cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Π (μαθηματική σταθερά)
Εποχή υπολογιστών και επαναληπτικοί αλγόριθμοι
thumb|upright|alt=Formal photo of a balding man wearing a suit|Ο [[Τζον φον Νόιμαν ήταν μέλος της ομάδας που πρώτη χρησιμοποίησε ψηφιακό υπολογιστή, τον ENIAC, για να υπολογίσει το π.]]
Η ανακάλυψη των υπολογιστών στα μέσα του 20ού αιώνα αναζωπύρωσαν το κυνήγι για τα ψηφία του π. Οι Αμερικανοί μαθηματικοί Τζων Ρεντς και Levi Smith έφτασαν τα 1.120 ψηφία το 1949 χρησιμοποιώντας μια αριθμομηχανή γραφείου. Χρησιμοποιώντας μια άπειρη σειρά της αντίστροφης εφαπτομένης (arctan), μια ομάδα με επικεφαλής τους George Reitwiesner και Τζον φον Νόιμαν την ίδια χρονιά ανακάλυψαν 2.037 ψηφία με τον υπολογισμό που έκανε  ο υπολογιστής ENIAC σε 70 ώρες του χρόνου του υπολογιστή. Την ιστορία του, επικαλείται πάντα μια σειρά arctan, που έσπαγε επανειλλημένα τα προηγούμενα ρεκόρ (7.480 ψηφία το 1957, 10.000 ψηφία το 1958, 100.000 ψηφία το 1961) μέχρι 1 εκατομμύριο ψηφία το 1973.
Δύο επιπλέον εξελίξεις γύρω στο 1980 επιτάχυναν εκ νέου τη δυνατότητα υπολογισμού του π. Πρώτον, η ανακάλυψη νέων επαναληπτικών αλγορίθμων για τον υπολογισμό του π, που ήταν πολύ πιο γρήγοροι από την άπειρη σειρά, και δεύτερον, η εφεύρεση γρήγορου πολλαπλασιασμού αλγορίθμων που θα μπορούσε να πολλαπλασιάσει μεγάλους αριθμούς πολύ γρήγορα. Τέτοιοι αλγόριθμοι είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στους σύγχρονους υπολογισμούς του, επειδή το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του υπολογιστή είναι αφιερωμένο στον πολλαπλασιασμό. Περιλαμβάνουν τον αλγόριθμο Karatsuba, τον πολλαπλασιασμό Toom–Cook και μεθόδους του μετασχηματισμού Fourier.
Οι επαναληπτικοί αλγόριθμοι δημοσιεύθηκαν ανεξάρτητα το 1975–1976 από τον Αμερικάνο φυσικό Eugene Salamin και Αυστραλιανό επιστήμονα Richard Brent. Αυτοί απέφευγαν την εξάρτηση από τις άπειρες σειρές. Ένας επαναληπτικός αλγόριθμος επαναλαμβάνει έναν ειδικό υπολογισμό, κάθε επανάληψη με εισροές, τις εκροές από προηγούμενα βήματα, και παράγει ένα αποτέλεσμα με κάθε βήμα που συγκλίνει στην επιθυμητή τιμή. Η προσέγγιση ανακαλύφθηκε στην πραγματικότητα πάνω από 160 χρόνια νωρίτερα από τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους, σε αυτό που αποκαλείται τώρα αριθμητική-γεωμετρική σημασιακή μέθοδος (AGM μέθοδος) ή αλγόριθμος Gauss–Legendre. Καθώς τροποποιήθηκε από τους Salamin και Brent, επίσης αναφέρεται και ως αλγόριθμος Brent-Salamin.
Οι επαναληπτικοί αλγόριθμοι χρησιμοποιήθηκαν ευρέως μετά το 1980, επειδή είναι πιο γρήγοροι από τις άπειρες σειρές αλγορίθμων: ενώ οι άπειρες σειρές συνήθως αυξάνουν τον αριθμό των σωστών ψηφίων αθροιστικά σε διαδοχικούς όρους, οι επαναληπτικοί αλγόριθμοι γενικά πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των σωστών ψηφίων σε κάθε βήμα. Για παράδειγμα, ο αλγόριθμος Brent-Salamin διπλασιάζει τον αριθμό των ψηφίων σε κάθε επανάληψη. Το 1984, τα Καναδά αδέρφια John και Peter Borwein παρήγαγαν έναν επαναληπτικό αλγόριθμο που τετραπλασιάζει τον αριθμό των ψηφίων σε κάθε βήμα; και το 1987, ένας που αυξάνει τον αριθμό των ψηφίων πέντε φορές σε κάθε βήμα. Επαναληπτικές μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν από τον Ιάπωνα μαθηματικό Yasumasa Kanada για να καθορίσουν πολλά ρεκορ για τον υπολογισμό του μεταξύ 1995 και 2002. Αυτή η ταχεία σύγκλιση έρχεται σε μια τιμή: οι επαναληπτικοί αλγόριθμοι απαιτούν σημαντικά περισσότερη μνήμη από τις άπειρες σειρές.
Κίνητρα για υπολογισμό του π
thumb|400px|right|Καθώς οι μαθηματικοί ανακάλυψαν νέους αλγόριθμους, και οι υπολογιστές έγιναν διαθέσιμοι, ο αριθμός των γνωστών δεκαδικών ψηφίων του αυξήθηκαν δραματικά. Για τους περισσότερους αριθμητικούς υπολογισμούς που αφορούν τον π, μια χούφτα των ψηφίων του παρέχουν επαρκή ακρίβεια. Σύμφωνα με τους Jörg Arndt και Christoph Haenel, τριάντα εννέα ψηφία είναι επαρκή να εκτελέσουν τους περισσότερους κοσμολογικούς υπολογισμούς, γιατί αυτή η ακρίβεια είναι απαραίτητη για τον υπολογισμό του όγκου του γνωστού σύμπαντος με ακρίβεια ενός ατόμου. Παρά το γεγονός αυτό, οι άνθρωποι έχουν εργαστεί έντονα για τον υπολογισμό του σε χιλιάδες και χιλιάδες ψηφία. Αυτή η προσπάθεια μπορεί να αποδοθεί εν μέρει με τον ανθρώπινο εξαναγκασμό να σπάσει ρεκόρ, και τέτοια επιτεύγματα με τον συχνά κάνουν πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο. Έχουν επίσης πρακτικά οφέλη, όπως σε δοκιμές υπερυπολογιστών, δοκιμή αριθμητικής ανάλυσης αλγορίθμων (συμπεριλαμβανομένων της υψηλής ακρίβειας υπολογισμού του πολλαπλασιασμού αλγορίθμων); και εντός των καθαρών μαθηματικών, παρέχουν στοιχεία για την αξιολόγηση της τυχαιότητας των ψηφίων του π.
Γρήγορα συγκλίνουσες σειρές
thumb|upright|alt=Photo portrait of a man| Ο [[Σρινιβάσα Ραμανούτζαν, εργαζόμενος μόνος του στην Ινδία, παρήγαγε πολλές καινοτόμες σειρές για την πληροφορική του π.]] Οι σύγχρονες αριθμομηχανές δεν χρησιμοποιούν αποκλειστικά τους επαναληπτικούς αλγόριθμους. Νέες άπειρες σειρές ανακαλύφθηκαν στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 που είναι τόσο γρήγορες όσο οι επαναληπτικοί αλγόριθμοι, όμως είναι απλούστερες και απαιτούν λιγότερη εντατική μνήμη. Οι γρήγοροι επαναληπτικοί αλγόριθμοι αναμενόταν να συμβούν το 1914, όταν ο Ινδός μαθηματικός Σρινιβάσα Ραμανούτζαν δημοσίευσε δεκάδες καινοτόμες μορφές εφαρμογών του π, αξιοπρόσεκτα για την κομψότητά τους, το μαθηματικό βάθος, και την ταχεία σύγκλιση. Ένας από τους τύπους, που βασίζεται σε σπονδυλωτές εξισώσεις είναι: Αυτή η σειρά συγκλίνει γρηγορότερα από τη σειρά arctan, συμπεριλαμβανομένου του τύπου Machin. Ο Bill Gosper ήταν ο πρώτος που την χρησιμοποίησε για τις εξελίξεις στον υπολογισμό του π, θέτοντας ένα ρεκόρ των 17 εκατομμυρίων ψηφίων το 1985. Ο τύπος του Ramanujan αναμένει τους σύγχρονους αλγορίθμους που αναπτύχθηκαν από τους αδερφούς Borwein και τους αδερφούς Chudnovsky. Ο τύπος των Chudnovsky που αναπτύχθηκε το 1987 είναι Παράγει περίπου 14 ψηφία του ανά όρο, και έχει χρησιμοποιηθεί για πολλούς υπολογισμούς  ρεκόρ, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου να ξεπεράσει (109) ψηφία το 1989 από τα αδέλφια Chudnovsky, 2.7 τρισεκατομμύρια (2.7×1012) ψηφία από τον Fabrice Bellard το 2009, και 10 τρισεκατομμύρια (1013) ψηφία το 2011 από τους Alexander Yee και Shigeru Kondo.
Το 2006, ο Καναδός μαθηματικός Simon Plouffe χρησιμοποίησε την αλγοριθμική σχέση ακέραιος PSLQ για να παράγει αρκετές νέες μορφές εφαρμογών του π, σύμφωνα με το ακόλουθο πρότυπο: όπου \mathit{q} είναι το e^{\pi} (σταθερά του Gelfond), \mathit{k} είναι ένας μονός αριθμός, και είναι ορισμένοι λογικοί αριθμοί που υπολόγισε ο Plouffe.
Αλγόριθμοι βρύσης
Δύο αλγόριθμοι που επινοήθηκαν το 1995 άνοιξαν νέους δρόμους στην έρευνα του π. Καλούνται αλγόριθμοι βρύσης (tap) επειδή, όπως το νερό που στάζει από μια βρύση, παράγουν μονά ψηφία του που δεν ξαναχρησιμοποιούνται όταν αυτά υπολογιστούν. Αυτό είναι σε αντίθεση με τις άπειρες σειρές ή τους επαναληπτικούς αλγόριθμους, που θα διατηρήσουν και θα χρησιμοποιήσουν όλα τα ενδιάμεσα ψηφία μέχρι να παραχθεί το τελικό αποτέλεσμα.
Οι Αμερικανοί μαθηματικοί Stan Wagon και Stanley Rabinowitz παρήγαγαν ένα τάπα αλγόριθμο το 1995. Η ταχύτητά του συγκρίνεται με αλγόριθμους arctan, αλλά δεν είναι τόσο γρήγορος όσο ο επαναληπτικός αλγόριθμος.
Άλλος αλγόριθμος τάπα, ο BBP αλγόριθμος εξόρυξης ψηφίων, ανακαλύφθηκε το 1995 από τον Simon Plouffe: Αυτός ο τύπος, σε αντίθεση με άλλους προγενέστερους από αυτόν, μπορεί να παράγει κάθε δεκαεξαδικό ψηφίο του χωρίς τον υπολογισμό όλων των προηγούμενων ψηφίων του. Κάθε οκταδικό ή δυαδικό ψηφίο μπορεί να εξορυχθεί-προκύψει από ένα δεκαεξαδικό ψηφίο. Παραλλαγές του αλγορίθμου που έχουν ανακαλυφθεί, αλλά δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί ο αλγόριθμος εξόρυξης ψηφίων που θα παράγει γρήγορα τα δεκαδικά ψηφία. Μια σημαντική εφαρμογή των αλγορίθμων εξόρυξης ψηφίων είναι να επικυρώσει τις νέες απαιτήσεις των υπολογιστικών ρεκόρ : μετά από μια νέα εγγραφή που ζητήθηκε, το δεκαδικό αποτέλεσμα μετατρέπεται σε δεκαεξαδικό, και στη συνέχεια ένας αλγόριθμος εξόρυξης ψηφίων χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό αρκετών τυχαίων δεκαδικών ψηφίων κοντά στο τέλος; Αν ταιριάζουν, αυτό παρέχει ένα μέτρο της εμπιστοσύνης ότι ολόκληρος ο υπολογισμός είναι σωστός.
Ανάμεσα στο 1998 και 2000, τα κατανεμημένα υπολογιστικά έργα PiHex χρησιμοποιούν τον τύπο Bellard (μια τροποποίηση του αλγορίθμου BBP) για τον υπολογισμό του πρώτου τετράκις εκατομμυριοστού (1015ο) δυαδικού ψηφίου του π, το οποίο αποδείχτηκε ότι ήταν 0. Το Σεπτέμβριο του 2010, ένας υπάλληλος του Yahoo! χρησιμοποίησε τις συστοιχίες της εταιρείας Hadoop σε χίλιους υπολογιστές για διάστημα πάνω από 23 μέρες για τον υπολογισμό 256 δυαδικών ψηφίων του με το δεύτερο τετράκις εκατομμυριοστό (2×1015ο) δυαδικό ψηφίο, το οποίο επίσης συμβαίνει να είναι μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Π Π
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – Άλμα εις μήκος γυναικών
Το άλμα εις μήκος γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 19 και 20 Αυγούστου.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+1).
Παραπομπές
ΜηκοςΓ
Κοινότητα Βερδικούσσας
Η Κοινότητα Βερδικούσσας ήταν κοινότητα του νομού Λάρισας και βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού, στα σύνορα με τον νομό Γρεβενών. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 2.236 κάτοικοι.
Συστάθηκε το 1919 και παρέμεινε αμετάβλητη με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1999. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ελασσόνας της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Η κοινότητα αποτελείτο από 1 κοινοτικό διαμέρισμα, στο οποίο ανήκαν οι εξης 6 οικισμοί.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Βερδικουσα
Μοντιέρι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Μικρά Ιλιάς
Η Μικρά Ιλιάς (Ελληνικά: Ἰλιὰς μικρά· Λατινικά: Ilias parva) είναι ένα χαμένο έπος της αρχαιοελληνικής γραμματείας.
Ανήκε στα κύκλια έπη του τρωικού πολέμου και ήταν γραμμένο σε επικό στίχο. Η ιστορία της Μικρής Ιλιάδας έρχεται χρονολογικά μετά από αυτήν της Αιθιοπίδας και ακολουθείται από αυτήν της Ιλίου Πέρσιν ("Πτώση της Τροίας"). Η Μικρή Ιλιάδα αποδόθηκε από αρχαίους συγγραφείς στον Λέσχη της Πύρρας, τον Κιναίθωνα, τον Διόδωρο των Ερυθρών, τον Θεστορίδη της Φώκαιας ή τον ίδιο τον Όμηρο (βλέπε Κύκλιοι ποιητές). Το ποίημα περιελάμβανε τέσσερα βιβλία σε στίχο δακτυλικού εξαμέτρου, το ηρωικό μέτρο.
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ., αγγλικά: European Central Bank, E.C.B.) είναι η κεντρική τράπεζα για το ευρώ και διαχειρίζεται τη νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης, η οποία συγκροτείται από 20 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες νομισματικές ζώνες στον κόσμο. Είναι μία από τις σημαντικότερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου και ένα από τα επτά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που αναφέρονται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των 27 κρατών-μελών της ΕΕ.
Ίδρυση
thumb|300px|Η έδρα της Ε.Κ.Τ. στη [[Γερμανία]] Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 1998. Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονται στην Φρανκφούρτη.
Δομή και λειτουργία
Το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στηρίζεται σε αυτό της γερμανικής Bundesbank και της επίσης γερμανικής Landesbanken. Η Ε.Κ.Τ. διευθύνεται από ένα συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο. Συμμετέχουν επίσης αντιπρόσωποι από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών-μελών μέσω του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών.
Πρόεδρος
Το 1999, ο Βιμ Ντόισενμπερχ, πρώην πρόεδρος της Ολλανδικής Τράπεζας και πρώην υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας, έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το Νοέμβριο του 2003 τη θέση του πήρε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, που παρέμεινε πρόεδρος μέχρι τον Νοέμβριο του 2011. Από την 1η Νοεμβρίου 2011 έως τις 31 Οκτωβρίου 2019 πρόεδρος της ΕΚΤ διετέλεσε ο Ιταλός οικονομολόγος Μάριο Ντράγκι, πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας. Από την 1η Νοεμβρίου 2019 καθήκοντα προέδρου της ΕΚΤ έχει αναλάβει η Κριστίν Λαγκάρντ.
Οργάνωση
Η ΕΚΤ έχει τρία όργανα λήψης αποφάσεων:
Μέτοχοι
Παρ' όλο που η ΕΚΤ διέπεται από το Ευρωπαϊκό δίκαιο, κατευθείαν και όχι από το εταιρικό που εφαρμόζουν ιδιωτικές εταιρίες, είναι οργανωμένη σαν εταιρία υπό την έννοια ότι η ΕΚΤ έχει μετόχους και μετοχικό κεφάλαιο. Το μετοχικό της κεφάλαιο είναι πέντε δισεκατομμύρια ευρώ. Όλες οι εθνικές κεντρικές τράπεζες που κατέχουν ένα μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΚΤ μέχρι τη 1η Ιανουαρίου 2015 είναι παρακάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρικές τράπεζες Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα Κατηγορία:Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωζώνη
Ροκκαλμπένια
Το Ροκκαλμπένια (ιταλικά: Roccalbegna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Στέλιος Κυμπουρόπουλος
Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος (Αθήνα, 9 Ιουλίου 1985) είναι Έλληνας ψυχίατρος-σεξολόγος, κοινωνικός ακτιβιστής και ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1985 στην Αθήνα. Στην ηλικία των 14 μηνών διαγνώστηκε με νωτιαία μυική ατροφία. Στην ηλικία των 15 ετών η περίπτωσή του έγινε η αφορμή να αλλάξει ο νόμος περί σημαιοφόρων στις σχολικές παρελάσεις.
Το 2003 εισήχθη στο Τμήμα Ιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο Ιατρικής το 2010, με Άριστα. Από το 2013 έως το 2015, παράλληλα με την άσκηση Ειδικότητας, παρακολούθησε μετεκπαιδευτικά σεμινάρια στο αντικείμενο των ψυχοσεξουαλικών διαταραχών του ανθρώπου. Το 2014 πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην «Προαγωγή Ψυχικής Υγείας - Πρόληψη Ψυχιατρικών Διαταραχών». Το 2016, έλαβε τον Τίτλο Ειδικότητας της Ψυχιατρικής και έκτοτε εργάστηκε έως τον Ιούνιο του 2019 ως Επιμελητής Β' στη Β' Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν».
Πολιτική διαδρομή και θέσεις
Το 2013, πρωτοστάτησε στη διοργάνωση της πρώτης ελληνικής αποστολής στην πανευρωπαϊκή εκδήλωση “Freedom Drive”, που έγινε εφαλτήριο για να δημιουργηθεί ο πρώτος Οργανισμός Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδος, "I-Living!", που είναι μια αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που διοικείται αποκλειστικά από άτομα με αναπηρία.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του ως Ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, ανταποκρινόμενος σε πρόσκληση-αίτημα του προέδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη. Τα δικαιώματα των ανάπηρων πολιτών αποτέλεσαν αντικείμενο διαμάχης ανάμεσα σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, ιδίως με τον τότε αναπληρωτή υπουργό Υγείας, Παύλο Πολάκη. Αφορμή για την κίνηση του υπουργού αποτέλεσε μία ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα του Κυμπουρόπουλου, με την ιδιότητα του υποψήφιου της ΝΔ στις ευρωεκλογές του 2019.
Στις ευρωεκλογές εξελέγη ευρωβουλευτής, ενώ κατέχει το πανελλήνιο ρεκόρ σταυρών προτίμησης σε ευρωεκλογές, ήτοι 577.114 σταυρούς. Εντάχθηκε στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (European People's Party).
Είναι μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τις χώρες του Μασρέκ και της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Επιπλέον, είναι αναπληρωματικό μέλος στην Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης και την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Είναι επίσης μέλος του Disability Intergroup του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Τον Μάρτιο του 2021 ο Κυμπουρόπουλος ψήφισε υπέρ σε ψήφισμα για την προστασία του παιδιού, το οποίο σε ένα σημείο διατύπωνε ότι η προστασία του πρέπει ξεκινά από τη στιγμή της σύλληψης, κάτι που ερμηνεύτηκε ως θέση κατά του δικαιώματος των γυναικών στις αμβλώσεις. Αργότερα διευκρίνισε ότι υποστηρίζει το δικαίωμα στις αμβλώσεις και αιτιολόγησε την ψήφο του διερωτώμενος: «αν η μητέρα μου είχε δει ότι είμαι ανάπηρος θα με σκότωνε ή όχι;». Η Νέα Δημοκρατία αποστασιοποιήθηκε από την θέση του ευρωβουλευτή.
Μπελίτσα ποταμός
Ο Μπελίτσα (σερβικά : Belica) είναι ποταμός της Σερβίας αριστερός παραπόταμος του Μεγάλου Μοράβα. Ανήκει στην λεκάνη απορροής της Μαύρης θάλασσας. Έχει μήκος 26 χιλιόμετρα και δημιουργείτε από την ένωση δύο ρεμάτων κοντά στο χωριό Μπελίτσα κι εκβάλει στον μεγάλο Μοράβα κοντά στο χωριό Λανίστα.
Ο ποταμός στον άνω ρου του είναι πλούσιος σε ψάρια, μπαρμπούνια, καραβίδες και κωβιούς.
Ιώβ
Ο Ιώβ (εβραϊκά אִיּוֹב, αραβικά أَيُّوبٌ, ʾAyyūb) ήταν βιβλικό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης που φέρεται να έζησε περίπου στους χρόνους των Πατριαρχών, στην Αυσίτιδα χώρα, μεταξύ Ιδουμαίας και Αραβίας {α΄1}. Είχε αραμαϊκή καταγωγή όπως όλοι οι κάτοικοι της Αυσίτιδας. Το όνομα Ιώβ (Μασωριτικό κείμενο: Ιγγώβ= πού είναι ο πατέρας (μου);) είναι συντετμημένη μορφή της φράσης «Αγγαβιίλου» (= πού είναι ο πατέρας μου, Θεέ;).
Περί του Ιώβ, της καταγωγής του, του βίου του, της δοκιμασίας και τελικά της επιβράβευσης αυτού αναφέρονται στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, που αποτελεί και τη μοναδική πηγή.
Ιστορία
Σύμφωνα με το ομώνυμο βιβλίο, ο Ιώβ ήταν πολύ πλούσιος αλλά και ευσεβής, ενάρετος και δίκαιος. Η οικία του ήταν ανοικτή σε κάθε ξένο. Επιδείκνυε στοργή προς κάθε στερούμενο, πάσχοντα και αδικούμενο, παρέχοντας στοργή και συμπαράσταση. Ήταν «οφθαλμός τυφλών, πους δε χωλών», στήριγμα πτωχών και υπερασπιστής αδυνάτων, δίκαιος και γενναιόδωρος απέναντι στους πολυπληθείς υπηρέτες του και των δούλων του (Ιωβ 29:12-17). Στοργικός οικογενειάρχης, είχε αναθρέψει δέκα παιδιά, επτά γιους και τρεις κόρες, που όταν επέστρεφαν από διασκέδαση, ανταλλάσσοντας μεταξύ τους επισκέψεις, ο Ιώβ προσέφερε θυσίες στον Θεό για να τα προφυλάξει από τυχόν αμαρτίες που μπορεί στο μεταξύ να είχαν διαπράξει.
Απολάμβανε ιδιαίτερο σεβασμό από τους συμπολίτες του που όταν τον άκουγαν τον μακάριζαν για τη σοφία του γενόμενοι "περιχαρείς". Είχε μέγα πλήθος από ζώα, 7.000 πρόβατα, 3.000 καμήλες, 500 ζεύγη βοδιών, μια αγέλη θηλυκών όνων και ένα πλήθος βοσκών και επιστατών. "Βούτυρο έτρεχε όπου αυτός περνούσε και στο γάλα λούζονταν τα βοσκοτόπια του". Φέρεται να ήταν γενικά από τους πλουσιότερους και τους πλέον διακεκριμένους ανθρώπους των ανατολικών χωρών ζώντας ως άρχοντας μεταξύ των ανθρώπων της εποχής και ως βασιλεύς "εν μέσω στρατεύματος" των υπηρετών και δούλων του (Ιωβ 29:6-25).
Συνδιαλλαγή Θεού - Σατανά
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά για τον Ιώβ, που εκ της περιγραφής διαφαίνεται λογικά ότι πρέπει να ήταν στη πραγματικότητα βασιλιάς που συγκέντρωνε όλες τις παραπάνω ιδιότητες στο βασίλειό του, στο ομώνυμο βιβλίο που χαρακτηρίζεται και αυτό θεόπνευστο όπως και τα άλλα της Παλαιάς Διαθήκης, γίνεται μνεία της ακόλουθης συνδιαλλαγής του Θεού με τον Σατανά.
Κάποια μέρα παρουσιάστηκαν οι Άγγελοι του Θεού ενώπιον του Θεού μεταξύ των οποίων ήταν και ο διάβολος όπου βλέποντάς τον ο Θεός τον ρώτησε:
- Αφού περπάτησα όλη τη Γη επέστρεψα εδώ στον Ουρανό, απάντησε εκείνος.
- Έστρεψες τουλάχιστον την προσοχή σου στο δούλο μου Ιώβ για να δείς ότι δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος στη Γη τόσο άμεμπτος, ακέραιος και ευσεβής; τον ρώτησε στη συνέχεια ο Θεός. Κι εκείνος ανταπάντησε:
Τότε ο Θεός απαντάει στο Σατανά:
Πόλεμος δοκιμασιών
Σε δεύτερο χρόνο, όταν έγινε πάλι σύναξη των Ουρανίων Δυνάμεων μπροστά στο Θεό, εμφανίστηκε πάλι ο Σατανάς μπροστά στο Θεό και ζήτησε να του επιτραπεί να πειράξει και το σώμα του Ιώβ. Ο Θεός του το επέτρεψε με την προϋπόθεση να μην πειράξει τη ζωή του.
Έτσι κάτω από αυτές τις συνθήκες της απερίγραπτης συκοφαντίας του Σατανά αλλά και της ανοχής και «φαινομενικής» απουσίας του Θεού περιγράφεται μια ασύλληπτη οδύνη πόνου και ψυχικού σπαραγμού σ΄ ένα σπονδυλωτό πόλεμο «δοκιμασιών» του Ιώβ όπου η τραγωδία και η συμφορά επεκτεινόμενες εμφανίζονται στην εντονότερη μορφή τους με αποκορύφωση την απώλεια της υγείας του.
Κάποια μέρα λοιπόν που τα παιδιά διασκέδαζαν στο σπίτι του μεγαλύτερου αδελφού τους φθάνει ένας αγγελιαφόρος στον Ιώβ και του αναφέρει ότι κάποιοι ληστές αφού έσφαξαν τους δούλους βοσκούς του άρπαξαν τα ζεύγη των βοδιών και τους θηλυκούς όνους και μόνο αυτός σώθηκε της καταστροφής. Πριν τελειώσει όμως το λόγο του φθάνει άλλος αγγελιαφόρος που ανήγγειλε στον Ιώβ ότι φωτιά έπεσε από τον ουρανό και κατέκαψε όλα τα πρόβατα και τους βοσκούς αυτών και μόνο αυτός σώθηκε. Πριν και αυτός ολοκληρώσει, φθάνει έτερος που ανήγγειλε ότι έφιπποι ληστές κατά ομάδες περικύκλωσαν τα κοπάδια των καμήλων τις οποίες και άρπαξαν φονεύοντας όλους τους δούλους και βοσκούς που τις φύλαγαν. Στο σημείο αυτό φθάνει τέταρτος που ανήγγειλε το τραγικότερο. Σφοδρός άνεμος άρπαξε τη στέγη της οικίας στην οποία διασκέδαζαν τα παιδιά του Ιώβ με συνέπεια να ταφούν όλα κάτω από τα ερείπια. (Ιωβ 1:13-19)
Τότε ο Ιώβ σηκώθηκε και σκίζοντας τα ιμάτιά του και κουρεύοντας τα μαλλιά του (ένδειξη οδύνης στην Παλαιά Διαθήκη) έπεσε στο έδαφος κραυγάζοντας «γυμνός εξήλθα από την κοιλιά της μάνας μου και γυμνός θα απέλθω από τον κόσμο αυτό. Ο Γιαχβέ έδωσε τα δώρα του και ο ίδιος τα αφαίρεσε. Ας είναι δοξασμένο το όνομά του στους αιώνες» (είη το όνομα του Κυρίου ευλογημένο εις τους αιώνας) (Ιωβ 1:21). Και όμως ο Ιώβ δεν εξανέστη κατά του Κυρίου (Ιωβ 1:20), μα όλες αυτές οι συμφορές ήταν, όπως αναφέρει αργότερα το βιβλίο, μόνο η πρώτη δοκιμασία.
Ο Ιώβ προσβλήθηκε στη συνέχεια από φοβερή μολυσματική ασθένεια, (κάτι σαν λέπρα) και γέμισε από πληγές, ζώντας πλέον έξω από τα τείχη της πόλης του. Παρόλα αυτά δεν παραπονέθηκε στον Θεό και υπέμεινε, παρότι εμφανίζεται να λέει σε τρεις φίλους, που είχαν έρθει κοντά του για να τον παρηγορήσουν, ότι αδίκως πάσχει και είναι αθώος.
Ο γιος ενός εκ των τριών φίλων του πήρε τότε το λόγο, αφού είδε πως οι γεροντότεροι και σοφότεροι δε μπορούσαν να σταματήσουν την πικρία του Ιώβ. Είπε στον Ιώβ πως με τα παράπονά του, ακόμη κι αν είναι αθώος, δείχνει αλαζονεία στο Θεό και κανεί κακό στον ίδιο μόνο.
Τελικά, ο Κύριος μίλησε ο ίδιος στον Ιώβ και του έδειξε το άδικο των λόγων και των παραπόνων του. Ο Ιώβ πείστηκε και απέκτησε και πάλι την ελπίδα του στο Θεό.
Αναφορές
Εκτός από το ομώνυμο βιβλίο, ο Ιώβ αναφέρεται στη Βίβλο ως υπόδειγμα δικαιοσύνης, στα βιβλία Ιεζεκιήλ (ιδ΄14,20), όπου κατατάσσεται μεταξύ των μεγάλων ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης, του Νώε και του Δανιήλ, στο Σοφία Σειράχ (2:12,15 και 49:9) , ενώ στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ως υπόδειγμα υπομονής στην Επιστολή του Ιακώβου (5:11). Με ιδιαίτερη επίσης ευλάβεια αναφέρεται στην εβραϊκή παράδοση και στη μετέπειτα εκκλησιαστική φιλολογία. Στην Ορθοδοξία, κάποιοι Πατέρες της Εκκλησίας θεώρησαν τον Ιώβ ως «προεικόνιση» του «πάσχοντος Χριστού», και για τον λόγο αυτό το βιβλίο του διαβάζεται στους ναούς τη Μεγάλη Εβδομάδα, π.χ. το τελευταίο τμήμα του επιλόγου στον «Εσπερινό της Αποκαθήλωσης» το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής. Ο Ιώβ είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 6 Μαΐου («Ιώβ του πολυάθλου»), και την Κυριακή προ των Χριστουγέννων ή Κυριακή των Προπατόρων, καθώς και του Προτεσταντισμού. Τέλος σημειώνεται ότι ο Ιώβ θεωρείται προφήτης του Ισλάμ, αναφερόμενος στο Κοράνι.
Απόψεις
Σύμφωνα πάντως με ορισμένους μελετητές των Γραφών, Ιουδαίους και Χριστιανούς, όπως ο Σιμόν μπεν Λακίς (Shimon ben Lakish) (περ.200 μ.Χ.), ο Ιώβ δεν ήταν πραγματικό πρόσωπο, αλλά δημιούργημα προφήτη που χρησιμοποίησε ένα φανταστικό πρόσωπο για να μεταφέρει στον λαό ένα θεϊκό μήνυμα
Πηγές
Ιωβ Ιωβ Ιωβ Ιωβ Ιωβ Ιωβ Ιωβ
Καρποχώρι Καρδίτσας
thumb|Νεόνυμφοι Καραγκούνηδες Το Καρποχώρι Καρδίτσας, παλαιότερα γνωστό ως Γκέρμπεσι, είναι πεδινό χωριό  του Δήμου Σοφάδων του Νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού, 12 χιλιόμετρα ΝΑ της Καρδίτσας.
Θέση και πληθυσμιακά στοιχεία
Παλιά το χωριό είχε την ονομασία Γκέρμπεσι. Την ονομασία αυτήν την πήρε από το όνομα ενός Αλβανού γαιοκτήμονα, τον Γκέρμπεση. Η μετονομασία του σε Καρποχώρι έγινε το 1927. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η επιλογή του ονόματος φαίνεται να έγινε διότι εκείνη την χρονιά είχε μεγάλη σοδειά σε δημητριακά, κυρίως σε σιτάρια.
Ιστορία
Το χωριό Καρποχώρι (Γκέρμπεσι) μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης μνημονεύεται στο Οθωμανικό χειρόγραφο Α' απογραφής των ετών 1454 με 1455, αλλά και στον γεωγραφικό χάρτη της εποχής. Αναφέρεται επίσης και σε κώδικα της Μονής Μεγάλου Μετεώρου τα έτη 1592 και 1593 Πρόθεση   421 με 34 αφιερωτές. Επίσης αναφέρεται σε κώδικες της Οθωμανικής αρχειακής συλλογής. Σε αυτά τα έγγραφα σύμφωνα με τις απογραφές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που απέβλεπαν εκείνη την εποχή στην φορολόγηση των κατοίκων το Γκέρμπεσι φαίνεται στους καταλόγους του vilayet-I Fanar ότι πλήρωσε κεφαλικό φόρο τα έτη 1663,1665,1666, και 1676. Το έτος 1663 είχε 26 σπίτια, ενώ το έτος 1676 είχε 33 σπίτια. Λίγες ημέρες πριν την υπογραφή της Συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης (1881) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για την παραχώρηση της Θεσσαλίας στην ελεύθερη Ελλάδα το 1881, ο Ιωάννης Α. Καρτάλης, κάτοικος του Βόλου, κατά την αποχώρηση των Οθωμανών, αγόρασε το τσιφλίκι Γκέρμπεσι από τους Τούρκους Γακή Βεή, χασάν Βεή, και της μητρός Ατικέ Χανούμ.Το 1883 οσοι άρρενες του χωριού ήταν κάτω των 40 ετών γράφτηκαν στο μητρώο του Γκέρμπεσι (Καρποχωρίου). Στον εκλογικό κατάλογο του Γκέρμπεσι του 1883 είναι εγγεγραμμένοι 114 δημότες που τότε αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Καλλιφωνίου. Στις 23/03/1878 όταν οι Ελληνικές επαναστατικές δυνάμεις έδωσαν τη μάχη με τους Τούρκους στην Πετρομαγούλα του Πύργου Κιερίου για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας ο αρχηγός σωματάρχης Γεώργιος Λάιος έστειλε τον καλαμαρά στο χωριό Γκέρμπεσι για ενίσχυση.
Οι Καραγκούνιδες έχουν πανάρχαια προέλευση, ήθη, έθιμα, και  άλλες συνηθειές τους. Οι γυναίκες φορούσαν τα παλαιότερα χρόνια την παραδοσιακή Καραγκούνικη στολή, μέχρι την δεκαετία του 1960. Αναφέρεται ότι στη θέση Αμπέλια η ύπαρξη αρχαίου οικισμού. Υπάρχουν κτερίσματα που μαρτυρούν την θέση του αρχαίου οικισμού. Κατά την επιτόπια αρχαιολογική έρευνα, εντοπίστηκαν αρχαία πήλινα αντικείμενα ενώ υπάρχουν αναφορές για παράτυπες λαθρανασκαφές. Η Σεισμική δόνηση αποτυπωμένη ως ο σεισμός των Σοφάδων ήταν πολύ ισχυρή μεγέθους 6,7 -7 της κλίμακας ρίχτερ και έγινε αισθητή σε όλη την Ελλάδα. Το επίκεντρο του σεισμού εντοπίστηκε στην περιοχή των Σοφάδων, που απέχει από το χωριό Καρποχώρι 6 περ. χιλιόμετρα. Ο σεισμός αυτός έγινε στις 30 Απριλίου στις 3 μ.μ.το 1954. Απ' το σεισμό αυτό όλα τα σπίτια του Καρποχωρίου υπέστησαν σοβαρές ζημιές και γκρεμίστηκε η εκκλησία του χωριού του Αγίου Νικολάου του Νέου (παλιό μοναστήρι). Ο σεισμός των Σοφάδων προήλθε από το ρήγμα που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Καρδίτσας και έχει έκταση 50 χιλιομέτρων.
Εκπαίδευση
Το δημοτικό σχολείο λειτουργεί ως εξαθέσιο.Το σχολικό έτος 1911 είχε 42 μαθητές.Το 1960 είχε 184 μαθητές, και το 2000 είχε 68 μαθητές. Το Νηπιαγωγείο το σχολικό έτος 1967 είχε 34 νήπια και το σχολικό έτος 2005 18 νήπια. Στη 1 Ιουλίου 1943, ένα γερμανικό αεροπλάνο προσγειώθηκε κοντά στον οικισμό Καρποχωρίου στην δυτική πλευρά του χωριού και σε απόσταση 400 μέτρων από αυτό. Άντρες της Εθνικής Αντίστασης πυροβόλησαν και σκότωσαν τον έναν από τους δύο πιλότους, και στη συνέχεια τον τοποθέτησαν μέσα στο αεροπλάνο και το έβαλαν φωτιά. Οι Γερμανοί την επόμενη μέρα, στις 2 Ιουλίου 1943, για να προκαλέσουν αντίποινα, πήγαν και έκαψαν όλα τα σπίτια του χωριού.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Ροκκαστράντα
Το Ροκκαστράντα (ιταλικά: Roccastrada) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Ίνγκριντ Μαρτς
Η Ίνγκριντ Μαρτς (Ingrid Martz, γεννημένη ως Ίνγκριντ Μαρτς ντε λα Βέγα Ingrid Martz de la Vega, 17 Σεπτεμβρίου 1979 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και μοντέλο.
Φιλμογραφία
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Ουατ Πρα Κέου
Ο Ουατ Πρα Κέου (ταϊλανδικά: วัดพระแก้ว, αγγλικά: Wat Phra Kaew), γνωστός επίσης ως ο Ναός του Σμαραγδένιου Βούδα, και επίσημα ως Ουατ Πρα Σι Ράτανα Σανσαναράμ, θεωρείται ως ο πιο ιερός βουδιστικός ναός στην Ταϊλάνδη. Το συγκρότημα αποτελείται από μια σειρά από κτίρια εντός του περιβόλου του Μεγάλου Παλατιού στο ιστορικό κέντρο της Μπανγκόκ. Στεγάζει το άγαλμα του Σμαραγδένιου Βούδα, το οποίο τιμάται ως το πιο ιερό αντικείμενο της χώρας.
Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 1783 υπό τις διαταγές του Ράμα Α', του πρώτου βασιλιά της δυναστείας Τσάκρι. Έκτοτε, κάθε διαδοχικός βασιλιάς συμμετείχε προσωπικά στην προσθήκη, αποκατάσταση και εξωραϊσμό του ναού κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ως έναν τρόπο θρησκευτικής αξίας και εξύμνησης της δυναστείας. Πολλές σημαντικές κρατικές και βασιλικές τελετές πραγματοποιούνται εντός του ναού κάθε χρόνο, υπό την προεδρία του βασιλιά αυτοπροσώπως και με την παρουσία κυβερνητικών αξιωματούχων. Αυτό καθιστά τον ναό τον κατεξοχήν τόπο λατρείας του έθνους και ένα εθνικό ιερό για τη μοναρχία και το κράτος. Όλα αυτά τα χρόνια, κάθε βασιλιάς δώριζε ιερά και πολύτιμα αντικείμενα στο ναό, καθιστώντας τον ως θησαυροφυλάκιο.
Το συγκρότημα του ναού περιλαμβάνει διάφορα κτίρια για συγκεκριμένους θρησκευτικούς σκοπούς χτισμένα σε ποικίλα ταϊλανδέζικα αρχιτεκτονικά στυλ, ενώ εξακολουθούν να τηρούν τις παραδοσιακές αρχές της ταϊλανδικής θρησκευτικής αρχιτεκτονικής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ταϊλάνδη Κατηγορία:Βουδιστικοί ναοί
Πρίγκιπας της Ουαλίας
Πρίγκιπας της Ουαλίας (ουαλικά: Tywysog Cymru, αγγλικά: Prince of Wales) είναι ο τίτλος που δίνεται στον διάδοχο του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο σημερινός Πρίγκιπας της Ουαλίας είναι ο Ουίλιαμ, μεγαλύτερος γιος του Βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και 14 άλλων κρατών της Κοινοπολιτείας.
Ρόλος και ευθύνες
Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας, παρόλο που είναι ο διάδοχος του θρόνου, δεν έχει κάποιο επίσημο δημόσιο ρόλο ή ευθύνες που να είναι νομοθετημένες από το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου ή να έχουν εξουσιοδοτηθεί μέσω κάποιου νόμου. Ωστόσο, μπορεί να εκτελέσει εθιμοτυπικές επισκέψεις ή περιοδείες, αντιπροσωπεύοντας το Μονάρχη όταν αυτός δεν μπορεί ή δεν είναι δυνατόν να είναι παρών.
Ο Γουίλιαμ, όπως και οι προηγούμενοι Πρίγκιπες της Ουαλίας, είναι και Δούκας της Κορνουάλης και υπεύθυνος για τη διοίκηση του Δουκάτου της Κορνουάλης, μιας ιδιωτικής δηλαδή ακίνητης έκτασης της οποίας τα έσοδα χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες του διαδόχου του θρόνου.
Κατοχή από γηγενείς Ουαλούς
Τη Ρωμαϊκή εποχή η Ουαλία ήταν διαιρεμένη σε μικρά κρατίδια, οι ισχυρότεροι Ουαλοί κυβερνήτες πριν τη Νορμανδική Κατάκτηση ήταν γνωστοί σαν βασιλείς των Κελτών. Τον 12ο και τον 13ο αιώνα ο τίτλος μετατράπηκε σε πρίγκιπας της Ουαλίας. Οι γηγενείς πρίγκιπες που αναζητούσαν την ηγεμονία της Ουαλίας από το Αγγλικό στέμμα ήταν ελάχιστοι, ο πρώτος γνωστός ήταν ο Ογουάιν Γκουινεντ που ονομάστηκε γύρω στο 1165 βασιλιάς των Ουαλών. Ο εγγονός του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ χρησιμοποίησε πρώτος γύρω στο 1230 τον τίτλο του πρίγκιπα της Ουαλίας και διεκδίκησε την εξουσία σε ολόκληρη την Ουαλία ενώ ο προκάτοχος του Ντάφιντ Αμπ Ογουάιν Γκουινεντ ονομαζόταν πρίγκιπας της Βόρειας Ουαλίας. Ο γιος του Ντάφιντ απ Λιουέλιν κληρονόμησε θεωρητικά τον τίτλο αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι τον χρησιμοποίησε. Ο ανιψιός του Λιούελιν απ Γκρίφιντ τον διαδέχθηκε στον θρόνο του Γκουινέντ και χρησιμοποίησε τον τίτλο από το 1258, με τη Συνθήκη του Μοντγκόμερυ αναγνωρίστηκε από τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας και τους αντιπροσώπους του πάπα. Ο Λιούελιν απ Γκρίφιντ σκοτώθηκε όταν ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας επιτέθηκε στην Ουαλία (1282), τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ντάφιντ απ Γκρίφιντ αλλά δεν αναγνωρίστηκε από το Αγγλικό στέμμα. Μετά το 1283 τρεις σημαντικοί Ουαλοί διεκδίκησαν τον τίτλο του πρίγκιπα της Ουαλίας :
Κατοχή από τον διάδοχο του Αγγλικού θρόνου
thumb|right|150px|Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας χρίζει τον γιο του Εδουάρδο Β΄ πρίγκηπα της Ουαλίας (1301) - χειρόγραφο 14ου αιώνα, Εθνική βιβλιοθήκη της Αγγλίας Η παράδοση να στέφει ο βασιλιάς τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του πρίγκιπα της Ουαλίας ξεκίνησε όταν ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας στο Κοινοβούλιο που συγκλήθηκε στο Λίνκολν (1301) έχρισε τον διάδοχο του Εδουάρδο του Κερνάρφον πρίγκιπα της Ουαλίας. Σύμφωνα με θρύλο που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα ο βασιλιάς υποσχέθηκε να δώσει την Ουαλία στον πρίγκιπα που θα γεννηθεί στην περιοχή και δεν μπορούσε να μιλήσει "ούτε λέξη από Αγγλικά". Η ιστορία πιθανότατα είναι συμβολική επειδή την εποχή του Εδουάρδου επίσημη γλώσσα της Αγγλίας ήταν τα Γάλλο-Νορμανδικά.
Ο Ουίλιαμ Κάμντεν γράφει στο έργο του "Βρετανία" (1607) ότι δεν όρισε ο Εδουάρδος Α΄ το έθιμο να χρίζει ο βασιλιάς τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του πρίγκιπα της Ουαλίας επειδή ο Εδουάρδος Β΄ δεν έκανε το ίδιο στον δικό του γιο, ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας χρίστηκε από τον πατέρα του μονάχα κόμης του Τσέστερ και του Φλιντ. Το έθιμο καθιερώθηκε επίσημα από τον Εδουάρδο Γ΄ που έχρισε τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Εδουάρδο, τον μαύρο πρίγκιπα πρίγκιπα της Ουαλίας (1343), από τότε έπαιρνε τον τίτλο ο διάδοχος του θρόνου, ο μαύρος πρίγκιπας είχε πάρει τους τίτλους του δούκα της Κορνουάλης και του κόμη του Τσέστερ. Η στέψη του μαύρου πρίγκιπα έγινε από το Κοινοβούλιο σε μεγαλοπρεπή τελετή, ο πρίγκιπας φόρεσε ένα χρυσό δαχτυλίδι και πήρε στα χέρια του μια ασημένια Παρθένο.
Τελευταίες δημιουργίες
Η λαϊκή σοφία έχει καθιερώσει το έθιμο από την εποχή του Εδουάρδου Α΄ (1301). Μετά την πρόωρο θάνατο του Αρθούρου της Ουαλίας ο Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας έστεψε διάδοχο του και πρίγκιπα της Ουαλίας τον δεύτερο γιο του Ερρίκο, πήρε σύζυγο τη χήρα νύφη του Αικατερίνη της Αραγονίας αφού βεβαιώθηκε ότι δεν ήταν έγκυος από τον Αρθούρο. Ο Γεώργιος Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας δημιούργησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Ουαλίας για τον εγγονό και διάδοχο του Γεώργιο, γιο του Φρειδερίκου. Ο Γεώργιος διαδέχθηκε τον παππού του ως Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και ένωσε για άλλη μια φορά το δουκάτο με το στέμμα αφήνοντας ελευθερία στους επόμενους βασιλείς να επαναφέρουν το τίτλο σε πρόσωπα της αρεσκείας τους. Ο τίτλος του πρίγκιπα της Ουαλίας καθιερώθηκε για τελευταία φορά για τον πρίγκιπα Κάρολο (26 Ιουλίου 1958) αλλά η επίσημη στέψη του έγινε 11 χρόνια αργότερα (1 Ιουλίου 1969).
Ο τίτλος του πρίγκιπα της Ουαλίας από το 1399 συγχωνεύτηκε με τον κόμη του Τσέστερ, όλοι οι προηγούμενοι πρίγκιπες είχαν δεχτεί το Τσέστερ αλλά σε ξεχωριστό τίτλο. Η κληρονομική κομητεία του Τσέστερ υπήρχε πριν το 1272, είχε δημιουργηθεί πολλές φορές και είχε συγχωνευτεί με το στέμμα (1307, 1327), οι νέες δημιουργίες συνδέθηκαν άμεσα με το πριγκιπάτο της Ουαλίας. Ο Ριχάρδος της Υόρκης ανακηρύχθηκε πρίγκιπας της Ουαλίας, κόμης του Τσέστερ και δούκας της Κορνουάλης όταν αποφάσισε το Κοινοβούλιο να είναι διάδοχος του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας αντί για τον γιο του βασιλιά Εδουάρδο του Ουεστμίνστερ. Ο Ριχάρδος δεν κατάφερε να γίνει ωστόσο βασιλιάς επειδή έπεσε σε μάχη πριν τον θάνατο του Ερρίκου ΣΤ΄, πρώτος βασιλιάς από τον Οίκο της Υόρκης ήταν ο γιος του Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας.
Συγγενείς τίτλοι
thumb|right|250px|Ο θυρεός του πρίγκιπα της Ουαλίας Ο πρίγκιπας της Ουαλίας σαν διάδοχος του θρόνου χρησιμοποιεί τα βασιλικά σύμβολα διαφοροποιημένα με μια ετικέτα στην κορυφή, παρουσιάζονται τα σύμβολα του πριγκιπάτου της Ουαλίας να στεφανώνονται από τον διάδοχο σε ένα σκαλοπάτι. Η πρώτη χρήση τους έγινε από τον Εδουάρδο Ζ΄ (1910) και ακολούθησε ο σημερινός διάδοχος Κάρολος. Τα τρία φτερά από στρουθοκάμηλο χρονολογούνται από την εποχή του Εδουάρδου, του μαύρου πρίγκιπα. Τα σύμβολα δημιουργήθηκαν ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στην Ουαλία, αντίστοιχα σύμβολα είχε ο δούκας του Ρόθεσει για τη Σκωτία και ο δούκας της Κορνουάλης για το δουκάτο του.
Ο πρίγκιπας της Ουαλίας κατέχει τον τίτλο χωρίς απαραίτητα τελετή χρίσματος, οι τελετές σταμάτησαν (1621) αφού έγιναν αρκετά δαπανηρές και άσκοπες, αντικαταστάθηκαν με την εισαγωγή. Ο Εδουάρδος Ζ΄ την επανέφερε στο κάστρο του Κερνάρφον (1911) με πρόταση του Ουαλού πολιτικού Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, την τελετή επανέλαβε ο σημερινός πρίγκιπας Κάρολος της Ουαλίας (1969), στη σύγχρονη μορφή της τελετής οι τιμές του πριγκιπάτου της Ουαλίας μεταφέρονται στον πρίγκιπα. Το στέμμα του διαδόχου περιέχει τέσσερα λουλούδια ενωμένα με ένα τόξο, η χρυσή ράβδος συχνή στην τελετή της στέψης των δουκών του μεσαίωνα διασώθηκε μονάχα στη στέψη του πρίγκιπα της Ουαλίας, στην τελετή χρησιμοποιήθηκε δακτυλίδι, σπαθί και ρόμπα. Η κομητεία του Τσέστερ μέχρι το 1301 αποδιδόταν στον διάδοχο του θρόνου κατόπιν οι δυο τίτλοι αποδίδονταν ταυτόχρονα, ήταν μια από τις ισχυρότερες κομητείες στην Αγγλία, επεκτεινόταν σε ολόκληρο το Τσεσάιρ και το Φλιντσάιρ. Οι αντίστοιχοι τίτλοι στη Σκωτία ήταν δούκας του Ρόθεσει, κόμης του Κάρικ, βαρόνος του Ρένφριου, λόρδος των Άιλα, Πρίγκιπας και Υψηλός Στιούαρτ της Σκωτίας. Οι πρίγκιπες είχαν πολλούς επιπλέον τίτλους πριν ανέβουν στον θρόνο, ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας, ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας και ο Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν και Δούκες της Υόρκης. Ο Κάρολος Α΄ πριν ανέβει στον θρόνο (1603) ήταν επίσης δούκας του Άλμπανι και κόμης του Ρος στη Σκωτία. Ο πρίγκιπας Φρειδερίκος μεγαλύτερος γιος του Γεωργίου Β΄ και ο Γεώργιος Γ΄ που διαδέχθηκε τον παππού του είχαν γίνει δούκες του Εδιμβούργου.
Νόμοι διαδοχής
Ο τίτλος του πρίγκιπα της Ουαλίας δινόταν μονάχα στον διάδοχο του Αγγλικού θρόνου και θα μπορούσε να αλλάξει ο κάτοχος αν άλλαζε ο διάδοχος. Ο διάδοχος ήταν πάντα ο μεγαλύτερος γιος, επόμενοι σε σειρά διαδοχής ήταν οι γιοι του διαδόχου και αν δεν είχε ο διάδοχος γιο ο επόμενος αδελφός του αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα ήταν κόρη αν υπήρχαν στην οικογένεια νόμιμοι άντρες κληρονόμοι. Ο νόμος για τη διαδοχή του θρόνου στην Αγγλία άλλαξε με τη "Συμφωνία του Περθ" (2011) τερματίζοντας το προβάδισμα των αρρένων μελών της οικογένειας ύστερα από 300 χρόνια, το φύλλο των παιδιών που γεννήθηκαν μετά τις 28 Οκτωβρίου 2011 δεν ήταν προσόν διαδοχής. Ο νέος νόμος διαδοχής εισήχθη στο Βρετανικό Κοινοβούλιο (12 Δεκεμβρίου 2012), δέχτηκε βασιλική επιβεβαίωση (25 Απριλίου 2013) και τέθηκε σε ισχύ μετά την έγκριση του στις 16 χώρες της Κοινοπολιτείας (26 Μαρτίου 2015).
Οι γυναίκες κληρονόμοι δεν μπορούσαν να κρατήσουν τον τίτλο, η Ελισάβετ Β΄ δεν ονομάστηκε ποτέ πριγκίπισσα της Ουαλίας παρά το γεγονός ότι είχε οριστεί διάδοχος επειδή ο πατέρας της δεν είχε γιους, ο γιος της Κάρολος ονομάστηκε πρίγκιπας της Ουαλίας σε ηλικία 9 ετών (1958). Ο τίτλος της πριγκίπισσας της Ουαλίας δίνεται στη σύζυγο του δούκα με την ιδιότητα της μελλοντικής βασίλισσας αν ο κληρονόμος είναι άντρας. Η πρώην πριγκίπισσα της Ουαλίας και νυν βασίλισσα Καμίλα πήρε τον τίτλο μετά τον γάμο της με τον Κάρολο αλλά υποχρεώθηκε να τον αποκηρύξει επειδή ήταν πολύ στενά συνδεδεμένος με την προηγούμενη σύζυγο του Καρόλου Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Ούργιο Βάισαλα
Ο Ούργιο Βάισαλα (Yrjö Väisälä, 6 Σεπτεμβρίου 1891 – 21 Ιουλίου 1971) ήταν Φινλανδός αστρονόμος και οπτικός.
Οι κυριότερες συνεισφορές του ήταν στο πεδίο της οπτικής και της αστρονομίας, αλλά ήταν επίσης πολύ δραστήριος στη γεωδαισία και την οπτική μετρολογία. Είχε το προσωνύμιο («παρατσούκλι») «ο Μάγος της Τούορλα», αναφερόμενο στο Αστεροσκοπείο της Τούορλα (και εργαστήριο οπτικής) που είχε ιδρύσει ο ίδιος το 1952 (υπάρχει και βιβλίο με τον ίδιο τίτλο στα φινλανδικά που περιγράφει το έργο του). Ανεκάλυψε 128 αστεροειδείς και τρεις κομήτες. Υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τούρκου και ακαδημαϊκός.
Οικογένεια
Ο Ούργιο ήταν το έβδομο από τα οκτώ παιδιά του Γιοχάνες Βάισαλα, υπαλλήλου σε πριονιστήριο, και της Έμα Μπιργκίτα, το γένος Γιάασκελαϊνεν (Emma Birgitta Jääskeläinen). Γεννήθηκε στη Γιόενσου του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας. Αδελφοί του ήταν ο μαθηματικός Κάλε Βάισαλα (1893-1968) και ο μετεωρολόγος Βίλχο Βάισαλα (1889-1969). Η κόρη του Ούργιο, Μάργια Βάισαλα (1916-2011) ήταν επίσης αστρονόμος και ανεκάλυψε δύο αστεροειδείς. Ο Ούργιο Βάισαλα απεβίωσε στο χωριό Ρύματυλα (δήμος Νάνταλι) σε ηλικία 80 ετών.
Ως οπτικός
thumb|left|Ημερολόγιο εργαστηρίου του Βάισαλα. Το κείμενο που διακρίνεται γράφτηκε το 1929 και περιγράφει την αρχή «ενός νέου τηλεσκοπίου για φωτογράφηση». Ο Βάισαλα δεν τη δημοσίευσε ποτέ και το επόμενο έτος ο Μπέρναρντ Σμιντ επινόησε ανεξάρτητα την ίδια κατασκευή, που είναι γνωστή σήμερα ως «κάμερα Σμιντ». Ο Βάισαλα ανέπτυξε αρκετές μεθόδους για τη μέτρηση της ποιότητας των οπτικών στοιχείων, όπως και πάμπολλες πρακτικές μεθόδους για την κατασκευή τους. Αυτό επέτρεψε την κατασκευή μερικών από τις πρώτες κάμερες Σμιντ υψηλής ποιότητας και ειδικότερα μια εκδοχή της με «επιπεδοποιημένο πεδίο», που είναι γνωστή ως «κάμερα Schmidt-Väisälä». Σύγχρονη με το σχέδιο του Μπέρναρντ Σμιντ, αλλά αδημοσίευτο ήταν το ταυτόσημο σχέδιο του Βάισαλα, το οποίο είχε αναφέρει σε σημειώσεις των παραδόσεών του στο πανεπιστήμιο το 1924 με την υποσημείωση «προβληματική σφαιρική εστιακή επιφάνεια».
Μόλις διάβασε τη δημοσίευση του Σμιντ, ο Βάισαλα προχώρησε αμέσως και επέλυσε το πρόβλημα της «επιπεδοποίησης» του πεδίου, τοποθετώντας έναν αμφίκυρτο φακό λίγο μπροστά από τον υποδοχέα της φωτογραφικής πλάκας. Το σύστημα που προέκυψε ήταν η «κάμερα Schmidt-Väisälä» (ή και «κάμερα Väisälä»). (Η λύση δεν είναι τέλεια, καθώς τα είδωλα στα διαφορετικά χρώματα καταλήγουν σε ελαφρώς διαφορετικά σημεία πάνω στην πλάκα.) Ο Βάισαλα κατασκεύασε μία μικρή δοκιμαστική μονάδα με επτά κάτοπτρα σε ένα σύνθετο κάτοπτρο πάνω σε σκληρό χαλύβδινο υπόβαθρο, ωστόσο η δομή αυτή αποδείχθηκε αδύνατο να σταθεροποιηθεί με την έννοια του «απλώς ρυθμίστε το την πρώτη φορά και ξεχάστε το». Την επόμενη φορά που δοκιμάσθηκε ποτέ ήταν με ρυθμίσεις ενεργών οπτικών στο Αστεροσκοπείο MMT.
Ως γαιωδαίτης
Κατά τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 η Φινλανδία πραγματοποιούσε τις πρώτες ακριβείς μετρήσεις αλυσιδωτού τριγωνισμού και για να δημιουργήσει κορυφές μεγάλης αποστάσεως ο Βάισαλα πρότεινε τη χρήση φανών πάνω σε αερόστατα σε υψόμετρα 5 έως 10 χιλιομέτρων. Η ιδέα ήταν να μετρηθεί σε φωτογραφίες η ακριβής θέση των αναλαμπών τους σε σχέση με τα άστρα και, με τη γνώση της ακριβούς θέσεως των φωτογραφικών μηχανών, να προσδιορισθεί η ακριβής θέση μιας παραπέρα κάμερας. Ωστόσο, αυτή η πρόταση απαιτούσε καλύτερες φωτογραφικές μηχανές ευρέος πεδίου από αυτές που ήσαν διαθέσιμες εκείνη την εποχή, οπότε απορρίφθηκε.
Αργότερα, ο Βάισαλα ανέπτυξε μία μέθοδο για τη μεγάλη αύξηση της οπτικής αποστάσεως μιας αναφοράς, με χρήση συμβολομετρίας λευκού φωτός για τον ακριβή προσδιορισμό των μηκών γραμμών βάσεως που χρησιμοποιούνται σε αλυσίδες τριγωνισμού. Αρκετές τέτοιες γραμμές βάσεως δημιουργήθηκαν στη Φινλανδία για μια δεύτερη εκστρατεία τριγωνισμού υψηλής ακρίβειας στις δεκαετίες του 1950 και του 1960.
Αργότερα τα συστήματα GPS οδήγησαν στο να καταστούν αυτές οι μέθοδοι απαρχαιωμένες. Η «Πρότυπη Γραμμή Βάσεως της Νούμελα» που συνέστησε ο Βάισαλα διατηρείται ακόμη από το Φινλανδικό Γεωδαιτικό Ινστιτούτο κοντά στο Ελσίνκι για τη βαθμονόμηση άλλων οργάνων μετρήσεως αποστάσεων.
Επιπλέον ο Βάισαλα ανέπτυξε πολύ καλά εργαλεία για τη μέτρηση της θέσεως του άξονα περιστροφής της Γης κατασκευάζοντας ζενιθιακά τηλεσκόπια. Τη δεκαετία του 1960 το Αστεροσκοπείο της Τούορλα βρισκόταν στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στις μετρήσεις για την παρακολούθηση της ακριβούς θέσεως του Βόρειου Πόλου. Για τα ζενιθιακά τηλεσκόπια ο Βάισαλα πραγματοποίησε επίσης ένα από τα πρώτα πειράματα με υγρά κάτοπτρα από υδράργυρο. (Τέτοια κάτοπτρα απαιτούν εξαιρετικά σταθερές ταχύτητες περιστροφής, οι οποίες μπόρεσαν να επιτευχθούν στα τέλη του 20ού αιώνα.)
Τη δεκαετία του 1980 η ραδιοαστρονομία ήταν σε θέση να αντικαταστήσει άλλες μεθόδους για την παρακολούθηση της γήινης περιστροφής θέτοντας ως κατευθύνσεις αναφοράς το «ακίνητο» πολύ μακρινό υπόβαθρο των θέσεων μερικών κβάζαρ.
Ως αστρονόμος
Το μεγάλο τηλεσκόπιο Schmidt-Väisälä που σχεδίασε και κατασκεύασε ο Βάισαλα χρησίμευσε στο Πανεπιστήμιο του Τούρκου για την αναζήτηση αστεροειδών και κομητών. Η ερευνητική ομάδα του καθηγητή Βάισαλα ανεκάλυψε συνολικά 7 κομήτες και 807 αστεροειδείς.
Για αυτή τη μεγάλου όγκου φωτογραφική εργασία, ο Βάισαλα ανέπτυξε ένα πρωτόκολλο να λαμβάνονται δύο εκθέσεις πάνω στην ίδια φωτογραφική πλάκα με χρονική διαφορά δύο έως τρεις ώρες και με μικρή μετατόπιση. Οποιαδήποτε (ελάχιστα) ζεύγη φωτεινών κηλίδων διάφεραν από τα υπόλοιπα αφορούσαν κινούμενα σώματα στο Ηλιακό Σύστημα και άρα θα έπρεπε να φωτογραφηθούν και πάλι. Αυτή η μέθοδος μείωσε στο μισό την κατανάλωση σε φωτογραφικές πλάκες ή φιλμ σε σχέση με τη μέθοδο της συγκρίσεως με υπέρθεση δύο πλακών/φιλμ με μονές εκθέσεις.
Ο Ούργιο Βάισαλα πιστώνεται προσωπικά από το Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών με την ανακάλυψη 128 αστεροειδών. Αυτές οι ανακαλύψεις έγιναν από το 1935 μέχρι το 1944. Τους έδινε συνήθως τα ονόματα φίλων του, όπως π.χ. του καθηγητή Μάττι Χέρμαν Πάλομαα, που έδωσε το όνομά του στον αστεροειδή 1548 Πάλομαα (Palomaa). (αυτός είναι ο λόγος που το αστεροσκοπείο του Πάλομαρ στην Καλιφόρνια δεν απέκτησε ποτέ αστεροειδή που να φέρει το όνομά του, καθώς ένας κανόνας για την ονοματοδοσία των αστεροειδών είναι τα ονόματά τους να διαφέρουν μεταξύ τους κατά περισσότερο από 1 γράμμα).
Εκτός από τους αστεροειδείς, ο Βάισαλα ανεκάλυψε τρεις κομήτες : Τον παραβολικής τροχιάς κομήτη C/1944 H1, που παρατηρήθηκε το 1944 και το 1945, καθώς και τους δύο κομήτες βραχείας περιόδου 40P/Βάισαλα και C/1942 EA. Επιπλέον, μαζί με τη Λίιζι Ότερμα ανακάλυψαν τον κομήτη της οικογένειας του Δία 139P/Βάισαλα-Ότερμα, που αρχικώς είχε ταξινομηθεί ως αστεροειδής με την προσωρινή ονομασία «1939 TN».
Σάντα Φιόρα
Το Σάντα Φιόρα (ιταλικά: Santa Fiora) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Γκροσσέτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Γκροσσέτο
Αυστριακό Πρωτάθλημα Στίβου 1911
Το Αυστριακό Πρωτάθλημα Στίβου 1911 (γερμ: Österreichische Meisterschaften der Leichtathletik 1911) ήταν η 1η διοργάνωση του Αυστριακού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Αυστριακής Ομοσπονδίας Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη, την 1 Οκτωβρίου του 1911.
Στο πρώτο Αυστριακό Πρωτάθλημα Στίβου διεξήχθησαν οκτώ αγωνίσματα ανδρών και οι επιδόσεις που σημειώθηκαν στα αγωνίσματα αυτά έχουν καταγραφεί ως τα πρώτα Ρεκόρ πρωταθλήματος. Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Βίνερ ΑΚ με 5 χρυσά μετάλλια.
Αποτελέσματα
1911 | 1913 | 1914
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1911 Αυστρία Κατηγορία:Βιέννη
Κοινότητα Καρυάς
Η Κοινότητα Καρυάς λειτούργησε ως κοινότητα από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα την Καρυά.
Ήταν κοινότητα του νομού Λάρισας, βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού, στα σύνορα με τον νομό Πιερίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 1.086 κάτοικοι.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Ελασσόνας της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Η κοινότητα αποτελείτο από 1 κοινοτικό διαμέρισμα, στο οποίο ανήκαν τρεις οικισμοί.
Οι οικισμοί που αποτελούσαν την κοινότητα ήταν: