cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκιον Μαρκαγκιόνι
Ο Γκιον Μαρκαγκιόνι (αλβανικά: Gjon Markagjoni ή Marka Gjoni, 15 Αυγούστου 1886 ή 28 Αυγούστου 1888 – 28 Απριλίου 1966) ήταν Αλβανός φύλαρχος και πολιτικός, ο οποίος κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνεργάστηκε με τις δυνάμεις του Άξονα. Λόγω της δοσιλογικής δράσης του, μετά την απελευθέρωση της Αλβανίας αυτοεξορίστηκε στην Ιταλία, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1886 ή το 1888 στον οικισμό Ορός της βόρειας Αλβανίας (περιοχή που τότε αποτελούσε έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και ήταν γιος του μετέπειτα επικεφαλής της ρωμαιοκαθολικής φυλής των Μιρδιτών, Μάρκα Γκιόνι. Το 1921 έλαβε μέρος στην απόπειρα απόσχισης της Μιρδιτίας από το αλβανικό κράτος με επικεφαλής τον πατέρα του και με την υποστήριξη του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο Μαρκαγκιόνι κατέφυγε προσωρινά στη Γιουγκοσλαβία, όπου παρέμεινε μέχρι την αμνήστευσή του κατά το επόμενο έτος.
Το 1939 αντιτάχθηκε δημόσια στον Ζόγου, ενώ μετά την εισβολή και την ακόλουθη κατάληψη της Αλβανίας από τα ιταλικά στρατεύματα, συνεργάστηκε με τις δυνάμεις Κατοχής. Συγκεκριμένα, έλαβε τον τίτλο του πρίγκιπα και τον Αύγουστο του 1939 ορίστηκε μέλος της Ιταλικής Γερουσίας, ενώ κατά τη μετάβασή του στην Ιταλία έγινε δεκτός από τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Παράλληλα, στις αρχές του 1943 ορίστηκε από τις ιταλικές αρχές ως υπουργός Εσωτερικών στη βραχύβια αλβανική δοσιλογική κυβέρνηση του Μαλίκ Μπουσάτι. Από αυτή τη θέση, οργάνωσε σκληρές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών και παράλληλα ήρθε σε σύγκρουση με τον Μπουσάτι λόγω διαφορετικών απόψεων επί του τρόπου αντιμετώπισης της αντιστασιακής δράσης.
Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση του 1943 συνεργάστηκε με τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής. Στα τέλη του 1944 υποστήριξε - από κοινού με άλλους ηγέτες δοσιλογικών αντικομμουνιστικών δυνάμεων του Βορρά - την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από τη χώρα, την οποία εγκατέλειψε και ο ίδιος με προορισμό την Ιταλία, όπου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του, εξασφαλίζοντας άσυλο από το Βατικανό. Ακόμη ενεπλάκη σε ένα βαθμό στις κινήσεις των Αλβανών εξόριστων για την ανατροπή του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας.
Απεβίωσε στις 28 Απριλίου του 1966 στη Ρώμη, όπου και ετάφη. Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, ο Μαρκαγκιόνι ήταν παντρεμένος από το 1904 με τη Μρίκα Περβίζι, κόρη έτερης ισχυρής οικογένειας της περιοχής, μαζί με την οποία απέκτησε εννιά παιδιά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αλβανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Αλβανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Φασίστες Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Νέα Σλοβενία - Χριστιανοδημοκράτες
Η Νέα Σλοβενία – Χριστιανοδημοκράτες (Nova Slovenija – Krščanski demokrati, NSi) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό, συντηρητικό πολιτικό κόμμα στη Σλοβενία. Το κόμμα ιδρύθηκε στις 4 Αυγούστου 2000 μετά από διάσπαση στο ενιαίο Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα. Από το 2018, πρόεδρος του κόμματος είναι ο Ματέι Τόνιν. Η Νέα Σλοβενία είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και της πολιτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στην Εθνοσυνέλευση εκπροσωπείται από οκτώ βουλευτές.
Ιστορικό
Τον Ιούλιο του 2000, ο Αντρέι Μπαγιούκ, τότε πρωθυπουργός της κεντροδεξιάς κυβέρνησης συνασπισμού, και άλλοι κεντρώοι χριστιανοδημοκράτες διαφώνησαν με το υπόλοιπο Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα σχετικά με το ζήτημα ενός νέου εκλογικού συστήματος. Ενώ ο Μπαγιούκ ήθελε η Εθνοσυνέλευση να εγκαταλείψει την αναλογική εκπροσώπηση, το κόμμα καταψήφισε οποιεσδήποτε αλλαγές. Ως εκ τούτου, ο Μπαγιούκ αποσύρθηκε από το κόμμα και ίδρυσε τη Νέα Σλοβενία. Άλλα πρώην μέλη των Σλοβένων Χριστιανοδημοκρατών τον ακολούθησαν στη δημιουργία του νέου κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2000, το νέο κόμμα κέρδισε 8,6% των ψήφων και οκτώ έδρες. Στη συνέχεια, ο Μπαγιούκ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και η Νέα Σλοβενία πήγε στην αντιπολίτευση.
Από το 2004 έως το 2008, η Νέα Σλοβενία ήταν μέρος του κεντροδεξιού συνασπισμού υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Γιάνεζ Γιάνσα. Στις πρώτες ευρωεκλογές με τη συμμετοχή της Σλοβενίας το 2004, η Νέα Σλοβενία υπήρξε νικήτρια, λαμβάνοντας το 24% των ψήφων και δύο από τις επτά σλοβενικές έδρες.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2008, το κόμμα κέρδισε μόνο το 3,4% των λαϊκών ψήφων και δεν κέρδισε καμία έδρα στην Εθνοσυνέλευση. Μετά την εκλογική αποτυχία του 2008, ο Μπαγιούκ ανακοίνωσε την άμεση παραίτησή του και την απόσυρσή του από την πολιτική. Η Λιουντμίλα Νόβακ τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2011, η Νέα Σλοβενία κέρδισε το 4,88% των ψήφων, λαμβάνοντας έτσι τέσσερις έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
Στις ευρωεκλογές του 2014, η Νέα Σλοβενία συμμετείχε σε κοινό εκλογικό κατάλογο με το Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα, το οποίο έλαβε το 16,56% των ψήφων και ήρθε στη δεύτερη θέση, επιστρέφοντας 2 ευρωβουλευτές. Το κόμμα έλαβε το 5,53% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους, και κέρδισε πέντε έδρες στο κοινοβούλιο.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2018, η Νέα Σλοβενία έλαβε το 7,16% των εκλογικών ψήφων, το οποίο οδήγησε σε επτά βουλευτικές έδρες. Το κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση μέχρι τον Μάρτιο του 2020, όταν εισήλθε σε έναν κεντροδεξιό συνασπισμό με το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα Σύγχρονου Κέντρου και το Δημοκρατικό Κόμμα Συνταξιούχων Σλοβενίας. Ένα χρόνο αργότερα, η Λουντμίλα Νόβακ εξελέγη ως μία από τους οκτώ ευρωβουλευτές της Σλοβενίας στις ευρωεκλογές του 2019.
Από τις βουλευτικές εκλογές της Σλοβενίας το 2022, η Νέα Σλοβενία κατέχει οκτώ έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην αντιπολίτευση.
Ιδεολογία
Η Νέα Σλοβενία έχει λάβει μια σταθερά χριστιανική συντηρητική θέση σε ορισμένα ζητήματα, υποστηρίζοντας τις παραδοσιακές κοινωνικές αξίες και υπερασπίζοντας τη θέση της Καθολικής Εκκλησίας σε ηθικά ζητήματα. Έχει επίσης αντιταχθεί στον γάμο και την υιοθεσία ομοφυλόφιλων από ομόφυλα ζευγάρια, αν και υποστηρίζει (και ψήφισε επίσης) την ισχύουσα νομοθεσία, η οποία δίνει ορισμένα δικαιώματα σε εγγεγραμμένα ζευγάρια του ίδιου φύλου.
Σε οικονομικά ζητήματα, είναι γενικά φιλελεύθερη, αλλά υπερασπίζεται την κοινωνική οικονομία της αγοράς. Είναι ένα αναμφισβήτητα φιλοευρωπαϊκό κόμμα.
Το 2019, ο αρχηγός του κόμματος Ματέι Τόνιν ανακοίνωσε ότι το κόμμα θα επανατοποθετηθεί στο πολιτικό κέντρο ενώ θα ανανεώνει το πρόγραμμά του. Ο Τόνιν επανέλαβε τη δέσμευσή του στην κοινωνική οικονομία της αγοράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβενικά πολιτικά κόμματα
Α.Ο. Καλαμάτα 1980
Ο Αθλητικός Όμιλος Καλαμάτα 1980, γνωστός και με τις συντμήσεις '''Α.Ο.Κ. '80 και Καλαμάτα '80''', είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Καλαμάτας, στη Μεσσηνία, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο «Τέντα». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980, το έμβλημά του φέρει τρεις λύκους και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο,το κίτρινο, το λευκό και το μαύρο. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ξεκίνησε την πορεία του το 1980 με έδρα το τσιμεντένιο γήπεδο του Δημοτικού Πάρκου Σιδηροδρόμων Καλαμάτας. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., κατακτώντας για πρώτη φορά το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ένωσης την περίοδο 1995-96. Με τον τρόπο αυτό ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ' Εθνική Κατηγορία το επόμενο φθινόπωρο.
Το επίτευγμα της κατάκτησης του τοπικού Πρωταθλήματος επανέλαβε μία δεκαετία αργότερα, οπότε και η Καλαμάτα '80 αναδείχθηκε τροπαιούχος ομάδα της αγωνιστικής περιόδου 2005-06. Κατά συνέπεια κέρδισε το δικαίωμα επιστροφής στους Ομίλους της Γ' Εθνικής για τη χρονιά 2006-07. Μετά το πέρας των αγωνιστικών της υποχρεώσεων κατέλαβε τη 13η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου Νότου, έχοντας συγκεντρώσει μόλις 2 νίκες σε 26 αγώνες.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η ομάδα έλαβε, επομένως, μέρος στο Πρωτάθλημα του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής, εξασφαλίζοντας αυτή τη φορά την παραμονή της. Συγκεκριμένα, σε Όμιλο που τον συνέθεταν 12 σύλλογοι, τερμάτισε στην 8η θέση της κατάταξης με απολογισμό 11 νίκες και 11 ήττες. Η ομάδα των «Λύκων» δεν στάθηκε, ωστόσο, εξίσου αποτελεσματική και την επόμενη περίοδο, 2013-14, στη διάρκεια της οποίας σημείωσε 6 νίκες και 18 ήττες. Η κατάληψη της 11ης θέσης της τελικής βαθμολογίας (σε σύνολο 13 ομάδων) την οδήγησε για μια ακόμη φορά στο τοπικό της πρωτάθλημα.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Καλαμάτας «Τέντα». Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Απόστολος Τσόπελας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο παλαιός διεθνής καλαθοσφαιριστής Δημήτρης Αβδάλας.
Ιστορική αναδρομή
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης της Καλαμάτας '80 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., το οποίο εκείνη τη χρονιά διεξήχθη σε δύο ομίλους. Οι σύλλογοι Καλαμάτα '80 και Άμιλλα 2000 Τρίπολης που κατέλαβαν την πρώτη θέση σε αυτούς αναμετρηθηκαν μεταξύ τους σε αγώνα μπαράζ για το δικαίωμα συμμετοχής στα πανελλαδικά μπαράζ ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Νικήτρια αναδείχθηκε τελικά η δεύτερη, με την ομάδα της Καλαμάτας να παραμένει στο τοπικό πρωτάθλημα.
Η αγωνιστική περίοδος 2013-14 υπήρξε ορόσημο στη μέχρι σήμερα ιστορία του συλλόγου. Αφενός κατέκτησε την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης του Πρωταθλήματος της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π., αντιμετωπίζοντας νικηφόρα σε διπλά παιχνίδια πέντε αντιπάλους. Με τον τίτλο του Πρωταθλητή στις αποσκευές της, τον πρώτο ομάδας της Μεσσηνίας από το 2007, η Καλαμάτα συμμετείχε στο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου μέσω του οποίου θα καθορίζονταν οι ομάδες που ανέρχονταν στην Α2 Εθνική Κατηγορία την επόμενη χρονιά. Λόγω αποχωρήσεων από τη διαδικασία, στον Όμιλο της Καλαμάτας απέμεινε μόλις μία ακόμη ομάδα, η Αναγέννηση Λαμίας, την οποία και κέρδισε με σκορ 38-56 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Μετς, πετυχαίνοντας την είσοδό της στις εθνικές κατηγορίες από το επόμενο φθινόπωρο. Αποτελεί τη μοναδική γυναικεία ομάδα από τη Μεσσηνία που έχει πετύχει το επίτευγμα αυτό.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2014-15, ο Α.Ο. Καλαμάτα 1980 λαμβάνει μέρος στον Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, στην οποία συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, ο σύλλογος διαγωνίστηκε σε ένα παιχνίδι προτού αποκλειστεί, στο οποίο ηττήθηκε με σκορ 76-44 από τον Άρη Πετρούπολης.
Έδρα της Καλαμάτας '80 είναι το Κλειστό Γυμναστήριο «Τέντα» στην πόλη της Καλαμάτας. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Απόστολος Τσόπελας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Θεόδωρος Γιαννακόπουλος με συνεργάτη το Δημήτρη Αβδάλα. Το ρόστερ της Καλαμάτας '80 για την αγωνιστική περίοδο 2014-15 συνθέτουν οι παρακάτω αθλήτριες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1980
Δίδυμος ο Τυφλός
Η ζωή και το έργο του
Ο Δίδυμος υπήρξε πιστός ακόλουθος του Ωριγένη, ενώ αντιτάχθηκε σθεναρά στις απόψεις του Άρειου και του Μακεδόνιου. Στα σωζόμενα συγγράμματά του γίνεται φανερή η αξιοσημείωτη γνώση των Γραφών και κατέχουν ξεχωριστή θέση στη θεολογική γραμματεία. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται το Περί Τριάδος (νόθο έργο), το Περί του Αγίου Πνεύματος, το Κατά Μανιχαίων και σχολιολόγια (υπομνηματισμοί) σε διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής.
Όπως ο Ωριγένης, ο Δίδυμος δίδασκε την σωτηριώδη αποκατάσταση των πάντων, πιστεύοντας ότι η θεϊκή τιμωρία έχει λυτρωτικό χαρακτήρα. Ο Ιερώνυμος, ο οποίος τον αποκαλούσε «Δίδυμος ο Βλέπων», έγραψε ότι ο Δίδυμος "τους ξεπέρασε όλους τους συγχρόνους του στη γνώση των Γραφών" και ο Σωκράτης ο Σχολαστικός τον αποκάλεσε αργότερα "το μεγάλο προπύργιο της αληθινής πίστης".
Ο Δίδυμος θεωρούνταν ορθόδοξος χριστιανός δάσκαλος (ουσιαστικά λόγω της υποστήριξής του στην Νικαϊκή τριαδολογική θεολογία) και έχαιρε μεγάλου σεβασμού και θαυμασμού μέχρι τουλάχιστον το 553 όταν διαδοχικά «καταδικάστηκε από τις Ε', Ϛ' και Ζ' Οικουμενικές Συνόδους» ως Ωριγενιστής, όπως συνέβη και με τον ίδιο τον Ωριγένη. Ο κύριος λόγος δεν ήταν τόσο η διδασκαλία του περί της αποκατάστασης των πάντων όσο η δοξασία περί μετενσάρκωσης των ψυχών. Ως αποτέλεσμα της καταδίκης του, τα γραπτά του παραδόθηκαν στην πυρά και διασώθηκαν μόνο κάποια από αυτά, κυρίως σε έργα άλλων εκκλησιαστικών συγγραφέων. Μια ομάδα παπύρων του 6ου και 7ου αιώνα που ανακαλύφθηκαν το 1941 στην Αίγυπτο περιείχε τα σχολιολόγιά του στον Ιώβ, τον Ζαχαρία και τη Γένεσης αλλά και τα σχολιολόγια στον Εκκλησιαστή και τους Ψαλμούς, τα οποία όμως είναι αμφισβητούμενης αυθεντικότητας. Τα έργα του περιλαμβάνονται στο 39ο τόμο της Ελληνικής Πατρολογίας του Migne.
Κάποιες Ορθόδοξες εκκλησίες αναφέρονται σε αυτόν ως «Άγιος Δίδυμος ο Τυφλός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Bangla-Pesa
Το Bangla-Pesa είναι ένα Τοπικό Σύστημα Εμπορικών Ανταλλαγών  με συμπληρωματικό νόμισμα, το οποίο ανήκει στα Εναλλακτικά Ανταλλακτικά Δίκτυα. Η κυκλοφορία του ξεκίνησε στις 11 Μαΐου του 2013 στην Κένυα, στα περίχωρα της Μομπάσσα, σε μια περιοχή που ονομάζεται Μπανγκλαντές. Ο Will Ruddick υλοποιώντας τις ιδέες του Thomas Greco επάνω στο προ-υπάρχον Eco-pesa, σε συνεργασία με ηγέτες των τοπικών κοινοτήτων και μαζί με μικροεπιχειρηματίες της περιοχής, ανέπτυξαν ένα σύστημα δημιουργίας ομαδικής πίστωσης για τα αγαθά και τις υπηρεσίες τους. Με αυτόν τον τρόπο κάθε επιχείρηση έλαβε ένα ποσό πίστωσης, το οποίο υποστηρίχθηκε από τη δέσμευση των άλλων επιχειρήσεων. Αυτή η πίστωση είχε σαν αντίκρισμα κουπόνια τυπωμένα με υψηλά χαρακτηριστικά ασφαλείας, που λειτούργησαν ως τοπικό νόμισμα, το οποίο υποστηρίχθηκε από την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα της επιχειρηματικής κοινότητας.
Πως καταφέρνει να λειτουργήσει το νόμισμα
Για να κατανοήσουμε τη λύση που προσφέρει το τοπικό νόμισμα, ας πάρουμε την περίπτωση ενός χειριστή ποδηλάτου που παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς στην παραγκούπολη, ο οποίος για να καλύψει τα απαραίτητα προς το ζην, οφείλει να κάνει 20 δρομολόγια την ημέρα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια χαμηλής ζήτησης, η ζήτηση για τις υπηρεσίες του μπορεί να είναι μόνο 10 δρομολόγια την ημέρα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην καταφέρνει να αγοράσει από το παντοπωλείο τα είδη που χρειάζεται για το φαγητό του. Στην ίδια παραγκούπολη υπάρχει ένας παντοπώλης που αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα χαμηλών πωλήσεων και χρειάζεται υπηρεσίες μεταφοράς των προϊόντων του σε διάφορα μέρη της παραγκούπολης. Επομένως, και οι δύο τους δεν έχουν αρκετή δουλειά κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων χαμηλών περιόδων, οπότε με την πίστωση που τους παρέχει το συγκεκριμένο σύστημα δίνεται λύση στο πρόβλημα τους. O Will Ruddick προσπαθώντας να εξηγήσει την χρησιμότητα που προσφέρει το Bangla-Pesa λεει τα παρακάτω:
"Ας φανταστούμε ότι έχετε για πώληση κάποια κιλά φιστίκια. Το απόθεμά σας θα χαλάσει μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, οπότε αν τα μέλη της κοινότητάς σας δεν έχουν επαρκή κεφάλαια για να αγοράσουν φιστίκια, θα χάσετε τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για να αγοράσετε το απόθεμά σας και δεν θα έχετε χρήματα για να αγοράσετε τα αγαθά που χρειάζεστε. Τώρα, φανταστείτε ότι ένα συμπληρωματικό νόμισμα εισάγεται σε αυτή την περίπτωση. Χρησιμοποιείτε αυτό το κουπόνι για να αγοράσετε αλεύρι αραβοσίτου. Αυτό το δελτίο είναι ουσιαστικά μία υποσχετική εγγραφή που υπόσχεται να πληρώσει ένα ποσό σε φιστίκια ίση με την αξία του αλεύρου. Το άτομο που πουλάει το αλεύρι αραβοσίτου μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει το κουπόνι για να αγοράσει νερό. Ο πωλητής νερού μπορεί να χρησιμοποιήσει το κουπόνι για να αγοράσει λαχανικά και ο έμπορος λαχανικών μπορεί να χρησιμοποιήσει το κουπόνι για να αγοράσει κάρβουνο για μαγείρεμα. Οι γυναίκες που πωλούν ξυλάνθρακα μπορούν στη συνέχεια να επιστρέψουν σε εσάς και να ανταλλάξουν το κουπόνι για τα φιστίκια που υποσχεθήκατε να δώσετε όταν χρησιμοποιούσατε το κουπόνι για να αγοράσετε αλεύρι αραβοσίτου. Με αυτή την περίπτωση μπορούμε να καταλάβουμε ότι με την ανταλλαγή ενός κουπονιού έγιναν όλες αυτές οι συναλλαγές σε αγαθά και ενδεχομένως σε υπηρεσίες που πιθανόν θα παρέμεναν αχρησιμοποίητα-ες."
Τα αποτελέσματα της έρευνας
Οι μέσες ημερήσιες πωλήσεις με το Bangla-Pesa αντιπροσωπεύουν το 22% των μέσων συνολικών ημερήσιων πωλήσεων που αναφέρθηκαν από τις επιχειρήσεις στη βασική έρευνα. Ωστόσο, οι συνολικές πωλήσεις των περισσοτέρων υπό μελέτη επιχειρήσεων, σε σελίνια της Κένυας παρέμειναν σταθερές. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι το 22% των καθημερινών συναλλαγών που γίνονταν με το Bangla-Pesa, αντιπροσώπευαν πρόσθετες πωλήσεις, οι οποίες μπορεί να μην είχαν συμβεί χωρίς αυτό το μέσο ανταλλαγής (τουλάχιστον για τις 12 επιχειρήσεις των οποίων οι πωλήσεις σε σελίνια της Κένυας παρέμειναν οι ίδιες). Δεδομένου ότι οι περισσότεροι ανέφεραν αύξηση των συνολικών πωλήσεων, φαίνεται πιθανόν να σημείωσαν τη συγκεκριμένη αύξηση των πωλήσεων λόγω της χρήσης του Bangla-Pesa. Τον Μάιο του 2013, ο Will Ruddick καθώς και άλλα άτομα από την ομάδα, κατηγορήθηκαν για το νέο νόμισμα και οδηγήθηκαν στη φυλακή αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης 7 ετών. Μεγάλη διεθνής αλλά και εσωτερική κινητοποίηση κατάφερε να καταρρίψει τις κατηγορίες και να αθωωθούν οι κατηγορούμενοι. Το ίδιο συνέβη και σε παρόμοιες υποθέσεις, στην Ταϊλάνδη και στη Βραζιλία, όπου και εκεί τελικά οι κατηγορίες κατέρρευσαν.
Η εξέλιξη με την δημιουργία και άλλων νομισμάτων
O Will Ruddick συνεχίζει να υποστηρίζει συστήματα νομισμάτων και προσπαθεί να τα συνδέσει και μεταξύ τους. Για τις συναλλαγές πλέον χρησιμοποιούνται κινητά τηλέφωνα και όπου δεν υπάρχει κάλυψη internet, μέσω ενός συστήματος μέ μηνύματα SMS, το οποίο βασίζεται στο πρωτόκολλο Bancor. Το Bancor  πήρε το όνομα του από ένα παγκόσμιο νόμισμα που σχεδιάστηκε το 1940-2, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το Bancor ήδη χρησιμοποιεί κατανεμημένες τεχνολογίες καταλόγου με smart tokens οπως η τεχνολογία Blockchain. Το τελευταίο νόμισμα στην ευρύτερη περιοχή της Κένυα δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2018 με το όνομα Takaungu Pesa και σύντομα θα γίνει ψηφιακό και θα χρησιμοποιηθεί μέσω κινητών τηλεφώνων με η χωρίς internet μέσω του πρωτοκόλλου Bancor.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Κένυας
Αλ Γουακρά ΣΚ
Η Αλ Γουακρά ΣΚ είναι ένας επαγγελματικός, αθλητικός σύλλογος από την πόλη Αλ Γουακρά. Η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία του Κατάρ. Έδρα της ομάδας είναι το Al-Wakrah Stadium χωρητικότητας 20000 θεατών. Ιδρύθηκε το 1959. Έχει κερδίσει 2 πρωταθλήματα (1999, 2001).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959 Κατηγορία:Αλ Γουακρά ΣΚ
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (πατέρας του Βεσπασιανού)
Ο Τίτος Φλάβιος Σαβίνος I, λατιν. Titus Flavius Sabinus (1ος αι. μ.Χ.) από το γένος των Φλαβίων ήταν ο πατέρας του Βεσπασιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βεσπασία Πόλλα, κόρη του Βεσπάσιου Πολλίο και είχε τουλάχιστον τα εξής τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Φλάβιοι
Μόθακες
Μόθακες αποκαλούνταν στην αρχαία σπαρτιατική κοινωνία τα τέκνα εκείνα που υπό άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσαν να ανήκουν στην τάξη των ομοίων, ωστόσο αποκτούσαν τελικά κλήρο και πολιτικά δικαιώματα εφόσον είχαν ακολουθήσει και ολοκληρώσει επιτυχώς τη σπαρτιατική αγωγή.
Ένας μόθακας μπορούσε να κατάγεται αρχικά από οικογένεια ξένων. Έχοντας όμως ανατραφεί στη Σπάρτη ακολουθώντας τα τοπικά έθιμα μπορούσε να θεωρηθεί ισάξιος πολεμιστής και πολίτης με τα παιδιά των Λακεδαιμονίων. Μια άλλη υπόθεση θέλει τους μόθακες τέκνα Σπαρτιατών (επίσημα ή νόθα) από γυναίκες που κατάγονταν από την τάξη των ειλώτων. Τρίτη περίπτωση είναι τα τέκνα Σπαρτιατών που για κάποιο λόγο είχαν απολέσει τα πολιτικά τους δικαιώματα, π.χ. γιατί είχαν πέσει σε δυσμένεια, ή γιατί ζούσαν σε οικονομική ανέχεια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεισφέρουν στα συσσίτια. Κοινός παρονομαστής όλων τον ανωτέρω ήταν η συμμετοχή στη σπαρτιατική αγωγή και στις περισσότερες περιπτώσεις η υιοθεσία του από κάποια εύπορη οικογένεια.
Μετά την ολοκλήρωση της αγωγής, κάποιος που δεν γεννήθηκε γνήσιος Σπαρτιάτης μπορούσε να γίνει όμοιος πολεμιστής (έκτοτε ονομαζόταν νεοδαμώδης), να αποκτήσει πολιτικά δικαιώματα και κλήρο, ακόμη και να ανέλθει πολύ κοινωνικά, όπως έπραξε κάποτε ο περίφημος Λύσανδρος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
Vigili del Fuoco
300px|μικρογραφία|Θηρεός του σώματος Vigili del Fuoco ονομάζεται ο θεσμικός οργανισμός της Ιταλίας για την πυροσβεστική και την υπηρεσία διάσωσης. Αποτελεί μέρος του Dipartimento dei Vigili del Fuoco, del Soccorso Pubblico e della Difesa Civile (Τμήμα Πυροσβεστών, Δημόσιας Διάσωσης και Πολιτικής Προστασίας) του Υπουργείου Εσωτερικών. Καθήκον του Σώματος είναι να παρέχει ασφάλεια σε ανθρώπους, ζώα και περιουσίες και να παρέχει τεχνική βοήθεια σε βιομηχανίες, καθώς και να παρέχει συμβουλές πρόληψης πυρκαγιάς. Εξασφαλίζει επίσης τη δημόσια ασφάλεια σε τρομοκρατικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως χημικές, βακτηριολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές επιθέσεις.
Η λέξη Vigili προέρχεται από τη λατινική λέξη Vigiles, που σημαίνει «που είναι μέρος ορισμένων φρουρών». Το πλήρες επίσημο όνομα είναι Corpo Nazionale dei Vigili del Fuoco (CNVVF, Εθνικό Σώμα Πυροσβεστών).
Μάρινερ 3
Ο Μάρινερ 3 (αγγλ. Mariner, ναυτικός) ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ με σκοπό να προσεγγίσει και να εξερευνήσει τον πλανήτη Άρη.
Η αποτυχημένη εκτόξευση
Εκτοξεύτηκε στις 5 Νοεμβρίου 1964 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-13 της βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ. Η απογείωση απέτυχε, και ο Μάρινερ 3 δεν έφτασε ποτέ στον Άρη.
Το κάλυμμα που κατά την εκτόξευση του πυραύλου περιβάλλει προστατευτικά το διαστημικό σκάφος δεν αποσπάσθηκε. Έτσι οι ηλιακοί συλλέκτες, αντί να ανοίξουν και να τροφοδοτήσουν το διαστημόπλοιο με ηλεκτρισμό, έμειναν εγκλωβισμένα και το διαστημόπλοιο σταμάτησε να λειτουργεί όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες του. Σήμερα βρίσκεται σε κάποια ηλιοκεντρική τροχιά, χαμένο στο διάστημα.
Ο Μάρινερ 4
Τρεις εβδομάδες μετά την αποτυχία αυτή, και συγκεκριμένα στις 28 Νοεμβρίου 1964, ο Μάρινερ 4, δίδυμος και εφεδρικός του Μάρινερ 3, εκτοξεύθηκε με επιτυχία σε ένα ταξίδι οκτώ μηνών στον κόκκινο πλανήτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Μάρινερ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1964
Περιφέρειες της Παπούα Νέα Γουινέα
thumb|right|300px| {{legend|#DA7E14|[[Υψίπεδα (περιφέρεια)|Υψίπεδα}} {{legend|#57A82C|Νησιά}} {{legend|#574F97|Μομάς}} {{legend|#DA257F|Παπούα}}]]
Η Παπούα Νέα Γουινέα διαιρείται σε 4 περιφέρειες (regions, ενικός region), οι οποίες υποδιαιρούνται σε 20 επαρχίες (provinces, ενικός province).
Επαρχίες
thumb|δεξιά|300px|Οι 20 επαρχίες της Παπούα Νέα Γουινέα
Συνοικίες και Περιοχές Τοπικής Κυβέρνησης
Αυτές οι επαρχίες υποδιαιρούνται σε συνοικίες (districts, ενικός district) και σε περιοχές που ονομάζονται Περιοχές Τοπικής Κυβέρνησης (ΠΤΚ, Local Government Areas, LGA ). Κάθε επαρχία έχει μία ή περισσότερες συνοικίες και κάθε συνοικία έχει μερικές Περιοχές Τοπικής Κυβέρνησης. Συνολικά υπάρχουν 83 συνοικίες και 318 Περιοχές Τοπικής Κυβέρνησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Κρίση ορίου χρέους των Ηνωμένων Πολιτειών 2023
Στις 19 Ιανουαρίου 2023, οι Ηνωμένες Πολιτείες έφθασαν το ανώτατο όριο του χρέους τους, οδηγώντας σε κρίση ανώτατου ορίου χρέους, μέρος μιας συνεχιζόμενης πολιτικής συζήτησης στο Κογκρέσο σχετικά με τις δαπάνες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και το εθνικό χρέος που δημιουργεί. Σε απάντηση, η Τζάνετ Γέλεν, η υπουργός Οικονομικών, άρχισε να θεσπίζει προσωρινά «έκτακτα μέτρα». Την 1η Μαΐου 2023, η Γέλεν προειδοποίησε ότι αυτά τα μέτρα θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέχρι τη 1 Ιουνίου.
Το ανώτατο όριο του χρέους είχε αυξηθεί πολλές φορές από το 2013, όλα χωρίς συνημμένες δημοσιονομικές προϋποθέσεις. Η πιο πρόσφατη αύξηση ήταν τον Δεκέμβριο του 2021. Στο αδιέξοδο του 2023, οι Ρεπουμπλικανοί πρότειναν τη μείωση των δαπανών στα επίπεδα του 2022 ως προϋπόθεση για την αύξηση του ανώτατου ορίου χρέους, ενώ οι Δημοκρατικοί επέμεναν σε έναν «καθαρό προϋπολογισμό» χωρίς προϋποθέσεις, όπως συνέβαινε στην αύξηση του πλαφόν τρεις φορές κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τραμπ.
Σε περίπτωση που η κυβέρνηση ξεμείνει από κεφάλαια, το Υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει είτε να αθετήσει τις πληρωμές προς τους κατόχους ομολόγων είτε να περιορίσει αμέσως την πληρωμή κεφαλαίων που οφείλονται σε διάφορες εταιρείες και άτομα που είχαν εξουσιοδοτηθεί αλλά δεν χρηματοδοτήθηκαν πλήρως από το Κογκρέσο. Και οι δύο καταστάσεις αναμένεται να οδηγήσουν σε παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.
Ο συνταγματολόγος Laurence Tribe είπε ότι μια αθέτηση υποχρεώσεων θα ήταν αντισυνταγματική λόγω της 14ης Τροπολογίας και η κυβέρνηση θα έπρεπε να αποπληρώσει τα χρέη της παρά το γεγονός ότι είχε φτάσει το ανώτατο όριο του χρέους.
Στις 25 Μαΐου 2023, οι New York Times ανέφεραν ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και ο Λευκός Οίκος συγκλίνουν σε μια συμφωνία για την επίλυση της κρίσης που θα αύξανε το ανώτατο όριο του χρέους αλλά θα περιόριζε τις ομοσπονδιακές δαπάνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Προεδρία του Τζο Μπάιντεν
Σαμβύκη (όργανο)
Η Σαμβύκη λεγόμενη και ιαμβύκη ήταν ένα αρχαίο έγχορδο όργανο σε μια ορθογώνια κατασκευή της οποίας η υποτείνουσα ήταν καμπύλη από την οποία και φέρονταν κάθετες χορδές στο οριζόντιο σκέλος του οργάνου. Έμοιαζε δε πολύ με την αιγυπτιακή άρπα με το γνωστό ημισέληνο σχήμα της αλλά σε μικρότερο μέγεθος εκείνης. Χειριζόμενη με τα δάκτυλα παρήγαγε οξείς ήχους περισσότερο για να συνοδεύει γυναικείες φωνές.
Θεωρείται ανατολικής προέλευσης μουσικό όργανο που το αναφέρει ο Αριστοφάνης ως το πλέον αγαπητό όργανο στην αρχαία Ελλάδα και κατά τον Μαρτιάλιο το προσφιλέστερο στη Ρώμη. Στη τέχνη έχει αποδοθεί το όργανο αυτό. Ο Αθήναιος υποστήριζε πως στην Μυτιλήνη υπήρχε αρχαϊκό άγαλμα που παρουσίαζε Μούσα να κρατάει σαμβύκη. Επίσης περί της ιδέας της ρωμαϊκής σαμβύκης λαμβάνεται από αρχαία τοιχογραφία στο κήπο του Φαρνέζε όπου παριστάνεται γυναίκα καθιστή να παίζει εφτάχορδη σαμβύκη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Ρικάρδο Μοντανέρ
Ο Ρικάρδο Μοντανέρ (Héctor Eduardo Reglero Montaner, 8 Σεπτεμβρίου 1957) είναι τραγουδιστής, με καταγωγή από την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα.
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1957 στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή. Έχει πουλήσει πάνω από 22 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές
Ρόσενμποργκ
Το Ρόσενμποργκ είναι μια περιοχή του Τρόντχαϊμ της κεντρικής Νορβηγίας. Ανήκει στην ενορία Έστμπιουεν, μία από τις τέσσερις διοικητικές επαρχίες του Τρόντχαϊμ. Η περιοχή είναι κυρίως οικιστική. Από την ονομασία της περιοχής πήρε το όνομα της η Ρόσενμποργκ ΜΚ, η πιο πετυχημένη σε τίτλους ομάδα της Νορβηγίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Έμβλημα της Γκαγκαουζίας
Το έμβλημα της Γκαγκαουζίας περιγράφεται στο άρθρο 13.3 του Οργανικού Νόμου της Γκαγκαουζίας.
Σύμφωνα με αυτόν, αποτελείται από έναν θυρεό, με έναν κίτρινο ανατέλλοντα ήλιο (ημικύκλιο) μέσα στο κάτω μέρος του, σε φόντο λευκό.
Τα εθνικά κοσμήματα είναι τοποθετημένα συμμετρικά σε κάθε πλευρά του θυρεού.
Ο θυρεός πλαισιώνεται από χρυσά καρφιά, τα οποία τα ίδια περιβάλλονται από ένα συμβολισμό της σημαίας της Γκαγκαουζίας.
Στο κάτω μέρος του, πέρα από τα όρια του θυρεού, βρίσκουμε το σύμβολο των φύλλων της αμπέλου και τα σταφύλια.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Γκαγκαουζία
Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης (?-1888) ήταν κτηματίας και δήμαρχος Πατρέων.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Θεμιστοκλής Πετροκόκκινος
Ο '''Θεμιστοκλής Π. Πετροκόκκινος''' ήταν Έλληνας έμπορος και τραπεζικός του 19ου αιώνα με καταγωγή από τη Χίο, που διετέλεσε κεντρικός τραπεζίτης της Βραζιλίας.
Ο Θεμιστοκλής ήταν μέλος της επιφανούς χιώτικης Οικογένειας των Πετροκόκκινων. Μετανάστευσε στη Βραζιλία, όπου έζησε για τριάντα περίπου χρόνια στην τότε πρωτεύουσα της χώρας Ρίο ντε Τζανέιρο, ασχολούμενος αρχικώς με το εμπόριο και στη συνέχεια με τον τραπεζικό κλάδο. Την περίοδο της βασιλείας του δεύτερου και τελευταίου Αυτοκράτορα της Βραζιλίας Πέτρου Β΄, ο Πετροκόκκινος διορίσθηκε διοικητής της αυτοκρατορικής Τράπεζας της Βραζιλίας (Banco do Brasil), που τότε ήταν η κεντρική τράπεζα της χώρας. Στη θέση αυτή παρέμεινε επί σειρά ετών, «έχων τιμήν σπανίως αποδιδομένην εις ξένους». Στη συνέχεια ίδρυσε και διεύθυνε για λίγα χρόνια μία άλλη μεγάλη τράπεζα, και ταυτόχρονα μεγάλη σιδηροδρομική εταιρεία «και ετέραν ιπποσιδηροδρόμου».
Στη συνέχεια ο Θεμιστοκλής Πετροκόκκινος εγκαταστάθηκε κοντά στους συγγενείς του στην Ευρώπη. Πέθανε στο Μόντε Κάρλο στις αρχές Απριλίου 1887.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Γιώργος Καρανικολός
Ο '''Γιώργος Θ. Καρανικολός''' (1892-1950) ήταν Έλληνας ποιητής και μεταφραστής.
Ο Γιώργος Καρανικολός γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και, αφού τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, έφυγε για τη Γερμανία. Εκεί παρέμεινε επί 15 χρόνια, σπουδάζοντας νομικά και πολιτικές επιστήμες, αλλά και μελετώντας μόνος του τη δυτικοευρωπαϊκή και ιδίως τη γερμανική λογοτεχνία. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1924, ο Καρανικολός εγκαταστάθηκε τελικώς στην Αθήνα, όπου συνεργάσθηκε στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Ελευθερουδάκη, έγινε διευθυντής της εφημερίδας Ελληνική Φωνή και τελικώς σχολιαστής στην εφημερίδα Το Βήμα.
Ο Γιώργος Καρανικολός συνέθεσε πολλά ποιήματα και συνέγραψε φιλολογικές μελέτες. Σημαντικότερο ωστόσο είναι το μεταφραστικό του έργο, και ιδίως η αριστοτεχνική μετάφραση των απάντων του Γερμανού ποιητή Ράινερ Μαρία Ρίλκε, η οποία εκδόθηκε μετά τον πρόωρο θάνατο του Καρανικολού σε ηλικία 58 ετών. Μετέφρασε επίσης το θεατρικό έργο του Γκέοργκ Μπύχνερ Ο θάνατος του Δαντών, που ανέβηκε σε αυτή τη μετάφραση από το Εθνικό Θέατρο το 1974.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Μπρεσσανόνε
Το Μπρεσσανόνε (ιταλικά: Bressanone, ) ή Μπρίξεν (γερμανικά: Brixen, ) είναι πόλη της Ιταλίας με 20.686 κατοίκους η τρίτη σε πληθυσμό στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, που βρίσκεται στις Δολομίτικες Άλπεις.
Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε το 901, πριν ακόμα την ίδρυση της κομητείας του Τιρόλο όπου ανήκε για πολλά χρόνια. Για πολλούς αιώνες η πόλη ήταν υπό την κυριαρχία του τοπικού επισκόπου-πρίγκιπα, του επισκόπου του Μπρίξεν, όπου ήταν και η έδρα του. Εκκλησιαστικά σήμερα στην πόλη έχει την έδρα της η επισκοπή Μπολτσάνο-Μπρεσασόνε από το 1964 που ιδρύθηκε και περιλαμβάνει τα εδάφη που ανήκουν στην Ιταλία της παλιάς επισκοπής. Τα εδάφη της παλιάς επισκοπής που βρίσκονται στην Αυστρία ενσωματώθηκαν στην επισκοπή του Ίνσμπρουκ. Πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Κασσιανός της Ίμολα που γιορτάζει στις 8 Μαΐου. Τα λείψανα του μαζί με αυτά του επισκόπου-άγιου Albuino Ingenium βρίσκονται στον καθεδρικό ναό της πόλης. Το 73,13% του πληθυσμού της πόλης ομιλεί Γερμανικά, το 25,65% Ιταλικά και το 1,23% λαδινικά.
Γεωγραφία
Απέχει 40 χλμ. από το Μπολτσάνο, 35 χλμ. από το Μπρουνίκο και 45 χλμ. από τη σήραγγα στο Πέρασμα Μπρέννερο στα Ιταλο-Αυστριακά σύνορα. Το Μπρεσανόνε βρίσκεται χτισμένο σε κοιλάδα 560 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Περιβάλλεται από ψηλές βουνοκορφές όπως, η Μόντε Τέλεγκραφ (2504 μ.), Cima Cane (2.354μ.) και η Μόντε Πάσκολο (2.439 μ.). Η πόλη έχει πολύ πράσινο και πάρκα, το 1883 με τα αντιπλημμυρικά έργα που έγιναν προέκυψε μια λωρίδα γης ανάμεσα στους δύο ποταμούς όπου δημιουργήθηκαν πάρκο και κήποι.
Κλίμα
Με βάση το μέσο όρο (1951-2010), η μέση θερμοκρασία του ψυχρότερου μήνα - Ιανουαρίου - ανήλθε σε -2.0 °C, ενώ ο πιο καυτός μήνας ο - Ιούλιος - είναι 19,2 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 700 mm, κατανεμημένα σε 85 ημέρες κατά μέσο όρο.
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται πρώτη φορά το 827 με το όνομα Pressen, με την ονομασία Prichsna το 901, με το όνομα Prixina το 935-955, έπειτα σαν Brihsine και από το 1297 αναφέρεται ως Μπρίξεν (Brixen). Το σημερινό όνομα, Μπρίξεν, πιστεύεται ότι προέρχεται από το Κελτικό "Brig" από το οποίο βγαίνει και το όνομα της Μπρέσια. Την περίοδο της ενετικής κυριαρχίας στην τοπική διάλεκτο τα Λαδινικά ονομαζόταν "Persenù".
Στην περιοχή έχουν βρεθεί οικισμοί της μεσολιθικής περιόδου και ερείπια οικισμού της εποχής του χαλκού. Μέσα στην πόλη το 1996 σε ανακίνηση ναού βρέθηκαν ερείπια καλύβας που χρονολογείται περίπου 2500 χρόνια πριν. Το 15 μ.Χ. στην περιοχή χτίστηκε μικρός Ρωμαϊκός οικισμός που τον 5ο αιώνα κατακτήθηκε από το Δουκάτο της Βαυαρίας. Στα τέλη του 8ου αιώνα η περιοχή πέρασε στην εκκλησιαστική εξουσία του Σάλτσμπουργκ, πριν ανήκε στο πατριαρχείο της Aquileia.
Από ένα έγγραφο της 13ης Σεπτεμβρίου 901, είναι γνωστό ότι δόθηκε δώρο στον τότε επίσκοπο της Säben Ζαχαρία στην περιοχή ένα αγρόκτημα από τον βασιλιά Λουδοβίκο. Το έγγραφο αυτό θεωρείται η ιδρυτική πράξη της πόλης, μάλιστα το 965 οι επίσκοποι του Säben μετέφεραν την έδρα τους στο Μπρίξεν. Ο Επίσκοπος Heriward (1017-1022) άρχισε να χτίζει τα τείχη της πόλης, τα οποία συμπλήρωσε ο επόμενος επίσκοπος, Hartwig (1022-1039), με την προσθήκη της τάφρου στα βόρεια και δυτικά και των αμυντικών πύργων νότια της πόλης.
Στις 7 Ιουνίου 1027 όλη η κοιλάδα του Ινν και το Μπρίξεν καταλήφθηκαν από τον στρατό του Δούκα Welf ΙΙ της Βαυαρίας, και δίνεται ως δώρο στον επίσκοπο Hartwig όπου είναι και ο πρώτος πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρίξεν. Ένα από τους επισκόπους ήταν και ο Δάμασος Β' όπου έγινε πάπας το 1048.
Μεταξύ 25 και 26 Ιουνίου 1080 στον καθεδρικό και το βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος των Επισκόπων, στην οποία ο αυτοκράτορας Ερρίκος Ε΄, επικουρούμενος από τον επίσκοπο Hartwig, κατάφερε να εκθρονίσει τον Πάπα Γρηγόριο VII και αν αναγνωρίσει ως αντίπαπα τον Κλήμεντα Γ'. Το 1091 στους επίσκοπους του Μπρίξεν δόθηκε η κοιλάδα της Πουστερία. Το 1179 ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α΄ παραχώρησε προνόμια εθνικής κυριαρχίας. Το 1115 ενισχύθηκαν τα τείχη και το 1265 τελείωσε η κατασκευή του νέου επισκοπικού μεγάρου. Μέχρι το 1363 η περιοχή ανήκε στην κομητεία του Τιρόλο και τότε πέρασε στο κράτος των Αψβούργων.
Το 1444 η πόλη έπαθε μεγάλες καταστροφές από πυρκαγιά. Το 1450 εξελέγη επίσκοπος ο Nicola Cusano που δύο χρόνια μετά ήρθε σε ρήξη με τον κόμη του Τιρόλο και ανακηρύχθηκε δούκας μέχρι τον θάνατο του το 1464 όπου το Μπρίξεν επέστρεψε στο βασίλειο των Αψβούργων.
Τον Δεκέμβριο του 1551 πέρασε από την πόλη μια αποστολή με έναν ελέφαντα, δώρο του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Γ' στον Μαξιμιλιανό Β΄. Ο ελέφαντας διέμεινε στου στάβλους ενός ξενοδοχείου που υπάρχει και σήμερα και πήρε το όνομα του σαν ανάμνηση. Στην πρόσοψη του ξενοδοχείου έχει ζωγραφιστεί το γεγονός. Το 1558 κατασκευάστηκε η πρώτη δημόσια βρύση με τρεχούμενο νερό.
Στις 23 Μαρτίου του 1797 12.000 άνδρες του Ναπολέοντα κατέλαβαν το Μπρίξεν. Ο στρατός όμως έφερε μαζί του και κάποια αρρώστια, εξαπλώθηκε επιδημία που σκότωσε πολλούς κατοίκους που τάφηκαν σε ομαδικούς τάφους. Στις 3 Απριλίου ο γαλλικός στρατός αποσύρθηκε από την πόλη. Το 1803 το Μπρίξεν είχε περίπου 3.000 κατοίκους και πέρασε περίοδο παρακμής με την διάλυση του επισκοπικού κράτους-πριγκιπάτου. Το 1809 καταλήφθηκε εκ νέου από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έως το 1814 με την ήττα του Ναπολέοντα πέρασε στην κυριαρχία του Τιρόλο κι έπειτα της Αυστροουγγαρίας. Το 1865 κατασκευάστηκε σιδηροδρομικό δίκτυο που ένωνε το Μπρίξεν και το Νότιο Τιρόλο με την υπόλοιπη Αυστρία μέσω του περάσματος Μπρέννερ. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη ήταν δίπλα στο ένα μέτωπο του πολέμου και όλος ο ανδρικός πληθυσμός κατατάχτηκε να πολεμήσει. Τον Νοέμβριο του 1918 ιταλικά στρατεύματα κατέλαβαν το Μπρίξεν και σταδιακά όλο το Νότιο Τιρόλο το οποίο κατέχουν έως και σήμερα, χωρίζοντας το Τιρόλο στα δύο.
Μέχρι το 1925 τους δρόμους της πόλης κατά την νύχτα επιτηρούσαν νυχτοφύλακες, μάλιστα αναφέρεται το γεγονός ενός νυχτοφύλακα που πέθανε και πήρε την θέση του η γυναίκα του για να αναπτυχθεί ένας θρύλος γύρω από αυτήν, την "κυρά του πύργου".
Εκπαίδευση
Η πόλη διαθέτει τμήματα του πανεπιστημίου του Μπολτσάνο, και θερινό τμήμα του πανεπιστημίου της Πάδοβας. Εκτός από δημόσια δημοτικά σχολεία και γυμνάσια έχει και ιδιωτικά.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό, ειδικά την χειμερινή περίοδο όπου γύρω από το Μπρεσανόνε υπάρχουν τρία χιονοδρομικά κέντρα. Κατά τη διάρκεια του έτους 2010, έγιναν 630.690 διανυκτερεύσεις στην πόλη, αύξηση 1% έναντι του προηγούμενου έτους. Το 2010 οι επισκέπτες ήταν 621.633, από αυτούς 271.407 ήταν οι Ιταλοί, 257.859 Γερμανοί, 25.653 Αυστριακοί, 16.561 Ελβετοί, 13.257 Τσέχοι, 7946 Ολλανδοί, 5.584 Γάλλοι, 4.970 Πολωνοί και 3.520 Αμερικανοί. Στην περιοχή υπάρχουν και πολλές βιοτεχνίες αλλά και θυγατρικές ξένων επιχειρήσεων.
Μεταφορές
Την πόλη συνδέει με την υπόλοιπη Ιταλία ο αυτοκινητόδρομος Α22, αλλά και ο σιδηρόδρομος μέσω του Μπρέννερο. Απέχει 40 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο του Μπολτσάνο και 60 χλμ από το αεροδρόμιο του Ντομπιάκο. Τα ταξί της πόλης και τα λεωφορεία έχουν χρώμα ασημί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Πολιτικό σκάνδαλο
Ως πολιτικό σκάνδαλο εννοείται εκείνο το είδος σκανδάλου στο οποίο αξιωματούχοι μιας κυβέρνησης ή πολιτικοί εμπλέκονται σε διάφορες παράνομες, διεφθαρμένες ή ανήθικες πρακτικές. Στο πολιτικό σκάνδαλο είναι πιθανό να εμπλέκεται κάποια παράβαση ή παραβάσεις δικαίου, ενώ ορισμένα σκάνδαλα είναι κατ' ουσίαν σεξουαλικά, στα οποία εμπλέκεται κάποιος πολιτικός.
Volvo 850
Το Volvo 850 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία Volvo, από τον Ιούνιο του 1991 έως τον Δεκέμβριο του 1996. Το μοντέλο διατέθηκε ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων και (από τον Φεβρουάριο του 1993) ως 5-πορτο station wagon, και αποκλειστικά με 5-κύλινδρους σε σειρά κινητήρες, όλοι με εγκάρσια τοποθέτηση.
Αντικατέστησε το Volvo 240 και αντικαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 1996, για τη σεζόν (model year) του 1997, από τα Volvo S70 και Volvo V70, αν και στις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία αντίτυπα του 850 πωλήθηκαν ως μοντέλα 1997. Τα Volvo S70 και V70 ήταν ουσιαστικά ένας έντονος εκσυγχρονισμός της αισθητικής των 850 sedan και 850 station wagon, αντίστοιχα, με εμφανή βελτίωση της αεροδυναμικής τους, μαζί και με κάποιες αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό. Συνολικά κατασκευάστηκαν 716.903 αντίτυπα σειράς 850, από τα οποία τα 390.727 ήταν σεντάν και τα 326.703 ήταν station wagon. Μάλιστα στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήταν το πρώτο σε πωλήσεις διεθνώς μοντέλο της Volvo, επιτυγχάνοντας μεγάλη απήχηση παγκοσμίως, ακόμα και σε πολλά δεξιοτίμονα κράτη, όπως σε αυτά που αναφέρονται στις φωτογραφίες των δεξιοτίμονων αυτοκινήτων της διπλανής λεζάντας.
Αισθητική
Η αισθητική του 850 διαμορφώθηκε το 1989 από τον Νορβηγό Jan Wilsgaard, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της εταιρείας για 40 χρόνια (αριθμός - ρεκόρ!) και συγκεκριμένα από το 1950 έως το 1990, και σχεδίασε όλα σχεδόν τα τότε μοντέλα της Volvo, με λίγες εξαιρέσεις (μεταξύ των εξαιρέσεων ήταν τα Volvo P1900 Sport και P1800 Coupe). Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Jan Wilsgaard σε ολόκληρη την καριέρα του εργάστηκε σχεδιαστικά μόνο για τη Volvo και ποτέ για καμία άλλη εταιρεία, καθώς και ότι το 850 ήταν το τελευταίο μοντέλο που σχεδίασε για τη Volvo, αν και ειδικά σε αυτό ήταν υπό την ηγεσία του Σουηδού Peter Augustsson.
Καινοτομίες
Το Volvo 850 κυκλοφόρησε αρχικά μόνο στην έκδοση 850 GLT και με το σύνθημα «Ένα δυναμικό αυτοκίνητο με τέσσερις παγκόσμιες καινοτομίες», οι οποίες ήταν: συνδυασμός 5-κύλινδρου εγκάρσιας τοποθέτησης στο σασί κινητήρα με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, πίσω άξονας τύπου Delta-link για καλύτερη οδηγική συμπεριφορά, σύστημα προστασίας SIPS / Side Impact Protection System (δείτε την επόμενη ενότητα) και αυτορυθμιζόμενος μηχανισμός στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Το σύστημα SIPS και οι πλευρικοί αερόσακοι σε Volvo 850. thumb|left|Το σαλόνι ενός δεξιοτίμονου Volvo 850 με αυτόματο κιβώτιο.
Μάλιστα αξιολογήθηκε ως πρωτοποριακό, για την τότε εποχή, στον τομέα της ασφάλειας, καθώς ήδη από την εισαγωγή του στην αγορά, το 1991, όλα τα 850 έφεραν στάνταρ αυτορυθμιζόμενο μηχανισμό στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας, καθώς και το καινοτόμο Σύστημα Προστασίας από Πλευρική Πρόσκρουση (Side Impact Protection System - SIPS), μια πατέντα της Volvo στη δομή του αμαξώματος, που διοχετεύει τη δύναμη της πλευρικής σύγκρουσης μακριά από τις πόρτες και απευθείας στον κλωβό ασφαλείας, για καλύτερη προστασία στις πλευρικές προσκρούσεις. Τα δύο αυτά στοιχεία εξοπλισμού έγιναν από τότε στάνταρ σε όλα τα μοντέλα της Volvo. Σύντομα, επίσης, το 850 έγινε και το πρώτο αυτοκίνητο παγκοσμίως με πλευρικούς αερόσακους, οι οποίοι και εισήχθησαν σε όλα τα κράτη διεθνώς τον Σεπτέμβριο του 1994,  για την σεζόν (model year) του 1995, και ήταν στο πλάι της πλάτης των μπροστινών καθισμάτων, είχαν όγκο 12 λίτρα και άνοιγαν σε 12 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Από το τρίτο τρίμηνο του 1995, οι πλευρικοί αυτοί αερόσακοι έγιναν πλέον στάνταρ σε όλα τα μοντέλα της Volvo διεθνώς.
Γενικότερα, μαζί με τα προηγούμενα στοιχεία εξοπλισμού ασφαλείας, όλα τα 850 έφεραν εξ αρχής στάνταρ και 4 δισκόφρενα (με τα μπροστινά αεριζόμενα), προσκέφαλα σε όλα τα καθίσματα και ζώνες ασφαλείας 3 σημείων σε όλα ανεξαιρέτως τα καθίσματα. Αρχικά, το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) και ο αερόσακος οδηγού ήταν στάνταρ ή έξτρα, αναλόγως με τη χώρα. Το 1992 εμφανίστηκε και προαιρετικός αερόσακος συνοδηγού, ενώ ο αερόσακος οδηγού μέσα στο 1993 έγινε στάνταρ σε όλες τις αγορές διεθνώς. Τελικώς, το ABS έγινε στάνταρ σε όλα τα κράτη διεθνώς με την αισθητική ανανέωση τον Αύγουστο του 1993, ενώ ο αερόσακος συνοδηγού σταδιακά μέσα στο 1994, αν και ειδικότερα στην Ευρώπη μπορούσε ακόμα και ως τη λήξη της παραγωγής του 850, τον Δεκέμβριο του 1996, να παραγγελθεί χωρίς αυτόν. Αυτό συνέβη διότι πριν εισαχθεί η τεχνολογία της απενεργοποίησης του αερόσακου συνοδηγού με κουμπί, η Volvo προσέφερε τη δυνατότητα παραγγελίας των μοντέλων της χωρίς αυτόν, ειδικά στην Ευρώπη, αν και στην πράξη ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν έτσι.
Ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έκανε ντεμπούτο μέσα στο 1992, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1993, το 850 έφερε εξ αρχής στάνταρ 2 αερόσακους και ABS σε όλες τις εκδόσεις του. Να σημειωθεί ότι ήταν και το πρώτο στην ιστορία μπροστοκίνητο μοντέλο της Volvo στην αγορά των ΗΠΑ.
Εκδοχές αμαξώματος
thumb|right|Volvo 850 station wagon στο [[Μέριλαντ, ΗΠΑ.]]
Αρχικά προσφερόταν μόνο ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων και μόνο σε μία έκδοση, την 850 GLT. Τον Φεβρουάριο του 1993 κυκλοφόρησε σε όλες τις αγορές διεθνώς και η εκδοχή 850 station wagon, που γνώρισε μάλιστα εξίσου μεγάλη απήχηση με το 850 sedan. Το πίσω μέρος του 850 station wagon διατήρησε το τυπικό προφίλ της Volvo, δηλαδή την σχεδόν κάθετη πίσω πόρτα, με πρακτικό σκοπό τον μέγιστο δυνατό όγκο στον χώρο αποσκευών. Ταυτόχρονα όμως, θεωρήθηκε ιδιαίτερα ελκυστικό αισθητικά, κάτι σπάνιο για αυτοκίνητο στέισον βάγκον, και μάλιστα η έκδοση 850 station wagon κέρδισε τότε το ιαπωνικό βραβείο «Μεγάλο Βραβείο Καλού Σχεδιασμού» για το 1994. Επιπρόσθετα, στην εκδοχή 850 station wagon υπήρχε η δυνατότητα να εξοπλιστεί η πίσω ανάρτηση με το σύστημα Nivomat, όπως το ονόμαζε τότε η Volvo, το οποίο διατηρεί σταθερά το ύψος του πίσω μέρος του αμαξώματος, ανεξάρτητα από το φορτίο.
Είναι εντυπωσιακό, επίσης, και το γεγονός ότι όταν η Volvo επανήλθε στις αγωνιστικές πίστες το 1994, και συγκεκριμένα υπό τη σημαία του Βρετανικού Πρωταθλήματος Αυτοκινήτων Τουρισμού (BTCC), το πρώτο Volvo που συμμετείχε στους αγώνες ήταν ένα Volvo 850 station wagon, αντί για σεντάν, κάτι σχετικά ασυνήθιστο σε τέτοιους αγώνες.
Ανανέωση του 1993
thumb|left|Volvo 850 Turbo του 1993 - 1996.
Τον Αύγουστο του 1993, για τη σεζόν (model year) του 1994, έγινε μια αισθητική ανανέωση σε όλα τα 850, με νέους προφυλακτήρες, λίγο διαφορετικούς μπροστινούς προβολείς και φλας, πιο καμπυλωτά πίσω φώτα, νέο λεβιέ ταχυτήτων και ζάντες με 5 μπουλόνια αντί για 4. Ταυτόχρονα, το ABS έγινε στάνταρ σε όλες τις αγορές διεθνώς, τοποθετήθηκε νέο, βελτιωμένο σύστημα κλιματισμού και εισήχθη η ισχυρότερη έκδοση 850 Turbo, που έφερε νέο κινητήρα βενζίνης 2.5 λίτρων, 5-κύλινδρο σε σειρά και 10-βάλβιδο. Την σεζόν του 1995, κυκλοφόρησε το ακόμα ισχυρότερο Volvo 850 T-5R με ισχύ 243 hp, που είχε εξελιχθεί σε συνεργασία με την Porsche, αν και προσφέρθηκε σε ελάχιστα αντίτυπα. Αντικαταστάθηκε το 1996 από το Volvo 850 R, που διατέθηκε το τελευταίο έτος παραγωγής του 850 και απέδιδε 250 hp στην εκδοχή με το μηχανικό κιβώτιο και 240 hp στην εκδοχή με το αυτόματο κιβώτιο.
Σημειωτέον ότι η αισθητική αυτή ανανέωση διαμορφώθηκε από τον Βρετανό Peter Horbury (Πήτερ Χόρμπουρι), ο οποίος είχε αναλάβει από το 1991 ως ο νέος επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της εταιρείας και σχεδίασε όλα τα μοντέλα της Volvo που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά μεταξύ του 1995 και του 2006. Μάλιστα ήταν και ο ίδιος που διαμόρφωσε την νέα σχεδιαστική ταυτότητα της Volvo σε ολόκληρο αυτό το χρονικό διάστημα, με πλέον χαρακτηριστικά δείγματα το σεντάν 3 όγκων Volvo S80 πρώτης γενιάς, που εισήχθη το 1998, και το ανάλογης φιλοσοφίας Volvo XC90 πρώτης γενιάς, που εισήχθη το 2002 και ήταν το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας, το οποίο μάλιστα βασίστηκε στην πλατφόρμα του αρχικού S80.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
850 Κατηγορία:Σουηδικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ιρκούτσκ
Το Ιρκούτσκ (ρωσικά: Ирку́тск, προφορά: [ɪrˈkutsk]) είναι πόλη της Ρωσίας, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ιρκούτσκ. Έχει πληθυσμό 587.891 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
Το Ιρκούτσκ ιδρύθηκε από τον Γιακόβ Ποχάμποφ το 1652 για τη συλλογή του φόρου δέρματος από τους Μπουργιάτες. Η μικρή κωμόπολη απέκτησε τα επίσημα δικαιώματα πόλης από την κυβέρνηση το 1686. Η πρώτη οδική σύνδεση μεταξύ Μόσχας και Ιρκούτσκ, η Σιβηρική Οδός (ρωσικά: Сибирский Тракт, σιμπίρσκιι τρακτ), κατασκευάστηκε το 1760, από την οποία η πόλη ωφελήθηκε οικονομικά. Πολλά νέα προϊόντα, που εισάγονταν συνήθως από την Κίνα, έγιναν για πρώτη φορά ευρέως διαθέσιμα στο Ιρκούτσκ, όπως χρυσός, διαμάντια, γούνες, ξύλο, μετάξι και τσάι.
thumb|left|275px|Εκκλησία (1718-46)