cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραβείο Lux
Το Βραβείο Λουξ για τον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο καθιερώθηκε το 2007. Απονέμεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και φέρει το όνομα της μονάδας "lux" για το φως. Σκοπός του βραβείου είναι να φωτίσει την κοινή γνώμη στο θέμα της ένταξης στην Ευρώπη και να καταστήσει πιο εύκολη τη διάδοση των ευρωπαϊκών ταινιών εντός της ΕΕ.
Κριτήρια για την απονομή
Για να βραβευτεί μια ταινία πρέπει να πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:
Η κριτική επιτροπή
Την ταινία που λαμβάνει το βραβείο ψηφίζουν 785 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που έχουν παρακολουθήσει όλες τις ταινίες που είναι υποψήφιες για το βραβείο, τρεις τον αριθμό. Η ψηφοφορία γίνεται ηλεκτρονικά μέσω του διαδικτυακού τόπου του Κοινοβουλίου. Η ταινία που λαμβάνει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων είναι η νικήτρια.
Το βραβείο
Το βραβείο δημιουργήθηκε από τη Βελγίδα καλλιτέχνιδα Ζοκλίν Κόστερ που εμπνεύστηκε από έναν συμβολισμό για τον Πύργο της Βαβέλ, σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να δείξει την πολυγλωσσία και την πολιτισμική διαφορετικότητα που ενώνονται σε έναν τόπο με έναν στόχο. Η απονομή γίνεται στο Στρασβούργο από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώπιον των ευρωβουλευτών και εκπροσώπων άλλων ταινιών που λαμβάνουν μέρος στο διαγωνισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Lux Lux Κατηγορία:Στρασβούργο
Ανθόφυτο Κιλκίς
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ανθόφυτο Αιτωλοακαρνανίας
Το Ανθόφυτο, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 50 μέτρων.
Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το επί τουρκοκρατίας όνομα Σαρή Παζάρ να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαρδαρόφτσης που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ανθόφυτο το 1928 και το 1934 αποσπάσθηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ανθοφύτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 272 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,100 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Βαλέρια Χριστοδουλίδου
Η Βαλέρια Χριστοδουλίδου (Κέρκυρα, 12 Οκτωβρίου 1969) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός.
Βιογραφικό
Το 1989, έπαιξε στις κινηματογραφικές παραγωγές Oh Babylon και Παραλυσία έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 1992 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της αστυνομικής σειράς Τμήμα ηθών. Το 1993, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Σπύρο Παπαδόπουλο και τον Ηλία Λογοθέτη στην κωμωδία Γυναίκες δηλητήριο σε σκηνοθεσία Νίκου Ζερβού. Ένας από τους πιο γνωστούς της ρόλους στη μεγάλη οθόνη είναι αυτός της Βίκυ Διαμαντοπούλουστην αισθηματική ταινία Ελεύθερη κατάδυση του Γιώργου Πανουσόπουλου. Τη σεζόν 1995-1996 συμμετείχε στη σειρά εποχής Η πρόβα του νυφικού στον ANT1. Μέσα στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν κινηματογραφικές συμμετοχές στις ταινίες «Ιωάννα σ' αγαπώ», «Μοναξιά μου όλα», «Θα σε δω στην κόλαση αγάπη μου» ενώ έλαβε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Διπλή Αλήθεια», «Η αγάπη άργησε μια μέρα» και «Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων».
Μία από τις πιο γνωστές της τηλεοπτικές συμμετοχές ήταν αυτή στη δραματική σειρά Να με προσέχεις του Χριστόφορου Παπακαλιάτη στο Mega Channel. Εκεί τη σεζόν 2000-2001 υποδύθηκε την Έλλη μία γυναίκα που ερωτεύεται δύο αδέρφια μπλέκοντας σε ένα απαγορευμένο ερωτικό τρίγωνο, παίζοντας μαζί με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά «Μυστικά και Λάθη» τη σεζόν 2003-2004 στον Alpha. Από το 2009 μέχρι το 2012 ήταν μέρος του καστ της καθημερινής σειράς του Mega Channel «Η Ζωή της Άλλης» κρατώντας το ρόλο της Έλενας Καλλιφατίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φίλιπ Χίλντεμπραντ
Ο Φιλίπ Μάικλ Χίλντεμπραντ (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1963) είναι Ελβετός τραπεζίτης. Ήταν επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας, της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας (SNB) από το 2010 έως ότου παραιτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2012 μετά από αντιδράσεις σχετικά με τις συναλλαγματικές συναλλαγές της συζύγου του.
Τον Ιανουάριο του 2010, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ελβετίας τον είχε διορίσει στη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας του SNB στη Ζυρίχη. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας από το 2003. Από το 2012, υπηρετεί ως αντιπρόεδρος της BlackRock.
Καριέρα στον ιδιωτικό τομέα
Το 1994 ο Χίλντεμπραντ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων Μουρ, ένα hedge fund στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, όπου συνάντησε τη γυναίκα του. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επικεφαλής των hedge funds για την Union Bancaire Privée στη Γενεύη και τη Vontobel στη Ζυρίχη.
Καριέρα στην Κεντρική Τράπεζα
Ο Χίλμπμπραντ λέγεται ότι είναι ο «νεότερος διαμορφωτής πολιτικής» όταν εντάχθηκε στην Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας το 2003.
Πριν από την παραίτησή του από την Κεντρική Τράπεζα, ο Χιλντεμπραντ ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών στη Βασιλεία καθώς και αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας. Από το 2008, ήταν μέλος της ομάδας των τριάντα.
Αντιδράσεις γύρω από τις παρεμβάσεις συναλλαγματικής ισοτιμίας 2009/2010
Ο Χίλντεμπραντ δέχθηκε επιθέσεις μετά από απώλειες που προέκυψαν από τις παρεμβάσεις συναλλαγματικής ισοτιμίας της Κεντρικής Τράπεζας μεταξύ Μαρτίου 2009 και Ιουνίου 2010. Σε αυτήν την περίοδο, η Κεντρική Τράπεζα συσσώρευσε αποθεματικά ξένου νομίσματος αξίας άνω των 200 δισεκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (Κωδικοί: CHF, SFr). Επειδή το ελβετικό φράγκο είχε ανατιμηθεί, οι παρεμβάσεις προκάλεσαν απώλειες σε θέσεις ξένου νομίσματος της Κεντρικής Τράπεζας που αντιστοιχούσαν σε 26,5 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα το 2010 και 11,7 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα τους πρώτους έξι μήνες του 2011. Η Κεντρική Τράπεζα υπερασπίστηκε αυτές τις παρεμβάσεις καθώς είχαν νόημα στο μηδενικό κατώτερο όριο όταν έχει εξαντληθεί το παραδοσιακό μέσο νομισματικής πολιτικής. Ορισμένοι αναλυτές του διεθνούς Τύπου και των χρηματοοικονομικών αγορών θεώρησαν τις παρεμβάσεις «δαπανηρή αποτυχία».
Το Λαϊκό Κόμμα (Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Center (UDC)) και το περιοδικό Weltwoche ήταν επικριτές του Χίλντεμπραντ, απαιτώντας την παραίτησή του. Διακεκριμένα πρόσωπα άλλων κομμάτων υποστήριξαν τον Χίλμπμπραντ και τόνισαν την πολιτική ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας. Σε ένα άρθρο με τίτλο "With Unsteady Hand" (με ασταθές χέρι), το μεγάλο επιχειρηματικό περιοδικό Bilanz της Ελβετίας επέκρινε την ηγεσία της Κεντρικής Τράπεζας από τον Xίλντεμπραντ, επικαλούμενο την περιορισμένη εμπειρία του και λέγοντας ότι οι ενέργειες του κ. Χίλντεμπραντ σε μεγάλο βαθμό φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα της επιθυμίας του να γοητεύσει το κοινό.
Προσωπικές συναλλαγές συναλλάγματος του 2011 και παραίτηση
Τον Αύγουστο του 2011, η σύζυγος του Χίλντεμπραντ Κάσγια κέρδισε 60.000 CHF (64.400 $) σε μια συναλλαγματική συναλλαγή. Εκείνη την εποχή, ο Φίλιπ Χίλντεμπραντ ανέφερε τη συναλλαγή στην Κεντρική Τράπεζα και έκανε κινήσεις για να αποτρέψει μελλοντικές τέτοιες συναλλαγές με την Τράπεζα Σαρασίν. Η σύζυγός του υποστήριξε την ανεξάρτητη χρηματοοικονομική και τραπεζική εμπειρία της ως τη βάση για το "σχεδόν γελοία φθηνή" συναλλαγή. Τον Ιανουάριο του 2012, ο Χίλντεμπραντ αρνήθηκε τις κατηγορίες για εμπιστευτικές συναλλαγές σε σχέση με τη συναλλαγή, αντιστάθηκε στις εκκλήσεις για παραίτησή του και χαρακτήρισε την κάλυψη «εκστρατεία κηλίδωσης του».
Είπε ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι έθεσαν σε κίνδυνο τους νόμους περί απορρήτου και "τα συμφέροντα της Ελβετίας" με τις κατηγορίες. "Έκανα λάθη" στο να μην ακυρώσω τη συναλλαγή, η οποία επωφελήθηκε από την απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει στις αγορές συναλλάγματος δύο ημέρες αργότερα", αλλά πάντα δρούσα σύμφωνα με τους κανόνες", δήλωσε.
Το κέρδος στην τελευταία έκθεση λέγεται ότι ανερεχόταν σε 75.000 CHF. Ένας πληροφοριοδότης που φέρεται να κυκλοφόρησε τις πληροφορίες για το εμπόριο απολύθηκε και αντιμετωπίζει ποινικές έρευνες βάσει της ελβετικής νομοθεσίας περί τραπεζικού απορρήτου. Η Κάσγια, η οποία διευθύνει μια γκαλερί τέχνης στη Ζυρίχη και προηγουμένως διαπραγματευόταν νομίσματα, πραγματοποίησε δύο άλλες συναλλαγές – οι τρεις είχαν συνολικό βασικό ποσό 2 εκατομμυρίων δολαρίων – αλλά οι άλλοι δύο "δεν παραβίασαν τους κανόνες της Κεντρικής Τράπεζας επειδή είχαν απόσταση περισσότερο από έξι μήνες". Ο Φίλιπ "δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι έχει δωρίσει όλα τα κέρδη που προέρχονται από ... νομισματικές συμφωνίες σε μια ελβετική φιλανθρωπική οργάνωση [και] ... είπε ότι οι κανόνες της Ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας πληρούν ήδη τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Η γερμανικη... εφημερίδα Χάντελσμπλατ το αμφισβήτησε αυτό. «Αν ο Χίλντεμπραντ ήταν ο θεματοφύλακας του ευρώ και όχι του φράγκου, τότε οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν θα του έδιναν άλλη επιλογή παρά να παραιτηθεί», γράφει η εφημερίδα." Αναφέρθηκε ότι ο πληροφοριοδότης έδωσε τις πληροφορίεςγια τις συναλλαγές στον Κρίστοφ Μπλόχερ, αντιπρόεδρο του Λαϊκού κόμματος, και ο Μπλόχερ ήταν μια από τις κορυφαίες φωνές που ζητούσαν την παραίτηση του Χίλντερμπραντ μετά την αποκάλυψη. Η γερμανική εφημερίδα Die Zeit σε ένα έντονα διατυπωμένο σχόλιο υποβάθμισε τυχόν παρανομίες από την πλευρά του Χίλντεμπραντ, υπογραμμίζοντας ότι τα στοιχεία "είχαν κλαπεί" και η παραίτηση ήρθε μόνο "για να διατηρηθεί η αξιοπιστία" της Κεντρικής Τράπεζας.
Ο Χίλντεμπραντ ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 9 Ιανουαρίου 2012 δηλώνοντας ότι «Η αξιοπιστία είναι το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο ενός κεντρικού τραπεζίτη» και ότι οι κατηγορίες ήρθαν «σε μια εποχή που απαιτείται απόλυτη εστίαση στα καθήκοντα». Παραιτήθηκε, επίσης από τις θέσεις του στην Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εξέδωσε μια δήλωση, η οποία περιελάμβανε αντίγραφα των e-mails μεταξύ της συζύγου του, του ίδιου και του τραπεζίτη του, δείχνοντας ότι έμαθε για την αμφιλεγόμενη συναλλαγή λίγο μετά την εντολή της συζύγου του, αλλά απέτυχε να ζητήσει την άμεση ακύρωση της.
Τον Χίλντεμπραντ διαδέχθηκε ο αντιπρόεδρος και προσωρινός επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας Τόμας Τζόρνταν.
Στις 7 Μαρτίου, ανεξάρτητος έλεγχος από την KPMG των χρηματοοικονομικών συναλλαγών όλων των μελών του διοικητικού συμβουλίου της τράπεζας διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε παραβίαση των κανονισμών.
Μετέπειτα καριέρα
Το 2012, ο Χίλντεμπραντ υπηρέτησε ως ανώτερος επισκέπτης διδάσκων στη Σχολή Διακυβέρνησης Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Από το 2012 έως σήμερα είναι αντιπρόεδρος της BlackRock μέλος της παγκόσμιας εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας.
Προσωπική ζωή
Ο Χίλντεμπραντ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας κολύμβησης της Ελβετίας τη δεκαετία του 1980 και ήταν εθνικός πρωταθλητής της Ελβετίας το 1983 και το 1984.
Η σύντροφός του είναι η Μαργαρίτα Λουί-Ντρέιφους, η γεννημένη στη Ρωσία Ελβετή δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, πρόεδρος του Ομίλου Louis Dreyfus και πρώην ιδιοκτήτρια της ποδοσφαιρικής ομάδας Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Στις 4 Ιανουαρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι είναι έγκυος με δίδυμα κορίτσια και πρόκειται να γεννήσει στις αρχές Απριλίου. Η Ιζαμπέλα και η Αρίνα γεννήθηκαν στις 20 Μαρτίου 2016.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Τραπεζίτες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Επαρχία Σμόλιαν
Η Επαρχία Σμόλιαν αποτελεί μια από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας και μία από τις 4 που συνορεύουν με την Ελλάδα. Πήρε το όνομα της από την πρωτεύουσα της, το Σμόλιαν. Σε επίσημη απογραφή του Φεβρουάριου του 2011 αριθμούσε 121.752 κατοίκους και σε εκτιμήσεις του 2020 αριθμούσε 101.887 κατοίκους. Η επαρχία διαιρείται σε 10 δήμους.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 40.066 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 48.8% ήταν άνδρες και 51.2% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Βουλγαρικό Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο, αριθμεί 124.795 ανθρώπους εκ των οποίων το 23,4% είναι κάτοικοι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Εθνοτικές ομάδες
Εθνοτικές ομάδες (απογραφή του 2011): Προσδιορίστηκαν: 121.752 άτομα:
Στην απογραφή του 2001, 132.654 από τους τότε 140.066 κάτοικους της επαρχίας δήλωσαν μέλη μιας από τις ακόλουθες εθνοτικές ομάδες (με ποσοστό του συνολικού πληθυσμού):
Peugeot 2008
Το Peugeot 2008 είναι ένα κόμπακτ crossover SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot από το 2013. Η πρώτη γενιά του μοντέλου, κατασκευάστηκε από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Μάιο του 2019, με ένα λίφτινγκ τον Φεβρουάριο του 2016 (αν και εξακολουθεί να παράγεται μέχρι σήμερα στη Βραζιλία), ενώ τον Ιούνιο του 2019 εισήχθη η δεύτερη γενιά του. Επίσημα, το αρχικό Peugeot 2008 αντικατέστησε το Peugeot 207 station wagon, καθώς η Peugeot ήδη από τότε δεν είχε σχέδια για εκδοχή station wagon στο Peugeot 208.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Άαρον Μπράουν
Ο Άαρον Μπράουν (γεν. 27 Μαΐου 1992) είναι Καναδός αθλητής του στίβου, που εξειδικεύεται στα σπριντ.
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο τρέχοντας με την ομάδα του Καναδά στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ανδρών. Χάλκινα μετάλλια κέρδισε στο ίδιο αγώνισμα με την ομάδα του Καναδά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, όπως επίσης και δύο χρόνια μετά, το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Καναδοί τζαμαϊκανής καταγωγής Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1952-53
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1952–53 διεξήχθη στην Αθήνα, ξεκίνησε στην 27 Μαΐου 1953 και ολοκληρώθηκε στις 2 Ιουνίου 1953. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος για τέταρτη φορά στην ιστορία του.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Η= Ήττες, ΠΥ= Πόντοι υπέρ, ΠΚ= Πόντοι κατά, ΔΠ= Διαφορά πόντων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1952-53 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1952 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1953
Α.Σ. Λάδωνας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Λάδωνα είναι ένα ελληνικό αθλητικό σωματείο. Έδρα του είναι ο ποταμός του Λάδωνα, ποταμός της Πελοποννήσου που πηγάζει από τα Αροάνια και διασχίζει το Νομό Αχαΐας και το Νομό Αρκαδίας πριν εκβάλλει στον Αλφειό. Επίσημο έτος ίδρυσης του Α.Σ Λάδωνα είναι το 2004 και χρώματά του το μπλε και το λευκό και σύμβολο το φύλο του πλατάνου.
Τμήμα Σοφτμπολ
Ο A.Σ Λάδωνα διαθέτει Γυναικείο Τμήμα Σοφτμπολ γρήγορης ρίψης (fastpitch). Η γυναικεία ομάδα Σοφτμπολ του Λάδωνα αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σοφτμπολ που διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Σόφτμπολ (www.softball.gr) στο γήπεδο του Ελληνικού. Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 2010 και το 2012.
Συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2011)
Ο Λάδωνας εκπροσώπησε την Ελλάδα στο " Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών Β' Κατηγορίας 2011 " που πραγματοποιήθηκε στην Ντούπνιτσα της Βουλγαρίας από 15 έως 20 Αυγούστου 2011. Συμμετέχοντας με ελλείψεις πραγματοποίησε καλή εμφάνιση αλλά κατετάγη 8ος στις 10 συμμετέχουσες ομάδες.
Οι αθλήτριες που αγωνίστηκαν ήταν οι ακόλουθες: Ψιλοπούλου Έλλη, Κότσια Νικόλ, Αντωνάκη Ευαγγελία, Λεωνίδου Φωτεινή, Σορoβού Κλαίρη, Χατζηγεωργοπούλου Χριστίνα, Γαλανάκη Μαρία, Κουσουλού Άννα, Παγουλάτου Γεωργία, Σαμιώτη Σταματίνα και Saša Havelka.
Συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2012)
Ο Α.Σ Λάδωνας θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο "Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών Β' Κατηγορίας 2012" που θα πραγματοποιηθεί στην Οστράβα της Τσεχίας από 20 έως 25 Αυγούστου 2012. https://web.archive.org/web/20120827185432/http://www.europeansoftball.org/node/806
Παραπομπές
Λαδωνας
Εφέδρα
Η Εφέδρα είναι γένος γυμνόσπερμων θάμνων, το μόνο γένος στην οικογένεια των Εφεδριδών και στην τάξη των Εφεδροειδών. Αυτά τα φυτά φυτρώνουν σε ξηρά κλίματα, σε μια ευρείας κλίμακας περιοχή του Βορείου Ημισφαιρίου η οποία περιλαμβάνει την νότια Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη νοτιοδυτική και κεντρική Ασία, τις νοτιοδυτικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής, ενώ στο Νότιο Ημισφαίριο, φυτρώνει στη Νότια Αμερική μέχρι την Παταγονία. Επίσης το αποκαλούν "τσάι των Μορμόνων" ή "τσάι της Ερήμου" κι αυτό γιατί χρησιμοποιήθηκε σαν τσάι από τους πρώτους αποίκους της Αμερικής.
Ιδιότητες και χρήσεις
Τα φυτά του γένους Εφέδρα χρησιμοποιούνταν από τους ανθρώπους εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια για να θεραπεύσουν δυσκολίες στην αναπνοή κατά το άσθμα, την αλλεργία, το κοινό κρυολόγημα και την κατατονία. Ενεργά συστατικά του φυτού απομονώνονται και χρησιμοποιούνται σε πολλά παρασκευάσματα καταπολέμησης του κρυολογήματος και των αλλεργιών. Η εφέδρα περιέχει δύο αλκαλοειδή, την εφεδρίνη και την ψευδοεφεδρίνη. Αυτές οι ουσίες διεγείρουν το νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και έχουν αποσυμφορητική δράση. Χρησιμοποιείται συχνά ως αναβολικό σε αθλήματα, ενώ γίνεται συχνά χρήση της σε προϊόντα αδυνατίσματος σε συνδυασμό συνήθως με την καφεΐνη και ασπιρίνη. Ο πιθανώς επικίνδυνος αυτός συνδυασμός χρησιμοποιείται από άτομα στον χώρο της άθλησης συχνά στην προπόνηση για την απότομη απόκτηση ενέργειας και βελτίωση των αντανακλαστικών τους. Η χρόνια χρήση ή και η υπέρδοση, η οποία δεν απέχει πολύ από μια μεσαία-δυνατή δόση, μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες όπως ζαλάδα, υπερένταση, πονοκέφαλο, ναυτία, άγχος, αϋπνίες, αδυναμία - κατατονία.
Ο χρήστης θα πρέπει να επιζητεί άμεση ιατρική συμβουλή/περίθαλψη σε περίπτωση που εμφανίσει τις ακόλουθες ακραίες παρενέργειες: σφίξιμο στο στήθος - δυσκολία στην αναπνοή, πρήξιμο στο στόμα ή το πρόσωπο, τρέμουλο, έντονες ζαλάδες, παραισθήσεις, εγκεφαλικό επεισόδιο. Η χρήση εφεδρίνης πρέπει να αποφεύγεται από άτομα με υψηλή πίεση και άλλα γενικά προβλήματα υγείας. Είναι δυνατή η έντονη εξάρτηση του χρήστη στην εφεδρίνη που συνοδεύεται συνήθως από μια σειρά "συμπτωμάτων εξάρτησης".
Η υπερβολική χρήση και ανάμειξη αυτής της ουσίας έχει οδηγήσει στη νοσηλεία έως και τον θάνατο ορισμένων αθλητών από λειψυδρία με αποτέλεσμα την απαγόρευση της εφεδρίνης σε συμπληρώματα διατροφής στις Η.Π.Α., ενώ στην Μεγάλη Βρετανία απαγορεύτηκε επίσης η κατοχή και πώληση του βοτάνου Εφέδρα η σινική (Ephedra sinica), παρότι αφέθηκαν ελεύθερα στο εμπόριο πολλά άλλα είδη φυτών που εμπεριέχουν μικρότερα αλλά αρκετά δραστικά ποσοστά εφεδρίνης.
Ταξινόμηση του είδους
Τα πιο γνωστά είδη εφέδρας είναι τα ακόλουθα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γνητόφυτα Κατηγορία:Γένη φυτών Κατηγορία:Διεγερτικά φυτά Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Καβάλας.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Καβάλας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Καβάλας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Η περίοδος ξεκινάει με τη διεξαγωγή του Σούπερ Καπ.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Καβάλας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Δόξας Θεολόγου-Ποτού Θάσου
Καθώς δεν υποβιβάστηκε καμία από τις 4 ομάδες- μέλη της ΕΠΣΚ που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Γ Εθνικής Ερασιτεχνικής, οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της Α κατηγορίας υποβιβάστηκαν στη Β και πέντε ομάδες θα ανέλθουν απο αυτή
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 34 συνολικά σύλλογοι χωρισμένοι σε τρεις ομίλους. Πέντε συνολικά ομάδες προβιβάστηκαν στην Α΄ οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου και οι δυο πρώτοι των αγώνων κατάταξης των δευτεραθλητών.
Το πρωτάθλημα Β κατηγορίας για την επόμενη περίοδο έχει προγραμματιστεί να αποτελείται από 20 συνολικά ομάδες, τις τέσσερεις που θα υποβιβαστούν από την Α , την δευτεραθλήτρια που ήρθε τελευταία στα μπαράζ ανόδου και τις 15 ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 3-7 στον όμιλό τους.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καβάλας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης
Οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (ΕΑΕΣ - SSRIs) είναι μια κατηγορία φαρμάκων που χρησιμοποιούνται ως αντικαταθλιπτικά για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και των διαταραχών άγχους.
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης των ΕΑΕΣ είναι άγνωστος. Πιστεύεται ότι αυξάνουν το εξωκυτταρικό επίπεδο του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη περιορίζοντας την επαναπορρόφησή του (επαναπρόσληψή του) στο προσυναπτικό κύτταρο, αυξάνοντας το επίπεδο σεροτονίνης στη συναπτική σχισμή που είναι διαθέσιμη για σύνδεση με τον μετασυναπτικό υποδοχέα. Έχουν ποικίλους βαθμούς επιλεκτικότητας για τους άλλους μεταφορείς μονοαμίνης, με τους αμιγείς ΕΑΕΣ να έχουν ασθενή συγγένεια με τους μεταφορείς νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης.
Οι ΕΑΕΣ είναι τα ευρύτερα συνταγογραφούμενα αντικαταθλιπτικά σε πολλές χώρες. Η αποτελεσματικότητα τους σε ήπιες ή μέτριες περιπτώσεις κατάθλιψης έχει αμφισβητηθεί και μπορεί να αντισταθμιστεί από τις παρενέργειες.
Παρενέργειες
Τα αντικαταθλιπτικά τύπου ΕΑΕΣ μπορούν να προκαλέσουν διάφορους τύπους σεξουαλικής δυσλειτουργίας όπως ανοργασμία, στυτική δυσλειτουργία, μειωμένη λίμπιντο, απώλεια αισθητικότητας ή μειωμένη αισθητικότητα των γεννητικών οργάνων και σεξουαλική ανηδονία (ανηδονικό οργασμό) εξ ου και η ονομασία σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από χρήση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης.
Μετααναλύσεις με τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές μικρής διάρκειας έχουν διαπιστώσει ότι η χρήση ΕΑΕΣ σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φάρμακα Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά
Λουδοβίκος των Βουρβόνων, επίσκοπος της Λιέγης
Ο Λουδοβίκος (1438 – 30 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης (1456 - 1482).
Βιογραφία
Μεγάλωσε και ανατράφηκε στην αυλή του θείου του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, όπου απέκτησε ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, αφού η αδελφή του Ισαβέλλα έγινε δεύτερη σύζυγος του εξαδέλφου της Καρόλου του Ισχυρού, γιού του Φιλίππου Γ΄. Σπούδασε για 10 χρόνια με άδεια του Φιλίππου Γ΄ στο Πανεπιστήμιο του Λουβέν. Ο Φίλιππος Γ΄ του εξασφάλισε την επισκοπή της Λιέγης με την επιρροή του στον πάπα Κάλλιστο Γ΄, που απομάκρυνε τον 69χρονο επίσκοπο Ιωάννη του Έινσμπεργκ.
Εξεγέρσεις των κατοίκων της Λιέγης εναντίον του Λουδοβίκου και της Βουργουνδίας
Η τοποθέτηση του Λουδοβίκου στην επισκοπή της Λιέγης δημιούργησε εντάσεις· οι κάτοικοι αμέσως εξεγέρθηκαν, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν σαν επίσκοπό τους εκείνον που επέβαλε η Βουργουνδία. Αυτό οδήγησε στους πολέμους της Λιέγης και οι κάτοικοι εξόρισαν τον Λουδοβίκο στο Μάαστριχτ, τοποθετώντας στη θέση του τον Μαρκ ντε Μπαντέ. Το 1465 στρατιωτικές δυνάμεις από τη Βουργουνδία έφτασαν για την αποκατάσταση του Λουδοβίκου, νίκησαν και απέδωσαν με τη συνθήκη του Σαιν-Τροντ την επισκοπή στον Λουδοβίκο. Νέα εξέγερση συνετρίβη στη συνέχεια στη μάχη του Μπρουστέμ (1467) και ο Κάρολος Γ΄ ο Ισχυρός μπήκε στην πόλη γκρεμίζοντας τα τείχη.
Το καλοκαίρι του 1468 ο Λουδοβίκος επανήλθε στην επισκοπή της Λιέγης· την ίδια εποχή ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΑ΄ ζήτησε συνάντηση με τον Κάρολο Γ΄ της Βουργουνδίας. Τότε έγινε νέα εξέγερση των κατοίκων κατά του επισκόπου Λουδοβίκου, η οποία όπως λεγόταν υποκινήθηκε από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ (1465).
Ο Κάρολος Γ΄ εξοργισμένος ζήτησε από τον Γάλλο βασιλιά να τον βοηθήσει να καταπνίξει την εξέγερση. Απέσπασε την υπόσχεσή του, αλλά στις 30 Οκτωβρίου 1468 ο Κάρολος Γ΄ κυρίευσε τη Λιέγη και έσφαξε τους κατοίκους της, χωρίς βοήθεια από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄.
Δολοφονία του Λουδοβίκου
Μετά τη δολοφονία του Καρόλου Γ΄ (1477), ο Λουδοβίκος έγινε ένας από τους συμβούλους τής κόρης και διαδόχου εκείνου Μαρίας, φροντίζοντας να την παντρέψει με τον Κάρολο (Η΄), τότε δελφίνο ακόμη. Ο Λουδοβίκος παρέμεινε στη θέση του στην επισκοπή της Λιέγης, μέχρι τη δολοφονία του στις 30 Αυγούστου 1482 από κάποιον τυχοδιώκτη, τον Γουλιέλμο ντε Λα Μάρκ. Είναι γνωστός ο πίνακας, που παριστάνει τη δολοφονία του, από τον μεγάλο ζωγράφο Ευγένιο Ντελακρουά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μυστικά (1464) την Αικατερίνη των Έχμοντ, κόρη του Άρνολντ δούκα του Χέλρε. Η πληροφορία χρονολογείται από τον 17ο αι. και τώρα θεωρείται πλαστή. Είχε μάλλον από μία ερωμένη του παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Αλεβισμός
Οι Αλεβήδες ή Αλεβίτες ή Αλαουίτες (στην τουρκική γλώσσα Alevi, στην Κουρδική γλώσσα Elewî) είναι θρησκευτική και πολιτιστική κοινότητα στην Τουρκία και δευτερευόντως σε άλλες χώρες (Ελλάδα, Βουλγαρία, Αλβανία κ.α.) με δεκάδες εκατομμύρια μέλη. Ο αλεβισμός (ή αλεβιτισμός ή μπεκτασισμός) έχει ορισμένες ομοιότητες με το σιιτικό Ισλάμ, αλλά θεωρείται μία ανεξάρτητη μουσουλμανική θρησκεία, με επιρροές από τη φιλοσοφία των Σούφι.
Ονομασία
Η ονομασία των Αλεβήδων προέρχεται από το όνομα του γαμπρού του Μωάμεθ, Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, ο οποίος είχε παντρευτεί την πιο αγαπημένη από τις τέσσερις κόρες του Μωάμεθ, τη Φατιμά.
Βασικά χαρακτηριστικά
Όπως όλοι οι Σιίτες, οι Αλεβήδες τιμούν ιδιαίτερα τον Αλή. Όμως η λατρεία τους λαμβάνει χώρα περισσότερο σε οίκους συναθροίσεων (cemevi) παρά σε τζαμιά. Στις τελετές τους έχουν μουσική και χορό υπό τους ήχους μπαγλαμά. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους, που κάνουν τελετές στα αραβικά, οι Αλεβήδες χρησιμοποιούν κυρίως την τουρκική γλώσσα και —λιγότερο— τα κουρδικά. Επίσης, δεν κάνουν προσκύνημα στη Μέκκα (χατζ) ούτε νηστεύουν στο Ραμαζάνι, ενώ οι γυναίκες τους δεν φορούν μαντήλα. Οι Αλεβήδες καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτά στην καθημερινότητά τους, πράγμα που θεωρείται απαγορευμένο για τους περισσότερους άλλους μουσουλμάνους.
Βασικά χαρακτηριστικά του Αλεβισμού είναι:
Πιστεύω
Χαρακτηριστικό των Αλεβήδων είναι πως δεν ακολουθούν κατά γράμμα τις προσταγές του Κορανίου όπως άλλοι μουσουλμάνοι, αλλά το ερμηνεύουν αλληγορικά, ενώ κάποιοι ακόμα και το αμφισβητούν.
Σε πολλές προσευχές των Αλεβήδων απαντάται η φράση «Για την αγάπη του Θεού, του Μωάμεθ, του Αλή» (Hak-Muhammed-Ali aşkına), που φαίνεται σαν να εξισώνει την εξουσία των τριών αυτών, ή και σαν απόδοση θεότητας στον Μωάμεθ και τον Αλή. Αυτές οι αντιλήψεις είναι αιρετικές για την κλασική ισλαμική σκέψη, η οποία τονίζει τον μονοθεϊσμό.
Καθένας από τους 12 Ιμάμηδες θεωρείται ότι μετέχει στο «Φως» (Nur) του Αλή. Έτσι, ο Αλή ο γαμπρός του Μωάμεθ αποκαλείται «ο πρώτος Αλή» (Birinci Ali), ο γιος του ο Χασάν «δεύτερος Αλή» (İkinci Ali) κ.ο.κ. μέχρι τον 12ο Αλή (Onikinci Ali), τον Μουχαμμάντ αλ-Μαχντί.
Παρά τον σιιτικό προσανατολισμό τους, οι Αλεβήδες εμπνέονται από τις παραδόσεις των Σουννιτών. Για παράδειγμα, η αρχή του Θεού προέρχεται από τη φιλοσοφία του Ιμπν αλ-Αραμπί και εξελίσσεται σε αλυσίδα στην οποία εκπορεύεται από τον Θεό ο πνευματικός άνθρωπος, ο γήινος άνθρωπος, τα ζώα, τα φυτά και τα ορυκτά. Ο σκοπός της πνευματικής ζωής είναι να ακολουθηθεί η ατραπός αυτή στην αντίθετη κατεύθυνση, σε ενότητα με τον Θεό (Haqq = πραγματικότητα, αλήθεια). Υπάρχει μια τάση πανθεϊσμού. Συχνά οι Αλεβήδες τιμούν τον Μανσούρ αλ-Χαλάτζ, έναν Σούφι του 10ου αιώνα που εκτελέστηκε στη Βαγδάτη για βλασφημία επειδή είπε «Είμαι η Αλήθεια» (Ana al-Haqq).
Άλλη αρχή των Αλεβήδων είναι «το τέλειο ανθρώπινο ον». Οι Αλεβήδες θεωρούν ως τέλειο άνθρωπο τον Αλή και μετά τον Χατζημπεκτασί Βαλή και άλλους αγίους. Ο «τέλειoς άνθρωπος» ταυτίζεται επίσης με την αληθινή ταυτότητα του κάθε ανθρώπου που θεωρείται ότι δεν έχει κάποιο προπατορικό αμάρτημα αλλά αγνή και τέλεια συνείδηση. Το καθήκον του ανθρώπου σύμφωνα με τον Αλεβισμό, είναι να το συνειδητοποιήσει αυτό ενώ ακόμα έχει την υλική ανθρώπινη μορφή. Πολλοί αλεβήδες καθορίζουν την ανθρώπινη τελειότητα με πρακτικούς όρους. Τέλειος γι' αυτούς είναι ο άνθρωπος που ασκεί ηθικό έλεγχο στα χέρια του, στη γλώσσα του και στην αναπαραγωγική του δραστηριότητα (eline diline beline sahip), αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους ανθρώπους (yetmiş iki millete aynı gözle bakar) και υπηρετεί το συμφέρον των άλλων.
Σχέσεις με άλλες ομάδες
thumb|right|Η παρουσία των Αλεβήδων στην [[Τουρκία]] Ο αλεβισμός συνδέεται με τον μπεκτασισμό, καθώς Αλεβήδες και Μπεκτασήδες τιμούν τον Χατζή Μπεκτάς Βαλή (στην τουρκική Hacibektaş Veli), ο οποίος έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται άγιος. Συνδέεται και με τη λαϊκή κουλτούρα της Ανατολίας. Η σύγχρονη θεολογία του αλεβισμού έχει επηρεαστεί πολύ από τον ουμανισμό. Σήμερα οι Αλεβήδες υποστηρίζουν το κοσμικό κράτος, όπως το εισήγαγε ο Κεμάλ Ατατούρκ, ενώ πολλοί συντάσσονται με την Αριστερά και προσχωρούν στον μαρξισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Θρησκεία στην Τουρκία
Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show
Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show (αγγλικά: The Truman Show) είναι αμερικανική δραματική κωμωδία παραγωγής 1998 σε σκηνοθεσία Πίτερ Γουίαρ και σε σενάριο Άντριου Νίκολ. Πρωταγωνιστεί ο Τζιμ Κάρεϊ μαζί με τους Εντ Χάρις και Λόρα Λίνεϊ. Η ταινία αφηγείται τη ζωή του Τρούμαν, ενός άνδρα του οποίου η ζωή μεταδίδεται εν αγνοία του 24 ώρες το εικοσιτετράωρο σε δισεκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο.
Το αρχικό σενάριο του Νίκολ ήταν περισσότερο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με την ιστορία να εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη. Ο Σκοτ Ρούμπιν αγόρασε το σενάριο και το έδωσε στην Paramount να το γυρίσει. Το φιλμ σκόπευε να σκηνοθετήσει ο Μπράιαν Ντε Πάλμα, πριν αναλάβει ο Γουίαρ. Ο Νίκολ έκανε αλλαγές στο σενάριο καθώς η παραγωγή περίμενε να αδειάσει το πρόγραμμα του Τζιμ Κάρεϊ ώστε να αρχίσουν γυρίσματα.
Η ταινία ήταν εμπoρική και καλλιτεχνική επιτυχία και έλαβε 3 υποψηφιότητες για Όσκαρ και βραβεύτηκε με 3 Χρυσές Σφαίρες.
Πλοκή
Ο Τρούμαν Μπέρμπανκ, έζησε τo μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μπροστά στην κάμερα, πρωταγωνιστώντας χωρίς ο ίδιος να έχει ιδέα, στο δικό του σόου. Η ζωή του γυρίζεται από χιλιάδες κρυμμένες κάμερες και μεταδίδεται 24 ώρες τη μέρα ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο, επιτρέποντας στον δημιουργό του σόου Κριστόφ να αιχμαλωτίσει το αληθινό συναίσθημα και την ανθρώπινη συμπεριφορά σε διάφορες καταστάσεις. Η γενέτειρα πόλη του Τρούμαν είναι το Σιχέιβεν, μια εντελώς κατασκευασμένη πόλη πάνω σε ένα τεράστιο πλατό και η οποία κατοικείται από τους ηθοποιούς και το συνεργείο του σόου. Για να εμποδίσουν τον Τρούμαν να ανακαλύψει τι πραγματικά συμβαίνει, ο Κριστόφ έχει εφεύρει αρκετά τεχνάσματα για να αποτρέψει τον Τρούμαν να ταξιδέψει, «σκοτώνοντας» τον πατέρα του σε ένα ταξίδι ψαρέματος ώστε να εντρυφήσει στον Τρούμαν φοβία για το νερό, κάνοντας πολλά έκτακτα δελτία ειδήσεων και διαφημίσεων όπου λένε για τους κινδύνους που έχουν τα ταξίδια και προβάλλοντας σειρές που μιλάνε για την ασφάλεια του να μένεις σπίτι. Παρά τον έλεγχο του Κριστόφ όμως, ο Τρούμαν έχει καταφέρει να συμπεριφέρεται με απρόσμενους τρόπους, όπως να ερωτευτεί μία κομπάρσο του σόου, τη Σίλβια. Αν και η Σίλβια γρήγορα απομακρύνεται από το πλατό, ο Τρούμαν συνεχίζει να τη θυμάται. Η Σίλβια τότε ξεκινά μια εκστρατεία "Ελευθερώστε τον Τρούμαν" που διαμαρτύρεται να ελευθερώσουν τον Τρούμαν από το σόου.
Ο Κριστόφ δίνει εντολές σε κάθε ηθοποιό και μέλος του συνεργείου να αρχίσουν το ψάξιμο. Βρίσκουν τον Τρούμαν στη θάλασσα, έχοντας ξεπεράσει το φόβο του για το νερό, να προσπαθεί να φύγει από την πόλη με μια μικρή βάρκα. Αφού επαναφέρει τη μετάδοση, ο Κριστόφ δίνει εντολή στο συνεργείο του να δημιουργήσουν μια μεγάλη καταιγίδα. Η αποφασιστικότητα του Τρούμαν, όμως αναγκάζει τον Κριστόφ να την σταματήσει. Η βάρκα ενώ ταξιδεύει πέφτει πάνω σε ένα τοίχο μέσα στη θάλασσα. Ο Τρούμαν τότε σοκαρισμένος θα δει κάτι σκαλιά που οδηγούν σε μια πόρτα που γράφει πάνω "Έξοδος". Καθώς τολμάει να αφήσει τον κόσμο του, ο Κριστόφ μιλάει απευθείας στον Τρούμαν και προσπαθεί να τον πείσει να μείνει, λέγοντάς του ότι δεν υπάρχει περισσότερη αλήθεια στον πραγματικό κόσμο απ' ό,τι στον δικό του τον τεχνητό. Ο Τρούμαν, αφού το σκέφτεται για λίγα δευτερόλεπτα, υποκλίνεται στο κοινό του και ανοίγει την πόρτα εισερχόμενος στον αληθινό κόσμο. Το κοινό γιορτάζει την έξοδο του Τρούμαν και η Σίλβια φεύγει αμέσως από το σπίτι της και τρέχει να τον βρει. Τότε στέλεχος του τηλεοπτικού σταθμού που προβάλλει το σόου λέει στο συνεργείο να σταματήσουν τη μετάδοση. Με το σόου να έχει ολοκληρωθεί, το τηλεοπτικό κοινό του Τρούμαν κάνουν τώρα ζάπινγκ να βρουν κάτι άλλο να παρακολουθήσουν.
Παραγωγή
Το αρχικό σενάριο του Άντριου Νίκολ ήταν περισσότερο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας. Το φθινόπωρο του 1993 ο Σκοτ Ρούμπιν αγοράζει το σενάριο για 1.000.000 δολάρια. Η Paramount Pictures αμέσως άρχισε την παραγωγή. Μέρος της συμφωνίας με τον Νίκολ ήταν να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία αλλά το στούντιο ένιωθε ότι ο προϋπολογισμός των 80 εκατομμυρίων δολαρίων θα ήταν υπερβολικά υψηλός γι' αυτόν. Η Paramount ήθελε έναν έμπειρο σκηνοθέτη και έδωσε περισσότερα χρήματα στον Νίκολ ώστε να παραιτηθεί από τον όρο του συμβολαίου που τον όριζε ως σκηνοθέτη. Το στούντιο προσέγγισε αρχικά τον Μπράιαν Ντε Πάλμα αλλά δεν τα βρήκαν στις διαπραγματεύσεις. Μετά την αποχώρηση του Ντε Πάλμα πολλοί σκηνοθέτες προτάθηκαν, ανάμεσά τους οι Τιμ Μπάρτον, Τέρι Γκίλιαμ, Μπάρι Σόνενφελντ και Στίβεν Σπίλμπεργκ, πριν τελικά ο Πίτερ Γουίαρ υπογράψει το 1995, μια πρόταση την οποία έκανε ο Νίκολ.
Η Paramount ήταν επιφυλακτική με την ταινία την οποία αποκαλούσαν "το πιο ακριβό καλλιτεχνικό φιλμ που έγινε ποτέ" εξαιτίας του προϋπολογισμού των 60 εκατομμυρίων δολαρίων. Το στούντιο ήθελε η ταινία να είναι πιο αστεία και λιγότερο δραματική κάτι που επιθυμούσε και ο Γουίαρ, βρίσκοντας το σενάριο του Νίκολ πολύ σκοτεινό. Ο Νίκολ τότε ξαναέγραψε το σενάριο 16 φορές μέχρι ο Γουίαρ να το βρει κατάλληλο ώστε να αρχίσει το γύρισμα. Το 1995 ο Τζιμ Κάρεϊ δέχεται το ρόλο, αλλά υποχρεώσεις στις ταινίες Ο Κολλιτσίδας (The Cable Guy, 1996) και Ο Ψευταράς (Liar Liar, 1997) δεν θα του επέτρεπαν να είναι διαθέσιμος για τουλάχιστον ένα χρόνο. Ο Γουίαρ θεωρούσε ότι ο Κάρεϊ ήταν τέλειος για το ρόλο και προτίμησε να περιμένει ένα χρόνο παρά να δώσει το ρόλο σε άλλο ηθοποιό.
Box office
Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, το Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 31,5 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 125,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 138,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 264,1 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 11η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για το 1998 παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τις τεχνολογικές επιπτώσεις Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1959-1960
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1959–60 διεξήχθη για δεύτερη συνεχή χρονιά στη Θεσσαλονίκη. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1960 και ολοκληρώθηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου. Η έναρξη ήταν προγραμματισμένη να γίνει στις 10 Σεπτεμβρίου, όμως αναβλήθηκε δύο φόρες λόγω βροχής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο αήττητος Ολυμπιακός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Οι αγώνες έγιναν στο γυμναστήριο της ΧΑΝΘ, με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων, τριών από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (ΠΑΟΚ, Άρης και Ηρακλής), τεσσάρων από το πρωτάθλημα Κέντρου (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Σπόρτινγκ και Πανελλήνιος) καθώς και του Ολυμπιακού Αντίς Αμπέμπα, μια ομάδα Ελλήνων ομογενών από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας.
Η σύνθεση του πρωταθλητή Ολυμπιακού : Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αργυρόπουλος, Καλούδης, Γερακαράκης, Βαμβακούσης, Πολυχρονίου, Φασίλης, Δουράτσος, Νικολαΐδης, Σπανός, Καζουνίδης. Προπονητής: Γιάννης Σπανουδάκης.
Πηγές
1959-60 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1959 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1960
Κρητική λογοτεχνία της Αναγέννησης
μικρογραφία|Αντίγραφο του [[Ερωτόκριτος|Ερωτόκριτου του Βιτσέντζου Κορνάρου, 1713]] Η λογοτεχνική παραγωγή της Κρήτης την εποχή της Αναγέννησης είναι πλούσια ποσοτικά και ποιοτικά και σημαντική για την μετέπειτα πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Όπως και το μεγαλύτερο τμήμα της λογοτεχνίας της ίδιας περιόδου στην υπόλοιπη Ελλάδα, είναι κυρίως έμμετρη, με την καλλιέργεια του πεζού λόγου να περιορίζεται στην εκκλησιαστική ρητορική και σε αφηγήσεις αγιολογικού περιεχομένου. Η λογοτεχνική άνθηση οφείλεται στην οικονομική και πνευματική ανάπτυξη που παρατηρήθηκε στην Κρήτη κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας: η ειρηνική διαβίωση και η επαφή με έναν ανεπτυγμένο πνευματικά και πολιτιστικά λαό ήταν οι παράγοντες που συνετέλεσαν στην καλλιέργεια της παιδείας και των γραμμάτων και στην εμφάνιση αξιόλογης λογοτεχνικής παραγωγής.
Η λογοτεχνική παραγωγή χωρίζεται σε δύο περιόδους. Η πρώτη ξεκινά από τα μέσα του 14ου αι. και καταλήγει στο 1580 περίπου. Ονομάζεται περίοδος της προετοιμασίας, γιατί η λογοτεχνία ακόμη δεν διαφοροποιείται αισθητά από τη βυζαντινή παράδοση και τη δυτική λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Η δεύτερη, 1580-1669 (άλωση του Ηρακλείου (Χάνδακας ή Κάντια) από τους Οθωμανούς), είναι η περίοδος της ακμής, με φανερή την επίδραση της λογοτεχνίας της ιταλικής Αναγέννησης.
Ιστορικό και πνευματικό πλαίσιο
Η Κρήτη είχε παραχωρηθεί στον ηγέτη της Τέταρτης Σταυροφορίας Βονιφάτιο Μονφερατικό από τον Αλέξιο Δ΄ Άγγελο, γιο του αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204 το νησί παραχωρήθηκε από τον Βονιφάτιο στην Δημοκρατία της Βενετίας, στις 12 Αυγούστου του 1204. Μέχρι το 1211 η Βενετία δεν είχε πλήρη έλεγχο της Κρήτης, αφού τμήμα του νησιού είχε περιέλθει στην εξουσία των Γενουατών, οι οποίοι αποχώρησαν το 1211. Από τότε και μέχρι το 1669 η Βενετία είχε απόλυτο έλεγχο στην περιοχή, αντιμετώπιζε όμως παράλληλα οθωμανικές απειλές, που οδήγησαν το 1645 στην κατάληψη των Χανίων, έναν χρόνο αργότερα του Ρεθύμνου και το 1648 στην πολιορκία του Χάνδακα (σημ. Ηράκλειο), που παραδόθηκε το 1669.
Τους πρώτους αιώνες της βενετικής κυριαρχίας οι ενδείξεις για πνευματικές ανταλλαγές μεταξύ Κρητών και Βενετών είναι περιορισμένες. Υπάρχουν όμως τεκμήρια ότι οι Κρήτες μελετούσαν την αρχαία ελληνική και βυζαντινή γραμματεία και αντέγραφαν χειρόγραφα. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς το 1453 αρκετοί λόγιοι που έφυγαν από την πόλη πέρασαν κάποιο διάστημα στην Κρήτη· άλλοι από αυτούς έφυγαν στην συνέχεια για την Ιταλία, όπως ο Ιανός Λάσκαρις και άλλοι παρέμειναν στο νησί, όπως ο Μιχαήλ Αποστόλης. Αυτοί συνέβαλαν στην συγκρότηση ενός κύκλου λογίων που δίδασκαν και αντέγραφαν ελληνικά κείμενα. Οι πολιτισμικές επαφές διευκολύνθηκαν από την παραμονή Ελλήνων στην Ιταλία: πολλοί Κρήτες σπούδαζαν σε ιταλικές πόλεις, ενώ κρητικής καταγωγής ήταν και δύο σημαντικοί Έλληνες τυπογράφοι στην Ιταλία, ο Ζαχαρίας Καλλιέργης και ο Μάρκος Μουσούρος, που στα τέλη του 15ου και στις αρχές του 16ου αι. ασχολήθηκαν συστηματικά με την έκδοση ελληνικών δημωδών κειμένων. Η παρουσία στις πόλεις της Κρήτης Ελλήνων που είχαν σπουδάσει στην Ιταλία και Βενετών λογίων οδήγησε στην ανάπτυξη έντονης πνευματικής ζωής, που μαρτυρείται από την ύπαρξη λογοτεχνικών ακαδημιών στο Ρέθυμνο (ακαδημία των Vivi, ιδρύθηκε το 1562), στον Χάνδακα (των Stravaganti, από το 1591) και τα Χανιά (Sterili, άγνωστο πότε ιδρύθηκε).
Περίοδος της προετοιμασίας
Η Κρητική Λογοτεχνία-γλώσσα και στίχος- έχει τις ρίζες της σύμφωνα με τον Δημαρά στην ανώνυμη εθνική παράδοση. Σύμφωνα με τις νεότερες έρευνες οι αρχές της κρητικής λογοτεχνίας τοποθετούνται στον 14ο αιώνα, στα ποιήματα του Στέφανου Σαχλίκη (1330-1391 περίπου). Τα περισσότερα κείμενα που σώζονται έχουν περιεχόμενο θρησκευτικό ή γενικότερα ηθικοδιδακτικό. Άλλα συνεχίζουν την υστεροβυζαντινή παράδοση των χιουμοριστικών ιστοριών με πρωταγωνιστές ζώα (Η φυλλάδα του Γαϊδάρου, ομοιοκατάληκτη διασκευή του βυζαντινού Συναξαρίου του τιμημένου γαϊδάρου και Ο κάτης και οι ποντικοί). Η σάτιρα της καθημερινής ζωής στα ποιήματα του Σαχλίκη και η ερωτική θεματολογία του Μαρίνου Φαλιέρου φαίνεται πως επηρεάστηκαν από την σύγχρονη δυτική ποίηση. Το αξιολογότερο λογοτεχνικό έργο της περιόδου θεωρείται ο Απόκοπος (πρώτη έκδοση 1509). Γενικά σε αυτήν την περίοδο η θεματολογία των ποιημάτων μαρτυρά ακόμη τα μεσαιωνικά ενδιαφέροντα, όπως το θέμα του θανάτου και της ηθικής σωτηρίας thumb|150px|Η πρώτη σελίδα της δεύτερης έκδοσης του Απόκοπου Η γλώσσα των ποιημάτων είναι κοντά στην μεικτή γλώσσα της δημώδους βυζαντινής λογοτεχνίας, όπου συνυπάρχουν στοιχεία της προφορικής γλώσσας και λόγιοι τύποι, παράλληλα όμως εμφανίζονται και κάποια κρητικά διαλεκτικά στοιχεία. Η κυριότερη στιχουργική μορφή είναι ο ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος στίχος, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Στην ποίηση του Στέφανου Σαχλίκη συναντάμε την πρώτη χρήση της ομοιοκαταληξίας στην νεοελληνική λογοτεχνία: κάποια ποιήματά του αποτελούνται από ενότητες τεσσάρων ή και περισσότερων ομοιοκατάληκτων στίχων, ενώ σε άλλα εμφανίζονται ενότητες ομοιοκατάληκτων διστίχων. Στον 14ο και τον 15ο αι. τα ομοιοκατάληκτα συνυπήρχαν με τα ανομοιοκατάληκτα έργα, ενώ από τον 16ο αιώνα κυριάρχησε η ομοιοκαταληξία με βασική οργανωτική μονάδα το ομοιοκατάληκτο δίστιχο.
Κάποια από τα κείμενα αυτής της εποχής έγιναν δημοφιλή και επέζησαν είτε μέσω των έντυπων εκδόσεων (κυρίως τα θρησκευτικά και ηθικοδιδακτικά κείμενα), είτε μέσω των χειρογράφων, είτε μέσω της προφορικής επιβίωσής τους και της επίδρασής τους σε λαϊκά προφορικά τραγούδια. Η επίδραση των ποιημάτων αυτών στην κρητική λογοτεχνία της ακμής ήταν ελάχιστη· ουσιαστικά η μόνη συμβολή τους ήταν η λογοτεχνική επεξεργασία του ιδιωματικού λόγου και η καθιέρωση της ομοιοκαταληξίας.
Θρησκευτική και διδακτική θεματολογία
Ο Λεονάρδος Ντελλαπόρτας, ένας από τους πρώτους εκπροσώπους της κρητικής λογοτεχνίας, ακολουθεί την βυζαντινή παράδοση και στα 4 θρησκευτικά και διδακτικά ποιήματά του (Ερωτήματα και αποκρίσεις Ξένου και Αληθείας, Λόγος περί ανταποδόσεως και Υπομνηστικόν, Στίχοι θρηνητικοί εις τον Επιτάφιον θρήνον, Λόγοι παρακλητικοί προς τον Χριστόν και την Θεοτόκον) εμπνέεται από τη Βίβλο καθώς και λόγιες και δημώδεις βυζαντινές πηγές. Σε βυζαντινές πηγές στηρίχτηκε και ο Μανόλης Σκλάβος που έγραψε την Συμφορά της Κρήτης, που με αφορμή την περιγραφή των συνεπειών του σεισμού που έπληξε το Ηράκλειο το 1508 επιρρίπτει την ευθύνη στους κατοίκους της Κρήτης για τις αμαρτίες τους και τους παρακινεί να ζητήσουν συγχώρεση. Ένας άλλος ποιητής το όνομα του οποίου μας είναι γνωστό είναι ο Ιωάννης Πλουσιαδηνός, επίσκοπος Μεθώνης, που συνέθεσε τον Θρήνο της Θεοτόκου για τα πάθη στου Χριστού. Η Κοσμογέννησις του Γεωργίου Χούμνου παρουσιάζει ενδιαφέρον επειδή είναι απόπειρα μεταφοράς σε απλή γλώσσα των βιβλίων της Γενέσεως και της Εξόδου. Θρησκευτικού και ηθικοδιδακτικού περιεχομένου έργα άφησε και ο Μαρίνος Φαλιέρος (Ρίμα παρηγορητική, Λόγοι διδακτικοί του πατρός προς τον υιόν, Θρήνος εις τα Πάθη και την Σταύρωσιν), αλλά με επιδράσεις από δυτικά πρότυπα.
Το μοτίβο του Κάτω Κόσμου
Ποιήματα που αναφέρονται στον Κάτω Κόσμο σώθηκαν αρκετά, κάτι που αποδεικνύει ότι το είδος ήταν αρκετά δημοφιλές. Κάποια από αυτά ήταν η Ρίμα θρηνητική εις τον πιστόν και ακόρεστον Άδη του Ιωάννη Πικατόρου, η Ομιλία του νεκρού βασιλιά, η Ρίμα περί του θανάτου και η Παλαιά και νέα διαθήκη. Ανάλογη θεματολογία, αλλά διαφορετικό χαρακτήρα, έχει ο Απόκοπος του άγνωστου ποιητή Μπεργαδή, που έγινε ένα από τα δημοφιλέστερα αναγνώσματα της Τουρκοκρατίας. Το ποίημα αυτό, για το οποίο έχουν προταθεί πολλές ερμηνείες δεν έχει ηθικοδιδακτική πρόθεση, αντιθέτως, φαίνεται ότι μπορεί να γράφτηκε ως αντίδραση στα ηθικοδιδακτικά έργα με θέμα τον Κάτω Κόσμο. thumb|left|120px|Χειρόγραφο από το Ερωτικόν ενύπνιον του Μαρίνου Φαλιέρου
Δυτικές επιδράσεις
Δύο ποιητές που στράφηκαν πρώτοι προς τις σύγχρονες λογοτεχνικές εξελίξεις της Ιταλίας, από τις οποίες αφομοίωσαν στοιχεία στα έργα τους, ήταν ο Στέφανος Σαχλίκης και ο Μαρίνος Φαλιέρος. Ο πρώτος, για να περιγράψει την ζωή του στην φυλακή και να επικρίνει σατιρικά τις πόρνες («πολιτικές») του Ηρακλείου, αξιοποίησε την σατιρική, κωμική και με πολλά ρεαλιστικά στοιχεία παράδοση της ιταλικής frottola (ποιητική μορφή της ιταλικής μεσαιωνικής λογοτεχνίας με χιουμοριστικό περιεχόμενο). Ο Φαλιέρος, εκτός από τα θρησκευτικά και ηθικοδιδακτικά ποιήματά του, έγραψε και δύο έργα ερωτικού περιεχομένου (Ιστορία και Όνειρο και Ερωτικόν ενύπνιον) που αναπαριστούν έναν ονειρικό διάλογο μεταξύ δύο εραστών, και βασίζονται στην ιταλική παράδοση του contrasto (έργο με διαλογική μορφή). Ένας μεταγενέστερος συγγραφέας που βασίστηκε αμεσότερα σε ιταλικό πρότυπο ήταν ο Αντώνιος Αχέλης, που τύπωσε το 1571 το έργο Μάλτας πολιορκία που βασίζεται σε αντίστοιχο έργο του Gentil de Vendosme το οποίο εξιστορεί την πολιορκία της Μάλτας από τους Τούρκους του 1565. Το έργο αυτό, θεματικά και υφολογικά, αποτελεί μεταβατικό στάδιο προς την περίοδο της ακμής.
Περίοδος της ακμής
thumb|130px|Το εξώφυλλο της έκδοσης της Ερωφίλης του 1637 Η περίοδος της ακμής της Κρητικής λογοτεχνίας τοποποθετείται στα τέλη του 16ου αι. μέχρι την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς, το 1669. Η πλούσια λογοτεχνική παραγωγή σχετίζεται άμεσα με την κοινωνική, οικονομική και πνευματική άνθηση που σημειώθηκε στο νησί κατά τα τέλη του 16ου αι., όταν έπαψαν οι Οθωμανικές εισβολές και τα επαναστατικά κινήματα των κατοίκων. Παράλληλα, η σταδιακή παρακμή του φεουδαρχικού συστήματος και η οικονομική ανάπτυξη της αστικής τάξης διευκόλυναν την πνευματική εξέλιξη και την δημιουργία αξιόλογης πνευματικής κίνησης. Επίκεντρο της πνευματικής ζωής ήταν οι «Ακαδημίες» που ίδρυαν διανοούμενοι που προέρχονταν από τις τάξεις των αστών ή των ευγενών. Τα μέλη των Ακαδημιών οργάνωναν συγκεντρώσεις στις οποίες απαγγέλλονταν τα ποιήματά τους ή ανεβάζονταν θεατρικές παραστάσεις. Οι συγγραφείς, τα έργα των οποίων σώζονται, ήταν μέλη ανώτερων τάξεων, είχαν μεγάλη μόρφωση και παρακολουθούσαν τις λογοτεχνικές εξελίξεις της Ιταλίας.