cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόκκινη Ορχήστρα
Ομάδα Τρέπερ
Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτής της ομάδας της αντίστασης ήταν ότι ο Τρέπερ κατάφερε να ιδρύσει μια εμπορική εταιρεία στις Βρυξέλλες, η οποία αργότερα άνοιξε υποκαταστήματα σε πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες και είχε εισοδήματα που κατέστησαν δυνατή την πλήρη υποστήριξη των δραστηριοτήτων όχι μόνο του ίδιας της ομάδας του Τρέπερ, αλλά και των άλλων ομάδων αντίστασης της Κόκκινης Ορχήστρας. Ο ίδιος ο Τρέπερ θεωρείται ο κύριος συντονιστής και μέντορας ολόκληρου του Κόκκινης Ορχήστρας. Παρείχε στη Σοβιετική Ένωση τόσο ακριβείς, ποικίλες και πλήρεις πληροφορίες που οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι δραστηριότητες των ομάδων αντίστασης της Κόκκινης Ορχήστρας είναι πιο αποτελεσματικές από τις δραστηριότητες των επίσημων ειδικών υπηρεσιών οποιασδήποτε χώρας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό επιβεβαιώνεται από μια δήλωση του επικεφαλής της Άμπβερ, Ναύαρχου Κανάρις: «Η Κόκκινη Ορχήστρα κόστισε στη Γερμανία 200 χιλιάδες ζωές στρατιωτών!»
Ένα άλλο βασικό πρόσωπο τόσο στην ομάδα όσο και σε ολόκληρο την Κόκκινη Ορχήστρα ήταν ο Ανατόλι Γκούρεβιτς (με ψευδώνυμο KENT), ο οποίος αργότερα έγινε αναπληρωτής του Τρέπερ. Το κύριο καθήκον του ήταν να διατηρήσει δεσμούς μεταξύ των ανεξάρτητων ομάδων αντίστασης. Γι' αυτό, ο Γκούρεβιτς έπρεπε συχνά να μετακινείται από μια χώρα που ήταν κατεχόμενη από τη Γερμανία σε μια άλλη, κάτι που ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο τόσο για αυτόν όσο και για ολόκληρο τον οργανισμό πληροφοριών, λόγω της κατοχής ενός τεράστιου αριθμού κωδικών πρόσβασης, θέσεων και εμφανίσεων.
Ομάδα Σούλτσε-Μπόισεν και Χαρνάκ
Η ομάδα ιδρύθηκε στο Βερολίνο, απο τον Χάρο Σούλτσε-Μπόισεν, αξιωματικός της Λουφτβάφε, την σύζυγός του Λίμπερτας και τον Άρβιντ Χαρνάκ, (ο οποίος ήταν δικηγόρος και οικονομολόγος), με την αμερικανίδα σύζυγός του Μίλντρεντ, καθώς και φίλοι και γνωστοί τους.
Ο Σούλτσε-Μπόισεν ήταν ηγέτης της αντιπολίτευσης στο ναζιστικό κίνημα ακόμη και πριν ο Χίτλερ ανέβει στην εξουσία, αλλά αργότερα προσχώρησε στη Λουφτβάφε για κάλυψη. Κρυφά, συνέχισε να έχει μια σχέση με τους αντιναζί, συμπεριλαμβανομένης της Λίμπερτας, ο οποίος αργότερα έγινε σύζυγός του το 1936. Ο Χαρνάκ ήταν επίσης μέλος του αντιναζιστικού κινήματος και από το 1939 συνεργάστηκε με τον Σούλτσε-Μπόισεν.
Η ομάδα αντίστασης περιελάμβανε κομμουνιστές, Εβραίους, συντηρητικούς πολιτικούς, Καθολικούς και άθεους, συνολικά πάνω από 150 άτομα με την ηλικία των συμμετεχόντων να κυμαινόταν από 16 έως 86 ετών και περίπου το 40% ήταν γυναίκες.
Η ομάδα αυτή δεν επικοινώνησε με τη Σοβιετική Ένωση μέσω ραδιοφώνου, αλλά αντ 'αυτού, μετεδείδε τις περισσότερες πληροφορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του Αμερικανού πρέσβη, Ντόναλντ Χιθ. Ωστόσο, αυτό ήταν μόνο ένα μικρό μέρος των δραστηριοτήτων της ομάδας. Η οργάνωση επίσης διανέμε φυλλάδια με στόχο την αλλαγή της στάσης των Γερμανών πολιτών έναντι στον ναζισμό.
Η ομάδα άρχισε να διαλύεται το 1942 αφού οι Γερμανοί αποκωδικοποίησαν τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Τρέπερ και συνέλαβαν τον Γιόχαν Βένζελ στις 30 Ιουλίου. Ο Χορστ Χέιλμαν προσπάθησε να ειδοποιήσει τον Σούλτσε-Μπόισεν, αλλά απέτυχε. Ο Χάρο Σούλτσε-Μπόισεν συνελήφθη στις 30 Αυγούστου και ο Άρβιντ Χαρνάκ στις 3 Σεπτεμβρίου. Η υπόλοιπη ομάδα συνελήφθη την επόμενη εβδομάδα και πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν.
Οι Τρεις Κόκκινοι
Η Κόκκινη Ορχήστρα περιελάμβανε επίσης ένα ξεχωριστό δίκτυο εκτός των τοπικών γερμανικών δυνάμεων ασφαλείας στην Ελβετία. Η ομάδα διευθύνονταν από τον Αλεξάντερ Ράντο (με την κωδική ονομασία DORA), έναν Ούγγρο μετανάστη, κομμουνιστή και γεωγράφο που την ίδρυσε κατά την άφιξή του στη Γενεύη το 1936. Μέχρι τον Απρίλιο του 1942 ήταν ο ηγέτης του οργάνωσης, έχοντας τρεις υποομάδες με τους ακόλουθους ηγέτες: την Ραχήλ Ντουμπεντόρφερ (SISSY), τον Γιοργκ Μπλανκ (LONG), τον Όττο Πούνθερ (PAKBO). Πάνω από 5.000 μηνύματα εστάλησαν από τους Τρεις Κόκκινους σε τρία χρόνια.
Η ομάδα του Ράντο συγκέντρωσε πολλές χρήσιμες πληροφορίες στην Ελβετία και είχε επίσης κάποιες επαφές στη Γερμανία. Ίσως το πιο σημαντικό γεγονός είναι ότι η ομάδα ήταν σε επαφή με την ομάδα «Λούσι Ρινγκ», η οποία με τη σειρά της είχε σημαντικές επαφές στη Γερμανία και είχε επίσης διασυνδέσεις με τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών.
Μερικοί ερευνητές έχουν υποθέσει ότι η Λούσι Ρινγκ χρησιμοποιήθηκε από τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών για να στείλει πληροφορίες στην ΕΣΣΔ χωρίς να αποκαλύψει τον τρόπο με τον οποίο οι πληροφορίες αποκρυπτογραφήθηκαν, αλλά πολλοί ιστορικοί σε αυτό διαφωνούν.
Το 1944-1945 ο Ράντο ανακλήθηκε στην ΕΣΣΔ, όπου καταδικάστηκε σε 15 χρόνια για κατασκοπεία για τη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Φυλακίστηκε για 8 χρόνια, αφέθηκε ελεύθερος και αποκαταστάθηκε μετά το θάνατο του Στάλιν.
Δίωξη και συλλήψεις από τις ναζιστικές αρχές
Ένας από τους ιστορικούς των ΗΠΑ ο Ντ. Ντάλιν σημειώνει:
Στις 13 Δεκεμβρίου, ως αποτέλεσμα της εφόδου στο σπίτι της Rue des Atrébates 101 στις Βρυξέλλες, συνελήφθησαν η Σοφία Ποζνανσκάγια, η Ρίτα Αρνό και ο Ντέιβιντ Καμί. Κατά τη διάρκεια της κράτησης, ο Τρέπερ εμφανίστηκε στο σπίτι, αλλά, παρουσιάστηκε ως πωλητής κουνελιών και κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη, διατασσόντας την ομάδα των Βρυξελλών να κρυφτεί, διακόπτοντας έτσι το μονοπάτι για τη γερμανική αντιπληροφορία. Οι Γερμανοί βρήκαν ένα φορητό ραδιοτηλέφωνο, έγγραφα των γερμανικών αρχών και φωτογραφίες. Ποιος ήταν ο πληροφοριοδότης που γνώριζε την τοποθεσία της ομάδας είναι άγνωστος. Παρά τα βασανιστήρια, οι συλληφθέντες δεν έδωσαν καμία πληροφορία. Όμως, ένα βίβλιο με αριθμούς που βρέθηκε στο τζάκι του σπιτιού, όπου ήταν ξεκάθαρο ότι αυτό περιείχε κωδικούς στους οποίους άρχισαν να δουλεύουν αμέσως οι Γερμανοί κρυπτοαναλυτές.
Οι Γερμανοί κατέλαβαν δύο ακόμη κέντρα επικοινωνίας και επίσης ανακάλυψαν κατά τη διάρκεια ερευνών ότι χρησιμοποιήθηκε ένας κωδικός βιβλίου. Στα βιβλία που κατασχέθηκαν σε διαφορετικά μέρη, το όνομα του λογοτεχνικού ήρωα «Πρόκτορ» επαναλήφθηκε, το οποίο επίσης γράφτηκε στα γαλλικά σε ένα φύλλο. Οι Γερμανοί αξιωματικοί ανακάλυψαν το βασικό βιβλίο, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν το μυθιστόρημα του Γκι ντε Θεραμόντ Το Θαύμα του καθηγητή Βαλμάρ, στη σελίδα 286 αναφέροταν το όνομα Πρόκτορ. Χάρη σε αυτό, αποκρυπτογραφήθηκαν 120 κρυπτογραφημένα μηνύματα. Οι περισσότεροι από τους κρυπτογράφους της «Κόκκινης Ορχήστρας» βασίστηκαν στη χρήση βιβλίων προσθετόντας εκ νέου κρυπτογράφηση.
Μετά τη σύλληψη της ομάδας των Βρυξελλών, ο Τρέπερ προσπάθησε να πείσει τον Γκούρεβιτς να βρει ένα ασφαλές καταφύγιο στη Γερμανία, αλλά ο Γκούρεβιτς δεν τήρησε τις συμβουλές του και κατέφυγε στη Μασσαλία. Τον Ιούνιο του 1942, ο Γιόχαν Βένζελ, μετά από βασανιστήρια, έδωσε έναν κωδικό για την αποκρυπτογράφηση ενός ραδιοτηλεγραφήματος της Μόσχας στο Βέλγιο, μετά τον οποίο στις 12 Νοεμβρίου συνελήφθη ο Γκούρεβιτς στη Μασσαλία και μεταφέρθηκε στο Βερολίνο. Για να παραμείνει ζωντανός, ο Γκούρεβιτς αποκάλυψε μερικές από τις επαφές του, μετά τις οποίες ξεκίνησε ένα νέο κύμα συλλήψεων της ομάδας του Βερολίνου.
Ο Τρέπερ συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1942. Όπως και ο Γκούρεβιτς, κατάφερε να σώσει τη ζωή του υποσχόμενος στους Γερμανούς να εργαστεί ως διπλός πράκτορας. Τον Σεπτέμβριο του 1943, κατάφερε να δραπετεύσει στη Γαλλία, απ' όπου προσφέρθηκε στις αρχές της Μόσχας να γίνει διπλός πράκτορας, αλλά η Μόσχα αρνήθηκε, θεωρώντας αδύνατη τη διαφυγή του. Τον Ιανουάριο του 1945, ο Τρέπερ επέστρεψε στη Μόσχα, όπου καταδικάστηκε αρχικά σε 15 χρόνια φυλάκισης, αργότερα μειώθηκε σε 10 χρόνια, έπειτα απελευθερώθηκε και αποκαταστάθηκε μετά το θάνατο του Στάλιν.
Καταδίκες και εκτελέσεις
Η πρώτη δίκη ξεκίνησε στις 15 Δεκεμβρίου 1942. Οι πρώτες έντεκα θανατικές ποινές ήταν για «Εσχάτη προδοσία» και δύο ποινές ήταν για «παθητική συμμετοχή σε εσχάτη προδοσία» (6 και 10 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας) εκδόθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου. Για τις έντεκα θανατικές ποινές, εφαρμόστηκε ένα σχέδιο εκτέλεσης.
Στις 22 Δεκεμβρίου από τις 19:00 έως τις 19:20 με ένα διάστημα 4 λεπτών απαγχονίστηκαν: Από τις 20:18 έως τις 20:33, με ένα διάστημα 3 λεπτών, απαγχονίστηκαν: Από τους εναπομείναντες κρατούμενους, 76 καταδικάστηκαν σε θάνατο, οι 50 από αυτούς έλαβαν ποινή φυλάκισης. Τέσσερις άντρες μεταξύ των κατηγορουμένων αυτοκτόνησαν. Περίπου 65 θανατικές ποινές εκτελέστηκαν
Υποδοχή μετά το τέλος του πολέμου
Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, τα επιτεύγματα και τα πρότυπα της ομάδας Σούλτσε-Μπόισεν/Χαρνάκ αναγνωρίστηκαν ανεπιφύλακτα ως σημαντικό μέρος της γερμανικής αντίστασης στον Εθνικό Σοσιαλισμό. Στο βιβλίο του, ο Φαβιάν φον Σλαμπραντόρφ απέδωσε επίσης φόρο τιμής στους Γερμανούς που εκτελέστηκαν ως μέλη της Κόκκινης Ορχήστρας.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1946, περίπου 10.000 πολίτες γιόρτασαν τα θύματα του Εθνικού Σοσιαλισμού στο Lustgarten του Βερολίνου. Επτά ομάδες αντίστασης στο Βερολίνο, συμπεριλαμβανομένης της ομάδας Σούλτσε-Μπόισεν/Χαρνάκ, τιμήθηκαν δημόσια. Ο Γκύντερ Βέσενμπορν έδωσε μια ομιλία υψηλού επιπέδου σχετικά με το γερμανικό κίνημα αντίστασης στο Θέατρο Χέμπελ στο Βερολίνο.
Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών
Οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης ενδιαφέρθηκαν για την Κόκκινη Ορχήστρα επειδή ήλπιζαν να λάβουν πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους εργασίας της σοβιετικής κατασκοπείας.
Από τον Αύγουστο του 1945, η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών CIC διατηρεί μυστικά αρχεία για τα εκτελεσμένα και επιζώντα μέλη αυτής της ομάδας, με βάση τα διατηρημένα αρχεία της Γκεστάπο και τις ανακρίσεις πρώην δικαστικών αξιωματούχων της Γκεστάπο και των Ναζί.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιστασιακά κινήματα Κατηγορία:Αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανική Αντίσταση
Οβελίσκος (αποσαφήνιση)
Ο Οβελίσκος είναι είδος αρχιτεκτονικού μνημείου - στήλης
Περίφημα μνημεία - οβελίσκοι:
Γιανίς Σαλιμπύρ
Ο Γιανίς Σαλιμπύρ (γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1991 στο Σαιν-Ντενί) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Κλερμόν Φουτ στη Λιγκ 2.
Συλλογική Καριέρα
Ο Γιανίς ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα της Ρεντ Σταρ Παρί. Στις αρχές του 2004, ήταν ένας από τους συνολικά τρεις παίκτες της Ρεντ Σταρ που επελέγησαν για να εισαχθούν στην περίφημη ποδοσφαιρική σχολή της Κλαιρφοντέν. Αφότου πέρασε εκεί συνολικό διάστημα τριών ετών, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Λιλ ΟΣΚ.
Παρά το φερόμενο ενδιαφέρον για την απόκτησή του των ιταλικών ΑΣ Ρόμα, Τορίνο και Ουντινέζε, ο Γιανίς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Λιλ τον Ιούνιο του 2008. Το συμβόλαιο αυτό ήταν διάρκειας τριών ετών. Για τη σεζόν 2008–09, εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Λιλ, αν και δεν έλαβε αριθμό φανέλας. Αντιθέτως, συνέχισε να αγωνίζεται με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο CFA. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Λιλ στις 23 Ιανουαρίου 2009, μία μόλις ημέρα πριν από τα 18α γενέθλιά του, σε μια αναμέτρηση για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας απέναντι στην ΟΣΛ Ντανκέρκ, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 76ο λεπτό. Στη διάρκεια της τριετούς παρουσίας του στη Λιλ αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου συνολικά 41 φορές πετυχαίνοντας 4 τέρματα.
Στις 13 Ιανουαρίου 2011, ο Σαλιμπύρ μεταγράφηκε στην ΟΣ Μπουλόν, ομάδα της Λιγκ 2, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας 18 μηνών.
Στις 6 Αυγούστου 2012, ο Σαλιμπύρ υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με την ομάδα της Κλερμόν Φουτ από τη Λιγκ 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΝΦ Κλαιρφοντέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
La venda
Το La venda είναι τραγούδι του Ισπανού τραγουδιστή Μίκι και γραμμένο από την Αντριά Σαλάς, ο οποίος είναι ο κύριος τυμπανιστής στο συγκρότημα La Pegatina, το οποίο έχει προταθεί για βραβείο Grammy στην κατηγορία Λάτιν. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Ισπανία στον στο Τελ Αβίβ και ήρθε 22ο με 54 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής
Η Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής με έδρα την Παλλήνη, είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής.
Ο πληθυσμός της ενότητας Ανατολικής Αττικής είναι 516.549 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 332,02 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 1.517 τ.χλμ.
Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη της Περιφερειακής Ενότητας από το 2019 κατέχει ο Αθανάσιος Αυγερινός.
Διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής περιλαμβάνει τους εξής δήμους:
thumb|left|140px|Δήμοι περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Brainiac
Ο Brainiac (ελληνικά: Μπρέινιακ) είναι ένας φανταστικός υπερκακός που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την DC Comics. Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Όττο Μπαίντερ και τον καλλιτέχνη Αλ Πλαστίνο και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Action Comics #242 (Ιούλιος 1958). Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας είναι ένα εξωγηίνο Ρομπότ, και θεωρείται ότι είναι ένας απο τους μεγαλύτερους εχθρούς του Superman, αν και συχνά έρχεται σε σύγκρουση και με την Λεγεώνα της Δικαιοσύνης.
Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρεια Αττικής Κατηγορία:Περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας
Brainiac
Ο Μπρείνιακ έκανε το ντεμπούτο του στη ζωντανή δράση στην τηλεοπτική σειρά Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης, όπου τον υποδύθηκε ο Τζέιμς Μάρστερς. Στα μέσα κινουμένων σχεδίων, η φωνή του χαρακτήρα έγινε από τους Κόρεϊ Μπάρτον και Ριτσαρντ Μακόναγκλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Superman Κατηγορία:Υπερκακοί της DC Comics Κατηγορία:Φανταστικά ρομπότ Κατηγορία:Φανταστικοί εξωγήινοι χαρακτήρες
Θεμίστιος
Ζωή
Γεννήθηκε στην Παφλαγονία και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη όπου, εκτός από προσωρινή διαμονή στη Ρώμη, διέμεινε κατά το υπόλοιπο της ζωής του.
Αν και παγανιστής, έγινε δεκτός στη Σύγκλητο από τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο το Β' το 355. Κατά την ανάληψη του θρόνου από τον Θεοδόσιο Α' το 384, κατείχε ανώτατο διοικητικό αξίωμα στην Κωνσταντινούπολη.
Έργα
Οι παραφράσεις του των έργων του Αριστοτέλη Ἀναλυτικὰ ὕστερα, Φυσικὴ ἀκρόαση και Περὶ ψυχῆς είναι πολύτιμες, αλλά οι δημηγορίες στις οποίες πανηγυρίζει τους διαδοχικούς αυτοκράτορες, συγκρίνοντάς τους με τον φιλόσοφο Πλάτωνα, είναι δουλοπρεπείς κι ανάξιες λόγου. Ενάντια σ' αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η περιγραφή που έχει δοθεί από το Βοήθιο, disertissimus scriptor ad lucidus, et omnia ad facilitatem intelligentiae revocans, και αυτή του Γρηγορίου Ναζιανζηνού— με τον οποίο ο Θεμίστιος αλληλογραφούσε.
Οι παραφράσεις των Περὶ οὐρανοῦ και του λ' βιβλίου των Μεταφυσικῶν από τον Θεμίστιο έχουν φθάσει σε μας μόνο μέσω εβραϊκών εκδόσεων. Στη φιλοσοφία ο Θεμίστιος ήταν εκλεκτικός. Θεωρούσε ότι ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης ουσιαστικά συμφωνούσαν, ότι ο Θεός έχει δημιουργήσει τους ανθρώπους ελεύθερους να υιοθετήσουν τον τρόπο λατρείας που προτιμούν, και ότι ο Χριστιανισμός και ο Ελληνισμός ήταν απλώς δύο μορφές της μίας παγκόσμιας θρησκείας.
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Παφλαγονία Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί συγκλητικοί
Η ωραία κόρη του Περθ
Η ωραία κόρη του Περθ (γαλλικά: Le jolie fille de Perth) είναι μια όπερα σε τέσσερις πράξεις του Ζωρζ Μπιζέ σε λιμπρέτο το οποίο γράφτηκε από τους Ζυλ-Ανρί Βερνουά ντε Σαιν-Ζωρζ και Ζυλ Αντενίς και βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1828 του Σερ Γουόλτερ Σκοτ. Πολλοί συγγραφείς έχουν επιφυλάξει αυστηρή κριτική για τους λιμπρετίστες για τις τεχνικές και τα απίθανα γεγονότα, ενώ επαίνεσαν την πρόοδο του Μπιζέ στις προηγούμενες όπερές του στην κατασκευή σκηνικών και τις εντυπωσιακά μελωδικές και ορχηστρικές ιδέες του.
Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Λυρικό Θέατρο στο Παρίσι, στις 26 Δεκεμβρίου 1867.
Ιστορικό απόδοσης
Αν και η όπερα ανατέθηκε από τον ιμπρεσάριο Λεόν Καρβαλό το 1866 και ο Μπιζέ την ολοκλήρωσε στο τέλος του ίδιου έτους (με την Κριστίνα Νίλσον να προορίζεται για την πρωταγωνίστρια σοπράνο), η πρόβα τζενεράλε πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1867 και η πρώτη παράσταση τρεις μήνες αργότερα. Στη συνέχεια αναβίωσε στο Παρίσι στις 3 Νοεμβρίου 1890 στο Éden-Théâtre για έντεκα παραστάσεις.
Η ωραία κόρη του Περθ επίσης παρουσιάστηκε στις Βρυξέλλες το 1868 και στη Γενεύη το 1885. Στα γερμανικά παρουσιάστηκε στη Βαϊμάρη και στη Βιέννη το 1883 και στα αγγλικά στο Μάντσεστερ και στο Λονδίνο το 1917.
Ανέβηκε στο Φεστιβάλ του Ουέξφορντ το 1968, στο Αυτοκρατορικό Θέατρο της Κομπιένης το 1998 και στο Φεστιβάλ του Μπάξτον το 2006 και επίσης ηχογραφήθηκε από το BBC στο Μάντσεστερ για την εκατονταετηρίδα του Μπιζέ το 1975.
Υπόθεση του έργου
Τόπος: Περθ, Σκωτία
Χρόνος: 14ος αιώνας μικρογραφία|Η Κάθριν, σχεδιασμός κουστουμιού από τον Λουίτζι Μπαρτεζάγκο
Πράξη Α΄
Το εργαστήριο του οπλοποιού Χένρι Σμιθ
Οι εργάτες τραγουδούν στο σιδηρουργείο, την παραμονή της Αποκριάς. Μόνος του, ο Σμιθ σκέφτεται αν η προκλητική Κάθριν Γκλόβερ θα συναινέσει να γίνει ο Βαλεντίνος του. Η Μαμπ, η βασίλισσα των τσιγγάνων μπαίνει βιαστικά, αναζητώντας καταφύγιο στο εργαστήριο του Σμιθ για να γλιτώσει από τους ευγενείς μνηστήρες που την κυνηγούν. Όταν η Κάθριν φτάνει απροσδόκητα, η Μαμπ κρύβεται σε ένα διπλανό δωμάτιο. Μπαίνουν η Κάθριν, ο πατέρας της ο γαντοποιός και ο μαθητευόμενος του Ραλφ. Η Κάθριν τραγουδά για τις χαρές του χειμώνα και οι δύο άντρες αποσύρονται για να αφήσουν εκείνη και τον Σμιθ ήσυχους. Ο Σμιθ δίνει στην αγαπημένη του μια καρφίτσα από σμάλτο που έχει ένα χρυσό τριαντάφυλλο πριν από την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ωστόσο, τώρα μπαίνει ένας άγνωστος και ζητά από τον Σμιθ να ισιώσει τη λεπίδα του στιλέτου του. Είναι ο Δούκας του Ρόθσεϊ, ο οποίος αρχίζει να φλερτάρει με την Κάθριν, εξοργίζοντας τον Σμιθ, ο οποίος είναι έτοιμος να χτυπήσει τον Δούκα όταν η Μαμπ βγαίνει από την κρυψώνα της για να τον προστατεύσει. Ο Γκλόβερ επιστρέφει και σε αυτή τη σκηνή σύγχυσης δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Η Κάθριν, νομίζοντας ότι η τσιγγάνα είναι η ερωμένη του Σμιθ, πετάει αγανακτισμένη το τριαντάφυλλο, αλλά η Mαμπ το παίρνει για να το επιστρέψει αργότερα.
Πράξη Β΄
Μια πλατεία στο Περθ
Αργότερα το ίδιο βράδυ, η περίπολος, συμπεριλαμβανομένου του Γκλόβερ, είναι σε κυκλοφορία. Ανησυχούν επειδή μερικοί γλεντζέδες μαζεύονται κάτω από το παράθυρο της Κάθριν. Η Mαμπ τους ενώνει και χορεύει μαζί τους. Ο Δούκας της ζητά να φέρει την Κάθριν, αλλά μασκαρεμένη, σε μια χοροεσπερίδα στο παλάτι του εκείνο το βράδυ. Αν και η Mαμπ αρχικά γελάει με την αστάθεια του Δούκα, συμφωνεί, αλλά ορκίζεται εκδίκηση. Καθώς η σκηνή αδειάζει, ο Σμιθ μπαίνει και τραγουδά μια σερενάδα στην αγαπημένη του, ανεπιτυχώς. Καθώς τα μεσάνυχτα χτυπούν, ο Ραλφ μπαίνει μεθυσμένος και σε απελπισία που δεν τον αγαπούν. Καθώς ο μπάτλερ του Δούκα τον ρωτά πού μένει η Κάθριν Γκλόβερ, μια κυρία που της μοιάζει μπαίνει σε ένα φορείο και οδηγείται μακριά. Συνερχόμενος, ο Ραλφ στέλνει τον Σμιθ να προλάβει το φορείο και όταν η αληθινή Κάθριν αποδέχεται να απαντήσει στη σερενάδα του εραστή της, αυτός έχει ήδη φύγει.
Πράξη Γ΄
Νυχτερινή γιορτή στο παλάτι του Δούκα
Ο Δούκας λέει στους φίλους του ότι η τελευταία του κατάκτηση θα φτάσει σύντομα και μια μασκοφόρος κυρία εμφανίζεται, αλλά θα αποκαλυφθεί μόνο σε αυτόν. Μόνη μαζί, η Μαμπ βγάζει το ντόμινό της και μετά φεύγει, αφήνοντας στον εραστή της μόνο το τριαντάφυλλο από σμάλτο της Κάθριν που φορούσε στο μπούστο της. Αργότερα ο Σμιθ φτάνει σε μια έρημη αίθουσα χορού, θρηνώντας για την απιστία της Κάθριν. Σύντομα είναι πρωί και ώρα για το κοινό του Δούκα. Ενώ ο Σμιθ κρύβεται, ο Δούκας δέχεται τον Γκλόβερ, ο οποίος τον προσκαλεί στον γάμο της κόρης του που πλησιάζει. Ο Δούκας ξαφνιάζεται και ο Σμιθ ξεσπά και κατηγορεί την Κάθριν για προδοσία. Εκείνη διαμαρτύρεται και εκείνος τη συγχωρεί, αλλά μετά παρατηρεί ότι ο Δούκας έχει το τριαντάφυλλο της, επιβεβαιώνοντας όλες τις υποψίες του.
Πράξη Δ΄
1ο ταμπλό – ένα άγριο μέρος
2ο ταμπλό – η κεντρική πλατεία στο Περθ
Η Μαμπ έρχεται να ενημερώσει την Κάθριν ότι ο Δούκας παρενέβη για να αποτρέψει τη μονομαχία μεταξύ Σμιθ και Ραλφ. Ωστόσο, ο Γκλόβερ ενημερώνει την Μαμπ ότι η κόρη του έχει χάσει τα μυαλά της - η Κάθριν εμφανίζεται και τραγουδά μια ιδιότροπη και αποσπασμένη μπαλάντα. Για να την ταρακουνήσει, η Μαμπ αποφασίζει να εμφανιστεί στο παράθυρό της και να τραγουδήσει μια απάντηση στη σερενάδα του Σμιθ. Η Κάθριν ανακτά τον εαυτό της, λιποθυμά στην αγκαλιά του Σμιθ, και μετά αναρρώνει πιστεύοντας ότι όλα ήταν ένα όνειρο, και όλοι προετοιμάζονται με ενθουσιασμό για μια χαρούμενη Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Σουίτα
Έχει δημοσιευτεί μια ορχηστρική σουίτα αυτοτελών μερών από την όπερα, μερικές φορές με τίτλο "Σκηνές Μποέμ" (Scènes bohémiennes), με παραστάσεις συναυλιών και μεταγενέστερες ηχογραφήσεις.
Μεγάλη κτηνοτροφία
Ο όρος μεγάλη κτηνοτροφία χρησιμοποιείται από την ιστοριογραφία για να δηλώσει την ανάπτυξη, κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, μίας κτηνοτροφικής οικονομίας κλίμακας, η οποία συνδέεται με την εμπορική έξοδο και βιοτεχνική εξειδίκευση των κοινωνιών που την υπηρετούν.
Η ωραία κόρη του Περθ
Σουίτα
Tα μέρη είναι: Πρελούδιο (προς πράξη Α΄), Σερενάδα (από την άρια "Viens, ma belle, je t'attends" του Σμιθ στην πράξη Β΄), Εμβατήριο (από την έναρξη της πράξης Β΄ "Bon citoyens") και Μποέμικος χορός ( Απόκλιση από την πράξη Β΄).
Γκρτσετς
Το Γκρτσετς (Грчец, Gërçec) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Η ωραία κόρη του Περθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Ζωρζ Μπιζέ Κατηγορία:Όπερες στη γαλλική γλώσσα
Μεγάλη κτηνοτροφία
Ως εξέλιξη, συνδέεται με την προσπάθεια του οθωμανικού κράτους, να περιλάβει τα κέντρα της κτηνοτροφίας στον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, αλλά και τη πρόνοια του να τα προστατέψει από τις αποδιαρθρώσεις, που συνήθως εντοπίζουμε στις υπόλοιπες αγροτικές δραστηριότητες, με φοροαπαλλαγές και παραχώρηση ειδικών καθεστώτων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι κτηνοτροφικοί πληθυσμοί μετατρέπονται σε παραγωγική δύναμη της αυτοκρατορίας, εμπλέκονται στο μηχανισμό απόδοσης του κτηνοτροφικού φόρου και διεισδύουν στην κρατική υπηρεσία εφοδιασμού της αυτοκρατορίας. Αποκτούν, έτσι, μία αναβαθμισμένη σχέση με το κράτος, η οποία τους δίνει δυνατότητες πρόσβασης ή παρέμβασης στην κρατική μηχανή, γεγονός που συντηρεί αλλά και υποκινεί τη διεκδίκηση μία εντονότερης οικονομικής παρουσίας. Αυτή πραγματώνεται κατά την εξέλιξή της ως μία διευρυμένη εμπορική δραστηριότητα, η οποία συνδέεται την ίδια στιγμή με την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης και τη λειτουργία της μεσογειακής οικονομίας της αγοράς.
Γκρτσετς
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Μεγάλη κτηνοτροφία
Διαμορφώνεται, έτσι, το μοντέλο της ορεινής κτηνοτροφικής πόλης, η οποία συμμετέχοντας στον τρόπο οργάνωσης και παραγωγής του οθωμανικού κόσμου, διεκδικεί την ανάπτυξή της, μέσω της εμπορική διαδικασίας, ξεκινώντας με τη μεταφορά της πρώτης ύλης και την έξοδό της στις μεταφορές.
Πηγές
Κατηγορία:Οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Έλενα Μπράνκοβιτς
Η Έλενα Μπράνκοβιτς (σερβικά: Jelena Branković), αργότερα γνωστή σαν Μάρα ή Μαρία της Σερβίας, από κάποιες πηγές ονομάζεται Jelača από τον Οίκο Μπράνκοβιτς, ήταν η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας και Δεσπότισα της Σερβίας. Σε ορισμένες πηγές η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας αναφέρεται με το όνομα "Katarina Kosača" και πρόκειται για την Έλενα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε γύρω στο 1447 και ήταν κόρη του Λάζαρ Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας· αδελφές της ήταν η Ιρίνα και η Μίλιτσα. Παντρεύτηκε τον Στεφάν Τομάσεβιτς μετά από έγκριση του Ούγγρου βασιλιά, στον οποίο ήταν υποτελής ο Στεφάν. Ο γάμος έγινε την 1 Απριλίου 1459, αμέσως μετά το γάμο, ο Τομάσεβιτς πήρε τον έλεγχο της Σερβίας και έγινε δεσπότης, ωστόσο η εξουσία του στη Σερβία ήταν βραχύβια. Ο Τομάσεβιτς δεν έλαβε από τον Ούγγρο βασιλιά ή από τον πατέρα του βοήθεια κατά των Οθωμανών και η πτώση της Σερβίας ήταν αναπόφευκτη τον Ιούνιο του 1459.
Μετά την πτώση του Δεσποτάτου της Σερβίας η οικογένεια μετακόμισε στη Βοσνία. Στις 10 Ιουλίου 1461 ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Βοσνίας και αυτή βασίλισσα. Η στέψη έγινε από καθολικό ιερέα, σε μία προσπάθεια του Τομάσεβιτς να πάρει με το μέρος του την καθολική εκκλησία και τη βοήθεια του πάπα σε περίπτωση Οθωμανικής εισβολής, γι' αυτό τον λόγο και η Έλενα βαπτίστηκε Μαρία. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζούσαν στη βασιλική πόλη της Μπόμποβατς μέχρι το 1463, οπότε κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Με την οθωμανική κατάκτηση της Βοσνίας ο σύζυγός της Μαρίας εκτελέστηκε και η Μαρία έφυγε στην εξορία στο Σπλιτ, που τότε ανήκε στους Ενετούς, πληρώνοντας με όλη την περιουσία της για να τη δεχτούν.
Κατά μία εκδοχή απεβίωσε το 1474 στη Λευκάδα. Άλλη εκδοχή λέει, ότι έζησε σε Οθωμανικά εδάφη στο κοντά στο Çorlu στη Θράκη, στο φέουδο του θείου της Μανουήλ Παλαιολόγου γύρω στα 1500. Τρίτη εκδοχή λέει ότι εντάχθηκε το χαρέμι του Οθωμανού σουλτάνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1459 τον Στεφάν Τομάσεβιτς των Κοτρομάνιτς, βασιλιά της Βοσνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Γολέμι Αχαΐας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κλειτόμαχος ο Θηβαίος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Drachma,%20244-208%20BC,%20Olympia.%20134-143th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Δραχμή της Ολυμπίας, χρονολογούμενη μεταξύ 134ης (244 π.Χ.) και 143ης (208 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων|263x263εσ]] Ο Κλειτόμαχος ο Θηβαίος (γιος του Ερμοκράτη, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θήβα.
Βιογραφικό
Στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του παγκράτιου κατά τους 141ους (216 π.Χ.) και στο αγώνισμα της πυγμαχίας στους 142ους (212 π.Χ.),  στους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν επίσης πολυνίκης στις διοργανώσεις των Νέμεων, Δελφικών και Πύθιων αγώνων, ενώ στα Ίσθμια νίκησε όλους τους αντιπάλους του στην πυγμαχία και το παγκράτιο την ίδια ημέρα. Κατά τους 142ους αγώνες ζήτησε από τους κριτές να διαγωνιστεί στο παγκράτιο πριν την πυγμαχία, κάτι που έγινε δεκτό, ωστόσο νικήθηκε από τον Κάπρο τον Ηλείο.
Απελάμβανε τόσο μεγάλης φήμης, ώστε ο Πτολεμαίος Δ´ του ελληνιστικού βασιλείου της Αιγύπτου έστειλε έναν εξαιρετικά ισχυρό πυγμάχο, τον Αριστόνικο, ώστε να νικήσει τον Κλειτόμαχο, τον οποίο όμως ο Κλειτόμαχος κέρδισε. Σύμφωνα με μια αναχρονιστική παράδοση ο Μέγας Αλέξανδρος (4ος αιώνας π.Χ.) ξαναθεμελίωσε τη Θήβα σεβόμενος τις νίκες του Κλειτόμαχου.
Χαρακτηριστικό του Κλειτόμαχου ήταν η πλήρης αποχή από τη σεξουαλική δραστηριότητα κατά την περίοδο όπου γινόταν οι αγώνες έτσι ώστε να διατηρεί το μέγιστο των δυνάμεων του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Ξηροπόταμος (Κιλκίς)
Ο Ξηροπόταμος ή Μεγάλο Ποτάμι είναι ποταμός της Μακεδονίας που πηγάζει από τα Κρούσσια όρη και, έπειτα από μια σύντομη διαδρομή, καταλήγει στον ποταμό Γαλλικό βόρεια του Καμπάνη και νότια των Μύλων.
Περιγραφή
Ο Ξηροπόταμος, που αποτελεί παραπόταμο του ποταμού Γαλλικού, πηγάζει από τις ανατολικές πλαγιές του Μαυροβουνίου στα Κρούσσια, σε υψόμετρο 900 μέτρα. Η πορεία του ξεκινά βορειοδυτικά του Παλαιού Ισώματος, συνεχίζει περνώντας ανατολικά του Επταλόφου και της Κορωνούδας, και καταλήγει μέσα στον οικισμό της Ακροποταμιάς. Από την Ακροποταμιά συνεχίζει την πορεία του νότια του Λειψυδρίου και περνά βόρεια του Φαναρίου. Κατόπιν περνά ανάμεσα από τους Μύλους και τον Καμπάνη και εκβάλλει στον ποταμό Γαλλικό.
Η παλαιότερη ονομασία του επί Τουρκοκρατίας ήταν Κουρού Ντερέ, που σημαίνει Ξηροπόταμος. Ο Ξηροπόταμος είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Γαλλικού από άποψη μήκους. Η ροή των υδάτων είναι εποχιακή και εξαρτάται κυρίως από τις βροχοπτώσεις και χιονοπτώσεις στο Μαυροβούνι των Κρουσσίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κιλκίς Κατηγορία:Νομός Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Μαρία του Χάναου-Μύντσενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ (1526-1561) και της Ελένης των Βίττελσμπαχ (1532-1579), κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν. Γεννήθηκε μετά το τέλος του πατέρα της και παρέμεινε άγαμη.
Όπως και με πολλές γυναίκες-μέλη αριστοκρατικών οικογενειών της περιόδου που δεν ανήκαν σε σημαντικά βασιλικά σπίτια, η έρευνα για τη ζωή της έχει πολλά κενά. Μία ελλιπής εικόνα του βίου της μας είναι γνωστή: μόνο μερικά ασυνήθιστα γεγονότα, όπως ότι παρέμεινε άγαμη. Αυτό ήταν ακούσιο· οι συγγενείς της μητέρας της είχαν προσπαθήσει να κανονίσουν έναν γάμο με τον Οίκο του Βίττελσμπαχ το 1573.
Στη σκληρή διαμάχη μεταξύ των επιτρόπων του ανιψιού της Φιλίππου-Λουδοβίκου Β΄ και του αδελφού του Αλβέρτου, η οποία αφορούσε κυρίως εάν οι κηδεμονευόμενοί τους θα έπρεπε να ανατραφούν στο Καλβινιστικό ή το Λουθηρανικό δόγμαη, υποστήριξε τη Λουθηρανική πλευρά, η οποία εκπροσωπείτο από τον κόμη Φίλιππο Δ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και αργότερα από τον γιο του Φίλιππο Δ΄. Η λουθηρανική πλευρά τελικά έχασε.
Ζούσε μόνη της στο Χάναου και αυτό, μαζί με την -όπως λέγεται- πολύ ακριβή Αυλή της, επέφερε κριτική από τους αντιπάλους της, με επικεφαλής τον Ιωάννη-Κάζιμιρ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν, ο οποίος ήταν αντιβασιλιάς για το εκλεκτοράτο του Παλατινάτου. Μία άλλη κριτική ήταν ότι μεταξύ του προσωπικού της ήταν μία μαία και η νύφη ενός δήμιου. Υποστηρίχθηκε από τον Λουθηρανό Ριχάρδο κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ, ο οποίος προσπάθησε να σταματήσει την επίθεση των Καλβινιστών, μαζί με τους κόμητες του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Δεδομένου ότι αυτή η σύγκρουση δεν αφορούσε μόνο το δόγμα, αλλά και το ποιο μέλος του Οίκου του Χάναου θα ενεργούσε ως αντιβασιλιάς για ποιόν, ο Ιωάννης-Κάζιμιρ παρενέβη αμέσως, όταν ο Φίλιππος Ε΄ κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ προσέφερε στη Μαρία διαμονή στο κάστρο του στο Μπάμπενχαουζεν.
Η Μαρία απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 1605 στη Φρανκφούρτη. Το γεγονός ότι απεβίωσε στη Φρανκφούρτη είναι μία περαιτέρω ένδειξη, ότι έζησε μία αρκετά ανεξάρτητη ζωή για μία κυρία της εποχής της. Τάφηκε στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας στο Χάναου.
ΓΚΣ Κατοβίτσε
Η '''Γ.Κ.Σ. Κατοβίτσε' (GKS σημαίνει Górniczy Klub Sportowy = Αθλητικό Σωματείο Ανθρακωρύχων'') είναι μια ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Κατοβίτσε της νότιας Πολωνίας. Ιδρύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1964 και θεωρείται η ομάδα των εργατών των τοπικών ορυχείων .Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο, το μαύρο και το πράσινο. Σήμερα η ομάδα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας Πολωνίας αν και πριν μερικά χρόνια έπαιζε με μεγάλη επιτυχία στην πρώτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1964 Κ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1988-1989
Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1988–89 ήταν το έβδομο και τελευταίο πρωτάθλημα με την ονομασία "Α' Εθνική", καθώς από την επόμενη περίοδο καθιερώθηκε η Α1 Εθνική. Οι δώδεκα ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των έντεκα αγώνων. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν στη νεοσύστατη Α2 Εθνική κατηγορία, ενώ για πρώτη φορά δεν διεξήχθησαν αγωνες διαβάθμισης μεταξύ ομάδων της Α' και της Β' Εθνικής.
Ο Φίλιππος Βέροιας αναδείχθηκε πρωταθλήτης για δεύτερη συνεχόμενη και τρίτη συνολικά φορά στην ιστορία του και προκρίθηκε στο κύπελλο πρωταθλητριών. Η Νέα Ελβετία κατέκτησε την 2η θέση και την έξοδο στο κύπελλο της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Ο τρίτος Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων μέσω της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδος.
Β' Εθνική
Η Β' Εθνική της περιόδου 1988-1989 αποτέλεσε για τελευταία φορά το πρωτάθλημα δευτέρου επιπέδου, καθώς από την επόμενη περίοδο με την δημιουργία της Α2 Εθνικής, αποτελεί μέχρι σήμερα το πρωτάθλημα τρίτου επιπέδου. Οι πρωταθλήτριες των τριών ομίλων κέρδισαν τη συμμετοχή τους στην Α1 Εθνική κατηγορία, οι ομάδες των θέσεων 2-4 τοποθετήθηκαν στην Α2, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες παρέμειναν στην κατηγορία.
9. ΟΦ Νέας Ιωνίας, 10. Ηλυσιακός, 11. ΑΕΕΑ, 12. Αρίων Μυτιλήνης (αποχώρησε).
9. ΓΑΣ Έδεσσας, 10. ΦΣ Αρίων Πτολεμαΐδας, 11. ΓΑΣ Κιλκίς, 12. Δημόκριτος.
7. ΑΟ Φαίακας Κέρκυρας, 8. Μεδεώνας, 9. ΑΣ Ηρακλής Πάτρας, 10. ΑΠΣ Ολυμπιακός Πάτρας, 11. ΑΕΟ Σπόρτιγκ Πάτρας, 12. Αμβρακία Άρτας (αποχώρησε).
Α1 και Α2
Μετά το τέλος των πρωταθλημάτων της Α' και Β' Εθνικής, έγιναν γνωστές και οι ομάδες που θα μετείχαν στα νεοσύστατα πρωταθλήματα της Α1 και της Α2 Εθνικής κατηγορίας την περίοδο 1989-1990. Σε αντιθέση με άλλα αθλήματα της χώρας, στα οποία η δημιουργία της Α1 επέφερε και μεγάλη μείωση στον αριθμό των ομάδων που μετείχαν στην ανώτατη κατηγορία (απο 14 σε 10 στο πρωτάθλημα μπάσκετ - από 12 σε 6 στο πρωτάθλημα βόλεϊ την πρώτη φορα, και από 12 σε 10 την δεύτερη - από 12 σε 8 στο πρωτάθλημα πολο), οι ομάδες της Α1 χάντμπολ παρέμειναν 12, όπως στο πρωτάθλημα Α' Εθνικής. Ο αριθμός των ομάδων της Α2 ήταν επίσης 12.
Συγκεκριμένα στην Α1 βρέθηκαν:
Οι ομάδες των Α1 και Α2 για την περίοδο 1989-1990:
Πηγές
1988 1989 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1988 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 1989
Σιθωνία
right|thumb|300px|Η Σιθωνία όπως φαίνεται από δορυφορική εικόνα. 300px|thumb|Η Σιθωνία όπως φαίνεται σε δορυφορική εικόνα. right|thumb|300px|Σιθωνία: Η ακτογραμμή της Βουρβουρούς Η Σιθωνία είναι χερσόνησος του νομού Χαλκιδικής και αποτελεί την λεγόμενη μεσαία χερσόνησο από τις τρεις του νομού. Η χερσόνησος της Σιθωνίας χαρακτηρίζεται από γραφικές περιοχές με έντονο ανάγλυφο και τις οργανωμένες ή απομονωμένες παραλίες της, καθώς και δάση πεύκου που χαρακτηρίζουν το τοπίο της.
Γεωγραφία
Την χερσόνησο περιβάλλουν ο Σιγγιτικός κόλπος στα ανατολικά (σήμερα γνωστό ως Κόλπος Αγίου Όρους) και ο Τορωναίος κόλπος στα δυτικά (σήμερα γνωστό ως Κόλπος Κασσάνδρας). Το βουνό όρος Ίταμος βρίσκεται στο κέντρο της χερσονήσου. Ανάμεσα στα πολλά μέρη της Σιθωνίας, είναι η αρχαία πόλη, το κάστρο και η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στη Τορώνη, οι ανεμόμυλοι στη Συκιά και η εκκλησία του 16ου αιώνα στη Νικήτη. Η Νικήτη αποτελεί και την έδρα του δήμου Σιθωνίας. Το Πόρτο Κουφό είναι ο μεγαλύτερος όρμος και το πιο φυσικά ασφαλές λιμάνι στην Ελλάδα, που μνημονεύεται από τον Θουκυδίδη. Μεγαλύτερος οικισμός είναι ο Νέος Μαρμαράς, που βρίσκεται στην μέση της χερσονήσου και είναι το κυριότερο εμπορικό κέντρο της περιοχής. Εκεί βρίσκεται και η μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα του Πόρτο Καρράς. Στον μυχό της χερσονήσου βρίσκεται η περιοχή Καρτάλια, όπου βρίσκονται μερικές από τις πιο γνωστές παραλίες, όπως το Αζάπικο, η Τριστινίκα, ο Κόρακας, ο Μαραθιάς, το Καλαμίτσι, το Κριαρίτσι κ.ά.. Στην άλλη πλευρά βρίσκουμε τον ημιορεινό οικισμό της Συκιάς με την παραλία της, την τουριστική Σάρτη, την Βουρβουρού και τον Όρμο Παναγιάς, που βρίσκεται στη αρχή της χερσονήσου.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου, από τη Βουρβουρού μέχρι το Νότιο άκρο, συνολικής έκτασης 233,34 τ.χλμ., είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000. Η βλάστηση περιλαμβάνει κυρίως δάση χαλέπιων πεύκων και μαύρων πεύκων στην κεντρική ορεινή περιοχή, ενώ τα πεδινά έχουν θαμνώδη βλάστηση (φρύγανα). Η περιοχή είναι σημαντική για τη μετανάστευση και την αναπαραγωγή αρκετών προστατευόμενων ειδών της ορνιθοπανίδας, με συμπεριλαμβανόμενα: θαλασσοκόρακες, σταυραετοί, σπιζαετοί, χρυσογέρακα, κιτρινοσουσουράδες και Βλάχοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας Σ
Φεμινισμός στην Ιαπωνία
Ο φεμινισμός στην Ιαπωνία ξεκίνησε με τα κινήματα για τα δικαιώματα των γυναικών που χρονολογούνται από την αρχαιότητα. Το κίνημα άρχισε να κερδίζει δυναμική όταν η δυτική σκέψη έφτασε στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης Meiji (Meiji_Restoration) το 1868. Ο ιαπωνικός φεμινισμός διαφέρει από τον δυτικό φεμινισμό ως προς το ότι δίνεται λιγότερη έμφαση στην ατομική αυτονομία.
Πριν από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι ιαπωνέζες περιορίζονταν από το παραδοσιακό πατριαρχικό σύστημα όπου τα ανώτερα αρσενικά μέλη της οικογένειας διατηρούσαν την εξουσία τους στο νοικοκυριό. Μετά τις μεταρρυθμίσεις που επέφερε η Meiji Restorasi, η θέση των γυναικών στην ιαπωνική κοινωνία υπέστη αλλαγές. Το εμπόριο γυναικών περιορίστηκε, οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα να ζητούν διαζύγιο, και επιπλέον και τα δύο φύλα υποχρεώθηκαν να λαμβάνουν πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Επιπρόσθετες αλλαγές για τη θέση των γυναικών πραγματοποιήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου και το νέο σύνταγμα του 1946 έφερε την εγγύηση για την ισότητα των φύλων.
Επτανησιακό θέατρο
Με τον όρο επτανησιακό θέατρο εννοείται η θεατρική παραγωγή των Επτανήσων από τον 16ο έως τις αρχές περίπου του 20ου αιώνα. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες ιστορικές πηγές μετά την κατάληψη του Χάνδακα από τους Τούρκους το 1669, όλη η καλλιτεχνική δημιουργία του κρητικού θεάτρου μεταφέρθηκε μέσω της μετακίνησης των Κρητών προσφύγων στα Επτάνησα. Ως κληρονόμοι τούτης της πολιτιστικής-θεατρικής κληρονομιάς στο Ιόνιο, οι θεατρικοί συγγραφείς των Επτανήσων αντέγραψαν αρχικά όλα τα χειρόγραφα των δραματουργικών έργων και διοργάνωναν ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις. Τούτο επιτελέστηκε και ως φυσική μετάβαση, καθώς τα Επτάνησα ήταν επίσης ενετοκρατούμενη περιοχή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίστηκε η συνέχεια της θεατρικής παραγωγής στην ελληνόφωνη μεσόγειο.
Φεμινισμός στην Ιαπωνία
Το 1970, καθώς άνθιζαν τα κινήματα εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ, ένα νέο κίνημα για την απελευθέρωση των γυναικών με το όνομα ūman ribu εμφανίστηκε στην Ιαπωνία από τα νέα αριστερά και ριζοσπαστικά φοιτητικά κινήματα στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Αυτό το κίνημα συμβάδιζε με ριζοσπαστικά φεμινιστικά κινήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, καταλύοντας την αναζωπύρωση του φεμινιστικού ακτιβισμού τη δεκαετία του 1970 και μετά. Οι ακτιβιστές άσκησαν κριτική καταδικάζοντας την ανδροκρατούμενη φύση της σύγχρονης Ιαπωνίας, και διεκδίκησαν θεμελιώδη αλλαγή του πολιτικοοικονομικού συστήματος και του πολιτισμού της κοινωνίας. Αυτό που τους ξεχώρισε από τα προηγούμενα φεμινιστικά κινήματα ήταν η έμφαση που δώθηκε στην απελευθέρωση του φύλου (解放 の 解放 sei no kaihō). Δεν στόχευαν στην εξίσωση με τους άντρες, αλλά επικεντρώθηκαν στο γεγονός ότι οι άντρες θα πρέπει επίσης να απελευθερωθούν από τις καταπιεστικές απόψεις ενός πατριαρχικού και καπιταλιστικού συστήματος.
Επτανησιακό θέατρο
Αν και θεωρητικά υπήρχε εκ των προτέρων θεατρική δραστηριότητα στο Ιόνιο, ωστόσο οι μαρτυρίες δεν ήταν τέτοιες που θα βοηθούσαν προς την κατεύθυνση μιας αναλυτικής παρουσίασης της παραγωγής στη συγκεκριμένη εποχή. Ανάμεσα στις πειστικότερες μαρτυρίες για την ανεξαρτησία του επτανησιακού θεάτρου από το κρητικό συμπεριλαμβάνεται η ανακάλυψη του χειρογράφου του έργου Ευγένα, του Θεόδωρου Μοτσελέζε από τον M. Vitti, που αν μη τι άλλο μεταθέτει την αφετηρία του επτανησιακού θεάτρου πριν το 1669, αφού το έργο τυπώθηκε το 1646. Στην επτανησιακή δραματουργία του 17ου και του 18ου αι. απαντώνται πρωτότυπα έργα, αλλά και αρκετές μεταφράσεις.
Η πορεία του επτανησιακού θεάτρου
Ως ενδείξεις θεατρικής δραστηριότητας στα Επτάνησα κατά τον 16ο αιώνα θα μπορούσαν να αναφερθούν η απαγγελία κωμωδιών από τον Ανδρέα Μολίνο στο πρώτο τέταρτο του 16ου αιώνα, όπως και η παράσταση ιταλικής κωμωδίας το 1583 στην Κέρκυρα. Στις παραπάνω ο Β. Πούχνερ περιλαμβάνει και την παράσταση του έργου Πέρσαι του Αισχύλου που ανέβηκε ως επινίκειος εορτασμός της ναυμαχίας της Ναυπάκτου, αν και υφίσταται προβληματισμός ακόμη και για την ύπαρξη ιταλικής μετάφρασης του συγκεκριμένου έργου.
Η προαναφερθείσα Ευγένα του Μοντσελέζε, ο πρόλογος άγνωστης κωμωδίας Εις έπαινον της περιφήμου νήσου Κεφαλληνίας περί το 1650 και η «κρητοεπτανησιακή» τραγωδία Ζήνων, την οποία ο Πούχνερ συνδέει με το ιησουιτικό θέατρο που εξαπλώθηκε στο Αρχιπέλαγος κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, συγκαταλέγονται στις μαρτυρίες μας για την παρουσία θεατρικών δρώμενων στα Επτάνησα του 17ου αιώνα. Οι ενδείξεις ερασιτεχνικών παραστάσεων του κρητικού θεάτρου στα Επτάνησα από επτανησιακά χειρόγραφα, καθώς και η μετάφραση του Pastor fido του Τζιαμπατίστα Γκουαρίνι από τον Μιχαήλ Σουμάκη το 1658 διαμορφώνουν τον κύκλο των μαρτυριών που διαθέτουμε για τη θεατρική παραγωγή των Επτανήσων στη συγκεκριμένη εποχή.
Η επτανησιακή δραματουργία φέρει έντονα τα σημάδια της ιταλικής Αναγέννησης. Μπορούμε, επίσης, να διαπιστώσουμε την επίδρασή τους από την ενετική κατοχή των συγκεκριμένων περιοχών και το καλλιτεχνικό πνεύμα που επικρατούσε την συγκεκριμένη εποχή στη Δύση. Από την άλλη, η ελληνική ευρηματικότητα, το στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, αποτέλεσαν το υπόλοιπο κομμάτι της νεοελληνικής θεατρικής δημιουργίας. Ο Πέτρος Κατσαΐτης, σημαντικός αντιπρόσωπος τους επτανησιακού θεάτρου κατά τον 18ο αιώνα, για τον οποίο διαθέτουμε σχετικές μαρτυρίες, όπως και άλλοι θεατρικοί συγγραφείς, χρησιμοποίησε την commedia dell’ arte, την κλασικίζουσα τραγωδία, την ιταλική κουλτούρα, μαζί με άλλες θεατρικές νόρμες και δημιούργησε μια συνέχεια σε τούτη την ιδιαίτερη μορφή του νεοελληνικού θεάτρου. Χρησιμοποιώντας ένα συγκεκριμένο θεατρικό πρότυπο, αλλά και με αφορμή το δεδομένο των ενετοτουρκικών πολέμων μαζί με το μήνυμα για ενότητα και θυσία ενάντια στον εχθρό, επιχείρησε παράλληλα την έκφραση των δικών του, προοδευτικών, θέσεων για την εποχή. Διατήρησε, παράλληλα με τη θεατρική του προσπάθεια, ζωντανή την καλλιτεχνική παραγωγή στα Επτάνησα, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη εποχή για την ελληνική πραγματικότητα.
Πέραν της ουμανιστικής θεατρικής παράδοσης στο επτανησιακό θέατρο του 18ου αιώνα είναι έκδηλη η παρουσία ενός διαφοροποιημένου λαϊκού θεάτρου στο οποίο φαίνεται να ανήκουν ανήκουν οι κωμικές σκηνές που παρουσιάζονται στο Ιφιγένεια επίσης στο Κωμωδία των ψευτογιατρών του Σαβόγια Ρούσμελη και το Χάσης του Δημητρίου Γουζέλη. Παρόλο που το επτανησιακό θέατρο αντιμετωπίζεται συχνά ως απλή γεωγραφική παραλλαγή του ελλαδικού, ο Διονύσιος Κ. Ρώμας, πιθανώς ο έσχατος δραματουργός του επτανησιακού θεάτρου, τεκμηρίωσε την «ιδιοπροσωπία» του επτανησιακού θεάτρου στη διαδρομή του έως το ιστορικό βάθος της Ενετοκρατίας.
Στον 19ο αιώνα το επτανησιακό θέατρο, ειδικότερα μετά το 1880, παρήγαγε ερασιτεχνικά κινήματα θεατρικών παραστάσεων που υπερέβαιναν τα τότε σύνορα του ελληνικού κράτους στις αποκαλούμενες «αλύτρωτες περιοχές».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επτανησιακό θέατρο
Φεμινισμός στην Ιαπωνία
Πορνεία
Iαπωνικές γυναικείες ομάδες άρχισαν την εκστρατεία κατά της θεσμοθετημένης πορνείας τη δεκαετία του 1880, και ενώθηκαν το 1935 για να σχηματίσουν την Εθνική Ένωση Καθαρισμού (National Purification League-Kokumin Junketsu Dōmei). Οι πρώτοι ακτιβιστές αποδοκίμαζαν τις πόρνες, και όχι τους άνδρες που διαχειρίζονταν το σύστημα της πορνείας, κυρίως στο διαδεδομένο στρατιωτικό σύστημα πορνείων. Αργότερα οι ιάπωνες φεμινιστές εξέφρασαν την ανησυχία τους σχετικά με τη διαχείριση της σεξουαλικότητας και την ενδυνάμωση της φυλετικής ανισότητας στα στρατιωτικά πορνεία.
Αναπαραγωγικά δικαιώματα
Οι Ιάπωνες φεμινιστές άρχισαν να προασπίζονται τον έλεγχο των γεννήσεων τη δεκαετία του 1930. Η άμβλωση έγινε επιτρεπτή από την κυβέρνηση το 1948, αλλά μόνο για ευγονικούς σκοπούς. Γυναίκες που γέννησαν πολλά παιδιά έλαβαν βραβεία από την κυβέρνηση. Η Ομοσπονδία Οικογενειακού Προγραμματισμού της Ιαπωνίας, είναι ο κύριος οργανισμός για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα στην Ιαπωνία που ασκεί πιέσεις για τη νομιμοποίηση της χρήσης αντισυλληπτικών χαπιών, για τη συνέχιση της νομιμότητας των αμβλώσεων και για τη διάδοση εκπαιδευτικού υλικού για τον οικογενειακό προγραμματισμό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φεμινισμός
Τζεμ Έζντεμιρ
Ο Τζεμ Έζντεμιρ (Cem Özdemir, 21 Δεκεμβρίου 1965) είναι Γερμανός πολιτικός τουρκικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1965 στο Μπαντ Ούραχ. Οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στη Γερμανία τη δεκαετία του '60 και ο ίδιος πήρε τη γερμανική υπηκοότητα το 1983. Είναι παντρεμένος με τη Γερμανοαργεντινή δημοσιογράφο Πία Μαρία Κάστρο, με την οποία έχει μια κόρη. Έχει χαρακτηριστεί (κυρίως στο εξωτερικό) ως ο Ομπάμα της Γερμανίας. Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως Αλεβίτης μουσουλμάνος.
Το 1981 έγινε μέλος του Κόμματος των Πρασίνων. Από το 1989 μέχρι το 1994 ήταν μέλος του τοπικού συμβουλίου του κόμματος στο κρατιδίο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Το 1994 εκλέχτηκε βουλευτής στην ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag). Σήμερα είναι στην ηγεσία του κόμματος Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι στη Γερμανία μαζί με την Κλάουντια Ροτ και ευρωβουλευτής του κόμματος. Από το 1998 μέχρι το 2002 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος των Πρασίνων για ενδοοικογενειακές υποθέσεις και επικεφαλής της γερμανοτουρκικής κοινοβουλευτικής ομάδας. Από το 2004 έως το 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινοβουλευτική ομάδα των Πρασίνων-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Στις 16 Δεκεμβρίου 2020 ανέλαβε την προστασία της πολιτικής κρατούμενης Κατσιαρίνα Μπορίσεβιτς. Στις 8 Δεκεμβρίου 2021 ορίστηκε ομοσπονδιακός υπουργός Διατροφής και Γεωργίας στην κυβέρνηση του Όλαφ Σολτς.
Συγγραφικό έργο
Έχει γράψει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί υπουργοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Άνω Πεδινά Ιωαννίνων
Τα Άνω Πεδινά είναι χωρίο του νομού Ιωαννίνων του δήμου Ζαγορίου. Βρίσκονται στις νοτιοδυτικές πλαγιές της Τύμφης και βόρεια του Μιτσικελίου, χτισμένα σε υψόμετρο 960 μέτρων πάνω από ένα μικρό οροπέδιο.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά το 1819 ο οικισμός υπέστη ληστρική επιδρομή από περίπου 300 Αλβανούς. Από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα ο πληθυσμός των Άνω Πεδινών παρουσίασε σημαντική μείωση (31%) η οποία οφείλεται στην έξαρση των φαινομένων ληστείας στην ευρύτερη περιοχή του Ζαγορίου.
Από τα Άνω Πεδινά καταγόταν ο δάσκαλος του γένους Νεόφυτος Δούκας και ο ιστοριοδίφης Ιωάννης Λαμπρίδης. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Σουδενά, οπότε και μετονομάστηκε σε Άνω Κάμπος και ένα χρόνο μετά σε Άνω Πεδινά.