cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έντουαρντ Ρόσμαν
Απόδραση στην Αργεντινή
Ο Ρόσμαν στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου το οποίο είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο φυλάκισης για κατηγορούμενους εγκληματίες πολέμου αλλά κατάφερε να δραπετεύσει από εκεί. Το 1948 ο Ρόσμαν κατάφερε να εγκαταλείψει τη Γερμανία. Ταξίδεψε πρώτα στη Γένοβα της Ιταλίας, και από εκεί στην Αργεντινή με πλοίο. Ο Ρόσμαν επικουρήθηκε σε αυτήν την προσπάθεια από τον Αλοΐς Χούνταλ, έναν έντονο φιλοναζιστικό επίσκοπο της Καθολικής Εκκλησίας.
Ο Ρόσμαν έφτασε στην Αργεντινή είτε στις 10 Φεβρουαρίου 1948 είτε στις 2 Οκτωβρίου 1948. Ίδρυσε μια εταιρεία εισαγωγής-εξαγωγής ξύλου στο Μπουένος Άιρες. Το 1955 στην Αργεντινή παντρεύτηκε, αν και δεν ήταν διαζευγμένος από την πρώτη του γυναίκα. Η δεύτερη σύζυγός του τον άφησε το 1958 και ο γάμος του κηρύχθηκε αργότερα άκυρος. Το 1968, με το όνομα «Φρεντερίκο Βάγκνερ» πήρε υπηκοότητα της Αργεντινής.
Ποινικές διώξεις
Το 1959 εκδόθηκε στη Γερμανία ένα ένταλμα με την κατηγορία της διγαμίας. Το 1960, το ποινικό δικαστήριο στο Γκρατς εξέδωσε ένταλμα για τη σύλληψη του Ρόσμαν με κατηγορίες για δολοφονίες και σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τη δολοφονία τουλάχιστον 3.000 Εβραίων μεταξύ του 1938 και του 1945, επιτηρώντας τους καταναγκαστικούς εργάτες στο Άουσβιτς, και τη δολοφονία τουλάχιστον 800 παιδιών κάτω των 10 ετών. Ωστόσο, το μεταπολεμικό αυστριακό νομικό σύστημα ήταν αναποτελεσματικό για την εξασφάλιση της επιστροφής σε δίκη αυστριακών που είχαν εγκαταλείψει την Ευρώπη και καμία ενέργεια δεν έγινε ποτέ εναντίον του Ρόσμαν με αυτήν τη κατηγορία. Το 1963, το περιφερειακό δικαστήριο στο Αμβούργο της Δυτικής Γερμανίας εξέδωσε ένταλμα για τη σύλληψη του Ρόσμαν, το οποίο θα αποδειχθεί τελικά η πιο σοβαρή απειλή για τη σύλληψη του Ρόσμαν.
Διαπραγματεύσεις έκδοσης
Τον Οκτώβριο του 1976, η πρεσβεία της Δυτικής Γερμανίας στην Αργεντινή υπέβαλε αίτημα για την έκδοση του Ρόσμαν στη Γερμανία για να αντιμετωπίσει κατηγορίες για πολλαπλές δολοφονίες Εβραίων κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό βασίστηκε στο αίτημα του εισαγγελέα της Δυτικής Γερμανίας στο Αμβούργο. Το αίτημα επαναλήφθηκε τον Μάιο του 1977. Στις 5 Ιουλίου 1977, το γραφείο του Προέδρου της Αργεντινής εξέδωσε ανακοίνωση, το οποίο δημοσιεύθηκε στον τύπο της Αργεντινής, ότι η κυβέρνηση της Αργεντινής θα εξέταζε το αίτημα παρόλο που υπήρχε δεν ήταν συνθήκη έκδοσης με τη Δυτική Γερμανία. Στο ανακοινωθέν αναφέρθηκε ότι αποτελεί έκπληξη τόσο στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αργεντινής όσο και στην πρεσβεία της Δυτικής Γερμανίας. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Αργεντινής δεν είχε λάβει αίτημα σύλληψης του Ρόσμαν. Ο Ρόσμαν στην πραγματικότητα δεν ήταν ακόμη υπό σύλληψη τη στιγμή που εκδόθηκε το ανακοινωθέν.
Εκείνη την εποχή, αρκετοί Γερμανοί είχαν συλληφθεί από την κυβέρνηση της Αργεντινής, τότε υπό στρατιωτικό έλεγχο, και αντιμετώπιζαν κατηγορίες ενώπιον στρατιωτικών δικαστηρίων.Η κυβέρνηση της Αργεντινής είχε επίσης αποτύχει να λογοδοτήσει για το θάνατο ενός ΔυτικοΓερμανού πολίτη σε ασυνήθιστες περιστάσεις, που προφανώς σχετίζεται με τη διεξαγωγή του λεγόμενου βρώμικου πολέμου και στη συνέχεια από την κυβέρνηση της Αργεντινής εναντίον φερόμενων τρομοκρατών εντός της χώρας. Αυτό θεωρήθηκε από την κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας ως παράβαση των υποχρεώσεων των διεθνών συνθηκών. Επιπλέον, ο επιφανής δημοσιογράφος της Αργεντινής, Τζάκομπο Τίμερμαν, ένας Εβραίος, είχε συλληφθεί εκείνη την εποχή με συνθήκες που εγείραν ανησυχίες ότι είχε «υποστεί κακομεταχείριση» ενώ ήταν υπό κράτηση.
Ο Ρόσμαν στη Παραγουάη
Η αμερικανική πρεσβεία στην Αργεντινή έστειλε ένα τηλεγράφημα στο υπουργείο Εξωτερικών που ανέφερε την κατάσταση και περιείχε το ακόλουθο σχόλιο:
Θάνατος
Ο Ρόσμαν πέθανε στη Ασουνσιόν της Παραγουάης στις 8 Αυγούστου 1977. Το σώμα αρχικά δεν αναζητήθηκε από κανέναν και τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το αν ο νεκρός ήταν στην πραγματικότητα ο Ρόσμαν. Το σώμα έφερε χαρτιά στο όνομα «Φρεντερίκο Βάγκνερ», ένα γνωστό ψευδώνυμο του Ρόσμαν, και έλειπαν δύο δάχτυλα στο ένα πόδι και τρία στο άλλο, όπου σύμφωνα με μαρτυρίες προέρχονταν από τραυματισμούς του Ρόσμαν. Ο Εμίλιο Γουλφ, ένας ιδιοκτήτης παντοπωλείου στην Ασουνσιόν που ήταν φυλακισμένος στο γκέτο του Ρόσμαν, προσδιόρισε ότι το σώμα άνηκε στον Ρόσμαν. Ο Σίμον Βίζενταλ, ωστόσο, ήταν σκεπτικός για την ταυτοποίηση, ισχυριζόμενος ότι ένας άνθρωπος που ταιριάζει με την περιγραφή του Ρόσμαν είχε εντοπιστεί στη Βολιβία μόνο ένα μήνα νωρίτερα. «Αναρωτιέμαι ποιος πέθανε γι' αυτόν;» είχε δηλώσει ο Βίζενταλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Ναζιστικής Γερμανίας
Ιστορία των ΛΟΑΤ στην Πολωνία
Διαμελισμοί
Ο Ναπολεόντειος Κώδικας, που εισήχθη στο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1808, ήταν σιωπηλός για την ομοφυλοφιλία. Μετά το 1815, και οι τρεις χώρες που διαμέλισαν την Πολωνία κήρυξαν ρητά παράνομες τις ομοφυλοφιλικές πράξεις. Στην Πολωνία του Συνεδρίου, η ομοφυλοφιλία ποινικοποιήθηκε το 1818, στην Πρωσία το 1871 και στην Αυστρία το 1852. Ο νέος κώδικας δικαίου της Ρωσίας (ονομαζόμενος Kodeks Kar Głównych i Poprawczych / Уложение о наказаниях уголовных и исправительных 1845 года) το 1845 τιμωρούσε την ομοφυλοφιλία με αναγκαστική επανεγκατάσταση στη Σιβηρία.
Τον 19ο αιώνα, λόγω της συχνής απουσίας ανδρών (εξεγέρσεις, εξορίες στη Σιβηρία, κ.λπ.), οι Πολωνές συχνά αναλάμβαναν παραδοσιακά αρσενικά καθήκοντα, όπως η διαχείριση του νοικοκυριού. Οι κοινωνικοί κανόνες ήταν πιο χαλαροί στην ύπαιθρο, επιτρέποντας στις γυναίκες εκεί να έχουν περισσότερες ελευθερίες από ότι στις πόλεις ή στη Δυτική Ευρώπη. Υπάρχουν γνωστά παραδείγματα γυναικών που έζησαν μαζί με τις μακροχρόνιες συντρόφους τους, όπως η συγγραφέας Μάρια Κονοπνίτσκα, η ζωγράφος Μάρια Ντουλενμπιάνκα, η Μάρια Ροντζιεβιτσούβνα, η Χελένα Βάιχερτ, η Παουλίνα Κουτσάλσκα-Ράινσμιτ και η Γιουζέφα Μπογιανόφσκα. Η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών Ρομάνα Παχούτσκα (1886-1964), θα ανέφερε αργότερα στα ημερολόγιά της αυτά τα ζευγάρια, παρατηρώντας ότι σε κάθε ζευγάρι η μία από τις γυναίκες θα εμφανιζόταν πιο «αρρενωπή» και η άλλη πιο «θηλυκή». Είναι γνωστό ότι η Ναρτσίζα Ζμιχόφσκα είχε σχέση με μια κόρη ενός πλούσιου μεγιστάνα, η οποία την ενέπνευσε αργότερα να γράψει ένα μυθιστόρημα με τίτλο Poganka («Παγανίστρια»). Το 1907, μια άλλη συγγραφέας, η Μαρία Κομορνίτσκα έκαψε γυναικεία φορέματα, ανακοίνωσε το νέο της, ανδρικό όνομα—Πιοτρ Οντμένιετς Βουάστ— και συνέχισε να ντύνεται σαν άντρας και να γράφει με αυτό το όνομα.
Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία
Το περιοδικό Wiadomości Literackie («Λογοτεχνικά Νέα») που εξέδιδε πολλούς συγγραφείς της περιόδου, κάλυπτε συχνά θέματα που έσπασαν τα πολωνικά σεξουαλικά και ηθικά ταμπού, όπως η αντισύλληψη, η εμμηνόρροια ή η ομοφυλοφιλία. Οι πιο γνωστοί υποστηρικτές τέτοιων θεμάτων ήταν ο Ταντέους Μπόι-Ζελένσκι και η Ιρένα Κσιβίτσκα. Θεωρήθηκαν διαδότες της «ηθικής μεταρρύθμισης (IE deform)» από τον Τσέσουαφ Λεχίτσκι και άλλους. Το 1935 οι Μπόι-Ζελένσκι, Βιντσέντι Ζιμόφσκι και Κσιβίτσκα, μεταξύ άλλων, ίδρυσαν τη Liga Reformy Obyczajów (Ένωση Μεταρρύθμισης (Ηθικών) Συνηθειών).
Οι συζητήσεις για το σπάσιμο των ταμπού περιορίστηκαν μόνο στους λογοτεχνικούς κύκλους και πυροδοτήθηκαν από τα κινήματα χειραφέτησης των γυναικών, ενώ η κυρίαρχη (καθολική) κοινωνία ήταν ακόμα προκατειλημμένη και θεωρούσε την ομοφυλοφιλία ως αμαρτία. Οι συγγραφείς ήταν πρόθυμοι να συμπεριλάβουν ομοφυλοφιλικές υποπλοκές στα έργα τους και να αναλύσουν την ψυχή των ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων χαρακτήρων. Πολλές πολιτιστικές προσωπικότητες εμφανίστηκαν επίσης ως ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι στις κοινότητές τους, συμπεριλαμβανομένων των Γιαρόσουαφ Ιβασκιέβιτς και Μάρια Ντομπρόφσκα. Παραδείγματα των ομοφυλοφίλων υποπλοκών περιλαμβάνουν τα γραπτά του Γιαρόσουαφ Ιβασκιέβιτς, της Ζόφια Ναουκόφσκα (Romans Teresy Hennert), του Γιαν Παραντόφσκι (Król Życia, Adam Grywałd), καθώς και η όπερα Βασιλιάς Ρότζερ του ομοφυλόφιλου συνθέτη Κάρολ Σιμανόφσκι, η οποία προκάλεσε διαμάχη στην πρεμιέρα της. Το μοναδικό προσχέδιο του gay μυθιστορήματός του, Έφηβος, κάηκε στο διαμέρισμα του φύλακα του μυθιστορήματος, Ιβασκιέβιτς, τον Σεπτέμβριο του 1939.
Το 1932, οι νόμοι της ανεξάρτητης Πολωνίας αποποινικοποίησαν την ομοφυλοφιλία, η οποία ήταν νόμιμη τότε, αλλά εξακολουθούσε να αποτελεί ταμπού. Είχε επίσης ως αποτέλεσμα να υπάρχει λιγότερο ιστορικό υλικό (όπως αστυνομικές εκθέσεις ή πρακτικά δικαστηρίων) σχετικά με την ομοφυλοφιλική υποκουλτούρα του μεσοπολέμου από ότι σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Πολωνίας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ομοφυλόφιλοι και οι αμφιφυλόφιλοι Πολωνοί δεν ήταν μια κατηγορία που διώκονταν ειδικά, και σε αντίθεση με τους ομοφυλόφιλους και τους αμφιφυλόφιλους Γερμανούς δεν τιμωρούνταν από το άρθρο 175. Ωστόσο, εξακολουθούσαν να καταδιώκονται και να σκοτώνονται ως Πολωνοί. Ημερολόγια, όπως το Z Auszwicu do Belsen του Μάριαν Πανκόφσκι και το Anus mundi του Βιέτσουαφ Κιέλαρ είναι μαρτυρία των εμπειριών των ομοφυλόφιλων κρατουμένων κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Το 1948, ο νόμος όρισε την ηλικία συναίνεσης για όλες τις σεξουαλικές πράξεις τα 15 έτη. Εκτός από αυτό, οι φιλελεύθεροι νόμοι του μεσοπολέμου για την ομοφυλοφιλία δεν έχουν αλλάξει. Το κυβερνών κομμουνιστικό κόμμα λογόκρινε ενεργά πληροφορίες σχετικά με τις Εκθέσεις Κίνσεϊ, έτσι ώστε το κοινό να μην γνωρίζει για την έρευνά του και τις ανακαλύψεις του. Η πολιτοφυλακή (αστυνομία) ερεύνησε την υποκουλτούρα των ομοφυλοφίλων (λόγω του ότι είναι πολύ ερμητική και κλειστή) και προσπάθησε να προσδιορίσει εάν ο σεξουαλικός προσανατολισμός ήταν παράγοντας εγκληματικής δραστηριότητας. Το ενδιαφέρον της πολιτοφυλακής δεν περιελάμβανε λεσβίες και αμφιφυλόφιλες γυναίκες που ήταν «αόρατες» στη δημόσια ζωή. Σύμφωνα με τον Λούκας Σουλτς του Πανεπιστημίου της Αμβέρσας, οι ομοφυλόφιλοι άνδρες στη δεκαετία του 1980 στην Πολωνία διέτρεχαν συχνά τον κίνδυνο σωματικής βίας από ετεροφυλόφιλους άνδρες.
Όσον αφορά την ιστορία των τρανσέξουαλ, η πρώτη χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου στην Πολωνία πραγματοποιήθηκε το 1963 στο Szpital Kolejowy (Νοσοκομείο Σιδηροδρόμου) στο Międzylesie (σημερινό τμήμα του Βάβερ), αλλά αυτές οι επεμβάσεις έγιναν συχνές περίπου 20 χρόνια αργότερα. Η πρώτη ηχογραφημένη συνάντηση για θέματα διεμφυλικών συμπεριλαμβανομένων των τρανς ομιλητών και ακροατών πραγματοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1985 στο Τμήμα Σεξολογίας και Παθολογίας των Διαπροσωπικών Σχέσεων, Ιατρικό Κέντρο Μεταπτυχιακής Εκπαίδευσης στη Βαρσοβία. Τα αρχεία αυτής της συζήτησης δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο Apokalipsa Płci (Αποκάλυψη φύλου) των Καζίμιες Ιμιελίνσκι και Στανίσουαφ Ντούλκο.
Οι ρίζες των πολωνικών γκέι κινημάτων βρίσκονται στις επιστολές που αποστέλλονται σε δυτικές οργανώσεις, όπως η HOSI Wien (Ένωση ΛΟΑΤ της Αυστρίας), και στις αντιδράσεις στην κρίση του AIDS. Το 1982, η HOSI Wien δημιούργησε μια υπομονάδα αφιερωμένη στην Ανατολική Ευρώπη και προχώρησε στην πραγματοποίηση πρωτοποριακών εργασιών επικοινωνώντας και βοηθώντας τις μικρές, πρόσφατα εκκολαφθείσες ομάδες ΛΟΑΤ στην Ανατολική Ευρώπη. Βοήθησε επίσης να έρθει στην προσοχή του κοινού η Διεθνής Ένωση Λεσβιών, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων, Τρανσέξουαλ και Μεσόφυλων (ΔΕΛΟΑΤΜ), στην οποία κυριαρχούσαν δυτικές ΛΟΑΤ οργανώσεις που δεν γνώριζαν την κατάσταση στην Ανατολική Ευρώπη τότε. Ο Άντζεϊ Σελερόβιτς πραγματοποίησε συνωμοτικές συναντήσεις Πολωνών ΛΟΑΤ ατόμων το 1983 και το 1984, και παρά τη γενική ντροπή και το άγχος να μιλήσουν για θέματα ΛΟΑΤ από πολλούς από τους καλεσμένους, οι συναντήσεις ξεκίνησαν πρωτοβουλίες όπως νέες ομάδες και ένα δελτίο ειδήσεων περιοδικού σε στυλ σαμιζντάτ, το Etap. Ένα άρθρο του 1985 «Jesteśmy inni» («Είμαστε διαφορετικοί») στην εξέχουσα εβδομαδιαία εφημερίδα Polityka, πυροδότησε μια εθνική συζήτηση για την ομοφυλοφιλία. Την ίδια χρονιά το Υπουργείο Υγείας ίδρυσε γραφεία Πληρεξουσίου για το AIDS και μια δεκαμελή ομάδα ειδικών για το AIDS. Αυτό ήταν ένα χρόνο πριν σημειωθεί το πρώτο κρούσμα AIDS στην Πολωνία.
Η Κανονική Καρδιά, ένα αυτοβιογραφικό έργο του Λάρι Κράμερ, έκανε την πολωνική πρεμιέρα του το 1987 στο Πολωνικό Θέατρο του Πόζναν, το οποίο σκηνοθέτησε ο Γκζέγκος Μρουβτσίνσκι. Ο θίασος περιλάμβανε τον Μάριους Πουχάλσκι ως Ned Weeks, τον Μάριους Σαμπινιέβιτς ως Tommy Boatwright, τον Άντζεϊ Στσίτκο ως Bruce Niles και την Ιρένα Γκζόνκα ως Dr. Emma Brookner. Η τηλεοπτική μεταφορά έκανε το ντεμπούτο της στο TVP στις 4 Μαΐου 1989, ένα μήνα πριν από τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στη χώρα από το 1928.
Επιχείρηση Υάκινθος
Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τις παραδοσιακές αρνητικές στάσεις απέναντι στην ομοφυλοφιλία ως μέσο παρενόχλησης, εκβιασμού και στρατολόγησης συνεργατών για τις υπηρεσίες πληροφοριών. Το αποκορύφωμα αυτών των πρακτικών ήταν η Επιχείρηση Υάκινθος που ξεκίνησε στις 15 Νοεμβρίου 1985, με εντολή του Υπουργού Εσωτερικών Τσέσουαφ Κίστσακ. Εκείνο το πρωί, σε διάφορα πανεπιστήμια, εργοστάσια και γραφεία σε όλη την Πολωνία, στελέχη της Służba Bezpieczeństwa (λειτουργοί του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας) συνέλαβαν πολλούς άντρες ύποπτους ότι ήταν ομοφυλόφιλοι ή ότι είχαν διασυνδέσεις με «ομάδες ομοφυλοφίλων». Σκοπός του ήταν να δημιουργήσει μια εθνική βάση δεδομένων όλων των Πολωνών ομοφυλόφιλων ανδρών και των ανθρώπων που είχαν επαφή μαζί τους, και είχε ως αποτέλεσμα την εγγραφή περίπου 11.000 ατόμων. Επισήμως, η πολωνική προπαγάνδα δήλωσε ότι οι λόγοι της ενέργειας ήταν οι εξής:
Κίνημα Ομοφυλόφιλων της Βαρσοβίας
μικρογραφία| Οικόσμημο του Κινήματος Ομοφυλόφιλων της Βαρσοβίας Στην αντεπίδραση στην Επιχείρηση Υάκινθος, το Κίνημα Ομοφυλόφιλων της Βαρσοβίας ξεκίνησε σε μια ιδιωτική συνάντηση το 1987, αρχικά μόνο για ομοφυλόφιλους άνδρες. Οι ιδρυτές ήταν μια ομάδα ακτιβιστών, με επικεφαλής τους Βαλντέμαρ Ζμποράλσκι, Σουαβόμιρ Σταρόστα και Κσίστοφ Γκαρβατόφσκι. Ωστόσο, οι λεσβίες άρχισαν να εντάσσονται στην ομάδα κατά τον πρώτο μήνα δραστηριότητάς του.
Οι πρώτες δραστηριότητες του Κινήματος επικεντρώθηκαν στο ασφαλές σεξ, στην πρόληψη κατά του AIDS και στην ενθάρρυνση των ομοφυλόφιλων να κάνουν τεστ για HIV. Η αντίδραση των πολωνικών κυρίαρχων ΜΜΕ και του Υπουργείου Υγείας στην ύπαρξη του Κινήματος των ομοφυλόφιλων της Βαρσοβίας ήταν θετική, σε αντίθεση με την αντίδραση του Στρατηγού Τσέσουαφ Κίστσακ, Υπουργού Εσωτερικών, ο οποίος παρενέβη στις προσπάθειες νομιμοποίησης του Κινήματος ως οργάνωσης βάσει του νόμου για τις ενώσεις τον Μάρτιο του 1988, ο οποίος επηρεάστηκε από την Καθολική Εκκλησία.
Το Κίνημα Ομοφυλόφιλων της Βαρσοβίας αναφέρθηκε ως μια πολιτικά ενεργή ομάδα του πολωνικού κινήματος ανεξαρτησίας, από τον αναλυτή του Radio Free Europe Γιζί Πέχε, στην έρευνά του που δημοσιεύτηκε το 1988 και το 1989.
Τρίτη Πολωνική Δημοκρατία
Στις 28 Οκτωβρίου 1989 ιδρύθηκε μια ένωση ομάδων γνωστή ως «Lambda», η οποία καταχωρήθηκε από το Δικαστήριο του Βοεβοδάτου στη Βαρσοβία στις 23 Φεβρουαρίου 1990. Μεταξύ των προτεραιοτήτων της ήταν η διάδοση της ανεκτικότητας, η ευαισθητοποίηση και η πρόληψη του HIV. Με την εξάπλωση του AIDS, την άνοιξη του 1990, ο Γιαρόσουαφ Έντερ και ο Σουαβόμιρ Σταρόστα ξεκίνησαν μια εκστρατεία με την ονομασία «Kochaj, nie zabijaj» (Αγάπα, μη σκοτώνεις), ένα «κοινωνικό κίνημα νέων που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση σχετικά με το AIDS».
Το πρώτο τεύχος του Inaczej (Διαφορετικά), ενός περιοδικού για τις σεξουαλικές μειονότητες ή «αυτούς που αγαπούν διαφορετικά», (που έγινε κοινός ευφημισμός στα πολωνικά), κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1990. Ο δημιουργός ήταν ο Άντζεϊ Μπούλσκι, με το ψευδώνυμο Άντζεϊ Μπουλ. Ήταν ιδιοκτήτης της εκδοτικής εταιρείας Softpress, η οποία είχε δημοσιεύσει αρκετά βιβλία με ΛΟΑΤ προσανατολισμό και σχετιζόμενα στη δεκαετία του 1990. Η 7η Οκτωβρίου 1990 ήταν η ημέρα έναρξης για το κλαμπ Café Fiolka στην οδό Πουουάφσκα 257 στη Βαρσοβία—το πρώτο επίσημο γκέι κλαμπ στην Πολωνία. Έκλεισε το 1992 μετά από επανειλημμένες πράξεις βανδαλισμού.
Το πρώτο επίσημο coming out στα πολωνικά μέσα ήταν ένα άρθρο στην έκδοση του Σεπτεμβρίου 1992 του περιοδικού Kobieta i Życie (Γυναίκα και Ζωή) για έναν διάσημο ηθοποιό, τον Μάρεκ Μπαρμπασιέβιτς. Το πρώτο δημόσιο coming out λεσβίας ήταν μια δήλωση της Ιζαμπέλα Φιλίπιακ στο περιοδικό Viva το 1998.
Στις εκλογές του 2011, η Πολωνία έγραψε ιστορία εκλέγοντας τους πρώτους ΛΟΑΤ βουλευτές της - τον Ρόμπερτ Μπιέντρον, έναν ομοφυλόφιλο άνδρα και την Άννα Γκρόντζκα, μια τρανς γυναίκα, μια από τις ιδρυτές του ιδρύματος Trans-Fuzja.
Από το 2015
μικρογραφία| Χάρτης της Πολωνίας, με ζώνες δηλωμένες ως «ελεύθερες από ΛΟΑΤ» (ως τον Ιανουάριο του 2020) σε επίπεδο [[Βοεβοδάτο|βοεβοδάτων, πόβιατ ή γκμίνα με κόκκινο χρώμα. ]] Ενώ πριν από τις πολωνικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015, το κυβερνών κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (ΝκΔ) έλαβε στάση κατά των μεταναστών, ενόψει των κοινοβουλευτικών εκλογών του 2019 το κόμμα επικεντρώθηκε στην αντιμετώπιση της δυτικής «ΛΟΑΤ ιδεολογίας». Αρκετοί δήμοι της Πολωνίας και τέσσερα βοεβοδάτα έκαναν δηλώσεις για τη λεγόμενη «ζώνη ελεύθερη από ΛΟΑΤ», εν μέρει ως απάντηση στην υπογραφή δήλωσης υπέρ των δικαιωμάτων ΛΟΑΤΚΙ από τον δήμαρχο της Βαρσοβίας, Ράφαου Τσασκόφσκι. Αν και μόνο συμβολικές, οι δηλωμένες ζώνες σηματοδοτούν τον αποκλεισμό της ΛΟΑΤ κοινότητας. Η δεξιά εφημερίδα Gazeta Polska δημοσίευσε αυτοκόλλητα για τους αναγνώστες «ζώνη ελεύθερη από ΛΟΑΤ». Η πολωνική αντιπολίτευση και διπλωμάτες, συμπεριλαμβανομένης της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Πολωνία, Ζορζέτ Μόσμπαχερ, καταδίκασαν τα αυτοκόλλητα. Το περιφερειακό δικαστήριο της Βαρσοβίας διέταξε τη διακοπή της διανομής των αυτοκόλλητων εν αναμονή της επίλυσης μιας δικαστικής υπόθεσης. Ωστόσο, ο εκδότης της Gazeta απέρριψε την απόφαση λέγοντας ότι ήταν «ψευδείς ειδήσεις» και λογοκρισία και ότι η εφημερίδα θα συνεχίσει να διανέμει το αυτοκόλλητο. Η Gazeta συνέχισε με τη διανομή των αυτοκόλλητων, αλλά τροποποίησε το αυτοκόλλητο για να γράψει «Ελεύθερη ζώνη από ΛΟΑΤ ιδεολογία».
Τον Αύγουστο του 2019, πολλά μέλη της ΛΟΑΤ κοινότητας δήλωσαν ότι αισθάνονται ανασφαλείς στην Πολωνία. Η μη κυβερνητική οργάνωση All Out, η οποία χρηματοδοτείται από το εξωτερικό ξεκίνησε μια εκστρατεία για την αντιμετώπιση των επιθέσεων, με περίπου 10.000 άτομα να υπογράφουν μια αναφορά λίγο μετά την έναρξη της εκστρατείας. Το 2019 παρατηρήθηκε άνοδος της βίας κατά των πορειών Υπερηφάνειας, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων στην πρώτη Πορεία Ισότητας του Μπιαουίστοκ και μιας απόπειρας βομβιστικής επίθεσης που έγινε σε μια πορεία στο Λούμπλιν, που σταμάτησε η αστυνομία.
Στις πολωνικές προεδρικές εκλογές του 2020, ο Πρόεδρος Άντζεϊ Ντούντα επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε ζητήματα ΛΟΑΤ, δηλώνοντας ότι «ΛΟΑΤ δεν είναι άνθρωποι, είναι μια ιδεολογία, που είναι πιο επιβλαβής από τον κομμουνισμό». Κέρδισε οριακά την επανεκλογή. Σύμφωνα με έκθεση του 2020 της ILGA-Europe, η Πολωνία κατατάσσεται στη χειρότερη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δικαιώματα ΛΟΑΤ. Στις 7 Αυγούστου 2020, 47 άτομα συνελήφθησαν κατά τη μαζική σύλληψη του πολωνικού Στόουνγουολ. Μερικοί από αυτούς διαμαρτυρήθηκαν ειρηνικά για τη σύλληψη της Margot, μιας ΛΟΑΤ ακτιβίστριας, ενώ άλλοι ήταν περαστικοί. Ο Πολωνός Διαμεσολαβητής επέκρινε τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την αστυνομία.
Στις 27 Σεπτεμβρίου, 50 Πρεσβευτές και Αντιπρόσωποι από όλο τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένων των Αντιπροσώπων στην Πολωνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, του Πρώτου Αναπληρωτή Διευθυντή του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Επικεφαλή του Γραφείου του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης, του Γενικού Γραμματέα της Κοινότητας των Δημοκρατιών) δημοσίευσαν μια ανοιχτή επιστολή προς τις πολωνικές αρχές με τίτλο «Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι ιδεολογία - είναι καθολικά. 50 Πρεσβευτές και Εκπρόσωποι συμφωνούν» και υποστηρίζοντας τις προσπάθειες των ΛΟΑΤ ατόμων για ίσα δικαιώματα, τον σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ανάγκη προστασίας από λεκτική και σωματική κακοποίηση και ρητορική μίσους, ολοκληρώνοντας με το κείμενο στο κάτω μέρος:
Παραπομπές
Πολωνια
ITIL
Ιστορική αναδρομή
Όταν το 1982 η Μάργκαρετ Θάτσερ αντιμετώπισε την κρίση των νησιών Φώκλαντ δυσανασχέτησε (κατά κόρο) με την χαμηλή απόδοση των μηχανογραφικών υπηρεσιών του Βρετανικού κράτους, με αποτέλεσμα να διατάξει την άμεση κατάρτιση τμήματος προς βελτίωση της κατάστασης. Το αποτέλεσμα ήταν η θέσπιση της μεθόδου ITIL. Μετά από πολυετή μελέτη και καταγραφή δημοσιεύθηκε το 1989-96 με το όνομα ITIL V1 (αγγλ. η βιβλιοθήκη ITIL, έκδοση Α΄) που αποτελείτο από 30 τόμους και παραπάνω.
Η μέθοδος ITIL αναπτύχθηκε στην δεκαετία του 1980 από την υπηρεσία Central Computing and Telecommunications Agency (CCTA), η οποία μέχρι το 2010 ονομάζονταν Office of Government Commerce (OGC) και σήμερα Cabinet Office. Μεταξύ 1989 και 1998 συγκεντρώθηκαν συνολικά 34 βιβλία που αργότερα εκδόθηκαν υπό την ονομασία. Ακολούθησαν επιμελημένες εκδόσεις από το 1999 ως το 2003 που ονομάστηκαν, και από το 2007 η νέα.
Περιεχόμενο
Το ITIL κυκλοφορεί σήμερα (V3, έκδοση Γ΄) σε πέντε τόμους:
Για ποιους αναπτύχθηκε η ITIL(IT Infrastructure Library);
Η IT Infrastructure Library απευθύνεται σε άτομα και επιχειρήσεις που είναι υπεύθυνα για τον σχεδιασμό, την παρακολούθηση και διαχείριση υψηλών ποιότητας υπηρεσιών της πληροφορικής. Η μέθοδος περιγράφει σε ένα σύνολο βιβλίων, κυρίως τις διαδικασίες και τους ρόλους, καθώς και το τι πρέπει να γίνει και όχι πως πρέπει να γίνει. Είναι κατάλληλη για οργανισμούς κάθε μεγέθους, είτε του δημόσιου είτε του ιδιωτικού τομέα, και χρησιμοποιείται σήμερα σε όλο τον κόσμο.
Οφέλη της μεθόδου ITIL
Το έργο που περιγράφεται στην βιβλιοθήκη ITIL ως «Best Practices», με επίκεντρο την βελτίωση λειτουργίας των υπηρεσιών πληροφορικής για σταθερές οικονομικές επιδόσεις μιας επιχείρησης, σκοπεύει σε:
Ως υπηρεσία σύμφωνα με την μέθοδο ITIL εννοείται η παροχή προστιθέμενης αξίας από τους Παροχείς Τεχνολογίας Πληροφοριών και Επικοινωνίας χωρίς ο παραλήπτης να επιβαρύνεται με επιπλέον κόστος ή με την ανάληψη κινδύνων σε περίπτωση μη εκπλήρωσης.
Service Design
Στον τόμο αυτό μπαίνουν τα αρχιτεκτονικά θεμέλια, και προσδιορίζονται τα πλαίσια για την ανάπτυξη της υπηρεσίας. Περιλαμβάνει τον ορισμό, προδιαγραφή, χειρισμό και την ασφάλεια της υπηρεσίας από σκοπιάς λειτουργίας κατά την παραγωγή. Γίνεται μια προβολή της επιχειρηματικής προοπτικής με στόχο να διαπλαστεί η ισχύς της υπηρεσίας, και να περιγραφτεί ο τρόπος λειτουργίας των διαδικασιών.
Service Transition
Εδώ περιγράφεται η εφαρμογή των υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των επιχειρησιακών αναγκών. Κυριότερη λειτουργία είναι η διαχείριση αλλαγών που συμβάλλει στην τυποποιημένη λειτουργία και συντήρηση των υπηρεσιών. Το πεδίο αυτό αναλύει επίσης την εκτίμηση κινδύνων, υπολογισμό κέρδους, κ.α.
Service Operation
Εδώ μελετάται η λειτουργία των υπηρεσιών με στόχο την παροχή της προσυμφωνημένης ισχύς των υπηρεσιών.
Continual Service Improvement
Εδώ περιγράφονται όλες οι εργασίες με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας της υπηρεσίας. Δια της συνεχούς ανύψωσης της ισχύος της υπηρεσίας καθώς και της βελτίωσης της ποιότητας, διασφαλίζεται μακροπρόθεσμα η επιτυχία της επιχείρησης στην αγορά. Περιγράφεται η επιλογή των παραμέτρων και η παρακολούθηση των συμφωνιών, ενώ δίνεται βάρος στην ανίχνευση ελαττωματικών σημείων και στην εφαρμογή βελτιωτικών μέτρων.
Κατηγορία:Διαδίκτυο στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Διοίκηση πόρων πληροφορικής
Ιωάννης Τσίτσιος
Ο Ιωάννης Τσίτσιος ή καπετάν Βλάχος ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από την Έδεσσα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Τσίτσιος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Έδεσσα. Συνεργάστηκε με διάφορα Ελληνικά ένοπλα σώματα ως οπλαρχηγός δικής του ομάδας στις περιοχές της Έδεσσας και Αλμωπίας. Η συμβολή του ήταν ιδιαίτερα σημαντική κατά το Μακεδονικό Αγώνα. Σκοτώθηκε στην Έδεσσα πριν την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908.
Τον Ιούνιο του 1967, η προτομή του ανεγέρθηκε στο κέντρο της Έδεσσας (στο πάρκο της οδού Στουγιαννάκη). Λόγω αναπλάσεων στην πλατεία όμως, η προτομή αποσύρθηκε το 2008, χωρίς να έχει αποφασιστεί ακόμα η νέα θέση της.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Αγώνες Πείνας (ταινία)
Αγώνες Πείνας (αγγλικά: The Hunger Games) είναι ο τίτλος της αμερικανικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας/περιπέτειας παραγωγής 2012. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σούζαν Κόλινς. Αποτελεί την πρώτη ταινία στη σειρά ταινιών Αγώνες Πείνας. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Γκάρι Ρος και την παραγωγή οι Νίνα Τζέικομπσον και Τζον Κίλικ. Ως σεναριογράφοι διετέλεσαν οι Ρος, Κόλινς και Μπίλι Ρέι. Πρωταγωνιστούν οι Τζένιφερ Λόρενς, Τζος Χάτσερσον, Λίαμ Χέμσγουορθ, Γούντι Χάρελσον, Ελίζαμπεθ Μπανκς, Ντόναλντ Σάδερλαντ και Γουίλοου Σιλντς.
Ελασμόσαυρος
Ο ελασμόσαυρος (αγγλικά: Elasmosaurus ) ήταν υδρόβιο ερπετό του γένους των πλησιόσαυρων και διάσχιζε τις θάλασσες πριν περίπου 83.6-72.1 εκατομμύρια χρόνια κατά την διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου. Βασικό του χαρακτηριστικό ήταν ο ασυνήθιστα μακρύς λαιμός (με μέχρι και 76 σπόνδυλους) που μαζί με το κεφάλι αποτελούσε το μισό κομμάτι του σώματός του, το οποίο συνολικά μπορεί να έφτανε ακόμη και 13 μέτρα σε μήκος. Tα κεφάλια τους είχαν μικρό μέγεθος και τριγωνικό σχήμα, ενώ τα σαγόνια τους είχαν λεία και αιχμηρά δόντια. Τα πτερύγια τους έμοιαζαν με κουπιά, κάτι που θα πρόσφερε ευελιξία κάτω από το νερό. Παρόλο που και οι ίδιοι ήταν μεγαλόσωμοι θηρευτές, δεν βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και ήταν θηράματα ακόμη πιο ισχυρών υποθαλάσσιων κυνηγών όπως οι μοσάσαυροι και οι κρονόσαυροι.
Αγώνες Πείνας (ταινία)
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2012 στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 23 Μαρτίου 2012, σε συμβατικούς κινηματογράφους αλλά και σε ψηφιακούς IMAX. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, σημείωσε ρεκόρ καλύτερου ανοίγματος ημέρας (67,3 εκατομμύρια) και καλύτερου ανοίγματος τριημέρου για ταινία που δεν αποτελεί σίκουελ κάποιας άλλης. Κατά το διάστημα που κυκλοφόρησε, το άνοιγμα τριημέρου της ταινίας (152,5 εκατομμύρια) ήταν το τρίτο καλύτερο όλων των εποχών στη Βόρεια Αμερική. Είναι η πρώτη ταινία μετά το Άβαταρ που παρέμεινε στην πρώτη θέση στο box office της Βόρειας Αμερικής για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες. Η ταινία αποτέλεσε τεράστια εισπρακτική επιτυχία έχοντας έσοδα άνω των 685 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως έναντι του προϋπολογισμού της των 78 εκατομμυρίων δολαρίων, κάνοντας την τρίτη καλύτερη εισπρακτικά ταινία στις Ηνωμένες Πολιτείες και την ένατη καλύτερη παγκοσμίως για το 2012. Κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray στις 18 Αυγούστου 2012. Με 7.434.058 πουλημένα αντίτυπα, το DVD έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις DVD για το 2012.
Ελασμόσαυρος
Το πρώτο απολίθωμα ελασμόσαυρου βρέθηκε το 1867 στο Κάνσας των Η.Π.Α και αρχικά μελετήθηκε από τον παλαιοντολόγο Edward D. Cope. Πρωτίστως, του στάλθηκαν 2 σπόνδυλοι από τον σκελετό του και εκείνος αμέσως κατάλαβε πως ανήκαν σε ένα είδος αρκετά μεγάλου Πλησιόσαυρου και στην συνέχεια του στάλθηκαν και τα υπόλοιπα οστά του. Το πιο πρόσφατο απολίθωμα του προϊστορικού ερπετού ανακαλύφθηκε το 2019 στην Ανταρκτική. Το συγκεκριμένο ζώο θα ζύγιζε 15 τόνους που το κάνει το βαρύτερο δείγμα ελασμόσαυρου που έχει εντοπιστεί ποτέ. μικρογραφία|αριστερά
μικρογραφία
Αγώνες Πείνας (ταινία)
Οι Αγώνες Πείνας έλαβαν θετικά σχόλια από τους περισσότερους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν το θέμα και τα μηνύματα της, καθώς και την ερμηνεία της Λόρενς ως Κάτνις. Όπως και το μυθιστόρημα, η ταινία έχει προσελκύσει αρνητικές κριτικές για τις ομοιότητες της με άλλα έργα, όπως το ϊαπωνικό μυθιστόρημα Battle Royale, την ομώνυμη κινηματογραφική προσαρμογή του και το Αμερικανικό διήγημα «The Lottery». Ως πηγές έμπνευσεις του μυθιστορήματος της Κόλινς και του σεναρίου της ταινίας χρησιμοποιήθηκαν: ο μύθος του Θησέα, Ρωμαϊκά παιχνίδια μονομάχων, τηλεοπτικά ριάλιτι και ο Πόλεμος στο Ιράκ. Το τραγούδι «Safe & Sound» κέρδισε το Βραβείο Γκράμι Καλύτερου Τραγουδιού Γραμμένου για Οπτικά Μέσα και ήταν προτεινόμενο για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Η Λόρενς ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο New York Film Critics Circle Καλύτερης Ηθοποιού, το Βραβείο Saturn Καλύτερης Ηθοποιού και κέρδισε το Βραβείο Broadcast Film Critics Association Καλύτερης Ηθοποιού σε Ταινία Δράσης.
Πλοκή
Το έθνος της Πάνεμ είναι διαιρεμένο σε 12 περιφέρειες, οι οποίες διοικούνται από την Κάπιτολ. Ως τιμωρία, έπειτα από μία αποτυχημένη επανάσταση, επιλέγονται με κλήρωση ένα αγόρι κι ένα κορίτσι από κάθε περιοχή, ηλικίας 12-18 ετών, ως φόροι για τους ετήσιους Αγώνες Πείνας, όπου θα πρέπει να παλέψουν μέχρι θανάτου, με έναν μόνο επιζώντα. Το όλο γεγονός μεταδίδεται ζωντανά στην τηλεόραση.
Όταν η 16χρονη Κάτνις Έβερντιν ακούει το όνομα της μικρής της αδελφής να βγαίνει από την κληρωτίδα, προσφέρεται εθελοντικά να την αντικαταστήσει. Μαζί με τον Πίτα Μελάρκ, τον δεύτερο φόρο της Περιφέρειας 12, οδηγούνται στην Κάπιτολ με τη συνοδό τους, Έφι Τρίνκετ, και τον μέντορά τους, Χέιμιτς Άμπερναθι, τον μόνο φόρο της Περιφέρειας 12 που κατάφερε ποτέ να κερδίζει στους Αγώνες. Ο Χέιμιτς τους επισημαίνει το πόσο σημαντικό είναι να κερδίσουν την εύνοια των χορηγών, καθώς αυτοί θα τους προσφέρουν απαραίτητα για την επιβίωσή τους δώρα, κατά τη διάρκεια των Αγώνων. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους, η Κάτνις μελετά τους αντιπάλους της ενώ, κατά τη διάρκεια των τηλεοπτικών συνεντεύξεών τους, ο Πίτα εκφράζει την αγάπη του για εκείνην. Αν και αρχικά η Κάτνις το αποδέχεται ως μία κίνηση για να προσελκύσουν χορηγούς, στην πορεία αντιλαμβάνεται πως τα συναισθήματά του είναι αληθινά.
Στην έναρξη των Αγώνων, η Κάτνις καταφέρνει να αρπάξει κάποιες προμήθειες και να προφυλαχτεί, ενώ οι μισοί από τους 24 φόρους σκοτώνονται από την πρώτη κιόλας μέρα. Η Κάτνις προσπαθεί να μείνει μακριά από τους άλλους φόρους, αλλά ο Οργανωτής των Αγώνων, Σενέκα Κρέιν, με διάφορα τεχνάσματα την οδηγεί προς αυτούς. Όταν συναντιέται μαζί τους, βλέπει πως έχουν σχηματίσει μία ομάδα, μέλος της οποίας είναι και ο Πίτα. Για να τους αποφύγει, σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο, όπου μένει όλο το βράδυ. Το πρωί, η νεαρή Ρου από την Περιφέρεια 11, η οποία κρύβεται επίσης πάνω σε ένα δέντρο, υποδεικνύει στην Κάτνις μία φωλιά δηλητηριωδών σφηκών. Ο Κάτνις καταφέρνει να κόψει το κλαδί και να ρίξει τη φωλιά πάνω τους υπόλοιπους φόρους που κοιμούνται από κάτω. Μία κοπέλα πεθαίνει από τα τσιμπήματα, ενώ οι άλλοι το σκάνε. Η Κάτνις, την οποία επίσης έχουν τσιμπήσει οι σφήκες, νιώθει αποπροσανατολισμένη, ενώ ο Πίτα επιστρέφει για να της πει πως πρέπει να φύγει από την περιοχή πριν επιστρέψουν οι άλλοι.
Η Ρου βοηθά την Κάτνις να αναρρώσει και οι δυο τους γίνονται φίλες και σύμμαχοι. Καθώς η Ρου προκαλεί αντιπερισπασμό, η Κάτνις καταστρέφει τις προμήθειες των άλλων φόρων. Λίγο αργότερα όμως, δεν καταφέρνει να προστατέψει τη Ρου, την οποία σκοτώνει ένας από τους άλλους φόρους. Παραμένει στο πλάι της μέχρι να πεθάνει και στη συνέχεια, στολίζει το άψυχο σώμα της με λουλούδια. Απομακρυνόμενη, χαιρετάει επαναστατικά στη κάμερα, μία κίνηση που οδηγεί σε αναταραχή στην Περιφέρεια 11. Στην Κάπιτολ, ο Πρόεδρος Σνόου προειδοποιεί τον Κρέιν για τις αναταραχές.
Ο Χέιμιτς πείθει τον Κρέιν πως αν αλλάξει τους κανόνες, επιτρέποντας δύο νικητές με όρο να είναι από την ίδια Περιφέρεια, θα κατευνάσει το πλήθος. Ο Κρέιν ανακοινώνει την αλλαγή και η Κάτνις αποφασίζει να βρει τον Πίτα για να συνεχίσουν μαζί. Τον βρίσκει τραυματισμένο και, με κίνδυνο της ζωής της, καταφέρνει τελικά να πάρει τις απαραίτητες προμήθειες για να τον περιθάλψει. Ενώ οι δυο τους χωρίζονται για να βρουν φαγητό, η Κάτνις ακούει τον ήχο του κανονιού, ο οποίος σηματοδοτεί τον θάνατο ενός ακόμα φόρου. Τρομοκρατημένη πως πρόκειται για τον Πίτα, τρέχει να τον βρει. Όταν τον βρίσκει, ανακαλύπτουν πως ο φόρος που πέθανε ήταν η κοπέλα από την Περιφέρεια 5, η οποία ακολουθούσε τον Πίτα κι έφαγε από τα μούρα που εκείνος μάζευε, τα οποία όμως αποδείχτηκε πως ήταν θανατηφόρα.
Ο Χέιμιτς προειδοποιεί την Κάτνις πως με τις πράξεις περιφρόνησής της απέκτησε εχθρούς. Ο Σνόου, ενώ προσπαθεί να σκεφτεί την επόμενη κίνησή του, κλειδώνει τον Κρέιν σε ένα δωμάτιο μαζί με θανατηφόρα μούρα.
Παραγωγή και υποδοχή
δεξιά|μικρογραφία|302x302εσ|Η Λόρενς στο [[Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2012. Έβαψε καστανά τα μαλλιά της, από ξανθά, για το ρόλο της Κάτνις.]] Το Μάρτιο του 2011, προσφέρθηκε στη Λόρενς ο ρόλος της Κάτνις Έβερντιν. Παρά το ότι ήταν θαυμάστρια των βιβλίων, η Λόρενς έκανε τρεις ημέρες να δεχτεί το ρόλο επειδή αρχικά τρομοκρατημένη από το μέγεθος της ταινίας και από το τι μπορεί να σημαίνει για τη φήμη της. Έκανε εκτεταμένη εκπαίδευση για είναι σε καλή φυσική κατάσταση για το ρόλο, όπως ακροβατική γυμναστική, τοξοβολία, αναρρίχηση βράχων και δέντρων, τρέξιμο, παρκούρ, πιλάτες και γιόγκα. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 2012 και σημείωσε το ρεκόρ του τρίτου καλύτερου ανοίγματος Σαββατοκύριακου όλων των εποχών, συγκεντρώνοντας το ποσό των 152,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε τρεις ημέρες για μια ταινία που δεν είναι σίκουελ.
Ζωδιακός κύκλος
Ο Ζωδιακός Κύκλος, ή απλά Ζωδιακός, είναι η ζώνη του ουρανού που περικλείει τους 13 αστερισμούς που βρίσκονται επί της εκλειπτικής. Η εκλειπτική είναι η φαινομενική διαδρομή που εμφανίζει να διαγράφει ο ήλιος, σε σχέση με την (ακίνητη) θέση των άστρων, κατά τη διάρκεια του χρόνου. Μια σχετικά στενή ζώνη ή εκλειπτικός δακτύλιος περικλείει επίσης τη φαινομενική διαδρομή όλων των πλανητών, εκτός από του Πλούτωνα. Το οποίο συμβαίνει διότι στην πραγματικότητα οι τροχιές όλων των πλανητών (εκτός του Πλούτωνα) γύρω από τον ήλιο βρίσκονται επί (σχεδόν) του ίδιου επιπέδου, του λεγόμενου εκλειπτικού επιπέδου.
Οι αστερισμοί του Ζωδιακού Κύκλου
Αρχικά, ο Ζωδιακός Κύκλος χωριζόταν σε 12 τομείς των 30°, κάθε ένας από τους οποίους περιελάμβανε έναν αστερισμό. Το 1930, με την επίσημη υιοθέτηση των νέων ορίων των 88 αστερισμών της ουράνιας σφαίρας από την Διεθνή Αστρονομική Ένωση, εντός του ζωδιακού κύκλου εισχώρησε και η περιοχή του αστερισμού του Οφιούχου.
Αγώνες Πείνας (ταινία)
Παραγωγή και υποδοχή
Αν και η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές, η απεικόνιση της Κάτνις Έβερντιν από τη Λόρενς έλαβε τους περισσότερους επαίνους με τον Τοντ ΜακΚάρθι από την εφημερίδα The Hollywood Reporter γράφοντας ότι η Λόρενς απεικονίζει την Κάτνις, «όπως ακριβώς κάποιος θα τη φανταζόταν στο μυαλό του διαβάζοντας το μυθιστόρημα» και πρόσθεσε ότι «προσδίδει» στην ταινία «εντυπωσιακό κύρος και παρουσία», τελικά αποκαλώντας την «η ιδανική κινηματογραφική ηθοποιός». Ο Κένεθ Τούραν της εφημερίδας Los Angeles Times δήλωσε ότι η Λόρενς είναι «η καλύτερη πιθανή ηθοποιός για να υποδυθεί την Κάτνις και είναι ο βασικός παράγοντας που κάνει τους Αγώνες Πείνας μια δημοφιλή ταινία με ισχυρή αφηγηματική διαδρομή που κρατά την προσοχή μας». Ο κινηματογραφικός κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times επίσης συμφώνησε ότι «η Λόρενς είναι δυνατή, αποφασιστική και πειστική στον κεντρικό ρόλο».
Ζωδιακός κύκλος
Οι αστερισμοί του Ζωδιακού Κύκλου
Σήμερα, οι αστερισμοί του Ζωδιακού είναι οι εξής:
Αγώνες Πείνας (ταινία)
Παραγωγή και υποδοχή
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2012, η Λόρενς ξεκίνησε να δουλεύει στην κινηματογραφική μεταφορά του δεύτερου μυθιστορήματος της τριλογίας βιβλίων Αγώνες Πείνας, την ταινία The Hunger Games: Catching Fire, η οποία κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 2013. Ακόμα έχει κυκλοφορήσει και και το The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1 (2014) κα Μέρος 2.
Ζωδιακός κύκλος
Ο Ζωδιακός Κύκλος στην αστρολογία
Στην αστρολογία, ο Ζωδιακός Κύκλος χωρίζεται σε 12 ίσα τμήματα, στα γνωστά ως ζώδια. Από τον αστρολογικό Ζωδιακό Κύκλο απουσιάζει ο αστερισμός του Οφιούχου. Δηλαδή από τους 13 αστερισμούς που βρίσκονται επί της εκλειπτικής δεν λαμβάνεται υπόψιν ο Οφιούχος που βρίσκεται κάπου μεταξύ Σκορπιού και Τοξότη. Η διαίρεση αυτή σε 12 τμήματα προήλθε από τους 12 ημερολογιακούς μήνες. Ανά μήνα η διαδρομή του ήλιου καλύπτει διαφορετικό ζώδιο. Ο Ζωδιακός κύκλος, για τους αστρολόγους, θεωρείται ότι "ξεκινάει" την πρώτη μέρα της Άνοιξης στις 21 Μαρτίου.
Σύμφωνα με κάποιους αστρολόγους, χωρίζεται σε κάποιες ομάδες που λέγονται Στοιχεία, κάθε μία από τις οποίες έχει 3 ζώδια.
Τραγουδήστε Τραγουδήστε (ταινία)
Τραγουδήστε Τραγουδήστε είναι ταινία του 1983, σε σκηνοθεσία του Σέρχιο Κορμπούτσι.
Πλοκή
Η ταινία καταλαμβάνει την αποδεδειγμένη μορφή του Εδώ το Χέρι και του Κώλος και Πουκάμισο, χωρισμένη σε δύο επεισόδια.
Πρόλογος
Οι δύο κωμικοί ηθοποιοί Enrico Montesano και Adriano Celentano, στην πρεμιέρα της τελευταίας τους ταινίας: Τραγουδήστε Τραγουδήστε, ήταν δυσαρεστημένοι με το τελικό αποτέλεσμα, γι'αυτό και εκείνοι προτείνουν δύο εναλλακτικές λύσεις στον παραγωγό ταινιών.
Επεισόδιο 1: Edward
Ο Edoardo Mastronardi, ένας Ιταλός μηχανικός λάτρης της Αγγλίας, ανακαλύπτει, στα τριάντα του, ότι οι πραγματικοί γονείς του είναι ο Βαρόνος Orfeo della Torre, ένας πεσμένος Ρωμαίος ευγενής, ο οποίος ήταν πρώην σκληρυμένος γυναικείος που βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα του θανάτου και μια Άγγλη πόρνη, η οποία είχε ως παρατσούκλι από τους συναδέλφους της, το "Βασίλισσα της Αγγλίας" λόγω των εκλεπτυσμένων και αριστοκρατικών της τρόπων. Λόγω μιας παρανόησης, ο Edoardo πιστεύει ότι είναι αντ 'αυτού ο παράνομος γιός του αληθινού Άγγλου κυρίαρχου και, ως εκ τούτου, πετά στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια να τη συναντήσει, κάτι το οποίο θα συμβεί με τους πιο περίεργους τρόπους: θα την σώσει ακούσια από μια επίθεση. Η βασίλισσα, ευγνώμων, φιλοξενεί τον Edoardo στο παλάτι και, γοητευμένη, προσπαθεί να τον αποπλανήσει. Αυτός, που γνωρίζει τον βαθμό συγγένειας που τους συνδέει, απορρίπτει την πρόοδο του όμορφου κυρίαρχου που κάνει μια κακή εντύπωση. Μόλις ξεκαθαριστεί η παρεξήγηση, ο Edoardo θα επιστρέψει στη γυναίκα και θα εξαργυρωθεί πριν επιστρέψει στην Ιταλία.
Επεισόδιο 2: Μπογκί
Ένας δεσποτικός και γκρινιάρης υπολοχαγός της αστυνομίας, ο Alfredo Boghi, πρέπει να προστατεύσει τη νεαρή ηθοποιό σέξι-τρόμου Linda από την τηλεφωνική παρενόχληση ενός μυστηριώδους μανιακού. Μετά από μια πρώτη θυελλώδη συνάντηση και παρά τις εκνευριστικές στάσεις του, μια ισχυρή έλξη ανθίζει αμέσως μεταξύ των δύο, στο σημείο που όταν ο "Μπογκί" ανακαλύπτει ότι ο αόριστος μανιακός δεν είναι άλλος από τον γείτονά του Όσκαρ, ένας νευρικός νεαρός άντρας, αλλά σαφώς ακίνδυνος, οπότε θα αποφασίσει να μην τον αναφέρει όσο συνεργάζεται μαζί του για να κερδίσει επιτέλους την καρδιά της όμορφης Λίντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες
Λα Πλαιν, Δομινίκα
Η Λα Πλαιν (γαλλικά: La Plaine) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη του Αγίου Πατρικίου μετά την Μπερεκουά. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Πατρικίου. Έχει πληθυσμό 1.288 κατοίκων (2001). Βρίσκεται σε συνταγμένες 15.28333°N, -61.25°W. Στα νοτιοανατολικά της βρίσκεται η Εκκλησία Λα Πλαιν Μπαπτίστ. "La Plaine" σημαίνει "Η Πεδιάδα".
Γεωγραφία
Η Λα Πλαιν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Πατρικίου. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Case O'Gowrie, βόρεια της Πλεζάνς και δυτικά του Κόλπου Πλεζάνς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινίκας Κατηγορία:Άγιος Πατρίκιος, Δομινίκα
Ιστορία εκδόσεων του Android
μικρογραφία|511x511εσ|Παγκόσμια κατανομή εκδόσεων Android από τον Δεκέμβριο του 2009. Από τον Αύγουστο του 2016 το Android Lollipop (5,0 - 5,1) είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη έκδοση του Android, που λειτουργεί στο 35,5% όλων των συσκευών Android με πρόσβαση στο Google Play. Το δεύτερο είναι το Android KitKat (4.4), με μερίδιο 29,2%. Η ιστορία εκδόσεων του Android του λειτουργικού συστήματος των κινητών ξεκίνησε με την κυκλοφορία του Android beta το Νοέμβριο του 2007. Η πρώτη εμπορική έκδοση ήταν το Android 1.0 που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2008. Το Android είναι υπό συνεχή ανάπτυξη από την Google και την Open Handset Alliance (OHA), και έχουν γίνει μια σειρά από ενημερώσεις στην λειτουργία του συστήματος από την αρχική κυκλοφορία του.
Από τον Απρίλιο του 2009, οι εκδόσεις του Android έχουν θέμα από την ζαχαροπλαστική στην κωδική ονομασία τους, και κυκλοφόρησαν σε αλφαβητική σειρά, εξαιρουμένων των εκδόσεων 1.0 και 1.1, που δεν τέθηκαν υπό συγκεκριμένα κωδικά ονόματα:
Alpha
Υπήρχαν τουλάχιστον δύο εσωτερικές κυκλοφορίες στο εσωτερικό της Google και την OHA πριν η Beta κυκλοφορήσει το Νοέμβριο του 2007. Οι ονομασίας που επιλέχθηκαν στις εσωτερικές εκδόσεις ήταν "Astro Boy", "Bender» και "R2-D2". Ο Dan Morrill δημιούργησε μερικά από τα πρώτα λογότυπα μασκότ, αλλά το σημερινό πράσινο λογότυπο του Android σχεδιάστηκε από την Irina Blok. Ο διαχειριστής του έργου, ο Ryan Gibson, ο οποίος σχεδίασε το καθεστώς των ονομασιών γλυκισμάτων που έχει χρησιμοποιηθεί για την πλειονότητα των δημοσίων κυκλοφοριών του λειτουργικού, ξεκινώντας με το Android 1.5.
Beta
Η Beta κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου του 2007, ενώ το σετ ανάπτυξης λογισμικού (SDK) κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου, 2007. Η ημερομηνία της 5 Νοέμβρη είναι ευρέως γνωστή ως τα "γενέθλια" του Android. Η έκδοση της beta του SDK κυκλοφόρησε με την ακόλουθη σειρά:
Ιστορικό των εκδόσεων με το επίπεδο API
Οι παρακάτω πίνακες δείχνουν τις ημερομηνίες κυκλοφορίας και βασικά χαρακτηριστικά όλων των Android και τις ενημερώσεις του λειτουργικού συστήματος μέχρι σήμερα, που απαριθμούνται χρονολογικά από την επίσημη application programming interface (API).
Οι απαιτήσεις υλικού
Η κύρια πλατφόρμα υλικού για το Android είναι η αρχιτεκτονική ARM, ενώ επίσημα υποστηρίζονται επίσης οι x86 και MIPS αρχιτεκτονικές. Και οι δύο 64-bit και 32-bit εκδόσεις των τριών αρχιτεκτονικών που υποστηρίζονται από την απελευθέρωση του Android 5.0, ανεπίσημο έργο του Android-x86, που είχε παραγάγει υποστήριξη για την x86 και MIPS αρχιτεκτονικές πριν από την επίσημη υποστήριξη. Από το 2012, οι συσκευές Android με επεξεργαστές Intel άρχισαν να εμφανίζονται, συμπεριλαμβανομένων των τηλεφώνων και των ταμπλετών. Αν κερδίσουμε την υποστήριξη για πλατφόρμες 64-bit, το Android έγινε για πρώτη φορά να τρέχει σε 64-bit x86 και, στη συνέχεια, στο ARM64.
Οι ελάχιστες απαιτήσεις υλικού έχουν αναβαθμιστεί σε βήματα με την πάροδο του χρόνου, με τις νέες κυκλοφορίες εκδόσεων του Android. Αρχικά το ελάχιστο ήταν 32 MB μνήμης RAM αλλά λιγότερο από 128 MB δεν συνιστάται, με το πρώτο κινητό τηλέφωνο HTC Dream ("ναυαρχίδα") που χρησιμοποιούσε 192 MB RAM με 32 MB μνήμης flash, και αρχιτεκτονική ARM με επεξεργαστή 200 MHz (ARMv5). Από το Νοέμβριο του 2013 και με την νέα έκδοση Android 4.4, που είναι για συσκευές ARM-based που απαιτούν ARMv7 επεξεργαστή (το Android 5.0 υποστηρίζει επίσης ARMv8-Α), ενώ η ελάχιστη ποσότητα της μνήμης RAM είναι 512 MB. Η απαιτούμενη ελάχιστη μνήμη που είναι διαθέσιμη για το Android 4.4 είναι 340 MB, και όλες οι συσκευές με λιγότερα από 512 MB μνήμης RAM, πρέπει να αναφέρονται ως "χαμηλής μνήμης RAM" συσκευές.
Τον Οκτώβριο του 2011, με το Android 4.0, η μονάδα επεξεργασίας γραφικών (GPU) υποστηρίζει πλέον το OpenGL ES 2.0 (και το ES 1.0), και η επιτάχυνση υλικού έγινε υποχρεωτική, ανεξάρτητα από το εάν οι εφαρμογές χρησιμοποιούν άμεσα το OpenGL ES ή όχι. Αργότερα, το Android 4.3 πρόσθεσε υποστήριξη για το OpenGL ES 3.0 αν χρησιμοποιείται, με παράλληλη την υποστήριξη και για τις δύο παλαιότερες εκδόσεις (ES 2.0 και 1.0) που εξακολουθεί να είναι υποχρεωτική.
Εκτός από την εκτέλεση απευθείας σε x86 με βάση το υλικό, το Android μπορεί επίσης να τρέχει σε x86 αρχιτεκτονική με τη χρήση ενός εξομοιωτή Android το οποίο είναι μέρος του Android SDK, ή με τη χρήση BlueStacks ή του Andy.
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Οικογένεια Διομήδη - Κυριακού
Η οικογένεια Διομήδη-Κυριακού από τις Σπέτσες είχε πολλά μέλη που έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 αλλά και στην πολιτική της νεοσύστατης Ελλάδας. Το επώνυμό τους αρχικά αναφερόταν ως Κυριακός ή Κυριακού. Αργότερα προστέθηκε το Διομήδης σύμφωνα με τη λόγια συνήθεια που οφειλόταν στην αναγέννηση των κλασσικών σπουδών.
Μαξιμιλιανός Ρούμπενς
Ο Μαξιµιλιανός Ρουµπένς ήταν αρμένιος ή εβραίος αρχιτέκτονας απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών Κωνσταντινουπόλεως (1912), ο οποίος εργάσθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, και ασχολήθηκε με την μελέτη και εκτέλεση αρχιτεκτονικών έργων στη Θεσσαλονίκη, κυρίως στην πυρίκαυστο ζώνη. Επίσης έργα του υπάρχουν στην Κοζάνη (Ξενοδοχείο «ΕΡΜΙΟΝΙΟΝ») και στη Λάρισα (Οικία του Αβραάμ Μουσών). Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κωνσταντινουπόλεως στη Θεσσαλονίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες
Φλορίν Κίτσου
Ο Φλορίν Κίτσου (Ρουμανικά:Florin-Vasile Cîțu Ράμνικου Βάλτσα, 1 Απριλίου 1972) είναι Ρουμάνος πολιτικός που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός της Ρουμανίας, από τον Δεκέμβριο του 2020 έως τις 25 Νοεμβρίου 2021. Προηγουμένως, διατελούσε υπουργός Δημοσίων Οικονομικών από το 2019. Αποφοίτησε από το κολλέγιο Γκριννέλ το 1996 με διδακτορικό στα οικονομικά. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας από το 2001 μέχρι το 2003 και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων από το 2003 μέχρι το 2005.
Τρε Κουλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε 9 Δεκεμβρίου του 1972 στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας από Αμερικανούς γονείς. Το 1990, όταν έπαιζε στο συγκρότημα «The Lookouts!» έγινε προσωρινός ντράμερ των Green Day και ύστερα μόνιμος. Το ψευδώνυμο Τρε Κουλ (γαλλικά Trés Cool) προήλθε από τον τραγουδιστή των Lookouts!, Larry Livermore και σημαίνει «πολύ κουλ».
Φλορίν Κίτσου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας
Τρε Κουλ
Δισκογραφία
"Kerplunk" (1991) – ντραμς
"Dookie" (1994) – ντραμς, σόλο τραγούδι με τίτλο "All By Myself"
"Insomniac" (1995) – ντραμς
"Nimrod" (1997) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά
"Warning" (2000) – ντραμς, ακορντεόν
"American Idiot" (2004) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά
"Bullet in a Bible" (2005) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά
"21st Century Breakdown" (2009) – ντραμς
"Awesome as Fuck" (2011) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά
"¡Tré!" (2012) – ντραμς
"Revolution Radio" (2016) – ντραμς
Μπέλβιου Σοπέν, Δομινίκα
Το Μπέλβιου Σοπέν (γαλλικά: Bellevue Chopin) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και νότια του Αγίου Γεωργίου.
Γεωγραφία
Το Μπέλβιου Σοπέν βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και νότια του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Μορν Πλατ Παΐς, ανατολικά της Πουάν Μισέλ και δυτικά της Πισελί.
NGC 950
Ο NGC 950 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 205 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο της τάξεως των 85 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε to 1866 από τον αστρονόμο και μαθηματικό Όρμοντ Στόουν (Ormond Stone).
Αναφορές
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) 0950 09461
Μοραΐτικα Κέρκυρας
Τα Μοραΐτικα (ή Μωραΐτικα) είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 30 μέτρα.