cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζόσουα Χασάν
Ως Επικεφαλής Υπουργός του Γιβραλτάρ
Οι περαιτέρω θητείες διήρκεσαν από τις 11 Αυγούστου 1964 έως τις 6 Αυγούστου 1969 και από τις 25 Ιουνίου 1972 έως τις 8 Δεκεμβρίου 1987. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Χάσαν απευθύνθηκε δύο φορές στην Ειδική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Αποαποικιοποίηση, αντικρούοντας τον ισχυρισμό της Ισπανίας για το Γιβραλτάρ και επιμένοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Γιβραλταριανών ήθελε να παραμείνει υπό Βρετανική κυριαρχία. Ήταν ένα από τα μέλη της Συνταγματικής Διάσκεψης του 1968 υπό την προεδρία του Malcolm Shepherd, 2nd Baron Shepherd, η οποία συνέταξε το πρώτο Σύνταγμα του Γιβραλτάρ. Ο Χάσαν έχασε μόνο μία φορά τις εκλογές, τις εκλογές του 1969, όταν το AACR απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία με διαφορά μίας μόνο έδρας, καθώς έλαβε επτά από τις δεκαπέντε έδρες της Βουλής. Το Κόμμα Ενσωμάτωσης με τη Βρετανία (IWBP, υποστηρικτής της ενσωμάτωσης του Γιβραλτάρ στο Ηνωμένο Βασίλειο) κέρδισε την υποστήριξη από τα ανεξάρτητα μέλη της Βουλής της Συνέλευσης και ο αρχηγός του Ρόμπερτ Πελίζα εξελέγη Επικεφαλής Υπουργός και παρέμεινε στο αξίωμα για τρία χρόνια. Ο Χάσαν επέστρεψε στο αξίωμα του το 1972. Παραιτήθηκε χωρίς να ολοκληρώσει τη θητεία του ως Επικεφαλής Υπουγός το 1987 μετά την υπογραφή συμφωνίας για την κοινή χρήση του αεροδρομίου του Γιβραλτάρ από την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους. Τον διαδέχθηκε ο τότε Αναπληρωτής Επικεφαλής Υπουργός, Αντόλφο Κανέπα. Ωστόσο, ο Κανέπα έχασε τις εκλογές του 1988 από τον Τζόζεφ Μποσάνο του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος του Γιβραλτάρ (GSLP) και το AACR διαλύθηκε λίγο αργότερα. Ο Μποσάνο ήταν ένας από τους κύριους επικριτές του Χάσαν, κατηγορώντας τον ότι ήταν πολύ συμβιβαστικός απέναντι στη βρετανική κυβέρνηση.
Ως Δήμαρχος του Γιβραλτάρ
Πριν από τη δημιουργία τoυ αξιώματος του επικεφαλής υπουργού το 1964, ο Χάσαν είχε υπηρετήσει ως μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Γιβραλτάρ (1950–64), ως δήμαρχος του Γιβραλτάρ (1945–1950, 1953–1969· μέχρι το 1955 το όνομα του τίτλου ήταν πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου), και ως κύριο μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου (1950–64).
Αναγορεύτηκε ιππότης από τη βασίλισσα Ελισάβετ II το 1963 και ως εκ τούτου πήρε τον τίτλο «Σερ» από τότε. Η Θριαμβευτική Επιστροφή του Χάσαν στο Γιβραλτάρ το 1963, όταν αυτός και ο Πίτερ Ισόλα επευφημήθηκαν από τα πλήθη στην πλατεία Τζον Μακκιντός, καταγράφηκε σε πίνακα που ανατέθηκε στον Άμπρος Αβελάνο.
Προσωπική ζωή
Το 1945 ο Χασάν παντρεύτηκε την Ντανιέλα Σαλαζάρ, μια Ισπανίδα υπήκοο, με την οποία απέκτησε δύο κόρες πριν χωρίσει το 1969. Το 1969, παντρεύτηκε τη Μαρσέλ Μπενσιμόν, μια Μαροκινή Εβραία, με την οποία απέκτησε άλλες δύο κόρες. Η Φλερ Χάσαν-Ναούμ είναι μια Ισραηλινή πολιτικός που έχει υπηρετήσει ως μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Ιερουσαλήμ και ως αντιδήμαρχος της πόλης. Η Μαρλίν Χάσαν Νέιχον είναι Γιβραλτάρια ιστορικός, δημοσιογράφος και πολιτικός, που υπηρετεί ως μέλος του Κοινοβουλίου του Γιβραλτάρ από το 2015.
«Κανείς δεν έχει κάνει περισσότερα για να εδραιώσει και να προωθήσει την ταυτότητα και να διατηρήσει τα δικαιώματα του λαού του Γιβραλτάρ».
Το 1997, ένα ειδικό γραμματόσημο εκδόθηκε από το Φιλοτελικό Γραφείο του Γιβραλτάρ για να αποτίσει φόρο τιμής στον Σερ Τζόσουα Χάσαν.
Κήποι του Μπόμπολι
Οι Κήποι του Μπόμπολι είναι ιστορικό πάρκο της Φλωρεντίας. Βρίσκεται στο Ολτράρνο, στην αριστερή πλευρά του ποταμού Άρνου δίπλα στο Παλάτσο Πίττι. Το 2013 εντάχθηκε στον κατάλογο με τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Έχει έκταση 45.000 τ.μ. και η κατασκευή του ξεκίνησε το 16ο αιώνα από τους Μεδίκους αλλά η διαμόρφωσή του συνεχίστηκε και τους επόμενους τρεις αιώνες. Άνοιξε για το κοινό το 1766.
Στους χώρους των κήπων υπάρχουν αλέες, κρήνες και συντριβάνια και διάσπαρτα αγάλματα, που χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή αρχαιότητα μέχρι τον 20ο αιώνα. Στους κήπους του Μπομπολι βρίσκονται επίσης το Forte di Belvedere, το Μουσείο της Πορσελάνης, το Kaffeehaus και ο Πορτοκαλεώνας του ντελ Ρόσο (La Limonaia).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλωρεντία Κατηγορία:Πάρκα και κήποι στην Ιταλία
Δαφνοσπηλιά Καρδίτσας
Η Δαφνοσπηλιά είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Δαφνοσπηλιά βρίσκεται στις νοτιοδυτικές άκρες του κάμπου της Καρδίτσας, σε απόσταση περίπου 18 χλμ. νότια από το κέντρο της πόλης και έχει υψόμετρο 260 μέτρα. Στα βόρεια του χωριού είναι το Καλλιφώνι, ανατολικά το Παλιούρι και νότια η Απιδέα ενώ στη δυτική άκρη του χωριού περνάει ο χείμμαρος Καλέντζης. Πρόκειται για οικισμό που αναφέρεται από την βυζαντινή εποχή. Είναι γνωστό στην περιοχή για την ιστορική Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου, σε απόσταση 1,5 χλμ. νοτιοανατολικά χωριού στη θέση παλιάς μονής που χρονολογείται στη βυζαντινή εποχή. Το μοναστήρι κάηκε από τους Τούρκους στην επανάσταση του 1854 και ανοικοδομήθηκε το 1890.
Αξιοθέατα θεωρούνται το πέτρινο μονότοξο γεφύρι του Καλέντζη, από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο καθώς και η ανεξερεύνητη και αναξιοποίητη σπηλιά του οικισμού.
Ενοριακός ναός είναι η Αγία Τριάδα ενώ από το 2016 υπάρχει σε μία απο τις αίθουσες του πρώην Δημοτικού Σχολείου Λαογραφικό Μουσείο που ιδρύθηκε από τον Μορφωτικό Σύλλογο Δαφνοσπηλιάς.
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την ένωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται με την παλιά της ονομασία Βελέσι το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιτάμου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 το όνομά της μετονομάστηκε σε Δαφνοσπηλιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Δαφνοσπηλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καλλιφωνίου του δήμου Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 225 κατοίκους ενώ το 1981 και το 1991 είχε 362 και 412 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία
Ιστορικό υπόβαθρο
Για τέσσερις δεκαετίες, ο κομμουνιστής Ενβέρ Χότζα απαγόρευσε τη θρησκεία, τα ταξίδια και κατέλυσε την ατομική ιδιοκτησία. Οποιαδήποτε παραβίαση στους κανονές του συνοδευόταν με βάναυση τιμωρία. Το 1985 ο ηγέτης της Αλβανίας πεθαίνει και τη θέση του αναλαμβάνει ο Ραμίζ Αλία, ο οποίος έγινε ο Γενικός Γραμματές του Εργατικού Κόμματος. Οι διαμαρτυρίες για το καθεστώς ξεκίνησαν το 1990, όπως προαναφέρθηκε, στο Σκόδρα, στη Καβάγιε και σε μικρότερο βαθμό στα Τίρανα. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ,Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ επισκέφθηκε τον Μάϊο του ίδιου έτους την Αλβανία κι ο Αλία ελευθερώνει τον ποινικό κώδικα,άρει τις απαγορεύσεις σχετικά με τη θρησκεία και επιτρέπει τα διεθνή ταξίδια. Έτσι τον Ιούλιο του 1990 5.000 αλβανοί κατακλύζουν τις ξένες πρεσβείες της χώρας και μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό.
Μετά-κομμουνιστική κυβέρνηση
Παρά την σχετική πρόοδο σε θέματα σεβασμού αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων,η επιρροή του Χότζα ήταν ακόμα νωπή στο τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Tα δικαιώματα των Αλβανών πολιτών ακόμα μαστίζονται από βία από την αστυνομία,περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και σε γενικότερο πλαίσιο σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Μάρτιο του 1997 παραιτείται ο πρωθυπουργός Αλεξάντερ Μέξι.Τα πλήθη λεηλατούν στρατιωτικές βάσεις και το κοινοβούλιο κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το Κοινοβούλιο επανεκλέγει τη Σάλι Μπερίσα στη δεύτερη θητεία ως πρόεδρος με ψήφο 113-1. Η κυβέρνηση δεν ελέγχει τον Νότο και συμφωνεί σε μια κυβέρνηση συμφιλίωσης με κόμματα της αντιπολίτευσης. Το Δημοκρατικό κόμμα δίνει στους υποστηρικτές του όπλα. . Ξεσπάει ο Αλβανικός εμφύλιος πόλεμος που διαρκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1997.
Κοινότητα Ζίρου
Η Κοινότητα Ζίρου είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Ζήρος που το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Ζίρος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Αγριλιά, Καλό Χωριό, Λαμνώνι, Ξερόκαμπο και Χαμαίτουλο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Λουίζα Ελεονώρα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
H Λουίζα Ελεονώρα (γερμ. Louise Eleonore zu Hohenlohe-Langenburg, 11 Αυγούστου 1763 - 30 Απριλίου 1837) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν κόρη του πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Κοινότητα Ζίρου
Συνολικά η κοινότητα έχει 462 κατοίκους.
Λουίζα Ελεονώρα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Χριστιανού Αλβέρτου του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου του Στόλμπεργκ-Γκέντερν.
Κοινότητα Ζίρου
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Αλεξάνδρα Παπαθανασάκη. μικρογραφία|567x567px
Λουίζα Ελεονώρα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1782 τον Γεώργιο Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Κοινότητα Ζίρου
Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ζίρου.
Λουίζα Ελεονώρα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Κοινότητα Ζίρου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Προεδρικές εκλογές του Καζακστάν (2019)
Στις 12 Ιουνίου, ο Τόκαγιεφ ορκίστηκε πρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα κατά τη διάρκεια τελετής στο Παλάτι της Ανεξαρτησίας στην πρωτεύουσα Νουρσουλτάν.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Καζακστάν εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, διεξάγεται ένας δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων.
Υποψήφιοι
Εννέα υποψήφιοι υπέβαλαν αίτηση στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή για να συμμετάσχουν στις εκλογές. Ένας αριθμός ρεκόρ των επτά υποψηφίων εγγράφηκε για να κατέλθει, ενώ ένας υποψήφιος αποσύρθηκε και άλλος ένας αποκλείστηκε επειδή δεν γνώριζε επαρκώς την καζακική γλώσσα.
Αουγκούστους Μουρ Χέρινγκ
Ο Αουγκούστους Μουρ Χέρινγκ (Augustus Moore Herring, 3 Αυγούστου 1867 — 17 Ιουλίου 1926) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος της αεροπορίας, ο οποίος θεωρείται από μερικούς ως ο πρώτος αεροπόρος που χρησιμοποίησε βαρύτερο από τον αέρα αεροσκάφος με κινητήρα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χέρινγκ γεννήθηκε στο Κόβινγκτον της Τζόρτζια, παιδί του Ουίλιαμ Φ. Χέρινγκ, ευκατάστατο έμπορο βαμβακιού και τη σύζυγό του Κλόι Πέρι Κόνιερς. Σπούδασε στην Ελβετία και τη Γερμανία, προτού η οικογένειά του εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη το 1884. Την περίοδο 1885-6, ως σπουδαστής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Στίβενς, ο Χέρινγκ είχε ήδη αρχίσει την κατασκευή μοντέλων ιπτάμενων μηχανών. Μέχρι το 1893, είχε κατασκευάσει ένα πλήρους μεγέθους ανεμόπτερο – το οποίο συνετρίβη όταν προσπάθησε να απογειωθεί. Άρχισε να μελετά το έργο του πρωτοπόρου των ανεμοπτέρων Ότο Λίλιενταλ. Το 1894, ο Χέρινγκ κατασκεύασε ένα μονοπλάνο ανεμόπτερο βασισμένο στην πατέντα του Ότο Λίλιενταλ από το 1893.
Προεδρικές εκλογές του Καζακστάν (2019)
Παραπομπές
2019 Καζακσταν
Αουγκούστους Μουρ Χέρινγκ
Βιογραφικά στοιχεία
Τότε ο Χέρινγκ προσελήφθη από τον Οκτάβ Σανούτ για να κατασκευάσει και δοκιμάσει μοντέλα αεροσκαφών που είχαν σχεδιαστεί και από τους δύο. Αργότερα το 1895, ο Σάμιουελ Πίρποντ Λάνγκλεϊ προσέλαβε τον Χέρινγκ για να τον βοηθήσει στα πειράματά του. Ο Χέρινγκ προσελήφθη και πάλι από τον Σανούτ τον Ιανουάριο του 1896, αλλά συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του. Τον Δεκέμβριο του 1896, κατέθεσε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μία βαρύτερη από τον αέρα «ιπτάμενη μηχανή» μεταφοράς ενός ανθρώπου η οποία ήταν κινούμενη από κινητήρα και ελεγχόμενη, αλλά η αίτηση του απορρίφθηκε.
Στις 10 Οκτωβρίου 1898, ο Χέριγνκ έστειλε τηλεγράφημα στον Σανούτ ώστε αυτός να τον παρακολουθήσει να πετά ένα τροφοδοτούμενο αεροπλάνο δικού του σχεδιασμού, βασισμένο στη δομή του διπλάνου του Σανούτ, με τη χρήση κινητήρα συμπιεσμένου αέρα στο Πάρκο Αναψυχής Σίλβερ Μπιτς στο Σεντ Τζόζεφ του Μίσιγκαν. Ωστόσο δεν μπόρεσε να διατηρηθεί στον αέρα. Υπάρχουν αναφορές πως ο Χέρινγκ πραγματοποίησε μακρύτερη πτήση στις 22 Οκτωβρίου, την οποία παρακολούθησαν δύο κάτοικοι της περιοχής.
Ο Χέρινγκ πραγματοποίησε ορισμένα σχέδια για τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αργότερα κατέστη μερικώς παράλυτος μετά από σειρά χτυπημάτων.
Πέθανε το 1926 σε ηλικία 59 ετών. Ειρωνικά τέσσερα χρόνια αργότερα κέρδισε την αγωγή του κατά του Κέρτις με σημαντικό οικονομικό αντάλλαγμα.
Ισχυρισμοί για τα πρωτεία στην πτήση
Ο ιστορικός της αεροπορίας Φιλ Σκοτ στο βιβλίο του The Shoulders of Giants: A History of Human Flight to 1919 (1995, ISBN 0-201-62722-1) ανέφερε πως δε θεωρεί τον Χέρινγκ ως υποψήφιο για τον ισχυρισμό της πρώτης μηχανοκίνητης πτήσης. Ο Σκοτ αναφέρει πως το ανεμόπτερο του Χέρινγκ είχε δυσκολίες στον χειρισμό και πως ο δικύλινδρος κινητήρας συμπιεσμένου αέρα ισχύος τριών ίππων μπορούσε να λειτουργήσει μόνο για 30 δευτερόλεπτα κάθε φορά. Ο Σκοτ θεωρεί πως ο Χέρινγκ επέκτεινε απλά το παραδοσιακό αιωρόπτερο προσθέτοντας έναν κινητήρα.
Οι υποστηρικτές του Χέρινγκ ισχυρίζονται πως οι χειριστές αιωροπτέρων σήμερα τα μετακινούν με το σώμα τους, όπως έκανε και ο Χέρινγκ. Η μέθοδος αυτή αντικαταστάθηκε από το σύστημα του δυναμικού ελέγχου τριών αξόνων των αδελφών Ράιτ, το οποίο χρησιμοποιείται έως και σήμερα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Διπλασιαστής τάσης Villard
Εισαγωγή
μικρογραφία|Paul Ulrich Villard (1860-1934) Ένας πολλαπλασιαστής τάσης είναι ένα ηλεκτρικό κύκλωμα που μετατρέπει την ηλεκτρική τάση AC από χαμηλότερη τάση σε υψηλότερη τάση συνεχούς ρεύματος χρησιμοποιώντας συνήθως ένα δίκτυο πυκνωτών και διόδων. Οι πολλαπλασιαστές τάσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία λίγων βολτ για ηλεκτρονικές συσκευές, ή εκατομμύρια βολτ για σκοπούς όπως πειράματα φυσικής υψηλής ενέργειας και δοκιμές ασφάλειας κεραυνών. Ο πιο κοινός τύπος πολλαπλασιαστή τάσης είναι ο πολλαπλασιαστής σειράς μισού κύματος, που ονομάζεται επίσης κύκλωμα Villard (αλλά στην πραγματικότητα εφευρέθηκε από τον Heinrich Greinacher). Η αρχική μορφή του κυκλώματος με μία βαθμίδα επινοήθηκε αρχικά από τον Γάλλο χημικό και φυσικό Paul Ulrich Villard. Προκαλούσε διπλασιασμό της εισερχόμενης τάσης και γι' αυτό ονομάστηκε Διπλασιαστής τάσης Villard (Εικ.1). Το μεγάλο μειονέκτημα αυτού του κυκλώματος είναι ότι ο κυματισμός κορυφής σε κορυφή είναι τεράστιος 2Vpk και δεν μπορεί να εξομαλυνθεί εκτός εάν το κύκλωμα μετατραπεί αποτελεσματικά σε μία από τις πιο εξελιγμένες μορφές.
Περιγραφή κυκλώματος
μικρογραφία|358x358εσ|1. Διπλασιαστή τάσεως Villard|αριστερά μικρογραφία|256x256εσ|2. Κυματομορφή εξόδου από το κύκλωμα Villard Το κύκλωμα Villard αποτελείται μόνο από έναν πυκνωτή και μια δίοδο. Τα πλεονεκτήματά του είναι η μεγάλη του απλότητα και το χαμηλό επίπεδο αρμονικών του. Ο πυκνωτής φορτίζεται κατά την αρνητική εναλλαγή (ημιπερίοδος) στο μέγιστο πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης (Vpk). Η τάση εξόδου είναι ίση με την τάση εισόδου AC συν τη σταθερή τάση του πυκνωτή. Το κύκλωμα αλλάζει τη συνιστώσα DC του σήματος από μηδέν σε Vpk, το ελάχιστο της γίνεται μηδέν βολτ, παραβλέποντας την τάση κατωφλίου της διόδου, επομένως η μέγιστη τάση εξόδου γίνεται 2*Vpk. Η τάση εξόδου είναι πάντα θετική, αλλά ταλαντώνεται με το ρυθμό της τάσης εισόδου AC. Εάν η δίοδος αντιστραφεί, η τάση εξόδου γίνεται πάντα αρνητική. Αυτό είναι το κύκλωμα που χρησιμοποιείται γενικά, μαζί με το κύκλωμα ανεστραμμένης διόδου, για την παροχή αρνητικής τάσης στο magnetron ενός φούρνου μικροκυμάτων. μικρογραφία|252x252εσ|UE τάση εισόδου, UA τάση εξόδου (χωρίς αρνητική τάση)
Αναλυτική περιγραφή λειτουργίας
αριστερά|μικρογραφία|363x363εσ|Πρώτο στάδιο λειτουργίας-Φόρτιση πυκνωτή Για να αναλύσουμε τη λειτουργία θα πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε τη συμπεριφορά της διόδου και του πυκνωτή. Ας υποθέσουμε ότι τη στιγμή που αρχίζει η λειτουργία η πολικότητα είναι αυτή που φαίνεται στο σχήμα. Τότε η δίοδος θα είναι αγώγιμη κι έτσι ο πυκνωτής θα φορτίζεται μέχρι μια τάση ίση με την τάση κορυφής του σήματος εισόδου Vp. Η φόρτιση αυτή είναι ταχύτατη, επειδή η αντίσταση ορθής φοράς rf της διόδου είναι πολύ μικρή (άρα θα έχουμε μικρή σταθερά χρόνου φόρτισης rf C1).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρικά κυκλώματα
Μαρία Φρειδερίκη της Έσσης-Κάσσελ (1804-1888)
H Μαρία Φρειδερίκη (γερμ. Marie Frederica von Hessen-Kassel, 6 Σεπτεμβρίου 1804 - 1 Ιανουαρίου 1888) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Εκλέκτορα της Έσσης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Βιογραφία
Η Μαρία Φρειδερίκη Βιλελμίνη ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης-Κάσσελ και της Αυγούστας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1825 τον Βερνάρδο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ντανιέλλα Μονέ
Η Ντανιέλλα Μονέ Ζούβιτς (αγγλικά: Daniella Monet Zuvic, γενν. 1 Μαρτίου 1989) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια γνωστή για τον ρόλο της ως Τρίνα Βέγκα στη σειρά του Nickelodeon, Victorious.Επίσης έπαιξε στη σειρά του Nickelodeon, Zoey 101. Ο πατέρας της είναι από την Κροατία και η μητέρα της από την Ιταλία.
Υποκριτική καριέρα
Το 2010, είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά American Dreams.H Ντανιέλλα έπαιξε επίσης έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην σειρά ως την Missy Keinfield.Έχει μια αδερφή τη Sissy.Στην σειρά Zoey101 εμφανίστηκε ως καλεσμένη σε τρία επεισόδια από το 2006-2007.Επίσης έπαιξε στην ταινία Simon Says το 2010 και το 2007 στις ταινίες Nancy Drew και Taking Five.
Από το 2010 ως το 2013,η Ντανιέλλα έπαιξε στην σειρά του Nickelodeon Victorious την Τρίνα Βέγκα την μεγαλύτερη αδερφή της Τόρι Βέγκα και την συμφοιτήτρια του Hollywood Arts χωρίς να έχει καθόλου ταλέντο στο τραγούδι και περιγράφεται ως <<περίεργη>>, <<ενοχλητική>>, και <<χαριτωμένη>>.
Επίσης αντικατέστησε την Jennette McCurdy στο χαρακτήρα Bertha στις ταινίες  Fred 2: Night of the Living Fred, Fred 3: Camp Fred και Fred: The Show.Βασισμένη στην ταινία The Fairly Odd Parents έπαιξε την Toutie με τον Drake Bell o οποίος ήταν ο Timmy Turner στην ταινία  A Fairly Odd Movie: Grow Up, Timmy Turner! και επαναπροσδιορίστηκε ο ρόλος της στο "A Fairly Odd Christmas" του 2012 και το "A Fairly Odd Summer" του 2014.
Η Ντανιέλλα φιλοξένησε μια εκπομπή του Nickelodeon που ονομαζόταν Awesomeness TV που έκανε πρεμιέρα 1η Ιουλίου το 2013 αλλά ακυρώθηκε μετά από δύο σεζόν το 2014.Η εκπομπή αυτή περιλάμβανε σκετσάκια,σάτιρα με διάσημους,παρωδίες και μουσικά βίντεο. Φιλοξενεί επίσης το παιχνίδι Nickelodeon, Paradise Run, το οποίο έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου 2016. Η παράσταση ανανεώθηκε για μια δεύτερη σεζόν η οποία προγραμματίζεται να κινηματογραφηθεί από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 2016.
Προσωπική ζωή
Είναι βίγκαν.
Τον Δεκέμβριο του 2017, η Μονέ αρραβωνιάστηκε τον Άντριου Γκάρντνερ, έπειτα από έξι χρόνια σχέσης. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά, έναν γιο τον Τζίο Τζέιμς Γκάρντνερ (γενν. 28 Σεπτεμβρίου 2019) και μια κόρη την Ίβρι Γκάρντνερ (γενν. 12 Φεβρουαρίου 2021).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Κώστας Τσίγκης
Ο Κώστας Τσίγκης (ή ο Τάκης Τσίγκης) ήταν κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.
Καριέρα ποδοσφαιριστή
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1933 αγωνιζόμενος στον Τραστ Λευκωσίας. Αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού ακραίου κυνηγού (έξω δεξιά). Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Το 1938 ο Τραστ διαλύθηκε. Ο Τάκης Τσίγκης συνέχισε για μικρή περίοδο στον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Το 1939 μετεγγράφηκε στον ΑΠΟΕΛ στον οποίο παρέμεινε ως το 1952. Στον ΑΠΟΕΛ αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού μπακ.
Συμμετείχε σε 8 τελικούς κυπέλλου, 4 με τον Τραστ και 4 με τον ΑΠΟΕΛ. Στο κύπελλο Κύπρου 1934-35 πέτυχε το νικητήριο γκολ του τελικού με το οποίο ο Τραστ νίκησε τον ΑΠΟΕΛ και αναδείχθηκε πρώτος κυπελλούχος Κύπρου. Στον τελικό του κυπέλλου Κύπρου 1935-36 πέτυχε τέταρτο γκολ του Τραστ. Οι υπόλοιποι τελικοί που συμμετείχε ήταν τις περιόδους 1936-37, 1937-38, 1945-46, 1946-47, 1947-48 και 1948-49.
Καριέρα προπονητή
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής. Κατά διαστήματα υπήρξε υπηρεσιακός προπονητής του ΑΠΟΕΛ (1952, 1953-54). Την περίοδο 1955-57 αποτέλεσε προπονητής της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου.
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής του Τραστ:
Ως ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Τραστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ζεχρά Γκιουνές
Η Ζεχρά Γκιουνές (Zehra Güneş), (γεννημένη στις 7 Ιουλίου 1999) είναι Τουρκάλα αθλήτρια της πετοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,97 εκ. και βάρος 84 κιλά και παίζει στη μεσαία θέση μπλοκέρ. Επί του παρόντος, αγωνίζεται στην Vakıfbank Istanbul και είναι μέλος της εθνικής ομάδας βόλεϊ γυναικών της Τουρκίας.
Ομάδες
Στη σεζόν 2016–17 της Τουρκικής Λίγκας Βόλεϊ Γυναικών, η Γκιουνές δόθηκε δανεική στην Beşiktaş JK, μια άλλη γυναικεία ομάδα βόλεϊ. Την επόμενη σεζόν, επέστρεψε στην πατρίδα της. Κέρδισε τον πρώτο της τίτλο ως πρωταθλήτρια τη σεζόν 2017-18 με τη Vakıfbank Istanbul. Της απονεμήθηκε το «Ειδικό Βραβείο Vestel» του πρωταθλήματος Vestel Venus Sultans League 2017–18, το οποίο είναι το κορυφαίο πρωτάθλημα βόλεϊ της Τουρκίας που χορηγείται από τη Vestel.
Διεθνές συμμετοχές
Η Γκιουνές αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Θερινό Ολυμπιακό Φεστιβάλ Νέων 2015 που πραγματοποιήθηκε στη Γεωργία. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Κορασίδων U18 της FIVB το 2015 στο Περού και της απονεμήθηκε ο τίτλος της Καλύτερης Μεσαίας Μπλόκερ. Η Γκιουνές έπαιξε στο Παγκόσμιο Γκραν Πρι της FIVB 2016. Ήταν μέλος της γυναικείας ομάδας U20 της Τουρκίας και έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Γυναικών U20 της FIVB 2017 στο Μεξικό, όπου ανακηρύχθηκε μία από τις καλύτερες μεσαίες μπλόκερ. Έπαιξε για την ομάδα γυναικών U23 της Τουρκίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Γυναικών U23 FIVB 2017 στη Σλοβενία, όπου η ομάδα της κέρδισε έναν τίτλο πρωταθλήτριας.
Τον Ιανουάριο του 2017, προσκλήθηκε στη γυναικεία ομάδα της Τουρκίας και έγινε δεκτή στην ομάδα τον Μάρτιο του 2018 Έπαιξε στο πρώτο FIVB Volleyball Women's Nations League του 2018 ως μέλος της τουρκικής ομάδας, η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Ήταν επίσης μέλος της τουρκικής ομάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2020, όπου τερμάτισαν στην πέμπτη θέση.
Ατομικά
Πολυτιμότερη παίκτρια: 2021–22 Τουρκικό πρωτάθλημα βόλεϊ γυναικών
Ειδικό βραβείο Vestel: 2017–18 Vestel Venus Sultans League
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκάλες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2012-2013
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2012-13 αποτέλεσε την 40η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 8 έως τις 12 Μαΐου 2013 στο Κλειστό Γυμναστήριο Παναγίας Αλεξιώτισσας στην Πάτρα. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για πέμπτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Παραπομπές
2012 2013 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αχαΐα
Γέφυρα του Μαουζίτσε
Η Γέφυρα του Μαουζίτσε (πολωνικά: Most w Maurzycach) είναι γέφυρα πάνω από τον ποταμό Σουούντβια (παραπόταμος του Μπζούρα) στην Κεντρική Πολωνία. Είναι γνωστή ως η πρώτη πλήρως συγκολλημένη οδική γέφυρα και η δεύτερη συγκολλημένη γέφυρα οποιασδήποτε κατηγορίας στον κόσμο. Η γέφυρα βρίσκεται δίπλα στο χωριό Μαουζίτσε, κοντά στο Γουόβιτς του Βοεβοδάτου Λοτζ.
Σχέδιο
Η γέφυρα σχεδιάστηκε το 1927 από τον Στέφαν Μπρίουα, έναν από τους πρωτοπόρους της συγκόλλησης στην πολιτική μηχανική. Ο Μπρίουα, καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λβουφ, διεξήγαγε εκτενείς θεωρητικές μελέτες σχετικά με την πιθανή χρήση συγκολλημένων αρμών χάλυβα στις κατασκευές, καθώς και διάφορες πτυχές της συγκόλλησης με οξυ-καύσιμο και της συγκόλλησης με ηλεκτρικό τόξο. Και οι δύο διαδικασίες ήταν γνωστές τουλάχιστον από τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά η εφαρμογή τους περιοριζόταν ως επί το πλείστον στην κατασκευή κατοικιών και πλοίων. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι δοκιμές απέδειξαν ότι οι συγκολλημένες αρθρώσεις θα μπορούσαν να είναι αρκετά ισχυρές για να διατηρήσουν μεγάλες δυνάμεις, στα μέσα της δεκαετίας του 1920 ο Μπρίουα αποφάσισε να σχεδιάσει μια συγκολλημένη γέφυρα. Χρησιμοποίησε το προηγούμενο σχέδιο μιας γέφυρας με πριτσίνια, την οποία οι Μπρίουα και Βεντσέσουαφ Πόνις μετέτρεψαν για να χρησιμοποιήσουν τη νέα μέθοδο κατασκευής. Ωστόσο, τα εγκάρσια δοκάρια και ορισμένα στοιχεία των συγχορδιών επανασχεδιάστηκαν από την αρχή. Αν και σχεδιάστηκε πρώτη, η γέφυρα ήταν η δεύτερη τέτοια γέφυρα που κατασκευάστηκε. Μια παρόμοια αλλά πιο κοντή συγκολλημένη σιδηροδρομική γέφυρα σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε λίγους μήνες νωρίτερα στο Τερτλ Κρικ της Πενσυλβάνια από την Westinghouse Electric and Manufacturing και κατέχει το ρεκόρ για την πρώτη συγκολλημένη γέφυρα οποιουδήποτε τύπου στον κόσμο.
Η τότε νέα τεχνική της ηλεκτροσυγκόλλησης τόξου επέτρεπε σημαντική εξοικονόμηση βάρους: το συνολικό βάρος της είναι 56 μετρικούς τόνους, ενώ μια έκδοση με πριτσίνια θα ζύγιζε πάνω από 70 τόνους. Εκτός από τη μέθοδο κατασκευής, η ίδια η κατασκευή είναι μια συνηθισμένη γέφυρα ζευκτών με δύο κύριες δοκούς ζευκτών, μια ευθεία κάτω χορδή και μια παραβολική άνω χορδή. Εκτός από δύο λωρίδες οδικής κυκλοφορίας, η γέφυρα περιλαμβάνει επίσης δύο πεζοδρόμια.
Κατασκευή
αριστερά|μικρογραφία| Θέα από την κάτω πλευρά Καθώς το έργο της κατασκευής μιας τέτοιας κατασκευής θεωρήθηκε εξαιρετικά επικίνδυνο, η εταιρεία K. Rudzki i S-ka επιλέχθηκε ως κύριος ανάδοχος και κατασκευαστής. Η εταιρεία με την έδρα της στη Βαρσοβία και ένα μεγάλο εργοστάσιο στο Μινσκ Μαζοβιέτσκι ήταν από τις πιο έμπειρες εταιρείες κατασκευής γεφυρών στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη εκείνη την εποχή. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1853 και στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, ήταν η μόνη εταιρεία σε ολόκληρη τη Ρωσική Αυτοκρατορία που κατασκεύαζε δύσκολες γέφυρες σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Σχεδόν το 20% όλων των γεφυρών που κατασκευάστηκαν στη Ρωσία εκείνη την περίοδο κατασκευάστηκαν από τον Κονστάντι Ρούτσκι και τους μηχανικούς του. Συνολικά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η εταιρεία κατασκεύασε 5.000 μέτρα χαλύβδινων οδικών γεφυρών και 24.000 μέτρων διάφορων σιδηροδρομικών γεφυρών για 37 διαφορετικές σιδηροδρομικές εταιρείες, εκτός από το ότι τους παρείχε ένα δίκτυο άνω των 2 εκατομμυρίων μέτρων αγωγών νερού. Μεταξύ των χαλύβδινων γεφυρών που κατασκεύασε ο Κ. Ρούτσκι ήταν η Γέφυρα Πονιατόφσκι της Βαρσοβίας, αλλά και οι περισσότερες διαβάσεις ποταμών του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου, συμπεριλαμβανομένης της Γέφυρας του Χαμπαρόφσκ του 1916 (με μήκος πάνω από 2.500 μέτρα, για δεκαετίες η μεγαλύτερη γέφυρα στην Ευρασία). Η εταιρεία κατασκεύασε επίσης γέφυρες για τους σιδηρόδρομο Αγίας Πετρούπολης-Βαρσοβίας, σιδηρόδρομο Άμουρ, Σιδηρόδρομο Ανατολικής Σιβηρίας και Κινεζικό Ανατολικό Σιδηρόδρομο, μεταξύ άλλων. Ωστόσο, ακόμη και με τέτοια εμπειρία, η κατασκευή της γέφυρας στον Σουούντβια κοντά στο Γουόβιτς αποδείχθηκε δύσκολο έργο.
Τα στοιχεία κατασκευάστηκαν από το εργοστάσιο K. Rudzki i S-ka στο Μινσκ Μαζοβιέτσκι και στη συνέχεια συγκολλήθηκαν στη θέση τους επί τόπου. Ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 1928 και άνοιξε στην κανονική οδική κυκλοφορία τον Αύγουστο του επόμενου έτους. Παρά το γεγονός ότι η συγκόλληση ήταν πολύ πιο ακριβή από το χρονοβόρο πριτσίνωμα, το συνολικό κόστος της γέφυρας ήταν πολύ χαμηλότερο, σε μεγάλο βαθμό λόγω του 17% λιγότερου χάλυβα που χρειαζόταν για την κατασκευή της και του μικρότερου χρόνου κατασκευής.
Μεταγενέστερη ιστορία
Επαναστατική εκείνη την εποχή, η ολοκλήρωση της γέφυρας του Μαουζίτσε πυροδότησε μια νέα εποχή στην κατασκευή γεφυρών παγκοσμίως. Η κατασκευή περιγράφηκε στον ευρωπαϊκό και αμερικανικό τύπο μηχανικών και μηχανικοί από όλο τον κόσμο επισκέφτηκαν τη νέα γέφυρα σε μεγάλους αριθμούς. Κατά συνέπεια, η Πολωνία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που ρύθμισε την κατασκευή συγκολλημένων γεφυρών.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η γέφυρα χρησιμοποιήθηκε από την Εθνική Οδό 2, το πολωνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού Ε8. Ωστόσο, καθώς αποδείχθηκε πολύ στενή, το 1977 μεταφέρθηκε περίπου 20 μέτρα προς τα βόρεια, έκλεισε στην κυκλοφορία και στη θέση της κατασκευάστηκε μία νέα.
Η γέφυρα εγγράφηκε στον κατάλογο των αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία στις 22 Νοεμβρίου 1968 από την Αρχή Τεκμηρίωσης Μνημείων (προκάτοχος του Εθνικού Συμβουλίου Κληρονομιάς) και αρχικά (μέχρι να καταργηθεί αυτή η κατηγορία το 1973) συμπεριλήφθηκε στα «μνημεία βαθμού μηδέν» (zabytek klasy 0), δηλαδή τα πολυτιμότερα ιστορικά μνημεία διεθνούς σημασίας. Αργότερα επαναχαρακτηρίστηκε ως «ακίνητο ιστορικό μνημείο».
Η γέφυρα ανακαινίστηκε το 2009. Με κόστος 800.000 ζλότι, η χαλύβδινη κατασκευή καθαρίστηκε από σκουριά και βάφτηκε ξανά σε ασήμι χρώμα και η επιφάνεια του δρόμου αντικαταστάθηκε με πλάκα οδόστρωσης. Το 2011 αποκαλύφθηκε μια αναμνηστική πλακέτα στον καθηγητή Μπρίουα μπροστά από τη γέφυρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οδικές γέφυρες στην Πολωνία Κατηγορία:Αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία Κατηγορία:Πόβιατ Γουόβιτς
Γλώσσα Γκαουάντα
Η Γκαουάντα (επίσης γνωστή ως Γκαουουάντα, Γκαουάτα, Καουάντ'α, Καουάντ) είναι Αφροασιατική γλώσσα που ομιλείται στη νότια Αιθιοπία. Είναι γλώσσα Ντουλάι. Οι ποικιλίες περιλαμβάνουν τις Ντιχίνα, Γκεργκέρε, Γκολάνγκο (=Γκάμπα;), Γκορόσε και Χάρσο. Ο Μπλεντς (2006) θεωρεί ότι πρόκειται για διαφορετικές γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιθιοπία-επέκταση Κατηγορία:Γλώσσες της Αιθιοπίας
Σόλων Κασίνης
Ο Σόλων Κασίνης (15 Απριλίου 1952 -12 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σόλων Κασίνης γεννήθηκε στην Κάτω Ζώδεια στις 15 Απριλίου 1952. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε μάρκετινγκ στο Chartered Institute of Marketing στο Ηνωμένο Βασίλειο, διοίκηση επιχειρήσεων στο The Philips College στη Λευκωσία και χημική μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργάζεται ως χημικός μηχανικός.
Είναι νυμφευμένος με την Κίκα Χριστοφόρου και έχει δύο υιούς και μια κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού. Παραιτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2019 λόγω προβλημάτων υγείας.
Απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 70 ετών.
Λάρι Γουίλιαμς
Ο Λόρενς Γιουτζίν Γουίλιαμς (αγγλικά: Lawrence Eugene "Larry" Williams), περισσότερο γνωστός ως Λάρι Γουίλιαμς (10 Μαΐου 1935 – 7 Ιανουαρίου 1980 ) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός και πιανίστας της ροκ εν ρολ και της ριθμ εν μπλουζ από τη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνας. Είναι περισσότερο γνωστός για τα κλασικά τραγούδια της ροκ εν ρολ που ηχογράφησε και τραγούδησε την περίοδο από το 1957 ως το 1959 για τη δισκογραφική εταιρεία Specialty Records, συμπεριλαμβανομένων των "Bony Moronie", "Short Fat Fannie", "High School Dance" (1957), "Slow Down", "Dizzy Miss Lizzy" (1958), "Bad Boy" και "She Said Yeah" (1959).
Ήταν επί μακρόν φίλος του Λιτλ Ρίτσαρντ.
Σταδιοδρομία
Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν τα τραγούδια "Short Fat Fannie", "Bony Moronie" και τα "You Bug Me Baby" και "Dizzy Miss Lizzy". Αμφότερα τα "Short Fat Fannie" και "Bony Moronie" πούλησαν πάνω από 1 εκατ. αντίτυπα και έγιναν χρυσά.
Μετά το 1957 τα τραγούδια του δεν έκαναν εξίσου επιτυχία με προηγουμένως. Ο Γουίλιαμς καταδικάστηκε για διακίνηση ναρκωτικών το 1960 και παρέμεινε στη φυλακή επί τριετία,, κάτι που επηρέασε αρνητικά τη σταδιοδρομία του.
Στα μέσα της δεκαετίας του ' 60 επανήλθε με την εταιρεία Okeh Records και συνεργάστηκε ξανά με τον Λιτλ Ρίτσαρντ, κάνοντας επιτυχία. Ήταν επίσης μουσικός διευθυντής για τις ζωντανές συναυλίες και εμφανίσεις του Λιτλ Ρίτσαρντ.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες Just for the Hell of It (1968), The Klansman (1974) και Drum (1976).
Στα μέσα της δεκαετίας του '70 αντιμετώπισε πάλι σοβαρά προβλήματα με τα ναρκωτικά και τη βίαια συμπεριφορά. Το 1977 απείλησε να πυροβολήσει και να σκοτώσει τον φίλο του, Λιτλ Ρίτσαρντ, για ένα χρέος αναφορικά με ναρκωτικά.Αμφότεροι οι μουσικοί κατοικούσαν στο Λος Άντζελες και ήταν εθισμένοι στην κοκαΐνη και στην ηρωίνη. Ο Λιτλ Ρίτσαρντ είχε αγοράσει ναρκωτικά από τον Γουίλιαμς και, παρότι είχε υποσχεθεί να τον πληρώσει αργότερα, δεν εμφανίστηκε. Τελικά ο Γουίλιαμς τον λυπήθηκε καθώς του έδωσε δεύτερη ευκαιρία να τον πληρώσει αργότερα. Τα γεγονότα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να επιστρέψει στο χριστιανισμό ο Λιτλ Ρίτσαρντ και στην εκκλησία, όμως ο Γουίλιαμς δεν κατάφερε να ξεφύγει από το χώρο του υπόκοσμου.
Ο Γουίλιαμς έγινε μέλος του Louisiana Music Hall Of Fame σε τελετή που έγινε το 2014. Οι Μπιτλς διασκεύασαν τρία τραγούδια του: Bad Boy, Slow Down και Dizzy Miss Lizzy.
Θάνατος
Ο Γουίλιαμς πέθανε τραυματισμένος από σφαίρα στο κεφάλι στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια σε ηλικία 44 ετών στις 7 Ιανουαρίου 1980. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία, αν και οι φήμες έκαναν λόγο για το αντίθετο. Δεν υπήρξε καμία σύλληψη υπόπτου ή προσαγωγή σε δίκη.
Μάρτιν Ολμπρίτον
Τα μέλη της οικογένειας του Λάρι Γουίλιαμς ζήτησαν από τον Ολμπρίτον να μην χρησιμοποιεί το όνομα του Λάρι, ωστόσο εκείνος εξακολουθεί να το χρησιμοποιεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Φραγκίσκος Β΄ της Μάντουα
O Φραγκίσκος Β΄, ιταλ. Francesco II, (10 Αυγούστου 1466 - 29 Μαρτίου 1519) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος της Μάντοβας (1484-1519).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μαρκήσιου της Μάντοβας και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Έκανε σταδιοδρομία ως κοντοτιέρος στη Βενετία το διάστημα 1489-98. Ήταν ο διοικητής του στρατού του Ιταλικού Συνασπισμού στη μάχη του Φορνόβο, υπό την καθοδήγηση του θείου του Ριντόλφο Γκοντζάγκα, που ήταν εμπειρότερος. Αν και αμφίρροπη, η μάχη είχε ως αποτέλεσμα την απώθηση του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας πέρα από τις Άλπεις. Τον περιέγραφαν ως βραχύ, με σπινθηροβόλα μάτια, περιφρονητικό και εξαίρετα γενναίο· εθεωρείτο ο καλύτερος ιππότης της Ιταλίας.
Αργότερα συμμάχησε με τον πάπα Ιούλιο Β΄ στον Ιερό Συνασπισμό εναντίον της Βενετίας. Σε κάποια ευκαιρία οι Βενετοί τον αιχμαλώτισαν, τον κράτησαν όμηρο για μερικούς μήνες και τον ταπείνωσαν. Δεν ελευθερώθηκε παρά μόνο όταν έδωσε τον γιο του Φρειδερίκο Β΄ στη Ρώμη. Αυτό τον έκανε εχθρικό προς τον πάπα και όταν αργότερα τον καλούσαν να αναλάβει τη διοίκηση του στρατού στη Ρώμη, αρνιόταν.
Κατά την απουσία του η Μάντουα κυβερνήθηκε από την σύζυγό του Ισαβέλα των Έστε. Υπό τη διοίκησή τους η πόλη γνώρισε πολιτιστική άνθηση. Είναι η εποχή ακμής της πόλης, στην οποία βρίσκονται καλλιτέχνες όπως ο Αντρέα Μαντένια και ο Ιάκομπο Μπονακόλσι. Ο Φραγκίσκος Β΄ έκτισε το ανάκτορο του Σαν Σεμπαστιάν και ο Μαντένια ζωγράφισε εκεί τον θρίαμβο του Καίσαρα, 9 έργα αυγοτέμπερας, συνολικά 70 τμ.
Από το 1503 άρχισε μία μακρά σχέση με τη Λουκρητία Βοργία. Από τις επαφές του με κοινές γυναίκες ασθένησε από σύφιλη και απεβίωσε το 1519. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Α΄.
Οικογένεια
Το 1490 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Έστε, κόρη του Έρκολε Α΄ μαρκησίου της Φερράρα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Αγριακόνα Αρκαδίας
Η Αγριακόνα είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου, δήμου Τριπόλεως, στην Αρκαδία της Ελλάδας. Κατά το έτος 2011 η Αγριακόνα είχε πληθυσμό 39 κατοίκων. Η Αγριακόνα βρίσκεται σε απομακρυσμένη περιοχή στη νοτιοανατολική πλαγιά του όρους Τσεμπερού, σε υψόμετρο 660 μέτρων. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Σκορτσινού, 5 χιλιόμετρα δυτικά της Δάφνης (Κουτρουμπούχι), 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Κολλινών, 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μεγαλόπολης και 23 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τρίπολης. Η τοπική κοινότητα Αγριακόνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 2,182 χμ² (2011).
Πληροφορίες
Ξεχωρίζει, λίγο έξω από το χωριό, το βυζαντινό εκκλησάκι των Ταξιαρχών, με βυζαντινές τοιχογραφίες που χρονολογούνται γύρω στα 1400μ.χ, και στον δρόμο προς αυτό, το πηγάδι που δίπλα του ακόνιζε σε μία πέτρα ο Κολοκοτρώνης το γιαταγάνι του. Ανατολικά βρίσκεται το ρέμα της Λαγκάδας (άνω ρους του ποταμού Ευρώτα) και η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Καλτεζών.
Η Αγριακόνα υπέστη ζημιές από τις πυρκαγιές του 1993 τού 2007 και 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Κονγκρεγκανισμός
Ο Κονγκρεγκανισμός (Congregatio Missionis) ή αλλίως Εκκλησία της Ιεραποστολής, είναι Ρωμαιοκαθολική κοινωνία αποστολικής ζωής που ιδρύθηκε από τον Βίνσεντ ντε Πωλ. Συνδέεται με την οικογένεια Vincentian, μια χαλαρή ομοσπονδία οργανώσεων που διεκδικεί τον Βίνσεντ ντε Πωλ ως ιδρυτή ή προστάτη τους. Είναι ευρέως γνωστοί ως Βικεντιανοί, Παύλοι, Λαζαρίτες, Λαζαριστοί ή Λαζαριανοί.
Ο Βίνσεντ ντε Πωλ ήταν Γάλλος καθολικός ιερέας που αφιερώθηκε στην υπηρεσία των φτωχών. Το 1622 ο Βίνσεντ διορίστηκε ιερέας στις γαλέρες. Στην Εκκλησία της Ιεραποστολής αυτοί οι ιερείς, με όρκους φτώχειας, αγνότητας, υπακοής και η σταθερότητα, έπρεπε να αφιερωθούν εξ ολοκλήρου στους ανθρώπους σε μικρότερες πόλεις και χωριά. Ο Βίνσεντ αγωνίζονταν με ζήλο στη διεξαγωγή συνεδριάσεων για τους κληρικούς σε μια εποχή που υπήρχε μεγάλη χαλαρότητα, κακοποίηση και άγνοια ανάμεσά τους. Ήταν πρωτοπόρος στην εκπαίδευση κληρικών και συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση σεμιναρίων και ιδρυτής της Εκκλησίας της Ιεραποστολής και των Θυγατέρων της Φιλανθρωπίας του Αγίου Βικεντίου ντε Πωλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικοί οργανισμοί στην Ευρώπη
Ζλάτιμπορ (κωμόπολη)
Το Ζλάτιμπορ (σερβικά: Златибор) είναι κωμόπολη η οποία βρίσκεται στο ομώνυμο βουνό στον δήμο Τσαγέτινα, στη δυτική Σερβία. Από το 2011, ο πληθυσμός της κωμόπολης είναι 2.821 κάτοικοι.
Αποτελεί δημοφιλές τουριστικό θέρετρο στη Σερβία. Οδικώς και σιδηροδρομικώς συνδέεται με το Ούζιτσε και το Νόβα Βάρος. Βρίσκεται στο δρόμο που συνδέει το Βελιγράδι με την ακτή του Μαυροβουνίου και έξω από το σιδηρόδρομο Βελιγραδίου-Θηβαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν 2010
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν 2010 ήταν διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Φινν, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και το Ν.O. Τζιτζιφιών Καλλιθέας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη θαλάσσια περιοχή του Φαληρικού Όρμου από τη Δευτέρα 11 έως και την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου του 2010. Συμμετείχαν αθλητές στις κατηγορίες ανδρών και νέων ανδρών.
Στον πίνακα των μεταλλίων πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Μιτάκης του Ι.Ο. Πειραιώς με 7 βαθμούς. Την δεύτερη και την τρίτη θέση κατέκτησαν ο Δημήτρης Θεοδωράκης του Ν.Ο. Κατοίκων Βουλιαγμένης με 22 βαθμούς και ο Αλέξανδρος Ραρής του Α.Ι.Ο. Ρίου «Ιάσων» με 38 βαθμούς.
Οι έξι πρώτοι αθλητές
¹ Έκτός συναγωνισμού
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 2010 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Θεόδωρος Μοψουεστίας
Ο Θεόδωρος (περίπου 350 - 428) ήταν χριστιανός επίσκοπος Μοψουεστίας (ως Θεόδωρος Β') από το 392 έως το 428. Επίσης ήταν εκκλησιαστικός συγγραφέας. Θεωρείται πρόδρομος του Νεστοριανισμού.
Η ζωή του
Ο Θεόδωρος Μοψουεστίας ήταν παιδί εύπορης οικογένειας και έτσι έλαβε επιμελημένη μόρφωση. Υπήρξε μαθητής του Λιβάνιου. Είχε συμμαθητή του τον Ιωάννη Χρυσόστομο. Με την παρότρυνση του Ιωάννη Χρυσοστόμου εγκατέλειψε την σταδιοδρομία του ρήτορα και εντάχθηκε στο ασκητήριο του Διόδωρου Ταρσού και του Καρτέριου κοντά στην Αντιόχεια.
Προσδιοριστική του έτους γέννησης του Θεόδωρου είναι μια (ίσως δύο ) επιστολή του Χρυσοστόμου Προς Θεόδωρον μοναχόν (ή Προς Θεόδωρον πεπτωκότα ) χρονικά τοποθετούμενη στα 371 με 378, στην οποία αναφέρεται πως είναι ο Θεόδωρος στην ηλικία των είκοσι ετών. Άρα γεννηθηκε στα 350. Όμως επειδή ο Χρυσόστομος είχε φύγει από την Αντιόχεια στα 372 για να μονάσει στο όρος Σίλπιος, πληροφορήθηκε τότε τη φυγή του Θεόδωρου Μοψουεστίας από το ασκητήριο του Διόδωρου Ταρσού με σκοπό να συνάψει έγγαμη σχέση με μια γυναίκα ονόματι Ερμιόνη, την οποία είχε γνωρίσει όταν δίδασκε στην Αντιόχεια. Έτσι συνέταξε την πιο πάνω επιστολή για να τον επαναφέρει στη ζωή του μοναχού και τελικά το κατόρθωσε. Στα 383 ο Θεόδωρος χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Φλαβιανό Αντιοχείας Στη συνέχεια ακολούθησε τον Διόδωρο Ταρσού στην Ταρσό το 386 αλλά συνέχισε να δρα διδακτικά στην Αντιόχεια κάτι που ενίσχυε τη φήμη του. Το 393 χειροτονήθηκε επίσκοπος Μοψουεστίας πόλη της Δεύτερης Κιλικίας και ασχολήθηκε με κηρυκτικοϊεραποστολικό και αντιαιρετικό έργο. Η φήμη του του εξασφάλισε τη συμμετοχή του σε σύνοδο που έγινε στην Κωνσταντινούπολη στα 394 δίνοντας του την ευκαιρία να γνωριστεί και με τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄. Το 418 υποδέχθηκε οπαδούς του Πελαγιανισμού στην έδρα του, αλλά αργότερα μετείχε της συνοδικής καταδίκης τους (σύνοδος στην Κιλικία). Πέθανε στα 428.
Το ερμηνευτικό έργο του Θεόδωρου Μοψουεστίας
Ο Θεόδωρος Μοψουεστίας είναι ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της Αντιοχειανής Σχολής της Βιβλικής ερμηνευτικής. Οι μεταγενέστεροι Νεστοριανοί τον θεωρούσαν ως τον εξηγητή της Γραφής. Θεωρείται οπρώτος που χρησιμοποίησε τη φιλολογική κριτική της Αγίας Γραφής. Ο Θεόδωρος Μοψουεστίας ακολούθησε την ερμηνευτική πρακτική και μεθοδολογία του Διόδωρου Ταρσού δηλαδή την ιστορικογραμματική μέθοδο. Έχει σχολιαστικό χαρακτήρα με γλωσσικές παρατηρήσεις,ετυμολογίες λέξεων, επισήμανση ιδιωμάτων σε κάθε συγγραφέα. Το νόημα το εντοπίζει από τη συσχέτιση με το σύνολο του έργου που μελετά. Έτσι υιοθετεί το Όμηρον εξ ομήρου σαφηνίζειν. Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη έχουν μεταξύ τους ενότητα: η πρώτη είναι σκιά της αλήθειας που ενυπάρχει στην Καινή Διαθήκη. Οι τύποι, τα σύμβολα και οι σκιές όμως της Παλαιάς Διαθήκης είναι ελάχιστοι για να συσχετισθούν απαραίτητα με μελλοντικές καταστάσεις και αλήθειες της Καινής Διαθήκης. Δέχεται τον μεσσιανικό χαρακτήρα τεσσάρων μόνο ψαλμών (2, 8, 44 και 109) και τους άλλους τους απορρίπτει. Αυτό συμβαίνει επειδή ακολουθώντας τυφλά τον ιστορισμό δεν εντόπιζε ευρύτερη ιστορική αναφορά πέρα από την εποχή των Μακκαβαίων στην οποία αναφέρονταν. Το Άσμα Ασμάτων θεωρεί πως είναι απάντηση του Σολομώντας στους αντιτιθέμενους στον γάμο του με την πριγκίπισσα της Αιγύπτου. Επίσης απέκλειε τα Δευτεροκανονικά, τον Έσδρα, τα Παραλειπόμενα και τις Καθολικές επιστολές.
Η θεωρία των δύο καταστάσεων και η Χριστολογική και σωτηριολογική διδασκαλία του
Ξεκινώντας από την άποψη περί σκιώδους κατάστασης στην Παλαιά Διαθήκη όσων επρόκειτο να συμβούν στην Καινή Διαθήκη, ο Θεόδωρος διακρίνει δυο καταστάσεις στον άνθρωπο: του θανάτου, της φθοράς και της αμαρτίας κατά την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης. Η δεύτερη είναι της λύτρωσης που αποκορυφώνεται με την ανάσταση των ανθρώπων και ήδη προμηνύεται στην Παλαιά Διαθήκη. Η δεύτερη κατάσταση διακρίνεται σε δύο στάδια: στο πρώτο έχουμε το έργο του Χριστού από την γέννησή του έως την Ανάσταση και είναι για τον πιστό πρόγευση της ανάστασης των νεκρών. Το δεύτερο στάδιο της δεύτερης κατάστασης περιλαμβάνει την ανάσταση εκ νεκρών των πιστών. Ο Χριστός είναι ο θεμελιωτής της δεύτερης κατάστασης, όμως προϋποθέτει ένα είδος προοδευτικότητας στην ένωση των δύο φύσεών του(θείας και ανθρώπινης) από την ενσάρκωσή του έως την σταύρωσή του. Έτσι η ένωση αυτών δεν είναι φυσική, πραγματική, υποστατική. Βάσει της προοδευτικότητάς του είναι η φιλοσοφική άποψη περί ακινησίας της ψυχής και της ελευθερίας. Η αμαρτία γεννιέται στην ψυχή, σύμφωνα με την άποψη αυτή, και μόνο αν η ψυχή αποκτήσει ακινησία προς το κακό θα ελευθερωθεί η ίδια και μαζί και το σώμα από την αμαρτία. Αυτό όμως προϋποθέτει πως ο Θείος Λόγος πρέπει να προσλάβει τη λογική ψυχή. Ο Χριστός έλαβε την αρετή της διάκρισης επειδή είχε ισχυρή ροπή λόγω της ένωσής του με τον Θείο Λόγο, κάτι που του επέτρεψε να αποστρέφεται το κακό προοδευτικά όσο προόδευε στην αρετή της διάκρισης. Συγκεκριμένα ο Θεόδωρος χρησιμοποιεί τους όρους αύξηση και ωριμότητα, άρα βελτίωση και συμπλήρωση, ενώ ομιλεί και για προκοπή του Ιησού στην ηλικία και στην σοφία.
Το ένα πρόσωπο του Χριστού είναι το της ενώσεως πρόσωπο ή οι δύο φύσεις αποτέλεσαν το της ενώσεως πρόσωπο. Ωστόσο στον Χριστό ο Θεόδωρος προϋποθέτει δύο πρόσωπα που όμως δεν εκδηλώθηκαν ως δύο. Ο Θεόδωρος βάσει της θέσεώς του για την ενοίκιση και τη συνάφεια θεωρεί την Παρθένο Μαρία ανθρωποτόκο, διότι το ον που διαπλάσθηκε και προήλθε γεννήθηκε από την Μαρία υπήρξε άνθρωπος Κατ΄αναφορά όμως και όχι φυσικά μπορεί όμως να ονομαστεί και Θεοτόκος, διότι στον τεχθέντα άνθρωπο υπήρξε Θεός απερίγραπτος.