cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domesday Book
Το Domesday Book είναι το κατάστιχο καταγραφής των αποτελεσμάτων της μεγάλης απογραφής που έγινε ύστερα από εντολή του Γουλιέλμου του Κατακτητή το 1085 - 1086 (οπότε και ολοκληρώθηκε) και κάλυψε το μεγαλύτερο τμήμα της Αγγλίας και τμήματα της Ουαλίας. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα της μεσαιωνικής Αγγλίας και φυλάσσεται σήμερα στο Κιου (Kew) του Λονδίνου, στα Εθνικά Αρχεία (National State Archives).
Ιστορικό
Το 19ο έτος της βασιλείας του στην Αγγλία και συγκεκριμένα το χειμώνα του 1085, ο Γουλιέλμος συνεκάλεσε την Αυλή του (Curia Regis) στο Γκλόστερ (Gloucester). Σε αυτήν ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να κάνει μια καταγραφή των εδαφών που είχε κατακτήσει το 1066, καταγράφοντας όμως παράλληλα τον πληθυσμό, τις κατοικίες, τα καλλιεργήσιμα εδάφη, τους βοσκοτόπους και γενικά κάθε περιουσιακό στοιχείο που υπήρχε στην επικράτειά του. Η καταγραφή άρχισε το 1085 και ολοκληρώθηκε το 1086. Το υλικό που συγκέντρωσαν οι απεσταλμένοι του συμπιλήθηκε σε δύο χειρόγραφους τόμους, γνωστούς αντίστοιχα ως "Great Domesday", στις 431 σελίδες του οποίου καταγράφονται συνοπτικά όλα τα παραπάνω για τις κομητείες της Αγγλίας και της Ουαλίας που είχε υπό την κατοχή του ο βασιλέας, και το "Little Domesday", το οποίο αποτελείται από 475 σελίδες και καταγράφει πολύ πιο αναλυτικά τα στοιχεία για τις κομητείες του Νόρφολκ, του Σάφολκ και του Έσσεξ της περιφέρειας East Anglia. Πιθανότατα το δεύτερο βιβλίο συντάχθηκε αργότερα, όταν ο Γουλιέλμος είχε ήδη αποβιώσει και οι καταγραφές για τις κομητείες αυτές ολοκληρώθηκαν ύστερα από το θάνατό του. Η σύγκριση των δύο κατάστιχων δείχνει πόσες πληροφορίες είχαν συλλεγεί από τους ανθρώπους του Γουλιέλμου και πόσες περικόπηκαν για την τελική "έκδοση" του καταλόγου.
Προκειμένου να γίνει η καταγραφή, στάλθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα βασιλικοί επίτροποι (royal commissioners) συνοδευόμενοι από υπαλλήλους, προκειμένου να συλλέξουν και να καταγράψουν πληροφορίες για χιλιάδες κοινότητες. Η χώρα διαιρέθηκε σε επτά "περιφέρειες" (circuits) και την κάθε περιφέρεια ανέλαβαν τρεις ή τέσσερις επίτροποι. Καθένας από αυτούς είχε μια ομάδα ερωτήσεων, τις οποίες έθετε σε αντιπροσωπείες της κάθε κοινότητας, στις οποίες συμμετείχαν από κοινού τόσο οι ευγενείς όσο και οι χωρικοί. Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις καταγράφονταν στα λατινικά, τη γλώσσα στην οποία συντάχθηκε και το τελικό αντίτυπο. Η όλη διαδικασία ολοκληρώθηκε σε διάστημα ενός περίπου έτους.
Ο γραφέας του τελικού αντιτύπου παραμένει άγνωστος, αν και η γενική παραδοχή είναι ότι επρόκειτο για άνθρωπο της Εκκλησίας. Κύριος λόγος για την πεποίθηση αυτή είναι η γραφή του στη λατινική γλώσσα και μάλιστα σε συνεπτυγμένη. Ο γραφέας όμως είναι ο ίδιος και φαίνεται πως ένας έγραφε και ένας έλεγχε τα γραφόμενα για τυχόν λάθη. Σε αρκετά σημεία παρεμβάλλονται όροι με τοπική χρήση, που δεν ήταν δυνατό να αποδοθούν στα λατινικά. Η λατινική γλώσσα παρέμεινε ως γλώσσα των επίσημων κρατικών εγγράφων μέχρι τη βικτωριανή εποχή.
Δομή
Το κατάστιχο φέρει υποδιαιρέσεις ανά κομητεία (county). Κάθε κομητεία περιλαμβάνει στην αρχή της ένα κατάλογο γαιοκτημόνων, που υποκαθιστά τον πίνακα περιεχομένων. Αρχή γίνεται συνήθως με τα βασιλικά κτήματα. Ακολουθούν οι βασικοί νομείς, αρχής γενομένης από τους αρχιεπισκόπους και τους υφισταμένους τους στην εκκλησιαστική ιεραρχία. Ακολουθούν οι γαιοκτησίες των υποκομήτων (earls) και άλλων υποτελών, συνήθως κατά σειρά μεγέθους της κτήσης τους. Ακολούθως παρατίθενται οι περιουσίες καθενός αναφερομένου στην αρχή της κομητείας. Οι περιουσίες διαιρούνται σε "hundreds" (υποδιαιρέσεις της κομητείας), με μια υποδιαίρεση να χρησιμοποιείται για οικονομικές εκτιμήσεις που απαρτιζόταν από "hides" - μονάδες μέτρησης έκτασης γης, που ποίκιλλε από τόπο σε τόπο, κυμαινόμενη από 40 έως 120 εκτάρια - δηλαδή εκτάσεις που μπορούσαν να υποστηρίξουν τη διαβίωση μιας οικογένειας. Η βασική μονάδα στο βιβλίο είναι το τιμάριο (manor), δηλαδή η ελάχιστη έκταση γης που κατείχε κάποιος φεουδάρχης. Συνήθως κάλυπτε ένα χωριό, αλλά ήταν δυνατό να περιλαμβάνει περισσότερα καθώς και τις περιβάλλουσες αυτά εκτάσεις. Καθώς η ανεύρεση εγγράμματων ήταν δυσχερής, συχνά για την καταγραφή των πληροφοριών επιστρατεύονταν μοναχοί.
Λόγοι δημιουργίας
Ο Γουλιέλμος στη σύνοδο της Αυλής του δεν ξεκαθάρισε τους λόγους για τους οποίους ήθελε τη δημιουργία μιας παρόμοιας καταγραφής. Σαφέστατα μια παρόμοια ενέργεια καταγραφής "Τι και πόσο κατείχε κάθε άτομο, ποιος ήταν ιδιοκτήτης γης στην Αγγλία ή κατείχε ζώα και πόσο άξιζε κάθε περιουσιακό στοιχείο" ήταν δεδομένα τα οποία εξασφάλιζαν στο Γουλιέλμο και τους Νορμανδούς του αποτελεσματικότερη διοίκηση και δυνατότητες δικαιότερων αλλά και μεγαλύτερων φόρων. Οι φόροι (ονομάστηκαν "geld" κατά περικοπή του "Danegeld", φόρου που είχαν επιβάλει οι Δανοί παλαιότερα) ήταν απαραίτητοι για το βασιλέα, καθώς μέσω αυτών είχε τη δυνατότητα εξασφάλισης στρατιωτικών δυνάμεων για την άμυνα του βασιλείου του, το οποίο δέχτηκε επιθέσεις τόσο από τους Δανούς του βασιλέα Κανούτου 4ου (Canut IV of Denmark) όσο και από τους Νορβηγούς του βασιλέα Όλαφ (Olaf).
Σύμφωνα με άλλες απόψεις, ο Γουλιέλμος ήθελε αυτή την καταγραφή - κυρίως των υποτελών του - ώστε να μπορεί να ασκήσει την εξουσία του ως επικυρίαρχος. Άλλοι ερευνητές εκφράζουν την άποψη ότι ο Γουλιέλμος ήθελε να κατανείμει δικαιότερα τα μισθοφορικά βάρη, ενώ κατ' άλλους ήθελε να γνωρίζει τι μπορεί να επιτύχει κάθε υποτελής του, από την άποψη των οικονομικών δυνατοτήτων που θα του επέτρεπαν να συστήσει στρατιωτικό σώμα, ώστε να μην απειλείται.
Σημασία
Το "Domesday Book" αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών για τη μεσαιωνική Αγγλία, καθώς παρέχει ένα "στιγμιότυπο" της ζωής εκείνη την εποχή. Αποτελεί, επίσης, σημαντική πηγή πληροφοριών για την κατάρτιση οικογενειακής ιστορίας και γενεαλογικών δένδρων.
Στο κατάστιχο συναντώνται λίγες πόλεις. Περιοχές όπως το σημερινό Μπέρμιγχαμ διαπιστώνεται ότι εκείνη την εποχή αποτελούσαν μικρά τιμάρια. Υπήρχαν πολλά λιβάδια, βοσκότοποι αλλά και δάση, ενώ αφθονούσαν ζώα όπως πρόβατα, βοοειδή και χοίροι. Μεγάλες περιοχές γης ήταν δάση, δενδρόφυτες ή χέρσες (waste land).
Στο βιβλίο εμφαίνεται επίσης και η κοινωνική - ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας της εποχής καθώς και ο τρόπος οργάνωσής της. Η πλειοψηφία των Άγγλων ήταν χωρικοί, δουλοπάροικοι ή σκλάβοι και ζούσαν από τις αγροτικές τους δραστηριότητες. Λίγοι ζούσαν σε μικρές πόλεις και εργάζονταν σε τομείς του εμπορίου ή διέθεταν πάγκους σε αγορές.
Παρά ταύτα, το "Domesday book" δεν καταγράφει το γενικό σύνολο του αγγλικού πληθυσμού, καθώς περιλαμβάνει μόνο τους επικεφαλής ενός νοικοκυριού, χωρίς να απαριθμεί τα παιδιά. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, μοναχούς και μοναχές, ούτε το προσωπικό των φρουρίων (κάστρων). Μεγάλες πόλεις, όπως το Γουίντσεστερ και το Λονδίνο δεν περιλαμβάνονται στην καταγραφή. Δεν καταγράφει, βεβαίως, ούτε τις σκέψεις ή τις απόψεις των απλών ανθρώπων, ούτε πώς ήταν τα ενδιαιτήματά τους, ούτε τις μορφές ένδυσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα Κατηγορία:Μεσαιωνική Αγγλία Κατηγορία:Χειρόγραφα
Γεώργιος Πατρίκιος
Ο Γεώργιος ο Πατρίκιος ήταν βυζαντινός στρατηγός του 9ου αιώνα.
Αναφέρεται, εκτός του πατρικίου, με τους τίτλους του στρατηγού Κεφαλληνίας και Λογγοβαρδίας. Στην Ιταλία και το Θέμα Λογγοβαρδίας αντικατέστησε, στάλθηκε με στράτευμα, τον Συμβατίκιο, ο οποίος τον είχε αντικαταστήσει πρότερα, και συνέχισε τον αγώνα του, μαζί με τον Γεώργιο Μανιάκη, στην επέκταση της βυζαντινής κυριαρχίας στην περιοχή απέναντι στους άραβες της Σικελίας. Εκεί αναφέρεται ότι νίκησε σε μάχη τον στρατό του άραβα Απολάφαρ, άρχοντα της Σικελίας, ο οποίος κατέφυγε μετά την ήττα στον Λομβαρδό Λέοντα τον Ωχρό, είχε πολλές ακόμα επιτυχίες στη Σικελία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Σιφάν Χασάν
Η Σιφάν Χασάν (γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1993) είναι Ολλανδή δρομέας μεσαίων-μεγάλων αποστάσεων, γεννηθείσα στην Αιθιοπία. Είναι χρυσή Ολυμπιονίκης στα 5.000 και 10.000 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 και χάλκινη στα 1.500 μέτρα στην ίδια διοργάνωση.
Κατέχει το ρεκόρ Ολλανδίας κλειστού στίβου στα 1.500 και 3.000 μέτρα. Είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2014 στα 1.500 μ, και του 2018 στα 5.000 μ. Έχει επίσης χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, καθώς και δύο χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (το 2015 στα 1.500 μέτρα και το 2017 στα 5.000 μέτρα) και ακόμη δύο χρυσά, στα 10.000 και 1.500 μέτρα το 2019.
Γεννήθηκε στην Αδάμα της Αιθιοπίας. Άφησε τη χώρα της σε ηλικία 15 ετών και κατέφυγε ως πρόσφυγας στην Ολλανδία.
Βολνοβάχα
Η Βολνοβάχα (ουκρανικά: Волноваха) είναι μικρή πόλη με σημασία διαμερίσματος στην Περιφέρεια Ντονέτσκ (όμπλαστ) της Ουκρανίας. Λειτουργεί ως το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας, μιας από τις 18 περιοχές στις οποίες χωρίζεται η Περιφέρεια Ντονέτσκ. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2021 έχει πληθυσμό 21.441 κατοίκους, ενώ το 2001 είχε 24.647. Η πόλη είναι αξιοσημείωτη για τον κυρίαρχο ελληνοουκρανικό πληθυσμό.
Σιφάν Χασάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Βολνοβάχα
Εκτός από την ίδια την πόλη, ο δήμος (συμβούλιο) της πόλης περιλαμβάνει τα χωριά Νοβογρηγόριβκα, Νοβοπαύλιβκα και Τρούντοβε.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ντονμπάς, στις 13 Ιανουαρίου 2015, 12 άμαχοι σκοτώθηκαν και 18 τραυματίστηκαν, μετά από επίθεση σε επιβατικό λεωφορείο σε σημείο ελέγχου στο Μπουχάς, μια πόλη βορειοανατολικά της Βολνοβάχα. Τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου για όσους σκοτώθηκαν στην επίθεση έγιναν στις 13 Ιανουαρίου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Γεβχέν Σάχοφ
Στην αρχή της επόμενης σεζόν τραυματίστηκε και έμεινε έξω από τα γήπεδα έως τις αρχές του Δεκέμβρη. Παρ'όλα αυτά, πρόλαβε να σημειώσει στο ενεργητικό του 16 συμμετοχές, 5 γκολ και 3 ασίστ, ενώ η συνολική του παρουσία στην Ντνίπρο ήταν 127 συμμετοχές, 17 γκολ και 13 ασίστ.
Το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα ανδρών της Ουκρανίας το πραγματοποίησε στο Εuro του 2016 υπό τις οδηγίες του Αντρέι Σεφτσένκο και μάλιστα τότε πέτυχε και το πρώτο του γκολ. Βέβαια, με τα χρώματα της Ουκρανίας είχε αγωνιστεί και με όλες τις μικρές εθνικές.
Ο Ουκρανός έρχεται στην Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στον ΠΑΟΚ την σεζόν 2016-2017, πραγματοποιώντας την πρώτη εμφάνιση με τον Δικέφαλο στον αγώνα με τον Άγιαξ στις 26-07-2016. Έκλεισε την σεζόν με 23 αγώνες και 4 γκολ. Κορυφαία στιγμή με την ομάδα της Θεσσαλονίκης ήταν η κατάκτητση του κυπέλλου Ελλάδος, όπου η ομάδα του ΠΑΟΚ κέρδισε στον τελικό την ΑΕΚ με 2-1. Ο Σάκχοφ έπαιξε και στα 90' του τελικού. Την επόμενη χρονιά, είχε πάλι ενεργό ρόλο στο ρόστερ της ομάδος, ενώ κατάφερε να σκοράρει 8 φορές και να δώσει 3 ασσίστ. Στο φινάλε της χρονιάς στέφθηκε πάλι κυπελλούχος Ελλάδος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Στον τελικό ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε ξανά την ΑΕΚ, στο ΟΑΚΑ αυτή την φορά και κέρισε με σκορ 2-0. Ο ίδιος πέρασε ως αλλαγή στο 75' στη θέση του Ντιέγκο Μπίσεσβαρ. Την τρίτη χρονιά με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, πανηγύρισε το νταμπλ, αφού πέρα από το πρωτάθλημα κατέκτησε και το κύπελλο. Στο τελικό ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε, για τρίτη χρονιά, την ΑΕΚ και την κέρδισε με σκορ 1-0. Ο Σάχοφ αγωνίστηκε για όλο τον αγώνα. Αυτό έμελλε να είναι και το τελευταίο παιχνίδι του Ουκρανού με την φανέλα του ΠΑΟΚ, αφού λίγο καιρό μετά έμεινε ελεύθερος από την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε στην ιταλική Λέτσε. Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή για την ομάδα της ΑΕΚ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άρσεναλ Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λέτσε Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κύλιξ του Αρκεσίλα
Η κύλιξ του Αρκεσίλα είναι αρχαίο ελληνικό αγγείο που εκτίθεται στο Παρίσι. Πρόκειται για έργο του Σπαρτιάτη αγγειογράφου Αρκεσίλα. Βρέθηκε στο Βούλτσι της Ιταλίας.
Περιγραφή
Το εσωτερικό της κύλικος είναι διακοσμημένο με παράσταση κάποιων εργασιών. Παριστάνεται ο βασιλιάς της Κυρήνης Αρκεσίλαος Β' καθισμένος στη σκηνή του. Κρατάει ράβδο στο χέρι, ενώ φοράει αφρικάνικο καπέλο και επιτηρεί τους εργάτες του που ζυγίζουν, πακετάρουν και φορτώνουν εμπορεύματα. Το όνομα του Αρκεσίλαου, καθώς και το είδος της εργασίας που εκτελούν οι επτά εργάτες υποδηλώνονται με επιγραφές. Παρουσιάζονται επίσης διάφορα ζώα που ζουν στην Αφρική.
Ερμηνεία
Δεν υπάρχει αμφιβολία για τα πρόσωπα και το είδος της εργασίας που διενεργούν. Ως προς το εμπόρευμα μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι πρόκειται για βαμβάκι, λόγω του χαρακτηριστικού σχήματος των καλαθιών. Άλλοι πάλι υποθέτουν ότι πρόκειται για το φαρμακευτικό φυτό σίλφιον, το οποίο μονοπωλούσε η Κυρήνη, γι αυτό και ο ίδιος ο Αρκεσίλαος επιτηρεί τις εργασίες. Τα ζώα της Αφρικής υποδηλώνουν τον τόπο στον οποίο υποτίθεται ότι εξελίσσεται η σκηνή.
Ιστορική τοποθέτηση
Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι μοναδική στην αρχαία τέχνη. Ο Αρκεσίλαος δεν συναντάται συχνά στην ζωγραφική. Επίσης, οι σκηνές εργασίας δεν είναι συνηθισμένο θέμα ζωγραφικής. Σημαντικό στοιχείο για την μελέτη της αρχαιότητας είναι η ζυγαριά που παριστάνεται τη στιγμή της χρήσης της. Επίσης τα αιγυπτιακά στοιχεία, το καπέλο και τα ζώα επιβεβαιώνουν τις στενές σχέσεις της Σπάρτης με τη Βόρειο Αφρική. Είναι έργο του 565-560 π.Χ. και αποδίδεται στον Αγγειογράφο του Αρκεσίλα, έναν από τους πέντε αξιολογότερους αγγειογράφους της Σπάρτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία Κατηγορία:Κύλιξ
Ταλλέλαιο
Το ταλλέλαιο (tall oil), που ονομάζεται επίσης υγρό κολοφώνιο ή ταλλόλη, είναι παχύρρευστο, έντονης οσμής, κιτρινόμαυρο υγρό που λαμβάνεται ως υποπροϊόν της μεθόδου kraft κατά την παραγωγή χαρτοπολτού από κωνοφόρα είδη, ιδίως από πεύκο, έλατο και ερυθρελάτη.
Η ονομασία αυτή προήλθε ως αγγλική παράφραση της σουηδικής λέξης, tallolja (που σημαίνει «έλαιο πεύκου»). Το ταλλέλαιο αποτελεί σήμερα το τρίτο κυριότερο υπόλειμμα της βιομηχανίας χαρτοπολτού, μετά τη λιγνίνη και τις ημικυτταρίνες. Η απόδοση ακατέργαστου ταλλέλαιου κατά τη χημική πολτοποίηση κυμαίνεται γύρω στα 30–50 kg/τόνο παραγόμενου χαρτοπολτού.
Παραγωγή
μικρογραφία| Μονάδα εξευγενισμού ακατέργαστου ταλλέλαιου στη Φινλανδία Στη θειική μέθοδο πολτοποίησης, η υψηλή αλκαλικότητα και η θερμοκρασία μετατρέπουν τους εστέρες και τα καρβοξυλικά οξέα σε διαλυτά σαπούνια νατρίου λιγνίνης, κολοφωνίου και λιπαρών οξέων.
Το χρησιμοποιούμενο διάλυμα για τη χημική κατεργασία - χώνευση των ξυλοτεμαχιδίων ονομάζεται μαύρο υγρό και είναι περίπου 15% περιεκτικότητας σε στερεά. Το μαύρο υγρό συμπυκνώνεται σε έναν αποστακτήρα και μετά το πρώτο στάδιο το μαύρο υγρό έχει φτάσει σε επίπεδο στερεών 20-30%.
Κανονικά τα σαπούνια αρχίζουν να επιπλέουν στη δεξαμενή αποθήκευσης για τα αδύναμα ή ενδιάμεσα υγρά και αφαιρούνται έτσι και συλλέγονται. Αποτελεσματική διεργασία αφαίρεσης του σαπουνιού μειώνει την περιεκτικότητα σε σαπούνι σε ποσοστό 0,2–0,4% (κ.β.) του ξηρού υπολείμματος. Το σαπούνι που συλλέγεται ονομάζεται ακατέργαστο σαπούνι κολοφωνίου. Το ακατέργαστο σαπούνι κολοφωνίου στη συνέχεια αφήνεται να κατακαθίσει ή υφίσταται φυγοκέντρηση. Το σαπούνι στη συνέχεια αναμιγνύεται με οξινιστή όπου και θερμαίνεται και οξινίζεται με θειικό οξύ για να παραχθεί ακατέργαστο ταλλέλαιο.
Η διαδικασία της οξίνισης σαπουνιού μπορεί να βελτιωθεί με την προσθήκη κροκιδωτικών. Ένα κροκιδωτικό θα μειώσειτο χρόνο διαχωρισμού και θα αποδώσει ένα καθαρότερο σαπούνι με χαμηλότερο ιξώδες
Τα περισσότερα είδη πεύκης έχουν απόδοση σαπουνιού περίπου 5–25 kg/τόνο πολτού, ενώ η δασική πεύκη δίνει περίπου 20–50 kg/τόνο πολτού. Η πεύκη αυτή που υπάρχει άφθονη σε δασικές φυτείες και δάση στη βόρεια Σκανδιναβία δίνει απόδοση ακόμη και μεγαλύτερη από 50 kg/τόνο παραγόμενου πολτού. Σε παγκόσμια κλίμακα κάθε έτος περίπου 2 εκατομμύρια τόνοι ακατέργαστου ταλέλλαιου εξευγενίζονται.
Χημική σύσταση
Η χημική σύνθεση του ακατέργαστου ταλλέλαιου ποικίλλει αρκετά ανάλογα με το είδος του ξύλου που χρησιμοποιείται. Σημείο αναφορά - ποιότητας για το ταλλέλαιο είναι ο αριθμός οξύτητας. Με πεύκα ως ύλη στην πολτοποίηση, είναι δυνατό να εμφανιστούν αριθμοί οξύτητας στην περιοχή περίπου 160-165, ενώ όταν χρησιμοποιείται μείγμα κωνοφόρων ειδών ξύλου με πλατύφυλλα είδη (λ.χ. οξιά, σημύδα, λεύκη) να υπάρχουν αριθμοί οξύτητας σαφώς χαμηλότεροι, π.χ. 125-135.
Με κλασματική απόσταξη λαμβάνεται κολοφώνιο ταλλέλαιου, με περιεκτικότητα σε κολοφώνιο μειωμένη σε ποσοστό 10-35%. Με περαιτέρω μείωση της περιεκτικότητας σε κολοφώνιο -σε 1-10%- μπορεί να ληφθεί το λιπαρό οξύ ταλλέλαιου (TOFA), το οποίο είναι φθηνό, αποτελείται κυρίως από ελαϊκό οξύ και είναι πρώτη ύλη πτητικών λιπαρών οξέων.
Χρήσεις
Το κολοφώνιο του ταλλέλαιου βρίσκει εφαρμογές ως συστατικό ρητινών, καουτσούκ και μελανιών και ως γαλακτωματοποιητής. Η πίσσα χρησιμοποιείται ως συνεκτική ουσία στο τσιμέντο, ως κόλλα και ως γαλακτωματοποιητής για την άσφαλτο.
Ένα παραγόμενο προϊόν, το TOFA, είναι μια χαμηλού κόστους και περιβαλλοντικά φιλική εναλλακτική λύση έναντι των λιπαρών οξέων του στέατος για την παραγωγή σαπουνιών και λιπαντικών. Όταν εστεροποιείται με την πενταερυθριτόλη, μπορεί να αξιοποιηθεί ως συστατικό ρητινών και βερνικιών με βάση το έλαιο. Όταν αντιδρούν με αμίνες, παράγονται πολυαμιδοαμίνες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σκληρυντικά (hardeners) για εποξειδικές ρητίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Έλληνες της Νέας Ζηλανδίας
Οι Έλληνες της Νέας Ζηλανδίας ή Ελληνοζηλανδοί, ονομάζονται οι ελληνικής καταγωγής πολίτες της Νέας Ζηλανδίας. Ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τον Μάρτιο του 2013 ήταν 2.478, ενώ υπολογίζεται ότι 10.000 με 50.000 Νεοζηλανδοί έχουν ελληνική καταγωγή. Στη Νέα Ζηλανδία, οι ελληνικές κοινότητες απαντώνται στην Ουέλλινγκτον, το Κράιστσερτς και το Ώκλαντ, ωστόσο πολλοί από αυτούς κατοικούν στο Πάλμερστον Νόρθ, το Γουανγκανούι, το Ντούνεντιν, το Χάμιλτον, το Νέλσον και το Νάπιερ. Σήμερα, οι Ελληνοζηλανδοί διατηρούν την ελληνική τους εθνική συνείδηση, μέσω των παραδοσιακών ενδυμασιών, των παραδόσεων και διατηρώντας ως θρησκεία τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, ή το Ισλάμ.
Οι Πρώτες Αφίξεις
Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες έφτασαν τη δεκαετία του 1860 και άρχισαν να εργάζονται, κυρίως, για τα χρυσορυχεία των νησιών. Πολλοί από αυτούς επέστρεψαν στην Ελλάδα μετά από χρόνια. Ωστόσο, ένας σημαντικός πληθυσμός τους παρέμεινε εκεί μόνιμα.
Μεταξύ του 1890 και του 1914, οι περισσότεροι ασχολούνταν με την αλιεία, το εμπόριο, τη ζαχαροπλαστική, ενώ κάποιοι μάλιστα εργάστηκαν ως εστιάτορες στο Ώκλαντ, την Ουέλλινγκτον και το Ντούνεντιν. Συνήθως, οι πιο πετυχημένοι πρότειναν στους συγγενείς τους να μεταναστεύσουν στις προαναφερθέντες πόλεις και με τον καιρό δημιουργήθηκε μια αλυσίδα μετανάστευσης από την Ιθάκη, την Κεφαλονιά, την Αιτωλοακαρνανία και τη Λέσβο, στην Ουέλλινγκτον. Το 1936, η Ουέλλινγκτον είχε 82 κατοίκους ελληνικής καταγωγής, που γεννήθηκαν εκεί. Με τα χρόνια, ο ελληνικός πληθυσμός της Νέας Ζηλανδίας άρχισε να αναπτύσσεται στις πόλεις του Νιού Πλίμαουθ, Φέιλντινγκ, Πάλμερστον Νόρθ, Ντείνβιρκ, Νάπιερ και Χάστινγκς, στο Βόρειο Νησί και στις πόλεις Άσμπαρτον, Τεμούκα, Τιμάρου, Βαϊμάτε και Οαμάρου στο Νότιο Νησί.
Μεταπολεμική Εποχή
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δύσκολες οικονομικές και πολιτικές συνθήκες διαβίωσης στην Ελλάδα προκάλεσαν αύξηση της μετανάστευσης στη Νέα Ζηλανδία. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν σε μεγάλες πόλεις, ιδίως στο Ουέλλινγκτον. Κάποιες Ελληνίδες μάλιστα, έφτασαν ως νύφες των επαναπατρισμένων στρατιωτών της Νέας Ζηλανδίας. Ενώ, μετά τη Μάχη της Κρήτης, μερικοί Έλληνες χρηματοδοτήθηκαν από Νεοζηλανδούς Βετεράνους, για να μεταναστεύσουν στη χώρα.
Η Χρυσή Εποχή
Μεγάλη εισροή ελληνικής μετανάστευσης πραγματοποιήθηκε στις δεκαετίες 1950 και 1960 λόγω οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων στην Ελλάδα, με προορισμούς, κυρίως, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, την Ελβετία και τη Νέα Ζηλανδία. Μεταξύ εκείνων που μετανάστευσαν στη Νέα Ζηλανδία, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν 267 γυναίκες, που έφτασαν μεταξύ του 1962 και του 1964, μέσω ενός Κυβερνητικού Προγράμματος, για την Παροχή Οικιακού Προσωπικού για νοσοκομεία, σχολεία και ξενοδοχεία. Ο πληθυσμός της Ελληνικής Κοινότητας της χώρας ήταν στην ακμή του, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, με περίπου 6000 Ελληνοζηλανδούς, συμπεριλαμβανομένων των απογόνων των γεννηθέντων εκεί.
Ελληνοκύπριοι
Πολλοί Ελληνοκύπριοι εγκαταστάθηκαν στη χώρα, στα μέσα της Δεκαετίας του 1930 και το διάστημα 1948 με 1960, ενώ, μετά την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, το 1974, κάποιοι διέφυγαν στη εκεί.
Σημερινές Αφίξεις
Κάτω από 100 Έλληνες έχουν μεταναστεύσει μόνιμα στη χώρα, τα τελευταία 17 χρόνια. Μετά το 2010 εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα παρατηρείται ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα Ελλήνων, προς τη Νέα Ζηλανδία. μικρογραφία|Το Mount Victoria.
Ελληνικές Κοινότητες
Το μεγαλύτερο ποσοστό, που εκτιμάται ότι είναι το 65% των Ελληνοζηλανδών, κατοικεί στην πρωτεύουσα του κράτους, την Ουέλλινγκτον. Το προάστιο Mount Victoria, έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο, καθώς οι Έλληνες συγκεντρώθηκαν στην περιοχή, με σκοπό την υποστήριξη της κοινότητας. Στις μέρες μας, το ανατολικό προάστιο του Miramar είναι το κύριο κέντρο του Ελληνισμού, με σημαντικό αριθμό να κατοικεί επίσης στο Hataitai και Seatoun. Η Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας και το Προξενείο της Ελλάδας βρίσκονται στην Ουέλλινγκτον.
Μικρότερες κοινότητες υπάρχουν στο Κράιστσερτς, το Ώκλαντ και το Νάπιερ, όπου υπάρχουν Ελληνικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Έχει εκτιμηθεί, ότι περίπου το 50% των γάμων με Έλληνες είναι ανάμεικτοι, ενώ είναι συνηθισμένο το γεγονός, να γίνεται ο γάμος σε Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και να λαμβάνει χώρα η βάπτιση του μη Ορθόδοξου πριν το μυστήριο.
Παραπομπές
Ε Κατηγορία:Έλληνες της Ωκεανίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Νέα Ζηλανδία
Πόρος Γρεβενών
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πόρος (αποσαφήνιση)
Ο Πόρος, είναι ορεινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 620 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Πόρος βρίσκεται δίπλα και ανατολικά του ποταμού Αλιάκμονα, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Λυκοπήγαδο (υψομ. 843) σε απόσταση 11 χλμ. Α.-ΒΑ. τα Γρεβενά. Το χωριό αποτελεί την είσοδο των Γρεβενών προς την περιοχής των Βεντζίων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και στα χωράφια τους δίπλα στον Αλιάκμονα καλλιεργούν κυρίως καλαμπόκι, τριφύλλι, καπνά. Παλιότερα παρήγαγαν μεγάλες ποσότητες ξυλοκάρβουνου από τα γειτονικά δάση βελανιδιάς του Λυκοπήγαδου και Μότσιαλη. Αξιοθέατα θεωρούνται η τοποθεσία "Αμπδίστρα" με τις ηφαιστειογενείς, βραχώδεις όχθες στον Αλιάκμονα και οι εκκλησίες του των Αγίων Ταξιαρχών (στο δρόμο προς τη Μικροκλεισούρα), της Αγίας Τριάδας (κοιμητηριακός ναός) και του Αγίου Αθανασίου (του 1794).
Ονομασία - Διοικητικά
Το παλιό όνομα από την εποχή της τουρκοκρατίας είναι Γκουστάμ και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοπρίβης (Κνίδης). Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάστηκε σε Πόρος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κνίδη, τη Μικροκλεισούρα, την Ιτέα και το Πιστικό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κνίδης που ανήκει στην δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 100 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Πόρος
Λειβαδίτης
Το ελληνικό επώνυμο Λειβαδίτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ράγκνχιλντ η Ισχυρή
Η Ράγκνχιλντ η Ισχυρή, παλαιά Σκανδιναβικά: Ragnhildr inn Rika Eiríksdóttir, Νορβηγικά: Ragnhild Eiriksdatter, ήταν σύζυγος του Χάραλντ του Καλλίκομου (Hårfagre), σύμφωνα με τον Ισλανδό ιστορικό Σνόρι Στούρλουσον.
Βιογραφία
Σύμφωνα με το έπος (saga) Heimskringla του Στούρλουσον, η Ράγκνχιλντ ήταν η κόρη του βασιλιά, Έιρικ των Γιούτων. Είχε έναν γιο, τον Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ από τον Χάραλντ, ο οποίος άφησε όλες τις προηγούμενες συζύγους και παλλακίδες του για εκείνη. Ο Σνόρι αναφέρει μία στροφή από το Hrafnsmál για να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά είπε ότι η στροφή αναφέρει μόνο ότι ο Χάραλντ απέρριψε πολλές γυναίκες για "μία Δανή". Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μόνο για τρία χρόνια, πριν η Ράγκνιχλντ αρρωστήσει και αποβιώσει. Γεννήθηκε το 870 και απεβίωσε το 897 σε ηλικία 27 ετών.
Ιστορικότητα
Ο ιστορικός Κλάους Κραγκ, υποστηρικτής μίας ρεβιζιονιστικής άποψης ότι ο Χάραλντ ο Καλλίκομος ήταν ισχυρός ηγεμόνας του Βέστερλαντ και όχι ο βασιλιάς όλης της Νορβηγίας, έχει αμφισβητήσει την ιστορία της Ράγκνχιλντ της Ισχυρής. Σημειώνει ότι καμία άλλη πηγή δεν αναφέρει τον υποτιθέμενο πατέρα της, τον βασιλιά Έιρικ της Γιουτλάνδης, και προτείνει ότι τουλάχιστον αυτό το μέρος της αφήγησης είναι εφεύρεση από τον Στούρλουσον (ή της πηγής του), για να νομιμοποιήσει το όνομα και τη βασιλική αξίωση του Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ. Ακόμη και στο έπος Heimskringla, ο Στούρλουσον αντιφάσκει με τον εαυτό του, λέγοντας ότι κατά τη διάρκεια του χρόνου που ο Χάραλντ κυβέρνησε τη Νορβηγία, ο Γκορμ ο Παλαιός κυβέρνησε όλη τη Δανία, κάτι που θα άφηνε ελάχιστο χώρο για έναν βασιλιά Έιρικ. Από την άλλη πλευρά, ο Γκορμ θεωρείται ότι κυβέρνησε μόνο μέρη της Δανίας και ο γιος του Χάραλντ Α΄ ο Κυανόδους λέγεται ότι τελικά ένωσε τη Δανία υπό την κυριαρχία του.
Αν και το έπος Hrafnsmál, που γενικά θεωρείται σύγχρονο έργο, αναφέρει τη Ράγκνιλντ, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αναφέρεται στην -πιο ευρέως πιστοποιημένη- μητέρα τού Χάραλντ του Καλλίκομου, που ονομάζεται επίσης Ράγκνχιλντ. Ο Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ μαρτυρείται ευρέως ότι είχε μία κόρη, που ονομάζεται Ράγκνχιλντ. Αν και ήταν μεσαιωνικό έθιμο να ονομάζει κανείς ένα παιδί με το όνομα του γονιού του, αυτό το έθιμο επεκτάθηκε και στους παππούδες και τη γιαγιά, οπότε η συνονόματή της μπορεί να ήταν και η γιαγιά του Έιρικ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Σιόν
Το Σιόν (γαλλικά Sion, γερμανικά Sitten, λατινικά Sedunum) είναι πόλη στην δυτική Ελβετία, πρωτεύουσα του καντονιού Βαλαί. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ροδανού. Στα βορειοανατολικά από την πόλη βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο Κραν-Μοντάνα. thumb|left|250px|Η φωτογραφία του Σιόν περίπου 1900
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Ξέναρχος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ξέναρχος ο Λακεδαιμόνιος (γιος του Φιλανδρίδα, 4ος αιώνας π.Χ.) ή Ξενάρκης, ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 98ους (388 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης περιοδιονίκης καθώς κατά το ίδιος έτος νίκησε στο ίδιο αγώνισμα και στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια.
Γιαν φαν Άμστελ
Ο Γιαν φαν Άμστελ (ολλανδικά: Jan van Amstel, αναφερόμενος επίσης και ως Jan de Hollander ή Jan Aertszone van Amstel, μεταξύ 1490 και 1510 - μεταξύ 1537 και 1544 ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Αναγέννησης.
Ο Γιαν φαν Άμστελ γεννήθηκε στο Άμστερνταμ. Λίγο πριν ή κατά το 1528 μετοίκησε στην Αμβέρσα και το ίδιο έτος έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Νυμφεύτηκε την Αντριάνα φαν Ντόρνικε, θυγατέρα του Γιαν φαν Ντόρνικε, η οποία, μετά τον θάνατο του ζωγράφου παντρεύτηκε εκ νέου και γέννησε τον ζωγράφο Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Πιθανολογείται ότι ήταν, επίσης, ο μεγαλύτερος αδελφός του Πίτερ Άρτσεν και γαμπρός του Πίτερ Κούκε φαν Ελστ. Δεν είναι περισσότερα στοιχεία γνωστά για τη ζωή του, εκτός του ότι απεβίωσε στην Αμβέρσα.
Είναι πιθανόν να ταυτίζεται με τον ζωγράφο που είναι γνωστός με το συμβατικό όνομα "μονογραμμιστής του Μπράουνσβαϊγκ". Στο μουσείο της πόλης "Herzog Anton Ulrich" υπάρχει ένας πίνακας, το γεύμα των μοναχών, χάρη στον οποίο μερικοί άλλοι πίνακες θρησκευτικού περιεχομένου, προερχόμενοι από την Αμβέρσα, αποδόθηκαν στον ανώνυμο ζωγράφο. Από το 1884 και εντεύθεν, η έρευνα έχει επικεντρωθεί ανάμεσα σε δύο ζωγράφους: Τον Γιαν φαν Άμστελ και τον Γιαν Σάντερς φαν Χέμεσσεν. Τα έργα του φαν Χέμεσσεν χρονολογούνται μεταξύ 1531 και 1560 και δείχνουν έναν καλλιτέχνη, ο οποίος αρεσκόταν σε ισχυρές αντιθέσεις και στις υπερβολές (όπως οι πίνακές του Τωβίας (Μουσείο του Λούβρου) και Ο άσωτος Υιός (Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου). Από την άλλη, ο Γιαν φαν Άμστελ θεωρείται εξαιρετικός τοπιογράφος, αν και σήμερα διασώζονται λίγα έργα του, όπως Η άνοδος στον Γολγοθά (Μουσείο του Λούβρου) και Ο κατακλυσμός (ιδιωτική συλλογή, Βρυξέλλες).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Περιοχή Κυέλα
Η Περιοχή Κυέλα (αγγλικά: Kyela District, σουαχίλι: Wilaya ya Kyela) είναι μια από τις έξη Περιοχές στην Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) της Τανζανίας.
Η Επαρχία Κυέλα (Kyela District) συνορεύει στα βόρεια με την Περιοχή Ρούνγκουε (Rungwe District), στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region), στα νοτιοανατολικά με τη Λίμνη Νυάσα (Lake Nyasa), στα νότια με το Μαλάουι (Malawi) και στα δυτικά με την Περιοχή Ιλέτζε (Ileje District).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, το 2002 ο πληθυσμός στην Επαρχία Κυέλα (Kyela District) ήταν 174.470 κάτοικοι, ενω, το 2012 ο πληθυσμός του αυξήθηκε σε 221.490 κατοίκους.
Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Κυέλα (Kyela District) είναι ο E. Mashimba.
Τμήματα
Το 2012, η Περιοχή Κυέλα (Kyela District) χωρίζεται διοικητικά σε είκοσι τμήματα (σε παρένθεση αναγράφονται οι κάτοικοι κατά το 2012):
Αστικά Τμήματα
• 3
Μεικτά Τμήματα
• 3
Αγροτικά Τμήματα
• 3
Γεωργία
Στην Κυέλα (Kyela), η παραγωγή του ρυζιού ευνοείται κυρίως από τη γεωγραφική της θέση και τις καιρικές συνθήκες. Ποτάμια όπως ο Μπάκα (Mbaka), Κιουίρα (Kiwira), Λουφιλύο (Lufilyo) και Σόνγκουε (Songwe) τα οποία ρέουν εντός της Λίμνης Μαλάουι (Lake Malawi) όλα τους διασχίζουν την Περιοχή Κυέλα (Kyela District). Αυτό κάνει την περιοχή να έχει συνεχώς υγρά εδάφη τα οποία είναι κατάλληλα για την παραγωγή του ρυζιού. Εκτός από ρύζι, η Κυέλα (Kyela) παράγει επίσης και άλλες καλλιέργειες όπως μπανάνες, κάσιους, φασόλια, κακάο και καρπούζια.
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μπέυα Κατηγορία:Επαρχία Κυέλα
Πρωθυπουργός της Αμπχαζίας
Κυβέρνηση του Προέδρου Βλαντισλάβ Αρτζίνμπα
Ενώ την προεδρία κατείχε ένας άνδρας – ο Βλαντισλάβ Αρτζίνμπα – από το 1994 έως το 2005, η θέση του πρωθυπουργού άλλαξε χέρια αρκετές φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Δημιουργήθηκε με την έγκριση του Συντάγματος της Αμπχαζίας τον Νοέμβριο του 1994 και ο Γκενάντι Γκαγκούλια διορίστηκε στη θέση τον Ιανουάριο του 1995.
Κυβέρνηση του Προέδρου Σεργκέι Μπαγκάπς
Αφότου ο Σεργκέι Μπαγκάπς διαδέχθηκε τον Αρτζίνμπα στην προεδρία τον Φεβρουάριο του 2005, διόρισε τον Αλεξάντερ Ανκβάμπ ως πρωθυπουργό. Ο Ανκβάμπ ήταν ο υποψήφιος αντιπρόεδρος του Μπαγκάπς στις προεδρικές εκλογές του 2009 και όπως απαιτείται από το νόμο, τέθηκε σε αναστολή από τη θέση του επίσημα στις 11 Νοεμβρίου και τα καθήκοντά του τα ασκούσε ο Πρώος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Λεονίντ Λακερμπάια. Οι Μπάγκαπς και Ανκβάμπ κέρδισαν τις εκλογές και στις 13 Φεβρουαρίου 2010, τον Ανκβάμπ διαδέχθηκε ο επί μακρόν υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Σάμπα.
Κυβέρνηση του Προέδρου Αλεξάντερ Ανκβάμπ
Έπειτα από την ήττα του Σεργκέι Σάμπα στις προεδρικές εκλογές του 2011 από τον Αλεξάντερ Ανκβάμπ, ο Λεονίντ Λακερμπάια έγινε πρωθυπουργός.
Στις 2 Ιουνίου 2014 ο Λακερμπάια παραιτήθηκε ως αποτέλεσμα της Αμπχαζιανής Επανάστασης και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βλαντιμίρ Ντέλμπα διορίστηκε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός.
Αλζέτ
Ο Αλζέτ ή Ούελτσεστ (γαλ. Alzette, λουξ. Uelzecht, γερμ. Alzig) είναι ποταμός του Λουξεμβούργου με ένα μικρό τμήμα στη Γαλλία και συνολικό μήκος 73 χιλιόμετρα. Είναι δεξιός παραπόταμος του Συρ, που με τη σειρά του είναι παραπόταμος του Μοζέλλα.
Αλευρόνη
thumb|Στο «πολύχρωμο καλαμπόκι» κάποιες από τις χρωστικές βρίσκονται μέσα στο στρώμα της αλευρόνης. Η αλευρόνη (από την αρχαία ελληνική λέξη άλευρον = αλεύρι) είναι πρωτεΐνη που βρίσκεται σε κόκκους μέσα στους σπόρους (σπέρματα) πολλών φανερόγαμων φυτών. Ο όρος ωστόσο εννοεί και τον έναν από τους δύο κυριότερους τύπους κυττάρων του ενδοσπερμίου, στο λεγόμενο στρώμα της αλευρόνης. Το στρώμα της αλευρόνης είναι το εξωτερικό στρώμα του ενδοσπερμίου, που περιβάλλει το εσωτερικό, αμυλώδες ενδοσπέρμιο. Αυτό το κυτταρικό στρώμα βρίσκεται ανάμεσα στο περικάρπιο και το στρώμα υαλίνης του ενδοσπερμίου. Αντίθετα με τα κύτταρα του αμυλώδους ενδοσπερμίου, τα κύτταρα της αλευρόνης παραμένουν ζωντανά στον ώριμο σπόρο. Το γενετικό υλικό τους είναι τριπλοειδές, δηλαδή έχουν τρία αντίτυπα από κάθε χρωμόσωμα, εξαιτίας της διπλής γονιμοποιήσεως.
Αλζέτ
Ο Αλζέτ πηγάζει σε υψόμετρο 305 μέτρα δίπλα στο χωριό Τιλ (Thil) της Γαλλίας, στον Νομό Μερτ-ε-Μοζέλ. Μετά από μόλις 2,7 χιλιόμετρα ρου εισέρχεται στο Λουξεμβούργο. Στη θέση Λαμεσμιλέν, κοντά στο χωριό Μπεργκέμ, ενώνεται με το μικρό ποτάμι Μες. Στη συνέχεια περνά από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, την Ες-συρ-Αλζέτ (η ονομασία σημαίνει «Ες επί του Αλζέτ») και την πρωτεύουσα της χώρας Πόλη του Λουξεμβούργου, καθώς και από τη μικρή πόλη Μερς, και χύνεται στον Συρ κοντά στο Ετελμπρύκ, σε θέση με γεωγραφικές συντεταγμένες 49°50΄54΄΄ Βόρειο πλάτος και 6°06΄43΄΄ Ανατολικό μήκος, σε υψόμετρο 192 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Αλευρόνη
Η πρωτεΐνη
Η πρωτεΐνη αλευρόνη έχει υψηλή περιεκτικότητα σε άζωτο και μορφολογικώς διακρίνεται σε ομογενή και ετερογενή. Η ομογενής αλευρόνη αποτελείται από πανομοιότυπα συσσωματώματα ή αλευρόκοκκους (όπως στο φασόλι, όπου όλοι οι κόκκοι είναι σφαιρικοί), ενώ η ετερογενής αλευρόνη αποτελείται από αλευρόκοκκους διαφορετικών σχημάτων και τύπων της πρωτεΐνης, και επιπλέον ο κάθε κόκκος καλύπτεται από μια μεμβράνη (όπως στους σπόρους του είδους ρίκινος ο κοινός).
Οι κόκκοι και η πρωτεΐνη προέρχονται από τη συμπύκνωση των πρωτεϊνικών ουσιών που βρίσκονται στα χυμοτόπια, μετά την εξάτμιση του νερού του κυτταρικού χυμού. Κάποιοι αλευρόκοκκοι συναντώνται έτσι και στα άλλα φτωχά σε νερό μέρη του φυτού: στον φλοιό, στο ξύλο του κορμού και στις ξυλώδεις ρίζες. Ιδίως όμως βρίσκονται στους ώριμους σπόρους και η αλευρόνη υπάρχει στο αλεύρι που παράγεται από αυτούς.
Αλζέτ
Η λεκάνη απορροής του Αλζέτ έχει έκταση 1.172 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η μέση παροχή του είναι 11 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Αλευρόνη
Σημασία
Το στρώμα της αλευρόνης είναι σημαντικό τόσο για τον αναπτυσσόμενο σπόρο, όσο και για το ώριμο φυτό. Ο ιστός της αλευρόνης συσσωρεύει μεγάλες ποσότητες ελαίων και λιπιδίων, που χρησιμεύουν κατά την ανάπτυξη του σπόρου. Αποτελεί επίσης τόπο αποθηκεύσεως ανόργανων ουσιών και σε μερικά είδη λειτουργεί κατά τo ληθαργικό στάδιο του σπόρου. Η αλευρόνη εκφράζει πιθανώς αρκετές πρωτεΐνες που προστατεύουν από παθογόνους παράγοντες, όπως η πρωτεΐνη PR-4. Η αλευρόνη διατηρεί χαμηλό pH στον αποπλάστη. Ιδίως στα δημητριακά, τα κύτταρα αλευρόνης απελευθερώνουν οργανικά και φωσφορικά οξέα, προκειμένου να διατηρούν το pH του ενδοσπερμίου μεταξύ του 3,5 και του 4. Ειδικότερα στο κριθάρι, το στρώμα της αλευρόνης απελευθερώνει υπό αναερόβιες συνθήκες ιόντα στο αμυλώδες ενδοσπέρμιο και στον αποπλάστη.
Αλζέτ
Οι βραχώδεις, απότομες και υψηλές όχθες του ποταμού στην Πόλη του Λουξεμβούργου ονομάζονται «Μποκ» και προστάτευσαν την πόλη ως φυσική οχύρωση επί αιώνες, καθώς περιβάλλουν το κέντρο της από τις τρεις πλευρές. Η ονομασία αντανακλάται στο Casemates du Bock, ένα δίκτυο από υπόγεια περάσματα που οι κάτοικοι αποκαλούν κοινώς «Paula» και εκτείνεται κάτω από τα ερείπια του Φρουρίου του Λουξεμβούργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Αλευρόνη
Σημασία
Η αλευρόνη είναι επίσης για τον άνθρωπο το πλέον ευεργετικό διαιτητικώς συστατικό σε πολλά δημητριακά. Επιπροσθέτως, ο ιστός της αλευρόνης εμπεριέχει πολλά κενοτόπια αποθηκεύσεως πρωτεϊνών, γνωστά ως πρωτεϊνικά σώματα. Στα δημητριακά που διαθέτουν αμυλώδες ενδοσπέρμιο, η αλευρόνη περιέχει αντιπροσωπεύει περί το 30% των πρωτεϊνών του πυρήνα. Στο «πολύχρωμο καλαμπόκι» χρωστικές ανθοκυανίνης μέσα στο στρώμα της αλευρόνης δίνουν σε μερικούς σπόρους ένα κυανόμαυρο χρώμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλευρονη
Παύλα (ποταμός)
Ο Ξάνθος ή Παύλα είναι ποταμός στη βορειοδυτική Ελλάδα και τη νότια Αλβανία. Η πηγή του βρίσκεται στα όρη Τσαμαντά στην Ελλάδα, κοντά στο χωριό Αμπελώνας της Θεσπρωτίας. Ρέει δυτικά στην Αλβανία, στα χωριά Βαγγαλάτι και Σκάλα και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος λίγα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του αρχαιολογικού χώρου Βουθρωτού. Υπάρχει μια γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό κοντά στο χωριό Αμπελώνας, χτισμένη το 1798.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας Κατηγορία:Ποταμοί της Ηπείρου
Παραλία Αγίου Ανδρέα Αρκαδίας
Η Παραλία Αγίου Ανδρέα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός και λιμανάκι στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας με υψόμετρο 4 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παραλία Αγίου Ανδρέα βρίσκεται στα παράλια του Αργολικού κόλπου, δίπλα στις εκβολές του χείμαρρου Βρασιάτης. Είναι συνοικισμός του Αγίου Ανδρέα σε απόσταση περίπου 3,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από αυτόν, 8 χλμ. ΝΑ. από το Άστρος και 52 χλμ. ΝΑ. από την Τρίπολη. Ο λόφος στη νότια άκρη του λέγεται Χερονήσι λόγω του ότι παλιά ήταν νησί κι έτσι ονομάζεται η παραλία στα αριστερά. Στα δεξιά η παραλία ονομάζεται Μύλος από έναν ανεμόμυλο που σταμάτησε να λειτουργεί εδώ και εκατό χρόνια και σιγά σιγά βυθίζεται στην θάλασσα. Η ευρύτερη περιοχή του οικισμού ακόμα και ο ενάλιος χώρος της έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος με πολλά ευρήματα από τους πρωτοελλαδικούς μέχρι τους κλασσικούς χρόνους. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στον στην τότε κοινότητα Αγίου Ανδρέου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ανδρέα, το Αρκαδικό Χωριό και τον Άγιο Γεώργιο Αγίου Ανδρέου αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ανδρέου που ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 32 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Πάνος Πουτούνης
εναλλ.=Ένα χειρόγραφο στο οποίο ο Πάνος Πουτούνης ζητάει να του δοθούν αξιώματα ανάλογα με τις υπηρεσίες του στην Πατρίδα|μικρογραφία|Το αυθεντικό χειρόγραφο που απέστειλε ο Πάνος Πουτούνης στη ‹‹Σεβαστή Διοίκηση ›› στο Ναύπλιο Ο Πάνος Πουτούνης υπήρξε αγωνιστής της επανάστασης του 1821. Συμμετείχε σε πολλές από τις μάχες της Παλιγγενεσίας. Κάποιες από τις μάχες αυτές αναφέρονται από τον ίδιο στην αίτηση προβιβασμού του σε Χιλίαρχο προς την «Σεβαστή Διοίκηση» που κατέθεσε το 1825 στο Ναύπλιο.
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς αγωνιστές  και δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή του, την προσωπική του ζωή και το θάνατό του.
Μάχες
Η συνεισφορά του στον αγώνα ξεκίνησε με την μάχη στο Δερβέν Φουρκά, στο πλάι του οπλαρχηγού Κομνά Τράκα, στο σημερινό χωριό Καλαμάκι Λαμίας, όπου οι  Έλληνες προσπάθησαν να παρεμποδίσουν το πέρασμα του τουρκικού στρατού με αρχηγούς τους Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσσέ Μεχμέτ Πασά προς τη Νότια Ελλάδα, στις 17 Απριλίου του 1821.
Έλαβε μέρος στις μάχες που οδήγησαν στην ήττα του Δράμαλη και στην εκδίωξή του από την Πελοπόννησο.
Συμμετείχε στη μάχη στα Βασιλικά Φθιώτιδας, η οποία διεξήχθη στις 26 Αυγούστου του 1821 ενάντια στον Μπεϊράν Πασά. Η νίκη των ελληνικών δυνάμεων, υπό την αρχηγία του Γιάννη Δυοβουνιώτη, υπήρξε σημαντική για την εξέλιξη της Επανάστασης, γιατί εμπόδισε τον στρατό του Μπεϊράν Πασά να ενωθεί με τις δυνάμεις του Κιοσσέ Μεχμέτ και του Ομέρ Βρυώνη και να εισβάλει στον επαναστατημένο Μοριά.
Αγωνίστηκε, στη συνέχεια, στη Μάχη του Κεφαλόβρυσου, ή  Μάχη του Καρπενησίου. Εκεί, με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη και με δύναμη 450 Σουλιωτών, πολέμησαν, στις 8-9 Αυγούστου του 1823, ενάντια στις δυνάμεις του Μουσταή Πασά της Σκόδρα ς ή Σκόντραλη. Όπως αναφέρει ο ίδιος «συνεφώρμησα είς την σκηνήν του Σκόντραλη μετά του αοιδίμου Μάρκου Μπότζαρη». Σε αυτή τη μάχη έχασε τη ζωή του ο καπετάνιος των Σουλιωτών Μάρκος Μπότσαρης.
Συμμετείχε και σε διάφορες άλλες μάχες στην Ήπειρο και στην Πελοπόννησο «τας δε άλλας γεγομένας εν Ηπείρω και Πελοποννήσω αποσιωπώ, ως μικράς και μη αξίας λόγου».
Στις 3 Μαρτίου 1825 υπέβαλε γραπτή αίτηση στο Υπουργείο Πολέμου ζητώντας να του αποδοθεί αξίωμα αντίστοιχο των υπηρεσιών του προς την Πατρίδα, επικαλούμενος τις μαρτυρίες των συναγωνιστών του από την Ανατολική Ελλάδα και από τα χωριά του Σουλίου.
Η αίτησή του έγινε δεκτή από το Υπουργείο Πολέμου και αναγνώστηκε κατά τη συνέλευση του Βουλευτικού (Γ ' Βουλευτική περίοδος 1824-1826), προεδρεύοντος του κυρίου Πανούτζου Νοταρά, και Β’ Γραμματέα Ανδρέα Παπαδόπουλου στις 7 Μαρτίου του έτους 1825.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Περιφέρεια Ντονέτσκ
Η Περιφέρεια Ντονέτσκ (ουκρανικά: Доне́цька о́бласть) είναι περιφέρεια (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια, με περίπου 4,1 εκατομμύρια κατοίκους. Το διοικητικό της κέντρο είναι το Ντονέτσκ αλλά η περιφερειακή κρατική του διοίκηση έχει μεταφερθεί προσωρινά στο Κραματόρσκ λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης στο Ντονέτσκ. Ιστορικά, η τοποθεσία αποτελεί σημαντικό τμήμα της περιοχής του Ντονμπάς. Μέχρι τον Νοέμβριο του 1961, έφερε το όνομα Περιφέρεια Στάλινο καθώς το Ντονέτσκ ονομαζόταν τότε «Στάλινο», προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν. Στο πλαίσιο της διαδικασίας αποσταλινοποίησης, μετονομάστηκε όπως το διοικητικό της κέντρο από τον Σεβέρσκι Ντονέτς, σημαντικό ποταμό της Ουκρανίας. Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε 4.100.280 κατοίκους (εκτίμηση του 2021).
Στις 7 Απριλίου 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, μετά από δημοψήφισμα, υποστηριζόμενοι από τη Ρωσία ένοπλοι επαναστάτες που κατέλαβαν το διοικητικό κτίριο της Περιφέρειας Ντονέτσκ κήρυξαν την ανεξαρτησία του από την Ουκρανία και διεξήγαγαν ένα "μη αναγνωρισμένο" δημοψήφισμα για τον διαχωρισμό από την Ουκρανία στις 11 Μαΐου 2014. Στη συνέχεια, ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ντονμπάς. Αφότου έπεσε το Ντονέτσκ στα χέρια των αυτονομιστών, η διοίκηση της ελεγχόμενης από την Ουκρανία Περιφέρειας Ντονέτσκ μεταφέρθηκε στη Μαριούπολη και αργότερα στο Κραματόρσκ, αλλά και αυτό έπεσε στα χέρια των αυτονομιστών τον Απρίλιο του 2022.
Γρηγοριάδης
Το ελληνικό επώνυμο Γρηγοριάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «απόγονος του Γρηγορίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
San Marino RTV
Το κανάλι San Marino RTV είναι το κύριο κανάλι για τους πολίτες του Αγιού Μαρίνου.Το κανάλι έχει δικο του πρόγραμμα ενώ κάποιες φορές συνεργάζεται και με το RAI.Είναι επίσης ένα απο τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης.Επίσης το κανάλι είναι υπεύθυνο για την Συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου στη Eurovision,αφού επιλέγει τον καλλιτέχνη που θα εκπροσωπήσει τον Άγιο Μαρίνο στον διαγωνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεόραση στον Άγιο Μαρίνο
Ευρυβιάδης ο Λακεδαιμόνιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Καρατσίκ Ζεγίντ
Το Καρατσίκ Ζεγίντ (επίσης, Καρατσεκζεγίντ, Καρατσίκ Ζεγίντ, Καρατσίκ Ζέιντ, Κάρατσικ Ζέιντ, και Καραγκιντζίτ-Εντ) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,039 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Καρατσίκ Ζεγίντ, Κεντιμελικτσισλάκ και Καρατσίκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Μερς (Λουξεμβούργο)
Το Μερς (γαλ. Mersch) ή Μίερς είναι μικρή πόλη και κοινότητα (commune) στο κεντρικό Λουξεμβούργο, πρωτεύουσα ομώνυμου καντονίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018 η κοινότητα έχει πληθυσμό 9.440 κατοίκους (η δωδέκατη σε πληθυσμό πόλη της χώρας). Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Αλζέτ, στο σημείο που αυτός δέχεται τα νερά από τα μικρά ποτάμια Μάμερ και Άις (Eisch). Απέχει 17 χιλιόμετρα βόρεια από την Πόλη του Λουξεμβούργου.
Εκτός από την καθαυτό πόλη του Μερς, που βρίσκεται στο κέντρο της κοινότητας, η κοινότητα περιλαμβάνει τα χωριά Μπερινγκέν, Μπερσμπάχ, Μέσντορφ, Πετινγκέν, Ρεκάνζ ή Ρέκεν, Ρολινγκέν και Σενφέλς. Η έκταση της κοινότητας είναι 49,74 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η 41η μεγαλύτερη από τις 102 κοινότητες της χώρας. Ως προς το υψόμετρό της, το υψηλότερο σημείο της βρίσκεται στα 428 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και το χαμηλότερο στα 208 μέτρα (224 μ. η πόλη του Μερς).
Το Μερς είναι η έδρα του Εθνικού Κέντρου Λογοτεχνίας, του εθνικού λογοτεχνικού αρχείου του Λουξεμβούργου. Επίσης φιλοξενεί το ένα από τα 6 σε όλη τη χώρα περιφερειακά Αρχηγεία της εθνικής Αστυνομίας της χώρας (Police grand-ducale ή Groussherzoglech Police).
Το Κάστρο του Μερς στο κέντρο της πόλεως είναι ένα από τα κάστρα της λεγόμενης «Κοιλάδας των Εφτά Κάστρων». Η ιστορία του ξεκινά από τον 13ο αιώνα. Σήμερα το Κάστρο στεγάζει τα διοικητικά γραφεία της κοινότητας. Μόλις τρία χιλιόμετρα βορείως του Μερς πάντως, το Κάστρο του Πετινγκέν στο ομώνυμο χωριό είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οχυρά κάστρα σε όλο το Λουξεμβούργο.
Σχέσεις Ελλάδας-Ιρακινού Κουρδιστάν
Οι σχέσεις Ελλάδας-Ιρακινού Κουρδιστάν αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Ιρακινού Κουρδιστάν Η Ελλάδα έχει ένα οικονομικό και εμπορικό γραφείο στο Αρμπίλ, την πρωτεύουσα του Ιρακινού Κουρδιστάν, ενώ η Περιοχή του Κουρδιστάν δεν έχει αντιπροσωπεία στην Ελλάδα.
Τον Φεβρουάριο του 2017, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, περιέγραψε ότι το Κουρδιστάν έχει γεωστρατηγικό ρόλο στην περιοχή και αποτελεί σημαντικό στοιχείο στην ελληνική γεωστρατηγική πολιτική, και αυτοί ήταν οι λόγοι που η Ελλάδα άνοιξε ένα γενικό προξενείο στο Αρμπίλ τον Μάιο του 2016. Σε μια συνέντευξη στον Alpha 98.9, ο Κοτζιάς, δήλωσε ότι το Κουρδικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας τον Σεπτέμβριο του 2017 εγγυάται από το Ιρακινό σύνταγμα και η Περιοχή του Κουρδιστάν έχει δικαίωμα να το πραγματοποιήσει. Ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης δήλωσε ότι το κόμμα του στηρίζει το δημοψήφισμα και το Κουρδικό δικαίωμα αυτοδιάθεσης.
Πολλές ελληνικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στο Ιρακινό Κουρδιστάν, συμπεριλαμβανομένων των κατασκευαστικών εταιρειών, εταιρειών τροφίμων και των εταιρειών ενέργειας. Οι ελληνικές επενδύσεις στην περιοχή ανέρχονται σε περίπου 2 δισ. ευρώ.