cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζακλίν ντε Ντεκέρ
Οργάνωση και επέκταση του έργου
Η Ζακλίν ντε Ντεκέρ ανέλαβε την ευθύνη οργάνωσης και προώθησης του συγκεκριμένου ιεραποστολικού κηρύγματος μέσω της προσευχής και αυτοπροσφοράς μεταξύ των ασθενών. Σε κάθε άτομο το οποίο συναντούσε και το οποίο έπασχε από ασθένεια, έθετε ως στόχο την υποστήριξη μέσω της προσευχής μίας εκ των Ιεραποστόλων του Ελέους. Ως αποτέλεσμα, προέκυψε η αναδοχή κάθε μοναχού ή μοναχής από ασθενές ή πάσχων πρόσωπο. Στις 12 Απριλίου 1953, οι 37 πρώτες δόκιμες μοναχές της Μητέρας Τερέζας πραγματοποίησαν την θρησκευτική ομολογία τους, ενώ, από την πλευρά της, η Ζακλίν ντε Ντεκέρ πέτυχε να εντοπίσει αντίστοιχο αριθμό ασθενών που θα αναλάμβαναν την αναδοχή τους. Καθώς οι Ιεραπόστολοι του Ελέους ξεπέρασαν τα 2,000 μέλη, οι ασθενείς και πάσχοντες συνεργάτες ενέταξαν αντίστοιχο αριθμό μελών. Στη συνέχεια, όταν το Βατικανό προχώρησε στην επίσημη αναγνώριση της Οργάνωσης των Συνεργατών, η ίδια κατέστη ως διεθνής συνδετικός κρίκος. Από την κλίνη της, συνέχισε να αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των ασθενών, με τον αριθμό αυτών να φτάνει έως τις 5,000 μέλη, κατανεμημένα σε περισσότερες από, συνολικά, πενήντα χώρες. Το 1979, συνόδευεσε τη Μητέρα Τερέζα κατά τη βράβευσή της με το Βραβείο Νόμπελ.
Επεκτείνοντας περαιτέρω το έργο της στον τομέα της κοινωνικής βοήθειας πλησίον, περίπου, 2,000 πόρνων, η Ζακλίν ντε Ντεκέρ τις επισκεπτόταν με τη χρήση ειδικώς μετασκευασμένου οχήματος.
Επί χρονικού διαστήματος διάρκειας τριανταπέντε ετών, διηύθυνε το συγκεκριμένο έργο κοινωνικής βοήθειας και αναδοχής, έχοντας ως έδρα το ταπεινό διαμέρισμά της στα προάστια της Αμβέρσας. Η συγκεκριμένη αναδοχή βασιζόταν στη φιλία και στην προσευχή.
Κατά τις απαρχές της δεκαετίας του 1990, οι ασθενείς και πάσχοντες συνεργάτες αριθμούσαν, συνολικά, 6,000 μέλη, ωστόσο, στη συνέχεια, βρέθηκαν αντιμέτωποι με «βαθιά κρίση», καθώς, ολίγον καιρό προ του θανάτου της το 1997, η Μητέρα Τερέζα αποφάσισε πως η συγκεκριμένη οργάνωση όφειλε, πλέον, να τελεί υπό την ηγεσία της μοναστικής αδελφότητάς της των Ιεραποστόλων του Ελέους, απόφαση αυταρχικού χαρακτήρα η οποία και προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις μεταξύ των μελών.
Η Ζακλίν ντε Ντεκέρ απεβίωσε στις 3 Απριλίου 2009.
Το έργο των πασχόντων συνεργατών
Τον Δεκέμβριο του 2010, οι ασθενείς και πάσχοντες συνεργάτες αριθμούσαν, συνολικά, 3,000 μέλη. Πλέον, τελούν υπό την άμεση ηγεσία των Ιεραποστόλων του Ελέους.
Πέτερ φον Ες
Ο Πέτερ φον Ες (γερμ. Peter von Hess) (29 Ιουλίου 1792 - 4 Απριλίου 1871) ήταν Γερμανός ζωγράφος που διακρίθηκε κυρίως στις αναπαραστάσεις μαχών και ειδικότερα ως ζωγράφος που απαθανάτισε τις ιστορικές στιγμές της Ελληνικής επανάστασης του 1821 καθώς και στιγμιότυπα από την εισβολή του Ναπολέοντα στη Ρωσία.
Βίος
Γεννήθηκε το 1792 στο Ντύσσελντορφ και ήταν γιoς του Κάρολου Χριστόφορου Ες (1755-1808) αργότερα καθηγητή της χαλκογραφίας στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών στο Ντύσσελντορφ, γνωστός για τις εγχαράξεις έργων μεγάλων ζωγράφων, όπως Ρέμπραντ και Ραφαήλ. Οι πρώτες εμπειρίες του ήταν η τέχνη της χαρακτικής που ασκούσε ο πατέρας του. To 1806 στην ηλικία των δεκαέξι ετών εισήχθηκε στη Ακαδημία του Μονάχου. Έγινε γνωστός αργότερα με τους πίνακές του «Η μάχη του Αρσί επί του Ώβ» 1817 και του «Καταυλισμού αυστριακού στρατού» 1823.
Το 1833 ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος του ανέθεσε την απεικόνιση των ηρώων και των σκηνών της ελληνικής Επανάστασης. Για τον σκοπό αυτό συνόδευσε τον Όθωνα στη Ελλάδα, όπου παρέμεινε εννιά μήνες για να γνωρίσει τους τόπους όπου διαδραματίσθηκαν τα ηρωικά γεγονότα του 1821, αλλά και οι πρωταγωνιστές που συμμετείχαν σ΄αυτά. Ο Ες πράγματι ετοίμασε 39 σχέδια τα οποία αν και προορίζονταν για τη βασιλική κατοικία του Μονάχου, τοποθετήθηκαν τελικά στον παρακείμενο αυτής Κήπο της Αυλής (Χόφγκαρτεν) και συγκεκριμένα στη βόρειες στοές (Arcaden) ώστε να είναι προσιτά στους κατοίκους του Μονάχου σε μία προσπάθεια προσέγγισης του βαυαρικού και του ελληνικού λαού. Η μεταφορά στους τοίχους έγινε από το ζωγράφο Friedrich Christoph Nilson το 1841-1844. Όμως, κατά τους συμμαχικούς βομβαριδισμούς του Μονάχου στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι στοές καταστράφηκαν, και τα έργα αργότερα αποτοιχίστηκαν. Ωστόσο, η συνολική εικόνα του φιλόδοξου αυτού εικονογραφικού προγράμματος διασώθηκε στα αρχικά σχέδια και στη λιθογραφική αναπαραγωγή τους το 1842 στο Μόναχο, με διευκρι­νιστικό κείμενο στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ελληνικά. 32 από τις 39 συνολικά επιχρωματισμένες λιθογραφίες του Ες εκτήθενται σήμερα στο Μουσείο Μπενάκη, ενώ κάποιες από αυτές κοσμούν την αίθουσα συναλαγών του κεντρικού καταστήματος της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος στην οδό Αιόλου.
Ο Ες ξαναήρθε στην Ελλάδα και δεύτερη φορά για την επιζωγράφιση της κεντρικής αίθουσας του νεόδμητου τότε ανακτόρου. Δυστυχώς όμως τα καλλιτεχνήματα αυτά καταστράφηκαν μερικώς κατά την πυρκαγιά των ανακτόρων τον Δεκέμβριο 1909 ενώ τα εναπομείναντα αφαιρέθηκαν κατά την μεταρρύθμιση των παλαιών ανακτόρων σε μέγαρο της Βουλής. Ο πίνακας που απεικονίζει την είσοδο του Όθωνος στο Ναύπλιο κατά τη διάρκεια της οποίας ήταν παρών και ο ίδιος ο ζωγράφος βρίσκεται σήμερα στη Νέα Πινακοθήκη του Μονάχου, όπως και ο πίνακας που απεικονίζει την υποδοχή του Όθωνος στην Αθήνα. Το 1839 μετακλήθηκε στη Ρωσία και, κατά παραγγελίαν του τσάρου Αλεξάνδρου Β΄, ζωγράφισε οκτώ μεγάλους πίνακες που αναπαριστούν τα συμβάντα του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1806–1812).
Άλλοι πίνακες
thumb|right|230px|Και μια αγροτική Σκηνή [[1919]] Στην Στοά του κήπου του Λουδοβίκου στο Μόναχο Μετά το 1839, όλοι στην Πινακοθήκη Ερμιτάζ στην Πετρούπολη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πέτερ φον Ες
Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας
Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση περίπου 15 χλμ νοτιοδυτικά του Άστρους και κοντά στην Μελιγού Αρκαδίας.
Ιστορία
Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλιο του Πατριάρχη Νεόφυτου Β΄ το 1612, όταν της αποδίδεται το σταυροπηγιακό της προνόμιο. Η αρχική της ονομασία ήταν Αγία Τριάδα Ελεούσα. Σύμφωνα με την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε περί το 1500, όπως αποδεικνύει και ο αρχιτεκτονικός της τύπος. Σίγουρα, ιδρύθηκε πριν το 1611, όταν χτίστηκε το μετόχι της, ο ναός των Αγίων Αποστόλων, στο Καστράκι Μελιγούς. Ο ναός αυτός, ανήκε πρώτα στην Μονή Παλαιοπαναγιάς, αλλά αφιερώθηκε στην μονή το 1612. Στους επόμενους αιώνες, η μονή απέκτησε μεγάλη κτηματική περιουσία, κυρίως με ελαιώνες και αμπέλια. Επιπλέον, παρήγαγε εκλεκτό κρασί, για το οποίο έγινε διάσημη.
Στις 3 Αυγούστου 1826, η μονή καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ Πασά. Την εποχή εκείνη, η μονή είχε 3 μετόχια: τους Αγίους Αποστόλους στο Καστράκι της Μελιγούς, τον Άγιο Χαράλαμπο κοντά στο Κορακοβούνι και ένα μετόχι στην θέση Σαβανάς, κοντά στην Ορεινή Μελιγού. Όλα της τα μετόχια, καταστράφηκαν επίσης από τον Ιμπραήμ. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα και οι λίγοι μοναχοί της, κατέφυγαν στην γειτονική Μονή Παλαιοπαναγιάς.
Η μονή
Από την μονή, σώζεται σήμερα, σε καλή κατάσταση, το καθολικό του ναού. Γύρω από το καθολικό, υπάρχουν ακόμη τα ερείπια κτισμάτων, που παλαιότερα αποτελούσαν τα κελιά της μονής. Το καθολικό, που εντυπωσιάζει από το μέγεθός του, ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Ο τρούλος του ναού είναι οκτάπλευρος και στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Ο ναός, διαθέτει τρεις κόγχες, είναι δηλαδή τρισυπόστατος. Εσωτερικά, είναι αγιογραφημένος, με αγιογραφίες του 18ου αι., από άγνωστο λαϊκό ζωγράφο. Οι περισσότερες αγιογραφίες έχουν καταστραφεί από τον χρόνο, από βανδαλισμούς, αλλά και από την πυρπόληση της, καθώς είναι ορατά, ακόμη και σήμερα, τα σημάδια πυρκαγιάς στις ξυλοδεσίες του ναού. Εσωτερικά, η εκκλησία, είναι στρωμένη με πλάκες, ενώ υπάρχει και δικέφαλος αετός, όπως και σε άλλα μοναστήρια της Κυνουρίας.
Η μονή, διέθετε κάποτε πολλά κειμήλια και αντικείμενα, όπως ασημένια και χρυσά σκεύη, εικόνες, καντήλια και πολλά άλλα. Στους τοίχους του καθολικού, βρίσκονται εντοιχισμένα γλυπτά, μάρμαρα και επιστήλια. Η κτητορική επιγραφή είναι κατεστραμμένη, επομένως, δεν μπορούμε να ξέρουμε το ακριβές έτος ίδρυσης της μονής, ούτε και τον αγιογράφο που εργάστηκε εκεί. Το 1966, ο ναός, κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Πηγές
Α Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Βραβείο
Βραβείο είναι ένα έπαθλο που δίνεται σε ένα άτομο, μια ομάδα ανθρώπων ή μια οργάνωση που θα αναγνωρίσει και θα ανταμείψει ενέργειες ή επιτεύγματα. Τα επίσημα βραβεία συχνά περιλαμβάνουν χρηματικές ανταμοιβές καθώς και τη φήμη που έρχεται μαζί τους. Ορισμένα βραβεία συνδέονται επίσης με εξωφρενικές τελετές απονομής, όπως τα βραβεία της Ακαδημίας.
Τα βραβεία δίδονται επίσης για τη δημοσιοποίηση αξιοσημείωτης ή παραδειγματικής συμπεριφοράς και για την παροχή κινήτρων για βελτιωμένα αποτελέσματα και ανταγωνιστικές προσπάθειες. Σε γενικές γραμμές, τα βραβεία θεωρούνται θετικά και οι νικητές τους θαυμάζονται. Ωστόσο, πολλά βραβεία, ειδικά τα πιο διάσημα, έχουν συχνά προκαλέσει διαμάχη και ζήλια.
Ειδικοί τύποι βραβείων περιλαμβάνουν:
Αντώνης Καλογιάννης
Ο Αντώνης Καλογιάννης (3 Αυγούστου 1933, Καισαριανή – 11 Φεβρουαρίου 2021 ) ήταν Έλληνας τραγουδιστής.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καισαριανή ενώ ξεκίνησε να εργάζεται τσαγκάρης.
Η συνάντησή του το 1966 με τον Μίκη Θεοδωράκη άλλαξε την πορεία της ζωής του, με αποτέλεσμα να βρεθεί στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους της τότε Σοβιετικής Ένωσης, της Ευρώπης και της Αμερικής και να ερμηνεύει στίχους του Σικελιανού, του Ρίτσου και του Σεφέρη υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη.
Ερμήνευσε επίσης τραγούδια του Θεοδωράκη, του Μάριου Τόκα, του Τάκη Μουσαφίρη και του Αργύρη Κουνάδη. Συνεργάστηκε με την Βίκυ Μοσχολιού στον δίσκο του Δήμου Μούτση «Συνοικισμός Α», που κυκλοφόρησε το 1972 και με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στον δίσκο του Ηλία Ανδριόπουλου «Γράμματα στο Μακρυγιάννη», που κυκλοφόρησε το 1979.
Το 1970 αποφυλακίστηκε ο Μίκης Θεοδωράκης και μαζί έδωσαν περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα. Το 1972 ο Καλογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα και τραγούδησε σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα. Ξεχωριστές στιγμές στην σταδιοδρομία του, υπήρξαν η ηχογράφηση του «Πνευματικού Εμβατηρίου» του Άγγελου Σικελιανού και το «Κατάσταση Πολιορκίας» το 1970 μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, καθώς και του «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ» το 1975. Η δεκαετία του 1980, ξεκίνησε με έναν Δίσκο (Μίμη Πλέσσα – Δημήτρη Χριστοδούλου «Τραγούδια της γειτονιάς»/1980), που μάλλον έκλεισε την προηγούμενη δεκαετία. Με τον επόμενο Δίσκο του («Τα σημερινά»/1981), ο Αντώνης Καλογιάννης πραγματοποίησε την στροφή του στο ερωτικό τραγούδι, όπου και καθιερώθηκε ως ένας ερωτικός τραγουδιστής. Με τα χρυσά σε πωλήσεις, «Σημερινά», του Σπύρου Παπαβασιλείου και του Λάκη Τεάζη, ο Καλογιάννης άνοιξε την πιο εμπορική δεκαετία της σταδιοδρομίας του με το τραγούδι (μεγάλη του επιτυχία) «Όμορφή μου Κατερίνα». Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν και άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπου ο τίτλος τους παρέπεμπε σε γυναικεία ονόματα.
Απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 2021 από ανακοπή καρδιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Γιώργος Βυθούλκας
Ο Γιώργος Βυθούλκας (γεν. το 1932 στην Αθήνα ) είναι Έλληνας ομοιοπαθητικός. Έλαβε το "εναλλακτικό βραβείο νόμπελ" το 1996 και είναι ένας από τους πιο διάσημους ομοιοπαθητικούς του 20ου Αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1967 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε εντατικά με μια ομάδα γιατρών που είχε εκπαιδεύσει, με σκοπό την ανάπτυξη της ομοιοπαθητικής. Το 1970 ίδρυσε την ομοιοπαθητική κλινική στην Αθήνα, όπου εκπαιδεύτηκαν και εκπαιδεύονται πολλοί γιατροί που στη συνέχεια έγιναν ομοιοπαθητικοί στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά δημοσιεύτηκε το βιβλίο του Ομοιοπαθητική - Ιατρική του Μέλλοντος.
Από το 1976 ο Βυθούλκας διοργανώνει διεθνή σεμινάρια για ομοιοπαθητικούς. Τα επόμενα χρόνια έγινε παγκοσμίου φήμης δάσκαλος. Το 1978 ίδρυσε ένα διεθνές ίδρυμα για την κλασική ομοιοπαθητική στις ΗΠΑ και δημοσίευσε το βιβλίο του Scientific Homeopathy. Το 1986 επέστρεψε στην Ευρώπη. Από το 1987, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Ναμύρ στό Βέλγιο, ανέπτυξε το Vithoulkas Expert System (VES), ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την ηλεκτρονική επεξεργασία δεδομένων στην ομοιοπαθητική πρακτική και έρευνα. Το 1991 δημοσιεύτηκε ο πρώτος τόμος του Materia Medica Viva, το οποίο δημοσιεύεται έκτοτε τακτικά.
Τον Μάιο του 1995 εγκαινίασε τη «Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής» στην Αλόννησο στην Ελλάδα, και το 1996 ανέλαβε τη διδασκαλία της τετραετούς εκπαίδευσης στη Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής. Τον Δεκέμβριο του 1996 έλαβε το "εναλλακτικό βραβείο Νομπελ" στη Στοκχόλμη.
Το 1997 εμφανίστηκε η γερμανική έκδοση του βιβλίου του Die neue Dimension der Medizin. Το 2000 πραγματοποίησε διαλέξεις σε πανεπιστήμια στο Κίεβο και τη Βαρκελώνη. Στους μαθητές του Βιθούλκα περιλαμβάνονται ο Bill Gray, ο συγγραφέας της Σύνθεσης, καθώς και ο Frederik Schroyens, ο Jan Scholten, η Ananda Zaren, ο Alfons Geukens, ο Roger Morrison και ο Anton Rohrer.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Ροδόλφος Χέσσο του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Ροδόλφος-Χέσσο, γερμ. Rudolf-Hesso (π. 1290 - 17 Αυγούστου 1335) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1297-1335).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Γκέρχαρτ Δ΄ κόμη του Ρήνεκ.
Το 1335 απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ροδόλφος Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα των Ιβρέα, κόρη του Ρέγκιναλτ κόμη του Μονμπελιάρ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Λε Ζενέτ
Το Λε Ζενέτ (γαλλικά: Les Genettes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γκαπρέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαπρεέν (γαλλικά: Gâpréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αγάθωπος (χαράκτης)
Ο Αγάθωπος ήταν αρχαίος Έλληνας χαράκτης πολύτιμων λίθων, που έζησε σε άγνωστο αιώνα της Ρωμαϊκής Εποχής. Στην εποχή του ήταν περίφημος και σώζονται ακόμα πολύτιμοι λίθοι που φέρουν την υπογραφή του. Ο γνωστότερος ίσως από αυτούς τους λίθους φυλάσσεται σε μουσείο της Φλωρεντίας, και είναι βήρυλλος που φέρει εγχάρακτη αναπαράσταση ανδρικής κεφαλής. Υπάρχει η γνώμη ότι ο άνδρας που απεικονίζεται είναι Ρωμαίος, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη η χάραξη αποτελεί αντιγραφή από νόμισμα των ελληνιστικών χρόνων.
Πηγή
Αγαθωπος
Γκαντελαίν
Το Γκαντελαίν (γαλλικά: Gandelain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαντελαιναί (γαλλικά: Gandelainais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Βίλχελμ Κεμπφ
Ο Βίλχελμ Βάλτερ Φρίντριχ Κεμπφ (γερμανικά: Wilhelm Walter Friedrich Kempff, 25 Νοεμβρίου 1895 - 23 Μαΐου 1991) ήταν Γερμανός πιανίστας και συνθέτης. Παρόλο που, το ρεπερτόριο του ως πιανίστας ήταν πλούσιο και περιλάμβανε Μπαχ, Μότσαρτ, Σοπέν, Σούμαν, Λιστ και Μπραμς. περισσότερο γνωστός είναι για τις εκτελέσεις του σε έργα του Μπετόβεν και του Σούμπερτ. Μάλιστα ηχογράφησε όλες τις σονάτες τους για πιάνο. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Γερμανούς ερμηνευτές του 20ου αιώνα, αλλά και ένας από τους σπουδαιότερους πιανίστες όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πιανίστες Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες
Σεργκέι Μαβρόντι
Ο Σεργκέι Παντελέιεβιτς Μαβρόντι (ρωσ. Сергей Пантелеевич Мавроди, 11 Αυγούστου 1955 – 26 Μαρτίου 2018) ήταν Ρώσος οικονομικός απατεώνας και πρώην βουλευτής, ιδρυτής της ΜΜΜ.
Το 2007 ο Σεργκέι Μαβρόντι καταδικάστηκε σε ρωσικό δικαστήριο για εξαπάτηση 10.000 επενδυτών από 110 εκατομμύρια ρούβλια (4.3 εκατομμύρια δολάρια). Ο Μαβρόντι ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ο δικαιούχος των δωρεών και ότι δεν είχε προκλητικό τρόπο ζωής. Αργότερα καταδικάστηκε για φορολογική απάτη αν και ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το σχήμα ΜΜΜ δεν ήταν μια επιχείρηση, αλλά πρόγραμμα αμοιβαίας δωρεάς όπου δεν υπήρχε κανένας νόμος εναντίον του. Μετά την απελευθέρωσή του ισχυρίστηκε ότι η MMM Global ήταν πίσω από το ράλι των τιμών του bitcoin.
Πρώτα χρόνια
Ο Μαβρόντι γεννήθηκε στη Μόσχα. Η μητέρα του είναι από τη Ρωσία. Ο πατέρας του, Παντελέι Αντρέιεβιτς Μαβρόντι, είναι μισός Έλληνας, μισός Ουκρανός. Κατά την παιδική του ηλικία είχε διαγνωστεί με μια διμερή καρδιακή ανωμαλία. Ο Μαβρόντι υπενθύμισε ότι στο σχολείο ήταν πολύ καλός στα μαθηματικά και τη φυσική. Σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής και Μαθηματικών της Μόσχας. Το 1983 συνελήφθη για δέκα μέρες λόγω παράνομης οικονομικής δραστηριότητας.
Δραστηριότητες στην ΜΜΜ
Το 1989 ο Μαβρόντι ίδρυσε την ΜΜΜ. Αργότερα φυλακίστηκε με την κατηγορία της οικονομικής απάτης που αφορούσε την ΜΜΜ.
Το 1994 ο Μαβρόντι εξελέγη βουλευτής της Κρατικής Δούμας αποκτώντας βουλευτική ασυλία, μόλις τρεις εβδομάδες μετά την αποφυλάκισή του. Συμμετείχε μια από τις εκλογές στην επαρχία Μιτιστσίνσκι για να αντικαταστήσει τον βουλευτή Αντρέι Αϊντζέρντις που σκοτώθηκε νωρίτερα αυτό το έτος. Ο Μαβρόντι πήρε σχεδόν 27% των ψήφων με ποσοστό συμμετοχής 30%.
Ο Μαβρόντι δήλωσε τη πτώχευση της ΜΜΜ στις 22 Δεκεμβρίου 1997. Στη συνέχεια εξαφανίστηκε και ήταν καταζητούμενος μέχρι τη σύλληψή του το 2003.
Στις 28 Απριλίου 2007 δικαστήριο της Μόσχας τον καταδίκασε σε τεσσεράμισι χρόνια σε σωφρονιστική αποικία. Το δικαστήριο του επέβαλε επίσης πρόστιμο από 10.000 ρουβλίων (390 δολάρια).
Τον Ιανουάριο του 2011, ο Μαβρόντι ξεκίνησε μια άλλη πυραμίδα, γνωστή ως ΜΜΜ-2011, ζητώντας τους επενδυτές να αγοράσουν τις λεγόμενες νομισματικές μονάδες Mavro. Το περίγραψε ειλικρινά ως πυραμίδα, προσθέτοντας ότι "είναι γυμνό σύστημα, τίποτα περισσότερο ... Οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν ο ένας με τον άλλο και να δώσει ο ένας στον άλλον χρήματα. Για κανένα λόγο!" Ο Μαβρόντι δήλωσε ότι ο στόχος με την ΜΜΜ-2011 ήταν να καταστρέψει το ισχύον οικονομικό σύστημα, το οποίο θεωρούσε άδικο, το οποίο θα επέτρεπε σε κάτι νέο να πάρει τη θέση του. Η ΜΜΜ-2011 ήταν σε θέση να λειτουργεί ανοιχτά, καθώς τα συστήματα Πόντσι και οικονομικές πυραμίδες δεν είναι παράνομα σύμφωνα με το ρωσικό δίκαιο. Τον Μάιο του 2012 πάγωσε τη λειτουργία του και ανακοίνωσε ότι δεν θα υπήρχαν αποπληρώσεις.
Το 2011 ξεκίνησε ένα παρόμοιο πρόγραμμα στην Ινδία, με το όνομα ΜΜΜ Ινδίας δηλώνοντας και πάλι σαφώς ότι το όχημα ήταν μια πυραμίδα. Ξεκίνησε επίσης την ΜΜΜ στην Κίνα. Αναφέρθηκε ότι προσπαθούσε να επεκτείνει τις δραστηριότητές του στη Δυτική Ευρώπη, τον Καναδά και τη Λατινική Αμερική. Τον Σεπτέμβριο του 2015 είχε εξαπλωθεί γρήγορα στη Νότια Αφρική με ισχυριζόμενο καθεστώς επιτόκιων 1% ανά ημέρα ή 30% ανά μήνα και υπήρχαν προειδοποιήσεις από το Νοτιοαφρικάνικο και Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα αποθαρρύνοντας την συμμετοχή σε αυτό. Στις αρχές του 2016, συνέχισε το ίδιο μοντέλο στη Ζιμπάμπουε (οι λογαριασμοί "πάγωσαν" τον Σεπτέμβριο του 2016) και αργότερα στη Νιγηρία (οι λογαριασμοί δεσμεύτηκαν τον Δεκέμβριο του 2016). Η ΜΜΜ Νιγηρίας συνέχισε τις δραστηριότητες στις 13 Ιανουαρίου 2017.
Stock Generation
Το 1998 ο Μαβρόντι δημιούργησε την Stock Generation, όπου σύμφωνα με ισχυρισμούς ήταν κλασική πυραμίδα παρουσιασμένη ως "εικονικό χρηματιστηριακό παιχνίδι". Η ιστοσελίδα υπήρξε από το 1998 έως τις αρχές του 2000. Βασιζόταν γύρω από τις συναλλαγές μετοχών ανύπαρκτων εταιρειών σε μια μορφή "χρηματιστηριακού παιχνιδιού", στην ιστοσελίδα της εταιρείας, την stockgeneration.com. Παρά την προειδοποίηση με έντονα γράμματα ότι η κύρια σελίδα της ιστοσελίδας δεν ήταν πραγματικό χρηματιστήριο, μεταξύ 20.000 με 275.000 άτομα σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, υπέκυψαν στις υποσχέσεις για επιστροφές 200% και έχασαν τα χρήματά τους. Σύμφωνα με την Αμερικανική Επιτροπή Ασφαλειών και Κεφαλαιαγοράς οι απώλειες από τα θύματα ήταν τουλάχιστον 5.5 εκατομμύρια δολάρια. Το πολιτειακό δικαστήριο της Μασαχουσέτης διαπίστωσε αρχικά ότι η επιτροπή δεν ήταν σε θέση να αναφέρει τους ιδρυτές και ιδιοκτήτες της εταιρείας για ατασθαλίες. Ωστόσο, το Εφετείο των Ηνωμένων Πολιτειών ανέστρεψε την απόφαση του 2001, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η SEC υπέθεσε επαρκή στοιχεία προκειμένου να διεκδικήσει τριπλή αξίωση. Το 2003, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς έλαβε μόνιμα ασφαλιστικά μέτρα κατά της SG Ltd. και των εταιρειών SG Perfect και SG Trading, οι οποίες επωφελήθηκαν από την εκταμίευση των κεφαλαίων που αποκτήθηκαν με απάτη από την SG Ltd.
Θάνατος
Ο Μαβρόντι πέθανε από καρδιακά προβλήματα στις 26 Μαρτίου 2018 σε ηλικία 62 ετών σε νοσοκομείο στη Μόσχα. Η κηδεία χρηματοδοτήθηκε από τους επενδυτές της ΜΜΜ-2011.
Όθων Α΄ της Μερανίας
Ο Όθων Α΄, γερμ. Otto (π. 1180 - 7 Μαΐου 1234) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν δούκας της Μερανίας (1204-1234) και μάργραβος της Ιστρίας & Καριόλης (1228-34). Έγινε, ως Όθων Β΄, κόμης της Βουργουνδίας (1208-31) συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris).
Σεργκέι Μαβρόντι
Βιβλίο
Το 2008 ο Μαβρόντι δημοσίευσε το βιβλίο Πειρασμός. Τον Μάιο του 2008 οι δικαστικοί επιμελητές αφαίρεσαν τα δικαιώματα του Μαβρόντι σε αυτό το βιβλίο. Δημοσιεύθηκαν επτά χιλιάδες αντίτυπα.
Όθων Α΄ της Μερανίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας και μαργράβου της Ιστρίας & Καρνιόλης και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Ντέντι Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας (γερμ. Λάουζιτς). Αδέλφια του ήταν ο Ερρίκος Β΄, ο Έκμπερτ, η Γκέρτρουντε, η Αγνή σύζυγος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, κ.ά.
Σεργκέι Μαβρόντι
Ταινία
Μια ταινία μεγάλου μήκους με τον τίτλο Η ΠυραΜΜΜίδα, με βάση την ιστορία με του ίδιου ονόματος από τον Μαβρόντι κυκλοφόρησε στη Ρωσία στις 7 Απριλίου 2011. Ο ρόλος του Σεργκέι Μαβρόντι (στην ταινία που ονομάζεται Σεργκέι Μαμόντοφ) παίζεται από τον Αλεξέι Σερεμπριακόφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας
Όθων Α΄ της Μερανίας
Βιογραφία
Το 1204 διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Μερανία, η οποία πρέπει να ήταν ανατολικά της Ιστρίας (Ριέκα και Δαλματία) στη νυν Κροατία. Ο δευτερότοκος αδελφός του Ερρίκος Β΄ έλαβε την Ίστρια.
Τον τίτλο του βασιλιά της Γερμανίας διεκδικούσε ο Φίλιππος των Χοενστάουφεν δούκας της Σουαβίας, σε αντιπαράθεση με τον Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων. Ο Όθων των Χοενστάουφεν, κόμης της Βουργουνδίας, αν και αδελφός του Φιλίππου, υποστήριζε τον Όθωνα Δ΄.
Ο Όθων Α΄ έκανε γάμο με τη Βεατρίκη Β΄, κληρονόμο της Βουργουνδίας, κόρη του Όθωνα των Χοενστάουφεν. Στην τελετή, που έγινε το 1208 στο Μπάμπεργκ, ήλθε ο θείος της Φίλιππος, αλλά φονεύθηκε. Για τη δολοφονία κατηγορήθηκε ο αδελφός του Όθωνα Α΄, ο Ερρίκος Β΄. Οι ιδιοκτησίες του τελευταίου κατασχέθηκαν από τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Βαυαρίας και η θέση του Οίκου των Άντχερς εξασθένησε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1208 τη Βεατρίκη Β΄ των Χοενστάουφεν, κόρη και κληρονόμο του Όθωνα Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόμητες της Βουργουνδίας
Ασπίδα ΚΟΠ 2007
H Ασπίδα ΚΟΠ 2007 ήταν η 38η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν ο πρωταθλητής Κύπρου, ΑΠΟΕΛ, και η κυπελλούχος Κύπρου, Ανόρθωση. Το παιχνίδι έγινε στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία.
Η Ανόρθωση κέρδισε τον αγώνα νικώντας τον ΑΠΟΕΛ με 2-1.
Η Ασπίδα ΚΟΠ ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του Πεύκιου Γεωργιάδη και στα θύματα των πυρκαγιών στην Ελλάδα. Πριν από τον αγώνα τηρήθηκε μονόλεπτη σιγή. Οι ποδοσφαιριστές φορούσαν μαύρα περιβραχιόνια.
Παραπομπές
2007 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2007
Ανδρέας Ξαρχάκος
Ο Ανδρέας Ξαρχάκος (1890-1959), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1946 ως το 1950. Γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας καταγωγή από Μάνη, βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και μετέπειτα πολιτικά.
Σ.Ξ
Σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως ποτοποιός. Υπήρξε επί πολλά έτη πρόεδρος και σύμβουλος της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Θεσσαλονίκης.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 με 8.624 ψήφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Χάρης
Το ελληνικό όνομα Χάρης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ανθήνη
Η Ανθήνη ήταν αρχαία πόλη κοντά στη σημερινή κωμόπολη του Άστρους. Βρίσκεται στα όρια της πεδιάδας της Θυρεάτιδος, στην παραλία του Αγίου Ανδρέα και σε απόσταση 3 χλμ από τον οικισμό. Επάνω σε λόφο γνωστό ως «νησί του Άγιου Ανδρέα» βρίσκονται τα λείψανα της οχύρωσης του οικισμού, κυκλώπειου τύπου, τα οποία είναι διακριτά στη βόρεια πλευρά του λόφου. Τμήματα σώζονται επίσης από τον εξωτερικό οχυρωματικό περίβολο, με πύργους που χρονολογούνται κατά τον 5ο με 4ο αιώνα π.Χ.
Τέλος στην ευρύτερη περιοχή και σε μικρή απόσταση, στο σημερινό Βρασιάτη ποταμό, υπάρχει παλαιό λιθόκτιστο γεφύρι τοξωτού τύπου, το οποίο είναι ημικατεστραμμένο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αναστάσιος Αγαλλόπουλος
Ο Αναστάσιος Αγαλλόπουλος ή Αγγαλλόπουλος ή Βοστιτζάνος ή Βοστιτσάνος (θάν. 1828) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στον Μυστρά και έλαβε μέρος ως υπαξιωματικός στις πολιορκίες της Τριπόλης, του Ναυπλίου, των Πατρών, της Κορίνθου, των Δερβαίνων, του Βαλτετσίου και των Δολιανών σχηματίζοντας                                  σώμα από συγγενείς και συμπολίτες τουν. Πολέμησε επίσης στις μάχες εναντίον του Δράμαλη στο Άργος και στα Δερβενάκια, και αργότερα στις μάχες που έγιναν κατά του Ιμπραήμ στην Κορώνη, στο                        Νεόκαστρο, στη Δαβιά, στο Μεχμέταγα της Τρίπολης και στα Μπαρδουνοχώρια.
Η δράση του Αγαλλόπουλου ωστόσο δεν ήταν μόνο στρατιωτική. Από τα έγγραφα της εποχής που διασώθηκαν, τεκμηριώνεται ότι στις 23 Μαΐου 1824 έκανε στον Μυστρά τις δοσοληψίες του «Κοινού                      Ταμείου  της Λακεδαίμονος» και ειδικότερα της Μαγούλας. Δύο χρόνια αργότερα η «Επιτροπή της Συνελεύσεως» με έγγραφό της (αρ. 45 της 28ης Μαΐου 1826) τον διόρισε μέλος της                                                  εννεαμελούς επιτροπής για την εξέταση των εθνικών λογαριασμών και των οικονομικών από την αρχή της Περιόδου Α΄ μέχρι και το τέλος της Περιόδου Γ΄ με έδρα το Ναύπλιο. Στις 8 Ιουνίου                                          1826 ο Αναστάσιος Αγαλλόπουλος έλαβε μέρος στη Δημοτική Επιτροπή της «αυτοπροαιρέτου συνεισφοράς(Των εισφορών δηλαδή)» για την ενίσχυση του Αγώνα μετά την πτώση του Μεσολογγίου, και               προσέφερε 600 γρόσια και το ασημένιο ρολόι του.
Πηγή
Αγαλλοπουλος, Αναστασιος
Λα Ζενεβραί (Ορν)
Το Λα Ζενεβραί (γαλλικά: La Genevraie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζενεβρεέν (γαλλικά: Genevréens).
Ζιέλ-Κουρτέιγ
Το Ζιέλ-Κουρτέιγ (γαλλικά: Giel-Courteilles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζιελουά (γαλλικά: Giélois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ζιναί
Το Ζιναί (γαλλικά: Ginai) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζινεαίν (γαλλικά: Ginéains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Γκοντισόν
Το Γκοντισόν (γαλλικά: Godisson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκοντισοναί (γαλλικά: Godissonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λα Γκονφριέρ
Το Λα Γκονφριέρ (γαλλικά: La Gonfrière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκονφριερουά (γαλλικά: Gonfriérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Άαρ (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Άαρ μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω θέματα:
Κομμοδιανός
Ο Κομμοδιανός ήταν Λατίνος χριστιανός ποιητής ο οποίος έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ,
Βίος
Η έρευνα τοποθετεί τον Κομμοδιανό στους 3ου και 5ου αιώνα μετά Χριστόν. Πιθανότερο είναι να έζησε τον 5ο αιώνα. Καταγόταν από τη Συρία και έδρασε στη Δύση και τη Βόρειο Αφρική. Αρχικά ήταν εθνικός και αφού μελέτησε την Αγία Γραφή έγινε Χριστιανός.
Το ποιητικό έργο του
Έχουμε τα Instructiones (Διδασκαλίες) που αποτελούνται από 80 ποιήματα. Πρόκειται για μικρές ή μεγάλες ομάδες στίχων με ακροστιχίδα. Χωρίζονται σε δύο μέρη από 40 ποιήματα με απολογητικό χαρακτήρα το πρώτο και ελεγκτικό, εσχατολογικό και προτρεπτικό το δεύτερο. Επίσης τα Carmen apologeticum adversus Judeos et gentes (Ποίημα απολογητικό κατά Ιουδαίων και εθνικών).Περιλαμβανει 530 δίστιχα σε εξάμετρο. Έχει χαρακτήρα διδακτικό τονίζοντας τα εσχατολγικά στοιχεία (Αντιχριστος και τελική επικράτηση των Χριστιανών)
Πηγή
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Συγγραφείς στη λατινική γλώσσα
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1986-87 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 20 ομάδων. Για πρώτη φορά απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Διοργάνωση
Με αρκετές καινοτομίες διεξήχθη το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1986-87 σε σχέση με εκείνα των προηγούμενων σεζόν 1985-86, 1984-85 και 1983-84. Κατά πρώτον την άνοδο στην Α΄ Εθνική κέρδισαν τρεις ομάδες: η πρωταθλήτρια, η δευτεραθλήτρια και η τριταθλήτρια, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες από την Α΄. Δεύτερη καινοτομία υπήρξε η προοπτική μείωσης των ομάδων από 20 σε 18. Για το λόγο αυτό υποβιβάστηκαν έξι σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν τέσσερις ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987
Αετοφωλιά Σερρών
Η Αετοφωλιά, έως το 1927 γνωστή ως Μουσατζιαλή  ή Μουσατζαλή  , είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 760 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 7 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 160 μουσουλμάνοι, ενώ κατά τον Αύγουστο του 1915, 140 μουσουλμάνοι κάτοικοι.
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σιδηροκάστρου. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν και το 1927 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Αετοφωλιά.
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στην Αετοφωλιά τουλάχιστον 20 οικογένειες προσφύγων, οι οποίες σύντομα μετακινήθηκαν προς άλλα χωριά. Έτσι, στην ελληνική απογραφή του 1928, καταγράφονται μόλις 13 κάτοικοι.
Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1940, όταν έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, η θέση του πρώην οικισμού μετονομάστηκε σε «Χαλάσματα».
Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού υπάρχουν τα ερείπια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Χάρτης
<mapframe latitude="41.21058" longitude="23.46857" zoom="12" width="813" height="445" align="center">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.46857,         41.21058        ]      }    }  ] }
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο RAI του Άμστερνταμ
Το Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο RAI του Άμστερνταμ (κοινώς γνωστό ως Amsterdam RAI) είναι ένα συγκρότημα συνεδριακών και εκθεσιακών αιθουσών στην επιχειρηματική περιοχή Zuidas του Άμστερνταμ της Ολλανδίας.
Άνοιξε το 1961, η RAI καλωσόρισε τον 75 εκατομμυριοστό επισκέπτη της τον Φεβρουάριο του 2001. Έως 2 εκατομμύρια άτομα επισκέπτονται το RAI κάθε χρόνο. Περίπου 50 διεθνή συνέδρια και 70 εμπορικές εκθέσεις πραγματοποιούνται στην RAI ετησίως. Το συγκρότημα αποτελείται από 22 αίθουσες συνεδρίων και 11 αίθουσες και έχει συνολικό εμβαδόν 87.000μ². Η μεγαλύτερη αίθουσα μπορεί να φιλοξενήσει 12.900 άτομα. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης ένα μουσικό και συναυλιακό θέατρο και υπόγειο χώρο στάθμευσης για πάνω από 3.000 αυτοκίνητα.
Η RAI ολοκλήρωσε την κατασκευή επεκτάσεως ύψους 47 μέτρων με την επωνυμία Elicium το 2009, που αποτελεί το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο της Ευρώπης.
Δίνει το όνομά του στον κοντινό σιδηροδρομικό σταθμό του RAI του Άμστερνταμ.
Ιστορία
Η προέλευση του συγκροτήματος RAI μπορεί να ανιχνευθεί από το 1893, όταν ιδρύθηκε από διάφορους κατασκευαστές ποδηλάτων ο επαγγελματικός σύλλογος RI (Rijwiel-Industrie, ολλανδικά για την "ποδηλατική βιομηχανία"). Η πρώτη εμπορική έκθεση ποδηλάτων του RI πραγματοποιήθηκε το 1895 στο κτίριο Paleis voor Volksvlijt ("Palace of Industry") στο Άμστερνταμ. Το 1900 η RI άλλαξε το όνομά της σε RAI (Rijwiel en Automobiel Industrie), επειδή πολλά από τα μέλη της είχαν αρχίσει να κατασκευάζουν αυτοκίνητα εκτός από τα ποδήλατα.
Το 1922 η RAI κατείχε ένα δικό της εκθεσιακό χώρο για το Ferdinand Bolstraat στο Άμστερνταμ. Το κτίριο αυτό, το "παλιό RAI", αντικαταστάθηκε από το σημερινό κτιριακό συγκρότημα στην πλατεία Europaplein, το οποίο άνοιξε ο Πρίγκιπας Bernhard των Κάτω Χωρών στις 2 Φεβρουαρίου 1961. Η εμπορική ένωση RAI εξακολουθεί να κατέχει το 75% του συγκροτήματος, ενώ το υπόλοιπο στα χέρια του δήμου του Άμστερνταμ.
Γεγονότα
Οι εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται ετησίως στη RAI περιλαμβάνουν:
Επιπρόσθετα, ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1970 έλαβε χώρα στο RAI.
Αετόξυλο
Το αετόξυλο (Aquilaria) είναι γένος δένδρων με 15 είδη, γνωστά και ως λιγναλόες, ιθαγενή των Ινδιών και της νοτιοανατολικής Ασίας. Ειδικότερα φύονται στα δάση βροχής της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Καμπότζης, του Λάος, του Βιετνάμ, της Μαλαισίας, της βορειοανατολικής Ινδίας, του Μπανγκλαντές, των Φιλιππίνων, του Βόρνεο και της Νέας Γουινέας. Το ύψος αυτών των δένδρων φθάνει τα 6 έως 20 μέτρα, αναλόγως του είδους. Τα φύλλα τους φύονται εναλλασσόμενα, έχουν μήκος 5 έως 11 cm και πλάτος 2 έως 4 cm. Τα άνθη είναι κιτρινοπράσινα, εκφυόμενα σε σκιάδιο, ενώ ο καρπός είναι ξυλώδης κάψα μήκους 2,5 έως 3 cm.
Το γένος, όπως φανερώνει και η ονομασία του, είναι κυρίως γνωστό επειδή από αυτό παράγεται το ομώνυμο αρωματικό ξύλο, το καλαμπάκ ή αετόξυλο ή και «ξύλο αλόης» (γαλλ. «calambac», «bois d'aigle», «bois d'agar», «bois d'argile», αγγλ. agarwood, aloeswood, eaglewood ή gharuwood), παρόμοιο με το ξύλο του γένους Gyrinops. Η ευωδιά του ξύλου αυτού οφείλεται στο ότι περιέχει μια αρωματική ρητίνη. Χρησιμεύει ακόμα και στην παραγωγή θυμιάματος, ιδίως το είδος Aquilaria malaccensis από το οποίο εξάγεται και αρωματικό αιθέριο έλαιο. Η υλοτόμηση των δένδρων του γένους στη φύση αδιακρίτως είχε ως αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται σήμερα στα γένη με είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό. Σε κάποιες από τις χώρες όπου φύεται υπάρχουν σήμερα προγράμματα σε εξέλιξη για το μπόλιασμα και τη δημιουργία φυτειών αετόξυλου, ώστε να παράγεται το προϊόν τους με βιώσιμο τρόπο.
Είδη
thumb|right|225px|Καλλιεργημένο δένδρο Aquilaria sinensis
Πηγές
Αετοξυλο
Ιονισμός
Ο ιονισμός μπορεί να προκύψει εξαιτίας της απώλειας ενός ηλεκτρονίου μετά από μια επαρκώς σφοδρή σύγκρουση με υποατομικά σωματίδια, ή με άλλα άτομα, μόρια και ιόντα, ή και με αλληλεπίδραση με ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία αρκετά υψηλής ενέργειας ανά φωτόνιο (τέτοιες ακτινοβολίες αποκαλούνται εξ αυτού ιονίζουσες ακτινοβολίες). Η ετερόλυση και οι ετερολυτικές χημικές αντιδράσεις αντικαταστάσεως μπορούν επίσης να ιονίσουν, δηλαδή να προκαλέσουν ιονισμό, με τη δημιουργία ζευγών ιόντων. Ο ιονισμός μπορεί επιπλέον να συμβεί εξαιτίας της ραδιενεργού διασπάσεως δια της διαδικασίας της εσωτερικής μετατροπής, κατά την οποία ένας διεγερμένος πυρήνας μεταφέρει την ενέργειά του σε ένα από τα ηλεκτρόνια εσωτερικής στιβάδας, προκαλώντας τη διαφυγή του.
Γκουφέρν αν Ωζ
Το Γκουφέρν αν Ωζ (γαλλικά: Gouffern en Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Ιονισμός
Χρήσεις
Καθημερινά παραδείγματα ιονισμού αερίων είναι ο ιονισμός στο εσωτερικό ενός λαμπτήρα φθορισμού ή άλλου λαμπτήρα ηλεκτρικής εκκενώσεως. Το φαινόμενο του ιονισμού αποτελεί επίσης την «καρδιά» των ανιχνευτών ραδιενέργειας, όπως του μετρητή Γκάιγκερ ή του θαλάμου ιονισμού. Ο ιονισμός χρησιμεύει επίσης σε μια ευρεία ποικιλία εξοπλισμού των βασικών επιστημών (π.χ. στον φασματογράφο μάζας) και της ιατρικής τεχνολογίας (π.χ. στην ακτινοθεραπεία).
Παραγωγή ιόντων
Αρνητικώς φορτισμένα ιόντα παράγονται όταν ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο συγκρούεται με ένα άτομο και ως επακόλουθο παγιδεύεται εντός του φραγμού ηλεκτρικού δυναμικού, απελευθερώνοντας την όποια περίσσεια ενέργειας που διαθέτει. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως ιονισμός δια της συλλήψεως ηλεκτρονίου.
Θετικώς φορτισμένα ιόντα παράγονται όταν μεταφέρεται μια ποσότητα ενέργειας σε ένα δέσμιο ηλεκτρόνιο εξαιτίας μιας συγκρούσεως με φορτισμένα σωματίδια (π.χ. ιόντα, ηλεκτρόνια ή ποζιτρόνια) ή με φωτόνια. Η ελάχιστη απαιτούμενη ποσότητα ενέργειας για να ιονισθεί το άτομο με τη διαφυγή του ηλεκτρονίου του ονομάζεται ενέργεια ιονισμού ή δυναμικό ιονισμού. Η μελέτη τέτοιων συγκρούσεων έχει θεμελιώδη σημασία στη μελέτη του προβλήματος των λίγων σωμάτων, ενός από τα μείζονα άλυτα προβλήματα στη μαθηματική φυσική: «Κινηματικώς πλήρη πειράματα», δηλαδή πειράματα στα οποία προσδιορίζονται τα πλήρη διανύσματα της ορμής όλων των θραυσμάτων μιας συγκρούσεως (του σκεδασμένου βλήματος», του ιόντος-στόχου και του ηλεκτρονίου που εκφεύγει από το άτομο) έχουν συνεισφέρει σε σημαντικές προόδους στη θεωρητική κατανόηση του προβλήματος των λίγων σωμάτων τις τελευταίες δεκαετίες.
Αδιαβατικός ιονισμός
Ο αδιαβατικός ιονισμός είναι ο ιονισμός στον οποίο ένα ηλεκτρόνιο απομακρύνεται από ή προστίθεται σε ένα άτομο ή μόριο που βρίσκεται στην κατάσταση χαμηλότερης ενέργειας, και δημιουργεί ένα ιόν που βρίσκεται επίσης στη χαμηλότερη ενεργειακή του κατάσταση.
Η εκκένωση Townsend αποτελεί ένα καλό παράδειγμα της δημιουργίας θετικών ιόντων και ελεύθερων ηλεκτρονίων εξαιτίας της προσκρούσεως ιόντων. Αφορά μια περιοχή του χώρου με επαρκώς έντονο ηλεκτρικό πεδίο και γεμάτη με αέριο που μπορεί να ιονισθεί, όπως είναι ο αέρας. Μετά από ένα αρχικό γεγονός ιονισμού, οφειλόμενο π.χ. σε ιονίζουσα ακτινοβολία, το θετικό ιόν και το ελεύθερο πλέον ηλεκτρόνιο επιταχύνονται προς αντίθετες κατευθύνσεις. Αν το ηλεκτρικό πεδίο εχει αρκετά υψηλή ένταση, τότε το ηλεκτρόνιο αποκτά αρκετά μεγάλη ενέργεια ώστε να ελευθερώσει ένα ακόμα ηλεκτρόνιο όταν συγκρουσθεί με ένα άλλο άτομο ή μόριο. Κατόπιν τα δύο ελεύθερο ηλεκτρόνια αποκτούν κινούμενα και πάλι επαρκή ενέργεια από το ηλεκτρικό πεδίο ώστε να προκαλέσουν ιονισμό συγκρουόμενα με περαιτέρω μόρια ή άτομα και ούτω καθεξής. Αυτό ισοδυναμεί με μία αλυσιδωτή αντίδραση παραγωγής ελεύθερων ηλεκτρονίων και εξαρτάται από το κατά πόσο τα ηλεκτρόνια αυτά αποκτούν αρκετή ενέργεια μεταξύ διαδοχικών συγκρούσεων ώστε να διατηρούν αυτή τη «χιονοστιβάδα».
Η απόδοση του ιονισμού είναι ο λόγος του αριθμού των ιόντων που σχηματίσθηκαν προς τον αριθμό των ηλεκτρονίων ή των φωτονίων που χρειάσθηκαν για τον σχηματισμό αυτόν.
Ενέργεια ιονισμού ατόμων
thumb|right|512px|Οι ενέργειες ιονισμού των ουδέτερων στοιχείων (θεωρητικώς υπολογιζόμενες πέραν του ατομικού αριθμού 104) Ο πίνακας της ενέργειας ιονισμού (ή «δυναμικού ιονισμού») των ατόμων χρησιμοποιείται όχι λίγες φορές ως επίδειξη της περιοδικής συμπεριφοράς των ατόμων ως προς τον ατομικό αριθμό τους, όπως αυτή συνοψίζεται με τη διάταξη των στοιχείων της ύλης στον περιοδικό πίνακα του Μεντελέγιεφ. Αυτό αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση της διατάξεως των ηλεκτρονίων στα ατομικά τροχιακά χωρίς να υπεισέλθει κάποιος στις λεπτομέρειες των κυματοσυναρτήσεων ή της διαδικασίας του ιονισμού. Π.χ. η περιοδική απότομη μείωση στο δυναμικό ιονισμού μετά από τα άτομα των ευγενών αερίων υποδεικνύει την εμφάνιση μιας νέας στιβάδας στα αλκάλια. Επιπροσθέτως, τα τοπικά μέγιστα στο διάγραμμα της ενέργειας ιονισμού στην ίδια σειρά του περιοδικού πίνακα είναι ενδεικτικά των υποστιβάδων s, p, d και f.
Ημικλασική περιγραφή του ιονισμού
Η Κλασική Φυσική και το ατομικό μοντέλο του Bohr μπορούν να ερμηνεύσουν ποιοτικά τον φωτοϊονισμό και τον ιονισμό που προκαλείται από συγκρούσεις με σωματίδια ύλης. Σε αυτές τις περιπτώσεις η ενέργεια του ηλεκτρονίου υπερβαίνει το ενεργειακό «ύψος» του φράγματος δυναμικού που επιχειρεί να περάσει. Ωστόσο η ημικλασική περιγραφεί αδυνατεί να ερμηνεύσει τον ιονισμό σήραγγας, καθώς η διαδικασία του περιλαμβάνει τη διέλευση ηλεκτρονίου μέσα από ένα κλασικώς ανυπέρβλητο φράγμα δυναμικού.
Παραπομπές
Ιονισμος Κατηγορία:Φυσικοχημεία Κατηγορία:Κβαντική χημεία
Χαρακτήρες των ταινιών Scream
Η σειρά ταινιών Scream σε σκηνοθεσία Γουές Κρέιβεν συμπεριλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό χαρακτήρων που δημιούργησε ο Κέβιν Γουίλιαμσον. Οι ταινίες εστιάζουν στο χαρακτήρα της Σίντνεϊ Πρέσκοτ και σε μια διαδοχική σειρά δολοφονιών που διαπράττει ένας δολοφόνος με τη μάσκα φάντασμα και τη μαύρη μπέρτα, γνωστός ως Ghostface, ο οποίος σε κάθε ταινία έχει ως κύριο στόχο τη Σίντνεϊ Πρέσκοτ. Η σειρά αποτελείται από έξι ταινίες, Scream (1996), Scream 2 (1997), Scream 3 (2000), Scream 4 (2011), Scream (2022) και Scream VI (2023).
Η Σίντνεϊ συντροφεύεται σε κάθε ταινία από τη δημοσιογράφο Γκέιλ Γουέδερς και τον αναπληρωτή σερίφη Ντιούι Ράιλι. Η σχέση της Σίντνεϊ με την Γκέιλ στην αρχή είναι εχθρική, αλλά έρχονται πιο κοντά σε κάθε ταινία, καθώς επιβιώνουν από τις επιθέσεις του Ghostface. Η Γκέιλ με τον Ντιούι έχουν σχέση στο Scream 2 και καταλήγουν σε πρόταση γάμου στο φινάλε του Scream 3. Στο Scream 4, έχουν περάσει έντεκα χρόνια, η Σίντνεϊ έχει γράψει ένα βιβλίο για τις εμπειρίες της, ο Ντιούι έχει γίνει Σερίφης της πόλης Γούντσμπορο και είναι παντρεμένος με την Γκέιλ, η οποία παλεύει να γράψει ένα καινούριο βιβλίο.
Κάθε ταινία παρέχει κίνητρο και καχυποψία για τους περισσότερους χαρακτήρες αφήνοντας την ταυτότητα του δολοφόνου ή δολοφόνων κρυφή μέχρι το φινάλε, στο οποίο οι ίδιοι αποκαλύπτουν το πρόσωπό τους και το κίνητρό τους. Στο Scream, η πλασματική πόλη Γούντσμπορο δέχεται επίθεση από έναν μασκοφόρο δολοφόνο, ο οποίος εστιάζει στη Σίντνεϊ και αποκαλύπτεται στο φινάλε ότι είναι το αγόρι της, Μπίλι Λούμις και ο φίλος τους Στου Μάχερ. Ο Μπίλι αποκαλύπτει ότι αυτός είναι υπεύθυνος για το θάνατο της μητέρας της Σίντνεϊ, Μορίν Πρέσκοτ, επειδή αυτή είχε δεσμό με τον πατέρα του και γι' αυτό το λόγο η μητέρα του τον εγκατέλειψε. Στο Scream 2, μιμητές δολοφόνοι των δολοφόνων του Γούντσμπορο σπέρνουν παντού το θάνατο και βάζουν στόχο τη Σίντνεϊ και τους φίλους της. Αποκαλύπτεται ότι οι δολοφόνοι είναι ο φίλος της Σίντνεϊ, Μίκι και η μητέρα του Μπίλι, η κυρία Λούμις, η οποία ήθελε να πάρει εκδίκηση για το θάνατο του γιου της. Στο Scream 3, μια άλλη σειρά δολοφονιών αρχίζει να διαπράττεται, με το δολοφόνο να ισχυρίζεται ότι γνωρίζει το παρελθόν, πριν δηλαδή τα γεγονότα της πρώτης ταινίας. Ο δολοφόνος είναι ο Ρόμαν Μπρίτζερ, ο οποίος αποκαλύπτει στη Σίντνεϊ ότι είναι ο ετεροθαλής αδερφός της και ζητάει εκδίκηση για την απόρριψη και εγκατάλειψη της μητέρας τους. Επίσης αποκαλύπτει ότι είναι αυτός που έπεισε τον Μπίλι να σκοτώσει τη Μορίν πριν τα γεγονότα του Scream, βάζοντας σε κίνηση τα γεγονότα που συνέβησαν σε κάθε ταινία. Στο Scream 4, έντεκα χρόνια μετά τις τελευταίες δολοφονίες, ένας νέος δολοφόνος εμφανίζεται όταν η Σίντνεϊ αποφασίζει να επιστρέψει στο Γούντσμπορο στην 15η επέτειο των πρώτων φόνων. Ο δολοφόνος είναι η ξαδέρφη της, Τζιλ Ρόμπερτς και ο λάτρης των ταινιών τρόμου Τσάρλι Γουόκερ. Η Τζιλ ζήλευε τη δόξα της Σίντνεϊ και επιθυμούσε να είναι αυτή η μόνη επιζήσασα των δολοφονιών του Ghostface. Στην πέμπτη ταινία Scream αποκαλύπτεται ότι οι δολοφόνοι είναι οι Άμπερ Φρίμαν και Ρίτσι Κιρς, οι οποίοι ως λάτρεις των ταινιών τρόμου δηλώνουν απογοητευμένοι από την πορεία του κινηματογραφικού τρόμου και αποφασίζουν να φτιάξουν τη δική τους ταινία.
Η σειρά ταινιών έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία συμπεριλαμβανομένου ενός Saturn Award α' γυναικείου ρόλου και MTV Movie Award καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για τη Νιβ Κάμπελ αλλά και το Saturn Award καλύτερης ταινίας τρόμου.
Σίντνεϊ Πρέσκοτ
thumb|150px| Η [[Νεβ Κάμπελ κέρδισε το Saturn Award Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Scream]] Η Σίντνεϊ Πρέσκοτ είναι μια έφηβη κοπέλα που ζει στο Γούντσμπορο. Στο Scream, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία της μητέρας της, Μορίν, δέχεται επίθεση από έναν μασκοφόρο δολοφόνο που αργότερα αποκαλύπτεται ότι είναι το αγόρι της Μπίλι Λούμις και ο φίλος τους Στου Μάχερ, οι οποίοι δολοφόνησαν και τη μητέρα της. Το κίνητρο του Μπίλι ήταν η σχέση της Μορίν με τον πατέρα του, κάτι που προκάλεσε να φύγει η μητέρα του από το σπίτι και να τον εγκαταλείψει. Η Σίντνεϊ καταφέρνει να τους σκοτώσει και τους δύο. Στο Scream 2 και ενώ η Σίντνεϊ φοιτεί στο κολέγιο γίνεται για μία ακόμα φορά στόχος του δολοφόνου Ghostface. Αποκαλύπτεται ότι οι δολοφόνοι είναι ο φίλος της Μίκυ και η κυρία Λούμις, μητέρα του Μπίλι, η οποία ζητούσε εκδίκηση για το θάνατο του γιου της. Η Σίντνεϊ καταφέρνει για δεύτερη φορά να επιβιώσει. Λίγα χρόνια μετά, στο Scream 3, η Σίντνεϊ θα αναγκαστεί να πάει στο Χόλιγουντ, όταν ένας νέος δολοφόνος ξεκινά μια νέα σειρά δολοφονιών. Αποκαλύπτεται ότι ο δολοφόνος είναι ο ετεροθαλής αδερφός της Ρόμαν Μπρίτζερ, ο οποίος ήθελε να τη σκοτώσει από θυμό λόγω της εγκατάλειψής του από τη μητέρα τους, Μορίν. 11 χρόνια μετά, στο Scream 4, επιστρέφει στο Γούντσμπορο για να προωθήσει το βιβλίο που έγραψε για τις εμπειρίες της όλα αυτά τα χρόνια αλλά γίνεται για μία ακόμη φορά στόχος ενός νέου Ghostface. Στο Scream (2022), η Σίντνεϊ αποκαλύπτεται ότι είναι παντρεμένη με έναν άντρα που ονομάζεται Μαρκ, με τον οποίο έχει δύο παιδιά. Με την Γκέιλ, η Σίντνεϊ επιστρέφει στο Γούντσμπορο για να βοηθήσει την Σαμ Κάρπεντερ και την αδελφή της Τάρα να σκοτώσουν τους νέους Ghostface, εκδικούμενοι τον Ντιούι και τα άλλα θύματα. Η Σίντνεϊ δεν εμφανίζεται στο Scream VI, στο οποίο ένας Ghostface αρχίζει μια νέα σειρά δολοφονιών στη Νέα Υόρκη. Η Γκέιλ δηλώνει ρητά ότι η Σίντνεϊ ζει με την οικογένειά της κάπου κρυφά και μακριά από τις νέες δολοφονίες.
Στις πλασματικές ταινίες μέσα στις ταινίες "Stab" και "Stab 2", βασισμένες υποτίθεται στους φόνους που συνέβησαν, τη Σίντνεϊ υποδύεται η Τόρι Σπέλινγκ ενώ στο "Stab 3: Επιστροφή στο Γούντσμπορο" την υποδύεται η πλασματική ηθοποιός Αντζελίνα Τάιλερ.