cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kingdom Hearts
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Final Fantasy Κατηγορία:Kingdom Hearts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Disney Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Square Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Square Enix Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με παράλληλα σύμπαντα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια crossover Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κωμικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Ενδέκατη δυναστεία Φαραώ
Η Ενδέκατη δυναστεία Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, είναι μια ομάδα Φαραώ, οι πρώτοι από τους οποίους κατατάσσονται με τις τέσσερεις προηγούμενες δυναστείες στην Πρώτη μεταβατική περίοδο, ενώ οι τελευταίοι στην περίοδο του Μέσου βασιλείου. Όλοι κυβέρνησαν από τις Θήβες.
Οι γνωστοί Φαραώ από τη δυναστεία είναι οι ακόλουθοι:
Ο ισχυρισμός του Μανέθωνα ότι η 11η Δυναστεία αποτελούνταν από 16 βασιλιάδες που βασίλεψαν για 43 χρόνια, έρχεται σε αντίθεση με επιγραφές της εποχής, και τα στοιχεία από τον Κανόνα του Τορίνο, η οποία μαρτυρία και των δύο αποδεικνύει ότι την δυναστεία αποτελούσαν 7 Φαραώ οι οποίοι βασίλεψαν συνολικά 143 χρόνια. Όμως, η μαρτυρία του ότι η βάση της δυναστείας ήταν στις Θήβες επαληθεύεται από στοιχεία της εποχής. Είναι κατά τη διάρκεια αυτής της δυναστείας που η Αίγυπτος ενοποιείται περνώντας στην περίοδο του Μέσου βασιλείου.
Η καταγωγή της δυναστείας έλκει την καταγωγή της από έναν νομάρχη των Θηβών, τον "Ιντέφ τον Μέγα γιο του Iku", ο οποίος αναφέρεται σε κάποιες επιγραφές της εποχής. Όμως, ο άμεσος διάδοχός του Μεντουχοτέπ Α' θεωρείται ως ο πρώτος Φαραώ αυτής της δυναστείας.
Η βασιλεία του τελευταίου Φαραώ της δυναστείας, και συνεπώς και του τέλους της, περικλείεται από μυστήριο. Σύγχρονες αναφορές αναφέρονται σε "εφτά κενά χρόνια" που ακολούθησαν το θάνατο του Μεντουχοτέπ Γ ', το οποίο αντιστοιχεί στην βασιλεία του Nebtawyra Μεντουχοτέπ Δ'. Οι μελετητές σήμερα ταυτίζουν τον βεζίρη Αμενεμχάτ με τον Αμενεμχέτ Α', τον πρώτο Φαραώ της 12ης δυναστείας, ως μέρος της θεωρίας ότι ο Αμενεμχέτ Α' κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Διόγνητος ο Κροτωνιάτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.) Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
1352
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1352 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ράλλυ Τουρκίας
Η ιστορία του Ράλλυ Τουρκίας
Το Πρώτο Ράλλυ της Τουρκίας έγινε το 1972 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1999 μπήκε στα σχέδια του WRC. Τελικά πήρε μέρος στο Πρόγραμμα το 2000 με το όνομα Anatolian Rally αντιπροσωπεύοντας τη Μέση Ανατολή. Σαν Ανατολικό Ράλλυ παρέμεινε μέχρι το 2002 και το 2003 μπήκε επίσημα στο Πρόγραμμα του Πρωταθλήματος Ράλλυ με το όνομα Rally of Turkey δηλαδή Ράλλυ Τουρκίας και από τους 62 οδηγούς τερμάτισαν μόνο οι 27. Το 2003 διοργανώθηκε στο Τούρκικο Βουνό του Ολύμπου και στην Αττάλεια (Αντάλια) και νικητής αναδείχτηκε ο Κάρλος Σάινθ. Πραγματικά ήταν δύσκολες συνθήκες εκείνη τη χρονιά.
Το 2005 πήραν 76 οδηγοί μέρος συν τους τοπικούς οδηγούς και οι 53 τερμάτισαν. Το ράλλυ τότε είχε συνολικό μήκος διαδρομής 1.228 χιλιόμετρα. Μάλιστα για Δεύτερη Σερί χρονιά βγήκε νικητής ο Σεμπαστιάν Λεμπ με το Σιτροέν Ξαρά του 2004.
Το 2006 το Ράλλυ μεταφέρθηκε σε τρεις περιοχές: Αντάλια - Κεμέρ - Κουμλούκα που βρίσκονται στη Δυτική Τουρκία. Νικητής ήταν ο Φινλανδός Μάρκους Γκρόνχολμ νικώντας για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο Ράλλυ. Ήταν το πιο "χιονισμένο" ράλλυ από τα προηγούμενα τα οποία χαρακτηρίζονταν από χώμα και λάσπη. Το 2007 έκανε μια μικρή διακοπή αλλά την επόμενη χρονιά θα επανέλθει. Το 2008 αναδείχθηκε νικητής ο Φινλανδός Μίκο Χίρβονεν με Φορντ Φόκους του 2006. Το 2010 έκανε τη μεγάλη επιστροφή καθώς έκανε τη μεγαλύτερη χρονικά απουσία του Ράλλυ αυτού και άφησε καλές εντυπώσεις στους οπαδούς. Νικητής αναδείχτηκε για τρίτη φορά ο εξάκις πρωταθλητής Σεμπαστιάν Λεμπ. Από το 2011 ως το 2017 το ράλλυ δεν διεξήχθη. Το 2018 επανήλθε ως ράλλυ στη θέση του Ράλλυ Πολωνίας. Έδρα του αγώνα ήταν η πόλη Μαρμαρίς στην επαρχία Μούγλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα του Ράλλυ Τουρκίας
Παραπομπές
Τουρκιας Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τουρκία
Κλινική νευροψυχολογία
Η κλινική νευροψυχολογία είναι ο Εφαρμοσμένος Κλάδος της Νευροψυχολογίας (Μελετά τις γνωστικές λειτουργίες, π.χ μνήμη, προσοχή). Η εξειδίκευση σε αυτό το κλάδο, αφορά τη μελέτη, τη διάγνωση και την αποκατάσταση ασθενών με εγκεφαλικές βλάβες. Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, ο εγκέφαλος (νους) ευθύνεται για τη καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων. Τομείς εργασίας: σε νοσοκομεία, ιδιωτικά, γηροκομία, κέντρα αποκατάστασης, κέντρα ερευνών κ.τ.λ.
1353
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Με φόβο και πάθος
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Ο Νίκος Κούρκουλος διαφώνησε με τον σκηνοθέτη της ταινίας σχετικά με το ποια ηθοποιός θα ήταν η συμπρωταγωνίστριά του: ο Κούρκουλος ήθελε την Μαρία Σκούντζου, ενώ ο σκηνοθέτης την Ελένη Ερήμου. Τη λύση έδωσε ο Φίνος, ο οποίος πρότεινε να γυρίσουν από μια σκηνή με την καθεμιά ως πρωταγωνίστρια. Επρόκειτο για τη σκηνή της φυλακής, με τον ίδιο φακό και τον ίδιο διάλογο. Ο Φίνος μετά από ιδιωτική προβολή επέλεξε την Ερήμου, ως πιο κινηματογραφική.
Στην ταινία τραγουδούν οι αδελφές Δήμα.
Επίσης, είναι η τελευταία ταινία που γύρισε ο Νίκος Φώσκολος με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιανουαρίου 1972, ενώ στην πρώτη της κινηματογραφική προβολή έκοψε 372.819 εισιτήρια και κατέλαβε την 4η θέση σε σύνολο 90 ταινιών της περιόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δικαστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Αρχίλοχος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Αρχίλοχος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Αρχίλοχος ο Κερκυραίος
Ο Αρχίλοχος ο Κερκυραίος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από την Κέρκυρα, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου στους 59ους (544 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Κερκυραίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Η Επιστροφή του Ρίνγκο
Η Επιστροφή του Ρίνγκο (Ιταλικά: Il ritorno di Ringo) είναι ένα σπαγκέτι γουέστερν Ιταλικής και Ισπανικής συμπαραγωγής του 1965 σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι και σε σενάριο των Φερνάντο Ντι Λέο και Ντούτσιο Τεσάρι. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Μοντγκόμερι Γουντ (ψευδώνυμο του Τζουλιάνο Τζέμα), μαζί με τους Φερνάντο Σάντσο, Τζορτζ Μάρτιν, Αντόνιο Κάσας, Νεβές Ναβάρο και Χάλι Χάμοντ.
Πλοκή
Δύο μήνες μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, ο Μοντγκόμερι Μπράουν γνωστός και ως «Ρίνγκο» επιστρέφει στο σπίτι του μετά από μια μάχη για τον στρατό της Ένωσης. Ωστόσο, συνειδητοποιεί αμέσως ότι τα πράγματα δεν είναι πια αυτά που κάποτε ήταν: Κάποιοι Μεξικανοί ληστές τυραννούν την πόλη εδώ και αρκετό καιρό. Πολλοί στο παρελθόν που αντιτάχθηκαν στον εκφοβισμό τους σκοτώθηκαν, όπως ο πατέρας του Ρίνγκο, ο οποίος ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος. Επιπλέον, ένας από τους ληστές εκβιάζει τη γυναίκα του Ρίνγκο για να την κρατήσει κοντά του, απειλώντας συνεχώς τη μικρή της κόρη.
Για να βρει έναν τρόπο να τερματιστεί αυτή η κατάσταση, ο Ρίνγκο μεταμφιέζεται αφήνοντας να μεγαλώνει η γενειάδα του και βάφει τα μαλλιά του σε καφέ χρώμα, ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμος. Αλλά ο αρχηγός των ληστών Εστέμπαν Φουέντες, κουρασμένος να περιμένει την άφιξη του Ρίνγκο, πληρώνει έναν στρατιώτη για να ανακοινώσει ψευδώς τον θάνατο του Ρίνγκο, αναγκάζοντας τη σύζυγό του να υποκύψει στον εκβιασμό του Φουέντες και να ξαναπαντρευτεί με τον αδερφό του Πάκο. Ο Ρίνγκο αναγκάζεται να δράσει, αλλά λόγω ενός τραυματισμού στο χέρι αναγκάζεται να δεχθεί βοήθεια από τον πιστολέρο Μιοσότις και τον σερίφη, συλλαμβάνοντας τον Φουέντες και προκαλώντας μια πυρκαγιά την ημέρα του γάμου της συζύγου του με τον Πάκο.
Ο Φουέντες, ωστόσο, καταφέρνει να απελευθερωθεί, σκοτώνει τον σερίφη και σώζει τους μεξικανούς συντρόφους του καταφεύγοντας σε μια βίλα. Στη συνέχεια, ο Ρίνγκο καλεί όλους τους πολίτες μαζί, οργανώνοντας μια πραγματική λαϊκή εξέγερση και επιτίθεται στη βίλα, σώζοντας την κόρη του και απελευθερώνοντας τη χώρα από τους Μεξικανούς.
Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Ισπανία: τόσο οι σκηνές της οικογενειακής βίλας του Ρίνγκο (Can Fàbregas) όσο και εκείνες του χωριού όπου φτάνει ο Ρίνγκο γυρίστηκαν στο Esplugues de Llobregat (μια επαρχία της Βαρκελώνης). Αντίθετα, οι εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στα PC Balcazar Studios στη Μαδρίτη.
Μουσική
Όπως και στην προηγούμενη ταινία, τα τραγούδια δημιουργήθηκαν από τον Ένιο Μορικόνε και ερμηνεύθηκαν από τον Μαουρίτσιο Γκραφ.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε στους ιταλικούς κινηματογράφους στις 8 Δεκεμβρίου 1965.
Box office
Η ταινία ήταν η τρίτη με τα υψηλότερα κέρδη στην Ιταλία το 1965 πίσω από το Για μια χούφτα δολάρια και το Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο.
Κριτικές
Από σύγχρονες κριτικές, το Μηνιαίο Δελτίο Κινηματογράφου αναφέρει ότι η ιστορία των ταινιών «αντιμετωπίζεται με μια φαντασία απαράμιλλη σε άλλα Ιταλικά γουέστερν». και ότι «αυτό που κάνει την ταινία περισσότερο από μια απλή έξυπνη είναι η πλοκή του θέματος: όπως στο δεύτερο μισό της Οδύσσειας, ο ήρωας που αντιμετωπίζεται από όλους ως νεκρός - πρέπει να ανακαλύψει ξανά την ταυτότητά του. Ο Τεσάρι επιβεβαιώνει λαμπρά την αίσθηση του ποιητικού».
Το περιοδικό Variety περιέγραψε την ταινία ως «δίκαιη προς το μεσαίωνα», σημειώνοντας τα κλισέ που είχε η ταινία, αλλά ότι ο Τεσάρι «κρατά τα πράγματα ζωντανά, εναλλάσσοντας την δράση και το χιούμορ», σημειώνοντας ότι η βία στην ταινία «συνορεύει με τον σαδισμό». Το Variety βρήκε την ταινία ανώτερη από το «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Σπαγκέτι γουέστερν ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία
Χανάτο
Το Χανάτο, απαντάται και ως χαγανάτο, είναι τουρκο-μογγολική λέξη που περιγράφει μια πολιτική οντότητα που κυβερνιόταν από ένα Χαν. Αυτή η πολιτική οντότητα είναι τυπική για τους λαούς της ευρασιατικής στέπας και μπορεί να αντιστοιχεί στην περιοχή μιας φυλής, σε βασίλειο ή σε αυτοκρατορία.
Ένα από τα πιο ξακουστά χανάτα ήταν το Χανάτο της Κριμαίας.
Ιδιαίτερα γνωστά επίσης είναι τα τέσσερα χανάτα (ή ulus, μογγολ. uls = χώρα, περιοχή), τα οποία απάρτιζαν τη Μογγολική αυτοκρατορία κατά τον 13ο και τον 14ο αιώνα. Με τον θάνατό του, ο Τζένγκις Χαν μοίρασε την αυτοκρατορία του στους τέσσερις γιους και τις κόρες του. Μετά τον θάνατο του Μόνγκε (Möngke) το 1259 ο πόλεμος διαδοχής μεταξύ του Κουμπλάι Χαν και του Αρίκ Μπόκε (Ariq Böke) σήμανε το τέλος της ενιαίας μογγολικής αυτοκρατορίας και την επάνοδο των χανάτων:
Παραπομπές
* Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης Κατηγορία:Πριγκιπάτα Κατηγορία:Ισλαμικά κράτη ανά είδος
Θεονόη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θεονόη είναι γνωστή κυρίως μια θυγατέρα του βασιλιά της Κάτω Αιγύπτου Πρωτέως και της Ψαμάθης. Αδελφός της ήταν ο βασιλιάς Θεοκλύμενος. Στην τραγωδία «Ελένη» του Ευριπίδη η Θεονόη εμφανίζεται να έχει μαντικές ικανότητες και να συμβουλεύει την Ωραία Ελένη. Επιπλέον, τη βοηθά να διαφύγει από την Αίγυπτο όταν ο Θεοκλύμενος αποπειράθηκε να τη βιάσει. Τότε ο Θεοκλύμενος οργίσθηκε και θέλησε να σκοτώσει την αδελφή του Θεονόη. Αλλά οι Διόσκουροι, οι ευγνώμονες αδελφοί της Ωραίας Ελένης, έσωσαν τη Θεονόη.
Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι η Θεονόη ερωτεύθηκε τον Κάνωπο, τον κυβερνήτη στο πλοίο του Μενελάου.
Πηγή
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Νικόλαος Γκαργκάνας
Ο Νικόλαος Γκαργκάνας (20 Ιανουαρίου 1937) είναι οικονομολόγος και Επίτιμος Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Διετέλεσε Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος από τον Ιούνιο του 2002 έως τον Ιούνιο του 2008. Την ίδια περίοδο ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και του Γενικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην 20 Ιανουαρίου 1937 στο Σουφλί. Πατέρας του ήταν ο Χρίστος Γκαργκάνας, επιχειρηματίας, βουλευτής Έβρου επί μια δεκαετία (1953-1963). Μητέρα του είναι η Ευγενία Γκαργκάνα, το γένος Χατζηνικολάου, με καταγωγή από την Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης.
Σπούδασε οικονομικά στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Το 1961 έλαβε το πρώτο του πτυχίο από το Οικονομικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ - νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Υπηρέτησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ως Επίκουρος Σημαιοφόρος (1959-1961). Μετά τη λήξη της θητείας του συνέχισε τις σπουδές του στη σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (London School of Economics and Political Science) και το 1963 απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα οικονομικά (M.Sc.Econ). Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (1964-1966) ως επικεφαλής ομάδας οικονομολόγων-ερευνητών.
Το 1966 επέστρεψε στο Λονδίνο, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στα οικονομικά (1968) και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του University College London (1971). Από το 1968 έως το 1975 εργάστηκε ως οικονομολόγος-ερευνητής στο Βρετανικό Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (National Institute of Economic and Social Research / NIESR) στο Λονδίνο.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, μετά την πτώση της δικτατορίας και υπηρέτησε ως ανώτερο στέλεχος στην Τράπεζα της Ελλάδος μετά από προσωπική πρόσκληση του τότε Διοικητή Ξενοφώντος Ζολώτα. Το 1984 έγινε Διευθυντής-Σύμβουλος και από το 1993 έως το 1996 κατείχε τη θέση του Οικονομικού Συμβούλου της Τράπεζας. Το 1996 διορίστηκε Υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και το 2002 Διοικητής, θέση από την οποία αποχώρησε όταν έληξε η θητεία του (2008). Λίγο πριν από τη λήξη της θητείας του ανακηρύχθηκε ομόφωνα από το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος Επίτιμος Διοικητής.
Έχει διατελέσει οικονομικός σύμβουλος του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, αρμόδιος για τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση της εφαρμογής του Σταθεροποιητικού Προγράμματος 1985-1987, πρόεδρος του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων (1996-2002), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και του Γενικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (2002-2008) κ.α. Το 1998 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Εταίρος (Honorary Fellow) του London School of Economics and Political Science.
Είναι νυμφευμένος με την Μαρία Γκαργκάνα, το γένος Κόκκα, με την οποία έχουν μια κόρη, την Ευγενία.
Θητεία στην Τράπεζα της Ελλάδος
Ο Νικόλαος Γκαργκάνας, ως Οικονομικός Σύμβουλος (1994-1996) και στη συνέχεια ως Υποδιοικητής (1996-2002) της Τράπεζας της Ελλάδος, συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια για τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, την ένταξη της δραχμής στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος τον Μάρτιο του 1998 και την ικανοποίηση των κριτηρίων σύγκλισης που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, και αφορούσαν τη σταθερότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας της δραχμής, τον πληθωρισμό και τα επιτόκια, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ τον Ιανουάριο του 2001. Ο Νικόλαος Γκαργκάνας είχε επίσης αναλάβει την τεχνική και οργανωτική προετοιμασία για την απόσυρση των δραχμών και την εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων ευρώ στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2002, διαδικασία που ολοκληρώθηκε εγκαίρως και χωρίς προβλήματα.
Ως Διοικητής εργάστηκε για την ολοκλήρωση της οργανωτικής αναδιάρθρωσης και της αναβάθμισης της Τράπεζας της Ελλάδος, που ήταν αναγκαία για την ομαλή λειτουργία της και την πλήρη ενσωμάτωση της στο Ευρωσύστημα.
Ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας  συμμετείχε ενεργά στη διαμόρφωση αυστηρής ενιαίας νομισματικής πολιτικής για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στη ζώνη του ευρώ. Η αξιοπιστία της ενιαίας νομισματικής πολιτικής συνέβαλε ώστε ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, ο οποίος είχε ήδη μειωθεί δραστικά στο πλαίσιο της προσπάθειας για την ένταξη, να διατηρηθεί σε σχετικά χαμηλά επίπεδα και μετά την ένταξη, ενώ ταυτόχρονα μειώθηκαν οι πληθωριστικές προσδοκίες και τα επιτόκια. Όμως, ο ρυθμός πληθωρισμού στην Ελλάδα παρέμενε αισθητά υψηλότερος από τον μέσο πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ. Η απόκλιση του πληθωρισμού από τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι η μακροοικονομική πολιτική (περιλαμβανομένης της εισοδηματικής πολιτικής) που ασκήθηκε την περίοδο εκείνη, ήταν στην Ελλάδα πολύ πιο χαλαρή από ότι στις άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ. Έτσι, πολλά από τα οφέλη που είχαν προκύψει από τη σταθεροποίηση και την σύγκλιση των οικονομικών επιδόσεων της Ελλάδος προς τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος, κατά την περίοδο 1995-2000, σταδιακά εξανεμίστηκαν και η ελληνική οικονομία βρέθηκε και πάλι αντιμέτωπη με σοβαρές μακροοικονομικές ανισορροπίες.
Ο Νικόλαος Γκαργκάνας ανέλαβε τη Διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος σε μια περίοδο που το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρισκόταν σε φάση μετασχηματισμού υπό την επίδραση της πλήρους απελευθέρωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών και του εντεινόμενου ανταγωνισμού μετά την ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Η επιδίωξη και η προσπάθεια της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν να διασφαλίσει ότι ο μετασχηματισμός αυτός θα πραγματοποιηθεί χωρίς να διακυβευθεί η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για το λόγο αυτό, αναβαθμίστηκε η προληπτική εποπτεία των τραπεζών. Υιοθετήθηκε μια σειρά αρχών σχετικά με τα συστήματα εσωτερικού ελέγχου και διαχείρισης κινδύνων, με βάση τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές. Αν και η έλλειψη επαρκών ιστορικών δεδομένων δεν επέτρεπε την εκτίμηση του πραγματικού μεγέθους των κινδύνων που ήταν ενδεχόμενο να αντιμετωπιστούν στο μέλλον οι ελληνικές τράπεζες, εντούτοις ενισχύθηκε η κεφαλαιακή βάση και η ρευστότητα των τραπεζών, αυξήθηκαν οι προβλέψεις έναντι των πιστωτικών κινδύνων και των κινδύνων αγοράς και βελτιώθηκε η ποιότητα των τραπεζικών χαρτοφυλακίων.
Σε όλη αυτή την περίοδο οι ελληνικές τράπεζες ήταν εύρωστες οικονομικά και διατηρούσαν δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας αισθητά ανώτερο του 8% που προέβλεπε η αρμόδια "Επιτροπή της Βασιλείας", ο λόγος των δανείων σε καθυστέρηση προς το σύνολο των δανείων μειώθηκε σταδιακά σε περίπου 4,5% στα μέσα του 2008 και, γενικότερα, οι τράπεζες δεν έκαναν τοποθετήσεις σε "τοξικά" στοιχεία ενεργητικού, όπως συνέβη σε άλλες χώρες. .
Δημοσιεύσεις
Ο Νικόλαος Γκαργκάνας έχει συγγράψει και δημοσιεύσει βιβλία και άρθρα κυρίως για μακροοικονομικά θέματα, καθώς και για θέματα οικονομετρικών υποδειγμάτων, ευρωπαϊκής οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης και νομισματικής πολιτικής.
Στη διάρκεια της θητείας του στο Βρετανικό Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών στο Λονδίνο, ήταν τακτικός συνεργάτης στην έκδοση της τριμηνιαίας οικονομικής επιθεώρησης του Ινστιτούτου National Institute Economic Review, στην οποία δημοσίευσε ενυπόγραφα άρθρα και ανυπόγραφα κείμενα για την οικονομική κατάσταση και τις προοπτικές της βρετανικής οικονομίας καθώς και αναλύσεις επίκαιρων προβλημάτων, όπως π.χ. (με τη συνεργασία άλλων μελών της συντακτικής ομάδας του National Insitute Economic Review) "Entry into the EEC: a comment on some economic issues", National Institute Economic Review, August, 1971, και "The effects of currency realignments", National Institute Economic Review, November, 1971.
Οι κυριότερες επιστημονικές δημοσιεύσεις είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος
Δημήτρης Μαρούδας
Ο Δημήτρης Μαρούδας (Μάρτιος 1927 – 24 Οκτωβρίου 1995) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο τον Μάρτιο του 1927 και σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Από το 1950 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία. Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης σε πολλές σημαντικές εφημερίδες («Αθηναϊκή», «Απογευματινή», «Έθνος», «Μεσημβρινή», «Μακεδονία», «Καθημερινή») και στο περιοδικό «Ελευθεροτυπία». Διακρίθηκε ως πολιτικός συντάκτης του προδικτατορικού «Έθνους», όπου συνυπήρξε με τους Γιάννη Καψή και Σεραφείμ Φυντανίδη.
Υποστηρικτής του Ανδρέα Παπανδρέου, «έπαιρνε γραμμή» από τον Αντώνη Λιβάνη. Το 1965 εξέδωσε την εφημερίδα «Νέος Ανένδοτος», από την οποία εξαπέλυσε σφοδρές επιθέσεις με βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου, του Μητσοτάκη, των αποστατών και της Δεξιάς.
Το 1974 ανέλαβε το Γραφείο Τύπου του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ) και το 1978 τη διεύθυνση της κυριακάτικης «Εξόρμησης». Διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως (Οκτώβριος 1981 – Ιούνιος 1985), κυβερνητικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως (Ιούνιος 1988 – Ιούλιος 1989). Τότε δημιούργησε και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ως ανεξάρτητη αρχή. Ως αρμόδιος για την ΕΡΤ, ο Μαρούδας προσπάθησε να δώσει ένα πιο σύγχρονο και προοδευτικό περιεχόμενο στο πρόγραμμά της.
Πέθανε από καρκίνο στις 24 Οκτωβρίου 1995, σε ηλικία 68 ετών. Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου δήλωσε:
Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα για το θάνατο του Δ. Μαρούδα έστειλαν στην οικογένειά του ο πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης Αντώνης Σαμαράς και ο πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος.
Κόρη του είναι η ζωγράφος Κατερίνα Μαρούδα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Προεδρίας
Έρμος Ακαμαντίδας
Το Έρμος ή οι Έρμοι (Ἕρμος), (ο δήμος: Έρμου) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Βλάτος Χανίων
Το Βλάτος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 54 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 380 μ. Το χωριό αναπτύσσεται σε συνοικίες (Αρχοντικά, Κορακιανά, Κουτσουνάρα, Μπερτιανά κ.ά.) εντός κοιλάδας με πλούσια βλάστηση. Κύρια προϊόντα του χωριού είναι το ελαιόλαδο και τα κάστανα.
Έρμος Ακαμαντίδας
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Παρόλο που η περιοχή δεν έχει δώσει οικιστικά κατάλοιπα και ο αρχαίος οικισμός του Έρμου δεν έχει εντοπιστεί η γεωγραφική ταύτιση δείχνει βέβαιη, βάσει των ιστορικών στοιχείων. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι το ταφικό Μνημείο της Πυθιονίκης ιδρύθηκε στον δήμο του Έρμου, κοντά στην Αρχαία Ιερά Οδό. Ο Αρποκρατίων επισημαίνει και την ύπαρξη ομώνυμου ποταμού, τον οποίο κατά τη δεκαετία του 1890, ο Γερμανός αρχαιολόγος Arthur Milchhöfer (1852-1903) ταύτισε με το ποταμάκι που έρεε κάτω από το Δαφνί και χυνόταν στον Κηφισό.
Βλάτος Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Το 1881 ανήκε στον δήμο Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 241 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 255 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. To 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έλους, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.
Έρμος Ακαμαντίδας
Ανασκαφές
Η έμφαση στις ανασκαφές κατά μήκος της Ιεράς Οδού, στη Μονή Δαφνίου και το Ιερό της Αφροδίτης (Χαϊδάρι), δεν επέτρεψε ακόμα στους αρχαιολόγους να ερευνήσουν διεξοδικά την περιοχή, προκειμένου να εντοπίσουν τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα του Έρμου. Συστηματικές έρευνες επιφάνειας και περαιτέρω ανασκαφικές τομές στις περιοχές γύρω από το Δαφνί και τον Λόφο του Προφήτη Ηλία, είναι πιθανό να φέρουν στο φως μελλοντικά, πληροφορίες σχετικά με την ακριβή θέση και την έκταση του αρχαίου αυτού δήμου.
Βλάτος Χανίων
Ιστορικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Βλάτους
Έρμος Ακαμαντίδας
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Βλάτος Χανίων
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Έρμος Ακαμαντίδας
Οι κάτοικοι του Έρμου
Ο δημότης του αρχαίου Έρμου ονομαζόταν Έρμειος. Σύμφωνα, με τις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη, ο δήμος Έρμου ανήκε στην αστική τριττύ της Ακαμαντίδος φυλής και είχε τη δυνατότητα εκλογής δύο βουλευτών. Ο δήμος αυτός επηρεαζόταν από την κοντινή Ελευσίνα στη λατρεία προς τη θεά Δήμητρα και την Περσεφόνη, καθώς και τα Ελευσίνια Μυστήρια, τις γιορτές μυστηρίων προς τιμήν τους και πάντως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο δήμος, ίσως είχε κι αυτός αγροκτηνοτροφικό χαρακτήρα και όχι ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό κατοίκων, αν λάβουμε υπόψη τον σχετικά μικρό αριθμό βουλευτών που εξέλεγαν οι Έρμειοι.
Βλάτος Χανίων
Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιεωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Είναι ο καθεδρικός του χωριού από το 1968, ενώ παλαιότερα κεντρική εκκλησία ήταν ο ναός της Αγίας Τριάδας. Ο ναός της Αγίας Τριάδας κτίστηκε το 1472 και ήταν αρχικά αφιερωμένος στον άγιο Γεώργιο και την Κυρά των Αγγέλων. Η αφιέρωση άλλαξε μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους. Το τέμπλο του ναού είναι ξύλινο και φέρει αγιογραφίες του Εμμανουήλ Παπαδάκη, φιλοτεχνημένες περί το 1882, ενώ η εικόνα της Παναγίας και της Αγίας Τριάδας φαίνεται να είναι παλαιότερες. Ο ναός επεκτάθηκε το 1862.
Το παλαιό σχολείο του χωριού πλέον στεγάζει λαογραφική και εκκλησιαστική συλλογή.
Έρμος Ακαμαντίδας
Προσωπικότητες από το Έρμος
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Έρμου, όπως ο Γλαύκιππος ο Έρμειος, ο Διόγνητος ο Έρμειος, ο Διόδωρος ο Έρμειος κ.α.
Βλάτος Χανίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Έρμος Ακαμαντίδας
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Κορώνα (μουσική)
μικρογραφία|100px|Το μουσικό σύμβολο της κορώνας μικρογραφία|100px|Τριγωνική κορώνα (συνήθως βραχεία) μικρογραφία|100px|Τετράγωνη κορώνα (συνήθως μακρά) Η κορώνα είναι σύμβολο της μουσικής σημειογραφίας και σηματοδοτεί την επιμήκυνση της διάρκειας μιας νότας ή παύσης. Τοποθετείται πάνω ή κάτω από τη νότα, χωρίς να αποσαφηνίζεται επακριβώς η χρονική επιμήκυνση - ο διπλασιασμός της χρονικής αξίας δεν είναι ασυνήθιστος. Η κορώνα απαντάται από τον 15ο αιώνα σε έργα του Γκιγιώμ Ντυφαί και του Ζοσκέν· μπορεί να εμφανίζεται σε οποιοδήποτε σημείο ενός έργου, αν και πιο συχνά στην κατακλείδα μιας περιόδου, ή στο τέλος ενός κομματιού.
Στην εποχή του Μπαρόκ και ειδικότερα στα χορικά του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ η κορώνα σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας φράσης, παρά την χρονική επιμήκυνση αυτή καθαυτή. Στα σημεία όπου εμφανίζεται, ο εκτελεστής οφείλει να «αναπνεύσει», διαχωρίζοντας έτσι τις μουσικές περιόδους. Στις δε άριες ντα κάπο της εποχής, η κορώνα ενέχει τη σημασία διαχωρισμού των δύο μερών που συναποτελούν την άρια· ο εκτελεστής στη λήξη της επιστρέφει στην αρχή και ολοκληρώνει στο σημείο της κορώνας. Στις σύγχρονες εκδόσεις αυτό συχνά αποσαφηνίζεται με την προσθήκη της ιταλικής λέξης fine, που σημαίνει τέλος. Από την άλλη, στο κοντσέρτο της περιόδου η κορώνα σηματοδοτεί την καντέντσα, το σημείο δηλαδή του έργου, όπου το σολιστικό όργανο εκτελεί κατά μόνας ένα αυτοσχεδιαστικό πέρασμα· η καντέντσα δεν καταγράφεται νότα προς νότα και ο ελεύθερος χαρακτήρας της έχει ως σκοπό την ανάδειξη της δεινότητας του εκτελεστή, αλλά και των δυνατοτήτων του οργάνου.
Στη νεότερη εποχή πολλοί συνθέτες επιλέγουν να αποσαφηνίζουν την ακριβή διάρκεια της κορώνας, προσθέτωντας εντός παρενθέσεων τη διάρκεια σε δευτερόλεπτα. Σε άλλες περιπτώσεις, αναγράφεται η λέξη lunga ή brevis, σηματοδοτώντας τη μακρά ή βραχεία φύση της. Εναλλακτικά, ο συνθέτης μπορεί να επιλέξει τη χρήση δύο ξεχωριστών συμβόλων κορώνας, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί νόρμα στη σύγχρονη μουσική σημειογραφία.
Τέλος, η κορώνα ενίοτε σημειώνεται και πάνω από τη διαστολή, ενέχοντας τη σημασία μικρής παύσης. Αντ' αυτού ο συνθέτης μπορεί εναλλακτικά να χρησιμοποιήσει το σύμβολο της τομής (caesura, συμβολίζεται με //), που έχει την ίδια σημασία. Στην περίπτωση που η παύση αφορά ολόκληρη την ορχήστρα ή το μουσικό σύνολο, η κορώνα συνοδεύεται από τη συντομογραφία G.P., που σημαίνει Γενική Παύση (από την γερμ. Generalpause ή την αγγλ. General Pause). Ο τρόπος αυτός διευκολύνει τους εκτελεστές και τον μαέστρο, ώστε να ξεχωρίζουν με ταχύτητα τις παύσεις που αφορούν στο μέρος του καθενός και αυτές που αφορούν ολόκληρο το σύνολο.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική σημειογραφία Κατηγορία:Ρυθμός και μέτρο
Οντέ
Ο Οντέ είναι ένας ποταμός της δυτικής Γαλλίας (νομός Φινιστέρ), που πηγάζει στην Σαιν-Γκοαζέκ (κοντά στην Λεάν, στα Μαύρα Όρη της Βρετάνης) και χύνεται στον Ατλαντικό Ωκεανό στην Μπενοντέ. Η Μπενοντέ έχει πάρει το όνομά της από τον ποταμό (Μπεν σημαίνει εκβολή ποταμού στα Βρετονικά. Ο ποταμός είναι δημοφιλής για τους καγιάκερ. Ο ποταμός διατρέχει τις πόλεις: Μπενοντέ, Κομπρί, Πλομελέν, Κεμπέρ, Εργκέ-Γκαμπερίκ, Μπρικ-ντε-λ'Οντέ, Λανγκολέν, Κορέ, Τρεγκουρέ, Λεάν και Σαιν-Γκοαζέκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Φινιστέρ Κατηγορία:Ποταμοί της Βρετάνης
Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στη στεριά
Η ταινία Λούφα και παραλλαγή: σειρήνες στη στεριά είναι ελληνική κινηματογραφική κωμωδία του 2011 σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη. Η ταινία αποτελεί συνέχεια της ταινίας Λούφα και παραλλαγή: σειρήνες στο Αιγαίο.
Πλοκή
Λίγα χρόνια μετά το επισόδειο στη βραχονησίδα Πίττα, η ομάδα ξανασυναντίεται.Ο λόγος είναι η απαγωγή της Φανουρίας (ή Νούρι), ενός δωδεκάχρονου κοριτσιού από το Πακιστάν που είχε υιοθετήσει ο Σταυρακομαθιακάκης. Έτσι, ακολουθώντας τα ίχνη της, φεύγει από το σπίτι του στον Ψηλορείτη και φτάνει στην Αθήνα της κρίσης. Στην Αθήνα, ο Παρλαβάτζας και ο σεφ του Παπαδάκης προσπαθούν να σώσουν την αλυσίδα καταστημάτων τους που σερβίρουν ανατολίτικες σπεσιαλιτέ. Ο χάκερ Νάκος προσπαθεί να αφυπνίσει τους πολίτες στο όνομα της δικαιοσύνης και ο Καλούρης, άρτι εκλεγείς νέος δημοτικός σύμβουλος, παλεύει για να βελτιώσει το αισθητικό επίπεδο της πόλης. Παράλληλα, ο Τσιμπιτζίδης γίνεται γκουρού και παραδίδει σεμινάρια αυτοεκτίμησης. Μία από τις οπαδούς του είναι η Μαριαλένα, με την οποία παλιότερα ο Τσιμπιτζίδης είχε ερωτική σχέση και που πλέον είναι υφυπουργός.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου 2011.
Κριτικές
Γράφει ο Γιώργος Κρασσακόπουλος: To να δοκιμάσεις να χωρέσεις όλη τη «λούφα», της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας σε μια ταινία, να εντοπίσεις τα συμπτώματα που μας οδήγησαν εδώ και την ίδια στιγμή να τα αντιμετωπίσεις με χιούμορ δεν είναι εύκολο ή μικρό πράγμα.
Αν κάποιος μπορεί τα καταφέρει, αυτός δεν είναι άλλος από τον Νικο Περάκη, ένας σκηνοθέτης που η ματιά του είναι πάντα διαπεραστική και το χιούμορ του σκληρό μα ποτέ πικρόχολο. Γράφει ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος:"Πρόκειται για μια τολμηρή απόπειρα, που ενδέχεται σοβαρά να ξενίσει όσους πάνε να δουν την ταινία για να χαχανίσουν - όχι πως λίγο χιούμορ παραπάνω δεν θα βοηθούσε στην ισορροπία του φιλμ. Παρά τις φιλόδοξες προθέσεις της και το πολύ ενδιαφέρον εύρημα της μικρής Πακιστανής, προστατευόμενης του Αυγουστίδη, η «απαγωγή» της οποίας κινεί δραματικά το φιλμ κι ενώνει όλους τους πρωταγωνιστές με μια κόλλα συγκίνησης, τα κίνητρα των περισσοτέρων φαίνονται κάπως ελλιπή και υπερβολικά, όπως, για παράδειγμα, του τρελαμένου χακερά Νάκου. Η ευαισθησία των γυναικείων ρόλων χάνεται από μια ασταθή κατεύθυνση στην υποκριτική γραμμή, ενώ απ’ τους άνδρες ξεχωρίζει άνετα ο Ορφέας Αυγουστίδης σε μια ξενόγλωσση ερμηνεία που παρακολουθείται με υπότιτλους, ο κρητικός Σπιθόλιοντας, που μιλάει σαν Σκωτσέζος σε μια παρέα Άγγλων, αλλά με κάποιον μαγικό τρόπο οι φίλοι του είναι οι μόνοι που τον καταλαβαίνουν απόλυτα."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Περάκη
Αλκούδια
Η Αλκούδια (ισπανικά: əlˈkuðiə) είναι ισπανική παραθαλάσσια πόλη που βρίσκεται στις Βαλεαρίδες Νήσους και πιο συγκεκριμένα, στο νησί Μαγιόρκα. Είναι το πιο διάσημο τουριστικό κέντρο της βόρειας πλευράς του νησιού. Το 2013 η Αλκούδια πλησίαζε τους 20.000 κατοίκους.
Ιστορία
Η περιοχή στην οποία βρίσκεται η Αλκούδια κατοικείται από την εποχή του Χαλκού, αλλά με την άφιξη των Ρωμαίων η πόλη κάνει την είσοδό της στα βιβλία ιστορίας. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν τις παραλίες του κόλπου της Αλκούδια όταν κατέλαβαν το νησί το 123 π.Χ, η πόλη τότε ονομαζόταν Πολλεντία. Λίγο αργότερα ιδρύθηκε η πρωτεύουσα Πάλμα ντε Μαγιόρκα.
Όταν η Ρώμη έχασε τη θέση της ως κυρίαρχη δύναμη στη δυτική Μεσόγειο, η Πολλεντία δέχτηκε επιθέσεις από πειρατές και αρκετές φορές από τους Βανδάλους. Τέλος, η πόλη εγκαταλείφθηκε και ο υπόλοιπος πληθυσμός έφυγε για να δημιουργήσει μια νέα πόλη σε μια πιο προστατευμένη τοποθεσία.
Μετά από δεκάδες χρόνια, δημιουργήθηκε ένα αγρόκτημα πολύ κοντά στο σημείο που υπήρχε το αρχαίο χωριό της Πολλεντίας. Το αγρόκτημα ονομάστηκε Αλκούδια, το οποίο είναι αραβικό και σημαίνει "στο λόφο". Το 1229, κατακτήθηκε από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ της Αραγωνίας, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε. Το 1298, ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας αγόρασε το αγρόκτημα της Αλκούδιας και ίδρυσε τη νέα πόλη.
Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα οι πειρατές επιτέθηκαν την πόλη αρκετές φορές. Ο πληθυσμός συρρικνώθηκε και υπήρξε κατά καιρούς ο κίνδυνος να εγκαταλειφθεί τελείως η πόλη. Το 1779 αποφασίστηκε η υποστήριξη της πόλης με την κατασκευή λιμανιού. Αυτό βελτίωσε πραγματικά την οικονομία της Αλκούδιας και το χωριό σώθηκε.
Η πόλη σήμερα
Στη δεκαετία του 1920 οι πρώτοι τουρίστες άρχισαν να επισκέπτονται τη Μαγιόρκα και την Αλκούδια. Αυτό ήταν σε πολύ περιορισμένη κλίμακα και η οικονομία του χωριού παρέμεινε αδύναμη. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 άρχισε να είναι ξεκάθαρο ότι το μέλλον της Αλκούδιας θα εξαρτώταν από τον τουρισμό. 15 χρόνια αργότερα το παλιό λιμάνι είχε εξελιχθεί σε ένα σημαντικό θέρετρο για τον ευρωπαϊκό τουρισμό. Έχει γίνει πλέον ένα από τους πιο διάσημους προορισμούς της Μαγιόρκα.
Θεόπη
Πηγές
Θεοπη
Τζέιμς Τόμπιν
Ο Τζέιμς Τόμπιν (James Tobin, 5 Μαρτίου 1918 – 11 Μαρτίου 2002) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος που διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της αμερικανικής κυβερνήσεως και μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Γέιλ. Ανέπτυξε παραπέρα τις ιδέες των κεϋνσιανών οικονομικών και υπερασπίστηκε την κυβερνητική παρέμβαση για τη σταθεροποίηση της παραγωγής και την αποφυγή των υφέσεων. Το επιστημονικό έργο του περιέχει πρωτοπόρες συνεισφορές στη μελέτη των επενδύσεων, της νομισματικής πολιτικής και των αγορών. Πρότεινε επίσης ένα οικονομετρικό μοντέλο για τις ελεγχόμενες ενδογενείς μεταβλητές, που έγινε γνωστό ως «μοντέλο Τόμπιτ» (όχι Τόμπιν). Ο Τόμπιν βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 1981. Αρκετοί τον θεωρούν ως τον πλέον διακεκριμένο κεϋνσιανό οικονομολόγο της Αμερικής.
Ο Τόμπιν είναι γνωστός έξω από τον επιστημονικό του χώρο για την πρότασή του να επιβληθεί φόρος στις συναλλαγές της αγοράς συναλλάγματος, που είναι γνωστός σήμερα ως «Φόρος Τόμπιν». Σκοπός του φόρου, όπως τον αντιλαμβανόταν ο Τόμπιν, ήταν η μείωση του «τζογαρίσματος» στις διεθνείς νομισματικές αγορές, το οποίο θεωρούσε επικίνδυνο και αντιπαραγωγικό.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τόμπιν γεννήθηκε στο Σαμπέιν του Ιλινόι. Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος Λούις Μάικλ Τόμπιν, που είχε πολεμήσει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και μητέρα του η κοινωνική λειτουργός Μάργκαρετ `Ετζερτον-Τόμπιν. Ο Τόμπιν πήγε στο πειραματικό σχολείο του Πανεπιστημίου του Ιλινόι στην Ουρμπάνα-Σαμπέιν.
Το 1935, κατόπιν συμβουλής του πατέρα του, ο Τόμπιν έδωσε εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Παρά την έλλειψη προετοιμασίας, τις πέρασε και έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο με κρατική υποτροφία. Εδώ συνάντησε μεταξύ των καθηγητών τους Γιόζεφ Σουμπέτερ, Άλβιν Χάνσεν, Γκότφρηντ Χάμπερλερ, Έντουαρντ Τσάμπερλιν, Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ και Βασίλι Λεοντίεφ, ενώ ήρθε σε επαφή με τη θεωρία του Κέυνς. Ο Τόμπιν απεφοίτησε με άριστα το 1939 με μία διπλωματική εργασία-ανάλυση του μηχανισμού του Κέυνς για την εισαγωγή της «μη-εθελοντικής» ανεργίας ισορροπίας. Το πρώτο δημοσιευμένο άρθρο του, το 1941, ήταν βασισμένο πάνω σε αυτή την κριτική ανάλυση
Το 1950 ο Τόμπιν προσλήφθηκε από το Πανεπιστήμιο Γέιλ, όπου και παρέμεινε σε όλη την υπόλοιπη σταδιοδρομία του. Το βασικό ερευνητικό του ενδισφέρον ήταν να παράσχει μικροθεμελίωση (microfoundations) του Κεϋνσιανισμού, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη νομισματική πλευρά. Από το 1957 ήταν καθηγητής στην έδρα Sterling του Γέιλ.
Εκτός από τη διδασκαλία και την έρευνα, ο Τόμπιν συμμετείχε ενεργά και στα δημόσια πράγματα, αρθρογραφώντας για τρέχοντα οικονομικά θέματα και υπηρετώντας ως εμπειρογνώμονας και σύμβουλος οικονομικής πολιτικής. Το 1961–62 υπηρέτησε ως μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Συμβούλων (Council of Economic Advisors) του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι και μετά συνέχισε ως σύμβουλος και μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδιακής Τράπεζας.
Ο Τόμπιν τιμήθηκε με το μετάλλιο John Bates Clark το 1955 και το 1981 με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών. Απεβίωσε στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ σε ηλικία 84 ετών.
Ο Τόμπιν ήταν νυμφευμένος με την Ελίζαμπεθ Φέι Ρίνγκο, παλαιά φοιτήτρια του Πολ Σάμιουελσον στο M.I.T., από τις 14 Σεπτεμβρίου 1946. Είχαν 4 τέκνα: τη Μάργκαρετ Ρίνγκο, τον Λούις Μάικλ, τον Χιου Ρίνγκο και τον Ρότζερ Τζιλ. Η Ελίζαμπεθ απεβίωσε τον Ιούνιο του 2009, σε ηλικία 90 ετών.
Το έργο του
To «μοντέλο Τόμπιτ» του Τόμπιν (1958) αποτελεί πλέον μία καθιερωμένη οικονομετρική τεχνική. Η «θεωρία q» για τις επενδύσεις (1969), το μοντέλο Baumol-Tobin για τη ζήτηση ρευστού στις συναλλαγές (Tobin 1956) και το μοντέλο της προτιμήσεως ρευστότητας (liquidity preference) ως συμπεριφορά απέναντι στην αβεβαιότητα (1958) αποτελούν όλα αναπόσπαστο μέρος των συγγραμμάτων οικονομικών.
Το 1958 ο Τόμπιν πρωτοπόρησε στην ανάδειξη του τρόπου αντιμετωπίσεως της μεγιστοποιήσεως της χρηστικότητας κάτω από αβεβαιότητα με άπειρο αριθμό δυνατών καταστάσεων. Κατά τον Palda, «ο Τζέιμς Τόμπιν ανακάλυψε πως σε κάποιες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τη χρηστικότητα του εισοδήματος σε χιλιάδες καταστάσεις και για τις συνδεδεμένες με αυτές πιθανότητες, προκειμένου να επιλύσεις την επιλογή του καταναλωτή στο πώς να κατανείμει το εισόδημα. Στις περιπτώσεις όπου οι προτιμήσεις περιέχουν μόνο έναν γραμμικό και έναν τετραγωνικό όρο (μία περίπτωση μειούμενων ανταποδόσεων), ή όταν οι πιθανότητες διαφορετικών αποδόσεων των μετοχών ακολουθούν μία κανονική κατανομή (μία εξίσωση που περιέχει ως παραμέτρους έναν γραμμικό και έναν τετραγωνικό όρο), γίνεται δυνατή μία απλή διατύπωση των επενδυτικών επιλογών ενός προσώπου.».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016-17
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 2016-17 αποτέλεσε το 46ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006 για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2016-17 συμμετείχαν 16 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2017-18. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείται με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν δίνει κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2015-16
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2016-17
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 2015-16
Ομάδες που προήχθησαν από την Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Ισοβαθμίες: <sup id=sα>α Ορμήδεια-ΑΠΕΠ 3-1, ΑΠΕΠ-Ορμήδεια 1-0
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας 16/17
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017
Νεόκοσμος Γρηγοριάδης
Ο Νεόκοσμος Γρηγοριάδης (1879 - 1967) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (υποστράτηγος Πεζικού) και πολιτικός, που διακρίθηκε για την ανάμειξή του στην Εθνική Αντίσταση και την προσχώρησή του στο ΕΑΜ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, καταγόταν από τη Σαμψούντα και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Κατατάχθηκε στον στρατό ως έφεδρος και το 1907 αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών. Την περίοδο 1907 - 1909 διετέλεσε διευθυντής του Αρρεναγωγείου Έδεσσας ως μυστικός απεσταλμένος του ελληνικού κράτους. Υπήρξε μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου, της Εθνικής Άμυνας και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στην Ουκρανική εκστρατεία καθώς και στην Μικρασιατική εκστρατεία. Το 1920 προήχθη σε συνταγματάρχη επ' ανδραγαθία και στη συνέχεια αποστρατεύθηκε για να επαναφερθεί το 1922. Στη Δίκη των έξι διορίστηκε επαναστατικός επίτροπος. Το 1923 αποστρατεύθηκε για δεύτερη φορά και δύο χρόνια αργότερα κλήθηκε πάλι στην ενεργό δράση. Τον Φεβρουάριο του 1926 προήχθη σε υποστράτηγο αλλά αργότερα την ίδια χρονιά αποστρατεύθηκε.
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πληρεξούσιος στην Δ΄ Συντακτική Συνέλευση (1924) και γερουσιαστής Έδεσσας (1929-1935). Εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων, διαγράφηκε όμως το 1930 καθώς ως γερουσιαστής ψήφισε κατά των ελληνοτουρκικών συμφωνιών και εν συνεχεία στράφηκε προς την Αριστερά, ιδρύοντας μαζί με το Σταμάτη Χατζήμπεη το Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων. Δεν συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο αλλά κατά την περίοδο της κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ και διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΛΑΣ καθώς και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου (Ευρυτανία 1944). Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία πολιτικού, λογοτεχνικού, ποιητικού και ιστορικού περιεχομένου.
Το 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, όμως παραιτήθηκε από την έδρα του και στη θέση του ανέλαβε ο Ανδρέας Μπικάκης.
Απεβίωσε το 1967.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εκστρατεία της Κριμαίας 1918-1919 Κατηγορία:Βενιζελισμός
Tesco
μικρογραφία|Χώρες που εξυπηρετούνται από καταστήματα Tesco: Η Tesco plc, σε εμπορική χρήση ως Tesco, είναι βρετανική πολυεθνική εταιρεία παντοπωλείων και γενικής λιανικής πώλησης εμπορευμάτων που εδρεύει στο Ουέλουιν Γκάρντεν Σίτι της Αγγλίας. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία λιανικής πώλησης στον κόσμο, βάσει των ακαθάριστων εσόδων και η ένατη μεγαλύτερη στον κόσμο με βάση τα έσοδα. Διαθέτει καταστήματα σε επτά χώρες στην Ασία και την Ευρώπη και είναι ο ηγέτης της αγοράς ειδών παντοπωλείου στο Ηνωμένο Βασίλειο (όπου έχει μερίδιο αγοράς περίπου 28,4%), στην Ιρλανδία, στην Ουγγαρία και στην Ταϊλάνδη.
Η Tesco ιδρύθηκε το 1919 από τον Τζακ Κόεν ως μια ομάδα από πάγκους στην αγορά του Χάκνεϊ στο Λονδίνο. Το όνομα Tesco εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1924, αφού ο Κόεν αγόρασε ένα φορτίο τσαγιού από την TE Stockwell και συνδύασε αυτά τα αρχικά με τα δύο πρώτα γράμματα του επωνύμου του και έτσι το πρώτο κατάστημα Tesco άνοιξε το 1931 στο Μπερντ Όουκ του Μπαρνέτ. Η επιχείρησή του επεκτάθηκε γρήγορα και μέχρι το 1939 είχε πάνω από 100 καταστήματα Tesco σε όλη τη χώρα.
Η Tesco είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και αποτελεί συστατικό στοιχείο του FTSE 100 Index. Είχε κεφαλαιοποίηση αγοράς περίπου 18,1 δισεκατομμύρια £ στις 22 Απριλίου 2015, το 28ο μεγαλύτερο από οποιαδήποτε εταιρεία με κύρια εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.
Διαφήμιση
Μια αξιοσημείωτη διαφήμιση της δεκαετίας του 1980 ήταν το Checkout 82, το οποίο δημιουργήθηκε το 1982, όπου μία ταμειακή μηχανή βγάζει μια απόδειξη με τις τιμές πάνω σε αυτήν. Αυτή η διαφήμιση είχε συνθετική μουσική ως υποστήριξη και οι άνθρωποι τραγουδούσαν «Check it out, check it out».
Το κύριο διαφημιστικό σύνθημα της Tesco είναι το «Every little helps» («Κάθε λίγο βοηθά»). Οι διαφημίσεις της σε έντυπα και στην τηλεόραση αποτελούνται κυρίως από λήψεις προϊόντων (ή μια κατάλληλη εικόνα, όπως ένα αυτοκίνητο κατά τη διαφήμιση βενζίνης) σε λευκό φόντο, με τιμή ή κατάλληλο κείμενο (π.χ. «Tesco Value») που τοποθετείται σε κόκκινο κύκλο.
Το περιοδικό της Tesco είναι ένα από τα μεγαλύτερα περιοδικά κυκλοφορίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, με κυκλοφορία 1,9 εκατομμυρίων, σε μετρήσεις έως το 2013.
Τον Νοέμβριο του 2013, η Tesco ανακοίνωσε ότι θα εισαγάγει τεχνολογία σάρωσης προσώπου που αναπτύχθηκε από την Amscreen σε όλα τα 450 πρατήρια καυσίμων του Ηνωμένου Βασιλείου για τη στόχευση διαφημίσεων σε μεμονωμένους πελάτες.
Κριτική
Η κριτική στην Tesco περιλαμβάνει ισχυρισμούς για καταστολή του ανταγωνισμού λόγω της ανεπτυγμένης «τράπεζας γης» και της παραβίασης των νόμων προγραμματισμού. μικρογραφία| Προμηθευτής αυγών Tesco στην Ταϊλάνδη - η έρευνα δείχνει όρνιθες σε κλουβιά, ανήμπορες να απλώσουν τα φτερά τους.