cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belavia
Ανάπτυξη από τη δεκαετία του 2000
Η Belavia σχεδιάζει να προσθέσει αεροσκάφη μεγάλων αποστάσεων στον στόλο της για να εισαγάγει νέα δρομολόγια προς την Κίνα και τη Βόρεια Αμερική. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο συγχώνευσης του περιφερειακού αερομεταφορέα Gomelavia και του εμπορικού μεταφορέα TransAVIAexport Airlines με την Belavia.
Τον Αύγουστο του 2016, η Belavia έλαβε το πρώτο αεροσκάφος με τη νέα της εταιρική ταυτότητα. Αυτό το αεροσκάφος ήταν ένα ολοκαίνουργιο Boeing 737-800. Τα πολύ νεότερα 737 αντικατέστησαν τα παλιά Tupolev Tu-154s. Την 1η Οκτωβρίου 2016, η Belavia απέσυρε τα δύο εναπομείναντα Tupolev Tu-154 από τα δρομολόγιά της. Ήταν μία από τις τελευταίες αεροπορικές εταιρείες παγκοσμίως που το έπραξαν.
Προορισμοί
Η Belavia πετά προς την Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική από τη βάση της στο Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ. Εκτός από τους προγραμματισμένους προορισμούς που αναφέρονται εδώ, η Belavia πραγματοποιεί πτήσεις τσάρτερ σε προορισμούς αναψυχής καθώς και ναυλωμένες πτήσεις VIP.
Τρέχων στόλος
μικρογραφία| Ένα Boeing 737-300 της Belavia μικρογραφία| Ένα Boeing 737-800 της Belavia Από τον Μάρτιο του 2021, ο στόλος της Belavia αποτελείται από τα εξής αεροσκάφη:
Ιστορικός στόλος
μικρογραφία| Ένα αποσυρμένο πλέον Tupolev Tu-134 της Belavia το 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Βαλμποντιόνε
Το Βαλμποντιόνε (ιταλικά: Valbondione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονταντρί
Το Μονταντρί (γαλλικά: Montendry) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μονζιλμπέρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονζιλμπερτέν (γαλλικά: Montgilbertins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πέτρος Μώραλης
Ο Πέτρος Μώραλης (Σιδηρόκαστρο Σερρών, 1936 - Αθήνα, 19 Απριλίου 1992) ήταν Έλληνας καθηγητής και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και συνιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1936 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Ακολούθησε σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως καθηγητής φιλολογίας και ασχολήθηκε με την πολιτική αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση. Το 1977 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και τα επόμενα χρόνια εξελέγη και στο Εκτελεστικό Γραφείο.
Βαλ Μπρεμπίλλα (δήμος)
Το Βαλ Μπρεμπίλλα (ιταλικά: Val Brembilla) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πέτρος Μώραλης
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής Σερρών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989.
Βαλ Μπρεμπίλλα (δήμος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Πέτρος Μώραλης
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε από ανίατη ασθένεια το 1992.
Γιος του είναι ο Γιάννης Μώραλης, δήμαρχος Πειραιά και Α' αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας
Βαλμπρέμπο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μοντιόν (Σαβοΐα)
Το Μοντιόν (γαλλικά: Monthion) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντιοναί (γαλλικά: Monthionais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βαλγκόλιο
Το Βαλγκόλιο (ιταλικά: Valgoglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Φλία
Η 18η Μαρτίου αναγνωρίζεται ως «Ημέρα Φλία», όπου οι οικογένειες καλούν τους συγγενείς τους και ετοιμάζουν και τρώνε φλία.
Η παρασκευή του Φλία απαιτεί πολύ απλά συστατικά: αλεύρι, νερό, βούτυρο, γιαούρτι και αλάτι. Τα κύρια συστατικά (αλεύρι, νερό και αλάτι) αναμειγνύονται μαζί μέχρι να αποκτήσει το μείγμα υφή χυλού, παρόμοια με της κρέπας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα Κατηγορία:Αλβανική κουζίνα
Σινάι
Τα σινάι (ιαπωνικά: 竹刀) είναι ομοιώματα του ιαπωνικού ξίφους, που αποτελούνται από λωρίδες μπαμπού, συγκολλημένες μεταξύ τους, ώστε να είναι σχετικά ελαφρύ αλλά και να μειώνονται οι κίνδυνοι από τα χτυπήματα στο ανθρώπινο σώμα.
Τα σινάι χρησιμοποιούνται κυρίως στο αγωνιστικό κομμάτι της τέχνης του Κέντο.
Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Μονμελιάν
Το Μονμελιάν (γαλλικά: Montmélian) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονμελιαναί (γαλλικά: Montmélianais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Αλεξάντερ Κάλντερ
Ο Αλεξάντερ Κάλντερ (Alexander Calder, 22 Ιουλίου 1898 – 11 Νοεμβρίου 1976) ήταν Αμερικανός γλύπτης και καλλιτέχνης, διάσημος για τα κινούμενα τρισδιάστατα γλυπτά του. Ανάμεσα στα έργα του ήταν πίνακες, λιθογραφίες, παιχνίδια, κοσμήματα, οικιακά είδη και μεγάλα γλυπτά εξωτερικού χώρου - μνημειακή αρχιτεκτονική. Άρχισε να ασχολείται με την τέχνη το 1923 και δημιουργούσε μέχρι και τα τελευταία χρόνια του.Πρωτοπόρος των κινούμενων γλυπτών (mobiles), ο Αλεξάντερ Κάλντερ (1898-1976), ο οποίος ήταν μηχανικός πριν ασχοληθεί με τη γλυπτική, χρησιμοποίησε φύλλα μετάλλου, κομμένα σε απλά σχήματα, ένα σύστημα αλυσιδωτών τροχών που κινούνται ακόμα και με το απαλό φύσημα του αέρα.
Ο Κάλντερ έγινε ευρέως γνωστός για αυτά τα «κινητά» γλυπτά με τα οποία άρχισε να ασχολείται μετά το 1930, όταν αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στοιχείο της κίνησης στις συρμάτινες δημιουργίες του. Το έργο του "Πλαστικές μορφές σε κίνηση" πήρε το 1952 το μεγάλο βραβείο της Μπιεννάλλε Βενετίας. Στα έργα της έκθεσης συμπεριλαμβάνονται το «Black Window», το οποίο μεταφέρθηκε από το Ινστιτούτο Αρχιτεκτόνων της Βραζιλίας στο Σάο Πάολο όπου το είχε δωρίσει ο γλύπτης αλλά και τα εντυπωσιακά πορτρέτα από σύρμα των φίλων και συναδέλφων του, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν αυτά του Χουάν Μιρό, του Φερνάν Λεζέ αλλά και της σταρ της εποχής Ζοζεφίν Μπέικερ.
thumb|250px|left|Γλυπτό του Αλεξάντερ Κάλντερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες
365 ημέρες
Το 365 Ημέρες (πολωνικά: 365 dni) είναι πολωνική ερωτική ταινία του 2020, σε σκηνοθεσία των Μπαρμπάρα Μπιαουόβας (Barbara Białowąs) και Τόμας Μάντες (Tomasz Mandes). Βασισμένη στο πρώτο μυθιστόρημα μιας τριλογίας της Μπλάνκα Λιπίνσκα, η υπόθεση ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα από τη Βαρσοβία (Άννα-Μάρια Σιεκλούτσκα) σε μια άψυχη σχέση που ερωτεύεται έναν κυρίαρχο Σικελό άνδρα (Μικέλε Μορόνε), ο οποίος την φυλακίζει και της επιβάλλει μια περίοδο 365 ημερών για να τον ερωτευτεί.
Πλοκή
Μετά από μια συνάντηση μεταξύ της οικογένειας της σικελικής μαφίας των Τοριτσέλι και των εμπόρων ναρκωτικών της μαύρης αγοράς, ο Μάσιμο Τοριτσέλι παρακολουθεί ένα όμορφο κορίτσι σε μια παραλία. Αργότερα ο πατέρας του, αφεντικό της μαφίας, πυροβολείται και σκοτώνεται ενώ ο Μάσιμο τραυματίζεται αλλά επιβιώνει.
Μετά από 5 χρόνια ο Μάσιμο γίνεται ο αρχηγός της οικογένειας των Τοριτσέλι. Στη Βαρσοβία η Λάουρα Μπιέλ είναι δυστυχισμένη στη σχέση της με τον Μάρτιν. Η Λάουρα αποφασίζει να γιορτάσει τα είκοσι ένατα γενέθλιά της στη Σικελία με φίλους, αλλά αφού ο Μάρτιν την απογοητεύει πέφτει πάνω στον Μάσιμο, ο οποίος την απαγάγει.
Ο Μάσιμο αποκαλύπτει στη Λάουρα ότι πριν από πέντε χρόνια όταν τραυματίστηκε το μόνο που σκεφτόταν ήταν αυτή. Αφού την έψαξε για χρόνια και τελικά την εντόπισε την απήγαγε, σκοπεύοντας να την κρατήσει φυλακισμένη για 365 μέρες, με την ελπίδα ότι θα τον ερωτευτεί. Την καθησυχάζει ότι δεν θα την αγγίξει χωρίς τη συγκατάθεσή της.
Ενώ περνούν χρόνο μαζί, η Λάουρα τον προκαλεί φορώντας ερωτικά εσώρουχα αλλά αρνείται να κάνει σεξ μαζί του. Σε ένα ξενοδοχείο της Ρώμης τον πειράζει ξανά και εκείνος της βάζει χειροπέδες και την αναγκάσει να τον παρακολουθεί καθώς λαμβάνει στοματικό σεξ από μια άλλη γυναίκα. Χαϊδεύει το σώμα της Λάουρα και εκείνη φαίνεται να ενδίδει, αλλά τη διατάζει να ντυθεί για ένα κλαμπ. Η Λάουρα επιδεικνύεται μπροστά σε άντρες για να τον κάνει να ζηλέψει. Όταν αρχίζει να φλερτάρει με έναν άντρα από την αντίπαλη οικογένεια της Μαφίας, ο άντρας τη χαϊδεύει παρά τη θέλησή της. Ο Μάσιμο και οι άλλοι τραβούν τα όπλα τους ενώ η Λάουρα βγαίνει από το κλαμπ.
Ξυπνά σε ένα γιοτ με τον Μάσιμο και τον συνάδελφο του Μάριο, να μαλώνουν. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Μάσιμο πυροβόλησε τον άνδρα που χάϊδευε τη Λάουρα, πυροδοτώντας έναν πόλεμο μεταξύ των δύο οικογενειών. Ο Μάριο επιμένει ότι ο Μάσιμο πρέπει να απαλλαγεί από τη Λάουρα, αλλά αρνείται. Η Λάουρα προσπαθεί να ζητήσει συγγνώμη, αλλά ο Μάσιμο την κατηγορεί για το περιστατικό και, ενώ μαλώνουν, πέφτει στο νερό. Ο Μάσιμο μπαίνει μέσα για να τη σώσει.Όταν ανακτά τις αισθήσεις της, παραδέχεται ότι φοβήθηκε μήπως δεν τα καταφέρει και τη χάσει.
Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στην Πολωνία, στις Βαρσοβία, Κρακοβία και Νιεποουομίτσε, και στην Ιταλία, κυρίως στο Σανρέμο, με μικρές σκηνές γυρισμένες στη Νάπολη και στο Φουρόρε.
Διανομή
Το 365 Ημέρες κυκλοφόρησε στην Πολωνία στις 7 Φεβρουαρίου 2020. Αργότερα προβλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 14 Φεβρουαρίου 2020 σε περιορισμένο αριθμό κινηματογραφικών αιθουσών, αλλά η διανομή σταμάτησε λόγω της πανδημίας COVID-19, οπότε τον Ιούνιο του 2020 ξεκίνησε η διανομή στο Netflix.
Κριτική
Η ταινία κρίθηκε αρνητικά από τους περισσότερους κριτικούς κινηματογράφου. Ο συγκεντρωτής κριτικών Rotten Tomatoes αναφέρει ποσοστό έγκρισης 0% με μέση βαθμολογία 1,90 στα 10, με βάση 16 αξιολογήσεις. Η ταινία βρίσκεται επίσης στη λίστα με τις 100 ταινίες του ιστότοπου IMDb με τις περισσότερες αρνητικές κριτικές. Η ταινία βρέθηκε επίσης στο επίκεντρο της διαμάχης για το σεξιστικό της περιεχόμενο που υποκινεί τη βία κατά των γυναικών. Ο Βρετανή τραγουδίστρια Duffy περιέγραψε την ταινία ως «επικίνδυνη» σε μια ανοιχτή επιστολή προς το Netflix, καθώς «ωραιοποιεί τη σκληρή πραγματικότητα της διακίνησης ανθρώπων, της απαγωγής και του βιασμού».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερωτικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολωνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ταινίες του Netflix Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Μονρισέ-Αλμπάν
Το Μονρισέ-Αλμπάν (γαλλικά: Montricher-Albanne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Βαλλέβε
Το Βαλλέβε (ιταλικά: Valleve) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μονρισέ-Αλμπάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονρισελαίν ή Αλμπανουά ή Μπουινά (γαλλικά: Montrichelains ή Albanois ή Bouinats).
Βαλλέβε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονρισέ-Αλμπάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Χονγκ Κονγκ
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Χονγκ Κονγκ, γνωστό και ως Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ (κινεζικά:香港超級聯賽, αγγλικά:Hong Kong Premier League), είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ. Αυτή τη στιγμή χορηγείται από την BOC Life και είναι επίσημα γνωστή ως BOC Life Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ. Η εναρκτήρια σεζόν ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2014. Είναι η κορυφαία κατηγορία πρωταθλήματος ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ.
Ιστορία
Στις 7 Φεβρουαρίου 2013, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ δήλωσε ότι η νέα Πρέμιερ Λιγκ θα ξεκινήσει το φθινόπωρο του 2014, όπου προτάθηκε η σεζόν 2013-14 να είναι ένα μεταβατικό έτος. Ως αποτέλεσμα, η 1η Κατηγορία Χονγκ Κονγκ του 2013-14 ήταν η τελευταία σεζόν που υπήρξε η κορυφαία κατηγορία στο ποδοσφαιρικό σύστημα κατηγοριών του Χονγκ Κονγκ.
Οι σύλλογοι που βρίσκονταν στην κορυφαία κατηγορία αρχικά αντέδρασαν αρνητικά στο αυξημένο κόστος συμμετοχής σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα, ιδιαίτερα εκείνοι όπου ένιωθαν ότι υπήρχε μικρή διαφορά σε σχέση με την παλιά 1η Κατηγορία. Πέντε σύλλογοι, οι Σίτιζεν, Σάουθερν, Σαν Χέι, Χάπι Βάλεϊ και Τουέν Μουν, αποφάσισαν τελικά να μην ενταχθούν στο νέο πρωτάθλημα, γεγονός που οδήγησε σε φόβους ότι το σχέδιο της Ομοσπονδίας να ξεκινήσει το πρωτάθλημα με τουλάχιστον 8 ομάδες δεν θα ήταν δυνατό. Στο τέλος, ωστόσο, με τη δημόσια χρηματοδότηση και την κυβερνητική στήριξη, δύο ομάδες από τη 2η Κατηγορία Χονγκ Κονγκ ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των νέων αδειών του πρωταθλήματος και προήχθησαν, κάνοντας συνολικά 9 τις ομάδες για την πρώτη σεζόν.
Η Κιτσί στέφθηκε πρωταθλήτρια της εναρκτήριας περιόδου, αφού συγκέντρωσε συνολικά 36 βαθμούς στο πρωτάθλημα, με μόνο δύο ήττες. Η Τάι Πο τερμάτισε στον πάτο της βαθμολογίας του πρωταθλήματος, με μόλις 7 βαθμούς.
Την επόμενη σεζόν, η Ίστερν κέρδισε το πρωτάθλημα μία αγωνιστική πριν το τέλος, κερδίζοντας το πρώτο της πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία εδώ και 20 χρόνια. Επίσης, έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη ομάδα στον κόσμο που κερδίσει έναν τίτλο κορυφαίας κατηγορίας ανδρών με γυναίκα προπονητή. Η Ουόνγκ Τάι Σιν υποβιβάστηκε, αφού τερμάτισε τελευταία στο πρωτάθλημα.
Τη σεζόν 2016-17, η Κιτσί ξανακέρδισε τον τίτλο την τελευταία ημέρα της σεζόν, σε μια αναμέτρηση με την Ίστερν, έναν αγώνα που κέρδισε με 4-1. Η Ίστερν κέρδισε αργότερα τα πλέι-οφ της λήξης της σεζόν και, ως εκ τούτου, κέρδισε την πρόκριση μαζί με την Κιτσί στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ 2018. Η ΧΚΦΚ τερμάτισε στο κάτω μέρος της βαθμολογίας και έτσι αυτομάτως υποβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία.
Η Κιτσί υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο της τη σεζόν 2017-18, καθιστώντας την την πρώτη ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα για δεύτερο συνεχόμενο έτος.
Το 2018-19, η Τάι Πο κέρδισε το πρωτάθλημα, καθιστώντας την την πρώτη ομάδα της περιφέρειας που κερδίσει τον τίτλο της κορυφαίας κατηγορίας, από τη Γιουέν Λονγκ το 1962-63.
Μορφή
Η πρώτη σεζόν ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2014, με 9 ομάδες να συμμετέχουν στο πρωτάθλημα. Αρχικά, είχε προταθεί ότι ένα σύστημα υποβιβασμού δεν θα εφαρμοζόταν για τις πρώτες σεζόν και ότι οι ομάδες θα συνέχιζαν να προβιβάζονται στην κορυφαία κατηγορία έως ότου φτάσουν τις 12 ομάδες. Τελικά, η Ομοσπονδία αποφάσισε ότι μία ομάδα θα υποβιβαστεί και μία θα προβιβαστεί από την 1η Κατηγορία 2014-15.
Μέχρι τη σεζόν 2016-17, το πρωτάθλημα είχε επεκταθεί στις 11 ομάδες. Η Ομοσπονδία προήγαγε τις Τάι Πο και ΧΚΦΚ που είχαν τερματίσει στην κορυφή της 1ης Κατηγορίας 2015-16 και πρόσθεσε τις ομάδες επέκτασης, Χονγκ Κονγκ Σάπλινγκ και Ρ & Φ. Η Ουόνγκ Τάι Σιν υποβιβάστηκε από την προηγούμενη σεζόν και η Μέτρο Γκάλερι επέλεξε να υποβιβαστεί λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Για τη σεζόν 2017-18, το πρωτάθλημα μειώθηκε σε δέκα ομάδες, αφού η πιο επιτυχημένη και μακρόχρονη ομάδα στην κορυφαία κατηγορία, η Σάουθ Τσάινα, επέλεξε να υποβιβαστεί οικειοθελώς στην 1η Κατηγορία σε μια κίνηση σοκ μετά την αναχώρηση του προέδρου της, καθώς δεν κατάφερε να βρει τα κατάλληλα οικονομικά μέσα για να κρατήσει το σύλλογο στην Πρέμιερ Λιγκ. Η ΧΚΦΚ είχε επίσης υποβιβαστεί, μετά τον τερματισμό της στην τελευταία θέση της βαθμολογίας.
Οι πρωταθλητές της Πρέμιερ Λιγκ προκρίνονται στον 2ο προκριματικό γύρο του ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ οι νικητές του ΦΑ Καπ προκρίνονται στον γύρο πλέι-οφ του ΑΦΚ Καπ. Εάν οι πρωταθλητές αποτύχουν να προκριθούν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, θα λάβουν αντ 'αυτού μία θέση στους ομίλους της Ανατολικής Ασίας στο ΑΦΚ Καπ. Προηγουμένως, ο νικητής του ΦΑ Καπ και οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2, 3 και 4, αγωνίζονταν σε πλέι οφ στο τέλος της σεζόν για την τελική θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά αυτή η μορφή καταργήθηκε μετά τη σεζόν 2016-17.
Χρηματικό βραβείο
δεξιά|μικρογραφία| Το τρόπαιο της Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ. Η δομή του χρηματικού βραβείου για την εναρκτήρια σεζόν είναι η παρακάτω.
Τηλεοπτική κάλυψη
Η ζωντανή μετάδοση των αγών και τα στιγμιότυπα μεταδίδονται δωρεάν μέσω του της online πλατφόρμας του YouTube στα καντονέζικα.
Σχετικά με την κάλυψη στην Αγγλία, ο επίσημος ιστότοπος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Χονγκ Κονγκ και σε μικρότερη έκταση η South China Morning Post, παρέχουν αναφορές αγώνων, συνεντεύξεις παικτών, πληροφορίες ομάδων και δεδομένα πρωταθλήματος. Η Hong Kong Football Podcast καλύπτει επίσης την Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ σε δεκαπενθήμερη βάση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στο Χονγκ Κονγκ Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Ανισότητα Ποποβίτσιου για τη Διακύμανση
Απόδειξη
Έστω η αναμενόμενη τιμή της X. Θεωρούμε την τυχαία μεταβλητή  η οποία έχει  και.
Επίσης, ισχύει ότι η X' είναι φραγμένη ως εξής. Επομένως, και  και συνεπώς Επεκτείνοντας το δεξί μέλος, από την γραμμικότητα της αναμενόμενης τιμής έχουμε ότι Αναδιατάσσοντας, έχουμε ότι Η ανισότητα αριθμητικού-γεωμετρικού μέσου για δύο μεταβλητές a, b δίνει ότι Για και, λαμβάνουμε ότι Συνδυάζοντας με την, έχουμε την ζητούμενη ανισότητα
Ισότητα
Η διακύμανση δίνεται από τον τύπο
Παραλλαγές
Η ανισότητα αυτή αναφέρεται στην εργασία του Τιβέριου Ποποβίτσιου το 1935. Έκτοτε διάφορες παραλλαγές και γενικεύσεις έχουν παρουσιαστεί.
Η εργασία του Γκραςς δίνει την εξής γενίκευση για δύο τυχαίες μεταβλητές και , όπου είναι η συνδιακύμανση των X και Y. Για X = Y, λαμβάνουμε την ανισότητα Ποποβίτσιου.
Ο Μπάτια και ο Ντέιβις παρουσίασαν την εξής γενίκευση η οποία προκύπτει από την παραπάνω απόδειξη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Ανισότητες
Βαλνέγκρα
Η Βαλνέγκρα (ιταλικά: Valnegra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ντόντο Τσιτσινάντζε
Η Ντόντο Τσιτσινάντζε (28 Δεκεμβρίου 1924 – 3 Νοεμβρίου 2009) ήταν γεωργιανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Εμφανίστηκε σε γεωργιανές και σοβιετικές ταινίες, όπως το Shetskvetili simgera (1960), Bashi-Achuki (1956), και Davit Guramishvili (1946).
Η Τσιτσινάντζε εμφανιζόταν ως πρωταγωνίστρια στο δραματικό θέατρο Κότε Μαρτζανισβίλι στην Τιφλίδα για περίπου 10 χρόνια. Η κυβέρνηση της Τιφλίδας την τίμισε με ένα αστέρι που φέρνει το όνομά της έξω από το θέατρο Ρουσταβέλι το 2009.
Θάνατος
Η Ντόντο Τσιτσινάντζε πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2009 σε ηλικία 84 ετών, από άγνωστα αίτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ηθοποιοί
Μονσαπέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπερέν (γαλλικά: Saperins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βαλτόρτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονβαλεζάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βεντεζέτα
Η Βεντεζέτα (ιταλικά: Vedeseta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Τρνάβα
Η Τρνάβα (γερμανικά: Tyrnau ουγγρικά: Nagyszombat, επίσης γνωστή με άλλα ονόματα) είναι πόλη στη δυτική Σλοβακία, 47 χλμ. βορειοανατολικά της Μπρατισλάβας, στον ποταμό Τρνάβκα. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης kraj (περιφέρειας) και του ομώνυμου okres (νομού). Είναι η έδρα μιας Ρωμαιοκαθολικής αρχιεπισκοπής (1541–1820 και στη συνέχεια ξανά από το 1977). Η πόλη έχει ένα ιστορικό κέντρο. Λόγω των πολλών εκκλησιών μέσα στα τείχη της πόλης της αποκαλείται συχνά «Μικρή Ρώμη» (σλοβακικά: Malý Rím, λατινικά: parva Roma), ή πιο πρόσφατα, «Σλοβακική Ρώμη».
Ονόματα και ετυμολογία
Όταν εξελίχθηκε σε μια σημαντική πόλη αγοράς, έλαβε το ουγγρικό όνομα Νάγκυσομπατ (Σούμποτ 1211) που αναφέρεται στις εβδομαδιαίες εμποροπανηγύρεις που πραγματοποιούντο τα Σάββατα (ουγγρικά: σόμπατ). Ωστόσο αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε μόνο από τη βασιλική αυλή, όπως φαινεται από την υιοθέτηση του σλοβακικού ονόματος και όχι του ουγγρικού από Γερμανούς εποίκους μετά την εισβολή των Μογγόλων.
Οι ποικιλίες του ονόματος σε διάφορες γλώσσες περιλαμβάνουν το γερμανικό Tyrnau, το ουγγρικό Nagyszombat (από τον 14ο αιώνα και μετά) και το λατινικό Tyrnavia.
Ιστορία
Μόνιμοι οικισμοί στην περιοχή της πόλης είναι γνωστοί από τη Νεολιθική περίοδο και μετά.
Μεσαίωνας
Κατά τον Μεσαίωνα ένας σημαντικός οικισμός αγοράς προέκυψε εδώ στη συμβολή δύο σημαντικών δρόμων – από τη Βοημία προς την Ουγγαρία και από τη Μεσόγειο προς την Πολωνία.
Η πρώτη γραπτή αναφορά στην Τρνάβα χρονολογείται από το 1211. Το 1238 ήταν η πρώτη πόλη της (σημερινής) Σλοβακίας στην οποία παραχωρήθηκε καθεστώς πόλης (αστικά προνόμια) από τον βασιλιά. Το πρώην αγροτικό κέντρο έγινε σταδιακά κέντρο βιοτεχνίας, εμπορίου και χειροτεχνίας. Στις αρχές του 13ου αιώνα ο βασιλιάς της Ουγγαρίας προσκάλεσε πολλούς Γερμανούς να εγκατασταθούν εκεί. Αυτός ο οικισμός αυξήθηκε μετά την εισβολή των Μογγόλων το 1242. Στο γύρισμα του 13ου στον 14ο αιώνα ένα τμήμα της Τρνάβα περικλείεται από πολύ μακρά τείχη. Ο αρχικός οικισμός της σλοβακικής πόλης-αγοράς και οι Γερμανοί παρέμειναν έξω από αυτά τα τείχη.
Η Τρνάβα ήταν επίσης ο τόπος πολλών σημαντικών διαπραγματεύσεων: ο Κάρολος Α', βασιλιάς της Ουγγαρίας, υπέγραψε εδώ μια νομισματική συμφωνία με τον Βασιλιά της Βοημίας Ιωάννη του Λουξεμβούργου το 1327 και ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας (που έμενε συχνά στην πόλη και πέθανε εκεί το 1380) υπέγραψε συμφωνία φιλίας με τον Αυτοκράτορα Κάρολο Δ' εκεί το 1360.
Χουσίτες και σλοβακική πλειοψηφία
Η προσωρινή γερμανική πλειοψηφία του πληθυσμού της Τρνάβα υποχώρησε προς όφελος των Σλοβάκων κατά τις εκστρατείες που ανέλαβαν οι Τσέχοι Χουσίτες τον15ο αιώνα. Τον Απρίλιο του 1430 οι Χουσίτες διείσδυσαν κοντά στην πόλη και νίκησαν τον Ουγγρικό στρατό στη Μάχη της Τρνάβα. Ωστόσο υπέστησαν μεγάλες απώλειες και αποσύρθηκαν στη Μοραβία. Στις 24 Ιουνίου 1432 μια μικρή ομάδα Χουσιτών, μεταμφιεσμένοι σε εμπόρους, μπήκε στην πόλη, εξουδετέρωσε τους φρουρούς τη νύχτα και κατέλαβε την πόλη χωρίς μάχη. Στη συνέχεια έκαναν την Τρνάβα το κέντρο των εκστρατειών τους στο βορειοδυτικό Βασίλειο της Ουγγαρίας από το 1432 έως το 1435.
16ος-18ος αιώνας
Η πόλη, μαζί με την υπόλοιπη σημερινή Σλοβακία, απέκτησαν σημασία μετά την κατάκτηση του μεγαλύτερου μέρους της σημερινής Ουγγαρίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1541, όταν η Τρνάβα έγινε έδρα (1541–1820) της Αρχιεπισκοπής του Έστεργκομ, που κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1543. Οι καθεδρικοί ναοί της αρχιεπισκοπής ήταν οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και του Αγίου Νικολάου. Πολλοί Ούγγροι που διέφυγαν από τους Τούρκους μετακόμισαν στην πόλη μετά το 1541 από τη σημερινή Ουγγαρία, που παρέμεινε υπό Οθωμανική κυριαρχία μέχρι το 1699.
Το Ιησουιτικό Πανεπιστήμιο της Τρνάβα (1635–1777), το μοναδικό πανεπιστήμιο του Βασιλείου της Ουγγαρίας εκείνη την εποχή, ιδρύθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Πέτρο Πάζμανυ. Το Πανεπιστήμιο, που ιδρύθηκε για να υποστηρίξει την Αντιμεταρρύθμιση, έγινε σύντομα κέντρο της σλοβακικής εκπαίδευσης και λογοτεχνίας, αφού οι περισσότεροι δάσκαλοι, οι μισοί μαθητές και η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης ήταν Σλοβάκοι. Ο ίδιος ο Πάζμανυ συνέβαλε καθοριστικά στην προώθηση της χρήσης της σλοβακικής αντί της τσέχικης γλώσσας και μετέφρασε στα σλοβακικά το έργο του "Isteni igazságra vezető kalauz" (Οδηγός για την Αλήθεια του Θεού) και πολλά από τα κηρύγματά του. Από τα τέλη του 18ου αιώνα η Τρνάβα έγινε κέντρο της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής Σλοβακικής Εθνικής Αναγέννησης. Η πρώτη τυπική κωδικοποίηση της σλοβακικής (από τον ιερέα Αντώνιο Μπέρνολακ το 1787) βασίστηκε στη σλοβακική διάλεκτο που χρησιμοποιείται στην περιοχή της.
Από τον 19ο αιώνα έως τον Μεγάλο Πόλεμο
Κατά την Ουγγρική Επανάσταση του 1848 ο Ουγγρικός στρατός του Ρίτσαρντ Γκουγιόν πολέμησε εδώ με έναν Αυστριακό στρατό στις 14 Δεκεμβρίου του 1848.
Η σημασία της πόλης μειώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν το πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε στη Βούδα (σήμερα: Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd) και η έδρα της αρχιεπισκοπής επέστρεψε στο Έστεργκομ. Ωστόσο εν μέρει αυξήθηκε και πάλι μετά το 1844, όταν η Τρνάβα συνδέθηκε με την Μπρατισλάβα μέσω της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, που ήταν ιππήλατη (οι ατμομηχανές χρησιμοποιήθηκαν από το 1872). Η σιδηροδρομική σύνδεση προώθησε τον εκσυγχρονισμό της πόλης, που ξεκίνησε με την ανέγερση ενός μεγάλου εργοστασίου ζάχαρης, ενός άλλου βύνης και του εργοστασίου του Κόμπουργκ (αργότερα αναφέρεται ως Trnavské automobilové závody, δηλαδή «Εργοστάσιο Αυτοκινήτων της Τρνάβα»). Ο Σύλλογος του Αγίου Αδαλβέρτου (Spolok sv. Vojtecha), που ιδρύθηκε το 1870 όταν το Σλοβακικό Ιδρυμα (Matica slovenská) απαγορεύτηκε από τις ουγγρικές αρχές, διατήρησε τη σλοβακική εθνική συνείδηση σε μια εποχή έντονης μαγυαροποίησης στην Ουγγαρία. Τον 19ο, αλλά κυρίως στις αρχές του 20ου αιώνα, η πόλη αναπτύχθηκε έξω από τα τείχη και ένα μέρος αυτών κατεδαφίστηκε τον 19ο αιώνα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του εξακολουθεί να είναι καλά διατηρημένο.
Εβραϊκή ιστορία
Οι Εβραίοι έφτασαν στην περιοχή τον 11ο αιώνα. Η παρουσία τους στην Τρνάβα τεκμηριώνεται από τον 14ο αιώνα. Το 1494 14 Εβραίοι θανατώθηκαν στην πυρά μετά από συκοφαντία του αίματος. Μια αφήγηση του 1503 της δίκης για ανθρωποθυσία του 1494 εισάγει για πρώτη φορά στην ιστορία την αντίληψη ότι οι Εβραίοι ως συλλογικότητα ήταν γυναικείου φύλου και είχαν έμμηνες ρύσεις, μια συκοφαντία που θα γινόταν από τότε μέρος του ρεπερτορίου του χριστιανικού αντισημιτισμού. Μετά από νέα συκοφαντία του αίματος οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν από την πόλη το 1539 και μόνο το 1783 επετράπη στους Εβραίους να επιστρέψουν στην πόλη. Μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Τρνάβα υπήρχε μια μεγάλη εβραϊκή μειονότητα. Κατά το Ολοκαύτωμα το 82% των Εβραίων στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης το 1942.
Μετά το 1918
Μετά τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας το 1918 η Τρνάβα ήταν μια από τις πιο εκβιομηχανισμένες πόλεις της χώρας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταλήφθηκε την 1η Απριλίου 1945 από στρατεύματα του 2ου Σοβιετικού Ουκρανικού Μετώπου. Το 1977 με απόφαση του Πάπα Παύλου ΣΤ΄ η Τρνάβα έγινε έδρα μιας ξεχωριστής Σλοβακικής αρχιεπισκοπής (αν και η έδρα μεταφέρθηκε στην Μπρατισλάβα το 2008, η πόλη εξακολουθεί να παραμένει έδρα της δικής της αρχιεπισκοπής). Με την ίδρυση αυτής της αρχιεπισκοπής η Σλοβακία έγινε πάλι ανεξάρτητη από την Ουγγαρία και από την άποψη της εκκλησιαστικής διοίκησης για πρώτη φορά μετά από αιώνες.
Μετά την ίδρυση της Σλοβακίας (1993) η Τρνάβα έγινε η πρωτεύουσα της νεοσύστατης ομώνυμης περιφέρειας το 1996. Η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία PSA Peugeot Citroën ξεκίνησε την κατασκευή ενός μεγάλου εργοστασίου αυτοκινήτων στην πόλη το 2003.
Γεωγραφία
Η Τρνάβα βρίσκεται σε υψόμετρο 146 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.[12] Βρίσκεται στην παραδουνάβια πεδιάδα στον ποταμό Τρνάβκα, περίπου 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μπρατισλάβςα, 50 χιλιόμετρα δυτικά της Νίτρα και περίπου 70 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τσεχία. Οι πλησιέστερες οροσειρές είναι τα Μικρά Καρπάθια στα δυτικά και το Πόβαζκι Ινοβετς στα βορειοανατολικά της πόλης.
Κλίμα
Η Τρνάβα βρίσκεται στη βόρεια εύκρατη ζώνη και έχει ηπειρωτικό κλίμα με τέσσερις διακριτές εποχές. Χαρακτηρίζεται από σημαντική διακύμανση μεταξύ ζεστών καλοκαιριών και κρύων χειμώνων.
Κύρια αξιοθέατα
Ήδη από τον Μεσαίωνα η Τρνάβα ήταν σημαντικό κέντρο της γοτθικής θρησκευτικής και λαϊκής αρχιτεκτονικής – οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Ελένης και πολλά εκκλησιαστικά μοναστηριακά συγκροτήματα (Κλαριστών, Φραγκισκανών και Δομινικανών) χτίστηκαν αυτή την περίοδο.
Η Αναγέννηση (16ος αιώνας) πρόσθεσε έναν πύργο στο τοπίο της πόλης. Ο Nικολαος Ολαχ έδωσε εντολή για την ανέγερση της Θεολογικής Σχολής και του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου. Ο Πέτρος Μπορνέμισα και ο Χούσαρ Γκαλ, οι κορυφαίες προσωπικότητες της Μεταρρύθμισης στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, δραστηριοποιήθηκαν στην Τρνάβα για μικρό χρονικό διάστημα. Οι επάλξεις της πόλης ξαναχτίστηκαν σε αναγεννησιακή οχύρωση ως αντίδραση στον τουρκικό κίνδυνο που πλησίαζε από τα νότια.
Ο 17ος αιώνας χαρακτηρίστηκε από την ανέγερση της Παυλινιανής Εκκλησίας που φέρει τα διακριτικά της Σιλεσιανής Αναγέννησης. Η Τρνάβα επανασχεδιάστηκε σταδιακά σε ρυθμό μπαρόκ. Η ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και της πανεπιστημιούπολης σηματοδότησε μια ανοικοδόμηση που συνεχίστηκε με την ανακατασκευή των συγκροτημάτων των Φραγκισκανών και των Κλαριστών. Οι οικοδόμοι και οι καλλιτέχνες που κλήθηκαν να κατασκευάσουν το πανεπιστήμιο συμμετείχαν επίσης σε βελτιώσεις της αρχιτεκτονικής της πόλης. Η Στήλη της Αγίας Τριάδας και η ομάδα αγαλμάτων του Αγίου Ιωσήφ, η Ουρσουλινιανή και η Τριαδική Εκκλησία και Μονή είναι κατασκευής της περιόδου αυτής.
Το Νομαρχιακό Νοσοκομείο χτίστηκε το 1824. Το κτίριο του θεάτρου ξεκίνησε τον Μάιο του 1831 και η πρώτη παράσταση παίχτηκε τα Χριστούγεννα. Και οι δύο συναγωγές της Τρνάβα, ιστορικές κατασκευές με ανατολίτικα μοτίβα, χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Η Συναγωγή Status Quo Ante στεγάζει σήμερα την πινακοθήκη Jána Koniareka.
Αντιπαραθέσεις
Ανακαινισμένη το 2010 η Ορθόδοξη Συναγωγή του 19ου αιώνα, που ρήμαζε, μετατράπηκε σε ένα κομψό, μοντέρνο καφέ με το όνομα Synagoga Cafe το 2016.
Οι επικριτές θεωρούν την επιχείρηση ως παράδειγμα εκμεταλλευτικής πολιτιστικής ιδιοποίησης στον απόηχο του Ολοκαυτώματος, όπου οι πρώην ένοικοι στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ενώ οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι αντικατοπτρίζει τον σεβασμό και τη νοσταλγία για τους Εβραίους εκτός από το ότι παρέχει ένα όχημα για τουλάχιστον κάποια διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ιστορικά
Η ανάπτυξη της Τρνάβα σχετίζεται στενά με τους «Λατίνους φιλοξενούμενους», νεοφερμένους που μιλούσαν μια ρομανική γλώσσα, προερχόμενοι πιθανώς από το σημερινό Βέλγιο (Βαλλώνοι). Το 1238 η επέκταση της πόλης υποστηρίχθηκε με το διάταγμα για ελεύθερη μετακίνηση προς την Τρνάβα. Κατά τον Μεσαίωνα οι «Γερμανοί φιλοξενούμενοι» έπαιξαν κύριο ρόλο στην κοινωνική σύνθεση της πόλης και κυριάρχησαν επίσης στο εμπόριο και τη διοίκησή της. Η μείωση του γερμανικού πληθυσμού και η μόνιμη αλλαγή της εθνοτικής σύνθεσης χρονολογείται από την κατάληψη της πόλης από τον στρατό των Χουσιτών (1432-1435). Ωστόσο η συνέχεια του αρχικού πληθυσμού της Σλοβακίας δεν διακόπηκε και οι Σλοβάκοι προσπάθησαν έντονα να επιτύχουν εκπροσώπηση στο δημοτικό συμβούλιο. Οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις μεταξύ Γερμανών και Σλοβάκων επιλύθηκαν το 1486 από τον βασιλιά Ματθία Κορβίνο. Τότε κυρίαρχη γλώσσα στην πόλη ήταν ήδη τα σλοβακικά. Ο μεσαιωνικός ουγγρικός πληθυσμός αντιπροσωπευόταν μόνο από αρκετές οικογένειες, αλλά περισσότεροι Ούγγροι εγκαταστάθηκαν στην πόλη μετά τη Μάχη του Μόχατς το 1526 και την επακόλουθη διάλυση του Ουγγρικού Βασιλείου που χωρίστηκε σε τρία μέρη. Οι εθνοτικές νέες εντάσεις έπρεπε να επιλυθούν ξανά από τον βασιλιά. Οι Ούγγροι εξισώθηκαν με τους Σλοβάκους και τους Γερμανούς από τον Φερδινάνδο Α', που επέβαλε επίσης την ισότιμη εκπροσώπηση και των τριών εθνοτήτων στη διοίκηση (4 Απριλίου 1551). Το εκτιμώμενο μέγεθος του πληθυσμού τον 16ο αιώνα ήταν 2.000-3.000 πολίτες. Στο τέλος του Μεσαίωνα η πόλη κατοικείτο από περίπου 5.000 άτομα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ζούσαν στα προάστια έξω από τα τείχη της πόλης. Η παρουσία της εβραϊκής κοινότητας είναι καλά τεκμηριωμένη από τον 14ο αιώνα.
Σύγχρονα
Εθνικότητα (απογραφή 2001):
Ηλικία:
Κυβέρνηση
Η τρέχουσα κυβερνητική δομή υπάρχει από το 1990 και αποτελείται από ένα δήμαρχο (primátor) και ένα δημοτικό συμβούλιο (Mestské zastupiteľstvo), που με τη σειρά του ηγείται του δημοτικού γραφείου (Mestská rada) και των δημοτικών επιτροπών (Komisie mestského zastupiteľstva). Ο δήμαρχος είναι το ανώτατο εκτελεστικό όργανο της πόλης, που εκλέγεται για τετραετή θητεία. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Πέτερ Μπρότσκα, που υπηρετεί την πρώτη του θητεία και εγκαινιάστηκε από τις 12 Δεκεμβρίου 2014. Το δημοτικό συμβούλιο είναι το ανώτατο νομοθετικό όργανο της πόλης και αποτελείται από 31 δημοτικούς συμβούλους, που εκλέγονται σε ταυτόχρονη θητεία με τον δήμαρχο. Από το 2002 η Τρνάβα χωρίζεται σε έξι αστικές συνοικίες, με την έκταση και άλλες υποενότητες σε παρένθεση:
Eκπαίδευση
Η Τρνάβα είναι έδρα δύο πανεπιστημίων: του Πανεπιστημίο της Τρνάβα με 7.159 φοιτητές, συμπεριλαμβανομένων 446 διδακτορικών φοιτητών, και του Πανεπιστημίου Άγιων Κύριλλου και Μεθόδιου με 6.833 μαθητές. Το σύστημα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της πόλης αποτελείται από εννέα δημόσια σχολεία και ένα θρησκευτικό δημοτικό σχολείο με συνολικά 5.422 μαθητές που εγγράφηκαν το 2006. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει τέσσερα γυμνάσια με 2.099 μαθητές, 7 εξειδικευμένα λύκεια με 3.212 μαθητές και 6 επαγγελματικές σχολές με 3.697 μαθητές.
Οδικές
Η πόλη βρίσκεται στο σταυροδρόμι δύο δρόμων διεθνούς σημασίας, από την Τσεχία στη νότια Σλοβακία και από την Μπρατισλάβα στη βόρεια Σλοβακία. Ο Αυτοκινητόδρομος D1 συνδέει την πόλη με την Μπρατισλάβα, το Τρέντσιν και τη Ζίλινα και ο Αυτοκινητόδρομος R1 τη συνδέει με τη Νίτρα. Ένα τμήμα μιας σχεδιαζόμενης παράκαμψης βρίσκεται υπό κατασκευή.
Σιδηρόδρομος
Η πόλη έχει επίσης έναν σημαντικό σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή Μπρατισλάβα-Ζίλινα, με δύο γραμμές από το Σέρεντ και το Kούτυ (κοντά στα τσεχικά σύνορα) που καταλήγουν στην πόλη.
Αεροπορικές
Αν και υπάρχει ο μικρός αεροδιάδρομος Letisko Boleráz στα βόρεια της πόλης, τα πλησιέστερα διεθνή αεροδρόμια βρίσκονται στην Μπρατισλάβα και τη Βιέννη.
Τοπική δημόσια συγκοινωνία
Η πόλη λειτουργεί επίσης μια δημόσια συγκοινωνία με 16 γραμμές.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Τρνάβα είναι αδελφοποιημένη με τις πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας
Παλάτσο Παρίσιο (Βαλέτα)
Το Παλάτσο Παρίσιο, γνωστό και ως Κάζα Παρίσιο, είναι ένα παλάτι στη Βαλέτα, πρωτεύουσα της Μάλτας. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1740 από τον Ντομένικο Σκεμπέρας και αργότερα πέρασε στα χέρια των οικογενειών Μουσκάτι και Παρίσιο Μουσκάτι. Το παλάτι αποτέλεσε την κατοικία του Ναπολέοντα για έξι ημέρες, τον Ιούνιο του 1798, κατά τις πρώτες ημέρες της γαλλικής κατοχής της Μάλτας. Μετέπειτα μεταβιβάστηκε στην οικογένεια ντε Πίρο, ώσπου τελικώς να αγοραστεί από την κυβέρνηση της Μάλτας. Από το 1886 ως το 1973 χρησιμοποιούνταν ως Ταχυδρομική Υπηρεσία, στη συνέχεια στέγασε το Υπουργείο Γεωργίας και, σήμερα, αποτελεί την εγκατάσταση του Υπουργείου Εξωτερικών.
Αρχιτεκτονική
Το Παλάτσο Παρίσιο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Περούτσι και περιέχει στοιχεία τόσο από νεοκλασική όσο και από μπαρόκ αρχιτεκτονική.
Το παλάτι αποτελείται από τρία οικοδομικά τετράγωνα, τα οποία περιβάλλουν μια κεντρική αυλή. Η πρόσοψη διαθέτει μια περίτεχνη πόρτα την οποία υποστηρίζουν δύο κίονες, πάνω από τους οποίους βρίσκεται ένα ξύλινο παραδοσιακό μπαλκόνι. Υπάρχουν ακόμη τρία παράθυρα σε κάθε πλευρά της πόρτας (στα αριστερά και δεξιά της).
Εξωτερική όψη του Παλάτσο Παρίσιο
Τέχνη
Η οροφή και οι τοίχοι του παλατιού έχουν μια σειρά από τοιχογραφίες, ζωγραφισμένες από τον Μαλτέζο καλλιτέχνη Αντονάτσι Γκρεχ. Μερικές από αυτές καταστράφηκαν όταν το παλάτι βομβαρδίστηκε κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με σημαντικές να παραμένουν σε καλή κατάσταση. Στο παλάτι υπάρχουν διάφοροι πίνακες ζωγραφικής, όπως εκείνοι του Ιταλού καλλιτέχνη Ματία Πρέτι (1613-1699), οι οποίοι είναι παλαιότεροι ακόμη και από το ίδιο το παλάτι.
Τοιχογραφίες και άλλα έργα τέχνης στο Παλάτσο Παρίσιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλάτια στη Βαλέτα
Βερντελλίνο
Το Βερντελλίνο (ιταλικά: Verdellino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονβερνιέ
Το Μονβερνιέ (γαλλικά: Montvernier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαρνιερέν (γαλλικά: Vargnerins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κιρκήσιον Μεσοποταμίας
Το Κιρκήσιον (αλλιώς και Κιρκησσός και Φαλίγα ) ήταν παραποτάμια οχυρή πόλη στην Μεσοποταμία.
Η πόλη βρισκόταν στο σημείο όπου ο παραπόταμος Χαβώρας (Khabur) εκβάλλει στον ποταμό Ευφράτη. Κατά τον Ιακωβίτη επίσκοπο Μιχαήλ τον Σύριο ιδρυτής της πόλεως ήταν ο Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος, γεγονός που θα έγινε λογικά ταυτόχρονα σχεδόν με την ίδρυση του βορειότερου Καλλινίκου. Ουσιαστικά οι Σελευκίδες ανακαίνισαν ένα παλαιότερο φρούριο που ήταν γνωστό στις ασσυριακές επιγραφές ως Sirhi.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Λα Μοτ-αν-Μπωζ
Το Λα Μοτ-αν-Μπωζ (γαλλικά: La Motte-en-Bauges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοτάν (γαλλικά: Mottands).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βερντέλλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Έλεβτσι
Το Έλεβτσι (σλαβομακεδονικά:Елевци, τουρκικά: Elessa) είναι χωριό στο Δήμο Τσεντάρ Ζούπα της Βόρειας Μακεδονίας.
Δημογραφικά στοιχεία
Το χωριό κατοικείται από τουρκόφωνο πληθυσμός, που αποτελείται από Τούρκους.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 260 κατοίκους. Οι εθνοτικές ομάδες στο χωριό περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμος Τσεντάρ Ζούπα
Φερντινάν Μπουισόν
Ο Φερντινάν Εντουάρ Μπουισόν (Ferdinand Édouard Buisson, 20 Δεκεμβρίου 1841 – 16 Φεβρουαρίου 1932) ήταν Γάλλος εκπαιδευτικός, ειρηνιστής και ριζοσπάστης σοσιαλιστής πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Ενώσεως Παιδείας από το 1902 έως το 1906 και της γαλλικής Ενώσεως Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (LDH) από το 1914 έως το 1926. Το 1905, ως μέλος του κοινοβουλίου, ήταν πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την εφαρμογή του χωρισμού Εκκλησίας και κράτους. Γνωστός για τον αγώνα του για μια εκπαίδευση απαλλαγμένη από θρησκευτικές αναφορές, ήταν ο άνθρωπος που εφεύρε τον γαλλικό όρο laïcité. Το 1927 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον Γερμανό Λούντβιχ Κβίντε.
Σταδιοδρομία
Ο Μπουισόν ήταν καθηγητής στη σχολή που έγινε μετέπειτα το Πανεπιστήμιο του Νεσατέλ. Αρχίζοντας το 1867, παρακολούθησε τρία διεθνή συνέδρια που διοργάνωσε η Λίγκα της Ειρήνης και Ελευθερίας, στο τελευταίο από τα οποία, στη Λωζάνη το 1869, εκφώνησε δική του ομιλία. Στο μεταξύ, επεχείρησε να ιδρύσει μια φιλελεύθερη προτεσταντική εκκλησία με τους πάστορες Ζυλ Στεγκ και Φελίξ Πεκώ. Μετά την ανακοίνωση της ανακηρύξεως της Δημοκρατίας, ο Μπουισόν επέστρεψε στη Γαλλία και αναμίχθηκε ενεργά σε πολιτικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες των αρχών του 17ου Δημοτικού Διαμερίσματος των Παρισίων. Τον Δεκέμβριο του 1870 του ανατέθηκε η διεύθυνση του Δημοτικού Ορφανοτροφείου του 17ου Διαμερίσματος, του πρώτου ορφανοτροφείου στο Παρίσι που δεν ανήκε στην Εκκλησία (αργότερα μετονομάσθηκε σε «Ορφανοτροφείο του Σηκουάνα»).
Αρνούμενος να διδάξει φιλοσοφία επειδή προτιμούσε να εργάζεται για τα φτωχά παιδιά, ο Μπουισόν διορίσθηκε τελικώς διευθυντής των σχολείων των Παρισίων χάρη στη γνωριμία του με τον υπουργό Δημόσιας Παιδείας Ζυλ Σιμόν. Ανησυχώντας ωστόσο για το μέλλον των παιδιών του ορφανοτροφείου, συνεννοήθηκε με τον ευεργέτη Ζοζέφ Γκαμπριέλ Πρεβό, που έβαλε τα παιδιά στο δικό του ορφανοτροφείο στο χωριό Σεμπυΐ, στον Νομό Ουάζ. Το 1880 διόρισε τον Πωλ Ρομπέν στη θέση του διευθυντή του ορφανοτροφείου.
Το 1898 ως υποστηρικτής του Α. Ντρέιφους, ο Μπουισόν συμμετέσχε στην ίδρυση της γαλλικής Ενώσεως Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (LDH), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος από το 1914 έως το 1926. Επίσης, ως βουλευτής υπήρξε ισχυρός πρόμαχος της επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και της υποχρεωτικής ψήφου των γυναικών. Ο πρόεδρος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής έκρινε ωστόσο καλό να διαχωρισθεί το θέμα της ψήφου των γυναικών από το σημαντικότερο ζήτημα της ισότιμης εκπροσωπήσεως, που εξετάσθηκε κατά προτεραιότητα
Ο Μπουισόν υπήρξε επίσης η κινητήρια δύναμη πίσω από ένα αξιοσημείωτο εκδοτικό έργο, το Dictionnaire de pédagogie et d'instruction primaire (= «Λεξικό παιδαγωγικής και στοιχειώδους εκπαιδεύσεως»), για τη συγγραφή του οποίου απασχολήθηκαν περισσότεροι από 350 συνεργάτες. Η πρώτη του έκδοση, από τον οίκο Hachette, έγινε από το 1882 (α΄ τόμος) έως το 1887 (τελευταίος τόμος). Μια νέα έκδοση έγινε το 1911. Ο Μπουισόν, πέρα από την ευθύνη της συντάξεως, έγραψε λήμματα τα «διαίσθηση» και «σχολική προσευχή». Το λεξικό αυτό θεωρείται ακόμα η «Βιβλος» του κοσμικού δημοκρατικού σχολικού συστήματος.
Υποστηρικτής από την αρχή της Κοινωνίας των Εθνών, ο Μπουισόν αφοσιώθηκε στη συνέχεια στη γαλλογερμανική επαναπροσέγγιση, ιδίως μετά την κατοχή του Ρουρ το 1923. Προσκάλεσε Γερμανούς ειρηνιστές στο Παρίσι και ταξίδεψε ο ίδιος στο Βερολίνο. Συνακόλουθα, πήρε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον Γερμανό καθηγητή Λούντβιχ Κβίντε το 1927.
Ο Φερντινάν Μπουισόν πέθανε στο χωριό Τιελουά-Σαιν-Αντουάν (Thieuloy-Saint-Antoine) του Νομού Ουάζ σε ηλικία 90 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι βουλευτές Κατηγορία:Ειρηνιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες
Γιώργος Δοξάκης
Ο Γιώργος Δοξάκης, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 3 Μαρτίου 1962, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,84 m και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.
Καριέρα
Ο Δοξάκης ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Αργοναύτη Καλαμαριάς και κλήθηκε στις εθνικές ομάδες παίδων και εφήβων.
Το καλοκαίρι του 1981, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη και παράλληλα συνέχισε να αγωνίζεται στην εθνική εφήβων, όπως και στην εθνική νέων. Στην πρώτη του χρονιά με τους "κίτρινους", κατέλαβε την δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, παίζοντας σε 23 αγώνες με μέσο όρο 5,3 πόντων. Το 1982-83, ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα, με τον Δοξάκη να αναλαμβάνει χρέη βασικού οργανωτή του παιχνιδιού της ομάδας, πετυχαίνοντας 9,1 πόντους ανά αγώνα σε 21 συμμετοχές και βοηθώντας το Νίκο Γκάλη να αναδειχθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 33,8 πόντους κατά μέσο όρο.
Το καλοκαίρι του 1984, υπέγραψε στον Άρη ο Παναγιώτης Γιαννάκης, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του βασικού πλέι μέικερ της ομάδας, με αποτέλεσμα ο Δοξάκης να χάσει μεγάλο μέρος του χρόνου συμμετοχής του. Οι "κίτρινοι" κατέκτησαν εύκολα το νταμπλ, κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό με 86-70 στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας για τον τελικό του κυπέλλου, ενώ κατέκτησαν το πρωτάθλημα με μόνο μία ήττα. Παράλληλα, έφθασαν ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Κόρατς, όπου αποκλείστηκαν από την ιταλική Βαρέζε.
Οι "κίτρινοι" κατέκτησαν αήττητοι τα πρωταθλήματα του 1986, του 1987 και του 1988, με τον Δοξάκη να περιορίζεται σε μέσους όρους 1,5, 1,9 και 3,1 πόντων αντίστοιχα, παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στα περισσότερα ματς της ομάδας του. Ωστόσο, στις 30 Οκτωβρίου του 1986 ο Δοξάκης πραγματοποίησε μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις του σε Ευρωπαϊκό αγώνα, ενάντια στην Ολίμπια Μιλάνο στο Αλεξάνδρειο, όπου ο Άρης επικράτησε με σκορ 98-67 και με τον ίδιο να σημειώνει 10 πόντους, έχοντας αντικαταστήσει, επάξια, το Γιαννάκη (που χρεώθηκε πολύ γρήγορα με 4 φάουλ) στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης. Ταυτόχρονα, κατέκτησε τα κύπελλα Ελλάδος του 1987 και του 1988 και έφθασε στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου πρωταθλητριών, για να ηττηθεί στον ημιτελικό από την ιταλική Τρέισερ Μιλάνου.
Οι "κίτρινοι" συνέχισαν την πορεία τους στις εγχώριες διοργανώσεις κατακτώντας δύο ακόμη νταμπλ το 1989 και το 1990, ενώ παράλληλα έφθασαν σε δύο ακόμη φάιναλ-φορ του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το 1988-89 στο Μόναχο, ο Άρης ήταν φαβορί για τον τίτλο, αλλά ηττήθηκε στον ημιτελικό από την Μακάμπι Τελ Αβίβ και περιορίστηκε στην τιμητική τρίτη θέση. Την επόμενη σεζόν, ο Άρης εμφανίστηκε ενισχυμένος με ξένους αθλητές όπως ο Στόγιαν Βράνκοβιτς και ο Μάικ Τζόουνς, αλλά στο φάιναλ-φορ της Σαραγόσα ηττήθηκε και πάλι, αυτή την φορά από την Μπαρτσελόνα.
Ο τελευταίος τίτλος του Δοξάκη με τους "κίτρινους" ήταν το πρωτάθλημα του 1991 και το καλοκαίρι που ακολούθησε, ο αθλητής μεταγράφηκε στην ομάδα Πανιωνίου. Μετά από δύο χρόνια με την ομάδα της Νέας Σμύρνης, αποχώρησε από την ενεργό δράση, συνεχίζοντας πλέον ως προπονητής. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο του Άρη το 1999-00, εργάστηκε ως εκλέκτορας των μικρών εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ενώ το 2009 ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός προπονητής της εθνική ομάδας παίδων, ενώ κατά περίπτωση υπήρξε και πρώτος προπονητής. Διατέλεσε επίσης βοηθός προπονητή στην Εθνική Κ20, η οποία κατέκτησε το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Ζαβογαρίδα
Η ζαβογαρίδα (επιστημονική ονομασία: Squilla mantis) είναι είδος γαρίδας μάντης που απαντάται σε ρηχές παράκτιες περιοχές της Μεσογείου και του Ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού. Η αφθονία της έχει οδηγήσει στο να είναι η μόνη εμπορικά αλιευόμενη γαρίδα μάντης στη Μεσόγειο.
Περιγραφή
Τα άτομα φτάνουν σε μήκος μέχρι και τα 200 χιλιοστά. Έχει γενικά θαμπό καφέ χρώμα, αλλά έχει δύο καφέ κηλίδες στα μάτια, κυκλωμένες σε λευκό χρώμα, στη βάση του τέλσου.
Κατανομή και οικολογία
αριστερά|μικρογραφία| Μπροστινό μισό της ζαβογαρίδας, που δείχνει τις (υπόλευκες) αρπακτικές δαγκάνες Η ζαβογαρίδα σκάβει λαγούμια σε λασπώδεις και αμμώδεις πυθμένες κοντά στις ακτές της Μεσογείου και σε γειτονικά θερμά μέρη του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού. Παραμένει στο λαγούμι της τη μέρα και βγαίνει τη νύχτα για να κυνηγήσει και το χειμώνα για να ζευγαρώσει.
Βρίσκεται σε ολόκληρη την ακτογραμμή της Μεσογείου και στον Ατλαντικό Ωκεανό νότια από τον Κόλπο του Κάδιθ έως την Αγκόλα, καθώς και γύρω από τα Κανάρια Νησιά και τη Μαδέρα. Έχει καταγραφεί ιστορικά από τον Βισκαϊκό Κόλπο και τα Βρετανικά Νησιά, αλλά δεν είναι γνωστό να απαντάται πλέον εκεί. Είναι ιδιαίτερα άφθονο όπου υπάρχει σημαντική απορροή από ποτάμια και όπου το υπόστρωμα είναι κατάλληλο για σκάψιμο. Στη Μεσόγειο, οι εκροές από τον Νείλο, τον Πάδο, τον Έβρο και τον Ροδανό παρέχουν αυτές τις συνθήκες.
Αλιεία
δεξιά|μικρογραφία| Ζαβογαρίδες προς πώληση σε [[Καταλονία|καταλανική αγορά]] Η ζαβογαρίδα είναι το μόνο αυτόχθονο στοματόποδο που ψαρεύεται σε εμπορική κλίμακα στη Μεσόγειο. Πάνω από 7.000 τόνοι αλιεύεται ετησίως, το 85% του οποίου αλιεύεται στις ιταλικές ακτές της Αδριατικής Θάλασσας, με περαιτέρω παραγωγή στο Ιόνιο Πέλαγος, στα ανοιχτά της Σαρδηνίας, στις ακτές της Καταλονίας και στα ανοιχτά των Βαλεαρίδων Νήσων. Εκτός Μεσογείου, καταναλώνεται στην Ανδαλουσία στον Κόλπο του Κάντιθ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαλακόστρακα
Ο μεγάλος ύπνος
Ο μεγάλος ύπνος (The Big Sleep), (1939) είναι σκληρό αστυνομικό μυθιστόρημα του Αμερικανο-Βρετανού συγγραφέα Ρέημοντ Τσάντλερ, το πρώτο που παρουσίασε τον ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου. Έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο δύο φορές, το 1946 και ξανά το 1978. Η ιστορία του μυθιστόρηματος διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες.
Η ιστορία διακρίνεται για την πολυπλοκότητά της, με χαρακτήρες να αλληλοδιασχίζονται και μυστικά να αποκαλύπτονται σε όλη την αφήγηση. Ο τίτλος είναι ένας ευφημισμός για το θάνατο, με τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου αναφέρονται σε έναν μηρυκασμό σχετικά με το "κοιμήσου στον μεγάλο ύπνο".(sleeping the big sleep).
Το 1999, το βιβλίο ψηφίστηκε ως το 96ο από τα «100 βιβλία του αιώνα» της Le Monde. Το 2005 συμπεριλήφθηκε στον «Κατάλογο με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα» του περιοδικού Time.