cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιβλιοθήκη και Αρχεία του Καναδά
Ιστορία
Η Βιβλιοθήκη και Αρχεία Καναδάς δημιουργήθηκε το 2004 μέσω της συγχώνευσης της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Καναδά και των Εθνικών Αρχείων του Καναδά. Η ενοποίηση αυτών των δύο ιδρυμάτων αποτελεί μία καινοτομία, γεγονός που καθιστά την καναδική εμπειρία πρότυπο για άλλες χώρες που θα ήθελαν να αναλάβουν παρόμοιο έργο. Όταν δημιουργήθηκε ο νέος θεσμός, ο Ιαν Γουίλσον έγινε ο πρώτος Βιβλιοθηκονόμος και Αρχειοθέτης του Καναδά. Ο Ντάνιελ Κάρον τον διαδέχθηκε το 2009 και το 2013 ο Ντάνιελ Κάρον άφησε τη θέση του. Αντικαταστάθηκε το 2014 από τον Guy Berthiaume. Στις 29 Αυγούστου 2019 ο Guy Berthiaume συνταξιοδοτήθηκε. Στις 27 Μαΐου 2019, η Leslie Weir έγινε η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε το ίδρυμα ως Βιβλιοθηκονόμος και Αρχειοθέτης του Καναδά για τετραετή θητεία.
Κληρονομιά των Ιθαγενών
Στο πλαίσιο της προσπάθειας προς την συμφιλίωση, η κυβέρνηση του Καναδά επιθυμεί να ανανεώσει τη σχέση της με τους αυτόχθονες λαούς του Καναδά. Η Βιβλιοθήκη και Αρχεία του Καναδά συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθειας, ιδίως λόγω της αποστολής της η οποία είναι να διατηρήσει και να διαδώσει την κληρονομιά των ντοκιμαντέρ των πρώτων εθνών, Inuit και Métis.
Έτσι, το ίδρυμα αποκτά αρχεία που περιέχουν την Αβορίγινα φωνή. Αυτά τα αποθέματα συγκεντρώνουν κρατικά αρχεία, ιδιωτικά αρχεία και έντυπα που δημοσιεύτηκαν εδώ και 400 χρόνια σχετικά με τους Ιθαγενείς του Καναδά. Όλο αυτό το υλικό είναι χρήσιμο για την πολιτιστική αναζωογόνηση, καθώς και για τα γενεαλογικά στοιχεία που περιέχουν, για την  υποστήριξή  και την εκπαίδευση των αυτοχθόνων  και μη. Η Βιβλιοθήκη και  Αρχεία παρέχει τη δυνατότητα  στους χρήστες να συμβουλεύονται τις ψηφιακές συλλογές αρχείων του Καναδά σχετικά με τους Ιθαγενείς καθώς και την ιστοσελίδα  του ιδρύματος.
Σχέδιο δράσης της Βιβλιοθήκης
Μετά τη δημοσίευση της τελικής έκθεσης της Επιτροπής Αλήθειας και Συμφιλίωσης του Καναδά το 2015, η Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία του Καναδά ανέπτυξαν, με τον Ινδογενή Συμβουλευτικό Κύκλο, ένα σχέδιο δράσης που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2019. Αυτό το σχέδιο πρέπει να είναι συμβατό με τις αρχές της Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων λαών. Προβλέπει την λήψη 28 νέων μέτρων έως το 2024, αυτό το σχέδιο χωρίζεται σε τέσσερις κατηγορίες : Τον Δεκέμβριο του 2019, η έκθεση προόδου σχετικά με την υλοποίηση των δεσμεύσεων της Βιβλιοθήκης και του Αρχείου του Καναδά ανέφερε 19 μέτρα σε εξέλιξη, 8 μέτρα που ξεκίνησαν και 1 μέτρο δεν ξεκίνησε.
Συνεργασία
Από το 2002, η Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία του Καναδά συνεργάζονται στο έργο (Un visage, un nom -ένα πρόσωπο, ένα όνομα) που ξεκίνησε από το Nunavut Sivuniksavut College σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Nunavut. Στοχεύει, με τη συμμετοχή του κοινού, στον εντοπισμό των Ινουίτ που υπάρχουν στα φωτογραφικά αρχεία, τα οποία η αρχική περιγραφή είναι πολύ ασαφής για να επιτρέψει μια ακριβή έρευνα για ένα άτομο, μία οικογένεια ή μία κοινότητα, με τη βοήθεια του κοινού. Αυτό το έργο βοηθά επίσης στην συμφιλίωση μεταξύ των γενεών και ενισχύει την κατανόηση των Καναδών για την Ιστορία των ιθαγενών. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το έργο επεκτάθηκε και περιελάμβανε φωτογραφίες ολόκληρου του Καναδικού Βορρά. το 2015 επεκτάθηκε στα Πρώτα Έθνη και στους Μέτι που ζούσαν στο νότο. Από την έναρξη του έργου, έχουν ψηφιοποιηθεί περίπου 12.000 φωτογραφίες και πάνω από 3.000 άτομα, χώροι και εκδηλώσεις μέσω της συμμετοχής του κοινού. Συνολικά, σχεδόν 12 εκατομμύρια φωτογραφίες ιθαγενών περιμένουν να ταυτοποιηθούν.
Προσβασιμότητα
Εδώ είμαστε: Εδώ είναι οι ιστορίες μας είναι ένα παράδειγμα πρωτοβουλίας ψηφιοποίησης συλλογών της Βιβλιοθήκης και Αρχείων του Καναδά όπου το ενδιαφέρον εστιάζεται στους αυτόχθονες πολιτισμούς και γλώσσες. Αυτό το έργο είναι δωρεάν διαθέσιμο με διαδικτυακή πρόσβαση σε ψηφιακά έντυπα της συλλογής, καθώς και τη δημιουργία εργαλείων ψηφιακής πρόσβασης για την ενίσχυση και τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε συλλογές κληρονομιάς με ντοκιμαντέρ ιθαγενών στις κοινότητες των Πρώτων Εθνών, Inuit και Métis ,
Το Listen to Hear Our Voices είναι μια άλλη πρωτοβουλία που επιτρέπει την ψηφιοποίηση ντοκιμαντέρ των ιθαγενών. Σε αυτήν την περίπτωση, οι αυτόχθονες οργανώσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση έως και 100.000 $ για έργα ψηφιοποίησης εντύπων που τεκμηριώνουν διαφορετικούς γηγενείς πολιτισμούς και γλώσσες.
Σεβασμός
Η Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία του Καναδά προωθούν τον σεβασμό για τις αυτόχθονες κοινότητες του Καναδά, τις παραδόσεις και τα πρωτόκολλά τους σε έργα διατήρησης και διάδοσης της κληρονομιάς τους σε ντοκιμαντέρ.
Στο πλαίσιο ενός έργου 12 εκατομμυρίων δολαρίων, το ίδρυμα προσέλαβε επτά γηγενείς αρχειοφύλακες "που θα ταξιδέψουν σε ολόκληρη τη χώρα για να αναζητήσουν αρχεία που βρίσκονται σήμερα σε κοινότητες "  και να καταγράψουν τις ιστορίες τους. Από σεβασμό, τα Αρχεία που ανακαλύφθηκαν δεν θα μεταφερθούν στην Οτάβα. Μάλλον, θα διατηρούνται σε αυτόχθονες κοινότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στον Καναδά
Σεραφείμ Φυντανίδης
Ο Σεραφείμ Φυντανίδης (Περιστέρι Αττικής 2 Μαρτίου 1937 - Αθήνα 25 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και διευθυντής εφημερίδων.
Βιογραφία
Ο Σεραφείμ Φυντανίδης γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1937 στο Περιστέρι, χώρο στον οποίο είχαν εγκατασταθεί οι γονείς του ως πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη. Στα μαθητικά του χρόνια εξέδιδε μαζί με τους συμμαθητές του το έντυπο Μαθητική Ηχώ (περίπου το 1955), ενώ στη συνέχεια δούλεψε εθελοντικά ως Αρχισυντάκτης στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το περιστέρι (1955 με 1959).
Ο πατέρας του ήταν ηλεκτροτεχνίτης που έβγαζε το μεροκάματο του επιδιορθώνοντας ηλεκτρολογικά και υδραυλικά προβλήματα σε σπίτια. Αργότερα απέκτησε και δικό του μαγαζί. Πιστός στην παράδοση και τα χρηστά ήθη της εποχής και γνωρίζοντας φυσικά τη δυσκολία του εγχειρήματος καθώς και τα προβλήματα που θα προέκυπταν, ήταν αντίθετος στην επιθυμία του γιου του να σπουδάσει. Αυτό ανάγκασε τον νεαρό τότε Φυντανίδη, να δώσει κρυφά εξετάσεις το 1956 στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.), στην οποία πέρασε και από την οποία αποφοίτησε χωρίς καθυστέρηση, παρότι ήδη από το δεύτερο έτος των σπουδών του εργαζόταν άμισθος στην εφημερίδα Έθνος.
Έμμισθος πρώτη φορά εργάστηκε στην ίδια εφημερίδα, αφού αποφοίτησε από τη σχολή του και αφού ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του τον Ιανουάριο του 1963 με πρώτο μισθό 1350 δραχμές. Από τον Δεκέμβριο του 1967 εργάστηκε στην εφημερίδα Απογευματινή ως βοηθός του διευθυντή της Αλέκου Φιλλιπόπουλου.
Στην αρχή της μεταπολίτευσης προσλήφθηκε στην εφημερίδα Ακρόπολη, της οποίας ανέλαβε για 8 μήνες τη διεύθυνση σύνταξης, θέση που υπηρέτησε μέχρι τον Μάρτιο του 1976. Στις 9 Απριλίου της χρονιάς εκείνης έγινε η καθοριστική για το υπόλοιπο της ζωής και της καριέρας του, συνάντηση με τον Κίτσο Τεγόπουλο εκδότη της Ελευθεροτυπίας, εφημερίδας που είχε ιδρυθεί στην αρχή της μεταπολίτευσης (Ιούλιο 1975) και άλλαξε την μέχρι τότε καθιερωμένη σχέση Δημοσιογράφων και Εφημερίδας, έτσι όπως είχε διαμορφωθεί από την αρχή της έντυπης δημοσιογραφίας στην Ελλάδα.
Στις 10 Απριλίου 1976, στις 02:00 τα ξημερώματα ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή στην «Ε». Ωστόσο το όνομα του τυπώθηκε πρώτη φορά ως διευθυντή της μετά από 6 μήνες, διότι στο μεταξύ επεδίωξε την επιστροφή του προηγούμενου διευθυντή Αλέκου Φιλιππόπουλου. Στα 31 χρόνια της διεύθυνσης επί Σεραφείμ Φυντανίδη, η «Ε» καθιερώθηκε στη συνείδηση των αναγνωστών ως ένα ελεύθερο και πρωτοποριακό μέσο, ανοικτό προς τους νέους (απόδειξη το ένθετο περιοδικό schooligans που έγραψε τη δική του ιστορία), με οικολογική ευαισθησία, με πρωτότυπα εξώφυλλα και με πωλήσεις που πολλές φορές υπερέβαιναν σε καθημερινή βάση τα 150.000 φύλλα.
Το 2005 ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος κατήγγειλε τον Φυντανίδη πως είχε χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να αναλάβει η εταιρεία της συζύγου του εργολαβίες σχετιζόμενες με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι κατηγορίες αυτές, που δεν αποδείχτηκαν, πλήγωσαν τη φήμη του Φυντανίδη. Με το θάνατο του Κίτσου Τεγόπουλου στις 29 Νοεμβρίου 2006 σε ηλικία 86 ετών άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση για την -ήδη 30 χρόνων- παρουσία του Σεραφείμ Φυντανίδη στην Ελευθεροτυπία. Οι διάδοχοι του Τεγόπουλου, θέλοντας να εδραιώσουν τον έλεγχο τους στην εφημερίδα, ώθησαν τον Φυντανίδη προς την έξοδο ανακοινώνοντας του τη μείωση των αποδοχών του κατά 50% και τελικά αποπέμποντάς τον στις 21 Απριλίου 2007. Τα γεγονότα έδειξαν πως μαζί με την εκδίωξη του άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση για την εφημερίδα που μετά από 36,5 χρόνια συνεχούς λειτουργίας, σταμάτησε την έκδοση της το πρωί της 23ης Δεκεμβρίου 2011.
Ο Σεραφείμ Φυντανίδης είχε ένα σύντομο πέρασμα από την τηλεόραση, παρουσιάζοντας την εκπομπή Κυριακή με τον Σεραφείμ Φυντανίδη στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι την τηλεοπτική περίοδο 2007 με 2008. Και με εξωτερικές παραγωγές στην κρατική τηλεόραση, την εκπομπή Χθες, σήμερα, αύριο, με τον Σεραφείμ Φυντανίδη τις σεζόν 2008-2009 και 2009-2010. Και τέλος την εκπομπή Οι παρέες γράφουν ιστορία το 2010-2011. Τον Απρίλιο του 2013 ανέλαβε διευθυντής της βραχύβιας εφημερίδας 6 Ημέρες  και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου Δ.Σ. στο νεοσύστατο κανάλι E Channel με λογότυπο το "Ε".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Ημικρανία
Η ημικρανία είναι μια χρόνια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες κρίσης μέτριας ή μεγάλης έντασης κεφαλαλγίας, συνήθως σε συνδυασμό με μια σειρά από συμπτώματα που αποκαλούνται "συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού συστήματος" και τα κυριότερα είναι η δυσανεξία στο φως, τους ήχους και η ναυτία. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και σημαίνει «πόνος στη μία πλευρά του κεφαλιού». , αν και στο ένα τρίτο τον περιπτώσεων ο πόνος είναι αμφίπλευρος, δηλαδή αφορά και τις δύο πλευρές του κεφαλιού. Είναι σύνθετη λέξη, που αποτελείται από τα συνθετικά «ημί» («μισός») και κρανίο.
Συχνά, η κεφαλαλγία της ημικρανίας είναι μονόπλευρη (επηρεάζοντας το μισό μέρος του κεφαλιού) και παλλόμενη (δηλαδή ο πόνος αυξομειώνεται σε ένταση ρυθμικά), ενώ διαρκεί από 2 έως 72 ώρες. Ωστόσο, μπορεί να αφορά οποιοδήποτε τμήμα του κεφαλιού, μονόπλευρα ή αμφίπλευρα ενώ ο χαρακτήρας του πόνου μπορεί να είναι συσφιγκτικός (σαν σφίξιμο ή βάρος). Τα συσχετιζόμενα συμπτώματα από το αυτόνομο νευρικό σύστημα μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, φωτοφοβία (αυξημένη ευαισθησία στο φως), φωνοφοβία (αυξημένη ευαισθησία στον ήχο) και πόνο ο οποίος γενικά επιδεινώνεται με τη σωματική δραστηριότητα. Ένα ποσοστό των ασθενών με ημικρανία που στη βιβλιογραφία αναφέρεται πως μπορεί να πλησιάζει το 10 ως 25 τοις εκατό σε όλες ή μερικές κρίσεις της ημικρανίας αντιλαμβάνονται μια αύρα: μια παροδική οπτική, αισθητική, λεκτική, ή κινητική διαταραχή που σηματοδοτεί εγκεφαλική δυσλειτουργία και συνήθως, αλλά όχι πάντα, προηγείται χρονικά της κεφαλαλγίας.
Οι ημικρανίες πιστεύεται ότι εκδηλώνονται εξαιτίας ενός μείγματος περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Περίπου τα δύο τρίτα των περιπτώσεων με ημικρανία έχουν κληρονομική προδιάθεση. Οι διακυμάνσεις στα επίπεδα ορμονών μπορεί επίσης να παίζουν κάποιο ρόλο: οι ημικρανίες επηρεάζουν ελαφρώς περισσότερο τα αγόρια απ’ ότι τα κορίτσια πριν από την εφηβεία, αλλά περίπου δύο έως τρεις φορές περισσότερο τις γυναίκες απ’ ότι τους άνδρες. Η συχνότητα των κρίσεων συνήθως μειώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι ακριβείς μηχανισμοί που προκαλούν τις ημικρανίες δεν είναι γνωστοί. Ωστόσο, πιστεύεται ότι πρόκειται για νευροαγγειακή διαταραχή. Η κύρια θεωρία σχετίζεται με την αυξημένη διεγερσιμότητα του εγκεφαλικού φλοιού και με το μη φυσιολογικό έλεγχο των νευρώνων του πόνου στον πυρήνα του τρίδυμου νεύρου του εγκεφαλικού στελέχους.
Η αρχική συνιστώμενη αντιμετώπιση είναι με απλά αναλγητικά, όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη, ένα αντιεμετικό για τη ναυτία καθώς και αποφυγή των εναυσμάτων της κεφαλαλγίας. Ειδικά φάρμακα, όπως τριπτάνες ή εργοταμινικά παράγωγα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από εκείνους στους οποίους τα απλά αναλγητικά δεν είναι αποτελεσματικά. Παγκοσμίως, περισσότερο από το 10% του πληθυσμού έρχεται αντιμέτωπο με την ημικρανία κάποια στιγμή στη ζωή του.
Ημικρανίες μπορεί να παρουσιάσουν και τα παιδιά. Περίπου 4-5% των εφήβων πάσχουν από ημικρανίες.
Ενδείξεις και συμπτώματα
Οι ημικρανίες συνήθως παρουσιάζονται με τη μορφή αυτοπεριοριζόμενων, υποτροπιαζόντων και έντονων κεφαλαλγιών που συνδέονται με συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Περίπου 15-30 % των ατόμων με ημικρανίες παρουσιάζουν αύρα και όσοι παρουσιάζουν σύμπτωμα αύρας πολύ συχνά έχουν ημικρανίες και χωρίς το σύμπτωμα αυτό. Η ένταση του πόνου, η διάρκεια αλλά και η συχνότητα της κρίσης ποικίλλουν. Μια ημικρανία που διαρκεί περισσότερο από 72 ώρες ονομάζεται χρόνια ημικρανία. Υπάρχουν τέσσερις πιθανές φάσεις σε μια ημικρανία, αν και δεν είναι απαραίτητο να παρουσιαστούν όλες:
Πρόδρομη φάση
Πρόδρομα συμπτώματα εμφανίζονται περίπου στο 60% των ατόμων με ημικρανίες και ξεκινούν από δύο ώρες έως δύο ημέρες πριν από την έναρξη του πόνου ή της αύρας. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν μια ευρεία ποικιλία φαινομένων, όπως τα εξής: μεταβολή της διάθεσης, οξυθυμία, κατάθλιψη ή ευφορία, κόπωση, ακατάσχετη επιθυμία για ορισμένα τρόφιμα, δυσκαμψία των μυών (ιδιαίτερα στον αυχένα), δυσκοιλιότητα ή διάρροια και ευαισθησία σε οσμές ή θορύβους. Αυτό μπορεί να παρουσιαστεί είτε σε εκείνους με ημικρανία με αύρα είτε με ημικρανία χωρίς αύρα.
Φάση Αύρας
Η αύρα είναι ένα παροδικό εστιακό νευρολογικό φαινόμενο, που παρατηρείται πριν ή κατά τη διάρκεια της κεφαλαλγίας. Εμφανίζεται σταδιακά για μερικά λεπτά και γενικά διαρκεί λιγότερο από 60 λεπτά. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι οπτικά, κινητικά ή αισθητικά και πολλοί άνθρωποι βιώνουν περισσότερα από ένα.
Η οπτική αύρα είναι το πιο κοινό σύμπτωμα, που εμφανίζεται σε ποσοστό έως 99% των περιπτώσεων και αποκλειστικά σε περισσότερες από τις μισές. Οι διαταραχές της όρασης συχνά αποτελούνται από ένα σπινθηροβόλο σκότωμα (μια περιοχή μερικής μεταβολής στο οπτικό πεδίο το οποίο αναβοσβήνει.) Οι αύρες ξεκινούν κοντά στο κέντρο της όρασης και κατόπιν απλώνονται προς τα πλάγια με γραμμές ζιγκ-ζαγκ που έχουν περιγραφεί ως οχυρώσεις ή τείχη κάστρου. Συνήθως οι γραμμές είναι μαύρες και άσπρες, αλλά μερικοί άνθρωποι βλέπουν και έγχρωμες. Μερικοί άνθρωποι χάνουν μέρος του οπτικού τους πεδίου, σύμπτωμα που είναι γνωστό ως ημιανοψία, ενώ άλλοι παρουσιάζουν συμπτώματα θολής όρασης.
Η αισθητική αύρα είναι το δεύτερο πιο κοινό σύμπτωμα και παρουσιάζεται στο 30-40% των ατόμων με αύρες. Συχνά μια αίσθηση - σαν τσιμπήματα από καρφίτσες και βελόνες- ξεκινάει από τη μία πλευρά του σώματος, στο χέρι και το μπράτσο, και εξαπλώνεται στην περιοχή της μύτης και του στόματος από την ίδια πλευρά του σώματος. Ένα μούδιασμα εμφανίζεται συνήθως μετά το μυρμήγκιασμα μαζί με απώλεια αίσθησης της θέσης. Άλλα συμπτώματα αύρας μπορεί να είναι: διαταραχές ομιλίας ή γλωσσικές διαταραχές, ίλιγγος και, λιγότερο συχνά, κινητικά προβλήματα. Τα κινητικά συμπτώματα υποδηλώνουν ότι πρόκειται για ημιπληγική ημικρανία, ενώ η αδυναμία διαρκεί συχνά περισσότερο από μία ώρα σε αντίθεση με άλλες αύρες. Η αύρα σπάνια εμφανίζεται χωρίς να ακολουθεί κεφαλαλγία και σε αυτήν την περίπτωση είναι γνωστή ως σιωπηλή ημικρανία.
Φάση Κεφαλαλγίας
Συνήθως, ο πονοκέφαλος είναι μονομερής, παλλόμενος και μέτριας έως μεγάλης έντασης. Τις περισσότερες φορές εμφανίζεται σταδιακά και επιδεινώνεται με τη φυσική δραστηριότητα. Σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 40% των περιπτώσεων, ο πόνος μπορεί να είναι αμφίπλευρος και συνήθως συνδέεται με πόνο στον αυχένα. Ο αμφίπλευρος πόνος είναι ιδιαίτερα συχνός σε όσους έχουν ημικρανίες χωρίς αύρα. Πιο σπάνια, μπορεί να εκδηλωθεί πόνος κυρίως στην πλάτη ή στην κορυφή του κεφαλιού. Ο πόνος συνήθως διαρκεί από 4 έως 72 ώρες στους ενήλικες, ενώ σε μικρά παιδιά συχνά διαρκεί λιγότερο από 1 ώρα. Η συχνότητα των κρίσεων είναι μεταβλητή, από λίγες στη διάρκεια της ζωής έως και σε αρκετές ανά εβδομάδα, με το μέσο όρο να είναι περίπου μία φορά το μήνα.
Ο πόνος συχνά συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, ευαισθησία στο φως, ευαισθησία σε οσμές, κόπωση και οξυθυμία. Στην ημικρανία βασικής αρτηρίας, μια ημικρανία με νευρολογικά συμπτώματα που σχετίζονται με το στέλεχος του εγκεφάλου ή με νευρολογικά συμπτώματα και στις δύο πλευρές του σώματος, εμφανίζονται συχνά συμπτώματα όπως: ίλιγγος, ζαλάδα, σύγχυση. Η ναυτία εμφανίζεται σχεδόν στο 90% των περιπτώσεων, ενώ ο έμετος περίπου στο ένα τρίτο. Για τους λόγους αυτούς, πολλοί από τους ασθενείς προτιμούν να υπομείνουν την ημικρανία τους σε ένα σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν: θολή όραση, ρινική συμφόρηση, διάρροια, συχνουρία, ωχρότητα ή εφίδρωση. Μπορεί να εμφανιστεί οίδημα ή ευαισθησία του τριχωτού της κεφαλής, καθώς επίσης και ακαμψία του λαιμού. Τα σχετικά συμπτώματα είναι λιγότερο συχνά στους πιο ηλικιωμένους.
Φάση ανάρρωσης
Τα συμπτώματα της ημικρανίας μπορεί να διαρκέσουν για μερικές ημέρες μετά τη λήξη της κύριας κεφαλαλγίας. Αυτό ονομάζεται φάση ανάρρωσης της ημικρανίας. Πολλοί αναφέρουν μια αίσθηση οξέος πόνου στην περιοχή όπου εκδηλώθηκε η ημικρανία και ορισμένοι αναφέρουν πως παρουσίασαν εξασθενημένη ικανότητα σκέψης για λίγες ημέρες μετά τον πονοκέφαλο. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται κουρασμένος ή σαν να έχει πονοκέφαλο μέθης, να παρουσιάσει γνωσιακές δυσλειτουργίες, γαστρεντερικά συμπτώματα, μεταβολές της διάθεσης και αδυναμία. Σύμφωνα με μια σύνοψη της φάσης ανάρρωσης, "Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ασυνήθιστα ανανεωμένοι ή και σε ευφορία μετά από μια κρίση, ενώ άλλοι παρουσιάζουν κατάθλιψη και αδιαθεσία."
Αιτία
Η βασική αιτία των ημικρανιών παραμένει άγνωστη. ωστόσο θεωρείται ότι σχετίζονται με ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Περίπου στα 2/3 των περιπτώσεων υπάρχει κληρονομικότητα και σπανίως εμφανίζονται εξαιτίας μίας μονογονιδιακής ανωμαλίας. Ένας αριθμός των ψυχολογικών διαταραχών που σχετίζονται περιλαμβάνουν: κατάθλιψη, άγχος, και διπολική διαταραχή καθώς και πολλά βιολογικά γεγονότα ή πυροδοτήσεις.
Γενετική
Μελέτες σε δίδυμα έδειξαν ένα ποσοστό 34 με 51% γενετικής επίδρασης της πιθανότητας ανάπτυξης πονοκεφάλων από ημικρανία. Αυτή η γενετική σχέση είναι ισχυρότερη για τις ημικρανίες με αύρα από όσο στις ημικρανίες χωρίς αύρα. Ένας αριθμός συγκεκριμένων παραλλαγών των γονιδίων αυξάνουν τον κίνδυνο από μικρό σε ένα μεγάλο ποσό.
Πυροδοτήσεις
Οι ημικρανίες μπορεί να προκαλούνται από πυροδοτήσεις, με κάποιους να τις αναφέρουν ως επιρροή στη μειοψηφία των περιπτώσεων και άλλους ως την πλειοψηφία. Πολλά πράγματα έχουν κατονομαστεί ως πυροδοτήσεις, ωστόσο η ισχύς και η σημασία αυτών των σχέσεων είναι αμφίβολη. Μία πυροδότηση πιθανώς να συμβεί μέχρι και σε 24 ώρες πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων.
Φυσιολογικές απόψεις
Οι συνηθισμένες πυροδοτήσεις σημειώνονται ως άγχος, πείνα και κούραση (αυτά συμβάλλουν εξίσου σε κεφαλαλγίες τάσης). Οι ημικρανίες είναι πιθανότερο να εμφανιστούν κατά την έμμηνο ρύση. Άλλες ορμονικές επιρροές, όπως η εμμηνοαρχή, η χρήση αντισυλληπτικού χαπιού, η εγκυμοσύνη, η περιεμμηνόπαυση και η εμμηνόπαυση, παίζουν επίσης ένα ρόλο. Αυτές οι ορμονικές επιδράσεις φαίνεται να παίζουν ένα σημαντικότερο ρόλο στην ημικρανία χωρίς αύρα. Χαρακτηριστικά οι ημικρανίες δεν εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του δεύτερου τριμήνου και τρίτου τριμήνου ή μετά την εμμηνόπαυση.
Διατροφικές απόψεις
Οι εξετάσεις των διατροφικών πυροδοτήσεων βρήκαν ότι η απόδειξη βασίζεται περισσότερο σε υποκειμενικές αξιολογήσεις και δεν είναι αρκετά ακριβής για να αποδείξει ή να διαψεύσει οποιεσδήποτε συγκεκριμένες πυροδοτήσεις. Αναφορικά με συγκεκριμένες δραστικές ουσίες δεν υπάρχει απόδειξη ότι επιδράει η τυραμίνη την ημικρανία και καθώς το γλουταμινικό μονονάτριο (MSG) συχνά αναφέρεται ως διατροφική πυροδότηση η απόδειξη δεν το υποστηρίζει με συνέπεια κάτι τέτοιο.
Περιβαλλοντικές απόψεις
Πιθανές πυροδοτήσεις στο εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον περιλαμβάνουν τη γενική απόδειξη ότι τα στοιχεία είναι χαμηλής ποιότητας, αλλά ωστόσο συνιστούν ότι οι άνθρωποι με ημικρανίες πρέπει να παίρνουν κάποια προληπτικά μέτρα αναφορικά με την ποιότητα του αέρα και τον φωτισμό σε εσωτερικούς χώρους. Ενώ κάποτε υπήρχε η θεωρία ότι ήταν πιο συχνή σε άτομα υψηλής νοημοσύνης, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να είναι αληθινό.
Παθοφυσιολογία
thumb|Κινούμενη εικόνα της [[φλοιώδους μετακινούμενης καταστολής]] Οι ημικρανίες πιστεύεται ότι αποτελούν μία νευροαγγειακή διαταραχή ο μηχανισμός της οποίας, σύμφωνα με στοιχεία, ξεκινά από τον εγκέφαλο και κατόπιν εξαπλώνεται στα αγγεία. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι οι νευρωνικοί μηχανισμοί παίζουν σημαντικότερο ρόλο, ενώ άλλοι θεωρούν ότι τα αγγεία παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Άλλοι πιστεύουν ότι και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά. Επίσης, πιστεύεται ότι εμπλέκονται και τα υψηλά επίπεδα του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, γνωστή επίσης και ως 5-σεροτονίνη.
Αύρα
Η φλοιώδης μετακινούμενη καταστολή ή μετακινούμενη καταστολή του Leão αποτελείται από εκρήξεις νευρωνικής δραστηριότητας, οι οποίες ακολουθούνται από μία περίοδο αδράνειας, ενώ παρατηρείται σε ημικρανίες με αύρα. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εξηγήσεων για την εμφάνισή της, συμπεριλαμβανομένης της ενεργοποίησης του NMDA υποδοχέα που οδηγεί στην εισαγωγή ασβεστίου στο κύτταρο. Μετά την έκρηξη της δραστηριότητας, η ροή του αίματος προς τον εγκεφαλικό φλοιό στην πάσχουσα περιοχή μειώνεται για δύο με έξι ώρες. Πιστεύεται ότι όταν η αποπόλωση μεταδοθεί στο κάτω μέρος του εγκεφάλου, ενεργοποιούνται τα νεύρα που αισθάνονται τον πόνο στο κεφάλι και το λαιμό.
Πόνος
Ο ακριβής μηχανισμός της κεφαλαλγίας που λειτουργεί κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας είναι άγνωστος. Κάποια στοιχεία υποστηρίζουν ένα πρωταρχικό ρόλο για τις δομές των κεντρικών νευρικών συστημάτων (όπως είναι το εγκεφαλικό στέλεχος και ο διεγκέφαλος) ενώ άλλα δεδομένα υποστηρίζουν τον ρόλο της περιφερειακής ενεργοποίησης (όπως μέσω του αισθητήριων νεύρων που περικλείουν το αγγεία της κεφαλής και του λαιμού). Τα πιθανά υποψήφια αγγεία περιλαμβάνουν: σκληρές αρτηρίες, χοριοειδείς αρτηρίες και εξωκρανιακές αρτηρίες όπως εκείνες του τριχωτού της κεφαλής. Ο ρόλος της αγγειοδιαστολής των εξωκρανιακών αρτηριών, ειδικότερα, θεωρείται ότι είναι σημαντικός.
Διάγνωση
Η διάγνωση της ημικρανίας βασίζεται στα σημάδια και συμπτώματα. Στην απεικόνιση κατά καιρούς πραγματοποιούνται διάφορα τεστ προκειμένου να αποκλειστούν άλλες αιτίες των κεφαλαλγιών. Θεωρείται ότι ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων με την κατάσταση αυτή δεν έχει ακόμα διαγνωσθεί.
Η διάγνωση της ημικρανίας χωρίς αύρα, σύμφωνα με τη Διεθνή Εταιρεία Κεφαλαλγίας, μπορεί να γίνει σύμφωνα με τα ακόλουθα κριτήρια, τα "κριτήρια 5, 4, 3, 2, 1":
Ταξινόμηση
Οι ημικρανίες χωρίζονται επτά υποκατηγορίες (κάποιες από τις οποίες περιλαμβάνουν περαιτέρω υποκατηγορίες):
Κοιλιακή ημικρανία
Η διάγνωση της κοιλιακής ημικρανίας είναι αμφιλεγόμενη. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι υποτροπιάζοντα επεισόδια κοιλιακού πόνου με απουσία κεφαλαλγίας μπορεί να συνιστούν είδος ημικρανίας. Ή, τουλάχιστον, ένα πρόδρομο σύμπτωμα της ημικρανίας. Αυτά τα επεισόδια πόνου, ως πρόδρομα συμπτώματα, μπορεί ή δεν μπορεί να ακολουθούνται από ημικρανία και έχουν συνήθως διάρκεια λεπτών ή ωρών. Συχνά εμφανίζονται σε άτομα που έχουν προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό κοινής ημικρανίας. Άλλα σύνδρομα που θεωρούνται ως πρόδρομα συμπτώματα είναι: το σύνδρομο κυκλικών εμετών και ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος της παιδικής ηλικίας.
Διαφορική διάγνωση
Στις καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα με έναν πονοκέφαλο ημικρανίας, περιλαμβάνονται: κροταφική αρτηρίτιδα, αθροιστική κεφαλαλγία, οξύ γλαύκωμα, μηνιγγίτιδα και υπαραχνοειδής αιμορραγία. Η κροταφική αρτηρίτιδα εμφανίζεται συνήθως σε άτομα άνω των 50 ετών και εκδηλώνεται με άλγος στο πάνω μέρος της κεφαλής, οι αθροιστικές κεφαλαλγίες εκδηλώνονται με μονόπλευρη ρινική πνιγηρότητα, δάκρυα και έντονο πόνο γύρω από τους οφθαλμικούς κόγχους, το οξύ γλαύκωμα συνδέεται με προβλήματα όρασης, η μηνιγγίτιδα με πυρετό και η υπαραχνοειδής αιμορραγία με ταχεία εκδήλωση. Οι κεφαλαλγίες τύπου τάσης εκδηλώνονται συνήθως και στις δύο πλευρές, δημιουργούν την αίσθηση σφυροκοπήματος, και προκαλούν μικρότερη αδυναμία.
Πρόληψη
Η προληπτική θεραπεία της ημικρανίας περιλαμβάνει: φαρμακευτική αγωγή, συμπληρώματα διατροφής, μεταβολές στον τρόπο ζωής και χειρουργική επέμβαση. Η πρόληψη συνιστάται σε όσους εμφανίζουν πονοκεφάλους περισσότερο από δύο ημέρες την εβδομάδα, δεν μπορούν να ανεχθούν τα φάρμακα που προδιαγράφονται για οξείες κρίσεις, ή σε αυτούς που υποφέρουν από σοβαρές κρίσεις που δεν μπορούν εύκολα να ελεγχθούν. Στόχος είναι να μειωθεί η συχνότητα, οδυνηρότητα, ή/και διάρκεια των ημικρανιών, και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των ανεπιτυχών θεραπευτικών μεθόδων. Ένας άλλος λόγος είναι η πρόληψη για την αποφυγή κεφαλαλγίας από κατάχρηση φαρμάκων. Αυτό είναι ένα κοινό πρόβλημα και μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια καθημερινή κεφαλαλγία.
Φαρμακευτική αγωγή
Η προληπτική φαρμακευτική αγωγή για την ημικρανία θεωρείται αποτελεσματική, εφόσον μπορεί να μειώσει τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα των κρίσεων ημικρανίας κατά τουλάχιστον 50%. Οι κατευθυντήριες οδηγίες είναι αρκετά συνεπείς στη βαθμολογία της τοπιραμάτης, του Divalproex (βαλπροϊκού ημινατρίου/βαλπροϊκού νατρίου), της προπρανολόλης και της μετοπρολόλης ως εκείνων με το υψηλότερο επίπεδο δράσης για πρώτης γραμμής χρήση. Όμως, οι συστάσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα της γκαμπαπεντίνης ποικίλουν. Η τιμολόλη είναι επίσης αποτελεσματική στην πρόληψη της ημικρανίας και στη μείωση της συχνότητας και της σοβαρότητας επεισοδίων ημικρανίας, ενώ η φροβατριπτάνη είναι αποτελεσματική στην πρόληψη της ημικρανίας έμμηνης ρύσης. Εξίσου αποτελεσματικές είναι ενδεχομένως η αμιτριπτυλίνη και η βενλαφαξίνη. Το μπότοξ έχει αποδειχθεί χρήσιμο σε άτομα που πάσχουν από χρόνιες ημικρανίες, αλλά όχι σε εκείνα που υποφέρουν από επεισοδιακές ημικρανίες.
Εναλλακτικές θεραπείες
Ο Βελονισμός είναι αποτελεσματικός στη θεραπεία των ημικρανιών. Η χρήση «πραγματικού» βελονισμού δεν είναι πιο αποτελεσματική από τη χρήση εικονικού (ψευδο)βελονισμού, ωστόσο, και τα δύο είδη βελονισμού εμφανίζονται πιο αποτελεσματικά από τη συνήθη ιατρική φροντίδα, με λιγότερες παρενέργειες από ό,τι η προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή. Η χειροπρακτική, η φυσιοθεραπεία, το μασάζ και η χαλάρωση μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικές με την προπρανολόλη ή την τοπιραμάτη στην πρόληψη της ημικρανίας. Ωστόσο, η έρευνα συνάντησε κάποια προβλήματα με τη μεθοδολογία. Υπάρχουν κάποιες προκαταρκτικές αποδείξεις οφέλους για: το μαγνήσιο, το συνένζυμο Q(10), τη ριβοφλαβίνη, τηβιταμίνη Β(12), και το βότανο παρθενούλι, αν και απαιτούνται πιο ποιοτικές δοκιμές προκειμένου να επιβεβαιωθούν αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Από τα εναλλακτικά φάρμακα, ο πετασίτης (butterbur) συγκεντρώνει τις καλύτερες αποδείξεις για την αποτελεσματικότητά του.
θεραπευτικές τεχνικές και χειρουργική αντιμετώπιση
Θεραπευτικές τεχνικές όπως η βιοανατροφοδότηση και οι νευροδιεγέρτες, παρουσιάζουν ορισμένα πλεονεκτήματα, όσον αφορά στην πρόληψη της ημικρανίας, κυρίως όταν τα κοινά φάρμακα κατά της ημικρανίας αντενδείκνυνται ή σε περιπτώσεις κατάχρησης φαρμάκων. Η βιοανάδραση βοηθά τους πάσχοντες να κατανοήσουν ορισμένες φυσιολογικές παραμέτρους, έτσι ώστε να μπορούν να τις ελέγχουν και να προσπαθούν να χαλαρώνουν, προκειμένου να προκύψουν αποτελέσματα στη θεραπεία της ημικρανίας. Η νευροδιέγερση χρησιμοποιεί εμφυτεύσιμους νευροδιεγέρτες παρόμοιους με βηματοδότες, για να θεραπεύσει χρόνιες και δύσκολα θεραπεύσιμες ημικρανίες και, σε σοβαρές περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Η χειρουργική θεραπεία της ημικρανίας, η οποία περιλαμβάνει την αποσυμπίεση ορισμένων νεύρων στο κεφάλι και το λαιμό, μπορεί να συνιστά επιλογή για ορισμένους ανθρώπους που η κατάστασή τους δεν βελτιώνεται με φαρμακευτική αγωγή.
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία περιλαμβάνει τρία βασικά σημεία: αποφυγή ενεργοποίησης, έλεγχο οξέων συμπτωμάτων και φαρμακευτική πρόληψη. Τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά όταν λαμβάνονται πριν την εκδήλωση της κρίσης. Συχνή χρήση φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε κεφαλαλγία από κατάχρηση φαρμάκων, κατά την οποία οι πονοκέφαλοι γίνονται πιο σοβαροί και πιο συχνοί. Αυτό μπορεί να συμβεί με τις τριπτάνες, τις εργοταμίνες, και τα αναλγητικά, ειδικότερα με τα οπιοειδή αναλγητικά.
Αναλγητικά
Η συνιστώμενη αρχική θεραπεία για ασθενείς με ήπια έως μέτρια συμπτώματα περιλαμβάνει απλά αναλγητικά όπως μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) ή συνδυασμό ακεταμινοφαίνης, ακετυλοσαλικυλικού οξέος, και καφεΐνης. Για ορισμένα ΜΣΑΦ υπάρχουν στοιχεία που υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά τους. Έχει βρεθεί ότι η ιβουπροφαίνη παρέχει αποτελεσματική ανακούφιση από τον πόνο, στο ήμισυ περίπου του αριθμού των πασχόντων. Η δικλοφαινάκη έχει αποδειχθεί αποτελεσματική.
Η ασπιρίνη μπορεί να ανακουφίσει μέτριους έως έντονους πόνους ημικρανίας, με αποτελεσματικότητα παρόμοια με αυτή της σουματριπτάνης. Η κετορολάκη διατίθεται σε ενδοφλέβιο σκεύασμα. Η παρακεταμόλη (επίσης γνωστή ως ακεταμινοφαίνη), είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με μετοκλοπραμίδη, συνιστά άλλη μία αποτελεσματική θεραπεία, με χαμηλό κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Η ακεταμινοφαίνη και η μετοκλοπραμίδη θεωρούνται ασφαλείς στην εγκυμοσύνη, όπως όλα τα ΜΣΑΦ που λαμβάνονται μέχρι το τρίτο τρίμηνο της κύησης.
Τριπτάνες
Οι τριπτάνες όπως η σουματριπτάνη είναι αποτελεσματικές τόσο στην αντιμετώπιση του πόνου, όσο και της ναυτίας, σε ποσοστό που αγγίζει το 75% των περιπτώσεων. Αυτές είναι οι θεραπείες που συνιστώνται αρχικά σε πάσχοντες με μέτριο έως σοβαρό πόνο ή σε άλλους με ηπιότερα συμπτώματα τα οποία δεν υποχωρούν με απλά αναλγητικά. Διατίθενται σε διαφορετικές μορφές όπως από του στόματος, ενέσιμο, ρινικό εκνέφωμα, και δισκία διαλυόμενα στο στόμα. Σε γενικές γραμμές, όλες οι τριπτάνες εμφανίζονται εξίσου αποτελεσματικές, με παρόμοιες παρενέργειες. Ωστόσο, οι ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα σε συγκεκριμένα σκευάσματα. Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες, όπως οι εξάψεις. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Για αυτό το λόγο, δε συνιστώνται σε άτομα με καρδιαγγειακά νοσήματα. Αν και δεν συνιστώνται σε άτομα με ημικρανία βασικής αρτηρίας, δεν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις πρόκλησης βλάβης από τη χρήση τους σε αυτές τις ομάδες, ώστε να στηριχθούν αυτοί οι ισχυρισμοί. Δεν είναι εθιστικές, αλλά μπορεί να προκαλέσουν πονοκεφάλους από κατάχρηση φαρμάκων, εφόσον λαμβάνονται για περισσότερες από 10 ημέρες ανά μήνα.
Εργοταμίνες
Η εργοταμίνη και η διυδροεργοταμίνη είναι παλαιότερα φάρμακα που εξακολουθούν να χορηγούνται σε ημικρανίες, το τελευταίο σε ρινικό σπρέι και ενέσιμες μορφές. Θεωρούνται εξίσου αποτελεσματικές με τις τριπτάνες, είναι λιγότερο ακριβές, και προκαλούν ανεπιθύμητες ενέργειες, που είναι συνήθως καλοήθεις. Στις πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις, όπως σε ημικρανίες σοβαρής μορφής, φαίνεται να αποτελούν την πιο αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή.
Λοιπά
Η ενδοφλέβια μετοκλοπραμίδη ή η ενδορινική λιδοκαΐνη είναι άλλες πιθανές επιλογές. Η μετοκλοπραμίδη είναι η συνιστώμενη θεραπεία για όσους μεταβαίνουν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Μία δόση ενδοφλέβιας δεξαμεθαζόνης, σε συνδυασμό με μια συνήθη θεραπεία για τις κρίσεις ημικρανίας, συνδέεται με 26% μείωση στην επανεμφάνιση της κεφαλαλγίας για τις επόμενες 72 ώρες. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σπονδυλική χειραγώγηση είναι κατάλληλη για τη θεραπεία συνεχούς ημικρανίας. Συνιστάται να μην χρησιμοποιούνται οπιοειδή και βαρβιτουρικά.
Πρόγνωση
Η μακροπρόθεσμη πρόγνωση σε ανθρώπους με ημικρανία ποικίλλει. Οι περισσότεροι πάσχοντες από ημικρανία διανύουν περιόδους χαμένης παραγωγικότητας λόγω της ασθένειάς τους, ωστόσο η ασθένεια είναι συνήθως σχετικά ήπια και δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η ασθένεια έχει τέσσερα κύρια μοντέλα: τα συμπτώματα υποχωρούν πλήρως, τα συμπτώματα επιμένουν αλλά η έντασή τους μειώνεται σταδιακά, τα συμπτώματα συνεχίζονται με την ίδια συχνότητα και οξύτητα, ή οι κρίσεις επιδεινώνονται και εμφανίζονται συχνότερα.
Οι ημικρανίες με αύρα πιθανώς αποτελούν παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικά επεισόδια, διπλασιάζοντας τον κίνδυνο εμφάνισής τους. Η νεαρή ηλικία, η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών από τις γυναίκες, και το κάπνισμα αυξάνουν περαιτέρω τον κίνδυνο. Φαίνεται να υπάρχει σύνδεση με την ανατομή τραχηλικής αρτηρίας. Οι ημικρανίες χωρίς αύρα δεν φαίνεται να αποτελούν παράγοντα κινδύνου. Δεν υπάρχουν καταληκτικά συμπεράσματα για τη σχέση με τις καρδιακές παθήσεις, καθώς υπάρχει μία μόνο έρευνα η οποία υποστηρίζει ότι υπάρχει σύνδεση. Πάντως, συνολικά οι ημικρανίες δεν φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου από εγκεφαλικά επεισόδια ή καρδιακές παθήσεις. Preventative therapy of migraines in those with migraines with auras may prevent associated strokes.
Τσόι Λι Φατ
Το Τσόι Λι Φατ, (Choy Lee Fut) (蔡李佛) ή Cai Li Fo (Τσάϊ Λι Φο) (Μανδαρίνικα) -  Choy Lee Fut (Τσόι Λι Φατ) (Καντονέζικα) Ιδρύθηκε από τον Τσαν Χέουνγκ, (陳享) το 1836, ο οποίος συγκέντρωσε γνώσεις, από τρεις φημισμένους δασκάλους, τον Τσαν Γουέν Γου (陳遠護), τον Λι Γίαο Σαν (李友山) και τον Τσόι Φουκ (蔡褔). Ονόμασε το σύστημα Τσόι Λι Φατ, (蔡李佛): Τσόι, προς τιμήν του μοναχού Τσόι Φουκ, Λι, Λι από τον Λι Γίαο Σαν (李友山) και Φατ, που σημαίνει Βούδας στην Καντονέζικη διάλεκτο, τιμώντας το ναό των Σαολίν και την καταγωγή του συστήματος.
Ημικρανία
Επιδημιολογία
Σε παγκόσμια κλίμακα, οι ημικρανίες επηρεάζουν πάνω από το 10% των ανθρώπων. Στις ΗΠΑ, περίπου 6% των ανδρών και 17% των γυναικών εμφανίζουν ημικρανία κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους, με το δια βίου κίνδυνο εμφάνισης να ανέρχεται στο 18% και 43% αντίστοιχα. Στην Ευρώπη, οι ημικρανίες επηρεάζουν το 12-28% του πληθυσμού κάποια στιγμή στη ζωή τους, με 6–15% των ενήλικων αντρών και 14–35% των ενήλικων γυναικών να υποφέρουν από ημικρανία τουλάχιστον μία φορά ετησίως. Τα ποσοστά της ημικρανίας είναι ελαφρά χαμηλότερα στην Ασία και την Αφρική σε σχέση με τις δυτικές χώρες. Η χρόνια ημικρανία εμφανίζεται σε περίπου 1,4 με 2,2% του πληθυσμού. Τα ποσοστά αυτά ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία: οι ημικρανίες αρχίζουν να εμφανίζονται συνήθως στην ηλικιακή ομάδα 15-24 και εντείνονται περισσότερο στην ηλικιακή ομάδα 35-45. Περίπου το 1,7% των παιδιών ηλικίας 7 ετών και το 3,9% των παιδιών ηλικίας 7 έως 15 ετών υποφέρουν από ημικρανίες, με την πάθηση να κάνει την εμφάνισή της περισσότερο στα αγόρια πριν την εφηβεία. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας οι ημικρανίες εμφανίζονται εντονότερα στις γυναίκες, κάτι που εξακολουθεί να ισχύει για τον υπόλοιπο κύκλο της ζωής τους, καθώς εμφανίζονται κατά δύο φορές συχνότερα στις ηλικιωμένες γυναίκες σε σχέση με τους άντρες. Στις γυναίκες η εμφάνιση ημικρανίας χωρίς αύρα είναι συχνότερη σε σχέση με την ημικρανία με αύρα, ενώ και οι δύο τύποι ημικρανίας εμφανίζονται εξίσου στους άντρες.
Τσόι Λι Φατ
Κατάταξη του Τσόι Λι Φατ
Αν και κατατάσσεται στα νότια συστήματα του Κουνγκ Φου επειδή εδραιώθηκε στην Καντόνα, το σύστημα συνδυάζει τεχνικές του Βορρά και του Νότου. Το Τσόι Λι Φατ έχει ένα σύστημα διδασκαλίας, το οποίο είναι προοδευτικό. Όλες οι φόρμες (κιουνς) είναι διαχωρισμένες σε τρία επίπεδα, από το πρωταρχικό ή βασικό, στο μεσαίο και στο πιο προχωρημένο. Κάθε επίπεδο έχει τις δικές του φόρμες των χεριών, ξύλινων κούκλων, τσι κουνγκ και όπλων. Για παράδειγμα στο πρωταρχικό επίπεδο, η πρώτη φόρμα που διδάσκεται είναι το Νg lun ma, (πέντε κυκλικά άλογα, μια φόρμα που διδάσκει τον αρχάριο μαθητή πως να κινείται γρήγορα πως να χρησιμοποιεί τα πόδια του, τη μέση του και τους ώμους του με μια χαλαρή διεισδυτική δύναμη.
Ημικρανία
Επιδημιολογία
Κατά την περιεμμηνόπαυση, τα συμπτώματα συχνά επιδεινώνονται πριν υποχωρήσουν. Ενώ τα συμπτώματα υποχωρούν σ τα δύο τρίτα των ηλικιωμένων περίπου, επιμένουν σε ποσοστό 3-10%.
Τσόι Λι Φατ
Τα όπλα
Τα όπλα του Τσόι Λι Φατ είναι χωρισμένα σε πέντε κατηγορίες τα μακριά, τα κοντά,τα μεσαία,τα ευλύγιστα, και τα διπλά όπλα. Ανάμεσα στα μακριά όπλα είναι το κοντάρι, το σπαθί, το kwan-do το φτυάρι των μοναχών, η αξίνα των αγροτών και η τρίαινα. Τα κοντά όπλα περιλαμβάνουν το πλατύ ξίφος, το ξίφος με διπλή κόψη , την ομπρέλα , τη βεντάλια και το μικρό κοντάρι. Στη κατηγορία με τα ευλύγιστα υπάρχουν, η αλυσίδα το μαστίγιο και το ραβδί με τα τρία μέρη. Τα διπλά όπλα είναι το διπλό πλατύ ξίφος, οι πεταλούδες, τα τσεκούρια μάχης, το διπλό στιλέτο, οι διπλές αλυσίδες μαστίγια και τα διπλά σπαθιά γάντζοι. Ένα όπλο μοναδικό στο σύστημα Τσόι Λι Φατ, είναι η τρίαινα των εννέα δράκων. Αυτό είναι ένα μακρύ και βαρύ όπλο με τμήματα από γάντζους σε σχήμα μισοφέγγαρου στο τέλος, που προεξέχουν σε τέσσερις κατευθύνσεις. Η τρίαινα των εννέα δράκων έχει ειπωθεί ότι ήταν το προσωπικό όπλο του ιδρυτή. Ο χορός του λιονταριού είναι άλλο ένα σημαντικό τμήμα του Τσόι Λι Φατ. Παραδοσιακά, ο χορός του λιονταριού εκτελείται στα φεστιβάλ των κινέζικων διακοπών και στις ανοικτές τελετές επιδείξεων του kung-fu.
Οι κούκλες
Το Τσόι Λι Φατ είναι επίσης γνωστό για την μεγάλη ποικιλία με τις ξύλινες κούκλες. Οι ξύλινες κούκλες του έχουν μία μοναδική ομοιότητα. Όλες αυτές από την πιο βασική έως την πιο προχωρημένη, έχουν τμήματα που μοιάζουν περισσότερο με μηχανικούς άντρες παρά με κούκλες. Μάλιστα μερικές από τις προχωρημένου επιπέδου συσκευές, μπορούν να θεωρηθούν μοντέρνα μηχανικά ρομπότ. Οι τεχνικές που πηγαίνουν πακέτο με αυτά τα εκπαιδευτικά βοηθήματα είναι πολύπλοκες. Εκτός από αυτές που εκπαιδεύουν το σώμα υπάρχουν και αυτές που χρησιμοποιούνται για την εξάσκηση με όπλα, π.χ. ο χάλκινος άντρας «Toong Yen Jong», χρησιμοποιείται για εξάσκηση με τη βεντάλια και η κούκλα «Gwon Jong», χρησιμοποιείται για εξάσκηση με το κοντάρι.
Ημικρανία
Ιστορία
Μια αρχική περιγραφή που αντιστοιχεί στην ημικρανία περιέχεται στον πάπυρο Ebers, που χρονολογείται γύρω στο 1500 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Το 200 Π.Χ., συγγράμματα από την ιατρική σχολή του Ιπποκράτη περιγράφουν την ορατή αύρα που προηγείται του πονοκεφάλου και μια μερική ανακούφιση μετά τον έμετο. . Σε μια περιγραφή του δευτέρου αιώνα από τον Αρεταίο της Καππαδοκίας γινόταν διαχωρισμός του πονοκεφάλου σε τρεις τύπους: κεφαλαλγία, κεφαλέα, και ετεροκρανία. Ο Γαληνός της Περγάμου χρησιμοποιούσε τον όρο ημικρανία (μισό κρανίο), από όπου και προήλθε ο όρος που χρησιμοποιούμε σήμερα. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο πόνος ξεκινούσε από τα μηνίγγια και τα αιμοφόρα αγγεία στο κεφάλι. Οι ημικρανίες διαχωρίστηκαν για πρώτη φορά στους δύο τύπους που χρησιμοποιούνται πλέον - ημικρανίες με αύρα (migraine ophthalmique) και ημικρανίες χωρίς αύρα (migraine vulgaire) το 1887 από τον Louis Hyacinthe Thomas, ένα γάλλο βιβλιοθηκονόμο.
Ο τρυπανισμός, η σκόπιμη δημιουργία τρυπών στο κρανίο, ήταν πρακτική που χρησιμοποιήθηκε το 7.000 π.Χ. Ορισμένες φορές οι ασθενείς επιβίωναν, πολλοί όμως απεβίωσαν λόγω μόλυνσης από τη διαδικασία. Υπήρχε η αντίληψη ότι η μέθοδος αυτή είχε αποτέλεσμα καθώς «επέτρεπε στα κακά πνεύματα να δραπετεύσουν». Ο William Harvey συνιστούσε τον τρυπανισμό ως θεραπεία για τις ημικρανίες τον 17ο αιώνα.
Τσόι Λι Φατ
Ανάλυση των φορμών
Το Choy-lee-Fut έχει αποτυπωμένες 191 φόρμες, (Κιουν) στο διδακτικό πρόγραμμα του:
Για πρακτικούς λόγους είναι πραγματικά αδύνατον να μάθουμε όλες αυτές τα φόρμες, αλλά ούτε είναι και απαραίτητο να το κάνουμε για να γίνουμε ικανοί εξασκητές του chοy Ιee fut. Ο μαθητής ωστόσο θα βρει σε αυτό τον απέραντο κόσμο τεχνικών, αυτές που ταιριάζουν καλύτερα στη συγκεκριμένη του σωματική και διανοητική δομή για να τοποθετήσει το σύστημα στο άτομο του
Ημικρανία
Ιστορία
Είχαν γίνει πολλές προσπάθειες για τη θεραπεία της ημικρανίας, το 1868 όμως άρχισε να χρησιμοποιείται μια ουσία που τελικά αποδείχθηκε αποτελεσματική. Η ουσία αυτή ήταν ο μύκητας ερυσίβη από τον οποίο απομονώθηκε τελικά η εργοταμίνη το 1918. Η μεθυσεργίδη αναπτύχθηκε το 1959 και η πρώτη τριπτάνη, σουματριπτάνη, αναπτύχθηκε το 1988. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ανακαλύφθηκαν και πιστοποιήθηκαν με την κατάρτιση βελτιωμένων ερευνών αποτελεσματικά προληπτικά μέτρα.
Κοινωνία και πολιτισμός
Οι ημικρανίες αποτελούν σημαντική αιτία για αυξημένα ιατρικά έξοδα και απώλεια παραγωγικότητας. Υπολογίζεται ότι είναι η πλέον δαπανηρή νευρολογική ασθένεια στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, με κόστος που υπερβαίνει τα €27 δις το έτος. Το άμεσο κόστος στις ΗΠΑ έχει υπολογιστεί στα 17 δις δολ. Σχεδόν το ένα δέκατο αυτού του κόστους αντιστοιχεί στο κόστος των τριπτανών. Το έμμεσο κόστος ανέρχεται στα 15 δις δολ., με βασικό στοιχείο την απώλεια ωρών εργασίας. Όσοι τελικά πηγαίνουν στην εργασία τους με ημικρανία, έχουν μειωμένη αποδοτικότητα κατά περίπου ένα τρίτο. Υπάρχει συχνά αρνητικός αντίκτυπος και για την οικογένεια του πάσχοντα.
Τσόι Λι Φατ
Βόρεια και Νότια Συστήματα
Οι κινέζικες μαχητικές τέχνες Κουνγκ-Φου (功夫) και Γου-Σου (武術),  όπως είναι γνωστές στη Δύση, έχουν μια μακρά ιστορία. Το πιο διαδεδομένο στυλ των κινεζικών μαχητικών τεχνών είναι το Σαολίν Κουνγκ Φου (少林功夫) που αναπτύχθηκε στον 5ον αιώνα μ.χ. Η επικράτηση του Σαολίν Κουνγκ Φου οφείλεται στο ότι η διδασκαλία του, είναι σε συμφωνία με τις υψηλές αρχές: ηθική, φιλοσοφία, υγεία, παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και τέχνες. Το Σαολίν Κουνγκ Φου (少林功夫) χωρίζεται σε δυο βασικές κατηγόριες, "Βόρειο στυλ η γροθιά" (Τσανγκ Τσουάν- 長拳) και το "Νότιο στυλ η γροθιά" (Ναν Τσουάν - 南拳). Από αυτές της δυο βασικές κατηγορίες αναπτύχθηκαν τα διάφορα στυλ και τα οικογενειακά συστήματα του "Σαολίν Κουνγκ Φου ". Τα περισσότερα από τα διαπιστευμένα «Συστήματα του Σαολίν Κουνγκ Φου » είναι όμοια στην ουσία της τέχνης, αλλά έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, στρατηγικές, τεχνικές, κ.τ.λ. που διαδοχικά δίνουν τη μοναδικότητα του κάθε στυλ και δημιουργούν την ομορφιά των κινεζικών μαχητικών τεχνών.
Ημικρανία
Έρευνα
Τα σχετιζόμενα με το γονίδιο της καλσιτονίνης πεπτίδια (CGRP) διαπιστώθηκε ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση του πόνου που συνδέεται με την ημικρανία. Οι ανταγωνιστές υποδοχέων CGRP, όπως ολκεγεπάντη και τελκαγεπάντη, έχουν ερευνηθεί τόσο in vitro όσο και σε κλινικές έρευνες για τη θεραπεία της ημικρανίας. Το 2011, ο Merck διέκοψε κλινικές δοκιμές φάσης III για το δοκιμαζόμενο φάρμακο τελκαγεπάντη. Η διακρανιακή μαγνητική διέγερση θεωρείται επίσης ελπιδοφόρα μέθοδος.
Τσόι Λι Φατ
Βόρεια και Νότια Συστήματα
Κατηγορία:Κινεζικές πολεμικές τέχνες
Κακοδίκι Αυλώνα
Ιστορία
Αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανική απογραφή του 1582 με 143 οικογένειες.«Το τπν. Κακοδίκι απαντά σε επιγραφή του 1815 στο οικοδόμημα της μονής Κάμενα (Β.Ήπειρος) Βλ. Η.Πουλίτσα, «Επιγραφαί και ενθυμήσεις εκ της Βορείου Ηπείρου».ΕΕΒΣ(1928)σελ.92* Το έτος 1895 το κακοδίκι αριθμούσε 445 κατοίκους.(Οθ.απογραφή Ηπείρου) Οι Κακοδικιώτες πάντα ανυπόταχτοι στους καταχτητές διατήρησαν σχετική ανεξαρτησία, το χωριό τους ήταν κεφαλοχώρι κατά την Οθωμανική κατοχή. Το 1927 και το 1934 επαναστάτησαν κατά του Αλβανικού κράτους διεκδικώντας απαλαγή από βαριούς φόρους και παιδεία στη μητρική τους γλώσσα.Στον Αντιφασιστικό Αγώνα έδωσε περίπου 70 αντάρτες(παρτιζάνους)και 5 μάρτηρες.Είχε και 7 θύματα πολέμου.Τα τελευταία 50-60 χρόνια δεκάδες Κακοδικιώτες διέπρεψαν σε διάφορους τομείς στην Αλβανία, Ελλάδα και αλλού.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο στις δυτικές πλαγιές του Πλατoβουνιού, 3 χμ. βόρεια της πόλης του Δελβίνου. Υψόμετρο 832 μ.στο Μπλετσίτσιο. Εκτείνεται οριζόντια από ΝΑ προς ΒΔ στις ράχες που δημιούργησαν οι λάκκοι που κατεβαίνουν από την κορυφή Μπλετσίτσιο και καταλήγουν στον Λάκκο Μουρένη. Αυτοί οι λάκκοι χωρίζουν το χωριό κάθετα σε 5 συνοικίες. Συνορεύει ανατολικά με το Γαρδικάκι στο Νερούτσικο Μπάφη, Μακκρύκαμπο, βορειοανατολικα με Κορυφογραμμή Πλατοβουνίου (Mal i Gjere), δυτικά με Ελευθεροχώρι, και νότια με Βόρειες συνοικίες Δελβίνου, ελαιώνας Σελιό και ξανά στο Νερούτσικο με το Γαρδικάκι.
Οριζόντια τo χωριό χωρίζεται στα δύο από την κεντρική οδό «Βαγγέλης Γκίνος», η οποία αρχίζει από το κοιμητήριο και το Αλώνι και τελειώνει στο Μοναστήρι της Κάμενας. Από την κεντρική οδό, η οποία παρά το ανώμαλο και επικλινές του εδάφους έχει πλάτος πάνω από τρία μέτρα, είναι περίπου ευθεία, κατάλληλη για βραδινούς περιπάτους και καλά συντηρημένη, διακλαδώνονται οι παράδρομοι των συνοικιών.
Το απότομο της πλαγιάς του βουνού και του Χωριού «σταματά» στα εύπορα χωράφια, τα οποία οι παλαιότεροι κάτοικοι τα μετέτρεψαν σε αμπέλια, ελαιώνα και κήπους με κάθε είδος καρποφόρων δέντρων. Ακριβώς πάνω από το χωριό, φυσική συνέχεια των κήπων, ευδοκιμεί δάσος με καστανιές, λύπες και άλλα φυλλοβόλα δέντρα. Το έδαφος είναι αργιλώδες (με πλήθος απολιθωμένων ζώων του βυθού της θάλασσας προϊστορικών γεωλογικών εποχών). Ανεβαίνοντας προς το βουνό το έδαφος γίνεται βραχώδες, άγονο και πολύ απότομο.
Ανατολικά του χωριού σε απόσταση 2χλμ είναι χτισμένη η μονή της Κάμενας "Κοίμηση Της Υπεραγίας Θεοτόκου", με έτος κατασκευής το 1032. Η μονή είναι συντηρητέο μνημείο πολιτισμού από το υπουργείο Πολιτισμού της Αλβανίας.
Δυτικά του Κακοδικιού βρίσκεται το Ελευθεροχώρι και αυτό με Ελληνικό ορθόδοξο πληθυσμό, με τα ίδια περίπου ήθη και έθιμα με τους Κακοδικιώτες. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς (1620μ) ονομάζεται Νικολάκι (Μπίντο).
Κλίμα
Οι μέρες με ήλιο είναι οι περισσότερες, πλησιάζουν τις 300 ή περίπου 3000 ώρες με ηλιοφάνεια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Αυλώνα Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Ντα Βίντσι)
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι πίνακας των Λεονάρντο ντα Βίντσι και Αντρέα ντελ Βερρόκκιο. Ο πίνακας απομακρύνεται από την παραδοσιακή εικονογραφία εφόσον η σκηνή του Ευαγγελισμού διεξάγεται σε έναν εξωτερικό χώρο, σε έναν κήπο έξω από το δωμάτιο της Παναγίας. Σύμφωνα με την μεσαιωνική παράδοση, ο Ευαγγελισμός τοποθετούνταν πάντοτε σε ένα χώρο κλειστό ή τουλάχιστον τοποθετούνταν η μορφή της Παναγίας σε κλειστό χώρο και ο Αρχάγγελος σε εξωτερικό χώρο. Στο φόντο του έργου του Λεονάρντο ντα Βίντσι σε σύγκριση με το κέντρο του Monte San Martino del Lago di Como, πιστεύεται ότι ο πίνακας ολοκληρώθηκε στη μικρή πόλη Lierna, nei pressi di Fiumelatte.
Ιστορικό του πίνακα
Βρισκόταν αρχικά στην εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου του Αβαείου του Μόντε Ολιβέτο κοντά στη Φλωρεντία. Από το 1867 και μέχρι τις ημέρες μας φιλοξενείται στην Πινακοθήκη του παλατιού Ουφίτσι στη Φλωρεντία.
Περιγραφή
Τα δέντρα πίσω από τον Αρχάγγελο είναι συμμετρικά τοποθετημένα, ενώ το παραπέτο βοηθάει στην οπτική του θεατή εισάγοντας το βλέμμα από αριστερά και καταλήγοντας στην Παναγία. Αξιοπρόσεχτο είναι το άνοιγμα του τειχίου αυτού και έτσι δημιουργείται ένα μονοπάτι που ενώνει τον Αρχάγγελο και την Παναγία με το τοπίο της πόλης και το λιμάνι.
Ο Άρχάγγελος απεικονίζεται σε μια κλασσική στάση, σαν να έχει μόλις προσγειωθεί, λίγο πριν κλείσει τα φτερά του. Ο καλλιτέχνης πρωτοτυπεί ως προς τα φτερά του Αγγέλου που δεν είναι φτερά παγωνιού (που θεωρούνταν ιερό ζώο και σύμβολο αθανασίας) αλλά φτερά πουλιού, πράγμα που φανερώνει την μελέτη του σχετικά με τα πτηνά. Υπάρχει, βέβαια, μια παρατυπία: αρχικά τα φτερά ήταν κοντύτερα, αργότερα όμως κάποιος ζωγράφισε μια άκομψη προσθήκη. Το κεφάλι του αγγέλου προβληματίζει γιατί το πρόσωπο του είναι ιδιαίτερα επίπεδο και γενικότερα απέχει από τον τρόπο ζωγραφικής του Ντα Βίντσι. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο άγγελος κοιτάζει την Παναγία μέσα από τα πέταλα του κρίνου που έχουν αποδοθεί με ιδιαίτερη λεπτότητα. Επιπλέον, έχει προσγειωθεί σε ένα λιβάδι με αμέτρητα λεπτεπίλεπτα λουλουδάκια, ζωγραφισμένα με μεγάλη ακρίβεια, πράγμα που φανερώνει τις μελέτες του Ντα Βίντσι όσον αφορά την βοτανική.
Η Παρθένος βρίσκεται σε έναν μαρμάρινο βωμό και μπροστά της υπάρχει το αναλόγιο που θυμίζει κιονόκρανο. Από το αναλόγιο μπορούμε να καταλάβουμε την επιρροή από την διδασκαλία του Βερόκιο. Το αναλόγιο είναι στολισμένο με κλασσικά μοτίβα της αρχαιότητας. Προφανώς, ο Ντα Βίντσι επηρεάστηκε από το έργο του δασκάλου του Βερόκιο, ο τάφος του Τζιοβάνι και Πιέρο των Μεδίκων που βρίσκεται στην εκκλησία του Σαν Λορέντζο στην Τοσκάνη.