cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αιμάρ
Οικογενειακές ρίζες
"Ο βασιλιάς είχε τρεις γιους τον Αμλάιμπ, τον Αιμάρ και τον Ουάσλ, ο Ουάσλ αν και μικρότερος σε ηλικία ήταν ο μεγαλύτερος σε δύναμη και αξία διατάζοντας τους Ιρλανδούς να ρίξουν με δύναμη τα ακόντια. Οι αδελφοί του τον κακοποίησαν αλλά αυτός τους κακοποίησε περισσότερο, οι αιτίες του μίσους δεν μπορεί να ειπωθούν επειδή είναι τεράστιες".
Τα Χρονικά του Ούλστερ αναφέρουν ότι ο Αουίσλ δολοφονήθηκε από τους ίδιους τους συγγενείς του. Τα Θραυσματικά Χρονικά αναφέρουν ότι ο Αμλάιμπ και ο Αιμάρ σχεδίαζαν τη δολοφονία του αδελφού τους αν και τα κίνητρα δεν είναι γνωστά. Δεν αναφέρονται σαν αδέλφια σε κανένα σύγχρονο χρονικό με την εποχή τους αλλά η συνεχής επανάληψη των ονομάτων στους απογόνους τους δείχνει ότι υπήρχε στενή οικογενειακή σχέση μεταξύ τους.
Μερικοί ιστορικοί αναγνωρίζουν τον Χάλνταν Ράγκναρσσον σαν έναν τέταρτο αδελφό τους. Αυτό έχει σχέση με το γεγονός ότι πολλοί ιστορικοί συσχετίζουν τον Αιμάρ με τον Αιβάρ τον Ασπόνδυλο, ο Χάλφνταν και ο Άιβαρ ήταν αδέλφια σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ ο γιος του Αμλαίμπ Οιστίν σκοτώθηκε σε μάχη από κάποιον Αλμπάν (875), η προσωπικότητα αυτή όπως έχει γίνει γενικά αποδεκτό ήταν ο Αλμπάν. Άν είναι αυτό αληθές τότε μπορεί να εξηγηθεί η αιτία της σύγκρουσης, ήταν μια δυναστική σύγκρουση για τον έλεγχο του βασιλείου. Ένα σημαντικό πρόβλημα που έχει φέρει σύγχιση στους ιστορικούς είναι το γεγονός ότι ο Άιβαρ και ο Χάλφνταν αναφέρονται σύμφωνα με τα Νορβηγικά Σάγκας σαν γιοι του Ράγκναρ Λόντμπροκ ενώ ο Αιμάρ και ο Αμλάιμπα αναφέρονται σύμφωνα με τα "Θραυσματικά Χρονικά" σαν γιοι του Γκοφράιντ. Η ιστορική ύπαρξη του Ραγκνάρ ωστόσο είναι αβέβαιη και η ταυτοποίηση του Ραγκνάρ σαν πατέρα του Αιβάρ και του Χάλφνταν δεν έχει αναγνωριστεί.
Απόγονοι
Τρεις προσωπικότητες έχουν αναγνωριστεί από τους ιστορικούς σαν γιοι του Αιμάρ, ο Μπαρίντ (πέθανε το 881), ο Σίχφριθ (πέθανε το 888) και ο Σιτριούκ (πέθανε το 896) και οι τρεις ήταν βασιλείς στο Δουβλίνο. Πέντε εξίσου μεγάλες προσωπικότητες κατείχαν τον τίτλο στα χρονικά "ουα Αιμάρ" ο οποίος μεταφράζεται ως "εγγονός του Αιμάρ" ο Σιθρίκ Κες, ο Γκοφραίντ ουα Αιμάρ, ο Ραγκνάλ ουα Αιμάρ και ο Αμλαίμπ, όλοι εκτός από τον Αμλαίμπ έχουν βασιλεύσει τουλάχιστον μια φορά στο Δουβλίνο ή στη Νορθουμβρία. Στους πέντε διακεκριμένους εγγονούς του Αιμάρ δεν έχει δοθεί ποτέ κάποιο πατρώνυμο με αυτόν τον τρόπο δεν γνωρίζουμε ποιος από τους τρεις επιζώντες γιους του Αιμάρ ήταν ο πατέρας τους. Η πρώτη εξήγηση είναι ότι ο πατέρας τους δεν είχε βασιλεύσει ποτέ στην Ιρλανδία ή είχε περάσει το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του μακριά από το νησί, η δεύτερη εξήγηση είναι ότι ήταν γιοι μιας κόρης του Αιμάρ, σε οποιαδήποτε περίπτωση τα κληρονομικά τους δικαιώματα εξαρτήθηκαν μονάχα από τον παππού τους.
Ο Αιμάρ και οι απόγονοι τους διακρίθηκαν με τον τίτλο "Ουί Αιμάρ" ο οποίος μεταφράζεται ως "απόγονος του Αιμάρ". Τα μέλη της δυναστείας αργότερα περιείχαν πολλούς βασιλείς του Δουβλίνου, της Νορθουμβρίας και των νησιών. Ο Ντάουνχαμ σημειώνει "Οι απόγονοι του Αιμάρ κυβέρνησαν τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ιρλανδίας και διαδέχθηκαν βασιλείς της Αγγλίας στα τέλη του 9ου και στις αρχές του 10ου αιώνα". Η δύναμη των Βίκινγκ στην Ιρλανδία εξασθένησε σημαντικά μετά τη μάχη του Κλοντάρφ (1014), οι απόγονοι του Αιμάρ διατήρησαν την εξουσία τους γύρω από την Ιρλανδική θάλασσα αλλά δεν κατάφεραν να την επεκτείνουν όπως έκαναν πριν. Η δυναστεία του Κρόβαν η οποία βασίλευσε στη νήσο του Μαν και στα νησιά διεκδικούσε την καταγωγή της από τον Αμλάιμπ Κουαράν δισέγγονο του Αιμάρ. Ο Γουλφ μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο Σόμερλεντ βασιλιάς των νησιών και προπάτορας του Κλαν Ντόναλντ και του Κλαν Μακ Ντουγκάλ καταγόταν από τον Αιμάρ και τη δυναστεία του Κρόβαν μέσω της θηλυκής γραμμής.
Πηγές
Κατηγορία:Ουί Αιμάρ
Ιωάννης Παπαθεοδώρου (πολιτικός)
Ο Ιωάννης Παπαθεοδώρου (1914 - 26 Ιανουαρίου 1983) ήταν Δήμαρχος Αθηναίων την περίοδο 1975-78. Υπήρξε ο πρώτος δήμαρχος της ελληνικής πρωτεύουσας μετά το τέλος της χούντας.
Βιογραφία
Καταγόταν από την Νεάπολη της Κρήτης. Σπούδασε δικηγόρος και ειδικεύτηκε στο εργατικό δίκαιο. Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο ΕΑΜ. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Αλέξανδρου Σβώλου, του Γεωργίου Καρτάλη και του Ηλία Τσιριμώκου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε σε αντιστασιακή οργάνωση, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις. Ο Παπαθεοδώρου εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1954 με τον Π. Κατσώτα, ενώ ήταν πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του 1959 και του 1964. Συνολικά εκλεγόταν συνεχώς επί 25 χρόνια δημοτικός σύμβουλος. Υπήρξε γενικός εκπρόσωπος της Ένωσης Μεσογειακών Πόλεων και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Αδελφοποιημένων Πόλεων του Κόσμου. . Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων.
Εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων το 1975 και ανέλαβε καθήκοντα στις 6 Ιουνίου της χρονιάς εκείνης. Ανασυγκρότησε σε μεγάλο βαθμό την Αθήνα. Αποχώρησε από το δημαρχιακό αξίωμα με τη λήξη της θητείας του, στις 31 Δεκεμβρίου 1978. Λίγο πριν τη λήξη της θητείας του υπέστη καρδιακή προσβολή και έκτοτε η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά.
Ο Παπαθεοδώρου απεβίωσε ξαφνικά στις 26 Ιανουαρίου 1983 από καρδιακό νόσημα και κηδεύτηκε με δαπάνη του Δήμου Αθηναίων, στο Πρώτο Νεκροταφείο. Τον τάφο του είχε παραχωρήσει ο Δήμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κλάρενς Ζέεντορφ
Ο Κλάρενς Κλάιντ Ζέεντορφ (Clarence Clyde Seedorf, 1 Απριλίου 1976) είναι Ολλανδός προπονητής και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Ο Ζέεντορφ είναι ο πρώτος παίκτης που έχει κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ 4 φορές και με τρεις διαφορετικές ομάδες - ΑΦΚ Άγιαξ το 1995, στη Ρεάλ Μαδρίτης το 1998 και στη ΑΚ Μίλαν το 2003 και το 2007.
ΑΦΚ Άγιαξ
Ο Ζέεντορφ γεννήθηκε στο Παραμαρίμπο του Σουρινάμ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δεξί χαφ για τον ΑΦΚ Άγιαξ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την ομάδα στις 29 Νοεμβρίου 1992 σε αγώνα με αντίπαλο την ομάδα της Γκρόνινγκεν στην ηλικία των 16 ετών και 242 ημερών, αποτελώντας έτσι τον μικρότερο σε ηλικία ποδοσφαιριστή που κάνει ντεμπούτο για τον Άγιαξ στην ιστορία του συλλόγου. Σύντομα έγινε βασικός στον ολλανδικό σύλλογο. Το 1995 ήταν επίσης βασικό μέλος της μεγάλης πορείας του Άγιαξ που οδήγησε στην κατάκτηση του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ από την ολλανδική ομάδα.
Ίντερ
Παράλο που βοήθησε την ομάδα του στον τελικό του Κόπα Ιτάλια, το 2000, η Ίντερ δεν τα κατάφερε να κατακτήσει την διοργάνωση. Ωστόσο, θα πρέπει να θυμόμαστε από πολλούς οπαδούς Ίντερ για δύο γκολ του ενάντια στη Γιουβέντους στην ισοπαλία με 2-2 στις 9 Μαρτίου 2002, δύο εκ των οποίων ήταν από προσπάθειες από αρκετά μεγάλη απόσταση.
ΑΚ Μίλαν
Μετά από δύο χρόνια στην Ίντερ, ο Ζέεντορφ στο αντίπαλον δέος της πόλης, στη ΑΚ Μίλαν το 2002, στα πλαίσια ανταλλαγής με τον Φραντσέσκο Κόκο. Κέρδισε το Κόπα Ιτάλια, με τη Μίλαν το 2003, η οποία ήταν η πρώτη φορά που κατακτούσε την διοργάνωση σε ηλικία εικοσιέξι χρονών. Στην ίδια εποχή, κατέκτησε για τρίτη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ, αποτελώντας με αυτό τον τρόπο τον πρώτο παίκτη που κατακτά το Τσάμπιονς Λιγκ με τρεις διαφορετικές ομάδες. Την επόμενη σεζόν (2003-2004) έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ομάδα της Μίλαν που κατέκτησε την Σέριε Α. Ήταν επίσης η τέταρτη κατάκτηση εθνικού τίτλου στην καριέρα του, μετά από δύο ολλανδικά πρωταθλήματα με τον Άγιαξ και ένα ισπανικό στα διάρκεια της παρουσίας του στη Μαδρίτη.
Ο Ζέεντορφ έπαιξε σημαντικό ρόλο όταν η Μίλαν έφτασε στο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, για μια ακόμη φορά, το 2005. Ξεκίνησε βασικός στον τελικό της Κωνσταντινούπολης με αντίπαλο της Λίβερπουλ, στη διάρκεια του οποίου ενώ η Μίλαν πήρε προβάδισμα στο σκορ με 3-0 στο ημίχρονο, η Λίβερπουλ πραγματοποίησε αντεπίθεση στο δεύτερο ημίχρονο φτάνοντας στην ισοφάριση σε 3-3, στην κανονική διάρκεια του αγώνα, και στη νίκη-συνώνυμο της κατάκτησης του Τσάμπιονς Λιγκ στη διαδικασία των πέναλτι. Μετά το σκάνδαλο στημένων παιχνιδιών Calciopoli που αμαύρωσε την Σέριε Α αλλά και γενικότερα το ιταλικό ποδόσφαιρο και ενώ η ΑΚ Μίλαν είχε αποδυναμωθεί, κατάφερε να αγωνιστεί κανονικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της επόμενης σεζόν, κρατώντας παράλληλα τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της, αρκετοί εκ των οποίων παραμένουν στην ομάδα μέχρι και σήμερα. Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ που έλαβε χώρα στο ΟΑΚΑ της Αθήνας, με αντίπαλο και πάλι την Λίβερπουλ, η Μίλαν κέρδισε με 2-1 με τον Ζέεντορφ να προσθέτει στη συλλογή του το τέταρτο του τίτλο στο UEFA Τσάμπιονς Λιγκ. Την ίδια χρονιά, ο Ζέεντορφ αποτέλεσε βασικότατο μέλος των Ροσονέρι που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων της ΦΙΦΑ, αποτελώντας έτσι τον πρώτο Ευρωπαίο παίκτη που θα κατακτήσει αυτό τον τίτλο με τρεις διαφορετικές ομάδες (Άγιαξ το 1995 και η Ρεάλ Μαδρίτης το 1998). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κατακτήσει την Ασημένια Μπάλα. Στο τέλος της σεζόν 2006-07, ψηφίστηκε ως ο καλύτερος μέσος του Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 4 Δεκεμβρίου έπαιξε το εκατοστό του παιχνίδι στο Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την Σέλτικ Γλασκώβης. thumb|Ο Ζέεντορφ στο [[Emirates Cup του 2010 με αντίπαλο την Άρσεναλ]]
Στη Μίλαν, ο Ζέεντορφ έχει πλέον εξαιρετική συνεργασία στη μεσαία γραμμή με τους Τζενάρο Γκατούζο και Αντρέα Πίρλο, τριάδα που παρέμενε αναλλοίωτη από τη σεζόν 2002-03. Αυτό το τρίο της μεσαίας γραμμής των Μιλανέζων εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται στην αρχική ενδεκάδα μέχρι την σεζόν 2011-2012 (όταν και ο Πίρλο αποχώρησε από τους Rossoneri το καλοκαίρι του 2011 με προορισμό την μισητή αντίπαλο Γιουβέντους). Υπό την καθοδήγηση του προπονητή Κάρλο Αντσελότι, ο ρόλος τους ήταν να υποστηρίξει τον επιθετικό μέσο, είτε επρόκειτο για τον Ριβάλντο, τον Ρούι Κόστα, τον Κακά ή τον Ροναλντίνιο.
Ο Ζέεντορφ έγινε ο ξένος με τις περισσότερες εμφανίσεις με την Μίλαν μετά από έναν αγώνα απέναντι στην πρώην ομάδα του στην Ιταλία, τη Σαμπντόρια, στην διάρκεια του οποίου πέτυχε τέρμα. Με 395 εμφανίσεις, πέρασε τον Νιλς Λίντχολμ που ήταν και ο κάτοχος αυτού του ιστορικού ρεκόρ. Κατά τη διάρκεια του αγώνα με τη Σαμπντόρια, έγινε επίσης ο ένατος κορυφαίος ξένος σκόρερ στην ιστορία της Μίλαν, με 58 γκολ.
Στις 29 Μαρτίου 2010, έγινε στόχος ρατσιστικών συνθημάτων από τους οπαδούς της Λάτσιο (γνωστούς για την ακροδεξιά ιδεολογία τους) στη διάρκεια ισοπαλίας με 1-1, με αποτέλεσμα να επιβληθεί στον σύλλογο της Αιώνιας Πόλης πρόστιμο ύψους 15.000 ευρώ από την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Αυτό οδήγησε την Ένωση Ποδοσφαιριστών της Ιταλίας να απαιτήσει τον "εξοστρακισμό" του ρατσισμού από τα γήπεδα της Σέριε Α.
Κατέκτησε το δεύτερό του πρωτάθλημα με τη Μίλαν τη σεζόν 2010-11, όπου για άλλη μια φορά έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Σημείωσε τέσσερα γκολ σε τριάντα έξι εμφανίσεις στη σεζόν 2010-11, εντυπωσιακός αριθμός για έναν μέσο ηλικίας 35 χρονών.
Ο Ζέεντορφ προσέθεσε ακόμη έναν τίτλο στην τροπαιοθήκη του στον πρώτο επίσημο αγώνα για την σεζόν 2011-12, όπου αγωνίστηκε για ολόκληρο 90λεπτο σε μια νίκη 2-1 με επιστροφή στο σκορ με αντίπαλο το αντίπαλον δέος της πρωτεύουσας της Λομβαρδίας, Ίντερ στον τελικό του Ιταλικού Σούπερ Καπ. Επίσης, πέτυχε το νικητήριο γκολ της πρώτης νίκης της Μίλαν για την σεζόν 2011-12 της Σέριε Α.
Ο Ζέεντορφ κατετάγη 7ος ανάμεσα στους 20 καλύτερους παίκτες του Τσάμπιονς Λιγκ, από την ημερομηνία ίδρυσής του πριν από 20 χρόνια. Αν και πολλοί λένε ότι θα έπρεπε να είχε καταταχθεί πολύ υψηλότερα σε αυτή την λίστα, καθώς αποτελεί τον παίκτη με τους περισσότερους τίτλους στο Τσάμπιονς Λιγκ. Η κατάταξη έγινε από το Champions, το επίσημο περιοδικό της UEFA.
Μποταφόγκο
Μετά από μια δεκαετία στην Μίλαν (2002-2003 έως 2011-2012), αποφασίστηκε να μην συνεχίσει, λόγω και της ανανέωσης στον Μέσο Όρο ηλικίας που έκανε προσπάθεια να μειώσει ο ομάδα. Ο Ζέεντορφ από το καλοκαίρι του 2012, αγωνίζεται στην βραζιλιάνικη Μποταφόγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουριναμέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ολλανδοί με καταγωγή από το Σουρινάμ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Λιθουανικές προεδρικές εκλογές 2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λιθουανία στις 11 Μαΐου 2014, με τον δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 25 Μαΐου ανάμεσα στους δύο πρώτους υποψηφίους που υπερίσχυσαν στον πρώτο γύρο. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε, πρόεδρος από το 2009, επικρατώντας στον δεύτερο γύρο του Ζίγκμαντας Μπαλτσούτις.
Συμμετέχοντες υποψήφιοι
Από τους υποψηφίους που απέτυχαν, μεταξύ αυτών ήταν και οι: Ρολάντας Πάκσας, Λίνας Μπάλσις, Κριστίνα Μπραζάουσκιενε, Βλάντας Λάσας, Γιόνας Λασίνις, Ρολάντας Παλάουσκας.
Η πρόεδρος Γκριμπαουσκάιτε προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών, έχοντας την υποστήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, χωρίς να καταφέρει να ξεπεράσει το 50% (46,5%) και ο δεύτερος γύρος με τον αντίπαλό της, Ζίγκμαντας Μπαλτσούτις ορίστηκε ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές στις 25 Μαΐου. Στον τελικό γύρο η Γκριμπαουσκάιτε επικράτησε με ποσοστό γύρω στο 58% και κέρδισε νέα προεδρική θητεία.
Παραπομπές
2014 εκλογες
Διοικητικό Πρωτοδικείο
Το Διοικητικό Πρωτοδικείο είναι πρωτοβάθμιο τακτικό Διοικητικό Δικαστήριο που εκδικάζει διοικητικές διαφορές ουσίας. Διακρίνεται σε Μονομελές και Τριμελές. Συγκροτείται το Μονομελές από Πρόεδρο Πρωτοδικών Διοικητικών Δικαστηρίων ή Πρωτοδίκη Δ.Δ. ενώ το Τριμελές από έναν Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ. και δύο Πρωτοδίκες Δ.Δ. Οι εφέσεις κατά των αποφάσεων του Μονομελούς και  του Τριμελούς  Πρωτοδικείου εκδικάζονται από το Διοικητικό Εφετείο. Τα κύρια ένδικα βοηθήματα για την εισαγωγή μιας υπόθεσης ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου είναι η προσφυγή (κατά μιας διοικητικής πράξης), η ανακοπή και η αγωγή (αποζημίωσης κατά του Δημοσίου ή κατά Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου.
Κατάλογος Διοικητικών Πρωτοδικείων
Στην Ελλάδα υπάρχουν 30 Διοικητικά Πρωτοδικεία και είναι κατανεμημένα ως εξής:
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο Κατηγορία:Δικαστικές αρχές Κατηγορία:Διοικητικό Δίκαιο
EN 1994
Ο EN 1994, γνωστός ως ΕΥΡΩΚΩΔΙΚΑΣ 4: Σχεδιασμός σύμμικτων φερουσών κατασκευών από χάλυβα και σκυρόδεμα, αποτελεί μέρος μίας σειράς Ευρωπαϊκών Προτύπων, γνωστοί ως Ευρωκώδικες, που ορίζει τις τεχνικές προδιαγραφές που εφαρμόζονται στο σχεδιασμό σύμμικτων κτιρίων και έργων αρμοδιότητας πολιτικού μηχανικού από χάλυβα και σκυρόδεμα. Ασχολείται με τις αρχές και τις απαιτήσεις για ασφάλεια και λειτουργικότητα των κατασκευών, τις βασικές αρχές του σχεδιασμού και των ελέγχων επάρκειάς τους που περιλαμβάνονται στο Πρότυπο EN 1990: Βάσεις του σχεδιασμού των κατασκευών.
Ο EN 1994 ασχολείται μόνο με απαιτήσεις για αντοχή, λειτουργικότητα, ανθεκτικότητα και πυρασφάλεια των κατασκευών από χάλυβα. Άλλες απαιτήσεις, που αφορούν π.χ. θερμικές ή ηχητικές μονώσεις δεν καλύπτονται.
Ο Ευρωκώδικας 4, απαρτίζεται από τα ακόλουθα μέρη:
Μέρος 1-1: Γενικοί κανόνες και κανόνες για κτίρια
Ο EN 1994-1-1 δίνει βασικούς κανόνες σχεδιασμού για σύμμικτες κατασκευές από σκυρόδεμα και χάλυβα. Ο EN 1994-1-1 απαρτίζεται από τα κάτωθι κεφάλαια.
Μέρος 1-2: Γενικοί κανόνες - Σχεδιασμός φορέων σε πυρκαγιά
Ο EN 1994-1-2 περιγράφει τις αρχές, τις απαιτήσεις και τους κανόνες για το δομοστατικό σχεδιασμό κτηρίων από χάλυβα και σκυρόδεμα που εκτίθενται σε πυρκαγιά. Αναφέρεται στο σχεδιασμό σύμμικτων φορέων για την τυχηματική κατάσταση σχεδιασμού έναντι πυρκαγιάς και προορίζεται προς χρήση μαζί με τα EN 1994-1-1 και EN 1991-1-2. Ο EN 1994-1-2 περιορίζεται στον εντοπισμό των διαφορών από, και ή στη συμπλήρωση του, σχεδιασμού έναντι συνήθων θερμοκρασιών δράσεων και αναφέρεται μόνον σε παθητικές μεθόδους πυροπροστασίας χωρίς να καλύπτει ενεργητικούς μεθόδους.
Μέρος 2: Γέφυρες από χάλυβα
Ο EN 1994-2 περιγράφει τις αρχές, τις απαιτήσεις και τους κανόνες για το δομοστατικό σχεδιασμό γεφυρών από χάλυβα και σκυρόδεμα.Ο EN 1994-2 απαρτίζεται από τα κάτωθι κεφάλαια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Επιστήμη Πολιτικού Μηχανικού
Ουί Αιμάρ
Οι Ουί Αιμάρ ή Δυναστεία του Άιβαρ ήταν μια Νορβηγική δυναστεία που βασίλευσε στην Ιρλανδική θάλασσα, το βασίλειο του Δουβλίνου, τις δυτικές ακτές της Σκωτίας μαζί με τις Εβρίδες και τμήματα της βόρειας Αγγλίας στα μέσα του 9ου αιώνα. Η δυναστεία απέκτησε τον έλεγχο της Γιορκ στα μέσα του 10ου αιώνα αλλά βασίλευσε και σε άλλες περιοχές σε αόριστους χρόνους όπου οι βασιλείς ισχυρίζονταν ότι ήταν απόγονοι του Αιμάρ. Η έλλειψη πηγών έχει δυσκολέψει το έργο των ιστορικών αλλά είναι βέβαιο ότι κάποιο διάστημα 30 - 40 ετών ήταν βασιλείς στη Σκωτία.
Βασίλευσαν επιπλέον στο Στραθκλάιντ και αργότερα για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ιρλανδική επαρχία του Μύνστερ και στη Μερκία, στα δυτικά η δυναστεία των Ουί Αιμαρ ανέβασε τουλάχιστον δυο βασιλείς στο Λίμερικ από το οποίο έκαναν προσπάθειες να κατακτήσουν ξανά το Μύνστερ. Στον θηλυκό κλάδο δυο μέλη ονομάστηκαν βασίλισσες της Ιρλανδίας στα Ιρλανδικά Χρονικά ανώ αναφέρεται άλλη μια βασίλισσα του Λένστερ, στα Νορβηγικά Χρονικά αναφέρεται άλλη μια βασίλισσα της Νορβηγίας και μια βασίλισσα της Μπρέγκα. Το όνομα "ουί Αιμάρ" στα αρχαία Νορβηγικά μεταφράζεται ως "εγγονός" ή "απόγονος" του Αιμάρ αλλά η δυναστεία επίσημα περιλαμβάνει μόνο τον ίδιο και τους τρεις γιους του. Τα Ιρλανδικά Χρονικά περιγράφουν τον Αιμάρ σαν αδελφό του Αμλάιμπ Κονούνγκ και του Αουίσλ, τα Χρονικά του Ούλστερ περιγράφουν τον θάνατο του το 873 με τη φράση "Ο Αιμάρ βασιλεύς των Νορβηγών της Ιρλανδίας και της Βρετανίας τελείωσε τη ζωή του". Σαν αρχηγός του Μεγάλου Στρατού της Δανίας ταυτίστηκε με τον Άιβαρ τον Ασπόνδυλο γιο του θρυλικού Ράγκναρ Λόθμπροκ κάτι που δείχνει ότι η δυναστεία είχε επεκτείνει τις εξουσίες του στην Ανατολική Αγγλία.
Ιστορικές αναφορές
Ο ιστορικός Άλεξ Γουλφ (γεν. 1963) αναφέρει ότι είναι λάθος να βλέπουμε την ηγεμονία της δυναστείας σαν μια "ενωμένη αυτοκρατορία". Η ηγεμονία της δυναστείας περιοριζόταν σε ανεξάρτητα ενωμένα βασίλεια τα οποία όταν οι συνθήκες μπορούσαν να επιτρέψουν θα μπορούσαν να ενωθούν για πολιτικούς λόγους. Τα πρώτα χρόνια ο μεγάλος πλούτος της δυναστείας δημιουργήθηκε από το εμπόριο σκλάβων και την ψηλή φορολογία που τους έκανε εξαιρετικά αντιδημοφιλείς, σε αυτό βασίστηκε το Ιρλανδικό επικό ποίημα του 12ου αιώνα με τίτλο "Ο πόλεμος των Ιρλανδών" που θεωρείται υπερβολικό. Την εποχή της παντοδυναμίας τους είχαν απόλυτη κυριαρχία στα Βρετανικά νησιά. Η βασιλεία τους παρόλα αυτά ήταν σύντομη, δεν μπόρεσαν να εκμεταλλευτούν τον πλούτο του για να έχουν σημαντικό οικονομικό και πολιτικό ρόλο για μεγάλο χρονικό διάστημα όπως η αντίπαλη δυναστεία των Ρουρικιδών στα ανατολικά.
Μερικοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ο Αιμάρ και ο Άιβαρ ο Ασπόνδυλος είναι το ίδιο πρόσωπο, άλλοι ιστορικοί ισχυρίζονται αντίθετα ότι πρόκειται για διαφορετικές προσωπικότητες. Τα Ιρλανδικά Χρονικά γράφουν ότι ο Αιμάρ ήταν γιος του Γκοφράιντ βασιλιά του Λοχλάν, οι Ιρλανδοί εκείνη την εποχή είχαν ταυτίσει πολλές φορές το Λοχλάν με μια περιοχή στη Νορβηγία, από τον 11ο αιώνα ο όρος έγινε ταυτόσημος με τη Νορβηγία. Η άλλη θεωρία έλεγε ότι το Λοχλάν βρισκόταν στη Σκωτία των Βίκινγκ. Το όνομα του αδελφού του Αμλαίμπ Κουαράν ήταν ευρύτατα διαδεδομένο στη Νορβηγική δυναστεία κάτι που οδήγησε στην άποψη ότι ο Αιμάρ και τα αδέλφια του ήταν μέλη της Νορβηγικής δυναστείας και δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή της Σκωτίας.
Ταυτοποίηση του γενάρχη με τον Άιβαρ τον Ασπόνδυλο
Ο Νορβηγός ιστορικός Κιμ Χζαρντάρ και ο αρχαιολόγος Βεγκάρντ Βίκ ισχυρίστηκαν ότι ο Αιμάρ ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Αιβάρ τον Ασπόνδυλο, ο ίδιος και ο Νορβηγός οπλαρχηγός Αμλάιμπ Κονούνγκ έφτασαν στην Ιρλανδία σαν αρχηγοί των Βίκινγκ με στόχο τη μόνιμη εγκατάσταση στο νησί. Τα Ιρλανδικά Χρονικά ονομάζουν τον Αιμάρ και τον Αμλάιμπ Κονούγκ αδελφούς αντίθετα οι Χζαρντάρ και Βίκ ισχυρίστηκαν ότι η έννοια ήταν μεταφορική, στην πραγματικότητα η σχέση τους ήταν "αδελφοί στα όπλα". Ο βασιλικός κατάλογος στηρίχτηκε μόνο στα Ιρλανδικά χρονικά και σε άλλες κατά το ήμισυ αξιόπιστες πηγές και δεν είναι ολοκληρωμένος, πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Έρικ Χάραλντσον ανήκε στη δυναστεία των Ουί Αιμάρ. Ο ιστορικός Τζέιμς Χένθορν Τοντ (1805 - 1869) ανέφερε πρώτος (1867) ότι οι βασιλείς της δυναστείας κατάγονταν από μια κόρη του ιδρυτή Αιμάρ, την άποψη αυτή υποστήριξαν αργότερα και άλλοι ιστορικοί όπως ο Άλεξ Γουλφ και η Κλάρ Ντάουυχαμ.
Κατάλογος έργων του Ονορέ Ντωμιέ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ονορέ Ντωμιέ.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
C Πρότυπη βιβλιοθήκη
Στην πληροφορική, η C πρότυπη βιβλιοθήκη είναι μια πρότυπη (στάνταρ) συλλογή από αρχεία επικεφαλίδες και συναρτήσεις βιβλιοθήκης που υλοποιούν κάποιες κοινές λειτουργίες, όπως είσοδος/έξοδος και χειρισμό αλφαριθμητικών, στη C. Σε αντίθεση με άλλες γλώσσες όπως η COBOL, η Fortran και η PL/I, η C δεν περιλαμβάνει ενσωματωμένες δεσμευμένες λέξεις για αυτές τις λειτουργίες, και γι' αυτό σχεδόν όλα τα προγράμματα γραμμένα στη C βασίζονται στην πρότυπη βιβλιοθήκη για να λειτουργήσουν.
Σχεδίαση
Τα βασικά χαρακτηριστικά κάθε συνάρτησης (όνομα, τύπος παραμέτρων, τύπος τιμής επιστροφής) περιλαμβάνονται σε ένα αρχείο που καλείται αρχείο επικεφαλίδα, αλλά η υλοποίηση των συναρτήσεων αυτών υπάρχει χωριστά σε ένα αρχείο βιβλιοθήκης. Τα ονόματα αυτών των αρχείων-επικεφαλίδων της πρότυπης βιβλιοθήκης έχουν πλέον τυποποιηθεί αλλά όχι και η οργάνωση των βιβλιοθηκών της. Η πρότυπη βιβλιοθήκη παρέχεται συνήθως μαζί με τον μεταγλωττιστή. Επειδή όμως οι μεταγλωττιστές της C παρέχουν συχνά και επιπλέον λειτουργίες που δεν καθορίζονται από το πρότυπο ANSI C, οι πρότυπες βιβλιοθήκες των διαφόρων μεταγλωττιστών εμφανίζουν διαφορές μεταξύ τους.
Ιστορία
Η γλώσσα προγραμματισμού C, πριν δημιουργηθεί κάποια πρότυπη μορφή της, δεν παρείχε ενσωματωμένες λειτουργίες όπως λειτουργίες εισόδου/εξόδου (Ε/Ε). Με τον καιρό οι κοινότητες χρηστών της C αντάλλασσαν μεταξύ τους ιδέες και υλοποιήσεις για αυτό που πλέον καλούμε C πρότυπη βιβλιοθήκη προκειμένου να παρέχεται αυτή η λειτουργικότητα που έλλειπε. Πολλές από αυτές τις ιδέες ενσωματώθηκαν τελικά στον ορισμό του προτύπου της γλώσσας προγραμματισμού C.
Το Unix και η γλώσσα προγραμματισμού C δημιουργήθηκαν στα εργαστήρια της AT&T Bell στα τέλη της δεκαετίας 1960 και στις αρχές τις δεκαετίας 1970. Κατά την δεκαετία του 1970 η γλώσσα προγραμματισμού C έγινε πολύ δημοφιλής. Πολλά πανεπιστήμια και οργανισμοί άρχισαν να δημιουργούν δικές τους παραλλαγές της γλώσσας για τα δικά τους εγχειρήματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισαν να γίνονται εμφανή τα προβλήματα συμβατότητας που παρουσίαζαν οι διάφορες υλοποιήσεις μεταξύ τους. Το 1983 ο Αμερικανικός Εθνικός Οργανισμός Τυποποίησης (ANSI) δημιούργησε μια επιτροπή για να δημιουργήσει μια στάνταρ εκδοχή της γλώσσας που έγινε γνωστή σαν "ANSI C". Αυτή η εργασία κορυφώθηκε με την δημιουργία του αποκαλούμενου C89 στάνταρ το 1989. Μέρος του προτύπου που προέκυψε ήταν και ένα σύνολο βιβλιοθηκών που καλείται ANSI C πρότυπη βιβλιοθήκη.
Μετέπειτα αναθεωρήσεις του προτύπου της C πρόσθεσαν αρκετά νέα αρχεία επικεφαλίδες στην βιβλιοθήκη. Η υποστήριξη γι' αυτές τις επεκτάσεις διαφέρει από υλοποίηση σε υλοποίηση.
Τα αρχεία επικεφαλίδες <iso646.h>, <wchar.h>, και <wctype.h> προστέθηκαν με το Κανονιστική τροποποίηση 1 (Normative Amendment 1) (NA1), που αποτελούσε προσθήκη στο πρότυπο της C που επικυρώθηκε το 1995.
Τα αρχεία επικεφαλίδες <complex.h>, <fenv.h>, <inttypes.h>, <stdbool.h>, <stdint.h>, και <tgmath.h> προστέθηκαν με το πρότυπο C99, που ήταν μια αναθεώρηση του προτύπου της C που δημοσιεύθηκε το 1999.
Πρότυπο ANSI
Η ANSI C πρότυπη βιβλιοθήκη αποτελείται από 24 αρχεία επικεφαλίδες της C, τα οποία μπορούν να περιληφθούν στο εγχείρημα ενός προγραμματιστή με μια εντολή. Κάθε αρχείο επικεφαλίδα περιέχει δηλώσεις συναρτήσεων, ορισμούς τύπων και μακροεντολές. Το περιεχόμενο τους περιγράφεται παρακάτω.
Σε σύγκριση με άλλες γλώσσες όπως η Java, η πρότυπη βιβλιοθήκη είναι μικροσκοπική. Παρέχει ένα βασικό σύνολο μαθηματικών συναρτήσεων, χειρισμό αλφαριθμητικών, μετατροπές τύπων και είσοδο/έξοδο (βασισμένο σε κονσόλα). Δεν περιέχει ένα τυποποιημένο σύνολο από "εμπεριέχωντες τύπους" (container types) όπως η Πρότυπη βιβλιοθήκη προτύπων της C++, πόσο μάλλον υποστήριξη για πλήρες κιτ εργαλείων γραφικής διασύνδεσης χρήστη(GUI), δίκτυα και τις πολλές επιπλέον λειτουργίες που περιέχει για παράδειγμα η Java. Το κύριο πλεονέκτημα μιας τόσο μικρής πρότυπης βιβλιοθήκης είναι ότι καθιστά ευκολότερη τη μεταφορά της C σε νέες πλατφόρμες.
Πολλές βιβλιοθήκες έχουν αναπτυχθεί για να παρέχουν την επιπλέον λειτουργικότητα που λείπει από την πρότυπη βιβλιοθήκη της C. Για παράδειγμα, το εγχείρημα ανάπτυξης περιβάλλοντος επιφάνειας εργασίας GNOME έχει αναπτύξει το κιτ εργαλείων γραφικών GTK+ και την GLib, μια βιβλιοθήκη από εμπεριέχωντες δομές δεδομένων. Η ποικιλία των διαθέσιμων βιβλιοθηκών συνεπάγεται την αξία αυτών που έχουν επικρατήσει μέσω μιας διαδικασίας εξονυχιστικής επιλογής. Το μειονέκτημα όμως αυτής της πληθώρας βιβλιοθηκών είναι ότι παρουσιάζονται ασυμβατότητες όταν χρησιμοποιούνται στο ίδιο πρόγραμμα, και δυσχεραίνεται η συνεργασία μεταξύ των προγραμματιστών αφού γνωρίζουν διαφορετικές βιβλιοθήκες.
Η C πρότυπη βιβλιοθήκη στην C++
Η γλώσσα προγραμματισμού C++ περιλαμβάνει την λειτουργικότητα της ANSI C πρότυπης βιβλιοθήκης, αλλά επιφέρει πολλές τροποποιήσεις, όπως την αλλαγή των ονομάτων των αρχείων επικεφαλίδας από <tt><xxx.h></tt> σε <tt> </tt> (παρ'όλα αυτά τα ονόματα τύπου C είναι διαθέσιμα αν και δεν συνίσταται η χρήση τους), καθώς και την τοποθέτηση όλων των αναγνωριστικών στον χώρο ονομάτων (namespace).
Κοινές βιβλιοθήκες υποστήριξης
Αν και δεν είναι τυποποιημένες, τα C προγράμματα βασίζονται σε βιβλιοθήκες συναρτήσεων που περιέχουν κώδικα που ο μεταγλωττιστής χρησιμοποιεί σε χρόνο εκτέλεσης. Για παράδειγμα, ο κώδικας που αρχικοποιεί τη διεργασία για το λειτουργικό σύστημα, πριν κληθεί η βασική συνάρτηση  ενός προγράμματος, υλοποιείται από την C βιβλιοθήκη χρόνου-εκτέλεσης του κάθε μεταγλωττιστή. Η C πρότυπη βιβλιοθήκη τεκμηριώνει μόνο πως οι συναρτήσεις που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο είναι διαθέσιμες και πώς συμπεριφέρονται. Όμως επειδή κάποια συγκεκριμένη υλοποίηση ενός μεταγλωττιστή ίσως βασίζεται στην διαθεσιμότητα αυτών των συναρτήσεων χρόνου εκτέλεσης, επιπέδου υλοποίησης, είναι πιθανό αυτές οι ανά προμηθευτή συγκεκριμένες συναρτήσεις να "πακετάρονται" μαζί με την πρότυπη βιβλιοθήκη της C στην ίδια μονάδα, γιατί είναι πιθανό και οι δύο να χρειαστούν σε κάποιο πρόγραμμα.
Αν και συχνά, εξαιτίας αυτής της σύζευξης, η βιβλιοθήκη χρόνου εκτέλεσης της C συγχέεται με την πρότυπη βιβλιοθήκη της C, δεν είναι τυποποιημένο μέρος της γλώσσας και διαφέρει ανά προμηθευτή.
Αναλυτική περιγραφή των αρχείων επικεφαλίδων
Κατηγορία:Προγραμματισμός
Υποβρύχιο
thumb|right|250px|Το HMCS Windsor του Καναδικού Ναυτικού Το υποβρύχιο είναι σκάφος που έχει τη δυνατότητα να κινείται επί και υπό την επιφάνεια της θάλασσας. Προσπερνώντας τις διάφορες απόπειρες, από την αρχαιότητα, κατασκευής υποβρυχίων που όμως δεν τελεσφόρησαν λόγω τεχνικής ανεπάρκειας, τα πρώτα υποβρύχια κατασκευάστηκαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα και έμοιαζαν περισσότερο με μεταλλικούς κώδωνες που φιλοξενούσαν συνήθως ένα άτομο και στηρίζονταν για την κίνησή τους στη μυϊκή του δύναμη. Τα υποβρύχια σκάφη που χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς σκοπούς αλλά και για αναψυχή, συνήθως λέγονται βαθυσκάφη.
Τα πρώτα πολεμικά υποβρύχια
thumb|left|200px|Το ρωσικό υποβρύχιο Βολκ που έδρασε κατά τον Α' Π.Π. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1776, στη διάρκεια του πολέμου της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, ο λοχίας Έζρα Λι επιβαίνοντας στο υποβρύχιο Turtle (θαλάσσια χελώνα) επιχείρησε ανεπιτυχώς να βυθίσει το βρετανικό πολεμικό πλοίο HMS Eagle που συμμετείχε στον αποκλεισμό της Νέας Υόρκης. Το "Turtle" έμοιαζε πράγματι με δύο κελύφη χελώνας ενωμένα μεταξύ τους. Ήταν ωοειδές ξύλινο σκάφος που καταδυόταν με ελεγχόμενη εισροή νερού σε υδατοδεξαμενή και αναδυόταν όταν το μονομελές πλήρωμά του απομάκρυνε το νερό με χειροκίνητη αντλία. Κινούνταν επίσης με χειροκίνητες προπέλες.
Περί τα τέλη του 19ου αιώνα έγιναν νέες συστηματικές προσπάθειες, με σημαντικότερες εκείνες των Γ. Ζεντέ (1886) και Ουάντιγκτον (1892) οι οποίοι πρώτοι τοποθέτησαν ηλεκτροκινητήρες τροφοδοτούμενους από συσσωρευτές για την πρόωση, που απέτυχαν όμως λόγω ανεπάρκειας σε ακτίνα ενέργειας. Την ίδια εποχή σημειώνεται και η φιλότιμη προσπάθεια του Έλληνα μηχανικού-ναυπηγού Γρυπάρη στον Πειραιά. Το 1885 το ελληνικό πολεμικό ναυτικό αγόρασε το πρώτο υποβρύχιο -επίσης ατμοκίνητο- από τον Σουηδό ναυπηγό Θόρστεν Νόρντενφελντ του οποίου και έφερε το όνομα.
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε ουσιαστικά το παρθενικό μεγάλο θέατρο μαχών για τα πολεμικά υποβρύχια. Η πρώτη εμπλοκή υποβρυχίου σε εθνικό αγώνα, σε παγκόσμια βάση, θεωρείται η επιχείρηση του ελληνικού υποβρυχίου Δελφίν, τον Δεκέμβριο του 1912, κοντά στην Τένεδο. Αλλά εκεί που τα υποβρύχια επρόκειτο να παίξουν καθοριστικό ρόλο, ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Τα υποβρύχια στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο
Για τα γερμανικά υποβρύχια δείτε επίσης: Kriegsmarine, Μάχη του Ατλαντικού Με την έναρξη του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, η Γερμανία διέθετε το μεγαλύτερο στόλο υποβρυχίων από όλους τους εμπόλεμους. Η γερμανική διοίκηση, υπό την ηγεσία των ναυάρχων Έριχ Ρέντερ και Καρλ Ντένιτς, επιδίωξε να πετύχει με το στόλο αυτό το ναυτικό αποκλεισμό της Μεγάλης Βρετανίας. Τα γερμανικά υποβρύχια (U-boot) περιπολούσαν στον Ατλαντικό, στις ναυτικές γραμμές ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, μέχρι να εντοπίσουν εχθρική νηοπομπή. Τότε ειδοποιούσαν όσα περιπολούσαν σε γειτονικές περιοχές προκειμένου να πραγματοποιήσουν μια ομαδική επίθεση (τακτική που αποκαλούνταν "αγέλη λύκων"), συνήθως τη νύχτα και ευρισκόμενα σε ανάδυση. Τα πρώτα χρόνια του πολέμου οι γερμανικές επιτυχίες με τη χρήση αυτής της τακτικής ήταν τεράστιες και για μια περίοδο η Μάχη του Ατλαντικού (όπως ονομάστηκε) ήταν αμφίρροπη. Στο δεύτερο μέρος του πολέμου, οι ΗΠΑ και η Βρετανία βελτίωσαν τη συνοδεία των νηοπομπών, ανάπτυξαν καλύτερες ανθυποβρυχιακές τακτικές (με τη χρήση και του σόναρ) και κατόρθωσαν να ανατρέψουν τη γερμανική τακτική. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η αποκρυπτογράφηση του μυστικού κώδικα επικοινωνίας ανάμεσα στη γερμανική διοίκηση και τα U-boote. Προς το τέλος του πολέμου η Γερμανία εξακολουθούσε να διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο υποβρυχίων, δεν μπορούσε όμως να τον αξιοποιήσει, αφού είχαν περιοριστεί δραματικά οι ναυτικές της βάσεις (κυρίως με την κατάληψη από τους συμμάχους της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών).
Στα άλλα θέατρα του πολέμου οι Ιάπωνες διέθεταν έναν εξίσου σημαντικό στόλο υποβρυχίων, τον οποίο όμως δεν κατόρθωσαν να εκμεταλλευτούν επαρκώς αφού είχαν θέσει ως κύριο στόχο τους το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ (αντίθετα από τους Γερμανούς, που κύριο στόχο είχαν τα ανυπεράσπιστα εμπορικά σκάφη). Παράλληλα, οι ίδιοι οι Ιάπωνες παραμέλησαν σχεδόν ολοκληρωτικά την οργάνωση ανθυποβρυχιακής άμυνας. Αξιοσημείωτο γεγονός στη δραστηριότητα των Ιαπωνικών υποβρυχίων αποτέλεσε η μόνη από αέρος ιαπωνική επίθεση στον ενδοχώρα των ΗΠΑ, από υδροπλάνο που μετέφερε ιαπωνικό υποβρύχιο. Ιαπωνικά υποβρύχια είχαν, επίσης, εκτελέσει πολυβολισμούς εναντίον αμερικανικών στόχων στις ακτές των ΗΠΑ, με πενιχρά ωστόσο αποτελέσματα. Οι ΗΠΑ διέθεταν επίσης ποιοτικό στόλο υποβρυχίων και με αυτόν πέτυχαν περισσότερα πλήγματα κατά του ιαπωνικού ναυτικού, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μέσα (αεροσκάφη και σκάφη επιφανείας, νάρκες). Στο τέλος του πολέμου η Γερμανία είχε χάσει 523 υποβρύχια, με διαφορά τα περισσότερα από κάθε άλλη χώρα (η Βρετανία, δεύτερη στη σειρά, είχε περίπου 100 απώλειες). Αυτό ήταν συνέπεια τόσο των παράτολμων εξόδων των σκαφών σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη και μήκη που τους επέτρεπε η ακτίνα δράσης τους, όσο και της εξαίρετης οργάνωσης ανθυποβρυχιακής άμυνας από πλευράς Βρετανών και Αμερικανών.
Σύγχρονη εποχή
thumb|200px|left|Το [[Τεργέστη (Υποβρύχιο)|Τεργέστη είναι το βαθυσκάφος που κατέβηκε στην Τάφρο των Μαριανών]] Τα υποβρύχια απέκτησαν ξεχωριστό ρόλο και σημασία στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, ειδικά στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου, λόγω δυο σημαντικών εξελίξεων στην κατασκευή τους, της πυρηνικής πρόωσης και της δυνατότητας να εκτοξεύουν πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές. Η πρόωση με τη χρήση πυρηνικού αντιδραστήρα επιτρέπει στο υποβρύχιο να βρίσκεται για μήνες -ή και χρόνια, θεωρητικά τουλάχιστον- στη θάλασσα χωρίς ανάγκη ανεφοδιασμού σε καύσιμα ή οξυγόνο. To USS Nautilus (SSN-571) ήταν το πρώτο πυρηνοκίνητο υποβρύχιο στην ιστορία. Η δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων με πυρηνικές κεφαλές, σε συνδυασμό με τον μη εύκολο εντοπισμό του υποβρυχίου από τον αντίπαλο, κάνουν ένα πυρηνικό υποβρύχιο πολύτιμο όπλο. Έτσι, κυρίως για Αμερικανούς και Σοβιετικούς, ο στόλος υποβρυχίων αποτέλεσε παρακαταθήκη για την περίπτωση ενός πυρηνικού πολέμου, κυρίως για το δεύτερο χτύπημα, και αναπτύχθηκε ανάλογα.
Το βαθύτερο σημείο που έχει ποτέ καταδυθεί επανδρωμένο υποβρύχιο συμπίπτει με το βαθύτερο σημείο των ωκεανών και είναι η Τάφρος των Μαριανών στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό. Το υποβρύχιο ήταν το Τριέστε και καταδύθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1960 στο «Challenger Deep», όπως λέγεται το βαθύτερο σημείο στην μήκος 2.550 χιλιόμετρων Τάφρο των Μαριανών. Στο υποβρύχιο επέβαινε ο Ζακ Πικάρ (Jacques Piccard) και ο Ντον Γουάλς (Don Walsh).
Σχετική βιβλιογραφία
1900/Ρωσο-Ιαπωνικός πόλεμος 1904–1905
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεμος
Σκοτεινό Ποτάμι (ταινία)
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 15 Οκτωβρίου 2003, λαμβάνοντας διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς. Έλαβε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, κερδίζοντας εκείνα για Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Πεν και Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Ρόμπινς.
Πλοκή
Τρία αγόρια, οι Τζίμι Μάρκαμ, Σον Ντιβάιν και Ντέιβ Μπόλι, παίζουν χόκεϊ σε ένα δρόμο της Βοστόνης το 1975. Ένα αυτοκίνητο με δύο άνδρες, οι οποίοι παριστάνουν τους αστυνομικούς, σταματά και λένε στον Ντέιβ να μπει μέσα στο αμάξι. Οι άνδρες αυτοί είναι παιδόφιλοι και κρατάνε τον Ντέιβ παρά τη θέλησή του, κακοποιώντας τον σεξουαλικά για μέρες, μέχρι που ο Ντέιβ καταφέρνει να δραπετεύσει.
Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, τα αγόρια είναι πλέον ενήλικοι άνδρες και ενώ ζουν ακόμα στη Βοστόνη έχουν χαθεί. Ο Τζίμι είναι πρώην απατεώνας που διευθύνει ένα μαγαζί στη γειτονιά, ενώ ο Ντέιβ είναι εργάτης και ακόμα τραυματισμένος ψυχολογικά από την απαγωγή του. Οι δυο τους είναι ακόμα γείτονες και πλέον φέρουν συγγένεια από το γάμο του Ντέιβ με την ξαδέρφη της γυναίκας του Τζίμι. Η 19χρονη κόρη του Τζίμι, Κέιτι έχει κρυφά σχέση με τον Μπρένταν Χάρις, ένα αγόρι που ο Τζίμι απεχθάνεται. Η Κέιτι και ο Μπρένταν σχεδιάζουν να το σκάσουν μαζί και να πάνε στο Λας Βέγκας.
Ο Σον και ο συνεργάτης του, Γουάιτι Πάουερς, εντοπίζουν στοιχεία ενώ ο Τζίμι ξεκινά τη δική του έρευνα με τις γνωριμίες που έχει στη γειτονιά. Ο Σον ανακαλύπτει ότι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε για να σκοτώσει την Κέιτι χρησιμοποιήθηκε επίσης σε μια ληστεία μιας κάβας τη δεκαετία του '80 από το "Απλά Ρέι" Χάρις, τον πατέρα του αγοριού της Κέιτι. Ο Χάρις αγνοείται από το 1989, αλλά ο Μπρένταν ισχυρίζεται ότι ακόμα στέλνει στην οικογένεια 500 δολάρια κάθε μήνα. Ο Μπρένταν επίσης δεν έχει ιδέα για το όπλο του πατέρα του αλλά ο Σον πιστεύει ότι είναι ακόμα στο σπίτι. Ο Πάουερς υποπτεύεται τον Ντέιβ, καθώς είναι ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που είδε την Κέιτι ζωντανή. Έχει επίσης τραυματισμένο χέρι και ενώ συνεχίζει να λέει στη σύζυγό του ότι το τραυμάτισε χτυπώντας ένα ληστή στην αστυνομία λέει μια διαφορετική ιστορία και γρήγορα ο Τζίμι αρχίζει να τον υποπτεύεται κι αυτός με τη σειρά του. Ο Ντέιβ συνεχίζει να συμπεριφέρεται παράξενα, κάτι που αναστατώνει τη Σελέστ σε σημείο που φοβάται ότι θα τη χτυπήσει. Ενώ ο Τζίμι και οι συνεργάτες του διεξάγουν την δική τους έρευνα, η Σελέστ λέει στον Τζίμι για τη συμπεριφορά του Ντέιβ, τα ματωμένα ρούχα και τις υποψίες της.
Ο Τζίμι και οι φίλοι του μεθάνε τον Ντέιβ σε ένα τοπικό μπαρ. Ενώ ο Ντέιβ φεύγει από το μπαρ, οι άνδρες αυτοί τον ακολουθούν. Ο Τζίμι λέει στον Ντέιβ ότι πυροβόλησε τον "Απλά Ρέι" Χάρις. Ο Τζίμι πληροφορεί τον Ντέιβ ότι θα τον αφήσει να ζήσει αν ομολογήσει, αν δεν το κάνει θα τον σκοτώσει. Ο Ντέιβ επανειλημμένα λέει στον Τζίμι ότι σκότωσε κάποιον αλλά όχι την Κέιτι. Χτύπησε μέχρι θανάτου έναν παιδεραστή αφού τον βρήκε να κακοποιεί ένα αγόρι σε ένα αμάξι. Ο Τζίμι δεν τον πιστεύει και τον απειλεί με ένα μαχαίρι. Όταν ο Ντέιβ τελικά παραδέχεται ότι σκότωσε την Κέιτι, πιστεύοντας ότι θα μπορέσει να δραπετεύσει, ο Τζίμι τον σκοτώνει και πετάει το πτώμα του σε ένα ποτάμι.
Το επόμενο πρωί, ο Σον λέει στον Τζίμι ότι η αστυνομία έχει τους δολοφόνους της Κέιτι, οι οποίοι ομολόγησαν. Η Κέιτι σκοτώθηκε από το μικρό αδερφό του Μπρένταν και τον κολλητό του Τζον σε μια βίαιη φάρσα που πήγε στραβά. Τα παιδιά πήραν στην κατοχή τους το όπλο του Χάρις και είδαν ένα αμάξι να έρχεται στο οποίο έτυχε μέσα να είναι η Κέιτι. Ο Τζον σημάδεψε με το όπλο απλά για να την τρομάξει αλλά το όπλο εκπυρσοκρότησε κατά λάθος. Το αυτοκίνητο βγήκε από το δρόμο και η Κέιτι άρχισε να τρέχει μέσα στο πάρκο. Ο Ρέι Τζούνιορ και ο Τζον την κυνήγησαν ώστε να μην το πει σε κανέναν. Ο ξυλοδαρμός που δέχθηκε η Κέιτι ήταν από ένα μπαστούνι του χόκεϊ. Μόλις τη δείρανε, ο Τζον την πυροβόλησε. Ο Σον ρωτάει τον Τζίμι αν είδε τον Ντέιβ, επειδή θέλει να τον ανακρίνει για μια άλλη υπόθεση, το φόνο ενός γνωστού παιδεραστή. Ο Τζίμι ευχαριστεί τον Σον που έλυσε την υπόθεση της Κέιτι αλλά του λέει "μόνο αν ήσουν λίγο πιο γρήγορος". Ο Σον ρωτάει τον Τζίμι αν πρόκειται να στέλνει 500 δολάρια κάθε μήνα στη Σελεστ. Ο Τζίμι πηγαίνει στη σύζυγό του, Άναμπεθ και ομολογεί. Η Άναμπεθ τον παρηγορεί και του λέει ότι είναι βασιλιάς και οι βασιλιάδες πάντα παίρνουν τη σωστή απόφαση. Σε μια παρέλαση της πόλης, ο Σον βλέπει τον Τζίμι και παριστάνει ότι τον πυροβολεί υπονοώντας ότι τον παρακολουθεί.
Box οffice
Με προϋπολογισμό 25.000.000 δολάρια, η ταινία Σκοτεινό Ποτάμι άνοιξε στην 5η θέση με 10,4 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 90,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 66,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 156,8 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο 2000 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδοφιλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη διαταραχή μετατραυματικού στρες
Πλάοσνικ
Το Πλάοσνικ ή απλώς Πλάος (Плаошник, Плаош) είναι αρχαιολογικός και ιερός χώρος στην Οχρίδα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, σε υψόμετρο 250 κάτω από το Φρούριο του Σαμουήλ. Στο εγγύς μέλλον, το αρχαιολογικό συγκρότημα θα περιλαμβάνει κονάκια, όπως συνέβαινε και κατά την περίοδο του Κλήμη της Οχρίδας, καθώς και αριθμό εκθεμάτων.
Εκκλησία Αγίου Κλήμη
Η εκκλησία ανεγέρθηκε από τον Άγιο Κλήμη το 893 στα ερείπια Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής, ενώ ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Ήταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία που η Λογοτεχνική Σχολή Οχρίδας ιδρύθηκε, η οποία αποτέλεσε κέντρο σλαβονικής λογοτεχνικής και πολιτισμικής δράσης, από την οποία και πέρασαν περισσότεροι από 3.500 μαθητές. ο Άγιος Κλήμης ετάφη στο συγκεκριμένο μοναστήρι, εντός μνήματος το οποίο είχε ο ίδιος χτίσει.
Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, η εκκλησία του Αγίου Κλήμη μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο ήταν γνωστό ως Ιμαρέτ Τζαμί, από το οποίο μονάχα ένα μικρό τμήμα του περιβόλου απομένει. Το τζαμί ανεγέρθηκε ως δωρεά και μνημείο από τον Σινάν Τσελεμπί, μέλος της διακεκριμένης τουρκικής οικογένειας των Οχριζάντε.
Πέραν των πολυάριθμων ανακατασκευών του μοναστηριού κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προσφάτως έλαβαν χώρα εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και ανασκαφής. Η ανακατασκευή ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2000, ενώ η αρχική εκκλησία ανακατασκευάστηκε πλήρως στις 10 Δεκεμβρίου του 2002. Το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του Αγίου Κλήμη επεστράφησαν στην εκκλησία.
Βαπτιστήριο
Στο Πλάοσνικ ανασκάφηκε το βαπτιστήριο της πεντάκλιτης βασιλικής, με αγκυλωτούς σταυρούς (σβάστικες) στο διακοσμημένο με μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ του 4ου και του 6ου αιώνα. Πιστεύεται πως η συγκεκριμένη παλαιοχριστιανική βασιλική στο Πλάοσνικ, στη θέση της οποίας ανεγέρθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Κλήμη κατά την διάρκεια του 9ου αιώνα, ήταν αφιερωμένη στο Άγιο Απόστολο Παύλο. Στη Λίχνιδα (σημερινή Οχρίδα) ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ.
Στις 10 Οκτωβρίου του 2007 μία συλλογή περίπου 2.383 Ενετικών νομισμάτων ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους, ενώ πραγματοποιούσαν ανασκαφές εντός του μοναστηριού. Ένας σημαντικός αρχαιολόγος προερχόμενος από την ΠΓΔΜ, ο Πάσκο Κούζμαν, υποστήριξε πως τα νομίσματα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς αποδεικνύουν πως η Οχρίδα και η Βενετία διατηρούσαν μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις.
Έκθεση Φωτογραφιών
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Οχρίδα
Σότο Ζεν
μικρογραφία|[[Ντόγκεν, Ιάπωνας βουδιστής ιερέας, συγγραφέας, ποιητής, φιλόσοφος και ιδρυτής της σχολής Sōtō Zen στην Ιαπωνία]] Το Σότο Ζεν ή το Σχολή Σότο (ιαπωνικά: 曹洞宗) είναι η μεγαλύτερη από τις τρείς παραδοσιακές σέκτες Ζεν στον Ιαπωνικό Βουδισμό (τα άλλα είναι Ρινζάι και Ομπάκου). Είναι η ιαπωνική συνέχεια της κινέζικης σχολής Cáodòng, η οποία ιδρύθηκε κατά τη δυναστεία των Τανγκ από τον Dòngshān Liánjiè. Δίνει έμφαση στο Shikantaza, δηλαδή στο διαλογισμό χωρίς αντικείμενα, άγκυρες ή περιεχόμενο. Ο διαλογιστής προσπαθεί να γνωρίζει τη ροή των σκέψεων, επιτρέποντάς τους να αναδυθούν και να πεθάνουν χωρίς παρέμβαση.
Με περίπου 14.000 ναούς, το Σότο είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιαπωνικούς βουδιστικούς οργανισμούς. Το Σότο Ζεν είναι επίσης δημοφιλές στη Δύση και το 1996 οι ιερείς της παράδοσης Sōtō Zen δημιούργησαν τη Βουδιστική Ένωση Soto Zen με έδρα τη Βόρεια Αμερική.
Κινέζικη προέλευση
Η αρχική κινεζική εκδοχή του Σότο-σου, ή αλλιώς Cáodòng-zōng (κινέζικα: 曹洞宗) ιδρύθηκε από τον μοναχό ,της δυναστείας Τανγκ, Dòngshān Liángjiè (κινέζικα: 洞山 良 价) τον 9ο αιώνα.
Μια κυρίαρχη άποψη είναι ότι το όνομα της σέκτας δημιουργήθηκε λαμβάνοντας έναν χαρακτήρα από τα ονόματα του Dòngshān και του μαθητή του Cáoshān Běnjì (κινέζικα: 曹 山 本 寂) και αρχικά ονομάστηκε Dòngcáo-zōng. Ωστόσο, σύμφωνα με το Dòngshān yǔlù (洞山 語録》, "Αρχείο Διαλόγων του Dòngshān"), το όνομα σέκτας σημαίνει «συνάδελφοι (曹) των διδασκαλιών πάνω από τις σπηλιές (洞)« που ακολουθούν μαζί τον «μαύρο άνεμο(宗)» και αποτελεί φόρο τιμής στους δασκάλους διαφόρων σεκτών.
Ίσως το πιο σημαντικό για την ιαπωνική επέκταση αυτής της σέκτας, ήταν το γεγονός ότι ο Ντόγκεν, μεταξύ άλλων, υποστήριξε την επανερμηνεία, ότι το "Κάο" δεν αντιπροσωπεύει τον Καοσάν, αλλά μάλλον τον "ναό Χουενένγκ του Καοξί" (κινέζικα: 曹 渓 慧能.). Το κομμάτι της σέκτας που ιδρύθηκε από τον Caoshan έχασε την ισχύ του, ενώ ο άλλος κλάδος της σέκτας ,στον οποίο ήταν μαθητής ο Ντόγκεν, επέζησε στην Κίνα.
Πρόδρομος της σέκτας θεωρείται ότι είναι ο Shítóu Xīqiān (κινέζικα: 石頭 希遷), αναγνωρισμένος συγγραφέας του ποιήματος Sandokai, το οποίο αποτέλεσε τη βάση του τραγουδιού του πολύτιμου καθρέφτη Samadhi του Dongshan Liangjie ( Jp. Tozan Ryōkai) και της διδασκαλίας των πέντε τάξεων.
Παραπομπές
https://global.sotozen-net.or.jp/eng/index.html
https://szba.org/soto-zen/
https://www.britannica.com/topic/Soto
https://www.britannica.com/topic/Zen
Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ζεν
Σούρτουρ (δορυφόρος)
Ο Σούρτουρ (αγγλικά: Surtur) ή Κρόνος XLVIII (Saturn XLVIII) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 26 Ιουνίου του 2006, ύστερα από παρατηρήσεις στο διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2006 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2006 S 7.
Πήρε το όνομά του, τον Απρίλιο του 2007 από τον Σουρτρ, τον αρχηγό των γιγάντων της φωτιάς, της Σκανδιναβικής μυθολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Όρνιο
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος G. f. fulvus (Hablizl, 1783).
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους, Gyps, είναι εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής λέξης Γυψ, -πός «γύπας». Το θέμα γυ- σημαίνει «οτιδήποτε κυρτωμένο» ή «σπηλιά», με παρέκταση σε -π- και παραπέμπει, πιθανότατα, στο έντονα κυρτωμένο ράμφος ή τους γαμψώνυχες του πτηνού.
Η λατινική λέξη fulvus δεν έχει κάποιαν αντίστοιχη και επακριβή μονολεκτική απόδοση στα ελληνικά και σημαίνει, «καφεκίτρινος, πορτοκαλοκίτρινος, καφέ-πορτοκαλί ή κοκκινοκίτρινος με σκωριόχρωμη απόχρωση». Αντίθετα, στην αγγλική αποδίδεται μονολεκτικά ως tawny. Παραπέμπει στο χρώμα του πτερώματος, αν και αυτό δεν ανταποκρίνεται πάντοτε στην ονομασία, καθότι μπορεί να ποικίλλει αρκετά.
Η αγγλική ονομασία του είδους Griffon vulture, προέρχεται από την ελληνική λέξη γρυψ και έχει την εξής ετυμολογία: griffon < griffoun < grifon < grŷphus < γρύψ «μυθικό ζώο με σώμα λιονταριού και, κεφάλι και φτερά αετού».
Η ελληνική ονομασία όρνιο, έχει τη ρίζα της στην αρχαία λέξη όρνις, -ιθος (ό | ή) < θ. όρν-ι- (µε παρέκταση -θ- για τις ανάγκες τής κλίσεως) < I.E. *or-n- «αετός, µεγάλο πουλί», πβ. χετ.^Γ-aa, γότθ. ara, αρχ. γερµ. aro | aru, αρχ. αγγλ. earn, αρχ. σλαβ. orilu κ.ά. Οµόρρ. αρχ. oρv-εον.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Ρώσο βοτανικό Κ. Χάμπλιτσλ (Carl Ludwig von Hablitzl, 1752–1821) ως Vultur fulvus (Ιράν, 1783). Η μεταφορά του στο γένος Gyps, έγινε το 1809 από τον Γάλλο ζωολόγο Μ. Σαβινί (Marie Jules César Lelorgne de Savigny 1777 – 1851).
Παλαιότερα, οι ερευνητές θεωρούσαν ότι σχημάτιζε «ομάδα» (group) με τα είδη G. himalayensis, G. indicus (μαζί με το G. tenuirostris), G. coprotheres και G. rueppelli. Πρόσφατα γενετικά στοιχεία δείχνουν ότι, αποτελεί έναν (1) κλάδο με το G. rueppelli και ότι, αυτά τα δύο taxa είναι «αδελφικά» με άλλον κλάδο που περιλαμβάνει τα G. indicus, G. tenuirostris και G. coprotheres, θέση που υποστηρίζεται ανεξάρτητα, από μελέτη βασισμένη σε ευρύτερα μοριακά δείγματα από επιπρόσθετες τοποθεσίες.
Γεωγραφική εξάπλωση
(Πηγές: )
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)