cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιλισός
Από την αρχαιότητα και μέχρι τον 20ό αιώνα ο Ιλισός δεν εξέβαλε στη θάλασσα, αλλά ήταν παραπόταμος του Κηφισού, με τον οποίο συνέβαλε βόρεια του σημερινού Μοσχάτου. Κατά τη διάρκεια των έργων κάλυψης το ποτάμι εξετράπη και δημιουργήθηκε νέα κοίτη, κάτω από την Οδό Παναγή Τσαλδάρη στα όρια των Δήμων Μοσχάτου και Καλλιθέας, η οποία εκβάλλει στο μέσο του φαληρικού όρμου.
Μυθολογία
Στην αρχαιότητα ο Ιλισός θεωρούνταν ιερός ποταμός. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στις όχθες του πίστευαν πως διέμεναν οι μούσες, προς τιμή των οποίων υπήρχε και βωμός με την ιδιαίτερη ονομασία «βωμός των Ιλισιάδων». Πήρε το όνομά του από τον ημίθεο Ιλισό, γιο του Ποσειδώνα και της Δήμητρας. Επίσης, στον ποταμό αυτό ήρθε για να ξαποστάσει ο άνεμος Βορέας, όταν αντελήφθη την όμορφη κόρη του Ερεχθέα Ωρείθυια, την οποία αρπάζοντας στις μεγάλες πτέρυγές του απήγαγε στο Σαρπηδόνιο ακρωτήριο της Θράκης. Από την ένωσή τους γεννήθηκαν δύο γιοι (ο Κάλαης και ο Ζήτης) και δύο κόρες (η Κλεοπάτρα και η Χιόνη). Κατά την παράδοση κοντά στον ποταμό αυτό τοποθετείται το μέρος όπου φονεύθηκε ο φιλόπατρις βασιλεύς της Αθήνας Κόδρος από τους Δωριείς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας Κατηγορία:Ποτάμια της Αττικής Κατηγορία:Αθηναϊκό πεδίο Κατηγορία:Παραπόταμοι του Κηφισού Κατηγορία:Αρχαίοι ποταμοί
Σφαγή του Γκλένκο
Η σφαγή του Γκλένκο συνέβη στις 13 Φεβρουαρίου 1692 όταν ξεκληρίστηκε η σκωτσέζικη οικογένεια των ΜακΝτόναλντ. Το 1688 ήταν που το βρετανικό κοινοβούλιο επαναστάτησε εναντίον του βασιλιά. Οι Σκωτσέζοι δεν έμειναν άπραγοι, αντέδρασαν, έχασαν όμως τη μάχη του Κρόμντειλ το Μάιο του 1690, και στη συνεχεία την μάχη του Μπόυν στην Ιρλανδία. Οι περισσότεροι προεστοί ενέδωσαν, όμως λίγοι έμειναν πιστοί στον όρκο τους και δεν ενέδωσαν.
Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας
22 Καλλιόπη
Η Καλλιόπη (αγγλικά:Kalliope) είναι ο αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 22. Το απόλυτο μέγεθος της Καλλιόπης, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, είναι 6,45, δηλαδή είναι ένας από τους λαμπρότερους αστεροειδείς. Ανακαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1852 από τον Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο, και πήρε το όνομά της από τη Μούσα Καλλιόπη. Η Καλλιόπη περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 2,909 αστρονομικών μονάδων ή 435,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι e = 0,102. Μία περιφορά της Καλλιόπης περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 1.812,2 ημέρες. Η κλίση της τροχιάς της Καλλιόπης ως προς την εκλειπτική είναι 13,7 μοίρες.
Οι διαστάσεις της Καλλιόπης είναι 215×180×150 χλμ. και η μάζα της 7,37 τετράκις εκατομμύρια τόνοι. Η Καλλιόπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 9 λεπτά. Ο άξονας περιστροφής της είναι σχεδόν κάθετος στην τροχιά της. Η γεωμετρική λευκαύγειά της είναι 0,142 και ο φασματικός της τύπος είναι M (με μέταλλα). Ωστόσο, φασματοσκοπικές μελέτες έχουν ανακαλύψει ενδείξεις για ένυδρα και πυριτικά ορυκτά, που υποδεικνύουν μάλλον μία πετρώδη παρά μεταλλική επιφάνεια. Η μέγιστη θερμοκρασία στην επιφάνειά της δεν ξεπερνά ποτέ τους 30 °C υπό το μηδέν.
Δορυφόρος
Η Καλλιόπη έχει ένα φυσικό δορυφόρο, τον Λίνο, που περιφέρεται γύρω της σε απόσταση 1.065 χλμ., ή 12 ακτίνες της Καλλιόπης, και ανακαλύφθηκε στις 29 Αυγούστου 2001 από τους Jean-Luc Margot και Michael E. Brown. Ο Λίνος έχει διαστάσεις 35 ως 40 χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλλιοπη
Θεοδοσία Τσάτσου
Η Θεοδοσία Τσάτσου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, γνωστή τόσο για τις επιτυχίες της με το συγκρότημα Μπλε, όσο και για τη σόλο καριέρα της.
Βιογραφία
Η Θεοδοσία Τσάτσου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, όπου και σπούδασε μουσική, χορό και θέατρο. Κατόπιν, συνέχισε τις σπουδές της στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ενώ παράλληλα σπούδασε και Αγγλική Φιλολογία.
Στη Θεσσαλονίκη γνωρίστηκε με τον Γιώργο Παπαποστόλου, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Μπλε, και αυτή η γνωριμία κατέληξε σε συνεργασία στο εν λόγω σχήμα. Το 1996 κυκλοφόρησε από τους Μπλε ο δίσκος "Ενοχές", στον οποίο η Θεοδοσία Τσάτσου ανέλαβε τα φωνητικά. Ο δίσκος γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, με κομμάτια όπως το "Νιώθω Ένοχές", "Φοβάμαι" και "Εσύ δεν ζεις πουθενά" να παίζονται συχνά στο ραδιόφωνο και να γίνονται αγαπητά και γνώριμα στον κόσμο. Το συγκρότημα παρουσίασε υλικό που κινείται στους χώρους της Ποπ-Ροκ με έντονα μπλουζ/funk στοιχεία, ταυτότητα δηλαδή που ταιριάζει στην ερμηνεία και το στυλ της Θεοδοσίας Τσάτσου.
Ωστόσο, η Θεοδοσία αποχώρησε από το συγκρότημα μόλις τον επόμενο χρόνο και ακολούθησε solo καριέρα, ξεκινώντας την προσπάθειά της το 1999 με τον δίσκο "Ύποπτος Κόσμος", ο οποίος είναι ο πρώτος δίσκος στον οποίο η Θεοδοσία συμμετείχε μουσικά και στιχουργικά. Με την κυκλοφορία του "Ύποπτου Κόσμου", κάνει εμφανίσεις στη μουσική σκηνή Μετρό, ενώ στη συνέχεια ακολουθούν συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Το ίδιο καλοκαίρι συμμετέχει στη συναυλία της Βουλής Των Εφήβων στο Καλλιμάρμαρο.
Στο διάστημα των επόμενων δύο χρόνων συμμετέχει στον δίσκο "Τα Δοκάρια Στο Γρασίδι Περιμένουν Τα Παιδιά", των Πυξ Λαξ, ερμηνεύοντας μαζί τους τα τραγούδια "Μόνο Για Κείνη Μη Μου Λες" και "Στο Αίμα Μου Αλλάζει Ο Καιρός". Στη συνέχεια εμφανίζεται μαζί τους για δυο βράδια στον Λυκαβηττό. Επίσης συμμετέχει και στον δίσκο των Mode Plagal "III", ερμηνεύοντας το τραγούδι "Τα Παιδιά Της Γειτονιάς Σου" αλλά και στον δίσκο "Γέφυρες Στις Ταράτσες", του συγκροτήματος Μάσκες ερμηνεύοντας το τραγούδι "Άγαν-γραν".
Παράλληλα όμως με αυτές τις δραστηριότητες αναζητά το υλικό του επόμενου δίσκου της και έτσι έρχεται σε επαφή με διάφορους καλλιτέχνες και μουσικούς όπως ο Γιάννης Νάστας (Xaxakes), Κλέων Αντωνίου (Mode Plagal), Γιώργος Μίχας. Αποτέλεσμα όλης αυτής της αναζήτησης ήταν ο νέος της δίσκος "Κόκκινο" που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2002, όπου η ίδια εκτός από την ερμηνεία, γράφει στίχους και μουσική για κάποια τραγούδια και ο Γιάννης Νάστας αναλαμβάνει την ενορχήστρωση. Αυτός ο δίσκος είναι ο πιο ποικιλόμορφος της σταδιοδρομίας της, με τραγούδια που κυμαίνονται από στοχαστικούς ρυθμούς όπως το "Let the music", ή το "Που να’σαι τώρα", μέχρι και τα γλυκά χτυπήματα θερινής αγάπης όπως το "Στη Θάλασσα". Με το δίσκο αυτό, η Θεοδοσία Τσάτσου κατάφερε να κερδίσει μια υψηλή θέση ανάμεσα στη μοντέρνα Ελληνική μουσική σκηνή.
Τον χειμώνα του 2006 κυκλοφόρησε η νέα δισκογραφική της δουλειά με το όνομα "Στη Λεωφόρο της, Εύας". Η σημαντική διαφορά με το προηγούμενο album είναι ότι κινείται σε τελείως διαφορετικό ήχο, ύφος καθώς ραπάρει μέσα από τον «Ορίωνα», τη «Λεωφόρο της Εύας» και το «Κάτω από τη ζώνη». Την μουσική συνυπογράφουν η Θεοδοσία και ο Πωλ Στεφανίδης, ενώ τους στίχους αποκλειστικά η ίδια, με εξαίρεση την συμμετοχή της Γιώτας Δαβλάρα στο εισαγωγικό "Ποιος είσαι εσύ που με κοιτάς". Οι πειραματισμοί είναι εμφανείς σε όλο το μήκος των δέκα συνθέσεων.
Από τον Φεβρουάριο του 2007 και για λίγες παραστάσεις, η Θεοδοσία Τσάτσου πραγματοποίησε live εμφανίσεις στο Μετρό, στο πλευρό του Μάνου Πυροβολάκη.
Η νέα δισκογραφική της δουλειά με το όνομα "Α-ΓΑΠΗΣΟΥ" κυκλοφορεί δύο χρόνια αργότερα τoν Ιούλιο του 2009. Ο δίσκος ξεκινάει με ροκ πενιές, με τον Μανώλη Καραντίνη στο μπουζούκι και τη Θεοδοσία να ροκάρει και είναι φανερό πως απολαμβάνει και η ίδια να πατάει πάνω στον πρωτότυπο ήχο της φορώντας τη μάσκα της ηρωίδας που έπλασε, της Babalou! Ξεχωριστή στιγμή του δίσκου είναι η "Γυμνή σοκολάτα". Οι πειραματισμοί είναι διάχυτοι και σ' αυτή τη δουλειά. Στίχοι με πολλές "μπηχτές" και έξυπνες ατάκες κι όποτε χρειάζεται με τον απαραίτητο ερωτισμό.
Μετά τη κυκλοφορία του νέου δίσκου, η Θεοδοσία Τσάτσου πραγματοποίησε μια επιστροφή στα live της πρωτεύουσας με μια εμφάνιση στο Τεχνόπολις, στο Γκάζι. Το φθινόπωρο του 2009, συνέχισε τις live εμφανίσεις τόσο στη Θεσσαλονίκη (Block 33) όσο και στην Αθήνα (Κύτταρο).
Δισκογραφία
Προσωπικά Album
Συμμετοχές
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Α Tribute to Babalou - Επίσημη ιστοσελίδα με τελευταία νέα, βιογραφία, συνεντεύξεις, δισκογραφία, στίχοι, φωτογραφίες, video, εμφανίσεις και ομάδα συζητήσεων. Official Myspace Page
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Μέταλλα Σερρών
Τα Μέταλλα είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 275 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά.
Το χωριό αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα από το 1927, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Δοβίστης. Αρχικά ονομαζόταν κοινότητα Άνω Νούσκας, αργότερα μετονομάστηκε σε κοινότητα Άνω Δαφνουδίου και τέλος σε κοινότητα Μετάλλων. Στην κοινότητα ανήκε και ο οικισμός Συκέα με 111 κατοίκους. Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε συγχωνεύθηκε στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά. .
Ιστορία
Λίγο βορειότερα από τα σημερινά χωριά Μέταλλα και Συκιά, στον ψηλό και απόκρημνο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», εντοπίστηκε η θέση αξιόλογης αρχαίας κώμης (των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων). Συγκεκριμένα, η κώμη ήταν χτισμένη στη νότια πλαγιά του παραπάνω λόφου, που ήταν σχετικά ομαλή, στην οποία αποκαλύφτηκαν αρχαίοι τάφοι και νομίσματα. Επίσης, σε άλλη κοντινή θέση («Οβατζίκ») αποκαλύφτηκε ελληνιστικός τάφος, ο οποίος περιείχε 400 περίπου χάλκινα νομίσματα (Μ. Αλέξανδρου, Κάσσανδρου, Φιλίππων κ.ά.). Τέλος, από τον «Άγιο Αθανάσιο» ή από τη θέση «Οβατζίκ» προέρχονται δύο επιτύμβιες επιγραφές των αρχών του 2ου μ.Χ. αιώνα, οποίες αναφέρουν πρόσωπα με θρακικά ονόματα. Στα υστερορωμαϊκά χρόνια, η κώμη οχυρώθηκε με ακρόπολη, της οποίας τμήματα του τείχους σώζονται στην κορυφή του λόφου του «Αγίου Αθανασίου». Την οχύρωση της κώμης επέβαλε, πλην των άλλων, κυρίως η στρατηγική της θέση, αφού ήλεγχε έναν αρχαίο ορεινό δρόμο, ο οποίος, μέσω της σημερινής Μικρόπολης και Χαριτωμένης (Δράμας), έφερνε στις πηγές του ποταμού Αγγίτη.
Έθιμα
Με την πλειοψηφία των κατοίκων να είναι ποντιακής καταγωγής, σημαντικότερο έθιμο θεωρείται η διοργάνωση ανάλογων πολιτιστικών και μουσικοχορευτικών εκδηλώσεων, ευρέως γνωστές στην επαρχία με την ονομασία Πανηγύρι. Το τελευταίο πραγματοποιείται σε ετήσια βάση, στις 14 και 15 Αυγούστου, ημέρες που εορτάζει και ο τοπικός ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σε αυτό συμμετέχουν, πέραν των κατοίκων του χωριού και πλήθος κόσμου από τα πέριξ χωριά, καθώς και παλαιοί κάτοικοι που εχουν μετοικήσει σε αστικά κέντρα.
Άλλος οικισμός
Στον νομό βρίσκεται και ο παραπλήσιου ονόματος εγκαταλελειμμένος οικισμός του Μετάλλου Σερρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Κοινότητα Νέου Σουλίου
Η κοινότητα Νέου Σουλίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.
Συστάθηκε το 1920 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Σουμπάσκιοϊ. Περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Επτάμυλοι, Νεοχώρι και Οινούσα που αργότερα αποσπάστηκαν Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας
Ούγγροι
Οι Ούγγροι, επίσης γνωστοί ως Μαγυάροι (ουγγρικά: Magyarok), είναι έθνος και εθνοτική ομάδα ιθαγενής της Ουγγαρίας και ιστορικών ουγγρικών περιοχών που μοιράζονται κοινό πολιτισμό, ιστορία και μιλούν την ουγγρική γλώσσα. Τα Ουγγρικά ανήκουν στην οικογένεια των Ουραλικών γλωσσών. Υπάρχουν περίπου 13,1–14,7 εκατομμύρια Ούγγροι και απόγονοί τους σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων 8,5–9,8 εκατομμύρια ζουν στη σημερινή Ουγγαρία (2011). Περίπου 2,2 εκατομμύρια Ούγγροι ζουν σε περιοχές που ανήκαν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας πριν από τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας και τη Συνθήκη του Τριανόν το 1918–1920 και σήμερα ανήκουν στις επτά γειτονικές χώρες της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Αυστρίας, της Σλοβακίας, της Σερβίας, της Σλοβενίας, της Κροατίας και της Ουκρανίας. Σημαντικοί πληθυσμοί με ουγγρική καταγωγή ζουν σε διάφορα άλλα μέρη του κόσμου, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τον Καναδά, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Αργεντινή. Οι Ούγγροι μπορούν να ταξινομηθούν σε διάφορες υποομάδες σύμφωνα με τα τοπικά γλωσσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους. Υποομάδες με ξεχωριστές ταυτότητες περιλαμβάνουν τους Σέκελι, τους Τσάνγκο, τους Πάλοτς και τους Μάτιο. Οι Γιας θεωρούνται ως μια αρχικά Ιρανική εθνοτική ομάδα που σχετίζεται στενότερα με τους Οσσετούς παρά με άλλους Ούγγρους.
Όνομα
Το ίδιο το εθνώνυμο των Ούγγρων για τον αυτοπροσδιορισμό τους κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα είναι αβέβαιο. Το εξώνυμο "Ούγγρος" θεωρείται ότι προέρχεται από το Ογουροτουρκικό Ον-Ογούρ (κυριολεκτικά "Δέκα Βέλη" ή "Δέκα Φυλές"). Μια άλλη πιθανή εξήγηση προέρχεται από το Παλαιό Ρωσικό Γιούγκρα ("Югра"), που μπορεί να αναφέρεται στους Ούγγρους σε μια περίοδο που κατοικούσαν ανατολικά των Ουραλίων ορέων, κατά μήκος των φυσικών συνόρων της Ευρώπης και της Ασίας, πριν καταλάβουν τη Λεκάνη των Καρπαθίων.
Πριν από την Ουγγρική κατάκτηση της λεκάνης των Καρπαθίων το 895/6 και ενώ ζούσαν στις στέπες της Ανατολικής Ευρώπης ανατολικά των Καρπαθίων γραπτές πηγές ονόμαζαν τους Μαγυάρους "Ούγγροι", όπως ο Γεώργιος Μοναχός το 837, Ungri τα Μπερτινιανά Χρονικά το 862 και Ungari τα Annales ex Annalibus Iuvavensibus το 881. Οι Μαγυάροι / Ούγγροι πιθανότατα ανήκαν στη φυλετική συμμαχία των Ονογούρων και είναι πιθανό ότι έγιναν η εθνική της πλειοψηφία. Κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα οι Ούγγροι είχαν πολλά ονόματα, όπως "Węgrzy" (Πολωνικά), "Ungherese" (Ιταλικά), "Ungar" (Γερμανικά) και "Hungarus". Το πρόθεμα "H-" είναι μια μεταγενέστερη προσθήκη των Μεσαιωνικών Λατινικών.
Ο ουγγρικός λαός αναφέρεται στον εαυτό του με το δημώνυμο «Magyar» και όχι «Hungarian». Το "Magyar" πιθανότατα προήλθε από το όνομα της πιο εξέχουσας ουγγρικής φυλής, των "Megyer". Το φυλετικό όνομα "Megyer" έγινε "Magyar" σε σχέση με τον ουγγρικό λαό ως σύνολο.
Το ελληνικό Τουρκία χρησιμοποιήθηκε από τον μελετητή και Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο στο έργο του Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν του 950 μ.Χ., αν και κατά τη χρήση του το "Τούρκοι" αναφερόταν πάντα στους Μαγυάρους. Αυτό ήταν ένα εσφαλμένο όνομα, καθώς ενώ οι Μαγυάροι έχουν κάποια τουρκική γενετική και πολιτιστική επιρροή, δεν είναι και δεν αποτελούν Τουρκικό φύλο.
Η ιστορική λατινική φράση "Natio Hungarica" ​​("ουγγρικό έθνος") είχε ευρύτερη και πολιτική έννοια, γιατί κάποτε αναφερόταν σε όλους τους ευγενείς του Βασιλείου της Ουγγαρίας, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους ή τη μητρική τους γλώσσα.
Προέλευση
Η προέλευση των Ούγγρων, ο τόπος και ο χρόνος της εθνογένεσης τους, αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων. Λόγω της ταξινόμησης των Ουγγρικών στις Ουραλικές γλώσσες, συνήθως θεωρείται ότι προήλθαν από τα Ουράλια Όρη, τη Δυτική Σιβηρία ή την περιοχή του Μέσου Βόλγα. Η προέλευση αυτή βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε γλωσσικά δεδομένα και έχει αμφισβητηθεί. Δεν υποστηρίζεται από μαρτυρίες σε ιστορικές πηγές ή τα αποτελέσματα της έρευνας φυσικών επιστημών. Ωστόσο η τρέχουσα ομοφωνία μεταξύ των γλωσσολόγων είναι ότι η ουγγρική γλώσσα είναι μέλος της Ουραλικής οικογένειας και ότι απέκλινε από τις συγγενείς της γλώσσες κατά το πρώτο μισό της 1ης χιλιετίας π.Χ. στη δυτική Σιβηρία, ανατολικά των νότιων Ουραλίων. Πρόσφατα έρευνα το 2017 αποκάλυψε ότι οι Ούγγροι έχουν 4% ασιατικό DNA, ένα από τα υψηλότερα μεταξύ των Ευρωπαϊκών λαών, ενισχύοντας τη συζήτηση ότι οι Ούγγροι είχαν αρχικά ασιατική καταγωγή.
Η «προ-ιστορία της Ουγγαρίας», δηλαδή η ιστορία των «αρχαίων Ούγγρων» πριν από την άφιξή τους στη Λεκάνη των Καρπαθίων στα τέλη του 9ου αιώνα, είναι επομένως μια «αδύναμη κατασκευή», βασισμένη στη γλωσσολογία, στις αναλογίες στις παραδόσεις, την αρχαιολογία και τις επόμενες γραπτές μαρτυρίες. Τον 21ο αιώνα οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι "Ούγγροι" δεν υπήρχαν ως διακριτή εθνική ομάδα ή λαός για αιώνες πριν από την εγκατάστασή τους στη Λεκάνη των Καρπαθίων. Αντίθετα ο σχηματισμός του λαού με τη διακριτή του ταυτότητα ήταν μια μακρά διαδικασία. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη οι Ούγγροι ως λαός εμφανίστηκαν τον 9ο αιώνα, ενσωματώνοντας στη συνέχεια άλλους, εθνικά και γλωσσικά αποκλίνοντες, λαούς.
Πριν τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Κατά την 4η χιλιετία π.Χ. οι Ουραλόφωνοι λαοί, που ζούσαν στις κεντρικές και νότιες περιοχές των Ουραλίων, διαχωρίστηκαν. Μερικοί διασκορπίστηκαν προς τα δυτικά και τα βορειοδυτικά και ήρθαν σε επαφή με Ιρανόφωνους που εξαπλώνονταν προς τα βόρεια. Από τουλάχιστον το 2000 π.Χ. οι Ουγγρόφωνοι ξεχώρισαν από την υπόλοιπη Ουραλική κοινότητα, από την οποία οι πρόγονοι των Μαγιάρων, που βρίσκονταν πιο νότια, ήταν οι περισσότεροι. Κρίνοντας από στοιχεία από ταφικούς τύμβους και θέσεις κατοίκησης, αλληλεπιδρούσαν με τον Ινδοϊρανικό πολιτισμό του Αντρόνοβο.
4ος αιώνας - 830
Τον 4ο και τον 5ο αιώνα μ.Χ. οι Ούγγροι μετακινήθηκαν από τα δυτικά των Ουραλίων στην περιοχή μεταξύ των νότιων Ουραλίων και του ποταμού Βόλγα γνωστή ως Μπασκίρια (Μπασκορτοστάν) και Κράι Περμ. Στις αρχές του 8ου αιώνα ορισμένοι από τους Ούγγρους μετακινήθηκαν στον ποταμό Ντον, σε μια περιοχή μεταξύ των ποταμών Βόλγα, Ντον και Σεβέρσκι Ντόνετς. Εν τω μεταξύ οι απόγονοι των Ούγγρων που έμειναν στη Μπασκίρια παρέμειναν εκεί μέχρι το 1241.
Οι Ούγγροι γύρω από τον ποταμό Ντον ήταν υπήκοοι του Χαγανάτου των Χαζάρων. Γείτονές τους ήταν ο αρχαίος πολιτισμός Σάλτοβ, δηλαδή Πρωτοβούλγαροι, Ονόγουροι και Αλανοί, από τους οποίους έμαθαν κηπουρική και στοιχεία εκτροφής βοοειδών και γεωργίας. Η παράδοση υποστηρίζει ότι οι Ούγγροι οργανώθηκαν σε μια ομοσπονδία επτά φυλών, των οποίων τα ονόματα ήταν: Γιένου (Jenő), Κερ (Kér), Κέσι (Keszi), Κουρτ-Γκιάρματ (Kürt-Gyarmat), Μεγιέρ (Megyer), Νιέκ (Nyék) και Τάριαν (Tarján).
830 - 895
Γύρω στο 830 ξέσπασε μια εξέγερση στο Χαγανάτο των Χαζάρων με αποτέλεσμα τρεις φυλές Καβάρων των Χαζάρων να ενωθούν με τους Ούγγρους και να μετακινηθούν σε αυτό που οι Ούγγροι αποκαλούν Ετελκεζ, την περιοχή μεταξύ των Καρπαθίων και του Δνείπερου ποταμού. Οι Ούγγροι αντιμετώπισαν την πρώτη τους επίθεση από τους Πετσενέγους γύρω στο 854, αν και άλλες πηγές αναφέρουν ότι μια τέτοια επίθεση ήταν ο λόγος για τη μετακίνησή τους στο Ετελκεζ. Οι νέοι γείτονες των Ούγγρων ήταν οι Βάραγγοι και οι Ανατολικοί Σλάβοι. Από το 862 και μετά οι Ούγγροι (ήδη έτσι αναφερόμενοι), μαζί με τους συμμάχους τους Καβάρους, ξεκίνησαν μια σειρά από επιδρομές και λεηλασίες από το Ετελκεζ στη Λεκάνη των Καρπαθίων, κυρίως εναντίον της Ανατολικής Φραγκικής Αυτοκρατορίας (Γερμανία) και της Μεγάλης Μοραβίας, αλλά επίσης κατά του Πριγκιπάτου του Μπάλατον και της Βουλγαρίας.
Eίσοδος στη Λεκάνη των Καρπαθίων (π. 895)
Το 895/896, υπό την ηγεσία του Άρπαντ, ορισμένοι Ούγγροι διέσχισαν τα Καρπάθια και μπήκαν στην Πεδιάδα της Παννονίας. Η φυλή που ονομαζόταν Μαγυάροι ήταν η κορυφαία φυλή της ουγγρικής συμμαχίας που κατέκτησε το κέντρο της πεδιάδας. Ταυτόχρονα (περίπου το 895), λόγω της συμμετοχής τους στο Βυζαντινοβουλγαρικό Πόλεμο του 894–896, οι Ούγγροι του Ετελκεζ δέχτηκαν επίθεση από τη Βουλγαρία και στη συνέχεια από τους παλιούς εχθρούς τους, τους Πετσενέγους. Οι Βούλγαροι κέρδισαν την αποφασιστική μάχη του Νότιου Μπουχ. Δεν είναι βέβαιο αν αυτές οι συγκρούσεις ήταν η αιτία της αποχώρησης των Ούγγρων από το Ετελκεζ.
Από την περιοχή του Άνω Τίσα της Λεκάνης των Καρπαθίων οι Ούγγροι ενέτειναν τις επιδρομές λεηλασίας τους στην ηπειρωτική Ευρώπη. Το 900 μετακινήθηκαν από τον άνω ποταμό Tίσα στην Υπερδουναβία (Παννονία), που αργότερα έγινε ο πυρήνας του αναδυόμενου ουγγρικού κράτους. Την εποχή της μετανάστευσης των Ούγγρων η χώρα κατοικείτο μόνο από έναν αραιό πληθυσμό Σλάβων, που αριθμούσε περίπου 200.000 και είτε αφομοιώθηκε είτε υποτάχθηκε στους Ούγγρους.
Αρχαιολογικά ευρήματα (όπως στο Πρζέμισλ της Πολωνίας) δείχνουν ότι πολλοί Ούγγροι παρέμειναν στα βόρεια των Καρπαθίων μετά το 895/896. Υπάρχει επίσης ένας σταθερός ουγγρικός πληθυσμός στην Τρανσυλβανία, οι Σέκελι, που αποτελούν το 40% των Ούγγρων της Ρουμανίας. Η καταγωγή των Σέκελι, και ιδίως ο χρόνος της εγκατάστασής τους στην Τρανσυλβανία, είναι θέμα ιστορικής διαμάχης.
Μετά το 900
Το 907 οι Ούγγροι συνέτριψαν ένα Βαυαρικό στρατό στη Μάχη του Πρέσμπουργκ και κατέστησαν τα εδάφη της σημερινής Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας ευάλωτα στις επιδρομές τους, που ήταν γρήγορες και καταστροφικές. Οι Ούγγροι νίκησαν τον Αυτοκρατορικό Στρατό του Λουδοβίκου του Παιδιού, γιου του Αρνούλφου της Καρινθίας και τελευταίο νόμιμο απόγονο του γερμανικού κλάδου του οίκου του Καρλομάγνου, κοντά στο Άουγκσμπουργκ το 910. Από το 917 ως το 925 οι Ούγγροι επέδραμαν στη Βασιλεία, την Αλσατία, τη Βουργουνδία, τη Σαξονία και την Προβηγκία. Η επέκταση των Ούγγρων αναχαιτίστηκε στη Μάχη του Λέχφελντ το 955, τερματίζοντας τις επιδρομές τους κατά της Δυτικής Ευρώπης, αλλά εκείνες στη Βαλκανική Χερσόνησο συνεχίστηκαν μέχρι το 970.
Ο Πάπας ενέκρινε την εγκατάσταση των Ούγγρων στην περιοχή όταν οι ηγέτες τους προσηλυτίστηκαν σε χριστιανισμό και ο Στέφανος Α΄ (Szent István ή Άγιος Στέφανος) στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας το 1001. Ο αιώνας μεταξύ της άφιξης των Ούγγρων από τις πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης και της παγίωσης του Βασιλείου της Ουγγαρίας το 1001 ήταν γεμάτος εκστρατείες λεηλασίας σε όλη την Ευρώπη, από τη Δανία μέχρι την Ιβηρική Χερσόνησο (σημερινή Ισπανία και Πορτογαλία). Μετά την αποδοχή του έθνους στη Χριστιανική Ευρώπη υπό τον Στέφανο Α' η Ουγγαρία λειτούργησε ως προπύργιο ενάντια σε περαιτέρω εισβολές από την Ανατολή και το Νότο, ιδιαίτερα από τους Τούρκους. Την εποχή αυτή το ουγγρικό έθνος αριθμούσε περίπου 400.000 ανθρώπους, εγκατεστημένο σε μια περιοχή παρόμοια με τους σημερινούς Ούγγρους.
Νεότερη περίοδος
Οι πρώτες ακριβείς μετρήσεις του πληθυσμού του Βασιλείου της Ουγγαρίας συμπεριλαμβανομένης της εθνοτικής σύνθεσης πραγματοποιήθηκαν το 1850–51. Υπάρχει μια συζήτηση μεταξύ Ούγγρων και μη Ούγγρων (ειδικά Σλοβάκων και Ρουμάνων) ιστορικών σχετικά με τις πιθανές αλλαγές στην εθνοτική δομή της περιοχής ανά τους αιώνες. Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν τη θεωρία ότι το ποσοστό των Ούγγρων στη Λεκάνη των Καρπαθίων ήταν σχεδόν σταθερά 80% κατά το Μεσαίωνα. [52] [53] [54] [55] [56] Οι μη Ούγγροι δεν αριθμούσαν πάνω από το 20% ως το 25% του συνολικού πληθυσμού. [52] Ο Ουγγρικός πληθυσμός άρχισε να μειώνεται μόνο την εποχή της Οθωμανικής κατάκτησης, [52] [53] [56] φθάνοντας στο 39% περίπου στο τέλος του 18ου αιώνα. Η ελάττωση των Ούγγρων οφειλόταν στους συνεχείς πολέμους, τις οθωμανικές επιδρομές, τους λιμούς και τις πανώλεις κατά τα 150 χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας. [52] [53] [56] Οι κύριες ζώνες πολέμου ήταν τα εδάφη που κατοικούνταν από τους Ούγγρους, οπότε ο αριθμός των θανάτων τους εξάντλησε με πολύ υψηλότερο ρυθμό από ό, τι μεταξύ άλλων εθνικοτήτων. [52] [56] Το 18ο αιώνα το ποσοστό τους μειώθηκε περαιτέρω λόγω της εισροής νέων εποίκων από την Ευρώπη, ιδίως Σλοβάκων, Σέρβων και Γερμανών. [57] Το 1715 (μετά την οθωμανική κατοχή) η Νότια Μεγάλη Πεδιάδα ήταν σχεδόν ακατοίκητη, αλλά τώρα έχει 1,3 εκατομμύρια κατοίκους, σχεδόν όλοι Ούγγροι. Κατά συνέπεια, υφιστάμενη επίσης τις πολιτικές εποικισμού των Αψβούργων, η χώρα υπέστη μεγάλη αλλαγή στην εθνοτική της σύνθεση, καθώς ο πληθυσμός της υπερδιπλασιάστηκε στα 8 εκατομμύρια μεταξύ 1720 και 1787, ενώ μόνο το 39% των κατοίκων της ήταν Ούγγροι, που ζούσαν κυρίως στο κέντρο της χώρας. [52] [53] [54] [56] Άλλοι ιστορικοί, ιδίως Σλοβάκοι και Ρουμάνοι, υποστηρίζουν ότι η θεαματική αλλαγή στην εθνοτική δομή, που υπέθεσαν οι Ούγγροι ιστορικοί, στην πραγματικότητα δεν συνέβη. Υποστηρίζουν ότι οι Ούγγροι αντιπροσώπευαν μόνο περίπου το 30-40% του πληθυσμού του Βασιλείου από την ίδρυσή του. Συγκεκριμένα υπάρχει μια έντονη συζήτηση μεταξύ των Ούγγρων και των Ρουμάνων ιστορικών σχετικά με την εθνοτική σύνθεση της Τρανσυλβανίας εκείνες τις περιόδους.
19ος αιώνας ως σήμερα
Το 19ο αιώνα το ποσοστό των Ούγγρων στο Βασίλειο της Ουγγαρίας αυξήθηκε σταδιακά, ξεπερνώντας το 50% το 1900 λόγω της μεγαλύτερης φυσικής αύξησης και της μαγυαροποίησης. Μεταξύ 1787 και 1910 ο αριθμός των Ούγγρων αυξήθηκε από 2,3 σε 10,2 εκατομμύρια, παράλληλα με τον επανεποικισμό της Μεγάλης Ουγγρικής Πεδιάδας και της Βοϊβοντίνας από κυρίως Ρωμαιοκαθολικούς Ούγγρους εποίκους από τις βόρειες και δυτικές κομητείες του Βασιλείου της Ουγγαρίας.
Η αυθόρμητη αφομοίωση ήταν σημαντικός παράγοντας, ιδιαίτερα μεταξύ των γερμανικών και εβραϊκών μειονοτήτων και των πολιτών των μεγαλύτερων πόλεων. Αφ' ετέρου περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι (περίπου τα δύο τρίτα μη Ούγγροι) εγκατέλειψαν το Βασίλειο της Ουγγαρίας μεταξύ 1890-1910 για να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Τα έτη 1918 - 1920 ήταν ένα σημείο καμπής στην ιστορία των Ούγγρων. Με τη Συνθήκη του Τριανόν το Βασίλειο διαμελίστηκε σε αρκετά κομμάτια, διατηρώντας μόνο το ένα τέταρτο του αρχικού του μεγέθους. Το ένα τρίτο των Ούγγρων κατέστη μειονότητα στις γειτονικές χώρες. Κατά το υπόλοιπο του 20ου αιώνα ο ουγγρικός πληθυσμός της Ουγγαρίας αυξήθηκε από 7,1 (1920) σε περίπου 10,4 εκατομμύρια (1980), παρά τις απώλειες κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το κύμα της μετανάστευσης μετά την επιχειρηθείσα επανάσταση το 1956. Ο αριθμός των Ούγγρων στις γειτονικές χώρες έτειναν να παραμένει σταθερός ή να μειώνεται λίγο, κυρίως λόγω της αφομοίωσης (μερικές φορές αναγκαστικής) και της μετανάστευσης στην Ουγγαρία (τη δεκαετία του 1990, ιδίως από την Τρανσυλβανία και τη Βοϊβοντίνα).
Μετά την «έκρηξη γεννήσεων» της δεκαετίας του 1950 άρχισε να αναπτύσσεται μια σοβαρή δημογραφική κρίση στην Ουγγαρία και τους γείτονές της. Ο ουγγρικός πληθυσμός έφτασε στο μέγιστο του to 1980 και στη συνέχεια άρχισε να μειώνεται.
Για ιστορικούς λόγους (βλ. Συνθήκη του Τριανόν), σημαντικοί Ουγγρικοί μειονοτικοί πληθυσμοί βρίσκονται στις γύρω χώρες, οι περισσότεροι από αυτούς στη Ρουμανία (στην Τρανσυλβανία), τη Σλοβακία και τη Σερβία (στη Βοϊβοντίνα). Μεγάλες μειονότητες ζουν επίσης στην Ουκρανία (στη Ρουθηνία των Καρπαθίων), στην Κροατία (κυρίως Σλαβονία) και στην Αυστρία (στο Μπούργκενλαντ). Η Σλοβενία ​​φιλοξενεί επίσης ορισμένους Ούγγρους και η ουγγρική γλώσσα έχει επίσημο καθεστώς σε τμήματα της περιοχής Πρεκμούριε. Σήμερα περισσότερα από δύο εκατομμύρια Ούγγροι ζουν σε γειτονικές χώρες.
Εθνοτικές σχέσεις και γενετική προέλευση
Σύμφωνα με δημοσίευση του 2008 στο European Journal of Human Genetics η Y-DNA απλοομάδα R1a1a-M17 βρέθηκε μεταξύ του 57% των σύγχρονων ουγγρικών ανδρικών δειγμάτων, κάτι που τους συνδέει γενετικά με τους Δυτικούς Σλάβους γείτονές τους, Τσέχους, Πολωνούς και Σλοβάκους. Μια άλλη μελέτη σχετικά με τους δείκτες Υ-χρωμοσώματος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "οι σύγχρονοι Ούγγροι και οι Σέκελι (μια υποομάδα Ούγγρων που ζουν στη Γη του Σέκελι στη σημερινή κεντρική Ρουμανία) σχετίζονται γενετικά και μοιράζονται παρόμοια στοιχεία που περιγράφονται και για άλλους Ευρωπαίους, εκτός από την παρουσία της απλοομάδας R1 (M173) σε δείγματα των Σέκελι, που μπορεί να αντικατοπτρίζει μια σύνδεση με την Κεντρική Ασία από την εποχή της μετανάστευσης των Ούγγρων από τα Ουράλια στην Ευρώπη.
Η πρόσφατη γενετική έρευνα είναι σύμφωνη με προηγούμενες αρχαιολογικές και ανθρωπολογικές παραδοχές ότι οι αρχικές φυλές της ουγγρικής κατάκτησης συσχετίζονταν με τους Ονογούρους-Βουλγάρους. Ένα σημαντικό μέρος των κατακτητών δείχνουν ομοιότητες με τους Σιονγκ-νου και τους Ασιάτες Σκύθες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι Κατηγορία:Φιννοουγγρικοί λαοί Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα
Σβετλάνα Σαβίτσκαγια
thumb|Η Σ. Σαβίτσκαγια και οι άλλοι αστροναύτες της αποστολής Σογιούζ T-12 σε σοβιετικό γραμματόσημο. Στο άκρο αριστερά διακρίνεται στιγμιότυπο από τον «διαστημικό περίπατό» της. Η Σβετλάνα Γιεβγκένιεβνα Σαβίτσκαγια (Светла́на Евге́ньевна Сави́цкая, γενν. 8 Αυγούστου 1948) είναι πρώην Ρωσίδα αεροπόρος και αστροναύτισσα (κοσμοναύτισσα), που έγινε η δεύτερη γυναίκα που εκτοξεύθηκε ποτέ στο διάστημα όταν συμμετέσχε στην αποστολή Σογιούζ T-7 το 1982. Στο δεύτερο ταξίδι της στο διάστημα, το 1984, έγινε η πρώτη γυναίκα στην Ιστορία που εκτέλεσε έναν «περίπατο στο διάστημα» (δραστηριότητα εκτός σκάφους).
Βιογραφία
Η Σαβίτσκαγια γεννήθηκε στη Μόσχα και ήταν θυγατέρα του Σοβιετικού ανώτατου αξιωματικού της πολεμικής αεροπορίας Γιεβγκένι Σαβίτσκι. Η ίδια άρχισε τη σταδιοδρομία της ως πιλότος δοκιμών και αεραθλητισμού: Αρχίζοντας το 1974 σημείωσε 18 παγκόσμια ρεκόρ πετώντας με αεροσκάφη MiG και άλλα τρία στην ομαδική πτώση με αλεξίπτωτο. Κέρδισε την πρώτη θέση στο 6ο Παγκόσμιο Αεροβατικό Πρωτάθλημα της FAI το 1970. Δέκα χρόνια αργότερα άρχισε να εκπαιδεύεται ως αστροναύτης.
Κοινότητα Πεντάπολης Σερρών
Η κοινότητα Πεντάπολης ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.
Σβετλάνα Σαβίτσκαγια
Βιογραφία
Στις 19 Αυγούστου 1982 η Σαβίτσκαγια εκτοξεύθηκε στο διάστημα μαζί με τους Λεονίντ Ποπόφ και Αλεξάντρ Σερεμπρόφ στην αποστολή Σογιούζ T-7, καθιστάμενη έτσι η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία που ταξίδεψε ποτέ στο διάστημα, περισσότερα από 19 χρόνια μετά την πρώτη, τη Βαλεντίνα Τερεσκόβα. Το σκάφος τους «έδεσε» στον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 7 (όπου τους περίμεναν άλλοι δύο κοσμοναύτες) και επέστρεψαν στη Γη μετά από παραμονή μερικών ημερών στον σταθμό, στις 27 Αυγούστου 1982.
Κοινότητα Πεντάπολης Σερρών
Συστάθηκε το 1920. Περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Παραλίμνι και Μεσοκώμη που αργότερα αποσπάστηκαν. Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Σβετλάνα Σαβίτσκαγια
Βιογραφία
Στο δεύτερο διαστημικό ταξίδι της, που άρχισε στις 17 Ιουλίου 1984, η Σβετλάνα Σαβίτσκαγια έγινε η πρώτη γυναίκα στην Ιστορία που εκτοξεύθηκε για δεύτερη φορά στο διάστημα. Οκτώ ημέρες αργότερα, στις 25 Ιουλίου, έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που εκτέλεσε έναν «περίπατο στο διάστημα» (δραστηριότητα εκτός σκάφους, EVA), βγαίνοντας έξω από τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 7 και παραμένοντας στο κενό επί 3 ώρες και 35 λεπτά, κατά τη διάρκεια των οποίων έκοψε και οξυγονοκόλλησε μέταλλα μαζί με τον συνάδελφό της Βλαντίμιρ Ντζανιμπέκοφ. Μέχρι το 2010 παρέμενε η μοναδική γυναίκα στον κατάλογο των 57 Σοβιετικών ή Ρώσων που είχαν κάνει «διαστημικό περίπατο». Αργότερα δήλωσε ότι είχε εκφράσει ανοικτά τους ενδοιασμούς της για τις δοκιμές οξυγονοκολλήσεως εκτός σκάφους καθώς ''«δεν καταλάβαινα τη χρησιμότητά τους. Θα ήταν δυνατό να κάψουμε τις διαστημικές στολές μας ή το εξωτερικό τοίχωμα του σταθμού»''. Ωστόσο, η συνολικά άριστη επίδοσή της σε αμφότερες τις διαστημικές αποστολές της αποστόμωσε τους επικριτές που αμφισβητούσαν την ικανότητα μιας γυναίκας να εκτελέσει διαστημικές δραστηριότητες.
Μετά τη δεύτερη επιστροφή της στη Γη η Σαβίτσκαγια ορίσθηκε αρχηγός ενός πληρώματος για τον Σαλιούτ 7 που αποτελείτο μόνο από γυναίκες σε ανάμνηση της Παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας, μία αποστολή που ματαιώθηκε αργότερα. Της δόθηκε δύο φορές ο τίτλος του Ήρωα (ηρωίδας) της Σοβιετικής Ενώσεως και ο αστεροειδής 4118 Σβέτα ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της.
Κοινότητα Πεντάπολης Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας
Σβετλάνα Σαβίτσκαγια
Βιογραφία
Η Σαβίτσκαγια είναι αφοσιωμένη κομμουνίστρια και δυσαρεστήθηκε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως: Το 1995 έδωσε μια συνέντευξη στη δημοσιογράφο της αμερικανικής εφημερίδας Baltimore Sun Κλάρα Τζερμάνι, όπου δήλωσε πως οτιδήποτε για το οποίο είχαν δουλέψει σκληρά οι γονείς της για να φτιαχτεί καταστράφηκε σχεδόν μέσα σε μια νύχτα και ότι «καλά που δεν έζησαν να το δουν αυτό».
Η Σβετλάνα Σαβίτσκαγια αποστρατεύθηκε το 1993 από τη Ρωσική Πολεμική Αεροπορία με τον βαθμό της επισμηναγού. Το 1996 εκλέχθηκε μέλος της Κρατικής Δούμας (κάτω βουλής) με το Κομμουνιστικό Κόμμα, και επανεκλέχθηκε 4 φορές στη συνέχεια.
Τιμητικές διακρίσεις
Η Σβετλάνα Σαβίτσκαγια ήταν μία από τους 5 κοσμοναύτες που επιλέχθηκαν να μεταφέρουν και να υψώσουν τη ρωσική σημαία στην τελετή ενάρξεως των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2014 στο Σότσι της Ρωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί κοσμοναύτες Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Γκιγιέρμο Οτσόα
Ο Φρανσίσκο Γκιγιέρμο Οτσόα Μαγκανιά (ισπανικά: Francisco Guillermo Ochoa Magaña, γενν. 13 Ιουλίου 1985), κοινώς αναφερόμενος και ως Μέμο (Memo), είναι Μεξικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Κλουμπ Αμέρικα. Είναι ο αρχηγός της Εθνικής Μεξικού.
Δήμος Νγκόμα
Ο Δήμος Νγκόμα είναι ένας δήμος της Ρουάντα. Ανήκει στην Ανατολική Επαρχία. Η πρωτεύουσά του είναι το Κιμπούνγκο.
Κοινότητες
Ο Δήμος Νγκόμα διαιρείται σε 14 κοινότητες:
Δείτε επίσης
ν Κατηγορία:Ανατολική Ρουάντα
Γκιγιέρμο Οτσόα
Αμέρικα
Ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του με την Κλουμπ Αμέρικα κατά τη διάρκεια του τουρνουά Clausura 2004 ενάντια στην ΚΦ Μοντερρέι, όντας μόλις 18 ετών, όταν κλήθηκε από τον προπονητή Λέο Μπεενχάκερ. Ο Οτσόα έδειξε γρήγορα την ικανότητα και το ταλέντο του στο τέρμα και ο νεαρός τερματοφύλακας βρέθηκε στο επίκεντρο για να αντικαταστήσει τον τραυματισμένο βετεράνο Αντόλφο Ρίος. Στη συνέχεια θα μοιραζόταν την θέση του βασικού με τον Ρίος, αφού ανάρρωσε από τον προαναφερθέντα τραυματισμό του. Στο τέλος της πρώτης του σεζόν, κέρδισε το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενος της Διοργάνωσης.
Όταν ξεκίνησε το τουρνουά Apertura 2004, ο Οτσόα θεωρήθηκε ότι ήταν ο προφανής διάδοχος του Ρίος, ο οποίος είχε αποσυρθεί. Ωστόσο, ο νέος προπονητής, Όσκαρ Ρουγκέρι, έφερε μαζί του νέους τερματοφύλακες, μεταξύ των οποίων και ο Αργεντινός Σεμπαστιάν Σάχα. Η παραμονή του Ρουγκέρι στο σύλλογο στιγματίστηκε από αντιπαραθέσεις και αντιδημοφιλείς αποφάσεις. Απολύθηκε μετά από μόλις έξι παιχνίδια στη σεζόν και ο Οτσόα αποκαταστάθηκε σύντομα από τον νέο προπονητή Μάριο Καρίγιο. Στη συνέχεια, ξεκίνησε κάθε παιχνίδι για την Αμέρικα, εκτός από περιστατικά που αφορούσαν τραυματισμούς ή καθήκοντα εθνικής ομάδας. Υπό τον Καρίγιο, ο Οτσόα κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα με την Αμέρικα μετά τη σεζόν Clausura 2005. Με την ομάδα, κέρδισε επίσης το Σούπερ Καπ Μεξικού 2005 και το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ 2006.
Τον Οκτώβριο του 2007, ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο υποψηφίων του France Football για τη Χρυσή Μπάλα, όντας ένας από τους τρεις μόνο παίκτες που δεν έπαιζαν στην Ευρώπη.
Ο Οτσόα θα ξεκινούσε το 2008 σε εντυπωσιακή φόρμα, βοηθώντας την Αμέρικα να κερδίσει το τουρνουά InterLiga με εξαιρετικές εμφανίσεις, κυρίως στον αγώνα των ομίλων εναντίον της Μονάρκας Μορέλια, όπου απέκρουσε ένα πέναλτι, το οποίο κράτησε το προβάδισμα της Αμέρικα με 1–0.
Τον χειμώνα του 2010, υπήρχαν πολλές εικασίες από διάφορες πηγές στην Αγγλία για το πού θα μετακομίσει ο Οτσόα για τη σεζόν 2011-12. Η αγγλική εφημερίδα Metro ανέφερε ότι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ επιθυμούσε να αποκτήσει τον Οτσόα.
Σεζόν 2011–12
μικρογραφία| Με την Αζαξιό το 2011 Στις 4 Ιουλίου 2011, ο Οτσόα υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας, με επιπλέον επιλογή ενός έτους, με τη γαλλική ΑΚ Αζαξιό, που είχε προβιβαστεί πρόσφατα στη Λιγκ 1. Έπαιξε στα δύο πρώτα φιλικά του με την Αζαξιό εναντίον της Μπορντό και της Ρεάλ Σοσιεδάδ, στις ήττες με 1–2 και 0–4, αντίστοιχα.
Ο Οτσόα έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στην ομάδα στις 5 Αυγούστου 2011 εναντίον της Τουλούζ, στην ήττα με 0–2. Στις 18 και 21 Δεκεμβρίου, η Αζαξιό κέρδισε δύο συνεχόμενους αγώνες, με τον Οτσόα να διατηρεί δύο συνεχόμενες καθαρές εστίες, τρεις φορές συνολικά στη σεζόν. Στις 14 Ιανουαρίου 2012, βοήθησε την Αζαξιό σε μια νίκη 2–1 επί της Οσέρ και στις 21 Ιανουαρίου, έπαιξε εναντίον της Βαλενσιέν σε μια νίκη 2–1, που έβαλε την Αζαξιό εκτός ζώνης υποβιβασμού από την αρχή της σεζόν. Η Αζαξιό κέρδισε τον έκτο αγώνα της με την Οτσόα σε μια εντός έδρας νίκη με 2–1 εναντίον της Ντιζόν. Για το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, η Αζαξιό χρειαζόταν μια νίκη κόντρα στην Τουλού για να ξεφύγει από τη ζώνη του υποβιβασμού. Ο Οτσόα ξεκίνησε και έπαιξε 90 λεπτά κόντρα στην Τουλούζ και βοήθησε την Αζαξιό να κερδίσει με 2–0 για να παραμείνει στη Λιγκ 1. Ο Οτσόα ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με 8 καθαρές εστίες, 43 αποκρούσεις και 151 μπλοκ. Δυστυχώς ολοκλήρωσε επίσης τη σεζόν της Λιγκ 1 με 59 παθητικό, καθιστώντας τον - μαζί με τον τερματοφύλακα της ΣΜ Καέν Αλεξί Τεμπό - τον τερματοφύλακα με τα περισσότερα γκολ που δέχτηκε της σεζόν. Ανεξάρτητα από αυτό, οι οπαδοί τον ψήφισαν ως Παίκτη της Σεζόν.
Σεζόν 2012–13
Την 1η Ιουλίου, ο πρόεδρος της Αζαξιό ανακοίνωσε ότι ο Ochoa θα παραμείνει για τη σεζόν 2012-13, εν μέσω φημολογούμενου ενδιαφέροντος από συλλόγους όπως η Φενέρμπαχτσε και η Σεβίλλη, αλλά ούτε οι σύλλογοι ούτε ο μάνατζερ του Οτσόα μπόρεσαν να καταλήξουν σε μια σταθερή συμφωνία.
Στις 11 Αυγούστου, ο Οτσόα ξεκίνησε και έπαιξε εναντίον της Νις σε μια εκτός έδρας νίκη με 1–0 για το πρώτο παιχνίδι και νίκη για τη σεζόν. Στις 19 Αυγούστου, έπαιξε στην εντός έδρας ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν, στην οποία έπαιξε μεγάλο ρόλο κρατώντας το μηδέν. Στον τρίτο αγώνα της σεζόν, ο Οτσόα έπαιξε 60 λεπτά εναντίον της Βαλενσιέν, στο οποίο χρειάστηκε να αντικατασταθεί λόγω σύγκρουσης με συμπαίκτη του. Η Αζαξιό έχασε τον αγώνα με 0–3. Ο Οτσόα ολοκλήρωσε τη σεζόν με 12 καθαρές εστίες. Ψηφίστηκε ξανά από τους οπαδούς ως Παίκτης της Σεζόν.
Σεζόν 2013-14
Ο Οτσόα ξεκίνησε στον πρώτο αγώνα της Αζαξιό της σεζόν στις 11 Αυγούστου 2013 εναντίον της Σεντ-Ετιέν. Η Αζαξιό έχασε με 0-1. Στις 18 Αυγούστου, έπαιξε και στα 90 λεπτά εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν στο Παρκ ντε Πρενς, με την Αζαξιό να προηγείται νωρίς με 1–0, αν και ένα γκολ του Έντινσον Καβάνι στο 86ο λεπτό κόστισε στην Αζαξιό μια περίφημη νίκη και αρκέστηκε στην ισοπαλία με 1-1. Η απόδοση του Οτσόα εγκωμιάστηκε, με πολλούς να σημειώνουν ότι ο Μεξικανός είχε αποκρούσει 12 από τα 39 συνολικά σουτ της Παρί Σεν Ζερμέν.
Σεζόν 2014-15
Ο Οτσόα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισπανική Μάλαγα της Πριμέρα Ντιβισιόν την 1η Αυγούστου 2014. Παρά το γεγονός ότι είχε συμμετοχή με τον σύλλογο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ο Οτσόα δεν είχε συμμετοχές στο πρωτάθλημα, με τον Κάρλος Καμενί να είναι ο πρώτος τερματοφύλακας του προπονητή Χάβι Γράθια. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο Οτσόα έπαιξε το πρώτο του ανταγωνιστικό παιχνίδι για τη Μάλαγα, σε μια ισοπαλία με 1–1 για το Κύπελλο Ισπανίας εναντίον της Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια. Στον επόμενο αγώνα πρωταθλήματος, με την ίδια ομάδα, τρεις μέρες αργότερα, βρέθηκε ξανά στον πάγκο των αναπληρωματικών.
Στις αρχές Νοεμβρίου, οι εικασίες των μέσων ενημέρωσης συνέδεαν τον Οτσόα με πιθανή μεταγραφή του Ιανουαρίου στη Λίβερπουλ, σε συμφωνία 4 εκατομμυρίων λιρών. Παρά τις φήμες που υπήρχαν και με τον προπονητή του Μεξικού, Μιγκέλ Ερέρα, να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του με τον περιορισμένο χρόνο παιχνιδιού του βασικού τερματοφύλακα του, καμία κίνηση δεν είχε πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, με τη Μάλαγα να εκφράζει την ευχαρίστηση να διατηρήσει τον Οτσόα, προσθέτοντας ότι ο παίκτης ήταν «επαγγελματίας».
Ο Οτσόα κατατάχθηκε έβδομος στον κατάλογο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου με τους καλύτερους τερματοφύλακες του κόσμου για το 2014.
Σεζόν 2015-16
Στις 5 Μαρτίου 2016, ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια, αντικαθιστώντας τον Κάρλος Καμενί λόγω τραυματισμού στο 36ο λεπτό. Ήταν η πρώτη εμφάνιση του Οτσόα στο πρωτάθλημα σε πάνω από ένα χρόνο.
Γρανάδα (δανεισμός)
Στις 22 Ιουλίου 2016, η Γρανάδα ανακοίνωσε ότι απέκτησε τον Οτσόα με μονοετή δανεισμό. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 20 Αυγούστου, σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Βιγιαρεάλ. Αναφέρθηκε τον Απρίλιο του 2017 ότι ο Οτσόα επρόκειτο να μείνει ελεύθερος στο τέλος της σεζόν 2016-17, λόγω της λήξης του συμβολαίου του με τη Μάλαγα.
Στις 13 Μαΐου, ο Οτσόα κατέρριψε το ρεκόρ των περισσότερων γκολ που δέχθηκε ένας τερματοφύλακας σε μία σεζόν της Πριμέρα Ντιβιζιόν, όταν δέχθηκε το 79ο και το 80ο γκολ του σε μια ήττα από την Οσασούνα. Το ρεκόρ, που κατείχε ο τερματοφύλακας της ΟΝ Σαλαμάνκα, Ινιάκι Αϊσπουρούα από τη σεζόν 1995–96, ήταν 78 γκολ για μία μόνο σεζόν. Ωστόσο, ο Οτσόα ήταν επίσης ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες αποκρούσεις στα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, με 162. Τελικά δέχθηκε 82 γκολ, καθώς η Γρανάδα υποβιβάστηκε στη Σεγούντα Ντιβισιόν, έχοντας κερδίσει μόνο τέσσερις αγώνες στη σεζόν.
Ο Οτσόα έπαιζε κάθε λεπτό της σεζόν της Γρανάδα και ψηφίστηκε ως ο Παίκτης της Σεζόν από τους οπαδούς του συλλόγου.
Στάνταρ Λιέγης
μικρογραφία|200x200εσ| Ο Οτσόα με τη [[Σταντάρ Λιέγης το 2017]] Στις 9 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο βελγικός σύλλογος Σταντάρ Λιέγης είχε υπογράψει τον Οτσόα από τη Μάλαγα με διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Βελγίου στις 30 του μήνα σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της ΚΦ Μέχελεν. Έγινε η πρώτη επιλογή του συλλόγου για τη θέση του τερματοφύλακα και στην πρώτη του σεζόν έπαιξε 38 από τους 40 αγώνες πρωταθλήματος, συμπεριλαμβανομένων των πλέι οφ.
Την επόμενη σεζόν, ο Οτσόα έπαιξε σε κάθε αγώνα πρωταθλήματος με τη Σταντάρ, συμπεριλαμβανομένων οκτώ αγώνων στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018–19. Στο τέλος της σεζόν ονομάστηκε Παίκτης της Σεζόν του συλλόγου. Τον Μάιο του 2019, προτάθηκε στον Οτσόα να αποχωρήσει από τη Σταντάρ Λιέγης.
Επιστροφή στην Αμέρικα
Στις 5 Αυγούστου 2019, ο Οτσόα επέστρεψε στην Κλουμπ Αμέρικα με συμβόλαιο τριάμισι ετών. Αν και οι λεπτομέρειες της μεταγραφής δεν αποκαλύφθηκαν, αναφέρθηκε ότι ο Οτσόα θα είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος Μεξικανός παίκτης στο Πρωτάθλημα Μεξικού, κερδίζοντας 4,4 εκατομμύρια δολάρια ετησίως. Επέλεξε τη φανέλα με το νούμερο 6, καθώς τα νούμερα 1, 8 και 13 –αριθμοί που έχει φορέσει στο παρελθόν σε όλη την καριέρα του– είχαν ήδη καταχωρηθεί. Στις 24 Αυγούστου, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα για την Αμέρικα από το 2011 εναντίον της Τίγρες ΟΑΝΛ, ο οποίος έληξε ισόπαλος 1–1 Η ομάδα έφτασε στους τελικούς του πρωταθλήματος Apertura, όπου αντιμετώπισε την ΚΦ Μοντερρέι, με τον Οτσόα να παίζει και στα δύο παιχνίδια και να καταφέρνει να αποκρούσει το πέναλτι του Στέφαν Μεντίνα στην διαδικασία των πέναλτι, αν και δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει τη νίκη της Μοντερρεί με 4– 2 στα πέναλτι, μετά από ισοπαλία με 3-3 στο συνολικό σκορ.
Πριν από την έναρξη της σεζόν 2020-21, ο Οτσόα άλλαξε τον αριθμό της φανέλας του. Στις 29 Αυγούστου 2020, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά από τότε που επέστρεψε στην ομάδα, στη νίκη 2–1 επί της Ατλέτικο Σαν Λουίς.
Μετά τη νίκη με 1–0 εναντίον της Κερέταρο στις 24 Αυγούστου 2022, ο Οτσόα έγινε ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες καθαρές εστίες στην 105χρονη ιστορία της Κλουμπ Αμέρικα, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 110 που κατείχε ο Αντριάν Τσάβες.
2004–2010: Ντεμπούτο, Παγκόσμια Κύπελλα 2006 και 2010
Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, αλλά δεν είδε χρόνο συμμετοχής ως τερματοφύλακας τρίτης επιλογής. Κλήθηκε επίσης για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005, αλλά δεν έλαβε χρόνο παιχνιδιού. Στις 14 Δεκεμβρίου 2005, σε ηλικία 20 ετών, ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Μεξικού σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ουγγαρίας, τον οποίο το Μεξικό κέρδισε με 2–0. Ο Οτσόα κλήθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 ως τερματοφύλακας τρίτης επιλογής.
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο νεοδιορισμένος προπονητής Ούγκο Σάντσες κάλεσε τον Οτσόα στην εθνική ομάδα ως αναπληρωματικό του τότε αρχικού τερματοφύλακα του Μεξικού, Οσβάλντο Σάντσες. Ο Οτσόα ήταν μέρος της ομάδας που συμμετείχε στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007, εμφανιζόμενος μία φορά σε αγώνα φάσης ομίλων ενάντια στην Κούβα, καθώς το Μεξικό τερμάτισε δεύτερο πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπαιξε επίσης για το Μεξικό στο Κόπα Αμέρικα το ίδιο καλοκαίρι, επαινούμενος για την απόδοσή του στη νίκη με 2–0 στη φάση των ομίλων επί της τελικής πρωταθλήτριας Βραζιλίας. Εμφανίστηκε σε έναν επιπλέον αγώνα της φάσης των ομίλων με τη Χιλή, σε ισοπαλία χωρίς σκορ και στον αγώνα της τρίτης θέσης εναντίον της Ουρουγουάης, στη νίκη με 3–1.
Έκανε το ντεμπούτο του στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 στις 28 Μαρτίου 2009 εναντίον της Κόστα Ρίκα, παίζοντας τελικά τους περισσότερους αγώνες των προκριματικών. Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή του Μεξικού για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009, όπου ξεκίνησε σε κάθε αγώνα. Στον ημιτελικό κόντρα στην Κόστα Ρίκα, το παιχνίδι οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι μετά την ισοπαλία 1–1. Ο Οτσόα μπλόκαρε την τρίτη προσπάθεια της Κόστα Ρίκα κατά τη διαδικασία, κερδίζοντας με 5–3 και κερδίζοντας το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα. Καθώς το Μεξικό κέρδισε τον τελικό εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών με σκορ 5–0, στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης. Ο Οτσόα επιλέχθηκε στην τελική 23άδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, αλλά ο προπονητής Χαβιέρ Αγκίρε τον είχε ως αναπληρωματικό τερματοφύλακα πίσω από τον βετεράνο Όσκαρ Πέρες.
2011: Γκολντ Καπ, καταγγελίες για ντόπινγκ
Κατά τη διάρκεια του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011, ο Οτσόα - μαζί με τέσσερα άλλα μέλη της εθνικής Μεξικού - βρέθηκαν θετικά στην απαγορευμένη ουσία κλενβουτερόλη και αποσύρθηκαν από την αποστολή της ομάδας στη διοργάνωση. Όλοι οι παίκτες αθωώθηκαν αργότερα από την Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και τα αποτελέσματα κατηγορήθηκαν για μόλυνση του κρέατος, με την κατάποση κλενβουτερόλης να θεωρείται μη σκόπιμη. Ωστόσο, ο Παγκόσµιος Οργανισµός Αντιντόπινγκ (WADA) προσέφυγε στο Διαιτητικό Αθλητικό Δικαστήριο για να ζητήσει τιμωρία. Στις 12 Οκτωβρίου 2011, η WADA απέσυρε το αίτημα αφού το πλήρες αρχείο ήταν διαθέσιμο για αυτούς.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2014
Στις 9 Μαΐου 2014, ο Οτσόα ονομάστηκε στην 23μελής αποστολή του Μεξικού για το Παγκόσμιο Κύπελλο εκείνης της χρονιάς. Ξεκίνησε στον εναρκτήριο αγώνα του Μεξικού εναντίον του Καμερούν στις 13 Ιουνίου, ο οποίος έληξε με νίκη 1–0. Ο αγώνας ήταν το ντεμπούτο του Οτσόα σε Παγκόσμιο Κύπελλο, αφού είχε κληθεί για τις δύο προηγούμενες διοργανώσεις, αλλά δεν είχε εμφανιστεί σε αγώνα.
Στις 17 Ιουνίου, στον δεύτερο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον της οικοδέσποινας Βραζιλίας, ο Οτσόα έκανε τέσσερις αξιοσημείωτες αποκρούσεις,  συμπεριλαμβανομένης μίας μετά από μια δυνατή κεφαλιά του Νεϊμάρ, που βοήθησε στην ισοπαλία με 0–0. Αμέσως έγινε συγκρίση με τη διάσημη απόκρουση του Γκόρντον Μπανκς στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 εναντίον του Πελέ. Ο Οτσόα ονομάστηκε Παίκτης του Αγώνα, κερδίζοντας τον έπαινο από πολλούς, συμπεριλαμβανομένου του Βραζιλιάνου προπονητή Λουίς Φελίπε Σκολάρι. Ο ίδιος ο Οτσόα σχολίασε την απόδοσή του, λέγοντας: «Ήταν ο αγώνας της ζωής μου. Το να το κάνεις σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, μπροστά σε όλους τους φιλάθλους, είναι απίστευτο».
Ο Οτσόα δέχθηκε ένα γκολ στη φάση των ομίλων, στη νίκη με 3-1 επί της Κροατίας, που απέφερε την πρόκριση του Μεξικού στη Φάση των 16. Ο Οτσόα ξεκίνησε στον αγώνα νοκ-άουτ του Μεξικού εναντίον της Ολλανδίας, στον οποίο έκανε πολλές κρίσιμες αποκρούσεις για να διατηρήσει το πλεονέκτημα του Μεξικού με 1–0. Ωστόσο, οι Ολλανδοί κέρδισαν τελικά με 2-1 με πέναλτι που σημειώθηκε στο 91ο λεπτό. Η απόδοση του Οτσόα εγκωμιάστηκε και αναδείχθηκε Παίκτης του Αγώνα για δεύτερη φορά.
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017
Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017. Στον αγώνα για την τρίτη θέση εναντίον της Πορτογαλίας, ο Οτσόα κατάφερε να συνεισφέρει σε διάφορες κρίσιμες αποκρούσεις, σταματώντας επιπλέον την προσπάθεια του Αντρέ Σίλβα με πέναλτι στο 17ο λεπτό. Το Μεξικό έχασε 1–2 στην παράταση, αλλά ο Οτσόα κέρδισε το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα.