cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Ιστορία
Το κόμμα υποστήριξε την πολωνική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως το υπόγειο Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα - Ελευθερία, Ισότητα, Ανεξαρτησία (Polska Partia Socjalistyczna - Wolno R, Równość, Niepodległość). Το 1948 υπέστη ολέθρια διάσπαση, καθώς οι κομμουνιστές εφάρμοσαν την τακτική σαλαμοποίησης για να διαλύσουν οποιαδήποτε αντιπολίτευση. Μια παράταξη, η οποία περιελάμβανε τον Έντβαρντ Οσούμπκα-Μοράφσκι ήθελε να ενώσει τις δυνάμεις του με το Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα και να σχηματίσει ένα ενωμένο μέτωπο ενάντια στους Κομμουνιστές. Μία άλλη παράταξη, με επικεφαλής τον Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς, υποστήριξε ότι οι Σοσιαλιστές θα έπρεπε να υποστηρίξουν τους Κομμουνιστές στη διεξαγωγή ενός σοσιαλιστικού προγράμματος, ενώ ήταν αντίθετη στην επιβολή ενός μονοκομματικού κράτους. Οι προπολεμικές πολιτικές εχθροπραξίες συνέχισαν να επηρεάζουν τα γεγονότα και ο Στανίσουαφ Μικοουάιτσικ, αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος, δεν θα συμφωνούσε να σχηματίσει ένα ενωμένο μέτωπο με τους Σοσιαλιστές. Οι Κομμουνιστές εκμεταλλεύτηκαν σε αυτές τις διαιρέσεις, απομακρύνοντας τον Οσούμπκα-Μοράφσκι και ορίζοντας τον Τσιρανκιέβιτς πρωθυπουργό.
Το 1948, η ομάδα των Σοσιαλιστών του Τσιρανκιέβιτς συγχωνεύτηκε με το Κομμουνιστικό Πολωνικό Εργατικό Κόμμα (ΠΕΚ) για να σχηματίσει το Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών (Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, ΠΚΕΕ), το κυβερνών κόμμα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Κατάλοιπα της άλλης παράταξης επέζησαν στην αποδημία από την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση και λόγω αυτού, το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα εξακολουθούσε να δραστηριοποιείται στη μετανάστευση. Η παράταξη του Τσιρανκιέβιτς δεν αντιμετωπίζεται πραγματικά ως το πραγματικό ΠΣΚ.
Ένα νέο κόμμα με το ίδιο όνομα, το οποίο επιδίωξε να συνεχίσει την παράδοση του αρχικού ΠΣΚ, ιδρύθηκε από την αριστερές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, όπως ο Γιαν Γιούζεφ Λίπσκι το 1987. Ωστόσο, το νέο ΠΣΚ παραμένει μια περιθωριακή ομάδα στο πολιτικό τοπίο της Τρίτης Πολωνικής Δημοκρατίας, έχοντας εκπροσώπηση στο Σέιμ μόνο μεταξύ 1993 και 2001. Ωστόσο, στις πολωνικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019, το ΠΣΚ είδε τον αρχηγό του, Βόιτσεχ Κονιέτσνι, να εκλέγεται στη Γερουσία της Πολωνίας υπό το λάβαρο της Αριστεράς.
Η κύρια προπαγάνδα της ήταν η εφημερίδα Robotnik («Εργάτης»). Το τρέχον κόμμα δημοσίευσε το Nowy Robotnik («Νέος Εργάτης»), μια συνέχεια της αρχικής έκδοσης, από το 2003 έως το 2006.
Στις 16 Νοεμβρίου 2020, το κόμμα ίδρυσε το πρώτο του ξένο παράρτημα στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Κόβεντρι, μια πόλη-έδρα ενός πολωνοβρετανικού πληθυσμού που ιδρύθηκε από τον Πολωνικό Εξόριστο Στρατό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα
Norman Schenz
Ο Norman Schenz (* 1977 στη Βιέννη ) είναι Αυστριακός δημοσιογράφος και συντονιστής.
Ο Schenz άρχισε να εργάζεται για τον ραδιοφωνικό σταθμό Antenne Wien το 1998. Από το 2003 έως το 2006 ηγήθηκε της εταιρείας ως διευθυντής προγράμματος και συντονίζει πολλά προγράμματα και εκδηλώσεις. Από το 2006 εργάστηκε για την καθημερινή εφημερίδα Αυστρία, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος της κοινωνίας.
Στο τέλος του 2011 μετακόμισε στο Kronen Zeitung, όπου εργάστηκε ως κορυφαίος δημοσιογράφος. Το πεδίο αρμοδιότητάς του είναι η διεθνής και η ευρωπαϊκή κοινωνία και οι VIP της, ιδίως διασημότητες και η υψηλότερη αριστοκρατία στην Αυστρία και στην περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης μεταξύ Αμβούργου και Τεργέστης. Πολλές από τις επαφές του βρίσκονται στον τομέα του πολιτισμού, του αθλητισμού και της κοινωνίας, όπου, σύμφωνα με τον Schenz, οι εμφανίσεις στα κοινωνικά μέσα και τα σχόλια των VIP καθίστανται επίσης ολοένα και πιο σημαντικές. Τα άρθρα του στην Kronen Zeitung, την εφημερίδα με την υψηλότερη κυκλοφορία στην Αυστρία μέχρι στιγμής (2020: ημερήσια κυκλοφορία 650.894 αντιγράφων που πωλήθηκαν) θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά. Ο Schenz θεωρείται ως το πιο ενημερωμένο άτομο στην αυστριακή κοινωνία.
Μεμονωμένα αποδεικτικά στοιχεία
Κατηγορία:Αυστριακοί Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του Τύπου Κατηγορία:Ραδιοπαρουσιαστές Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι
Γερακάρι Τρικάλων
Το Γερακάρι είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Γερακάρι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, στις πλαγιές των Ορέων Αντιχάσια σε υψόμετρο 830 μέτρα και νότια της κορυφής Μετερίλια (υψόμετρο 1.381 μ.). Το χωριό απέχει περίπου 41 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Τρίκαλα, 27 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Δεσκάτη και 33 χλμ. ΒΑ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου) ενώ στη νότια άκρη του περνάει ο ποταμός Ίων. Βορειοανατολικά είναι η Αχελινάδα και το Μαυρέλι, ανατολικά η Λογγά και νοτιοδυτικά ο Κονισκός. Νότια και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων σώζεται ένα από τα κάστρα που ενίσχυαν τα περάσματα από τη Μακεδονία και την Ήπειρο προς τη Θεσσαλία (Ελασσόνα) και του οποίου το ύψος των τειχών σε πολλά σημεία υπερβαίνει τα 3 μέτρα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυμφαίων του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 123 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Scandisk
Το SCANDISK ή ScanDisk είναι ένα βοηθητικό πρόγραμμα στο MS-DOS και συστήματα των Microsoft Windows το οποίο ελέγχει και επισκευάζει συστήματα αρχείων και προβληματικά ίχνη στο σκληρό δίσκο. Εισήχθη στο MS-DOS έκδοση 6.2. Προηγούμενες εκδόσεις του MS-DOS παρείχαν μόνο την απλούστερη, βασιζόμενη σε κείμενο με βάση το πρόγραμμα CHKDSK.
Το ScanDisk περιελάμβανε μια πιο φιλική διεπαφή προς το χρήστη από ότι το MS-DOS στο CHKDSK, περισσότερες γραμμές εντολών και άλλες επιλογές ρύθμισης, και τη δυνατότητα να ανιχνεύει και μερικές φορές να ανακτά φυσικά σφάλματα στο δίσκο. Σε αντίθεση με το CHKDSK, το ScanDisk μπορούσε επίσης να επισκευάσει διασταυρωμένα αρχεία.
Από τα Windows 95 και μετά, το SCANDISK είχε μια γραφική διεπαφή χρήστη, αν και η διεπαφή υπό τη μορφή κειμένου συνέχισε να είναι διαθέσιμη για χρήση σε μονά εκδόσεις DOS.
Το SCANDISK δεν μπορεί να ελέγξει τους δίσκους NTFS και ως εκ τούτου δεν είναι διαθέσιμη για υπολογιστές με εκδόσεις των Windows που βασίζονται στο λειτουργικό NT (συμπεριλαμβανομένων των Windows 2000, Windows XP, κλπ.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Windows Κατηγορία:Λογισμικό Microsoft
Ιερεμίας Α΄
Ο Ιερεμίας Α΄ υπήρξε Οικουμενικός Πατριάρχης από το 1522 ως το 1546, με μία διακοπή κατά τα έτη 1524-1525. Έχει ανακηρυχθεί Άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η μνήμη του τιμάται στις 13 Ιανουαρίου.
Βίος
Καταγόταν από τη Ζίτσα της Ηπείρου και εξελέγη Μητροπολίτης Σόφιας προ του 1513. Είχε περιορισμένη μόρφωση, αλλά ήταν πολύ δημοφιλής και είχε μεγάλες διοικητικές ικανότητες. Εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο Οικουμενικός Πατριάρχης με την στήριξη του άρχοντα Κωνσταντίνου Κουνούπη στις 31 Δεκεμβρίου του 1522, καταβάλλοντας ως δώρο στον Σουλτάνο 500 νομίσματα φραγκικής κοπής και 3.500 φλουριά ως ετήσια οφειλή.
Άγιος Γεώργιος Νότια
Ο Άγιος Γεώργιος Νότια (αγγλικά: Saint George South) είναι μια από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Πρωτεύουσα πόλη είναι το Σεντάλ.
Ιερεμίας Α΄
Βίος
thumb|left|200px|Ο Πατριάρχης Ιερεμίας Α΄ Περί τον Απρίλιο ή Μάιο του 1524, και ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στην Κύπρο, Αίγυπτο, Παλαιστίνη και το όρος Σινά, ανέβηκε αντικανονικά στον Θρόνο ο Σωζοπόλεως Ιωαννίκιος. Με τη βοήθεια των Πατριαρχών Αντιοχείας και Αλεξανδρείας, ο Ιερεμίας κατόρθωσε να ανατρέψει την πραξικοπηματική εκλογή και ο Ιωαννίκιος καθαιρέθηκε από δύο Συνόδους, μία στα Ιεροσόλυμα και μία στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ιερεμίας αποκαταστάθηκε επισήμως στις 24 Σεπτεμβρίου 1525 με βεράτιο του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τον κλήρο και τον λαό της Κωνσταντινούπολης, αποκτώντας στο εξής μεγάλη επιρροή.
Άγιος Γεώργιος Νότια
Γεωγραφία
Η περιφέρεια βρίσκεται νότια της ενορίας, εξού και το όνομα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια στην ενορία, μετά τον Άγιο Γεώργιο Βορειοδυτικά.
Ιερεμίας Α΄
Βίος
Επί των ημερών του (1536), το πρώην Κελί Σταυρονικήτα, το οποίο ανήκε από το 1287 στην Μονή Κουτλουμουσίου και στη συνέχεια, ως το 1533, στην Μονή Φιλοθέου, εκχωρήθηκε σε αυτόν από την Ιερά Κοινότητα και αναβιβάστηκε σε Μονή Σταυρονικήτα, γινόμενη έτσι η εικοστή μονή του Αγίου Όρους. Κατόπιν προσκλήσεως της Ιεράς Κοινότητος, ο Πατριάρχης Ιερεμίας ενεπλάκη προσωπικά στην ανοικοδόμηση της Μονής, της οποίας αναδείχτηκε ευεργέτης και την οποία ανακήρυξε σταυροπηγιακή το 1544.
Άγιος Γεώργιος Νότια
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογικές περιφέρειες της Γρενάδας
Ιερεμίας Α΄
Βίος
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του κατάφερε να σώσει πολλές εκκλησίες, οι οποίες απειλούνταν να κατεδαφιστούν από τους Τούρκους, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι η Πόλη παραδόθηκε και δεν αλώθηκε. Επίσης, το 1537 πέτυχε την έκδοση διατάγματος του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, με το οποίο σταματούσε η μετατροπή εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης σε τζαμιά, απόφαση που όμως δεν επιβεβαιώθηκε από τους διαδόχους του.
Φαίνεται ότι επί της Πατριαρχίας του καθιερώθηκε το εμβατοίκιον, δηλαδή να δίνουν οι αρχιερείς, με την εκλογή τους, χρηματικό δώρο στο Πατριαρχείο για την οικονομική του στήριξη. Τον Οκτώβριο του 1538 δώρισε μέρος της περιουσίας του στο Πατριαρχείο. Πατριάρχευσε μέχρι το 1546, οπότε ασθένησε. Παραιτήθηκε από τον Θρόνο, εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Ιωάννης και πέθανε στην Βράτσα της επαρχίας Τυρνόβου στη Βλαχία, στις 13 Ιανουαρίου 1546.
Αγιοκατάταξη
Στις 10 Ιανουαρίου 2023 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε την κατάταξη του Πατριάρχη Ιερεμία στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και όρισε η μνήμη του να τιμάται στις 13 Ιανουαρίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Ερινεός
Με την ονομασία Ερινεός μπορεί να αναφέρονται τα εξής:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νεζερά
Τα Νεζερά ή Νεζεροχώρια είναι ιστορική περιοχή στην Αχαΐα που αποτελείται από μια ομάδα ορεινών χωριών, που βρίσκονται στις πλαγιές του Ερύμανθου και στα νότια πρόβουνα του Παναχαϊκού, στο σημείο που συναντιούνται τα δυο αυτοί ορεινοί όγκοι στην άνω κοιλάδα του ποταμού Πείρου.
Γεωγραφία
Η περιοχή των Νεζερών εκτείνεται στην ενδοχώρα της Αχαΐας και χαρακτηρίζεται ορεινή με ανομοιομορφία και διάφορες κλίσεις επιφάνειας εδάφους.
Τα Νεζεροχώρια είναι τα εξής : α) στην οροσειρά νότια του Παναχαϊκού: τα Δενδρά, η Καλάνιστρα, ο Κάλανος, το Νέο Κομπηγάδι , ο Πλάτανος και οι Συκιές . β) στον Ερύμανθο : τα Λακκώματα, η Ρίκαβα και η Χρυσοπηγή.
Με τα χωριά των Νεζερών γειτνιάζουν: η Βλασία, ο Προφήτης Ηλίας Καλαβρύτων, το Κούμανι, το Ελληνικό, το Καλούσι, τα Δεμέστιχα και ο Καταρράκτης.
Ονομασία
Η ονομασία "Νεζερά" προέρχεται πιθανότατα από την Σλαβική φυλή των Εζεριτών, όπου ένας μικρός πληθυσμός τους εγκαταστάθηκε στην περιοχή την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 8ου αιώνα μ.Χ. Η ονομασία διατηρείται ακόμα και σήμερα, ενώ παλαιότερα ήταν πιο διαδεδομένη.
Βυζαντινή περίοδος
Στα τέλη του 8ου αιώνα Εζερίτες και Μηλιγγοί, που είχαν εγκατασταθεί νωρίτερα στην Λακωνία και την Ηλεία επαναστάτησαν κατά των Βυζαντινών, έκαναν επιδρομές και λεηλατούσαν την Αχαΐα. Το 805 μ.Χ. οι Σλάβοι αυτοί με την βοήθεια Αράβων και Σαρακηνών πολιόρκησαν την πόλη της Πάτρας. Η πόλη άντεξε την πολιορκία και σώθηκε σύμφωνα με την παράδοση από θαύμα του Αγίου Ανδρέα, μάλιστα οι πολιορκημένοι βγήκαν έξω από τα τείχη και νίκησαν του Σλάβους σε μάχη σώμα με σώμα. Μετά την ήττα τους οι Εζερίτες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των Νεζερών και χωρίς να είναι σίγουρο και τεκμηριωμένο θεωρούνται μάλλον οι πρώτοι οικιστές της περιοχής ή μέρους αυτής.
Μετά την εγκατάσταση τους στην περιοχή, οι Εζερίτες εξεγέρθηκαν αρκετές φορές κατά των Βυζαντινών, γενικά όμως ήταν πιο φιλήσυχοι από την συγγενική τους φυλή τους Μηλιγγούς. Το 842 στάλθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ στην περιοχή ο Θεόκτιστος Βρυέννιος για να υποτάξει τους εξεγερμένους του Θέματος Πελοποννήσου, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Εζερίτες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να πληρώνουν ετήσιο φόρο 300 χρυσά νομίσματα. Αλλά και ο τελευταίος τους ξεσηκωμός, την περίοδο της αυτοκρατορίας του Ρωμανού Α΄ Λακαπηνού είχε δυσμενή κατάληξη. Το 921 ο στρατηγός Κρηνίτης Αροτράς είχε διαταγή να τους αποτρέψει να κάνουν άλλη εξέγερση και να τους υποτάξει. Η εκστρατεία διήρκεσε από την άνοιξη μέχρι το Νοέμβριο του ιδίου έτους.
Φραγκοκρατία
Στις αρχές του 13ου αιώνα, κατά την Δ΄ Σταυροφορία, η περιοχή πέρασε στην κυριαρχία των Φράγκων και αποτέλεσε μέρος της Βαρωνίας Χαλανδρίτσας του Πριγκιπάτου Αχαΐας. Έως τα μέσα του 15ου αιώνα η περιοχή ήταν υπό συνεχή Φραγκοκρατία αλλά εκείνη την περίοδο οι Βυζαντινοί ανάκτησαν τα εδάφη του Πριγκιπάτου και τα Νεζερά αποτέλεσαν ξανά μέρος Δεσποτάτου Μορέως, τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο οι Βυζαντινοί κράτησαν για λίγο αυτήν την φορά την περιοχή αφού η Πελοπόννησος ύστερα από λίγα χρόνια καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς, ενώ παράλληλα είχε ξεκινήσει το τέλος του Βυζαντίου.
Περίοδος Τουρκοκρατίας
Έπειτα από πολιορκία του κάστρου των Νεζερών από τους Οθωμανούς η περιοχή τελικά πέρασε υπό την κυριαρχία τους. Αναφέρεται ότι το κάστρο θεωρούνταν απόρθητο, ενώ η τοπική λαϊκή παράδοση μιλά για μακρά πολιορκία του κάστρου, αφού οι ντόπιοι κάτοικοι είχαν καταφέρει μέσω ενός μυστικού περάσματος και τροφοδοτούνταν με νερό, το μυστικό αυτό όμως το πρόδωσε στους Οθωμανούς μια γριά, η οποία τους συμβούλεψε και τον τρόπο για να μάθουν την ακριβή θέση του. Οι Οθωμανοί ακολούθησαν την συμβουλή της γριάς, άφησαν επί ημέρες ένα άλογο χωρίς νερό, έπειτα το ελευθέρωσαν και αυτό ψάχνοντας για νερό τους οδήγησε στην υπόγεια σήραγγα και έτσι οι Οθωμανοί την έκλεισαν και έτσι κατέλαβαν τελικά το κάστρο.
Ορλοφικά και Επανάσταση του 1821
Κατά τα Ορλωφικά το 1770 τα Νεζεροχώρια πυρπολήθηκαν από τον Σουλεϊμάν Τζιαπάρι και τους Τουρκαλβανούς στρατιώτες του μαζί με το μοναστήρι της Χρυσοποδαρίτισσας. Το 1821 στη μονή συγκεντρώνονταν τα τρόφιμα που δινόντουσαν από την ευρύτερη περιοχή για την τροφοδοσία των ελληνικών δυνάμεων κατά την πολιορκία της Πάτρας την άνοιξη του 1821. Οι Νεζερίτες έλαβαν μέρος στον αγώνα ήδη από το ξέσπασμα του, σε πολλές μάχες, όπως στην Πάτρα, στα Καλάβρυτα και αλλού. Το 1824 διεξήχθη μάχη στην περιοχή μεταξύ ντόπιων κατοίκων με τους Τούρκους στα πλαίσια της επανάστασης. Το 1825 η Οθωμανική Αυτοκρατορία έστειλε τον Ιμπραήμ Πασά με τα στρατεύματα του σε εκστρατεία με σκοπό την κατάπνιξη της Επανάστασης του ’21 και το Μάιο του 1826 πυρπόλησε τα χωριά των Νεζερών και κατέστρεψε ολοσχερώς το μοναστήρι που είχε αναστηλωθεί το 1812 έπειτα από την πρώτη μεγάλη καταστροφή που υπέστη. Ξαναχτίστηκε μετά το τέλος της επανάστασης και συγκεκριμένα η ανακατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1879.
Τα Νεζεροχώρια αποτέλεσαν πατρίδα πολλών ηρωικών και επιφανών αγωνιστών της επανάστασης.
Διοικητική ιστορία
Επί Τουρκοκρατίας και της ενδιάμεσης Β΄ Ενετοκρατίας (1685-1715) τα Νεζερά αποτελούσαν τμήμα της Επαρχίας Καλαβρύτων, έδαφος της οποίας αποτελούσαν και για λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση. Στις 20 Απριλίου 1835, επί Διοικήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος, συστάθηκε ο ανεξάρτητος Δήμος Νεζερών έως το 1841, που με Βασιλικό Διάταγμα της 22ης Ιανουαρίου/3ης Φεβρουαρίου 1841 ο δήμος προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών.
Στις 28 Αυγούστου 1912, με την θέσπιση των κοινοτήτων, ο τότε δήμος Φαρών διαλύθηκε σε μικρότερες κοινότητες εντός της Επαρχίας Πατρών έως τις 4 Δεκεμβρίου 1997 που, με το Σχέδιο Καποδίστριας και την επαναφορά των δήμων στην αυτοδιοίκηση, ο ίδιος δήμος ξανασυστάθηκε.
Στις 7 Ιουνίου 2010, με ισχύ από 1/1/2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ο Δήμος Φαρρών συνενώθηκε με τον Δήμο Τριταίας και τις Κοινότητες Καλεντζίου και Λεοντίου και σύστησαν τον Δήμο Ερυμάνθου όπου ανήκουν πλέον η περιοχή και τα χωριά αυτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αχαΐας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Αγία Αγνή
Βίος
Η Αγία Αγνή γεννήθηκε στο Σαλέρνο της Ρώμης κατά τον 3ο αιώνα. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και την ανέθρεψαν σύμφωνα με τις χριστιανικές αρχές. Η Αγνή επιθυμούσε να αφιερώσει την ζωή της στον Χριστό, και αρνιόταν οποιονδήποτε πιθανό μνηστήρα.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος (Θεσσαλονίκη, 3 Δεκεμβρίου 1984) είναι Ελληνοαυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν ως κεντρικός αμυντικός. Το 2022 ανέλαβε γενικός αρχηγός στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Αγία Αγνή
Βίος
Η Αγνή από νεαρή ηλικία μάθαινε στις φίλες της για τον Χριστό και τους έλεγε να μην προσκυνούν μόνο εκείνον. Ωστόσο, κατηγορήθηκε σε κάποιον άρχοντα και συνελήφθη. Παρ' όλες τις προσπάθειες του άρχοντα, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον Χριστό και να προσκυνήσει τα είδωλα. Τότε εκείνος, διέταξε τον δημόσιο εξευτελισμό της, να περπατήσει ημίγυμνη στους δρόμους της πόλης και στη συνέχεια να μεταφερθεί σε πορνείο. Εκεί, όμως, όσοι προσπάθησαν να την ατιμάσουν, τυφλώθηκαν, έτσι οδηγήθηκε έξω από το πορνείο.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Άρης Θεσσαλονίκης
Ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής στον Διγενή Λακκώματος Χαλκιδικής όπου αρχικά αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Όταν μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης (αρχικά στην ομάδα νέων το 2001 και εν συνεχεία το 2003 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα) πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή ως κεντρικός αμυντικός και σύντομα καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα της ομάδας.
Αγία Αγνή
Βίος
Ο γιος του άρχοντα, που επίσης προσπάθησε να την ατιμάσει, πέθανε επί τόπου. Μετά όμως από την προσευχή της Αγίας, αναστήθηκε. Βλέποντας το θαύμα, 160 άνθρωποι έγιναν χριστιανοί.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Ολυμπιακός Πειραιώς
Τον Ιούλιο του 2008 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό έναντι του ποσού των €2.500.000, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο και την πρώτη του χρονιά στον Ολυμπιακό κατέκτησε το νταμπλ.
Το πρώτο του τέρμα με την ομάδα του Πειραιά το πέτυχε εναντίον της Σλόβαν Μπρατισλάβας στις 29 Ιουλίου 2009, βοηθώντας την ομάδα του να επικρατήσει με 0-2 στον αγώνα αυτό για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Champions League.
Αγία Αγνή
Βίος
Κατόπιν αιτήματος παγανιστικών ιερέων, αποφασίστηκε η εκτέλεση της Αγίας δια πυρρός. . Ωστόσο, η φωτιά δεν μπόρεσε να κάψει την Αγία, έτσι αποκεφαλίστηκε. , σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών Το σώμα της θάφτηκε εκτός Ρώμης.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Ολυμπιακός Πειραιώς
Τη διετία 2010-2012 μαζί με τον Όλοφ Μέλμπεργκ αποτέλεσαν το βασικό κεντρικό αμυντικό δίδυμο των "ερυθρολεύκων" κατακτώντας ισάριθμες χρονιές το πρωτάθλημα Ελλάδας.
Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες μετά τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του στο Euro 2012 και την πρόωρη επιστροφή του στην Ελλάδα για να χειρουργηθεί, ανανέωσε τη συνεργασία του με τον Ολυμπιακό, δείγμα του πόσο εκτιμήθηκε η προσφορά του τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια στον σύλλογο, αλλά και η έμπρακτη εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του για το πόσο υπολογίζεται για τη συνέχεια.
Αγία Αγνή
Βίος
Η Κάρα της Αγίας Αγνής φυλάσσεται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αγίας Αγνής «ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Ολυμπιακός Πειραιώς
Τον Ιανουάριο του 2013 κι έπειτα από επτάμηνη αποχή από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις των Πειραιωτών επανήλθε στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Καβάλας για τον θεσμό του κυπέλλου, όταν στην ανάπαυλα του ημιχρόνου αντικατέστησε τον Κώστα Μανωλά.
Η συνέχεια της καριέρας του
Την 1η Σεπτεμβρίου 2014 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την τουρκική Τραμπζονσπόρ, στην οποία υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας, όμως έξι μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 2015 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στη Σαγκάη Σενχουά, όντας ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στο κινέζικο πρωτάθλημα  και έναν περίπου χρόνο αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2016, αποδεσμεύτηκε ως ελεύθερος.
Αγία Αγνή
Υμνογραφία
Φερωνύμως ἁγνείας ὤφθης κειμήλιον, καὶ ἀνδρικῶς ἠγωνίσω ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, καλλιπάρθενε σεμνὴ Ἁγνὴ πανεύφημε· ὡς γὰρ θυσία καθαρά, προσενήνεξαι αὐτῷ, τελέσασα τὸν ἀγῶνα, διὰ πυρὸς Ἀθληφόρε, καὶ τοῦ ἐχθροῦ τὴν πλάνην ἔφλεξας.
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Η συνέχεια της καριέρας του
Τον Μάιο του 2016 υπέγραψε στην ιαπωνική Τζούμπιλο Ιβάτα και ο διεθνής αμυντικός έγινε ο πρώτος Έλληνας που αγωνίστηκε (μετά την Κίνα) και στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, αποχωρώντας σχεδόν έξι μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τον Φεβρουάριο του 2017 συμφώνησε με την αυστραλιανή Μπρισμπέιν Ρόαρ.
Αγία Αγνή
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αβραάμ Παπαδόπουλος
Επιστροφή στον Ολυμπιακό
Στις 28 Ιανουαρίου 2019 ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό αρχικά με συμβόλαιο εξάμηνης διάρκειας, όμως το καλοκαίρι του 2019 ανανέωσε για έναν ακόμη χρόνο, με σκοπό να κλείσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό.
Viral έχει γίνει η φωτογραφία του Αβραάμ Παπαδόπουλου σε έξαλλη κατάσταση στον αγώνα του Ολυμπιακού με τον Άρη τον Σεπτέμβριο του 2022 και την αστυνομικό να τον κοιτάζει χαμογελώντας.
Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος ήταν σε έξαλλη κατάσταση και κατευθύνθηκε προς τους διαιτητές μέσα σε πολύ μεγάλη ένταση, προφανώς για τις καθυστερήσεις που κράτησε. Το φωτογραφικό στιγμιότυπο πάντως που σίγουρα έκλεψε την παράσταση, ήταν δίχως άλλο η εικόνα του “τρελαμένου” παλαίμαχου άσου με μία αστυνομικό να τον κοιτάει χαμογελώντας
Διεθνής καριέρα
Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων, έχοντας 9 συμμετοχές, χωρίς ωστόσο να έχει σκοράρει, το διάστημα 2005-06.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2008 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ανδρών σε φιλικό αγώνα προετοιμασίας εναντίον της Τσεχίας (1-0) που διεξήχθη στη Λευκωσία, αντικαθιστώντας στο δεύτερο ημίχρονο τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο, ο οποίος επίσης αγωνιζόταν για πρώτη φορά με την ανδρική ομάδα.
Στο Μουντιάλ 2010 που διεξήχθη στη Νότια Αφρική ήταν η πρώτη του εμφάνιση στα τελικά μεγάλης διοργάνωσης και αποτέλεσε βασική επιλογή για τον Ότο Ρεχάγκελ, συμμετέχοντας και στους τρεις αγώνες που έδωσε η ελληνική ομάδα.
Δύο χρόνια αργότερα επιλέχθηκε από τον τότε ομοσπονδιακό προπονητή Φερνάντο Σάντος για να συμμετάσχει στο Euro 2012, καθώς συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους κορυφαίους Έλληνες αμυντικούς. Στον εναρκτήριο αγώνα της διοργάνωσης, που αγωνίστηκε βασικός, τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο (ολική ρήξη χιαστών), που του στοίχισε επτά μήνες αγωνιστικής απραξίας.
Σκάνδαλο Κοριόπολις και ποινή φυλάκισης
Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος βρέθηκε ανάμεσα στα ονόματα ποδοσφαιριστών, που εμπλέκονταν στο σκάνδαλο στημένων αγώνων 2011 ή αλλιώς Koriopolis. Συγκεκριμένα, η δραστηριότητα του μέχρι και το 2011 αφορούσε παράνομο στοιχηματισμό κατ’εξακολούθηση και με απόφαση του αντιεισαγγελέα εφετών, οδηγήθηκε ως κατηγορούμενος στο δικαστήριο. Ο Παπαδόπουλος βρέθηκε ένοχος για συμμετοχή. Τον Φεβρουάριο του 2018 οι τελικές ποινές των εμπλεκόμενων προσώπων ανακοινώθηκαν, με τον Παπαδόπουλο να καταδικάζεται σε ποινή φυλάκισης 30 μηνών με τριετή αναστολή. Η ποινή παραγράφηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους λόγω παρέλευσης της 5ετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαγκάη Σενχουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούμπιλο Ιβάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρισμπέιν Ρόαρ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ο Γκριντς
Ο Γκριντς (αγγλικά: The Grinch) είναι Αμερικανική κωμική ταινία παραγωγής 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Illumination Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2018
Κάρολος Ζένος
Ο Κάρολος Ζένος (ιταλικά: Carlo Zenο, Βενετία 1333 ή 1334 - Βενετία 8 Μαρτίου 1418 ) ήταν θεολόγος και ναύαρχος της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, επίσης βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας την περίοδο 1366-1369 και Ρωμαιοκαθολικός ιερέας στην Πάτρα.
Βιογραφία
Ο Κάρολος Ζένος ήταν Βενετός και σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Πάτρα όπου χρίστηκε ρωμαιοκαθολικός ιερέας από τον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο της πόλης Άγγελο Α΄ Ατσαγιόλι κι άσκησε τα ιερατικά του καθήκοντα. Επιπλέον του είχε δοθεί και η ευθύνη της φύλαξης του κάστρου των Πατρών. Η συνεχής όμως αντιμετώπιση των τούρκων πειρατών, καθώς η πόλη βρίσκεται στην είσοδο του Κορινθιακού κόλπου, τον έκανε καλύτερο στην τέχνη του πολέμου παρά στη θεολογία.
Όταν το 1366, η Μαρία των Βουρβόνων ήλθε με 12.000 στρατιώτες να πολιορκήσει την ακρόπολη των Πατρών, την οποία υπερασπίζονταν μόνο 700 ιππείς, ο αρχιεπίσκοπος ανέθεσε την άμυνα στον ιερέα Ζένο. Ο Ζένος για 6 μήνες περιοριζόταν στο να αμύνεται, αφήνοντας τους πολιορκητές να σκορπιστούν και να λεηλατούν τα πλούσια περίχωρα των Πατρών. Την κατάλληλη στιγμή κατάφερε με έφοδο να διαλύσει τον αντίπαλο στρατό, να λύσει την πολιορκία και να τους καταδιώξει έως τον Ζόγκλο (Ναβαρρίνο), όπου ξεκίνησε αυτός να τους πολιορκεί. Τέλος, με τη μεσολάβηση του Αμεδαίου ΣΤ΄ της Σαβοΐας έλυσε την πολιορκία και σύναψε ειρήνη μαζί της, με τη συμφωνία η Μαρία να μην έχει αξιώσεις στην Πάτρα αναγνωρίζοντας την κυριαρχία του αρχιεπισκόπου και ο αρχιεπίσκοπος έλαβε την υποχρέωση να πληρώσει σε αυτή χρηματική αποζημίωση.
Ανατέθηκε στον Ζένο η συγκέντρωση αυτών των χρημάτων. Η περιοχή της Αχαΐας λόγο των προηγούμενων λεηλασιών δεν είχε τη δυνατότητα της χρηματοδότησης, παρά μόνο η Γλαρέντζα με το οχυρωμένο και πλούσιο λιμάνι της. Απευθυνόμενος όμως στην πόλη της Γλαρέντζας για τη συγκέντρωση του ποσού, κατηγορήθηκε από κάποιον ιππότη της πόλης για προδοσία, με την αιτιολογία ότι η ειρήνη που συμφώνησε απαιτούσε αυτή τη βαριά χρηματική αποζημίωση. Ο Ζένος τον κάλεσε σε μονομαχία με αποτέλεσμα να χάσει την ιερατική του ιδιότητα. Όταν αυτό έγινε γνωστό στη βασίλισσα της Νάπολης, Ιωάννα την Α΄, εκτίμησε τις υπηρεσίες του και τον διόρισε βάιλο του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ο Ζένος στη θέση του βάιλου παρέμεινε για τρία έτη (1366-1369), λόγο της υποχρέωσής του στον αρχιεπίσκοπο, για την αναγνώριση που είχε λάβει τα προηγούμενα χρόνια και για να προετοιμάσει τον αντικάταστάτη του. Ο αντικαταστάτης του, ο οποίος διορίστηκε από τον Φίλιππα Β΄ του Τάραντα, ήταν ο Μπαλτάσαρ ντε Σόρμπα (1370-1373) που λόγο του ότι ήταν Γενουάτης βρισκόταν συνεχώς σε διαμάχη με τον αρχιεπίσκοπο της Πάτρας.
Ο Ζένος εγκαταλείποντας τον ιερατικό βίο, παντρεύτηκε αλλά η γυναίκα του πέθανε γρήγορα.
Ταξίδεψε για επτά χρόνια στην Ανατολή και οδήγησε τις διαπραγματεύσεις που η Τένεδος πέρασε στους Βενετούς το 1376. Το 1379 υπερασπίστηκε το Τρεβίζο εναντίον των Ούγγρων. Νίκησε έπειτα τους Γενουάτες στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας το 1380 και αυτή η νίκη έσωσε από επικείμενη καταστροφή την ενετική δημοκρατία.
Διορίστηκε πρέσβης της Βενετίας στη Γαλλία και την Αγγλία. Νίκησε τον Jean II Le Meingre σε ναυμαχία κοντά στη Μεθώνη το 1403, και έκανε με την ίδια επιτυχία εναντίον του Φραντσέσκο ντα Κανάρα, αλλά υπήρξε η υπόνοια ότι είχε δωροδοκηθεί από τον εν λόγω πρίγκιπα, καταδικάστηκε, αν και χωρίς απόδειξη, και έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή.
Οι αδελφοί του, Νικολό Ζένο και Αντόνιο Ζένο, εξόπλισαν πλοίο με δικά τους έξοδα κι επισκέφθηκαν μακρινές χώρες: πήγαν στη βόρεια Ευρώπη και ανακάλυψαν άγνωστα εδάφη που ονομάζονται Frisknd, Πολωνία, Engroveland, και Estotiland Icarcé. Πιστεύεται ότι τα μέρη αυτά ήταν οι Νήσοι Φερόε, η Ισλανδία, η Γροιλανδία, η Γη του Λαμπραντόρ και η Νέα Γη.
Πηγές
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα της Βενετικής Δημοκρατίας
Νομίσματα της Φραγκοκρατίας
Τα Νομίσματα της Φραγκοκρατίας είναι αυτά που έκοψαν οι Λατίνοι της Δ΄ Σταυροφορίας, μετά από την άλωση που έκαναν στην Κωνσταντινούπολη το 1204 και τον διαμοιρασμό του μεγαλύτερου μέρους της Ρωμανίας μεταξύ τους. Ήδη πιο πριν οι Σταυροφόροι στην Κύπρο είχαν αρχίσει να κόβουν νομίσματα. Την περίοδο αυτή μερικές περιοχές που κατελήφθησαν από τους Φράγκους έκοψαν νομίσματα αντιγράφοντας τα Βυζαντινά ή πάλι Ελληνικές περιοχές έκοψαν τορνέζια στον τύπο των φραγκικών. Η Φραγκοκρατία τελειώνει σε διαφορετική χρονολογία για κάθε περιοχή. Υπήρχε η τάση, οι ηγεμόνες να μιμούνται (μερικές φορές να παραχαράζουν) σταθερής αξίας νομίσματα, όπως τα Βυζαντινά υπέρπυρα ή τα Βενετικά δουκάτα. Τα Βενετικά νομίσματα της περιόδου εξετάζονται σε ξεχωριστό λήμμα.
Το ιστορικό πλαίσιο
Η άλωση αυτή της Κωνσταντινούπολης είναι αποτέλεσμα α) του πλούτου της Αυτοκρατορίας, τον οποίο ονειρευόταν οι Δυτικοί να οικειοποιηθούν β) του θρησκευτικού φανατισμού, που υποδαύλισε ο πάπας και γ) της επιθυμίας της Βενετίας και της Γένουας να αναλάβουν το εμπόριο της Ανατολής. Ήδη οι Βυζαντινο-Νορμανδικοί Πόλεμοι (πρώτη φάση 1081-85) είχαν αποσπάσει την Κάτω Ιταλία από την Αυτοκρατορία και απείλησαν τα Βαλκάνια, ο ικανός όμως Αλέξιος Α΄ αποσόβησε τον κίνδυνο. Τη σημαντική ναυτική συνδρομή των Βενετών, αντάμειψε με εμπορικά προνόμια προς αυτούς, παραχωρώντας τους αξιόλογους πόρους της Αυτοκρατορίας. Η Α΄ Σταυροφορία (1096-99) έδειξε την καχυποψία μεταξύ των Ρωμαίων και των Λατίνων. Η Β΄ Σταυροφορία (1147-49) έγινε ταυτόχρονα με τη δεύτερη φάση των Νορμανδικών επιδρομών. Η τρίτη φάση των εισβολών τους επέφερε την άλωση της Θεσσαλονίκης και την απόσπαση της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου (παλατινή κομητεία). Επίσης το 1185 ο Ισαάκιος Κομνηνός κατέλαβε την εξουσία στην Κύπρο και κυβέρνησε ανεξάρτητα ως το 1191, οπότε την κατέλαβε ο Ριχάρδος Α΄ Λεοντόκαρδος, κατά τη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορίας. Τον Μάρτιο του 1204 οι αδελφοί Αλέξιος Α΄ και Δαβίδ οι Κομνηνοί ιδρύουν την αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Στις 13 Απριλίου 1204 η Δ΄ Σταυροφορία άλωσε την Κωνσταντινούπολη, μοίρασε τη Ρωμανία και εγκατέστησε φεουδαρχία. Σε αυτή ο ιδιοκτήτης του φέουδου έχει στρατιωτική υποχρέωση στον επικυρίαρχό του, κατά τα άλλα όμως είναι ανεξάρτητος.
Σημαντικά έργα για τα νομίσματα της Φραγκοκρατίας είναι του Παύλου Λάμπρου (έργα των ετών 1859-1886), του Γεωργίου Σβορώνου και το έργο του Γουσταύου Σλουμπερζέ Numismatique de l'Orient Latin (Παρίσι 1878). Στα νομίσματα της περιόδου υπάρχουν ποικιλίες στον βασικό τύπο και γενικά είναι κακοχτυπημένα. Υπάρχουν παραλλαγές στα γράμματα: Α: Α, Λ, Π. D: D, d. E: E, C. G: G, 6, C. H: H, h. M: M, m. N: N, n. R: R, Γ. U: U, V. Z: Z, z, et: 7, L.
Η Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και το βασίλειο της Θεσσαλονίκης
Ο αρχηγός της Σταυροφορίας Βαλδουίνος της Φλάνδρας έγινε Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης με επικράτεια τη Θράκη και την Α. Μακεδονία, ο υπαρχηγός Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός έγινε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης και οι Βενετοί, που διέθεσαν τον στόλο τους, έλαβαν τα νησιά. Η βυζαντινή εξουσία ανασυστάθηκε στη Μ. Ασία με πρωτεύουσα τη Νίκαια υπό τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη· στη δυτική Ελλάδα, ο Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας δημιούργησε το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Τον Βαλδουίνο Α΄ τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ερρίκος, η αδελφή τους Γιολάντα και οι γιοί της Ροβέρτος και Βαλδουίνος Β΄. Τα νομίσματα που έκοψαν είναι μιμήσεις των αυτοκρατορικών νομισμάτων που κυκλοφορούσαν ως τότε και δεν έχουν τα ονόματά τους. Τα ξεχωρίζουμε από τα βυζαντινά από το ότι των Λατίνων είναι κακοσχεδιασμένα, κακοκτυπημένα, έκκεντρα (μόνο ένα τμήμα της παράστασης υπάρχει), τα πιο πριν αργυροχάλκινα είναι τώρα χάλκινα, έχουν μικρότερο μέγεθος, ακανόνιστο σχήμα, το βάρος τους κυμαίνεται πολύ και δεν φέρουν σύμβολα του νομισματοκοπείου. Με αυτές τις παρατηρήσεις ο Michael Hendy διαχώρισε τις φραγκικές απομιμήσεις της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης. Στην πρώτη πόλη κόπηκαν 20 τύποι τραχέων και ένας τεταρτηρού. Στη δεύτερη πόλη κόπηκαν 10 τύποι τραχέων, δύο ημι-τεταρτηρών και δεν αναγράφονται ονόματα Αυτοκρατόρων. Γενικά είναι δύσκολη η διάκρισή τους από τα βυζαντινά της περιόδου 1195-1203 ή από τις απομιμήσεις των Βουλγάρων. Στη μία όψη είναι ο Αυτοκράτορας όρθιος, που κρατεί σταυρό και σφαίρα, ενώ στην άλλη όψη είναι η Θεοτόκος (η προστάτιδα της Κωνσταντινούπολης).
Το πριγκιπάτο της Αχαΐας
Έπειτα από την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός βάδισε νοτιότερα. Αλλά την Κόρινθο, το Άργος και το Ναύπλιο τα φύλαγε ο Λέων Σγουρός. Ο Βονιφάτιος επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και άφησε έναν ιππότη του, τον Γουλιέλμο Α΄ Σαμπλίττη. Αυτός κατέλαβε την Πάτρα, ίδρυσε το πριγκιπάτο της Αχαΐας και προχώρησε στην Κυπαρισσία και τη Μεσσηνία. Οι Βενετοί κράτησαν τη Μεθώνη και την Κορώνη. Ο Γουλιέλμος Α΄ επέστρεψε στην πατρίδα του και πρίγκιπας ανέλαβε ο συμπολεμιστής του Γοδεφρείδος Α΄ Βιλλεαρδουίνος, ο οποίος κατέλαβε τη Λακωνία και την Αρκαδία. Επίσης την Κόρινθο, το Ναύπλιο και το Άργος με τη συνδρομή του Γκυ Α΄, κυρίου των Αθηνών, που του έδωσε τις δύο τελευταίες πόλεις, ως ανταμοιβή. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: πρώτα ο Γοδεφρείδος Β΄ και μετά ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄. Ο τελευταίος κατέλαβε τη Μονεμβασία, αλλά η φιλοδοξία του τον έκανε να συγκρουστεί με τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄, ο οποίος τον νίκησε στη Μάχη της Πελαγονίας (κοντά στα Σκόπια) το 1259. Για να τον ελευθερώσει, ο Μιχαήλ Η΄ έλαβε τα κάστρα της Μονεμβασίας, Μυστρά και Μαΐνης. Έτσι η νοτιο-ανατολική Πελοπόννησος επανήλθε στην Αυτοκρατορία. Ο Μιχαήλ Η΄ ανακατέλαβε το 1261 την Κωνσταντινούπολη, από όπου έφυγε ο Βαλδουίνος Β΄. Αυτός πήγε στον Κάρολο Α΄ της Νάπολης και του παραχώρησε τα δικαιώματά του στον θρόνο. Έτσι ο Γουλιέλμος Β΄ έγινε υποτελής των Καπετιδών-Ανζού. Οι δύο ηγεμόνες πάντρεψαν τα παιδιά τους: η Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου παντρεύτηκε τον Φίλιππο των Καπετιδών-Ανζού. Μετά παντρεύτηκε τον Φλωρέντιο του Αινώ και είχε κόρη τη Ματθίλδη του Αινώ. Αυτή παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και μετά τον Ιωάννη της Γραβίνας. Τον τελευταίο διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φίλιππος Β΄ του Τάραντα και μετά ο ανιψιός εκείνου Ιάκωβος ντε Μπω. Έπειτα το πριγκιπάτο της Αχαΐας κατέλαβαν οι Ναβαρραίοι.
Στη Δύση κοβόταν το αργυροχάλκινο δηνάριο (denier). Το δηνάριο της Τουρ, που έκοψε Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας, άρεσε και το μιμήθηκαν πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Είναι το δηνάριο της Τουρ, denier Tournois, στα ελληνικά Τορνέζιο. Φέρει στυλιζαρισμένα την πρόσοψη της εκκλησίας του Αγ. Μαρτίνου της Τουρ.
Για τη χρονολόγηση των νομισμάτων βοηθούμεθα από την αναφορά του Χρονικού του Μωρέως ότι ο Γοδεφρείδος Β΄ νυμφεύτηκε το 1217 την Αγγή ντε Κουρτεναί (αδελφή του Λατίνου αυτοκράτορα Ερρίκου) και από το Istoria del Regno di Romania, που αναφέρει πως ο Γουλιέλμος Β΄ ταξίδεψε το 1249 στην Κύπρο και ζήτησε από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας την άδεια να κόψει νομίσματα, πράγμα που έγινε. Η αναγραφή στα νομίσματα "G. PRINCEPS ACHAIE" είναι μία δυσκολία, καθώς με το γράμμα G αρχίζουν τα ονόματα Godfroi και Guillaume. Νομίσματα έκοψαν οι δύο αδελφοί Γοδεφρείδος Β΄ (1218-45) και Γουλιέλμος Β΄ (1245-78) οι Βιλλεαρδουίνοι και είναι μικρά χάλκινα ("οβολοί"), μεγαλύτερα χάλκινα και τορνέζια. Τα τελευταία πρέπει να άρχισαν να κόβονται από τη Συνθήκη του Βιτέρμπο (1267). Οι παραστάσεις είναι συνήθως ένας σταυρός στη μία όψη και στην άλλη ο ναός του Αγ. Μαρτίνου της Τουρ. Επιγραφές: G[U]. P[RINCEPS] ACCAIE ή ACh[AIE] / CORINTI ή CLARENTIA (Γλαρέντζα).
Άλλες επιγραφές: YSABELLA P. ACh., FLORENCE, Ph[ILIPU]s D[UX] SAB[AUDIE], MAhAVTE, LODOVIC D[UX] B[URGUNDIE]. Ο Κάρολος Α΄ (K[AROLUS] R[EX]), o γιος του Κάρολος Β΄ (K. R. DE CLARENTIA), οι γιοί αυτού Ιωάννης της Γραβίνας (IOh[ANI]S ή IOAN[I]S) και Φίλιππος Α΄ του Τάραντα (Ph[ILIPU]S P. TAR[ANTO]), και ο γιος του τελευταίου Ροβέρτος του Τάραντα (ROB[ER]T). Κόπηκε και ένα φλορίνι με έναν κρίνο (της Φλωρεντίας) στη μία όψη και τον Άγ. Ιωάννη όρθιο να κρατά σταυρό στην άλλη όψη.
Παράλληλα η μικρότερη αδελφή της Ισαβέλλας, η Μαργαρίτα, διεκδίκησε το πριγκιπάτο για την κόρη της Ισαβέλλα ντε Σαμπράν και μετά ο ανιψιός της τελευταίας Ιάκωβος Γ΄ της Μαγιόρκας: I[N]FAN[TE]S F[ERDINANDO] DE MAIORK[A] / DE CLARENCIA.
Με την απώλεια της Μ. Ασίας τον 11ο αι. η οικονομία κλονίστηκε και οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες μείωναν το πολύτιμο μέταλλο στα νομίσματα: τα χρυσά έγιναν σταδιακά χρυσάργυρα, τα χρυσάργυρα έγιναν αργυρά και τα αργυρά έγιναν χάλκινα. Έτσι οι έμποροι της Ανατολής, αντί γι'αυτά, προτιμούσαν τα σταθερά Βενετικά νομίσματα: το χρυσό δουκάτο ή τσεκίνι, τα αργυρά γκρόσα. Αυτά τα σταθερά νομίσματα αντιγραφόταν: το Βενετικό δουκάτο αντιγράφτηκε από τους Γατελούζους της Λέσβου, τους Ιουστινιάνι της Χίου, τους Ιωαννίτες της Ρόδου και τον Ροβέρτο του Τάραντα, ως πρίγκιπα της Αχαΐας. Ο Ροβέρτος αντέγραφε στη Γλαρέντζα χρυσά τσεκίνια, αργυρά γκρόσα και αργυρά σολδίνια. Όμως αντί για καθαρό χρυσάφι, οι απομιμήσεις του ήταν από 60% χρυσό, για να κερδίσει.
Βασιλείς της Σικελίας-Νάπολης ως επικυρίαρχοι πόλεων της Ηπείρου
Τους Νορμανδούς της Κάτω Ιταλίας διαδέχθηκαν οι Χοενστάουφεν. Ο τελευταίος από αυτούς, ο Μανφρέδος της Σικελίας κατέλαβε το 1257 την Κέρκυρα και απείλησε τον Μιχαήλ Β΄ της Ηπείρου. Ο Δεσπότης, που ήταν σε πόλεμο με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, του έδωσε την κόρη του Ελένη Αγγελίνα με προίκα το Δυρράχιο και την Αυλώνα. Ο Μανφρέδος έκοψε ένα χάλκινο με τον αετό των Χοενστάουφεν στη μία όψη και στην άλλη έναν σταυρό με γύρω τέσσερα άστρα και την επιγραφή MAYNFRIDUS R[EX] SICILIE / ET DOMINUS ROMANIE. Tο 1266 σκοτώθηκε στη μάχη του Μπενεβέντο από τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, που κράτησε την προίκα της Ελένης. Ο εγγονός του Φίλιππος Α΄ του Τάραντα έκοψε ένα τορνέζιο στην Κέρκυρα (Ph[ILIPU]S DEI GRA[TIA] / CORFOI D[OMI]N[U]S) και ένα στη Ναύπακτο (Ph[]S P. ACh. TAR. DESP. / NEPANTI CIVIS).
Το δουκάτο της Αθήνας
Το 1205 ο Βονιφάτιος εγκατέστησε ως κύριο στην Αττική και Βοιωτία τον Όθωνα ντε Λα Ρος. Μετά προστέθηκε και η Αργο-Ναυπλία. Πρωτεύουσα ήταν η Θήβα, κέντρο μεταξωτών. Το 1225 τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γκυ Α΄, που έλαβε τον τίτλο του δούκα από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας. Επόμενοι δούκες ήταν οι Ιωάννης, Γουλιέλμος, Γκυ Β΄. Το 1309 ο δούκας Γκωτιέ ντε Μπριέν χρησιμοποίησε Καταλανούς μισθοφόρους εναντίον του Δούκα της Θεσσαλίας, αυτοί όμως κράτησαν τα εδάφη που κατέλαβαν. Ο Γκωτιέ μάζεψε όλους τους ευγενείς και τους επιτέθηκε στην Μάχη του Αλμυρού. Όμως το ιππικό των Φράγκων κόλλησε στα έλη και οι ιππότες σκοτώθηκαν. Οι Καταλανοί τυχοδιώκτες νυμφεύτηκαν τις συζύγους των ιπποτών και εγκαταστάθηκαν στα φέουδά τους. Έτσι η Αθήνα πέρασε στους Καταλανούς. Τους διαδέχθηκαν οι Φλωρεντινοί τραπεζίτες Ατσαγιόλι (1388-1460).
Παραχαράξεις: Όταν τα αργυρόχαλκα τορνέζια έγιναν το κύριο μέσο συναλλαγών, άρχισαν οι παραχαράξεις τους. Επειδή τα γνήσια ήταν λίγα, οι παραχαράκτες χρησιμοποιούσαν κράμα αργύρου-χρυσού και πρόσεχαν την ποιότητα. Όμως μπέρδευαν τις μήτρες, έτσι η μία όψη μπορεί να είναι του Γουλιέλμου Β΄ της Αχαΐας και η άλλη να γράφει "πόλη της θήβας" ή η μία όψη να είναι του Γκυ Β΄ της Αθήνας και η άλλη όψη να γράφει "Γλαρέντζα". Όταν όμως κυκλοφόρησαν πολλά γνήσια, οι παραχαράκτες χρησιμοποίησαν χαλκό μόνο, αδιαφόρησαν για την ποιότητα και χρησιμοποιούσαν συνήθως τα γράμματα I, O, C, D, για λέξεις χωρίς νόημα. Το 1311 οι Καταλανοί κατέλαβαν την Αθήνα και χρησιμοποίησαν άργυρο με χρυσό, αλλά ως αμαθείς δεν πρόσεχαν την ποιότητα ή τα γράμματα στις επιγραφές.
Η κομητεία των Σαλώνων
Μεταξύ του δουκάτου των Αθηνών και του δεσποτάτου της Ηπείρου ήταν η κομητεία των Σαλώνων (Άμφισσας), που το 1205 δόθηκε στον Θωμάς Α΄ Στρομονκούρτ. Ο Θωμάς Β΄ (κόμης από το 1212) έκοψε δύο τορνέζια, με τον σταυρό στη μία όψη και στην άλλη όψη η εκκλησία του Αγ. Μαρτίνου της Τουρ ή ένας θυρεός. Επιγραφή ThOMAS / DEL LA SOLA. O Θωμάς Γ΄ σκοτώθηκε στη μάχη του Αλμυρού (1311) και την κομητεία κατέλαβαν οι Καταλανοί.
Το δεσποτάτο της Ηπείρου
Μετά το 1204 ο Μιχαήλ Α΄ (εξάδελφος των Ισαακίου Β΄ και Αλεξίου Γ ) κυριάρχησε στην Ήπειρο. Η επικράτειά του έφθασε από την Αλβανία ως τη Ναύπακτο και τη Θεσσαλία. Ο αδελφός του Θεόδωρος κατέλαβε την Αχρίδα από τους Σέρβους και το Δυρράχιο με την Κέρκυρα από τους Βενετούς. Επίσης τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Όμως στη μάχη της Κλοκοτινίτσας τον αιχμαλώτισε ο Ιβάν Ασέν της Βουλγαρίας. Τότε ο Μιχαήλ Β΄, γιος του Μιχαήλ Α΄, απέσπασε την Ήπειρο και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Νικηφόρος Α΄. Αυτός είχε τέκνα τον Θωμά Α΄, δεσπότη της Ηπείρου και τη Μαρία, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ Ορσίνι. Ο γιος τους Νικόλαος σκότωσε τον Θωμά και έγινε δεσπότης της Ηπείρου. Δυστυχώς το δεσποτάτο ανταγωνίστηκε την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και συμμαχούσε ενίοτε με τους Φράγκους. Ο Μιχαήλ Α΄ έκοψε ένα χάλκινο νόμισμα στον τύπο της Αυτοκρατορίας: στη μία όψη εικονίζεται ο δεσπότης (επιγραφή ΜΙΧ.) με τον Άγ. Δημήτριο, ενώ στην άλλη είναι ο αρχάγγελος Μιχαήλ (επιγρ. ΑΡΧ. [ΜΙΧ.]). Ο Ιωάννης Ορσίνι έκοψε ένα τορνέζιο με επιγραφές IOh[ANI]S DESPOTUS / DE ARTA CASTRU.
Η Θεσσαλία
Με το τέλος του Μιχαήλ Β΄ η Μεγάλη Βλαχία (Θεσσαλία) πέρασε στον μικρότερο γιο του Ιωάννη Α΄ Δούκα. Πρωτεύουσα ήταν οι Νέες Πάτρες (Υπάτη). Ο Μιχαήλ Η΄ τον έκανε σεβαστοκράτορα, αλλά αυτός προτίμησε να δώσει την κόρη του Ελένη στον Γουλιέλμο ντε Λα Ρος δούκα των Αθηνών. Με την καταστροφή των Φράγκων στην Κωπαΐδα, ο εγγονός του Ιωάννης Β΄ δέχθηκε την επικυριαρχία της Κωνσταντινούπολης.
Ο Ιωάννης Α΄ έκοψε δύο χάλκινα στον τύπο της Αυτοκρατορίας: στο ένα ο Ιωάννης Α΄ κάθεται σε θρόνο. Αριστερά ΙΩ. και ένα φτερό αγγέλου, δηλωτικό του Οίκου του, δεξιά ΔΕCΠΟ. Πίσω αρχάγγελος με ξίφος και σφαίρα, επιγρ. Α[ΡΧ]. Μ[ΙΧ]. Το άλλο έχει τον Ιωάννη Α΄ όρθιο, ένα φτερό αριστερά και επιγρ. ΙΩ. ΔΕCPOΤΗC O, ενώ πίσω η Θεοτόκος με επιγρ. ΜΡ+ ΘΥ+. Ο Ιωάννης Β΄ έκοψε ένα τορνέζιο με επιγρ. ANGELUS SAB' C' ή DUX / NEOPATRIE ή DEL LA PATRA.
Η παλατινή κομητεία της Κεφαλληνίας και Ζακύνθου
Το 1185 ο Μαργαριτόνε του Μπρίντιζι, ναύαρχος του Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας, κατέλαβε τα νησιά του Ιονίου. Οι Ρωμαίοι τα ανακατέλαβαν εκτός από την Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο, που τα παραχώρησε ο Γουλιέλμος Β΄ στον Μαργαριτόνε. Η κόρη αυτού παντρεύτηκε τον Ματθαίο Ορσίνι. Κατά περιόδους οι Ορσίνι κατείχαν περιοχές της Ηπείρου, μάλιστα ο Ιωάννης Α΄ Ορσίνι νυμφεύτηκε τη Μαρία Αγγελίνα, κόρη του δεσπότη Νικηφόρου Α΄ της Ηπείρου. Ο γιος τους Νικόλαος δολοφόνησε τον δεσπότη το 1318 και έγινε και δεσπότης της Ηπείρου. Ο ανιψιός αυτού Λεονάρδος Τόκκος έγινε κόμης της Κεφαλληνίας και δεσπότης της Ηπείρου. Ακολούθησαν οι Οθωμανοί (1479-81), ο Αντώνιος Τόκκο (1481-84) και μετά οι Βενετοί ως το 1797. Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος έκοψε ένα τορνέζιο στη Λευκάδα με το όνομα του Λαδίσλαου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης (δισεγγονού του Ιωάννη της Γκραβίνας), που ήταν επικυρίαρχος του νησιού από το 1396 (απεβ. 1414). Το νόμισμα φέρει την επιγραφή IN TOCChI / REX LADISLAUS.
Το δουκάτο της Νάξου
Τα νησιά βρέθηκαν στο μερίδιο της Βενετίας, που δεν ήθελε να ξοδέψει χρήματα, έτσι τα έδωσε σε όποιον μπορούσε να τα καταλάβει. Οι Σανούδοι πήραν τη Νάξο, Πάρο, Σύρο, Μήλο, οι Γκίζι την Τήνο, Μύκονο. Ο Μάρκος Σανούδος κυβέρνησε ως δούκας του Αρχιπελάγους. Τον Οίκο του διαδέχθηκαν οι Κρίσποι.
Έχουμε έναν οβολό του Νικολάου Α΄ Σανούδου της Νάξου: +NICOLAUS DUX / +AGIOPEL[AGO] NIXE και ένα τορνέζιο του Γεωργίου Α΄ Γκίζι της Τήνου: +IORGIUS GISI / +ThINE CIVIS.
Η Εύβοια
Ο Βονιφάτιος του Μομφερράτου χώρισε το 1205 την Εύβοια σε τρία φέουδα, που οι ιδιοκτήτες τους ονομάστηκαν τριτημόριοι. Το βόρειο φέουδο των Ωρεών το έδωσε στον Ραβάνο νταλε Κάρτσερι. Η Καριντάνα νταλλε Κάρτσερι, κυρία του ημίσεως του φέουδου των Ωρεών παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, ο οποίος, όταν η σύζυγός του απεβίωσε (1255), διεκδίκησε το μερίδιό της. Ο θείος της Μαρίνος νταλε Κάρτσερι, που κατείχε το άλλο ήμισυ, αρνήθηκε, όπως και οι άλλοι δύο τριτημόριοι. Ο Γουλιέλμος Β΄ έκανε πόλεμο και κατέλαβε το Νεγκροπόντε/τη Χαλκίδα το 1452-53. Τότε έκοψε ένα χάλκινο νόμισμα, που στη μία όψη έχει έναν σταυρό με αγκυρωτά άκρα και έναν κύκλο στη μέση του με γύρω τα γράμματα G P[RINCEPS] AC[HAIE].Η άλλη όψη έχει ένα ΙΙΙ στη μέση και γύρω +NEGRIP. O Γουλιέλμος Β΄ νίκησε τους τριτημόριους το 1458, όμως το 1262 ο Μιχαήλ Η΄ για να τον ελευθερώσει, απαίτησε να αφήσει το φέουδο των Ωρεών.
Η Λέσβος
Το 1355 ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος εκτόπισε τον Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό και επέστρεψε στην εξουσία με τη βοήθεια του Γενουάτη Φραντσέσκο Α΄ Γκαττιλούζιο. Ως αμοιβή του έδωσε την αδελφή του Μαρία Παλαιολογίνα για σύζυγο και προίκα τη Λέσβο. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραντσέσκο Β΄. Ένας κλάδος του Οίκου των Γατελούζων έγινε κύριος της Αίνου και αργότερα έλαβε τα νησιά Θάσο, Λήμνο, Σαμοθράκη, Ίμβρο. Ο γιος του Φραντσέσκο Β΄, ο Ντορίνος, έγινε κύριος της Φώκαιας (έναντι της Χίου). Όμως ο Μωάμεθ Β΄ τους πήρε την Αίνο και τη Φώκαια (1456) και τα τέσσερα νησιά (1457). Το 1462 πολιόρκησε τη Μυτιλήνη και την κατέλαβε από τον Νικόλαο Γατελούζο. Στα νομίσματά τους οι Γατελούζοι χρησιμοποιούν τους θυρεούς της Ρωμανίας (τα 4 Β ή δικέφαλο αετό).
Έκοψαν ένα χρυσό νόμισμα, μίμηση του δουκάτου της Βενετίας, ένα αργυρό και ένα χάλκινο. Το δουκάτο δείχνει τον Χριστό να δίνει το λάβαρο στον γονατιστό δούκα της Λέσβου (αντί του δόγη) και στην άλλη όψη τον Χριστό μέσα σε δόξα και άστρα. Επιγραφές: IACOB GATELU DUX D[E] METELINI / SIT T XPE DAQV REG ISTE DUCAT. H φράση SIT TIBI CHRISTE DATUS, QUEM TU REGIS, ISTE DUCATUS σημαίνει "Σε Εσένα Χριστέ αυτό εδώ, που συ κυβερνάς, ας είναι αφιερωμένο". Επίσης ο Ντορίνος ως κύριος (Dominus) της Φώκαιας: DORINUS GATLUX D. FOLIE DUX / SIT T XE DAT Q TU REGIS ISTE DUCA.
To αργυρό νόμισμα έχει τον αμνό του Θεού με λάβαρο ή την εκκλησία της Τουρ, και στην άλλη όψη σταυρό με 4 Β ή Υ με εκατέρωθεν άστρα. Επιγραφές AGNUS DEI QUI TOL, IACOBOUS GATELUXIUS DOMINUS METELINI, DORINUS, DOMINICUS G[ATELUX] D[OMINUS] M[ETELiNI].
To χάλκινο έχει τον ηγεμόνα γονατιστό με λάβαρο ή τον θυρεό του (με τος φολίδες) ή τον σταυρό με τα 4 Β ή Υ (Ιάκωβου) με δύο άστρα ή γοτθικό D (Ντορίνου) ή γοτθινό Ν (Νικολάου) ή τον δικέφαλο αετό. Επιγραφές: F[RANCISCUS] G[ATILUXIUS] DOMINUS METELIN, AGNYS DEI ADDIVA NOS B, IACOBUS, DORINUS D M ή D R, NYKOLAOYS D M.
Μάλλον για την Αίνο κόπηκε ένα αργυρό (+ 4 Β / εκκλησία Τουρ) και δύο χάλκινα (+ 4 Β / εκκλησία Τουρ ή γοτθικό Υ με δύο άστρα).