cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γραφένιο
Εμφάνιση και παραγωγή
Το γραφένιο είναι ουσιαστικά ένα απομονωμένο ατομικό επίπεδο του γραφίτη. Τα γραφενικά επίπεδα έχουν χωριστεί ακόμη καλύτερα σε παρεμβαλλόμενες ενώσεις γραφίτη. Το 2004 οι φυσικοί από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και Ινστιτούτο Μικροηλεκτρονικής Τεχνολογίας στην Chernogolovka της Ρωσίας μέτρησαν τις ηλεκτρονικές ιδιότητες των νιφάδων που λαμβάνονται και τους έδειξε φανταστική ποιότητα. Από τότε, εκατοντάδες ερευνητές έχουν εισέλθει στην περιοχή και, φυσικά, πραγματοποίησαν εκτενή έρευνα για τις προηγούμενες σχετικές δημοσιεύσεις. Η πρώτη βιβλιογραφία δόθηκε από τους πρωτοπόρους από το Μάντσεστερ. Επικαλούνται διάφορα έγγραφα στα οποία στο γραφένιο ή σε πολύ λεπτές γραφιτικές στρώσεις εμφανίζεται κρυσταλλική αύξηση σε διάφορα υποστρώματα. Επίσης, τονίζουν μια σειρά αναφορών πριν το 2004 στις οποίες παρεμβαλλόμενες ενώσεις γραφίτη μελετήθηκαν σε ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι ερευνητές παρατήρησαν κατά καιρούς εξαιρετικά λεπτές γραφιτικές νιφάδες ( "ολιγοστρωματικό γραφένιο" και ενδεχομένως ακόμη και μεμονωμένα στρώματα). Η παλαιότερη παρατήρηση ανακαλύφθηκε από τον Rodney Ruoff σε ένα γερμανόγλωσσο περιοδικό του 1962. Είναι γνωστό πλέον καλά ότι μικροσκοπικά θραύσματα γραφενικών φύλλων παράγονται (μαζί με τις ποσότητες των άλλων θραυσμάτων) οποτεδήποτε ο γραφίτης εντρίβεται, όπως κατά τη χάραξη γραμμής με ένα μολύβι. Υπήρχε ελάχιστο ενδιαφέρον σε αυτά τα γραφιτικά κατάλοιπα πριν από το 2004 / 05 και, ως εκ τούτου, η ανακάλυψη του γραφενίου αποδίδεται συχνά στον Andre Geim και στους συνεργάτες του, ο οποίος παρουσιάζει το γραφένιο στη σύγχρονη μορφή του.
Το γραφένιο που παράγεται από αποφλοίωση είναι σήμερα ένα από τα πιο ακριβά υλικά στη Γη, με ένα δείγμα που μπορεί να τοποθετηθεί στη διατομή μιας ανθρώπινης τρίχας να κόστιζε περισσότερο από 1.000 δολάρια τον Απρίλιο του 2008 (περίπου 100.000.000 δολάρια / cm2). Από την άλλη πλευρά, η τιμή του κρυσταλλικά αυξανόμενου γραφενίου σε SiC πάνω σε καρβίδιο του πυριτίου έχει τιμή η οποία ήταν περίπου $ 100/cm2 το 2009. Αυτό είναι περίπου 1.000.000 φορές φθηνότερα από το αποφλοιωμένο γραφένιο. Ακόμη φθηνότερο γραφένιο έχει παραχθεί από μεταφορά από νικέλιο, από Κορεάτες ερευνητές, με μεγέθη πλακιδίων έως 30".
Στη βιβλιογραφία, ειδικά στην επιστημονική κοινότητα επιφανειών, το γραφένιο αναφέρεται και ως μονοστρωματικός γραφίτης. Αυτή η κοινότητα έχει μελετήσει εντατικά το κρυσταλλικά αυξανόμενο γραφένιο σε διάφορες επιφάνειες (πάνω από 300 άρθρα πριν από το 2004). Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα εν λόγω γραφενικά στρώματα συνδυάζονται με ασθενείς επιφάνειες (από δυνάμεις Van der Waals), για να διατηρούν τους δισδιάστατους ηλεκτρονιακούς δεσμούς της δομής του απομονωμένου γραφένιου, όπως επίσης συμβαίνει με την αποφλοίωση νιφάδων γραφενίου σε σχέση με το διοξείδιο του πυριτίου.
Σχεδιαστικές μέθοδοι
Το 2004, οι Ρώσοι ερευνητές πήραν γραφένιο από μηχανική αποφλοίωση του γραφίτη. Χρησιμοποίησαν συνεκτική ταινία για να χωρίσουν επανειλημμένα κρύσταλλους γραφίτη σε όλο και περισσότερο λεπτύτερα κομμάτια. Η ταινία με τις επικολλημένες οπτικά διαφανείς νιφάδες διαλύθηκε σε ακετόνη και μετά από μερικά περαιτέρω βήματα, οι νιφάδες συμπεριλαμβανομένων των μονοστρωμάτων είχαν κατακαθίσει σε ένα πλακίδιο πυριτίου. Τα μεμονωμένα ατομικά στρώματα απομονώθηκαν σε ένα οπτικό μικροσκόπιο.
Ένα χρόνο αργότερα, οι ερευνητές απλοποίησαν την τεχνική και άρχισαν την ξηρά απόθεση, αποφεύγοντας το στάδιο που το γραφένιο επιπλέει σε ένα υγρό. Οι σχετικά μεγάλοι κρυσταλλίτες (πρώτα, μόνο μερικά μικρόμετρα σε μέγεθος αλλά, τελικά, μεγαλύτεροι από 1 χιλιοστό και ορατοί με γυμνό μάτι) λήφθηκαν από αυτή την τεχνική. Αναφέρεται συχνά ως μέθοδος κολλητικών ταινιών ή σχεδιαστική μέθοδος. Το τελευταίο όνομα εμφανίστηκε επειδή η ξηρά απόθεση μοιάζει με σχέδιο ενός κομματιού γραφίτη.
Κρυσταλλική ανάπτυξη σε καρβίδιο πυριτίου
Ωστόσο, μια άλλη μέθοδος είναι η θέρμανση καρβίδιου του πυριτίου σε υψηλές θερμοκρασίες (> 1100 °C) για να μειωθεί σε γραφένιο. Η διαδικασία αυτή παράγει ένα δείγμα μεγέθους που εξαρτάται από το μέγεθος του χρησιμοποιούμενου υποστρώματος SiC. Η επιφάνεια του καρβιδίου του πυριτίου χρησιμοποιείται για τη δημιουργία γραφενίου, το πυρίτιο ή ο άνθρακας, επηρεάζουν ιδιαίτερα το πάχος, την κινητικότητα και την πυκνότητα του φορέα γραφενίου.
Πολλές σημαντικές ιδιότητες του γραφενίου έχουν βρεθεί στο γραφένιο που παράγεται με αυτή τη μέθοδο. Για παράδειγμα, ο ηλεκτρονιακός δεσμός δομής (αποκαλούμενη δομή κώνου Dirac), έχει απεικονιστεί πρώτα σε αυτό το υλικό. Ασθενής αντι-εντόπιση παρατηρείται σε αυτό το υλικό και όχι κατά την αποφλοίωση του γραφενίου που παράγεται από τη μέθοδο του ίχνους του μολυβιού. Εξαιρετικά μεγάλη, ανεξάρτητης της θερμοκρασίας, κινητικότητα παρατηρήθηκε σε SiC επιταξιακό γραφένιο. Τα προσεγγίζουν στο αποφλοιωμένο γραφένιο τοποθετημένο σε οξείδιο του πυριτίου, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερη από τι η κινητικότητα στο απομονωμένο γραφένιο που παράγεται με τη σχεδιαστική μέθοδο. Πιο πρόσφατα, το ανώμαλο κβαντικό φαινόμενο Hall έχει παρατηρηθεί σε γραφένιο για επιφάνεια πυριτίου και επιφάνεια άνθρακα του καρβίδιου του πυριτίου.
Το κρυσταλλικά αυξανόμενο γραφένιο σε καρβίδιο του πυριτίου μπορεί να πατενταριστεί χρησιμοποιώντας τυποποιημένες μεθόδους μικροηλεκτρονικής. Η δυνατότητα των μεγάλων ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών ειδών σε SiC κρυσταλλικά αναπτυσσόμενο γραφένιο προτάθηκε για πρώτη φορά το 2004 από τους ερευνητές στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια, μόνο δύο μήνες μετά την ανακάλυψη των απομονωμένων γραφενίων με τη σχεδιαστική μέθοδο. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το γραφένιο με βάση τα ηλεκτρονικά εφαρμόστηκε το 2003 και εκδόθηκε το 2006. Από τότε, έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Το 2008, οι ερευνητές στο MIT Lincoln Lab έχουν παραγάγει εκατοντάδες τρανζίστορ σε ένα μόνο chip και το 2009 πολύ υψηλής συχνότητας τρανζίστορ έχουν παραχθεί στο Ερευνητικό Εργαστήριο Χιουζ σε μονοστρωματικό γραφένιο πάνω σε καρβίδιο του πυριτίου.
Λωρραίνη (περιοχή)
Η Λωρραίνη (γαλλικά: Lorraine, γερμανικά: Lothringen) είναι πρώην διοικητική περιοχή της ανατολικής Γαλλίας, που περιλάμβανε τέσσερις νομούς, τους Μοζέλ, Μερτ-ε-Μοζέλ, Μεζ και Βοζ, με συνολικό πληθυσμό 2.310.376 (2000) και έκταση 23.547 τ. χλμ., ενώ πρωτεύουσά της είναι το Μετς. Συνορεύει με το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και τη Γερμανία στα Βόρεια, με την Αλσατία στα ανατολικά. και την Καμπανία νότια και δυτικά.
Τη διαρρέουν οι πλωτοί ποταμοί Μόζας και Μοζέλας. Είναι η πιο δασώδης περιοχή της Γαλλίας και έχει ανεπτυγμένη κτηνοτροφία και γεωργία. Επίσης διαθέτει πλούσια σιδηρομεταλλεύματα, που με τη σειρά τους έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη χαλυβουργικής και μεταλλουργικής βιομηχανίας.
Γραφένιο
Πυρόλυση του αιθοξειδίου του νατρίου (sodium ethoxide)
Μια πρόσφατη δημοσίευση έχει περιγράψει μια διαδικασία για την παραγωγή γραφενίου ποσοτήτων γραμμάριου, από τη μείωση της αιθανόλης από νάτριο, ακολουθούμενη από την πυρόλυση των παραγώγων του αιθοξειδίου, καθώς και το πλύσιμο με νερό για την αφαίρεση των αλάτων νατρίου.
Μείωση του οξειδίου του γραφίτη
Η αναγωγή του οξειδίου του γραφίτη ήταν πιθανώς η ιστορικά πρώτη μέθοδος σύνθεσης γραφενίου. Ο P. Boehm ανέφερε μονοστρωματικές νιφάδες οξειδίου του γραφίτη από το 1962. Σε αυτό το πρώιμο έργο αποδείχθηκε η ύπαρξη μονοστρωματικών νιφάδων οξειδίου του γραφίτη. Η συμβολή του Boehm πρόσφατα αναγνωρίστηκε από τον νομπελίστα για την έρευνα του πάνω στο γραφένιο, Andre Geim. Η αποφλοίωση οξειδίου του γραφίτη μπορεί να επιτευχθεί με ταχεία θέρμανση και να παράγει σε μεγάλο βαθμό εξαπλωμένη σκόνη άνθρακα με μικρό ποσοστό νιφάδων γραφενίου. Η μείωση μονοστρωματικών φιλμ οξειδίου του γραφίτη π.χ. από υδραζίνη, ανόπτηση σε αργό/υδρογόνο, αναφέρθηκε ότι παράγει φιλμ γραφενίου. Ωστόσο, η ποιότητα του γραφενίου που παράγεται από μείωση του οξειδίου του γραφίτη είναι χαμηλότερη συγκρινόμενη με π.χ. Το γραφένιο που προέρχεται με την τεχνική Scotch tape και οφείλεται στην ελλιπή απομάκρυνση των διάφορων λειτουργικών ομάδων με τις υπάρχουσες μεθόδους μείωσης.
Από νανοσωλήνες
Αναφέρθηκαν πειραματικές μέθοδοι για την παραγωγή κορδελλών γραφένιου, αποτελούμενες από το κόψιμο ανοικτών νανοσωλήνων. Σε μία τέτοια μέθοδο, νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλών τοιχωμάτων είναι ανοιχτοί σε διάλυμα με δράδη υπερμαγγανικού καλίου και θειικού οξέος. Σε μία άλλη μέθοδο, νανοκορδέλες γραφενίου παράγονται με εγχάραξη πλάσματος νανοσωλήνων που είναι εν μέρει ενσωματωμένοι σε πολυμερή φιλμ.
Λωρραίνη (περιοχή)
Από την 1 Ιανουαρίου 2016, η Λωρραίνη μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και Αλσατία συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Γραφένιο
Ατομική δομή
Εικόνες διάθλασης ηλεκτρονίων παρουσίασαν το αναμενόμενο εξαγωνικό δικτυωτό πλέγμα του γραφενίου. Επίσης, το απομονωμένο γραφένιο παρουσίασε «κυματισμό» του επίπεδου φύλλου, με εύρος περίπου ενός νανομέτρου. Αυτοί οι κυματισμοί μπορούν να είναι εγγενείς στο γραφένιο ως αποτέλεσμα της αστάθειας των δισδιάστατων κρυστάλλων ή μπορούν να είναι εξωγενείς, προερχόμενοι από τον πανταχού παρόντα ρύπο που εμφανίζεται σε όλες τις εικόνες TEM, του γραφενίου. Πραγματικού χρόνου, ατομικής ανάλυσης εικόνες απομονωμένου, μονοστρωματικού γραφενίου πάνω σε υποστρώματα διοξειδίου πυριτίου έχουν ληφθεί με μικροσκοπία σάρωσης (STM). Γραφένιο επεξεργασμένο με λιθογραφικές τεχνικές καλύπτεται από υπολείμματα φωτοανθεκτικού υλικού, το οποίο πρέπει να καθαριστεί για να ληφθούν ατομικής ανάλυσης εικόνες. Τέτοια υπολείμματα μπορεί να είναι οι «προσροφημένες ουσίες» που παρατηρούνται στις εικόνες TEM, και μπορεί να εξηγήσει τον κυματισμό του απομονωμένου γραφενίου.
Λωρραίνη (περιοχή)
Η Λωρραίνη στις αρχές του Μεσαίωνα
μικρογραφία|320x320εσ|Η Λωρραίνη και οι κυριότερες πόλεις Η Λωρραίνη αποτελεί τμήμα της άλλοτε ιστορικής κεντρικής Φραγκίας, που είχε παραχωρηθεί στον Λοθάριο τον Α΄ με τη συνθήκη του Βερντέν το 843. Την εποχή εκείνη ο Λοθάριος έφερε τον τίτλο του αυτοκράτορα και οι υπ' αυτόν περιοχές ήταν η Ιταλία, η Προβηγκία, η Βουργουνδία, η Αλσατία, η Δυτική Ρηνανία και οι Κάτω Χώρες. Οι δε αδελφοί του Λουδοβίκος ο Γερμανικός και Κάρολος ο Φαλακρός ήταν βασιλείς, ο μεν πρώτος της Ανατολικής, ο δε δεύτερος της Δυτικής Φραγκίας.
Μετά τον θάνατο του Λοθαρίου του Α΄ το βασίλειό του διανεμήθηκε μεταξύ των τριών γιων του. Ο Λοθάριος Β΄ έλαβε τη βόρεια της Βουργουνδίας περιοχή της Ρηνανίας, που πήρε από αυτόν το όνομά της (Λοθαριγγία). Η Λοθαριγγία αποτέλεσε πεδίο συγκρούσεων μεταξύ Γάλλων και Γερμανών για την κατοχή της ήδη από τον 9ο αιώνα, ειδικότερα μετά το θάνατο και του Λοθάριου του Β΄ το 869, όταν διανεμήθηκε μεταξύ του Καρόλου του Φαλακρού και του Λουδοβίκου του Γερμανικού, με τη συνθήκη του Μέρσεν. Το 900 μετατράπηκε σε δουκάτο υπό την ηγεμονία του Λουδοβίκου Δ΄ του Παιδός, παραχωρήθηκε δώρο από τον αυτοκράτορα Όθωνα Α΄ (944) στον κουνιάδο του Κορράδο τον Ερυθρό. Όταν αργότερα ο Κορράδος στασίασε εναντίον του αυτοκράτορα (954), ο Όθων το παραχώρησε στον μικρότερο αδελφό του Μπρούνο. Υπο τη διοίκηση του Μπρούνο (954-965) η περιοχή γνώρισε περίοδο μεγάλης ακμής. Ο ίδιος για την καλύτερη διοίκησή της τη χώρισε σε δύο μαργραβίες: την Άνω Λωρραίνη, υπό τον Φρειδερίκο και την Κάτω Λωρραίνη υπό τον Γοδεφρείδο. Μετά τον θάνατο του Μπρούνο οι δύο μαργράβοι έγιναν ανεξάρτητοι δούκες.
Γραφένιο
Ατομική δομή
Μία έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, η οποία δημοσιεύθηκε στο Mesoscale and Nanoscale Physics, έδειξε ότι το γραφένιο μπορεί να αυτοεπισκευάζει τις τρύπες που τυχόν υπάρχουν στα φύλλα του όταν εκτίθεται σε μόρια τα οποία περιέχουν άνθρακα όπως για παράδειγμα οι υδρογονάνθρακες. Όταν οι τρύπες στο γραφένιο βομβαρδίζονται με καθαρά άτομα άνθρακα, τότε αυτές καλύπτονται πλήρως, με τα άτομα του άνθρακα να σπάνε τα κενά και να ευθυγραμμίζονται πλήρως στην εξαγωνική μορφή.
Λωρραίνη (περιοχή)
Η Λωρραίνη στις αρχές του Μεσαίωνα
Η Κάτω Λωρραίνη μετά τον Γοδεφρείδο άλλαξε πολλά χέρια, περνώντας από Φράγκους πρίγκιπες όπως ο Κάρολος, ο Όθων, και κατέληξε τελικά στον Γοδεφρείδο Β΄ του Βερντέν που όταν πέθανε άτεκνος (1023) τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γκοθέλο. Η Άνω Λωρραίνη εξακολουθούσε να διοικείται από τους κόμητες του Μπαρ, τους απογόνους του Φρειδερίκου Α΄, έως τον δισέγγονό του Φρειδερίκο Γ΄, που πέθανε (1033) άτεκνος σε παιδική ηλικία. Η Άνω Λωρραίνη πέρασε τότε στον Γκοθέλο της Κάτω Λωρραίνης, που ένωσε τα δύο δουκάτα. Τον Γκοθέλο διαδέχθηκε ο γιος του Γοδεφρείδος Γ΄, αλλά ο αυτοκράτορας παραχώρησε το δουκάτο στον Αδαλβέρτο κόμη του Μετς. Ακολούθησε σκληρή αντίδραση του Γοδεφρείδου με πολλές συγκρούσεις. Ο Αδαλβέρτος σκοτώθηκε (1048) στη μάχη του Τουίν από τον Γοδεφρείδο (11 Νοεμβρίου/1048) και ο αυτοκράτορας παραχώρησε τελικά το δουκάτο της Λωρραίνης στον μικρότερο αδελφό του Αδαλβέρτου Γεράρδο.
Γραφένιο
Ηλεκτρονικές ιδιότητες
Το γραφένιο είναι εντελώς διαφορετικό από τα περισσότερα συμβατικά τρισδιάστατα υλικά. Το φυσικό γραφένιο είναι ένα ημι-μέταλλο ή μηδενικού κενού ημιαγωγός. Η κατανόηση της ηλεκτρονικής δομής του γραφένιου είναι το σημείο εκκίνησης για την εξεύρεση της δομής των ζωνών του γραφίτη. Συνειδητοποιήθηκε νωρίς ότι η σχέση E-k είναι γραμμική για χαμηλές ενέργειες κοντά στις έξι γωνίες των δισδιάστατων εξαγωνικών ζώνεων Brillouin, που οδηγεί σε μηδενική ενεργή μάζα για τα ηλεκτρόνια και τις οπές. Λόγω αυτής της γραμμικής (ή " κωνικής ") διασποράς, η σχέση σε χαμηλές ενέργειες, τα ηλεκτρόνια και τις οπές κοντά σε αυτά τα έξι σημεία, δύο εκ των οποίων είναι μη ισοδύναμα, συμπεριφέρονται σαν σχετικιστικά σωματίδια, περιγράφεται από την εξίσωση Dirac για σωματίδια με spin 1 / 2. Ως εκ τούτου, τα ηλεκτρόνια και οι οπές ονομάζονται φερμιόνια Dirac, και οι έξι γωνιές της ζώνης Brillouin ονομάζονται σημεία Dirac. Η εξίσωση που περιγράφει τη σχέση E-k είναι E=ħvF(kx2 +ky2)1/2 όπου η ταχύτητα Fermi είναι VF ~ 106 m / s.
Οπτικές ιδιότητες
Οι μοναδικές ηλεκτρονικές ιδιότητες του γραφενίου παράγουν μια απροσδόκητα μεγάλη αδιαφάνεια για μία ατομική μονή στρώση, με εκπληκτικά απλή τιμή: απορροφά πα ≈ 2,3% του λευκού φωτός, όπου α είναι η σταθερά της τέλειας δομής. Αυτό είναι συνέπεια της ασυνήθιστα χαμηλής ενέργειας της ηλεκτρονικής δομής του μονοστρωματικού γραφενίου το οποίο αναδυκνείει ηλεκτρόνια και οπές κωνικής ζώνης που συναντιούνται μεταξύ τους στο σημείο Dirac που είναι ποιοτικά διαφορετικό από τις πιο κοινές τετραγωνικές συμπαγείς ζώνες.
Λωρραίνη (περιοχή)
Η Λωρραίνη τον Μεσαίωνα
Η δυναστεία του Γεράρδου κυβέρνησε στη συνέχεια για επτά περίπου αιώνες τη Λωρραίνη. Το 1420 ο Γάλλος πρίγκιπας του Ανζού Ρενέ (ήδη δούκας του γειτονικού Μπαρ και αργότερα βασιλιάς της Νάπολης) παντρεύτηκε την κόρη του δούκα Κάρολου Β΄ της Λωρραίνης Ισαβέλλα της Λωρραίνης, η οποία μαζί με τον σύζυγο της Ρενέ διαδέχθηκε τον πατέρα της στο δουκάτο μετά τον θάνατό του (1431). Το δουκάτο της Λωρραίνης πέρασε στον οίκο του Βωντεμόν με τον γάμο της κόρης του δούκα Ρενέ Α΄ και της Ισαβέλλας Γιολάντας με τον Φρειδερίκο Βωντεμόν, γιο του Αντώνιου κόμη του Βωντεμόν, που είχε κάνει μεγάλους αγώνες κατά του αυτοκράτορα Σιγισμόνδου για να το ανακτήσει, αφού καταγόταν από παρακλάδι της δουκικής οικογένειας. Πρώτος δούκας από τον οίκο ήταν ο γιος του Φρειδερίκου και της Γιολάντας, ο Ρενέ Β΄. Περνώντας στη συνέχεια υπό γαλλική επικυριαρχία, η Λωρραίνη έμεινε για λίγο χρονικό διάστημα σχετικά ανεξάρτητη. Δούκες της παρέμειναν επί δυόμιση περίπου αιώνες οι καταγόμενοι από τη δυναστεία Λωρραίνης-Βωντεμόν.
Γραφένιο
Οπτικές ιδιότητες
Αυτό έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά, αλλά η μέτρηση δεν είναι αρκετά ακριβής ώστε να αποδειχθεί με άλλες τεχνικές για τον καθορισμό της σταθεράς της τέλειας δομής.
Πρόσφατα έχει καταδειχθεί ότι το κενό ζωνών του γραφενίου μπορεί να συντονιστεί από 0 έως 0.25 eV (περίπου 5 μικρόμετρα μήκος κύματος) με εφαρμογή της τάσης σε τρανζίστορ επίδρασης πεδίου (FET) διπλής πύλης διπλοστρωματικού γραφενίου σε θερμοκρασία δωματίου. Η οπτική απόκριση των νανοκορδέλων γραφενίου έχει αποδειχθεί να είναι συντονίσιμη σε περιβάλλον τεραχερτζ (terahertz) μέσω ενός εφαρμοσμένου μαγνητικού πεδίου.
Λωρραίνη (περιοχή)
Η Λωρραίνη τον Μεσαίωνα
Περί το τέλος του 17ου αιώνα ο βασιλιάς της Γαλλίας υποχρέωσε σε παραίτηση τον δούκα Φραγκίσκο Γ΄, μελλοντικό αυτοκράτορα, γιο του Λεοπόλδου μετά το γάμο του που τέλεσε με τη Μαρία Θηρεσία, προς αποφυγή της πιθανής τότε ένωσης του δουκάτου με την Αυστρία. Έτσι η Λωρραίνη το (1736) παραχωρήθηκε στον Στανισλάβ Λετσίνκσι, διάδοχο του θρόνου της Πολωνίας. Ο δούκας Φραγκίσκος, μετά από πιέσεις του πεθερού του αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄, αναγκάστηκε να ανταλλάξει το δουκάτο της Λωρραίνης με το δουκάτο της Τοσκάνης. Τελικά θα επιστραφεί οριστικά στη Γαλλία τριάντα χρόνια αργότερα.
Γραφένιο
Μεταφορά σπιν
Το γραφένιο πιστεύεται ότι είναι ένα ιδανικό υλικό για τη σπιντρονική λόγω της χαμηλής αλληλεπίδρασης της τροχιάς σπιν και επίσης λόγω της σχεδόν απουσίας της πυρηνικής μαγνητικής ροπής στον άνθρακα. Ηλεκτρικό ρεύμα περιστροφής (spin-current) έγχυσης και ανίχνευσης στο γραφένιο παρουσιάστηκε πρόσφατα σε θερμοκρασία δωματίου.
Έχει παρατηρηθεί σπίν συνοχής μήκους πάνω από 1 μικρόμετρο σε θερμοκρασία δωματίου και ο έλεγχος του ρέυματος περιστροφής του σπιν με μία ηλεκτρική είσοδο παρατηρήθηκε σε χαμηλή θερμοκρασία.
Λωρραίνη (περιοχή)
Νεότερη ιστορία
Μετά την πτώση του Ναπολέοντα η περιοχή πέρασε στη δικαιοδοσία της Πρωσίας και το 1871, μετά την ήττα της Γαλλίας στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο συνενώθηκε με την Αλσατία, αποτελώντας τo κρατίδιο της Αλσατίας-Λωρραίνης, που διοικούνταν, αντίθετα με τα άλλα γερμανικά κρατίδια που διέθεταν κοινοβούλιο, από διορισμένο κυβερνήτη. Το 1911 της παραχωρήθηκε καθεστώς σχετικής αυτονομίας.
Γραφένιο
Οξείδιο του γραφενίου
Με τη διασπορά οξειδωμένου και χημικά κατεργασμένου γραφίτη σε νερό, και χρησιμοποιώντας τεχνικές κατασκευής χαρτιού, οι μονοστρωματικές νιφάδες σχηματίζουν ένα μονό φύλλο με πολύ ισχυρούς δεσμούς. Αυτά τα φύλλα, που ονομάζονται χαρτί οξειδίου του γραφενίου έχει μέτρο εφελκυσμού 32 GPa. Η περίεργη χημική ιδιότητα του οξειδίου του γραφίτη έχει σχέση με λειτουργικές ομάδες που συνδέονται με τα φύλλα γραφενίου. Μπορούν ακόμα να μεταβάλουν αισθητά τον δρόμο πολυμερισμού τους και παρόμοιων χημικών διεργασιών. Νιφάδες οξειδίου του γραφενίου σε πολυμερή δείχνουν επίσης αυξημένες φωτοαγώγιμες ιδιότητες.
Λωρραίνη (περιοχή)
Νεότερη ιστορία
Το κρατίδιο κήρυξε την ανεξαρτησία του λίγο μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για να κατακτηθεί όμως λίγες μέρες αργότερα από τους Γάλλους. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πόλεμου πέρασε ξανά υπό γερμανική κυριαρχία το 1940, για να απελευθερωθεί τελικά από τον αμερικανικό στρατό το 1944, οπότε και έγινε οριστικά μέρος της Γαλλίας. Οι μάχες για την απελευθέρωσή της ήταν πολύ σφοδρές (καθώς η Λωρραίνη αποτελούσε πέρασμα για τη γερμανική ενδοχώρα) και έτσι στη Λωρραίνη βρίσκεται σήμερα το μεγαλύτερο αμερικανικό στρατιωτικό νεκροταφείο της Γαλλίας.
Γραφένιο
Θερμικές ιδιότητες
Η σε θερμοκρασία δωματίου θερμική αγωγιμότητα του γραφενίου μετρήθηκε πρόσφατα να είναι μεταξύ (4.84±0.44) ×103 έως (5.30±0.48) ×103 Wm−1K−1. Οι μετρήσεις αυτές, που πραγματοποιούνται από τεχνική μη οπτικής επαφής, είναι μεγαλύτερες από εκείνες που μετρώνται για νανοσωλήνες άνθρακα ή διαμάντι. Μπορεί να αποδειχθεί με τη χρήση του νόμου των Wiedemann-Franz, ότι η θερμική αγωγιμότητα κυριαρχείται από φωνόνια. Η βαλλιστική θερμική αγωγιμότητα του γραφενίου είναι ισότροπη.
Η Δυναμικότητα για αυτή την υψηλή αγωγιμότητα μπορεί να διαπιστωθεί από την εξέταση γραφίτη, μία 3D έκδοση του γραφενίου που έχει βασική επίπεδο θερμικής αγωγιμότητας πάνω από 1000 W/mK (συγκρίσιμη με διαμάντι). Στο γραφίτη, στον γ άξονα (εκτός στρώματος) η θερμική αγωγιμότητα είναι κατά ένα παράγοντα περίπου 100 μικρότερη λόγω των περιορισμένων δεσμευτικών δυνάμεων μεταξύ των βασικών επιπέδων, καθώς και του μεγαλύτερου διαστήματος πλέγματος. Επιπλέον, η βαλλιστική θερμική αγωγιμότητα του γραφενίου φαίνεται να κατώτερο όριο των βαλλιστικών θερμικών αγωγιμοτήτων, ανά μονάδα περιφέρειας, μήκους των νανοσωλήνων άνθρακα.
Μηχανικές ιδιότητες
Το 2008 πραγματοποιείται το πρώτο πείραμα που αποδεικνύει ότι το γραφένιο είναι το ισχυρότερο υλικό που υπάρχει στη φύση. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι το γραφένιο έχει αντοχή εφελκυσμού 100 φορές μεγαλύτερη από το ατσάλι. Ωστόσο, η διαδικασία παραγωγής του μέσω της μηχανικής αποφλοίωσης του φυσικού γραφίτη, θα απαιτήσει περαιτέρω τεχνολογική ανάπτυξη πριν να γίνει εμπορικά διαθέσιμο.
Χρησιμοποιώντας ένα μικροσκόπιο ατομικής δύναμης (AFM), μετρήθηκε η σταθερά ελαστικότητας φύλλων γραφενίου. Τα φύλλα γραφενίου, τοποθετήθηκαν σε κυκλικές κοιλότητες διοξειδίου του πυριτίου και η ακίδα του AFM χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση των μηχανικών ιδιοτήτων του. Η αντοχή στη θραύση μετρήθηκε στα 42 Ν/m, το μέτρο ελαστικότητας Young στο 1 TPa και η αντοχή στον εφελκυσμό (στο επίπεδο του κρυστάλλου)στα 130 GPa. Αυτές οι εξαιρετικά υψηλές τιμές καθιστούν το γραφένιο το πιο ισχυρό υλικό στη φύση, που μπορεί να αξιοποιηθεί σε πληθώρα εφαρμογών από τη νανοηλεκτρονική (π.χ. αισθητήρες πίεσης, συντονίσιμοι νανοταλαντωτές), ως την αεροδιαστημική τεχνολογία, όπου το γραφένιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ενισχυτικό μέσο για τη δημιουργία νέων πολύ ανθεκτικών συνθέτων υλικών.
Μαγνητικές ιδιότητες
Η μαγνητική διάταξη στον άνθρακα μπορεί να αποδοθεί σε ατομικές ατέλειες που έχουν μαγνητική ροπή. Για παράδειγμα στην εικόνα 3 μπορεί να υπάρχουν adatoms στην επιφάνεια του φύλου (Α), είτε κενό άνθρακα (Β), είτε άκρο που τελειώνει με σχήμα ζιγκ-ζάγκ (C). Η περιοχή μέσα στην εστιγμένη γραμμή περικλείει τη μοναδιαία κυψελίδα μιας μαγνητικής ταινίας σε γραφένιο, που έχει σπιν 1/2, και οι προεξοχές παριστάνουν άτομα υδρογόνου. καθεμιά από αυτές τις ατέλειες πιστεύεται ότι μπορεί να επάγει μια μαγνητική ροπή, αλλά δεν είναι ακόμη γνωστό πως αυτές οι ροπές αλληλεπιδρούν για να παράγουν μια μαγνητική μακροσκοπική διάταξη.
Πολυμερή σύνθετα με ενίσχυση γραφενίου
Απλώνοντας ένα μικρό ποσό γραφενίου σε κάποιο πολυμερές, οι ερευνητές έφτιαξαν σκληρά και ελαφρά υλικά. Η ηλεκτρική συμπεριφορά στα σύνθετα μπορεί να αντέξει πολύ υψηλότερες θερμοκρασίες από ό, τι τα πολυμερή μόνα τους.
Τα πολυμερή μπορούν να εγχυθούν με νανοσωλήνες άνθρακα για να φτιάξουν υλικά με παρεμφερείς ιδιότητες.
Επίσης το γραφένιο ενδέχεται να έχει μικρότερη τοξικότητα από νανοσωλήνες άνθρακα. Μια δημοσίευση στο περιοδικό Nature Nanotechnology διαπίστωσε ότι μεγάλοι νανοσωλήνες άνθρακα προκαλούν τις ίδιες τοξικές αντιδράσεις σε ποντίκια, όπως αυτές του αμίαντου. Η ανησυχία είναι ότι οι νανοσωλήνες άνθρακα μπορούν να μιμούνται τις ίνες αμιάντου, οι οποίες είναι αρκετά λεπτές για να διεισδύσουν στους πνεύμονες και να προκαλούν καρκίνο. Το γραφένιο, από την άλλη πλευρά, το οποίο είναι ένα νανόμετρο μόνο σε πάχος, είναι αρκετά μεγάλο στις δύο άλλες διαστάσεις. και δεν θα είναι σε θέση να περάσει από τα εμπόδια του αίματος στον εγκέφαλο ή στα κύτταρα, αναφέρει ο Lawrence Drzal, διευθυντής του Κέντρου Σύνθετων Υλικών και Δομών στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Τα πολυμερή σύνθετα με ενίσχυση γραφενίου είναι ιδανικά για ελαφριές δεξαμενές βενζίνης και πλαστικά δοχεία που διατηρούν τη φρεσκάδα των τροφίμων για εβδομάδες. Θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να φτιάξουν ελαφρύτερα και με μικρότερη κατανάλωση καυσίμων αεροσκάφη και εξαρτήματα αυτοκινήτων, καθώς και ισχυρότερες ανεμογεννήτριες, ιατρικά εμφυτεύματα, και αθλητικό εξοπλισμό. Επιπλέον, είναι καλοί αγωγοί του ηλεκτρισμού και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να φτιαχτούν διαφανείς αγώγιμες επιστρώσεις για ηλιακές κυψελίδες και οθόνες.
Η ανάπτυξη αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας έρευνας για να δημιουργήσουν πολυμερή ενισχυμένα με νανοσωματίδια. Ίνες άνθρακα και ίνες γυαλιού χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την ενίσχυση πολυμερών. Σε αντίθεση με τις ίνες, όμως, ένα πολύ μικρό ποσό των νανοσωματιδίων (λιγότερο από το 2 τοις εκατό του όγκου του σύνθετου) είναι αρκετό για να κάνει το πολυμερές ισχυρότερο και ανθεκτικότερο στη θερμότητα. Επειδή χρησιμοποιείται λιγότερο υλικό πληρώσεως, το σύνθετο μπορεί να διατηρήσει την ικανότητα τανισμού και τη διαφάνεια το πολυμερούς.
Τα νανοσωματίδια από πηλό και οι νανοσωλήνες άνθρακα είναι σημαντικά υλικά για χρήση σε πολυμερή σύνθετα. Η Toyota έχει φτιάξει κάποια τμήματα κινητήρα από σύνθετα πηλού-νάιλον, τα οποία είναι ισχυρότερα και μπορεί να αντέξουν πολύ υψηλότερες θερμοκρασίες από ό, τι μπορεί το νάιλον. Πολυμερή με έγχυση νανοσωλήνων άνθρακα χρησιμοποιούνται για να φτιαχτούν ρόπαλα του μπέιζμπολ και μπαστούνια του γκολφ και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μέρη του αυτοκινήτου, όπως λαβές και φτερά. Αλλά λόγω του υψηλού κόστους των νανοσωλήνων άνθρακα έχουν περιορισμένη χρήση.
Αναφέρεται ότι για όλες τις ιδιότητες που καταδεικνύονται τα φύλλα γραφενίου είναι ίδιες ή ανώτερες από τους νανοσωλήνες. Χρησιμοποιώντας τα ίδια πολυμερή, δημιουργήθηκαν δύο σύνθετα υλικά, που το πρώτο περιέχει 1 τοις εκατό κατά βάρος των νανοσωλήνων άνθρακα, και το δεύτερο να περιέχει το ίδιο ποσό γραφενίου. Προσθήκη γραφενίου στο πολυμερές το καθιστά το 80 τοις εκατό σκληρότερο, ενώ οι νανοσωλήνες άνθρακα, λίγο περισσότερο από το 50 τοις εκατό πιο σκληρό. Το σύνθετο γραφένιο θα μπορούσε να αντέξει 30 βαθμούς Κελσίου περισσότερο, σε σύγκριση με το σκέτο πολυμερές, ενώ οι νανοσωλήνες άνθρακα δεν αυξάνουν τη σταθερότητα της θερμοκρασίας.
Το γραφένιο στην κατασκευή εύκαμπτων οθονών και κυκλωμάτων
Το γραφένιο είναι εύκαμπτο και εξαιρετικά καλός αγωγός του ηλεκτρισμού. Επίσης, είναι ένα υλικό πιο σκληρό κι από το διαμάντι. Θα μπορούσε λοιπόν να βρει χρήση σε εύκαμπτες οθόνες του υπολογιστή, σε μοριακά ηλεκτρονικά και σε νέες ασύρματες επικοινωνίες.
Η κατασκευή φύλλων γραφενίου υψηλής ποιότητας είναι συνήθως μια αργή, επίπονη διαδικασία, όμως τελευταία αρκετές ερευνητικές ομάδες έχουν ανακαλύψει τρόπους για να φτιαχτούν κυκλώματα γραφενίου, χρησιμοποιώντας τεχνικές δανεισμένες από την κατασκευή μικροτσίπ για μαζική παραγωγή.
Εν συνεχεία χρησιμοποιώντας τεχνικές που συναντάμε στην κατασκευή των τσιπ χαράσσονται ολοκληρωμένα κυκλώματα πάνω στην επιφάνεια νικελίου. Καθώς σχηματίζονται στρώματα γραφενίου, αυτά παίρνουν το σχήμα του κυκλώματος που θέλουμε, αναφέρουν ερευνητές στο περιοδικό Nature.
"Η ανακάλυψη ενός κατάλληλου υλικού που να είναι διαφανές, αγώγιμο και λεπτό είναι ο μεγάλος στόχος", λέει ο Philip Kim, ένας από τους ερευνητές και φυσικός της συμπυκνωμένης ύλης στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Ο Kim και οι συνάδελφοί του έδειξαν ότι το γραφένιο που σχηματίζεται από την απόθεση χημικού ατμού, διατηρεί εξαιρετικές ηλεκτρικές ιδιότητες ακόμη και όταν λυγίζεται.
Τα τελικά φύλλα γραφενίου -πάνω σε πολυμερές πλαστικό - έχουν τόσο μικρό πάχος ώστε να παραμένουν διαφανή και να μπορούν να κάμπτονται ή να τεντώνονται, ανάλογα με το πολυμερές που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή τους.
Η νέα τεχνική θα μπορούσε να αξιοποιηθεί αρχικά για την ανάπτυξη ελαστικών οθονών, στις οποίες το γραφένιο θα υποκαθιστά το ακριβό και άκαμπτο οξείδιο τιτανίου-ίνδιου. Αργότερα, όταν θα υπάρχουν τεχνικές για την παραγωγή ποιοτικών φύλλων γραφενίου σε μεγάλες διαστάσεις, ο άνθρακας θα αρχίσει να αντικαθιστά το πυρίτιο σε όλες τις εφαρμογές της ηλεκτρονικής, προβλέπει ο ερευνητής.
Ύφανση
Μια ομάδα από το Βορειοδυτικό Πανεπιστήμιο στο Σικάγο συμπεριλαμβανομένου και του Rodney Ruoff έχει ανακαλύψει ότι μεγάλες ποσότητες οξειδωμένου γραφενίου μπορούν να 'υφανθούν' μαζί, δημιουργούν έναν νέο τύπο "χαρτιού" που είναι πιο δύσκαμπτο και ισχυρότερο από άλλα λεπτά υλικά. Συγκεκριμένα δημιούργησαν το νέο υλικό από επικαλυπτόμενα φύλλα οξειδίου του γραφενίου, ενωμένα όπως τα κεραμίδια μιας στέγης χάρη σε δεσμούς υδρογόνου. Επίσης, διπλώνεται σχετικά εύκολα αλλά σκίζεται πολύ δύσκολα.
"Το όνειρό μου ήταν να αποσυνθέσω το γραφίτη σε μεμονωμένα φύλλα, και έπειτα να συγκεντρώσω εκ νέου αυτά τα φύλλα με διαφορετικούς τρόπους", λέει ο Ruoff.
Για να το καταφέρει άρχισε με την οξείδωση του γραφίτη, με σκοπό να αντικαταστήσει κατά προσέγγιση τα μισά από τα άτομα άνθρακα με άτομα οξυγόνου. Όταν το οξείδιο του γραφίτη αναμιγνύεται με νερό, αυτά τα άτομα του οξυγόνου απωθούν τα μόρια του νερού, αναγκάζοντας τα μεμονωμένα στρώματα - του οξειδίου του γραφενίου - να διασκορπιστούν ή να γίνουν "φύλλα". Οι ερευνητές ακολούθως φίλτραραν αυτό το μίγμα (με τα φύλλα) με τη βοήθεια μιας μεμβράνης, η οποία συλλέγει τα στρώματα με μια τέτοια ρύθμιση ώστε παραγάγει οξείδιο του γραφενίου λεπτό σαν χαρτί.
Η περιπλεγμένη δομή αφήνει, επίσης, μεμονωμένη μετατόπιση των στρωμάτων το ένα πάνω από το άλλο, έτσι ώστε τα συλλογικά στρώματα να γίνονται εύκαμπτα. Αλλά το πιο σπουδαίο είναι ότι το χαρτί μπορεί χημικά να συντονιστεί με την αλλαγή της ποσότητας του οξυγόνου στα στρώματα. Η μείωση της περιεκτικότητας σε οξυγόνο, παραδείγματος χάριν, θα το έκανε μονωτή μέσα σε έναν καλό αγωγό, έτσι η ηλεκτρική αγωγιμότητα των υλικών αυτών στο μέλλον θα είναι δυνατόν να ρυθμιστεί κατά βούληση. Επιπλέον, το ειδικό αυτό χαρτί θα μπορούσε να εμποτιστεί με πολυμερή, κεραμικά ή μέταλλα, για να κάνει σύνθετα υλικά που να ξεπερνούν σε πολύτιμες ιδιότητες τα καθαρά αντίστοιχά τους.
Οι εφαρμογές της νέας τεχνολογίας θεωρητικά είναι πολλές. Μια ενδιαφέρουσα ιδιότητα του υλικού, που καθιστά πιθανή τη χρήση του στη μικροηλεκτρονική, είναι η ηλεκτρική του αγωγιμότητα, η οποία στο μέλλον θα είναι δυνατόν να ρυθμιστεί κατά βούληση.
Αυτή η μεγάλη γκάμα των ιδιοτήτων του θα μπορούσε να σημαίνει ότι υπάρχουν εφαρμογές τόσο διαφορετικές, όσο και οι μεμβράνες με ελεγχόμενη διαπερατότητα στους υπερπυκνωτές για την αποθήκευση της ενέργειας.
Το γραφένιο στην αποθήκευση του υδρογόνου
Μια ομάδα Ελλήνων ερευνητών σχεδίασε ένα νέο υλικό από φύλλα γραφένιου, με στόχο την αποθήκευση υδρογόνου, ανακάλυψη που μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη οχημάτων, τα οποία χρησιμοποιούν το υδρογόνο ως εναλλακτική πηγή ενέργειας. Το νέο υλικό σχεδόν πληροί τις προδιαγραφές του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, σχετικά με την αποθήκευση του υδρογόνου, που είναι εκρηκτικό αέριο.
Οι Κρητικοί ερευνητές Γιώργος Δημητρακάκης, Εμμανουήλ Τυλλιανάκης και Γιώργος Φρουδάκης, σε εργασία τους που έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό «Nano Letters» της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, αναφέρουν ότι οι επιστήμονες, εδώ και καιρό, αναζητούν τρόπους για να χρησιμοποιήσουν νανοσωλήνες άνθρακα με στόχο την αποθήκευση υδρογόνου στις κυψέλες καυσίμων των αυτοκινήτων. Οι νανοσωλήνες είναι μικροσκοπικοί κύλινδροι άνθρακα, περίπου 50.000 φορές λεπτότεροι από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας. Στόχος των ερευνών είναι η χρήση αυτών των νανοσωλήνων, ως αποθηκευτικών χώρων στην επόμενη γενιά κυψελών καυσίμων.
Οι Έλληνες ερευνητές χρησιμοποίησαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να σχεδιάσουν μια μοναδική δομή αποθήκευσης υδρογόνου, που αποτελείται από παράλληλα φύλλα γραφένιου (στρώματα άνθρακα με πάχος μόλις ενός ατόμου), τα οποία στη συνέχεια σταθεροποιούνται από κάθετες στήλες νανοσωλήνων άνθρακα. Επίσης, πρόσθεσαν ιόντα λιθίου στο σχεδιασμό του νέου υλικού για να βελτιώσουν την αποθηκευτική του δυνατότητα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τριών επιστημόνων, το νέο υλικό (pillared graphene) μπορεί θεωρητικά να αποθηκεύσει μέχρι 41 γραμμάρια υδρογόνου ανά λίτρο, σχεδόν καλύπτοντας τις αντίστοιχες προδιαγραφές του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας (45 γρ. ανά λίτρο) για εφαρμογές στις μεταφορές.
Το επόμενο βήμα, κατά τους ερευνητές, θα είναι η κατασκευή του νέου υλικού και η δοκιμασία του στην πράξη.
Το λεπτότερο μπαλόνι του κόσμου
Χρησιμοποιώντας το γραφένιο, ερευνητές του Πανεπιστημίου Cornell στις ΗΠΑ δημιούργησαν μια μεμβράνη σαν μπαλόνι που έχει πάχος μόνο ένα άτομο, αλλά είναι αρκετά δυνατή ώστε να αντέχει σε εσωτερικές πιέσεις αρκετών ατμοσφαιρών.
Σε αντίθεση με τα λαστιχένια μπαλόνια, τα οποία ο αέρας διαρρέει, έστω και με μικρή ταχύτητα, το μπαλόνι από γραφένιο είναι τόσο αδιαπέραστο ώστε συγκρατεί ακόμα και τα πολύ μικρά άτομα του αέριου ήλιου.
Παραδόξως, η κατασκευή του μπαλονιού δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και χρόνια ότι μπορούν να απομονώσουν φύλλα γραφένιου απλά τοποθετώντας μια κολλητική ταινία πάνω σε καθαρό γραφίτη. Όταν η ταινία αφαιρεθεί και κολλήσει για λίγο σε μια πλάκα διοξειδίου του άνθρακα, αφήνει πίσω της στρώματα γραφενίου με πάχος από ένα έως μερικά άτομα.
Η ανακάλυψη, που δημοσιεύεται στο Nano Letters, θα μπορούσε να έχει εφαρμογές σε έρευνες Βιολογίας και Επιστήμης Υλικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνθρακας Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες Κατηγορία:Επιστήμη υλικών Κατηγορία:Μπαλόνια Κατηγορία:Νανοϋλικά
Άννα Τόμοβα-Σίντοφ
Η Άννα Τόμοβα-Σίντοφ (βουλγαρικά: Анна Томова-Синтова, επίσημη μεταγραφή Άννα Τόμοβα Σίντοβα, γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1941 στη Στάρα Ζαγόρα, Βασίλειο της Βουλγαρίας) είναι Βουλγάρα σοπράνο που έχει τραγουδήσει με μεγάλη επιτυχία σε όλες τις μεγάλες όπερες του κόσμου, με ρεπερτόριο που περιλαμβάνει τους Μότσαρτ, Ροσίνι, Βέρντι, Πουτσίνι, Βάγκνερ και Στράους. Απολάμβανε ιδιαίτερα στενή επαγγελματική σχέση με τον μαέστρο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν από το 1973 μέχρι τον θάνατο του μαέστρου τον Ιούλιο του 1989.
Βιογραφία
Η Τόμοβα-Σίντοφ άρχισε να μελετά πιάνο στην ηλικία των έξι. Στα δεκαέξι κέρδισε ένα εθνικό διαγωνισμό. Αργότερα φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο της Σόφιας, όπου σπούδασε φωνητική με τον Καθηγητή Γκεόργκι Ζλάτεφ-Τσέρκιν και τη σοπράνο Κάτια Σπιριντόνοβα και αποφοίτησε με διπλώματα στη φωνή και πιάνο, κάνοντας ντεμπούτο (για τις εξετάσεις ως μάστερ) ως Τατιάνα στον Ευγένιο Ονέγκιν του Τσαϊκόφσκι. Μετά την αποφοίτησή του, εντάχθηκε στο Στούντιο Όπερας της Όπερας της Λειψίας, όπου το 1967 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο της ως Αμπιγκέηλ στο Ναμπούκο του Βέρντι. Ύστερα έπαιξε στο ρεπερτόριο της κορυφαίους ρόλους, όπως τα Μαντάμα Μπατερφλάι και Μανόν Λεσκώ του Πουτσίνι, τα Τραβιάτα, Τροβατόρε, και Οθέλος του Βέρντι, τον Ντον Τζιοβάνι του Μότσαρτ, την Αραμπέλα του Στράους και το Ντι Τσαουμπεργκάιγκε του Βέρνερ Εγκ. Για πολλούς από αυτούς τους ρόλους σπούδασε με το μουσικό διευθυντή της εταιρείες, τον καθηγητή Πολ Σμιτς, ο οποίος είχε σπουδάσει με τον Ρίχαρντ Στράους.
Το 1972 προσκλήθηκε να προσχωρήσει στην Κρατική Όπερα του Βερολίνου, όπου έλαβε την τιμητική διάκριση της Kammersängerin (Κάμερσενγκεριν, κυριολεκτικά: "αυλική αοιδός") ήδη κατά το πρώτο έτος. Στο Βερολίνο συνέχισε να διευρύνει το ρεπερτόριό της, παίζοντας ηγετικούς ρόλους σε διάφορα έργα, όπως Οι Γάμοι του Φίγκαρο και Έτσι κάνουν όλες του Μότσαρτ, την Αΐντα του Βέρντι, την Τόσκα του Πουτσίνι, τον Ευγένιο Ονιέγκιν του Τσαϊκόφσκι, τις Τανχόιζερ και Λόενγκριν του Βάγκνερ, τις Αριάδνη στη Νάξο και Ο ιππότης με το ρόδο του Στράους.
Η Τόμοβα-Σίντοφ ανακηρύχθηκε ως Kammersängerin και από την Κρατική όπερα της Βιέννης.
Η Τόμοβα-Σίντοφ έκανε το ντεμπούτο της στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο το 1974, ως Ντόνα Άννα στο Ντον Τζιοβάνι. Το 1975 έκανε ντεμπούτο στο Κόβεντ Γκάρντεν παίζοντας τον ρόλο της Φιορντιλίτζι στο "Έτσι κάνουν όλες". Έκανε το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα το 1976 και έκανε ντεμπούτο στη Λυρική Όπερα του Σικάγου το 1980 ως Ντόνα Άννα. Το 1982 έκανε το ντεμπούτο της στη Σκάλα του Μιλάνου ως Έλσα στο Λόενγκριν.
Η συμμετοχή της στο "Αριάδνη" στη Νάξο με τον Τζέιμς Λεβίν και τη Φιλαρμονική της Βιέννης ήταν αυτή που κέρδισε το Βραβείο Γκράμι για την Καλύτερη Εγγραφή Όπερας το 1988.
Little Wing
To Little Wing είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Τζίμι Χέντριξ συμπεριλήφθηκε σε δίσκο των The Jimi Hendrix Experience, το 1967. Πρόκειται για ένα αργόσυρτο κομμάτι, μία Rhythm and blues μπαλάντα, που εκτελείται με τη φωνή και την κιθάρα του Χέντριξ, μαζί με μπάσο, κρουστά και ένα μεταλλόφωνο. Στιχουργικά το κομμάτι, όπως και άλλα του Χέντριξ, επίκεντρο είναι η γυναίκα, δίνοντάς της μία ιδεαλιστική μορφή. Αν και η διάρκειά του ίσα που ξεπερνά τα δύο λεπτά, θεωρείται ένα από τα πιο μεστά και γεμάτα τραγούδια του.
Το κομμάτι κυκλοφόρησε στον δίσκο Axis: Bold as Love, τον Δεκέμβριο του 1967 στη Βρετανία και τον επόμενο μήνα στις ΗΠΑ. Ήταν το ένα από τα δύο κομμάτια του δίσκου που βρίσκονταν στο ρεπερτόριο τους στις ζωντανές εμφανίσεις. Το κομμάτι θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά του Χέντριξ, το οποίο έχει διασκευαστεί κι από αρκετούς καλλιτέχνες, διαφόρων μουσικών στυλ. Το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 366ο.
Αναφορές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Τραγούδια του Έρικ Κλάπτον
1404
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σταιτίτης
μικρογραφία | Τηγανίτα | 200px μικρογραφία | Όλυρα ή Αγριοσίταρο ή Ντίνκελ |200px
Ο σταιτίτης ή στατίτης είναι είδος τηγανίτας (γνωστή και ως pancake), φτιαγμένη από αλεύρι, γάλα, βούτυρο, μπέικιν πάουντερ και ζάχαρη.
Προέλευση
Την παρασκεύαζαν οι αρχαίοι Έλληνες και την σερβίριζαν με μέλι, σουσάμι και τυρί.
Τρόπος σερβιρίσματος
Συνήθιζαν να το σερβίρουν σε πλούσια γεύματα, όπου παρευρίσκονταν αρκετοί συνδαιτυμόνες, καθώς δεν τους άρεσε να τρώνε μόνοι τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
505 Κάβα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κάβα εκτιμάται σε 115 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,040. Η Κάβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 11 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καβα
ΟΦΚ Βελιγραδίου
Η ΟΦΚ Βελιγραδίου (σερβικά: Омладински фудбалски клуб Београд - ОФК Београд), γνωστή και ως ΟΦΚ Μπέογκραντ, είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του αθλητικού συλλόγου ΟΣΔ Βελιγραδίου (ОСД Београд) της Σερβίας με έδρα το Βελιγράδι και συγκεκριμένα τη συνοικία Καράμπουρμα.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1911 και είναι από τους πιο παλιούς συλλόγους στη Σερβία. Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα όλα προπολεμικά και 4 κύπελλα Γιουγκοσλαβίας τις δεκαετίες '50 και '60. Χρώματα έχει το μπλε και άσπρο.
Στην αθλητική της πορεία έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε σαν Μπεογκράτσκι Σπόρτ Κλουμπ (БСК - Београдски Спорт Клуб). Το 1945 άλλαξε σε Μετάλατς (Металац) μέχρι το 1950 που ξαναπήρε το παλιό της όνομα. Το 1957 άλλαξε πάλι σε ΟΣΔ Βελιγραδίου (Омладинско спортско друштво Београд) μέχρι το 1959 που πήρε το σημερινό της όνομα.
Η ΟΦΚ Μπέογκραντ βρισκόταν κατά κανόνα στη σκιά των δύο μεγάλων συλλόγων του Βελιγραδίου, της Παρτιζάν και του Ερυθρού Αστέρα. Έδινε βάση κυρίως στις ακαδημίες νεαρών αθλητών. Άλλωστε τα αρχικά "ΟΦΚ: Омладински фудбалски клуб" σημαίνουν: "Νεανικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος". Το παρατσούκλι των οπαδών της είναι "Οι ρομαντικοί". Το συνηθισμένο σλόγκαν που δείχνει το προφίλ της ομάδας είναι: "Ποτέ στην κορυφή, μα πάντα εκεί κοντά".
Ως τη δεκαετία του '70 βρισκόταν στη μεγάλη κατηγορία και είχε κάποιες ευρωπαϊκές παρουσίες. Σε μία από αυτές, το 1973-74, απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στον α΄ γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ νικώντας με 2-1 στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας αν και έχασε με 0-1 στο Βελιγράδι.
Τη δεκαετία του '80 αγωνιζόταν άλλοτε στην Α΄ και άλλοτε στη Β΄ κατηγορία. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Σερβίας-Μαυροβουνίου (από το 2007 του πρωταθλήματος Σερβίας) και το 2003 ξανάβγηκε στην Ευρώπη.
Το 2008 αν και τερμάτισε στην ένατη θέση, αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο με αντίπαλο τον Πανιώνιο, στη θέση της Μπόρατς Τσάσακ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βελιγραδίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Ευάγγελος Ζάππας
thumb|right|250px| Το [[Ζάππειον μέγαρο]] Ο Ευαγγέλης Ζάππας (Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου, 23 Αυγούστου 1800 – Μπροστένι Ρουμανίας, 19 Ιουνίου 1865) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και εθνικός ευεργέτης. Πρωτοστάτησε και έπαιξε κύριο ρόλο στην αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου της Βορείου Ηπείρου (σημερινή Αλβανία) το 1800. Ήταν ο νεότερος γιος του Βασιλείου Ζάππα, εμπόρου από τους σημαντικούς της περιοχής και της Σωτηρίας, το γένος Μέξη. Το χωριό ανήκε στην επαρχία Τεπελενίου, πατρίδα του Αλή Πασά. Ο Ευάγγελoς, σε ηλικία 13 ετών, στρατολογήθηκε από τον Αλή Πασά και στάλθηκε φρουρός σε ένα φρούριο κοντά στα Γιάννενα. Με τη συμμαχία των Σουλιωτών με τον Αλή, ο Ζάππας βρέθηκε στο στρατόπεδο του Αγώνα και μεταπήδησε στην εξουσία του Μάρκου Μπότσαρη. Έγινε, μάλιστα, υπασπιστής και τον ακολούθησε. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, ο Ευαγγέλης Ζάππας πολέμησε με τον Κωνσταντίνο Μπότσαρη, αδελφό του ήρωα, και στη συνέχεια με τον στρατηγό Νικόλαο Ζέρβα, τον Λάμπρο Βέικο, τον Γκούρα, με συναγωνιστή τον Μακρυγιάννη, τον Νοταρά και τον Πανουργιά. Το 1824, έγινε ταξίαρχος και διοίκησε τα Βλαχοχώρια των Σαλώνων. Σύμφωνα με άλλες πηγές, πολέμησε με τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Στο τέλος της επανάστασης αρνείται την χρηματική αποζημίωση για τους ήρωες της Επανάστασης και μεταναστεύει στο Βουκουρέστι το 1831. Η περιοχή αυτή των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών είχε την περίοδο εκείνη μεγάλη ελληνική παράδοση, από την εποχή που η Υψηλή Πύλη διόριζε Φαναριώτες στις διοικητικές θέσεις. Ο Ζάππας εγκαταστάθηκε στη Βλαχία. Η κοινωνικοοικονομική δομή της περιοχής χαρακτηριζόταν από την ισχνότητα αστικών κέντρων και τα μεγάλα κτήματα. Ο Ζάππας εντάχθηκε στην τοπική κοινωνία χρησιμοποιώντας ένα εκλεπτυσμένο σύστημα δημοσίων σχέσεων. Φρόντισε να εξοικειωθεί με τους άρχοντες και τους ηγούμενους των ελληνικών μοναστηριών οι οποίοι διαχειρίζονταν τα μοναστηριακά κτήματα. Ο Ζάππας ακολούθησε την τακτική και άλλων Ελλήνων, νοίκιασε και εκμεταλλεύτηκε μοναστηριακά κτήματα στην περιοχή της Γιαλόμιτζας, κοντά στο Βουκουρέστι. Σε τρεις περίπου δεκαετίες απέκτησε τεράστια περιουσία και αντίστοιχα εισοδήματα. Η μακροχρόνια απουσία του Ευαγγέλου απ' την Ελλάδα και το ρίζωμα του στη βλάχικη κοινωνία δημιούργησε περιπλοκές στην έκφραση της εθνικής του συνείδησης. Η διάθεση του ήταν να ευεργετήσει και τις δύο πατρίδες του. thumb|right|250px|Η κρύπτη στην οποία έχει αποτεθεί η κεφαλή του Ευαγγελή Ζάππα, εντός του Ζαππείου
Ο κύριος αποδέκτης των ευεργεσιών του ήταν η Ελλάδα. Η πιο εντυπωσιακή εκδήλωση της προσφοράς του προς την Ελλάδα ήταν το εγχείρημα αναβίωσης των Ολυμπιακών αγώνων. Ο Ευαγγέλης Ζάππας, μαζί με τον εξάδελφό του Κωνσταντίνο Ζάππα τιμώνται ως εθνικοί ευεργέτες από το 1859, όταν ιδρύθηκαν τα "Νέα Ολύμπια", έκθεση γεωργική, τεχνική και βιομηχανική που ορίστηκε να πραγματοποιούνται ανά τετραετία (στο "Ζάππειο"). Το 1863 ο Ευαγγέλης προσβλήθηκε από ψυχική νόσο. Ο Έλληνας Γενικός Πρόξενος στο Βουκουρέστι χαρακτηρίζει την αρρώστια του ως "φρενιτίαση" ή κάποιου είδους "μονομανία". Ο Ευαγγέλης Ζάππας πέθανε στις 19 Ιουνίου του 1865 στο Μπροστένι, και ο εξάδελφός του Κωνσταντίνος στις 20 Ιανουαρίου του 1892 στο Μαντόν της Γαλλίας. Ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας τους το διέθεσαν για κοινωφελείς και εθνικούς σκοπούς στην ιδιαιτέρα πατρίδα τους. Συγκεκριμένα, ίδρυσαν εκπαιδευτήρια στο Λάμποβο, την Πρεμετή, τη Νίβανη, το Δέλβινο και τη Δρόβιανη.
Οι Ζάππειοι αγώνες
thumb|250px| Το [[Παναθηναϊκό Στάδιο αναστηλώθηκε από τον Ευαγγελή Ζάππα]]
Το 1856 έγραψε στο βασιλιά Όθωνα προσφέροντας 400 μερίσματα της Εθνικής Ατμοπλοΐας ώστε τα κέρδη να χρησιμοποιηθούν για την ίδρυση των Ολυμπιακών αγώνων, την Ολυμπιάδα και για τα βραβεία των νικητών των αγώνων. Το 1859 κατάφερε να αναβιώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε μια πλατεία της Αθήνας. Το 1865 πέθανε αφήνοντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, που χρηματοδότησαν τους αγώνες του 1870 και 1875 που πραγματοποιήθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο που επίσης αναστύλωσε .Οι Ζάππειοι αγώνες του 1859, 1870 και 1875 ήταν επίσης διεθνείς αφού συμμετείχαν αθλητές από την Ελλάδα και από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ο Ζάππας αναβιώνοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά από την Αρχαιότητα, έθεσε τη βάση για τους μεγάλους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. από το βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν και τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή που ιδρύθηκε το 1894. Ο Ζάππας επίσης χρηματοδότησε τη δημιουργία του Ζαππείου μεγάρου που χρησιμοποιήθηκε για τους αγώνες ξιφασκίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 και ως κέντρο τύπου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Λόταρ Ματέους
Ο Λόταρ Χέμπερτ Ματέους (γερμανικά: Lothar Herbert Matthäus, γεννήθηκε 21 Μαρτίου 1961) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής και πλέον προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόμενος ως επιτελικός μέσος τη δεκαετία του 1980 και σε πιο οπισθοχωρημένες θέσεις αργότερα, αναδείχθηκε σε έναν από τους καλύτερους του αθλήματος όλων των εποχών. Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των κορυφαίων του 20ού αιώνα κατέλαβε την 15η θέση. Ήταν ο αρχηγός της εθνικής ομάδας της Δυτικής Γερμανίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1990. Ένα χρόνο αργότερα, ήταν ο πρώτος που ονομάστηκε επίσης Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ και παραμένει μέχρι σήμερα ο μόνος Γερμανός.
Καριέρα σε συλλόγους
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Ο Ματέους γεννήθηκε στην πόλη Έρλανγκεν της Βαυαρίας, τότε Δυτική Γερμανία. Πέρασε τις πρώτες μέρες του στην ομάδα νεολαίας της ΦΚ Χερτζογκενάουραχ, που βρίσκεται σε μια μικρή πόλη κοντά στη Νυρεμβέργη. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ το 1979, όπου αγωνίστηκε έως το 1984 συνήθως ξεκινώντας ως αμυντικός μέσος. Καθιερώθηκε με την πρώτη χρονιά στην ομάδα με 28 συμμετοχές στην πορεία πρωταθλήματος, αν και η έβδομη θέση που τερμάτισε τελικά ήταν απογοητευτική. Η αναγνώριση ήρθε με την πορεία της ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1980, όπου πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις ιδιαίτερα στους ημιτελικούς με τη Στουτγκάρδη με αποτέλεσμα να κληθεί στην εθνική της χώρας του. Με τη Μπορούσια έφτασε ακόμα στον τελικό στο Κύπελλο Γερμανίας το 1984, όπου αντιμετώπισε τη μετέπειτα ομάδα του Μπάγερν Μονάχου χάνοντας στα πέναλτι με δικό του αποτυχημένο.
Μπάγερν Μονάχου
Την αγωνιστική περίοδο 1986–87 η Μπάγερν με ηγέτη το Ματέους έφτασε στην ευρωπαϊκή αναγνώριση όταν στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών έφερε τη σύγκρουση δύο πραγματικά μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων, της γερμανικής πρωταθλήτριας με τη Ρεάλ Μαδρίτης με την πρώτη να υπερισχύει στο πρώτο παιχνίδι με 4–1 με δύο τέρματα του Ματέους. Φτάνοντας στον τελικό ο βαυαρικός σύλλογος ήταν το ακλόνητο φαβορί, όλα πήγαιναν σύμφωνα με τα σχέδια, με την Μπάγερν 1–0 μπροστά με μόλις 11 λεπτά να απομένουν, αλλά ηττήθηκε από την Πόρτο τελικά με 2–1. Η καριέρα του στην ομάδα του Μονάχου τον ολοκλήρωσε ως ποδοσφαιριστή με την αποτυχία κατάκτησης του Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης να παραμείνει ως το τρόπαιο που δεν κατέκτησε ως το τέλος της σταδιοδρομίας του.
Ίντερ
Το 1988 μαζί με τον συμπαίκτη του στην Μπάγερν Αντρέας Μπρέμε μεταγράφηκε στην Ιταλική Ίντερ και κατέκτησε με το σύλλογο τη Σέριε Α το 1988–89, το Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας το 1989 και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1991. Η καλύτερη χρονιά ήταν το 1990–91 όταν σημείωσε 23 γκολ σε 46 αγώνες και κέρδισε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς από τη ΦΙΦΑ, ο πρώτος νικητής του διαγωνισμού. Γρήγορος και δυνατός, με πολύ καλή τεχνική, ικανότητα χρήσης και των δύο ποδιών οδήγησε την ιταλική ομάδα έχοντας ηγετικό ρόλο και μεταφέροντας το πνεύμα του νικητή που έδωσε στην Ίντερ το πρώτο πρωτάθλημα μετά από οκτώ χρόνια. Ήταν ο ποδοσφαιριστής που έδινε το ρυθμό ή τον άλλαζε ανάλογα με τις συνθήκες του αγώνα. Ένας σοβαρός τραυματισμός του τον Απρίλιο του 1992 απέναντι στην Πάρμα τον άφησε εκτός δράσης για πάνω από τρεις μήνες.