cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φάρι
Το Φάρι, (αγγλικά: Faray) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Ορκάδων. Έχει έκταση 1,8 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο από το 1940.
Κατηγορία:Ορκάδες
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1983
thumb|220px|Η 56η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 56η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1983, έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1984. Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Τζόνυ Κάρσον για πέμπτη φορά.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1983
Ελεάζαρ Αβαράν
Ο Ελεάζαρ Αβαράν ή ΧαΜακαμπί ή ΧαΧορανί ή Χορανί ή Χοράν, εβρ. אלעזר המכבי ή אלעזר המכבי ή אלעזר החורני (απεβ. 162 π.Χ.) από την Ασμοναϊκή δυναστεία συμμετείχε στην εξέγερση των Μακκαβαίων εναντίον των Σελευκιδών και σκοτώθηκε στη Μάχη του Βεθζαχαρία.
Βιογραφία
Ήταν ο 4ος γιος του Ματταθία. Ηγέτες της εξέγερσης ήταν ο 3ος γιος Ιούδας Μακκαβαίος (167-160) και μετά ο 5ος γιος Ιωνάθαν Απφούς (161-143).
Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτόν, εκτός από το τέλος του στη μάχη. Σύμφωνα με το χειρόγραφο του Αντιόχου, ο πατέρας του τον θεωρούσε ζηλωτή μεταξύ των ζηλωτών, όπως ο Πινχάς (Φινεχάς) της Π. Διαθήκης. Στο βιβλίο των Μακκαβαίων 2, 8:21-23 αναφέρεται, ότι ο Ελεάζαρ πριν από τη μάχη ανέγνωσε μπροστά στον λαό τμήμα της Π. Διαθήκης (Τανάκχ). Έπειτα ξεκίνησε η μάχη (Μακκαβαίων 3, 6:16-19).
Σύμφωνα με το βιβλίο των Μακκαβαίων 1, 6:43-46, κατά τη μάχη του Βεθζεχαρία, ο Ελεάζαρ είδε έναν πολεμικό ελέφαντα με ιδιαίτερο εξοπλισμό και πίστεψε, ότι έφερε τον Αντίοχο Ε΄ των Σελευκιδών. Αποφάσισε να διακινδυνεύσει τη ζωή του και να καρφώσει το δόρι του στην κοιλιά του ελέφαντα. Όμως ο σκοτωμένος ελέφαντας έπεσε επάνω του, σκοτώνοντάς τον επίσης. Παρά τις προσπάθειές του, ο μικρός στρατός των Ιουδαίων νικήθηκε στη μάχη. Ο ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος αναφέρει, ότι ο Ελεάζαρ, αν και σκότωσε πολλούς στρατιώτες του εχθρού, δεν είχε κάποιο πραγματικό αποτέλεσμα, εκτός από το όνομα που έκανε για τον εαυτό του. Σε άλλη εκδοχή του περιστατικού, από το χειρόγραφο (megillat) του Αντιόχου, το σώμα του Ελεαζάρου ανακαλύφθηκε βυθισμένο στα περιττώματα ενός ελέφαντα.
Το παρωνύμιο Αβαράν
Όλα τα τέκνα του Ματταθία είχαν, εκτός από το κύριο όνομά τους, παρωνύμια (Μακκαβαίων 1, 2:1-5). Έτσι ο Ιούδας ονομάστηκε ΧαΜακαμπί (το σφυρί) και ο Ελεάζαρ κλήθηκε Αβαράν, δηλ. αυτός που τρύπησε (αναφορά στην επίθεσή του στον ελέφαντα) ή το να είσαι λευκός (ένεκα του λευκού δέρματός του).
Ανάμνηση
Η αυτοθυσία του έγινε λαϊκό θέμα από τον Μεσαίωνα, όπου της δόθηκε αλληγορική σημασία, ως προεικόνιση της θυσίας του Χριστού για την ανθρωπότητα. Οι ζωγράφοι έλαβαν την ευκαιρία να σχεδιάσουν έναν ελέφαντα, όπως η χαλκογραφία του Φίλιπ-Τζέιμς ντε Λούθερμπουρκ του 1815.
Η Ισραηλινή επίκοιση "Ελεάζαρ" στο Γκους Ετζιόν, κοντά στη θέση της μάχης του Βεθ-Ζεχαρία, ονομάστηκε από αυτόν, καθώς και οδοί στην Ιερουσαλήμ και το Τελ-Αβίβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία
Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν
Ο Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν (Kévin Théophile-Catherine), γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου 1989 στο Σαιν-Μπριέκ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Κάρντιφ Σίτι.
Βιογραφία
Έχοντας γεννηθεί στις Κοτ-ντ'Αρμόρ, ο Τεοφίλ-Κατρίν αποτέλεσε στέλεχος των τμημάτων υποδομής της Σταντ Ρενναί από μικρή ηλικία, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας των Κ-18 το 2007, και το Κύπελλο Γκαμπαρντελά την αμέσως επόμενη σεζόν.
Αρχικά αμυντικός μέσος ο οποίος μετατοπίστηκε στην θέση του δεξιού μπακ, κατάφερε να πείσει τον Γκι Λακόμπ για τις ικανότητές του, ο οποίος τον ενέταξε στην επαγγελματική ομάδα, βάζοντάς τον να αγωνιστεί ως βασικός σε μια αναμέτρηση για το Λιγκ Καπ απέναντι στην Λε Μαν, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008.
Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο την 1η Μαΐου 2009, διάρκειας 3 ετών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 στις 17 Οκτωβρίου 2009, με τον Φρεντερίκ Αντονετί να τον χρησιμοποιεί ως βασικό στην αναμέτρηση απέναντι στην ΛΟΣΚ (0-0), ωστόσο στη συνέχεια βρέθηκε μεταξύ της δεύτερης ομάδας του συλλόγου που αγωνιζόταν στο CFA και τον πάγκο των αναπληρωματικών στην πρώτη ομάδα. Στις αρχές της σεζόν 2010-2011, ο Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν βρέθηκε να αγωνίζεται στο αριστερό άκρο της άμυνας, κατόπιν εισήγησης του Αντονετί. Κατάφερε, σταδιακά, να καθιερωθεί ως βασική επιλογή σε αυτή την θέση. Στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012, αγωνίστηκε συνολικά σε 46 αναμετρήσεις σε όλες τις διοργανώσεις.
Στις 31 Αυγούστου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τριών ετών με την ουαλική Κάρντιφ Σίτι, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Το ύψος αυτής της μεταγραφής ανήλθε στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάρντιφ Σίτι Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Σημείο ευδαιμονίας
Στην οικονομική ορολογία, ειδικότερα στη Μικροοικονομική, ο όρος «σημείο ευδαιμονίας» χαρακτηρίζει το σημείο εκείνο της παραγωγής ενός οικονομικού αγαθού όπου καλύπτει πλήρως το ενδιαφέρον του καταναλωτή. Κάθε αύξηση της παραγωγής συγκεκριμένου αγαθού πέρα από το σημείο αυτό, αντίθετα, μειώνει την ικανοποίηση του καταναλωτή.
Το σημείο ευδαιμονίας παραγωγής ενός αγαθού υπολογίζεται με δεδομένο ότι δεν υφίσταται ιδιαίτερος κρατικός παρεμβατισμός (προώθησης ή στέρησης), ούτε κάποιος δημοσιονομικός περιορισμός αλλά και ούτε κάποια ιατρική ή αισθητική αγωγή, παρά μόνο η ελεύθερη από κάθε άποψη επιλογή του καταναλωτή. Το σημείο αυτό αποτελεί ιδιαίτερο «κρίσιμο σημείο» της παραγωγικότητας.
Κατηγορία:Μικροοικονομική Κατηγορία:Ορολογία
Πλημμύρες στο Πακιστάν το 2010
thumb|right|300px|Δορυφορική φωτογραφία της NASA που απεικονίζει τον Ινδό Ποταμό κατά τη διάρκεια του φυσικού φαινομένου, στις πλημμύρες του 2010. Οι Πλημμύρες στο Πακιστάν ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2010 μετά από ισχυρότατες βροχοπτώσεις κατά τη διάρκεια των μουσώνων στις περιοχές Χιμπέρ Πακτούνκουα, Σίντχ, Παντζάμπ και Μπαλοχιστάν του Πακιστάν. Σύμφωνα με τις τρέχουσες εκτιμήσεις πάνω από δύο χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και πάνω από ένα εκατομμύριο οικίες καταστράφηκαν από την αρχή του φυσικού φαινομένου. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι περισσότεροι από 21 εκατομμύρια άνθρωποι τραυματίστηκαν ή έμειναν άστεγοι ως αποτέλεσμα των πλημμυρών, ξεπερνώντας το συνδυασμένο άθροισμα των πληγέντων από το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό το 2004, το σεισμό του 2005 στο Κασμίρ και το σεισμό στην Αϊτή το 2010. Κάποια στιγμή μάλιστα, στα μέσα Αυγούστου, το ένα πέμπτο της συνολικής ηπειρωτικής έκτασης του Πακιστάν βρισκόταν κάτω από την επιφάνεια του νερού.
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν έκανε έκληση για τη συγκέντρωση του ποσού των 460 εκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων για πρώτες βοήθειες, τονίζοντας πως η πλημμύρα ήταν η χειρότερη φυσική καταστροφή που είχε ποτέ δει με τα μάτια του. Το 50% του ποσού είχε συγκεντρωθεί μέχρι τις 15 Αυγούστου. Τα Ηνωμένα Έθνη ανησυχούν πως η βοήθεια δεν φτάνει αρκετά γρήγορα, ενώ η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας υποστήριξε ότι δέκα εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάστηκαν να πιουν νερό που δεν ήταν ασφαλές. Η οικονομία του Πακιστάν επλήγη σοβαρά εξαιτίας της καταστροφής διάφορων υποδομών και καλλιεργειών. Οι υλικές ζημιές εκτιμώνται να ξεπερνούν τα 4 δισεκατομμύρια αμερικανικά δολάρια, ενώ οι καταστροφές στα σιτηρά τα 500 εκατομμύρια. Οι αρμόδιες αρχές υπολογίζουν το συνολικό οικονομικό κόστος να ανέρχεται στα 43 δισεκατομμύρια δολάρια.
Παραπομπές
Πακισταν 2010 Πλημμυρες 2010 Πλημμυρες Πακισταν
Boeing 747SP
Το Boeing 747SP (για ειδικές επιδόσεις ) είναι μια συντομευμένη έκδοση του αεροπλάνου ευρείας ατράκτου Boeing 747, σχεδιασμένη για μεγαλύτερη εμβέλεια. Η Boeing χρειάστηκε ένα μικρότερο αεροσκάφος για να ανταγωνιστεί το McDonnell Douglas DC-10 και Lockheed L-1011 TriStar trijet, που παρουσιάστηκαν το 1971/1972.
Η Pan Am ζήτησε ένα παράγωγο 747-100 για να πετάξει μεταξύ Νέας Υόρκης και Μέσης Ανατολής, αίτημα που συμμερίστηκε επίσης η Iran Air και η πρώτη παραγγελία ήρθε από την Pan Am το 1973.
Η παραλλαγή πέταξε για πρώτη φορά στις 4 Ιουλίου 1975, εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας στις 4 Φεβρουαρίου 1976 και τέθηκε σε υπηρεσία το ίδιο έτος με την Pan Am (Pan American World Airways). Το SP είναι 14 m (47 ft), μικρότερο από όλες τις άλλες 747 παραλλαγές. Οι κύριες θύρες του καταστρώματος μειώνονται σε τέσσερις από κάθε πλευρά για να αντισταθμίσουν τη χαμηλότερη χωρητικότητά του. Το κατακόρυφο και οριζόντιο σταθερό είναι μεγαλύτερο και τα πτερύγια οπου έχουν απλοποιηθεί. Με 700000 lb MTOW(Μέγιστο βάρος απογείωσης), μπορεί να πετάξει με 276 επιβάτες σε τρεις κατηγορίες πάνω από 5830 nmi. Ένα 747SP τροποποιήθηκε στο Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA). Το τελευταίο αεροπλάνο παραδόθηκε το 1987. Μερικά μετατράπηκαν σε μεταφορές αρχηγών κρατών. Οι πωλήσεις δεν ανταποκρίθηκαν στις αναμενόμενες 200 μονάδες και τελικά παράχθηκαν μόνο 45 αεροσκάφη.
Ανάπτυξη
μικρογραφία|Iran Air 747SP από πάνω, 47 ft μικρότερο από το 747, με τέσσερις θύρες εξόδου ανά πλευρά Η ιδέα για το 747SP προήλθε από το αίτημα της Pan Am για μια παραλλαγή 747 ικανή να μεταφέρει πλήρες ωφέλιμο φορτίο χωρίς διακοπή στη μεγαλύτερη διαδρομή της μεταξύ Νέας Υόρκης και Τεχεράνης. Συμμετείχε στο αίτημα της Pan Am και η Iran Air. το κοινό τους ενδιαφέρον ήταν για ένα αεροσκάφος μεγάλης χωρητικότητας ικανό να καλύψει τα δρομολόγια της Νέας Υόρκης-Μέσης Ανατολής της Pan Am και το προγραμματισμένο δρομολόγιο της Iran Air Νέα Υόρκη-Τεχεράνη (η Νέα Υόρκη για την Τεχεράνη ήταν η μεγαλύτερη εμπορική πτήση στον κόσμο για ενα σύντομο χρονικό διάστημα). Το αεροσκάφος εκτοξεύτηκε με την πρώτη παραγγελία της Pan Am το 1973 και το πρώτο παράδειγμα παραδόθηκε το 1976.
Ένα συντομότερο παράγωγο του a 747-100, το SP αναπτύχθηκε για να στοχεύσει σε δύο απαιτήσεις της αγοράς. Το πρώτο ήταν η ανάγκη ανταγωνισμού με τα DC-10 και L-1011 διατηρώντας παράλληλα το κοινό με το 747, οποίο στην τυπική του μορφή ήταν πολύ μεγάλο για πολλές διαδρομές. Μέχρι την άφιξη του 767, η Boeing δεν είχε ενος μεσαίου μεγέθου για να ανταγωνιστεί σε αυτό το τμήμα. Η δεύτερη απαίτηση της αγοράς ήταν ένα αεροσκάφος κατάλληλο για διαδρομές μεγάλης εμβέλειας που εμφανίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 μετά από κοινή αίτηση. Αυτές οι διαδρομές χρειάζονταν όχι μόνο μεγαλύτερη εμβέλεια, αλλά και υψηλότερες ταχύτητες πλεύσης. Η Boeing δεν είχε την πολυτέλεια να αναπτύξει ένα ολοκαίνουργιο σχέδιο, αλλά επέλεξε να συντομεύσει το 747 και να το βελτιστοποιήσει για ταχύτητα και εμβέλεια, σε βάρος της χωρητικότητας. μικρογραφία|Το τελευταίο 747SP, που κατασκευάστηκε το 1987 για την πτήση του Αμπού Ντάμπι Αμίρι Αρχικά ορίστηκε 747SB για "κοντό σώμα", αργότερα πήρε το παρατσούκλι "μπαλόνι του Sutter" από τους υπαλλήλους μετά από τον επικεφαλής μηχανικό του 747 Joe Sutter. Η Boeing αργότερα άλλαξε την ονομασία παραγωγής σε 747SP για "ειδικές επιδόσεις", αντικατοπτρίζοντας το μεγαλύτερο εύρος του αεροσκάφους και την υψηλότερη ταχύτητα πλεύσης. Η παραγωγή του 747SP ξεκίνησε από το 1976 έως το 1983. Ωστόσο, μια παραγγελία VIP για τη Βασιλική πτήση του Αμπού Ντάμπι οδήγησε την Boeing στην παραγωγή ενός τελευταίου SP το 1987. Η Pan Am ήταν ο πελάτης εκκίνησης για το 747SP, πραγματοποιώντας την πρώτη παράδοση, Clipper Freedom, στις 5 Μαρτίου 1976.
Το 747SP ήταν το μεγαλύτερο αεροσκάφος μεγαλύτερης εμβέλειας μέχρι το 747-400 που τέθηκε σε υπηρεσία το 1989. Παρά τα τεχνικά του επιτεύγματα, το SP δεν πούλησε ποτέ τόσο καλά όσο ήλπιζε η Boeing. Οι αυξημένες τιμές καυσίμων στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980, τα βαριά πτερύγια του SP, το υψηλό κόστος, και η μειωμένη χωρητικότητα, και η αυξημένη γκάμα των επερχόμενων αεροπλάνων ήταν μερικοί από τους πολλούς παράγοντες που συνέβαλαν στις χαμηλές πωλήσεις της. Μόνο 45 χτίστηκαν και από τα υπόλοιπα, τα περισσότερα χρησιμοποιούνται από φορείς στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, μερικές από τις εργασίες μηχανικής στο 747SP επαναχρησιμοποιήθηκαν με την ανάπτυξη του 747-300. Στο 747SP, το επάνω κατάστρωμα ξεκινά πάνω από το τμήμα της ατράκτου που περιέχει το πτερύγιο, όχι μπροστά από το φτερό (όπως συμβαίνει με τα 747-100 και 747-200 ). Αυτός ο ίδιος σχεδιασμός χρησιμοποιήθηκε στα 747-300 και νεότερα 747-400, με αποτέλεσμα να τεντωθεί το πάνω κατάστρωμα.
Σχέδιο
Εκτός από μια σημαντικά μικρότερη άτρακτο και μία λιγότερη πόρτα καμπίνας ανά πλευρά, το 747SP διαφέρει από τις άλλες παραλλαγές του 747 στο ότι έχει απλοποιημένα πτερύγια και υψηλότερη κάθετη ουρά για να αντισταθμίσει τη μείωση του βραχίονα περιστροφής από τη συντομευμένη άτρακτο. Το 747SP χρησιμοποιεί πτερύγια ενός τεμαχίου στις πίσω άκρες και όχι τα μικρότερα πτερύγια τριπλών σχισμών των τυπικών 747.
Το SP θα μπορούσε να φιλοξενήσει 230 επιβάτες σε καμπίνα 3ης κατηγορίας ή 331 σε καμπίνα 2ης κατηγορίας (303 οικονομικά, 28 επαγγελματικά) και το πολύ 400 επιβάτες σε μια κατηγορία.
Παραλλαγές
μικρογραφία|Το 747SP που χρησιμοποιήθηκε ως στρατοσφαιρικό αστεροσκοπείο της NASA για την υπέρυθρη αστρονομία Ένα ειδικό 747SP είναι το αστρονομικό αστεροσκοπείο Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA) οποίο τροποποίησε το πλαίσιο του για να μεταφέρει ένα ανακλαστικό τηλεσκόπιο διαμέτρου 2,5 μέτρων σε μεγάλο υψόμετρο, πάνω από το 99,9% των υδρατμών που απορροφούν φως στο ατμόσφαιρα. Το τηλεσκόπιο και οι ανιχνευτές του καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα μήκους κύματος από την κοντινή υπέρυθρη ακτινοβολία έως την περιοχή κάτω των χιλιοστών. κανένα υλικό παραθύρου δεν είναι διαφανές σε όλο αυτό το εύρος, οπότε οι παρατηρήσεις γίνονται μέσω ενός 13 ft τετραγωνική τρύπα στο άνω τέταρτο της θύρας της πίσω άτρακτου, πίσω από ένα νέο διαφράγμα πίεσης. Μια συρόμενη πόρτα καλύπτει το άνοιγμα όταν το τηλεσκόπιο δεν χρησιμοποιείται. Οι αστρονόμοι λαμβάνουν δεδομένα και ελέγχουν το όργανο μέσα από την κανονικά υπό πίεση καμπίνα. Αρχικά παραδόθηκε στο Pan Am και είχε τον τίτλο "Clipper Lindbergh", η NASA έχει το όνομα που εμφανίζεται με σενάριο στην πλευρά του λιμανιού του αεροσκάφους.
Παραδόσεις
Σαράντα πέντε αεροσκάφη 747SP κατασκευάστηκαν μεταξύ 1974 και 1987 με άλλα δύο προγραμματισμένα αλλά δεν κατασκευάστηκαν ποτέ. Η γραμμή παραγωγής ολοκληρώθηκε το 1982, αλλά άνοιξε ξανά το 1987 για να εκπληρώσει μια παραγγελία για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. μικρογραφία|Δοκιμαστικό κρεβάτι κινητήρα Pratt & Whitney που δοκιμάζει τον κινητήρα PW1000G Από τον Οκτώβριο του 2020, υπήρχαν ακόμη έξι Boeing 747SP σε ενεργή υπηρεσία - αποθηκευμένα 18και ένα διατηρημένο. Οι υπόλοιποι 19 είτε διαλύθηκαν, καταστράφηκαν ή εγκαταλείφθηκαν. Το 2016, το τελευταίο 747SP στην εμπορική υπηρεσία αποσύρθηκε από την υπηρεσία μετά από 40 χρόνια από την Iran Air. , η πλειοψηφία των έξι αεροσκαφών που βρίσκονται ακόμη σε υπηρεσία χρησιμοποιούνται για κυβερνητικές ή VIP μεταφορές.
Αεροσκάφη που εκτίθενται
Αυτή η λίστα περιλαμβάνει επίσης οργανισμούς που χρησιμοποίησαν προσωρινά το αεροσκάφος, εκτός από τους κύριους χειριστές:
• Αφρική
• 🇨🇲
• * Cameroon Airlines
• 🇨🇩
• * Kinshasa Airways
• 🇲🇼
• * Air Malawi
• 🇲🇦
• * Royal Air Maroc
• 🇲🇺
• 🇲🇿
• * LAM Mozambique Airlines
• 🇳🇦
• * Air Namibia
• 🇺🇬
• * Alliance Air (Uganda)
Προδιαγραφές
μικρογραφία|747-100 κάτοψη, διατομή, μπροστινή όψη, 747 πλευρικές όψεις: 747SP, -100, -400, -8I και LCF
Δείτε επίσης
Σχετική ανάπτυξη
Ευρυμέδων ο Ιεροφάντης
Ο Ευρυμέδων ο Ιεροφάντης ήταν Αρχαίος Αθηναίος, εκπρόσωπος της ιερατικής φυλής που επέβλεπε την τέλεση των Ελευσινίων Μυστηρίων. Μαζί με τον Δημόφιλο (εκπρόσωπο της σχολής του Ισοκράτη), ο Ευρυμέδων κατέθεσε κατηγορία ασεβείας, όπως αναφέρεται («γραφή ασεβείας»), κατά του φιλοσόφου Αριστοτέλη μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 323 π.Χ.. Ως λόγοι αναφέρθηκαν ότι ο Αριστοτέλης είχε ιδρύσει βωμό στον Ερμία, είχε γράψει τον ύμνο στην Αρετή και το επίγραμμα στον ανδριάντα του Ερμία, στους Δελφούς. Ο Αριστοτέλης όμως έφυγε για τη Χαλκίδα προτού γίνει η δίκη του.
Boeing 747SP
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Ευρυμέδων ο Ιεροφάντης
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αριστοτέλης
Boeing 747SP
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing
Βαθύπεδο Άρτας
Το Βαθύπεδο είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 59 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στον κάμπο της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 14 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Βαθύπεδο υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Φιλοθέης με έδρα τις Χαλκιάδες. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Βαθύπεδο εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Το Βαθύπεδο μαζί με τα Δοκίμια και τον Άγιο Σπυρίδωνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα με συνολικό πληθυσμό 1.064 κατοίκους.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Το Βαθύπεδο γειτνιάζει με τα χώρια Άγιος Σπυρίδωνας, Κακόβατος, Δοκίμια και Νέα Κερασούντα και απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από τον Αμβρακικό κόλπο. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Νέας Φιλιππιάδας-Σαλαώρας. Τον οικισμό εξυπηρετεί η γραμμή Άρτα-Άγιος Σπυρίδωνας, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαθυπεδο Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Ταχυδρόμος της Βιέννης
Ο Ταχυδρόμος της Βιέννης είναι η παλαιότερη γνωστή ελληνική εφημερίδα. Εκδόθηκε στη Βιέννη από τις 28 Ιουνίου έως τις 12 Ιουλίου του 1784 με πρωτοβουλία του τυπογράφου-εκδότη Joseph von Baumeister και του λόγιου έλληνα τυπογράφου Γεωργίου Βενδότη. Ο δεύτερος είχε αναλάβει και τη σύνταξή της. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή. Από μαρτυρίες σε γερμανικά έντυπα της εποχής συνάγεται ότι είχε καθαρά ειδησεογραφικό χαρακτήρα, όπως αργότερα και η «Ἐφημερίς» (1790-1797) των αδελφών Μαρκίδη Πούλιου. Εκδόθηκαν δύο μόνο φύλλα, στις 28 Ιουνίου / 9 Ιουλίου και στις 5/16 Ιουλίου του 1784. Και τα δύο λανθάνουν.
Η είδηση για την επικείμενη έκδοση του «Ταχυδρόμου της Βιέννης» μεταφέρθηκε στην Υψηλή Πύλη μέσω αξιωματούχων των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών. Η Πύλη αντέδρασε στην έκδοση ελληνικής εφημερίδας, επειδή επιθυμούσε να ελέγχει τη ροή πληροφοριών προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία και κυρίως όσων αφορούσαν την πορεία και έκβαση πολεμικών συγκρούσεων με γειτονικές χώρες. Λίγο πριν από τις 25 Ιουνίου 1784, δηλαδή ήδη πριν να κυκλοφορήσει το πρώτο φύλλο, η Υψηλή Πύλη κοινοποίησε διά του Μεγάλου Βεζίρη Χαμίτ Πασά στον έξαρχο του αψβούργου αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη Herbert-Rathkeal την επιθυμία της να απαγορευτεί η ελληνική εφημερίδα. Οι αυστριακές αρχές διέταξαν τη διακοπή της έκδοσής της στις 15 Ιουλίου 1784.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αυστρία στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Κιγχόνη η φαρμακευτική
Η Κιγχόνη η φαρμακευτική είναι φαρμακευτικό φυτό ιθαγενές στο Τροπικό Δάσος του Αμαζονίου.
Θεραπευτική χρήση
Η Κιγχόνη η φαρμακευτική είναι ένα από τα πολλά είδη Κιγχόνης που χρησιμοποιούνται για τη παρασκευή του αλκαλοειδούς κινίνη. Η κινίνη θεραπεύει την ελονοσία και επιβραδύνει τη συχνότητα των καρδιακών παλμών.
Από την Κιγχόνη την φαρμακευτική παράγονται και άλλα αλκαλοειδή όπως η κιγχονίνη, η κιγχονιδίνη και η κινιδίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Ερυθροδανοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Πόλη του Κινηματογράφου
Το έργο της UNESCO, Πόλη του Κινηματογράφου, είναι μέρος του ευρύτερου Δικτύου Δημιουργικών Πόλεων.
Ο κινηματογράφος είναι ένα από τα επτά δημιουργικά πεδία του Δικτύου, τα άλλα: Χειροτεχνία και Λαϊκή Τέχνη, Σχέδιο, Γαστρονομία, Λογοτεχνία, Τέχνες μέσων και Μουσική.
Κριτήρια για τις Πόλεις Κινηματογράφου της UNESCO
Για να εγκριθούν ως Πόλη του Κινηματογράφου, οι πόλεις πρέπει να πληρούν μια σειρά από κριτήρια που ορίζει η UNESCO.
Οι χαρακτηρισμένες πόλεις της UNESCO έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά:
Σχετικά με τις πόλεις
Το 2009, το Μπράντφορντ έγινε η πρώτη κινηματογραφική πόλη—με το Σίδνεϊ να εντάσσεται το 2010.
Το Σίδνεϊ φιλοξενεί τα Fox Studios Australia, το στούντιο που έδωσε ζωή στην τριλογία The Matrix, το The Great Gatsby και το The Wolverine. Οι «παρθένες παραλίες» και τα «καταπράσινα βουνά» του Σίδνεϊ μπορούν επίσης να αποτελέσουν ένα σκηνικό για λήψεις τοποθεσίας.
Το Πουσάν φιλοξενεί ένα ετήσιο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και είναι ένας «καθοριστής προτύπων» στον κινηματογραφικό κόσμο.
Το Μπρίστολ φιλοξενεί το βραβευμένο με την Ακαδημία Aardman Animations. Είναι επίσης το σπίτι των The Bottle Yard Studios και της Μονάδας Φυσικής Ιστορίας του BBC.
Το Μπρίστολ είναι «γεμάτο ιστορία και γεμάτο χαρακτήρα», η Γιαμαγκάτα είναι μια «ευχάριστη, πολυσύχναστη αγροτική πρωτεύουσα».
Η Γιαμαγκάτα φιλοξενεί κάθε δύο χρόνια ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.
Η Βομβάη είναι το σπίτι του Μπόλυγουντ, της κινηματογραφικής βιομηχανίας που παράγει τις περισσότερες ταινίες στον κόσμο.
Πόλεις του Κινηματογράφου
Υπάρχουν 21 πόλεις του κινηματογράφου, που εκτείνονται σε 18 χώρες και τέσσερις ηπείρους.
14 είναι από την Ευρώπη, τέσσερις από την Ασία, δύο από την Ωκεανία και ένα από τη Νότια Αμερική.
Η Πολωνία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οι μόνες χώρες που έχουν δύο πόλεις μέλη.
Οι πόλεις του κινηματογράφου είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:UNESCO Κατηγορία:Κινηματογράφος Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νεογνικός ίκτερος
Η λιπο-διαλυτή χολερυθρίνη ονομάζεται και έμμεση ή ασύζευκτη, ενώ η υδατο-διαλυτή της μορφή άμεση ή συνεζευγμένη. Η λιποδιαλυτή έμμεση χολερυθρίνη είναι τοξική για το αναπτυσσόμενο κεντρικό νευρικό σύστημα του νεογέννητου και όταν υπερβεί κάποια συγκέντρωση μπορεί να καταστρέψει τα εγκεφαλικά κύτταρα και κυρίως τα βασικά γάγγλια, προκαλώντας πυρηνικό ίκτερο.
Τα είδη
Υπάρχουν δύο τύπου υπερχολερυθριναιμίες:
Ένας άλλος μηχανισμός που αναφέρθηκε ήδη είναι η εντερο-ηπατική κυκλοφορία. Σε μερικά μωρά συμβαίνει αυξημένη εντεροηπατική κυκλοφορία επειδή το έντερό τους δεν έχει καλή κινητικότητα και δεν κάνουν αρκετές κενώσεις. Παραδείγματα αποτελούν τα νεογέννητα με υποθυρεοειδισμό, απόφραξη του εντέρου και άλλα προβλήματα. Τα μωρά που δε θηλάζουν αρκετά συχνά, ή δε θηλάζουν αρκετά δεν κάνουν αρκετές κενώσεις με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν από ίκτερο. Αυτός ο τύπος ίκτερου εμφανίζεται συνήθως τις πρώτες 2-4 ημέρες και ονομάζεται ίκτερος σχετιζόμενος με μητρικό θηλασμό ή πιο σωστά ίκτερος από ανεπαρκή θηλασμό.
Ίκτερος από μητρικό θηλασμό
Τα παιδιά που θηλάζουν μπορεί να παρουσιάσουν ίκτερο, που να οφείλεται στο μητρικό γάλα. Συμβαίνει σε ποσοστό περίπου 1% των παιδιών που θηλάζουν. Υπάρχει μια ουσία στο μητρικό γάλα που μπορεί να παρέμβει στη λειτουργία πρόσληψης της χολερυθρίνης από το συκώτι με αποτέλεσμα η χολερυθρίνη να παραμένει και να κυκλοφορεί στο αίμα. Ο ίκτερος τούτος εμφανίζεται συνήθως την 4η-7η μέρα της ζωής και μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 3 μήνες. Συνιστάται διακοπή του θηλασμού για 1-2 μέρες. Αν ο ίκτερος πέσει, τότε ησυχάζουμε και μπορείτε να συνεχίσετε το θηλασμό. Αν όμως δεν πέσει τότε ο γιατρός πρέπει να ψάξει άλλες αιτίες για τον ίκτερο.
Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο
Ο Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο (Ιταλικά : Pietro III Candiano, πέθανε το 959), Δόγης της Βενετίας (942 - 959) από την Οικογένεια Καντιάνο ήταν γιος του δόγη Πιέτρο Β΄ Καντιάνο. Το 948 εξεστράτευσε με 33 γαλέρες για να τιμωρήσει τους Ναρεντίνους πειρατές στην Δαλματία για συνεχείς επιδρομές σε Βενετσιάνικα πλοία στην Αδριατική Θάλασσα που συνεχίστηκαν μέχρι την εποχή του Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο. Η δόγισσα του ήταν η Ριχίλδη Καντιάνο. Απέκτησαν τρεις γιους τους μετέπειτα δόγηδες Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο και Βιτάλε Καντιάνο και τον Ντομένικο Καντιάνο, επίσκοπο του Τορκέλλο. Η κόρη τους Έλενα Καντιάνο και ο σύζυγος της Γεράρδος Γκουόρο ήταν πρωταγωνιστές στην δραματική σειρά του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Νεογνικός ίκτερος
Ίκτερος από μητρικό θηλασμό
Η θεραπεία του νεογνικού ικτέρου είναι η φωτοθεραπεία ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί αφαιμαξομετάγγιση.
Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Καντιάνο
Νεογνικός ίκτερος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος Κατηγορία:Νεογνολογία Κατηγορία:Ηπατολογία
Μπούργκενλαντ
Το Μπούργκενλαντ (γερμανικά: Burgenland, ουγγρικά: Őrvidék) είναι το ανατολικότερο και πιο αραιοκατοικημένο ομόσπονδο κρατίδιο της Αυστρίας. Έχει έκταση 3.966 τ. χλμ. και πληθυσμό 301.311 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2023). Η πρωτεύουσα είναι το Άιζενστατ. Αποτελείται από δύο ανεξάρτητες πόλεις και επτά αγροτικές περιφέρειες, με συνολικά 171 δήμους. Έχει μήκος 166 χλμ. από βορρά προς νότο, αλλά είναι πολύ στενότερο από τα δυτικά προς τα ανατολικά (5 χλμ. πλάτος στο Ζιγκράμπεν). Η περιοχή είναι μέλος του προγράμματος Centrope.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2000
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2000.
Μπούργκενλαντ
Η περιοχή του Μπούργκελαντ αποτελούσε γερμανόφωνο κομμάτι του ουγγρικού βασιλείου επί Αυστροουγγαρίας, και μετά τη διάλυση της τελευταίας προσαρτήθηκε στις 30 Αυγούστου 1921 στην Αυστρία ως ομόσπονδο κρατίδιο. Η ονομασία Μπούργκενλαντ είναι τεχνητή, λόγω του ότι δεν αποτελούσε ιστορική επαρχία, και σημαίνει «χώρα των κάστρων».
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2000
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Μπούργκενλαντ
Γεωγραφία
Το Μπούργκενλαντ είναι το τρίτο κατά σειρά μικρότερο από τα εννέα κρατίδια της Αυστρίας, ή Bundesländer, με 3.962 τ. χλμ. Το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται ακριβώς στα σύνορα με την Ουγγαρία, στο Geschriebenstein, 884 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το υψηλότερο σημείο εξ ολοκλήρου εντός του Μπούργκενλαντ είναι 879 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. το χαμηλότερο σημείο (που είναι και το χαμηλότερο σημείο της Αυστρίας) στα 114 μέτρα, βρίσκεται στη δημοτική περιοχή του Απετλον.
Το Μπούργκενλαντ και η Ουγγαρία μοιράζονται τη Λίμνη Νόιζιντλερ (ουγγρικά: Fertő-tó), μια λίμνη γνωστή για τα καλάμια και τα ρηχά νερά της, καθώς και για το ήπιο κλίμα της όλο το χρόνο. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Αυστρίας και αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο, προσελκύοντας ορνιθολόγους, ιστιοπλόους και σέρφερς στις βόρειες ακτές της.
Πολιτική
Η βουλή του κρατιδίου του Μπούργκενλαντ (Landtag) έχει 36 έδρες. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Ιανουαρίου 2020 το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPÖ) κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία 19 εδρών, το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP) 11 έδρες, το Κόμμα Ελευθερίας (FPÖ) 4 και το Κόμμα των Πρασίνων 2. Η ηλικία ψήφου για τις περιφερειακές εκλογές στο Μπούργκενλαντ μειώθηκε στα 16 το 2003.
Ο κυβερνήτης Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ ορκίστηκε για μία ακόμη θητεία στις 17 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με την πρώτη γυναίκα αντικυβερνήτρια, την Άστριντ Άιζενκοπφ. .
Οικονομία
Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) του κρατιδίου ήταν 9 δισεκατομμύρια € το 2018, αντιπροσωπεύοντας το 2,3% του ΑΕΠ της Αυστρίας. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο ως προς την αγοραστική δύναμη ήταν 27.300 € ή 90% του μέσου όρου της ΕΕ των 27 το ίδιο έτος. Το Μπούργκενλαντ είναι το κρατίδιο με το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Αυστρία.
Διοικητική διαίρεση
Το Μπούργκενλαντ αποτελείται από εννέα περιφέρειες, δύο θεσμοθετημένες πόλεις και επτά αγροτικές περιφέρειες. Από βορρά προς νότο:
Ιστορία
Η επικράτεια του σημερινού Μπούργκενλαντ ανήκε διαδοχικά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην Αυτοκρατορία των Ούννων, στο Βασίλειο των Οστρογότθων, στο Ιταλικό Βασίλειο του Οδόακρου, στο Βασίλειο των Λομβαρδών, στο Χαγανάτο των Αβάρων, στη Φραγκική Αυτοκρατορία, στην Κτήση Αμπα της ομώνυμης οικογένειας, στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, στη Μοναρχία των Αψβούργων, στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, στην Αυστροουγγαρία και τέλος στην Αυστρία.
Το Μπούργκενλαντ είναι το μόνο αυστριακό κρατίδιο, που δεν ανήκε ποτέ στο Αρχιδουκάτο της Αυστρίας, στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στη Γερμανική Συνομοσπονδία.
Προϊστορία και αρχαιότητα
Οι πρώτοι Ινδοευρωπαϊκοί λαοί εμφανίστηκαν σε αυτή την περιοχή γύρω στο 3300 π.Χ. Από τον 4ο αιώνα π.Χ. εκεί κυριαρχούσαν οι Κέλτες και τον 1ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή εντάχθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κατά τη ρωμαϊκή διοίκηση ανήκε στην επαρχία της Παννονίας, και αργότερα στις επαρχίες της Ανώτερης (το 2ο αιώνα) και της Κάτω Παννονίας (τον 3ο αιώνα). Κατά τη διάρκεια της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η επαρχία της Κάτω Παννονίας ανήκε σε μεγαλύτερες διοικητικές ενότητες, όπως η Επισκοπή της Παννονίας, η Υπαρχία Ιλλυρικού και η Υπαρχία της Ιταλίας.
Πρώιμα Γερμανικά κράτη
Τα πρώτα Γερμανικά φύλα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ήταν οι Οστρογότθοι, που ήρθαν στην Παννονία το 380 μ.Χ. Οι Οστρογότθοι έγιναν σύμμαχοι της Ρώμης και τους επετράπη να εγκατασταθούν στην Παννονία, με την αποστολή να υπερασπιστούν τα ρωμαϊκά σύνορα. Τον 5ο αιώνα η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ούννους, αλλά μετά την ήττα τους δημιουργήθηκε στην Παννονία ένα ανεξάρτητο Βασίλειο των Οστρογότθων. Η επικράτεια του σημερινού Μπούργκενλαντ έγινε μέρος του Ιταλικού Βασιλείου του Οδόακρου, αλλά στα τέλη του 5ου αιώνα ο βασιλιάς των Οστρογότθων Θεοδώριχος κατέκτησε αυτό το βασίλειο και αποκατέστησε την οστρογοτθική διοίκηση στη δυτική Παννονία.
Μεσαιωνικό Βασίλειο της Ουγγαρίας
Το 1043 ο Ερρίκος Γ' και ο Βασιλιάς Σαμουήλ Άμπα της Ουγγαρίας υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1058 η Αγνή του Πουατιέ και ο Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας συναντήθηκαν για να διαπραγματευτούν τα σύνορα. Η περιοχή του Μπούργκενλαντ παρέμεινε το δυτικό σύνορο του μεσαιωνικού Βασιλείου της Ουγγαρίας μέχρι τον 16ο αιώνα.
Η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν γερμανική, εκτός από τους Ούγγρους συνοριοφύλακες της συνοριακής Μαρκίας (Gyepű). Η γερμανική μετανάστευση από τη γειτονική Αυστρία ήταν επίσης συνεχής κατά το Μεσαίωνα.
Διοίκηση των Αψβούργων
Από το 1440 η επικράτεια του σημερινού Μπούργκενλαντ ελεγχόταν από τους Αψβούργους της Αυστρίας και το 1463 το βόρειο τμήμα της (με την πόλη Κιόσεγκ) έγινε υποθηκευμένη περιοχή σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης του Βίνερ Νόιστατ. Το 1477 ο Βασιλιάς Ματθίας Κορβίνος της Ουγγαρίας ανακατέλαβε την περιοχή, αλλά το 1491 υποθηκεύτηκε ξανά από τον Βασιλιά Βλαδίσλαο Β' της Βοημίας και της Ουγγαρίας στον Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α'.
Το 16ο αιώνα το μεσαιωνικό Βασίλειο της Ουγγαρίας έχασε την ανεξαρτησία του και το βορειοδυτικό τμήμα του, που δεν κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμπεριλήφθηκε στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Αυτή η κτήση των Αψβούργων ήταν γνωστή ως Βασιλική Ουγγαρία και περιλάμβανε εδάφη του σημερινού Μπούργκενλαντ και της δυτικής Ουγγαρίας. Η Βασιλική Ουγγαρία είχε ακόμη κομητείες. Το σημερινό Μπούργκενλαντ ήταν εκείνη την εποχή οι κομητείες Mόσον, Σόπρον και Βας της Ουγγαρίας. Το 16ο και το 17ο αιώνα κατέφυγαν στη Δυτική Βασιλική Ουγγαρία Γερμανοί Προτεστάντες πρόσφυγες, για να προφυλαχθούν από τους θρησκευτικούς πολέμους της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα από την καταστολή της Μεταρρύθμισης στα αυστριακά εδάφη, που τότε κυβερνούσαν οι έντονα Ρωμαιοκαθολικοί Αψβούργοι. Μετά τη νίκη των Αψβούργων επί των Οθωμανών στα τέλη του 17ου αιώνα το Βασίλειο των Αψβούργων της Ουγγαρίας διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει μεγάλο μέρος του εδάφους του πρώην μεσαιωνικού Βασιλείου της Ουγγαρίας. Το 17ο και το 18ο αιώνα στην περιοχή της Δυτικής Ουγγαρίας κυριαρχούσαν οι πλούσιες καθολικές οικογένειες γαιοκτημόνων, όπως οι Eστερχάζι και οι Μπαυιάνι. Το 1867 η Αυτοκρατορία των Αψβούργων μετατράπηκε στη δυαδική μοναρχία της Αυστροουγγαρίας.
Διάλυση της Αυστροουγγαρίας
Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 στην επικράτεια του σημερινού Μπούργκενλαντ ζούσαν 291.800 άνθρωπο. Μεταξύ αυτών 217.072 ήταν γερμανόφωνοι (74%), 43.633 κροατόφωνοι (15%) και 26.225 (9%) ουγγρόφωνοι. Οι Ρομά καταμετρήθηκαν σύμφωνα με τη μητρική τους γλώσσα.
Το Δεκέμβριο του 1918 ο Αυστριακός πολιτικός Χανς Σούχαρντ ανακήρυξε τη Δημοκρατία του Χάιντσλαντ με στόχο να την προσαρτήσει τελικά στην Αυστρία. Ωστόσο την κατέλαβε μέσα σε δύο ημέρες η Ουγγαρία.
Η περιοχή είχε επίσης συζητηθεί ως ένας Τσεχικός Διάδρομος προς τη Γιουγκοσλαβία. Η απόφαση για τη «Γερμανική Δυτική Ουγγαρία» (Deutsch-Westungarn) καθορίστηκε με τις συνθήκες του Αγίου Γερμανού και του Τριανόν. Παρά τις διπλωματικές προσπάθειες της Ουγγαρίας οι νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου όρισαν την ημερομηνία της επίσημης ένωσης του Μπούργκενλαντ με την Αυστρία για τις 28 Αυγούστου 1921. Ωστόσο εκείνη την ημέρα ελεύθεροι σκοπευτές με την υποστήριξη της Ουγγαρίας εμπόδισαν την εγκατάσταση αυστριακού αστυνομικού ελέγχου και τελωνείων. Ο αντισυνταγματάρχης Παλ Πρόναϊ και οι άνδρες του, οι Ρόνγκιος Γκάρντα, προστάτεψαν τη δυτική Ουγγαρία από την κατοχή από Αυστριακούς αξιωματούχους και δυνάμεις της Αυστριακής Χωροφυλακής. Ο Πρόναϊ είχε βοήθεια από Ούγγρους και Κροάτες που δεν ήθελαν να ζήσουν υπό την αυστριακή κυριαρχία και οδήγησε στην Εξέγερση στη Δυτική Ουγγαρία το 1921. Ο Πρόναϊ κατέλαβε ολόκληρη την περιοχή και ίδρυσε το κράτος Lajtabánság. Το 1921 έγιναν γενικές εκλογές στο Σόπρον και σε 8 χωριά, που ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην Ουγγαρία. Οι άλλες περιοχές παραδόθηκαν στην Αυστρία για να σχηματιστεί το αυστριακό κρατίδιο του Μπούργκενλαντ.
Ένατο κράτος της Αυστρίας
Με τη βοήθεια της ιταλικής διπλωματικής διαμεσολάβησης στο Πρωτόκολλο της Βενετίας η κρίση σχεδόν επιλύθηκε το φθινόπωρο του 1921, όταν η Ουγγαρία δεσμεύτηκε να αφοπλίσει τους ελεύθερους σκοπευτές μέχρι τις 6 Νοεμβρίου 1921. Αυτό έγινε με αντάλλαγμα ένα δημοψήφισμα για την ενοποίηση ορισμένων εδαφών, μεταξύ των οποίων Εντενμπουργκ (Σόπρον, η πρωτεύουσα του Μπούργκενλαντ, και οκτώ γύρω χωριά. Η ψηφοφορία διεξήχθη από τις 14 ως τις 16 Δεκεμβρίου και οδήγησε σε μια σαφή (αλλά αμφισβητήσιμη από την Αυστρία) ψήφο των κατοίκων της περιοχής του Σόπρον υπέρ της Ουγγαρίας. Κατά συνέπεια η επικράτεια ενσωματώθηκε στην Αυστρία, εκτός από την περιοχή του Σόπρον που ενώθηκε με την Ουγγαρία.  Σε αντίθεση με όλα τα άλλα σημερινά αυστριακά κρατίδια, που ανήκαν στη Σισλεϊθανία, το Μπούργκενλαντ δεν αποτελούσε μια συγκεκριμένη Χώρα του Στέμματος και όταν σχηματίστηκε δεν είχε δικούς της περιφερειακούς πολιτικούς και διοικητικούς θεσμούς όπως Landtag (αντιπροσωπευτική συνέλευση) και Statthalter (αυτοκρατορικός κυβερνήτης).
Στις 18 Ιουλίου 1922 έγιναν οι πρώτες εκλογές για το κοινοβούλιο του Μπούργκενλαντ. Απαιτήθηκαν διάφορες προσωρινές ρυθμίσεις λόγω της μετάβασης από την ουγγρική στην αυστριακή δικαιοδοσία. Το κοινοβούλιο αποφάσισε το 1925 το Άιζενστατ πρωτεύουσα του Μπούργκενλαντ και μετακόμισε από τα διάφορα προσωρινά σημεία σε όλη τη χώρα στο νεόκτιστο Landhaus το 1929.
Η πρώτη αυστριακή απογραφή το 1923 κατέγραψε 285.600 άτομα στο Μπούργκενλαντ. Η εθνοτική σύνθεση της επαρχίας είχε αλλάξει ελαφρώς: το ποσοστό των γερμανόφωνων αυξήθηκε σε σύγκριση με το 1910 (227.869 άτομα, 80%) ενώ το ποσοστό των ουγγρόφωνων μειώθηκε αρκετά (14.931 άτομα, 5%). Αυτό οφειλόταν κυρίως στη μετανάστευση των Ούγγρων δημοσίων υπαλλήλων και διανοουμένων μετά την παραχώρηση του εδάφους στην Αυστρία.
Το 1923 η μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, έφτασε στο αποκορύφωμά της. Από ορισμένα μέρη ως και το ένα τέταρτο του πληθυσμού πήγε στο εξωτερικό.
Μετά το Anschluss της Αυστρίας με τη Ναζιστική Γερμανία η διοικητική ενότητα του Μπούργκενλαντ διαλύθηκε. Το βόρειο και κεντρικό Μπούργκενλαντ εντάχθηκαν στην περιφέρεια Niederdonau (Κάτω Δούναβη) ενώ το νότιο ενώθηκε με τη Στυρία.[10] Οι Εβραίοι του Μπούργκενλαντ αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν αμέσως μετά το Anschluss.
Το 1944 οι Ναζί άρχισαν να χτίζουν το Südostwall (νοτιοανατολικό τείχος) κυρίως με την καταναγκαστική εργασία Εβραίων και τη συνεργασία κατοίκων. Τα σοβιετικά στρατεύματα διέσχισαν τα ουγγροαυστριακά σύνορα κατά την επίθεση κατά της Βιέννης και ελάχιστα μόνο καθυστέρησαν από τις ημιτελείς οχυρώσεις. Τις τελευταίες ημέρες του ναζιστικού καθεστώτος πραγματοποιήθηκαν πολλές εκτελέσεις και πορείες θανάτου Εβραίων καταναγκαστικών εργατών.
Πρόσφατη ιστορία
Παρά το γεγονός ότι το Μπούργκενλαντ (ειδικά η περιοχή γύρω από τη Λίμνη Νοϊζίντλερ) παρήγαγε πάντα εξαιρετικό κρασί, ορισμένοι αμπελουργοί πρόσθεταν παράνομες ουσίες στο κρασί τους στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Όταν αυτό, αποκαλύφθηκε οι εξαγωγές κρασιού της Αυστρίας μειώθηκαν δραματικά. Μετά την ανάκαμψη από το σκάνδαλο οι αμπελουργοί στην Αυστρία, και όχι μόνο στο Μπούργκενλαντ, άρχισαν να επικεντρώνονται στην ποιότητα και ως επί το πλείστον σταμάτησαν να παράγουν κρασί χαμηλής ποιότητας.
Στις 27 Ιουλίου 1989 οι υπουργοί Εξωτερικών της Αυστρίας και της Ουγγαρίας Αλοϊς Μοκ και Γκιούλα Χορν έκοψαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα (στα γερμανικά: "Eiserner Vorhang") στο χωριό Κλίνγκενμπαχ σε μια συμβολική πράξη με σοβαρές συνέπειες. Ταυτόχρονα η συνοριακή διάβαση Νίκελσντορφ (Αυστρία) / Χέγκιεσαλομ (Ουγγαρία) άνοιξε από την ουγγρική συνοριακή περίπολο και αυτό επέτρεψε τη διαφυγή των Ανατολικογερμανών. Ακριβώς πίσω από τα συρματοπλέγματα τους περίμεναν ειδικές ιατρικές ομάδες του Αυστριακού Ερυθρού Σταυρού και τους παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. Χιλιάδες Ανατολικογερμανοί χρησιμοποίησαν αυτή τη δυνατότητα για να καταφύγουν στη Δύση. Και πάλι οι κάτοικοι του Μπούργκενλαντ τους υποδέχθηκαν πολύ φιλόξενα. Αργότερα αυτό αναφέρθηκε συχνά ως η αρχή της επανένωσης της Γερμανίας.
Μετά το 1990 το Μπούργκενλαντ ανέκτησε τον παραδοσιακό του ρόλο ως γέφυρα μεταξύ του δυτικού και του ανατολικού τμήματος της Κεντρικής Ευρώπης. Το 2003 εντάχθηκε στο πρόγραμμα του Interreg Centrope. Οι διασυνοριακοί δεσμοί ενισχύθηκαν περαιτέρω όταν η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Σλοβενία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Και οι τρεις χώρες εντάχθηκαν στη Ζώνη Σένγκεν στα τέλη του 2007 και οι συνοριακοί έλεγχοι σταμάτησαν στην περιοχή.
Το 2021 η έκταση του Μπούργκενλαντ αυξήθηκε κατά περίπου 6.000 m2. Αυτό συνέβη επειδή ο ποταμός Λάφνιτς, που αποτελεί τμήμα των συνόρων μεταξύ Μπούργκενλαντ και Στυρίας, είχε διευθετηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και έτσι τα σύνορα δεν συνέπιπταν πια με το ποτάμι. Το 2021 τα σύνορα διορθώθηκαν για να συμπέσουν με το ποτάμι και το Μπούργκενλαντ μεγάλωσε.
Μεταβολή πληθυσμού
Η μεταβολή πληθυσμός δίνεται στο παρακάτω διάγραμμα:
Mειονότητες
Το Μπούργκενλαντ έχει σημαντικούς πληθυσμούς Κροατών (29.000–45.000) και Ούγγρων (5.000–15.000).
Κροάτες
Οι Κροάτες έφτασαν μετά τον καταστροφικό Οθωμανικό πόλεμο το 1532, όταν ο Οθωμανικός στρατός κατέστρεψε ορισμένους οικισμούς στη χώρα τους. Η πολύ βιαστική μετανάστευση στο Μπούργκενλαντ του εναπομείναντος καθολικού πληθυσμού της δυτικής Σλαβονίας οργανώθηκε – στο μέτρο του δυνατού – από τους ιδιοκτήτες των κτημάτων. Τα αρχεία του Σάμπορ (του Κροατικού κοινοβουλίου) αυτής της περιόδου περιέχουν πολυάριθμες αναφορές σε τέτοιες μετεγκαταστάσεις. Όπως αναφέρθηκε την άνοιξη του 1538 από τον Μπαν της Κροατίας Πέταρ Κέγκλεβιτς, που είχε ο ίδιος μεγάλα κτήματα στη δυτική Σλαβονία, ο πληθυσμός της χώρας στα οθωμανικά σύνορα ετοιμαζόταν να μεταναστεύσει. Η μετεγκατάστασή τους από τους ιδιοκτήτες των κτημάτων ολοκληρώθηκε μόλις το 1584. Διατήρησαν την ισχυρή καθολική τους πίστη και τη γλώσσα τους μέχρι σήμερα και το 19ο αιώνα η εθνική τους ταυτότητα ισχυροποιήθηκε λόγω της επιρροής της Εθνικής Αναγέννησης στην Κροατία. Μεταξύ 1918 και 1921 οι Κροάτες αντιτάχθηκαν στη σχεδιαζόμενη προσάρτηση της Δυτικής Ουγγαρίας στην Αυστρία και το 1923 επτά κροατικά χωριά ψήφισαν υπέρ της επιστροφής στην Ουγγαρία. Ο Κροατικός Πολιτιστικός Σύλλογος του Μπούργκενλαντ ιδρύθηκε το 1934. Κατά τη ναζιστική περίοδο (1938–45) η κροατική γλώσσα απαγορεύτηκε επίσημα και το κράτος ακολούθησε μια επιθετική πολιτική εκγερμανισμού. Η Αυστριακή Κρατική Συνθήκη του 1955 εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων για κάθε γηγενή εθνική μειονότητα στην Αυστρία, αλλά οι Κροάτες έπρεπε να αγωνιστούν για τη χρήση της γλώσσας τους στα σχολεία και τις υπηρεσίες ακόμη και τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Το 2000 τοποθετήθηκαν στο Μπούργκενλαντ 51 νέες δίγλωσσες πινακίδες ονομάτων χωριών (47 κροατικές και 4 ουγγρικές).
Η κροατική γλώσσα του Μπούργκενλαντ είναι μια διάλεκτος του 16ου αιώνα που είναι διαφορετική από την τυπική κροατική. Στα μειονοτικά σχολεία και τα μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιείται η τοπική διάλεκτος και έχει γραπτή μορφή από το 17ο αιώνα (το Ευαγγέλιο μεταφράστηκε για πρώτη φορά σε αυτή τη διάλεκτο το 1711). Σήμερα η γλώσσα κινδυνεύει από την αφομοίωση, σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της UNESCO. Οι Κροάτες του Μπούργκενλαντ ανήκουν στην ίδια ομάδα με τους ομοεθνείς τους στην άλλη πλευρά των σημερινών συνόρων με την Ουγγαρία.
Ούγγροι
Οι Ούγγροι ζουν στα χωριά Oμπερβαρτ/Φέλσεερ, Ούντερβαρτ/Aλσοερ και Ζίγκετ ιν ντερ Βαρτ/Ερισιγκετ. Τα τρία χωριά μαζί ονομάζονται Άνω Ερσεγκ (Ουγγρικά Felső-Őrség, Γερμανικά: Wart) και αποτελούν μια γλωσσική νησίδα από τον 11ο αιώνα. Μια άλλη παλιά νησίδα της ουγγρικής γλώσσας στο Ομπερούλεντορφ/Φέλσεπουλια σήμερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Οι Ούγγροι του Μπούργκενλαντ ήταν «őrök», δηλαδή φρουροί των δυτικών συνόρων και η ειδική τους διάλεκτος είναι παρόμοια με εκείνη των Σέκελι στην Τρανσυλβανία. Το πολιτιστικό τους κέντρο είναι το Oμπερβαρτ/Φέλσεερ. Μια άλλη ξεχωριστή ουγγρική ομάδα ήταν οι μισθωτοί εργάτες της γεωργίας που ζούσαν στα τεράστια κτήματα βόρεια της Λίμνης Νοϊζίντλερ. Έφτασαν κυρίως από την περιοχή Ράμπακεζ. Μετά τη διάλυση των φέουδων στα μέσα του 20ου αιώνα αυτή η ομάδα έπαψε να υπάρχει.
Ρομά και Εβραίοι
Εκτός από τους Γερμανούς, τους Κροάτες και τους Ούγγρους στο Μπούργκενλαντ παλαιότερα υπήρχαν σημαντικοί πληθυσμοί Ρομά και Εβραίων, που όμως εξαλείφθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς. Πριν από την εκτόπισή τους το 1938 οι παραδοσιακά πολύ θρησκευόμενοι Εβραίοι του Μπούργκενλαντ ήταν συγκεντρωμένοι στις περίφημες «Επτά Κοινότητες» (Siebengemeinden/Sheva kehillot) στο Άιζενστατ, το Μάτερσμπουργκ, το Κίτζεε, το Φραουενκίρχεν, το Κόμπερσντορφ, το Λάκενμπαχ και το Ντοίτσκροϊτ, όπου αποτελούσαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού: π.χ. στο Λάκενμπαχ το 1869 το 62% του πληθυσμού ήταν Εβραίοι. Μετά τον πόλεμο Εβραίοι από το Μπούργκενλαντ ίδρυσαν τη συνοικία υπερορθόδοξων Εβραίων της Ιερουσαλήμ Κίριατ Μάτερσντορφ, σε ανάμνηση του του Μάτερσμπουργκ, που κάποτε ήταν κέντρο μιας διάσημης Yeshiva (εβραϊκής θρησκευτικής σχολής).
Θρησκεία
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Αυστρίας για το 2021 ο πληθυσμός του Μπούργκενλαντ είναι κυρίως Χριστιανικός (80,3%), με το υψηλότερο ποσοστό Προτεσταντών στην Αυστρία (11,4%). Το 65,5% του πληθυσμού είναι Ρωμαιοκαθολικοί και το 3,4% είναι οπαδοί άλλων χριστιανικών δογμάτων (κυρίως Ορθόδοξοι). Το Ισλάμ ασκείται από το 2,2%, ενώ το 0,7% ομολογεί άλλη θρησκεία. Το 16,8% των κατοίκων του Μπούργκενλαντ δηλώνουν ότι δεν ανήκουν σε καμία θρησκεία ή δόγμα.
Όνομα
Στα κροατικά το Μπούργκενλαντ είναι γνωστό ως Gradišće. στα ουγγρικά ως Őrvidék, Felsőőrvidék ή 'Várvidék, στα σλοβενικά ως Gradiščanska και στη διάλεκτο Πρεκμούριε ως Gradišče''.
Καθώς η περιοχή δεν ήταν εδαφική οντότητα πριν από το 1921, δεν είχε ποτέ επίσημη ονομασία. Μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η γερμανόφωνη δυτική συνοριακή περιοχή του Βασιλείου της Ουγγαρίας ονομαζόταν μερικές φορές ανεπίσημα Deutsch-Westungarn (Γερμανική Δυτική Ουγγαρία). Η ιστορική περιοχή περιλάμβανε τη συνοριακή πόλη Σόπρον στην Ουγγαρία (γνωστή ως Εντενμπουργκ στα γερμανικά).
Το όνομα Vierburgenland (Χώρα των Τεσσάρων Κάστρων) δημιουργήθηκε το 1919 από τον Oντo Ρέτιχ, Βιεννέζο κάτοικο του Σόπρον. Προήλθε από το όνομα των τεσσάρων vármegye του Βασιλείου της Ουγγαρίας (στα γερμανικά Komitate, «κομητεία») γνωστών στα ουγγρικά ως Πόζονι, Mόσον, Σόπρον και Βας ή στα γερμανικά ως Πρέσμπουργκ, Βίζελμπουργκ, Εντενμπουργκ και Αιζενμπουργκ. Οταν η πόλη Πόζονι/Πρέσμπουργκ (Μπρατισλάβα) εκχωρήθηκε στην Τσεχοσλοβακία ο αριθμός vier επρόκειτο να αλλάξει σε drei (=τρεις), αλλά αφού έγινε σαφές ότι κανένα από τα Burgen δεν θα ανήκε στο Μπούργκενλαντ, ο αριθμός απορρίφθηκε εντελώς, αλλά το όνομα Μπούργκενλαντ διατηρήθηκε επειδή κρίθηκε κατάλληλο για μια περιοχή με τόσα πολλά παλιά συνοριακά κάστρα. Το όνομα "Burgenland" υιοθετήθηκε από το πρώτο περιφερειακό Landtag το 1922.
Τα κροατικά και σλοβενικά ονόματα "Gradišće" και "Gradiščansko" είναι μεταφράσεις του γερμανικού ονόματος. Το χωριό Γένερσντορφ δεν απέχει περισσότερο από 5 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Σλοβενία και την Ουγγαρία.
Εναλλακτικά οι Σέρβοι, οι Τσέχοι και οι Σλοβάκοι αποκαλούν τις δυτικές ακτές της Λίμνης Νοϊζίντλερ, που γειτνιάζει με την πόλη Ρουστ, Λούζιτς ή Λούσιτς. Ωστόσο οι απόγονοι των εκεί Σέρβων, Βόσνιων, Κροατών, Τσέχων και Σλοβάκων αφομοιώθηκαν τελικά από τη γερμανική ή την ουγγρική εδώ και πάνω από τέσσερις αιώνες.
Η περιοχή έχει μακρά ιστορία Σλαβικών, καθώς και Αυστρογερμανικών και Ουγγρομαγυαρικών οικισμών. Το ανατολικότερο τμήμα της επαρχίας (οι ακτές της Λίμνης Νοϊζίντλερ) έφερε τον δικό του τοπογραφικό όρο Seewinkel στα αυστριακά-γερμανικά. Αυτή είναι η περιοχή που επηρεάζεται λιγότερο από την Αυστρο-Γερμανική, καθώς τα σύνορα της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας απέχουν λιγότερο από 10 χιλιόμετρα.
Σύμβολα
Εραλδική περιγραφή του οικόσημου του Μπούργκενλαντ:
Ορθιος πάνω σε ένα βράχο ένας στεφανωμένος αετός, με φτερούγες με σταυρούς, στο στήθος του μια ασπίδα οικοσημοφόρος, με κόκκινο και άσπρη γούνα.
Το οικόσημο εισήχθη το 1922 μετά τη δημιουργία της νέας επαρχίας. Αποτελείτο από εκείνα των δύο σημαντικότερων μεσαιωνικών οικογενειών ευγενών της περιοχής, των κόμητων Νάγκιμαρτον και Φράκνο (Mάτερσντορφ-Φόρχτενσταϊν, αετός στο βράχο) και των κόμητων Νέμετουιβαρ (Γκύσινγκ, τρεις ράβδοι κόκκινης και λευκής γούνας).
Η σημαία της επαρχίας δείχνει δύο λωρίδες κόκκινου και χρυσού, τα χρώματα του οικόσημου. Υιοθετήθηκε επίσημα το 1971.
Πολιτισμός
Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις είναι ποικίλες και ιδιαίτερα το καλοκαίρι διάσημες για το Seefestspiele Mörbisch και το Nova Rock Festival με πολυάριθμα διεθνή ροκ συγκροτήματα.