cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καζοράτε Σεμπιόνε
Το Καζοράτε Σεμπιόνε (ιταλικά: Casorate Sempione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κασσάνο Βαλκούβια
Το Κασσάνο Βαλκούβια (ιταλικά: Cassano Valcuvia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Πανδίων ο Θεσσαλός
Ο Πανδίων ο Θεσσαλός (4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θεσσαλία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 121ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (296 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Βελοχώρι Ξάνθης
Το Βελοχώρι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βελοχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και την βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει 14 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου), 12 χλμ. Α. από την Ξάνθη και 38 χλμ. Δ. από την Κομοτηνή. Νότια από το χωριό περνάει η Εγνατία Οδός και βόρεια η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής, του το διαχωρίζει το Σέλερο. Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Ουκ-κιοϊ και σύμφωνα με τα οθωμανικά απογραφικά κατάστιχα (Salname) του 1898 είχε 20 σπίτια μουσουλμάνων ενώ από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση της Θράκης, αναφέρεται επίσημα ως Λευκόπετρα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σελέρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Σελέρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σελέρου του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 225 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Χιονάτο Καστοριάς
Το Χιονάτο είναι ορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ακριτών του Δήμου Νεστορίου. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας στις βόρειες πλαγιές της κορυφής Αμμούδας σε υψόμετρο 960μ. με 118 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει από την πόλη της Καστοριάς 31 χλμ.
Στον οικισμό λειτουργεί δημοτικός ξενώνας, υπάρχει εκκλησία του Αγίου Νικολάου (1922) και γήπεδο με δοσμένο όνομα «Χριστίνα Γιαζιτζίδου» προς τιμή της Ολυμπιονίκης κωπηλάτριας Χριστίνας Γιαζιτζίδου, όπου έχει καταγωγή από εκεί.
Πάνταρκος ο Ηλείος
Ο Πάνταρκος ο Ηλείος (3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 138ους (228 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Παυσανίας αναφέρει πως ο ανδριάντας του στην Ολυμπία έφερε επιγραφή η οποία ανέφερε πως είχε ανεγερθεί προς τιμή του από τους Αχαιούς -πιθανώς αναφέρεται στην Ναύπακτο-, καθώς ο Παντάρκης είχε φέρει την ειρήνη ανάμεσα σε αυτούς και τους Ηλείους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Γκραν Πρι Αυστραλίας 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Αυστραλίας 2018 είναι ο πρώτος αγώνας του 2018 στη Φόρμουλα 1. Διεξήχθει στη πίστα Melbourne Grand Prix Circuit στη Μελβούρνη της Αυστραλίας το τριήμερο 23-25 Μαρτίου 2018.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 23 Μαρτίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) και τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 23 Μαρτίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft), την πολύ μαλακή γόμα (Supersoft) και τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 24 Μαρτίου 2018, ο καιρός ήταν βροχερός αρχικά και συννεφιασμένος χωρίς βροχή προς το τέλος. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν το ενδιάμεσο ελαστικό (Intermediate) ενώ μερικοί έβαλαν και την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) της Pirelli προς το τέλος της διαδικασίας
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 24 Μαρτίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Κίμι Ράικονεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q US - Ultrasoft ελαστικό SS - Supersoft ελαστικό
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 25 Μαρτίου 2018 με τον Σεμπάστιαν Φέτελ να παίρνει την πρώτη νίκη για το 2018 και 48η συνολικά στην καριέρα του. Ο Λιούις Χάμιλτον ανέβηκε στο 2ο σκαλί του βάθρου ενώ ο Κίμι Ράικονεν βρέθηκε στο 3ο σκαλί του βάθρου. Τον ταχύτερο γύρο σημείωσε ο Ντάνιελ Ρικιάρντο με χρόνο 1.25.945.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Δείτε Επίσης
- Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018)
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαδαγασκάρης
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαδαγασκάρης (γαλλικά: Bibliothèque nationale de Madagascar) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Μαδαγασκάρης. Ιδρύθηκε το 1961 και βρίσκεται στο Ανταναναρίβο.
Ιστορία
Οι απαρχές της βιβλιοθήκης χρονολογούνται από το 1905, όταν δημιουργήθηκε η Γενική Κυβερνητική Βιβλιοθήκη. Ο πρώτος βιβλιοθηκάριος ήταν ο Ευγένιος Τζέγκλε (Eugène Jaeglé), ο οποίος ως βιβλιοθηκάριος ετοίμασε και δημοσίευσε θεματικές βιβλιογραφίες, για τη γεωργία, τη βιομηχανία ή το εμπόριο. Έκανε συλλογή φωτογραφιών, εγγράφων και αποκομμάτων εφημερίδων  για την ιστορία της Μαδαγασκάρης. Ετοίμασε τρία φυλλάδια (συνολικά 329 σελίδες) ειδικά για τη βιβλιογραφία της Μαδαγασκάρης για την περίοδο 1905 έως το 1930 και περίπου 100 άλμπουμ της συγγραφής του με φωτογραφίες και αποκόμματα τύπου που φυλάσσονταν στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαδαγασκάρης. Έδρα της βιβλιοθήκης ήταν η κατοικία του κυβερνήτη της αποικίας, σήμερα το Παλάτι της Αμποχιτσορόχητρας.
Από το 1961 έγινε Εθνική  βιβλιοθήκη. Δεδομένου ότι διαθέτει πολύτιμες συλλογές για την ιστορία της Μαδαγασκάρης που χρησιμοποιούνται από ερευνητές και φοιτητές, η διαδικασία ψηφιοποίησης ξεκίνησε το 2017.
Κατά Νόμο Κατάθεση
Ο πρώτος κανονισμός για υποχρεωτικό αντίγραφο θεσπίστηκε στις 16 Μαρτίου 1896 από τον Ιπολίτ Λαρόσχ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της γενικής κυβέρνησης, και αφορούσε τη διανομή εφημερίδων και περιοδικών. Μέχρι το 1960 εκδόθηκαν αρκετοί κανονισμοί. Τα υποχρεωτικά αντίτυπα των εκδοτικών οίκων στάλθηκαν στη Βιβλιοθήκη της Γενικής Κυβέρνησης και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας, εκδόθηκαν διάφορες νομικές πράξεις. Σύμφωνα με το νόμο αριθ. 90-031 της 21ης Δεκεμβρίου 1990, η υποχρέωση παροχής αντιγράφου βαρύνει το τυπογραφείο και, αφετέρου, τον εκδότη. Στέλνονται 6 αντίγραφα στο Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο κρατά 2. Η Εθνική Βιβλιοθήκη δικαιούται δύο υποχρεωτικά αντίγραφα.
Το 2011, η συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελούνταν από 236.470 τόμους βιβλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μαδαγασκάρη Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Καστελλάντσα
Η Καστελλάντσα (ιταλικά: Castellanza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Λασθένης ο Ηλείος
Ο Λασθένης ο Ηλείος (1ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 176ους (76 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Ανίμπαλ Τόρες
Σταδιοδρομία
Ο Τόρες γεννήθηκε στην Τσότα της Καχαμάρκα. Ήταν δικηγόρος και καθηγητής πανεπιστημίου στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Σαν Μάρκος. Αποφοίτησε ως δικηγόρος το 1970 και ως διδάκτορας, στη νομική και τις πολιτικές επιστήμες, από το ίδιο πανεπιστήμιο το 1987. Σπούδασε Αστικό και Εμπορικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης (1970–1971).
Διετέλεσε διευθυντής και κοσμήτορας του Δικηγορικού Συλλόγου της Λίμα, κοσμήτορας της Σχολής Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου του Σαν Μάρκος, πρόεδρος του Συμβουλίου Κοσμητόρων των Περουβιανών Δικηγορικών Συλλόγων, επίτιμος πρόεδρος της Περουβιανής Ακαδημίας Νομικών, μέλος της Πατριωτικής Επιτροπής για την υπεράσπιση του Μαρ δε Γκράου, του Περουβιανού Ινστιτούτου Αεροπορικού Δικαίου, της Ακαδημίας Αεροναυτικής Ιστορίας του Περού, επίτιμο μέλος των δικηγορικών συλλόγων των Λορέτο, Πούνο Κούσκο, Καχαμάρκα και Απουριμάκ. Είναι συγγραφέας διαφόρων δημοσιεύσεων για το αστικό και το διοικητικό δίκαιο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις περουβιανές γενικές εκλογές του 2011 ο Τόρες ανεπιτυχώς έθεσε υποψηφιότητα για μια θέση στο Περουβιανό Κογκρέσο με το κόμμα Το Περού Κερδίζει για την εκλογική περιφέρεια της Λίμα.
γενικές εκλογές 2021
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Juramentaci%C3%B3n_del_nuevo_Gabinete_Ministerial_%28parte_uno%29_5-25_screenshot.png/220px-Juramentaci%C3%B3n_del_nuevo_Gabinete_Ministerial_%28parte_uno%29_5-25_screenshot.png|μικρογραφία| Ο Τόρες με τον Πέδρο Καστίγιο μετά την ορκωμοσία του προέδρου. Ο Tόρες υποστήριξε τον Γιόνι Λεσκάνο, υποψήφιο για την προεδρία από το κόμμα Λαϊκή Δράση στον πρώτο γύρο των γενικών εκλογών του Περού το 2021. Για τον δεύτερο γύρο των γενικών εκλογών ο Τόρες έγινε ο κύριος νομικός σύμβουλος για την προεδρική εκστρατεία του Πέδρο Καστίγιο. Ο Καστίγιο θα κέρδιζε τελικά τις εκλογές.
Υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Στις 30 Ιουλίου 2021 ο Τόρες διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τον Πέδρο Καστίγιο κατά την έναρξη της προεδρικής του θητείας.
Πρωθυπουργός του Περού (2022)
Στις 8 Φεβρουαρίου 2022 ο Τόρες ορκίστηκε πρωθυπουργός του Περού, διαδεχόμενος τον βραχύβιο και σε δυσμένεια Έκτορ Βαλέρ στη θέση. Έγινε ο τέταρτος επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου σε λιγότερο από ένα χρόνο στην κυβέρνηση Καστίγιο.
Στις 22 Απριλίου 2022 ο Τόρες δήλωσε στο 4ο Αποκεντρωμένο Συμβούλιο Υπουργών ότι «ορισμένα ανώτερα μέλη του στρατού συζητούν προς την ίδια κατεύθυνση για να πραγματοποιήσουν το πραξικόπημα» κατά του Καστίγιο. Δήλωσε επίσης ότι σχεδίαζαν να τοποθετήσουν «την κυρία που έχασε τις εκλογές» στην εξουσία, σε μια σαφή αναφορά στην Κέικο Φουχιμόρι και την ήττα της στις γενικές εκλογές του 2021.
Στις 3 Αυγούστου 2022 ο Τόρες παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, ισχυριζόμενος προσωπικούς λόγους. Εκείνη την εποχή, ο πρόεδρος Καστίγιο αντιμετώπιζε πέντε διαφορετικές ποινικές έρευνες. Η παραίτηση απορρίφθηκε από τον πρόεδρο Καστίγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού
Ηγήμων ο Ηλείος
Ο Ηγήμων ο Ηλείος (1ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Γε
Ο Γε (αγγλικά: Ye), γεννημένος ως Κάνιε Ομάρι Γουέστ (Kanye Omari West, 8 Ιουνίου 1977) είναι Αμερικανός ράπερ, στιχουργός, παραγωγός, σχεδιαστής μόδας και επιχειρηματίας. Είναι γνωστός για την πρωτοπορία και τον πειραματισμό του, όπως εκφράζονται στη μουσική του, τη μεγάλη επιρροή του στη μοντέρνα κουλτούρα, την ποικιλία διαφορετικών ειδών μουσικής που έχει δημιουργήσει, την εμπλοκή του στον χώρο της μόδας, αλλά και την τρομερά αμφιλεγόμενη προσωπικότητά του, καθώς έχει προκαλέσει πολλά σκάνδαλα. Έχει κερδίσει 21 βραβεία Grammy, έχοντας 69 υποψηφιότητες.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Ατλάντα και μεγάλωσε στο Σικάγο. Παρακολούθησε το καλλιτεχνικό σχολείο πριν γίνει γνωστός ως παραγωγός για τη Roc-A-Fella Records στις αρχές του 2000, όπου και υπήρξε παραγωγός επιτυχιών για καλλιτέχνες όπως οι Jay Z και η Alicia Keys. Παρ' όλα αυτά, επιθυμούσε να ακολουθήσει σόλο καριέρα ως ράπερ.
Το πρώτο single του, Through the Wire -το οποίο ηχογράφησε σε νοσοκομείο με σπασμένο σαγόνι, μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα- κυκλοφόρησε το 2003. Το 2004, ο Γουεστ κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του, The College Dropout. To άλμπουμ ήταν μεγάλη κριτική και εμπορική επιτυχία, με πολλούς να το χαρακτηρίζουν ως μια ανάσα φρεσκάδας στον κόσμο της hip hop, και έστρεψε τη δημόσια προσοχή στον Kanye. Πλέον το άλμπουμ θεωρείται κλασικό, έχοντας αποσπάσει αναγνώριση για την πρωτοποριακή παραγωγή του, η οποία χαρακτηριζόταν από την ανάπτυξη της chipmunk soul (ενός μουσικού είδους βασισμένο σε sampling σόουλ μουσικής, για το οποίο ο Γουεστ ως παραγωγός έγινε γνωστός) και τον λυρισμό του, για τα εφευρετικά λογοπαίγνια του Γουέστ, και τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματευόταν θέματα όπως η θρησκεία, ο σεξισμός, ο ρατσισμός, το σχολικό σύστημα, και άλλα, τα οποία ήταν σπάνια στην χιπ χοπ μουσική της εποχής. Το άλμπουμ κέρδισε το Βραβείο Γκράμι Καλύτερου ραπ άλμπουμ (με το οποίο θα βραβευόντουσαν και τα 2 επόμενα άλμπουμ του Γουέστ). Έπειτα ο Γουέστ ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρία GOOD Music.
Το επόμενο άλμπουμ του, Late Registration (2005), ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία. Το άλμπουμ συνέχισε, άλλα και επέκτεινε τον ήχο του The College Dropout, εισάγοντας στοιχεία τζαζ και ορχηστρικής μουσικής. Πρόσφερε μια ποικιλία τραγουδιών με διάφορους τόνους, ανάμεσά τους το Gold Digger, που έγινε το πιο εμπορικά επιτυχημένο τραγούδι του Γουέστ μέχρι εκείνο το σημείο, και παραμένει ένα από τα πιο επικερδή τραγούδια στην Αμερική.
Το επόμενο άλμπουμ του Γουεστ, Graduation (2007), ήταν μια αλλαγή τόνου: πρόσφερε ένα φουτουριστικό, electro και ψυχαγωγικό είδος μουσικής, με χαρακτηριστική χρήση συνθεσάιζερ. Στο άλμπουμ, ο Γουεστ επίσης εγκατέλειψε το πολυσύνθετο λυρισμό που χαρακτήριζε τα προηγούμενα δύο του έργα, αντικαθιστώντας τον με πιο απλοϊκά και υπεροπτικά λόγια. Το άλμπουμ ήταν τεράστια εμπορική επιτυχία, και περιλάμβανε το πιο πετυχημένο τραγούδι του Kanye μέχρι σήμερα, Stronger. To Graduation ολοκλήρωσε μια τριλογία, η οποία αποτελούνταν από τα πρώτα τρία άλμπουμ του Γουεστ.
Το 2009, ο Γουεστ προκάλεσε μάλλον το μεγαλύτερό του σκάνδαλο έως σήμερα, όταν στα βραβεία VMAs διέκοψε τον νικητήριο λόγο της Τέιλορ Σουιφτ, λέγοντας ότι το βραβείο έπρεπε να είχε απονεμηθεί στην Μπιγιόνσε. Αυτό προκάλεσε μεγάλη αντίδραση, και ο Γουεστ υπέστη μεγάλο χλευασμό και το μίσος, οδηγώντας τον στο να αποσυρθεί από τη δημοσιότητα και να μεταφερθεί στη Χαβάη, όπου μάζεψε μια ομάδα διαφόρων επιδέξιων μουσικών και άρχισε να δουλεύει σκληρά για να φτιάξει το επόμενο άλμπουμ του, που έβλεπε ως "η μόνη του ευκαιρία να λυτρωθεί". Έτσι, το 2010 κυκλοφόρησε το πέμπτο του άλμπουμ, My Beautiful Dark Twisted Fantasy, που θεωρείται από τους περισσότερους το αδιαμφισβήτητο αριστούργημα του Γουεστ και ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Η παραγωγή έχει χαρακτηριστεί ως μεγαλειώδης και πειραματική, ενώ το λυρικό περιεχόμενο ως ειλικρινές, περίπλοκο και βαθυστόχαστο. To Billboard το ονόμασε το καλύτερο άλμπουμ της δεκαετίας. Το άλμπουμ συνοδεύτηκε από μια ταινία μικρού μήκους διάρκειας 34 λεπτών, σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον West, με τίτλο Runaway.
Το επόμενο έτος κυκλοφόρησε το άλμπουμ Watch The Throne, μια συνεργασία με τον φημισμένο ράπερ και παλιό φίλο του Γουεστ Jay-Z. To Watch The Throne απέσπασε καλές κριτικές. Το 2012 κυκλοφόρησε το Kanye West Presents: Cruel Summer, ένα ομαδικό πρότζεκτ στο οποίο συμμετείχαν όλα τα στελέχη της GOOD music.
Το 2013 ο Γουεστ προκάλεσε για άλλη μία φορά πολυφωνία απόψεων, όταν κυκλοφόρησε το έκτο του άλμπουμ, Yeezus, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως το πιο πειραματικό, χυδαίο, και τολμηρό του έργο. Το άλμπουμ αγγίζει είδη μουσικής όπως industrial, πανκ ή noise. Συνοδεύτηκε από μια σειρά επίμαχων συνεντεύξεων, μουσικών βίντεο και συναυλιών. To άλμπουμ έλαβε αρχικά μικτές αντιδράσεις, αλλά έχει πλέον λάβει σημαντική επανεκτίμηση.
Το έβδομο στούντιο άλμπουμ του, The Life Of Pablo, κυκλοφόρησε στις 14 Φεβρουαρίου 2016, μετά από μια μεγάλη περίοδο αναμονής γεμάτη καθυστερήσεις και αλλαγές, και έλαβε θετικές κριτικές. To Life of Pablo περιείχε στοιχεία trap rap και gospel μουσικής, και διαπραγματευόταν διάφορα θέματα που αφορούσαν την προσωπική και δημόσια ζωή του Γουεστ. Ο Γουεστ συνέχισε να ενημερώνει το άλμπουμ μετά την κυκλοφορία του, επαναηχογραφώντας μεγάλο του μέρος και προσθέτοντας μάλιστα άλλο ένα τραγούδι, κάτι πρωτόγνωρο στον χώρο της μουσικής τότε.
Μετά από απουσία δύο χρόνων, το 2018, ο Γουεστ επέστρεψε στην επικαιρότητα, κυκλοφορώντας πέντε άλμπουμ μέσα σε πέντε βδομάδες, όλα με διάρκεια περίπου 20 λεπτών, και όλα ηχογραφήθηκαν σε ένα στούντιο στην πολιτεία του Wyoming. Τρία από αυτά ήταν άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών στα οποία ο West είχε κάνει την παραγωγή (Nas- Nasir, Teyana Taylor-KTSE και Pusha T- DAYTONA, το οποίο πολλοί ονόμασαν το καλύτερο ραπ άλμπουμ της χρονιάς ) και τα άλλα δύο ήταν άλμπουμ του ίδιου: το όγδοο άλμπουμ του, με τίτλο ye, ένα λιτό έργο στο οποίο ο Kanye εξερεύνησε θέματα όπως η οικογένειά του και η πρόσφατα διαγνωσμένη διπολική διαταραχή από την οποία πάσχει, και το KIDS SEE GHOSTS, μια συνεργασία με τον Kid Cudi, παλιό συνεργάτη και φίλο του Kanye, το οποίο πρόσφερε έναν ψυχεδελικό ήχο και είχε ως κύριο θέμα την αντιμετώπιση των ψυχικών προβλημάτων και της κατάθλιψης. Το KIDS SEE GHOSTS έλαβε διθυραμβικές κριτικές, με πολλούς να το ονομάζουν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.
Αργότερα το 2018, ο Kanye κυκλοφόρησε το τρομερά επιτυχές hit I Love It μαζί με τον Lil Pump, και ανακοίνωσε την κυκλοφορία του επόμενου άλμπουμ, με τίτλο Yandhi, τον Νοέμβριο του 2018. H ημερομηνία κυκλοφορίας του Yandhi μετατέθηκε πολλές φορές, και τελικά το άλμπουμ δεν κυκλοφόρησε (εξαιρώντας διάφορες παράνομες διαρροές). Το 2019, ο Kanye ίδρυσε μια εκκλησιαστική χορωδία, την Sunday Service, η οποία έκανε δημόσιες συναυλίες εβδομαδιαία. Αργότερα την ίδια χρονιά, ανακοινώθηκε το νέο έργο του West, ένα χριστιανικό άλμπουμ με τίτλο Jesus is King. Μετά από μια σειρά καθυστερήσεων, το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2019 συνοδευόμενο από μια ομώνυμη ταινία και έλαβε μεικτές κριτικές. Παράλληλα με την κυκλοφορία του, ο West ανακοίνωσε πως είχε υποβληθεί σε μια "πνευματική αφύπνιση" και πως ήταν πλέον αναγεννημένος Χριστιανός, με σκοπό να αφιερώσει το έργο του στη θρησκεία του.
Πέρα από την καλλιτεχνική του καριέρα, ο West έχει κερδίσει δημοσιότητα μέσω των απόψεων του και του lifestyle του αλλά και της συζύγου του Kim Kardashian. Έχει προκαλέσει συχνές αντιπαραθέσεις για τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια βραβεύσεων, για την παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε άλλα κοινωνικά δρώμενα. Το γεγονότα που απέσπασαν τα πιο πολλά σχόλια περιλαμβάνουν την καταγγελία του Προέδρου George W. Bush κατά τη διάρκεια μιας live τηλεοπτικής εκπομπής για τον Τυφώνα Κατρίνα το 2005, όπως και τη διακοπή του ευχαριστήριου λόγου της τραγουδίστριας Taylor Swift στα 2009 MTV Video Music Awards. O Kanye ήταν επίσης ο πρώτος γνωστός ράπερ που έδειξε δημόσια υποστήριξη για τους ομοφυλόφιλους. Επίσης, προκάλεσε αντιπαράθεση όταν αποκάλεσε τον εαυτό του θεό, όταν υποστήριξε πως η δουλεία είναι επιλογή και όταν εξέφρασε τη συμπάθειά του για τον Ντόναλντ Τραμπ. Ο West είναι επίσης μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες στον κόσμο της σύγχρονης μόδας, έχοντας συνεργαστεί με εταιρείες όπως η Nike, η Louis Vuitton και η A. P. C. Το 2013 ξεκίνησε τη διάσημη συνεργασία του με την Adidas με το όνομα YEEZY, η οποία παραμένει μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και πολυσυζητημένες σύγχρονες μάρκες ένδυσης. O West είναι επίσης ιδρυτής και επικεφαλής της εταιρείας DONDA. Το 2014 παντρεύτηκε την τηλεοπτική προσωπικότητα Kim Kardashian, γεγονός που έλαβε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Μαζί έχουν 4 παιδιά. Μουσικοί όπως ο Λου Ριντ, ο Έλτον Τζον και ο Πολ ΜακΚάρτνει έχουν δηλώσει πως είναι οπαδοί του Kanye και έχουν συνεργαστεί μαζί του. Ο Kanye είναι επίσης γνωστός για τα φαντασμαγορικά live shows του.
Στις 4 Ιουλίου του 2020 ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ για το 2020. Η απόφαση του προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Το slogan της προεκλογικής του εκστρατείας είναι “Kanye 2020 Vision”.
Προσωπική ζωή
Το 2002, ξεκίνησε τη σχέση του με την σχεδιάστρια Αλέξις Φάιφερ, με την οποία αρραβωνιάστηκε τον Αύγουστο του 2006 αλλά τελικά χώρισαν το 2008. Έπειτα, για δύο χρόνια (2008-2010) ήταν σε σχέση με το μοντέλο Άμπερ Ρόουζ. Τον Απρίλιο του 2012, ξεκίνησε τη σχέση του με την Κιμ Καρντάσιαν, με την οποία ήταν αρκετά χρόνια φίλοι. Αρραβωνιάστηκαν τον Οκτώβριο του 2013 και παντρεύτηκαν στις 24 Μαΐου 2014 στην Φλωρεντία της Ιταλίας. Απέκτησαν μαζί τέσσερα παιδιά: την Νορθ (γενν. 2013), τον Σεντ (γενν. 2015), την Σικάγο (γενν. 2018) και τον Σαλμ (γενν. 2019). Τον Ιανουάριο του 2021, έγινε γνωστός ο χωρισμός του ζευγαριού καθώς και η εγκατάσταση του Γουέστ στο ράντσο του στο Ουαϊόμινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Νικητές NME Awards
Λίρα
Η Λίρα είναι το όνομα πολλών νομισματικών μονάδων. Είναι το τρέχον νόμισμα της Τουρκίας και επίσης η τοπική ονομασία των νομισμάτων του Λιβάνου και αυτών της Συρίας. Είναι το πρώην νόμισμα της Ιταλίας, της Μάλτας, του Αγίου Μαρίνου και της Πόλης του Βατικανού, τα οποία αντικαταστάθηκαν με το ευρώ το 2002 (εκτός από τη Μάλτα που το αντικατέστησε το 2008), και του Ισραήλ, που το αντικατέστησε με το παλαιό σέκελ το 1980. Ο όρος προέρχεται από την αξία μίας λίβρας τρόυ (Λατινικά libra) ασημιού υψηλής καθαρότητας. Η λίβρα ήταν η βάση του νομισματικού συστήματος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όταν η Δυτική Ευρώπη άρχισε ένα νομισματικό σύστημα, κατά τη διάρκεια της Καρολίγειας Αυτοκρατορίας, υιοθέτησε το αρχαίο Ρωμαϊκό σύστημα, το λεγόμενο £ s d (Librae, solidi, denarii).
Κατά τον 19ο αι. η Αίγυπτος και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υιοθέτησαν τη λίρα ως εθνικό τους νόμισμα, που ισοδυναμεί με 100 πιάστρα ή κουρούς (γρόσια). Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε τα έτη 1918-1922, πολλά από τα κράτη που τη διαδέχθηκαν, διατήρησαν τη λίρα ως εθνικό τους νόμισμα: Αίγυπτος, Λίβανος, Συρία, Κύπρος. Σε ορισμένες χώρες όπως η Κύπρος, που ανήκαν τόσο στην Οθωμανική, όσο και στη Βρετανική Αυτοκρατορία, οι λέξεις λίρα και pound χρησιμοποιούνται εναλλακτικά.
Το έμβλημα της λίρας
Για την τουρκική λίρα χρησιμοποιείται το σύμβολο ₺. Η λίρα Λιβάνου (επίσης γνωστή ως λίρα) χρησιμοποιεί το ل.ل.. Η λίρα Συρίας (λίρα, στα αραβικά) χρησιμοποιεί το £S.
Το κύριο σύμβολο για τη λίρα Ιταλίας ήταν το L. αλλά τα σύμβολα ₤ (με δύο οριζόντιες γραμμές) και το πρόθεμα "Lit". ήταν κοινά.
Άλλες χρήσεις
Η Εταιρεία Carl Lindström και η θυγατρική της Parlophone Records χρησιμοποίησαν το σύμβολο ₤ μέσα σε κύκλο ως εμπορικό σήμα, αλλά είναι ένα στυλιζαρισμένο μαύρο γράμμα L (, για το Lindström) και όχι σύμβολο νομίσματος.
Τουρκία
Η λίρα Τουρκίας εισήχθη το 1844 κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής εξουσίας. Η λίρα είναι τώρα το νόμισμα της Τουρκίας, της Κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου και χρησιμοποιείται στην Κατεχόμενη από τους Τούρκους Βόρεια Συρία.
Λίβανος και Συρία
Η λίρα Λιβάνου και η λίρα Συρίας ονομάζονται και οι δύο "λίρες" (ليرة) στα αραβικά, την εθνική γλώσσα του Λιβάνου και της Συρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
All I Want for Christmas Is You
Το All I Want for Christmas Is You είναι χριστουγεννιάτικο τραγούδι ηχογραφημένο από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια και συνθέτη Μαράια Κάρεϊ. Έγραψε και παρήγαγε το τραγούδι μαζί με τον Γουόλτερ Αφανάσιεφ. Η εταιρία Columbia Records κυκλοφόρησε το κομμάτι στις 1 Νοεμβρίου του 1994, ως το πρώτο σινγκλ από το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της και το πρώτο της εορταστικό άλμπουμ, Merry Christmas (1994). Είναι ένα uptempo τραγούδι αγάπης που περιλαμβάνει χριστουγεννιάτικη κωδωνοκρουσία, βαριά δεύτερα φωνητικά και συνθεσάιζερ.
Λυκομήδης ο Ηλείος
Ο Λυκομήδης ο Ηλείος (γιος του Αριστόδημου, 1ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 186ους (36 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Εθνική Βιβλιοθήκη της Νιγηρίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Νιγηρίας (αγγλικά: National Library of Nigeria) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Νιγηρίας, η οποία βρίσκεται στην πόλη Αμπούτζα. Τέθηκε σε λειτουργία στα μέσα της δεκαετίας του 1960, με την ψήφιση του νόμου περί Εθνικής Βιβλιοθήκης του 1964, ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από τον νόμο αριθ. 29 του 1970.
Ιστορία
Ο νόμος για τη βιβλιοθήκη, που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Νιγηρίας, εξασφάλισε την οικονομική στήριξη του έργου, ενώ ο νόμος προέβλεπε επίσης την κατάρτιση του προσωπικού και τη σύσταση ενός επαγγελματικού συμβουλίου διαχειριστών. Σύμφωνα με τα αιτήματα της Νιγηριανής Δημοκρατίας και της Συνέλευσης, προσλήφθηκε μια ομάδα 15 εξειδικευμένων βιβλιοθηκονόμων για να διαδραματίσουν θετικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διαχείριση της βιβλιοθήκης. Τον Απρίλιο του 1966 εγκαινιάστηκε ένα Διοικητικό Συμβούλιο από μια νέα στρατιωτική κυβέρνηση. Το Συμβούλιο απαρτιζόταν από κυβερνητικούς αξιωματούχους αντί για επαγγελματίες, όπως προβλεπόταν στον αρχικό νόμο. Ωστόσο, το διοικητικό συμβούλιο προσπάθησε να βελτιώσει τους αρχικούς στόχους της βιβλιοθήκης. Όμως ο εμφύλιος πόλεμος στη Νιγηρία εμπόδισε τη χρηματοδότηση και η επίσημη κυβερνητική δράση ασκήθηκε μόλις το 1970. Την ίδια χρονιά, δημιουργήθηκε ένα νομικό προηγούμενο με τη θεσμοθέτηση του διατάγματος για την Εθνική Βιβλιοθήκη, το οποίο τέθηκε εν μέρει σε ισχύ κατόπιν συμβουλής του Διοικητικού Συμβουλίου, το οποίο ήθελε να επεκτείνει τη βιβλιοθήκη και σε άλλες πρωτεύουσες κρατών για τη δημιουργία ενός δικτύου αποθετηρίων.
Αποστολή
Στις αρμοδιότητες του ιδρύματος περιλαμβάνεται επίσης η έκδοση ISBN (Διεθνής πρότυπος αριθμός βιβλίου) και ISSN (Διεθνής μοναδικός αριθμός σειρών) στους εκδοτικούς οργανισμούς, μια διαδικασία που κάποτε ήταν δυσκίνητη ελλείψει κατάλληλης τεχνολογίας στα περιφερειακά γραφεία, αλλά τώρα γίνεται ευκολότερη με τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και την εισαγωγή της τεχνολογίας κινητής τηλεφωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Νιγηρία Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Κυβερνήτης των Πίτκαιρν
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/Flag_of_the_Governor_of_the_Pitcairn_Islands.svg/220px-Flag_of_the_Governor_of_the_Pitcairn_Islands.svg.png|μικρογραφία| Σημαία του Κυβερνήτη των Πίτκαιρν Ο Κυβερνήτης των Πίτκαιρν είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού μονάρχη στα νησιά Πίτκαιρν, το τελευταίο εναπομείναν βρετανικό υπερπόντιο έδαφος στον Ειρηνικό Ωκεανό. Παρά το γεγονός ότι είναι τεχνικά υπό την εξουσία του αποικιακού κυβερνήτη, οι Πίτκαιρν απολαμβάνουν τοπική αυτονομία.
Λόγω του μικρού πληθυσμού του εξαρτημένου εδάφους (αυξήθηκε στους 233 τη δεκαετία του 1930 και έκτοτε μειώθηκε σε 50), οι Βρετανοί δεν θεώρησαν ποτέ ότι άξιζε τον κόπο να τοποθετήσουν έναν μόνιμο κυβερνήτη στα Πίτκαιρν. Αντίθετα, ο Κυβερνήτης των Φίτζι υπηρετούσε σε 2 μέρη και ως κυβερνήτης του Πίτκερν από το 1898 και μετά. Όταν τα Φίτζι έγιναν ανεξάρτητα το 1970, ο κυβερνήτης των Πίτκαιρν μεταφέρθηκε στον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή στη Νέα Ζηλανδία. Στο αξίωμα σήμερα υπηρετεί η Αϊόνα Τόμας από τις 9 Αυγούστου 2022.
Σε όλη την ιστορία του νησιού, η εξουσία του Βρετανού κυβερνήτη σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε. Εξαίρεση ήταν η απόλυση από τον κυβερνήτη Ρίτσαρντ Φελ του δημάρχου Στιβ Κρίστιαν, ο οποίος καταδικάστηκε στη δίκη των Πίτκαιρν για σεξουαλική επίθεση το 2004.
Μαύρο κύμινο
Το γνήσιο μαύρο κύμινο, μαυροκύμινο, μαύρος σπόρος  ή μαυρόσπορος αναφέρεται κυρίως στους σπόρους από το φυτό Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum), παρόμοιο σε σχήμα με το άγριο κύμινο (caraway). thumb|250px|left|Η κόμη από το Βούνιον το βολβοκάστανον (Bunium bulbocastanum). Η ταυτόχρονη ονομασία του (μαύρο κύμινο ή μαυροκύμινο), και στους σπόρους από το φυτό Νιγέλα η εδώδιμος (Nigella sativa) ή άλλως η Νιγκέλλα ή το Μελάνθιον το ήμερον, μαυρόσπορο και μαύρο αγριοκύμινο) το μόνο που καταφέρνει είναι τη δημιουργία σύγχυσης, καθότι τα δύο φυτά είναι εντελώς διαφορετικά είδη και το μόνο τους κοινό σημείο είναι το μαύρο χρώμα των σπόρων τους και ότι και στα δύο είδη, οι σπόροι τους, χρησιμοποιούνται σαν καρυκεύματα. Παρ'όλα αυτά, η νιγκέλλα συνηθίζεται (έστω και λανθασμένα), να αποκαλείται και αυτή, «μαύρο κύμινο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκιαδοφόρα Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Ριζοματώδη
Μισέλ Ραφ
Η Μισέλ Ραφ (Michelle Ruff) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής η οποία έγινε γνωστή μέσα από τις σειρές, τις ταινίες άνιμε και τα βιντεοπαιχνίδια.
Καριέρα
Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες, δούλεψε με μερικούς σκηνοθέτες για ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Σε μια συνέντευξη στο Anime Dream,η Ραφ ανέφερε ότι οι Ρίτσαρντ Έπκαρ, Στιβ Κρέιμερ και Μάικλ Σόριτς την εκπαίδευσαν να κάνει μεταγλώττιση για τα anime.
Μερικοί χαρακτηριστικοί της ρόλοι είναι η Ρούκια Κούτσικι από το Bleach,ο νεαρός Ιτάτσι Ουτσίχα από το Naruto Shippuden,την Λούνα από το Sailor Moon Crystal κλπ.
Προσωπική ζωή
Η Ραφ είναι παντρεμένη με τον μηχανικό ADR Eddie Correa.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
Γάιος Παξών
Το λιμάνι του Γαΐου προστατεύεται από δυο νησιά, το νησί της Παναγιάς, στο οποίο βρίσκεται εκκλησία και μοναστήρι, απέναντι από το νέο λιμάνι των Παξών και το νησί του Αγίου Νικολάου, το οποίο βρίσκεται σε ιδιαίτερα μικρή απόσταση από τον Γάιο, δημιουργώντας έναν πλωτό διάδρομο ανάμεσά τους, έναν μηνίσκο, για αυτό το λόγο το βορειότερο τμήμα του λιμανιού ονομάζεται Μανέσκος.
Στο νέο λιμάνι του Γαΐου, ένα περίπου χιλιόμετρο από το κέντρο του Γαΐου, στην άκρη του Μανέσκου, απέναντι από το νησί της Παναγιάς και από το βορειότερο τμήμα του νησιού του Αγίου Νικολάου, πιάνουν τα μεγαλύτερα πλοία που προέρχονται από Ηγουμενίτσα και Κέρκυρα.
Εκκλησίες Γαΐου
Στον Γάιο υπάρχουν τέσσερις εκκλησίες, η εκκλησία της Αναλήψεως, στην πλατεία (πιάτσα) στο λιμάνι και σε μικρή απόσταση προς τα νότια η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, ενώ πολύ κοντά προς τη ανατολική πλευρά ο ναός της Αγίας Τριάδας και στα όρια του οικισμού ο ναός των Αγίων Αποστόλων, στον οποίο αναφέρεται ότι είναι και ο τάφος του Αγίου Γαΐου. Στον εξωτερικό χώρο του ναού των Αγίων Αποστόλων βρίσκεται το νεκροταφείο του Γαΐου.
Κατά την παράδοση ο οικισμός του Γάιου, πήρε το όνομά του από τον Άγιο Γάιο, μαθητή του Αγίου Παύλου από την Κόρινθο, ο οποίος πέθανε στους Παξούς και τάφηκε στο Γάιο κάτω από το άγιο βήμα του ναού των Αγίων Αποστόλων.
Μουσείο Παξών
Από το 1996, στον Γάιο υπάρχει το Μουσείο Παξών, σε νεοκλασσικό κτίριο του 1905, το οποίο είχε κληροδοτήσει ο Ανδρέας Συγγρός. Στο μουσείο υπάρχει αριθμός εκθεμάτων από την ιστορία του νησιού, ανάμεσα στα οποία, ψήφισμα της Ιονίου Βουλής του 1864 για την ένωση των Επτανήσων με το Ελληνικό Κράτος, το ιστορικό βιβλίο «Παξός και Αντίπαξος» του Αυστριακού Λουδοβίκου-Σαλβατόρ αρχιδούκα της Αυστρίας του 1884 – 1885 και αναπαράσταση παραδοσιακού δωματίου των Παξών, με αντικείμενα των αρχών του 20ου αιώνα.
Ιστορία Παξών
Ο Όμηρος πρώτος αναφέρει τους Παξούς. Οι κάτοικοι ήταν ηπειρωτικής καταγωγής, ελληνόφωνοι. Πρώτοι έποικοι φέρονται οι Φοίνικες, που είχαν αποικία τους την Κεφαλονιά.
432 π.Χ.: Είναι η μεγαλύτερη ναυμαχία που γίνεται μέχρι τότε μεταξύ Ελλήνων ανοιχτά των Παξών  (που αναφέρονται ως «νήσοι των Συβότων»). Ο Θουκυδίδης στο Βιβλίο 46-50 εκθέτει τα γεγονότα της ναυμαχίας που έλαβε χώρα την άνοιξη του 432 π.Χ. μεταξύ Κερκυραίων και Κορινθίων. Οι πρώτοι είχαν τους Αθηναίους συμμάχους, ενώ οι δεύτεροι τους Ηλείους, Μεγαρείς, Λευκάδιους και Αμβρακιώτες. Η ναυμαχία έγινε στα ανοιχτά των Παξών, που αναφέρονται σαν νήσοι των Συβότων και ήταν η μεγαλύτερη που είχε γίνει ως τότε μεταξύ Ελλήνων. ‘Ελαβαν μέρος 270 τριήρεις. Βυθίστηκαν 70 Κερκυραϊκές και 30 Κορινθιακές.
229 π.Χ.: Η ναυμαχία των Παξών πραγματοποιείτα όταν ισχυροί στόλοι των Ιλλυριών πειρατών (κατοίκων των Ανατολικών Παραλίων της Αδριατικής) και των Κερκυραίων, συγκρούστηκαν έξω από τους «καλούμενους Παξούς». Νίκησαν οι Ιλλυριοί κατέλαβαν την Κέρκυρα (και τους Παξούς). Η νίκη τους αυτή προκάλεσε την πρώτη άμεση ρωμαική επέμβαση στα ελληνικά πράγματα. Οι Ρωμαίοι νικήσαν ένα χρόνο αργότερα τους Ιλλυριούς και τους υποχρέωσαν σε παραχώρηση εδαφών και καταβολή φόρων.
31 π.Χ.: Στην περιοχή των Παξών κινήθηκαν οι στόλοι Οκταβιανού και Αντωνίου, με σύμμαχο την Κλεοπάτρα, για να καταλήξουν στη ναυμαχία του Ακτίου. Εικάζεται ότι μετά την έκβαση της, οι φυγάδες Αντώνιος και Κλεοπάτρα, λόγω ενάντιου άνεμου, μεθορμίστηκαν στους Παξούς.
960 μ.Χ.: Ο επίσκοπος Κρεμόνας Λιουτπράνδος, ιστορικός, πηγαίνει στους Παξούς για να γράψει σε περιβάλλον ησυχίας τον τρίτο τόμο της Ιστορίας του. Κατά το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα η Κέρκυρα περιέρχεται στην κυριαρχία των Ανδηγαυών προσαρτώντας και τους Παξούς.
1386: Το νησί κατακτάται από τους Βενετσιάνους. Οι Παξοί μεταβιβάζονται σε ενετούς πρίγκιπες και βαρόνους ως τιμάριο για πολλές δεκαετίες.
1800: Με το σύνταγμα που έγινε, τα Επτάνησα ανακηρύχθηκαν σε Δημοκρατία με την επικυριαρχία του Σουλτάνου και την παρουσία της Ρωσίας.
Καρέ Ρεθύμνου
Η Καρέ είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 16 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ., στους πρόποδες του όρους Βρυσίνας. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει το χωριό με το χωριό Carea η οποία αναφέρεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1381 ως φέουδο του Τζ. Κιρίνο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται η επαρχία. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Carea στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Carea με 215 κατοίκους και 404 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Charea. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Karya με 40 σπίτια. Στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 αναφέρεται ως Καρές. Το όνομα προέρχεται από το δέντρο καρυδιά, το οποίο στην τοπική διάλεκτο λέγεται καρέ.
Γάιος Παξών
Ιστορία Παξών
1807: Με την συνθήκη του Τιλσίτ, τα Επτάνησα παραχωρήθηκαν στους Αυτοκρατορικούς Γάλλους του Ναπολέοντα. Ο αγγλικός αποκλεισμός έφερε πείνα στο νησί. Έτσι το Μάιο του 1810 οι Παξινοί επαναστάτησαν, κατέλαβαν την εξουσία από τους Γάλλους, σηκώνοντας την Αγγλική σημαία. Οι Γάλλοι επεβλήθησαν ξανά και τιμώρησαν αυστηρά τους επαναστάτες.
Καρέ Ρεθύμνου
Ιστορικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Καρέ και είχε 181 Χριστιανούς και 71 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 165 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπογόμενη στον αγροτικό δήμο Αμπελακίου. Το 1925, η Καρέ ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.
Δείτε: Κοινότητα Καρές
Γάιος Παξών
Ιστορία Παξών
1814: Ο αγγλικός στρατός με ταγματάρχη το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη αποβιβάστηκε στην περιοχή Πλάνοι της Λάκκας και κατέλαβε χωρίς αντίσταση το Κάστρο του Αη Νικόλα στο Γάιο.
Καρέ Ρεθύμνου
Ιστορικά στοιχεία
Στο παρελθόν στο χωριό λειτουργούσαν τρία καφενεία, δύο τυροκομία, τρία ελαιοτριβεία και ένα μύλος άλεσης σιταριού, αλλά λόγω της ερήμωσης πλέον λειτουργεί μόνο ένα καφενείο.
Γάιος Παξών
Ιστορία Παξών
1817:Οι Αγγλοι παραχωρούν Σύνταγμα στα Επτάνησα και αποτέλεσαν το Ενωμένο Κράτος των Ιόνιων Νησιών κάτω από Αγγλική Προστασία, με πρώτο Αγγλο Αρμοστή τον Μαίτλαντ. 1821: Οι Παξινοί, παρόλο που η Προστασία τους το απαγόρευε αυστηρά, έλαβαν μέρος στην ελληνική επανάσταση και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στον αγώνα της απελευθέρωσης. Στην κορωνίδα των ηρώων βρίσκεται ο Γεώργιος Ανεμογιάννης, μπουρλοτιέρης και πυρπολητής, που πρόσφερε τη ζωή του στον αγώνα, σε ηλικία 23 χρόνων, στη Ναύπακτο.
Καρέ Ρεθύμνου
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Γάιος Παξών
Ιστορία Παξών
1864: Η φλόγα της Ένωσης με την Ελλάδα, που χρόνια σιγόκαιγε, φούντωσε και στους Παξούς. Οι Παξινοί Βουλευτές Ιωάννης Βελλιανίτης και Δημήτριος Μακρής ψήφισαν στην Ιόνιο Βουλή την Ένωση, που έγινε στις 21 Μαΐου 1864.
1912-13: Προσφορά σε ζωές έδωσαν οι Παξοί και στους Βαλκανικούς πολέμους, καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία.
Καρέ Ρεθύμνου
Αξιοθέατα
Στην Καρέ βρίσκεται ο ναός του Αγίου Στεφάνου, μονόκλιτος ναός με τέμπλο του 1913, και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με κολυμβήθρα του 1880 και φορητές εικόνες του 1838 και 1843. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Στην ενορία Καρέ υπάγονται επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.
Παραπομπές
καρε Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Γάιος Παξών
Ιστορία Παξών
1922: Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και άφιξη οικογενειών Μικρασιατών προσφύγων. Με ανοιχτή αγκαλιά δέχτηκαν όσους η προσφυγιά οδήγησε στους Παξούς και τους ενσωμάτωσε στο ντόπιο στοιχείο.
1923: Γίνεται Ιταλική απόβαση στην Κέρκυρα και στους Παξούς για ένα μήνα, σε αντίποινα του Μουσολίνι για τη δολοφονία Ιταλού στρατηγού.
Αναφορές
Κατηγορία:Χωριά των Παξών
Ιόν Αντονέσκου
Ο Ιόν Βίκτορ Αντονέσκου (Ion Victor Antonescu, 15 Ιουνίου 1882 – 1 Ιουνίου 1946) ήταν Ρουμάνος στρατιωτικός και φασίστας δικτάτορας, που, ως Πρωθυπουργός στο μεγαλύτερο μέρος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προέδρευσε σε δύο συνεχόμενες αυταρχικές διακυβερνήσεις. Μετά τον πόλεμο (1946) καταδικάστηκε για εγκλήματα πολέμου και εκτελέστηκε.
Αξιωματικός του ρουμανικού στρατού, που έγινε γνωστός κατά την αγροτική εξέγερση του 1907 και τη Ρουμανική εκστρατεία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο αντισημίτης Αντονέσκου ήταν φιλικά προσκείμενος στις ακροδεξιές και φασιστικές ομάδες Εθνικό Χριστιανικό Κόμμα και Σιδηρά Φρουρά σε μεγάλο μέρος του μεσοπολέμου. Ήταν στρατιωτικός ακόλουθος στη Γαλλία και αργότερα Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ενώ υπηρέτησε για μικρό χρονικό διάστημα Υπουργός Αμύνης στην κυβέρνηση του Εθνικού Χριστιανικού Κόμματος του Οκταβιάν Γκόγκα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 η πολιτική στάση του τον έφερε σε σύγκρουση με το Βασιλιά Κάρολο Β΄ και οδήγησε στην κράτησή του. Όμως ο Αντονέσκου επανήλθε στο πολιτικό προσκήνιο κατά την πολιτική κρίση του 1940 και εγκαθίδρυσε το Εθνικό Κράτος της Λεγεώνας, μια ασταθή συνεργασία με τον ηγέτη της Σιδηράς Φρουράς Χορία Σίμα. Αφού συμμάχησε με τη Ναζιστική Γερμανία και τον Άξονα και έχοντας την υποστήριξη του Χίτλερ, διέλυσε τη Σιδηρά Φρουρά κατά την Εξέγερση των Λεγεωναρίων το 1941. Εκτός από πρωθυπουργός, ανέλαβε τα υπουργία Άμυνας και Εξωτερικών. Λίγο μετά τη συμμετοχή της Ρουμανίας με τον Άξονα στην Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, ανακτώντας τη Βεσσαραβία και τη βόρεια Βουκοβίνα, ο Αντονέσκου έγινε επίσης Στρατάρχης της Ρουμανίας.
Οι βαριές απώλειες στο Ανατολικό Μέτωπο έκαναν τον Αντονέσκου να προβεί σε ατελέσφορες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με τους Συμμάχους. Μετά τις διαπραγματεύσεις ανατράπηκε με πραξικόπημα υπό την ηγεσία του νεαρού μονάρχη Μιχαήλ Α΄, που αργότερα έγινε γνωστό ως Πραξικόπημα του Βασιλιά Μιχαήλ. Μετά από μια σύντομη κράτηση στη Σοβιετική Ένωση ο εκθρονισμένος δικτάτορας επεστράφη στη Ρουμανία, όπου δικάστηκε από ειδικό Λαϊκό Δικαστήριο και εκτελέστηκε. Αυτό ήταν μέρος μιας σειράς δικών με τις οποίες καταδικάστηκαν διάφοροι συνεργάτες του, καθώς και η σύζυγός του Μαρία. Εθνικιστικές και ακροδεξιές προσπάθειες ανύψωσαν τον Αντονέσκου στη θέση του ήρωα προκειμένου να απαλλαγεί, η συμμετοχή του όμως στο Ολοκαύτωμα επιβεβαιώθηκε επίσημα και καταδικάστηκε μετά την έκθεση της Επιτροπής Βίζελ του 2003.
Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία
Γεννημένος στην πόλη Πιτέστι, βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Βουκουρέστι, ο Αντονέσκου ήταν απόγονος μιας Ρουμανικής Ορθόδοξης οικογένειας της ανώτερης μεσαίας τάξης με κάποια στρατιωτική παράδοση. Ήταν ιδιαίτερα συνδεδεμένος με τη μητέρα του, Λίτσα Μπαράγκα, που επέζησε του θανάτου του. Ο πατέρας του, αξιωματικός του στρατού, ήθελε ο Ιόν να ακολουθήσει τα βήματά του και έτσι τον έστειλε να φοιτήσει στη Σχολή Πεζικού και Ιππικού στην Κραϊόβα. Ενώ ήταν παιδί ο πατέρας του χώρισε τη μητέρα του για να παντρευτεί μια γυναίκα που ήταν Εβραία προσυλητισμένη στην Ορθοδοξία. Η διάλυση του γάμου των γονιών του ήταν ένα τραυματικό γεγονός για τον νεαρό Αντονέσκου και δεν έκρυβε καθόλου την αντιπάθειά του για τη θετή μητέρα του, που πάντα την περιέγραφε ως femme fatale (μοιραία γυναίκα) που κατέστρεψε αυτό που έβλεπε ως ευτυχισμένο γάμο των γονιών του.
Σύμφωνα με μια περιγραφή ο Αντονέσκου υπήρξε για λίγο συμμαθητής του Βίλχελμ Φρίντμαν, του μετέπειτα ακτιβιστή της Ρουμανικής Εβραϊκής κοινότητας, του οποίου οι παρεμβάσεις στον Conducător (Ηγέτη) Αντονέσκου συνέβαλαν στη διάσωση πολλών ομοθρήσκων του. Μετά την αποφοίτησή του το 1904 ο Αντονέσκου εντάχθηκε στο Ρουμανικό Στρατό με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια παρακολουθώντας μαθήματα στο Τμήμα Ειδικού Ιππικού στο Τιργκόβιστε. Κατά πληροφορίες, ο Αντονέσκου ήταν ένθερμος και φιλόδοξος φοιτητής, δυσαρεστημένος από τον αργό ρυθμό των προαγωγών, και αντιστάθμιζε το μικρό του ανάστημα με τη σκληρότητα. Με την πάροδο του χρόνου η φήμη του ως σκληρού και αδίστακτου διοικητή, μαζί με τα κοκκινωπά μαλλιά του, του χάρισανμε το ψευδώνυμο Cîinele Roşu ("Κόκκινος Σκύλος"). Ο Αντονέσκου καλλιέργησε επίσης μια φήμη ότι αμφισβητούσε τους διοικητές του και αντιμιλούσε όποτε αισθανόταν ότι έκαναν λάθος.
Κατά την καταστολή της αγροτικής εξέγερσης του 1907, ηγήθηκε μιας μονάδας ιππικού στην Επαρχία του Γκαλάτσι. Οι απόψεις σχετικά με το ρόλο του στα γεγονότα διίστανται: ενώ ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Αντονέσκου συμμετείχε ιδιαίτερα βίαια στην εξουδετέρωση της εξέγερσης, άλλοι εξισώνουν τη συμμετοχή του με εκείνη των άλλων αξιωματικών ή τον θεωρούν εξαιρετικά προσεκτικό. Εκτός από την περιστολή των αγροτικών διαμαρτυριών η μονάδα του Αντονέσκου κατέστειλε σοσιαλιστικές ενέργειες στο λιμάνι του Γκαλάτσι. Ο χειρισμός του της κατάστασης κέρδισε τον έπαινο του Βασιλιά Κάρολου Α΄, που έστειλε τον Πρίγκιπα του Στέμματος (μελλοντικό μονάρχη) Φερδινάνδο να τον συγχαρεί μπροστά σε όλη τη φρουρά. Την επόμενη χρονιά ο Αντονέσκου προήχθη σε Υπολοχαγό και, μεταξύ 1911 και 1913, φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παίρνοντας κατά την αποφοίτησή του το βαθμό του Λοχαγού. Το 1913, κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου κατά της Βουλγαρίας, ο Αντονέσκου υπηρέτησε ως αξιωματικός της Πρώτης Μεραρχίας Ιππικού στη Δοβρουτσά.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Μετά το 1916, όταν το Βασίλειο της Ρουμανίας εισήλθε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ, ο Ιόν Αντονέσκου ενήργησε ως αρχηγός του επιτελείου του Στρατηγού Κονσταντίν Πρεζάν. Τον Αύγουστο του 1916, κατά την έναρξη της Ρουμανικής Εκστρατείας, τα Ρουμανικά στρατεύματα διέσχισαν τα Καρπάθια Όρη, εισβάλλοντας στην περιοχή της Τρανσυλβανίας που ανήκε στην Αυστροουγγαρία, αλλά η προσπάθεια τους σταμάτησε όταν οι Κεντρικές Δυνάμεις άνοιξαν νέα μέτωπα. Οι στρατοί της Βουλγαρίας και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας νίκησαν αποφασιστικά τους ελλιπώς εξοπλισμένους και αδύναμους να αμυνθούν Ρουμάνους αντιπάλους τους στη Μάχη του Τουτρακάν στις 24 Αυγούστου και προέλασαν στη Δοβρουτσά. Όταν τα εχθρικά στρατεύματα διέσχισαν τα βουνά από την Τρανσυλβανία στη Βλαχία ο Αντονέσκου διατάχθηκε να σχεδιάσει ένα αμυντικό σχέδιο για το Βουκουρέστι.
Η Ρουμανική βασιλικά αυλή, ο στρατός και η διοίκηση στη συνέχεια αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στη Μολδαβία, το τελευταίο τμήμα της επικράτειας που τελούσε ακόμη υπό Ρουμανικό έλεγχο. Από εκείνη τη στιγμή, ο Αντονέσκου ήταν μέρος μιας σημαντικής απόφασης που αφορούσε τις αμυντικές προσπάθειες, μια ασυνήθιστη προαγωγή που πιθανώς υποδαύλισε τις φιλοδοξίες του. Το Δεκέμβριο, καθώς ο Πρεζάν έγινε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ο Αντονέσκου, που ήταν τώρα πια ανώτερος, ονομάστηκε επικεφαλής των επιχειρήσεων, εμπλεκόμενος στην υπεράσπιση της Μολδαβίας. Συνέβαλε στην τακτική που χρησιμοποιήθηκε κατά τη Μάχη του Μαρασέστι (Ιούλιος-Αύγουστος 1917), όταν οι Ρουμάνοι υπό το Στρατηγό Αλεξάντρου Αβερέσκου κατάφεραν να ανακόψουν την προέλαση των Γερμανικών δυνάμεων υπό τη διοίκηση του Στρατάρχη Άουγκουστ φον Μάκενσεν. Ο Αντονέσκου έζησε κοντά στον Πρεζάν για το υπόλοιπο του πολέμου και επηρέασε τις αποφάσεις του.
Διπλωματικές αποστολές και θέσεις στο Γενικό Επιτελείο
Ο υπολοχαγός Αντονέσκου διατήρησε τη δημοσιότητά του και κατά το μεσοπόλεμο. Συμμετείχε στην πολιτική εκστρατεία για να κερδίσει την αναγνώριση στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού του 1919 για τα κέρδη της Ρουμανίας στην Τρανσυλβανία. Η εθνικιστική του διεκδίκηση για ένα μελλοντικό κράτος των Ρουμάνων δημοσιεύθηκε ως το δοκίμιο ''Românii. Origina, trecutul, sacrificiile și drepturile lor''. ("Οι Ρουμάνοι, η Προέλευσή τους, το Παρελθόν τους, οι Θυσίες τους και τα Δικαιώματά τους"). Το φυλλάδιο υποστήριζε την επέκταση της Ρουμανικής κυριαρχίας πέρα ​​από τα όρια της Μεγάλης Ρουμανίας και συνιστούσε, με κίνδυνο πολέμου με το αναδυόμενο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, την προσάρτηση όλων των περιοχών του Βανάτου και της Κοιλάδας του Τιμόκ. Το Μάρτιο του 1920 ο Αντονέσκου ήταν ένας από τους τρεις που προτάθηκαν από το νέο πρωθυπουργό Αβερέσκου για τη θέση του στρατιωτικού ακόλουθου της Ρουμανίας στη Γαλλία, αλλά μια έκθεση του Γάλλου στρατιωτικού ακόλουθου στη Ρουμανία, Στρατηγού Βικτόρ Πετέν, ήταν αρκετά αρνητική για να κάνει τη γαλλική πλευρά να επιλέξει αντί αυτού κάποιο Συνταγματάρχη Σούτσου (το κείμενο αναφερόταν στον Αντονέσκου ως «εξαιρετικά ματαιόδοξο», «σωβινιστή» και «ξενοφοβικό», αναγνωρίζοντας παράλληλα τη «μεγάλη στρατιωτική του αξία»). Ο Αντονέσκου ήταν γνωστός για τις συχνές και αλλοπρόσαλλες μεταβολές της διάθεσής του, από πολύ θυμωμένος σε ήρεμο και θυμωμένο και πάλι σε ήρεμος και πάλι μέσα σε λίγα λεπτά, κάτι που συχνά αποπροσανατόλιζε όποιους έπρεπε να συνεργαστούν μαζί του. Ο Ισραηλινός ιστορικός Γέαν Αντσελ έγραψε ότι οι συχνές μεταβολές της διάθεσης του Αντονέσκου οφείλονταν στη σύφιλη, από την οποία είχε προσβληθεί νέος και από την οποία υπέφερε για το υπόλοιπο της ζωής του.