cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stylus fantasticus
Το κυριότερο διακριτικό του φανταστικού ύφους είναι ο αυτοσχεδιαστικός του χαρακτήρας, ο οποίος -όπως και στη Φαντασία- δεν περιορίζεται από κάποια συγκεκριμένη φόρμα, ενώ εκτυλίσσονται σύντομα μουσικά επεισόδια, τα οποία σκοπό έχουν την διαρκή ανάδειξη μουσικών αντιθέσεων. Μια τέτοια ετερογένεια εμφαίνεται στη χρήση αφ' ενός ενός συγχορδιακού υποβάθρου και αφ' ετέρου προτάσσοντας φωτεινά και πολυποίκιλτα γρήγορα περάσματα (κλίμακες κλπ). Μια σειρά έργων που χαρακτηρίζονται έντονα από την εν λόγω τεχνοτροπία είναι οι Μυστηριακές Σονάτες για βιολί και συνεχές βάσιμο του Χάινριχ Ίγκνατς Μπίμπερ, οι οποίες έχουν ως βάση αναφοράς εικόνες της Βίβλου, μια ιδεώδη θεματολογία για απεικόνιση με μουσικά μέσα.
Το φανταστικό ύφος συνδέεται εν γένει με τη λεγόμενη προγραμματική μουσική, στο ότι αμφότερα στοχεύουν στην απεικόνιση πραγματικών εικόνων, η κεντρική ιδέα των οποίων συχνά απορρέει από την υπερβολή και το ακραίο στοιχείο (π.χ. το χάος, η μέθη, το δέος· βλ. κατ' αντιπαραβολή ιμπρεσιονισμός (μουσική)). Άλλα μουσικά συσχετιζόμενα είδη είναι το καπρίτσιο, το πρελούδιο, το ριτσερκάρε, καθώς και όλα τα εν γένει αυτοσχεδιαστικού ύφους είδη. Στη μετά το Μπαρόκ εποχή της μουσικής, το φανταστικό ύφος βρίσκεται κατ' αντιστοιχία του γερμανικού μουσικού ιδιώματος Sturm und Drang, το οποίο και προαναγγέλει το μετέπειτα παθητικό στοιχείο του Ρομαντισμού, δείγμα αναφοράς του οποίου βρίσκουμε στις όπερες του Ρίχαρντ Βάγκνερ.
Ορισμένοι ακόμη συνθέτες των οποίων το έργο χρωματίστηκε με το φανταστικό ύφος είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Μπαρόκ μουσική
Σταθμός Σύνταγμα
Ιστορικό
Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 28 Ιανουαρίου 2000. Μέχρι τις 15 Νοεμβρίου 2000 ήταν ο νότιος τερματικός σταθμός της γραμμής 2 και μέχρι τις 22 Απριλίου 2003 δυτικός τερματικός σταθμός της γραμμής 3.
Λειτουργίες
Ο σταθμός διαθέτει δύο αποβάθρες για τη γραμμή 2 στο γ΄ επίπεδο του, που είναι σε βάθος 17 μέτρων. Οι δύο αποβάθρες της γραμμής 3 βρίσκονται ένα επίπεδο πιο κάτω, στο δ΄ επίπεδο του σταθμού, τοποθετημένες κάθετα σε σχέση με αυτές της 2, και είναι σε βάθος 28 μέτρων. Οι αποβάθρες των γραμμών 2 και 3 συνδέονται κατευθείαν με ξεχωριστά κλιμακοστάσια ώστε να μην χρειάζεται η μετεπιβίβαση να γίνει διαμέσου του επιπέδου επικύρωσης εισιτηρίων.
Ο σταθμός Σύνταγμα αποτελεί κεντρικό σταθμό του δικτύου του μετρό της Αθήνας. Εκεί εδρεύει το Κέντρο Ελέγχου Κυκλοφορίας του μετρό (πίσω από τα σκαλοπάτια στο επίπεδο έκδοσης εισιτηρίων) καθώς και διάφορες υπηρεσίες όπως γραφείο απωλεσθέντων αντικειμένων, γραφείο πληροφοριών, γραφείο παραπόνων, πληρωμής προστίμων κ.ά. Ο σταθμός διαθέτει επίσης εκθεσιακό χώρο (στο α΄ υπόγειο επίπεδο), ο οποίος διαθέτει χώρο έκθεσης αρχαιολογικών ευρημάτων και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων.
Από τη σήραγγα που συνδέει τον σταθμό Σύνταγμα με τον σταθμό Πανεπιστήμιο, μία διακλάδωση της γραμμής 2 οδηγεί σε σήραγγα μονής γραμμής που συνδέει τις γραμμές 2 και 3 του αθηναϊκού μετρό. Η κατάληξη αυτής της συνδετήριας γραμμής βρίσκεται στη σήραγγα της γραμμής 3 που συνδέει τον σταθμό Σύνταγμα με τον σταθμό Ευαγγελισμός και οι αιχμές των αλλαγών τροχιάς της βλέπουν προς τους σταθμούς Πανεπιστήμιο και Ευαγγελισμός. Η συνδετήρια αυτή σήραγγα δεν χρησιμοποιείται από συρμούς που εκτελούν δρομολόγια, αλλά μόνο από κενούς ή υπηρεσιακούς.
Παρεμβάσεις
thumb|left|Το έργο Αίθριο του [[Γιώργος Ζογγολόπουλος|Γιώργου Ζογγολόπουλου, στην αποβάθρα της γραμμής 3 προς Δημοτικό Θέατρο.]] Κατά την κατασκευή του σταθμού ανευρέθησαν αρχαιολογικά ευρήματα μεγάλης σημασίας, καθώς και ευρήματα από νεώτερες εποχές (βυζαντινής και οθωμανικής περιόδου, καθώς και της περιόδου του νέου ελληνικού κράτους). Εντός του σταθμού εκτίθενται δείγματα αυτών των ευρημάτων, καθώς και μία ιστορική - γεωλογική τομή που αφέθηκε άθικτη μετά την αποπεράτωση του σταθμού, όπου διακρίνονται διάφορα κατάλοιπα κτηρίων και εγκαταστάσεων παλαιοτέρων εποχών.
Ο σταθμός διαθέτει και μοντέρνα αισθητικά στοιχεία, όπως το λεγόμενο Ρολόι του Μετρό, δημιουργία του γλύπτη Θόδωρου Παπαδημητρίου. Επίσης, εκτίθεται το έργο Atrium (ή Αίθριο) του Γιώργου Ζογγολόπουλου, μια εγκατάσταση με αιωρούμενες ομπρέλες και σκάλες σε φρεάρ στην οροφή της αποβάθρας της γραμμής 3 προς Δημοτικό Θέατρο. Το τοίχωμα του φρέατος είναι επενδυμένο με φύλλα ανοξείδωτου χάλυβα και οι συνολικές διαστάσεις του είναι 20 μέτρα ύψος και 8 μέτρα διάμετρος.
Εκθεσιακός χώρος
Ο εκθεσιακός χώρος του σταθμού βρίσκεται στο πρώτο υπόγειο επίπεδο. Διαθέτει τμήμα όπου εκτίθενται αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, η οποία χρησιμοποιείται για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις (εκθέσεις, προβολές, συναυλίες), αλλά και για φιλανθρωπικά παζάρια.
Αρχαιολογικά εκθέματα
thumb|right|Ο χώρος έκθεσης αρχαιολογικών ευρημάτων. Στο πρώτο υπόγειο επίπεδο του σταθμού σε έκταση 500 τ.μ. εκτίθεται ένας μεγάλος αριθμός αρχαιολογικών ευρημάτων και αντιγράφων που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάνοιξη της σήραγγας του μετρό και του σταθμού, καθώς και πιστών αντιγράφων. Η είσοδος στον χώρο είναι ελεύθερη και δεν απαιτεί την πληρωμή εισιτηρίου.
Κάποια από τα ευρήματα που εκτίθενται είναι τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου του 4ου-5ου αι. μ.Χ., στελέχη του «Πεισιστράτειου υδραγωγείου», διάφοροι τύποι αγωγών, δακρυδόχοι και οξυπύθμενοι αμφορείς του 2ου-1ου αι. π.Χ., λυχνάρια και αγνύθες διαφόρων τύπων. Επίσης εκτίθενται αντίγραφα επιτύμβιων κιονίσκων ελληνιστικών χρόνων, μαρμάρινης λουτροφόρου του 4ου αι. π.Χ., ιωνικού κιονόκρανου, επιτύμβιας στήλης με αετωματική απόληξη και διαφόρων αγγείων.
Ακόμη εκτίθεται τμήμα της κοίτης του Ηριδανού ποταμού, καθώς και ο αρχαίος δρόμος που από τις πύλες του τείχους οδηγούσε στους δήμους της Μεσογαίας.
Στάση Τραμ
Η στάση Συντάγματος του τραμ της Αθήνας εξυπηρετείται από τη γραμμή 6 της οποίας αποτελεί τερματική στάση. Εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου 2004 και διαθέτει μία κεντρική αποβάθρα. Προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του τραμ και του μετρό της Αθήνας, μέσω του ομώνυμου σταθμού του μετρό, ο οποίος βρίσκεται υπόγεια, εν μέρει κάτω από τη στάση του τραμ. Μέχρι το 1953 υπήρξε ως η στάση Ανάκτορα των παλαιών γραμμών τραμ 1, 2 και 12.
Το 2018 η στάση / τερματικός καθώς και όλο το τμήμα του τραμ μεταξύ Συντάγματος και Κασομούλη τέθηκαν εκτός λειτουργίας, καθώς είχαν εκφραστεί φόβοι διάβρωσης του εδάφους από την υποκείμενη κοίτη του Ιλισσού. Λίγο καιρό μετά αποκαλύφθηκαν σχέδια ανάπλασης της περιοχής που περιλάμβαναν την οριστική καταστροφή και κατάργηση του τραμ σε αυτό το τμήμα και την αποκάλυψη της κοίτης του Ιλισσού. Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019 εναντιώθηκε σε αυτό το πλάνο και ξεκίνησαν μελέτες σχετικά με την ασφάλεια του εν λόγω τμήματος. Σύμφωνα με τις έρευνες, η γραμμή κρίθηκε ασφαλής και τον Νοέμβριο του 2020 η λειτουργία του τραμ μεταξύ Συντάγματος και Κασομούλη αποκαταστάθηκε.
Παραπομπές
Συνταγμα Συνταγμα Συνταγμα
Μέλμπουρν Νάιτς ΦΚ
Η Μέλμπουρν Νάιτς (αγγλικά: Melbourne Knights) είναι αυστραλιανή ομάδα ποδοσφαίρου με έδρα το προάστιο Σάνσαϊν Νορθ της Μελβούρνης στη Βικτώρια. Η ομάδα διεξάγει τους εντόε έδρας αγώνες της αγώνες στο Νάιτς Στέιντιουμ, χωρητικότητας 15.000 θεατών (περίπου 4.000 καθήμενοι) το οποία το σωματείο έχει στην κατοχή του και λειτουργεί από το 1989. Εκτός από την ανδρική ομάδα, ο σύλλογος διαθέτει και γυναικεία ομάδα, όπως και τμήματα υποδομής. Ο σύλλογος μετέχει στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βικτώριας.
Είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Αυστραλία, που είναι ένα πρωτάθλημα δύο φορές και τέσσερις φορές πρωταθλητής στο νικηφόρο Εθνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (NSL). Ο σύλλογος εδρεύει στα δυτικά προάστια της Μελβούρνης και αντλεί μεγάλο μέρος της υποστήριξής του από την αυστραλοκροατική κοινότητα. Η σύνδεση της ομάδας με τις κροατικές της ρίζες παραμένει ισχυρή. Συμμετέχει τακτικά στο Οστρέλιαν-Κροάσιαν Σόκερ Τούρναμεντ.
Ιστορία
Το 1984, μετά από αρκετά χρόνια προσπάθειας, η ομάδα κατάφερε να προβιβαστεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα, στο Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 ο σύλλογος διέθετε την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στην Αυστραλία, καθώς έφτασε στο Μεγάλο Τελικό του πρωταθλήματος στις 5 από τις 6 περιόδους, κερδίζοντας δύο φορές το 1994/95 και το 1995/96. Μετά την κατάρρευση του NSL το 2004, η Νάιτς υποβιβάστηκε στη Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ, φτάνοντας στον Μεγάλο Τελικό το 2008. Η Νάιτς κατέκτησε το Ντόκερτι Καπ το 2014, όταν ο Τόμισλαβ Ούσκοκ σκόραρε στο 121ο λεπτό και έδωσε τη νίκη κόντρα στη Σάουθ Σπρίνγκβεϊλ στο Στάδιο Λέικσαϊντ.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953
Σημαία του Μπέλγκοροντ
μικρογραφία|Σημαία του Μπέλγκοροντ Η σημαία του Μπέλγκοροντ είναι ένα από τα επίσημα σύμβολα (μαζί με τον θυρεό) της πόλης Μπέλγκοροντ στην περιοχή Μπέλγκοροντ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η σημαία αποτελεί σύμβολο της ενότητας και της συνεργασίας των κατοίκων της πόλης.
Η σημερινή σημαία εγκρίθηκε στις 22 Ιουλίου 1999 με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Μπέλγκοροντ αριθ. 321 και συμπεριλήφθηκε στο κρατικό εραλδικό μητρώο της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τον αριθμό καταχώρισης 978 το 2002.
Περιγραφή
Η σημαία της πόλης του Μπέλγκοροντ (μπλε καμβάς με λευκή λωρίδα στο κάτω μέρος) απεικονίζει ένα κίτρινο λιοντάρι που στέκεται στα πίσω πόδια του, με έναν λευκό αετό να υψώνεται από πάνω του. Ο συμβολισμός της πόλης έχει ηλικία μεγαλύτερη από 300 χρόνια και χρονολογείται από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Ο Ρώσος τσάρος έδωσε το οικόσημο στους πολίτες του Μπέλγκοροντ σε ανάμνηση της νίκης επί των Σουηδών στη μάχη της Πολτάβα (1709). Το 1712 το έμβλημα αυτό εμφανίστηκε σε ένα λάβαρο του συντάγματος του Μπέλγκοροντ που είχε νικήσει τον εχθρό και το 1727 έγινε σύμβολο της νεοσύστατης επαρχίας.
Ιστορία
Για πρώτη φορά το έμβλημα του Μπέλγκοροντ που απεικονίζει ένα χρυσό λιοντάρι και έναν αετό από πάνω του εμφανίστηκε στα χρώματα του λόχου του συντάγματος πεζικού του στρατού του Μπέλγκοροντ, που κατασκευάστηκε στην αίθουσα οπλισμού το 1712, και λίγο αργότερα στα χρώματα του συντάγματος της φρουράς του Μπέλγκοροντ.
Η τοποθέτηση στην εραλδική ασπίδα του όπλου ενός χρυσού λιονταριού και από πάνω του ενός μονοκέφαλου αετού συνδέεται με ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός: την άξια συμμετοχή των Βελγοροδιτών στο σύνταγμα πεδίου του στρατού του Μπέλγκοροντ στον Βόρειο Πόλεμο του 1700-1721 και την ιδιαίτερα επιδεικνυόμενη ανδρεία και γενναιότητα των Βελγοροδιτών πεζικάριων (φουζέλιερ και γρεναδιέρων) στη μάχη της Πολτάβα στις 27 Ιουνίου (8 Ιουλίου) 1709, η οποία κατέληξε σε πλήρη ήττα των Σουηδών.
Το λιοντάρι στο οικόσημο του Μπέλγκοροντ ενσαρκώνει την ηττημένη Σουηδία - η εικόνα του λιονταριού βρισκόταν στο βασιλικό λάβαρο του Καρόλου ΧΙΙΙ και ο αετός απεικονιζόταν στο λάβαρο του αρχηγού των ρωσικών στρατευμάτων - του τσάρου Πέτρου Α'.
Ο Δανός απεσταλμένος στην αυλή του Πέτρου Α', Justus Juul, περιγράφοντας στις "Σημειώσεις" του μια μεγάλη επίδειξη πυροτεχνημάτων, που διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα την 1η Ιανουαρίου 1710 με την ευκαιρία της νίκης στη μάχη της Πολτάβας, ανάμεσα στα πολλά χαρακτηριστικά των εορταστικών εκδηλώσεων αναφέρει ένα μακρύ λάβαρο με τις ακόλουθες επιγραφές κάτω από τα σχέδια: "A. Β. Το λιοντάρι που φεύγει πίσω από αυτό το βουνό ήταν το οπλοστάσιο των Σουηδών... ...Ένας πυλώνας με στέμμα, που αναπαριστούσε το ρωσικό κράτος, στον οποίο πλησίαζε το λιοντάρι... F. Τότε ένας αετός εμφανίστηκε για να προστατεύσει αυτόν τον πυλώνα, δείχνοντας τον στρατό της Ρωσίας και το λιοντάρι της Περούν (ή τα πύρινα βέλη) με μεγάλη βροντή ..."
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπέλγκοροντ
Μαρία Άννα της Βαυαρίας (1805-1877)
Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna von Bayern, 27 Ιανουαρίου 1805 - 13 Σεπτεμβρίου 1877) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν Πριγκίπισσα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Σαξονίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Λεοπολδίνα Ελισάβετ Βιλελμίνη ήταν η πέμπτη κόρη (τρίτη από τον δεύτερο γάμο) του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας και της δεύτερης συζύγου του Καρολίνας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν. Ήταν η πανομοιότυπη δίδυμη της Σοφίας της Βαυαρίας, Αρχιδούκισσας της Αυστρίας.
Επάλτης
Πηγές
Επαλτης Κατηγορία:Λυκία
Μπέρτα της Αρλ
Η Μπέρτα της Αρλ ή της Προβηγκίας. ιταλ.: Berta di Arles o di Provenza (απεβ. μετά τις 18 Αυγούστου 965) έγινε η πρώτη κόμισσα της Πέραν του Ιούρα (Άνω) Βουργουνδίας με τον 1ο γάμο της με τον Μπόζο της Βουργουνδίας. Έγινε κόμισσα του Ρουέργκ (Rouergue) με τον 2ο γάμο της με τον Ραϋμόνδο Β΄ κόμη του Ρουέργκ.
Προέλευση
Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Λιουτπράνδο της Κρεμόνας, επίσκοπο της Κρεμόνας, ήταν κόρη του κόμη της Αρλ, κόμη της Αβινιόν, στη συνέχεια κόμη της Αρλ και κυβερνήτη της Προβηγκίας, και τέλος μαργράβου της Τοσκάνης, του Μπόζο [ΣΤ'] της Προβηγκίας και της Βίλλας της Βουργουνδίας (κόρης του βασιλιά Ροδόλφου Α' της Βουργουνδίας και της Γουίλας της Προβηγκίας ). Ο Μπόζο ήταν ο δεύτερος γιος του Θεοβάλδου κόμη της Αρλ (π. 860-895) και της Μπέρτας της Λοθαριγγίας (863-925), τρίτης κόρης του βασιλιά της Λοθαριγγίας Λοθάριου Β΄ και της δεύτερης συζύγου του, Βαλντράντας (αφορίστηκε ως παλλακίδα, από τον πάπα Νικόλαο Α' ), τότε ανιψιά του Λοθάριου Α' των Φράγκων. Η μητέρα του, Βίλλα της Βουργουνδίας, ήταν αδελφή του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας και της Λομβαρδίας ("Ιταλίας").
Βιογραφία
Γύρω στο 928, ο Μπέρτα παντρεύτηκε τον Μπόζο κόμη της Άνω Βουργουνδίας λαϊκό ηγούμενο του αβαείου των Βενεδικτίνων του Μογιενμουτιέ, γιο του Ριχάρδου του Δίκαιου κόμη του Ωτύν, κόμη του Ωσέρ, πρώτου δούκα των Βουργουνδών, πρώτου με τον τίτλο του μαρκήσιου και στη συνέχεια με τον τίτλο του δούκα της Βουργουνδίας και τέλος κόμη του Τρουά και της Αδελαΐδας των Γουέλφων (απεβ. μετά τις 14 Ιουλίου 929 ) κόρη του Κορράδου Β΄ κόμη του Ωσέρ και της Βουργουνδίας,  και της Βαλντράντας. Η Μπέρτα έγινε έτσι κουνιάδα του Ροδόλφου βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας και του Ούγου του Μέλανος δούκα της Βουργουνδίας.
Μετά από λίγα χρόνια, η Μπέρτα χώρισε τον Μπόζο .Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Φλοδοάρδο, τον Σεπτέμβριο του 935, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Σαν Κεντέν, όπου ο Ούγος ο Μέγας ήταν υπό πολιορκία, ο Μπόζο έχασε τη ζωή του, αφήνοντας την Μπέρτα χήρα.
Και πάλι σύμφωνα με τον χρονικογράφο Λιουτπράνδο της Κρεμόνας, επίσκοπο της Κρεμόνας, μετά το τέλος του συζύγου της το 946, η Μπέρτα ξαναπαντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο, με τον Ραϋμόνδο Β΄ κόμη του Ρουέργκ, πρίγκιπα των Aκουιτανών, που εθεωρείτο από τους κατώτερους ευγενείς. Για τον γάμο της η Μπέρτα κρίθηκε με τον ίδιο τρόπο ως παλλακίδα.
Αυτή αναφέρεται από τον σύζυγό της, Ραϋμόνδο Β΄, μαζί με τον γιο του που ονομάζεται επίσης Ραϋμόνοδος Γ΄, στο έγγραφο 107 της Histoire Générale de Languedoc, με ημερομηνία 26 Φεβρουαρίου 960, σχετικά με μια δωρεά στο μοναστήρι του Μονμαζούρ (Montmajour).
Αμβρόσιος Κωνσταντινίδης
Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος, κατά κόσμο Κωνσταντινίδης (1841 – Αύγουστος 1885), ήταν μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σε μητροπόλεις που ανήκουν σήμερα στις λεγόμενες «Μητροπόλεις των Νέων Χωρών» της ελληνικής επικράτειας.
Μπέρτα της Αρλ
Βιογραφία
Η Μπέρτα, πάντα με τον γιο της Ραϋμόδο Γ΄, αναφέρεται στη διαθήκη του συζύγου της, Ραϋμόνδου Β΄.
Αμβρόσιος Κωνσταντινίδης
Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο προάστιο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) της Κωνσταντινούπολης και ήταν νεότερος αδελφός του Μητροπολίτη Σερρών και μετέπειτα Κυζίκου Νικοδήμου, αλλά και συγγενής από την πλευρά της μητέρας του του καταγόμενου από τη Χίο Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄.
Μπέρτα της Αρλ
Βιογραφία
Η ίδια, το 961, στις 7 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το Cartulaire du chapitre de l´église cathédrale Notre-Dame de Nîmes έκανε επίσης μια δωρεά, μαζί με τον γιο της Ραϋμόνδο Β΄.
Η Μπέρτα αναφέρεται για τελευταία φορά, στις 18 Αυγούστου 965, σε ένα έγγραφο του Cartulaire du chapitre de l´église cathédrale Notre-Dame de Nîmes, και πάλι για δωρεά της Μπέρτας, που συνυπογράφεται από τον γιο της, Ραϋμόνδο.
Αμβρόσιος Κωνσταντινίδης
Ο Αμβρόσιος σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και το 1868, σε ηλικία μόλις 27 ετών, χειροτονήθηκε επίσκοπος και του δόθηκε ο τίτλος του τιτουλάριου Επισκόπου Λαμψάκου. Το 1872 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, ενώ το 1877 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, διαδεχόμενος τον Γρηγόριο Γ΄. Στη Χίο αναδείχθηκε ιδίως με τις δράσεις αρωγής του μετά τον καταστρεπτικότατο σεισμό της Χίου την άνοιξη του 1881 (ο πλέον πολύνεκρος σεισμός στον ελλαδικό χώρο από το 1870 μέχρι σήμερα). Αλλά και παντού επέδειξε ζήλο και μεγάλη δραστηριότητα. Τον Αύγουστο του 1881 ο Αμβρόσιος τοποθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ στη Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίησή της από τη Μητρόπολη Άρτης και Πρεβέζης (τη σημερινή Μητρόπολη Άρτης), την οποία και διεποίμανε μέχρι τον θάνατό του. Από το έργο του εκεί αξιολογότερη ήταν η ανέγερση του μητροπολιτικού μεγάρου, το οποίο ωστόσο καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς της Πρέβεζας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (το 1940). Ο Αμβρόσιος απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 44 ετών ενώ βρισκόταν στη Λευκάδα και η σορός του μεταφέρθηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε στο προαύλιο του Ναού του Αγίου Χαραλάμπους.
Μπέρτα της Αρλ
Βιογραφία
Η Μπέρτα, σύμφωνα με το Liber miraculorum sancte Fidis, αναφέρεται ακόμη την εποχή της συνόδου του 1002.
Οικογένεια
Η Μπέρτα δεν απέκτησε από τον Μπόζο παιδιά.
Αμβρόσιος Κωνσταντινίδης
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Σισανίου και Σιατίστης Κατηγορία:Μητροπολίτες Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικοπόλεως και Πρεβέζης
Μπέρτα της Αρλ
Οικογένεια
Ενώ με τον Ραϋμόνδο Β΄ γέννησε τέσσερα (ή πέντε ) παιδιά::
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Διοργανώσεις Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας 2011–12
Το '''Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας ανδρών Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. 2011-2012''' είναι το 32ο της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. ένα από τα πρωταθλήματα της 5ης σε τάξη κατηγορίας στην Ελλάδα. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 9 ομάδες και ξεκίνησε το Σάββατο 8 Οκτωβρίου.
Βαθμολογία
1 Αγ = Αγώνες, Ν = Νίκες, Η = Ήττες, ΠΥ = Πόντοι Υπέρ, ΠΚ = Πόντοι Κατά, Δ = Διαφορά Πόντων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011 2012 Ανατολικη Στερεα Ευβοια Ανατολικη Στερεα Ευβοια
Φασολιά
Η φασολιά (επιστημονική ονομασία: Φασίολος ο κοινός, Phaseolus vulgaris) είναι ποώδες δικοτυλήδονο φυτό. Ανήκει στο γένος Φασίολος (Phaseolus), που υπάγεται στην υποοικογένεια ψυχανθή και στην οικογένεια χεδρωπά. Κατάγεται από τη Νότια Αμερική και απαντάται σε αρκετές ποικιλίες. Είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στο κρύο και καταστρέφεται εύκολα σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Προσβάλλεται από μύκητες, ιούς και βακτήρια, όπως επίσης και από ζωικά παράσιτα (μελίγκρα, βρούχος). Μερικά είδη φασολιάς καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά.
Περιγραφή
Φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και έχει πασσαλώδη ρίζα. Τα άνθη της έχουν χρώμα λευκό ,πορφυρό ή μαύρο και τοποθετούνται σε βότρυς. Ο κάθε βότρυς μπορεί να έχει ως έξι άνθη. Έχει σύνθετα φύλλα, που αποτελούνται από τρία ωοειδή φυλλάρια. Ο καρπός είναι λοβός (χέδρωψ) και λίγο κυρτός στην άκρη, σαρκώδης και με πράσινο χρώμα. Όταν ωριμάσει, το χρώμα του γίνεται κίτρινο και καφέ και περικλείει 4-8 σπέρματα, τα γνωστά σε όλους ξερά φασόλια.
Σπορά και συγκομιδή
Ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη, τα οποία πρέπει να λιπαίνονται με λιπάσματα φωσφόρου και καλίου. Η σπορά γίνεται την εαρινή περίοδο σε παράλληλες γραμμές (αυλάκια) ή σε όρχους. Προτού γίνει η σπορά τα σπέρματα βρέχονται για 24 ώρες, ώστε να φυτρώσουν πιο εύκολα.
Έπειτα από 2 μήνες περίπου αρχίζει η συγκομιδή των ξερών φασολιών. Για να γίνει αυτή θα πρέπει να κιτρινίσουν οι λοβοί. Στη συνέχεια παραμένουν για ξήρανση και αλωνίζονται με μηχανές. Η απόδοση σε ξερά φασόλια είναι 300-600 κιλά ανά στρέμμα και σε χλωρά είναι 800-1.600 κιλά.
Θρεπτική αξία
Η θρεπτική αξία του καρπού της φασολιάς διαφαίνεται και από την έκφραση «κρέας του φτωχού», που χρησιμοποιείται γι’ αυτόν. Ειδικότερα, τα ξερά φασόλια περιέχουν υδατάνθρακες (60%) και πρωτεΐνες (17%). Το 1,5% είναι λίπη. Η περιεκτικότητα των χλωρών φασολιών σε νερό είναι 90% και επιπλέον έχουν βιταμίνες Α, Β και C.
Ιστορικά στοιχεία
Το φυτό καλλιεργούνταν από τα αρχαία χρόνια. Στην Ευρώπη η έλευσή της συντελέστηκε το 16ο αιώνα, έπειτα από την ανακάλυψη της Αμερικής. Το φυτό που ονομαζόταν κατά τους αρχαίους χρόνους φασίολος, φάσηλος ή φασήολος, πιθανολογείται ότι ήταν ένα είδος λούπινου. Η λέξη "φασόλι" χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες γλώσσες με πολλές φορές διαφορετικό νόημα. Οι Τούρκοι το ονομάζουν fasulye, δανειζόμενοι τη λέξη από τους Έλληνες όπως έκαναν και για πολλές άλλες λέξης φυτών και ζώων όταν έφτασαν στη Μικρή Ασία. Στην Ιταλία, και ανάλογα με την περιοχή, το ονομάζουν fasolo, fasoli, fasor, fasolon, fasoleto (το φασουλάκι) αλλά και τα fagioleria και fagioletto. Στην Ιταλία πολλά παράγωγα και παραλογές του fagiolo ή fasuli (ή και pasuli) είχαν διάφορες μεταφορικές σημασίες: σε μερικές περιοχές η λέξη fagiolo είναι στην αργκό τα αρσενικά γεννητικά όργανα και στη Βενετία οι γονδολιέριδες είχαν τις λέξεις fasola και fasulle. Μάλιστα στους αθυρόστομους γονδολιέριδες οφείλεται και η παροιμία «η πορδή είναι η ψυχή των φασολιών». Η λέξη fasullo πριν από τους πολέμους σήμαινε «αιχμάλωτος» ή «ψεύτικος» και με αυτή σχετίζεται και η Αγγλική λέξη «false» για το ψέμα! Αλλά ακόμα και άλλες λέξεις που σχετίζονται με τα φασόλια, όπως τα «φασόλια πιάζ», όπου πιάζ στα τούρκικα (piyaz) σημαίνει μεταφορικώς αυλοκολακεία. Όπως αναφέρει και ο Πετρόπουλος στο βιβλίο του «η Εθνική Φασουλάδα» φαίνεται ότι η λέξη φασίολος έτυχε «λαμπράς διεθνούς καριέρας».
Ποικιλίες
Οι περισσότερες από τις ποικιλίες του φυτού προέρχονται από υβρίδια. Ωστόσο, όλες μπορούν να καταταχθούν σε δύο ομάδες, τις νάνες (μη αναρριχώμενες, όπως τα άσπρα και κίτρινα φασόλια και τα φασόλια Καρατζόβας) και τις αναρριχώμενες (όπως τα τσαουλιά, τους ελέφαντες, τα μπαρμπούνια κ.ά.).
Άλλα συγγενικά είδη
Εκτός από τις προαναφερθείσες ποικιλίες, άλλα συγγενικά είδη με τη φασολιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχανθή Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Αμυλούχοι καρποί
Αμβρόσιος Ιεράς και Σητείας
Ο Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Αμβρόσιος, κατά κόσμο Δημήτριος Σφακιανάκης (15 Σεπτεμβρίου 1856 – 5 Ιανουαρίου 1929), ήταν επίσκοπος της Εκκλησίας της Κρήτης.
Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο χωριό Χουδέτσιο του Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε αρχικώς στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού, στα Ιεροσόλυμα, και όταν αυτή έπαυσε να λειτουργεί συνέχισε τις σπουδές του στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 5 Δεκεμβρίου 1876 και πρεσβύτερος στις 20 Ιουλίου 1888 από τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο. Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Πατριάρχη Σωφρονίου και ως ιεροκήρυκας στην Αλεξάνδρεια. Στις 28 Ιανουαρίου 1890 αναδείχθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης επίσκοπος Ιεράς και Σητείας, δηλαδή της σημερινής Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, διαδεχόμενος τον αποθανόντα Γρηγόριο. Ο Αμβρόσιος παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τον θάνατό του το 1929 σε ηλικία 72 ετών, οπότε δεν εξελέγη διάδοχός του και η Επισκοπή συγχωνεύθηκε το 1932 με την Επισκοπή Πέτρας στη νέα Επισκοπή Νεαπόλεως.
Ο Αμβρόσιος διακρίθηκε για την πολυσχιδή δράση του, θρησκευτική, κοινωνική και εθνική, κυρίως όμως για τα φλογερά του κηρύγματα, τα οποία και δημοσίευσε τυπωμένα το 1902.
Πηγές
Αμβροσιος
Κάζα ντελ Πουέντε
Η Κάζα ντελ Πουέντε (ισπανικά: Casa del Puente/ Κατοικία Γέφυρα) ή αλλιώς Κάζα σόμπρε ελ Αρρόγιο (ισπανικά: Casa sobre el Arroyo/ Κατοικία πάνω από το ρέμα) βρίσκεται στο Μαρ ντελ Πλάτα της Αργεντινής. Χρονολογείται την περίοδο 1943- 45 και αποτελεί σημαντικό παράδειγμα του μοντερνισμού του 20ου αιώνα. Κτίστηκε από τον Αργεντίνο αρχιτέκτονα Αμάνθιο Γουίλιαμς (Amancio Williams) σε συνεργασία με την σύζυγό του και αρχιτέκτονα Ντελφίνα Γκάλβεθ Μπούνγκε (Delfina Gálvez Bunge) για τον πατέρα του, μουσικό και συνθέτη Αλμπέρτο Γουίλιαμς (Alberto Williams). Η κατοικία σχεδιάστηκε σε οικόπεδο του πατέρα του και έτσι ώστε να γεφυρώσει τις δύο πλευρές που είχαν διαμορφωθεί από το ρέμα Λας Τσάκρας (Arroyo las Chacras) που το διέσχιζε.
Ιστορικά στοιχεία
Η Κάζα ντελ Πουέντε κατοικήθηκε από τον πατέρα του Αμάνθιο από το 1945 έως το 1952, όταν πέθανε. Το 1957 άλλαξαν την πορεία του ρέματος, για λόγους υγιεινής. Επόμενος κάτοικος ήταν η κόρη του Ίρμα, μέχρι που πουλήθηκε το 1968. Αργότερα, την περίοδο 1970- 1977 λειτούργησε ως ραδιοφωνικός σταθμός με το σλόγκαν «από το σπίτι γέφυρα, μία γέφυρα στο σπίτι σας» και, έπειτα, διατηρήθηκε από τον ιδιοκτήτη από το 1977 έως το 1991. Μετά το 1991, το κτίριο υπέστει ζημιές και βανδαλισμούς έως δύο πυρκαγιές. Μετά την τελευταία, το 2004,  έγιναν κινητοποιήσεις για την προστασία του και πρόσφατα λειτουργεί ως μουσείο.
Βασικές ιδέες
Βασικές χειρονομίες της σύνθεσης αποτελούν, όπως διατυπώνεται στην τομή: η καμπύλη γραμμή της γέφυρας, ο οριζόντιος όγκος με τους χώρους διαβίωσης της κατοικίας και η ανώτατη επιφάνεια του βατού δώματος.
Οι γενικές διαστάσεις του οριζόντιου όγκου είναι αναλογικές του 3, με πλάτος 9 μέτρα και μήκος 27 μέτρα, ενώ παράλληλα το γενικό ύψος του κτιρίου είναι 6 μέτρα και το μήκος του ανοίγματος της γέφυρας 18.3 μέτρα. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται αρμονικές χαράξεις χρυσής τομής.
Διάρθρωση χώρων
Οι χώροι κατοικίας διαρθρώνονται σε δύο διαμήκη μέρη του οριζόντιου όγκου. Από την μία,  απαντώνται επιμέρους καθιστικά τα οποία δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους με πετάσματα, ενώ από την άλλη βρίσκονται διαχωρισμένοι οι χώροι ύπνου, υγιεινής και κουζίνας. Στο τέλος της ίδιας πτέρυγας λειτουργιών, συναντάται ο χώρος πιάνου που είχε διαμορφωθεί για τον πατέρα του Αμάνθιο με πτυσσόμενο διαχωριστικό, ώστε να απομονώνεται από την τραπεζαρία και την άλλη πτέρυγα των κοινόχρηστων χώρων.
Κατασκευή
Παράλληλα, εξασφαλίζεται η δυνατότητα για εκτενή παράθυρα σε όλη την όψη και η ελευθερία στην οργάνωση της κάτοψης και αναπτύσσεται χώρος κάτω από την γέφυρα. Οι αρχές αυτές θυμίζουν τις βασικές αρχές του Λε Κορμπυζιέ (Le Corbusier), ωστόσο ο Αμάνθιο υποστηρίζει πως πρόκειται για διαφορετική κατασκευή που πρέπει να επιλυθεί σε τρισδιάστατο στατικό σύστημα. Παρ’ όλο που ήταν  δύσκολο να υπολογιστεί με τα μέσα της εποχής, επιβιώνει μέχρι σήμερα.
Υλικά
Το υλικό της φέρουσας κατασκευής είναι οπλισμένο σκυρόδεμα, ειδικά επεξεργασμένο ώστε να παραμείνει εμφανές, χωρίς επιχρίσματα και επικαλύψεις. Επίσης, πελεκήθηκε για μία πιο αδρή επιφάνεια. Το σκυρόδεμα συντίθεται από γρανίτη Ολαβάριας, ψαμμίτη από το Μαρ ντελ Πλάτα, ανατολίτικη άμμο και τσιμέντο.
Στο εσωτερικό της κατοικίας κυριαρχεί το ξύλο, με κατασκευές σχεδιασμένες από τον αρχιτέκτονα. Επιπρόσθετα, ο ίδιος σχεδίασε τα φωτιστικά από μπρούντζο και οπάλ γυαλί, ενώ το πτυσσόμενο διαχωριστικό μεταξύ του χώρου του πιάνου και της τραπεζαρίας είναι ξύλινο με επικάλυψη δέρματος και λαδιού.
North American XB-21
Το North American XB-21 (εσωτερική ονομασία NA-21) ήταν δικινητήριο μέσο βομβαρδιστικό το οποίο ανέπτυξε η North American Aviation στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Συμμετείχε σε διαγωνισμό του USAAC, στον οποίο επελέγη το ανταγωνιστικό Douglas B-18 Bolo διότι ήταν σημαντικά φθηνότερο. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα XB-21.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
To ΝΑ-21 ήταν το πρώτο δικινητήριο πολεμικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η North American. Η κατασκευή του ξεκίνησε στις αρχές του 1936 στο εργοστάσιο της εταιρείας στο Inglewood της Καλιφόρνια. Ήταν ένα μεσοπτέρυγο μονοπλάνο, ολομεταλλικής κατασκευής, το οποίο προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Pratt & Whitney R-2180-A Twin Hornet, που διέθεταν υπερσυμπιεστές για την βελτίωση των επιδόσεων σε μεγάλα ύψη. Είχε εξαμελές, επταμελές ή οκταμελές πλήρωμα και ισχυρότατο αμυντικό οπλισμό για την εποχή του, που θα τοποθετούνταν σε υδραυλικά κινούμενους πυργίσκους πολυβόλων στο ρύγχος και την ράχη. Χειροκίνητα χειριζόμενα όπλα θα τοποθετούνταν στα πλαϊνά και στο κάτω μέρος του. Το αεροσκάφος μπορούσε να μεταφέρει μέχρι και 4.500 kg βομβών εσωτερικά, ενώ με φορτίο 1.000 kg είχε ακτίνα δράσης 3.100 χλμ.
Δοκιμές και αξιολόγηση
Το αεροσκάφος πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 22 Δεκεμβρίου 1936 και μετά την διόρθωση ορισμένων μικροπροβλημάτων μετονομάστηκε σε NA-39 και όταν το παρέλαβε το USAAC ονομάστηκε XB-21. Οι συγκριτικές δοκιμές με το ανταγωνιστικό B-18 Bolo έλαβαν χώρα στις αρχές του 1937. Εντοπίσθηκαν διάφορα προβλήματα με τους πυργίσκους των πολυβόλων, που οδήγησαν στην απόφαση της ολοκληρωτικής αφαίρεσης του ραχιαίου πυργίσκου και η κάλυψη με fairings αυτού στο ρύγχος προκειμένου να βελτιωθεί η αεροδυναμική.
Το XB-21 είχε καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με το αεροσκάφος της Douglas, όμως η διαφορά κόστους αποδείχθηκε η καθοριστική παράμετρος: ενώ το Β-18 είχε ονομαστική τιμή $64.000, το ΧΒ-21 κόστιζε $122.000 με συνέπεια να προτιμηθεί το πρώτο. Παρόλα αυτά το USAAC έκρινε ότι οι επιδόσεις του βομβαρδιστικού της North American ήταν αρκετά καλές και έτσι ζητήθηκε η κατασκευή πέντε αεροσκαφών προπαραγωγής, που θα ονομάζονταν ΥΒ-21. Η παραγγελία αυτή ακυρώθηκε λίγο αργότερα, με το μοναδικό αεροσκάφος να αξιοποιείται σε ερευνητικά προγράμματα.
Παρόλο που δεν εντάχθηκε σε παραγωγή, η εμπειρία που αποκτήθηκε από την ανάπτυξη του XB-21 αποδείχθηκε ωφέλιμη στην ανάπτυξη του βομαβρδιστικού North American NA-40, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στο περίφημο B-25 Mitchell.
Βιβλιογραφία
XB-21 Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Παρθενόπη (Σειρήνα)
Η Παρθενόπη ήταν μια από τις μυθικές Σειρήνες της ελληνικής μυθολογίας.
Ο μύθος
Όταν ο Οδυσσέας περνούσε από τις ακτές που διέμεναν οι Σειρήνες, γνωρίζοντας για την ανθρωποφαγία τους, αντιπαρήλθε με το σκάφος του και τους συντρόφους του την περιοχή τους, χωρίς να σταματήσει. Τότε απελπισμένη η Παρθενόπη που δεν ανταποκρίνονταν ο Οδυσσέας στο θέλγητρo της φωνής της έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.
Το πτώμα της εκβράσθηκε σε μια παραλία της Ιταλίας όπου οι τότε, μόλις νεοφερμένοι εκεί κάτοικοι, άποικοι Χαλκιδείς από την Κύμη, το περισυνέλεξαν και το ενεταφίασαν σε μνήμα. Γύρω από το σημείο εκείνο ίδρυσαν στη συνέχεια τη νέα τους πόλη, την αποικία που ονόμασαν Παρθενόπη, η οποία και είναι η σημερινή Νάπολη στην Ιταλία.
Πηγές
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Νάπολη
Καρλόττα της Ουαλίας
Η Πριγκίπισσα Καρλόττα της Ουαλίας (Princess Charlotte of Wales, 7 Ιανουαρίου 1796 - 6 Νοεμβρίου 1817) από τον Οίκο του Αννόβερου, ήταν πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου ως το μόνο παιδί του Γεωργίου, Πρίγκιπα της Ουαλίας (μετέπειτα Γεωργίου Δ΄), και της Καρολίνας του Μπράουνσβαϊγκ. Απεβίωσε σε ηλικία 21 ετών, μετά τη γέννηση του παιδιού της.
Παιδική ηλικία
Η Καρλόττα Αυγούστα γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1796 στην Οικία Κάρλτον του Λονδίνου. Ο πατέρας της δεν ενθουσιάστηκε από την γέννησή της, καθώς περίμενε ότι εκείνη θα ήταν αγόρι, ο παππούς της, ο Γεώργιος Γ΄, που προτιμούσε τα κορίτσια, ήταν ευχαριστημένος, ενώ ήλπιζε ότι η γέννησή της θα καλυτέρευε τις κακές σχέσεις του ζευγαριού Ωστόσο, τρεις μέρες μετά, ο πατέρας της Καρλόττας άφησε όλη του την περιουσία στην ερωμένη του Μαρία Φιτσχέρμπερτ και μόλις ένα σελίνι για τη μητέρα της. Στις 11 Φεβρουαρίου 1796 η Πριγκίπισσα βαπτίστηκε Καρλόττα Αυγούστα, προς τιμήν των δύο γιαγιάδων της, από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Τζον Μουρ.
Παρόλο που η Καρολίνα απαίτησε σεβασμό μετά τη γέννηση της Καρλόττας, ο Γεώργιος της απαγόρευσε την επικοινωνία με το παιδί της χωρίς την επίβλεψη των γκουβερνάντων Της επιτρέπονταν καθημερινές επισκέψεις, χωρίς ωστόσο να έχει κανέναν λόγο στην ανατροφή της κόρης της. Η Καρλόττα λάμβανε τακτικές επισκέψεις από τη μητέρα της και ακόμα λιγότερες από τον πατέρα της, ο οποίος δεν επιθυμούσε η κόρη του να έχει επιρροές από τη μητέρα της. Μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών, η Καρλόττα βρισκόταν υπό την φροντίδα της γκουβερνάντας της, Μάρθα Μπρους.
Η Καρλόττα περιεγράφηκε ως ένα υγιές, καλόκαρδο παιδί Οι γονείς της συνέχισαν να μαλώνουν, προσπαθώντας συχνά να πάρουν με το μέρος τους τον Βασιλιά ή τη Βασίλισσα. Τελικά η Καρολίνα έφυγε από την κατοικία τους, αφήνοντας την κόρη της στον πατέρα της, σύμφωνα με τους νόμους της εποχής. Η αμφιλεγόμενη συμπεριφορά της Καρολίνας, καθώς και οι φήμες ότι είχε ένα νόθο παιδί, οδήγησε τον Γεώργιο να διεξάγει μια έρευνα ώστε να αποδειχθεί η μοιχεία, ενώ της απαγόρεψε να έρχεται σε επαφή με την Καρλόττα. Η δεκάχρονη Καρλόττα ήταν ενήμερη για την έρευνα, και πληγώθηκε βαθιά όταν, σε ένα πάρκο, η μητέρα της αναγκάστηκε να παραστήσει ότι δεν την είδε. Όταν τελικά η έρευνα δεν απέδειξε ότι η Καρολίνα είχε νόθο παιδί, ο Γεώργιος της παραχώρησε διστακτικά το δικαίωμα να βλέπει την κόρη της.
Κατά την εφηβεία, η Καρλόττα ασχολήθηκε με την ιππασία Ο πατέρας της τής επέβαλε πολλούς αυστηρούς κανόνες, όπως αυστηρό κώδικα ντυσίματος και την απαγόρευση να φεύγει πριν το τέλος των παραστάσεων στην όπερα Η Πριγκίπισσα, που περνούσε τον περισσότερο καιρό με τις ανύπαντρες θείες της, σύντομα άρχισε σχέση με τον πρώτο της ξάδερφο Τζορτζ ΦιτςΚλάρενς. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς της, εκτός από τον πατέρα της, γνώριζαν για τη σχέση τους, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να την εμποδίσουν, καθώς δεν ενέκριναν την αυστηρότητα του πατέρα της.
Γάμος και θάνατος
Έπειτα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να αναγκάσει την κόρη του να παντρευτεί τον Γουλιέλμο της Οράγγης (μετέπειτα Βασιλιά της Ολλανδίας), τον οποίο εκείνη απεχθανόταν, ο Γεώργιος συμφώνησε να την παντρέψει με τον Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 2 Μαΐου 1816 στην Οικία Κάρλτον.
Μετά από δύο αποβολές, η Καρλόττα έμεινε έγκυος για τρίτη φορά, με τον τοκετό να ξεκινάει στις 3 Νοεμβρίου 1817 στην Οικία Κλαίρμοντ. Το αγόρι που γεννήθηκε, μετά από 50 περίπου ώρες, την 5η Νοεμβρίου, ήταν νεκρό και η Καρλόττα μετά από πέντε ώρες πέθανε κι εκείνη. Η Καρλόττα και ο γιος της ενταφιάστηκαν στις 19 Νοεμβρίου 1817 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Κάστρου του Ουίνδσορ. Ο μαιευτήρας της Καρλόττας, Σερ Ρίτσαρντ Κροφτ, κατηγορήθηκε έντονα για το θάνατο της Πριγκίπισσας, όμως ο Λεοπόλδος και ο Γεώργιος τον είχαν αθωώσει από τυχόν ευθύνες. Εκείνος, ωστόσο, κάποιους μήνες αργότερα αυτοκτόνησε. Ο θάνατος της Πριγκίπισσας συγκλόνισε βαθιά το βασίλειο που ήλπιζε στη μελλοντική βασιλεία της Καρλόττας, κυρίως λόγω της αυξανόμενης αντιπάθειας του λαού προς τον πατέρα της. Ο Λεοπόλδος ήταν επίσης συντετριμμένος Το 1832 ξαναπαντρεύτηκε τη Λουίζα της Ορλεάνης, κι ονόμασε τη μοναχοκόρη τους προς τιμήν της Καρλόττας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Datsun DC-3
Το Datsun DC-3 ήταν ένα ελαφρύ σπορ αυτοκίνητο που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun και κυκλοφόρησε το 1952. Ήταν το πρώτο μεταπολεμικό σπορ αυτοκίνητο από την μητρική Nissan και πωλήθηκε με το σήμα της Datsun, ως ο ιδεολογικός διάδοχος της έκδοσης Roadster του Datsun 15, που είχε παραχθεί από τον Μάιο του 1936 έως τον Απρίλιο του 1937.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το DC-3 έφερε τον κινητήρα βενζίνης της Nissan με τον κωδικό D10, ένα τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 860 cm³ και ισχύος 20 hp, που μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς, μέσω ενός 3-τάχυτου κιβωτίου ταχυτήτων, με την 1-η σχέση ασυγχρόνιστη. Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, ήταν τα πλαϊνά σήματα στο αμάξωμα, που έγραφαν «DATSUN 20», υποδηλώνοντας έτσι την ιπποδύναμη του κινητήρα. Η τελική ταχύτητα του οχήματος έφτανε τα 70 χιλιόμετρα την ώρα.
Παραγωγή
Λόγω της τότε δύσκολης οικονομικής κατάστασης της Ιαπωνίας, ωστόσο, το DC-3 δεν γνώρισε καμία απήχηση στο αγοραστικό κοινό, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν μόλις 50 αντίτυπα σειράς DC-3 και από αυτά πωλήθηκαν μόνο τα 30, ενώ η παραγωγή διακόπηκε μέσα σε λίγους μήνες. Μάλιστα τα 20 οχήματα που απέμειναν, μετατράπηκαν σε έκδοση ελαφρύ φορτηγό, με την εκ των υστέρων τοποθέτηση ενός νέου και λίγο βαρύτερου σασί σε αυτά. Επίσης, μια ακόμα συγγενική εκδοχή του DC-3 ήταν το Datsun 5147 pick-up.
Αντικατάσταση του DC-3
Τελικώς, ο διάδοχος του DC-3 έφτασε το 1959 και ήταν η σειρά Datsun Sports, γνωστή ως Datsun Fairlady στην Ιαπωνία, η οποία γνώρισε σαφώς μεγαλύτερη απήχηση και μάλιστα διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Datsun Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Εξόρυξη κειμένου
Η εξόρυξη κειμένου (αγγλικά: text mining) είναι η διαδικασία με την οποία υψηλής ποιότητας πληροφορίες εξάγονται από κείμενα με τη χρήση πληροφοριακών συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα, αφορά στον εντοπισμό και την αυτόματη εξαγωγή νέων, άγνωστων μέχρι πρότινος πληροφοριών από διάφορους γραπτούς πόρους, όπως ιστότοπους, βιβλία, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κριτικές και άρθρα.
Η τεχνολογία εξόρυξης κειμένου χρησιμοποιείται ευρέως σε κυβερνητικές, ερευνητικές και επιχειρηματικές εφαρμογές, όπως, σε εφαρμογές εθνικής ασφάλειας, στην οργάνωση μη δομημένων δεδομένων, στην ανάλυση συναισθήματος. Η εμφάνιση εξατομικευμένων διαφημίσεων στο διαδίκτυο, βασίζεται επίσης στην τεχνολογία εξόρυξης κειμένου.
Μέθοδοι και λογισμικό εξόρυξης κειμένου ερευνάται και αναπτύσσεται από μεγάλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των IBM και της Microsoft, για την περαιτέρω αυτοματοποίηση των διαδικασιών εξόρυξης και ανάλυσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κείμενο Κατηγορία:Επεξεργασία φυσικής γλώσσας Κατηγορία:Υπολογιστική γλωσσολογία
Λούσι Χάι, κόμισσα του Καρλάιλ
Η Λούσι Χάι, κόμισσα του Καρλάιλ (1599 - 5 Νοεμβρίου 1660) Αγγλίδα ευγενής γνωστή για την ομορφιά της και την εξυπνάδα της με σημαντικό ρόλο στον Αγγλικό εμφύλιο πόλεμο ήταν δεύτερη κόρη του Χένρι Πέρσι, 9ου κόμη του Νορθάμπερλαντ ή "Σοφού κόμη" και της Λαίδης Ντόροθυ Ντεβερέ. Έγινε δεύτερη σύζυγος (1617) του Τζέιμς Χάι, 1ου κόμη του Καρλάιλ. Η γοητεία της εκφράζεται σε ποιητές όπως ο Τόμας Κάρου (1595 - 1640), ο Ουίλιαμ Κάρτυριτ (1611 - 1643), ο Ρομπέρ Χέρικ (1591 - 1674) και ο Σερ Τζον Σάκλινγκ (1609 - 1641). Η βασίλισσα Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας την διόρισε λαίδη της κρεβατοκάμαρας και την έκανε ευνοουμένη, συμμετείχε σε δυο διάσημα πάρτι μασκέ.
Οπαδός των βασιλικών
To 1647 έγινε οπαδός των Πρεσβυτεριανών και στον Β΄ Εμφύλιο Πόλεμο έδειξε ιδιαίτερο φανατισμό υπέρ των βασιλικών, πούλησε τον μαργαριταρένιο λαιμοδέτη 1500 λίρες για να ενισχύσει τα στρατεύματα του Χάουαρντ, διατήρησε επικοινωνία με τον πρίγκιπα Κάρολο και μεσολάβησε ανάμεσα στους διάσπαρτους βασιλικούς και την βασίλισσα. Η Λούσι συνελήφθη στις 21 Μαρτίου 1649 και φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου, διατηρούσε αλληλογραφία με τον βασιλιά μέσω του αδελφού της Άλγκερνον Πέρσι μέχρι την εποχή που ο Κάρολος πήγε στην Σκωτία. Η βασιλική αλληλογραφία δείχνει ότι ενώ βρισκόταν στον Πύργο απειλήθηκε με βασανιστήρια για να της αποσπάσουν πληροφορίες, ελευθερώθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1650 αλλά δεν απέκτησε την εύνοια που είχε πριν στους βασιλικούς συμβούλους και πέθανε λίγο μετά την Αποκατάσταση. Η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αποδίδει τον θάνατο της σε αποπληξία.
Λογοτεχνία
Ο Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ αναφέρει στο έργο του "Απομνημονεύματα" ένα ανέκδοτο στο οποίο η βασίλισσα Άννα της Αυστρίας έδωσε τα διαμάντια που της είχε χαρίσει ο βασιλιάς στον Τζωρτζ Βίλλιερς, 1ο δούκα του Μπάκινγκχαμ σαν εκδίκηση επειδή ο βασιλιάς είχε αγαπήσει την Λούσι πριν από την ίδια. Ο βασιλιάς προσκάλεσε την Άννα σε χορό και ζήτησε να δει τα διαμάντια που της είχε χαρίσει αλλά η ίδια είχε καταφέρει να τα πάρει πίσω. Ο Αλέξανδρος Δουμάς χρησιμοποίησε το ανέκδοτο αυτό ως βάση για να γράψει το πασίγνωστο μυθιστόρημα Οι Τρεις Σωματοφύλακες (1844) με την Μιλαίδη ντε Γουίντερ στον ρόλο της Λούσι Χάι. Η Λούσι Χάι ήταν το κεντρικό πρόσωπο στο ποίημα του Τζον Σάκλινγκ (1609 - 1641) "Ο περίπατος της κυρίας μου Καρλάιλ" στον κήπο της αυλής του Χάμπτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Σύνορα της Πολωνίας
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Παλαιά και νέα σύνορα της Πολωνίας, 1945 (το [[Κρέσι με γκρι χρώμα)]] δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Σύνορα της Πολωνίας με το μήκος τους δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| [[Νόιβαρπερ Ζι (Neuwarper See, πολωνικά: Jezioro Nowowarpieńskie), μια λίμνη που χωρίζεται από τα σύνορα μεταξύ Πολωνίας και Γερμανίας]] Τα σύνορα της Πολωνίας έχουν μήκος 3.511 χλμ ή 3.582 χλμ. Οι γειτονικές χώρες είναι η Γερμανία στα δυτικά, η Τσεχία και η Σλοβακία στα νότια, η Ουκρανία και η Λευκορωσία στα ανατολικά και η Λιθουανία και το ρωσικό Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ στα βορειοανατολικά. Στα βόρεια, η Πολωνία συνορεύει με τη Βαλτική Θάλασσα.
Κατανομή των συνόρων ανά οντότητα:
Η ακτογραμμή της Πολωνίας έχει μήκος 770 χιλιομέτρων.
Επήριτος
Στην ελληνική μυθολογία ο Επήριτος ήταν εγγονός του Πολυπάμμωνα από τον Αλύβαντα και γιος του Αφείδαντα. Ο πολυμήχανος Οδυσσέας προσποιήθηκε ότι ήταν ο Επήριτος στον πατέρα του τον Λαέρτη όταν τον συνάντησε μετά την εξόντωση των μνηστήρων: ''«Εγώ είμαι απ' τον Αλύβαντα κι από μεγάλο σπίτι, του άρχοντα Αφείδαντα παιδί κι Επήριτο με λένε. `Αθελα η μοίρα μ' έφερε εδώ από τη Σικανία... ...Ο πέμπτος χρόνος έκλεισε αφότου κι ο Δυσσέας πέρασε απ' την πατρίδα μου. Καλότυχα στον έρμο δεξιά φανήκαν τα πουλιά σαν ήτανε να φύγει κι έφυγε εκείνος με χαρά. Κι είχαμε ελπίδα πάλε να σμίξουμε και με λαμπρά να φιλευτούμε δώρα.» (Οδύσσεια'', ω 304-307 & 309-314, μετάφραση Ζησίμου Σίδερη).
Σύνορα της Πολωνίας
Ιστορία
Τα σύνορα της σύγχρονης Πολωνίας καθορίστηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Συμφωνήθηκαν στον τομέα του διεθνούς δικαίου με τη Συμφωνία της Γιάλτας της 11ης Φεβρουαρίου 1945 και τη Συμφωνία του Πότσνταμ της 2ης Αυγούστου 1945. Αυτές οι συμφωνίες καθόρισαν γενικά την πορεία των συνόρων, χωρίς να τις αναφέρουν λεπτομερώς. Οι προδιαγραφές τους και, στη συνέχεια, η οριοθέτηση τους έπρεπε να εξομαλυνθούν σε διμερείς συμφωνίες μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών.
Επήριτος
Πηγές
Επηριτος
Σύνορα της Πολωνίας
Σημαντικές διέλευσης συνόρων
Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, οι συνοριακές διαβάσεις με κράτη της ΕΕ (Γερμανία, Τσεχία, Σλοβακία και Λιθουανία) έγιναν περιττές. Η υποδομή παραμένει σε ισχύ, αλλά η συστηματική χρήση και οι έλεγχοι δεν επιτρέπονται πλέον από τη Συμφωνία Σένγκεν.
Πρώην
με τη Γερμανία
με την Τσεχία
με τη Σλοβακία
με τη Λιθουανία
Ιστορικά, η Πολωνία είχε επίσης σύνορα (και διέλευση συνόρων) με πρώην χώρες ή με χώρες που δεν έχουν πλέον κοινά σύνορα με την Πολωνία:
Τρέχοντα
με την Ουκρανία
με τη Λευκορωσία
με τη Ρωσία
Θηρεσία της Βαυαρίας
Η Θηρεσία (γερμ. Therese von Bayern, 12 Νοεμβρίου 1850 - 19 Δεκεμβρίου 1925) του Οίκου του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Αντιβασιλέα της Βαυαρίας. Έγινε εθνολόγος, ζωολόγος, βοτανολόγος, ταξιδιωτική συγγραφέας και ηγέτιδα στην κοινωνική μέριμνα.
Βιογραφία
Η Θηρεσία Καρλόττα Μαριάννα Αυγούστα ήταν η μόνη κόρη του Λεοπόλδου, Αντιβασιλέα της Βαυαρίας, και της Αυγούστας Φερδινάνδης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης.
Γεννήθηκε στο Μόναχο. Ήταν απόγονος της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας και οι συγγενείς της ηγεμόνες του Οίκου των Βίττελσμπαχ έχουν μείνει γνωστοί για την προστασία τους σε καλλιτέχνες και τα αρχιτεκτονήματα που οικοδόμησαν.
Μικρή μεγάλωσε μαζί με τους αδελφούς της Λουδοβίκο (Γ΄) και Αρνούλφο. Με τον Αρνούλφο μοιραζόταν το κοινό ενδιαφέρον στη γεωγραφία. Η Θηρεσία επέδειξε μία καταπληκτική ικανότητα για τις ξένες γλώσσες και ένα έντονο ενδιαφέρον για τα φυτά. Τελικά έμαθε να μιλά άνετα 12 γλώσσες και να γράφει σε αυτές. Διδάχθηκε νεοελληνικά και ρωσικά μαζί με τον Αρνούλφο. Αν και παρακολούθησε μερικά δημόσια μαθήματα για κυρίες, το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσής της έγινε από κατ' ιδίαν διδασκάλους. Ενώ είχε κάποιον ενθουσιασμό για τα μαθηματικά, το ενδιαφέρον της για τις φυσικές επιστήμες και τις ξένες χώρες ήταν σημαντικό. Συμμετείχε επίσης σε σωματικές δραστηριότητες, όπως κολύμβηση, ποδήλατο και το περπάτημα στα βουνά.
Δεν παντρεύτηκε και απεβίωσε 75 ετών στο Λίνταου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ντάρεν Γιανγκ
Ο Φρέντρικ Ντάγκλας Ρόζερ (γεν. 2 Νοεμβρίου 1983) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής. Αυτή τη περίοδο αγωνίζεται στην εταιρεία πάλης WWE και εμφανίζεται στα ρινγκ με το όνομα "Ντάρεν Γιανγκ".
Πρώτα Χρόνια
Ο Ρόζερ έκανε το ντεμπούτο του στη πάλη, το 2002. Έπειτα εργάστηκε σε διάφορες ανεξάρτητες εταιρείες πάλης. Όσο ήταν εκεί, κατάφερε να κερδίσει ατομικά και ομαδικά πρωταθλήματα.
WWE
Το 2005 και το 2006 έδωσε κάποιους δοκιμαστικούς αγώνες στο WWE και το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο. Ο Γιανγκ μεταφέρθηκε στο εκπαιδευτήριο FCW, όπου και σχημάτισε ομάδα με τον Πέρσι Γουότσον.
NXT & Νέξους (2010-2011)
Τον Φεβρουάριο του 2010, ο Γιανγκ συμμετείχε στη πρώτη σεζόν του NXT, με καθοδηγητή τον εκκεντρικό Σι Εμ Πανκ. Ο Πανκ δεν ήταν πρόθυμος να τον βοηθήσει, όμως αργότερα άλλαξε γνώμη. Μαζί με το γκρουπ του, τη Στρέιτ Ετζ Σοσάιετι προσπάθησε να κάνει τον Γιανγκ να συμμεριστεί την ιδεολογία του, όμως ο τελευταίος αρνήθηκε και άρχισε διαμάχη μεταξύ τους. Στη συνέχεια, ο Γιανγκ αποκλείστηκε από το NXT.
Στις αρχές του Ιουνίου του 2010, και μια εβδομάδα μετά το τέλος της σεζόν του NXT, και οι οκτώ διαγωνιζόμενοι παλαιστές, με επικεφαλής τους, τον νικητή Γουέιντ Μπάρετ, εμφανίστηκαν στο ρινγκ του Raw και διέλυσαν τα πάντα. Τις επόμενες εβδομάδες, αποκαλύφθηκε πως είχαν γίνει ομάδα, με το όνομα "Νέξους". Η ομάδα έκανε επιθέσεις σε παλαιστές, υπεύθυνους και στον ιδιοκτήτη Βινς Μακμάν. Στη συνέχεια, άρχισαν κόντρα με τον Τζον Σίνα και αναμείχθηκαν σε αγώνες του. Στο SummerSlam, η ομάδα που σχημάτισε ο Σίνα, νίκησε τη Νέξους. Παρόλα αυτά, η ομάδα συνέχισε να υπάρχει. Την επόμενη μέρα σε επεισόδιο του WWE Raw, ο Γιανγκ έχασε σε έναν αγώνα ενάντια στον Τζον Σίνα και εκδιώχθηκε από την ομάδα.
Ομάδα με τον Τάιτους Ο' Νιλ (2012-)
Αφού αναλώθηκε στη πέμπτη σεζόν του NXT το 2011, ο Γιανγκ δημιούργησε ομάδα με τον Τάιτους Ο' Νιλ με τον όνομα "Πράιμ Τάιμ Πλέιερς" στις αρχές του 2012. Σύντομα, άρχισαν κόντρα με τους αδερφούς Ούσο, νικώντας τους. Η ομάδα μεταφέρθηκε στο WWE SmackDown, όπου και νικούσαν σε αρκετούς αγώνες. Τον Ιούνιο του 2012 στο No way out, οι Γιανγκ & Ο' Νιλ νίκησαν τρεις ομάδες και έγιναν οι πρώτοι διεκδικητές του Ομαδικού Πρωταθλήματος WWE. Επίσης, την ίδια μέρα, ο Άμπραχαμ Ουάσινγκτον έγινε μάνατζερ τους. Στη συνέχεια, ο μάνατζερ τους απολύθηκε και εκείνοι έχασαν σε αγώνα τίτλου, ενάντια στους πρωταθλητές Κόφι Κίνγκστον & Αρ Τρουθ. Με την είσοδο του 2013, η ομάδα συνέχισε να υπάρχει, έχοντας πτωτική πορεία.
Τελειωτικές Κινήσεις
Darren Young
Fred Sampson
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
Η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ) είναι εταιρεία που ιδρύθηκε με σκοπό να προαχθούν και να διαδοθούν τα μαθηματικά ως επιστήμη στην Ελλάδα.