cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγώνας ιστιοπλοΐας
Ηπειρωτικοί Αγώνες
Είναι αγώνες μεταξύ των κρατών μιας ηπείρου μιας συγκεκριμένης κατηγορίας σκάφους. Διακρίνονται σε ανοιχτα πρωταθλήματα όπου μπορεί να συμμετάσχει οποιοσδήποτε αθλητής ή ομάδα και σε κλειστά πρωταθλήματα όπου συμμετέχουν μόνο εθνικές αποστολές (εθνική ομάδα).
Παγκόσμια πρωταθλήματα
Είναι αγώνες μεταξύ κρατών από όλο τον κόσμο μιας συγκεκριμένης κατηγορία σκάφους. Διακρίνονται σε ανοιχτα πρωταθλήματα όπου μπορεί να συμμετάσχει οποιοσδήποτε αθλητής ή ομάδα και σε κλειστά πρωταθλήματα όπου συμμετέχουν μόνο εθνικές αποστολές (εθνική ομάδα).
Ολυμπιακοί Αγώνες
Οι συμμέτοχες στους Ολυμπιακούς Αγώνες προκύπτουν μετά από προκρίσεις που διεξάγονται από την χώρα που φιλοξενεί τους αγώνες ή από ηπειρωτικά και παγκόσμια πρωταθλήματα.
Προκήρυξη Αγώνα
Η διοργανώτρια αρχή που μπορεί να είναι ναυτικός όμιλος, ή εθνική ομοσπονδία, ή ιδιωτικός οργανισμός, ενημερώνει για την πρόθεση διεξαγωγής του αγώνα, γνωστοποιώντας τους τύπους σκαφών που θα γίνονται δεκτοί, την ημερομηνία διεξαγωγής, το χρονοδιάγραμμα της διοργάνωσης, τους κανόνες υπό τους οποίους θα διεξαχθεί ο αγώνας και άλλες χρηστικές πληροφορίες (μετάβαση, ελλιμενισμός σκαφών, διαμονή κλπ). Πάντοτε η διοργανώτρια αρχή έρχεται σε συνεννόηση με τις κατά τόπους λιμενικές αρχές ή την ακτοφυλακή για τον καθορισμό της περιοχής διεξαγωγής των ιστιοδρομιών δηλαδή του στίβου.
Συναλλαγή
Ο όρος συναλλαγή προέρχεται από το παραδοσιακό οικονομικό επιστημονικό περιβάλλον και αναφέρεται στη συναλλακτική δραστηριότητα μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων. Συναλλακτική δραστηριότητα είναι η συμφωνία των μερών για ανταλλαγή αγαθών, υπηρεσιών ή χρηματικού αντιτίμου (ή διαφορετικών αγαθών στην αρχική συναλλακτική κοινωνία που πλέον έχει καταργηθεί) για την κάλυψη των αναγκών αμφότερων των μερών.
Αγώνας ιστιοπλοΐας
Δήλωση Συμμετοχής
Οι ενδιαφερόμενοι, που μπορεί να είναι μεμονωμένοι αθλητές, ή ομάδες, ή ναυτικοί όμιλοι ή και εθνικές ομοσπονδίες, δηλώνουν την συμμέτοχη τους, δηλαδή την πρόθεση τους να συμμετάσχουν στον αγώνα.
Συναλλαγή
Οι σύγχρονες συναλλαγές δεν αποτελούν αυτοτελή επιστημονικό κλάδο. Περιέχουν στοιχεία από διάφορους κλάδους της οικονομικής επιστήμης (πολιτική οικονομία, οικονομική των επιχειρήσεων δικαίου) αλλά και της νομικής επιστήμης (κυρίως του εμπορικού δικαίου) και εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο γίνονται στην πράξη οι συναλλαγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικά Κατηγορία:Κοινωνία
Αγώνας ιστιοπλοΐας
Συγκέντρωση Κυβερνητών
Μια ήμερα πριν την πρώτη ιστιοδρομία της διοργάνωσης ή και κάθε πρωί πριν από την έναρξη της πρώτης προγραμματισμένης ιστιοδρομίας, οι κυβερνήτες των σκαφών ενημερώνονται από την Επιτροπή Αγώνων προφορικά, για τις τελευταίες λεπτομέρειες διεξαγωγής του αγώνα, για τις καιρικές συνθήκες, για ειδικά θέματα ασφάλειας κλπ.
Οδηγίες Πλου
Οι οδηγίες πλου, περιλαμβάνουν την αναλυτική τεχνική περιγραφή του αγώνα. Διανέμονται στους συμμετέχοντες συνήθως μια ή δυο ήμερες πριν την πρώτη ιστιοδρομία. Συνήθως περιλαμβάνονται οι κανονισμοί διεξαγωγής, ο χρόνος εκκίνησης της πρώτης ιστιοδρομίας κάθε ημέρα, η περιγραφή του στίβου, η προσδιορισμός των γραμμών εκκινήσεως και τερματισμού, η διαδικασία εκκίνησης, η περιγραφή των ηχητικών και οπτικών σημάτων που είναι απαραίτητα για την διεξαγωγή των ιστιοδρομιών, η περιγραφή των σημείων της διαδρομής, η διαδικασία υποβολής ενστάσεων, το σύστημα βαθμολογίας των αγωνιζομένων, οι απαιτήσεις ασφάλειας και επικοινωνίας καθώς επίσης και επεξηγηματικά παραρτήματα χαρτών και σκαριφημάτων.
Καταμέτρηση Σκαφών
Γίνεται από πιστοποιημένους ελεγκτές, βάσει των διεθνών κανονισμών. Ελέγχεται αν τα σκάφη είναι σύμφωνα με τους κανονισμούς της κλάσης του σκάφους (για την περίπτωση που αγωνίζονται πανομοιότυπα σκάφη, ή εάν τα σκάφη αγωνίζονται με τον εξοπλισμό και το πλήρωμα που έχουν δηλώσει.
Διεξαγωγή Ιστιοδρομίας
Βάσει των Οδηγιών Πλου, διεξάγονται οι προγραμματισμένες ιστιοδρομίες. Η Επιτροπή Αγώνα μετά την ολοκλήρωση των ιστιοδρομιών μιας ημέρας ή ενός σκέλους στην περίπτωση μεγάλων αποστάσεων που διαρκούν περισσότερο της μιας ημέρας, κι έπειτα από την εκδίκαση τυχόν ενστάσεων εκδίδει τα οριστικά αποτελέσματα των ιστιοδρομιών καθώς επίσης και τη γενική κατάταξη βάσει των αποτελεσμάτων της τρέχουσας και των προηγούμενων ημερών. Μετά την ολοκλήρωση των όλων προγραμματισμένων ιστιοδρομιών της διοργάνωσης ή όσων κατεστη δυνατό να πραγματοποιηθούν (ανάλογα με τις ακραίες καιρικές συνθήκες) εκδίδει την τελική κατάταξη από την οποία αναδεικνύονται ο 1ος, ο 2ος και 3ος νικητής ανά κατηγορία.
Ομοσπονδίες
Διεθνής Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία
Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία - ΕΙΟ
Athens Eurolymp Week
Επιτροπή Ανοιχτής Θαλάσσης
Διοργανώσεις
Διεθνές Ιστιοπλοϊκό Ράλλυ Αιγαίου
Aegean Regatta
Διεθνή Ιστιοπλοϊκή Εβδομάδα Βορείου Αιγαίου
Υποδείγματα
ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ ΑΓΩΝΑ ΕΙΟ
ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΠΛΟΥ ΕΙΟ
ΕΝΤΥΠΟ ΔΗΛΩΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΙΟ
Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα
Ελισάβετ Γούντβιλ
Η Ελισάβετ Γούντβιλ (Elizabeth Woodville, 1437 – 8 Ιουνίου 1492) βασίλισσα της Αγγλίας ως σύζυγος του Εδουάρδου Δ' (1464 - 1483) ήταν γυναίκα χαμηλής αριστοκρατικής οικογένειας. Ο πρώτος σύζυγος της ήταν ο Σερ Τζων Γκρέυ του Γκρόμπι οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ, έπεσε στη μάχη του Σαιν Αλμπάν αφήνοντας την Ελισάβετ χήρα με δυο γιους. Ο Εδουάρδος Δ΄ εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της και αποφάσισε να την παντρευτεί παρά τη χαμηλή καταγωγή της και παρά τις αντιδράσεις που γνώριζε ότι θα έχει, ήταν ο πρώτος Άγγλος βασιλιάς που παντρεύτηκε υπήκοο του. Ο γάμος έφερε μεγάλα πλούτη στα αδέλφια της και τα παιδιά της αλλά παράλληλα και την εχθρότητα του Ριχάρδου Νέβιλ, κόμη του Γουόρικ κάτι που δημιούργησε διχασμό στη βασιλική οικογένεια και αντιμαχόμενες ομάδες. Η εχθρότητα θα καταλήξει σε ανοιχτό πόλεμο ανάμεσα στον Εδουάρδο Δ΄ και τον Γουόρικ που συμμάχησε με τον Οίκο του Λάνκαστερ. Η Ελισάβετ έμεινε πολιτικά ενεργή και όταν ανέβηκε στον θρόνο ο γιος της Εδουάρδος Ε΄, μετά την εκθρόνιση του από τον θείο του Ριχάρδο Γ΄ η Ελισάβετ θα πρωταγωνιστήσει στην άνοδο του Ερρίκου Τυδώρ και το τέλος του Πολέμου των Ρόδων. Μετά το 1485 δήλωσε την υποταγή της στη μητέρα του Ερρίκου Μαργαρίτα Μπωφόρ και η επιρροή της στα γεγονότα μετά όπως και η φυγή της από τη βασιλική αυλή είναι ασαφείς.
Βασίλισσα της Αγγλίας
Ο Εδουάρδος Δ΄ είχε πολλές ερωμένες όπως η Τζέιν Σορ (1445 - 1527) και δεν ήταν γνωστός για τη συζυγική του πίστη, ο γάμος του με την Ελισάβετ Γούντβιλ έγινε μυστικά, δεν είναι γνωστή η ημερομηνία αν και πολλοί τον τοποθετούν στις 1 Μαΐου 1464 στο Νορθχαμπτονσάιρ. Στον γάμο ήταν παρόντες μόνο η μητέρα της νύφης και δυο κυρίες της συνοδείας της, ο γάμος έγινε τρία χρόνια μετά τη μεγάλη νίκη του Εδουάρδου στη μάχη του Τάουτον στην οποία ανατράπηκε ο Οίκος του Λάνκαστερ και ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας. Η Ελισάβετ Γούντβιλ στέφθηκε βασίλισσα της Αγγλίας την Κυριακή 26 Μαΐου 1465 την ημέρα της Αναλήψεως. Τα πρώτα χρόνια ο Εδουάρδος Δ΄ στηρίχτηκε σε έναν στενό κύκλο οπαδών του με κυριότερο τον Ριχάρδο Νέβιλ, κόμη του Γουόρικ, την εποχή που ο Εδουάρδος έκανε τον μυστικό γάμο ο Γουόρικ αναζητούσε συμμαχία με τη Γαλλία για να αντιμετωπίσει τη Μαργαρίτα του Ανζού και μια Γαλλίδα πριγκίπισσα νύφη για τον βασιλιά. Όταν έμαθε ότι ο Εδουάρδος παντρεύτηκε μια ευτελή γυναίκα που προερχόταν από τους οπαδούς των Λάνκαστερ ο Γουόρικ εξοργίστηκε σε τέτοιο βαθμό που οι σχέσεις του με τον Εδουάρδο έγιναν μόνιμα πολεμικές. Ο Τζων ντε Βουαβρίν αναφέρει ότι ο Ριχάρδος Νέβιλ είπε στο βασιλικό συμβούλιο προς τον βασιλιά "είναι εντελώς ακατάλληλη αυτή η γυναίκα για έναν πρίγκιπα όπως εσείς". Μετά τον γάμο της Ελισάβετ οι συγγενείς της απέκτησαν μεγάλη δημοφιλία και παντρεύτηκαν ισχυρούς άντρες. Οι τρεις από τις αδελφές της παντρεύτηκαν τους γιους των κόμητων του Κεντ, του Έσσεξ και του Πέμπροκ. Η αδελφή της Αικατερίνη Γούντβιλ παντρεύτηκε τον 11χρονο Χένρυ Στάφορντ, 2ο δούκα του Μπάκινγκχαμ που ενώθηκε αργότερα με τον αδελφό του Εδουάρδου Δ΄ Ριχάρδο του Γκλόστερ εναντίον των Γούντβιλ μετά τον θάνατο του Εδουάρδου. Ο 20χρονος αδελφός της Τζων παντρεύτηκε την Αικατερίνη, δούκισσα του Νόρφολκ, οι δούκισσες χήρεψαν τρεις φορές και στα 60 τους δημιούργησαν σκάνδαλο στην αυλή. Ο γιος της Ελισάβετ από τον πρώτο της γάμο Τόμας Γκρέυ παντρεύτηκε τη Σεσίλ Μπόνβιλ, 7η βαρονέσσα του Χάριγκτον.
Όταν οι συγγενείς της Ελισάβετ Γούντβιλ άρχισαν να κατηγορούν τον Γουόρικ για την πολιτική του εκείνος συμμάχησε με τον γαμπρό του και μικρότερο αδελφό του βασιλιά Γεώργιο του Κλάρενς εναντίον του Εδουάρδου Δ΄. Ένας οπαδός του κατηγόρησε τη μητέρα της Ελισάβετ Τζακέττα του Λουξεμβούργου για μαγεία αλλά απαλλάχτηκε την επόμενη χρονιά. Ο Γουόρικ και ο γαμπρός του Κλάρενς δραπέτευσαν στη Γαλλία και συμμάχησαν με τη Μαργαρίτα του Ανζού σύζυγο του εκθρονισθέντα Ερρίκου ΣΤ΄ τον οποίο επανέφερε στον θρόνο (1470) αλλά μόνο για έξι μήνες. Την επόμενη χρονιά (1471) ο Ερρίκος Δ΄ επέστρεψε από την εξορία νίκησε τον Γουόρικ στη μάχη του Μπάρνετ και τους Λάνκαστερ στη μάχη του Τιούκεσμπουρι και επανήλθε στον θρόνο, ο Ερρίκος ΣΤ΄ δολοφονήθηκε αμέσως μετά. Με τη σύντομη πτώση του συζύγου της η Ισαβέλλα βρήκε καταφύγιο στο Αββαείο του Ουέστμινστερ και γέννησε έναν γιο τον Εδουάρδο τον μετέπειτα Εδουάρδο Ε΄, απέκτησε με τον Εδουάρδο Δ΄ δέκα παιδιά ανάμεσα στα οποία έναν μικρότερο γιο τον Ριχάρδο κόμη του Γκλόστερ που ενώθηκε αργότερα στους πρίγκιπες του Πύργου, πέντε κόρες επέζησαν μετά την ενηλικίωση. Η Ελισάβετ Γούντβιλ έμεινε έντονα γνωστή για την ευσέβεια της, έκανε πολλά προσκυνήματα και ζήτησε από τον πάπα να συγχωρέσει όσους γονάτιζαν τρεις φορές και έλεγαν το όνομα του Αγγέλου, ίδρυσε το παρεκκλήσι του Αγίου Εράσμου στο αββαείο του Ουέστμινστερ.
Χήρα βασίλισσα
thumb|right|250px|Μικρογραφία από το εξώφυλλο του βιβλίου "Οι λόγοι των φιλοσόφων" που παρουσιάζει τον Εδουάρδο Δ΄, τη σύζυγο του Ελισάβετ Γούντβιλ και τον μεγαλύτερο γιο τους Μετά τον πρόωρο θάνατο του Εδουάρδου Δ΄ τον Απρίλιο του 1483 πιθανότατα από πνευμονία η Ελισάβετ χήρεψε και ο μεγαλύτερος γιος της Εδουάρδος Ε΄ ανέβηκε στον θρόνο με τον θείο του Ριχάρδο, κόμη του Γκλόστερ αντιβασιλιά και κηδεμόνα. Οι Γούντβιλ προσπάθησαν να πάρουν την εξουσία και ο Ριχάρδος σε απάντηση πήρε τον νεαρό βασιλιά μαζί του και συνέλαβε τον Άντονι Γούντβιλ, 2ο κόμη του Ρίβερς και τον Ρίτσαρντ Γκρέυ γιο και αδελφό αντίστοιχα της βασίλισσας Ελισάβετ. Ο νεαρός βασιλιάς μεταφέρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου αναμένοντας τη στέψη του, η Ελισάβετ με τον μικρότερο γιο και τις κόρες της ζήτησε προστασία. Ο λόρδος του Χέιστινγκς που ήταν οπαδός του Ριχάρδου Γ΄ κατηγορήθηκε ότι συνωμότησε με την Ελισάβετ Γούντβιλ εναντίον του, συνελήφθη και εκτελέστηκε αλλά δεν υπάρχουν πηγές να επιβεβαιώσουν τη συνωμοσία. Ο Ριχάρδος Γ΄ κατηγόρησε έντονα τη νύφη του Ελισάβετ ότι "είχε σκοπό να τον σκοτώσει και να τον καταστρέψει". Ο αδελφός και ο γιος της Ελισάβετ εκτελέστηκαν από τον Ριχάρδο Γ΄ στις 25 Ιουνίου 1483 στο κάστρο του Πόντεκραφτ στο Γιόρκσαιρ. Ένα κοινοβουλευτικό διάταγμα ταυτόχρονα κήρυξε τα παιδιά της Ελισάβετ Γούντβιλ νόθα επειδή ο Εδουάρδος Δ΄ όταν παντρεύτηκε τη μητέρα τους βρισκόταν σε γάμο με την Ελεονώρα Μπάτλερ. Ο Φίλιππος ντε Κομύν χρονικογράφος από τη Βουργουνδία καταγράφει ότι ο Ρομπέρ Στιλινγκτον (1420 - 1491) επίσκοπος του Μπαθ και της Ουαλίας δήλωσε ότι τέλεσε ο ίδιος τον γάμο αλλά δεν υπάρχει καμιά άλλη πηγή. Ο δούκας του Γκλόστερ δέχτηκε το στέμμα και στέφθηκε βασιλιάς ως Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας, ο Εδουάρδος Ε΄ και ο μικρότερος αδελφός του Ριχάρδος, δούκας της Υόρκης κρατήθηκαν στον πύργο αλλά τα ίχνη τους χάθηκαν μετά το καλοκαίρι του 1483.
Η Ελισάβετ συμμάχησε με τον δούκα του Μπάκινγκχαμ και με τον λόρδο Τόμας Στάνλεϊ με στόχο να ανεβάσουν στον θρόνο τον Ερρίκο Τυδώρ γιο της Μαργαρίτας Μπωφόρ συζύγου του Στάνλεϊ που ήταν τέταρτης γενιάς απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και ο πιο κοντινός συγγενής από τον Οίκο του Λάνκαστερ. Η Ελισάβετ Γούντβιλ και η Μαργαρίτα Μπωφόρ συμφώνησαν να παντρέψουν τον Ερρίκο Τυδώρ με την Ελισάβετ της Υόρκης μεγαλύτερη κόρη του Εδουάρδου Δ΄ για να νομιμοποιήσουν τα δικαιώματα διαδοχής του Ερρίκου. Ο Ερρίκος Τυδώρ συμφώνησε και τον Δεκέμβριο του 1483 ορκίστηκε στον Καθεδρικό ναό της Ρεν, σε λίγους μήνες η επανάσταση του Μπάκινγκχαμ συνετρίβη. Το Αγγλικό Κοινοβούλιο έκανε τον Ιανουάριο του 1484 κατάσχεση σε όλα τα εδάφη της Ελισάβετ από τον γάμο της με τον Εδουάρδο Δ΄. Η Ελισάβετ και οι κόρες της βγήκαν από το ιερό στις 1 Μαρτίου 1484 αφού ο Ριχάρδος Γ΄ ορκίστηκε για τη σωματική τους ακεραιότητα και υποσχέθηκε να βρει εκλεκτούς γαμπρούς για τις κόρες, η οικογένεια επέστρεψε στην αυλή και συμφιλιώθηκε με τον Ριχάρδο. Τον Μάρτιο του 1485 με τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του Ριχάρδου Άννας Νέβιλ ο βασιλιάς σκέφτηκε να προχωρήσει σε γάμο με την πανέμορφη ανιψιά του Ελισάβετ της Υόρκης.
Βασιλεία Ερρίκου Ζ΄
thumb|right|250px|Η Ελισάβετ Γούντβιλ - μικρογραφία του Πέρσι Άντερσον (1906) Ο Ερρίκος Τυδώρ επιτέθηκε στην Αγγλία, συνέτριψε και σκότωσε τον Ριχάρδο Γ΄ στη μάχη του Μπόσγουορθ παντρεύτηκε την Ελισάβετ της Υόρκης και ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Η Ελισάβετ Γούντβιλ πήρε όλους τους τίτλους και τις τιμές της χήρας βασίλισσας. Η χήρα βασίλισσα έζησε τα τελευταία πέντε χρόνια στο αβαείο του Μπέρμοντσαι που αποσύρθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1487. Ο Ντέιβιντ Μπάλντγουιν (1946 - 2016) αναφέρει ότι ο Ερρίκος Ζ΄ την πίεσε να φύγει από την αυλή, ο Αρλίν Οκέρλουντ αντίθετα σημειώνει ότι από τον Ιούλιο του 1486 σχεδίαζε από μόνη της να αποσυρθεί για να ζήσει αυστηρή θρησκευτική ζωή στο αβαείο του Μπέρμοντσαι. Άλλοι συγγραφείς πιστεύουν ότι αναγκάστηκε να αποσυρθεί μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Λάμπερτ Σίμνελ (1487), τη θεωρούσαν σύμμαχο των συνωμοτών. Στο αβαείο του Μπέρμοντσαι είχε όλες τις τιμές της χήρας - βασίλισσας, ζούσε βασιλική ζωή με μια σύνταξη 400 λιρών και έπαιρνε πολλά μικρά δώρα από τον Ερρίκο Ζ΄. Η Ελισάβετ ήταν παρούσα όταν γεννήθηκε η εγγονή της Μαργαρίτα Τυδώρ τον Νοέμβριο του 1489 στα ανάκτορα του Ουεστμίνστερ και όταν γεννήθηκε ο εγγονός της μελλοντικός Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας τον Ιούνιο του 1491 στα ανάκτορα του Γκρίνουϊτς. Η κόρη της Ελισάβετ την επισκέφτηκε πολλές φορές περιστασιακά αν και δέχτηκε περισσότερες επισκέψεις από την άλλη κόρη της Σεσίλη της Υόρκης. Ο Ερρίκος Ζ΄ σχεδίαζε να την παντρέψει με τον Ιάκωβο Γ΄ της Σκωτίας όταν πέθανε η σύζυγος του Μαργαρίτα της Δανίας (1486), αλλά ο θάνατος του Ιακώβου Γ΄ σε μάχη (1489) σταμάτησε τα σχέδια.
Η Ελισάβετ Γούντβιλ πέθανε στις 8 Ιουνίου 1492 στο αβαείο του Μπέρμοντσαι. Με την εξαίρεση της βασίλισσας που περίμενε τη γέννηση του τέταρτου παιδιού της και της Σεσίλης της Υόρκης οι υπόλοιπες κόρες της Άννα της Υόρκης, Κατερίνα της Υόρκης και Μπρίτζετ της Υόρκης βρέθηκαν στην κηδεία. Η Ελισάβετ της Υόρκης επιθυμούσε μια απλή κηδεία σύμφωνα με τη διαθήκη της. Οι πηγές της εποχής αναφέρουν ότι "η κηδεία της Ελισάβετ ήταν πολυτελέστερη από αυτή που η ίδια επιθυμούσε". Η Ελισάβετ τάφηκε μαζί με τον σύζυγο της Εδουάρδο Δ΄ στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο κάστρο του Ουίνδσορ.
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγο της Τζων Γκρέυ απέκτησε:
Με τον δεύτερο σύζυγο της Εδουάρδο Δ΄ των Υόρκ βασιλιά της Αγγλίας απέκτησε:
Λογοτεχνία
Σε μη μυθιστοριματικά διηγήματα :
Σε μυθιστορήματα
Η αγάπη του Εδουάρδου Δ΄ στην Ελισάβετ Γούντβιλ εμφανίζεται στο σεστέτο 75 του ποιητή Φίλιπ Σίντνεϊ (1554 - 1586) (γράφτηκε το 1586).
Μυθιστορήματα που εμφανίζουν την Ελισάβετ Γούντβιλ είναι τα παρακάτω :
Τηλεόραση
Η Ελισάβετ Γούντβιλ έπαιξε στα παρακάτω φίλμ :
Η Ελισάβετ Γούντβιλ εμφανίστηκε στις παρακάτω τηλεοπτικές σειρές :
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Πόλεμος των Ρόδων Κατηγορία:Οίκος της Υόρκης Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Σάο Ραϊμούντο Εσπόρτε Κλούμπε (Μανάους)
Η Σάο Ραϊμούντο Εσπόρτε Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μανάους. Ιδρύθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1918. Έδρα της ομάδας είναι το Ismael Benigno, χωρητικότητας 16000 θεατών. Συμμετέχει στη Campeonato Brasileiro Série C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Σάο Ραϊμούντο Εσπόρτε Κλούμπε (Μανάους)
Σατώ-Πορσιάν
Γεωγραφία
Το Σατώ-Πορσιάν, ευρισκόμενο στην κοιλάδα της Αιν επιβλέπεται από έναν απότομο βράχο στην κορυφή του οποίου εντοπίζονται ακόμη τα ερείπια κάστρου.
Ιστορία
Μία ρωμαϊκή οδός, της οποίας τα ίχνη είναι ακόμη ορατά, εκκινούσε από την Ρενς με κατεύθυνση τα βόρεια, και διέσχιζε την ΑΙν σε κοντινή απόσταση από το Σατώ-Πορσιάν. Είναι, λογικά, σε κοντή απόσταση από την κοινότητα που ένα πλωτό πέρασμα, ένα "portus", έδωσε την ονομασία του στο Πορσιάν, την αγροτική αυτή περιοχή των γαλλικών Αρδεννών.
Κατά την Σφενδόνη, η πόλη ανακαταλήφθηκε την άνοιξη του 1654 από το γαλλικό βασιλικό στρατό.
Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η κοινότητα έφερε προσωρινά την ονομασία Marat-Fruvaine ή Marat-sur-Aisne.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας
Μετρό Ντέγκου
Το μετρό Ντέγκου, ή ο μητροπολιτικός σιδηρόδρομος Ντέγκου είναι ένα μετρό στην πόλη Ντέγκου της Νότιας Κορέας. Έχει μήκος 83,87 χιλιόμετρα διαδρομής συνολικά, που διανέμονται σε τρεις γραμμές με 91 σταθμούς. Το μετρό εγκαινιάστηκε στις 26 Νοεμβρίου 1997.
Χάρτης Διαδρομής
εναλλ.=Χάρτης διαδρομής του «Μετρό Ντέγκου» στα Ελληνικά|αριστερά|μικρογραφία|537x537εσ|Χάρτης διαδρομής του «Μετρό Ντέγκου» στα Ελληνικά
Κατηγορία:Μεταφορές στη Νότια Κορέα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1988–89
Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1988-89 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 100 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Αμφιάλη και ο ΑΣ Ποντίων. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα της Αμφιάλης, επικρατώντας του αντιπάλου της με σκορ 1-0. Και οι δυο πρωταθλήτριες ανέβηκαν στη Δ΄Εθνική της περιόδου 1989-90, όπως και η νικήτρια του μπαράζ δευτεραθλητριών ΑΣ Δραπετσώνα.
Β΄ Κατηγορία
Μεγαρικός και Ερμής Νίκαιας ήταν οι πρωταθλητές των δυο ομίλων. Με την αναδιάρθρωση και την αύξηση των ομάδων της Α΄ της επόμενης περιόδου οι πέντε πρώτες κάθε ομίλου προβιβάστηκαν και δεν υποβιβάστηκε καμία (ενώ προβλεπόταν οι 4 τελευταίες κάθε ομίλου)
Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ ΕΠΣΠ συμμετείχαν 38 σύλλογοι χωρίς κανένα καινούριο σύλλογο και την «απώλεια» του Αστέρα Ευγενείας που δε δήλωσε συμμετοχή. Οι πρωταθλητές και δευτεραθλητές κάθε ομίλου προβιβάστηκαν στη Β΄ ενώ μετά την αναδιάρθρωση που εγινε το καλοκαίρι τους ακολουθησαν και οι τρίτοι κάθε ομίλου.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το Κύπελλο της περιόδου 1988-89 κατέκτησε ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας για δεύτερη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό του συντοπίτη του Α.Σ. Δραπετσώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1988-1989
Ειρμός
Η λέξη ειρμός κατ΄ έννοια σημαίνει πλοκή, σύνδεση, ακολουθία σκέψεων. Συνώνυμη αυτής είναι ο συνειρμός.
Ειδικότερα όμως στη Λειτουργική και την εκκλησιαστική υμνολογία, ειρμός ονομάζεται το πρώτο τροπάριο καθεμιάς των εννέα Ωδών, οι οποίες αποτελούν τον Κανόνα. Σύμφωνα μάλιστα με τον ειρμό φέρονται να ρυθμίζονται και τα επόμενα δύο ή πέντε τροπάρια που σχηματίζουν την Ωδή.
Σημειώνεται πως όταν οι ειρμοί επαναλαμβάνονται στο τέλος της Ωδής και πάντα σε ρυθμό αργότερο τότε αποκαλούνται καταβασίες.
Πηγές
Κατηγορία:Λειτουργική Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Σάο Ζοζέ Εσπόρτε Κλούμπε
Η Σάο Ζοζέ Εσπόρτε Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 13 Αυγούστου 1933. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Martins Pereira, χωρητικότητας 15317 θεατών. Το 1989 ήταν φιναλίστ στη Campeonato Brasileiro Série B και προβιβάστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1933
Κωνωπίνα Αιτωλοακαρνανίας
Η Κωνωπίνα ή Κονοπίνα βρίσκεται στο κέντρο του ορεινού Ξηρομέρου, στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 363 περίπου μέτρα, και ανήκει ως Τοπικό Διαμέρισμα στο διευρυμένο Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας με έκταση 24.470 στρέμματα και πληθυσμό 403 άτομα κατά την τελευταία απογραφή του 2011.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κονοπίνα περιβάλλεται από τα χωριά Κατούνα, Κομπωτή, Αετό, Παπαδάτου. Το χωριό είναι χτισμένο ανατολικά και αγνάντια από τα Ακαρνανικά όρη και δυτικά της λίμνη Αμβρακίας. Το 1912 ο οικισμός αναφέρεται ως Κωνοπίνα και γίνεται σύσταση κοινότητας Κωνοπίνας με την απόσπασή του από το δήμο Εχίνου ενώ το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Κονοπίνα.
Το 1982 ιδρύθηκε ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου  "Οι Δώδεκα Απόστολοι"
Ο Πολύβιος αναφέρει επακριβώς τα ακόλουθα: "Κωνώπα: Μικρή πόλη της Αιτωλίας στην πεδιάδα του Αχελώου, κοντά στον μικρό ποταμό Κυάθο".
Κατά τον Στράβωνα το 287-280 π.χ. ο Βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος μετονόμασε την πόλη αυτή σε Αρσινόη, προς τιμή της αδελφής και συζύγου του.
Σπήλαιο Κωνωπίνας
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται το Σπήλαιο Κωνωπίνας. Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1982, κατά τη διαδικασία εκσκαφής θεμελίων οικίας. Το επόμενο έτος πραγματοποιήθηκε η πρώτη αποστολή από ομάδα σπηλαιολόγων υπό τη διεύθυνση της Άννας Πετροχείλου. Ακολούθησαν δύο ακόμα επιστημονικές αποστολές αρκετά χρόνια αργότερα,το 1991 και το 1993. Σε αναφορές τους, κάνουν λόγω πως πρόκειται για ένα σπήλαιο με καταπληκτικό διάκοσμο. Ειδικότερα δε, ο σπηλαιολόγος- γεωλόγος Σ. Κίρδης αναφέρει πως το σπήλαιο παρουσιάζει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Πιερ Σαρλ Λεμονιέ
Ο Πιερ Σαρλ Λεμονιέ (Pierre Charles Le Monnier ή Lemonnier, 20 Νοεμβρίου 1715 – 3 Απριλίου 1799) ήταν Γάλλος αστρονόμος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λεμονιέ γεννήθηκε στο Παρίσι, όπου ο πατέρας του Πετρό ή Πιερ (1675-1757), φυσικός και επίσης αστρονόμος, ήταν καθηγητής της φιλοσοφίας στο Κολέγιο Νταρκούρ του Πανεπιστημίου των Παρισίων.
Η πρώτη καταγεγραμμένη αστρονομική παρατήρηση του Λεμονιέ έγινε πριν κλείσει το δέκατο έκτο έτος της ηλικίας του, ενώ η παρουσίαση ενός περίτεχνου χάρτη της Σελήνης είχε ως αποτέλεσμα να γίνει δεκτός στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών σε ηλικία μόλις 20 ετών (στις 21 Απριλίου 1736). Το ίδιο έτος επιλέχθηκε για να συνοδεύσει τους Πιερ Λουί Μωπερτυΐ και Αλεξίς Κλαιρώ στη γεωδαιτική αποστολή τους στη Λαπωνία για τη μέτρηση του μήκους του τόξου μιας μοίρας μεσημβρινού της Γης στα βόρεια πλάτη. Το 1738, λίγο μετά την επιστροφή του, εξήγησε σε ένα υπόμνημα που διάβασε στην Ακαδημία τα πλεονεκτήματα της μεθόδου του Τζον Φλάμστηντ για τον προσδιορισμό των ορθών αναφορών.
thumb|left|Επιγραφές στη λατινική και στη γαλλική γλώσσα στη βάση του [[Οβελίσκος|οβελίσκου του Ναού του Αγίου Σουλπικίου, που αναφέρουν τον Λεμονιέ.]] thumb|right|Αστρονομικό επιτοίχιο τεταρτοκύκλιο κατασκευασμένο από τον Τζων Μπερντ, το οποίο ο Λεμονιέ προσάρμοσε και χρησιμοποίησε το 1774. Οι επίμονες συστάσεις από μέρους του Λεμονιέ βρετανικών μεθόδων και επιστημονικών οργάνων συνεισέφερε στη μεταρρύθμιση της γαλλικής πρακτικής αστρονομίας. Ο ίδιος αλληλογραφούσε με τον Τζέιμς Μπράντλεϋ, υπήρξε ο πρώτος που ενσωμάτωσε την επίδραση της κλόνισης του γήινου άξονα σε ηλιακούς πίνακες και εισήγαγε (1741) τη χρήση του οργάνου μεσημβρινών διαβάσεων στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Επισκέφθηκε την Αγγλία το 1748 και, συνοδευόμενος από τον Κόμη του Μόρτον (Τζέιμς Ντάγκλας) και τον οπτικό Τζέιμς Σορ, συνέχισε το ταξίδι του στη Σκωτία, από όπου παρατήρησε τη δακτυλιοειδή έκλειψη Ηλίου της 25ης Ιουλίου εκείνου του έτους.
Η σταδιοδρομία του Λεμονιέ έληξε με την παράλυσή του το 1791 και μία επανάληψη του εγκεφαλικού έδωσε τέλος στη ζωή του, σε ηλικία 83 ετών, όταν βρισκόταν στο Ερίλ (Héril), κοντά στο Μπαγιέ. Από τον γάμο του με τη Mademoiselle de Cussy είχε αποκτήσει τρεις κόρες, μία από τις οποίες παντρεύτηκε τον γνωστό μαθηματικό Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ.
Ο Λεμονιέ έγινε δεκτός στις 5 Απριλίου 1739 ως εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας, ένα από τα 144 αρχικά μέλη του ιδρύματος. Επιπλέον, στις 29 Ιανουαρίου 1745 έγινε μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.
Γκοτζίλα vs. Κονγκ
Το Γκοτζίλα vs. Κονγκ (αγγλικά: Godzilla vs. Kong) είναι μία Αμερικάνικη ταινία τεράτων σκηνοθετημένη από τον Άνταμ Γουίνγκαρντ. Είναι η συνέχεια των ταινιών Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου (2017) και Γκοτζίλα ΙΙ: Ο Βασιλιάς των Τεράτων (2019) και είναι η τέταρτη ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος MonsterVerse της Legendary. Επιπλέον, η ταινία αυτή είναι η 36η ταινία του Γκοτζίλα και η 12η ταινία του Κινγκ Κονγκ. Πρωταγωνιστούν οι Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ, Μίλι Μπόμπι Μπράουν, Ρεμπέκα Χολ, Μπράιαν Ταϊρί Χένρι, Σουν Ογκούρι, Έιζα Γκονσάλες, Τζούλιαν Ντέννισον, Λανς Ρέντικ, Κάιλ Τσάντλερ και Ντεμιάν Μπιτσίρ.
Η ταινία ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2015 και ο Γουίνγκαρντ ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2018 στην Χαβάη, την Αυστραλία και το Χονγκ Κονγκ και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 2019.
Σύνοψη
Στην ταινία ο Κονγκ πολεμάει με τον Γκοτζίλα αφού οι άνθρωποι παίρνουν τον γορίλα από την Νήσο του Κρανίου στην Hallow Earth, σπίτι των τεράτων γνωστών και ως Τιτάνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με τέρατα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την τεχνολογία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Legendary Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Κινγκ Κονγκ (ταινίες) Κατηγορία:Godzilla (ταινίες) Κατηγορία:MonsterVerse Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Junkie XL
Κίκιντα
Η Κίκιντα (σερβικά: Кикинда) είναι πόλη στη Σερβία και ειδικότερα της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 38.065 κατοίκους, ενώ ο δήμος 59.453 κατοίκους. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα ενώ το 1893 χορηγήθηκε σε αυτήν το καθεστώς της πόλης. Η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων το 1918. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 η Κίκιντα ήταν ένα πολύ ισχυρό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας. Επί του παρόντος, η βιομηχανία της Κίκιντα είναι στη μέση της μεταβατικής οικονομικής διαδικασίας. Το 1996, στα περίχωρα της πόλης ανασκάφηκαν τα καλοδιατηρημένα απομεινάρια ενός μαμούθ ηλικίας μισού εκατομμυρίου. Το μαμούθ που ονομάζεται "Κίκα" έχει γίνει ένα από τα σύμβολα της πόλης και σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Κίκιντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
Στέφανος Δάνδολος
Ο Στέφανος Δάνδολος (γενν. 1970) είναι Έλληνας συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Ο Δάνδολος γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1996 έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα, το Υπνοβάτες του Σεπτέμβρη, το οποίο εκδόθηκε το 2001 και ακολούθησαν πολλά ακόμα.
Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και λογοτεχνικές επιθεωρήσεις του εξωτερικού, ενώ το 2008 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Young Writers’ World Festival που πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ.
Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ως «ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του», ενώ το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο Μπότση για το σύνολο του πεζογραφικού του έργου, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Βραδυνή.
Το ιστορικό του μυθιστόρημα Ιστορία χωρίς όνομα, που έχει βραβευτεί τρεις φορές με το βραβείο Κοινού, διασκευάστηκε από τον θεατρικό σκηνοθέτη Κώστα Γάκη για να παρουσιαστεί τον Ιανουάριο 2020 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με πρωταγωνιστές τον Τάσο Νούσια και την Μπέτυ Λιβανού.
Το 2022 ανακοινώθηκε ότι το βιβλίο Φλόγα και Άνεμος θα γίνει τηλεοπτική σειρά η οποία προβληθεί στην Ερτ το φθινόπωρο.
Στοά Ευμένους
Η Στοά του Ευμένους ήταν στοά στην Αθήνα η οποία δωρήθηκε στην πόλη από τον Ευμένη Β΄ της Περγάμου γύρω στο 160 π.Χ.. Σήμερα σώζονται τα ερείπιά της στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης μεταξύ του Ωδείου του Ηρώδου και του Θεάτρου του Διονύσου. Η στοά ανασκάφτηκε και αποκαλύφθηκε πλήρως από την Αρχαιολογική Εταιρεία το 1877-1878.
Αμερικανικό λιοντάρι
Το αμερικανικό λιοντάρι (Panthera leo atrox - Πάνθηρ ο λέων ο στυγερός), επίσης γνωστό και ως Βορειοαμερικανικό λιοντάρι των σπηλαίων ή αμερικανικό λιοντάρι των σπηλαίων, είναι εξαφανισμένο υποείδος της οικογένειας των αιλουριδών, ενδημικό στη Βόρεια Αμερική της Πλειστοκαίνου εποχής, και εξαφανίστηκε 330.000 χρόνια πριν. Έχει αποδειχθεί από γενετικές αναλύσεις ότι ήταν ίδιο σχεδόν με το ευρωπαϊκό λιοντάρι των σπηλαίων (Panthera leo spelaea). Το αμερικανικό λιοντάρι ήταν λίγο μεγαλύτερο από το πρώιμο ευρωπαϊκό λιοντάρι των σπηλαίων του Μέσου Πλειστοκαίνου (Panthera leo fossilis) και περίπου 25% μεγαλύτερο από τα σημερινά λιοντάρια.
Στοά Ευμένους
Η στοά σήμερα έχει μήκος 163 μέτρα, ωστόσο πρόσφατες ανασκαφές έδειξαν ότι το αρχικό της μήκος ήταν γύρω στα 190 μέτρα, και ότι γύρω στο 160 μ.Χ. ένα μέρος της κατεδαφίστηκε για την ανέγερση του Ηρώδειου, με το οποίο συνδέθηκε λειτουργικά. Είχε δύο ορόφους, και πλάτος 17,65 μέτρα. Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, σκοπός της ήταν να παρέχει καταφύγιο στους θεατές που περίμεναν να μπουν στο θέατρο του Διονύσου, αλλά και ως αποθηκευτικός χώρος για τα σκηνικά του θεάτρου. Κατασκευάστηκε στα πρότυπα της αρχιτεκτονικής της Περγάμου, από μάρμαρο της Ανατολίας. Τα δομικά στοιχεία της στοάς προκατασκευάστηκαν στην Πέργαμο και στάλθηκαν έτοιμα στην Αθήνα, πράγμα όχι ασυνήθιστο για τις βασιλικές δωρεές της εποχής. Οι εξωτερικοί κίονες ήταν δωρικού ρυθμού στο πρώτο επίπεδο και ιωνικού στο δεύτερο, ενώ οι εσωτερικοί ιωνικού και περγαμηνού αντίστοιχα. Η δωρεά του Ευμένη έγινε στα πλαίσια της προσπάθειας επέκτασης της διπλωματικής επιρροής του βασιλείου των Ατταλιδών στις ελληνικές πόλεις καθώς αυξανόταν η δύναμη και ο πλούτος του, ενώ μοιάζει μορφολογικά με τη στοά η οποία δωρήθηκε από τον αδελφό του Ευμένη, Άτταλο. Μπροστά από τη στοά υπάρχουν ευρήματα του μνημείου του Νικία, έργο του 320 π.Χ.
Αμερικανικό λιοντάρι
Περιγραφή
thumb|left|Πλήρης σκελετός από το La Brea Tar Pits Το αμερικανικό λιοντάρι είναι ένα εξαφανισμένο ζώο, ιθαγενές στη Βόρειο Αμερική, το οποίο αποίκησε τη Νότιο Αμερική κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Αποίκησης. Το μήκος του από το κεφάλι ως την ουρά υπολογίζεται ότι ήταν από 1,6 ως 2,5 μέτρα και το ύψος του στους ώμους 1,2 μ. Παρ' όλα αυτά ήταν μικρότερο από τον μεγαλύτερο ανταγωνιστή του, την αρκούδα Arctodus simus, που ήταν ο μεγαλύτερος θηρευτής στην Βόρεια Αμερική εκείνη την εποχή. Το αμερικανικό λιοντάρι δεν ήταν τόσο γεροδεμένο όσο ο σμιλόδοντας Smilodon populator, ο οποίος ίσως ζύγιζε μέχρι και 450 κιλά. Εκτιμάται ότι ο μέσος όρος βάρους των αμερικανικών λιονταριών ήταν γύρω στα 255,65 κιλά. Σχεδόν εκατό δείγματα έχουν ανακαλυφθεί στο La Brea Tar Pits στο Λος Άντζελες, κι έτσι είναι γνωστή η σωματική τους διάπλαση. Τα χαρακτηριστικά των δοντιών τους θυμίζουν τα σημερινά λιοντάρια, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερα. Το αμερικανικό λιοντάρι ήταν το μεγαλύτερο υποείδος λιονταριού.
Κατανομή
thumb|right|Άλλη αναπαράσταση αμερικανικού λιονταριού Νότια της Αλάσκας, το αμερικανικό λιοντάρι πρωτοεμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της Σανγκαμόνιας περιόδου. Ύστερα διασκορπίστηκε στη δυτική Αμερική ως το Περού. Απουσίαζε από τη χερσόνησο της Φλόριντα, αλλά είναι πιθανόν να υπήρχε στην περιοχή της λίμνης Μίσιγκαν. Όπως πολλά άλλα μεγάλα θηλαστικά, εξαφανίστηκε στο τέλος του Πλειστοκαίνου, 10.000 χρόνια πριν. Όταν το αμερικανικό λιοντάρι αφθονούσε, ζούσε μαζί με μία μεγάλη ποικιλία ζώων του Πλειστοκαίνου. Τα περισσότερα απομεινάρια του είδους έχουν βρεθεί στο Γιούκον και στο La Brea Tar Pits.
Περιβάλλον
Σε μερικές περιοχές το αμερικανικό λιοντάρι ζούσε κάτω από σκληρές συνθήκες. Πιθανότατα χρησιμοποιούσαν σπηλιές ή ρωγμές βράχων για να προστατευτούν από το κρύο. Ίσως να έστρωναν τις φωλιές τους με γρασίδι ή ξερά φύλλα, όπως κάνει η Σιβηριανή τίγρη, μία σημερινή μεγάλη γάτα του βορρά. Υπήρχαν λιγότερα αμερικανικά λιοντάρια στο La Brea Tar Pits σε σύγκριση με άλλους θηρευτές, όπως ο Smilodon fatalis ή ο τρομερός λύκος (Canis dirus), γεγονός που υποδεικνύει ότι ίσως ήταν αρκετά έξυπνα ώστε να αποφύγουν το υπερβολικό ψύχος. Τα αμερικανικά λιοντάρια συνήθως κυνηγούσαν ελάφια, βορειοαμερικανικά άλογα, βορειοαμερικανικές καμηλίδες, βορειοαμερικανικούς τάπιρους, βίσωνες, μαμούθ και άλλα μεγάλα χορτοφάγα ζώα. Το υποείδος εξαφανίστηκε μαζί με άλλα μεγάλα ζώα σε μία μεγάλη εξαφάνιση. Οστά αμερικανικών λιονταριών έχουν βρεθεί σε καταυλισμούς Ινδιάνων της Παλαιολιθικής περιόδου, κι έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ίσως το υπερβολικό κυνήγι τα οδήγησε στην εξαφάνιση.
Κατάταξη
thumb|left|Απολιθωμένο κρανίο αμερικάνικου λιονταριού στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της [[Ουάσιγκτον]] Το αμερικανικό λιοντάρι μερικές φορές θεωρείται ξεχωριστό είδος, με την επιστημονική ονομασία Panthera atrox, που σημαίνει στα λατινικά "σκληρός" ή "επίφοβος" πάνθηρας. Το προφίλ του κρανίου του θυμίζει περισσότερο αυτό του τζάγκουαρ. Μερικοί μελετητές αποδέχονται τη συγγένεια αυτή αλλά οι περισσότεροι το θεωρούν συγγενικό με το αφρικανικό λιοντάρι (Panthera leo), και με το εξαφανισμένο λιοντάρι των σπηλαίων (Panthera leo spelaea). Οι περισσότεροι παλαιοντολόγοι θεωρούν το αμερικανικό λιοντάρι περισσότερο ως υποείδος του λιονταριού, παρά ως ξεχωριστό υποείδος. Οι μελετητές που κατατάσσουν με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά αδυνατούν να ανακαλύψουν την πραγματική ταυτότητα του αμερικανικού λιονταριού. Μία άλλη θεωρία υποστηρίζει την συγγένειά του με την τίγρη, βασισμένη στο σχήμα των κρανίων και στη θήκη του εγκεφάλου, που είναι παρόμοια με αυτήν της τίγρης. Έχει επίσης λεχθεί ότι τα Panthera leo atrox και Panthera leo spelaea είναι ένας ξεχωριστός κλάδος, συγγενικός με τις λεοπαρδάλεις. Μία ακόμη έρευνα βασισμένη στο κρανίο, το σαγόνι και τα δόντια του υποστηρίζει ότι το αμερικανικό λιοντάρι είναι διαφορετικό είδος. Παρ'όλα αυτά αναλύσεις στο μιτοχονδριακό DNA από απομεινάρια στο Γουαϊόμινγκ και στην Αλμπέρτα απέδειξαν τη συγγένεια με το λιοντάρι των σπηλαίων, και ότι ο πληθυσμός απομονώθηκε από τον υπόλοιπο κόσμο μετά την διάβαση της γέφυρας του Βερίγγειου Πορθμού 340.000 χρόνια πριν.
Προστιθέμενη αξία
Ο όρος - έκφραση προστιθέμενη αξία είναι οικονομικός όρος και αναφέρεται στην εκάστοτε οικονομική επιβάρυνση της αξίας ενός αγαθού ως πρώτη ύλη σε κάθε στάδιο της επεξεργασίας του μέχρι την τελική μορφή του που φθάνει έτοιμο στη κατανάλωση.
Το αγαθό για να πάρει την τελική μορφή που έχει όταν το αγοράσει ο καταναλωτής έχει περάσει από διάφορες διαδικασίες, κάθε μία από τις οποίες έχει αφήσει το "στίγμα" της στη διαμόρφωση της τελικής του μορφής. Έτσι η προστιθέμενη αξία εκδηλώνεται ως προσαύξηση σε νομισματική μονάδα.
Ουσιαστικά πρόκειται κάθε φορά για διαφορά νεότερης αξίας με προγενέστερη στη γραμμή παραγωγής μεταποίησης, εκ της συμβολής της εργασίας, του κεφαλαίου και της επιχειρηματικότητας. Έτσι οι αμοιβές που δίδονται εν προκειμένω, τόσο στην εργασία (μισθός - αμοιβές), όσο και στο κεφάλαιο (τόκοι, ενοίκια κ.λπ.), επί της συμβολής αυτών στη παραγωγή μιας επιχείρησης, αποτελούν την προστιθέμενη αξία.
Το αξιοσημείωτο της έννοιας αυτής είναι ότι αν ομαδοποιηθούν οι πωλήσεις όλων των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μιας κοινωνίας τότε οι μεταξύ αυτών συναλλαγές καλούμενες επί τούτου "ενδιάμεσες συναλλαγές", αυτές εξουδετερώνονται, γιατί όπως προκύπτει η αξία των τελικών προϊόντων που παράγονται, δηλαδή οι πωλήσεις τους, (αγαθών ή υπηρεσιών) και η επένδυση επ΄ αυτών είναι ίση με την προστιθέμενη αξία, της ίδιας αγοράς.
Κατ΄ επέκταση της παραπάνω επισήμανσης, στο ευρύτερο σύνολο της οικονομίας, η προστιθέμενη αξία είναι κατ΄ ουσία η αξία του ακαθάριστου εθνικού ή εγχώριου προϊόντος, δηλαδή αυτού τούτου του εγχώριου προϊόντος.
Παράδειγμα Π.Α.
Μία βιομηχανία αγοράζει πρώτη ύλη (αγαθού) έναντι 3.000 νομισματικών μονάδων, στη συνέχεια μετά από επεξεργασία πωλεί αυτή στους καταναλωτές έναντι 4.000 νομισματικών μονάδων. Η προστιθέμενη αξία επί του συγκεκριμένου αγαθού είναι 4.000 - 3.000, δηλαδή 1.000 νομισματικές μονάδες, όπου πρόκειται αθροιστικά για αμοιβές εργαζομένων που συνέβαλαν, συν την αμοιβή κεφαλαίου που χρειάστηκε συν την αμοιβή του επιχειρηματία, (κέρδος), για τον κίνδυνο που ανέλαβε στην οργάνωση της παραγωγής.
Πηγές
Κατηγορία:Μακροοικονομική Κατηγορία:Οικονομικά
Wertschöpfung Toegevoegde waarde Valor econômico adicionado
Άγιος Γεώργιος (Συλίκου)
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Ο Άγιος Γεώργιος Απέχει από την πόλη της Λεμεσού περίπου 25 χιλιόμετρα. Το χωριό είναι κτισμένο στα αριστερά της κοιλάδας του Κούρρη σε ένα υψόμετρο 550 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια και δυτικά συνορεύει με τη Λόφου, στα ανατολικά με τον Δωρό και το Μονάγρι, στα βορειοανατολικά με τη Λάνια, στα βόρεια με τη Συλίκου.
Δημιουργία του χωριού
Το χωριό δημιουργήθηκε αρχές του 1800 από ένα κάτοικο του χωριού Άγιος Γεώργιος Πάφου, ο οποίος ήταν βοσκός. Επειδή την περίοδο εκείνη στην περιοχή του χωριού του υπήρχε ανομβρία, πήρε την οικογένεια και τα ζώα του και αναζήτησε νέο τόπο να ζήσουν. Μετά από πολλές αναζητήσεις έφτασε στον ποταμό Δκιόνισο (περιοχή μεταξύ του Αγίου Γεωργίου και της Συλίκου) που είχε πολύ νερό και πολλές ακαλλιέργητες εκτάσεις και εγκαταστάθηκε εκεί. Ακολούθως έφερε και μια συγγενική οικογένεια του από το χωριό του στην Πάφο. Ονόμασαν την περιοχή Άγιος Γεώργιος, όπως ήταν και το χωριό τους στην Πάφο. Οι απόγονοι τους έφτιαξαν την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου η οποία υπάρχει μέχρι και σήμερα και σε αυτήν φυλάγονται λείψανα του Αγίου Γεωργίου. Απόγονοι των δύο αυτών οικογενειών ζουν ακόμη και σήμερα στο χωριό.
Άλλες ονομασίες
Το χωριό είναι γνωστό και ως Άγιος Γεώργιος Συλίκου λόγω της γειτνίασης του με το χωριό Συλίκου. Επιπλέον, είναι γνωστό και σαν Άγιος Γεώργιος Αγκαθιώτης. Η παράδοση αναφέρει ότι την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Άγιος Γεώργιος ήταν το μόνο χωριό της περιοχής που δεν κατέκτησαν οι Τούρκοι. Μια μέρα πλησίασαν στο χωριό από το απέναντι χωριό Μονάγρι, αλλά αντί να δουν την πλούσια βλάστηση του χωριού, αντίκρισαν μια πυκνή βλάστηση από αγκάθια η οποία τους εμπόδισε να προχωρήσουν προς τον Άγιο Γεώργιο και έτσι οπισθοχώρησαν. Προς τιμή του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος ήταν και είναι ο προστάτης Άγιος του χωριού, ονομάστηκε Άγιος Γεώργιος Αγκαθιώτης.
Φυσικό περιβάλλον
Από την περιοχή του Αγίου Γεωργίου κυλά ο ποταμός Κούρης. Στη διαδρομή του ποταμού υπάρχουν πλατάνια, καλαμιώνες και σκλήδρα. Γύρω από το χωριό υπάρχουν βουνά με πευκώδη δάση και άγρια φυσική βλάστηση.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1960 αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας. Ωστόσο, στην τελευταία απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού παρουσιάζεται αυξημένος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Γεωργίου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ναοί
μικρογραφία|221x221εσ|Η νέα εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Στο χωριό υπάρχουν 4 ναοί:
Παραδοσιακά προϊόντα
Παραδοσιακό προϊόντα του χωριού είναι το κρασί, η ζιβανία, ο παλουζές, ο σιουσιούκος και τα σταφύδια.
Προσωπικότητες
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του κοινοτικού συμβουλίου από το χωριό κατάγεται ο Κύπρος Τόκας, ο Μάριος Τόκας και ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου.
Η φωνή της καρδιάς (ταινία, 1943)
Το Η φωνή της καρδιάς είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1943, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωαννόπουλου, με τον ίδιο να γράφει και το σενάριο. Αυτή ήταν η πρώτη ταινία που έφερε το λογότυπο της Φίνος Φιλμ στην παραγωγή, παρ' όλα αυτά, πρόκειται για μία συμπαραγωγή της εταιρείας με τον Γιώργο Καβουκίδη. Πρωταγωνιστούν οι Αιμίλιος Βεάκης, Καίτη Πάνου και Δημήτρης Χορν.
Πλοκή
Ο κυρ-Σπύρος έχει αποφυλακιστεί μετά από χρόνια επειδή είχε σκοτώσει τον εραστή της γυναίκας του. Ένας φίλος του τον βοηθάει να εργαστεί ως κηπουρός. Αναζητά την κόρη του που συχνάζει στην ταβέρνα όπου εργάζεται ο ίδιος. Εκεί γνωρίζει ένα νεαρό ζευγάρι που η μητέρα της κοπέλας δεν θέλει τον νεαρό φίλο της επειδή είναι φτωχός. Τότε μαθαίνει πως η κοπέλα είναι η κόρη του καθώς προσπαθεί να τους βοηθήσει να παντρευτούν. Θα ματαιώσει έναν αρραβώνα που της ετοιμάζει η μητέρα της απειλώντας τη. Και βέβαια στο τέλος η νεαρή κοπέλα θα μάθει ότι είναι ο πατέρας της.
Α.Ο.Χ. Ανάβρυτα
Ο Σύλλογος Χόκεϊ Αναβρύτων είναι ερασιτεχνικος σύλλογος χόκεϊ επί χόρτου που αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα χόκεϊ επί χόρτου. Έχει έτος ίδρυσης το 1949 και είναι ο πρώτος σύλλογος που έπαιξε χόκεϊ επί χόρτου στην Ελλάδα μεταπολεμικά.
2015
Τον Φεβρουάριο του 2015 η ομάδα είχε για πρώτη φορά παρουσία σε ευρωπαική διοργάνωση (EuroHockey Indoor Club Champions Challenge II) με τα εξής αποτελέσματα.
NSA (Βουλγαρία) 2-11
Σπάρτακ (Σερβία) 3-8
Χραζνταν (Αρμενία) 1-5
Κριντσγια (Νορβηγία) 1-3
Κουταισι (Γεωργία) 5-5
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Σύλλογοι χόκεϊ επί χόρτου
Φαρέτρα
thumb|right|200px|Φαρέτρα
Η φαρέτρα (από το ρήμα «φέρω») ως παρελκόμενο μέσο του τόξου, είναι η  θήκη στην οποία φυλάσσονται και μεταφέρονται τα βέλη. Σε άλλους πολιτισμούς κατασκευαζόταν από δέρμα, σε άλλους από ξύλο ή γούνα και γενικά με φυσικά υλικά, ανάλογα με το ποια ανευρίσκονταν σε αφθονία σε κάθε περιοχή. Οι σύγχρονες φαρέτρες κατασκευάζονται συνήθως από πλαστικό ή μέταλλο, αν και εξακολουθούν να κατασκευάζονται παραδοσιακές δερμάτινες.
Άλλοτε η φαρέτρα κατασκευαζόταν με βασικό κριτήριο την αντοχή της, τη χωρητικότητά της και την άνεση που παρείχε στον τοξότη -έπρεπε να συμβάλλει στη σωστή συντήρηση των βελών, να είναι σχετικά ελαφριά ώστε να μην κουράζει τον στρατιώτη (πεζό ή ιππέα) και η κατασκευή της να βοηθά στην γρήγορη αφαίρεση του βέλους την ώρα της μάχης. Οι στρατιώτες την έφεραν στο δεξιό ώμο με την κεφαλή της να προβάλλει από τον αριστερό, ώστε να ανασύρουν με το δεξί χέρι το βέλος ταχύτατα και να στοχεύουν χωρίς χρονοτριβή. Στο Βυζάντιο η φαρέτρα ονομαζόταν και «κούκουρον» (από το λατινικό cucurum) και είχε χωρητικότητα 30-40 βελών.
Οι σημερινές φαρέτρες κατασκευάζονται σε διάφορα μεγέθη, ανάλογα με το μήκος του βέλους, και με διάφορα κριτήρια, όπως το να διευκολύνουν την γρήγορη βολή  ή να είναι απλώς κομψές. Χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο από αθλητές της τοξοβολίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όπλα
Πλατανόβρυση Αχαΐας
thumb|right|250px|Η Πλατανόβρυση από την νότια οδική είσοδο του χωριού. Η Πλατανόβρυση (ευρέως γνωστή ως Μέτζαινα από την παλιότερη ονομασία της) είναι χωριό και αποτελεί την έδρα της ομώνυμης τοπική κοινότητας του Δήμου Ερυμάνθου στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Σύμφωνα με την Απογραφή 2011 ο πληθυσμός του οικισμού είναι 200 κάτοικοι, ενώ της ομώνυμης τοπικής κοινότητας ανέρχεται σε 403 κατοίκους.
Γεωγραφία - Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των νοτιοδυτικών προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων, και είναι σχεδόν συνενωμένο με τον διπλανό οικισμό της Αγίας Παρασκευής. Απέχει οδικώς 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα (έδρα του Δήμου Ερυμάνθου) και 18,5 χλμ. περίπου από το κέντρο της πόλης της Πάτρας. Πλησίον του χωριού διέρχονται: προς τα δυτικά και σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων η Εθνική Οδός Πατρών-Τριπόλεως ("111"), καθώς και στα νότια σε απόσταση λιγότερη των 2 χιλιομέτρων η Επαρχιακή Οδός Πατρών-Καλαβρύτων. Ο ορίζοντας του χωριού είναι ευρύς και προσφέρει θέα προς τα δυτικά και τα νοτιοδυτικά βλέποντας προς τη δυτική Αχαΐα, τον Πατραϊκό κόλπο, τις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας, και νησιά του Ιονίου όπως η Κεφαλλονιά, η Ιθάκη και αμυδρά προς τη Ζάκυνθο.
Ονομασία
Για την παλιά ονομασία Μέτζαινα του χωριού, που διατηρείται και σήμερα και συχνά υπερισχύει του σημερινού ονόματος, υπάρχουν διάφορες απόψεις: α) Ότι είναι ανθρωπωνυμικό, προερχόμενη από τον πρώτο οικιστή του χωριού, άγνωστο πότε, κατά πάσα πιθανότητα αρβανίτικης καταγωγής, με ονομασία Μεντζάνα ή μπορεί να οφείλεται σε μία Μέντζαινα, σύζυγο Μέντζου . β) Άλλη άποψη συνδέει την παλιά ονομασία με ιπποφορβεία που υπήρχαν στην περιοχή από λέξεις των αλβανόφωνων παλιών κατοίκων της περιοχής, δηλ. mez-i, που σημαίνει πουλάρι, ή mezet, που σημαίνει ιπποφορβείο. γ) Σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, πρόκειται για ονομασία που δηλώνει τοποθεσία, δηλ. εν μέσω βουνών ή εν μέσω, της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.
Ιστορικά στοιχεία
Στην Πλατανόβρυση έχουν βρεθεί δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία, εκ των οποίων το ένα έχει συληθεί, αλλά και λείψανα οικισμού ιστορικών χρόνων. Κοντά στο χωριό υπάρχουν επίσης τα ερείπια μικρού φρούριου, γνωστό ως Σαρακηνόκαστρο, άγνωστο το πότε και από ποιους κατασκευάστηκε ακριβώς. Η Πλατανόβρυση αναφέρεται στους ενετικούς καταλόγους του 1699 και του 1713.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του ’21, και συγκεκριμένα το 1824, στο χωριό διεξήχθη μάχη μεταξύ του οπλαρχηγού Γενναίου Κολοκοτρώνη και του στρατεύματος του με τους Οθωμανούς.
Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 η Μέτζαινα, με το βασιλικό διάταγμα της 8ης Απριλίου, αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Φαρών έως και το 1912. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την διάλυση των δήμων, έγινε έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Μέτζαινας της Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας-Ήλιδος (μετέπειτα: "Αχαΐας"). Το 1928 (ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928) μετονομάστηκε σε "Πλατανόβρυση", όπως και η κοινότητα. Το 1997, με το Σχέδιο "Καποδίστριας" (ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997), αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του νέου Δήμου Φαρρών.
Δημογραφική εξέλιξη
Στα 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή "Grimani" ως "Menzena" με πληθυσμό 12 οικογένειες (63 κάτοικοι). Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, το 1828 είχε 28 οικογένειες και το 1899 είχε 325 κατοίκους.
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Νίζνι Ταγκίλ
Το Νίζνι Ταγκίλ (ρωσικά: Нижний Тагил) είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην περιφέρεια Σβερντλόφσκ, με πληθυσμό 361.811 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Ιδρύθηκε το 1725 και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ταγκίλ. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο της περιφέρειας Σβερντλόφσκ. Στην πόλη δραστηριοποιούνται βιομηχανίες σχετικές με τη μηχανουργία, τη μεταλλουργία, την ελαφριά βιομηχανία.
Υπάρχουν επίσης θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο και ορυχεία χαλκού: λέγεται μάλιστα ότι ο χαλκός που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του Αγάλματος της Ελευθερίας προήλθε από το Νίζνι Ταγκίλ.
Λειτουργούν ακόμα Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο, μουσεία και δύο θέατρα.