cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Χάδερσλεου
Ο Ιωάννης της Δανίας ή Ιωάννης ο Πρεσβύτερος (Hans den Ældre, 29 Ιουνίου 1521 - 1 Οκτωβρίου 1580) ήταν ο μοναδικός δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Χάδερσλεου. Προερχόταν από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ και ήταν δούκας του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν (1544-80) μαζί με τους αδελφούς του Χριστιανό Γ΄ και Αδόλφο. Έδρα του ήταν το Χάδερσλεου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χάδερσλεου και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και της Σοφίας των Γκρίφφινς, κόρη του Μπογκισλάβ Α΄ της Πομερανίας. Ήταν ανιψιός του Ιωάννη της Δανίας, Νορβηγίας & Σουηδίας και (ως Ιωάννη Α΄) δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, έτσι ο Ιωάννης αριθμείται ως Β΄. Ήταν θείος του Ιωάννη Β΄ του νεότερου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ.
Του έδωσαν επιμελημένη παιδεία και πέρασε μερικά έτη στην Αυλή του Αλβέρτου των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας, συζύγου της ετεροθαλούς αδελφής του Δωροθέας, στο Κένιγκσμπεργκ. Η περιοχή ήταν ένα φέουδο της Πολωνίας, αλλά είχε εκσυγχρονιστεί από το Τάγμα των Τευτόνων της Πρωσίας με επιτυχία. Αυτή ήταν μία καθοριστική επίδραση στον Ιωάννη Β΄ για την κατανόηση της πολιτικής και της διοίκησης.
Δούκας του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν
Από το 1544 κυβερνούσε τα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν μαζί με το μεγαλύτερο αδελφό του Χριστιανό Γ΄ της Δανίας και με τον μικρότερο αδελφό του Αδόλφο. Διέμενε στο κάστρο Χάδερσλεου και αργότερα έκτισε το μεγαλοπρεπές κάστρο Χάνσμποργκ σε αναγεννησιακό ρυθμό στα ανατολικά της πόλης.
Η περιοχή του περιλάμβανε την κομητεία Χάδερσλεου, τις νήσους Νόρντστραντ και Φέμαρν (του Σλέσβιχ) και το Ρέντσμπουργκ (του Χόλσταϊν). Ακολούθησε τη Μεταρρύθμιση και ίδρυσε μερικά ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας και εκπαίδευσης. Αξιομνημόνευτο είναι το Νοσοκομείο δούκας Ιωάννης στο Χάδερσλεου. Εισήγαγε πολλές μεταρρυθμίσεις στο νομικό σύστημα και θεωρείτο ως ένας ακριβοδίκαιος νομοθέτης.
Η επικράτειά του περιλάμβανε την πιο ευάλωτη από τη θάλασσα ακτή, έτσι προγραμμάτισε εργασίες προστασίας από τη θάλασσα. Η ακτογραμμή είχε βαθείς κόλπους και ο Ιωάννης Β΄ κατασκεύασε αναχώματα και αποστραγγίσεις, ώστε ανακτήθηκε γη. Η περιοχή Ντίτμαρσεν, που κατοικείτο από ανεξάρτητους φεουδαλικά αγρότες, κατακτήθηκε από τους τρεις δούκες, που τη διένειμαν μεταξύ τους.
Απεβίωσε το 1580 στο κάστρο Χάνσμποργκ σε ηλικία 59 ετών, άγαμος. Την περιοχή του μοίρασαν μεταξύ τους ο Φρειδερίκος Β΄ της Δανίας (γιος του Χριστιανού Γ΄) και ο Αδόλφος.
Υστεροφημία
Ήταν ο μόνος δούκας που κατοίκησε στο Χάδερσλεου και μερίμνησε για την πόλη. Οι κάτοικοι κρατούν την ανάμνησή του και τον θεωρούν προστάτη της πόλης τους. Εκτός από το νοσοκομείο, η ετήσια εορτή της πόλης το καλοκαίρι φέρει το όνομα εορτή τού δούκα Χανς και η τοπική ζυθοποιΐα έχει μια μπύρα, που φέρει το όνομά του. Όλη η νομοθεσία του εκδόθηκε σε βιβλίο με τίτλο Οι αποφάσεις του Χάνσμποργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου
Η Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου (1809-1899) ήταν μια από τις αξιολογότερες γυναικείες φυσιογνωμίες της νεότερης Ελλάδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του προκρίτου Ανδρέα Καλαμογδάρτη. Κατά την έναρξη της επανάστασης κατέφυγε στην Πάτρα με τη μητέρα της και στη συνέχεια στην Ανκόνα της Ιταλίας. Εκεί σπούδασε και έμαθε ιταλικά, αλβανικά και αγγλικά. Το 1824 η οικογένεια της μετακόμισε στο Ναύπλιο, όπου η Καλλιόπη παντρεύτηκε τον Σπύρο Παπαλεξόπουλο, δήμαρχο Ναυπλίου και γερουσιαστή. Σύντομα η Καλλιόπη ξεχώρισε για το πνεύμα της ενώ το σπίτι της είχε μετατραπεί σε φιλολογικό σαλόνι. Προσέφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας της στους φτωχούς και στους πρόσφυγες. Τάχθηκε φανερά εναντίον του Όθωνα και έλαβε μέρος σε όλες τις αντι-οθωνικές αντιδράσεις. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, το 1850, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση για ένα μεγάλο διάστημα. Πρωτοστάτησε στην αποτυχημένη εξέγερση του Ναυπλίου, την 1η Φεβρουαρίου του 1862, γι' αυτό και καταδιώχθηκε από το Παλάτι. Όταν ο Όθων εκθρονίστηκε, κατέπλευσε το πλοίο «Ελλάς» στο Ναύπλιο και την μετέφερε στην Αθήνα ως προσκεκλημένη της Κυβέρνησης, όπου την τίμησαν για τη δράση της και της απένειμαν τιμητική σύνταξη 500 δρχ.
Πηγές
Καλλιοπη
Μιχαήλ Περβολαράκης
Ο Μιχαήλ Περβολαράκης (γενν. 6 Ιουνίου 1996) είναι Έλληνας, γεννημένος στην Κύπρο, αντισφαιριστής.
Σταδιοδρομία
Ο Περβολαράκης κατέλαβε την υψηλότερη θέση στην ατομική κατάταξη της ΕΕΑ με 459 βαθμούς, στις 19 Αυγούστου 2019. Επίσης, κατέλαβε την υψηλότερη θέση στην κατάταξη διπλού της ΕΕΑ με 321 βαθμούς, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019.
Ο Περβολαράκης εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Ντέιβις Καπ, όπου έχει ρεκόρ Ν/Η 1-0.
Ο Περβολαράκης έπαιξε κολεγιακή αντισφαίριση στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ, κερδίζοντας το βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς της WCC το 2017 και το 2018.
Προσωπική ζωή
Ο Περβολαράκης έχει μία κόρη, την Ελεονώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κοινότητα Κεφαλοβρυσίου
Η Κοινότητα Κεφαλοβρυσίου είναι κοινότητα του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 59Α - 08/04/1927  με την απόσπαση του οικισμού Κεφαλοβρύσιον από την κοινότητα Αμυρών και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Κρεββατάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
μικρογραφία|487x487px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Συνολικά η κοινότητα έχει 151 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Βασιλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Ρόναλντ Ντέιβις
Ο Ρόναντ Ντέιβις, γεννημένος στις 7 Ιουλίου 1982 στο Όλνεϊ του Ιλινόι, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ.
Καριέρα
Ο Ντέιβις ξεκίνησε να αγωνίζεται στο κολεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα του Όλνεϊ το 2002 και μετά από δύο χρόνια μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, με το οποίο αγωνίστηκε σε 63 αγώνες με 13,2 πόντους μέσο όρο.
Το καλοκαίρι του 2006, υπέγραψε στο Ισραήλ και την Μακάμπι Γκιβάτ Σμουέλ, με την οποία έπαιξε σε 27 ματς, με μέσο όρο 12,6 πόντων και 3,4 ριμπάουντ. Στην συνέχεια, αγωνίστηκε σε δύο Summer League του ΝΒΑ, χωρίς να καταφέρει να υπογράψει σε ομάδα του αμερικάνικου πρωταθλήματος.
Συνέχισε στην δεύτερη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος με την φανέλα της Πιστόια, έχοντας μέσο όρο 19,3 πόντων σε 30 αγώνες, ενώ το 2008-09 έπαιξε σε 37 ματς με την ομάδα της Σκαφάτι με μέσο όρο 18,5 πόντων. Το 2009-10 έπαιξε στην Βενέτσια, πριν επιστρέψει την επόμενη χρονιά στην Σκαφάτι.
Το φθινόπωρο του 2011, υπέγραψε στην Σαν Μαρτέν Κοριέντες από την Αργεντινή, αγωνιζόμενος σε οκτώ αγώνες, πριν μεταγραφεί στον Άρη Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο του 2011. Με τους "κίτρινους" έπαιξε σε 22 αγώνες, έχοντας 9,7 πόντους μέσο όρο. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε στην ουκρανική Ντνίπρο Αζότ, ενώ το 2013-14 συνέχισε στην πολωνική Τρεφλ Σοπότ.
Το 2014-15, αγωνίστηκε με την ισραηλινή Ελιτζούρ Ράμλα, ενώ το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην Πέγια από το Κόσοβο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κεραυνού Στροβόλου‎‎
Ιωάννης της Δανίας (1583-1602)
Ο Ιωάννης, δανικά Johan (9 Ιουλίου 1583 - 28 Οκτωβρίου 1602) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας & Νορβηγίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλριχ δούκα του Μεκλεμβούργου. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Χριστιανός Δ΄ και ο Ούλρικ.
Ως γιος του βασιλιά της Δανίας έφερε τον τίτλο του πρίγκιπα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1602 μετέβη στη Ρωσία για να νυμφευτεί την Ξένια Γκοντούνοβ, κόρη του Μπορίς αυτοκράτορα της Ρωσίας. Όμως ασθένησε και απεβίωσε. Ο γάμος δεν πρόλαβε να γίνει. Ο Ιωάννης ήταν 19 ετών. Το συμβάν αναφέρεται στο δραματικό έργο του Αλεξάντερ Πούσκιν Μπορίς Γκοντονόφ και στην ομώνυμη όπερα του Μοντέστ Μουσόργκσκι, που βασίστηκε σε αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Γιάννης Γουλανδρής
Ο Γιάννης Γουλανδρής (1930 - 2016), γνωστός και ως Big John, ήταν Έλληνας εφοπλιστής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1930 και ήταν γιος του Βασίλη Γουλανδρή, εφοπλιστή, πολιτικού και μέλους της εφοπλιστικής οικογένειας Γουλανδρή. Ασχολήθηκε με την ναυτιλία αποκτώντας τεράστια περιουσία. Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών καθώς και του Greek Shipping Co-operation Committee στο City του Λονδίνου. Θεωρείτο ως ένας εκ των πλουσιότερων Ελλήνων εφοπλιστών.
Υπήρξε εμπνευστής της διοργάνωσης των ιστιοπλοϊκών αγώνων Άνδρου, της οποίας είχε ανακηρυχθεί επίτιμος πρόεδρος.
Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 2016 και ενταφιάστηκε στην Άνδρο. Ήταν παντρεμένος με την Όλγα Γεωργίου Εμπειρίκου και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Γουλανδρή Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Γ
Βίλχελμ Κούνο
Ο Βίλχελμ Κούνο (Wilhelm Cuno, Ζουλ 2 Ιουλίου 1876 – Άουμυλε 3 Ιανουαρίου 1933) ήταν Γερμανός πολιτικός. Από τον Νοέμβριο του 1922 μέχρι τον Αύγουστο του 1923 ήταν καγκελάριος του Γερμανικού Ράιχ.
Δεν ήταν μέλος πολιτικού κόμματος. Πολλά μέλη της κυβέρνησής του αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα της γερμανικής οικονομίας.
Τέλη του 1922, γαλλο-βελγικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την βιομηχανική περιοχή του Ρουρ στην δυτική Γερμανία. Με τον τρόπο αυτό θέλουν οι νικητήριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου να εξασφαλίσουν την πληρωμή των υπερβολικών επανορθώσεων, όπως ορίζει η Συνθήκη των Βερσαλλιών.
Ο Κούνο υποστηρίζει την τακτική της «παθητικής αντίστασης». Σχεδιάζει οι εργάτες της περιοχής του Ρουρ να πληρωθούν από το γερμανικό κράτος για να μη δουλέψουν. Παράλληλα όμως η υπερβολική εκτύπωση χαρτονομισμάτων οδηγεί σε υψηλότατο βαθμό πληθωρισμού και το μάρκο χάνει την αξία του. Έτσι η τακτική αυτή της «παθητικής αντίστασης» έχει ως επακόλουθο μια πολύ σοβαρή κρίση για την γερμανική οικονομία, σε βαθμό που χάνονται καταθέσεις, μισθοί, συντάξεις και επενδύσεις.
Όταν η πλειοψηφία του Ράιχσταγκ ζητά νέα κυβέρνηση, ο Κούνο παραιτείται στις 12 Αυγούστου 1923.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης
Ηλίας Καλαμογδάρτης
Ο Ηλίας Καλαμογδάρτης (1817 - 1848) ήταν Έλληνας ποιητής.
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Γεωργίου Καλαμογδάρτη. Έγινε δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου έφθασε μέχρι το αξίωμα του τμηματάρχη. Το 1845 ο Κωλέττης τον έπαυσε από ταγματάρχη, γι' αυτό και συνάντησε τον Όθωνα, από τον οποίο ζήτησε συγχώρεση κλαίγοντας. Από τότε ο βασιλιάς έλαβε υπό την προστασία του τους αδερφούς του, Περικλή και Παναγιώτη.
Ο Ηλίας Καλαμογδάρτης έγραψε αρκετά ποιήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά και ανθολογίες, και στη συνέχεια μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Επίσης είχε μεταφράσει από τα ιταλικά σε απλή καθαρεύουσα το ιστορικό σύγγραμμα του Φώσκολου «Αι τελευταίαι επιστολαί του Ιακώβου Όρτις». Ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν εκείνα τα χρόνια τη δημοτική γλώσσα στην ποίησή τους.
Αρρώστησε από φυματίωση και απεβίωσε στο Κάιρο, όπου είχε πάει για θεραπεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Ηλιας
Γκλεν Χιουζ
Ο Γκλεν Χιούζ (αγγλ. Glenn Hughes) είναι Άγγλος μπασίστας και τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός για τη συνεισφορά του στα συγκροτήματα των Trapeze, των Deep Purple και των Black Sabbath.
Finders Keepers και Trapeze
Ο Χιούζ γεννήθηκε στο Κάνοκ του Στάφορντσάϊρ στις 21 Αυγούστου του 1951.
Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Finders Keepers, τους οποίους δημιούργησε το 1966 μαζί με τον κιθαρίστα Μελ Γκάλεϊ και τον ντράμερ Ντέηβ Χόλαντ κυκλοφορώντας μερικά σινγκλ, με πιο γνωστό τη διασκευή στο "Sadie (The Cleaning Lady)" του Αυστραλού Τζόνι Φάρναμ, το 1968.
Deep Purple
thumb|200px|Ο Γκλεν Χιούζ το 2011 Στα τέλη του 1973, ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και ο Γκλεν Χιούζ εντάχθηκαν στο δυναμικό των Deep Purple. Τον Φεβρουάριο του 1974, κυκλοφόρησαν το δίσκο "Burn" ο οποίος ανέβηκε στο # 3 στη Μεγάλη Βρετανία και το Top-10 σχεδόν όλων των τσαρτ του κόσμου. Η περιοδεία για την προώθηση ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έκανε ποτέ το συγκρότημα, παίζοντας μπροστά σε πάνω από μισό εκατομμύριο θεατές σε τρεις συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πρώτο δεκαήμερο του Απριλίου του 1974. Μία εξ' αυτών, ήταν στην εμφάνιση τους ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "California Jam" στις 6 Απριλίου 1974.
Τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς, κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ των Deep Purple με τον Χιούζ στη σύνθεση τους με τίτλο "Stormbringer", ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10, ενώ έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος, Ρίτσι Μπλάκμορ, ανακοίνωσε την αποχώρηση του μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, κάτι που έγινε τον Απρίλιο του 1975.
Μετά τους Deep Purple
Μετά τη διάλυση των Deep Purple, ο Χιούζ ξεκίνησε την προσωπική του καριέρα κυκλοφορώντας το δίσκο "Play Me Out" τον Ιούλιο του 1977, με τον Μελ Γκάλεϊ και τον Πατ Τράβερς στην κιθάρα και τον Ντέηβ Χόλαντ στα τύμπανα, μεταξύ άλλων. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο "Makin' Magic" του Πατ Τράβερς.
Ούλρικ της Δανίας (1578–1624)
Βιογραφία
Ο Ούλρικ-Ιωάννης γεννήθηκε στο Κόλντινγκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας, Νορβηγίας & Σουηδίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλρικ δούκα του Μεκλεμβούργου και διοικητή του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
Γκλεν Χιουζ
Μετά τους Deep Purple
Το 1985, τραγούδησε και έπαιξε μπάσο σε τέσσερα τραγούδια του δίσκου "Run for Cover" του Γκάρι Μουρ.
Black Sabbath
Το 1985, ο Χιούζ συνεργάστηκε με τον κιθαρίστα των Black Sabbath, Τόνι Αϊόμι, γράφοντας τους στίχους και ηχογραφώντας εννέα τραγούδια με σκοπό μία προσωπική κυκλοφορία του Αϊόμι. Παρ' όλα αυτά, μετά από πιέσεις από την εταιρεία των Black Sabbath ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1986 με τον τίτλο "Black Sabbath feabturing Tony Iommi". Το άλμπουμ "The Seventh Star" ανέβηκε στο # 27 των βρετανικών τσαρτ και προγραμματίστηκαν οι ημερομηνίες για την περιοδεία με σκοπό την προώθηση του δίσκου. Τέσσερις ημέρες πριν την πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση, ο Χιούζ διαπληκτίστηκε ενώ βρισκόταν σε κάποιο μπαρ, με τον μάνατζερ παραγωγής των Black Sabbath με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σε βαθμό που επηρεάστηκε η φωνή του. Λόγω της ανικανότητας του να τραγουδήσει, ο Χιούζ αντικαταστάθηκε από τον Ρέι Γκίλεν.
Ούλρικ της Δανίας (1578–1624)
Βιογραφία
Ως γιος του βασιλιά της Δανίας έφερε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Από το 1602 ανέλαβε την εκκλησιαστικά εκλείψασα θέση του επισκόπου του Σλέσβιχ, διαδεχόμενος τον μεγάλο θείο του Αδόλφο και λαμβάνοντας τα έσοδα των πόλεων και κωμών αυτής. Το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον πάππο του Ούλριχ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
Γκλεν Χιουζ
Σόλο καριέρα
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, ο Χιούζ αποφάσισε να καταπολεμήσει το έντονο πρόβλημα εθισμού σε ναρκωτικές ουσίες, το οποίο αντιμετώπιζε. Το 1991, τραγούδησε στην πολύ μεγάλη επιτυχία των KLF, "What Time Is Love?", τραγούδι το οποίο ανέβηκε στο # 4 των βρετανικών τσαρτ, ενώ παρείχε τα φωνητικά και για το δίσκο "Face the Truth" του Τζον Νόρουμ.
Ούλρικ της Δανίας (1578–1624)
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1624 στο Ρεν του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 46 ετών. Στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Σβερίν τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλρικ.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Γκλεν Χιουζ
Σόλο καριέρα
Το 1992, κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "L.A. Blues Authority Volume II: Glenn Hughes – Blues", ενώ δύο χρόνια αργότερα ηχογράφησε το "From Now On...". Τον Ιούνιο του 1995, κυκλοφόρησε σε μία πιο ποπ κατεύθυνση, το τέταρτο του άλμπουμ με τίτλο "Feel" με τη συμμετοχή του Πατ Θρολ, του Ματ Σόρουμ, κ.α. Ένα χρόνο αργότερα, κυκλοφόρησε το "Addiction" σηματοδοτώντας την επιστροφή του Χιούζ στον χαρντ ροκ ήχο.
Hughes Turner Project και Black Country
Εκείνη τη χρονιά, ένωσε τις δυνάμεις του με τον πρώην τραγουδιστή των Rainbow και των Deep Purple, Τζο Λιν Τέρνερ, για το συγκρότημα Hughes Turner Project (συντομ. "HTP"). Οι HTP κυκλοφόρησαν δύο στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο, γνωρίζοντας επιτυχία κατά κύριο λόγο στην Ιαπωνία, χώρα στην οποία έδωσαν και το μεγαλύτερο μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων.
Οι HTP διαλύθηκαν το 2004 και ο Χιούζ ηχογράφησε τα "Soul Mover", "Music for the Divine" και "First Underground Nuclear Kitchen" με το προσωπικό του σχήμα.
Το 2009, σχημάτισε τους Black Country Communion με τον μπλουζ κιθαρίστα Τζο Μποναμάσα, τον πρώην κιμπορντίστα των Dream Theater Ντέρεκ Σερινιάν και τον ντράμερ Τζέησον Μπόναμ, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Σεπτέμβριο του 2010. Ο δίσκος ανέβηκε στο βρετανικό Top-20 και μερικούς μήνες αργότερα ηχογράφησαν το δεύτερο δίσκο τους με τον τίτλο "2", ενώ στα τέλη Οκτωβρίου του 2012 έβγαλαν το "Afterglow", το πρώτο τους άλμπουμ που μπήκε στο αμερικανικό Top-50. Τον Μάρτιο του 2013, ο Μποναμάσα αποχώρησε από το συγκρότημα και λίγες ημέρες αργότερα ο Γκλεν Χιούζ ανακοίνωσε τη διάλυση των Black Country Communion.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Μέλη των Deep Purple Κατηγορία:Μέλη των Black Sabbath
Τρίπολη Αρκαδίας
Η Τρίπολη, παλαιότερα γνωστή ως Τριπολιτσά ή Ντριπολιτσά, είναι πόλη στην κεντρική Πελοπόννησο. Είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του Νομού Αρκαδίας και της τέως επαρχίας Μαντινείας και αποτελεί έδρα της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Βρίσκεται χτισμένη σε οροπέδιο σε υψόμετρο 655 μέτρων. Ο πληθυσμός της είναι 30.090 κάτοικοι, ενώ ο πληθυσμός του ομώνυμου δήμου είναι 47.457 κάτοικοι.
Τουρκοκρατία
Κατά τα τελευταία χρόνια του 17ου αιώνα η Τριπολιτσά είναι μια μεγάλη πόλη με πληθυσμό πάνω από 20.000 κατοίκους, μόνο που αυτή τη φορά οι Τούρκοι και οι Αλβανοί μουσουλμάνοι ήταν πλειοψηφία. Κατά την περίοδο αυτή η Τρίπολη έγινε Πασαλίκι.
Αργότερα οι Οθωμανοί περιτείχισαν την πόλη, στήνοντας χαμηλό τείχος με 7 πύλες και 13 πύργους. Το 1807 ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Τριπολιτσά ο Βελής Πασάς, γιος του θρυλικού Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Μαζί του έφερε και 12.000 στρατό και έκανε την Τριπολιτσά την ισχυρότερη στρατιωτική βάση των Τούρκων στη νότια Ελλάδα.
Η Άλωση της Τριπολιτσάς
Η κατάληψη του διοικητικού και στρατιωτικού κέντρου των Οθωμανών ήταν κάτι περισσότερο από απαραίτητη για την εμπέδωση της επανάστασης στην Πελοπόννησο. Η πολιορκία της Τριπολιτσάς, εντός της οποίας είχαν συγκεντρωθεί περισσότεροι από είκοσι χιλιάδες άμαχοι μουσουλμάνοι και αρκετές χιλιάδες ενόπλων, κράτησε αρκετούς μήνες, έως τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη.
Ειδικά τον τελευταίο μήνα, οπότε ο κλοιός είχε γίνει πλέον ασφυκτικός και τα εφόδια της πόλης είχαν εξαντληθεί, πλήθος χριστιανών είχαν συγκεντρωθεί στο ελληνικό στρατόπεδο προσβλέποντας στα λάφυρα που θα αποκόμιζαν από την κυρίευση της πόλης. Την πτώση της Τριπολιτσάς ακολούθησαν σκηνές τυφλής βίας. Χιλιάδες Οθωμανών, άμαχοι στην πλειονότητά τους, αλλά και οι Εβραίοι της πόλης έγιναν θύματα μιας απερίγραπτης σφαγής που διήρκεσε τρεις μέρες. Οι πηγές δε συμφωνούν για τον αριθμό των θυμάτων. Το πιο πιθανό είναι ότι τις τρεις μέρες της άλωσης σφαγιάστηκαν περίπου 16.000 Τούρκοι, Εβραίοι και Αλβανοί, καθώς και περίπου εκατό Έλληνες από το στρατό των επαναστατών.
Μετά την Άλωση
Το 1825 πέρασε στην κυριαρχία του Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου, ο οποίος την έκανε περιφερειακή του Πρωτεύουσα.
Μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ο Ιμπραήμ έφτασε στην πόλη στις 9 Φεβρουαρίου 1827 επικεφαλής στρατού 12.000 ανδρών του, ερχόμενος από τη Μεσσηνία. Με σκοπό να μην αφήσει τους αντιπάλους του να χρησιμοποιήσουν την Τριπολιτσά ως ορμητήριο εναντίον των θέσεών του, αλλά και ως πράξη εκδίκησης, ανατίναξε τα τείχη της και έβαλε φωτιά σε όλα τα σπίτια και τα δημόσια κτίρια, τζαμιά, τεκέδες, εκκλησίες, χάνια και βρύσες. Λέγεται μάλιστα πως την καταστροφή άρχισε μαινόμενος ο ίδιος ο Ιμπραήμ, ενώ χαρακτηριστική ενέργειά του ήταν πως διέταξε να κατεβάσουν την τουρκική κτητορική επιγραφή που υπήρχε πάνω από την Πύλη του Ναυπλίου, την οποία και κατέστρεψε με τα χέρια του. Το χρονικό της καταστροφής της πόλης καταγράφηκε από τον Τριπολιτσιώτη αυτόπτη μάρτυρα και αγωνιστή Ρήγα Παλαμήδη.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Τρίπολης έχει παρουσιάσει σημαντική αύξηση απο το 1856 με μόνο δύο αρνητικές απογραφές σε αυτό το διάστημα. Ο μικρότερος αριθμός κατοίκων καταγράφτηκε το 1870 (7.020) και ο μεγαλύτερος το 2011 (30.866). Παρά τη σημαντική μείωση πληθυσμού που υπέστη ο νομός Αρκαδίας μετά το 1940 η Τρίπολη συνέχιζε να αυξάνεται πληθυσμιακά και αυτή η αύξηση συνεχίστηκε μέχρι την πιο πρόσφατη απογραφή. Σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής του 2021 ο πληθυσμός της Τρίπολης ανέρχεται στους 43944 κατοίκους.
Γεωγραφία και κλίμα
Η Τρίπολη έχει Μεσογειακό κλίμα, χαρακτηρισμένο ως κατηγορίας Γ στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Είναι χτισμένη στο κέντρο οροπεδίου, που περιστοιχίζεται από τους ορεινούς όγκους του Αρτεμισίου, του Παρθενίου και του Μαινάλου.Η πόλη απλώνεται σε ένα εκτεταμένο οροπέδιο, στο κέντρο της Πελοποννήσου, το οποίο βρίσκεται σε ύψος 650 μέτρων. Περιτριγυρίζεται από όλες τις πλευρές της από βουνά με πυκνή βλάστηση, εκ των οποίων το ψηλότερο και εγγύτερο είναι το Μαίναλο προς τα βορειοανατολικά. Το νοτιοδυτικό κομμάτι του οροπεδίου αποτελείτο από υγροτόπους, οι οποίοι σταδιακά αποξηράνθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ως καλλιεργήσιμη γη. Λόγω της ηπειρωτικής της τοποθεσίας και του υψηλού υψομέτρου της, το κλίμα της Τρίπολης είναι μεταβαλλόμενο μεταξύ του μεσογειακού και του ηπειρωτικού, με ζεστά ξηρά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Οι καλοκαιρινές θερμοκρασίες μπορεί να υπερβούν τους 38 βαθμούς, ενώ το χειμώνα έχουν παρατηρηθεί θερμοκρασίες ακόμα και κάτω από -10 βαθμούς Κελσίου. Χιόνι ή χιονόνερο μπορεί να κάνει την εμφάνισή του αρκετές φορές από τα τέλη Οκτώβρη ως τις αρχές Απρίλη, όπως επίσης και πολλά πρωινά με ομίχλη ή και πάχνη κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.
Τα αναλυτικά κλιματολογικά δεδομένα συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ιερός Ναός Αγίου Βασιλείου πλαίσιο|μικρογραφία|Αρχαιολογικό Μουσείο Τρίπολης μικρογραφία|Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης
Σημαντικά κτήρια
μικρογραφία|Οικία Ζαχαρόπουλου, Τρίπολη
Πολιτιστική ζωή
Πολλά καλλιτεχνικά σωματεία και φορείς συμβάλλουν στην πολιτιστική ζωή της Τρίπολης. Τα πλέον σημαντικά είναι:
Στην Τρίπολη υπάρχουν πολλοί όμιλοι παραδοσιακού χορού (Λύκειο Ελληνίδων, Αρκαδιανή, Λαογραφική Εστία, Κέντρο Ελληνικού Χορού, Μωραΐτες κ.α.).
Πνευματική δραστηριότητα και προσωπικότητες της Τρίπολης
Γνωστοί εικαστικοί της πόλης είναι:
Η πόλη διαθέτει τρεις βιβλιοθήκες - Δημόσια, Δημοτική και Πανεπιστημιακή.
Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Η Τρίπολη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και σύμφωνα με τον νόμο 4610/19 (ΦΕΚ 70 Α, 7/5/2019) λειτουργούν τα παρακάτω Τμήματα:
Πρόσβαση
Στην Τρίπολη φτάνει κανείς με αυτοκίνητο μέσω του αυτοκινητοδρόμου Μορέα. Το ΚΤΕΛ Αρκαδίας συνδέει την Τρίπολη με άλλες πόλεις της Ελλάδας. Η Τρίπολη δεν διαθέτει αεροδρόμιο και εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο της Καλαμάτας. Μέχρι το 2011 εξυπηρετούνταν από τον σιδηρόδρομο.
Αθλητισμός
Το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο της Τρίπολης είναι το μεγαλύτερο κέντρο του Νομού. Διαθέτει ανοιχτό στίβο, στεγασμένες εγκαταστάσεις βόλεϋ και μπάσκετ, τρία γήπεδα τένις, χώρους αθλοπαιδιών, γήπεδο ποδοσφαίρου και κολυμβητήριο. Στην Τρίπολη δραστηριοποιούνται πάνω από 40 αθλητικά σωματεία που αφορούν όλους τους αθλητικούς τομείς: στίβο, ποδηλασία, κολύμβηση, ορειβασία, πολεμικές τέχνες, άρση βαρών, μπάσκετ με τον Σ.Δ.Υ. Τρίπολης (dromeisbc) και ποδόσφαιρο, με τον Παναρκαδικό και τον Αστέρα Τριπόλεως. Διαθέτει επίσης σκοπευτικούς ομίλους και αερολέσχη. Στο όρος Μαίναλο βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο της Οστρακίνας.
Ζώνη ώρας
Όλες οι ζώνες ώρας ορίζονται σε σχέση με την Coordinated Universal Time (UTC). Το σημείο αναφοράς των ζωνών ώρας είναι ο Πρώτος Μεσημβρινός (γεωγρ. μήκος 0°) που περνά από το Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο). Για το λόγο αυτό πολλές φορές ο όρος Μέση Ώρα Γκρίνουιτς (GMT) συχνά χρησιμοποιείται (π.χ. από το BBC) για να αναφερθεί μια "βασική ώρα" με την οποία όλες οι άλλες ζώνες ώρας είναι σχετικές. Ο όρος UTC πάντως είναι ο επίσημος όρος που χρησιμοποιείται σήμερα για τον χρόνο που ορίζεται από ατομικές μετρήσεις χρόνου ξέχωρα από την ώρα που ορίζεται από αστρονομικές παρατηρήσεις που γίνονταν παλιότερα στο Γκρίνουιτς.
Οι ζώνες ώρας είναι 24 στο σύνολο με 15° εύρος η καθεμία. Κάθε κράτος ακολουθεί την επίσημη ώρα της ζώνης στην οποία βρίσκεται. Σε περίπτωση που μία χώρα εκτείνεται σε δύο ζώνες ακολουθείται η ώρα της ζώνης στην οποία βρίσκεται η πρωτεύουσα της χώρας. Πολλές χώρες όμως δεν υιοθετούν την ζώνη που αντιστοιχεί στον μεσημβρινό που περνά από εκεί, αλλά κάποιον στα ανατολικά ή τα δυτικά. Έτσι η Ισπανία και η Γαλλία παρότι ο Πρώτος Μεσημβρινός περνά από τις χώρες τους χρησιμοποιούν την μέση ηλιακή ώρα των 15 μοιρών ανατολικά (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης) αντί των 0 μοιρών (Μέση Ώρα Γκρίνουιτς).
Ζώνες Χωρών
Περιεχόμενα: + συν τόσες ώρες μπροστά
- μειον ώρες πίσω
Λιούμπη
Λιούμπη είναι ο τίτλος κοινωνικού δραματικού κινηματογραφικού έργου σε σενάριο και σκηνοθεσία Λάγιας Γιούργου. Η ταινία έχει βραβευτεί με το πλατινένιο βραβείο καλύτερης ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ του Χιούστον και με το βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου στο 46ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ έχει επιλεγεί στα προκριματικά της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το βραβείο της «Ευρωπαϊκής Ταινίας 2006».
Πλοκή
Η Λιούμπη (Αγάπη στα ρώσικα), μια όμορφη νεαρή μετανάστρια μπαίνει ως οικιακή βοηθός στη ζωή μιας τυπικής μεσοαστικής οικογένειας αναλαμβάνοντας τη φροντίδα της άρρωστης και κατάκοιτης ηλικιωμένης μητέρας. Η είσοδός της στο σπίτι είναι επεισοδιακή, αφού η κοπέλα καταφθάνει την ώρα που είναι σε εξέλιξη μια οικογενειακή γιορτή λόγω των αρραβώνων του Δημήτρη. Ο Δημήτρης (γιος) είναι το στήριγμα της οικογένειας, ενώ παράλληλα προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή του. Μαζί τους μένουν και η αδελφή του Δημήτρη, η Άννα με τον άντρα της Πέτρο, οι οποίοι προσπαθούν επανειλημμένα να φέρουν στον κόσμο το πρώτο τους παιδί.
Η Λιούμπη αγκαλιάζει την μάνα, στέκεται με ευαισθησία και στο δράμα της Άννας, απωθεί με αξιοπρέπεια τον Πέτρο και γνωρίζει τον έρωτα στο πρόσωπο του Δημήτρη. Η θετική της παρουσία γεμίζει το σπίτι και την οικογένεια με ελπίδα. Ο Δημήτρης ερωτεύεται τη Λιούμπη και αποφασίζει να διαλύσει τον κάπως αταίριαστο αρραβώνα του για χάρη της. Ωστόσο, η οικογενειακή πίεση για μια "καλύτερη τύχη" και ο κοινωνικός ρατσισμός για τους μετανάστες καταφέρνουν να υπερισχύσουν του έρωτα και να χωρίσουν το ζευγάρι. Ο Δημήτρης, αδύναμος να διεκδικήσει τη θέση της Λιούμπη στη ζωή του και να κερδίσει την ευτυχία του, συμβιβάζεται στο όνομα του χρήματος και εγκλωβίζεται στο ρόλο του στυλοβάτη της οικογένειας.
Παραγωγή και κριτικές
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2005.
Από σημείωμα της σκηνοθέτριας στον κατάλογο του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:"Η συνήθεια νοθεύει το ποθητό και εξαχρειώνει το ζήλο του έρωτα. Εκείνη είναι όμορφη. Δεν θέλει παρά μόνο αυτό που μπορεί να πάρει από τα απλωμένα χέρια της ζωής: ένα βαθύ φιλί, ένα παιδί που θα 'χει τα δικά του μάτια... Εκείνος, όμως, είναι παγιδευμένος στο ρόλο του. Λέει ψέματα στον εαυτό του..."
Η Λάγια Γιούργου γράφει για την ταινία:"Η «Λιούμπη» είναι ένα μικρό τρυφερό κοινωνικό σχόλιο. Γυρισμένο με προσοχή. Με λειτουργικό σκηνοθετικό τρόπο και έξυπνες λύσεις στην αφήγηση της ιστορίας (και στο ξεπέρασμα των αναγκαστικά στενών χώρων του ντεκόρ). Στα πολύ θετικά της η θαυμάσια νεαρή ηθοποιός, που παίζει τη Λιούμπη (Ευγενία Καπλάν) και η πολύ καλή επίσης ηθοποιός, που παίζει τη μητέρα (Ολγα Δαμάνη)."Η Μαρία Κατσουνάκη γράφει:"Το τέλος της ταινίας μπορεί να λειτουργήσει ως υπερβατικό «χάπι εντ», αφήνει πίσω του όμως και την τελευταία επαφή με την πραγματικότητα, πάνω στην οποία έχει δομήσει την ταινία της η Λάγια Γιούργου. H σκηνοθέτις υπονομεύει -η ίδια- την αφηγηματική ικανότητά της, οδηγώντας τους ηθοποιούς σε νατουραλίστικες ερμηνείες, κόντρα στον ρεαλισμό των εικόνων από τη μια και επιλέγοντας σχηματικές και «προφανείς» λύσεις για την ανέλιξη του θέματός της από την άλλη. H ζέουσα πραγματικότητα που επιθυμεί να καταγράψει εξαντλείται σε μια πρώτη, συνταγογραφημένη, ανάγνωση."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κεντρικό Τζαμί Βορείου Λονδίνου
Το Κεντρικό Τζαμί του Βορείου Λονδίνου στο Φίνσμπουρι Παρκ, του Λονδίνου, κτίστηκε στη δεκαετία του 1990 για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του μεγάλου μουσουλμανικού στοιχείου που κατοικεί στην περιοχή. Ήταν γνωστό μέχρι το 2005 με την ονομασία Τζαμί του Φίνσμπουρι Παρκ (Finsbury Park) και είχε αποκτήσει φήμη ως κέντρο φανατικών ισλαμιστών. Την περίοδο εκείνη ιμάμης στο τζαμί ήταν ο Αμπού Χαμζά αλ-Μασρί.
Ιστορία και τοποθεσία
Το κυρίως κτήριο εγκαινιάστηκε το 1994 σε τελετή που παρακολούθησε και ο Πρίγκιπας Κάρολος. Το τζαμί βρίσκεται απέναντι από το σιδηροδρομικό σταθμό του Φίνσμπουρι Παρκ, δίπλα στο γήπεδο των Εμιράτων του ποδοσφαιρικού συλλόγου Άρσεναλ.
Καταγγελίες για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία
Το 2003 πραγματοποιήθηκε έφοδος 100 και πλέον αστυνομικών μέσα στο κτήριο. Τελικά ο Αμπού Χαμζά καταδικάστηκε σε κάθειρξη 7 ετών για υποκίνηση άλλων σε φόνο και σε φυλετικό μίσος.
Αλλαγή ηγεσίας
Μετά την έφοδο του 2003 το τζαμί επαναδιεκδικήθηκε από τον κύριο πυρήνα των Μουσουλμάνων, μεταξύ των οποίων και από τη Μουσουλμανική Οργάνωση της Βρετανίας, η οποία εγκατέστησε νέα επιτροπή και ιμάμη. Σήμερα το τζαμί είναι ανοικτό για το κοινό και η εβδομαδιαία παρακολούθηση έχει τριπλασιαστεί. Είναι ανοικτό για τους επισκέπτες και στόχος του είναι η προώθηση του Ισλάμ ως θρησκείας ανεκτικότητας και συνεργασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμιά στο Λονδίνο
Φλαμανδικό Κοινοβούλιο
thumb|200px|Το Φλαμανδικό Κοινοβούλιο Το Φλαμανδικό Κοινοβούλιο (Ολλανδικά: Vlaams Parlement, παλαιότερα γνωστό ως Φλαμανδικό Συμβούλιο ή Vlaamse Raad) αποτελεί την νομοθετική εξουσία στη Φλάνδρα, για θέματα που υπόκεινται στις αρμοδιότητες της Φλάνδρας, και ως γεωγραφική περιοχή και ως πολιτιστική και γλωσσολογική κοινότητα του Βελγίου. Εγκρίνει διατάγματα, που είναι Φλαμανδικοί νόμοι εφαρμοζόμενοι αποκλειστικά στον Φλαμανδικό πληθυσμό. Το Φλαμανδικό Κοινοβούλιο συνεδριάζει στο Φλαμανδικό Κοινοβουλευτικό κτίριο στις κεντρικές Βρυξέλλες.
Αρμοδιότητες για ολόκληρη την Φλαμανδική Κοινότητα
1. Πολιτισμός: Το Φλαμανδικό κοινοβούλιο είναι αρμόδιο για όλα τα πολιτιστικά θέματα. Σ'αυτά περιλαμβάνονται η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς (δηλ. λογοτεχνία, καλές τέχνες), ο τουρισμός και τα μέσα.
2. Γλωσσική χρήση: περιλαμβάνοντας τη γλωσσική χρήση στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στις φλαμανδικές και τοπικές διοικήσεις, και στις σχέσεις μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών στο Ολλανδόφωνο μέρος του Βελγίου, με εξαίρεση των κοινοτήτων που διαθέτουν "γλωσσικές υπηρεσίες".
3. Όλα τα "θέματα που αφορούν στο άτομο": προστασία των νέων, οικογενειακή πολιτική και φροντίδα των παιδιών, καθώς και πολιτική που αφορά τους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους, τις ίσες ευκαιρίες και την ενσωμάτωση των μεταναστών.
4. Εκπαίδευση: από το νηπιαγωγείο ως το πανεπιστήμιο περιλαμβάνοντας υποτροφίες, εξαιρουμένης του ορισμού της περιόδου υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ελάχιστων συνθηκών για την απονομή βαθμών και συνταξιοδοτικά σχέδια για δασκάλους (που παραένουν σε ομοσπονδιακό επίπεδο)
5. Υγεία: περιλαμβάνοντας προληπτική υγειονομική περίθαλψη, οικιακή φροντίδα, ιδρύματα για νοητική υγεία, αλλά εξαιρουμένων της ασφάλισης υγείας, της χρηματικής επιδότησης των νοσοκομείων και το μεγαλύτερο μέρος των άλλων αρμοδιοτήτων που παρέμειναν ομοσπονδιακές.
Αρμοδιότητες μόνο για την Φλαμανδική Περιοχή
2 Σχεδιασμός πόλεων και υπαίθρου, στέγαση, ανάπτυξη γης & διατήρηση φύσης: περιλαμβάνει τον τοπικό σχεδιασμό, άδειες οικοδομής, πολιτική στέγαση, κοινωνική στέγαση, αστική αναδόμηση, διατήρηση μνημείων και φυσικών αξιοθέατων, συνένωση γης και συντήρηση φύσης.
3. Πολιτική περιβάλλοντο και νερού: περιλαμβάνει την μείωση της μόλυνσης αέρα, γης και νερού, τον έλεχγο του θορύβου, καθαρισμό απόβλητων νερών, παραγωγή και διανομή πόσιμου νερού και πολιτική διαθεσης αποβλήτων.
4. Επιστημονική έρευνα: το πεδίο αυτό είναι πλήρης ευθύνη των τοπικών αρχών, εκτός από την αεροδιαστημική και στρατιωτική έρευνα (που παρέμεινα ομοσπονδιακές).
Μέλη του Φλαμανδικού Κοινοβουλίου
118 μέλη εκλέγονται άμεσα στην Φλαμανδική Περιοχή. Έχουν δικαίωμα ψήφου και για τοπικής και κοινοτικές αρμοδιότητες. 6 μέλη εκλέγονται στην Περιοχή της Πρωτεύουσας Βρυξελλών από όσους ψηφοφόρους ψήφισαν για Ολλανδόφωνο κόμμα στις τοπικές εκλογές των Βρυξελλών. Αυτοί έχουν δικαίωμα ψήφου για τοπικές αρμοδιότητες.
Ιστορία
Μετά τη δημιουργία τους, οι Φλαμανδικοί τοπικοί και κοινοτικοί θεσμοί ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα ενοποιημένο Φλαμανδικό νομοθετικό συμβούλιο, το Vlaamse Raad, σήμερα αποκαλούμενο Vlaams Parlement, μετά την επίσημη μετονομασία του στις 13 Ιουνίου 1995. Τα μέλη αποκαλούνται "Vlaams Volksvertegenwoordiger".
Σήμερα, πολλές φωνές στο Φλαμανδικό Κίνημα θα ήθελαν το Φλαμανδικό Κοινοβούλιο να αποκτήσει συγκεκριμένες ανεξάρτητες εξουσίες όπως για τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση. Επιπροσθέτως, αναδύεται μια πλειοψηφούσα γνώμη πως το Φλαμανδικό Κοινοβούλιο θα έπρεπε επίσης να αποκτήσει μεγαλύτερη οικονομική και δημοσιονομική αυτονομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρυξέλλες Κατηγορία:Κοινοβούλια Κατηγορία:Πολιτική του Βελγίου Κοινοβουλιο
Ισόγλωσσο
thumb|300px|right|Ισόγλωσσες στα [[Νήσοι Φερόες|Νησιά Φερόες]]
Τα ισόγλωσσα χρησιμοποιούνται στους γλωσσικούς άτλαντες από τον γλωσσολογικό κλάδο της διαλεκτολογία.
Ισόγλωσση γραμμή είναι, για παράδειγμα, η συμβατική αποτύπωση των διαφορών στο φωνηεντικό σύστημα των ελληνικών ιδιωμάτων που τα χωρίζει σε βόρια και νότια. Από τα πιο γνωστά ισόγλωσσα είναι το ισόγλωσσο Κέντουμ-Σάτεμ που χωρίζει τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες σε δύο μεγάλες ομάδες. Παραδείγματα δεσμών ισογλώσσων που διακρίνουν διαλέκτους είναι η γραμμή Μπένραθ που χωρίζει την Άνω από την Κάτω γερμανική, γραμμή Λα Σπιέντζα-Ρίμινι που χωρίζει τις ανατολικές από τις δυτικές ρομανικές γλώσσες.
Κατηγορία:Κοινωνιογλωσσολογία Κατηγορία:Διαλεκτολογία
The Song Remains the Same
The Song Remains the Same είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και βίντεο του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1973 στο "Madison Square Garden" της Νέας Υόρκης και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Swan Song". Η μίξη του ήχου έγινε στα "Electric Lady Studios" της Νέας Υόρκης και τα "Trident Studios" του Λονδίνου.
Οι διαφορές μεταξύ της βίντεο έκδοσης και του δίσκου ήταν ότι το άλμπουμ περιείχε το τραγούδι "Celebration Day", ενώ το βίντεο περιελάμβανε τα "Black Dog", "Since I've Been Loving You", "Bron-Yr-Aur", "Over the Hills and Far Away" και "Autumn Lake".
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, όντας ο έβδομος συνεχόμενος από το "Led Zeppelin II" μέχρι τότε που έφθανε σε αυτή τη θέση. Επίσης, ανέβηκε στη δεύτερη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει βραεβυθεί ως τετραπλά πλατινένιος.
Στις 20 Νοεμβρίου 2007, επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD με όλα τα κομμάτια του βίντεο να συμπεριλαμβάνονται στο άλμπουμ.
Τραγούδια
1. Rock and Roll (Page, Plant, Jones, Bonham) - 4:03
3. The Song Remains the Same (Page, Plant) - 6:00
4. The Rain Song (Page, Plant) - 8:25
5. Dazed and Confused (Page) - 26:53
LP 2
1. No Quarter (Page, Plant, Jones) - 12:30
2. Stairway to Heaven (Page, Plant) - 10:58
3. Moby Dick (Page, Jones, Bonham) - 12:47
Θέσεις τσαρτ
The Song Remains the Same (άλμπουμ)
Βραβεία
The Song Remains the Same (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAΑ Certification): 4 x πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Πλατινένιος
Αργεντινή (CAPIF Certification): Χρυσός
Μέλη των Led Zeppelin
Το "The Song Remains the Same" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin
Ευχίδειος άθλος
Ο σύγχρονος Ευχίδειος Άθλος διοργανώθηκε πρώτη φορά το 2000, μετά από μια ιδέα του δρομέα Παναγιώτη Αντωνόπουλου, που το 1993 έτρεξε ξανά τη διαδρομή. Έχει διοργανωθεί 17 φορές, με την 18η να διοργανώνεται για τις 12 Μαΐου 2017. Η διαδρομή έχει μήκος 107,5 χιλιόμετρα, περιλαμβάνει υψομετρικές διαφορές περίπου 1.400 μέτρων και ολοκληρώνεται περίπου σε 14-15 ώρες.
Κατηγορία:Αθλήματα Κατηγορία:Ατομικά αθλήματα
Νικήτας Β΄ Μουντάνης
Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικήτας Β΄, ο λεγόμενος Μουντάνης, διαδέχθηκε τον Φεβρουάριο του 1186 στον Πατριαρχικό θρόνο τον Πατριάρχη Βασίλειο Β΄ σε βαθύτατο γήρας, κατόπιν επιθυμίας του Αυτοκράτορα Ισαάκιου Β', ο οποίος, όπως υποστήριζαν οι βυζαντινοί ιστορικοί, ήθελε να έχει Πατριάρχη όργανο των θελήσεών του.
Ο χρόνος θανάτου του μας είναι άγνωστος. Έγγραφο με εγκώμια και λόγους στον Πατριάρχη Νικήτα Μουντάνη σώζεται σήμερα στο μοναστήρι του Εσκοριάλ στην Ισπανία.
Πηγές
Νικήτας Β Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Λαγολί Ηρακλείου
Κοινότητα Λαγολιού
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Λαγολιού έχει 54 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Σελιανάκη.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Λαγολιό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 180 μέτρων και απέχει 68 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη του Ηρακλείου και περίπου 5 χλμ βόρεια του Τυμπακίου. Οι κεντρικοί ναοί του Λαγολιού είναι αφιερωμένοι στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και στον Άγιο Κωνσταντίνο και στην Αγία Ελένη, ενώ οι άλλοι δύο ναοί του χωριού είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Ιωάννη (νεκροταφείο) και στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Ο οικισμός δεν αναφέρεται σε καμιά από τις βενετσιάνικες απογραφές. Για πρώτη φορά αναφέρεται στην τουρκική απογραφή του 1671 ως Laguilyo με 6 χαράτσα. Πιθανότατα οι κάτοικοι των γειτονικών οικισμών Κάρταλλος και Μουρνίδι μετακινούνται νοτιότερα και ιδρύουν το νέο οικισμό. Ο Κάρταλλος δεν αναφέρεται μετά την απογραφή του 1583 από τον Pietro Castrofilaca και το Μουρνίδι μετά την τουρκική απογραφή του 1671.
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 καταγράφεται ως Lagolio  με 2 χριστιανικές και 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1881 το Λαγολιό εντάσσεται στον Δήμο Κισσών με 54 χριστιανούς και 21 μουσουλμάνους κατοίκους και το 1900 στον ίδιο Δήμο με 105 κατοίκους. Το 1920 πάλι ως Λαγολιό εντάσσεται στον αγροτικό Δήμο Γρηγοριάς με 111 κατοίκους και το 1928 στην κοινότητα  Κλήματος με 111 κατοίκους. Το 1940 το Λαγολίον γίνεται έδρα κοινότητας με 136 κατοίκους, το 1951 με 160, το 1961 με 158, το 1971 με 142, το 1981 με 150, το 1991 με 161 και το 2001 με 102. Το 1998  εντάχθηκε στον «καποδιστριακό» Δήμο Τυμπακίου και από το 2011 στον «καλλικρατικό» Δήμο Φαιστού. Μέχρι πρότινος οδική πινακίδα στο Τυμπάκι επέμενε να κατευθύνει τους οδηγούς στο … Λαγόλιον!
Ο Γ. Μαλεφιτσάκης υποστηρίζει ότι το τοπωνύμιο προέρχεται από τις λέξεις λαγκός + ελιές > Λαγκοελιές  > Λαγκολιές. Από τη  γενική πληθυντικού των Λαγκοελιών > των Λαγκολιών  > Λαγολιών > Λαγολιό[1]. Ο δάσκαλος Αντώνιος Φωτάκης, με καταγωγή από το Λαγολιό, όταν στις 8 Απριλίου του 1953, ανταποκρινόμενος στο αίτημα της Εταιρίας Κρητικών Ιστορικών Μελετών, συμπλήρωνε τον πίνακα των τοπωνυμίων, σημείωσε: «Λαγωλιό, Χωρίον. Παλαιόθεν ἡ περιοχή ἦτο δάσος εἰς τό ὁποῖον εὑρίσκετο ἄφθονον κυνήγιον λαγωῶν, ἐξ ὧν ἔλαβε τό ὄνομα Λαγωλιό». Έτσι ερμηνεύεται η επιλογή της γραφής με ω, καθώς το τοπωνύμιο παραπέμπει στον λαγό.
Προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορεί η ύπαρξη του τοπωνυμίου στα Λαγουδοτζάμια, η οποία θεωρώ ότι παράγεται από το Λαγουδοτζαμιά > λαγός + τζαμί (= τζαμί στην περιοχή των λαγών). Πιθανότατα στην περιοχή υπήρχε τζαμί για τη συγκέντρωση των μουσουλμάνων κατοίκων των γειτονικών μικρών οικισμών. Παρόμοιο τοπωνύμιο στο Τζαμικό διατηρείται τόσο στις Καμάρες και στη Γληγοριά.
Διασώζεται επίσης μια τοπική παραλλαγή ενός παιδικού παραδοσιακού τραγουδιού στην οποία ο λαϊκός ποιητής το προσάρμοσε στα τοπωνύμια της περιοχής και «παίζει» με την ίδια ρίζα: «Ο Γιάννης το κακογιανννιό, το πιπιρογιαννάκι / στο Λαγωλειό λαγώνευγε  κι ήπιασε ᾽να μ-πουλάκι…»[2]. Ο λαϊκός ποιητής, είτε για να δημιουργήσει παρήχηση του λαγω-,  είτε επειδή είχε επίγνωση του ετύμου του τοπωνυμίου, χρησιμοποίησε το ρήμα λαγωνεύω, που σημαίνει κυνηγώ λαγούς.
Σε κάθε περίπτωση στο τοπωνύμιο Λαγωλειό επιβάλλεται να αναγνωρίσουμε στο πρώτο συνθετικό το ουσιαστικό λαγωός > λαγός και ότι ως προσδιοριστικό του τόπου με κατάληξη σε –είo, πρέπει να γραφεί με ει: Λαγωλείον > Λαγωλειό (πρβ. σχολείο > σχολειό)
[1] Μαλεφιτσάκης, τετράδιο 6ο, σελ. 103
[2] Ανδρέας Λενακάκης, Δημοτικά τραγούδια στη Μεσαρά, Αντίλαλος, 2007, σελ. 279-280
[3] Δημητράκος, τόμ. 8, σελ. 4237
[4] Ευχαριστώ θερμά τον κύριο Μαρίνο Σαρηγιάννη, από το Ινστιτούτο Μεσογειακών Ερευνών, επειδή με μεγάλη προθυμία ανταποκρίθηκε στην παράκλησή μου για βοήθεια. Η συμβολή του στην ερμηνεία του τοπωνυμίου Λαγωλειό είναι καθοριστική.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Τυμπακίου Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Παναγιώτης Καλαμογδάρτης
Ο Παναγιώτης Καλαμογδάρτης (1820-1864) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από την Αχαία.
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Γεωργίου Καλαμογδάρτη, γόνου της ισχυρής πατρινής οικογένειας των προυχόντων. Φορούσε για όλη την ζωή φουστανέλα με πέντε φούντες και του είχε μείνει το παρατσούκλι "πεντεφούντης".
Ήταν γεωμέτρης και σύντομα ασχολήθηκε με την πολιτική. Είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος και βουλευτής Πατρών. Το 1854 συνόδευσε τον αδερφό του, Αντώνιο, στην επανάσταση της Ηπείρου, όπου και πολέμησε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν τυφλός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών Παναγιώτης Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Πορθμός του Ντρέικ
thumb|right|300px|Ο Πορθμός του Ντρέικ και τα σύνορα μεταξύ Χιλής και Αργεντινής thumb|right|300px|Προφίλ βάθους, αλατότητας και της θερμοκρασίας των επιφανειακών υδάτων Ο Πορθμός ή Πέρασμα του Ντρέικ (ισπανικά: Pasaje de Drake) είναι πορθμός μεταξύ του ακρωτηρίου Χορν της Νότιας Αμερικής και των Νοτίων Νήσων Σέτλαντ της Ανταρκτικής. Συνδέει το νοτιοδυτικό τμήμα του Ατλαντικού ωκεανού (Θάλασσα της Σκωτίας) με το νοτιοανατολικό τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού και εκτείνεται στον Νότιο ωκεανό.
Μισό αιώνα νωρίτερα το 1525, μια θύελλα έσπρωξε νότια από την είσοδο του πορθμού του Μαγγελάνου, το ισπανικό πλοίο του Φρανσίσκο δε Όσες και το πλήρωμά του νόμισε ότι είδε το τέλος μιας γης, ενδεχομένως τον πορθμό του Ντρέικ. Για το λόγο αυτό, ορισμένοι ισπανοί και Λατινοαμερικάνοι ιστορικοί και πηγές αποκαλούν Μαρ δε Όσες τον πορθμό από τον Φρανσίσκο δε Όσες. Το πρώτο καταγεγραμμένο ταξίδι μέσα από το πορθμό του Ντρέικ έγινε από τον ολλανδό πλοηγό Βίλεμ Σχάουτεν το 1616, ο οποίος ονόμασε και το Ακρωτήριο Χορν σε ανάμνηση της γενέτειράς του, της ολλανδικής πόλης Χόορν (Hoorn).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντρεικ Ντρεικ Ντρεικ
Κέδρος Κορμακίτη
Η Ένωση Νέων Κορμακίτη «Ο Κέδρος» ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το μαρωνίτικο χωριό Κορμακίτης της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα είχε 4 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Ιστορία
Ο Κέδρος ιδρύθηκε το 1971. Χρώματα είχε το πράσινο, το κόκκινο και το άσπρο. Αρχικά αγωνιζόταν στην ΕΠΟΕΚ. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και την κατάληψη του Κορμακίτη από τα τουρκικά στρατεύματα, ο Κέδρος επαναδραστηριοποιήθηκε στη Λευκωσία. Αρχικά εντάχθηκε στην ΕΠΟΠΛ και στη συνέχεια μεταπήδησε στην ΠΟΕΛ.
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Κέδρος Κορμακίτη ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Στην πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου του. Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στην πέμπτη θέση και την περίοδο 1987-88 στη δέκατη. Την περίοδο 1988-89 τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου του.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Κέδρος συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Κέδρος συμμετείχε στον Α΄ όμιλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Κερύνειας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1972 Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Κορμακίτης