cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Σαψάλης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας. Σπούδασε νομικά. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία στην Ευρυτανία συγκεντρώνοντας 7.032 σταυρούς. Επανεξελέγη στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1981, του Νοεμβρίου 1989 και του 1990. Στις 10 Οκτωβρίου 1993 εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και την έδρα του κατέλαβε ο Σαψάλης. Η θητεία του τελευταίου στη Βουλή τερματίστηκε το 1996.
Διετέλεσε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 3 Δεκεμβρίου 1992 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993. Διετέλεσε αντιδήμαρχος Αθηναίων και γενικός γραμματέας Δημοσίας Τάξεως.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ευρυτανίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίας Τάξης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Απάμεια
Με το όνομα Απάμεια αναφέρονταν πολλές πόλεις κατά την ελληνιστική περίοδο. Κυριότερες από αυτές ήταν οι:
Κάρολος Παπούλιας
Ο Κάρολος Παπούλιας (Μολυβδοσκέπαστος Ιωαννίνων, 4 Ιουνίου 1929 - Αθήνα, 26 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας την περίοδο 2005 - 2015. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργός Εξωτερικών, υπουργός ή υφυπουργός σε όλη τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Μολυβδοσκέπαστος Ιωαννίνων και είναι γιος του υποστράτηγου Γρηγορίου Παπούλια, της ιστορικής τάξεως του 1911. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου (Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και Διεθνείς Σχέσεις) και στη συνέχεια έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο). Η διδακτορική διατριβή του είχε τίτλο: "Erwerb und Verlust des unmittelbaren Besitzes im griechishen und deutschen Recht" («Η κτήση και η απώλεια της Νομής κατά το ελληνικό και γερμανικό δίκαιο»).
Υπήρξε συνεργάτης του γνωστού Ινστιτούτου Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Μονάχου. Καθ' όλη τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) συνεργαζόταν τακτικά με την ελληνική εκπομπή της Deutsche Welle καταγγέλλοντας το καθεστώς των Συνταγματαρχών. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής πετοσφαίρισης, αγωνιζόμενος στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος, ενώ υπήρξε και μέλος της Εθνικής Ομάδας. Επίσης υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων στο άλμα επί κοντώ το 1947 και 1948 και αθλητής των 110 μέτρων με εμπόδια και του ακοντισμού.
Το 1974 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Ιωαννίνων για 26 χρόνια (1977-2004). Στην πρώτη κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου διορίστηκε Υφυπουργός Εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1984, για να αναβαθμιστεί στη συνέχεια σε Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών. Την περίοδο 1985-1989 διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών, ενώ στην οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα 1989-1990 διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών επανήλθε το 1993, για να παραμείνει μέχρι το 1996 και την παραίτηση της Κυβέρνησης Παπανδρέου ενόψει της εκλογής του Κώστα Σημίτη στο αξίωμα του Πρωθυπουργού, ο οποίος τον αντικατέστησε με το μεγάλο εσωκομματικό του αντίπαλο Θεόδωρο Πάγκαλο. Τέλος, διατέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. Ήταν νυμφευμένος με τη Μαρία Πάνου και απέκτησε τρεις κόρες.
Υπουργός Εξωτερικών
Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης υπουργικής του θητείας ταυτίστηκε με μια διορατική και πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική. Τη δεκαετία του 1980 πρωταγωνίστησε σε όλες τις προσπάθειες επίλυσης του μεσανατολικού ζητήματος με κορυφαίο γεγονός την επιτυχή διαμεσολάβησή του για την ασφαλή αποχώρηση των εγκλωβισμένων μαχητών της παλαιστινιακής αντίστασης και του ίδιου του Γιάσερ Αραφάτ με ελληνικά πλοία από την Τρίπολη του Λιβάνου (1983).
Με την επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον το 1985 και την αντεπίσκεψη του τότε επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Τζ. Σουλτς συνέβαλε σημαντικά στην επανατοποθέτηση και εξομάλυνση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που τα προηγούμενα χρόνια είχαν δοκιμαστεί σκληρά.
Ως εκπρόσωπος της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το δεύτερο εξάμηνο του 1994 συμμετείχε στην Ομάδα Επαφής για την πρώην Γιουγκοσλαβία, μαζί με τους Κρίστοφερ, Κίνκελ, Ζιπέ, Κόζιρεφ και Βαν ντερ Μπρουκ. Υπέγραψε την Ενδιάμεση Συμφωνία με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (13 Σεπτεμβρίου 1995), στην οποία η πΓΔΜ υποχρεώθηκε να αλλάξει τη σημαία της μετά το ελληνικό εμπάργκο.
Διατηρούσε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με όλους τους Βαλκάνιους ηγέτες και λειτούργησε κατ’ επανάληψη ως μεσολαβητής της ΕΕ. Είχε έντονο ενδιαφέρον για τις σχέσεις Ελλάδος με τις βαλκανικές χώρες και με δική του πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε η πρώτη διαβαλκανική διάσκεψη Υπουργών Εξωτερικών στο Βελιγράδι (1988), όπου πέτυχε την έναρξη συνομιλιών με τη Βουλγαρία και την τότε ΕΣΣΔ για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.
Ο Κάρολος Παπούλιας υποστήριξε με αμείωτο ενδιαφέρον κάθε θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της ύφεσης της ειρήνης και του αφοπλισμού. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται: Η «πρωτοβουλία των έξι» για την ειρήνη και τον αφοπλισμό (Αλφονσίν, Ντελαντρίντ, Νυερέρε, Πάλμε, Γκάντι, Παπανδρέου). Η συμμετοχή στη Διάσκεψη για τον αφοπλισμό και την ειρήνη στην Ευρώπη, στη Διάσκεψη για την κατάργηση των χημικών όπλων, οι προτάσεις για τη δημιουργία αποπυρηνικής ζώνης στα Βαλκάνια, η προώθηση της ιδέας για τη μετατροπή της Μεσογείου σε θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας. Υπήρξε εμπνευστής της τριμερούς Διάσκεψης συνεργασίας Ελλάδος-Βουλγαρίας-Ρουμανίας (JANNINA 1) και ένθερμος υποστηρικτής της Διάσκεψης των παρευξεινίων χωρών, της οποίας διατέλεσε και πρόεδρος επί σειρά ετών. Την περίοδο 1997-2003 διετέλεσε Πρόεδρος της επιτροπής της Ελληνικής Βουλής για τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Στις 12 Δεκεμβρίου 2004 προτάθηκε από τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Υπέρ της πρότασης εκφράστηκε και το ΠΑΣΟΚ. Στην πρώτη ψηφοφορία που έγινε στη Βουλή στις 8 Φεβρουαρίου του 2005 ο Κάρολος Παπούλιας εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον πρώτο γύρο με 279 ψήφους. Οι βουλευτές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσαν «παρών».
Στις 3 Φεβρουαρίου 2010 ο Κάρολος Παπούλιας επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας με 266 ψήφους στο σύνολο των 298 ψηφισάντων. Υπερψηφίστηκε από σύσσωμες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, ενώ 32 βουλευτές των ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ δήλωσαν «παρών». Με το αποτέλεσμα αυτό έγινε ο τρίτος Πρόεδρος που επανεκλέγεται για δεύτερη θητεία. Ορκίστηκε για δεύτερη φορά στις 12 Μαρτίου 2010.
Θάνατος
Ο Κάρολος Παπούλιας απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στις 26 Δεκεμβρίου 2021. Με τον θάνατό του κηρύχθηκε στη χώρα τριήμερο εθνικό πένθος. Κηδεύτηκε με τιμές αρχηγού κράτους και δημοσία δαπάνη, στο νησί των Ιωαννίνων, στις 30 Δεκεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Κολωνίας
Γεράσιμος Γιακουμάτος
Ο Γεράσιμος Γιακουμάτος είναι Έλληνας ιατρός παθολόγος, συνδικαλιστής και πολιτικός. Κατάγεται από τη Κεφαλλονιά.
Βιογραφία
Ο Γ. Γιακουμάτος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου του 1949 και είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λαμβάνοντας την ειδικότητα του κλινικού παθολόγου εργάσθηκε σε διάφορα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία του κέντρου (Αθήνας και Πειραιά).
Πολιτική δράση
Στην πολιτική σκηνή της χώρας εμφανίστηκε στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1993 θέτοντας υποψηφιότητα με την παράταξη της Ν.Δ. στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών όπου και εκλέχθηκε βουλευτής λαμβάνοντας 54.228 σταυρούς προτίμησης. Κατά τις εργασίες του Γ΄ Συνεδρίου της ΝΔ (Απρίλιος 1994) εξελέγη μέλος της Κ.Ε. της Ν.Δ. Στις επόμενες Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1996 επανεξελέγη βουλευτής στη Β Αθηνών, όπως και στις εκλογές του 2000, του 2004, του 2007, του 2009 του 2012 και του 2015.
Το 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής με 66.798 ψήφους και ανέλαβε στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή 2004 υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη με 73.368 σταυρούς, τους περισσότερους στην πολιτική του σταδιοδρομία τρίτος κατά σειρά στην εκλογική του περιφέρεια. Επανεξελέγη βουλευτής το 2009 και τον Ιούνιο του 2012. Τέλος το 2014 ανέλαβε υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας στην κυβέρνηση Σαμαρά με αρμοδιότητα τη ρύθμιση ζητημάτων εσωτερικής αγοράς.
Κατά το κοινοβουλευτικό του έργο έχει διατελέσει πρόεδρος της ομάδας κυβερνητικού ελέγχου της Ν.Δ. σε θέματα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας και αργότερα το 2001, μετά την αλλαγή της οργανωτικής δομής των ΟΚΕ, διετέλεσε τομεάρχης σε θέματα εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης.
Audi RS2
To Audi RS2 Avant ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Mάρτιο του 1994 έως τον Ιούλιο του 1995. Βασίστηκε στο Audi 80 Avant (έκδοση station wagon) και ήταν τότε η ισχυρότερη και ταχύτερη έκδοση της παλέτας του μοντέλου. Μάλιστα ήταν και το πρώτο χρονολογικά μοντέλο της εταιρείας που χρησιμοποίησε το ακρωνύμιο «RS». Εξελίχθηκε από κοινού με την Porsche, με αποτέλεσμα να αναφέρεται συχνά και ως Audi - Porsche RS2 Avant. Κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Στουτγκάρδη, σε μόλις 2.891 αντίτυπα. Σήμερα θεωρείται ως κλασικό μοντέλο, με μεγάλη ζήτηση και υψηλές τιμές ως συλλεκτικό.
Γεράσιμος Γιακουμάτος
Οικογενειακή κατάσταση
Είναι έγγαμος με την Ελένη Θεοδώρου με την οποία απέκτησε δύο θυγατέρες, τη Ζωή, σχεδιάστρια μόδας, και την Ευαγγελία η οποία είναι δικηγόρος Αθηνών και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ. Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα, και ομιλεί αγγλικά και ιταλικά.
Audi RS2
Αμάξωμα
thumb|left|Το πίσω μέρος του Audi RS2 Avant της απέναντι λεζάντας.
Γεράσιμος Γιακουμάτος
Διαμάχες και ομοφοβικά σχόλια
Το 1995 εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος μετά τη δημοσίευση αποφάσεως του Ειδικού Δικαστηρίου (22 Μαρτίου) με αιτιολογικό ότι είχε διατελέσει προηγουμένως υποδιοικητής του ΙΚΑ. Για την υπόθεση αυτή προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όπου και δικαιώθηκε.
Audi RS2
Αμάξωμα
Το RS2 διαθέτει το ίδιο αμάξωμα με το 80 Avant. Λόγω όμως της συνεργασίας της Audi με την Porsche, χρησιμοποιήθηκαν ορισμένα στοιχεία από μοντέλα της δεύτερης. Οι ζάντες αλουμινίου 17 ιντσών Carrera Cup προερχόταν από την Porsche 911 και για την ακρίβεια από τη γενιά Porsche 964, με ελαστικά διαστάσεων 245/40, ενώ οι καθρέφτες και οι προφυλακτήρες ήταν στο στιλ της Porsche 993. Στο πίσω μέρος, η θέση για την πινακίδα μεταφέρθηκε χαμηλότερα στον προφυλακτήρα από την πίσω πόρτα, όπου τοποθετήθηκε μία ανακλαστική λωρίδα κατά μήκος της. Το αμάξωμα χαμήλωσε κατά 40 χιλιοστά σε σχέση με το 80 Avant, λόγω της βελτιωμένης ανάρτησης. Στη γρίλια και στο πίσω μέρος τοποθετήθηκε νέο σήμα RS2 όπου αναφερόταν και το όνομα «Porsche». Βελτιωμένα ήταν και τα φρένα, τα οποία ήταν τετραπίστονα και προέρχονταν από την Porsche 968 Clubsport.
Γεράσιμος Γιακουμάτος
Διαμάχες και ομοφοβικά σχόλια
Έχει εμπλακεί σε αρκετές επικοινωνιακές διαμάχες, ενώ έχει δηλώσει ότι η ομοφυλοφιλία είναι κολλητική αρρώστια, ενώ έχει χαρακτηρίσει ρατσιστές όσους αντιδρούν στο κάπνισμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταδίκασε τις δηλώσεις του κατά το παρελθόν και δήλωσε ότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δεν ασπάζεται τέτοιου είδους αντιλήψεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας
Audi RS2
Κινητήρας και μετάδοση
Το μηχανικό σύνολο του RS2 βασίστηκε σε αυτό του Audi S2. Ο κινητήρας είναι πεντακύλινδρος σε σειρά (I5) 2.2 λίτρων, 20-βάλβιδος με τούρμπο. Η Porsche έκανε τις απαραίτητες βελτιώσεις ώστε να αυξηθεί η απόδοση του κινητήρα. Συγκεκριμένα, τοποθετήθηκαν μεγαλύτερο τούρμπο, μεγαλύτερο intercooler, μπεκ ηλεκτρονικού ψεκασμού καυσίμου μεγαλύτερης παροχής, πιο ελεύθερα συστήματα εισαγωγής και εξαγωγής, ενώ επανασχεδιάστηκαν και οι εκκεντροφόροι. Αποτέλεσμα όλων αυτών των αλλαγών, ήταν η αύξηση της ισχύος στους 315 ίππους, από 230 hp στο S2.
Σε ότι αφορά τη μετάδοση, γινόταν μέσω ενός μηχανικού κιβωτίου 6 σχέσεων από το S2, με ενισχυμένη την πρώτη σχέση λόγω των αυξημένων απαιτήσεων του κινητήρα. Η κίνηση μεταδίδεται και στους 4 τροχούς, μέσω της γνωστής τετρακίνησης της Audi quattro.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
''' Audi RS2 Avant
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
RS2 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Προχώρα μπροστά, μάνα Αιθιοπία
"Wodefit Gesgeshi, Widd Innat Ityopp'ya" ("Προχώρα μπροστά, μάνα Αιθιοπία") είναι ο εθνικός ύμνος της Αιθιοπίας. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Ντερέτζε Μελάκου Μενγκέσα κι η μουσική από το Σολωμόν Λούλου Μιτίκου. Υιοθετήθηκε το 1992. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αιθιοπίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Μανασέ Σογκαβάρε
Ο Μανάσε Σογκαβάρε (Manasseh Sogavare, 17 Ιανουαρίου 1955) είναι πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα και πρωθυπουργός από το 2019. Διετέλεσε προηγουμένως άλλες τρεις φορές πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Είναι στο θρήσκευμα Αντβεντιστής της Έβδομης Ημέρας.
Πρώτα χρόνια και πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Ποποντέτα της Παπούα Νέας Γουινέας και έχει 4 μεγαλύτερους αδερφούς. Εκλέγεται συνεχώς βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Ανατολικής Σουαζέλ από το 1997. .
Στην κυβέρνηση του Μπαρτόλομιου Ουλουφαάλου υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και Θησαυροφυλακίου από το 1997 ως την χωρίς αιτία απόλυσή του, τον Ιούλιο του 1998. Ο πρωθυπουργός δικαιολόγησε την απομάκρυνση του υπουργού λίγες ημέρες αργότερα, επικαλούμενος την ανάγκη να διατηρηθεί ο αριθμός των μελών της κυβέρνησης ώστε να παραμείνει στην εξουσία. Στις αρχές Αυγούστου του 1998 ο Σογκαβάρε απέσυρε την υποστήριξή του από τον Ουλουφαάλου και την κυβέρνησή του, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό για αυταρχισμό και έμφαση στη σταθερότητα μόνο και μόνο για να προστατέψει εαυτόν.
Ο Σογκαβάρε έγινε αντιπρόεδρος της αντιπολίτευσης στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1998, με τον Σολομόν Μαμαλόνι στην ηγεσία της. Έπειτα από τον θάνατο του Μαμαλόνι τον Ιανουάριο του 2000, ο Σογκαβάρε εξελέγη αρχηγός της αντιπολίτευσης, λαμβάνοντας και τις 10 ψήφους των βουλευτών της αντιπολίτευσης που ήταν παρόντες.
Δεύτερη πρωθυπουργία
Ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός στις 4 Μαΐου του 2006. Με το κόμμα της Κοινωνικής Πίστης για τα Νησιά του Σολομώντα (Solomon Islands Social Credit Party) σχημάτισε συνασπισμό και ανέτρεψε την κυβέρνηση του επιλεγόμενου από τον Άλαν Κεμακέζα, Σνάιντερ Ρίνι. Στις 18 Απριλίου 2006 ο Σογκαβάρε έλαβε 11 από τις συνολικά 50 ψήφους και ήταν τρίτος στην ψηφοφορία για νέο πρωθυπουργό. Έτσι, υποστήριξε τον Ρίνι για πρωθυπουργό. Ο τελευταίος παραιτήθηκε στις 26 Απριλίου 2006 και ο Σογκαβάρε έλαβε εκ νέου 28 ψήφους από το Κοινοβούλιο στις 4 Μαΐου του 2006 και νίκησε τον υποψήφιο της κυβέρνησης, Φρεντ Φόνο, ο οποίος έμεινε στις 22 ψήφους.
Κρίση με Αυστραλία
Στις 11 Οκτωβρίου του 2006 ο Σογκαβάρε και η κυβέρνησή του επέζησαν πρότασης μομφής στο Κοινοβούλιο, για την οποία ψήφισαν υπέρ 17 βουλευτές και κατά 28. Η μομφή προκλήθηκε από τις τεταμένες σχέσεις της χώρας με την Αυστραλία, καθώς απελάθηκε ο ύπατος αρμοστής Πάτρικ Κόουλ από τα Νησιά του Σολομώντα.
Ανατροπή της δεύτερης κυβέρνησης
Στις 13 Δεκεμβρίου 2007 ο Σογκαβάρε ηττήθηκε σε πρόταση μομφής με 25 ψήφους υπέρ και 22 κατά. Έτσι, η κυβέρνησή του παραιτήθηκε και ο ίδιος παρέμεινε στην εξουσία υπηρεσιακός ως την εκλογή νέου πρωθυπουργού. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ντέρεκ Σικούα.
Τρίτη πρωθυπουργία
Ο Σογκαβάρε εξελέγη πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Κυβέρνησε ως τις 15 Νοεμβρίου 2017, οπότε ανατράπηκε με πρόταση μομφής. Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Ρικ Χουενιπουέλα.
Τέταρτη πρωθυπουργία
Στις 24 Απριλίου 2019 εξελέγη ξανά πρωθυπουργός με περισσότερες από τις μισές ψήφους. Η ψηφοφορία τέθηκε υπό αμφισβήτηση, καθώς δικαστήριο εξέδωσε απόφαση λίγο πριν την έναρξη της ψηφοφορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σογκαβαρε Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πορεία του Πολυτεχνείου (1980)
Κατά την διάρκεια της πορείας για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1980 στην Αθήνα, σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια μεταξύ ομάδας διαδηλωτών και των μονάδων αποκατάστασης τάξης (ΜΑΤ), που είχαν ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό δυο διαδηλωτών.
Ιστορικό
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη και η Αστυνομία, δεν είχε επιτρέψει την διέλευση της καθιερωμένης πορείας μπροστά από την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, και τροποποιήθηκε η διέλευσή της με κατεύθυνση την πλατεία Συντάγματος. Οι περισσότερες φοιτητικές παρατάξεις της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ΕΦΕΕ), που συμμετείχαν στην πορεία, ακολούθησαν την συγκεκριμένη τροποποιημένη διαδρομή, αλλά κάποιες αριστερές φοιτητικές παρατάξεις δεν υπάκουσαν στις κυβερνητικές οδηγίες και κατευθύνθηκαν προς την πρεσβεία. Την ημέρα της επετείου, περίπου δύο χιλιάδες διαδηλωτές των αριστερών παρατάξεων, κατευθύνθηκαν προς την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, με σκοπό να κατευθυνθούν τελικά προς την πρεσβεία. Στο ύψος της Ελληνικής Βουλής όμως εμποδίστηκαν από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί, με σκοπό να να απαγορεύσουν την κατεύθυνση της πορείας προς την πρεσβεία. Ακολούθησαν μεγάλης έκτασης επεισόδια με πολλούς τραυματισμούς και εκτεταμένες καταστροφές σε καταστήματα και κτήρια. Κατά την διάρκεια αυτών των επεισοδίων δολοφονήθηκαν από τα ΜΑΤ, δύο νεαροί διαδηλωτές η Σταματίνα Κανελλοπούλου, Ελληνίδα εργάτρια 20 ετών, και ο Ιάκωβος Κουμής, Κύπριος φοιτητής 26 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταραχές στην Αθήνα Κατηγορία:Εορτασμός της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα
Δέντρο της Παναγίας
Το Δέντρο της Παναγίας είναι φυσικό μνημείο στο προάστιο του Καΐρου Ματαρίγια. Το δέντρο είναι συκομουριά που σύμφωνα με την τοπική δοξασία είναι το δέντρο όπου ξαπόστασε η Παναγία. Επί πολλά χρόνια έβγαζαν τους φλοιούς του δέντρου πιστεύοντας ότι είχαν θαυματουργές ιδιότητες. Δίπλα στο δέντρο υπάρχει κοντοκκλήσι.
Το δέντρο για αιώνες αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους Κόπτες, πολλοί μάλιστα επισκέπτονται το δέντρο για να το ακουμπήσουν πιστεύοντας ότι θα θεραπευτούν από κάποια ασθένεια ή να προσευχηθούν σε αυτό.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωσήφ με τη Παναγία και τον Ιησού ήρθαν στην Αίγυπτο για να αποφύγουν τον Ηρώδη και τη σφαγή των νηπίων. Κατά την περιήγηση τους έφτασαν στη Ματαρίγια, που ήταν τότε ένα μικρό χωριό. Ξαποσταίνοντας κάτω από το δέντρο, ο Ιησούς ανάβλυσε μία πηγή με νερό όπου η Παναγία τον έπλυνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στο Κάιρο Κατηγορία:Κόπτες
Ευάγγελος Σακελλάρης
Ο Βαγγέλης Σακελλάρης (1919 - 29 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής με την Αριστερά.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μαυρίλο Φθιώτιδας και σπούδασε νομικά στην Θεσσαλονίκη. Από τα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και υπέστη διάφορες διώξεις, καθώς ήταν στέλεχος του ΚΚΕ. Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ στην εκλογική περιφέρεια Λάρισας στις εκλογές του 1961, του 1963 και του 1964. Μετά το 1968, έγινε μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2014 σε ηλικία 95 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Ιέρων ή τυραννικός
thumb|right|210px|Εξώφυλλο βιβλίου σύγχρονης έκδοσης.
Ο Ιέρων του Ξενοφώντα είναι ένας διάλογος περί τυραννίας· δεν είναι όμως σωκρατικός διάλογος. Το κύριο αντικείμενο της συνομιλίας, που περιγράφεται στον Ιέρωνα, δεν είναι η βελτίωση της τυραννικής κυβέρνησης αλλά η διαφορά ανάμεσα σε τυραννικό και ιδιωτικό βίο σε σχέση με τις ανθρώπινες χαρές και λύπες. Τα πρόσωπά του έργου είναι ο ποιητής Σιμωνίδης και ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων.
Σύνοψη
Ο Ιέρων συμπληρώνει ότι ο τύραννος δεν έχει φίλους, δεν έχει την αγάπη των άλλων, δεν νιώθει ποτέ ασφάλεια· ζει διαρκώς με το φόβο της προδοσίας, της συνωμοσίας, της δολοφονίας, είναι αναγκασμένος να διαπράττει εγκλήματα για να μη χάσει την εξουσία του. Σε ερώτηση του Σιμωνίδη να επιστρέψει στο ιδιωτικό βίο ο Ιέρων απαντά ότι ο τύραννος δεν μπορεί να κάνει ούτε μπρος ούτε πίσω· αν κάνει μπρος, τα εγκλήματα και ο φόβος θα μεγεθύνονται, αν κάνει πίσω δεν υπάρχει καμιά συγχώρεση· το μόνο λοιπόν που το μένει να κάνει, είναι να κρεμαστεί.
Ο Σιμωνίδης αποκαθιστά την αρχική ηρεμία της συζήτησης συμβουλεύοντάς τον να μετατρέψει την άδικη τυραννία σε αγαθοεργό, έτσι ώστε να κερδίσει την αγάπη όλων, μια αγάπη απαλλαγμένη από το φθόνο.
Η δράση του διαλόγου
Στην αρχή της συζήτησης ο Σιμωνίδης καθησυχάζει τον Ιέρωνα δηλώνοντας την προθυμία του να μάθει απ΄αυτόν, δηλαδή να τον εμπιστευτεί σε ό,τι πρόκειται να πει για τη σχετική επιθυμότητά του και στο τέλος της συζήτησης για τις σωματικές απολαύσεις φαίνεται να έχουμε φτάσει στο τέλος της όλης συνομιλίας. Ο Σιμωνίδης είχε αρχικά απαριθμήσει οκτώ ομάδες ευχάριστων ή λυπηρών πραγμάτων:
Επιλεκτικό χωρίο
"Εγώ πιστεύω, Ιέρωνα, ότι ο αληθινός άνδρας διαφέρει από τα άλλα ζώα στο ότι ορέγεται (εκ του οποίου και όρεξη) τις τιμές. Γιατί, όμοια με αυτόν, όλα τα άλλα ζώα φαίνεται να ευχαριστιούνται με την τροφή, την πόση, τον ύπνο και τη σεξουαλική πράξη (αφροδισίοις).7, 3.1-5"
Το βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών
Στο τέλος του 20ού και τελευταίου τόμου, υπήρχε αναφορά στα διάφορα επαγγέλματα τα οποία σχετίζονται με τη φύση και διάφορες χρήσιμες συμβουλές προς τα παιδιά τα οποία μεγαλώνοντας θα ήθελαν ν' ακολουθήσουν κάποιο απ' τα επαγγέλματα αυτά.
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Arrow Emblem: Hawk of the Grand Prix
Το Arrow Emblem: Hawk of the Grand Prix (γνωστό και ως Grand Prix, (ιαπωνικά: アローエンブレム・グランプリの鷹, Χέπμπορν: Arō Enburemu Guranpuri no Taka) είναι σειρά anime ιαπωνικής παραγωγής, που προβλήθηκε την περίοδο 1977 έως 1978. Αποτελούνταν από 44 επεισόδια.
Υπόθεση
Ο Τίμοθι ένας νεαρός οδηγός αγώνων ταχύτητας, ονειρεύεται να κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή σε διάφορα ράλι αλλά κυρίως να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1. Όμως ο δρόμος προς την κορυφή δεν θα είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα, καθώς ο Τίμοθι έχει να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια και κακοτυχίες που θα του συμβούν. Στην πορεία του προς τη δόξα ο χαρακτήρας Νίκι Λάουντα, πρωταθλητής αγώνων ταχύτητας, και οι φίλοι του Τίμοθι, θα τον βοηθήσουν να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο.
Ελληνική μεταγλώττιση
Ορισμένα επεισόδια της σειράς μεταγλωττίστηκαν στα ελληνικά και κυκλοφόρησαν σε βιντεοκασέτες από την Elit Video. Σε αυτά, ακούγονται οι φωνές των ηθοποιών Αργύρη Παυλίδη, Μάκη Ρευματά, Γιώργου Βασιλείου, Βίνας Παπαδοπούλου και Μαριάννας Τριανταφυλλίδου. Τα επεισόδια μεταδίδονταν μόνο από κανάλια τοπικής εμβέλειας.
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Anime και manga αθλητισμού Κατηγορία:Toei Animation
Τέραμο
Το Τέραμο είναι πόλη στην Ιταλία στην περιφέρεια Αμπρούτσο. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας του Τέραμο. Απέχει 150 χιλιόμετρα από τη Ρώμη. Βρίσκεται μεταξύ των Απέννινων ορέων και της Αδριατικής θάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Φιλ Νταλχάουσερ
Ο Φίλιπ Πήτερ Νταλχάουσερ (Philip Peter Dalhausser) (γεννημένος στις 26 Ιανουαρίου 1980) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παίχτης του μπιτς βόλεϊ. Αυτός και ο συμπαίχτης του, Τοντ Ρότζερς, είναι οι πρωταθλητές του AVP TOUR το 2007 και παγκόσμιοι πρωταθλητές του FIVB την ίδια. Κατέκτησαν το χρυσό μετάλλειο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008. Το 2009 ήρθαν τρίτοι στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Μπιτς Βόλεϊ FIVB. Ο Νταλχάουσερ και ο Ρότζερς το 2010 αναδείχθηκαν ως η καλύτερη ομάδα του πλανήτη.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Μπάντεν της Ελβετίας στις 26 Ιανουαρίου 1980 από Γερμανό πατέρα και Ελβετή μητέρα. Έχει έναν αδελφό, τον Μαρκ. Στην Ελβετία έζησε για ένα χρόνο. Αποφοίτησε από το Λύκειο Μέινλαντ στη Ντεϊτόνα Μπιτς, Φλόριντα. Στο Λύκειο έπαιζε για τρία χρόνια τέννις, δύο χρόνια μπάσκετ, ενώ με το βόλεϊ ασχολήθηκε μόνο την τελευταία χρονιά του στο Λύκειο. Έχει πάρει πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα. Έργαστηκε για λίγο σε μια τσιμεντοβιομηχανία και σε μια εταιρεία που έβαφε τις γραμμές στους αυτοκινητόδρομους. Το 2011 παντρεύτηκε την αθλήτρια του Μπιτς βόλεϊ Τζένιφερ Κόραλ. Το 2011 διαγνώστηκε με κατάθλιψη, για την οποία έλαβε επιτυχημένη θεραπεία. Ζει στην Βεντούρα, Καλιφόρνια.
Σταδιοδρομία στο μπιτς βόλεϊ
Για πρώτη φορά έπαιξε επαγγελματικά μπιτς βόλεϊ το 2003, όταν αγωνίστηκε με τον Νικ Λουκένα και τον Τζάστιν Φίλιπς χωρίς να καταφέρει να μπει στην κορυφαία δεκάδα σε έξι πρωταθλήματα AVP. Η επόμενη χρονιά ήταν πιο επιτυχημένη, καθώς έφτασε με τον Νικ Λουκένα τρίτος σε ένα πρωτάθλημα AVP, όπου ήταν ο έκτος καλύτερος παίκτης σε ποσοστό επιτυχίας. Αγωνίστηκε επίσης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα FIVB με συμπαίκτη τον Άνταμ Ρόμπερτς, όπου κατετάγησαν 25οι. Το 2005, μαζί με τον Λουκένα, κατέκτησε για πρώτη φορά το AVP. Επίσης, συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Τοντ Ρότζερς στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς, όταν έφτασαν στην 7η θέση. Το 2005 έλαβε τη διάκριση του πιο καλύτερου επιθετικού στο AVP.
Από το 2006 μέχρι το 2012, ο Νταλχάουσερ είχε ως συμπαίκτη τον Τοντ Ρότζερς. Ο Νταλχάουσερ έχει δηλώσει ότι η συνεργασία του με τον Ρότζερς τον έκανε καλύτερο παίκτη. Το 2006, αγωνίστηκαν σε 16 πρωταθλήματα AVP, στα οποία τερμάτισαν πρώτοι 9 φορές, ενώ ήταν συνεχώς μέσα στην κορυφαία δεκάδα. Κέρδισαν επίσης το χρυσό στο Γραν Σλαμ του Κλάγκενφουρτ. Ο Φιλ κέρδισε το βραβείο του FIVP για τον πιο βελτιωμένο παίκτη. Τερμάτισαν στην τρίτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης. Το 2007, κατέκτησαν 10 πρωταθλήματα AVP και ο Νταλχάουσερ ήταν ο καλύτερος παίκτης του AVP on Tour. Επίσης, ο Νταλχάουσερ και ο Ρότζερς κατέκτησαν το χρυσό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και έγιναν οι πρώτοι Αμερικανοί παίκτες που το κατάφεραν.
Το 2008, το δίδυμο νίκησε σε 27 αγώνες στη σειρά, μέχρι να χάσουν στα ημιτελικά του AVP της Ατλάντα. Συνολικά κέρδισαν τα 11 από τα 15 AVP στα οποία συμμετείχαν. Κατά τους προκριματικούς αγώνες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο σύνολο πόντων από όλους του συμμετέχοντες. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο, αν και είχαν χάσει στο πρώτο αγώνα τους. Το 2009 κέρδισαν τα 9 από τα 15 πρωταθλήματα AVP στα οποία αγωνίστηκαν, ενώ ο Νταλχάουσερ έγινε ο 16ος παίκτης στον οποίο το μπιτς βόλεϊ είχε αποφέρει πάνω από 1 εκατομμύριο δολλάρια. Επίσης κέρδισε το πρώτο του τίτλο «Βασιλιάς της Παραλίας». Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2009 αυτός και ο Ρότζερς κατετάγησαν τρίτοι.
Το 2010, οι Νταλχάουσερ και Ρότζερς έφτασαν στον τελικό του AVP στο Φορτ Λώντερταλ, αλλά ο αγώνας τους εναντίον του Νικ Λουκένα και Ματ Φουερμπρίνγκερ ακυρώθηκε λόγο του κακού καιρού. Στη συνέχεια κέρδισαν στη σειρά πέντε πρωταθλήματα AVP. Κέρδισαν επίσης 9 διεθνείς τίτλους στο FIVP, τους περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη ομάδα μέχρι τότε. Οι Νταλχάουσερ και Ρότζερ ανακηρύχθηκαν το 2010 η καλύτερη ομάδα στο κόσμο. Το 2011 άρχισε με δύο νίκες στο FIVP, οι οποίες δημιούργησαν ένα σερί εφτά συνεχόμενων κατακτήσεων τίτλων, το μεγαλύτερο μέχρι τότε. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2011 κατετάγησαν ένατοι. Ο Νταλχάουζερ τραυματίστηκε το 2011 με αποτέλεσμα να απέχει από τους υπόλοιπους αγώνες. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012 κατατάγησαν στην ένατη θέση, ενώ στο πρωτάθλημα FIVP τερμάτισαν τρίτοι.
Το 2013, ο Νταλχάουσερ άλλαξε συμπαίκτη. Ο νέος του συμπαίκτης είναι ο Σον Ρόσεταλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Μέμφις
Το όνομα "Μέμφις" παραπέμπει στις εξής έννοιες:
Ρενιέ Γ΄ του Μονακό
Ο Πρίγκιπας Ρενιέ Γ΄ (πλήρες όνομα: Ρενιέ Λουδοβίκος Ερρίκος Μαξέντιος Βερτράνδος Γκριμάλντι, Rainier Louis Henri Maxence Bertrand Grimaldi, 31 Μαΐου 1923 - 6 Απριλίου 2005) ήταν ο μονάρχης του Πριγκιπάτου του Μονακό για σχεδόν 56 χρόνια. Αποτέλεσε έναν από τους μακροβιότερους μονάρχες του 20ου αιώνα.
Αν και ήταν περισσότερο γνωστός εκτός της Ευρώπης για τον γάμο του με την Αμερικανίδα ηθοποιό Γκρέις Κέλι, ήταν επίσης υπεύθυνος για μεταρρυθμίσεις στο Σύνταγμα του Μονακό και για την επέκταση της οικονομίας του πριγκιπάτου πέρα από την παραδοσιακή του βάση των τυχερών παιχνιδιών. Τα τυχερά παιχνίδια σήμερα αντιπροσωπεύουν το 3% περίπου των ετήσιων εσόδων του κράτους, ενώ όταν ο Ρενιέ ανέβηκε στο θρόνο το 1949, αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 95%.
Πρώιμα χρόνια
Ο Ρενιέ γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1923 στο Μονακό. Ήταν ο μόνος γιος του Πιέρ ντε Πολινιάκ και της Πριγκίπισσας Καρλότας του Μονακό. Είχε μία αδελφή, την Πριγκίπισσα Αντουανέτα του Μονακό, η οποία ήταν σχετικά μη δημοφιλής εξαιτίας των κακών σχέσεών της με την Πριγκίπισσα Γκρέις και των προσπαθειών που έκανε ανατροπής του Ρενιέ.
Ο Ρενιέ αρχικά στάλθηκε για εκπαίδευση στο προκολεγιακό σχολείο Σάμερφιλντς και έπειτα στο Στόου, ένα φημισμένο δημόσιο αγγλικό σχολείο. Από εκεί, πήγε στο Ινστιτούτο Λε Ροσέ της Ελβετίας, πριν συνεχίσει στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας, και τελικώς στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού.
Τον Σεπτέμβριο του 1944 ο Ρενιέ, σε αντίθεση με τη φιλογερμανική στάση του παππού του Πρίγκιπα Λουδοβίκου Β΄, εντάχθηκε στον Ελεύθερο Γαλλικό Στρατό ως αξιωματικός πυροβολικού. Ως ανθυπολοχαγός πολέμησε κατά τη διάρκεια της γερμανικής αντεπίθεσης στην Αλσατία. Για τη συμμετοχή του αυτή έλαβε τον γαλλικό Πολεμικό Σταυρό και του δόθηκε ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής.
Στις 9 Μαΐου 1949, μετά το θάνατο του παππού του Λουδοβίκου, ο Ρενιέ ανέλαβε το θρόνο του πριγκιπάτου, καθώς η μητέρα του είχε παραιτηθεί από το 1944 από τα δικαιώματά της στο θρόνο.
Τις δεκαετίες του 1940 και του 1950 ο Πρίγκιπας ζούσε με τη Γαλλίδα ηθοποιό Ζιζέλ Πασκάλ. Το ζευγάρι φαίνεται να χώρισε όταν η αδελφή του διέδωσε φήμες ότι η ηθοποιός δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί, κάτι που διαψεύστηκε αργότερα όταν η Ζιζέλ παντρεύτηκε και απέκτησε ένα παιδί.
Περίοδος βασιλείας του
Μετά την άνοδό του στο θρόνο, ο Ρενιέ, εργάστηκε επιμελώς για την ανάκτηση  της λάμψης του Μονακό, η οποία είχε δεχτεί πλήγματα από παραμέληση (κυρίως οικονομική) και από τα σκάνδαλα, όπως η σχέση της μητέρας του με γνωστό κλέφτη κοσμημάτων. Ο Πρίγκιπας είχε να αντιμετωπίσει μετά την άνοδό του με ένα θησαυροφυλάκιο που ήταν πρακτικά άδειο. Ο κάτοχος του 55% των αποθεμάτων της χώρας, η Societé Monégasque de Banques et de Métaux Précieux, είχε πτωχεύσει. Η παραδοσιακή πελατεία τυχερών παιχνιδιών του κράτους, που αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από Ευρωπαίους αριστοκράτες, είχε πλέον μειωμένους πόρους εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ταυτόχρονα νέοι προορισμοί τυχερών παιχνιδιών ανταγωνίζονταν το Μονακό. Για να αντισταθμιστεί αυτή η απώλεια εισοδήματος, ο Ρενιέ, αποφάσισε να προωθήσει το Μονακό ως φορολογικό παράδεισο, κέντρο εμπορίου, κέντρο ευκαιρίας αγοράς ακινήτων και ως δημοφιλή τουριστικό προορισμό.
Το 1953 ο Έλληνας κροίσος της ναυτιλίας Αριστοτέλης Ωνάσης αγοράζει την Εταιρεία Θαλασσίων Λουτρών (Societe des Bains de Mer) με όνειρό του να κάνει το Μονακό ένα ξενοδοχείο πολυτελείας αποκλειστικά για πλουσίους. Ο Ρενιέ, ωστόσο, δεν ασπαζόταν την αριστοκρατική άποψη του Ωνάση και επιθυμούσε το Μονακό να είναι πιο ανοικτό σε ανθρώπους και επιχειρήσεις. Η σύγκρουση του Ωνάση με τον Ρενιέ είχε ως αποτέλεσμα την πώληση του μεριδίου του πρώτου έναντι 9,5 εκατομμυρίων δολαρίων το 1966.
Γάμος και οικογένεια
Μετά από ένα χρόνο σχέσης με την διάσημη Αμερικανίδα ηθοποιό Γκρέις Κέλι, ο Πρίγκιπας Ρενιέ θα την παντρευτεί τον Απρίλιο του 1956. Οι τελετές διεξήχθησαν στο Μονακό στις 18 Απριλίου 1956 (πολιτική) και στις 19 Απριλίου 1956 (θρησκευτική). Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά:
Η σύζυγός του Ρενιέ, Γκρέις, πέθανε το 1982 σε αυτοκινητιστικό δυστήχημα. Μετά το θάνατό της εκείνος δεν ξαναπαντρεύτηκε, ενώ λέγεται ότι κάπνιζε 60 τριγάρα τη μέρα.
Ασθένεια και θάνατος
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, η υγεία του Πρίγκιπα Ρενιέ, σταδιακά επιδεινώθηκε. Το 1999 υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς και το 2000 σε επέμβαση αφαίρεσης τμήματος του πνεύμονά του. Το Νοέμβριο του 2002 εισήχθη στο νοσοκομείο με λοίμωξη του αναπνευστικού. Τον Ιανουάριο του 2004 πέρασε τρεις εβδομάδες στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση κόπωσης. Τον Φεβρουάριο του 2004 θα εισαχθή ξανά στο νοσοκομείο με στεφανιαία βλάβη και ένα κατεστραμμένο αιμοφόρο αγγείο. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους θα παρουσιάσει ξανά λοίμωξη του αναπνευστικού.
Στις 7 Μαρτίου 2005 ο Ρενιέ Γ΄ εισήχθη πάλι στο νοσοκομείο με λοίμωξη του αναπνευστικού. Στις 22 Μαρτίου μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου, ενώ μία ημέρα αργότερα, στις 23 Μαρτίου, ανακοινώθηκε ότι ο Πρίγκιπας υποστηριζόταν με μηχανική υποστήριξη και ότι υπέφερε από νεφρική και καρδιακή ανεπάρκεια. Στις 26 Μαρτίου το παλάτι ανέφερε ότι παρά τις εντατικές συνεχιζόμενες προσπάθειες για τη βελτίωση της υγείας του πρίγκιπα, η κατάσταση συνέχιζε να επιδεινώνεται.
Στις 31 Μαρτίου 2005 ανακοινώθηκε ότι ο γιος του Ρενιέ, ο Αλβέρτος, αναλάμβανε τα καθήκοντα του πατέρα του ως αντιβασιλέας, καθώς ο Ρενιέ δεν ήταν πλέον σε θέση να τα ασκήσει.
Την 6η Απριλίου 2005 ανακοινώθηκε ότι ο Πρίγκιπας Ρενιέ είχε πεθάνει στις 6.35 πμ, σε ηλικία 81 ετών. Στον θρόνο τον διαδέχθηκε ο γιος του ως Αλβέρτος Β΄. Κηδεύτηκε στις 15 Απριλίου 2005, δίπλα στη σύζυγό του, Γκρέις Κέλι, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Δήμος Λαππαίων
Ο Δήμος Λαππαίων ήταν δήμος του Νομού Ρεθύμνης, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, οι οποίες αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ρεθύμνης. Βρισκόταν στα δυτικά του Νομού Ρεθύμνης και είχε ως έδρα το χωριό Επισκοπή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.628 κατοίκους και έκταση 41.532 στρέμματα.
Στανισλάο Κανιτζάρο
Ο Στανισλάο Κανιτζάρο (Stanislao Cannizzaro, 13 Ιουλίου 1826 - 10 Μαΐου 1910) ήταν Ιταλός χημικός, γνωστός κυρίως για την ομώνυμη αντίδραση και για τον ρόλο του στις συζητήσεις ατομικού βάρους στο Συνέδριο της Καρλσρούης το 1860.
Δήμος Λαππαίων
Ο δήμος περιλάμβανε τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα και 13 οικισμούς:
Στανισλάο Κανιτζάρο
Βιογραφία
Ο Cannizzaro γεννήθηκε στο Παλέρμο. Το 1841 μπήκε στο πανεπιστήμιο εκεί με αρχική πρόθεση την ιατρική, αλλά γύρισε σύντομα στη μελέτη της χημείας. Το 1845 και το 1846 εργάστηκε ως βοηθός στη Raffaele Piria (1815 – 1865), γνωστός για την εργασία του στη σαλικίνη, και έπειτα ως καθηγητής της χημείας στην Πίζα και στη συνέχεια στο Τορίνο.
Κατά τη διάρκεια της Σικελικής Επανάστασης του 1848, ο Cannizzaro επιστρατεύθηκε ως ένας ανώτερος αξιωματικός πυροβολικού στη Μεσσήνη της Σικελίας. Ήταν επίσης εκλεγμένος αντιπρόσωπος της Francavilla στο Σικελικό Κοινοβούλιο. Μετά από την πτώση της Μεσσήνης το Σεπτέμβριο 1848 τοποθετήθηκε στην Ταορμίνα.
Στo (κολλέγιο) Alessandria ανακάλυψε πως οι αρωματικές αλδεΰδες διασπούνται από αλκοολικό διάλυμα KOH σε ένα μίγμα αντίστοιχης αλκοόλης και καρβονικού κάλιου.
Για παράδειγμα η βενζαλδεΰδη (φαινυλμεθανάλη κατά IUPAC) διασπάται σε βενζυλική αλκοόλη (φαινυλμεθανόλη) και βενζοϊκό κάλιο, όπως η δείχνει η παρακάτω «αντίδραση Cannizzaro»:
Το φθινόπωρο του 1855, Cannizzaro έγινε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας, και μετά από τις περαιτέρω καθηγεσίες στην Πίζα και Νάπολη, δέχτηκε την έδρα της Ανόργανης και Οργανικής Χημείας στο Παλέρμο. Εκεί πέρασε δέκα έτη μελέτης στις αρωματικές ενώσεις και συνέχισε να εργάζεται με τις αμίνες, μέχρι το 1871 όταν διορίστηκε στην έδρα της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.
Εκτός από την εργασία του για την Οργανική Χημεία, που περιλαμβάνει επίσης μια έρευνα για τη σαντονίνη ο Cannizzaro παρείχε τη μεγάλη υπηρεσία στη Χημεία με το «Chimica Di Filosofia corso Sunto Di Η.Ε 1858» φύλλο του, ή το «Sketch of a course of chemical philosophy», στην οποία επέμεινε στη διάκριση, υποτιθέμενη προηγουμένως από τον Avogadro, μεταξύ των ατομικών και μοριακό βάρος}μοριακών βαρών. Ο Cannizzaro επέδειξε πως τα ατομικά βάρη των στοιχείων που περιλαμβάνονται στις πτητικές ενώσεις μπορούν να συναχθούν από τα μοριακά βάρη εκείνων των ενώσεων, και πώς τα ατομικά βάρη των στοιχείων των όποιων ενώσεων οι πυκνότητες ατμού είναι άγνωστες μπορούν να καθοριστούν από τη γνώση των συγκεκριμένων θερμοτήτων τους. Για αυτά τα επιτεύγματα, θεμελιώδους σπουδαιότητας για την ατομική θεωρία, του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Copley από Βασιλική κοινωνία μέσα 1891.
Το 1871, το επιστημονικό επίπεδο του Cannizzaro του εξασφάλισε αποδοχή στην ιταλική Σύγκλητο, της οποίας ήταν αντιπρόεδρος, και στο Συμβούλιο της δημόσιας οδηγίας και με άλλους τρόπους παρείχε σημαντικές υπηρεσίες στην επιστημονική εκπαίδευση στην Ιταλία.
Αναλυτής φάσματος
μικρογραφία|Ένας αναλυτής φάσματος Αναλυτής φάσματος ονομάζεται η συσκευή η οποία απεικονίζει την ένταση ενός στιγμιότυπου κάποιου σήματος συναρτήσει της συχνότητας του. Σε αντίθεση με την εικόνα που παράγει ένας παλμογράφος (η οποία απεικονίζει την ένταση του σήματος συναρτήσει του χρόνου), στην εικόνα ενός αναλυτή φάσματος είναι ευδιάκριτα χαρακτηριστικά όπως οι αρμονικές συχνότητες, το εύρος συχνοτήτων, η περιοδική αλλαγή αυτών κ.α.
Τύποι
Οι δύο βασικοί τύποι αναλυτών φάσματος βασίζονται είτε σε φίλτρα συχνοτήτων μεταβλητού εύρους είτε σε ταχείς μετασχηματισμούς Φουριέ (FFT), με τους τελευταίους να είναι πιο επικρατείς.
Πηγές
Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Chameleon (τραγούδι της Μισέλα Πέις)
Το Chameleon είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τη Μαλτέζα τραγουδίστρια Μισέλα Πέις. Εκπροσώπησε τη στον  και προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 14η θέση με 107 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Σκορπιός Β΄
Ο Σκορπιός Β΄ ήταν βασιλιάς της Άνω Αιγύπτου στην προδυναστική Άιγυπτο. Η μοναδική μαρτυρία που έχουμε για τον Σκορπιό είναι από επιγραφή που έχει ανεβρεθεί σε ανασκαφές το 1897 - 1898 από τους αρχαιολόγους Τζέιμς Κουίμπελ και Φρέντερικ Γκριν στη νεκρόπολη της Ιερακόπολις. Η επιγραφή σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Οξφόρδης. Η επιγραφή έπαθε μεγάλη ζημιά κατά την ανασκαφή λόγω των μεθόδων που χρησιμοποιούνταν τότε, αλλά έρευνα της έδειξε ότι ανήκει στην προδυναστική περίοδο.
Η επιγραφή απεικονίζει τον Σκορπιό με τα εμβλήματα της Άνω Αιγύπτου. Κρατά μια σκαπάνη που συμβολίζει τη συμμετοχή του Φαραώ στη καλλιέργεια των αγρών και στη κατασκευή φραγμάτων για την προστασία τους. Το όνομα του Φαραώ Σκορπιός ίσως δεν είναι το πραγματικό αλλά δόθηκε από τους αρχαιολόγους λόγω του σκορπιού που υπάρχει στην επιγραφή μπροστά στο πρόσωπο του Φαραώ. Από κάτω από τον σκορπιό υπάρχει ένα λουλούδι με επτά πέταλα. Παρόμοια απεικόνιση έχει και ο Ναρμέρ στη Στήλη του Παλέρμο, όλη αυτή η εικονογραφία, και στους δύο βασιλείς, ίσως συμβολίζει τις πόλεις που κατέκτησαν κατά την διάρκεια πολέμων.
Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ναρμέρ, και αυτό επειδή οι βασιλείς της 1ης δυναστείας είχαν πολλά ονόματα. . Άλλοι υποστιρίζουν ότι ο προκάτοχος του Ναμέρ Κα και ο Σκορπιός είναι το ίδιο πρόσωπο. Η ιστορικός Susan Wise Bauer υποστηρίζει ότι ο Σκορπιός και Ναμέρ ήταν πράγματι δύο διαφορετικοί βασιλείς αλλά έζησαν με έναν αιώνα διαφορά. Ο τάφος του Σκορπιού δεν έχει βρεθεί ακόμα στη νεκρόπολη της Άβυδου και όσο γίνεται αυτό ενισχύεται η άποψη ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Ναμέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της προδυναστικής Αιγύπτου
La Dessalinienne
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αϊτής
Τομέας 2 (Βουκουρέστι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουκουρέστι
Δήμος Βέροιας
Ο Δήμος Βέροιας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Προέκυψε από την συνένωση του προϋπάρχοντος Δήμου Βέροιας με τους δήμους Βεργίνας, Μακεδονίδος, Δοβρά και Αποστόλου Παύλου σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Η έκταση του δήμου είναι 791,43 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 62.064 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του δήμου είναι η Βέροια και ιστορική έδρα αποτελεί η Βεργίνα.
thumb|250px|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|250px|Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Βέροιας . {{legend|red|1 - Βέροιας}} {{legend|blue|2 - Βεργίνας}} {{legend|lightgreen|3 - Μακεδονίδος}} {{legend|yellow|4 - Δοβρά}} {{legend|magenta|5 - Αποστόλου Παύλου}}
Ο Δήμος Βέροιας διαιρείται σε 5 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 5 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα πρώην δημοτικά διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες πριν την εφαρμογή του διοικητικού προγράμματος Καποδίστρια.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του Δήμου Βέροιας κατά τον 20ο αιώνα, σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές που έχουν πραγματοποιηθεί, είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Μπάνσκι Ντβορ
Το Μπάνσκι Ντβορ (σερβικά κυριλλικά: Бански двор) είναι κτίριο και πολιτισμικό κέντρο στη Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1931 και του 1932, βάση σχεδίων των αρχιτεκτόνων Γιοβάνκα Μπόντσιτς-Κατέρινιτς (1887-1966), Αντζέλιγια Πάβλοβιτς και Γιόβαν Ζ. Ράνκοβιτς προκειμένου να αποτελέσει κατοικία των μπάνων της Μπανόβινας του Βρμπας, διοικητικής υποδιαίρεσης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα, το κτίριο είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Έως την ανακαίνιση του Παλατιού της Σερβικής Δημοκρατίας, το 2008, αποτέλεσε κατοικία του Προέδρου της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Ιστορία
Η Μπανόβινα του Βρμπας δημιουργήθηκε το 1929, κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων μετατράπηκε στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Πρώτος μπάνος (κυβερνήτης) της επαρχίας ήταν ο Σβέτισλαβ Τίσα Μιλοσάβλιεβιτς, ο οποίος επιθυμούσε την ανέγερση ενός επιβλητικού κτιρίου για την στέγαση της νέας επαρχιακής διοικήσεως. Στις αρχές του 1931, ξεκίνησε έναν διαγωνισμό ο οποίος διαδόθηκε μέσω του Τύπου, μεταξύ άλλων μέσω των εφημερίδων Politika του Βελιγραδίου και Narodno jedinstvo του Σαράγιεβο, για την ανέγερση δύο κτιρίων, του Παλατιού του Μπάνου (σερβικά: Banski palat) και της Αυλής του Μπάνου (Banski dvor). Ο διαγωνισμός κερδήθηκε από τους, καταγόμενους από το Βελιγράδι, αρχιτέκτονες Γιοβάνκα Μπόντσιτς Κατέρινιτς, Αντζέλιγια Πάβλοβιτς και Γιόβαν Ζ. Ράνκοβιτς. Την ευθύνη των οικοδομικών εργασιών ανέλαβε η κατασκευαστική εταιρεία Κόστα Σίγιατσκι από το Βελιγράδι, υπό την διεύθυνση του νεαρού αρχιτέκτονα Μπράνκο Γιοβάνοβιτς, ενώ την διεύθυνση της διακόσμησης των προσόψεων, καθώς και του εσωτερικού του κτιρίου ανέλαβε ο γλύπτης και ακαδημαϊκός Τζόρτζε Γιοβάνοβιτς. Η ανέγερση του Μπάνσκι Ντβορ ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1931, ενώ τα εγκαίνια του κτιρίου έλαβαν χώρα στις 8 Νοεμβρίου 1932. Περιελάμβανε αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσες τελετών, δώματα για τους σημαντικούς προσκεκλημένους, καθώς και οποιονδήποτε άλλο τύπο χώρου ήταν απαραίτητος για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του κτιρίου (κουζίνες, τουαλέτες, λουτρά κτλ.).
Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το εσωτερικό του Μπάνσκι Ντβορ υπέστη σημαντικές ζημιές, ενώ τα έπιπλα, οι πίνακες ζωγραφικής και τα γλυπτά τα οποία φιλοξενούσε εκλάπησαν και, μετά το πέρας του πολέμου, το κτίριο κατέστη αρχηγείο του στρατού και φιλοξένησε σειρά πολιτικών συνεδριάσεων. Μετά το 1955, η συνέλευση της πόλεως της Μπάνια Λούκα το μετέτρεψε σε Οικία του Πολιτισμού (Dom Kulture), πολιτισμικό ίδρυμα το οποίο, το 1998, μετονομάστηκε σε Kulturni Centar Banski Dvor (Πολιτισμικό Κέντρο Μπάνσκι Ντβορ). Ωστόσο, μετά την δημιουργία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στις 9 Ιανουαρίου 1992, το κτίριο φιλοξένησε, προσωρινά, την προεδρία της συγκεκριμένης δημοκρατίας. Το 2008, το κτίριο παραχωρήθηκε προς χρήση σε πολιτισμικό σύλλογο.
Αρχιτεκτονική
Το κάτω τμήμα του Μπάνσκι Ντβορ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της νεοαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, έχοντας, ταυτόχρονα, δεχτεί επιρροές από την νεοκλασική αρχιτεκτονική. Αντιθέτως, το άνω τμήμα παρουσιάζει στοιχεία μεσαιωνικής ή βαλκανικής αρχιτεκτονικής.
Πολιτισμικό Κέντρο Μπάνσκι Ντβορ
μικρογραφία|δεξιά|upright=0.6|Το λογότυπο του πολιτισμικού κέντρου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας Κατηγορία:Παλάτια στην Ευρώπη Κατηγορία:Πολιτισμός στη Μπάνια Λούκα Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στη Μπάνια Λούκα
Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ
Ο Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ (Αζερικά: Çingiz Mustafayev, 11 Μαρτίου 1991-) είναι Αζέρος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και κιθαρίστας. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ με το τραγούδι "Truth", καταλαμβάνοντας την 8η θέση στον τελικό.
Πρώτα χρόνια
Ο Μουσταφάγιεφ γεννήθηκε στη Μόσχα και μετακόμισε στο Καζάχ του Αζερμπαϊτζάν σε ηλικία 6 ετών. Έμαθε να παίζει κιθάρα και ξεκίνησε να συνθέτει δικά του τραγούδια από νεαρή κιόλας ηλικία.
Καριέρα
Στην ηλικία των 13, μετακόμισε με την μητέρα και τον αδερφό του στο Μπακού, όταν προσκλήθηκε να περάσει από οντισιόν για την αζέρικη εκδοχή του Pop Idol το 2007. Ο Μουσταφάγιεφ κέρδισε τον διαγωνισμό και σύντομα έγινε ανερχόμενο αστέρι στην αζέρικη μουσική βιομηχανία. Το 2013, εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στον διεθνή διαγωνισμό New Wave στη Γιούρμαλα της Λετονίας. Τερμάτισε 11ος και τραγούδησε μαζί με την Πωλίνα Γκαγκάρινα. . Τρία χρόνια μετά, ο Μουσταφάγιεφ επέστρεψε στον κόσμο των τηλεοπτικών τάλεντ σόου, όταν πέρασε από δοκιμαστικά το 2016 για το τάλεντ σόου Η Φωνή της Ουκρανίας. Ωστόσο, αποκλείστηκε στα Battle Round. Από τότε, ο Chingiz εμφανίστηκε με την ομάδα του Palmas. Συνδύασαν τους παραδοσιακούς ήχους του Αζερμπαϊτζάν και του τουρκικού λαϊκού ήχου με φλαμένκο κιθάρα, ροκ και ποπ ανατροπές. Πρόσφατα, ο Τσινγκίζ επικεντρώθηκε στην καριέρα του σόλο ποπ και κυκλοφόρησε το τραγούδι "Tenha gezen".
Στις 8 Μαρτίου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Τσινγκίζ θα εκπροσωπήσει το Αζερμπαϊτζάν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 με το τραγούδι "Truth". Έλαβε μέρος στον δεύτερο ημιτελικό στις 16 Μαΐου 2019 στο Τελ Αβίβ και προκρίθηκε μαζί με άλλες 9 χώρες στον μεγάλο τελικό που διεξήχθη στις 18 Μαΐου, τερματίζοντας στην 8η θέση με 302 βαθμούς.