cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Σκώτος Εριγένης
Βιογραφία
Ο Κάρολος του ζήτησε να μεταφράσει τα έργα του Ψευδο-Διονυσίου του Αρεοπαγίτη στη Λατινική γλώσσα και ο Εριγένης μεταξύ των ετών 860-862 ολοκλήρωσε το μεταφραστικό έργο χρησιμοποιώντας τον χειρόγραφο κώδικα με τα αρεοπαγιτικά έργα, τα οποία είχε δωρίσει το 827 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Β΄ στον Λουδοβίκο τον Ευσεβή. Η μετάφραση και τα σχόλια στα πολύ σημαντικά αυτά κείμενα αποδείχτηκαν καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη, τόσο της δικής του, όσο και της μεσαιωνικής φιλοσοφίας γενικότερα. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τις ιδέες του Νεοπλατωνισμού από την Ελλάδα στη δυτικοευρωπαϊκή πνευματική παράδοση, όπου άσκησαν σημαντική επίδραση στη χριστιανική θεολογία. Επίσης, με εντολή του Καρόλου ο Ιωάννης μετέφρασε μερικά από τα έργα του Μάξιμου του Ομολογητή (ειδικά τα μυστικά και δογματικά ερμηνευτικά σχόλια στα αρεοπαγιτικά κείμενα) και το Περί της κατασκευής του ανθρώπου του Γρηγορίου Νύσσης, ενώ έγραψε και ο ίδιος ένα υπόμνημα στο έργο του Ψευδο-Διονυσίου, Περί Ουρανίου Ιεραρχίας.
Χάρη στις μεταφράσεις του Ιωάννη στη Λατινική (κοινή γλώσσα των μορφωμένων και της εκκλησίας εκείνης της εποχής) και στα σχόλιά του, σχεδόν όλα τα έργα του Γρηγορίου του Νύσσης καθώς και του Ψευδο-Διονυσίου, όπως και σημαντικό μέρος των έργων του Μαξίμου και του Βοήθιου, έγιναν καθιερωμένα αναγνώσματα στις σχολές της Ευρώπης.
Έργα
Παράλληλα με το σημαντικό μεταφραστικό έργο του, δημιούργησε και ένα πολύ αξιόλογο φιλοσοφικό σύστημα, το οποίο εκτίθεται κατά κύριο λόγο στο φημισμένο έργο του De Divisione Naturae (Περί Φύσεων). Σε αυτό ο Ωριγένης διακρίνει τέσσερις κατηγορίες όντων στη φύση, τα οποία κατατάσσονται σε μία κλίμακα ανάλογα με την ιεραρχική θέση που κατέχουν στην κλίμακα μεταξύ Δημιουργού και δημιουργίας.
Κατάλογος των έργων και μεταφράσεων του Εριγένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εριγενης Εριγενης Εριγενης Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Αρήνη
Με το όνομα Αρήνη ήταν γνωστά στην αρχαιότητα πόλη της Ηλείας και μυθική βασίλισσα.
Κωνσταντίνος Μπλέρης
Ο Κωνσταντίνος Μπλέρης (1915-1987) ήταν δικαστικός και δήμαρχος Πατρέων.
Ο Κωνσταντίνος Μπλέρης ήταν εφέτης και διετέλεσε προσωρινός δήμαρχος από τον Αύγουστο του 1974 μέχρι τις 30 Μαρτίου 1975, μέχρι να γίνουν οι δημοτικές εκλογές, οι πρώτες μετά από την πτώση της Χούντας.
Ο Κωσταντίνος Μπλέρης σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε αρχικά σαν δικηγόρος. Κατόπιν διετέλεσε νομάρχης στην Ξάνθη, στη Λευκάδα και στον Πύργο Ηλείας. Το 1956 μπήκε στο δικαστικό κλάδο και συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του Προέδρου Εφετών.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Νομάρχες Ξάνθης Κατηγορία:Νομάρχες Λευκάδας Κατηγορία:Νομάρχες Ηλείας
Μάκιστος
Ο όρος Μάκιστος μπορεί να αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν (αρμεν. Երևանի Պետական Համալսարան = Yerevani Petakan Hamalsaran) ή απλώς το Πανεπιστήμιο του Γερεβάν, είναι το παλαιότερο σε συνεχή λειτουργία δημόσιο πανεπιστήμιο στην Αρμενία. Ιδρύθηκε το 1919 και είναι επιπλέον το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας αυτής, όντας ανεπίσημα γνωστό ως το «μητρικό πανεπιστήμιο» της Αρμενίας» (Մայր ԲՈւՀ = Mayr Buh). Με στοιχεία του 2015, από τους 3.150 εργαζομένους σε αυτό οι 1.190 αποτελούν το διδακτικό προσωπικό, που περιλαμβάνει 25 ακαδημαϊκούς, 130 καθηγητές, 700 υφηγητές και 360 λέκτορες. Το ίδιο έτος το ίδρυμα είχε 400 ερευνητές.
Η διδασκαλία γίνεται στην αρμενική γλώσσα, αλλά μπορεί να διεξάγεται και στη ρωσική ή την αγγλική γλώσσα για τους αλλοδαπούς φοιτητές ανάλογα με τις ανάγκες. Το ακαδημαϊκό έτος ξεκινά την 1η Σεπτεμβρίου κάθε έτους και λήγει στις 30 Ιουνίου.
Η ίδρυση
thumb|upright|Ο [[Σιρακάν Τιγκρανιάν, ένας από τους ιδρυτές του πανεπιστημίου]] thumb|left|Το πρώτο κτήριο του πανεπιστημίου στο Γερεβάν Με απόφαση της κυβερνήσεως της διετούς διάρκειας Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας και τις προσπάθειες του πολιτικού Σιρακάν Τιγκρανιάν, το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν ιδρύθηκε στις 16 Μαΐου 1919, με τον καθηγητή Γιούρι Γκαμπαριάν να διορίζεται ως ο πρώτος στην ιστορία πρύτανής του (1919–1920). Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 31 Ιανουαρίου 1920, με μεγάλη τελετή στο Αλεξαντρόπολ (Γκιουμρί), στην οποία παρίσταντο ο πρωθυπουργός Αλεξάντρ Χατισιάν, πολλοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι, και οι πρεσβευτές της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και του Ιράν στην Αρμενία.
Αρχικώς το Πανεπιστήμιο στεγάσθηκε προσωρινά στο κτήριο της εμπορικής σχολής στο Αλεξαντρόπολ (το σημερινό Κέντρο Τεχνολογίας του Γκιουμρί). Η πρώτη διάλεξη έγινε την 1η Φεβρουαρίου 1920 από τον ακαδημαϊκό Στεπάν Μαλχασιάντς.
Κατά το πρώτο ακαδημαϊκό έτος το Πανεπιστήμιο είχε μία μόνο σχολή, αυτή της Ιστορίας και Γλώσσας, με 32 διδάσκοντες και 262 φοιτητές. Αργότερα το ίδιο έτος, το ίδρυμα μετεγκαταστάθηκε στο Γερεβάν, όπου στεγάσθηκε στο πρώην Διδασκαλικό Σεμινάριο, κτήριο κατασκευής 1900-1906 στην κεντρική Οδό Αμποβιάν, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Βασίλη Μιρζογιάν (σήμερα στεγάζει τα τμήματα Θεολογίας, Ιστορίας και Οικονομικών).
Η σοβιετική περίοδος
thumb|Σοβιετικό [[γραμματόσημο του 1970 για την 50ή επέτειο της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου. Οι Σοβιετικοί θεωρούσαν ως έτος ιδρύσεως το 1920 αντί του 1919.]] Μετά την υπαγωγή της Αρμενίας στη Σοβιετική Ένωση τον Δεκέμβριο του 1920, το ίδρυμα έγινε γνωστό ως «Λαϊκό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν», επαναλειτουργώντας στις 17 Δεκεμβρίου με νέο πρύτανη τον Ιακώβ Μαναντιάν.
Το 1921 το πανεπιστήμιο αναδιοργανώθηκε σε δύο σχολές: τη Σχολή Φυσικών Επιστημών και τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών. Πριν το τέλος του έτους, άνοιξαν τρεις νέες σχολές: η Σχολή Ανατολικών Σπουδών, η Γεωπονική Σχολή και η Πολυτεχνική Σχολή. Τον Μάρτιο του 1922 άνοιξαν επιπλέον η Ιατρική και η Παιδαγωγική Σχολή.
Στις 20 Οκτωβρίου 1923 το Πανεπιστήμιο μετονομάσθηκε επισήμως σε «Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας», καθιστάμενο το «μητρικό πανεπιστήμιο» της Σοβιετικής Αρμενίας.
Το 1930 το ίδρυμα αναδιοργανώθηκε και πάλι, με 4 σχολές να αποσχίζονται δημιουργώντας ανεξάρτητες οντότητες:
Και τα τέσσερα υπάρχουν και σήμερα ως ανεξάρτητα Α.Ε.Ι. στο Γερεβάν (το πρώτο ως «Εθνικό Πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής και Κατασκευών της Αρμενίας» και το τέταρτο ως «Εθνικό Αρμενικό Αγροτικό Πανεπιστήμιο»).
Από το ακαδημαϊκό έτος 1935–1936 το Πανεπιστήμιο είχε τις εξής οκτώ σχολές-τμήματα: ιστορίας, γλώσσας, νομικής, γεωλογίας, γεωγραφίας, χημείας, βιολογίας και φυσικομαθηματικών.
Επί σταλινισμού το ίδρυμα μετονομάσθηκε σε «Πανεπιστήμιο Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ». Ωστόσο κατά την περίοδο της αποσταλινοποίησης, μετονομάσθηκε εκ νέου, παίρνοντας το πρωταρχικό του όνομα: «Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν».
Τη δεκαετία του 1950 ανεγέρθηκε νέο διοικητικό κτήριο για το Πανεπιστήμιο, ανάμεσα στις οδούς Μραβιάν (σημ. Άλεξ Μανουγιάν) και Χάρεντς, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Εντμόντ Τιγκρανιάν.
Από το 1960 μέχρι το 1990 ιδρύθηκαν πολλές νέες σχολές-τμήματα, δημιουργήθηκαν σύγχρονα εργαστήρια και επίσης ιδρύθηκε το Κέντρο Αρμενικών Σπουδών («Αρμενολογίας»). Το 1991 υπήρχαν 17 σχολές-τμήματα στο Πανεπιστήμιο, το οποίο είχε τιμηθεί με το παράσημο της Κόκκινης Σημαίας της Εργασίας.
Μετά την ανεξαρτησία
thumb|Οι ανδριάντες των [[Άγιος Μεσρώπ Μαστότς|Μεσρώπ Μαστότς και Ισαάκ της Αρμενίας, του γλύπτη Αρά Σαργκσιάν (1902-1969), στήθηκαν το 2002 στην είσοδο του κεντρικού κτηρίου του Πανεπιστημίου.]] Μετά την ανεξαρτησία της χώρας, η «Πανεπιστημιόπολη Ιτζεβάν» άνοιξε το 1994. Στις 27 Νοεμβρίου 2014 το Πανεπιστήμιο αναδομήθηκε με κυβερνητική απόφαση ως «ίδρυμα»: δημιουργήθηκε το «Συμβούλιο ιδρύματος» με 32 μέλη και πραγματικές διοικητικές εξουσίες, που συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 19 Απριλίου 2015. Ως πρόεδρος αυτού εκλέχθηκε ο ίδιος ο τότε Πρόεδρος της χώρας Σερζ Σαρκισιάν.
Σημερινά τμήματα
thumb|Γραμματόσημο της Αρμενίας του 2019 αφιερωμένο στην εκατοστή επέτειο της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου του Γερεβάν Από το 2016 το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν έχει τα εξής 19 τμήματα, όλα στην πόλη του Γερεβάν, συν ένα Τμήμα Προετοιμασίας για φοιτητές και φοιτήτριες από ξένες χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γερεβαν Πανεπιστημιο
270 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
The Chain
To "The Chain" είναι ένα τραγούδι του αμερικανο-βρετανικού rock συγκροτήματος Fleetwood Mac, του 1977, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Rumors (1977). Είναι, επίσης, το μόνο τραγούδι από όλο τον δίσκο, που πιστώνονται και τα πέντε μέλη του σχήματος για το γράψιμό του. Το κομμάτι γράφτηκε από παλιότερα απορριφθέντα υλικά των μελών. Ο δίσκος, στον οποίο συμπεριλήφθηκε, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, και μαζί του κι αυτό το τραγούδι, το οποίο έγινε το σύνηθες κομμάτι για να ανοίξουν τις συναυλίες τους. Το 2019, το κομμάτι διασκευάστηκε με επιτυχία από τους Evanescence.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 1997 Κατηγορία:Τραγούδια των Fleetwood Mac Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Singles της Maverick Records Κατηγορία:Singles του 2004
Ισότοπα του βηρυλλίου
Παρόλο που το βηρύλλιο (Be) έχει αρκετά ισότοπα, ένα μόνο είναι σταθερό και συμμετέχει κατά 100 % στο βηρύλλιο της φύσης.
Σημειώσεις
βηρυλλιο Κατηγορία:Βηρύλλιο
Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ
Ο Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ (μετά το 1406 - 1439) Σκωτσέζος ευγενής από την Οικογένεια των Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ με συμμετοχή στον Εκατονταετή Πόλεμο ήταν γιος του Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ και της Ελισάβετ, κόρης του Ντόντσαντ κόμη του Λέννοξ. Ο Άλαν Στιούαρτ συνόδευσε τον πατέρα του και τα αδέλφια του στη Γαλλία. O πατέρας του έπεσε στην Πολιορκία της Ορλεάνης (1429), ο Άλαν κληρονόμησε τους τίτλους του όπως την ηγεμονία του Ωμπινύ αλλά όχι την κομητεία του Εβρέ, κληρονόμησε επίσης τον τίτλο του Κοντόσταυλου του Σκωτσέζικου στόλου στη Γαλλία και την αρχηγία των Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ. Το 1437 παραιτήθηκε στους Γαλλικούς τίτλους του υπέρ του νεώτερου αδελφού του Τζων Στιούαρτ και επέστρεψε στη Σκωτία. Ακολούθησε αιματηρός πόλεμος με την οικογένεια Μπόιντ στο κάστρο του Ντιν, δολοφονήθηκε (1439) από τον Σερ Τόμας Μπόιντ του Κιλμάρνοκ, τον θάνατο του εκδικήθηκε αργότερα ο μικρότερος αδελφός του Αλεξάντερ Στιούαρτ στη μάχη του Κραίγκνοτ Χιλ
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Αικατερίνη Σετόν, κόρη του Σερ Γουίλιαμ Σετόν απέκτησε :
Μετά τη δολοφονία του η χήρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Έρμπερτ Μάξγουελ, 1ο λόρδο του Μάξγουελ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
330 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2008
Παρατίθενται με αλφαβητική σειρά ανά ημερομηνία και συνοδευόμενοι από την πηγή που τους μετέδωσε, οι θάνατοι σημαντικών προσώπων από όλο τον κόσμο, που συνέβησαν το μήνα Δεκέμβριο του 2008.
12 Δεκεμβρίου
Μπάμπης Λαζαρίδης 40 ετών
31 Δεκεμβρίου
12
Πόροι ή περί προσόδων
Οι Πόροι ή περί προσόδων, λατ. De Vectigalibus και αγγλ. Ways and Means, είναι έργο του Ξενοφώντα που γράφτηκε το 355 π.Χ. 354 π.Χ. σε μια χρονική περίοδο που η Αρχαία Αθήνα έχασε το ρόλο της ως ηγεμονική δύναμη.
Ιστορικό πλαίσιο
Η ήττα του Αθηναϊκού στόλου στα Έμβατα μεταξύ Χίου και Ερυθρών το 355 π.Χ., ο κίνδυνος από τις επεκτατικές τάσεις το Φιλίππου στο Βόρειο Αιγαίο και η οικονομική κρίση που αντιμετώπιζαν οι Αθηναίοι τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν τον πόλεμο εναντίον των αποστατών συμμάχων τους της Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Θεματολογία
Ο Ξενοφώντας συνιστά στους Αθηναίους να στηρίξουν την οικονομική ανόρθωση αξιοποιώντας τους πόρους που παρέχει η ίδια τους η χώρα. Το πλούσιο υπέδαφος νέα μεταλλεία αργύρου στο Λαύριο και ώθηση στην εξόρυξη μαρμάρου. Επίσης υποδεικνύει αξιοποίηση του λιμανιού του Πειραιά με την κατασκευή ναυστάθμου, καταλυμάτων και αγορών που όλα αυτά θα συνοδευτούν και με κίνητρα υπέρ των μετοίκων (αλλοδαποί που είχαν επίσημα άδεια παραμονής στην Αττική, αλλά δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα) έτσι ώστε ν΄ αυξηθεί ο αριθμός τους. Εισηγείται ισοτέλεια δηλαδή καθεστώς φορολογικής ισότητας και κυρίως απαλλαγής από την καταβολή του μετοικίου, που παραχωρούσαν σε μετοίκους οι οποίοι είχαν προσφέρει κάποια ιδιαίτερη υπηρεσία στην πόλη.
Αναφορές στο διαδίκτυο
Κατηγορία:Οικονομική γεωγραφία Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά συγγράμματα
Γκυ των Λουζινιάν
Ο Γκυ των Λουζινιάν ή Γουΐδων των Λουζινιάν (Guy de Lusignan, περί το 1150 - 18 Ιουλίου 1194) Γάλλος ευγενής από τον Οίκος των Λουζινιάν και Βασιλικός σύζυγος των Ιεροσολύμων ήταν πέμπτος γιος του Ούγου Η΄ των Λουζινιάν και της Βουργουνδίας του Ρανκόν. Έμεινε γνωστός σαν ο μοιραίος βασιλιάς που οδήγησε τα στρατεύματα των Σταυροφόρων στην καταστρεπτική μάχη του Χαττίν (1187) και την πτώση των Ιεροσολύμων από τον Σαλαντίν. Ο Γκυ των Λουζινιάν ήταν ο ιδρυτής του Βασιλείου της Κύπρου.
Μετάβαση στα Ιεροσόλυμα
Ο τέταρτος αδελφός του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε την Εσίβα του Ιμπελέν, κόρη του Βαλδουίνου του Ιμπελέν και μπήκε στις τάξεις των ευγενών (1174). Διορίστηκε από τη βασιλομήτωρ Αγνή του Κουρτεναί Κοντόσταυλος αρχικά στη Γιάφα και στη συνέχεια σε ολόκληρο το βασίλειο. Οι εχθρικές φήμες αργότερα τον κατηγόρησαν για ερωμένο της χήρας Αγνής αλλά δεν αποδείχτηκε τίποτα. Οι φήμες είχαν σκοπό να τον απομακρύνουν από την εύνοια του Οίκου του Ιμπελέν που συσχετιζόταν με τον Ραϋμόνδο Γ΄ της Τρίπολης ξάδελφο και πρώην αντιβασιλέα του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Οι μεγάλες επιτυχίες του αδελφού του Αμαλρίκ φαίνεται ότι τον βοήθησαν σημαντικά στην πολιτική του άνοδο.
Γάμος με τη Σιβύλλα
Ο Ραϊμόνδος Γ΄ και ο Βοϊμόνδος Γ' της Αντιόχειας ήταν έτοιμοι να εκστρατεύσουν στα Ιεροσόλυμα για να πιέσουν τον ασθενή βασιλιά Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ να δώσει την αδελφή του Σίβυλλα σύζυγο στον Βαλδουίνο των Ιμπελίν, πεθερό του Αμαλρίκ Β΄. Ο Γκυ και η Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ έκαναν βιαστικό γάμο (1180), ο Γκυ έγινε κόμης της Γιάφα, της Ασκελόν και βάιλος του βασιλείου. Με τη Σιβύλλα απέκτησε δύο κόρες, την Αλίκη και τη Μαρία, η σύζυγός του είχε ήδη έναν γιο από τον πρώτο της γάμο με τον Γουλιέλμο του Μομφερράτου, είχαν την εύνοια της Αγνής. Ο Γκυ ως υποτελής του Ερρίκου Β' της Αγγλίας που ήταν πρώτος ξάδελφος του Βαλδουΐνου Δ΄ μπορούσε να προσφέρει σημαντικά στο βασίλειο και ανακηρύχτηκε αντιβασιλιάς (1182).
Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ
Μετά τη δειλία που έδειξε στην πολιορκία του Κεράκ από τον Σαλαντίν, ο Βαλδουίνος Δ΄ τον αποκήρυξε από διάδοχο ζητώντας από την αδελφή του να ακυρώσει τον γάμο (1184), ο Βαλδουίνος Δ΄ ήθελε υπάκουο γαμπρό αλλά η Σίβυλλα αρνήθηκε πεισματικά. Ο Βαλδουίνος Δ΄ όρισε διάδοχό τον Βαλδουίνο του Μομφερράτου, παιδί της Σίβυλλας από τον πρώτο γάμο της και απαγόρευσε τη διαδοχή στον Γκυ και τους απογόνους του. Τον Βαλδουίνο Δ΄ τον διαδέχθηκε ο μικρός ανεψιός του Βαλδουίνος Ε' της Ιερουσαλήμ που πέθανε σε λίγους μήνες. Ο Γκυ και η Σιβύλλα πήγαν στα Ιεροσόλυμα με πρόφαση την κηδεία αλλά ο στόχος τους ήταν να στεφτούν βασιλείς, συνάντησαν σκληρή αντίσταση από τον Ραϊμόνδο Γ΄ που είχε σύμμαχο τη δεύτερη σύζυγο του Αμωρί Α΄ και μητέρα της Ισαβέλλας Α΄ Μαρία Κομνηνή της Ιερουσαλήμ. Ο Ραϋνάλδος του Σατιγιόν πέτυχε τη στήριξη του λαού και της εκκλησίας και ο πατριάρχης έστεψε τους νέους βασιλείς παρά τις αντιδράσεις. Η Σιβύλλα σε ένδειξη σεβασμού στον σύζυγο της έβγαλε το στέμμα από το κεφάλι της και το τοποθέτησε στον Γκυ. Ο Ραϊμόνδος Γ΄ και οι Ιμπελίν κατάφεραν να ακυρώσουν τον γάμο των γονιών της Σίβυλλας και πρότειναν νέους βασιλείς την Ισαβέλλα Α' της Ιερουσαλήμ και τον πρώτο της σύζυγο Χάμφρεϋ Δ΄ του Τορόν. Ο Χάμφρεϋ ήταν πιστός στον Γκυ και του ορκίστηκε υποταγή, το παράδειγμα του ακολούθησαν και οι υπόλοιποι αντίπαλοι ευγενείς εκτός από τον Ραϊμόνδο Γ΄ που δραπέτευσε.
Πτώση της Ιερουσαλήμ
thumb|right|250px|Ο Γκυ των Λουζινιάν και ο Σαλαντίν μετά τη μάχη του Χαττίν. Η προέλαση του Σαλαντίν ήταν ταχύτατη και ο Γκυ υπερασπίστηκε την πολιορκημένη Τιβεριάδα. Ο στρατός του που υπέφερε από έλλειψη νερού συνετρίβη στη μάχη του Χαττίν (1187), ο Γκυ, ο αδελφός του Γοδεφρείδος Λουζινιάν, ο Ραϊνάλδος και ο Χάμφρεϊ Δ' μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στον Σαλαντίν. Ο Σαλαντίν έδωσε στον Γκυ ένα ποτήρι νερό ως ένδειξη γενναιοδωρίας, ο Γκυ με τη σειρά του το πρόσφερε στον Ραϊνάλδο αλλά ο Σαλαντίν το πέταξε κάτω λέγοντας ότι δεν υπάρχει επιείκεια για τον Ραϊνάλδο. Ο Σαλαντίν κατηγόρησε τον Ραϊνάλδο ότι καταπάτησε τον όρκο του, ο Ραϊνάλδος απάντησε : "έτσι κάνουν οι βασιλείς" και ο Σαλαντίν τον αποκεφάλισε με το ξίφος του. Ο Γκυ μπήκε τρομαγμένος και γονάτισε με το βλέμμα στο πτώμα του Ραϊνάλδου, ο Σαλαντίν τον καθησύχασε με τη φράση "ένας βασιλιάς δεν σκοτώνει ποτέ βασιλιά". Η Σίβυλλα και ο Μπαλιάν μάταια υπερασπίστηκαν την πόλη των Ιεροσολύμων που έπεσε στα χέρια του Σαλαντίν (2 Οκτωβρίου 1187). Ο Γκυ φυλακίστηκε στη Δαμασκό, ελευθερώθηκε την επόμενη χρονιά (1188) χάρη στις ικετευτικές επιστολές της Σιβύλλας στον Σαλαντίν. Ο Γκυ και η Σίβυλλα κατέφυγαν στην Τύρο, τη μόνη πόλη που είχε μείνει χριστιανική χάρη στη γενναιότητα του Κορράδου του Μομφερράτου, του μικρότερου αδελφού του πρώτου συζύγου της Σιβύλλας.
Απώλεια του βασιλείου
Ο Γκυ και η Ισαβέλλα έφτασαν έξω από τα τείχη της Τύρου αλλά ο Κορράδος του Μομφερράτου τους απαγόρευσε την είσοδο. Ο Γκυ όταν έμαθε ότι ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος και ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας αναχωρούν για την Γ΄ Σταυροφορία ξεκίνησε την πολιορκία της Άκρας. Η σύζυγος και οι δύο μικρές κόρες τους τον ακολούθησαν σε όλες του τις προσπάθειες αλλά πέθαναν και οι τρεις σε επιδημία (1190), ο Γκυ έχασε όλα τα δικαιώματα του στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Οι Ιμπελέν χώρισαν βίαια την Ισαβέλλα Α΄ από τον πρώτο της σύζυγο Χάμφρεϊ του Τορόν που ήταν δειλός, άβουλος και υποτακτικός στον Γκυ, την πάντρεψαν με τον Κορράδο του Μομφερράτου. Ο Γκυ αποχώρησε από την πολιορκία της Άκρας (1191), πήγε να συναντήσει τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο και του δήλωσε υποταγή, τον βοήθησε σε όλες τις εκστρατείες του και στην κατάκτηση της Κύπρου από τον Ισαάκιο Κομνηνό της Κύπρου. Μετά την επιστροφή τους στην Άκρα βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον Φίλιππο Αύγουστο και τον Λεοπόλδο Ε΄ της Αυστρίας που υποστήριζαν τον Κορράδο του Μομφερράτου.
Στη σύγκρουση με τον Σαλαντίν ο Γκυ έδειξε λαμπρό δείγμα του ιπποτικού του χαρακτήρα σώζοντας τη ζωή του Κορράδου όταν περικυκλώθηκε από τους εχθρούς, με την πράξη αυτή πήρε σημαντικό προβάδισμα στη διαδοχή. Σε συνέλευση που ακολούθησε ο Φίλιππος Αύγουστος και ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος αποφάσισαν να παραμείνει ο Γκυ βασιλιάς των Ιεροσολύμων μέχρι το τέλος της ζωής του ενώ ο Κορράδος θα κυβερνούσε την Τύρο, τη Βηρυτό και τη Σιδώνα, μετά τον θάνατο του Γκυ το βασίλειο θα περνούσε στον Κορράδο, την Ισαβέλλα και τους απογόνους τους. Ο Φίλιππος Αύγουστος έφυγε σε τρεις μέρες για τη Γαλλία και τον Απρίλιο του 1192 ο Ριχάρδος αναγκάστηκε υπό τη σκληρή πίεση των βαρόνων και των ιερέων να ορίσει τον νέο βασιλιά με ψηφοφορία, εξελέγησαν ομόφωνα ο Κορράδος και η Ισαβέλλα Α΄. Σε λίγες μέρες οι Ασασίνοι δολοφόνησαν τον Κορράδο αλλά δημιουργήθηκαν πολλές υποψίες ότι πίσω από τη δολοφονία βρισκόταν ο Ριχάρδος, νέοι βασιλείς ορίστηκαν η Ισαβέλλα Α΄ και ο τρίτος της σύζυγος Ερρίκος Β΄ της Καμπανίας.
Γενάρχης των Λουζινιάν της Κύπρου
thumb|right|250px|Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος δίνει την άδεια στον Γκυ των Λουζινιάν να πάρει το βασίλειο της Κύπρου - έγγραφο από βιογραφία του Βοκάκιου τον 15ο αιώνα. Ο Γκυ των Λουζινιάν παρηγορήθηκε με το βασίλειο της Κύπρου, ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος όταν είχε κατακτήσει την Κύπρο την πούλησε στους Ναΐτες Ιππότες και ο Γκυ με τη σειρά του την αγόρασε από τους Ναΐτες (1192), παρέμεινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ σαν τιτλούχος. Πέθανε σε δυο χρόνια (18 Ιουλίου 1194) και ενταφιάστηκε στο ναό των Ναΐτών της Λευκωσίας. Στην Κύπρο τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αμαλρίκ, στον οποίο ο Ερρίκος ΣΤ' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας απένειμε τον τίτλο του βασιλιά. Μετά το θάνατο του τρίτου της συζύγου η Ισαβέλλα (1197) παντρεύτηκε τον Αμαλρίκ που ορκίστηκε νέος βασιλιάς.
Τέχνη
Ο Γκυ παρουσιάζεται στο "Δεκαήμερο" του Βοκάκιο όπου μια κυρία από τη Γασκώνη μετατρέπει τον βασιλιά της Κύπρου από βάναυσο σε ευγενή ιππότη. Ο μυθιστορηματογράφος Γουόλτερ Σκοτ στο έργο του "Οι Μενεστρέλοι στα Σκωτσέζικα Σύνορα" (1802–1803) καταγράφει τον θρύλο της Μελουσίνας, ένα υπερφυσικό πλάσμα που παντρεύτηκε τον Γκυ με τον όρο να μην εισβάλει ποτέ στην ιδιωτική του ζωή. Η Μελουσίνα γέννησε πολλά παιδιά και δημιούργησε ένα επιβλητικό κάστρο με τη μαγική της τέχνη. Η αρμονία τους ήταν συνεχής μέχρι που ο σύζυγος της παραβίασε τους όρους του γάμου και με τη χρήση της μαγικής μπανιέρας έκρυψε τον εαυτό του. Η Μελουσίνα μόλις γνώρισε τον αδιάκριτο εισβολέα μεταμορφώθηκε σε δράκο και αποχώρησε με θρήνους από τότε δεν την είδαν ανθρώπινα μάτια. Έγινε προστάτιδα των απογόνων της και του πύργου των Λουζινιάν, ακούστηκαν θρήνοι και μια έκρηξη γύρω από τους πυργίσκους του κάστρου τη νύχτα πριν την κατεδάφιση του.
Ο Γκυ εμφανίζεται σε μια σειρά από μυθιστορήματα όπως στα έργο του συγγραφέα Γκράχαμ Σέλμπι (1939 - 2016) "Οι Ιππότες του Σκοτεινού Φήμης" και "Η Ιερουσαλήμ της Σεσίλης Χόλλαντ", παρουσιάζεται σαν καλοκάγαθος άνδρας αλλά αδύναμος και επιπόλαιος. Ο συγγραφέας Ρόναλντ Ουέλτσ (1909 - 1982) στο έργο του "Ιπποτικός Σταυροφόρος" και η Ελεονώρα Χίμπερτ (1906 - 1993) στο έργο "Η καρδιά του λιονταριού" τον εμφανίζουν περισσότερο συμπαθή και ιπποτικό. Όλα τα έργα δίνουν την εντύπωση ότι ήταν μικρότερος σε ηλικία από τον βασιλιά Ριχάρδο, ήταν πραγματικά δύο χρόνια νεώτερος. Ο Αιγύπτιος σκηνοθέτης Γιουσέφ Τσαχίν τον παρουσιάζει στο φιλμ "Νάσερ Σαλαντίν" σαν ειρηνοποιό ηλικιωμένο άντρα που αναγκάζεται να πάει σε πόλεμο με τον Ραϋνάλδο του Σατιγιόν. Μια φανταστική αρνητική εικόνα για τον Γκυ παρουσιάζεται στο τηλεοπτικό έργο "Βασίλειο του Ουρανού" (2005), τον υποδύεται ο ηθοποιός Μάρτον Τσόκας (γεν. το 1966). Το φιλμ παρουσιάζει τον Γκυ σαν δολοπλόκο κακοποιό ενώ παραμορφώνει και τις σχέσεις του με την Ισαβέλλα σαν μοναδικό της σύζυγο, το λάθος διορθώνεται από τον σκηνοθέτη. Στην ιστορική τριλογία του Σουηδού συγγραφέα Γιαν Γκιγιού (γεν. το 1974) "Οι ιππότες του ναού" ο Γκυ παρουσιάζεται σαν διχαστικός, κακοποιός και υπεύθυνος για την απώλεια των Αγίων Τόπων από τον Σαλαντίν.
Γκαλερί
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Αντιβασιλείς του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ
Ζωίλος
Ο Ζωίλος ήταν ρήτορας από την Αμφίπολη που έζησε μεταξύ 285- 247 π.Χ.. Κατηγορούσε με μικρόλογα τον Όμηρο, γι αυτό επονομάστηκε Ομηρομάστιξ και για τη δηκτική του γλώσσα γενικά κύων ρητορικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαία Αμφίπολις
Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών (πετοσφαίριση γυναικών)
Ο Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών της Πάφου. Αγωνίζεται στην Α' κατηγορία.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Δήμος Πάφου
BBC Two Σκωτία
Το BBC Two Σκωτία είναι τηλεοπτικός σταθμός του BBC Σκωτίας, ο οποίος εκπέμπει στη ψηφιακή τηλεόραση. Η έδρα του σταθμού είναι στη Γλασκώβη. Το κανάλι συνεργάζεται με τον σταθμό BBC One Σκωτία. Σε αντίθεση με το BBC One Σκωτία, το οποίο εκπέμπει δικό του πρόγραμμα και λίγες φορές συνδέεται με το BBC One, το BBC Two Σκωτία την περισσότερη ώρα της ημέρας συνδέεται με το BBC Two.
Μέχρι να κλείσει η αναλογική τηλεόραση ο σταθμός εξέπεμπε και στην αναλογική και στη ψηφιακή τηλεόραση.
Μετάδοση
Ο σταθμός στη Σκωτία, εκπέμπει μέσω επίγεια ψηφιακής, δορυφορικής και καλωδιακής τηλεόρασης, Στο υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο εκπέμπει μέσω δορυφόρου. Επιπλέον ο σταθμός εκπέμπει και μέσω του BBC iPlayer, μιας υπηρεσίας του BBC.
Εξωτρερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Scotland Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1964
Ηλεκτρύωνας
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ηλεκτρύωνας ή Ηλεκτρύων, βασιλιάς στην Τίρυνθα και τις Μυκήνες ήταν γιος του ήρωα Περσέα και της Ανδρομέδας. Τα αδέλφια του ήταν ο Πέρσης, ο Αλκαίος, ο Σθένελος του Περσέως, ο Έλειος, ο Μήστωρ, ο Κύνουρος, η Γοργοφόνη και η Αυτόχθη. Πολλοί πιστεύουν ότι σύζυγος του ήταν η Αναξώ κόρη του αδελφού του Αλκαίου και αδελφή του Αμφιτρύωνας, άλλοι πιστεύουν ότι ήταν η Ευρυδίκη ή Λυσιδίκη (αμφότερες ήταν κόρες του Πέλοπα. Τα παιδιά του ήταν η Αλκμήνη μητέρα του θρυλικού Ηρακλή, ο Αμφίμαχος, ο Αρχέλαο, ο Γοργόφονος, ο Κελαινέας, ο Λυσίνομος, ο Φιλόνομος και ο Χειρίμαχος. Ο Ηλεκτρύωνας είχε και ένα εξώγαμο τέκνο, τον Λικύμνιο, με μια γυναίκα από τη Φρυγία, τη Μιδέα. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο (Β 4,6) ο Ηλεκτρύων, ως βασιλιάς των Μυκηνών, ήρθε σε προστριβές με τους γιους του Πτερελάου, που του έκλεψαν αγελάδες. Στους άρπαγες αντιστάθηκαν οι γιοί του Ηλεκτρύωνα, οι οποίοι όμως σκοτώθηκαν στη συμπλοκή που ακολούθησε, όλοι εκτός από τον Λικύμνιο. Τότε ο τραγικός πατέρας εξεστράτευσε κατά των Τηλεβοών. Φεύγοντας, πάντρεψε τη μοναχοκόρη του με τον Αμφιτρύωνα. Αλλά όταν ο Ηλεκτρύωνας επέστρεψε κάποτε από την εκστρατεία με τις αγελάδες, ο Αμφιτρύωνας τον σκότωσε κατά λάθος ρίχνοντάς του το βαρύ του ρόπαλο. Τότε ο Σθένελος ανέλαβε τον θρόνο των Μυκηνών και εξόρισε τον Αμφιτρύωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών
356 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Perceptron
Ο νευρώνας Perceptron ή Αντίληπτρο είναι ένα είδος τεχνητού νευρωνικού δικτύου που εφευρέθηκε το 1957 στο Αεροναυτικό Εργαστήριο του Κορνέλλ (Cornell Aeronautical Laboratory) από τον Φρανκ Ρόζενμπλαττ (Frank Rosenblatt). Μπορεί να χαρακτηριστεί ώς ένα απλό είδος ενός εμπροσθοτροφοδοτούμενου (feed-forward) νευρωνικού δικτύου: ένας γραμμικός ταξινομητής (linear classifier).
Ορισμός
Ο Perceptron είναι ένας δυαδικός ταξινομητής, δηλαδή μία συνάρτηση η οποία απεικονίζει την είσοδο x (ένα διάνυσμα με πραγματικές τιμές) σε μία τιμή εξόδου f(x) (μία και μοναδική δυαδική τιμή).
όπου w είναι ένα διάνυσμα από βάρη με πραγματικές τιμές και w \cdot x είναι το εσωτερικό γινόμενο μεταξύ των διανυσμάτων w και x (Υπολογίζεται δηλαδή ένα βεβαρημένο άθροισμα). To b είναι το 'bias', ένας σταθερός όρος ο οποίος δεν εξαρτάται από καμία τιμή εισόδου.
Η τιμή της f(x) (0 ή 1) χρησιμοποιείται για να ταξινομήσει το x είτε ως θετικό ή αρνητικό στιγμιότυπο, στην περίπτωση ενός δυαδικού προβλήματος ταξινόμησης. Το bias χρησιμοποιείται για την μετατόπιση της συνάρτησης ενεργοποίησης ή για να δώσει στον νευρώνα εξόδου ένα βασικό επίπεδο δραστηριότητας. Αν το b είναι αρνητικό τότε ο βεβαρημένος συνδυασμός των εισόδων πρέπει να παραγάγει μία θετική τιμή μεγαλύτερη του -b έτσι ώστε να αναγκάσει τον νευρώνα που ταξινομεί να έχει τιμή άνω του κατωφλίου 0. Χωρικά, το bias μεταβάλει την θέση (αλλά όχι τον προσανατολισμό) του συνόρου απόφασης.
Εφόσον οι είσοδοι τροφοδοτούνται στο δίκτυο άμεσα μέσω των βεβαρημένων συνδέσεων, ο νευρώνας μπορεί να θεωρηθεί ως ένα απλό είδος νευρωνικού δικτύου εμπρός τροφοδότησης.
Αλγόριθμος Μάθησης
Ο αλγόριθμος μάθησης (αγγλικά: learning algorithm) είναι ίδιος για όλους τους νευρώνες, έτσι αυτά που ακολουθούν εφαρμόζονται σε έναν νευρώνα σε απομόνωση. Πρώτα όμως παρουσιάζεται ο ορισμός κάποιων μεταβλητών:
right|thumb|500px|Τα βάρη (W1, W2,..., Wn) εφαρμόζονται στις εισόδους (i1, i2, ...), τα οποία περνιούνται στην συνάρτηση f, η οποία παράγει την έξοδο o.
Τα βάρη ενημερώνονται μετά από κάθε είσοδο με βάση τον παρακάτω κανόνα ενημέρωσης:
Με αυτόν τον τρόπο, η εκμάθηση μοντελοποιείται καθώς το διάνυσμα με τα βάρη ενημερώνεται μετά από μία επανάληψη, η οποία θα πραγματοποιηθεί μόνο αν η έξοδος y είναι διαφορετική από το επιθυμητό αποτέλεσμα \delta.
Θεωρώντας ακόμη έναν μοναδικό νευρώνα αλλά προσπαθώντας να πραγματοποιήσουμε πολλές επαναλήψεις, ας ορίσουμε μερικές ακόμη μεταβλητές:
Για ευκολία υποθέτουμε δυαδικές τιμές για τα επιθυμητά αποτελέσματα y_i:
Σε κάθε επανάληψη το διάνυσμα με τα βάρη ενημερώνεται ως ακολούθως:
Το Perceptron μπορεί να εκπαιδευτεί με ένα απλό επί γραμμής (on-line) αλγόριθμο εκμάθησης, στον οποίο παραδείγματα παρουσιάζονται επαναληπτικά και διορθώσεις στα διανύσματα βάρους γίνονται κάθε φορά που εμφανίζεται ένα λαθος (εκμάθηση με παραδείγματα). Όταν γίνεται ένα λάθος, το διάνυσμα με τα βάρη διαρθώνεται με τον εξής τρόπο:
και ο όρος bias με τον εξής: , όπου το \eta\ είναι ο ρυθμός εκμάθησης (ο οποίος μπορεί να φαίνεται ασυσχέτιστος) και το R είναι το μέγιστο μέτρο του διανύσματος εισόδου.
Το σύνολο εκμαθησησς D_m λέγεται γραμμικώς διαχωρίσιμο αν υπάρχει μια θετική σταθερά \gamma και ένα διάνυσμα βαρών w τέτοια ώστε για άλα τα i. Ο Νόβικοφ (Novikoff 1962) απέδειξε ότι ο αλγόριθμος εκμάθησης του Perceptron συγκλίνει μετά από έναν πεπερασμένο αριθμό επαναλήψεων εάν το σύνολο δεδομένων είναι γραμμικώς διαχωρίσιμο και το άνω φράγμα του αριθμού σφαλμάτων είναι ίσο με. Ωστόσο, αν το σύνολο εκμάθησης δεν είναι γραμμικώς διαχωρίσιμο, δεν είναι εγγυημένο ότι ο παραπάνω επί γραμμής αλγόριθμος θα συγκλίνει.
Ιστορία
More recently, interest in the perceptron learning algorithm has increased again after Freund and Schapire (1998) presented a voted formulation of the original algorithm (attaining large margin) and suggested that one can apply the kernel trick to it. The kernel-perceptron not only can handle nonlinearly separable data but can also go beyond vectors and classify instances having a relational representation (e.g. trees, graphs or sequences). -->
Εξωτερικές Συνδέσεις
Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Βουλευτικές εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν (2018)
Βουλευτικές εκλογές έλαβαν χώρα στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στις 20 Οκτωβρίου του 2018, για να εκλεγεί το Κοινοβούλιο. Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) ήρθε πρώτο στις βουλευτικές εκλογές στην Περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ, κερδίζοντας 45 έδρες, που θα του επιτρέψουν να ηγηθεί της επόμενης περιφερειακής κυβέρνησης. Έναν χρόνο μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια για ανεξαρτησία, οι Κούρδοι του Ιράκ ψήφισαν σε βουλευτικές εκλογές. Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων καθυστέρησε για τρεις εβδομάδες. Η Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν (PUK) ήρθε στη δεύτερη θέση με 21 έδρες. . Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το KDP του Μασούντ Μπαρζανί θα αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στην κουρδική πολιτική.
Αποτελέσματα
αριστερά|μικρογραφία|Αφίσα για τις γενικές εκλογές για το Κοινοβούλιο του Ιρακινού Κουρδιστάν του 2018
Παραπομπές
2018 Ιρακινο Κουρδισταν
Σαμικό (αρχαία πόλη)
Η πόλη βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Καϊάφα, στην χώρα των Καυκώνων στην Τριφυλία. Ιδρύθηκε από Πελασγούς και στην ομηρική εποχή ήταν γνωστή ως Αρήνη, ενώ μετά την κατοίκησαν Επειοί δίνοντάς της το όνομα Σάμος. Αργότερα την κατέλαβαν οι Μινύες της Λέσβου και την ονόμασαν Μάκιστο από το όνομα του Μάκιστου, αδελφού του Φρίξου, που ήταν ο αρχηγός τους. Οι Μινύες εισέβαλαν από τη θάλασσα, εκδιώξαν τη δυναστεία των Νηλειδών και έκαναν την Μάκιστο πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο της Τριφυλίας ενώνοντας όλες τις πόλεις σε μια ομοσπονδία με κέντρο τον ναό του Ποσειδώνα. Στην Μάκιστο ήρθαν ο Ατρέας και ο Θυέστης όταν τους έδιωξε ο Πέλοπας από την Πίσα. Όταν αργότερα η Μάκιστος κατελήφθη από τους Ηλείους, με την βοήθεια των Σπαρτιατών, δεν θέλησαν, από ιστορικό πείσμα, να αφήσουν τις παλαιές ονομασίες (Αρήνη ή Μάκιστος) και γι' αυτό επανέφεραν την αρχαία ονομασία Σαμία ή Σαμικό. Έτσι όταν πέρασε ο Παυσανίας από εκεί, η πόλη λεγόταν Σαμία.
Το ιερό του Ποσειδώνα περιελάμβανε, εκτός από τον Ναό του και τον ναό του Ηρακλή Μακιστίου και περιβάλλονταν από ένα ιερό άλσος με αγριελιές. Ο Ναός του Ποσειδώνα ήταν διάστηλος και για την ανέγερση και την συντήρησή του συνεισέφερε όλη η Τριφυλία. Τα χέρια του αγάλματος του Ποσειδώνα, χωρίς γενειάδα, στηρίζονταν πάνω σε μία τρίαινα, ενώ το σώμα του θεού στολίζονταν με ύφασμα από λινάρι και βαμβάκι που ύφαιναν και έφερναν σε πομπή οι κόρες της Σαμίας, αν και σήμερα η τύχη του αγνοείται. Στο ιερό μαζεύονταν οι εκπρόσωποι της ιερής ομοσπονδίας των πόλεων, που είχε δημιουργηθεί, και εξέταζαν τις υποθέσεις της, ενώ εκεί γινόταν και ετήσια γιορτή κατά την οποία κηρυσσόταν εκεχειρία που ονομάζονταν Σάμιος εκεχειρία. Στη διάρκεια της γιορτής οι αντιπροσωπείες των εννέα Τριφυλιακών πόλεων θυσίαζαν εννέα κατάμαυρους ταύρους στον Κυανοχαίτη Ποσειδώνα. Το ιερό βρισκόταν δίπλα στην θάλασσα, κι εκεί αποβιβάστηκε ο Τηλέμαχος προερχόμενος από την Ιθάκη με προορισμό την Πύλο και τον βασιλιά της τον Νέστορα, και βρήκε Πυλίους να τελούν θυσία στο θεό.
Κοντά στην πόλη βρισκόταν η σπηλιά των Ανιγρίδων νυμφών με πηγή που έβγαζε ιαματικό νερό. Εκεί όσοι έρχονταν για να θεραπευτούν από τα νερά της πηγής προσεύχονταν πρώτα στο ιερό των νυμφών που υπήρχε στη σπηλιά και μετά περπατούσαν μέσα στο ποτάμι, τον Ανίγρο όπως λέγεται. Η σπηλιά και το ποτάμι σήμερα αποτελούν μέρος των Ιαματικών λουτρών του Καϊάφα. thumb|250px|Μέρος του τείχους της ακρόπολης του Αρχαίου Σαμικού Σήμερα διασώζονται τα λείψανα της Ακρόπολης, 2 χλμ. από το χωριό Κάτω Σαμικό, πάνω στην τελευταία απόληξη του Όρους Λαπίθα και σε υψόμετρο 200 μ. Τα τείχη της με περίμετρο περίπου 1.600 μ. περικλείουν μια σχεδόν τριγωνική κατηφορική περιοχή. Είναι κτισμένα με τέλειο ισοδομικό σύστημα, από τεράστιους κυβικούς ή πολυγωνικούς τιτανόλιθους. Έχουν πάχος 2 μ. και σε μερικά σημεία διασώζονται σε ύψος 5 μ. Εντυπωσιακές είναι οι τρεις μικρές θυρίδες που διασώζονται ακέραιες με τους παραστάτες στο εξωτερικό μέρος τους και τις τρύπες για τις αμπάρες. Η κατασκευή τους ανάγεται από τον 4ο ως τον 5ο  π.Χ. αιώνα, ενώ επισκευάσθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σαν ορμητήριο, από τον στρατηγό της Αχαϊκής Συμπολιτείας Πολυσπέρχοντα, εναντίον των Αρκάδων.
Κοντά στα ερείπια της ακρόπολης, πάνω σε έναν λόφο, βρίσκονται επίσης και τα λείψανα του Τούρκικου Πύργου που έκτισε ο Ιμπραήμ πασάς το 1826. Τα Μυκηναϊκά λείψανα που ανακαλύφθηκαν, αποδόθηκαν στην Αρήνη των Νηλειδών. Στη θέση κλειδί του ομώνυμου λόφου, βρίσκεται ο Μυκηναϊκός Τύμβος του Ιαρδανού που ανασκάφηκε το 1954 και βρέθηκε να περιέχει 16 τάφους που απέδωσαν πάμπολλα και σημαντικότατα ευρήματα της περιόδου 1600 – 1200 π.Χ. τα οποία προέρχονται από ντόπια αγγειοπλαστική, με γεωμετρική ή σχηματοποιημένη φυτική διακόσμηση και φυλάσσονται στην προθήκη 6 της αίθουσας 1 του μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας. Ο τύμβος αποδίδεται στον μυθικό ήρωα Ιάρδανο, σύμφωνα με τις περιγραφές του Στράβωνα, ενώ κοντά στον τύμβο έχει βρεθεί και ανασκαφεί ο ναός του Ποσειδώνα. Στην ίδια θέση έχουν επισημανθεί επίσης και λείψανα Κυκλώπειων τειχών.
Στη θέση Φραγκοκλησιά, ένα χλμ. ανατολικά του Κάτω Σαμικού, στις όχθες του ομώνυμου ρέματος, βρίσκεται το Βαλάνειο. Είναι ένα βυζαντινό λουτρό, από τα ελάχιστα που διασώζονται στην Ελλάδα. Διακρίνονται τμήμα του υπόκαυστου και η δυτική του πλευρά, ενώ οι άλλες πλευρές έχουν διαβρωθεί από τη ροή του ρέματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
323 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δημήτριος Ανδρικόπουλος - Μπουκαούρης
Ο Δημήτριος Ανδρικόπουλος Μπουκαούρης (Πάτρα 1867 - Αθήνα 23 Φεβρουαρίου 1948 ) ήταν δήμαρχος Πατρέων.
Γεννήθηκε στην Πάτρα και καταγόταν από γνωστή οικογένεια πολιτικών. Το επώνυμο Μπουκαούρης ήταν το όνομα της μητέρας του αλλά το υιοθέτησε γιατί ήταν ιστορική οικογένεια με μεγάλη προσφορά στην επανάσταση & στον πολιτικό βίο. Είχε σπουδάσει νομικά αλλά ασχολήθηκε με την πολιτική, παραμερίζοντας την δικηγορία. Στις εκλογές του 1902 εξελέγη βουλευτής Πατρών.
Εξελέγη δήμαρχος το 1914, στις πρώτες εκλογές που έγιναν με ψηφοδέλτιο, αλλά λόγω συγκυριών η θητεία του παρετάθη μέχρι το 1925. Πρότεινε τον ηλεκτροφωτισμό της πόλης να τον αναλάβει δημοτική επιχείρηση αλλά ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ανέστειλε τη λειτουργία των εργοστασίων και έκλεισαν τα δημοτικά εργοστάσια ηλεκτροφωτισμού και αεριόφωτος. Στην συνέχεια ηλεκτρισμό έδιναν ιδιώτες βιομήχανοι από τη δική τους ηλεκτροκινητήρα δύναμη που είχαν στα εργοστάσια τους. Πρότεινε την εκμετάλλευση του ποταμού Γλαύκου το 1922, κάτι που τελικά άρχισε το 1925 μετά από πολλά εμπόδια εξαιτίας της αλλαγής πολλών κυβερνήσεων. Η πρόταση αρχικά έγινε δεκτή από τον Βενιζέλο, αργότερα από τον Γούναρη και τέλος από τον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο που σύναψε νέα δάνεια και τη σύμβαση που προέβλεπε την κατασκευή δικτύου παραγωγής και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Στη δημοπρασία συμμετείχαν μια Ελληνική και δώδεκα ξένες εταιρείες. Υπήρξε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής εταιρείας για 18 έτη. Τον μισθό του τον διέθετε για την ανέγερση του «Ασύλου φρενοβλαβών».
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1948 και τάφηκε στο νεκροταφείο της Αγιαλεξιώτισσας στην Πάτρα.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Άνταμ Σάβατζ
Ο Άνταμ Σάβατζ (Adam Whitney Savage, Νέα Υόρκη, 15 Ιουλίου 1967) είναι Αμερικανός παρουσιαστής των MythBusters του Discovery Channel. Επίσης είναι εφευρέτης, ηθοποιός και δάσκαλος. Έχει 2 δίδυμα και είναι παντρεμένος από το 2003 με την Τζούλια Σάβατζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Φρύνι Λευκάδας
thumb|right|200px|Η παραλία του Αγίου Ιωάννη Το Φρύνι είναι ένας οικισμός αμφιθεατρικά χτισμένος 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκάδας.
Έχει πληθυσμό 444 μόνιμων κατοίκων 2011 και ανήκει στον Δήμο Λευκάδας.
Στο χωριό σώζονται ερείπια από παλιά πηγάδια που έχτισαν οι Τούρκοι κατά την περίοδο 1478-1684. Σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο από τον οικισμό βρίσκεται η Μονή Φανερωμένης Λευκάδας, αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου, που είναι παράλληλα και η προστάτιδα και πολιούχος του νησιού. Ανοικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα. Η περιοχή που βρίσκεται το μοναστήρι φιλοξενούσε στην αρχαιότητα καλλιμάρμαρο ιερό της θεάς Αρτέμιδος. Στο χωριό επίσης βρίσκονται οι εκκλησίες των Αγίων Αποστόλων και του Αγίου Χαραλάμπους. Η κοντινότερη παραλία είναι του Αγίου Ιωάννη.
Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το σπήλαιο της Ασβοσπηλιάς ή Χοιρότρυπας, στο οποίο έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα της ύστερης φάσης της Νεολιθικής εποχής (4500-3200 π.Χ. περίπου), που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Λεωνίδας Καβάκος
Η αρχή
Ο Καβάκος γεννήθηκε στην Αθήνα και έμαθε βιολί σε ηλικία 5 ετών, καθώς ο πατέρας του Κωνσταντίνος και ο παππούς του ήταν επίσης βιολιστές, ενώ η μητέρα του πιανίστα. Αργότερα σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, όπου είχε δάσκαλο τον Στέλιο Καφαντάρη. Μία υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση του έδωσε τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μαθήματα με τον δεξιοτέχνη Τζόζεφ Γκίνγκολντ στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Η πρώτη συναυλία στην οποία έπαιξε ο Καβάκος ήταν στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών το 1984. Μέχρι την ηλικία των 21 ετών είχε κερδίσει βραβεία στους περισσότερους σημαντικούς διεθνείς διαγωνισμούς βιολιού.
Αμερική
Το 1987 ο Καβάκος έδωσε συναυλίες σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ. Σήμερα περιοδεύει κάθε χρόνο στη Βόρεια Αμερική συνεργαζόμενος με αρκετές μεγάλες ορχήστρες, όπως τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου και τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ.
Ευρώπη
Στην Ευρώπη η φήμη του Καβάκου απλώθηκε γρήγορα μετά τη νίκη του στον Διαγωνισμό «Γιαν Σιμπέλιους». Σήμερα παίζει σε μεγάλες αίθουσες συναυλιών σε όλη την ήπειρο, συνεργαζόμενος με τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές ορχήστρες, όπως τη Φιλαρμονική του Βερολίνου, τη Βασιλική Ορχήστρα Concertgebouw της Ολλανδίας και τη Φιλαρμονική της Βιέννης. Ο Καβάκος έχει παίξει σε φεστιβάλ όπως αυτά του Βερμπιέ (Ελβετία), του Σάλτσμπουργκ (πρώτη εμφάνιση το 1994), της Λουκέρνης και των Αστέρων των Λευκών Νυκτών. Το 1991 οι κληρονόμοι του Γιαν Σιμπέλιους επέτρεψαν ειδικά στον Λεωνίδα Καβάκο να εκτελέσει και να ηχογραφήσει την πρωταρχική εκδοχή (1903-1904) του «Κοντσέρτου για βιολί σε ρε μινόρε» του συνθέτη (σχεδόν άγνωστη μέχρι τότε παγκοσμίως) μαζί με την τελική μορφή του έργου, με διευθυντή ορχήστρας τον Osmo Vänskä. Στη Βρετανία ο Καβάκος έχει εμφανισθεί με πολλές ορχήστρες, αρχίζοντας από το 1992, όταν εκτέλεσε το κοντσέρτο του Στραβίνσκι στα The Proms.
Ασία
Ο Λεωνίδας Καβάκος πραγματοποίησε ένα ιδαίτερα επιτυχημένο ντεμπούτο στην Ιαπωνία το 1988, με ένα ρεσιτάλ στο Casals Hall του Τόκιο συνοδευόμενο και από άλλες εμφανίσεις. Από τότε έχει περιοδεύσει στη χώρα με την Αγγλική Ορχήστρα Δωματίου, ενώ έχει δώσει συναυλίες με τη Μητροπολιτική Συμφωνική Ορχήστρα του Τόκιο και τη Νέα Φιλαρμονική της Ιαπωνίας.
Το 2014 ο Καβάκος προσκλήθηκε να παίξει στο 42ο Φεστιβάλ Τεχνών του Χονγκ Κονγκ.
Ηχογραφήσεις
Ο Καβάκος έχει ηχογραφήσεις σε διάφορες εταιρείες δίσκων κλασικής μουσικής, με εκτελέσεις έργων των Ντεμπυσσύ, Παγκανίνι, Σούμπερτ, Τσαϊκόφσκι, Βινιάφσκι, Υζαΰ και άλλων. Από το 2013 συνεργάζεται με την εταιρεία Decca Classics.
Εκτός από τη βραβευμένη ηχογράφηση του κοντσέρτου του Σιμπέλιους, το 2006 ηχογράφησε για λογαριασμό της Sony/BMG τα 5 κοντσέρτα για βιολί και μία συμφωνία του Μότσαρτ, ως σολίστας και διευθυντής της Καμεράτας του Σάλτσμπουργκ. Για την ηχογράφηση, επίσης ως σολίστας και διευθυντής της ίδιας ορχήστρας, του Κοντσέρτου για βιολί σε μι μινόρε του Μέντελσον (op. 64) τιμήθηκε με το βραβείο ηχογραφήσεως «ECHO-Klassik 2009».
Μουσική δωματίου
Ο Λεωνίδας Καβάκος είναι ενθουσιώδης εκτελεστής μουσικής δωματίου και παρουσίαζε το δικό του ετήσιο φεστιβάλ μουσικής δωματίου στη γενέτειρά του Αθήνα επί 15 χρόνια («κύκλος μουσικής δωματίου» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών), ενώ παίζει και σε πολλά διεθνή φεστιβάλ του είδους.
Διεύθυνση ορχήστρας
Εκτός από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου και τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης, ο Καβάκος έχει διευθύνει τη Συμφωνική της Βιέννης, τη Φιλαρμονική του Ρότερνταμ και της Στοκχόλμης, καθώς και στο Φεστιβάλ της Βουδαπέστης. Το 2014-2015 θα διευθύνει για πρώτη φορά τη Ρωσική Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα και τη Maggio Musicale Fiorentino.
Στην Ελλάδα, επί πενταετία, μέχρι το 2000, ο Καβάκος υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Τα βιολιά του
Ο Καβάκος παίζει το δικό του βιολί Στραντιβάριους, το «Abergavenny» (κατασκευής του 1724), από τον Φεβρουάριο του 2010. `Εχει πωλήσει το Στραντιβάριους «Falmouth» (κατασκευής του 1692), καθώς και ένα ιταλικό βιολί του 1782, οπότε σήμερα έχει μόνο το «Abergavenny» και 4 σύγχρονα βιολιά, μεταξύ των οποίων ένα του Florian Leonhard, με δοξάρια των F.X. Tourte, D. Peccatte και J.P.M. Persois. Αναφέρεται ότι έχει πάθος με την τέχνη της κατασκευής βιολιών και δοξαριών, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος, μία τέχνη την οποία θεωρεί «μέγα μυστήριο» και «μυστικό».
Σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν με το Ηνωμένο Βασίλειο
Οι διπλωματικές σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν με το Ηνωμένο Βασίλειο θεσπίστηκαν στις 11 Μαρτίου 1992, μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Αζερμπαϊτζάν από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 31 Δεκεμβρίου 1991. Η πρεσβεία της Μεγάλης Βρετανίας στο Αζερμπαϊτζάν άνοιξε το 1992. Η Πρεσβεία της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στο Λονδίνο άνοιξε το 1994. Σήμερα και οι δύο χώρες συνεργάζονται σε πολλούς διεθνείς οργανισμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), το ΝΑΤΟ, κλπ.
Ιστορία
Οι πρώτες σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν με το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισαν στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν το Αζερμπαϊτζάν ήταν μέρος της τσαρικής Ρωσίας. Κατά τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, οι βρετανικές εταιρίες επένδυσαν 60 εκατομμύρια μανάτ στις επιχειρήσεις πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν υπέγραψε συμφωνία με τη βρετανική εταιρεία "Kosmos", σύμφωνα με τη συμφωνία, η εταιρεία διοργάνωσε την παράδοση πετρελαίου του Μπακού στην Ευρώπη από το λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας. Το 1904 το Μπακού κάλυπτε το 74% των αναγκών του Ηνωμένου Βασιλείου σε πετρέλαιο.
Η ιστορία των σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν και της Βρετανίας χρονολογείται από τη βρετανική αποστολή, που στάλθηκε από τη Βαγδάτη στο Μπακού για την προστασία των πετρελαϊκών πεδίων του Αζερμπαϊτζάν από τον έλεγχο της Γερμανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα βρετανικά στρατεύματα κυβερνήθηκαν από τον στρατηγό Lienel Dentelville, ο οποίος έφτασε στο Μπακού τον Αύγουστο του 1918. Τα στρατεύματά του παρέμειναν στο Μπακού μέχρι το 1920.
Διπλωματικές σχέσεις
Η πρώτη επίσημη επίσκεψη του προέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν Χεϊντάρ Αλίγιεφ στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκε στις 22-25 Φεβρουαρίου 1994. Στις 19-24 Ιουλίου 1998, ο πρόεδρος Χεϊντάρ Αλίγιεφ πραγματοποίησε τη δεύτερη επίσημη επίσκεψή του στο Ηνωμένο Βασίλειο και συναντήθηκε με τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β' και τον πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ.
Το 2016, ο Carole Crofts διορίστηκε πρέσβης στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.
Oικονομικές σχέσεις
Ένας από τους μεγαλύτερους ξένους επενδυτές στο Αζερμπαϊτζάν είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Στη ρίζα της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και του Ηνωμένου Βασιλείου βρίσκεται η ενεργειακή βιομηχανία. Υπάρχουν περίπου 400 βρετανικές εταιρείες στο Αζερμπαϊτζάν. Η BP συμμετέχει ενεργά στον τομέα της εξερεύνησης του πετρελαίου και του φυσικού αερίου σε έργα όπως το Azeri-Chirag-Guneshli, Shah Deniz and Shah Deniz-2.
Πολιτιστικές σχέσεις
Στις 23 Φεβρουαρίου 1994 υπογράφηκε η Συμφωνία Συνεργασίας στον τομέα της εκπαίδευσης, της επιστήμης και του πολιτισμού μεταξύ δύο χωρών. Η συμφωνία υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Χεϊντάρ Αλίγιεφ και τον Πρωθυπουργό John Major. Η υπογραφή της συμφωνίας είχε θετικό αντίκτυπο στη δραστηριότητα του British Council στο Αζερμπαϊτζάν.
Το 1997 ιδρύθηκε η Εταιρεία Αγγλο-Αζερμπαϊτζάν. Ο συμπρόεδρος της Εταιρείας στο Λονδίνο είναι ο Lord German. Η συμπρόεδρος της Εταιρείας στο Μπακού είναι η Nargiz Pashayeva.
Παραπομπές
Ηνωμενο Αζερμπαιτζαν
Assassin's Creed
Το Assassin's Creed είναι σειρά βίντεοπαιχνιδιών ανοιχτού-κόσμου, δράσης-περιπέτειας, και stealth που αποτελείται από αρκετά βασικά παιχνίδια και spin-offs. Τα παιχνίδια τοποθετούνται σε μία φανταστική ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και ακολουθεί την έχθρα μεταξύ του Τάγματος των Ασασίνων, ανά τους αιώνες, οι οποίοι πολεμούν για την ειρήνη μέσω της ελεύθερης βούλησης της ανθρωπότητας, εναντίον των Ναϊτών ιπποτών, οι οποίοι επιθυμούν την ειρήνη μέσω του ασφυκτικού ελέγχου της ανθρωπότητας. Τα βασικά παιχνίδια της σειράς αναπτύχθηκαν από την Ubisoft Montreal για τη λειτουργία ενός παίκτη και από την Ubisoft Annecy για την λειτουργία πολλών παικτών. Οι τίτλοι για τις φορητές κονσόλες αναπτύσσονται από τις εταιρίες Gameloft και Gryptonite Studios, με περαιτέρω ανάπτυξη από την Ubisoft Montreal. Η σειρά αναδεικνύει ιστορική φαντασία, επιστημονική φαντασία, και φανταστικούς χαρακτήρες να αλληλεπιδρούν με ιστορικά γεγονότα και ιστορικά πρόσωπα. Τα παιχνίδια κυκλοφόρησαν στις κονσόλες PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One, Microsoft Windows, Nintendo DS, PlayStation Portable, PlayStation Vita, Wii U και κινητά.