cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόρη του Αντήνορος
Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο Πάρου. Βρέθηκε θρυμματισμένη σε πολλά κομμάτια. Τμήματα των ποδιών λείπουν και έχουν αντικατασταθεί. Λείπει επίσης το δεξί χέρι από τον αγκώνα και η αριστερή παλάμη. Φέρει ζημιές στο πρόσωπο. Η βάση του φέρει την επιγραφή
Η κόρη είναι ντυμένη με ιμάτιο και χιτώνα. Οι οφθαλμοί ήταν ένθετοι και έχουν χαθεί.
Ερμηνεία
Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο στο ιερό της Αθηνάς στην Ακρόπολη. Η επιγραφή μνημονεύει τον καλλιτέχνη Αντήνορα, τον πατέρα του καλλιτέχνη Ευμάρου, και τον κεραμέα Νέαρχο που ανάθεσε το άγαλμα. Πολλοί αμφέβαλλαν αν ο Νέαρχος ήταν πράγματι κεραμέας το επάγγελμα, αφού ένας κεραμέας δεν μπορεί να είχε την οικονομική ευχέρεια που ήταν απαραίτητη για να κάνει ένα τέτοιο καλλιτέχνημα.
Χρονολογία
Είναι το μοναδικό εξακριβωμένο έργο του Αντήνορος. Χρονολογείται στα 530-520 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Κόρες Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
94 Αυγή
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αυγής υπολογίσθηκε σε 204,9 χλμ., και οι διαστάσεις της σε 225 x 173 χλμ. από μία επιπρόσθηση στις 12 Οκτωβρίου 2001, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 9,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αυγής εκτιμάται σε 5,73 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 171 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 108,3 m/sec (390 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Αυγής είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι μόλις 0,0395 (πιο μαύρη από την αιθάλη) και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Αυγή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 13 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυγη
Σκαλωτή Χανίων
Γεωγραφία
Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 130 μέτρων στο νοτιοανατολικό τμήμα του πρώην νομού Χανίων, σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τη θάλασσα, όπου βρίσκεται ο οικισμός Λάκκοι. Στην Σκαλωτή καταλήγει το φαράγγι της Σκαλωτής ή του Μανικά. Το φαράγγι έχει μήκος 2 χιλιόμετρα και απότομες κλίσεις. Στην αρχή του φαραγγιού βρίσκεται το οροπέδιο του Μανικά, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μέτρα. Παλιότερα ήταν ο θερινός τόπος διανομής των κατοίκων της Σκαλωτής, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται από βοσκούς. Στα απότομα τοιχώματα του φαραγγιού φωλιάζει ο μεγαλύτερος πληθυσμός γυπαετών στην Ευρώπη.
Ιστορία
Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο χωριό έχει τοιχογραφίες που χρονολογούνται από την περίοδο 1355-56, οπότε είναι πιθανό στη θέση του χωριού να υπήρχε βυζαντινός οικισμός. Ο Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρουν ως Scaloti. Στην ενετική περίοδο, στην Σκαλωτή, όπως και στο Ροδάκινο, το Καψόδασος και στον Αργουλέ, κατοικούσαν οι Σφακιανοί Παπαδόπουλοι. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Iscalati με 25 σπίτια.
Το 1828 δόθηκε στη Σκαλωτή μάχη ανάμεσα στους Σφακιανούς και τα στρατεύμα του Μουσταφά πασά. Ο Μουσταφά πασάς είχε νικήσει τον Χατζή Μιχάλη Νταλιάνη στο Φραγκοκάστελλο και κινήθηκε προς το Ροδάκινο ώστε να αποφύγει τους Σφακιανούς που ζητούσαν εκδίκηση. Όμως, εκείνοι τον περίμεναν στη θέση Ακοσταρέ και άναψαν φωτιές γύρω του, με αποτέλεσμα να οπισθοχωρήσει, αφήνοντας πίσω τρόφιμα και πολεμοφόδια ώστε να καθυστερήσουν. Μέχρι να φτάσουν στη Χαλάρα, το στράτευμα του Μουσταφά πασά μετρούσε 1.900 νεκρούς και 1.000 τραυματίες, ενώ κινδύνευσε να συλληφθεί και ο ίδιος ο Μουσταφά πασάς.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Πατσιανού και στο ΦΕΚ 408Α - 18/12/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Αργουλές και Λάκκοι αποτελούν την κοινότητα Σκαλωτής που υπάγεται στο δήμο Σφακίων ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 84 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Σκαλωτής
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Σφακιά
Αντύπας Καρίπογλου
Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι Έλληνας δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του κόμματος Δράση.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1964. Σπούδασε νομικά και δημόσιο διεθνές δίκαιο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και ζει και εργάζεται στη Δράμα. Είναι νυμφευμένος με την Βίκυ Εμμανουηλίδου.
Πολιτική δράση
Ήταν ιδρυτικό μέλος των Φιλελευθέρων και μέλος του προεδρείου τους σε όλη την διάρκεια λειτουργίας τους. Το 2009 ήταν, μαζί με τον Στέφανο Μάνο, ιδρυτικό μέλος του πολιτικού κόμματος «Δράση». Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012, ήταν υποψήφιος βουλευτής της Δράσης στην Εκλογική Περιφέρεια της Δράμας. Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 ήταν τρίτος στην εκλογική λίστα του εκλογικού συνασπισμού δημιουργία, ξανά! (συνεργασία Δράσης - δημιουργίας,ξανά! - Φιλελεύθερης Συμμαχίας) στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια Αθηνών.
Στις 3 Ιουλίου 2012 εξελέγη πρόεδρος της Δράσης από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, διαδεχόμενος τον ιδρυτή του κόμματος Στέφανο Μάνο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Δράσης Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Δράση (πολιτικό κόμμα)
Μηχανική της πληροφορικής
ΗΜηχανική της Πληροφορικής είναι η άμεση μετάφραση από πολλές νότιες Ευρωπαϊκές γλώσσες ενός μηχανολογικού κλάδου που είναι πιο γνωστό στα αγγλικά ως Τεχνολογία Υπολογιστών.
Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, τα πανεπιστήμια μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον όρο Μηχανική Πληροφορικής για να αναφερθούν αυστηρά στην Επιστήμη των Υπολογιστών ή μια διάκριση μπορεί να γίνει μεταξύ Μηχανικών Υπολογιστών και Πληροφορικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική υπολογιστών
Ντιμίτροβγκραντ
Με την ονομασία Ντιμίτροβγκραντ μπορεί να αναφέρονται:
Περάστε φιλήστε τελειώσατε
Περάστε φιλήστε τελειώσατε είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1986 σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο δικό του και του Νίκου Μαστοράκη.
Πλοκή
Ο Πάνος Βοδοσάκης, ένας φιλόδοξος νέος, καταφέρνει με τη βοήθεια της φίλης του, της Καίτης, να βρει θέση σε μια κρουαζιέρα στο Αιγαίο, στα ελληνικά νησιά, όπου ελπίζει να κατακτήσει με τη γοητεία του κάποια από τις κυρίες που θα γνωρίσει στο πλοίο. Αρωγός του σε αυτήν την περιπέτεια αποτελεί και η συνωνυμία του με έναν γνωστό βιομήχανο. Εκτός, όμως, από τις πολλές κατακτήσεις που θα κάνει, θα γνωρίσει και τη Μέμα, μια απατεώνισσα, την οποία θα ερωτευθεί. Το ίδιο θα γίνει και με την Καίτη, η οποία θα ερωτευθεί τον Σταμάτη, τον ιδιωτικό ντετέκτιβ του πλοίου, ο οποίος βρίσκεται στα ίχνη κάποιων ληστών κοσμημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Θεοδοσιάδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
Βίκυ Παπαδοπούλου
Η Βίκυ Παπαδοπούλου (Χαλάνδρι ,9 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1982 και μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από την συμμετοχή της στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, Δυο μέρες μόνο. Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε η σειρά, η Βίκυ κατάφερε να ξεχωρίσει και να εδραιώσει την θέση της στο χώρο. Ακολούθησαν ρόλοι στις σειρές Η τελευταία παράσταση, 10η εντολή, Έχω ένα μυστικό και L.A.P.D.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Πίσω από τις μάσκες, Καλά ξεμπερδέματα , Σχεδόν ποτέ , Μόνη εξ αμελείας , Δυο μέρες μόνο , 10η εντολή ,
Λούφα και παραλλαγή, Η τελευταία παράσταση , Ιστορίες από την απέναντι όχθη , Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα ,Σε είδα  Αληθινοί Έρωτες , Άγρια παιδιά , Έχω ένα μυστικό , L.A.P.D , Ο 3ος Νόμος , Ου Φονεύσεις , Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές , Κρατάς Μυστικό; , Έτερος Εγώ: Κάθαρσις  ,Σιωπηλός Δρόμος , Η Γενιά του '30 , Ψέματα , Milky Way , στΟργή  ,Αυτή η νύχτα μένει
Προσωπική ζωή
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2017 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Θάνο Τοκάκη στην Πάτμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης
Ο Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αμπελοκήπων και Μενεμένης. Καταλαμβάνει το βορειοδυτικό άκρο του Πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 52.127 κατοίκους. Έδρα του είναι οι Αμπελόκηποι και δήμαρχος ο Λάζαρος Κυρίζογλου. <mapframe text="Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης" width=300 height=300 zoom=11 longitude=22.8983 latitude= 40.6561 > [ { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q302020" } ]
Πολιτιστικές υποδομές
Το κτίριο του κέντρου στεγάζει μια πλήρως εξοπλισμένη αίθουσα θεάτρου 300 θέσεων, αίθουσα βιβλιοθήκης, αίθουσες χορού και γυμναστικής καθώς και διώροφο υπόγειο χώρο στάθμευσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Σαιν-Μπωζελί
Το Σαιν-Μπωζελί (γαλλικά: Saint-Beauzély, οξιτανικά: Sent Bausèli) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπωζελιέν (γαλλικά: Saint-Beauzéliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Λεβαντόφιδο
Το λεβαντόφιδο ή Ζαμενής της Ρόδου (διεθνής κοινή ονομασία: Coin-marked snake), Hemorrhois nummifer (Reuss, 1834) αποτελεί ένα φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες και ακίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι.
Περιγραφή
Ημερόβιο, δραστήριο φίδι, αρκετά νευρικό και γρήγορο. Μπορεί να φτάσει έως 150cm σε μήκος, συνήθως όμως λιγότερο. Απαντά συνήθως σε ξηρές, βραχώδεις περιοχές με χαμηλή βλάστηση. Φαίνεται πως μιμείται τον χρωματισμό της οχιάς για αμυντικούς λόγους. Αν απειληθεί δείχνει επιθετική συμπεριφορά σφυρίζοντας, πλαταίνοντας το κεφάλι και αν πιαστεί δαγκώνει δυνατά.
Γεωγραφική κατανομή
Το λεβαντόφιδο απαντάται στη Μικρά Ασία, σε ορισμένα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (Ρόδος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Σαμοθράκη, Καστελλόριζο, Σύμη, Λέρος, Κάλυμνος και Λειψοί), την Κύπρο (όπου ονομάζεται «δρόπης»), την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή. Η παρουσία στην Ανατολική Θράκη απαιτεί επιβεβαίωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας Κατηγορία:Καινοφιίδαι
Ερημόφιδο
Το ερημόφιδο ή βόας της άμμου, Eryx jaculus (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος φιδιού της οικογένειας Boidae.
Γεωγραφική κατανομή
Απαντάται στη Βαλκανική χερσόνησο, την Ανατολική Ευρώπη, την περιοχή του Καυκάσου, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή (ανατολικά έως και το Ιράν). Στην Ελλάδα εντοπίζεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, νησιά του Αιγαίου (Λέσβος, Λήμνος, Χίος, Σάμος, Λέρος, Κάλυμνος, Κως, Κέρκυρα, Τήνος, Νάξος, Πάρος, Αντίπαρος, Ίος, Πολύαιγος, Σίκινος, Αμοργός, Κίμωλος, Κέρος, Αντίκερος, Σχοινούσα, Φολέγανδρος, Επάνω Κουφονήσι, Ηρακλειά και πιθανότατα σε άλλα νησιά).
Περιγραφή
Αποτελεί το μοναδικό είδος βόα στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Μη δηλητηριώδες και εντελώς ακίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι. Μπορεί να φτάσει τα 80 εκατοστά σε ολικό μήκος. Τρέφεται με τρωκτικά, μικρές σαύρες, νεοσσούς, καθώς και με ασπόνδυλα.
Αρχαία Ελλάδα
Το ερημόφιδο ήταν ένα από τα φίδια που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ως βλήματα σε ναυμαχίες για να προκαλέσουν πανικό και σύγχυση στα εχθρικά πλοία. Για αυτό τον λόγο θεωρείται πως εξαπλώθηκε εκτός της φυσικής του κατανομής σε περιοχές που είχαν κατακτήσει ή εγκατασταθεί Έλληνες στην αρχαιότητα (π.χ. Σικελία, όπου ανακαλύφθηκε η παρουσία του είδους μόλις το 2015).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας Κατηγορία:Βοΐδες
Σύστημα ισοτιμιών Μπρέτον Γουντς
right|thumb|350px|Το ξενοδοχείο The Mount Washington Hotel, στο Μπρεττον Γουντς στο οποίο έγινε η ομώνυμη διάσκεψηΤο σύστημα σταθερών ισοτιμιών του Μπρέττον Γουντς ήταν ένα σύστημα το οποίο προσδιόριζε σταθερές ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων των χωρών που συμμετείχαν σε αυτό. Ονομάστηκε έτσι από την ομώνυμη Νομισματική και Χρηματοοικονομική Διάσκεψη στο Μπρέττον Γουντς (αγγλ: Bretton Woods) στο Νιου Χάμσαϊρ των ΗΠΑ η οποία έγινε από την 1 έως τις 22 Ιουλίου του 1944 και στην οποία συμμετείχαν οι 44 συμμαχικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν βγει νικήτριες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Σύστημα σταθερών ισοτιμιών του Μπρέττον Γουντς ίσχυσε έως και το 1971. Το 1971, ο Ρίτσαρντ Νίξον, ο τότε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ανέστειλε μονομερώς το σύστημα του Bretton Woods, ακυρώνοντας την άμεση μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό.
Ο κανόνας του χρυσού
Πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ίσχυε ο κανόνας του χρυσού για τις συναλλαγματικές ισοτιμίες στο διεθνές εμπόριο. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, η μεγάλη ανάγκη που υπήρξε για την καθιέρωση ενός διεθνούς νομισματικού συστήματος για την διευκόλυνση του διαρκώς αναπτυσσόμενου διεθνούς εμπορίου, οδήγησε στην καθιέρωση εκ των πραγμάτων (de facto) στον κλασικό κανόνα του χρυσού. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα κάθε χώρα καθόρισε μια συγκεκριμένη ισοτιμία του εθνικού της νομίσματος με τον χρυσό. Το σύστημα αυτό ίσχυσε από την αρχή του 20ου αιώνα έως και τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο οπότε και σταδιακά εγκαταλείφτηκε από τις χώρες που το ακολουθούσαν έως τότε. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και κυρίως από το 1920 έως το 1935 υπήρξε μια διεθνής προσπάθεια για την επαναφορά του συστήματος του κανόνα του χρυσού με πολλά προβλήματα και πολλές δυσλειτουργίες. Έτσι οι ΗΠΑ καθόρισαν την αντιστοιχία 1 ουγκιάς χρυσού στα 35 δολάρια.
Η διάσκεψη
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανθρωπότητα γνώρισε μια περίοδο πολύ μεγάλης νομισματικής αστάθειας που περιλάμβανε υπερπληθωριστικές τάσεις με φυσικό επακόλουθο τις συχνές και μεγάλες μεταβολές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Έτσι προς το τέλος του πολέμου, πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη του Μπρέττον Γουντς και εκεί αποφασίστηκε η δημιουργία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), της Παγκόσμιας Τράπεζας, της GATT καθώς και η υιοθέτηση του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που έγινε γνωστό ως το σύστημα του Μπρέττον Γουντς.
Αποτελέσματα και επιπτώσεις
Το νέο αυτό σύστημα καθορισμού των συναλλαγματικών ισοτιμιών κατά την επόμενη δεκαετία του 1950 άρχισε να φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα με την μορφή της μεγάλης ανάπτυξης του διεθνούς εμπορίου, της οικονομικής ανάπτυξης και των επενδύσεων. Ταυτόχρονα όμως οι ΗΠΑ άρχισαν να εμφανίζουν σοβαρά ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών τους δημιουργώντας ένα αίσθημα νευρικότητας και έρπουσας ανησυχίας για το παρόν και κυρίως το μέλλον του διεθνούς νομισματικού συστήματος. Το συνεχόμενα ελλειμματικό ισοζύγιο πληρωμών σήμαινε ότι όλο και μεγαλύτερη ποσότητα συναλλαγματικών αποθεμάτων των ΗΠΑ και χρυσού έφευγαν προς το εξωτερικό. Τα ελλείμματα αυτά καθώς συντηρούνταν επί σειρά ετών άρχισαν να δημιουργούν αμφιβολίες στις διεθνείς χρηματαγορές για την δυνατότητα που είχαν οι ΗΠΑ να συνεχίσουν να μετατρέπουν το δολάριο σε χρυσό. Πώς αντιμετώπιζαν την κατάσταση αυτή οι οικονομολόγοι; Τι προέβλεπαν για περιπτώσεις όπως αυτή; Από τον 18ο αιώνα οι Μερκαντιλιστές όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με αυτό το πρόβλημα στο διεθνές εμπόριο έλεγαν πως αυτό αποτελεί «...από τις μεγαλύτερες τραγωδίες...», και «...μην ρωτάτε γιατί...», καθώς «...όλοι ξέρουν...». Βέβαια ο Σκοτσέζος φιλόσοφος, ιστορικός και οικονομολόγος, Ντέιβιντ Χιουμ, δήλωνε το 1752, με μια πιο μακροσκοπική και ψύχραιμη προσέγγιση ότι «...δεν χάνουν όλοι μαζί τον χρυσό...». Η κατάσταση λοιπόν δεν είναι τόσο τραγική όσο πίστευαν οι Μερκαντιλιστές. Μπορεί να λειτουργήσει ο μηχανισμός αυτόματης εξισορρόπησης του συστήματος, εφόσον οι τιμές αγαθών, υπηρεσιών και μισθών μπορούν να μεταβάλλονται εύκολα και αναλογικά με την μείωση των συναλλαγματικών και αποθεμάτων σε χρυσό. Η μείωση αυτή των τιμών στο εσωτερικό της οικονομίας που παρουσιάζει τα συνεχόμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών θα έχει ως αποτέλεσμα την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των εγχώριων προϊόντων και την μείωση των εισαγωγών. Το διττό αυτό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται καθώς με την μείωση των τιμών αλλά και των μισθών στην ελλειμματική οικονομία τα εισαγόμενα προϊόντα εμφανίζονται τώρα ακριβότερα από τα εγχώρια, πράγμα που οδηγεί σε μείωση των εισαγωγών, αλλά και αυτή καθ’ αυτή η υποχώρηση των τιμών καθιστά τα εγχώρια προϊόντα ανταγωνιστικότερα στο εξωτερικό αυξάνοντας τις εξαγωγές. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η αυτόματη άμβλυνση του ελλειμματικού ισοζυγίου πληρωμών. Έτσι οι David Hume και ο Άγγλος φιλόσοφος John Locke, ήταν από τους πρώτους που διατύπωσαν την άποψη ότι οι τιμές είναι αναλογικές των αποθεμάτων χρυσού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγορά συναλλάγματος Κατηγορία:Ιστορία της οικονομίας Κατηγορία:Διεθνής οικονομική Κατηγορία:Διεθνές εμπόριο
Χαμζά Γιουνές
Ο Χαμζά Γιουνές (Hamza Younés, حمزة يونس, γεννημένος στις 16 Απριλίου 1986) είναι Τυνήσιος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Λάρισα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Τον Φεβρουάριο του 2012, μετά την ανεπιτυχής μεταγραφή του στην Άστρα Τζιούρτζιου, λόγω παρερμηνειών στο συμβόλαιο, μετακινήθηκε σε άλλη ομάδα της Λίγκα 1, την Πετρόλουλ Πλοϊέστι. Είχε άμεσο αντίκτυπο στην ομάδα, σημειώνοντας 12 γκολ στους πρώτους έξι μήνες του με τους «Κίτρινους Λύκους». Την περίοδο 2012-13, έπαιξε σε 28 αγώνες και σκόραρε 13 γκολ. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Ρουμανίας παίζοντας σε 4 αγώνες.
Στις 28 Ιανουαρίου 2014, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη βουλγαρική Μπότεφ Πλόβντιφ. Στο ντεμπούτο του στις 23 Φεβρουαρίου, σκόραρε δύο φορές στην ισοπαλία 2-2 με τη Λουντογκόρετς, έχοντας καταπληκτική επίδοση, με αποτέλεσμα να ανακηρυχθεί ο Πολυτιμότερος παίχτης της αγωνιστικής.
Τον Αύγουστο του 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Λουντογκόρετς. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο, στη νίκη με 3-1 επί της πρώην ομάδας του, Μπότεφ Πλόβντιφ, στον τελικό του Σούπερ Καπ Βουλγαρίας. Έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, στην ήττα της ομάδας του με 2-1 από τη Λίβερπουλ, δίνοντας την ασίστ στον Ντάνιελ Άμπαλο για την ισοφάριση.
Το καλοκαίρι του 2015, εντάχθηκε στο σύλλογο του Πρωταθλήματος Ιράν, Τράκτορ Σάσι. Στις 30 Ιουλίου 2015, έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Ναφτ Τεχεράνης. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, σημείωσε το πρώτο γκολ του σε μια νίκη με 1-0 εναντίον της Σάμπα Κομ για το Κύπελλο Χάζφι.
Στις 4 Ιουλίου 2016, υπέγραψε με την ομάδα της Σούπερλιγκ, Ξάνθη. Τελείωσε τη σεζόν 2016-17, ως δεύτερος κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος, μετά τον σουηδό επιθετικό του Παναθηναϊκού, Μάρκους Μπεργκ.
Στις 20 Ιουλίου 2018, μετά από ένα χρόνο αγωνιζόμενος στις ΜΜ Ερζουρουμσπόρ και Αλ Αχλί, ο Γιουνές συμφώνησε να επιστρέψει στην ελληνική Σούπερ Λίγκα και να υπογράψει συμβόλαιο με τον Άρη, μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, ο Τυνήσιος επιθετικός δέχτηκε μία σέντρα από τον Μανώλη Τζανακάκη, βάζοντας γκολ με το στήθος του, σημειώνοντας έτσι το πρώτο του γκολ στη σεζόν και ανοίγοντας το σκορ στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της ΑΕΛ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, άνοιξε το σκορ με πέναλτι στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί του Λεβαδειακού. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2018, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον του Αστέρα Τρίπολης, ευστοχώντας στο πέναλτι που κέρδισε ο Ματέο Γκαρθία. Στις 25 Νοεμβρίου του 2018, σκόραρε δύο φορές στις καθυστερήσεις του αγώνα, σε μία συναρπαστική αναμέτρηση εναντίον του ΟΦΗ, που ολοκληρώθηκε με νίκη 2-1 για την ομάδα του, στο Γήπεδο Θεόδωρος Βαρδινογιάννης.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την Πετρόλουλ Πλοϊέστι.
Τον Σεπτέμβριο του 2020 υπέγραψε συμβόλαιο 2 ετών με την ομάδα της Λάρισας
Εθνική ομάδα
Στις 28 Μαΐου 2014, έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Τυνησίας, παίζοντας στα 4 τελευταία λεπτά της φιλικής νίκης με 1-0 εναντίον της Νότιας Κορέας. Η δεύτερη του συμμετοχή ήταν στο φιλικό αγώνα με το Βέλγιο, όπου η ομάδα του έχασε με 0-1.
Αθηναϊκή δημοκρατία
Η Αθηναϊκή δημοκρατία ήταν το διαρκώς εξελισσόμενο σύστημα κατανομής της εξουσίας, που κατέληξε να εφαρμόζεται ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 170 ετών διενέξεων και διαφορών μεταξύ των κατοίκων του μεγαλύτερου τμήματος της Αττικής. Εφαρμόστηκε στην αρχαία πόλη-κράτος των Αθηναίων για 140 έτη, από το 462 π.Χ. έως το 322 π.Χ. με δύο μικρά διαλείμματα τυραννίδων, η Αρχή των Τετρακοσίων και το καθεστώς των Τριάκοντα Τυράννων, τις οποίες κατέλυσε.
Σπάρος
right|250px|thumb|Σπάρος
Χαμζά Γιουνές
Ομαδικές
Πετρόλουλ Πλοϊέστι
Σπάρος
Ο σπάρος (Diplodus annularis - Διπλόδους ο δακτυλιωτός) είναι ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae) και έχει στενή συγγένεια με τον σαργό.
Εξωτερικά χαρακτηριστικά
Ο σπάρος έχει ψαρό γυαλιστερό χρώμα, μια μαύρη γραμμή στην ουρά και δίπλα στο κεφάλι και κιτρινωπό χρώμα στα κάτω πτερύγια και πάνω από τα μάτια του. Το μήκος του είναι μέτριο και φτάνει τα είκοσι εκατοστά, ενώ, το πλάτος του είναι αρκετά μεγάλο.
Χαμζά Γιουνές
Ομαδικές
Λουντογκόρετς
Αθηναϊκή δημοκρατία
Σύμφωνα με αυτή, αφού η διαβίωση όλων των πολιτών (από τη γέννηση ως το θάνατο τους), διέπεται από νόμους, οι πολίτες είναι οι μόνοι υπεύθυνοι, ώστε να διαμορφώσουν τους νόμους που τους αξίζουν, σύμφωνα με τις κοινές τους πεποιθήσεις (δόξες), τα κοινά τους συμφέροντα και οφείλουν να τους τηρούν.
Σπάρος
Τροφή
Η κύρια τροφή του σπάρου είναι τα φυτά, τα μικρά οστρακοειδή και καρκινοειδή.
Τόπος διαβίωσης
Ζει σε κοπάδια, κυρίως σε ρηχά, αλλά και βαθιά νερά, σε πετρώδεις ή φυκώδεις βυθούς με λάσπη και βούρκο.
Πηγές
Κατηγορία:Σπαρίδες
Αθηναϊκή δημοκρατία
Δικαιοσύνη, Συγγράμματα, Συμπόσια, Εορτές, Αγώνες, Φιλοσοφία, Θέατρο, εφαρμοσμένες τέχνες δηλαδή οι αρχές όλων των επιστημών κατέστησαν ελεύθερες σε όλους για πρώτη φορά στην Αθηναϊκή Δημοκρατία. Βασιλείς, τύραννοι, αυτοκράτορες, ευγενείς, μπορεί να κατείχαν τμήματα των τεχνών αλλά δεν είχαν πολίτες να τις επωφεληθούν, να τις βελτιώσουν και να βελτιωθούν.
Το πολίτευμα της αρχαίας Αθηναϊκής δημοκρατίας δεν πρέπει να συγχέεται με τη σύγχρονη "αντιπροσωπευτική" δημοκρατία (ή κοινοβουλευτισμό) καθώς διαφέρουν μεταξύ τους σε πολλά ουσιαστικά σημεία, που τα καθιστούν πρακτικά ξένα μεταξύ τους.
Ιστορική αναδρομή
Τα συστήματα εξουσίας τον 6ο π.Χ. αιώνα, πριν τη διαμόρφωση της δημοκρατίας, ήταν η βασιλεία και η τυραννίδα με ή άνευ συνοδείας των θεσμοθετών ή της γερουσίας, δηλαδή των πρεσβυτέρων μελών εκ των αποκαλούμενων “ευγενών”.
Ο Βασιλέας ή άνακτας ως γενάρχης διοικούσε με τη στήριξη των πολεμιστών και των αξιωματούχων που αυτός όριζε, με έδρα τα ανάκτορα. Καθόριζε τους νόμους και τους φόρους, κατεύθυνε τα συλλογικά έργα και όριζε τις συνθήκες ζωής και γειτονίας. Κατείχε μεγάλες εκτάσεις γης αποκομίζοντας έτσι τους καρπούς της γης, δηλαδή τον πλούτο της εποχής, φυλάσσοντάς τον στα ανάκτορα που αποτελούσαν και την αγορά του κράτους. Η εξουσία του δεν απέρρεε από διοικητικές διαδικασίες αλλά από κληρονομική διαδοχή, ήταν ο υιός του προηγούμενου βασιλιά. Η εξουσία του συνδεόταν επίσης με τη λατρεία των θεών ήταν η “σύνδεση” θεών και αρχόντων.
Χαμζά Γιουνές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Εθνών Αφρικής 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σφαξιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ετουάλ Σπορτίβ ντυ Σαχέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πετρόλουλ Πλοϊέστι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Βουλγαρία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουντογκόρετς Ραζγκράντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τράκτορ Σάσι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Ιράν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγιέ Ερζουρουμσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Ντόχα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Αθηναϊκή δημοκρατία
Ιστορική αναδρομή
Η εξουσία των ανάκτων και των ευγενών επί των αδυνάτων κατοίκων, λόγω της αύξησης ή μείωσης ανάλογα των δυνάμεων τους ή της παροχής εξουσίας επί των πολεμιστών αυξομειωνόταν και διευρυνόταν, με μοναδικό όμως γνώρισμα της περιόδου, την ανυπαρξία δικαιωμάτων των εξωγενών.
Χαμζά Γιουνές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 2 (Ρουμανία)
Αθηναϊκή δημοκρατία
Ιστορική αναδρομή
Με την πάροδο του χρόνου διάφορες ομάδες που περιέβαλλαν την εξουσία ελάμβαναν κατακερματισμένα δικαιώματα συνεξουσίας, μέσω της συμμετοχής τους σε διοικητικές δομές-αξιώματα, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα των κατοίκων παρέμεινε κατεξουσιαζόμενο, μέσω των αποφάσεων που οι γενάρχοντες απλώς τους ανακοίνωναν, αλλά και μέσω της δικαστικής εξουσίας που αυτοί διόριζαν, εκ των μελών τους.
Ο μεταρρυθμιστής Σόλων
Το αποτέλεσμα της αδικίας επί των εξουσιαζόμενων και τις διαμάχες μεταξύ τους ορίσθηκε να διαιτητεύσει άλλος λεγόμενος μεταρρυθμιστής, ο Σόλων, ο οποίος μεταξύ άλλων μέτρων, κατάργησε μέσω της Σεισάχθειας (απόρριψη του βάρους), το δικαίωμα των ισχυρών να δουλοποιούν τους δανειζομένους και τα μέλη των οικογενειών τους λόγω χρεών και εκμηδένισε τα χρέη των ιδιωτών μεταξύ τους και προς το κράτος. Επίσης ο Σόλων, θέλοντας να μειώσει τους “ουδέτερους” θέσπισε ότι σε περίπτωση τυραννίας οι πολίτες έπρεπε να παίρνουν τα όπλα είτε υπέρ είτε εναντίον της.
Ο μεταρρυθμιστής Κλεισθένης
Όμως ο Κλεισθένης όπως και οι προηγούμενοι μεταρρυθμιστές δεν κατάργησαν το τιμοκρατικό σύστημα δηλαδή την κατάταξη των κατοίκων και των πολιτικών δικαιωμάτων τους, ανάλογα με το ετήσιο εισόδημά τους. Η οικονομική τάξη του κάθε Αθηναίου πολίτη, καθόριζε τη φορολόγησή του και κατ’ επέκταση τα πολιτικά του δικαιώματα.
Οι τάξεις ήταν:
Ο Αττικός μέδιμνος ήταν μέτρο όγκου εδώδιμων προϊόντων γης που αντιστοιχούσε σε 52-59 λίτρα περίπου, άρα οι 500 μέδιμνοι παρήγαν ετησίως 27,5 κυβικά μέτρα αγαθών, οι ιππείς ~16,5 κ.μ. ενώ οι ζευγίτες ~11 κ.μ.
Πέρα από τους πολίτες, στην Αθήνα άλλες σημαντικές πληθυσμιακές ομάδες ήταν οι μέτοικοι, οι δούλοι και οι γυναίκες.
Τα αξιώματα μετά τη μεταρρύθμιση του Κλεισθένη ήταν:
Επίσης η κατώτερη οικονομικά τάξη -αυτή των θητών- δεν είχε δικαίωμα του εκλέγεσθαι παρά μόνον του εκλέγειν. Επί Κλεισθένη λοιπόν δεν υπήρξε Δημοκρατία, ούτε τα αξιώματα ήταν προσβάσιμα σε όλους, ενώ υπήρχε και η μερική εκλογή, παρ' όλα αυτά οι βάσεις της Δημοκρατίας είχαν τεθεί.
Από το 479 π.χ. αντιτιθέμενη στις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη, στην Αθήνα εγκαθίσταται μια ιδιόμορφη ολιγαρχία καθώς, την εξουσία αναλαμβάνει το συμβούλιο των ευγενών, ο Άρειος Πάγος, επικαλύπτοντας τα καθήκοντα της εποπτείας και τις θεσπισμένες αρχές. Η ιδιότυπη και αναχρονιστική αυτή χούντα δημιούργησε ισχυρές αντιπάθειες, χωρίζοντας τους Αθηναίους σε ολιγαρχικούς και λαϊκούς.
Η ανάδυση της Δημοκρατίας το 462 π.Χ.
Με πρωτεργάτες τους Εφιάλτη του Σοφωνίδη (δεν πρέπει να συγχέεται με τον Εφιάλτη τον Τραχίνιο που πρόδωσε τον Λεωνίδα) και Αρχέστρατο, όταν, ως αρχηγοί του λαϊκού κινήματος, κατηγόρησαν τους ευγενείς Αρεοπαγίτες για κακοδιαχείριση και η εκκλησία του Δήμου ψήφισε την παραπομπή τους στα δικαστήρια της Ηλιαίας. Οι ποινές για τους αρεοπαγίτες που κρίθηκαν ένοχοι ήταν εξοντωτικές.
Τζάκομο ντέλλα Πόρτα
Ο Τζάκομο ντέλλα Πόρτα (ιταλικά: Giacomo della Porta, περίπου 1532 – 1602) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και γλύπτης, ο οποίος εργάστηκε για πολλά σημαντικά κτίρια στην πόλη της Ρώμης, συμπεριλαμβανομένης και της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Ως αποτέλεσμα, κέρδισε τον τίτλο του Αρχιτέκτονα του Ρωμαϊκού Λαού. Κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του, ολοκλήρωσε μια πληθώρα έργων για πολλούς Πάπες και μέλη της ρωμαϊκής αριστοκρατίας.
Αθηναϊκή δημοκρατία
Η ανάδυση της Δημοκρατίας το 462 π.Χ.
Μετά την απελευθέρωση από τον ζυγό του Αρείου Πάγου, οι εξελίξεις στο πολίτευμα είναι συνεχείς και ραγδαίες, με βασικότερο την ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών σε όλα τα αξιώματα, καθώς κατά την κυρίαρχη άποψη των αρχαίων Αθηναίων (και Ελλήνων γενικότερα) η δημοκρατία δεν απαιτούσε ιδιαίτερες γνώσεις, καθώς η πολιτική δεν εκλαμβανόταν ως επιστήμη αλλά ως χώρος της γνώμης ("δόξας"), όπου όλοι όσοι τους αφορά έχουν ισότιμο δικαίωμα λόγου και συμμετοχής στη λήψη των αποφάσεων.
Τζάκομο ντέλλα Πόρτα
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζάκομο ντέλλα Πόρτα γεννήθηκε στην Πορλέτσα της Λομβαρδίας. Στο έργο του επηρεάστηκε από το Μιχαήλ Άγγελο, με τον οποίο συνεργάστηκε, καθώς και από τον Τζάκομο Μπαρότσι ντα Βινιόλα, τον δάσκαλό του στην αρχιτεκτονική. Μετά το 1563 εκτέλεσε έργα του Μιχαήλ Αγγέλου για την ανοικοδόμηση ανοιχτών χώρων της Ρώμης. Στον Καπιτωλίνο, επενέβη στην πρόσοψη και τα σκαλιά του Παλάτσο Σανατόριο, αλλά και στην Κορντονάτα Καπιτολίνα. Μετά το θάνατο του Βινιόλα το 1573, συνέχισε την κατασκευή της Εκκλησίας του Ιησού, ενώ το 1584 έκανε μετατροπές στην πρόσοψη βάσει δικών του σχεδίων. Κατέστησε την πρόσοψη του Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι ένα διακοσμητικό έργο ανεξάρτητο από το κυρίως σώμα της κατασκευής, μια μέθοδος που βρήκε πολλούς μιμητές αργότερα. Από κοινού με τον Κάρλο Μαντέρνο έχτισε το ναό του Σαν Τζοβάννι ντέι Φιορεντίνι σύμφωνα με σχέδια του Σανσοβίνο.
Από το 1573 αποτέλεσε τον επικεφαλής της ανοικοδόμησης της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου, και αργότερα, σε συνεργασία με τον Ντομένικο Φοντάνα, ολοκλήρωσε το θόλο το 1588-1590.
Ο Τζάκομο ντέλλα Πόρτα κατασκεύασε πολλές από τις κρήνες της πόλης που χρονολογούνται το 16ο αιώνα. Ανάμεσά τους συναντούμε τα συντριβάνια στην Πιάτσα ντελ Πόπολο, καθώς και τις Φοντάνα ντι Νετούνο και Φοντάνα ντελ Μόρο στην Πιάτσα Ναβόνα.
Απεβίωσε στη Ρώμη το 1602.
Επιλεγμένα έργα
thumb|200px|Sant'Atanasio dei Greci thumb|200px|San Nicolò in Carcere thumb|200px|Chiesa del Gesù
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Μπαρόκ
Αθηναϊκή δημοκρατία
Ετυμολογία
Συνθετικές της λέξεις είναι ο ‘δήμος’ (διαμέρισμα, γη, χωρίον, όπου εννοούνται οι κάτοικοι) και ‘κρατώ’ (έχω την ισχύ, εξουσία, κυριαρχία). Δηλαδή ο δήμος έχει την εξουσία. Στις λέξεις μοναρχία, ολιγαρχία, δημαρχία π.χ. το δεύτερο συνθετικό εκ της αρχής προϋποθέτει ότι υπάρχει αρχή, δηλαδή άρχων, αντίθετα στη δημοκρατία ο δήμος έχει την ισχύ, ενώ στη δημαρχία ο δήμαρχος.
Η λέξη παρουσιάζεται στον Ηρόδοτο, που έγραψε μερικά από τα πρωιμότερα σωζόμενα γραπτά, αλλά ίσως δεν χρησιμοποιήθηκε πριν το 440-430 π.Χ. Δεν είναι σίγουρο ότι η λέξη χρησιμοποιήθηκε από τη στιγμή της γέννησης της δημοκρατίας, αλλά από το 460 π.Χ. γνωρίζουμε την ύπαρξη του ονόματος ‘Δημοκράτης‘.
Μέγεθος και σύσταση του Αθηναϊκού πληθυσμού
Μόνο να εικάσουμε μπορούμε για τον πληθυσμό της Αττικής, άλλωστε οι οικονομικές συνθήκες, οι πόλεμοι και ο λιμός της Αθήνας μετέβαλλαν τον πληθυσμό κατά το διάστημα των 140 χρόνων της Δημοκρατίας. Ο αριθμός των δούλων και των μετοίκων ιδιαίτερα διακυμαίνονταν συχνά.
Αν δεχθούμε πως οι Δήμοι του Κλεισθένη ήταν 170 και κατά Μ.Ο. 300 πολίτες ανά δήμο, οι πολίτες δεν θα μπορούσαν να είναι πάνω από 51.000. Περίπου 51.000 οικογένειες με 2,5 παιδιά ανά οικογένεια άρα ~250.000 κάτοικοι. Επίσης αν δεχθούμε κατά Μ.Ο. ένα δούλο ανά οικογένεια και για ένα 5% των πολιτών που ήταν πλούσιοι 6 δούλους και με 20% απόκλιση για τους κρατικούς δούλους, πιθανολογούμε πως οι δούλοι ήταν 80.000. Τώρα ο αριθμός των μετοίκων πρέπει να ήταν ικανός ώστε να εξυπηρετούνται οι κάτοικοι αλλά και να αμείβονται οι μέτοικοι με ικανό για την περιοχή και την εποχή ημερομίσθιο-κέρδος. Με το σκεπτικό ότι κάθε μέτοικος εξυπηρετούσε καθημερινώς 10 άτομα, υποθέτουμε πως οι μέτοικοι δεν ξεπερνούσαν τις 10.000.
Κρίνοντας σύμφωνα με τη διαμόρφωση του πληθυσμού της χώρας διαστήματος 1821-1920, φαίνεται απίθανο οι πολίτες να ξεπέρασαν ποτέ τις 60.000 καθώς η ιατρική περίθαλψη, τα μειωμένα μέσα παραγωγής και οι διαρκείς πόλεμοι σε αυτά συνιστούν.
Η ιδιότητα του πολίτη στην Αθήνα
Μόνο άρρενες ενήλικοι που είχαν ολοκληρώσει τη διετή (από τα 18 μέχρι τα 20) στρατιωτική τους θητεία είχαν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στη συνέλευση. Επίσης, δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη συνέλευση, των οποίων τα πολιτικά δικαιώματα είχαν ανασταλεί.
Παρ’ όλα αυτά, η αντίθεση με άλλες πόλεις όπου αποφάσιζαν οι βασιλείς - τύραννοι με τους ευγενείς-γερουσία-θεσμοθέτες και απλώς ανακοίνωναν τις αποφάσεις στους "πολίτες" ήταν τεράστια. Στην Αθήνα, κάποιοι πολίτες ήταν περισσότερο δραστήριοι από άλλους, το πλήθος των οργάνων με τον αριθμό συμμετεχόντων και το εύρος των αποφάσεων του πολιτικού συστήματος δείχνουν ένα εύρος συμμετοχής που ξεπερνούσε σημαντικά οποιαδήποτε σύγχρονο σύστημα εξουσίας.
Οι Αθηναίοι πολίτες έπρεπε κατά διαστήματα να είναι νόμιμα τέκνα και από τους δύο γονείς ή μόνο από τον πατέρα. Η ιδιότητα του πολίτη μπορούσε να παραχωρηθεί από τη συνέλευση. Ορισμένες φορές παραχωρούνταν σε μεγάλες ομάδες (στους Πλαταιείς το 427 π.Χ., στους Σαμίους το 405 π.Χ.) αλλά από τον 4ο αιώνα μπορούσε να παραχωρηθεί μόνο σε άτομα με ειδικό ψήφισμα, με απαρτία 6.000 ατόμων στην Εκκλησία. Η παραχώρηση γινόταν ως ανταμοιβή για υπηρεσίες προς την πόλη. Ο μέτοικος που είχε πλέον πολιτικά δικαιώματα ονομαζόταν ισοτελής. Σε τέτοια κατάσταση βρίσκονταν πολλοί κάτοικοι της Αθήνας. Ανάμεσα σε αυτούς: ο Λυσίας, ο Αριστοτέλης κ.ά. Στην πορεία ενός αιώνα, οι αριθμοί αυτών που συμμετείχαν μεταβάλλονταν.
Έχει σημασία να σημειωθεί εδώ ότι και τα σύγχρονα πολιτεύματα, ιδίως οι "κοινοβουλευτικές δημοκρατίες" επίσης αποκλείουν άτομα: ξένους (νόμιμους κατοίκους και μη), άτομα κάτω από μία ηλικία και σε κάποιες περιπτώσεις φυλακισμένους. Οι "κοινοβουλευτικές δημοκρατίες" έχουν και άλλους περιορισμούς: το δικαίωμα της ψήφου ασκείται μία φορά κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια και οι εκλογείς απλώς διαλέγουν τους αντιπροσώπους τους, οι οποίοι (και όχι οι πολίτες οι ίδιοι) ασκούν την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία και παίρνουν πολιτικές αποφάσεις στο όνομα των πολιτών –με την εξαίρεση των περιστασιακών δημοψηφισμάτων.
Οι πολιτικοί θεσμοί
200px|thumb|Κληρωτήριο για την κλήρωση των δικαστών. Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς, Αθήνα|right Τα όργανα λειτουργίας των πολιτών ήταν τρία. Η συνέλευση των πολιτών ή εκκλησία του Δήμου (σε ορισμένες περιπτώσεις με ελάχιστο όριο 6.000 ατόμων), η βουλή των 500 και τα δικαστήρια της Ηλιαίας (τουλάχιστον 200 άτομα, αλλά έφταναν τα 6.000, όταν συγκαλούνταν η ολομέλεια της). Από αυτά τα τρία σώματα η εκκλησία και τα δικαστήρια είχαν πραγματική εξουσία –παρόλο που τα δικαστήρια, σε αντίθεση με την εκκλησία, ποτέ δεν αποκλήθηκαν ‘δήμος’, καθώς επανδρώνονταν από ένα υποσύνολο του σώματος των πολιτών, αυτούς που είχαν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους. Αλλά οι πολίτες οι οποίοι ψήφιζαν και στα δυο δεν υπόκειντο σε έφεση ή δικαστική δίωξη, όπως τα μέλη της βουλής και οι υπόλοιποι κάτοχοι δημοσίων αξιωμάτων. Τον 5ο αιώνα π.Χ. συχνά η εκκλησία συνερχόταν ως δικαστήριο για πολιτικές δίκες και δεν είναι σύμπτωση ότι ο ελάχιστος αριθμός για απαρτία στην εκκλησία και ο αριθμός της ετήσιας κληρωτίδας από την οποία κληρώνονταν οι δικαστές ήταν ο ίδιος (6.000). Από τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., ωστόσο, οι δικαστικές αρμοδιότητες της εκκλησίας περιορίστηκαν, παρόλο που διατήρησε ένα ρόλο στην ανάληψη πρωτοβουλίας για διάφορα είδη πολιτικών δικών.
Η εκκλησία του Δήμου
Τα κεντρικά γεγονότα της Αθηναϊκής δημοκρατίας ήταν οι συνεδριάσεις της εκκλησίας του Δήμου, σε αντίθεση με ένα κοινοβούλιο, τα ‘μέλη’ της εκκλησίας δεν εκλέγονταν, αλλά συμμετείχαν όλοι οι έχοντες πολιτικά δικαιώματα όποτε και αν ήθελαν.
Η εκκλησία είχε τουλάχιστον τέσσερις λειτουργίες: ψήφιζε εκτελεστικά ψηφίσματα (π.χ. για την έναρξη πολέμου ή απονομή της ιδιότητας του πολίτη σε έναν ξένο), εξέλεγε ορισμένους αξιωματούχους, νομοθετούσε και δίκαζε πολιτικά εγκλήματα. Καθώς, όμως, το σύστημα εξελισσόταν σημαντικό μέρος των δύο τελευταίων λειτουργιών μεταφέρθηκε σε δικαστήρια.
Η τυποποιημένη διάταξη ήταν η εξής: ομιλητές εκφωνούσαν λόγους υπέρ και κατά μίας πρότασης και ακολουθούσε η ψηφοφορία υπέρ ή κατά της πρότασης συνήθως με ανάταση των χεριών. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα κοινοβούλια, οι αγορεύσεις ήταν κατ’ ουσία προσπάθειες πειθούς των παρευρισκομένων. Παρόλο που μπορεί να υπήρχαν μπλοκ υποστήριξης διάφορων θέσεων, που μερικές φορές παρουσίαζαν μεγάλη διάρκεια, αναφορικά με κρίσιμα θέματα, δεν υπήρχαν οργανωμένα κόμματα ή κυβέρνηση και αντιπολίτευση με τη σημερινή έννοια, όπως ισχύει στο σύστημα του Ουέστμινστερ. Κατ’ ουσίαν, η εκάστοτε κυβέρνηση ήταν ο /οι ομιλητής /ομιλητές με τον οποίο συμφωνούσε η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στη συνέλευση για το συγκεκριμένο ζήτημα. Τον 5ο αιώνα τουλάχιστο υπήρχαν ελάχιστα όρια στην εξουσία που ασκούνταν από την εκκλησία. Εάν η εκκλησία παραβίαζε έναν ήδη ισχύοντα νόμο με νέα της πράξη, το μόνο που μπορούσε να συμβεί ήταν η επιβολή ποινής σε εκείνον που είχε κάνει την πρόταση η οποία είχε γίνει αποδεκτή από τη συνέλευση. Εάν είχε ληφθεί κάποια λανθασμένη απόφαση, σύμφωνα με την άποψη του δήμου είχε συμβεί διότι είχε ‘παρασυρθεί’.
Όπως συνηθιζόταν στα αρχαία δημοκρατικά πολιτεύματα, κάποιος έπρεπε να παρευρίσκεται σε μία συνέλευση για να μπορέσει να ψηφίσει. Η υπηρέτηση της θητείας ή η απλή απόσταση μπορούσαν να εμποδίσουν την άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Η ψηφοφορία γινόταν συνήθως με ανάταση των χεριών (‘χειροτονία’) ενώ κάποιοι αξιωματούχοι έκριναν το αποτέλεσμα με βάση την οπτική παρατήρηση του πλήθους. Καθώς παρευρίσκονταν χιλιάδες άτομα η καταμέτρηση ήταν αδύνατη. Για μια μικρή κατηγορία ψηφοφοριών για τις οποίες απαιτούνταν ένας ελάχιστος αριθμός συμμετεχόντων (6.000), κυρίως για παροχή της ιδιότητας του πολίτη, χρησιμοποιούνταν σφαιρίδια, χρωματισμένα άσπρα για το ‘ναι’ και μαύρα για το ‘όχι’. Πιθανώς, στο τέλος της συνέλευσης, ο κάθε πολίτης έριχνε το ένα από τα δύο σε ένα μεγάλο πιθάρι, που στη συνέχεια σπαζόταν για να καταμετρηθούν οι ψήφοι. (Για τον οστρακισμό απαιτούνταν οι πολίτες να αναγράψουν το όνομα σε ένα κομμάτι ενός αγγείου, το όστρακο.)
Τον 5ο αιώνα, υπήρχαν 10 τακτικές συνελεύσεις της εκκλησίας κάθε χρόνο, μία κάθε μήνα, ενώ μπορούσαν να συγκληθούν και έκτακτες, όποτε προέκυπτε ανάγκη. Τον επόμενο αιώνα καθορίστηκαν σαράντα συνελεύσεις της εκκλησίας, τέσσερις κάθε μήνα, μία εκ των οποίων ονομαζόταν ‘κύρια εκκλησία’. Μπορούσαν ακόμη να συγκληθούν επιπλέον συναντήσεις, ιδίως καθώς ως το 355 π.Χ. υπήρχαν ακόμη πολιτικές δίκες που δικάζονταν από την εκκλησία. Οι συνελεύσεις των πολιτών δε συνέβαιναν σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς έπρεπε να μη συμπίπτουν με τις γιορτές, που λάμβαναν χώρα σε διαφορετικό χρονικό σημείο σε καθένα από τους δώδεκα σεληνιακούς μήνες. Υπήρχε ακόμη η τάση να συγκεντρώνονται οι τέσσερις συνελεύσεις στο τέλος κάθε μήνα.
Η βουλή των 500
Η βουλή των 500, το πολυπληθέστερο σώμα αξιωματούχων, αποτελούσε μια οργανωτική επιτροπή της εκκλησίας, ετοιμάζοντας νομοθετικά προσχέδια και καθορίζοντας τη θεματολογία της. Από το 487 π.Χ. οι 500 βουλευτές καθορίζονταν με κλήρωση, που λάμβανε χώρα μία φορά κάθε χρόνο. Ένας πολίτης μπορούσε να είναι μέλος της βουλής δύο φορές στη ζωή του. Κάθε πολίτης μπορούσε να καταθέσει προτάσεις στη βουλή. Τυπικά απαγορευόταν η εκκλησία να λαμβάνει αποφάσεις χωρίς ένα προβούλευμα, δηλαδή μία πρόταση από τη βουλή. Η πρόταση αυτή μπορούσε να είναι συμπαγής, επεξεργασμένη ή ‘ανοιχτή’, που λίγο διέφερε από το να καθορίζει τη θεματολογία της εκκλησίας. Η βουλή ή τα εναλλασσόμενα τμήματά της, οι πρυτανείες, εξυπηρετούσαν ως ένα είδος. Κάθε μέρα του έτους ένας από τους βουλευτές ήταν αρχηγός του κράτους για αυτή τη μέρα (για παράδειγμα κρατούσε τα κλειδιά του ταμείου και τη σφραγίδα του κράτους και ήταν υπεύθυνος για την υποδοχή ξένων αποστολών και (τον 5ο αιώνα) προέδρευε στις συνελεύσεις της εκκλησίας και της βουλής). Έχει υπολογιστεί ότι περίπου το ένα τέταρτο του συνόλου των πολιτών πρέπει να κατείχε το αξίωμα κάποια στιγμή της ζωής του. Αυτή τη θέση του -τρόπον τινά- ‘αρχηγού του κράτους’ μπορούσε να την κατέχει ο καθένας έως μια φορά στη ζωή του.
Παραπομπές
*
Χέλμαντ ποταμός
thumb|260px|Ο ποταμός Χέλμαντ και ο παραπόταμός του που διασχίζουν το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ. Ο ποταμός Χέλμαντ, ή Χελμάντ ή Χέλμουντ, ή Χέλμεντ, ή Χίρμαντ, και αρχαία ελληνικά Ετύμανδρος, ή Ερύμανθος είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός του Αφγανιστάν με συνολικό μήκος περίπου τα 1.150 χλμ.
Γενικά ο ποταμός Χέρμαντ αποστραγγίζει μία λεκάνη (τη λεγόμενη Σιστάν) της οποίας η έκταση φθάνει τα 160.000 τ.χλμ.
Ένας αρκετός αριθμός υδροηλεκτρικών φραγμάτων στο ρου του ποταμού έχουν δημιουργήσει πολλές τεχνητές λίμνες για την αγροτική ανάπτυξη των περιοχών του Αφγανιστάν που αρδεύει, με σημαντικότερο το μεγάλο φράγμα Καζάκαϊ στον ομώνυμο ταμιευτήρα (λίμνη). Κύριος παραπόταμος του Χέλμαντ είναι ο ποταμός Αργκχαντάμπ επί του οποίου σημαντικό φράγμα βρίσκεται κοντά στην πόλη Κανταχάρ.
Κατά την αρχαιότητα η όλη περιοχή που διέσχιζε ο τότε λεγόμενος από τους Έλληνες ποταμός Ερύμανθος όριζε το αρχαίο βασίλειο της Σακαστανής ή Παραιτακηνής όπου ήταν εγκατεστημένοι οι Σάκες.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν Κατηγορία:Ποταμοί του Ιράν Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Hermes Airlines
Η Hermes Airlines ήταν Ελληνική αεροπορική εταιρεία ναυλωμένων πτήσεων με έδρα στον Άλιμο της Αθήνας. Εκτελεί ναυλωμένες πτήσεις στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο χρησιμοποιώντας την ονομασία της, αλλά και για λογαριασμό άλλων εταιρειών. Διέκοψε τη λειτουργία της το Φεβρουάριο του 2016.
Γενικά
Η Hermes κατέχει ελληνικό πιστοποιητικό αερομεταφορέα (AOC) καθώς και ελληνική άδεια λειτουργίας (OL) και κατέχει έξι αεροσκάφη. Τα αεροσκάφη πετούν σε πολλούς προορισμούς ξεκινώντας από διαφορετικές βάσεις.
Η εταιρεία είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA).
Η Hermes διαθέτει το δικό της δίκτυο τακτικών και ναυλωμένων πτήσεων εντός και εκτός Ευρώπης, καθώς και ναύλωση αεροσκαφών με αερομεταφορείς από όλο τον κόσμο, για μακροχρόνια ή σύντομη περίοδο.
Στόλος
Ο στόλος της Hermes Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας Κατηγορία:Οικονομία της Αττικής
Μπελλιντσόνα (επαρχία)
Η Μπελλιντσόνα (Bellinzona) είναι μια από τις 7 επαρχίες του καντονιού του Τιτσίνο στη Ελβετία. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μπελλιντσόνα.
Δήμοι (σε αλφαβητική σειρά)
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ελβετίας
Σημαία της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας
thumb|right|Σημαία της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας. Λόγος 1:2 Η σημερινή σημαία της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας καθιερώθηκε επίσημα από την νομοθετική συνέλευση του διαμερίσματος το 1993. Η χρήση της ως επίσημης σημαίας για όλη την Αυστραλία υποστηρίζεται από πολλούς Αυστραλούς.
Η σημαία διαφέρει από τις αυστραλιανές πολιτειακές σημαίες στο ότι δεν έχει την προσθήκη της βρετανικής σημαίας μαζί με άλλα σύμβολα. Παρουσιάζει ομοιότητες με τη [σημαία της Βόρειας Επικράτειας]]. Στη σημαία χρησιμοποιούνται τα χρώματα της πόλης της Καμπέρα (μπλε και χρυσαφί, τα οποία επίσης χρησιμοποιούνται στην αυστραλιανή σημαία). Ο Σταυρός του Νότου εμφανίζεται με τη μορφή πέντε λευκών αστεριών σε μπλε πλαίσιο στο προσίστιο τμήμα, ενώ στο κέντρο του χρυσαφί πεδίου στο δεξί μέρος που ίπταται είναι το τροποποιημένο εθνόσημο της Πόλης της Καμπέρα, στο οποίο βλέπουμε δύο κύκνους, έναν μπλε και έναν λευκό, αριστερά και δεξιά του εθνόσημου. Η σημαία σχεδιάστηκε από τον Ίβο Όστιν.
Παρότι η Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας υπάρχει από το 1909 της παραχωρήθηκε αυτοδιοίκηση μόλις το 1989 και δεν είχε μέχρι τότε δική της σημαία. Συνακόλουθα η κυβέρνηση αποφάσισε ότι έπρεπε να υιοθετηθεί μια σημαία. Κατά τη διάρκεια των διαγωνισμών του 1988 και του 1992 για μία νέα πρόταση για σημαία, καλλιτέχνες και κάτοικοι της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας πρότειναν τα σχέδιά τους για τη νέα σημαία. Τελικά επικράτησε το σημερινό σχέδιο και το 1993 η σημαία εγκρίθηκε επίσημα από τη νομοθετική συνέλευση της Επικράτειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σημαίες της Αυστραλίας Σημαια
Χάρης Παπάζογλου
Ο Χάρης ( Χαράλαμπος) Παπάζογλου είναι Έλλην πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1953. Έχει ύψος 1,88 μ.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1953. Γονείς του είναι ο Ευάγγελος καί η Μαργαρίτα Παπάζογλου. Ξεκίνησε να ασχολείται με την καλαθοσφαίριση σε μεγάλη ηλικία μετά τα 14 χρόνια του όταν αγωνιζόταν ερασιτεχνικά στις γειτονιές του Παγκρατίου. Εκεί τον πρόσεξαν ο Μάρκος Σούσης και ο Κώστας Πολίτης και τον παρουσίασαν στον προπονητή του Παναθηναϊκού Κώστα Μουρούζη ο οποίος σε συνεργασία με το Γιώργο Βασιλακόπουλο τον βοήθησε να καλλιεργήσει το ταλέντο του και να καθιερωθεί στην ομάδα του ΠΑΟ. Αγωνιζόμενος στα χρόνια της πρώτης μεγάλης περιόδου ακμής του Παναθηναϊκού όπου μονοπωλούσε τους τίτλους ο Παπάζογλου κατέκτησε 7 πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980), ένα κύπελλο (1979) και μια πρόκριση στις 4 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1972. Είναι παντρεμένος με την εκπαιδευτικό Μαρία Παπάζογλου (το γένος Παπανικολάου) και έχει 3 παιδιά, τον Ευάγγελο από τον πρώτο του γάμο και τους διδύμους Δημήτρη και Σπύρο από τον δεύτερο.
Εθνική Ελλάδος
Υπήρξε διεθνής 4 φορές με την Εθνική ανδρών. Αγωνίστηκε στο Διηπειρωτικό Κύπελλο εναντίον των ΗΠΑ το 1975 και στους Μεσογειακούς Αγώνες την ίδια χρονιά. Μετρά επίσης 16 συμμετοχές με την Εθνική εφήβων έχοντας σημειώσει 209 πόντους (13 μ.ο.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Σταμάτιος Λεβίδης
Ο Σταμάτιος Λεβίδης (1790 - 1867) ήταν αγωνιστής του '21.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης το 1790.
Τη νύκτα της 27 Μαρτίου 1821 επόμενη του αποκεφαλισμού του αδελφού του, Δημήτριου, κατά την επιδρομή του όχλου και τη λεηλασία του μεγάρου των Λεβίδη, διέφυγε πηδώντας από το παράθυρο του άνω ορόφου στον κήπο και κατέφυγε σε φιλικό σπίτι στην Κωνσταντινούπολη, από εκεί, μεταμφιεσμένος ναύτης κατόρθωσε να επιβιβαστεί σε Ρωσικό εμπορικό πλοίο προς την Οδησσό. Από εκεί μέσω της κεντρικής Ευρώπης, έφτασε στο Παρίσι όπου και παρέμεινε μικρό χρονικό διάστημα.