cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δήμος Βουπρασίων
Τοποθεσία
Όπως λέει και το όνομά του, ήταν δήμος αρχικά της τότε Διοικήσεως Ηλείας και αργότερα της πρώην Επαρχίας Ηλείας του τότε Νομού Αχαιοήλιδος στον κάμπο της Ηλείας.
Ιστορία
Το όνομα του Δήμου Βουπρασίων προήλθε από την ομώνυμη αρχαία πόλη των Επειών (Ηλείων), τη Βουπρασία.
Λειτούργησε από το 1835 έως το 1912.
Ο δήμος συστάθηκε την 20/04/1835 με έδρα τον οικισμό Αλητσελεπή. Στην αρχική του σύσταση περιλαμβάνονταν και οι οικισμοί Μανωλάδα το Μετόχι. Κατατάχθηκε ως δήμος Γ΄ Τάξης (με πληθυσμό 379 κατοίκους).
Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841, και την κατάργηση των δήμων Καλοτυχίας, που είχε έδρα το Ψάρι, και Ξενίας, προστέθηκαν στο δήμο οι οικισμοί Βάλαγκα, Δαούτι, Ζουλάτικα, Μπεντένι, Καγκάδι, Καλότυχον, Καλυβάκια, Καπελέτο, Κασνέσι, Κόκλα, Κουμουθέκρα, Μάζι, Μαλίκι, Ματαράγκα, Μπόρσι, Ρετούνη (Ρεντούνι), Σπάτα, Επάνω Ξενία, Κάτω Ξενία και Ψάρι, ενώ μεταφέρθηκε η έδρα του δήμου από τον οικισμό Αλητσελεπή στον οικισμό Ψάρι.
Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 οι οικισμοί Επάνω Ξενία και Κάτω Ξενία καταργήθηκαν και ενσωματώθηκαν ως ένας οικισμός στο δήμο, δηλ. ως Ξενιαίς. Με το ΦΕΚ 31Α της 07/09/1849 μεταφέρθηκε η έδρα του δήμου από τον οικισμό Ψάρι στον οικισμό Μανωλάς. Η Μανωλάδα ήταν έδρα του δήμου τα διαστήματα 07/09/1849-27/05/1864 και 12/06/1865-28/08/1912, ενώ ο οικισμός Ψάρι ήταν έδρα του δήμου τα διαστήματα 08/03/1841-07/09/1849 και 27/05/1864-12/06/1865.
Με το ΦΕΚ 50Α της 25/07/1879 προσαρτήθηκαν στο δήμο οι οικισμοί Ζόγκα και Σούβαρδον, ενώ με το ΦΕΚ 59Α της 25/08/1879 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε στο δήμο η Νέα Πικέρνη. Με το ΦΕΚ 59Β της 17/06/1897 προσαρτήθηκε στο δήμο ο οικισμός Κρεμμύδι, ενώ με το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1908 προσαρτήθηκε και ο οικισμός Λάππα.
Με το Β.Δ. της 22 Ιανουαρίου 1841 οι δήμοι Καλοτυχίας και Ξενίας συγχωνεύθηκαν στο δήμο Βουπρασίων και ο δήμος είχε τότε πληθυσμό 2255 κατοίκους.
Το 1867 είχε πληθυσμό 3159 κάτοικους και ήταν δήμος Β΄ Τάξεως. Γύρω στο 1879 η αγραμματοσύνη στα χωριά της περιοχής άγγιζε εκείνη την εποχή το 92%.
Άλλοι οικισμοί που αναφέρονται ότι άνηκαν στο δήμο είναι το Κουνουπέλι και η Κώμη Ηλείας.
Μετά την κατάργηση των δήμων, με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, τα χωριά του δήμου εξελίχθηκαν σε οκτώ (8) διαφορετικές κοινότητες του τότε Νομού Αχαιοήλιδος, ενώ κάποια άλλα έγιναν επιμέρους οικισμοί στις νέες αυτές κοινότητες.
Ο παλιός αυτός δήμος αναβίωσε τρόπον τινά με τη δημιουργία του βραχύβιου δήμου Βουπρασίας (1997-2010) σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας Β Δ Δ Δ
Διοικητική διαίρεση νομού Πιερίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Πιερίας, όπως ίσχυσαν έως το 2010 και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καποδίστριας.
thumb|right|300px
Δήμος Κατερίνης
Ο δήμος Κατερίνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 56.434 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αιγινίου
Ο δήμος Αιγινίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.264 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ανατολικού Ολύμπου
Ο δήμος Ανατολικού Ολύμπου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 9.374 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Δίου
Ο δήμος Δίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 11.252 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ελαφίνας
Ο δήμος Ελαφίνας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.213 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κολινδρού
Ο δήμος Κολινδρού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.223 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Κορινού
Ο δήμος Κορινού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.611 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λιτοχώρου
Ο δήμος Λιτοχώρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.011 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μεθώνης
Ο δήμος Μεθώνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.946 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πέτρας
Ο δήμος Πέτρας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.246 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πιερίων
Ο δήμος Πιερίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.811 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πύδνας
Ο δήμος Πύδνας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.012 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
* Πιεριας
Σαλιγκάρι της νήσου Πρίκλι Πέαρ
Το Σαλιγκάρι της νήσου Πρίκλι Πέαρ (Prickly Pear Island snail), επίσης γνωστό και ως σαλιγκάρι Πρίκλι Πέαρ, με την επιστημονική ονομασία Micrarionta opuntia, είναι ένα είδος μεσαίου μεγέθους χερσαίου σαλιγκαριού, το οποίο αναπνέει αέρα. Είναι πνευμονοφόρο γαστερόποδο μαλάκιο, που κατατάσσεται στην οικογένεια Helminthoglyptidae.
Το είδος αυτό είναι ενδημικό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανίδα των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Γαστερόποδα
Ρόμπερτ Γκρέιβς
Ο Ρόμπερτ φον Ράνκε Γκρέιβς (Robert von Ranke Graves, 24 Ιουλίου 1895 - 7 Δεκεμβρίου 1985) επίσης γνωστός ως Ρόμπερτ Ράνκε Γκρέιβς ήταν Άγγλος ποιητής, μυθιστοριογράφος και μεταφραστής. Γεννήθηκε στο Γουίμπλεντον στα περίχωρα του Λονδίνου στις 24 Ιουλίου 1895 και πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 1985. Ο πατέρας του, Άλφρεντ Πέρσιβαλ Γκρέιβς, υπήρξε σημαντικός ποιητής της ιρλανδικής αναγέννησης των αρχών του αιώνα. Η μητέρα του, Αμαλία φον Ράνκε, ήταν μικρανιψιά του Γερμανού ιστορικού του 19ου αιώνα Λέοπολντ φον Ράνκε.
Βιογραφία
Σπούδασε στο Κολλέγιο St John του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επιστρατεύτηκε πριν τελειώσει τις σπουδές του το 1914, έγινε λοχαγός του Συντάγματος των Ουαλών Τυφεκιοφόρων και τραυματίστηκε σοβαρά στη Γαλλία το 1916. Οι εμπειρίες του από τον πόλεμο περιγράφονται στο (πρώιμο) αυτοβιογραφικό του βιβλίο Good-bye to All That (Αποχαιρετισμός σε όλα αυτά, 1929).
Μετά τον πόλεμο συνέχισε τις σπουδές του, προσπάθησε ανεπιτυχώς να κρατήσει ένα εμπορικό κατάστημα, και το 1926 δίδαξε για λίγο αγγλική λογοτεχνία στο Κάιρο. Το 1927 αποσύρθηκε στη Μαγιόρκα, την οποία έκτοτε σπανίως εγκατέλειπε, και όπου πέθανε το 1985.
Έργο
Ο Γκρέιβς έγινε ευρύτατα γνωστός με τα ιστορικά του μυθιστορήματα Εγώ, ο Κλαύδιος, Κλαύδιος ο θεός και Κόμης Βελισάριος. Ήταν όμως και αναγνωρισμένος ποιητής και επιτυχημένος μεταφραστής κλασικών έργων και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ερμηνεία ευρωπαϊκών και εβραϊκών μύθων (The White Goddess, The Greek Myths, Hebrew Myths).
Παιδιά
Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς έκανε οκτώ παιδιά. Την Τζένι (Jennie) η οποία παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Αλεξάντερ Κλίφορντ (Alexander Clifford)· τον Ντέιβιντ (David) ο οποίος σκοτώθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο· την Κάθριν (Catherine) η οποία παντρεύτηκε τον πυρηνικό επιστήμονα Κλίφορντ Ντάλτον (Clifford Dalton)· και τους Σαμ (Sam) και Νάνσι (Nancy) Νίκολσον (Nicholson). Με τη δεύτερη σύζυγό του, Μπέριλ Γκρέιβς (Beryl Graves: 1915–2003), έκανε τον Γουίλιαμ (William), τη Λουσία (Lucia) η οποία είναι επίσης μεταφράστρια, τον Χουάν (Juan) και τον Τομάς (Tomás) ο οποίος είναι συγγραφέας και μουσικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Χατζηγιάννης
Το ελληνικό όνομα Χατζηγιάννης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ψυχοστασία
thumb|Ο [[Αρχάγγελος Γαβριήλ ζυγίζει ψυχές, έργο του Χανς Χολμπάιν του νεότερου.]] Με τον όρο Ψυχοστασία χαρακτηρίζεται γενικά η δοξασία περί της ζύγισης των ψυχών των ανθρώπων σε πλάστιγγα.
Προέλευση του όρου
Η δοξασία αυτή ως ιδέα απαντάται στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία ως κρίση των νεκρών. Από δε το αποτέλεσμα της ψυχοστασίας εξαρτιόταν και η μέλλουσα ευδαιμονία της ψυχής. Στο Βιβλίο των νεκρών περιγράφεται η σκηνή της ψυχοστασίας όπου παρουσία του Βασιλέως των νεκρών ζυγίζεται η αξία της ψυχής ενός εκάστου αμέσως μετά το θάνατό του.
Ίδια όμως ιδέα της ψυχοστασίας απαντάται και στην ελληνική μυθολογία με διαφορετικό όμως σκοπό όπως αναφέρεται στην Ιλιάδα (Χ 208-213 κε) όπου και περιγράφεται η σκηνή της ζύγισης της "κηρός" του Αχιλλέα και του Έκτορα κατά την οποία επειδή «έρεπε» το του Έκτορα ήταν έτσι από το πεπρωμένο να είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Η ψυχοστασία αυτή διαφέρει της αιγυπτιακής στο ότι γίνεται προ του θανάτου όπου η ψυχή λαμβάνεται με την έννοια της ζωής.
Παρόμοιες δοξασίες συναντώνται και στον Ιουδαϊσμό και στον Χριστιανισμό κατ' αντιγραφή της Αιγυπτιακής δοξασίας περί της "ημέρας της κρίσεως" καθώς και η σχετική παράδοση περί Βιβλίου που περιλαμβάνει τις πράξεις των ανθρώπων στη διάρκεια της ζωής τους.
Η ψυχοστασία στην Τέχνη
Τον τίτλο Ψυχοστασία φέρει και τραγωδία του Αισχύλου στην οποία η θεά Θέτις και η Ηώς ζύγιζαν τις ζωές του Αχιλλέα και του Μέμνονα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία Κατηγορία:Εσχατολογία Κατηγορία:Χριστιανική μυθολογία Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Ωβήδ
Ο Ωβήδ είναι Βιβλικό πρόσωπο, που αναφέρεται τόσο στη Παλαιά Διαθήκη, στο Βιβλίο της Ρουθ, όσο και στην Καινή Διαθήκη.
Σύμφωνα με τη Βίβλο γενέσεως Ιησού Χριστού ο Ωβήδ φέρεται ως γιος του Βοόζ και της Ρουθ, πατέρας του Ιεσσαί και παππούς του Βασιλέως του Ισραήλ Δαυίδ.
Γεώργιος Κατσαφάδος
Ο Γεώργιος Κατσαφάδος (Κοτράφι Λακωνίας 1904 – Αθήνα 1 Ιουλίου 1975) ήταν γιατρός και πολιτευτής, πρόεδρος Διαγνωστικού και Θεραπευτικού Ινστιτούτου Μεταξά Πειραιώς και πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.
Σταδιοδρομία
Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βοηθός (1924-1928), επιμελητής (1928-1929, 1931-1932) στη Χειρουργική Κλινική του Τζανείου Γενικού Νοσοκομείου Πειραιώς. Διευθυντής της Ουρολογικής Κλινικής (1934-1937), υποδιευθυντής (1937-1941) και διευθυντής (1942 και εξής) της Χειρουργικής Κλινικής του ίδιου νοσοκομείου. Το 1940 κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων αλλά και στο μέτωπο, σε μία προσπάθεια διάσωσης περισσοτέρων τραυματιών από έμπειρους χειρουργούς. Ήταν τακτικό μέλος ελληνικών και ξένων ιατρικών εταιρειών, ιδίως χειρουργικών και ουρολογικών.
Πολιτική
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Ενωτικό Κόμμα (1950-1951), με τον Ελληνικό Συναγερμό (1951-1956) και με την Ε.Ρ.Ε. (1956-1964). Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας (6 Οκτωβρίου 1955-29 Φεβρουαρίου 1956). Συντέλεσε στη δημιουργία της κοινωνικής ασφάλισης αγροτών, ίδρυσε το Αντικαρκινικό νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» καθώς και το Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο "ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ".
Παραπομπές
3.Εκπομπή Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου Γεώργιος Κατσαφάδος: 1960 Η Κοινωνική Ασφάλιση των Αγροτών
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενωτικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Μιτοχονδριακή Εύα
Στον τομέα της γενετικής ο όρος Μιτοχονδριακή Εύα αναφέρεται στον πιο πρόσφατο κοινό μητρογραμμικό πρόγονο, από τον οποίο κατάγονται όλοι οι άνθρωποι. Περνώντας από μητέρα σε παιδί, το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA), σε κάθε ζωντανό άτομο, κατάγεται απευθείας από το δικό της. Η μιτοχονδριακή Εύα είναι το θηλυκό αντίστοιχο του Υ-Χρωμοσωμικού Αδάμ, ο πιο πρόσφατος κοινός μας πρόγονος της πατρικής γραμμής, αν και έζησαν με διαφορά χιλιάδων χρόνων μεταξύ τους.
Η μιτοχονδριακή Εύα γενικά υπολογίζεται να έζησε 200.000 χρόνια πριν, πιθανότατα στην Ανατολική Αφρική, όταν ο σύγχρονος άνθρωπος Homo sapiens sapiens  αναπτυσσόταν ως είδος ξεχωριστό από τα υπόλοιπα ανθρώπινα είδη.
Η μιτοχονδριακή Εύα έζησε πολύ νωρίτερα από τη μετανάστευση εκτός Αφρικής, η οποία πιστεύεται ότι έλαβε μέρος ανάμεσα στα 95.000 και 45.000 χρόνια πριν. Η χρονολόγηση της "Εύας" ήταν ένα χτύπημα στην υπόθεση πολλαπλής καταγωγής του σύγχρονου ανθρώπου και μια ώθηση στην υπόθεση ότι οι άνθρωποι προήλθαν σχετικά πρόσφατα από την Αφρική και επεκτάθηκαν από εκεί, αντικαθιστώντας πιο "αρχαϊκούς" ανθρώπινους πληθυσμούς, όπως οι Νεάντερταλ. Ως αποτέλεσμα, η τελευταία υπόθεση τώρα είναι η κυρίαρχη.
Γυναικεία και μιτοχονδριακή καταγωγή
Χωρίς δείγμα DNA, δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί το πλήρες γονιδίωμα ενός ατόμου που πέθανε πριν από πολύ καιρό. Αναλύοντας το DNA των απογόνων, όμως,μπορούν να εκτιμηθούν κομμάτια του προγονικού DNA από τους επιστήμονες. Το Μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) και το Υ χρωμόσωμα χρησιμοποιούνται ευρέως για να εντοπιστεί η καταγωγή με αυτόν τον τρόπο. Το mtDNA γενικά περνάει χωρίς επιμείξεις από τις μητέρες στα παιδιά και των δύο φύλων, κατά μήκος της μητρική γραμμής. Η μητρική καταγωγή πηγαίνει πίσω στις μητέρες μας, στις μητέρες τους, μέχρι τη σύγκλιση όλων των θηλυκών γραμμών καταγωγής.
Οι κλάδοι ταυτοποιούνται με έναν ή περισσότερους δείκτες, οι οποίοι δίνουν στο μιτοχονδριακό DNA μία "υπογραφή" ή έναν "απλότυπο". Ο κάθε δείκτης είναι ένα ζεύγος βάσεων DNA, που προέκυψε από μια μονονουκλεοτιδική μετάλλαξη. Οι επιστήμονες κατατάσσουν τα αποτελέσματα από το μιτοχονδριακό DNA σε περισσότερο ή λιγότερο σχετικές ομάδες, με περισσότερους ή λιγότερους κοινούς προγόνους. Αυτό οδηγεί στην κατασκευή ενός οικογενειακού δέντρου DNA, στο οποίο οι κοινοί μας πρόγονοι όπως η Μιτοχονδριακή Εύα βρίσκονται στα σημεία διακλαδώσεων. Οι μεγάλοι κλάδοι λέγεται ότι ορίζουν μια απλοομάδα, και οι μεγαλύτεροι κλάδοι που περιέχουν πολλές απλοομάδες καλούνται "μακρο-απλοομάδες".
Ο μιτοχονδριακός κλάδος τον οποίο ορίζει η Μιτοχονδριακή Εύα είναι το ίδιο το είδος "Homo sapiens sapiens", ή τουλάχιστον ο σύγχρονος πληθυσμός, που υπάρχει τώρα. Παλαιότερες Εύες μπορούν επίσης να οριστούν εκτός του είδους, για παράδειγμα, μία που θα ήταν κοινός πρόγονος και για τη σύγχρονη ανθρωπότητα και για τους Νεάντερταλ, ή ακόμα πιο πίσω, μία "Εύα" πρόγονος σε όλα τα μέλη του γένους Homo και των χιμπαντζήδων του γένους Pan. Σύμφωνα με τη σύγχρονη ονοματολογία η απλοομάδα της Μιτοχονδριακής Εύας ήταν μέσα στην μακρο-απλοομάδα L, γιατί αυτή η μακρο-απλοομάδα περιέχει όλες τις ανθρώπινες μιτοχονδιακές γραμμές που έχουν επιβιώσει ως σήμερα.
Οι διαφορές του μιτοχονδριακού DNA ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους μπορεί να χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να υπολογιστεί ο χρόνος πίσω σε έναν κοινό πρόγονο, όπως η Μιτοχονδριακή Εύα. Αυτό συμβαίνει γιατί, πάνω σε οποιαδήποτε γραμμή καταγωγής, το μιτοχονδριακό DNA συσσωρεύει μεταλλάξεις με ρυθμό περίπου μία κάθε 3.500 χρόνια. . Συγκεκριμένος αριθμός αυτών των εναλλαγών θα επιβιώσουν μέχρι τους σύγχρονους καιρούς και θα γίνουν αναγνωρίσιμες ως ξεχωριστές γραμμές καταγωγής. Την ίδια στιγμή μερικοί κλάδοι, συμπεριλαμβανομένου και μερικών πολύ παλαιών, εξαφανίζονται όταν το τελευταίο οικογενειακό μέλος σε έναν ξεχωριστό κλάδο δεν έχει κόρες.
Η μιτοχονδριακή Εύα είναι η πιο πρόσφατη κοινή πρόγονος της μητρικής γραμμής όλων των σύγχρονων ανθρώπων. Ο πιο πρόσφατος κοινός μας πρόγονος της μητρικής γραμμής είναι η πιο πρόσφατη μητέρα που έχει περισσότερες από μία κόρες με ζώντες απόγονους σήμερα. Ο αριθμός των μεταλλάξεων, που μπορούν να βρεθούν και ξεχωρίζουν τους σύγχρονους ανθρώπους καθορίζεται από δύο κριτήρια: πρώτα και πιο προφανώς, ο χρόνος πίσω σε αυτή, αλλά δεύτερον και λιγότερο προφανές οι ποικίλοι ρυθμοί με τους οποίους δημιουργούνται νέοι κλάδοι και εξαφανίζονται παλαιοί. Κοιτώντας τον αριθμό των διαφορετικών κλάδων σε αυτό το οικογενειακό δέντρο, και σε ποιες γεωγραφικές περιοχές υπάρχει η μεγαλύτερη ποικιλία των λιγότερο συσχετίσιμων κλάδων, μπορεί να προταθεί η περιοχή στην οποία ζούσε η Εύα.
Η ημερομηνία την οποία ζούσε η Εύα υπολογίζεται, βρίσκοντας τον πιο πρόσφατο κοινό πρόγονο ενός δείγματος γραμμών mtDNA. Το 1980 ο Brown πρότεινε πρώτος ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν έναν κοινό μιτοχονδριακό πρόγονο, που μπορεί να έζησε 140-280 χιλιάδες χρόνια πριν.
Όχι η μοναδική γυναίκα
Μία από της λάθος αντιλήψεις για τη Μιτοχονδριακή Εύα είναι ότι αφού όλες οι γυναίκες που ζουν σήμερα κατάγονται με μια ευθεία γραμμή από αυτή, ότι ήταν η μοναδική γυναίκα του καιρού της. Παρόλα αυτά οι μελέτες του πυρηνικού DNA δείχνουν ότι ο πληθυσμός των ανθρώπων δεν έπεσε ποτέ κάτω από μερικές δεκάδες χιλιάδες. Υπήρχαν πολλές άλλες γυναίκες τον καιρό της Εύας, με ζωντανούς απογόνους σήμερα, αλλά κάπου στις γραμμές των απογόνων τους υπάρχει τουλάχιστον ένας άνδρας (και οι άνδρες δεν περνούν το μιτοχονδριακό DNA της μητέρας τους στα παιδιά τους). Αντιθέτως, οι γραμμές των απογόνων της Εύας περιλαμβάνουν έναν απόγονο σε κάθε άτομο, κατευθείαν από τη μητρική γραμμή.
Δεν ζούσε την εποχή του Αδάμ
Κάποιες φορές η μιτοχονδριακή Εύα πιστεύεται ότι ζούσε τον ίδιο καιρό με τον Υ-Χρωμοσωμικό Αδάμ, ή ακόμα ότι τον συνάντησε και έκανε παιδιά μαζί του. Όπως η "Εύα", έτσι και ο "Αδάμ" μάλλον έζησε στην Αφρική, αλλά η Εύα έζησε πολύ νωρίτερα από τον Αδάμ - ίσως 50.000 με 80.000 χρόνια νωρίτερα - λόγω της μεγαλύτερης ποικιλίας στην αντρική γονιμότητα.
Δεν είναι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος όλων των ανθρώπων
Η Μιτοχονδριακή Εύα είναι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος της μητρικής γραμμής, όχι ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος. Επειδή το mtDNA κληρονομείται από τη μητέρα και ο ανασυνδυασμός είναι είτε σπάνιος ή απών, είναι σχετικά εύκολο να εντοπιστεί η προγονική γραμμή πίσω στον κοινό πρόγονο. Παρόλα αυτά, αυτός ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος ισχύει μόνο όταν γίνεται λόγος για μιτοχονδριακό DNA. Μία σχετική αλληλουχία από το νεότερο προς το παλιότερο μπορεί να περιλάβει σημαντικά σημεία στην προγονική ιστορία των σύγχρονων ανθρώπινων πληθυσμών:
Σημαία της Λιμβουργίας (Ολλανδία)
thumb|200px|right|Η σημαία της Λιμβουργίας thumb|Η σημαία του δουκάτου της Λιμβουργίας (1839-1866), το οποίο κάλυπτε το σύνολο σχεδόν της έκτασης της σημερινής επαρχίας Η σημαία της Λιμβουργίας καθιερώθηκε στις 28 Ιουνίου του 1953. Η μπλε λωρίδα στο κέντρο συμβολίζει τον ποταμό Μεύση που διασχίζει την επαρχία.
Μιτοχονδριακή Εύα
Επιπτώσεις της χρονολόγησης και τοποθέτησης της "Εύας"
Οι πρώτες έρευνες, που υποδεικνύουν έναν πρόσφατο κοινό πρόγονο των ανθρώπων στην Αφρική, ήρθαν σε μια εποχή που μία θεωρία για την ανθρώπινη εξέλιξη, γνωστή ως "Θεωρία Πολυτοπικής Εξέλιξης", ήταν δημοφιλής ανάμεσα σε κορυφαίους παλαιοανθρωπολόγους (π.χ. Milford Wolpoff). Η ώθηση για αυτή την θεωρία προέρχεται από την πεποίθηση, ότι οι άνθρωποι πρωτοέφυγαν από την Αφρική πριν από δύο εκατομμύρια χρόνια και επεκτάθηκαν παγκόσμια. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν παρόμοιοι με τους σύγχρονους ανθρώπους με πολλούς τρόπους. Άλλες προκαταλήψεις έβρισκαν ότι το χρονικό διάστημα μεταξύ του "homo erectus" και του σύγχρονου "homo sapiens", ήταν πολύ σύντομο για να επιτρέψει την εμφάνιση ακόμα ενός είδους, και πολλοί συγγραφείς σκέφτηκαν την εξέλιξη κατά τόπους από τις αρχαϊκές μορφές στις σύγχρονες. Ως συμπέρασμα, η εύρεση ενός πρόσφατου μητρογραμμικού πρόγονου όλων των ανθρώπων στην Αφρική δημιούργησε εκτεταμένη διαμάχη. Για πάνω από μια δεκαετία η Πολυτοπική Θεωρία υπαναχωρούσε μπροστά στις θεωρίες φυλετικής ανάμειξης, σαν αυτές που πρότεινε ο Eric Trinkhaus, μέχρι τις πιο πρόσφατες θεωρίες "της πρόσφατης αφρικανικής καταγωγής".
Σημαία της Λιμβουργίας (Ολλανδία)
Στην πλευρά του ιστού υπάρχει ένας λέοντας με στέμα που παραπέμπει στο Δουκάτο της Λιμβουργίας.Η σημαία αυτή έχει άσπρο, κίτρινο και μπλε χρώμα.
Μιτοχονδριακή Εύα
Επιπτώσεις της χρονολόγησης και τοποθέτησης της "Εύας"
Η αυστηρή διαμάχη ανάμεσα στις θεωρίες "Εξ Αφρικής" και "Πολυτοπική Εξέλιξη" περιστράφηκε γύρω από το που θα ήταν το καλύτερο να τοποθετηθούν οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι στις εξελικτικές χρονικές κλίμακες.
Σημαία της Λιμβουργίας (Ολλανδία)
Αυτή η σημαία δεν χρησιμοποιείται στην Βελγική Λιμβουργία, η οποία έχει την δικιά της, διαφορετική σημαία.
Μιτοχονδριακή Εύα
Επιπτώσεις της χρονολόγησης και τοποθέτησης της "Εύας"
Η τοποθέτηση των Cann,Stoneking,Wilson το 1987 ενός μικρού σχετικά πληθυσμού ανθρώπων στην υπο-σαχάρια Αφρική, έδωσε αισθητή υποστήριξη στην πρόσφατη θεωρία 'Εξ Αφρικής". Η τωρινή αντίληψη θεωρεί αριθμό επιτυχώς αναπαραγωγούμενων ατόμων ανάμεσα στα 1.500 και 16.000 (σύνολο 4.500 με 48.000) εντός της Τανζανίας και στις εγγύτερες περιοχές. Αργότερα ο Tishkoff χρησιμοποιώντας δεδομένα από πολλές τοποθεσίες υπολόγισε ως τόπο καταγωγής την περιοχή ανάμεσα στην Αγκόλα και στη Ναμίμπια, κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό (αν και αυτή η περιοχή έχει φτωχό γενετικό προσδιορισμό), ενώ οι Behar et al. (2008) τοποθετούν έναν προγονικό πληθυσμό στην Αιθιοπία. Αυτές οι γνώμες υποδεικνύουν μια υποσαχάρια καταγωγή. Πιο πρόσφατες πηγές πάνω στις γλώσσες και στον φαινότυπο των Πυγμαίων, δείχνουν ότι τα L0 και L1 υπάρχουν σε Πυγμαίους, που μιλούν γλώσσες με κλικ, από την ΝΑ μέχρι την Κεντρική και Δυτική Αφρική, επομένως εξηγείται η γενετική πολυμορφία σε αυτές τις περιοχές. Τέλος, πιο πολλές πρόσφατες έρευνες τείνουν να σπρώξουν το λίκνο της ανθρωπότητας πιο πολύ προς τη Νότια ή την Ανατολική Αφρική.
Ως προς μία έκταση οι έρευνες έχουν ήδη αποκαλύψει, ότι η παρουσία του αρχαϊκού homo sapiens στην Νοτιοδυτική Αφρική (Jebel Irhoud) δεν ήταν πιθανώς μέρος της συνέχειας του σύγχρονου ανθρώπινου πληθυσμού. Επιπρόσθετα, τα παλαιότερα απομεινάρια στα Skhul και Qafzeh δεν είναι μάλλον μέρος του συγκεκριμένου ανθρώπινου πληθυσμού, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι επεκτάθηκαν στην περιοχή, όχι νωρίτερα από 90.000 πριν. Ο Tishkoff λέει ότι οι άνθρωποι μπορεί να έχουν μεταναστεύσει στη Μέση Ανατολή, αλλά αυτή η αποικία δεν προχώρησε στην ΝΔ Ασία. Καλύτερα προσδιορισμένος είναι ο γενετικός διαχωρισμός ανάμεσα στους Νεάρντεταλ, του Homo floresiensis, του ανθρώπου της Ιάβας και του ανθρώπου του Πεκίνου. Το 1999 οι Krings et al. εξουδετέρωσαν προβλήματα με το "μοριακό ρολόι" που είχαν βρεθεί από τον Nei, 1992 όταν ανακαλύφθηκε ότι η αλληλουχία του mtDNA για την ίδια περιοχή ήταν ουσιωδώς διαφορετική από αυτή του πιο πρόσφατου κοινού προγόνου, σχετική με κάθε ανθρώπινη αλληλουχία. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 6 πλήρη μιτοχονδριακά γονιδιώματα Νεάρντεταλ, με το κάθε ένα να υπάγεται σε ένα γενετικό σύμπλεγμα λιγότερο διαφοροποιημένο από τα αντίστοιχα ανθρώπινα. Από όλα τα μη αφρικανικά ανθρωποειδή οι αρχαϊκοί ευρωπαίοι μοιάζουν πιο πολύ με τους ανθρώπους υποδεικνόντας έναν μεγαλύτερο γενετικό διαχωρισμό από τα άλλα ανθρωποειδή.
Αφού η πολυτοποπική υπόθεση περιστράφηκε γύρω από την πεποίθηση ότι οι τοπικοί ανθρώπινοι πληθυσμοί εξελίχθηκαν επί τόπου σε διάφορες περιοχές ( Στην Ευρώπη οι Νεάρντεταλ, στην Ασία ο Homo Erectus στους Ανατολικοασιάτες, στην Αυστραλία: Οι Erectus της Σουμάτρας στους γηγενείς Αυστραλούς), αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μια καθαρή πολυτοπική θεωρία δεν μπορούσε να εξηγήσει ένα σημαντικό γενετικό δείκτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετική των πληθυσμών Κατηγορία:Φυλογενετική Κατηγορία:Βιολογία του φύλου
Κονσταντίν Μπατιούσκοφ
Ο Κονσταντίν Νικολάεβιτς Μπατιούσκοφ (ρωσικά: Константи́н Никола́евич Ба́тюшков) ( 18 Μαΐου [στο Γ. Η. 29 Μαΐου] 1787, κοντά στη Βόλογκντα - 7 Ιουλίου [στο Γ. Η. 19 Ιουλίου] 1855, Βόλογκντα) ήταν Ρώσος ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής της ρομαντικής εποχής. Έλαβε μέρος στον πόλεμο κατά της Γαλλικής εισβολής στη Ρωσία και αργότερα υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα, περνώντας μια εκτεταμένη περίοδο το 1818 και το 1819 ως ακόλουθος στη Ρωσική Πρεσβεία στη Νάπολη.
Πάσχοντας από ψυχική ασθένεια, ταξίδεψε στο εξωτερικό για θεραπεία, η οποία δεν επιτεύχθηκε ποτέ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κονσταντίν Μπατιούσκοφ κατάγονταν από παλιά οικογένεια ευγενών και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο οικογενειακό κτήμα κοντά στην πόλη Βόλογκντα. Σε ηλικία επτά ετών έχασε τη μητέρα του, που έπασχε από νευρικό κλονισμό, μια ασθένεια από την οποία υπέφερε και ο ίδιος, καθώς και την αδελφή του Αλεξάνδρα.
Από το 1797 έως το 1800 έμεινε στην στην Αγία Πετρούπολη σε ιδιωτικό οικοτροφείο και σπούδασε σε ένα ακριβό σχολείο για παιδιά καλών οικογενειών. Στα δεκαέξι του, παρακολούθησε μαθήματα ρωσικής και γαλλικής λογοτεχνίας. Υπό την επιρροή του θείου του, κόμη Μιχαήλ Μουράβιεφ, άρχισε να μελετά βαθύτερα τους κλασικούς της ελληνικής και λατινικής λογοτεχνίας και παθιάστηκε με τον Τίβουλλο και τον Οράτιο. Άρχισε επίσης να τελειοποιεί το δικό του ύφος.
Το 1808 πήρε μέρος στον πόλεμο κατά της Σουηδίας, στη συνέχεια παραιτήθηκε από το στρατό και αποσύρθηκε στα κτήματά του στο Χαντάνοβο, στο Κυβερνείο του Νόβγκοροντ. Έγινε όλο και πιο επιρρεπής σε κρίσεις άγχους. μικρογραφία|Πορτρέτο του 1815 Το 1809 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα όπου χάρη στο οικογενειακό του όνομα, το ταλέντο και την εξυπνάδα του πλησίασε τους κύκλους που σύχναζε ο Βασίλι Πούσκιν (1766-1830), ποιητής και θείος του διάσημου συγγραφέα Αλεξάντερ Πούσκιν, και γνώρισε τον πρίγκιπα Πιοτρ Βιάζεμσκι (1792-1878), τον Νικολάι Καραμζίν (1766-1826), ιστορικό που θαύμαζε, και τον μεγάλο Ρώσο ρομαντικό ποιητή Βασίλι Ζουκόφσκι. Πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στη Μόσχα, με μικρές παραμονές στο Χαντάνοβο.
Το 1812, προσλήφθηκε στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Αγίας Πετρούπολης. Ήταν η εποχή της Γαλλικής εισβολής στη Ρωσία και ο Ναπολέων πλησίαζε τη Μόσχα. Ο Μπατιούσκοφ επιστρατεύτηκε ξανά ως επιτελάρχης του στρατηγού Νικολάι Ραγέφσκι και ακολούθησε τα ρωσικά στρατεύματα στη νίκη τους στο Παρίσι. Αυτή η παραμονή είχε σημαντική επιρροή για τον ποιητή. Γνώρισε τη γερμανική λογοτεχνία και επισκέφτηκε τα μουσεία του Παρισιού. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αγγλία και τη Σουηδία και επέστρεψε στη Ρωσία.
Μετά από λίγους μήνες παραμονής στη Μόσχα, επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη, όπου γνώρισε τη λογοτεχνική ομάδα Αρζαμάς, που είχε φιλελεύθερο προσανατολισμό και ήταν ανοιχτή στον ρομαντισμό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, στοχεύοντας στον εκσυγχρονισμό της ρωσικής λογοτεχνικής γλώσσας.
Το 1816-1817 δημοσίευσε το βιβλίο του Πειράματα σε στίχους και πεζογραφία. Το 1818, διορίστηκε ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας στη Νάπολη και πραγματοποίησε το όνειρό του να γνωρίσει την Ιταλία. Αλλά το 1821, όλο και πιο καταθλιπτικός, έφυγε από την Ιταλία.
Παράνοια και θάνατος
μικρογραφία|Πορτρέτο του 1815 Από το 1822 η κατάστασή του επιδεινώθηκε και εμφανίστηκαν συμπτώματα διωκτικής μανίας. Έκαψε τα βιβλία του και τρεις φορές έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Τον Απρίλιο του 1824 έγραψε μια εντελώς τρελή επιστολή στον Αυτοκράτορα με αίτημα να μπει σε μοναστήρι. Μετά από μια συζήτηση με τον Ζουκόφσκι, ο Αλέξανδρος Α' αποφάσισε να στείλει τον άτυχο συγγραφέα για θεραπεία με κρατικά έξοδα. Από το 1824 έως το 1828 ο Μπατιούσκοφ πήγε για θεραπεία στη Σαξονία, από το 1828 έως το 1833 στη Μόσχα. Το 1833 εμφάνισε σημάδια παραφροσύνης και εγκαταστάθηκε στην πόλη Βόλογκντα όπου παρέμενε περιορισμένος στο σπίτι του για 32 χρόνια. Πέθανε από τύφο στη Βόλογκντα το 1855. Ενταφιάσθηκε στο μοναστήρι Σπάσο-Πριλούτσκι, όπου υπάρχει ακόμη ο τάφος του.
Λογοτεχνικό έργο
Ο Μπατιούσκοφ συγκαταλέγεται στους σημαντικούς Ρώσους συγγραφείς όσον αφορά τη γλωσσική ανάπτυξη. Εισήγαγε στην ποίηση «τελειότητα, καθαρότητα έκφρασης, αρμονία στο ύφος, ευελιξία, ομαλότητα», μετέφρασε τον Τίβουλλο, τον Πετράρχη, τον Τορκουάτο Τάσσο κ.λπ. και έδωσε στη ρωσική γλώσσα μια αδιανόητη μέχρι τότε ευφωνία. Το λογοτεχνικό του έργο (που συγκεντρώθηκε στην Πετρούπολη το 1850) αποτελείται από ελεγείες, επιστολές, αφηγηματικά ποιήματα και τραγούδια.
Υπό την επίδραση των εντυπώσεων του πολέμου του 1812, της καταστροφής της Μόσχας και προσωπικών του ανατροπών, ο Μπατιούσκοφ βίωσε μια πνευματική κρίση: απογοήτευση από τις ιδέες της φιλοσοφίας του Διαφωτισμού και ανάπτυξη θρησκευτικών συναισθημάτων. Η ποίησή του παίρνει όλο και περισσότερους μελαγχολικούς τόνους, τελειώνοντας με τη ζοφερή Ρήση του Μελχισεδέκ (1821). Τα καλύτερα ποιήματά του περιλαμβάνουν Το πνεύμα μου (1815), Ταυρίδα (1817), Ο θάνατος του Τάσο (1817), μια από τις πιο όμορφες ελεγείες του όπου προφητεύει τη μοίρα του. Σε πεζογραφία έγραψε δοκίμια, άρθρα για τη λογοτεχνία και την τέχνη. Η λογοτεχνική δραστηριότητα του ποιητή κάλυψε μόνο μια περίοδο έντεκα ετών (1810-21).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Πακιστάν (αποσαφήνιση)
Ο όρος Πακιστάν μπορεί να αναφέρεται σε:
Σημαία του Χέλντερλαντ
thumb|right|250px|Σημαία του Χέλντερλαντ thumb|150px|right|Ο θυρεός της κομητείας Χέλρε Η σημαία του Χέλντερλαντ αποτελείται από τρεις λωρίδες ίσου μεγέθους. Τα χρώματά της (μπλε, κίτρινο και μαύρο), βασίζονται στα χρώματα της κομητείας Χέλρε. Η σημαία καθιερώθηκε επίσημα στις 15 Απριλίου του 1953.
Ωγ
Ο Ωγ είναι Βιβλικός γίγαντας που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, του οποίου το ύψος έφθανε τους κέδρους.
Ο Ωγ ήταν βασιλιάς των Βαναναίων που κατοικούσαν τη Χώρα Βασάν της Παλαιστίνης. Οι Ισραηλίτες, σύμφωνα με τις παραδόσεις τους, μετά την έξοδό τους από την Αίγυπτο έφθασαν στη περιοχή Βασάν, όπου και άρχισαν τις αιφνίδιες επιδρομές. Στην προσπάθειά του ο Ωγ να τους αντιμετωπίσει νικήθηκε και φονεύθηκε στην πόλη Εσδραΐν. Τη δε χώρα του Ωγ, που αποτελούσαν εξήντα πόλεις, μετά τη κατάληψή τους ο Μωυσής τις παραχώρησε στη μισή φυλή του Μανασσή (γιου του Ιωσήφ).
Φαινόμενο Ντόμινο
Ένα Φαινόμενο Ντόμινο (αγγλικά: Domino Effect) ή αλυσιδωτή αντίδραση είναι το σωρευτικό αποτέλεσμα που παράγεται όταν ένα γεγονός εκκινεί μια αλυσίδα παρόμοιων γεγονότων. Ο όρος είναι γνωστός ως μια μηχανική επίδραση και χρησιμοποιείται ως μια αναλογία σε μία πτώση σειρά του ντόμινο. Αναφέρεται συνήθως σε μια συνδεδεμένη ακολουθία γεγονότων όπου ο χρόνος μεταξύ διαδοχικών γεγονότων είναι σχετικά μικρός. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυριολεκτικά (μια παρατηρούμενη σειρά πραγματικών συγκρούσεων) ή μεταφορικά (αιτιώδεις σχέσεις σε συστήματα όπως η παγκόσμια χρηματοδότηση ή η πολιτική). Ο όρος «αποτέλεσμα του ντόμινο» χρησιμοποιείται τόσο για να υποδηλώσει ότι ένα συμβάν ότι είναι αναπόφευκτο ή πολύ πιθανό (όπως έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει), και αντίστροφα για να υπονοήσει ότι ένα συμβάν είναι αδύνατο ή πολύ απίθανο (το ένα ντόμινο αριστερά στέκεται).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινόμενα
Στρατηγίς Ματζικέρτ
μικρογραφία|Τα Βυζαντινά θέματα το 1025 Η Στρατηγίς Ματζικέρτ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν μικρό σε έκταση Θέμα, γι΄ αυτό λεγόταν Στρατηγίς, και περιλάμβανε την πόλη του Ματζικέρτ και τα περίχωρα της.
Γνωστοί διοικητές της Στρατηγίδος ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Στρατηγίς Τζιλιάπετρ
Η Στρατηγίς Τζιλιάπετρ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν μικρό σε έκταση Θέμα, γι΄ αυτό λεγόταν Στρατηγίς, και περιλάμβανε την πόλη της Τζιλιάπετρ και τα περίχωρα της.
Δημιουργήθηκε τον 10ο αιώνα αφού από κλεισούρα μετατράπηκε σε στρατηγίς, διατηρήθηκε έως τον 11ο αιώνα όταν πιθανότατα προσαρτήθηκε στο Θέμα Ιβηρίας ή στο Κατεπανάτο Μεγάλης Αρμενίας και Ιβηρίας.
Γνωστοί διοικητές της Στρατηγίδος ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Χαλυβουργία Ελλάδος Α.Ε.
Η Χαλυβουργία Ελλάδος είναι ελληνική χαλυβουργία η οποία εδρεύει στην Κηφισιά. Προέκυψε το 2006 από τη συγχώνευση 2 μεγάλων χαλυβουργιών την Ελληνική Χαλυβουργία ΑΕ και Χαλυβουργία Θεσσαλίας ΑΣΕΕ. Η εταιρεία είναι η 2η μεγαλύτερη μη εισηγμένη εταιρεία με πωλήσεις στην Ελλάδα.
Ιστορία
Η πρώτη ελληνική βιομηχανία χάλυβα, που έφερε τον τίτλο «Ελληνική Χαλυβουργία», ιδρύθηκε από την οικογένεια Σταύρου Σαλαπάτα στην οδό Πειραιώς στην Αθήνα το 1937, ο οποίος προηγουμένως είχε ιδρύσει την εταιρεία «Ελληνικά Συρματουργεία» (1932). Το 1951, το εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας μετακόμισε στον Ασπρόπυργο Αττικής, και συνέχισε να λειτουργεί έως το 2014 ως μία από τις δύο μονάδες της Χαλυβουργίας Ελλάδος με ετήσια παραγωγική δυναμικότητα 400.000 τόνους χάλυβα από ανάτηξη παλαιοσιδήρου.
Το 1963, η οικογένεια Μάνεση ίδρυσε την «Χαλυβουργία Βόλου», η οποία το 1974 μετονομάστηκε σε «Θεσσαλική Χαλυβουργία». Οι εγκαταστάσεις της «Θεσσαλικής Χαλυβουργίας» περιλαμβάνουν χαλυβουργείο στο Βελεστίνο Μαγνησίας ετήσιας δυναμικότητας 700.000 τόνων χάλυβα από ανάτηξη παλαιοσιδήρου και ελασματουργείο στη Βιομηχανική Ζώνη Βόλου. Διαγράφοντας μια σταθερά ανοδική πορεία και θέτοντας συνεχώς νέα πρότυπα κατασκευαστικής υπεροχής, η εταιρία συμμετέχει στην υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής. Με σίδερά της κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο μέρος της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου.
Το 2006, η «Θεσσαλική Χαλυβουργία» εξαγόρασε την «Ελληνική Χαλυβουργία» και ο νέος όμιλος ονομάσθηκε «Χαλυβουργία Ελλάδος».
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Destruction (συγκρότημα)
Οι Destruction είναι γερμανικό Thrash metal συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1982. Από τότε έχουν κυκλοφορήσει δώδεκα στούντιο άλμπουμ και θεωρούνται ένα από τα τρία μεγάλα ονόματα του τευτονικού thrash metal μαζί με τους Sodom και τους Kreator.
Η περίοδος της ακμής
Οι Destruction σχηματίστηκαν το 1982 με την ονομασία Knight of Demon από τον μπασίστα και τραγουδιστή Μάρσελ Σίρμερ (Schmier), τον κιθαρίστα Μάικ Σίφρινγκερ και το ντράμερ Τόμι Σάντμαν. Λίγο αργότερα άλλαξαν το όνομα τους σε Destruction και ηχογράφησαν τα ντέμο "Speed Kills" και "Bestial Invasion of Hell", τα οποία οδήγησαν την δισκογραφική εταιρεία "Steamhammer" να τους προτείνει συμβόλαιο συνεργασίας, για να κυκλοφορήσουν το ΕΡ "Sentence of Death", στις 10 Νοεμβρίου 1984.
Το Μάιο του 1985 κυκλοφόρησε το πρώτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Infernal Overkill", για την προώθηση του οποίου περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Slayer, οι οποίοι βρισκόταν στην περιοδεία του "Hell Awaits", ενώ εμφανίστηκαν και στο φεστιβάλ "World War III", στο Μόντρεαλ του Καναδά.
Το 1986, είχαν ήδη καθιερωθεί ως ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του είδους και συνέχισαν να περιοδεύουν στην Ευρώπη, ενώ τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς κυκλοφόρησε το "Eternal Devastation". Για να προωθήσουν το νέο τους άλμπουμ, οι Destruction περιόδευσαν ως πρώτο όνομα μαζί με τους Kreator και τους Rage.
Μετά την προσθήκη του δεύτερου κιθαρίστα Χάρι Γουίλκενς και την ένταξη του ντράμερ Όλιβερ Κάιζερ, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Mad Butcher" το καλοκαίρι του 1987 με την διασκευή στο "The Damned" των Plasmatics, για να ακολουθήσει περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Λατινική Αμερική και τη Νότια Ευρώπη. Το Δεκέμβριο του 1987, κυκλοφόρησαν το "Release from Agony" σε παραγωγή του Κάλε Τραπ, ενώ την πρωτοχρονιά του 1989 ακολούθησε το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Without Sense". Οι Destruction περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Motörhead, για να συνεχίσουν με μία τρίμηνη αμερικάνικη περιοδεία και να επιστρέψουν στην Βρετανία ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Celtic Frost.
Neo-Destruction
Κατά τις ηχογραφήσεις του "Cracked Brain", αποχώρησε από το συγκρότημα ο Σίρμερ για να έλθει στη θέση του ο Αντρέ Γκρίντερ μόνο για τις ηχογραφήσεις του συγκεκριμένου δίσκου. Τελικά, τα φωνητικά ανέλαβε ο Τόμας Ρόζενμερκελ, τη δεύτερη κιθάρα ο Μάικλ Πιράνιο και το μπάσο ο Κρίστιαν Ένγκλερ. Το συγκρότημα πέρασε σε μία περίοδο κατά την οποία χαρακτηριζόταν ως "Neo-Destruction". Υπέγραψαν στην δισκογραφική εταιρεία "Brain Butcher" και κυκλοφόρησαν τα ΕΡ "Destruction" και "Them Not Me" απομακρυνόμενοι από το thrash metal του παρελθόντος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον δίσκο "The Least Successful Human Cannonball".
Επανένωση με τον Schmier
200px|thumb|Οι Destruction στο φεστιβάλ του Wacken το 2007 Το 1999, επέστρεψε στο συγκρότημα ο Σίρμερ, ενώ ο Σβεν Βόρμαν ανέλαβε τα τύμπανα. Οι Destruction κυκλοφόρησαν το "All Hell Breaks Loose" τον Απρίλιο του 2000, ανεβαίνοντας στο # 67 των γερμανικών τσαρτ και συμμετέχοντας στο "Nuclear Blast Festival" με τους Hypocrisy, Kataklysm, Crematory και Raise Hell.
Τον Σεπτέμβριο του 2001 κυκλοφόρησαν το "The Antichrist", με προβλήματα παραγωγής όταν μία συγκεκριμένη παρτίδα αντιτύπων βρέθηκε να έχει λανθασμένα τοποθετημένη την σειρά των τραγουδιών. Ο Μαρκ Ρέιν αντικατέστησε το Βόρμαν για το "Metal Discharge" του 2003, την ίδια περίοδο που ο πόλεμος του Ιράκ τους ώθησε να ηχογραφήσουν μία διασκευή στο "Fuck The U.S.A." των The Exploited. Το συγκρότημα συνέχισε με το "Inventor of Evil" το 2005, με την γκεστ συμμετοχή του Πολ Ντι Άνο στο κομμάτι "The Alliance Of Hellhoundz". Για την προώθηση του άλμπουμ περιόδευσαν στην Ευρώπη με τος Candlemass και στην Βόρεια Αμερική με το φεστιβάλ "Metal Crusaders" στο οποίο συμμετείχαν οι Kataklysm, Vader, Graveworm, κ.α..
Ακολούθησε το "D.E.V.O.L.U.T.I.O.N." τον Αύγουστο του 2008 με την συμμετοχή του Γκάρι Χολτ των Exodus και του Τζεφ Γουότερς των Annihilator. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "D.E.V.O.L.U.T.I.O.N. - 25 Years Of Total Destruction" και συνέπεσε με τον εορτασμό των 25 χρόνων από την ίδρυση του συγκροτήματος. Κατά το αμερικάνικο κομμάτι της, το συγκρότημα εμφανιζόταν με τους Krisiun και Mantic Ritual, ενώ στην Ιαπωνία έπαιζαν με τους Cephalic Carnage και Into Eternity.
Το 2009, κυκλοφόρησε το ηχογραφημένο δύο χρόνια νωρίτερα "The Curse of the Antichrist: Live in Agony", πριν ο Γουόρζινιεκ Ντράμοβιτς (Vaaver) αντικαταστήσει τον Ρέιν, με τους Destruction να κυκλοφορούν το "Day of Reckoning" το Φεβρουάριο του 2011, για να περιοδεύσουν σε όλο τον κόσμο το υπόλοιπο της χρονιάς.
Το Νοέμβριο του 2012 κυκλοφόρησε ο στούντιο δίσκος "Spiritual Genocide", με τον οποίο γιόρτασαν τα τριάντα χρόνια ύπαρξης τους, περιοδεύοντας σε Ηνωμένες Πολιτείες, Ευρώπη και Λατινική Αμερική, παίζοντας στο φεστιβάλ "Rock in Rio" το φθινόπωρο του 2013.
Το συγκρότημα επανήλθε στην δισκογραφία το 2016, αφού στις 15 Μαΐου θα κυκλοφορήσουν το άλμπουμ "Under Attack", με πρώτο κομμάτι που δημοσιεύεται να είναι το "Second to None", ενώ ακολούθησε το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο ήταν και το πρώτο βίντεο-κλιπ από τον δίσκο.
Δισκογραφία
thumb|240px|Εισιτήριο για το φεστιβάλ Heavy Sound το Μάιο του 1988, όπου οι Destruction εμφανιζόταν ως πρώτο όνομα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά thrash metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Ότμαρ Σαφνάουερ
Ο Ότμαρ Σαφνάουερ (γεν. στο Σέμλακ της Ρουμανίας στις 13 Αυγούστου του 1964) είναι Ρουμάνος μηχανικός ο οποίος ήταν ο Αγωνιστικός Διευθυντής της ομάδας Alpine F1 Team.
Πρώτα χρόνια
Ο Σαφνάουερ γεννήθηκε στο Σέμλακ της Ρουμανίας από πατέρα Αμερικανό Γερμανικής καταγωγής και μητέρα Ρουμάνα όμως σε ηλικία 7 ετών εγκαταστάθηκε στο Ντιτρόιτ. Πήρε Μπάτσελορ απ' τη Σχολή Ηλεκτρομηχανικών του Ουέιν Στέιτ Γιουνιβέρσιτι του Ντιτρόιτ προτού συμπληρώσει το μάστερ για μπίζνες και οικονομία του Πανεπιστημίου του Ντιτρόιτ.
Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Οι Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας (ΠΚΒ, αγγλικά: Sovereign Base Areas ή SBA) είναι δύο περιοχές στο νησί της Κύπρου υπό Βρετανική διαχείριση ως Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος, διοικούμενες ως Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι βάσεις κρατήθηκαν από τους Βρετανούς μετά από την ανεξαρτησία και την μετάβαση της Κύπρου από Αποικία του Στέμματος σε ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος. Το Ηνωμένο Βασίλειο απαίτησε και πέτυχε την κατοχή ενός τμήματος της Κύπρου υπό μορφή στρατιωτικών βάσεων, λόγω της στρατηγικής θέσης της Κύπρου στη Μεσόγειο Θάλασσα, προς όφελος των Βρετανικών συμφερόντων.
Οι ΠΚΒ στην Κύπρο είναι μέρος ενός δικτύου στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου σε μικρά ή απομακρυσμένα νησιά στη Μεσόγειο, στον Ατλαντικό και τον Ινδικό Ωκεανό, καθώς και σε ξένες χώρες με γεωγραφική θέση στρατηγικής σημασίας. Άλλες τέτοιες βάσεις βρίσκονται για παράδειγμα στο Γιβραλτάρ και στα νησιά Φώκλαντ.
Οι βάσεις χωρίζονται σε δύο τμήματα, στη Δυτική Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων (Western Sovereign Base Area ή WSBA) στη χερσόνησο Ακρωτήρι, η οποία περιλαμβάνει τη Φρουρά Επισκοπής, και στην Ανατολική Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων (Eastern Sovereign Base Area ή ESBA) στη Δεκέλεια, η οποία περιλαμβάνει τον Σταθμό Αγίου Νικολάου.
Πριν την εισβολή
Οι Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων δημιουργήθηκαν το 1960 από τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, με τις οποίες η Κύπρος ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βρετανική Αυτοκρατορία. Από το 1954, το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμούσε να διατηρήσει κυριαρχία πάνω σε αυτές τις περιοχές, καθώς αυτό θα εγγυόταν τη λειτουργία στρατιωτικών βάσεων στη Κύπρο, συμπεριλαμβανομένης της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας Ακρωτηρίου (RAF Akrotiri), και μιας φρουράς του Βρετανικού Στρατού. Η σημασία των βάσεων για τους Βρετανούς βασιζόταν πρώτα στη στρατηγική θέση της Κύπρου, στο Ανατολικό άκρο της Μεσογείου, κοντά στη Διώρυγα του Σουέζ και τη Μέση Ανατολή, δεύτερον στη δυνατότητα χρήσης της βάσης της RAF ως σταθμού για στρατιωτικές αεροπορικές επιχειρήσεις, και τρίτον γενικά για σκοπούς στρατιωτικής εκπαίδευσης.
thumb|right|Το ραντάρ της [[RAF στο Τρόοδος]] Από τις συμφωνίες προβλέπονται, επιπλέον των δύο στρατιωτικών βάσεων, και άλλες «διευκολύνσεις» στο υπόλοιπο έδαφος της Δημοκρατίας. Αυτές αφορούν σε χρήση του οδικού δικτύου για μετακινήσεις στρατιωτικών οχημάτων, προσωπικού και εξοπλισμού μεταξύ των δύο βάσεων, σε χώρους στους οποίους μπορούν να διεξάγονται στρατιωτικές ασκήσεις, αλλά και σε εγκατάσταση εξοπλισμού εκτός των βάσεων, όπως είναι για παράδειγμα το ραντάρ της RAF στην κορυφή του Τροόδους.
Η νομιμότητα των βάσεων στην Κύπρο έχει αμφισβητηθεί νομικά, ως προσβολή του jus cogens δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας για αυτοδιάθεση και ακεραιότητα των εδαφών της.
Για τα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, η Βρετανική κυβέρνηση υποστήριζε οικονομικά τη Δημοκρατία της Κύπρου, όπως αυτό προνοούνταν από τις Συμφωνίες, αλλά μετά τις Διακοινοτικές ταραχές 1963-64 η Βρετανία διέκοψε την υποστήριξη, ισχυριζόμενη ότι δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι οι δύο κοινότητες θα επωφελούνται εξίσου. Η Κυπριακή κυβέρνηση μέχρι σήμερα αξιώνει την καταβολή της στήριξης από το 1964 μέχρι σήμερα, παρότι μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί διεθνής δικαστική κίνηση για αυτές τις αξιώσεις. Οι εκτιμήσεις του ύψους αυτού του χρέους εκτείνονται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έως και ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Τορπέντο Κουτάισι
Η Τορπέντο Κουτάισι (γεωργιανά: ტორპედო ქუთაისი) είναι γεωργιανή επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κουτάισι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Ιδρύθηκε το 1946. Τρία χρόνια μετά κέρδισε το πρωτάθλημα της χώρας. Αγωνίζεται στο στάδιο Στάδιο Ραμάζ Σενγκέλια χωρητικότητας 14.700 θεατών.
Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Μετά την εισβολή
Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 δεν επηρέασε την κατάσταση των βάσεων, και οι Βρετανοί, παρότι ήταν μια από τις Εγγυητικές Δυνάμεις για την Δημοκρατία της Κύπρου, δεν αναμίχθηκαν στον σύντομο πόλεμο μετά την εισβολή, αθετώντας από τότε και μέχρι σήμερα τους όρους της Συνθήκης. Στους Ελληνοκύπριους που διέφευγαν από τα σημερινά κατεχόμενα εδάφη επιτράπηκε η είσοδος στη βάση της Δεκέλειας, όπου και τους παρασχέθηκε ανθρωπιστική βοήθεια. Η Τουρκική επέλαση σταμάτησε στα όρια των περιοχών των βάσεων, ώστε να αποφευχθεί η στρατιωτική διένεξη με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Τον Ιούλιο του 2001, τα σχέδια των Βρετανών για εγκατάσταση κεραιών στις βάσεις, ως μέρος της αναβάθμισης των Βρετανικών στρατιωτικών επικοινωνιακών κόμβων διεθνώς, προκάλεσαν βίαιες αντιδράσεις από τους Κύπριους, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι οι κεραίες θα έθεταν σε κίνδυνο τις ζωές των κατοίκων και θα είχαν αρνητικό αντίκτυπο στους βιότοπους των περιοχών. Η Βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε και τις δύο αυτές επιπτώσεις.
Τορπέντο Κουτάισι
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Μετά την εισβολή
Τον επόμενο χρόνο, στις 24 Σεπτεμβρίου, η Κοινή Επιτροπή Πληροφοριών της Βρετανίας συμπεριέλαβε την Κύπρο στους ενδεχόμενους στόχους που μπορούσαν να πληγούν από τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ, χρησιμοποιώντας την ως αφορμή για την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο του Ιράκ, παρότι η κυβέρνηση Μπλερ δεν ειδοποίησε για αυτό ούτε την Κυπριακή κυβέρνηση, ούτε και τους Βρετανούς που ζούσαν στο νησί.
Από την 1η Μαΐου του 2004 που η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έγινε η δεύτερη χώρα της Ευρώπης της οποίας ένα μέρος ελέγχεται από άλλο μέλος της Ένωσης (μαζί με την Ισπανία, της οποίας το Γιβραλτάρ επίσης ελέγχεται από τη Βρετανία). Αργότερα τον ίδιο χρόνο, ως μέρος του σχεδίου Ανάν για τη λύση του Κυπριακού προβλήματος, το Ηνωμένο Βασίλειο πρόσφερε την επιστροφή στη Δημοκρατία 117 τετραγωνικών χιλιομέτρων αγροτικής γης (περίπου τη μισή έκταση των βάσεων). Το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι η παραχώρηση αυτής της έκτασης δεν μειώνει τη αποτελεσματικότητα των στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο. Μετά το διπλό δημοψήφισμα από τις δύο κοινότητες, το σχέδιο απορρίφθηκε από τους Ελληνοκύπριους.
Τορπέντο Κουτάισι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γεωργίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Μετά την εισβολή
Τον Φεβρουάριο του 2008, η εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια ως προέδρου της Δημοκρατίας, προκάλεσε κάποιες ανησυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, γιατί σε προηγούμενες δηλώσεις του ο Χριστόφιας στήριξε την κατάργηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο ως μέρος της πρότασής του για την επίλυση του Κυπριακού, αποκαλώντας τη Βρετανική παρουσία στο νησί «μια αποικιοκρατική κηλίδα αίματος».
Τον Ιανουάριο του 2010, ένα άρθρο στην Βρετανική εφημερίδα Times ισχυριζόταν ότι λόγω της οικονομικής κρίσης, η Βρετανική κυβέρνηση θα αναγκαζόνταν να κάνει οικονομικές περικοπές στη στρατιωτική χρηματοδότηση, μέρος των οποίων θα ήταν η απόσυρση των τριών χιλιάδων στρατευμάτων από την Κύπρο. . Μετά από εκείνο το άρθρο, η κυβέρνηση των Εργατικών αντικαταστάθηκε στις εκλογές από αυτήν των Συντηρητικών, και το θέμα αυτό δεν αναφέρθηκε ξανά, μέχρι τα μέσα του 2011 όταν οι ταραχές στη Μέση Ανατολή υπενθύμισαν τη στρατηγική θέση των βάσεων.
Σήμερα, στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια βασίζονται περίπου 3.000 Βρετανοί στρατιώτες. Στην Ανατολική βάση, στον Σταθμό Αγίου Νικολάου, λειτουργεί ένα από τα «σημεία ακρόασης» του δικτύου πληροφοριών του Συμφώνου UKUSA, γνωστού και ως Echelon, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως «Σταθμός Υποκλοπής» με βεληνεκές σε ολόκληρο τον κόσμο.