M3_Grant
Ιστορία
Όταν οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο, ο σχεδιασμός Μ2 ήταν ήδη ξεπερασμένος με 37 mm κανόνι, 32 mm μετωπική πανοπλία, πολυβόλο ως δευτερεύοντα οπλισμό και μία πολύ υψηλή σιλουέτα. Τα Panzer III και Panzer IV με την επιτυχία στη γαλλική εκστρατεία οδήγησαν τον αμερικανικό στρατό να διατάξει αμέσως ένα νέο μέσο άρμα μάχης οπλισμένο με ένα 75 mm κανόνι σε έναν πυργίσκο. Αυτό θα ήταν το M4 Sherman. Μέχρι το Sherman να φτάσει στην παραγωγή, ένας ενδιάμεσος σχεδιασμός με ένα 75 mm κανόνι ήταν επιτακτική ανάγκη. Το Μ3 ήταν η λύση. Ο σχεδιασμός ήταν ασυνήθιστος, επειδή το κύριο όπλο - ένα μεγαλύτερου διαμετρήματος και χαμηλής ταχύτητας 75 mm - ήταν ασύμμετρα τοποθετημένο στο κύτος με περιορισμένη τραβέρσα. Ένας μικρός πυργίσκος με ένα υψηλής ταχύτητας 37mm κανόνι τοποθετήθηκε στο ψηλό κύτος. Ένα μικρός τρούλος στην κορυφή του πυργίσκου κατείχε πολυβόλο. Η χρήση δύο κύριων όπλων παρατηρείται στο γαλλικό Char B, το σοβιετικό T-35, καθώς και την έκδοση Mark I του βρετανικού  Churchill. Σε κάθε περίπτωση, δύο όπλα ήταν τοποθετημένα για να δοθεί στο άρμα επαρκή ικανότητα στην βολή, τόσο κατά προσώπων όσο και για την καταπολέμηση των αντι-αρματικών. Το Μ3 διέφερε ελαφρώς από αυτό το μοτίβο διαθέτοντας ένα όπλο το οποίο θα μπορούσε να εκτοξεύσει έναν διατρητικό βλήμα με ταχύτητα αρκετά υψηλή για αποτελεσματική διάτρηση θωράκισης. Χρησιμοποιώντας ένα πυροβόλο όπλο τοποθετημένο στο κύτος, ο σχεδιασμός του Μ3 θα μπορούσε να παραχθεί γρηγορότερα από ένα άρμα που διαθέτει πυργίσκους με όπλο. Ήταν κατανοητό ότι ο σχεδιασμός του Μ3 ήταν λανθασμένος, αλλά η Βρετανία χρειαζόταν επειγόντως άρματα. Το Μ3 ήταν ψηλό και ευρύχωρο: η μετάδοση της ισχύος γινόταν μέσα από το θάλαμο του πληρώματος κάτω από το κλουβί του πυργίσκου με κιβώτιο ταχυτήτων και καθοδήγηση των μπροστινών γραναζιών. Η κατεύθυνση ήταν με διαφορά πέδησης και με κύκλο στροφής. Ο πυργίσκος είχε ένα ηλεκτρο-υδραυλικό σύστημα με τη μορφή ενός ηλεκτρικού κινητήρα που παρέχει την πίεση στον υδραυλικό κινητήρα. Αυτό το σύστημα περιέστρεφε πλήρως τον πυργίσκο σε 15 δευτερόλεπτα. Το 37-mm απευθυνόταν μέσω του περισκοπίου Μ2, αν και αυτό ήταν τοποθετημένο στο μανδύα προς την πλευρά του άρματος. Ήταν με μειωμένη όραση, επίσης, το ομοαξονικό πολυβόλο. Αν και δεν συμμετείχε ακόμα στον πόλεμο, η Αμερική ήταν πρόθυμη να παράγει, να πωλεί και να στέλνει τεθωρακισμένα οχήματα στη Βρετανία. Οι Βρετανοί με ένα μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους να έχει μείνει στις παραλίες κοντά στην Δουνκέρκη, είχαν οξεία ανάγκη εξοπλισμού. Αν και δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι με το σχεδιασμό, παρήγγειλαν το Μ3 σε μεγάλους αριθμούς. Βρετανοί ειδικοί είχαν δει το mock-up το 1940 και προσδιόρισαν τα χαρακτηριστικά που θεωρούσαν ελαττώματα. Οι βρετανικές επιθυμητές τροποποιήσεις για τα άρματα που θα αγόραζαν: Μια αλλαγή πρέπει να γίνει στο πίσω μέρος του πυργίσκου για να στεγάσει το Wireless Set No. 19. Στο άρμα πρέπει να δοθεί παχύτερη πλάκα θωράκισης από το αρχικό σχέδιο Η.Π.Α., και ο τρούλος με το πολυβόλο να αντικατασταθεί με απλή καταπακτή. Με αυτές τις τροποποιήσεις δεκτές οι Βρετανοί παρήγγειλαν 1.250 M3. Η σειρά στη συνέχεια αυξήθηκε με την προσδοκία ότι όταν τα M4 Sherman ήταν διαθέσιμα, θα μπορούσε να αντικαταστήσει μέρος της παραγγελίας. Συμβάσεις διοργανώθηκαν με τρεις εταιρείες των ΗΠΑ. Το συνολικό κόστος της παραγγελίας ήταν περίπου 240 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Το πρωτότυπο ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 1941 και τα μοντέλα παραγωγής ακολούθησαν, με τα πρώτα άρματα βρετανικών προδιαγραφών τον Ιούλιο. Και τα δύο των ΗΠΑ και της Βρετανίας άρματα είχαν παχύτερη πανοπλία από την πρώτη προγραμματισμένη. Το βρετανικό σχέδιο απαιτεί ένα λιγότερο μέλος του πληρώματος από την έκδοση των ΗΠΑ, λόγω του ραδιοφώνου στον πυργίσκο. Η Αμερική εξαλείφει τελικά τον χειριστή ασυρμάτου πλήρους απασχόλησης, αναθέτοντας το έργο στον οδηγό. Ο στρατός των ΗΠΑ χρησιμοποίησε το "M" (Model) έγγραφο για να ορίσει σχεδόν όλο τον εξοπλισμό του. Όταν ο βρετανικός στρατός έλαβε τα νέα μέσα άρματά του Μ3 από τις ΗΠΑ, προκλήθηκε αμέσως σύγχυση στο μεταξύ των διαφόρων αρμάτων M3 medium tank και M3 light tank. Ο βρετανικός στρατός άρχισε την ονομασία American στα τανκς με τα αμερικανικά στρατιωτικά στοιχεία, αν και ο στρατός των ΗΠΑ δεν χρησιμοποίησε ποτέ αυτούς τους όρους μέχρι το τέλος του πολέμου. M3 άρματα με εγκατάσταση χυτού πυργίσκου και ραδιόφωνου έλαβαν το όνομα "General Grant", ενώ τα αρχικά M3 ονομάζονταν «General Lee", ή συνηθέστερα απλά "Grant" και "Lee". Το Μ3 έφερε την πολυπόθητη δύναμη πυρός στις βρετανικές δυνάμεις στην αφρικανική εκστρατεία στην Βόρεια Αφρική. Το σασί και το σύστημα κύλισης του σχεδιασμού Μ3 εγκρίθηκε από τους Καναδούς για τα Ram tank τους. Η γάστρα του Μ3 χρησιμοποιήθηκε επίσης για αυτοκινούμενα πυροβολικού, όπως και για τον αρχικό σχεδιασμό του M7 Priest.