cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Σίμωνος Πέτρας
Εορτές
Η Μονή εορτάζει στις 25 Δεκεμβρίου, τη Γέννηση του Χριστού. Στις 28 Δεκεμβρίου εοορτή του κτήτορα Οσίου Σίμωνα. Επίσης εορτάζει στις 22 Ιουλίου, γιορτή της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, η οποία τιμάται ως συνκτητόρισσα της Μονής. Τέλος, εορτάζει και στις 9 Μαΐου τη μνήμη του Οσίου Ιερωνύμου Σιμωνοπετρίτου του Μικρασιάτου.
Εξαρτήματα
μικρογραφία|Σε συνάρτηση με το πράσινο της απότομης βουνοπλαγιάς και τον αρσανά Η Μονή Σίμωνος Πέτρας έχει στις Καρυές, τα εξής εξαρτήματά της, δηλαδή διάφορα οικοδομήματα που στεγάζουν είτε Κελλιά, είτε άλλες υπηρεσίες:
α) Το Αντιπροσωπείο (Κονάκι) της, που είναι αφιερωμένο στους Αγίους Πάντες,
β) 5 Κελλιά:
γ) Επίσης το κτίριο που στεγάζονται οι υπηρεσίες του OTE, δίπλα από τον πάνσεπτο ιερό ναό του Πρωτάτου, ανήκει στην ιδιοκτησία της μονής. Αγοράσθηκε ως Κελλί εκκλησιαστικό το έτος 1367 παρά της Μεγάλης Mέσης από τον κτίτορα Ιωάννη Oύγγλεση και αφιερώθηκε στη Μονή Σίμωνος Πέτρας. Ήταν το πρώτο Αντιπροσωπείο της μονής μέχρι του έτους 1621, οπότε και μέχρι τα μέσα του 19ου αι. παραχωρήθηκε σε εξαρτηματικούς μοναχούς. Έκτοτε ενοικιάζεται σε επαγγελματίες ιδιώτες. Στην ευρύτερη περιοχή της μονής συναντούμε το ιδιαίτερα αξιόλογο Κελλί του Αγίου Νικολάου-Δοντά στα όρια της μονής Ξηροποτάμου, που από το 1368 αποτελεί το αγρόκτημα της μονής. Η Μονή έχει γύρω από την περιοχή της και άλλα Καθίσματα, όπως: α) το Κάθισμα του Αγίου Σίμωνα που βρίσκεται δίπλα στο σπήλαιο, όπου ασκήτεψε ο κτήτορας της μονής όσιος Σίμων. β) Το Κάθισμα του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, νότια της μονής προς τη θάλασσα. γ) το Kάθισμα της Αγίας Τριάδας, πάνω ακριβώς από εκείνο του Αγίου Σίμωνος,
δ) το Κάθισμα του Αγίου Σάββα, νοτιοανατολικά της μονής, στο μέσο του καλντεριμιού προς τον αρσανά,
ε) το Kάθισμα Παναγίτσα, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της μονής, μέσα στο ρέμα, στα όρια με τη Μονή Γρηγορίου και, τέλος,
στ) το Kάθισμα του Αγίου Μοδέστου - Καραβασαρά, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το λιμανάκι της Δάφνης, όπου και οι παλαιοί αμπελώνες και ελαιώνες της μονής. Στην περιοχή του δάσους υπάρχει το Δασονομείο, με την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, και ένα Ησυχαστήριο: το Κουρτζίδικο, κτίσμα του 19ου αιώνα, που βρίσκεται στα όρια Ιβήρων - Ξηροποτάμου-Σιμωνόπετρας, ένα άλλο Ησυχαστήριο είναι και το Καλαμίτσι, δίπλα ακριβώς στη θάλασσα, κοντά στο Kάθισμα του Αγίου Μοδέστου. Στον αρσανά της Σιμωνόπετρας βρίσκεται ο παλαιός Πύργος και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Μετόχια
Η Μονή έχει και εκτός Αγίου Όρους τα εξής Μετόχια:
α) το Μετόχι του Αγίου Χαραλάμπους στη Θεσσαλονίκη,
β) το Μετόχι της Αναλήψεως του Κυρίου στον Βύρωνα Αττικής,
γ) το Μετόχι των Αγίων Αρτεμίου και Αντύπα στη Σίφνο,
δ) το Μετόχι της Παναγίας της Τρύγης στο Προπούλι Λήμνου, με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας,
ε) το Ιερό Ησυχαστήριο του Οσίου Νικοδήμου στον Πεντάλοφο Γουμένισσας, όπου φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας της Μικρασιάτισσας από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας και
στ) στη Γαλλία το Μετόχι του Αγίου Αντωνίου, νότια της πόλης Λυών. Από τη Μονή της Σιμωνόπετρας εξαρτώνται πνευματικά και τα εξής γυναικεία Μετόχια: ζ) το Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού Ορμύλιας Χαλκιδικής, η) το Μετόχιον της Αγίας Σκέπης στο Solan, στα νότια της Γαλλίας και θ) το Μετόχιον της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην περιοχή Terasson Γαλλίας. Το σύνολο των μοναζουσών στα τρία αυτά Μετόχια ανέρχεται στις 140-150 αδελφές.
Τοποθεσία
Βρίσκεται περί το μέσον και επί της αριστερής ακτής της Χερσονήσου. Απέχει γύρω στις 2,30 ώρες από τη Δάφνη και γύρω στα 45 λεπτά έντονα ανηφορικού δρόμου από το λιμανάκι (αρσανά) της μονής.
Παραπομπές
Σιμωνος Πετρας
Πατσέντρο
Το Πατσέντρο (Pacentro) είναι χωριό και δήμος στο Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία. Ο νόμιμος πληθυσμός του είναι 1.130 κάτοικοι όσον αφορά τον Ιανουάριο του 2020. Είναι γνωστό για την πολύ καλά διατηρημένη μεσαιωνική, αναγεννησιακή και μπαρόκ αρχιτεκτονική του και θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ιταλίας.
Η περιοχή φαίνεται να κατοικήθηκε τον 8ο ή 9ο αιώνα μ.Χ. και η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1170, όπου αναφέρεται ότι ο Μαλέριο, "dominator Pacentri", δώρησε το ναό του Σαν Άντζελο στο Βετούλι στην επισκοπή της Σουλμόνα. Το Πατσέντρο ακολούθησε την πορεία του βασιλείου της Νάπολης. Το κάστρο Καλντορέσκο κατασκευάστηκε από τους κόμητες της Βάλβα στα τέλη του 14ου με τις αρχές του 15ου αιώνα και στο τέλος του 15ου αιώνα ενισχύθηκε με κυκλικούς πύργους από τους Ορσίνι. Ένας εκ των δύο πύργων του κάστρου είναι πλέον επισκέψιμος.
Στην Πιάτσα ντελ Πόπολο βρίσκεται συντριβάνι του 17ου αιώνα και πίσω του βρίσκεται ο ενοριακός ναός της Σάντα Μαρία Ματζόρε ή ντέλα Μιζερικόρντια, ο οποίος χρονολογείται από τον ύστερο 16ο αιώνα και χαρακτηρίζεται από την πέτρινη πρόσοψή του, η οποία διαχωρίζεται με κίονες σε τρία μέρη. Άλλος ενδιαφέροντας ναός είναι η Άμωμος Σύλληψη, του 1589, όπου υπάρχουν τοιχογραφίες του Φλαμανδού ζωγράφου Μπαρτολομέους Σπράνγκερ. Ο παλαιότερος ναός είναι ο ναός του Σαν Μαρτσέλο, του 1047, αν και ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1166, καθώς ο πρώτος καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη λαμβάνει χώρα ο παραδοσιακός αγώνας ντελ Τσινγκάρι, δηλαδή των ξυπόλυτων.
Παραπομπές
κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Θεμιστοκλής Διακίδης
Ο Θεμιστοκλής Διακίδης (Σύμη, 22 Αυγούστου 1882 - Πάτρα, 8 Μαΐου 1944) ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σύμη της Δωδεκανήσου. Ήταν αδελφός του λιθογράφου και ευεργέτη της Πάτρας Ιωάννη, ήταν και ο ίδιος λιθογράφος και είχε δικό του λιθογραφείο.
Υπήρξε αθλητής του Παναχαϊκού ΓΣ, τη σημερινή Παναχαϊκή Γ.Ε., ενώ ήταν φυσιολάτρης και ιδιαίτερα ενθουσιώδης φίλαθλος. Έπαιξε και ποδόσφαιρο με την ομάδα της Γ.Ε. Πατρών.
Έκανε πολλές δωρεές στην πόλη, ενώ αναδείχτηκε 2ος ολυμπιονίκης στη μεσολυμπιάδα της Αθήνας το 1906 στο άλμα εις ύψος. Ήταν πολύ τολμηρός και πρωτοπόρος στην εποχή του και ο πρώτος που τόλμησε να εμφανιστεί δημοσίως στην Πάτρα χωρίς καπέλο, σε μια εποχή που επιβάλετο το καπέλο όταν κυκλοφορούσες στους δρόμους. Επίσης ήταν ο πρώτος που φόρεσε στην Πάτρα πουκάμισο με γιακά.
Σκοτώθηκε στις 8 Μαΐου 1944 όταν βρέθηκε τυχαία σε συμπλοκή ανταρτών και Γερμανών στο κέντρο της πόλης.
Το 1950 ο Ιωάννης και Θεμιστοκλής Διακίδης δώρισαν το κτίριο που στεγάζεται έως σήμερα, ισόγειο κτίσμα επί της οδού Κανάρη 58. Προς τιμήν του Διακίδη πήρε την ονομασία "Διακίδειος Σχολή Λαού".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Παλαιστές της Παναχαϊκής Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής Κατηγορία:Λιθογράφοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1906 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μάικλ Λάντες
Ο Μάικλ Λάντες (Michael Landes, 18 Σεπτεμβρίου 1972) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη.
Σταδιοδρομία
Στην αρχή τις σταδιοδρομίας του είχε κυρίως μικρές εμφανίσεις σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ άλλων στις Ο Πρίγκηπας του Μπελ Αιρ και The Wonder Years. Το 1994 είχε το ρόλο του Τζίμι Όλσον στην πρώτη σαιζόν της σειράς Λόις & Κλαρκ: Οι Νέες Περιπέτειες Του Σούπερμαν, όπου όμως αντικαταστήθηκε από τον ηθοποιό Τζάστιν Γουέιλιν, επειδή κατά τη γνώμη των παραγωγών τις σειράς έμοιαζε πολύ με τον πρωταγωνιστή Ντιν Κέιν. Το 2001 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην σειρά Special Unit 2. Την γνωστότερη κινηματογραφική του εμφάνιση είχε στην ταινία Βλέπω το Θάνατό σου 2, (2003).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Εβραία
Εβραία είναι η γυναίκα που ανήκει στον λαό των Εβραίων.
Με τον τίτλο η Εβραία αναφέρονται επίσης:
Σέσωστρις
μικρογραφία|354x354εσ|Ο "μεγάλος Σέσωστρις" χαραγμένος ως Ραμσής Β΄, σε πίνακα του 19ου αιώνα κατά τη διάρκεια της [[Μάχη του Καντές|Μάχης του Καντές.]] Ο Σέσωστρις ήταν το όνομα βασιλιά της αρχαίας Αιγύπτου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οδήγησε στρατιωτική αποστολή σε μέρη της Ευρώπης.
Αναφορά του Ηροδότου
Στις Ιστορίες του Ηροδότου φαίνεται να υπάρχει μια ιστορία που έλεγαν Αιγύπτιοι ιερείς για ένα φαραώ, τον Σέσωστρι, που κάποτε οδήγησε ένα στρατό βόρεια στη Νικρά Ασία, και μετά κατευθύνθηκε στα δυτικά μέχρι που πέρασε στην Ευρώπη, όπου νίκησε τους Σκύθες και τους Θράκες (πιθανώς στη σύγχρονη Ρουμανία και τη Βουλγαρία). Ο Σέσωστρις στη συνέχεια επέστρεψε στη πατρίδα, αφήνοντας αποίκους πίσω στο ποταμό Φάσις στην Κολχίδα. Ο Ηρόδοτος προειδοποιούσε τον αναγνώστη ότι αυτή η ιστορία ερχόταν από δεύτερο χέρι μέσω αιγύπτιων ιερέων. Επίσης σημείωνε ότι οι Κόλχιδες ήταν κοινώς γνωστοί ότι είναι Αιγύπτιοι άποικοι.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη (που τον αποκαλεί Σέσωψι) και τον Στράβωνα, κατέκτησε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και τηΣκυθία και την Αιθιοπία, χώρισε Αίγυπτο σε διοικητικές περιφέρειες ή νόμες, ήταν δίκαιος και εισήγαγε σύστημα καστών στην Αίγυπτο και τη λατρεία του Σέραπη. Ο Ηρόδοτος επίσης αναφέρει ότι όταν ο Σέσωστρις νίκησε ένα στρατό χωρίς μεγάλη αντίσταση ανήγειρε ένα πυλώνα στη πρωτεύουσα τους με ένα κόλπο για να συμβολίσει το γεγονός ότι ο στρατός τους πολεμούσε σαν τις γυναίκες. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος επίσης αναφέρει τον Σέσωστρι, όπου ισχυρίζεται ότι ηττήθηκε από τον Σαύλακα, πλούσιο βασιλιά της Κολχίδας.
Ο Ηρόδοτος περιγράφει τον Σέσωστρι ως ο πατέρας του τυφλού βασιλιά Φέρωνα, ο οποίος ήταν λιγότερο πολεμοχαρείς από τον πατέρα του.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Αιγύπτιοι
Κάστρο Λεύκτρου
Το Κάστρο Λεύκτρου, επίσης γνωστό ως Κάστρο Γιστέρνας ή Μπωφόρ (γαλλικά: Βeaufort), ήταν οχυρωματικό έργο της Φραγκοκρατίας στη (δυτική) Μεσσηνιακή Μάνη, παρά το σημερινό χωριό Στούπα Μεσσηνίας, χτισμένο σε μικρό παραθαλάσσιο λόφο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Ταΰγετου, που σήμερα σώζονται μόνο ερείπιά του.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα στον λόφο αυτό είχε χτιστεί η ακρόπολη του αρχαίου Λεύκτρου. Κατά την Φραγκοκρατία πάνω στο αρχαίο τείχος της ακρόπολης χτίστηκε το εν λόγω κάστρο, εξ ου και η ελληνική ονομασία του. Το κάστρο αυτό έκτισε στη δεκαετία του 1250 ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (1245-1278), ηγεμόνας του τότε Πριγκιπάτου της Αχαΐας, κατά προτροπή των Ζυγιωτών του Ταϋγέτου, θεωρώντας το προσωπική του κτήση, όπως και την Καλαμάτα, στα πλαίσια των προσπαθειών του αφενός να προσοικειωθεί, αφετέρου και να ελέγχει τους ατίθασους Μανιάτες που μη έχοντας πόρους ζωής συνήθιζαν να κατατάσσονται στο βυζαντινό στρατό, όπως και οι Τσάκωνες. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο πρίγκιπας για την ανέγερση του Μπω-φόρ, όπως το ονόμασε, είχε καλέσει Ενετό μηχανικό από την Κορώνη. Παρά ταύτα τούτο αν και φέρεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των Μηλιγγών και των Τσακώνων παρέμεινε υπό την κυριαρχία του για μικρό διάστημα. μετά την ιστορική μάχη της Πελαγονίας όπου συνελήφθη ο Βιλλαρδουΐνος και στη συνέχεια ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσε την Λατινική Αυτοκρατορία, όπου γρήγορα απελευθερώθηκε και η Λακωνία και το κάστρο Λεύκτρου το 1262 πέρασε στους Μανιάτες, συμμάχους των Βυζαντινών.
Όταν το 1304 οι βυζαντινοί επιτέθηκαν και πολιορκούσαν το Κάστρο Μπωφόρ στα Λεύκτρα. Τότε ο Ιωάννης Α΄ Βαρώνος-αρχεπίσκοπος Πάτρας μαζί με τον βαρώνο της Αρκαδίας Νικόλαο Μαύρο, της Βοστίτσας Ούγου Β΄ και της Χαλανδρίτσας Γεώργιο Γκίζι μάζεψαν μεγάλο στρατό και επιτέθηκαν στους βυζαντινούς που πολιορκούσαν το κάστρο. Έπειτα από σκληρή μάχη τους ανάγκασαν να λύσουν την πολιορκία. Το κάστρο καταλήφθηκε από το Δεσποτάτο του Μυστρά στα τέλη του 14ου αιώνα ενώ αργότερα περνά στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, κάτι που μπορεί να συνδέεται με αναφορές των ντόπιων σε «κάστρο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά». Το 1458 το κατέλαβαν οι Τούρκοι.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Λακωνίας Κατηγορία:Κάστρα της Μάνης Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
ΚΦ Τομόρι Μπεράτ
Η ΚΦ Τομόρι Μπεράτ (αλβανικά: KF Tomori Berat) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπεράτι. Έδρα της ομάδας είναι το Tomori Stadium, χωρητικότητας 14.450 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1923.
Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Αλβανίας, ενώ κατά την περίοδο 1963-64 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Αλβανίας. Την περίοδο 1991-92 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά στο Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων.
Φίλαθλοι
Η Τομόρι έχει αντιπαλότητα με την Ναφτετάρι Κουτσόβα, την Λούσνια και την Απολόνια Φιέρ.
Τίτλοι - Διακρίσεις
Κατεγκορία ε Παρ (2η Κατηγορία): Κατεγκορία Σουπεριόρε (1η Κατηγορία): Κατεγκορία ε Ντιτ (3η Κατηγορία): Βαλκανικό Κύπελλο:
Η Εβραία (όπερα)
Η Εβραία («La Juive») αποτελεί περίφημο μελόδραμα (όπερα) του Γάλλου μουσικοσυνθέτη Αλεβύ, που συντέθηκε σε κείμενο του Σκριμπ. Θεωρείται ίσως το αριστουργηματικότερο έργο του Αλεβύ, αλλά και από τα καλύτερα του γαλλικού μουσικού θεάτρου του είδους αυτού. Πρωτοανεβάστηκε στη σκηνή το 1835.
Υπόθεση έργου
Η πανέμορφη Ραχήλ, κόρη του εβραίου Ελεάζαρ, ερωτεύεται τον χριστιανό Πρίγκηπα Λεοπόλδο. Όταν όμως πληροφορείται αργότερα ότι αυτός ήταν ήδη νυμφευμένος και θέλοντας να τον εκδικηθεί, τον καταγγέλλει ως εραστή της, πράγμα που σήμαινε την απειλή για εκείνον και για την ίδια της ποινής του θανάτου. Την προβλεπόμενη για τέτοιο αδίκημα ποινή επιβάλλει ο καρδινάλιος Μπρόνι, στον οποίο και παρουσιάζεται εκ των υστέρων όμως ο Ελεάζαρ και αποκαλύπτει ότι η φονευθείσα Ραχήλ δεν ήταν πραγματική του κόρη, αλλά κόρη αυτού του καρδινάλιου. Το έργο είναι γεμάτο από συγκινητικές σκηνές με μουσική έξαρση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εβραια
Γκόλφω
Ο όρος Γκόλφω μπορεί να αναφέρεται:
Β71 Σάντοϊ
Η Β71 Σάντοϊ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τους Νήσους Φερόες. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φερόε. Ιδρύθηκε την 1 Ιανουαρίου 1970. Έδρα της ομάδας είναι το Sandur Stadium, χωρητικότητας 2000 θεατών.
Διεθνείς ιστοσελίδες
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2021
Παραπομπές
01
Μανόν
Η όπερα Μανόν είναι σύνθεση του Γάλλου Ζυλ Μασνέ και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Opera-Comique στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου 1884. Αποτελείται από πέντε πράξεις και εξελίσσεται κατά την εποχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ'
Υπόθεση
Στην αυλή του πολυσύχναστου πανδοχείου, στην Αμιέν της Γαλλίας, σταματά ένα αμάξι και φέρνει μια μικρή επαρχιωτοπούλα, τη Μανόν. Από εκεί η Μανόν επρόκειτο να πάει σ' ένα μοναστήρι για να μορφωθεί. Καθώς κατεβαίνει από το αμάξι, μαγεύεται βλέποντας τόσο κόσμο. Ψάχνει να βρει τον Λεσκώ, της Βασιλικής Φρουράς, ο οποίος είναι εξάδελφός της και πρόκειται να τη συναντήσει για να την πάει στο μοναστήρι. Η Μανόν βρίσκει τελικά τον Λεσκώ, που την χαιρετά και έπειτα την αφήνει για να φροντίσει για τις αποσκευές της. Το πλήθος σκορπίζει και φεύγει σιγά-σιγά, αφήνοντας τη Μανόν μονάχη.
Ο Γκιγιό Μορφοντέν, ένας άνθρωπος με κακή φήμη, βλέπει τη Μανόν και η ομορφιά της του κάνει μεγάλη εντύπωση. Ενώ πιάνει κουβέντα μαζί της και της προσφέρει την άμαξά του για να πάει όπου θέλει αυτή, ο Λεσκώ γυρίζει πίσω. Πλησιάζουν τότε πολλοί περίεργοι και μαζί μ' αυτούς ένας ευγενής, ο Ντε Μπρετινί. Όλοι διασκεδάζουν παρακολουθώντας τον Λεσκώ να φοβίζει και να διώχνει τον Γκιγιό Μορφοντέν. Ο Λεσκώ συμβουλεύει τότε τη Μανόν να φυλάγεται από τους ανθρώπους που συναντά και, αφού την αφήνει στο πανδοχείο, φεύγει μαζί με δύο άλλους συναδέλφους του φρουρούς για να παίξει μαζί τους χαρτιά και ζάρια.
Η Μανόν δεν μένει μοναχή της πολλή ώρα γιατί μπαίνει μέσα στο πανδοχείο ένας νέο φοιτητής, ο ντε Γκριέ, που πιάνει κουβέντα με το χαρούμενο και όμορφο κορίτσι. Νιώθουν ο ένας για τον άλλο μεγάλη συμπάθεια. Ο ντε Γκριέ λέει στη Μανόν πως την αγάπησε από την πρώτη στιγμή που την είδε και της πρότεινε να φύγει μαζί του για το Παρίσι.
Δεν χρειάζεται πολλά λόγια η Μανόν για να δεχθεί την πρόταση του ντε Γκριέ και ρίχνει την ιδέα να φύγουν χρησιμοποιώντας το αμάξι του Γκιγιό Μορφοντέν. Οι δύο εραστές φεύγουν βιαστικά με το αμάξι ενώ δύο άνδρες ορμούν την ίδια στιγμή στο δρόμο: ο ένας είναι ο Μορφοντέν, που φωνάζει για το αμάξι που του έκλεψαν και ορκίζεται να εκδικηθεί, και ο άλλος είναι ο Λεσκώ που κλαίει τη χαμένη του εξαδέλφη.
Η απαγωγή αυτή αποξενώνει τον ντε Γκριέ από τον πατέρα του, τον Κόμη ντε Γκριέ. Στο Παρίσι, ο νεαρός ντε Γκριέ γράφει στον πατέρα του και τον διαβεβαιώνει πως η αγάπη του για τη Μανόν είναι ειλικρινής. Δύο άνθρωποι φθάνουν τότε, σχεδόν ταυτόχρονα στο Παρίσι. Ο Λεσκώ που τα βάζει με τον ντε Γκριέ και μαλώνει μαζί του επειδή έκλεψε την εξαδέλφη του, και ο Ντε Μπρετινί που βρίσκει τη Μανόν και της λέει ότι ο Κόμης ντε Γκριέ σχεδιάζει να απαγάγει το ίδιο βράδυ το γιο του για να τους χωρίσει. Ο Ντε Μπρετινί παρακαλεί τη Μανόν να φύγει μαζί του και της υπόσχεται τα πάντα.
Η Μανόν υποχωρεί στον πειρασμό και δεν ειδοποιεί τον ντε Γκριέ για το σχέδιο του πατέρα του. Έτσι, ο νέος φεύγει χωρίς τη θέλησή του από το Παρίσι ενώ η Μανόν ακολουθεί τον Ντε Μπρετινί. Δεν μπορεί ωστόσο να ξεχάσει τον ντε Γκριέ και όταν μια μέρα συναντά κατά τύχη τον Κόμη στο δρόμο, ζητά πληροφορίες για το γιο του. Ο Κόμης τής λέει πως ο γιος του τη συγχώρησε και την ξέχασε και πως πάει σε μοναστήρι να γίνει ιερέας.
Η Μανόν αποφασίζει τότε να μάθει αν ο ντε Γκριέ την ξέχασε τόσο εύκολα και πηγαίνει να τον δει στο μοναστήρι. Πάλι ο νέος φεύγει μαζί της από το μοναστήρι. Η Μανόν κατορθώνει και πείθει τον ντε Γκριέ να παίξει χαρτιά με τον Γκιγιό Μορφοντέν και το ζευγάρι κατορθώνει να κερδίσει μεγάλα ποσά. Ο Μορφοντέν ζητά να συλληφθούν και οι δυο τους καθώς θυμόταν ότι του έκλεψαν το αμάξι. Ο Κόμης με την επιρροή του σώζει το γιο του, αλλά η Μανόν καταδικάζεται να εξοριστεί στην Αμερική. Ο Λεσκώ πείθει τους φρουρούς να αφήσουν ελεύθερη τη Μανόν που, άρρωστη από τις περιπέτειες, ξεψυχάει στην αγκαλιά του ντε Γκριέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Ζυλ Μασνέ
The Bell Witch
Τα δύο πρώτα κομμάτια του ΕΡ προέρχονται από το άλμπουμ "In the Shadows" που είχε κυκλοφορήσει τον Ιούνιο του 1993, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα τραγούδια ηχογραφήθηκαν κατά την περιοδεία του δίσκου και την εμφάνιση των Mercyful Fate στο The Palace του Λος Άντζελες στις 8 Οκτωβρίου 1993.
Το 2008, το ΕΡ επανεκδόθηκε σε μορφή 12" δίσκου βινυλίου στον περιορισμένο αριθμό των πεντακοσίων αντιτύπων από την Night of the Vinyl Dead Records.
Μέλη των Mercyful Fate
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "The Bell Witch EP" είχε την εξής μορφή:
ΦΚ Άρτζες Πιτέστι
Η ΦΚ Άρτζες Πιτέστι είναι μια ρουμανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πιτέστι, Άρτζες. Ιδρύθηκε το 1953 και έχει κερδίσει δύο φορές την Α' Κατηγορία Ρουμανίας. Έδρα της ομάδας είναι το Stadionul Nicolae Dobrin, χωρητικότητας 15.000 θεατών. Συνολικά έχει συμμετάσχει σε 44 περιόδους στην ανώτατη κατηγορία της Ρουμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας
Τριμπούνο Μέμμο
Ο Τριμπούνο Μέμμο (Ιταλικά : Tribuno Memmo, πέθανε το 991) ήταν ο 25ος Δόγης της Βενετίας (979 - 991), η οικογένεια Μέμο σχετιζόταν με τους Καντιάνο. Ο Τριμπούνο Μέμμο ήταν αναλφάβητος και σύμφωνα με τα έγγραφα της εποχής του υπέγραφε με μονόγραμμα αλλά ήταν πλούσιος χάρη στον γάμο του με την Μαρίνα Καντιάνο την κόρη του 22ου Δόγη Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο, είχαν έναν γιο τον Μαουρίτσιο. Μετακόμισε στα δουκικά ανάκτορα στο τέλος της βασιλείας του, είχαν καταστραφεί από φωτιά την εποχή του πεθερού του και ήταν ακόμα υπό επισκευή. Η Βασιλική του Αγίου Μάρκου την εποχή του έγινε μέρος της περιουσίας των δόγηδων, μετατράπηκε σε ιδιωτικό παρεκκλήσι και τις θρησκευτικές λειτουργίες τελούσε ο Πριμικήριος. Ο Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανανέωσε πολλά εμπορικά προνόμια που είχε η Δημοκρατία της Βενετίας με τους προηγούμενους δόγηδες (7 Ιουνίου 983). Πέθανε (991) και τον διαδέχθηκε ο Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Φράντισεκ Φάντρονκ
Ο Φράντισεκ Φάντρονκ (τσεχικά: František Fadrhonc, 18 Δεκεμβρίου 1914 – 9 Οκτωβρίου 1981) ήταν Τσεχοσλοβάκος (πολιτογραφημένος Ολλανδός) προπονητής ποδοσφαίρου, γεννημένος στο Νίμπουρκ της τότε Αυστροουγγαρίας (σημερινής Τσεχίας).
Καριέρα
Τα πρώτα χρόνια της προπονητικής του καριέρας εργάστηκε στην Ολλανδία, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα με τη Βίλεμ ΙΙ (1952, 1955).
Το 1970 ανέλαβε την εθνική ομάδα της Ολλανδίας, δημιουργώντας την ομάδα που έφτασε μέχρι τον τελικό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, έχοντας όμως προπονητή στην τελική φάση της διοργάνωσης τον Ρίνους Μίχελς.
Το 1975 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε τρία χρόνια. Κορυφαία του στιγμή υπήρξε η πορεία του συλλόγου στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77, όταν η ΑΕΚ έφθασε μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού, αποκλείοντας κατά σειρά Ντιναμό Μόσχας, Ντέρμπι Κάουντι, Ερυθρό Αστέρα και Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Σταμάτησε στους "4" του θεσμού από τη Γιουβέντους, η οποία κατέκτησε και το τρόπαιο. Στον Φάντρονκ πιστώθηκε κατά πολύ η ιστορική πρόκριση επί της ΚΠΡ, καθώς οι αλλαγές που πραγματοποίησε και ιδιαίτερα αυτή του τερματοφύλακα πριν από τη διαδικασία των πέναλτι, με τον Στεργιούδα να παραχωρεί τη θέση του στον Χρηστίδη, τον δικαίωσαν, καθώς ο τελευταίος απέκρουσε 2 πέναλτι, οδηγώντας την ΑΕΚ στη νίκη με 7-6 και παράλληλα στα ημιτελικά της διοργάνωσης.
Στις 9 Οκτωβρίου 1981 σε ηλικία 66 ετών κι ενώ βρισκόταν στην Κύπρο ως προπονητής του Κεραυνού Στροβόλου πέθανε από ανακοπή καρδιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Τσέχοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κεραυνού Στροβόλου
Γκέρχαρντ Αρμάουερ Χάνσεν
Ο Γκέρχαρντ Χένρικ Αρμάουερ Χάνσεν (29 Ιουλίου 1841 – 12 Φεβρουαρίου 1912) ήταν Νορβηγός ιατρός, που έμεινε στη συλλογική μνήμη της ανθρωπότητας για την ταυτοποίηση του βακτηρίου Mycobacterium leprae το 1873 ως αίτιο της Λέπρας.
Ο Χάνσεν γεννήθηκε στο Μπέργκεν και σπούδασε Ιατρική στο σημερινό Πανεπιστήμιο του Όσλο), από όπου αποφοίτησε το 1866. Έκανε την πρακτική του στο Εθνικό Νοσοκομείο στην Κριστιάνια (Όσλο) και ως ιατρός στο Λοφότεν. Το 1868 ο Χάνσεν επέστρεψε στο Μπέργκεν για να μελετήσει τη λέπρα σε συνεργασία με τον Ντάνιελ Κορνέλιους Ντάνιελσεν, διάσημο ειδικό στον τομέα.
Η λέπρα στην εποχή του θεωρείτο ευρέως κληρονομική ασθένεια ή άλλως μιασματική στην προέλευσή της. Ο Χάνσεν επί τη βάσει επιδημιολογικών μελετών συμπέρανε ότι η λέπρα ήταν συγκεκριμένη ασθένεια με συγκεκριμένη αιτία. Το 1870-71 ο Χάνσεν ταξίδεψε στη Βόννη και τη Βιέννη για να αποκτήσει την αναγκαία εκπαίδευση, προκειμένου να αποδείξει την υπόθεσή του. Το 1873 ανακοίνωσε την ανακάλυψη του Mycobacterium leprae στους ιστούς όλων των ασθενών, αν και δεν τον ταυτοποίησε ως βακτήριο και έτσι έλαβε μικρή επιστημονική υποστήριξη. .
Το 1879 έδωσε δείγματα ιστών στον Άλμπερτ Νάισερ, ο οποίος απομόνωσε επιτυχώς το βακτήριο (με βαφική ύλη δειγμάτων μικροσκοπίου) και ανακοίνωσε το εύρημά του το 1880, ισχυριζόμενος ότι ανακάλυψε τον αιτιολογικό παράγοντα της ασθένειας. Υπήρξε κάποια σύγκρουση μεταξύ του Νάισερ και του Χάνσεν, του Χάνσεν ως εκείνου που ανακάλυψε και του Νάισερ ως εκείνου που απομόνωσε τον βάκιλο. Ο Νάισερ προσπάθησε να μειώσει τον ρόλο του Χάνσεν εξαιτίας της αποτυχίας του δεύτερου να παράγει καθαρή μικροβιακή καλλιέργεια σε τεχνητό μέσο ή να αποδείξει ότι οι ραβδόμορφοι οργανισμοί ήσαν αιτίες μόλυνσης. Επιπλέον, ο Χάνσεν προσπάθησε να μολύνει μία ασθενή χωρίς τη συγκατάθεσή της και παρόλο που δεν προκλήθηκε ζημία, η υπόθεση κατέληξε στο δικαστήριο με αποτέλεσμα να χάσει ο Χάνσεν τη θέση του στο νοσοκομείο.
Ο Χάσεν παρέμεινε ως ιατρικός λειτουργός υπεύθυνος για τη λέπρα στη Νορβηγία και με τις προσπάθειές του πέρασαν στη Νοβηγία διατάγματα για τη λέπρα το 1877 και το 1885, πράξεις που οδήγησαν σε σταθερή μείωση της ασθένειας στη Νορβηγία από 1.800 γνωστές περιπτώσεις το 1875 σε 575 περιπτώσεις το 1901. Το διακεκριμένο έργο του αναγνωρίστηκε στο Διεθνές Συνέδριο για τη Λέπρα που διεξήχθη στο Μπέργκεν το 1909.
Ο Χάνσεν υπέφερε από σύφιλη από το 1860 ήδη αλλά πέθανε από καρδιαγγειακή ασθένεια.
Στο Μπέργκεν τού αφιερώθηκε ένα ιατρικό μουσείο, που αναφέρεται ως το Μουσείο της Λέπρας. Το πανεπιστήμιο του Μπέργκεν του έχει αφιερώσει μια ερευνητική μονάδα το «Κτήριο Αρμάουερ Χάνσεν» στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Χόκλαντ στο Μπέργκεν. Τα Αρχεία της Λέπρας του Μπέργκεν τοποθετήθηκαν από την UNESCO στον κατάλογο Μνήμη του Κόσμου.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Νορβηγοί ιατροί Κατηγορία:Επιδημιολόγοι
1783
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1783 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
2357 Φέρεκλος
Ο Φέρεκλος (Phereclos) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (επόμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,94. Ανακαλύφθηκε την πρωτοχρονιά του 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από τον Τρωαδίτη ναυπηγό και πολεμιστή Φέρεκλο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φερέκλου εκτιμάται σε 94,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του Φερέκλου είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0521. Ο Φέρεκλος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ως 9 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Φερεκλος
Μονοχρωματικό σκάκι
To μονοχρωματικό σκάκι (monochromatic chess) είναι σκακιστική παραλλαγή που δημιούργησε ο Raymond Smullyan, στην οποία η παράταξη εκκίνησης στη σκακιέρα και όλοι οι κανόνες είναι όπως στο κανονικό σκάκι, εκτός του ότι όλοι οι πεσσοί είναι δεσμευμένοι στο χρώμα που εκκινούν την παρτίδα, δηλαδή, οι πεσσοί που εκκινούν από μαύρο τετράγωνο κινούνται και συλλαμβάνουν μόνο σε μαύρα τετράγωνα και οι πεσσοί που εκκινούν από λευκό τετράγωνο κινούνται και συλλαμβάνουν μόνο σε λευκά τετράγωνα.
Περιγραφή
Η δέσμευση των ίππων στο χρώμα που εκκινούν την παρτίδα, σημαίνει ότι οι ίπποι δεν μπορούν να κινηθούν, αλλά ο Ντέιβιντ Πρίτσαρντ στο βιβλίο του, The Classified Encyclopedia of Chess Variants, αναφέρει ότι οι ίπποι μπορούν να κάνουν διπλό άλμα. Έχει προταθεί επίσης να αντικατασταθούν οι ίπποι με καμήλες, διότι κινούνται (1,3) ιππογωνίως.
Αν οι ίπποι επιτρέπεται να κινούνται, είτε να συλλαμβάνονται για να ανοίξει ο δρόμος, τότε το ροκέ μπορεί να γίνει δυνατό, αλλά μόνο από την πτέρυγα του βασιλιά. Σύμφωνα με τους κανόνες, τα πιόνια μπορούν να κινηθούν μόνο κατά δύο τετράγωνα στην πρώτη τους κίνηση, είτε συλλαμβάνοντας πεσσούς διαγωνίως.
Το πατ παρουσιάζεται αν ο βασιλιάς ενός παίκτη δεν είναι σε σαχ και ο παίκτης, σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, δεν έχει καμία νόμιμη κίνηση να παίξει. Ομοίως, το ματ παρουσιάζεται όταν ο βασιλιάς υπόκειται σε σαχ και ο παίκτης, σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, δεν έχει καμία νόμιμη κίνηση να παίξει. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες θέσεις στη σκακιέρα του κανονικού σκάκι που δεν θα οδηγούσαν στο τέλος της παρτίδας μπορεί να είναι κατάσταση πατ ή ματ στο μονοχρωματικό σκάκι. Για παράδειγμα, κάθε παίκτης έχει έναν αξιωματικό με τον οποίο έχει τη δυνατότα να επιτύχει ματ με αυτόν και μόνο στον αντίπαλο βασιλιά, ενώ αυτό είναι αδύνατο χρησιμοποιώντας τον άλλο του αξιωματικό, δεδομένου ότι μόνο ο ένας αξιωματικός είναι ικανός να απειλήσει τον βασιλιά της αντίπαλης πλευράς. Επίσης, οι δύο βασιλείς επιτρέπεται να βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον, επειδή κινούνται σε τετράγωνα διαφορετικού χρώματος.
Σκακιστικά προβλήματα
Το μονοχρωματικό σκάκι χρησιμοποιείται κυρίως σε σκακιστικά προβλήματα, καθώς επιτρέπει να κατασκευαστούν προβλήματα που έχουν πλούσιο ρετρό περιεχόμενο χωρίς το φόρτωμα της σκακιέρας με πολλά κομμάτια. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές στο δημοφιλές βιβλίο του Raymond Smullyan, «Τα σκακιστικά μυστήρια του Σέρλοκ Χολμς» (The Chess Mysteries of Sherlock Holmes), που δημοσίευσε το 1979.
Ένα παράδειγμα είναι το ερώτημα του Smullyan:
Η απάντηση είναι μαύρο, διότι:
Διχρωματικό σκάκι
Στο διχρωματικό σκάκι (bichromatic chess) ισχύουν οι αντίθετοι περιορισμοί. Ένα κομμάτι από λευκό τετράγωνο πρέπει να κινηθεί σε μαύρο τετράγωνο και το αντίστροφο. Ως εκ τούτου, οι αξιωματικοί δεν μπορούν να κινηθούν και τα πιόνια δεν μπορούν να συλλάβουν ή να εκκινήσουν κινούμενα κατά δύο τετράγωνα. Επίσης, οι βασίλισσες συμπεριφέρονται σαν πύργοι, ενώ το ροκέ και το πάρσιμο εν διελεύσει είναι αδύνατα.
Περιφερισμός
Ο διεθνής όρος περιφερισμός ή ρεζιοναλισμός (αγγλικά: regionalism) περιγράφει την μελέτη και αναφορά κοινωνικών φαινομένων (social phenomena) σε σχέση με την περιοχή (region) στην οποία παρατηρούνται. Κατά τον περιφερισμό δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο φυσικό περιβάλλον, συμπεριλαμβάνοντας και την πολιτιστική παρουσία στην ίδια περιοχή, ως μέρος του όλου, υποστηρίζοντας ακριβώς την αλληλεξάρτηση μεταξύ των πολιτιστικών και των φυσικών στοιχείων της.
Στις κοινωνικές επιστήμες
Συνεπώς ο όρος καλύπτεται περισσότερο ως γεωγραφικός όπου στο ένα άκρο τοποθετείται η άποψη ότι η κοινωνία αποτελεί την αντανάκλαση του φυσικού περιβάλλοντος, (όπως πρεσβεύει ο Ratzel) με συνέπεια η περιοχή να θεωρείται ως ένα φωτογραφικό σύμπλεγμα κλίματος, τοπογραφίας, μορφολογίας εδάφους, ορυκτών κ.λπ. Στο άλλο δε άκρο τοποθετείται η θεωρία του Zimmerman περί προσωπικοτήτων των περιοχών (regional personalities) που πολλοί όμως γεωγράφοι την απορρίπτουν, θεωρώντας καλύτερη εξέταση την πραγματοποίηση σειράς συστηματικών μελετών δια μέσου της αναπτυσσόμενης κουλτούρας μιας περιοχής και όχι τόσο με την απλή ορθόδοξη παρατήρηση των διαφόρων σχηματισμών της επιφάνειας της περιοχής.
Η ευρύτητα του περιφερισμού
Η ευρύτητα του φάσματος του περιφερισμού φαίνεται από το πλήθος των επιστημών που χρησιμοποιούν τον όρο όπως: η ανθρωπολογία, η βιολογία, η γεωγραφία, η γεωλογία, η γεωπονία, η εγκληματολογία, η ιστορία, η οικολογία, τα οικονομικά, η πολιτειολογία, η στατιστική, η ψυχολογία καθώς επίσης και φιλολογία που ασχολείται με ιδιαίτερες τοπικές λογοτεχνικές έρευνες.
Ο περιφερισμός εξετάζεται από τις πολιτικές επιστήμες ως εκδήλωση κινήματος.
Στην Ελληνική όρος απαντάται συχνά και ως Τοπικισμός.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Δείξη
Ως δείξη (αγγλ. deixis) ορίζεται η γλωσσική λειτουργία κατά την οποία χρησιμοποιούμε στοιχεία από το περιβάλλον τού ομιλητή (γλωσσικό και εξωγλωσσικό) προκειμένου να αναφερθούμε σε (να δείξουμε προς) αυτόν. Σε κάθε γλώσσα τα στοιχεία αυτά μπορούν να ερμηνευθούν μόνο αναφορικά με τον ομιλητή και αποκτούν νόημα μόνον εξαιτίας τής σύνδεσης με αυτόν. Οι γλωσσικοί τύποι που επιτελούν αυτή τη λειτουργία ονομάζονται δεικτικοί (deictic).
Τύποι δείξεως
Διακρίνουμε τρεις βασικούς τύπους δείξεως:
Προσωπική δείξη
(Personal deixis): Δηλώνει τη χρήση γλωσσικών στοιχείων που αναφέρονται ευθέως σε πρόσωπα τα οποία συνδέονται με τον ομιλητή. Ο τρόπος αναφοράς σε αυτά σχετίζεται πάντοτε με την οπτική γωνία τού ομιλητή. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις προσωπικής δείξεως είναι οι προσωπικές αντωνυμίες (λ.χ. εγώ, εσύ, αυτός, εμείς…) και τα επιθήματα που λειτουργούν ως ρηματικές καταλήξεις (λ.χ. -ω, -εις, -ούμε...).
Χωρική δείξη
(Spatial deixis): Δηλώνει τη χρήση γλωσσικών στοιχείων που αναφέρονται στον τόπο τού ομιλητή και ερμηνεύονται εν σχέσει με αυτόν. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι τα τοπικά επιρρήματα (λ.χ. εδώ, εκεί, πέρα…), μερικά ρήματα κινήσεως (λ.χ. πηγαίνω, έρχομαι, γυρίζω, φθάνω…) και λεξήματα που δηλώνουν προσέγγιση ή απομάκρυνση.
Χρονική δείξη
Οι γλωσσολόγοι αναφέρονται συνοπτικά σε αυτούς τους τρεις τύπους δείξεως με τη λατινική φράση ego, hic et nunc «εγώ, εδώ και τώρα», η οποία δηλώνει ότι η γλωσσική επικοινωνία έχει ως επίκεντρο την οπτική γωνία τού ομιλητή.
Η μελέτη τής δείξεως από τη Γνωσιακή γλωσσολογία έχει προωθήσει περαιτέρω τη σπουδή τής λειτουργίας της. Σε αυτό συνέβαλε η κατανόηση του γεγονότος ότι ο σχηματισμός των διαφόρων εκφωνημάτων στηρίζεται εν γένει στις γνώσεις και πεποιθήσεις των συνομιλητών, οι οποίες θεωρούνται ότι απαρτίζουν σε κάποιον βαθμό κοινό έδαφος (common ground). Συνεπώς, όταν απευθύνουμε τον λόγο, επιλέγουμε να εκφραστούμε με τρόπο που θεωρούμε ότι ταιριάζει στο γνωσιακό επίπεδο του συνομιλητή μας και αποτελεί τμήμα τού κοινού εδάφους. Επί παραδείγματι, όταν χρησιμοποιούμε οριστικό άρθρο, αναφερόμαστε σε στοιχείο που πιστεύουμε ότι ανήκει στο κοινό έδαφος και δείχνουμε προς αυτό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Σημασιολογία
1784
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1784 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μονή Γρηγορίου
thumb|Νυχτερινή άποψη μέσα από τη μονή Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Γρηγορίου είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται δέκατη έβδομη (17η) στην ιεραρχική τάξη των μονών του Αγίου Όρους.
Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Γρηγοριάτης.
Τοποθεσία
Η μονή είναι παραθαλάσσια, επί ακρωτηρίου της νοτιοδυτικής ακτής της Αθωνικής χερσονήσου, νότια της Μονής Σιμωνόπετρας και βορειότερα από τη Μονή Διονυσίου. Το ακρωτήριο αυτό περιβάλλει πλούσιος ψαρότοπος.
Ιστορία
Σύμφωνα με χειρογραφικό κώδικα η Μονή αυτή ιδρύθηκε λίγο πριν από τα μέσα του 14ου αιώνα (1310). Ιδρυτής της είναι ο όσιος Γρηγόριος ο νέος επονομαζόμενος, ησυχαστής μαθητής του αγίου Γρηγορίου Σιναΐτη του μεγάλου δάσκαλου της νοεράς προσευχής. Έπειτα από μια τρομακτική επιδρομή που σημειώθηκε κατά της Μονής στα τέλη του 15ου αιώνα η Μονή ανάκαμψε δύο αιώνες μετά, από τις γενναιόδωρες χορηγίες των Μολδαβών ηγεμόνων, για να δοκιμαστεί ξανά στην Επανάσταση του 1821 όπου και η σημερινή της ακμή ξεκίνησε μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα.
Μαθιόλα η πολιά
Η Matthiola incana (Μαθιόλα η πολιά) είναι πολυετές φυτό με καταγωγή από τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες. Εξαιτίας των όμορφων λουλουδιών του απαντάται πολύ συχνά σε κήπους και ανθώνες. Η καλλωπιστική του αξία οφείλεται στην πλούσια ανθοφορία, την ποικιλοχρωμία και το άρωμα των ανθέων.
Μονή Γρηγορίου
Ιστορία
Το Καθολικό της Μονής Γρηγορίου, τιμώμενο στο όνομα του Αγίου Νικολάου, άρχισε να κτίζεται αμέσως μετά την πυρκαγιά του 1761.
Παρεκκλήσια
μικρογραφία|327x327px|Άγιο Όρος Μονή Γρηγορίου προς Αγία Άννα Η Ιερά Μονή Γρηγορίου διατηρεί δεκατέσσερα παρεκκλήσια από τα οποία τα επτά βρίσκονται μέσα στην μονή. Από τα παρεκκλήσια εκείνο του οσίου Γρηγορίου, του Κτίτορος (1851) είναι ενσωματωμένο στο βόρειο μέρος του καθολικού. Στο δυτικό τμήμα της παλιάς αυλής βρίσκεται το παρεκκλήσι της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας, που κτίστηκε το 1775. Επίσης υπάρχουν του Αγίου Δημητρίου 18ου αιώνα ,της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής, των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και του Αγίου Σπυρίδωνος 19ου αιώνα. Τέλος των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ερειπωμένο σήμερα. Ωστόσο, στα πλαίσια της ανακατασκευής της νέας, ανατολικής πτέρυγας, που άρχισε το 1997, ήδη ενσωματώθηκε νέο παρεκκλήσιο, με τρούλο, αφιερωμένο στον ίδιο Άγιο. Η μονή διαθέτει επίσης και επτά εξωκκλήσια. Ο κοιμητηριακός ναός είναι αφιερωμένος στους Αγίους Πάντες.
Εξαρτήματα
Η Μονή Γρηγορίου διαθέτει έξι Κελλιά, στις Καρυές μαζί με το αντιπροσωπείο της του Αγίου Τρύφωνος. Το Κελλί των Αγίων Αναργύρων, όπου μονάζουν οι αγιογράφοι Παχωμαίοι, της Υπαπαντής του Χριστού, στο κέντρο των Καρυών, όπου μονάζουν οι αγιογράφοι Ιωσαφαίοι, το Κελλί του Αγίου Φιλοθέου του Κόκκινου, κοντά στο ναό του Πρωτάτου, που ανακαινίστηκε το 1995. Τέλος το Κελλί του Αγίου Νικολάου, βορειοανατολικά των Καρυών, στη θέση «Κομμένοι», και το Κελλί των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου που βρίσκεται στην περιοχή της Καψάλας.
Η Μονή Γρηγορίου διαθέτει έξι Καθίσματα στην ευρύτερή της περιοχή: Των Αθωνιτών Πατέρων 19ου αιώνα, το οποίο ανακαινίστηκε κατά τα έτη 1976-90. Της Παναγίας, 18ου αιώνα όπου ασκήτευσε για ένα χρόνο και ο Άγιος Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης, πριν εγκατασταθεί οριστικά στα Καυσοκαλύβια. Το Κάθισμα αυτό απέχει τριάντα μέτρα από τη σπηλιά όπου ασκήτευσε ο ιδρυτής και Κτίτορας της μονής Όσιος Γρηγόριος. Επίσης έχει τα Καθίσματα Των Αγίων Αποστόλων και του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου μέσα στο δάσος σε υψόμετρο 700 μ.. Tέλος τα Καθίσματα τoυ Αγίου Αρτεμίου, του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου και του Προφήτη Ηλία, το οποίο λειτουργεί και ως πυροφυλάκιο του δάσους της μονής.
Μοναστική δύναμη
Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών και δοκίμων, κυμαίνεται σήμερα (φθινόπωρο 2020) στα 100 περίπου άτομα.
Άξια ενδιαφέροντος
Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες το καθολικό με τις τοιχογραφίες (1779) και την εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας (1497) καθώς και το ιερό σκευοφυλάκιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γρηγοριου
Μαθιόλα η πολιά
Χαρακτηριστικά γνωρίσματα
Τα άνθη είναι μονά ή διπλά, σε επάκριες ταξιανθίες - «στάχεις» και χρώματα απαλά (κόκκινο, ρόδινο, ιώδες, λευκό κ.ά.) μάλλον παρά λαμπερά, με έντονο άρωμα. Ανθίζει κατά τον Απρίλιο - Μάιο, ίσως και Ιούνιο. Τα διπλά άνθη, που έχουν και εμπορική αξία, οφείλονται στη μεταλλαγή εξαιτίας της οποίας τα αναπαραγωγικά όργανα έχουν μετατραπεί σε πέταλα και για το λόγο αυτό είναι άγονα.
Υπάρχουν ποικιλίες νάνες, ύψους 25 - 30 εκατοστών, μέτριες 30 - 50 εκατοστών και ψηλές 50 - 70 εκατοστών, διαφόρων χρωμάτων.
Πολλαπλασιασμός
Γίνεται με σπόρο που λαμβάνεται από φυτά με «μονά» άνθη και σπέρνεται τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου. Τα σπορόφυτα που πρόκειται να δώσουν «διπλά» άνθη ξεχωρίζουν είτε από το σπορείο, είτε κατά τη μεταφύτευση γιατί:
Το φυτό αναπτύσσεται σε όλα σχεδόν τα εδάφη που έχουν καλή αποστράγγιση, προτιμά όμως τα λίγο βαριά και πλούσια. Ευδοκιμεί καλά και στα αργιλλοασβεστοειδή εδάφη και αντέχει στις παραθαλάσσιες περιοχές. Θέλει ηλιαζόμενες θέσεις, μπορεί να αναπτυχθεί όμως και στην ημισκιά. Ένα κρυολόγημα στα νεαρά φυτά προκαλεί τη δημιουργία περισσότερων στελεχών και ανθέων. Εάν τα φυτά κλαδευτούν μετά την άνθηση μπορούν να διατηρηθούν και για δεύτερο χρόνο.
Εχθροί και ασθένειες
Τα φυτά προσβάλλονται πολλές φορές στο σπορείο από σηψιρριζίες λόγω υπερβολικής υγρασίας. Άλλοι μύκητες που προσβάλλουν τα φυτά είναι η σκωρίαση, ο περονόσπορος και το ωίδιο. Από τα έντομα προβλήματα δημιουργούν οι κάμπιες (πιερίδα), που κατρώγουν τα φύλλα, οι αφίδες και οι θρίπες.
Χρήσεις
Οι νάνες και οι μέτριες ποικιλίες φυτεύονται ομαδικά σε χλοοτάπητες ή σε ανθώνες, αλλά και σε φυτοδοχεία. Γενικά είναι κατάλληλες και για άνθη που προορίζονται για ανθοδοχεία.
Πηγές
Κατηγορία:Σταυρανθή Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Άνθη
Κρητικός αίγαγρος
Ο κρητικός αίγαγρος (Capra hircus creticus), μερικές φορές αποκαλούμενο κρητική αίγα, αγρίμι, είναι ένα μεγάλο οπληφόρο θηλαστικό γηγενές της ανατολικής Μεσογείου το οποίο σήμερα βρίσκεται στην Κρήτη, σε τρία μικρά νησάκια κοντά της (νήσοι Δία, Θεοδωρού, και Άγιοι Πάντες). Υπάρχει και σημαντικός πληθυσμός στη Sapientza των  μεσσηνιακών Οινουσσών, ενώ κρητικοί αίγαγροι εντοπίζονται και στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας.
Χαρακτηριστικά
Ο κρητικός αίγαγρος έχει ανοιχτόχρωμη καφέ γούνα με μια πιο σκούρα λωρίδα γύρω από το λαιμό του. Το αρσενικό έχει μεγάλα κέρατα τα οποία διευθύνονται προς τα πίσω. Είναι ντροπαλά ζώα και ξεκουράζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αποφεύγουν τους ανθρώπους και κάνουν μεγάλα άλματα, ενώ μπορούν να ανεβαίνουν κατακόρυφα βράχια. Για τα αρσενικά χρησιμοποιείται το όνομα «αγρίμι» ενώ το όνομα «σανάδα» χρησιμοποιείται για τα θηλυκά.
Ιστορία
Ο κρητικός αίγαγρος δεν θεωρείται αυτόχθονος της Κρήτης, αλλά πιστεύεται ότι εισήχθη στη Μινωική εποχή. Πάντως, δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού εκτός από την Κρήτη και τη Ντία και συνεπώς θεωρείται ενδημικό είδος της περιοχής. Παλιότερα ήταν κοινός σε όλο το Αιγαίο αλλά το τελευταίο του καταφύγιο είναι στις κορυφές των Λευκών Ορέων στη δυτική Κρήτη – ιδιαίτερα σε μία σειρά σχεδόν κατακόρυφων βράχων 900 μέτρων στο φαράγγι της Σαμαριάς, τα λεγόμενα απάτητα. Το φαράγγι έχει ανακηρυχθεί Εθνικός Δρυμός για να προστατευθεί η σπάνια πανίδα και χλωρίδα του. Φιλοξενεί άλλα 14 ενδημικά ζωικά είδη και προστατεύεται από την UNESCO ως Απόθεμα της Βιόσφαιρας (Biosphere Reserve).
Το 1960, ο κρητικός αίγαγρος ήταν απειλούμενο είδος με καταγεγραμμένα λιγότερα από 200. Ήταν η μόνη πηγή κρέατος για τους αντάρτες την εποχή της Κατοχής στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η απειλή για τον αίγαγρο ήταν ο κυριότερος λόγος ανακήρυξης της Σαμαριάς ως εθνικού δρυμού στις αρχές της δεκαετίας του '60. Υπάρχουν ακόμα μόνο περί τα 2000 ζώα στο νησί και θεωρούνται ακόμα απειλούμενα. Τα βοσκοτόπια σπανίζουν και ασθένειες τα προσβάλλουν. Η ανάμειξη με την κοινή αίγα είναι όμως ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Το κυνήγι τους απαγορεύεται αυστηρά.
Αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν βρει διάφορες αναπαραστάσεις του κρητικού αίγαγρου. Κάποιοι ακαδημαϊκοί πιστεύουν πως το ζώο αυτό λατρεύτηκε στο νησί κατά την αρχαιότητα. Η μοριακή ανάλυση δείχνει πως ο κρητικός αίγαγρος δεν είναι ξεχωριστό υποείδος του αγριοκάτσικου, όπως αρχικά επικρατούσε. Αντίθετα είναι μια άγρια αίγα καταγόμενη από τα πρώτα κοπάδια που εξημερώθηκαν στο Λεβάντε και σε άλλα μέρη της ανατολικής Μεσογείου περί το 8000 με 7500 π.Χ. Επομένως, αντιπροσωπεύει ένα σχεδόν δέκα χιλιάδων ετών δείγμα της πρώτης εξημερωμένης αίγας. Βέβαια το μόνο που αποδεικνύει η μοριακή ανάλυση είναι ότι ο κρητικός αίγαγρος δεν είναι συγγενής των σύγχρονων κατσικιών της ανατολικής μεσογείου, όλα τα υπόλοιπα είναι απλά υποθέσεις. Άλλωστε όπως καταδεικνύει και η ύπαρξη αυτόχθονου είδους ιπποπόταμου στη Σικελία, ο οποίος βρέθηκε εκεί κατά το Πλειστόκαινο (από 2.500.000 π.Χ και ύστερα) και εξαφανίστηκε το 8.000 π.Χ, είναι δυνατόν να υπάρξουν αυτόχθονα μεγάλα θηλαστικά στα μεγάλα νησιά της μεσογείου, και ως εκ τούτου το μέγεθος δεν αποτελεί τεκμήριο ότι ένα είδος μεταφέρθηκε σε νησί από τον άνθρωπο. Έτσι ο κρητικός αίγαγρος μπορεί κάλλιστα να μην μεταφέρθηκε ποτέ και να αποτελεί ένα αυτόχθονο είδος της Κρήτης το οποίο μάλιστα μπορεί και να μην έχει εξημερωθεί πότε.
Σε κάθε περίπτωση, ο αίγαγρος είναι ένα έμβλημα της Κρήτης και έχει τεράστια πολιτιστική σημασία. Ωστόσο, από νομική άποψη, η νομοθεσία περί απειλούμενων ειδών δεν ισχύει για τον κρητικό αίγαγρο καθώς δεν καλύπτει ζώα που στο παρελθόν είχαν εξημερωθεί και επέστρεψαν στην άγρια φύση, καθώς θεωρησαν δεδομένο ότι το ζώο είχε εξημερωθεί κατά την μινωική εποχή προκείμενου να μεταφερθεί στην Κρήτη. Όμως παρόμοιες περιπτώσεις σε άλλα μέρη καλύπτονται από τους νόμους περί προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης Κατηγορία:Θηλαστικά της Ελλάδας
2358 Μπάνερ
Ο Μπάνερ (Bahner) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Κλάους Μπάνερ (Klaus Bahner), αστρονόμου στο Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπανερ
Μπολντκλούμπεν 1903
Η Μπολντκλούμπεν 1903 ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Κοπεγχάγη. Ιδρύθηκε το 1903. Έδρα της ομάδας είναι το B 1903. Έχει κατακτήσει 7 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας. Το 1992 ενοποιήθηκε με την Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ δημιουργώντας την ΦΚ Κοπεγχάγη, η οποία πήρε τη θέση της Μπολντκλούμπεν 1903 στο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Θεσσαλονίκη (τραγούδι)
Θεσσαλονίκη είναι ο τίτλος ένός Ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Οι στίχοι του ανήκουν στο στιχουργό Ηλία Ηλιόπουλο και η μουσική στο στο συνθέτη Γιώργο Ζαμπέτα.
Σύντομο Ιστορικό Σημείωμα
Ο Ηλιόπουλος το Σεπτέμβριο του 1966, πήγε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης κι εκεί κέρδισε τα δύο απ' τα τρία βραβεία. Μετά το τέλος του Φεστιβάλ, πήρε το αεροπλάνο για να επιστρέψει στην Αθήνα και στη διάρκεια της πτήσης, του' ρθε η έμπνευση να γράψει ένα τραγούδι. Έγραψε λοιπόν τους στίχους σ' ένα χαρτάκι το οποίο έτυχε να' χει μαζί του και μόλις προσγειώθηκε το αεροπλάνο στο Ελληνικό, κατέβηκε και βγήκε απ το αεροδρόμιο, συναντήθηκε με το Ζαμπέτα και του έδωσε το τραγούδι το οποίο είχε γράψει να το μελοποιήσει. Ο Ζαμπέτας ήθελε ο ερμηνευτής του τραγουδιού να ήταν ο Κώστας Χατζής όμως ο Ηλιόπουλος του είπε πως αυτό το τραγούδι θα έκανε μεγαλύτερη επιτυχία αν το ερμήνευε ο Δημήτρης Μητροπάνος κι ο Ζαμπέτας τελικά συμφώνησε. Έτσι το τραγούδι το ερμήνευσε ο Μητροπάνος κι η επιτυχία που έκανε ήταν τεράστια. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1967 σε δίσκο 45 στροφών, με το τραγούδι Μεταξουργείο στην άλλη πλευρά, του οποίου η μουσική ανήκει στο Ζαμπέτα αλλά οι στίχοι του στο στιχουργό Δημήτρη Χριστοδούλου.
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα
Mk III: The Final Concerts
Mk III: The Final Concerts (εναλλ. τίτλος Archive Alive) είναι η ονομασία του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Ιουλίου του 1996 από την "Connoiseur Collection". Οι ηχογραφήσεις για τον εν λόγω δίσκο έγιναν στις τρεις τελευταίες συναυλίες του συγκροτήματος με τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ στη σύνθεση του. Αυτές οι συναυλίες έλαβαν χώρα στις 3 Απριλίου του 1975 στο "Liebenhaulle" του Γκρατς της Αυστρίας, στις 5 Απριλίου στο "Saarlandhalle" του Σααρμπρύκεν της Γερμανίας και στις 7 Απριλίου στο "Palais Des Sports" του Παρισιού, στη Γαλλία.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου έγιναν με σκοπό τη μελλοντική κυκλοφορία τους, σε περίπτωση διάλυσης του συγκροτήματος. Η απόφαση αυτή ανακλήθηκε από τη στιγμή που τα υπόλοιπα μέλη των Deep Purple αποφάσισαν να συνεχίσουν με τον Τόμι Μπόλιν στην κιθάρα. Τελικά, το συγκρότημα διαλύθηκε ένα χρόνο αργότερα και μέρος των ηχογραφήσεων κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Made in Europe".
Τραγούδια
CD 1
1. Burn (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 7:33
2. Stormbringer (Blackmore, Coverdale) - 4:38
4. Lady Double Dealer (Blackmore, Coverdale) - 3:53
5. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 12:38
6. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:17
7. You Fool No One (Blackmore, Coverdale, Lord, Paice) - 13:24
CD 2
8. Space Truckin'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 19:54
9. Going Down / Highway Star (Nix / Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 15:13
10. Mistreated (Blackmore, Coverdale) - 14:13
Τα μέλη των Deep Purple
Το Mk III: The Final Concerts ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996