cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρσέλ Πανιόλ
Θέατρο - Η ζωή στο Παρίσι
Το 1926 χώρισε από τη Σιμόν και δημιούργησε σχέση με τη νεαρή Αγγλίδα χορεύτρια Κίτυ Μέρφι. Ο γιος τους Ζακ Πανιόλ γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1930. Ο Ζακ αργότερα έγινε βοηθός του πατέρα του και στη συνέχεια καμεραμάν για τη Φρανς 3 Μασσαλία.
Κινηματογραφική καριέρα
Το 1929, σε μια επίσκεψη στο Λονδίνο, ο Πανιόλ παρακολούθησε την προβολή μιας από τις πρώτες ταινίες ομιλούντος κινηματογράφου και εντυπωσιάστηκε τόσο που αποφάσισε να αφιερώσει τις προσπάθειές του στον κινηματογράφο. Το έργο του Μαριούς έγινε το πρώτο από τα θεατρικά έργα του που προσαρμόστηκε σε ταινία το 1931 και είναι μια από τις πρώτες επιτυχημένες ταινίες του ομιλούντος κινηματογράφου στη γαλλική γλώσσα. Πολλές από τις ταινίες του βραβεύτηκαν, όπως: Ανζέλ (Angèle, 1934), Νέα βλάστηση (Regain, 1937), Η γυναίκα του ψωμά (La Femme du boulanger, 1938), Η κόρη του πηγαδά (La Fille du puisatier, 1940), Η ωραία μυλωνού (La Belle Meunière, 1948), Η Μανόν των πηγών (Manon des Sources, 1953) και Γράμματα από τον μύλο μου (Les Lettres de mon moulin,1954).
Το 1932, διάσημος και ευκατάστατος, ο Πανιόλ ίδρυσε τα δικά του στούντιο παραγωγής ταινιών κοντά στη Μασσαλία. Κατά την επόμενη δεκαετία, παρήγαγε δικές του ταινίες, κατέχοντας πολλούς διαφορετικούς ρόλους στην παραγωγή - χρηματοδότης, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, επικεφαλής στούντιο και μεταφραστής ξενόγλωσσων σεναρίων - και απασχολώντας τους μεγαλύτερους Γάλλους ηθοποιούς της περιόδου.
Στις 4 Απριλίου 1946, ο Πανιόλ εξελέγη στη Γαλλική Ακαδημία, ήταν ο πρώτος σκηνοθέτης που τιμήθηκε με αυτήν την ανώτατη διάκριση.
Θέματα των ταινιών του Πανιόλ
Στις ταινίες του, ο Μαρσέλ Πανιόλ μετέφερε το συγγραφικό ταλέντο του στη μεγάλη οθόνη. Τα έργα του διακρίνονται για τη σφιχτοδεμένη πλοκή τους και τους ρεαλιστικούς διαλόγους. Η δράση τους εκτυλίσσεται στην Προβηγκία και ως θέμα του είχε επιλέξει την επαρχιακή ζωή των κατώτερων τάξεων και τη ζωή των αγροτών στη νότια Γαλλία.
Μυθιστοριογράφος
Το 1945, ο Πανιόλ ξαναπαντρεύτηκε την ηθοποιό Ζακλίν Πανιόλ με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Φρεντερίκ (γεννήθηκε το 1946) και την Εστέλ (γεννήθηκε το 1949). Η Εστέλ πέθανε σε ηλικία δύο ετών, γεγονός που του προκάλεσε τόσο πόνο που έφυγε από το νότο και επέστρεψε για να ζήσει στο Παρίσι. Επέστρεψε στη συγγραφή θεατρικών έργων, αλλά καθώς το επόμενο έργο του δεν είχε επιτυχία, αποφάσισε να αλλάξει το αντικείμενό του για άλλη μια φορά και άρχισε να γράφει μια σειρά από αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα - Αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας (Souvenirs d'enfance) - με βάση τα παιδικά του βιώματα.
Το 1957, δημοσιεύθηκαν τα δύο πρώτα μυθιστορήματα των Αναμνήσεων, Η δόξα του πατέρα μου (La Gloire de mon père) και Ο πύργος της μητέρας μου (Le château de ma mère), που είχαν άμεση αναγνώριση. Το τρίτο, Ο καιρός των μυστικών ( Le Temps des secrets) δημοσιεύτηκε το 1959 και το τέταρτο, Ο καιρός του έρωτα (Le Temps des Amours) έμεινε ημιτελές και δημοσιεύθηκε το 1977, μετά το θάνατό του.
Τέλος, το 1962, ο Πανιόλ στράφηκε σε μια δεύτερη σειρά, Το νερό των λόφων (L'Eau des Collines), ένα μυθιστόρημα σε δύο τόμους: Ζαν ντε Φλορέτ (Jean de Florette) και Η Μανόν των πηγών (Manon des Sources), το τελευταίο εμπνευσμένο από την ομώνυμη ταινία του που έκανε το 1953. Το έργο, που επικεντρώθηκε στην αγροτική ζωή της Προβηγκίας στις αρχές του 20ού αιώνα, δημοσιεύθηκε το 1962.
Αρκετά από τα έργα του μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο από άλλους σκηνοθέτες, όπως οι ταινίες Ζαν ντε Φλορέτ και Η Μανόν των Πηγών του Κλωντ Μπερί το1986.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Αρίστων (του Αριστοκλή)
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Πλάτων
Ουκρανική γλώσσα
Η Ουκρανική γλώσσα (ουκρανικά: украї́нська мо́ва, ουκραγίνσκα μόβα, [ukrɑˈjinʲsʲkɑ ˈmɔβ̞ɑ]) ανήκει στην ομάδα των ανατολικών από τις Σλαβικές γλώσσες και είναι  η επίσημη γλώσσα της Ουκρανίας. Διάλεκτοι όπως η Σουρζίκ και η Μπαλάτσκα μιλιούνται στην Ουκρανία και σε μερικά μέρη της Ρωσίας. Στον γραπτό λόγο χρησιμοποιεί το Κυριλλικό αλφάβητο. Έχει κοινό σε έναν βαθμό λεξιλόγιο με γλώσσες γειτονικών σλαβικών εθνών, ιδιαίτερα με την πολωνική, τη σλοβακική στα δυτικά και την λευκορωσική με την ρώσικη στα βόρεια και τα ανατολικά.
Τα ίχνη της Ουκρανικής γλώσσας ανιχνεύονται στην Αρχαία Σλαβική γλώσσα του πρώιμου μεσαιωνικού κράτους των Ρως του Κιέβου. Στην πρώτη φάση της ονομαζόταν Ρουθηνική στην δυτική Ευρώπη. Η Ουκρανική είναι σε ευθεία γραμμή απόγονος της καθομιλουμένης γλώσσας που χρησιμοποιούσαν οι Ρως του Κιέβου από τον 10ο έως τον 13ο αιώνα.
Η γλώσσα έχει επιμείνει, παρά τις διάφορες περιόδους απαγορεύσεων και/ή αποθάρρυνσης με το πέρασμα των αιώνων, καθώς έχει διατηρήσει πάντα μια επαρκή βάση ανάμεσα στους ανθρώπους της Ουκρανίας, τα λαϊκά τραγούδια τους, τους μουσικούς κομπζάρ και τους εξέχοντες συγγραφείς.
Η επίσημη ουκρανική γλώσσα ρυθμίζεται από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας, ιδιαίτερα από το Ινστιτούτο για την Ουκρανική Γλώσσα, το Ταμείο Πληροφοριών για την Ουκρανική Γλώσσα και το Ινστιτούτο Γλωσσολογίας Ποτέμπνια. Η ουκρανική γλώσσα είναι σε έναν βαθμό αμοιβαία κατανοητή με την λευκορωσική. Μοιάζει λίγο με τα Ρώσικα και έχει κάποιες Ρώσικες λέξεις.
Ανεξαρτησία και σύγχρονη εποχή
μικρογραφία|Ευχέρεια στα Ουκρανικά (μοβ στήλη) και Ρωσικά (μπλε στήλη) το 1989 και 2001. μικρογραφία|Οι σύγχρονες πινακίδες στο [[Μετρό του Κιέβου είναι στα Ουκρανικά. Η εξέλιξη στη γλώσσα τους ακολούθησε τις αλλαγές των γλωσσικών πολιτικών στην μεταπολεμική Ουκρανία. Αρχικά, όλες οι πινακίδες και φωνητικές ανακοινώσεις στο μετρό ήταν στα Ουκρανικά, αλλά η γλώσσα τους άλλαξε στα Ρωσικά στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στο απόγειο του σταδιακού εκρωσισμού του Στσερμπίτσκι. Στην φιλελευθεροποίηση περεστρόικα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 οι πινακίδες άλλαξαν σε δίγλωσσες. Αυτό συνοδευόταν από δίγλωσσες φωνητικές ανακοινώσεις στα τρένα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι πινακίδες και ανακοινώσεις άλλαξαν από δίγλωσσες σε μόνο στα Ουκρανικά, στην εκστρατεία απορωσισμού που ακολούθησε την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Από το 2012 οι πινακίδες είναι στα Ουκρανικά και Αγγλικά. ]] Από το 1991, τα ουκρανικά είναι η επίσημη κρατική γλώσσα στην Ουκρανία, και η κρατική διοίκηση εφάρμοσε κυβερνητικές πολιτικές για τη διεύρυνση της χρήσης της Ουκρανικής. Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ουκρανία μετασχηματίστηκε κατά την πρώτη δεκαετία της ανεξαρτησίας από ένα σύστημα που είναι εν μέρει στα ουκρανικά σε ένα που είναι συντριπτικά στα Ουκρανικά. Η κυβέρνηση έχει επίσης επιβάλει έναν σταδιακά αυξημένο ρόλο για τα ουκρανικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το εμπόριο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απότομη αλλαγή της γλώσσας διδασκαλίας σε ιδρύματα δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οδήγησε στην κατηγορία της Ουκρανοποίησης, η οποία προήλθε κυρίως από τον ρωσόφωνο πληθυσμό. Αυτή η μετάβαση, εντούτοις, στερήθηκε τις περισσότερες από τις αντιπαραθέσεις που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της απορωσοποίησης των άλλων πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών.
Γλώσσα Σκοπέλου
thumb|320x320px|Το χωριό της Γλώσσας (επάνω στο βουνό αριστερά) και το επίνειό της, το [[Λουτράκι Σκοπέλου|Λουτράκι.|εναλλ.=]] Η Γλώσσα είναι χωριό της νήσου Σκοπέλου του Νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού και είναι έδρα της ομώνυμης Δημοτικής Κοινότητας που σήμερα υπάγεται στον Δήμο Σκοπέλου. Στη Δημοτική Κοινότητα Γλώσσης, εκτός του χωριού της Γλώσσης υπάγονται δύο οικισμοί, το Λουτράκι και το Αθέατο. Επίνειο της Γλώσσας είναι το Λουτράκι.
Ουκρανική γλώσσα
Ανεξαρτησία και σύγχρονη εποχή
Με την πάροδο του χρόνου, οι περισσότεροι κάτοικοι, συμπεριλαμβανομένων των εθνοτικών Ρώσων, ανθρώπων μικτής προέλευσης και ρωσόφωνων Ουκρανών, άρχισαν να αυτοπροσδιορίζονται ως Ουκρανοί, ακόμη και εκείνοι που παρέμειναν ρωσόφωνοι. Ωστόσο, η ρωσική γλώσσα εξακολουθεί να κυριαρχεί στα έντυπα μέσα ενημέρωσης στην πλειονότητα της Ουκρανίας και στις ιδιωτικές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές στις ανατολικές, νότιες και, σε μικρότερο βαθμό, κεντρικές περιοχές. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν γίνει αποκλειστικά ουκρανικά. Υπάρχουν λίγα εμπόδια στη χρήση των ρωσικών στο εμπόριο και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται περιστασιακά στις κυβερνητικές υποθέσεις.
Γλώσσα Σκοπέλου
Το 1960, το χωριό διέθετε Δημοτικό σχολείο, Τηλεφωνείο (3Τ) και αριθμούσε 1.842 κατοίκους. Κατά την παλαιότερη διοικητική διαίρεση του νησιού αποτελούσε ιδιαίτερη Κοινότητα, που περιλάμβανε τη Γλώσσα και το Κλήμα.
Ουκρανική γλώσσα
Ανεξαρτησία και σύγχρονη εποχή
Ρώσοι πολιτικοί των τελών του 20ου αιώνα όπως ο Αλεξάντερ Λεμπέντ και ο Μιχαήλ Γιούργιεφ ισχυρίστηκαν ακόμα ότι τα ουκρανικά είναι μια ρωσική διάλεκτος.
Στην απογραφή του 2001, το 67,5% του πληθυσμού της χώρας ονόμαζε τα ουκρανικά ως μητρική γλώσσα (αύξηση 2,8% από το 1989), ενώ το 29,6% ονόμαζε τα Ρωσικά (μείωση κατά 3.2%). Πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι για πολλούς Ουκρανούς (διαφορετικής εθνικής καταγωγής), ο όρος μητρική γλώσσα μπορεί να μην συνδέεται αναγκαστικά με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν συχνότερα. Η συντριπτική πλειονότητα των εθνοτικών Ουκρανών θεωρούν την ουκρανική γλώσσα ως μητρική, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συχνά μιλούν τα ρωσικά. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής του 2001 περίπου το 75% του πληθυσμού του Κιέβου απάντησε τα Ουκρανικά στην ερώτηση απογραφής μητρική γλώσσα (ρίντνα μόβα), και περίπου το 25% απάντησε τα ρωσικά. Από την άλλη πλευρά, στο ερώτημα "Ποια γλώσσα χρησιμοποιείτε στην καθημερινή ζωή;" που ρωτήθηκε στην κοινωνιολογική έρευνα, οι απαντήσεις του Κιεβιτών διανεμήθηκαν ως εξής: "Κυρίως Ρωσικά": 52%, "Ρωσικά και Ουκρανικά σε ίσες αναλογίες": 32%, "κυρίως Ουκρανικά": 14%, "αποκλειστικά Ουκρανικά 3%.
Γλώσσα Σκοπέλου
Η Γλώσσα σήμερα διαθέτει Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις. Παλαιότερη ονομασία της Κοινότητας ήταν «Πλατάνα». Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός ήταν 993 κάτοικοι.
Ουκρανική γλώσσα
Ανεξαρτησία και σύγχρονη εποχή
Οι εθνικές μειονότητες, όπως οι Ρουμάνοι, οι Τάταροι και οι Εβραίοι, συνήθως χρησιμοποιούν τη ρωσική γλώσσα ως λίνγκουα φράνκα. Αλλά εντός αυτών των μειονοτικών ομάδων υπάρχουν τάσεις να χρησιμοποιούν τα ουκρανικά. Ο Εβραίος συγγραφέας Ολεξάντερ Μπεϋντερμάν από την κυρίως ρωσόφωνη πόλη της Οδησσού γράφει τώρα τα περισσότερα από τα δράματά του στην ουκρανική γλώσσα. Η συναισθηματική σχέση σχετικά με τα ουκρανικά αλλάζει στις νότιες και ανατολικές περιοχές.
Γλώσσα Σκοπέλου
Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή της Γλώσσας έχουν εντοπιστεί οχυρωμένες αρχαίες αγροικίες στις θέσεις "Mαυραγάνι", "Eλληνικό", "Σεντούκα", "Πρίονας", "Άγιος Γεώργιος", "Άγιος Ταξιάρχης", "Ράχη-Κονιάρη" και "Μαυράκι", ενώ μεμονωμένες εγκαταστάσεις βρίσκονται στις θέσεις "Λιβαδάκι", "Λιμωνάρι" και "Άγιοι Απόστολοι".
Ουκρανική γλώσσα
Ανεξαρτησία και σύγχρονη εποχή
Η αντίθεση στη διεύρυνση της διδασκαλίας της ουκρανικής γλώσσας είναι θέμα διαμάχης στις ανατολικές περιφέρειες που βρίσκονται γεωγραφικά πιο κοντά στη Ρωσία. Τον Μάιο του 2008, το δημοτικό συμβούλιο του Ντονέτσκ απαγόρευσε τη δημιουργία νέων σχολείων στην ουκρανική γλώσσα στην πόλη όπου το 80% είναι σχολεία ρωσικής γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολικές σλαβικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Πολωνίας
Γλώσσα Σκοπέλου
Ιστορικά στοιχεία
Σε απόσταση περίπου οκτώ χιλιομέτρων από το χωριό, στην πλαγιά του βουνού που είναι κατάφυτη με σχίνα και κουμαριές, στο ακρωτήριο Γουρούνι, δεσπόζει ο ομώνυμος φάρος που χτίστηκε το 1889. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό κτίσμα, συνολικού ύψους 17,8 μέτρων περίπου μαζί με τον φωτιστικό κλωβό. Το 1996 χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Αναφορές
Στο διήγημά του Η νοσταλγός, ο Σκιαθίτης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αναφέρει τη Γλώσσα ως «το ψηλό χωριό», ενώ ο εξάδελφός του, Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, την περιγράφει ως «αμπελοφυτευτή περιοχή». Παραπομπή
Πολιτιστικές Εκδηλώσεις
Το 1983 ξεκίνησε η διοργάνωση, από τον Πολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο Γλώσσας Σκοπέλου, των πολιτιστικών εκδηλώσεων "Λοΐζεια" προς τιμήν του μουσικοσυνθέτη Μάνου Λοΐζου. Οι εκδηλώσεις, τα πρώτα χρόνια, διαρκούσαν μια εβδομάδα με χορευτικές βραδιές, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Με την πάροδο των ετών, η ονομασία των εκδηλώσεων άλλαξε με διάφορες ονομασίες — όπως π.χ. "Πολιτιστικό Καλοκαίρι", "Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών" κ.λπ. — ενώ η διάρκειά τους δεν ξεπερνά πλέον τις τρεις ημέρες. Όλα αυτά τα χρόνια ο ιστορικός σύλλογος της Γλώσσας έχει προσκαλέσει στις καλοκαιρινές του εκδηλώσεις καταξιωμένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Γιώργος Νταλάρας, Γλυκερία, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Νίκος Γιαννάτος κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκόπελος Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας
GAZ-53
Το GAZ-53 ήταν φορτηγό 3,5 τόνων, 4x2, που παράχθηκε από τη σοβιετική GAZ μεταξύ του 1961 και του 1993. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως GAZ-53F, και ακολούθησε το σχεδόν πανομοιότυπο αλλά λίγο ελαφρότερο και μικρότερο GAZ-52, 2,5 τόνων, το 1962, το οποίο κατασκευάστηκε μέχρι το 1989. Το φορτηγό αντικατέστησε το GAZ-51 και αντικαταστάθηκε από το GAZ-3307 και GAZ-3309. Παρόλου του νέου αμαξώματος, το GAZ-53 χρησιμοποίησε το ίδιο σασί όπως το προηγούμενο GAZ-51, και πολλά οχήματα είχαν επίσης και την ίδια μηχανή.
Ιστορία
Η κύρια (ή βασική) παραλλαγή του GAZ-53 χωρίς γράμμα επιθήματος κυκλοφόρησε το 1964. Περιείχε τον νέο κινητήρα V8 ZMZ-53 4254 κ.ε. ελαφρού κράματος που προοριζόταν για το φορτηγό από την αρχή. Η μηχανή ZMZ-53 παρήγαγε 120 ίππους, δίνοντας στο GAZ-53 μέγιστη ταχύτητα 90 χιλιόμετρα την ώρα.
Οι πρώτες εκδόσεις (GAZ-53F) τροφοδοτήθηκαν από έναν παλαιό εξακύλινδρο κινητήρα 75 ίππων από το φορτηγό GAZ-51. Από το 1964, το GAZ-53 προσφερόταν και με τον κινητήρα 4,3 λίτρων ZMZ-53 V8, αλλά η παλιά μηχανή παρέμεινε διαθέσιμη. Το ωφέλιμο φορτίο αυξήθηκε σε 4 τόνους στο μοντέλο του 1965, που ονομάστηκε GAZ-53A. Το 53A παραγόταν μέχρι τον Ιανουάριο του 1983, όταν το GAZ-53-12 ανέλαβε μέχρι το τέλος της παραγωγής. Όλες οι παραλλαγές χρησιμοποιούσαν κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων, συγχρονισμένο στην τρίτο και το τέταρτη σχέση. Παρουσιάστηκαν επίσης ορισμένες άλλες υπο-εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής έκδοσης GAZ-53A-016. Η παραγωγή του φορτηγού συνέχισε ακόμη και μετά το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, αν και τελικά σταμάτησε στην Ρωσία το 1993. Αυτό όμως δεν ήταν το τέλος του πλέον αρκετά απαρχαιωμένου GAZ-53 που είχε κυκλοφορήσει την δεκαετία του 1960, αφού το σασί και η μηχανή του συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται στα επόμενα φορτηγά της εταιρίας, μέχρι το 2019.
Το GAZ-52 αντικαταστάθηκε από το GAZ Valdai.
Τα φορτηγά επίσης κατασκευάστηκαν με άδεια της Σοβιετικής εταιρίας στην Βουλγαρία, από την Madara. Βεβαία, αυτά τα Βουλγάρικα φορτηγά χρησιμοποιούσαν μια Perkins 3,9 λίτρων και ονομάζονταν Madara 400 series. Τα φορτηγά συνάντησαν αρκετή επιτυχία και σε αυτήν την αγορά.
Συνολικά, κατασκευάστηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια GAZ-53, ο μεγαλύτερος αριθμός παραγωγής για φορτηγό της Σοβιετικής Ένωσης.
Εκδόσεις
Παράχθηκαν πολλές διαφορές εκδόσεις του GAZ-53, όπως φορτηγά με πλατφόρμα, βαν, λεωφορεία, τριαξονικά φορτηγά, στρατιωτικά φορτηγά και αρκετά μοντέλα εξαγωγής. Τα μοντέλα εξαγωγής κυρίως πουλιόντουσαν σε χώρες του Ανατολικό Μπλοκ, αν και η GAZ έκανε μερικές προσπάθειές να τα πασάρει και σε Δυτικές αγορές, χωρίς πολλή επιτυχία όμως.
Επίθεση στη Φλαμάντα
Η Επίθεση στη Φλαμάντα έλαβε χώρα από τις 29 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1916 στο πλαίσιο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της μάχης, η 2η Ρουμανική Στρατιά προσπάθησε να διασχίσει τον Δούναβη και να σταματήσει την επίθεση του Άουγκουστ φον Μάκενσεν προς τα νότια. Η μάχη έληξε με τακτική νίκη των Κεντρικών Δυνάμεων.
Υπόβαθρο
Η Ρουμανία εισήλθε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο τον Αύγουστο του 1916, όταν οι ρουμανικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Τρανσυλβανία μέσω των Καρπαθίων Ορέων. Οι ρουμανικές δυνάμεις γρήγορα νίκησαν τις λίγες αυστροουγγρικές δυνάμεις στα σύνορα της περιοχής και ξεκίνησαν την προέλαση στην επικράτεια της Αυστροουγγαρίας, αλλά αναχαιτίστηκαν γρήγορα. Εν τω μεταξύ, βουλγαρικές, γερμανικές και τουρκικές δυνάμεις υπό τις διαταγές του Άουγκουστ φον Μάκενσεν εισήλθαν στη Δοβρουτσά, στη νοτιοανατολική Ρουμανία.
Όταν οι Ρουμάνοι αντιμετώπισαν περισσότερες δυνάμεις απ' ό,τι περίμεναν, το Ρουμανικό Βασιλικό Συμβούλιο αποφάσισε να ενισχύσει την 3η Ρουμανική Στρατιά του Στρατηγού Αλεξάντρου Αβερέσκου με 150.000 άνδρες. Ο Αβερέσκου ενώθηκε με τις δυνάμεις της Στρατιάς της Δοβρουτσάς (50.000 άνδρες) του Ρώσου Στρατηγού Αντρέι Ζαϊοντσκόφσκι και σχεδίαζε να επιτεθεί στα νώτα του Μάκενσεν στον Δούναβη. Οι ρωσορουμανικές δυνάμεις σχεδίαζαν να περάσουν τον Δούναβη στη Φλαμάντα, ενώ οι μετωπικές ρωσορουμανικές δυνάμεις θα προχωρούσαν σε επίθεση στο Κομπάντιν και στο Ντόμπριτς - σκοπός της επίθεσης ήταν να αποκόψει τις δυνάμεις του Μάκενσεν από τις βάσεις τους στη βόρεια Βουλγαρία.
Η μάχη
Η επίθεση ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου σε ένα μέτωπο με πλάτος 50 χιλιομέτρων από τη Φλαμάντα, κοντά στην Ολτενίτα, στη Ζίμνιτσα προς το δυτικό άκρο του Μάκενσεν, με τους Ρουμάνους να έχουν πλεονέκτημα στο πεζικό και στο πυροβολικό. Ωστόσο, οι Ρουμάνοι δεν μπορούσαν να περάσουν γρήγορα τον ποταμό εξαιτίας του Αυστροουγγρικού Στολίσκου του Δούναβη.
Στις 1 Οκτωβρίου, δύο ρουμανικές μεραρχίες πέρασαν τον ποταμό στη Φλαμάντα και έφτιαξαν ένα προγεφύρωμα με πλάτος 14 χιλιόμετρα και βάθος 4 χιλόμετρα. Την ίδια μέρα, ρουμανικές και ρωσικές μεραρχίες επιτέθηκαν στο μέτωπο της Δοβρουτσάς, ωστόσο είχαν λίγη επιτυχία. Τη νύχτα από την 1η προς τη 2η Οκτωβρίου ξέσπασε ισχυρή καταιγίδα που προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην πλωτή γέφυρα που χρησιμοποιούσαν οι ρουμανικές δυνάμεις για να περάσουν τον Δούναβη. Η αποτυχία στη Δοβρουτσά, σε συνδυασμό με την σκληρή μάχη μεταξύ του ρουμανικού και του εχθρικού πεζικού στη Φλαμάντα στις 3 Οκτωβρίου, ανάγκασαν τον Αλεξάντρου Αβερέσκου να ακυρώσει την επιχείρηση και να συγκεντρώσει δυνάμεις για να αντεπιτεθεί στις Κεντρικές Δυνάμεις που επιτέθηκαν από την Τρανσυλβανία.
Επακόλουθα
Ο Δούναβης παρέμεινε ένα εμπόδιο για τις πολεμικές επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του Νοεμβρίου, όταν οι μισές δυνάμεις του Μάκενσεν διέσχισαν τον ποταμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Ιστορία της Αυστροουγγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Σμύρνη ΙΙ (τορπιλοβόλο)
Σμύρνη ΙΙ (Τορπιλοβόλο)
Πρώην αυστριακό ‘ULAN’.
Ναυπηγήθηκε το 1907 στην Τεργέστη στα ναυπηγεία ‘Austro – Hungary – Stabilimento Tecnico Triestina, Triesta’. Παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη συνθήκη των Σεβρών για την αντικατάσταση του τορπιλοβόλου ‘ΔΟΞΑ’, το οποίο βυθίστηκε με Γαλλικό πλήρωμα και σημαία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκε για τα χειμερινά εκπαιδευτικά ταξίδια των Ν. Δοκίμων. Παροπλίστηκε μεταξύ 1930-1932.
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Έλλη Κυριακίδου
Η Έλλη Κυριακίδου (21 Μαΐου 1931 - 23 Οκτωβρίου 2020) ήταν Ελληνοκύπρια ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Έλλη Κυριακίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 21 Μαΐου 1931. Φοίτησε στην Ιδιωτική Σχολή Μέσης Εκπαιδεύσεως Λεμεσού (μετέπειτα Αθηναΐδειο). Παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών και απέκτησε 4 κόρες.Κόρη της είναι η επίσης ηθοποιός,Ντόρις Κυριακίδου. Ακολούθως σπούδασε στη δραματική σχολή «Στανισλάβσκυ», του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη. Παρακολούθησε για δύο έτη μαθήματα αρχαίου δράματος στην Ecole des Hautes etudes στη Σορβοννη. Επιπρόσθετα, παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας δι΄ αλληλογραφίας στην Arcane school.
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 23 Οκτωβρίου 2020.
Επαγγελματική πορεία
Αρχικά αντιμετώπισε αντιδράσεις από την οικογένεια της ώστε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ηθοποιού. Ο Αδαμάντιος Λεμός παρότρυνε τον σύζυγο της να την αφήσει να βρει στο θέατρο.
Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1952 στην στην «Κυπριακή Σκηνή», με το έργο «Πειρασμός» του Ξενόπουλου, έχοντας τον ρόλο της Καλλιόπης. Το 1955 συνεργάστηκε με το «Κυπριακό Θέατρο» και συμμετείχε στο έργο «Βαθιές είναι οι ρίζες μας». Ακολούθως μετανάστευσε στο Κονγκό με τον σύζυγο της για να εργαστούν.
Το 1960 επέστρεψε στην Κύπρο και συνεργάστηκε με τους «Ενωμένους Καλλιτέχνες» και το Κυπριακό Θέατρο. Το 1962 ιδρύθηκε ο Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου (ΟΘΑΚ) με τον οποίο ξεκίνησε να συνεργάζεται σε θεατρικές παραγωγές. Το 1971 ιδρύθηκε ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (ΘΟΚ) με τον οποίο άρχισε να συνεργάζεται από την ημέρα ίδρυση του.
Επιπρόσθετα, συνεργάστηκε με το ΡΙΚ και την ΕΡΤ σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Ακόμη, εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες.
Στο θέατρο έπαιξε διαφορετικά είδη, όπως επιθεώρηση, κωμωδία, οπερέτα, δράμα και τραγωδία. Έλαβε μέρος σε έργα κλασσικών και νεότερων συγγραφέων. Η τελευταία της παράσταση δόθηκε τον Ιούνιο του 2009, με το έργο «Περσόνα» του Μπέργκμαν, που η ίδια επέλεξε.
Το 2019 τιμήθηκε με το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς «Τεύκρος Ανθίας – Θοδόσης Πιερίδης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί φωνής
1 Ιουνίου
31 Μαΐου | 1 Ιουνίου | 2 Ιουνίου
Η 1η Ιουνίου είναι η 152η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (153η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 213 ημέρες.
Ορθόδοξο εορτολόγιο
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φιλελληνικά ρολόγια
Φιλελληνικά ρολόγια ονομάζονται επιτραπέζια ρολόγια που είχαν κατασκευαστεί στη Γαλλία την περίοδο 1825-1870 και τα οποία είχαν ως θεματικό περιεχόμενο διακόσμηση με φιλελληνικά θέματα, σκηνές από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ορισμένες παραστάσεις από φιλελληνικά ρολόγια:
Αναφορές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Ρολόγια
Βασίλειος Ρούφος
Ο Βασίλειος (Λαλάκης) Ρούφος (1880-1960) υπήρξε Δήμαρχος Πατρέων.
Καταγόταν από την γνωστή οικογένεια πολιτικών Ρούφων-Κανακάρη με ρίζες στη Σικελία. Ο παππούς του Μπενιζέλος Ρούφος είχε πάρει μέρος στην επανάσταση του '21 είχε διατελέσει δήμαρχος, βουλευτής και πρωθυπουργός. Ο πατέρας του Θάνος Κανακάρης και ο θείος του Γεώργιος Ρούφος διατέλεσαν δήμαρχοι Πατρέων για πολλά έτη, έτσι λοιπόν ήταν αναπόφευκτο να ασχοληθεί και ο ίδιος με την πολιτική. Σπούδασε νομική στην Αθήνα, είχε εκλεγεί 5 φορές βουλευτής το 1913, 1915, 1917, 1925 και 1926.
Πρώτη φορά δήμαρχος εκλέγεται το 1934-1941 και μετά το 1951-1954, και το 1954-1959 στην πρώτη εκλογή του είχαν δικαίωμα ψήφου για πρώτη φορά γυναίκες, 68 όλες κι όλες και θεωρείται ότι όλες τον ψήφισαν αφού ηταν περιζήτητος στην εποχή του. Το 1941 παύτηκε από τις κατοχικές δυνάμεις και ο Λαλάκης εντάχτηκε στις αντάρτικες δυνάμεις που αντιστεκόταν στον κατακτητή. Το 1944 με την απελευθέρωση επέστρεψε στην Πάτρα μαζί με τα αντάρτικα τμήματα. Ήταν αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος στις Εκλογές της κυβέρνησης του Βουνού, όπου εκλέχτηκε και βουλευτής. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του κατασκευάστηκε το Αεροδρόμιο του Αράξου. Επίσης κατά την τελευταία θητεία του καταργούνται οι προνομιακές συμβάσεις και έτσι το εργοστάσιο ρεύματος του Γλαύκου υπάγεται στην ΔΕΗ, η οποία ιδρύεται τότε σαν ενιαίος φορέας. Επίσης επισπεύστηκαν και εργασίες αποπεράτωσης του ναού του Αγίου Ανδρέα. Το 1959 παραιτήθηκε για λόγους υγείας και πέθανε στις 26 Μαρτίου 1960. Στη μνήμη του ένας δρόμος της πόλης έχει πάρει το όνομά του.
Στην κατοχή της οικογένειάς του βρισκόταν, μέχρι και το 1960, ο διώροφος πέτρινος πύργος του 17ου αιώνα, γνωστός με την ονομασία "Πύργος των Ρούφων", σε ένα λόφο πάνω από περιοχή Ρωμανός στους πρόποδες του Παναχαϊκού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Βασιλειος Βασιλειος Κατηγορία:Βουλευτές Πατρών Κατηγορία:Οικογένεια Κωστάκη Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί Κατηγορία:Αρβανίτες
Τζεμπέλ Χαλίντ
Το Τζεμπέλ Χαλίντ ήταν αρχαία σελευκιδική πόλη η οποία ευρισκόταν επί της δυτικής όχθης του Ευφράτη, στα βόρεια της σημερινής Συρίας. Κάλυπτε έκταση της τάξεως των 50 εκταρίων.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Μεσοποταμίας Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος
thumb|right|200px|Η οικία Γκολφινόπουλου στα [[Ψηλαλώνια Πάτρας|Ψηλαλώνια της Πάτρας, γνωστή σαν Αλάμπρα]] Ο Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος (1925 - 26 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας νομικός, διπλωμάτης, και είχε διατελέσει δήμαρχος Πατρέων.
Γεννήθηκε στην Πάτρα και είχε σπουδάσει νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες καθώς και φιλολογία. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός και έφτασε μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη. Ασχολήθηκε με την δικηγορία και το 1954 πρωτοεκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος. Στις 16 Μαΐου του 1959 ο Γκολφινόπουλος ανέλαβε χρέη δημάρχου ύστερα από την παραίτηση για λόγους υγείας του Βασίλειου Ρούφου. Έτσι έγινε ο νεότερος δήμαρχος Πατρέων. Παρέδωσε τη θέση του λίγες μέρες αργότερα, στις 31 Μαΐου, στον Νικόλαο Βέτσο. Το 1963 χρημάτισε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Είχε επίσης διατελέσει γραμματέας του δικηγορικού συλλόγου και ήταν πρόξενος της Δυτικής Γερμανίας στην Πάτρα.
Τοποθετήθηκε δήμαρχος Πατρέων από τη Χούντα το 1970 μέχρι το 1974. Κατά τη θητεία του πραγματοποίησε πολλά δημοτικά έργα, όπως η ανάπλαση του Δημοτικού θεάτρου, η διαμόρφωση της Πλατείας Υψηλών Αλωνίων και της Πλατείας Γεωργίου, ενώ τοποθέτησε πολλούς παλιούς παραδοσιακούς φανούς. Τόλμησε όμως να κατεδαφίσει τον Φάρο στην προβλήτα της Αγίου Νικολάου, ένα σύμβολο της ακμής της πόλης παρελθόντων περιόδων. Από τότε το σύμβολο αυτό (ο φάρος) μπαίνει σαν έμβλημα σε αθλητικά σωματεία και συλλόγους.
Το 1975 έθεσε υποψηφιότητα για τη δημαρχία, χωρίς όμως επιτυχία και παρέμεινε μέλος του δημοτικού συμβουλίου μέχρι το 1981. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Λαδοπούλου και είχε μία κόρη, τη Μαρία. Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου του 1990. Στην ιδιοκτησία του όσο και του αδελφού του Σπύρου, ήταν το θαυμάσιο κτίριο της Αλάμπρας στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων. Το δικό του μερίδιο έχει περάσει στην κόρη του Μαρία και το μερίδιο του αδελφού του, στον ανιψιό του.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Taste the Pain
To Taste the Pain είναι ένα τραγούδι από το τέταρτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, "Mother's Milk" και ήταν το τρίτο και τελευταίο single του άλμπουμ. Στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού το συγκρότημα εμφανίζεται να παίζει το τραγούδι σε μια αίθουσα τέχνης, όπου καλλιτέχνες σχεδιάζουν μια τοιχογραφία. Σκηνοθετήθηκε από τους Tom Stern και Alex Winter. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε πριν να μπει ο Chad στην μπάντα και ντραμς παίζει ο Philip "Fish" Fisher των Fishbone. Στην αρχή του τραγουδιού το ρεφρέν παίζεται ανάποδα. Το τραγούδι περιέχει ένα σόλο τρομπέτας από τον Flea.
Μια μεγαλύτερη, σε διάρκεια, εκδοχή του τραγουδιού εμφανίζεται στην ταινία Say Anything..., στην οποία πρωταγωνιστούσε η τότε φιλενάδα του Kiedis, Ione Skye. Το single έφτασε στο νούμερο 29 στο Ηνωμένο Βασίλειο (η υψηλότερη θέση για το συγκρότημα μέχρι εκείνο το σημείο στο Ηνωμένο Βασίλειο). Αν και είναι δημοφιλές, το τραγούδι σπάνια ερμηνευόταν και έχει να παιχτεί από τη "Mother's Milk tour" (1989-1990).
Τραγούδια
Unbridled Funk and Roll 4 Your Soul!
1990 CD Single
12" Pop-Out Sleeve
UK 1990 CD Single
Γιάννης Κυράστας
Ο Γιάννης Κυράστας (25 Οκτωβρίου 1952 - 1 Απριλίου 2004) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Το 1981 ο Γιάννης Κυράστας μαζί με τον Μάικ Γαλάκο αποκτήθηκαν από τον Παναθηναϊκό. Με το "τριφύλλι" αγωνίστηκε συνολικά σε 145 αγώνες. Οι 14 από αυτούς ήταν ευρωπαϊκοί και ανάμεσα τους ήταν και η μεγάλη πορεία του Παναθηναϊκού στις 4 καλύτερες ομάδες του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985. Κατέκτησε ακόμα 2 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα. Τον Νοέμβριο του 1986 αγωνίστηκε για τελευταία φορά ενάντια στον Άρη και κατόπιν αποσύρθηκε.
Καριέρα προπονητή
Έπειτα από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε καριέρα προπονητή. Από το 1987 έως το 2001 ο Γιάννης Κυράστας εργάστηκε στις ομάδες Α.Ε. Μεσολογγίου, Εθνικός, Πανηλειακός, Προοδευτική, Παναργειακός, Πανιώνιος, Ηρακλής και Παναθηναϊκός, έχοντας πετυχημένη πορεία στο έργο του. Ειδικά το έργο του στο Παναθηναϊκό μνημονεύεται ακόμα και σήμερα.
Στην ομάδα του Παναθηναϊκού είχε δύο θητείες ως προπονητής. Στην πρώτη, έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του πρωταθλήματος και παρότι δεν πήρε κάποιο τίτλο, βραβεύτηκε ως "Καλύτερος Προπονητής 1999-2000" στα ποδοσφαιρικά βραβεία του συλλόγου ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠ). Στη δεύτερη παρουσία του, ξεκίνησε την επιτυχημένη πορεία της περιόδου 2001-02 του Τσάμπιονς Λιγκ, βάζοντας τις βάσεις για την εντυπωσιακή κατάληξη στις 8 καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης, πορεία που ολοκληρώθηκε με προπονητή τον Σέρχιο Μαρκαριάν, ο οποίος τον είχε αντικαταστήσει στα μέσα της χρονιάς.
Το τέλος της ζωής του
Στις 5 Μαρτίου 2004 ο Γιάννης Κυράστας εισήχθη στο νοσοκομείο έχοντας προσβληθεί από μια βαριά μορφή γάγγραινας με υψηλή θνητότητα, τη γάγγραινα Fournier (κεραυνοβόλος γάγγραινα του οσχέου). Η πορεία της υγείας του παρουσίασε αρκετές μεταπτώσεις και ενώ η κατάστασή του άρχισε να γίνεται αισιόδοξη, επιπλοκές του στέρησαν τη ζωή σε ηλικία μόλις 52 χρονών, την 1η Απριλίου 2004. Η μετέπειτα κατάκτηση του νταμπλ από τον Παναθηναϊκό την περίοδο 2003-2004 αφιερώθηκε από πολλούς -ποδοσφαιριστές και μη- σε αυτόν με το σύνθημα «Αυτή η κούπα θα φτάσει στα άστρα, για τον Γιάννη τον Κυράστα». Στις 2 Φεβρουαρίου του 2008 και στη γιορτή που πραγματοποιήθηκε στο κλειστό του ΟΑΚΑ για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Παναθηναϊκού, ο Γιάννης Κυράστας τιμήθηκε μετά θάνατον για την προσφορά του στο σύλλογο. Το βραβείο παρέλαβε η σύζυγός του Ρούλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Νικόλαος Βέτσος
Ο Νικόλαος Βέτσος (1897 - 1979) ήταν Έλληνας βιομήχανος και δήμαρχος Πατρέων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ασχολήθηκε από νωρίς με το εμπόριο και την πολιτική. Ήταν ιδιοκτήτης δύο εργοστασίων πλεκτικής καλτσών, των «Ταξιαρχών» και της «Νίκος Βέτσος Α.Ε.». Χρημάτισε πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου.
Το 1949 διορίστηκε δήμαρχος Πατρέων, είχε ήδη εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος, και παρέμεινε στη θέση του δημάρχου για έναν περίπου χρόνου. Το 1951 θέτει υποψηφιότητα για τη δημαρχία αλλά κατατάσσεται τρίτος. Στις εκλογές του 1954 ξανακατατάσσεται τρίτος. Το 1959 εκλέγεται δήμαρχος Πατρέων με ποσοστό 35,89%. Το 1967 διορίστηκε από τη Χούντα για ένα μικρό διάστημα δήμαρχος. Στη θητεία του χτίζονται οι πρώτες πολυκατοικίες, δημιουργούνται νέα εργοστάσια, ενώ το εμπόριο γνωρίζει μεγάλη άνθηση. Συνέβαλε στη δημιουργία εμπορικού επιμελητηρίου, έδωσε μεγάλη βαρύτητα στο Πατρινό Καρναβάλι, ενώ εξασφάλισε από τον Ε.Ο.Τ. ετήσια οικονομική επιχορήγηση. Επί των ημερών του στο δημοτικό θέατρο εμφανίστηκαν μεγάλοι θίασοι και ηθοποιοί που πρόσφεραν μεγάλη λάμψη στο καρναβάλι. Το 1963 ξεκίνησε τις διαδικασίες διεκδίκησης του πανεπιστημίου στην Πάτρα.
Διέθεσε μεγάλο τμήμα της περιουσίας του στην πόλη και απεβίωσε, χρεωκοπημένος, το 1979. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Ηλιοπούλου και είχε δύο γιους. Η πολιτεία τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε μια οδό της πόλης, ενώ στην είσοδο του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου υπάρχει μαρμάρινη προτομή του.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Καμηλοπάρδαλη της Αγκόλας
Η καμηλοπάρδαλη της Ανγκόλας (Giraffa giraffa angolensis) ή καμηλοπάρδαλη της Ναμπίμπια είναι υποείδος της καμηλοπάρδαλης το οποίο κατοικεί στις σαβάνες της βόρειας Ναμπίμπια, της νοτιοδυτικής Ζάμπιας, της Μποτσουάνας και της δυτικής Ζιμπάμπουε.
Ταξινόμηση
Γενετικές μελέτες που έγιναν το 2009 υποστηρίζουν ότι οι πληθυσμοί που ζουν στην βόρεια έρημο της Ναμπίμπια και του εθνικού πάρκου Εθόσα κατάγονται από άλλα υποείδη. Ωστόσο μελέτες βασίζονται σε μιτοχονδριακό γενετικό υλικό δεν υποστηρίζουν την διαίρεση των δύο υποείδων, αλλά την αναγνώριση της καμηλοπάρδαλης της νοτίου Ζιμπάμπουε σαν καμηλοπάρδαλη της Ανγκόλας.
Περιγραφή
Αυτό το υποείδος φέρει μεγάλες μαύρες κηλίδες οι οποίες έχουν και γωνιές. Ο λαιμός αυτών των καμηλοπαρδάλεων είναι μικρός συγκριτικά με άλλα υποείδη. Επιπλέον, αυτό το υποείδος φέρει λευκά αυτιά και πόδια.
Κατηγορία:Καμηλοπαρδαλίδες
Ain't No Mountain High Enough
To "Ain't No Mountain High Enough" είναι ένα pop/soul τραγούδι, του 1966, σε μουσική και στίχους Ashford & Simpson, το οποίο γράφτηκε την εταιρεία Tamla label, τμήμα της Motown. Το 1967, το κομμάτι έγινε τεράστια επιτυχία, όταν ηχογραφήθηκε από τους Μάρβιν Γκέι και Τάμμι Τέρελ. Το 1970, έγινε εκ νέου ένα επιτυχημένο single με την ηχογράφηση της Νταϊάνα Ρος. Μάλιστα, το εν λόγω single, έγινε το πρώτο της Ρος, που έγινε νούμερο 1 στα αμερικανικά Billboard Hot 100, πιάνοντας το νούμερο 1 και σε άλλες κατηγορίες, ενώ υπήρξε και υποψήφιο στα Grammy Awards. Το κομμάτι έκτοτε διασκευάστηκε από αρκετούς καλλιτέχνες, επιτυχημένα πολύ σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες τέχνες, όπως τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1966 Κατηγορία:Singles του 1967 Κατηγορία:Singles του 1970 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award Κατηγορία:Singles της Motown Κατηγορία:Singles της Tamla Records
Πεμόνια Χανίων
Τα Πεμόνια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχουν 29 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 210 μ. στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως αγροτική, με καλλιέργειες ελιών και αμπελιών, ενώ υπάρχουν και δύο βιοτεχνίες κατασκευής επίπλων.
Χρήστος Καλαντζής
Ο Χρήστος Καλαντζής (γενν. 1 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, το 2002. Στην καριέρα του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για τις ομάδες της Καλαμάτας, της Λάρισας, του Ατρομήτου, της Κέρκυρας και του Αστέρα Τρίπολης, ενώ το 2013 επέστρεψε στην Καλαμάτα. Τελικά το καλοκαίρι του 2017 ο αρχηγός της Καλαμάτας, Χρήστος Καλαντζής (την περυσινή σεζόν είχε 27 συμμετοχές, 22 γκολ και 5 ασίστ στο πρωτάθλημα της Α΄ Τοπικής, ενώ πανηγύρισε με τη «Μαύρη Θύελλα» το νταμπλ), γνωστοποίησε ότι δεν θα μπορέσει να ενισχύσει  τη Μαύρη Θύελλα τη νέα σεζόν, λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.
Πεμόνια Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Η αρχαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1536, με το όνομα Pomogna. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει πέντε χωριά με το όνομα Pamonia, στην επαρχία Αποκορώνου, τα Pamonia Gharigho, Pamonia Barbarigo, Pamonia Polani, Pamonia Barozzi και Pamonia Zane. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται τα Pomonia de Polani et Callafati, με 144 κατοίκους, τα Pomonia de Mr Anto Zangarol, με 162 κατοίκους, τα Pomonia de ma Zuana Barozzi, με 389 κατοίκους, και τα Pomonia de mr Francesco Pollani, με 103 κατοίκους. Συνολικά σε αυτά τα χωριά κατοικούσαν 34 προνομιούχοι. Στην απογραφή του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρονται οι οικισμοί Pomogna Zane, Pomogna Polani και Pomogna Barozzi.
Χρήστος Καλαντζής
ΑΕ Λάρισας
Το καλοκαίρι του 2005 μεταγράφηκε στην νεοφώτιστη τότε στην Α' Εθνική, Λάρισα στην οποία έμεινε τρεις σεζόν. Τις δυο πρώτες ήταν βασικό στέλεχος της επίθετικής γραμμής της ομάδας ενώ την τελευταία χρονιά αγωνιζόταν συνήθως ως αλλαγή. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2007 με τη φανέλα της ομάδας και η συμμετοχή την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Πεμόνια Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Πεμόνια και σε αυτό κατοικούσαν 25 χριστιανικές και 10 μουσουλμανικές οικογένειες. Θεωρείται ότι η αυξημένη παρουσία μουσουλμάνων στο χωριό οφείλεται στο γεγονός ότι κάποιοι Βενετοί άρχοντες της περιοχής δεν ήθελαν να χάσουν την περιουσία τους και έτσι εξισλαμίστηκαν. Η προφορική παράδοση του χωριού αναφέρει ότι η συμπεριφορά τους ήταν ιδιαίτερα εριστική.
Το 1881 τα Πεμόνια ανήκαν στον δήμο Φρε και σύμφωνα με την απογραφή είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 367 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 453 κατοίκους και ανήκαν στον ίδιο δήμο. Το 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Τα Πεμόνια το 1925 ορίστηκαν έδρα κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Φρε.
Χρήστος Καλαντζής
Ατρόμητος
Το καλοκαίρι του 2008 μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών στον οποίο έμεινε δύο σεζόν πετυχαίνοντας 9 γκολ (το ένα στο πλαίσιο της Α' Εθνικής, απέναντι μάλιστα στην πρώην ομάδα του Λάρισα) σε 50 αγώνες πρωταθλήματος (οι 17 στην Α' Εθνική).
Πεμόνια Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Πεμονίων
Χρήστος Καλαντζής
ΑΟ Κέρκυρα
Από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι τη λήξη της περιόδου 2011/12 αγωνίστηκε στην Κέρκυρα πετυχαίνοντας 7 γκολ σε 55 αναμετρήσεις.
Πεμόνια Χανίων
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Χρήστος Καλαντζής
Αστέρας Τρίπολης
Για την σεζόν 2012/13 ανήκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στο τέλος της χρονιάς, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Με τον Αστέρα το 2013, κατόρθωσε να φτάσει έως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ τερμάτισε με τον σύλλογο στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος, την καλύτερη της έως τότε ιστορίας του συλλόγου.
Πεμόνια Χανίων
Σημεία ενδιαφέροντος
Σε πλάτωμα λόφου εντός του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, στο εσωτερικό του οποίου σώζονται τοιχογραφίες. Κτήτορας του ναού αναφέρεται σε επιγραφή να είναι ο μοναχός Λαυρέντιος.
Χρήστος Καλαντζής
Επιστροφή στην Καλαμάτα και αποχώρηση μετά από 4 χρόνια
Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει να αγωνίζεται στην Καλαμάτα και 4 χρόνια αργότερα το 2017, αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, κλείνοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα με τη φανέλα της ομάδας που ξεκίνησε.
Πεμόνια Χανίων
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό επίσης υπάρχει και ο ιερός ναός της Θεοτόκου. Η εκκλησία γιορτάζει κάθε 15υγουστο και συνήθως γίνεται πανηγυρι στο χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Χρήστος Καλαντζής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κ Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος Καλαντζης Χρηστος
Βουγιούκας
Το ελληνικό επώνυμο Βουγιούκας (που ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη μπουγιούκ = «μεγάλος») μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Συμβολή (φυσική)
Ενισχυτική και αποσβεστική συμβολή
300px|right|thumb|Ενισχυτική και αποσβεστική συμβολή Δύο κύματα που διαδίδονται ταυτόχρονα στην ίδια περιοχή του μέσου μπορούν να συμβάλλουν είτε ενισχυτικά είτε αποσβεστικά. Ενισχυτική συμβολή λαμβάνει χώρα στην περίπτωση που τα κύματα βρίσκονται στην ίδια φάση, ενώ αν στην ίδια περιοχή του χώρου συναντηθούν κύματα που έχουν διαφορά φάσης 180° το αποτέλεσμα είναι η αποσβεστική συμβολή. Γενικά ισχύει πως για να έχουμε ενισχυτική συμβολή πρέπει η διαφορά φάσης των δυο κυμάτων να είναι άρτιο πολλαπλάσιο του π, ενώ για να έχουμε αποσβεστική συμβολή θα πρέπει η διαφορά φάσης των δυο κυμάτων να είναι περιττό πολλαπλάσιο του π. Πιο απλά αν στο ίδιο σημείο του χώρου συναντηθούν ταυτόχρονα δύο κυματικές κορυφές ή δύο κυματικά ελάχιστα το αποτέλεσμα είναι διπλασιασμός του πλάτους της κορυφής ή των ελαχίστων, επομένως είναι ενισχυτικό. Αν στο ίδιο σημείο του χώρου όμως συναντηθεί το ελάχιστο σημείο του ενός κύματος με την κορυφή του δεύτερου, τότε τα δύο κύματα αλληλοαναιρούνται και το αποτέλεσμα είναι αποσβεστικό.
Πειραματική μελέτη της συμβολής
240px|right|thumb|Το πείραμα του Young 240px|right|thumb|Εικόνα περίθλασης από μία λεπτή σχισμή left|thumb Η συμβολή παρατηρήθηκε με το πείραμα των δύο σχισμών του φυσικού Τόμας Γιανγκ (Thomas Young) το 1801. Το πείραμα αυτό επιβεβαίωσε την κυματική φύση του φωτός. Σύμφωνα με το πείραμα του Γιανγκ το φως μίας μονοχρωματικής πηγής προσπίπτει σε ένα διάφραγμα στο οποίο είναι χαραγμένες δύο παράλληλες πολύ λεπτές σχισμές, με τον περιορισμό πως το πάχος των σχισμών θα πρέπει να είναι συγκρίσιμο σε μέγεθος με το μήκος κύματος, λ, του κύματος. Το αποτέλεσμα είναι να σχηματίζεται στο πέτασμα (σε μία οθόνη, η οποιά βρίσκεται σε πολλύ μεγαλύτερη απόσταση από αυτή του μήκους κύματος, λ) πίσω από τις σχισμές μία εικόνα από εναλλασσόμενες φωτεινές και σκοτεινές ζώνες. Το σχέδιο που δημιουργείται ονομάζεται εικόνα συμβολής και αποτελείται από διαδοχικούς φωτεινούς και σκοτεινούς κροσσούς, τους κροσσούς συμβολής. Όπως είδαμε παραπάνω αν στην ίδια περιοχή του χώρου συναντηθούν κύματα που βρίσκονται στην ίδια φάση το αποτέλεσμα είναι ενισχυτική συμβολή ενώ αν στην ίδια περιοχή του χώρου συναντηθούν κύματα που έχουν διαφορά φάσης 180° το αποτέλεσμα είναι αποσβεστική συμβολή. Ισχύει δηλαδή:
ή αλλιώς για την διαφορά δρόμων των ακτίνων από κάθε σχισμή σε ένα σημείο ισχύει:
Με την βοήθεια της τελευταίας σχέσης μπορούμε να υπολογίσουμε το μήκος κύματος μίας άγνωστης δέσμης πραγματοποιώντας το πείραμα του Γιανγκ.
Συμβολή σε λεπτούς υμένες
right|thumb|200px|Συμβολή σε υμένα φυσαλίδας Το φαινόμενο της συμβολής παρατηρείται επίσης σε λεπτούς υμένες (πολύ λεπτές μεμβράνες όπως η επιφάνεια μίας φυσαλίδας). Το κύμα αλλάζει φάση 180° κατά την ανάκλαση, όταν διαδίδεται σε μέσο χαμηλού δείκτη διάθλασης και ανακλάται από μέσο μεγαλύτερου δείκτη διάθλασης. Επομένως όταν ένα κύμα διαπερνά έναν υμένα ένα μέρος του κύματος ανακλάται στην επιφάνεια του με αλλαγή φάσης 180° και ένα μέρος του διαπερνά την επιφάνεια του και ανακλάται στην δεύτερη διαχωριστική επιφάνεια του υμένα με αποτέλεσμα να εξέρχεται τελικά με διεύθυνση παράλληλη με την πρώτη ανακλώμενη δέσμη. Οι δύο δέσμες που συναντώνται στην επιφάνεια του υμένα μπορούν να συμβάλλουν είτε ενισχυτικά είτε αποσβεστικά ανάλογα με το πάχος του υμένα, του μήκους κύματος του φωτός και την γωνία με την οποία προσπίπτει το φως στην μεμβράνη. Αν το φως που προσπίπτει στην μεμβράνη δεν είναι μονοχρωματικό αλλά φυσικό τότε παρατηρούνται ιριδισμοί στην επιφάνεια της μεμβράνης, κάτι που παρατηρείται σε φυσαλίδες ή σε κυλίδες λαδιού πάνω σε επιφάνειες νερού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυματική
Interferència (propagació d'ones)
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Χανίων
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Χανίων.
Σωματεία μέλη
Θύελλα Σπηλιάς Χανίων
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Χανίων
Μαρία Σκλήραινα
Η Μαρία Σκλήραινα (απεβ. το 1045), που συχνά αναφέρεται μόνο ως Σκλήραινα, ήταν η πολιτική σύμβουλος, η επίσημη ερωμένη και η σύζυγος τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου, με τον (αμφιλεγόμενο) τίτλο της σεβαστής.
Βιογραφία
Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Αυλή, ενεργώντας ως πολιτική σύμβουλος του Κωνσταντίνου Θ΄ και ευεργετώντας τη σταδιοδρομία τού αδελφού της Ρωμανού Σκληρού. Δεν ήταν δημοφιλής στο κοινό: τον Μάρτιο τού 1044 έγινε ταραχή στην Κωνσταντινούπολη, επειδή ο κόσμος φοβόταν ότι ο Κωνσταντίνος Θ΄ σχεδίαζε να σκοτώσει τη Ζωή, για να παντρευτεί τη Σκλήραινα.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Έλενα Μπόναμ Κάρτερ
Η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ (αγγλικά: Helena Bonham Carter, 26 Μαΐου 1966) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έκανε το υποκριτικό της ντεμπούτο στην τηλεταινία A Pattern of Roses και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο Lady Jane (1986). Είναι γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες Δωμάτιο με θέα (A Room with a View, 1986), Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ (Howards End, 1992), Fight Club (1999) και ως Μπελατρίξ Λεστρέιντζ στη σειρά ταινών Χάρι Πότερ (Harry Potter). Συχνά συνεργάζεται με τον σύντροφό της στη ζωή, τον σκηνοθέτη Τιμ Μπάρτον σε ταινίες όπως Ο πλανήτης των πιθήκων (Planet of the Apes, 2001), Big Fish: Απίθανες ιστορίες (Big Fish, 2003), Η νεκρή νύφη (Corpse Bride, 2005), Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας (Charlie and the Chocolate Factory, 2005), Sweeney Todd: Ο φονικός κουρέας της οδού Φλιτ (Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, 2007), Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (Alice in Wonderland, 2010) και Dark Shadows (2012). Το 2012 εμφανίστηκε στις ταινίες Μεγάλες προσδοκίες (Great Expectations) και Οι άθλιοι (Les Misérables). Εμφανίζεται επίσης το 2015 στην ταινία Σταχτοπούτα (Cinderella). μικρογραφία|384x384εσ|Στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σάντα Μπάρμπαρα (2011) Έχει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ για τις ερμηνείες της στις ταινίες Τα φτερά της αγάπης (The Wings of the Dove, 1997) και Ο λόγος του βασιλιά (The King's Speech, 2010) και επτά υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα. Έχει βραβευτεί με Έμμυ Καλύτερης Ηθοποιού, με BAFTA και με Screen Actors Guild Award.
Κίκε Σετιέν
Ο Ενρίκε Σετιέν Σολάρ (Enrique Setién Solar, γενν. 27 Σεπτεμβρίου 1958), γνωστός ως Κίκε Σετιέν, είναι Ισπανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Είχε το ψευδώνυμο El Maestro και έμεινε γνωστός για τις θητείες του στη Ραθίνγκ Σανταντέρ, ξεκινώντας και τελειώνοντας την 19ετή επαγγελματική του σταδιοδρομία στην ομάδα, όπου είχε σε συνολικά 374 αγώνες στην Πριμέρα Ντιβισιόν 58 γκολ σε 15 σεζόν.
Συλλογική
Γεννημένος στο Σανταντέρ, ο Σετιέν έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν το 1977, με την ομάδα της πόλης του, Ράθινγκ Σανταντέρ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας με τους Κανταβριανούς, αν και χρησιμοποιούταν τακτικά, δεν ήταν ακόμα αδιαφιλονίκητος βασικός παίκτης και έχασε όλη τη σεζόν 1982-83, καθώς έζησε δύο υποβιβασμούς από την κορυφαία κατηγορία.
Στη συνέχεια, ο Σετιέν έπαιξε με την Ατλέτικο Μαδρίτης για τρία χρόνια, απολαμβάνοντας δύο πολύ καλές πρώτες σεζόν, αλλά αγωνίστηκε σπάνια στην τρίτη σεζόν του, ύστερα από κάποιες λογομαχίες με τον πρόεδρο της ομάδας, Χεσούς Χιλ.
Ακολούθως, ο Σετιέν μετακόμισε στην Λογρονιές, όπου, μετά από μία αργή εκκίνηση, ήταν βασικός παίκτης των Λα Ριόχας στο κατόρθωμα τους να διατηρηθούν στην κορυφαία κατηγορία. Το 1992, ο 34χρονος Σετιέν επέστρεψε στη Ραθίνγκ και σημείωσε 11 γκολ (ρεκόρ σταδιοδρομίας) στην πρώτη σεζόν της δεύτερης θητείας του, καθώς η ομάδα προβιβάστηκε στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Έπαιξε ακόμη τρία χρόνια με την ομάδα και αποσύρθηκε τον Ιούνιο του 1996, σχεδόν 38 ετών, αφού είχε αγωνιστεί με την Λεβάντε στα πλέι οφ της Σεγούντα Ντιβισιόν Β, στα οποία η ομάδα κέρδισε τον προβιβασμό. Έπαιξε σε σχεδόν 600 επίσημους αγώνες σε σχεδόν δύο δεκαετίες και σημείωσε συνολικά 95 γκολ.
Διεθνής
Ο Σετιέν αγωνίστηκε τρεις φορές με την Εθνική Ισπανίας και επελέγη στην ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, όπου δεν χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης στο Μεξικό. Το ντεμπούτο του ήρθε στις 20 Νοεμβρίου 1985, στη φιλική ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Αυστρίας, στη Σαραγόσα.