cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εντομοκτόνο
Καρβαμικά παράγωγα
Είναι σχετικά πρόσφατη κατηγορία εντομοκτόνων, περιλαμβάνοντας προϊόντα όπως το καρβαμύλιο, το μεθομύλιο και το καρβοφουράνιο (εμπορική ονομασία Furadan), καρβαρύλιο (εμπορική ονομασία Sevin, το πρώτο της κατηγορίας που κατασκευάστηκε το 1956), το αρκετά διαδεδομένο "Bendiocarbamate", ενώ σε αυτά ανήκει και το εντομοαπωθητικό ικαριδίνη (Icaridin). Είναι παράγωγα του καρβαμικού οξέος (NH2COOH) Έχουν τα πλεονεκτήματα ότι δρουν εναντίον μεγάλου φάσματος εντόμων ενώ έχουν πολύ χαμηλή παραμένουσα δράση και δεν συσσωρεύονται στους ζωικούς ιστούς. Πιστεύεται ότι ο μηχανισμός δράσης τους είναι παρόμοιος με αυτόν των οργανοφωσφορικών ενώσεων, δηλ. αναστέλλουν το ένζυμο χολινεστεράση, αν και σε μικρότερο βαθμό. Η δράση τους περιορίζεται όταν το περιβάλλον είναι αλκαλικό.
Φορμαμιδίνες
Σχετικά μικρή ομάδα εντομοκτόνων, αναπτύχθηκε για την καταπολέμηση εντόμων που είχαν αποκτήσει ανθεκτικότητα απέναντι τόσο στα οργανοφωσφορικά όσο και στα καρβαμικά εντομοκτόνα. Κυκλοφορούν τρεις τύποι, το chlordimeform (εμπορικές ονομασίες Galecron, Fundal), έχει πλέον αποσυρθεί στις ΗΠΑ, το formetanate (εμπορική ονομασία Carzol) και το amitraz (εμπορικές ονομασίες Mitac, Ovasyn).
Λοιπές κατηγορίες
Ως εντομοκτόνα χρησιμοποιούνται, επίσης, και οι εξής κατηγορίες οργανικών ενώσεων:
Πυρεθρίνες
Οι πυρεθρίνες Ι και ΙΙ είναι εστέρες του χρυσανθεμικού οξέος με κοινό "πυρήνα" το κυκλοπεντάνιο. Απαντώνται ως συστατικά στο διαδεδομένο φυτό χρυσάνθεμο (Chrysanthemum cinerariaefolium) ή πύρεθρο, το οποίο αποτελεί σήμερα βιομηχανικά καλλιεργούμενο φυτό προκειμένου να ληφθούν από αυτό οι πυρεθρίνες. Γενικά οι πυρεθρίνες θεωρούνται από τα πλέον αβλαβή εντομοκτόνα, αλλά δεν πρέπει να συγχέονται με τα πυρεθροειδή, τα οποία είναι συνθετικά παράγωγά τους. Οι πυρεθρίνες χρησιμοποιούνται επί 100 και πλέον χρόνια και ο μηχανισμός δράσης τους είναι να εμποδίζουν την έξοδο ιόντων νατρίου από τα νευρικά κύτταρα των εντόμων, προκαλώντας απότομες νευρικές ώσεις που τελικά οδηγούν στον θάνατό τους. Καταπολεμούν κουνούπια, μύγες, ψείρες, ψύλλους και τσιμπούρια. Είναι ενώσεις που υδρολύονται εύκολα από τα υγρά του στομάχου κι έτσι εμφανίζουν χαμηλή τοξικότητα, ενώ σπάνια επηρεάζουν κατοικίδια ζώα. Σχεδόν πάντα συνδυάζονται με βουτοξείδιο του πιπερονυλίου, συνεργό ουσία, η οποία αποτρέπει την υδρόλυση των πυρεθρινών από τα στομαχικά υγρά των εντόμων και χωρίς την οποία η εντομοκτόνος δράση τους περιορίζεται σημαντικά. Οι πυρεθρίνες δεν είναι εν γένει τοξικές για τον άνθρωπο - αν και δεν έχουν γίνει επισταμένοι έλεγχοι - ή τα πτηνά, είναι όμως επικίνδυνες για τα ψάρια, μολονότι υδρολύονται σχετικά εύκολα και επηρεάζονται, επίσης, από την έντονη ηλιακή ακτινοβολία. Οι πυρεθρίνες έχουν χαρακτηριστεί από το Τμήμα Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών ως "το ασφαλέστερο εντομοκτόνο για χρήση σε φυτά προς βρώση" ενώ "μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περιβάλλον όπου υπάρχουν φαγώσιμα". Δεν έχει, επίσης, αναφερθεί ποτέ περιστατικό καρκινογένεσης ή επίδρασης σε έμβρυα από τη χρήση τους.
Πυρεθροειδή
Είναι συνθετικά παράγωγα με χημική σύσταση παρόμοια με αυτή των φυσικών πυρεθρινών, με τις οποίες όμως δεν πρέπει να συγχέονται. Σήμερα αποτελούν σημαντικό τμήμα της παραγωγής εντομοκτόνων, καθώς είναι, επίσης, και εντομοαπωθητικά, ενώ παρουσιάζουν σχετικά χαμηλή τοξικότητα για τους ανθρώπους, με συνέπεια να χρησιμοποιούνται ευρέως σε οικιακής χρήσεως εντομοκτόνα προϊόντα. Έχουν κατασκευαστεί περισσότερα από 1000 πυρεθροειδή, δεν χρησιμοποιούνται όμως παρά ελάχιστα, κυρίως η περμεθρίνη (εμπορική ονομασία Biomist), η ρεσμεθρίνη (εμπορική ονομασία Scourge) και η σουμιθρίνη (εμπορική ονομασία Anvil). Η εφαρμογή τους γίνεται συνηθέστερα με ψεκασμό και όταν επικαθήσουν σε επιφάνειες η συγκέντρωσή τους δεν είναι υψηλή, καθώς έχουν αραιωθεί με νερό ή ειδικό έλαιο. Επιπλέον έχουν την ιδιότητα να αποσυντίθενται με την επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας, με συνέπεια να παραμένουν ενεργά μόλις για μία έως δύο ημέρες. Δεν απορροφώνται από τις ρίζες των φυτών, καθώς σχηματίζουν χημικούς δεσμούς με το έδαφος, όπου και διασπώνται. Γι' αυτό και σπάνια αναμιγνύονται με το νερό των υδροφόρων οριζόντων ή μολύνουν πόσιμο νερό, ενώ υδρολύονται σχετικά εύκολα. Είναι, ωστόσο, ιδιαίτερα τοξικά για τα ψάρια και τις υδρόβιες μορφές ζωής.
Αέρια εντομοκτόνα
Είναι ειδική κατηγορία εντομοκτόνων (fumigants) καθώς βρίσκονται σε αέρια μορφή σε κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (θερμοκρασίες άνω του μηδενός). Συνήθως είναι βαρύτερα από τον αέρα και περιέχουν παράγωγα αλογόνων, όπως χλωρίου, βρωμίου και φθορίου ή είναι παράγωγα του υδροκυανίου όπως ο Κυκλώνας Β (σήμερα δεν χρησιμοποιείται πλέον κανένα παρόμοιο προϊόν λόγω ιδιαίτερα υψηλής τοξικότητας). Εκτός από τα έντομα εξοντώνουν και τα αυγά τους, καθώς και νηματώδεις σκώληκες αλλά και πολλούς μικροοργανισμούς. Χρησιμοποιούνται σε κτήρια, αποθήκες, θερμοκήπια ακόμη και σε συσκευασμένους ξηραμένους καρπούς ή σπόρους. Το πλέον διαδεδομένο εντομοκτόνο αυτής της κατηγορίας σήμερα είναι το μεθυλοβρωμίδιο ή βρωμομεθάνιο. Λόγω της υψηλής διεισδυτικότητάς τους και των περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων που επιφέρουν, η χρήση τους έχει περιοριστεί σημαντικά από το 2000 και ύστερα. Ιδιαίτερα το βρωμομεθάνιο έχει ενοχοποιηθεί και για καταστροφή της οζονόσφαιρας.
Οφέλη από τη χρήση εντομοκτόνων
Η εμφάνιση των συνθετικών οργανικών εντομοκτόνων στα μέσα του 2ού αιώνα είχε ως συνέπεια τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των εντόμων και η χρήση εντομοκτόνων στη γεωργία παραμένει πολύ σημαντική, παρά τα προβλήματα που δημιουργεί στο περιβάλλον. Με τα εντομοκτόνα αυξήθηκε η γεωργική παραγωγή, βελτιώθηκε η ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων και μειώθηκε το κόστος καλλιέργειας. Τα σύγχρονα εντομοκτόνα βοήθησαν την αύξηση της παραγωγής μέχρι και κατά 50% κατά την περίοδο 1945 - 1965.
Σημαντική επίσης είναι η συμβολή των εντομοκτόνων στη βελτίωση της υγείας τόσο των ανθρώπων όσο και των εκτρεφομένων ζώων. Τα έντομα είναι φορείς πολλών ασθενειών: Τα κουνούπια ευθύνονται για τη μετάδοση της ελονοσίας και τη μετάδοση του ιού του Νείλου, του κίτρινου πυρετού, της εγκεφαλίτιδας των ίππων και της φιλαριάσεως. Μερικά είδη μυγών μεταδίδουν τη λεϊσμανίαση, τα τσιμπούρια την μπορρελίωση (νόσο του Lyme), οι ψύλλοι, οι κοριοί και οι ψείρες μεταδίδουν ποικίλες ρικετσιώσεις. Ο έλεγχος των εντόμων που επιτεύχθηκε χάρη στη χρήση των εντομοκτόνων περιόρισε σημαντικά την εξάπλωση αυτών των ασθενειών σε πολλές περιοχές του κόσμου, ακόμη και σε επίπεδα πλήρους εξαφάνισης (όπως συνέβη με την ελονοσία στην Ελλάδα). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σχεδιάζει την υλοποίηση ενός προγράμματος για τον περιορισμό της ελονοσίας στην Αφρική, όπου παραμένει ως μείζων απειλή, μέχρι τα τέλη του 2011, χρησιμοποιώντας πυρεθροειδή για την εξόντωση των κουνουπιών που την μεταδίδουν.
Περιβαλλοντικές επιδράσεις
Η χρήση των εντομοκτόνων είναι μεν ωφέλιμη για τη γεωργία και την υγεία, αλλά δεν πρέπει να γίνεται αλόγιστα και χωρίς τη συμβουλή ειδικών. Ο δάκος, για παράδειγμα, είναι ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου στην ελαιοκαλλιέργεια, γι' αυτό σε όλες τις ελαιοπαραγωγές περιοχές πραγματοποιούνται ψεκασμοί για την εξόντωσή του.
Επίδραση στο φυσικό περιβάλλον
Τα εντομοκτόνα δεν κάνουν επίσης, όπως είναι φυσικό, διάκριση ανάμεσα σε ωφέλιμα και βλαβερά έντομα. Στις αρχές Μαρτίου πολλοί Αμερικανοί μελισσοκόμοι όταν πήγαν να επισκεφτούν τα μελίσσια τους, εν όψει της νέας περιόδου επικονίασης, τα βρήκαν είτε άδεια είτε με τις μέλισσές τους νεκρές σε ποσοστό 95%. Η ακριβής αιτία αυτού του φαινομένου είναι ακόμη υπό έρευνα αλλά πιστεύεται ότι το πιθανότερο είναι να οφείλεται στη χρήση των νέων εντομοκτόνων με βάση τη νικοτίνη που χρησιμοποιήθηκαν στις καλλιέργειες.
Ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα έντομα
Ένα επιπλέον πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση εντομοκτόνων είναι η τάση που έχουν ορισμένα έντομα να αναπτύσσουν μηχανισμούς αντίστασης απέναντι σε αυτά. Έτσι, η εφαρμογή ενός εντομοκτόνου μπορεί αρχικά να εξοντώσει την πλειοψηφία των ατόμων σε ένα πληθυσμό εντόμων, κάποια όμως από αυτά είναι πιθανό να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και να μην εξοντωθούν. Στην επόμενη γενεά σχεδόν ολόκληρος ο πληθυσμός θα έχει αναπτύξει αυτό το χαρακτηριστικό και η εφαρμογή του εντομοκτόνου θα είναι άνευ αποτελέσματος. Ένας επιπλέον κίνδυνος είναι να αναπτυχθούν πληθυσμοί βλαβερών εντόμων λόγω εξόντωσης των φυσικών εχθρών τους (συνήθως άλλα έντομα), που κρατούσαν τη φυσική ισορροπία των πληθυσμών σε μια περιοχή (π.χ. μύγες - αράχνες). Η εφαρμογή εντομοκτόνων ευρέος φάσματος έχει αυτό το αποτέλεσμα γι' αυτό και καταβάλλονται προσπάθειες δημιουργίας εντομοκτόνων συγκεκριμένων στόχων. Και αυτό το χαρακτηριστικό έχει επιδράσεις στην τροφική αλυσίδα, με συνέπεια την ευρύτερη περιβαλλοντική διαταραχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές ουσίες Κατηγορία:Εντομοκτόνα Κατηγορία:Βιοκτόνα Κατηγορία:Γεωργικά χημικά
Σπήλαιο Καταφύκι
Το Σπήλαιο Καταφύκι βρίσκεται στον παραδοσιακό οικισμό Δρυοπίδα της Κύθνου.
Περιγραφή
Βρίσκεται στη θέση Φιρές στη νοτιο δυτική πλευρά της Δρυοπίδας, σε υψόμετρο 190 μέτρων. Έχει γίνει χαρτογράφηση 600 και πλέον μέτρων του φυσικού σπηλαίου, το οποίο έχοντας λειτουργήσει και ως ορυχείο διαθέτει τεχνητή στοά μήκους 2000 μέτρων που καταλήγει στην χερσαία περιοχή Κύνιδος με σκοπό τη μεταφορά μεταλλευμάτων με καρότσια. Στο σπήλαιο έχουν σχηματιστεί τούνελ μεγάλων αποστάσεων λόγω της διέλευσης του νερού από αρχαίο χείμαρρο. Εκτιμάται πως οι δαιδαλώδεις διάδρομοι του σπηλαίου, οφειλόμενοι είτε στη φύση είτε στο ορυχείο, εκτείνονται σε επιφάνεια 3500 τετραγωνικών μέτρων.
Στην είσοδό του βρίσκεται ένα πλάτωμα που ονομάζεται «μικρή πλατεία» ή «μικρή πιάτσα» και πιο πέρα είναι η «μεγάλη πλατεία» ή «μεγάλη πιάτσα». Πιο δεξιά βρίσκονται διάδρομοι, δύο εκ των οποίων οδηγούν στην «αίθουσα σταλακτιτών», επιφάνειας 25×17 μέτρων, της οποίας το πάτωμα απαρτίζεται από σωρό κατακρημνισμάτων, όπως μαρμάρων και σταλακτιτών, πάνω στα οποία έχουν πλέον σχηματιστεί σταλαγμίτες. Οι σταλακτίτες της αίθουσας έχουν διάφορα χρώματα και σχήματα και φέρουν ονομασίες όπως «μέδουσα» ή «πολυέλαιος» ή «χταπόδι», «αρκουδάκι» και «έμβρυο». Ένας ογκώδης σχετικά με τις υπόλοιπες διαμορφώσεις σταλαγμίτης καλείται «Πύργος της Βαβέλ». Στα δεξιά της αίθουσας σχηματίζονται λεπτά φύλλα ασβεστόλιθου και σιδηρομεταλλεύματος. Σε άλλον χώρο του σπηλαίου, μετά από δαιδαλώδεις διαδρομές, αλλαγές επιπέδων και βάραθρα, βρίσκεται ένας σχηματισμός που καλείται «γουρνάκι» καθώς εκεί συσσωρεύεται νερό ανάμεσα σε σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Τα φουρνέλα και οι δυναμίτες έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος του γενικότερου σταλακτιτικού και σταλαγμιτικού διάκοσμου του σπηλαίου και σε κάποιον βαθμό επίσης οι φωτιές από την τέλεση εθίμων εντός του σπηλαίου.
Τα πετρώματα του σπηλαίου διαστρωματώνονται καθ' ύψος σε σχιστόλιθους, μάρμαρα και σχιστόλιθους. Το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως ορυχείο σιδήρου καθώς το βασικό υλικό εξόρυξης ήταν το ορυκτό αιματίτης.
Προσβασιμότητα
Η πρόσβαση στο σπήλαιο είναι εύκολη καθώς βρίσκεται σε επαφή με τον οικισμό της Δρυοπίδας. Λόγω της χρήσης του ως ορυχείο περιέχει βάραθρα που ως πριν το 2015 το καθιστούσαν επικίνδυνο για επισκέψεις. Είναι φωτιζόμενο και η θερμοκρασία του είναι 17°C ενώ μπορεί να ξεναγηθεί κανείς σε αυτό με κυκλική διαδρομή στους επισκέψιμους χώρους. Υπάρχουν σε αρκετά σημεία ορατά κατάλοιπα της χρήσης του σπηλαίου ως ορυχείο, όπως ράγες, βαγόνια, και παρεμφερής εξοπλισμός.
Ορυχείο
Το σπήλαιο ενδέχεται να έχει χρησιμοποιηθεί ως ορυχείο από την αρχαιότητα καθώς υπάρχουν αναφορές για ορυχεία μετάλλου στην Κύθνο. Η εξόρυξη σιδήρου στα νεότερα χρόνια διήρκησε από το 1835 ως το 1940 ενώ από το 1910 η εκμετάλλευση γινόταν από αλλοδαπές εταιρείες.
Λαϊκός πολιτισμός
Στη «μεγάλη πλατεία» του σπηλαίου λέγεται πως γλεντούσαν και χόρευαν οι κάτοικοι της Δρυοπίδας μετά την Ανάσταση. Επίσης γίνονταν εκδηλώσεις την Λαμπρή του Πάσχα όπου ανάβονταν φωτιές που φώτιζαν το εσωτερικό του σπηλαίου.
Διαχείριση και αποκατάσταση
Το Καταφύκι το διαχειρίζεται ο Δήμος Κύθνου, που τον Ιούλιο του 2015 το κατέστησε και πάλι επισκέψιμο έπειτα από διάστημα δύο ετών, όταν το Υπουργείο Πολιτισμού είχε αναστείλει την προσβασιμότητα στο κοινό λόγω ζητημάτων ασφαλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύθνου
Προεδρική Φρουρά (Ελλάδα)
Η Προεδρική Φρουρά είναι τελετουργική μονάδα πεζικού, η οποία φρουρεί τον Τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη και το Προεδρικό Μέγαρο στην Αθήνα. Η μονάδα είναι ξεχωριστή για το γεγονός ότι αποτελεί τη τελευταία ενεργή μονάδα Ευζώνων στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Είναι στενά συνδεδεμένη με την παραδοσιακή στολή του Εύζωνα, η οποία εξελίχθηκε από τα ρούχα που φορούσαν οι κλέφτες στην Επανάσταση του 1821. Το πιο χαρακτηριστικό μέρος της στολής είναι η φουστανέλα, ένα ένδυμα που μοιάζει με το κιλτ. Στις χρονικές περιόδους 1868-1914 και 1937-1973, η φρουρά είχε τμήμα ιππικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Πανεπιστήμιο της Λωζάνης
Το Πανεπιστήμιο της Λωζάνης (Université de Lausanne) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη Λωζάνη της Ελβετίας. Ιδρύθηκε το 1537 ως θεολογική σχολή, πριν γίνει πανεπιστήμιο το 1890. Το πανεπιστήμιο είναι το δεύτερο παλαιότερο στην Ελβετία και ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο που βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία. Από το φθινόπωρο του 2017, περίπου 15.000 φοιτητές και 3.300 υπάλληλοι σπουδάζουν και εργάζονται στο πανεπιστήμιο. Περίπου 1.500 διεθνείς φοιτητές φοιτούν στο πανεπιστήμιο (120 εθνικότητες), το οποίο διαθέτει ένα ευρύ πρόγραμμα σπουδών που περιλαμβάνει προγράμματα ανταλλαγών με πανεπιστήμια παγκοσμίου φήμης.
Από το 2005, το πανεπιστήμιο ακολουθεί τις απαιτήσεις της συμφωνίας της Μπολόνια.
Μαζί με την Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάννης το πανεπιστήμιο σχηματίζει μια τεράστια πανεπιστημιούπολη στις όχθες της λίμνης της Γενεύης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελβετία
Ελλάς Χίλντεσχαϊμ
thumb|right|150px|Το λάβαρο της ομάδας "Ελλάς 1899 Χίλντεσχαϊμ". Η Ελλάς 1899 Χίλντεσχαϊμ (Hellas 1899 Hildesheim) είναι κολυμβητικός όμιλος της Γερμανίας. Έχει έδρα την πόλη Χίλντεσχαϊμ της Κάτω Σαξωνίας, που βρίσκεται περίπου 30 χλμ ΝΑ του Ανόβερου, στις όχθες του ποταμού Ίνερστε (Innerste). Διατηρεί αγωνιστικό τμήμα υδατοσφαίρισης και τμήμα εκπαιδευτικής κολύμβησης. Η ομάδα υδατοσφαίρισης αγωνίζεται στη 2η κατηγορία της Γερμανίας (Zweiteliga) αλλά παλιότερα (1986-1991, 1995-2000 και 2006-2008) αγωνιζόταν στην 1η κατηγορία (Bundesliga) του ανδρικού πόλο.
Το σωματείο διατηρεί προπονητήριο με κλειστή πισίνα, το "Hildesheimer Freibad Johanniswiese". Από το 1989 αγωνίζεται στο ιδιόκτητο κλειστό κολυμβητήριο "Wasserparadies", ενώ παλιότερα αγωνιζόταν στο "Kaiserhalle".
Ιστορικό του συλλόγου
Η "Ελλάς 1899" προέκυψε το 1970 από τη συγχώνευση των παλιών συλλόγων "Hildesheimer Schwimmverein von 1899" και "SSK Hellas Hildesheim" που είχε ιδρυθεί το 1919. Η επωνυμία "Ελλάς" παρέπεμπε στο αρχαίο αθλητικό ιδεώδες και την είχαν υιοθετήσει και άλλοι αθλητικοί σύλλογοι της Γερμανίας στις αρχές του 20ού αιώνα, όπως η Ελλάς Μαγδεβούργου. Η επίσημη ονομασία του είναι: "Hildesheimer Schwimm-Club Hellas-1899 e.V."
Παραδοσιακά ο σύλλογος έρριχνε το βάρος του στην καλλιέργεια του γουώτερ πόλο και της κολύμβησης, αλλά από τη δεκαετία του 1970-80 και μετά δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην υδατοσφαίριση ενώ το τμήμα κολύμβησης έπαψε να έχει αγωνιστικό χαρακτήρα και περιορίστηκε σε τμήματα εκμάθησης για παιδιά. Παλιότερα ο σύλλογος είχε μεγάλη απήχηση στην πόλη και το 1970 είχε πάνω από 1.200 μέλη. Σήμερα έχει 300 περίπου μέλη, αριθμός που διατηρείται σταθερός από το 1990 και εξής.
Ο σύλλογος είναι γνωστός στη Γερμανία κυρίως από τις επιτυχίες της ομάδας πόλο "νέων". Η ανδρική ομάδα αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία πόλο (Bundesliga) από το 1986 ως το 1991 και από το 1995 ως το 2000. Το 2006 κέρδισε ξανά την άνοδο στην ανώτερη κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε το 2008. Έκτοτε αγωνίζεται στη 2η κατηγορία.
Αξιοσημείωτα
Χαρακτηριστικές επιτυχίες των αθλητών και ομάδων του συλλόγου αναφέρονται παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1899
1,3-βενζοδιοξόλιο
Το (2Η-)1,3-βενζοδιοξόλιο  (αγγλικά 1,3-Benzodioxole) είναι ετεροαρωματική (δηλαδή ετεροκυκλική και αρωματική) οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C7H6O2, Δομικά, αποτελείται δύο συμπυκνωμένους δακτυλίους, ένα βενζολικό και έναν 1,3-διοξολικό. Περιέχει μια μεθυλενοδιοξυ (-OCH2O-) δισθενή λειτουργική ομάδα. Το χημικά καθαρό 1,3-βενζοδιοξόλιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό. Αν και το ίδιο το «μητρικό» 1,3-βενζοδιοξαζόλιο δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό, πολλές «θυγατρικές» του ενώσεις, που επίσης περιέχουν τη μεθυλενοδιοξυβενζοομάδα είναι βιοδραστικές, και γι' αυτό περιέχονται σε φυτοφάρμακα και σε φαρμακευτικά προϊόντα.
Παραγωγή
Το 1,3-διοξοδιοξόλιο μπορεί να συνθεθεί από την κατεχόλη, με επίδραση σε αυτήν με κάποιο διαλομεθάνιο (CH2X2).
Αναφορές
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Αρωματικοί αιθέρες Κατηγορία:Ετεροκυκλικοί αιθέρες
Μουσικό σήμα
Στην Ελλάδα ένα από τα πιο γνωστά μουσικά σήματα είναι εκείνο της Αθλητικής Κυριακής, συνθέτης του οποίου ήταν ο Χρήστος Λεοντής το 1969.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική
Tesla Roadster (αποσαφήνιση)
Το Tesla Roadster μπορεί να αναφέρεται σε:
Άγκι Πατάκι
Η μορφή αυτού του ονόματος στη γλώσσα του προσώπου είναι Pataki Ági. Αυτό το άρθρο χρησιμοποιεί τη δυτική σειρά ονομάτων όταν αναφέρεται σε πρόσωπα.
Η Άγκι Πατάκι (γεν. Άγκνες Πατάκι, 5 Σεπτεμβρίου 1951) είναι μοντέλο και παραγωγός ταινιών από την Ουγγαρία. Εμφανιζόταν σε αφίσες για τη σειρά προϊόντων Fabulon της Kőbánya Pharmaceuticals για περίπου δύο δεκαετίες. Εμφανίστηκε επίσης σε προωθητικές ενέργειες για μάρκες όπως η Pepsi, η Philip Morris, η L'Oréal Professionnel και η Semperit. Το 2019, σε ηλικία 67 ετών, η Πατάκι έγινε το πρόσωπο στην αφίσα της σειράς αντιρυτιδικών προϊόντων Cell Concept της Helia-D.
Τα πρώτα χρόνια
Πριν από την Ουγγρική Επανάσταση του 1956, ο πατέρας της Πατάκι ήταν αξιωματικός του στρατού της χώρας. Μετά την επανάσταση έγινε οικονομικός ερευνητής. Η μητέρα της Πατάκι ήταν διοικητική υπάλληλος στο Υπουργείο Υγείας. Η Πατάκι πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Βουδαπέστη. Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε ως επαγγελματίας διερμηνέας, έχοντας περάσει από εξετάσεις γερμανικών και ισπανικών για ξεναγούς.
Μόντελινγκ
Ενώ συνόδευε μια ομάδα σε μια επίσκεψη σε έναν οίκο μόδας της Βουδαπέστης στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η Πατάκι ανακαλύφθηκε από τον ιδιοκτήτη του οίκου που την ενθάρρυνε να γίνει μοντέλο. Το 1970, μια φωτογραφία της Πατάκι από την Αντρέα Νέμεθς  ανακαλύφθηκε από τον γραφίστα Γιόζεφ Φίντα, διευθυντή δημοσίων σχέσεων της ετιαρείας Kőbánya Pharmaceuticals. Η Πατάκι έγινε το μοντέλο στην αφίσα για τη σειρά καλλυντικών Fabulon της εταιρείας αυτής κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Σχολιάζοντας την καριέρα της στο μόντελινγκ με την εταιρεία, η Πατάκι είπε: «. . .Νομίζω ότι επηρεάστηκα περισσότερο από τις γυναίκες παρά από τους άνδρες. Δεν είναι τυχαίο που με επέλεξαν να είμαι το πρόσωπο ενός γυναικείου καλλυντικού. Ο ειδικός που με επέλεξε για αυτό το καθήκον ήταν μια γυναίκα που αναζητούσε ένα πρόσωπο για να στοχεύει σε γυναίκες. . . Η Πατάκι έκανε επίσης το μοντέλο σε αρκετές διαφημίσεις για πολλά διεθνή προϊόντα, συνεργαζόμενη με φωτογράφους όπως οι János Fenyő, Gábor Modos και Miklós Lengyel.
Το 2003 η Πατάκι εμφανίστηκε στο περιοδικό Elle. Το 2014, ήταν η πρώτη "It Woman" της Ουγγαρίας στην καμπάνια της L'Oréal Professionnel It Looks. Το 2015, το 2016 και το 2017 το περιοδικό Forbes την επέλεξε ως την 9η γυναίκα της Ουγγαρίας με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πολιτισμό.
Παραγωγός ταινιών και επιχειρηματίας
Τη δεκαετία του 1980, η Πατάκι έγινε επιχειρηματίας ενώ εργαζόταν ακόμα ως μοντέλο, ανοίγοντας μια αλυσίδα τριών μπουτίκ μόδας. Ασχολήθηκε επίσης με την αγορά ακινήτων. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, η Πατάκι είχε γίνει γνωστή ως παραγωγός ταινιών στη χώρα της. Αυτή και ο σύζυγός της, Γκάμπορ Κόβακς, ένας από τους ιδρυτές και διευθυντές της κοινής επιχείρησης Filmpartners, συνέβαλαν σημαντικά στην επιτυχία ουγγρικών ταινιών όπως οι ταινίες της σειράς Üvegtigris (Γυάλινος τίγρης) που κυκλοφόρησαν το 2001, το 2006 και το 2010 αντίστοιχα. Το 2003 η Πατάκι ήταν μία από τις πενήντα πιο επιτυχημένες γυναίκες στην Ουγγαρία σε έναν κατάλογο που συντάχθηκε από το Magyar Hírlap.
Το 2011 έγινε η ιδρυτική διευθύνουσα σύμβουλος της Ένωσης Ανεξάρτητων Παραγωγών. Το 2016 συνέβαλε στη δημιουργία της πειραματικής ταινίας The Copyist, που έκανε το ντεμπούτο της στον Διεθνή Διαγωνισμό Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους του Φεστιβάλ του Παλμ Σπρινγκς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι επιχειρηματίες Κατηγορία:Ούγγροι παραγωγοί ταινιών
Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής
Η Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής (ΣΑΝ) είναι ένα Ανώτατο Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ιδρύθηκε το 1946, όταν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκε η ανάγκη για μόνιμη στελέχωση στρατιωτικών νοσηλευτών. Μετά το τέλος των σπουδών τους, οι σπουδαστές ονομάζονται Ανθυπολοχαγοί και σταδιοδρομούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Στρατιωτική εκπαίδευση
Η στρατιωτική εκπαίδευση περιλαμβάνει :
Ακαδημαϊκή εκπαίδευση
Η ακαδημαϊκή εκπαίδευση περιλαμβάνει : Ο χρόνος φοίτησης της σχολής είναι τέσσερα (4) έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ελλάδα
Όαση Αχαΐας
Η Όαση είναι χωριό της Αχαΐας και υπάγεται στον Δήμο Αιγιαλείας. Έχει πληθυσμό 32 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Με αφετηρία την Αιγείρα, στο 13ο χιλιόμετρο της 18ης Επαρχιακής οδού, συναντάμε διχάλα. Αναζητώντας την Όαση στρίβουμε αριστερά σε τοπίο με φόντο πεύκα, κυπαρίσσια και αμπέλια. Ο δρόμος γίνεται κατηφορικός. σε λιγότερο από 2-3 χιλιόμετρα ο εποχούμενος επισκέπτης αντικρίζει το χωριό.
Το χωριό, που μέχρι το 1955 ονομαζόταν Σβυρού, βρίσκεται στα ανάντι της δυτικής όχθης του Κριού ποταμού, σε υψόμετρο 450 μέτρων περίπου.
Κάτοικοι
Η Σβυρού υπήρχε από τα πολύ παλιά χρόνια, όπως και τα περισσότερα ορεινά χωριά της κοιλάδας του Κριού. Χαρακτηριστικός ήταν και ο τεραστίων διαστάσεων πλάτανος στην πλατεία, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση είχε ζωή πάνω από 1000 χρόνια.
Μια μεγάλη οικογένεια κτηνοτρόφων φέρονται, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, ως οι πρώτοι οικιστές του χωριού προερχόμενοι από το χωριό Σαραντάπηχο.
Ο Ραγκαβής αναφέρει ότι το 1851 εκεί ζούσαν 46 οικογένειες (136 κάτοικοι). Το έτος 1879 oι κάτοικοι ήταν 132. Tο έτος 1889 στη Σβυρού διέμεναν 137. H απογραφή του 1896 παρουσίασε 150 κατοίκους. Το 1907 μειώθηκαν σε 129. Πολύ μικρή η συμμετοχή των Σβυραίων στο μεταναστευτικό κύμα της εποχής στην Αμερική, αφού το 1920 παρέμεναν στο χωριό 113 άτομα. Η κάθοδος προς τα παράλια είναι εμφανής την επόμενη δεκαετία, αφού το 1928 μόνο 95 κατοικούσαν εκεί.
Πλέον, οι λιγοστοί πάντα κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ παρήγαγαν λίγη μαύρη σταφίδα και δημητριακά, καθώς μέχρι τη δεκαετία του 1960 λειτουργούσε η περίφημη "Νεροτριβή", όπου όλα τα νοικοκυριά της ευρύτερης περιοχής πήγαιναν κάθε καλοκαίρι τα κλινοσκεπάσματα για καθαρισμό.
Ονομασία
Μετονομάστηκε σε Όαση, όπως αναφέρεται στην τοπική βιβλιογραφία, επειδή είχε η περιοχή ωραία περιβόλια και πολύ πράσινο. Για την παλιότερη ονομασία "Σβιρού" αναφέρεται βιβλιογραφικά ότι είτε είναι ανθρωπονυμικό με αλβανική προέλευση, δηλ. από την οικογένεια Sbiro, είτε έχει σλάβικη προέλευση και σημαίνει βάλτος, πηγή, δίνη.
Δημογραφική εξέλιξη
Στα 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani ως Sviru e Screveno, δηλ. απογράφεται μαζί με το χωριό Σινεβρό, και έχει πληθυσμό 7 οικογένειες (33 κάτοικοι).
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Λοιπά στοιχεία
Ναοί του χωριοί είναι ο Άγιος Ανδρέας, που είναι κοινός ενοριακός ναός και για το χωριό Σινεβρό, καθώς και αυτοί των Αγίων Αναργύρων, Αγίου Γεωργίου, Αγίου Ιωάννη, Ζωοδόχου Πηγής και Ταξιαρχών. Γειτονιές του χωριού είναι τα Καλπεναίικα και τα Πασαίικα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγείρας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Σερένα Ρόσσι
Η Σερένα Ρόσσι (ιταλικά: Serena Rossi, γεννημένη στο Νάπολη στις 31 Αυγούστου 1985) είναι Ιταλίδα ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πρίγκιπας Μίσκιν
Η περιγραφή του
Ο πρίγκιπας Μίσκιν είναι ένας νεαρός άνδρας περίπου 26 ετών, ο οποίος μετά από μακροχρόνια θεραπεία στην Ελβετία για την επιληψία, επιστρέφει στην Αγία Πετρούπολη για να μάθει «Πώς λαχταρούν οι άνθρωποι και γιατί λαχταρούν οι άνθρωποι». Για αυτήν την αποκάλυψη, ήδη στις πρώτες σελίδες του μυθιστορήματος, αναγνωρίζεται ως μακάριος και παράξενος.
Ο Λεβ Νικολάεβιτς είναι ένας πράος, ήσυχος, σεμνός και ήρεμος άνθρωπος. Ο λόγος του μετρημένος, ομαλός, στοχαστικός. Στην εμφάνιση του ήρωα, ο Ντοστογιέφσκι σημειώνει τα «μεγάλα, μπλε και προσηλωμένα» μάτια του, ένα βαρύ βλέμμα και επίσης ένα ευχάριστο, αλλά άχρωμο πρόσωπο.
Ο χαρακτήρας και η κοσμοθεωρία του Μίσκιν εκπλήσσουν όλους τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος. Από τη μία πλευρά, ο πρίγκιπας συμπεριφέρεται σαν μεγάλο παιδί, επειδή κατά τη διάρκεια της θεραπείας μακριά από τους ανθρώπους, ο ήρωας διατήρησε μια παιδική κοσμοθεωρία: δεν γνωρίζει καλά τον κόσμο, ανοίγει την ψυχή του σε όλους όσους συναντά, δεν περιμένει κακία από κανέναν, έχει μεγάλη συμπόνια.
Από την άλλη πλευρά, ο Μίσκιν είναι ένα έξυπνο, λογικό και στοχαστικό άτομο που είναι σε θέση να συλλογιστεί με σύνεση για σοβαρά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του θέματος της εκτέλεσης.
Ο Λεβ Νικολάεβιτς βλέπει τις δυνάμεις και τις αδυναμίες των ανθρώπων, μπορεί να προβλέψει τις πράξεις τους και ακόμη και τη μοίρα τους. Είναι ο μόνος που αποκάλυψε την πονεμένη ψυχή της Ναστάσια Φιλίπποβνα και ο μόνος που βλέπει στην Αγκλάγια Επάντσινα ένα παιδί, και όχι μια κακομαθημένη, αλαζονική και ψυχρή αρχόντισσα.
Ο Μίσκιν νιώθει άνετα, αλλά ταυτόχρονα και άβολα στη κοινωνία. Στερείται την εκκοσμίκευση, αλλά του είναι δύσκολο να μείνει μόνος με τον εαυτό του. Αυτός είναι ο λόγος που μπορεί να κάνει γρήγορες γνωριμίες, όπως, για παράδειγμα, με τον Παρφέν Ρογκόζιν στο τρένο. Αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι ο Λεβ Νικολάεβιτς σε αυτήν την κοινωνία, αν όχι περιττός, τότε ένας ξένος.
Ο συμβολισμός του
Ο πρίγκιπας Μίσκιν είναι μια από τις βασικές εικόνες στο έργο του συγγραφέα. Ο Ντοστογιέφσκι επεξεργάστηκε προσεκτικά αυτόν τον χαρακτήρα. Έγραψε ότι δημιούργησε τον Μίσκιν για να «απεικονίσει ένα θετικό, όμορφο πρόσωπο» όπως ο Ιησούς Χριστός. Η εικόνα του παράξενου, εκκεντρικού πρίγκιπα Λεβ Νικολάγιεβιτς είναι η προσωποποίηση όλων των χριστιανικών αρετών.
Γιατί η άφιξη του Μίσκιν οδηγεί στην καταστροφή; Ο συγγραφέας φέρνει τον αναγνώστη σε αυτό στο τέλος του μυθιστορήματος: και όλα αυτά επειδή βρίσκεται σε μια κοινωνία διχόνοιας. Οι άνθρωποι εδώ μόνο υποφέρουν, δεν ξέρουν πώς να συμπάσχουν. Η καλή φύση, η απλότητα, η ειλικρίνεια του πρίγκιπα και η επιθυμία του προκαλούν γέλιο στην κοινωνία. Τον χαρακτηρίζουν «ηλίθιο» επειδή προσπαθεί να επανενώσει τους ανθρώπους, τους μαθαίνει να καταλαβαίνουν και να αγαπούν ο ένας τον άλλον. αριστερά|μικρογραφία|Γκριγκόρι Μουσάτοφ, Πορτρέτο του Πρίγκιπα Μίσκιν από το μυθιστόρημα του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, "Ο Ηλίθιος". Ο Ντοστογιέφσκι παραδέχτηκε ότι ο πρίγκιπας στο έργο του έχει έναν στόχο - «να αποκαταστήσει και να αναστήσει τον άνθρωπο». Και αυτό δεν ισχύει πλέον για τις ηρωίδες (στην νεκρή Ναστάσια Φιλίπποβνα και την Αγκλάγια Επάντσινα, που έφυγε από το σπίτι και παντρεύτηκε έναν ανέραστο), αλλά για τον αναγνώστη, που πρέπει να μάθει να συμπάσχει.
Ο τίτλος του μυθιστορήματος
Η ιστορική σημασία της λέξης «ηλίθιος» είναι ένας άνθρωπος που ζει μέσα του, μακριά από την κοινωνία.
Το μυθιστόρημα παίζει με διάφορες αποχρώσεις της σημασίας αυτής της λέξης προκειμένου να τονίσει την πολυπλοκότητα της εικόνας του χαρακτήρα. Ο Μίσκιν θεωρείται παράξενος, είτε αναγνωρίζεται ως παράλογος και αστείος, είτε πιστεύουν ότι μπορεί να «διαβάσει» ένα άλλο άτομο. Η ειλικρίνειά του, δεν ταιριάζει στους γενικά αποδεκτούς κανόνες συμπεριφοράς. Μόνο στο τέλος του μυθιστορήματος, γίνεται πραγματικότητα ένα άλλο νόημα - "ψυχικά άρρωστος".
Μια άλλη απόχρωση της σημασίας της λέξης "ηλίθιος" είναι ο ιερός ανόητος. Στη θρησκευτική παράδοση, οι μακάριοι είναι οι αγωγοί της Θείας σοφίας για τους απλούς ανθρώπους.
Επίσης, υπάρχει ένα είδος εξαπάτησης στον τίτλο. Ο αναγνώστης περιμένει να δει στο έργο την εικόνα ενός ανόητου και ενός πραγματικού ηλίθιου, αλλά σε έναν τέτοιο ήρωα ενσωματώνεται η ιδέα της δημιουργίας ενός ιδανικού και όμορφου ατόμου.
Η σχέση του συγγραφέα με τον χαρακτήρα
Μερικές αυτοβιογραφικές στιγμές συνδέονται με την εικόνα του πρίγκιπα Μίσκιν, ενός από τους αγαπημένους χαρακτήρες του συγγραφέα. Για παράδειγμα, ο Ντοστογιέφσκι του "έδωσε" την κύρια ασθένειά του - την επιληψία, του "μεταβίβασε" την εντύπωσή του από τον πίνακα του Χανς Χόλμπαϊν "Ο νεκρός Χριστός", που συγκλόνισε τον Ντοστογιέφσκι "«Ναι, από αυτήν την εικόνα, η πίστη κάποιου άλλου μπορεί ακόμα να χαθεί!»",αλλά το πιο σημαντικό, του «εμπιστεύτηκε» όλες τις ψυχολογικές λεπτομέρειες για να πει για τα συναισθήματα ενός ατόμου πριν από τη θανατική ποινή, που ο ίδιος βίωσε στις 22 Δεκεμβρίου 1849.
Η ασθένεια του
Ο ίδιος ο πρίγκιπας Μίσκιν, όπως και ο συγγραφέας του μυθιστορήματος, πάσχουν απο επιληψία.
Ως διάγνωση, η ηλιθιότητα είναι η πιο σοβαρή μορφή ολιγοφρένειας ⁠, η οποία χαρακτηρίζεται από την απουσία ψυχικών αντιδράσεων και ομιλίας. Υπό αυτή την έννοια, ο Μίσκιν γίνεται ηλίθιος μόνο στο τέλος, μετά τη δολοφονία της Ναστάσια Φιλίπποβνα. Αυστηρά μιλώντας, ο Ντοστογιέφσκι χρησιμοποιεί τον όρο λανθασμένα: σε κάθε περίπτωση, στην ιατρική, η ολιγοφρένεια και η επιληψία δεν συνδέονται. Επιπλέον, είναι σχεδόν αδύνατο να θεραπεύτει η ηλιθιότητα σε τέτοιο βαθμό που ο ασθενής να μπορέσει να ανακτήσει πλήρως όλες τις χαμένες δεξιότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Μουντάδος
Ο Μουντάδος είναι ένα από τα πολλά χωριά της Τήνου (Κυκλάδες-Ελλάδα). Ως και τις αρχές του 20ού αι. σε πολλές έγγραφες πηγές αναφέρεται ως Μοντάδος. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος και κοντά στους πρόποδες του Κεχροβουνίου κάτω από την ομώνυμη Μονή και χρονολογείται πάνω από 1000 χρόνια.
Το χωριό αυτό είναι ιδιαίτερη πατρίδα πολλών ανθρώπων, που έπαιξαν σπουδαίο ρόλο και είχαν μεγάλη προσφορά στην ιστορία της Τήνου και γενικότερα της Ελλάδας. Οι σημαντικότεροι απ' αυτούς είναι:
Δημήτριος Πελεκάσης
Ο '''Δημήτριος Σ. Πελεκάσης''' (10 Ιανουαρίου 1881 – 1973) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος ασχολήθηκε και με την αποκατάσταση βυζαντινών εικόνων και τοιχογραφιών.
Μουντάδος
Σπουδαίοι καλλιτέχνες, όπως ο αγιογράφος Γεώργιος Κονταρίνης (1737-1758), ο χαράκτης και ξυλογλύπτης Ιωάννης Πλατής (1838-1928) και ο ζωγράφος Εμμανουήλ Λαμπάκης (1859-1909).
Δημήτριος Πελεκάσης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πελεκάσης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Ο πατέρας του Σπυρίδων ήταν επίσης ζωγράφος, και μάλιστα με σπουδές στην Ιταλία, οπότε απετέλεσε έμπνευση για τον γιο του. Ο Δημήτριος σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου δίδασκε τότε ο Νικηφόρος Λύτρας και μετά ο Γεώργιος Ιακωβίδης. Στη συνέχεια, από το 1906, συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ιταλία, πρώτα στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη και μετά στο εργαστήριο του ζωγράφου Giuseppe Cicherini στη Φλωρεντία.
Ακολούθως ο Πελεκάσης επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου εργάσθηκε στο εργαστήριο του πατέρα του φιλοτεχνώντας προσωπογραφίες και τοπία, ενώ μαζί ανέλαβαν την αγιογράφηση ζακυνθινών ναών. Κατόπιν ο Δημήτριος εγκαταστάθηκε για λίγο το 1914 στο Κάιρο ως συντηρητής και επιμελητής της συλλογής του Χέρμπερτ Κίτσενερ, γύρισε ωστόσο και πάλι στη Ζάκυνθο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, μέχρι το τέλος της ζωής του. Ζωγράφισε τόσο αγιογραφίες, όσο και ποικιλία μη θρησκευτικών θεμάτων (τοπία, πορτρέτα, νεκρές φύσεις, ηθογραφικά θέματα). Μεταξύ των ναών που αγιογράφησε είναι οι: Άγιος Γεώργιος Κυψέλης, Άγιος Δημήτριος Ψυχικού, Σωτείρα Κοττάκη στην Πλάκα, Παναγία Γρηγορούσα στην Πλάκα, Αγία Παρασκευή στην Πλατεία Ψυρρή, Αγία Μαρκέλλα στον Βοτανικό, Παντοκράτορας στα Τραυλιάτα Κεφαλονιάς και άλλοι.
Μουντάδος
Από τον Μουντάδο κατάγεται (από τον πατέρα της Ιωάννη) και η Ευαγγελία-Λίλα Μαραγκού (γενν. 1938), Ελληνίδα αρχαιολόγος, η οποία έχει έδρα στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εποπτεύει τις ανασκαφές της Αμοργού.
Δημήτριος Πελεκάσης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1920 ο Πελεκάσης πήρε μέρος στην 1η Πανελλήνια Έκθεση στο Ζάππειο με το έργο «Το μαρτύριο της Αγίας Αγνής». Από το 1923 επί διετία ανέλαβε, μετά από διαγωνισμό, την αγιογράφηση του ορθόδοξου ναού του Αγίου Γερασίμου της Λωζάνης με εικόνες παλαιωμένης τεχνικής. Το 1934 συμμετείχε με 4 έργα στη 19η Μπιενάλε της Βενετίας. Από το 1922 και μετά ήταν οργανωτής και συντηρητής του Μουσείου Λοβέρδου στην Αθήνα ενώ σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στη δημιουργία και οργάνωση του Μουσείου Ζακύνθου. Κυρίως όμως ασχολήθηκε ως συντηρητής στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.
Μεγάλη συλλογή έργων του χάθηκε κατά τους σεισμούς του 1953 στα Επτάνησα.
Μουντάδος
Ο Μουντάδος έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός και βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από την πόλη της Τήνου.
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Δημήτριος Πελεκάσης
Βιογραφικά στοιχεία
Ως συγγραφέας, ο Πελεκάσης έγραψε τα βιβλία-μελέτες Ηλίας Μόσχος, Ιωάννης Κοραής και Κρήτες αγιογράφοι (και τα τρία φέρεται να εκδόθηκαν το 1929), καθώς και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Γιαν Χάμερ
Συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους μουσικούς της τζαζ και της ροκ όπως, ο John McLaughlin, ο Jeff Beck, ο Al Di Meola, ο Μικ Τζάγκερ, ο Κάρλος Σαντάνα, ο Stanley Clarke, ο Τόμι Μπόλιν, ο Neal Schon, ο Steve Lukather και ο Elvin Jones. Έχει συνθέσει 14 σάουντρακ ταινιών, μουσική για 90 επεισόδια του Miami Vice και 20 επεισόδια της σειράς Chancer.
Πρώτα χρόνια
Ο Jan Hammer γεννήθηκε στην Πράγα, τότε πρωτεύουσα της Τσεχοσλοβακίας (σήμερα Τσεχικής Δημοκρατίας). Η μητέρα του ήταν η γνωστή Τσέχα τραγουδίστρια Vlasta Průchová και ο πατέρας του γιατρός που δούλευε σε σχολείο παίζοντας βιμπράφωνο και μπάσο. Ο Hammer ξεκίνησε να παίζει πιάνο στην ηλικία των τεσσάρων και άρχισε τα μαθήματα δύο χρόνια αργότερα. Προσπάθησε να ακολουθήσει τον πατέρα του στην ιατρική, όμως, ένας οικογενειακός φίλος τον έπεισε να αναπτύξει το μουσικό του ταλέντο. Έτσι, στο γυμνάσιο στην ηλικία των δεκατεσσάρων, δημιούργησε ένα τζαζ τρίο, όπου περιόδευσε και ηχογράφησε σε όλη την Ανατολική Ευρώπη. Στην Μουσική Ακαδημία της Πράγας ολοκλήρωσε αρκετά μαθήματα, μεταξύ άλλων, αρμονία, αντίστιξη, μουσική ιστορία και σύνθεση κλασικής μουσικής.
Στις 20 Αυγούστου του 1968, οι σπουδές του διεκόπησαν απότομα με την εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία. Στις 30 Αυγούστου του ίδιου έτους ηχογράφησε στο Μόναχο ένα τζαζ άλμπουμ με τίτλο "The Domicile" που κυκλοφόρησε ως Maliny Maliny από την γερμανική δισκογραφική MPS Records. Τελικά μετακόμισε στις ΗΠΑ και αποφάσισε να πολιτογραφηθεί έχοντας λάβει υποτροφία από το Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι της Βοστώνης.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, περιόδευσε για ένα χρόνο με τη Sarah Vaughan, ηχογράφησε με τον Elvin Jones και τον Jeremy Steig, στη συνέχεια μετακόμισε στο Κάτω Μανχάταν όπου το 1971 έγινε μέλος της Mahavishnu Orchestra με κιθαρίστα τον John McLaughlin, βιολιστή τον Jerry Goodman, μπασίστα τον Rick Laird και ντράμερ τον Billy Cobham. Η Mahavishnu Orchestra έγινε μια επιτυχημένη μπάντα της τζαζ φιούζιον, που πραγματοποίησε 530 εμφανίσεις, μέχρι και την αποχαιρετιστήρια συναυλία τους στις 30 Δεκεμβρίου του 1973. Ο ίδιος ήταν πρωτοπόρος στη χρήση του Minimoog συνθεσάιζερ.
To 1974 ηχογράφησε 3 άλμπουμ με τον Goodman και τον κιθαρίστα John Abercrombie. Η σόλο καριέρα του ξεκίνησε το 1975 με την κυκλοφορία του The First Seven Days. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο προσωπικό του στούντιο (Red Gate Studio).
Το συγκρότημα Γιαν Χάμερ (Jan Hammer Group), δημιουργήθηκε το 1976 για να υποστηρίξει την περιοδεία του The First Seven Days, όπου και σχολιάστηκε θετικά από κριτικούς της τζαζ και ροκ μουσικής. Το 1977 το συγκρότημα έβγαλε 3 LP: το Oh, Yeah?, το πλατινένιο Wired και το χρυσό Jeff Beck with the Jan Hammer Group Live, μια συλλογή των 100 ζωντανών εμφανίσεων του Jeff Beck με το συγκρότημα. Το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος ήταν το Melodies.
Ο Χάμερ συνέθεσε μουσική για το τσέχικο παραμύθι Η απίστευτα λυπημένη πριγκίπισσα.
Τέλη της δεκαετίας του '70 και αρχές της δεκαετίας του '80
Το 1977, ο Χάμερ ηχογράφησε το Elegant Gypsy με το Al Di Meola και ακολούθησαν τo Casino, Splendido Hotel και το Electric Rendezous. Στη συνέχεια ενώθηκε με τον Di Meola για την περιοδεία Tour De Force - Live και τέλος συμμετείχε στο άλμπουμ Scenario του Di Meola, χρησιμοποιώντας το ψηφιακό συνθεσάιζερ Fairlight CMI, συνεισφέροντας σε πολλά κομμάτια του άλμπουμ.
Το 1978 επέστρεψε στη σόλο καριέρα με την κυκλοφορία του Black Sheep. Στη συνέχεια, σχημάτισε μια νέα μπάντα γνωστή ως "Hammer". Την ίδια χρονιά, έγραψε και έπαιξε σε τρία τραγούδια του άλμπουμ του Jeff Beck με τίτλο There and Back το οποίο κυκλοφόρησε το 1980. Το κομμάτι "Star Cycle" έπαιξε στη βρετανική τηλεοπτική σειρά The Tube.
Δημιούργησε το Schon & Hammer, ένα μουσικό δίδυμο με τον κιθαρίστα των Santana και Journey Neil Schon, όπου το 1981 ηχογράφησαν το Untold Passion και το 1982 το Here to Stay.
Τον Δεκέμβριο του 1983 ανέβηκε στην σκηνή με τον Jeff Beck για τις εννιά φιλανθρωπικές συναυλίες που συγκέντρωσαν χρήματα για την δράση του Ronnie Lane με τίτλο Α.R.M.S. (Action Research for Multiple Sclerosis, ελληνικά: Δράση για την Έρευνα της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας), όπου συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι: Τζίμι Πέιτζ, Έρικ Κλάπτον, Τζο Κόκερ και πολλοί άλλοι. Στη συνέχεια συμμετείχε σε διάφορες ηχογραφήσεις όπως στο πρώτο σόλο άλμπουμ City Slicker του James Young των Styx, το Night του John Abercrombie, το πρώτο σόλο άλμπουμ She's the Boss του Μικ Τζάγκερ, και το Flash του Jeff Beck το οποίο εμπεριείχε το τραγούδι "Escape" του Χάμερ, που κέρδισε το 1986 Βραβείο Γκράμι για την κατηγορία "Καλύτερη Rock Οργανική Εκτέλεση"
Miami Vice και επιτυχίες
Έφτιαξε μουσική για τους τίτλους τέλους ντοκιμαντέρ, τηλεταινίες, διαφημίσεις και αναγνωριστικά ραδιοφωνικών σταθμών. Αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση για εκείνον ήρθε το φθινόπωρο του 1984, όταν οι παραγωγοί του Miami Vice του ζήτησαν να ντύσει μουσικά τη σειρά σε εβδομαδιαίο πλαίσιο.
Η επιτυχία της μουσικής της σειράς έγινε εμφανής μετά από μια μόνο σεζόν, αφού στις 2 Νοεμβρίου του 1985, το σάουντρακ το Miami Vice βρέθηκε στην πρώτη θέση των charts του Billboard στην κατηγορία ποπ άλμπουμ. Το άλμπουμ έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ, αφού πουλήθηκαν πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα.
Στα Γκράμι του 1986, ο Χάμερ με το "Miami Vice Theme" κέρδισε δύο βραβεία. Για τις κατηγορίες "Καλύτερη Ποπ Οργανική Εκτέλεση" και "Καλύτερη Οργανική Σύνθεση". Επίσης κέρδισε βραβείο Έμμυ το 1985 και το 1986 για την κατηγορία "Καλύτερη Μουσική Σύνθεση σε Σειρά". Στο τέλος του 1986, κέρδισε σε δημοσκόπηση του περιοδικού Keyboard ως "Καλύτερος Στούντιο Συνθέτης" για δεύτερη συνεχή χρονιά.
Το πρώτο πρότζεκτ που ξεκίνησε από το νέο του στούντιο (Red Gate) ήταν το σάουντρακ για την τηλεταινία Clinton and Nadine της HBO.
Οι δύο επόμενες δουλειές του Χάμερ συνέβαλαν σημαντικά στο επόμενο άλμπουμ του. Η πρώτη ήταν στο τέλος του καλοκαιριού όπου του ανατέθηκε να συνθέσει ένα κομμάτι που ονομάστηκε "The Runner", για μια σειρά διαφημίσεων στην Αγγλία που πρωταγωνιστούσε ο Μπομπ Γκέλντοφ. Η δεύτερη, ήταν η σύνθεση της μουσικής για την τηλεοπτική σειρά Eurocops, που έκανε πρεμιέρα σε επτά χώρες τον Νοέμβριο.
Το πρώτο άλμπουμ από το νέο του στούντιο ήταν το Snapshots το 1989, με τον ίδιο να συνθέτει, να παίζει και να ηχογραφεί όλα τα κομμάτια. Στο βίντεο προώθησης του "Too Much to Lose", του πρώτου ευρωπαϊκού single του άλμπουμ, συμμετείχαν οι Jeff Beck, Ντέιβιντ Γκίλμορ και Ρίνγκο Σταρ.
Η δεκαετία του '90
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, περιόδευσε με τον ντράμερ Τόνι Ουίλιαμς. Στις 4 Ιουλίου του 1991, εμφανίστηκαν ως ενιαίο γκρουπ (Jan Hammer / Tony Williams Group) στο φεστιβάλ τζαζ του Μόντρεαλ. Η εμφάνιση μαγνητοσκοπήθηκε σε DVD και CD.
Έγραψε τη μουσική για το I Come in Peace, το Curiosity Kills, τη μουσική για τα 20 επεισόδια της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς Chancer, μερικά επεισόδια της σειράς Tales from the Crypt, ενός τηλεοπτικού σποτ για την Διεθνή Αμνηστία που πρωταγωνιστούσε ο Τσέχος Πρόεδρος Βάτσλαβ Χάβελ, δύο πιλοτικές εκπομπές του NBC: το Knight Rider 2000 και το News at 12, το The Taking of Beverly Hills της Columbia Pictures και το Sunset Heat της New Line Cinema.
Το 1991 το "Crockett's Theme" επανακυκλοφόρησε και έγινε μουσική τίτλων αρχής για το Chancer, αφού είχε χρησιμοποιηθεί και σε μια σειρά διαφημίσεων της τράπεζας NatWest.
Το επόμενο έργο του ήταν να συνθέσει τη μουσική για το Beyond the Mind's Eye της Miramar Productions.
Στα τέλη του 1993 (μέχρι το 2000) του ανατέθηκε η σύνθεση και η μουσική επιμέλεια της TV Nova, το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο στην Ανατολική Ευρώπη, με έδρα την Τσεχία, η οποία
Στα τέλη του 1993 (και μέχρι το 2000) του ανατέθηκε η σύνθεση και η μουσική επιμέλεια για την TV Nova, το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο στην Ανατολική Ευρώπη, με έδρα την Τσεχία, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 4 Φεβρουαρίου του 1994. Έγραψε τη μουσική για όλα τα προγράμματα του δικτύου.
Το 1994, ηχογράφησε το Drive, το πρώτο άλμπουμ μετά από καιρό που δεν ήταν σάουντρακ. Συνεργάστηκε με τον Jeff Beck για το "Underground", θυμίζοντας τις παλιές τους συνεργασίες.
Το 1995, επέστρεψε στη δημιουργία σάουντρακ. Ξεκίνησε με το Vanishing Son, όπου και συνέθεσε τη μουσική για τα 13 επεισόδια της σειράς. Συνέθεσε τη μουσική για δύο ταινίες που βγήκαν το 1996: το A Modern και το In the Kingdom of the Blind the Man with One Eye Is King. Ολοκλήρωσε τη χρονιά με το Beastmaster III: The Eye of Braxus.
Το 1996, συνέθεσε τη μουσική για τις ταινίες της εβδομάδας του NBC: The Babysitter’s Seduction, The Secret Agent Club, and The Corporate Ladder.
Το 1997, συνέθεσε το hard rock σάουντρακ του βιντεοπαιχνιδιού Outlaw Racers (MegaMedia). Το επόμενο πρότζεκτ ήταν για το πιλοτικό επεισόδιο της σειράς Prince Street.
Το 1999, έγραψε το "Even Odds" για το τελευταίο άλμπουμ του Jeff Beck Who Else!. Επίσης κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ της Mahavishnu Orchestra με τίτλο The Lost Trident Sessions, το οποίο είχε ηχογραφηθεί το 1973 λίγο πριν την διάλυση της μπάντας.
2000 μέχρι σήμερα
Το 2006, συνέθεσε τη μουσική για το Cocaine Cowboys, ένα ντοκιμαντέρ που απεικόνιζε το γνωστό εμπόριο ναρκωτικών του Μαϊάμι της δεκαετίας του '80. Το σάουντρακ του ντοκιμαντέρ κυκλοφόρησε το 2007.
To φθινόπωρο του 2004, το Hammer κυκλοφόρησε το άλμπουμ The Best of Miami Vice στην δισκογραφική Reality. Το The Best of Miami Vice περιέχει πρόσφατα ηχογραφημένες εκδόσεις του "Miami Vice Theme" και του "Crockett's Theme", καθώς και ενός μπόνους κομματιού που δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ.
Τον Φεβρουάριο του 2005, η Universal Studios Home Entertainment κυκλοφόρησε την πρώτη σεζόν του Miami Vice σε τρία διπλά DVD. Ένας από τους δίσκους του πακέτου περιελάμβανε μπόνους υλικό, συμπεριλαμβανομένης μιας συνέντευξης και πλάνα από την εποχή που ο Χάμερ δημιουργούσε τη μουσική για τη σειρά.
Για να συμπέσει με την κυκλοφορία του DVD, η Reality Records κυκλοφόρησε μια πρόσφατα ηχογραφημένη έκδοση του "Crockett's Theme" στο ραδιόφωνο.
Σε μια συνέντευξη του 2012, ο Jan Hammer ανέφερε ότι εργάζεται σε μια συλλογή μη εκδομένων έργων.
Σε μια συνέντευξη του 2014 στο περιοδικό Rolling Stone, ισχυρίστηκε ότι ήταν στο μετέωρο μεταξύ της πειραματικής μουσικής και του prog-rock. Ισχυρίστηκε επίσης ότι είχε ηχογραφήσει το τραγούδι για τον Miami Vice πριν γίνει η σειρά και ότι ήταν το κομμάτι που παρουσίασε στον Michael Mann όταν ανακοινώνει το ενδιαφέρον του να εμπλακεί στη σειρά. Δήλωσε ότι χρησιμοποίησε ένα συνθεσάιζερ Fairlight CMI για να συνθέσει τη μουσική στη σειρά, ενώ χρησιμοποιούσε πραγματικά τύμπανα. Τέλος ισχυρίστηκε ότι θα ενδιαφέρονταν να ντύσει μουσικά την κινηματογραφική έκδοση του Miami Vice το 2006 του, αλλά ποτέ δεν τον προσέγγισε ο Michael Mann.
Ηχογράφησε μια έκδοση της μουσικής του Squidbillies το 2014.
Στις 20 Ιουλίου του 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο του νέο άλμπουμ από 10 χρόνια: Seasons - Μέρος 1.
Στις 25 Ιουνίου του 2019, το Περιοδικό New York Times ανέφερε τον Jan Hammer ανάμεσα στους εκατοντάδες καλλιτέχνες των οποίων το υλικό καταστράφηκε σύμφωνα με πληροφορίες στην πυρκαγιά της Universal το 2008.
Δισκογραφία
Βλέπε Δισκογραφία του Γιαν Χάμερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Τσέχοι συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Λεονάρδος της Γκορίτσια
Ο Λεονάρδος, γερμ. Leonard (1440 - 12 Απριλίου 1500) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1454-1500), ο τελευταίος του Οίκου του.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ και της Αικατερίνης Γκαραί, κόρης του Νικολάου Β΄ παλατινού κόμη της Ουγγαρίας.
Οι περιοχές Καρινθία και Τυρόλο που κατείχε ως τον 13ο αι. ο Οίκος τους, είχαν κληρονομηθεί στον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Στις δύο περιοχές υπήρχε ενδιάμεσα η πόλη Λεντς και η κοιλάδα του Πούστερ, που αποτελούσαν την "πέρα κομητεία". Αυτή ανήκε στους δύο αδελφούς και ο Φρειδερίκος Γ΄ προσπαθούσε να την καταλάβει.
Το 1456 απεβίωσε ο Ούλριχ Β΄ τελευταίος κόμης του Τσέλιε άτεκνος και ο Ιωάννης Β΄ διεκδίκησε την περιοχή του, αλλά ο Φρειδερίκος Γ΄ τον νίκησε και τον υποχρέωσε να αποδώσει 12 κάστρα του (Ληντς και άλλα στην Καρινθία, όπως η διαμονή τους) ως αποζημίωση. Έτσι έπρεπε να μετακινηθούν στο κάστρο Χάινφελς. Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1462 και ο Λεονάρδος έμεινε μόνος κόμης της Γκορίτσια. Με τη βοήθεια του ικανού αναπληρωτή του Βιργιλίου φον Γκράμπεν ανακατέλαβε το Ληντς.
Δεν απέκτησε τέκνα από τους δύο γάμους του και όταν ασθένησε τον πίεζαν να τον κληρονομήσουν οι Αψβούργου και η Βενετία. Στην αρχή το Βενετικό Συμβούλιο των Δέκα, που από το 1434 διοικούσαν το Φρίουλι ως μέρος της ηπειρωτικής επικράτειας (domini di teraferma) είχε πρόθεση να καταλάβει τη γειτονική "έσω κομητεία". Όμως τελικά ο Λεονάρδος έκλινε προς τους Αψβούργους και υπέγραψε Συμφωνία για να τον κληρονομήσει ο γιος τού Φρειδερίκου Γ΄, ο Μαξιμιλιανός Α΄.