cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφαγή στο Ύψωμα 303
Η εκτέλεση
Η αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ και τα πυρά του πυροβολικού απώθησαν τους Βορειοκορεάτες πέρα από το ύψωμα. Μετά την επίθεση, στις 15:30, το πεζικό επιτέθηκε μέχρι στο ύψωμα χωρίς να βρει αντίσταση και τον κατέλαβε στις 16:30. Οι συνδυασμένες δυνάμεις του 5ου και του 6ου λόχου πάνω στο ύψωμα ήταν περίπου 60 άνδρες. Το πυροβολικό και η αεροπορική επιδρομή σκότωσαν και τραυμάτισαν κατ' εκτίμηση 500 στρατιώτες του εχθρού στο Ύψωμα 303, με επιζώντες να υποχωρούν εντελώς άτακτα. Δύο από τους επιζώντες της σφαγής, ενώ κατέβαιναν το ύψωμα και πριν προλάβουν να αναγνωριστούν από τις αντεπιτιθέμενες δυνάμεις προς τις οποίες κατευθύνονταν, δέχθηκαν φιλικά πυρά, χωρίς ωστόσο να τραυματιστούν. Οι αμερικανικές δυνάμεις του 5ου Συντάγματος Ιππικού ανακάλυψαν γρήγορα τα πτώματα των Αμερικανών κρατουμένων, οι οποίοι έφερεαν τραύματα από πολυβόλο, ενώ τα χέρια τους ήταν ακόμα δεμένα πίσω από τις πλάτες τους.
Αντίδραση των ΗΠΑ
Το περιστατικό στο Ύψωμα 303 οδήγησε τον Διοικητή των δυνάμεων του ΟΗΕ Στρατηγό Ντάγκλας Μακάρθουρ, να απευθυνθεί μέσω ασυρμάτου προς το στρατό της Βόρειας Κορέας στις 20 Αυγούστου, καταγγέλλοντας τις ωμότητες. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έριξε πολλά φυλλάδια πάνω από εχθρικό έδαφος, που απευθύνονταν προς τους στρατιωτικούς διοικητές της Βόρειας Κορέας. Ο Μακάρθουρ προειδοποίησε ότι θα αποδώσει ευθύνες στους στρατιωτικούς ηγέτες της Βόρειας Κορέας που είναι υπεύθυνοι για το συμβάν, καθώς και για οποιοδήποτε άλλο έγκλημα πολέμου.
"Η αδράνεια εκ μέρους σας και εκ μέρους των ανώτερων διοικητών σας στο πεδίο της μάχης για την αποποίηση αυτής της βαρείας και ομοθυμαδόν αναγνωρισμένης ευθύνης για τη διαταγή μπορεί να ερμηνευθεί μόνον ως συγχώρηση και ενθάρρυνση της εν λόγω ανήκουστης πράξης, για την οποία, αν δεν διορθωθεί εγκαίρως, θα αποδώσω σε εσάς και στους διοικητές σας τις ποινικές ευθύνες, σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμα του πολέμου. — Καταληκτικό σχόλιο του στρατηγού Μακάρθρουρ στο σήμα του μέσω ασυρμάτου προς το στρατό της Βόρειας Κορέας για το περιστατικό"
Το περιστατικό στο Ύψωμα 303 επρόκειτο να είναι μόνο ένα από τα πρώτα από μια σειρά ωμοτήτων για τη διάπραξη των οποίων οι δυνάμεις των ΗΠΑ κατηγόρησαν τους στρατιώτες της Βόρειας Κορέας. Στα τέλη του 1953, η Επιτροπή Κυβερνητικών Λειτουργιών της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, με επικεφαλής τον Τζόζεφ Μακάρθυ, διεξήγαγε έρευνα επί 1.800 αναφερθέντων περιστατικών για εγκλήματα πολέμου που φέρονται ότι διεπράχθησαν στη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας. Η σφαγή στο Ύψωμα 303 ήταν ένας από τους πρώτους που διερευνήθηκαν. Οι επιζώντες του περιστατικού κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον της επιτροπής, και η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο στρατός της Βόρειας Κορέας παραβίασε τους όρους της Σύμβασης της Γενεύης και καταδίκασε τις ενέργειές του.
Αντίδραση της Βόρειας Κορέας
Στις 28 Ιουλίου 1950, ο στρατηγός Λη Γιονγκ Χο (Lee Yong Ho), διοικητής της βορειοκορεατικής 3ης Μεραρχίας, διαβίβασε διαταγή σχετικά με τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου, που υπογράφηκε από τον Κιμ Τσαέκ (Kim Chaek), Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, και τον Τσόι Γιονγκ-κουν (Choi Yong-kun), διοικητή του Γενικού Επιτελείου του βορειοκορεατικού στρατού, ο οποίος δήλωσε ότι η δολοφονία αιχμαλώτων πολέμου «απαγορεύεται αυστηρά». Έδωσε οδηγίες στα Πολιτιστικά Τμήματα των επιμέρους μονάδων να ενημερώσουν τους στρατιώτες υπό την ευθύνη τους για την διαταγή.
Έγγραφα που αποκτήθηκαν μετά το συμβάν έδειξαν ότι οι ηγέτες του βορειοκορεατικού στρατού γνώριζαν - και ανησυχούσαν - για τη συμπεριφορά ορισμένων από τους στρατιώτες τους. Μια διαταγή που εκδόθηκε από το Πολιτιστικό Τμήμα της 2ης Μεραρχίας της Βόρειας Κορέας την 16 Αυγούστου αναφέρει, μεταξύ άλλων, ''«Μερικοί από εμάς ακόμα σφαγιάζουμε στρατιώτες του εχθρού που έρχονται να παραδοθούν. Ως εκ τούτου, η ευθύνη της εκπαίδευσης των στρατιωτών στη λήψη αιχμαλώτων πολέμου και στην καλή συμπεριφορά απέναντί τους επαφίεται στο Πολιτικό Τμήμα της κάθε μονάδας».''
Μνημείο
Η ιστορία γρήγορα κέρδισε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, και οι περιγραφές των επιζώντων έλαβαν μεγάλη κάλυψη, συμπεριλαμβανομένων σημαινόντων περιοδικών όπως το Time και το Life. Στα χρόνια που ακολούθησαν τον πόλεμο της Κορέας, ο στρατός των ΗΠΑ εγκατέστησε μόνιμη φρουρά στο Γουεγκγουάν, το Στρατόπεδο Κάρολ. Η φρουρά στο Στρατόπεδο Κάρολ συγκέντρωσε κεφάλαια για την κατασκευή ενός μνημείου στο Ύψωμα 303 για τους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους εκεί. Νοτιοκορεάτες στρατιωτικοί και πολίτες γύρω από το Γουεγκγουάν συμμετείχαν στο ταμείο για αυτό το μνημείο. Το αρχικό μνημείο τοποθετήθηκε πάνω στο λόφο, στις 17 Αυγούστου 2003. Το 2009, στρατιώτες της αμερικανικής 501ης Ταξιαρχία Συντήρησης άρχισε να συγκεντρώνει κεφάλαια για ένα δεύτερο, μεγαλύτερο μνημείο στο λόφο. Με τη βοήθεια Νιοτιοκορεατών βετεράνων, πολιτικών και ντόπιων πολιτών, το δεύτερο μνημείο μεταφέρθηκε μέσω αέρος στην κορυφή του Υψώματος, με ένα ελικόπτερο Σινούκ (CH-47 Chinook) στις 26 Μαΐου 2010, ενέργεια εντασσόμενη στις προετοιμασίες για την 60η επέτειο του συμβάντος. Κάθε χρόνο γίνεται επιμνημόσυνη δέηση στο Ύψωμα για να τιμηθεί ο θάνατος των στρατιωτών. Στρατιώτες της φρουράς του Στρατοπέδου Κάρολ ανεβάινουν στο Ύψωμα και αποθέτουν λουλούδια στο μνημείο, ως μέρος της εκδήλωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεμος της Κορέας
Νίκος Λαμπαδάρης
Ο Νίκος Λαμπαδάρης (10 Νοεμβρίου 1951 - 10 Νοεμβρίου 2010) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Ξάνθης από το 1993 ως το 2000 με το ΠΑΣΟΚ.
Σπουδές
Γεννήθηκε στο Εράσμιο Ξάνθης. Σπούδασε φυσικοθεραπεία στο πανεπιστήμιο της Ρώμης και εργάστηκε ως φυσικοθεραπευτής στην Ξάνθη.
Πολιτική καριέρα
Οργανώθηκε στα κοινά από τα φοιτητικά του χρόνια. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές που έγιναν στις 10 Οκτωβρίου 1993. Κέρδισε νέα θητεία ως βουλευτής Ξάνθης έπειτα από τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές που έγιναν το Σεπτέμβριο του 1996. Στις εκλογές του Απριλίου του 2000 απέτυχε να επανεκλεγεί. Τον Οκτώβριο του 2002 κατήλθε ως ανεξάρτητος στις δημοτικές εκλογές στο Δήμο Τοπείρου, χωρίς όμως επιτυχία.
Θάνατος
Ο Λαμπαδάρης πέθανε στην Ξάνθη από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, ανήμερα των γενεθλίων του, το 2010. Με τη σύζυγό του, Αριστέα Θεοδωράκη, απέκτησε 1 γιο και 1 κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Φερδινάνδος της Βαυαρίας
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Μαρία Λουδοβίκος Φραγκίσκος της Ασσίζης Ισαβέλλος Αδαλβέρτος Ιλδεφόνσος Μαρτίνος Βονιφάτιος Ιωσήφ Ισίδωρος γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Φερδινάνδου της Βαυαρίας και της Μαρίας δε λα Παθ των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ.
Ο πατέρας του και ο πάππος του νυμφεύτηκαν μέλη των Βουρβόνων-Ισπανίας και το ίδιο έκανε και ο Φερδινάνδος: νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία, κόρη του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας. Αποκήρυξε τη διαδοχή του στον βαυαρικό θρόνο και του δόθηκε (1905) ο τίτλος του πρίγκιπα της Ισπανίας : Ινφάντε δον Φερνάντο Μαρία δε Μπαβιέρα υ δε Μπορμπόν, ως γιος και εγγονός μέλους της βασιλικής οικογένειας. Ο εξάδελφός του Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας ήταν αδελφός της συζύγου του.
Απεβίωσε το 1958 στη Μαδρίτη σε ηλικία 74 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1906 την εξαδέλφη του Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων , κόρη του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας,  και είχε τέκνα  :
Η Μαρία Θηρεσία απεβίωσε το 1912 και ο Φερδινάνδος το 1914 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Λουίζα δε Σίλβα υ Φερνάντεθ δε Ενεστρόσα, Δούκισσα της Ταλαβέρα δε λα Ρέινα, κόρη του Λουίς δε Σίλβα υ Φερνάντεθ κόμη του Πιέ δε Κόντσα.
Τιμητικές διακρίσεις
Έγινε ιππότης των Ταγμάτων: του Χρυσόμαλλου Δέρατος, του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας , της Ισαβέλλας της Καθολικής και του Πύργου & Ξίφους. Επίσης έγινε μέγας διοικητής του τμήματος της Λεόν στο Τάγμα του Αγ. Ιακώβου.
Hawk
Ο Hawk, γνωστός και ως Hawk Greco, είναι Έλληνας μουσικός καλλιτέχνης και ιδρυτικό μέλος του ραπ σχήματος Above The Hood. Έχει κάνει πολλές επιτυχίες με κομμάτια όπως το Caliente, το Celine, το Deja vu και ένα από τα πιο επιτυχημένα ελληνικά άλμπουμ σε συνεργασία με τον Light με όνομα "Supernova". Αυτή τη στιγμή είναι από τους λίγους τετραπλά διαμαντένιους καλλιτέχνες στην Ελλάδα (με τα τραγούδια Caliente, Xiliometra, Voodoo και Celine).
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Κατερίνη της Βορείου Ελλάδας, ηχογραφώντας και κυκλοφορώντας το πρώτο του άλμπουμ (mixtape) με τίτλο Ανώτερο Κλιμάκιο σε συνεργασία με τον τότε παραγωγό και συνεργάτη του Jester. Στα 23 του μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει μουσική τεχνολογία. Παράλληλα ξεκίνησε να επεξεργάζεται την ιδέα για την δημιουργία μιας μουσικής μπάντας με καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα. Έτσι δημιουργήθηκε και η ομάδα των Above The Hood μαζί με τους Long3, Spine, Pepe Frantik, Smuggler, Baghdad και Sapranov η οποία και ήρθε γρήγορα στο προσκήνιο το καλοκαίρι του 2016 με την κυκλοφορία του ανεξάρτητου digital single "Εδώ είναι Ελλάδα".
(2016-2019) Με τους Above The Hood
Στα επόμενα τρία χρόνια που ακολούθησαν την επιτυχία του Εδώ είναι Ελλάδα ο Hawk έκανε περιοδείες σε όλη τη χώρα με τους Above The Hood. Κυκλοφόρησε δύο album, το Pandora (2017) σε συνεργασία με τον Smuggler, επίσης μέλος των Above The Hood', και το Orama (2018) μαζί με ολόκληρο το γκρουπ. Τον Ιούλιο του 2021 ο Hawk συμμετείχε στην επιστροφή της κολεκτίβας με το ψηφιακό single "Bad Company".
(2019-) Solo πορεία, συνεργασίες και μεγάλα hits
Συμμετείχε σε μια σειρά από κυκλοφορίες. Πρώτα το single του "Deja Vu" μαζί με τον Sapranov, στη συνέχεια το "Netflix" με τον Toquel από τον δίσκο του "777", και αποκορύφωμα η συνεργασία του με τον Mente Fuerte στο πρώτο ελληνικό διαμαντένιο single της Ελλάδας με τίτλο "Caliente" ξεπερνώντας τα 70 εκατομμύρια views στο Youtube. Αξιοσημείωτο είναι το single ‘’XILIOMETRA’’ σε συνεργασία με τον MadClip, τον Light και τον Sapranov καθώς ανακηρύχθηκε στις 15/04/22 ως διαμαντένιο single κάνοντάς το, το δεύτερο στην καριέρα του Hawk και τρίτο πανελληνίως. Κατηγορία:Έλληνες τράπερ
(2020) Η συνεργασία με τον Light και το Supernova
Οι δυο καλλιτέχνες κυκλοφόρησαν το album "Supernova" ανήμερα των Χριστουγέννων του 2020. Την παραγωγή του άλμπουμ την ανέλαβαν οι παραγωγοί Baghdad και Skive. Η κυκλοφορία έφθασε μέχρι την τρίτη θέση παγκοσμίως του Spotify Top Debut Albums. Παράλληλα το single Voodoo από το ίδιο album έσπασε το ρεκόρ με τα περισσότερα streams σε ημέρα κυκλοφορίας για ελληνικό ψηφιακό single ξεπερνώντας τα 600.000. Επιπλέον κάθε κομμάτι από το άλμπουμ τους ανακηρύχθηκε από την δισκογραφική Stay Independent ως:
Platinum Singles: Oh No, Oh Mama, Spaceman και Roz Panthiras, City Don't Love Me(2x), Neymar(2x) Ligi (2x), Gymni (4x)
Diamond Singles: Voodoo
(2023) Το album "5D"
Στις 25 Μαΐου ο Hawk μετά την μεγάλη επιτυχία του "Liberta" κυκλοφόρησε τη δεύτερη σερί solo ολοκληρωμένη δουλειά του ονόματι "5D". Το album περιέχει 11 τραγούδια και η κύρια παραγωγή του έγινε από τον X ORFEAS. Επιπλέον παραγωγοί είναι οι Mike G και Baghdad. Στον δίσκο έγιναν συνεργασίες με τους καλλιτέχνες Bossikan στο τραγούδι "Ghetto", $ulee στο τραγούδι "Diva" και Μικρό Κλέφτη στο "Smooth Criminal". Το κομμάτι που κυρίως ξεχώρισε από τον δίσκο είναι το "Blue Iguana" καθώς σε 2 μήνες ξεπέρασε τις 8 εκατομμύρια αναπαραγωγές στο Spotify και βρίσκεται από την δημοσίευση του album στα top τραγούδια των ελληνικών charts.
Κριτική στα βραβεία Mad και αποχώρηση (2020)
Το καλοκαίρι του 2020 οι Hawk, Mente Fuerte και Baghdad αποφάσισαν από κοινού να αποχωρήσουν από τα μουσικά βραβεία του καναλιού Mad καθώς το single τους Caliente δεν ήταν υποψήφιο στην κατηγορία "τραγούδι της χρονιάς" παρόλο που κατάφερε να γίνει το πρώτο διαμαντένιο τραγούδι της Ελλάδας.
Νίκη των βραβείων Mad (2021)
Την Παρασκευή 25 Ιουνίου 2021 στα αποτελέσματα των μουσικών βραβείων του καναλιού Mad,το single Voodoo σε συνεργασία με τον Light ανακηρύχθηκε το καλύτερο video clip της χρονιάς. Ο Hawk όμως επέλεξε να μην παραβρεθεί εκεί και να το παραλάβει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Hawk στο Instagram
Ο Hawk στο Discord
Ο Hawk στο Spotify
Ο Hawk στο Apple Music
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ράπερ Κατηγορία:Ελληνικό hip hop
Μύτικας Ευβοίας
Η κοινότητα Μύτικα της Δημοτικής ενότητας Ληλαντίων σε υψόμετρο 21 μ. από τη στάθμη θαλάσσης είναι χωριό του Νομού Ευβοίας και ανήκει στο Δήμο Χαλκιδέων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Έδρα του δήμου είναι η Χαλκίδα και γεωγραφικά ανήκει στο διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την πρότερη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο Καποδίστριας, ο Μύτικας ανήκε στον πρώην δήμο Ληλαντίων. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 1.808 κατοίκους.
Ο Μύτικας συμμετέχει στον οινοτουρισμό της κεντρικής Ευβοίας με επισκέψιμα οινοποιεία.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Μύτικα
Από το 1979 ως την κατάργηση της Κοινότητας Μύτικα, πρόεδροι διατέλεσαν οι:
Στη συνέχεια πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μύτικα ήταν ο Σταμάτης Μούντριχας (19??-2015). Από το 2003 πρόεδρος είναι ο Άγγελος Γουρνής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Γιούχανα Σάλονεν
Ο Γιούχανα Σάλονεν (φινλανδικά: Juhana Salonen, Σαβιτάιπαλε, 1738-1804) ήταν Φινλανδός αρχιτέκτονας εκκλησιών.
Έργα
Μεταξύ των έργων του, ξεχωρίζουν η Εκκλησία του Λέμι (1786) και η Εκκλησία της Παναγίας στο Λάππεε (1794). Ωστόσο, η Εκκλησία της Βαλκεάλα (1798) και η Εκκλησία του Βάλκιερβι καταστράφηκαν κατά την διάρκεια πυρκαγιών.
Το αρχιτεκτονικό ύφος του Γιούχανα Σάλονεν συνεχίστηκε από τον υιό του, Μάττι Σάλονεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί αρχιτέκτονες
Παναγία Ντινιούς
Η Παναγία Ντινιούς είναι μικρό εκκλησάκι στη Βόρειο Εύβοια, κοντά στην Ιστιαία, όπου υπάρχει θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.
Για το όνομα υπάρχουν δύο κύριες εκδοχές:
Η πρώτη σχετίζεται με την ιστορία της εικόνας, όπου σύμφωνα με την παράδοση Τούρκος Οθωμανός στρατιώτης την περίοδο της Τουρκοκρατίας , πυροβόλησε την εικόνα, στην προσπάθειά του να σκοτώσει κάποιο κυνηγημένο Έλληνα που κρύφτηκε  καταφεύγοντας πίσω από την εικόνα. Σύμφωνα με την παράδοση, η θαυματουργή εικόνα «επέστρεψε» τη σφαίρα στον αλλόθρησκο στρατιώτη και τον σκότωσε. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη του σημείου της βολής του πυροβόλου όπλου του Τούρκου στο πρόσωπο της Παναγίας και ειδικότερα στο Μέτωπο. Η «επιστροφή» της σφαίρας, έδωσε το όνομα στην Παναγία που ονομάστηκε Παναγία Ντινιούς ή Ντονιούς από την τουρκική λέξη ”Donus” που σημαίνει «επιστροφή» (δηλαδή Παναγία της επιστροφής).
Η δεύτερη εκδοχή, εξίσου σημαντική, που όμως δεν φαίνεται να επικράτησε, αποδίδει  με κάποια φωνητική παρήχηση ή παράφραση αλλοιωμένη την τοπική ιδιομορφία του χώρου, επειδή λίγα μέτρα από τη εκκλησία υπάρχει ένα ρέμα με νερά από τοπικές πηγές που λέγεται, μέχρι σήμερα, δινιόρεμα. Έτσι, η Παναγία Ντινιούς, ορισμένοι μάλιστα την αποκαλούν, ακόμα και σήμερα Παναγία Δινιούς , οφείλει την προσωνυμία της από τη θέση της κοντά στο δινιόρεμα.
Ωστόσο στην εικόνα  υπάρχει η επιγραφή «Παναγία η Ελεούσα». Σύμφωνα με εκτιμήσεις η θαυματουργή εικόνα μπορεί να έχει αγιογραφηθεί ακόμα και τον 11ο αιώνα, ή να είναι λίγο μεταγενέστερη  (μεταξύ του 14ου ή 16ου αιώνα),αλλά «ξαναφιλοτεχνημένη» πάνω σε προηγούμενη εικόνα που ανάγεται στον 10ο ή 11ο αιώνα. Η ιστορία της πάντως δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Η εκκλησία είναι ανακατασκευασμένη τη δεκαετία του 1960, και βρίσκεται μέσα σε ιδιωτική έκταση που ανάγεται στα χρόνια της ύστερης τουρκοκρατίας, ενώ βρίσκεται κοντά στην περιοχή Κεφάλες που έχει πλούσιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Υπάρχει επίσης πλούσια παράδοση για τα θαύματα ή ακόμα και εμφανίσεις της Παναγίας. Η εκκλησία βρίσκεται σε ένα ιδιαίτερα επιβλητικό χώρο. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου (ημέρα απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Στην πανήγυρη συρρέουν πολλοί επισκέπτες. Τα αφιερώματα στην εικόνα μαρτυρούν τη θαυματουργική δράση της συγκεκριμένης εικόνας της Παναγίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκκλησίες
Ομουρμπέκ Μπαμπάνοφ
Ο Ομουρμπέκ Τοκτογκούλοβιτς Μπαμπάνοφ (Κιργιζικά: Өмүрбек Токтогулович Бабанов, γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1970) είναι Κιργίζιος πολιτικός, ο οποίος ήταν Πρωθυπουργός του Κιργιστάν από την 1η Δεκεμβρίου 2011 έως την 1η Σεπτεμβρίου 2012. Πριν από το διορισμό του ως Πρωθυπουργό, ήταν Αναπληρωτής Πρωθυπουργός στην Κυβέρνηση του Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ. Επίσης ήταν προσωρινός Πρωθυπουργός από τις 23 Σεπτεμβρίου 2011 μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 2011, καθώς ο Πρωθυπουργός Αταμπάγιεφ ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Έγινε και πάλι πρόεδρος στις 1 Δεκεμβρίου 2011, όταν ο Αταμπάγιεφ ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Πρόεδρος. Ο διορισμός του επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο στις 23 Δεκεμβρίου 2011. Στις 1 Σεπτεμβρίου 2012 ο Μπαμπάνοφ παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός.
Με εκτιμώμενο πλούτο 1.5 δισ. δολαρίων, είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Κιργιζία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη
Δημοτικές εκλογές 2010
Στον Β' Γύρο των δημοτικών εκλογών που διεξήχθη στις 14 Νοεμβρίου, ο Γιώργος Ιωακειμίδης αναδείχθηκε δήμαρχος του δήμου Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη με ποσοστό της τάξης του 60,36% έναντι του αντιπάλου του, Στέλιου Λογοθέτη, που συγκέντρωσε 39,64%. Ο Ιωακειμίδης επανεξελέγη το 2019 με ποσοστό 64,8% από τον πρώτο γύρο και με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Εκλογές 2014
Ο Ιωακειμίδης επανεξελέγη στις εκλογές του 2014 με ποσοστό 62,25% από τον πρώτο γύρο.
Δήμος Περάσματος
Ο δήμος Περάσματος ήταν δήμος του νομού Φλώρινας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Φλώρινας. Βρισκόταν στο κενρικό τμήμα του νομού. Αποτελούταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 211,0 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 5.510 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Πέρασμα.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π
Кучковени (дем)
Κωνσταντίνος Δ. Μπλιάτκας
Ο Κώστας Μπλιάτκας (γεννημένος στις 27 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας, παραγωγός και παρουσιαστής εκπομπών στην ΕΡΤ3 και σεναριογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νάουσα και αποφοίτησε από το Λάππειο Γυμνάσιο της πόλης. Πτυχιούχος ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ του ΑΠΘ. Σπούδασε επίσης διοίκηση και οργάνωση ΜΜΕ.
Εργάζεται επί πολλά χρόνια στον ημερήσιο Τύπο, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση ως παρουσιαστής ενημερωτικών, πολιτιστικών και επιστημονικών εκπομπών, μεταξύ των οποίων βραβευμένες εκπομπές της δημόσιας τηλεόρασης όπως "Με Μια Τρίτη Ματιά" (1995 - 2006), "Εκ του Πλησίον" (2006 - 2008 και 2016 - 2017), "Οι παρέες της Θεσσαλονίκης" (2006 - 2011), "Δεύτερη Ανάγνωση" (2008 - 2010), "Μιλώντας Πολιτικά" (2004), "Ευρώπη των Πολιτών" (1998 - 1999) ενώ έχει συνεργαστεί με το ΒΒC και με ξένα έντυπα. Σχεδίασε και επιμελήθηκε την παραγωγή της πολυβραβευμένης σειράς 32 ντοκιμαντέρ "Ο ΑΙΩΝΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" της ΕΡΤ3.
Έχει γράψει βιογραφίες και ιστορικές έρευνες. Έχει γράψει σενάρια και πρόζες για μουσικές παραστάσεις. Διευθυντής παραγωγής των ντοκιμαντέρ της Πολιτιστικής Εταιρείας "Η Θησαυροί της ΟΥΝΕΣΚΟ" (κείμενο Χρίστου Ζαφείρη) και "Η ιστορία της συνοικίας των εξοχών" (κείμενο Βασίλη Κολώνα). Έχει βραβευθεί στην Ελλάδα (Ίδρυμα Μπότση) και στο εξωτερικό (CIRCOM - Ένωση Δημοσίων Περιφερειακών Τηλεοράσεων της Ευρώπης) για τη δημιουργία ιστορικών ντοκιμαντέρ.
Βραβευσεις
Ο Κώστας Μπλιάτκας έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Κορφιάτικων Βραβείων για την καθημερινή ενημερωτικη εκπομπή του "ΜΕ ΜΙΑ ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ" στην ΕΤ3 (1995 - 2006) και από τον ΠΣΑΤ, την ΕΣΑΚΕ και τον ΠΣΑΠ και τους παλαιμάχους του Ηρακλή Θεσσαλονίκης για τα βιβλία αθλητικού περιεχομένου που έγραψε. Επίσης βραβεύθηκε από τους Δήμους Ρεθύμνου, Νεάπολης Θεσσαλονίκης και Νάουσας και από την Κοινότητα Αφύτου, για την προσφορά του στον πολιτισμό στη δημοσιογραφία. Από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος βραβεύθηκε για το σύνολο του συγγραφικού του έργου. Διετέλεσε μέλος της διοίκησης του Μορφωτικού της Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜΘ.
Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Αποφοίτων του ΑΠΘ. Είναι παντρεμένος με τη Χιονία Βλάχου και έχει δύο παιδιά, την Ήρα και τον Δημήτρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες τηλεπαρουσιαστές
Οι Μύγες
Ιστορικά
Ο Σαρτρ συνέλαβε τον πυρήνα του έργου του με αφορμή ένα δρώμενο του Ζαν Λουί Μπαρρώ με τίτλο Θέατρο-Μουσική-Αθλητισμός, που παρουσιάστηκε στο στάδιο Ρολάν Γκαρός (stade Roland-Garros ) στις 5 και 6 Ιουνίου 1941 και περιελάμβανε αποσπάσματα από τις Ικέτιδες του Αισχύλου. Είχε την παρότρυνση του κύκλου του και ειδικότερα της πολύ κοντινής φίλης του ιδίου και της Σιμόν ντε Μπωβουάρ, Olga Kosakiewicz -με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ogla Dominique. Αναφέρεται μάλιστα ότι καθώς η ανερχόμενη ηθοποιός παρακολουθούσε μαθήματα υποκριτικής με τον Γάλλο ηθοποιό Σαρλ Ντυλέν (Charles Dullin), εκείνος υπέδειξε στο φιλόσοφο πως ο καλύτερος τρόπος για να μάθει η νεαρά τη δουλειά της ηθοποιού θα ήταν να συμμετάσχει σε ένα έργο. Έτσι ο Σαρτρ έγραψε για αυτήν τις Μύγες. Στην περιγραφή του σκηνικού εμπνεύστηκε από τις διακοπές που πέρασε στην Ελλάδα μαζί με τη Σιμόν ντε Μπωβουάρ το καλοκαίρι του 1937.
Το έργο παρουσιάστηκε τελικά από το Ντυλέν στο θέατρο Σάρα Μπερνάρ με αρκετές θετικές κριτικές αλλά όχι ιδιαίτερη εισπρακτική επιτυχία. Στην πρεμιέρα του έργου, που έγινε στις 3 Ιουνίου 1943, ο Σαρτρ γνωρίστηκε με τον Αλμπέρ Καμύ τον οποίο θα έχει αρχικά στο μυαλό του για το ρόλο του Garcin όταν γράψει το  "Κεκλεισμένων των θυρών". Στην παράσταση αυτή έπαιξε και η Ελληνίδα ηθοποιός Χριστίνα Τσίγκου, σπουδάστρια εκείνη την εποχή της Σχολής του Ντυλέν. Ο ίδιος ο Σαρτρ έχει δηλώσει για το έργο του "Θέλησα να ασχοληθώ με την τραγωδία της ελευθερίας σε αντίθεση με την τραγωδία της μοίρας"
Υπόθεση
Ο Ορέστης επιστρέφει στο Άργος, τη γενέθλια πόλη του, που είναι πλέον κυριευμένη από τις μύγες. Παρουσιάζεται σαν ξένος, με το όνομα Φλέβιος, και συνοδεύεται από τον πιστό παιδαγωγό του. Εκεί βλέπει ένα λαό να υποφέρει από τις τύψεις για τα κρίματα του, που υλοποιούνται με τη μορφή των ενοχλητικών μυγών. Ο φόνος του βασιλιά του Άργους και πατέρα του Ορέστη, Αγαμέμνονα από τη σύζυγό του και μητέρα του ήρωα, Κλυταιμνήστρα και από τον εραστή της  Αίγισθο βαραίνει όλον το λαό του Άργους σαν προπατορικό αμάρτημα.
Η Ηλέκτρα, αδερφή του Ορέστη είναι αναγκασμένη να ζει στο παλάτι ως δούλα,  για να υπηρετεί τους άρχοντες. Αποτελεί όμως τη μοναδική φωνή αντίδρασης και προσπαθεί μάλιστα να ξεσηκώσει μία λαϊκή επανάσταση  ενάντια σε αυτήν την αιώνια τιμωρία, αλλά ο  Δίας, θεός των μυγών και του θανάτου την εμποδίζει.
Ο Ορέστης αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα στην Ηλέκτρα και παρασύρεται άμεσα από το πάθος της, αποφασίζοντας να εκδικηθεί το φόνο του Αγαμέμνονα και να σκοτώσει τον Αίγισθο και την Κλυταιμνήστρα. Παρά τις αντίθετες προσπάθειες του Δία, ούτε ο Ορέστης παραιτείται από τα σχέδιά του αλλά ούτε και ο Αίγισθος αποφασίζει να προστατεύσει τον εαυτό του. Μετά τη δολοφονία, τα δύο αδέρφια βρίσκουν καταφύγιο στο ναό του Απόλλωνα, για να ξεφύγουν από τις απειλητικές μύγες που τους κυκλώνουν.
Τέλος ο θεός του Ήλιου πετυχαίνει τη συγχώρεση της Ηλέκτρας -που έχει πια λυγίσει υπό το βάρος της πράξης τους- αλλά όχι και του Ορέστη. Εκείνος ως ελεύθερος άνθρωπος επιλέγει να αποχωρήσει από το Άργος παίρνοντας μαζί του όλες τις μύγες και απελευθερώνοντας έτσι τους Αργείους από τις τύψεις τους.
Η μετάνοια
Οι κάτοικοι του Άργους βασανίζονται και κυβερνώνται από τις τύψεις τους σε σημείο μαζοχισμού. Κατά τη διάρκεια μάλιστα της επονομαζόμενης «γιορτής των νεκρών», που αποτελεί το αποκορύφωμα του αυτοβασανισμού τους, συμμετέχουν όλοι στον εορτασμό της επανόδου των νεκρών. Έτσι οι νεκροί απελευθερώνονται και βγαίνουν μέσα από μια σπηλιά -η οποία έχει ανοιχθεί ειδικά για την περίσταση – προκειμένου να μπορέσουν να τιμωρήσουν με την παρουσία τους τους ζωντανούς για όλα τα λάθη τους.
Η ελευθερία
Πραγματικά, ο Δίας επεμβαίνει όταν τον επικαλείται κάποιος (αρχικά η Ηλέκτρα κι έπειτα ο Ορέστης) και κάνει ένα θαύμα, αλλά χάνει κάθε εξουσία πάνω σε όποιον είναι ελεύθερος. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τον Αίγισθο που δεν μπορεί να κυβερνήσει έναν συνειδητά ελεύθερο λαό. Για αυτόν το λόγο οφείλουν να εμποδίσουν τον Ορέστη να μεταδώσει την «ασθένειά» του στον λαό. Και ο ίδιος ο λαός όμως φαίνεται να είναι ικανοποιημένος με την καταδίκη του και αρνείται την πρόταση απελευθέρωσης που κάνει η Ηλέκτρα στη γιορτή των νεκρών.
Όλο το έργο του Σαρτρ διέπεται από αυτόν τον πολιτικό συμβολισμό. Ο συγγραφέας ασκεί κριτική στην τυραννία και στην καταπίεση του λαού, αφήνοντας όμως παράλληλα αιχμές για την ευθύνη του ίδιου του λαού σε αυτό το παιχνίδι εξουσίας. Γιατί η ελευθερία έχει ένα κόστος: Ο Ορέστης για αυτόν το λόγο παραμένει σε όλο το έργο αποκομμένος και σχεδόν απόκληρος, πρώτα από τον παιδαγωγό του και έπειτα από τον Δία, την αδελφή του και το λαό του. Έτσι ο Σαρτρ κατορθώνει να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη-θεατή στην προσωπική δύναμη του.
Η πολιτική θέση
Ο Σαρτρ, προσπάθησε με τις Μύγες να εναντιωθεί στη νομιμοποίηση του ισχύοντος καθεστώτος, την οποία πρέσβευε ο συνεργαζόμενος τότε με τους Ναζί, καθολικισμός. Το έργο πρέπει να ενταχθεί στην ιστορική του περίσταση: Αποδίδοντας στον Ορέστη τα χαρακτηριστικά του υπερανθρώπου του Νίτσε ή ακόμα του αντίχριστου, ο Σαρτρ αποπειράθηκε να δώσει κουράγιο στους Γάλλους, οι οποίοι εκείνον τον καιρό μπορούσαν να παραλληλιστούν με τους Αργείους. Ο Αίγισθος και ο σύμμαχός τους Δίας περιγράφουν αντίστοιχα τον Πεταίν και τον καθολικισμό που υποστήριζε στοργικά «το καθήκον συνεργασίας».
Παραπομπές
Η πρώτη εκδοχή του παρόντος άρθρου βασίστηκε στο αντίστοιχο γαλλικό άρθρο: "Les Mouches" Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Ζαν Πωλ Σαρτρ
Τριτσί Κέρκυρας
Το Τριτσί ή Τριτσίο, επίσημα Τριτσίον , είναι ημιορεινό χωριό της Κέρκυρας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Τριτσί βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Κέρκυρας και τις ανατολικές πλαγιές του Παντοκράτορα σε υψόμετρο 340 μέτρα. Απέχει 31 χλμ. (οδηγικά) Β. από την πόλη της Κέρκυρας και 18,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Αχαράβη. Είναι κτισμένη σε κατάφυτη από δένδρα περιοχή με θέα το Βόρειο Πέρασμα και τα βουνά της Αλβανίας, ανάμεσα στην Πόρτα (ΝΔ.), Βίγγλα (ΝΑ.) και Κόκκινη (Α.-ΒΑ.). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σινιών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 ανήκει στην τοπική κοινότητα Σινιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσωπαίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 24 κατοίκους.
Νικόλαος Κορφιωτάκης
Ο Νικόλαος Κορφιωτάκης (1792 - 20 Αυγούστου 1850) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε μεταξύ άλλων υπουργός Εκκλησιαστικών του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Μετά την απελευθέρωση χρημάτισε ταμίας και ελεγκτής στο υπουργείο Οικονομικών.
Εξελέγη βουλευτής Λακεδαίμονος στις εκλογές του 1847 και στις εκλογές του 1850. Υπήρξε συνεργάτης του Κωλέττη, στην κυβέρνηση του οποίου, αλλά κσι στη συνέχειά της, την Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών από τις 26 Απριλίου 1847 ως τις 20 Μαρτίου 1848. Στις 4 Αυγούστου 1849 διορίστηκε υπουργός εκκλησιαστικών στην κυβέρνηση Κριεζή. Επί υπουργίας του Κορφιωτάκη υπογράφηκε ο συνοδικός τόμος, που καθόριζε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (1850).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λακεδαίμονος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών
Πατριώτες (Ολλανδία)
300px|thumb|Ασκήσεις μιας Exercitiegenootschap στην αγορά της πόλης [[Σνεκ το 1786]]
Οι Πατριώτες (ολλανδικά: Patriotten) ήταν μια πολιτική παράταξη στην Ολλανδία κατά τη Βαταβική Επανάσταση, το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Είχαν επικεφαλής τον Γιόαν φαν ντερ Κάπελεν τοτ ντεν Πολ, και άρχισαν να εδραιώνουν τη δύναμη τους τον Νοέμβρη του 1782.
Οι Πατριώτες έδωσαν αγώνες για την απομάκρυνση του "τοπάρχη" (stadholder) Γουλιέλμου Ε', πρίγκιπα της Οράγγης. Δυσαρεστημένοι από την κληρονομική μεταβίβαση των διοικητικών αξιωμάτων, την παρακμή του εμπορίου της Ολλανδικής Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, τη γενικευμένη ανεργία στον τομέα της βιομηχανίας υφασμάτων, την έκβαση του τέταρτου Αγγλο-Ολλανδικού πολέμου, η Ολλανδική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας, η επιρροή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ καθώς και η επιθυμία για "περισσότερη" δημοκρατία ώθησαν τις μεσαίες και ανώτερες τάξεις να απαιτήσουν εκ νέου τα δικαιώματά τους (που καταγράφηκαν για πρώτη φορά κατά την Ένωση της Ουτρέχτης το 1579). Η μεγαλύτερη μερίδα των κατώτερων τάξεων υποστήριζε το υπάρχον καθεστώς.
Συγκρότησαν εθνοφρουρές και παραστρατιωτικές ομάδες όπως τα Exercitiegenootschapen (λόχοι ασκήσεων), διεκδικώντας από τον πρίγκιπα και τις κυβερνήσεις των επαρχιών να επιτρέπουν τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση και στους μη-Καλβινιστές. Οι Πορτοκαλί (βασιλόφρονες), οι ρεπουμπλικάνοι και οι δημοκρατικοί ήταν οι τρεις ομάδες στις οποίες χωρίζονταν οι ευγενείς, αν και από το καλοκαίρι του 1785 και μετά όλο και περισσότεροι ρεπουμπλικάνοι υποστήριζαν τον Γουλιέλμο. Ο πρίγκιπας δεν ήταν πρόθυμος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις ή να πάρει τις απαραίτητες αποφάσεις. Οι Πορτοκαλί κυβερνήτες της Ουτρέχτης εκδιώχθηκαν από την τοπική εθνοφρουρά υπό τον Κουίντ Οντάατγιε, ενώ ο Πατριώτης Χέρμαν Βίλεμ Ντάεντελς απέτυχε να καταλάβει μια θέση στην τοπική κυβέρνηση του Χάτεμ μετά από παρέμβαση των βασιλικών στρατευμάτων.
Τον Σεπτέμβρη του 1787, μετά την ήττα των Πατριωτικών τοπικών εθνοφρουρών από τα πρωσικά στρατεύματα του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ, πολλοί από τους Πατριώτες κατέφυγαν στη Γαλλία και εγκαταστάθηκαν γύρω από την περιοχή της Δουνκέρκης, όπου ομιλούνταν τα Ολλανδο-Φλαμανδικά.
Στην Ολλανδία πέντε πολιτικοί ταγοί καταδικάστηκαν σε θάνατο, και παρόλο που οι ποινές δεν εκτελέστηκαν, όλοι αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη χώρα. Το 1789, δύο σημαντικοί ηγέτες, ο Φρανσουά Άντριαν φαν ντερ Κεμπ και ο Άνταμ Γκέραρντ Μάπα έφτασαν στις ΗΠΑ μετά από πρόσκληση του Τζωρτζ Ουάσινγκτων. Το 1795, λίγα χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση, οι εναπομείναντες Πατριώτες της Βόρειας Γαλλίας επέστρεψαν στη χώρα τους, και με τη βοήθεια γαλλικών στρατευμάτων ίδρυσαν τη Βαταβική Δημοκρατία.
Εκκλησία του Λάππεε
Η Εκκλησία του Λάππεε (Lappeen kirkko) ή Εκκλησία της Παναγίας στο Λάππεε (Lappeen Marian kirkko) είναι λουθηρανική εκκλησία στη Λαππεενράντα της Φινλανδίας.
Περιγραφή
Η εκκλησία διαθέτει 840 καθίσματα. Το προσέρεισμα, φιλοτεχνημένο από την Αλεξάντρα Φρόστερους-Σόλτιν το 1887, αναπαριστά την Ανάληψη του Ιησού.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία Κατηγορία:Λαππεενράντα
Μιχάλης Καβαλιέρης
Ο Μιχάλης Καβαλιέρης (γεν. Αιτωλικό 1967) είναι παλαίμαχος, πρώην διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως μέσο-επιθετικός, με αξιοσημείωτη παρουσία στην Α΄Εθνική Κατηγορία, με τη φανέλα του Λεβαδειακού.
Ποδοσφαιριστής
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από το ερασιτεχνικό σωματείο του Α.Σ. Παπάγου και το καλοκαίρι του 1986 υπόγραψε στο Λεβαδειακό. Το 1987 κέρδισε την άνοδο στην Α΄Εθνική, στην οποία έπαιξε με την ομάδα της Λειβαδιάς για 4 σεζόν, από το 1988 έως και το 1991, συμπληρώνοντας 90 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και 3 τέρματα. Επόμενοι σταθμοί στην σταδιοδρομία του ήσαν ο Ατρόμητος Αθηνών, η Δόξα Βύρωνα, ο Παναιγιάλειος, ο Γ.Σ. Μαρκό, η Α.Ε. Χαλανδρίου, ο Βύζας Μεγάρων και ο Νέος Αίας Παλλήνης.
Προπονητής
Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Μιχάλης Καβαλιέρης θήτευσε σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της ΕΠΣΑ, όπως ο Κεραυνός Κερατέας (σαν παίκτης προπονητής), η Ένωση Ερυθραίας/Κηφισιάς κ.α. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 εργάζεται κυρίως σαν βοηθός του Τάκη Λεμονή, στον Ολυμπιακό, στην Ομόνοια Λευκωσίας, στον Πανιώνιο και στον Παναιτωλικό. Γενικά ο Μιχάλης Καβαλιέρης ήταν βοηθός του Τάκη Λεμονή σε όλες τις ομάδες που πήγε ο Λεμονής από το 2000 και μετά. Το Δεκέμβριο του 2016 ο Καβαλιέρης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού Λαυρίου.
Βαλτική Συνέλευση
μικρογραφία|274x274εσ|Η 32η σύνοδο της Βαλτικής Συνέλευσης στη Ρίγα μικρογραφία|274x274εσ|Η 30η σύνοδος της Βαλτικής Συνέλευσης στο Τάλιν το 2011 Η Βαλτική Συνέλευση είναι μια περιφερειακή οργάνωση που προωθεί τη διακρατική συνεργασία μεταξύ της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας. Προσπαθεί να βρει μια κοινή θέση σε σχέση με πολλά διεθνή ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών θεμάτων. Οι αποφάσεις της συνέλευσης έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Ο προϋπολογισμός της Βαλτικής Συνέλευσης χρηματοδοτείται από τις τρεις κυβερνήσεις των κρατών μελών. Οι επίσημες γλώσσες της Βαλτικής Συνέλευσης είναι τα εσθονικά, τα λετονικά και τα λιθουανικά. Η έδρα και η γραμματεία της οργάνωσης βρίσκονται στη Ρίγα της Λετονίας.
Παρασκήνιο
Η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία ήταν ανεξάρτητα κράτη από το 1918, μετά την κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Κατά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπό το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, προσαρτήθηκαν παράνομα από τη Σοβιετική Ένωση το 1940 και αποτέλεσαν μέρος της για πενήντα χρόνια.
Υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τον τελευταίο Σοβιετικό ηγέτη, οι πολιτικές της γκλάσνοστ και της περεστρόικα οδήγησαν στην αποκατάσταση της ανεξαρτησίας μεταξύ του 1990 και του 1991, η οποία οδήγησε τις τρεις χώρες να αποσχιστούν από τη Σοβιετική Ένωση. Η Σοβιετική Ένωση αναγνώρισε την ανάκτηση της ανεξαρτησίας των Βαλτικών κρατών στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, πριν τη διάλυση της αργότερα εκείνο το έτος.
Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βόρειας Κορέας αποτελεί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας.
Βαλτική Συνέλευση
Σχηματισμός
Η οργάνωση δημιουργήθηκε μετά την απόφαση δημιουργίας στο Βίλνιους την 1η Δεκεμβρίου 1990. Λειτουργεί σύμφωνα με τους κανονισμούς που εγκρίθηκαν στις 8 Νοεμβρίου του 1991, στο Τάλιν. Στις 13 Ιουνίου 1994, τα τρία έθνη συμφώνησαν τη δομή και τους κανόνες του οργανισμού.
Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορία
Στην πρώτη της συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966 έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, κερδίζοντας την Ιταλία στη φάση των ομίλων. Η δεύτερη συμμετοχή της σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ήλθε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010.
Βαλτική Συνέλευση
Επιτεύγματα
Η Βαλτική Συνέλευση υποστηρίζει τα ακόλουθα ως επιτεύγματά της μεταξύ του 1991 και του 2003:
Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στάδιο
Έδρα της εθνικής Βόρειας Κορέας είναι το Στάδιο Κιμ Ιλ-σονγκ (χωρητικότητα 50.000 θέσεις), που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ. Ποιο σπάνια χρησιμοποιεί το Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου (χωρητικότητα 114.000 θέσεις, το μεγαλύτερο στον κόσμο), το οποίο βρίκεται επίσης στην Πιονγιανγκ.
Βαλτική Συνέλευση
Συνεργασία με άλλες γεωπολιτικές περιφέρειες
Πρόσφατα, η Βαλτική Συνέλευση, το Μπενελούξ και τρία μέλη από το Συμβούλιο των Σκανδιναβικών χωρών (Σουηδία, Δανία και Φινλανδία, οι οποίες είναι επίσης μέλη της ΕΕ), ζήτησαν την εντατικοποίηση της συνεργασίας στην Ψηφιακή Ενιαία Αγορά, και επίσης συζήτησαν για τα κοινωνικά ζητήματα, την Οικονομική και Νομισματική Ένωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση και την αμυντική συνεργασία. Οι σχέσεις με τη Ρωσία, την Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν επίσης στην ατζέντα.
Εθνική Βόρειας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βορείου Κορέας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
Βαλτική Συνέλευση
Δομή
Η Βαλτική Συνέλευση αποτελείται από εξήντα μέλη. Κάθε ένα από τα κοινοβούλια των τριών κρατών μελών διορίζει είκοσι από τα μέλη της Συνέλευσης. Κάθε εθνικό κοινοβούλιο, ορίζει δύο μέλη τα οποία είναι επικεφαλής και αναπληρωτής επικεφαλής της εθνικής αντιπροσωπείας αντίστοιχα. Ο Πρόεδρος του Προεδρείου είναι ο επικεφαλής της εθνικής αντιπροσωπείας της χώρας που θα φιλοξενήσει την επόμενη σύνοδο της Βαλτικής Συνέλευσης. Οι επικεφαλής των δύο άλλων εθνικών αντιπροσωπειών είναι οι Αντιπρόεδροι του Προεδρείου. Το προεδρείο ελέγχει τη Βαλτική Συνέλευση μεταξύ των συνόδων. Ο Πρόεδρος ενεργεί ως συντονιστής του έργου της Βαλτικής Συνέλευσης, ο οποίος είναι ο εκπρόσωπος με άλλα σώματα και φορείς και έρχεται σε επαφή με τις κυβερνήσεις των τριών μελών.
Μέλη
Τα μέλη της Συνέλευσης είναι τα παρακάτω:
Συνεδρίες
Κάθε εθνική αντιπροσωπεία μπορεί να προτείνει τη διεξαγωγή έκτακτης συνεδρίας. Στις 8-9 Φεβρουαρίου 1998, μετά την 2η Κοινή Συνεδρίαση του Συμβουλίου των Σκανδιναβικών χωρών και της Βαλτικής Συνέλευσης στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, έλαβε χώρα η πρώτη Έκτακτη Συνεδρία της Βαλτικής Συνέλευσης. Η Δεύτερη Έκτακτη Συνεδρία της Βαλτικής Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 27-29 Απριλίου 2005, στο Πάρνου της Εσθονίας, μετά την 5η Κοινή Συνεδρίαση της Βαλτικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου των Σκανδιναβικών Χωρών.
Επιτροπές
Η Βαλτική Συνέλευση έχει τις ακόλουθες μόνιμες επιτροπές:
Κάθε μέλος της Βαλτικής Συνέλευσης συμμετέχει σε μία τουλάχιστον επιτροπή.
Πολιτικές ομάδες
Τα 20 μέλη της Βαλτικής Συνέλευσης από κάθε χώρα έχουν επιλεγεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αντανακλούνται οι αναλογίες στο κοινοβούλιο της χώρας τους. Τα μέλη μπορούν στη συνέχεια να σχηματίσουν διαεθνικές κομματικές ομάδες από τουλάχιστον πέντε μέλη τουλάχιστον δύο εθνών.
Το 2006, οι τρεις πολιτικές ομάδες είναι η Κομματική Ομάδα Συντηρητικής Δεξιάς, η Κομματική Ομάδα Κέντρου, και η Σοσιαλδημοκρατική Κομματική Ομάδα.
Βραβείο Λογοτεχνίας, Τεχνών και Επιστημών της Βαλτικής Συνέλευσης
Από το 1993, η Βαλτική Συνέλευση δίνει ένα βραβείο κάθε χρόνο για τα επιτεύγματα στη λογοτεχνία, τις τέχνες και την επιστήμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Εσθονίας Κατηγορία:Πολιτική της Λετονίας Κατηγορία:Διεθνείς πολιτικοί οργανισμοί
Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπαχρέιν
right Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Βασιλείου του Μπαχρέιν (διεθνής κωδικός BIA) βρίσκεται στο κέντρο της εμπορικής αεροπορικής κίνησης στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Μεγάλος αριθμός διεθνών αεροπορικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων και εμπορευματικής και μόνον φύσης εταιρειών, έχουν επιλέξει το Μπαχρέιν ως το κέντρο των πτήσεών τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Η ετήσια κίνηση στο αεροδρόμιο ανέρχεται σε περισσότερους από 4.2 εκατομμύρια επιβάτες τον χρόνο. Η εβδομαδιαία κίνηση 12 εταιρειών με βάση τη Μέση Ανατολή, με προεξέχουσα την Gulf Air, είναι πάνω από 300 πτήσεις σε περισσότερους από 50 προορισμούς στην περιοχή του Κόλπου και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης και της Βόρειας Αφρικής.
Η πρώτη προγραμματισμένη εμπορική πτήση έφτασε στο ΒΙΑ τον Οκτώβριο του 1932 από το Λονδίνο, καθ’ οδόν προς το Νέο Δελχί με αεροσκάφος Handley Page "Hannibal". Η πτήση αυτή κράτησε αρκετές ημέρες για τους 24 επιβάτες, αφού η ταχύτητα του αεροσκάφους ήταν γύρω στα 100 μίλια ανά ώρα (160 χλμ/ώρα περίπου). Αργότερα η Imperial Airways, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε BOAC και, τέλος η British Airways, έκαναν διάφορες πτήσεις στην περιοχή. Η πρώτη καταγεγραμμένη πτήση έγινε τον Αύγουστο του 1927, από τη Βαγδάτη στο Μπαχρέιν. Ακόμα και γι’ αυτήν τη μικρή απόσταση πτήσης χρειάστηκε διανυκτέρευση στην Μπάσρα. Η πτήση έγινε με αεροπλάνο τύπου De Havilland. Έτσι, καθιερώθηκε το ΒΙΑ σαν το πρώτο Διεθνές Αεροδρόμιο του Κόλπου. Το αεροσκάφος "Handley Page HP 42" έγινε το καθιερωμένο αεροπλάνο μεγάλων αποστάσεων για το Imperial Airways και χρησιμοποιείτο για τις πτήσεις προς Μεγάλη Βρετανία και Ινδία με στάση στο ΒΙΑ. Το 1937 ξεκίνησε η χρήση των υδροπλάνων και έγινε το συνηθισμένο μέσο μεταφοράς στην περιοχή μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 50. Τότε, η BOAC άρχισε εβδομαδιαίες πτήσεις προς Καράτσι, Σιγκαπούρη, Χονγκ Κονγκ αλλά και τρις εβδομαδιαία στο Σίδνεϋ. Το 1950 η BOAC άρχισε τις πτήσεις με τετρακινητήρια αεροπλάνα τύπου Argonauts με χωρητικότητα 60 επιβατών. Αυτό το έτος ήταν πολύ σημαντικό, καθώς δημιουργήθηκε η πρώτη τοπική αεροπορική εταιρεία, η Gulf Aviation Company, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Gulf Air, όπως ονομάζεται μέχρι σήμερα.
Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της με ένα μεταχειρισμένο αεροσκάφος τύπου Anson Mark II, με πτήσεις προς το Νταχράν. Σε δύο χρόνια αγοράστηκαν 4 De Havilland και 4 DC-3 αυξάνοντας σημαντικά τον αριθμό των πτήσεών της στον Κόλπο. Έτσι, το Διεθνές αεροδρόμιο άρχισε να προσελκύει και άλλες αεροπορικές εταιρείες, όπως οι Middle East Airlines, Air India, Air Ceylon and Iran Airways – όλες χρησιμοποιούσαν κατά το πλείστον αεροσκάφη DC-3 Dakota.
Το 1954 το ΒΙΑ εδραιώθηκε με τη δημιουργία του νέου FIR (Flight Information Region), δηλαδή τη δημιουργία κέντρου ελέγχου περιοχής, η οποία περιέλαβε το μεγαλύτερο μέρος του Περσικού Κόλπου. Έτσι, εγκαταστάθηκαν νέα συστήματα επικοινωνίας και ναυτιλίας στην περιοχή. Σύντομα άρχισαν οι αφίξεις των αεριωθούμενων αεροσκαφών (Jet τύπου Comet de Havilland) και Boeing B707. Η χρήση τους μείωσε τις στάσεις των δρομολογίων μεγάλων αποστάσεων και έτσι καθιέρωσε και πάλι το αεροδρόμιο ως το μεγαλύτερο σε χρήση στην περιοχή σαν ενδιάμεσου σταθμού σε πτήσεις μεγάλων αποστάσεων μεταξύ Ευρώπης και Άπω Ανατολής. Το 1961 δημιουργήθηκε ένας καινούργιος αεροσταθμός, ώστε το αεροδρόμιο να μπορεί να αντεπεξέλθει στις νέες ανάγκες του. Αυτή η δεκαετία ήταν και για έναν άλλο λόγο σημαντική, καθώς ξεκίνησε η χρήση του Β747 της Boeing (jumbo jet), χωρητικότητας 400 επιβατών. Αυτό παρακίνησε στην εκ νέου επέκταση του αεροδρομίου και, έτσι, τον Δεκέμβριο του 1971, κατασκευάσθηκαν καινούργιες εγκαταστάσεις επιβατών αλλά και αεροσκαφών, χωρητικότητας, εκτός των άλλων και τεσσάρων Β747 στην πίστα. Όλα αυτά στοίχισαν 4 εκατομμύρια BD (Δηναρίων του Μπαχρέιν) (αντιστοιχία στα 1 BD = 2,65 US $), όταν ο ετήσιος προϋπολογισμός της χώρας ήταν τότε 13 εκατομμύρια BD. Ήταν, όμως, μια επένδυση που απέφερε γρήγορα κέρδη, αφού όλες οι μεγάλων αποστάσεων αεροπορικές εταιρίες, όπως οι Qantas, BA, Air India και Singapore Airlines, άρχισαν να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο ως τον κυριότερο σταθμό στην περιοχή για τα Β747 τους. Δυστυχώς, όλες οι εταιρείες ήθελαν να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο σχεδόν την ίδια ώρα, πράγμα που έκανε επιτακτική την ανάγκη καινούργιας επέκτασης, 5 χρόνια μόνο ύστερα από την προηγούμενη. Το 1976, λοιπόν, έγιναν επεκτάσεις για να μπορούν να βρίσκονται ταυτόχρονα πολλά Β747 στην πίστα. Επίσης, το 1976 ξεκίνησε και η πρώτη υπερηχητική πτήση μεταξύ Λονδίνου και Μπαχρέιν με τα Concorde. Εκείνη την εποχή η Gulf Air, που ήδη είχε πάρει το τελικό της όνομα, παρέλαβε το πρώτο της Lockheed Tri-Star, και έτσι σταμάτησε να είναι μικρή εταιρεία της περιοχής του Κόλπου και μόνον, με ό,τι συνέπειες αυτό επέφερε στο αεροδρόμιο του Μπαχρέιν. Αρχές των ’80 έγιναν και άλλες επεκτάσεις στις εγκαταστάσεις στο ΒΙΑ και που διήρκεσαν μέχρι το 1994. Ο νέος αεροσταθμός, αξίας 100 εκατομμυρίων US $, ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1994 και ανέβασε τη χωρητικότητα του αεροδρομίου σε 10 εκατομμύρια επιβατών τον χρόνο.
Στοιχεία του αεροδρομίου
Συνολική επιφάνεια αεροδρομίου 5,2 τ.χλμ.
Μήκος διαδρόμου 4,02 χλμ.
Συνολική επιφάνεια αεροσταθμού 50000 τ.μ.
Συνολική χωρητικότητα αεροσταθμού 10 εκατ. επιβάτες τον χρόνο
Αφίξεις στον κάτω όροφο 13700 τ.μ.
Αφίξεις στον μεσαίο όροφο 7650 τ.μ.
Αναχωρήσεις 19750 τ.μ.
Ξενοδοχείο μετεπιβίβασης 450 τ.μ.
Καταστήματα αφορολογήτων ειδών 3200 τ.μ.
Εστιατόρια και καφετέριες 1100 τ.μ.
Γραφεία υποστήριξης αεροδρομίου 1800 τ.μ.
Καμπίνες Μεταναστευτικής Υπηρεσίας Αφίξεων 18
Καμπίνες Μεταναστευτικής Υπηρεσίας Αναχωρήσεων 10
Γκισέ Τελωνείου 10
Σημεία check in 42 + πρώτη θέση
Σημεία Μεταβιβαζόμενων 13 + 2 Πρώτης θέσης
Σημεία Πληροφοριών Αναχωρήσεων και αφίξεων 2
Πρώτης και Διακεκριμένης Θέσης 6
Χωρητικότητα πελατών στην καφετέρια αφίξεων 50
Χωρητικότητα μετεπιβιβαζόμενων επιβατών στην καφετέρια 160
Χωρητικότητα πελατών στο εστιατόριο 240
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στην κύρια πίστα 12
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στη μεσαία πίστα 5
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στη Δυτική πίστα 9
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στη Βορινή πίστα 6
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στον εμπορευματικό σταθμό 5
Σημεία στάθμευσης αεροσκαφών στο σημείο στάθμευσης ιδιωτών 6
Σημεία παραλαβής αποσκευών 5
Σημεία παράδοσης αποσκευών 40
Πρώτης και Διακεκριμένης θέσης 2
Σημεία διαλογής αποσκευών προς αναχώρηση 17
Σημεία διαλογής αποσκευών από αφίξεις 17
Ικανότητα διαλογής αποσκευών 1500 τεμ./ώρα
Ικανότητα μετεπιβίβασης αποσκευών 750 τεμ./ώρα
Ικανότητα ιμάντα στις αναχωρήσεις 750 τεμ./ώρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μανάμα
Κατεύθυνση
Γενικά ο όρος κατεύθυνση χαρακτηρίζει μια ακολουθούμενη γραμμή. Το σημείο προς το οποίο κινείται κάποιος. Επίσης το ρήμα κατευθύνω προσδιορίζει μια ακολουθητέα γραμμή, και κατ΄ επέκταση διεύθυνση. Έτσι "κατευθυντήρια γραμμή" ονομάζεται η όποια ακολουθητέα γραμμή ή εκείνη που δικνύει την ακολουθητέα κατεύθυνση.
Τόσο στα μαθηματικά, όσο και στη Φυσική, η κατεύθυνση είναι το μέγεθος που προσδιορίζει τον προσανατολισμό. Η έννοια είναι σύνθετη και εμπεριέχει τις έννοιες της διεύθυνσης και της φοράς.