cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κβαντικός υπολογιστής
Λειτουργίες
Παρότι μια κλασική κατάσταση τριών-bit και μια κβαντική κατάσταση τριών-bit είναι διανύσματα οκτώ διαστάσεων, τα διαχειριζόμαστε διαφορετικά για κλασικούς ή κβαντικούς υπολογισμούς. Και στις δύο περιπτώσεις το σύστημα πρέπει να αρχικοποιηθεί, για παράδειγμα στην μηδενική ακολουθία, |000\rangle που αντιστοιχεί στο διάνυσμα. Στον κλασικό τυχαιοποιημένο υπολογισμό, το σύστημα εξελίσσεται σύμφωνα με την εφαρμογή στοχαστικών μητρών, οι οποίες διαφυλάσσουν ότι οι πιθανότητες θα αθροίζουν στο 1. Αντίθετα, στους κβαντικούς υπολογισμούς επιτρέπονται λειτουργίες ενιαίας μήτρας, οι οποίες είναι αποδοτικές περιστροφές. Συνεπώς, αφού οι περιστροφές μπορούν να αναιρεθούν κάνοντας αντίστροφες περιστροφές, οι κβαντικοί υπολογισμοί είναι αναστρέψιμοι.
Τελικά, κατά τον τερματισμό του αλγορίθμου, το αποτέλεσμα πρέπει να διαβαστεί. Στην περίπτωση του κλασικού υπολογιστή έχουμε δείγμα από την κατανομή πιθανοτήτων πάνω σε έναν καταχωρητή τριών bit για να πάρει μια οριστική ακολουθία τριών bit, ας πούμε 000. Στην κβαντική μηχανική μετράμε τη κατάσταση τριών qubit, η οποία είναι ισοδύναμη με την κατάρρευση της κβαντικής κατάστασης, σε κανονική κατανομή (με τους συντελεστές στην κλασική κατάσταση να είναι τετραγωνικά μεγέθη των συντελεστών για την κβαντική κατάσταση, όπως περιγράφηκε παραπάνω), ακολουθούμενη από δειγματοληψία από αυτήν την κατανομή. Σημειώστε ότι αυτό καταστρέφει την κανονική κβαντική κατάσταση. Πολλοί αλγόριθμοι θα δώσουν τη σωστή απάντηση με κάποια πιθανότητα. Ωστόσο, από την επαναλαμβανόμενη αρχικοποίηση, το να τρέχουμε και να κάνουμε μετρήσεις στον κβαντικό υπολογιστή, αυξάνει την πιθανότητα να πάρουμε την σωστή απάντηση.
Εξωτερικές Αναφορές
Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα "Κβαντική Υπολογιστική και Κβαντικές Τεχνολογίες" http://quantum.ee.duth.gr
Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής Κατηγορία:Κβαντικός υπολογισμός Κατηγορία:Είδη υπολογιστών Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες Κατηγορία:Θεωρητική πληροφορική
Δημήτριος Βέργος (αθλητής)
thumb|right|250px|Άδεια συμμετοχής σε αγώνες: "Κύριε Νομάρχα, Εντολή του κ. Αρχηγού παρακαλώ όπως διατάξητε την ταχυτέραν θεώρησιν του διαβατηρίου του αθλητού Δημ. Βέργου δι' Αλεξάνδρειαν, προκειμένου να λάβη μέρος εις τους εκεί τελουμένους αγώνας. Μετά τιμής. Λ. Παπαπαθανασόπουλος, 26/3/23". thumb|150px|Η πρόσκληση για την Ολυμπιάδα. thumb|150px|Δημοσίευμα για τον αγώνα του Βέργου στην Ολυμπιάδα, εφ. "Ταχυδρόμος" Αλεξ.
Ο Δημήτριος Βέργος (Άγιος Ευστράτιος, 8 Μαΐου 1886 - Αλεξάνδρεια, 3 Ιανουαρίου 1956) ήταν Έλληνας πρωταθλητής της πάλης, της άρσης βαρών και της σφαιροβολίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Βέργος γεννήθηκε στο νησί Άγιος Ευστράτιος και ήταν γιος του Νικολάου Βέργου και της Ελένης Κλείτσου. Είχε άλλους 2 αδερφούς, τον Κωνσταντίνο και τον Στέλιο και μία αδερφή, την Αγγελική. Ο πατέρας του ανήκε στις εξέχουσες οικογένειες του νησιού και την περίοδο 1889-1891 είχε εκλεγεί γραμματέας και ταμίας στην "Εξαμελή Εκκλησιαστική Επιτροπή" που διαχειριζόταν τα εκκλησιαστικά και εκπαιδευτικά ζητήματα του τόπου. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό, από τον οποίο απολύθηκε στις 23 Ιουνίου 1916, όπως προκύπτει από το φύλλο πορείας της απολύσεώς του. Αργότερα ξαναπαρουσιάστηκε και πολέμησε στους επεκτατικούς πολέμους της Ελλάδας ενάντια στην Τουρκία για την κατάκτηση της Μικράς Ασίας, όπως δείχνει έγγραφο του 1920 που του δίνει άδεια για να συμμετάσχει σε αγώνες, αν και επιστρατευμένος. Το 1939 μαζί με τα αδέρφια του Στυλιανό και Κωνσταντίνο "εδώρησαν εις την Κοινότητα το εν θέση Αλυκή οικόπεδον, ένθα δαπάναις της Κοινότητος ανηγέρθη εν έτει 1939 οίκημα δι’ εγκατάστασιν Ταχυδρομικού Γραφείου Κοινότητος Αγ. Ευστρατίου."
Ο Δημ. Βέργος παντρεύτηκε την Μάλαμα Μυτίλια του Γεωργίου Μυτίλια και της Αθηνάς Λιβερίου, από τον Άγιο Ευστράτιο και έζησαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου μέχρι τον θάνατο του, το 1956. Όταν ο Νάσερ έδιωξε τους περισσότερους ξένους (μη Αιγυπτίους) η Μάλαμα ήρθε στην Αθήνα με τα παιδιά της. Ο Βέργος απέκτησε 8 παιδιά, με την ακόλουθη σειρά: Αθηνά, Ευρυδίκη, Ελένη, Γεωργία, Νικόλαος, Δανάη, Γεώργιος και Κωνσταντίνος.
Αθλητική καριέρα
Ασχολήθηκε με την πάλη, την άρση βαρών και τη σφαιροβολία. Ήταν αθλητής του Όμιλου Φιλάθλων Αλεξάνδρειας, του Μίλωνα Αλεξάνδρειας και του Πανελλήνιου Γ.Σ.
Οι πρώτες ειδήσεις για την αθλητική δράση του Βέργου αφορούν τη συμμετοχή του στους αθλητικούς αγώνες στην Αλεξάνδρεια που διοργάνωσε ο εκεί Όμιλος Φιλάθλων στις 8 Μαΐου 1909. Στους αγώνες αυτούς ο Βέργος αναδείχθηκε νικητής στην άρση βαρών με ένα χέρι σηκώνοντας 78 κ. και στην άρση βαρών με δύο χέρια με 110 κ. Επίσης, ήρθε δεύτερος στη σφαιροβολία πίσω από τον Κ. Γκουλάκη που έριξε στη σφαίρα στα 9,77 μ.
Το 1910 στους Πανελλήνιους-Παναιγύπτιους Αγώνες που διοργάνωσε ο Όμιλος Φιλάθλων στην Αλεξάνδρεια (ήταν η μοναδική φορά που το πανελλήνιο πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ "στίβου-πάλης-άρσης βαρών-διελκυστίνδας" έγινε στην Αίγυπτο) αναδείχθηκε δις πανελληνιονίκης στην άρση βαρών και στα δύο στύλ: με 119,5 κιλά στην άρση με δύο χέρια και 76 κιλά στην άρση με ένα χέρι.
Το 1912 αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στην πάλη. Στους πανελλήνιους του 1912 πήρε μέρος με τον σύλλογο του Ομίλου Φιλάθλων Αλεξάνδρειας στην κατηγορία βαρέων βαρών. Ήταν πρώτος, με δεύτερο τον Μαρκουλάκη του Πειραϊκού Συνδέσμου και τρίτο τον Κουντούρη του Πανελλήνιου. Ως πανελληνιονίκης, ήταν μεταξύ των αθλητών του ΣΕΓΑΣ που επιλέχτηκαν από την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων να μετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης:
"Μεταξύ των επτά αθλητών οι οποίοι θα αποσταλούν είνε οι εξής: Α. Αντωνόπουλος δια την πάλην, Βέργος (Αλεξανδρείας) δια την πάλην, Μ. Δώριζας δια την δισκοβολίαν και σφαιροβολίαν, Μανωλάσης δια τον δρόμον αντοχής, Δ. Νομικός δια το ακόντιον, Τσικλητήρας δια τα άλματα."
Όμως, για άγνωστο λόγο δεν έλαβε μέρος (ίσως επειδή δεν είχε ελληνική υπηκοότητα ως καταγόμενος από τον τουρκοκρατούμενο ακόμα Άγ. Ευστράτιο). Από το 1920 έως και το 1923, με ειδική άδεια από τον Στρατό, συμμετείχε σε αθλητικούς αγώνες.
Στην Ολυμπιάδα της Αμβέρσας (1920)
Ο Δημήτρης Βέργος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στο Βέλγιο, στην πόλη της Αμβέρσας. Πήρε μέρος στην ελληνορωμαϊκή και την ελευθέρα πάλη μαζί με τους Σωτήριο Νοτάρη και Βασίλειο Παυλίδη. Τη συμμετοχή του στην ολυμπιακή ομάδα εξασφάλισε έπειτα από προκριματικούς αγώνες που διεξήχθησαν στις 21 Ιουνίου 1920 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στους οποίους ήρθε πρώτος στα βαρέα βάρη με δεύτερο το Σπυρίδη και τρίτο τον Θ. Ηλιόπουλο. Σε παλιό λεύκωμα αναφέρεται πως αγωνίστηκε στα 82,5 κιλά. Στα ολυμπιακά αρχεία αναφέρεται πως μετείχε στα βαρέα στην ελληνορωμαϊκή και στα μεσαία βάρη στην ελευθέρα.
Στην ελληνορωμαϊκή αγωνίστηκε στην κατηγορία βαρέων βαρών. Πέρασε χωρίς αγώνα στο 2ο γύρο, όπου έχασε με νοκ-άουτ στα 58΄΄ από τον Ολλανδό Ζάαπ Στζούβερμαν (Jaap Sjouwerman) και αποκλείστηκε. Στην τελική κατάταξη αναφέρεται στη 12η θέση. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εποχής αδικήθηκε από τον μεροληπτούντα διαιτητή και υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες του κοινού για την απόφαση:
Στην ελευθέρα μετείχε στην κατηγορία μέσων βαρών. Μπήκε στους αγώνες από το 2ο γύρο και ηττήθηκε στα σημεία από τον Σουηδό Ότο Μπόργκστρομ (Otto Borgström). Στην τελική κατάταξη αναφέρεται στην 9η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Μίλων Αλεξανδρείας
Στάνλεϊ Ρόμπερτς
Σταδιοδρομία
Ο Ρόμπερτς ξεκίνησε να αγωνίζεται με το λύκειο του Λόουερ Ρίτσλαντ του Χόπκινς, με το οποίο κατέκτησε δύο πρωταθλήματα πολιτείας, ενώ συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα της χώρας. Στην συνέχεια, σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Λουιζιάνα Στέιτ για δύο χρόνια και επέστρεψε εκεί μετά το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας για να πάρει το πτυχίο του. Την σεζόν 1989-90, έπαιξε σε 32 αγώνες με μέσους όρους 14,1 πόντων, 9,8 ριμπάουντ και 1,9 κοψιμάτων.
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά στην Ισπανία και την Ρεάλ Μαδρίτης, φθάνοντας στον τελικό του κυπέλλου Κόρατς για να ηττηθεί από την ιταλική Καντού με 95-93.
Το καλοκαίρι του 1991 επιλέχθηκε στην 23η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ορλάντο Μάτζικ με τους οποίους αγωνίστηκε σε 55 παιχνίδια με 10,4 πόντους και 6,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Το 1992 υπέγραψε στους Λος Άντζελες Κλίπερς, όπου παρέμεινε ως το 1997 με πιο επιτυχημένη χρονιά το 1992-93, όπου είχε μέσους όρους 11,3 πόντων, 6,2 ριμπάουντ και 1,8 κοψιμάτων. Τις τέσσερις επόμενες χρονιές έπαιξε σε μόλις 83 αγώνες λόγω τραυματισμών, χάνοντας ολόκληρη την σεζόν 1994-95 λόγω προβλήματος στον αχίλλειο τένοντα.
Το 1997-98, φόρεσε την φανέλα των Μινεσότα Τίμπεργουλβς για 74 παιχνίδια με 6,2 πόντους και 4,9 ριμπάουντ ανά αγώνα, πριν επιστρέψει στην Ευρώπη για να παίξει με την ομάδα του Άρη κατά την διάρκεια του λοκ-άουτ του ΝΒΑ. Πριν ολοκληρωθεί η σεζόν 1998-99, γύρισε στο ΝΒΑ αγωνιζόμενος σε έξι παιχνίδια με την ομάδα των Χιούστον Ρόκετς. Έπαιξε για τελευταία χρονιά στο αμερικάνικο πρωτάθλημα το 1999-2000 με τους Φιλαδέλφεια 76ερς, δοκιμαζόμενος τον Δεκέμβριο του 1999 στην Τουρκία και την Εφές Πίλσεν.
Μετά από έναν χρόνο στο ΑΒΑ με την ομάδα των Σαν Ντιέγκο Γουάιλντφάιρ, αποχώρησε από την ενεργό δράση, για να επιστρέψει προσωρινά το 2004 φορώντας την φανέλα των Γκαλίτος ντε Ιζαμπέλα από το Πουέρτο Ρίκο.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων‎
Silent Hill 2
Το σενάριο εξελίσσεται στην πόλη Silent Hill, ωστόσο δεν πρόκειται για sequel του πρώτου παιχνιδιού Silent Hill. Ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, James Sunderland, λαμβάνει ένα γράμμα από τη νεκρή σύζυγό του, η οποία τον περιμένει στο «ξεχωριστό [τους] μέρος» στο Silent Hill. Ο James καταφθάνει στην πόλη για να ανακαλύψει την αλήθεια για το γράμμα και τη σύζυγό του. Το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές και από μερικούς θεωρείται το καλύτερο της σειράς.
Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|αριστερά|Ο James ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει ένα straightjacket, το πρώτο είδος τέρατος που συναντάται στο παιχνίδι Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να οδηγήσει ο παίκτης τον πρωταγωνιστή, James Sunderland, μέσα από την γεμάτη τέρατα και γρίφους πόλη του Silent Hill στη νεκρή γυναίκα του. Χρησιμοποιείται κάμερα τρίτου προσώπου με διαφορετικές γωνίες κάθε φορά στους κλειστούς χώρους. Η κίνηση του χαρακτήρα μπορεί να γίνεται είτε με τρισδιάστατο είτε με δισδιάστατο τρόπο. Το παιχνίδι δεν χρησιμοποιεί heads-up οθόνη (οθόνη που καταγράφει την κατάσταση υγείας του χαρακτήρα, των πυρομαχικών κλπ.), άρα για να ελέγξει ο παίκτης την υγεία του χαρακτήρα, την περιοχή όπου βρίσκεται και τα αντικείμενα που συλλέχθηκαν, πρέπει να μπει στο μενού παύσης. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο James συλλέγει χάρτες, οι οποίοι διαβάζονται μόνο όταν υπάρχει αρκετό φως ή έχει ανοικτό το φακό του. Επίσης, ο χάρτης αναβαθμίζεται, καθώς σημειώνονται οι κλειδωμένες πόρτες, τα αδιέξοδα, τα στοιχεία και τα παζλ. Επιπλέον, ο James αντιγράφει όσα έγγραφα βρίσκει για μελλοντική αναφορά.
μικρογραφία|δεξιά|Σκηνή μάχης με τις νοσοκόμες του Brookhaven Hospital. Όταν ο James σβήνει το φακό, έχει λιγότερες πιθανότητες να γίνει αντιληπτός Μεγάλο μέρος του παιχνιδιού περιλαμβάνει περισσότερο την εύρεση κλειδιών και άλλων αντικειμένων για να ανοίξουν πόρτες και να λυθούν γρίφοι, αντίστοιχα, παρά μάχες με τα τέρατα. Περιστασιακά, οι γρίφοι περιλαμβάνουν και αινίγματα που πρέπει να λυθούν από τον παίκτη. Η δυσκολία του παιχνιδιού εξαρτάται από την επιλογή δυσκολίας στην αρχή του παιχνιδιού. Ο James έχει πάνω του ένα ράδιο που τον ειδοποιεί για την παρουσία των τεράτων, ακόμα και στην πυκνή ομίχλη της πόλης, κάνοντας παράσιτα. Επίσης, ο ίδιος στρέφει το κεφάλι του προς την κατεύθυνση των τεράτων και των σημαντικών αντικειμένων. Σχετικά με το σύστημα της μάχης, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο James μπορεί να βρει μέχρι και τρία είδη όπλων για τη μάχη σώμα με σώμα, και τρία πυρομαχικά. Δύο ακόμη όπλα της πρώτης κατηγορίας ξεκλειδώνονται με την ολοκλήρωση πολλαπλών walkthroughs. Βρίσκονται επίσης πυρομαχικά και αναπληρωτές υγείας.
Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|Ο James Sunderland, όπως φαίνεται στο εισαγωγικό video Ο James Sunderland (Guy Cihi) φτάνει στην πόλη του Silent Hill, αφού λαμβάνει ένα γράμμα από τη νεκρή του σύζυγο, Mary (Maria - Monica Horgan), που πέθανε τρία χρόνια πριν λόγω μίας χρόνια ασθένειας. Στο γράμμα του λέει ότι τον περιμένει στο «ξεχωριστό [τους] μέρος», πράγμα το οποίο μπερδεύει τον James, καθώς ολόκληρη η πόλη του Silent Hill ήταν το ξεχωριστό τους μέρος. Μπαίνοντας στο νεκροταφείο του Silent Hill συναντά την Angela Orosco (Donna Burke), μία γυναίκα που ήρθε στην πόλη για να βρει την εξαφανισμένη μητέρα της.
Όταν ο James φτάνει στο Silent Hill ανακαλύπτει ότι δεν είναι πια η ίδια, όμορφη πόλη που ήταν μέχρι πριν τρία χρόνια. Πέρα από την περίεργη ομίχλη που επικρατεί παντού, ολόκληρη η πόλη φαίνεται εγκαταλελειμμένη. Μακάβρια, ανθρωπόμορφα πλάσματα τριγυρίζουν στους δρόμους και επιτίθενται στον James. Αυτός αποφασίζει να περάσει μέσα από ένα σύμπλεγμα διαμερισμάτων, ώστε να φτάσει σε αυτό που νομίζει ότι είναι το «ξεχωριστό τους μέρος».
μικρογραφία|αριστερά|Τα ρούχα της Mary σε ένα δωμάτιο, στη μέση του πουθενά Μέσα στα διαμερίσματα, ο James συναντά ένα μικρό κοριτσάκι που πατάει πάνω στο χέρι του πριν τρέξει να φύγει. Σύντομα, συναντά επίσης το τέρας Pyramid Head αλλά και τον Eddie Dombrowski (David Schaufele), τη στιγμή που κάνει εμετό στην τουαλέτα ενός δωματίου. Στο διπλανό σύμπλεγμα διαμερισμάτων, ο James βρίσκει την Angela, ξαπλωμένη στο πάτωμα και κρατώντας ένα μαχαίρι. Ο James την πείθει να του δώσει το μαχαίρι για τη δική της ασφάλεια και αυτή τρέπεται σε φυγή πανικοβλημένη.
Αφού φεύγει από το σύμπλεγμα, ο James βρίσκει το κοριτσάκι που συνάντησε νωρίτερα. Της μιλά αναστατωμένος και αυτή της λέει πως γνώριζε τη Mary, αλλά φεύγει αμέσως πριν μπορέσει ο James να της ζητήσει κι άλλες πληροφορίες.
Όταν φτάνει στον αρχικό του προορισμό, το πάρκο Rosewater, ο James συναντά τη Maria, μία γυναίκα που μοιάζει απίστευτα στη νεκρή σύζυγό του, με μόνη διαφορά την πιο τολμηρή εμφάνιση και προσωπικότητα. Είναι μαζί του στην προσπάθεια να βρει το δεύτερο «ξεχωριστό μέρος» που αυτός υποπτεύεται, το ξενοδοχείο Lakeview. Για να πάει εκεί περνά μέσα από το μπόουλινγκ Pate's Bowl-O-Rama, όπου συναντά τον Eddie και το μικρό κοριτσάκι, που τρέχει μακριά μόνο βλέποντας τον James. Ο Eddie του λέει ότι το όνομα του παιδιού είναι Laura (Jackie Breckenridge). Έξω, η Maria ισχυρίζεται ότι είδε τη Laura και επειδή ανησυχεί, πρέπει να τη βρει ο James.
Αφού πέρασαν μέσα από το κλαμπ Heaven's Night, ο James και η Maria βλέπουν τη Laura να μπαίνει στο νοσοκομείο Brookheaven. Ενώ εξερευνούν το νοσοκομείο, η Maria νιώθει άρρωστη και μένει σε ένα από τα δωμάτια. Ο James βρίσκει τη Laura σε ένα δωμάτιο, αλλά της θυμώνει και την αποκαλεί ψεύτρα που ισχυρίστηκε ότι γνώριζε τη Mary τον τελευταίο χρόνο, πράγμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την άποψή του ότι είναι νεκρή εδώ και τρία χρόνια. Η Laura τον παρασύρει να ψάξει μέσα σε ένα δωμάτιο ένα υποτιθέμενο γράμμα που του άφησε η γυναίκα του, και τελικά τον «τιμωρεί» που την είπε ψεύτρα, κλειδώνοντάς τον εκεί. Του επιτίθενται τέρατα κολλημένα σε κελιά που κρέμονται από την οροφή.
μικρογραφία|αριστερά|Η Maria πεθαίνει Αφού τα σκοτώνει, το νοσοκομείο μεταμορφώνεται ξαφνικά στον Άλλο Κόσμο (Otherworld). Ο James επιστρέφει στο δωμάτιο όπου ξεκουραζόταν η Maria αλλά αυτή έχει εξαφανιστεί. Τη βρίσκει αργότερα στο υπόγειο του νοσοκομείου, αλλά αυτή είναι θυμωμένη γιατί πιστεύει ότι James την παράτησε. Όταν ηρεμεί, συνεχίζουν την αναζήτηση για τη Laura. Ωστόσο, εμφανίζεται ο Pyramid Head και τους κυνηγά. Τελικά σκοτώνει τη Maria και ο James προλαβαίνει να φύγει με το ασανσέρ. Θλίβεται από τον θάνατο της Maria, ωστόσο αποφασίζει να εστιάσει στο να βρει τη Mary. Φεύγει από το νοσοκομείο πηγαίνει στην Ιστορική Κοινότητα του Silent Hill.
Η Ιστορική Κοινότητα έχει δύο επίπεδα εξερεύνησης: τη φυλακή Toluca και ένα λαβύρινθο όπου βρίσκεται ο Pyramid Head. Ο James βρίσκει τη Maria, η οποία είναι ζωντανή ως εκ θαύματος, κλειδωμένη σε ένα κελί της φυλακής. Τον υποδέχεται με αναμνήσεις της Mary. Ο James της λέει πως θα την ελευθερώσει αλλά μόλις βγαίνει στην άλλη πλευρά του κελιού, τη βρίσκει δολοφονημένη. Ο James σώζει την Angela από μία τερατώδη αναπαράσταση του πατέρα της, αλλά μετά γίνεται εχθρική προς αυτόν, λέγοντας πως ο ίδιος και όλοι άντρες γενικότερα θέλουν «μόνο ένα πράγμα». Πριν φύγει, αποκαλεί τον James ένα ψεύτη που «δεν ήθελε άλλο τη Mary».
Κοντά στο τέλος του λαβυρίνθου, ο James βρίσκει τον Eddie, ο οποίος έφτασε στα όριά του από μία ζωή γεμάτη λεκτική βία και εκφοβισμό. Αυτός αποκαλύπτει πως σκότωσε το σκύλο ενός παίκτη ποδοσφαίρου και μετά πυροβόλησε τον ίδιο στο πόδι. Προσπαθεί να εξηγήσει τα πτώματα που άφησε στο Silent Hill με το πέρασμά του, αλλά με μια αφορμή στα λόγια του James τού επιτίθεται. Τελικά, ο James σκοτώνει τον Eddie νιώθοντας σοκαρισμένος και ντροπιασμένος. Προβληματίζεται για την αντίληψή του των γεγονότων που τον οδήγησαν στο Silent Hill, ενώ το υποτιθέμενο γράμμα της Mary εξαφανίζεται. Ο James παίρνει μια βάρκα προς το ξενοδοχείο Lakeview, ελπίζοντας να βρει τη Mary.
μικρογραφία|δεξιά|Οι James και Laura, τη στιγμή που ο πρώτος ομολογεί τη δολοφονία της Mary Στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, βρίσκει τη Laura και αυτή του δίνει το γράμμα που ισχυριζόταν ότι είχε νωρίτερα. Εκεί η Mary γράφει πως ήθελε να υιοθετήσει τη Laura, και επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό ότι τη γνωρίζει τον τελευταίο χρόνο. Στο δωμάτιο 312, ο James βλέπει μια βιντεοκασέτα που είχε ξεχάσει εκεί, όπου καταγράφεται ότι αυτός σκότωσε την χρόνια άρρωστη γυναίκα του. Η Laura, έτοιμη να φύγει από την πόλη, βρίσκει τον James στο δωμάτιο και αυτός της αποκαλύπτει την πραγματική αλήθεια, αυτή του φωνάζει πως τον μισεί και φεύγει. Το ράδιο που κουβαλά ο James στέλνει ένα μήνυμα από τη Mary, που του ζητά να τη βρει.
Ο James εξερευνά και το υπόλοιπο του ξενοδοχείου ανακαλύπτοντας πως σαπίζει, και φαίνεται καμένο. Έπειτα, βρίσκει την Angela σε μια σκάλα που καίγεται, και του ζητά να της επιστρέψει το μαχαίρι ώστε να αυτοκτονήσει, αλλά ο James αρνείται. Η Angela ανεβαίνει τις σκάλες και εξαφανίζεται στις φλόγες, υποδεικνύοντας ότι αυτοκτόνησε.
Στο λόμπι του ξενοδοχείου, ο James βρίσκει ξανά ζωντανή τη Maria, παγιδευμένη και φωνάζοντας για βοήθεια, αλλά δύο Pyramid Heads τη σκοτώνουν αμέσως. Ο James πλέον συνειδητοποιεί πως αυτοί δημιουργήθηκαν από την ανάγκη του να τιμωρηθεί γι' αυτό που έκανε στη Mary. Τους πολεμά και όταν είναι σοβαρά αποδυναμωμένοι, αυτοκτονούν με τις ίδιες τους τις ασπίδες.
Ο James οδηγείται σε ένα διάδρομο όπου ακούγεται ένας διάλογός του με τη Mary όσο ακόμα ήταν ζωντανή και πηγαίνει στην ταράτσα. Εκεί, ανάλογα με τις ενέργειες του παίκτη στο παιχνίδι βρίσκει είτε τη Mary, είτε τη Maria ντυμένη όπως η Mary.
Τερματισμοί
Η τελική εκδοχή του παιχνιδιού έχει συνολικά έξι πιθανούς τερματισμούς. Τρεις μπορούν να αποκτηθούν με τον πρώτο τερματισμό (Leave, In water, Maria), και άλλοι τρεις (Rebirth, Dog, UFO) ενεργοποιούνται με την απόκτηση συγκεκριμένων αντικειμένων.
μικρογραφία|Ο James έχει μία τελευταία συζήτηση με τη Mary Η γυναίκα στο δωμάτιο είναι η Maria, και κάνει μια τελευταία προσπάθεια να πείσει τον James να είναι μαζί της. Ο James την αποκρούει και αυτή μεταμορφώνεται σε ένα τέρας, παρόμοιο με αυτά που εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο όταν τον κλείδωσε η Laura στο δωμάτιο. Πρόκειται για το final boss. Όταν το σκοτώνει ο James, έχει μια τελευταία συνάντηση μαζί της και η Mary του δίνει το γράμμα της. Ο James φεύγει με τη Laura από το Silent Hill, υπονοώντας ότι τελικά την υιοθέτησε. Το τραγούδι του τερματισμού είναι το Overdose delusion. Συμβαίνει ό,τι και στο Leave. Ωστόσο, όταν ο James ξαναβλέπει τη Mary μετά το final boss, αυτή πεθαίνει. Έτσι, ο James πέφτει με το αυτοκίνητο στη λίμνη Toluca, έχοντας μαζί το πτώμα της Mary, ώστε να είναι μαζί μετά το θάνατο. Το τραγούδι του τερματισμού είναι το Angel's thanatos.
Η γυναίκα στην ταράτσα είναι η Mary, η οποία δεν έχει συγχωρήσει τον James που τη σκότωσε, και μεταμορφώνεται στο final boss. Όταν ο James τη σκοτώνει, την απορρίπτει και αποδέχεται ότι είναι μία ακόμη παραίσθησή του. Έπειτα βρίσκει ξανά ζωντανή τη Maria και φεύγει μαζί της από την πόλη. Ωστόσο, αρχίζει να βήχει, υπονοώντας ότι πάσχει από την ίδια ασθένεια που έπασχε και η Mary. Το τραγούδι του τερματισμού είναι το Promise. Ο James σκοτώνει τη Maria. Παίρνει το πτώμα της σε μια βάρκα και πάει στην Εκκλησία της Αναγέννησης στο Toluca Lake Island, για να χρησιμοποιήσει νέα αντικείμενα που βρήκε στο παιχνίδι ώστε να την αναστήσει, αντιμετωπίζοντας τους «παλιούς Θεούς του Silent Hill» με άγνωστο αποτέλεσμα. Το τραγούδι του τερματισμού είναι το Reverse will. Στο ξενοδοχείο, ο James ανακαλύπτει ένα σκύλο Akita ο οποίος φαίνεται να ελέγχει όλα τα γεγονότα του παιχνιδιού από μία μεγάλη καρτουνίστικη κονσόλα υπολογιστή, πίσω από μια κλειδωμένη πόρτα. Πρόκειται για τον τερματισμό που συνεχίζεται από το UFO τερματισμό του πρώτου Silent Hill, όπου ο James απάγεται από μια ομάδα εξωγήινων με τη βοήθεια του πρωταγωνιστή του εν λόγω παιχνιδιού, Harry Mason.
Το Silent Hill 2 δεν έχει επίσημο τερματισμό. Στο Silent Hill 4 αναφέρεται ότι ο James εξαφανίστηκε όταν πήγε στο Silent Hill. Επίσημες δηλώσεις των δημιουργών κρατούν τον canon τερματισμό ασαφή.
Σχεδιασμός και επιρροές
Η ανάπτυξη του Silent Hill 2 ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1999, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του πρώτου παιχνιδιού της σειράς. Δημιουργήθηκε από την Team Silent, μία ομάδα ανάπτυξης της Konami Computer Entertainment Tokyo. Την ιδέα για την ιστορία του παιχνιδιού συνέλαβε ο Τακαγιόσι Σάτο, διευθυντής CGI, ο οποίος τη βάσισε στη νουβέλα Έγκλημα και Τιμωρία του Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Η συγγραφή του σεναρίου έγινε από τον Χιρογιούκι Ογουάκου και τον Σάτο, ενώ ο τελευταίος έγραψε και τους διαλόγους των θηλυκών χαρακτήρων.
Ο προϋπολογισμός του Silent Hill 2 υπολογίζεται από τον Σάτο ότι ήταν σχεδόν διπλάσιος του προκατόχου του, 7-10 και 3-5 εκατομμύρια δολάρια, αντίστοιχα. Η ομάδα που ανέλαβε τη δημιουργία του είχε μικρή προθεσμία να αποφασίσει για ποια κονσόλα θα αναπτυσσόταν το παιχνίδι, και αφού δεν μπορούσε να πάρει πληροφορίες από τα ακόμη ακυκλοφόρητα GameCube και Xbox, αποφάσισε να ξεκινήσει την ανάπτυξη για το PlayStation 2. Ο παραγωγός της Team Silent, Ακιχίρο Ιμαμούρα, δήλωσε πως αυτή η απόφαση επηρεάστηκε από μια «επιθυμία να προχωρήσουμε αμέσως στο PS2. Ξέρεις, προς το παρόν σε αυτό έχει εστιάσει η αγορά». Ο Ιμαμούρα διάβαζε όλα τα σχόλια για το πρώτο Silent Hill και τα είχε κατά νου όταν έφτιαχνε το Silent Hill 2. Υπολόγισε πως ένα σύνολο περίπου 50 ανθρώπων δούλευαν στο παιχνίδι. Ενώ η ομάδα του πρώτου παιχνιδιού παρέμεινε, έπρεπε να επιστρέψουν και τριάντα άτομα από την Konami. Το Silent Hill 2 για το PlayStation 2 και το port του για το Xbox, τα οποία αναπτύσσονταν ταυτόχρονα, έκαναν το ντεμπούτο τους τον Μάρτιο του 2001 στο Tokyo Game Show, με θετικές αντιδράσεις.
Το Silent Hill 2 διαθέτει ατμόσφαιρα ψυχολογικού τρόμου, όμοια με αυτή του προκατόχου του. Καθώς οι δημιουργοί είχαν ήδη πλήρη αίσθηση του περιβάλλοντος του παιχνιδιού, εστίασαν πρώτα στο σενάριό του, σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι. Το βελτιωμένο PlayStation 2 επέτρεψε στους δημιουργούς να δημιουργήσουν βελτιωμένα εφέ ομίχλης και σκιών: για παράδειγμα, αν ένα τέρας πλησιάζει τον παίκτη, τότε η σκιά του τέρατος στον τοίχο μεγαλώνει. Όσον αφορά την επιλογή των γωνιών της κάμερας για το παιχνίδι, οι δημιουργοί ισορρόπησαν ανάμεσα σε γωνίες που ανταποκρίνονταν στη δημιουργική τους ματιά και γωνίες που εξασφάλιζαν ομαλή εμπειρία παιχνιδιού.
Προστέθηκαν και ψυχολογικά στοιχεία, όπως η εξαφάνιση του γράμματος της Mary και ακατανόητα graffiti σε τοίχους, σχετικά με συμβολικές τρύπες. Σύμφωνα με τον διευθύνων τέχνης, Μασάχι Σουμπογιάμα, ακόμη και η αρχική μεγάλη διαδρομή προς το νεκροταφείο της πόλης έχει έναν σκοπό. Όπως ο ίδιος δήλωσε: «στην αρχή του παιχνιδιού, σκόπιμα κάναμε τη διαδρομή του δάσους προς το νεκροταφείο μεγαλύτερη. Είναι τόσο μεγάλη που δεν νιώθεις ότι θες να γυρίσεις πίσω. Επίσης, σε κάνει να καταλάβεις πόσο απομονωμένη είναι η πόλη, κι εσύ επίσης».
μικρογραφία|Η σκηνή με τον James και τη Maria στη φυλακήΗ ομάδα θέλησε ο πρωταγωνιστής του Silent Hill 2 να «αντικατοπτρίζει [το] κακό» το οποίο μάχεται ο πρωταγωνιστής του πρώτου παιχνιδιού. Δίνει μεγάλη σημασία στον ψυχισμό του χαρακτήρα, και δημιουργεί συμβολικά τέρατα και σκηνές. Για παράδειγμα, σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού, ο παίκτης συναντά ένα πτώμα σε πολυθρόνα, μπροστά από μία αναμμένη τηλεόραση. Ο Σουμπογιάμα δηλώνει πως «αυτό το πτώμα είναι ο ίδιος ο James! Ίδιο πρόσωπο, ίδιος πολυγωνικός σχεδιασμός μοντέλου. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μία εικόνα κατευθείαν από τη φαντασία του James». Σε μία άλλη σκηνή με ψυχολογικό υπόβαθρο, ο James βρίσκει τη Maria παγιδευμένη σε ένα κελί στην υπόγεια φυλακή. Για τη συγκεκριμένη σκηνή, ο Σουγκούρου Μουρακόσι, διευθύνων δράματος, δήλωσε: «Όταν γράφαμε το σενάριο του Silent Hill 2, αμέσως φανταστήκαμε αυτή τη σκηνή. Σε αυτή τη σκηνή, η Maria μιλά στον James, αλλά αυτή η Maria μοιάζει στη Mary. Ο σκοπός ήταν να μπερδευτούν οι παίκτες, να τους κάνουμε να σκεφτούν ότι ίσως, στην τελική, να είναι η Mary. Συνήθως, σε όλες τις άλλες σκηνές η Maria είναι σέξυ, αλλά σε αυτή τη σκηνή, προσπάθησα να την κάνω λιγότερο σέξυ. Είναι ένα μέρος όπου είσαι πιο κοντά στην αλήθεια».
Το ιστορικό σχεδόν κάθε χαρακτήρα του παιχνιδιού, είναι σκοτεινό και προβληματικό. Τραγικά περιστατικά της ζωής τους αναμιγνύονται με το στοιχείο του τρόμου στο παιχνίδι. Ο Τακαγιόσι Σάτο δήλωσε πως «ο τρόμος πρέπει να ταρακουνάει την καρδιά του ανθρώπου βαθιά. Το ταρακούνημα της καρδιάς του ανθρώπου σημαίνει να ξεσκεπαστεί ο πυρήνας του συναισθήματος και ο πυρήνας του κινήτρου για μια ζωή. Όλοι σκέφτονται και ανησυχούν για το σεξ και το θάνατο κάθε μέρα».
Σχετικά με την καλλιτεχνική όψη του παιχνιδιού, οι δημιουργοί είχαν πολλές επιρροές, όπως ταινίες των σκηνοθετών Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Ντέιβιντ Φίντσερ, Ντέιβιντ Λιντς και Άλφρεντ Χίτσκοκ, ειδικότερα η ταινία Ξύπνημα στον Εφιάλτη (1990), αλλά ακόμη και ζωγράφοι, όπως ο Ιρλανδός Φράνσις Μπέικον, ο Ολλανδός Ρέμπραντ και ο Αμερικανός Άντριου Γουάιεθ. Νωρίς στην ανάπτυξη του Silent Hill 2, οι δημιουργοί μελέτησαν τη δημιουργία τρισδιάστατου περιβάλλοντος του Tomb Raider (1996). Άλλες επιρροές περιλαμβάνουν το παιχνίδι επιβίωσης τρόμου Alone in the Dark, το πρώτο παιχνίδι Silent Hill, ακόμη και το μάνγκα Whirr του Ιάπωνα Morohashi. Σχετικά με τη δημιουργία των χαρακτήρων, ο Σάτο και η ομάδα του έκαναν σκίτσα ανθρώπινων προσώπων και εκφράσεων. Για να έχουν μία καλύτερη αίσθηση της δομής των προσώπων των χαρακτήρων, ζωγράφισαν τα προφίλ τους από διάφορες γωνίες, πριν δημιουργήσουν εικονικά τρισδιάστατα (wire-frame) μοντέλα, το καθένα αποτελούμενο από έξι χιλιάδες πολύγωνα. Έπειτα, ολοκλήρωσαν τα μοντέλα προσθέτοντας υφές. Τα δεδομένα για την κίνηση των χαρακτήρων πάρθηκαν μέσω της τεχνικής motion capture, και χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα Softimage για να πραγματοποιηθεί η κίνησή τους.
Το Silent Hill 2 περιέχει επίσης αναφορές σε πραγματικά γεγονότα. Στο αρχικό σενάριο, οι δημιουργοί σχεδίασαν τον James και τη Maria με διπλές προσωπικότητες: η δεύτερη προσωπικότητα του James ήταν ο Joseph, μία αναφορά σε έναν από τους υπόπτους του Τζακ του Αντεροβγάλτη, ενώ της Maria ήταν η Mary, αναφορά στο τελευταίο θύμα του, τη Mary Jane Kelly. Το όνομα Eddie Dombrowski προήλθε από το όνομα του ηθοποιού Έντι Μέρφι στην αρχή ακόμη της παραγωγής, όπου ο Eddie είχε σχεδιαστεί να είναι χαρακτήρας ευχάριστος και οπτιμιστής. Το όνομα της Angela Orosco προήλθε από το όνομα της πρωταγωνίστριας της ταινίας Παγιδευμένη στο Δίκτυο (1995), Angela Bennett, ενώ της Laura από τη νουβέλα του 1070 του Ρίτσαρντ Ντ' Αμπρόσιο, No Language but a Cry, όπου εξιστορείται η ιστορία ενός κοριτσιού που παλεύει να ξεπεράσει τις πληγές της κακοποίησης. Οι δημιουργοί, επιπλέον, σατίρισαν άμεσα την οπλοκατοχή στην Αμερικάνικη κοινωνία, όταν ο James βρήκε ένα πιστόλι σε ένα καροτσάκι για ψώνια. Τέλος, υπάρχουν ενδείξεις ότι η δομή της πόλης του Silent Hill βασίζεται, σε ένα ποσοστό, στην πόλη Σαν Μπρούνο της Καλιφόρνια.
Μουσική
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο του [[Silent Hill 2 Original Soundtracks]] Η σύνθεση της μουσικής του παιχνιδιού έγινε από τον Ιάπωνα συνθέτη Άκιρα Γιαμαόκα. Του πήρε τρεις μέρες να γράψει το Theme of Laura, που είναι το βασικό θέμα του παιχνιδιού, συνδυάζοντας «μια μελαγχολική μελωδία» και «ένα δυνατό ρυθμό». Δεν θεωρεί μια μελωδία να είναι το «πιο σημαντικό» στοιχείο ενός μουσικού κομματιού και ο σκοπός του ήταν να προκαλέσει συναισθήματα στον παίκτη με τη μουσική. Το Silent Hill 2 κάνει εκτεταμένη χρήση των ηχητικών εφέ, που περιλαμβάνουν από κραυγές, μέχρι πατημασιές σε σπασμένο γυαλί, ώστε να δημιουργείται ένα ασφαλές περιβάλλον για τον παίκτη. Επίσης, έχει δηλώσει ότι «η δουλειά ενός παραγωγού ήχου είναι όχι μόνο να δημιουργεί ήχους για να μιλήσει. Πρέπει επίσης να ξέρουμε πως να χρησιμοποιούμε σιωπή. Νομίζω ότι επιλέγοντας στιγμές σιωπής, είναι ένας άλλος τρόπος παραγωγής ήχου».
Η Konami κυκλοφόρησε το Silent Hill 2 Original Soundtracks στην Ιαπωνία στις 3 Οκτωβρίου του 2001. Το 2006, οκτώ κομμάτια (Theme of Laura, Null moon, Love psalm, True, Promise, Fermata in mistic air, Laura plays the piano, Overdose delusion) βγήκαν στο The Silent Hill Experience για το PSP.
Στη συναυλία Play! A Video Game Symphony στο Σικάγο το 2006, ο Γιαμαόκα εκτέλεσε μουσική της σειράς με ολοκληρωμένη ορχήστρα. Ανάμεσα στα κομμάτια ήταν και το Theme of Laura, το βασικό κομμάτι του παιχνιδιού.
Κυκλοφορία
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο του Silent Hill 2: Restless Dreams Το Silent Hill 2 ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε για την κονσόλα PlayStation 2 στη βόρεια Αμερική στις 24 Σεπτεμβρίου του 2001, στην Ιαπωνία στις 27 Σεπτεμβρίου και στην Ευρώπη στις 23 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Η αρχική ευρωπαϊκή εκδοχή περιλάμβανε επιπλέον ένα δεύτερο dvd, το Making-of, το οποίο περιείχε trailers, μακέτες και ένα σχολιασμό από τους δημιουργούς σχετικό με την ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Εκτεταμένη εκδοχή
Μία εκτεταμένη εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε για το Xbox στις 20 Δεκεμβρίου του 2001 στη βόρεια Αμερική, στις 22 Φεβρουαρίου του 2002 στην Ιαπωνία και στις 14 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στην Ευρώπη. Κάθε περιοχή είχε και διαφορετικό δευτερεύων τίτλο του παιχνιδιού: Saigo no Uta (ιαπωνικά: 最期の詩), στην Ιαπωνία, Restless Dreams στη βόρεια Αμερική και Inner Fears. Αυτή η εκδοχή περιείχε το πρόσθετο μικρό σενάριο Born from a Wish και άλλες μικρές βελτιώσεις. Έγινε port της εκδοχής στο PlayStation 2 και ονομάστηκε Director's Cut για την Ευρώπη, ωστόσο δεν έλαβε κάποιον υπότιτλο για την κυκλοφορία του στη βόρεια Αμερική. Η εταιρία Creature Labs έκανε port αυτή την εκδοχή για τα Windows, η οποία κυκλοφόρησε από την Konami το Δεκέμβριο του 2002. Περιλάμβανε πρόσθετα στοιχεία, όπως η ικανότητα quicksave (σύντομη αποθήκευση) και η προβολή trailers του Silent Hill 3.
Υποδοχή
Το Silent Hill 2 έλαβε θετικές κριτικές, πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίγραφα σε ένα μήνα κυκλοφορίας στη βόρεια Αμερική, την Ιαπωνία και την Ευρώπη, με τα περισσότερα από αυτά να έχουν πωληθεί στη βόρεια Αμερική. Επαινέθηκε από τους δημοσιογράφους βιντεοπαιχνιδιών όταν κυκλοφόρησε, αλλά και αργότερα. Ο Andy Greenwald του περιοδικού Spin το έκρινε ως ένα «τρομακτικό, αλλά »συγκροτημένο« παιχνίδι». Ο Jon Thompson από το Allgame δήλωσε πως «Το Silent Hill 2 φαίνεται λίγο βιαστικό, και παρότι δεν συνεχίζει τον ιλιγγιώδη τρόμο του πρώτου παιχνιδιού, έχει αρκετή από τη δική του δυναμική για να το κάνει ένα ισάξιο sequel». Ο Doug Perry του IGN έγραψε ότι «είναι τρομακτικό, βαθύ, έξυπνο, και προσπαθεί να βελτιώσει το είδος, έστω και λίγο, και τελικά αυτό είναι που θέλω πραγματικά από ένα παιχνίδι επιβίωσης τρόμου». Ο Joe Fielder του GameSpot συμπέρανε πως το Silent Hill 2 είναι «πολύ πιο όμορφο, κάπως πιο έξυπνο αλλά λιγότερο ψυχαναγκαστικό παιχνίδι από το αρχικό». Στο Replay: The History of Video Games (2010), ο Tristian Donovan περιέγραψε το παιχνίδι ως το «σημείο αναφοράς» της σειράς. Σε ένα ρετρό αφιέρωμα στο είδος επιβίωσης τρόμου, ο δημοσιογράφος του IGN, Jim Sterling, επαίνεσε το σενάριο του παιχνιδιού ως «ένα από τα καλύτερα παραδείγματα αφηγητικής δομής στο gaming μέχρι αυτή τη μέρα». Σε ένα άλλο αφιέρωμα στα ρετρό παιχνίδια επιβίωσης τρόμου στο IGN, ο Travis Fahs όρισε το παιχνίδι ως παράγοντα «στη μικρή περίοδο ανανεωμένου ενδιαφέροντος στα παιχνίδια τρόμου». Ο Ben Croshaw του Escapist Magazine έβαλε το παιχνίδι ανάμεσα στη λίστα του με τα κορυφαία 5 αγαπημένα του παιχνίδια όλων των εποχών, επαινώντας το για τη βαριά και άβολή του ατμόσφαιρα, που δημιουργεί ένταση και φόβο στους παίκτες. Στο review του πάνω στο παιχνίδι, σχολίασε πως «είναι ένα γοητευτικό ταξίδι πόνου και απόγνωσης που σε αφήνει συναισθηματικά άδειο και ικανοποιημένο».
Τα γραφικά και η ατμόσφαιρα του Silent Hill 2 εξυψώθηκαν από τους κριτές, οι οποίοι σημείωσαν την ομαλή μετάβαση από τα computer generated (CGI) στα εντός-παιχνιδιού βίντεο (cutscenes), και την αίσθηση κλειστοφοβίας που προκαλεί η ομίχλη. Από την άλλη, ο Jon Thompson του Allgame ένιωσε ότι η γκρίζα εικόνα των εφέ και η συνεχής ομίχλη κρύβουν τις λεπτομέρειες του περιβάλλοντος, ενώ ο Joe Fielder του GameSpot έγραψε ότι τα εξωτερικά περιβάλλοντα «σπάνια πιέζουν τις απεικονιστικές ικανότητες του PlayStation 2». Οι κριτικοί χαρακτήρισαν την κίνηση των χαρακτήρων ρεαλιστική, αν και η κίνηση του James ήταν «σαν μαριονέτας», σύμφωνα με τον Doug Perry του IGN. Οι φωνές των χαρακτήρων έλαβαν ανάμεικτες κριτικές, με κάποιους να δηλώνουν πως είτε ήταν πολύ καλές με ένα βελτιωμένο σενάριο, είτε παρεμποδίζονταν από αυτό. Οι κριτικοί απόλαυσαν το σχεδιασμό των τεράτων, ωστόσο κάποιοι τα βρήκαν λιγότερο τρομακτικά λόγο της αφθονίας πυρομαχικών και της εύκολης αποφυγής τους. Σχετικά με την κάμερα, οι κριτικοί τη βρήκαν βελτιωμένη, αλλά άβολη στη διάρκεια των μαχών με τα τέρατα που κρέμονται απ' το ταβάνι. Το soundtrack και τα ηχητικά εφέ θεωρήθηκαν αποτελεσματικά στη δημιουργία αγωνίας, αν και ο Thomson τα θεώρησε μερικές φορές «λίγο εξαναγκασμένα και σκηνοθετημένα». Τα παζλ δεν θεωρήθηκαν ιδιαίτερα απαιτητικά από τους κριτικούς, και ο Thomson τα θεώρησε γενικότερα εύκολα, ενώ ο David Hodgeson του GameSpy έγραψε πως μερικές φορές ήταν παράλογα. Η μάχη θεωρήθηκε λιγότερο αποδεκτή, λόγο της έλλειψης ανταγωνισμού και των εύκολων τεράτων και bosses.
Οι αντιδράσεις για την Xbox εκδοχή ήταν εξίσου θετικές. Οι κριτικοί έγραψαν πως αυτή και η εκδοχή για το PlayStation 2 ήταν παρόμοιες, εκτός από το υπο-σενάριο Born from a Wish που βρίσκεται μόνο στην Xbox εκδοχή. Ο Kristan Reed του Eurogamer αποκάλεσε αυτό το σενάριο «περισσότερο demo από οτιδήποτε». Θεώρησε ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε περίπου μία ώρα και δεν προσθέτει πολλά στο παιχνίδι. Ωστόσο, ο Fielder το χαρακτήρισε ως μία «αξιέπαινη προσθήκη». Το port για υπολογιστές, αντιθέτως, δέχθηκε ανάμεικτες αντιδράσεις. Ο Allen Rausch του GameSpy συνολικά το θεώρησε «μία φανταστική μετάφραση του στιλάτου και τρομακτικού παιχνιδιού επιβίωσης τρόμου της Konami». Αντίθετα, ο Ron Dulin από το GameSpot έγραψε πως «Ούτε η ομιχλώδης ατμόσφαιρα του παιχνιδιού δεν είναι αρκετά πυκνή ώστε να κρύψει τα προβλήματα του Silent Hill 2».
Το Silent Hill HD Collection δέχθηκε ανάμεικτες και μέτριες αντιδράσεις. Σύμφωνα με το περιοδικό Play, η συλλογή «τεχνικά έχει ελλείψεις, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία για την ποιότητα των παιχνιδιών». Το Official PlayStation Magazine ανέφερε πως «ως προετοιμασία στον PlayStation φόβο, δεν υπάρχει τίποτα πιο αγνό από αυτό». Αντιθέτως, το GameTrailers εξέφρασε απογοήτευση από τη συλλογή, δηλώνοντας πως «η ασυνεπής παρουσίαση που συμβιβάζεται με το όραμα του original δημιουργού και έλλειψη ενδιαφερουσών προσθηκών, κάνουν την τιμή των 40$ πιο ανάξια από τα παιχνίδια του». Οι φωνές των νέων ηθοποιών δέχτηκαν και αυτές ανάμεικτες αντιδράσεις, ενώ επιπλέον σημειώθηκαν προβλήματα με το συγχρονισμό χειλιών και άλλα glitches. Αρκετοί δημοσιογράφοι σχολίασαν την απουσία άλλων τίτλων Silent Hill, όπως τα Silent Hill 4: The Room και Silent Hill: Origins.
Το Silent Hill 2 σήμερα θεωρείται από πολλούς ως το καλύτερο παιχνίδι τρόμου όλων των εποχών χάρη στην ιστορία του και τη χρήση μεταφορών, του ψυχολογικού τρόμου και τα ταμπού θέματά του. Είναι πρώτο στη λίστα του X-Play με τα «πιο τρομακτικά παιχνίδια όλων των εποχών» το 2006. Το 2009, το IGN το κατέταξε πρώτο στη λίστα του με τα «πέντε καλύτερα παιχνίδια τρόμου που δημιουργήθηκαν μετά το 2000», και το συμπεριλαμβάνει στη λίστα του με τα «12 καλύτερα παιχνίδια του PlayStation 2 όλων των εποχών». Επιπλέον, το 2010, η ίδια ιστοσελίδα το κατέταξε στη θέση 54 στη λίστα με τα «100 καλύτερα παιχνίδια του PlayStation 2». Στην αντίστοιχη λίστα του GamePro κατατάχθηκε στην 26η θέση. Το 2008, το GamesRadar το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τις 15 καλύτερες ιστορίες βιντεοπαιχνιδιών που υπήρξαν ποτέ, περιγράφοντάς το ως «ένα τιμωρητικό παραμύθι που δύσκολα το ανταγωνίζονται». Το 2009 το Wired News το κατέταξε στην 11η θέση στη λίστα του με τα παιχνίδια με τη μεγαλύτερη επιρροή της δεκαετίας για την έμφαση που δίνει στον ψυχολογικό τρόμο και την εξερεύνηση σε θέματα ταμπού, όπως την αιμομιξία και την κατ' οίκον παρενόχληση, παρά στη βία. Το 2012, το GamesRadar το κατέταξε στην 1η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ιστορίες βιντεοπαιχνιδιών που υπήρξαν ποτέ. Το 2014, το Game Informer το κατέταξε στη 2η θέση στη λίστα με τα κορυφαία παιχνίδια τρόμου όλων των εποχών. Το 2015, το GameTrailers το κατέταξε στην 8η θέση στη λίστα με τα «καλύτερα δεύτερα παιχνίδια σε franchises».
Κινηματογραφική προσαρμογή
Τον Μάρτιο του 2023 ανακοινώθηκε πως τον πρωταγωνιστή James Sunderland θα υποδυθεί ο Τζέρεμι Ίρβιν και τη γυναίκα του, Mary Shepherd Sunderland, η Χάνα Έμιλι Άντερσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμνησία στα βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2001 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με γυναίκες ανταγωνιστές Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Άκιρα Γιαμαόκα
Ιβάν Βούτσοφ
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Ιβάν Βούτσοφ γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1939 στο Γκάμπροβο. Υπήρξε κεντρικός αμυντικός που αγωνίστηκε διαδοχικά: στη Τσάρνταφον Γκάμπροβο (νυν Γιάντρα Γκάμπροβο) ( 1953- 1958), στη Μπότεφ Πλόβντιφ (1958-1960), στη Λέφσκι Σόφιας (1960-1968) και στην Akademik Sofia (1969-1972). Με τα χρώματα της Λέφσκι, σε εννέα σεζόν, κατέγραψε 210 αγώνες Πρωταθλήματος με 4 γκολ, 40 αγώνες για το Κύπελλο Βουλγαρίας και 6 αγώνες για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Βουλγαρίας με τη Λέφσκι, το 1965 και το 1968. Κατέκτησε επίσης το κύπελλο της χώρας, το 1967.
Παράλληλα, πραγματοποίησε 24 συμμετοχές με την Εθνική Βουλγαρίας αλλά και 2 συμμετοχές με τη «Β» Εθνική ομάδα. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Αγγλίας το 1966, στους αγώνες:
Προπονητική καριέρα
Ως πρώτος προπονητής, διηύθυνε τη Λέφσκι για 5 σεζόν - 1974/75, 1975/76, 1977/78, 1978/79 και 1979/80. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κέρδισε μια φορά τον τίτλο του πρωταθλήματος (σεζόν 1978/79) και δύο φορές το κύπελλο (1976 και 1979). Υπό την ηγεσία του, η Λέφσκι έδωσε 18 αγώνες για ευρωπαϊκές διοργανώσεις και μεταξύ των άλλων απέκλεισε, το 1976, τον Άγιαξ για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και έφτασε στα προημιτελικά με την Μπαρτσελόνα, όπου κατάφερε να σημειώσει μια εντός έδρας νίκη με 5-4. Προπόνησε επίσης τη Σπαρτάκ Βάρνα, τη Σπάρτακ Πλέβεν, τη Χάιντουκ Σπλιτ, τη Σλάβια Σόφιας, τον Άρη Θεσσαλονίκης [διετέλεσε προπονητής από τον Ιούλιο του 1991 έως τον Μάϊο του ’92, κοουτσάροντας την ομάδα Θεσσαλονίκης σε 31 αγώνες και αφήνοντάς την στην 7η θέση του Ελληνικού Πρωταθλήματος με 31 βαθμούς, και τέρματα 26:40 ], τη  Λοκομοτίβ Πλόβντιβ, και την Εθνική Βουλγαρίας.
Εθνική Βουλγαρίας
Ως ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας, έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986 στο Μεξικό, όπου η ομάδα του αποκλείστηκε στη φάση των «16» από τη διοργανώτρια χώρα. Συνολικά, διετέλεσε προπονητής του εθνικού συγκροτήματος από τον Ιούλιο του 1982 ως τον Ιούνιο του 1986 και για 25 αγώνες και από τον Αύγουστο του 1989 ως τον Ιούνιο του 1991 για άλλα 9 παιχνίδια. Μελανό σημείο της προπονητικής του καριέρας, οι έντονες διαμαρτυρίες προς το διαιτητή του αγώνα με τη Σκωτία (1-1) το Νοέμβριο του 1990 στη Σόφια, για τις οποίες επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 25.000 ελβετικών φράγκων στη Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση και αποκλεισμός από διεθνείς αναμετρήσεις για 4 χρόνια στον προπονητής της εθνικής ομάδας. Για πολλά χρόνια υπήρξε εκτελεστικός διευθυντής της Βουλγαρικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης. .
Υπήρξε αρθρογράφος στο "www.24chasa.bg" μέσω της στήλης "Football Echoes". Επίσης υπήρξε συν-συγγραφέας (μαζί με τον Eduard Papazyan), του αυτοβιογραφικού του βιβλίου "Truths about life and football". Απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 2019, στη Σόφια της Βουλγαρίας σε ηλικία 79 ετών.
Ο γιός του, Βέλισλαβ Βούτσοφ, είναι επίσης πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου στην Γιάντρα Γκάμπροβο.
Επιτεύγματα
Ως παίκτης της Λέφσκι
Ως ποδοσφαιριστής της Εθνικής Βουλγαρίας Ως προπονητής της Λέφσκι
Ως προπονητής της Εθνικής Βουλγαρίας
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χάιντουκ Σπλιτ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1945
Η 18η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1945, έλαβε χώρα στις 7 Μαρτίου 1946. Ήταν η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.Κεντρικοί παρουσιαστές ήταν ο Τζέιμς Στιούαρτ και ο Μπομπ Χόουπ (ο τελευταίος για έκτη φορά).
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1945
Βασίλης Κώστας
Ο Βασίλης Κώστας είναι Έλληνας μουσικός, διακεκριμένος λαουτίστας με διεθνές έργο, ο οποίος ακολουθεί επαγγελματική καριέρα στις ΗΠΑ.
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1991, όπου και πέρασε όλα τα παιδικά του χρόνια. Τα βιώματά του με την παραδοσιακή ηπειρωτική μουσική έχουν σχέση με το ευρύτερο οικογενειακό του περιβάλλον και επηρέασαν καθοριστικά την πορεία του.
Το 2013 έλαβε το πτυχίο του από το Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ. Έλαβε δίπλωμα τζαζ κιθάρας από το Ωδείο του Φίλιππου Νάκα στη Θεσσαλονίκη. Αναχώρησε στις ΗΠΑ όπου και εκπόνησε μεταπτυχιακές σπουδές μετά από υποτροφία που έλαβε. Είναι απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος του Berklee Global Jazz Institute στη Βοστώνη, όπου ειδικεύτηκε στο παραδοσιακό λαούτο.
Περιοδικά διδάσκει λαούτο στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να παρουσιάσει το έργο του στην παραδοσιακή μουσική και στο λαούτο με συναυλίες σε σχολές και ιδρύματα.
Η μουσική του καριέρα επηρεάστηκε από τη συνεργασία του με τον σπουδαίο δάσκαλο, Πετρολούκα Χαλκιά και τον μουσικό Ντανίλο Πέρεζ, βραβευμένο πιανίστα από τον Παναμά. Έχει συνεργαστεί με τον Πετρολούκα Χαλκιά στο δίσκο-ντουέτο τους "Η Ψυχή της Ηπείρου" που είχε εξαιρετικές διεθνείς κριτικές.
Διακρίσεις
Έχει εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές εμβέλειας όπως Carnegie Hall, Montreal Jazz Festival, London Jazz Festival και Panama Jazz Festival, αλλά επίσης και ως σολίστας με την Chatterbird Chamber Orchestra στο έργο του "Kalesma" στο Μουσείο του Παρθενώνα στο Nashville των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Είναι κάτοχος σημαντικών βραβείων για την προσφορά του στη διάδοση της Ηπειρωτικής μουσικής και του λαούτου:
Ο Β. Κώστας εκπροσωπεί τη νεότερη γενιά μουσικών της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, που συνδυάζει τα παραδοσιακά ακούσματα και βιώματα με συστηματικές μουσικές σπουδές και με παράλληλη διεύρυνση προς την τζαζ και τις μουσικές του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Μεσοκαλοκαιρινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης
Η Μεσοκαλοκαιρινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (ΜΩΚΕ) είναι ένα από τα ονόματα της ζώνης ώρας UTC+03:00, 3 ώρες μπροστά από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα. Χρησιμοποιήθηκε ως διπλή καλοκαιρινή θερινή ώρα σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες κατά τη δεκαετία του 1940.
Γερμανία
Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Μεσοκαλοκαιρινή Ώρα χρησιμοποιήθηκε στην κατεχόμενη Γερμανία από τις 11 Μαΐου, 03:00 Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης έως τις 29 Ιουνίου 1947, 03:00 ΘΩΚΕ.
Σύμφωνα με το GHEP, το Βερολίνο και η Σοβιετική Ζώνη Κατοχής χρησιμοποίησαν την μεσοκαλοκαιρινή θερινή ώρα από τις 24 Μαΐου 1945 στις 02:00 Ώρα Κεντρικής Ευρώπης έως τις 24 Σεπτεμβρίου 1945 στις 03:00 ΘΩΚΕ. Η μεσοκαλοκαιρινή ώρα ήταν ισοδύναμη με την Ώρα Μόσχας, η οποία δεν χρησιμοποιούσε τη θερινή ώρα τότε.
Παραπομπές
Ευρωπη
Άμπιγκεϊλ Μασάμ
Η Άμπιγκεϊλ Μασάμ (Abigail Masham, γεννημένη ως Άμπιγκεϊλ Χιλ Abigail Hill, 1670 - 6 Δεκεμβρίου 1734) ήταν Βρετανίδα αυλική και ευνοούμενη της Βασίλισσας Άννας της Μεγάλης Βρετανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1670 στο Λονδίνο, και ήταν κόρη του έμπορου Φράνσις Χιλ και της Ελισάβετ Τζένινγκς.
Η οικογένεια της έπεσε σε δυσμένεια εξαιτίας του πατέρα της και η Άμπιγκεϊλ έπρεπε να εργαστεί ως υπηρέτρια στον Σερ Ιωάννη Ρίβερς του Κεντ. Η εξαδέλφη της, η Δούκισσα του Μάρλμπορο ήταν Κυρία της Κρεβατοκάμαρας στη Πριγκίπισσα Άννα, αποφάσισε να βοηθήσει την εξαδέλφη της, πιθανότατα πιο ντροπιασμένη από τις συνέπειες της κατάστασης της Άμπιγκεϊλ στη δική της φήμη παρά από αληθινή αγάπη. Μετά την άνοδο της Άννας στο θρόνο, η Σάρα επέτρεψε στην Άμπιγκεϊλ το 1704 να αποκτήσει θέση στη αυλή της βασίλισσας.
Η Άμπιγκεϊλ και η Σάρα ήρθαν αρκετές φορές σε αντιπαράθεση, με την τελευταία να χάνει την θέση στην αυλή, το φυλάκιο του ιδιωτικού ταμείου αλλά και την εύνοιά της Βασίλισσας. Το 1707 παντρεύτηκε τον Δικαστή Σαμουήλ Μασάμ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Σαμουήλ (1712-1776) και την Άννα (?-1727).