cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοφοκλής Καρύδης
Θεατρικά κείμενα
Το ίδιο προβληματικός ήταν και ο σκηνικός διάκοσμος, διακρινόμενος για τη φτώχεια και την προχειρότητά του, λόγω και της ανυπαρξίας οικονομικών μέσων, αφού ο Καρύδης είχε ξοδευτεί για να εξωραΐσει το κτίριο του θεάτρου. Εκ πείρας, λοιπόν, ήταν επόμενο να αντιληφθεί -μεταξύ των πρώτων στην Ελλάδα- πως η αναγέννηση του θεάτρου δεν θα μπορούσε να συντελεστεί χωρίς τη συνδρομή των φιλόμουσων πλουσίων, δηλαδή κάποιων χορηγών. Στην κωμωδία του «Η κοινωνία των Αθηνών», αφιερωμένη στον Ιωάννη Βουτσινά, προτάσσει αυτή την προσφώνηση: «Την κωμωδίαν μου ταύτην αφιερώ, φιλόμουσε πατριώτα, εις Υμάς, τον εγκαινιάσαντα διά του Εθνικού Υμών διαγωνίσματος την Ελληνικήν Σκηνήν, ευχόμενος όπως άλλος φιλόμουσος επίσης ομογενής αναλάβη την ανάστασιν αυτής και ούτω συμπληρωθή ο υψηλός τού διαγωνίσματος σκοπός, η επάνοδος των λαμπρών εκείνων ημερών των προγόνων μας».
Ένα δημοσίευμα το οποίο μετέφερε την είδηση του θανάτου του με αυτά τα λόγια:
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1801–1855)
Η Μαρία Θηρεσία (γερμ. Maria Theresia von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Toskana, 21 Μαρτίου 1801 - 12 Ιανουαρίου 1855) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Αρχιδούκισσα της Αυστρίας και Πριγκίπισσα της Τοσκάνης, που από το γάμο της με τον Κάρολο Αλβέρτο της Σαρδηνίας έγινε Βασίλισσα της Σαρδηνίας το διάστημα 1831-1849.
Σοφοκλής Καρύδης
Θεατρικά κείμενα
''Απεβίωσεν εν τω δημοτικώ νοσοκομείω Αθηνών ο Σοφοκλής Κ. Καρύδης κηδευθείς υπό των συναδέλφων του και των θιασαρχών τού Ελληνικού θεάτρου. Ο Σοφοκλής Καρύδης έδρασε σπουδαίως εις τας κατά του ''αειμνήστου Όθωνος ενεργείας, υπέστη διωγμούς και φυλακίσεις, ανήλθε δε κατόπιν ο αστήρ αυτού μεσουρανών επί του δημοσιογραφικού στερεώματος. Αλλ’ είτε διότι εν ταις ιδιωτικαίς και κοινωνικαίς σχέσεσιν αυτού δεν ετήρησεν την αυτήν τακτικήν ήν ετήρει εν τω δημοσιογραφικώ του βίω, είτε ένεκεν άλλων λόγων περιττών ήδη καθισταμένων, υπέπεσεν εις οικονομικά ατυχήματα, τρώσαντα καιρίως την φιλοτιμίαν του και καταβιβάσαντα αυτόν κάπως προώρως εις τον τάφον. Ημείς αναπολούντες τον εύχαριν ποιητήν και δημοσιογράφον τής παιδικής μας ηλικίας δεν δυνάμεθα ή λύπην να εκφράσωμεν επί τω θανάτω του. Αιωνία του η μνήμη».
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1801–1855)
Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Ιωάννα Βενεδίκτη ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης και της Λουίζας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Γεννήθηκε στη Βιέννη στις 21 Μαρτίου 1801, κατά τη διάρκεια της εξορίας των γονιών της, εξαιτίας της εισβολής του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στην Τοσκάνη.
Σοφοκλής Καρύδης
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1801–1855)
Βιογραφία
Το 1831, ο Κάρολος Φήλιξ της Σαρδηνίας απεβίωσε, με αποτέλεσμα να ανέβει στο θρόνο της Σαρδηνίας ο 2ος εξάδελφός του Κάρολος Αλβέρτος. Έτσι, η Μαρία Θηρεσία απέκτησε τον τίτλο της Βασίλισσας της Σαρδηνίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στη Φλωρεντία, στις 30 Σεπτεμβρίου 1817, τον Κάρολο Αλβέρτο της Σαρδηνίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Καρινιάνο Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σαρδηνίας
Μεσογειακοί Αγώνες 1975
Οι VII Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στο Αλγέρι της Αλγερίας από τις 23 Αυγούστου ως τις 6 Σεπτεμβρίου 1975. Συμμετείχαν 2.444 αθλητές: 2.095 άνδρες και 349 γυναίκες από 15 χώρες της Μεσογείου σε 19 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1975 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αλγερία Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1975
Πρυμνεύς
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρυμνεύς (εναλλακτικά: Πρυμνέας), δηλαδή ουσιαστικά ο ναυτικός του οποίου η θέση είναι στην πρύμνη του πλοίου και συνεκδοχικά πηδαλιούχος, είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Πρυμνεύς αναφέρεται στο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας Οδύσσεια του Ομήρου και συγκεκριμένα στον Στίχο 112 της Ραψωδίας Θ (ως «Πρυμνιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).
Πηγές
Πρυμνευς
Λιοβρεγάτ
Ο Λιοβρεγάτ (Llobregat) είναι ποταμός της Ισπανίας που διασχίζει αποκλειστικά την επαρχία της Βαρκελώνης στην Καταλονία. Πηγάζει στα Προπυρηναία για να καταλήξει μετά από 175 χιλιόμετρα στην Μεσόγειο στο Πρατ ντε Λιοβρεγάτ, μερικά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Βαρκελώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμο ι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Καταλωνίας
Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς
Η Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς ήταν μία από τις πολεμικές εμπλοκές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες. Στη μάχη αυτή, που διεξήχθη στις 8 Μαΐου του 1821, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με σχεδόν 120 άνδρες νίκησε το στρατό του Ομέρ Βρυώνη, που αποτελούνταν σχεδόν από 9.000 άνδρες.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Πριν ξεκινήσει από τα Τρίκαλα ο Ομέρ Βρυώνης για την εκστρατεία του κατά της Πελοποννήσου, διέταξε τους πιστούς του καπεταναίους της Δυτικής Ελλάδας να μαζευτούν στη Γραβιά Φωκίδος, απ' όπου περνώντας θα τους έπαιρνε μαζί του. Στον Οδυσσέα Ανδρούτσο έστειλε ιδιαίτερο αγγελιαφόρο για να του αναγγείλει το τέλος του Αθανασίου Διάκου και να του δηλώσει ότι αν ερχόταν στη Γραβιά μαζί με τους άλλους καπετάνιους όχι μόνο θα τον συγχωρούσε για το φόνο του Χασάν μπέη Γκέκα, αλλά θα του έδινε και το αρματολίκι της Λιάκουρας.
Στις 3 Μαΐου του 1821, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος έφθασε στη Γραβιά με τον Κοσμά Σουλιώτη, τον Ευστάθιο Κατσικογιάννη και μία ομάδα από 100 περίπου άνδρες. Κατάλαβε αμέσως καλά ποια ήταν η κατάσταση και υπέδειξε στους επαναστάτες ότι έπρεπε πάση θυσία να σταματήσουν εκεί την πορεία του εχθρού.
Αφού μαζεύτηκαν εκεί ύστερα από πρόσκληση του Ανδρούτσου και άλλοι καπεταναίοι, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος τούς πρότεινε να κλειστούν στο Χάνι, ώστε μη μπορώντας να υποχωρήσουν, να αναγκαστούν να πολεμήσουν πάση θυσία για να ανακόψουν την πορεία του Ομέρ Βρυώνη. Όμως ούτε ο Πανουργιάς, ούτε ο Γιάννης Δυοβουνιώτης δέχτηκαν. Τελικά, χωρίστηκαν σε τρία τμήματα. Το ένα, με τον Πανουργιά και τον Δυοβουνιώτη, έπιασε τα υψώματα του Χλωμού, αριστερά από το δρόμο. Το άλλο με τον Κοσμά Σουλιώτη και τον Κατσικογιάννη, τα υψώματα δεξιά από το δρόμο. Όσοι ήθελαν θα κλείνονταν μαζί με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο μέσα στο Χάνι. Μάλιστα, για να τους ενθαρρύνει περισσότερο, ο Ανδρούτσος κάλεσε τους άνδρες του να χορέψουν και έσυρε το τσάμικο. Πρώτος άρπαξε το μαντήλι ο Γιάννης Γκούρας, τον ακολούθησε ο Αρβανίτης (ή Τουρκαλβανός) Γκίκας Μουσταφάς, ύστερα ο Παπανδριάς, ο Κομνάς Τράκας, ο Αγγελής Γοβιός, οι Καπογιωργαίοι κ.ά. Συνολικά εκατόν είκοσι άνδρες (μαζί με το προσωπικό του Χανίου) πιάστηκαν στο χορό και μέσα σε λίγα λεπτά, είχαν μετατρέψει το Χάνι σε απόρθητο φρούριο. Έφραξαν τα ανοίγματα και άνοιξαν πολεμίστρες.
Συνέπειες της μάχης
Τα θύματα των Τούρκων ήταν πολυάριθμα. Πάνω από 300 είχαν σκοτωθεί και 600 είχαν τραυματιστεί μέσα σε λίγες ώρες. Οι Έλληνες έχασαν μόνο 6 πολεμιστές. Η στρατηγική επιτυχία της μάχης αυτής ήταν μεγάλη. Εμπόδισε την κάθοδο του Ομέρ Βρυώνη στην Πελοπόννησο και διευκόλυνε τη νίκη στο Βαλτέτσι, που εμψύχωσε τους Έλληνες και την επανάσταση. Συγκεκριμένα, μετά τη μάχη στη Γραβιά, ο Βρυώνης συγκλονίστηκε τόσο πολύ που αποφάσισε να σταματήσει προσωρινά την εκστρατεία του και να υποχωρήσει στην Εύβοια, για να συναντήσει αργότερα τις δυνάμεις του Κιοσσέ Μεχμέτ, ο οποίος είχε παραμείνει ως οπισθοφυλακή, στη Μενδενίτσα. Έτσι παρεμποδίστηκε η κάθοδος ενός τόσο ισχυρού στρατού στην Πελοπόννησο, όπου η επανάσταση ακόμα δεν είχε εδραιωθεί, ενώ συνέβαλε στην έναρξη του αγώνα και στη δυτική Ελλάδα. Έξαλλος για την αποτυχία του, ο Ομέρ Βρυώνης διέταξε να πυρποληθεί και ακολούθως να ισοπεδωθεί με κανονιοβολισμούς το Χάνι, ώστε να καταστραφούν τα ίχνη της ήττας του. Για το λόγο αυτό σήμερα σώζονται μόνο ελάχιστα από τα θεμέλια του κτιρίου, ενώ απέναντι ακριβώς έχει δημιουργηθεί ένα πιστό αντίγραφό του, που λειτουργεί ως μουσείο (τόπος ξενάγησης, με έκθεση κλπ) το οποίο δέχεται πλήθος επισκεπτών, όλη τη διάρκεια του έτους. Στον χώρο υποδοχής υπάρχει και ένας πίνακας του Ιταλού καλλιτέχνη, Σεβερίνο Μπαράλντι.
Ο ρόλος των Χανίων
Τα Χάνια ήταν, ουσιαστικά, τα πανδοχεία της εποχής (περίοδος Τουρκοκρατίας, αλλά και μεταγενέστερα) και βρίσκονταν διάσπαρτα σε όλη την ελληνική επικράτεια, κάθε 35-40 χλμ, προς εξυπηρέτηση των ταξιδιωτών. Αποτελούνταν από το κυρίως κτίσμα, συνήθως δίπατο (άνω ήταν ο γυναικωνίτης, που σε κάποιες περιπτώσεις απομονώνονταν από τον ισόγειο χώρο με κινητή σκάλα) και από δευτερεύοντα μικρότερα κτίσματα, στον περίβολο, ώστε να εξυπηρετούνται όλες οι βασικές ανάγκες των θαμώνων (απόπατος, με ξύλινο δάπεδο και κυκλική οπή, μαγειρειό, ξυλόφουρνος, πλυσταριό κλπ). Περιστοιχιζόταν από πλινθόκτιστη (ένα μείγμα πηλού, άχυρου και καβαλίνας ζώων) μάντρα ύψους περίπου 2,5 μέτρων, για προστασία από εξωτερικούς κινδύνους. Στις υπηρεσίες που παρέχονταν περιλαμβανόταν η περιποίηση των ζώων (κυρίως, τάισμα, πότισμα, ξύστρισμα), ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή συνέχεια της πορείας των ταξιδιωτών, όπως και των ανθρώπων (παροχή ροφήματος, γευμάτων και διανυκτέρευση).
Παραπομπές
Χανι Γραβιας Χανι Γραβιας Χανι Γραβιας Χανι Γραβιας
Θέατρο του Νέρωνα
Το Θέατρο του Νέρωνα (Theatrum Neronis) ήταν ιδιωτικό θέατρο που ανεγέρθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Νέρωνα στη Ρώμη. Ήταν γνωστό μόνο από λογοτεχνικές πηγές έως ότου τα ερείπια του ήρθαν στο φως την περίοδο 2020–2023 από τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν από την Ειδική Αρχαιολογική Εποπτεία Ρώμης.
Τοποθεσία
Το θέατρο βρισκόταν στη δεξιά όχθη του Τίβερη, στο Ager Vaticanus, στους Κήπους της Αγριππίνας της Πρεσβύτερης (που κληρονόμησε ο εγγονός της, Νέρων), στην ίδια περιοχή όπου ο Γάιος Καλιγούλας είχε φτιάξει τον ιππόδρομό του. Τα ερείπεια του βρίσκονται στην αυλή του αναγεννησιακού Παλάτσο Ντέλα Ρόβερε, μεταξύ Βία ντέλα Κοντσιλιατσιόνε και Μπόργκο Σάντο Σπίριτο.
Ιστορία
Το θέατρο αναφέρεται άμεσα μόνο από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, και έμμεσα από τον Σουητώνιο και τον Τάκιτο. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο αυτοκράτορας παρουσίασε τα κατασχεθέντα υπάρχοντα ενός πρώην ύπατου στο ιδιωτικό του θέατρο (theatrum peculiare). Το θέατρο χρησιμοποιήθηκε από τον Νέρωνα για τις πρόβες των επόμενων παραστάσεων του στο Θέατρο του Πομπήιου και ήταν αρκετά μεγάλο για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία του όταν γέμιζε με κόσμο. Ο Σουητώνιος γράφει ότι κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ της Νερώνειας, ο αυτοκράτορας υποσχέθηκε να εκτεθεί στο hortis («στους κήπους»), μια έμμεση αναφορά στο θέατρό του. Τέλος, ο Τάκιτος δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια των Iουβεναλίων, ο Νέρωνας τραγούδησε το per domum aut hortos, άλλη μια υπόδειξη για το κτίριο. Είναι επίσης πιθανό ότι η domestica scaena που αναφέρεται από τον Τάκιτο ως το μέρος από το οποίο ο Νέρωνας θαύμασε τη Μεγάλη Πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.Χ. δεν αναφέρεται στον πύργο του Γάιου Μαικήνα στον Εσκουιλίνο λόφο, αλλά στη σκηνή του θεάτρου του. Αυτό, που βρισκόταν στη δεξιά όχθη του Τίβερη, ήταν πολύ μακριά από τις πληγείσες περιοχές και επομένως ένα ασφαλές σημείο παρατήρησης, σε αντίθεση με τον πύργο, που βρισκόταν στη μέση της πυρκαγιάς. Στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., το κτίριο αποσυναρμολογήθηκε για να ανακτηθούν τα υλικά του, όπως μαρτυρούν πέντε μαρμάρινες στήλες που βρέθηκαν in situ.
Το θέατρο αναφέρεται τελευταία φορά στα μέσα του 12ου αιώνα στο Mirabilia Urbis Romae, έναν οδηγό προσκυνητών της πόλης, όπου λέγεται ότι βρίσκεται κοντά στο Castellum Κρεσέντι (σημερινό Καστέλ Σαντ'Άντζελο). Η στρωματογραφική έρευνα έδωσε τεχνουργήματα που κυμαίνονται από την ύστερη Ρεπουμπλικανική περίοδο έως τον 15ο αιώνα. Συγκεκριμένα, κατά τον Μεσαίωνα ο χώρος του θεάτρου έγινε τόπος χειροτεχνίας και δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την άφιξη των προσκυνητών, όπως αποδεικνύεται από την ανακάλυψη καλουπιών για κομποσκοίνια, οστέινα αντικείμενα κατασκευασμένα για τη δημιουργία μουσικών οργάνων και μεντεσέδες επίπλων, κανάτες, γυαλί, δισκοπότηρα που χρησιμοποιούνταν ως λειτουργικά έπιπλα και κεραμικό υλικό, και δύο διακριτικά προσκυνητών. Βρέθηκαν επίσης πολλά ίχνη δρόμου, που συνδέουν την τοποθεσία με το Portus Maior, το σημείο αράγματος στον Τίβερη κατάντη στη Γέφυρα του Αγίου Αγγέλου. Γύρω στο 1480 στην περιοχή του θεάτρου, ο Καρδινάλιος Ντομένικο ντέλα Ρόβερε ξεκίνησε την κατασκευή του ομώνυμου παλάτι, αναθέτοντας το πιθανώς στον Μπάτσιο Ποντέλι.
Τα ερείπια του θεάτρου βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών που ξεκίνησαν το 2020 υπό τη διεύθυνση της εποπτείας μνημείων της Ρώμης. Η ανακάλυψη του θεάτρου ανακοινώθηκε στις 27 Ιουλίου 2023 από την επιθεωρήτρια της Ρώμης, Ντανιέλα Πόρο.
Αρχιτεκτονική
Δύο κατασκευές σε opus latericium έχουν βρεθεί κάτω από την αυλή του αναγεννησιακού Παλάτσο Ντέλα Ρόβερε. Έβλεπαν μια ανοιχτή αυλή που πιθανώς περιβάλλεται από μια στοά. Τα κτίρια μπορούν να χρονολογηθούν στην Ιουλιο-Κλαυδιανή περίοδο, χάρη στα δίποδα γραμματόσημα που βρέθηκαν στα τούβλα τους. Η πρώτη κατασκευή έχει ημικυκλική κάτοψη, με ακτινωτές εισόδους και σκαλοπάτια και τοίχους, και έτσι μπορεί να ταυτιστεί με το κοίλο του θεάτρου, όπου βρίσκονταν οι βαθμίδες των καθισμάτων για το κοινό. Το scaenae frons ήταν προσανατολισμένο προς τα δυτικά. Η διακοσμητική συσκευή ήταν ιωνικού ρυθμού και από τα υπολείμματα προκύπτει ότι ήταν καλυμμένη με λευκό και χρωματιστό μάρμαρο και στόκο επικαλυμμένο με φύλλα χρυσού, όπως στον Χρυσό Οίκο. Το δεύτερο κτήριο, αντίθετα, κάθετο στο πρώτο, χρησίμευε για λειτουργίες εξυπηρέτησης και στέγαζε ίσως τα σκηνικά και τα κοστούμια.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά θέατρα στη Ρώμη Κατηγορία:Νέρων Κατηγορία:Αρχαιολογικές ανακαλύψεις το 2023
Κύπελλο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας χειροσφαίρισης
Μπορεί να αφορά τα άρθρα:
Αντόνιο Λαμπριόλα
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1874 ο Λαμπριόλα έγινε καθηγητής πανεπιστημίου (στην έδρα της φιλοσοφίας της Ιστορίας) στη Ρώμη, όπου θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του διδάσκοντας, γράφοντας και συζητώντας. Αν και ήταν επικριτικός για τον φιλελευθερισμό από το 1873, η μετακίνησή του προς τον μαρξισμό ήταν σταδιακή και δεν εξέφρασε ρητά μια σοσιαλιστική οπτική μέχρι το 1889. Πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 60 ετών.
Φιλοσοφία
Επηρεασμένη πολύ από τους Χέγκελ και Χέρμπαρτ, η προσέγγιση του Λαμπριόλα στη μαρξιστική θεωρία ήταν πιο ανοιχτή από εκείνη των θεωρητικών, όπως του Καρλ Κάουτσκι. Ο Λαμπριόλα είδε τον μαρξισμό όχι ως μια τελική και αυτάρκη σχηματοποίηση της ιστορίας, αλλά ως μια συλλογή δεικτών για την κατανόηση των ανθρώπινων πραγμάτων. Αυτοί οι δείκτες έπρεπε να είναι κάπως ανακριβείς εάν ο μαρξισμός λάμβανε υπόψη τις περίπλοκες κοινωνικές διαδικασίες και την ποικιλία των δυνάμεων που λειτουργούσαν στην ιστορία. Η μαρξιστική θεωρία έπρεπε να γίνει αντιληπτή ως θεωρία κριτική της ιδεολογίας, στο ότι δεν βλέπει καμία αλήθεια ως αιώνια και είναι έτοιμη να απορρίψει και τις δικές της ιδέες αν η εμπειρία το υπαγόρευε. Η περιγραφή του για τον μαρξισμό ως μια «φιλοσοφία της πράξης» θα εμφανιζόταν ξανά στα Quaderni del carcere του Γκράμσι.
Πρωρεύς
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρωρεύς (Πρωρέας), δηλαδή ναυτικός του οποίου η θέση είναι στην πλώρη του πλοίου, πρωράτης, είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Πρωρεύς αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου (ραψωδία θ, στίχος 113) (ως «Πλωριάς» στη μετάφραση του Ζησίμου Σίδερη).
Πηγή
Πρωρευς
Φορτουνάτος Α΄ της Νάπολης
Ο Άγιος Φορτουνάτους ήταν χριστιανός επίσκοπος του 4ου αιώνα.
Βιογραφία
Είναι ο πρώτος ιστορικά καταγεγραμμένος επίσκοπος της Νάπολης, ως ένας από τους αποδέκτες μιας επιστολής που γράφτηκε από εκείνους που συμμετείχαν στην κατά του Αρειανισμού σύνοδο της Φιλιππούπολης το 340, η παράδοση αναφέρει ότι ήταν σκληρός αντίπαλος του Αρειανισμού. Η θητεία του ως επίσκοπος θεωρείται παραδοσιακά από 347 έως 359.
Τιμάται ως άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 14 Ιουνίου καιείναι τοπική γιορτή στη Νάπολη στις 8 Νοεμβρίου, την ημέρα που γιορτάζει τη μνήμη όλων των «αγίων επισκόπων της Εκκλησίας της Νάπολης». Από τον 13ο αιώνα τα λείψανα του βρίσκονται στον ναό του Αγίου Εφραίμ Βέκιο (Sant'Eframo Vecchio).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ζέτα Αποστόλου
Η Ζέτα Αποστόλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Κατά την δεκαετία του 1960 μαζί με την Γκιζέλα Ντάλι υπήρξε μια από τις πιο αισθησιακές ηθοποιούς της εποχής.
Πρώτα χρόνια
Η Αποστόλου γεννήθηκε στον Αθανάσιο Διάκο Φωκίδας και είναι αδελφή της επίσης ηθοποιού Νατάσας Αποστόλου. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα της πρώτα στο θέατρο με την παράσταση "Οδός Ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι και έπειτα στον κινηματογράφο το 1960 με τις ταινίες Σουσουράδα του Ηλία Μαχαίρα και Θυσιάστηκα για το παιδί μου του Κώστα Στράντζαλη. Ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστή όταν συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ και συμμετείχε στην ταινία Αμόκ του Ντίνου Δημόπουλου, δίπλα στον Λευτέρη Βουρνά και τον Σπύρο Καλογήρου. Σε αυτήν την ταινία η Αποστόλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ακάλυπτο το στήθος της και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν έντονες αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα του Τύπου. Ωστόσο, η ταινία υπήρξε μια εμπορική επιτυχία και πήρε μέρος στο εξωτερικό σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ.
Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον δημοσιογράφο Σταμάτη Φιλιππούλη, αναφερόμενη στους αισθησιακούς ρόλους που υποδυόταν είχε πει:
Επίσης το 1965 πρωταγωνίστησε στη Γαλλο-ελληνική ταινία Τα Σκυλιά της Νύχτας (Les Chiens dans la Nuit) του Ουίλι Ροζιέ δίπλα στον Ζορζ Ριβιέρ και την Ξένια Καλογεροπούλου.
Η Αποστόλου συνέχισε να παίζει σε ταινίες μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980 μεταπήδησε στον χώρο της βιντεοκασέτας, ενώ κατά την δεκαετία του '90 και ύστερα άρχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές σειρές όπως ο Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης και το Τμήμα Ηθών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ντάικι Χασιμότο
Ο Ντάικι Χασιμότο (橋本 大輝, Hashimoto Daiki, γεν. 7 Αυγούστου 2001) είναι Ιάπωνας αθλητής της ενόργανης γυμναστικής. Θεωρείται γενικά ως ο διάδοχος του Κοχέι Ουτσιμούρα. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, στο σύνθετο ατομικό ανδρών και στο μονόζυγο, καθώς επίσης και ένα ασημένιο στο ομαδικό ανδρών. Στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Γυμναστικής, έχει κατακτήσει ένα χρυσό, πέντε ασημένια και ένα χάλκινο.
2019
Ο Χασιμότο αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, όπου η ομάδα του κατετάγη τρίτη. Στον πλάγιο ίππο, τερμάτισε στην 9η θέση και στην οριζόντια μπάρα, τερμάτισε στην 4η θέση.
2021
Το επίτευγμα του Χασιμότο έφτασε όταν έγινε ο εθνικός πρωταθλητής σε όλα τα επίπεδα. Η βαθμολογία του με 88.532 ήταν η υψηλότερη του 2021 έως ότου ξεπέρασε το αποτέλεσμα του Τζανγκ Μποχένγκ με 88.565 στα Κινεζικά τράιλ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ένα μήνα αργότερα, ο Χασιμότο συμμετείχε στο NHK Trophy, και παρά το γεγονός ότι πέτυχε μόνο το δεύτερο υψηλότερο σκορ της βραδιάς, κέρδισε τον τίτλο επειδή το τουρνουά χρησιμοποίησε επίσης τις βαθμολογίες του All Japan AA Championships για τα τελικά αποτελέσματα. Τον Ιούνιο, ο Χασιμότο πέτυχε άλλη μια νίκη στο Παν-Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Γυμναστικών Εκδηλώσεων. Με τόσο εντυπωσιακές επιδόσεις, επιλέχθηκε αργότερα στην εθνική ομάδα γυμναστικής ανδρών της Ιαπωνίας που αγωνιζόταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Χασιμότο αγωνίστηκε σε ομαδικό αγώνα με τους Καζούμα Καγιά, Τακέρου Κιταζόνο και Βατάρου Τανιγκάβα και κέρδισε το ασημένιο με μόλις 0,103 βαθμούς πίσω από την Ρωσική ομάδα (ROC). Κέρδισε επίσης δύο χρυσά μετάλλια στο μονόζυγο, κάνοντάς τον τον πιο επιτυχημένο άνδρα γυμναστή στο Τόκιο με τρία μετάλλια — δύο χρυσά και ένα ασημένιο. Μόλις 10 μέρες πριν κλείσει τα 20, ο Χασιμότο έγινε επίσης ο δεύτερος νεότερος στην Ιαπωνία και ένας από τους δύο έφηβους άντρες γυμναστές στην ιστορία, που πέτυχε αυτό το επίτευγμα μετά τον Κένζο Σιράι, ο οποίος κέρδισε το χρυσό της ομάδας έξι ημέρες νεότερος το 2016. Αυτό θα περιλάμβανε επίσης ότι ο Χασιμότο θα γινόταν ο νεότερος Ιάπωνας αθλητής που κέρδιζε ολυμπιακό χρυσό στα αγωνίσματα του μονόζυγου. Στους τελικούς των ασκήσεων εδάφους του ατομικού ανδρών και του πλάγιου ίππου, ο Χασιμότο κατετάγη ενδέκατος και ένατος.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2021 στο Κιτακιούσου, ο Χασιμότο ήταν ο κορυφαίος στον προκριματικό στο σύνθετο ατομικό ανδρών και στο μονόζυγο, αλλά κέρδισε μόνο δύο ασημένια μετάλλια σε αυτά τα αγωνίσματα. Κατέλαβε επίσης την τέταρτη θέση στους παράλληλους ζυγούς και αποσύρθηκε από τις ασκήσεις εδάφους και τον πλάγιο ίππο, παρότι προκρίθηκε στους τελικούς.
2022
Στο εθνικό πρωτάθλημα της Ιαπωνίας 2022 στα τέλη Απριλίου, ο Χασιμότο υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του, οδηγώντας τόσο στην πρόκριση όσο και στον τελικό. Κέρδισε επίσης το NHK Trophy, παρά τις πολλές πτώσεις σε πλάγιο ίππο και μονόζυγο. Τον Ιούνιο, ο Χασιμότο συμμετείχε σε πρωταθλήματα αγώνων όλης της Ιαπωνίας, αγωνιζόμενος στις ασκήσεις εδάφους, πλάγιο ίππο, παράλληλους ζυγούς και μονόζυγο. Είχε προκριθεί στο παρελθόν στους κρίκους αλλά αποσύρθηκε αργότερα. Στις ασκήσεις εδάφους κέρδισε το χάλκινο, ενώ στους τελικούς στον πλάγιο ίππο και το μονόζυγο, έκανε αρκετές πτώσεις και πέτυχε μόνο την 7η και 6η θέση αντίστοιχα. Στους παράλληλους ζυγούς έκανε λάθη στους προκριματικούς και δεν πέρασε στον τελικό.
Αργότερα, στα τέλη Αυγούστου, ο Χασιμότο πέτυχε την υψηλότερη βαθμολογία ΑΑ της χρονιάς, λαμβάνοντας 88.331 στο Παν -Ιαπωνικό Φοιτητικό Πρωτάθλημα. Κέρδισε επίσης κάθε χρυσό και ασημένιο μετάλλιο σε κάθε διοργάνωση.
Προσωπική ζωή
Ο Χασιμότο γεννήθηκε στη Ναρίτα της Ιαπωνίας.
Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του, ο Τακούγια και ο Κένγκο, που αγωνίστηκαν στην καλλιτεχνική γυμναστική σε επίπεδο συλλόγου και πανεπιστημίου στην Ιαπωνία, ενέπνευσαν τον Χασιμότο να ξεκινήσει τη γυμναστική σε ηλικία επτά ετών στο Sawara Junior Club.
Ο Χασιμότο έχει λάβει δύο βραβεία. Το 2019, έλαβε το Βραβείο Αριστείας στο Κύπελλο NHK 2019. Το 2020, του δόθηκε το Βραβείο Ολυμπιακής Ενθάρρυνσης καθ' οδόν προς το 2020 στα TV Asahi Big Sports Awards.
Είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Τζουντέντο, στη Σχολή Επιστήμης Υγείας και Αθλητισμού στο Ινζάι, Τσίμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες αθλητές Κατηγορία:Ιάπωνες Ολυμπιονίκες
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας
μικρογραφία|Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Ανατολικού Τιμόρ το 1999 μικρογραφία|Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Νοτίου Σουδάν το 2011Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας είναι τύπος δημοψηφίσματος στο οποίο οι πολίτες μιας επικράτειας θα αποφασίσουν αν η επικράτεια θα πρέπει να γίνει ένα ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας που οδηγεί σε ψήφο υπέρ της ανεξαρτησίας δεν οδηγεί πάντα τελικά στην ανεξαρτησία.
Τα άρθρα σχετικά με συγκεκριμένα δημοψηφίσματα συνδέονται με τις ημερομηνίες στο κουτί σε προηγούμενα δημοψηφίσματα.
Διαδικασία
Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, συνήθως τίθεται για πρώτη φορά μετά την πολιτική επιτυχία για τους εθνικιστές μιας επικράτειας. Αυτό θα μπορούσε να έρθει στη σκέψη των πολιτικών ή κομμάτων με αποσχιστικές πολιτικές, ή από πίεση από εθνικιστικές οργανώσεις.
Διαπραγματεύσεις
Οι διαπραγματεύσεις για τους όρους ενός δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας μπορεί να λάβουν χώρα μεταξύ των εθνικιστών και της κυβέρνησης η οποία ασκεί την κυριαρχία επί της επικράτειας. Αν οι όροι συμφωνηθούν, τότε το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας μπορεί να πραγματοποιηθεί με δεσμευτικό αποτέλεσμα, ενώ αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα. Τα δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας μπορεί να πραγματοποιηθούν χωρίς τη συγκατάθεση των κυβερνήσεων, αλλά τα αποτελέσματά τους συνήθως αγνοούνται από τη διεθνή κοινότητα.
Υπάρχουν διάφορα θέματα που μπορούν να συζητηθούν στις διαπραγματεύσεις, όπως η ημερομηνία και η ώρα της ψηφοφορίας, καθώς και η επιλεξιμότητα των ψηφοφόρων. Για αυτές τις περιπτώσεις, η κοινή εκλογική πρακτική συχνά χρησιμοποιείται ευρέως, αν και μπορεί να υπάρχουν αποκλίσεις, όπως φαίνεται με τη μείωση της ηλικίας ψήφου για το σκωτσέζικο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του 2014.
Άλλα θέματα προς διαπραγμάτευση περιλαμβάνουν το ερώτημα ή ερωτήματα στο ψηφοδέλτιο, και ποιες θα είναι οι επιλογές ψηφοφορίας στο ψηφοδέλτιο. Τα δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας μπορεί να προσφέρουν επίσης επιλογές για μεγαλύτερη αυτονομία ή αντί γι'αυτό το status quo. Άλλες συνταγματικές ερωτήσεις μπορούν επίσης να υποβληθούν για ψηφοφορία. Τα ερωτήματα που ρωτούν τα δημοψηφίσματα μπορούν να αναθεωρηθούν, αν τα μέρη που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις θεωρούν ότι είναι πάρα πολύ πρωταγωνιστικά.
Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να ασχοληθούν κυρίως με το τι θα κάνει το αποτέλεσμα δεσμευτικό. Για κάποια δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας, απαιτείται απλή πλειοψηφία για μια επιλογή. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποσόστωση, όταν ένα ορισμένο ποσοστό ψήφων ή ψηφοφόρων πρέπει να είναι υπέρ της μια επιλογής για να είναι δεσμευτικό. μικρογραφία|Το δημοψήφισμα για την κατάσταση του Ντονμπάς το 2014 απορρίφθηκε ως παράνομο από την κυβέρνηση της Ουκρανίας Οι επιτυχείς διαπραγματεύσεις μπορεί να επιτευχθούν δύσκολα για τους εθνικιστές, καθώς οι κυβερνήσεις μπορεί να είναι απρόθυμες να εγκαταλείψουν την κυριαρχία. Για παράδειγμα, εθνικιστές προγραμμάτισαν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στην Καταλονία το 2014, αλλά συνάντησε αντιδράσεις από την ισπανική κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε ήταν ανεπίσημο και μη δεσμευτικό.
Επακόλουθα
Σε περίπτωση ψηφοφορίας υπέρ της ανεξαρτησίας, μπορεί να υπάρχουν διαπραγματεύσεις σχετικά με τους όρους της απόσχισης για την επικράτεια από το κυρίαρχο κράτος. Τότε, πραγματοποιείται μια διακήρυξη ανεξαρτησίας για το νέο κράτος, και στη συνέχεια μπορεί να ακολουθήσει διεθνής αναγνώριση, καθώς και συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη. Σε περιπτώσεις που αφορούν μη δεσμευτικά δημοψηφίσματα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια μονομερή διακήρυξη της ανεξαρτησίας, και, επομένως, σε περιορισμένη αναγνώριση ή αυτοανακηρυχθέντα κράτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανεξαρτησία Κατηγορία:Αποσχισμός
Δάφνη Ναυπάκτου Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Δάφνη
Η Δάφνη Ναυπάκτου είναι ημιορεινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 180 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κάτω Δάφνη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 251 κάτοικους.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δάφνη βρίσκεται ΒΑ. από την Ναύπακτο σε απόσταση 6,5 χλμ. και ΒΔ. από την Κάτω Δάφνη στα 2 χλμ. . Το τοπωνύμιο Δάφνη εμφανίζεται σε γραπτές πηγές (οθωμανικά έγγραφα της τουρκοκρατίας) του 1830 και προέρχεται από το φυτό δάφνη. Το 1924 συστάθηκε κοινότητα Δάφνης με έδρα την ίδια, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, μαζί με την Κάτω Δάφνη ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Αξιοθέατα της περιοχής θεωρούνται ο ενοριακός ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος βρίσκεται σε όμορφο οροπέδιο με υπεραιωνόβια πουρνάρια, κυπαρίσσια, ελιές και οπωροφόρα δένδρα καθώς και η τοποθεσία "Κεφαλόβρυσος" γεμάτη με πλατάνια, λεύκες και άλλα δένδρα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει, ο "Πύργος του Γιουσούφ Αγά", αμυντικό συγκρότημα της Βυζαντινής / Μεταβυζαντινής περιόδου, που έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο Από την Δάφνη Ναυπάκτου καταγόταν ο εφημέριος του Αγίου Θωμά Άνω Κυψέλης πατήρ Λάμπρος Γιαννόπουλος.
Τότης Φυλακούρης
Ο Τότης (Παναγιώτης) Φυλακούρης (γεννημένος το 1947) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε για δέκα χρόνια στον Παναθηναϊκό, συμμετέχοντας σε 207 αγώνες της Α΄ Εθνικής σκοράροντας 17 γκολ στο πρωτάθλημα και 7 στο Κύπελλο.
Σε συλλογικό επίπεδο
Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1964, 1969, 1970, 1972) και δύο Κύπελλα (1967, 1969), ενώ συμμετείχε σε 16 ευρωπαϊκούς αγώνες και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Αγωνίστηκε την ίδια χρονιά στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου σημειώνοντας γκολ και στις 2 αναμετρήσεις του Παναθηναϊκού με τη Νασιονάλ Μοντεβιδέο.
Επίσης αγωνίσθηκε στον Εθνικό Πειραιώς και για δύο χρόνια στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, με τη φανέλα του Α.Ο. Αιγάλεω.
Εκτός από ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού είχε αναλάβει και χρέη υπηρεσιακού προπονητή το 2005 (αντικαθιστώντας το Ζντένεκ Σκάζνι έως ότου να αναλάβει την ομάδα ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι) έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα. Έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι πάντα θα είναι ένας "στρατιώτης" του συλλόγου και θα είναι δίπλα στην ομάδα από όποιο πόστο χρειαστεί γι' αυτόν τον λόγο είναι εξαιρετικά αγαπητός στους φιλάθλους της ομάδας.
Στις εθνικές ομάδες
Τον Δεκέμβριο του 1966 αγωνίστηκε με την εθνική νέων στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σε δύο αγώνες.
Κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική ενόπλων στη Βαγδάτη. Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.
Οικογένεια
Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του, Δημήτρης, που ξεκίνησε από τον Ποσειδώνα Γλυφάδας και αγωνίστηκε επίσης στον Παναθηναϊκό στις αρχές της δεκαετίας του '60 (κατέκτησε τα πρωταθλήματα 1961, 1962) και υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική νέων, με την οποία μετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1961 και πέτυχε δύο γκολ στους δύο αγώνες που αγωνίστηκε. Ωστόσο, αναγκάσθηκε να σταματήσει πολύ πρόωρα το ποδόσφαιρο, έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που υπέστη οδηγώντας το μηχανάκι του. Ο Δημήτρης μεσολάβησε για να έρθει ο Τότης στον ΠΑΟ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2004
Το 11ο Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου 2004 έγινε στις 28 Φεβρουαρίου στο Κλειστό Γυμναστήριο Παιανίας. Μετείχαν οκτώ βαλκανικές χώρες και τηρήθηκε βαθμολογία. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία και στους άνδρες και στις γυναίκες. Επίσης, απονεμήθηκαν έπαθλα για τον κορυφαίο αθλητή και την κορυφαία αθλήτρια των αγώνων σύμφωνα με τις επιδόσεις που πέτυχαν.
Αναφορές
2004 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Παιανία Κατηγορία:Στίβος το 2004
Ριχάρδος Σωμερίτης
Ο Ριχάρδος Σωμερίτης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Γιος του Στρατή Σωμερίτη, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και το 1948 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Μάχη.
Από το 1952 ως το 1967 υπήρξε ανταποκριτής της εφημερίδας Ελευθερία στο Παρίσι, ενώ την περίοδο 1956-1967 συνεργάστηκε με τη γαλλική ραδιοφωνία. Μετά τη Μεταπολίτευση υπήρξε επί σειρά ετών ανταποκριτής της Καθημερινής στο Παρίσι. Το 1989 ανέλαβε διευθυντής ειδήσεων της ΕΤ1 και από το 1992 αρθρογραφεί στην εφημερίδα Το Βήμα.
Για την προσφορά του στη δημοσιογραφία έχει τιμηθεί με βραβείο του Ιδρύματος Μπότση.
340
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 340 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 340 (CCCXL ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ακινδύνου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1093 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 340 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Παλάτσο Ντέλα Ρόβερε
Το Παλάτσο Ντέλα Ρόβερε (ιταλικά: Palazzo Della Rovere) είναι παλάτι στη Ρώμη της Ιταλίας, που έχει πρόσοψη στη Βία ντέλα Κοντσιλιατσιόνε. Είναι επίσης γνωστό ως Παλάτσο ντέι Πενιτεντσιέρι (Palazzo dei Penitenzieri).
Ιστορία
Η κατασκευή του παλατιού ξεκίνησε το 1480 από τον Καρδινάλιο Ντομένικο ντέλα Ρόβερε, συγγενή του Πάπας Σίξτου Δ΄ της οικογένειας ντέλλα Ρόβερε, ίσως υπό το σχέδιο του Φλωρεντίνου αρχιτέκτονα Μπάτσιο Ποντέλι. Το παλάτι χτίστηκε μεταξύ 1480 και 1490 στη νότια πλευρά της Πιάτσα Σκοσακαβάλι και καταστράφηκε το 1937. Ο Ποντέλι το δημιούργησε με το πρότυπο του αρχιτεκτονικού στυλ του Παλάτσο Βενέτσια, του πιο σημαντικού κτιρίου στη Ρώμη του 15ου αιώνα. Πέντε αίθουσες του piano nobile, με σημαντικές τοιχογραφίες και οροφές, αποτελούν πλέον τις επίσημες αίθουσες υποδοχής του Ιππικού Τάγματος του Παναγίου Τάφου της Ιερουσαλήμ.
Το σημερινό όνομα προστέθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πάπα Αλέξανδρου Ζ΄, ο οποίος μετέφερε εδώ τους εξομολογητές που εργάζονταν στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, γνωστή ως penitenzieri. Παλαιότερα στέγαζε το ξενοδοχείο Columbus και εξακολουθεί να είναι η έδρα του Τάγματος του Παναγίου Τάφου. Η αλυσίδα ξενοδοχείων Four Seasons είναι ο νέος ένοικος του παλατιού.
Περιγραφή
Το κτίριο έχει μια τεράστια πρόσοψη, εμπνευσμένη από αυτή του Παλάτσο Βενέτσια, με έναν πύργο στη βορειοανατολική γωνία. Το όνομα του Ντομένικο ντέλα Ρόβερε είναι γραμμένο στα παράθυρα του πρώτου ορόφου, ενώ το οικόσημο στην πρόσοψη είναι του Πάπα Κλήμη ΙΔ΄.
Το εσωτερικό έχει μια αυλή σε δύο επίπεδα: ένα χαμηλότερο με στοά με οκταγωνικούς πυλώνες και έναν λάκκο και ένα υψηλότερο με κήπους. Το παλάτι έχει πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο, τα κύρια δωμάτια είναι τοιχογραφημένα με πλασματική αρχιτεκτονική. Σώζεται τμήμα της εξωτερικής ζωγραφικής, που αντιπροσωπεύει επίσης πλασματική αρχιτεκτονική. Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό είναι η οροφή των ημίθεων, μια γκαλερί μυθολογικών και αλληγορικών μορφών που ζωγράφισε ο Πιντουρίκκιο γύρω στο 1490. Στην αυλή του κτιρίου το 2023 έχουν βρεθεί τα ερείπια του Θεάτρου του Νέρωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλάτια στη Ρώμη Κατηγορία:Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική στη Ρώμη Κατηγορία:Τάγμα του Παναγίου Τάφου
Επακμάζων άνεμος
Στη Μετεωρολογία με τον όρο επακμάζων άνεμος χαρακτηρίζεται ο οποιοσδήποτε άνεμος, κατά διεύθυνση, που η έντασή του συνεχώς αυξάνει, ο κοινώς λεγόμενος άνεμος που "φρεσκάρει". Σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτερα ο όρος "ενισχυόμενος", (πληθ. ενισχυόμενοι άνεμοι).
Ο χαρακτηρισμός επακμάζων προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα επακμάζω, (αόριστος: επήκμασα) που σημαίνει βρίσκομαι σε ακμή. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν ταυτόσημα τον όρο "άνεμος επιδίδου", εκ του ρήματος επιδίδομαι.
Αντίθετος όρος είναι "απακμάζων άνεμος", που αντ΄ αυτού σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτερα ο όρος "εξασθενών άνεμος", (πληθ. εξασθενούντες άνεμοι).
Κατηγορία:Άνεμοι
Φράγμα Βάιοντ
Το Φράγμα Βάιοντ (ή Φράγμα Βαγιόντ) είναι ένα εγκαταλελειμμένο φράγμα, που ολοκληρώθηκε το 1959 στην κοιλάδα του ποταμού Βάιοντ, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Βενετίας στην Ιταλία. Είναι ένα από τα υψηλότερα φράγματα στον κόσμο με ύψος 262 μέτρων.
Η καταστροφή του 1963
Στις 9 Οκτωβρίου του 1963 τα στοιχεία της φύσης κατανίκησαν το φράγμα. Λίγο μετά τις 11 το βράδυ, υπονομευμένη από τις καταρρακτώδεις φθινοπωρινές βροχές, η πλαγιά του όρους Τοκ υποχώρησε και έπεσε με τρομερή ορμή στην τεχνητή λίμνη του Βάιοντ. Το κύμα που δημιουργήθηκε υπερπήδησε με ευκολία το φράγμα, χωρίς να το βλάψει σοβαρά, και όρμησε στο φαράγγι. Δευτερόλεπτα αργότερα έφτασε στο Λονγκαρόνε, σκοτώνοντας δύο χιλιάδες από τις τέσσερις χιλιάδες των κατοίκων του. Στις 11 Οκτωβρίου, δύο ημέρες μετά τον κατακλυσμό που εξαφάνισε την πόλη, έμειναν ένα καμπαναριό και λίγα δέντρα που σημείωναν τη θέση του Λονγκαρόνε στη βόρεια Ιταλία. Αργότερα έγινε γνωστό ότι οι αρχές είχαν δεχθεί δεκάδες επιστολές από τους κατοίκους της πόλης. Όλες κατέγραφαν ανησυχίες για τις συνεχείς κατολισθήσεις στην τεχνητή λίμνη και όλες αγνοήθηκαν πλήρως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φράγματα της Ιταλίας
Γιόλκα (τραγουδίστρια)
Η Γελιζαβέτα Βαλντεμάροβνα Ιβάντσιφ (Ρωσικά: Елизаве́та Вальдема́ровна Ива́нцив, Ουκρανικά: Єлизавета Вальдемарівна Іванців), είναι Ρωσίδα και Ουκρανή τραγουδίστρια.
Τσαρτς
«—" – missing song in the chart
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Ουκρανοί μουσικοί παραγωγοί
1425 Τουόρλα
Η Τουόρλα (Tuorla) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,175. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Φινλανδό αστρονόμο Κούσταα Ινκέρι, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από το Αστεροσκοπείο Τουόρλα του Πανεπιστημίου του Τούρκου. Η Τουόρλα υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ποτέ ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τουόρλα εκτιμάται σε 14,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2390. Η Τουόρλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουορλα
Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1822-1855)
Ο Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (15 Νοεμβρίου 1822 - 10 Φεβρουαρίου 1855) ήταν ο ιδρυτής του κλάδου της Γένουας του Οίκου της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Μαρία Αλβέρτος Αμεδαίος Φιλιβέρτος Βικέντιος γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1822 στη Φλωρεντία και γονείς του ήταν ο (τότε πρίγκιπας) Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας και η σύζυγός του Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας. Με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο της Σαρδηνίας, ο Φερδινάνδος ονομάστηκε Δούκας της Γένουας.
Ως αποτέλεσμα της Σικελικής Επανάστασης του 1848, ο Φερδινάνδος ήταν υποψήφιος για τον θρόνο αυτού του βασιλείου. Μάλιστα, στις 11 Ιουλίου 1848 η Εθνική Συνέλευση της Σικελίας ψήφισε ομόφωνα να του προσφέρει το θρόνο. Όμως, μετά την ήττα της Σαρδηνίας στον πόλεμο με την Αυστρία από τις δυνάμεις του Γιόζεφ Ραντέτσκυ, ο Φερδινάνδος ένοιωσε υποχρεωμένος να αρνηθεί το θρόνο της Σικελίας.
Ψυχολογία των Μέσων
Η Ψυχολογία των Μέσων αποτελεί ένα νέο κλάδο της εφαρμοσμένης ψυχολογίας, βασικό αντικείμενο του οποίου είναι η μελέτη της αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις νέες τεχνολογίες, και η διερεύνηση των φαινομένων που προκύπτουν ή μπορεί να προκύψουν από αυτή. Το επιστημονικό ενδιαφέρον γύρω από το ζήτημα της επίδρασης των μέσων στη ζωή του ανθρώπου έχει εκδηλωθεί τα τελευταία πενήντα χρόνια, ωστόσο η Ψυχολογία των Μέσων, πρόσφατα αναγνωρίστηκε ως επίσημος ακαδημαϊκός κλάδος.
Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1822-1855)
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου η υγεία του δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στον πόλεμο. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1855 στο Τορίνο, σε ηλικία μόλις 32 ετών, και ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα. Ο γιος του Θωμάς απέκτησε, έπειτα, τον τίτλο του Δούκα της Γένουας.
Ψυχολογία των Μέσων
Ιστορική Αναδρομή
Η επίδραση των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης στην ανθρώπινη συμπεριφορά άργησε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης των ψυχολόγων, καθώς στην ψυχολογία, ως νέα επιστήμη, υπήρχε επιφυλακτικότητα ως προς τα θέματα που θα αποτελούσαν το ερευνητικό της αντικείμενο. Η ενασχόληση και η έρευνα πάνω σε σχετικά ζητήματα υπήρχε ήδη, από τομείς εκτός της ψυχολογίας, κυρίως από τμήματα σπουδών πάνω στα μέσα και τις επικοινωνίες. Ωστόσο, είναι γεγονός πως στον ακαδημαϊκό χώρο γενικότερα, ο τομέας των μίντια δεν θεωρείται από τα πιο κατάλληλα πεδία για επιστημονική έρευνα. Η θεμελίωση του νέου κλάδου της ψυχολογίας των μέσων εκπηγάζει από ένα σύνολο άλλων τομέων, όπως την κοινωνιολογία, την τεχνολογία, τις σπουδές μέσων και επικοινωνίας και την ψυχολογία. Ενώ αρχικά οι έρευνες επικεντρώνονταν στις αρνητικές συνέπειες των μέσων, όπως η βία που προωθείται από βιντεοπαιχνίδια και ταινίες, η παρερμηνεία της πραγματικότητας μέσω της τηλεόρασης, η πειθώ μέσω της διαφήμισης, πλέον οι ερευνητές μελετούν εξίσου και τις θετικές πλευρές και τα οφέλη των μέσων στη ζωή του ανθρώπου.
Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1822-1855)
Οικογένεια
Το 1850 νυμφεύτηκε στη Δρέσδη την Ελισάβετ των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη της Σαξονίας, και είχαν τέκνα:
Ψυχολογία των Μέσων
Συμβολή και Στόχοι
Παρά το γεγονός πως πρόκειται για ένα νέο κλάδο, χωρίς σαφείς επαγγελματικές προοπτικές, η ψυχολογία των μέσων μπορεί να συμβάλει φωτίζοντας οποιοδήποτε σημείο της ανθρώπινης συμπεριφοράς σχετίζεται με τα μέσα και τις τεχνολογίες. Αυτό συμβαίνει διότι:
Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1822-1855)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Ψυχολογία των Μέσων
Συμβολή και Στόχοι
Η ολοένα και αυξανόμενη επίγνωση των ανθρώπων για τα μέσα και την επίδραση που αυτά ασκούν οδηγεί στην αναζήτηση ενός νέου επιπέδου κατανόησης τους. Υπάρχει μια διείσδυση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των εφαρμογών τους και των τεχνολογιών της πληροφορίας σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής μας, η οποία συνοδεύεται από το κρίσιμο ερώτημα του τι μπορεί αυτό να σημαίνει. Ο στόχος της ψυχολόγων των μέσων είναι να προσπαθήσουν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, συνδυάζοντας την κατανόηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, της αντίληψης και των συναισθημάτων με μία εξίσου καλή κατανόηση των μέσων και των τεχνολογιών.
Ο τομέας 46, της Αμερικάνικης Ψυχολογικής Εταιρείας (American Psychological Association), που αναφέρεται στην ψυχολογία των μέσων, επικεντρώνεται στον ρόλο που παίζουν οι ψυχολόγοι σε μία ποικιλία μέσων, όπως το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, το βίντεο, τα έντυπα μέσα και οι νεότερες τεχνολογίες. Προωθείται η έρευνα πάνω στις επιδράσεις των μέσων στην ανθρώπινη συμπεριφορά και η διευκόλυνση της αλληλεπίδρασης ψυχολογίας και νέων τεχνολογιών. Επίσης, δίνεται έμφαση στην εκπαίδευση και κατάρτιση πάνω στην ψυχολογία των μέσων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κλάδοι της ψυχολογίας Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Εφαρμοσμένη ψυχολογία
NGC 114
Ο NGC 114 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 185 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο 50.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο Γερμανός αστρονόμος Βίλχελμ Τέμπελ (Ernst Wilhelm Leberecht Tempel) στις 27 Σεπτεμβρίου 1880.
Αναφορές
0114 01660 00259 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Πτελεός (αρχαία πόλη)
μικρογραφία|Δημοτική Ενότητα Πτελεού. Ανήκει στο νομό Μαγνησίας. Η Πτελεός ήταν μία αρχαία αχαϊκή πόλη της ανατολικής Θεσσαλίας,(στην δυτική πλευρά του σημερινού νομού Μαγνησίας 25 χιλιόμετρα νότια του Αλμυρού) κοντά στην Πύρασο, τη Φυλάκη, την Ίτωνα και στην Αντρώνα σύμφωνα με την Ιλιάδα . Το όνομά της προέρχεται από το δέντρο πτελέα, στη δημοτική φτελιά. Η Πτελεός είχε και λιμάνι, πράγμα που την τοποθετεί ασφαλώς πλησιέστερα στη θάλασσα από ό,τι το σημερινό ομώνυμο χωριό.
Η Πτελεός απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της Ιλιάδας, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 697), όπου και χαρακτηρίζεται «λεχεποίην» («χλοώδης»). Η πόλη αναφέρεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 5, 8).
Ομώνυμη αποικία
Η Πτελεός είχε γνωρίσει (τουλάχιστον σε κάποια περίοδο της ιστορίας της) κάποια οικονομική ή δημογραφική ακμή, καθώς είχε ιδρύσει μία μικρή αποικία στην Ήλιδα, στη δυτική Πελοπόννησο, επίσης αναφερόμενη στον «Νεών κατάλογο» (Β 594) με το ίδιο όνομα: η Πτελεός. Αυτός ο οικισμός επίσης μνημονεύεται από τον Στράβωνα (8, 3, 25), αλλά στο ουδέτερο: το Πτελεόν. Στα χρόνια του Στράβωνα το Πτελεόν είχε ήδη ερημωθεί.
Πηγές
Πτελεος
Σαρντονέ
250px|thumb|right|Ο βότρυς του σαρντονέ Το σαρντονέ (γαλ. Chardonnay) είναι κλασσική ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για παραγωγή λευκών κρασιών. Η ποικιλία αυτή κατάγεται από την Βουργουνδία, όμως τώρα καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο από την Αγγλία μέχρι τη Νέα Ζηλανδία.
Περιγραφή
Το αμπέλι έχει μεσαίο μέγεθος. Οι ράγες μικρού μεγέθους, έχουν στρογγυλό σχήμα, ζουμερές. Ο βότρυς του αμπέλου έχει επίσης μικρό μέγεθος και μεσαία μάζα 80-100 γρ. Η ποικιλία έχει μικρή απόδοση, 8-10 τόνους ανά εκτάριο. Αντέχει χαμηλές θερμοκρασίες.
Καλλιέργεια
Σε όλο τον κόσμο η ποικιλία σαρντονέ καλλιεργείται σε έκταση 175.000 εκ. Αυτή η ποικιλία ταξινομείται ως εβδόμη πιο δημοφιλή ποικιλία σε λίστα δημοφιλέστερων αμπέλων. Στη Γαλλία 90% του σαρντονέ τρυγούν στην Βουργουνδία. Παρ' όλ' αυτά οι μεγαλύτερες εκτάσεις του σαρντονέ βρίσκονται στις ΗΠΑ, στην πολιτεία Καλιφόρνια που οι καλλιεργούμενες εκτάσεις ανέρχονται έως 44.500 εκ. Επίσης καλλιεργείται σε αρκετές εκτάσεις στην Ιταλία (11.800 εκ), Μολδαβία (10.000 εκ.) και Γεωργία (18.000 εκ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς ποικιλίες σταφυλιών
Μεσογειακοί Αγώνες 1979
Οι VIII Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στο Σπλιτ της Κροατίας της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας από τις 15 ως τις 29 Σεπτεμβρίου 1979. Συμμετείχαν 2.408 αθλητές: 2.009 άνδρες και 399 γυναίκες από 14 χώρες της Μεσογείου σε 26 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1979 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γιουγκοσλαβία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κροατία Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1979
Υπερορθόδοξοι Εβραίοι
δεξιά|μικρογραφία|290x290εσ|Υπερορθόδοξοι Εβραίοι κατά την ανάγνωση της [[Τορά]] Οι υπερορθόδοξοι Εβραίοι ( Χαρεντί, πληθυντικός Χαρεντίμ) αποτελούνται από ομάδες του Ορθόδοξου Ιουδαϊσμού οι οποίες χαρακτηρίζονται από μια αυστηρή προσκόλληση στην χαλάχα (εβραϊκό δίκαιο) και παραδόσεις, αντιτιθέμενοι στις σύγχρονες αξίες και πρακτικές. Είναι γνωστοί και ως αυστηροί Ορθόδοξοι ή Υπερορθόδοξοι Εβραίοι, ωστόσο ο όρος "Υπερορθόδοξοι" θεωρείται υποτιμητικός από πολλούς Χαρεντίμ. Οι Χαρεντί θεωρούν ότι εκπροσωπούν την πιο θρησκευτικά αυθεντική εβραϊκή ομάδα, αν και αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητείται από τα άλλα εβραϊκά θρησκευτικά ρεύματα.
Μερικοί μελετητές συστήνουν ότι ο Υπερορθόδοξος Ιουδαϊσμός είναι μια αντίδραση στις αλλαγές της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της χειραφέτησης, του κινήματος χασκαλά που προέρχεται από τον διαφωτισμό, τον εκπολιτισμό και την εκκοσμίκευση, την θρησκευτική μεταρρύθμιση σε όλες της τις μορφές, από την ήπια έως την ακραία της μορφή, την ανάδυση Εβραϊκών εθνικών κινημάτων, κλπ. Σε αντίθεση με το Σύγχρονο Ορθόδοξο Ιουδαϊσμό, οι Χαρεντί είναι συνήθως ασυμβίβαστοι με την προσκόλληση τους στο Εβραϊκό Δίκαιο και τα εβραϊκά έθιμα. Ως αποτέλεσμα να διαχωρίζονται από τα υπόλοιπα τμήματα της κοινωνίας. Επίσης πολλοί Χαρεντί αντιτίθενται σε κάποιο βαθμό στη σύγχρονη τεχνολογία. Ωστόσο, πολλές κοινότητες Χαρεντί ενθαρρύνουν τα νέα μέλη της κοινότητας να αποκτήσουν κάποιο επαγγελματικό πτυχίο ή να ανοίξουν μια επιχείρηση, πολλές ομάδες Χαρεντί, όπως η Χαμπάντ-Λουμπαβίτς, ενθαρρύνουν την προσέγγιση προς τους λιγότερο θρησκευόμενους και μη-χαρεντί Εβραίους, καθώς και στους μη Εβραίους. Έτσι, σχηματίζονται συχνά κοινωνικές και επαγγελματικές σχέσεις μεταξύ των Χαρεντί και μη Χαρεντί Εβραίων, καθώς και μεταξύ Χαρεντί και μη Εβραίων.
Οι κοινότητες των Χαρεντί εντοπίζονται κυρίως στο Ισραήλ, τη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη. Αριθμούν πάνω από 1,8 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως. Λόγω της σχεδόν πλήρους απουσίας γάμων με μη Υπερορθόδοξους Εβραίους σε συνδιασμό με την υψηλή γεννητικότητα, οι πληθυσμοί των Χαρεντί αυξάνονται σημαντικά, συμβάλλοντας αρκετά στην πληθυσμιακή ανάπτυξη του Ισραήλ. Οι αριθμοί τους έχουν ενισχυθεί από την μεταστροφή πολλών κοσμικών Εβραίων σε υπερορθόδοξο τρόπο ζωής, ως τμήμα του κινήματος Μπαάλ τεσουβά από την δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι