cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Βαρδινογιάννη
Πληροφορίες
Μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη έχουν διακριθεί στη ναυτιλία, τις επιχειρήσεις, την πολιτική και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας είναι από τα Σφακιά και συγκεκριμένα από το χωριό Άγιος Ιωάννης, ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Επισκοπή Λαππαίων Ρεθύμνου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η συνολική περιουσία της οικογένειας προσεγγίζει τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 50 πλουσιότερες οικογένειες της Ευρώπης. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, έχοντας ως βάση τα αυτόνομα Σφακιά, οι πρόγονοι της οικογένειας πρωταγωνίστησαν σε διάφορα επαναστατικά κινήματα, ενώ μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα διακρίθηκαν κυρίως ως αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού.
Από τη δεκαετία του 1960, όταν ο Νίκος Βαρδινογιάννης δημιούργησε το σταθμό εφοδιασμού πλοίων στους Καλούς Λιμένες στην Κρήτη και το διυλιστήριο της Motor Oil, βρίσκονται σε δεσπόζουσα θέση και στις επιχειρήσεις της Ελλάδας.
Γενάρχης της οικογένειας θεωρείται ο Βαρδής Παπαδάκης ή Πασαραμαντής που απαγχονίστηκε το 1833 από τους Αιγύπτιους του Μεχμέτ Αλή Πασά, πατέρα του Ιμπραήμ, επειδή ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος. Το 1877-78, ο Γιάννης Βαρδινάκης ή Βαρδινογιάννης ηγήθηκε Κρητικής εξέγερσης εναντίον των Οθωμανών.
Ο Παύλος Βαρδινογιάννης ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγόμενος αρχικά με το κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου και εν συνεχεία με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Η οικογένεια από το 1979 μέχρι το 2012 κατείχε το μεγαλύτερο μερίδιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Παράλληλα με τις επιχειρηματικές δραστηριότητές τους συμμετέχουν και σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ενώ μέλη της οικογένειας είχαν ενεργή δράση και στο Κίνημα του Ναυτικού. Συγγενής της οικογένειας (ανιψιός της Χρυσής Θεοδωρουλάκη, συζύγου του Ιωάννη Βαρδινογιάννη) ήταν ο αντιναύαρχος και αρχηγός ΓΕΝ Γεώργιος Θεοδωρουλάκης.
Ο όμιλος Βαρδινογιάννη
Η πρώτη επιχείρηση του ομίλου ήταν η ΣΕΚΑ, που ιδρύθηκε το 1963 στους Καλούς Λιμένες της Κρήτης μέσω της κοινοπραξίας της οικογένειας Βαρδινογιάννη με την εταιρεία Mobil Corporation και τον Αριστοτέλη Ωνάση, για τη λειτουργία ενός σταθμού ανεφοδιασμού ναυτιλιακών καυσίμων για διερχόμενα πλοία από την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Ακολούθησε η ίδρυση μονάδας παραγωγής λιπαντικών που εξελίχθηκε στα σημερινά διυλιστήρια της Motor Oil στην Κόρινθο.
Ο όμιλος Βαρδινογιάννη απαρτίζεται σήμερα από πολλές εταιρείες και επιχειρήσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Οι εταιρείες αυτές δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς όπως, μεταξύ άλλων: ναυτιλία, διυλιστήρια πετρελαίου (Motor Oil), διανομή πετρελαιοειδών (Avin και Shell), ανεφοδιασμό πλοίων (ΣΕΚΑ), ξενοδοχεία (ΑTHENS PLAZA), χρηματοπιστωτικά, μέσα μαζικής ενημέρωσης (STAR, ALPHA), αθλητισμός, αντιπροσωπείες (αυτοκίνητα Ferrari), ψυχαγωγία (κινηματογράφοι) και εμπορικά κέντρα.
Παραπομπές
*
185 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρσινόη Ιτουραίας
Η Αρσινόη ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Ιτουραία της Κοίλης Συρίας.
Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο στα Εθνικά του. Πιθανότατα ιδρύθηκε από τον στρατηγό Δίωνα, για λογαριασμό του κυρίου του και βασιλέως Πτολεμαίου Β΄ Φιλαδέλφου που ήθελε να τιμήσει τη σύζυγό του Αρσινόη. Τότε είχε ξεσπάσει ο Α΄ Συριακός πόλεμος (274 -271 π.Χ.) και ο Δίων εισέβαλε στα σύνορα του κράτους των Σελευκιδών μέχρι και τη Δαμασκό. Λογικά θα ίδρυσε την πόλη για να φρουρεί τα σύνορα του πτολεμαϊκού κράτους που βρίσκονταν κοντά στην κοιλάδα Μπεκάα στον Λίβανο.
Οι ιστορικοί victor Tcherikover και A. H. M. Jones έχουν ταυτίσει την Αρσινόη με τη Δαμασκό ενώ ο Mac Adam υποστήριξε ότι οι Πτολεμαίοι μετονόμασαν σε Αρσινόη το οχυρό Γέρρα του Λιβάνου.
Κατά τον ερευνητή Gedeon Fuks, πρόκειται για τον αρχαιολογικό χώρο Τελ Ανάφα του βορείου Ισραήλ. Ωστόσο αυτή η ταύτιση αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα αρχαιολογικά δεδομένα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Τζο Μανγκανιέλο
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου το 1976 στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια. Από το 2011 πρωταγωνιστεί στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του ΗΒΟ True Blood, στο ρόλο του λυκανθρώπου Αλσιντ Έρβω. Ανάμεσα σε άλλες ταινίες ξεχωρίζει η συμμετοχή του στις ταινίες Spider-Man και Spider-Man 3, στο Magic Mike το 2012 και το στο Sabotage το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αιμίλιος Λεγκράν
Ο Αιμίλιος Λεγκράν ή Εμίλ Λεγκράν (γαλλικά: Émile Legrand, πλήρες όνομα: Émile Louis Jean Legrand, επίσης λογοτεχν.: Αιμυλίος Λεγρανδίος ή Αιμιλίος Λεγράνδ, 30 Δεκεμβρίου 1841 - 14 Νοεμβρίου 1903) ήταν Γάλλος ακαδημαϊκός, φιλόλογος και συγγραφέας. Θεωρείται σημαντικός ελληνιστής και φιλέλληνας. Είναι γνωστός για τα έργα του της Ελληνικής Βιβλιογραφίας στο οποίο καταγράφει την ελληνική λογοτεχνία και λαογραφία από τον 15ο αιώνα μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Ο Αιμίλος Λεγκράν γεννήθηκε το 1841 στην πόλη Φοντενέ Λε Μαρμιόν της Κάτω Νορμανδίας, όχι πολύ μακριά από την Ρουέν. Αρχίζει να έχει την πρώτη επαφή με την ελληνική γλώσσα και γραμματεία από τα μαθητικά του χρόνια, όταν στο σχολείο του μένει μετεξεταστέος επειδή δεν πέρασε το μάθημα των Ελληνικών. Αυτό αντί να τον αποθαρρύνει, τον πεισμώνει και από τότε ασχολείται με ζήλο με τα ελληνικά γράμματα. Αφού παρακολούθησε μαθήματα στην ιερατική σχολή, έγινε έπειτα δημοσιογράφος και τελωνειακός υπάλληλος. Το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται σύντομα στην βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία.
Συγγραφικό έργο
Γίνεται γνωστός από τα πρώτα του συγγράμματα που εξέδωσε το 1875 και διορίζεται καθηγητής της ελληνικής φιλολογίας στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών στο Παρίσι. Για να συλλέξει την βιβλιογραφία του, ταξίδεψε στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία ενώ το ερευνητικό και συγγραφικό έργο του καλύπτει 25.000 σελίδες. Η συλλογή αυτή των ελληνικών κειμένων και προφορικών παραδόσεων θεωρείται πολύ σημαντική, όπως και η συλλογή των βιογραφιών των Ελλήνων λογίων της βυζαντινής και της ύστερης βυζαντινής εποχής, από την Ελλάδα και τις παροικιακές πόλεις των Βαλκανίων και της υπόλοιπης Ευρώπης. Στην προσπάθεια του συμβάλλουν λόγιοι και συγγραφείς της εποχής του και συνεργάζεται με τον ιστορικό Αθανάσιο Παπαδόπουλο Κεραμέα, ο οποίος εξέδωσε την Ιεροσολυμίτικη Βιβλιοθήκη, τον Κωνσταντίνο Σάθα, συγγραφέα που ανακάλυψε το χειρόγραφο του Διγενή Ακρίτα της Τραπεζούντας και εξέδωσε το Χρονικό του Γαλαξειδίου, αλλά και τον ιστορικό Βασίλειο Μυστακίδη, μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη. Στο πρόλογο του πρώτου τόμου της Ελληνικής Βιβλιογραφίας, αναφέρει ότι η παρότρυνση για την συγγραφή του μεγάλου έργου έγινε από τον Αντιβασιλέα Γεώργιο Μαυροκορδάτο, ο οποίος ενδιαφερόταν να εκδοθεί μια τέτοια συλλογή. Στο συγγραφικό του έργο χρησιμοποιεί ως γλώσσα την Μεσαιωνική Ελληνική και την Νεοελληνική, την οποία χρησιμοποιεί περισσότερο. Υπήρξε πρόεδρος της Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών της ανωτάτης Σχολής Ανατολικών Γλωσσών, έπειτα από τον Εμμανουέλ Μίλλερ (Emmanuel Miller) και πριν από τον Γιάννη Ψυχάρη. Ο Αιμίλιος Λεγκράντ υποστήριζε ότι χανόταν ο πλουραλισμός των ελληνικών διαλέκτων με την επιβεβλημένη χρήση της Καθαρεύουσας, πράγμα που πιστεύει και ο συνεχιστής του έργου στην έδρα της Νεοελληνικής Φιλολογίας Γιάννης Ψυχάρης. Στο συγγραφικό του έργο, ο Λεγκράν διαχωρίζει το ελληνική-βυζαντινή φιλολογία από την ιονική φιλολογία των Ιονίων Νήσων, ίσως λόγω της σημαντικής λογοτεχνικής παράδοσης των νήσων αλλά και της απουσίας οθωμανικής κυριαρχίας. Έχει εκδώσει επίσης συλλογές για την αλβανική φιλολογία και λογοτεχνική παράδοση, ελληνογαλλικά λεξικά, γλωσσικά βοηθήματα για τα γαλλικά και τα ελληνικά, δημοσιεύσεις για την ελληνική και γαλλική ιστορία, θρησκευτικά βιβλία και άλλα συγγράμματα και μελέτες.
Μερική έκλειψη ηλίου της 29ης Μαρτίου 2025
Μια μερική ηλιακή έκλειψη θα συμβεί το Σάββατο, 29 Μαρτίου 2025. Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περνάει ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, αποκρύπτοντας έτσι πλήρως ή εν μέρει την εικόνα του Ήλιου για έναν θεατή στη Γη. Μερική ηλιακή έκλειψη συμβαίνει στις πολικές περιοχές της Γης όταν το κέντρο της σκιάς της Σελήνης χάνει τη Γη.
Σάρος 149
Οι ηλιακοί σάροι 149, επαναλαμβανόμενοι κάθε περίπου 18 χρόνια και 11 ημέρες, περιέχουν 71 συμβάντα. Η σειρά ξεκίνησε με μερική έκλειψη στις 21 Αυγούστου 1664. Έχει συνολικές εκλείψεις από τις 9 Απριλίου 2043 έως τις 2 Οκτωβρίου 2331. Η σειρά λήγει στο μέλος 71 ως μερική έκλειψη στις 28 Σεπτεμβρίου 2926. Η μεγαλύτερη συνολική έκλειψη θα είναι στις 17 Ιουλίου 2205, σε 4 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα.
Ηλιακές Εκλείψεις του 2022-2025
Αυτή η έκλειψη είναι μέλος μιας σειράς εξαμήνου. Μια έκλειψη σε μια σειρά εξαμήνου ηλιακών εκλείψεων επαναλαμβάνεται περίπου κάθε 177 ημέρες και 4 ώρες (ένα εξάμηνο) σε εναλλασσόμενους κόμβους της τροχιάς της Σελήνης
Εικόνες
Αρχείο:SE2025Mar29P.gifΚινούμενη διαδρομή
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλείψεις
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1938
thumb|right|300px|Οι πρωταθλητές στίβου: Αρβανίτης, Μάντικας, Σύλλας, Κυριακίδης, Λαμπράκης, Ελευθεριάδης, εφ. "Αθλητικόν Βήμα", 16/9/1938.
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1938 διεξήχθη στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, από το Σάββατο 11 ως τη Δευτέρα 13 Ιουνίου 1938. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Χρονικό
Στους αγώνες του 1938 υπήρξε αθρόα συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Δήλωσαν συμμετοχή 500 περίπου αθλητές από 33 σωματεία, από τα οποία 18 επαρχιακά. Τα αγωνίσματα έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο εκτός από τη σφυροβολία που διεξήχθη στο γυμναστήριο του Πανελληνίου την Κυριακή 12 Ιουνίου το πρωί. Οι αγώνες είχαν ενταχθεί στην "Παναθλητική Εβδομάδα" του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και τους παρακολούθησε πλήθος θεατών. Την έναρξη κήρυξε ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο οποίος παρέστη και στη λήξη τη Δευτέρα και απένειμε τα έπαθλα στους νικητές. Παρόντες ήταν και άλλοι επίσημοι, όπως ο μητροπολίτης Αθηνών, ο πρίγκιπας Χριστόφορος, οι υπουργοί Διοικήσεως Πρωτευούσης Κώστας Κοτζιάς, Δικαιοσύνης Λογοθέτης, Δημόσιας Ασφάλειας Μανιαδάκης, Συγκοινωνίας Νικολόπουλος κ.ά.
Ίσχυσε το σύστημα βαθμολογίας 6-5-4-3-2-1 για τους έξι πρώτους νικητές κάθε αγωνίσματος για την ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδος, τίτλο που κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. Επίσης, απονεμήθηκαν ειδικά έπαθλα στις καλύτερες ομάδες στους δρόμους (έπαθλο Πειραϊκού), στα άλματα (έπαθλο Πανιωνίου) και στις ρίψεις (έπαθλο Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού).
Tο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 26 Ιουνίου, στην διαδρομή Στάδιο-Πικέρμι-Στάδιο και κρίθηκε στο νήμα παρά την υπερβολική ζέστη. Το διήμερο 25-26 Ιουνίου διεξήχθησαν, επίσης, τα ειδικά πρωταθλήματα 100 γιάρδες, 3.000μ, 200μ εμπ. και 3.000μ στιπλ, παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1938. Στις 8-9 Οκτωβρίου έγινε το πρωτάθλημα δεκάθλου και στις 29-30 Οκτωβρίου το πανελλήνιο πρωτάθλημα σκυταλοδρομιών (4x100, 4x200, 4x400, 4x800, 4x1500, σουηδικής και βαλκανικής) παράλληλα με το πρωτάθλημα τριαγμού (τριάθλου) γυναικών.
Σωματεία - συμμετοχές
Τα 33 σωματεία και ο αριθμός των αθλητών που δηλώθηκαν ήταν τα εξής:
1. Πανελλήνιος Γ.Σ.: 62 2. Εθνικός Γ.Σ.: 78 3. Πανιώνιος: 32 4. Παναθηναϊκός Α.Ο.: 20 5. ΑΕΚ: 24 6. Α.Ο. Παλαιό Φάληρο: 16 7. Πειραϊκός Σύνδεσμος: 30 8. Α.Ε. Εμποροϋπαλλήλων: 25
9. ΑΕ Μοσχάτου-Νέου Φαλήρου: 21 10. Αθηναϊκός Α.Σ.: 7 11. Ιωνικός Ν. Φιλαδέλφειας: 5 12. Α.Ε. Παγκρατίου: 12 13. Εθνικός Πειραιώς: 1 14. Ηρακλής Κοκκινιάς: 13 15. Ηρακλής Θεσσαλονίκης: 9 16. ΧΑΝ Κοκκινιάς: 9
17. Β.Α.Ο.: 7 18. Φίλιπποι Καβάλας: 11 19. Παναχαϊκή: 9 20. Γ.Σ. Αλμυρού: 5 21. Α.Ε. Κομοτηνής: 6 22. Γ.Σ. Τρικάλων: 7 23. Α.Ε. Σουφλίου: 2 24. Λυκούργος Σάμου: 5
25. Παλλεσβιακός: 2 26. Γ.Σ. Βόλου: 4 27. Ορφεύς Ξάνθης: 1 28. Πανελευσινιακός: 1 29. Άρης Τριπόλεως: 2 30. Παγχιακός Γ.Σ.: 1 31. Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσσού: 1 32. Ορφεύς Σερρών: 2 33. Μεσσηνιακός Γ.Σ.: 5
Ειδικά έπαθλα
Εκτός από τα μετάλλια και διπλώματα που δόθηκαν στους τρεις πρώτους νικητές κάθε αγωνίσματος, απονεμήθηκαν επίσης τα εξής ειδικά έπαθλα:
Κατάταξη
* Λείπουν ορισμένα αποτελέσματα.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1938 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Κουρήτες
thumb|right|350px|Κουρήτες χορεύουν γύρω από τον Δία βρέφος (ανάγλυφο σε τερακότα) Στην Ελληνική μυθολογία οι Κουρήτες ήταν Δαίμονες (= Δαΐμονες, ειδήμονες) που η λατρεία τους εντοπίζεται κυρίως στη Φρυγία και στη Κρήτη που κατά παράδοση ονομαζόταν και Κουρήτις.
Αναφέρονται όμως και σε άλλες ελληνικές περιοχές ταυτιζόμενοι αλλού με τους Τελχίνες, αλλού με τους Κορύβαντες και αλλού με τους Καβείρους ακόμα δε και με τους Ιδαίους Δακτύλους.
Τα ονόματα των Κούρητων, σύμφωνα με τον Απολλόδωρο τον Αθηναίο (180 π.Χ.), ήταν ο Ηρακλής (όχι ο συνώνυμος ήρωας), ο Ιασίων, ο Ίδας, ο Επιμήδης και ο Παιωναίος.
Στη Φρυγία φέρονται ως ακόλουθοι της Κυβέλης – Ήρας στην οργιαστική της λατρεία. Αντίθετα στη Κρήτη μνημονεύονται ως «άγρυπνοι φύλακες» του Δία που κάλυπταν με τις ένοπλες ορχήσεις και τον θόρυβο των όπλων τους και των κρουστών οργάνων τους, τους κλαυθμούς του για να μη τον ακούσει ο θεός Κρόνος. Αλλά και γενικότερα πιστεύονταν ως ακόλουθοι του Δία όπως οι Σάτυροι του Διονύσου. Ο αριθμός των Κουρητών έφθανε τους δέκα και τα ονόματά τους έλαβαν πολλές πόλεις της Κρήτης.
Σ΄ αυτούς αποδίδεται κατά τις τοπικές παραδόσεις η εφεύρεση του πολεμικού χορού του πυρρίχιου ενώ στην Εύβοια θεωρούνταν οι εφευρέτες των κυνηγετικών όπλων και τιθασευτές.
Γενικά πιστεύονταν ότι αυτοί έθεσαν τις βάσεις του πολιτισμού της κοινής συμβίωσης των ανθρώπων, προστατεύοντας τις πόλεις και τους πολίτες με ομόνοια και ευνομία διευκολύνοντας την ιδιωτική ζωή με τη διδασκαλία της χρήσης της φωτιάς, της κατεργασίας μετάλλων, της χρήσης του τόξου καθώς και της υπόδειξης θρεπτικών ειδών, όπως το μέλι, και άλλων τροφίμων.
Κουρητες
Έλενα Μπέλοβα
Η Έλενα Ντμιτριέβνα Νοβίκοβα-Μπέλοβα (ρωσικά: Елена Дмитриевна Новикова-Белова, το γένος Νοβίκοβα, γεννηθείσα την 28 Ιουλίου 1947) είναι μία συνταξιούχα Ρωσίδα αθλήτρια της ξιφασκίας με ξίφος ασκήσεως. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1968, 1972, 1976 και 1980 στους ατομικούς και τους ομαδικούς αγώνες και κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια, ένα αργυρό και ένα χάλκινο, και ήταν η πρώτη γυναίκα ξιφομάχος που κέρδισε τέσσερα χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια. To 1976 παραλίγο να κερδίσει ένα πέμπτο χρυσό μετάλλιο, αλλά τελικά έχασε τον τελευταίο αγώνα των προκριματικών από τον ξιφομάχο της τελευταίας θέσης. Η Μπέλοβα έχει κερδίσει επίσης 8 παγκόσμιους τίτλους, στο ατομικό το 1969, και με τη Σοβιετική ομάδα το 1970-1979.
Λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες 1968 παντρεύτηκε τον Βυάτσεσλαβ Μπέλωφ, έναν μετέπειτα παγκόσμιο πρωταθλητή στο μοντέρνο πένταθλο, και άλλαξε το επίθετό της από Νοβίκοβα σε Μπέλοβα. Συνταξιοδοτήθηκε μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες 1980 και το 1987, σε ηλικία 40 ετών, γέννησε τον γιο της. Ο δεύτερος σύζυγός της, ο συνθέτης Βαλερί Ιβάνωφ, της αφιέρωσε ένα βαλς.
Το 1970 η Μπέλοβα αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Ίδρυμα του Μινσκ, με το Διδακτορικό της Σχολής. Το 1997 της απονεμήθηκε το Ολυμπιακό Τάγμα σε Αργυρό, και το 2007 το Μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν.
Αναφορές
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ξιφασκίας Κατηγορία:Αθλητές της ξιφασκίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Πάσχος Μανδραβέλης
Ο Πάσχος Μανδραβέλης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1963 στην Κοζάνη. Σπούδασε Οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με αντικείμενο τα ΜΜΕ (Media Studies) στη «Νέα Σχολή Κοινωνικών Ερευνών» (New School for Social Research) της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ.
Δημοσιογραφεί σε αθηναϊκές πολιτικές εφημερίδες από το 1982. Σήμερα είναι από τους πιο γνωστούς αρθρογράφους της «Καθημερινής», ενώ εμφανίζεται συχνά και στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ».
Είναι μέλος της Eλληνικής Eταιρείας Oικονομολόγων, της Ένωσης Συντακτών Hμερησίων Eφημερίδων Aθηνών (ΕΣΗΕΑ) και του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Επίσης έχει διατελέσει μέλος του Electronic Frontier Foundation (EFF) και της American Association for the Advancement of Science.
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Ρωσικό Παρεκκλήσιο (Μπαντ Χόμπουργκ)
Το Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων είναι Ρωσικό Ορθόδοξο Παρεκκλήσιο, το οποίο ευρίσκεται στο Μπαντ Χόμπουργκ, πλησίον της Φραγκφούρτης στη Γερμανία.
Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1896 και του 1899 από τον Λουί Ζακομπί σύμφωνα με αρχιτεκτονικό σχέδιο του Λεόν Μπενουά, διάσημου αρχιτέκτονα καταγόμενου από την Αγία Πετρούπολη και πάππο του ηθοποιού Πίτερ Ουστίνοφ.
Ιστορία
thumb|left|Πλευρική άποψη του Παρεκκλησίου το 2007. Ο θεμέλιος λίθος του παρεκκλησίου ευλογήθηκε στις 16 (28) Οκτωβρίου 1896, παρουσία του Αυτοκράτορα Νικολάου Β΄ της Ρωσίας, της συζύγου του, Αλεξάνδρας, γεννημένης ως πριγκίπισσα της Έσσης-Ντάρμστατ, της Αυτοκράτειρας Βικτωρίας, χήρας του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας, της Μεγάλης Δούκισσας Ελισάβετ, θείας και κουνιάδας του Νικολάου Β΄, καθώς και του Μέγα Δούκα Ερνέστου-Λουδοβίκου της Έσσης-Ντάρμστατ, αδερφού της τελευταίας και της Αυτοκράτειρας της Ρωσίας. Ευρίσκεται εντός του θερμικού πάρκο, σε απόσταση δέκα λεπτών πεζώς από τον τοπικό σιδηροδρομικό σταθμό.
Το Παρεκκλήσιο καθαγιάστηκε στις 10 (22) Σεπτεμβρίου 1899, παρουσία της Αυτοκράτειρας Βικτωρίας, διαφόρων δωρητών, καθώς και του Δημάρχου της πόλης και εκπροσώπου της Ρωσικής Πρεσβείας του Βερολίνου. Ήταν ανοιχτή κατά τους θερινούς μήνες για τους Ρώσους που ευρίσκονταν για διακοπές στην ευρύτερη περιοχή, ενώ ευρισκόταν πλησίον του κάστρου του Κρόνμπεργκ, θερινής κατοικίας της χηρεύουσας Αυτοκράτειρας της Γερμανίας. Ο Βασιλέας των Ελλήνων Κωνσταντίνος, υιός της Μεγάλης Δούκισσας Όλγα Κονσταντίνοβνα της Ρωσίας και ξάδερφος του Νικολάου Β΄, και η σύζυγός του, Σοφία, κόρη της Αυτοκράτειρας Βικτωρίας, μετέβαιναν συχνά για να παρακολουθήσουν λειτουργίες, κατά τις περιόδους διαμονής τους στο κάστρο.
Το Παρεκκλήσιο παρέμεινε κλειστό μεταξύ του 1914 και του 1922, λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ η εσωτερική του επίπλωση και εξοπλισμός διαμοιράστηκαν μεταξύ διαφόρων μουσείων. Από το 1922 έως το 1947, ευρισκόταν υπό την δικαιοδοσία του Εξαρχάτου της Δυτικής Ευρώπης, το οποίο εξαρτιόταν από τον Μητροπολίτη Ευλόγιο, του οποίου η έδρα ευρισκόταν στο Παρίσι, ωστόσο ο αριθμός των λειτουργιών που έλαβαν χώρα ήσαν λιγοστές. Αποσχίστηκε από αυτό το 1947, περνώντας υπό την δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας. Η τοπική κοινότητα των πιστών ήταν, εκείνη την περίοδο, ιδιαιτέρως μικρή σε αριθμό, με αποτέλεσμα το Παρεκκλήσιο να παραμένει περισσότερο καιρό κλειστή. Υπέστη εργασίες ανακαίνισης το 1970. Οι θρησκευτικές λειτουργίες άρχισαν να εντατικοποιούνται μετά το 1981. Υπέστη εκ νέου εργασίες ανακαίνισης το 2001. Σήμερα, χρησιμοποιείται από μία κοινότητα πιστών κατά πολύ μεγαλύτερης και προερχόμενης από την μετανάστευση. Οι λειτουργίες λαμβάνουν χώρα στα γερμανικά και τα σλαβονικά.
Το εικονοστάσιο, καθώς και διάφοροι εσωτερικοί διάκοσμοι δημιουργήθηκαν στην διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Ένα εξαίρετης ποιότητας υαλογράφημα αναπαριστά την Ανάσταση του Χριστού.
Το παρεκκλήσιο αποτελεί μέρος της ενορίας της Ρωσικής Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου της Φραγκφούρτης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Γερμανία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Γερμανία
186 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαχμούτ Νεντίμ Πασάς
Ο Μαχμούτ Νεντίμ Πασάς (1233/1817-18 - 1300/1833) υπήρξε Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1818, ήταν γιος του Μεχμέτ Νετζίμπ Πασά (θ. 1267/1850-51), Βαλή της Συρίας και της Βαγδάτης και από νεαρής ηλικίας εισήλθε στις υπηρεσίες της Υψηλής Πύλης καταλαμβάνοντας διάφορες ανώτερες θέσεις. Υπήρξε Βαλής Σμύρνης, Συρίας και Τρίπολης καθώς και υπουργός Εμπορίου, της Δικαιοσύνης και στη συνέχεια των Ναυτικών, ενώ το 1855 ανακηρύχθηκε βεζίρης. Ανέλαβε Μέγας Βεζίρης το 1871, επί σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ, διαδεχόμενος τον διάσημο τότε Ααλή Πασά για ένα χρόνο παραδίδοντας στη συνέχεια στον Μιτχάτ Πασά.
Ακολούθησε έντονη φιλορωσική πολιτική σε υπέρμετρο βαθμό επηρεαζόμενος από τον τότε ισχυρό Ρώσο πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη τον Νικολάι Ιγνάτιεφ, μέχρι σημείου που οι άλλοι αξιωματούχοι και υπουργοί να τον αποκαλούν ειρωνικά «Μαχμούτωφ» και «Νεντίμωφ». Γενικά η πολιτική του δεν θεωρήθηκε και τόσο επιτυχής ειδικά στα οικονομικά. Η διοίκησή του, κατά τους έντεκα μήνες που ανέλαβε Μέγας Βεζίρης το 1871, χαρακτηρίστηκε από έλλειψη οργάνωσης και διαρκείς μετακινήσεις αξιωματούχων. Περιέκοψε μισθούς προβάλοντας την ανάγκη εξοικονόμησης χρημάτων, τοποθέτησε αντιπάλους του σε απομακρυσμένες επαρχίες και δημιούργησε νέους εχθρούς. Ο Αμπντούλ Αζίζ τον αποκάλεσε αργότερα δόλιο και διεφθαρμένο. Μετά την αντικατάστασή του από τον Μιτχάτ Πασά, διερευνήθηκαν οι οικονομικές ατασθαλίες του και καταδικάστηκε, ωστόσο του δόθηκε τελικά χάρη από τον σουλτάνο. Το 1873 τοποθετήθηκε ως βαλής στα Άδανα και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1875.
Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ανέλαβε για δεύτερη φορά Μέγας Βεζίρης, θέση που διατήρησε όμως μόνο 8 μήνες μέχρι τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Η δεύτερη θητεία του στο αξίωμα ήταν λιγότερο πετυχημένη. Το 1878 ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών θέση που κατείχε μέχρι τον θάνατό του.
Ο Μαχμούτ Νεντίμ πασάς πέθανε στη Κωνσταντινούπολη το 1883 σε ηλικία 65 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Γιώργος Καρατζαφέρης
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης (Αθήνα, 11 Αυγούστου 1947) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός, ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑ.Ο.Σ.).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1947 στην Αθήνα (Αμφιθέα-Παλαίο Φάληρο) και κατάγεται από την ορεινή Αρκαδία (Ποταμιά Φαλαισίας). Το 1959 εισάγεται στη Βαρβάκειο Σχολή. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Βαρβάκειο σχολή καθότι διεγράφη πριν το τέλος της εξαταξίου (τότε) φοιτήσεως στο γυμνάσιο. Σε ηλικία 13 ετών (1960) έγινε ραδιοφωνικός παραγωγός και το 1971 παρακολουθεί μαθήματα τηλεόρασης στο C.F.C.F. στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 1977 ίδρυσε την Εταιρία Ενημέρωσης και Δημοσίων Σχέσεων R.TV.P.R ΑΕ και το 1983 δημιούργησε τη βιντεοεφημερίδα «TV Press». To 1990 ίδρυσε τον ραδιοφωνικό σταθμό RadioCity (ΝΥΝ ΑΡΤ FM), και τον τηλεοπτικό TeleCity (αργότερα Τηλεάστυ, νυν Αρτ).
Το 1983 του προσφέρθηκε υποτροφία από το Ίδρυμα Αντενάουερ (Adenauer) και το 1994 πήρε πτυχίο δημοσιογραφίας από το London School of Journalism. Το 2000 ίδρυσε την εβδομαδιαία εφημερίδα «Α1» και το 2005 την Ακαδημία Σπουδών Επικοινωνίας. Έχει εργαστεί ως συντάκτης στις εφημερίδες «Έθνος», «Εμπρός», «Εθνικός Κήρυκας» και «Νέα Πορεία» (Επίσημο Όργανο της ΝΔ), και ως αρθρογράφος-πολιτικός σχολιαστής στις εφημερίδες «Ελεύθερος», «Απογευματινή» και «Ελεύθερος Τύπος».
Σύμφωνα με τις δηλώσεις πόθεν έσχες για το οικονομικό έτος 2009, υπήρξε ο πιο πλούσιος Έλληνας πολιτικός.
1993-2000
Στις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συγκεντρώνοντας 109.971 σταυρούς. Με το ίδιο κόμμα επανεξελέγη το 1996 και το 2000. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στη Βουλή με τη ΝΔ ήταν αιρετό μέλος σε όλα τα όργανα του κόμματος και επίσης υπήρξε πρόεδρος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (ΟΚΕ) Δημόσιας Τάξης, Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (1993-2000), μέλος των Επιτροπών Δημόσιας Διοίκησης και Εξωτερικών (1993-2004), μέλος της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας του Απορρήτου των Επικοινωνιών, αντιπρόεδρος της Ομάδας Ελληνοϊσπανικής Φιλίας (1999).
2000-2007
Το 2000 ήλθε σε ρήξη με τη Νέα Δημοκρατία και ο πρόεδρος της, Κώστας Καραμανλής, τον διέγραψε τον Μάιο από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Καρατζαφέρης ίδρυσε το πολιτικό κόμμα Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός.
Στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση του 2002 διεκδίκησε την υπερνομαρχία Αθηνών (επικεφαλής του συνδυασμού «Με Καθαρή Καρδιά»), όπου και έλαβε το 14% των ψήφων και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος. Στις εκλογές εκείνες υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε την υποστήριξη του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, ο οποίος όταν ρωτήθηκε, είπε ότι όσοι ψηφίζουν Καρατζαφέρη δεν είναι ακροδεξιοί, αλλά καλοί Χριστιανοί, που αντιδρούν στον Τζαννετάκο (τον τότε υποψήφιο της ΝΔ). Ο Καρατζαφέρης επωφελήθηκε από την υπερπροβολή της υποψηφιότητάς του από τα μέσα ενημέρωσης.
Από τον πρώτο χρόνο κατέχει το ρεκόρ επερωτήσεων στο σύνολο των μελών του Ευρωκοινοβουλίου (με πάνω από 523) και επελέγη στους τέσσερις καλύτερους ρήτορες της Ευρωβουλής από την ΜΚΟ, European League (European League of Geneva). Η ίδια ΜΚΟ τον επέλεξε στη λίστα των καλύτερων ευρωβουλευτών από κάθε χώρα για το 2006. Η λίστα αυτή σχηματίζεται με κριτήρια τη συνολική ενεργητικότητα του κάθε ευρωβουλευτή, τη συνεισφορά του σε θέματα που αφορούν στη χώρα του, όσο και την αφοσίωσή του στην εγκαθίδρυση της ειρήνης, της δημοκρατίας, της κατανόησης και της συνεργασίας στην Ευρώπη.
Στις δημοτικές εκλογές του 2006 και σε μια προσπάθεια να δώσει αυξημένη προσοχή στη Θεσσαλονίκη εν όψει και των εξελίξεων στο θέμα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, διεκδίκησε τον Δήμο της Θεσσαλονίκης και απέσπασε το 7,5% των ψήφων. Ο ΛΑ.Ο.Σ. αναδείχθηκε 3ο κόμμα στη Θεσσαλονίκη.
2007-2012
thumb|230px|Ο Γιώργος Καρατζαφέρης σε συνάντηση με τον Λουκά Παπαδήμο και τους [[Αντώνης Σαμαράς|Αντώνη Σαμαρά και Γιώργο Παπανδρέου, στο πλαίσιο της Κυβέρνησης Παπαδήμου.]] Στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007 ο Γεώργιος Καρατζαφέρης εξελέγη βουλευτής στην Α΄ Θεσσαλονίκης αυτή τη φορά ως αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ., ο οποίος μπήκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Βουλή, κερδίζοντας 3,8% και 10 έδρες. Τον τελευταίο μήνα πριν τις εκλογές του 2007 το 9% των αναφορών σε πολιτικούς αρχηγούς στα μέσα ενημέρωσης αφορούσε τον Καρατζαφέρη, ποσοστό που την τελευταία βδομάδα αυξήθηκε σε 11%.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 εκλέχτηκε βουλευτής Β΄ Αθήνας και ο ΛΑ.Ο.Σ μπήκε στη βουλή με ποσοστό 5,63% και 15 έδρες. Το 2010 και εν μέσω της οικονομικής κρίσης, τάχθηκε υπέρ και ψήφισε το 1ο μνημόνιο ως αρχηγός του ΛΑΟΣ. Τον επόμενο χρόνο, το 2011 ήταν ένας από τους τρεις αρχηγούς κομμάτων που στήριξαν την Κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου. Απέσυρε την στήριξη του, ωστόσο, λίγους μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 2012 και καταψήφισε το 2ο μνημόνιο.
2012-σήμερα
Οι πολιτικές του επιλογές την περίοδο 2010-2011, οδήγησαν στην κατάρρευση του εκλογικού ποσοστού του ΛΑΟΣ, καθώς και την πολυδιάσπαση του κόμματος. Στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 ήταν και πάλι υποψήφιος βουλευτής, ωστόσο δεν κατάφερε να επανεκλεγεί.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν και πάλι υποψήφιος βουλευτής, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ανακοίνωσε πως ο ΛΑΟΣ δεν θα κατέβει στις εκλογές, καθώς οι συνθήκες διεξαγωγής τους θεωρούνται προπαρασκευαστικές και απαγορευτικές για το κόμμα. Το 2016 ίδρυσε μαζί με τον Τάκη Μπαλτάκο το κόμμα Εθνική Ενότητα του οποίου διορίστηκε πρόεδρος, ωστόσο το εγχείρημα ατόνησε και το κόμμα διαλύθηκε πριν συμμετάσχει σε εκλογές. Στις 27 Μαΐου 2019, μετά και την νέα αποτυχία του ΛΑΟΣ στις Ελληνικές ευρωεκλογές 2019, ανακοίνωσε την παραίτηση του από την ηγεσία του ΛΑΟΣ.
Το 2023 συμμετείχε στον προεκλογικό αγώνα στο πλευρό της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς όμως να είναι ο ίδιος υποψήφιος.
Σχέσεις με την Ακροδεξιά
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης από αρκετούς θεωρείται ότι ανήκει στον ακροδεξιό χώρο. Το 1974 εξέδιδε τη φιλοβασιλική εφημερίδα «Το Ελληνικόν Στέμμα της Δημοκρατίας». Το 1998 ο Γ. Καρατζαφέρης χαρακτήρισε τη Χρυσή Αυγή «συμπλήρωμα της Νέας Δημοκρατίας» επειδή κατά τη γνώμη του «είχε πρωταγωνιστές του αγώνα». Κατά καιρούς στα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ έχουν συμμετάσχει ο Κωνσταντίνος Πλεύρης και πρώην μέλη της Χρυσής Αυγής. Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή στελεχών της Χρυσής Αυγής στο ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ., ο Γ. Καρατζαφέρης δήλωσε ότι συμμετείχαν επίσης δύο Εβραίοι, ένας τσιγγάνος και δύο ομοφυλόφιλοι. Η Χρυσή Αυγή, μέσω του Νικόλαου Μιχαλολιάκου, δήλωσε ότι θίγεται ηθικά από τη δήλωση αυτή και απέσυρε την υποστήριξή της πλην των υποψηφίων. Η συμμετοχή Εβραίων στο ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ. διαψεύστηκε από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδας.
Η εθνοκεντρική ρητορική του Καρατζαφέρη τον κατατάσσει στην άκρα δεξιά, καθώς προσομοιάζει περισσότερο με εκείνη των Γερμανών Republikaner και του Αυστριακού κόμματος FPÖ παρά με τη «λαϊκή δεξιά» που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί. Η άποψή του για τους παράνομους μετανάστες ως πηγή εγκληματικότητας και η πρότασή του για εφαρμογή ποσοστώσεων στην είσοδο των μεταναστών, στα πρότυπα ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών, έχει πολλές φορές δημιουργήσει συζητήσεις από τους πολιτικούς του αντιπάλους, καθώς έγινε αφορμή να κατηγορηθεί για ρατσισμό και ξενοφοβία. Συχνά έχει προβεί δημόσια σε αντισημιτικές και ρατσιστικές δηλώσεις.
Έχει υποστηρίξει, υπό μορφή μομφής, ότι κάποιοι Έλληνες πολιτικοί, όπως ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Μιλτιάδης Έβερτ, για αδιευκρίνιστους λόγους, έκρυψαν την εβραϊκή τους καταγωγή και κάποιοι άλλοι το ότι είναι Μασόνοι. Έχει πει χαρακτηριστικά: Με άλλη αφορμή από το κανάλι του:
Μακεδονικό
Για το θέμα της ονομασίας της Βόρειας Μακεδονίας έχει εκφράσει την άποψη ότι οι ως τώρα χειρισμοί στο θέμα δεν υπήρξαν οι κατάλληλοι και πως το όνομα της Μακεδονίας δεν πρέπει να είναι διαπραγματεύσιμο.
Πολυσυλλεκτικότητα
Παράλληλα, σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του Γιώργου Καρατζαφέρη, παρατηρείται παρουσία στελεχών κεντροαριστερής και αριστερής πολιτικής προέλευσης σε καίρια πόστα με ιδιαίτερο παράδειγμα αυτό του καθηγητή κ. Παναγιώτη Ν. Παπαγαρυφάλλου με αξιοσημείωτη παρουσία στο ΚΚΕ. Επίσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Marc, το 2006 ένα ποσοστό 14% των ψηφοφόρων του ΛΑ.Ο.Σ. αυτοπροσδιοριζόταν ως αριστερής και κεντροαριστερής προέλευσης.
Δικαστικές διαμάχες
Τον Δεκέμβριο του 2015 καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας σε έναν χρόνο φυλάκιση με τριετή αναστολή, 10.000 ευρώ πρόστιμο και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για 18 μήνες, για το αδίκημα της υποβολής ελλιπούς δήλωσης περιουσιακής κατάστασης (πόθεν έσχες) κατά την τριετία 2010-2011-2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Εμμανουήλ Αργυρόπουλος
Ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος (1889 - 4 Απριλίου 1913) ήταν πρωτοπόρος της αεροπορίας στην Ελλάδα. Ήταν ο πρώτος Έλληνας αεροπόρος που εκτέλεσε πτήση στην Ελλάδα, καθώς και η πρώτη απώλεια της ελληνικής στρατιωτικής αεροπορίας.
Η πρώτη πτήση
Ο Αργυρόπουλος ήταν αρχικά πολιτικός μηχανικός, όμως εγκατέλειψε το επάγγελμά του και πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει αεροναυπηγική. Στο τέλος Ιανουαρίου 1912 απέκτησε άδεια πιλότου και επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με το ιδιόκτητο αεροσκάφος του τύπου Nieuport IV.G 50 ίππων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 εκτέλεσε την πρώτη πτήση στους ελληνικούς ουρανούς, γεγονός που είχε ιδιαίτερη απήχηση στον εγχώριο τύπο : Αφού απογειώθηκε από την περιοχή του Ρουφ, πραγματοποίησε 16 λεπτά πτήση που περιελάμβανε και πτήση πάνω από την Ακρόπολη. Μία ώρα αργότερα πραγματοποίησε και δεύτερη πτήση, αυτή τη φορά με συνεπιβάτη τον πρωθυπουργό της χώρας, Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο πρωθυπουργός, ενθουσιασμένος δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτό το νέο όπλο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Οικογένεια Αργυροπούλου
Μαγιόν
thumb|250px|Το Μαγιόν το 2006 Το Μαγιόν (Mayon) είναι ενεργό ηφαίστειο στην επαρχία Αλμπάι στο νοτιοανατολικά τμήμα του νησιού Λουσόν, στις Φιλιππίνες. Είναι διάσημο ως «Τέλειος Κώνος» εξαιτίας του συμμετρικού κωνικού σχήματός του. Αποτελεί το βόρειο όριο της πόλης Λεγκάσπι. Το ηφαίστειο έχει ύψος 2.462 μέτρα και είναι προστατεύμενο εθνικό πάρκο και προστατευμένο τοπίο και αποτελεί το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείου Μαγιόν, το οποίο δημιουργήθηκε το 2000. Το όνομα Μαγιόν προέρχεται από την τοπική ονομασία του βουνού, όπου αναφέρεται ως Μπουλκάνγκ Μαγκαγιόν (Bulkang Magayon), που σημαίνει στη γλώσσα μπικόλ «Όμορφο Βουνό». Συγκεκριμένα η λέξη μαγκαγιόν σημαίνει όμορφο. Το ηφαίστειο είναι ένα από κύρια αξιοθέατα της χώρας και η ανάβασή του γίνεται επιτρέπεται μέχρι το ύψος το 1.800, ενώ πάνω από τα δύο χιλιόμετρα υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης από θειούχα αέρια.
Το Μαγιόν αναυψώνεται απότομα από τις επίπεδες εκτάσεις του Αλμπάι. Οι πλαγιές του Μαγιόν γίνονται όλο και πιο απότομες όσο μεγαλώνει το υψόμετρο και έχουν κλίση 30-45 μοίρες. Στην κορυφή του ηφαιστείου υπάρχει ένας μικρός κρατήρας. Το ηφαίστειο θεωρείται το πιο ενεργό των Φιλιππίνων, καθώς έχει εκραγεί 48 φορές από το 1616, όταν παρατηρήθηκε η πρώτη έκρηξή του. Η πιο θάνασιμη έκρηξή του έλαβε χώρα το 1814, όταν υπολογίζεται ότι από την έκρηξη έχασαν την ζωή τους περισσότεροι από 1.200 άτομα, ενώ η πιο πρόσφατη θανάσιμη τις 7 Μαΐου 2013, με 5 νεκρούς. Η προηγούμενη θανάσιμη έκρηξη είχε λάβει χώρα το Φεβρουάριο του 1993, με 77 νεκρούς. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου καταγράφηκε το 2010. Τις 7 Μαΐου 2013, μια μικρή φρεατική έκρηξη, η οποία διήρκησε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό, προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ορειβατών με τον οδηγό τους και τον τραυματισμό άλλων εφτά από ηφαιστειακές βόμβες. Η στάχτη έφτασε σε ύψος 600 μέτρων πάνω από το ηφαίστειο. Τις 16 Σεπτεμβρίου 2014 δόθηκε εντολή να απομακρυνθούν από τις εστίες τους 12.000 άνθρωποι που κατοικούσαν εντός ακτίνας 6-8 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο εξαιτίας της αυξανόμενης δραστηριότητάς του.
Η εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου ποικίλει από στρομπολικού μέχρι πλινιακού τύπου και οι ροές λάβας και οι πυροκλαστικές ροές είναι συχνές. Το ηφαίστειο παρακολουθείται από την PHIVOLCS.
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαίστεια των Φιλιππίνων
Προϊστορική αρχαιολογία
Η προϊστορική αρχαιολογία ένας τομέας αρχαιολογικής έρευνας που καλύπτει όλες τις προαστικές κοινωνίες του κόσμου, οι οποίες εξ ορισμού δε διαθέτουν κανένα γραπτό αρχείο. Επομένως, είναι διακριτό το σύνολο των ερευνητικών διαδικασιών και της ερμηνείας των υλικών υπολειμμάτων, της καθημερινής ζωής, της κοινωνικής οργάνωσης και της διαμόρφωσης συμβολικών κωδίκων των προϊστορικών κοινωνιών. Όντας η «καθαρότερη» μορφή αρχαιολογίας, ελλείψει γραπτών μαρτυριών, υπήρξε το επίκεντρο ενδιαφέροντος σε ό,τι αφορά στη μεθοδολογική καινοτομία, σε θεωρητικό και τεχνολογικό επίπεδο. Οι προϊστορικοί αρχαιολόγοι βασίζονται αποκλειστικά στα υλικά υπολείμματα, προκειμένου να διαμορφώσουν τις εκτιμήσεις και τις ερμηνείες τους. Καθώς η ερμηνεία τέτοιων έμμεσων μαρτυριών της ανθρώπινης δραστηριότητας απαιτεί διεπιστημονικές προσεγγίσεις, η προϊστορική αρχαιολογία διατηρεί μια στενή σχέση με την ανθρωπολογία. Δεδομένου μάλιστα ότι επεκτείνεται στη μελέτη ανθρώπινων πληθυσμών προγενέστερων του σύγχρονου h. sapiens sapiens, συνδέεται στενά με τη βιολογία, τη φυσική ανθρωπολογία και τη γεωλογία.
Ιστορία
Αυτό το σύνολο επιστημών ήλθε στην ύπαρξη μόλις τον δέκατο ένατο αιώνα και η έννοια της «προϊστορίας» προέκυψε ως προϊόν των εξελικτικών ιδεών και της αναγνώρισης της μακροχρόνιας ύπαρξης των ανθρώπινων ειδών, σε μια κλίμακα που δεν επιτρεπόταν από τις φονταμενταλιστικές στη βάση τους θρησκευτικές πεποιθήσεις περί της δημιουργίας και της ύπαρξης του κόσμου. Ακολούθησε μια παράδοση συγκριτικής ανθρωπολογίας, στη βάση της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού, που τράφηκε από εθνικιστικές ενίοτε ανησυχίες του ρομαντικού ευρωπαϊκού κινήματος. Η θεμελιώδης δέσμευση της αρχαιολογίας με τα υλικά υπολείμματα –προϊόν της ανάγκης διερεύνησης και τεκμηρίωσης του κλασικού κυρίως κόσμου- στην προϊστορική αρχαιολογία έλαβε σταδιακά μια διαφορετική μορφή. Ο εμπλουτισμός του αρχαιολογικού αρχείου με μαρτυρίες υλικών καταλοίπων προσέφερε ένα στιβαρό υπόστρωμα για τη θεμελίωση της ερμηνευτικής μεθοδολογίας, ανεξαρτήτως ερμηνευτικού μοντέλου. Τα αρχικά κέντρα της προϊστορικής αρχαιολογίας στα αρχικά στάδια ανάπτυξής της ήταν τα μουσεία, δηλαδή περιφερειακές και εθνικές συλλογές ή διεθνείς, στις μεγάλες πόλεις των αποικιακών δυνάμεων. Σημαντικά κέντρα έρευνας ήταν επίσης οι πανεπιστημιακές συλλογές και τα εθνικά αρχαιολογικά ιδρύματα όπως το Deutsches Archaeologisches Institut στη Γερμανία, που λειτουργούσαν σε όλη την Ευρώπη και την Εγγύς Ανατολή.
Ελλάδα
Σε ό,τι αφορά στον ελλαδικό κυρίως χώρο αλλά και τη γενικότερη ανασκαφική έρευνα, η προϊστορική αρχαιολογία στρέφεται σε υπαίθριες θέσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται σπήλαια και βραχοσκεπές και σε προϊστορικούς οικισμούς, αναζητώντας μαρτυρίες μόνιμης εγκατάστασης, τεχνικής εξειδίκευσης, οικοτεχνικών δραστηριοτήτων, τροφοπαρασκευαστικών κατασκευών, παραγωγικότητας και διακίνησης αγαθών, όπως επίσης και στοιχεία πυροτεχνολογίας, μεταλλουργίας, κεραμεικής, υδραυλικών εγκαταστάσεων, ταφικών κατασκευών, κοινωνικής διαφοροποίησης και πρώιμης αστικοποίησης.
Θεωρήσεις
Σε ό,τι αφορά στην προϊστορική αρχαιολογία θα μπορούσε να προσδιορίσει κανείς ως εστιακό σημείο τη διεπιστημονικότητα στον τομέα της έρευνας και την εφαρμογή ποικίλων μεθόδων ερμηνείας για την κατανόηση της ζωής του προϊστορικού ανθρώπου. Στοιχεία παρέχονται από τις οικολογικές αλλαγές της πρώιμης περιόδου του Ολόκαινου και των κοινωνικών παραγόντων που οδήγησαν στην εμφάνιση της γεωργίας και άλλων εντατικοποιημένων μεθόδων παραγωγής τροφής, οργάνωσης του κοινωνικού χώρου και τελικά της ανάπτυξης αστικών πολιτισμών. Εδώ χρειάζεται να τονίσουμε –παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων σχολών αρχαιολογικής σκέψης- ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνεται, επίσης, η μελέτη του αποικισμού μεγάλων και σημαντικών περιοχών, όπως ο Ειρηνικός Ωκεανός.
Ένα σημαντικό αλλά λιγότερο εμφανές και διερευνώμενο σύνολο προβλημάτων –από τότε που πέθανε ο Βηρ Γκόρντον Τσάιλντ το 1957- αφορά στη σχέση μεταξύ των αστικών κοινωνιών και των περιφερειακών κοινοτήτων που επηρεάζονται από την αύξησή τους στην Ασία, την Ευρώπη και την Αμερική. Η ενσωμάτωση τεχνολογιών και ιδεών που δημιουργούνται σε αστικά πλαίσια και ο μετασχηματισμός τους στους γηγενείς πολιτισμούς είναι ένα θέμα που ενώνει τους επαγγελματίες της αρχαιολογίας και άλλων ιστορικών ειδικοτήτων σε όλο τον κόσμο, από την 4η έως τη 2η Π.Κ.Ε. χιλιετία.
Από όλους τους κλάδους της αρχαιολογίας, η μελέτη και η ερμηνεία των προϊστορικών περιόδων απεικονίζει ενίοτε διαδοχικές πολιτιστικές ταλαντεύσεις ή φάσεις μετάβασης (π.χ. νεολιθική επανάσταση ή αστική επανάσταση) παρούσες ακόμη και σε σύγχρονες κοινωνίες. Ωστόσο, αν και οι ερευνητές από καιρό έχουν αναγνωρίσει ότι η μετάβαση στις καλλιεργητικές κοινωνίες της Εγγύς Ανατολής κατά την Νεολιθική ήταν σημαντικό οικονομικό γεγονός, μόνον πρόσφατα άρχισε να συζητείται η φύση των αλλαγών στην κοινωνική οργάνωση της περιόδου και η φύση της κοινωνικής οργάνωσης σε διαφορετικές κλίμακες. Στηριγμένοι στην κατανόησή της ευρύτερης εξελικτικής τροχιάς αυτής της μετάβασης, οι αρχαιολόγοι κατευθύνουν τώρα την προσοχή τους στο κοινωνικό πλαίσιο της νεολιθικής ζωής στην οικογένεια.
Αντικείμενο αυτής της στροφής στο κοινωνικό πλαίσιο αποτελεί ο ορισμός των εννοιών στα προϊστορικά αντικείμενα της τέχνης, όχι όμως με το υφολογικό παράδειγμα της κλασικής αρχαιολογίας για τα αντικείμενα τέχνης. Η αρχαία τέχνη αρχίζει να γίνεται κατανοητή συχνά από την άποψη της επικοινωνίας και της έκφρασης. Η τέχνη συνδέεται συχνά με την επιβίωση, τη θρησκεία και την ταυτότητα - τα «μεγάλα ζητήματα» της κοινωνικής ζωής- αλλά και με τον καθημερινό υλικό πολιτισμό. Ως εκ τούτου αποτελεί σημαντικό τμήμα της έρευνας για την προϊστορική αρχαιολογία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογία Κατηγορία:Κλάδοι της αρχαιολογίας *
Τίτορμος
Ο Τίτορμος ήταν θρυλικός βοσκός της Αιτωλίας, γνωστός στην αρχαιότητα για τη νίκη του επί του Μίλωνα του Κροτωνιάτη, ο οποίος με τη σειρά του ήταν ο πιο επιτυχημένος παλαιστής των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Η μονομαχία μεταξύ του Μίλωνα και του Τίτορμου, ωστόσο, δεν ήταν ένας συνηθισμένος αγώνας πάλης. Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Αιλιανό, οι αντίπαλοι σύγκριναν τις δυνάμεις τους σε ένα άγριο Αιτωλικό τοπίο, ενώ σήκωναν ή πετούσαν πέτρες, ή πιάνοντας ταύρους. Νικημένος, ο Μίλωνας επαίνεσε τον νικητή ως «το δεύτερο Ηρακλή». Ο Τίτορμος, που θεωρείται ο ισχυρότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ, πιστεύεται ότι κατοικούσε στα πιο απομακρυσμένα μέρη της περιφερειακής Αιτωλίας. Από τον 5ο αιώνα π.Χ., ο θρύλος του χρησίμευσε για την ενίσχυση της εθνοτικής ταυτότητας της Αιτωλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες παλαιστές
Κουρήτες (Αιτωλίας)
Οι Κουρήτες ήταν αρχαιότατος ελληνικός λαός της δυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα της Αιτωλοακαρνανίας που συγγένευε με τους Καλυδωνίους.
Αναφέρονται από τον Όμηρο ως διεκδικητές της Καλυδωνίας από τους Αιτωλούς. Το όνομά τους ετυμολογείται κατά τους μεν από το Κούριο όρος της Αιτωλίας, κατά τους δε από το γεγονός ότι «έκειραν» (κούρευαν) το μπροστινό μέρος της κόμης τους σε αντίθεση με τους Ακαρνάνες γείτονές τους που τη διατηρούσαν άθικτη.
Πάντως κατά τον Στράβωνα οι Κουρήτες ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της Αιτωλίας και προέρχονταν είτε από την Εύβοια ή από την Κρήτη.
Δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων Μεσσηνίας
Η δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων είναι μία από τις 6 δημοτικές ενότητες του Δήμου Πύλου-Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Η δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων περιλαμβάνει τα 5 δημοτικά διαμερίσματα του πρώην Δήμου Χιλιοχωρίων που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας από παλαιότερες κοινότητες της περιοχής. Ο δήμος αυτός είχε ως έδρα του τον Χανδρινό, καταλάμβανε έκταση 73,950 τ.χλμ. και λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος.
Ακολουθώντας τη διαδρομή Καλαμάτα - Πύλος (με την Εθνική Οδό 82) διασχίζει κανείς το μεγαλύτερο τμήμα της δημοτικής ενότητας Χιλιοχωρίων.
Διαίρεση δημοτικής ενότητας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες, καθώς και οι οικισμοί της δημοτικής ενότητας Χιλιοχωρίων.
Δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 2468 ]
Τοπική κοινότητα Κουκκουνάρας Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 575 ]
Τοπική κοινότητα Κρεμμυδίων Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 516 ]
Τοπική κοινότητα Μεσοποτάμου Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 307 ]
Τοπική κοινότητα Σουληναρίου Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 373 ]
Τοπική κοινότητα Χανδρινού Μεσσηνίας
Συνολικός πληθυσμός: [ 697 ]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Πύλος
187 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αθανάσιος Φιλιππόπουλος
Ο Αθανάσιος Φιλιππόπουλος του Λεωνίδα (1934 -2020 ) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στο Κορυφάσιο Μεσσηνίας το 1934. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο υπήρξε βουλευτής Μεσσηνίας από το 1977 μέχρι το 1993.
Ο Φιλιππόπουλος κινητοποιήθηκε για την κατασκευή του νοσοκομείου μετά τον σεισμό του 1986 ζητώντας τη συνδρομή Μεσσηνίων που ζούσαν στο εξωτερικό.
Διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Φεβρουάριο του 1987 μέχρι τον Μάρτιο του 1989.
Αγία Παρασκευή Μελιάς Ιωαννίνων
Για συνώνυμο οικισμό στο Νομό Ιωαννίνων δείτε: Αγία Παρασκευή Κόνιτσας και Αγία Παρασκευή Ζαγορίου
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγία Παρασκευή (αποσαφήνιση)
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1989-90
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης αντρών 1989-90 διεξήχθη για τρίτη συνεχόμενη χρονιά σε τρεις φάσεις. Την προ-προκριματική (δύο γύρων), την προκριματική φάση του ομίλου (οκτάδα) και την τελική φάση του φάιναλ-φορ.
Αγία Παρασκευή Μελιάς Ιωαννίνων
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται κοντά στις δυτικές όχθες του Λούρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Ανήκει στα επονομαζόμενα χωριά του Άνω Λούρου και απέχει 1,5 χλμ. Δ. της εθνικής οδού Άρτας-Ιωαννίνων και 28,5 χλμ Ν. της πόλης των Ιωαννίνων.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1989-90
Αυτή τη φορά, ως έδρα της τελικής φάσης ορίστηκε από τη FIBA το κλειστό Πρίνθιπε Φελίπε της Ισπανικής πόλης Σαραγόσα, για το τριήμερο 17-19 Απριλίου του 1990.
Αγία Παρασκευή Μελιάς Ιωαννίνων
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μελιάς του νομού Ιωαννίνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Δημητρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Αγίου Δημητρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωδώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1989-90
Τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης (για δεύτερη συνεχή χρονιά) κατέκτησε η Γιουγκοσλαβική Γιουγκοπλάστικα (σήμερα Σπλιτ).
Προ-προκριματική φάση
Κομοντόρε Χέλντερ (Ολλανδία)-Στάινερ Μπαϊρόιτ (Δυτική Γερμανία) 99-75 και 79-97, Παρτιζάνι Τιράνων-Μάες Πιλς Μέχελεν Βελγίου 68-89 και 64-113, Στρόιτελ Κιέβου-Τσέπελ Βουδαπέστης (Ουγγαρία) 131-98 και 97-94, Ετζατζιμπάσι (Τουρκία)-Λεχ Πόζναν (Πολωνία) 61-100 και 85-79, Μπράκνελ (Αγγλία)-Κέφλαβικ (Ισλανδία) 144-105 και 106-91, Μπενφίκα Λισσαβόνας-Φίλιπς Ολύμπια Μιλάνο 99-112 και 73-92, Ελσίνκι-Πυγί (Ελβετία) 87-90 και 90-104, Τάμπυ (Σουηδία)-Μπάνικ Τσίγκελ (Πριέβιντζα) (Τσεχοσλοβακία) 83-71 και 61-95, Κεραυνός (Κύπρος)-Μπάλκαν Μπότεβγκραντ (Βουλγαρία) 87-105 και 75-84, Χίϕενεχ (Χέφινγκεν) (Λουξεμβούργο)-Κλοστερνόιμπουργκ (Αυστρία) 81-89 και 101-98, Σκόβλουντε (Δανία)-Λίβινγκστον (Σκωτία 92-74 και 59-86.
Κομοντόρε-Μάες Πιλς 99-70 και 70-84, Στρόιτελ-Λεχ Πόζναν (στη μεγάλη έκπληξη) 104-88 και 84-101, Μπράκνελ-Φίλιπς 95-115 και 103-127, Πυγί-Λιμόζ 95-115 και 102-127, Μπάνικ-Μπαρτσελόνα 74-85 και 71-93, Μπάλκαν-Άρης Θεσσαλονίκης 91-107 και 88-119, Κλοστερνόιμπουργκ-Μακάμπι Τελ-Αβίβ 84-103 και 62-86, Λίβινγκστον-Γιουγκοπλάστικα 74-97 και 65-122.