cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νογιεμπεριάν
Η πόλη, της οποίας η οικονομία βασίζεται κυρίως στη γεωργία, το 2008, αριθμούσε 5,529 κατοίκους.
Ετυμολογία
Το Νογεμπεριάν ήταν γνωστό ως Μπαράν μέχρι το 1937. Σύμφωνα με τον ιστορικό Μακάρ Μπαρχουνταριάντς, το παλιό όνομα Μπαράν ή Παράν (αρμενικά: Պարանա) είναι μια διαλεκτική μορφή της αρμενικής λέξης απαράν (αρμενικά: ապարան), που σημαίνει παλάτι.
Το 1938, μετονομάστηκε σε Νογεμπεριάν (που σημαίνει πόλη του Νοεμβρίου) από τους Σοβιετικούς, για να τιμήσει την είσοδο του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού στην Αρμενία που έλαβε χώρα στις 29 Νοεμβρίου 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστικές κοινότητες του Ταβούς
306 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαρούτσιος Σχολή
Η Μαρούτσιος Σχολή ή Μαρουτσαία ήταν φημισμένη Ελληνική Σχολή στα Ιωάννινα.
Ιστορική αναδρομή
Είχε ιδρυθεί από τους Γιαννιώτες Σίμο και Λάμπρο Μαρούτση που είχαν εγκατασταθεί στην Βενετία και ασχολούνταν με το εμπόριο. Ήταν ένα από τους λίγους πνευματικούς φάρους του ελληνισμού. Διατηρείτο με τα έσοδα που έφερναν οι τόκοι του κληροδοτήματος πέντε χιλιάδων Δουκάτων που είχε καταθέσει ο Λάμπρος Μαρούτσης σε τράπεζα της Βενετίας «προς ίδρυσιν έδρας ιερών και κοσμικών επιστημών ελληνιστί και λατινιστί παραδιδομένων». Πρώτος σχολάρχης διορίστηκε ο Ευγένιος Βούλγαρης, ο οποίος άνοιξε νέους ορίζοντες στο πνευματικό στερέωμα της χώρας. Στην σχολή αυτή είχε συσταθεί σύλλογος από μια ομάδα μαθητών, ο οποίος στο όνομα της Αγίας Τριάδας δια των γραμμάτων θα φρόντιζε περί της ελευθερίας του Γένους. Μέλη της εταιρείας αυτής ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο διδάσκαλος Τυρνάβου Ιωάννης Πέζαρος και ο Πλαταμώνος επίσκοπος Διονύσιος.
Η σχολή παρήκμασε όταν η Βενετία έπεσε στους Γάλλους και η κατάθεση στην Βενετική τράπεζα το 1797 χάθηκε. Λόγω έλλειψης πόρων έπαψε να λειτουργεί. Στη θέση της ιδρύθηκε η Καπλάνειος Σχολή.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Παλαιομέτοχο
Τοποθεσία
Είναι κτισμένο κοντά στη δυτική όχθη του ρυακιού Μερικά, παραπόταμου του ποταμού Σερράχη, σε μέσο υψόμετρο 270 μέτρων. Η διοικητική του έκταση ανέρχεται στα 3.600 εκτάρια περίπου. Είναι το μεγαλύτερο χωριό της Κύπρου σε έκταση (πριν το 1974 ήταν το χωριό Αθηαίνου)
Διαθέτει γεωργικές, βιομηχανικές και βιοτεχνικές ζώνες. Συνορεύει ξεκινώντας από τα ανατολικά, με τη Λακατάμια (περιοχή Nicosia Mall), προχωρώντας νότια (ΝΑ) με τους Αγίους Τριμιθιάς, νότια (ΝΔ) με το Μένικο (Μάνα των Παίδων), δυτικά με το Ακάκι και βόρεια με τη Κοκκινοτριμιθιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μεγάλο μέρος του αερολιμένα Λευκωσίας ευρίσκεται εντός της διοικητικής περιοχής Παλαιομετόχου.
Ονομασία
Το όνομά του προέρχεται από τις Ελληνικές λέξεις παλαιό + μετόχι του μοναστηριού Μαχαιρά.
Γεωλογία
Από γεωλογικής απόψεως, στη διοικητική έκταση του χωριού κυριαρχούν οι αποθέσεις του σχηματισμού Λευκωσίας (ασβεστολιθικοί ψαμμίτες, κροκάλες και ψαμμιτικές μάργες), το σύναγμα (άμμοι και χαλίκια της Πλειστόκαινης περιόδου), οι αποθέσεις του σχηματισμού Αθαλάσσας (ασβεστολιθικοί ψαμμίτες και άμμοι) και οι πρόσφατες αλ· λουβιακές αποθέσεις της Ολόκαινης γεωλογικής περιόδου. Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ερυθρό-γαίες, προσχωσιγενή εδάφη και καφκάλλες.
Βροχόπτωση - Γεωργία
Μεγάλο αμιγές κυπριακό χωριό της επαρχίας Λευκωσίας περί τα 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκωσίας.
Το Παλιομέτοχο είναι κτισμένο κοντά στη δυτική όχθη του ρυακιού Μερικά, παραπόταμου του ποταμού Σερράχη, σε μέσο υψόμετρο 230 μέτρων. Η διοικητική του έκταση ανέρχεται στα 3.600 εκτάρια περίπου.
Από γεωλογικής απόψεως, στη διοικητική έκταση του χωριού κυριαρχούν οι αποθέσεις του σχηματισμού Λευκωσίας (ασβεστολιθικοί ψαμμίτες, κροκάλες και ψαμμιτικές μάργες), το σύναγμα (άμμοι και χαλίκια της Πλειστόκαινης περιόδου), οι αποθέσεις του σχηματισμού Αθαλάσσας (ασβεστολιθικοί ψαμμίτες και άμμοι) και οι πρόσφατες αλ· λουβιακές αποθέσεις της Ολόκαινης γεωλογικής περιόδου. Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ερυθρό-γαίες, προσχωσιγενή εδάφη και καφκάλλες.
Πληθυσμιακή Ανάπτυξη
Από συγκοινωνιακής απόψεως, το Παλιομέτοχο βρίσκεται περί το 1,5 χιλιόμετρο αριστερά του νέου δρόμου Λευκωσίας - Τροόδους με τον οποίο συνδέεται με ασφαλτόστρωτο δρόμο. Από το χωριό Κοκκινοτριμιθιά, που βρίσκεται στα βόρεια του, απέχει περί τα 3,5 χιλιόμετρα.
Η μικρή απόσταση του χωριού από την πρωτεύουσα, όπου εργοδοτείται ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων του, και οι προσοδοφόρες γεωργικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις που αναπτύχθηκαν στην περιοχή του, είναι οι κύριοι παράγοντες που συνέβαλαν και στην πληθυσμιακή αύξηση από το 1881 μέχρι το 1982. Το 1881 οι κάτοικοι ήσαν 410 που αυξήθηκαν στους 495 το 1891, στους 629 το 1901, στους 763 το 1911, στους 828 το 1921, στους 969 το 1931, στους 1.356 το 1946, στους 1.848 το 1960 και στους 2.303 το 1973. Με βάση την επίσημη απογραφή πληθυσμού του 1973, το Παλιομέτοχον ήταν ο 14ος σε πληθυσμό οικισμός της επαρχίας του. Μετά τη τουρκική εισβολή του 1974 δέχτηκε αριθμό Ελληνοκυπρίων εκτοπισμένων. Σε δυο περιοχές του δημιουργήθηκαν μέχρι τον Οκτώβρη του 1987 δυο συνοικισμοί αυτοστέγασης εκτοπισμένων με 74 οικόπεδα. Το 1976 οι κάτοικοι του ανήλθαν στους 2.686 και στους 2.778 το 1982. Με βάση την επίσημη απογραφή πληθυσμού του 1982, το Παλαιομέτοχο ήταν ο 10ος σε πληθυσμό οικισμός της επαρχίας Λευκωσίας.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Αιθαναμίδιο
Το αιθαναμίδιο ή ακεταμίδιο με σύντομο συντακτικό τύπο CH3COΝΗ2, είναι ένα αμίδιο και, πιο συγκεκριμένα, ένα παράγωγο του αιθανικού οξέος, από το οποίο (τυπικά) προκύπτει με αντικατάσταση του υδροξυλίου του καρβοξυλίου από αμινομάδα. Βρήσκει κάποιες εφαρμογές ως πλαστικοποιητής και ως βιομηχανικός διαλύτης.
Με βάση τον χημικό τύπο, C2H5NO, έχει τα ακόλουθα 19 ισομερές θέσης (όχι όλα σταθερά):
Φυσική παρουσία
Αιθαναμίδιο έχει ανιχνευθεί κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας. Αυτή η εύρεση είναι δυνηυικά σημαντική γιατί το αιθαναμίδιο έχει έναν αμιδικό δεσμό, παρόμοιο με τον πεπτιδικό δεσμό μεταξύ των αμινοξέων που σχηματίζουν πρωτεΐνες. Αυτό οδηγεί στη θεωρία ότι οργανικά μόρια που μπορούν να οδηγήσουν στη ζωή (τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε στη Γη) μπορούν να σχηματιστούν στο διάστημα. Επιπλέον το αιθαναμίδιο έχει ανιχνευθεί, αν και όχι συχνά, σε καιγόμενα ανθρακωρυχεία, ως ένα ομώνυμο ορυκτό.
Με ακευλίωση αμμωνίας
Με επίδραση αιθανοϋλοαλογονίδιου (CH3COX) σε αμμωνία παράγεται αιθαναμίδιο :
Με θέρμανση αιθανικού αμμωνίου
Με θέρμανση αιθανικού αμμωνίου παράγεται αιθαναμίδιο :
Με μερική υδρόλυση αιθανονιτριλίου
Με μερική υδρόλυση αιθανονιτρίλιου παράγεται αιθαναμίδιο :
Με αμμωνιόλυση αιθανικού αλκυλεστέρα
Με επίδραση αμμωνίας σε κάποιο αιθανικό αλκυλεστέρα (HCOOR) παράγεται αιθαναμίδιο
Υδρόλυση
Το αιθαναμίδιο υδρολύεται σχηματίζοντας αιθανικό οξύ :
Αφυδάτωση
Με επίδραση αφυδατικών μέσων, όπως πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ή πενταχλωριούχο φωσφόρο (PCl5) ή θειονυλοχλωρίδιο (SOCl2), παράγεται αιθανονιτρίλιο (CH3CN) :
Αμφολυτική συμπεριφορά
Με επίδραση ισχυρών οξέων ή ισχυρών βάσεων σχηματίζει αντίστοιχα άλατα. Π.χ.:
Απαζώτωση
Με επίδραση νιτρώδους οξέος (HNO2) παράγεται αιθανικό οξύ και άζωτο :
Αναγωγή
Με επίδραση υδρογόνου ή λιθιοαργιλλιοϋδρίδιου σε αιθαναμίδιο παράγεται αιθαναμίνη :
Αποικοδόμηση Hofmann
Με επίδραση υποβρωμιούχου καλίου (BrOK) το αιθαναμίδιο αποικοδομείται σε μεθαναμίνη και ανθρακικό κάλιο :
Ασφάλεια
Στις ΗΠΑ το California Environmental Protection Agency πρόσθεσε το αιθαναμίδιο στη λίστα των ενώσεων που είναι γνωστό ότι είναι καρκινογόννες ή που αναπαράγουν τοξικότητα, για τους σκοπούς του Proposition 65.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αμίδια Κατηγορία:C2
Ερνστ Μπούσορ
Ο Ερνστ Χάινριχ Μπούσορ (γερμανικά: Ernst Heinrich Buschor, 2 Ιουνίου 1886 - 11 Δεκεμβρίου 1961) ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος, συγγραφέας και πανεπιστημιακός. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της αρχαιολογίας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Βιογραφία
Αρχικά ξεκίνησε σπουδές στη νομική, τις οποίες όμως διέκοψε σπουδάζοντας εν τέλει αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης από το 1905 ως το 1908 στο πανεπιστήμιο LMU του Μονάχου. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια, ο Μπούσορ επηρεάστηκε σημαντικά από τον καθηγητή του, Άντολφ Φουρτβένγκλερ. Σε νεαρή ηλικία ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπου συμμετείχε στις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού.
Το 1921 έγινε πλήρες μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών και το ίδιο έτος τοποθετήθηκε διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, όπου διατηρήθηκε μέχρι το 1929 όταν και αντικαταστάθηκε από τον προκάτοχό του, Γκέοργκ Κάρο. Από αυτή τη θέση ο Μπούσορ διοργάνωσε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αθήνα, την Ολυμπία, τις Αμύκλες της Λακωνίας κ.α. Παράλληλα συνέταξε, σε συνεργασία με τον ιστορικό τέχνης, Ρ. Χάμαν μελέτη για τα αετώματα του ναού του Δία στην Ολυμπία.
Το 1925 ο Μπούσορ τέθηκε επικεφαλής των ανασκαφών στο Ηραίο της Σάμου μέχρι και το 1939, ενώ ανέλαβε εκ νέου τα συγκεκριμένα καθήκοντα από το 1951 μέχρι και τον θάνατό του. Μετά την αποχώρησή του από τη διεύθυνση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Ελλάδας, επέστρεψε στο Μόναχο όπου διετέλεσε καθηγητής πανεπιστημίου, καθώς και διευθυντής του τμήματος εκμαγείων κλασικών αρχαιοτήτων.
Αν και δεν ήταν μέλος του Ναζιστικού Κόμματος, πιθανότατα ανήκε από το 1934 στον Σύνδεσμο Εθνικοσοσιαλιστών Καθηγητών, ενώ από το 1938 ήταν μέλος έτερης κρατικής ναζιστικής οργάνωσης. Κατά τη διάρκεια της Συμμαχικής κατοχής της Γερμανίας απομακρύνθηκε προσωρινά (1946-1947) από τη θέση του στο πανεπιστήμιο με εντολή των αμερικανικών αρχών, λόγω της σχέσης του με το ναζιστικό καθεστώς.
Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου του 1961 στο Μόναχο και ετάφη στο Breitbrunn am Ammersee. Ήταν παντρεμένος με την Μπέρτα Μπούσορ (πέθανε τον Δεκέμβριο του 1992).
Επιρροή και βραβεύσεις
Ο Μπούσορ ήταν ένας από τους σημαντικότερους κλασικούς αρχαιολόγους της εποχής του, με σημαντική επιρροή ακόμα και μετά τον θάνατό του. Επιπλέον, ως επικεφαλής των ανασκαφών στο Ηραίο της Σάμου, συνέβαλε σημαντικά στην κατανόηση της μνημειακής αρχιτεκτονικής και πλαστικής των αρχαϊκών χρόνων, ενώ θεωρείται ένας από τους πρώτους ερευνητές που εντόπισαν χρονολογικά τη στροφή της αρχαίας ελληνικής τέχνης από την αρχαϊκή εποχή στην κλασική γύρω στο 500 π.Χ. Από την άλλη, έχει κατά καιρούς επικριθεί πως καταπιάστηκε περισσότερο με την αισθητική της αρχαιολογίας παρά με την ίδια την αρχαιολογική επιστήμη, όπως και για υποκειμενικότητα.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του τιμήθηκε με πολλές και σημαντικές διακρίσεις: το 1937 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1959 του απονεμήθηκε το γαλλικό μετάλλιο της τιμής (Pour le mérite). Διετέλεσε πλήρες μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών της Βαυαρίας, καθώς και επίτιμος εταίρος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Ενδεικτική εργογραφία
Ο Μπούσορ υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας: μετέφρασε στα γερμανικά 31 τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη (έργο που ξεκίνησε το 1943 και κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του), συνέγραψε ένα εικονογραφημένο βιβλίο για τις αρχαιότητες του Σάμου («Παλιά σαμιώτικα αγάλματα») και πολλές ακόμη εργασίες («Ο Μαύσωλος και ο Αλέξανδρος», «Νεανίες της αρχαιότερης ελληνικής εποχής» κλπ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Πανόραμα (αρχιτεκτονική)
thumb|right|350px|Το Μπελβεντέρε του Βατικανού Ως Πανόραμα ή Μπελβεντέρε (ιταλικά Belvedere, όμορφη θέα) ονομάζεται στην ιστορική αρχιτεκτονική το είδος εκείνο των κτισμάτων, που προσφέρει μια όμορφη πανοραμική θέα του γύρω τοπίου.
Η ελευθερία της εφαρμογής ποικίλει ανάλογα με τα γούστα του αρχιτέκτονα ή του οικοδεσπότη. Μπορεί να είναι ένα μπαλκόνι, μια ταράτσα, ένας πύργος ή κάστρο, ή μια στοά κτισμένη στην πλαγιά του βουνού.
Ιερά Μονή Αναλήψεως Κοζάνης
Η Ιερά Μονή Αναλήψεως είναι συνοικισμός της Κοζάνης σε απόσταση 5,5 χλμ. Α.-ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Βρίσκεται δυτικά της ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης και βόρεια του Αεροδρομίου. Πρόκειται κυρίως για το Παλαιοημερολογίτικο γυναικείο κοινόβιο που ιδρύθηκε το 1945 και τα γύρω σπίτια που κτίστηκαν με πρωτοβουλία του κοινοβίου και στα οποία διαμένουν οικογένειες Ρωσοελλήνων Ποντίων που προέρχονται από διάφορες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, όπως το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, με μόνη εξαίρεση μια ελληνική οικογένεια. Στην απογραφή του 2011 καταγράφεται να ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης που υπάγεται στο δήμο Κοζάνης και έχει πληθυσμό 217 κατοίκους. Από την Ε.Ε.Τ.Α.Α (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) αναφέρεται ως οικισμός από το 1971.
Ο οικισμός "Κατασκήνωση".
Εκτός του κύριου οικισμού ο οποίος βρίσκεται περιφερειακά του μοναστηριού, υπήρχε ένας βοηθητικός οικισμός, η λεγόμενη Κατασκήνωση. Αποτελούνταν περίπου από 10-15 ατομικά δωμάτια τα οποία φιλοξενούσαν τετραμελής οικογένειες. Οι συνθήκες διαβίωσης δεν ήταν οι καλύτερες. Υπήρχαν 6 κοινές δημόσιες τουαλέτες, 2 μεγάλα μπάνια και μια μικρή εκκλησία η οποία είναι στην ίδια θέση μέχρι και σήμερα. Η διοίκηση της μονής ήταν αρκετά αυστηρή στον ενδυματολογικό κώδικα. Στα δωμάτια απαγορευόταν να έχει κάποια οικογένεια τηλεόραση. Τηλεφωνική γραμμή υπήρχε μόνο μία στο γραφείο της μοναχής η οποία επισκεπτόταν κάθε Δευτέρα τον οικισμό για να προσφέρει ελιές, ρύζι, φακές και εννοείτε μαρμελάδα.
Μετά το 2000 ο οικισμός εκκενώθηκε, οι εγκαταστάσεις γκρεμίστηκαν και η έκταση αγοράστηκε από κάποιον επενδυτή. Σήμερα στο σημείο υπάρχει εικόνα εγκατάλειψης και μερικά απομεινάρια από κάποια κτίσματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
307 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου (ΑΔΠΔΕΙ) είναι μία από τις εφτά ενιαίες αποκεντρωμένες διοικήσεις της Ελλάδας.
Αποτελεί βαθμίδα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και συστήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2011, σύμφωνα με τη νέα διοικητική διαίρεση (Πρόγραμμα «Καλλικράτης») της χώρας.
Έδρα της αποκεντρωμένης διοίκησης είναι η πόλη της Πάτρας που αποτελεί και την μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη.
Σκοπός της είναι η καλύτερη συνεργασία του κράτους με την τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή με τις περιφέρειες, τις περιφερειακές ενότητες (που ταυτίζονται με τους νομούς της συγκεκριμένης διοίκησης) και τους δήμους.
Επικεφαλής της διοίκησης είναι ο εκάστοτε Συντονιστής, ο οποίος διορίζεται από την κυβέρνηση.
Σήμερα καθήκοντα του Συντονιστή ασκεί ο Νικόλαος Παπαθεοδώρου
Εικόνες - Χάρτες
Οι περιφέρειες που αποτελούν την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου αποτυπωμένες με κόκκινο χρώμα στον χάρτη της Ελλάδας:
Τόνγκι
Το Τόνγκι (βεγγαλικά: টঙ্গী) είναι ένας δήμος στο Γκαζιπούρ στο Μπαγκλαντές, με πληθυσμό 350.000 κατοίκων. Φιλοξενεί το Μπίσουα Ιτζτέμα και διαθέτει βιομηχανική περιοχή, η οποία παράγει βιομηχανικά προϊόντα αξίας 11.5 δις τάκα ετησίως, και αποτελεί το βόρειο σύνορο της Ντάκα από το 1786. Το συγκρότημα του Μνημειακού Σχολείου Σαχίντ του Τόνγκι είναι χώρος μαζικού τάφου της γενοκτονίας στον Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπανγκλαντές.
Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πελοποννησου Δυτικης Ελλαδας και Ιονιου
Τόνγκι
Ιστορία
Ο Μιρ Τζούμλα Β΄ (1660-1663) έχτισε ένα φρούριο για να προστατεύσει τη βόρεια είσοδο της Ντάκα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ως σουμπαντάρ των Μουγκάλ (1660-1663). Ο σουμπαντάρ επίσης έχτισε μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό Τουράγκ. Ο Μιρ Τζούμλα κατασκεύασε ένα δρόμο, που σήμερα αποτελεί μέρος της εθνικής οδού Ντάκα-Μίμενσινγκ, που συνέδεε το Τόνγκι με το Μπαγκ-ε-Μπαντσάχι. Υπηρέτησε ως άξονας αστικής ανάπτυξης κατά το 19ο και 20ό αιώνα, ως χώρος για ίδρυση νέων αστικών οικισμών - τους Γκουλσάν (που δημιουργήθηκε το 1961), Μπανάνι, (1964), Μπαριντάρα (το 1972) και Ουτάρα (1965).
Το 1786, το Τόνγκι-Τζαμαλπούρ ορίστηκε ως το βόρειο όριο της Ντάκα από την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, που επιβεβαιώθηκε από τον Τζον Τέιλορ, τον πρώτο αγγλικό εμπορικό κάτοικο της Ντάκα.
Γεωγραφία και διαχείριση
μικρογραφία|Ερείπια της Γέφυρας του Τόνγκι, μια γκραβούρα από τον Τσαρλς Ντ'Όιλι (1825). Το Τόνγκι, μια θάνα (αστυνομικό τμήμα) εντός της Υποεπαρχίας Γκαζιπούρ Σαντάρ μαζί με το Τζοϊντεμπούρ από το 1983, βρίσκεται αμέσως βόρεια της Ντάκα. Βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας της επαρχίας Γκαζιπούρ, η οποία αποτελεί μέρος της Διαίρεσης Ντάκα.
Γεωλογικά, η περιοχή του Τόνγκι περιλαμβάνει τη νότια επέκταση της έκτασης Μαντουπούρ, μια μακρή στενή έκταση, τεκτονικά υπερυψωμένη περιοχή παλαιότερων ιζημάτων λίγα μόνο μέτρα πάνω από τα γύρω ποτάμια του Τουράγκ. Σε τοπικό επίπεδο, το σύστημα υποδιαιρείται στο ύψωμα Μπαουάλ Γκαρ, σε μια υπερυψωμένη περιοχή που περιβάλλεται από πεδιάδες με πολύ μικρά ποτάμια ιζήματα που καταλαμβάνουν τις γύρω κοιλάδες. Η παλαιότερη ακολουθία ιζημάτων αποτελείται από ψαμμίτη του σχηματισμού Ντούπι Τούλα υπερκαλημμένο από τη λάσπη Μαντουπούρ, η οποίο με τη σειρά της είναι υπερκαλυμμένη από αλλούβιο. Η ανύψωση της έκτασης ποικίλλει από 2 έως 14 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και έχει ρηχό βράχο που σχηματίζει ένα σταθερό υπόστρωμα για την υποστήριξη μεγάλων δομών.
Άντονι Ράμος
Ο Άντονι Ράμος Μαρτίνεζ (Anthony Ramos Martinez, γεννημένος στις 1 Νοεμβρίου του 1991) είναι Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής. Έχει εμφανιστεί στις ταινίες Ένα Αστέρι Γεννιέται (2018), In the Heights (2021), και Transformers: Η Εξέγερση των Θηρίων (2023).
Τόνγκι
Δημογραφία
Πολλοί από τους ανθρώπους που ζουν στην περιοχή του Τόνγκι μετακινούνται προς την Ντάκα κάθε μέρα, κυρίως με το λεωφορείο. Πολλοί άνθρωποι επίσης εργάζονται σε εργοστάσια στις Ζώνες Εξαγωγικής Επεξεργασίες, περιοχές που απολαμβάνουν ειδικές φορολογικές και δασμολογικές απαλλαγές από την κυβέρνηση, προκειμένου να τονωθεί η βιομηχανία.
Μεταφορές
Ο νεόκτιστος Δρόμος Εκτροπής Τόνγκι αποτελεί μα άλλο σημαντικό αρτηρία του οδικού δικτύου που οδηγεί στη Ντάκα.
Άντονι Ράμος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τόνγκι
Μεταφορές
Ο Κρατικός Σιδηρόδρομος Ναραγιανγκάντζ-Ντάκα-Μίμενσινγκ άνοιξε το 1885-86. Το Τόνγκι διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό. Το Τόνγκι βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Τουράγκ, όπου υπάρχουν διαθέσιμα σκάφη μεταφοράς και φορτηγά πλοία. Τώρα, ένα νέος τερματικός σταθμός σκαφών είναι έτοιμος για χρήση.
Εκπαίδευση
Τα Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Τόνγκι περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μπανγκλαντές
Niko Bellic
Ο Niko Bellic (σερβικά: Нико Белић, Niko Belić, προφορά: Νίκο Μπέλιτς) είναι πλασματικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστής του βιντεοπαιχνιδιού Grand Theft Auto IV. Ο Niko έκανε συζήτηση με τον μακρινό του ξάδερφο, τον Roman. Κάποια στιγμή, ο Roman του λέει πως η Liberty City είναι πλούσια περιοχή και πως έχει εκατομμύρια λεφτά πάνω του, πράγμα που στην πραγματικότητα δεν ισχύει. Ο Roman, απλώς έχει ένα μικρό κέντρο των ταξί, το οποίο είναι έτοιμο να κλείσει γιατί χρωστάει πολλά λεφτά και ότι έχει μπλέξει στον υπόκοσμο. Ο Niko όμως δεν το φαντάστηκε έτσι και πείστηκε από τον Roman, με αποτέλεσμα ο Niko να πάει στην Liberty City. Όμως είχε χάσει την πτήση για την Αμερική, και έτσι αναγκάστηκε να πάει με έναν πλοίο που στο πλοίο Platypus μετέφεραν παράνομα, διαμάντια μεγάλης αξίας μέσα σε γλυκά. Ο Niko έφτασε στην Liberty City, αλλά δεν το περίμενε έτσι. Ήταν μια πόλη γεμάτη φονιάδες και κακοποιούς που τους ένοιαζε μόνο να φροντίζουν τον εαυτό τους. Ο Niko όταν έμαθε την αλήθεια σοκαρίστηκε και έτσι αποφάσισε να βοηθήσει τον ξάδερφο του.
Βιογραφία
Ο Niko Bellic είναι Σέρβος και γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1978 στην Γιουγκοσλαβία. Παλιότερα, είχε συμμετάσχει στον Πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και ήταν κυανόκρανος του ΟΗΕ. Ο Niko όμως φυλακίστηκε για άγνωστη αιτία. Απελευθερώθηκε όμως και έτσι όταν έμαθε πως ο ξάδερφός του ζει στην πολυτέλεια, πήγε στην Liberty City.
Ο πατέρας του είναι αλκοολικός και είχε έναν αδερφό που πέθανε. Η μητέρα του είναι η Milica Bellic, με την οποία ανταλλάσσει μηνύματα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Ο αδερφός του σκοτώθηκε στον πόλεμο και έτσι έμεινε με τον πατέρα και την μητέρα του. Σε ηλικία 15 ετών αφού ο Niko πολέμησε για το χωριό του στο οποίο σκοτώθηκαν 50 άτομα με τους επιζώντες να είναι μόλις 4 (Ο ίδιος ο Niko, ο  Florian Cravic, που άλλαξε το όνομα του σε Bernie Crane, ο Darko Brevic και ο Roman, που αργότερα έφυγε για την Liberty City). Μετά από λίγους μήνες, ο Niko δούλεψε σε πλοίο στην Αδριατική Θάλασσα, αλλά αργότερα έφυγε με ένα άλλο παράνομο πλοίο και έπλευσε για την Liberty City.
Η φωνή του Niko ανήκει στον Μάικλ Χόλικ.
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Grand Theft Auto
Άρπινα (αρχαία πόλη)
Η Άρπινα ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.
Ήταν προϊστορική πόλη χτισμένη δίπλα στις όχθες του παραποτάμου του Αλφειού Αρπινάτη, ανήκε στο κράτος της Πίσας και την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν ερειπωμένη αλλά υπήρχαν ακόμα οι βωμοί. Το όνομα της το οφείλει στην νύμφη Άρπινα κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού και μητέρα του Οινόμαου ο οποίος ήταν ο οικιστής της πόλης.
Πηγές
Αρπινα
Bad Attitude
Bad Attitude είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου και CD τον Ιανουάριο του 1987. Το τραγούδι αυτό, συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο "The House of Blue Light", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου του 1987 και είναι το εναρκτήριο κομμάτι του.
Σύνθεση
Σύμφωνα με την βιογραφία του Τζέρι Μπλουμ με τίτλο "Black Knight", το "Bad Attitude" ήταν έμπνευση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, αν και ως συνθέτες αναφέρονται οι Μπλάκμορ, Γκίλαν, Γκλόβερ και Λορντ. Χρειάστηκε αρκετές προσπάθειες για να ηχογραφηθεί, όπως και μία ζωντανή εκτέλεση όπου ο Γκίλαν απαγγέλει το παιδικό τραγούδι "Teddy Bears' Picnic".
Ο Ρότζερ Γκλόβερ δήλωσε στο περιοδικό Metal Hammer το 1988, ότι το "Bad Attitude" είναι το πιο δύσκολο κομμάτι των Deep Purple για παιχτεί ζωντανά.
Σινγκλ
Το σινγκλ κυκλοφόρησε στην Ευρώπη με το τραγούδι "Black & White" στη δεύτερη πλευρά του και στην Αμερική με το "Bad Attitude" και στις δύο πλευρές του, ανεβαίνοντας στο Top-20 της λίστας Mainstream Rock Tracks του Billboard.
Τραγούδια
1. Bad Attitude (Blackmore, Gillan, Glover, Lord) - 3:57
2. Black & White (Blackmore, Gillan, Glover, Lord) - 5:03
Θέσεις τσαρτ
Bad Attitude (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Ιανουάριος 1987
Τα μέλη των Deep Purple
Το Bad Attitude ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
308 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τούμπα
thumb|200px|right|Η Τούμπα
Οι πρώτες τούμπες κατασκευάσθηκαν τη δεκαετία του 1830 στο Βερολίνο και από τότε έχουν εμφανιστεί σε ποικίλα σχήματα και μεγέθη. Χρησιμοποιούνται τόσο σε συμφωνικές ορχήστρες, όσο και σε στρατιωτικές μπάντες. Γενικά, η ονομασία τούμπα περιλαμβάνει, επίσης, τα διάφορα μπάσα όργανα που χρησιμοποιούνται στις χάλκινες μπάντες όπως το ευφώνιο, το σουσάφωνο (ή σουζάφωνο) και το βαρύτονο. Υπάρχουν διαφορετικές προτιμήσεις σε κατασκευαστικές λεπτομέρειες του οργάνου, αφενός στη Γαλλία και Αγγλία, στις οποίες το όργανο έχει στενότερη διάτρηση και αφετέρου στη Γερμανία και Ανατολική Ευρώπη, όπου οι τούμπες παράγουν ήχο που θυμίζει ελαφρά το εκκλησιαστικό όργανο.
Η τούμπα παράγει πολύ χαμηλούς ήχους και ο ρόλος της στη συμφωνική ορχήστρα είναι να υποστηρίζει το κοντραμπάσο. Είναι προφανές ότι το όργανο αυτό μένει συνήθως με τον ήχο του στο παρασκήνιο και υπάρχουν λίγα έργα, στα οποία δεσπόζει. Στο κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπάρτοκ ξεφεύγει ο ήχος της τούμπας από την υπόλοιπη ορχήστρα. Ανάλογα με το είδος, το μήκος της κυμαίνεται από τρία έως τέσσερα μέτρα. Επίσης το σώμα φέρει από τρεις έως έξι βαλβίδες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χάλκινα πνευστά μουσικά όργανα
Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου
Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου (ΑΔΑ) είναι μία από τις επτά (7) ενιαίες αποκεντρωμένες διοικήσεις της Ελλάδας. Αποτελεί βαθμίδα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, διάδοχο σχήμα των παλιών κρατικών περιφερειών Βορείου και Νοτίου Αιγαίου του Ν. 2503/1997 και συστήθηκε το 2011 σύμφωνα με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας (νόμος 3852/2010, πρόγραμμα Καλλικράτης).
Στα όρια της περιλαμβάνει τις περιφέρειες του Βορείου Αιγαίου και του Νοτίου Αιγαίου με τους νομούς Χίου, Λέσβου, Σάμου, Κυκλάδων και Δωδεκανήσου και έχει έδρα τον Πειραιά (Ακτή Μιαούλη 83 & Μ. Μπότσαρη 2-8, ΤΚ 185 38). Σκοπός της είναι η άσκηση κρατικών αρμοδιοτήτων χωροταξικού, περιβαλλοντικού χαρακτήρα καθώς και της προστασίας των δασών και δασικών εκτάσεων, σύμφωνα με το άρθρο 280 του Ν. 3852/2010, στα χωρικά όρια αρμοδιότητάς της, δηλαδή τις αντίστοιχες περιφέρειες, τις περιφερειακές ενότητες και τους δήμους, καθώς και η εποπτεία του κράτους επί των ΟΤΑ χωρικής της αρμοδιότητας, η οποία συνίσταται αποκλειστικά στον έλεγχο νομιμότητας (και όχι σκοπιμότητας) των πράξεων των συλλογικών και μονομελών οργάνων διοίκησής τους.
Επικεφαλής της αποκεντρωμένης διοίκησης είναι ο Συντονιστής (παλαιότερα Γενικός Γραμματέας που διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση), ο οποίος βάσει του νόμου 4325/2015 είναι δημόσιος υπάλληλος επιπέδου Γενικού Διευθυντή και επιλέγεται μεταξύ υπαλλήλων με τα ελάχιστα απαιτούμενα τυπικά προσόντα μέσω διαδικασίας μοριοδότησης προσόντων και συνέντευξης από το ΑΣΕΠ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιγαιου
Κιμ Γου-τζιν
Ο Κιμ Γου-τζιν (Χάνγκουλ: 김우진, γεν. 20 Ιουνίου 1992 στο Όκτσεον) είναι Νοτιοκορεάτης αθλητής της τοξοβολίας, ο οποίος είναι ο τρίτος κορυφαίος στην παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Τοξοβολίας. Είναι ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο ατομικό αγώνισμα.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα της Νότιας Κορέας στο ομαδικό αγώνισμα, κερδίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες αθλητές της τοξοβολίας
Αφησιά
Η Αφησιά ή Οφιούσα (τουρκικά: Avşa) είναι νησί της Τουρκίας στην θάλασσα του Μαρμαρά. Είναι ένα από τα τέσσερα κατοικημένα νησιά του συμπλέγματος των Νησιών του Μαρμαρά. Η έκτασή της Αφησιάς είναι 20,6 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 2.000 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2009. Αποτελεί σημαντικό τουριστικό θέρετρο και το καλοκαίρι προσελκύει περισσότερους από 20.000 τουρίστες. Πριν το 1922 το νησί είχε σημαντικό ελληνικό πληθυσμό. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι Έλληνες του νησιού εγκαταστάθηκαν στην Χαλκιδική και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Αφησιά που αργότερα μετονομάστηκε σε Σάρτη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Δυσπόντιοι
Οι Δυσπόντιοι ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.
Αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος πέρασε από την πόλη και δεν μας δίνει στοιχεία για αυτή. Ανήκε στο κράτος της Πισαίας χώρας και βρισκόταν δίπλα στην Πίσα, επώνυμος και οικιστής της ήταν ο Δυσποντέας γιος του Οινόμαου. Δυσποντέας ήταν και ο Αντίμαχος ολυμπιονίκης στο στάδιο στην 2η ολυμπιάδα το 772 π.χ.. Οι Δυσπόντιοι είναι ο σημερινός Πύργος.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Αριστοτέλειον Θέατρο
Το Αριστοτέλειον είναι χώρος που λειτουργεί ως θέατρο και κινηματογράφος και βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται, ανήκει στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
Το Αριστοτέλειον λειτουργεί ως κινηματογράφος από το 1967. Επί σειρά ετών στην αίθουσα φιλοξενήθηκε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Από το 2001 η διεύθυνσή του πέρασε στα χέρια του Σάκη Γισγάκη ο οποίος προχώρησε στη ριζική ανακαίνιση του χώρου και στον εξοπλισμό του με τα κατάλληλα μέσα για την υποστήριξη και θεατρικών παραγωγών. Πρόσφατα την διεύθυνση ανέλαβε ο Σάκης Γισγάκης.
Η αίθουσα φιλοξένησε επίσης τις εκδηλώσεις των Δημητρίων καθώς και παραστάσεις της Όπερας της Θεσσαλονίκης.
Το περιστύλιο του Αριστοτελείου είναι περίπου 300 τ.μ φιλοξενούνται εκθέσεις ζωγραφικής Ελλήνων και ξένων ζωγράφων καθώς επίσης εκθέσεις γλυπτικής και φωτογραφίας. Εκεί φιλοξενήθηκαν και τα κέρινα ομοιώματα από το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης. Σήμερα λειτουργεί ως Κέντρο για την μετάδοση του ρωσικού πολιτισμού σε συνεργασία με το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης.
Το Αριστοτέλειο έχει χωρητικότητα 647 θέσεων στην πλατεία και 60 θέσεων στο θεωρείο και 65 θέσεων στον εξώστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στη Θεσσαλονίκη
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1971
Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1971 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Διεξήχθη σε δύο φάσεις: προκριματική και τελική σε έξι ομίλους των 4 ομάδων. Πρωταθλητές στους ομίλους αναδείχθηκαν οι σύλλογοι: Ορέστης Ορεστιάδος, Φ.Α.Σ. Νάουσα, Α.Ε. Ορχομενού, Α.Π.Ο. Ρουφ, Ορφέας Αιγάλεω και Πανηλειακός. Σύμφωνα με την προκήρυξη την άνοδο κέρδισαν και τρεις από τους δευτεραθλητές έπειτα από αγώνες μπαράζ: ο Πυρσός Γρεβενών, ο Απόλλων Μυτιλήνης και ο Λεωνίδας Σπάρτης.
1ος όμιλος
1 Αγώνας κατάταξης 13 Ιουνίου 1971, γήπεδο Σιδηροκάστρου Σερρών: Ορφέας Ελευθερούπολης - Αναγέννηση Επανωμής: 0-0.
5ος όμιλος
2 Αγώνας κατάταξης 13 Ιουνίου 1971, γήπεδο Εργοτέλη Ηρακλείου: Φοίβος Κρεμαστής - Α.Ο. Μοσχάτου: 1-0.
Τα μπαράζ ανόδου των δευτεραθλητών
Η προκήρυξη του πρωταθλήματος προέβλεπε την άνοδο εννέα ομάδων: των έξι πρωταθλητών των ομίλων και τριών από τους δευτεραθλητές που θα προέκυπταν από μπαράζ που θα έδιναν μεταξύ τους. Σύμφωνα με κλήρωση που είχε γίνει πριν αρχίσουν οι αγώνες των ομίλων, για την άνοδο θα αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες εντός-εκτός έδρας οι δευτεραθλητές 1ου-2ου, 3ου-6ου και 4ου-5ου ομίλου. Σε περίπτωση ισοβαθμίας δεν μετρούσε η διαφορά τερμάτων αλλά ακολουθούσε τρίτος αγώνας σε ουδέτερο γήπεδο με παράταση. Αν ο τρίτος αγώνας έληγε ισόπαλος, τότε μετρούσε η συνολική διαφορά τερμάτων και στα τρία ματς, καθώς δεν προβλεπόταν διαδικασία πέναλτι.
Την άνοδο από τα μπαράζ των δευτεραθλητών πήραν οι Πυρσός Γρεβενών, Λεωνίδας Σπάρτης και Απόλλων Μυτιλήνης, επικρατώντας των Ορφέα Ελευθερούπολης, Ρήγα Φεραίου Βελεστίνου και Φοίβου Κρεμαστής αντίστοιχα. Οι Λεωνίδας Σπάρτης και Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου οδηγήθηκαν σε τρίτο αγώνα στο ουδέτερο γήπεδο Αιγάλεω. Τα αποτελέσματα αναλυτικά ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1971
Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Κωνσταντίνος
Ο Κωνσταντίνος Φαραντάτος (1929 - 2020) ήταν Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας από το 1994 ως την παραιτήσεως του για λόγους υγείας το 2014.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαΐου 1930 και καταγόταν από την Κεφαλονιά. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του εισήλθε στο Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής και εν συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος και Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε από τον Επίσκοπο Ρωγών Διονύσιο στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου οδού Ψαρών. Διακόνησε στη γραμματεία της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Διετέλεσε για μικρό διάστημα πρωθιερεύς των Ανακτόρων (1967). Υπηρέτησε την Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής ως Ιεροκήρυκας, ως πνευματικός, ως Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Κομοτηνής, ως Διευθυντής του Εκκλησιαστικού Οικοτροφείου Θηλέων και ως Πρωτοσύγκελλος (1966 - 1974).
Υπήρξε συνεργάτης του Ραδιοφωνικού σταθμού της Θράκης. Υπηρέτησε ως Εφημέριος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στον Ιερό Ναό Αγίου Ευθυμίου Κυψέλης.
Σωτήρ Αχαΐας
Ο Σωτήρ, γνωστός και με την παλαιότερη ονομασία Ρούβαλη, είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Αιγίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Αιγίου.
Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Κωνσταντίνος
Βιογραφικά Στοιχεία
Τον Μάιο του 1974 μετατέθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας. Υπηρέτησε την Ιερά Μητρόπολη, ως Ιεροκήρυκας, ως πνευματικός, ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Ευφημίας Νέας Χαλκηδόνος και ως Πρωτοσύγκελλος (1974 - 1994). Στις 25 Μαΐου 1994 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας, η χειροτονία του έγινε στις 29 Μαΐου 1994. Είναι συγγραφέας βιβλίων και έχει δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.
Σωτήρ Αχαΐας
Το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 175 μέτρων περίπου.
Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Κωνσταντίνος
Βιογραφικά Στοιχεία
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2014, με επιστολή του προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο (Δ.Ι.Σ.) της Εκκλησίας της Ελλάδος παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Σωτήρ Αχαΐας
Γενικά στοιχεία
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος με την ονομασία «Ρούβαλη» στις 19/03/1961, όταν και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Αιγίου ακολουθώντας έκτοτε όλες τις διοικητικές μεταβολές του. Με το ΦΕΚ 145Α της 13/09/1962 μετονομάστηκε από Ρούβαλη σε Σωτήρ.
Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Κωνσταντίνος
Βιογραφικά Στοιχεία
Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μητροπολίτες Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας
Σωτήρ Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Πιέτρο Λάντο
Ο Πιέτρο Λάντο (Ιταλικά : Pietro Lando, 1462 - 9 Νοεμβρίου 1545) ήταν ο 78ος Δόγης της Βενετίας (28 Δεκεμβρίου 1538 - 9 Νοεμβρίου 1545).
Τριετής φυλάκιση
Σπούδασε Πλατωνική φιλοσοφία και ασχολήθηκε με το εμπόριο, διορίστηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας πρέσβης στο Βατικανό, στην συνέχεια επέστρεψε στην Βενετία και διακρίθηκε σαν Ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου. Ο Πιέτρο Λάντο απέκτησε πολλές διοικητικές ευθύνες με αποτέλεσμα μετά την ήττα της Βενετίας από την "Συμμαχία του Καμπραί" στην μάχη του Αγκναντέλλο (1509) κρίθηκε υπεύθυνος και φυλακίστηκε. Ελευθερώθηκε ύστερα από τρία χρόνια αλλά η αιχμαλωσία του στοίχισε σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά και αποχώρησε από την πολιτική μέχρι το 1534, μετά την επιστροφή του έγινε συνεργάτης του προηγούμενου δόγη Αντρέα Γκρίττι και ο ευνοούμενος του για την διαδοχή.
Δόγης της Βενετίας
Εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αντρέα Γκρίττι (28 Δεκεμβρίου 1538). Μετά την εκλογή του αναγκάστηκε να γράψει ταπεινωτική συνθήκη με τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή με την οποία παραχωρούσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τις τελευταίες κτήσεις της Βενετίας στην Πελοπόννησο (1540). Μετά τις αποτυχίες του είχε ελάχιστη συμμετοχή στην κυβέρνηση της Βενετίας ενώ πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι καθαιρέθηκε λόγω ανικανότητας. Τάφηκε στον Ναό του Αγίου Πέτρου στο Καστέλο που κατεδαφίστηκε το 1807. Παντρεύτηκε την Μαρία Πασκουαλίγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Ουχτά
Η Ουχτά (Ухта́, Κόμι: Уква, Ukva) είναι σημαντική βιομηχανική πόλη στη Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας. Το 2010 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 99.591 κάτοικοι. Το 2002 είχε πληθυσμό 103.340 κατοίκων, μειωμένος από τους 110.548 κατοίκους το 1989.
Ιστορία
Η ύπαρξη πετρελαίου κατά μήκος του ποταμού Ουχτά ήταν ήδη γνωστή από τον 17ο αιώνα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ο βιομήχανος Μ. Κ. Σιντόροφ άρχισε να κάνει γεωτρήσεις για την ανίχνευση κοιτασμάτων πετρελαίου στην Ουχτά. Η Ουχτά ήταν μια από τις πρώτες πετρελαιοπηγές στη Ρωσία. Το 1920-21 υπήρχε ήδη μια πετρελαιοπηγή στην Ουχτά. Καθώς βρίσκεται όχθες του ομώνυμου ποταμού, το 1929 ιδρύθηκε ένα νέο χωριό στην περιοχή με το όνομα Τσιμπιού, αλλά το 1939 το χωριό μετονομάστηκε σε Ουχτά. Το 1943 χορηγήθηκε καθεστώς πόλης στην Ουχτά όταν απέκτησε σιδηροδρομική σύνδεση μέσω του ποταμού Πετσόρα. Ανατολικά της πόλης βρίσκεται το Σοσνογκόρσκ, και στα νοτιοδυτικά η Γιαρέγκα. Εκτός από την σιδηροδρομική της σύνδεση, η Ουχτά έχει και ένα αεροδρόμιιο.
Η πόλη επεκτάθηκε στη δεκαετία του 1940 και του 1950 καθώς η πόλη αποτέλεσε έδρα στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας πολιτικών κρατουμένων (βλ.: γκούλαγκ).
Διοικητικό - δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, μαζί με τέσσερις οικισμούς αστικού τύπου (τους Μποροβόι, Βόντνι, Σουνταγιάγκ και Γιαρεγκά) και δεκατρείς αγροτικές κοινότητες, είναι ενσωματωμένη διοικητικά ως πόλη δημοκρατικής σπουδαιότητας της Ουχτά—μια διοικητική μονάδα που έχει ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας της Ουχτά έχει ενσωματωθεί ως Αστικός θύλακας της Ουχτά.
Οικονομία
Η Ουχτά βρίσκεται εντός της λεκάνης Τιμάν-Πετσόρα, μια περιοχή με σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται ακριβώς στα νότια της πόλης. Μερικό από το πετρέλαιο που βγάζει η Ουχτά διυλίζεται σε τοπικές εγκαταστάσεις, ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου της πόλης μεταφέρεται μέσω αγωγούς σε διυλιστήρια πετρελαίου μεταξύ της Αγίας Πετρούπολης και της Μόσχας. Έχουν καταγραφεί μερικές εκρήξεις αγωγών φυσικού αερίου σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων από τη δεκαετία του 1990.
Κλίμα
Η Ουχτά έχει ηπειρωτικό υποαρκτικό κλίμα (τύπος στην κλιματική ταξινόμηση του Κέππεν: Dfc) με μεγάλους, κρύος χειμώνες και θερμά, σύντομα καλοκαίρια. Σε σύγκριση με περιοχές της Σιβηρίας σε παρόμοια γεωγραφικά πλάτη, οι χειμώνες είναι λιγότερο ακραίοι, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ μεγαλύτεροι από το καλοκαίρι και πολύ πιο ψυχροί σε σχέση με τα ευρωπαϊκά μέσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
309 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004
Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός της Eurovision που λάμβανε χώρα σε μια διηπειρωτική χώρα και πόλη, σε μια χώρα με την πλειονότητα να είναι Μουσουλμάνοι και σε μια Τουρκόγλωσση χώρα.
Τριάντα έξι χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, προσπερνώντας το ρεκόρ των είκοσι έξι στην προηγούμενη έκδοση. Η, η , η και η  συμμετείχαν για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά. Το παλιό σύστημα υποβιβασμού αντικαταστάθηκε με ημιτελικό. Αυτό έγινε για να εξυπηρετήσει τον αυξανόμενο αριθμό χωρών που ήθελαν να συμμετάσχουν. Η νέα μορφή επέτρεψε σε όλες τις χώρες να συμμετέχουν κάθε χρόνο, αντί να αναγκάζονται να απέχουν σύμφωνα με τους κανόνες υποβιβασμού, που ήταν το πρότυπο από το 1994. Εξαιτίας αυτού, η, η , η , το , η και η , επέστρεψαν όλοι στο διαγωνισμό.
Νικήτρια αναδείχθηκε η Ουκρανία με το "Wild Dances", ερμηνευμένο από τη Ρουσλάνα και γραμμένο από την ίδια και τον Ολεξάντερ Ξενοφόντοφ (το σύζυγο της). Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Ουκρανίας στο διαγωνισμό, 1 χρόνο μετά το ντεμπούτο της. Η Σερβία και Μαυροβούνιο, η Ελλάδα, η Τουρκία και η Κύπρος ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, αντίστοιχα. Αυτή ήταν και η τρίτη συνεχής χρονιά στην οποία το διαγωνισμό κέρδισε μια γυναίκα, ερμηνεύοντας ένα τραγούδι που αποτελείται τουλάχιστον εν μέρει από τον εαυτό της (που ήταν οι δύο προηγούμενες Marie N και Σερτάμπ Ερενέρ, οι οποίες συνυπέγραψαν τα τραγούδια τους για το 2002 και 2003). Εκείνη η χρονιά ήταν η πρώτη φορά που μια μη νικηφόρα συμμετοχή σημείωσε πάνω από 200 βαθμούς. Πριν από αυτόν τον διαγωνισμό, μόνο οι νικητήριες συμμετοχές το και το  κατάφεραν να σκοράρουν πάνω από 200 βαθμούς. Σε αυτό το διαγωνισμό, τα τραγούδια που τερμάτισαν στην πρώτη τριάδα πήραν πάνω από 200 βαθμούς. Κυκλοφόρησε ένα επίσημο CD και, για πρώτη φορά, ολόκληρος ο διαγωνισμός κυκλοφόρησε σε DVD που περιελάμβανε τον ημιτελικό και τον τελικό.
Τοποθεσία
Η Κωνσταντινούπολη επιλέχθηκε ως η διοργανώτρια πόλη της έκδοσης του 2004 μετά τη νίκη της Τουρκίας στον διαγωνισμό του στη Ρίγα της Λετονίας με το "Everyway That I Can" της Σερτάμπ Ερενέρ. Αρχικά το Mydonose Showland, ένα κέντρο ψυχαγωγίας με τη μορφή γιγαντιαίας σκηνής πυραμίδας κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ατατούρκ επιλέχθηκε από τον οικοδεσπότη ραδιοτηλεοπτικό σταθμό TRT για να φιλοξενήσει την εκδήλωση, αλλά αργότερα άλλαξε στο Abdi İpekçi Arena καθώς ο διαγωνισμός ταίριαζε καλύτερα εκεί λόγω της μεγαλύτερης χωρητικότητάς του. Το Mydonose Showland κατεδαφίστηκε το 2009 μετά από πυρκαγιά που το κατέστρεψε τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Το Abdi İpekçi Arena έκλεισε μετά την μπασκετική σεζόν 2016/2017 και κατεδαφίστηκε στις αρχές του 2018.
Ορισμένοι άλλοι χώροι στην πόλη αναφέρθηκαν ως πιθανοί χώροι διεξαγωγής, μεταξύ των οποίων το Ataköy Athletics Arena και το Διεθνές Συνεδριακό και Εκθεσιακό Κέντρο Lütfi Kırdar της Κωνσταντινούπολης (ICEC), το τελευταίο από τα οποία έχασε από το Mydonose Showland. Ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης, Μεχμέτ Γιλντιρίμ, προσέφερε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Κωνσταντινούπολης (WTCI) ως χώρο για την εκδήλωση και επιβεβαίωσε ότι το Επιμελητήριο θα παράσχει επίσης οικονομική υποστήριξη για τη διοργάνωση του διαγωνισμού.
Οπτικός σχεδιασμός
Το νέο επίσημο γενικό λογότυπο του διαγωνισμού χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά φέτος, με τη σημαία της καρδιάς στο κέντρο λόγω αλλαγής για μελλοντικούς διαγωνισμούς. Το σύνθημα για τον διαγωνισμό της Κωνσταντινούπολης ήταν "Under the Same Sky", το οποίο ανακοίνωσε τη σημασία μιας ενωμένης Ευρώπης και της τουρκικής ολοκλήρωσης.
Δομή ψηφοφορίας
Όλες οι χώρες του διαγωνισμού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν προκρίθηκαν για τον τελικό, είχαν δικαίωμα ψήφου για άλλες χώρες. Αφού ολοκληρώθηκαν όλες οι εμφανίσεις, κάθε χώρα άνοιξε τις τηλεφωνικές γραμμές για να επιτρέψει στους θεατές να ψηφίσουν για το αγαπημένο τους τραγούδι. Ωστόσο, η ψηφοφορία για τη χώρα στην οποία βρίσκεστε δεν επιτρέπεται. Κάθε χώρα απονέμει βαθμούς βάσει του αριθμού των ψηφισάντων για κάθε τραγούδι: το τραγούδι που έλαβε τις περισσότερες ψήφους θεατών έλαβε 12 βαθμούς, οι δεύτεροι 10 βαθμοί, οι τρίτοι 8 βαθμοί και στη συνέχεια οι 7, 6, 5 κ.λπ.
Σε περίπτωση ισοπαλίας, ο αριθμός των χωρών που θα ψηφίσουν για τα δεσμευτικά τραγούδια θα μετριέται και το τραγούδι με τις περισσότερες χώρες που του απονέμονται πόντους θα είναι ο νικητής. Σε περίπτωση περαιτέρω ισοπαλίας, τότε θα χρησιμοποιηθεί η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως για τον υπολογισμό του αριθμού των 12 πόντων, 10 πόντων κλπ., για να βρεθεί ένας τελικός νικητής.
Αυτός ήταν και ο πρώτος χρόνος που οι βαθμολογίες ξαναδιαβάζονταν μόνο από τους οικοδεσπότες σε μία γλώσσα. Πριν από το 2004, κάθε βαθμός επαναλήφθηκε στα γαλλικά και στα αγγλικά, αλλά λόγω του γεγονότος ότι 36 χώρες ψήφισαν και τα επόμενα χρόνια, για να εξοικονομήσουν χρόνο, οι οικοδεσπότες ξαναδιαβάζουν κάθε βαθμολογία σε μία μόνο γλώσσα. Αυτό ήταν το αντίθετο από τον αρχικό εκπρόσωπο χώρας που μίλησε.
Opening και interval acts
Στον ημιτελικό προβλήθηκε ένα νέο βίντεο των ABBA, που περιγράφει εν συντομία πώς ξεκίνησαν οι ABBA και ποια ήταν η ανταπόκριση της πρώτης δισκογραφικής εταιρείας που προσέγγισαν. Περιλάμβανε μικρές μαριονέτες του συγκροτήματος που εκτελούσαν αποσπάσματα των τραγουδιών τους (οι φωνές ήταν αυτές του συγκροτήματος) και παρουσίαζε τον Rik Mayall ως διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας. Αυτό κόπηκε από το DVD του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision και κυκλοφόρησε ξεχωριστά. Κόπηκαν και οι αναφορές στο βίντεο που έγιναν μέχρι την προβολή του.
Στον ημιτελικό και στον τελικό, η Μελτέμ Τζουμπούλ "ζέστανε" το κοινό με μία ευρέως γνωστή επιτυχία του διαγωνισμού, το "Nel blu dipinto di blu (Volare)", από τον Ντομένικο Μοντούνιο. Η Σερτάμπ Ερενέρ επέστρεψε στη σκηνή το 2004 για να παρουσιάσει το νικητήριο τραγούδι του 2003, το "Everyway That I Can" και ένα καινούριο της τραγούδι, το "Leave". Επίσης, η Σερτάμπ έκανε συνεντεύξεις με διαγωνιζόμενους στο "πράσινο δωμάτιο" (green room). Το τουρκικό χορευτικό συγκρότημα Fire of Anatolia παρουσίασε χορούς στην ενδιάμεση διαλειμματική πράξη (interval act) του διαγωνισμού. Ένα επίσημο CD κυκλοφόρησε στην αγορά και για πρώτη φορά, όλος ο διαγωνισμός καταγράφηκε σε DVD, που περιελάμβανε τον ημιτελικό και τον τελικό.
Συμμετέχουσες χώρες
Ο φετινός διαγωνισμός της Eurovision ήταν ο πρώτος που διεξήχθη σε δύο ημέρες, με έναν ημιτελικό που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη και τον μεγάλο τελικό που πραγματοποιήθηκε το επόμενο Σάββατο. Κάτω από αυτό το νέο σχήμα, απευθείας πρόκριση στον τελικό δόθηκαν στις "Μεγάλες 4":, , και  (ως τους μεγαλύτερους οικονομικούς συντελεστές στην EBU) και τις χώρες που τερμάτισαν στην πρώτη δεκάδα στο διαγωνισμό του.
Η, η , η και η  συμμετείχαν στον διαγωνισμό για πρώτη φορά, με το  να επιστρέφει μετά από 25 χρόνια απουσίας. Το επρόκειτο να επιστρέψει μετά από απουσία 11 ετών, αλλά αργότερα έφυγε μετά από οικονομικές ασυμφωνίες μεταξύ της RTL και της EBU. Η ήταν, επίσης, να επιστρέψει με την τελευταία της συμμετοχή να είναι το 1998, αλλά στο τέλος δεν έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό. Η Ουγγαρία θα επέστρεφε τελικά στον διαγωνισμό ένα χρόνο μετά.
Όλες οι συμμετέχουσες χώρες είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν τόσο στον ημιτελικό γύρο όσο και στον μεγάλο τελικό. Αυτό ήταν το πρώτο έτος κατά το οποίο ψηφίστηκαν όλες οι 36 συμμετέχουσες χώρες βάσει δημόσιας τηλεφωνικής ψηφοφορίας. Ωστόσο, η, η και η  δεν μετέδωσαν τον ημιτελικό (καθώς δεν συμμετείχαν σε αυτόν) και, συνεπώς, δεν έδωσαν ψήφους, όπως οι άλλες τριάντα τρεις χώρες. Στο Βέλγιο, το γαλλόφωνο RTBF δεν μετέδωσε τον ημιτελικό, αλλά τον μετέδωσε το ολλανδόφωνο VRT. Τα αποτελέσματα τηλεψηφοφορίας του Μονακό στον ημιτελικό κατέστησαν άκυρα και χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί μια εφεδρική κριτική επιτροπή, αλλά δεν παρουσιάστηκαν προβλήματα στον τελικό.
Ημιτελικός
Ο ημιτελικός έλαβε χώρα στις 12 Μαΐου 2004 στις 21.00 (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης). 22 χώρες συμμετείχαν αλλά 33 ψήφισαν με εξαίρεση τη Γαλλία, τη Ρωσία και την Πολωνία. Αυτός ήταν ο πρώτος ημιτελικός στην ιστορία της Eurovision
Με έντονους χαρακτήρες παρουσιάζονται οι χώρες που προκρίθηκαν για τον τελικό.
Τελικός
Οι φιναλίστ ήταν:
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 2005 και ώρα 21:00 (Κεντρική Ώρα Ευρώπης) και κερδήθηκε από την.
Με έντονους χαρακτήρες παρουσιάζονται οι χώρες που προκρίνονται αυτόματα στον τελικό της Eurovision 2005.
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον ημιτελικό: