cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σήματα ομίχλης
Ηχητικά σήματα Ραδιοφάρων
Επειδή τα "ραδιοσήματα" των Ραδιοφάρων δεν επηρεάζονται από υφιστάμενη ομίχλη και εκ του λόγου ότι είναι "ηχητικά" καθιερώθηκε να θεωρούνται και να συμπεριλαμβάνονται στα "ηχητικά σήματα ομίχλης". Τα ηχητικά αυτά σήματα, καλούμενα "ραδιοσήματα", λαμβάνονται από ειδικά όργανα, δέκτες, τα λεγόμενα Ραδιογωνιόμετρα (Ρ/Γ) τα οποία στη συνέχεια αναλύουν αυτά σε ραδιοδιοπτεύσεις, δηλαδή από ποιες κατευθύνσεις εκπέμπονται. Καθίσταται αντιληπτό πως ένα λαμβανόμενο σήμα Ραδιοφάρου συνιστά διόπτευση και όχι απόσταση. Συνεπώς θα πρέπει να λαμβάνονται δύο τουλάχιστον ραδιοδιοπτεύσεις, από δύο Ραδιοφάρους, η τομή των οποίων στο χάρτη θα αποτελεί το γεωγραφικό στίγμα του δέκτη, του Ρ/Γ, δηλαδή του πλοίου. Τα εκπεμπόμενα ραδιοσήματα των Ραδιοφάρων δίδονται σε ειδικούς καταλόγους (βιβλία), τα γνωστά στους ναυτιλόμενους List of Radio Signals vol.II και Aid to navigation 117A & 117B.
Υποβρύχια ηχητικά σήματα ομίχλης
Σε πολλές περιοχές με έντονη ναυτιλιακή κίνηση ή πλησίον σημαντικών εγκαταστάσεων (π.χ. ναυστάθμων, απάντλησης πετρελαίου, κλπ) καθ΄ όλο το 24ωρο εκπέμπονται υποβρύχια ηχητικά σήματα (submarine fog signals) τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από ταλαντωτές είτε από κώδωνες. Επειδή και αυτά τα σήματα δεν επηρεάζονται από τυχόν υφιστάμενη ομίχλη καθιερώθηκε να συμπεριλαμβάνονται στα ηχητικά σήματα ομίχλης όπως και τα ραδιοσήματα. Οι υποβρύχιοι ταλαντωτές (submarine oscillators, s.o.) λειτουργούν με ηλεκτρισμό και παράγουν σήμα υψηλού τόνου που χαρακτηρίζεται από ομάδα γραμμάτων του Μορσικού αλφαβήτου. Επειδή οι συνθήκες μετάδοσης του ήχου εντός του θαλασσίου ύδατος είναι πολύ καλλίτερες, τα υποβρύχια αυτά σήματα είναι δυνατόν ν΄ ακροασθούν από απόσταση 50 ναυτικών μιλίων. Οι υποβρύχιοι κώδωνες (submarine bells, s.b. ή sub.bell) οι οποίοι φέρονται συνήθως υπό σημαντήρες λειτουργούν είτε ηλεκτρικά είτε μηχανικά δια του κλυδωνισμού. Δεδομένου όμως ότι κατά τη διάρκεια της ομίχλης η θάλασσα συνήθως είναι ήρεμη, συνεπώς οι σημαντήρες να μη κλυδωνίζονται, πιθανώς και να μην εκπέμπεται ηχητικό σήμα. Αντίθετα οι κώδωνες που λειτουργούν με ηλεκτρισμό εκπέμπουν σε κανονική λειτουργία ο ήχος των οποίων φθάνει συνήθως μέχρι τα 15 ναυτικά μίλια. Για την λήψη των υποβρυχίων ηχητικών σημάτων απαιτείται ειδικός δέκτης που καλείται υδρόφωνο δια του οποίου γίνεται και ο προσδιορισμός (μέτρηση) υποβρύχιας διόπτευσης. Και σ΄ αυτή την περίπτωση προσδιορίζεται η κατεύθυνση και όχι η απόσταση. Τέτοιους όμως δέκτες δεν διαθέτουν τα εμπορικά πλοία όσο τα πολεμικά. Είναι δυνατόν όμως να γίνουν αντιληπτά ευκρινώς από τις εσωτερικές πλευρές του σκάφους, μακρυά του μηχανοστασίου και κοντά στην ίσαλο γραμμή. Πληροφορίες περί των υποβρυχίων ηχητικών τέτοιων σημάτων παρέχουν οι Φαροδείκτες και οι Πλοηγοί.
Κατηγορία:Ασφάλεια ναυσιπλοΐας Κατηγορία:Πλοίο
Το Ψάθινο Καπέλο
Το Ψάθινο Καπέλο είναι ελαιογραφία του Νικολάου Λύτρα που δημιούργησε το 1925 και θεωρείται ως ένα από τα πιο τολμηρά και εντυπωσιακά έργα του πρώιμου ελληνικού Μοντερνισμού. Εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.
Το θέμα
Το θέμα απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα με ένα ψάθινο καπέλο σε ασπρισμένο αυλόγυρο σε νησιώτικο τοπίο μια ζεστή καλοκαιρινή ημέρα.
Αισθητική ανάλυση
Είναι χαρακτηριστικό έργο του Λύτρα, που υπήρξε από τους πρωτοστάτες της Ομάδας Τέχνης, επηρεασμένος από τον εξπρεσιονισμό χωρίς όμως να παραμορφώνει το σχέδιο δουλεύοντας με ένταση το χρώμα. Ο ζωγράφος χρησιμοποιεί έντονα και ζωντανά χρώματα, όλα τα γκριζογάλαζα ψυχρά στο κάτω μέρος, όλα τα πορτοκαλοκίτρινα θερμά προς τα πάνω. Σε αυτόν τον πίνακα κυριαρχούν τα χρώματα του βασικού κίτρινου με το συμπληρωματικό μωβ που χρωματίζουν τη φιγούρα με πλατιές ελεύθερες πινελιές, παχύρρευστο χρώμα και χειρονομιακή γραφή, δίνοντας έμφαση στον υλικό χαρακτήρα του χρώματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Λύτρα
32532 Θηρεύς
Ο 32532 Θηρεύς ή 2001 PT13 είναι ένας κένταυρος με διάμετρο περίπου 84 χιλιόμετρα, του οποίου το αφήλιό είναι στις 12,8 ΑΜ και το περιήλιό του στις 8,54 ΑΜ. Ανακαλύφθηκε στις 9 Αυγούστου 2001 από το ΝΕΑΤ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κένταυροι (Αστρονομία)
Προεδρικές εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν (2013)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αζερμπαϊτζάν στις 9 Οκτωβρίου 2013. Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ επανεξελέγη για τρίτη συνεχόμενη θητεία και η νίκη του ανακοινώθηκε προτού ανοίξουν οι κάλπες, μέσω εφαρμογής για έξυπνα κινητά τηλέφωνα που λάνσαρε η εκλογική επιτροπή. Η εν λόγω εφαρμογή έδωσε στον Αλίγιεφ ποσοστό 72,6%. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ ανέφεραν "σημαντικά προβλήματα" κατά την εκλογική διαδικασία. Στην τελική έκθεση του ΟΑΣΕ αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος είχε κάλυψη από τα ΜΜΕ σε ποσοστό 92%.
Αποτελέσματα
Οι εκλογές επισκιάστηκαν από εκτεταμένες ανωμαλίες και η εκλογική επιτροπή αναγκάστηκε να ανακαλέσει τα αποτελέσματα που είχε ανακοινώσει στην αρχή, καθώς αφορούσαν τις εκλογές του 2008.
Παραπομπές
2013
Καλόγρια Αχαΐας
Τοποθεσία
Ο οικισμός της Καλόγριας βρίσκεται σε πεδινή περιοχή στη δυτική Αχαΐα, εγγύς των ακτών του Κυλλήνιου κόλπου στο Ιόνιο πέλαγος: Δυτικά του Αεροδρομίου του Αράξου, της οχύρωσης του Τείχους των Δυμαίων και της Λιμνοθάλασσας Προκόπου, νοτιοδυτικά της Λιμνοθάλασσας Πάπα και του εκεί ιχθυοτροφείου, νότια και νοτιοδυτικά των υψωμάτων των Μαύρων βουνών, και νότια της δημοφιλούς παραλίας «Γιανισκάρι» (και του παρακείμενου «Μικρού Γιανισκαρίου). Είναι κτισμένος στο βόρειο τμήμα της περιοχής της Στροφυλιάς και η θέση του οικισμού ταυτίζεται με τη φημισμένη παραλία της «Καλόγριας» ή «Καλογριάς».
Εγγύς της Καλόγριας βρίσκονται τα χωριά Άραξος στα ανατολικά και Μετόχι στα νοτιοανατολικά. Απέχει λιγότερο από 5 χλμ. από τον οικισμό του Αράξου, ο οποίος αποτελεί την έδρα της εκεί τοπικής κοινότητας, αλλά και λιγότερο από 6 χιλιόμετρα από τον οικισμό του Μετοχίου όπου αποτελούσε την έδρα του πρώην Δήμου Λαρισσού. Η έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας όπου είναι η κωμόπολη της Κάτω Αχαΐας (Αχαγιά), απέχει περί τα 20 χιλιόμετρα από την Καλόγρια.
Διοικητική εξέλιξη
Απογράφεται στα 1879 ως «Καλογριά» ενώ αναφέρεται το 1901 ως οικισμός του τότε Δήμου Δύμης. Η Καλόγρια είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 14/03/1971, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αράξου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αράξου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Παραλία Καλόγριας
Η παραλία της «Καλόγριας» ή «Καλογριάς» είναι από τις πιο φημισμένες της Αχαΐας, και όχι μόνο, και κατά τη θερινή περίοδο συρρέει σε αυτήν μεγάλο πλήθος κόσμου από διάφορα μέρη: κυρίως από τη γύρω περιοχή, τη δυτική Αχαΐα, την Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή της, καθώς και από μέρη της Ηλείας. Είναι μια μεγάλη παραλία με καθαρά νερά και αμμουδιά όπου σε συνδυασμό με το δάσος της Στροφυλιάς αποτελεί ειδυλλιακό μέρος. Σε αυτήν βρίσκονται και αμμόλοφοι (θίνες), με εντυπωσιακότερο αυτόν στο βόρειο τμήμα της. Πρόκειται για μια εκτενή αμμουδερή παραλία γεμάτη αμμοθίνες και αμμόλοφους, μεγάλες κουκουναριές ενώ περιλαμβάνει πλούσιο υδροβιότοπο, λιμνοθάλασσες, βάλτους και ανοιχτές εκτάσεις ρηχών νερών.
Στην περιοχή πέραν των λίγων οικιών υπάρχουν τουριστικές υποδομές και ξενοδοχειακές μονάδες αλλά και κάποιοι χώροι διαμονής καθώς και διάφοροι χώροι εστίασης και αναψυχής.
Ερρίκος
Το όνομα Ερρίκος αναφέρεται στις εξής προσωπικότητες:
Καλόγρια Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Ερρίκος
Σύγχρονοι Έλληνες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γκάμα
Η Γκάμα (Gama) είναι πόλη της Ομοσπονδιακής (Φεντεράλ) περιοχής της Βραζιλίας.
Το 1747 στην περιοχή έφθασε ο πρώτος ιερέας. Λεγόταν πατήρ Λουίς δα Γκάμα Μεντόνσα και πιθανόν η περιοχή αυτή ονομάστηκε "Γκάμα" σε ανάμνησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
NGC 214
Ο NGC 214 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel) στις 10 Σεπτεμβρίου 1784.
Μυρίκη Ευρυτανίας
Η Μυρίκη είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι κτισμένη μέσα σε πυκνό ελατοδάσος, σε υψόμετρο 1.120 μέτρων στις πλαγιές του όρους Νεραϊδοβούνι, απέναντι του όρους Τυμφρηστού. Απέχει 10 χλμ. από το Καρπενήσι.
Η Μυρίκη ανήκει στον Δήμο Καρπενησίου και ο πληθυσμός, της σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 61 κάτοικοι. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Μυρίσι ή Μύρισι.
Το χωριό γνώρισε καταστροφές κατά την Επανάσταση του 1821 και κατά την Κατοχή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο παλαιότερος ναός στο χωριό είναι της Αγίας Παρασκευής από το 1816. Ανατολικά του χωριού βρίσκεται το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Άλλοι ναοί είναι: ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Κωνσταντίνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Μέξτλι
Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο Μέξτλι (ή και Mέξιτλ ή Τεκσιζτέκατλ)(ισπ. Mextli) ήταν θεός του πολέμου και των καταιγίδων. Γεννήθηκε πλήρως ανεπτυγμένος και αρματωμένος πολεμιστής.
Κάθε χρόνο δεχόταν εκατοντάδες θυσίες. Από τη ρίζα του ονόματος του Μέξτλι έχει προέλθει η ονομασία της χώρας του Μεξικού.
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Ελάχιστο κράτος
Το ελάχιστο κράτος αναφέρεται στο κράτος το οποίο έχει τη λιγότερη δυνατή δύναμη. Είναι ένας όρος πολιτικής φιλοσοφίας που χρησιμοποιείται όταν τα καθήκοντα του κράτους είναι τόσο ελάχιστα που δε μπορούν να μειωθούν περισσότερο χωρίς να δημιουργείται μία μορφή αναρχίας. Σε ένα ελάχιστο κράτος, τα καθήκοντα μιας κυβέρνησης είναι η προστασία των ατόμων από τον καταναγκασμό, την απάτη, και την κλοπή, η απαίτηση αποζημιώσεων και η προστασία της χώρας από ξένη επιθετικότητα. Οι μόνοι κρατικοί θεσμοί σε ένα ελάχιστο κράτος θα ήταν η αστυνομία, τα δικαστικά συστήματα, και ο στρατός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία
Σχεσιακή κβαντική μηχανική
Η σχεσιακή κβαντική μηχανική είναι ερμηνεία της κβαντομηχανικής που αντιμετωπίζει την κατάσταση ενός κβαντικού συστήματος ως εξαρτώμενη από τον παρατηρητή, δηλαδή, η κατάσταση είναι η σχέση μεταξύ του παρατηρητή και του συστήματος. Η ερμηνεία αυτή οριοθετήθηκε για πρώτη φορά από τον Κάρλο Ροβέλι το 1994, και έκτοτε έχει επεκταθεί από πολλούς θεωρητικούς. Είναι εμπνευσμένη από την βασική ιδέα που υπάρχει στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, ότι οι λεπτομέρειες μιας παρατήρησης εξαρτώνται από το πλαίσιο αναφοράς του παρατηρητή, και χρησιμοποιεί μερικές ιδέες από τον Γουίλερ για την κβαντική πληροφορία.
Επομένως, το φυσικό περιεχόμενο της θεωρίας δεν έχει να κάνει με τα αντικείμενα τα ίδια, αλλά με τις μεταξύ τους σχέσεις. Όπως το θέτει ο Ροβέλι: "Η Κβαντική μηχανική είναι μια θεωρία για τη φυσική περιγραφή των φυσικών συστημάτων σε σχέση με άλλα συστήματα, και αυτό είναι μια πλήρης περιγραφή του κόσμου".
Πηγές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική
377 π.Χ.
Γεγονότα
Μαύσωλος ανέλαβε Βασιλιάς της Καρίας μετά τον θάνατο του πεθερού του Εκατόμνου. Έχει σύζυγο και αδερφή την Αρτεμισία Β' της Καρίας η οποία ανέλαβε τον θρόνο το 353 π.Χ..
Θάνατοι
Εκάτομνος Βασιλιάς της Καρίας. Τον διαδέχτηκε ο Μαύσωλος που έχει σύζυγο και αδερφή την Αρτεμισία Β' της Καρίας η οποία ανέλαβε τον θρόνο το 353 π.Χ..
Κατηγορία:Έτη
Χωτούσσα Αρκαδίας
Η Χωτούσσα είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Αξιοθέατα
Το πιο σημαντικό είναι ο αρχαιολογικός χώρος των Καφυών στα ανατολικά του χωριού, όπου έχουν βρεθεί λείψανα προϊστορικού οικισμού, το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, η πηγή Τειχιό, ο βράχος "Πέτρα" με τα κυκλώπεια τείχη που βρίσκεται στον δρόμο για Βλαχέρνα και η θολωτή κρήνη με δύο γούρνες, που έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο "διότι αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα κτίσματος ειδικής κατασκευής, λαϊκών μαστόρων, σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής".
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται γραμμένη ως Χωτούσα (με ένα "σ"), το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1919 με το ΦΕΚ 94Α - 02/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Χωτούσσα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Χωτούσσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Airbus A330
To Airbus 330 είναι μεγάλης χωρητικότητας επιβατικό αεροσκάφος, ευρείας ατράκτου, δικινητήριο, ικανό να εκτελέσει πτήσεις μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Κατασκευάζεται στη Τουλούζη και μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί 1.368 τέτοια αεροσκάφη. Αναπτύχθηκε ταυτόχρονα με το τετρακινητήριο Airbus A340 με το οποίο μοιράζονταν κοινή άτρακτο και εξαρτήματα των φτερών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
The Japanese House
H Amber Mary Bain, γνωστή ως The Japanese House, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια. Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα EPs. Pools to Bathe In, Clean , Swim Against the Tide , και Saw You in a Dream, μέσω της εταιρείας Dirty Hit. Η Bain τραγουδά και παίζει κιθάρα, συνθεσάιζερ και πλήκτρα στα τραγούδια της. Πολλά από τα κομμάτια της παράγονται από την ίδιο τη Bain και τον George Daniel του συγκροτήματος The 1975.
Εμπνεύστηκε το ψευδώνυμο The Japanese House από ένα ακίνητο στην Κορνουάλη της Αγγλίας που ανήκε προηγουμένως στην Kate Winslet με επίπλωση που θυμίζει παραδοσιακά ιαπωνικά σπίτια τσαγιού, σε ένα από τα οποία η Bain και η οικογένειά της ζούσαν κατά της διάρκεια της παιδικής της ηλικίας. Όταν παρέμειναν στο εξοχικό αυτό σπίτι για μια βδομάδα, η Bain πόζαρε ως αγόρι, αποκαλώντας τον εαυτό της Danny. Οι εμπειρίες της επηρεάστηκαν έντονα από τη χρήση ενός ψευδώνυμου για τη μουσική της αντί για τη χρήση του δικού της ονόματος. Η Amber Bain συνεργάστηκε στενά με τη βρετανική μπάντα The 1975 και γι' αυτό η πρώτη της περιοδεία ήταν με τη συγκεκριμένη μπάντα. Το ντεμπούτο άλμπουμ της κυκλοφόρησε το 2019.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Άγγλοι ηλεκτρονικοί μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:ΛΟΑΤ μουσικοί
Σελλά Ευρυτανίας
Τα Σελλά είναι ορεινό χωριό του Νομού Ευρυτανίας. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 1.030 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα. Υπάγονται διοικητικά στον Δήμο Καρπενησίου και ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 101 κατοίκους. Το χωριό απέχει 25 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι.
Τοπική Κοινότητα Σελλών
Στην Τοπική Κοινότητα, εκτός των Σελλών, υπάγεται ο οικισμός Μηλιά (33 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Σελλών' ανέρχεται σε 134 κατοίκους.
Ιωάννης Χρυσοκέρης
Ο Ιωάννης Χρυσοκέρης (1912 - 15 Ιουλίου 1984), του Τριαντάφυλλου, ήταν Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου.
Σελλά Ευρυτανίας
Ιστορική Αναδρομή
Η πρώτη γραπτή αναφορά του χωριού ανάγεται σε οθωμανικά έγγραφα του 15ου αιώνα
Ιωάννης Χρυσοκέρης
Βιογραφία
Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.
Σελλά Ευρυτανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Ιωάννης Χρυσοκέρης
Βιογραφία
Δίδαξε στην ΑΣΟΕΕ και ήταν πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου από το 1970 ως το 1973. Επιμελήθηκε μεταφράσεις, όπως το έργο "Γενική οικονομική επιχειρήσεων" του Μ. Ρ. Λέμαν.
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών τον Ιούλιο του 1984 καταλείποντας τη σύζυγό του, Ελένη και ετάφη στις 16 Ιουλίου στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αντίθεση (αστρονομία)
μικρογραφία|350x350εσ|Διάγραμμα των αστρονομικών θέσεων Στην αστρονομία αντίθεση ονομάζεται η θέση των πλανητών κατά την περιφορά τους περί τον Ήλιο, όταν η αποχή τους φθάνει τις 180°. Για παράδειγμα, όταν ο Ήλιος δύει και την ώρα εκείνη ανατέλλει κάποιος πλανήτης, τότε ο παρατηρούμενος αυτός πλανήτης βρίσκεται σε αντίθεση και η Γη βρίσκεται μεταξύ του Ηλίου και του πλανήτη αυτού. Τα δύο ουράνια σώματα, δηλαδή Ήλιος και πλανήτης απέχουν γωνιακά ως προς τη Γη 180° ή επιστημονικότερα η ορθή αναφορά τους διαφέρει κατά 12 ώρες.
Μεταξύ των πλανητών καθίσταται αντιληπτό ότι ο Ερμής και η Αφροδίτη καλούμενοι και εσωτερικοί πλανήτες, ευρισκόμενοι σε τροχιές κοντύτερα του Ήλιου από της Γης, ουδέποτε μπορούν να έρθουν σε αντίθεση με τον Ήλιο, ενώ οι καλούμενοι εξωτερικοί πλανήτες είναι οι μόνοι που έρχονται σε αντίθεση με τον Ήλιο.
Κατά τη στιγμή της αντίθεσης το προς τη Γη στραμμένο ημισφαίριο του πλανήτη φωτίζεται ολόκληρο από τον Ήλιο τότε και ονομάζεται "πλησιφαής" ή ολοφώτιστος. Τότε ακριβώς είναι που φαίνεται πολύ λαμπρός, ενώ διέρχεται από τον μεσημβρινό του τόπου ή ουράνιο μεσημβρινό κατά το μεσονύκτιο.
Η εποχή της αντίθεσης των πλανητών είναι η πλέον κατάλληλη για τις παρατηρήσεις τους. Περί του χρόνου που έκαστος εξωτερικός πλανήτης βρίσκεται σε αντίθεση αναφέρεται στις αστρονομικές εφημερίδες.
Αναφορές
Κατηγορία:Αστρομετρία Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Διπλό Σμήνος
Είναι δύο πολύ νεαρά σμήνη, και τα δύο με ηλικία περίπου 12 εκατομμυρίων ετών και ανήκουν και τα δύο στην ομάδα ΟΒ Περσέας 1. Οι θερμότεροι αστέρες είναι φασματικού τύπου Β0. Το NGC 869 έχει μάζα ίση με 3.700 ηλιακές μάζες και το NGC 884 με 2.800. Έρευνες έχουν δείξει ότι και τα δύο σμήνη περιβάλλονται από μια εκτεταμένη άλω αστέρων με συνολική μάζα τουλάχιστον 20.000 ηλιακές μάζες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 014
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2022–23
Για την περίοδο 2022–23, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Θεσσαλίας έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσσαλίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η τελική βαθμολογία είχε ως εξής:
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 12 ομάδες σε έναν όμιλο. Η προκήρυξη αναφέρει πως σε περίπτωση που ο πρωταθλητής ΕΠΣΘ ανέβει στην Γ' Εθνική, ο τρίτος της Β κατηγορίας ανεβαίνει στην Α κατηγορία.
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν 11 ομάδες σε έναν όμιλο. Η προκήρυξη αναφέρει πως σε περίπτωση που ο πρωταθλητής ΕΠΣΘ ανέβει στην Γ' Εθνική, ο τρίτος της Γ κατηγορίας ανεβαίνει στην Β κατηγορία.
* Από τον Πηλέα αφαιρέθηκαν 5 βαθμοί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2022-2023
Αλμπέρτο Κόρντα
Ο Αλμπέρτο Ντίας Γκουτιέρρες (Alberto Díaz Gutiérrez, 14 Σεπτεμβρίου 1928 - 25 Μαΐου 2001), γνωστός περισσότερο με το όνομα Αλμπέρτο Κόρντα (Alberto Korda) ήταν Κουβανός φωτογράφος. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους «χρονικογράφους» της κουβανικής επανάστασης, διάσημος για τη δημοφιλέστερη ίσως φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα και μία από τις πιο διάσημες στην ιστορία της φωτογραφίας.
Ο Κόρντα γεννήθηκε στην Αβάνα, γιος ενός εργάτη των σιδηροδρόμων. Εργάστηκε σε πολλές διαφορετικές δουλειές πριν την οριστική ενασχόλησή του με τη φωτογραφία, αρχικά ως βοηθός φωτογράφου. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του διακρίθηκε ως φωτογράφος μόδας ενώ αργότερα εγκατέλειψε την εμπορική φωτογραφία ασχολούμενος με τη φωτοδημοσιογραφία. Από το 1959 εργάστηκε στην κουβανική εφημερίδα Revolución (Επανάσταση) και υπήρξε προσωπικός φωτογράφος του Τσε Γκεβάρα για δέκα χρόνια. Την περίοδο από το 1968 μέχρι το 1978, αφοσιώθηκε στο είδος της υποβρύχιας φωτογραφίας ενώ αργότερα το φωτογραφικό του έργο περιορίστηκε.
Πέθανε το 2001 στο Παρίσι, από καρδιακή προσβολή και ενώ προετοίμαζε μία έκθεση φωτογραφιών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί φωτογράφοι
Βάτναι (Μεσοποταμία)
Το όνομα είναι συριακό –απαντά και στην αραβική γλώσσα- και δηλώνει την κοιλάδα, όπου συνατιούνται τα νερά. Οι χριστιανοί της Συρίας ονόμαζαν την πόλη Βάτνα Sarugi, ή Βάτνα στο Sarugo. (.... Assemanni. βιβλ Orient vol ip 285). . Στον Πευτιγγεριανό πίνακα απαντά ως Batnis, μεταξύ των πόλεων Δεοέρας και Καρρών, και το οδοιπορικό του Αντωνίνου την έθετε σε απόσταση 10 μιλίων από την Έδεσσα. Αυτό το μέρος αναφέρεται επίσης από τον Ιεροκλή. Βρισκόταν μεταξύ της Έδεσσας και της Ανθεμουσιάδος (από την πρώτη απείχε 46 χλμ. ΝΔ). Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο ο κάτοικος της πόλης λεγόταν Βατναίος. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο (14.3.3) ήταν επαρχιακή πόλη στην περιοχή της Ανθεμουσιάδος, που χτίστηκε από τους Μακεδόνες σε μικρή απόσταση από τον Ευφράτη.
Η πόλη κτίστηκε στην αρχαία εποχή από τους Σουμερίους και φαίνεται ότι έλαβε αρχικά την ονομασία Serugh (συριακά ܣ ܪ ܘ ܓ) που στην συριακή διάλεκτο σημαίνει υφαντό ή δικτυωτό και συνάδει με την παράδοση στην περιοχή γι α την κατασκευή σελών από τέτοιου είδους υλικό. Αλλιώς θα ιδρύθηκε από τον προπάππου του Αβραάμ Σερούχ (שרוג) του οποίου το όνομα αναφέρεται μερικές φορές στην Αγία Γραφή. Αργότερα στην περιοχή διαδέχθηκε ο ένας πολιτισμός τον άλλο.
Αιώνες μετά οι Μακεδόνες μετονόμασαν την πόλη σε Βάτνες (συριακά: ܒ ܛ ܢ ܢ, Baṭnān). Πολλοί πλούσιοι έμποροι κατοικούσαν εδώ, και κατά τη διάρκεια του μήνα Σεπτεμβρίου πραγματοποιείτο μια μεγάλη έκθεση εμπορικών ειδών, στην οποία συμμετείχαν έμποροι από την Ινδία και την Κίνα.
Ο Δίων Κάσσιος αναφέρει ότι όταν ο Τραϊανός κατέλαβε τις Βάτνες και την Νίσιβι, έλαβε τον τίτλο του Παρθικού (Parthicus). Αργότερα ο πρώτος Βυζαντινός αυτοκράτωρ Μέγας Κωνσταντίνος έθεσε την πόλη υπό τον έλεγχο της Έδεσσας. Στο ίδιο μέρος ο αυτοκράτορας Ιουλιανός –κατά την εκστρατεία του κατά των Σασσανιδών Περσών- πληροφορήθηκε από τους Ετρούσκους οιωνοσκόπους του καταστροφικό οιωνό για την εκστρατεία του (Αμμιανός. 23.2.), ενώ ο Ζώσιμος (3.12) αναφέρει την πόλη σαν μέρος της πορείας του αυτοκράτορα προς τις Κάρρες. Κοντά εκεί γεννήθηκε ο περίφημος Σύρος επίσκοπος Ιάκωβος των Βατνών (451 -521). Ο βυζαντινός ιστορικός Προκόπιος ( 2.12) την περιγράφει ως μια μικρή και ασήμαντη πόλη σε απόσταση μιας ημέρας ταξιδίου από την Έδεσσα που εύκολα καταλήφθηκε από τον Χοσρόη. Πάλι κατά τον ίδιο ιστορικό, ο Ιουστινιανός οχύρωσε την πόλη αργότερα και απέκτησε κάποια σημασία. Στη συνέχεια η ονομασία Βάτναι αντικαταστάθηκε από τον τύπο Sarug.
Την πόλη κατέλαβαν οι Άραβες το 639, οι Σταυροφόροι το 1098 και ξανά στους Μουσουλμάνους το 1127. Αργότερα καταστράφηκε από τις επιδρομές των Μογγόλων και το 1517 καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους του Σελήμ Α΄. Το 1918 έπεσε σε βρετανικά χέρια, ένα έτος αργότερα σε γαλλικά και απελευθερώθηκε προσωρινά από ένα τοπικό σώμα.
Ο συνταγματάρχης Chesney επεσήμανε ερείπια αυτής της πόλης, και περιέγραψε δύο κολοσσιαία ημιτελή λιοντάρια στο Aulan Tágh, περίπου 8 μίλια νοτίως των Βατνών, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (Exped. Euphrat. Vol. Ip 114.).
Σήμερα η πόλη λέγεται Σουρούτς (Suruç) και ανήκει στην Τουρκία. Η γύρω περιοχή φημίζεται για τα ρόδια της.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Σιρόπι σφενδάμου
Το σιρόπι σφενδάμου είναι σιρόπι που παράγεται συνήθως από το χυμό ξυλήματος των δένδρων ζαχαροσφένδαμος, κόκκινος σφένδαμος ή μαύρος σφένδαμος, αν και μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από άλλα είδη σφενδάμου. Σε κρύα κλίματα, αυτά τα δέντρα αποθηκεύουν άμυλο στους κορμούς και τις ρίζες τους πριν το χειμώνα. Το άμυλο στη συνέχεια μετατρέπεται σε ζάχαρη που αυξάνεται στο χυμό στα τέλη του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης. Τα δέντρα σφενδάμου αναρροφούνται τρυπώντας τους κορμούς τους και συλλέγοντας το χυμό, ο οποίος επεξεργάζεται με θέρμανση για να εξατμιστεί μεγάλο μέρος του νερού, αφήνοντας το συμπυκνωμένο σιρόπι. Τα περισσότερα δέντρα μπορούν να παράξουν 20 έως 60 λίτρα χυμού ανά εποχή.
Το σιρόπι σφενδάμου κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους ιθαγενείς λαούς της Βορείου Αμερικής, και η πρακτική υιοθετήθηκε από Ευρωπαίους εποίκους, οι οποίοι σταδιακά βελτίωσαν τις μεθόδους παραγωγής. Με τις τεχνολογικές βελτιώσεις στη δεκαετία του 1970 εξευγενίστηκε περαιτέρω η επεξεργασία σιροπιού. Η καναδική επαρχία του Κεμπέκ είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός, υπεύθυνος για το 70% της παγκόσμιας παραγωγής. Οι καναδικές εξαγωγές σιροπιού σφενδάμου το 2016 ανήλθαν στα 487 εκατομμύρια Δολάρια Καναδά (περίπου 312 εκατομμύρια Ευρώ), με το Κεμπέκ να αντιπροσωπεύει περίπου το 90% αυτού του συνόλου.
Το σιρόπι σφενδάμου χρησιμοποιείται συχνά ως άρτυμα για τηγανίτες, βάφλες, αυγόψωμα, βρώμη ή χυλό. Χρησιμοποιείται επίσης ως συστατικό στο ψήσιμο και ως γλυκαντικό ή αρωματικό μέσο. Οι ειδικοί μαγειρικής έχουν επαινέσει τη μοναδική του γεύση, αν και η χημική ουσία δεν είναι πλήρως κατανοητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδική κουζίνα Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα Κατηγορία:Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα
Ο ανίκητος (ταινία, 1956)
Ο Ανίκητος (Βεγγαλικά: অপরাজিত, αγγλική μεταγραφή: Aparajito / ελληνική: Απαραζίτο) είναι δραματική ταινία του 1956 του σκηνοθέτη Σατιατζίτ Ράι, και η δεύτερη ταινία της τριλογίας του Απού μετά την ταινία Το τραγούδι του δρόμου. Η πλοκή βασίζεται στο ίδιο βιβλίο για το Τραγούδι του δρόμου καθώς και το επόμενο βιβλίο της σειράς με τίτλο Ανίκητος. Ξεκινά από το τέλος της προηγούμενη ταινίας, με την οικογένεια του Απού πλέον να μετακομίζει στο Βαρανάσι, και καταγράφει τη ζωή του από την παιδική ηλικία ως την ενηλικίωση του και την εγγραφή του στο κολλέγιο, έως και τον θάνατο της μητέρας του όταν πλέον απομένει μόνος.
Παραγωγή και υποδοχή
Όταν ο Ράι ξεκίνησε τα γυρίσματα του Τραγουδιού δεν σκόπευε να γυρίσει και άλλη ταινία με βάση την ιστορία αυτή, ωστόσο η μεγάλη κριτική και εμπορική επιτυχία της ταινίας τον έκανε να αναθεωρήσει. Σε αντίθεση με την προηγούμενη του ταινία όπου παρέμεινε πιστός στις λεπτομέρειες του βιβλίου όπου βασίζονταν η ταινία, ο Ράι έκανε σημαντικές καλλιτεχνικές διαφοροποιήσεις στον Ανίκητο παρουσιάζοντας τη σχέση του Απού και της μητέρας του με πολύ διαφορετικό τρόπο. Το αποτέλεσμα ήταν η ταινία να μην έχει πολύ καλή υποδοχή στην Ινδία καθώς το κοινό βρήκε ανάρμοστη την διαμάχη που εισήγαγε ο Ράι μεταξύ της μητέρας και του γιού, σε αντίθεση με την καθιερωμένη αγάπη και αφοσίωση μεταξύ γονέων και παιδιών κατά την παράδοση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Λέοντα Κατηγορία:Ινδικές δραματικές ταινίες
Κοινότητα Κουνάβων
Η Κοινότητα Κουνάβων είναι κοινότητα του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κουνάβοι. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Κώμες. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 915 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Γρηγόριο Παπαδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Φλεγμονή
Φλεγμονή είναι το σύνολο των τοπικών και συστηματικών μηχανισμών που ενεργοποιεί ο οργανισμός αντιδραστικά μετά από την επίδραση σε αυτόν διαφόρων βλαπτικών παραγόντων, όπως παθογόνα, χημικά, και τραυματισμένοι ιστοί. Αυτή η φυσική αμυντική διαδικασία φέρνει αυξημένη ροή αίματος στην περιοχή, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση υγρού. Καθώς το σώμα προσαρμόζει αυτήν την προστατευτική απόκριση, αναπτύσσονται τα συμπτώματα της φλεγμονής, όπως πρήξιμο, πόνος, αυξημένη ζεστασιά και ερυθρότητα του δέρματος.
Οι φλεγμονές διακρίνονται σε οξείες (διάρκειας λίγων ημερών), υποξείες (μεταβατικο σταδιο) και σε χρόνιες (μεγαλύτερης διάρκειας). Όταν οι φλεγμονές είναι οξείες, εμφανίζονται ως άμεση αντίδραση στο τραύμα (τραυματισμός ή χειρουργική επέμβαση), συνήθως εντός δύο ωρών. Όταν είναι χρόνιες, οι φλεγμονές περιλαμβάνουν μια συνεχιζόμενη απόκριση σε μια πιο μακροχρόνια ιατρική κατάσταση, όπως η αρθρίτιδα. Οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες συμβάλλουν στους περισσότερους από τους μισούς θανάτους παγκοσμίως.
Αν και η φλεγμονή μπορεί να προκληθεί από λοίμωξη, δεν είναι ίδιες και αντιμετωπίζονται διαφορετικά. Η λοίμωξη είναι η εισβολή και πολλαπλασιασμός «ξένων» μικροοργανισμών που μπορούν να προκαλέσουν παθολογικές καταστάσεις ή ασθένειες στον οργανισμό του ξενιστή. Αντίθετα, η φλεγμονή περιγράφει καθαρά την ανοσοαγγειακή απόκριση του σώματος, όποια κι αν είναι η αιτία (π.χ. χημική ουσία, τραυματισμένος ιστός κ.α.).
Ταξινόμηση
μικρογραφία|Η φλεγμονή είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας τα λευκά αιμοσφαίρια του σώματος και οι ουσίες που παράγουν μας προστατεύουν από τη μόλυνση ξένων οργανισμών, όπως βακτήρια και ιούς. Σε ορισμένες ασθένειες, ωστόσο, όπως η αρθρίτιδα, το αμυντικό σύστημα του σώματος προκαλεί φλεγμονώδη απόκριση όταν δεν υπάρχουν ξένοι εισβολείς για να πολεμήσουν. Σε αυτές τις ασθένειες, που ονομάζονται [[αυτοάνοσες ασθένειες, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού προκαλεί βλάβη στους δικούς του ιστούς. Το σώμα αποκρίνεται σαν να έχουν μολυνθεί οι φυσιολογικοί ιστοί ή είναι κάπως ανώμαλοι.|373x373εσ]] Με βάση τη διάρκεια:
Σύμφωνα με τη σοβαρότητα της αντίδρασης του σώματος:
Με βάση τον εντοπισμό:
Αιτιολογία
μικρογραφία|Φλεγμονή που προκλήθηκε από παρασιτικό οργανισμό ([[τσιμπούρι).|αριστερά]] αριστερά|μικρογραφία|Το [[άσθμα θεωρείται μια φλεγμονώδης διαταραχή. Στη δεξιά εικόνα απεικονίζεται ο φλεγμονώδης αεραγωγός λόγω άσθματος.]] Τα παθογόνα ερεθιστικά (επιβλαβείς παράγοντες) από τη φύση τους μπορεί να είναι :
Παθογένεση
Η διαδικασία φλεγμονής χωρίζεται σε τρία κύρια στάδια :
Διάγνωση
Αιματολογικές εξετάσεις: η ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών (ESR) αυξάνεται, και ο αριθμός των λευκοκυττάρων (λευκοκυττάρωση) και ο τύπος τους αλλάζει.
Βιοχημικές εξετάσεις: σε οξεία φλεγμονή, η ποσότητα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (πρωτεΐνη οξείας φάσης) και οι α- και β-σφαιρίνες αυξάνονται, σε χρόνια φλεγμονή οι γ-σφαιρίνες αυξάνονται, ενώ το περιεχόμενο της αλβουμίνης μειώνεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθολογία Κατηγορία:Φυσιολογία ανθρώπου
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1971
Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1971 ήταν το 9ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μία ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε ο Πανιώνιος, η δεύτερη ομάδα από την Ελλάδα που αναδείχθηκε νικήτρια του θεσμού. Στον τελικό αντιμετώπισε την Μπέσα Καβάγια από την Αλβανία. Η διοργάνωση διήρκεσε από τον Απρίλιο έως το Δεκέμβριο του 1971.
Αποτελέσματα
Ο αγώνας Αλτάι-Πανιώνιος αποτέλεσε τον πρώτο επίσημο ελληνικής ομάδας στη Σμύρνη, μισό αιώνα έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η σημασιολογία του δε, ενισχύεται από το γεγονός ότι ο Πανιώνιος ιδρύθηκε σε αυτήν ακριβώς την πόλη και κυρίως ότι η Αλτάι ήταν ο σύλλογος ο οποίος μετά τον ξεριζωμό που ακολούθησε, οικειοποιήθηκε τα γραφεία του και το στάδιο έως την απόκτηση δικού της.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1971
Εντμόν Ντεμπομαρσέ
Ο Εντμόν Ντεμπομαρσέ (Edmond Debeaumarché) (15 Δεκεμβρίου 1906 – 28 Μαρτίου 1959) ήταν Γάλλος ταχυδρόμος που πέρασε στη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π.. Για τις υπηρεσίες του ο Ντεμπομαρσέ παρασημοφορήθηκε και έλαβε αρκετές εντόπιες και ξένες διακρίσεις. Το 1960 ο Ντεμπομαρσέ έλαβε τη μεταθανάτια διάκριση της απεικόνισης σε γραμματόσημο της σειράς Ήρωες της Επανάστασης.
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τόμας (αποσαφήνιση)
Ο όρος Τόμας μπορεί να αναφέρεται σε:
Κοινότητα Αστριτσίου
Η Κοινότητα Αστριτσίου είναι κοινότητα του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 ΦΕΚ 213Α - 06/10/1927 με την απόσπαση του οικισμού Αστρίτσι από την κοινότητα Βώνης και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 314 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Μιχαήλ Γαρεφαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Κουντουριώτικα
thumb|Τα [[Προσφυγικά Λεωφόρου Αλεξάνδρας|προσφυγικά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας]]
Τα Κουντουριώτικα είναι συνοικία της Αθήνας που εκτείνεται από την Αμερικανική Πρεσβεία (στο ύψος της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας) μέχρι τη συνοικία του Γκύζη, τη συνοικία της Νεάπολης (με όριο την οδό Κόνιαρη) και το λόφο του Λυκαβηττού.
Η έκταση αυτή αγοράστηκε από τον Δήμο Αθηναίων το 1878 προκειμένου ν΄ αποτελέσει πάρκο. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ακόμη η λεωφόρος Αλεξάνδρας και όλη η έκταση ήταν αγρότοποι και περισσότερο λαχανόκηποι. Επίσης με άλλες κατά καιρούς παρεμβάσεις αφαιρέθηκαν οικόπεδα για τη διάνοιξη της λεωφόρου Αλεξάνδρας, τη δημιουργία των Φυλακών Αβέρωφ, και αργότερα του Δικαστικού Μελάθρου, τριών μεγάλων νοσοκομείων, Ελπίς, Άγιος Σάββας, Μαιευτήριο Έλενας Βενιζέλου, καθώς και άλλων μικρότερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στον ίδιο χώρο βρίσκονταν και οικόπεδα της Εκκλησίας της Ελλάδος τα οποία όμως ανταλλάχθηκαν με το δημόσιο.
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Μαριόττο Αλμπερτινέλλι
Ο Μαριόττο ντι Μπίντο ντι Μπιάτζο Αλμπερτινέλλι (Mariotto di Bindo di Biagio Albertinelli, 13 Οκτωβρίου 1474 - 5 Νοεμβρίου 1515) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία. Ήταν στενός φίλος και συνεργάτης του Φρα Μπαρτολομέο.
Μερικά από τα έργα του έχουν περιγραφεί ως «αρχαϊκά» ή «συντηρητικά». Άλλα θεωρούνται παραδειγματικά του μεγαλοπρεπούς κλασικισμού της τέχνης της Αναγέννησης.
Βίος και έργο
Ο Αλμπερτινέλλι γεννήθηκε στη Φλωρεντία γιός τοπικού επιχρυσωτή. Ήταν μαθητής του Κόζιμο Ροσσέλλι (Cosimo Rosselli), στο εργαστήριο του οποίου συνάντησε τον Μπάτσο ντελλα Πόρτα, αργότερα γνωστό ως Φρα Μπαρτολομέο. Οι δύο ήταν τόσο συνδεδεμένοι, που το 1494 δημιούργησαν μια "compagnia", ή συνεργασία, στην οποία διατηρούσαν κοινό εργαστήριο και μοίραζαν τα κέρδη για ο,τιδήποτε παραγόταν σε αυτό. Η συνεργασία διήρκεσε μέχρι το 1500, όταν ο Μπάτσο εντάχθηκε στο Δομινικανό Τάγμα και πέρασε δύο χρόνια σε μοναστήρι. αριστερά|μικρογραφία|294x294εσ| Παναγία Βρεφοκρατούσα με τους Αγίους Ιερώνυμο και Ζηνόβιο, 1508. [[Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου.]] Στην αρχή της καριέρας του, ο Αλμπερτινέλλι τοποθετήθηκε ακόλουθος στην Αλφονσίνα Ορσίνι, σύζυγο του Πιέτρο των Μεδίκωνi και μητέρα του Λαυρεντίου των Μεδίκων. Τα έργα του από αυτήν την περίοδο, όλα μικρής κλίμακας, εκτελέστηκαν με μικροσκοπική, λεπτή τεχνική και ύφος που προήλθε από τα έργα του κύριου μαθητή του Ροσσέλλι Πιέρο ντι Κόζιμο, καθώς και των Λορέντσο ντι Κρέντι (Lorenzo di Credi) και Περουτζίνο. Όπως πολλοί ζωγράφοι της Φλωρεντίας, ο Αλμπερτινέλλι ήταν επίσης επιδεκτικός στην επιρροή της σύγχρονής του φλαμανδικής ζωγραφικής.
Τα πρώτα έργα του Albertinelli περιλαμβάνουν ένα μικρό τρίπτυχο της Παναγίας και του Βρέφους με τιςς Αγίες Αικατερίνη και Βαρβάρα (1500) στο Museo Poldi Pezzoli, Μιλάνο, και ένα άλλο τρίπτυχο της Παναγίας και του Βρέφους με Αγίους, Αγγέλους και Διάφορες Θρησκευτικές Σκηνές στο Musée des Beaux-Arts στη Σαρτρ. Τα διάφορα πάνελ με σκηνές από τη Γένεση, βρίσκονται στο Ίδρυμα Τέχνης Κουρτώ στο Λονδίνο, η Πινακοθήκη Strossmayer στο Ζάγκρεμπ, η Accademia Carrara στο Μπέργκαμο και τα Μουσεία Τέχνης του Χάρβαρντ στο Κέιμπριτζ, και πιθανώς χρονολογούνται από αυτήν την περίοδο.
Το 1503 ο Αλμπερτινέλλι υπέγραψε και χρονολόγησε το πιο γνωστό έργο του, εικόνα για Αγία Τράπεζα για το εκκλησάκι της Sant'Elisabetta della congrega dei Preti στο Σαν Μικέλε άλλα Τρόμπε (San Michele alle Trombe), Φλωρεντία (Σήμερα βρίσκεται στο Ουφίτσ). Ο κεντρικός πίνακας αυτού του έργου απεικονίζει την Επίσκεψη και την προφητεία του Ευαγγελισμού, της Γέννησης και της Περιτομής του Χριστού. Η πυραμιδική σύνθεση, η κλασική αρχιτεκτονική του φόντου και οι έντονες αντιθέσεις φωτός και σκότους καθιστούν τον πίνακα βασικό παράδειγμα της τέχνης της Ύστερης Αναγέννησης. μικρογραφία|450x450εσ| Δημιουργία και πτώση του ανθρώπου, 1490. Λονδίνο, Πινακοθήκη Courtauld. Επίσης το 1503 ο Αλμπερτινέλλι ξεκίνησε νέα συνεργασία με τον Τζουλιάνο Μπουτζαρντίνι, η οποία διήρκεσε μέχρι το 1509, όταν ο Αλμπερτινέλλι επανέλαβε τη συνεργασία του με τον Φρα Μπαρτολομέο. Σε αυτό το σημείο οι Φρα Μπαρτολομέο και Αλμπερτινέλλι χρησιμοποιούσαν παρόμοιο ύφος και περιστασιακά συνεργάστηκαν. Για παράδειγμα, το Kress Tondo, που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Κολούμπια, αποδόθηκε στο παρελθόν στον Φρα Μπαρτολομέο, αλλά σήμερα θεωρείται ότι είναι έργο του Αλμπερτινέλλι χρησιμοποιώντας τα σχέδια του Φρα Μπαρτολομέο ή ένα προκαταρκτικό σχέδιο σε κλίμακα. Ο Ευαγγελισμός στο Μουσείο d'Art et d'Histoire στη Γενεύη υπογράφεται και χρονολογείται (1511) και από τους δύο καλλιτέχνες. Η συνεργασία τερματίστηκε τον Ιανουάριο του 1513, όπως αναφέρεται σε έγγραφο που ορίζει την κατανομή των περιουσιακών στοιχείων του εργαστηρίου.
Σύμφωνα με το βιβλίο του Τζόρτζο Βαζάρι "Βίοι", ο ζωγράφος έζησε άγαμος και αγαπούσε την καλή ζωή και τις γυναίκες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλμπερτινέλλι αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα και λειτουργούσε ταβέρνα για να συμπληρώσει το εισόδημά του ως ζωγράφου. Στο τέλος της ζωής του δεν μπόρεσε να εξοφλήσει μερικά από τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένου ενός στον Ραφαήλ. Η σύζυγός του Αντονία, την οποία νυμφεύτηκε το 1506, πλήρωσε μερικά από τα δάνεια του. Μεταξύ των πολλών μαθητών του ήταν ο Φραντσαμπίτζο (Franciabigio), ο Τζάκοπο ΠαντόρμοJ και ο Ιννοτσέντσο ντα Ίμολα (Innocenzo da Imola).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Τζαμί του Αλαεντίν
Το τζαμί του Αλαεντίν είναι μουσουλμανικό τέμενος το οποίο βρίσκεται στο Ικόνιο, Τουρκία. Είναι το κύριο μνημείο στην ακρόπολη του Ικονίου. Το κτίριο ήταν το τέμενος του Θρόνου για τους Σελτζούκους σουλτάνους του Ρουμ και σε αυτό βρίσκεται το μαυσωλείο της δυναστείας. Κατασκευάστηκε τμηματικά ανάμεσα στα μέσα του 12ου και στα μέσα του 13ου αιώνα. Τόσο η ακρόπολη όσο και το τζαμί έχουν πάρει το όνομά τους από τον Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄.
Περιγραφή
Ακολουθώντας τη συνηθισμένη διαδικασία, οι Σελτζούκοι μετέτρεψαν τη χριστιανική βασιλική στην περιοχή σε τζαμί μετά την κατάληψη της πόλης το 1080. Πολλά από τα οικοδομικά υλικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία τα οποία ενσωματώθηκαν στο κτίριο, ιδιαίτερα οι κίονες και τα κιονόκρανα, προήλθαν από αυτή τη βασιλική και κοντινά βυζαντινά κτίρια.
Στοιχεία τοποθετούν τα πρώτα στάδια της κατασκευής την εποχή του Μασούντ Α΄. Μια επιγραφή χρονολογεί το περίτεχνο μινμπάρ από έβενο το 1155· το μινμπάρ του τζαμιού αποτελεί το παλαιότερο χρονολογημένο παράδειγμα σελτζουκικής τέχνης στην Ανατολία. Το πολύχρωμο κεραμικό πλαίσιο του μιχράμπ και του θόλου από πάνω χρονολογείται από την ίδια περίοδο.
Ο Καϊκαούσης Α΄ άρχισε μια ριζική ανακατασκευή το 1219. Άλλαξε την κύρια είσοδο από τα δυτικά στα βόρεια, απέναντι από το μιχράμπ. Προσέθεσε μνημειώδη πρόσοψη στη βόρεια πλευρά, με θέα την πόλη και το παλάτι. Επίσης άρχισε την κατασκευή ενός μαρμάρινου τάφου στην αυλή. Τα σχέδια του Καϊκούς αναβλήθηκαν μετά τον θάνατό του την ίδια χρονιά και ξεκίνησαν πάλι από τον αδελφό και διάδοχό του Καϊκουμπάντ Α΄. Ο Καϊκοβάδης άλλαξε πολλές από τις επιγραφές του αδελφού του και ανέφερε ότι οι βελτιώσεις ήταν δικές του. Το 1235 προσέθεσε μια μεγάλη αίθουσα, υποστηριζόμενη από 42 κίονες ανατολικά του μιχράμπ.
Ο μιναρές, το μαρμάρινο μιχράμπ (1891) και η ανατολική πόρτα, μέσω της οποίες εισέρχονται οι περισσότεροι επισκέπτες στο τέμενος, χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή. Η ανατολική πτέρυγα του τζαμιού, κατασκευασμένη από δεύτερης χρήσης βυζαντινές και ελληνιστικές κολόνες, διαθέτει μοναδική ευρυχωρία.
Βασιλικές ταφές
thumb|250px|Οι τουρμπέδες στην αυλή Η αυλή του τεμένους Αλαεντίν περιλαμβάνει δύο μνημειώδη μαυσωλεία ή τουρμπέδες. Σύμφωνα με μια επιγραφή στη πρόσοψη, ο Κιλίτζ Αρσλάν Β' έχτισε τον δεκαεδρικό τάφο με την κωνική οροφή. Αυτό το μαυσωλείο έγινε ο τόπος ταφής της σελτζουκικής δυναστείας και στεγάζει τις σαρκοφάγους οχτώ Σελτζούκων Σουλτάνων:
Η κατασκευή του δεύτερου μαυσωλείου ξεκίνησε από τον Καϊκαούσης Α΄, αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί την εποχή του θανάτου του σουλτάνου (απ. 1219). Ο τουρμπές είναι οκτάγωνος και κατασκευασμένος από μάρμαρο. Το ημιτελές μαυσωλείο είναι γνωστό ως Αντσίζ Τουρμπέ ή Ανώνυμο Μαυσωλείο, καθώς τα ονόματα όσων είναι θαμμένοι εκεί είναι άγνωστα.
Πηγές
Κατηγορία:Ικόνιο Αλαεντιν Κατηγορία:Σελτζουκική αρχιτεκτονική
Δυτικό Πακιστάν
μικρογραφία|300x300εσ|Γεωγραφία του Δυτικού Πακιστάν|εναλλ.=Το Δυτικό Πακιστάν (, Mag̱ẖribī Pākistān, ΔΦΑ: [məɣrɪbiː pɑːkɪstɑːn]; পশ্চিম পাকিস্তান, Pôśchim Pākistān) ήταν ένας από τους δύο θύλακες που δημιουργήθηκαν στο σχηματισμό του σύγχρονου Κράτους του Πακιστάν μετά την Διχοτόμηση της Ινδίας το 1947. Τα σύνορα του Δυτικού Πακιστάν αντιστοιχεί με τα σύνορα του σημερινού Πακιστάν.
Μετά την ανεξαρτησία από τους Βρετανούς το 1947, το Κράτος του Πακιστάν χωρίστηκε σε δύο θύλακες, τον δυτικό και τον ανατολικό που χωρίζονταν από τη Δημοκρατία της Ινδίας. Η δυτική πτέρυγα του Πακιστάν αποτελούταν από τρεις επαρχίες με κυβερνήτη (Βορειοδυτικά σύνορα, Δυτικό Παντζάμπ και Επαρχία Σιντ), μια επαρχία με Επικεφαλής Επίτροπο (Επαρχία Μπαλουχιστάν) και την Ένωση Κρατών του Βελουχιστάν, μαζί με αρκετά άλλα ανεξάρτητα πριγκιπικά κράτη (κυρίως τα Μπαχαβαλπούρ, Τσιτράλ, Ντιρ, Χούνζα, Χαϊρπούρ και Σβατ), την Ομοσπονδιακή Περιφέρεια Πρωτεύουσας γύρω από το Καράτσι και τις φυλετικές περιοχές. Η ανατολική πτέρυγα της νέας χώρας, το νέο Ανατολικού Πακιστάν – σχημάτιζε την ενιαία επαρχία Ανατολική Βεγγάλη (συμπεριλαμβανομένης της πρώην Ασσαμέζικης περιοχής Σιλέτ).
Το Δυτικό Πακιστάν ήταν πολιτικά κυρίαρχο, παρόλο που το Ανατολικό Πακιστάν είχε πάνω από το μισό του πληθυσμού. Ωστόσο είχε δυσανάλογα μικρό αριθμό εδρών στη Συντακτική Συνέλευση. Αυτή η ανισότητα των δύο τμημάτων και η γεωγραφική απόσταση μεταξύ τους πιστεύεται ότι ήταν η αιτία για τη καθυστέρηση στην υιοθέτηση ενός νέου συντάγματος. Για την μείωση των διαφορών μεταξύ των δύο περιφερειών, η κυβέρνηση αποφάσισε να αναδιοργανώσει τη χώρα σε δύο διαφορετικές επαρχίες κάτω από τη πολιτική Μία Μονάδα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός Τσόντρι Μουχαμάντ Αλί στις 22 Νοεμβρίου 1954.
Το 1970, ο Πρόεδρος-Συνταγματάρχης Γιαχία Χαν θέσπισε μια σειρά από εδαφικές, συνταγματικές και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές οι αλλαγές καθιέρωσαν τις επαρχιακές συνελεύσεις, το κρατικό κοινοβούλιο και τα σημερινά σύνορα των τεσσάρων επαρχιών του Πακιστάν. . Την 1η Ιουλίου 1970, το Δυτικό Πακιστάν μετονομάστηκε σε "Πακιστάν" κάτω από το Νόμο αρ. 1970, όπου διαλύθηκε το σύστημα "Μία Μονάδα" και αφαιρέθηκε ο όρος "Δυτικό", μετονομάζοντας το σε Πακιστάν. Η σειρά δεν είχε καμία επίδραση στο Ανατολικό Πακιστάν, το οποίο διατήρησε το όνομα από το 1955. Η επόμενη χρονιά χαρακτηρίστηκε από τις σκηνές του εμφυλίου πολέμου που είχε ως αποτέλεσμα την απόσχιση του Ανατολικού Πακιστάν ως Μπαγκλαντές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Ιστορία του Πακιστάν
Δημάριο Ξάνθης
Το Δημάριο ή Δημάρι  είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Δημάριο βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση περίπου 30 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Σμίνθη (έδρα του δήμου) και 44 χλμ. Β. από την Ξάνθη. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 740 μέτρα, ανατολικά από την κορυφή Κούλα (1.828 μ.) στην περιοχή που είναι το ανώτερο τμήμα της λεκάνης του ποταμού Κόσυνθου. Πάνω από το χωριό υπάρχουν εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί με αραιές συστάδες ψυχρόβιων κωνοφόρων (δασικής και βαλκανικής πεύκης - pinus peuce).
H παλιά της ονομασία, από την τουρκοκρατία, ήταν Δεμηρτζήκ και πολιτισμικά, όπως όλα της Κοτύλης, συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Επίσημα για πρώτη φορά αναφέρεται το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοτύλης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κοτύλη, το Αιμόνιο και την Πάχνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοτύλης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 623 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Μπενελούξ
thumb|Benelux Η Μπενελούξ (Benelux) ήταν μια οικονομική ένωση στη δυτική Ευρώπη που περιελάμβανε τρεις γειτονικές χώρες Βασίλεια, το Βέλγιο (België), την Ολλανδία (Nederlands), και το Λουξεμβούργο (Luxemburg). Το όνομα διαμορφώθηκε από την αρχή του ονόματος της κάθε χώρας-μέλους, και δημιουργήθηκε για την τελωνειακή ένωση της Μπενελούξ, αλλά χρησιμοποιείται τώρα με έναν γενικότερο τρόπο.
Η Ένωση αυτή δημιουργήθηκε με τη Συνθήκη για την ίδρυση της Τελωνειακής Ένωσης των Χωρών Μπενελούξ που υπογράφηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944 από τις εξόριστες στο Λονδίνο κυβερνήσεις των τριών παραπάνω χωρών. Με τη συμφωνία αυτή καθορίζονταν σε γενικές γραμμές τα ακόλουθα : Η συμφωνία αυτή προβλεπόταν να εγκριθεί και να ισχύσει με την επάνοδο των κυβερνήσεων στις χώρες τους, πλην όμως αυτό εσωτερικές συνθήκες των χωρών δεν το επέτρεψαν. Έτσι στις 14 Μαρτίου του 1947 υπεγράφη νέα συμφωνία, αυτή τη φορά στη Χάγη η οποία προέβλεπε χωρίς δασμούς σε διακινούμενα προϊόντα μεταξύ των χωρών καθώς και περιορισμό τελών ή χωρίς σε προϊόντα που προέρχονταν από υπερπόντιες κτήσεις (βελγικές και ολλανδικές). Αυτή τέθηκε σε εφαρμογή από τις 1 Ιανουαρίου του 1948.
Σημειώνεται ότι στις 17 Μαρτίου του 1948 οι Χώρες Μπενελούξ υπέγραψαν στις Βρυξέλλες, μετά της Αγγλίας και Γαλλίας μία πεντηκονταετή αμυντική συνθήκη περί αμοιβαίας βοήθειας σε περίπτωση που οποιοδήποτε μέλος - Χώρα θα δεχόταν εξωτερική ένοπλη επίθεση, η οποία περιελάμβανε εκτός των διαφόρων αμυντικών όρων και άλλους εμπορικούς, οικονομικούς και συντονιστικούς όρους.
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους που συνήλθε η διάσκεψη της Μπενελούξ στο Πύργο των Αρδεννών (1948) λήφθηκε η απόφαση με την οποία θα επέρχονταν σε ελάχιστο χρόνο ο συντονισμός της νομισματικής πολιτικής και των τριών χωρών, ισοσκέλιση του προϋπολογισμού τους και κατάργηση των πιστώσεων και του ελέγχου των τιμών. Μάλιστα προβλεπόταν ότι σε περίπτωση που μετά την επάνοδο των τιμών στα φυσιολογικά επίπεδα διαφαίνονταν ανισότητα θα λαμβάνονταν μέτρα προς καθορισμό της τιμής του εξωτερικού συναλλάγματος. Εξ αυτού ειδικά του λόγου αναγκάσθηκε η Ολλανδία να εγκαταλείψει κάθε επέκταση της βιομηχανίας της υαλουργίας προς αποφυγή ανταγωνισμού με το Βέλγιο. Σε αντάλλαγμα αυτού το Βέλγιο αναγνώρισε το πρωτείο της Ολλανδίας στις ναυτιλιακές μεταφορές.
Στη πραγματικότητα η μετάβαση από του παλαιού υφισταμένου τελωνειακού συστήματος στην οικονομική αυτή ένωση πραγματοποιήθηκε το 1950, αν και τότε υπολογιζόταν σε ειδική έκθεση ότι η ολοκλήρωση της Ένωσης θα πραγματοποιούταν περί το τέλος του 1952. Σημειώνεται ότι η Ένωση αυτή βασίστηκε αρχικά στη παλαιότερη Χανσεατική Ένωση καθώς επίσης και στο Σχέδιο Μάρσαλ.
Η Μπενελούξ έπαψε να υπάρχει το 1960, όταν αντικαταστάθηκε από την Οικονομική Ένωση της Μπενελούξ. Είχε προηγηθεί η (ακόμα υπάρχουσα) Οικονομική Ένωση Βέλγιου-Λουξεμβούργου του 1925.