cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπερματογένεση
Ορμονικός έλεγχος
Ο ορμονικός έλεγχος της σπερματογένεσης ποικίλλει μεταξύ των ειδών. Στον άνθρωπο ο μηχανισμός δεν είναι πλήρως κατανοητός. Ωστόσο είναι γνωστό ότι η έναρξη της σπερματογένεσης συμβαίνει στην εφηβεία λόγω της αλληλεπίδρασης του υποθαλάμου, της υπόφυσης και των κυττάρων Λέυντιγκ. Εάν αφαιρεθεί η υπόφυση, η σπερματογένεση μπορεί ακόμα να ξεκινήσει με την ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH) και την τεστοστερόνη. Σε αντίθεση με την FSH, η ωχρινοτρόπος ορμόνη (LH) φαίνεται να παίζει μικρό ρόλο στη σπερματογένεση εκτός από την πρόκληση παραγωγής τεστοστερόνης στις γονάδες.
Τα ίδια τα κύτταρα Σερτόλι μεσολαβούν σε μέρη της σπερματογένεσης μέσω της παραγωγής ορμονών. Είναι ικανά να παράγουν τις ορμόνες οιστραδιόλη και ινχιμπίνη. Τα κύτταρα Λέυνιγκ είναι επίσης ικανά να παράγουν οιστραδιόλη εκτός από το κύριο προϊόν τους τεστοστερόνη. Τα οιστρογόνα έχει βρεθεί ότι είναι απαραίτητα για τη σπερματογένεση στα ζώα. Ωστόσο, ένας άνδρας με σύνδρομο μη ευαισθησίας στα οιστρογόνα βρέθηκε ότι παράγει σπέρμα με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων, αν και ασυνήθιστα χαμηλή βιωσιμότητα σπέρματος. Δεν ήταν σαφές ήταν στείρος ή όχι. Πολύ υψηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να είναι επιζήμια για τη σπερματογένεση λόγω της καταστολής της έκκρισης γοναδοτροπίνης και κατ' επέκταση της παραγωγής τεστοστερόνης εντός του όρχεως. Η προλακτίνη φαίνεται επίσης να είναι σημαντική για τη σπερματογένεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Twenty-Five Miles
Το Twenty-Five Miles γράφθηκε από τους Τζόννι Μπρίστολ, Χάρβεϊ Φουκούα και Έντβιν Στάρ για το δεύτερο άλμπουμ του Στάρ, 25 Miles (1968). Το κομμάτι έφθασε στη 6η θέση στις ΗΠΑ και στη 36η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου. Το τραγούδι μοιάζει αρκετά με το 32 Miles out of Waycross από τους Hoagy Lands (ηχογραφήθηκε και ως Mojo Mama από τους Γουίλσον Πίκετ και Ντόν Βάρνερ), το οποίο γράφθηκε από τους Μπέρτ Μπέρνς και Τζέρρι Ράγκοβοϊ.
Οι Τζάκσον 5 επανεκτέλεσαν το κομμάτι το 1969, αλλά δεν κυκλοφόρησε μέχρι το 1987, όποτε συμπεριλήφθηκε στο απάνθισμα The Original Soul of Michael Jackson, με τον Μάικλ Τζάκσον να εκτελεί solο, αν και στο άλμπουμ δεν συμπεριλήφθηκε η αρχική ηχογραφημένη εκδοχή.
Η εκδοχή του Τζάκσον κυκλοφόρησε ως single στις ΗΠΑ για να προωθήσει το The Original Soul of Michael Jackson. Το single συμπληρώθηκε με το Up on the Housetop. Η αρχική ηχογράφηση συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Hello World: The Motown Solo Collection.
Η εκδοχή του Έντβιν Στάρ συμπεριλήφθηκε στις ταινίες Adventures In Babysitting και Dead Presidents. Ένα μικρότερο remix της ίδιας εκδοχής χηρισμοποιήθηκε για προώθηση του NFL.
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1969 Κατηγορία:Τραγούδια του 1968 Κατηγορία:Singles του 1987
Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα
Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα (πρωτότυπο στα Δανικά: Den Lille Pige med Svovlstikkerne) είναι μία ιστορία μικρού μήκους από τον Δανό ποιητή και συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (δανικά: Hans Christian Andersen). Η ιστορία αφορά στα όνειρα και στην ελπίδα ενός ετοιμοθάνατου παιδιού, και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1845. Η ιστορία έχει προσαρμοστεί σε κινούμενα σχέδια, τηλεοπτικές μουσικές ταινίες και άλλα.
Πλοκή
Μία κρύα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι μιας χιονισμένης πόλης - χαρούμενοι και ζεστά ντυμένοι, φορτωμένοι με ψώνια και δώρα - βάδιζαν βιαστικοί προς τα γιορτινά τους σπίτια, αγνοώντας μία μικρή ορφανή πλανόδια πωλήτρια. Με σβησμένη φωνή, ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε αλλά πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Τότε μια άμαξα πέρασε γρήγορα και η μικρή μόλις που πρόλαβε να τραβηχτεί στην άκρη του δρόμου. Το ένα της τσόκαρο τινάχτηκε μακριά - ένα αγόρι κουκουλωμένο ζεστά το πήρε και έφυγε τρέχοντας - ενώ τα σπίρτα έπεσαν από την ποδιά της και σκορπίστηκαν στον υγρό δρόμο. Το κοριτσάκι γονάτισε στο χιόνι και άρχισε να μαζεύει ένα-ένα τα μουσκεμένα σπίρτα. Αυτά ήταν όλο το βιος και όλος ο κόσμος της, αφού γονείς, σπίτι, οικογένεια ήταν μία μακρινή ανάμνηση γι' αυτή.
Έκανε παγωνιά, αλλά φοβόταν να γυρίσει στην τρώγλη της καθώς ο πατέρας της θα την χτυπούσε μην έχοντας πουλήσει τα σπίρτα. Σε κάποιο παράθυρο είδε ένα στολισμένο δωμάτιο και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τότε βούρκωσε. Αποκαμωμένη και μελαγχολική βρήκε καταφύγιο σε μια γωνιά και άναψε ένα σπίρτο για να ζεσταθεί. Στην λάμψη τους είδε αρκετά υπέροχα οράματα, συμπεριλαμβανομένων ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου και γιορτινών διακοπών. Το κορίτσι κοίταξε προς τον ουρανό είδε ένα πεφταστέρι και θυμήθηκε την αποθανούσα γιαγιά της να λέει πως ένα τέτοιο αστέρι σημαίνει πως κάποιος πέθανε και πάει στον παράδεισο. Καθώς άναψε το επόμενο σπίρτο είδε ένα όραμα με την γιαγιά της, ο μόνος άνθρωπος που την αντιμετώπισε με καλοσύνη και αγάπη. Άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο για να κρατήσει το όραμα της γιαγιάς κοντά της για όσο περισσότερο μπορούσε.
Το κοριτσάκι πέθανε και η γιαγιά της μετέφερε το πνεύμα της στον παράδεισο. Το επόμενο πρωί περαστικοί βρήκαν το νεκρό παιδί στην γωνιά, τριγυρισμένο από αναρίθμητα καμένα σπίρτα.
Πηγές
Η πηγή της ιστορίας ήταν μία ευρέως δημοφιλής ξυλογραφία του Δανού καλλιτέχνη Johan Thomas Lundbye που απεικονίζει ένα φτωχό παιδί να πουλάει σπίρτα και η οποία τυπώθηκε στο ημερολόγιο του 1843. Πολλές απεικονίσεις του έργου είχαν σταλεί στον Άντερσεν από τον εκδότη του ημερολογίου, ζητώντας του να γράψει μία ιστορία γύρω από αυτό.
Μία άλλη πηγή έμπνευσης θα μπορούσε να είναι το ταξίδι του Άντερσεν στην Μπρατισλάβα (σλοβακικά: Bratislava), το 1841, όπου έγινε μάρτυρας του τρόπου με τον οποίο η πόλη Ντέβιν (σλοβ.: Devín) κάηκε και οι γυναίκες έψαχναν για τα χαμένα τους παιδιά.
Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα
Εξάιλς ΣΚ
Η Εξάιλς ΣΚ (αγγλικά: Exiles Sports Club, Exiles S.C.), γνωστή ως Exiles Elia Caterers για λόγους χορηγίας, είναι μαλτέζικη ομάδα υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών με έδρα τη Σλιέμα.
Ονομασία
Το όνομα της ομάδας προέρχεται από τον ομώνυμο κόλπο Εξάιλς, στον οποίο βρίσκονται τα γραφεία του συλλόγου. Το όνομα του κόλπου προέρχεται μάλλον από παραφθορά της αγγλικής λέξης «excise», που αναφερόταν στο Τελωνείο που κάποτε βρισκόταν εκεί. (αγγλ.: Customs and Excise Office)
Έμβλημα
Το σήμα της ομάδας απεικονίζει έναν από τους πύργους Ντε Ρέντιν (De Redin), που είναι κτισμένος πάνω από την παραλία όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του συλλόγου.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1967 και είναι περισσότερο γνωστός για το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών που έχει κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα, κύπελλα και Σούπερ Καπ. Την περίοδο 2019–20 συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Ευρωλίγκα γυναικών. Το ανδρικό τμήμα αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας και έχει κερδίσει 10 πρωταθλήματα και 10 κύπελλα 2ου επιπέδου.
Ευρωπαϊκή παρουσία
Τα αποτελέσματα της γυναικείας ομάδας στην Ευρωλίγκα Γυναικών 2019-20 Οι αγώνες διεξήχθησαν στο κολυμβητήριο της Όστιας. (Δ): Διοργανώτρια ομάδα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύλλογοι υδατοσφαίρισης ανά χώρα Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967 Κατηγορία:Σλιέμα
Κεχαγιάς
Το επώνυμο Κεχαγιάς πιθανόν αναφέρεται στους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Φόρουμ
Ως φόρουμ μπορεί να εννοείται:
Κεχαγιά
Το επώνυμο Κεχαγιά πιθανόν αναφέρεται στους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Συγκρότημα ΔΙΑΣ
Το Συγκρότημα Δίας είναι συγκρότημα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην Κύπρο, με έδρα τη Λευκωσία. Διατηρεί μεταξύ άλλων, μια καθημερινή εφημερίδα (Η Σημερινή), και ένα ραδιοφωνικό σταθμό (Ράδιο Πρώτο. Ιδρύθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1975, με την ονομασία «ΗΝΩΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΔΙΑΣ COMPANY LTD».
Ιστορία
Το συγκρότημα ΔΙΑΣ ξεκίνησε Στις 3 Φεβρουαρίου 1976 ξεκίνησε την πρώτη του οικονομική δραστηριότητα ως οργανισμός, με την κυκλοφορία της καθημερινής πρωινής εφημερίδας «Η Η Σημερινή». Εμπνευστής της ιδέας για την έκδοση της «Η Σημερινής» ήταν ο σημερινός Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Συγκροτήματος Δίας, κ. Κώστας Ν. Χατζηκωστής.
Τον Ιούνιο του 1979 η εταιρεία μετατράπηκε από ιδιωτική σε δημόσια και μετονομάσθηκε σε «DIAS UNITED PUBLISHING CO LTD». Στις 28 Ιανουαρίου του 1989 εκδόθηκε η απογευματινή εφημερίδα η «ΔΕΙΛΙΝΗ».
Στις 17 Μαΐου 1986 η εταιρεία κυκλοφόρησε το έγχρωμο περιοδικό «ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ», το πρώτο περιοδικό της Κύπρου, αρχικά με θεματολογία που αφορούσε την επικαιρότητα και στην πορεία με θεματική lifestyle. Κυκλοφορούσε σε εβδομαδιαία βάση, αρχικά ως αυτόνομο περιοδικό και στην πορεία ως μέρος του πακέτου της κυριακάτικης «Η Σημερινής» μέχρι τον Ιανουάριο 2013, όταν κυκλοφόρησε η τελευταία του έκδοση.
Το 1988 άρχισε η ανέγερση του Μεγάρου ΔΙΑΣ, στο οποίοι στεγάζονται όλες οι διοικητικές, οικονομικές, συντακτικές και τεχνικές υπηρεσίες της εταιρείας από το 1990.
Σήμερα, το Συγκρότημα Δίας εκδίδει και κυκλοφορεί 3 διεθνείς τίτλους. Τα μηνιαία περιοδικά «MADAME FIGARO», το πρώτο γυναικείο περιοδικό της Κύπρου, το «TIME OUT» και το εβδομαδιαίο περιοδικό «ΟΚ!».
Στις 9 Δεκεμβρίου 2002 ιδρύθηκε η εταιρεία Γαλαξίας Παραγωγές ΛΤΔ, με σκοπό την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τον κόσμο του θεάματος και των εκδηλώσεων (συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, launching events, διασκέψεις). Με ένα μακρύ κατάλογο συνεργατών στην Κύπρο και στο εξωτερικό, η Γαλαξίας Παραγωγές ΛΤΔ αναλάμβανε μέρος ή ολόκληρη την οργάνωση εκδηλώσεων που αφορούσαν ένα ευρύ φάσμα σκοπών. Η εταιρεία έπαυσε τις δραστηριότητές της το 2010.
Ταυτότητα
Το Συγκρότημα Δίας, με έδρα τη Λευκωσία, αποτελεί σήμερα τον μεγαλύτερο όμιλο Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στην Κύπρο, αφού μέσα από τα ηλεκτρονικά και έντυπα Μέσα του, ψυχαγωγεί και ενημερώνει καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατές, αναγνώστες, ακροατές και χρήστες διαδικτύου. Παράλληλα, το Συγκρότημα Δίας έχει συνάψει συνεργασίες εμπορικού χαρακτήρα με τις αδειούχες εταιρείες που λειτουργούν την τηλεόραση Σίγμα, τον ραδιοφωνικό σταθμό Super FM και τη διαδικτυακή πύλη sigmalive.com. Το Συγκρότημα Δίας διαθέτει και χρησιμοποιεί την τελευταία τεχνολογία σε όλες τις διαδικασίες παραγωγής και προσφοράς των προϊόντων και των υπηρεσιών του. Ακολουθώντας υψηλές προδιαγραφές δημιουργίας και καθορίζοντας καινούργια επίπεδα ποιότητας, προσεγγίζει αποτελεσματικά τις προτιμήσεις του καταναλωτικού κοινού και καλύπτει τις ανάγκες τους. Το Συγκρότημα Δίας, μαζί με τις εταιρείες με τις οποίες έχει συνάψει εμπορική συνεργασία, αποτελεί σήμερα τον πιο ασφαλή και εγγυημένο δίαυλο επικοινωνίας με το αγοραστικό κοινό της Κύπρου (One Stop Shop). Επενδύοντας καθημερινά σε μία ξεχωριστή και αμφίδρομη σχέση με το κοινό και τους πελάτες του, το Συγκρότημα Δίας σέβεται τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, οικοδομώντας μαζί τους το αύριο.
Όραμα και Αποστολή
Επικεντρωνόμαστε στην παραγωγή, τη συγκέντρωση και τη διανομή ενημερωτικού, εκπαιδευτικού και ψυχαγωγικού περιεχομένου υψηλής ποιότητας.
Μέθοδος Ουέμπστερ/Σαιντ-Λαγκού
Η Μέθοδος Ουέμπστερ/Σαιντ-Λαγκού, η οποία συχνά αναφέρεται απλά ως μέθοδος Ουέμπστερ ή ως μέθοδος Σαιντ-Λαγκού, είναι μια μέθοδος για την κατανομή των εδρών σε εκλογικά συστήματα αναλογικής εκπροσώπησης με κομματικές λίστες. Είναι κατηγοριοποιημένη ως μία από τις πολλές μεθόδους κατανομής που βασίζονται στα μεγαλύτερα πηλίκα. Στην Ευρώπη ονομάστηκε προς τιμήν του Γάλλου μαθηματικού Αντρέ Σαιντ-Λαγκού (1882-1950) ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες πήρε το όνομά της από τον πολιτικό και γερουσιαστή Ντάνιελ Ουέμπστερ (1782-1852). Η μέθοδος είναι αρκετά παρόμοια με τη μέθοδο Ντ'Οντ, αλλά χρησιμοποιεί διαφορετικούς διαιρέτες.
Ιστορικό
Ο Ουέμπστερ πρότεινε αυτή τη μέθοδο, για πρώτη φορά, το 1832, και το 1840 η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για την αναλογική κατανομή των εδρών του Αμερικανικού Κογκρέσου. To 1850 αντικαταστάθηκε από τη μέθοδο του Χάμιλτον. Το 1911 επανέφεραν τη μέθοδο Ουέμπστερ. Tο 1941 αντικαταστάθηκε από τη μέθοδο Χάντιγκτον-Χιλ. Στη Γαλλία, ο Αντρέ Σαιντ-Λαγκού παρουσίασε τη μέθοδο σε ένα άρθρο του το 1910.
Η μέθοδος Ουέμπστερ/Σαιντ-Λαγκού χρησιμοποιείται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Ιράκ, το Κοσσυφοπέδιο, τη Λετονία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία Στη Γερμανία χρησιμοποιείται σε ομοσπονδιακό επίπεδο για το Μπούντεσταγκ, και σε κρατικό επίπεδο για τα νομοθετικά σώματα της Βάδης-Βυρτεμβέργης, της Βρέμης, του Αμβούργου, της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, της Ρηνανίας-Παλατινάτου και του Σλέσβιχ-Χολστάιν. Στη Δανία χρησιμοποιείται για τις 40 από τις 179 έδρες στο Φόλκετινγκ, συμπληρώνοντας τη μέθοδο Ντ'Οντ.
Η μέθοδος
Αφού καταμετρηθούν όλοι οι ψήφοι, υπολογίζονται οι διαδοχικοί λόγοι (πηλίκα) για κάθε κόμμα με τον τύπο:
Το κόμμα που δίνει το μεγαλύτερο λόγο κερδίζει μία έδρα. Στον επόμενο γύρο, υπολογίζονται εκ νέου τα πηλίκα. Το κόμμα με το μεγαλύτερο λόγο κερδίζει την έδρα, και αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται έως ότου πληρωθούν όλες οι έδρες.
Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού
Το Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού  (κορεατικά: 인민대학습당, αγγλικά: Grand People's Study House) είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη της Βόρειας Κορέας, στην Πιονγκγιάνγκ. Το κτίριο βρίσκεται στην Πλατεία Κιμ Ιλ-σονγκ.
Μέθοδος Ουέμπστερ/Σαιντ-Λαγκού
Παράδειγμα
Για σύγκριση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η παράμετρος "Πραγματική αναλογία", η οποία αντιπροσωπεύει τον αριθμό εδρών που θα αναλογούσαν στο κόμμα βάσει του αριθμού ψήφων που συγκέντρωσε αν επιτρέπονταν οι δεκαδικοί αριθμοί. Υπολογίζεται ως το ποσοστό % ψήφων του κόμματος επί το συνολικό αριθμό εδρών. Για παράδειγμα, 100.000 / 230.000  ×   8   =   3,48. ) Ο παρακάτω πίνακα δείχνει έναν εύκολο τρόπο για να γίνουν οι υπολογισμοί:
Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού
Χαρακτηριστικά
Το «Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού» κατασκευάστηκε σε παραδοσιακό κορεατικό στυλ τον Απρίλιο του 1982, σε διάστημα 21 μηνών, για τον εορτασμό των 70ων γενεθλίων του ηγέτη Κιμ Ιλ Σουνγκ. Η βιβλιοθήκη εγκαινιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως "πυλώνας πνευματικής αναβάθμισης ολόκληρης της κοινωνίας και ως καταφύγιο μάθησης για ολόκληρο τον λαό". Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας - στην κεντρική περιοχή της Πιονγιάνγκ. Δίπλα στη βιβλιοθήκη βρίσκεται η Ανώτατη Λαϊκή Συνέλευση και άλλα κτίρια κυβερνητικών γραφείων. Ακριβώς απέναντι από τη βιβλιοθήκη βρίσκεται η Πλατεία Κιμ Ιλ-σονγκ - η τρίτη μεγαλύτερη δημόσια πλατεία στον κόσμο - όπου πραγματοποιούνται οι εθνικές εκδηλώσεις της χώρας.
Μέθοδος Ουέμπστερ/Σαιντ-Λαγκού
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογικά συστήματα
Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού
Σημασία
Στη διμερή έκθεσή του για τις βιβλιοθήκες της Βόρειας Κορέας, ο ειδικός σε θέματα βιβλιοθηκών και πληροφόρησης Μαρκ Κοσκιέγιεφ χρησιμοποιεί το εννοιολογικό πλαίσιο της βιβλιοθήκης για να φωτίσει καλύτερα τη σημασία της: "Πρώτον, παίζει πολλούς σημαντικούς ρόλους στη ζωή των Βορειοκορεατών, ως τόπος ιδεολογίας, λατρείας της προσωπικότητας, κυβερνητικής εξουσίας και κοινωνικού χώρου. Δεύτερον, συμβάλλει στην προώθηση, διατήρηση και ενίσχυση του κομμουνιστικού ελέγχου Τζούτσε μέσω αυστηρά ελεγχόμενων πληροφοριών, συλλογών, εκδηλώσεων, εκθέσεων και παραστάσεων. Τρίτον, Μεγάλο Μέγαρο Μελέτης του Λαού - ως εκπρόσωπος όλων των βιβλιοθηκών - είναι μια ισχυρή φυσική και συμβολική αναπαράσταση: είναι ένας ιδιαίτερος χώρος όπου συναντώνται και φαντάζονται η πολιτική εκπαίδευση, το δόγμα, η εθνική ταυτότητα και η λατρεία της προσωπικότητας. Και τέλος, αν και αποτελούν όργανα κρατικού ελέγχου, το γεγονός ότι οι βιβλιοθήκες παρέχουν τουλάχιστον πρόσβαση στην πληροφόρηση είναι αξιοσημείωτο για μια τόσο κλειστή χώρα.
Υπολογιστές και βιβλιοθηκονομία
Η βιβλιοθήκη διαθέτει πολλές ευρύχωρες αίθουσες υπολογιστών με σύγχρονους υπολογιστές που επιτρέπουν την πρόσβαση στο ενδοδίκτυο της Βόρειας Κορέας. Η εκπαίδευση στην πληροφορική είναι υποχρεωτική στη Βόρεια Κορέα και η επιστήμη των υπολογιστών έχει "γίνει ο πιο δημοφιλής τομέας σπουδών, εκτός του Τζούτσε, μεταξύ των στρατιωτικών αξιωματικών και των πανεπιστημιακών φοιτητών. Είναι ένδειξη γοήτρου να έχεις δουλειά σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Συνεπώς, η βιβλιοθηκονομία είναι ένα επάγγελμα υψηλού προφίλ, επειδή απαιτεί υπολογιστές και πληροφορική για την ανάπτυξη και τη συντήρηση ηλεκτρονικών καταλόγων και ψηφιακών συλλογών. Για τους Βορειοκορεάτες που δεν εργάζονται σε υπολογιστή, η πρόσβαση στους υπολογιστές της βιβλιοθήκης [...] τους δίνει την ευκαιρία να ενταχθούν στις ανώτερες βαθμίδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Βόρεια Κορέα Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Νταρ αλ-Χατζάρ
μικρογραφία|Παλάτι Νταρ αλ-Χατζάρ (2009) Το Νταρ αλ-Χατζάρ η Dar al-Hajar (دار الحجر, "Πέτρινο Σπίτι" ή "Παλάτι του Βράχου") είναι πρώην βασιλικό παλάτι που βρίσκεται στο Wadi Dhar περίπου 15 χιλιόμετρα από τη Σαναά στην Υεμένη. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1920 ως καλοκαιρινό καταφύγιο του Γιάχια Μουχάμαντ Χαμίντ εντ‑Ντιν, ηγεμόνα της Υεμένης από το 1904 έως το 1948, ενώ βρίσκεται πάνω από μια κατασκευή που χτίστηκε το 1786 για τον μελετητή al-Imam Mansour. Το παλάτι παρέμεινε στη βασιλική οικογένεια μέχρι την επανάσταση της Υεμένης του 1962. Το παλάτι είναι πλέον μουσείο. Το 1974 ο Πιερ Πάολο Παζολίνι χρησιμοποίησε το παλάτι ως το σπίτι της πριγκίπισσας Dunya στην ταινία του The Arabian Nights.
Γκαμπρίνερ Ζέλε
Η Γκαμπρίνερ Ζέλε (γερμανικά: Gampriner Seele) είναι η μοναδική λίμνη στο Λίχτενσταϊν. Δημιουργήθηκε από πλημμύρα του ποταμού Ρήνου με τεράστια διάβρωση το 1927. Η λίμνη βρίσκεται 435 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο χωριό Μπέντερν-Γκάμπριν.
Η Γκαμπρίνερ Ζέλε περιβάλλεται από ένα πυκνό φυλλοβόλο δάσος που αποτελείται από φυτά όπως καλάμια, θαμνοφράκτες και δέντρα. Το 1961 τέθηκε υπό καθεστώς προστασίας από την κυβέρνηση. Μετά την εξάλειψη των σκουπιδιών η ποιότητα του νερού σταθεροποιήθηκε στη βαθμίδα Β. Ένας αγωγός σε ένα κοντινό κανάλι της ενδοχώρας παρέχει στη λίμνη φρέσκο ​​νερό και επαρκές οξυγόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες του Λίχτενσταϊν
Σίλφιον (γένος)
Το Σίλφιον (Silphion ή Silphium) είναι ένα γένος φυτών της Βόρειας Αμερικής, στη ομοιογένεια ηλίανθου εντός της οικογένειας της μαργαρίτας (Asteraceae).
Μαρία Κοσούτσκα
Η Μαρία Κοσούτσκα, γνωστή και ως Βέρα Κοστσέβα (πολωνικά: Maria Koszutska και Wera Kostrzewa, 2 Φεβρουαρίου 1876 - 1939), ήταν Πολωνίδα πολιτικός και ένα από τα ηγετικά στελέχη του ΚΚ Πολωνίας κατά τον Μεσοπόλεμο.
Σίλφιον (γένος)
Τα μέλη του γένους, κοινώς γνωστού ως rosinweeds, είναι ποώδη πολυετή φυτά, τα οποία κυμαίνονται από 0,5 έως και 4 μέτρα ύψος, με κίτρινες (σπανίως λευκές) ανθοκεφαλές (flowerheads). Το όνομα του γένους, προέρχεται από την Αρχαία Ελληνική λέξη για ένα φυτό της Βόρειας Αφρικής, του οποίου η ταυτότητα έχει χαθεί, αν και είναι γνωστό ότι ρητίνη ή ο χυμός του, ήταν περιζήτητο από τους αρχαίους, τόσο σαν φάρμακο, όσο και σαν ένα καρύκευμα.
Μαρία Κοσούτσκα
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1876 σε μικρό οικισμό της πολωνικής επαρχίας Βιελκοπόλσκιε, η οποία τότε ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία και ήταν κόρη γαιοκτήμονα. Ως κόρη ευγενών έλαβε σημαντική μόρφωση και εκπαιδεύτηκε ως δασκάλα. Παράλληλα ήρθε σε επαφή με το σοσιαλιστικό επαναστατικό κίνημα της εποχής από νεαρή ηλικία. Το 1902 έγινε μέλος του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και υπέστη διώξεις από τις τσαρικές αρχές, ενώ συμμετείχε στην πολωνική επανάσταση του 1905 που διεξήχθη στα πλαίσια της ρωσικής επανάστασης εκείνου του έτους.
Σίλφιον (γένος)
Είδη
πολυάριθμα είδη θεωρούνται πλέον ως μέλη άλλων γενών: Berlandiera Verbesina
Μαρία Κοσούτσκα
Βιογραφία
Μετά την απελευθέρωσή της έζησε στην Κρακοβία, την Αγία Πετρούπολη και τη Βιέννη χρησιμοποιώντας διάφορα ψευδώνυμα προκειμένου να αποφεύγει περαιτέρω διώξεις από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Παράλληλα, είχε κεντρικό ρόλο στις συζητήσεις που οδήγησαν στη διάσπαση του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PPS) και στη δημιουργία του PPS-L, το οποίο ακολούθησε πιστά τη διεθνιστική πολιτική γραμμή σε αντίθεση με το PPS που υπό τον Πιουσούτσκι στράφηκε προς τον εθνικισμό και την διεκδίκηση της πολωνικής ανεξαρτησίας.
Σίλφιον (γένος)
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Μαρία Κοσούτσκα
Βιογραφία
Από την πλευρά της, η Κοσούτσκα συνέβαλε καθοριστικά στη χάραξη της στρατηγικής του νέου κόμματος, στράφηκε προς την προσπάθεια μόρφωσης του εργατικού δυναμικού με βάση τον μαρξισμό και προσπάθησε μέσω της αρθρογραφίας της να καταπολεμήσει την ανάπτυξη του εθνικισμού στις τάξεις των προλετάριων, αλλά και τον αντισημιτισμό.
Σίλφιον (γένος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Αστεροειδή Κατηγορία:Σύνθετα Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής
Μαρία Κοσούτσκα
Βιογραφία
Με το ξέσπασμα της Οκτωβριανής Επανάστασης προσχώρησε στο κίνημα των Μπολσεβίκων και το 1918 πρωτοστάτησε στη δημιουργία του ΚΚ Πολωνίας, επιτυγχάνοντας να αναδειχτεί στην ηγετική τριάδα του κόμματος, από κοινού μαζί με τους Άντολφ Βάρσκι και Μαξιμίλιαν Χόρβιτζ. Μετά την ήττα του Κόκκινου Στρατού στη μάχη της Βαρσοβίας κατά τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, συνελήφθη από τις αρχές και μετά την αποφυλάκισή της εγκατέλειψε την Πολωνία ζώντας στο Ντάντσιχ και το Βερολίνο.
Αν και είχε επανεκλεγεί από την κεντρική επιτροπή του ΚΚ Πολωνίας, το 1924 αποπέμφθηκε μαζί με τους Βάρσκι και Βαλέσκι μετά από ενέργειες του Ιωσήφ Στάλιν, καθώς η συγκεκριμένη τριάδα δεν είχε στηρίξει τους Στάλιν και Ζηνόβιεφ στη σύγκρουσή τους με τον Τρότσκι. Παράλληλα, ο Στάλιν επιτέθηκε με σφοδρότητα στις θέσεις της Κοσούτσκα για το αγροτικό ζήτημα, ενώ και η ίδια φέρεται να καυτηρίασε διάφορες τακτικές του Στάλιν. Αργότερα, η θέση των Πολωνών κομμουνιστών χειροτέρευσε εξαιτίας της αρχικής ανοικτής υποστήριξης του ΚΚ Πολωνίας το 1926 στο πραξικόπημα του Πιουσούτσκι, το οποίο εξέλαβαν ως προσπάθεια αποτροπής της δημιουργίας κυβερνητικής συμμαχίας μεταξύ των δεξιών πολωνικών κομμάτων.
Το 1930 η Κοσούτσκα εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μόσχα και συνέχισε την πολιτική της δράση, χωρίς ωστόσο να έχει πλέον την επιρροή του παρελθόντος. Το 1937 συνελήφθη μαζί με άλλα ηγετικά στελέχη του ΚΚ Πολωνίας (όπως οι Βάρσκι, Χόρβιτζ, Μπομπίνσκι κ.ά.). Οι συγκεκριμένες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των σταλινικών διώξεων της περιόδου που έμειναν γνωστές ως Μεγάλη Εκκαθάριση ή Μεγάλος Τρόμος και στην περίπτωση των Πολωνών κομμουνιστών είχαν ως αφορμή τη στάση τους κατά το πολωνικό πραξικόπημα του 1926.
Η Κοσούτσκα εκτελέστηκε ή πέθανε στη φυλακή κατά τη διάρκεια του 1939, ενώ ο τόπος ταφής της παραμένει άγνωστος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδας-Καρς
εναλλ.=Σιδηροδρομικός χάρτης του Μπακού-Τιφλίδα-Καρς|μικρογραφία|300x300εσ|Σιδηροδρομικός χάρτης του Μπακού-Τιφλίδα-Καρς Ο σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδας-Καρς (στα αγγλικά "Baku–Tbilisi–Kars") είναι ένας διάδρομος μεταφοράς που συνδέει τα σιδηροδρομικά δίκτυα του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργία ς και της Τουρκία ς. Ο νέος σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδα-Καρς έχει προγραμματιστεί να συνδέει την Τουρκία, τον Νότιο Καύκασο και την Κεντρική Ασία με τον Ευρωπαϊκό Σιδηρόδρομο.
Το έργο Μπακού-Τιφλίδας-Καρς προορίζεται να συμπληρώσει έναν διάδρομο μεταφοράς που συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με την Τουρκία σιδηροδρομικώς. Η γραμμή από το Μπακού μέσω της γεωργιανής πρωτεύουσας, της Τιφλίδας, έως την Καρς στην Τουρκία, είναι η συντομότερη και αξιόπιστη σύνδεση μεταξύ Ευρώπη ς και Ασία ς.
Ιστορία
Το 1993, η Τουρκία έκλεισε τα σύνορά της με την Αρμενία μετά την εισβολή της Αρμενίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ του Αζερμπαϊτζάν, κλείνοντας το σιδηροδρομικό σταθμό Kars-Gyumri-Tbilisi. Το έργο σιδηροδρόμου μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Τουρκίας μέσω της Γεωργία ς, το οποίο αποσκοπεί στην παροχή εναλλακτικής λύσης στην κλειστή διαδρομή, συζητήθηκε αρχικά τον Ιούλιο του 1993. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να παράσχουν οικονομική βοήθεια για την προώθηση της γραμμής, καθώς γνώριζαν ότι αυτή η διαδρομή σχεδιάστηκε για να παρακάμψει την Αρμενία.
Μια πολυμερής συμφωνία για την οικοδόμηση της σύνδεσης υπογράφηκε από τις τρεις χώρες (Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Τουρκία) τον Ιανουάριο του 2005. Λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης αυτή τη στιγμή, το έργο αυτό εγκαταλείφθηκε κατά το μάλλον ή ήττον. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του αγωγού Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν τον Μάιο του 2005, οι πρόεδροι του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας και της Τουρκίας επανέλαβαν την πιθανότητα κατασκευής σιδηροδρόμου μεταξύ των τριών χωρών.
Διαδρομή
Η νέα σιδηροδρομική σύνδεση Μπακού-Τιφλίδος-Καρς, μήκους 826 χιλιομέτρων, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα, μέχρι σήμερα, έργα υποδομής σε ολόκληρη την περιοχή του Καυκάσου. Τα 76 χιλιόμετρα της σιδηροδρομικής γραμμής συνολικού μήκους 838 χιλιομέτρων θα περνά από την Τουρκία, τα 259 χιλιόμετρα από τη Γεωργία και 503 χιλιόμετρα από το Αζερμπαϊτζάν. Η διάβαση ανάμεσα σε Τουρκία και Γεωργία εξασφαλίζεται με σήραγγα.
Πολλά από τα φορτία εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ Κίνας και Δύσης σχεδιάζονται να χρησιμοποιούν κυρίως αυτόν τον δρόμο, σε συνδυασμό με το νέο εμπορικό λιμένα στο Αλάτ, 75 χιλιόμετρα νοτίως του Μπακού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Μεταφορές στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη Κατηγορία:Μεταφορές στην Τουρκία Κατηγορία:Μεταφορές στη Γεωργία Κατηγορία:Σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Γεωργίας Κατηγορία:Σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας Κατηγορία:Σχέσεις Γεωργίας-Τουρκίας Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ασία
Προεδρικές εκλογές Ανατολικού Τιμόρ 2022
Στις 19 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ.
Στις εκλογές συμμετείχαν 16 υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων ο Φρανσίσκο Γκουτέρες, ο απερχόμενος Πρόεδρος ο οποίος διεκδικεί μία δεύτερη θητεία, και ο βραβευμένος με Νόμπελ Ζοζέ Ράμος Όρτα, ο πρώην Πρόεδρος ο οποίος διεκδικεί και αυτός μία δεύτερη θητεία. Αυτές ήταν οι πέμπτες προεδρικές εκλογές που έγιναν στο Ανατολικό Τιμόρ από τότε που ανεξαρτητοποιήθηκε και έγινε δημοκρατία.
Στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 19 Απριλίου 2022, ο Ζοζέ Ράμος Όρτα κέρδισε τον Φρανσίσκο Γκουτέρες με το 62% των ψήφων. Η ορκωμοσία του νέου Προέδρου θα γίνει στις 20 Μαΐου 2022, την ημέρα εορτασμού της 20ης επετείου από την ανεξαρτητοποίηση του Ανατολικού Τιμόρ.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ανατολικού Τιμόρ, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν μόνο οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Η θητεία του Προέδρου είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Ανατολικού Τιμόρ, ηλικίας άνω των 35 ετών. Για να εγκριθεί η αίτηση υποψηφιότητάς τους θα πρέπει να συγκεντρώσουν 5.000 υπογραφές εκλογέων.
Υποψήφιοι
μικρογραφία|Το ψηφοδέλτιο των εκλογών Αφού επιβεβαιώθηκαν οι υποψηφιότητες, στις 17 Φεβρουαρίου 2022 έγινε κλήρωση για να αποφασιστεί η σειρά με την οποία θα αναγραφούν οι υποψήφιοι στα ψηφοδέλτια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ Ανατολικο Τιμορ
Γαστροκνήμιος μυς
thumb|Η θέση των γαστροκνήμιων μυών Ο γαστροκνήμιος μυς είναι ένας επιφανειακός δικέφαλος μυς που βρίσκεται στο πίσω μέρος του κάτω άκρου του ανθρώπου (γάμπα). Εκτείνεται από το γόνατο μέχρι τη φτέρνα, και έτσι είναι ένας μυς τριών αρθρώσεων (γόνατο, αστράγαλος και υποαστραγαλικές αρθρώσεις). Ο μυς έχει πάρει το όνομά του από τις ελληνικές λέξεις γαστήρ («κοιλιά» ή «στομάχι») και κνήμη, και σημαίνει «κοιλιά του ποδιού», αναφερόμενο στο διογκωμένο σχήμα της γάμπας.
Δομή
Ο γαστροκνήμιος βρίσκεται στο οπίσθιο (πίσω) διαμέρισμα του ποδιού. Η έξω κεφαλή εκφύεται από τον έξω κόνδυλο του μηριαίου οστού, ενώ η έσω κεφαλή εκφύεται από τον έσω κόνδυλο του μηριαίου οστού. Το άλλο άκρο του σχηματίζει έναν κοινό τένοντα με τον πελματικό μυ. Αυτός ο τένοντας είναι γνωστός ως τένοντας της πτέρνας ή αχίλλειος τένοντας και εισέρχεται στην οπίσθια επιφάνεια της πτέρνας. Θεωρείται επιφανειακός μυς καθώς βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα και το σχήμα του συχνά φαίνεται μέσω του δέρματος.
Βαθιά στο γαστροκνήμιο (μακρύτερα από το δέρμα) βρίσκεται ο πελματικός μυς. Μερικοί ανατόμοι θεωρούν ότι οι δύο είναι ένας ενιαίος μυς δεδομένου ότι έχουν κοινή κατάφυση μέσω του αχίλλειου τένοντα. Ο πελματιαίος μυς και ένα τμήμα του τένοντα του βρίσκονται ανάμεσα στους δύο μύες, και συμμετέχει στο «κλείδωμα» του γονάτου στην όρθια θέση. Δεδομένου ότι το πρόσθιο διαμέρισμα του ποδιού είναι πλάγια προς την κνήμη, το εξόγκωμα του μυός έσω της κνήμης στην πρόσθια πλευρά είναι στην πραγματικότητα το οπίσθιο διαμέρισμα.
Το 39% των ατόμων έχουν ένα σησαμοειδές οστό που ονομάζεται κυαμοειδές οστό (fabella) στην έξω κεφαλή του γαστροκνήμιου μυός.
Λειτουργία
Μαζί με τον πελματικό μυ, ο γαστροκνήμιος σχηματίζει το ήμισυ του μυός της γάμπας. Η λειτουργία του είναι η πελματιαία κάμψη του άκρου πόδα στην άρθρωση του αστραγάλου και η κάμψη της άρθρωσης του γόνατος.
Ο γαστροκνήμιος εμπλέκεται κυρίως στο τρέξιμο, το άλμα και άλλες «γρήγορες» κινήσεις του ποδιού και σε μικρότερο βαθμό στο περπάτημα και την ορθοστασία. Αυτή η εξειδίκευση συνδέεται με την επικράτηση των λευκών μυϊκών ινών (ταχεία σύσπαση τύπου II) που υπάρχουν στο γαστροκνήμιο, σε αντίθεση με το πέλμα, που έχει περισσότερες κόκκινες μυϊκές ίνες (τύπου Ι αργή σύσπαση) και είναι ο κύριος ενεργός μυς κατά την ορθοστασία, όπως προσδιορίστηκε από ηλεκτρομυογραφικές μελέτες.
Νευρικό μονοπάτι κίνησης
Το σχέδιο χρήσης του γαστροκνήμιου στο τρέξιμο, το άλμα, το γόνατο και την πελματιαία κάμψη δημιουργείται στην προκεντρική έλικα στον εγκέφαλο του εγκεφάλου. Μόλις παράγεται ένα σχέδιο, το σήμα αποστέλλεται προς και κάτω από έναν ανώτερο κινητικό νευρώνα. Το σήμα διασταυρώνεται στον προμήκη μυελό, συγκεκριμένα στην πλευρική φλοιονωτιαία οδό. Το σήμα συνεχίζει προς τα κάτω μέσω του πρόσθιου κέρατος του νωτιαίου μυελού όπου ο άνω κινητικός νευρώνας συνάπτεται με τον κάτω κινητικό νευρώνα. Η διάδοση του σήματος συνεχίζεται στο πρόσθιο άκρο (οσφυϊκό 4-5 και ιερό 1-5) του ιερού πλέγματος. Το ισχιακό νεύρο διακλαδίζεται από το ιερό πλέγμα στο οποίο το κνημιαίο και το κοινό περονιαίο νεύρο είναι τυλιγμένα σε ένα περίβλημα. Το κνημιαίο νεύρο τελικά διαχωρίζεται από το ισχιακό νεύρο και νευρώνει τον γαστροκνήμιο μυ.
Κλινική σημασία
Ο γαστροκνήμιος μυς είναι επιρρεπής σε σπασμούς, οι οποίοι είναι επώδυνες, ακούσιες συσπάσεις του μυός που μπορεί να διαρκέσουν αρκετά λεπτά.
Μια σοβαρή δύναμη ραχιαία κάμψη του αστραγάλου μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό του έσω γαστέρας του μυός, που συνήθως αναφέρεται ως «σκισμένος» ή «τραβηγμένος» μυς της γάμπας, ο οποίος είναι έντονα επώδυνος και προκαλεί ανικανότητα.
Ο γαστροκνήμιος μυς μπορεί επίσης να φλεγμαίνει λόγω υπερβολικής χρήσης. Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα και η φυσικοθεραπεία (ζέστη, μασάζ και διατάσεις) μπορεί να είναι χρήσιμα.
Οι ανατομικές ανωμαλίες που αφορούν την έσω κεφαλή του γαστροκνήμιου μυός έχουν ως αποτέλεσμα το σύνδρομο παγίδευσης της ιγνυακής αρτηρίας.
Δήμητρα Χατούπη
Η Δήμητρα Χατούπη είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και τον κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε θέατρο στις σχολές Π. Κατσέλη και Θεάτρου Τέχνης. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει σπουδάσει επίσης, κλασικό χορό και τραγούδι.
Έχει λάβει για την ερμηνεία της πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη το 1997, καθώς και τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 2003 ίδρυσε τη σχολή θεάτρου Δήλος, την οποία και διευθύνει μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αργήλη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αργήλη αναφέρεται μία από τις πενήντα Θεσπιάδες, κόρη του Θεσπίου και της Μεγαμήδης. Η Αργήλη, σύμφωνα με τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, γέννησε από τον ήρωα Ηρακλή έναν γιο, τον Κλεόλαο.
Πηγή
Αργηλη
Σφακιανάκης
Το ελληνικό επώνυμο Σφακιανάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατάλογος έργων του Museo del Settecento Veneziano
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Museo del Settecento Veneziano (Μουσείο του Βενετσιάνικου 18ου αιώνα) της Βενετίας.
Τοιχογραφίες του Τζανμπαττίστα Τιέπολο
Ο πανευρωπαϊκής δραστηριότητος και φήμης Ιταλός ζωγράφος Τζανμπαττίστα Τιέπολο διακόσμησε με νωπογραφίες την Αίθουσα της Γαμήλιας Αλληγορίας στην Ca' Rezzonico, το ανάκτορο της οικογένειας Ρετσόνικο στο Canal Grande, το οποίο στεγάζει σήμερα τα εκθέματα του μουσείου. Το έργο εκτελέστηκε κατά διαστήματα μεταξύ 1730 και 1758.
Τοιχογραφίες του Τζοβάννι Ντομένικο Τιέπολο από την Villa di Zianigo
Γιος του Τζανμπαττίστα, ο Giovanni Domenico Tiepolo κληρονόμησε την Villa di Zianigo, στο ηπειρωτικό έδαφος της Βενετίας, και την διακόσμησε με τοιχογραφίες για προσωπική του ευχαρίστηση. Το έργο εκτελέστηκε μεταξύ των ετών 1759-1797. Τον 20ο αιώνα οι περισσότερες τοιχογραφίες αποκολλήθηκαν και μεταφέρθηκαν στο μουσείο.
Άλλα έργα
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Γκουρού Αμάρ Ντας
Πριν γίνει Σιχ, ο Αμάρ Ντας είχε προσχωρήσει στη Βισνουϊδική παράδοση του Ινδουισμού για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Μια μέρα άκουσε την ανιψιά της συζύγου του, Μπίμπι Άμρο, να απαγγέλλει έναν ύμνο του Γκουρού Νάνακ Ντεβ και συγκινήθηκε βαθιά. Η Μπίμπι Άμρο ήταν η κόρη του Γκουρού Ανγκάντ, του δεύτερου και τότε εν ενεργεία Γκουρού των Σιχ. Ο Αμάρ Ντας έπεισε την Μπίμπι Άμρο να τον συστήσει στον πατέρα της και το 1539, ο Αμάρ Ντας, στην ηλικία των εξήντα ετών, συνάντησε τον Γκουρού Ανγκάντ και έγινε Σιχ, αφιερώνοντας τον εαυτό του σε εκείνον. Το 1552, πριν τον θάνατό του, ο Γκουρού Ανγκάντ διόρισε τον Αμάρ Ντας ως Γκουρού Αμάρ Νας και στη συνέχεια τον έχρισε τον τρίτο Γκουρου του Σιχισμού.
Λουί-Κλωντ Ντακέν
Βιογραφία
Ο Ντακέν γεννήθηκε στο Παρίσι, γιος του εβραιοϊταλικής καταγωγής Κλωντ (αυθεντικό όνομα D' Aquino) και της Αν Τιερσάν (Anne Tiersant). Επρόκειτο για ένα παιδί-θαύμα· σε ηλικία μόλις έξι ετών έπαιξε μουσική στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Για ένα διάστημα μαθήτευσε πλάι στον Λουί Μαρσάν (Louis Marchand). Στην ηλικία των 12, έγινε οργανίστας στη Sainte-Chapelle, και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε την ίδια θέση στην εκκλησία του Αγίου Αντωνίου (Petit St Antoine).
Το 1722 παντρεύτηκε την Ντενίζ-Τερέζ Κυρό (Denise-Thérèse Quirot) ενόσω ήταν ήδη οργανίστας του βασιλέα στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού και τακτικός μουσικός στην αυλή του Λουδοβίκου-Αρμάνδου Β΄ πρίγκηπα του Κοντί. Το 1727 διορίστηκε οργανίστας στην εκκλησία του Αγίου Παύλου στο Παρίσι, κερδίζοντας τη θέση από τον επίσης υποψήφιο συνθέτη και μουσικό Ζαν-Φιλίπ Ραμώ. Πέντε χρόνια αργότερα αντικατέστησε τον δάσκαλό του Λουί Μαρσάν ως οργανίστας στην Église des Cordeliers. Το 1739 έγινε βασιλικός οργανίστας, ενώ το 1755 έλαβε τη θέση του τιτλούχου οργανίστα (organiste titulaire) στον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ, διαδεχόμενος τον Αντουάν Καλβιέρ (Antoine Calvière). Το 1770 εγκατέλειψε τα καθήκοντά του, πιθανώς λόγω χρόνιας ασθένειας, που τον οδήγησε στον θάνατο δύο χρόνια μετά.
Με τη φήμη ενός λαμπρού οργανίστα, ο Ντακέν προσήλκυε πλήθη κόσμου να τον ακούσουν. Από άρθρα και γράμματα της εποχής, θεωρείται ίσως ο καλύτερος στον αυτοσχεδιασμό για την εποχή του. Φημολογείται μάλιστα ότι αυτοσχεδιάζοντας κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης λειτουργίας κάποια χρονιά, ο κόσμος που κατέφθασε ήταν τόσο πολύς, που ο ιερέας αναγκάστηκε να καλέσει την αστυνομία για την τήρηση της τάξης.
Έργα
Ανάμεσα στα έργα του Ντακέν ίσως το πιο γνωστό είναι το "le coucoû" («ο κούκος»), μέρος από τα έργα για τσέμπαλο του 1735. Εξίσου γνωστά είναι και τα "νοέλ" του, χριστουγεννιάτικα κάλαντα σε επεξεργασία για όργανο και τσέμπαλο, που παίζονται κάθε Χριστούγεννα στις εκκλησίες της βόρειας Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Γκουρού Αμάρ Ντας
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας υπήρξε ένας σημαντικός καινοτόμος του Σιχισμού, ο οποίος εισήγαγε τη θρησκευτική οργάνωση με το σύστημα Μαντζί (διορισμοί εκπαιδευμένων κληρικών), ένα σύστημα το οποίο με τα χρόνια αναπτύχθηκε και επιβιώνει μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Έγραψε και συνέλεξε ύμνους σε ένα Πότι (βιβλίο), το οποίο τελικά βοήθησε στη δημιουργία του Αντί Γκραντ. Βοήθησε στην εγκαθίδρυση των Σιχ τελετουργικών που σχετίζονταν με την ονοματοδοσία των παιδιών, τον γάμο (Ανάντ Καράζ) και την κηδεία, καθώς επίσης και της πρακτικής των συναθροίσεων και των εορτασμών φεστιβάλ όπως τα Ντιβάλι, Μάγκχι και Βαϊσάχι. Ίδρυσε επίσης κέντρα Σιχ προσκυνημάτων και επέλεξε την τοποθεσία του Χρυσού Ναού.
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας παρέμεινε ο ηγέτης των Σιχ μέχρι την ηλικία των 95 ετών και ονόμασε τον γαμπρό του, Μπάι Τζίτα (αργότερα γνωστός με το όνομα Γκουρού Ραμ Ντας), ως διάδοχό του.
Βιογραφία
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1479 στο χωριό Μπασάρκι, στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, και οι γονείς του ήταν οι Τεζ Μπαν Μπαλία και Μπαχτ Καούρ (επίσης γνωστή ως Λάχμι ή Ρουπ Καούρ). Παντρεύτηκε τη Μάνσα Ντέβι και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τα οποία ονόμασαν Μόχρι, Μόχαν, Ντάνι και Μπάνι.
Ο Αμάρ Ντας ήταν πιστός Ινδουιστής (επικεντρωμένος στο θεό Βισνού) και φημολογείται πως είχε πάει σε είκοσι προσκυνήματα στα Ιμαλάια, στην αρχαία πόλη Χαριντβάρ στον ποταμό Γάγγη. Το 1539 περίπου, σε ένα από αυτά τα προσκυνήματα, συνάντησε έναν ινδουιστή μοναχό ο οποίος τον ρώτησε γιατί δεν έχει έναν γκουρού (πνευματικό δάσκαλο) κι έτσι, ο Αμάρ Ντας αποφάσισε να αποκτήσει έναν. Κατά την επιστροφή του, άκουσε την Μπίμπι Άμρο, την κόρη του Γκουρού Ανγκάντ, να τραγουδά έναν ύμνο του Γκουρού Νάνακ Ντεβ. Ο Αμάρ Ντας έμαθε από εκείνην για τον Γκουρού Ανγκάντ και με τη βοήθειά της τον συνάντησε το 1539, αποφασίζοντας να τον κάνει πνευματικό του δάσκαλο, παρά το ότι ο Γκουρού Ανγκάντ ήταν πολύ νεαρότερος από τον ίδιο.
Στην παράδοση των Σιχ είναι διάσημος για την απαράμιλλη αφοσίωση και υπηρεσία του στον Γκουρού Ανγκάντ, με τους μύθους να λένε πως ξυπνούσε τις πολύ πρωινές ώρες για να φέρει νερό για το μπάνιο του Γκουρού Ανγκάντ, να καθαρίσει και να μαγειρέψει για τους εθελοντές, όπως επίσης το ότι αφιέρωνε αρκετή ώρα για διαλογισμό και προσευχή, τόσο το πρωί όσο και το βράδυ. Ο Γκουρού Ανγκάντ τον έχρισε διάδοχό του, αντί του επιζώντος γιου του, το 1552. Αφότου ο Αμάρ Ντας έγινε ο τρίτος Γκουρού, συνέχισε τα προσκυνήματα σε θρησκευτικούς χώρους, ένα από τα οποία επιβεβαιώνεται σε έναν ύμνο ως προσκύνημα στην πόλη Κουρουκσέτρα, τον Ιανουάριο του 1553.
Πέθανε το 1574 και, όπως οι άλλοι Σιχ-Γκουρού, αποτεφρώθηκε, με τα «λουλούδια» (εναπομείναντα κόκαλα και στάχτη μετά την αποτέφρωση) να εμβυθίζονται σε χαρισάρ (τρεχούμενα νερά). Η χρήση της φωτιάς ως η πιο κατάλληλη διαδικασία μετά θάνατον εξηγήθηκε από τον Γκουρού Νάνακ Ντεβ με θρησκευτικούς όρους του θεού Άγκνι ως κάψιμο της παγίδας του θανάτου.
Διδασκαλίες
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας έδινε έμφαση τόσο στις πνευματικές αναζητήσεις όσο και στην ηθική καθημερινή ζωή. Ενθάρρυνε τους ακολούθους του να ξυπνάνε πριν την αυγή, να κάνουν την ιεροτελεστική πλύση τους κι έπειτα, να διαλογίζονται σιωπηλά σε απομόνωση. Δίδασκε πως ένας καλός πιστός έπρεπε να είναι ειλικρινής, να ελέγχει το μυαλό του, να τρώει μόνο όταν πεινάει, να αναζητά τη συντροφιά ευσεβών ανθρώπων, να λατρεύει τον Κύριο, να κάνει μια τίμια ζωή, να υπηρετεί τους αγίους, να μην επιθυμεί τον πλούτο του άλλου και ποτέ να μην συκοφαντεί τους άλλους. Πρότεινε ιερή αφοσίωση με την εικόνα του Γκουρού στις καρδιές των ακολούθων του.
Θρησκευτική οργάνωση και διοίκηση
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας ξεκίνησε την παράδοση του συστήματος μαντζί (ζώνες θρησκευτικής διοίκησης με έναν διορισμένο αρχηγό, τον λεγόμενο σανγκάτιας), εισήγαγε το ντάσβαντ (το «δέκατο» του εισοδήματος) σύστημα της είσπραξης εσόδων στο όνομα του Γκουρού ως έναν ομαδοποιημένο κοινοτικό θρησκευτικό πόρο και καθιέρωσε τη διάσημη παράδοση λάνγκαρ όπου όλοι οι επισκέπτες, χωρίς καμία διάκριση όποιου είδους, μπορούν να έχουν ένα δωρεάν γεύμα στον κοινόχρηστο χώρο ενός γκουντβάρα (ιερός ναός). Επίσης, ξεκίνησε και εγκαινίασε τα μπαόλι (stepwells: πηγάδια ή μικρές λιμνούλες όπου μπορείς να φτάσεις το νερό αν κατέβεις ένα σύνολο σκαλοπατιών) στο Γκοϊντβάλ μαζί με έναν χώρο ξεκούρασης, διαμορφώνοντάς τον κατά το πρότυπο της Ινδικής παράδοσης νταρμάσαλα, χώρος ο οποίος στη συνέχεια έγινε κέντρο προσκυνήματος για τους Σιχ.
Ακμπάρ
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας συνάντησε τον Αυτοκράτορα των Μουγκάλ, Ακμπάρ. Σύμφωνα με τον Σιχ μύθο, ούτε ο Γκουρού Αμάρ Ντας απευθύνθηκε αμέσως στον Ακμπάρ, ούτε ο Ακμπάρ σε εκείνον, αλλά πιθανόν πριν συναντηθούν για πρώτη φορά, ο Γκουρού πρότεινε πως ο Ακμπάρ θα έπρεπε να καθίσει στο πάτωμα και να φάει στη λάνγκαρ όπως όλοι οι επισκέπτες. Ο Ακμπάρ, ο οποίος προσπαθούσε να ενθαρρύνει την ανοχή και την αποδοχή ανάμεσα στις θρησκευτικές γραμμές, αποδέχτηκε πρόθυμα αυτή την πρόταση. Οι Σιχ αγιογραφίες τζανάμ-σαχίς αναφέρουν πως ο Γκουρού Αμάρ Ντας έπεισε τον Ακμπάρ να καταργήσει τον φόρο στους Ινδουιστές προσκυνητές που πήγαιναν στο Χαριντβάρ.
Τελετουργικά στον Σιχισμό: γάμος, φεστιβάλ, κηδεία
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας συνέθεσε τον εκστατικό ύμνο που ονομάζεται Ανάντ, και τον έκανε μέρος του τελετουργικού του Σιχ γάμου «Ανάντ Καράζ», το οποίο στην κυριολεξία σημαίνει «ευτυχές γεγονός».
Ο ύμνος Αμάντ τραγουδιέται, στη σύγχρονη εποχή, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των Σιχ γάμων αλλά και σε μεγάλες γιορτές. Μέρη του ύμνου απαγγέλλονται στους Σιχ ναούς κάθε βράδυ, στην ονοματοδοσία ενός Σιχ μωρού, καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια μιας Σιχ κηδείας. Αποτελεί τμήμα της σύνθεσης Ανάντ Σαχίμπ, το οποίο βρίσκεται στις σελίδες 917-922 του Αντί Γκραντ.
Ολόκληρη η Ανάντ Σαχίμπ σύνθεση του Γκουρού Αμάρ Ντας είναι ένα γλωσσικό μείγμα παντζάμπι και χίντι, αντανακλώντας την ανατροφή και το υπόβαθρο του Γκουρού Αμάρ Ντας. Ο ύμνος γιορτάζει την ελευθερία από τα βάσανα και το άγχος και την ένωση της ψυχής με τα θεία, περιγράφοντας την ευδαιμονία του πιστού που επιτεύχθηκε μέσω του Γκουρού με εσωτερική ευλάβεια, και επαναλαμβάνοντας το Όνομα του Δημιουργού. Στη στροφή 19, ο ύμνος δηλώνει πως οι βέδες διδάσκουν πως «το Όνομα είναι ανώτατο» και στη στροφή 27 πως συζητιέται το καλό και το κακό, αλλά αυτά δεν είναι αληθινά αν δεν υπάρχει ένας Γκουρού. Η χάρις του Γκουρού είναι αυτή που ξυπνάει την καρδιά και την ευλάβεια στο Όνομα. Ο ύμνος γιορτάζει τη ζωή και τη συνεχή εσωτερική ευλάβεια προς τον Έναν, κλείνοντας την κάθε στροφή του με τη χαρακτηριστική φράση «λέει ο Νάνακ».
Σύμφωνα με τις Σιχ καταγραφές, στον Γκουρού Νας πιστώνεται επίσης και η ενθάρρυνση του κτισίματος ναών και χώρων όπου οι Σιχ θα μπορούσαν να συναθροίζονται σε φεστιβάλ όπως τα Μάγκχι, Ντιβάλι και Βαϊσάχι. Απαιτούσε οι ακόλουθοί του να συναθροίζονται για προσευχή και κοινοτικές γιορτές το φθινόπωρο στο Ντιβάλι και την άνοιξη στο Βαϊσάχι.
Τοποθεσία του Χρυσού Ναού
Ο Γκουρού Αμάρ Ντας ήταν αυτός που επέλεξε τον χώρο στην πόλη Αμριτσάρ για έναν ξεχωριστό ναό, τον οποίο ξεκίνησε να κτίζει ο Γκουρού Ραμ Ντας, ολοκλήρωσε κι εγκαινίασε ο Γκουρού Αρντζάν και επιχρύσωσε ο Σιχ Αυτοκράτορας Ραντζίτ Σινγκ. Αυτός ο ναός εξελίχθηκε στο σύγχρονο «Χαριμαντίρ Σαχίμπ» ή ναό του Θεού, επίσης γνωστός και ως ο Χρυσός Ναός και αποτελεί τον πιο ιερό χώρο προσκυνήματος στον Σιχισμό.
Παραπομπές
Αμάρ Ντας
Ασωπίδα (κόρη του Θέσπιου)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ασωπίδα (αρχ. ελλην. Ασωπίς) αναφέρεται μία από τις πενήντα Θεσπιάδες, κόρη του Θεσπίου και της Μεγαμήδης. Η Ασωπίδα, σύμφωνα με τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, γέννησε από τον ήρωα Ηρακλή τον Μέντορα (όχι το ομώνυμο πρόσωπο της Οδύσσειας).
Πέτρος Ναπολέων Βοναπάρτης
Ο Πέτρος-Ναπολέων, γαλλ. Pierre-Napoléon (11 Οκτωβρίου 1815 - 7 Απριλίου 1881) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν πρίγκιπας, ανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα της Γαλλίας. Η εγγονή του Μαρία παντρεύτηκε τον Γεώργιο ύπατο Αρμοστή της Κρήτης και είχαν γιο τον Πέτρο πρίγκιπα της Ελλάδας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν ο τρίτος γιος του Λουκιανού Βοναπάρτη 1ου πρίγκιπα του Κανίνο & Μουζινιάνο και της Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάν. Ο πατέρας του ήταν μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ του μεγάλου.
Η περιπετειώδης ζωή του άρχισε στα 15, όταν εισήλθε σε μία επαναστατική ομάδα στη Ρομάνια το 1830. Το επόμενο έτος πήγε στις ΗΠΑ, που συνάντησε τον θείο του Ιωσήφ Βοναπάρτη πρώην βασιλιά της Ισπανίας. Το 1832 μετέβη στην Κολομβία, όπου βρήκε τον Φρανθίσκο δε Πάουλα Σαντανδέρ πρόεδρο της Δημοκρατίας της Νέας Γρανάδας. Όταν επέστρεψε στη Ρώμη φυλακίστηκε με διαταγή του πάπα Γρηγορίου ΙΣΤ΄· τελικά κατέφυγε στη Βρετανία.
Ο πυροβολισμός
Το 1869 έγινε διαφωνία μεταξύ δύο Κορσικανών εφημερίδων, της ριζοσπαστικής Η Εκδίκηση και της νομιμόφρονης Το μέλλον της Κορσικής. Της πρώτης εμπνευστής από μακριά ήταν ο Πασκάλ Γκουσέ και της δεύτερης ο υπουργός Εσωτερικών ντελλα Ρόκα. Δημοσιεύτηκε μία επιστολή του Πέτρου, ο οποίος κατηγόρησε το προσωπικό της Εκδίκησης, ότι ήταν δειλοί και προδότες. Ο Γκουσέ, εκδότης της εφημερίδας Η Μασσαλιώτιδα, προσβλήθηκε και ζήτησε ικανοποίηση. Έστειλε αντιπροσώπους του τους Νουάρ και ντε Φονβιέιγ ζητώντας μονομαχία από τον πρίγκιπα, πράγμα παράτυπο, διότι έπρεπε και ο Πέτρος να θέσει αντιπρόσωπό του. Ο Πέτρος απάντησε ότι δεν τη δέχεται, διότι ως πρίγκιπας έπρεπε να μονομαχήσει με ευγενή, όχι με ταπεινούς. Όταν ο Νουάρ απάντησε ότι ταυτίζεται με τον φίλο του, ο Πέτρος τον ράπισε και τον πυροβόλησε (η εκδοχή του Φονβιέιγ) ή ο Νουάρ πήγε να πυροβολήσει τον πρίγκιπα, αλλά αυτός αντέδρασε πρώτος με πυροβολισμό (η εκδοχή του πρίγκιπα).
Απεβίωσε στις Βερσαλλίες στην αφάνεια και τάφηκε στο εκεί Κοιμητήριο ντε Γκονάρ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1853 την Ζυστίν-Ελεονόρ Ρουφίν, κόρη υδραυλικού (μετέπειτα θυρωρού) και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη