cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974)
Εκλογή Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ
Η αλλαγή της ηγεσίας της δικτατορίας και η άνοδος του Ιωαννίδη δεν αφήνει ανεπηρέαστη και την Εκκλησία. Τους Φαίδωνα Γκιζίκη και Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο ορκίζει ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ Τίκας, κάτι που έδειχνε πως η νέα ηγεσία του καθεστώτος de facto έθετε σε αμφισβήτηση τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μετά την παραίτηση του Ιερώνυμου, εκδίδεται η συντακτική πράξη 3 /1974, η οποία χαρακτήριζε αντικανονική την εκλογή του προηγούμενου αρχιεπισκόπου, και οριζόταν ο τρόπος εκλογής του νέου αρχιεπισκόπου επιδιώκοντας την αποκατάσταση της κανονικής τάξης. Από την εκλογική διαδικασία αποκλείονταν όσοι συνέπραξαν στην αντικανονική εκλογή του Ιερωνύμου και όσοι είχαν εκλεγεί την ίδια περίοδο. Κάθε πράξη που θα εκδιδόταν κατ’ εφαρμογή της προηγούμενης πράξης δεν μπορούσε να ακυρωθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας. Από τριπρόσωπο δελτίο που εξέλεξαν εικοσιοκτώ μητροπολίτες, εξελέγη ο Σεραφείμ. Με το Ν.Δ. 411/1974 ιδρύθηκαν οκτώ νέες μητροπόλεις που αποσπάσθηκαν από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις μητροπόλεις Αττικής και Θεσσαλονίκης, ενώ επετράπη η πλήρωση προνομιούχων Μητροπόλεων με μετάθεση. Τέλος η καθιέρωση ενός νέου αδικήματος, της «διατάραξης της ειρήνης και της ενότητας της Εκκλησίας» δια της Συντακτικής Πράξεως 7/1974 έπληξε καίρια την όλη προσπάθεια αποκαταστάσεως της κανονικής τάξεως εντός της Εκκλησίας καθώς η απομάκρυνση τον Ιούνιο και Ιούλιο του ΄74 χωρίς δίκη και απολογία - ούτε κάν ακρόαση - των δώδεκα "ιερωνυμικών" λεγομένων Μητροπολιτών δημιούργησε μια πρωτοφανή ανωμαλία στη μετέπειτα ζωή της Εκκλησίας της Ελλάδος που κράτησε μέχρι τα πρόσφατα χρόνια (1990-1996).
Μαζικές κατεδαφίσεις και άναρχη δόμηση
Η χούντα προέβη σε κατεδαφίσεις παλιών αρχοντικών της Αθήνας, με σκοπό την κατασκευή πανύψηλων εμπορικών κέντρων, γκαράζ, συγκροτημάτων γραφείων και άλλων μοντέρνων κατασκευών. Ο υπό καθεστώς λογοκρισίας Τύπος της εποχής υποδέχθηκε με μελαγχολικές διαπιστώσεις τις αναγγελίες: «Κατεδαφίσεις, κατεδαφίσεις, κατεδαφίσεις... Η σκαπάνη δεν έχει αφήσει μέσα στην Αθήνα τίποτα σχεδόν όρθιο από τα παληά, όμορφα αρχοντικά τα οποία στα «νειάτα» τους ήταν κόσμημα για την πρωτεύουσα». Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το παλιό Ωδείο που, αν και χτίστηκε το 1836, διατηρούσε, παρά την εγκατάλειψή του, μια ωχρή έστω ανάμνηση της παλιάς του δόξας. Ό,τι έμεινε όρθιο από την οικοδομική δράση των δύο προηγούμενων δεκαετιών της άναρχης βιομηχανικής ανάπτυξης και της αντιπαροχής, γκρεμίστηκε από τις μπουλντόζες. Στις 17 Ιανουαρίου του 1969, κατεδαφίστηκε το σπίτι του Κωνσταντίνου Κανάρη, στην οδό Κυψέλης, όπου ο «μπουρλοτιέρης» της Ελληνικής Επανάστασης έζησε από το 1840 ως το 1877, για να κτισθεί στη θέση του μία κοινή πολυκατοικία. Στις 6 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς, δημοτικά συνεργεία εισέβαλαν στην Πλατεία Αβησσυνίας, στο Μοναστηράκι, και άρχισαν να κατεδαφίζουν το θρυλικό Γιουσουρούμ, την πασίγνωστη αγορά των παλαιοπωλείων, που κάθε Κυριακή πρωί φιλοξενούσε ένα γραφικό πανηγύρι χιλιάδων Αθηναίων προσελκύοντας ταυτόχρονα και πολλούς τουρίστες. Κατεδαφίστηκε επίσης το ιστορικό αρχοντικό της Αθηναϊκής Λέσχης, στη διασταύρωση των οδών Πανεπιστημίου και Αμερικής, και ανεγέρθηκε, στη θέση του, ένα πολυώροφο συγκρότημα γραφείων. Την ίδια περίοδο, ο χουντικός δήμαρχος Αθηναίων Δημήτριος Ρίτσος αποφάσισε να φτιάξει ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ στη θέση της Βαρβακείου Αγοράς, ενώ ο δήμαρχος του Δήμου Πειραιώς Αριστείδης Σκυλίτσης (ο οποίος είχε ήδη φιλοτεχνήσει το διαβόητο «πουλί» της χούντας) προώθησε το κλείσιμο της παραδοσιακής αγοράς με στόχο την οικοδόμηση γιγαντιαίου εμπορικού κέντρου 26 ορόφων. Καύχημα της νέας αρχιτεκτονικής ήταν ο Πύργος Αθηνών στην αρχή της λεωφόρου Μεσογείων, στους Αμπελόκηπους, ύψους 103 μέτρων, που δοξάστηκε με διθυραμβικούς τόνους από τον φιλοχουντικό Τύπο: «''Όταν, πριν από μερικά χρόνια οι πολυκατοικίες έκαναν δειλά την εμφάνισή τους, οι Αθηναίοι εντυπωσιάστηκαν. Τώρα, η νέα μόδα της οργανωμένης δομήσεως επιβάλλει το σύνθημα: Όσο ψηλότερα, τόσο καλύτερα!''». Η χούντα είχε την πρόθεση να χτίσει και δύο μεγάλα ξενοδοχεία στο άλσος της Ριζαρείου, στον Ευαγγελισμό. Προκήρυξε για το σκοπό αυτό διεθνή διαγωνισμό, ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο το οποίο δεν προχώρησε. Στο μεταξύ, πολλαπλασιάστηκαν οι πολυκατοικίες χωρίς μπαλκόνια, με τα χαρακτηριστικά αλουμινένια παράθυρα. Ήδη από τον Ιανουάριο του 1968 ο Στυλιανός Παττακός είχε ανακοινώσει στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης την απεριόριστη αύξηση του ύψους των οικοδομών. «Εύχομαι να μας χειροκροτήσουν αι επερχόμεναι γενεαί διά την σημερινήν μας απόφασιν», είχε πει τότε.
Γεώργιος Μέγας
Βιογραφία
Ο '''Γεώργιος Α. Μέγας''', γιος του συγγραφέα και εκπαιδευτικού Αναστασίου Μέγα, γεννήθηκε στη Μεσημβρία της Ανατολικής Ρωμυλίας στις 13 Αυγούστου του 1893 και πέθανε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου το 1976 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στη Σιάτιστα απ΄ όπου καταγόταν ο δάσκαλος πατέρας του, ήλθε στην Αθήνα όπου σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία του εκ Κρήτης Α. Παπαδάκη .Το 1913 έλαβε το πτυχίο του με άριστα. Στην αρχή, το 1914, διορίστηκε τριτοβάθμιος ελληνοδιδάσκαλος στη Σιάτιστα απ΄ όπου και προήχθη σε Σχολάρχη υπηρετώντας στο Μενίδι, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη ως το 1920. Με πρόταση δε του λαογράφου Δ. Πολίτη αποσπάσθηκε στο Λαογραφικό Αρχείο. Το 1925 αναγορεύθηκε Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα της διατριβής του «Βιβλίον ωμοπλατοσκοπίας εκ κώδικος της Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών». Τον επόμενο χρόνο συνέχισε σπουδές στη Γερμανία, (Λειψία-Βερολίνο), στην Κλασική Φιλολογία και τη Λαογραφία. Επανερχόμενος το 1930 ανέλαβε καθηγητής γυμνασίων Αθηνών και από το 1936 μέχρι το 1955 Διευθυντής του Λαογραφικού Αρχείου της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1947 εκλέχτηκε καθηγητής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 1952 τακτικός καθηγητής και το 1969 τακτικό μέλος στην Ακαδημία Αθηνών. Το 1960 ανέλαβε πρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας και συγκέντρωσε και εξέδωσε πολλά παραμύθια του ελληνικού λαού, φανταστικές αφηγήσεις της λαϊκής λογοτεχνίας, προϊόντα δημώδους λογοτεχνίας, τα οποία αντικατοπτρίζουν τον λαϊκό βίο, τα ήθη και τα έθιμα, τις προκαταλήψεις, τις δεισιδαιμονίες και τις αξίες της ζωής. Ήταν ο πρώτος που παρουσίασε λαϊκές αφηγήσεις ταξινομημένες όχι με άξονα τοπικό ή γεωγραφικό, χρονολογικό ή θεαματικό, αλλά σύμφωνα με το διεθνές σύστημα "Aarne-Thompson". Για να διευκολύνει μάλιστα τον μελλοντικό ερευνητή, στο τέλος του βιβλίου παρουσιάζει πάντα και τον τύπο στον οποίο ανήκει κάθε παραμύθι (μύθος ζώων, παραμύθι ή ευτράπελη διήγηση) την προέλευσή του και τις παραλλαγές του. Συνέταξε επίσης αρκετά αναγνωστικά για το δημοτικό σχολείο.
Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974)
Το κίνημα του Ναυτικού
Η αλλαγή του καθεστώτος έφερε ανησυχία στο Πολεμικό Ναυτικό, στις τάξεις του οποίου δεν υπήρχαν οργανωμένοι πυρήνες των πραξικοπηματιών. Η πρώτη αντίδραση του Ναυτικού ήταν να στηρίξουν το Αντικίνημα του Βασιλιά, δηλαδή τον φυσικό τους αρχηγό, στις 13 Δεκεμβρίου του 1967. Ακολούθησαν και άλλες δύο απόπειρες απαγωγής του Παπαδόπουλου, οι οποίες όμως απέτυχαν εξαιτίας εξωγενών παραγόντων.
Γεώργιος Μέγας
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Α. Μέγας, ήταν ο πρώτος λαογράφος που εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Με εισήγησή του ιδρύθηκε η Επετηρίς του Λαογραφικού Αρχείου. Υπήρξε επίσης μέλος πολλών Λαογραφικών Εταιρειών του εξωτερικού και του απονεμήθηκαν πολλά βραβεία για το έργο του.
Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974)
Το κίνημα του Ναυτικού
Από το 1969 άρχισε η προετοιμασία και η οργάνωση του κινήματος με κύριο πυρήνα την τάξη του 1948. Η οργάνωση εκτός από αξιωματικούς του Ναυτικού μύησε και μερικούς αξιωματικούς της Αεροπορίας αλλά και του Στρατού. Σκοπός του κινήματος ήταν η εξέγερση του λαού η οποία θα οδηγούσε στην απαλλαγή από τη Χούντα.
Γεώργιος Μέγας
Αποτίμηση του έργου του
Αντικείμενο της Λαογραφίας θεωρεί την εθνική παράδοση, και ακολουθώντας τις γερμανικές θεωρίες του 19ου αιώνα, «τη γνώση της ψυχικής ιδιοσυγκρασίας του λαού» Έτσι επέμεινε στη συνέχεια κάτι που τον οδήγησε στο να συμπεράνει τις επιβιώσεις στοιχείων της αρχαίας ελληνικής λατρείας σε λαϊκά έθιμα (π.χ. λατρεία Ασκληπιού). Για αυτό εντάσσεται στους συνεχιστές της παραδοσιακής Λαογραφίας (Νικόλαος Πολίτης και Στίλπων Κυριακίδης). Επίσης δεν του λείπει και μια κοινωνική ή κοινωνιολογική θεώρηση κάτι που «τον τοποθετεί στην πρωτοπορία των σύγχρονων λαογράφων» Μελετά τη λαϊκή αρχιτεκτονική και τη σχέση της με το περιβάλλον. Έδωσε νέα πνοή στην ιδρυμένη από το 1914 και ενταγμένη από το 1927 στο Λαογραφικό Αρχείο, Εθνική Μουσική Συλλογή, όταν με δικές του ενέργειες αποσπάστηκαν εκεί οι μουσικοί Σπύρος Περιστέρης και Σπύρος Σκιαδαρέσης και αγοράστηκαν για πρώτη φορά φωνοληπτικές μηχανές. Η Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος αναφέρει πως ο Μέγας ακολούθησε την ιστορική-γεωγραφική μέθοδο η οποία σχετίζεται με τις ποικίλες μορφές λαϊκής λογοτεχνίας και παραμυθιών ενώ του καταλογίζει εθνοκεντρική νοοτροπία στην εργασία του για το Τραγούδι του Γιοφυριού της Άρτας επειδή επιχείρησε να «δείξει την ανωτερότητα του ελληνικού πολιτισμού στον βαλκανικό χώρο».
Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974)
Το κίνημα του Ναυτικού
Την άνοιξη του 1973 όλα ήταν έτοιμα. Το κίνημα θα εκδηλωνόταν στις πρώτες ώρες της 23ης Μαΐου. Τις βραδινές ώρες της 21ης Μαΐου υπήρξαν οι πρώτες ενδείξεις ότι το κίνημα είχε προδοθεί. Οι κυβερνήτες των πλοίων δίσταζαν να αποπλεύσουν, ακολουθώντας το σχέδιο (το οποίο ήταν περίπου γνωστό στη Χούντα). Στις 23 Μαΐου οι αξιωματικοί τίθενται υπό περιορισμό, ενώ οι πρώτες συλλήψεις δεν αργούν να γίνουν. Στις 25 Μαΐου το πολεμικό πλοίο «Βέλος» πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από την άσκηση του Ν.Α.Τ.Ο. και να καταπλεύσει στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, όπου ζήτησε και πολιτικό άσυλο.
Γεώργιος Μέγας
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα (1967 - 1974)
Το κίνημα του Ναυτικού
Το Κίνημα του Ναυτικού, η σημαντικότερη ίσως αντίσταση μέχρι τότε, οργανώθηκε με σκοπό μόνο την απελευθέρωση του κράτους και όχι μιας απλής αντικατάστασης των δικτατόρων. Ουσιαστικά εξέφραζε τον λαό, αφού ήταν μια επανάσταση του στόλου και δεν ήταν καθοδηγούμενη από κανένα πολιτικό πρόσωπο ή συμφέρον.
Το σημαντικότερο αποτέλεσμα ήταν η ανανέωση της αντίστασης, αφού από το 1971 η Χούντα είχε δώσει την αίσθηση ότι είχε εδραιωθεί και ότι όλες οι ένοπλες δυνάμεις ήταν με το μέρος της. Αυτός όμως ο μύθος καταρρίφθηκε με την εκδήλωση του κινήματος.
Η «Φιλελευθεροποίηση»
Το 1973 ο Παπαδόπουλος αποφάσισε να καταργήσει την Αντιβασιλεία και να εγκαταστήσει Προεδρική Δημοκρατία, με τον ίδιο Πρόεδρο. Το καθεστώς προχώρησε μάλιστα σε Δημοψήφισμα, ώστε να καταργηθεί η μοναρχία και να λάβει χώρα η πολιτειακή μεταβολή.
Σε μια προσπάθεια επιφανειακής «φιλελευθεροποίησης» του καθεστώτος, ο Παπαδόπουλος προανήγγειλε άνοιγμα στις πολιτικές δυνάμεις ορίζοντας πρωθυπουργό τον Σπυρίδονα Μαρκεζίνη, καθώς και λειτουργία Συνταγματικού δικαστηρίου. Ωστόσο, το εγχείρημα του δικτάτορα προκάλεσε αντιδράσεις, τόσο στους κύκλους των αδιάλλακτων πραξικοπηματιών που το θεωρούσαν ανεπιθύμητο αλλά και επικίνδυνο, όσο και μεταξύ της φοιτητικής νεολαίας, κυρίως, η οποία το εξέλαβε ως υποκριτική αναδίπλωση. Η όλη διαδικασία θα τερματιστεί με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη Χούντα του Ιωαννίδη, καθώς από τις αρχές του έτους (1973) είχαν σωρευτεί διάφορα γεγονότα, όπως η άνοδος των τιμών, η κρίση στην Κύπρο (με τη δράση της οργάνωσης "ΕΟΚΑ-Β"), αλλά και η προσωρινή κατάληψη της Νομικής Σχολής από φοιτητές του ιδρύματος, τα οποία ενέτειναν τη γενική δυσαρέσκεια προς το καθεστώς και επιτάχυναν τις εξελίξεις, με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο να απομονώνεται όλο και περισσότερο από τον πυρήνα των νεαρών αξιωματικών. Όλες αυτές οι δυσμενείς για το καθεστώς συνθήκες, ακύρωσαν την όποια προσπάθεια κατέβαλε ο Σπ. Μαρκεζίνης για ανάκαμψη της οικονομίας (κατάργηση του ελέγχου των τιμών, αποσύνδεση του εθνικού νομίσματος με το Αμερικανικό, εξίσωση του κόστους των εγχώριων αγροτικών προϊόντων με εκείνο των αντίστοιχων αγαθών της Κοινής Αγοράς κ.α.)
Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου
Στις αρχές όμως του 1973, το χάσμα μεταξύ κράτους και φοιτητών μεγάλωνε. Η Χούντα των Συνταγματαρχών, στην προσπάθειά της να περιορίσει τους φοιτητές, έβαλε σε εφαρμογή το διάταγμα 1347 για τις επιστρατεύσεις. Η φοιτητική ανησυχία άρχισε να μεγαλώνει με αποτέλεσμα το Φεβρουάριο του 1973 να γίνει η πρώτη κατάληψη της Νομικής ενώ στις 14 Μαρτίου ακολούθησε και δεύτερη. Σημαντικό ρόλο στην κλιμάκωση της κατάστασης είχε και το μνημόσυνο του «Γέρου της Δημοκρατίας», Γεωργίου Παπανδρέου.
Το φθινόπωρο του 1973 γίνεται δημοψήφισμα το οποίο μεταξύ άλλων ζητούσε να εγκριθεί η εκλογή προέδρου (Γεωργίου Παπαδόπουλου) και αντιπροέδρου της Δημοκρατίας και (Οδυσσέα Αγγελή) για θητεία 8 ετών. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν τελικά θετικό και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Στις 8 Οκτωβρίου ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας διόρισε πολιτική κυβέρνηση τη νέα μεταβατική κυβέρνηση του Σπύρου Μαρκεζίνη η οποία ως κύρια αποστολή της ήταν να προπαρασκευάσει και να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές για την 10η Φεβρουαρίου 1974 ενώ την ίδια μέρα παραιτήθηκαν όλοι οι στρατιωτικοί από τις καίριες θέσεις που κατείχαν.
Την Τρίτη 14 Νοεμβρίου εκατοντάδες φοιτητές είχαν συγκεντρωθεί από το πρωί στο κτήριο της Νομικής Σχολής και ετοιμάζονταν να κάνουν συνέλευση. Στο τέλος της συνέλευσης πραγματοποίησαν πορεία στην οδό Σόλωνος και Πατησίων. Το απόγευμα και ενώ οι φοιτητές είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, ο αστυνομικός διευθυντής Δασκαλόπουλος και ο εισαγγελέας Σαμήτας διέταξαν τους φοιτητές να διαλυθούν. Οι φοιτητές βρέθηκαν σε δίλημμα. Δημιουργήθηκε συντονιστική επιτροπή η οποία και αποφάσισε, στις 8:30 μ.μ., την κατάληψη του Πολυτεχνείου.
Από τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης φάνηκε η στήριξη των πολιτών προς τους φοιτητές, με τρόφιμα, γραφική ύλη και φάρμακα.. Το βράδυ μπήκε σε λειτουργία για πρώτη φορά ο σταθμός των «Ελεύθερων Πολιορκημένων».
Την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου κόσμος παρέμεινε στο πλευρό των φοιτητών ενώ οδοφράγματα άρχισαν να στήνονται στους δρόμους. Οι αστυνομικοί και τα τανκ (τεθωρακισμένα) άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Οι πρώτες συγκρούσεις με την αστυνομία δεν άργησαν να γίνουν ενώ στις 7 μ.μ. ανακοινώθηκε και ο πρώτος νεκρός των συγκρούσεων (πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά).
Τα μεσάνυχτα και ενώ οι φοιτητές επέμεναν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα τανκ. Ο κόσμος είχε διαλυθεί βίαια ενώ ο καπνός από τα δακρυγόνα έκανε την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Στη 1:30 μ.μ. ο επικεφαλής του τάγματος του στρατού έδωσε διορία να εγκαταλείψουν το κτήριο. Οι φοιτητές αρνήθηκαν και παρέμειναν φωνάζοντας συνθήματα όπως «Κάτω η Χούντα και οι Αμερικάνοι». Στις 2:50 π.μ. ο επικεφαλής διέταξε το τανκ να γκρεμίσει την πύλη του Πολυτεχνείου. Ο στρατός υποσχέθηκε ελεύθερη δίοδο και άφησε πραγματικά τον κόσμο να φύγει τουλάχιστον από την πύλη της Στουρνάρη με κατεύθυνση πλατεία Εξαρχείων, αν και η αστυνομία περίμενε πιο πάνω στα στενά για να δείρει ή/και να συλλάβει όσους μπορούσε. Μέσα σε λίγη ώρα το κτήριο είχε αδειάσει. Παρόλαυτα μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου δεν υπήρξε κανένας θάνατος σύμφωνα και με το [http://www.tovima.gr/files/1/2012/11/14/porismatseva14.pdf πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά] αλλά και με το 33437/11.10.74 έγγραφον της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου προς την Εισαγγελία το οποίο επιβεβαίωνεται από τον εισαγγελέα Δ. Τσεβά. Εξάλου αυτό παραδέχεται και στην συνέντευξή του ο έφεδρος στρατιώτης οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος A. Σκευοφύλαξ.
Το πόρισμα της πλέον επίσημης έκθεσης για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, που εκπονήθηκε από τον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, του Εθνικού Ίδρυματος Ερευνών, έχει ταυτοποιήσει πέραν πάσης αμφιβολίας 24 νεκρούς. Ωστόσο η έρευνα παραμένει ανοιχτή για 46 ακόμα περιπτώσεις. Οι τραυματίες υπολογίζονται σε περίπου 2000.
Το πραξικόπημα του Ιωαννίδη
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου προκάλεσε μια σειρά γεγονότων που έβαλαν ένα απότομο τέλος στις προσπάθειες του Γεώργιου Παπαδόπουλου για επιφανειακή φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος της Χούντας. Ο ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, ένας δυσαρεστημένος αδιάλλακτος χουντικός, χρησιμοποίησε την εξέγερση ως πρόφαση για να αποκαταστήσει τη δημόσια τάξη, και οργάνωσε πραξικόπημα με το οποίο ανατράπηκε ο Παπαδόπουλος και η κυβέρνηση Μαρκεζίνη, στις 25 Νοεμβρίου 1973. Αυτό το δεύτερο πραξικόπημα, σε αντίθεση με το πρώτο του Απριλίου 1967, υπήρξε αναίμακτο, αφού οι δυνάμεις του Ιωαννίδη κινήθηκαν αστραπιαία, αιφνιδιάζοντας τον Παπαδόπουλο, ο οποίος τέθηκε σε περιορισμό κατ' οίκον.
Με την επιβολή στρατιωτικού νόμου, η νέα χούντα διόρισε τον στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον οικονομολόγο Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο Πρωθυπουργό, αν και ο Ιωαννίδης παρέμεινε ο ισχυρός άνδρας των παρασκηνίων. Η καιροσκοπική επέμβαση του Ιωαννίδη είχε αποτέλεσμα την κατάρρευση του μύθου ότι η χούντα ήταν ιδεαλιστική ομάδα ανώτερων στελεχών του στρατού. Φάνηκε έτσι ξεκάθαρα πως αντί να επιδιώξει μία δημοκρατική λύση, το νέο καθεστώς αποτελούσε μία πιο σκληρή συνέχεια του προηγούμενου.
Το νέο καθεστώς κατηγόρησε την προηγούμενη φατρία για παρέκκλιση από τις «Αρχές της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου» και διακήρυξε ότι έσωσε την «Επανάσταση» από τη φατρία Παπαδόπουλου.
Την ημέρα του κινήματος αναπτύχθηκαν τεθωρακισμένα σε κεντρικά σημεία των πόλεων ενώ μέσω ραδιοφώνου, με μουσική υπόκρουση τα κλασικά στρατιωτικά εμβατήρια, ανακοινώθηκε απαγόρευση της κυκλοφορίας, καθώς και ότι ο στρατός έπαιρνε πίσω τα ηνία της εξουσίας προκειμένου «να σωθούν οι αρχές της Επανάστασης ».
Δράση της Χούντας του Ιωαννίδη
Ο Ανδρουτσόπουλος δήλωσε σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στις 26 Νοεμβρίου 1973 ότι καταργούνται το ΑΣΔΥ, το Συνταγματικόν Δικαστήριον, αι Περιφερειακαί Διοικήσεις, και ότι η χώρα θα οδηγηθή εις εκλογάς όταν θα είναι ετοίμη. Στις 17 Δεκεμβρίου 1973 η κυβέρνησή του εξέδωσε Συντακτική Πράξη που προέβλεπε περιορισμό των προεδρικών αρμοδιοτήτων.
Ο Ιωαννίδης επέβαλε σκληρότερη δικτατορία από εκείνη του Παπαδόπουλου. Όλοι οι αμνηστευμένοι πολιτικοί εξορίστηκαν εκ νέου, ακόμα και αριστεροί πολίτες και ηθοποιοί, όπως ο Σταύρος Παράβας, που δεν αποτελούσαν κίνδυνο για το νέο καθεστώς. Επίσης επέφερε μερικές επιφανειακές αλλαγές σε ορισμένους τομείς. Εξήγγειλε πως ήταν μαζί με τον λαό, μαζί με τον αγρότη, και ότι ήταν υπέρ των ελληνοχριστιανικών αρχών.
Ο Ιωαννίδης προτιμούσε να εργάζεται παρασκηνιακά και δεν κράτησε ποτέ οποιαδήποτε επίσημη θέση στη χούντα, ενώ προσπαθούσε πάντα να αποφύγει την περιττή δημοσιότητα. Ήταν ο de facto ηγέτης ενός καθεστώτος μαριονετών.
Το τέλος της Χούντας
Η Χούντα και οι άνθρωποί της στην Κύπρο, οι οποίοι είχαν προχωρήσει σε πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου, αιφνιδιασμένοι από την τουρκική αντίδραση ουσιαστικά δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν, παραπλανημένοι και από τις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών. Το αποτέλεσμα ήταν η κατάληψη του 40% των εδαφών του νησιού (3% με την επιχείρηση «Αττίλας Ι» και σχεδόν το μισό νησί με τον «Αττίλα ΙΙ»).
Την 24η Ιουλίου έφθασε στην Αθήνα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με το προεδρικό αεροπλάνο της γαλλικής Προεδρίας, το οποίο έθεσε στη διάθεση του ο Γάλλος πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εσταίν. Το βόρειο τμήμα της Κύπρου (36,4% του εδάφους της) που μέχρι σήμερα βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή, καταλήφθηκε με τον «Αττίλα ΙΙ» ο οποίος ξεκίνησε στις 14 Αυγούστου του 1974, δηλαδή 20 ημέρες αφότου είχε αναλάβει η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, και ενώ Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις στην Ελβετία. Οι πραξικοπηματίες αφού τιμήθηκαν προαχθέντες, όπως ο Ιωαννίδης που προήχθη σε υποστράτηγο από τον υπουργό Ε. Αβέρωφ, αργότερα συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη για τη δράση τους στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Η ένοπλη κατάληψη της εξουσίας στις 21 Απριλίου 1967 και η περίοδος μέχρι και τις 24 Ιουλίου 1974 χαρακτηρίστηκε στιγμιαίο αδίκημα. Επίσης δεν ασκήθηκε δίωξη για την απόπειρα κατά της ζωής του Μακαρίου και το πραξικόπημα που ακολούθησε στην Κύπρο, με συμμετοχή Ελλήνων αξιωματικών που οδήγησαν τη χώρα σε κίνδυνο ανοιχτού ελληνο-τουρκικού πολέμου, ενώ ο «Φάκελος της Κύπρου» ήρθε στην δημοσιότητα τον Οκτώβριο του 2018, έπειτα από 43 χρόνια.
Δίκες της Χούντας
Στις 28 Ιουλίου του 1975, ξεκίνησε η λεγόμενη Δίκη της Χούντας, δηλαδή η δίκη των τριών πραξικοπηματιών και των συνεργατών τους, για τα αδικήματά τους κατά την διάρκεια της δικτατορίας, την βίαιη κατάλυση της δημοκρατίας και για την στάση τους στην Εξέργεση του Πολυτεχνείου. Η δίκη διήρκησε περίπου ένα μήνα, μέχρι τις 29 Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Αποτέλεσμα ήταν η καταδίκη των πραξικοπηματιών. Οι τρείς υπαίτιοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ όλοι οι στρατιωτικοί καθαιρέθηκαν και αποπέμφθηκαν από το στράτευμα με τον βαθμό του στρατιώτη. Ωστόσο, με απόφαση του πρωθυπουργού, οι θανατικές ποινές, μετατράπηκαν σε ισόβια κάθειρξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μομίκ
thumb|Χατσκάρ, χρονολογούμενο από το 1308. Ο Μομίκ (αρμενικά: Մոմիկ, ; – 1333), γνωστός ως Μομίκ ο Βαρνταπέτ, ήταν Αρμένιος γλύπτης, αρχιτέκτονας και εικονογράφος χειρογράφων του 14ου αιώνα (η πρώτη αναφορά στο όνομά του χρονολογείται στο 1283 ). Ήταν ένας εκ των καλλιτεχνών της Σχολής του Γκλαντζόρ (Σιουνία) οι οποίοι συμμετείχαν στην αναγέννηση της ζακαριδικής περιόδου. Ο Μομίκ απεβίωσε το 1333 (σύμφωνα με την ημερομηνία η οποία αναφέρεται επί του χατσκάρ του τάφου του) και ετάφη στο Νοραβάνκ.
Ο γλύπτης
Κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, όπου η αρμενική γλυπτική κατέστη σημαντική μορφή τέχνης και, ταυτόχρονα, έφτασε στο απόγειό της, ο Μομίκ διακρίθηκε μέσω των χατσκάρ του, τα οποία ήσαν μεγάλης δεξιοτεχνίας, μεταξύ άλλων στο Νοραβάνκ. Εάν η έκφραση «λίθινη δαντέλα» έπρεπε να αποδοθεί σε έναν εκ των γλυπτών, θα ήταν στον Μομίκ όπου θα αποδιδόταν. Η τέχνη του, χαρακτηριζόμενη από την συχνή αναπαράσταση ανθρώπινων μορφών, έφτασε υψηλά επίπεδα χάρης, λεπτότητας (με, μεταξύ άλλων, την σχολαστικότητα των φόντων, φιλοτεχνημένων με την χρήση τρυπανιού) και ελαφρότητας ως προς την γλυπτική. Φιλοτέχνησε, μεταξύ άλλων, ένα προς τιμήν του Μητροπολίτη της Σιουνίας, Στεπανός Ορμπελιάν, το 1304 ή το 1306. Ένα χατσκάρ χρονολογούμενο από το 1308, παλαιότερα ευρισκόμενο στο Νοραβάνκ, του έχει αποδοθεί μετά βεβαιότητας. Και τα δύο τους φέρουν σχετική υπογραφή, ενώ, σήμερα, διατηρούνται στο Ετσμιαντζίν. Ένα τρίτο, επίσης προερχόμενο από το Νοραβάνκ, ωστόσο διατηρούμενο στο Εγεγκναζόρ, φιλοτεχνημένο μεταξύ του 1300 και του 1312, φαίνεται να αποτελεί, επίσης, δικό του έργο.
Ο αρχιτέκτονας
Ο Μομίκ είναι γνωστός ως αρχιτέκτονας μέσω της Εκκλησίας της Θεομήτορος του Αρενί (1321), της οποίας το τύμπανο του έχει αποδοθεί, καθώς και μέσω της Εκκλησίας της Θεομήτορος του Νοραβάνκ.
Ο εικονογράφος χειρογράφων
thumb|Ενταφιασμός, Ms. 6792, Ματενανταράν.
Μόνον τέσσερα εκ των χειρογράφων των οποίων πραγματοποίησε την εικονογράφηση έχουν διασωθεί: ένα εξ'αυτών διατηρείται, σήμερα, στο μεχιταριστικό κέντρο της Βιέννης, ενώ τα τρία υπόλοιπα στο Ματενανταράν του Ερεβάν,. Μόνον δύο εξ'αυτών φέρουν υπογραφή με το όνομά του (Ms. 2848, 1292, και Ms. 6792, 1302, Ματενανταράν), ενώ τα υπόλοιπα δύο (εκ των οποίων το Ms. 7842, 1313, Ματενανταράν ) του έχουν αποδοθεί. Ο Μομίκ παρουσιάζει, εντός των εικονογραφήσεών του, την ίδια πρωτοτυπία με τα γλυπτά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι του Μεσαίωνα Κατηγορία:Αρμένιοι εικονογράφοι χειρογράφων Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρμένιοι γλύπτες Κατηγορία:Εικονογράφοι χειρογράφων του 14ου αιώνα
Ματτίας Βίτχοος
μικρογραφία|290x290εσ| Το Γκρασχάφεν Ο Ματτίας Βίτχοος (Matthias Withoos,1627 – 1703, επίσης γνωστός ως Calzetta Bianca και Calzetti), ήταν Ολλανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων και αστικών σκηνών, γνωστός για τις λεπτομέρειες εντόμων, ερπετών και της χαμηλής βλάστησης στο προσκήνιο των πινάκων του.
Βιογραφία
Ο Ματτίας Βίτχοος γεννήθηκε στο Άμερσφοορτ. Σπούδασε με τον Γιάκομπ φαν Κάμπεν (Jacob van Campen), στο εργαστήριό του λίγο έξω από την πόλη (στο εξοχικό του), και στη συνέχεια με τον Όττο Μαρσέους φαν Σρικ. Όταν ήταν 21 ετών, ο Βίτχοος έκανε ένα ταξίδι στη Ρώμη με τον φαν Σρικ και τον Βίλλεμ φαν Ελστ. Στη Ρώμη προσχώρησαν στην ομάδα των καλλιτεχνών γνωστών ως " Bentvueghels " και ο Βίτχοος έλαβε το ψευδώνυμο "Calzetta Bianca" ("Λευκή κάλτσα") - από μετάφραση του ονόματός του στα ιταλικά. Το έργο του Βίτχοος τράβηξε το βλέμμα του καρδινάλιου Λεοπόλδου των Μεδίκων, ο οποίος του παράγγειλε διάφορα έργα ζωγραφικής. μικρογραφία|290x290εσ| Τοπίο με πουλιά και λουλούδια με χαμηλή βλάστηση στο δάσος Το 1653, ο καλλιτέχνης επέστρεψε στο Άμερσφοορτ. Όταν τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη κατά το «καταστροφικό Έτος» του 1672, ο Βίτχοος έφυγε από το Άμερσφοορτ και πήγε στο Χόορν, όπου θα παρέμενε μέχρι το θάνατό του το 1703. Πολλά από τα επτά παιδιά του Βίτχοος ακολούθησαν επίσης τα χνάρια του, συμπεριλαμβανομένης της καλλιτέχνιδος βοτανικής Αλίντα Βίτχοος.
Ακολουθώντας τη δταδιοδρομία του καλλιτέχνη ως ζωγράφου αστικών τοπίων, ο μαθητής του Κασπάρ φαν Βίττελ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του είδους ζωγραφικής Vedute (απόψεων) στη Ρώμη. Ο Γιάκομπ φαν Σταφέρντεν ήταν επίσης πιθανόν ένας από τους μαθητές του.
Έργα
Οι νεκρές φύσεις του Βίτχοος, όπως εκείνες του δασκάλου του φαν Σρικ, είναι αξιοσημείωτες για τις κοντινές απεικονίσεις των σκοτεινών και μυστηριωδών άγριων φυτών και βλάστησης που κατοικούνται από έντομα, ερπετά και άλλα πλάσματα από τον φυσικό κόσμο. Αυτοί οι πίνακες, πολλοί από τους οποίους έχουν μοτίβο vanitas ήταν δημοφιλείς στους συλλέκτες πινάκων ζωγραφικής για ερμάρια.
Επιπλέον, ζωγράφισε πολλά μεγάλα αστικά τοπία, όπως η άποψη της πόλης του Άμσερσφοορτ που αποκτήθηκε το 2001 από το Μουσείο Flehite στο Άμερσφοορτ. Αυτό το έργο, μεγέθους 2,5 x 4 μ. ήταν η μεγαλύτερη α=άποψης πόλης στις Κάτω Χώρες. Δύο εκδόσεις του "De Grashaven" βρίσκονταν στη συλλογή του Μουσείου Westfries στο Χόορν μέχρι να κλαπεί στα τέλη του 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Φωτόνιο
Το φωτόνιο είναι το κβάντο στην κβαντομηχανική και στη φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων όταν αυτό αναφέρεται στο φως και γενικότερα στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία (ενέργεια), ως φορέας των ηλεκτρομαγνητικών αλληλεπιδράσεων.
Είναι μποζόνιο με σπιν 1, μάζα ηρεμίας και φορτίο 0.
Βοριράνιο
Το βοριράνιο (αγγλικά borirane) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και βόριο, με μοριακό τύπο C2H5B. Είναι το απλούστερο οργανικό ετεροκυκλικό βοράνιο, δηλαδή μια ένωση που αποτελείται από ένα αλκενυλένιο (-CvH2v-), το οποίο συνδέεται με ένα βορανυλιδένιο (-BH-), σε μια κυκλική δομή. Το χημικά καθαρό βοριράνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, εύφλεκτο αέριο.
Φωτόνιο
Ιστορία
Η θεωρία όμως αυτή δεν απέκτησε κάποια επεξηγηματική σημασία, παρά μόνο πέντε χρόνια μετά, όταν το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, επανεξετάζοντας την «υπόθεση Πλανκ» και επεκτείνοντας αυτή και στη διαδικασία της απορρόφησης, ερμηνεύοντας έτσι και το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, πρότεινε την ύπαρξη «κβάντων φωτός», δηλαδή φωτονίων.
Βοριράνιο
Μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί δομικά ανάλογη ένωση με την αζιριδίνη, από την οποία διαφέρει μόνο στο ότι περιέχει άτομο βορίου αντί για άτομο αζώτου.
Φωτόνιο
Γενικά χαρακτηριστικά
Το σύμβολο του φωτονίου είναι το ελληνικό γράμμα \gamma. Το φωτόνιο έχει ενέργεια ίση με
Βοριράνιο
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό τύπο του (C2H5B) έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης: Σύμφωνα με ab initio κβαντομηχανικούς υπολογισμούς, η ένωση έχει συνολικά πέντε (5) ισομερή που έχουν μελετηθεί (με τους υπολογισμούς αυτούς).
Φωτόνιο
Γενικά χαρακτηριστικά
όπου με h \, συμβολίζεται η σταθερά του Πλανκ, με f \, η συχνότητα του ηλεκτρομαγνητικού κύματος, με p \, η ορμή του φωτονίου και c \, είναι η ταχύτητα του φωτός.
Βοριράνιο
«Μητρικό» και «θυγατρικά» βοριράνια
Το βοριράνιο είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων, που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «βοριράνια». Πρόκειται, δηλαδή, για όλες οι παράγωγες ετεροκυκλικές οργανικές ενώσεις που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) βοριρανικό δακτύλιο, δηλαδή τριμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο που μεριέχει μια βορυλενική ομάδα (-BH-) και δυο (2) μεθυλενικές ομάδες (-CH2-).
Φωτόνιο
Γενικά χαρακτηριστικά
Αν λύσουμε την πρώτη σχέση ως προς f \,, βλέπουμε ότι η συχνότητα ενός φωτονίου καθορίζεται από το πόση ενέργεια «κουβαλάει». Έτσι, αυτό που ουσιαστικά διαφοροποιεί τις διαφόρων ειδών ακτινοβολίες μεταξύ τους είναι το ποσό της ενέργειας που μεταφέρουν τα φωτόνιά τους. Τα χρώματα, για παράδειγμα, διαφοροποιούνται γιατί «αποτελούνται» από φωτόνια διαφορετικής ενέργειας και κατά συνέπεια διαφορετικής συχνότητας. Έτσι, έχουμε φωτόνια ραδιοφωνικών κυμάτων (χαμηλής ενέργειας), φωτόνια στην ορατή περιοχή του φάσματος και φωτόνια ακτίνων γ, που παράγονται όταν αποδιεγείρονται οι ατομικοί πυρήνες.
Βοριράνιο
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ετεροκυκλικά οργανοβοράνια Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Ενώσεις με τριμελή δακτύλιο Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Φωτόνιο
Γενικά χαρακτηριστικά
Στο κενό κινείται με την ταχύτητα του φωτός, ενώ μέσα σε υλικά η ταχύτητά του αλλάζει ανάλογα με τη φύση του υλικού. Το φωτόνιο έχει μηδενική μάζα ηρεμίας, ενώ η σχετικιστική του μάζα δίνεται από τη σχέση
Μπορεί να συμπεριφέρεται είτε ως κύμα (π.χ. σε πειράματα συμβολής και περίθλασης) είτε ως σωματίδιο (π.χ. στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο). Η διπλή αυτή συμπεριφορά, που περιγράφεται με τον όρο «κυματοσωματιδιακός δυϊσμός», ήταν και η αφετηρία της Κβαντομηχανικής της Ύλης, αντιστρέφοντας το συλλογισμό και θεωρώντας ότι και τα σωματίδια μπορεί να έχουν κυματικό χαρακτήρα υπό συνθήκες.
Το φωτόνιο ως φορέας πεδίου
μικρογραφία|500x500εσ|Σύνοψη των σωματιδίων και των δυνάμεων της [[Σωματιδιακή φυσική|σωματιδιακής φυσικής.]]
Τα συμπεράσματα της κβαντικής Θεωρίας Πεδίου προβλέπουν ότι τα ηλεκτρικά πεδία είναι κβαντωμένα. Η άσκηση της δύναμης από ένα φορτίο σε άλλο γίνεται με την ανταλλαγή δυνητικών φωτονίων που κινούνται με την ταχύτητα του φωτός και μεταφέρουν ορμή από το ένα φορτίο στο άλλο. Ο όρος «δυνητικά» αναφέρεται στο ότι δεν μπορούν να παρατηρηθούν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Οπτική Κατηγορία:Φορείς αλληλεπιδράσεων Κατηγορία:Μποζόνια
Ίγκορ Σιμσόφ
Ο Ίγκορ Πετρόβιτς Σιμσόφ (ρωσ.: Игорь Петрович Семшов) γεννήθηκε στις 6 Απριλίου του 1978 και είναι Ρώσος μέσος, ο οποίος έπαιξε για τελευταία φορά στην Κρίλια Σοβιέτοφ Σαμάρα.
446 Αιωνιότης
Η Αιωνιότης (Aeternitas) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1899 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την προσωποποίηση της αιωνιότητας στη ρωμαϊκή μυθολογία.
Ίγκορ Σιμσόφ
Καριέρα
Ο Σιμσόφ ολοκλήρωσε την ακαδημία της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 1996, αλλά δεν κατάφερε να μείνει στην βασική ομάδα και πήγε στην Τορπέντο Μόσχας, το 1998. Έπαιξε καλά, έγινε από τους πιο χρήσιμους παίκτες της ομάδας και έλαβε πρόσκληση στην εθνική Ρωσίας. Το 2006, ο Σιμσόφ πήγε στην Ντιναμό Μόσχας, το 2008 πήγε στην Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, αλλά επέστρεψε στην Ντιναμό Μόσχας το 2009.
446 Αιωνιότης
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Αιωνιότητος εκτιμώνται σε 45,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 98 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι A, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Η Αιωνιότης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 51 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Τακτικόν του Εσκοριάλ
Το Τακτικόν του Εσκοριάλ ή Εσκουριάλ (Escurial/Escorial Taktikon/Tacticon), επίσης γνωστό και ως Τακτικόν Οικονομίδη από τον Νικόλαο Οικονομίδη ο οποίος και ήταν ο πρώτος ο οποίος το μελέτησε, είναι κατάλογος βυζαντινών αξιωμάτων, βαθμών, και τίτλων ο οποίος συνεγράφη στην Κωνσταντινούπολη κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 970 (971–975 ή 975–979). Ο συγκεκριμένος κατάλογος περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων καταχωρήσεων, τους διοικητές (στρατηγούς) των ανατολικών συνόρων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια των Αραβοβυζαντινών Πολέμων, καθώς και σειρά δικαστικών αξιωμάτων, που πρωτοεμφανίστηκαν εκείνη την περίοδο.
446 Αιωνιότης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιωνιοτης
Τακτικόν του Εσκοριάλ
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Ίγκορ Σιμσόφ
Στατιστική
Μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 2010.
Διεθνής καριέρα
thumb|δεξιά|150px|Ο Σιμσόφ σε προπόνηση της εθνικής Ρωσίας, το 2011
Ο Σισμόφ διαλέχθηκε να συμμετέχει στο Mundial 2002, αλλά είχε κακή εμφάνιση στη θέση του αριστερού μέσου. Έλαβε μέρος στο Euro 2004, αλλά είχε κακή εμφάνιση και σ' αυτή την διοργάνωση - συμμετείχε μονάχα στον τελευταίο αγώνα της εθνικής Ρωσίας απέναντι στην εθνική Ελλάδος. Διαλέχθηκε ξανά για το Euro 2008. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την εθνική Ρωσίας σε φιλικό απέναντι στην εθνική Αργεντινής. Στις 25 Μαϊου 2012, συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για την τελική φάση του Euro 2012.
Τίτλοι
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορπέντο Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα
Ότογιολ 31
thumb|220px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 31 thumb|Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 31 Ο Ότογιολ 31 ή Αυτοκινητόδρομος 31 στα ελληνικά ή Αυτοκινητόδρομος Σμύρνης - Αϊδινίου είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Ξεκινάει από την Σμύρνη και καταλήγει στο Αϊδίνιο. Έχει μήκος 108 χιλίομετρα, ενώ στο μεγάλυτερο μήκος του διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας (3 ανα κατεύθυνση), εκτός σε μερικά σημεία όπου έχει 4 λωρίδες (2 ανα κατεύθυνση). Επίσης είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 87.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας
Πρωτεάσωμα
Τα πρωτεασώματα είναι μεγάλα πρωτεϊνικά συμπλέγματα, στο εσωτερικό όλων των ευκαρυωτικών οργανισμών και ορισμένων βακτηρίων. Βρίσκονται κυρίως στον πυρήνα και το κυτταρόπλασμα. Η κύρια λειτουργία τους συνίσταται στην απορύθμιση άχρηστων ή κατεστραμμένων πρωτεϊνών μέσω της πρωτεόλυσης. Τα πρωτεασώματα είναι μέρος ενός τεράστιου μηχανισμού με τον οποίο τα κύτταρα ρυθμίζουν τη συγκέντρωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών και απορυθμίζουν άχρηστες. Οι πρωτεΐνες που οδεύουν προς απορρύθμιση είναι οι ακόλουθες:
Κατά τη διαδικασία της απορρύθμισης σπάζουν δεσμούς μήκους 7-8 αμινοξέων τα οποία, στη συνέχεια, μπορούν να διαχωριστούν σε μεμονωμένα αμινοξέα και να επαναχρησιμοποιηθούν στη σύνθεση νέων πρωτεϊνών.
Δομή
thumb|150px|Απεικόνιση πρωτεασώματος Ένα πρωτεάσωμα περιέχει στο κέντρο του έναν κύλινδρο ο οποίος σχηματίζεται από πρωτεάσες, των οποίων τα ενεργά κέντρα πιστεύεται ότι είναι στραμμένα προς την εσωτερική επιφάνεια του κυλίνδρου. Τα δύο άκρα του κυλίνδρου πωματίζονται από μεγάλα πρωτεϊνικά σύμπλοκα τα οποία σχηματίζονται τουλάχιστον από δέκα διαφορετικά είδη πρωτεϊνικών υπομονάδων. Αυτά τα πρωτεϊνικά πώματα εικάζεται ότι συνδέονται με τις πρωτεΐνες που προορίζονται για αποδόμηση και τις προωθούν στον εσωτερικό θάλαμο του κυλίνδρου. Εκεί οι πρωτεάσες αποδομούν τις πρωτεΐνες σε βραχέα πεπτίδια, τα οποία κατόπιν απελευθερώνονται. Η διάταξη αυτή εξασφαλίζει ότι οι πρωτεάσες εφοδιάζονται με πολύ επιλεγμένα υποστρώματα. Αυτό το κυλινδρικό σύμπλοκο (παρομοιάζεται και με βαρέλι) του πρωτεασώματος, αποτελείται από τέσσερις (4) στοιβαγμένους δακτυλίους που περιβάλλουν έναν κεντρικό πόρο. Κάθε δακτύλιος απαρτίζεται από 7 πρωτεΐνες. Οι 2 εσωτερικοί δακτύλιοι περιέχουν 7 β-υπομονάδες οι οποίες περιλαμβάνουν 6 ενεργά κέντρα πρωτεασών. Αυτά τα ενεργά κέντρα είναι τοποθετημένα στην εσωτερική επιφάνεια των δακτυλίων κι έτσι η πρωτεΐνη-στόχος πρέπει να εισέλθει στον κεντρικό πόρο πριν καταστραφεί. Οι 2 εξωτερικοί δακτύλιοι περιέχουν 7 α-υπομονάδες (ο καθένας) των οποίων  λειτουργία είναι να διατηρούν μία πύλη διαμέσου της οποίας οι πρωτεΐνες-στόχοι εισέρχονται στο εσωτερικό του κυλίνδρου. Οι α-υπομονάδες συνδέουν δομές ή ρυθμιστικές περιοχές που αναγνωρίζουν πολυουβικουιτινικές αλληλουχίες προσκολλημένες στα πρωτεϊνικά υποστρώματα και αρχίζουν τη διαδικασία απορύθμισης.
Η πιο συνηθισμένη μορφή του πρωτεασώματος είναι γνωστή ως 26S πρωτεάσωμα, με περίπου 2000kDa μοριακή μάζα. Αποτελείται από έναν πυρήνα 20S και δύο ρυθμιστικές περιοχές 19S. Ο πυρήνας είναι κενός και περιέχει μια τρύπα στην οποία οι πρωτεΐνες-στόχοι απορυθμίζονται. Ανοίγματα στις δύο άκρες του πυρήνα επιτρέπουν στις πρωτεΐνες-στόχους να εισέλθουν. Κάθε απόληξη του πυρήνα επικοινωνεί με μια 19S ρυθμιστική υπομονάδα που περιέχει πολλαπλές ενεργές ΑΤΡάσες καθώς και θέσεις σύνδεσης της ουβικουιτίνης. Και είναι αυτή η δομή που αναγνωρίζει το σύμπλοκο ουβικουιτίνης-πρωτεϊνών στόχων και το μεταφέρει στον καταλυτικό πυρήνα. Μία άλλη μορφή ρυθμιστικής υπομονάδας που ονομάζεται τμήμα 11S μπορεί να επικοινωνεί με τον πυρήνα, με τον ίδιο ουσιαστικό τρόπο, όπως το 19S τμήμα. Το 11S πιθανολογείται πως παίζει σημαντικό ρόλο στην απορύθμισης ξένων πεπτιδίων, όπως αυτών που παράγονται μετά από μόλυνση από έναν ιό.
Πρωτεασώματα και ουβικιτίνη
Οι πρωτεΐνες που πρόκειται να διασπαστούν ενώνονται με μια μικρή πρωτεΐνη που ονομάζεται ουβικουιτίνη. Η αντίδραση της σύνδεσης αυτής καταλύεται από ένζυμα που ονομάζονται λιγάσες ουβικουιτίνης. Μόλις η πρωτεΐνη που οδεύει προς απορύθμιση συνδεθεί με ένα μόριο ουβικουιτίνης, αυτό σηματοδοτεί σε άλλες λιγάσες να προσεγγίσουν επιπλέον μόρια ουβικουιτίνης. Το αποτέλεσμα είναι μια πολυουβικουιτινική αλυσίδα η οποία συνδέεται με το πρωτεάσωμα επιτρέποντάς το να απορρυθμίσει την προσαρτώμενη πρωτεΐνη. Η πρωτεϊνική απορύθμιση που διενεργεί το πρωτεάσωμα είναι απαραίτητη για πολλές κυτταρικές διαδικασίες συμπεριλαμβανομένου του κυτταρικού κύκλου, της ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης και του οξειδωτικού στρες.
Ξετύλιγμα και τοποθέτηση
Αφού η πρωτεϊνη-στόχος συνδεθεί με την ουβικουιτίνη, αναγνωρίζεται από την 19S ρυθμιστική περιοχή, μέσω μιας διαδικασίας στην οποία συμμετέχει ενεργά το ΑΤΡ. Η πρωτεϊνη του υποστρώματος πρέπει στη συνέχεια να εισέλθει στο εσωτερικό του 20S, ώστε να επικοινωνήσει με τα πρωτεολυτικά ενεργά κέντρα. Όμως,επειδή η δίοδος του 20S είναι στενή και κλεισμένη από το αμινοτελικό άκρο των α-υπομονάδων των δακτυλίων, τα υποστρώματα πρέπει να είναι, τουλάχιστον μερικώς, κατεστραμμένα πριν την είσοδό τους στο εσωτερικό του πυρήνα. Η τοποθέτηση του κατεστραμμένου υποστρώματος στον πυρήνα συμβαίνει απαραίτητα μετά την ουβικουιτίνωση. Η πύλη που σχηματίζουν οι α υπομονάδες εμποδίζει πεπτίδια μεγαλύτερα των 4 υπολειμμάτων να εισέλθουν στο εσωτερικό του 20S. Τα μόρια του ΑΤΡ υδρολύονται πριν την τοποθέτηση. Το 26S πρωτεάσωμα δύναται να απορρυθμίσει τις λανθασμένες πρωτεΐνες παρουσία ενός μη υδρολυόμενου αναλόγου ΑΤΡ αλλά δεν δύναται να απορρυθμίσει πτυσσόμενες πρωτεΐνες, αποδεικνύοντας ότι η ενέργεια της υδρόλυσης του ΑΤΡ χρησιμοποιείται για τα ξεδιπλωμένα υποστρώματα πρωτεϊνών.
Απόκριση στο οξειδωτικό στρες
Δυσλειτουργία στο σύστημα ουβικουιτίνης-πρωτεασώματος μπορεί να αποτελέσει αιτία πολλών νευρολογικών ασθενειών. Μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικούς όγκους όπως το astrocytomas. Σε κάποιες νευροεκφυλιστικές ασθένειες που εμφανίζουν ως κύριο χαρακτηριστικό την συσσώρευση πρωτεϊνών με λανθασμένη πτύχωση, όπως η νόσος του Πάρκινσον και η νόσος Αλτσχάιμερ, μεγάλα αδιάλυτα σύμπλοκα τέτοιων πρωτεϊνών μπορούν να σχηματιστούν και να επιφέρουν νευροτοξικότητα, μέσω μηχανισμών που δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί. Διαταραγμένη πρωτεασωμική ενεργότητα μπορεί να αποτελεί την βάση γνωστικών παθήσεων όπως ο αυτισμός, καθώς και μυϊκών και νευρολογικών ασθενειών όπως η μυασθένεια.
Ρόλος τους στο ανοσοποιητικό σύστημα
Εξαιτίας του ρόλου του πρωτεασώματος στη ρύθμιση της ενεργής μορφής του ΝF-κΒ, ενός αντιαποπτωτικού και προαντιφλεγμονώδους ρυθμιστή της έκφρασης των κυτοκινών, η δραστηριότητα του πρωτεασώματος έχει συνδεθεί με αντιφλεγμονώδη και αυτοάνοσα νοσήματα συμπεριλαμβανομένου του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Αναστολείς πρωτεασώματος
Οι αναστολείς πρωτεασώματος έχουν αντικαρκινική δράση στην κυτταρική ανάπτυξη, επάγοντας την απόπτωση μέσω της απορρύθμισης της κανονισμένης καταστροφής των «υπέρ της ανάπτυξης» πρωτεϊνών του κυτταρικού κύκλου. Αυτή η προσέγγιση της επιλεκτικής παρακινούμενης απόπτωσης στα καρκινικά κύτταρα έχει αποδειχθεί αποτελεσματική σε πειραματόζωα αλλά και σε δοκιμές στον άνθρωπο. Το μόριο ριτοναβίρη (εμπορική ονομασία Νορβίρ) αναπτύχθηκε ως αναστολέας πρωτεασών και χρησιμοποιείτο ενάντια στην επίδραση του HIV. Όμως έχει αποδειχθεί πως εμποδίζει τη δράση του πρωτεασώματος το ίδιο καλά με τις πρωτεάσες. Οι αναστολείς του πρωτεασώματος έχουν, επίσης, αφήσει υποσχέσεις στη θεραπεία αυτοάνοσων νοσημάτων σε πειραματόζωα. Μελέτες σε τρωκτικά αποδεικνύουν ότι οι αναστολείς επιφέρουν θετικά αποτελέσματα και στη θεραπεία του άσθματος. Η σήμανση και η αναστολή του πρωτεασώματος παρουσιάζει ενδιαφέρον στις εργαστηριακές έρευνες τόσο σε in vitro όσο και σε in vivo μελέτη της πρωτεασωμικής δραστηριότητας σε κύτταρα. Οι πιο κοινοί αναστολείς που χρησιμοποιούνται εργαστηριακά είναι η λακτακυστίνη (ένα φυσικό προϊόν που συντίθεται ένα το βακτήριο) και το πεπτίδιο MG132. Φθορίζοντες αναστολείς έχουν αναπτυχθεί ώστε να σημαίνουν τα ενεργά κέντρα του πρωτεασώματος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα-Ο
Οι τρεις δήμοι είναι διοικητικά μέρος της επαρχίας Ταούνγκγι. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από  διάταγμα στις 20 αυγούστου 2010. Η ζώνη αυτοδιοικείται από τους Πα-Ο, και de facto κυβερνούνται από τον εθνικό οργανισμό των Πα-Ο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Αγκίδια Νάξου
Τα Αγκίδια (ή Αγγίδια) είναι οικισμός της δυτικής Νάξου σε υψόμετρο 35-65 μέτρων και με 299 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011).
Περιγραφή
Τα Αγκίδια είναι κτισμένα ανατολικά της πόλης Νάξου ή Χώρας Νάξου στη νοτιοδυτική πλευρά ενός χαμηλού λόφου σε υψόμετρο 50 μέτρων. Παλιότερα διέθετε δημοτικό σχολείο, το οποίο πλέον δεν λειτουργεί ενώ στο χώρο του στεγάζεται το 5ο νηπιαγωγείο Χώρας Νάξου. Τα τελευταία χρόνια λόγω της έντονης οικιστικής ανάπτυξης που παρατηρείται, ο οικισμός έχει σχεδόν ενωθεί με τη Χώρα Νάξου. Στα Αγκίδια εδρεύει από το 1915 γνωστή ποτοποιία ενώ η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Χαράλαμπο.
Διοικητικά τα Αγκίδια υπάγονταν μέχρι το 1997 στην επαρχία και το δήμο Νάξου στον οποίο παρέμειναν και μετά τις αλλαγές που επιβλήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου Καποδίστριας. Από το 2011 υπάγονται στη δημοτική ενότητα Νάξου του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Μονή Χρυσοστόμου ( 5 κ.) και την πόλη της Νάξου ( 7070 κ.) την Δημοτική Κοινότητα Νάξου ( 1327 κ.). Η δ.κ. Νάξου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Σησαμέλαιο
right|thumb|100px|Σησαμέλαιο Το σησαμέλαιο είναι ένα φυτικό έλαιο που παρασκευάζεται από τους σπόρους του σουσαμιού. Στη Νότια Ινδία χρησιμοποιείται ως μαγειρικό λάδι και στην κινέζικη, Ιαπωνική, Κορεάτικη και Ταϊλανδέζικη κουζίνα ως ενισχυτικό γεύσης. Το σησαμέλαιο χρησιμοποιείται ως φάρμακο στην Ινδία όπου πιστεύεται ότι έχει θεραπευτικές δράσεις σε πολλές ασθένειες. Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα φυτικά έλαια που παρασκευάστηκαν και σήμερα η παραγωγή του είναι περιορισμένη λόγω της δύσκολης διαδικασίας καλλιέργειας και παραγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυτικά έλαια Κατηγορία:Μαγειρικά έλαια
Ότογιολ 32
thumb|220px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 32 thumb|Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 32 Ο Ότογιολ 32 ή Αυτοκινητόδρομος 32 στα ελληνικά ή Αυτοκινητόδρομος Σμύρνης-Τσεσμέ είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Ξεκινάει από την Σμύρνη και καταλήγει στον Τσεσμέ. Έχει μήκος 68 χιλιόμετρα, ενώ στο όλο μήκος του διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας (3 ανά κατεύθυνση). Η κατασκευή του ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1989 ενώ δόθηκε στην κυκλοφορία τον Σεπτέμβριο του 1997. Επίσης είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 881.
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας
Ράιαν Κεντ
Ο Ράιαν Κεντ (αγγ. Ryan Kent, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1996) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του winger για τη Ρέιντζερς Γλασκώβης με την μορφή εξαγοράς από την Λίβερπουλ ΦΚ το καλοκαίρι του 2019 έναντι 7,2 εκατομμυρίων ευρώ.
Συλλογική καριέρα
Ο Κεντ εντάχθηκε στην ακαδημία της Λίβερπουλ στην ηλικία των 7 και μετά από χρόνια κατέληξε ως βασικός στην ομάδα κάτω των 21. Τον Μάρτιο του 2015 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Λίβερπουλ για 4.5 έτη. Μετά, έλαβε κλήση στην πρώτη ομάδα για φιλικούς αγώνες το καλοκαίρι στην Ταϊλάνδη, στην Αυστραλία και στη Μαλαισία. Στις 17 Ιουλίου 2015, ο Ράιαν Κεντ έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα όταν μπήκε ως αλλαγή στον αγώνα με την αυστραλιανή Μπράισμπαν Ρόαρ, ο οποίος έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Λίβερπουλ.
Μετά τους φιλικούς αγώνες, η Λίβερπουλ έλαβε αρκετές προτάσεις για να παραχωρήσει τον Κεντ ως δανεικό. Τον Σεπτέμβριο, ο Κεντ παραχωρήθηκε ως δανεικός για τέσσερις μήνες (μέχρι τις 16 Ιανουαρίου 2016) στην Κόβεντρι Σίτι. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2015, έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή στον αγώνα με τη Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ, ο οποίος έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της τελευταίας. Στις 3 Νοεμβρίου, ο Κεντ πέτυχε τέρμα στον αγώνα με την Μπάρνσλεϊ, ο οποίος έληξε με σκορ 4-3 υπέρ της Κόβεντρι. Την επόμενη μέρα έγινε γνωστό πως ο Κεντ θα επιστρέψει στη Λίβερπουλ, την οποία ανέλαβε ο Γιούργκεν Κλοπ.
Στις 5 Ιανουαρίου 2016 ανακλήθηκε από τη Λίβερπουλ και έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στον αγώνα του τρίτου γύρου του FA Cup απέναντι στην Έξετερ Σίτι. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος με σκορ 2-2, ενώ ο Κεντ μπήκε ως αλλαγή στο 57ο λεπτό.
Διεθνής καριέρα
Στις 27 Αυγούστου 2015, ο Κεντ έλαβε κλήση στην εθνική Αγγλίας κάτω των 20 για δύο αγώνες με την εθνική Τσεχίας.
Ομάδες
(Πηγή: Soccerbase)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό