cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BMW Z
Το πρωτότυπο Z9 (1999)
Η BMW Z9 (ή Z9 Gran Turismo) είναι ένα προσχέδιο ενός μεγάλου κουπέ που εμφανίστηκε το 1999 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, ενώ μια εκδοχή καμπριολέ αργότερα παρουσιάστηκε το 2000 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Παρίσι. Το όχημα διαθέτει μοναδικές θύρες πτέρυγας που ανοίγουν και σαν συμβατική αρθρωτή πόρτα και οι καινοτομίες όπως η νεώτερη ιδέα του συστήματος iDrive της BMW, που ονομάζεται Intuitive Interaction Concept, ενσωματώθηκαν μετά και σε άλλα οχήματα παραγωγής. Μεγάλο μέρος του σχεδίου που διαμορφώθηκε στη BMW Σειρά 6 E63 (2003 - 2010) προήλθαν επίσης από το Z9.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Z Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Επαρχία Ολυμπίας
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Τμήματος Αρκαδίας και με την ονομασία Επαρχία Φαναρίου.
Με την διοικητική διαίρεση του 1833 μετονομάστηκε σε Επαρχία Ολυμπίας ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Τριφυλίας τον νεοσύστατο νομό Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και η επαρχία μαζί με την επαρχία Ολυμπίας συνενώθηκε πάλι με την Μεσσηνία. Το 1939, με τον Αναγκαστικό Νόμο 1937/1939 (ΦΕΚ 355/Α΄/2-9-1939 και 395/Α΄/18-9-1939), εντάχθηκε στον νομό Ηλείας, με την εξαίρεση 8 κοινοτήτων της που αποσπάστηκαν και υπήχθησαν στην επαρχία Τριφυλίας. Η επαρχία Ολυμπίας παρέμεινε στον νομό Ηλείας μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστρια δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Ανδρίτσαινας και Ζαχάρως. Ο δήμος Βώλακος αν και γεωγραφικά ανήκε στην επαρχία Ολυμπίας υπάχθηκε στο Δήμο Πύργου που ανήκε στην επαρχία Ηλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Ηλείας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ηλείας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αρκαδίας Κατηγορία:Επαρχία Ολυμπίας Ολυμπιας
Επαρχία Καλαμάτας
right|200px|thumb|Η επαρχία Καλαμάτας Η επαρχία Καλαμάτας (παλαιότερα επαρχία Καλαμών) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Καλαμάτα. Καταλάμβανε το νοτιοανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε με την επαρχία Μεσσήνης, στα δυτικά, και το νομό Λακωνίας, στα ανατολικά.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833, ως μία από τις έξι επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836, η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα, και επανασυστάθηκε το 1848. Στην επαρχία Καλαμάτας ενσωματώθηκε το 1939 και τμήμα της Μάνης, που ονομάστηκε Μεσσηνιακή Μάνη. Καταργήθηκε οριστικά το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή οι δήμοι Καλαμάτας και Μεσσηνιακής Μάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828 Κατηγορία:Επαρχία Καλαμάτας
Beriev Be-12
Σχεδίαση και Εξέλιξη
Το Beriev Be-12 αποτελεί εξέλιξη του Beriev Be-6. του οποίου οι βασικές αποστολές ήταν ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος και η ναυτική περιπολία και βομβαρδισμός. Παρόλη την προέλευσή του το Be-12 δεν υιοθέτησε τίποτα περισσότερο από τον προκάτοχό του από τις πτέρυγες σχήματος γλάρου και τα διπλά κάθετα σταθερά, σχήματος οβάλ.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Το Be-12 μπήκε σε υπηρεσία με το Σοβιετικό Ναυτικό στις αρχές της δεκαετίας του 1960 σε ρόλο ναυτικής περιπολίας και είναι ένα από τα λίγα αμφίβια αεροσκάφη που βρίσκονται ακόμα σε στρατιωτική υπηρεσία στον κόσμο. Ο αρχικός του ρόλος ήταν η ανθυποβρυχιακές περιπολίες, όμως η εμφάνιση νέου τύπου πυραύλων επέτρεπαν στα υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού να βάλλουν τους στόχους τους δίχως να πλησιάζουν τις ακτές και έτσι το Be-12 μετατράπηκε σε ρόλους έρευνας και διάσωσης (Be-12PS). Μικρός αριθμός αεροσκαφών βρίσκεται ακόμα σε υπηρεσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Be Be Be Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Be-12
Δημήτρης Τερζάκης
Ο Δημήτρης Τερζάκης (Αθήνα, 12 Μαρτίου 1938) είναι Έλληνας, από το 1985 πολιτογραφημένος Γερμανός (Dimitri Terzakis), συνθέτης σύγχρονης μουσικής και καθηγητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 1938. Είναι γιος του συγγραφέα Άγγελου Τερζάκη. Σπούδασε αρχικά ανώτερα θωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τον Γεώργιο Σκλάβο και έπειτα μουσική σύνθεση με τον Γιάννη Γ. Παπαϊωάννου (1915-2000) στο Ελληνικό Ωδείο. Στη συνέχεια μετέβη στη Γερμανία (στην Κολωνία) για περαιτέρω σπουδές σύνθεσης κοντά στον συνθέτη Μπέρντ Αλόις Τσίμερμαν και ηλεκτρονικής μουσικής με τον Χέρμπερτ Άιμερτ.
O Tερζάκης το 1970 δημιούργησε διεθνή αίσθηση με το έργο του «Οίκος», σε κείμενο του Ρωμανού του Μελωδού, του οποίου η πρεμιέρα δώθηκε στο Φεστιβάλ στης Βασιλείας, και χαρακτηρίστηκε από τον γερμανικό μουσικό τύπο ως η σπουδαιότερη αποκάλυψη της διοργάνωσης. Δίδαξε σύνθεση στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Ντίσελντορφ, στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου και στο Ωδείο της Βέρνης. Είναι τακτικός καθηγητής της Ανώτατης Μουσικής Ακαδημίας «Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι» (Musikhochschule Felix Mendelssohn Bartholdy) της Λειψίας.
Ο Δημήτρης Τερζάκης διαμένει μόνιμα στη Λειψία, επισκεπτόμενος τακτικά την Ελλάδα, διατηρώντας ουσιαστική σχέση με αυτήν. Τον Μάρτιο του 2015 ο Τερζάκης εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Στη δημόσια συνεδρία της υποδοχής του, την 3η Νοεμβρίου 2015, ο τιμώμενος συνθέτης εκφώνησε ομιλία με θέμα «Γιατί είναι η ελαφρά μουσική ελαφρά;».
Έργο
Το συνθετικό έργο του Δημήτρη Τερζάκη κινείται «μεταξύ δύο κόσμων», πάνω σε μια προσωπική μουσική γλώσσα με βάση την Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο, με την οποία μπολιάζεται το Δυτικοευρωπαϊκό μουσικό ιδίωμα. Από τα παιδικά χρόνια του, ο Δημήτρης Τερζάκης ήλθε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική, παρακολουθώντας τις λειτουργίες μαζί με τον παππού του, ενώ εξοικειώθηκε και με τη λαϊκή μουσική παράδοση της Ελλάδας στο Ναύπλιο, όπου βρισκόταν τα κτήμα της οικογένειάς του. Στη συνέχεια, η γνώση του Τερζάκη για τη βυζαντινή υμνογραφία επεκτάθηκε, και σε αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι συχνές επισκέψεις του, από το 1970 και έπειτα, στο Άγιον Όρος.
Στα νεανικά κιόλας έργα του Τερζάκη, εντοπίζονται ηχητικοί συμβολισμοί βασισμένοι σε μελωδικά στοιχεία από παλιότερες ή αρχαίες μουσικές, τα οποία χρησιμοποιούνται από το συνθέτη με τρόπο ευέλικτο, χωρίς υποταγή στους παραδοσιακούς κανόνες, για τη δημιουργία μιας νέας, προσωπικής γλώσσας. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Τερζάκης, η μουσική του συνιστά ένα είδος «αιμοδοσίας στο σώμα της Δυτικοευρωπαϊκής μουσικής, η οποία, απομονωμένη για αιώνες από τους μεγάλους Ανατολικοευρωπαϊκούς και Εξωευρωπαϊκούς μουσικούς πολιτισμούς, έχει φτάσει σε αδιέξοδο». Και δηλώνει εμφατικά: «Δεν χρησιμοποίησα ποτέ αυτούσιο [παραδοσιακό] υλικό. Ρίχνω το βάρος στο μελωδικό στοιχείο, που το τοποθετώ σε βάσεις μη Δυτικές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Μείζων στρογγύλος μυς
Ο μείζων στρογγύλος μυς είναι επιμήκης μυς και παρεμβάλλεται μεταξύ του ελάσσονα στρογγύλου μυός και του πλατέος ραχιαίου. Εκφύεται από την ωμοπλάτη και καταφύεται στο βραχίονα. Με την ενέργειά του προκαλεί έσω στροφή και προσαγωγή του βραχίονα.
Περιγραφή
Ο μείζων στρογγύλος μυς εκφύεται απο την κάτω γωνία ωμοπλάτης. Φέρεται οριζόντια προς τα έξω και κάτω από το 1/3 του μασχαλιαίου χείλους της ωμοπλάτης μπροστά από τη μακρά κεφαλή του τρικεφάλου μυός. Καταφύεται στην ακρολοφία του ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος. Το άνω χείλος του μείζονος στρογγύλου σχηματίζει με τον ελάσσονα στρογγύλο τρίγωνο διάστημα, το οποίο με την μακρά κεφαλή του τρικεφάλου βραχιονίου μυός διαιρείται σε δύο χώρους τον τρίγωνο (προς τα μέσα) και τον τετράγωνο χώρο του Velpau (προς τα έξω). Στον τετράγωνο χώρο βρίσκονται το μασχαλιαίο νεύρο και η οπίσθια περισπωμένη αρτηρία της ωμοπλάτης. Ο μυς νευρώνεται από το υποπλάτιο νεύρο.
Λειτουργία
Ο μείζων στρογγύλος μυς δραστηριοποιείται στην έσω στροφή του βραχίονα και ενεργεί κατά την προσαγωγή και έκταση του βραχιονίου με αντίσταση όταν κινείται από θέση κάμψης. Επίσης, όταν ο βραχίονας είναι σταθερός έλκει τον κορμό προς τον βραχίονα (οπίσθια αιώρηση στο μονόζυγο). Τέλος, ο μείζων στρογγύλος ενεργοποιείται κατά την κίνηση της οπίσθιας αιώρησης του χεριού στη βάδιση.
Εκγύμναση
Σημαντική ανάπτυξη του μείζονος στρογγύλου μυός παρατηρείται στους αθλητές της κωπηλασίας και κολύμβησης κατά μήκος του μασχαλιαίου χείλους της ωμοπλάτης, στο οπίσθιο τοίχωμα της μασχάλης.
Πηγές
Κατηγορία:Μυϊκό σύστημα
Λίλο & Στιτς
Το Λίλο & Στιτς (πρωτότυπος τίτλος: Lilo & Stitch) είναι αμερικανική κωμική-δραματική ταινία κινουμένων σχεδίων, επιστημονικής φαντασίας, η οποία κυκλοφόρησε το 2002 σε παραγωγή της Walt Disney Feature Animation. Αποτελεί την 42η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney. Οι Κρις Σάντερς και Ντιν ΝτεΜπλουά έγραψαν το σενάριο και σκηνοθέτησαν την ταινία (σκηνοθετικό ντεμπούτο), με τον Κλαρκ Σπένσερ να είναι ο παραγωγός αυτής. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Νταβέι Τσέις και Σάντερς, χαρίζοντας τις φωνές τους στους ομίτιτλους χαρακτήρες, πλαισιωμένοι από τους Τία Καρρέρε, Ντέιβιντ Όγκντεν Στιρς, Κέβιν ΜακΝτόναλντ, Βινγκ Ρέιμς, Τζέισον Σκοτ Λι και Κέβιν Μάικλ Ρίτσαρντσον. Ήταν η δεύτερη από τις τρεις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney (η πρώτη ήταν η Μουλάν και η τρίτη Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος) της οποίας η παραγωγή έγινε κυρίως στα Disney's Hollywood Studios (έφεραν την ονομασία Disney-MGM Studios κατά τη διάρκεια της παραγωγής), στο Walt Disney World στο Ορλάντο, Φλόριντα.
Η ιστορία της ταινίας περιστρέφεται γύρω από ένα κορίτσι από τη Χαβάι, τη Λίλο Πελεκάι, την οποία φροντίζει η μεγαλύτερή της αδελφή, Νάνι, μετά τον θάνατο των γονιών τους, και ένα εξωγήινο πλάσμα, το Πείραμα 626, το οποίο υιοθετεί η Λίλο ως «σκύλο», ονομάζοντάς τον «Στιτς». Ο Στιτς, ο οποίος είναι γενετικά τροποποιημένος να προκαλεί χάος και καταστροφή, αρχικά χρησιμοποιεί τη Λίλο για να αποφύγει τη σύλληψή του από τη γαλαξιακή ομοσπονδία, αλλά στην πορεία δένεται μαζί της. Ως αποτέλεσμα, ο Στιτς αναθεωρεί τον καταστροφικό σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε, προκειμένου να κρατήσει ενωμένη την οικογένεια που μόλις απέκτησε.
Η ταινία βασίζεται σε μία ιδέα του Σάντερς, ο οποίος είχε πρωτοσυλλάβει την ιδέα του χαρακτήρα του Στιτς τη δεκαετία του 1980, ενώ ο σχεδιασμός και η αισθητική της ταινίας είναι επίσης βασισμένα στο προσωπικό του καλλιτεχνικό στυλ. Η ταινία Λίλο & Στιτς έκανε την πρεμιέρα της στις 16 Ιουνίου 2002 στο El Capitan Theatre στο Λος Άντζελες, ενώ κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 21 Ιουνίου. Έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν την ιστορία, το χιούμορ, τη γοητεία και την πρωτοτυπία της. Με προϋπολογισμό $80 εκατομμύρια και μία εκστρατεία προώθησης που επικεντρώθηκε στην παραξενιά της, η ταινία έγινε εμπορική επιτυχία με έσοδα που ξεπέρασαν τα $273 εκατομμύρια παγκοσμίως. Στην 75η τελετή απονομής βραβείων Όσκαρ, ήταν υποψήφια στην κατηγορία της Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.
Η επιτυχία της ταινίας την έκανε μία από τις λίγες επιτυχίες που είχε η Disney μετά την περίοδο της αναγέννησής της, κάτι που οδήγησε και στη δημιουργία του αντίστοιχου franchise, το οποίο περιλαμβάνει τρεις συνέχειες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε βίντεο, με πρώτη την Στιτς! Η Ταινία, και τρεις τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένων της σειράς-συνέχειας Λίλο & Στιτς: Η Σειρά και δύο spin-offs, των Στιτς! και Στιτς & Άι. Μία live-action προσαρμογή βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης.
Πλοκή
Στο νησί, η Νάνι Πελεκάι, δυσκολεύεται να φροντίσει την αχαλίνωτη, αλλά αξιαγάπητη, μικρότερη αδελφή της, Λίλο, μετά τον θάνατο των γονιών τους. Ο κοινωνικός λειτουργός Κόμπρα Μπούρμπουλας εκφράζει την ανησυχία του για το αν η Νάνι μπορεί να φροντίσει επαρκώς τη Λίλο και απειλεί να στείλει τη Λίλο σε ανάδοχη οικογένεια, αν η κατάσταση δεν βελτιωθεί. Όταν η Νάνι ακούει τη Λίλο να προσεύχεται για έναν φίλο, αποφασίζει να την αφήσει να υιοθετήσει έναν σκύλο. Στο καταφύγιο ζώων, η Λίλο διαλέγει το Πείραμα, το οποίο προσποιείται πως είναι σκύλος για να αποφύγει τους Τζούμπα και Πλίκλι, και του δίνει το όνομα Στιτς. Τις επόμενες μέρες, ο Στιτς και οι διώκτες του προκαλούν χάος όπου κι αν βρίσκονται, με αποτέλεσμα η Νάνι να χάσει τη δουλειά της, αλλά και να καταστρέφουν οποιαδήποτε πιθανότητα να βρει μια καινούρια.
Μετά από όλα αυτά, ο φίλος της Νάνι, Ντέιβιντ, την προσκαλεί μαζί με την Λίλο και τον Στιτς για σερφ, ώστε να απολαύσουν μία μέρα χαλάρωσης και να βελτιωθεί η διάθεσή τους. Για ακόμα μία φορά όμως, η προσπάθεια να συλλάβουν τον Στιτς οδηγεί στον παραλίγο πνιγμό της Λίλο, στο οποίο γίνεται μάρτυρας και ο Μπούρμπουλας, αποφασίζοντας έτσι να απομακρύνει οριστικά τη Λίλο το επόμενο πρωί. Νιώθοντας ενοχές για όσα προκάλεσε, το ίδιο βράδυ ο Στιτς φεύγει από το σπίτι, ενώ η Μεγάλη Σύμβουλος απολύει τους Τζούμπα και Πλίκλι, αναθέτοντας την αποστολή τους στον Γκάντου. Το επόμενο πρωί, ενώ η Νάνι προσπαθεί να βρει δουλειά, οι Τζούμπα και Πλίκλι εξακολουθούν να κυνηγούν τον Στιτς, ο οποίος επιστρέφει στο σπίτι για να τους αποφύγει, προκαλώντας για ακόμη μία φορά χάος, καταστρέφοντας το σπίτι. Η Νάνι επιστρέφει σπίτι, αλλά ο Μπούρμπουλας είναι ήδη εκεί για να πάρει τη Λίλο.
Καθώς Νάνι και Μπούρμπουλας λογομαχούν για το ποιο είναι το καλό της Λίλο, η Λίλο το σκάει στο δάσος. Εκεί βρίσκει τον Στιτς, ο οποίος ντροπιασμένος για όσα προκάλεσε, της αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα πριν ο Γκάντου τους συλλάβει. Ο Στιτς καταφέρνει να το σκάσει, αλλά δεν προλαβαίνει να σώσει τη Λίλο. Η Νάνι γίνεται μάρτυρας όλων αυτών και τα βάζει μαζί του, αλλά οι Τζούμπα και Πλίκλι τον συλλαμβάνουν πριν προλάβει να της εξηγήσει. Η Νάνι απαιτεί να τη βοηθήσουν να σώσει τη Λίλο κι εκείνοι, αν και αρχικά δεν είναι πρόθυμοι να το κάνουν, τελικά πείθονται όταν ο Στιτς αναφέρεται στον όρο «οχάνα» (οικογένεια) που έμαθε από τη Νάνι και τη Λίλο. Έτσι, επιβιβάζονται στο διαστημόπλοιο του Τζούμπα και καταδιώκουν τον Γκάντου.
Πίσω στην ακτή, καταφτάνει η Μεγάλη Σύμβουλος για να συλλάβει προσωπικά τον Στιτς, απολύοντας τον Γκάντου που έθεσε σε κίνδυνο την Λίλο και απέτυχε να συλλάβει τον Στιτς. Ωστόσο, όταν ο Στιτς δείχνει πως είναι πλέον ικανός να σέβεται και συμπονεί και όταν η Λίλο της δείχνει πως ο Στιτς είναι νόμιμη ιδιοκτησία της, η Μεγάλη Σύμβουλος αποφασίζει ως χώρο εξορίας του Στιτς τη Γη και πως η οικογένειά του θα είναι υπό την επίβλεψη του Μπούρμπουλα, ο οποίος όπως αποκαλύπτεται είναι πρώην πράκτορας της CIA και έχει ξανασυναντηθεί με τη Μεγάλη Σύμβουλο κατά το συμβάν του Ρόσγουελ. Οι Στιτς, Τζούμπα και Πλίκλι, οι οποίοι ανήκουν πλέον στην οικογένεια της Λίλο και της Νάνι, ξανακτίζουν το σπίτι τους με τη βοήθεια των Ντέιβιντ και Μπούρμπουλα.
Ανάπτυξη
Το 1985, μετά την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Τεχνών της Καλιφόρνια, ο Κρις Σάντερς σχεδίασε τον χαρακτήρα του Στιτς ως μια - εν τέλει - αποτυχημένη ιδέα παιδικού βιβλίου. Ο ίδιος αναφέρει: «Ήθελα να φτιάξω ένα παιδικό βιβλίο με αυτό το μικρό πλάσμα που θα ζούσε σε ένα δάσος. Έμοιαζε κάπως με τέρας, χωρίς να υπάρχει ωστόσο κάποια επεξήγηση από πού προήλθε», αλλά δυσκολεύτηκε να στήσει μία ολοκληρωμένη ιστορία κι έτσι εγκατέλειψε την προσπάθεια. Το 1987, η Walt Disney Feature Animation τον προσέλαβε στο νεοσύστατο τμήμα οπτικής ανάπτυξης. Το πρώτο πρότζεκτ στο οποίο εργάστηκε ήταν η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης (1990), αλλά σύντομα μεταπήδησε στο εικονογραφημένο σενάριο. Εκεί, εργάστηκε αρχικά πάνω στο εικονογραφημένο σενάριο των ταινιών Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), και στη συνέχεια προάχθηκε ως επικεφαλής σεναρίου στην ταινία Μουλάν (1998).
Κατά τη διάρκεια ενός δείπνου στο θέρετρο Walt Disney World Swan, ο Σουμάχερ ρώτησε τον Σάντερς: «Υπάρχει κάτι που θα ήθελες να αναπτύξεις;» και ο Σάντερς θυμήθηκε το πρότζεκτ παιδικού βιβλίου που είχε προσπαθήσει να αναπτύξει κάποια χρόνια πριν. Στην επόμενη συνάντηση, ο Σάντερς παρουσίασε την ιδέα του τοποθετώντας τον Στιτς σε μία απομακρυσμένη, μη αστική, δασική τοποθεσία, όπου κατέληξε έπειτα από αναγκαστική προσγείωση. Εκεί, αλληλοεπιδρά με τα άλλα ζώα του δάσους, αλλά εξοστρακίζεται από αυτά και καταλήγει να ζει μόνος σε μία φάρμα σε αγροτική περιοχή του Κάνσας. Ακούγοντας την ιστορία, ο Σουμάχερ πρότεινε πως ο Στιτς θα ήταν καλύτερο να αλληλοεπιδρά με ανθρώπους αντί για ζώα, λέγοντας: «Ο κόσμος των ζώων είναι εντελώς ξένος σε μας. Έτσι, αν θες να έχεις την καλύτερη δυνατή αντίθεση μεταξύ αυτού του τέρατος και του μέρους στο οποίο ζει, θα πρότεινα να το τοποθετήσεις στον κόσμο των ανθρώπων».
Σενάριο
Ο Ντιν ΝτεΜπλουά, ο οποίος είχε εργαστεί ως «συν-επικεφαλής της ιστορίας» για την ταινία Μουλάν, προστέθηκε στο πρότζεκτ για να συν-γράψει και να συν-σκηνοθετήσει την ταινία Λίλο & Στιτς, αφού όμως πρώτα ο Σουμάχερ του έδωσε την άδεια να αποχωρήσει από το πρότζεκτ πάνω στο οποίο εργαζόταν εκείνο το διάστημα, την ταινία Η Χαμένη Ατλαντίδα. Σε αντίθεση με αρκετές προηγούμενες και συντρέχοντες παραγωγές της Disney Feature Animation, η ομάδα της προ-παραγωγής της ταινίας παρέμεινε σχετικά μικρή και απομονωμένη από την ανώτερη διοίκηση, μέχρι και τη στιγμή που η ταινία μπήκε για τα καλά στο στάδιο της παραγωγής.
Στο αρχικό σενάριο, ο Στιτς αποτελούσε τον αρχηγό μίας διαγαλαξιακής συμμορίας, ενώ ο Τζούμπα ήταν ένας από τους πρώην συντρόφους του, τον οποίο καλούσε το Διαγαλαξιακό Συμβούλιο για να τους βοηθήσει να συλλάβουν τον Στιτς. Ωστόσο, μετά τις πρώιμες δοκιμαστικές προβολές της ταινίας σε μερίδα του κοινού, αυτό άλλαξε και ο Στιτς μετατράπηκε σε δημιούργημα του Τζούμπα.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της ομάδας εικονογράφησης στο νησί Καουάι για να ερευνήσουν την τοποθεσία όπου θα διαδραματιζόταν η ταινία, ο ξεναγός τους εξήγησε τη σημασία της οχάνα (οικογένεια) και το πώς αυτή δεν αναφέρεται μόνο στα μέλη που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα μίας οικογένειας, αλλά επεκτείνεται και στους υπόλοιπους συγγενείς. Έπειτα από αυτό, η έννοια της οχάνα αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της ταινίας. Ο ΝτεΜπλουά ανακαλεί:
Γιωργής Τριαντάφυλλος
Ο Γιωργής Τριαντάφυλλος (-1852) ήταν ανασκαφέας, συλλέκτης και έμπορος αιγυπτιακών αρχαιοτήτων από τη Λήμνο.
Βιογραφικές πληροφορίες
Οι περιηγητές συχνά τον αναφέρουν με το όνομα Ouardi ή Wardi, το οποίο προέκυψε από παραφθορά του βαφτιστικού του που ήταν: Γιωργής.
Ο Γιωργής Τριαντάφυλλος γεννήθηκε στη Λήμνο στα τέλη του 18ου αιώνα και άγνωστο πότε και πώς πήγε στην Αίγυπτο, όπως πολλοί Λήμνιοι εκείνη την εποχή. Εκεί έγινε βοηθός και φίλος ενός διάσημου Λήμνιου ανασκαφέα, του εμπόρου και συλλέκτη αιγυπτιακών αρχαιοτήτων Γιάννη Αθανασίου ή Τζιοβάνι ντ’ Ατανάση.
Ζούσε μαζί του τουλάχιστον από το 1829, που τον συνάντησε ο Ιταλός ταξιδιώτης Σαλβατόρε Τσερουμπίνι και διέσωσε τη φιγούρα του σε δύο πρόχειρα σχέδια. Ίσως ήταν μαζί από παλιότερα που ο Αθανασίου έκανε σημαντικές ανασκαφές τάφων στην Άνω Αίγυπτο.
Ο βασικός ρόλος του Τριαντάφυλλου ήταν να επιβλέπει τις αρχαιολογικές έρευνες κατά τη διάρκεια της απουσίας του Αθανασίου, ιδίως μετά το 1827 που ο Αθανασίου έλειπε μεγάλα διαστήματα από την Αίγυπτο. Όμως, ήταν και ο ίδιος έμπορος αρχαιοτήτων.
Έμεναν στο ίδιο σπίτι στην περιοχή Κούρνα, κοντά στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Το σπίτι αυτό ήταν κτισμένο πάνω από έναν αρχαίο τάφο και σε αυτό παρέμεινε και μετά την οριστική αναχώρηση του Αθανασίου για το Λονδίνο το 1849. Εκεί τον βρήκε ο Γάλλος Φλομπέρ (Gustave Flaubert) το 1850 να ζει στα γεράματά του, ολομόναχος, σε ένα σπίτι γεμάτο μούμιες. Φορούσε άσπρο σαρίκι και πουκαμίσα σαν τους Νούβιους. Ο Φλομπέρ τον περιγράφει χαρακτηριστικά σε ένα γράμμα του στις 16/5/1850:
"Υπάρχει στην είσοδο της Κοιλάδας των Βασιλέων, πάνω από το Ραμσείο, ένας γέρος Έλληνας, που ασχολείται με το εμπόριο αρχαιοτήτων. Ζει εκεί σε έναν πύργο καταμεσής του βουνού, σ’ ένα σπίτι γεμάτο μούμιες, ολομόναχος, μακριά από τους ανθρώπους… Φορούσε άσπρο σαρίκι, πουκαμίσα άσπρη σαν τους Νούβιους και κρατούσε ομπρέλα και άσπρο βαμβακερό ύφασμα. Το γηραιό αυτό τέκνο της Λήμνου κρατούσε στο αριστερό χέρι το τσιμπούκι του κι ένα ραβδί από ασπρόξυλο, που το πελέκησε ο ίδιος, το οποίο τελείωνε με ένα σιδερένιο σουβλί, για να τον βοηθά να περπατάει στους βράχους. Ήταν ξυπόλυτος με τσόκαρα και σερνόταν λαχανιάζοντας."
Με τη γενέτειρά του Λήμνο είχε κρατήσει κάποιες επαφές, όπως προκύπτει από την αναγραφή του ονόματός του στο "Βιβλίο Ευεργετών και Δωρητών" των σχολείων και του μητροπολιτικού ναού της Αγ. Τριάδος της Μύρινας, του 1843.
Πέθανε στην Κούρνα το 1852, γέρος σε άγνωστη ηλικία, χωρίς να αφήσει απογόνους.
Αναγνώριση
Ο Τριαντάφυλλος θεωρειται από τους πρωτοπόρους ανασκαφείς της αρχαίας Αιγύπτου, γι’ αυτό το όνομά του αναφέρεται στο παγκόσμιο ευρετήριο προσωπικοτήτων του κλάδου της Αιγυπτιολογίας, στο γνωστό “Who was who in Egyptology”. Εκεί υπάρχει σύντομη προσωπογραφία του.
Ενδεχομένως ενέπνευσε μεταγενέστερους συλλέκτες, όπως τον Ιωάννη Δημητρίου, που ήταν επίσης Λήμνιος και δώρισε την αρχαιολογική του συλλογή στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας καθώς και στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.
Λίλο & Στιτς
Σενάριο
Το νησί Καουάι είχε επίσης παρουσιαστεί σε ταινίες όπως Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού και την τριλογία Jurassic Park. Οι εικονογραφιστές της Disney ήρθαν αντιμέτωποι με τη δυσκολία να συνδυάσουν στην πλοκή της ταινίας την γαλήνια ομορφιά του νησιού με τη φτωχή και δυσλειτουργική ζωή που ζούσαν αρκετοί κάτοικοι της Χαβάης, εξαιτίας της τότε πρόσφατης οικονομικής ύφεσης. Οι ηθοποιοί που χαρίζουν τις φωνές τους στους νεαρούς ενήλικες της ταινίας, Νάνι και Ντέιβιντ, ήταν η Τία Καρρέρε, μία ντόπια κοπέλα με καταγωγή από τη Χονολουλού, και ο Τζέισον Σκοτ Λι, ο οποίος καταγόταν και μεγάλωσε στη Χαβάη. Οι ηθοποιοί βοήθησαν με την επανεγγραφή διαλόγων των χαρακτήρων της Χαβάης στη σωστή καθομιλουμένη διάλεκτο, προσθέτοντας μάλιστα ντόπιους αργκό όρους.
Γιωργής Τριαντάφυλλος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Λίλο & Στιτς
Σενάριο
Μία καινοτόμα και μοναδική πτυχή της ταινίας αποτελεί η ισχυρή εστίασή της στη σχέση μεταξύ των δύο αδελφών. Η χρήση αυτής της σχέσης ως στοιχείο της βασικής πλοκής της ταινίας είναι κάτι πολύ σπάνιο στις αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων.
Κάστινγκ
Η Νταβέι Τσέις κέρδισε τον ρόλο της Λίλο το φθινόπωρο του 1998, ανάμεσα σε 150 άλλες υποψήφιες. Αρχικά, ο Στιτς προοριζόταν να είναι ένας χαρακτήρας που δεν μιλάει, αλλά ο Σάντερς συνειδητοποίησε «πως θα έπρεπε να λέει κάποια πραγματάκια και, αν και τον βάλαμε να μιλάει, βεβαιωθήκαμε πως θα κρατούσαμε τους διαλόγους του στον ελάχιστο δυνατό βαθμό». Αντί να προσλάβουν έναν επαγγελματία ηθοποιό για να χαρίσει τη φωνή του στον Στιτς, ο ΝτεΜπλουά πρότεινε στον Σάντερς να αναλάβει εκείνος τον ρόλο. Σύμφωνα με τον Σάντερς, η φωνή του Στιτς ήταν αυτή που «συνήθως χρησιμοποιούσα απλά για να πειράζω τους άλλους στο στούντιο. Τους καλούσα στο τηλέφωνο και τους μιλούσα με αυτή τη φωνή, απλά για να τους εκνευρίζω».
Η Καρρέρε είχε αρχικά δοκιμαστεί για τον ρόλο του ομότιτλου χαρακτήρα στην ταινία Μουλάν (1998), αλλά τελικά τον έχασε από την Μινγκ-Να Γουέν. Όταν έμαθε πως η Disney θα έκανε μία ταινία που θα διαδραματιζόταν στη Χαβάη, αναζήτησε να πάρει έναν ρόλο σε αυτήν και τελικά προσλήφθηκε για τον ρόλο της Νάνι. Πέρασε δύο χρόνια μέχρι να ηχογραφήσει τους διαλόγους της σε Λος Άντζελες, Παρίσι και Τορόντο. Ο Λι προσλήφθηκε ως Ντέιβιντ μετά από πρόταση της Καρρέρε.
Ο Κρις Γουίλιαμς, τότε καλλιτέχνης εικονογραφημένου σεναρίου, πρότεινε τον Κέβιν ΜακΝτόναλντ για τον ρόλο του Πράκτορα Πλίκλι. Αφού ο ΜακΝτόναλντ πέρασε από δοκιμαστικό διαβάζοντας κομμάτι του σεναρίου, προσλήφθηκε για τον ρόλο. Για τον Κόμπρα Μπούρμπουλα, η αρχική σκέψη ήταν να αποτελεί ένα πιο χαλαρό χαρακτήρα, έχοντας στο μυαλό τον Τζεφ Γκόλντμπλουμ ως αυτόν που θα του χάριζε τη φωνή του. Ωστόσο, ο Γκόλντμπλουμ απέρριψε τον ρόλο κι έτσι ο Μπούρμπουλας ξαναδημιουργήθηκε από την αρχή ως ένας πιο τρομακτικός χαρακτήρας. Οι Σάντερς και ΝτεΜπλουά θυμήθηκαν την ερμηνεία του Βινγκ Ρέιμς στην ταινία Pulp Fiction (1994) και τον προσέλαβαν.
Σχεδιασμός και εικονογράφηση
thumb|254x254px|Η πρωτότυπη σκηνή (πάνω) και αυτή που τελικά χρησιμοποιήθηκε στην ταινία (κάτω). Το [[Boeing 747 και το αεροσκάφος πετάνε σε λοξή θέση.]] Σε παρέκκλιση από τα χαρακτηριστικά της Disney πολλών δεκαετιών, οι Σάντερς και ΝτεΜπλουά επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν φόντα ζωγραφισμένα με νερομπογιά, σε αντίθεση με την παραδοσιακή τεχνική γκουάς. Οι νερομπογιές είχαν χρησιμοποιηθεί για τις αρχικές ταινίες μικρού μήκους της Disney, καθώς και στις πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους – Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι (1937), Πινόκιο (1940) και Ντάμπο, το Ελεφαντάκι (1941) – αλλά είχε εγκαταλειφθεί ως τεχνική στα μέσα της δεκαετίας του 1940 για λιγότερο περίπλοκα μέσα, όπως η γκουάς. Ο Σάντερς προτίμησε για την ταινία Λίλο & Στιτς τις νερομπογιές για να προκαλέσει τόσο τη λαμπερή εμφάνιση ενός παραμυθιού, όσο και την καλλιτεχνική επιμέλεια που είχε η ταινία Ντάμπο, το Ελεφαντάκι, κάτι που απαιτούσε την εκπαίδευση των καλλιτεχνών που θα εργάζονταν πάνω στο φόντο.
Ατίλιο
Ο Βασίλης Δουρίδας,, γνωστός και ως Ατίλιο, ήταν Έλληνας οργανοπαίκτης, ένθερμος οπαδός του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος και τρομπετίστας της εξέδρας των δύο ομάδων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1942. Φοίτησε στο τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθήνας, αλλά παράτησε τις σπουδές του στο 4ο έτος της φοίτησής του, λόγω του μεγάλου του πάθους για τον Ολυμπιακό. Ήταν ενεργός φίλαθλος που ξεσήκωνε τους οπαδούς στην κερκίδα του Ολυμπιακού, αλλά και της Εθνικής ομάδας με την τρομπέτα του. Το παρατσούκλι του Ατίλιο βγήκε από έναν άλλο φίλαθλο του Ολυμπιακού, που μετά από ένα περιστατικό στην κερκίδα του Ολυμπιακού, τον αποκάλεσε έτσι παρομοιάζοντάς τον με τον ομώνυμο γνωστό παλαιστή της εποχής. Η αδιάλειπτη παρουσία του στα παιχνίδια της αγαπημένης του ομάδας και ο ήχος της τρομπέτας του που ήταν άρρηκτα συνυφασμένος με την ερυθρόλευκη εξέδρα, μετέτραψαν τον Ατίλιο σε αναπόσπαστο κομμάτι και σε οπαδό-σύμβολο της ερυθρόλευκης κερκίδας και του Σταδίου Καραϊσκάκη. Πέθανε από οξύ πνευμονικό οίδημα στα 52 του, στις 11 Νοεμβρίου 1994 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων.
Λίλο & Στιτς
Σχεδιασμός και εικονογράφηση
Η ίδια η εικονογράφηση ήταν όλη βασισμένη σε 2D, καθώς ο προϋπολογισμός ήταν μικρός για χρήση CGI. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων ήταν βασισμένος στο προσωπικό στυλ ζωγραφικής του Σάντερς παρά στο παραδοσιακό στυλ της Disney. Για να βοηθήσει τους εικονογραφιστές να υιοθετήσουν το στυλ του Σάντερς, η Σου Κ. Νίκολς, επικεφαλής του τμήματος οπτικής ανάπτυξης της ταινίας, δημιούργησε το εγχειρίδιο, Surfing the Sanders Style (ελεύθερη μετάφραση: Σερφάροντας το Στυλ Σάντερς). Εξαιτίας του περιορισμένου προϋπολογισμού, λεπτομέρειες όπως τσέπες ή σχέδια στα ρούχα αποφεύγονταν και, καθώς δεν είχαν την πολυτέλεια να δημιουργήσουν σκιές κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της ταινίας, αρκετές σκηνές έλαβαν χώρα σε σκιερές περιοχές, κρατώντας τη δημιουργία σκιών για σκηνές κομβικής σημασίας.
Τα εξωγήινα στοιχεία της ταινίας, όπως τα διαστημόπλοια, σχεδιάστηκαν με τρόπο που να μοιάζουν στη θαλάσσια ζωή, όπως φάλαινες και καβούρια. Μία εναλλακτική σκηνή της ταινίας, περιλάμβανε τους Στιτς, Νάνι, Τζούμπα και Πλίκλι να καταλαμβάνουν ένα Boeing 747 από το αεροδρόμιο Lihue, με το οποίο θα πετούσαν μέσα από τη Χονολουλού ξύνοντας διάφορα κτίρια. Ωστόσο, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και με μόλις λίγες εβδομάδες πριν το τέλος της παραγωγής, το κομμάτι αυτό της ταινίας επαναδημιουργήθηκε και οι ήρωες χρησιμοποίησαν το αεροσκάφος του Τζούμπα. Η τοποθεσία επίσης άλλαξε, βάζοντας τους ήρωες να πετάνε ανάμεσα από τα βουνά του Καουάι.
Ατίλιο
Βιογραφικά στοιχεία
Η τρομπέτα του Ατίλιο βρίσκεται σε περίοπτη θέση στο μουσείο του Ολυμπιακού στο Στάδιο Καραϊσκάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο)
Λίλο & Στιτς
Σχεδιασμός και εικονογράφηση
Ακόμη και μετά από αυτήν την προσαρμογή, η ομάδα παραγωγής είχε χρήματα από τον προϋπολογισμό για περίπου δύο λεπτά επιπλέον εικονογράφησης, τα οποία χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν το μοντάζ του κλεισίματος, με τους Λίλο, Νάνι και Στιτς να γίνονται οικογένεια.
Κυκλοφορία
Στις 16 Ιουνίου 2002, η ταινία Λίλο & Στιτς έκανε πρεμιέρα στο El Capitan Theatre, με αρκετούς διάσημους όπως οι Πρισίλα και Λίζα Μαρί Πρίσλεϊ, Γουαϊνόνα Τζαντ, Φιλ Κόλινς, Γκρέκορι Χάινς και Τζόντι Φόστερ να παρευρίσκονται, ενώ στις κινηματογραφικές αίθουσες κυκλοφόρησε στις 21 Ιουνίου 2002.
Προώθηση
Θέλοντας ο Στιτς να αποτελεί το κεντρικό κομμάτι της καμπάνιας προώθησης της ταινίας, ο Σάντερς έθεσε στο τραπέζι μία ανατρεπτική ιδέα: «τι θα γινόταν αν ο Στιτς εισέβαλλε σε άλλες ταινίες της Disney;». Ο Ντικ Κουκ, τότε Πρόεδρος των Walt Disney Studios, λάτρεψε την ιδέα και επέτρεψε τη δημιουργία τεσσάρων τρέιλερ-παρωδία (τα οποία ονομάστηκαν «Inter-stitch-als»), στα οποία ο Στιτς εισβάλλει σε αξέχαστες σκηνές τεσσάρων άλλων ταινιών από την εποχή της Αναγέννησης της Disney – Η Μικρή Γοργόνα (1989), Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991), Αλαντίν (1992) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994). Στα τρέιλερ αυτά ακουγόταν επίσης το τραγούδι «Back in Black» του συγκροτήματος AC/DC. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, στα τρέιλερ και τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της ταινίας, ακουγόταν μία διασκευή του τραγουδιού «Suspicious Minds» του Έλβις Πρίσλεϊ, σε ερμηνεία του Γκάρεθ Γκέιτς. Στις ΗΠΑ, το τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε τόσο στο κινηματογραφικό όσο και στο τηλεοπτικό τρέιλερ της ταινίας, ήταν το «Hound Dog».
Στα πλαίσια της εκστρατείας προώθησης, πριν την κυκλοφορία της ταινίας, στο περιοδικό Disney Adventures συμπεριλήφθηκαν ιστορίες κόμικ Λίλο & Στιτς. Σε αυτά τα κόμικ, δίνονταν με λεπτομέρειες γεγονότα που οδηγούσαν στην ταινία και αφορούσαν τους δύο ομότιτλους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένων της δημιουργίας και απόδρασης του Στιτς. Αργότερα, αυτά τα γεγονότα ήρθαν σε αντίφαση με τη συνέχεια, Λίλο & Στιτς 2: Ο Στιτς έχει πρόβλημα , καθιστώντας τα γεγονότα των κόμικ εκτός κανόνα. Ωστόσο, τα κόμικ εξακολουθούν να είναι αξιοσημείωτα για την εισαγωγή του Πειράματος 625, ονόματι Ρούμπεν, ενός χαρακτήρα που ήταν βασικός στις μετέπειτα ταινίες και τηλεοπτικές σειρές του franchise. Τα περισσότερα κόμικ της σειράς κυκλοφόρησαν ως συλλεκτικός τόμος με τίτλο Comic Zone Volume 1: Lilo & Stitch.
Home media
Η ταινία Λίλο & Στιτς κυκλοφόρησε σε VHS και DVD στις 3 Δεκεμβρίου 2002. Κατά την πρώτη μέρα κυκλοφορίας της, πωλήθηκαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια αντίγραφα DVD, με έσοδα $45 εκατομμύρια. Τα DVD περιείχαν διάφορα μπόνους χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων ενός παιχνιδιού με τίτλο «Build An Alien Experiment» (ελεύθερη μετάφραση: «Κατασκευάστε ένα Εξωγήινο Πείραμα»), ηχητικό σχολιασμό, μουσικά βίντεο, διεγραμμένες σκηνές, τρέιλερ και DVD-ROM. Μια ειδική έκδοση κυκλοφόρησε περίπου 2 μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2003.
Στις 11 Ιουνίου 2013, η ταινία Λίλο & Στιτς κυκλοφόρησε σε Blu-ray και επανακυκλοφόρησε σε DVD, μαζί με την ταινία Λίλο & Στιτς 2 ως «συλλογή 2 ταινιών», η οποία περιλάμβανε ένα δίσκο Blu-Ray και με τις δύο ταινίες, αλλά χωρίς τα μπόνους χαρακτηριστικά, ένα DVD με ανατύπωση του πρώτου δίσκου της έκδοσης DVD «Big Wave» και ένα DVD με ανατύπωση της ταινίας Λίλο & Στιτς 2. Από τότε, η «συλλογή 2 ταινιών» είχε δύο επανακυκλοφορίες· μία στις 31 Ιανουαρίου 2017, η οποία περιλάμβανε μόνο το Blu-ray και έναν κωδικό για ψηφιακή λήψη των δύο ταινιών και μία στις 9 Αυγούστου 2022, στην οποία οι δύο ταινίες έρχονται σε δύο διαφορετικούς δίσκους Blu-ray μαζί με τα περισσότερα από τα μπόνους χαρακτηριστικά που περιείχε το πρώτο DVD και, όπως και στη δεύτερη Blu-ray συλλογή, η κυκλοφορία αυτή εμπεριείχε έναν κωδικό για ψηφιακή λήψη των ταινιών.
Διαφοροποιημένη σκηνή
Για την κυκλοφορία home video του Ηνωμένου Βασιλείου, μία σκηνή της ταινίας τροποποιήθηκε. Στην αυθεντική εκδοχή της ταινίας, η Λίλο κρύβεται μέσα στο στεγνωτήριο ρούχων, το οποίο μετατράπηκε σε ένα κομοδίνο με ντουλάπι και ένα κουτί πίτσας να λειτουργεί ως «πόρτα» του ντουλαπιού, προς αποφυγή επηρεασμού των παιδιών να κρύβονται σε στεγνωτήρια. Αυτή η αλλαγμένη εκδοχή της ταινίας χρησιμοποιήθηκε αργότερα και για την κυκλοφορία της ταινίας στην πλατφόρμα Disney+ και την Blu-ray επανέκδοση του 2022.
Box office
Η ταινία Λίλο & Στιτς είχε έσοδα $145.8 εκατομμύρια σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά και $127.3 εκατομμύρια διεθνώς, φτάνοντας συνολικά τα $273.1 εκατομμύρια παγκοσμίως. Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία βρέθηκε στη δεύτερη θέση του box office με έσοδα $35.3 εκατομμύρια, πίσω από την ταινία Minority Report. Κατά το δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής έπεσε στην τρίτη θέση, πίσω από τις ταινίες Minority Report και Δεν Θέλω να Γίνω Εκατομμυριούχος. Την επόμενη εβδομάδα, παρά την κυκλοφορία της ταινίας Οι Άνδρες με τα Μαύρα 2, η ταινία Λίλο & Στιτς παρέμεινε στην τρίτη θέση του box office.
Στο μεταξύ, η ταινία συνέχισε να προσελκύει κόσμο παρά το ότι άλλα μεγάλα καλοκαιρινά blockbusters, όπως οι ταινίες Spider-Man και Star Wars: Επεισόδιο II – Η Επίθεση των Κλώνων, εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε κυκλοφορία. Επιπρόσθετα, συνέχισε να ανταγωνίζεται την ταινία Σκούμπι Ντου: Ένας Τετράποδος Ήρωας της Warner Bros..
Στο τέλος της κυκλοφορίας της στις αίθουσες, η ταινία Λίλο & Στιτς έγινε η δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2002, πίσω από την ταινία Η Εποχή των Παγετώνων της 20th Century Fox. Ήταν οι μόνες ταινίες κινουμένων σχεδίων που κατάφεραν να προσεγγίσουν τα $100 εκατομμύρια σε εισπράξεις εκείνη τη χρονιά. Το Box Office Mojo υπολογίζει πως η ταινία έκοψε πάνω από 25 εκατομμύρια εισιτήρια κατά την αρχική κυκλοφορία της.
Κριτικές
Ο Ρότζερ Ίμπερτ από την εφημερίδα Chicago Sun-Times βαθμολόγησε την ταινία με 3,5/4 γράφοντας: «Είναι μία από τις πιο γοητευτικές ταινίες καρτούν μεγάλου μήκους των τελευταίων ετών—αστεία, αυθάδης, εντυπωσιακή, πρωτότυπη και με έξι τραγούδια του Έλβις. Δεν γίνεται νοσηρά γλυκιά στο τέλος, περιέχει στοιχεία τόσο για ενήλικες όσο και για παιδιά και έχει μία εντυπωσιακά λαμπερή εμφάνιση». Ο Κένεθ Τάραν από την εφημερίδα Los Angeles Times έγραψε: «Πιο χαλαρή και λιγότερο τυποποιημένη, με φρέσκια προσέγγιση στις καρδιές μας, η θρασύτατη [ταινία] έχει μια απελευθερωμένη, ανατρεπτική αίσθηση του χιούμορ, η οποία είναι λιγότερο εταιρική και πιο ανεμπόδιστη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη Disney, μη-Pixar ταινία. Με τους χειρόγραφα ζωγραφισμένους χαρακτήρες της και τη χρήση της νερομπογιάς για το φόντο (πρώτη φορά που το στούντιο το κάνει αυτό από τη δεκαετία του 1940), αποτελεί ένα ευχάριστο ταξίδι πίσω στον χρόνο, όπου τα καρτούν ήταν η πιο ιδιοσυγκρασιακή μορφή του κινηματογράφου, αντί μία από τις πιο προβλέψιμες». Ο Ρίτσαρντ Κόρλις από το περιοδικό Time ένιωσε πως η ταινία είναι «ένα λαμπερό, ελκυστικό μπιχλιμπίδι με μισή ντουζίνα τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ για τη μαμά και τον μπαμπά και με αρκετή αυθάδεια. Ο Στιτς χώνει τη γλώσσα του στη μύτη του και τρώει τη μύξα του κάνοντας τα μικρά να χαζογελάνε ... ενώ μετά από μία βραδύτητα στις πρώτες σκηνές των δύο αδελφών, η Λίλο αποκαλύπτει την αμερικανική της διάθεση και ευστροφία, μαζί με την αίσθηση μίας έξυπνης ιστορίας που σηματοδοτεί το καλύτερο χαρακτηριστικό κινουμένων σχεδίων, είτε παραδοσιακών είτε σε υπολογιστή».
Η Κλαούντια Πούιγκ από την εφημερίδα USA Today σημείωσε πως τα χρώματα «είναι εξαιρετικά ζωντανά και πλούσια, κατάλληλα για το χαβανέζικο σκηνικό. Το καλύτερο όλων είναι πως η ταινία έχει έναν αξιολάτρευτα αναιδή χαρακτήρα, ο οποίος μερικές φορές λείπει από τις πιο σοβαρές ιστορίες της Disney. Έξυπνη, συγκινητική και με καλό ρυθμό, η ταινία Λίλο & Στιτς αποτελεί ιδανικό οικογενειακό εισιτήριο και κάτι παραπάνω». Ο Ντίσον Χάου από την εφημερίδα The Washington Post επίσης επαίνεσε τη χρήση νερομπογιάς για την ταινία, χαρακτηρίζοντάς την «ελκυστική. Η εικόνα είναι εύκολη στα μάτια, παρά φανταχτερή. Και υπάρχει μία είδους ανακούφιση σε αυτό, ειδικά μέσα στον κόσμο της πανίσχυρης εικόνας που δημιουργείται σε υπολογιστές». Ο Όουεν Γκλάιμπερμαν, γράφοντας για το περιοδικό Entertainment Weekly, υποστήριξε πως «η εικονογράφηση στην ταινία Λίλο & Στιτς έχει μια συναρπαστική ρετρό-απλή ζωντάνια και είναι ωραίο να βλέπεις μία ταινία που απευθύνεται σε παιδιά να χρησιμοποιεί τον Έλβις Πρίσλεϊ, με την ιστορία να είναι έξυπνη και παραδόξως ξεκαρδιστική. Ο Στιτς ανακαλύπεται από τη Λίλο, ένα κορίτσι από τη Χαβάη με ταπεραμέντο, το οποίο είναι πιο γκρινιάρικο κι από τους γκρινιάρηδες. Αυτοί οι δύο γίνονται φίλοι μόνο στη θεωρία: Η σύνδεση που υπάρχει μεταξύ τους είναι τόσο μικρή που το μόνο πράγμα που συντηρεί την ταινία είναι το ασαφές E.T. περίγραμμά της.
Ο Τοντ ΜακΚάρθι από το περιοδικό Variety θεώρησε πως οι Σάντερς και ΝτεΜπλουά «κινούν τα πράγματα βιαστικά, αποφεύγοντας αξιέπαινα οποιοδήποτε ιδιαίτερο συναισθηματικό στοιχείο, παρά το ότι τους δίνεται προφανώς η ευκαιρία να το κάνουν. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων είναι αρκετά γνώριμος, αλλά το φόντο διαθέτει μία ασυνήθιστη, παστέλ ποιότητα, η οποία από μόνη της προσδίδει στην ταινία μία φιλόξενη ατμόσφαιρα». Αντίθετα, ο Μικ ΛαΣαλ από την εφημερίδα San Francisco Chronicle θεώρησε πως η ταινία Λίλο & Στιτς θα ήταν πιο κατάλληλη ως τηλεοπτική σειρά, γράφοντας πως οι σκηνοθέτες «βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα στη δομή μίας ταινίας μεγάλου μήκους. Αναγκάζονται να πουν την ιστορία της σχέσης της Λίλο και του Στιτς, για να της δώσουν σχήμα και μία αίσθηση ολοκλήρωσης. Από τη στιγμή που αυτή είναι μία ταινία για παιδιά, η σχέση μπορεί να οδηγηθεί μόνο προς τον υπερβολικό συναισθηματισμό. Έτσι, η υποσχόμενη αναρχία των πρώτων 10 με 15 λεπτών καταστέλλεται».
Ο Πίτερ Νίκολς δηλώνει πως μέσω του χαρακτήρα της Νάνι και των αγώνων της να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της, η ταινία απευθύνεται περισσότερο σε μεγαλύτερα παιδιά, όπως και οι ταινίες Ο Αυτοκράτορας έχει Κέφια, Η Χαμένη Ατλαντίδα και Ο Πλανήτης των Θησαυρών.
Soundtrack
Το Lilo & Stitch: An Original Walt Disney Records Soundtrack είναι το soundtrack άλμπουμ της ταινίας κινουμένων σχεδίων Λίλο & Στιτς της Disney, που κυκλοφόρησε το 2002. Το soundtrack κυκλοφόρησε από την Walt Disney Records στις 4 Ιουνίου 2002 σε CD και κασέτα.
Το soundtrack περιέχει δύο πρωτότυπα τραγούδια γραμμένα από τους Μαρκ Κεαλί Χοομάλου και Άλαν Σιλβέστρι, σε ερμηνεία του Χοομάλου και της παιδικής χορωδίας του χαβανέζικου σχολείου Kamehameha. Περιέχει επίσης πέντε τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ και δύο τραγούδια του Πρίσλεϊ που επανηχογραφήθηκαν και ερμηνεύτηκαν από σύγχρονους καλλιτέχνες· τη Γουαϊνόνα Τζαντ («Burning Love») και το σουηδικό συγκρότημα A-Teens («Can't Help Falling in Love»).
Στις 23 Ιουνίου 2003, το soundtrack άλμπουμ πιστοποιήθηκε ως πλατινένιο από τον Αμερικανικό Σύνδεσμο Βιομηχανίας Εγγραφών (RIAA), για πωλήσεις ενός εκατομμυρίου αντιτύπων. Στις 17 Μαρτίου 2023, το τραγούδι «Hawaiian Roller Coaster Ride» πιστοποιήθηκε επίσης ως πλατινένιο από τον RIAA.
Spin-off μέσα
Στις 26 Αυγούστου 2003, η Disney κυκλοφόρησε μία απευθείας σε βίντεο συνέχεια με τίτλο Στιτς! Η Ταινία, η οποία εξυπηρέτησε ως πιλότος για την τηλεοπτική σειρά Λίλο & Στιτς: Η Σειρά. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 20 Σεπτεμβρίου 2003 και, έπειτα από 65 επεισόδια, ολοκληρώθηκε στις 29 Ιουλίου 2006. Η υπόθεση της σειράς συνεχίζει από το σημείο όπου τελειώνει η ταινία και απεικονίζει τις προσπάθειες των Λίλο και Στιτς να συλλάβουν και να ανασυγκροτήσουν τα εναπομείναντα πειράματα του Τζούμπα. Η σειρά ολοκληρώθηκε με την τηλεοπτική ταινία Λίροϊ & Στιτς, η οποία προβλήθηκε στις 23 Ιουνίου 2006.
Στις 30 Αυγούστου 2005, κυκλοφόρησε μία άλλη απευθείας σε βίντεο συνέχεια, με τίτλο Λίλο & Στιτς 2: Ο Στιτς έχει πρόβλημα. Σε αυτήν την ταινία, η οποία χρονικά διαδραματίζεται μεταξύ των ταινιών Λίλο & Στιτς και ''Στιτς! Η Ταινία'', ο Στιτς έχει ένα πρόβλημα επειδή τα μόριά του δεν φορτίστηκαν ποτέ πλήρως και ο προηγούμενος προγραμματισμός του επιχειρεί να τον επαναφέρει στις αρχικές, καταστροφικές του ρυθμίσεις. Αυτό δημιουργεί προβλήματα και στη Λίλο, η οποία θέλει να κερδίσει τον διαγωνισμό χορού χούλα, όπως και η μητέρα της. Ο Στιτς, μπροστά στον κίνδυνο να την βλάψει, επιχειρεί να το σκάσει από τον πλανήτη αλλά το αεροσκάφος του συντρίβεται. Η Λίλο τον βρίσκει άσχημα τραυματισμένο κι ενώ στη συνέχεια πεθαίνει, η αγάπη της Λίλο τον επαναφέρει στη ζωή. Το DVD της ταινίας Λίλο & Στιτς 2: Ο Στιτς έχει πρόβλημα περιέχει επίσης μία ταινία μικρού μήκους με τίτλο The Origin of Stitch (ελεύθερη μετάφραση: Η προέλευση του Στιτς).
Τον Μάρτιο του 2008, η Disney ανακοίνωσε πως θα κυκλοφορούσε ένα anime βασισμένο στο franchise, το οποίο θα στόχευε στην ιαπωνική αγορά και θα είχε τίτλο Στιτς!. Στο anime, το οποίο προβλήθηκε για τρεις κύκλους από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι τον Μάρτιο του 2011, αντί της Λίλο πρωταγωνιστεί ένα κορίτσι από την Ιαπωνία ονόματι Γιούνα Καμιχάρα και τα γεγονότα διαδραματίζονται στην Ιαπωνία αντί στη Χαβάη. Η παραγωγή των δύο πρώτων κύκλων έγινε από την Madhouse, ενώ του τρίτου κύκλου από την Shin-Ei Animation.
Από τις 27 Μαρτίου μέχρι τις 6 Απριλίου 2017, μία αγγλόφωνη κινεζική τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο franchise με τίτλο Στιτς & Άι, προβλήθηκε στην Κίνα με μεταγλώττιση στα μανδαρινικά. Την παραγωγή της σειράς έκαναν οι Anhui Xinhua Media και Panimation Hwakai Media. Όπως και με το anime Στιτς!, στη σειρά αντί της Λίλο πρωταγωνιστεί ένα ντόπιο κορίτσι με το όνομα Γουάνγκ Άι Λινγκ και τα γεγονότα διαδραματίζονται στο όρος Χουάνγκ. Ωστόσο, σε αντίθεση με το Στιτς!, η παραγωγή αυτής της σειράς έγινε αρχικά στα αγγλικά σε συνεργασία με Αμερικανούς εικονογραφιστές και στη συνέχεια μεταγλωττίστηκε στη μανδαρινική γλώσσα. Ένα χρόνο αργότερα, η αυθεντική αγγλική παραγωγή προβλήθηκε στη Νότια Ασία.
Live-action προσαρμογή
Τον Οκτώβριο του 2018, το διαδικτυακό περιοδικό The Hollywood Reporter δημοσίευσε πως η Walt Disney Pictures είχε στα σκαριά μία live-action προσαρμογή της ταινίας Λίλο & Στιτς, παραγωγοί της οποίας θα ήταν οι Νταν Λι και Τζόναθαν Έιρικ (παραγωγοί επίσης της ταινίας Αλαντίν) και το σενάριο θα έγραφε ο Μάικ Βαν Γουές. Τον Νοέμβριο του 2020, δημοσιεύτηκε πως ο Τζον Μ. Τσου βρισκόταν σε συζητήσεις για να σκηνοθετήσει την ταινία και πως δεν ήταν ξεκάθαρο αν η ταινία θα κυκλοφορούσε στις κινηματογραφικές αίθουσες ή στην πλατφόρμα Disney+. Τον Ιούλιο του 2022, ο Ντιν Φλάισερ Καμπ αντικατέστησε τον Τσου στη σκηνοθεσία της ταινίας, ενώ τον Φεβρουάριο του 2023, ο Ζακ Γαλιφιανάκης εντάχθηκε στην ταινία. Στις 31 Μαρτίου 2023, ανακοινώθηκε πως η Μάια Κιαλόχα προσλήφθηκε για τον ρόλο της Λίλο. Τον Απρίλιο ανακοινώθηκαν περισσότερα ονόματα που θα συμμετείχαν στην ταινία, συμπεριλαμβανομένων των Σίντνεϊ Ακούντονγκ ως Νάνι, Κόρτνεϊ Μπ. Βανς ως Μπούρμπουλας και Μπίλι Μάγκνουσεν σε άγνωστο ρόλο. Ο Καχιάου Ματσάντο προσλήφθηκε αρχικά για τον ρόλο του Ντέιβιντ, αλλά αντικαταστάθηκε αργότερα από τον Κάιπ Ντουντόιτ. Στις 21 Απριλίου 2023, επιβεβαιώθηκε πως ο Γαλιφιανάκης θα είχε τον ρόλο του Τζούμπα και ο Μάγκνουσεν τον ρόλο του Πλίκλι, ενώ ο Κρις Σάντερς βρισκόταν σε τελικό στάδιο διαπραγματεύσεων για να επιστρέψει ως η φωνή του Στιτς. Η Τία Καρρέρε, η οποία είχε χαρίσει τη φωνή της στη Νάνι στην πρώτη ταινία, ανακοινώθηκε πως θα υποδυόταν την Κυρία Κεκόα, ενώ η Έιμι Χιλ, η οποία είχε χαρίσει τη φωνή της στην Κυρία Χασαγκάουα, θα ενσάρκωνε έναν καινούριο χαρακτήρα με το όνομα Τούτου.
Βιντεοπαιχνίδια
Το 2002, υπήρξαν τρεις επίσημες κυκλοφορίες παιχνιδιών, τα οποία συνέπιπταν με την ταινία: το Disney's Lilo & Stitch: Trouble in Paradise για PlayStation και Microsoft Windows, το Disney's Lilo & Stitch για Game Boy Advance και το Disney's Stitch: Experiment 626 για PlayStation 2. Ο Στιτς είναι επίσης ένας από τους χαρακτήρες που μπορεί να κληθεί στα Kingdom Hearts II και III, ενώ εμφανίζεται μαζί με τον κόσμο του στο Kingdom Hearts Birth by Sleep για το PlayStation Portable. Η Λίλο και ο Στιτς εμφανίζονται στο παιχνίδι Disney Magical World και στη συνέχειά του (Disney Magical World 2) για το Nintendo 3DS. Επίσης, ο Στιτς είναι ένας από τους χαρακτήρες του δεύτερου παιχνιδιού της σειράς Disney Infinity, Disney Infinity 2.0, αλλά και του τρίτου και τελευταίου της σειράς, Disney Infinity 3.0. Είναι επίσης ένας από τους χαρακτήρες που μπορείς να συναντήσεις στο παιχνίδι Kinect: Disneyland Adventures. Μερικοί χαρακτήρες της ταινίας είναι ανάμεσα στις επιλογές των παικτών για το παιχνίδι Disney Magic Kingdoms, ενώ ο Στιτς είναι ανάμεσα στις επιλογές του παιχνιδιού για κινητά Disney Mirrorverse για IOS και Android συσκευές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίλο & Στιτς Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Ταινίες που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2002
Αρτάυντη
Η Αρτάυντη (άκμασε το 478 π.Χ.) από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών, ήταν σύζυγος τού διαδόχου Δαρείου, γιού τού Ξέρξη Α΄ της Περσίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού πρίγκιπα Μασίστη, στρατάρχη των στρατευμάτων κατά την εισβολή στην Ελλάδα το 480-479 π.Χ., αδελφού τού βασιλιά Ξέρξη Α΄. Η μητέρα της είναι άγνωστη.
Κατά τη διάρκεια της ελληνικής εκστρατείας ο Ξέρξης Α΄ ανέπτυξε μία παθιασμένη επιθυμία για τη σύζυγο τού Μασίστη, αλλά εκείνη αντιστεκόταν συνεχώς και δεν λύγιζε στη θέλησή του. Με την επιστροφή του στις Σάρδεις, ο βασιλιάς προσπάθησε να κάνει τον γάμο τού γιου του Δαρείου με την Αρτάυντη, την κόρη αυτής της γυναίκας, της συζύγου τού Μασίστη, υποθέτοντας ότι έτσι θα μπορούσε να την αποκτήσει πιο εύκολα.
Αφού μετακόμισε στα Σούσα, ο Ξέρξης Α΄ έφερε μαζί του την Αρτάυντε στο βασιλικό σπίτι για τον γιο του Δαρείο, αλλά την ερωτεύτηκε ο ίδιος, και αφού την απέκτησε, έγιναν εραστές.
Με εντολή του Ξέρξη Α΄, η Αρτάυντη διέπραξε μοιχεία μαζί του (με τον Ξέρξη Α΄). Όταν το έμαθε η βασίλισσα Άμηστρις, δεν ζήτησε εκδίκηση από την Αρτάυντε, αλλά από τη μητέρα της, τη γυναίκα τού Μασίστη, καθώς η Άμηστρις νόμιζε ότι έγινε με συνεννόηση εκείνης. Στα γενέθλια τού Ξέρξη, ο Άμηστρις έστειλε τους φρουρούς του και ακρωτηρίασαν τη γυναίκα τού Μασίτη κόβοντας το στήθη της και τα πέταξε στα σκυλιά, καθώς και τη μύτη, τα αυτιά και τα χείλη της, απίσης και τη γλώσσα της. Όταν το είδε αυτό, ο Μασίτης κατέφυγε στη Βακτρία για να ξεκινήσει μία εξέγερση, αλλά αναχαιτίστηκε από τον στρατό τού Ξέρξη Α΄, που σκότωσε τον ίδιο και τους γιους του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης
Η εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης καλύπτει γεωγραφικά την περιφέρεια του Νομού Θεσσαλονίκης, δηλαδή τον νομό εκτός του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Αποτελείται από τους οκτώ Καλλικρατικούς Δήμους: Βόλβης, Δέλτα, Θέρμης, Θερμαϊκού, Λαγκαδά, Πυλαίας-Χορτιάτη, Χαλκηδόνος και Ωραιοκάστρου. Σύμφωνα με τους εγγεγραμένους στους εκλογικούς καταλόγους του 2023 αντιπροσωπεύει 297.980 πολίτες. Από τις εκλογές του 2019 αντιστοιχεί σε 9 έδρες στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με το ελληνικό εκλογικό σύστημα ο Νομός Θεσσαλονίκης διαιρείται σε δύο εκλογικές περιφέρειες: την Α' Θεσσαλονίκης και τη Β' Θεσσαλονίκης.
Δήμοι
Περιλαμβάνει 8 δήμους: