cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanglaini
Βραβείο Μίζο
Η Vanglaini έχει δημιουργήσει το "Βραβείο Μίζο" για κάθε ζωντανό Μίζο ή ομάδα Μίζο που έχουν κάνει υποδειγματικά επιτεύγματα. Το πρώτο βραβείο δόθηκε το 2011 και έχει προγραμματιστεί να απονέμεται κάθε τρία χρόνια. Το βραβείο περιέχει ένα χρηματικό έπαθλο 100.000 ινδικών ρουπιών και ένα τρόπαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ινδία
Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ
Ο Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ (γαλλικά: François-Auguste Biard), 1799 - 1882, ήταν Γάλλος ζωγράφος, γνωστός για τα περιπετειώδη ταξίδια του και τα έργα που απεικονίζουν τις εμπειρίες του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φρανσουά-Ωγκύστ Μπιάρ γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1799 στη Λυών με όνομα Φρανσουά-Τερέζ Μπιάρ. Αν και αρχικά προορίζονταν να ενταχθεί στον κλήρο, πέρασε τον περισσότερο χρόνο του μαθαίνοντας να ζωγραφίζει, ξεκινώντας από ένα εργοστάσιο ταπετσαρίας στη Λυών. Τελικά, μπόρεσε να παρακολουθήσει τη Σχολή Καλών Τεχνών της Λυών, όπου μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο ιστορικών έργων Πιέρ Ρεβουάλ μέχρι το 1818 και στη συνέχεια κοντά στον Φλερί Φρανσουά Ρισάρ. Ωστόσο, οι σπουδές του δεν ήταν συστηματικές και πολλά έμαθε μόνος του, έτσι συχνά αναφέρεται ως «αυτοδίδακτος».
Ταξίδεψε στην Ιταλία, την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή. Η πρώτη του υποβολή έργου στο Σαλόν του 1824 έγινε δεκτή. Την ίδια χρονιά, η Αρχιεπισκοπή παρήγγειλε τέσσερις πίνακες σε πρώην μαθητές του Ρεβουάλ, συμπεριλαμβανομένου του Μπιάρ. Το 1827 ταξίδεψε ξανά, επισκεπτόμενος τη Μάλτα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Κατά την Ιουλιανή μοναρχία είχε την υποστήριξη της κυβέρνησης, η οποία απέκτησε αρκετά από τα έργα του. Το 1838 παρασημοφορήθηκε με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.
Το 1839, συμμετείχε σε επιστημονική αποστολή, που έφθασε στη Σπιτσβέργη και τη Σουηδική Λαπωνία. Μαζί του ήταν η αρραβωνιαστικιά του, η συγγραφέας Λεονί ντ'Ωνέ, η οποία δημοσίευσε μια αφήγηση του ταξιδιού το 1854, με τίτλο Ταξίδι μιας γυναίκας στη Σπιτσβέργη. Τα σκίτσα του χρησίμευσαν ως έμπνευση για τέσσερις μεγάλους πίνακες για το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.
Το 1840 παντρεύτηκε τη Λεονί, η οποία τρία χρόνια αργότερα έγινε ερωμένη του Βικτώρ Ουγκώ. Το 1845, συνελήφθησαν για μοιχεία σε ξενοδοχείο, αλλά ο Ουγκώ αφέθηκε ελεύθερος αφού επικαλέστηκε το απαραβίαστό του ως βουλευτής. Η Λεονί εξέτισε ποινή δύο μηνών στη φυλακή Σαιν-Λαζάρ και τέθηκε υπό κράτηση σε μοναστήρι. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1855. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Διακήρυξη της κατάργησης της δουλείας στις γαλλικές αποικίες, 27 Απριλίου 1848 (1848-1849), [[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες]] Γύρω στο 1858, πέρασε δύο χρόνια στη Βραζιλία, όπου εργάστηκε στην αυλή του αυτοκράτορα Πέτρου Β΄. Χρησιμοποιώντας το Ρίο ντε Τζανέιρο ως βάση, έκανε πολλές εκδρομές στην ύπαιθρο και στον Αμαζόνιο, όπου ήταν ένας από τους πρώτους ζωγράφους που απεικόνισε τους αυτόχθονες πληθυσμούς. Του προσφέρθηκε θέση διδασκαλίας στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Καλών Τεχνών, αλλά αρνήθηκε. Πριν επιστρέψει στη Γαλλία, παρέκαμψε τη Βόρεια Αμερική όπου απεικόνισε τοπία. Γνωστοί είναι μερικοί πίνακές του με σκηνές που απεικονίζουν τη σκλαβιά. Το 1862, η αφήγηση του για τα ταξίδια του στη Βραζιλία, με 180 γκραβούρες, δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Δύο χρόνια στη Βραζιλία.
Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1882 στο Σαμουά-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Μακομέρ
Η Μακομέρ είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Νουόρο στην Περιφέρεια Σικελία στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 10.991 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 90 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Δεκεμβρίου 2004). Βρίσκεται στην κεντρική πεδιάδα, σε μία περιοχή κατάλληλη για βοσκή και για εκτροφή αλόγων.
Ιστορία
Η Μακομέρ ήταν γνωστή από την αρχαιότητα όπως την καταγράφει ο γνωστός γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος. Στην περιοχή έγινε η αποφασιστική μάχη ανάμεσα στους Σαρδηνούς και το Στέμμα της Αραγωνίας (1478), το αποτέλεσμα ήταν η νίκη των Σαρδηνών και η ανεξαρτησία τους, δημιουργήθηκε το Βασίλειο της Σαρδηνίας και η Μακομέρ έγινε επίκεντρο μαρκιωνίας. Η "Αφροδίτη του Μακομέρ" ανακαλύφτηκε στις όχθες ενός ποταμού (1949), παριστάνει την Μητέρα Θεά και χρονολογείται από την Παλαιολιθική εποχή. Είναι κατασκευασμένο από Βασάλτη, έχει ύψος 14 εκατοστά και βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κάλιαρι. Η Μάκομερ είναι σήμερα κορυφαίος τουριστικός προορισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Διοκλής ο Καρύστιος (ποιητής)
Ο Διοκλής ο Καρύστιος (1ος αιώνας μ.Χ.) ή Ιούλιος Διοκλής ή Διοκλής Ρήτωρ, ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από τον οποίο διασώζονται τέσσερα επιγράμματα στην Ελληνική Ανθολογία. Το όνομα του δείχνει πως είχε ελληνική καταγωγή και είχε αποκτήσει τη Ρωμαϊκή υπηκοότητα. Θεωρείται πιθανό να πρόκειται για τον Διόδη τον Καρύστιο, ο οποίος αναφέρεται συχνά από τον Σενέκα, ενώ κατά το παρελθόν θεωρούνταν πως πιθανώς να ήταν ο -κατά πολύ αρχαιότερος- ιατρός με το ίδιο όνομα. Το όνομα του ποιητή αναφέρεται με διάφορους τρόπους στα επιγράμματα του. Επιγράμματα του Διοκλή του Καρυστίου περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Κάρυστος
Σίντζι Κάγκαβα
Ο Σίντζι Κάγκαβα (ιαπωνικά 香川 真司, "Κάγκαουα Σίντζι", γενν. στις 17 Μαρτίου 1989) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου για την Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ.
Ντόρτμουντ
Το καλοκαίρι του 2010 ο Σίντζι Κάγκαβα μετακινήθηκε στη Μπορούσια Ντόρτμουντ έναντι 350.000 ευρώ. Στις 23 Αυγούστου 2010 έκανε το ντεμπούτο του με την Ντόρτμουντ στη Μπούντεσλιγκα. Σκόραρε για πρώτη φορά με τη φανέλα της Ντόρτμουντ στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Καραμπάγ ΦΚ.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Στις 5 Ιουνίου του 2012 συμφωνήθηκε η μετακίνηση του Κάγκαβα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στις 3 Ιουλίου 2012 πήρε το νούμερο "26" στην κόκκινη φανέλα. Στις 2 Μαρτίου του 2013 έκανε το πρώτο του χατ-τρικ με τους "κόκκινους διαβόλους" στη νίκη της ομάδας του με 4-0 εναντίον της Νόριτς Σίτι και έγινε ο πρώτος Ασιάτης που πέτυχε χατ-τρικ στην Πρέμιερ Λιγκ.
Ντόρτμουντ (2η θητεία)
Ο Κάγκαβα επέστρεψε στη Γερμανία για τη Ντόρτμουντ στις 31 Αυγούστου του 2014. Στις 14 Ιουλίου του 2017 συμφώνησε την επέκταση του συμβολαίου του στους Βεστφαλούς για ακόμη 3 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2020.
ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης
Τον Ιανουάριο του 2021 μεταγράφηκε στον ΠAOK. Στον ΠΑΟΚ με την ευγενική χορηγία της ομάδας γράφει την αυτοβιογραφία του. Μέχρι το τέλος της σεζόν αγωνίστηκε σε 8 αγώνας έχοντας 1 ασίστ. Με τον ΠΑΟΚ, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας για το 2020-2021. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ ήρθε αντιμέτωπος με τον ΟΣΦΠ και επικράτησε με σκορ 2-1. Ο ίδιος δεν αγωνίστηκε. Τον Δεκέμβριο του 2021 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ μετά από πολύ απογοητευτική πορεία και ο ίδιος μάλιστα ζήτησε συγνώμη που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.
Εθνική ομάδα
O Kάγκαβα ήταν στην 23άδα της Ιαπωνίας στο Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, συμμετείχε στο Ασιατικό κύπελλο το 2012, 2015 και 2016 καθώς και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013. Επίσης ήταν στην 23άδα της Εθνικής Ιαπωνίας στο Μουντιάλ 2014 στη Βραζιλία και στο Μουντιάλ 2018 στη Ρωσία, όπου μάλιστα πέτυχε γκολ εναντίον της Εθνικής Κολομβίας από το σημείο του πέναλτι συμβάλλοντας στη νίκη της Ιαπωνίας με 2-1, την πρώτη ασιατικής εθνικής ομάδας σε βάρος λατινοαμερικανικής.
Δημήτρης Καμπουράκης
Ο Δημήτρης Καμπουράκης (Χανιά, 1961) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και παρουσιαστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1961 στα Χανιά και σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ).
Έχει εργαστεί σε πολλούς τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, σε εφημερίδες, σε περιοδικά, σε ιστοσελίδες. Έχει εργαστεί στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100.3 και τον REAL FM. Στην τηλεόραση εργάστηκε στο MEGA. Η πρώτη εκπομπή που παρουσίασε ήταν η Κοινωνία ώρα 8 από το 1998 μέχρι το 2006. Από τις 4 Σεπτεμβρίου 2006 παρουσίαζε την εκπομπή Κοινωνία ώρα Mega μαζί με τον Γιώργο Οικονομέα.
Έχει συγγράψει και κυκλοφορήσει τα ακόλουθα βιβλία: Η υιοθεσία των ονείρων (1986), Η σιωπή της Αφροδίτης (1993), Μια σταγόνα ιστορία (εκδ.Πατάκη, α' μέρος 2002, β' μέρος 2003, γ' μέρος 2013),Ο κύριος Διάβολος προσφέρει ταξίδι (εκδ.Πατάκη 2005), Άγιος Αγύρτης (εκδ. Πατάκη,2009), Δύο ζωγράφοι (εκδ. Πατάκη, 2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Μοναστήρι του Τιμοτεσουμπάνι
Το Μοναστήρι του Τιμοτεσουμπάνι (Γεωργιανά: ტიმოთესუბნის მონასტერი) είναι ένα μεσαιωνικό Γεωργιανό Ορθόδοξο Χριστιανικό μοναστηριακό συγκρότημα που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό στο φαράγγι του Μποριόμι, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι της Γεωργίας.
Το συγκρότημα περιλαμβάνει μια σειρά από κτίρια που κατασκευάστηκαν μεταξύ των 11ου και 18ου αιώνων, από τα οποία η Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι το μεγαλύτερο και καλλιτεχνικά πιο περίφημο οικοδόμημα που χτίστηκε κατά την «Χρυσή Εποχή» της μεσαιωνικής Γεωργίας, επί βασιλείας της Θαμάρ (1184 - 1213). Μια επιγραφή του καιρού μνημονεύει τον Γεωργιανό ευγενή Σάλβα του Ακχαλτσίχε ως χορηγό της εκκλησίας.
Η εκκλησία είναι βυζαντινού ρυθμού, χτισμένη με Γεωργιανά τούβλα ροζ χρώματος, με τρεις αψίδες που προεξέχουν στα ανατολικά. Ο θόλος της στηρίζεται σε δύο ελεύθερες κολώνες και στις μαρκίζες της Αγίας Τράπεζας. Έχει διαστάσεις: 20 μ. μήκος, 13,8 μ. πλάτος και 21,5 μ. ύψος. Το μοναστήρι περιβάλλεται από πέτρινο τείχος με τούβλινη πύλη. Η δυτική και η νότια πύλη είναι μεταγενέστερες προσθήκες.
Το εσωτερικό της εκκλησίας τοιχογραφήθηκε κατά τη δεκαετία του 1220. Οι τοιχογραφίες του Τιμοτεσουμπάνι διακρίνονται για τη ζωντάνιά τους και την περιπλοκότητα του εικονογραφικού προγράμματος. Καθαρίστηκαν και μελετήθηκαν από ειδική ομάδα κατά τη δεκαετία του 1970 και υποβλήθηκαν σε εργασίες συντήρησης υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων και του Ιδρύματος Σαμουήλ Χένρι Κρες κατά τη δεκαετία του 2000.
Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνεται η μικρή μονόκλιτη Εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας.
Συλλογή φωτογραφιών
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Διοφάνης ο Προυσαεύς
Ο Διοφάνης ο Προυσαεύς (1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος αθλητής με καταγωγή από την Προύσα, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 198ους (13 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Διοκλής ο Καρύστιος
Ο Διοκλής ο Καρύστιος (375 – 295 π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός από την Κάρυστο της Εύβοιας και υπήρξε ένας από τους διασημότερους ιατρούς της αρχαιότητας. Γεννήθηκε το 375 π.Χ., λίγο πριν τον θάνατο του Ιπποκράτη το 370 π.Χ., σε σχέση με τον οποίο ο Διοκλής χαρακτηρίζεται ως ο αμέσως γηραιότερος και διασημότερος κατά τα γραπτά του Πλίνιου του Πρεσβύτερου. Ασχολήθηκε επίσης με την βοτανολογία, μετεωρολογία, και είναι πιθανό πως είναι ο πρώτος που έκανε την χρήση του όρου ανατομία.
Βιογραφικό
Έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα, και είναι πιθανό να σπούδασε στο Λύκειο υπό τον Αριστοτέλη, αν και κάτι τέτοιο έχει αμφισβητηθεί σε νεώτερες μελέτες. Η ιατρική πραγματεία που έγραψε στην Αττική διάλεκτο πιθανώς να ήταν η πρώτη στη διάλεκτο αυτή, σε αντίθεση με την καθιερωμένη Ιωνική για τις ιατρικές μελέτες. Στο έργο του επικεντρώθηκε κυρίως στην πρακτική ιατρική, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την δίαιτα και την διατροφή, και επίσης έγραψε την πρώτη οργανωμένη μελέτη σχετικά με την ανατομία των ζώων. Τα συγράμματα του όπως το Ριζοτομικόν  σχετικά με τα βότανα και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες αποτέλεσαν το κύριο σύγραμμα φαρμακευτικής για σχεδόν τέσσερις αιώνες, όταν το έργο του Διοσκουρίδη το αντικατέστησε. Σώζεται επίσης και η αρχαιοελληνική ονομασία για το καρότο το οποίο το ονομάζει ως σταφυλίνον, καθώς και περιγραφές για τις θεραπευτικές ιδιότητες της ζειάς.
Ο Διοκλής επέμενε πως η καλή υγεία απαιτεί μια κατανόηση της φύσεως του σύμπαντος και της σχέσης του με τον άνθρωπο, και τόνιζε πως τα νεύρα είναι τα κέντρα των αισθήσεων και η ενασχόληση με αυτά σχετίζεται άμεσα με την παθολογία των ασθενειών. Επίσης ασχολήθηκε και με τη στοματική υγιεινή και τον καθαρισμό των ούλων και των δοντιών.
Είναι γνωστός επίσης στις λατινικές μεταφράσεις και ως Diocles Medicus (Ντιοκλής Μέντικους, Διοκλής ο ιατρός).
Εφευρέσεις
Ο Διοκλής είχε εφεύρει ένα χειρουργικό εργαλείο το οποίο χρησιμοποιούνταν για την αφαίρεση βελών τα οποία είχαν εισχωρήσει στο σώμα, και έγινε γνωστό με την ονομασία κυαθίσκος τοῦ Διοκλέους (κουτάλι του Διοκλή). Το εργαλείο αυτό αναφέρεται πως είχε χρησιμοποιηθεί και για την αφαίρεση του βέλους από το μάτι του Φίλιππου Β´ της Μακεδονίας.
Άλλη εφεύρεση του αποτελεί και ένα είδος επίδεσμου ο οποίος πήρε το όνομα του.
Έργα
Οι τίτλοι των έργων που αποδίδονται στον Διοκλή είναι οι παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Κάρυστος
Εδουάρδος, 4ος δούκας του Γκουιμαράες
Ο Εδουάρδος, πορτογαλ. Duarte (7 Οκτωβρίου 1515 - 20 Σεπτεμβρίου 1540) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν 4ος δούκας τού Γκουιμαράες (1537-40).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.
Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα ως πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Εκπαιδευτής του ήταν ο Αντρέ ντε Ρεσένντε, δομινικανός μοναχός και αρχαιολόγος, που αργότερα έγραψε τη βιογραφία τού Ντουάρτε. Τού Εδουάρδου τού άρεσε να κυνηγά και ήταν αρκετά καλός μουσικός. Έκανε γάμο με την κόρη τού 3ου εξαδέλφου του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα, που είχε προίκα το δουκάτο τού Γκουιμαράες, στο οποίο ήταν δούκισσα ιδίω δικαιώματι. Μετά τον γάμο του έγινε ο 4ος δούκας τού Γκουιμαράες.
Απεβίωσε στη Λισσαβόνα το 1540 σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στη μονή τού Ζερόνιμος στη Λισσαβόνα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Ισαβέλλα, δούκισσα suo jure τού Γκουιμαράες, κόρη τού Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
Καζακστανός
Ο όρος Καζακστανός μπορεί να αναφέρεται:
Η λέξη Καζάκος συχνά χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την Τουρκική εθνική ομάδα, ενώ το Καζακστανοί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί σε όλους τους πολίτες του Καζακστάν.
Καρδιολογία
Καρδιολογία (από την ελληνική λέξη καρδία και την κατάληξη -λογία) είναι ιατρική ειδικότητα που ασχολείται με τις παθήσεις της ανθρώπινης καρδιάς.
Ο τομέας περιλαμβάνει τη διάγνωση και τη θεραπεία των συγγενών ανωμαλιών της καρδιάς, της στεφανιαίας νόσου, της καρδιακής ανεπάρκειας, της βαλβιδικής καρδιακής νόσου και της ηλεκτροφυσιολογίας της καρδιάς.
Οι γιατροί που ειδικεύονται σε αυτόν τον τομέα της ιατρικής ονομάζονται καρδιολόγοι και δεν πρέπει να συγχέονται με τους καρδιοχειρουργούς, οι οποίοι είναι οι χειρουργοί που εκτελούν καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις.
Καρδιά
thumb|240px|Διάγραμμα ροής του αίματος της ανθρώπινης καρδιάς. Μπλε στοιχεία δείχνουν οδούς από-οξυγονωμένου αίματος και τα κόκκινα στοιχεία δείχνουν οξυγονωμένες οδούς.
Η καρδιά έχει πολλά ανατομικά χαρακτηριστικά (π.χ. κόλποι, κοιλία, καρδιακής βαλβίδας) και πολλές φυσιολογικές λειτουργίες (π.χ. συστολή, ήχους, μεταφορτίο) που απασχολούν την καρδιολογία.
Είναι ένας μυς που λειτουργεί σαν αντλία προωθώντας το αίμα. Σε κάθε μέρος της καρδιάς είναι δυνατό να υπάρξει βλάβη και η καρδιά διαχωρίζεται, βάση της φυσιολογίας της, σε μηχανικό και ηλεκτρικό σύστημα.
Το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς επικεντρώνεται στην περιοδική συστολή (συμπίεσή) της, μυϊκά κύτταρα που προκαλείται από τον καρδιακό βηματοδότη, που βρίσκεται στον κολποκοιλιακό κόμβο.
Η μελέτη των ηλεκτρικής της λειτουργίας είναι ένα υποπεδίο της ηλεκτροφυσιολογίας που ονομάζεται καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία και ερευνάται με το ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ/EKG).
Το δυναμικό ενέργειας που παράγεται από το βηματοδότη διαδίδεται σε όλη την καρδιά με ένα συγκεκριμένο μοτίβο και το σύστημα που μεταφέρει το δυναμικό αυτό ονομάζεται ηλεκτρικό σύστημα αγωγιμότητας.
Η δυσλειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους, όπως το σύνδρομο Wolff-Parkinson-White, η κοιλιακή μαρμαρυγή και ο κολποκοιλιακός αποκλεισμός.
Το μηχανικό σύστημα της καρδιάς εστιάζει στην κίνηση του αίματος και τη λειτουργικότητα της καρδιάς ως αντλίας. Η μη επαρκής διακίνηση του αίματος μπορεί να οδηγήσει σε έκπτωση λειτουργίας άλλων οργάνων και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο, αν είναι σοβαρή.
Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια κατάσταση κατά την οποία οι μηχανικές ιδιότητες της καρδιάς έχουν εκπέσει πλήρως και η καρδιά ανεπαρκή ή έχουν ελαχιστοποιηθεί και η ο καρδιακός μυς εμφανίζει ελαττωμένη λειτουργικότητα, πράγμα που σημαίνει ανεπαρκής κυκλοφορία αίματος.
Υπάρχουν κι άλλες παθήσεις της καρδιάς που διαταράσσουν τόσο τις ηλεκτρικές, όσο και τις μηχανικές ιδιότητες της καρδιάς. Η πιο οδυνηρή διαταραχή είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΕΜ) ή καρδιακή ανακοπή. Αυτή προκαλεί κυτταρικό θάνατο της καρδιάς που μειώνει τη λειτουργικότητά της και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο εάν είναι σοβαρό (μαζικό από στένωση βασικών κλάδων των στεφανιαίων) ή δεν προληφθεί εγκαίρως.
Διαταραχές
Η καρδιολογία ασχολείται με την κανονική λειτουργία της καρδιάς και τις αποκλίσεις από αυτή.
Διαταραχές της καρδιάς οδηγούν σε καρδιακές παθήσεις και καρδιαγγειακή νόσο και ευθύνονται για σημαντικό αριθμό θανάτων: η καρδιαγγειακή νόσος είναι η μεγαλύτερη αιτία θανάτου και προκάλεσε το 29,34% του συνόλου των θανάτων το 2002.
Πολλές διαταραχές αφορούν την ίδια την καρδιά, αλλά άλλες σχετίζονται με παθολογία των μεγάλων αγγείων που συνδέονται άμεσα με αυτή καθώς και με τη συσχέτιση της με άλλες παθολογικές καταστάσεις.
Διαταραχές της στεφανιαίας κυκλοφορίας
Σε αντίθεση με τη φυσιολογική λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, η καρδιά δεν μπορεί να λάβει αρκετό οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες από το αίμα που προωθεί και πρέπει να τροφοδοτηθεί η ίδια με αίμα όπως οποιοδήποτε άλλο όργανο στο σώμα.
Αυτή η κυκλοφορία του αίματος ονομάζεται στεφανιαία κυκλοφορία και αποτελείται από τις στεφανιαίες αρτηρίες και τη στεφανιαία φλέβα.
Οι διαταραχές της στεφανιαίας κυκλοφορίας είναι:
Καρδιακή ανακοπή
thumb|250px|Η καρδιακή ανακοπή απειλεί άμεσα την ζωή. Οφείλεται σε σοβαρές αρρυθμίες πάνω σε έδαφος οξέος ή παλαιού εμφράγματος μυοκαρδίου.
Η θεραπεία της καρδιακής ανακοπής περιλαμβάνει καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (CPR) και απινίδωση, ανάλογα με την ακριβή αιτία της καρδιακής ανακοπής.
Διαταραχές του περικαρδίου
Το περικάρδιο είναι ένας διπλοτοιχωματικός υμένας- ινώδες περικάρδιο και ορογόνο περικάρδιο - το οποίο περιβάλλει την καρδιά.
Διαταραχές στις βαλβίδες της καρδιάς
thumb | 300px | 3D αναπαράσταση της καρδιάς, όπως φαίνεται από την κορυφή προς τις βαλβίδες, εικόνα κλίσης 180° σε σχέση με την παραπάνω εικόνα. Η πνευμονική βαλβίδα δεν είναι ορατή, γλώχινες της τριγλώχινας και αορτική βαλβίδα μόνο εν μέρει ορατές. Στα αριστερά δύο εικόνες σε 2D από το ίδιο σύνολο δεδομένων, που δείχνουν τριγλώχινα και μιτροειδή βαλβίδα (παραπάνω) και αορτική και μιτροειδή βαλβίδα (κάτω).
Η καρδιά έχει τέσσερις βαλβίδες. Η αδυναμία προώθησης του αίματος στην συστηματική κυκλοφορία και η στάση του τις καρδιακές κοιλότητες προκαλεί (σε βάθος χρόνου) ανεπάρκεια και παλινδρόμηση του αίματος. Η στένωση των βαλβίδων εμποδίζει τη ροή και ονομάζεται στένωση.
Συγγενείς ανωμαλίες της καρδιάς
Συγγενείς ανωμαλίες της καρδιάς είναι οι ατέλειες στη δομή της καρδιάς που είναι παρούσες κατά τη γέννηση.
Διαγνωστικές εξετάσεις και διαδικασίες
Διάφορες καρδιολογικές διαγνωστικές εξετάσεις και διαδικασίες.
Όσιος Λουκάς ο Στειριώτης
Ο Άγιος Λουκάς ο Στειριώτης (896 - 953) ήταν Έλληνας μοναχός, άγιος, κτήτορας της ομώνυμης μονής, στην οποία ασκήτεψε. Μετά το θάνατό του και συγκεκριμένα το 962 ανώνυμος αμθητής του συνέγγραψε το βίο του οσίου, ο οποίος αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών για τον όσιο αλλά και το μοναστήρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 10ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής
Σουλπικία Δρυαντίλα
Η Σουλπικία Δρυαντίλα, λατιν.: Sulpicia Dryantilla (απεβ. το 260/261) ήταν σύζυγος του Ρεγαλιανού, Ρωμαίου σφετεριστή εναντίον του Γαλλιηνού. Ο Ρεγαλιανός της έδωσε τον τίτλο της Αυγούστας για να νομιμοποιήσει τη διεκδίκησή του. Ουσιαστικά τίποτε δεν είναι γνωστό για αυτήν, εκτός από το ότι ήταν κόρη της Κλαυδίας Αμμιανής Δρυαντίλας (Claudia Ammiana Dryantilla) και του Σουπίκιου Πολλίο (Sulpicius Pollio), ενός καταξιωμένου γερουσιαστή και αξιωματικού υπό τον Καρακάλλα. Πιθανότατα απεβίωσε το 260/261 μαζί με τον σύζυγό της, όταν αυτός σκοτώθηκε από έναν συνασπισμό των δικών του ανθρώπων και των Ροξολάνι.
Ο Ρεγαλιανός έκοψε αργυρούς αντωνινιανούς με τη μορφή της: στη μία όψη το κεφάλι της Σ. Δρυαντίλας (προς τα δεξιά) επί ημισελήνου και στην άλλη όψη η Ήρα όρθια (προς τα αριστερά), κρατά patera (φιάλη προσφορών) στο δεξί και μακρύ σκήπτρο στο αριστερό χέρι. Επιγρ.: SVLP. DRYANTILLA AVG. / IVNONI REDINE (αντί του ορθού JUNO REGINA). 2,90 γραμ., 20 χλστ. όπηκε στο Καρνούντον το 260.
Φώτης Μουστάκης
Ο Φώτης Μουστάκης (1937 - 2016) ήταν Έλληνας πρωταθλητής ποδηλασίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου 2016. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Ποδηλάτες Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ρωσική ναυτική εγκατάσταση στην Ταρτούς
Η ρωσική ναυτική εγκατάσταση στην Ταρτούς (ρωσικά: 720-й ПМТО ВМФ России в Сирии) είναι μισθωμένη στρατιωτική εγκατάσταση του ρωσικού πολεμικού ναυτικού που βρίσκεται στο λιμάνι της πόλης Ταρτούς της Συρίας. Η επίσημη ρωσική χρήση ταξινομεί την εγκατάσταση ως Σημείο Υλικού Τεχνικής Υποστήριξης (Пункт материально-технического обеспечения, ПМТО) και όχι ως βάση. Η Ταρτούς είναι το μοναδικό μεσογειακό σημείο επισκευής και αναπλήρωσης του ρωσικού πολεμικού ναυτικού, που γλιτώνει τα πολεμικά πλοία της Ρωσίας που χρειάζονται επισκευή από ένα ταξίδι προς στις βάσεις τους στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Τουρκικών Στενών.
Η Ταρτούς φιλοξενεί ναυτική υπηρεσία παροχής και συντήρησης της σοβιετικής εποχής, βάσει συμφωνίας του 1971 με τη Μπααθιστική Συρία, η οποία ήταν - μέχρι το δεύτερο έτος του Συριακού Εμφύλιου Πολέμου - στελεχωμένη από ρωσικό ναυτικό προσωπικό. Πρόσφατα, η εγκατάσταση φιλοξένησε το πλωτό εργαστήριο PM-138 της κατηγορίας Amur, ικανό να παρέχει τεχνική συντήρηση στα ρωσικά πολεμικά πλοία που βρίσκονται στη Μεσόγειο.
Η εγκατάσταση στην Ταρτούς μπορεί να φιλοξενήσει τέσσερα σκάφη μεσαίου μεγέθους μόνο εάν λειτουργούν και οι δύο πλωτές αποβάθρες μήκους 100 μέτρων, εντός του βόρειου κυματοθραύστη. Δεν είναι σε θέση να φιλοξενήσει κανένα από τα σημερινά μεγάλα πολεμικά πλοία του ρωσικού ναυτικού, τα οποία κυμαίνονται σε μήκος από τις φρεγάτες των 129 m τύπου Neustrashimyy έως τα αντιτορπιλικά 163 m τύπου Udaloy, πολύ λιγότερο καταδρομικά όπως το 186,4 m τύπου Slava και τα τύπου Kirov με μήκος 252 m ή αεροπλανοφόρα τύπου Kuznetsov της τάξης των 305 m.
Τον Ιανουάριο του 2017 η Ρωσία και η Συρία υπέγραψαν συμφωνίες για την επέκταση του ελέγχου της Ρωσίας επί των εγκαταστάσεών της για 49 χρόνια και την παροχή κυριαρχίας στην περιοχή. Επιτρέπει στη Ρωσία να πραγματοποιήσει εκσκαφές, να εγκαταστήσει πλωτές αποβάθρες και να εκτελέσει εργασίες επισκευής για να επεκτείνει τη χωρητικότητά της σε 11 πολεμικά πλοία, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών πλοίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρτούς Ναυτικη Εγκατάσταση Ταρτούς Ναυτικη Εγκατάσταση
Τιτίκα Νικηφοράκη
Η Τιτίκα Νικηφοράκη ( Ηράκλειο Κρήτης, 1912 ή 1914 - Αθήνα 20 Οκτωβρίου 2019) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, συγγραφέας και καθηγήτρια υποκριτικής.
Βιογραφία
Παντρεμένη αρχικά με το ζωγράφο Νίκο Νικολάου, ερχόταν σε συχνή επαφή με πολλούς δημιουργούς του πνεύματος όπως τους Τσαρούχη, Εγγονόπουλο, Μόραλη, Καπράλο (γλύπτη) απ’ τους οποίους επηρεάστηκε πολύ στη δουλειά της, όπως δήλωσε στη μοναδική της συνέντευξη. Η θεατρική της πορεία, στο ξεκίνημά της, δεν υπήρξε εύκολη, λόγω του ότι ο πατέρας της δεν συμφωνούσε με την προοπτική να γίνει ηθοποιός. Έτσι η Νικηφοράκη γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών, αλλά στα κρυφά έφευγε και παρακολουθούσε θεατρικές σπουδές.
Απόφοιτος με άριστα της Δραματικής Σχολής  (σύγχρονη με την Ασπασία Παπαθανασίου, τη Μελίνα Μερκούρη,  τον Ανδρέα Φιλιππίδη κ.α.) του –τότε- Βασιλικού Θεάτρου με δάσκαλους το Ροντήρη και τον Βεάκη, εντάχθηκε άμεσα στο δυναμικό του. Πρώτη σκηνική παρουσία της υπήρξε η συμμετοχή της στο Χορό της παράστασης «Ηλέκτρα». Η πρώτη ερμηνεία της πραγματοποιήθηκε σε ηλικία 21 ετών, στο έργο «Πέερ Γκυντ» του Ερρίκου Ίψεν στο Εθνικό Θέατρο. Λίγα χρόνια μετά εντάχθηκε σε ανεξάρτητο θίασο μαζί με τις Βάσω Μανωλίδου και Μαίρη Αρώνη. Πρωταγωνίστησε, μεταξύ άλλων, στα έργα «Άνθρωποι και Ποντίκια» και «Όνειρο Θερινής Νύκτας» σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν, που παίχθηκαν στο Εθνικό Θέατρο. Υπήρξε (σε δεύτερο γάμο) σύζυγος του θιασάρχη ηθοποιού Νίκου Χατζίσκου και συνθιασάρχης του στο υπαίθριο θέατρο «Κήπος» του Εθνικού Κήπου, όπου πραγματοποίησαν πρωτοποριακές εκδηλώσεις. Μαζί του δημιούργησε αρκετές ακόμη θεατρικές σκηνές όπως η «Κάβα» και έπαιξαν ενδιαφέροντες  ρόλους. Από ανθρώπους της τέχνης θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες δασκάλες του θεάτρου.
Έφυγε από τη ζωή στις 20 Οκτωβρίου 2019, σε ηλικία 105 ή 107 ετών.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Νικηφοράκη, ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Φραγκίσκος του Μονμορανσύ
Ο Φραγκίσκος, γαλλ.: François Duc de Montmorency, Iππότης της Περικνημίδος, (17 Ιουλίου 1530 – 6 Μαΐου 1579) ήταν Γάλλος ευγενής, κυβερνήτης, διπλωμάτης και στρατιωτικός κατά τη διάρκεια των τελευταίων Ιταλικών Πολέμων και των πρώτων Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων. Γιος του Aν του Moνμορανσύ ευνοούμενου του βασιλιά, και της Mαγδαληνής της Σαβοΐας, ο Moνμορανσύ ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία κατά τη στέψη του Ερρίκου Β΄ το 1547. Με την επανέναρξη των Ιταλικών Πολέμων το 1551 πολέμησε στην κατάληψη τού Κιέρι, στην περίφημη άμυνα τού Μετς και στην υπεράσπιση τού Τερουάν. Στην τελευταία συμπλοκή, συνελήφθη από τις αυτοκρατορικές δυνάμεις και δόθηκε για λύτρα. Πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια σε αιχμαλωσία πριν επιστρέψει στη Γαλλία το 1556. Επιστρέφοντας αμέσως στη σύγκρουση συμμετείχε στην καταστροφική εκστρατεία του Σαιν-Κεντίν, κατά την οποία ο γαλλικός στρατός καταστράφηκε και ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε. Αφού υπηρέτησε ως υπολοχαγός στην Πικαρδία, βρήκε τον εαυτό του να κερδίζει πλεονέκτημα με το τέλος του Ερρίκου Β΄, καθώς το νέο καθεστώς του δούκα του Γκιζ αποζημίωσε την οικογένεια Moνμορανσύ για την κατάληψη του τίτλου μεγάλου μαγίστρου, με την παροχή μίας στραταρχικής ράβδου στον Μονμορανσύ.
Πίσω το 1556 κατά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία, του είχε δοθεί η διπλή τιμή του κυβερνήτη του Ιλ-ντε-Φρανς και αυτού του Παρισιού. Θα κατείχε αυτά τα αξιώματα με σύντομες διακοπές μέχρι το τέλος του, κτίζοντας μία σημαντική βάση εξουσίας στην πρωτεύουσα. Ο πατέρας του απογοητεύτηκε, όταν έμαθε κατά την απελευθέρωσή του ότι είχε κανονίσει κρυφά έναν γάμο και ο Moνμορανσύ αναγκάστηκε να ακυρώσει τη συμφωνία, για να μπορέσει να νυμφευτεί την κόρη του βασιλιά Ντιάν της Γαλλίας. Ως κυβερνήτης του Ιλ-ντε-Φρανς άσκησε μια μέτρια καθολική επιρροή, που εξόργισε ριζοσπαστικά στοιχεία της πόλης, που τον κατηγόρησαν για κρυπτο-προτεσταντισμό. Αυτό τον ωφέλησε, καθώς το στέμμα κινούνταν όλο και περισσότερο προς την κατεύθυνση της ανοχής, με αποκορύφωμα το Διάταγμα του Ιανουαρίου που αναγνώριζε το δικαίωμα της προτεσταντικής λατρείας το 1562. Κατά τη διάρκεια των πρώτων εμφυλίων πολέμων παρέμεινε πιστός στο στέμμα, αλλά αντιπροσώπευε μια συμφιλιωτική θέση στο βασιλικό συμβούλιο, συμμετέχοντας συχνά σε ειρηνευτικές συνομιλίες. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου θρησκευτικού πολέμου πολέμησε στο Σεν Ντενί, όπου σκοτώθηκε ο πατέρας του, αφήνοντάς τον δούκα.
Γάμος
μικρογραφία|279x279εσ| Ντιάν της Γαλλίας, η σύζυγός του.
Έπειτα από το τέλος του Οράτιου Φαρνέζε δούκα του Κάστρο, η νόθη κόρη του βασιλιά, η Ντιάν της Γαλλίας ήταν πάλι διαθέσιμη σε γάμο. Ο κοντόσταυλος Μονμορανσύ ζητούσε δυνητικό πλεονέκτημα στην οικογένεια, και πείστηκε από τον βασιλιά να την παντρέψει με τον γιο του Φραγκίσκο του ΜΟνμορανσύ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Θωμάς Χούτας
Ο Θωμάς Χούτας (1939-2017) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία στις 15 Ιουλίου 1939 και ήταν γιος του πρώην βουλευτή και υπουργού, Στυλιανού Χούτα. Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας από τον Μάιο του 1980 έως τον Μάιο του 1981. Στις εκλογές του 1981 εξελέγη πρώτος επιλαχών βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία, καταλαμβάνοντας την έδρα του Χριστόφορου Στράτου έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του τελευταίου, τον Απρίλιο του 1982. Επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985, όμως έπειτα από επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων η ΝΔ έχασε μία έδρα από το ΠΑΣΟΚ και βουλευτής εξελέγη στη θέση του Χούτα ο Αθανάσιος Δημητρακόπουλος.
Το 2007 στήριξε στις εκλογές την Δημοκρατική Αναγέννηση του Στέλιου Παπαθεμελή και το 2012 πολιτεύτηκε με το κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες στην Αιτωλοακαρνανία, χωρίς επιτυχία.
Πέθανε στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός" στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2017 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου στο Μαρούσι. Η ταφή του έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου στην Αμφιλοχία.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Λουδοβίκος Γ΄ της Ολάβα
Ο Λουδοβίκος Γ΄, πολων. Ludwik IΙI z Brieg (πριν το 1405 - πριν τις 18 Ιουνίου 1441) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολάβας/Όλαου (από το 1419/20) και δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν και Χόινουφ/Χάυναου (από το 1431).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Θ΄ δούκα του Μπζεγκ, Λούμπεν & Ολάβα και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Πσεμύσλαφ Α΄ Νόσακ δούκα του Τσέσυν.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1972
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1972 ή Β΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ενόργανης Γυμναστικής ήταν η 2η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε δύο διαφορετικές πόλεις. Το πρωτάθλημα ανδρών διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Νίκαιας, στην Αθήνα από την Τετάρτη 3 έως και την Κυριακή 7 Μαΐου και το πρωτάθλημα γυναικών στο Παλέ ντε Σπορ, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 22 έως και την Κυριακή 23 Μαΐου του 1972. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο. και στις γυναίκες ο Σ.Ε.Ρ.Γ. Πανθεσσαλονίκειος.
Αδρών (Αθήνα)
1971 | 1972 | 1973 | 1974
Γυναικών (Θεσσαλονίκη)
1971 | 1972 | 1973 | 1974
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1972 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στην Αθήνα Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη
Μηχανή σειράς Ο.Σ.Ε. Α 451
Η σειρά A.451 του ΟΣΕ, είναι μια σε λειτουργία σειρά ντιζελοκίνητων μηχανών έλξης, που αποτελεί τμήμα του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ / ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Κατασκευάστηκαν από την ALCO/MLW το 1973 για τον ΟΣΕ, δύο χρόνια μετά την ίδρυσή του. Συνολικά παράχθηκαν 20 μονάδες, με αρίθμηση Α451 έως Α470. Διέθεταν κινητήρα ALCO 12-251C V12 κυλίνδρων ισχύος 2750 ΗΡ προ της κύριας γεννήτριας (περίπου 2050kW).
1973-1980: Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα
Δρομολογήθηκαν σε ταχείες επιβατικές και βαριές εμπορικές αμαξοστοιχίες στον άξονα Πειραιά-Θεσσαλονίκης, καθώς και στην έλξη των διεθνών δρομολογίων τις περιόδους (Acropolis Express, Athens Express, Hellas Express, κλπ.) Ο αρχικός τους χρωματισμός, ήταν ασημί λωρίδες σε μπλε χρώμα. Από τις 20 μονάδες, οι 3 καταστράφηκαν σε ατυχήματα και εκποιήθηκαν. Μετά, μεταφέρθηκαν στο Μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, όπου εκτελούσαν δρομολόγια κυρίως προς Κοζάνη και  Αλεξανδρούπολη.
== Διαδρομή == Οι ντιζελομηχανές κατηγορίας A.451 εξυπηρετούν μεγάλα εμπορευματικά τρένα.
1970-1990
Με την ίδρυση του ΟΣΕ το 1971, υπάρχουν ελλείψεις στο τροχαίο υλικό. Η εποχή του ατμού έχει τελειώσει και οι διαθέσιμες ατμομηχανές δεν είναι αρκετές. Τα τρένα των Ελληνικών Κρατικών Σιδηροδρόμων A-200 A.300, A.320 , A.400 και A.350εισήχθησαν από το 1961 έως το 1967 και τοποθετήθηκαν στη βασική γραμμή και αριθμούσαν περίπου 63 μονάδες, αλλά όλα είχαν μικρή επίδραση σε σύγκριση με τις προβλέψιμες ανάγκες. Τα οχήματα εκσυγχρονίζονται και τα τρένα αυξάνονται και ζυγίζονται. Από την άλλη πλευρά, πολλές από τις παλαιές μονάδες έχουν καταστραφεί σε ατυχήματα, ενώ άλλες έχουν υποστεί ζημιά λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Έτσι, η προμήθεια νεότερων ισχυρότερων κινητήρων καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική. Για την προμήθεια 20 νέων μονάδων, επιλέχθηκε και πάλι η αμερικανική μάρκα, αυτή τη φορά, το καναδικό υποκατάστημα της, Montreal Locomotive Works. Αν και ένας αμερικανικός τίτλος, η συντομογραφία προφέρεται στο γερμανικό "Em-El-Ve" (MLW). Η δουλειά της MLW συνεχίστηκε με την παράδοση προϊόντων σχεδιασμού ALCo σε όλες τις κατευθύνσεις του κόσμου. Ταυτόχρονα, έδωσαν στην Ευρώπη μια μεγάλη έκδοση των εξαγωγών M-liners το 1974.Co′Co ′.
Από το 1973, οι ατμομηχανές ασχολούνται με τη μεταφορά βαρέων εμπορικών και επιβατικών αμαξοστοιχιών στο δίκτυο κανονικής εμβέλειας μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης και μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αλεξανδρούπολης και Θεσσαλονίκη-Λάρισας, όπου παρέμειναν μέχρι το 1998. Στη συνέχεια, η σειρά αντικατέστησε το έργο Κατηγορία A.321 στη γραμμή Κοζάνης έως ότου τα πετρελαιοκίνητα σύνολα καταλάβουν την κυκλοφορία εκεί. Μεταξύ αυτών είναι τα κύρια διεθνή δρομολόγια "Hellas Express". Μερικές από τις καινοτομίες που εισάγουν, η ισχύς ισχύος για τα βαρέα ανελκυστήρες, ο συνδυασμός ηλεκτρικής κίνησης που επέτρεψε καλή επιτάχυνση για τα επιβατικά τρένα και το δυναμικό φρένο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ελληνική αμαξοστοιχία, τα εργονομικά χειριστήρια και την εξαιρετική ανάρτηση. Ωστόσο, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1080, οι ατμομηχανές θα έχουν προβλήματα στην αξιοπιστία τους, κυρίως λόγω αστοχίας υλικού στις κυλινδροκεφαλές και τους υπερσυμπιεστές. Η τότε διαχείριση θα αποφασίσει να μειώσει την ισχύ κατά 12% (2400 hp).
Το 1974, ο OSE παραγγέλνει 10 παρόμοιες μηχανές MX-636 από την MLW, μεγαλύτερες σε μέγεθος, βάρος και ισχύ. Απελευθερώθηκαν το 1975 και πήραν την αρίθμηση A.501 έως A.510.
Η σειρά A.500 του ΟΣΕ, είναι μια σε λειτουργία σειρά ντιζελοκίνητων μηχανών έλξης, που αποτελεί τμήμα του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ / ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Κατασκευάστηκαν από την ALCO/MLW το 1974 για τον ΟΣΕ. Συνολικά παράχθηκαν 10 μονάδες, με αρίθμηση Α501 έως Α510. Διέθεταν κινητήρα ALCO 16-251E V16 κυλίνδρων ισχύος 3600 ΗΡ προ της κύριας γεννήτριας (περίπου 2680kW).
Αυτές οι μονάδες θα λειτουργούν για αρκετά χρόνια έως ότου οι μηχανές ADTranz θα αντικαταστήσουν τόσο τις παλαιότερες μονάδες όσο και τις ίδιες στα επιβατικά τρένα με τη συντριπτική πλειοψηφία. Οι καλές προδιαγραφές τους, ιδανικές για εμπορευματικά τρένα, θα οδηγήσουν τη διοίκηση της εταιρείας να αποφασίσει να διατηρήσει αυτές τις μονάδες σε λειτουργία για το σκοπό αυτό. Ακολουθώντας τη μοίρα των προκατόχων τους, εγκαθίστανται στην Αποθήκη Θεσσαλονίκης, όπου συνεχίζουν να υπηρετούν μέχρι σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και μετά την άφιξη του ADtranz. Αυτές οι μηχανές χρησιμοποιήθηκαν περιστασιακά σε τοπικά τρένα, και πολλές φορές, ειδικά μετά την ανοικοδόμησή τους, ανέλαβε την έλξη του 444-445 "Dostluk Ekspresi" (Θεσσαλονίκη Express) από Θεσσαλονίκη-Κωνσταντινούπολη. Από το 1980 παρέμεινε η πιο αξιόπιστη μηχανή έλξης με τον χαμηλότερο βαθμό ακινησίας. Τον Μάρτιο του 99 το MLW αναφέρεται ως η κανονική δύναμη στο "Hellas Express" από τη Θεσσαλονίκη στην Εδομένη. Τον Απρίλιο του 1999, ένα MLW εξυπηρέτησε το καθένα ως το γνωστά "Thunderbirds" στο Λιανοκλάδι (Α-467) και στη Λάρισα (Α-470).
2000-σήμερα
Η πρώτη προσπάθεια ανακατασκευής των μονάδων ήταν το 2001. Η ανακατασκευή περιελάμβανε την αφαίρεση της γεννήτριας ατμού και τη διαμόρφωση των κεφαλών στα πρότυπα των ατμομηχανών κατηγορίας A-500 και κάποιες άλλες τροποποιήσεις και βελτιώσεις. Οι πρώτες 2 μονάδες που ξαναχτίζονται στον Πειραιά είναι οι A-461 και A-468. Μετά την επιστροφή του A-504 από τις εγκαταστάσεις NREC στο Ιλλινόις, τότε η διοίκηση του ΟΣΕ αποφασίζει να τα ανακατασκευάσει όλα με το στυλ των προαναφερθεισών μηχανών. Οι ατμομηχανές αφαιρέθηκαν από τους κινητήρες και, λόγω της εγκατάστασης του νέου λογισμικού παρακολούθησης κινητήρα ντίζελ, το διαμέρισμα του κινητήρα ήταν τοποθετημένο 1 μέτρο πιο μπροστά. Σύγχρονα εργονομικά χειριστήρια και κλιματισμός καμπίνας εγκαταστάθηκαν στο N / H. Σήμερα, οι τελευταίες 2 μονάδες βρίσκονται στο Εργοστάσιο Πειραιώς και περιμένουν την ολοκλήρωση των εργασιών.
Εξωτερική εμφάνιση
Η εξωτερική εμφάνιση των μηχανών αποτελείται από μια μπλε οριζόντια λωρίδα με κίτρινο περίγραμμα που καταλήγει σε ένα πορτοκαλί-κόκκινο βέλος, που καλύπτει τη μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Πριν από τις τροποποιήσεις, οι μονάδες ήταν πορτοκαλί με λευκές οριζόντιες ρίγες που ενώθηκαν στις μάσκες δημιουργώντας ένα τρίγωνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρένα της Ελλάδας
Παραλία Εύβοιας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Παραλία (αποσαφήνιση)
Η Παραλία ή Παραλία Βαθέος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της κωμόπολης Βαθύ στην Περιφερειακή Ενότητα Ευβοίας ο οποίος βρίσκεται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα, στις δυτικές ακτές του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου. Αποτελεί τη βορειοανατολική συνέχεια της κωμόπολης και στα απέναντί της παράλια του Ευβοϊκού φαίνεται η Νέα Λάμψακος και ο Άγιος Νικόλαος. Απέχει (οδηγικά) 12 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Χαλκίδας, 9 χλμ. Β.-ΒΑ. από τον κόμβο Σχηματαρίου του Αυτοκινητόδρομου 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι) και 33,5 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Θήβα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βαθέος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Βαθύ, το Μικρό Βαθύ και τη Ριτσώνα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Βαθέος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αυλίδος του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 602 μόνιμους κατοίκους.
Σημείωση
Στην ίδια Δημοτική Ενότητα και σε απόσταση 4 χλμ. ΝΑ. βρίσκεται ο οικισμός Παραλία Αυλίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Τσεγκαγιέ Γκαμπρέ-Μεντίν
Ο Τσεγκαγιέ Γκαμπρέ-Μεντίν (αμχ. ጸጋዬ ገብረ መድኅን = Tsegaye Gabre-Medhin, 17 Αυγούστου 1936 – 25 Φεβρουαρίου 2006) ήταν Αιθίοπας ποιητής και συγγραφέας μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Αιθίοπες μυθιστοριογράφους, μαζί με τους Μπααλού Γκιρμά και Χαντίς Αλεμαγιέχου, με τα βιβλία του να έχουν εμπορική επιτυχία και ταυτοχρόνως να αποτελούν αντικείμενα επιστημονικών διατριβών. Τα ποιήματά του είναι ευφάνταστα έπη που ξυπνούν εθνικιστικούς συνειρμούς, ώστε να θεωρείται ως ένας από τους εθνικούς ποιητές της νεότερης Αιθιοπίας, μαζί με τον Γκιμπρεάμπ Τεφερί. Τα έργα του Γκαμπρέ-Μεντίν είναι γραμμένα μόνο στην αμχαρική και στην αγγλική γλώσσα.
Ζωή και αγώνες
Ο Γκαμπρέ-Μεντίν γεννήθηκε στο χωριό Μποντάα, κοντά στη μικρή πόλη Άμπο της περιοχής Ορόμια, στην τότε ιταλοκρατούμενη Αιθιοπία, περίπου 120 χιλιόμετρα από την Αντίς Αμπέμπα. Ο ίδιος ανήκει φυλετικά τόσο στους Αμχαρίτες, όσο και στους Ορόμο. Ως μαθητής έμαθε, όπως και πολλοί άλλοι Αιθίοπες μαθητές, τα γκιέζ, την παραδοσιακή εκκλησιαστική γλώσσα (το αιθιοπικό αντίστοιχο των αρχαίων ελληνικών). Επίσης βοηθούσε την οικογένειά του φροντίζοντας τα βοοειδή τους. Μαθητής ακόμα άρχισε να γράφει θεατρικά έργα, ένα από τα οποία με τίτλο «Ο βασιλιάς Διόνυσος και οι δύο αδελφοί», ανέβηκε σε παράσταση την οποία παρακολούθησε μεταξύ άλλων ο Αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ Α΄.
Εκείνη την εποχή ο Γκαμπρέ-Μεντίν ταξίδευε πολύ: Παρακολούθησε το πρώτο διοργανωμένο από την UNESCO Παγκόσμιο Φεστιβάλ Μαύρων Τεχνών στο Ντακάρ και το Παναφρικανικό Πολιτιστικό Φεστιβάλ στο Αλγέρι. Το 1966, σε ηλικία μόλις 29 ετών, τιμήθηκε με την ανώτατη λογοτεχνική διάκριση της χώρας του, το Βραβείο Αμχαρικής Λογοτεχνίας «Χαϊλέ Σελασιέ Α΄». Η βράβευση αυτή συνέτεινε ώστε να αποκτήσει τον τίτλο του «εθνικού ποιητή» με τον οποίο είναι γνωστός από τότε.
Μετά την ανατροπή του Αυτοκράτορα το 1974, ο Γκαμπρέ-Μεντίν διορίσθηκε για λίγο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, οπότε συμμετέσχε στη διοργάνωση του Τμήματος Θεατρικών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα. Το 1984 συνέγραψε ένα εκτεταμένο και πολύ ποιητικό δοκίμιο με τίτλο Αχνάρια στον Χρόνο, που εκδόθηκε σε μεγάλο σχήμα με φωτογραφίες από τον Ιταλό φωτογράφο Alberto Tessore. Το θέμα του ήταν η αιθιοπική ιστορία από την απώτατη προϊστορική εποχή της Λούσυ, του πρώτου γνωστού ανθρωπίνου, οστά του οποίου είχαν τότε ανακαλυφθεί στη βόρεια Αιθιοπία, στην έρημο του Αφάρ (Australopithecus afarensis).
Ο Γκαμπρέ-Μεντίν πίστευε πάντοτε στην ενότητα του αιθιοπικού λαού και διαισθανόταν ότι αυτή υπερέβαινε κατά πολύ τα καθαρώς πολιτικά θέματα της εποχής. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του τον απασχολούσαν όλο και περισσότερο ζητήματα ειρήνης, ανθρώπινων δικαιωμάτων και η αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας. Επίσης έλαβε αρκετά διεθνή βραβεία – το τελευταίο από τη Νορβηγία.
Ο συγγραφέας πέθανε σε ηλικία 70 ετών στο Μανχάταν, όπου ζούσε από το 1998 προκειμένου να δέχεται ιατρική φροντίδα για τη νεφρική ασθένεια από την οποία έπασχε. Παρά το ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει πια στην πατρίδα του, η οποία δεν είχε τον εξοπλισμό αιμοκάθαρσης από τον οποίο εξαρτιόταν η ζωή του, παρέμενε σε στενή επαφή με την αιθιοπική διασπορά. Η σορός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στην Αντίς Αμπέμπα, στον Ναό της Αγίας Τριάδας, όπου είναι θαμμένος και ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ.
Το έργο του
thumb|255px|O Γκαμπρέ-Μεντίν τη δεκαετία του 1980 Ο Γκαμπρέ-Μεντίν ήταν υπερήφανος για τη μακρά ιστορία ανεξαρτησίας της Αιθιοπίας και για τη μοναδική πόλιτιστική της κληρονομιά. Επέμενε ότι η χώρα του χρειαζόταν ήρωες και χρησιμοποιούσε το θέατρο ώστε να διδάξει στους συμπατριώτες του να σέβονται τους Αιθίοπες ήρωες του παρελθόντος τους. Για παράδειγμα, ένα από τα ευρύτερα επαινεθέντα θεατρικά έργα του, το Τεουόντρος, έχει ως θέμα τους αγώνες του Αυτοκράτορα Θεοδώρου Β΄ της Αιθιοπίας, που όντας πρωτοπόρος μεταρρυθμιστής και εκσυγχρονιστής, προτίμησε να αυτοκτονήσει τη Δευτέρα του Πάσχα του 1868 παρά να πέσει στα χέρια μιας εχθρικής εκστρατευτικής δυνάμεως των Βρετανών.
Παρομοίως, το θεατρικό έργο Ο Πέτρος τη μεγάλη ώρα, αφηγείται την ιστορία του Αμπούνε Πέτρος, του επισκόπου που συνόδευσε τα αιθιοπικά στρατεύματα στον αγώνα τους να αντισταθούν στην ιταλική κατοχή. Συλληφθείς από τον εχθρό στα προάστια της Αντίς Αμπέμπα, ο κληρικός εκτελέσθηκε μετά από μια δίκη-παρωδία.
Εκτός από αυτά, ο Γκαμπρέ-Μεντίν μετέφρασε τραγωδίες του Σαίξπηρ (με τα Άμλετ και Οθέλλος να αποτελούν τις δημοφιλέστερες μεταφράσεις του), αλλά και τα Ταρτούφος και Γιατρός με το στανιό του Μολιέρου, καθώς και το Η Μάνα Κουράγιο του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Είπε
''Να περπατά στα χνάρια των προγόνων του. Τούτη η γη είναι ένα μουσείο της αρχαίας ιστορίας του Ανθρώπου. Ο Αμερικάνος έχει πάει στο φεγγάρι και βρήκε σκόνη, τώρα πηγαίνει μακρύτερα να κοιτάξει για άλλους πλανήτες, πολύ καλά. Αλλά πρώτα «Γνώθι σαυτόν». Αυτό είναι που θα έλεγα στον Αμερικάνο φίλο μου.''
—Συνέντευξη για το τι σημαίνει Αιθιοπία στον μέσο Αμερικανό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφρικανοί ποιητές Κατηγορία:Αφρικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα
Μπρούνο Πέτκοβιτς
Ο Μπρούνο Πέτκοβιτς (Bruno Petković) είναι Κροάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν επιθετικός στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ και στην Εθνική Κροατίας.
Πρώιμη Καριέρα
Ο Πέτκοβιτς γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1994 στο Μέτκοβιτς της Κροατίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της πόλης που γεννήθηκε (Μέτκοβιτς) και πήρε μεταγραφή στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ στις 29 Αυγούστου του 2007. Τις επόμενες 2 σεζόν (2010-11) και (2011-12) αγωνίστηκε στη Χασκ Ζάγκρεμπ και στην Χρβάτσκι Ντραγκόβολιατς, πριν πάρει μεταγραφή στην ιταλική Κάλτσιο Κατάνια το καλοκαίρι του 2012.
Κάλτσιο Κατάνια
Το κόστος της μεταγραφής του Κροάτη επιθετικού δεν έγινε γνωστό. Αρχικά, προωθήθηκε στην ομάδα Νέων της Κάλτσιο Κατάνια και μπήκε στην αποστολή της πρώτης ομάδας για πρώτη φορά στις 27 Ιανουαρίου του 2013, δίχως να αγωνιστεί, στη νίκη της Κατάνια με 2-1 κόντρα στην Φιορεντίνα. Το ντεμπούτο του Πέτκοβιτς με την φανέλα της Κατάνια έγινε την τελευταία αγωνιστική της Σέριε Α, στο ματς κόντρα στη Τορίνο (2-2), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 89΄ στη θέση του Αλεχάντρο Ντάριο Γκόμεζ. Την επόμενη σεζόν (2013-14) καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα με το νούμερο 32.
Τραπάνι και Μπολόνια
Τον Ιούλιο του 2016, ο Πέτκοβιτς μετακόμισε στην ομάδα της Σέριε Β, Κάλτσιο Τραπάνι για 1,3 εκατομμύρια ευρώ και συνολικά σκόραρε 10 γκολ κι είχε 8 ασίστ με τη συγκεκριμένη ομάδα. Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις με την ομάδα της Τραπάνι, οδήγησαν την επόμενη σεζόν την Μπολόνια να πληρώσει 1.3 εκατομμύρια ευρώ και να τον εντάξει στο δυναμικό της τον Ιανουάριο του 2017. Είχε 22 συμμετοχές και 1 ασίστ, πριν γίνει δανεικός στην Ελλάς Βερόνα τον Γενάρη του 2018.
2018-19
Τον Αύγουστο του 2018 ο Μπρούνο Πέτκοβιτς πήρε μεταγραφή στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ από τη Μπολόνια, με την κροατική ομάδα να έχει την υποχρέωση να τον αγοράσει μετά το τέλος του δανεισμού, αν τηρηθούν ορισμένοι όροι. Την πρώτη χρονιά έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, τόσο στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου η ομάδα έφτασε μέχρι τους 16 της διοργάνωσης αλλά και στο πρωτάθλημα. Τελείωσε τη σεζόν με 12 γκολ και 10 ασίστ σε 39 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις.