cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέλανι Μαρτίνεζ
2012: Το ξεκίνημα της καριέρας και το The Voice
To 2012 πέρασε από οντισιόν για τον μουσικό διαγωνισμό The Voice ερμηνεύοντας το "Toxic" της Britney Spears και κάνοντας τους τρεις κριτές (Adam Levine, Cee Lo Green και Blake Shelton) να γυρίσουν την καρέκλα και να πουν "Σε θέλω". Η Μαρτίνεζ επέλεξε για coach της τον Levine και έτσι πέρασε στην ομάδα του.Η Μαρτίνεζ κατάφερε να φτάσει στους top 6 άλλα ψηφίστηκε από το κοινό να αποχωρήσει απ'το παιχνίδι αφήνοντας τον Levive χωρίς καλλιτέχνες.
2013–2014: Dollhouse EP
Μετά το σόου η Μαρτίνεζ άρχισε να δουλεύει μόνη της,υποστηρίζοντας ότι μεγάλη περίοδο του 2013 γράφοντας μουσικό υλικό.Κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι Dollhouse στις 9 Φεβρουαρίου 2014.Έχει προβληθεί πάνω από 210 εκατομμύριο φορές στο YouTube στις 19 Ιανουαρίου, 2019.
Στις 7 Απριλίου 2014, η Μαρτίνεζ υπέγραψε συμβόλαιό με την δισκογραφική εταιρία Atlantic Records και ανακοίνωσε πως θα ξεκινήσει περιοδεία.Κυκλοφόρησε
το πρώτο της ΕΡ με τίτλο Dollhouse κυκλοφόρησε στις 19 Μαΐου 2014.Το single  Carousel  βραβεύτηκε με χρυσό δίσκο και χρησιμοποιήθηκε στο τρέιλερ της σειράς  American Horror Story: Freak Show  .Το βίντεο κλιπ στο YouTube έχει φτάσει 100 εκατομμύρια προβολές.
2015-2017: Cry Baby
Στις 1 Ιουνίου 2015, κυκλοφόρησε το single Pity Party το οποίο βραβεύτηκε με χρυσό δίσκο. Στις 10 Ιουλίου 2015, η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το δεύτερο single απ'το άλμπουμ, Soap. Μετά ακολούθησε το τραγούδι Sippy Cup στις 31 Ιουλίου,14 μέρες αργότερα κυκλοφόρησε το άλμπουμ  Cry Baby  στις 14 Αυγούστου 2015.Το άλμπουμ έφτασε την 6η θέση στο Billboard 200. Η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το τραγούδι Gingerbread Man το οποίο είχε Χριστουγεννιάτικο θέμα τον Δεκέμβριο του 2015. Αρχικά το κυκλοφόρησε στο SoundCloud στις 21 Δεκεμβρίου, 2015 σαν δώρο στους φάνς της, αλλά αργότερα κυκλοφόρησε το τραγούδι στο iTunes στις 29 Ιανουαρίου, 2016. Το βίντεο κλίπ για το τραγούδι Cry Baby κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου 2016. Στις 2 Ιουνίου 2016 κυκλοφόρησε και το βίντεο κλίπ για το τραγούδι Alphabet Boy. Η Μαρτίνεζ έχει κυκλοφορήσει βίντεο κλίπ με διπλό περιεχόμενο για το Soap και Training Wheels μαζί, αλλά και για το Tag, You're It και Milk and Cookies.
Toν Οκτώβριο του 2016,κυκλοφόρησε μία διαφήμιση για το άρωμα της,με το όνομα Cry Baby Perfume Milk.Τον Νοέμβριο του 2016, η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το δεύτερο ΕΡ,Cry Baby's Extra Clutter. Tov Δεκέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε το βίντεο κλιπ για το τραγούδι Pacify Her το οποίο ακολούθησε το βίντεο κλιπ για το τραγούδι Mrs. Potato Head.To βίντεο κλιπ για το τραγούδι Mad Hatter κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 2017.
Το Cry Baby επιβραβεύτηκε με πλατινένιο δίσκο στις 24 Φεβρουαρίου 2017. * Ημερομηνία κυκλοφόρησης του άλμπουμ
2017-2019: Ταινία και Κ-12
Η Μαρτίνεζ τελείωσε την ηχογράφηση για το δεύτερο άλμπουμ της το 2017, περιγράφοντας το σαν ιστορίες από χαρακτήρες που μένουν στην γειτονία του κεντρικού χαρακτήρα Cry Baby, το άλμπουμ συνοδεύεται από μία ταινία η οποία θα πάρει το μέρος των βίντεο κλιπ. Στις 15 Μαΐου η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το teaser trailer για το άλμπουμ της με τίτλο K-12. Την επόμενη μέρα η Μαρτίνεζ αποκάλυψε το εξώφυλλο το άλμπουμ και στις 22 Μαΐου κυκλοφόρησε και ένα δεύτερο teaser. Τo τρίτο teaser κυκλοφόρησε στις 29 Μαΐου στο οποίο η Μαρτίνεζ ανακοίνωσε ότι το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 6 Σεπτεμβρίου μαζί με την ταινία. Στις 11 Ιουνίου ανακοινώθηκε πως η Μαρτίνεζ θα τραγουδήσει στο μουσικό φεστιβάλ All Things Go Fall Classic στην Ουάσινγκτον στις 13 Οκτωβρίου, η Μαρτίνεζ ήταν το πρώτο όνομα για το φεστιβάλ εκείνη την μέρα. Στις 18 Ιουνίου στα MTV Movie & TV Awards παίχτηκε το τέταρτο teaser για το άλμπουμ το οποίο περιείχε διάφορες σκηνές απ'την ταινία και ένα κλιπ από το τραγούδι Nurse's Office. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Λος Άντζελες στις 3 Σεπτεμβρίου και στην Νέα Υόρκη στις 5 Σεπτεμβρίου, η Μαρτίνεζ μαζί με την υπόλοιπη ομάδα της ταινίας παρουσιάστηκαν εκεί και είχαν την δυνατότητα να πάρουν συνεντεύξεις και να απαντήσουν σε ερωτήσεις μέσα στον κινηματογράφο σχετικά με την ταινία, η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε στις 6 Σεπτεμβρίου.
2019-Σήμερα: After School EP
Τον Ιανουάριο του 2020, η Μαρτίνεζ ανακοίνωσε πως δουλεύει σε ένα καινούργιο ΕΡ που θα ονομάζεται After School, αποκαλύπτοντας τον τίτλο μέσο των ιστοριών της στο Instagram. Υποστήριξε πως θα συνδέεται με το θέμα του δεύτερου άλμπουμ της Κ-12, αλλά θα είναι πιο προσωπικό. Τον Φεβρουάριο του 2020, κυκλοφόρησε το Signle Copy Cat, το οποίο τελικά δεν θα κατέληγε να ήταν μέρος του ΕΡ.
Στις 26 Ιουνίου, 2020, κυκλοφόρησε και το τραγούδι Fire Drill, το τραγούδι των τίτλων στην Ταινία Κ-12, αλλά ούτε αυτό το τραγούδι ήταν μέρος του ΕΡ. Στις 22 Σεπτεμβρίου, 2020 η Μαρτίνεζ ανέβασε στην εφαρμογή ΤikTok ένα teaser για το καινούργιο της ΕΡ που θα κυκλοφορούσε σε τρείς μέρες.
Στις 25 Σεπτεμβρίου, 2020 το ΕΡ After School κυκλοφόρησε, μαζί με το βίντεο κλιπ για το lead single με τίτλο The Bakery.
To τραγούδι Play Date, το οποίο κυκλοφόρησε το 2015 στο ντεμπούτο άλμπουμ της Cry Baby, έγινε επιτυχία μέσω της εφαρμογής του TikTok, κάτι που οδήγησε το τραγούδι να γίνει ένα από τα πιο ακουστά τραγούδια στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνο τον καιρό.
Προσωπική ζωή
Η Μαρτίνεζ το 2015 ήταν σε σχέση με τον παραγωγό της, Michael Keenan, με τον οποίο συνεργάστηκε σε μερικά τραγούδια για το πρώτο άλμπουμ της, Cry Baby, αλλά και όλα τα τραγούδια απ'το Κ-12 εκτός από το Drama Club. Toν Μάιο του 2018 όμως επιβεβαιώθηκε από στενούς της φίλους ότι το ζευγάρι είχε χωρίσει εδώ και καιρό αλλά παραμένουν κοντινοί φίλοι και συνεργάτες. Η Μαρτίνεζ αποκάλυψε με ένα πόστ στο Instagram, πως είναι σε σχέση με των Αμερικανό τραγουδιστή Oliver Tree.
Ισχυρισμοί σεξουαλικής βίας
Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, η Timothy Heller, πρώην φίλη της Μαρτίνεζ, έγραψε στο λογαριασμό της στο Twitter ότι είχε υποστεί σεξουαλική βία απ 'την Μαρτίνεζ. Την επόμενη μέρα η Μαρτίνεζ απάντησε στους ισχυρισμούς της Heller μέσω Twitter, λέγοντας πως ήταν σοκαρισμένη και λυπημένη και πως η Heller Δεν είπε ποτέ όχι στο τι επιλέξαμε να κάνουμε μαζί. Στις 9 Δεκεμβρίου 2017, η Μαρτίνεζ έγραψε ένα δεύτερο μήνυμα, στο οποίο ευχαριστούσε τους φανς που κατηγορούσαν την Heller για 'τους ψευδείς ισχυρισμούς'. Στις 22 Δεκεμβρίου 2017 η Μαρτίνεζ κυκλοφόρησε το τραγούδι Piggyback στο SoundCloud αφήνοντας πολλούς να πιστεύουν πως ήταν η απάντηση της Μαρτινεζ προς τους ισχυρισμούς της Heller. Με την πάροδο του χρόνου,όλο και περισσότερες αποδείξεις εναντίον της Heller βγήκαν στην επιφάνεια,με αποτέλεσμα η Μαρτίνεζ να ανακτήσει ένα μεγάλο μέρος των θαυμαστών της, η ισχυρισμοί όμως παραμένουν ανοιχτός φάκελος από την στιγμή που η Heller δεν έστειλε την Μαρτίνεζ στα δικαστήρια. Η Μαρτίνεζ απομακρύνθηκε από την δημοσιότητα για κάποιους μήνες λόγω του τεράστιου ποσοστού μίσους που έπαιρνε μετά τους ισχυρισμούς, η Μαρτίνεζ 'έσπασε' την σιωπή της όταν ανέβασε μια φωτογραφία στο Instagram στις 24 Μαρτίου, 2018 με κλειστά τα σχόλια λόγω του μεγάλου ποσοστού μίσους. Στις επόμενες φωτογραφίες της όμως η Μαρτίνεζ αποφάσισε να ξανανοίξει τα σχόλια με το μεγαλύτερο μέρος να είναι θετικά. Τον Σεπτέμβριο του 2020, η Heller υποστήριξε σε μια ιστορία που ανέβασε στο Ιnstagram πως οι ισχυρισμοί ήταν όντως ψευδής, και όλα αυτά έγιναν λόγω της διπολικής διαταραχής της αλλά και της εμμονής που είχε με την Μαρτίνεζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Πασκάλ Μπρυκνέρ
Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ (γαλλικά: Pascal Bruckner [bʁyknɛʁ]) (Γεν. 15 Δεκεμβρίου 1948 στο Παρίσι) είναι Γάλλος συγγραφέας, ένας από τους λεγόμενους "νέους Φιλοσόφους"' που ήρθαν στο προσκήνιο τις δεκαετιες του '70 και του '80. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του είναι αφιερωμένο σε κριτικές της γαλλικής κοινωνίας και κουλτούρας.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Αυστρία από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ισπανίδα, ο Πασκάλ Μπρυκνέρ είχε κοσμοπολίτικες επιρροές από πολύ μικρός. Μέχρι την ηλικία των 16 ετών μεγάλωσε στη Λυόν και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του υπό τον Ρολάν Μπαρτ. Κατέχει διδακτορικό Φιλοσοφίας από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, είναι καθηγητής Λογοτεχνίας και Πολιτικών Επιστημών στην Αμερική και αρθρογραφεί επίσης στο «Nouvel Observateur».
Μετά τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Paris I και Paris VII Diderot και στο École Pratique des Hautes Études, ο Μπρυκνέρ έγινε maître de conférences στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού και συνεργάτης στο en:Nouvel Observateur.
Ο Μπρυκνέρ ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο στο πλαίσιο των "Νέων Φιλοσόφων". Δημοσίευσε τον Παρία, Τα Μαύρα Φεγγάρια του Έρωτα (που έγινε ταινία από τον Ρομάν Πολάνσκυ) και τους Κλέφτες της ομορφιάς. Ανάμεσα στα δοκίμιά του είναι Ο Πειρασμός της Αθωότητας (1995), και το περίφημο Τα δάκρυα του Λευκού Ανθρώπου (2006), μια επίθεση ενάντια στις ναρκισιστικές και καταστροφικές πολιτικές που αποσκοπούν στο όφελος του Τρίτου Κόσμου και πιο πρόσφατα "Την Τυρανία της Μεταμέλειας" (2006), ένα δοκίμιο επάνω στην ατελείωτη αυτοκριτική της Δύσης.
Από το 1992 έως το 1999 ο Μπρυκνέρ ήταν ενεργός υποστηρικτής Κροατών, Βόσνιων και Κοσοβάρων εναντίον της Σερβίας και υποστήριξε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999. Το 2003 υποστήριξε την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεϊν αλλά στη συνέχεια κατέκρινε τα λάθη του Αμερικανικού Στρατού και τα βασανιστήρια στο Αμπού Γκραίμπ και το Γκουαντάναμο.
Εργογραφία μεταφρασμένη στα ελληνικά
Τίτλοι: Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:
Τα δάκρυα του Λευκού Ανθρώπου
Δημοσιεύτηκε το Μάιο του 1983 και αποτέλεσε ένα αμφιλεγόμενο έργο που περιγράφει την αντίληψη του Μπρυκνέρ περί ενός αντι-Δυτικού και υπέρ του Τρίτου Κόσμου συναισθηματισμού μιας μερίδας της Αριστεράς στη Δύση. Το δοκίμιο άσκησε επιρροή σε μια ολόκληρη τάση σκέψης, ειδικά στον Maurice Dantec και τον Michel Houellebecq. Ο τίτλος είναι μια παραλλαγή του "White Man's Burden" του Kipling.
Κριτική στην Πολυπολιτισμικότητα
Η πολεμική στάση του Μπρυκνέρ ενάντια στην πολυπολιτισμικότητα τροφοδότησε μια διεθνή συζήτηση για το θέμα. Σε ένα άρθρο του τιτλοφορούμενο ως Φονταμενταλισμός του Διαφωτισμού ή Ρατσισμός των αντιρατσιστών; υπερασπίστηκε συγκεκριμένα τον Ayaan Hirsi Ali ενάντια στις κριτικές των Ian Buruma και Timothy Garton Ash. Σύμφωνα με τον Μπρυκνέρ, οι σύγχρονοι φιλόσοφοι από τον Heidegger έως τον Gadamer, τον Derrida, τον Max Horkheimer και τον Theodor Adorno έχουν εξαπολύσει μια ευρεία επίθεση στον Διαφωτισμό, ισχυριζόμενοι ότι "όλοι οι δαίμονες της εποχής μας γεννήθηκαν από αυτό το φιλοσοφικό και λογοτεχνικό επεισόδιο: καπιταλισμός, αποικιοκρατία, ολοκληρωτισμός". Ο Μπρυκνέρ συμφωνεί ότι η Ιστορία του 20ου αιώνα επιβεβαιώνει την δυνητικότητα της νεωτερικότητας υπέρ του φανατισμού, αλλά υποστηρίζει ότι η νεωτερική σκέψη του Διαφωτισμού απεδείχθη ικανή να ασκήσει κριτική στα δικά της λάθη και ότι "το να καταγγέλεις τις υπερβολές του Διαφωτισμού στο πλαίσιο που αυτός σφυρηλατήθηκε σημαίνει ότι είσαι αληθινός σε σχέση με το πνεύμα του."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Απριλιανή Επανάσταση
Απριλιανή Επανάσταση (κορεατικά: 4.19 혁명) ή Επανάσταση της 19ης Απριλίου ή και το Κίνημα της 19ης Απριλίου ονομάζονται οι μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν στη Νότια Κορέα μεταξύ 11 και 26 Απριλίου του 1960, κατά του Προέδρου Σίνγκμαν Ρι και της Πρώτης Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας. Το κύριο αποτέλεσμα αυτών των διαδηλώσεων ήταν η παραίτηση του Προέδρου Ρι και ουσιαστικά η αρχή της Δεύτερης βραχύβιας Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας. Ο Ρι, φυγαδεύθηκε λίγες μέρες αργότερα από τη CIA με προορισμό τη Χονολουλού, όπου και παρέμεινε εκεί εξόριστος μέχρι τον θάνατό του.
Οι πρώτες κινητοποιήσεις έγιναν στις 11 Απριλίου του 1960 από μαθητές και μέλη της εργατικής τάξης στο λιμάνι της Μασάν. Το ποτήρι για του διαδηλωτές ξεχύλισε όταν διαπίστωσαν πως είχε πέσει νεκρός από πυρά αστυνομικού μαθητής διαδηλωτής. Η παρακίνηση για όλο αυτό ήταν οι νοθευμένες εκλογές του της ίδιας χρονιάς. Βέβαια, υπήρξε ήδη δυσαρέσκεια προς τη διακυβέρνηση του Ρι λόγω του απολυταρχισμού που ακολουθούσε, της διαφθοράς, της βίας ενάντια πολιτικών διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων, καθώς και η ανύπαρκτη ανάπτυξη της χώρας. Το περιστατικό στη Μασάν έφτασε και στη Σεούλ, όπου χιλιάδες άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν. Κατά την περίοδο δύο εβδομάδων και σε όλες τις διαδηλώσεις που έγιναν, οι οποίες έγινε προσπάθεια να κατεσταλλούν δια της βίας, 186 άτομα έχασαν τη ζωή τους.
Ο Ρι υπήρξε μεγάλη φυσιογνωμία για την νεότερη ιστορία της Κορέας, αφού υπήρξε και ο πρώτος Πρόεδρος της. Ωστόσο, ήταν εξαρτημένος από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και πέρα από τα άλλα είχε υιοθετήσει και τον αντικομμουνισμό, τον οποίο αρκετά τον χρησιμοποιούσε για να ασκήσει πίεση στους πολίτες. Ήταν πρόεδρος της Νότιας Κορέας και κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου. Κέρδισε δύο επανεκλέξεις, όμως η τρίτη, το 1960, ήταν αυτή που δημιούργησε ξεσηκωμό, λόγω νοθείας, ειδάλλως δυσαρέσκεια υπήρχε ήδη στο πρόσωπό του. Ο αντιπρόεδρος της τότε κυβέρνησης Λι Κι-πονγκ ήταν από τις κύριες φιγούρες της διαφθοράς της τότε κυβέρνησης. Μάλιστα, στις 27 Απριλίου (λίγο μετά την παραίτηση Ρι), ο μεγάλος του γιος τον σκότωσε καθώς και όλη την οικογένεια και μετά αυτοκτόνησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Νότια Κορέα
Ilyushin Il-96
Το Ilyushin Il-96 είναι ένα τετρακινητήριο επιβατικό αεροσκάφος ευρείας ατράκτου. Βασίζεται στο Ilyushin Il-86 και περιλαμβάνει σημαντικά επιτεύγματα της αεροδιαστημικής τεχνολογίας. Το IL-96-300 σχεδιάζεται από το Ilyushion Aviation Complex στη Μόσχα, Ρωσία και κατασκευάζεται στη πόλη Βορόνεζ, στο εργοστάσιο Voronezh Aircraft Production Association.
To Il-96 φέρει τέσσερις τούρμποφαν κινητήρες τύπου Aviadvigatel PS-90, που κατασκευάζονται από την Perm Motors στο Περμ της Ρωσίας. Οι κινητήρες αυτοί φέρουν μειωτήρες στροφών (geared fan) στον εμπρόσθιο ανεμιστήρα, βελτιστοποιώντας με αυτό τον τρόπο τις επιδόσεις τους σε οικονομία καυσίμου, ενώ παράλληλα ικανοποιούν τις προδιαγραφές θορύβου, σε σχέση με τους παλαιότερους ΝΚ-8 του Il-86.
Εισαγωγή
Το Ilyushin Il-96 είναι η εξέλιξη του πρώτου Ρωσικού αεροσκάφους μεγάλων αποστάσεων ευρείας ατράκτου Ilyushin Il-86. Είναι μικρότερο σε μήκος, διαθέτει εξελιγμένα συστήματα πλοήγησης και ηλεκτρονικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας. Τα επανασχεδιασμένα φτερά του φέρουν ακροπτερύγια (Αγγλικά: winglets), πιλοτήριο με οθόνες υγρών κρυστάλλων (αντί για συμβατικές ενδείξεις) και σύστημα πλοήγησης "Fly-By-Wire". Η παρθενική του πτήση έγινε το 1988 και έλαβε το πιστοποιητικό πλοημότητας το 1992. Χάρη στα εξελιγμένα ηλεκτρονικά του συστήματα, απαιτεί μόνον διμελές πλήρωμα πλοήγησης. Τρίτο μέλος πληρώματος παρευίσκεται στην έκδοση 300. Αξιοσημείωτα συστήματα είναι το σύστημα προειδοποίησης πρόσκρουσης (TCAS, Traffic Collision Alert System), δορυφορικό εξοπλισμό πλοήγησης (GLONASS), ραντάρ VHF πολυπλεξίας συχνοτήτων ανα διάταξη 8,32/25 kHz και εξοπλισμό για πλοήγηση σε RVSM συνθήκες (όπου σε ύψος 29 - 41.000 ποδών μειώνεται η κάθετη απόσταση σε δύο αεροσκάφη σε μόνον 1.000 πόδια). Τα χαρακτηριστικά αυτά πληρούν της προϋποθέσεις πλοημότητας RNP-1 που εφαρμόζονται σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, αλλά και στις συνθήκες CAT III/A του ICAO. Το Ilyushin Il-96 παρέχεται σε τρεις εκδόσεις: Il-96-300, Il-96M/T και Il-96-400.
thumb|250px|Ilyushin Il-96-300
Η βασική έκδοση του Il-96-300 διαθέτει 262 θέσεις (18 καθίσματα στην πρώτη θέση και 244 στην οικονομική). Οι χώροι προετοιμασίας τροφίμων βρίσκονται στο κυρίως επίπεδο, ενώ οι χώροι ανάπαυσης πληρώματος στο επίπεδο των αποσκευών, όπου και φιλοξενούνται δεκαοκτώ κοντέινερ αποσκευώ τύπου LD-3. Υπάρχει και η επιλογή των 289 θέσεων (με την προσαρμογή 26 επιπλέον θέσεων στην πρώτη θέση). Παρόλο που η τιμή του είναι κατά 30% φθηνότερη από τα αντίστοιχα δυτικά αεροσκάφη, οι Ρωσικές αεροπορικές εταιρείες δεν είναι διατεθειμένες να το αποκτήσουν. Τον Σεπτέμβριος 2007 υπήρχαν μόνον 15 Ilyshin Il-96-300 σε χρήση (Aeroflot: 6 από τα 12, KrasAir: 2, Domodedovo Airlines: 3, Rossiya: 2, Cubana: 3). Η ρωσική κυβέρνηση προκειμένου να προσελκύσει αγοραστές έχει υποσχεθεί στις Ρωσικές Aeroflot και Transaero φοροαπαλλαγή στα Δυτικά αεροσκάφη Ρωσικού νηολογίου εάν αποκτήσουν ορισμένα Ilyushin Il-96. Η εμπορευματική διοίκηση της Aeroflot μελετά την απόκτηση έξι εμπορευματικών Il-96-400T, ενώ μελετάται και η απόκτηση έξι επιβατικών Ιl-96-300.
Η κατασκευή του συνεχίζεται κατόπιν παραγγελίας. Έχουν αναφερθεί ειδικές εκδόσεις για τη Ρωσική πολεμική αεροπορία ενώ τα 2 αεροσκάφη της Rossiya χρησιμοποιούνται κυρίως για διπλωματικές αποστολές (σε ρόλο προεδρικού αεροσκάφους)
Παραγγελίες
Η Air Zimbabwe διαπραγματευόταν την αγορά πέντε αεροσκαφών, κάτι που θα την καθιστούσε το μεγαλύτερο χρήστη του τύπου έξω από τη Ρωσία και τον δεύτερο μεγαλύτερο χρήστη του τύπου μετά την Aeroflot. Όμως λόγω προβλημάτων με τις ρωσικές αρχές η αγορά ματαιώθηκε (όπως επίσης και η επικείμενη αγορά αεροσκαφών Τουπόλεφ).
Η Ιρανική Iran Air ενοικίασε δύο Ilyushin Il-96-300s για ένα χρόνο από τη ρωσική Kras Air τον Οκτώβριο του 2006 και εφόσον τα αεροσκάφη θα ανταποκρινόντουσαν στις απαιτησεις της εταιρείας θα υπογραφόταν συμφωνία για την απόκτηση τεσσάρων αεροσκαφών. Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχει πραγματοποιηθεί η ενοικίαση.
Τον Ιούνιο του 2006, η Συριακή υπέγραψε συμφωνία για απόκτηση δύο αεροσκαφών Il-96-400 και ενός Il-96-300.
Τον Ιούνιο του 2005 ο εμπορευματικός όμιλος Volga-Dnepr Group υπέγραψε δεκαπενταετή συμφωνία με την Ilyushin Finance Corporation (IFC) για δύο εμπορευματικά IL-96-400T. Τα αεροσκάφη θα λειτουργούν με τη θυγατρική του ομίλου, την AirBridge Cargo.
To 2006 η Atlant-Soyuz έκλεισε συμφωνία με την Ilyushin Finance για την αγορά δύο εμπορευματικών IL-96-400T ως συμπλήρωμα στο ήδη υπάρχον Il-96-300T της εταιρείας.
Στις 3 Ιανουαρίου 2006, η Κουβανική εφημερίδα Granma ανακοίνωσε την πρώτη επίσημη πτήση ενός IL-96-300 της Κουβανικής Cubana, από Αβάνα προς το Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Από το δεύτερο τετράμηνο του 2007, η Ilyushin ανακοίνωσε πως το εργοστάσιο θα παράγει εξολοκλήρου αυτόν τον τύπο του αεροσκάφους.
Il-96-300
right|thumb|230px|Πλάγια όψη του Il-96 στα νέα χρώματα της Aeroflot. Το Ιl-96-300 είναι η αρχική έκδοση και φέρει τέσσερις τζετ κινητήρες τούρμποφαν τύπου Aviadvigatel (Soloviev) PS90A ώσης 16,000 kgf (157 kN, 35,300 lbf). Η ανάπτυξη άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και η πρώτη πτήση έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1988. Η Ρωσική πιστοποίηση επικυρώθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1992. Το Il-96 μπήκε σε υπηρεσία με την Aeroflot το 1993. Η ακτίνα του αεροσκάφους με 262 επιβάτες σε καμπίνα δύο θέσεων φτάνει τα 11.000 χλμ, επιτρέποντας απ' ευθείας πτήσεις από τη Μόσχα προς τη Δυτική ακτή των ΗΠΑ, σημαντική βελτίωση σε σχέση με το Ilyushin Il-86. Ο τύπος αυτός χρησιμοποιείται ως προεδρικό αεροσκάφος από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Προσφέρεται και σε έκδοση μεγαλύτερης εμβέλειας, την Il-96-300V.
Il-96M
Επιμηκυσμένη κατά 10 m έκδοση του βασικού μοντέλου, είναι το Il-96M. Είναι επίσης κατά 15 τόνους βαρύτερο, φέρει ηλεκτρονικά συστήματα πλοήγησης Αμερικανικών εταιρειών και φέρει τέσσερις κινητήρες Pratt & Whitney PW2337 ώσης 37,000 lbf (165 kN). Η ακτίνα του με 312 επιβάτες σε διαμόρφωση τριών θέσεων ή 92 τόνων ωφέλιμου φορτίου είναι 10,400 km. Τα χαρακτηριστικά αυτά το φέρουν στο ίδιο επίπεδο σύγκρισης με τα Δυτικά Airbus A340 και Boeing 777, με τη διαφορά ότι το Il-96M είναι κατά πολύ φθηνότερο. Η εξέλιξη της έκδοσης Μ/Τ ακυρώθηκε όταν διακόπηκε η χρηματοδότηση του Αμερικανικού Προγράμματος λόγω των οικονομικών προβλημάτων της Ρωσίας. Και αυτή η έκδοση χρησιμοποιείται ως προεδρικό αεροσκάφος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Il-96-400
Το Il-96-400 αναπτύχθηκε με νέους ρωσικούς κινητήρες και συστήματα πλοήγησης, βασιζόμενο στην άτρακτο του Ιl-96M/T και φέρει τέσσερις κινητήρες Aviadvigatel PS90-A1. Μεταφέρει μέχρι 435 επιβάτες, ενώ σε διαμόρφωση δύο θέσεων από 332 μέχρι 430 επιβάτες. Η ακτίνα του με πλήρη κάυσιμα φτάνει τα 11,300 km.
Επιδόσεις
Κατηγορία:Αεροσκάφη Ilyushin Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Κοινή Χρονολογία (χρονολόγηση)
Οι όροι Κοινή Χρονολογία (Κ.Χ.), Κοινή Εποχή (Κ.Ε.), Κοινή Περίοδος (Κ.Π.) αφορούν την περίοδο που ξεκινάει από το έτος 1 και εντεύθεν. Χρησιμοποιούνται για το σύστημα υπολογισμού των ετών το οποίο είναι χρονολογικά ταυτόσημο με το σύστημα «έτος του Κυρίου μας» (Anno Domini, A.D.) στα λατινικά, με λιγότερο, όμως, θρησκευτικό χρωματισμό. Αντίστοιχα, στην ελληνική γραμματεία είναι το ισοδύναμο της «μετά Χριστόν» (μ.Χ.) χρονικής περίοδου.
Αμενεμχέτ Δ΄
Ο Αμενεμχέτ Δ' ήταν Φαραώ της Αιγύπτου, που βασίλευσε πιθανόν μεταξύ του περ. 1815 με περ. 1806 π.Χ. . Είχε προηγηθεί συμβασιλεία με τον Αμενεμχέτ Γ' ως Φαραώ, και ολοκλήρωσε το ναό που έχτισε ο τελευταίος στο Μεντίνετ Μάντι , ο οποίος σύμφωνα με τον Ζάχι Χαουάς, Γενικό Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, "είναι ο μόνος άθικτος ναός που σώζεται από την περίοδο του Μεσαίου Βασιλείου". Τα θεμέλια του ναού, διοικητικά κτήρια, σιταποθήκες και κατοικίες έφεραν στο φως Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι σε αρχαιολογική αποστολή στις αρχές του 2006. Είναι πιθανόν ότι ο Αμενεμχέτ Δ' έχτισε επίσης ναό στο νοτιοανατολικό Φαγιούμ στο Qasr el-Sagha.
Κοινή Χρονολογία (χρονολόγηση)
Για αναφορά σε χρονολογίες πριν από το έτος 1, το οποίο για τις χριστιανικές θρησκείες συμπίπτει με την εμφάνιση του Ιησού στη Γη, χρησιμοποιείται είτε η συντομογραφία π.Χ. (προ Χριστού), είτε κάποια θρησκευτικά ουδέτερη εναλλακτική, όπως οι συντομογραφίες π.Κ.Χ. (πριν από την Κοινή Χρονολογία), π.Κ.Ε. (προ Κοινής Εποχής) ή π.Κ.Π. (πριν από την Κοινή Περίοδο). Όσον αφορά χρονολογίες μετά το έτος 1, οι οποίες αναφέρονται συνήθως ως μ.Χ. (μετά Χριστόν), χρησιμοποιούνται επίσης οι συντομεύσεις Κ.Χ. (της Κοινής Χρονολογίας), Κ.Ε. (Κοινής Εποχής) ή Κ.Π. (της Κοινής Περιόδου).
Αμενεμχέτ Δ΄
Ο πάπυρος του Κανόνα του Τορίνο καταγράφει περίοδο βασιλείας για τον Αμενεμχέτ Δ' 9 χρόνια, 3 μήνες και 27 ημέρες. Σύμφωνα με ένα graffito σε βράχο στη Νουβία, τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ήταν συμβασιλέας με κύριο Φαραώ τον ισχυρό προκάτοχό του Αμενεμχέτ Γ'. Η σχετικά σύντομη βασιλεία του ήταν ειρηνική και χωρίς αξιοσημείωτα γεγονότα. Έχουν καταγραφεί αρκετές χρονολογογημένες εκστρατείες στα ορυχεία του Serabit el-Khadim στην χερσόνησο του Σινά. Μετά το θάνατό του θεωρείται ότι άρχισε η σταδιακή παρακμή του Μεσαίου βασιλείου.
Κοινή Χρονολογία (χρονολόγηση)
Αν και η «κοινή χρονολογία», ή αλλιώς «κοινή εποχή», ήταν όρος που χρησιμοποιήθηκε αρχικά από ορισμένους Χριστιανούς σε μια χρονική περίοδο που ο Χριστιανισμός  ήταν η πιο ευρέως διαδεδομένη θρησκεία στη Δύση, αυτός ο όρος χρησιμοποιείται πλέον ως θρησκευτικά ουδέτερος εναλλακτικός όρος ο οποίος έχει τα αντίστοιχά του και σε άλλες γλώσσες. Για παράδειγμα, στην κινεζική γλώσσα χρησιμοποιείται μια μετάφραση αυτού του όρου, γκονγκ γιουάν (公元), για την χρονολογική καταγραφή. Ο όρος γίνεται όλο και περισσότερο αποδεκτός ως πολιτικά ορθός (politically correct) και θρησκευτικά ουδέτερος, για την αποδέσμευση της περιοδολόγησης και των χρονολογικών συστημάτων από τις θρησκειολογικές τους προεκτάσεις, προκειμένου να καθιερωθεί ένα παγκόσμιο σύστημα χρονολόγησης αποδεκτό από τις διαφορετικές θρησκείες του κόσμου.
Αμενεμχέτ Δ΄
Ο Αμενεμχέτ πέθανε χωρίς αρσενικό διάδοχο, αν και είναι πιθανόν ότι οι πρώτοι δύο ηγεμόνες της επόμενης δυναστείας, ο Sobekhotep I και ο Sonbef να ήταν γιοι του. Τον διαδέχτηκε η ετεροθαλής αδελφή του (ή ίσως θεία του), η Νεφρουσομπέκ, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα στα περίπου 1500 χρόνια της ιστορίας των Αιγυπτιακών δυναστειών που κυβέρνησε την Αίγυπτο. Επίσης υπάρχει πιθανότητα η Νεφρουσομπέκ να ήταν η σύζυγός του, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες αποδείξεις για αυτήν την θεωρία.
Κοινή Χρονολογία (χρονολόγηση)
Η χρονολογία και η καταγραφή της
Η ημερολογιακή πρακτική που έκανε αναγκαίο τον όρο "κοινή χρονολογία" είναι το σύστημα αρίθμησης των ετών με εκκίνηση το έτος που υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Ιησούς. Ωστόσο η εκτίμηση εκείνη αποδείχτηκε ανακριβής, καθώς είναι πλέον γνωστό ότι ο Ιησούς γεννήθηκε περίπου το 2 με 7 Π.Κ.Χ. Το ημερολογιακό σύστημα βάσει της γέννησης του Ιησού επινοήθηκε από τον μοναχό Διονύσιο τον Μικρό το έτος 525 κατόπιν εντολής του Πάπα Ιωάννη Α’ χρησιμοποιώντας τη λατινική συντομογραφία A.D. (στη λατινική, anno Domini, που σημαίνει στο έτος του Κυρίου [μας] , το οποίο στην ελληνική γραμματεία αντιστοιχήθηκε με το "μ.Χ.", μετά Χριστόν) για τον προσδιορισμό των ετών.
Αμενεμχέτ Δ΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαραώ της 12ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Κοινή Χρονολογία (χρονολόγηση)
Η χρονολογία και η καταγραφή της
Ο όρος "κοινή χρονολογία/εποχή" αποτελεί έναν εναλλακτικό τρόπο αναφοράς σε αυτή την χρονική περίοδο. Σύμφωνα με αυτή την ονοματολογική σύμβαση, η Γαλλική επανάσταση έγινε το έτος 1789, και ο άνθρωπος πάτησε στο Φεγγάρι το έτος 1969. Όσοι χρησιμοποιούν την ονοματολογία της «κοινής χρονολογίας» θεωρούν ότι αυτές είναι χρονολογίες «της κοινής [μας] χρονολογίας».
Όταν χρησιμοποιείται ως αντικατάσταση της σήμανσης "π.Χ./μ.Χ", ο όρος «της κοινής [μας] χρονολογίας» συντομογραφείται ως «Κ.Χ.», και είναι το ακριβές αριθμητικό αντίστοιχο του «μ.Χ.». Αντίστοιχα, η περίοδος πριν από την κοινή μας χρονολογία καλείται «Π.Κ.Χ.» (πριν την Κοινή [μας] Χρονολογία), και είναι το ακριβές αντίστοιχο του «π.Χ.» Και στις δύο περιπτώσεις, η συντομογραφία τοποθετείται μετά το έτος, οπότε γράφουμε πως ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 Π.Κ.Χ. (ή, 384 π.Χ.) και ότι η Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησε το έτος 1821 Κ.Χ. (ή, 1821 μ.Χ.).
Σε κάποιες (σπάνιες) περιπτώσεις, μπορεί κανείς να βρει τη συντομογραφία "e.v." ή "EV" (Era Vulgaris) αντί του «Κ.Ε.», που σημαίνει «κοινή εποχή» στα λατινικά.
Βλέπε επίσης: μ.Χ.
Οι πηγές προέλευσης
Σύμφωνα με τον Πίτερ Ντάνιελς (γλωσσολόγο εκπαιδευμένο στα πανεπιστήμια του Κορνέλ και του Σικάγο):
Ωστόσο, ο όρος "κοινή εποχή" έχει προϊστορία. Σε βιβλίο του, ο Άγγλος επίσκοπος Χάμφρεϊ Πριντό (Humphrey Prideaux) έγραψε το 1716: «Η κοινή εποχή, με την οποία υπολογίζουμε τα χρόνια από την ενσάρκωσή του». Το 1835, στο βιβλίο του, "Ζωντανοί χρησμοί" (Living Oracles), ο Αλεξάντερ Κάμπελ έγραψε "η κοινή Εποχή, ή Anno Domini (το έτος του Κυρίου)· το τέταρτο έτος του Ιησού Χριστού, το πρώτο εκ των οποίων δεν ήταν παρά οκτώ ημέρες." Στο άρθρο της για την Χρονολόγηση, η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1908 χρησιμοποιεί την πρόταση: "Πρώτη ανάμεσα σε αυτές [τις χρονολογικές εποχές], είναι αυτή που έχει υιοθετηθεί τώρα από όλους τους πολιτισμένους λαούς, και είναι γνωστή ως η Χριστιανική Κοινή εποχή, στης οποίας τον εικοστό αιώνα ζούμε τώρα".
Ο όρος "κοινός" προέρχεται από το λατινικό vulgāris (από το vulgus, ο κοινός, συνηθισμένος κόσμος), που σημαίνει "σχετικός με τον κοινό κόσμο, καθημερινός, συνηθισμένος", και δείχνει ότι το σύστημα χρησιμοποιούταν ευρέως, ακόμα και από ανθρώπους που δεν πίστευαν στην θεότητα του Ιησού.
Η πρώτη Εβραϊκή χρήση του όρου είναι στην επιγραφή μιας ταφόπλακας σε ένα Εβραϊκό νεκροταφείο, στο Πλύμουθ της Αγγλίας:
Αυτή η επιγραφή, όπως οι περισσότερες, χρησιμοποιεί το Εβραϊκό ημερολόγιο (5585), αλλά στο τέλος του καθορίζει το αντίστοιχο στην κοινή χρονολόγηση του δοθέντος στο Εβραϊκό ημερολόγιο έτους, δηλαδή το 1825. Η συντομογραφία VE σημαίνει όπως καθορίστηκε παραπάνω Vulgar Era ("κοινή εποχή"), και πιθανώς χρησιμοποιήθηκε αντί του AD (λατινικό αντίστοιχο του μ.Χ.), για να αποφευχθούν Χριστιανικές επιπλοκές.
Χρήση
Οι περισσότερο εμφανείς χρήσεις της σημειολογίας της Κοινής Χρονολογίας έκαναν την εμφάνισή τους πρόσφατα σε μεγάλα μουσεία στον αγγλόφωνο κόσμο: το καναδικό Βασιλικό Μουσείο του Οντάριο υιοθέτησε το σύστημα της Κοινής Χρονολογίας το 2002, το Ίδρυμα Σμιθσόνιαν κ.α., αν και ανεξάρτητα μουσεία δεν υποχρεούνται να την χρησιμοποιούν. Ακόμη, πολλοί συγγραφικοί οδηγοί τώρα προτιμούν ή επιβάλουν την χρήση της. Ορισμένοι από αυτούς, οι οποίοι αναφέρονται σε χριστιανικές εκκλησίες την καθιστούν υποχρεωτική: για παράδειγμα, αυτός του Επισκoπικού Αββαείου του Μαίρυλαντ.
Αντίθετες απόψεις
Η αλλαγή των ημερομηνιών από την π.Χ. ορολογία στην π.Κ.Χ. έχουν δημιουργήσει αντιδράσεις. Ίσως η πιο αξιοσημείωτη, όταν μια π.Χ. αλλάχθηκε σε π.Κ.Χ. ημερομηνία σε μια εξεταστική ερώτηση στην Νέα Νότια Ουαλία, προκάλεσε ερωτήματα και επιθετικές διαμαρτυρίες και στις δύο παρατάξεις του Κρατικού Κοινοβουλίου, και την αποδοχή από τον Υπουργό Παιδείας ότι η αλλαγή δεν έπρεπε να έχει γίνει. Όταν η διδασκαλία του τι σήμαινε το σύστημα π.Χ./π.Κ.Χ. εισάχθηκε στην Αγγλική Εθνική Διδακτέα Ύλη το 2002, προέτρεψε την αποστολή γραμμάτων που εξέφραζαν αμηχανία στις εθνικές εφημερίδες.
Στη Βρετανία, σε κάποια εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα BC (προ Χριστού) και AD (μετά Χριστόν) έχουν αντικατασταθεί με τα BCE και CE. Οι αρμόδιες τοπικές επιτροπές ανέφεραν ότι οι παλαιοί όροι μπορεί να ενοχλούν τις μειονότητες και τους άθεους. Κριτικοί αποδοκίμασαν την κίνηση σαν «συνθηκολόγηση στην πολιτική ορθότητα», ενώ μη-Χριστιανοί θρησκευτικοί ηγέτες είπαν ότι η κίνηση δεν χρειαζόταν. Ο εξέχων ιμάμης Ιμπραχίμ Μόγκρα δήλωσε ότι δεν νομίζει ότι οι παλαιοί όροι προσβάλλουν τους μουσουλμάνους. Εκπρόσωπος του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων των Βρετανών Ιουδαίων είπε ότι "δεν νομίζω ότι κανείς ενδιαφέρεται αν στα συνηθισμένα (mainstream) σχολεία χρησιμοποιούν το BC και AD". Ο συντηρητικός Αμερικανός ιστορικός και συγγραφέας Τζον Στηλ Γκόρντον πιστεύει ότι αν θα έπρεπε να καταργηθούν τα π.Χ. και μ.Χ., θα έπρεπε να αντικατασταθούν με τα π.Ι. και μ.Ι. (προ και μετά Ιησού), και όχι με τα «εντελώς ανούσια και σχεδιασμένα από μια γραφειοκρατική επιτροπή και πραγματικά ανόητα ΠΚΕ και ΚΕ».
Προσκείμενες απόψεις
Οι υποστηρικτές της σημειολογικής μορφής της Κοινής Χρονολογίας την προωθούν ως μια θρησκευτικά ουδέτερη μορφή, κατάλληλη για διαπολιτισμική χρήση.
Επιχειρήματα υπέρ της καθιέρωσης της Κοινής Χρονολογίας περιλαμβάνουν:
Αντιγνωμία για τη χρήση του όρου στα σχολεία
Αυστραλία
Κατηγορία:Ημερολόγια Κατηγορία:Συστήματα χρονολόγησης
Τζάιβ
Το τζάιβ είναι είδος χορού και ανήκει στην ομάδα των Latin International χορών και είναι ένας από τους πέντε βασικούς χορούς (Ρούμπα, Τσα τσα τσα, Σάμπα, Πάσο Ντόμπλε, Τζάιβ).
Ιστορία
Το τζάιβ (jive), εμφανίστηκε στις αφροαμερικάνικες συνοικίες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής το 1880. Στις συνοικίες αυτές, άρχισαν να οργανώνονται διαγωνισμοί τζάιβ όπου οι νικητές με τις καλύτερες χορευτικές ικανότητες θα κέρδιζαν ως έπαθλο μία τούρτα. Για αυτό το λόγο, ο χορός έγινε γνωστός ως «Cake Walk».
Η ζωντανή μουσική και ο δυναμικός χορός έκαναν γνωστό το τζάιβ στις αφροαμερικάνικες συνοικίες του Σικάγο και της Νέας Υόρκης.
Οι μελαγχολικοί χοροί της υψηλής κοινωνίας της Αμερικής και της Βρετανίας του 17ου αιώνα δεν είχαν καμία σχέση με το τζάιβ και για αυτό το λόγο μετά το θάνατο της βασίλισσας Βικτορίας το 1901, οι άνθρωποι υιοθέτησαν αυτό το διαφορετικό για εκείνους είδος χορού.
Ρυθμός
Το τέμπο του είναι αρκετά γρήγορο, με 40-50 μέτρα μουσικής το λεπτό, ενώ η μουσική του είναι γραμμένη στα 4/4. Αυτό δείχνει ότι το τζάιβ είναι ο πιο γρήγορος και ο πιο ενεργητικός Λάτιν (χορός).
Βήματα
Λόγω της μεγάλης ταχύτητας του χορού, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι μικρό, σχεδόν επιτόπου, ενώ το δεύτερο βήμα, είναι αυτό που δίνει ώθηση για να κινηθεί ο χορευτής στο χώρο. Η μεταφορά βάρους στα πόδια, είναι εξίσου σημαντική, με το τακούνι να αγγίζει στιγμιαία το πάτωμα. Τα σημεία αυτά του σώματος που ενεργούν περισσότερο είναι τα γόνατα, οι αστράγαλοι και λιγότερο οι γοφοί. Ο χορευτής θα πρέπει να κρατάει σταθερό το πάνω μέρος του σώματός του, ενώ το κάτω μέρος θα πρέπει συνεχώς να κάνει bounche, δηλαδή να πηγαίνει πάνω κάτω σαν ελατήριο, πολύ κοντά στο έδαφος. Το τζάιβ έχει ξαφνικές και έντονες κινήσεις, κλοτσιές, στροφές και απότομες αλλαγές θέσεων. Τέλος όλα τα βήματά του γίνονται πάνω στο μέτρημα 1 a 2 - 3 a 4 ή 1 a 2 - 1 a 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λάτιν χοροί Κατηγορία:Σουίνγκ χοροί
Ελλέβορος ο κυκλόφυλλος
Από τα ένδεκα είδη ελλέβορου που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, στην Ελλάδα φυτρώνει μόνο ο Ελλέβορος ο κυκλόφυλλος (Helleborus cyclophyllus). Τον βρίσκουμε στα ξέφωτα των ορεινών δασών, τα άνθη του έχουν χρώμα ανοιχτό κιτρινοπράσινο και εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη, μετά το λιώσιμο των χιονιών. Είναι κοινά γνωστός ως Σκάρφι, Κάρπη, Καρπί κ.ά.
Περιγραφή
Ξεχωρίζουν από τα εξής χαρακτηριστικά: Στη βάση τους φυτρώνουν ένα ή περισσότερα μεγάλα φύλλα με μακρύ μίσχο. Τα φύλλα αυτά χωρίζονται σε πολλά επιμήκη φυλλάρια, με παλαμοειδή διάταξη. Ο βλαστός βγάζει πολύ μικρά φυλλαράκια ή βράκτια.
Οι Ελλέβοροι είναι φυτά δηλητηριώδη. Ωστόσο, όπως όλα τα δηλητήρια, χρησιμοποιούνταν από τους πρακτικούς γιατρούς και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Παλιά χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών των ζώων όμως όσον αναφορά τις ανθρώπινες ασθένειες, δεν είναι ξεκάθαρο πού ακριβώς ωφελούσε το φυτό αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά
Ανατολικό Κολλέγιο του Άιχστετ (Collegium Orientale)
Ιστορία
Το Κολλέγιο ιδρύθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1998 από τη Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή της Άιχστετ. Λειτουργεί ως αυτόνομο ίδρυμα της Επισκοπής και υπόκειται στην δικαιοδοσία του Επισκόπου της Άιχστετ.
Δομή και Έργο
Το Κολλέγιο βρίσκεται δίπλα στο Επισκοπικό Κολλέγιο Βιλλιμπαλντίνουμ (Collegium Willibaldinum) και στεγάζει επί του παρόντος περίπου 40 φοιτητές της Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας της Ουκρανίας, της Σλοβακίας, της Πολωνίας, της Μελχιτικής Ελληνοκαθολικης Εκκλησίας, της Μαρωνιτικής Εκκλησίας, της Συρο-Μαλάμπαρ Καθολικής Εκκλησίας και της Συρο-Μαλάνκαρ Καθολικής Εκκλησίας της Ινδίας. Εκτός των Καθολικών φοιτητών, φοιτούν στο Κολλέγιο και Ορθόδοξοι υποψήφιοι ιερείς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας), όπως και της Γεωργιανής Ορθόδοξης Αποστολικής Εκκλησίας και της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Το Κολλέγιο διατηρεί στενές επαφές και συνεργάζεται τακτικά με τις Επισκοπές και τα Κολλέγια των Εκκλησιών των προαναφερομένων χωρών. Η ζωή στο Collegium Orientale χαρακτηρίζεται αφενός από το πνευματικό τυπικό και αφετέρου από τις θεολογικές σπουδές με κέντρο βαρύτητας την Ανατολική Εκκλησία. Η φοίτηση πραγματοποιείται στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Άιχστετ-Ίνγκολστατ (Eichstätt-Ingolstadt).
Το Ανατολικό Κολλέγιο της Άιχστετ έχει οικουμενικό σκοπό και προσπαθεί να συντηρήσει τόσο το Βυζαντινό, όσο και το Συριακό Τελετουργικό. Ιδίως διεξάγει έρευνες στο πεδίο της Ανατολικής Πνευματικότητας και Θεολογίας και οργανώνει συνέδρια με θέμα την Ανατολική Εκκλησία. Το περιοδικό του Κολλεγίου «ContaCOr», το οποίο εκδίδεται δύο φορές τον χρόνο, δίνει πληροφορίες για της δραστηριότητες του ιδρύματος, δημοσιεύει διατριβές των φοιτητών του και περιέχει θεολογικά άρθρα γραμμένα από τους παράγοντες του Κολλεγίου. Η βιβλιοθήκη του Κολλεγίου συλλέγει δημοσιεύσεις σχετικά με τη θεολογία της Ανατολικής Εκκλησίας.
Λειτουργία
Η Θεία Λειτουργία, όπως και οι υπόλοιπες Θρησκευτικές Ακολουθίες, τελούνται ως επί των πλείστον σύμφωνα με το Βυζαντινό Τυπικό. Στο Κολλέγιο υπάρχει, εκτός από την Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος που λειτουργεί με Βυζαντινό Τελετουργικό, μία Συριακή και μία Κοπτική Εκκλησία. Οι Λειτουργίες επιτελούνται, λόγω των διαφορετικών Εθνικοτήτων των υποψηφίων, κυρίως στα Γερμανικά, αλλά και στα Ελληνικά και στην εκκλησιαστική Σλαβονική διάλεκτο. Συνεπώς, χαίρονται επισκεψιμότητας και από ορθόδοξους πιστούς των γύρω περιοχών.
Διεύθυνση
Τη διεύθυνση του Κολλεγίου κατείχε μέχρι το 2008 ο Γερμανός Ιερέας της Επισκοπής Αρχιμανδρίτης Δρ. Αντρέας Τήρμαγιερ (Dr. Andreas Thiermeyer), ο οποίος ήταν για πολλά χρόνια μοναχός του Βυζαντινού Τμήματος του Μοναστηρίου Νήντεραλταϊχ (Niederaltaich) και, ως εκ τούτου, μυημένος στην πνευματικότητα της Ανατολικής Εκκλησίας. Το 2008 τον ακολούθησε ο Σεβασμιότατος και Πρωτοπρεσβύτερος Πάουλ Σμιτ (Msgr. Paul Schmidt) και το 2014 ο Ουκρανικής καταγωγής Ελληνοκαθολικός Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Ολεξάντρ Πετρίνκο (Dr. Oleksandr Petrynko) με τον Ιερέα της Επισκοπής του Τρηρ (Trier) και Αρχιμανδρίτη Δρ. Θωμά Κρέμερ (Dr. Thomas Kremer) ως Αντιπρύτανη και τον Φραγκισκανό Μοναχό Μαξέντιους Κρα (Maxentius Krah) OFM (Τάγμα των Φραγκισκανών) ως Πνευματικό Σύμβουλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Χριστιανικός οικουμενισμός Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες
Conflict
Οι Conflict είναι πανκ ροκ συγκρότημα από το Eltham στο Νότιο Λονδίνο. Δημιουργήθηκαν το 1981, η αρχική τους σύσταση ήταν : Colin Jerwood (φωνή), Francisco 'Paco' Carreno (ντραμς), Big John (μπάσσο), Steve (κιθάρα), Pauline (φωνή), Paul aka 'Nihilistic Nobody' (visuals). Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το ep "The House That Man Built" από την Crass Records. Όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους "It's Time to See Who's Who" από την Corpus Christi Records, η Pauline και ο Paul έφυγαν από την μπάντα. Οι Conflict αργότερα φτιάξανε την Mortarhate, την δικιά τους δισκογραφική , η οποία κυκλοφόρησε δίσκους άλλων καλλιτεχνών όπως των Hagar the Womb, Icons of Filth, Lost Cherrees και άλλους.
Το 1983 ο Steve Ignorant, εκείνη την περίοδο μέλος των Crass, εμφανίστηκε στο single της μπάντας για τα δικαιώματα των ζώων "To A Nation of Animal Lovers". Αφού οι Crass διαλύθηκαν, ο Ignorant πήρε θέση δεύτερων φωνητικών στους Conflict σε σχεδόν μόνιμη βάση.
Κύρια θέματα των κομματιών τους είναι ο αναρχισμός, τα δικαιώματα των ζώων, το αντι-πολεμικό κίνημα και την υποστήριξη τους στον ταξικό πόλεμο, κάποιες από τις συναυλίες τους τη δεκαετία του 1980 μετατράπηκαν σε ανταρσίες και ταραχές. Το λογότυπο της Mortarhate συχνά συγχέεται με αυτό της CND (Campaign for Nuclear Disarmament), ο ντράμερ τους, Paco, λέει ότι είναι ένα "μηδενιστικό" σύμβολο. Δυο 'A', για την αναρχία και την αυτονομία, και το 'N' για τον μηδενισμό (Nihilism στα Αγγικά). Το λογότυπο εμφανίστηκε το 1980 σαν στένσιλ, σχεδιάστηκε από την Toxic Graffity. Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Rotten Tomatoes
Το Rotten Tomatoes είναι ιστότοπος αφιερωμένος σε κριτικές, πληροφορίες και ειδήσεις ταινιών. Το όνομά του προέρχεται από το κλισέ του κοινού που πετάει σάπιες τομάτες ή λαχανικά σε μια παράσταση κακής ερμηνείας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 από τον Σεν Ντουόνκγ. Ανήκει στην ιστοσελίδα Flixster, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών Warner Bros. από το Μάιο του 2011.
Μέχρι το 2007, αρχισυντάκτης του ιστότοπου είναι ο Ματ Άτσιτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστότοποι για φιλμ
Πιάσε με αν μπορείς
Το Πιάσε με αν μπορείς (πρωτότυπος τίτλος: Catch Me If You Can) είναι αμερικανική βιογραφική αστυνομική κωμική-δραματική ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Πρωταγωνιστούν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Τομ Χανκς, με τους Κρίστοφερ Γουόκεν, Μάρτιν Σιν, Ναταλί Μπαγιέ, Έιμι Άνταμς και Τζέιμς Μπρόλιν σε δεύτερους ρόλους. Το σενάριο του Τζεφ Νέιθανσον βασίζεται στην «αυτοβιογραφία» του Φρανκ Άμπαγκνεϊλ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι πριν από τα 19 του χρόνια, έκανε με επιτυχία απάτες εκατομμυρίων δολαρίων υποδυόμενος έναν πιλότο της Pan Am, έναν γιατρό στην Τζόρτζια και έναν εισαγγελέα στην ενορία της Λουιζιάνα. Η εγκυρότητα της ιστορίας του αμφισβητείται.
Μία κινηματογραφική εκδοχή του ομότιτλου βιβλίου του Άμπαγκνεϊλ σχεδιάστηκε αμέσως μετά τη δημοσίευσή του το 1980, αλλά ξεκίνησε σοβαρά το 1997, όταν η DreamWorks του Σπίλμπεργκ αγόρασε τα δικαιώματα της ταινίας. Ο Ντέιβιντ Φίντσερ, ο Γκορ Βερμπίνσκι, ο Λάσε Χάλστρομ, ο Μίλος Φόρμαν και ο Κάμερον Κρόου θεωρούνταν ότι θα σκηνοθετήσουν την ταινία, προτού ο Σπίλμπεργκ αποφασίσει να την σκηνοθετήσει ο ίδιος. Τα γυρίσματα έγιναν από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο του 2002.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου 2002 με εμπορική επιτυχία. Στα 75α Όσκαρ, ο Κρίστοφερ Γουόκεν ήταν υποψήφιος για τον Β' Ανδρικό Ρόλο και ο Τζον Γουίλιαμς για την Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Καναδά Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Eesti Üleüldise teaduse raamat ehk encyklopädia konversationi-lexikon
Το Eesti Üleüldise teaduse raamat ehk encyklopädia konversationi-lexikon είναι μια εσθονική εγκυκλοπαίδεια, γραμμένη από τον Καρλ Άουγκουστ Χέρμαν μεταξύ του 1900 και του 1906. Μόνο δύο τόμοι (1903, 1906) δημοσιεύθηκαν πριν τον θάνατο του Χέρμαν το 1909.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονία-επέκταση Κατηγορία:Εσθονική λογοτεχνία
Ιβάν Σαββίδης
Ο Ιβάν (Ιωάννης) Σαββίδης (Иван Игнатьевич Саввиди, Ιβάν Ιγκνάτιεβιτς Σαββίντι, Σάντα, Τσάλκα, Γεωργιανή ΣΣΔ, ΕΣΣΔ, 27 Μαρτίου 1959) είναι Έλληνας και Ρώσος επιχειρηματίας και πολιτικός. Επίσης, είναι πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ρωσίας.
Η έδρα των επιχειρήσεών του στην Ελλάδα είναι η Θεσσαλονίκη, όπου το έργο του έχει καταγραφεί εκτενώς και χαρακτηρίζεται από μία σειρά αθλητικών, εμπορικών, ξενοδοχειακών και τηλεοπτικών επενδύσεων. Παράλληλα, η επιρροή του χαρακτηρίζεται σημαντική για τα δεδομένα της Βόρειας Ελλάδας, καθώς, με τον ίδιο στην ηγεσία του συλλόγου, η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα μετά το 1985.
Έχει συμπεριληφθεί στις λίστες του Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους στο κόσμο, μαζί με άλλους τρεις Έλληνες το 2018 και τέσσερις το 2019. Το 2023 η περιουσία ανέρχεται στα 1.7 δισεκατομμύρια δολάρια.
Βιογραφία
Ο Ιβάν Σαββίδης γεννήθηκε στο χωριό Σάντα, της περιφέρειας Τσάλκας της πρώην Γεωργιανής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, γιος οικογένειας εργατών ελληνικής καταγωγής, από τον Πόντο.
Σε νεαρή ηλικία, ο Σαββίδης μετακόμισε στην περιοχή του Ροστόφ επί του Ντον, όπου και αποφοίτησε από το σχολείο μέσης εκπαίδευσης. Το 1977 κατετάγη στον Σοβιετικό στρατό. Το 1980, μετά την ολοκλήρωση της θητείας του, άρχισε να εργάζεται στο κρατικό καπνεργοστάσιο του Ντον, όπου ξεκίνησε ως απλός εργάτης και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποδιευθυντή του εργοστασίου. Το 1988 αποφοίτησε από την οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου Δημόσιας Οικονομίας του Ροστόφ, με τον τίτλο του Μάστερ και εν συνεχεία, ακολούθησε επαγγελματική καριέρα με αντικείμενο τα οικονομικά. Το 1993, εκλέχτηκε γενικός διευθυντής της μετοχικής εταιρείας Donskoy Tabak και παρέμεινε επικεφαλής της επί 10 χρόνια. Έλαβε την Ελληνική υπηκοότητα τον Απρίλιο του 2013. Μέχρι το 2018, η σύζυγος του Ιβάν Σαββίδη, Κυριακή Σαββίδου, αποτέλεσε τυπικά, τη μεγαλομέτοχο της Donskoy Tabak, της μεγαλύτερης καπνοβιομηχανίας της Ρωσίας.
Ο Σαββίδης είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του πολυτομεακού ομίλου Agrocom, που ιδρύθηκε από τον ίδιο το 2004. Ο όμιλος Agrocom, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, τοποθετείται στην 152η θέση στη λίστα των 200 μεγαλύτερων ρωσικών εταιρειών. Ο όμιλος ενώνει πάνω από 40 εταιρείες, όπου εργάζονται περισσότερα από 15 χιλιάδες άτομα.
Πολιτική καριέρα
Ο Σαββίδης εξελέγη μέλος της Νομοθετικής Βουλής της Περιφέρειας του Ροστόφ, το 1998 και το 2003. Το 2003, εξελέγη επίσης βουλευτής στην Ρωσική Δούμα. Στη συνέχεια και στη διάρκεια εκείνης της βουλευτικής του θητείας, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού και Φόρων της Ρωσίας. Το 2007 επανεκλέχθηκε βουλευτής στη Δούμα με το κόμμα Ενωμένη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Στην ίδια βουλευτική περίοδο, υπηρέτησε ως μέλος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων, στην οποίαν ήταν υπεύθυνος των διαβουλευτικών σχέσεων με τη Βουλή των Ελλήνων, ενώ ήταν και αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ρωσολευκορωσικής Ένωσης.
Επενδύσεις στη Ρωσία και στο εξωτερικό
Από το 1993 αποτέλεσε γενικός διευθυντής της μετοχικής εταιρείας Donskoy Tabak, μέχρι και το 2004, όπου ίδρυσε τον πολυτομεακό όμιλο Agrocom. Στο όμιλο αυτό ανήκουν και επιχειρήσεις που ειδικεύονται στην κρεατοπαραγωγή, την εμφιάλωση νερού, τη συσκευασία προϊόντων, την κατοχή θερμοκηπιακών εγκαταστάσεων και ιχθυοκαλλιεργειών κ.ά., με διανομές των προϊόντων του στη Ρωσία αλλά και στο εξωτερικό. Επίσης, στη Ρωσία έχει αναπτύξει αλυσίδα Σούπερ μάρκετ, ενώ ασχολείται και με τον τουριστικό τομέα, έχοντας αγοράσει ξενοδοχεία στην περιοχή του Ροστόφ. Το 2018 ήρθε σε συμφωνία με την Ιαπωνική εταιρία Japan Tobacco και πούλησε έναντι 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων την καπνοβιομηχανία Donskoy Tabak. Η πώληση αυτή αύξησε την περιουσία του Ιβάν Σαββίδη και τον έβαλε στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου.
Ενασχόληση με τα ΜΜΕ
Τον Μάιο του 2017 αγόρασε ποσοστό 19% του τηλεοπτικού σταθμού Mega, ωστόσο λίγο καιρό μετά πούλησε το ποσοστό του. Το ίδιο έτος, η εταιρεία Dimera, συμφερόντων του, απέκτησε τα σήματα των εφημερίδων του ομίλου Πήγασος (ως τότε συμφερόντων του επιχειρηματία Φώτη Μπόμπολα), Έθνος και Ημερησία, καθώς και τον τηλεοπτικό σταθμό Epsilon TV στις 11 Αυγούστου 2017, που προηγουμένως άνηκε στον επιχειρηματία Φίλιππο Βρυώνη. Αργότερα, το κανάλι Epsilon TV αναβαθμίσθηκε και έδωσε τη θέση του στο Open TV.
Τον Ιούλιο του 2019 ανακοινώθηκε ότι με απόφαση του λήγει η καθημερινή κυκλοφορία του Έθνους, με την εφημερίδα να παραμένει αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Ωστόσο, το Έθνος της Κυριακής συνέχισε κανονικά, την εβδομαδιαία, έντυπη κυκλοφορία του για έναν ακόμη χρόνο, έως και τον Αύγουστο του 2020, οπότε και σταμάτησε η έκδοσή του.
Αθλητισμός και λοιπές επενδύσεις
Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στις 10 Αυγούστου 2012, απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ, ύστερα από διαπραγματεύσεις πολλών μηνών. Ο ίδιος, είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση του ΠΑΟΚ από την άνοιξη του 2006, αλλά τελικά εκείνη την περίοδο, οι συζητήσεις για την εξαγορά του συλλόγου δεν ευδοκίμησαν. Τον Μάιο του 2015, τρία χρόνια μετά την αγορά της ΠΑΕ, προχώρησε σε εφάπαξ αποπληρωμή των χρεών της προς το δημόσιο, που αποτέλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του συλλόγου στη σύγχρονη ιστορία του.
Άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες, με τις οποίες ασχολήθηκε στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, είναι η αγορά και αναπαλαίωση ιστορικών ακινήτων.