cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dodekanisos Seaways
Η Dodekanisos Seaways είναι ελληνική ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στις θαλάσσιες συγκοινωνίες στα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Τα δρομολόγια της καλύπτουν 17 νησιωτικούς προορισμούς: Ρόδος, Σύμη, Πανορμίτης Σύμης, Κως, Κάλυμνος, Λέρος, Λειψοί, Πάτμος, Αγαθονήσι, Καστελλόριζο, Χάλκη, Τήλος, Νίσυρος, Αρκοί, Σάμος, Ικαρία και Φούρνοι. Διαθέτει δύο ταχύπλοα καταμαράν, το Dodekanisos Express και το Dodekanisos Pride καθώς και το Ε/Γ - Ο/Γ Παναγία Σκιαδενή. Η Dodekanisos Seaways βραβεύτηκε ως Καλύτερη Ακτοπλοϊκή Εταιρεία της χρονιάς 2015, από τους Lloyd's List στο πλαίσιο των Greek Shipping Awards 2015, ενώ μεταξύ άλλων, της απονεμήθηκαν έπαινοι από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, τον Δήμο Ρόδου και το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου.
Ιστορία
Η Dodekanisos Seaways ιδρύθηκε το 1999, από τον Γιώργο Σπανό, στη Ρόδο. Ξεκίνησε τα δρομολόγια με ένα ταχύπλοο καταμαράν, το Dodekanisos Express, το οποίο ναυπηγήθηκε για την εταιρεία στο ναυπηγείο Båtservice Mandal AS της Νορβηγίας και παραδόθηκε το 2000. To 2005 ναυπήγησε το δεύτερο ταχύπλοο καταμαράν, το Dodekanisos Pride και το 2011 αγόρασε το E/Γ - Ο/Γ Παναγιά Σκιαδενή.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Αλβέρτα (φυτό)
H αλβέρτα (λατινική-επιστημονική ονομασία Alberta ) είναι είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια του φυτού του καφέ, τα ερυθροδανοειδή ή ρουβιίδες. Συναντάται στη φύση στην Επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής, όπου είναι γνωστό με την κοινή ονομασία «φλεγόμενος θάμνος του Νατάλ» (Natal flame bush).
Σύντομη περιγραφή
Παρά την κοινή ονομασία της, η αλβέρτα είναι περισσότερο δένδρο παρά θάμνος. Τα φύλλα της είναι μεγάλα και τα άνθη της έχουν ροδοκόκκινο χρώμα και εκφύονται σε ταξιανθία τύπου βότρυος.
Ταξινομική
Το γένος Alberta αποδείχθηκε ότι είναι παραφυλετική ομάδα με μια φυλογενετική ανάλυση. Παλαιότερα αναγνωρίζονταν αρκετά είδη στο γένος, τα περισσότερα από τα οποία μεταφέρθηκαν στο συγγενικό γένος Razafimandimbisonia, με την εξαίρεση του Alberta magna (αλβέρτα η μεγίστη ). Το μοναδικό σήμερα αυτό είδος του γένους διαφοροποιείται από τα είδη της Μαδαγασκάρης, που ταξινομούνται πλέον στο γένος Razafimandimbisonia.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερυθροδανοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αφρικής
Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια εξαιρετικά ανεπτυγμένη οικονομία μικτής αγοράς. Είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και η δεύτερη μεγαλύτερη από την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP) μετά την Κίνα. Έχει το έβδομο υψηλότερο κατά κεφαλήν ονομαστικό ΑΕΠ στον κόσμο και το όγδοο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης από το 2022. Οι ΗΠΑ αντιπροσώπευαν το 15,5% της παγκόσμιας οικονομίας το 2022 σε όρους ΙΑΔ και περίπου το 24,7% σε ονομαστικούς όρους το 2022. Οι εταιρείες της βρίσκονται στο προσκήνιο ή κοντά στην τεχνολογική πρόοδο, ιδίως στους υπολογιστές, τα φαρμακευτικά προϊόντα και τον ιατρικό, αεροδιαστημικό και στρατιωτικό εξοπλισμό. Το δολάριο ΗΠΑ είναι το νόμισμα που χρησιμοποιείται περισσότερο στις διεθνείς συναλλαγές και είναι το κορυφαίο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο, που υποστηρίζεται από την τεράστια οικονομία της χώρας, το σταθερό κυβερνητικό και νομικό πλαίσιο, τη μεγάλη αγορά ομολόγων των ΗΠΑ, τους εκτεταμένους φυσικούς πόρους, τον εξαιρετικά προηγμένο στρατό και τον ρόλο του ως το πρότυπο αναφοράς για το σύστημα πετροδολαρίων και το συνδεδεμένο ευρωδολάριο. Αρκετές χώρες το χρησιμοποιούν ως επίσημο νόμισμα και σε άλλες είναι το ντε φάκτο νόμισμα.
Η οικονομία του έθνους τροφοδοτείται από άφθονους φυσικούς πόρους, μια καλά ανεπτυγμένη υποδομή μεταφορών και υψηλή παραγωγικότητα. Έχει τη δεύτερη υψηλότερη συνολική εκτιμώμενη αξία φυσικών πόρων, αξίας 44,98 τρισ. δολαρίων το 2019, αν και οι πηγές διαφέρουν ως προς τις εκτιμήσεις τους. Οι Αμερικανοί έχουν το υψηλότερο μέσο εισόδημα νοικοκυριών και εργαζομένων μεταξύ των κρατών μελών του ΟΟΣΑ. Το 2013, είχαν το έκτο υψηλότερο μεσαίο εισόδημα των νοικοκυριών, από το τέταρτο υψηλότερο το 2010. Οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ είναι η Κίνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Καναδάς, το Μεξικό, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ταϊβάν. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο. Έχει συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου με πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της USMCA, της Αυστραλίας, της Νότιας Κορέας, της Ελβετίας, του Ισραήλ και πολλών άλλων που βρίσκονται σε ισχύ ή υπό διαπραγμάτευση.
Μέχρι το 1890, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ξεπεράσει τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως η πιο παραγωγική οικονομία του κόσμου. Είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο. Το 2016, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική χώρα στον κόσμο καθώς και ο τρίτος μεγαλύτερος κατασκευαστής, αντιπροσωπεύοντας το ένα πέμπτο της παγκόσμιας μεταποιητικής παραγωγής. Οι ΗΠΑ όχι μόνο διαθέτουν τη μεγαλύτερη εσωτερική αγορά αγαθών, αλλά κυριαρχούν και στο εμπόριο υπηρεσιών. Το συνολικό εμπόριο των ΗΠΑ ανήλθε σε 4,2 τρισ. δολάρια το 2018. Από τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, οι 121 έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ. Επιπλέον οι ΗΠΑ έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό δισεκατομμυριούχων στον κόσμο, με συνολική περιουσία 3,0 τρισ. δολάρια. Οι εμπορικές τράπεζες των ΗΠΑ είχαν 20 τρισ. δολάρια περιουσιακά στοιχεία από τον Αύγουστο του 2020. Τα παγκόσμια περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ υπό διαχείριση είχαν περισσότερα από 30 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και το Nasdaq είναι τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια στον κόσμο βάσει κεφαλαιοποίησης και όγκου συναλλαγών. Οι ξένες επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ ανέρχονται σε σχεδόν 4,0 τρισ. δολάρια, ενώ οι αμερικανικές επενδύσεις σε ξένες χώρες ανέρχονται σε πάνω από 5,6 τρισ. δολάρια. Η οικονομία των ΗΠΑ κατατάσσεται πρώτη στη διεθνή κατάταξη όσον αφορά τα επιχειρηματικά κεφάλαια και την παγκόσμια χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης. Οι καταναλωτικές δαπάνες αποτελούσαν το 68% της οικονομίας των ΗΠΑ το 2018, ενώ το μερίδιο της εργασίας στο εισόδημα ήταν 43% το 2017. Οι ΗΠΑ έχουν τη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά στον κόσμο. Η αγορά εργασίας της χώρας έχει προσελκύσει μετανάστες από όλο τον κόσμο και το καθαρό ποσοστό μετανάστευσης είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο. Οι ΗΠΑ είναι μία από τις οικονομίες με τις κορυφαίες επιδόσεις σε μελέτες όπως ο Δείκτης Ευκολίας Επιχειρηματικότητας, η Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας και άλλες.
Η αμερικανική οικονομία γνώρισε μια σοβαρή οικονομική ύφεση κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, η οποία ορίστηκε ότι διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2009. Ωστόσο, το πραγματικό ΑΕΠ ανέκτησε το υψηλό του ρυθμό πριν από την κρίση (τέλη 2007) έως το 2011, η καθαρή θέση των νοικοκυριών έως το δεύτερο τρίμηνο του 2012, οι θέσεις εργασίας εκτός αγροτών μέχρι τον Μάιο του 2014, και το ποσοστό ανεργίας έως τον Σεπτέμβριο του 2015. Καθεμία από αυτές τις μεταβλητές συνέχισε στην μετά την ύφεση εποχή μετά από αυτές τις ημερομηνίες, με την ανάκαμψη των ΗΠΑ να γίνεται η δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί μέχρι τον Απρίλιο του 2018 Οι ΗΠΑ κατέλαβαν την 41η θέση στην ανισότητα εισοδήματος μεταξύ 156 χωρών το 2017, την υψηλότερη στον δυτικό κόσμο.
Αποικιακή εποχή και 18ος αιώνας
Η οικονομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε με βρετανικούς οικισμούς κατά μήκος της ανατολικής ακτής τον 17ο και 18ο αιώνα. Η Αμερική μετά το 1700 αύξησε τον πληθυσμό γρήγορα και οι εισαγωγές, καθώς και οι εξαγωγές, αυξήθηκαν μαζί της. Η Αφρική, η Ασία και πιο συχνά η Ευρώπη συνέβαλαν στο εμπόριο των αποικιών. Αυτές οι 13 αποικίες απέκτησαν ανεξαρτησία από τη Βρετανική Αυτοκρατορία στα τέλη του 18ου αιώνα και γρήγορα αναπτύχθηκαν από αποικιακές οικονομίες σε μια οικονομία επικεντρωμένη στη γεωργία.
19ος αιώνας
Στις αρχές του 1800, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σε μεγάλο βαθμό γεωργικές με περισσότερο από το 80% του πληθυσμού να ασχολείται με τη γεωργία. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής επικεντρώθηκε στα πρώτα στάδια του μετασχηματισμού των πρώτων υλών με την ξυλεία και τα πριονιστήρια, τα υφάσματα και τις μπότες και τα παπούτσια να πρωτοστατούν. Οι πλούσιοι πόροι συνέβαλαν στην ταχεία οικονομική επέκταση κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η άφθονη διαθεσιμότητα γης επέτρεψε στον αριθμό των αγροτών να συνεχίσει να αυξάνεται, αλλά η δραστηριότητα στη μεταποίηση, τις υπηρεσίες, τις μεταφορές και άλλους τομείς αυξήθηκε με πολύ ταχύτερο ρυθμό. Έτσι, μέχρι το 1860 το μερίδιο του αγροτικού πληθυσμού στις ΗΠΑ είχε πέσει από πάνω από 80% σε περίπου 50%. Τον 19ο αιώνα, οι υφέσεις συχνά συνέπιπταν με οικονομικές κρίσεις. Τον Πανικό του 1837 ακολούθησε μια πενταετής ύφεση, με την αποτυχία των τραπεζών και τα επίπεδα ανεργίας να καταγράφουν ρεκόρ τότε. Λόγω των μεγάλων αλλαγών στην οικονομία κατά τη διάρκεια των αιώνων, είναι δύσκολο να συγκριθεί η σοβαρότητα των σύγχρονων υφέσεων με τις πρώιμες υφέσεις. Οι υφέσεις μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο φαίνεται να ήταν λιγότερο σοβαρές από τις προηγούμενες υφέσεις, αλλά οι λόγοι για αυτό είναι ασαφείς.
20ος αιώνας
μικρογραφία| Πετρελαιοπηγές στο [[Λος Άντζελες, 1905]] μικρογραφία| Εργοστάσιο παραγωγής Consolidated B-24 Liberators στο [[Φορτ Γουόρθ (Τέξας)|Φορτ Γουόρθ, Τέξας, 1943]] μικρογραφία|Εστιατόριο [[McDonald's στο Mount Pleasant, Αϊόβα, 2008]] Στις αρχές του αιώνα νέες καινοτομίες και βελτιώσεις στις υπάρχουσες καινοτομίες άνοιξαν την πόρτα για βελτιώσεις στο βιοτικό επίπεδο των Αμερικανών καταναλωτών. Πολλές εταιρείες μεγάλωσαν εκμεταλλευόμενοι τις οικονομίες κλίμακας και την καλύτερη επικοινωνία για να λειτουργήσουν σε εθνικό επίπεδο. Η συγκέντρωση σε αυτούς τους κλάδους προκάλεσε φόβους για την ύπαρξη μονοπωλίων που θα οδηγούσε τις τιμές υψηλότερες και την παραγωγή χαμηλότερη, αλλά πολλές από αυτές τις εταιρείες μείωσαν το κόστος τόσο γρήγορα που οι τάσεις ήταν προς χαμηλότερες τιμές και μεγαλύτερη παραγωγή σε αυτούς τους κλάδους. Πολλοί εργαζόμενοι μοιράστηκαν την επιτυχία αυτών των μεγάλων εταιρειών, οι οποίες συνήθως πρόσφεραν τους υψηλότερους μισθούς στον κόσμο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η μεγαλύτερη εθνική οικονομία στον κόσμο όσον αφορά το ΑΕΠ τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1920. Για πολλά χρόνια μετά τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, όταν ο κίνδυνος της ύφεσης φαινόταν πιο σοβαρός, η κυβέρνηση ενίσχυε την οικονομία ξοδεύοντας πολλές δαπάνες η ίδια ή μειώνοντας τους φόρους έτσι ώστε οι καταναλωτές να ξοδεύουν περισσότερα και ενθαρρύνοντας την ταχεία ανάπτυξη της προσφοράς χρήματος, η οποία επίσης ενθάρρυνε περισσότερες δαπάνες. Οι ιδέες για τα καλύτερα εργαλεία για τη σταθεροποίηση της οικονομίας άλλαξαν ουσιαστικά μεταξύ της δεκαετίας του 1930 και της δεκαετίας του 1980. Από την εποχή του New Deal που ξεκίνησε το 1933, έως τις πρωτοβουλίες της Μεγάλης Κοινωνίας της δεκαετίας του 1960, οι εθνικοί φορείς χάραξης πολιτικής βασίστηκαν κυρίως στη δημοσιονομική πολιτική για να επηρεάσουν την οικονομία.
Κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων πολέμων του 20ου αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες τα πήγαν καλύτερα από τους υπόλοιπους συμμάχους, επειδή κανένας από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και σχετικά λίγο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν διεξήχθη σε αμερικανικό έδαφος (κανένας στις τότε 48 πολιτείες). Ωστόσο, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πόλεμοι σήμαιναν θυσίες. Κατά τη διάρκεια της αιχμής της δραστηριότητας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδόν το 40% του ΑΕΠ των ΗΠΑ αφιερώθηκε στην παραγωγή πολεμικού υλικού. Οι αποφάσεις για μεγάλα τμήματα της οικονομίας ελήφθησαν σε μεγάλο βαθμό για στρατιωτικούς σκοπούς και σχεδόν όλες οι σχετικές εισροές διατέθηκαν στην πολεμική προσπάθεια. Πολλά αγαθά διατέθηκαν με δελτίο, οι τιμές και οι μισθοί ελέγχονταν και πολλά διαρκή καταναλωτικά αγαθά δεν παράγονταν πλέον. Μεγάλα τμήματα του εργατικού δυναμικού κατευθύνθηκαν στο στρατό, πλήρωσαν τους μισούς μισθούς και περίπου τα μισά από αυτά στάλθηκαν σε κινδύνους.
Η προσέγγιση, που προωθήθηκε από τον Βρετανό οικονομολόγο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, έδωσε στους εκλεγμένους αξιωματούχους ηγετικό ρόλο στην κατεύθυνση της οικονομίας, καθώς οι δαπάνες και οι φόροι ελέγχονται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και το Κογκρέσο. Το «Baby Boom» είδε μια δραματική αύξηση στη γονιμότητα την περίοδο 1942–1957 που προκλήθηκε από τους καθυστερημένους γάμους και την τεκνοποίηση κατά τη διάρκεια των ετών κατάθλιψης, την αύξηση της ευημερίας, τη ζήτηση για μονοκατοικίες στα προάστια (σε αντίθεση με τα διαμερίσματα στο κέντρο της πόλης) και τη νέα αισιοδοξία για το μέλλον. Η έκρηξη κορυφώθηκε περίπου το 1957 και στη συνέχεια μειώθηκε αργά. Μια περίοδος υψηλού πληθωρισμού, επιτοκίων και ανεργίας μετά το 1973 αποδυνάμωσε την εμπιστοσύνη στη δημοσιονομική πολιτική ως εργαλείο για τη ρύθμιση του συνολικού ρυθμού της οικονομικής δραστηριότητας. Η οικονομία των ΗΠΑ αναπτύχθηκε κατά μέσο όρο 3,8% από το 1946 έως το 1973, ενώ το πραγματικό μεσαίο εισόδημα των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 74% (ή 2,1% ετησίως).
Η χειρότερη ύφεση των τελευταίων δεκαετιών, όσον αφορά τη χαμένη παραγωγή, σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007–2008, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 5,0% από την άνοιξη του 2008 έως την άνοιξη του 2009. Άλλες σημαντικές υφέσεις σημειώθηκαν το 1957-1958, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 3,7%, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, με πτώση 3,1% από τα τέλη του 1973 έως τις αρχές του 1975, και στην ύφεση 1981-1982, όταν το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 2,9%. Πρόσφατες, ήπιες υφέσεις περιλαμβάνουν την ύφεση 1990–1991, όταν η παραγωγή μειώθηκε κατά 1,3%, και την ύφεση του 2001, κατά την οποία το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 0,3%. η ύφεση του 2001 διήρκεσε μόλις οκτώ μήνες. Οι πιο έντονες, σταθερές περιόδους ανάπτυξης, από την άλλη πλευρά, έλαβαν χώρα από τις αρχές του 1961 έως τα μέσα του 1969, με επέκταση 53% (5,1% ετησίως), από τα μέσα του 1991 έως τα τέλη του 2000, σε 43% ( 3,8% ετησίως) και από τα τέλη του 1982 έως τα μέσα του 1990, στο 37% (4% ετησίως).
Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ήταν δημοφιλές στις ΗΠΑ να πιστεύουν ότι η οικονομία της Ιαπωνίας θα ξεπερνούσε αυτήν των ΗΠΑ, αλλά αυτό δεν συνέβη.
Από τη δεκαετία του 1970, αρκετές αναδυόμενες χώρες άρχισαν να κλείνουν το οικονομικό χάσμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό οφείλεται στη μετακίνηση της κατασκευής αγαθών που κατασκευάζονταν παλαιότερα στις ΗΠΑ σε χώρες όπου θα μπορούσαν να κατασκευαστούν με αρκετά λιγότερα χρήματα για την κάλυψη του κόστους αποστολής συν ένα υψηλότερο κέρδος. Σε άλλες περιπτώσεις, ορισμένες χώρες έχουν μάθει σταδιακά να παράγουν τα ίδια προϊόντα και υπηρεσίες που προηγουμένως μπορούσαν να παράγουν μόνο οι ΗΠΑ και μερικές άλλες χώρες. Η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος στις ΗΠΑ έχει επιβραδυνθεί.
21ος αιώνας
μικρογραφία|Ο Πρόεδρος [[Ντόναλντ Τραμπ με τους ηγέτες της αυτοκινητοβιομηχανίας, 2017]] Η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών γνώρισε ύφεση το 2001 με μια ασυνήθιστα αργή ανάκαμψη των θέσεων εργασίας, με τον αριθμό των θέσεων εργασίας να μην ανακτά το επίπεδο του Φεβρουαρίου 2001 μέχρι τον Ιανουάριο του 2005 Αυτή η «ανάκαμψη ανεργίας» επικαλύπτεται με τη δημιουργία μιας φούσκας αγοράς ακινήτων και αναμφισβήτητα μια ευρύτερη φούσκα χρέους, καθώς ο λόγος του χρέους των νοικοκυριών προς το ΑΕΠ αυξήθηκε από το επίπεδο ρεκόρ του 70% το πρώτο τρίμηνο του 2001 στο 99% το πρώτο τρίμηνο του 2008. Οι ιδιοκτήτες κατοικιών δανείζονταν έναντι των κατοικιών τους σε υπερβολικές τιμές, αυξάνοντας τα επίπεδα του χρέους τους παρέχοντας παράλληλα μια μη βιώσιμη ώθηση στο ΑΕΠ. Όταν οι τιμές των κατοικιών άρχισαν να υποχωρούν το 2006, η αξία των τίτλων που υποστηρίζονταν από στεγαστικά δάνεια μειώθηκε δραματικά, προκαλώντας το ισοδύναμο μιας τραπεζικής λειτουργίας στο ουσιαστικά άναρχο τραπεζικό σύστημα, το οποίο είχε ξεπεράσει το παραδοσιακό, ρυθμιζόμενο αποθεματικό τραπεζικό σύστημα. Πολλές εταιρείες στεγαστικών δανείων και άλλες τράπεζες που δεν διέθεταν καταθέσεις (π.χ. επενδυτικές τράπεζες) αντιμετώπισαν μια επιδεινούμενη κρίση το 2007–2008, με την τραπεζική κρίση να κορυφώνεται τον Σεπτέμβριο του 2008, με την πτώχευση της Lehman Brothers και τις διασώσεις πολλών άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
Η κυβέρνηση Μπους (2001–2009) και οι κυβερνήσεις Ομπάμα (2009–2017) εφάρμοσαν προγράμματα διάσωσης τραπεζών και κεϋνσιανά κίνητρα μέσω υψηλών κρατικών ελλειμμάτων, ενώ η Federal Reserve διατήρησε σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Αυτά τα μέτρα βοήθησαν την οικονομία να ανακάμψει, καθώς τα νοικοκυριά πλήρωσαν τα χρέη τους το 2009–2012, τα μόνα χρόνια από το 1947 όπου συνέβη αυτό, παρουσιάζοντας σημαντικό εμπόδιο στην ανάκαμψη. Το πραγματικό ΑΕΠ ανέκτησε το υψηλό του πριν από την κρίση (τέλη του 2007) έως το 2011, η καθαρή θέση των νοικοκυριών έως το δεύτερο τρίμηνο του 2012, οι θέσεις εργασίας εκτός αγροτών μέχρι τον Μάιο του 2014, και το ποσοστό ανεργίας έως τον Σεπτέμβριο του 2015. Καθεμία από αυτές τις μεταβλητές συνέχισε σε επίπεδα ρεκόρ μετά την ύφεση μετά από αυτές τις ημερομηνίες, με την ανάκαμψη των ΗΠΑ να γίνεται η δεύτερη μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί τον Απρίλιο του 2018
Το δημόσιο χρέος, έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα. Με αύξηση 31% το 2000 σε 52% το 2009 και φτάνοντας το 77% του ΑΕΠ το 2017, οι ΗΠΑ κατατάσσονται στην 43η υψηλότερη θέση από 207 χώρες. Η εισοδηματική ανισότητα κορυφώθηκε το 2007 και μειώθηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ωστόσο εξακολουθεί να κατατάσσεται στην 41η υψηλότερη θέση μεταξύ 156 χωρών το 2017 (δηλαδή, το 74% των χωρών είχαν πιο ίση κατανομή εισοδήματος).
Πανδημία covid-19
Κατά τα δύο πρώτα τρίμηνα του 2020, εν μέσω της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, η οικονομία των ΗΠΑ υπέστη σημαντικά πισωγυρίσματα ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2020, λόγω του νέου κοροναϊού και της ανάγκης να κλείσει σημαντικούς τομείς της αμερικανικής οικονομίας. Από τον Μάρτιο του 2020, οι εξαγωγές των ΗΠΑ σε αυτοκίνητα και βιομηχανικές μηχανές είχαν πέσει κατακόρυφα ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας πανδημίας. Τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης που τέθηκαν σε ισχύ τον Μάρτιο του 2020 και τα οποία επηρέασαν αρνητικά τη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες, είχαν ως αποτέλεσμα το ΑΕΠ των ΗΠΑ να μειώνεται με ετήσιο ρυθμό 4,8% το πρώτο τρίμηνο, τον πιο απότομο ρυθμό συρρίκνωσης της παραγωγής από το τέταρτο τρίμηνο του 2008. Οι λιανικές πωλήσεις στις ΗΠΑ μειώθηκαν σε επίπεδο ρεκόρ 8,7% μόνο τον Μάρτιο. Η αεροπορική βιομηχανία των ΗΠΑ είχε επίσης πληγεί σκληρά, παρατηρώντας μια απότομη μείωση των εσόδων της. Η ύφεση του COVID-19 έχει περιγραφεί ευρέως ως η πιο σοβαρή παγκόσμια οικονομική ύφεση μετά τη Μεγάλη Ύφεση και πολύ χειρότερη από τη Μεγάλη Ύφεση.
Τον Μάιο του 2020, το CNN έδωσε μια ανάλυση με βάση τα δεδομένα για την ανεργία ότι η οικονομία των ΗΠΑ ήταν ίσως η χειρότερη από τη δεκαετία του 1930. Μέχρι τις 8 Μαΐου, οι ΗΠΑ είχαν φτάσει στο επίπεδο ρεκόρ ανεργίας 14,7%, με 20,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας να χάνονται τον Απρίλιο. Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Τζερόμ Πάουελ, προειδοποίησε ότι μπορεί να χρειαστεί πολύς χρόνος έως ότου η οικονομία των ΗΠΑ ανακάμψει πλήρως από την αδύναμη οικονομική ανάπτυξη, λόγω της πανδημίας, και ότι στο άμεσο μέλλον οι ΗΠΑ μπορούν να αναμένουν χαμηλή παραγωγικότητα ανάπτυξη και στάσιμα εισοδήματα. Μέχρι τις 31 Μαΐου 2020, περισσότεροι από σαράντα εκατομμύρια Αμερικανοί είχαν υποβάλει αίτηση για επιδόματα ανεργίας.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2020, η πτώση στις ηπειρωτικές πτήσεις των ΗΠΑ λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού είχε ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση των ΗΠΑ να σταματήσει προσωρινά τις υπηρεσίες δεκαπέντε αεροπορικών εταιρειών των ΗΠΑ σε 75 αεροδρόμια εσωτερικού. Οι New York Times ανέφεραν στις 10 Ιουνίου 2020, ότι το ''έλλειμμα του προϋπολογισμού των Ηνωμένων Πολιτειών αυξήθηκε σε ένα ρεκόρ 1,88 τρισ. δολάρια για τους πρώτους οκτώ μήνες αυτού του οικονομικού έτους''.
Η αμερικανική οικονομία αυξήθηκε κατά 5,7% το 2021, που ήταν η καλύτερη επίδοσή της από την προεδρία του Ρόναλντ Ρήγκαν (1981–1989).
Η περίοδος 2021–2022 σηματοδότησε μια ιστορική άνοδο του πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τον δείκτη τιμών καταναλωτή να αγγίζει το 9,1% υψηλότερο τον Ιούνιο του 2022 από τον Ιούνιο του 2021, αποτελώντας υψηλό πληθωρισμό 41 ετών, με τους επικριτές να κατηγορούν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μεταξύ άλλων παραγόντων.
Δεδομένα
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους κύριους οικονομικούς δείκτες την περίοδο 1980–2021 (με εκτιμήσεις του ΔΝΤ το 2022–2027). Ο πληθωρισμός κάτω του 5% είναι πράσινος.
Αθανάσιος Αλαφρός
Ο Αθανάσιος Αλαφρός ήταν αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 από τη Ρούμελη, και συγκεκριμένα από τη Γλυνίτσα της Λοκρίδας. Ο Αλαφρός ήταν ψυχογιός του Δυοβουνιώτη και διακρίθηκε για τη γενναιότητά του στις μάχες στις οποίες έλαβε μέρος, όπως στη Μενδενίτσα, στην Υπάτη, στα Βασιλικά, στη Στυλίδα, στην Αγία Μαρίνα και αλλού. Στις περισσότερες από τις μάχες ο Αλαφρός τελούσε υπό τις διαταγές του Καραϊσκάκη και τραυματίσθηκε πολλές φορές.
Πηγές
Αλαφρος, Αθανασιος
Μαρία Εουχένια Σουάρες
Η Μαρία Εουχένια Σουάρες Ριβέιρο (María Eugenia Suárez Riveiro, 9 Μαρτίου 1992), πιο γνωστή σαν China Suarez, είναι αργεντίνα ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια, μοντέλο και σχεδιάστρια ρούχων. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τον ρόλο της ως Χασμίν Ρομέρο στην τηλεοπτική σειρά της Αργεντινής Casi Angeles (Σχεδόν Άγγελοι) και ως μέλος στην ποπ μπάντα Teen Angels
Καριέρα
Η Εουχένια ξεκίνησε την καριέρα της σαν ηθοποιός στην επιτυχημένη παιδική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από την Κρίς Μορένα (Cris Morena) το 2003 Rincon De Luz (Γωνιά του Φωτός).
Το 2004 είχε ένα μικρό ρόλο στην σειρά της Κρις Μορένα Φλορισιέντα. Το 2005 εμφανίστηκε στον ρόλο της Βιολέτας στην σειρά Amor Mio (Αγάπη μου) και το 2006 στην σειρά Amo De Casa ως Καταλίνα.
Από το 2007 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στην σειρά της Κρις Μορένα Casi Angeles (Σχεδόν Άγγελοι) ως Χασμήν Ρομέρο. Επίσης ήταν κι ένα από τα πέντε μέλη της ποπ μπάντας Teen Angels. Την περίοδο αυτή η Σουάρεζ τραγούδησε επίσης δύο τραγούδια σόλο Reina Gitana και Te Perdi, δύο τραγούδια ντουέτο με την Λάλι Εσπόσιτο (Lali Esposito) Puedo Ser και Stop The Show κι ένα με τον Μπένχαμιν Αμαδέο (Benjamin Amadeo) Cambiar de Aire. Το 2011 όμως αν και οι Teen ανακοίνωσαν ότι θα συνεχίσουν η Σουάρεζ έφυγε από το συγκρότημα.
Το 2011 πρωταγωνίστησε στην κωμωδία της Pol-ka Los Unicos (Οι Μοναδικοί).
Ένα χρόνο αργότερα, το 2012 πρωταγωνίστησε στην σειρά 30 Dias Juntos (30 Μέρες Μαζί) μαζί με τον Νίκολας Πάουλς(Nicolas Pauls)
Το 2013 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά της Pol-ka Solamente Vos(Μονάχα Εσύ) μαζί με του Αντριάν Σουάρ (Andrian Sua r), Νατάλια Ορέιρο (Natalia Oreiro), Λάλι Εσπόσιτο (Lali Esposito) σαν Χουλιέτα Κουστό.
To 2014 συμμετείχε στην σειρά Camino al amor(Δρόμος προς την αγάπη) μαζί με τον Μαριάνο Μαρτίνεζ (Mariano Martinez). Επίσης το ίδιο έτος ήταν προσκεκλημένη στο αργεντίνικο Your Face Sounds Familiar (Tu Cara Me Suena) κάνοντας την Νικόλ Κίντμαν (Nicole Kidman) στην ταινία Moulin Rouge. Επίσης πρωταγωνίστησε στο video Clip του Ντέιβιτ Μπισμπάλ (David Bisbal) Hoy
Το 2016 πρωταγωνίστησε σε δεύτερη ταινία El Hilo Rojo (το κόκκινο νήμα) μαζί με τον Μπενχαμίν Βικούνα (Benjamin Vicuna).
Προσωπική ζωή
Η Εουχένια Σουάρες γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1992 στο Μπουένος Άιρες. Είναι κόρη του Γκιζέρμο Σουάρες (Guillermo Suárez) και τις Μαρσέλα Ριβέιρο (Marcela Riveiro) κι έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό. Η γιαγιά της είναι γιαπωνέζα. Τον Οκτώβριο του 2012 ο πατέρας της απεβίωσε.
Τον Ιούλιο 2013 η Σουάρες μαζί με τον Νικολάς Καμπρέ (Nicolás Cabré), απέκτησαν την πρώτη τους κόρη Ρουφίνα (Rufina). Από το 2016 είχε σχέση με τον χιλιανό ηθοποιό Μπενχαμίν Βικούνα. Τον Φεβρουάριο του 2018 απέκτησαν την κόρη τους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αργεντινοί μοντέλα
Άνταμσον
Τo αγγλοσαξονικό επώνυμο Άνταμσον (Adamson ή Adamsson), που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Αδάμ», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μπορεί επίσης να αναφέρεται στα εξής (η ονομασία προήλθε από πρόσωπο με το επώνυμο «Άνταμσον»):
Παύλος Σαββίδης
Ο Παύλος Σαββίδης είναι Ελληνοκύπριος λογιστής-ελεγκτής και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Επιπλέον, την περίοδο 1988-1990 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου.
Είναι νυμφευμένος με την Vivienne Morris και έχει δύο κόρες και ένα υιό.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988
Ναός της Μαρίας, Βασίλισσας της Ειρήνης
Ο Ναός της Μαρίας, Βασίλισσας της Ειρήνης (γερμ. Maria, Königin des Friedens ή Mariendom, Wallfahrtsdom) είναι χριστιανικός ναός που βρίσκεται στο Neviges, προάστιο της πόλεως Φέλμπερτ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας. Είναι προσκυνηματικός και ενοριακός ναός αφιερωμένος στην Παναγία.
Εμπνευσμένος από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, ο Καρδινάλιος Γιόζεφ Φρινγκς της Κολωνίας ήταν ανοικτός σε μια ριζοσπαστικά νέα μορφή ναού. Ο σημαντικός Γερμανός αρχιτέκτονας Γκότφρηντ Μπεμ σχεδίασε ένα κτήριο σε μπρουταλιστικό στιλ, που κέρδισε την έγκριση του καρδιναλίου. Ο νέος ναός εγκαινιάσθηκε το 1968 και έγινε ευρύτερα γνωστός. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ναός της Αρχιεπισκοπής Κολωνίας μετά τον περίφημο Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας. Είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος χριστιανικός ναός βορείως των Άλπεων. Η τσιμεντένια δομή με την ακανόνιστη στέγη έγινε το σήμα-κατατεθέν του αρχιτέκτονα και θεωρείται ως μία από τις σημαντικές «χωρικές δημιουργίες» της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα.
Ιστορικό του προσκυνήματος
Στο Neviges υπήρχε ήδη μοναστήρι των Φραγκισκανών από το 1675, και αυτό διοργάνωνε το ετήσιο προσκύνημα μέχρι το τέλος του έτους 2019. Μια μικρή νέα ενοριακή εκκλησιά αφιερώθηκε στην Άμωμο Σύλληψη το 1728. Ωστόσο τον 20ό αιώνα ήταν πλέον ανεπαρκής σε μέγεθος για τον αυξανόμενο αριθμό πιστών, και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν αρκετά σχέδια για έναν νέο ναό, αλλά δεν υλοποιήθηκαν. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έφθαναν κάθε χρόνο 300 χιλιάδες προσκυνητές, κάποιες φορές έως και 10 χιλιάδες σε μια και μόνη Κυριακή. Επομένως ένας μεγαλύτερος ναός χρειαζόταν επειγόντως.
Άνω Καρυές
Με την ονομασία Άνω Καρυές αναφέρονται:
Ναός της Μαρίας, Βασίλισσας της Ειρήνης
Ο ναός
thumb|Το εσωτερικό του ναού Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κολωνίας Καρδινάλιος Γιόζεφ Φρινγκς είχε παρακολουθήσει τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, η οποία ασχολήθηκε με τη συμμετοχή των πιστών στη Θεία Λειτουργία. Επεχείρησε να εισαγάγει τις νέες ιδέες στην αρχιεπισκοπή του και διείδε την ευκαιρία για έναν ριζικά διαφορετικό ναό, που θα πραγμάτωνε τη νέα προσέγγιση και θα ήταν αρκετά μεγάλος ώστε να χωράει τους πολλούς προσκυνητές.
Ο Γκότφρηντ Μπεμ, που είχε ήδη σχεδιάσει πολλούς ναούς, σχεδίασε τον νέο ναό του Neviges το 1963 και έλαβε μέρος σε διεθνή διαγωνισμό ως ένας από 17 αρχιτέκτονες. Δεν κέρδισε σε έναν «πρώτο γύρο», το αποτέλεσμα του οποίου δυσαρέστησε τον Καρδινάλιο. Ο Μπεμ παρουσίασε ένα αναθεωρημένο μοντέλο στον καρδινάλιο, ο οποίος ήταν τότε σχεδόν τυφλός, αλλά μπορούσε να αποκτήσει εμπειρία του σχεδίου αγγίζοντας τη μακέτα, και τελικώς το προέκρινε. Το έργο ανατέθηκε στον Μπεμ τον Ιούνιο του 1964 και η ανέγερση άρχισε δύο χρόνια αργότερα. Ο καινούργιος ναός καθαγιάσθηκε στις 22 Μαΐου 1968. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ναός της Αρχιεπισκοπής Κολωνίας μετά τον Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας. με χωρητικότητα 6 χιλιάδων πιστών.
Ο ναός είναι ένα κτήριο από σκυρόδεμα («μπετόν»), με στέγη από το ίδιο υλικό που μοιάζει με τέντες, κρυστάλλους ή μια πόλη. Το όλο συγκρότημα θυμίζει ένα αφηρημένο κυβιστικό γλυπτό. Η αίθουσα εισόδου (νάρθηκας) είναι χαμηλοτάβανη και διατηρείται σε ημίφως, ώστε να καθίσταται η Αγία Τράπεζα, που φωτίζεται από μεγάλα υαλογραφημένα παράθυρα, το φωτεινότερο σημείο του εσωτερικού. Η προσέγγιση από την είσοδο στην Αγία Τράπεζα είναι καμπυλόγραμμη. Το εσωτερικό αποσκοπεί στο να προσομοιάζει με μια αρχαία Αγορά (φόρουμ), ακολουθώντας τη συζήτηση στη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού. Σημειώνει μια ριζική μετάβαση από τις περίτεχνα διακοσμημένες εκκλησιές του διαχωρισμού του ποιμνίου από την Αγία Τράπεζα. Από την άλλη, είναι διαθέσιμοι χώροι πιο «προσωπικοί» για πιο «ιδιωτική» προσευχή: το Gnadenkapelle («Παρεκκλήσιον της Χάριτος») με άγαλμα της Παναγίας, το Sakramentskapelle («Παρεκκλήσιον των Μυστηρίων») και η Unterkirche (υπόγειος ναός κάτω από τον κυρίως ναό).
Χαρακτηριστικά
Ο Μπεμ σχεδίασε και τα μεγάλα παράθυρα, όπως το πράσινο Schlangenfenster («Παράθυρο του όφεως») και το ερυθρό Rosenfenster («Παράθυρο του ρόδου»), με το ρόδο να αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε όλο τον ναό. Το Mariensäule («Στήλη της Μαρίας») που βαστάζει το άγαλμα της Παναγίας, η Αγία Τράπεζα και η υπερυψωμένη πρόθεση που φιλοξενεί τα Τίμια Δώρα, σχεδιάσθηκαν από τον Έλμαρ Χίλεμπραντ, γλύπτη από την Κολωνία.
Αρχικώς ο ναός είχε ένα αρμόνιο (ηλεκτρονικό όργανο χωρίς αυλούς). Πραγματικό εκκλησιαστικό όργανο εγκαταστάθηκε και εγκαινιάσθηκε τον Μάιο του 2010. Στην πραγματικότητα ήταν ένα παλαιότερο όργανο, που κατασκευάσθηκε το έτος 1976 από τη γερμανική εταιρεία Stockmann (Gebrüder Stockmann) για τον Ναό του Αγίου Αντωνίου του Χίλντεσχαϊμ.
Αποδοχή
Ο αρχιτέκτονας Γκότφρηντ Μπεμ έγινε διεθνώς γνωστός με την ανέγερση του ναού αυτού, ο οποίος συζητείτο ήδη από τη φάση της ανεγέρσεώς του. Ο ναός μαζί με το Δημαρχείο του Bensberg, που ανεγέρθηκε την ίδια εποχή, θεωρούνται τα πλέον ώριμα κτήρια του Μπεμ από σκυρόδεμα και απετέλεσαν τη βάση για να τιμηθεί αρκετά αργότερα με το κορυφαίο αρχιτεκτονικό Βραβείο Πρίτσκερ. Ο αρχιτέκτονας συνειδητοποίησε τη λειτουργική μεταρρύθμιση προς τη συμμετοχή και τη διαφάνεια της κοινότητας στη Θεία Λειτουργία (Gemeinschaft, Mitwirkung und Transparenz im Gottesdienst). Ο ναός του Neviges έγινε το σήμα-κατατεθέν του Μπεμ και θεωρείται ως μία από τις σημαντικές «χωρικές δημιουργίες» της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Γερμανία Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες στην Ευρώπη Ναος Μαριας Βασιλισσας Βασιλισσας Ειρηνης
Τζαουάντ Ουίλιαμς
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ενώ ήταν στο Σεντ Έντουαρντ, ο Ουίλιαμς έπαιζε περιορισμένο χρόνο ως πρωτοετής σε μία ομάδα που αγκυροβόλησαν οι Σαμ Κλάνσι Τζούνιορ. και Στίβ Λόγκαν που κέρδισαν τον τίτλο της πολιτείας OHSAA. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων στο λύκειο, ονομάστηκε στην πρώτη ομάδα του Οχάιο και επιλέχτηκε σε πολλές παναμερικανικές ομάδες. Ονομάστηκε Παίχτης του AP και Γκεϊτορέινρ Παίκτης της Χρονιάς για το Οχάιο και έπαιξε στο McDonald's All-American Game.
Κολεγιακή πορεία
Ο Ουίλιαμς έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ υπό τους προπονητές Ματ Ντόχερτι και Ρόι Ουίλιαμς στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Ξεκίνησε ως ανώτερος για την ομάδα Ταρ Χιλς που κέρδισε το τουρνουά NCAA το 2005. Ο Ουίλιαμς είχε κατά μέσο όρο 13,1 πόντους, 4,0 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ στην ανώτερη χρονιά του. Αποφοίτησε από το UNC το 2005 με πτυχίο στις Αφροαμερικανικές Σπουδές.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Ουίλιαμς κατά τη διάρκεια της θητείας του στους [[Κλίβελαντ Καβαλίερς]] Ο Ουίλιαμς δεν επιλέχθηκε στο ντραφτ του 2005 του ΝΒΑ. Ωστόσο, υπογράφηκε ως ελεύθερος από τους Λος Άντζελες Κλίπερς του ΝΒΑ την περίοδο 2006-07. Εμφανίστηκε σε τέσσερα παιχνίδια προετοιμασίας για τους Κλίπερς, ξεκινώντας σε ένα ως βασικός, αλλά δεν εντάχτηκε στην τελική σύνθεση.
Αφού έπαιξε στην Ισπανία, την Ιαπωνία και το Ισραήλ, ο Ουίλιαμς εντάχθηκε στην ομάδα του καλοκαιρινού πρωταθλήματος των Κλίβελαντ Καβαλίερς τον Ιούλιο του 2008 και ήταν μέλος της σύνθεσης της προετοιμασίας της ομάδας. Στις 23 Οκτωβρίου, οι Καβαλίερς παραιτήθηκαν από τον βετεράνο γκαρντ Ρόναλντ Ντάπρι και ο Ουίλιαμς έγινε πλήρες μέλος μίας ομάδας NBA για πρώτη φορά στην σταδιοδρομία του. Το συμβόλαιό του δεν ήταν εγγυημένο μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 2009, μετά το πέρας του οποίου το συμβόλαιο θα ήταν εγγυημένο.
Ο Ουίλιαμς έπαιξε στον πρώτο του αγώνα κανονικής περιόδου στο ΝΒΑ και σημείωσε τους πρώτους του πόντους στις 12 Δεκεμβρίου 2008, απέναντι στους Φιλαδέλφια 76ερς. Ο Ουίλιαμς έγινε το έκτο μέλος της ομάδας του Εθνικού Πρωταθλήματος της Βόρειας Καρολίνας το 2005 που έπαιξε στο ΝΒΑ, ενώνοντας τους Ρασάντ ΜακΚάντς, Σον Μέι, Ρέιμοντ Φέλτον, Μάρβιν Ουίλιαμς και Ντέιβιντ Νόελ.
Ο Ουίλιαμς παραιτήθηκε από τους Καβαλίερς στις 7 Ιανουαρίου 2009. Πέντε ημέρες μετά την αποδέσμευσή του από την ομάδα, υπέγραψε εκ νέου με αυτήν με συμβόλαιο 10 ημερών. Έμεινε ελεύθερος στις 2 Φεβρουαρίου αφού έληξε το δεύτερο 10ήμερο συμβόλαιό του. Στη συνέχεια εντάχθηκε στη D-League με τους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς στις 14 Φεβρουαρίου. Στις 8 Απριλίου υπέγραψε εκ νέου συμβόλαιο για το υπόλοιπο της περιόδου. δεξιά|μικρογραφία| Ο Ουίλιαμς με την [[Λεβαλουά Μετροπολιτάν|Παρί-Λεβαλουά το 2012.]] Στις 9 Φεβρουαρίου 2010, ο Ουίλιαμς σημείωσε κορυφαίο σταδιοδρομίας σε πόντους με 17 μαζί με 3 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 1 κλέψιμο σε 28 λεπτά παιχνιδιού.
Στα πλέι οφ του 2010, ο Τζαουάντ υπέγραψε για να παίξει με τους Καβαλίερς για την περίοδο 2010–11 του NBA. Στις 27 Δεκεμβρίου 2010, ο Ουίλιαμς παραιτήθηκε ξανά από την ομάδα.
Τον Φεβρουάριο του 2011 υπέγραψε με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ. Για τη χρονιά 2011–12, ο Ουίλιαμς υπέγραψε με την Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ στη Γαλλία, συναντώντας τον συμπαίκτη του στο κολέγιο Ντέιβιντ Νόελ. Ο Ουίλιαμς έμεινε στην Παρί-Λεβαλουά για τη χρονιά 2012–13, αλλά ενώ ο Νόελ έφυγε, ενώθηκε με τον πρώην συμπαίκτη του στο κολέγιο, Σον Μέι. Η Παρί-Λεβαλουά τον αποδέσμευσε στις 15 Ιανουαρίου 2014. Τον Φεβρουάριο του 2014, υπέγραψε με την Πινάρ Καρσιγιάκα της Τουρκίας για το υπόλοιπο της περιόδου 2013-14.
Τον Ιούλιο του 2017, ο Ουίλιαμς υπέγραψε με την Άλβαρκ Τόκιο της ιαπωνικής Μπι Λιγκ.
Κανονική περίοδος
Σημείωση: Μόνο οι αγώνες στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, οι αγώνες στο κύπελλο ή σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν λαμβάνονται υπόψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φαγιέτβιλ Πάτριοτς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άναχαϊμ Άρσεναλ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ροζ Πάνθηρες
Ορισμένες διωκτικές αρχές υποψιάζονται ότι το δίκτυο είναι υπεύθυνο για κλοπές συνολικά σε πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό και διαμάντια από τις ακόλουθες χώρες: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ελβετία, Ιαπωνία, Γαλλία, Λιχτενστάιν, Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Λουξεμβούργο, Κύπρος, Ισπανία, Μονακό, Αυστρία, Αυστραλία, καθώς και τις Κάτω Χώρες, την Πορτογαλία και το Βέλγιο. Οι διωκτικές αρχές επίσης υποπτεύονται ότι είχαν συμμετοχή στη ληστεία του καταστήματος κοσμημάτων Χάρι Ουίνστον στο Παρίσι, στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Οι κλέφτες διέφυγαν με περισσότερα από 80 εκατομμύρια ευρώ σε αξία κοσμήματα.
Επιδρομές
Η Ιντερπόλ εκτιμά ότι υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες κλέφτες στην ομάδα, και πολλοί προέρχονται από την Κροατία, την πΓΔΜ, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία. Ωστόσο, άλλες πηγές αναφέρουν ότι η συμμορία πιθανόν να έχει τουλάχιστον εξήντα μέλη, περίπου τριάντα από τα οποία πιστεύεται ότι προέρχονται από το Μαυροβούνιο. Αρκετά μέλη της συμμορίας είναι πρώην στρατιώτες με βίαιο παρελθόν. Ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς μιλούν άπταιστα πολλές διαφορετικές γλώσσες και διαθέτουν διαβατήρια που έχουν εκδοθεί σε άλλες. χώρες.
Το 2003, οι Ροζ Πάνθηρες ήρθε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα και κέρδισαν το ψευδώνυμο τους μετά την κλοπή ενός διαμαντιού αξίας 500.000 λιρών Αγγλίας από ένα κοσμηματοπωλείο στην περιοχή Mayfair του κεντρικού Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κλέφτες έκρυψαν το διαμάντι σε ένα βάζο κρέμας προσώπου, μιμούμενοι μια πράξη που φαίνεται στην ταινία Η επιστροφή του ροζ πάνθηρα. Τον Μάιο του 2005, ο Γκραφ, ένας ειδικός διαμαντιών στο Λονδίνο, έγινε στόχος από τους Ροζ Πάνθηρες και έχασε συνολικά 1 εκατομμύριο λίρες σε κοσμήματα. Τρεις άντρες θεωρούνται ότι ήταν πίσω από την κλοπή και κάποιος είχε στην κατοχή του ένα πυροβόλο όπλο. Ο Γκραφ είχε γίνει ξανά στόχος το 2002 και έχασε άλλα 23 εκατομμύρια λίρες με την ευκαιρία αυτή, εκ των οποίων τα 3 εκατομμύρια ανακτήθηκαν δύο χρόνια αργότερα. Ένας από τους κλέφτες συνελήφθηκε και καταδικάστηκε σε δεκαπέντε χρόνια φυλάκισης τον Ιούλιο του 2004. Σε διάστημα έξι ετών κατά τον 21ο αιώνα, οι Ροζ Πάνθηρες έχουν διάπραξει κλοπές σε 120 καταστήματα από είκοσι διαφορετικές χώρες. Η Ιαπωνία, το Λονδίνο, η Δανία, το Μονακό, το Παρίσι, η Ελβετία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει συχνά στόχος από τη συμμορία. Η προσοχή τους στη λεπτομέρεια εξασφαλίζει αυτό το υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Πριν από τη ληστεία ενός κοσμηματοπωλείου στο Μπιαρίτς, η συμμορία κάλυψε έναν κοντινό παγκάκι με φρέσκο ​​χρώμα για να αποτρέψει οποιονδήποτε να καθίσει και να τους δει σε δράση.
Οι Ροζ Πάνθηρες είναι ύποπτοι ότι συμμετείχαν σε τουλάχιστον δύο ληστείες κοσμημάτων που έγιναν στην περιοχή Γκίνζα του Τόκιο. Η πρώτη, το 2004, έφτασε σε αξία τα 3,5 εκατομμύρια γιεν. Η δεύτερη, τον Ιούνιο του 2007, ήταν σε κοσμήματα αξίας 284 εκατομμυρίων γιεν. Η συμμορία είναι επίσης γνωστή για τις τολμηρές αποδράσεις της και τις προσπάθειές της να εισέλθει στο επιλεγμένο κατάστημα που έχουν βάλει στόχο. Έκλεψαν ένα κατάστημα κοσμημάτων στο Σαν Τροπέ το 2005 φορώντας μπλουζάκια διακοσμημένα με ανθισμένα σχέδια και στη συνέχεια πραγματοποιήσαν τη διαφυγή τους με ένα ταχύπλοο. Πριν από μια ληστεία του 2008 στο κοσμηματοπωλείο Γκραφ στο Ντουμπάι, οκτώ μέλη συμμοριών οδηγήσαν δυο αυτοκίνητα Audi μέσα σε μια βιτρίνα, παίρνοντας ρολόγια και άλλα αντικείμενα αξίας 8 εκατομμυρίων λιρών. Σε μια άλλη ληστεία, τέσσερα μέλη συμμοριών ντύθηκαν ως γυναίκες τον Δεκέμβριο του 2008 πριν κλέψουν το κοσμηματοπωλείο του Χάρι Γουίνστον στο Παρίσι.
Συλλήψεις
Οι Ροζ Πάνθηρες έχουν ταυτοποιηθεί και συνδεθεί μέσω αντιστοίχισης του DNA σύμφωνα με την Ιντερπόλ. Το 2005, τρεις Σέρβοι, δύο άνδρες και μία γυναίκα συνελήφθησαν στο Βελιγράδι. Τον Οκτώβριο του 2007, καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης από ένα δικαστήριο στη Σερβία για κλοπή του κολιέ Comtesse de Vendome, αξίας περίπου 15 εκατομμυρίων λιρών, από ένα κατάστημα κοσμημάτων στο Τόκιο, που είχε γίνει τον Μάρτιο του 2004. Ο αρχηγός της συμμορίας καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκισης, ενώ οι άλλοι δύο καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές. Τρεις Ροζ Πάνθηρες από τη Σερβία κρίθηκαν ένοχοι για ληστείες που διεξήχθησαν στο Μπιαρίτς, τις Κάννες, το Κουρσεβέλ και το Σαν Τροπέ από ένα δικαστήριο στο Chambéry το 2008. Σε δύο από αυτούς δόθηκαν ποινές φυλάκισης έξι και δέκα ετών.
Ένας ύποπτος της συμμορίας με καταγωγή από το Μαυροβούνιο ονομάτι Ριφάτ Χαντζιαμέτοβιτς, που ταξιδεύε με πλαστό βουλγαρικό διαβατήριο, συνελήφθη τον Μάρτιο του 2009 από την κυπριακή αστυνομία στο Διεθνές Αεροδρόμιο Λάρνακας. Ο Χαντζιαμέτοβιτς επρόκειτο να εκτίσει ποινή στην Κύπρο για το ταξίδι του με πλαστό διαβατήριο πριν εκδοθεί στην Ισπανία. Στη συνέχεια εκδόθηκε από την Ισπανία στην Ιαπωνία και, τον Σεπτέμβριο του 2011, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Ο συνεργός του, Ράντοβαν Τζέλουσιτς, συνελήφθη στην Ιταλία το 2010 για χωριστό αδίκημα, και στη συνέχεια εκδόθηκε στο Μαυροβούνιο για να δικαστεί στις 18 Μαΐου 2012. Στις 20 Ιουνίου 2009, η γαλλική αστυνομία στο Μόντε Κάρλο συνέλαβε άλλα τρία μέλη της συμμορίας που φαίνονται να περιφέρονταν κοντά σε ένα καταστήματα κοσμημάτων στο Μονακό. Τα μέλη της συμμορίας βρισκόντουσαν στην πλατεία του καζίνο στις 18 Ιουνίου 2009.
Ένας από τους τρεις συλληφθέντες, ο Ντράγκαν Μίκιτς, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αστυνομική έρευνα. Κατάγεται από τη Σερβία και βρίσκεται στη λίστα με τα «πιο καταζητουμενα πρόσωπα» της Ιντερπόλ. Πιθανότατα είναι ηγετικό μέλος των Ροζ Πάνθηρων. Ο Μίκιτς δραπετεύσε από το 2005 μετά την έξοδο από τη φυλακή μέσω μιας σκάλας, ενώ άλλοι συνεργοί του πυροβολούσαν προς τη φυλακή. Ένα άλλο ηγετικό στέλεχος των Ροζ Πάνθηρων, ο Μίταρ Μαρτζάνοβιτς, συνελήφθη στις 8 Μαρτίου 2012 στη Ρώμη, αφού δύο από τους συνεργάτες του συνελήφθησαν για μια ληστεία σε τράπεζα, που διαπράχθηκε ένα μήνα νωρίτερα και βρέθηκαν πάνω τους κλεμμένα αντικείμενα που περιείχαν δακτυλικά αποτυπώματα του Μαρτζάνοβιτς.
Στις 14 Μαρτίου 2012, τρία ακόμη μέλη της συμμορίας συνελήφθησαν στην Αθήνα. Δύο από τους τρεις ήταν Σέρβοι, ηλικίας 20 και 36 ετών, και συνελήφθησαν ενώ επιχειρούσαν να ληστέψουν ένα κοσμηματοπωλείο. Η αστυνομία κλήθηκε από περιοίκους επειδή οι δυο Σέρβοι φορουσαν περούκες. Οι δύο άνδρες διέφυγαν και ο 36χρονος πυροβόλησε και τραυμάτισε έναν αστυνομικό κατά τη διάρκεια της καταδίωξης που ακολούθησε. Και οι δύο συνελήφθησαν και οδήγησαν την αστυνομία και στη σύλληψη του τρίτου ατόμου, μιας 43χρονης Σέρβας γυναίκας, της Ολιβέρα Βάσιτς Σίρκοβιτς. Στις 12 Ιουλίου 2012, η ​​Ολιβέρα απέδρασε από φυλακή των Αθήνων όταν ένας άντρας που εμφανίστηκε με το πρόσχημα της παράδοσης προμηθειών τέχνης χτύπησε έναν φρουρό και έκλεψε τα κλειδιά του.
Στις 14 Μαΐου 2013, ένα μέλος της συμμορίας απέδρασε από τη φυλακή "Bois-Mermet" στη Λωζάνη της Ελβετίας. Δεν έχει συλληφθεί ακόμα. Έφυγε με τη βοήθεια τριών εξωτερικών συνεργών του που ετοίμασαν σχολαστικά την επιχείρηση απόδρασης. Τέσσερις άλλοι κρατούμενοι έφυγαν ταυτόχρονα. Στις 25 Ιουλίου 2013, ο Μίλαν Πόπαριτς, ο οποίος εκτίει ποινή σχεδόν επτά ετών για ληστεία το 2009 σε κατάστημα κοσμημάτων, ήταν ο τρίτος Ροζ Πάνθηρας που δραπέτευσε από μια ελβετική φυλακή. Επίσης, δραπέτευσε μαζί του και ένας Ελβετός απαγωγέας και εμπρηστής ο Άντριαν Άλμπρεχτ. Με βοήθεια έξω από τη φυλακή στο Orbe, στη δυτική Ελβετία, από συνεργούς τους που έσπασαν το περιμετρικό φράχτη και έφεραν σκάλες για τους δραπέτες, πυροβολώντας παράλληλα τους φρουρούς της φυλακής με όπλα AK-47.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ληστείες Κατηγορία:Έγκλημα στη Σερβία Κατηγορία:Σέρβοι εγκληματίες Κατηγορία:Κροάτες εγκληματίες
Γκεόργκε Αλεξιάνου
Ο Γκεόργκε Αλεξιάνου (γεννηθείς την 1 Ιανουαρίου 1897, Στραοάνε, κομητεία Πούντα, πέθανε την 1η Ιουνίου 1946, Τζιλάβα) ήταν δικηγόρος, δάσκαλος γυμνασίου και αναπληρωτής καθηγητής που υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Υπερδνειστερίας μεταξύ 1941 και 1944. Το 1946, κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ειρήνης και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Καταδικάστηκε σε θάνατο από το Λαϊκό Δικαστήριο του Βουκουρεστίου (η ποινή επιβεβαιώθηκε εκ νέου στις εφέσεις του 2006 και του 2008) και εκτελέστηκε την 1η Ιουνίου 1946 με πυροβολισμό.
Επαγγελματική και πολιτική σταδιοδρομία μέχρι το 1940
Ο Γκεόργκε Αλεξιάνου ήταν ο μεγαλύτερος γιος ενός Αρομάνου βοσκού από την Πίνδο, του Οβανέζ Αλεξεάν, πρόσφυγα στη Βλαχία, για να γλιτώσει από τον αναγκαστικό εξισλαμισμό, που επέβαλαν οι Τούρκοι στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ο Οβανέζ έφτασε με κοπάδια προβάτων στη Μολδαβία, στην περιοχή Πάντσιου, όπου εγκαταστάθηκε μετά από λίγο.
Ο Αλεξιάνου ξεκίνησε τη διοικητική του σταδιοδρομία με το διορισμό του ως κυβερνήτη (Ρουμανικά : "rezident regal", κυριολεκτικά σημαίνει "βασιλικός κάτοικος") της Κομητείας Σουτσεάβα (με πρωτεύουσα το Τσερνίβτσι) στις 29 Αυγούστου 1938. Την 1η Δεκεμβρίου 1938 το διάταγμα με αρ. 169/1938 για την «αναθεώρηση της ιθαγένειας», εκδόθηκε από την κυβέρνηση, με σκοπό την ανάκληση της ιθαγένειας των Εβραίων πολιτών. Ο Αλεξιάνου εφάρμοσε αυτό το διάταγμα καταχρηστικά, με προσωπικές προσθήκες. Μεταξύ άλλων, διέταξε τους Εβραίους πολίτες, που τους στέρησε τη ρουμανική υπηκοότητα, να εγγραφούν και επίσης «πρότεινε» να πουλήσουν τις περιουσίες και τις επιχειρήσεις τους εντός 14 ημερών. Στις 31 Ιανουαρίου 1939, απομακρύνθηκε από τη θέση του βασιλικού κατοίκου της Κομητείας Σουτσεάβα λόγω αδυναμίας να λύσει τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της Βουκοβίνα και αντικαταστάθηκε από τον Γκεόργκε Φλόντορ. Ο Αλεξιάνου διορίστηκε τότε ως βασιλικός κάτοικος της Κομητείας Μπουτσέγκι (με πρωτεύουσα το Βουκουρέστι). Αυτή τη θέση κράτησε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940.
Κυβερνείο Υπερδνειστερίας
Στις 19 Ιουνίου 1941, ο Αλεξιάνου παρακολούθησε τη συνεδρίαση της κυβέρνησης Αντονέσκου, όταν αποφασίστηκε να κηρύξει τον πόλεμο στη Σοβιετική Ένωση. Στις 19 Αυγούστου διορίστηκε από τον Ιόν Αντονέσκου ως κυβερνήτης της Υπερδνειστερίας. Σε αυτή τη θέση, ο Αλεξιάνου ήταν «ex officio» μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου.
Μετά από βομβιστική επίθεση, που εξαπολύθηκε το βράδυ της 22ας Οκτωβρίου 1941 από Σοβιετικούς παρτιζάνους εναντίον του Ρουμανικού Στρατού, που βρισκόταν στην Οδησσό, ο Αλεξιάνου, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, διέταξε και επέβλεψε τα αντίποινα και τη σφαγή του Νοεμβρίου 1941. μικρογραφία|200x200εσ| Ρουμάνοι στρατιώτες, που συμμετέχουν στην απέλαση εβραϊκών οικογενειών (γερμανική φωτογραφία, Ιούλιος 1941) Ως κυβερνήτης της Υπερδνειστερίας, ο Αλεξιάνου οργάνωσε γκέτο και στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να τοποθετήσει τους εκτοπισμένους Ρουμάνους και Ουκρανούς Εβραίους και 25.000 Τσιγγάνους. Διέταξε ατελείωτες πορείες στις οποίες Εβραίοι και Ρομά (συμπεριλαμβανομένων γυναικών, ηλικιωμένων και ακόμη και παιδιών) αναγκάζονταν να περπατήσουν μέσα από τις τεράστιες παγωμένες στέπες, αφήνοντας πίσω τους σειρές από πτώματα. Επέβαλε επίσης υποχρεωτική εργασία για κάθε «ανεπιθύμητο». Με το διάταγμα αριθ. Στις 35, 2 Ιανουαρίου 1942, ο Αλεξιάνου διέταξε την απέλαση όλων των Εβραίων από την Οδησσό στην περιοχή Μπερεζίβκα, όπου σφαγιάστηκαν.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ράουλ Χίλμπεργκ, οι εντολές του Αντονέσκου απαιτούσαν γερμανικές επεμβάσεις: «Υπήρχαν καταστάσεις στις οποίες οι Γερμανοί επενέβαιναν, για να περιορίσουν και να επιβραδύνουν τα ρουμανικά μέτρα. Εκείνη την εποχή οι Ρουμάνοι κινούνταν πολύ γρήγορα για τη γερμανική γραφειοκρατία»
Περίπου οι μισοί από τους 25.000 Ρομά, που απελάθηκαν στην Υπερδνειστερία σκοτώθηκαν.
Ο Αλεξιάνου διαίρεσε διοικητικά τα κατεχόμενα εδάφη της Υπερδνειστερίας σε κομητείες, απαίτησε την αποστολή μιας Ρουμανικής Ορθόδοξης Ιεραποστολής σε αυτό το έδαφος και επανίδρυσε εκκλησίες, που προηγουμένως είχαν μετατραπεί σε αποθήκες σιτηρών ή στάβλους βοοειδών από τις σοβιετικές αρχές. Στις 7 Δεκεμβρίου 1941, με πρωτοβουλία του Αλεξιάνου, ένα Πανεπιστήμιο στην Οδησσό αναδιοργανώθηκε και άνοιξε ξανά στη θέση του παλιού Πανεπιστημίου, που είχε εκκενωθεί στα ανατολικά κατά τη διάρκεια του πολέμου από τις σοβιετικές αρχές.