθρώπους, ακοινώνητους και εξαρτημένους με τα μαθηματικά. Άλλοι υποστήριξαν ότι τα στερεότυπα αυτά έχουν εν μέρη μια βάση, αλλά πλησιάζουν στην υπερβολή.
Κέντρα Αναλογιστικών Σπουδών
Ένας σημαντικός αριθμός πανεπιστημίων, που συνεχώς διευρύνεται, παρέχουν προγράμματα σπουδών στην αναλογιστική επιστήμη. Στην Ελλάδα, τα πανεπιστημιακά ιδρύματα τα οποία έχουν εντάξει στο πρόγραμμα σπουδών τους αναλογιστικά μαθήματα είναι τα ακόλουθα:
Εξωτερικές ιστοσελίδες
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Αναλογιστική επιστήμη
BOT
Για τα bot της Βικιπαίδειας, δείτε: Βικιπαίδεια:Bots
Η λέξη Bot ή BOT μπορεί να αναφέρεται σε:
Καντόνι της Λουκέρνης
Το Καντόνι της Λουκέρνης (γερμανικά: Κanton Luzern) είναι ένα από τα 26 Καντόνια της Ελβετίας. Βρίσκεται στο κέντρο της Ελβετίας και έχει 409.557 κατοίκους. Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του καντονιού είναι η Λουκέρνη.
Ιστορία
Το καντόνι της Λουκέρνης εντάχθηκε στην παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία το 1332. Eκείνη την εποχή η παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία αποτελούνταν από τρία καντόνια, το Ούρι, το Σβυτς και το Ούντερβαλντεν. Ένας από τους κύριους λόγους για την ένταξη της Λουκέρνης ήταν η αυξανόμενη κυριαρχία από τους Αψβούργους δούκες και βασιλιάδες. Στους μεταγενέστερους μεσαιωνικούς χρόνους, η Λουκέρνη μετατράπηκε σε πόλη-κράτος. Η μεγαλύτερη προσπάθεια επέκτασής της έλαβε χώρα στα έτη μεταξύ 1386 και 1415, ενώ γύρω στο 1480, ο σχηματισμός της μελλοντικής περιοχής του καντονιού ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό.
Γεωγραφία
Βρίσκεται στο κέντρο της Ελβετίας και συνορεύει με τα καντόνια Όμπβαλντεν και Νίντβαλντεν στα νότια, Σβυτς και Τσουγκ στα ανατολικά, Άαργκαου στα βόρεια, και Βέρνη στα δυτικά.
Δημογραφικά στοιχεία
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού (το 2010) μιλάει ως πρώτη γλώσσα τα γερμανικά (91%), ενώ οι δεύτερες συνηθέστερες γλώσσες (3%) είναι τα σερβικά, κροατικά, ιταλικά, αλβανικά και αγγλικά ακολουθούμενα από πορτογαλικά, γαλλικά (2%) και ισπανικά (1%).
Αρχοντοχώρι Αιτωλοακαρνανίας
thumb|Θέα από τον Μπούμιστο, το κυριότερο βουνό του Αρχοντοχωρίου. Το Αρχοντοχώρι (παλαιά ονομασία: Ζάβιτσα) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ξηρομέρου, στην πρώην επαρχία Ξηρομέρου της Αιτωλοακαρνανίας με πληθυσμό 655 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011. Το χωριό εορτάζει την ημέρα του πολιούχου του, Αγίου Σπυρίδωνα, στις 12 Δεκεμβρίου.
Καντόνι της Λουκέρνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουκερνη
Αρχοντοχώρι Αιτωλοακαρνανίας
Γενικά στοιχεία
Παρά την ημιορεινή τοποθεσία του, το Αρχοντοχώρι και η οικονομία του έχουν διαχρονικά στενή σχέση και με τη θάλασσα, καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στον Μύτικα (ο οποίος απέχει 11,5 χιλιόμετρα) και από κει στο νησί του Καλάμου.
Στον οικισμό λειτουργούν μονοθέσιο νηπιαγωγείο, τριθέσιο δημοτικό σχολείο και ταχυδρομική υπηρεσία. Οι λοιπές υπηρεσίες καλύπτονται από τον γειτονικό Μύτικα, τον Αστακό και το Αγρίνιο.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρχοντοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 82,134 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Αθανάσιος και Παλιόβαρκα.
Ιστορία
Η ιστορία του χωριού ξεκινά από την αρχαιότητα, την αρχαία Αλυζία η οποία ιδρύθηκε από τους απογόνους των Αλυζίων. Η παλαιά ονομασία Ζάβιτσα ή Ζάφτσα, απαντάται από τον 19ο αιώνα. Το 1838 το χωριό, το οποίο ανήκε τότε στον δήμο Σολλίου, θα το επισκεπτόταν το βασιλικό ζεύγος του Όθωνα και της Αμαλίας, όμως κοντά στον Πύργο στη θέση του σημερινού Καστελλίου, το θηλυκό άλογο στο οποίο ήταν ανεβασμένη η βασίλισσα λάκτισε, ρίχνοντάς την κάτω. Το ατύχημα αυτό αποτέλεσε την αιτία που τελικά το βασιλικό ζεύγος δεν επισκέφτηκε το χωριό και επέστρεψε στον Μύτικα και στη συνέχεια στο Μεσολόγγι.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 ως Κοινότητα Ζάβιτσα, έπειτα από την απόσπαση του οικισμού Ζάβιτσα από τον Δήμο Σολλίου, στον οποίο ανήκε ήδη από τον προηγούμενο αιώνα. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1927 ο οικισμός Ζάβιτσα μετονομάστηκε σε Αρχοντοχώριον και η κοινότητα σε Κοινότητα Αρχοντοχωρίου. Η κοινότητα είχε ζωή 70 χρόνων, καθώς καταργήθηκε το 1998 με το πρόγραμμα Καποδίστριας και προσαρτήθηκε στον Δήμο Αλυζίας. Το 2011, με την εφαρμογή του Καλλικράτη, το Αρχοντοχώρι υπήχθη στον Δήμο Ξηρομέρου.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Αρχοντοχωρίου
Στις εκλογές του 1978, επανεξελέγη πρόεδρος της κοινότητας ο αντιστασιακός Αναστάσιος (Ανάστος) Λιοπύρης (Κωστακιοί Άρτας 1911 - 1998), ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος και από το 1955 ως το 1967, οπότε παύτηκε από τη χούντα. Το 1982 νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο Νικόλαος Χατζάρας, τον οποίο διαδέχθηκε το 1987 ο νικητής των εκλογών του 1986, Ερωτόκριτος Γαλούνης, ο οποίος διοίκησε την κοινότητα από το 1987 ως την κατάργησή της, το 1998. Σημερινός πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αρχοντοχωρίου είναι ο Γεώργιος Λιοντάκης.
Ναοί
thumb|Ο ιερός ναός Αγίου Σπυρίδωνα στο Αρχοντοχώρι. Ο κυριότερος ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον πολιούχο Άγιο Σπυρίδωνα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει  και ο μεταβυζαντινός Ναός της Ζωοδόχου Πηγής και ο Άγιος Νικόλαος (εν Βουνένοις), όπου εκεί βρίσκεται και το κοιμητήριο. Στο χωριό υπάρχουν εξωκλήσια, όπως η Αγία Παρασκευή, ο Άγιος Χαράλαμπος, ο Άγιος Γεώργιος (με δείγματα ζωγραφικής που χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα), ο Άγιος Δημήτριος και ο Άγιος Σπυρίδων (παλαιό εξωκλήσι). Αναφορικά με τα μοναστήρια, σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας της Ζαμπατινιώτισσας που φέρει αγιογραφημένο τέμπλο, η οποία χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα και σε εκείνη βρήκαν καταφύγιο πολλοί αγωνιστές του 1821.
Σημαντικά πρόσωπα από το Αρχοντοχώρι
Από το Αρχοντοχώρι κατάγονταν αγωνιστές του 1821 όπως ήταν ο Δήμος Τσέλιος, ο Χρήστος Δρακάς ή Κριθυμος, ο Νίκος Γιάννης ή Φραγκογιάννης, ο Στάθης Χεινόπωρος ή Πεταλιάς και άλλοι. Πέρα από την ενεργό παρουσία του στον Αγώνα του 1821, από το Αρχοντοχώρι κατάγονταν πολλοί αντιστασιακοί και πολεμιστές, όπως και ο καταδρομέας Γεώργιος Χολής, ο οποίος έλαβε μέρος στην επιχείρηση "ΝΙΚΗ" εναντίον των Τούρκων εισβολέων στην Κύπρο το 1974.
Έθιμα
Το πρώτο έθιμο που τηρείται στο χωριό είναι να φτιάχνουν χριστόψωμα τα οποία τα κόβουν στο μεγάλο τραπέζι. Το μεσημέρι δίνουν ευχές στην οικογένειά τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Σπανός
Το ελληνικό επώνυμο Σπανός, λέξη που σημαίνει τον χωρίς τριχοφυΐα προσώπου άνδρα, μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Σπανος
Ανθοϊάματα Μπαχ
Τα ανθοϊάματα Μπαχ (Bach flower remedies - BFR) είναι εναλλακτική μέθοδος θεραπείας την οποία επινόησε ο Άγγλος γιατρός και ομοιοπαθητικός Έντουαρντ Μπαχ στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρασκευάζονται από 38 διαφορετικά λουλούδια της Αγγλίας. Τα ανθοϊάματα Μπαχ θεωρούνται ακίνδυνα, χωρίς να παρουσιάζουν κάποια παρενέργεια ή αλληλεπίδραση με φάρμακα και άλλες ουσίες. Επιπτώσεις, ενδεχομένως, μπορούν να υπάρξουν, σύμφωνα με το κέντρο Μπαχ της Αγγλίας, στις περιπτώσεις ανθρώπων που προσπαθούν να εξαλείψουν την εξάρτηση από το αλκοόλ, καθώς τα ανθοϊάματα εμπεριέχουν εξαιρετικά μικρές ποσότητες brandy, αλλά και στην περίπτωση του πολύ ισχυρού φαρμάκου Antabuse, που μπορεί να προκαλέσει βίαιη αντίδραση σε κάποιον που πίνει ακόμη και μια απειροελάχιστη ποσότητα αλκοόλ.
Τα ιάματα Μπαχ ανήκουν στις ενεργειακές θεραπείες. Σύμφωνα με τους θεραπευτές και όσους τα χρησιμοποιούν, θεραπεύουν το νοητικό και συναισθηματικό μέρος του ατόμου και γι' αυτό κατόπιν μπορούν να θεραπεύσουν και το φυσικό σώμα. Μπορεί για παράδειγμα κάποιος να έχει ελλείψεις στον οργανισμό του λόγω κακών διατροφικών ή άλλων συνηθειών. Τα ιάματα Μπαχ δε θα προσθέσουν αυτό το στοιχείο που λείπει, αλλά θα βοηθήσουν το άτομο να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή του, ή τις απαραίτητες κινήσεις και επιλογές (π.χ. επιλογή ενός καλού γιατρού) ή μια αλλαγή στη νοητική και συναισθηματική στάση, τα οποία με τη σειρά τους θεωρείται ότι θα επιφέρουν αποτέλεσμα στο φυσικό σώμα.
Τα δημοσιευμένα αποτελέσματα κλινικών ερευνών γύρω από τα ανθοϊάματα Μπαχ δεν έχουν εντοπίσει στην αποτελεσματικότητά τους κάτι διαφορετικό πέρα από επίδραση ανάλογη με των εικονικών φαρμάκων (placebo).
Παρασκευή και χρήση
Ο συνήθης τρόπος παρασκευής είναι αυτός της ηλιακής μεθόδου, όπου τα επιλεγμένα άνθη μένουν για τρεις ώρες σε νερό πηγής κάτω απ' τον ήλιο. Κατόπιν τα άνθη αφαιρούνται και το ενεργοποιημένο νερό αναμειγνύεται με μπράντυ. Σε άλλες περιπτώσεις τα άνθη βράζονται στο νερό πηγής. Το αποτέλεσμα και των δύο μεθόδων είναι το μητρικό ίαμα, το οποίο διαλύεται περαιτέρω για να δημιουργηθούν τελικά τα μπουκαλάκια με τα ανθοϊάματα που διατίθενται στα φαρμακεία.
Αφού ο θεραπευτής ή το ίδιο το άτομο επιλέξει τα ιάματα που του ταιριάζουν, τα παίρνει τέσσερις φορές τη μέρα, από τέσσερις σταγόνες κάτω απ' τη γλώσσα. Το μάξιμουμ των ιαμάτων που μπορεί να πάρει κάποιος είναι εφτά. Δεν υπάρχει περίπτωση υπερδοσολογίας ή άλλος κίνδυνος, καθώς είναι απολύτως ασφαλή, χωρίς χημικές ουσίες. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι απλά τα ιάματα να μην δουλέψουν.
Επιστημονικές έρευνες - μελέτες
Οι επιστημονικές μελέτες δεν έχουν δείξει κάποια ιδιαίτερη επίδραση των ανθοϊαμάτων, αποτελεσματικότερη από εκείνη των εικονικών φαρμάκων (placebo) γενικά. Το πιο πιθανό είναι ότι ως placebo επιδρούν στη συναισθηματική κατάσταση των ατόμων και η διαδικασία επιλογής και λήψης τους μπορεί να λειτουργεί κατευναστικά ως τελετουργία. Ο Έντουαρντ Μπαχ που εμπνεύστηκε τη μέθοδο ήταν ομοιοπαθητικός "ιατρός" και ως εκ τούτου η μέθοδός του βασίζεται στην ομοιοπαθητική. Τόσο η ομοιοπαθητική όσο και τα ανθοϊάματα του Μπαχ έχουν πλέον αποδειχτεί από πλήθος ανεξάρτητων ερευνητικών εργασιών, μελετών και μετα-αναλύσεων ως αβάσιμες, αναποτελεσματικές και χωρίς καμία ωφέλεια για τους ασθενείς τεχνικές, με αποτελέσματα ανάλογα με εκείνα των placebo (εικονικών) σκευασμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Σπανού
Το ελληνικό επώνυμο Σπανού μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Τόνυ Μοντάνα
Ο Αντόνιο "Τόνι" Μοντάνα (αγγλικά: Antonio "Tony" Montana) είναι φανταστικός χαρακτήρας και ο πρωταγωνιστής της ταινίας "Ο Σημαδεμένος"(αγγλικά: Scarface) του 1983. Τον Τόνι Μοντάνα τον υποδύθηκε με μοναδικό τρόπο ο Αλ Πατσίνο και υπήρξε είδωλο της λαϊκής κουλτούρας τη δεκαετία του 1980. Το περιοδικό "Empire" το 2017, κατέταξε τον Μοντάνα στην 27η θέση με τους μεγαλύτερους χαρακτήρες ταινιών. Ένα μέρος του χαρακτήρα του Τόνι Μοντάνα προέρχεται από την πρώτη ταινία του Σημαδεμένου του 1932 και τον πρωταγωνιστή, Τόνι Καμόντε, με τον τίτλο της ταινίας να είναι εμπνευσμένο από τον Αλ Καπόνε. Ο σεναριογράφος Όλιβερ Στόουν για επίθετο στον χαρακτήρα του Τόνι, πήρε του αγαπημένου του παίκτη του Αμερικανικού ποδοσφαίρου, Τζο Μοντάνα.
Ο Σημαδεμένος (1983)
Μήνες αργότερα, ο Τόνυ επισκέπτεται τη μητέρα του Τζορτζίνα και τη μικρότερη αδελφή του, Τζίνα, στην οποία είναι υπερβολικά προστατευτικός. Η μητέρα του είναι αηδιασμένη από την εγκληματική ζωή του, και τον πετά έξω. Ενώ μπαίνει στο αυτοκίνητο του, ο Μάνι σχολιάζει την ομορφιά της Τζίνα, ο Τόνυ όμως τον προειδοποιεί να μείνει μακριά της.
Ο Φρανκ στέλνει τον Τόνυ και τον Ομάρ στη Βολιβία για να συναντηθούν με τον μεγιστάνα της κοκαΐνης Αλεχάντρο Σόσα. Ο Τόνυ κάνει συμφωνία με τον Σόσα χωρίς την έγκριση του Φρανκ, και ο Ομάρ φεύγει για να επικοινωνήσει με το αφεντικό του. Ο Σόσα αποκαλύπτει πως ο Ομάρ ήταν πληροφοριοδότης της αστυνομίας και μετά βάζει τον Τόνυ να δει ένα μαυρισμένο στο ξύλο Ομάρ να εκτελείται από ένα ελικόπτερο. Ο Τόνυ εγγυάται για τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης και τον Φρανκ, και ο Σόσα κάνει τη συμφωνία, προειδοποιώντας τον Τόνυ να μην τον προδώσει ποτέ. Στο Μαϊάμι, ο Φρανκ είναι εξοργισμένος από τον θάνατο του Ομάρ και τη συμφωνία που έκανε ο Τόνυ χωρίς την εξουσιοδότηση του. Η επαγγελματική σχέση μεταξύ Τόνυ και Φρανκ διαλύεται, ο Τόνυ φτιάχνει τη δική του οργάνωση και λέει στην Ελβίρα τις προθέσεις που έχει γι' αυτήν.
Σε μία ντίσκο, ο Τόνυ δέχεται την επίσκεψη του διεφθαρμένου ντετέκτιβ Μελ Μπέρνσταϊν, που προτείνει ένα "φόρο" στις επαγγελματικές συναλλαγές του Τόνυ σε αντάλλαγμα για αστυνομική προστασία και πληροφορίες. Ο Τόνυ εξοργίζει τον Φρανκ όταν φλερτάρει ανοιχτά την Ελβίρα μπροστά του. Μετά βλέπει την Τζίνα να χορεύει μ' έναν έμπορο ναρκωτικών. Τον πετάει έξω, και μετά από καβγά χαστουκίζει την Τζίνα και ο Μάνι τη μεταφέρει στο σπίτι της. Στη συνέχεια, εκτελεστές επιχειρούν απόπειρα δολοφονίας κατά του Τόνυ, αλλά εκείνος ξεφεύγει. Έχοντας υποψίες πως το πρώην αφεντικό του έστειλε τόσο τον Μπέρνσταϊν, όσο και τους δολοφόνους, ο Τόνυ, ο Μάνι και ο Τσι-Τσι πηγαίνουν στο γραφείο του Φρανκ, όπου τον βρίσκουν μαζί με τον Μπέρνσταϊν. Όταν ένα στημένο τηλεφώνημα από έναν μπράβο του Τόνυ αποκαλύπτει την εμπλοκή του Φρανκ, ο Μάνι εκτελεί τον Φρανκ και ο Τόνυ σκοτώνει τον Μπέρνσταϊν. Ο Τόνυ παίρνει την Ελβίρα και αρπάζει την αυτοκρατορία του Φρανκ.
Με τις προμήθειες του Σόσα, ο Τόνυ χτίζει μια αυτοκρατορία πολλών εκατομμυρίων, και παντρεύεται την Ελβίρα. Όμως, η επιχείρηση αντιμετωπίζει προβλήματα: ο Τόνυ και η Ελβίρα καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες κοκαΐνης, ο τραπεζίτης που ξεπλένει τα χρήματα του Τόνυ απαιτεί μεγαλύτερη πληρωμή, και ο Μάνι χολώνεται όλο και περισσότερο επειδή ο Τόνυ πιστώνει την επιτυχία της επιχείρησης μόνο στον εαυτό του. Τελικά, ο Τόνυ κατηγορείται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και φοροδιαφυγή μετά από μια επιχείρηση της αστυνομίας. Ο Σόσα προσφέρεται να χρησιμοποιήσει τις διασυνδέσεις του στην κυβέρνηση για να κρατήσει τον Τόνυ εκτός φυλακής, αν ο Τόνυ δολοφονήσει έναν Βολιβιανό δημοσιογράφο που σκοπεύει να ξεσκεπάσει τον Σόσα σε μια ομιλία του στη σύσκεψη των Ηνωμένων Εθνών. Αργότερα, ο Τόνυ διώχνει περισσότερο τον Μάνι και την Ελβίρα, κατηγορώντας τον φίλο του για τη σύλληψη του και κατηγορώντας τη γυναίκα του πως δεν μπορεί να κάνει παιδιά εξαιτίας των ναρκωτικών. Μετά από καβγά, η Ελβίρα εγκαταλείπει τον Τόνυ.
Στη Νέα Υόρκη, ο Τόνυ, ο Τσι-Τσι και ο μπράβος του Σόσα, Αλμπέρτο ετοιμάζονται για τη δολοφονία. Ο Αλμπέρτο έχει βάλει μια βόμβα στο αυτοκίνητο του δημοσιογράφου, παρατηρούν όμως ότι εκείνος συνοδεύεται, απρόσμενα, από την οικογένεια του, ο Τόνυ ματαιώνει την αποστολή. Ο Αλμπέρτο επιμένει να συνεχίσουν, αναγκάζοντας τον Τόνυ να τον σκοτώσει. Αργότερα, ο Τόνυ μαθαίνει πως ο Μάνι και η Τζίνα λείπουν για μέρες. Επιστρέφοντας σπίτι του, ο Σόσα επικοινωνεί με τον Τόνυ, εξοργισμένος για την αποτυχία της αποστολής. Ο Σόσα τελειώνει τη συνεργασία τους και του θυμίζει πως δεν έπρεπε να τον προδώσει. Ψάχνοντας την Τζίνα, επισκέπτεται τη μητέρα του, η οποία του δίνει μία διεύθυνση. Όταν πηγαίνει εκεί βρίσκει τον Μάνι και την Τζίνα με τις ρόμπες, σκοτώνει εν ψυχρώ τον Μάνι. Η Τζίνα λέει στον Τόνυ πως εκείνη κι ο Μάνι μόλις παντρεύτηκαν και θα του έκαναν έκπληξη. Ο Τόνυ και οι άντρες του παίρνουν την Τζίνα στην έπαυλη του Τόνυ. Ο Τόνυ κηρύσσει πόλεμο στον Σόσα και θάβει το πρόσωπο του σ' ένα "βουνό" κοκαΐνης. Την ίδια ώρα, οι άντρες του Σόσα έχουν ήδη αρχίσει επίθεση στην έπαυλη του Τόνυ, σκοτώνοντας τους άντρες του έναν-έναν. Η Τζίνα εμφανίζεται υπό την επήρεια ναρκωτικών, κατηγορεί τον Τόνυ πως τη θέλει σεξουαλικά, και τον πυροβολεί στο πόδι. Έτσι η Τζίνα πέφτει εύκολος στόχος ενός από τους εκτελεστές του Σόσα. Ο Τόνυ σκοτώνει τον φονιά της αδελφής του, αλλά όταν βλέπει το πτώμα της αδελφής του τρελαίνεται. Πλέον έχουν σκοτωθεί όλοι οι άντρες του Τόνυ, ο οποίος έχει μείνει μόνος του εναντίον των αντιπάλων του.
Μόνος του, με ένα αυτόματο όπλο, και έχοντας καταληφθεί από έξαλλη μανία εξαιτίας της κοκαΐνης, επιτίθεται στους εκτελεστές. Παρ' όλες τις σφαίρες που δέχεται, μένει όρθιος ώσπου να δεχτεί μια σφαίρα στην πλάτη. Το πτώμα του Τόνυ πέφτει στο συντριβάνι από κάτω, όπου ένα άγαλμα έχει την επιγραφή: "Ο Κόσμος Είναι Δικός Σου".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Κάστρις
Η Κάστρις (αγγλική προφορά: ˈkæstriːz) είναι πόλη της Αγίας Λουκίας και πρωτεύουσα της νησιωτικής χώρας. Αριθμεί 10.634 κατοίκους, σύμφωνα με στοιχεία του 2001. Η περιφέρεια με το ίδιο όνομα έχει 61.341 κατοίκους (το 2001) και εκτείνεται σε μήκος 30,5 τετραγωνικών χλμ. Η πόλη αποτελεί έδρα της κυβέρνησης και των ανώτατων υπηρεσιών και επιχειρήσεων (εσωτερικών και διεθνών). Το αρχιτεκτονικό της σχέδιο είναι παρόμοιο με της Νέας Υόρκης. Διαθέτει ένα απάνεμο λιμάνι και εξυπηρετείται από λεωφορεία και ταξί. Μεταξύ άλλων έχει και ταχυδρομείο.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Γάλλους το 1650 με την ονομασία "Carenage" (που σημαίνει ασφαλές αγκυροβόλιο), για να μετονομαστεί το 1756 προς τιμήν του Σαρλ Εζέν Γκαμπριέλ ντε Λα Κρουά, μαρκησίου ντε Καστρίς (Charles Eugène Gabriel de La Croix, marquis de Castries), διοικητή των δυνάμεων στην Κορσική την περίοδο εκείνη. Ο παλαιότερος οικισμός δημιουργήθηκε το 1651 στο Βιζί (Vigie), ωστόσο εγκαταλείφθηκε εξαιτίας ενός καταστροφικού τυφώνα το 1780.
Την περίοδο από το 1803 ως το 1844 οι Βρετανοί κατέστησαν την Κάστρις σημαντικό ναυτικό λιμάνι και την οχύρωσαν στο Μορν Φόρτσιουν (Morne Fortune), το όρος που αντικρίζει το λιμάνι. Ως το 1844 ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τις 4.000 κατοίκους. Στα τέλη του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε ως σταθμός εξόρυξης άνθρακα.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα γερμανικά σκάφη εισέπλευσαν στο λιμάνι της πόλης και βύθισαν δύο συμμαχικά πλοία. Η πόλη ξανακτίστηκε δύο φορές, έπειτα από μεγάλες πυρκαγιές τα έτη 1796 και 1813, και πιο πολύ στις 19 Ιουνίου του 1948.
Αξιοθέατα
Η Κάστρις είναι ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της Αγίας Λουκίας, με πολλές παραλίες. Στο λιμάνι της αγκυροβολούν κρουαζιερόπλοια και στα βόρεια του λιμανιού βρίσκεται εμπορικό κέντρο (duty free). Οι μεταφορές εξυπηρετούνται από ταξί αλλά και από θαλάσσια ταξί, ενώ στην πόλη βρίσκονται πολλά εστιατόρια, ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία.
Κυριότερα αξιοθέατα είναι ο καθεδρικός ναός της πόλης, η πλατεία του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτέχνη Ντέρεκ Ουόλκοτ, το Κτήριο της Κυβέρνησης (Government House), και το οχυρό Φορτ Σαρλότ, που είναι κτισμένο επάνω στο όρος Μορν Φόρτσιουν.
Μεταφορές
Οι αεροπορικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από το Αεροδρόμιο Τζορτζ Φ. Λ. Τσαρλς, το οποίο είναι γνωστό και ως αεροδρόμιο Βιζί ή Βίγκι (Vigie). Οι επιβάτες πτήσεων που είναι μεγαλύτερες σε διάρκεια χρησιμοποιούν το Διεθνές αεροδρόμιο Χιουανόρα (Hewanorra International Airport), κοντά στο Βιέ Φορ (Vieux-Fort). Ανάμεσα στα δύο αεροδρόμια λειτουργεί υπηρεσία μεταφοράς με ελικόπτερο.
Ανάμεσα στην Κάστρις και στην Φορ-ντε-Φρανς της Μαρτινίκας πραγματοποιούν δρομολόγια διάφορα πορθμεία.
Υπάρχουν επίσης τακτικά δρομολόγια λεωφορείων από την Κάστρις προς τα υπόλοιπα σημεία το νησιού. Τα λεωφορεία αυτά διακρίνονται εύκολα από τις πράσινες πινακίδες τους με νούμερα που έχουν το πρώτο γράμμα M (π.χ. M456). Εναλλακτικά μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει και ταξί.
Θεσμοί
Εκτός από το γεγονός ότι είναι πρωτεύουσα της Αγίας Λουκίας, στην Κάστρις είναι και η έδρα του Γραμματέα του Οργανισμού Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής αλλά και η έδρα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ανατολικής Καραϊβικής. Στην πόλη επίσης στεγάζονται πολλές πρεσβείες.
Παραπομπές
thumb|centre|600px|Πανοραμική άποψη του λιμανιού του Κάστρις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αγίας Λουκίας Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής
Θερμοσταθμική ανάλυση
Η θερμοσταθμική ανάλυση (TG) είναι μια μέθοδος με την οποία καταγράφεται συνεχώς η μεταβολή της μάζας μιας ουσίας κατά τη διάρκεια της θέρμανσης ή της ψύξης ή κατά την ισόθερμη θέρμανση σε μια σταθερή θερμοκρασία. Προσδιορίζεται η μεταβολή του βάρους, λόγω κάποιας μεταβολής στις ιδιότητες του υλικού, σε σχέση με τη μεταβολή της θερμοκρασίας.
Από την άλλη, η διαφορική ανάλυση (DTA) δίνει πληροφορίες για φυσικές ή χημικές μεταβολές, που συνοδεύονται από έκλυση ή απορρόφηση μιας ποσότητας θερμότητας, δε δίνει όμως κάποια πληροφορία για τυχόν μεταβολή της μάζας. Ο συνδυασμός της θερμοσταθμικής και διαφορικής θερμικής ανάλυσης εφαρμόζεται πολύ συχνά, καθώς οι πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω των δύο μεθόδων αλληλοσυμπληρώνονται. Η μέθοδος σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται θερμοσταθμική διαφορική θερμική ανάλυση (TG-DTA).