cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Διαμαρτυρίες κατά του νικητή
Αργότερα, εμφανίστηκε ένα βίντεο που απεικονίζει την Τζαμάλα να ερμηνεύει το "1944" τέσσερις μήνες πριν από την ημερομηνία καταλληλότητας για εμπορικές κυκλοφορίες. Ωστόσο, η EBU κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "το τραγούδι ήταν επιλέξιμο για να διαγωνιστεί", αναφέροντας παλαιότερες χαλαρώσεις του κανόνα.
Άλλα βραβεία
Εκτός από το τρόπαιο του κύριου νικητή, τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν και το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ αποδόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2016. Πριν από τον διαγωνισμό πραγματοποιήθηκε και η ψηφοφορία του OGAE, "General Organisation of Eurovision Fans" ("Γενική Οργάνωση Οπαδών της Eurovision").
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν για πρώτη φορά δόθηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας, τιμώντας τα καλύτερα τραγούδια που πήραν μέρος τότε. Ιδρύθηκαν από τον Κρίστερ Μπιόρκμαν (εκπρόσωπος της Σουηδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1992,ενώ ήταν και επικεφαλής της σουηδικής αποστολής το 2013 και το 2015) και τον Ρίτσαρντ Χέρρεϊ (μέλος των Herreys που νίκησαν τον διαγωνισμό του 1984). Τα βραβεία αυτά έχουν το όνομα του πρώην διευθυντή της EBU, Μαρσέλ Μπεζανσόν και χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Οι νικητές αποκαλύφθηκαν λίγο πριν τον τελικό στις 14 Μαΐου.
OGAE
Ο OGAE ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna, στη Φινλανδία από τον Jari-Pekka Koikkalainen. Είναι ένα δίκτυο με πάνω απο 40 fan club σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση και Μη κερδοσκοπική οργάνωση. Κάθε χρόνο τα fun club ψηφίζουν τα πρώτα δέκα αγαπημένα τους τραγούδια που έχουν ψηφιστεί απο τα μέλη τους. Το 2016, το OGAE Poll ξεκίνησε στις 4 Απριλίου 2016 και τελείωσε στις 2 Μαΐου 2016. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα τελικά αποτελέσματα.
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονέμεται κάθε χρόνο στον χειρότερο/η ντυμένο/η καλλιτέχνη. Έχει πάρει καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα και έχει πάρει το όνομά του από τη βελγίδα καλλιτέχνη Barbara Dex η οποία συμμετέχει στον διαγωνισμό του 1993, η οποία τη βραδιά του διαγωνισμού, φορούσε ένα χειροποίητο φόρεμα που θεωρήθηκε ως ένα από τα χειρότερα στην ιστορία του διαγωνισμού. Μετά από 20 εκδόσεις, αυτή ήταν η τελική ψηφοφορία που διοργάνωσε η οπαδική ιστοσελίδα House of Eurovision, καθώς παρέδωσαν τα ηνία στην οπαδική ιστοσελίδα Songfestival.be λίγο μετά τον διαγωνισμό του 2016.
Εθνικοί προκριματικοί γύροι
Κάθε χώρα για να επιλέξει το τραγούδι και τον καλλιτέχνη που θα τους εκπροσωπήσει στο διαγωνισμό, προχωρεί σε μία διαδικασία, είτε εσωτερική είτε εθνική, μέσα από την οποία πολλοί καλλιτέχνες διεκδικούν την ευκαιρία να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους. Τελικά, ένας απ'αυτούς κερδίζει το εισιτήριο. Για τη φετινή Eurovision οι χώρες ακολούθησαν την εξής διαδικασία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Ευδοκία (κόρη Βαλεντινιανού Γ΄)
Η Ευδοκία ή Ευδοξία (439 - 466/474;) ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Βαλεντινιανού Γ΄ Αυτοκράτορα της Δύσης και της συζύγου του Λικινίας Ευδοξίας.
Βιογραφία
Ο πατέρας της ήταν γιος τού Κωνστάντιου Γ΄ Αυτοκράτορα της Δύσης και της Γάλλας Πλακιδίας. Η μητέρα της Λικινία Ευδοξία ήταν κόρη τού Θεοδοσίου Β΄ και της ποιήτριας Αιλίας Ευδοκίας. Αδελφή της Ευδοκίας ήταν η Πλακιδία, σύζυγος τού Ολύβριου Αυτοκράτορα της Δύσης.
Έπειτα από τη γέννηση τού Χιλδέριχου, η Ευδοκία αποσύρθηκε στην Ιερουσαλήμ, λόγω θρησκευτικών διαφορών με τον σύζυγό της, που ήταν οπαδός τού Αρειανισμού. Απεβίωσε εκεί και ετάφη στο μνημείο της μάμμης της Αιλίας Ευδοκίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ονώριχο βασιλιά των Βανδάλων της Βόρειας Αφρικής και είχε τέκνο:
Κατηγορία:Δυναστεία του Θεοδοσίου
Μάρθα Λουίζα της Νορβηγίας
Η Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα της Νορβηγίας (Νορβηγικά: Prinsesse Märtha Louise av Norge, 22 Σεπτεμβρίου 1971 -) είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναδική κόρη του βασιλιά Χάραλντ Ε΄ και της βασίλισσας Σόνια της Νορβηγίας.
Είναι τέταρτη στην γραμμή διαδοχής του Νορβηγικού θρόνου, μετά τον αδελφό της και τα ανίψια της, βρίσκεται επίσης στη σειρά διαδοχής του Βρετανικού θρόνου, ως τρισέγγονη του βασιλιά Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Πρώιμη ζωή
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1971 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ στο Όσλο, κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάραλντ και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Σόνια. Την στιγμή της γέννησής της, δεν ήταν γραμμή διαδοχής του θρόνου, επειδή μέχρι το 1990 μόνο τα αρσενικά μέλη μπορούσαν να κληρονομήσουν το νορβηγικό θρόνο (Σαλικός νόμος). Η Βάφτιση της έγινε λίγους μήνες μετά τη γέννησή της. Νονοί της ήταν ο παππούς της βασιλιάς Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας, η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Σουηδίας, Ο Κόμης Φλέμινγκ Βάλντεμαρ του Ρόζενμποργκ, η θεία της Πριγκίπισσα Ράγκνχιλντ της Νορβηγίας, η γιαγιά της Ντάγνι Χάραλντσεν, ο θείος Χάακον Χάραλντσεν, ο Νιλς Γιόργκεν Άστρουπ και η Ίλμι Ρίντερβολντ.
Στις 24 Μαΐου 2002 η Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα παντρεύτηκε τον συγγραφέα Άρι Μπεν στο Τρόντχαϊμ, το ζευγάρι απέκτησε τρεις κόρες:
Στις 5 Αυγούστου 2016, το Βασιλικό Δικαστήριο ανακοίνωσε ότι η Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα και ο Άρι Μπεν χωρίζουν και ξεκινούν τις διαδικασίες διαζυγίου, αλλά θα έχουν κοινή επιμέλεια των τριών παιδιών τους. Χώρισαν επισήμως το 2017. Το διαζύγιο είναι το πρώτο στη σύγχρονη ιστορία της Βασιλικής Οικογένειας της Νορβηγίας.
Ταμείο Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα
Το Ταμείο της Βασιλικής Υψηλότητας Πριγκίπισσας Μάρθας Λουίζας, ιδρύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1972 και χορηγεί κονδύλια σε έργα που υλοποιούνται από μη κυβερνητικές οργανώσεις για την παροχή συνδρομής σε παιδιά ηλικίας κάτω των 16 ετών στη Νορβηγία.
Τιμητικές διακρίσεις
Νορβηγικές Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Μπρούνο Φελίπε Σόουζα Ντα Σίλβα
Ο Μπρούνο Φελίπε Σόουζα Ντα Σίλβα (Bruno Felipe Souza Da Silva, γενν. 26 Μαΐου 1994, Σάο Πάολο), γνωστός ως Μπρούνο, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Ομόνοια Λευκωσίας.
Ατρόμητος (δανεισμός)
Στις 24 Ιανουαρίου 2018, ο Ατρόμητος ανακοίνωσε το δανεισμό του Μπρούνο από την αυστριακή ΛΑΣΚ Λιντς για 1,5 χρόνο. Στις 29 Απριλίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο, σφραγίζοντας την εκτός έδρας νίκη με 1-0 επί του Λεβαδειακού. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη σεζόν 2018-19, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της ΑΕΛ.
Ο 25χρονος, που είχε ενθουσιάσει τη διοίκηση του συλλόγου με τις επιδόσεις του, έχοντας καταγράψει 2 γκολ και 5 ασίστ μέχρι το Πάσχα της σεζόν 2018-19, είχε ρήτρα αποδέσμευσης αξίας 300.000 ευρώ, που μπορούσε να ενεργοποιήσει ο Ατρόμητος μέχρι τις 15 Μαΐου, ενώ φημολογείται ότι υπήρχε ενδιαφέρον από τον Ολυμπιακό για τον Βραζιλιάνο πλάγιο μέσο. Στις 21 Απριλίου 2019, άνοιξε το σκορ στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί του Παναθηναϊκού.
Ολυμπιακός
Στις 18 Ιουνίου 2019, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Μπρούνο, με εκτιμώμενο κόστος μεταγραφής στα 500.000 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Αούστρια Λούστεναου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΑΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Προώθηση με λέιζερ
Η πρόωση με λέιζερ είναι μια μορφή πρόωσης με δέσμη, όπου η πηγή ενέργειας είναι ένα απομακρυσμένο (συνήθως επίγειο) σύστημα λέιζερ και χωριστά από τη μάζα της αντίδρασης. Αυτή η μορφή πρόωσης διαφέρει από έναν συμβατικό χημικό πύραυλο όπου τόσο η ενέργεια όσο και η μάζα αντίδρασης προέρχονται από τα στερεά ή υγρά προωθητικά που μεταφέρονται στο όχημα. μικρογραφία|300x300εσ| Ένα σύστημα εκτόξευσης λέιζερ Heat Exchanger Thruster
Ιστιοφόρο με ώθηση λέιζερ
Ένα ιστιοφόρο φωτονίων που ωθείται με λέιζερ είναι ένα λεπτό ανακλαστικό ιστιοφόρο παρόμοιο με ένα ηλιακό ιστιοφόρο, στο οποίο το πανί ωθείται από λέιζερ και όχι από τον ήλιο. Το πλεονέκτημα της πρόωσης με ιστιοφόρο φωτονίων είναι ότι το όχημα δεν φέρει ούτε την πηγή ενέργειας ούτε τη μάζα αντίδρασης για την πρόωση, και ως εκ τούτου αποφεύγονται οι περιορισμοί της εξίσωσης πυραύλων Tsiolkovsky για την επίτευξη υψηλών ταχυτήτων. Η χρήση ενός ιστιοφόρου φωτονίων με ώθηση με λέιζερ προτάθηκε αρχικά από τον Μαρξ το 1966, ως μέθοδος διαστρικού ταξιδιού που θα απέφευγε τις εξαιρετικά υψηλές αναλογίες μάζας μη μεταφέροντας καύσιμα και αναλύθηκε λεπτομερώς από τον φυσικό Robert L. Forward το 1989 Περαιτέρω ανάλυση της έννοιας έγινε από τους Landis, Mallove και Matloff, Andrews και άλλους.
Ανακύκλωση φωτονίων
Οι Metzgar και Landis πρότειναν μια παραλλαγή στο ιστιοφόρο φωτονίων που ωθείται με λέιζερ, στην οποία τα φωτόνια που αντανακλώνται από το ιστιοφόρο φωτονίων επαναχρησιμοποιούνται αντανακλώντας τα πίσω στο πανί μέσω ενός ακίνητου καθρέφτη. ένα «ιστίο με βάση λέιζερ πολλαπλής αναπήδησης». Αυτό ενισχύει τη δύναμη που παράγεται από την ανακύκλωση των φωτονίων, με αποτέλεσμα σημαντικά υψηλότερη δύναμη που παράγεται από την ίδια ισχύ λέιζερ. Υπάρχει επίσης μια διαμόρφωση ιστιοφόρου φωτονίων πολλαπλής αναπήδησης που χρησιμοποιεί έναν μεγάλο φακό Fresnel γύρω από ένα σύστημα παραγωγής λέιζερ. Σε αυτή τη διαμόρφωση, το λέιζερ εκπέμπει φως σε ένα πανί ανιχνευτή επιταχύνοντας το προς τα έξω, το οποίο στη συνέχεια αντανακλάται πίσω μέσω του φακού Fresnel για να αντανακλάται από έναν μεγαλύτερο, πιο μαζικό καθετήρα ανακλαστήρα που πηγαίνει προς την άλλη κατεύθυνση. Το φως του λέιζερ ανακλάται πολλές φορές εμπρός και πίσω βελτιώνοντας τη δύναμη που μεταδίδεται, αλλά επιτρέπει στον μεγάλο φακό να παραμείνει σε πιο σταθερή θέση, καθώς δεν επηρεάζεται πολύ από την ορμή των φώτων λέιζερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Ημισέληνος
Η ημισέληνος είναι σύμβολο που χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση της σεληνιακής φάσης στο πρώτο τέταρτο, ή κατ 'επέκταση ένα σύμβολο που αντιπροσωπεύει την ίδια τη Σελήνη.
Ιστορική αναδρομή
Χρησιμοποιείται ως αστρολογικό σύμβολο για τη Σελήνη και ως εκ τούτου ως αλχημικό σύμβολο για το ασήμι. Το σύμβολο της ημισελήνου με ένα άστρο το χρησιμοποιούσαν οι Ετρούσκοι και οι αρχαίοι Φοίνικες. Ήταν επίσης το έμβλημα της Αρτέμιδος, και ως εκ τούτου αντιπροσώπευε την παρθενιά. Σε πολλούς αρχαίους λαούς η Σελήνη είχε θεοποιηθεί. Το ίδιο είχε συμβεί και με τους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι είχαν θεοποιήσει τη Σελήνη ή Μήνη, όπως αλλιώς την αποκαλούσαν. Η θεά Σελήνη και ο αντίστοιχος φρυγικός θεός Μήνας είχαν ως σύμβολό τους την ημισέληνο, που σπανιότερα συνοδευόταν από ένα άστρο. Στην αρχαία Ελλάδα η ημισέληνος ήταν σύμβολο επίσης της Εκάτης και της Ελένης, που ήταν αδελφή των Διόσκουρων. Η ημισέληνος σε συνδυασμό με ένα άστρο απεικονίζεται σε νομίσματα στην αρχαία Ελλάδα ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. Αντίστοιχα νομίσματα έχουν βρεθεί στη Μικρά Ασία, στην Αντιόχεια της Συρίας και την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Το έμβλημα της ημισελήνου και του άστρου το χρησιμοποίησαν ευρύτατα οι βασιλείς του Πόντου ήδη από τα τέλη του Γ΄ αιώνα π.Χ. Η ημισέληνος με ένα άστρο απαντάται σε επιτύμβιες στήλες των ρωμαϊκών χρόνων. Σύμφωνα με αρχαίες δοξασίες οι ψυχές των ανθρώπων μετά τον θάνατο γίνονται άστρα και το φεγγάρι είναι ο τόπος διαμονής των ψυχών. Το σύμπλεγμα της ημισελήνου με ένα άστρο χρησιμοποιήθηκε ως διακοσμητικό μοτίβο στη Μέση Ανατολή, την Περσία και την Κίνα. Το σύμπλεγμα της ημισελήνου με ένα άστρο χρησιμοποιήθηκε σε μυστηριακές τελετές λατρείας του Σαράπιδος και της Ίσιδος. Στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία συνδέεται με την Παναγία.
Από τη χρήση του ως στέγη σε τζαμιά της Οθωμανικής εποχής, έχει επίσης συσχετιστεί με το Ισλάμ. H ημισέληνος εισήχθη ως σήμα για τους μουσουλμάνους στον στρατό των ΗΠΑ από το 1993. Χρησιμοποιείται με διαφορετικά χρώματα σε σημαίες πολλών μουσουλμανικών κρατών (Τουρκία, Πακιστάν, Μαλαισία, Αλγερία, Τυνησία). Το τουρκικό εθνόσημο ήταν μέχρι τις αρχές του ΙΘ΄ αιώνα η ημισέληνος, χωρίς άστρο. Ένα οκτάκτινο άστρο προστέθηκε από τον σουλτάνο Σελίμ Γ΄(1789-1808), το οποίο έγινε πεντάκτινο επί σουλτάνου Αβδούλ Μετζίτ και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. Η ημισέληνος με το άστρο ήταν παλαιότερα βυζαντινό έμβλημα. Απαντάται σε βυζαντινούς ναούς, βυζαντινά νομίσματα και κάστρα. Το σύμπλεγμα ημισελήνου-άστρου έχει βρεθεί και σε σταυρούς των Βογομίλων στη Βαλκανική χερσόνησο. Ο συνδυασμός του χριστιανικού σταυρού με την ημισέληνο υπάρχει ήδη επί αυτοκράτορα Ηρακλείου (610-641 μ.Χ.). Η ημισέληνος υπήρξε συνηθέστατο έμβλημα ηγεμόνων και πριγκίπων, όπως π.χ. της σερβικής βασιλικής δυναστείας Οβρένοβιτς του 19ου αιώνα και των ηγεμόνων και πόλεων της Μολδαβίας.
thumb|Ημισέληνος του Ραμαζανιού. 250px|μικρογραφία|Η ημισέληνος, ως σύμβολο της Τουρκικής Δημοκρατίας
Παραπομπές
Κατηγορία: ΙσλάμΚατηγορία:Σελήνη
Ευδοκία
Με το όνομα αυτό αναφέρονται οι κάτωθι:
Βίκτορ Κραφτ
Βιογραφία
Ο Βίκτορ Κραφτ σπούδασε φιλοσοφία, γεωγραφία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Συμμετείχε στις εκδηλώσεις της Φιλοσοφικής Εταιρείας του Πανεπιστημίου, καθώς και με ιδιωτικούς κύκλους (ιδιαίτερα τους Όσκαρ Έβαλντ, Όττο Βάινινγκερ και Όθμαν Σπαν). Έλαβε το 1903 το διδακτορικό του με διατριβή με θέμα «Η Γνώση του Εξωτερικού Κόσμου». Στη συνέχεια μετακόμισε στο Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του υπό τους Γκέοργκ Ζίμελ, Βίλχελμ Ντίλταϋ και Καρλ Στουμπφ. Ο Κραφτ άρχισε να εργάζεται το 1912 στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου, όπου ήταν επιστημονικός δημόσιος υπάλληλος (" Beamter ") μέχρι το 1939. Το 1914 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του υπό τον Άντολφ Στορ με το βιβλίο του " Weltbegriff und Erkenntnisbegriff" (Η έννοια του κόσμου και η έννοια της γνώσης). Ο Κραφτ παρακολουθούσε τακτικά τον Κύκλο της Βιέννης μέχρι τη διάλυσή του, και ταυτόχρονα ήταν επίσης μέλος του Κύκλου Γκόμπερζ και είχε επαφές με τη λεγόμενη περιφέρεια του Κύκλου της Βιέννης ( π.χ. Καρλ Πόπερ). Ο Βίκτορ Κραφτ έλαβε τον τίτλο του αναπληρωτή καθηγητή θεωρητικής φιλοσοφίας το 1924.
Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας (Anschluss) ο Κραφτ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του βιβλιοθηκονόμου λόγω της εβραϊκής καταγωγής της συζύγου του. Έχασε και την ικανότητα του ως καθηγητής πανεπιστημίου. Ο Κραφτ συνέχισε τη φιλοσοφική του έρευνα με μεγάλες δυσκολίες ως «εσωτερικός μετανάστης» κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος.
Ανέκτησε τη θέση του στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου το 1945 και έγινε Generalstaatsbibliothekar (εθνικός βιβλιοθηκάριος) το 1947. Τη χρονιά αυτή διορίστηκε και αναπληρωτής καθηγητής φιλοσοφίας. Τρία χρόνια αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής και συνδιευθυντής της φιλοσοφικής σχολής. Αποσύρθηκε από τη θέση του το 1952. Ο Κραφτ κράτησε την έρευνα και τη δημοσίευσή του μέχρι το θάνατό του. Ο Κύκλος Κραφτ, του οποίου προήδρευσε μεταξύ 1949 και 1952/3, πήρε το όνομά του και ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που επέβλεψε τη διατριβή των Πωλ Φεγεράμπεντ και Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν.
Φιλοσοφικό έργο
Μεταξύ των λογικών θετικιστών, ο Κραφτ αντιπροσωπεύει μια μοναδική θέση: έγραψε για έναν μη φιλήδονο εμπειρισμό με μια υποθετική-απαγωγική δομή. Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (και μετά από αυτόν μαζί με τα μέλη του Κύκλου της Βιέννης) αφιέρωσε τις περισσότερες από τις διαλέξεις και τις δημοσιεύσεις του στην προώθηση της επιστημονικής φιλοσοφίας. Επίσης, συνέβαλε σημαντικά στην καθιέρωση της ηθικής ως επιστήμης και έγραψε για τη θεωρία της γεωγραφίας και τη φιλοσοφία της ιστορίας.
Λιγνιτωρυχείο Πτολεμαΐδας-Φλώρινας
Το Λιγνιτωρυχείο Πτολεμαΐδας-Φλώρινας είναι λιγνιτωρυχείο στην Ελλάδα. Βρίσκεται στην Πτολεμαΐδα και τη Φλώρινα στη Δυτική Μακεδονία. Διαθέτει αποθέματα άνθρακα που ανέρχονται σε 1,82 δισεκατομμύριους τόνους λιγνίτη, ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη. Η παραγωγή φτάνει τα 49 εκατομμύρια τόνους ετησίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Φλώρινας Κατηγορία:Νομός Κοζάνης Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δυτική Μακεδονία
Αγία Τριάδα Αιτωλοακαρνανίας
Την ονομασία Αγία Τριάδα φέρουν έξι οικισμοί στην Αιτωλοακαρνανία:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βαγγέλης Λιάπης
Ο Βαγγέλης Λιάπης (1914 - 2008) ήταν Έλληνας μελετητής και λαογράφος.
Βίος
Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1914 στην Ελευσίνα. Είχε αρβανίτικη καταγωγή. Το 1932 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1939 έως το 1940 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό και πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, από τον Ιανουάριο έως το Μάρτιο του 1945 φυλακίστηκε εξ αιτίας φιλοκομμουνιστικών δραστηριοτήτων. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ελευσίνα, όπου και απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2008.
Πηγές
Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Αλβανολόγοι
Μπαγιάρντο
Το Μπαγιάρντο (ιταλικά: Bajardo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Αλίσια Βικάντερ
Η Αλίσια Βικάντερ (Alicia Amanda ­Vikander, 3 Οκτωβρίου 1988) είναι Σουηδή ηθοποιός και πρώην χορεύτρια. Γεννήθηκε το 1988 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.
Καριέρα
Το 2011 έλαβε το Βραβείο Ανερχόμενης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Το 2015 κέρδισε το Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ταινία Το κορίτσι από τη Δανία, ενώ ήταν υποψήφια και για Χρυσή Σφαίρα. Επίσης, το 2015 έπαιξε στην ταινία Από μηχανής (Ex Machina) και προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου.
Προσωπική ζωή
To 2014 σύναψε σχέση με τον Μάικλ Φασμπέντερ και το 2017 παντρεύτηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί χορευτές Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Εδμόνδος Μόρτιμερ (1376 - 1409)
Ο Σέρ Εδμόνδος Μόρτιμερ (κάστρο του Λάντλοου, Σροπσάιρ, 10 Δεκεμβρίου 1376 - 1409) Άγγλος ευγενής ήταν μικρότερος γιος του Εδμόνδου Μόρτιμερ, 3ου κόμη του Μαρς και της Φιλίππης, 5ης κόμισσας του Όλστερ. Η μητέρα της ήταν μοναδική κόρη και παιδί του Λάιονελ της Αμβέρσας του δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Ο Εδμόνδος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Ρότζερ Μόρτιμερ, 4ο κόμη του Μαρς και δυο αδελφές : την Ελισάβετ Μόρτιμερ που παντρεύτηκε τον Χότσπερ και την Λαίδη Φιλίππη Μόρτιμερ που παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Τζων Χέιστινγκς, 3ο κόμη του Πέμπροκ σε δεύτερο γάμο τον Ριχάρδο ΦίτςΆλαν 11ο κόμη του Αρουντέλ και σε τρίτο γάμο τον Σερ Τόμας Πόινινγκς του Μπέιζινγκ. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εξεγέρσεις του Ουαλού πολέμαρχου Ογουάιν Γκλύντυρ και στην συγκρούσεις ανάμεσα στην Οικογένεια Πέρσι και τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας στις αρχές του 15ου αιώνα, σε μια από τις συγκρούσεις πέθανε στην πολιορκία του Χάρλεχ. Είχε ισχυρή χρηματοδότηση από τον πατέρα του που πέθανε όταν ήταν 5 ετών και κατόπιν από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρότζερ.
Συμμαχία με τον Ερρίκο Δ΄
Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ ήταν οπαδός του Ερρίκου Μπόλινμπροκ που ανέβηκε στον θρόνο σαν Ερρίκος Δ΄ μετά την ανατροπή του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας παρά το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρότζερ είχε ισχυρά δικαιώματα στον θρόνο και είχε οριστεί διάδοχος. Ο ίδιος ήταν εγγονός από μητέρα του Λάιονελ της Αμβέρσας δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄ ενώ πατέρας του Ερρίκου Μπόλινμπροκ ήταν ο Ιωάννης της Γάνδης τρίτος γιος του Εδουάρδου Γ΄. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρότζερ έπεσε σε μάχη στο Κελλς στην Ιρλανδία (20 Ιουλίου 1398) και ο Εδμόνδος ήταν υποχρεωμένος να προστατεύσει τα δικαιώματα του μικρού του γιου Εδμόνδου Μόρτιμερ, 5ου κόμη του Μαρς στον Αγγλικό θρόνο. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ και ο γαμπρός του Χότσπερ πολέμησαν στο πλευρό του Ερρίκου Δ΄ εναντίον του Ουαλού επαναστάτη Ογουάιν Γκλύντυρ, στην μάχη του Μπριν Γκλάς (22 Ιουνίου 1402) ηττήθηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος.
Συμμαχία με τον Ογουάιν Γκλύντυρ
Η συμμαχία του Γκλύντυρ, του Εδμόνδου Μόρτιμερ και των Πέρσι συνεχίστηκε και μετά την μάχη του Σρούσμπερυ. Τον Φεβρουάριο του 1405 ο Γκλύντυρ, ο Μόρτιμερ και ο Νορθάμπερλαντ μπήκαν σε τριπλή συμμαχία για την διαίρεση του βασιλείου στα τρία, ο Μόρτιμερ θα έπαιρνε το μεγαλύτερο τμήμα στα νότια. Η συμμαχία συνδέθηκε με την απόπειρα απαγωγής του ανιψιού του Μόρτιμερ Εδμόνδου και την δεύτερη άνοδο του Νορθάμπερλαντ μέσα στον ίδιο μήνα τον Μάιο του 1405.
Τελευταία χρόνια
Μετά την ήττα του Σρούσμπερυ οι επιθέσεις του Μόρτιμερ εναντίον των βασιλικών δυνάμεων ήταν συνέχεια ανεπιτυχείς, σύμφωνα με τον ιστορικό Τόμας Φρέντερικ Τάουτ (1855 - 1929) "έπεσε σε μεγάλη κατάθλιψη". Πέθανε (1409) αμέσως μετά την οκτάμηνη πολιορκία του κάστρου του Χάρλεχ που ανήκε στο Γκλυντύρ από τον διάδοχο Ερρίκο, πρίγκιπα της Ουαλίας. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ απέκτησε με την σύζυγο του Αικατερίνη έναν γιο τον Λάιονελ και τρεις κόρες. Η σύζυγος του και οι κόρες του κλήθηκαν από τον βασιλιά στο Λονδίνο μετά τον θάνατο του και μπήκαν στην συνοδεία του, η Αικατερίνη με δυο από τις κόρες της τάφηκαν στο Σαιν Σουιθίν του Λόντον Στόουν.
Τέχνη
Τα γεγονότα για την ζωή του Εδμόνδου Μόρτιμερ εμφανίζονται στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ "Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄", παρουσιάζεται σαν κουνιάδος του Χότσπερ αλλά τον συσχετίζει παράλληλα και με τον ανιψιό του σαν "κόμη του Μαρς".
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Μέγα Σειρήνι Γρεβενών
Το Μέγα Σειρήνι ή Μεγάλο Σειρήνι ή Σειρήνι, επίσημα Μέγα Σειρήνιον είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 667 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μέγα Σειρήνι βρίσκεται προς τα βόρεια του νομού και σε απόσταση 5,5 χλμ Β.-ΒΔ. από τα Γρεβενά. Δυτικά και ανατολικά του χωριού περνάνε δύο μικροί χείμαρροι, που καταλήγουν στο Γρεβενίτη (παραπόταμος του Αλιάκμονα). Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το χωριό βρισκόταν πάντα στην ίδια τοποθεσία και δημιουργήθηκε πριν από δύο αιώνες από κατοίκους γειτονικών οικισμών (όπως το Λειψοκούκι ) που διαλύθηκαν εξαιτίας επιδρομών Τουρκαλβανών. Επί τουρκοκρατίας υπήρξε τσιφλίκι Τούρκων μπέηδων και το 1924, μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Στη τοποθεσία "Λειψοκούκι" βρίσκεται η μονόχωρη με ξύλινη στέγη εκκλησία της Zωοδόχου Πηγής που από το 1979 έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "επειδή φέρει τοιχογραφίες χρονολογούμενες με επιγραφή στις 26 Iουνίου 1717". Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εγκλωβισμός ρωμαϊκού ή παλαιοχριστιανικού τάφου στο χώρο του νάρθηκα.
Διοικητικά
Το Μέγα Σειρήνι αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μικρό Σειρήνι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μεγάλου Σειρηνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 555 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 461 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Μέγα Σειρήνι
Καραογλάνογλου
Το Καραογλάνογλου είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Άγιος Γεώργιος Κερύνειας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Μπορντιγκέρα
Η Μπορντιγκέρα (ιταλικά: Bordighera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Μποργκέττο ντ'Αρρόσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Μέγα Δουκάτο Ροδόπης
Το Μέγα Δουκάτο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Ανθούσα Ρουζού
Γονείς / παιδικά χρόνια
Γονείς της Ανθούσας ήταν ο στρατιωτικός Χρήστος Παλάσκας (1788 - 1822) και η γυναίκα του Μαρία. Η Ανθούσα ήταν το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας, ενώ μικρότερος ήταν ο αδελφός της Λεωνίδας, γεννημένος το 1819 στα Ιωάννινα, τόπο καταγωγής του πατέρα τους. Ο Παλάσκας υπηρετούσε μέχρι το 1818 στα Επτάνησα, στο Ελληνικό Ελαφρύ Πεζικό (Greek Light Infantry Regiment) που είχαν συγκροτήσει οι Βρετανοί οι οποίοι είχαν καταλάβει τα νησιά από τη Γαλλική κυριαρχία.
Μετά το θάνατο του πατέρα της κατά το 1822 από στρατιώτες του Οδυσσέα Ανδρούτσου, σε αποστολή της προσωρινής κυβέρνησης για να απαλλάξει τον Ανδρούτσο από τα καθήκοντά του του αρχηγού των δυνάμεων της Στερεάς Ελλάδας, ο φίλος του πατέρα της Ιωάννης Κωλέττης, πήρε υπό την προστασία του την οικογένειά του, τη γυναίκα του Μαρία, την Ανθούσα και τον μικρό Λεωνίδα.
Γάμος με τον Αλέξανδρο Ρουζιού
Το 1835 η Ανθούσα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Ρουζιού, Γάλλο προστατευόμενο του Κωλέττη, ο οποίος είχε αρχικά διοριστεί στο Γραφείο Δημόσιας Οικονομίας στην Ελλάδα το 1834 , ο οποίος στη συνέχεια ακολούθησε τον Κωλέττη στη Γαλλία όταν αυτός στάλθηκε ως πρέσβης της Ελλάδας. Στη Γαλλία ήδη βρισκόταν ο αδελφός της, Λεωνίδας, φοιτώντας στην ναυτική σχολή της Βρέστης, με τις συστάσεις του Κωλέττη και άλλων φιλελλήνων, στον οποίο ο Βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Φίλιππος είχε δώσει τα ίδια δικαιώματα με αυτά που είχαν και οι Γάλλοι φοιτητές της Σχολής. Σύμφωνα με τον Μελετόπουλο που έγραψε βιογραφία του Λεωνίδα Παλάσκα,, ο Λουδοβίκος Φίλιππος υποστήριζε θερμά τον Λεωνίδα, και μάλιστα στο γάμο της Ανθούσας με τον Ρουζιού μάρτυρες ήταν η γυναίκα του, Αμαλία (Amelie), και η πριγκίπισσα Αδελαΐδα, αδελφή του. Σύμφωνα με τον Οικονόμου, που έγραψε στο βιβλίο του «Το Αγρόκτημα» εκτεταμένα για τον Ρουζιού, ο Κωλέττης έγραψε στα απομνημονεύματά του ότι προίκισε την θυγατέρα του Παλάσκα και μέλλουσα σύζυγο του Προξένου της Γαλλίας κ. Ρουζού με 5000 δραχμές και 300 στρέμματα γης και την ονόμασε στο προικοσύμφωνο θετή του θυγατέρα, αλλά και έβαλε τον βασιλέα Λουί Φιλίππ, τη σύζυγό του, την αδελφή της ως μάρτυρες και υπέγραψαν το προικοσύμφωνο, το οποίο κράτησε η κυρία Ροζού. Ο Οικονόμου εκτιμά ότι με αυτό τον τρόπο έκαμψε ο Κωλέττης τις όποιες επιφυλάξεις είχε η οικογένεια του Αλεξάνδρου για το γάμο του με την Ανθούσα. Με τη σειρά του, για να εξασφαλιστεί αυτή η προίκα, ο Αλέξανδρος ντε Ρουζού υποσχέθηκε, με άλλο ιδιωτικό συμφωνητικό, της 15/3/1836, 30.000 γαλλικά φράγκα στην Ανθούσα.
Στην Αθήνα, γύρω στο 1840, έμεναν στο σπίτι στην οδό Κυδαθηναίων 11-13, στην Πλάκα (στο οποίο το 1930 ιδρύθηκε το Μουσικό Λαογραφικό Αρχείο Μερλιέ). Ο σύζυγός της το 1842 διορίστηκε πρόξενος της Γαλλίας στη Σύρα (Consul de France à Syra). Το 1843 ο Αλέξανδρος και η Ανθούσα αγόρασαν το αγρόκτημα του Χαρβατίου, εφαρμόζοντας νέες καλλιεργητικές μεθόδους και στο οποίο έχτισαν μεγαλοπρεπή οικία, στην οποία το ζεύγος Ρουζού οργάνωνε συχνά δεξιώσεις για την αθηναϊκή υψηλή κοινωνία.
Από το 1849 ο Αλέξανδρος αρχίζει να έχει προβλήματα υγείας, αλλά η υγεία του επιδεινώνεται τα επόμενα χρόνια και δεν μπορεί να βρίσκεται στη Σύρο. Στο μεταξύ τα χρέη του μεγαλώνουν. Για να περισώσει το 1/3 του Χαρβατίου που ήταν υποθηκευμένο σε αυτήν, η Ανθούσα τον χωρίζει λίγες ημέρες πριν πεθάνει.
Οικογένεια: παιδιά
Η Ανθούσα και ο Αλέξανδρος απέκτησαν στην Αθήνα τρία παιδιά : Με το θάνατο του Αλέξανδρου το 1852, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχε, η Ανθούσα ζήτησε από το γαλλικό κράτος να δεχθεί τα κορίτσια της σε σχολείο στη Γαλλία όπου γίνονταν δεκτά τα ορφανά κορίτσια των μελών της Λεγεώνας της Τιμής χωρίς δίδακτρα, αλλά και τον Ιούλιο, σε λύκειο για υποτρόφους του Δημοσίου.
Ισότητα των φύλων
250px|μικρογραφία|Σύμβολο της ισότητας Ως ισότητα των φύλων, ορίζουμε την κατάσταση της ίσης ευκολίας πρόσβασης σε πόρους και ευκαιρίες ανεξαρτήτως φύλου, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής συμμετοχής της λήψης αποφάσεων και της ίσης αντιμετώπισης από τον νόμο. Σύμφωνα με τη Unicef, ως ισότητα ορίζεται Η απόλαυση ίσων δικαιωμάτων και ίσης μεταχείρισης από άνδρες, γυναίκες, αγόρια και κορίτσια σε όλες τις πτυχές της ζωής
Ανθούσα Ρουζού
Οικογένεια: παιδιά
Ο Ιούλιος ντε Ροζού όταν μεγάλωσε έγινε διπλωμάτης και υπηρέτησε ως υποπρόξενος της Γαλλίας στον Βόλο από το 1895 μέχρι το 1897, γνωστός για το θετικό για τους Έλληνες ρόλο του την περίοδο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897 και ο οποίος είχε λάβει τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (Chevalier de la Légion d'honneur) για το ρόλο του αυτό από τη Γαλλική κυβέρνηση.
Ισότητα των φύλων
Σε παγκόσμια κλίμακα, η επίτευξη της ισότητας των φύλων απαιτεί επίσης την εξάλειψη επιβλαβών πρακτικών κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένης της σωματεμπορίας, της γυναικοκτονίας, του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων και άλλων τακτικών καταπίεσης.
Μποργκομάρο
Το Μποργκομάρο (ιταλικά: Borgomaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Ισότητα των φύλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα Κατηγορία:Κλασσικές επιστήμες Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα Κατηγορία:Έμφυλοι ρόλοι Κατηγορία:Φύλο και κοινωνία Κατηγορία:Φεμινιστική θεωρία
Ανθούσα Ρουζού
Η παρουσία της Ανθούσας ντε Ροζού στην πολιτική
Ο άνδρας της, Αλέξανδρος ντε Ρουζιού πέθανε το 1852 στην Αθήνα σε ηλικία 43 ετών και η Ανθούσα ήταν γνωστή ως χήρα Ροζού. Στη συνέχεια, η Ανθούσα έγινε γνωστή για το ρόλο της στο θεωρείο της Βουλής, ως υποστηρικτής και οπαδός του Δηλιγιάννη. Αναφέρεται ότι ήταν παρούσα περισσότερο και από τους ίδιους τους βουλευτές στις συνεδριάσεις της βουλής και συμμετείχε, άλλοτε επιδοκιμάζοντας υψηλόφωνα τον Δηλιγιάννη ή αποδοκίμαζε τους πολιτικούς της αντιπάλους. Μαζί της ασχολούνταν οι σατυρικές εφημερίδες, όπως ο Ρωμηός του Σουρή που την ανέφερε στα έμμετρα κείμενά του  τόσο συχνά που ο Ηλίας Α. Συνοδινός (Μώμος Πατρεύς) σε έμμετρο σατυρικό κείμενό του σημειώνει για τις αναφορές στη Ρουζού από τον Ρωμηό. Χαρακτηριστικά σημειώνεται ότι η Ρουζού ήταν ανάμεσα σε αυτούς που αποτελούσαν καθημερινά θέματα της σατυρικής εφημερίδας «Ασμοδαίος», ενώ ήταν απαραίτητη στις γελοιογραφίες του Άστεως, του Ροΐδη και του Άννινου.
Μποργκομάρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ανθούσα Ρουζού
Η παρουσία της Ανθούσας ντε Ροζού στην πολιτική
Σε αυτές τις γελοιογραφίες, ο Χρήστος Αγγελομάτης αναφέρει ότι παρουσιάζεται χαρακτηριστικά «με τις κορδέλες που στολίζουν το καπελλίνο της, με το ομπρελλίνο της ή το μανσόν της». Στο βιβλίο του Δημήτρη Καμπουράκη «Μια σταγόνα ιστορία» του 2013 χαρακτηρίζεται με τον σύγχρονο (πολύ μεταγενέστερο από την εποχή της) όρο «χούλιγκαν», ως η «η μεγαλύτερη πολιτική χούλιγκαν της ελληνικής ιστορίας», επειδή έκανε άνω κάτω τη βουλή με τη συμπεριφορά της, ανάμεσα στα άλλα καταφερόμενη εναντίον του πρωθυπουργού Χαριλάου Τρικούπη.
«Το κορδόνι, το κορδόνι, την ελιά την ξεριζώνει» και συνέχιζε μισά γαλλικά - μισά ελληνικά «Αλλόν, μεζ ανφάν ! Κορδονοκουμπάρος !» (μετάφραση: εμπρός παιδιά μου)
Στη Βουλή, στο θεωρείο των κυριών, είχε δική της θέση, την οποία δεν έπαιρνε καμιά άλλη και παρακολουθούσε με προσοχή τις συνεδριάσεις, επιδοκιμάζοντας ή επιδοκιμάζοντας του βουλευτές, βγάζοντάς τους και παρατσούκλια. Τον Δηλιγιάννη εκθείαζε ιδιαίτερα φωνάζοντας «Μπράβο αηδόνι της Βουλής, Ζήτω ο Εθνάρχης». Ενδεικτική για την ένταση με την οποία καταφερόταν είναι η γελοιογραφία του Άννινου, κατά την οποία παρουσιαζόταν να κουβαλά δυο πιστόλες στις τσέπες της με υπότιτλο: «Οιωνός θυελλώδους εν τη Βουλή συζητήσεως».
Το 1882, ο Κωστής Παλαμάς γράφει με το ψευδώνυμο Κουτρούλης στο περιοδικό Μη χάνεσαι αναφερόμενη σε αυτήν ως «βασίλισσα Ροζού» για τα παράπονα των άλλων νεωτέρων κυριών του θεωρείου, οι οποίες διαμαρτύρονται ότι είναι «ζηλότυπος του παραδείσου της» επιβάλλοντας τη σιωπή ή ζητώντας να ανοίξουν ή να κλείσουν τα παράθυρα, κλείνοντας με το κείμενο: «Η βασιλεία της Ροζούς τα έβαλε με την αυτοκρατορίαν της νεότητος».
Πέθανε σε μεγάλη ηλικία, σαράντα χρόνια μετά το θάνατο του συζύγου της, στις 27 Δεκ 1890, αφήνοντας φήμη μιας γραφικής φιγούρας της αθηναϊκής ζωής. Ο Σουρής, της αφιέρωσε ποίημα στον Ρωμηό, που τέλειωνε ως εξής:
Έσβησε κι εκείνη όπου τόσην φήμη
εις τους κύκλους όλους είχε τ' όνομά της
κι ο "Ρωμηός" δακρύζει στη λευκή της μνήμη
δεν θ' ακούσει πλέον το κελάηδημά της
Θα κυττάζει γύρω μέσ' στα θεωρεία
μήπως εις κανένα τη Ρουζού του δει,
μα θα είναι όλα σκοτεινά και κρύα,
της Ρουζού η γλώσσα δεν θα κελαϊδεί,
Πας και συ, γυναίκα κοσμοαγαπημένη
κι έχω εις τ΄ αλήθεια και για σένα λύπη...
η φωλιά σου πάντα στη Βουλή θα μένει,
μα το χελιδόνι απ' αυτήν θα λείπει
Μετέπειτα αναφορές
Το 1922, με αφορμή μια κυρία που θορυβούσε και λάμβανε μέρος στην κοινοβουλευτική συζήτηση από το θεωρείο, η εφημερίδα Εστία ζητούσε από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Λομβάρδο να βάλει σε τάξη στη «μαινόμενη Ρουζού»
Το 2014, παρά το γεγονός ότι είχαν περάσει πάνω από 100 χρόνια από την παρουσία της Ρουζού στα θεωρεία, επισκέπτρια στα θεωρεία της Βουλής η οποία τραβούσε την προσοχή, χαρακτηρίστηκε ως «σύγχρονη Ρουζού».
Αναφορές
Κατηγορία:Παλαιά Αθήνα
Αρχαίο Λιμάνι Κορινθίας
Το Αρχαίο Λιμάνι είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Αρχαίας Κορίνθου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Το Αρχαίο Λιμάνι είναι χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στην παραλιακή ζώνη της πρωτεύουσας του νομού, πάνω στην εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών (ΕΟ 8) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 1 χλμ. περίπου Δ. του κέντρου της της Κορίνθου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 ως Κοράκου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρχαίας Κορίνθου του νομού Κορινθίας. Το 1984 μετονομάστηκε σε Αρχαίο Λμάνι, αλλά το 1991 καταργήθηκε. Επανασυστάθηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Αρχαίας Κορίνθου του νομού Κορινθίας.
Ανασκαφές
Σε χαμηλό παρακείμενο λόφο του οικισμού διενεργήθησαν εκτεταμένες ανασκαφές, μεταξύ 1915-8, από τον Κ. Μπλέγκεν, που έφεραν στο φως οικισμό της Εποχής του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.). Ο οικισμός καταστράφηκε από πυρκαγιά και εγκαταλείφθηκε για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά επανακατοικήθηκε στη Μεσοελλαδική και Μυκηναϊκή Εποχή. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά της τροχήλατης μινυακής καραμεικής και την παραγωγή εφυραϊκών αγγείων εγχώριας κατασκευής.
Ο οικισμός καταστράφηκε για δεύτερη φορά από πυρκαγιά στα τέλη του 12ου αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε οριστικά. Από αυτούς τους χρόνους ήλθαν στο φως λείψανα οικοδομημάτων (οικίες της ΥΕΙΙΙβ και γ εποχής, με κονιάματα, δρόμοι, τμήματα τείχους και «ανακτόρου».
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Τσικαλαριά Κισσάμου Χανίων
Τα Τσικαλαριά είναι οικισμός της κοινότητας Κουκουναράς του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Βρίσκονται σε υψόμετρο 250 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, 8 χιλιόμετρα νότιοανατολικα της πόλης της Κισσάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 οι κάτοικοι του χωριού ανέρχονταν στα 17 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Γκαμπριέλε Ράινς
Η Γκαμπριέλε Ράινς (γερμανικά: Gabriele Reinsch, γεννήθηκε 23 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Ανατολικογερμανίδα πρώην αθλήτρια στίβου στο αγώνισμα της δισκοβολίας. Είναι κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο αγώνισμα από τις 9 Ιουλίου 1988 με επίδοση 76,80 μέτρα.
Βιογραφία
Η Γκαμπριέλε Ράινς γεννήθηκε στο Πότσδαμ της Ανατολικής Γερμανίας και στα 13 της χρόνια εισήχθη σε αθλητικό σχολείο. Η σωματική της διάπλαση της έδωσε τη δυνατότητα να ξεκινήσει την αθλητική της καριέρα σε πολλαπλά αγωνίσματα από την επόμενη χρονιά, πρώτα στο άλμα εις ύψος και τη σφαιροβολία, όπου μάλιστα τερμάτισε δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων το 1981 στην Ουτρέχτη με επίδοση 17,03 μέτρων, αλλά το 1982 αποφάσισε να περάσει στη δισκοβολία.
Το παγκόσμιο ρεκόρ των 76,80 μέτρων επιτεύχθηκε στις 9 Ιουλίου 1988 στο Νέο Βραδεμβούργο (Neubrandenburger) σε συνάντηση στίβου των εθνικών ομάδων Ιταλίας - Ανατολικής Γερμανίας. Μία από τις παλαιότερες παγκόσμιες επιδόσεις στο στίβο, κατέρριψε την προηγούμενη επίδοση κατά 2,24 μέτρα. Η βολή αυτή επιτεύχθηκε με την πρώτη προσπάθειά της με τις υπόλοιπες να είναι 73,10, άκυρη, 70,56, 70,06 και 71,98 μέτρα. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, η αθλήτρια βελτίωσε την προσωπική καλύτερη επίδοσή της κατά 9,62 μέτρα. Στις 13 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς στο Βερολίνο έριξε το δίσκο στα 74,44 μέτρα, που παραμένει η τέταρτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, γεγονός που τη κατέστησε ως λογικό φαβορί στους Ολυμπιακούς Αγώνες τον ίδιο μήνα του 1988 στη Σεούλ αλλά προς μεγάλη έκπληξη κατετάγη μόλις έβδομη με επίδοση 67,26 μέτρων. Δεν γνώρισε καμία μεγάλη διεθνή επιτυχία και ήταν τέταρτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1990 (έχοντας καλύτερη επίδοση της χρονιάς 69,34 μέτρα έριξε 66,08 μέτρα ). Ήταν επίσης τρίτη σε δύο Πανεπιστημιάδες: το 1987 στο Ζάγκρεμπ με 64,12 μέτρα και το 1989 στο Ντούισμπουργκ με 65,20 μέτρα.
Η Ράινς ήταν μέλος μίας γενιάς αθλητριών της Ανατολικής Γερμανίας στη δισκοβολία με παρόμοια σωματωδομικα χαρακτηριστικά (μεγάλο ύψος και χωρίς μεγάλο σωματικό βάρος) που τους επέτρεπε μεγάλη ταχύτητα στη ρίψη. Αθλήτριες όπως οι Μαρτίνα Χέλμαν, Ίλκε Βιλούντα, Ντιάνα Γκάνσκι και Ιρίνα Μεζίνσκι κυριάρχησαν στο αγώνισμα για μία δεκαπενταετία, ακόμα και μετά την ένωση της Γερμανίας επιτυγχάνοντας την πλειοψηφία των καλύτερων επιδόσεων όλων των εποχών και διαδοχικές καταρρίψεις του παγκοσμίου ρεκόρ με τον έντονο ανταγωνισμό μεταξύ τους. Είναι ενδεικτικό ότι η Ράινς δεν κατάφερε να κατακτήσει τίτλο πρωταθλήτριας στη χώρα της κατακτώντας τρεις διαδοχικές δεύτερες θέσεις. Στον 21ο αιώνα έχει επιτευχθεί η 15η μόλις καλύτερη επιδόση όλων των εποχών, με το ρεκόρ της Ράινς να αξιολογείται από την IAAF ως αυτό με την υψηλότερη βαθμολογία (1.382). Συχνά περιγράφεται ως ένα από τα δυσπρόσιτα ρεκόρ του κλασικού αθλητισμού προς κατάρριψη.
Μέχρι το 1985, η Ράινς ήταν μέλος του Κότμπους Σπορτς Κλαμπ και το 1986 μετακόμισε στον Αθλητικό Σύλλογο του Πότσδαμ. Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση δημιούργησε οικογένεια και εργάζεται σε εταιρεία λογισμικού στο Τριρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1987 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1989 Κατηγορία:Δισκοβόλοι Κατηγορία:Σφαιροβόλοι
Ανέστης Βλάχος
Ο Ανέστης Βλάχος (7 Φεβρουαρίου 1934, Προσοτσάνη Δράμας - 23 Αυγούστου 2021, Αθήνα) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, διάσημος για τις ερμηνείες του σε ρόλους «κακών». Ασχολήθηκε και με την πολιτική ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Προσοτσάνη Δράμας στις 7 Φεβρουαρίου 1934 από πολύ φτωχούς γονείς, οι οποίοι ήταν γεωργοί στο επάγγελμα. Ο παππούς του, Φίλιππος, ήταν Μακεδονομάχος (σύνδεσμος του Παύλου Μελά) και ο πατέρας του, Ηρακλής, σκοτώθηκε στο Αλβανικό μέτωπο το 1940. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα (Καλλιθέα) το 1946.
Σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου-Θεάτρου Σταυράκου, όπου υπήρξε συμμαθητής με τον Κώστα Καζάκο και με άλλους. Παράλληλα με τις σπουδές του δούλευε σε οικοδομή όπου χτύπησε σε ένα καρφί, με αποτέλεσμα να χάσει το μάτι του. Η Έλλη Λαμπέτη με τον Δημήτρη Χορν πλήρωσαν το νοσοκομείο, που νοσηλεύτηκε, ενώ, μέχρι να αναρρώσει, τον φρόντιζαν στο σπίτι τους.
Το 1956 πρωτοεμφανίστηκε στην ταινία «Το κορίτσι με τα μαύρα», όπου ερμήνευσε έναν χαρακτηριστικό ρόλο. Καθιερώθηκε με την ταινία του Κώστα Μανουσάκη «Ο Φόβος» κι από κει και πέρα ερμήνευσε πάντα δεύτερους ρόλους ενσαρκώνοντας συνήθως τον τύπο του «σκληρού» - «κακού».
Στο θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε με το έργο «Θάψτε τους νεκρούς» (Κυκλικό θέατρο του Τριβιζά) και συνέχισε παίζοντας σε όλα τα είδη, ενώ εμφανίστηκε και στην τηλεόραση. Το 1994, μετά από απουσία πολλών χρόνων, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Αυτόπτης μάρτυρας».
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαρία Γαρίτση, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Έλλη Βλάχου, δημοσιογράφο και φιλόλογο. Από τον πρώτο του γάμο με την τραγουδίστρια Αναστασία Παπανδρώνη, είχε έναν γιο, τον Ηρακλή Βλάχο, από τον οποίον απέκτησε έναν εγγονό, τον Ανέστη Βλάχο Junior, ο οποίος ακολουθεί τα βήματα του παππού του, απολαμβάνοντας καλλιτεχνικές επιτυχίες, ενώ είναι και ανερχόμενος πολιτικός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ήταν κουμπάροι με τον Νίκο Ξανθόπουλο (τον πάντρεψε ο Ξανθόπουλος και βάπτισε τον γιο του) και αχώριστος φίλος, όπως και με τον αείμνηστο Γιώργο Φούντα. Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στις 23 Αυγούστου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μακεδόνες
Καραβόνικα
Η Καραβόνικα (ιταλικά: Caravonica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Βιομηχανική περιοχή Ασπροπύργου
Κατηγορία:Βιομηχανία
Άντι Μπεσίρ
Ο Άντριου Γκράχαμ Μπεσίρ (αγγλ. Andrew "Andy" Graham Beshear, 29 Νοεμβρίου 1977), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 63ος Κυβερνήτης του Κεντάκι από τον Δεκέμβριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρετήσε ως 50ος Γενικός Εισαγγελέας του Κεντάκι από το 2016 έως το 2019.
Βιογραφία
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ του Τενεσί, όπου έλαβε πτυχίο (BA) το 2000. Ακολούθως, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, λαμβάβοντας πτυχίο (JD) το 2003. Το 2004, έλαβε άδεια ασκήσεως δικηγορίας.
Εργάστηκε ως δικηγόρος και ως νομικός σύμβουλος από το 2005 έως το 2015.
Γενικός Εισαγγελέας του Κεντάκι (2016-2019)
Στις γενικές εκλογές του 2015 στο Κεντάκι, ο Μπεσίρ, εξελέγη 50ος Γενικός Εισαγγελέας του Κεντάκι με οριακό ποσοστό 50.1% έναντι 49.9% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του. Ανέλαβε το αξίωμα, στις 4 Ιανουαρίου 2016.
Κυβερνήτης του Κεντάκι (2019-)
Τον Μάιο του 2019, ο Μπεσίρ, κατάφερε να εξασφαλίσει το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, για το αξίωμα του Κυβερνήτη του Κεντάκι. Στις κυβερνητικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 στο Κεντάκι, ο Μπεσίρ, κατάφερε να εκλεγεί 63ος Κυβερνήτης του Κεντάκι, νικώντας τον εν ενεργεία Κυβερνήτη Ματ Μπέβιν, με ποσοστό 49.20% έναντι 48.8% του Ρεπουμπλικανού τρέχοντος κυβερνήτη.
Ορκίστηκε 63ος Κυβερνήτης του Κεντάκι, στις 10 Δεκεμβρίου 2019.
Πολιτικές θέσεις
Ο Άντι Μπεσίρ, γενικότερα θεωρείται κεντρώος μετριοπαθής Δημοκρατικός. Σε κοινωνικά και φορολογικά ζητήματα, θεωρείται αριστερός, όμως ο ίδιος έχει εκφράσει την επιθυμία του να συνεργάζεται με Ρεπουμπλικανούς. Μερικά μέλη στο πολιτειακό υπουργικό συμβούλιο του, είναι Ρεπουμπλικανοί.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Μπριτέινι Κόλμαν (γενν. 1979), από το 2006 και έχουν δύο παιδιά. Και είναι αμφότεροι Χριστιανοί Προτεστάντες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Κεντάκι Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτειακοί Γενικοί Εισαγγελείς (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Τούρνχαουτ
Το Τούρνχαουτ (ολλανδικά: Turnhout), είναι πόλη του Βελγίου, στην Επαρχία της Αμβέρσας. Έχει έκταση 56,06 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 44.136 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Καστελλάρο (Ιταλία)
Το Καστελλάρο (ιταλικά: Castellaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Αγία Τριάδα Δρυμώνος Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία δείτε: Αγία Τριάδα Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Η Αγία Τριάδα είναι οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε κατάφυτη από έλατα περιοχή του Θέρμου και βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Δρυμώνα και Άνω Δρυμώνα. Το χωριό αποτελούσε συνοικισμό του Δρυμώνα και οι κάτοικοι το ανέφεραν και ως Ζόμπος ή Κοτρώνι. Το όνομά του προέρχεται από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας που κτίστηκε το 1919. Απέχει 39 χλμ. δυτικά από το Αγρίνιο και 18 χλμ. βόρεια από το Θέρμο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δρυμώνος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Δρυμώνα, τον Άνω Δρυμώνα και τον Κοσκινά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δρυμώνος που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Άγιος Γεώργιος Κερύνειας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, 4,5 χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνειας. Στα ανατολικά συνορεύει με το χωριό Τέμπλος, στα νότια με το Κάρμι, στα νοτιοδυτικά με το Τριμίθθι και στα δυτικά με τον Καραβά. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Άγιο Γεώργιο, λόγω του ότι σε μια σπηλιά στην περιοχή βρέθηκε εικόνισμα του Αγίου Γεωργίου. Πάνω στη σπηλιά κτίστηκε εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.
Πληθυσμός
Το 1881 ο Άγιος Γεώργιος είχε λιγότερους από 30 κατοίκους. Αυτοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από τα γειτονικά χωριά Κάρμι και Τριμίθθι, λόγω του γεγονότος ότι η περιοχή του Αγίου Γεωργίου ήταν πεδιάδα. Με το πέρασμα των χρόνων ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού, έως το 1946 στο χωριό κατοικούσαν μόνο Ελληνοκύπριοι. Η επόμενη απογραφή έγινε το 1960 σύμφωνα με την οποία στο χωριό κατοικούσαν και Τουρκοκύπριοι, οι οποίο αποτελούσαν περίπου το 1/4 του πληθυσμού. Η παρουσία των Τουρκοκυπρίων πιθανόν να οφείλεται στην μετακίνηση των ορίων του χωριού ώστε να περιλαμβάνει και μερικές περιοχές του γειτονικού χωριού Τέμπλος, οι οποίες γειτνίαζαν με τον Άγιο Γεώργιο. Στις περιοχές αυτές κατοικούσαν Τουρκοκύπριοι.