cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Αστράς
Ο Πέτρος Αστράς (γεν. Αθήνα 10 Νοεμβρίου 1959, ύψος 1,83 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής Γ΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα στα επαγγελματικά πρωταθλήματα (18 πλήρεις χρονιές σε Α' έως και Γ' Εθνική) με τα χρώματα 10 διαφορετικών συλλόγων, συμπληρώνοντας 385 επίσημες συμμετοχές στις εθνικές κατηγορίες. Υπήρξε επίσης, διεθνής με την Εθνική Νέων. Έπαιξε ποδόσφαιρο (σε τακτική βάση) επί 22 συνεχόμενα έτη.
Βιογραφικό
Ο Αστράς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε ηλικία 16 ετών από το εφηβικό τμήμα του Παναθηναϊκού, όπου και παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1977-78. Στο διάστημα αυτό κλήθηκε στην Εθνική Νέων, ενώ το καλοκαίρι του 1977 κατέκτησε με την ομάδα του (μαζί με τους Δημ. Κλη, Ερμή Κουρόπουλο, Κώστα Κρασσώνη, Καϋμασίδη, Τρέντο κ.α.) παίζοντας ως βασικός γκολκίπερ, το Κύπελλο "EUROPA", η διοργάνωση του οποίου έγινε στην Πολωνία
Το καλοκαίρι του 1979 και ενώ έχει μεσολαβήσει μια σεζόν του στη Δόξα Βύρωνα (Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών) παραχωρήθηκε στο Φωστήρα, με τα χρώματα του οποίου αγωνίσθηκε στη Β΄Εθνική για τα επόμενα 2 χρόνια. Το 1981 μεταγράφεται στη Ρόδο και ντεμπουτάρει στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής, λαμβάνοντας μέρος σε 4 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.
Το Δεκέμβριο του 1982 υπογράφει στη Νίκη Βόλου, στη Β΄Εθνική. Επόμενη ομάδα στη σταδιοδρομία του ήταν ο Αθηναϊκός Βύρωνα με τον οποίο αγωνίστηκε από το Δεκέμβριο του 1983 έως και το 1987-88, την πρώτη χρονιά στη Γ΄ και ακολούθως στη Β΄Εθνική. Από κει και πέρα, κάθε 1-2 έτη άλλαζε ομάδα, περνώντας διαδοχικά από Πιερικό (Β΄Εθνική), Παναργειακό (σε Β΄και Γ΄Εθνική, κατακτώντας τον τίτλο της στο Νότιο Όμιλο το 1990), Αναγέννηση Άρτας, Παναρκαδικό, Ολυμπιακό Βόλου (2 χρονιές) και Παναιγιάλειο (2 χρονιές), όπου έκλεισε την επαγγελματική αθλητική του πορεία, σε ηλικία σχεδόν 37 ετών. Από το Δεκέμβριο του 1997 (ήδη τότε, 38 ετών) και για τους επόμενους 6 μήνες αγωνίσθηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα, με τον Ευρώτα Έλους. Ο γιος του, Λευτέρης Αστράς, είναι επίσης τερματοφύλακας (αγωνίστηκε σε Τριφυλλιακό, Πανιώνιο, Απόλλωνα και στην Ισπανική Σαν Φερνάντο) και έχει προσκληθεί στη Μικτή ΕΠΣΑ.
Πηγές
Αστρας Πετρος Αστρας Πετρος Αστρας Πετρος Αστρας Πετρος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Αστρας Πετρος Αστρας Πετρος Αστρας Πετρος Ποδοσφαιριστές Φωστήρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Άρτας
Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη
δεξιά|μικρογραφία|Οι περιοχές της Ευρώπης κατά το [[The World Factbook: {{legend|#FF8080|Ανατολική Ευρώπη}}{{legend|#D2691E|Νοτιοανατολική Ευρώπη}}]] μικρογραφία|Χάρτης του Ανατολικού Μπλοκ (πορτοκαλί), προσαρμοσμένος στα σημερινά σύνορα. μικρογραφία|Η έννοια του [[Ιντερμάριουμ συγκρούεται με πολλούς ορισμούς της περιοχής.]] Η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (ΚΑΕ) είναι όρος ο οποίος περιλαμβάνει τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης (ομάδα του Βίσεγκραντ), τα Βαλτικά κράτη, τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Βαλκάνια). Τα περισσότερα κράτη της ΚΑΕ είναι πρώην κομμουνιστικά κράτη-μέλη του Ανατολικού Μπλοκ (Σύμφωνο της Βαρσοβίας) στην Ευρώπη. Η ακαδημαϊκή βιβλιογραφία χρησιμοποιεί συχνά τα αρκτικόλεξα ΚΑΕ ή ΧΚΑΕ για αυτόν τον όρο. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης χρησιμοποιεί τον όρο "Χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης", ο οποίος περιλαμβάνει αρκετές από αυτές τις παραπάνω χώρες.
Ορισμοί
Ο όρος ΚΑΕ περιλαμβάνει τα πρώην κράτη-μέλη του Ανατολικού μπλοκ (Σύμφωνο της Βαρσοβίας) τα οποία βρίσκονταν δυτικά του μεταπολεμικού συνόρου με την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο όρος περιλαμβάνει επίσης τα διάδοχα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας (η οποία δεν ανήκε στο Ανατολικό Μπλοκ) και τα τρία Βαλτικά κράτη – την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία (τα οποία επέλεξαν να μην ενταχθούν στην ΚΑΚ όπως έκαναν οι 12 υπόλοιπες δημοκρατίες της ΕΣΣΔ).
Οι χώρες της ΚΑΕ υποδιαιρούνται περαιτέρω με βάση τη συμμετοχή τους ή μη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ): Οκτώ κράτη της ΚΑΕ προσχώρησαν στην ΕΕ στις 1 Μαΐου 2004 (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία, Ουγγαρία και Σλοβενία). Δύο ακόμα κράτη της ΚΑΕ εντάχθηκαν στην ΕΕ την πρωτοχρονιά του 2007 (Ρουμανία και Βουλγαρία) και η Κροατία εντάχθηκε στην ΕΕ στις 1 Ιουλίου 2013. Σύμφωνα με ανάλυση της Παγκόσμιας Τράπεζας το 2008, η μετάβαση των πρώην κομμουνιστικών νέων κρατών μελών της ΕΕ (τα οποία εντάχθηκαν το 2004 και το 2007) σε προηγμένες οικονομίες της αγοράς έχει ολοκληρωθεί.
Οι χώρες της ΚΑΕ περιλαμβάνουν τα πρώην σοσιαλιστικά κράτη δυτικά της Ρωσίας, τη Λευκορωσία, την Ουκρανία, τη Μολδαβία, τη νότια Φινλανδία και τη Βαλτική Θάλασσα. Τα όρια της ΚΑΕ είναι το βόρειο σύνορο της Ελλάδας με την Αλβανία, τη Βουλγαρία και τη Βόρεια Μακεδονία, καθώς και τα ανατολικά σύνορα της Ιταλίας, της Αυστρίας και της Γερμανίας:
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, οι χώρες Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης είναι οι εξής: Αλβανία, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία και τα Βαλτικά κράτη (Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία).
900
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 900 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
The Atrocity Exhibition... Exhibit A
Το The Atrocity Exhibition... Exhibit A είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".
Το σινγκλ του δίσκου ήταν το "Funeral Hymn" αλλά γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Riot Act", ενώ το άλμπουμ κυκλοφόρησε και σε περιορισμένη έκδοση μέσω παραγγελίας από την ιστοσελίδα της "Nuclear Blast". Το όνομα του δίσκου προέρχεται από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Γκράχαμ Μπάλαρντ, από το 1970.
Το τραγούδι "Bedlam 1-2-3" τελειώνει στα οκτώ λεπτά διάρκειας, ακολουθούμενο από δέκα λεπτά σιωπής. Στα 18:12 του κομματιού, ξεκινάει μία κάντρι εκδοχή του τραγουδιού "Bonded by Blood" από το ομώνυμο άλμπουμ, με την ονομασία "Bonded by Banjo".
Το "The Atrocity Exhibition... Exhibit A" σηματοδότησε την επιστροφή του ντράμερ Τομ Χάντινγκ στο συγκρότημα μετά την αποχώρηση του το 2004. Ο δίσκος πούλησε 3.600 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Μέχρι το Νοέμβριο του 2008, τουλάχιστον 22.000 αντίτυπα είχαν πουληθεί.
Τραγούδια
1. Call to Arms (Holt) - 1:33
2. Riot Act (Holt) - 3:37
3. Funeral Hymn (Holt) - 8:38
4. Children of a Worthless God (Holt, Altus, Dukes) - 8:25
6. The Atrocity Exhibition (Holt) - 10:33
7. Iconoclasm (Holt) - 7:54
8. The Garden of Bleeding (Holt) - 5:49
9. Bedlam 1-2-3 (Holt) - 19:51
Θέσεις τσαρτ
'The Atrocity Exhibition... Exhibit A' (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 28 Οκτωβρίου 2007
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "The Atrocity Exhibition... Exhibit A" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Exodus Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2012
Θάνατοι τον Ιούλιο του 2012.
Παραπομπές
07
901
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 901 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεννήσεις
Γκουίντο ντ’ Αρέτσο (Guido d'Arezzo, 991-1050) Ιταλός θεωρητικός της μουσικής.
Cottagecore
δεξιά|μικρογραφία| Η αισθητική cottagecore δίνει έμφαση στη φύση, την απλότητα και την ηρεμία. Το Cottagecore είναι αισθητική όπου περιγράφεται ως υποκουλτούρα της Γενιάς Z και γιορτάζει μια εξιδανικευμένη αγροτική ζωή και αναπτύχθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του 2010 μέχρι να ονομαστεί στο tumblr το 2018. Εκτιμά τις παραδοσιακές δεξιότητες και τις τέχνες, όπως η αναζήτηση τροφής, το ψήσιμο και η κεραμική. Οι ιδέες του cottagecore περιγράφουν «μια φιλοδοξική μορφή νοσταλγίας», καθώς και μια απόδραση από πολλές μορφές άγχους και τραύματος. Οι New York Times το περιέγραψαν το φαινόμενο ως αντίδραση στη φασαρία του πολιτισμού και της υπεραστικής ζωής.
Το κίνημα κέρδισε περαιτέρω έλξη σε πολλούς διαδικτυακούς τομείς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το 2020 λόγω της μαζικής απομόνωσης στην πανδημία COVID-19. Ιστότοποι όπως το Tumblr είχαν αύξηση 150% στις αναρτήσεις cottagecore τους 3 μήνες από τον Μάρτιο του 2020. Η τάση έχει περιγραφεί από τον Vox ως «η αισθητική όπου η καραντίνα φαίνεται ρομαντική αντί για τρομακτική».
Ο Guardian περιέγραψε το cottagecore ως "οπτικό κίνημα και τρόπο ζωής που έχει σχεδιαστεί για να φτιάξει την πλήρη ομορφιά της υπαίθρου." Τονίζει την απλότητα και την απαλή γαλήνη της βουκολικής ζωής ως απόδραση από τους κινδύνους του σύγχρονου κόσμου.
Ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο
Ενώ το cottagecore εμφανίστηκε ονοματικά το 2018, παρόμοια αισθητική και ιδανικά έχουν μακρά πολιτιστική ιστορία. Οι αρχαίοι Έλληνες είδαν τη γεωγραφική Αρκαδία ως άγριο και αφιλόξενο μέρος, αλλά καθώς τα μειονεκτήματα της αστικής κατοίκησης έγιναν ολοένα και πιο προφανή, ήρθαν να δουν μια εξιδανικευμένη Αρκαδία ως αναπαράσταση μιας ειρηνικής αγροτικής ζωής και πνευματικού καταφυγίου. Ο ποιητής Θεοκρίτης έγραψε ποιήματα για βοσκούς τον 3ο αιώνα π.Χ., με αποτέλεσμα να αναφέρεται συχνά ως εφευρέτης της βουκολικής ποίησης. Τον 1ο αιώνα π.Χ. η βουκολική ποίηση του Ρωμαίου ποιητή Βιργίλιου γράφτηκε ως απάντηση στη βία και το χάος του πολέμου.
H βουκολική αισθητική επέστρεψε ως θέμα των τεχνών κατά την αναγέννηση μέσω του Ιταλού ποιητή Πετράρχου, ο οποίος ήταν γνωστός για την πεζοπορία και την κηπουρική του καθώς και για την ποίησή του.
ΛΟΑΤ σύνδεση
Το Cottagecore έχει γίνει υποκουλτούρα της ΛΟΑΤ κοινότητας και απορρέει από την προσπάθεια διαφυγής από την ετεροκανονικότητα. Cottagecore βίντεο από γυναίκες ΛΟΑΤ που εκτελούν εργασίες όπως το ψήσιμο ψωμιού και το κέντημα έχουν γίνει viral στην εφαρμογή TikTok.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απλή διαβίωση Κατηγορία:Εικονικές κοινότητες Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια
Ανθρακίτης Ιωαννίνων
Ο Ανθρακίτης είναι ένας ορεινός οικισμός στα Ζαγοροχώρια του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 730 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ανθρακίτης βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Μιτσικέλι, κοντά στις αρχές του Ζαγορίτικου ποταμού και εντός του Εθνικού Πάρκου της Πίνδου. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Ασπραγγέλων - Μηλιωτάδων και απέχει 33,5 χλμ βόρεια της πόλης των Ιωαννίνων. Χαρακτηριστικό του είναι τα πολλά γεφύρια που υπάρχουν τόσο στο χωριό ("στο Λάκκο Του Πασιά", "στο Σιώπατο") όσο και στη γύρω περιοχή ("του Κουτσολιάκου", "στο Λάκκο Της Λεύκης", "στα Βουδάσια", "στη Φτέρη"). Από το 1979 έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Είναι ο τόπος καταγωγής του θεολόγου, φιλόσοφου και μαθηματικού Μεθόδιου Ανθρακίτη (1660 - 1749) που κατέχει διαπρεπή θέση στον πρώιμο Νεοελληνικό Διαφωτισμό και συγκαταλέγεται στους "δασκάλους του Γένους". Την περίοδο της κατοχής, το χωριό υπέστη καταστροφές από τους Ιταλικές και Γερμανικές επιθέσεις με αποκορύφωμα στις 24 Οκτωβρίου 1943 να πυρποληθεί από τους Γερμανούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Ρίτσαρντ Σέλμπι
Ο Ρίτσαρντ Κρεγκ Σέλμπι (αγγλικά: Richard Craig Shelby, 6 Μαΐου 1934), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Αλαμπάμα από το 1987. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 7η περιφέρεια της Αλαμπάμα (1979-1989), καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας της Αλαμπάμα για την 16η περιφέρεια (1971-1979).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα το 1934. Αφού σπούδασε νομικά, εργάστηκε ως Εισαγγελέας στην Τουσκαλούζα το διάστημα 1963–1971. Εκείνη την περίοδο εργάστηκε επίσης και ως Ειρηνοδίκης για τη Βόρεια Περιφέρεια της Αλαμπάμα, καθώς και ως Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Εισαγγελέα της Αλαμπάμα. Το 1970 κέρδισε μια θέση στη Γερουσία της Αλαμπάμα. Μετέπειτα, το 1978 εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Σέλμπι κέρδισε ένα δύσκολο εκλογικό αγώνα για τη Γερουσία των ΗΠΑ το 1986, ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του εντάχθηκε στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το 1994, στο οποίο παραμένει ως και σήμερα. Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις συνέχισε να επανεκλέγεται, χωρίς να συναντά σημαντική εκλογική αντιπολίτευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Αλαμπάμα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Τεχνογρανίτης
Ο Τεχνογρανίτης ή Τεχνητός γρανίτης είναι συνθετικό χαλαζιακό πέτρωμα που χρησιμοποιείται σαν διακοσμητικό υλικό σε οικοδομές.
Ο τεχνογρανίτης κατασκευάζεται με τα ίδια υλικά με το τεχνομάρμαρο, δηλαδή είναι εμφανές έγχρωμο κονίαμα ενισχυμένο με πολυεστερικές ίνες. Έχει μεγάλη σκληρότητα και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός, με ελάχιστη απορροφητικότητα, ενώ δεν χρειάζεται την συντήρηση ενός φυσικού υλικού. Σε σχέση με το τεχνητό μάρμαρο παράγεται σε πλάκες συγκεκριμένων διαστάσεων, όχι σε όγκους και σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων.
Χρησιμοποιείται σε οικοδομές κυρίως σε επένδυση τοίχων, σε κουζίνες, τζάκια και σπανίως επίστρωση δαπέδων.
706 Χιρούντο
Ο Χιρούντο (Hirundo) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,882. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τη λατινική (και επιστημονική) ονομασία του πουλιού χελιδόνι.
Ζαν Ζουλ
Ο Ζαν Ζουλ Σεπ Εμβοντό (γαλλικά : Jean Jules Sepp Mvondo) (γεννημένος στις 23 Απριλίου 1998), γνωστός ως Ζαν Ζουλ, είναι Καμερουνέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής  που παίζει ως μέσος για τον  Άρης Θεσσαλονίκη στην Σούπερ Λίγκα. .
Καριέρα
Ο Ζουλ πραγματοποίησε τα πρώτα βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου στο Σενεγαλέζικο παράρτημα της Ακαδημίας Ασπάιρ από όπου τον απέκτησε η Ράγιο Βαγιεκάνο και τον έφερε στην Ευρώπη σε ηλικία 17 ετών, ώστε να ενταχθεί αρχικά στην ομάδα U19 των Μαδριλένων και αργότερα στη δεύτερη ομάδα της.
Στις 9 Ιουλίου 2018 εντάχθηκε στο δυναμικό της Αλμπαθέτε με τριετές συμβόλαιο και αρχικά τοποθετήθηκε στη Αμπαθέτε Β, η οποία αγωνίζονταν στην τέταρτη κατηγορία. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 17 Αυγούστου 2018, σε μια εντός έδρας ισοπαλία 1–1 εναντίον της Nτεπορτίβο Λα Kορούνια στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Στις 15 Ιανουαρίου 2019 επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2021 και δόθηκε αμέσως δανεικός στην ομάδα της Σεγούντα Ντιβισιόν Β, UCAM Murcia CF.
Στις 12 Ιουλίου 2019, ο Ζουλ παραχωρήθηκε ως δανεικός για ένα χρόνο στην CF Rayo Majadahonda. Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, δόθηκε ξανά δανεικός για ένα χρόνο, αυτή τη φορά στην πολωνική Γκούρνικ Ζάμπρζε. Στις 23 Ιουνίου 2022, κι αφού είχε λήξει ο δανεισμός του, εξαγοράστηκε από τον Γκούρνικ και εντάχθηκε μόνιμα στην ομάδα με διετές συμβόλαιο. . Συνολικά κατέγραψε 43 συμμετοχές στο πολωνικό πρωτάθλημα και άλλες επτά στο Κύπελλο της  χώρας.
Ο γεννημένος στις 23 Απριλίου του 1998 στη Γιαουντέ, την πρωτεύουσα του Καμερούν, αμυντικός μέσος, έμεινε τελικά ελεύθερος από την Πολωνική Γκούρνικ Ζάμπζε το καλοκαίρι του 2023 και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ως το 2026 με τον Άρη. Πραγματοποίησε δε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία (τελικό σκορ 1-1), για το θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλμπαθέτε Μπαλομπιέ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Παλιάμπελα Νεοκάστρου Αιτωλοακαρνανίας
Τα Παλιάμπελα Νεοκάστρου είναι οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας της Περιφερειακής ενότητας Αιτωλοκαρνανίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, μαζί με το Νεόκαστρο (Νιόκαστρο) συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Νεοκάστρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι 11 κάτοικοι. Το χωριό βρίσκεται Β. της Ναυπάκτου σε απόσταση 30,5 χλμ. και ΝΑ από το Νεόκαστρο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Νεοκάστρου. Το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με το Νεόκαστρο προσαρτάται στον τότε Δήμο Ναυπάκτου.
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Παλιάμπελα Ανακτορίου και Παλιάμπελα Γιαννοπούλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Έντουιν (γιος του Εδουάρδου του πρεσβύτερου)
Ο Έντουιν (πέθανε το 933) ήταν ο μικρότερος γιος του βασιλιά των Αγγλοσαξόνων Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την δεύτερη σύζυγο του Έλφλεντ. Ο Έντουιν βρήκε τον θάνατο σε ναυάγιο στην θάλασσα κάτω από περίεργες συνθήκες (933). Ο πατέρας του πέθανε (924) και άφησε πέντε γιους από τρεις γάμους, οι δύο μικρότεροι γιοι του Εδμόνδος Α΄ της Αγγλίας και Έντρεντ της Αγγλίας από τον τρίτο του γάμο με την Εαντγκίφου του Κέντ ήταν ανήλικοι και αποκλείστηκαν από την διαδοχή. Το εκτεταμένο κράτος που δημιούργησε ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος διασπάστηκε με τον θάνατο του, στην Μερκία ανακηρύχτηκε βασιλιάς ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Έθελσταν της Αγγλίας από τον πρώτο γάμο του πατέρα του με την Έκγκουιν, στο Ουέσσεξ αντίθετα ανακηρύχτηκε βασιλιάς ο Έλφγουιρντ του Ουέσσεξ μεγαλύτερος αδελφός του Έντουιν από την ίδια μητέρα. Ο Έλφγουιρντ πέθανε πολύ «πρόωρα και αιφνίδια» μόλις 16 μέρες μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Έθελσταν κληρονόμησε ολόκληρο το βασίλειο. Οι αντιδράσεις στο Ουέσσεξ απέναντι στον Έθελσταν ήταν πολύ σκληρές, οι αντάρτες υποστήριξαν τα κληρονομικά δικαιώματα του Έντουιν. Οι πληροφορίες για τον Έντουιν που προέρχονται από την εποχή του είναι περιορισμένες, σε ένα διάταγμα που συντάχθηκε στο Νιου Μίνστερ του Γουίντσεστερ παραχωρεί εδάφη στον υπουργό του Έθελσταν Αλφρέδο, καταγράφεται ως «Έθελινγκ». Το Αγγλοσαξονικό χρονικό γράφει ότι πνίγηκε σε ναυάγιο στην θάλασσα. Τα Μπερτινιανά Χρονικά παρέχουν περισσότερες λεπτομέρειες :"Το έτος 933 ο βασιλιάς Έντουιν αναγκάστηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες να δραπετεύσει από την Αγγλία, την ώρα που το πλοίο διέσχιζε την Μάγχη ξέσπασε θαλασσοταραχή και το κατάπιε μαζί με ολόκληρο το πλήρωμα του. Η σορός του Έντουιν ξεβράστηκε στην ακτή, την παρέλαβε ο κόμης Αδόλφος και την έθαψε με τιμές στο Αβαείο του Σαιντ-Μπερτέν."Οι μετέπειτα συγγραφείς Ουίλιαμ του Μαλμεσμπέρι και Σίμεον του Ντάραμ παρέχουν περισσότερες πληροφορίες για τον θάνατο του Έντουιν. Ο συγγραφέας Φρανκ Στέντον (1880 - 1967) αφού μελέτησε τις αναφορές τους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «οργανώθηκε επανάσταση εναντίον του Έθελσταν από τον ίδιο τον βασιλικό Οίκο». Ο Σίμεον αναφέρει κακόβουλα ότι «ο ίδιος ο βασιλιάς Έθελσταν φρόντισε να πνιγεί ο αδελφός του στην θάλασσα». Ο Ουίλιαμ του Μαλμεσμπέρι σχετίζει τον θάνατο του Έντουιν με μια συνωμοσία να τυφλώσει τον βασιλιά Έθελσταν και να τον αντικαταστήσει στον θρόνο. Ο Έθελσταν κατόπιν με τις συμβουλές αιμοβόρων αυλικών έβαλε τον Έντουιν σε ένα χαλασμένο καράβι χωρίς κουπιά, φαγητό, νερό και το έριξε στον ωκεανό, ο Έντουιν απελπισμένος έπεσε στην θάλασσα και πνίγηκε. Τα Μπερτινιανά Χρονικά γράφουν ότι οι μοναχοί του Σαιντ-Μπερτέν πήραν δώρο από τον βασιλιά Έθελσταν ένα μοναστήρι στο Μπαθ για να στεγάσει την σορό του Έντουιν (944). Το δώρο στην πραγματικότητα έκανε ο Εδμόνδος Α΄ αφού ο Έθελσταν είχε πεθάνει νωρίτερα (939).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Αστρικό Ρεύμα Παρθένου
Το 2006 από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον ανακαλύφθηκε ένα σύμπλεγμα αστεριών που καταλαμβάνει έκταση 5000 πανσελήνων. Το σύμπλεγμα αυτό βρίσκεται σε απόσταση 30.000 χμ., τέμνει σχεδόν κάθετα τους βραχίονες του Γαλαξία μας και θεωρείται ως νάνος γαλαξίας, που ενώνεται με τον Γαλαξία μας (Via Lactea ή αλλιώς Milky Way). Επειδή η φορά με την οποία τέμνει τον Γαλαξία έχει κατεύθυνση από το Υπερσμηνος της Παρθένου προς τον Γαλαξία το σύμπλεγμα αστεριών ονομάστηκε Αστρικό Ρεύμα της Παρθένου.
Κατάλογος συνθέσεων του Τζορτζ Γκέρσουιν
Ακολουθεί η εργογραφία του Αμερικανού συνθέτη Τζορτζ Γκέρσουιν. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συνέθεσε τραγούδια για το μουσικό θέατρο, έργα για συμφωνική ή τζαζ ορχήστρα, μουσική για τον κινηματογράφο και μία όπερα. Τα έργα ομαδοποιούνται θεματικά και ακολουθούν χρονολογική σειρά.
Άλλα έργα
Γ
Μοχαμέντ Κοφί
Διεθνής
Ο Κοφί είναι επίσης μέλος της Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο με την οποία μετρά συνολικά δεκαεπτά διεθνείς συμμετοχές, ενώ έχει πετύχει και ένα τέρμα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πέτροτζετ ΦΚ Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Τζώρτζ Νέβιλ, 1ος δούκας του Μπέντφορντ
Ο Τζώρτζ Νέβιλ, 1ος δούκας του Μπέντφορντ (1461 – 4 Μαΐου 1483), Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Νέβιλ, ήταν γιος του Τζων Νέβιλ, 1ου μαρκησίου του Μόνταγκιου και της Ισαβέλλας Ινγκάλντσθορπ, ανιψιός του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ. Η μητέρα του Τζώρτζ ήταν κόρη του Εδμόνδου Ινγκάλντσθορπ και της Ιωάννας Τίπτοφτ, ο ίδιος ήταν κληρονόμος μιας τεράστιας περιουσίας τόσο από τον πατέρα του όσο και από την μητέρα του. Ο Τζώρτζ πέρα από την κληρονομιά των γονέων του ήταν και κληρονόμος του θείου του Ριχάρδου Νέβιλ, κόμη του Γουόρικ επειδή ο ίδιος είχε μόνο κόρες και σύμφωνα με τα Αγγλικά έθιμα δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν τον πατέρα τους αν υπήρχαν γιοι στην ευρύτερη οικογένεια. Ο Τζώρτζ Νέβιλ κληρονόμησε επιπλέον και το ένα τρίτο της περιουσίας των Τίπτοφτ που κατείχε ο άτεκνος μεγάλος θείος του κόμης του Γούστερ. Η τεράστια κληρονομιά θα του έφερνε εισοδήματα περίπου 4.500 λίρες τον χρόνο κάτι που για την εποχή θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με την περιουσία του δούκα του Κλάρενς.
Δούκας του Μπέντφορντ
Ο Τζώρτζ Νέβιλ πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπέντφορντ χάρη στον αρραβώνα του με την Ελισάβετ της Υόρκης (1470). Ο τίτλος είχε κατασχεθεί από το στέμμα μετά τον θάνατο του Ιωάννη του Λάνκαστερ, 1ου δούκα του Μπέντφορντ στις 14 Σεπτεμβρίου 1435. Ο θείος του ωστόσο εξεγέρθηκε απέναντι στον Εδουάρδο Δ΄ της Αγγλίας τον οποίο υπηρετούσε μέχρι τότε, την επόμενη χρονιά ο πατέρας του και ο Γουόρικ σκοτώθηκαν σε μάχη εναντίον του βασιλιά. Ένα κοινοβουλευτικό διάταγμα (1475) του στέρησε την κληρονομιά του, το κοινοβούλιο αποφάσισε να την δώσει στην Άννα Νέβιλ που είχε παντρευτεί τον Ριχάρδο του Γκλόστερ μικρότερο αδελφό του Εδουάρδου Δ΄. Το ενδιαφέρον του Τζώρτζ στράφηκε στην κληρονομιά του μητρικού του παππού Εδμόνδου Ινγκάλντσθορπ και της μητρικής του γιαγιάς Ιωάννας Τίπτοφτ που ήταν αδελφή και διάδοχος του Τζων Τίπτοφτ, 1ου κόμη του Γούστερ. Λίγο μετά την ενηλικίωση του (1478) αρνήθηκε τον τίτλο με τον ισχυρισμό ότι δεν είχε χρήματα να κρατήσει τον τίτλο του δούκα. Ο τίτλος δόθηκε στον νεογέννητο Γεώργιο Πλανταγενέτη, 3ο γιο του Εδουάρδου Δ΄ που πέθανε την επόμενη χρονιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Αρχή διατήρησης της μάζας
Η αρχή διατήρησης τής μάζας προτάσσει ότι η συνολική μάζα ενός συστήματος σωμάτων διατηρείται σταθερή ανεξαρτήτως των εσωτερικών αλληλεπιδράσεων. Περίπου ισοδύναμη πρόταση είναι ότι η ύλη μπορεί να αλλάζει μορφές, αλλά η ποσότητά της παραμένει σταθερή.
Η αρχή είναι σημαντικότατη, πολύ ισχυρή και εύχρηστη στις χημικές αλληλεπιδράσεις. Βεβαιώνει ότι η μάζα των αντιδρώντων ισούται με την μάζα των προϊόντων. Στις πυρηνικές αντιδράσεις όμως, τα πράγματα είναι πολύ περιπλοκότερα (δείτε παρακάτω).
Η ιδέα απέκτησε με καθαρότητα και σαφήνεια την σύγχρονή της μορφή από τον Αντουάν Λαβουαζιέ, πατέρα της σύγχρονης χημείας. Ως ιδέα όμως υπάρχει σαφώς από παλιότερα, ακόμα και από την αρχαιότητα.
Κλασσική μηχανική
Για την γαλιλαϊκή σχετικότητα και τους νόμους του Νεύτωνα, η αρχή διατήρησης τής μάζας ουσιαστικά είναι αναγκαία. Φανταστείτε ένα αντικείμενο ορισμένης μάζας (m) κινούμενο με κάποια ταχύτητα (v). Αν τώρα υποθέσουμε ότι αυθορμήτως η μάζα του πέφτει στο μισό, χωρίς να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του, τότε ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί ορμή του ώστε να μην καταρρεύσει η Νευτώνεια μηχανική είναι να διπλασιαστεί η ταχύτητά του. Ας δούμε όμως το συμβάν από την άποψη ενός άλλου παρατηρητή. Για παράδειγμα, αυτός που είναι αρχικά ακίνητος ως προς το σώμα βλέπει μηδενική ορμή και ξαφνικά αποκτάει κίνηση και ορμή. Αυτό είναι σαφώς αντίθετο με την Γαλιλαϊκή σχετικότητα.
Είναι σαφές λοιπόν ότι για την κλασσική μηχανική η αρχή διατήρησης της μάζας είναι αναγκαία. Γι' αυτό θεωρείται αυτονόητο ότι: Τα παραπάνω ουσιαστικά καθιστούν την μάζα μέτρο τής ποσότητας τής ύλης.
Ας σημειωθεί ότι αναλλοίωτο δεν είναι το ίδιο με διατηρούμενο μέγεθος!
Σχετικιστική μηχανική
Αν για παράδειγμα θερμάνουμε μια ποσότητα νερού προσφέροντας ενέργεια Ε, η θερμοκρασία του νερού θα ανέβει, αλλά και η μάζα του θα αυξηθεί κατά μια ποσότητα E / c2 (εξαιτίας της χαλάρωσης των δεσμών υδρογόνου και της μεγαλύτερης κινητικότητας, χαρακτηριστικά της μεγαλύτερης θερμοκρασίας). Σημειώστε όμως ότι η θέρμανση είναι εξωτερική επίδραση έστω και αν δεν προσφέρουμε "ύλη" με την συμβατική έννοια. Τώρα αν κάνετε τον υπολογισμό θα δείτε ότι αυτή η διαφορά είναι πραγματικά αμελητέα. Μπορούμε δηλαδή για τις ενέργειες, τις ταχύτητες και τις δυνάμεις της καθημερινής ζωής (και της χημείας) ουσιαστικά να αγνοούμε αυτό το φαινόμενο χωρίς κόστος. Οι "αυτονόητες" ιδέες που είχαμε αναφέρει απλά λειτουργούν κανονικά στην ακρίβεια που θέλουμε και έχουμε.
Πυρηνική φυσική
Εκεί που αυτές οι διαφορές πρέπει να ληφθούν υπόψη, είναι η πυρηνική φυσική. Οι αλληλεπιδράσεις των νουκλεονίων στον πυρήνα είναι τόσο ισχυρές, ώστε παρατηρείται σημαντικό έλλειμμα μάζας. Δηλαδή αν προσθέσουμε τις μάζες των συστατικών (νουκλεονίων) του πυρήνα έχουμε μια ποσότητα αισθητά μεγαλύτερη της μάζας του πυρήνα. Η εξήγηση παρέχεται από την ισοδυναμία μάζας και ενέργειας, καθώς κατά τις πυρηνικές διαδικασίες (σχάση, σύντηξη κλπ) έχουμε π.χ. παραγωγή φωτονίων με εξαΰλωση της παραγόμενης αντιύλης που αντιδρά με την ύλη.
Μαύρες τρύπες
Μέσα σε μια μαύρη τρύπα η έννοια της μάζας, όπως τη γνωρίζουμε, δεν ορίζεται πλέον. Έτσι μέσα στο ίδιο το σύμπαν μας δεν είναι σίγουρο πως μπορούμε να μιλάμε παντού για διατήρηση της μάζας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νόμοι διατήρησης
Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (2002)
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (Komunistyczna Partia Polski, KPP) είναι κομμουνιστικό μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα της Πολωνίας, που ιδρύθηκε το 2002. Το Κόμμα, σύμφωνα με το καταστατικό του, είναι συνεχιστής αλλά και κληρονόμος της ιδεολογίας του κομμουνιστικού κόμματος όπως εκφραζόταν κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας.
Το κόμμα συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία. Επίσης αντιμετωπίζει συχνά δικαστικές διώξεις από τις κρατικές αρχές. Στο πλαίσιο της αλληλεγγύης προς το KPP σε σχέση με τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον του, το 2018, το 2019 και το 2020 έγιναν διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις κάτω από τις πολωνικές πρεσβείες σε δεκάδες χώρες. Μεταξύ άλλων τέτοιες διαδηλώσεις οργάνωσαν τα κόμματα που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας αλλά και άλλα κόμματα όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βελγίου και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Βρετανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα‎ Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα Κατηγορία:2002
Σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων Θεσσαλονίκης - Προμαχώνα
Η Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης - Προμαχώνα είναι ελληνική σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων που συνδέει το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με τον Προμαχώνα, και άλλες πόλεις των νομών Κιλκίς και Σερρών. Είναι η δεύτερη πιο σημαντική σιδηροδρομική γραμμή του άξονα Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης, μετά την ομώνυμη γραμμή. Ο βόρειος τερματικός της, είναι ο Προμαχώνας, στον οποίο υπάρχουν τρένα προς τη Κουλάτα και τη Σόφια. Η γραμμή περνάει επίσης από το Κιλκίς, τη Δοϊράνη και το Στρυμώνα.
Θεσσαλονίκη Θεσσαλονίκη
902
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 902 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Νήσος των Χριστουγέννων
thumb|250px|right|Χάρτης της Νήσου των Χριστουγέννων του 1976 thumb|right|Γεωγραφική θέση του νησιού Η Νήσος των Χριστουγέννων (αγγλικά: Christmas Island) είναι μια εξωτερική επικράτεια της Αυστραλίας που βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό με έκταση 135 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.843 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Φλάινγκ Φις Κόουβ. Το νησί ανακαλύφθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων του 1643 αλλά αποικήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.
Το νησί έχει μικτή πολιτισμική ταυτότητα. Μιλούνται διάφορες γλώσσες (αγγλικά, μαλάϊ και κινέζικες διάλεκτοι) και λατρεύονται διάφορες θρησκείες (επικρατεί το ισλάμ και ο βουδισμός και λιγότεροι είναι οι καθολικοί).
Διακυβέρνηση
H επικράτεια αναγνωρίζει ως μονάρχη τον Κάρολο Γ' του Ηνωμένου Βασιλείου που εκπροσωπείται από το Γενικό Κυβερνήτη της Αυστραλίας. Ο Γενικός Κυβερνήτης ορίζει τον Διοικητή του νησιού. Η σημερινή υπηρεσιακή κυβερνήτρια Σάρα Βάντενμπρουκ είναι η (από τον Οκτώβριο του 2022) και είναι επίσης διοικήτρια των Νήσων Κόκος (Κίλινγκ). Ο Κέλβιν Τζ. Μάθιους είναι ο ανώτατος αξιωματούχος (Chief Executive Officer) από το 2010.
Διαδίκτυο
Το domain name του νησιού είναι .cx ενώ το παράδοξο είναι ότι οι Internet hosts του νησιού είναι περισσότεροι από τους κατοίκους του (2.193 hosts) ενώ είναι υπερπενταπλάσιοι από τους χρήστες του Διαδικτύου (464 χρήστες).
Επισιτιστική αυτάρκεια
Σταδιακά, σήμερα, οι σπόροι που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια της γης δεν είναι πια ελεύθεροι. Δεσμεύονται από πνευματικά δικαιώματα, εθνικές ή παγκόσμιες νομοθεσίες και έλεγχο των αγροτικών καλλιεργειών μέσω των επιδοτήσεων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάνονται σιγά-σιγά οι τοπικές ποικιλίες και να κινδυνεύει η επισιτιστική αυτάρκεια. Οι αγρότες από καλλιεργητές της γης μετασχηματίσθηκαν σε «…καταναλωτές εισροών». Όλοι οι σπόροι αποτελούν συνήθως υβρίδια ή ποικιλίες που όμως δεν παράγονται στον τόπο καλλιέργειάς τους.
Περιγραφή του προβλήματος
Τα παλαιότερα χρόνια, οι αγρότες έπαιρναν από τα «γερά φυτά» τον σπόρο και τον διατηρούσαν για την επόμενη χρονιά. Τώρα τον αγοράζουν. Ο λόγος είναι ότι είτε ο σπόρος δεν μπορεί να διατηρηθεί και να χρησιμοποιηθεί πάνω από 2-3 φορές, είτε οι αγρότες θεωρούν μεγαλύτερη ευκολία να τον αγοράσουν.
Δυστυχώς, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους αγρότες. Μέσω του ελέγχου των αγροτικών καλλιεργειών, ελέγχεται τόσο η διανομή της τροφής σε ορισμένες τιμές όσο και η παραγωγή βιοκαυσίμων. Πρόκειται για ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι όπου εμπλέκονται τράπεζες, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, κρατικοί φορείς καθώς και πολυεθνικοί όμιλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Λευκονόη
Η Λευκονόη ή Λευκόνιον ή Λευκόνοιον, (Λευκονόη ή Λευκόνοιον), (ο δήμος: Λευκονόης) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του από την μυθική επώνυμη ηρωίδα Λευκονόη, η οποία ήταν σύμφωνα με μια εκδοχή κόρη του Φωσφόρου και μητέρα του Φιλάμμωνα, τον οποίο απέκτησε με τον θεό Απόλλωνα. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή δεν ήταν αυτή η μητέρα του Φιλάμμωνα, αλλά η Χιόνη, κόρη του Δαιδαλίωνα. Υπάρχει επίσης εκδοχή, σύμφωνα με την οποία, η Λευκονόη δεν ήταν κόρη του Φωσφόρου, αλλά μια από τις κόρες του Μινύου βασιλιά του Ορχομενού Βοιωτίας και πατέρα ή γιου του επώνυμου ήρωα Ορχομενού, τις οποίες μεταμόρφωσε ο θεός Ερμής σε νυχτερίδες. Τέλος υπάρχει αναφορά για την Λευκονόη, ως σύζυγο του Κυανίππου στον μύθο του «Κυανίππου και της Λευκονόης».
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Λευκονόης, ήταν δήμος του άστεως. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς, αλλά σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, ότι ο δήμος βρισκόταν περίπου στα σύνορα των σημερινών δήμων Περιστερίου και Ιλίου. Στην περιοχή έχουν βρεθεί βάσεις αγαλμάτων που αναγράφουν το όνομα του δήμου. Το όνομά της περιοχής πιθανόν να οφειλόταν στο λευκό χρώμα του εδάφους και των πετρωμάτων της περιοχής. Για τον ίδιο λόγο η σημερινή ονομασία της περιοχής είναι Άσπρα Χώματα.
Υπάρχουν αρχαιολογικά στοιχεία (ενεπίγραφη βάση αγάλματος, επιτύμβια λήκυθος), τα οποία υποστηρίζουν την άποψη ότι ο δήμος Λευκονόης βρισκόταν στην περιοχή του Ιλίου, κοντά στην περιοχή, την οποία βρίσκεται ο ναΐσκος των Αγίων Θεοδώρων και το σημερινό νεκροταφείο του δήμου και εκεί, όπου ο αρχαιολόγος Κυριακός Πιττάκης, το 1853, μελέτησε τα επιφανειακά ευρήματα στην Ανθούπολη, γύρω από το νεκροταφείο των Αγ. Θεοδώρων, αλλά σύμφωνα με τους σύγχρονους ερευνητές είναι επίφοβο να βασίζονται οι όποιες θέσεις στις επιγραφές των ταφικών μνημείων, καθώς, για παράδειγμα, άλλα ταφικά μνημεία Λευκονοέων προέρχονται από το Μενίδι, ή από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου Κατηφόρη στην Αθήνα.
Παλαιότεροι ερευνητές τοποθετούσαν τον δήμο αυτόν στην Ανατολική πλευρά του Υμηττού, στην περιοχή «Μετόχιον της Μονής του Προδρόμου Κυνηγού» (μετόχι «Λευκάνορα» και πεδιάδα «Άσπρα χώματα») ή στον Άγιο Στέφανο, αλλά σύμφωνα με νεώτερους ερευνητές δεν παραθέτουν σχετικά στοιχεία, ώστε να μπορέσει να γίνει αξιολόγηση της άποψής τους.
Μερικοί ιστορικοί τοποθετούν επίσης τον αρχαίο δήμο κοντά στους δήμους της Κεφαλής ή της Αναφλύστου, καθώς το ακριβές όνομα του δήμου θεωρείται επίσης ως αβέβαιο, αφού αναφέρονται μόνο οι δημότες. Επίσης σε διάφορες πηγές υπάρχουν σημεία σύγχυσης, γιατί στην αρχαιότητα υπήρχαν και άλλα μέρη με παρόμοια ονομασία, όπως το Λευκόνιον, το οποίο ήταν πόλη της Χίου, όπου διεξήχθη μάχη κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου και επίσης υπήρχαν με το ίδιο όνομα ένα λατομείο και το Λευκόνιον ιερό κοντά στην αρχαία Ανάφλυστο.
Αν τελικώς αποδειχθεί βάσιμη η τοποθέτηση της Λευκονόης στην περιοχή των Αγίων Θεοδώρων του δήμου Ιλίου, αυτό πιθανώς να επιφέρει μία σημαντική αλλαγή στην κατάταξη των δήμων και των τριττύων σύμφωνα και με την ερευνήτρια Αμαλία Διώτη, η οποία σημειώνει στην μελέτη της για τους αρχαίους δήμους της δυτικής Αττικής, υπό τη μορφή υποθέσεως και μόνον, καθώς δεν υπάρχουν - τουλάχιστον έως σήμερα - στοιχεία φιλολογικά είτε αρχαιολογικά που να μετατρέπουν την υπόθεση αυτή σε βεβαιότητα: «Η Λευκονόη εντάσσεται, όπως έχει ήδη αναφερθεί, από τους μελετητές, στην τριττύ του άστεως της Λεοντίδος φυλής. Οι υπόλοιποι δήμοι όμως που ανήκουν στην τριττύ αυτή (Άλιμος, Κηττός, Οίον Κεραμεικόν, Σκαμβωνίδαι), τοποθετούνται (με επιφύλαξη ωστόσο) στα νότια της πόλεως, σε σημεία που ουδεμία γεωγραφική σχέση έχουν με την περιοχή των Αγίων Θεοδώρων. Αντιθέτως, ο δήμος Ευπυρίδων ο οποίος εντάσσεται στην τριττύ των Μεσογαίων της Λεοντίδος φυλής, τοποθετείται κοντά στο Καματερό, και αντιστοίχως προς τα βόρεια τοποθετούνται και οι λοιποί της τριττύος δήμοι. Ο σημερινός δήμος Ιλίου επομένως θα μπορούσε όντως να αναγνωρισθεί ως η θέση του αρχαίου δήμου Λευκονόης, εφόσον αυτή εντασσόταν στην τριττύ των Μεσογαίων, σε γειτνίαση με το δήμο Ευπυρίδων».
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 5 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι της Λευκονόης
Ο δημότης της αρχαίας Λευκονόης ονομαζόταν Λευκονοεύς ή Λευκονοιεύς ή Λευκονιεύς.
Προσωπικότητες από την Λευκονόη
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο της Λευκονόης, όπως ο Γνάθιος ο Λευκονοιεύς γιος του Μνέσονος, ο βουλευτής Δαμίας ο Λευκονοιεύς, ο Διδυμίας ο Λευκονοιεύς κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
903
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 903 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παρενιαυτοφορία
Παρενιαυτοφορία είναι το φαινόμενο όπου ενώ το δέντρο βρίσκεται σε πλήρη καρποφορία (βεντέμα) και παράγει ικανοποιητικά, την επόμενη χρονιά παρατηρείται απότομα πτώση της παραγωγής που δεν οφείλεται σε παθολογικά ή σε κλιματολογικά αίτια, λόγω κατανάλωσης σε μεγάλο ποσοστό των θρεπτικών αποθεμάτων. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε μη ποτιστικούς δενδρώνες. Μείωση της έντασης του φαινόμενου της παρενιαυτοφορίας μπορεί να γίνει με κατάλληλες τεχνικές κλαδέματος και λίπανσης από τον παραγωγό.
Χαρακτηριστικά το φαινόμενο αυτό είναι πολύ έντονο για τις πορτοκαλιές και ειδικά για τις ποικιλίες Navellina και New Hall.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωπονία Κατηγορία:Φαινόμενα
Οικοδομικά υλικά
thumb|right|300px|Πλακάκιαthumb|right|300px|Άμμος θαλάσσης-Αμμακονία Οικοδομικά υλικά ονομάζονται τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην ανέγερση κτισμάτων. Τέτοια υλικά είναι τα παραδοσιακά, αυτά που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος μέχρι τον 19ο αιώνα όπως πέτρα, ξύλο, τούβλα, γυαλί αλλά και μια μεγάλη ποικιλία νεώτερων υλικών όπως τσιμέντο, χάλυβας, μονωτικά υλικά, αλουμίνιο και πολλά άλλα.
Κατάλογος υλικών
Οικοδομικα Κατηγορία:Κατασκευή
Τζέιν Στάνχοπ του Χάρινγκτον
Η Τζέιν Στάνχοπ του Χάρινγκτον (Jane Stanhope of Harrington, γεννημένη ως Τζέιν Φλέμινγκ Jane Fleming, 23 Μαΐου 1755 - 3 Φεβρουαρίου 1824) ήταν Βρετανίδα ευγενής, κοσμική και Κυρία της Κρεβατοκάμαρας της Βασίλισσας Καρλότας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1755, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Σερ Ιωάννη Φλέμινγκ, 1ου Βαρονέτου και της Τζέιν Κόλεμαν.
Το 1778 αραβωνιάστηκε τον Κάρολο Στάνχοπ, 3ο Κόμη του Χάρινγκτον, ήρωα πολέμου που πολέμησε στη Βόρεια Αμερική. Ο γάμος τους έγινε στις 23 Μαΐου 1778 στην Εκκλησία Μέριλμπον του Λονδίνου. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
Η Κόμισσα του Χάρινγκτον έγινε γνωστή για την αίσθηση της μόδας και τη φυσική ελκυστικότητά της. εκείνη και η Γεωργιάνα Κάβεντις, Δούκισσα του Ντέβονσαϊρ, ξεχώρισαν ως «οι καλύτερες ντυμένες κυρίες» σε ένα ολονύχτιο πάρτι που διοργάνωσε η Δούκισσα τον Σεπτέμβριο του 1782.
Περιτριγυρισμένη από αριστοκρατία γενικά χαλαρών ηθών, θεωρήθηκε η επιτομή της αρετής, ενώ η μικρότερη αδερφή της σκανδάλησε την κοινωνία καθώς φέρρεται να είχε σεξουαλικές σχέσεις με 27 άντρες εκτός από τον σύζυγό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Νάπη Λέσβου
Η Νάπη είναι ένα παραδοσιακό χωριό της Λέσβου και αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του καποδιστριακού Δήμου Αγίας Παρασκευής μέχρι το 2010. Από το 2011 μέχρι το 2019 ανήκε στον καλλικρατικό Δήμο Λέσβου, ενώ σήμερα ανήκει στον Κλεισθενικό Δήμο Δυτικής Λέσβου. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, ανάμεσα στην Αγία Παρασκευή και το Μανταμάδο. Έχει 177 κατοίκους μόνιμο πληθυσμό ,σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και την ελαιοκαλλιέργεια.
Ο επισκέπτης της Νάπης αξίζει τον κόπο να δει την Αρχαιολογική - Λαογραφική Συλλογή, που στεγάζεται στο ισόγειο του Δημοτικού σχολείου και περιλαμβάνει αιολικά κιονόκρανα από το ναό του Ναπαίου Απόλλωνα, τοπικές ενδυμασίες, διάφορα γεωργικά εργαλεία, οικιακά σκεύη και έναν πίνακα του Θεόφιλου ο οποίος έζησε για ένα διάστημα στο χωριό ζωγραφίζοντας σε καφενεία και σπίτια, καθώς και τον ιερό ναό  του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου με το ωραιότατο ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Ιστορία
Για τη Νάπη δεν υπάρχει καμία αναφορά πριν τον 18ο αιώνα, αναφέρεται ότι το 1832 είχε 103 οικογένειες και στα μέσα του 19ου αιώνα 113 οικογένειες. Η παλιά ονομασία της Νάπης ήταν Κολομηδάδος, ονομασία που πιστεύεται ότι προέρχεται από παραφθορά του ονόματος παλιού ιδιοκτήτη της περιοχής.
Λίγα λόγια για την διάλεκτο της Νάπης
Οι κάτοικοι της Νάπης, σαν όλους τους Μυτιληνιούς, μιλούν την λεσβιακή διάλεκτο, η οποία έχει βάση τον Αιολισμό με άφθονα Δωρικά στοιχεία. Είναι μοναδική στον Ελλαδικό χώρο γλώσσα, δυσνόητη πολλές φορές στους ξένους, εξ αιτίας της πληθώρας των γλωσσικών ιδιωμάτων που παρατηρούνται από χωριό σε χωριό.
Ο σεισμός του 1867
Τις 7 Μαρτίου 1867 συνέβη ένας από τους καταστρεπτικότερους και μεγαλύτερους σεισμούς στη Λέσβο. Το επίκεντρό του ήταν στο χωριό Νάπη, με 6,8 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Εικοσιπέντε σεισμικές δονήσεις έγιναν το μοιραίο βράδυ και κατέστρεψαν την Μυτιλήνη και πολλά χωριά της Λέσβου. Στην πρωτεύουσα καταστράφηκαν 2500 και βλάφτησαν 3122 σπίτια, ενώ στην ύπαιθρο καταστράφηκαν 2248 και βλάφτησαν 2407. Σκοτώθηκαν συνολικά 550 άτομα και τραυματίστηκαν 816. Τις μεγαλύτερες καταστροφές έπαθε ο Κολομηδάδος, που καταστράφηκε οριστικά, και ο Αφαλώνας, επειδή μετά το σεισμό πυρκαγιά αποτελείωσε ό,τι έμεινε όρθιο.
Από τα 70 χωριά του νησιού μόνο 5 ή 6 δεν έπαθαν βλάβες. Εκτός από την πρωτεύουσα καταστράφηκαν και τα χωριά Μήθυμνα, Πέτρα, Μονή Λειμώνος, Καλλονή και Παράκοιλα. Διαρρήξεις του εδάφους παρατηρήθηκαν σε διάφορα μέρη, αλλά η σημαντικότερη ήταν αυτή που άρχιζε από τον κόλπο Καλλονής και έφτανε μέχρι την Αγία Παρασκευή, κατά μήκος ενός μικρού ποταμού.
Επίσης, παρατηρήθηκαν φαινόμενα ρευστοποίησης και κατολισθήσεις του εδάφους. Οι μετασεισμικές δονήσεις κράτησαν μέχρι το Μάρτιο του 1868 και ορισμένες από αυτές έγιναν αισθητές στη Χίο και στη Σμύρνη.
Ναοί και εξωκκλήσια
Τα εξωκκλήσια αφιερωμένα στην Παναγία.
Εκτός από τα εξωκκλήσια αυτά, τα αφιερωμένα στην Παναγία, υπάρχουν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Σνόρρι Στούρλουσον
Ο Σνόρρι Στούρλουσον (Snorri Sturluson, 1179 – 23 Σεπτεμβρίου 1241) ήταν Ισλανδός ιστορικός, ποιητής και πολιτικός. Ήταν ο συγγραφέας της Νεώτερης Έντα ή Πεζής Έντα που αποτελείται από ένα διήγημα Σκανδιναβικής μυθολογίας, ένα βιβλίο σε ποιητική γλώσσα και μια λίστα με μορφές στίχων. Επίσης ήταν ο συγγραφέας μιας Σάγκα για την ιστορία των Σκανδιναβών βασιλιάδων, από την θρυλική ιστορία εώς την πρώιμη μεσαιωνική Σκανδιναβική ιστορία.
Ως ιστορικός και μυθογράφος είναι αξιοσημείωτη η θεωρία του, σύμφωνα με την οποία οι μυθολογικοί θεοί ξεκινούν ως πολεμικοί ηγέτες των ανθρώπων, από τις νεκρικές τοποθεσίες των οποίων αναπτύσσονται λατρείες. Καθώς οι άνθρωποι επικαλούνται τον νεκρό πολεμικό ηγέτη ενώ μάχονται ή τον νεκρό βασιλιά σε φυλετικές κακουχίες αρχίζουν να λατρεύουν την συγκεκριμένη περσόνα. Τελικά ο βασιλιάς ή ο πολεμιστής μένουν στη μνήμη μόνο ως θεοί. Επίσης πρότεινε τη θεωρία πως η νίκη μιας φυλής έναντι άλλης εξηγείτο από τους μαχόμενους ως συμβολή των θεών της μίας φυλής έναντι των θεών της άλλης.
Ο γάμος του Σνόρρι του επέφερε σημαντικό πλούτο και το 1206 εγκαταστάθηκε στο Ρέυκχολτ (Reykholt) όπου και κατασκεύασε κτίρια που σώζονται μέχρι σήμερα. Απέκτησε γρήγορα τη φήμη ποιητή, ενώ ταυτόχρονα ήταν και επιτυχημένος δικηγόρος και από το 1215 έγινε πρόεδρος του νομοθετικού σώματος και του ανωτάτου δικαστηρίου της Ισλανδίας.
Το καλοκαίρι του 1218 έπλευσε από την Ισλανδία στη Νορβηγία ύστερα από βασιλική πρόσκληση. Εκεί γνωρίστηκε καλά με τον βασιλιά Χάκον Χακόναρσον (Hákon Hákonarson) και με άτομα του βασιλικού περιγύρου που έδωσαν στον Σνόρρι βαθειά γνώση της ιστορίας της Σουηδίας.
Ο Σνόρρι ενεπλάκη σε μια αποτυχημένη εξέγερση εναντίον του Χάκον Χακόναρσον και τελικά δολοφονήθηκε στο Ρέυκχολτ όπου και διέμενε.
Το 1947 ανεγέρθηκε ένα άγαλμα του Σνόρρι Στούρλουσον από τον Νορβηγό γλύπτη Γκουστάβ Βιγκελάντ (Gustav Vigeland) στο Ρέυκχολτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλανδοί πολιτικοί Κατηγορία:Ισλανδοί ποιητές
Κάστρο Ιωαννίνων
Το Κάστρο των Ιωαννίνων είναι η οχυρωμένη παλιά πόλη των Ιωαννίνων στη βορειοδυτική Ελλάδα. Η σημερινή οχύρωση ανοικοδομήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Αλή Πασά στην ύστερη οθωμανική περίοδο, αλλά ενσωματώνει επίσης προϋπάρχουσες βυζαντινές κατασκευές.
Ιστορία
μικρογραφία|240x240εσ|left|Άποψη του Ιτς Καλέ και του παλατιού του Αλή Πασά από τη λίμνη των Ιωαννίνων τη δεκαετία του 1820, από τον [[Λουί Ντυπρέ|Λουί Ντουπρέ]] Τα Ιωάννινα αναφέρονται σε διάταγμα του 1020 από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄, αλλά σαφώς υπήρχε για αρκετούς αιώνες πριν. Παραδοσιακά, η ίδρυση και η πρώτη οχύρωση της πόλης τοποθετήθηκαν τον 6ο αιώνα, όταν ο ιστορικός Προκόπιος (Περί κτισμάτων, IV.1.39–42) καταγράφει την κατασκευή μιας νέας, «καλά οχυρωμένης» πόλης από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ (βασ. 527–565) για τους κατοίκους της αρχαίας Ευρωίας. Ωστόσο, αυτή η άποψη δεν υποστηρίζεται από σαφή αρχαιολογικά στοιχεία. Οι ανασκαφές των αρχών του 21ου αιώνα έφεραν επιπλέον στο φως οχυρώσεις που χρονολογούνται στην ελληνιστική περίοδο (4ος-3ος αιώνας π.Χ.), η χάραξη των οποίων ακολουθήθηκε σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερη ανακατασκευή του φρουρίου στη βυζαντινή και την οθωμανική περίοδο. Η ταύτιση του χώρου με μία από τις αρχαίες πόλεις της Ηπείρου δεν ήταν ακόμη δυνατή. Ο Έλληνας αρχαιολόγος Κ. Τσουρές χρονολόγησε τα τείχη της βυζαντινής πόλης και τη βορειοανατολική ακρόπολη στον 10ο αιώνα, με προσθήκες στα τέλη του 11ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της νοτιοανατολικής ακρόπολης, που αποδίδεται παραδοσιακά στη βραχύβια κατοχή η πόλη από τους Νορμανδούς υπό την ηγεσία του Βοημούνδου του Τάραντα.
Μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Τέταρτη Σταυροφορία το 1204, η ιστορία της πόλης ήταν ταραγμένη: έγινε μέρος του βυζαντινού ελληνικού διαδόχου κράτους της Ηπείρου, περιήλθε στην αποκατεστημένη Παλαιολόγια Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1319 και κατακτήθηκε από τον Σέρβο ηγεμόνα Στέφανο Δουσάν το 1346. Ο Φλωρεντίνος τυχοδιώκτης Ησαύ Μπουοντελμόντι κατέλαβε την πόλη από τους Σέρβους ηγεμόνες της το 1385, για να ακολουθήσει ο οίκος των Τόκκων, ηγεμόνες της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου, από το 1411 μέχρι την κατάληψη της πόλης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στις 9 Οκτωβρίου 1430. Τα χρόνια αμέσως μετά το 1204, τα τείχη της πόλης και η βορειοανατολική ακρόπολη ανακατασκευάστηκαν, ενώ περαιτέρω ανακατασκευή έλαβε χώρα το 1367–84 υπό τον Θωμά Πρελιούμποβιτς. Η χάραξη των βυζαντινών τειχών συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την υπάρχουσα οχύρωση, αλλά λίγες λεπτομέρειες σχετικά με αυτή, όπως ο αριθμός και η δομή των πύργων, δεν ήταν γνωστές πριν τις ανασκαφές τις τελευταίες δύο δεκαετίες.