cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toyota Aygo
Μινιμαλιστικές λύσεις
Από την άλλη, οι προσπάθειες για μείωση του κόστους οδήγησαν σε κάποιες μινιμαλιστικές σχεδιαστικές λύσεις, κοινές και στα τρία μοντέλα. Συγκεκριμένα:
Κινητήρες
thumb|right|5-πορτο Aygo του 2009, λίγο μετά την πρώτη ανανέωση, στην [[Ιταλία. Πρόκειται για τη βασική έκδοση εξοπλισμού, καθώς φέρει μαύρους καθρέφτες και χειρολαβές.]]
Και οι δύο κινητήρες συνδυάζονταν με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ ειδικότερα ο κινητήρας 1.0 λίτρου βενζίνης και προαιρετικά με το 5-τάχυτο αυτόματο MultiMode με δυνατότητα και χειροκίνητων αλλαγών.
Δεύτερη γενιά (AB40)
Η δεύτερη γενιά του Toyota Aygo παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2014. Το ντιζάιν του μοντέλου είχε επιδράσεις από την ιαπωνική νεανική κουλτούρα, καθώς η έμπνευση είχε προέλθει από το ρομπότ Astro Boy των μάνγκα και αποσκοπούσε να κάνει το Aygo πιο ελκυστικό στο νεανικό κοινό, όπως επίσης και να προσφέρει μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών και διαμορφώσεων. Η μαζική παραγωγή του, ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 2014. Τεχνικά συγγενεύει με το Citroën C1 δεύτερης γενιάς και με το Peugeot 108.
Ασφάλεια
Το Aygo δεύτερης γενιάς έφερε πλήρη εξοπλισμό για την κατηγορία του στον τομέα της ασφάλειας, με στάνταρ σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), σύστημα ελέγχου πρόσφυσης (traction control system), σύστημα ελέγχου ευστάθειας (ESP), hill start assist control (HAC) για ευκολότερη εκκίνηση σε ανηφόρα και 6 αερόσακους.
Ανανέωση του 2018
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2018 παρουσιάστηκε μια αισθητική βελτίωση στο Aygo. Ταυτόχρονα, η ισχύς του κινητήρα αυξήθηκε λίγο, από τους 68 στους 72 ίππους. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2021.
Πωλήσεις
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Επίσης, το σύνολο των πωλήσεων έλαβε χώρα μόνο στην Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Aygo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Μαγούλα (αρχαιολογία)
Μαγούλες στη Θεσσαλία ονομάζονται οι χαμηλές τεχνητές εξάρσεις του εδάφους (γήλοφοι) που καλύπτουν λείψανα της αρχαιότητας. Στη Μακεδονία ονομάζονται τούμπες.
Παραπομπές και υποσημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαιολογία στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία Θεσσαλία Κατηγορία:Λόφοι της Ελλάδας
Εισόδια Θεοτόκου Ιωαννίνων
Τα Εισόδια Θεοτόκου είναι ακατοίκητος ορεινός οικισμός του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 550 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στις ανατολικές παρυφές του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας). Απέχει 27 χλμ. νότια της πόλης των Ιωαννίνων και 5 χλμ. δυτικά από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Θερακησίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Κυριακή, το Θεριακήσι και τη Καννέτα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Θερακησίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κουρεώτις
Μία από τις λιγότερο γνωστές εορτές των αρχαίων Αθηναίων ήταν τα λεγόμενα Απατούρια, τριήμερη πολιτική εορτή, της οποίας η τρίτη και τελευταία ημέρα λεγόταν «κουρεώτις».
Τα Απατούρια ήταν μια γιορτή πολιτική που γινόταν κατά τον μήνα Πυανεψιώνα (15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου) προς τιμήν της Απατουρίας Αθηνάς, του Διός Φρατρίου και του Μελαναίγιδος Διονύσου.
Αφορμή της ήταν η μονομαχία του Μέλανθου και του Ξάνθου από τη Βοιωτία και η νίκη του Μέλανθου με απάτη, όταν οι Βοιωτοί και οι Αθηναίοι πολεμούσαν μεταξύ τους για την Οινόη.
Η τρίτη ημέρα ονομάζονταν Κουρεώτις, γιατί κατά την διάρκειά της ενέγραφαν τους κούρους, δηλαδή τα μικρά αγόρια, που ήταν τριών ή τεσσάρων ετών στους φράτερες. Την ίδια ημέρα γινόταν και έλεγχος της προόδου των φοιτούντων στα σχολεία παιδιών και απαγγέλλονταν διάφορα ποιήματα και χωρία διαφόρων συγγραφέων. Οι μαθητές που αρίστευαν βραβεύονταν.
Όσο για τους φράτερες πρέπει να γνωρίζουμε αυτό: μετά τον Ίωνα οι φυλές ήταν τέσσερις, από τον Κλεισθένη έγιναν δέκα και κατόπι έγιναν δώδεκα. Κάθε φυλή χωρίστηκε στα τρία. Το ένα τρίτο της φυλής ονομάστηκε τριττύς και έπειτα πατρία ή φατρία, και φράτερες αυτού που άνηκαν στην ίδια φυλή και φατρία, επειδή ήταν συγγενείς μεταξύ τους, και σε αυτούς τους φράτερες γινόταν η εγγραφή των αγοριών.
Κατά την εορτή επίσης οι πατέρες πρόσφεραν σε θυσία τα «κούρεια» (ονομασία των αμνών που θυσιάζονταν αυτή την ημέρα), οι οποίοι στη συνέχεια προσφέρονταν στους φράτορες «προς ευωχία».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Θεόληπτος Α΄
Ο Θεόληπτος Α΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1513-1522.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Κρήτη ή την Ήπειρο. Ο πνευματικός του πατέρας Παχώμιος Α΄ τον βοήθησε να γίνει Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Μετά τον θάνατο του Παχωμίου, περί τα μέσα του 1513, ο Θεόληπτος πήγε στην Αδριανούπολη, όπου διέμενε ο Σουλτάνος Σελίμ Α΄ και του κατέβαλε χρηματική εισφορά 4.000 φλουριά, με την οποία απέκτησε το πατριαρχικό βεράτιο, πριν τη νόμιμη εκλογή του από την Ιερά Σύνοδο.
Οργάνωσε τις Μητροπόλεις Αδριανουπόλεως και Σάμου και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη βοήθεια των εκκλησιών των παραδουναβίων περιοχών, καθώς και της Ρωσικής Εκκλησίας. Απέστειλε στη Ρωσία τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Γρηγόριο μαζί με μοναχούς της Μονής Παντελεήμονος και τον Μάξιμο το Γραικό, οι οποίοι συνέλεξαν εράνους και μετέφρασαν πολλά βιβλία.
Επί της Πατριαρχίας του διεξήχθη ο Οθωμανο-Μαμελουκικός Πόλεμος (1516-1517), ο οποίος κατέληξε στην προσάρτηση της Συρίας, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έτσι βρέθηκαν εντός οθωμανικής επικράτειας και τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, τα οποία διατήρησαν μεν την αρχαία τους αυτονομία, αλλά βρέθηκαν de facto υπό την επιρροή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος ήταν κοντά στον Σουλτάνο και ουσιαστικά πολιτικός εκπρόσωπος όλων των χριστιανών της Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με το σύστημα των μιλλέτ. Χρησιμοποιώντας, για παράδειγμα, τις προσωπικές του σχέσεις με το Σουλτάνο Σελίμ Α΄, ο Θεόληπτος κατόρθωσε να μην περιέλθουν στους Τούρκους τα προσκυνήματα του Παναγίου Τάφου το 1517, μετά την εκδίωξη των Μαμελούκων από τα Ιεροσόλυμα. Αυτή η επιρροή του Οικουμενικού Πατριαρχείου διατηρήθηκε και αυξήθηκε κατά τους επόμενους αιώνες, ειδικά όσον αφορά την εκλογή των Πατριαρχών.
Το 1520 ο Θεόληπτος γλίτωσε τους χριστιανούς της Πόλης από βίαιο εξισλαμισμό που είχε αποφασίσει ο Σελίμ. Την περίοδο εκείνη κατασχέθηκαν όλες οι χριστιανικές λιθόκτιστες εκκλησίες, εκτός της Παμμακαρίστου και του Μουχλίου, και επετράπη στο εξής να χτίζονται εκκλησίες μόνο με ξύλινη οροφή. Τέλος, αντιστάθηκε στην Παπική δράση στην Κρήτη και στη Βλαχία.
Πηγές
Θεοληπτος Α Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ιωάννης Δέλλιος
Ο Ιωάννης Δέλλιος (Σέρρες, Αύγουστος 1853 - Αθήνα, 28 Απριλίου 1919) ήταν Έλληνας παιδαγωγός, πολιτικός και εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σέρρες τον Αύγουστο του 1853. Πατέρας του ήταν ο Κυριάκος, έμπορος το επάγγελμα. Ο Ιωάννης είχε από μικρός ροπή προς τα γράμματα και συνεχώς αρίστευε, παρόλο που δεν βοηθήθηκε από το σπίτι του, γιατί ο πατέρας του τον προόριζε μόνο για το εμπόριο. Τελείωσε το ημιγυμνάσιο των Σερρών και τελικά κατάφερε τον πατέρα του να τον στείλει στην Αθήνα για να συνεχίσει το σχολείο, και μετά το απολυτήριο αναγράφηκε το 1871 στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Ένα χρόνο αργότερα, το 1872, αναγκάστηκε να διακόψει λόγω ανωτέρων εθνικών λόγων. Παρέμεινε τρία χρόνια ως διδάσκαλος στις Σέρρες. Το 1876, όταν κόπασε προσωρινά ο φυλετικός ανταγωνισμός, ο Ιωάννης πήγε με υποτροφία του «Συλλόγου προς Διάδοση των Ελληνικών Γραμμάτων» στη Γερμανία για να συνεχίσει και να τελειώσει τις σπουδές του. Έμαθε Γερμανικά στην Γκότα εντελώς μόνος του και μετά πήγε στην Ιένα, όπου διέτριψε στη φιλολογία και ιστορία. Τον τελευταίο χρόνο πήγε στη Λειψία διατρίβοντας στην παιδαγωγική. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1880 και διορίστηκε διευθυντής του ημιγυμνασίου της ιδιαίτερης πατρίδας του και υπηρέτησε επί οκτώ χρόνια, ανακαινίζοντας και αναβαθμίζοντας το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να στέλνει κάθε χρόνο άριστους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο. Επιδόθηκε επίσης στην ίδρυση προτύπου εθνικού οικοτροφείου.
Το 1888 ο τότε Υπουργός επί των Εξωτερικών Στ. Δραγούμης και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη Γεώργιος Δοκός μετέθεσαν τον Δέλλιο στο Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης. Το 1893 πήγε στην Κύπρο για να οργανώσει το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Εκεί είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, αλλά και τόση πολλή δουλειά, που με εντολή της Αγγλικής Κυβέρνησης έκανε τα καλοκαίρια περιοδεία για να διδάσκει στους δημοδιδασκάλους της Κύπρου τα απαραίτητα στοιχειώδη παιδαγωγικά μαθήματα.
Ο Ιωάννης Δέλλιος χρημάτισε μέλος της εκπαιδευτικής επιτροπής του Υπουργείου των Εξωτερικών, και αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση κατέλαβε έμπιστη θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ενιαίας Σταφιδικής Εταιρείας. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Σερρών στις βουλευτικές εκλογές του 1915. Ήταν επίσης αντιπρόεδρος της Βουλής.
Απεβίωσε στις 28 Απριλίου 1919. Οι Σέρρες τον τίμησαν, δίνοντας το όνομά του σε ένα δρόμο στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων της πόλης των Σερρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Αγία Αγάθη Καρδίτσας
Γεωγραφία
Η Αγία Αγάθη είναι οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή των Θεσσαλικών Αγράφων, ανάμεσα στις κορυφές Φλυτζάνι και Πυργούλι, πάνω στο τμήμα του ποταμού Μέγδοβα που κατηφορίζει νότια, μετά την Τεχνητή Λίμνη Ταυρωπού και στη συμβολή του με το ρέμα Σακιώτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 680. Απέχει περίπου 36 χλμ. ΝΔ. της Καρδίτσας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 ως Αγία Αγαθή και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καροπλεσίου του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Μεταξύ 1961-1974 ανήκε στον νομό Ευρυτανίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καροπλεσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ιτάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
The Kinks
Οι The Kinks ήταν βρετανικό συγκρότημα της ροκ μουσικής, το οποίο σχηματίστηκε το 1963 στο βόρειο Λονδίνο και υπήρξαν μέρος της μουσικής βρετανικής εισβολής στις Ηνωμένες Πολιτείες των μέσων της δεκαετίας του '60. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με το σινγκλ "You Really Got Me", το οποίο έφθασε στο # 1 στην Μεγάλη Βρετανία και το # 7 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το 1967, δώδεκα σινγκλ τραγούδια τους μπήκαν στο βρετανικό Top-10, αλλά από εκεί και έπειτα οι πωλήσεις τους έπεσαν, αν και το συγκρότημα διακρίθηκε για μία σειρά δίσκων concept άλμπουμ που αντικατόπτριζαν τον αγγλικό τρόπο ζωής.
Οι Kinks διαλύθηκαν το 1996 λόγω της εμπορικής αποτυχίας των τελευταίων δίσκων τους και των δημιουργικών διαφορών ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος.
Βιογραφία
Η βάση του συγκροτήματος αποτελούνταν από τους αδελφούς Ντέιβις, τραγουδιστές και κιθαρίστες των Kinks. Αρχικό όνομα τους ήταν The Ravens, το οποίο άλλαξε το 1963. Την σύνθεση του σχήματος ολοκλήρωσαν ο μπασίστας Πιτ Κουέιφ και ο ντράμερ Μικ Έιβορι και κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Long Tall Sally" και "You Still Want Me" χωρίς επιτυχία, πριν αναγνωριστούν ως μεγάλο όνομα της βρετανικής εισβολής με το "You Really Got Me". Την επόμενη χρονιά, τα "All Day and All of the Night" και "Tired of Waiting for You" ανέβηκαν στο αμερικάνικο Top-10 καθιερώνοντας τους Kinks και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.
left|thumb|230px|Οι Kinks το 1971 Το 1966, οι The Kinks κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "A Well Respected Man" (# 13 στις ΗΠΑ) και "Dedicated Follower of Fashion" (# 36), των οποίων οι στίχοι αποτελούσαν κατευθυνόμενη κοινωνική σάτιρα, δείχνοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε το συγκρότημα. Ο δίσκος "The Kink Kontroversy", αν και περιείχε το σινγκλ "Till the End of the Day" (# 50), αποδείχθηκε ιδιαίτερα εσωστρεφής με κομμάτια όπως το "I'm On An Island". Την ίδια χρονιά, παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα με την αμερικάνικη ομοσπονδία μουσικών, το οποίο λύθηκε το 1969, αποτρέποντας το συγκρότημα από το να περιοδεύσει στην Βόρεια Αμερική. Η πρώτη τους περίοδος, παρουσίασε μία σειρά επιτυχημένων σινγκλ, με το "Sunny Afternoon" (# 14) να είναι η τελευταία μεγάλη τους επιτυχία.
Το 1968, ο Ρέι Ντέιβις συνέθεσε το concept άλμπουμ "The Kinks Are the Village Green Preservation Society", ακολουθούμενο την επόμενη χρονιά από την ροκ-όπερα "Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)". Η ιδιαίτερα δημιουργική αυτή περίοδος, ολοκληρώθηκε με το "Lola versus Powerman and the Moneygoround, Part One" το 1970, το οποίο περιείχε το σινγκλ "Lola" που έφθασε στο # 2 στην πατρίδα τους και το # 9 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συγκεκριμένο άλμπουμ υπήρξε το πρώτο Top-40 του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1966.
Το 1971, υπέγραψαν στην "RCA", συνεχίζοντας να κυκλοφορούν concept δίσκους χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το συγκρότημα έγινε γνωστό για το υψηλό επίπεδο των ζωντανών τους εμφανίσεων, οι οποίες αποτυπώθηκαν στο δεύτερο μισό του διπλού "Everybody's in Show-Biz", το οποίο αποτελούνταν από ένα στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ.
thumb|150px|Ο Ρέι Ντέιβις το 1985 Ακολούθησαν ηχογραφήσεις θεατρικού χαρακτήρα, όπως τα "Preservation: Act 1" και "Preservation: Act 2", το "Soap Opera" και το "Schoolboys in Disgrace". Στις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις συμμετείχαν γκεστ μουσικοί και τραγουδιστές αλλά τα άλμπουμ δεν γνώρισαν εμπορική επιτυχία.
Το 1977, οι Kinks κυκλοφόρησαν το "Sleepwalker" μέσω της "Arista Records", με το ομώνυμο κομμάτι να φθάνει στο # 48 του Billboard και το άλμπουμ στο # 21. Το "Misfits" του 1978, περιείχε την επιτυχία "A Rock 'n' Roll Fantasy" (# 30), ενώ το "Low Budget" έφθασε στο # 11, συνοδευόμενο από το σινγκλ "(Wish I Could Fly Like) Superman".
Παράλληλα, πρωτοεμφανιζόμενα συγκροτήματα όπως οι Van Halen και οι Pretenders διασκεύασαν κομμάτια του συγκροτήματος και οι Kinks, στην σύνθεση των οποίων είχε προστεθεί ο μπασίστας Τζιμ Ρόντφορντ, κυκλοφόρησαν το διπλό, ζωντανό άλμπουμ "One for the Road" (# 14), το οποίο έγινε χρυσό, όπως και το "Give the People What They Want" του 1981.
Με την βοήθεια κάποιων πολύ καλά δημιουργημένων βίντεο κλιπ, οι Kinks συνέχισαν να έχουν επιτυχία με το "State of Confusion" του 1983, το οποίο έφθασε στο # 12 του Billboard, ενώ το τραγούδι "Come Dancing" έφθασε στο # 6. Στα μέσα της δεκαετίας του '80, ο Ρέι Ντέιβις έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία "Return to Waterloo", ενώ το 1986 συμμετείχε στην ταινία "Absolute Beginners".
Οι χαμηλές θέσεις στα τσαρτ επανήλθαν για τους Kinks με το "Word of Mouth" του 1984 (# 57), ενώ κανένας από τους επόμενους δίσκους του συγκροτήματος δεν πραγματοποίησε καλές πωλήσεις. Παρ' όλα αυτά, με το ντράμερ Μπομπ Χένριτ στην σύνθεση τους, συνέχισαν να περιοδεύουν συχνά. Το 1993, περιόδευσαν μετά από τρία χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, με σκοπό την προώθηση του δίσκου "Phobia", ενώ το 1990 είχαν ήδη ενταχθεί στο Rock and Roll Hall of Fame.
Στούντιο ηχογραφήσεις
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα αδελφών Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
190 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μογκαντίσου
Η Μογκαντίσου (αγγλ. Mogadishu, σομαλ. Muqdisho, ιταλ. Mogadiscio, αραβ. Maqdishu) είναι η πρωτεύουσα της Σομαλίας και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Η πόλη χρησιμεύει ως ένα σημαντικό λιμάνι της Σομαλίας και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 2.388.000 (2021). Αποτελούσε έναν από τους πρώτους αραβικούς οικισμούς στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής, η προέλευση του οποίου χρονολογείται από τον 10ο αιώνα μ.Χ. Μειώθηκε τον 16ο αιώνα μετά από μια περίοδο εκτεταμένου εμπορίου με τα αραβικά κράτη, αλλά είχε εμπορικές σχέσεις με τους Πορτογάλους και τους ιμάμηδες του Μουσκάτ πριν τεθεί υπό τον έλεγχο του σουλτάνου της Ζανζιβάρης το 1871.
Το λιμάνι εκμισθώθηκε στους Ιταλούς το 1892 και πουλήθηκε σε αυτούς το 1905 υπό την πίεση των Βρετανών, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει προτεκτοράτο στο Σουλτανάτο της Ζανζιβάρης. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της ιταλικής Σομαλιλάνδης, στη συνέχεια πρωτεύουσα του εδάφους εμπιστοσύνης της Σομαλίας, για να καταλήξει πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Σομαλίας το 1960. Παλιά κτίρια και τζαμιά σε ισλαμικό στυλ συνδυάστηκαν αρμονικά με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σομαλίας και του νοσοκομείου. Η πόλη ανέπτυξε επίσης σχολές ισλαμικού δικαίου, κατάρτισης δασκάλων, βιομηχανικών τεχνών, δημόσιας υγείας και κτηνιατρικής επιστήμης και έγινε η έδρα του Εθνικού Μουσείου. Το λιμάνι επεκτάθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ενώ το διεθνές αεροδρόμιο βρίσκεται 8 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης.
Τον Αύγουστο του 2011, η Μεταβατική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση σε συνεργασία με την AMISOM (ειρηνευτική αποστολή υπό την έγκριση των Ηνωμένων Εθνών) κατάφερε να επανακτήσει τη Μογκαντίσου από την τρομοκρατική οργάνωση Αλ-Σαμπάμπ. Το 2014 ξεκίνησε επίσημα ένα έργο ονοματοδοσίας των οδών σε όλη την πόλη, αρίθμησης των κατοικιών και εισαγωγής ταχυδρομικών κωδικών. Το 2021, η πόλη είχε αρχίσει να ανακτά σταδιακά μια κατάσταση ηρεμίας με μόνο περιστασιακές επιθέσεις.
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος Μογκαντίσου (Muqdisho στα σομαλικά) έχει πολλές θεωρίες. Μία από αυτές αναφέρει ότι πιθανότατα προέρχεται από τις σομαλικές λέξεις "Muuq" και "Disho" που σημαίνει κυριολεκτικά ο "δολοφόνος της όρασης" που πιθανώς αναφέρεται στην εκτυφλωτική ομορφιά της πόλης. Μία άλλη θεωρία προτείναι ότι προέρχεται από την περσική λέξη Maq'ad-i-Shāh (αραβικά: مقعد شاه), που σημαίνει "η έδρα του Σαχ".
Γεωγραφία
μικρογραφία|400x400εσ|Το Πανεπιστήμιο της Μογκαντίσου. Η Μογκαντίσου βρίσκεται στην ακτή του Ινδικού Ωκεανού στο Κέρας της Αφρικής, στη διοικητική περιοχή του Μπανααντίρ (gobol) στη νοτιοανατολική Σομαλία. Η πόλη διαιρείται διοικητικά σε δεκαοκτώ περιοχές. Τα πιο γνωστά μέρη της πόλης είναι η παλιά πόλη Χαμάρ Γουέιν, η αγορά Μπακααρά και η παραλία Τζαζίρα. Οι αμμώδεις παραλίες της Μογκαντίσου έχουν ζωντανούς κοραλλιογενείς υφάλους και αποτελούν το κορυφαίο τουριστικό θέρετρο εδώ και πολλά χρόνια.
Ο ποταμός Σεμπέλ (Webiga Shabelle) προέρχεται από την κεντρική Αιθιοπία και 30 χιλιόμετρα από τον Ινδικό Ωκεανό κοντά στο Μογκαντίσου στρέφεται νοτιοδυτικά. Ο ποταμός παρέχει το απαραίτητο νερό για την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, βαμβακιού και μπανάνας.
Κλίμα
Το κλίμα στην Μογκαντίσου χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά μεταβλητές συνθήκες θερμοκρασίας και σχετικά μικρή βροχόπτωση (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Bsh). Η μέση θερμοκρασία βρίσκεται στους 27,8 °C. Ο θερμότερος μήνας, κατά μέσο όρο, είναι ο Απρίλιος με μέση θερμοκρασία 29,4 °C. Ο πιο δροσερός μήνας κατά μέσο όρο είναι ο Ιούλιος, με μέση θερμοκρασία 26,7 °C. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι 42,2 °C, η οποία καταγράφηκε τον Μάρτιο. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι 17,8 °C, η οποία καταγράφηκε τον Απρίλιο. Η μέση βροχόπτωση το έτος είναι 411,5 mm. Ο μήνας με τις περισσότερες βροχοπτώσεις κατά μέσο όρο είναι ο Ιούνιος με 78,7 mm. Ο μήνας με τις λιγότερες βροχοπτώσεις κατά μέσο όρο είναι ο Ιανουάριος με 0 mm.
Διακυβέρνηση
Ο Ομάρ Φίνις είναι ο δήμαρχος της Μογκαντίσου και ο επικεφαλής της Περιφερειακής Διοίκησης του Μπεναντίρ από τον Αύγουστο 2019. Ο τωρινός δήμαρχος τοποθετήθηκε από τον Πρόεδρο της Σομαλίας έπειτα από τη δολοφονία του πρώην δημάρχου Αμπντιραχμάν Ομάρ Οσμάν, ο οποίος πέθανε από τα τραύματά του μετά τη βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας στο γραφείο του.
Οικονομία
μικρογραφία|320x320εσ|Η Hormuud Telecom είναι μία από τις πολλές εταιρείες με έδρα τη Μογκαντίσου. Η Μογκαντίσου είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στον κόσμο. Αυτή τη στιγμή βιώνει έναν πρωτοφανή ρυθμό αστικοποίησης, που συχνά οδηγείται από σχετική ειρήνη, επαναλαμβανόμενες ξηρασίες και πλημμύρες, εισροές εκτοπισμένων και επαναπατριζόμενους από γειτονικές χώρες, αλλά και από τη Δύση. Η πόλη βρίσκεται στο δρόμο προς την αποκατάσταση μιας λειτουργικής κυβέρνησης που παρέχει υπηρεσίες σε όλους τους κατοίκους της, ξεκινώντας προγράμματα για τη βελτίωση των αστικών υπηρεσιών και τη συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων στην κατασκευή δρόμων. Διεθνείς δωρητές και η σομαλική διασπορά υποστηρίζουν προσπάθειες ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.
Οι Σομαλοί που ζουν στο εξωτερικό και έχουν μεγαλώσει και μορφωθεί στη Δύση στέλνουν ετησίως εκατομμύρια δολάρια στη χώρα ως εμβάσματα - συνεισφέροντας έως και το 40 % της οικονομίας της χώρας. Αυτό έχει αποτέλεσμα την ανάπτυξη ακινήτων. Νέες κατασκευές εμφανίζεται παντού στην πρωτεύουσα. Καταστήματα και σπίτια που χτίστηκαν αμέσως μετά την ανεξαρτησία από τη Βρετανία το 1960 κατεδαφίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από εμπορικά κέντρα που χτίστηκαν από ντόπιους επιχειρηματίες και μέλη της διασποράς που έχουν επιστρέψει.
Δημογραφικά στοιχεία
Εκτός από τους Σομαλούς που κατοικούν στην πόλη (περίπου 85%), υπάρχουν επίσης αρκετές μειονότητες. Με την επέκταση του Ισλάμ, στην πόλη εμφανίστηκαν οι πρώτοι Άραβες. Στην περίοδο της αποικιοκρατίας, εμφανίστηκαν οι πρώτοι Ιταλοί. Οι επίσημες γλώσσες ομιλίας στη χώρα είναι τα σομαλικά και τα αραβικά με βάση τον Μεταβατικό Ομοσπονδιακό Χάρτη του 2012. Άλλες γλώσσες που ομιλούνται είναι τα αγγλικά και τα ιταλικά. Η επίσημη θρησκεία είναι το Ισλάμ (σουνισμός).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής Κατηγορία:Πόλεις της Σομαλίας
Λίλα Κέντροβα
Η Λίλα Κέντροβα (ρώσ.: Елизавета Николаевна Кедрова, 9 Οκτωβρίου 1918 - 16 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Ρωσίδα ηθοποιός, που συμμετείχε κυρίως σε γαλλικές ταινίες, κάτοχος όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ταινία Αλέξης Ζορμπάς, στην οποία υποδύθηκε τη Μαντάμ Ορτάνς.
Βιογραφία
Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, η Κέντροβα έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη Γαλλία. Απεβίωσε το 2000, σε ηλικία 81 ετών, στη θερινή της κατοικία σε πόλη του Οντάριο του Καναδά μετά από χρόνια μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Εμιράτο του Αφγανιστάν
μικρογραφία|Η σημαία του Αφγανιστάν από το 1919 έως το 1921 μικρογραφία|Το έμβλημα του Αφγανιστάν από το 1919 έως το 1926 μικρογραφία|Χάρτης του Αφγανιστάν πριν τη Συμφωνία της Γραμμής Ντουράντ το 1893 Το Εμιράτο του Αφγανιστάν (παστού: د افغانستان امارت) ήταν εμιράτο ανάμεσα στην Κεντρική και Νότια Ασία, στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν. Το εμιράτο προέκυψε από την Αυτοκρατορία των Ντουρανί, όταν επικράτησε ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν, ιδρυτής της δυναστείας Μπαρακζάι στην Καμπούλ. Η ιστορία του Εμιράτου κυριαρχήθηκε από «το Μεγάλο Παιχνίδι» μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και του Ηνωμένου Βασιλείου για την κυριαρχία στην Κεντρική Ασία. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από την εξάπλωση των ευρωπαϊκών αποικιακών συμφερόντων στη Νότια Ασία. Το Εμιράτο του Αφγανιστάν συνέχισε τον πόλεμο με την Αυτοκρατορία των Σιχ, η οποία οδήγησε στην εισβολή στο Αφγανιστάν από ινδικές δυνάμεις οι οποίες βρισκόταν υπό βρετανική καθοδήγηση και επικράτησαν των Αφγανών το 1842 αλλά δεν ολοκλήρωσαν τους σκοπούς τους. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου, οι Βρετανοί επικράτησαν και πάλι των Αφγανών, και αυτήν τη φορά οι Βρετανοί απέκτησαν τον έλεγχο των εξωτερικών υποθέσεων του Αφγανιστάν έως ότου ο Εμίρης Αμανουλάχ Χαν τις επανάκτησε μετά την Αγγλοαφγανική Συνθήκη του 1919 που υπογράφηκε μετά τον Γ΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο.
Ιστορικά στοιχεία
Κλιμακούμενα λίγα χρόνια μετά την εγκαθίδρυση των Εμιράτων το 1837, τα ρωσικά και βρετανικά συμφέροντα βρισκόταν σε διαμάχη μεταξύ του Μουχαμάντ Σαχ του Ιράν και του Ντοστ Μοχαμάντ Χαν, η οποία οδήγησε στον Α΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο, μεταξύ του 1839 και του 1842. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Βρετανοί κατέλαβαν τη χώρα, σε μία προσπάθεια να αποτρέψουν τον ρωσικό έλεγχο στο Αφγανιστάν και τον περιορισμό της ρωσικής εξάπλωσης. Ο πόλεμος ολοκληρώθηκε με προσωρινή επικράτηση του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο, ωστόσο, έπρεπε να υποχωρήσει και έτσι ο Ντοστ Μουχαμάντ ανήλθε στην εξουσία και πάλι.
Μετά τον θάνατο του Ντοστ Μουχαμάντ το 1863, τον διαδέχθηκε ο γιος του, Σερ Αλί Χαν. Ωστόσο, τρία χρόνια αργότερα, ο μεγαλύτερος αδελφός του Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν τον εκθρόνισε. Το 1868, ο Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν εκθρονίστηκε και αντικαταστάθηκε στη θέση του Εμίρη από τον Σερ Αλί, ο οποίος επέστρεψε στον θρόνο. Ο Σερ Αλί πέρασε λίγα χρόνια σε εξορία στη Ρωσία. Η επιστροφή του ως Εμίρης οδήγησε σε νέες διαμάχες με τη Βρετανία. Στη συνέχεια, οι Βρετανοί προέλασαν στις 21 Νοεμβρίου 1878 στο Αφγανιστάν και ο Εμίρης Σερ Αλί αναγκάστηκε να διαφύγει και πάλι στη Ρωσία, αλλά πέθανε το 1879 στο Μαζάρι Σαρίφ. Ο διάδοχός του, Μοχαμάντ Γιακούμπ Χαν, αναζήτησε ειρηνευτικές λύσεις με τη Ρωσία και έχοντας μεγαλύτερο λόγο για την εξωτερική πολιτική του Αφγανιστάν. Ωστόσο, όταν ο Βρετανός πρέσβης Σερ Λιούις Καβανιάρι σκοτώθηκε στην Καμπούλ στις 3 Σεπτεμβρίου 1879, και οι Βρετανοί, προσέφεραν να αποδεχθούν τον Αμπντούρ Ραχμάν Χαν στη θέση του Εμίρη. Οι Βρετανοί κατέληξαν σε συνθήκη ειρήνης με τους Αφγανούς το 1880, και αποχώρησαν και πάλι από το Αφγανιστάν το 1881. Το 1893 οι Βρετανοί υποχρέωσαν το Αφγανιστάν να συναινέσει στη Γραμμή Ντουράντ, η οποία διατρέχει ευθεία την περιοχή των Παστούν στο ένα τρίτο της προσάρτησης της περιοχής στις Βρετανικές Ινδίες.
Μετά τον πόλεμο, ο Εμίρης Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, ο οποίος διέλυσε τη χώρα κατέστειλε πολυάριθμες εξεγέρσεις. Μετά τον θάνατό του το 1901 ο γιος του Χαμπιμπουλάχ Χαν τον διαδέχθηκε ως εμίρης και συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις. Ο Χαμπιμπουλάχ Χαν αναζήτησε συμφιλίωση με το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1905 με ειρηνευτική συνθήκη με τη Ρωσία, η οποία προσπαθώντας να αποφύγει την ήττα στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο αποχώρησε από το Αφγανιστάν. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Αφγανιστάν παρέμεινε, παρά τις γερμανικές και οθωμανικές προσπάθειες, ουδέτερο (Εκστρατεία Νιντερμάιερ-Χέντιχ). Το 1919 ο Χαμπιπουλάχ Χαν δολοφονήθηκε από πολιτικούς του αντιπάλους.
Ο γιος του Χαμπιπουλάχ Χαν Αμανουλάχ Χαν βρισκόταν το 1919 απέναντι στον νόμιμο κληρονόμο Νασρουλάχ Χαν, τον τότε Εμίρη του Αφγανιστάν. Σε σύντομο διάστημα ξέσπασε και άλλος πόλεμος ο οποίος διήρκεσε τρεις μήνες. Ο πόλεμος ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη του Ραβαλπίντι μετά την οποία, οι Αφγανοί μπορούσαν να συνεχίσουν να εξασκούν μόνοι τους την εξωτερική πολιτική ως πλήρως ανεξάρτητο κράτος. Ο Αμανουλάχ Χαν άρχισε την μεταρρύθμιση της χώρας και το 1926 στέφθηκε Παντσάχ (βασιλιάς) του Αφγανιστάν ιδρύοντας το Βασίλειο του Αφγανιστάν.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Πρώην εμιράτα Κατηγορία:Πρώην κράτη της Κεντρικής Ασίας
Καβασιλάκια Ηλείας
Τα Καβασιλάκια είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 19 μέτρα, το οποίο βρίσκεται πριν την δυτική είσοδο του Πύργου από το κέντρο του οποίου απέχει περίπου 4 χλμ. Στη βόρεια πλευρά του χωριού περνάει η ΕΟ Πύργου - Πατρών ενώ στην απέναντι πλευρά της είναι ο ΟΑΕΔ Πύργου, η ΕΠΑΣ και το ΙΕΚ. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να προσαρτάται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πύργου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Πύργο, τον Ανθόπυργο, τη Συντριάδα και το Τραγανό αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Πύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 111 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
TTRAM
Η TTRAM (Twin Transistor RAM) είναι ένας νέος τύπος μνήμης σε ανάπτυξη από την Renesas που ανήκει στην κατηγορία των πτητικών μνημών. Δηλαδή κρατάει τις πληροφορίες μόνο όσο τροφοδοτείται με ηλεκτρικό ρεύμα. Η TTRAM είναι παρόμοια με την συμβατική DRAM που λειτουργεί με την τεχνολογία ενός τρανζίστορ ενός πυκνωτή, αλλά εξαλείφει τον πυκνωτή, βασιζόμενη στο αιωρούμενο φαινόμενο σώματος (floating body effect) της τεχνολογίας «πυριτίου σε μονωτή» (Silicon on Insulator technology, SOI). Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί χωρητικότητα μεταξύ των τρανζίστορ και του μονωτικού στρώματος, το οποίο αρχικά είναι ανεπιθύμητο, αλλά εδώ χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει τον πυκνωτή. Δεδομένου ότι ένα τρανζίστορ που δημιουργήθηκε με τη τεχνολογία πυρίτιο σε μονωτή (SOI) είναι κάπως μικρότερο από έναν πυκνωτή, η TTRAM προσφέρει υψηλότερη πυκνότητα από τα συμβατικά DRAM. Δεδομένου ότι οι τιμές συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την πυκνότητα, η TTRAM θεωρητικά είναι λιγότερο δαπανηρή. Ωστόσο, η απαίτηση που πρέπει να βασίζεται σε SOI γραμμές παραγωγής, που είναι σήμερα η «αιχμή», καθιστά το κόστος απρόβλεπτη σε αυτό το σημείο.
Στο κελί μνήμης TTRAM είναι δύο τρανζίστορ που συνδέονται σειριακά σε ένα υπόστρωμα SOI. Το ένα είναι ένα τρανζίστορ πρόσβασης, ενώ το άλλο χρησιμοποιείται ως τρανζίστορ αποθήκευσης και εκπληρώνει την ίδια λειτουργία με τον πυκνωτή σε ένα συμβατικό κελί DRAM. Αναγνώσεις και οι εγγραφές δεδομένων πραγματοποιούνται σύμφωνα με την κατάσταση του τρανζίστορ πρόσβασης και της επαγωγικής δυναμικής κατάστασης του τρανζίστορ αποθήκευσης. Το γεγονός ότι οι ενέργειες των κελιών μνήμης TTRAM δεν απαιτούν βήμα προς βήμα τάσης ή αρνητικής τάσης, όπως κάνουν τα κελιά των DRAM, κάνει το νέο σχεδιασμό των κελιών μνήμης κατάλληλο για χρήση με τις μελλοντικές λεπτότερες διαδικασίες και χαμηλότερες τάσεις λειτουργίας.
Με την Renesas TTRAM, ένα σήμα ανάγνωσης από το κελί μνήμης εμφανίζεται ως διαφορά ρεύματος στο τρανζίστορ. Ένας ενισχυτής αίσθησης ρεύματος ανιχνεύει τη διαφορά αυτή με μεγάλη ταχύτητα, χρησιμοποιώντας ένα κελί μνήμης αναφοράς που επιτρέπει την αξιόπιστη ταυτοποίηση των επιπέδων δεδομένων 0 και 1. Αυτή η μέθοδος ανάγνωσης μειώνει σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας με την κατάργηση της φόρτωσης και εκφόρτωσης των γραμμών bit, ενέργειες που απαιτούνται για την ανάγνωση των κελιών μνήμης DRAM.
Σε ένα τσιπ δοκιμής μνήμης TTRAM 2 Mbit, κατεργασμένο με διαδικασία 130nm SOI CMOS, επιτεύχθηκε λειτουργία 250MHz για τη διαρκή παραγωγή δεδομένων και 133MHz για την τυχαία λειτουργία πρόσβασης, ενώ διαχέουν την ενεργό δύναμη του μόνο 148mW. Αυτό είναι 43 % λιγότερη κατανάλωση ενέργειας από ένα ενσωματωμένο συμβατικό DRAM.
Μια παρόμοια τεχνολογία είναι η μνήμη Z-RAM, η οποία χρησιμοποιεί μόνο ένα τρανζίστορ και επομένως έχει ακόμη υψηλότερη πυκνότητα από την TTRAM.
Πηγές
Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Ανατολή Κοζάνης
Η Ανατολή είναι ημιορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 370 μέτρα και πληθυσμό κάτοικους.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ανατολή βρίσκεται προς τα όρια του νομού με το νομό Ημαθίας και δυτικά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου. Απέχει 19 χλμ. νοτιοανατολικά από την Κοζάνη και περίπου 5 χλμ. νότια από την ΕΟ Λάρισας - Κοζάνης. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την τουρκοκρατία, ήταν Κιουτσούκ Τεκελέρ και έτσι αναφέρεται το 1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μπιγούκ Τεκελέρ. Μετονομάστηκε σε Μικρόν Τεκελέρ το 1940 και σε Ανατολή το 1955. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμυγδαλιά και τη Σταυρωτή αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελιμείας του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Γεώργιος Λιάνης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Γεώργιος Λιάνης μπορεί να αναφέρεται στους
και οι δυο ξαδέλφια της Δήμητρας Λιάνη, της τρίτης συζύγου του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.
191 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
192 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ρον Ντένις
Ο Ρον Ντένις (Ronald "Ron" Dennis, 1 Ιουνίου 1947) είναι Βρετανός επιχειρηματίας.
Βιογραφικό
Ντένις Ρον
Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία
Η Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία ή Βορειογερμανική Ένωση (γερμ. Norddeutscher Bund) ήταν αρχικά στρατιωτική ομοσπονδία που ιδρύθηκε το 1866 και δια συντάγματος έλαβε μορφή ομοσπονδίας κρατών το 1867. Μέλη του ήταν τα Γερμανικά κρατίδια που βρίσκονταν βόρεια του ποταμού Μάιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ομοσπονδια του Βορρα Κατηγορία:Νεότερη ιστορία Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
193 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σταύρος Η. Κωνσταντόπουλος
Ο '''Σταύρος Η. Κωνσταντόπουλος''' είναι Ομότιμος Καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Οκτωβρίου 1944. Είναι παντρεμένος με την Γιωτάννα Δαλαβάγκα και έχουν τρεις γιούς.
Σπουδές-Σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Einstein Medical Centre στη Φιλαδέφεια των ΗΠΑ, όπου απέκτησε την ειδικότητα Πνευμονολογίας. Μετά την επιστροφή του στη Ελλάδα το 1978 και μέχρι το 1980 ήταν Πανεπιστημιακός Επιμελητής στην Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, οπότε εισήγαγε την χρήση του Ευκάμπτου Βρογχοσκοπίου στην Ελλάδα. Το 1981 μετοίκησε στα Ιωάννινα όπου οργάνωσε το τμήμα Πνευμονολογίας/Βρογχοσκόπησης της Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής στην νεοσύστατη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το οποίο το 1990, μετεξελίχθη στην αυτόνομη Πνευμονολογική Κλινική του Παθολογικού Τομέα, της οποίας προΐστατο μέχρι το 2013 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Διετέλεσε δύο φορές Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων και επί σειράν ετών συντονιστής της Επιτροπής κατά της Φυματίωσης του Υπουργείου Υγείας (ΚΕΕΛΠΝΟ).
Επιστημονικό-Ερευνητικό έργο
Το σημαντικότερο έργο του είναι ο συσχετισμός του υψηλού ποσοστού εμφάνισης Μεσοθηλιώματος στους κατοίκους 3 χωριών της περιοχής Μετσόβου, συνεπεία μη επαγγελματικής έκθεσης σε Αμίαντο. Η έκθεση σε αμίαντο οφείλετο στην χρήση υλικού για το άσπρισμα των σπιτιών που περιείχε αμίαντο, εν αγνοία φυσικά των χρηστών. Η ερευνητική αυτή εργασία καθιέρωσε παγκοσμίως τον όρο «Πνεύμων Μετσόβου» (Metsovo Lung). Το 2014 το επιστημονικό περιοδικό [«Πνεύμων»] δημοσίευσε μονογραφία σε ειδικό τεύχος όπου παρουσιάζεται μια σύνοψη του ερευνητικού προγράμματος στη μορφή ιστορικής αναδρομής. Δημοσίευσε πληθώρα επιστημονικών άρθρων σε έγκυρα διεθνή περιοδικά και πολλές ανακοινώσεις σε Διεθνή και Ελληνικά  Πνευμονολογικά συνέδρια. Αποτελεί διακεκριμένο μέλος της European Respiratory Society και της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας. Διοργανώνει ανά διετίαν από το 1991 μέχρι σήμερα τα Σεμινάρια της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με την συμμετοχή διακεκριμένων Πνευμονολόγων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ιδρυσε μαζί με την Γιωτάννα Δαλαβάγκα στο Εργαστήριο Ανατομίας-Ιστολογίας-Εμβρυολογίας, το πρώτο στην Ελλάδα, Κέντρο BAL για την ανάλυση και αξιολόγηση των κυτταρικών και βιοχημικών παραμέτρων του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος. Ως Ομότιμος Καθηγητής εξακολουθεί να συνεισφέρει στο διδακτικό και ερευνητικό έργο της Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής.
Κ Κ
Κλασική αρχαιολογία
Ιστορία
Οι αιτίες που γέννησαν την κλασική αρχαιολογία ως επιστήμη κρύβονται στην Αναγέννηση και την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Οι ανθρωπιστές, ειδικά στην Ιταλία, άρχισαν συλλογές κλασικών έργων τέχνης και ξεκίνησαν οι ανασκαφές σε κλασικές αρχαιολογικές θέσεις. Ωστόσο, αυτή η πρώιμη αρχαιολογία συνδέθηκε ιδιαίτερα με τη μελέτη των γραπτών κειμένων. Η συλλογή των αντικειμένων τέχνης, αρχικά από άτομα και αργότερα από μουσεία, και η έμφαση στη χρησιμοποίηση της αρχαιολογίας για για την ερμηνεία ελλήνων και λατίνων συγγραφέων έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της κλασικής αρχαιολογίας από τότε
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να επικεντρωθεί η έρευνα στην ανασκαφή περιοχών σημαντικών για τα λογοτεχνικά και ιστορικά τους συμφραζόμενα. Οι συστηματικές ανασκαφές στους Δελφούς, την Ολυμπία, και την αθηναϊκή αγορά απεικονίζουν αυτήν την εστίαση. Οι πρώτες ανασκαφές σε θέσεις όπως η Αλικαρνασσός και η Πέργαμος στόχευαν κυρίως στη συλλογή κλασικών έργων τέχνης, ειδικά γλυπτών, που θα μπορούσαν να σταλούν στα ευρωπαϊκά μουσεία. Με τη διαμόρφωση νόμων προστασίας της πολιτισμικής κληρονομίας ενάντια στην εξαγωγή, τα μουσεία σταδιακά έχασαν το ενδιαφέρον τους για την χρηματοδότηση ανασκαφών και στράφηκαν στις νόμιμες ή/και παράνομες αγορές αρχαιοτήτων για νέα αποκτήματα για τις συλλογές τους.
Έρευνα
Οι μεγάλες, πολυετείς ανασκαφές δημιούργησαν έναν διακριτό κλασικό αρχαιολογικό πολιτισμό. Η έρευνα χρηματοδοτείτο παραδοσιακά από εθνικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, από πλούσια άτομα και σημαντικά ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι μεγάλης κλίμακας ανασκαφές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των σύγχρονων αρχαιολογικών τεχνικών ανασκαφής και καταγραφής, αλλά τα ερευνητικά τους προγράμματα άλλαξαν ελάχιστα από τότε. Ήταν ιεραρχικά στην οργάνωσή τους και στηρίχθηκαν σε μεγάλο αριθμό στη χρησιμοποίηση εξειδικευμένου προσωπικού. Έμφαση δόθηκε στην ταξινόμηση, τη χρονολόγηση και τη σχέση των ευρημάτων με ιστορικά γεγονότα και πολύ λιγότερο στη χρήση του αρχαιολογικού υλικού για την κατανόηση μακροπρόθεσμων κοινωνικών και οικονομικών ανακατατάξεων. Η κλασική αρχαιολογία χρησιμοποιήθηκε, επίσης, σε διαμάχες  σχετικές με εθνικά ζητήματα. Ωστόσο, η οικονομία και η πολιτική κατέστησαν μη πρακτικές τις ανασκαφές μεγάλης κλίμακας με αποτέλεσμα να δίνεται μεγαλύτερη έμφαση σε λιγότερο δαπανηρούς τομείς έρευνας.
Σήμερα η ανασκαφική έρευνα στην κλασική αρχαιολογία στοχεύει στη διασάφηση του ρόλου και της ιστορικής εξέλιξης αρχιτεκτονικών καταλοίπων –πολεοδομικά συγκροτήματα, χώρους οργανωμένης λατρείας, νεκροταφεία- στη συστηματική περισυλλογή και ταξινόμηση κινητών ευρημάτων από τον ιδιωτικό ή τον δημόσιο χώρο και την αξιολόγηση της πολιτισμικής τους αξίας
Θεωρήσεις
Οι κλασικοί αρχαιολόγοι επιστρέφουν σήμερα σε ερευνητικά πεδία που σχετίζονται περισσότερο με την ελληνική και ρωμαϊκή επαρχία και την αρχαία οικονομία, για την οποία οι φιλολογικές μαρτυρίες είναι περιορισμένες και συχνά παραπλανητικές. Οι συστηματικές αρχαιολογικές έρευνες και οι ανασκαφές αγροτικών περιοχών συχνά μας εξαναγκάζουν σε αναθεωρήσεις των τυποποιημένων, αναπλάσεων -βασισμένων σε κείμενα- της ελληνικής και ρωμαϊκής αγροτικής ιστορίας. Οι ερευνητές που χρησιμοποιούν νέες τεχνικές όπως η υποβρύχια αρχαιολογία ή η φυσική και χημική ανάλυση του αρχαιολογικού υλικού (π.χ. κεραμεική) αντλούν πολλές νέες πληροφορίες για την αρχαία κατασκευαστική τεχνολογία και το εμπόριο, τους τόπους άντλησης πρώτων υλών. Από τα παραπάνω φαίνεται πως παρόλο που οι κλασικοί αρχαιολόγοι υπήρξαν οι «ιδρυτές» της επιστήμης της αρχαιολογίας, η υπαγωγή της κλασικής αρχαιολογίας στις φιλολογικές σπουδές και η στενή διασύνδεσή της με τις ανάγκες των μουσείων μείωσε τον ρόλο της στη θεωρητική συζήτηση που αναδιαμόρφωσε ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής και νέας παγκόσμιας  αρχαιολογίας από τη δεκαετία του '60 και εντεύθεν. Οι κλασικοί αρχαιολόγοι φυσικά και διανοητικά χωρίστηκαν από τους άλλους κλάδους της αρχαιολογίας και στράφηκαν περισσότερο στην ιστορία της τέχνης παρά στα τμήματα ανθρωπολογίας και τα μουσεία φυσικής ιστορίας, συνεχίζοντας να ακολουθούν παραδοσιακά ερευνητικά προγράμματα σε τομείς όπως η υφολογική ανάλυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογία Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας
Ίνισμορ
Το Ίνισμορ, (αγγλικά: Inishmore, ιρλανδικά: Árainn Mhór ή Inis Mór) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ιρλανδίας μετά το Άκιλ, θεωρώντας το νησί της Ιρλανδίας ως ηπειρωτική χώρα, και το μεγαλύτερο νησί των νησιών Άραν. Έχει έκταση 31 τ.χλμ. και 845 κατοίκους (2011). Το νησί φημίζεται για την ισχυρή ιρλανδική κουλτούρα του, την αφοσίωση του στην ιρλανδική γλώσσα, και για τον πλούτο του σε προχριστιανικά αλλά και χριστιανικά αρχαία μνημεία, όπως το Dún Aengus.
Κατηγορία:Νησιά της Ιρλανδίας
Κίνγκστον (Τζαμάικα)
Το Κίνγκστον (αγγλ. Kingston) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Τζαμάικα. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Κίνγκστον. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 651.880 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Δύο μέρη αποτελούν την πόλη του Κίνγκστον: το ιστορικό κέντρο της πόλης και η Νέα Κίνγκστον. Το Κίνγκστον είναι η πατρίδα πολλών αστεριών της μουσικής Ρέγκε.
Ιστορία
Το Κίνγκστον ιδρύθηκε στις 22 Ιουλίου 1692, ως τόπος για τους πρόσφυγες και τους επιζώντες του σεισμού του 1692, που κατέστρεψε την πόλη Πορ Ρουαγιάλ, η οποία ήταν το κέντρο του εμπορίου στην Καραϊβική κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα. Οι επιζώντες του σεισμού δημιούργησαν ένα στρατόπεδο προσφύγων μπροστά στη θάλασσα. Τον πρώτο καιρό, περίπου δύο χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους λόγω των ασθενειών που μεταδίδονταν από τα κουνούπια. Η πόλη όμως άρχισε σταδιακά να μεγαλώνει μετά την νέα καταστροφική πυρκαγιά του Πορ Ρουαγιάλ από πειρατές το 1703. thumb|left|Το Κίνγκστον μετά το σεισμό του 1907 Ο επιθεωρητής Τζον Γκόφφε κατάρτισε ένα σχέδιο για την πόλη, που βασίζεται σε ένα δίκτυο που οριοθετεί τους δρόμους από Βορρά, Ανατολή, Δύση και Λιμάνι. Το 1716 είχε γίνει ήδη η μεγαλύτερη πόλη και το κέντρο του εμπορίου για την Τζαμάικα. Η κυβέρνηση πούλησε γη για τους ανθρώπους με τον κανονισμό η γη που αγοράζουν να μην υπερβαίνει το ποσό των εκτάσεων που ανήκουν στο Πoρ Ρουαγιάλ. Το Κίνγκστον αύξανε σταδιακά το πληθυσμό του: το 1780 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.000 κάτοικοι, ενώ μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα στην πόλη υπάρχουν περισσότερα από 3000 κτίρια από τούβλα.
Το λιμάνι του Κίνγκστον προωθεί το εμπόριο και παίζει ουσιαστικό ρόλο σε πολλούς ναυτικούς πολέμους του 18ου αιώνα. Το 1907, 800 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε άλλο σεισμό, γνωστό ως το μεγάλο σεισμό του Κίνγκστον του 1907, ο οποίος κατέστρεψε σχεδόν όλα τα ιστορικά κτήρια στη νότια πλευρά της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κινγκστον Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής
The Hangover III
The Hangover Part III είναι μία αμερικάνικη κωμωδία, παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία Τοντ Φίλιπς και σε σενάριο των Τοντ Φίλιπς, Σκοτ Άρμστονγκ και Κρεγκ Μάζιν. Είναι η τρίτη και η τελευταία ταινία της σειράς The Hangover. Ουσιαστικά είναι συνέχεια του The Hangover II.
Οι Μπράντλεϊ Κούπερ, Εντ Χελμς, Ζακ Γαλιφιανάκης και Τζάστιν Μπάρθα επιστρέφουν στους γνώριμους ρόλους τους από τις δυο προηγούμενες ταινίες, όπως και οι Τζέφρεϊ Τάμπορ, Κεν Τζέονγκ και Μάικ Τάισον.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 19 Μαΐου 2013 στο Grauman’s Chinese Theater στο Χόλυγουντ, ενώ στους κινηματογράφους στην Αμερική προβλήθηκε πρώτη φορά στις 23 Μαΐου 2013.
Πλοκή
Στο The Hangover Part III, Έχουν περάσει δύο χρόνια…
Ο Φιλ (Μπράντλεϊ Κούπερ), ο Στου (Εντ Χελμς) και ο Νταγκ (Τζάστιν Μπάρθα) ζουν ευτιχισμένες και ήσυχες οικογενειακές ζωές. Τα τατουάζ έχουν αφαιρεθεί με λέιζερ, τα φωτογραφικά τους αρχεία έχουν εκκαθαριστεί. Το τελευταίο πράγμα που άκουσαν για τον μαγνήτη καταστροφής με τʼ όνομα Λέσλι Τσάο (Κεν Τζέονγκ), είναι ότι κατέληξε σε μια ταιλανδέζικη φυλακή. Με τον Τσάο έξω από την καθημερινότητα τους, η παρέα έχει σχεδόν ανακάμψει από τις νύχτες που περιφέρονταν στις κακόφημες περιοχές του Λας Βέγκας, μέσα σε μια θολούρα από ρούφις, απαγωγές, πυροβολισμούς… κυνηγημένοι από τους μαφιόζους εμπόρους ναρκωτικών της Μπανγκόκ. Το μόνο μέλος της αγέλης που δεν είναι ικανοποιημένο είναι ο Άλαν (Ζακ Γαλιφιανάλης). Του λείπει ακόμη μια αίσθηση σκοπού. Το μαύρο πρόβατο της παρέας έχει σταματήσει να παίρνει φάρμακα και έχει ενδώσει στις φυσικές του παρορμήσεις -κάτι που για τον Άλαν σημαίνει κανένα φιλτράρισμα και έλλειψη ορίων και κρίσης- μέχρι που ένα προσωπικό θέμα, θα τον αναγκάσει να αναζητήσει την βοήθεια που χρειάζεται.
Και ποιος καλύτερος για κάτι τέτοιο από τους τρεις κολλητούς του που θα τον βοηθήσουν να κάνει το πρώτο βήμα.
Box office
Με προϋπολογισμό 103.000.000 δολάρια, το The Hangover Part III την πρώτη εβδομάδα προβολής της απέφερε 3.1εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά έχει αποφέρει 112.2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 249.8 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο, συγκεντρώνοντας συνολικά 362 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ
Αιών (εφημερίδα)
Ο Αιών (1838-1888) ήταν ελληνική πολιτική εφημερίδα του 19ου αιώνα με τόπο έκδοσης την Αθήνα.
Με το Ρωσικό Κόμμα κατά των Βαυαρών
Εξέδωσε το 1838 στην Αθήνα, ο Ιωάννης Φιλήμων, γνωστός ιστορικός της Ελληνικής Επανάστασης και της Φιλικής Εταιρείας. Ο «Αιών», ήταν το δεύτερο εκδοτικό εγχείρημα του Ιωάννη Φιλήμονα, έπειτα από την έκδοση της εφημερίδας «Χρόνος» με πρώτο έτος έκδοσης στο Ναύπλιο το 1832. Ο «Αιών» κυκλοφόρησε σε μια εποχή που στην πολιτική ζωή της χώρας δέσποζαν τρία κόμματα: το Αγγλικό, το Γαλλικό και το Ρωσικό. Η εφημερίδα συνέπλευσε με το Ρωσικό κόμμα. Αντιπολιτεύτηκε το καθεστώς της απόλυτης μοναρχίας και τη Βαυαροκρατία που επικρατούσε εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, με βασιλέα τον Όθωνα συνεπικουρούμενος από ανακτοβούλιο Βαυαρών ευγενών. Το 1839, στήριξε τη «μυστική» Φιλορθόδοξο Εταιρεία, που ήθελε να επανασυνδέσει την Εκκλησία της Ελλάδος με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
«Η εφημερίδα της 3ης Σεπτεμβρίου»
Ο Αιών κατέκρινε τις αυθαιρεσίες της εξουσίας, αλλά και το πολιτικό σύστημα, το οποίο όπως έγραφε, βρισκόταν σε πλήρη αναντιστοιχία με τις φιλελεύθερες αρχές τις οποίες ευαγγελιζόταν η Επανάσταση του 1821 και τις καθιέρωσαν οι Εθνικές Συνελεύσεις. Στις σελίδες του φιλοξένησε πλήθος αναλύσεων σχετικά με τις αρχές του κοινοβουλευτισμού. Τα κείμενα αυτά έμελλε να γίνουν το πρόγραμμα της επανάστασης που επέβαλε Σύνταγμα στον βασιλιά Όθωνα, την 3η Σεπτεμβρίου 1843.
Αφού ψηφίστηκε το σύνταγμα, ο «Αιών» συνέχισε την αντιπολιτευτική του αρθρογραφία, θεωρώντας ότι το συνταγματικό πολίτευμα νοθεύεται. Κύριος στόχος του ήταν ο γαλλόφιλος πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης. Τα γραφεία της εφημερίδας που βρίσκονταν στην οδό "Μουσών" (σήμερα "Καραγεώργη Σερβίας") στο Σύνταγμα και αποτελούσε τόπος συγκέντρωσης και συζητήσεων της κατά του θρόνου αντιπολίτευσης.
Ο Κριμαϊκός Πόλεμος και η αγγλογαλλική αντίληψη περί ελευθεροτυπίας
Όταν εξερράγη ο Κριμαϊκός Πόλεμος, η εφημερίδα υποστήριξε το θρόνο στη φιλορωσική του πολιτική και επέκρινε τη στρατιωτική κατοχή του Πειραιά από τους Αγγλογάλλους, όπως και την τακτική του Γάλλου ναυάρχου Μαρί Σαρλ Αντελμπέρτ Λεμπαρμπιέ ντε Τινάν (Marie Charles Adelbert Lebarbier de Tinan). Ο οποίος έστελνε κάθε τόσο στρατιωτικά αγήματα στην Αθήνα, με την εντολή να παρελαύνουν μπροστά στα βασιλικά ανάκτορα, για να ταπεινώσουν τον Όθωνα.
Η επιθετικότατη αρθρογραφία της εφημερίδας είχε ως αποτέλεσμα ο Γάλλος διοικητής των δυνάμεων κατοχής να στείλει ένα στρατιωτικό απόσπασμα, το οποίο κατέστρεψε τα γραφεία της εφημερίδας καθώς και το πιεστήριο όπου τυπωνόταν. Η έκδοση της εφημερίδας διακόπηκε από το 1854 έως το 1857. Αλλά ο Φιλήμων δεν έκανε πίσω. Απλώς μεταβίβασε τη διεύθυνση της εφημερίδας στον γιο του Τιμολέοντα, μετέπειτα δήμαρχο Αθηναίων.
Ευρωπαϊκών προδιαγραφών εφημερίδα
Από το 1854 ξεκίνησε μια καινούργια εποχή για τον «Αιώνα». Ο μόλις 21 χρονών ο Τιμολέων Φιλήμων, ήταν ευρυμαθής και μαχητικός, εμβληματική μορφή της ελληνικής δημοσιογραφίας. Η εφημερίδα επέμεινε στην μαχητική της αρθρογραφία. Αλλά επιπλέον δημοσίευε τώρα και πολλές εξωτερικές ειδήσεις, φιλολογικές κριτικές, ιστορικές και αρχαιολογικές πραγματείες, κάλυπτε δε εκτενώς την εσωτερική πολιτική κίνηση. Αυτό ήταν νεωτερισμός για την εποχή της.