cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Δραστηριότητες - Υπηρεσίες
Το Ε.ΚΕ.ΒΙ. συμμετέχει στις Εκθέσεις Βιβλίου που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα και έχει αναλάβει την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης και της Έκθεσης Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, προκειμένου να προβάλλει την ελληνική και ξένη παραγωγή βιβλίου. Μέσα από τις δράσεις του τιμά με αφιερώματα και κινητές εκθέσεις κορυφαίους Έλληνες λογοτέχνες, συμβάλλει στον εορτασμό ημερών όπως η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και διοργανώνει επισκέψεις συγγραφέων και εικονογράφων σε σχολεία. Επιπρόσθετα, το Ε.ΚΕ.ΒΙ. εγκαινίασε τη λειτουργία «Παρατηρητήριο Ψηφιακού Βιβλίου», η οποία αποσκοπεί στη μάθηση μέσω εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
Βιβλιονέτ
Η Βιβλιονέτ ιδρύθηκε το 1998 και στο μετοχικό της κεφάλαιο συμμετείχαν 45 εκδοτικοί οίκοι, μεταξύ των οποίων ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίων (Σ.ΕΚ.Β.) και ο Σύλλογος Εκδοτών Βιβλίων Αθηνών (Σ.Ε.Β.Α.), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.) και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.). Το 2003 το Ε.ΚΕ.ΒΙ. εξαγόρασε την υπηρεσία, ανέλαβε την αποκλειστική διαχείρισή της και αποφάσισε τη δωρεάν διάθεση του συμπεριλαμβανομένου υλικού. Πρόκειται για μια ηλεκτρονική υπηρεσία, η οποία πληροφορεί τους χρήστες της για θέματα του εκδοτικού κόσμου και περιλαμβάνει πληροφορίες για 170.000 τίτλους βιβλίων που εκδόθηκαν στην Ελλάδα και 82.000 δημιουργούς. Περισσότερα από 50 ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία λειτουργούν με βάση τη Βιβλιονέτ.
Ευρωπαϊκά προγράμματα στα οποία συμμετέχει το Ε.ΚΕ.ΒΙ.
Το Ε.ΚΕ.ΒΙ. στην προσπάθεια του να προωθήσει διεθνώς την ελληνική λογοτεχνία, αλλά και την ελληνική παραγωγή βιβλίων, συμμετέχει στα εξής ευρωπαϊκά προγράμματα :
Πρόγραμμα ενίσχυσης δημιουργών – επαγγελματιών
Με στόχο την ενίσχυση των κλάδων που εντάσσονται στην επαγγελματική σφαίρα του βιβλίου, το Ε.ΚΕ.ΒΙ. έχει αναπτύξει τα «Προγράμματα ενίσχυσης δημιουργών – επαγγελματιών». Στο πλαίσιο αυτών των προγραμμάτων έχει αναπτυχθεί και το Γαλλοελληνικό πρόγραμμα στήριξης Ελλήνων και Γάλλων συγγραφέων, μεταφραστών και εκδοτών.
Εκδόσεις
Το Ε.ΚΕ.ΒΙ. εκδίδει ένα αγγλόφωνο ηλεκτρονικό περιοδικό με τίτλο Ithaca Online, το οποίο αποστέλλεται σε περισσότερους από 1.000 παραλήπτες και προωθεί την προβολή της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής στους εκδότες του εξωτερικού. Μια ακόμη πρωτοβουλία του Ε.ΚΕ.ΒΙ. αποτελεί η εφημερίδα Μικρός Αναγνώστης, η οποία απευθύνεται σε παιδιά και έχει ως στόχο μέσα από την πλούσια συλλογή θεμάτων και το ευχάριστο περιβάλλον περιήγησης να μυήσει τους μικρούς αναγνώστες στον κόσμο του βιβλίου και να τους ενημερώσει για σχετικά θέματα.
Ακόμη έχει δημιουργηθεί το ιστολόγιο του Ε.ΚΕ.ΒΙ. , όπου αναρτώνται άρθρα τα οποία πραγματεύονται θέματα που αφορούν όσους ασχολούνται με το βιβλίο γενικότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ελλάδα) Κατηγορία:Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού (Ελλάδα)
Μπυρνεβιλέρ
Το Μπυρνεβιλέρ (γαλλικά: Burnevillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Βασίλειος Ονομάγουλος
Ο Βασίλειος ο Ονομάγουλος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, ο οποίος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη Σικελία το 717, με το βασιλικό όνομα Τιβέριος.
Ο Βασίλειος ήταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης, γιος του Γρηγορίου Ονομάγουλου. Το 717 ήταν μέλος της συνοδίας του Σέργιου, του βυζαντινού κυβερνήτη της Σικελίας, όταν έφτασαν φήμες στο νησί της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, της βυζαντινής αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, σε μια αραβική πολιορκία.
Σε αυτό το σημείο ο Σέργιος ανακήρυξε τον Βασίλειο ως αυτοκράτορα, παίρνοντας το όνομα Τιβέριος. Μαθαίνοντας το ο αυτοκράτορας Λέων Γ΄ έστειλε τον στρατηγό Παύλο να καταστείλει την εξέγερση.
Κατά την άφιξή του Παύλου, ο λαός των Συρακουσών και ο στρατός παρέδωσαν τους αντάρτες. Ο Βασίλειος αποκεφαλίστηκε μαζί με άλλους αξιωματούχους και τα κεφάλια τους στάλθηκαν στον αυτοκράτορα, ενώ οι άλλοι επαναστάτες ακρωτηριάστηκαν ή εξορίστηκαν. Ο ίδιος ο Σέργιος κατάφερε να δραπετεύσει στους Λομβαρδούς στην ηπειρωτική Ιταλία και επέστρεψε μόνο αφού έλαβε εγγυήσεις ότι δεν θα του άκαναν κακό.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Πέτρος Β΄ της Κύπρου
Ο Πέτρος Β΄ της Κύπρου (1354 - 13 Οκτωβρίου 1382), Βασιλιάς της Κύπρου και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1369 - 1382) ήταν γιος και διάδοχος του Πέτρου Α΄ της Κύπρου και της Ελεονόρας της Αραγωνίας. Διαδέχθηκε τον δολοφονημένο πατέρα του σε ηλικία 15 ετών (1369)
Γάμος
Η πρώτη πρόταση να παντρευτεί κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου απορρίφθηκε επειδή οι Λατίνοι δεν ήθελαν για πολιτικούς λόγους τον γάμο του με Ελληνίδα πριγκίπισσα. Οι Λατίνοι είπαν σαν δικαιολογία στους Βυζαντινούς απεσταλμένους ότι ο βασιλιάς ήταν απασχολημένος με την εισβολή των Γενουατών. Ο Πέτρος Β΄ νυμφεύτηκε τη Βαλεντίνα Βισκόντι της Κύπρου κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι. Η βασιλείας του χαρακτηρίστηκε από μεγάλη παρακμή, χάθηκαν οι κτήσεις του πατέρα του στην Μικρά Ασία, η Αμμόχωστος χάθηκε από την εισβολή των Γενουατών (1373 - 1374), από τότε ξεκίνησε η παρακμή της. Σημαντική φθορά είχαν επίσης η πρωτεύουσα Λευκωσία, η Κερύνεια, η Λεμεσός και η Πάφος.
Στέψη
Ο Πέτρος Β΄ ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Κύπρου αμέσως μετά τη δολοφονία του πατέρα του τον Ιανουάριο του 1369 αλλά επειδή ήταν ανήλικος την αντιβασιλεία ανέλαβε ο θείος του Ιωάννης των Λουζινιάν. Ο Ιωάννης συνάντησε σοβαρές αντιδράσεις ειδικά από την βασιλομήτωρ Ελεονόρα, που τον θεωρούσε ηθικό αυτουργό της δολοφονίας του συζύγου της. Η Ελεονόρα ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από την Ευρώπη, στις μυστικές της εκκλήσεις ανταποκρίθηκαν μόνο οι Γενουάτες που είδαν την υπόθεση σαν ευκαιρία επέμβασης στο βασίλειο της Κύπρου.
Απώλεια της Αμμόχωστου
Ο Πέτρος και οι σύμβουλοί του συγκέντρωσαν όλες τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τους Γενουάτες, έδωσαν πίσω την Αττάλεια στον εμίρη Τεκέ από τον οποίο είχε κυριεύσει την πόλη ο Πέτρος Α΄ και έκλεισαν ειρήνη μαζί του. Αρχηγοί του στρατού ήταν οι θείοι του βασιλιά Ιωάννης και ο Κοντόσταυλος Ιάκωβος Α΄ της Κύπρου, ο Πέτρος Β΄ παρέμεινε στην Αμμόχωστο με την μητέρα του που τελικά χάθηκε και ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε. Η Αμμόχωστος ήταν άριστα οχυρωμένη αλλά οι Γενουάτες την κατέλαβαν με κόλπο, είπαν ψευδώς να τους ανοίξουν τις πύλες για διαπραγματεύσεις κάτι που έγινε και αποδείχτηκε μοιραίο.
Αιχμαλωσία
Ο Πέτρος Β΄ κρατήθηκε αιχμάλωτος με τη μητέρα του, οι Γενουάτες επιτέθηκαν στη Λεμεσό, την Πάφο και μπήκαν και στην πρωτεύουσα Λευκωσία. Οι δύο θείοι του βασιλιά αντιστάθηκαν επιτυχώς από το κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνος και από την πόλη της Κερύνειας. Ο Πέτρος έκλεισε ταπεινωτική συνθήκη με τους Γενουάτες (1374) με όρους : παραμονή της Αμμόχωστου στους Γενουάτες, καταβολή υπέρογκων αποζημιώσεων και αποστολή ομήρων στη Γένοβα για εγγύηση, παράδοση της Κερύνειας και εξορία του Ιακώβου από την Κύπρο. Ο Ιάκωβος έφυγε για την Ευρώπη αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Γενουάτες, επέστρεψε στην Κύπρο μετά τον θάνατο του Πέτρου Β΄.
Τελευταία χρόνια
Η επιχείρηση των Γενουατών στην Κύπρο τους έφερε σημαντικά κέρδη αλλά πριν φύγουν εκτέλεσαν τους εμπλεκόμενους στη δολοφονία του Πέτρου Α΄ ύστερα από υπόσχεση στην βασιλομήτωρ Ελεονόρα. Η Ελεονόρα λίγο αργότερα οργάνωσε και πέτυχε τη δολοφονία του πρίγκιπα Ιωάννη που τον θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο του συζύγου της. Η Ελεονόρα συγκρούστηκε με την νύφη της Βαλεντίνα Βισκόντι και έκανε επεμβάσεις στην πολιτική και τα σκάνδαλα, ο Πέτρος Β΄ αποφάσισε να διώξει την δυναμική μητέρα του η οποία παρά τις σκληρές αντιδράσεις εξορίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1378 στην Ισπανία. Ο Πέτρος Β΄ διαπραγματεύτηκε ειρήνη με τον σουλτάνο της Αιγύπτου, βελτίωσε τις οχυρώσεις της Λευκωσίας και έκτισε βασιλική έπαυλη στο χωριό Ποταμιά που καταστράφηκε από τους Μαμελούκους (1426), έκοψε και δικά του νομίσματα. Πέθανε πρόωρα σε ηλικία 28 ετών (13 Οκτωβρίου 1382), είχε αποκτήσει μια κόρη που έζησε λίγο και τον διαδέχθηκε ο θείος του Ιάκωβος Α΄ της Κύπρου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1378 τη Βαλεντίνα Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Καγέταν Ντουσίνσκι
Ο Καγέταν Ντουσίνσκι (πολωνικά: Kajetan Duszyński) (12 Μαΐου 1995) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα 400 μέτρα. Εκπροσώπησε τη χώρα του στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2017, στο οποίο έφτασε στον τελικό, καθώς και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, όπου η Πολωνία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Η Ενορία της Γουεστμόρλαντ (αγγλικά: Parish of Trelawny) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 807,0 τ.χλμ. και πληθυσμό 138.947 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Σαβάννα-λα Μαρ.
Καγέταν Ντουσίνσκι
Προσωπικές καλύτερες επιδόσεις
Ανοιχτός στίβος
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Γεωγραφία
Η Γουεστμόρλαντ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τζαμάικα. Στα νότια και δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Είναι η δυτικότερη ενορία της Τζαμάικα. Συνορεύει στα βόρεια με το Αννόβερο, στα νοτιοανατολικά με την Αγία Ελίζαμπεθ και στα βορειοανατολικά με την Τρελόνι. Έχει έκταση 807,0 τ.χλμ.. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Κατερίνα, την Τρελόνι, την Μάντσεστερ και την Πόρτλαντ.
Καγέταν Ντουσίνσκι
Προσωπικές καλύτερες επιδόσεις
Κλειστός στίβος
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Πανίδα
Η Γουεστμόρλαντ έχει πολλά ζώα όπως αγελάδες, άλογα και μουλάρια.
Καγέταν Ντουσίνσκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Πολωνοί χρυσοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Ποτάμια
Το κυριότερο ποτάμι είναι το Καμπαρίτα.
Μπυζί (Ντου)
Το Μπυζί (γαλλικά: Busy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Κόλποι
Η Γουεστμόρλαντ είναι πλούσια σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Μπλακ Ρίβερ Μπέυ.
Μπυζί (Ντου)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ενορία του Ουεστμόρλαντ
Δημογραφία
Η Γουεστμόρλαντ είχε πληθυσμό 138.947 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η όγδοη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Αικατερίνη, την Κλάρεντον, την Μάντσεστερ, τον Άγιο Ιάκωβο, την Αγία Άννα και την Αγία Ελίζαμπεθ.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η γεωπονία. Στην Γουεστμόρλαντ καλλιεργούνται ρούμι, ζαχαροκάλαμο, κακάο, μπανάνες, καφές, κακάο, μέλι, πιπερποριζα, πριμέντο και ρύζι.
Τουρισμός
Η Γουεστμόρλαντ είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Τζαμάικα. Έχει πολλά ξενοδοχεία, όπως το Καπλς Σουέπτ Αγουέι, το Καπλς Νεγκρίλ, το Σάνταλς Νεγκρίλ, το Γκραντ Λίντο και το Χέντονισμ ΙΙ.
Τσουλήθρα
right|200px|thumb|Μία τσουλήθρα Η τσουλήθρα είναι δημοφιλές παιχνίδι της παιδικής χαράς. Αποτελείται από έναν λείο κεκλιμένο διάδρομο, στον οποίο γλιστρούν τα παιδιά προς τα κάτω. Στο πίσω μέρος διαθέτει σκάλα για το ανέβασμα στην κορυφή της τσουλήθρας. Ο διάδρομος της τσουλήθρας μπορεί να είναι είτε ίσιος είτε ελικοειδής.
Τσουλήθρες χρησιμοποιούνται και σε waterparks. Σε αυτή την περίπτωση αποκαλούνται νεροτσουλήθρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδικά παιχνίδια Κατηγορία:Παιδική χαρά
A.C.A.B.
Ο όρος αναφέρεται στην αστυνομία ως θεσμό. Ως εκ τούτου η άποψη δεν αντανακλάται αναγκαία σε ένα συγκεκριμένο αστυνομικό. Ο όρος χρησιμοποιείται ως απάντηση στις αστυνομικές πράξεις οι οποίες ιστορικά έχουν χαρακτηρισθεί ως καταχρηστικές, αντιπαθητικές, διεφθαρμένες και εκδικητικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκράφιτι Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1970
Μη γραμμική ακουστική
Η μη γραμμική ακουστική ασχολείται με τη μελέτη της διάδοσης των υψηλής έντασης παραμορφωμένων ηχητικών κυμάτων, τα οποία παρατηρούνται σε μεγάλα πλάτη ακουστικής πίεσης ως προς το μήκος κύματος.
Παραδείγματα φαινομένων και εφαρμογών μη γραμμικής ακουστικής αποτελούν η ηχητική έκρηξη (sonic boom) κατά τη διάσπαση του φράγματος του ήχου (κρουστικό κύμα), η ακουστική αιώρηση, η ηχοφωταύγεια (sonoluminescence), η διάδοση των υπερήχων για τη λήψη υπερηχογραφημάτων και τη διεξαγωγή μη καταστροφικών ελέγχων, κτλ.
Η γενική μορφή της κυματικής εξίσωσης που περιλαμβάνει μη γραμμικότητες έως και δεύτερης τάξης είναι γνωστή ως εξίσωση Westervelt
όπου p είναι η ακουστική πίεση, c_0 είναι η ταχύτητα του ήχου για κύματα μικρού πλάτους, \delta είναι η ηχητική διαχυτικότητα (sound diffusivity), \beta είναι ο συντελεστής μη γραμμικότητας και \rho_0 είναι η πυκνότητα ηρεμίας του μέσου διάδοσης.
Η ηχητική διαχυτικότητα (sound diffusivity) ισούται με:
όπου \mu είναι το διατμητικό ιξώδες (shear viscosity), \mu_{B} το ιξώδες όγκου (bulk viscosity), k η θερμική αγωγιμότητα, c_{v} και c_{p} είναι η ειδική θερμότητα υπό σταθερό όγκο και πίεση, αντίστοιχα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ακουστική
Ντάνι Γκλόβερ
Ο Ντάνι Λέμπερν Γκλόβερ (αγγλικά: Danny Lebern Glover, 22 Ιουλίου 1946 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και πολιτικός ακτιβιστής. Περισσότερο γνωστός είναι για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σειρά ταινιών Φονικό όπλο, ως Roger Murtaugh, όπως επίσης και στις ταινίες Το πορφυρούν χρώμα (1985), Predator 2 (1990) και Angels in the Outfield (1994). Αξιοσημείωτοι είναι και κάποιοι δευτερεύοντες ρόλοι του σε ταινίες όπως το Silverado (1985), το Witness (1985), το Saw (2004) και το 2012 (2009). Εκτός από αυτά έχει εμφανιστεί σε πολλές ακόμα ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις. Είναι επίσης ενεργό υποστηρικτής ουμανιστικών αξιών και ιδεών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ
Διοικητική διαίρεση νομού Κιλκίς (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα δημοτικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Κιλκίς σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, που ήταν σε ισχύ μέχρι το 2010.
Δήμος Κιλκίς
Ο δήμος Κιλκίς ήταν ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό δήμος του νομού Κιλκίς. αποτελούνταναπό δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 24.812 κατοίκους.
Ο δήμος Κιλκίς περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Αξιούπολης
Ο δήμος Αξιούπολης αποτελούνταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.725 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αξιούπολη.
Ο δήμος Αξιούπολης περιλάμβανετα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Γαλλικού
Ο Δήμος Γαλλικού απαρτίζονταν από το παρακάτω χωριά και είχε συνολικό πληθυσμό 7.279. Στον δήμο περιλαμβάνονταν:
Δήμος Γουμένισσας
Ο δήμος Γουμένισσας ήταν δήμος του νομού Κιλκίς. Βρίσκόταν στα δυτικά του νομού και συνόρευε με τον νομό Πέλλας. Μεγάλο τμήμα του δήμου απλωνόταν στις πλαγιές του όρους Πάικο. Ο δήμος αποτελούνταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.819 κατοίκους. Η έκταση του δήμου ήταν 200,3 τ.χλμ.
Ο δήμος Γουμένισσας περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Δοϊράνης
Ο δήμος Δοϊράνης ήταν δήμος του νομού Κιλκίς. Βρισκόταν στα βορεια του νομού, στην περιοχή της λίμνης Δοϊράνης. Ο δήμος αποτελούναν από τρία δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.208 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Δοϊράνη.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Ευρωπού
Ο δήμος περιλάμβανετα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Κρουσσών
Ο Δήμος Κρουσσών, γνωστός και ως Δήμος Κρουσσίων, ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος δήμος στην Ελλάδα, με έκταση 588,877 τ.χ. και καταλάμβανε το δυτικό τμήμα των Κρουσσίων. Ο πληθυσμός του ήταν 6.770 (απογραφή 2001). Η έδρα του ήταν η Τέρπυλλος (πληθυσμός 600).
Ο δήμος αποτελούνταν από τα εξής 19 δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμος Μουριών
Ο δήμος Μουριών είχε πληθυσμό 3.390 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2001. Η έδρα του δήμου ήταν ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μουριών.
Ο δήμος περιλάμβανετα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμος Πικρολίμνης
Ο δήμος Πικρολίμνης ήταν δήμος του νομού Κιλκίς. Αποτελούσε τον νοτιότερο δήμο του νομού. Ο δήμος αποτελούνταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 7.395 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Μικρόκαμπος.
Ο δήμος περιλαμβάνει τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Πολυκάστρου
Ο δήμος Πολυκάστρου ήταν δήμος του νομού Κιλκίς. Βρίσκονταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, καλύπτοντας μία μεγάλη περιοχή που εκτείνονταν από τα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία μέχρι τον νομό Θεσσαλονίκης. Ο δήμος Πολυκάστρου αποτελούνταν από έντεκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 12.732 κατοίκους.
Ο δήμος Πολυκάστρου περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Δήμος Χέρσου
Ο δήμος Χέρσου ήταν δήμος του νομού Κιλκίς. Βρίσκονταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, βόρεια της πόλης του Κιλκίς. Ο δήμος αποτελούνταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.482 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Χέρσο.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Κοινότητα Λιβαδίων
Η κοινότητα Λιβαδίων είχε (πραγματικό) πληθυσμό 402 κατοίκους και περιλάμβανε:
Κατηγορία:Νομός Κιλκίς ΚΙ
Ραούλ Β΄ των Μπριέν του Ε
Ο Ραούλ Β΄ των Μπριέν του Ε (απεβ. 1350 στο Παρίσι) από τον Οίκο του Μπριέν, κόμης του Ε και του Γκιν (1344 - 1350). Υιός και διάδοχος του Ραούλ Α΄ των Μπριέν του Ε και της Ιωάννας του Μελλό. Διαδέχθηκε τον πατέρα του και στη θέση του Κοντόσταυλου της Γαλλίας. Παντρεύτηκε (1340) την Κατερίνα του Βωντ, χωρίς να κάνει παιδιά. Είχε όμως έναν εξώγαμο γιο, τον Ιωάννη του Μπουά που νομιμοποιήθηκε (1395), ο Γκάι Πέρι αμφισβητεί αυτή την πληροφορία. Το 1346 συνελήφθη στην μάχη της Καέν από τον Τόμας Χόλαντ, πρώτο κόμη του Κεντ, και μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Αγγλία. Σε τέσσερα χρόνια του επετράπη να επιστρέψει στο Παρίσι, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για την απελευθέρωση, όπου για άγνωστο λόγο συνελήφθη από τον βασιλιά Ιωάννη Β΄ και εκτελέστηκε. Ο λόγος ήταν ίσως οι φήμες που κυκλοφορούσαν ότι ήταν έτοιμος να παραχωρήσει στους Άγγλους την κομητεία του Γκιν για την απελευθέρωση του. Μετά την εκτέλεσή του το δουκάτο του κατασχέθηκε από τον Γάλλο βασιλιά και αναδημιουργήθηκε σε δύο χρόνια (1352) από τον Ιωάννη του οίκου του Αρτουά.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Ε Κατηγορία:Οίκος του Μπριέν
Μπι (Ντου)
Το Μπι (γαλλικά: By) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2014
Η 68η απονομή των Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία BAFTA, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2014 και πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2015 στο Royal Opera House του Λονδίνου. Η απονομή μεταδόθηκε ζωντανά από τον τηλεοπτικό σταθμό BBC One και οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν για δέκατη φορά ο Στίβεν Φράι. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 2015 από τους Φράι και Σαμ Κλάφλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015 BAFTA
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2021
Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας 2021 διεξήχθη την 15η Μαΐου 2021 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Τσέλσι ΦΚ και της Λέστερ Σίτι. Ο τελικός ήταν ο 140ος της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε 1-0 υπέρ της Λέστερ, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 1η φορά στην ιστορία της. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Μάικλ Όλιβερ.
Ο Δρόμος προς τον τελικό
Η Τσέλσι ΦΚ για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες H Λέστερ Σίτι για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες
Παραπομπές
https://www.sport24.gr/football/kypelloychos-agglias-i-lester-1-0-tin-tselsi-me-gkolara-tilemans.9232256.html Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2021 __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ __ΜΕΠΠ__
Μπιάν-συρ-Ντου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αρτίτσα Ηλείας
Η Αρτίτσα ήταν παλιό χωριό της Ηλείας κατεστραμμένο κι εγκαταλελειμμένο σήμερα. Η Αρτίτσα βρισκόταν στα νότια της Ηλείας στη περιοχή της πρώην επαρχίας Ολυμπίας και πιστεύεται κοντά στο Φανάρι.
Άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε, αναφέρεται στην Ενετική απογραφή του 1689 με 67 κατοίκους και την ονομασία "Artizza". Κατά τον ιστοριοδίφη Π. Κωνσταντόπουλο η θέση του ταυτίζεται με ερείπια οικισμού ανάμεσα στα σημερινά χωριά Αλιφείρα και Φανάρι. Στην βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας έχει ανευρεθεί έγγραφο που το τοποθετεί σε θέση χαμηλότερη από το Φανάρι και κοντά στην προαναφερόμενη θέση.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Ηλείας
Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄
Ο Αλέξανδρος Ζ’ (Papa Alessandro VII, 13 Φεβρουαρίου 1599 - 22 Μαΐου 1667), κατά κόσμον Φάμπιο Κίτζι (Fabio Chigi), ήταν Πάπας από τις 7 Απριλίου 1655 έως το θάνατό του το 1667.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Σιένα της Ιταλίας και ήταν μέλος της επιφανούς οικογένειας τραπεζιτών Τσίγγι και ανιψιός του Πάπα Παύλου Ε΄ (1605–1621). Έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι και αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σιένα λαμβάνοντας διδακτορικά στη Φιλοσοφία, τη Νομική και τη Θεολογία.
Το 1627 ξεκίνησε τη μαθητεία του ως παπικός λεγάτος στη Φερράρα, και μετά από συστάσεις δύο καρδιναλίων ανακηρύχτηκε Ιεροεξεταστής της Μάλτας και αργότερα, Νούντσιος στην Κολωνία (1639–1651). Εκεί, υποστήριξε την καταδίκη του Κορνηλίου Ιάνσεν από τον Ουρβανό Η΄ με την in eminenti παπική βούλα του 1642.
Ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ (1644–1655) ζήτησε από τον Κίτζι να επιστρέψει στη Ρώμη και τον τοποθέτησε στη θέση του Υπουργού Εξωτερικού του Βατικανού.
Μετά το θάνατο του Ιννοκέντιου Ι΄, ο Κίτζι ως υποψήφιος με την υποστήριξη της Ισπανίας εξελέγη Πάπας στις 7 Απριλίου 1655, μετά από κονκλάβιο που διήρκεσε ογδόντα ημέρες, λαμβάνοντας το όνομα Αλέξανδρος Ζ’. Ο πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ πέθανε στις 22 Μαΐου 1667 και τάφηκε στο εσωτερικό της βασιλικής του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Το ταφικό του μνημείο κατασκευάστηκε το 1678 από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι. Πρόκειται για το τελευταίο σπουδαίο έργο του 80χρονου γλύπτη και αρχιτέκτονα.
Νεποτισμός
Το κονκλάβιο πίστευε πως ήταν ενάντιος στον νεποτισμό που εκείνα τα χρόνια επικρατούσε. Πράγματι, τον πρώτο χρόνο της θητείας του απαγόρευε στους συγγενείς του ακόμα και να επισκέπτονται τη Ρώμη. Στις 24 Απριλίου 1656 όμως, σε Συμβούλιο των Καρδιναλίων (κονσιστόριο) ανακοίνωσε πως ο αδελφός του και οι ανιψιοί του θα έρχονταν στην Ρώμη για να τον βοηθήσουν. Τελικά, τους έδωσε ισχυρές διοικητικές θέσεις, τους υψηλότερους μισθούς και κατοικίες αντάξιες του ονόματος των Κίτζι.
Σουηδία
Ο προσηλυτισμός της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας (1632–1654) συνέβη ενώ ο Αλέξανδρος Ζ’ ήταν Πάπας. Μετά την παραίτησή της από τον θρόνο, η βασίλισσα βρέθηκε στη Ρώμη όπου και βαπτίστηκε από τον Πάπα, τα Χριστούγεννα του 1655.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 17ου αιώνα
Ορίσα
Η Ορίσα, ή Οντίσα , είναι μία από τις 29 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο ανατολικό παράλιο τμήμα της χώρας, στο κόλπο της Βεγγάλης. Η συνολική της έκταση είναι 155.820 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της είναι 41.974.218 άτομα (απογραφή 2011). Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Μπουμπανεσβάρ. Συνορεύει με τις εξής ομόσπονδες πολιτείες: τη Δυτική Βεγγάλη στα βορειοανατολικά, το Τζαρκάντ στα βόρεια, το Τσατίσγκαρ στα δυτικά και βορειοδυτικά και το Άντρα Πραντές στα νότια.
Η Οντίσα έχει 485 χιλιόμετρα ακτογραμμής κατά μήκος του κόλπου της Βεγγάλης, από το Μπαλασόρ έως το Γκάντζαμ. Είναι η 9η μεγαλύτερη ομόσπονδη πολιτεία σε έκταση και η 11η μεγαλύτερη πληθυσμιακά. Είναι επίσης η 3η πολυπληθέστερη πολιτεία της Ινδίας όσον αφορά τον φυλετικό πληθυσμό. Η λέξη Όντια προέρχεται από τη λέξη "Ούντρα" (αρχαίο όνομα). Η γλώσσα Όντια (παλαιότερα γνωστή ως Ορίγια) είναι η επίσημη και πιο διαδεδομένη γλώσσα, η οποία ομιλούταν από 33,2 εκατομμύρια άτομα, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.
Το αρχαίο βασίλειο Καλίνγκα, στο οποίο εισέβαλε ο Μαουριανός αυτοκράτορας Ασόκα το 261 π.Χ. προκαλώντας τον πόλεμο Καλίνγκα, είχε τα ίδια όρια με αυτά της σύγχρονης Οντίσα. Η σύγχρονη πολιτεία της Ορίσα ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1936, ως επαρχία στη Βρετανική Ινδία, και καταλαμβάνει κατά κύριο λόγο στις περιοχές που ομιλείται η γλώσσα Όντια. Η 1η Απριλίου γιορτάζεται ως Ημέρα της Οντίσα (ουτκάλ ντιβάς). Η περιοχή είναι επίσης γνωστή ως Ουτκάλα και αναφέρεται με αυτή την ονομασία στον εθνικό ύμνο της Ινδίας, τον "Τζάνα Γκάνα Μάνα". Ο Ανανταβαρμάν Τσονταγκάνγκα μετέφερε τη πρωτεύουσα της περιοχής στο Κουτάκ γύρω στο 1135. Μετά η πόλη χρησιμοποιήθηκε ως πρωτεύουσα από πολλούς ηγέτες, επί βρετανικής εποχής και μέχρι το 1948. Στη συνέχεια, το Μπουμπάνεσβαρ έγινε η πρωτεύουσα της Ορίσα.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Ρούλα Μούλη
Η Ρούλα Μούλη (Αριδαία της Πέλλας, 30 Ιανουαρίου 1985), είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής καλαθοσφαιρίστρια και νυν γυμνάστρια της ομάδας του Παναθηναϊκού. Διαθέτοντας ύψος 1,82 μέτρα, αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ. Η καριέρα της διήρκησε δεκαοκτώ χρόνια, ενώ αγωνίστηκε συνολικά σε επτά ομάδες του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Το 2021, υπήρξε Πρωταθλήτρια Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Δάφνης Αγίου Δημητρίου
Αλιμαρντάν Τοπτσουμπάσοφ
Ο Αλιμαρντάν Αλακμπάρ ογλού Τοπτσουμπάσοφ (Əlimərdan Topçubaşov, 4 Μαΐου 1863, Τιφλίδα - 8 Νοεμβρίου 1934, Παρίσι) ήταν εξέχων Αζέρος πολιτικός, υπουργός Εξωτερικών και ομιλητής του Κοινοβουλίου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.
Βιογραφία
Ο Αλιμαρντάν Τοπτσουμπάσοφ γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1863 στο Τιφλίς (Τιφλίδα). Μετά από σπουδές στο Γυμνάσιο της Τιφλίδας, εισήλθε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης και αποφοίτησε από τη νομική σχολή το 1888. Του προσφέρθηκε να παραμείνει στο Πανεπιστήμιο και να διδάσκει νομική αν θα προσυλητιστεί στον Χριστιανισμό, αλλά αρνήθηκε και επέστρεψε στον Καύκασο, όπου εργάστηκε σε αρκετές μικρές θέσεις. Παντρεύτηκε την Πάρι Μαλίκοβα, κόρη του Χασάν Μπέη Ζαρνταμπί, ιδρυτή της πρώτης εφημερίδας του Αζερμπαϊτζάν, της Ακιντσί.
Το 1897 ο μεγιστάνας πετρελαίου Ζεϊναλαμπντίν Ταγκίγιεφ αγόρασε την εφημερίδα Κάσπι και κάλεσε τον Τοπτσουμπάσοφ να είναι ο αρχισυντάκτης της. Ξεκινώντας από τότε, συμμετείχε ενεργά στην πολιτική και γρήγορα έγινε ένας από τους εξέχοντες ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν και των μουσουλμάνων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η κύρια πλατφόρμα του ήταν η πολιτική ισότητα όλων των υπηκόων του Ρωσικού Στέμματος και το τέλος στις διακρίσεις των Τούρκων και Μουσουλμάνων. Στα πρόθυρα της πρώτης ρωσικής επανάστασης, ο Τοπτσουμπάσοφ ήταν ένας από τους εμπνευστές της διάσημης συνάντησης της ιντελιγκέντσια και της αστικής τάξης του Αζερμπαϊτζάν στο παλάτι του Ταγκίγιεφ στις 15 Μαρτίου 1905. Ως αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης απευθύνθηκε αίτηση προς τον Τσάρο ζητώντας:
Την ίδια στιγμή ο Τοπτσουμπάσοφ ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ιττιφάκ αλ-Μουσλιμίν (πρώτο πολιτικό κόμμα των Ρώσων Μουσουλμάνων) και οργάνωσε τα τρία του συνέδρια. Ήταν επικεφαλής του τρίτου συνεδρίου του κόμματος και έγινε μέλος του προεδρείου και επικεφαλής της Νομικής Επιτροπής του. Αργότερα έγινε ηγέτης της μουσουλμανικής φράξιας του Κόμματος στη Ρωσική Κρατική Δούμα, το νέο ρωσικό κοινοβούλιο (1906). Αλλά μετά τη διάλυση της Πρώτης Δούμας από τον Τσάρο ο Τοπτσουμπάσοφ συνελήφθη για τρεις μήνες, έχασε το δικαίωμά του να είναι βουλευτής του Κοινοβουλίου, και έχασε τη θέση του στο Δήμο του Μπακού και την εφημερίδα "Κάσπι".
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το Ιράν τον κάλεσε να διευθύνει ένα από τα τμήματα του ιρανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης και να μεταρρυθμίσει το δικαστικό του σύστημα, αλλά ο Τοπτσουμπάσοφ απέρριψε αυτήν την πρόταση και παρέμεινε στη Ρωσική Αυτοκρατορία για να συνεχίσει τον αγώνα του για τη χειραφέτηση του μουσουλμανικού πληθυσμού.
Μετά την ανακήρυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στις 28 Μαΐου 1918, ο Τοπτσουμπάσοφ έγινε ο πρεσβευτής της στην Αρμενία, τη Γεωργία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εστάλη στην Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια, έγινε υπουργός Εξωτερικών στο δεύτερο υπουργικό συμβούλιο και εξελέγη πρωθυπουργός της Βουλής στις 7 Δεκεμβρίου 1918, καθιστώντας τον τον δεύτερο επικεφαλής του κράτους της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν μετά τον Μαμμέντ Αμίν Ρασουλζαντέ. Συμφωνώντας να ηγηθεί της Αντιπροσωπείας του Αζερμπαϊτζάν στο συνέδριο των Βερσαλλιών, έφυγε από την Κωνσταντινούπολη για το Παρίσι.
Στο συνέδριο κατάφερε να συναντηθεί με τον Αμερικανό πρόεδρο Γούντροου Ουίλσον και να επιτύχει την ντε φάκτο αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιανουάριο του 1920. Μετά τη μπολσεβίκικη κατάκτηση της ΛΔΑ δεν επέστρεψε και παρέμεινε στο Παρίσι όπου πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 1934. Είναι θαμμένος στο κοινόχρηστο νεκροταφείο του Σεν-Κλουντ (κοντά στο Παρίσι), μαζί με τη σύζυγό του που πέθανε το 1947 και δύο άλλους που φέρουν το όνομά του.
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας
Ιστορικό
Ο Ολυμπιακός Μαντουκίου αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ το 1963 με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1023. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε επίσημα πλέον στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.
Ιμάμ μπαϊλντί
Το ιμάμ μπαϊλντί είναι συνταγή της τουρκικής κουζίνας το οποίο επίσης παρασκευάζεται στην Ελληνική, στη Βουλγαρική και την Αλβανική κουζίνα. Η ονομασία σημαίνει «ο Ιμάμης μπαΐλντισε (λιποθύμησε)» επειδή, σύμφωνα με το θρύλο, ένας ιμάμης όταν άκουσε για το κόστος των υλικών και για το ελαιόλαδο που χρειαζόταν για την προετοιμασία του φαγητού, έχασε τις αισθήσεις του.
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας
Ιστορικό
Το 1981 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, πανηγυρίζοντας την άνοδο σε εθνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία του και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, 3η κατηγορία στην ιεραρχία του ελληνικού ποδοσφαίρου τότε. Την ίδια χρονιά έκανε το νταμπλ, καθώς κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, νικώντας στον τελικό με 4-3 στη διαδικασία των πέναλτι (1-1 κ.δ. & παρ.) τον Όλυμπο Κέρκυρας. Στην Εθνική ερασιτεχνική αγωνίστηκε την περίοδο 1981-82 και μη καταφέρνοντας να πετύχει την παραμονή του επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Ιμάμ μπαϊλντί
Άλλο λαικό παραμύθι, αναφέρει ότι ένας ιμάμης παντρεύτηκε την κόρη ενός λαδέμπορου. Η προίκα της αποτελούνταν από δώδεκα βάζα από το καλύτερο ελαιόλαδο, με το οποίο ετοίμαζε κάθε βράδυ ένα πιάτο μελιτζάνες, με ντομάτες και κρεμμύδια. Τη δέκατη τρίτη ημέρα, δεν υπήρχαν μελιτζάνες στο τραπέζι. Όταν πληροφορήθηκε ότι δεν υπήρχε άλλο ελαιόλαδο, ο ιμάμης λιποθύμησε. thumb|αριστερά|Ιμάμ μπαϊλντί, με [[μπουρέκι ως συνοδευτικό.]]
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας
Ιστορικό
Το 1987 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.Συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1987 όπου αντιμετώπισε τον Αετό Λουτρών σε διπλά παιχνίδια.Με συνολικό σκορ 8-4 (3-3 και 5-1) κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1987-88, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό. Το 1990 θα κατακτήσει ξανά το τοπικό πρωτάθλημα και θα επιστρέψει στην Δ΄ Εθνική. Τη σεζόν 1990-91 πανηγύρισε την παραμονή, ενώ την επόμενη χρονιά (1991-92) υποβιβάστηκε προσωρινά στο τοπικό πρωτάθλημα καθώς το 1993 αναδείχθηκε πρωταθλητής και επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε για τελευταία φορά τη σεζόν 1993-94 όποτε και υποβιβάστηκε.
Τα επόμενα χρόνια η αγωνιστική πορεία του Ολυμπιακού Μαντουκίου περιορίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας. Το καλοκαίρι του 2017 έκανε γνωστό ότι δε δηλώνει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Κέρκυρας της περιόδου 2017-18, παραμένοντας έκτοτε ανενεργός.
Ιμάμ μπαϊλντί
Το βασικό συστατικό του ιμάμ μπαϊλντί είναι οι μελιτζάνες. Κατά την προετοιμασία, κόβονται κατά μήκος και αφού τηγανιστούν, γεμίζονται με διάφορα λαχανικά, όπως ντομάτα, κρεμμύδι ή μαϊντανό. Έπειτα ψήνονται σε φούρνο. Το πιάτο σερβίρεται ζεστό ή κρύο και συνήθως συνοδεύεται με ρύζι.
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας
Τμήμα γυναικών
Επίσης ο Ολυμπιακός Μαντουκίου έχει καλλιεργήσει και το γυναικείο ποδόσφαιρο, αποτελώντας μάλιστα την πρώτη ομάδα την ιστορία του κερκυραϊκού ποδοσφαίρου που έλαβε μέρος σε εθνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα γυναικών, όταν το 2012 εντάχθηκε στην Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κέρκυρας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιμάμ μπαϊλντί
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Βουλγαρική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση τη μελιτζάνα
Νεοχώρι Φαρρών Αχαΐας
Το Νεοχώρι (στην καθομιλουμένη αναφέρεται και ως Νιοχώρι ή Νιχώρι) είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, χτισμένο στους βόρειους πρόποδες του Ερυμάνθου σε υψόμετρο 500 μέτρων περίπου, και υπάγεται διοικητικά στην Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου.
Γειτνιάζει, πέραν του Ελληνικού, με τα χωριά Χρυσαυγή και Καλούσι. Απέχει οδικώς 30 χλμ. περίπου από την πόλη της Πάτρας, 11 χλμ. περίπου από την Χαλανδρίτσα -έδρα του Δήμου Ερυμάνθου- και μόλις 2 χλμ. από το όμορο Ελληνικό, έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία υπάγεται ο οικισμός. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 24 μόνιμοι κάτοικοι.
Διοικητική εξέλιξη
Το χωριό αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοτελής οικισμός στις 18 Δεκεμβρίου του 1920 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Κούμανη (νυν Ελληνικού), αλλά καταργήθηκε ως ΟΤΑ, μετά από βραχύβια ζωή, στις 16 Μαΐου του 1928. Αναγνωρίστηκε επίσημα εκ νέου ως οικισμός στις 7 Απριλίου του 1951 και υπήχθη στην ίδια κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, όπου εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Ευρωπαϊκή Οδός 65
thumb|300px|Η Ε65 (S3) κοντά στο Σβινόουστσιε της Πολωνίας thumb|300px|Η Ε65 (S3) στη Ριέκα, Κροατία thumb|300px|Η Ε65 στη γέφυρα του ποταμού Αλιάκμονα στην Κοζάνη, Ελλάδα.
Η Ευρωπαϊκή Οδός Ε65 (Ε65) του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών ξεκινάει στο Μάλμοε της Σουηδίας και καταλήγει στα Χανιά της Κρήτης. Έχει συνολικό μήκος 3.800 χιλιομέτρων και διέρχεται από 12 ευρωπαϊκές χώρες. μικρογραφία|300x300εσ|Η Ευρωπαϊκή Οδός 65 κοντά στην Πάτρα, Ελλάδα (Σημείωση: Στην ταμπέλα ο κωδικός Ε95 είναι λάθος).Επίσης στις 30 Ιανουαρίου 2021 εγκρίθηκε η φυσική συνέχεια του Ελληνικού τμήματος του Αυτοκινητόδρομου Ε65 προς τα Γρεβενά, όπου θα συνδέεται με την Εγνατία Οδό.
Πέτρος Α΄ της Κύπρου
Ο Πέτρος Α΄ της Κύπρου (9 Οκτωβρίου 1328 – 17 Ιανουαρίου 1369) από τον Οίκο του Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν ο κορυφαίος Βασιλιάς της Κύπρου και Τιτουλάριος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1359 - 1369).
Ευρωπαϊκή Οδός 65
Διαδρομή
Στην Ελλάδα περιλαμβάνει την Ολυμπία Οδό/Α8 στο τμήμα Ρίο - Κόρινθος, και την Οδό Κεντρικής Πελοποννήσου (Άξονας Κόρινθος - Καλαμάτα).
Πέτρος Α΄ της Κύπρου
Ήταν ο πρώτος γιος του Ούγου Δ΄ της Κύπρου και της δεύτερης συζύγου του Αλίκης του Ιμπελέν, κόρης του Γκυ κυρίου της Νικοζίας. Είχε σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες και μεγαλεπήβολα σχέδια, τα οποία δεν πραγματοποίησε λόγω του παράφορου χαρακτήρα του. Οδηγήθηκε σε εσωτερικές έριδες και δολοφονήθηκε από τους ευγενείς του στο υπνοδωμάτιό του σε ηλικία 40 ετών.
Ευρωπαϊκή Οδός 65
Διαδρομή
Επίσης μελλοντικά ένα τμήμα της Ε65 (από την Καρδίτσα ή από τον Δομοκό μέχρι τη Λαμία) ενδέχεται να περνάει από την Οδό Κεντρικής Ελλάδας η οποία λέγεται και συχνά Ε65.
Πέτρος Α΄ της Κύπρου
Διαδοχή
Η μεγαλύτερη αδελφή του ήταν η Εσίβη (1323 - 1363), τα μικρότερα αδέλφια του ήταν ː ο Ιωάννης των Λουζινιάν και ο Ιάκωβος Α΄ της Κύπρου. Ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Γκυ που είχε παντρευτεί την Μαρία των Βουρβόνων πέθανε πριν από τον πατέρα του (1343). Ο γιος του επίσης Γκυ αξίωσε την διαδοχή του παππού του αλλά το αίτημα απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι ο πατέρας του δεν θα μπορούσε να ήταν κληρονόμος ενός ανθρώπου που πέθανε μετά από αυτόν. Για να επιλυθεί το νομικό ζήτημα της διαδοχής όπως αναφέρει ο χρονικογράφος Λεόντιος Μαχαιράς ο Ούγος Δ΄ έστεψε τον γιο του Πέτρο βασιλιά της Κύπρου στα τέλη του 1358.
Ευρωπαϊκή Οδός 65
Διαδρομή
65 65 65 65 65 65 65 65 65 65 65 65 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Πέτρος Α΄ της Κύπρου
Γάμος
Πήρε τον τίτλο του κόμη της Τρίπολης με τη γέννηση του. Σε βρεφική ηλικία πέρασε σύμφωνα με τον Μαχαιρά θανατηφόρα ασθένεια τον τεταρταίο πυρετό, γιατρεύτηκε όταν ήπιε αγίασμα από την εκκλησία των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στο χωριό Μένοικον. Σε ηλικία 21 έτους (1349) έφυγε κρυφά για την Ευρώπη με τον αδελφό του Ιωάννη, επειδή ήθελε να γνωρίσει τη Δύση και να «γευθεί την ξενητειά, η οποία είναι πολλά γλυκεία εις εκείνους όπου δεν την εγευτήσαν και πολλά πικρή εις εκείνους όπου την είδασιν». Ο πατέρας του έστειλε καράβια να βρουν και να φέρουν πίσω τους γιους του, τους φυλάκισε επειδή έφυγαν χωρίς την άδειά του.
Σε νεαρή ηλικία νυμφεύτηκε την Εσίβη ντε Μοντφόρτ που πέθανε γρήγορα. Μετά το θάνατό της νυμφεύτηκε την Ελεονώρα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Κύπρου (1353) που έγινε βασίλισσα, μαζί της απέκτησε :
Ο Πέτρος Α΄ διακρίθηκε ως ικανότατος στρατιωτικός αρχηγός αλλά και για τον παράφορο χαρακτήρα του που τον οδήγησε σε σύναψη πολλών ερωτικών δεσμών αλλά και σε ακρότητες που τον έφεραν σε σκληρή ρήξη με τους ευγενείς. Οι στρατιωτικές του επιτυχίες ήταν θεαματικές, κατέκτησε ολόκληρη την νότια Μικρά Ασία, έφτασε μέχρι την Αίγυπτο και πολιόρκησε την Αλεξάνδρεια.
Πόλεμοι κατά των Τούρκων
Η Κύπρος επειδή περιβαλλόταν από χώρες που κατέκτησαν οι Μουσουλμάνοι έγινε το "προκεχωρημένο φυλάκιο" του χριστιανισμού στην Ανατολή μετά την εκδίωξη των Λατίνων στο δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα. Ο Πέτρος Α΄ συνειδητοποιώντας την σημασία του βασιλείου του ανέλαβε σημαντικές πρωτοβουλίες κατά των Μουσουλμάνων, με προτεραιότητα να ανακτήσει το βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Οι Κύπριοι βασιλείς του Οίκου των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν τιτλούχοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ και η στέψη τους γινόταν στην Αμμόχωστο. Η Κύπρος δεν διέτρεχε υψηλούς κινδύνους επειδή ήταν νησί και οι Μουσουλμάνοι υστερούσαν σε ναυτικό, οι επιδρομές ήταν μόνο περιορισμένες πειρατικές ενέργειες που ξεκίνησαν από τους Μαμελούκους της Αιγύπτου έναν αιώνα αργότερα (1425) Ο Πέτρος αποφάσισε να ξεκινήσει ο ίδιος τις επιδρομές, πρώτος στόχος ο Κώρυκος στην Κιλικία απέναντι από τη βόρεια ακτή της Κύπρου, οι φιλοδοξίες του απλώθηκαν σε ολόκληρη την Μικρά Ασία. Οι Πουατιέ είχαν συγγενικούς δεσμούς με την βασιλική οικογένεια της Κιλικίας αλλά το βασίλειο είχε διαλυθεί από τους Τούρκους.
Τον Ιανουάριο του 1360 οι κάτοικοι της Κωρύκου ζήτησαν προστασία από τον Πέτρο, είχαν ζητήσει προστασία και από τον πατέρα του που δεν ήρθε αλλά τώρα ζήτησαν να μπει η πόλη υπό την εξουσία του βασιλιά της Κύπρου. Ο Πέτρος Α΄ το θεώρησε σαν μεγάλη ευκαιρία και ανταποκρίθηκε αμέσως, έστειλε στρατιωτική ενίσχυση με αρχηγό τον ιππότη Ρομπέρτο ντε Λουζινιάν, οι Τούρκοι αντέδρασαν αλλά οι συχνές τους επιθέσεις αποκρούστηκαν με επιτυχία. Η κατάληψη της Κωρύκου ενόχλησε τους Μωαμεθανούς ηγεμόνες της Μικράς Ασίας όπως το μεγάλο Καραμάνο και τους εμίρηδες της Αλάνιας και του Κανδηλόρου, συνασπίστηκαν και συγκέντρωσαν πολλά καράβια με στόχο την επίθεση στην Κύπρο. Ο Πέτρος εξόπλισε τις δικές του γαλέρες και ζήτησε ναυτική ενίσχυση από τους Ιωαννίτες Ιππότες, ανταποκρίθηκαν με τέσσερις γαλέρες μαζί τους ενώθηκαν Ευρωπαίοι τυχοδιώκτες, πειρατές και δυο γαλέρες του πάπα. Τον Ιούλιο του 1361 ο Πέτρος διέθετε 120 καράβια στα οποία επιβιβάστηκαν οι άντρες του και επιτέθηκε πρώτος στην Μικρά Ασία, έφτασε στην Αττάλεια (23 Αυγούστου 1361) και κατέλαβε την πόλη (24 Αυγούστου 1361).
Η μεγάλη νίκη του Πέτρου θορύβησε τους υπόλοιπους εμίρηδες που ζήτησαν ειρήνη μαζί του και προσφέρθηκαν να καταβάλλουν στην Κύπρο ετήσιο φόρο υποτέλειας, ο Πέτρος δέχτηκε και έστειλε τα σύμβολα και λάβαρα του να αναρτηθούν σε πόλεις της νότιας Μικράς Ασίας. Ο ίδιος αφού παρέμεινε στην Αττάλεια μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 1361 μετέβη με το στρατό του στην Αλάνια, ο εμίρης της πόλης του παρέδωσε τα κλειδιά του κάστρου και πολλά δώρα, το ίδιο έγινε και με άλλο ηγεμόνα της περιοχής το Μονοβγάτη. Ο Πέτρος τροπαιοφόρος επέστρεψε στην Κύπρο (22 Σεπτεμβρίου 1361). Ο εμίρης της Αττάλειας Τεκές συγκέντρωσε ξανά στρατό και με συνεχείς επιθέσεις προσπαθούσε να την ανακαταλάβει, μετά από σκληρές μάχες οι Κύπριοι κράτησαν την πόλη και κυρίευσαν άλλο ένα κάστρο στην περιοχή των Μύρων.
Περιοδεία στην Ευρώπη
Ο Πέτρος Α΄ αντιμετώπισε ακόμη σοβαρό πρόβλημα στη νομιμότητα του θρόνου της Κύπρου, ο ανεψιός του Γκυ είχε προσφύγει στον πάπα με την υποστήριξη του βασιλιά της Γαλλίας. Ο Πέτρος έστειλε τους δικούς του αντιπροσώπους χωρίς αποτέλεσμα και αποφάσισε να πάει ο ίδιος. Τον Οκτώβριο του 1362 αναχώρησε από την Πάφο για τη Ρόδο και τη Βενετία όπου έγινε δεκτός με τιμές, έφτασε στην Αβινιόν και παρουσιάστηκε στον πάπα Ιννοκέντιο ΣΤ΄. Ταυτόχρονα έφτασε και ο διεκδικητής ανιψιός του αλλά τελικά ακολούθησε συμβιβασμός : ο Πέτρος αναγνωρίστηκε ως βασιλιάς κι ο Ούγος εξασφάλισε υψηλό ετήσιο επίδομα.
Ο Πέτρος προσπάθησε να πείσει τους ισχυρούς ηγεμόνες να τον ενισχύσουν με νέα μεγάλη Σταυροφορία για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων και του βασιλείου των Ιεροσολύμων που του ανήκε. Το ζήτημα συζητήθηκε με το νέο Πάπα Ουρβανό Ε΄. Για τον ίδιο λόγο ταξίδεψε στην Αγγλία, στη Γερμανία, στη Γαλλία, και επισκέφτηκε ισχυρές πόλεις όπως η Γένουα, η Βενετία και η Πράγα και συναντήθηκε με αρκετούς μονάρχες. Στο Λονδίνο έγινε η γνωστή συνάντηση των πέντε βασιλιάδων: Κύπρου, Αγγλίας, Σκωτίας, Γαλλίας και Δανίας. . Έγινε παντού δεκτός με τιμές και πολλά δώρα αλλά δεν έπεισε τους μονάρχες. Η Κύπρος με αντιβασιλιά τον αδελφό του Ιωάννη αντιμετώπιζε προβλήματα: μεγάλη επιδημία αφάνισε πολλούς κατοίκους (1363) ανάμεσα τους και η αδελφή του Εσίβη. Οι Τούρκοι με την ευκαιρία ξεκίνησαν επιδρομές και λεηλασίες. Ταυτόχρονα, ένα επεισόδιο μεταξύ Κυπρίων και Γενουατών ναυτικών στην Αμμόχωστο εξελίχτηκε σε πολιτικό θέμα με προεκτάσεις, επεισόδια και πολλούς θανάτους. Ο Πέτρος που βρισκόταν στη Γένοβαν διαπραγματεύθηκε και υπέγραψε συνθήκη σχετικά με την Γενοβέζικη συνοικία της Κύπρου.
Σύγκρουση με τον σουλτάνο
Ο Πέτρος ναυπήγησε στόλο στην Κύπρο με στόχο να χτυπήσει τη Βηρυτό, η επιχείρηση ματαιώθηκε με την παρέμβαση των Βενετών που υποσχέθηκαν να καταβάλουν ψηλές χρηματικές αποζημιώσεις στον Πέτρο για τις πολεμικές προπαρασκευές του με τον όρο να μην έκανε επίθεση κατά της Δαμασκού. Τον Ιανουάριο του 1366 επιχείρησε νέα εκστρατεία κατά της Τρίπολης, παρά την θαλασσοταραχή λίγα πλοία έφτασαν στην Τρίπολη και τη λεηλάτησαν πριν επιστρέψουν βιαστικά στην Κύπρο. Την επιχείρηση κατά της Τρίπολης την έκανε ο Πέτρος σαν προειδοποίηση στον Μαμελούκο σουλτάνο του Καΐρου που έβρισκε συνεχώς προφάσεις για να αποφύγει να κλείσει ειρήνη.
Με την μεσολάβηση των Βενετών ο Πέτρος αποδέχτηκε την πρόταση των Βενετών να υπογράψει ειρήνη με τον Μαμελούκο σουλτάνο. Το εμπόριο με την Ανατολή ωφελούσε ιδιαίτερα και την Κύπρο, χάρη σε αυτό η Αμμόχωστος ήταν από τις πλουσιότερες πόλεις. Οι φίλοι και οι χρηματοδότες του Πέτρου ήταν πλούσιοι έμποροι της Αμμοχώστου αλλά ο σουλτάνος του Καΐρου που αισθανόταν προσβεβλημένος από την κατάληψη της Αλεξάνδρειας δεν μπορούσε να το ανεχτεί. Η επίθεση κατά της Τρίπολης ήταν μήνυμα στον σουλτάνο: είτε υπογράφει ειρήνη και ξαναρχίζει το εμπόριο, είτε ο πόλεμος συνεχίζεται. Ο σουλτάνος προσπάθησε να δημιουργήσει κίνηση αντιπερισπασμού και ενίσχυσε τους εμίρηδες της Μικράς Ασίας, που συγκέντρωσαν στρατό και πολιόρκησαν την Κώρυκο. Ο Πέτρος έστειλε στρατεύματα (1367) που ενώθηκαν με τη φρουρά της Κωρύκου και τους κατατρόπωσαν. Τον Μάη του 1367 η φρουρά της Αττάλειας εξεγέρθηκε επειδή καθυστερούσε ο μισθός της από την Κύπρο, ο Πέτρος εξέπλευσε αμέσως και επέβαλε την τάξη αποκεφαλίζοντας τους πρωταίτιους. Τελικά έκλεισε ειρήνη με το σουλτάνο του Καΐρου που τελικά δεν υπεγράφη, αναφέρονται κατόπιν νέες επιθέσεις του Πέτρου στην ακτή της Συρίας (1367). Ο Λεόντιος Μαχαιράς γράφει ότι ο λόγος που ο Πέτρος δεν κράτησε την Τρίπολη ήταν επειδή δεν είχε τείχη. Μεταξύ των άλλων πόλεων που καταλήφθηκαν και λεηλατήθηκαν από τους Κυπρίους ήταν και η Λαοδίκεια στη Συρία (1367), η ειρήνη με το Μαμελούκο σουλτάνο αντιμετώπιζε μεγάλες δοκιμασίες.
Τελευταίες περιοδείες στην Ευρώπη
Ο Πέτρος Α΄ συκοφαντήθηκε στον πάπα Ουρβανό Β΄ από Γάλλο ευγενή Λασπαρέ και προκλήθηκε σε μονομαχία, αποδέχτηκε και ταξίδευσε στη Ρώμη αιφνιδιάζοντας τον Λασπαρέ αλλά ο πάπας τους συμφιλίωσε. Στο ταξίδι φιλοξενήθηκε στη Νάπολη από την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης (1267), συναντήθηκε στη Φλωρεντία με τον Κάρολο Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και στο Μιλάνο είδε τον δούκα Μπερναμπό Βισκόντι. Προσπάθησε να τους ενώσει σε Σταυροφορία αλλά ξανά χωρίς αποτέλεσμα. Τα έξοδα ήταν τεράστια και ζήτησε επιπλέον χρήματα από τους ευγενείς του, παραχώρησε σε Κύπριους δούλους το δικαίωμα να εξαγοράζουν την ελευθερία τους με χρήματα ενώ μεγάλο μέρος των εξόδων καλύφθηκαν με τα λάφυρα από τις κατακτήσεις. Ο Πέτρος έκοψε πολλά αργυρά νομίσματα, στην μπροστινή όψη ο βασιλιάς εμφανιζόταν να κρατά ξίφος στο δεξί του χέρι και σφαίρα με σταυρό στο αριστερό, στην πίσω όψη ήταν αποτυπωμένος ο σταυρός των Ιεροσολύμων. .