cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κιμ Σου-τζα
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες εγκληματίες Κατηγορία:Κατά συρροή δολοφόνοι
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ουισκόνσιν 2000
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ουισκόνσιν 2000 έλαβε χώρα στις 7 Νοεμβρίου 2000. Ο εν ενεργεία Δημοκρατικός Γερουσιαστής τω ΗΠΑ Χερμπ Κολ επανεκλέχθηκε για μια τρίτη θητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ουισκόνσιν
Χοσέ Μαρία Καγιεχόν
Αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα της Νάπολι και εχει ύψος 1 μέτρο και 79 εκατοστά. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2006 στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου συμμετείχε σε 41 αγώνες και πέτυχε 21 γκολ. Το 2008 πήρε μεταγραφή στην Εσπανιόλ όπου πέτυχε 10 τέρματα μέσα σε 97 συμμετοχές. Το 2011 επέστρεψε στην Ρεάλ όπου συμμετείχε σε 55 παιχνίδια και σκόραρε 8 φορές. Το 2013 πήρε μεταγραφή στη Νάπολι, όπου την περασμένη σεζόν πέτυχε 15 τέρματα σε 37 αγώνες. Επίσης έγινε πρώτος σκόρερ στο Κόπα Ιτάλια σκοράροντας 3 φορές. Πήρε 3 τίτλους με την Ρεάλ: Την Πριμέρα Ντιβιζιόν 2011-12, το ισπανικό υπερκύπελο 2012 και το Κόπα Ντελ Ρέι 2012-13, ενώ με την Νάπολι το Κόπα Ιτάλια 2013-14. Έχει συμμετάσχει σε 4 αγώνες με το U17 Ισπανίας και έχει σκοράρει 1 τέρμα. Ενώ από το 2014 έχει παίξει σε 2 αγώνες στην Εθνική ομάδα.
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Γ
1089
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1089 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Εράνα
Η Εράνα ήταν αρχαίος οικισμός της Μεσσηνίας χτισμένος στην περιοχή των σημερινών Φιλιατρών.
Η αρχαία πόλη τοποθετείται στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Αγία Κυριακή. Στην ίδια περιοχή αναφέρεται ακόμη ότι στην αρχαιότητα υπήρχε οικισμός με την ονομασία Αρήνη και άλλος ένας οικισμός, ο Αλίατρος. Κατά μία άποψη και τα δύο ονόματα Εράνα και Αρήνη αναφέρονται στον ίδιο αρχαίο οικισμό.
Η Εράνα έδωσε την ονομασία της στην περιοχή Εράνη.
Ολόκληρη η περιοχή των Φιλιατρών παρουσιάζει ίχνη κατακτήσεως κατά την Προϊστορική εποχή. Στη θέση Γουρνοσπηλιές έχει βρεθεί λίθινος πέλεκυς Νεολιθικής εποχής. Επίσης, ίχνη Μυκηναϊκής κατοικήσεως υπάρχουν στα Αρμακάδια όπου σώζονται ερείπια αρχαίου οικισμού και Μυκηναϊκός τάφος. Τα Αρμακάδια είναι τοποθεσία του Δήμου Φιλιατρών στο δρόμο προς Γαργαλιάνους, με ελαιώνες και διάσπαρτες αγροτικές οικίες
Τα Φιλιατρά δημιουργήθηκαν μόλις τον 12ο ή τον 13ο αιώνα μ.Χ.
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μεσσηνίας
Ι.Μ. Πέι
thumb|255px|right|Η γυάλινη [[Πυραμίδα Λούβρου|Πυραμίδα του Λούβρου στο Παρίσι]] Ο Ιεό Μινγκ Πέι (κινεζικά: 貝聿銘, πιν-γίν:Bèi Yùmíng), 26 Απριλίου 1917 – 16 Μαΐου 2019), συνήθως γνωστός με τα αρχικό του I.M. Πέι, ήταν Κινέζος αρχιτέκτονας, γνωστός ως ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Ο Πέι αποφοίτησε από το τμήμα αρχιτεκτονικής του ΜΙΤ το 1940 και εργάζεται με αφηρημένες μορφές, χρησιμοποιώντας ως υλικά την πέτρα, το σκυρόδεμα, το γυαλί και το χάλυβα. Ο Πέι κέρδισε το βραβείο Pritzker το 1983, και ήταν ένας από τους πλέον επιτυχημένους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα.
Εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Guangzhou, επαρχία Guangdong της Κίνα στις 26 Απριλίου 1917, γιος ενός εξέχοντα τραπεζίτη. Εκπαιδεύτηκε αρχικά στο πανεπιστήμιο St. John στη Σανγκάη και έπειτα στο κολέγιο St. Paul του Χονγκ Κονγκ, πριν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ηλικία 18 ετών. Το 1935 μετακόμισε στις ΗΠΑ και έκανε αίτηση για το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια στο τμήμα αρχιτεκτονικής, αλλά γρήγορα μεταφέρθηκε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT). Και στα δύο πανεπιστήμια οι σπουδές αρθρώνονταν με βάση το καλλιτεχνικό ρεύμα Beaux Art που είχε τις ρίζες του στις κλασικές αρχές της τέχνης και της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και στη Ρώμη. Δεν ήταν ευχαριστημένος με το γεγονός αυτό και στον ελεύθερό του χρόνο έψαχνε ανελισσόμενους αρχιτέκτονες και κυρίως για τον Le Corbusier. Αποφοίτησε απ’ το ΜΙΤ το 1940. Κατά την αποφοίτησή του παρέλαβε τα βραβεία Alpha Rho Chi Medal  και το ΜΙΤ Traveling Fellowship.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, σε μια επίσκεψή του στην Ν. Υόρκη γνώρισε την Eileen Loo, η οποία σπούδαζε τότε στο Wellesley College και παντρεύτηκαν το 1942. Την ίδια χρονιά ο Πέι έκανε αίτηση εγγραφής στη μεταπτυχιακή σχολή σχεδίου του Χάρβαρντ (Harvard Graduate School of Design), όπου και μαθήτευσε υπό την διδασκαλία του Γκρόπιους (Walter Gropius). Έξι μήνες αργότερα τέθηκε εθελοντικά στις υπηρεσίες της Επιτροπής Ερευνών Εθνικής Άμυνας (National Defense Research Committee) στο Πρίνστον. Ο Πέι επέστρεψε στο Χάρβαρντ το 1944 και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του το 1946, ενώ ταυτόχρονα δίδασκε στη σχολή ως βοηθός καθηγητή (1945-48). Το 1951 βραβεύτηκε με το Wheelwright Traveling Fellowship από το Χάρβαρντ και ταξίδεψε εκτενώς στην Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα. Ο Ι.Μ. Πέι έγινε πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών το 1954.
Εργασία και σταδιοδρομία
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το ΜΙΤ είχε σκοπό να επιστρέψει άμεσα στην Κίνα, αλλά λόγω των πολιτικών γεγονότων παρέμεινε στις ΗΠΑ και εργάστηκε για δύο χρόνια (1940-1942) στην κατασκευαστική εταιρεία Stone & Webster στη Βοστώνη. Εκτός από την εθελοντική εργασία του στην Επιτροπή Ερευνών Εθνικής Άμυνας το 1943 και την εργασία του στο Χάρβαρντ κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού του, το 1948 ο William Zeckendorf προσκάλεσε τον Πέι να αποδεχθεί τη νέα θέση του διευθυντή στον τομέα της αρχιτεκτονικής στην Webb & Knapp, μια εταιρία κτηματομεσιτικής που πλέον αναλάμβανε μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονικά και σχεδιαστικά έργα σε όλη την χώρα. Το 1955 ο Πέι και οι στενοί συνεργάτες του σχημάτισαν την ανεξάρτητη εταιρία I. M. Pei & Associates, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε I. M. Pei & Partners το 1966. Είχαν πλέον την ελευθερία να συνεργάζονται και με άλλες εταιρείες, αλλά συνέχισαν να συνεργάζονται κυρίαρχα με τον Zeckendorf. Το 1989 η εταιρία μετονομάστηκε και πάλι, σε Pei Cobb Freed & Partners. Στην εταιρία απονεμήθηκε το 1968 το βραβείο Architectural Firm Award από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής.
Επιλεγμένα έργα
Πραγματοποιημένα έργα του αρχιτέκτονα υπάρχουν κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στην Κίνα και την Ιαπωνία. thumb|right|Παρεκκλήσιο Luce Memorial Chapel Με μια ανοδική αύξηση που κορυφώνεται σε έναν σταυρό από χάλυβα, το παρεκκλήσι Luce Memorial αποτελεί κεντρικό τοπόσημο στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου Tunghai. Τοποθετημένο πάνω σε μια ακανόνιστη εξαγωνική βάση, με τις πλευρές του να στηρίζονται σε μια κατασκευή σε σχήμα τέντας, να «καμπυλώνουν» προς τα μέσα καθώς υψώνονται, το παρεκκλήσι ενσωματώνει ένα σύμπλεγμα τεχνολογίας και προηγμένης μηχανικής ως μέσα αισθητικής έκφρασης. Προκειμένου το κτίσμα να αντέξει στο κλίμα της Ταϊβάν με την υγρασία και τους τυφώνες, κατασκευάστηκε από ενισχυμένο σκυρόδεμα, ενώ η πυραμιδοειδής μορφή παρέχει επιπλέον σεισμική αντοχή. Η κατασκευή αποτελείται από τέσσερα στρεβλά φύλλα που στηρίζονται με πρόβολο πάνω από το έδαφος, ενώ τα δύο πίσω υπερκαλύπτουν ελαφρώς τα δύο χαμηλότερα μπροστά. Φαινομενικά ανεξάρτητα, τα φύλλα στην πραγματικότητα συνδέονται με μικρούς κατασκευαστικούς τέντωνες που στηρίζονται στο κορυφαίο δοκάρι. Με ξεκάθαρη προσέγγιση της δημιουργίας μορφών στο χώρο, το σχέδιο του παρεκκλησίου «ακολουθεί» το κατασκευαστικό σύστημα και τα χρησιμοποιούμενα υλικά με αυστηρή λογική και πειθαρχία.
Το σχέδιο του κτιρίου έπρεπε να ανταποκρίνεται σε ένα σύνθετο πρόγραμμα λειτουργιών και παράλληλα να θυμίζει συμβολικά το τέλος του νεαρού προέδρου. Το συγκρότημα αποτελείται από ένα τριγωνικό «πύργο», ύψους 10 ορόφων που στεγάζει τον τομέα του αρχείου, εκπαιδευτικές και διοικητικές λειτουργίες, τη βάση του κτιρίου ύψους 2 ορόφων που περιλαμβάνει εκθεσιακό χώρο και δύο αμφιθέατρα 300 θέσεων και τέλος ένα περίπτερο-μνημείο ύψους 33,5 μέτρων, που προσδίδει συνοχή και έμφαση στο σύνολο. Τη χρονιά αποπεράτωσης του έργου κερδίζει και το βραβείο ΑΙΑ Gold Medal.
Η πρόκληση στο σχεδιασμό αυτού του κτιρίου ήταν η ανέγερση ενός ψηλού κτιρίου σε μια περιοχή που πλήττεται από τυφώνες. Το κτιριολογικό πρόγραμμα περιελάμβανε χώρους στέγασης των γραφείων της τράπεζας αλλά και χώρους-γραφεία προς ενοικίαση. Η λύση ενσωματώνει αρχιτεκτονική και μηχανική αδιάσπαστα και περιλαμβάνει έναν ασύμμετρο πύργο που αναφέρεται τόσο στον ορίζοντα όσο και στο επίπεδο του δρόμου. Αποτελούμενο από τέσσερις κάθετους άξονες, ο πύργος «αναδύεται» μέσα από έναν κύβο ύψους 52 μέτρων, και μειώνει τη μάζα του ανά τεταρτημόριο τη φορά, μέχρι να μείνει ένα μόνο τριγωνικό πρίσμα. Στο επίπεδο του εδάφους το κτίριο σημειώνει μια υποχώρηση από τον δρόμο για να συμπεριλάβει την κίνηση των πεζών και είναι πλήρως προσβάσιμο αλλά ταυτόχρονα και απομονωμένο από τη συμφόρηση του αστικού κέντρου. Το έργο του εκσυγχρονισμού του μουσείου του Λούβρου περιελάμβανε επέκταση, νέες λειτουργικές υποδομές και εκ νέου οργάνωση των λειτουργιών του προκειμένου να ενσωματωθεί στη πόλη και να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου μουσείου. Όλα αυτά χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ακεραιότητα του ιστορικού κτιρίου. Η λύση του θέματος περιελάμβανε δύο φάσεις. Η πρώτη προέβλεπε την αναδιοργάνωση του γραμμικού κτιρίου σε ένα συνεχές μουσείο σχήματος Π γύρω από μια κεντρική αυλή. Η κεντρικά τοποθετημένη γυάλινη πυραμίδα αποτελεί τη νέα είσοδο και παρέχει άμεση πρόσβαση στους εκθεσιακούς χώρους σε κάθε μια απ’ τις τρεις πτέρυγες του μουσείου. Ταυτόχρονα η πυραμίδα χρησιμεύει και ως φωταγωγός για τον μεγάλο υπόγειο χώρο κάτω απ’ την κεντρική αυλή που στεγάζει την τεχνική υποστήριξη του μουσείου. Η δεύτερη φάση αποτελούνταν απ’ τη μετατροπή των κρατικών γραφείων σε εκθεσιακούς χώρους και απαιτούνταν επαναδημιουργία νέου χώρου μέσα σε ένα ιστορικό κέλυφος. Με εξαίρεση κάποιες ιστορικές αίθουσες, το εσωτερικό χτίστηκε απ’ την αρχή για να μπορεί να συμβαδίσει με την τριών επιπέδων εξωτερική όψη του παλατιού. Η δεύτερη φάση περιελάμβανε επίσης το υπόγειο συγκρότημα πολλαπλών χρήσεων γνωστό ως Carrousel du Louvre, την ανεστραμμένη πυραμίδα που φέρνει φως στο κέντρο, το υπόγειο γκαράζ και μια σειρά άλλων σχετικών έργων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ
Η Ζενές Σπορτίβ Σαιν-Πιερουάζ, ή ΖΣΣΠ, είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Σαιν-Πιέρ της Ρεουνιόν και έτος ίδρυσης το 1950. Αποτελεί την ομάδα με τους περισσότερους τίτλους, μαζί με την ΣΣ Σαιντ-Λουιζιέν, στο Πρωτάθλημα της Ρεουνιόν με 16 νίκες.
Συνεργασία
Η ομάδα από το Σαιν-Πιέρ έχει συνάψει συνεργασία με την ΧΑΚ, δίνοντας, έτσι, την ευκαιρία στους καλύτερους νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες της να πάρουν "προαγωγή" για την Χάβρη. Αυτό βοήθησε αριθμό νεαρών παικτών να δώσει ώθηση στην καριέρα του, όπως συνέβη στην περίπτωση των Γκιγιόμ Οαρό, Φλοράν Σιναμά-Πονγκόλ, Ντιμιτρί Παγιέ και πιο πρόσφατα με τους νεαρούς Ζαν-Πασκάλ Φονταίν, Ελ Φαρντού Μπεν Ναμπουχάν και Ματιέ Λαγκαρίγκ.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Ζενές Σπορτίβ Σαιν-Πιερουάζ * Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Φείδιππος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Φείδιππος ήταν ένας από τους Ηρακλείδες γιος του Θεσσαλού γιου του Ηρακλή και βασιλιά στη νήσο Κω και της Χαλκιώπης, αδελφός του Αντίφου και του Νέσσωνος. Ο Φείδιππος ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Όταν ξέσπασε ο Τρωικός πόλεμος συμμετείχε στην εκστρατεία υπέρ των Αχαιών με 30 πλοία από τα νησιά Νίσυρος, Κάρπαθος, Κάσος, Κως και Κάλυμνος. Ο Φείδιππος σε αυτό τον πόλεμο ήταν αρχηγός του εκστρατευτικού σώματος των Ελλήνων από τις Νότιες Σποράδες (Ιλιάδα, Β 678). Όταν έληξε ο πόλεμος και επέστρεψε η καταιγίδα διέλυσε τα πλοία, ο Φείδιππος με τους υπηκόους του από την Κω διέφυγαν στην Άνδρο, από εκεί κατέφυγε στην γη που ζούσαν Πελασγοί και την ονόμασε Θεσσαλία προς τιμή του πατέρα του. Σύμφωνα με άλλες πηγές ο Φείδιππος και ο Αντίφος επιτέθηκαν στην περιοχή, πήρε επιπλέον το όνομα Νεσσωνίς από τον τρίτο αδελφό τους Νέσσωνα.
Πηγές
Φειδιππος Φειδιππος
Μηλίτσα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μηλίτσα μπορεί να αναφέρονται :
Χοροί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας
Ο Καζιμίρ Γ΄ ο μέγας, πολων. Kazimierz III Wielki (30 Απριλίου 1310 - 5 Νοεμβρίου 1370) από τον Οίκος των Πιαστ ήταν βασιλιάς της Πολωνίας (1333-70), ο τελευταίος των Πιαστ.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βλάντισλαφ Α΄ τού βραχύ και της Γιαντβίγκα των Πιαστ, κόρης τού Μπολέσλαφ τού Ευσεβούς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας & της Γαλικίας.
Κληρονόμησε ένα βασίλειο εξασθενημένο από πολέμους και το έκανε ευημερεύον και πλούσιο. Αναμόρφωσε τον Πολωνικό στρατό και διπλασίασε την έκταση τού βασιλείου. Μεταρρύθμισε το δικαστικό σύστημα και εισήγαγε Νομικό Κώδικα, αποκτώντας τον τίτλο τού "Ιουστινιανού της Πολωνίας". Οικοδόμησε εκτεταμένα και ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, το παλαιότερο στη χώρα. Επικύρωσε προνόμια και προστασίες, που είχαν δοθεί προηγουμένως στους Εβραίους και τους ενθάρρυνε να εγκατασταθούν στην Πολωνία σε μεγάλους αριθμούς.
Ο Καζιμίρ δεν άφησε νόμιμο γιο για το θρόνο, αλλά είχε μόνο κόρες. Όταν κυνηγούσε το 1370, τραυματίστηκε και απεβίωσε· τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, στο πρόσωπο τού οποίου ενώθηκε η Πολωνία με την Ουγγαρία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την (Αλντόνα) Άννα των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα:
Το 1339 η Αλντόνα απεβίωσε και ο Καζιμίρ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1341 με την Αδελαΐδα, κόρη τού Ερρίκου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης. Στο τέλος ζούσαν χωριστά και ο Καζιμίρ Γ΄ ανακήρυξε ότι τη διαζεύχθηκε, το 1356.
Έκανε τρίτο, μυστικό γάμο με την ερωμένη του Χριστίνα Ροκιτσάνα, χήρα πλούσιου εμπόρου, κυρία επί των τιμών στη Βοημία. Όταν ο γάμος έγινε γνωστός, η Αδελαΐδα αποκάλεσε τον Καζιμίρ Γ΄ δίγαμο και επέστρεψε στην Έσση. Παρά τις διαμαρτυρίες τού πάπα Ιννοκεντίου ΣΤ΄, ο Καζιμίρ Γ΄ συνέχισε να ζει με τη Χριστίνα. Δεν απέκτησαν τέκνα και ο Καζιμίρ Γ΄ δήλωσε, ότι τη διαζεύχθηκε το 1363/4.
Περί το 1365 ο Καζιμίρ Γ΄ έκανε τέταρτο γάμο με τη Χέντβιγκ των Πιαστ, κόρη τού Ερρίκου Ε΄ δούκα τού Ζάγκαν & Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
Επειδή η Αδελαΐδα (και πιθανώς και η Χριστίνα) ζούσε ακόμη, ο Καζιμίρ Γ΄ λογιζόταν δίγαμος: ο γάμος δεν εθεωρείτο νόμιμος και τα τέκνα εθεωρούντο νόθα. Ο Καζιμίρ Γ΄ κατάφερε να τα νομιμοποιήσει από τον πάπα.
Πέμπτη γυναίκα ήταν η Εστέρκα, θρυλικής ομορφιάς, έξυπνη και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή τού Καζιμίρ Γ΄. Ήταν σύμβουλός του και τον υποστήριξε στις πρωτοβουλίες του, όπως στην οικοδόμηση λιθίνων πόλεων, την ανεκτικότητα σε αντιπροσώπους άλλων θρησκευμάτων (όπως των Εβραίων), το ελεύθερο εμπόριο και την αρωγή της πολιτιστικής ανάπτυξης. Είχαν απογόνους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Unblack metal
Το συγκεκριμένο άλμπουμ περιείχε στιχουργική η οποία συμπεριλάμβανε σάτιρα απέναντι στο black metal και τον σατανισμό. Το είδος αυτό ακολουθήθηκε και από άλλες μπάντες όπως οι Antestor [όπου θεωρούν τους εαυτούς τους ως sorrow metal και όχι black], οι Crimson Moonlight και πολλές άλλες. Το unblack metal ,πέραν της στιχουργικής όπου καλύπτει θέματα όπως ο Χριστιανισμός, ο αντισατανανισμός, η χριστιανική απολογητική, ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών, η αποκάλυψη και πολλά άλλα, δεν περιέχει καμία άλλη αξιοσημείωτη διαφορά με το κλασσικό black metal. Ακολουθεί εν ολίγοις όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως γρήγορους και δυνατούς κιθαριστικούς ρυθμούς με πολύ παραμόρφωση, δίκασα τύμπανα με συχνή τεχνική blast-beat και με την χρήση μπάσου αλλά και τα τσιριχτά φωνητικά.
Πολλές φορές χρησιμοποιούνται όργανα όπως το πιάνο, το βιολί, η ακουστική κιθάρα και άλλα. Η μπάντα Antestor έχει δηλώσει πως ακολουθεί το black metal μόνο ως μουσικό είδος και όχι σαν ιδεολογία όπως άλλες μπάντες. Το συγκεκριμένο είδος αποτελεί fusion καθώς εμφανίζεται σε πολλά άλλα παρακλάδια της black metal όπως symphonic unblack metal, brutal unblack metal και άλλα. Μεγάλο ποσοστό unblackster μουσικών συνδέουν τον όρο unblack metal με τον εθνικισμό και την εθνική παράδοση της χώρας τους, όμως εθνικιστικό κίνημα υπάρχει και στην black metal (είτε είναι παγανιστική, είτε είναι σατανιστική ή αθεϊστική), οπότε η συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση έχει επικριθεί από κάποιους ως ασαφής, ιδίως όταν θεωρούν ότι οι κοινές αξίες υπερισχύουν κάποιες φορές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι αναγκαίο να μελετηθεί αναλυτικά η συγκεκριμένη ιδεολογία της εκάστοτε μπάντας. Οι ιδεολογίες που πρεσβεύονται συνήθως είναι εξατομικευμένες διότι είναι νοηματικά πυκνές λόγο των φιλοσοφικών προσεγγίσεων που εκφράζονται μέσα από τους στίχους.
Κατηγορία:Black metal Κατηγορία:Είδη heavy metal
Σακάουε
Η Σακάουε (σετσουάνα: Shakawe) είναι μια πόλη της Μποτσουάνα. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός της βορειοδυτικής περιφέρειας και ο δεύτερος μεγαλύτερος της επαρχίας Οκαβάνγκο. Έχει πληθυσμό 4.839 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2010–11
Για την περίοδο 2010–11, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2010-11 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Α ερασιτεχνική
Πρωταθλήτρια αναδείχτηκε η Πίνδος Κόνιτσας κερδίζοντας την άνοδο στην Δ εθνική.Υποβιβάστηκαν 4 ομάδες λόγω του υποβιβασμού της Θύελλας Ελεούσας από την Δ εθνική.
Β Ερασιτεχνική
Υποβιβάστηκαν 3 ομάδες από κάθε όμιλο λόγω του υποβιβασμού της Θύελλας Ελεούσας από την Δ εθνική.
Α όμιλος
Η ΑΕ Γιάννενα ξεκίνησε με -2
Η Ζωοδόχος έχασε στα χαρτιά το ματς με τον Πανφρουριακό και της αφαιρέθηκαν 3 βαθμοί στο φετινό πρωτάθλημα και 2 από το επόμενο
Β όμιλος
Ο ΠΑΣ Μετσόβου ξεκίνησε με -2
Ο Ατρόμητος Κουκλεσίου με -8
Α όμιλος
Ο ΑΟ Σταυρακίου 2009 βγήκε πρωταθλητής μετά από μπαράζ με την ΑΕΔ Πωγωνάτου (2-2,παρ 3-2) Το παιχνίδι Γεννάδιος-Δόξα Αναργύρων διακόπηκε με αποχώρηση του πρώτου.
Β όμιλος
Η ΑΕΣ Θεριακησίου ξεκίνησε με -2
Ο ΠΑΣ Σιστρούνι ξεκίνησε με -2
Ο Παντ. Δροσοχωρίου ξεκίνησε με -4
Τελικός
Θύελλα Ελεούσας-ΑΕ Μικρασιατών 1-2
Πηγές
11 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
1086
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Λάγιος Ντέταρι
Ο Λάγιος Ντέταρι (ουγγρικά: Détári Lajos, γεννήθηκε 24 Απριλίου 1963 στη Βουδαπέστη), είναι Ούγγρος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Ουγγαρίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ελβετίας και της Αυστρίας.
Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές της πατρίδας του στον 20ό αιώνα. Αν και αγωνιζόταν ως μέσος, είχε πολύ καλή επαφή με τα δίχτυα, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι από την αρχή της καριέρας του και μέχρι το τέλος της, ο Ντέταρι κατάφερε να σκοράρει με όλες τις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε.
Καριέρα
Ο Λάγιος Ντέταρι έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου στις ακαδημίες της Χόνβεντ Βουδαπέστης, στις οποίες βρισκόταν από πολύ μικρή ηλικία. Το 1980 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της Χόνβεντ και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο σε ηλικία μόλις 17 ετών. Στην ομάδα της Βουδαπέστης παρέμεινε μέχρι το 1987 έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ουγγαρίας (1984, 1985, 1986) και ένα Κύπελλο Ουγγαρίας (1985). Κατά τη διάρκεια της επταετούς παρουσίας του στη Χόνβεντ, ο Ντέταρι πραγματοποίησε συνολικά 134 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 72 γκολ.
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Βουδαπέστης (ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ του ουγγρικού πρωταθλήματος τρεις συνεχόμενες χρονιές και συγκεκριμένα το 1985, το 1986 και το 1987) ανάγκασαν τη διοίκηση της γερμανικής Άιντραχτ Φραγκφούρτης να καταθέσει πρόταση ύψους 1.800.000 σημερινών ευρώ για την απόκτηση του παίκτη, η οποία και έγινε αποδεκτή. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1987-88, βρήκε τον Λάγιος Ντέταρι να είναι κυπελλούχος Γερμανίας, ενώ στο γερμανικό Πρωτάθλημα είχε προλάβει να πραγματοποιήσει 33 εμφανίσεις και να πετύχει 11 γκολ.
Το καλοκαίρι του 1988, ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού Πειραιώς Γιώργος Κοσκωτάς κατέθεσε στη διοίκηση της Άιντραχτ Φραγκφούρτης την εξωπραγματική πρόταση των 8.700.000 ευρώ (κοντά στα 3 δισεκατομμύρια ελληνικών δραχμών) προκειμένου να αποκτήσει τον παίκτη, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη. Χαρακτηριστικό του ύψους της πρότασης για την εποχή αποτελεί το γεγονός πως για λίγο καιρό η μεταγραφή του Ντέταρι στον Ολυμπιακό αποτελούσε τη δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή στον κόσμο πίσω από αυτή του Ντιέγκο Μαραντόνα (μεταπήδησε από την Μπαρτσελόνα στη Νάπολι έναντι 13.000.000 ευρώ). Η Άιντραχτ Φραγκφούρτης έκανε αμέσως αποδεκτή αυτήν την πολύ υψηλή πρόταση με τον Ντέταρι να αφήνει τη Γερμανία και να ταξιδεύει με προορισμό την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό της βαρύτητας του ονόματος του Λάγιος Ντέταρι ως ποδοσφαιριστής εκείνης της εποχής είναι το γεγονός πως κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του από τη διοίκηση του ερυθρόλευκου συλλόγου στο Δημαρχείο του Πειραιά, ο αριθμός των οπαδών του Ολυμπιακού που συγκεντρώθηκε στην Πλατεία Κοραή για να υποδεχθεί τον παίκτη ξεπερνούσε τις 50.000, αριθμό που αποτελεί μέχρι και σήμερα ελληνικό ρεκόρ προσέλευσης κόσμου για την υποδοχή ενός παίκτη. Ο Λάγιος Ντέταρι αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς για δύο χρόνια πραγματοποιώντας κατά διαστήματα εξαιρετικές εμφανίσεις, έχοντας ως συμπαίκτες σημαντικούς Έλληνες ποδοσφαιριστές όπως ήταν ο Τάσος Μητρόπουλος, ο Νίκος Αναστόπουλος, ο Σάββας Κωφίδης και άλλους. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Ολυμπιακό, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα, κατέκτησε όμως το Κύπελλο του 1990. Τα οικονομικά σκάνδαλα και η διοικητική αστάθεια που επικρατούσε στην ομάδα του Πειραιά κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1980, είχαν ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του Ντέταρι από τον ερυθρόλευκο σύλλογο.
Τον Ιούλιο του 1993 ο Ντέταρι επέστρεψε στην Ουγγαρία παίρνοντας μεταγραφή στη Φερεντσβάρος, στην οποία όμως παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες, καθώς το Νοέμβριο του ίδιου έτους επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό αυτή τη φορά της Τζένοα. Στην ομάδα της Γένοβας παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 8 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας ένα γκολ.
Το 1994 ταξίδεψε με προορισμό την Ελβετία, όπου εντάχθηκε στην Ξαμάξ. Στην ελβετική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1996 χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Κατά τη διάρκεια της διετούς παρουσίας του στη Νεσατέλ Ξαμάξ, ο Ντέταρι πραγματοποίησε στο ελβετικό Πρωτάθλημα 38 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 12 γκολ.
Το 1996 ο Λάγιος Ντέταρι πήρε μεταγραφή στην Σανκτ Πέλτεν, ομάδα της Αυστρίας. Στην ομάδα του Σανκτ Πέλτεν αγωνίστηκε μέχρι και το 1998 πετυχαίνοντας συνολικά 8 γκολ σε 13 εμφανίσεις. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην ομάδα της Αυστρίας, ο Ντέταρι δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το καλοκαίρι του 1998 ο Ντέταρι επέστρεψε στη γενέτειρά του, τη Βουδαπέστη, παίρνοντας μεταγραφή στην τοπική ΒΣΚ Βουδαπέστης. Στην ουγγρική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 17 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 8 γκολ. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Ντέταρι ήταν η επίσης ουγγρική ΒΣΕ Ντουνακέζι, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2000 πετυχαίνοντας συνολικά 4 γκολ σε 17 εμφανίσεις. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Αυστρία και πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την τοπική Όστμπαν.
Το 2001, όντας πια 38 ετών, ο Λάγιος Ντέταρι αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή επαγγελματική του καριέρα.
Προπονητής
Ο Ντέταρι μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Πρώτος σύλλογος στον οποίο ανέλαβε προπονητής ήταν η Μπίχορ Οράντεα, ομάδα της Ρουμανίας. Από το 2001 και μέχρι το 2005 δούλεψε ως προπονητής στις ουγγρικών Τσέπελ, Χόνβεντ, Σόμπατεϊ Χάλαντας, Ταταμπάνια, Ντιοσγκιόρι και Νίρεγκχαζα Σπάρτακους με μοναδική εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμα από τη Χα Νόι, ομάδα του Βιετνάμ την περίοδο 2002-03.
Το 2005 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο του Πανσερραϊκού, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στην Ουγγαρία, όπου παρέμεινε για τα επόμενα έξι χρόνια. Συγκεκριμένα διατέλεσε προπονητής των Ούνιον Βουδαπέστης, Φελσοπάκονι, Σοπρόν, Σιόφοκ, Βέσες και Φερεντσβάρος.
Ο Λάγιος Ντέταρι υπήρξε το 2006 βοηθός προπονητή στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Λάγιος Ντέταρι ήταν διεθνής για δέκα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1984 μέχρι και το 1994. Έχει πραγματοποιήσει συνολικά με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας 61 εμφανίσεις, ενώ έχει καταφέρει να πετύχει και 13 γκολ.
Συμμετείχε μεταξύ άλλων στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986.
Τίτλοι και ατομικές διακρίσεις
Τίτλοι
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Μπίχορ Οράντεα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΒΦΚ Σιόφοκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίρεγκχαζα Σπάρτακους Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ταταμπάνια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σόμπατεϊ Χάλαντας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φερεντσβάρος Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόι ΦΚ
Φιλοίτιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φιλοίτιος είναι γνωστός ένας βοσκός της Ιθάκης, που έβοσκε τα κοπάδια βοοειδών Οδυσσέα, στον οποίο τελικώς εμφανίζεται πιστός: μαζί με τον Εύμαιο κλειδώνει τους μνηστήρες στο ανάκτορο του Οδυσσέα και τους κλέβει τα όπλα. Ο βασιλιάς της Ιθάκης αργότερα υπόσχεται στον Φιλοίτιο και στον Εύμαιο την ελευθερία τους καθώς υπήρξαν από τους λίγους υποτακτικούς του που του έμειναν πιστοί. Ο Φιλοίτιος εμφανίζεται στην Οδύσσεια (υ 185, 254, φ 189) ως «όρχαμος ανδρών», δηλαδή αφεντικό, αρχιβοσκός: «Ήρθε ο Φιλοίτιος έπειτα, των κοπελιών ο αφέντης, / στέρφα δαμάλα φέρνοντας και γίδες στους μνηστήρες.» (υ 185) «Ψωμιά ο Φιλοίτιος μοίραζε, των κοπελιών ο αφέντης, / από πανέρια ολόμορφα...» (υ 254).
Πηγές
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
1568 Αϊσλήν
Η Αϊσλήν (Aisleen) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) περίπου 12. Ανακαλύφθηκε το 1946 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και του έδωσε το όνομα της συζύγου του. Η Αϊσλήν υπήρξε ο πρώτος αστεροειδής από τους 18 που ανακάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αϊσλήν είναι άγνωστα. Η Αϊσλήν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 41 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αισλην
Έντμουντ Λάιονς
Ο Σερ Έντμουντ Λάιονς (Sir Edmund Lyons), (1790-1858), ήταν Άγγλος στρατιωτικός, διπλωμάτης και πολιτικός.
Σύντομη Βιογραφία
Ο Σερ Έντμουντ Λάιονς υπήρξε πρεσβευτής της Αγγλίας στην Αθήνα από τον Μάιο του 1835 έως τον Μάρτιο του 1849. Ως πλοίαρχος του πολεμικού ναυτικού της Αγγλίας συμμετείχε στον αποκλεισμό του Ναβαρίνου το 1826. Το 1835 πήρε τον τίτλο του ιππότη από τον βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄ της Αγγλίας και άφησε προσωρινά το ναυτικό, για να υπηρετήσει ως διπλωμάτης της πατρίδας του για 14 χρόνια στην Ελλάδα και άλλα τέσσερα στην Ελβετία και τη Σουηδία. Το 1853 επανήλθε στο ναυτικό, λόγω του πολέμου στην Κριμαία, ως υποδιοικητής του αγγλικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα και ένα χρόνο αργότερα ανέλαβε τη διοίκησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κάρολος Α΄ της Φλάνδρας
Ο Κάρολος A΄ της Φλάνδρας ή Κάρολος ο Καλός (δανικά: Karl af Flandern, 1083 – 1127) Κόμης της Φλάνδρας (1119 – 1127) ήταν γιος του Κνούτου Δ΄ της Δανίας και της Αδέλας της Φλάνδρας κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Φλάνδρας. Ο πατέρας του δολοφονήθηκε μέσα στο ιερό της εκκλησίας του Σαίν Αλμπάν (1086) και η Αδέλα έσπευσε στην αυλή του πατέρα της Ροβέρτου Α΄ της Φλάνδρας με τον μικρό Κάρολο αφήνοντας τις δίδυμες κόρες της Σεσίλια Κνουτσντάτερ και Ίνγκεργερντ Κνουτσντότερ στη Δανία.
Διάδοχος της κομητείας της Φλάνδρας στο όνομα της μητέρας του
thumb|250px|left|Παράσταση του Καρόλου του Καλού, [[Μπρυζ.]] Ο Κάρολος μεγάλωσε στην αυλή του παππού του Ροβέρτου Α΄ και του θείου του Ροβέρτου Β΄ της Φλάνδρας, η μητέρα του πήγε στη Νότια Ιταλία προκειμένου να παντρευτεί σε δεύτερο γάμο της τον Ρογήρο Μπόρσα, δούκα της Απουλίας αφήνοντας τον μικρό Κάρολο στην αυλή της στη Φλάνδρα. Ο Κάρολος χρίστηκε ιππότης στις Σταυροφορίες (1108 - 1110) αλλά ο ρόλος που είχε εκεί ήταν αβέβαιος, ταξίδευσε στους Αγίους Τόπους (1107 - 1108) με έναν στόλο από Άγγλους, Δανούς και Φλαμανδούς. Στον Κάρολο προσφέρθηκε το στέμμα του βασιλείου της Ιερουσαλήμ αλλά το αρνήθηκε για άγνωστους λόγους. Ο θείος του Ροβέρτος Β΄ πέθανε (1111) αφήνοντας διάδοχο τον γιο του Βαλδουίνο Ζ΄, ο Κάρολος ο οποίος ήταν μια δεκαετία μεγαλύτερος έγινε σύμβουλος του, ο Βαλδουίνος τακτοποίησε τον γάμο του Καρόλου με τη Μαργαρίτα του Κλερμόν κόρη του Ρενώ Β΄ του Κλερμόν και διάδοχο της κομητείας της Αμιένης (1118). Όταν ο Βαλδουίνος Ζ΄ πέθανε άτεκνος από τα τραύματα στη μάχη του Μάχη του Μπουρ–αν–Μπρε (1119) υπερασπιζόμενος τον βασιλιά της Γαλλίας όρισε διάδοχο του τον ξάδελφο του Κάρολο. Ο Κάρολος εξόρισε τους Ιουδαίους από τη Φλάνδρα χρεώνοντας τους την ευθύνη για τον λιμό, ήταν διάσημος για την ευγένεια του και τη γενναιοδωρία του απέναντι στους φτωχούς, τους μοίραζε ψωμί κατά τη διάρκεια πείνας ενώ αποθήκευσε σιτάρι που το πούλησε σε πολύ ψηλές τιμές.
Δολοφονία και αγιοποίηση
thumb|250px|left|Ανάγλυφο με τη δολοφονία του Καρόλου του Καλού. Το μεγάλο του λάθος ήταν ότι προσπάθησε να περιορίσει την ισχύ της οικογένειας Έρεμπαλντ η οποία είχε εκμεταλλευτεί τον λιμό για να πλουτίσει κάτι που του στοίχισε τη ζωή του, η δολοφονία του οργανώθηκε από έναν εφημέριο των Έρεμπαλντ στον καθεδρικό ναό της Μπρυζ. Στις 2 Μαρτίου 1127, ενώ πήγε για προσκύνημα στον καθεδρικό ναό του Αγίου Δονατίου στην Μπρυζ μια ομάδα ευγενών τον δολοφόνησε με αλλεπάλληλα χτυπήματα από ξίφη, κάτι που έφερε απίστευτη οργή στον λαό της Φλάνδρας. Η βοήθεια που πρόσφερε στους φτωχούς και ο τρόπος που θανατώθηκε ήταν αιτία να γίνει μάρτυρας και αγιοποιήθηκε από την Καθολική Εκκλησία (1884), ενώ η οικογένεια των Έρεμπαλντ που σχεδίασε τη δολοφονία του θανατώθηκε με βασανιστήρια. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας που τον είχε υποστηρίξει στον αγώνα του κατά των Έρεμπαλντ επέλεξε ως διάδοχο του τον Νορμανδό πρίγκιπα Γουλιέλμο Κλίτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 12ου αιώνα
Ποδής
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ποδής (ασυναίρετη μορφή: Ποδέας) είναι γνωστός ένας από τους 7 γιους του Ηετίωνα, αδελφός και της Ανδρομάχης, της συζύγου του Έκτορα. Το όνομα της μητέρας του Ποδή δεν αναφέρεται.
Ο Ποδής, προσωπικός φίλος του Έκτορα, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα κατά την επιδρομή του τελευταίου στη Θήβη, πόλη του πατέρα του, σύμφωνα με την Ιλιάδα, μαζί με τους έξι αδελφούς του και τον πατέρα του, αλλά στη ραψωδία Ρ (στ. 575 κ.ε.) , ο Ποδής σκοτώνεται από τον Μενέλαο έξω από την Τροία. Αυτή η αντίφαση από μέρους του Ομήρου δεν έχει επιλυθεί και ίσως υποδεικνύει ότι σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις ο Ηετίων είχε οκτώ γιους.
Πηγές
Ποδης
Υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989
Η υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Γρίβα 1989 (Οκτώβριος - Νοέμβριος 1989) - η πρώτη υπηρεσιακή κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης - διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σκοπό την διενέργεια των βουλευτικών εκλογών της 5ης Νοεμβρίου 1989.
Στις 12 Οκτωβρίου εκτός από τον διορισμό της κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χρήστος Σαρτζετάκης «αφού έλαβε υπ΄όψιν:
1) τις διατάξεις των άρθρων 35 παρ. 2 εδάφιο γ΄, 37 παρ.3 εδάφιο τελ. και 41 παρ. 1 εδάφιο τελ. του Συντάγματος.
2) α) Το γεγονός ότι οι διερευνητικές εντολές που δόθηκαν στους Αρχηγούς πρώτου, δευτέρου και τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κομμάτων δεν τελεσφόρησαν
β) Ότι κατά την σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων στις 10 Οκτωβρίου 1989 επιβεβαιώθηκε η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής,
γ) Ότι απέτυχαν οι προσπάθειες σχηματισμού Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής
και δ) ότι αναθέσαμε στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Αθανασίου Γρίβα, το σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής για να διενεργήσει εκλογές», προχώρησε στην διάλυση της Βουλής της Ε΄περιόδου, στην προκήρυξη εκλογών για τις 5 Νοεμβρίου 1989 και την εκ νέου σύγκληση της Βουλής στις 20 Νοεμβρίου 1989.
Ωστόσο ούτε αυτές οι εκλογές (οι δεύτερες μέσα στο ίδιο έτος) κατάφεραν να δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασία των διερευνητικών εντολών και στις 22 Νοεμβρίου 1989 τα τρία μεγαλύτερα κόμματα συμφώνησαν στον σχηματισμό μιας οικουμενικής κυβέρνησης, περιορισμένης διάρκειας, υπό τον έγκριτο οικονομολόγο και πρόσωπο κοινής εμπιστοσύνης Ξενοφώντα Ζολώτα.
Πηγές - Παραπομπές
1989 10 1989 10 Κατηγορία:1989
Μπεϊχάν Σουλτάνα
Η Μπεϊχάν Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:بی‌خان سلطان) (Τούρκικα: Beyhan Sultan, 1497 - 1559) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδερφή του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.
Ζωή
Η Μπεϊχάν γεννήθηκε το 1497 στην Τραπεζούντα. Το 1515 σε ηλικία 18 ετών, παντρεύτηκε τον Φερχάτ Πασά που ήταν τρίτος βεζίρης του Σουλτάνου Σελίμ Α΄, κατά την περίοδο του Πιρί Πασά. Μαζί με τον Φερχάτ Πασά απέκτησαν ένα γιο, τον Σουλτανζάντε Ορχάν. Ο Φερχάτ κατηγορήθηκε για ληστεία και αδίστακτη συμπεριφορά στις επαρχίες που διοικούσε. Μέσα από τη διαμεσολάβηση της Μπεϊχάν και της μητέρα του Σουλεϊμάν, Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, ο Φερχάτ είχε χάρη μετά τα πρώτα αδικήματα του, αλλά συνέχισε να προκαλεί τα παράπονα από τους ψηφοφόρους του, και έτσι ο Σουλτάνος διέταξε να τον εκτελέσουν.
Το 1524, ο αδερφός της ο Σουλεϊμάν, εκτέλεσε τον Φερχάτ Πασά, με αποτέλεσμα η Μπεϊχάν να μείνει χήρα. Αποξενώθηκε από τον αδερφό της και αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί και έζησε μια αυτοεξορία από την Κωνσταντινούπολη. Η πίστη της Μπεϊχάν στον σύζυγό της ξεπέρασε την πίστη της στην οικογένειά της, κάτι που ήταν μια σπάνια περίπτωση.
Η Μπεϊχαν παντρεύτηκε το 1536, σε ηλικία 39 ετών, τον Αγιάς Μεχμέτ Πασά, που ήταν μεγάλος βεζίρης μετά τον θάνατο του Ιμπραήμ Πασά. Το 1539, ο Αγιάς Πασά πέθανε από πανούκλα και η Μπεϊχάν έγινε και πάλι μια χήρα. Το ζευγάρι είχε δύο κόρες, την Ραφιγιέ Σουλτάν και την Γκεβχερχάν Σουλτάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Σερόνγκα
Η Σερόνγκα (σετσουάνα: Seronga) είναι ένα χωριό της Μποτσουάνα. Είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος οικισμός της βορειοδυτικής περιφέρειας και ο τρίτος μεγαλύτερος της επαρχίας Οκαβάνγκο. Έχει πληθυσμό 1.641 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Βορειοδυτική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
1087
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Μινκέντ
Το  Μινκέντ (Minkənd, Հակ) είναι ένα χωριό είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν στο Αζερμπαϊτζάν. Από τις 17 Μαΐου 1992, μαζί με την υπόλοιπη επαρχία Κασατάγ (πρώην Λατσίν) βρισκόταν υπό τον έλεγχο του αρμενικού στρατού, μέχρι την απελευθέρωσή του από τις αζερικές δυνάμεις στις 1 Δεκεμβρίου 2020.
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Χακάρι και αποτελεί μια από τις βορειότερες κοινότητες του Κασατάγ (πρώην Λατσίν).
Ιστορία
Σύμφωνα με την απογραφή στην Ρωσική Αυτοκρατορία του 1897, το Χακ είχε πληθυσμό 902 κατοίκων, 506 Αρμένιοι και 396 Κούρδοι.
Ιστορικά, το Αρμενικό χωριό Χακ, υπέστη εθνοκάθαρση από τις ένοπλες δυνάμεις των Αζερών στις αρχές του 20ου αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1905, 140 Αρμένιοι κάτοικοι των χωριού δολοφονήθηκαν και 40 μαχαιρώθηκαν κατά τις αρμενοταταρικές σφαγές. Τελικά απελευθερώθηκε από τους Αρμένιους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, το Χακ είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κοινότητες του Αρτσάχ και από τα 110 άτομα που ζουν στο χωριό,τα 50 είναι παιδιά. Λόγω της κακής κατάστασης του παλαιού σχολείου, και πριν από πρόσφατη ανοικοδόμηση με πόρους του Ιδρύματος Τουφενκιάν, μερικά από τα παιδιά σχολικής ηλικίας του χωριού έπρεπε να πάνε στο γυμνάσιο γειτονικού χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Νοκανένγκ
Η Νοκανένγκ (σετσουάνα: Nokaneng) είναι ένα χωριό της Μποτσουάνα. Είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος οικισμός της βορειοδυτικής περιφέρειας και ο τέταρτος μεγαλύτερος της επαρχίας Οκαβάνγκο. Έχει πληθυσμό 1.590 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα Κατηγορία:Βορειοδυτική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Φηγέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φηγέας (Φηγεύς) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Φηγεας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία Φηγεας
Ακτομπέ
Το Ακτομπέ (καζακικά:  Ақтөбе / Aqtöbe, Ρωσικά: Актобе́ ) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν μετά το Αλμάτι, την Αστανά, το Σιμκέντ και την Καραγκάντα. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 377.520 κατοίκους (εκτίμηση 2014). Το όνομα Ακτομπέ προέρχεται από τα καζακικά "ақ" που σημαίνει λευκό και το "төбе" που σημαίνει λόφος, δηλαδή «λευκός λόφος», το όνομα είναι μια αναφορά στο μεγάλο υψόμετρο επειδή ο αρχικός οικισμός του 19ου αιώνα βρισκόταν σε μεγαλύτερο υψόμετρο από την τωρινή πόλη. Επίσης το Ακτομπέ έχει διαφορά μιας ώρας από την πρωτεύουσα Αστανά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
Οι Ασυγχώρητοι (ταινία 1992)
Η ταινία Οι ασυγχώρητοι (αγγλ. Unforgiven) είναι γουέστερν παραγωγής 1992 σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ και πρωταγωνιστές τον ίδιο τον Ίστγουντ μαζί με τους Τζιν Χάκμαν, Μόργκαν Φρίμαν και Ρίτσαρντ Χάρις. Το σενάριο έγραψε ο Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς. Ο Ίστγουντ είχε δηλώσει ότι η ταινία επρόκειτο να είναι το τελευταίο του γουέστερν και αφιέρωσε την ταινία στους αποθάνοντες σκηνοθέτες και μέντορές του Ντον Σίγκελ και Σέρτζιο Λεόνε.
Η ταινία βραβεύτηκε με τέσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τον Κλιντ Ίστγουντ. Πρόκειται για την τρίτη κατά σειρά ταινία γουέστερν που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μετά τα Σίμαρον (Cimarron, 1931) και Χορεύοντας με τους λύκους (Dances With Wolves, 1990). Το 2004 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Η πόλη Μπιγκ Ουίσκι χαρακτηρίζεται από κατοίκους που προσπαθούν να ζήσουν μια ήρεμη ζωή. Οι καουμπόιδες προσπαθούν να επιβιώσουν, ο διεφθαρμένος σερίφης Λιτλ Μπιλ (Τζιν Χάκμαν) προσπαθεί να χτίσει το σπίτι του και να διατηρήσει την ηρεμία, ενώ οι πόρνες της πόλης προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Κάποια στιγμή η ηρεμία στη ζωή της πόλης αναταράσσεται, όταν δυο καουμπόιδες μαχαιρώνουν μια πόρνη, τη Ντιλάιλα Φιτζέραλντ (Αν Λιβάιν). Οι πόρνες της πόλης ζητούν δικαιοσύνη, αλλά ο σερίφης Λιτλ Μπιλ τους αφήνει ελεύθερους ατιμώρητους. Τότε οι πόρνες προσεγγίζουν, με τη βοήθεια του Σόφιλντ Κιντ (Τζάιμς Γούλβετ) τον ηλικιωμένο επαγγελματία πιστολά Γουίλιαμ Μάνι (Κλιντ Ίστγουντ), που έχει πλέον αποσυρθεί από τη δράση, προσφέροντάς του 1.000 δολάρια προκειμένου να τις βοηθήσει να πάρουν εκδίκηση. Ο Μάνι που τα τελευταία 11 χρόνια έχει αποσυρθεί από την παρανομία για χάρη της νεαρής του συζύγου, ζει σε μια μικρή φάρμα όπου εργάζεται ως αγρότης και έχει αποκτήσει δυο παιδιά είναι αρχικά διστακτικός, αλλά αποφασίζει τελικά να βοηθήσει τις γυναίκες. Στρέφεται στον παλιό του συνεργάτη Νεντ Λόγκαν (Μόργκαν Φρίμαν) για βοήθεια και οι δυο τους καβαλάνε τα άλογά τους με σκοπό να σκοτώσουν για μια ακόμη φορά. Στο μεταξύ, στο Μπιγκ Ουίσκι καταφθάνει άλλος ένας ηλικιωμένος πιστολάς με στόχο την αμοιβή των 1.000 δολαρίων, ο Ίνγκλις Μπομπ (Ρίτσαρντ Χάρις), που τραυματίζεται από τους άνδρες του Λιτλ Μπιλ, ο οποίος για κάποιο λόγο θέλει να αποτρέψει τον ερχομό άλλων πιστολάδων στην πόλη στην οποία εκείνος κάνει κουμάντο. Η άφιξη του Μάνι στην πόλη πρόκειται να προκαλέσει την οργή του Λιτλ Μπιλ.
Πληροφορίες παραγωγής
Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Ντέιβιντ Γουέμπ Πίπολς, γνωστό επίσης για τη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας του 1982 Blade Runner. Ο σεναριογράφος είχε συλλάβει την ιδέα για την υπόθεση της ταινίας ήδη από το 1976 και είχε ξεκινήσει να εργάζεται πάνω στο σενάριο με αρχικό τίτλο The Cut-Whore Killings κι έπειτα The William Munny Killings. Ο Ίστγουντ που είχε ενδιαφερθεί από τότε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο καθυστερούσε με την υλοποίηση της ταινίας καθώς ήθελε να περάσουν μερικά χρόνια, ώστε να έχει την κατάλληλη ηλικία για να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήθελε επίσης να είναι η τελευταία ταινία γουέστερν στην οποία θα πρωταγωνιστούσε.
Ο διευθυντής φωτογραφίας της ταινίας, Τζακ Γκριν, πήρε τις περισσότερες λήψεις στην πόλη Αλμπέρτα του Καναδά τον Αύγουστο του 1991, ενώ τα γυρίσματα έγιναν από τον Αύγουστο του 1991, ως τον Νοέμβριο του 1991.
Εισπράξεις
Η ταινία κατέλαβε την πρώτη θέση στο αμερικανικό Box-Office την εβδομάδα της κινηματογραφικής της πρεμιέρας, θέση στην οποία παρέμεινε για τρεις εβδομάδες. Επέστρεψε επίσης στο top 10 την εβδομάδα της απονομής των βραβείων Όσκαρ. Συνολικά έκανε εισπράξεις 159.157.447 δολαρίων παγκοσμίως, ενώ ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 14 εκατομμύρια δολάρια.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε 9 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α' Ανδρικού Ρόλου, Β' Ανδρικού Ρόλου και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Στο τέλος απέσπασε τέσσερα βραβεία όσκαρ κερδίζοντας Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Τζιν Χάκμαν και Μοντάζ. Ο Κλιντ Ίστγουντ που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου έχασε το βραβείο από τον Αλ Πατσίνο που μετά από 8 άκαρπες υποψηφιότητες κρίθηκε νικητής για την ταινία Άρωμα Γυναίκας (Scent of a Woman, 1992).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βραβεία:
Υποψηφιότητες:
Διαχρονικότητα
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην τέταρτη θέση στη λίστα με τα 10 καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών (μετά τα γουέστερν Η αιχμάλωτη της ερήμου (The Searchers, 1956), Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (High Noon, 1952) και Άρπαγες της γης (Shane, 1953)). Επίσης κατέταξε την ταινία στην 98η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κάνσας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ουαϊόμινγκ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Μορανλί (Τζαλιλαμπάντ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Β.Α.Ο. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Βυζαντινός Αθλητικός Όμιλος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή των Συκεών στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1926 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το πορτοκαλί και το μαύρο. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ένας δικέφαλος αετός. Ο σύλλογος στο παρελθόν διατηρούσε τμήματα γυναικείας καλαθοσφαίρισης για ενήλικες αλλά και νεαρότερες αθλήτριες. Έδρα του ήταν το Κλειστό Γυμναστήριο του Β.Α.Ο. «Μενέλαος Γκράτζιος», χωρητικότητας 250 καθήμενων θεατών. Το τμήμα νομικά διέθετε τη μορφή ερασιτεχνικού σωματείου.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Βυζαντινός Α.Ο. δεν συμμετέχει σε κάποια γυναικεία διοργάνωση καλαθοσφαίρισης, ούτε σε τοπικό, ούτε σε εθνικό επίπεδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση γυναικων Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Ινστρουμενταλισμός
Ο ινστρουμενταλισμός (από την αγγλική λέξη instrument = όργανο, εργαλείο ) είναι ένα φιλοσοφικό ρεύμα που ίδρυσε ο αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι (John Dewey). Υποστηρίζει πως το σημαντικότερο σε μια ιδέα ή πράγμα είναι η αξία τους σαν όργανο δράσης, και πως η αλήθεια μιας έννοιας βρίσκεται στην χρησιμότητά της. Η γνώση εξελίχθηκε όχι για υποθετικούς ή μεταφυσικούς σκοπούς, αλλά για τον πρακτικό σκοπό της επιτυχούς διευθέτησης: οι έννοιες συλλαμβάνονται σαν «εργαλεία» που μετατρέπουν την δυσκολία αντιμετώπισης ενός προβλήματος σε ικανοποίηση από την επίλυσή του.
Σύμφωνα με τον Αντώνη Διαμαντίδη, ο ινστρουμενταλισμός πηγάζει από τον Ιδεαλισμό. Απορρίπτει τους αντικειμενικούς νόμους της φύσης και της κοινωνίας, και θεωρεί τον κόσμο σαν ένα χάος που μπαίνει σε τάξη μόνο από την ανθρώπινη συνείδηση. Ο Ντιούι υποστήριζε ότι οι έννοιες, οι σκέψεις, οι επιστημονικοί νόμοι και οι θεωρίες δεν μπορούν να θεωρηθούν απόλυτες αλήθειες ούτε αντανακλούν την πραγματικότητα, είναι απλώς όργανα, εργαλεία (instruments) για τη διευθέτηση του κόσμου. Δέχεται ως αληθινό «είναι» καθετί που κάτω από ορισμένες συνθήκες είναι χρήσιμο.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης Κατηγορία:Θεωρία του νου
1088
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1088 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
Ιδρύεται το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη