cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιακελίν Μπρακαμόντες
Βιογραφία
Η Μπρακαμόντες είναι φαν του μεξικανικού ποδοσφαιρικού συλλόγου "Chivas de Guadalajara". Τον Ιανουάριο του 2017, επέστρεψε στην τηλεόραση σε μια γκεστ εμφάνιση, στην τηλενουβέλα El bienamado.
Προσωπική ζωή
Την 1 Οκτωβρίου 2011 παντρεύτηκε τον Μεξικανό επιχειρηματία και δρομέα ποδηλασίας, Μαρτίν Φουέντες στη Γουαδαλαχάρα. Τον Νοέμβριο του 2012, η Μπρακαμόντες ανακοίνωσε ότι περίμενε δίδυμα. Στις 28 Μαρτίου 2013 η Μπρακαμόντες γέννησε δίδυμα παιδιά, τον Μαρτίν (που πέθανε λίγα λεπτά μετά τη γέννηση λόγω αναπνευστικών επιπλοκών) και την Γιακελίν. Τον Ιούλιο του 2014 γέννησε την δεύτερη κόρη της, Καρολίνα, και τον Ιούλιο του 2016 γέννησε την τρίτη της κόρη, Ρενάτα. Στις 16 Ιουλίου 2018 ανακοίνωσε στον λογαριασμό της στο Instagram την τέταρτη εγκυμοσύνη της. Στις 20 Δεκεμβρίου 2018 γέννησε δίδυμα κορίτσια, την Πάολα και την Εμίλια.
Πατρίς Τροβοάντα
Ο Πατρίς Τροβοάντα (Patrice Emery Trovoada ) είναι πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 11 Νοεμβρίου 2022. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία, για βραχύβιο χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2008 έως τον Ιούνιο του ιδίου έτους, από τις 14 Αυγούστου 2010 έως τις 12 Δεκεμβρίου 2012 και από τις 25 Νοεμβρίου 2014 έως τις 3 Δεκεμβρίου 2018.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1962 στη Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν. Είναι γιος του Μιγκέλ Τροβοάντα, Προέδρου της χώρας από το 1991 ως το 2001 Το όνομά του το έλαβε προς τιμήν του πρώτου πρωθυπουργού του Κονγκό, Πατρίς Λουμούμπα.
Θητεία ως υπουργός
Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών της χώρας του από το 2001 ως τις 4 Φεβρουαρίου του 2002. Υπήρξε επίσης προεδρικός σύμβουλος επί θεμάτων πετρελαίου, επί προεδρίας Φραντίκε ντε Μενέζες, ως την απόλυσή του τον Μάιο του 2005 από τον ίδιο τον πρόεδρο. Στο αιτιολογικό της απόλυσης, κατηγορήθηκε για εκμετάλλευση του αξιώματός του με σκοπό να προωθήσει τα επιχειρηματικά του συμφέροντα.
Αποτυχημένη διεκδίκηση προεδρίας
Ο Τροβοάντα είναι Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση (ADI). Τον Ιούλιο του 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές εκείνου του έτους, ηττήθηκε όμως από τον Μενέζες, λαμβάνοντας 38,82% των ψήφων.
Πρωθυπουργία
Στις 14 Φεβρουαρίου του 2008 ο Τροβοάντα διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μενέζες έπειτα από την παραίτηση του Τομέ Βέρα Κρουζ και η κυβέρνησή του ανέλαβε καθήκοντα την επομένη ημέρα. Στις 20 Μαΐου του 2008 η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Τροβοάντα, με ψήφους 30 υπέρ έναντι 23 κατά. Τον Ιούνιο ο πρόεδρος Μενέζες ζήτησε από το MLSTP/PSD να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο ηγέτης του, Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο έγινε νέος πρωθυπουργός.
Εκλογές 2010 και δεύτερη πρωθυπουργία
Η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση της Αντιπολίτευσης κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών (26) στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν την 1η Αυγούστου 2010. Τo κυβερνών κόμμα MDFM-PCD του πρωθυπουργού Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο έμεινε στις 21 έδρες, επί συνόλου 55 στο κοινοβούλιο. Την τρίτη θέση κατέλαβε το Δημοκρατικό Κόμμα Συσπείρωσης - Ομάδα Αντανάκλασης, το οποίο ανήκε στον κυβερνώντα συνασπισμό, με 7 έδρες. Ο συνασπισμός του προέδρου Φραντίκε ντε Μενέζες (MDFM-PL) περιορίστηκε μόλις σε μία έδρα. Συνακόλουθα, ο Τροβοάντα ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός, στις 14 Αυγούστου 2010. Το κόμμα του Τροβοάντα απώλεσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, καθώς η κυβέρνησή του καταψηφίστηκε με πρόταση δυσπιστίας και ο ίδιος απομακρύνθηκε από την πρωθυπουργία το 2012. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Γκαμπριέλ Κόστα.
Τρίτη πρωθυπουργία
Ο Πατρίς Τροβοάντα έγινε για 3η φορά πρωθυπουργός στις 25 Νοεμβρίου 2014, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών εκείνης της χρονιάς. Στις εκλογές εκείνες, την πλειοψηφία των εδρών (33 από τις συνολικά 55) κέρδισε η Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση με επικεφαλής τον δύο φορές διατελέσαντα πρωθυπουργό.
Τέταρτη πρωθυπουργία
Ο Πατρίς Τροβοάντα έγινε για 4η φορά πρωθυπουργός, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2022. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 11 Νοεμβρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Επαρχία Ταργκόβιστε
Η Επαρχία Ταργκόβιστε (βουλγαρικά: Област Търговище) αποτελεί μια από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας. Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα της, το Ταργκόβιστε. Σε επίσημη απογραφή του Δεκεμβρίου του 2009 αριθμούσε 180.528 κατοίκους.
Δήμοι
Η επαρχία διαιρείται σε 5 δήμους. Αναλυτικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Λένα Διβάνη
Η Λένα Διβάνη (Βόλος, 1955) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και πρώην καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου διδάσκει ελληνική και βαλκανική ιστορία εξωτερικής πολιτικής του 20ού αιώνα σε προπτυχιακό επίπεδο και μειονοτικά προβλήματα των Βαλκανίων σε μεταπτυχιακό. Υπήρξε Επισκέπτρια Μελετήτρια (Visiting Research Fellow) στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, στο Βασιλικό Κολλέγιο (King’s College) του Λονδίνου, δύο φορές στα Αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών (League of Nations Archives) στη βιβλιοθήκη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη και υπότροφος του Ελληνικού Ινστιτούτου (Greek Institute) στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Συνεργάστηκε με το ιστορικό αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας με αντικείμενο τη δημοσίευση των διπλωματικών εγγράφων της Ελλάδας που σχετίζονται με τα εθνικά θέματα. Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στην κατάρτιση βιβλιογραφικής πρότασης για το πρόβλημα των μειονοτήτων και με το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού με θέμα την ελληνική διασπορά.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΡΤ, αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων Λόγου.
Κυριότερες μελέτες
Δημοσίευσε επίσης σειρά άρθρων για ζητήματα εθνικισμού, μειονοτήτων και εδαφικών ανταγωνισμών.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1994 με τη συλλογή διηγημάτων Γιατί δε μιλάς για μένα και κατέκτησε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη «Μάρα Ράλλη».
Ντάνι Βρέινς
Ο Ντάνι Βρέινς είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 29 Οκτωβρίου 1958 στην πόλη Σολτ Λέικ Σίτυ της Γιούτα. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Λένα Διβάνη
Κυριότερες μελέτες
Το βιβλίο της «Εγώ, ο Ζάχος Ζάχαρης» μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα αγγλικά, στα ιταλικά και στα γερμανικά.
Ντάνι Βρέινς
Επιλέχθηκε το 1981 στην 5η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ και αγωνίστηκε στους Σιάτλ Σούπερσονικς έως το 1986. Τη σεζόν 1983-1984 έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του στο ΝΒΑ σκοράροντας 8,4 πόντους μ.ο. και κερδίζοντας 4,9 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος στους Σουπερσόνικς. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 2 ακόμα χρόνια στους Φιλαδέλφεια 76ερς.
Λένα Διβάνη
Θέατρο
Εμφανίστηκε στο θέατρο το 2002 με το έργο Η Ωραία Θυμωμένη και ακολούθησαν Η Πεντανόστιμη, το Οικογενειακό Δίκαιο και το Μεταβατικό Στάδιο.
Ντάνι Βρέινς
Το 1988 μετακόμισε στην Ευρώπη και την Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Κατά πολλούς αθλητικογράφους είναι ο καλύτερος ξένος καλαθοσφαιριστής σε απόδοση που έχει αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ιταλία στις ομάδες Αρέζε, Ολίμπια Μιλάνου και Βαρέζε. Το 1992 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Εξωτερικές σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Λένα Διβάνη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Εγβέρτος του Ουέσσεξ
Οι ιστορικοί δεν συμφωνούν για το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου. Η νεώτερη έκδοση του Αγγλοσαξονικού χρονικού το Χρονικό του Πάρκερ ξεκινά από τον πατέρα του Ίλμουντ του Κεντ, προχωρά στον Εάφα, τον Εόππα του Ουέσσεξ και τον Ινζίλντ αδελφό του Ίνε του Ουέσσεξ που παραιτήθηκε (726), το γενεαλογικό δέντρο συνεχίζεται μέχρι τον Κέρντικ προπάτορα του Οίκου. Το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου μέχρι τον Ινζίλντ γίνεται αποδεκτό από τον μεγάλο ιστορικό Φρανκ Στέντον (1880 - 1967) αλλά δεν αποδέχεται ότι φτάνει μέχρι τον Κέρντικ. Στο "Αγγλικό Βιογραφικό Λεξικό" ο Εδουάρδος αποδέχεται ότι το γενεαλογικό του δέντρο φτάνει μέχρι τον Κέντρικ, η άποψη για την Αγγλοσαξονική του καταγωγή κατασκευάστηκε την εποχή του για να νομιμοποιήσουν την άνοδο του στον θρόνο. Ο ιστορικός Ρόρι Ναισμίθ επανέρχεται στην άποψη ότι είναι απίθανο το γενεαλογικό δέντρο του Εγβέρτου να φτάνει στον Κέρντικ και ότι ο Εγβέρτος προέρχεται από Σαξονικό αριστοκρατικό Οίκο. Το όνομα της συζύγου του Εγβέρτου είναι άγνωστο, μια έκδοση του Αγγλοσαξονικού Χρονικού του 15ου αιώνα την αναφέρει ως Ρεντμπούργκα συγγενή του Καρλομάγνου, την παντρεύτηκε όταν ήταν εξόριστος στους Φράγκους αλλά η πληροφορία δεν γίνεται αποδεκτή από σύγχρονους ιστορικούς. Είχε πιθανότατα μια ετεροθαλή αδελφή την Αλμπούργκα, αναγνωρίστηκε ως Αγία στο αβαείο του Γουίλτον το οποίο ίδρυσε. Παντρεύτηκε τον Γούλφσταν, υποκόμη του Γουιλσάιρ, με τον θάνατο του (802) έγινε μοναχή και ηγουμένη στο αβαείο του Γουίλτον. . Πολλοί πιστεύουν ότι είναι ο πατέρας του Αγίου Έντιθ του Πόλεσγουορθ και του Έθελσταν του Ουέσσεξ.
Κυριαρχία της Μερκίας
Η Μερκία ήταν το ισχυρότερο Αγγλικό βασίλειο το δεύτερο μισό του 8ου αιώνα υπό τον Όφα (757 - 796), βασιλιάς του Ουέσσεξ ήταν την ίδια περίοδο ο Κίνεγουλφ του Ουέσσεξ (757 - 786). Οι σχέσεις τους όπως δείχνουν τα διατάγματα δεν ήταν καλές, ο Κίνεγουλφ διατηρούσε μια ανεξαρτησία από τον ισχυρότερο Όφα. Οι σχέσεις ανάμεσα στους βασιλείς εκείνη την εποχή εμφανίζονται στα διατάγματα και τις δωρεές στους οπαδούς του και στους κληρικούς, ο ένας από τους βασιλείς καταγράφεται ως "κυρίαρχος", ο άλλος σαν "υποτελής". Σε ένα διάταγμα του Όφα (772) ο Κίνεγουλφ εμφανίζεται ως "Βασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων", ηττήθηκε από τον Όφα στη "μάχη του Μπέσινγκτον" (779) αλλά δεν είναι γνωστό αν τον αναγνώρισε επικυρίαρχο του. Η εξουσία του Όφα στο Κεντ την περίοδο 765 - 776 είναι θέμα συζήτησης μεταξύ των ιστορικών, τα διατάγματα της εποχής δείχνουν ότι την περίοδο 776 - 784 οι βασιλείς του Κεντ είχαν υποταχθεί στον Όφα. Την δεκαετία του 770 εμφανίζεται στο Κεντ ένας βασιλιάς, ο Εγβέρτος Β΄ του Κεντ, καταγράφεται για τελευταία φορά σε ένα διάταγμα στο Ρότσεστερ (779). Το Άγγλο-Σαξονικό χρονικό καταγράφει κατόπιν άλλον έναν βασιλιά τον Ίλμουντ του Κεντ με την σημείωση "ο βασιλιάς Ίλμουντ ήταν πατέρας του Εγβέρτου, ο Εγβέρτος ήταν πατέρας του Έθελγουλφ". Ο Γενεαλογικός πρόλογος στο "Α" Κείμενο του Χρονικού καταγράφει το όνομα του πατέρα του Εγβέρτου σαν Ίλμουντ με περισσότερες λεπτομέρειες. Ο πρόλογος χρονολογείται στα τέλη του 9ου αιώνα, το έγγραφο "F" του Χρονικού που σχετίζεται με το Κεντ χρονολογείται γύρω στο 1100. Ο Ίλμουντ δεν επέζησε πολύ επειδή δεν καταγράφεται καμία δραστηριότητα του μετά το 784. Υπάρχουν ωστόσο σοβαρές ενδείξεις ότι στα τέλη της δεκαετίας του 780 ο Όφα έχασε την κυριαρχία του Κεντ και απέτυχε να το ενσωματώσει στο βασίλειο του, οι βασιλείς του Κεντ αναφέρονται σαν "αντίπαλοι και όχι υποτελείς". Ο Εγβέρτος δραπέτευσε από το Ουέσσεξ (785), σύμφωνα με το Άγγλο-Σαξονικό Χρονικό ο διάδοχος του Κίνεγουλφ Μπέορτρικ βοήθησε τον Όφα να στείλει τον Εγβέρτο στην εξορία.
Άνοδος στον θρόνο
thumb|250px|right|Το βασίλειο του [[Ουέσσεξ την εποχή του Εγβέρτου]] Ο Κίνεγουλφ δολοφονήθηκε (786) αλλά η διαδοχή του αμφισβητήθηκε από τον Εγβέρτο, ηττήθηκε από τον Μπέορτρικ με την υποστήριξη του Όφα. Το Αγγλοσαξονικό Χρονικό καταγράφει ότι ο Εγβέρτος έζησε τρία χρόνια στην Φραγκία αλλά η σωστή ανάγνωση του κειμένου είναι δεκατρία, πιθανότατα η μετάφραση είναι εσφαλμένη. Ο Μπέορτρικ βασίλεψε έξι χρόνια και ο Εγβέρτος πραγματικά έζησε εξόριστος στην Φραγκία για έξι χρόνια. Οι ιστορικοί διαφωνούν με το θέμα, πολλοί θεωρούν σωστή την μετάφραση του Χρονικού και άλλοι εσφαλμένη. Ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ εξορίστηκε (789) και ο αντίπαλος του Μπέορτρικ παντρεύτηκε την κόρη του Όφα της Μερκίας. Την εποχή που ο Εγβέρτος ήταν εξόριστος κυβερνούσε ο Βασιλιάς των Φράγκων Καρλομάγνος, ασκούσε έντονη εξουσία στην Νορθουμβρία και υποστήριζε τους αντιπάλους του Όφα στον νότο. Την ίδια εποχή ήταν εξόριστος ένας ιερέας ο "Όντμπερτ", ο μετέπειτα βασιλιάς Έαντμπερτ του Κεντ, ο χρονικογράφος Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι (1080 - 1143) γράφει ότι ο Εγβέρτος έμαθε τότε την τέχνη της διακυβέρνησης. Ο Μπέορτρικ συνέχισε να είναι βασιλιάς του Ουέσσεξ και μετά τον θάνατο του Πέντα, τον Πέντα διαδέχθηκε ο γιος του Κοένγουλφ της Μερκίας.
Όταν πέθανε ο Μπέορτρικ ο Εγβέρτος επέστρεψε στον θρόνο του Ουέσσεξ με την υποστήριξη του Καρλομάγνου και του πάπα. Η Μερκία εξακολουθούσε να είναι εχθρική στον Εγβέρτο, την ημέρα που ορκίστηκε δέχτηκε επίθεση από το υποβασίλειο του Γούστερ υπό την ηγεσία του κόμη Εθελμούντ. Ο κόμης Γέοσταν συναντήθηκε μαζί του με άντρες από το Γουιλσάιρ. Οι πηγές του 15ου αιώνα αναφέρουν ότι ο Γέοσταν παντρεύτηκε την αδελφή του Εγβέρτου Αλμπούργκα, έγινε με αυτόν τον τρόπο γαμπρός του. Οι Γούστερ ηττήθηκαν, ο Εθελμούντ και ο Γέοσταν έπεσαν στην μάχη. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τις σχέσεις του Εγβέρτου με το βασίλειο της Μερκίας τα επόμενα 20 χρόνια μετά την μάχη, φαίνεται ο Εγβέρτος δεν είχε καμιά εξουσία πέρα από τα σύνορα του βασιλείου του αλλά διατήρησε την ανεξαρτησία του. Τα διατάγματα δεν καταγράφουν τον Κοένγουλφ σαν "ηγεμόνα της Νότιας Αγγλίας", αυτό δείχνει ότι το βασίλειο του Ουέσσεξ απέκτησε την ανεξαρτησία του. Το Αγγλοσαξονικό Χρονικό καταγράφει ότι ο Εγβέρτος λεηλάτησε περιοχές της Δυτικής Ουαλίας (815), την μετέπειτα Κορνουάλη. Σε δέκα χρόνια σύμφωνα με ένα διάταγμα φαίνεται ότι ο Εγβέρτος έκανε νέες λεηλασίες στην περιοχή (19 Αυγούστου 825), σχετίζεται σε μιά μάχη ανάμεσα στους άντρες του Ντέβον και τους Κέλτες της Κορνουάλης.
Μάχη του Ελλαντάν
thumb|250px|right|Το όνομα του Εγβέρτου όπως εμφανίζεται στο [[Αγγλοσαξονικό χρονικό - έγγραφο "C" (827)]] Ακολούθησε ένα σημαντικό γεγονός για την Αγγλική ιστορία η "μάχη του Ελλαντάν" κοντά στο Σουίντον (825), ο Εγβέρτος νίκησε τον Μπέορνγουλφ της Μερκίας τερματίζοντας οριστικά την κυριαρχία της Μερκίας στην νότια Αγγλία. Το χρονικό αναφέρει ότι ο Εγβέρτος "έστειλε τον γιο του Έθελγουλφ, τον κόμη του και τον επίσκοπο του με έναν μεγάλο στρατό". Ο Έθελγουλφ έδιωξε τον Μπάντρεντ του Κεντ βόρεια από τον Τάμεση, σύμφωνα με το Χρονικό οι άντρες του Κεντ, του Έσσεξ, του Σάρρεϋ και του Σάσσεξ υποτάχτηκαν στον Έθελγουλφ "επειδή είχαν πριν διωχθεί εσφαλμένα από τους συγγενείς του". Το Χρονικό αναφέρει πιθανότατα τις επεμβάσεις του Όφα της Μερκίας στο Κεντ την εποχή του Ίλμουντ πατέρα του Εγβέρτου, ο Ίλμουντ πιθανότατα είχε συνδέσεις με την νότια Αγγλία. Το Χρονικό εμφανίζει τον Μπάλντρεντ να εξορίζεται αμέσως μετά την μάχη, πιθανότατα δεν έγινε έτσι. Ένα έγγραφο του Κεντ καταγράφει τον Μάρτιο του 826 σαν τον τρίτο χρόνο της βασιλείας του Μπέορνγουλφ. Αυτό δείχνει ότι ο Μπέορνγουλφ είχε τότε την εξουσία στο Κεντ σαν επικυρίαρχος του Μπάλντρεντ. Ο Εγβέρτος έδιωξε τον βασιλιά του Έσσεξ Σίγκερεντ σε μία άγνωστη ημερομηνία, ένας χρονικογράφος σχετίζει την εκδίωξη αυτή με μία εκστρατεία του Εγβέρτου στην Μερκία. Το Αγγλοσαξονικό χρονικό δεν περιγράφει αναλυτικά την "μάχη του Ελλαντάν" αλλά αναφέρει ότι ο Μπέορνγουλφ ήταν ο πρώτος που επιτέθηκε, ο Μπέορνγουλφ επωφελήθηκε πιθανότατα από την εκστρατεία του Ουέσσεξ στην Κορνουάλη το καλοκαίρι του 825. Η επίθεση του Μπέεορνγουλφ στάθηκε μια απειλή αστάθειας στα νοτιοανατολικά, οι συνδέσεις του Κεντ με το Ουέσσεξ στάθηκαν απειλή για την κυριαρχία της Μερκίας.
Κατάκτηση της Μερκίας
thumb|right|300px|Εγβέρτος του Ουέσσεξ Με την "μάχη του Ελλαντάν" η Μερκία έχασε όλη την εξουσία στα νοτιοανατολικά. Το Χρονικό γράφει ότι οι Ανατολικοί Άγγλοι ζήτησαν την βοήθεια του Εγβέρτου εναντίον της Μερκίας (825), εκείνος ανταποκρίθηκε την επόμενη χρονιά (826). Ο Μπέορνγουλφ επιτέθηκε αμέσως στην Ανατολική Μερκία για να αποκαταστήσει την κυριαρχία του αλλά σκοτώθηκε στην μάχη (826), για τον ίδιο λόγο σκοτώθηκε και ο διάδοχος του Λουντέκα της Μερκίας την επόμενη χρονιά (827). Οι Μερκιανοί αναζητούσαν υποστήριξη από το Κεντ, ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι Γούλφρεντ ήταν έντονα δυσαρεστημένος από την κυριαρχία των Δυτικών Σαξόνων, ο Εγβέρτος κατάργησε το νομισματικό του σύστημα και ίδρυσε νέα νομισματοκοπεία στο Ρότσεστερ και το Καντέρμπερι. Ο Εγβέρτος είχε κάνει κατάσχεση περιουσίας που ανήκε στο Καντέρμπερι. Η Μερκία έχασε όλη την εξουσία στην Ανατολική Αγγλία, οι Δυτικοί Σάξονες ανέλαβαν την πρωτοβουλία στα νοτιοανατολικά. Ο Εγβέρτος επιτέθηκε στην Μερκία και έστειλε τον βασιλιά Ουίγκλαφ στην εξορία, κατόπιν κατέλαβε το νομισματοκοπείο του Λονδίνου και έκοψε νομίσματα σαν βασιλιάς της Μερκίας. Μετά από την μεγάλη αυτή νίκη ο Εγβέρτος καταγράφεται ως "Βρετβάλντα", οι βασιλείς οι οποίοι σύμφωνα με το Αγγλοσαξονικό Χρονικό είχαν αποκτήσει την εξουσία σε ολόκληρη την Μεγάλη Βρετανία. Το σχετικό έγγραφο "C" σύμφωνα με το Αγγλοσαξονικό χρονικό περιέχει την φράση :
Ο Βέδας καταγράφει τους προηγούμενους επτά Βρετβάλντα που είχαν τα προηγούμενα χρόνια αυτοκρατορική εξουσία στην Βρετανία, ο κατάλογος ξεκινούσε με τον Έλλα του Σάσσεξ και κατέληγε στον Οσουί της Νορθουμβρίας. Ο κατάλογος πιθανότατα ήταν ημιτελής επειδή μεγάλοι βασιλείς στο παρελθόν με αντίστοιχες εξουσίες όπως ο Πέντα της Μερκίας και ο Όφα παραλείπονται. Ο ρόλος του καταλόγου αυτού είναι ασαφής, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές είχε ποιητική σημασία, σύμφωνα με άλλους είχε την σημασία του "στρατιωτικού αρχηγού". Σύμφωνα με το Αγγλοσαξονικό Χρονικό ο Εγβέρτος δέχτηκε στο Ντορέ ένα προάστιο του Σέφιλντ την υποταγή του βασιλιά Ίνριντ της Νορθουμβρίας (829). Ένας άλλος χρονικογράφος ο Ρογήρος του Γουέντοβερ αναφέρει ότι ο Εγβέρτος επιτέθηκε στην Νορθουμβρία, την λεηλάτησε και ανάγκασε τον βασιλιά Ίνριντ σε υποταγή :
"Ο Εγβέρτος διεκδίκησε όλα τα νότια βασίλεια με έναν μεγάλο στρατό που έφτασε στην Νορθουμβρία, λεηλάτησε την χώρα και ανάγκασε τον βασιλιά Ίνριντ να του πληρώσει φόρο υποτέλειας".
Ο Ρογήρος του Γουέντοβερ ενσωμάτωσε τα χρονικά της Νορθουμβρίας σε αυτή την έκδοση αλλά το Χρονικό δεν αναφέρει αυτά τα γεγονότα. Η φύση της υποταγής του Ίνριντ προκαλεί πολλά ερωτηματικά, πολύ πιθανό στην συνάντηση του Ντορέ να έγινε η αναγνώριση της κυριαρχίας του Εγβέρτου. Ο Εγβέρτος προχώρησε σε νέα εκστρατεία εναντίον των Ουαλών με την πρόταση να επεκτείνει την εξουσία του στα Ουαλικά εδάφη που βρισκόντουσαν μέχρι τότε στην σφαίρα της Μερκίας. Η Μερκία απέκτησε ξανά την ανεξαρτησία της την επόμενη χρονιά (830), όπως γράφει το Χρονικό "ο Ουίγκλαφ απέκτησε ξανά το βασίλειο της Μερκίας", το πιθανότερο με επανάσταση των κατοίκων της Μερκίας εναντίον της κυριαρχίας του Ουέσσεξ.
Απώλεια της Μερκίας
thumb|250px|right|Νόμισμα του βασιλιά Εγβέρτου Η κυριαρχία του Εγβέρτου στην νότια Αγγλία τερματίστηκε με την επαναφορά του Ουίγκλαφ στον θρόνο της Μερκίας, κέρδισε την ανεξαρτησία του από το Ουέσσεξ. Τα διατάγματα δείχνουν ότι ο Ουίγκλαφ είχε την εξουσία στο Μίντλσεξ και στο Μπέρκσαϊρ, ένα διάταγμα (836) χρησιμοποιεί την φράση "οι επίσκοποι, οι δούκες και οι μεγιστάνες μου" για να καταγράψει τους 11 επισκόπους που αναδείχτηκαν από το Καντέρμπερι στις επισκοπές των Δυτικών Σαξόνων. Ο Ουίγκλαφ ήταν ικανός να προσκαλέσει τους Δυτικούς Σάξονες για να δημιουργήσει συμβούλια. Ο βασιλιάς της Ανατολικής Αγγλίας Έθελσταν έκοβε νομίσματα από το 827 αλλά με την επιστροφή του Ουίγκλαφ οι δυνατότητες του ελαττώθηκαν, ήταν υπεύθυνος για την ήττα και τον θάνατο του Μπέορνγουλφ και του Λουντέκα.
Η απότομη άνοδος του Ουέσσεξ στα τέλη της δεκαετίας του 820 και η επακόλουθη αδυναμία του να διατηρήσει την ισχύ του έχει γίνει έντονα αντικείμενο συζήτησης από τους ιστορικούς, το βέβαιο είναι ότι η άνοδος στηρίχτηκε στις φιλικές σχέσεις και την βοήθεια από την Δυναστεία των Καρολιδών. Οι Φράγκοι υποστήριξαν τον Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας όταν επανήλθε στον θρόνο της Νορθουμβρίας, υποστήριξαν επίσης την άνοδο του Εγβέρτου (802). Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής βρέθηκε σε επαφή με τον Εγβέρτο λίγο πριν τον θάνατο του το Πάσχα του 839, του εξασφάλισε ασφαλές πέρασμα στην Ρώμη. Οι συνεχείς επαφές με τους Φράγκους ήταν στοιχείο της διπλωματικής πολιτικής των νότιων Άγγλων το πρώτο μισό του 9ου αιώνα. Η υποστήριξη των Καρολιδών είναι σαφές ότι βοήθησε σημαντικά τον Εγβέρτο να αποκτήσει ισχυρή στρατιωτική υποστήριξη στα τέλη της δεκαετίας του 820. Αμέσως μετά ωστόσο το εμπόριο των Φράγκων στον Ρήνο κατέρρευσε και ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής έπρεπε να αντιμετωπίσει μία σειρά από εξεγέρσεις που διατηρήθηκαν ολόκληρη την δεκαετία του 830. Οι δυσκολίες ανάγκασαν τους Φράγκους σε μεγάλη αδυναμία στις προσπάθειες τους υπέρ του Εγβέρτου, η οπισθοχώρηση τους θα αφήσει την Ανατολική Αγγλία, την Μερκία και το Ουέσσεξ σε ισορροπία δυνάμεων.
Κατάκτηση της Κορνουάλης
thumb|250px|right|Θήκη του 16ου αιώνα στον Καθεδρικό ναό του Γουίντσεστερ για την οποία πιστεύουν ότι περιέχει τα οστά του βασιλιά Εγβέρτου Παρά την απώλεια της Φραγκικής υποστήριξης ο Εγβέρτος άλλαξε σημαντικά την εικόνα των Αγγλοσαξονικών βασιλείων με μεγάλα οφέλη για το δικό του, διατήρησε τα νοτιοανατολικά βασίλεια με την εξαίρεση του Έσσεξ, η Μερκία έχασε κάθε εξουσία στην Ανατολική Αγγλία. Οι νίκες του Εγβέρτου είχαν σαν αποτέλεσμα τον τερματισμό της ανεξαρτησίας των βασιλείων του Κεντ και του Σάσσεξ, οι κατακτημένες περιοχές ήταν ανεξάρτητο υποβασίλειο μαζί με το Σάρρεϋ και ίσως το Έσσεξ. Ο Έθελγουλφ ήταν υποτελής βασιλιάς υπό τον πατέρα του σαν "βασιλιάς των Δυτικών Σαξόνων και του λαού του Κεντ". Όταν πέθανε ο Έθελγουλφ (858) άφησε με την διαθήκη του στον γιο του όλα τα νοτιοανατολικά βασίλεια, αυτό καθιστά σαφές ότι είχαν ενσωματωθεί στο βασίλειο του Ουέσσεξ. Η Μερκία εξακολουθούσε να είναι παρ΄όλα αυτά ισχυρή απειλή, ο Έθελγουλφ έκανε πολλές δωρεές στην εκκλησία του Ιησού Χριστού στο Καντέρμπερι με στόχο να αποκτήσει την στήριξη των Μερκίων που ζούσαν ακόμα εκεί. Ο Εγβέρτος ηττήθηκε από τους Δανούς (836) αλλά δύο χρόνια αργότερα νίκησε τους συμμάχους τους στην Κορνουάλη (838). Η βασιλική οικογένεια της Κορνουάλης εξακολουθούσε να υπάρχει αλλά το βασίλειο έχασε την ανεξαρτησία του, άλλο ένα από τα παλιότερα Βρετανικά βασίλεια είχε τερματίσει την παρουσία του. Οι λεπτομέρειες σχετικά με την επέκταση των Αγγλοσαξόνων στην Κορνουάλη δεν έχουν ξεκαθαρίσει, φαίνεται μονάχα από τα ονόματα των τοπωνυμίων τους. Ο ποταμός Οττέρι που διαρρέει την περιοχή κοντά στο Λόνσεστον φαίνεται ότι αποτελούσε ένα όριο, νότια από τον ποταμό οι ονομασίες είναι σαφές ότι έχουν Κέλτικη προέλευση, βόρεια δείχνουν ισχυρή επίδραση από τους νεοεισερχόμενους.
Διαδοχή
thumb|250px|right|Έγγραφο στο οποίο εμφανίζεται η συνθήκη που υπέγραψαν ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ και ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι για αμοιβαία υποστήριξη ανάμεσα στο στέμμα και την εκκλησία (838) Σε Συμβούλιο στο Κίνγκστον (838) ο Εγβέρτος και ο Έθελγουλφ παραχώρησαν δωρεές στις επισκοπές του Γουίντσεστερ και του Καντέρμπερι, σε αντάλλαγμα υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τα δικαιώματα του Έθελγουλφ στην διαδοχή του θρόνου. Ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι Κεόλνοθ δέχτηκε τον Εγβέρτο και τον Έθελγουλφ σαν επικυριάρχους και προστάτες των μοναστηριών που θα διοικούσε ο ίδιος, ακολούθησαν διατάξεις με τις οποίες ο Έθελγουλφ παραχώρησε πολλά προνόμια στην εκκλησία, την ανέδειξαν σε κορυφαία πολιτική δύναμη. Οι ιερείς έστεφαν τον βασιλιά στις τελετές και συμβούλευαν τους βασιλείς να επιλέξουν τους διαδόχους από τις οικογένειες τους. Το "Συμβούλιο του Κίνγκστον" και πολλά άλλα Συμβούλια που ακολούθησαν περιείχαν την φράση "Εμείς και οι διάδοχοι μας θα είμαστε πάντοτε πιστοί στον Κεολνόθ, τους διαδόχους του και την εκκλησία του Ιησού Χριστού".
Δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες σχετικά με άλλους διεκδικητές του θρόνου του Ουέσσεξ εκείνη την εποχή, είναι βέβαιο ότι υπήρχαν πολλοί άλλοι απόγονοι του κατακτητή προπάτορα Κέρντικ που είχαν δικαιώματα στον θρόνο. Η επιτυχία του Εγβέρτου να πετύχει την διαδοχή στον γιο του αποτελεί για τον ίδιο μεγάλο προσωπικό κατόρθωμα, ο εγγονός του Αλφρέδος ο Μέγας πήρε εντολή να εξασφαλίσει την διαδοχή μόνο σε αρσενικά μέλη της δυναστείας. Οι λεπτομέρειες της διαθήκης του δείχνουν τον σημαντικό προσωπικό πλούτο του βασιλιά και τον έλεγχο του στην εκκλησία. Η εμπειρία που είχε αποκτήσει ο Έθελγουλφ την περίοδο που ήταν αντιβασιλιάς τον βοήθησε σημαντικά να κυβερνήσει το βασίλειο όταν ανέβηκε στον θρόνο. Ο Εγβέρτος τάφηκε στο Γουίντσεστερ, στο ίδιο αβαείο τάφηκαν ο γιος του Έθελγουλφ, ο εγγονός του Αλφρέδος ο Μέγας και ο δισέγγονος του Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος. Τον 9ο αιώνα το Γουίντσεστερ έδειξε σημάδια αστικοποίησης, αυτό δείχνει ότι είχε αποκτήσει μεγάλη σημασία σαν τόπος ταφής των Σαξόνων βασιλέων.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας
Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας είναι μια ελληνική ταινία του 1978 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Όλγα Καρλάτου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος, Νικήτας Τσακίρογλου και Γιώργος Διαλεγμένος.
Πλοκή
Ένας πατέρας και οι τρεις γιοι του κληρονομούν ένα αρχοντικό σπίτι μαζί με την υπηρέτρια. Απομακρύνονται από τα εγκόσμια για τα επόμενα επτά χρόνια και ενεργοποιούνται μόνο για να φάνε και να έρθουν σε ερωτική επαφή με την υπηρέτρια. Ο μόνος που αντιδρά είναι ο μικρότερος γιος, και αυτός όμως δεν φαίνεται να έχει τη δύναμη να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση.
Παραγωγή
Το σενάριο βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Αλμπέρ Κοσερί «Les Fainéants dans la vallée fertile» («Oι τεμπέληδες στην εύφορη κοιλάδα», εκδόσεις Χατζηνικολή).
Η ταινία έλαβε το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Λοκάρνο καθώς και το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Σικάγο.
Γράφει η Μαρία Κατσουνάκη στην εφημερίδα Η Καθημερινή:"Τι σημαίνει αυτή η ιστορία, αυτοί οι άνθρωποι; Οι κριτικές του 1978 μιλούσαν για την αποχαύνωση και παρακμή της αστικής τάξης. O ίδιος ο σκηνοθέτης δήλωνε τότε ότι πρόκειται για μια πολιτική ταινία, με θέμα την οκνηρία και τη χαλαρότητα που έχει διαβρώσει όλες τις κοινωνικές βαθμίδες. H αλληγορική διάσταση της ταινίας ίσως έχει υποχωρήσει με τον χρόνο μπροστά σε μια πιο ανάλαφρη και χιουμοριστική ανάγνωση. Παραμένει η ευρηματικότητα του σεναρίου και η στέρεα δομημένη ατμόσφαιρα που κυκλώνει τον θεατή."
Χρωστική
thumb|250px|Διάφορες χρωστικές προς πώληση, Ινδία Η χρωστική είναι υλικό το οποίο αλλάζει το χρώμα του φωτός το οποίο αντανακλά ως αποτέλεσμα της απορροφήσης συγκεκριμένων μηκών κύματος. Αυτή η φυσική διαδικασία διαφέρει από τον φθορισμό, τον φωσφορισμό και άλλες μορφές φωταύγειας, στις οποίες το υλικό εκπέμπει φως.
Πολλά υλικά έχουν την ικανότητα να απορροφούν συγκεκριμένα μήκη κύματος φωτός. Τα υλικά τα οποία ο άνθρωπος επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως χρωστικές συνήθως έχουν συγκεκριμένες ιδιότητες που τα καθιστούν κατάλληλα για να χρωματίσουν άλλα υλικά. Μια χρωστική πρέπει να έχει υψηλή δύναμη χρωματισμού και να είναι στερεή σε φυσιολογικές θερμοκρασίες. Για βιομηχανικές, καθώς και για καλλιτεχνικές χρήσεις, η μονιμότητα και η σταθερότητα είναι επιθυμητές ιδιότητες.
Οι χρωστικές χρησιμοποιούνται για να δώσουν χρώμα σε βαφές, στο μελάνι, στα πλαστικά, στα υφάσματα, στο φαγητό και άλλα υλικά.
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή συνθετική χρωστική ουσία ήταν το αιγυπτιακό μπλε, το οποίο μαρτυρείται για πρώτη φορά σε ένα αλαβάστρινο μπολ στην Αίγυπτο που χρονολογείται στη Naqada III (περίπου 3250 π.Χ.). Το αιγυπτιακό μπλε (πυριτικό χαλκό ασβεστίου CaCuSi4O10) παρασκευάζεται με θέρμανση ενός μείγματος χαλαζιακής άμμου, ασβέστη, μιας ροής και μιας πηγής χαλκού, όπως ο μαλαχίτης. Εφευρέθηκε ήδη στην Προδυναστική περίοδο της Αιγύπτου, αλλά η χρήση του έγινε ευρέως διαδεδομένη από την 4η Δυναστεία. Ήταν η κατεξοχήν μπλε χρωστική ουσία της ρωμαϊκής αρχαιότητας. Τα τεχνολογικά του ίχνη εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, μέχρι την εκ νέου ανακάλυψή του στο πλαίσιο της αιγυπτιακής εκστρατείας και των ανασκαφών στην Πομπηία και το Ερκουλάνο. Οι μεταγενέστερες προμοντέρνες συνθετικές χρωστικές περιλαμβάνουν τον λευκό μόλυβδο (βασικός ανθρακικός μόλυβδος, (PbCO3)2Pb(OH)2), το βερνίκι και ο μόλυβδος-κασσίτερος-κίτρινο. Το ινδικό κίτρινο κάποτε παρήχθη συλλέγοντας τα ούρα των βοοειδών, που είχαν τραφεί μόνο με φύλλα μάνγκο. Ολλανδοί και Φλαμανδοί ζωγράφοι του 17ου και 18ου αιώνα το ευνοούσαν για τις φωτεινές του ιδιότητες και το χρησιμοποιούσαν συχνά για να αναπαραστήσουν το φως του ήλιου. Δεδομένου ότι τα φύλλα μάνγκο είναι διατροφικά ανεπαρκή για τα βοοειδή, η πρακτική της συγκομιδής του ινδικού κίτρινου τελικά κηρύχθηκε απάνθρωπη. Οι σύγχρονες αποχρώσεις του ινδικού κίτρινου είναι κατασκευασμένες από συνθετικές χρωστικές.
Λόγω του κόστους του λάπις λάζουλι, χρησιμοποιήθηκαν συχνά υποκατάστατα. Το μπλε της Πρωσίας, η παλαιότερη σύγχρονη συνθετική χρωστική ουσία, ανακαλύφθηκε τυχαία το 1704. Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι συνθετικές και οι μεταλλικές μπλε χρωστικές περιελάμβαναν τη γαλλική μπλε μαρίν, μια συνθετική μορφή λάπις λάζουλι. Το μπλε μαρίν κατασκευάστηκε με επεξεργασία πυριτικού αλουμινίου με θείο. Εισήχθησαν επίσης διάφορες μορφές κοβαλτίου και μπλε της Σερουλέας. Στις αρχές του 20ου αιώνα παρασκευάστηκε το Phthalo μπλε, μια συνθετική μεταλλο-οργανική χρωστική ουσία. Ταυτόχρονα, το Βασιλικό μπλε, ένα άλλο όνομα που δόθηκε κάποτε στις αποχρώσεις που παράγονται από λάπις λάζουλι, έχει εξελιχθεί για να σημαίνει ένα πολύ πιο ανοιχτό και φωτεινό χρώμα και συνήθως αναμιγνύεται από Phthalo μπλε και διοξείδιο του τιτανίου ή από φθηνές συνθετικές μπλε βαφές.
Η ανακάλυψη το 1856 της mauveine, της πρώτης βαφής ανιλίνης, ήταν ο πρόδρομος για την ανάπτυξη εκατοντάδων συνθετικών χρωστικών και χρωστικών, όπως οι αζω και οι διαζω ενώσεις. Αυτές οι βαφές οδήγησαν στην άνθηση της οργανικής χημείας, συμπεριλαμβανομένων συστηματικών σχεδίων χρωστικών. Η ανάπτυξη της οργανικής χημείας μείωσε την εξάρτηση από τις ανόργανες χρωστικές.
Οικονομική επίδραση
Το 2006, περίπου 7,4 εκατομμύρια τόνοι ανόργανων, οργανικών και ειδικών χρωστικών διατέθηκαν στην αγορά παγκοσμίως. Εκτιμάται σε περίπου 14,86 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2018 και θα αυξηθεί σε πάνω από 4,9% από το 2019 έως το 2026. Η παγκόσμια ζήτηση για χρωστικές ήταν περίπου 20,5 δολάρια ΗΠΑ δισεκατομμύρια το 2009. Σύμφωνα με μια έκθεση του Απριλίου 2018 από το Bloomberg Businessweek, η εκτιμώμενη αξία της βιομηχανίας χρωστικών σε παγκόσμιο επίπεδο είναι 30 δισ. δολάρια. Η αξία του διοξειδίου του τιτανίου, που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της λευκής φωτεινότητας πολλών προϊόντων, τοποθετήθηκε στα 13,2 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενώ το κόκκινο χρώμα της Ferrari εκτιμάται στα 300 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.
Φυσικές αρχές
Η εμφάνιση των χρωστικών είναι ευαίσθητη στο φως της πηγής. Το ηλιακό φως έχει υψηλή θερμοκρασία χρώματος και αρκετά ομοιόμορφο φάσμα. Το φως του ήλιου θεωρείται πρότυπο για το λευκό φως. Οι τεχνητές πηγές φωτός είναι λιγότερο ομοιόμορφες.
Οι χρωματικοί χώροι, που χρησιμοποιούνται για την αριθμητική αναπαράσταση των χρωμάτων, πρέπει να προσδιορίζουν την πηγή φωτός τους. Οι εργαστηριακές μετρήσεις χρώματος, εκτός εάν σημειώνεται διαφορετικά, υποθέτουν ότι η μέτρηση καταγράφηκε κάτω από μια πηγή φωτός D65 ή "Daylight 6500 K", που είναι περίπου η θερμοκρασία χρώματος του ηλιακού φωτός.
Κατασκευαστικά και βιομηχανικά πρότυπα
Πριν απ' την ανάπτυξη των συνθετικών χρωστικών, και την τελειοποίηση των τεχνικών για την εξαγωγή ορυκτών χρωστικών, οι παρτίδες χρώματος ήταν συχνά ασυνεπείς. Με την ανάπτυξη μίας σύγχρονης βιομηχανίας χρωμάτων, κατασκευαστές κι επαγγελματίες έχουν συνεργαστεί, για τη δημιουργία διεθνών προτύπων για τον εντοπισμό, την παραγωγή, τη μέτρηση και τη δοκιμή χρωμάτων.
Το χρωματικό σύστημα Μάνσελ, έγινε το θεμέλιο για μία σειρά μοντέλων χρωμάτων, παρέχοντας αντικειμενικές μεθόδους, για τη μέτρηση του χρώματος. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1905. Το σύστημα Μάνσελ περιγράφει ένα χρώμα σε τρεις διαστάσεις, απόχρωση, τιμή (ελαφρότητα) και χρώμα (καθαρότητα χρώματος), όπου το χρώμα είναι η διαφορά από το γκρι, σε μία δεδομένη απόχρωση και τιμή.
Στα μέσα του 20ου αιώνα, ήταν διαθέσιμες τυποποιημένες μέθοδοι για τη χημεία των χρωστικών, μέρος ενός διεθνούς κινήματος για τη δημιουργία τέτοιων προτύπων στη βιομηχανία. Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) αναπτύσσει τεχνικά πρότυπα, για την κατασκευή χρωστικών και βαφών. Τα πρότυπα ISO ορίζουν διάφορες βιομηχανικές και χημικές ιδιότητες και τον τρόπο δοκιμής γι' αυτές. Τα βασικά πρότυπα ISO, που σχετίζονται μ' όλες τις χρωστικές είναι τα εξής:
Άλλα πρότυπα ISO αφορούν συγκεκριμένες κατηγορίες ή κατηγορίες χρωστικών, με βάση τη χημική τους σύσταση, όπως χρωστικές ουσίες υπερμαρίνης, διοξείδιο του τιτανίου, χρωστικές ουσίες οξειδίου του σιδήρου κ.ά.
Πολλοί κατασκευαστές χρωμάτων, μελανιών, υφασμάτων, πλαστικών και χρωμάτων έχουν οικειοθελώς υιοθετήσει το Color Index International (CII) ως πρότυπο για την αναγνώριση των χρωστικών, που χρησιμοποιούν στην κατασκευή συγκεκριμένων χρωμάτων. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1925, και τώρα δημοσιεύεται από κοινού στον Ιστό από την Εταιρεία Βαφείων και Χρωστικών (Ηνωμένο Βασίλειο) και την Αμερικανική Ένωση Χημικών και Χρωματιστών Κλωστοϋφαντουργίας (ΗΠΑ). Αυτός ο δείκτης αναγνωρίζεται διεθνώς ως η έγκυρη αναφορά για τις χρωστικές ουσίες. Περιλαμβάνει πάνω από 27.000 προϊόντα με πάνω από 13.000 γενικά ονόματα ευρετηρίου χρωμάτων.
Στο σχήμα CII, κάθε χρωστική ουσία έχει έναν γενικό αριθμό ευρετηρίου, που την προσδιορίζει χημικά, ανεξάρτητα απ' τα ιδιόκτητα και τα ιστορικά ονόματα. Για παράδειγμα, το Phthalocyanine Blue BN είναι γνωστό με μια ποικιλία γενικών και ιδιόκτητων ονομάτων απ' την ανακάλυψή του, τη δεκαετία του 1930. Σε'ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης, το μπλε της φθαλοκυανίνης είναι πιο γνωστό ως Helio Blue ή με ιδιόκτητο όνομα, όπως το Winsor Blue. Ένας Αμερικανός κατασκευαστής χρωμάτων, ο Grumbacher, κατοχύρωσε μια εναλλακτική ορθογραφία (Thanos Blue) ως εμπορικό σήμα. Το Color Index International επιλύει όλες αυτές τις αντικρουόμενες ιστορικές, γενικές και ιδιόκτητες ονομασίες, έτσι ώστε οι κατασκευαστές και οι καταναλωτές να μπορούν να αναγνωρίσουν τη χρωστική ουσία (ή τη βαφή), που χρησιμοποιείται σε ένα συγκεκριμένο έγχρωμο προϊόν. Στο CII, όλες οι χρωστικές μπλε φθαλοκυανίνης χαρακτηρίζονται με έναν γενικό αριθμό δείκτη χρώματος, είτε ως PB15, είτε ως PB16, συντομογραφία για το pigment blue 15 και το pigment blue 16. Αυτοί οι δυο αριθμοί, αντανακλούν μικρές διακυμάνσεις στη μοριακή δομή, οι οποίες παράγουν ένα ελαφρώς πιο πρασινωπό ή κοκκινωπό μπλε.
Βιολογικές χρωστικές
Στη βιολογία, μια χρωστική είναι οποιοδήποτε έγχρωμο υλικό φυτικών ή ζωικών κυττάρων. Πολλές βιολογικές δομές, όπως το δέρμα, τα μάτια, η γούνα και τα μαλλιά περιέχουν χρωστικές ουσίες (όπως μελανίνη).Ο χρωματισμός του δέρματος των ζώων εμφανίζεται συχνά μέσω εξειδικευμένων κυττάρων που ονομάζονται χρωματοφόρα, τα οποία ζώα όπως το χταπόδι και ο χαμαιλέοντας μπορούν να ελέγξουν για να αλλάξουν το χρώμα τους. Πολλές καταστάσεις επηρεάζουν τα επίπεδα ή τη φύση των χρωστικών σε κύτταρα φυτών, ζώων, ορισμένων πρωτίστων ή μυκήτων. Για παράδειγμα, η διαταραχή που ονομάζεται αλφινισμός επηρεάζει το επίπεδο παραγωγής μελανίνης στα ζώα.
Η μελάγχρωση σε οργανισμούς εξυπηρετεί πολλούς βιολογικούς σκοπούς, όπως καμουφλάζ, μίμηση, αποσηματισμός (προειδοποίηση), σεξουαλική επιλογή και άλλες μορφές σηματοδότησης, φωτοσύνθεση (στα φυτά), καθώς και βασικούς φυσικούς σκοπούς όπως προστασία από ηλιακά εγκαύματα.
Το χρώμα της χρωστικής διαφέρει από το δομικό χρώμα στο ότι το χρώμα της χρωστικής είναι το ίδιο για όλες τις γωνίες θέασης, ενώ το δομικό χρώμα είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής ανάκλασης ή ιριδισμού, συνήθως λόγω πολυστρωματικών δομών. Για παράδειγμα, τα φτερά της πεταλούδας συνήθως περιέχουν δομικό χρώμα, αν και πολλές πεταλούδες έχουν κύτταρα, που περιέχουν επίσης χρωστική ουσία.
Αριθμοί αξίας
Τα ακόλουθα είναι μερικά απ' τα χαρακτηριστικά των χρωστικών, που καθορίζουν την καταλληλότητά τους για συγκεκριμένες διαδικασίες και εφαρμογές παραγωγής:
Βλαντίμιρ Βοεβόντσκι
Νεανική ηλικία και εκπαίδευση
Ο πατέρας του Βλάντιμιρ Βοεβόντσκι, Αλεξάντερ Βοεβόντσκι, ήταν επικεφαλής του Εργαστηρίου Λεπτονίων Υψηλής Ενέργειας στο Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Η μητέρα του, Τατιάνα, ήταν χημικός. Ο Βοεβόντσκι φοίτησε για ένα διάστημα στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, αλλά αναγκάστηκε να φύγει χωρίς πτυχίο, επειδή αρνήθηκε να παρακολουθήσει τα μαθήματα. Έλαβε το διδακτορικό του στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1992, αφού τον πρότειναν χωρίς καν να υποβάλει αίτηση, με βάση διάφορες ανεξάρτητες δημοσιεύσεις. Εκεί τον συμβούλευσε ο Ντέιβιντ Καζντάν.
Ως πρωτοετής φοιτητής, ο σύμβουλός του Ζωρζ Σαμπάτ του έδωσε ένα αντίγραφο του Esquisse d'un Programme (που είχε υποβληθεί λίγους μήνες νωρίτερα από τον Αλεξάντερ Γκροτέντιεκ στο CNRS). Έμαθε γαλλικά "με μοναδικό σκοπό να μπορέσει να διαβάσει αυτό το κείμενο" και άρχισε την έρευνά του για ορισμένα από τα θέματα που αναφέρονται σε αυτό.
Έρευνα
Το έργο του Βοεβόντσκι βρισκόταν στη διασταύρωση της αλγεβρικής γεωμετρίας και της αλγεβρικής τοπολογίας. Μαζί με τον Φαμπιέν Μορέλ, ο Βοεβόντσκι εισήγαγε μια θεωρία ομοτοπίας για διασχήματα. Επίσης, διατύπωσε αυτό που σήμερα πιστεύεται ότι είναι η σωστή μορφή της μοτιβικής συνομολογίας και χρησιμοποίησε αυτό το νέο εργαλείο για να αποδείξει την εικασία του Μίλνορ που συνδέει την Κ-θεωρία του Μίλνορ ενός πεδίου με την συνομολογία étale. Για τα παραπάνω, έλαβε το μετάλλιο Φιλντς στο 24ο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο της Κίνας.
Το 1998 έδωσε μια διάλεξη στο Διεθνές Συνέδριο των Μαθηματικών στο Βερολίνο (A1- Θεωρία της Ομοτοπίας) Ήταν συν-συγγραφέας (με τους Αντρέι Σούσλιν και Έρικ Μ.Φρίντλαντερ) στο βιβλίο Cycles, Transfers and Motivic Homology Theories, στο οποίο αναπτύσσει λεπτομερώς τη θεωρία της μοτιβικής συνομολογίας.
Από το 2002, ο Βοεβόντσκι ήταν καθηγητής στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ.
Τον Ιανουάριο του 2009, σε ένα επετειακό συνέδριο προς τιμήν του Αλεξάντερ Γκρόθεντιεκ, που πραγματοποιήθηκε στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών, ο Βοεβόντσκι ανακοίνωσε μια απόδειξη των εικασιών Bloch-Kato.
Το 2009, κατασκεύασε το μονοσήμαντο πρότυπο της θεωρίας τύπου Μάρτιν-Λοφ σε απλοποιημένα σύνολα. Αυτό οδήγησε σε σημαντικές προόδους στη θεωρία τύπων και στην ανάπτυξη νέων μονοσήμαντων θεμελίων των μαθηματικών, πάνω στα οποία ο Βοεβόντσκι εργάστηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Δούλεψε σε μια βιβλιοθήκη Coq UniMath χρησιμοποιώντας ιδέες μονοσήμαντων.
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Βοεβόντσκι πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 2017 στο σπίτι του στο Πρίνστον, από ανεύρυσμα άφησε πίσω τις κόρες του Νταϊάνα Γιασμίν Βοεβόντσκι και Ναταλία Ντάλια Σάλαμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Περάσματα από τον παράδεισο
Περάσματα στον Παράδεισο είναι ο τίτλος ελληνικού ντοκιμαντέρ με θέμα το Άγιο Όρος, διάρκειας 52 λεπτών σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λάμπρου,φωτογραφία του Γιώργου Παπανικολάου, σενάριο του Ανδρέα Τσέκου, μουσική του Παναγιώτη Βούζα μοντάζ Αλέξης Πεζάς και αφήγηση του Ανδρέα Μαριανού. Έλαβε το Α΄ Βραβείο Ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Μόσχας του 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://perasmata.wordpress.com/
Κατηγορία:Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Κίνητρο
Κίνητρο είναι μια εσωτερική κατάσταση η οποία προκαλεί, κατευθύνει και διατηρεί μια συμπεριφορά. Τα αίτια που προκαλούν την ανθρώπινη συμπεριφορά και δράση ή οι λόγοι που την εξηγούν είναι τα κίνητρα, δηλαδή είναι οτιδήποτε κινεί, ωθεί ή παρασύρει σε δράση ένα άτομο. Επίσης μπορεί να οριστεί και ως εξής: ο λόγος που προκαλεί την εκτέλεση ή παράλειψη μιας ενέργειας. Είναι ένα ψυχολογικό στοιχείο που καθοδηγεί, διατηρεί και καθορίζει τη συμπεριφορά ενός ατόμου. Σχηματίζεται με τη λατινική λέξη motivus («κίνηση») και το επίθημα -tion («δράση»).
Χαρακτηριστικά κινήτρων
Τα κίνητρα μπορεί να είναι συνειδητά ή ασυνείδητα, και η έννοια του ασυνείδητου δεν περιορίζεται στα κίνητρα των ζώων. Συχνά οι άνθρωποι άγονται από ορμές ή κίνητρα τα οποία δεν γνωρίζουν, τα οποία αρνούνται ή διαστρεβλώνουν  σε συνειδητό επίπεδο. Το κίνητρο είναι εσωτερική κατάσταση. Μπορεί να είναι είτε εγγενές, εάν η δραστηριότητα είναι επιθυμητή επειδή είναι εγγενώς (έμφυτα) ενδιαφέρουσα, είτε να παράγεται από εξωγενείς παράγοντες, εάν ο στόχος του δρώντα είναι διαφορετικός από την ίδια τη δραστηριότητα καθ' εαυτήν.
Σε εγγενές κίνητρο, το άτομο ξεκινά ή εκτελεί μια δραστηριότητα για εσωτερικά κίνητρα, για την ευχαρίστηση να το κάνει. Η ικανοποίηση του να κάνουμε κάτι ή να το πετύχουμε δεν καθορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες. Επομένως, σχετίζεται με την προσωπική ικανοποίηση και την αυτοεκτίμηση. Για παράδειγμα, υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν σωματική άσκηση επειδή απολαμβάνουν τη δραστηριότητα. Στο εξωγενές κίνητρο, το κίνητρο που κινεί ένα άτομο για να πραγματοποιήσει μια δραστηριότητα δίνεται από το εξωτερικό, είναι ένα εξωτερικό κίνητρο και δεν προέρχεται από την ίδια την εργασία. Λειτουργεί ως ενισχυτής. Για παράδειγμα, όταν ένα άτομο κάνει σωματική άσκηση όχι μόνο για το γεγονός ότι το κάνει, αλλά για κοινωνικούς ή άλλους λόγους.
Τα κίνητρα ωθούν το άτομο ενεργώντας από μέσα ή το έλκουν ενεργώντας από έξω και είναι τόσο οι εσωτερικές αιτίες της συμπεριφοράς, όπως τα ένστικτα, οι ορμές, οι σκοποί, οι επιθυμίες ή οι προθέσεις, τα συναισθήματα, οι διάφορες συγκινησιακές καταστάσεις όσο και εξωτερικές αιτίες, όπως οι αμοιβές, τα θέλγητρα ή φόβητρα ή οι απωθητικοί ερεθισμοί.
Τα κίνητρα μπορεί να είναι εγγενή ή επίκτητα, δηλαδή να έχουν κληρονομική βάση, όπως  τα ένστικτα, ή να αποκτούνται μέσα από διαδικασίες μάθησης κατά την αλληλεπίδραση του ατόμου με το περιβάλλον. Διακρίνονται επίσης σε φυσιολογικά, που εξυπηρετούν τη λειτουργία του οργανισμού και τη σωματική ομοιόσταση (μηχανισμούς αυτορύθμισης, πχ. διατήρηση θερμοκρασίας σώματος), σε βιολογικά, που εξυπηρετούν την επιβίωση, συντήρηση και αναπαραγωγή του ατόμου και του είδους, και σε ψυχολογικά, που έχουν να κάνουν με το θυμικό, την προσωπικότητα και τις συναλλαγές του ατόμου με το περιβάλλον, φυσικό και κοινωνικό.
Τα κίνητρα δεν προϋποθέτουν αναγκαστικά εκούσιο και συνειδητό έλεγχο της συμπεριφοράς. Το κίνητρο μπορεί να καθοδηγεί τη συμπεριφορά χωρίς να υπάρχει «σκοπός», δηλαδή  ενσυνείδητος στόχος και πρόθεση που οδηγεί σε εξέταση συνθηκών και επιλογές ενεργειών. Η συμπεριφορά φαίνεται «σκόπιμη» στον εξωτερικό παρατηρητή, γιατί κατευθύνεται προς ορισμένο στόχο ή επιφέρει ορισμένο αποτέλεσμα. Οι στόχοι είναι «τέλη» προς τα οποία κατευθύνεται η συμπεριφορά αλλά ο μηχανισμός που λειτουργεί και επιφέρει το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τελείως ασυνείδητος και έξω από τον έλεγχο του οργανισμού. Για  το  λόγο αυτό δεχόμαστε τα ένστικτα ως κίνητρα, παρόλο που είναι συμπεριφορές που ελέγχονται σχεδόν πλήρως από τη γενετική μνήμη του οργανισμού.
Τα κίνητρα: ένστικτα και ανάγκες, πάθη, συμφέροντα και ενδιαφέροντα
Στο έργο του, ο Abraham Maslow σχετικά με τη σχέση των κινήτρων αναφέρεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι ένα αιώνια επιθυμητό ον. Έχει σπάνια την αίσθηση της πλήρους ικανοποίησης, αλλά αν το κάνει, τότε όχι για πολύ. Ικανοποιώντας μια επιθυμία, μια άλλη αμέσως προκύπτει η τρίτη και ούτω καθεξής ατέλειωτα. Οι συνεχείς επιθυμίες λειτουργούν ως χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός ατόμου και επίσης λειτουργούν ως κίνητρο καθ' όλη τη ζωή. Η εξωτερική εκδήλωση ενός συγκεκριμένου κινήτρου εξαρτάται συχνά από τη γενική ικανοποίηση καθώς και από τη δυσαρέσκεια για τις ανάγκες του σώματος. Για παράδειγμα, αν ένα άτομο είναι πεινασμένο ή διψασμένο, εάν σεισμοί ή πλημμύρες τον απειλούν καθημερινά, εάν αισθάνεται συνεχώς το μίσος των άλλων, τότε δεν θα έχει την επιθυμία να ζωγραφίσει μια φωτογραφία, να φορέσει όμορφα και να διακοσμήσει το σπίτι του. Ο Α. Maslow υποστηρίζει ότι η πολλαπλή παρακίνηση συμπεριφοράς οδηγεί ένα άτομο. Αυτό υποστηρίζεται από φυσιολογικές μελέτες διατροφής ή σεξουαλικής συμπεριφοράς. Οι ψυχολόγοι γνωρίζουν ότι συχνά η ίδια συμπεριφοριστική πράξη εκφράζει μια ποικιλία παρορμήσεων. Για παράδειγμα, ένα άτομο τρώει έτσι ώστε η πείνα να εξαφανιστεί, αλλά υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Μερικές φορές ένα άτομο τρώει για να καλύψει άλλες ανάγκες. Ασχολούμενος με την οικειότητα, ένα άτομο ικανοποιεί όχι μόνο τη σεξουαλική επιθυμία. Μερικοί είναι αυτοσυντηρητικοί. Άλλοι αισθάνονται δύναμη, αισθάνονται δυνατοί. Άλλοι αναζητούν συμπάθεια και ζεστασιά.
Το κίνητρο της συμπεριφοράς της προσωπικότητας είναι πάντα συναισθηματικά κορεσμένο και αυτό που προσπαθεί κάποιος είναι συναισθηματικά συναρπαστικό. Όλα τα ανθρώπινα κίνητρα είναι μια τροποποίηση των καταστάσεων ανάγκης.
Κάτω από τα κίνητρα ενός ατόμου νοούνται οι επιθυμίες, τα συμφέροντα, οι προσδοκίες, οι κινήσεις, οι προθέσεις, τα πάθη και οι στάσεις.
Τα ενδιαφέροντα εκφράζονται σε μια κορεσμένη εστίαση απευθείας σε αντικείμενα που σχετίζονται με τις σταθερές ανάγκες του ατόμου. Τα ενδιαφέροντα εκδηλώνονται σε υπερβολική προσοχή σε αντικείμενα που έχουν βιώσιμη σημασία. Τα ενδιαφέροντα είναι οι κινητήριοι και ρυθμιστικοί μηχανισμοί της ανθρώπινης συμπεριφοράς, οι οποίοι καθορίζονται από την ιεραρχία των διαμορφωμένων αναγκών. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η σύνδεση των αναγκών με τα συμφέροντα δεν είναι απλή, συχνά δεν αναγνωρίζεται. Τα ίδια τα συμφέροντα είναι έμμεσα και άμεσα και εμφανίζονται με μέσα επίτευξης στόχων. Τα ενδιαφέροντα επηρεάζουν σημαντικά τις διανοητικές διαδικασίες, ενεργοποιώντας τα. Ανάλογα με τις ανάγκες, τα συμφέροντα χωρίζονται ανάλογα με το περιεχόμενο (πνευματική και υλική), τη σταθερότητα στο γεωγραφικό πλάτος (ευέλικτο και περιορισμένο) και τη σταθερότητα (βραχυπρόθεσμα και σταθερά). Τα ενδιαφέροντα συμβάλλουν στην τόνωση ενός ατόμου στη δραστηριότητα, καθώς επίσης και στη διαμόρφωση της δραστηριότητας. Η ικανοποίηση των συμφερόντων συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός ακόμα ευρύτερου συστήματος συμφερόντων. Ενεργώντας ως βάση προσανατολισμού της συμπεριφοράς της προσωπικότητας, τα συμφέροντα μετατρέπονται στους κύριους ψυχολογικούς μηχανισμούς συμπεριφοράς.
Το εύρος και το βάθος των συμφερόντων του ατόμου εκφράζουν τη χρησιμότητα της ζωής του. Μια κοινωνική προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από έναν εγωιστικό προσανατολισμό, την στενότητα, τον μερκαντιλισμό, τον ωφελιμισμό. Το προσωπικό χαρακτηριστικό περιλαμβάνει το φάσμα των συμφερόντων ενός συγκεκριμένου ατόμου. Τα πάθη, οι επιθυμίες και οι κινήσεις σχετίζονται στενά με τα συμφέροντα του ανθρώπου. Οι επιθυμίες είναι ένα ορισμένο στάδιο ωρίμανσης των αναγκών, που σχετίζονται με το στόχο, καθώς και το σχέδιο δράσης. Οι επιθυμίες είναι μια κινητήρια κατάσταση της προσωπικότητας, ενώ οι ανάγκες συσχετίζονται με το θέμα της ικανοποίησής τους. Οι επιθυμίες συνδέονται με τις συναισθηματικές προσδοκίες της βαρύτητας προς το αντικείμενο της επιθυμίας.