cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καμιανσκέ
Οικονομία
Η οικονομική βάση του Καμιανσκέ επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στη βαριά βιομηχανία, με τη μεταλλουργία σιδήρου να αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας. Περίπου το 57% της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής είναι μεταλλουργία και μεταλλοτεχνία. Η χημική βιομηχανία έρχεται δεύτερη με περίπου 17% μερίδιο της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής. Ενώ ο υπερβολικά βιομηχανοποιημένος χαρακτήρας της τοπικής οικονομίας διασφαλίζει ένα αρκετά υψηλό ποσοστό απασχόλησης (στις 1/11/2007, η επίσημη ανεργία ανήλθε στο 1,40%), συμβάλλει επίσης στην υπερβολική στάθμη ρύπανσης και ακτινοβολίας στην πόλη.
Πολιτισμός
Αρκετές Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες, με τη μεγαλύτερη να είναι ο Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου, που χρονολογείται από το 1894, εξυπηρετούν τους πιστούς της πόλης. Μέχρι το 2018, υπήρχαν 22 ενορίες της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Καμιανσκέ.
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε από την πολωνική κοινότητα της πόλης στα τέλη του 19ου αιώνα, έχει γίνει ένα από τα κέντρα του Ρωμαιοκαθολικισμού στην Ανατολική Ουκρανία. Η Καθολική Ενορία του Αγίου Νικολάου περιλαμβάνει επίσης ένα μοναστήρι που διευθύνεται από το Τάγμα Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων.
Η πόλη έχει μια ενεργή εβραϊκή κοινότητα με μια νέα συναγωγή και κέντρο κοινότητας.
Οικολογία
Το Καμιανσκέ είναι μια πόλη με πολύ δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες. Η πόλη είναι στην πρώτη 10άδα πόλεων στην Ουκρανία με την πιο μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση. Υπήρξαν προτάσεις για τον καθορισμό της κατάστασης της οικολογικής καταστροφής της πόλης. Το δεξιό τμήμα της πόλης είναι ως επί το πλείστον μολυσμένο, όπου βρίσκονται οι μεταλλουργικές, χημικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις.
Το 2008, δημιουργήθηκε διυπηρεσιακή επιτροπή για την επίλυση περιβαλλοντικών προβλημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Εκρωσισμός Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk)
Εθνική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας (εσθονικά: Eesti Rahvusraamatukogu) είναι εθνικό δημόσιο ίδρυμα στο Ταλίν της Εσθονίας. Ιδρύθηκε ως κοινοβουλευτική βιβλιοθήκη στις 21 Δεκεμβρίου 1918.
Σύμφωνα με τον νόμο, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας είναι ο θεματοφύλακας της εθνικής μνήμης και κληρονομιάς της Εσθονίας και λειτουργεί ως αποθήκη για την εσθονική λογοτεχνία και βιβλιογραφία. Είναι ο κύριος πάροχος πληροφοριών για το εσθονικό κοινοβούλιο και πολλά άλλα συνταγματικά ιδρύματα, λειτούργει ως εθνικό κέντρο Βιβλιοθηκονομίας και Επιστήμης της Πληροφορίας, χώρος συνεχούς εκπαίδευσης βιβλιοθηκονόμων, αλλά και πολιτιστικό κέντρο.
Από τις 16 Σεπτεμβρίου 2008 Γενική Διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης είναι η Janne Andresoo.
Λειτουργίες
Είναι μία από τις σημαντικότερες δημόσιες εγκαταστάσεις για τη διατήρηση και τη μετάδοση του εσθονικού πολιτισμού. Ιδρύθηκε ως Κοινοβουλευτική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας στις 21 Δεκεμβρίου 1918.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Εσθονίας είναι επίσης :
Αρχιτεκτονική
Το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης είναι βρίσκεται στην οδό Tõnismägi 2 στο Ταλίν. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Raine Karp ειδικά για τη βιβλιοθήκη. Το εσωτερικό διακοσμήθηκε από τον Sulev Vahtra. Το οκταώροφο κτίριο αποτελείται από δυο υπόγειους ορόφους. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη από τις χώρες της Βαλτικής. Διαθέτει 20 αναγνωστήρια και 600 θέσεις για τους αναγνώστες, ένα μεγάλο αμφιθέατρο για διαλέξεις, μια αίθουσα θεάτρου και πολλούς εκθεσιακούς χώρους. Τα ράφια της βιβλιοθήκης χωρούν 5 εκατομμύρια βιβλία.
Συλλογές
Την 1η Ιανουαρίου του 2007 η συλλογή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Εσθονίας περιελάμβανε 3,4 εκατομμύρια τεκμήρια μεταξύ των οποίων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Εσθονία
Ερμενγάρδη της Τοσκάνης
Η Ερμενγάρδη της Τοσκάνης, γερμ.: Ermengarde, επίσης Ermengarda, Hermengarda, ( π. 901 - 931/2) από τον Οίκο των Βονιφατιδών, ήταν μεσαιωνική Ιταλίδα αρχόντισσα. Ήταν κόρη του Αδαλβέρτου Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης και της Μπέρτας των Καρολιδών, κόρης του Λοθάριου Β΄ της Λοθαριγγίας. Έγινε κόμισσα της Iβρέας μέσω του γάμου της με τον Άνταλμπερτ Α΄ μάργραβο της Ιβρέας. Μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό της Ούγο της Λομβαρδίας, η Eρμενγάρδη ήταν ένας σημαντικός αντίπαλος της κυριαρχίας του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας στην Ιταλία.
Οικογένεια
Η Ερμενγάρδη γεννήθηκε το 901, ως κόρη του Aδαλβέρτου Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης και της Μπέρτας των Καρολιδών. Μέσω της Μπέρτας, η οποία ήταν νόθη κόρη του Λοθάριου Β΄, βασιλιά της Λοθαριγγίας, η Ερμενγάρδη συνδέθηκε με τη δυναστεία των Καρολιδών. Ο Eρμενγάρδη είχε δύο αδέλφια, τον Γουίδων μάργραβο της Τοσκάνης και τον Λαμβέρτος μάργραβο της Τοσκάνης. Είχε επίσης τέσσερα ετεροθαλή αδέλφια από τον πρώτο γάμο τής μητέρας της με τον Θεοβάλδο κόμη της Aρλ: τον Ούγο, βασιλιά της Λομβαρδίας, τον Μπόζo μάργραβο της Τοσκάνης, τον Τέουτμπεργκα της Aρλ και μία άλλη αδελφή, της οποίας το όνομα δεν είναι γνωστό.
Ο Eρμενγάρδη παντρεύτηκε τον Άνταλμπερτ Α΄ από τον Οίκο της Ιβρέας/των Ανσκαριδών γύρω στο 914/5. Με τον Aδαλβέρτο Α΄ η Ερμενγάρδη απέκτησε έναν γιο, τον Άνσκαρ του Σπολέτο. Η Ερμενγάρδη είχε μεγάλη επιρροή στον σύζυγό της και εμφανιζόταν συχνά στα διπλώματά του με τίτλο «ευγενεστάτη κόμισσα» (noblissima comitissa). Η Eρμενγάρδη παρενέβη επίσης στα διπλώματα άλλων ηγεμόνων, όπως ενός διπλώματος που εκδόθηκε από τον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας το 924, παραχωρώντας το Καστέλ βέκιο ντ'Άστι στον Άουτμπερτ του Άστι και ενός διπλώματος που εκδόθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό της Ούγο στην Παβία το 926.
Αντιπολίτευση στον Ροδόλφο Β΄
Ο Ιταλός χρονικογράφος του 10ου αι. Λιουτπράνδος της Κρεμόνας αναφέρει, ότι μετά το τέλος του συζύγου της, η Eρμενγάρδη «απέκτησε την πρωτοκαθεδρία σε όλη την Ιταλία». Ο Λιουτπράνδος, ο οποίος έγραφε απαξιωτικά για πολλές ισχυρές Ιταλίδες, υποστήριξε ότι η πηγή της δύναμης της Eρμενγάρδης ήταν η σεξουαλικότητά της: «εξασκούσε σαρκικές συνευρέσεις με έναν και όλους, όχι μόνο πρίγκιπες, αλλά ακόμη και με απλούς άνδρες». Αν και ο σύζυγός της Άνταλμπερτ Α΄ είχε υποστηρίξει τον στέψη του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας ως βασιλιά της Λομβαρδίας σε αντίθεση με τον Bερεγγάριο Α΄ της Λομβαρδίας, η Ερμενγάρδη δεν το έκανε. «Κράτησε αρκετά ανδροπρεπώς τον βασιλιά (Ροδόλφο Β΄) μακριά από την ίδια την πρωτεύουσα του βασιλείου, την Παβία».
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Οίκος των Βονιφατιδών
Αγιόφυλλο Τρικάλων
Το Αγιόφυλλο (αρχαία Ελλίμια, παλαιά ονομασία Βελιμίστι) είναι χωριό του δήμου Μετεώρων στον νομό Τρικάλων ενώ παλαιότερα ανήκε στον δήμο Χασίων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 590 μέτρων, στις πλαγιές των Χασίων. Έχει πραγματικό πληθυσμό 507 κατοίκους. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία,
Στην είσοδο του χωριού προς Γρεβενά, βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου (Πανηγυρίζει στις 2 Μαΐου, ημέρα της μετακομιδής των λειψάνων του Αγίου Αθανασίου), με τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το 1623, Στο χωριό βρίσκονται και οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και της Αγίας  Παρασκευής.
Κοινότητα
Το Αγιόφυλλο είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 42,179 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Συμπολυμερές
Συμπολυμερές είναι το πολυμερές προϊόν που έχει προέλθει από τη χημική σύζευξη δύο ή περισσότερων διαφορετικών μονομερών που ενώνονται μαζί, δηλ. πολυμερίζονται, ενώ η χημική αυτή διεργασία ονομάζεται συμπολυμερισμός.
Εμπορικά συμπολυμερή περιλαμβάνουν το ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (acrylonitrile butadiene styrene) (ABS), συμπολυμερές στυρενίου-βουταδιενίου (SBR), ελαστικό νιτριλίου (nitrile rubber), στυρένιο-ακρυλονιτρίλιο, στυρένιο-ισοπρένιο-στυρένιο (SIS) και οξικό αιθυλενοβινύλιο (ethylene-vinyl acetate).
Τύποι συμπολυμερών
Επειδή ένα συμπολυμερές αποτελείται από δύο τουλάχιστον τύπους δομικών μονάδων (constituent units ή structural units), τα συμπολυμερή μπορούν να ταξινομηθούν με βάση τον τρόπο που διατάσσονται αυτές οι μονάδες κατά μήκος της αλυσίδας. Αυτοί περιλαμβάνουν:
Τα συμπολυμερή μπορούν επίσης να περιγραφούν με όρους ύπαρξης ή διάταξης των κλάδων στη δομή του πολυμερούς. Τα γραμμικά συμπολυμερή αποτελούνται από μια μοναδική κύρια αλυσίδα, ενώ τα διακλαδισμένα συμπολυμερή αποτελούνται από μια μοναδική κύρια αλυσίδα με μία ή περισσότερες πολυμερικές πλευρικές αλυσίδες.
Ένα τριπολυμερές είναι ένα συμπολυμερές που αποτελείται από τρία ξεχωριστά μονομερή.
Μια ειδική δομή μπορεί να σχηματιστεί από ένα μονομερές, όπου τώρα η τακτικότητα κάθε συστάδας είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα.
Ενοφθαλμισμένα (ή εμβολιασμένα) συμπολυμερή (Graft copolymers)
Ενοφθαλμισμένα συμπολυμερή είναι ένας ειδικός τύπος διακλαδισμένων συμπολυμερών στα οποία οι πλευρικές αλυσίδες είναι δομικά διακριτές από την κύρια αλυσίδα. Η απεικόνιση (5) δείχνει μια ειδική περίπτωση, όπου η κύρια αλυσίδα και οι πλευρικές αλυσίδες αποτελούνται από ξεχωριστά ομοπολυμερή. Όμως, οι μεμονωμένες αλυσίδες ενός ενοφθαλμισμένου πολυμερούς μπορεί να είναι ομοπολυμερή ή συμπολυμερή. Σημειώστε ότι διαφορετική αλληλουχία συμπολυμερούς είναι αρκετή για να ορίσει μια δομική διαφορά, συνεπώς ένα δισυσταδικό συμπολυμερές A-B με εναλλασσόμενες πλευρικές αλυσίδες συμπολυμερούς A-B ονομάζεται σωστά ενοφθαλμισμένο συμπολυμερές.
Παραδείγματος χάρη, ας υποθέσουμε ότι εκτελούμε έναν πολυμερισμό ελευθέρων ριζών του στυρενίου παρουσία πολυβουταδιενίου, ενός συνθετικού ελαστικού, που διατηρεί έναν δραστικό διπλό δεσμό C=C ανά υπόλειμμα. Λαμβάνουμε αλυσίδες πολυστυρενίου που αυξάνονται και προς τις δυο κατευθύνσεις από κάποια από τις θέσεις, όπου υπάρχουν διπλοί δεσμοί, με μια αναδιάταξη ενός άνθρακα. Ή για να το δούμε αλλιώς, το αποτέλεσμα είναι ένας σκελετός πολυστυρενίου με αλυσίδες πολυβουταδιενίου που αυξάνονται προς τα έξω από αυτόν και προς τις δύο κατευθύνσεις. Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή συμπολυμερούς επειδή ένα από τα συστατικά ήταν ένα πολυμερές από το οποίο ξεκίνησε η αντίδραση.
Όπως με τα συσταδικά πολυμερή, το σχεδόν σύνθετο προϊόν έχει ιδιότητες και των δύο "συστατικών". Στο αναφερόμενο παράδειγμα, οι ελαστικές αλυσίδες απορροφούν ενέργεια, έτσι είναι πολύ πιο λίγο εύθρυπτη από το κανονικό πολυστυρένιο. Το προϊόν λέγεται πολυστυρένιο υψηλής αντοχής (high-impact polystyrene), ή HIPS.
Συσταδικά συμπολυμερή (Block copolymers)
Ένα ειδικό είδος συμπολυμερούς λέγεται "συσταδικό συμπολυμερές (block copolymer)". Τα συσταδικά συμπολυμερή δημιουργούνται από συστάδες διαφορετικών πολυμερισμένων μονομερών. Παραδείγματος χάρη, το PS-b-PMMA είναι μια συντόμευση για το πολυστυρένιο-β-πολυ(μεθακρυλικό μεθύλιο) {πολυστυρένιο-b-πολυ(μεθακρυλικό μεθύλιο)} και συνήθως παρασκευάζεται πολυμερίζοντας πρώτα το στυρένιο και στη συνέχεια το MMA από το δραστικό άκρο των πολυστυρενικών αλυσίδων. Αυτό το πολυμερές είναι ένα "δισυσταδικό συμπολυμερές" επειδή περιέχει δύο διαφορετικές χημικές συστάδες. Μπορούν να παρασκευαστούν επίσης τρισυσταδικά, τετρασυσταδικά, πολυσυσταδικά κλπ. Τα δισυσταδικά συμπολυμερή παρασκευάζονται χρησιμοποιώντας τεχνικές ζωντανού πολυμερισμού, όπως πολυμερισμός ελευθέρων ριζών μέσω μεταφοράς ατόμου (atom transfer free radical polymerization) (ATRP), μεταφορά αλυσίδας με αντιστρεπτή προσθήκη-κατάτμηση (reversible addition fragmentation chain transfer) (RAFT), πολυμερισμός μετάθεσης με διάνοιξη δακτυλίου (ring-opening metathesis polymerization) (ROMP) και ζωντανός κατιονικός ή ανιονικός πολυμερισμός (living cationic or anionic polymerization). Μια αναδυόμενη τεχνική είναι ο πολυμερισμός μετακινούμενης αλυσίδας (chain shuttling polymerization). Η πιο ισχυρή στρατηγική για την προετοιμασία συσταδικών συμπολυμερών είναι η χημειοεκλεκτική βαθμιαία σύζευξη μεταξύ πολυμερικών προδρόμων ενώσεων και ετερολειτουργικών συνδετικών παραγόντων. Αυτή η μέθοδος δίνει πρόσβαση σε παράξενες εξωτικές δομές όπως τετρασυσταδικά τετραπολυμερή ABCD.
Η πρόσφατη έρευνα σε συσταδικά συμπολυμερή προτείνει ότι μπορεί να είναι χρήσιμα στη δημιουργία αυτοδημιουργούμενων συστημάτων με δυνητική χρήση σε διατάξεις ημιαγωγών (παραδείγματος χάρη, συσκευές μνήμης υπολογιστών) συγκεντρώνοντας μικρές λεπτομέρειες πάνω σε μια δομημένη βάση που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας συμβατικές μεθόδους μικρολιθογραφίας.
Διαχωρισμός φάσεων
Τα συσταδικά συμπολυμερή είναι ενδιαφέροντα επειδή μπορούν "να ξεχωρίσουν μικροφάσεις" για να σχηματίσουν νανοδομές, όπως στο συσταδικό συμπολυμερές στυρενίου-βουταδιενίου- στυρενίου που φαίνεται στα δεξιά. Το πολυμερές είναι γνωστό ως κράτον (Kraton) και χρησιμοποιείται για σόλες υποδημάτων και κόλλες και επειδή έχει πολύ λεπτή δομή, χρειάστηκε να εξεταστεί με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διέλευσης (TEM). Η μήτρα βουταδιενίου βάφτηκε με τετροξείδιο του οσμίου για να δώσει αντίθεση στην εικόνα. Το υλικό παρασκευάστηκε από ζωντανό πολυμερισμό έτσι ώστε οι συστάδες να είναι σχεδόν μονής διασποράς, βοηθώντας έτσι στη δημιουργία μιας πολύ κανονικής μικροδομής. Η μοριακή μάζα των συστάδων πολυστυρενίου στην κύρια εικόνα είναι 102.000· η ένθετη εικόνα έχει μια μοριακή μάζα 91.000, παράγοντας ελαφρά μικρότερους τομείς. Ο διαχωρισμός των μικροφάσεων είναι μια κατάσταση παρόμοια με αυτή του λαδιού και του νερού. Το λάδι και το νερό δεν αναμειγνύονται - σχηματίζουν ξεχωριστές φάσεις. Λόγω της ασυμβατότητας μεταξύ των συστάδων, τα συμπολυμερή συστάδας υφίστανται έναν παρόμοιο διαχωρισμό φάσεων. Επειδή οι συστάδες είναι ομοιοπολικά συνδεμένα μεταξύ τους, δεν μπορούν να διακριθούν μακροσκοπικά όπως το νερό και το λάδι. Στον "διαχωρισμό μικροφάσεων" οι συστάδες σχηματίζουν δομές με μέγεθος νανομέτρου. Ανάλογα με τα σχετικά μήκη κάθε συστάδας, μπορούν να ληφθούν πολλές μορφολογίες. Στα δισυσταδικά συμπολυμερή, αρκετά διαφορετικά μεγέθη συστάδων οδηγούν σε σφαίρες μεγέθους νανομέτρου της μιας συστάδας σε μία μήτρα του δεύτερου (παραδείγματος χάρη, πολυ(μεθακρυλικό μεθύλιο) (PMMA) σε πολυστυρένιο). Χρησιμοποιώντας λιγότερο διαφορετικά μεγέθη συστάδων, μπορεί να ληφθεί μια γεωμετρία "εξαγωνικά συσκευασμένου κυλίνδρου (hexagonally packed cylinder)". Οι συστάδες με παρόμοια μήκη σχηματίζουν στρώματα (που συχνά ονομάζονται φύλλα στην τεχνική βιβλιογραφία). Μεταξύ της κυλινδρικής και της ελασματοειδούς φάσης είναι η γυροειδής φάση. Οι δομές με κλίμακα νανομέτρων που δημιουργούνται από συσταδικά συμπολυμερή μπορούν δυνητικά να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία συσκευών για χρήση στη μνήμη των υπολογιστών, στην προτυποποίηση νανοκλίμακας και στους διαχωρισμούς νανοκλίμακας.
Η επιστήμη των πολυμερών χρησιμοποιεί τη θερμοδυναμική για να περιγράψει πώς αλληλεπιδρούν οι διαφορετικές συστάδες. Το γινόμενο του βαθμού πολυμερισμού, n και η παράμετρος αλληλεπίδρασης Φλόρι-Χάγκινς (Flory-Huggins), \chi, δίνει μια ένδειξη πόσο ασύμβατες μεταξύ τους είναι οι δύο συστάδες και αν θα χωριστούν οι μικροφάσεις. Παραδείγματος χάρη, ένα δισυσταδικό συμπολυμερές με συμμετρική σύσταση θα ξεχωρίσει τη μικροφάση αν το γινόμενο \chi N είναι μεγαλύτερο από 10,5. Αν το \chi N είναι μικρότερο από 10,5, οι συστάδες θα αναμειχθούν και δεν παρατηρείται διαχωρισμός μικροφάσης. Η ασυμβατότητα μεταξύ των συστάδων επηρεάζει επίσης τη συμπεριφορά του διαλύματος αυτών των συμπολυμερών και τη συμπεριφορά προσρόφησή τους στις διάφορες επιφάνειες.
Εξίσωση πολυμερούς
Ένα εναλλασσόμενο συμπολυμερές έχει τον τύπο: -A-B-A-B-A-B-A-B-A-B-, η -(-A-B-)n-. Οι μοριακές αναλογίες του μονομερούς στο πολυμερές είναι κοντά στο ένα, που συμβαίνει όταν οι λόγοι δραστικότητας r1 & r2 είναι κοντά στο μηδέν, όπως δίνεται από την εξίσωση Μαγιο-Λιούις (Mayo–Lewis equation), που λέγεται επίσης εξίσωση συμπολυμερισμού:
όπου r1 = k11/k12 & r2 = k22/k21
Μηχανική συμπολυμερισμού
Ο συμπολυμερισμός χρησιμοποιείται για να τροποποιήσει τις ιδιότητες των κατασκευαζόμενων πλαστικών για να καλύψουν ειδικές ανάγκες, παραδείγματος χάρη, για να μειώσουν την κρυσταλλικότητα, να τροποποιήσουν τη θερμοκρασία υαλώδους μετάπτωσης ή να βελτιώσουν τη διαλυτότητα. Είναι ένας τρόπος βελτίωσης των μηχανικών ιδιοτήτων, με μια τεχνική γνωστή ως σκλήρυνση ελαστικού (rubber toughening). Οι ελαστομερείς φάσεις σε μια δύσκαμπτη μήτρα δρουν ως αναχαιτιστές ρωγμών (crack arrestors) και έτσι αυξάνουν την απορρόφηση της ενέργειας όταν το υλικό επηρεάζεται για παράδειγμα. Το ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο είναι ένα συνηθισμένο παράδειγμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυμερή
ISIN
Ο Διεθνής Αριθμός Αναγνώρισης Χρεογράφων (αγγλικά: International Securities Identification Number, ISIN) προσδιορίζει με μοναδικό τρόπο ένα χρεόγραφο. Η διάρθρωσή του ορίζεται στο πρότυπο ISO 6166. Ο κωδικός ISIN είναι ένας αλφαριθμητικός κωδικός 12 χαρακτήρων ο οποίος χρησιμεύει για την ομοιόμορφη αναγνώριση ενός χρεογράφου μέσω της ομαλοποίησης του εκχωρηθέντος εθνικού αριθμού, εφόσον υπάρχει, κατά τη διαπραγμάτευση και τον διακανονισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρότυπα ISO
Ούγος Α΄ του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί
Ο Ούγος Α΄, γαλλ.: Hugh I compte de Clermont-en-Beauvaisis, (1030–1101) από τον Οίκο του Κλερμόν, ήταν κόμης του Κλερμόν-αν-Μπωβεζί. Ήταν γιος του Ρενώ Α΄ του Κλερμόν (1010–1088) και γαμπρός του Bαλδουίνου Β΄ του Κλερμόν, του δεύτερου γνωστού κόμη του Κλερμόν. Ο Ούγος ήταν πρώιμος ιδρυτής του Οίκου του Κλερμόν.
Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Ραμερούπ, κόρη του Ιλντουέν Δ΄, κόμη του Μοντιντιέ και της συζύγου του Aλίκης του Ρουσύ. Ο Ούγος και η Μαργαρίτα είχαν οκτώ παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Κλερμόν
Χακόμπ Χοβνατανιάν
Ο Χακόμπ Χοβνατανιάν ή Γιάκοβ Αβνατάμοφ (αρμενικά: Հակոբ Մկրտումի Հովնաթանյան και ρωσικά: Яков Никитич Авнатамов, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1806 – Περσία, 1881 ) ήταν Αρμένιος ζωγράφος του 19ου αιώνα, ο οποίος έζησε και έδρασε στη Ρωσική και την Περσική Αυτοκρατορία. Έχει χαρακτηριστεί ως ο «Ραφαήλ της Τιφλίδας».
Βιογραφία
Ο Χοβνατανιάν γεννήθηκε το 1806 στην Τιφλίδα της σημερινής Γεωργίας (η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε έδαφος της τσαρικής Ρωσίας) και ήταν γόνος της ομώνυμης αρμενικής καλλιτεχνικής οικογένειας, γενάρχης της οποίας ήταν ο Ναγκάς Χοβνατάν που έζησε τον 17ο αιώνα και διακρίθηκε ως ζωγράφος, ποιητής και μουσικός.
Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν επαρκή βιογραφικά στοιχεία για τον Χοβνατανιάν. Ο ίδιος ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία , η οποία αποτελούσε την κύρια πηγή βιοπορισμού του, καθώς φιλοτεχνούσε πορτραίτα κατά παραγγελία , ενώ τα πρώτα του έργα χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1820. Με την πάροδο των ετών, η συγκεκριμένη δραστηριότητα προσέδωσε στον Χοβνατανιάν αναγνώριση, ωστόσο τη δεκαετία του 1860 επλήγη επαγγελματικά εξαιτίας της διάδοσης της φωτογραφίας.
Ακολούθως μετανάστευσε στην Περσική Αυτοκρατορία των Κατζάρ, όπου συνέχισε τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες μέχρι και το τέλος της ζωής του. Μεταξύ των πελατών του, συμπεριλαμβανόταν και ο σάχης του Ιράν, στην αυλή του οποίου προσελήφθη. Απεβίωσε το 1881 στην Τεχεράνη ή την Ταμπρίζ (όπου ζούσε η κόρη του) και θάφτηκε στον αρμενικό αποστολικό ναό της Τεχεράνης. Αδελφός του ήταν ο, επίσης ζωγράφος, Αγάθων Χοβνατανιάν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρμένιοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Βλαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας
Ο Βλαδίσλαος Β΄, γνωστός και ως Vladislav,Władysław ή Wladislas (Ουγγρικά: II. Ulászló, 1 Μαρτίου 1456 – 13 Μαρτίου 1516), ήταν Βασιλιάς της Βοημίας από το 1471 ως το 1516 και Βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας από το 1490 έως το 1516. Ως πρωτότοκος γιος του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας αναμενόταν να κληρονομήσει την Πολωνία και τη Λιθουανία. Ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ ο Χουσίτης ηγεμόνας της Βοημίας, προσφέρθηκε να κάνει το Βλαδίσλαο διάδοχό του το 1468, γιατί χρειαζόταν την υποστήριξη του Καζίμιρ Δ΄ εναντίον των επαναστατημένων Καθολικών ευγενών και του συμμάχου τους Ματθία Κορβίνου, βασιλιά της Ουγγαρίας. Η Δίαιτα της Βοημίας εξέλεξε το Βλαδίσλαο βασιλιά μετά το θάνατο του Γεώργιου, αλλά μπόρεσε να κυβερνήσει μόνο την κυρίως Βοημία, επειδή ο Ματθίας (τον οποίο οι Καθολικοί ευγενείς είχαν εκλέξει βασιλιά) κατέλαβε τη Μοραβία, τη Σιλεσία και τη Λουσατία. Ο Βλαδίσλαος προσπάθησε να ανακαταλάβει τις τέσσερις επαρχίες με τη βοήθεια του πατέρα του, αλλά ο Ματθίας τους απώθησε.
Ο Βλαδίσλαος και ο Ματθίας μοιράστηκαν τις Χώρες του Στέμματος της Βοημίας με την Ειρήνη του Όλομουτς το 1479. Οι τάξεις του βασιλείου είχαν ενισχύσει τη θέση τους κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ των δύο βασιλιάδων. Οι προσπάθειες του Βλαδίσλαου να προωθήσει τους Καθολικούς προκάλεσαν εξέγερση στην Πράγα και σε άλλες πόλεις το 1483, αναγκάζοντάς τον να αναγνωρίσει την κυριαρχία των Χουσίτες Χουσιτών στις δημοτικές συνελεύσεις. Η Δίαιτα επιβεβαίωσε το δικαίωμα των ευγενών και των αστών της Βοημίας να προσχωρούν ελεύθερα είτε στο Χουσιτισμό είτε στον Καθολικισμό το 1485. Οταν ο Ματθίας Κορβίνος κατέλαβε τα Δουκάτα της Σιλεσίας για να τα παραχωρήσει στο νόθο γιο του Ιωάννη Κορβίνο, ο Βλαδίσλαος έκανε νέες συμμαχίες εναντίον του στα τέλη της δεκαετίας του 1480.
Ο Βλαδίσλαος (η μητέρα του οποίου Ελισάβετ των Αψβούργων, ήταν αδελφή του προκατόχου του Ματθία) διεκδίκησε την Ουγγαρία μετά το θάνατο του Ματθία. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας τον εξέλεξε βασιλιά όταν οι υποστηρικτές του νίκησαν τον Ιωάννη Κορβίνο. Οι άλλοι δύο διεκδικητές, ο Μαξιμιλιανός των Αψβούργων και ο αδερφός του Βλαδισλάου Ιωάννης Αλβέρτος, εισέβαλαν στην Ουγγαρία, αλλά δεν μπόρεσαν να πετύχουν στις επιδιώξεις τους και έκαναν ειρήνη με το Βλαδίσλαο το 1491. Εγκαταστάθηκε στη Βούδα, δίνοντας τη δυνατότητα στις Τάξεις της Βοημίας, της Μοραβίας, της Σιλεσίας και της Λουσατίας να αναλάβουν πλήρως την κρατική διοίκηση. Όπως προηγουμένως στη Βοημία, έτσι και στην Ουγγαρία, ο Βλαδίσλαος ενέκρινε πάντα τις αποφάσεις του Βασιλικού Συμβουλίου, εξ ου και το ουγγρικό παρατσούκλι του Dobzse László (στα τσέχικα král Dobře, στα λατινικά rex Bene – «Kαλός Βασιλιάς»). Λόγω των παραχωρήσεων που είχε κάνει πριν από την εκλογή του το βασιλικό θησαυροφυλάκιο δεν μπορούσε να χρηματοδοτήσει ένα μόνιμο στρατό και ο Μαύρος Στρατός του Ματθία Κορβίνου διαλύθηκε μετά από μια εξέγερση, αν και οι Οθωμανοί έκαναν τακτικές επιδρομές στα νότια σύνορα και μετά το 1493 προσάρτησαν ακόμη και εδάφη της Κροατίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Βλαδίσλαος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καζίμιρ Δ΄, Βασιλιά της Πολωνίας και Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, και της Ελισάβετ των Αψβούργων, που ήταν κόρη του Αλβέρτου, Βασιλιά της Γερμανίας, της Ουγγαρίας και της Βοημίας, και της Ελισάβετ του Λουξεμβούργου, μοναδικού τέκνου και κληρονόμου του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Σιγισμούνδου. Ο Βλαδίσλαος γεννήθηκε στην Κρακοβία την 1η Μαρτίου 1456. Η μητέρα και ο πατέρας του διεκδίκησαν την Ουγγαρία και τη Βοημία, όταν ο άτεκνος αδερφός της Λαδίσλαος ο Οψιγενής πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1457. Ωστόσο οι αξιώσεις τους αγνοήθηκαν τόσο στην Ουγγαρία όσο και στη Βοημία. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας εξέλεξε βασιλιά το Ματθία Κορβίνο στις 24 Ιανουαρίου 1458. Οι Boημικές Τάξεις του βασιλείου ανακήρυξαν βασιλιά το Χουσίτη Γεώργιο Ποντιέμπραντυ στις 2 Μαρτίου.
Ο Βλαδίσλαος ήταν διάδοχος του πατέρα του στην Πολωνία και τη Λιθουανία. Ο Καζίμιρ Δ΄ ήθελε να προετοιμάσει όλους τους γιους του για να κυβερνήσουν ένα βασίλειο και ανέθεσε την εκπαίδευσή τους σε διάσημους λόγιους. Δάσκαλος του Βλαδίσλαου ήταν ο ιστορικός Γιαν Ντουούγκος.
Ο Πάπας Παύλος Β΄ αφόρισε το Γεώργιο Ποντιέμπραντυ στα τέλη του 1466 και κήρυξε σταυροφορία εναντίον του. Οι Τσέχοι Καθολικοί ευγενείς ξεσηκώθηκαν εναντίον του «αιρετικού» Γεώργιο Ποντιέμπραντυ και ζήτησαν βοήθεια από τον Ματθία Κορβίνο. Ο Ματθίας κήρυξε τον πόλεμο το Μάρτιο του 1468 και εισέβαλε στη Μοραβία. Στις 16 Μαΐου 1468 ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ πρότεινε στον Καζίμιρ Δ΄ να κάνει το Βλαδίσλαο διάδοχό του, αν μεσολαβούσε για μια συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Ο Ματθίας αρνήθηκε την προσφορά του, αλλά ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ τον ανάγκασε να υπογράψει ανακωχή στις αρχές του 1469. Φοβούμενοι μήπως χάσουν την υποστήριξη του Ματθία οι Καθολικοί ευγενείς τον ανακήρυξαν βασιλιά της Βοημίας στο Όλομοουτς στις 3 Μαΐου. Αφού ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ επανέλαβε την προσφορά του να κληροδοτήσει τη Βοημία στο Βλαδίσλαο, ο Καζίμιρ Δ΄ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για λογαριασμό του. Ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ πέθανε στις 22 Μαρτίου 1471.
Πόλεμος για τη Βοημία
Οταν ο δεκαπεντάχρονος Βλαδίσλαος δεσμεύτηκε να σεβαστεί τις ελευθερίες των Τάξεων του βασιλείου, η Βοημική Διατροφή τον εξέλεξε βασιλιά στην Kούτνα Χόρα στις 27 Μαΐου 1471. Συγκεκριμένα του ζητήθηκε να αναγνωρίσει την ύπαρξη δύο «εθνών» (των Καθολικών και των Χουσιτικών Τάξεων) στο βασίλειό του σύμφωνα με τα Συμβόλαια της Βασιλείας, αν και η Αγία Έδρα τα είχε ήδη καταδικάσει το 1462.. Η Αγία Έδρα θεώρησε άκυρη την εκλογή του Βλαδισλάου και ο παπικός λεγάτος Λορέντζο Ροβερέλα επικύρωσε τις αξιώσεις του Ματθία Κορβίνου για τη Βοημία στις 28 Μαΐου. Ωστόσο ο Αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ' αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Ματθία ως νόμιμο βασιλιά της Βοημίας.
Ο Βλαδίσλαος στέφθηκε βασιλιάς στην Πράγα στις 22 Αυγούστου 1471. Μπορούσε να εξασφαλίσει τη θέση του μόνο με την υποστήριξη των ευγενών, γιατί στη Βοημία δεν τον είχε συνοδεύσει στρατός. Κατά συνέπεια η Δίαιτα εξελίχθηκε στο σώμα της κρατικής διοίκησης με τη μεγαλύτερη επιρροή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Η Δίαιτα άρχισε να λειτουργεί ως νομοθετική συνέλευση και ψήφιζε διατάγματα που καταγράφονταν σε συγκεκριμένα μητρώα.
Ο Καζίμιρ Δ΄ υποστήριξε επίσης το Βλαδίσλαο. Επέτρεψε στο δεύτερο γιο του, τον αδελφό του Βλαδίσλαου Καζίμιρ, να εισβάλει στην Άνω Ουγγαρία (σημερινή Σλοβακία) από την Πολωνία, αφότου μια ομάδα Ούγγρων βαρόνων και ιερέων πρόσφερε στον Καζίμιρ τον ουγγρικό θρόνο στα τέλη του 1471. Ο Ματθίας νίκησε τον Καζίμιρ και τον ανάγκασε να αποσυρθεί από την Ουγγαρία πριν από το τέλος του έτους. Την 1η Μαρτίου 1472 ο Πάπας Σίξτος Δ΄ εξουσιοδότησε τον λεγάτο του Μάρκο Μπάρμπο να αφορίσει το Βλαδίσλαο και τον πατέρα του αν συνέχιζαν να διεξάγουν πόλεμο εναντίον του Ματθία. Η πρώτη ανακωχή μεταξύ του Βλαδίσλαου και του Ματθία υπογράφηκε στις 31 Μαΐου. Οι εκπρόσωποί τους συνέχισαν τις διαπραγματεύσεις για μήνες, συχνά παρουσία του παπικού λεγάτου που υποστήριζε τις αξιώσεις του Ματθία. Η Δίαιτα εξέλεξε τέσσερις ευγενείς στο Μπένεσοφ το 1473 για να διοικούν τη Βοημία ως αντιβασιλείς μέχρι να αποκατασταθεί η ειρήνη.
Οι εκπρόσωποι του Καζίμιρ Δ΄ και του Ματθία συνήψαν συνθήκη ειρήνης στις 21 Φεβρουαρίου 1474. Δύο ημέρες αργότερα ο Βλαδίσλαος συμφώνησε επίσης να υπογράψει ανακωχή για τρία χρόνια. Λίγο αργότερα όμως ο Βλαδίσλαος συνάντησε τον Φρειδερίκο Γ΄ στην Αυτοκρατορική Δίαιτα στη Νυρεμβέργη και τον έπεισε να συνάψουν εναντίον του Ματθία συμμαχία,. στην οποία προσχώρησε επίσης ο Καζίμιρ Δ΄. Οι στρατοί της Πολωνίας και της Βοημίας εισέβαλαν στη Σιλεσία και πολιόρκησαν το Ματθία στο Βρότσουαφ τον Οκτώβριο. Τα ουγγρικά στρατεύματα έκοψαν τις οδούς ανεφοδιασμού των εισβολέων, αναγκάζοντας το Βλαδίσλαο και τον Καζίμιρ να υπογράψουν νέα εκεχειρία για περισσότερο από ένα χρόνο στις 8 Δεκεμβρίου.
Η νεαρή Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου κληρονόμησε το Δουκάτο του Γκουόγκουφ στη Σιλεσία από το σύζυγό της Ερρίκο ΙΑ΄ του Γκουόγκουφ το 1476. Οι περισσότεροι δούκες της Σιλεσίας είχαν αναγνωρίσει πριν από χρόνια την επικυριαρχία του Ματθία Κορβίνου, αλλά ο Βλαδίσλαος ήθελε να επεκτείνει την εξουσία του στην επαρχία αυτή και παντρεύτηκε τη Βαρβάρα με πληρεξούσιο για να καταλάβει το δουκάτο της. Με την υποστήριξη του Ματθία ο ανιψιός του Ερρίκου ΙΑ΄ Ιωάννης Β΄, Δούκας του Ζάγκαν, εισέβαλε στο δουκάτο και το κατέλαβε. Οταν η Βαρβάρα έχασε την προίκα της το Βασιλικό Συμβούλιο της απαγόρευσε να έρθει στη Βοημία.
Η προσπάθεια του Βλαδίσλαου να καταλάβει το Γκουόγκουφ οδήγησε σε νέα σύγκρουση. Ο Βλαδίσλαος και ο Φρειδερίκος Γ' επιβεβαίωσαν τη συμμαχία τους εναντίον του Ματθία στις 5 Δεκεμβρίου 1476. Ο παπικός λεγάτος Μπαλντασάρε ντε Πίσια, απείλησε το Βλαδίσλαο με αφορισμό αν εισέβαλε στα βασίλεια του Ματθία. Ο Φρειδερίκος Γ' εγκατέστησε το Βλαδίσλαο βασιλιά της Βοημίας και Πρίγκιπα-εκλέκτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις 10 Ιουνίου 1477. Δύο ημέρες αργότερα ο Ματθίας κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του Αυτοκράτορα και εισέβαλε στην Αυστρία. Ο Βλαδίσλαος έστειλε ενισχύσεις στο σύμμαχό του, αλλά απέσυρε τα στρατεύματά του από την Αυστρία πριν από τα τέλη Ιουλίου. Ο Φρειδερίκος αναγκάστηκε να αναγνωρίσει το Ματθία ως νόμιμο βασιλιά της Βοημίας την 1η Δεκεμβρίου.
Ο Μπαλντασάρε ντε Πίσια αφόρισε το Βλαδίσλαο και τους υποστηρικτές του στις 15 Ιανουαρίου 1478.[40] Οι εκπρόσωποι του Βλαδίσλαου και του Ματθία ξεκίνησαν νέες διαπραγματεύσεις και κατέληξαν σε συμβιβασμό που έγινε αποδεκτός και από τους δύο μονάρχες. Το δικαίωμα τόσο του Βλαδίσλαου όσο και του Ματθία να χρησιμοποιούν τον τίτλο του βασιλιά της Βοημίας επιβεβαιώθηκε, αλλά μόνο ο Ματθίας υποχρεούτο να απευθύνεται στο Βλαδισλάο ως τέτοιο στη μεταξύ τους αλληλογραφία. Οι Χώρες του Βοημικού Στέμματος χωρίστηκαν: ο Βλαδίσλαος κυβερνούσε την κυρίως Βοημία και ο Ματθίας στη Μοραβία, τη Σιλεσία και τη Λουσατία. Ο συμβιβασμός εξουσιοδότησε επίσης το Βλαδίσλαο να εξαγοράσει τις τρεις επαρχίες αντί 400.000 χρυσών φλουριών μετά το θάνατο του Ματθία. Ματθίας και Βλαδίσλαος επικύρωσαν τη συνθήκη ειρήνης με μεγάλη μεγαλοπρέπεια και τελετή σε μια συνάντηση στο Όλομοουτς στις 21 Ιουλίου 1479.
Συγκρούσεις στη Βοημία
Η Ειρήνη του Όλομοουτς έδωσε τη δυνατότητα στους Καθολικούς ευγενείς που είχαν υποστηρίξει τον Ματθία να επιστρέψουν στη Βοημία. Ο Βλαδίσλαος, που παρέμεινε καθολικός, αποφάσισε να ενισχύσει τη θέση των Καθολικών στο βασίλειό του επειδή χρειαζόταν την υποστήριξη της Αγίας Έδρας για να ενισχύσει τη θέση του στην Ευρώπη. Παρόλο που δεν μπόρεσε να επιτύχει την αποκατάσταση της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής της Πράγας, άρχισε να αντικαθιστά τα μέλη των Χουσιτών των δημοτικών συμβουλίων με Καθολικούς αστούς. Δύο γιοι του προκατόχου του Βλαδίσλαου, ο Γίντριχ και ο Χύνεκ του Ποντιέμπραντυ, ασπάστηκαν επίσης τον καθολικισμό. Η εκστρατεία του Βλαδίσλαου για την επαναφορά του καθολικισμού ξεσήκωσε τους Χουσίτες και οι πολίτες της Πράγας εξεγέρθηκαν το Σεπτέμβριο του 1483. Οι επαναστάτες δολοφόνησαν ή έδιωξαν όλους τους καθολικούς κληρικούς και δημοτικούς συμβούλους και καταδίωξαν τους Γερμανούς και τους Εβραίους. Ο Βλαδίσλαος επίσης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα. Παρόμοιες εξεγέρσεις ξέσπασαν στο Νίμπουρκ, το Ζάτετς και το Χράντετς Κράλοβε. Αφού συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να στείλει δυνάμεις εναντίον της Πράγας, ο Βλαδίσλαος αναγνώρισε ότι δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει την φιλοκαθολική πολιτική του και ενέκρινε τους νέους δημοτικούς συμβούλους των Χουσιτών το 1484. Ο Βλαδίσλαος είχε στενή σχέση με την εβραϊκή κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της απασχόλησης Εβραίων όπως ο Αβραάμ της Βοημίας.
Η επιτυχία της εξέγερσης των αστών της Πράγας οδήγησε στην προσέγγιση των μετριοπαθών Χουσιτών και των Καθολικούς ευγενών, που αντιμετώπισαν τους κατοίκους της πόλης με περιφρόνηση. Ο Βλαδίσλαος προέτρεψε επίσης τους ευγενείς να καταλήξουν σε συμφωνία για θρησκευτικά ζητήματα. Ο συμβιβασμός τους επιβεβαιώθηκε στη Δίαιτα στην Κούτνα Χόρα το Μάρτιο του 1485, με την αναγνώριση του δικαιώματος τόσο των ευγενών όσο και των αστών να προσχωρούν ελεύθερα είτε στον Καθολικισμό είτε στον Ουτρακουϊσμό κατά τα επόμενα 31 χρόνια.
Ο Φρειδερίκος Γ' δεν προσκάλεσε το Βλαδίσλαο και το Ματθία στην Αυτοκρατορική Δίαιτα στη Φρανκφούρτη, όπου ο γιος του Μαξιμιλιανός εξελέγη Βασιλιάς της Γερμανίας στις 16 Φεβρουαρίου 1486. Η παράλειψη του Φρειδερίκου προσέβαλε και τους δύο βασιλιάδες της Βοημίας που συμμάχησαν εναντίον του Αυτοκράτορα σε μια συνάντηση στη Γίχλαβα στις 11 Σεπτεμβρίου. Η συνάντηση δημιούργησε επίσης την ευκαιρία να συζητηθούν άλλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα η κυκλοφορία του χρήματος στις επικράτειές τους. Ο Βλαδίσλαος δεσμεύτηκε να στείλει ενισχύσεις στο Ματθία για να πολεμήσει εναντίον του Φρειδερίκου, αλλά οι σύμβουλοί του τον έπεισαν να μην τηρήσει την υπόσχεσή του. Η Δίαιτα της Βοημίας τον προέτρεψε επίσης να συνάψει ειρήνη με τον Αυτοκράτορα και τους πρίγκιπες-εκλέκτορες τον Ιούνιο του 1487. Την ίδια χρονιά ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ ήρε τον αφορισμό και αναγνώρισε το Βλαδίσλαο ως βασιλιά της Βοημίας.
Ο Ματθίας Κορβίνος δήμευσε μεγάλες περιουσίες στα βασίλειά του και τις παραχώρησε στο νόθο γιο του Ιωάννη Κορβίνο, επειδή ήθελε να κάνει τον Ιωάννη διάδοχό του.. Οι γιοι του Γεωργίου Ποντιέμπραντυ ήταν μεταξύ των βαρόνων που έχασαν τα κτήματά τους από τον Ιωάννη Κορβίνο, κάτι που ενόχλησε το Βλαδίσλαο επειδή ορισμένα κτήματα βρίσκονταν στα εδάφη του Στέμματος της Βοημίας. Ο Βλαδίσλαος ζήτησε τη βοήθεια του πατέρα του και έκαναν επίσημη συμμαχία εναντίον του Ματθία στις 23 Απριλίου. Ο Ματθίας ανάγκασε τον Ιωάννη Β΄ του Ζάγκαν να αποκηρύξει το Γκουόγκουφ υπέρ του Ιωάννη Κορβίνου την άνοιξη του 1489. Λίγο αργότερα ο Βλαδίσλαος έκανε ειρήνη με τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο, αλλά ο γιος του δεύτερου, Μαξιμιλιανός ξεκίνησε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Ματθία.
Πόλεμος για την Ουγγαρία
Ο Ματθίας Κορβίνος πέθανε απροσδόκητα στη Βιέννη στις 6 Απριλίου 1490. Μέχρι να συγκεντρωθούν οι ευγενείς για να εκλέξουν το διάδοχό του το Μάιο τέσσερις υποψήφιοι διεκδίκησαν το θρόνο. Ο Ιωάννης Κορβίνος υποστηρίχθηκε κυρίως από βαρόνους και προκρίτους που είχαν κτήματα κατά μήκος των νότιων συνόρων (συμπεριλαμβανομένων του Λαυρέντιου του Ιλοκ και του Πέτερ Βάραντ, Αρχιεπισκόπου της Κάλοτσα). Ο Μαξιμιλιανός των Αψβούργων αναφέρθηκε στη Συνθήκη Ειρήνης του Βίνερ Νόιστατ του 1463, που προέβλεπε ότι ο Αυτοκράτορας Φρειδερίκος ή οι κληρονόμοι του επρόκειτο να κληρονομήσουν την Ουγγαρία αν ο Ματθίας πέθαινε χωρίς νόμιμο διάδοχο Ο Βλαδίσλαος διεκδίκησε την Ουγγαρία ως ο μεγαλύτερος γιος της αδελφής του προκατόχου του Ματθία, Λαδίσλαου του Οψιγενούς. Ωστόσο οι γονείς του, που ήθελαν να εξασφαλίσουν ένα ξεχωριστό βασίλειο για κάθε γιο τους, πρότειναν το μικρότερο αδερφό του Βλαδίσλαου Ιωάννη Αλβέρτο.
Οι περισσότεροι Ούγγροι βαρόνοι και ιεράρχες προτιμούσαν το Βλαδίσλαο, επειδή η διοίκησή του στη Βοημία είχε δείξει ότι θα σεβόταν τις ελευθερίες τους. Ο Βλαδίσλαος υποσχέθηκε επίσης να παντρευτεί μετά τη στέψη του την πλούσια χήρα του Ματθία Βεατρίκη της Νάπολης. Οι δύο υποστηρικτές του, ο Στέφανος Μπάτορι και ο Παλ Κίνιζι νίκησαν τον Ιωάννης Κορβίνο στις 4 Ιουλίου. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας εξέλεξε το Βλαδίσλαο βασιλιά στις 15 Ιουλίου. Ο Βλαδίσλαος, που είχε φύγει από την Πράγα για την Ουγγαρία στα τέλη Ιουνίου, εξέδωσε διάταγμα που υποσχόταν να απέχει από την επιβολή έκτακτων φόρων ή την εισαγωγή άλλων «επιβλαβών καινοτομιών» και να συνεργαστεί στενά με το Βασιλικό Συμβούλιο. Έφτασε στη Βούδα (πρωτεύουσα της Ουγγαρίας) στις 9 Αυγούστου. Συνάντησε τον αδελφό του, που είχε βαδίσει μέχρι την Πέστη στην απέναντι πλευρά του ποταμού Δούναβη, αλλά δεν κατέληξαν σε συμβιβασμό.
Ο Βλαδίσλαος στέφθηκε βασιλιάς στις 18 Σεπτεμβρίου στο Σέκεσφεχερβαρ. Σύμφωνα με την υπόσχεση που έδωσε μετά την εκλογή του εγκαταστάθηκε στη Βούδα. Κατά την απουσία του η Βοημία διοικείτο από τους μεγάλους αξιωματούχους του κράτους, ιδιαίτερα το Βουργράβο της Πράγας και τον Καγκελάριο. Η Μοραβία, η Σιλεσία και η Λουσατία είχαν αναγνωρίσει την κυριαρχία του αμέσως μετά το θάνατο του Ματθία Κορβίνου. Αν και ο Βλαδίσλαος υποσχέθηκε ότι οι τρεις επαρχίες θα προσαρτώνταν στο Ουγγρικό Στέμμα μέχρι να καταβληθούν στο ουγγρικό ταμείο τα χρήματα που ορίζονταν στην Ειρήνη του Όλομοουτς, οι Τάξεις του Στέμματος της Βοημίας υποστήριξαν ότι η προσωπική ένωση υπό την κυριαρχία του καθιστούσε άκυρη αυτή τη διάταξη. Τα 400.000 χρυσά φλουριά δεν πληρώθηκαν ποτέ.
Τα στρατεύματα του Βλαδίσλαου είχαν εν τω μεταξύ εκδιώξει το στρατό του Μαξιμιλιανού των Αψβούργων από την Ουγγαρία. Με τη Συνθήκη του Πρέσμπουργκ στις 7 Νοεμβρίου ο Βλαδίσλαος αποκήρυξε όλα τα εδάφη που είχε κατακτήσει ο Ματθίας Κορβίνος στην Αυστρία και επίσης αναγνώρισε το δικαίωμα των Αψβούργων να κληρονομήσουν την Ουγγαρία και τη Βοημία αν πέθαινε χωρίς γιο. Ο Στέφανος Ζαπόλυα κατατρόπωσε τον Ιωάννη Αλβέρτο στο Eπεργες (Πρέσοβ στη Σλοβακία) στις 24 Δεκεμβρίου, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει τις αξιώσεις του για την Ουγγαρία.
Νέο καθεστώς στην Ουγγαρία
Παρόλο που ο Ιωάννης Φίλιπετς, Επίσκοπος του Βάραντ, προειδοποίησε το Βλαδίσλαο ότι οι Ούγγροι θα μπορούσαν να «αναγκαστούν να υπακούσουν μόνο με σιδερένια ράβδο», εκείνος δεν συνέχισε τη συγκεντρωτική πολιτική του Mατθία Κορβίνου. Σχεδόν όλες οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονταν συλλογικά στο Βασιλικό Συμβούλιο και ο Βλαδίσλαος τις δεχόταν πάντα, λέγοντας Dobrze («Πολύ καλά» στα πολωνικά), από το οποίο προέρχεται το παρατσούκλι του. Ο Θωμάς Μπάκοτς και ο Στέφανος Ζαπόλυα ήταν οι σύμβουλοί του με τη μεγαλύτερη επιρροή τη δεκαετία του 1490. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας που είχε συγκληθεί μόνο πέντε φορές τα τελευταία δεκατρία χρόνια της διακυβέρνησης του Mατθία Κορβίνου ανέκτησε τη σημασία της. Η πρώτη δίαιτα συγκλήθηκε στις αρχές του 1492. Επικύρωσε την Ειρήνη του Πρέσμπουργκ μόνο αφού επέστρεψαν στην πατρίδα τους οι περισσότεροι ευγενείς που είχαν φτάσει στις πρώτες συνεδριάσεις, επειδή κατηγόρησαν τους συντάκτες της συνθήκης για προδοσία επειδή απαρνήθηκαν τις κατακτήσεις του Ματθία.
Ο Καζίμιρ Δ΄ πέθανε στις 7 Ιουνίου 1492 αφού κληροδότησε την Πολωνία και τη Λιθουανία στους νεότερους αδελφούς του Βλαδίσλαου, Ιωάννη Αλβέρτο και Αλέξανδρο αντίστοιχα. Ο Βλαδίσλαος διεκδίκησε την Πολωνία, αλλά οι Πολωνοί ευγενείς εξέλεξαν βασιλιά τον Ιωάννη Αλβέρτο στις 27 Αυγούστου. Ο Βλαδίσλαος είχε κληρονομήσει ένα σχεδόν άδειο ταμείο από το Ματθία και δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει χρήματα για να χρηματοδοτήσει το Μαύρο Στρατό του προκατόχου του (ένα μόνιμο στρατό μισθοφόρων). Οι απλήρωτοι μισθοφόροι ξεσηκώθηκαν και λεηλάτησαν αρκετά χωριά κατά μήκος του Ποταμού Σάβου. Ο Παύλος Κίνιζι τους διέλυσε το Σεπτέμβριο. Οι περισσότεροι μισθοφόροι εκτελέστηκαν και ο Βλαδίσλαος διέλυσε τα υπολείμματα του στρατού στις 3 Ιανουαρίου 1493.
Οι Οθωμανοί άρχισαν να κάνουν τακτικές επιδρομές κατά της Ουγγαρίας κατά μήκος των νότιων συνόρων. Ένας Οθωμανικός στρατός προκάλεσε μια συντριπτική ήττα στον ενωμένο στρατό των κορυφαίων Κροατών βαρόνων στη Μάχη της Κρμπάβα στις 11 Σεπτεμβρίου 1493. Οι Οθωμανοί προσάρτησαν τις ακτές της Αδριατικής στα βόρεια του ποταμού Νερέτβα μέχρι το Όμις. Λίγους μήνες αργότερα οι Κροάτες ευγενείς συγκεντρώθηκαν στο Μπίχατς και προσπάθησαν να ζητήσουν βοήθεια από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ και τον Μαξιμιλιανό των Αψβούργων.
Παρ' όλα αυτά ο Βλαδίσλαος εξακολουθούσε να θεωρείται αρχηγός ενός ισχυρού κράτους, ειδικά επειδή αυτός και τα δύο αδέρφια του κυβερνούσαν τα πιο ισχυρά κράτη της Κεντρικής Ευρώπης. Συναντήθηκαν στο Λέτσε (Λέβοτσα στη Σλοβακία) τον Απρίλιο του 1494 για να επιτύχουν μια κοινή εξωτερική πολιτική, αλλά ο Βλαδίσλαος και ο Ιωάννης Αλβέρτος δεν κατέληξαν σε συμβιβασμό σχετικά με τη Μολδαβία και τη Σιλεσία. Ο Βλαδίσλαος επέβαλε έναν έκτακτο φόρο, ή «επιδότηση», χωρίς την έγκριση της Δίαιτας την άνοιξη του 1494. Οι ευγενείς διαμαρτυρήθηκαν για το φόρο σε όλο το βασίλειο. Ο Λαυρέντιος Ούλιακι, που ήταν ένας από τους πλουσιότερους βαρόνους της Ουγγαρίας διέταξε τη δολοφονία ενός φοροεισπράκτορα και αποκάλεσε το Βλαδίσλαο βόδι. Ο Βλαδίσλαος κατηγόρησε τον Ούλιακι για συνεργασία με τους Οθωμανούς και ξεκίνησε μια εκστρατεία εναντίον του, αναγκάζοντάς τον να εκλιπαρεί για έλεος στις αρχές του 1495, και του επέτρεψε να διατηρήσει τα περισσότερα κτήματά του. Οι εκπρόσωποι του Βλαδίσλαο και του Οθωμανού Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ υπέγραψαν ανακωχή για τρία χρόνια τον Απρίλιο του 1495, αλλά οι οθωμανικές επιδρομές πέρα ​​από τα σύνορα συνεχίστηκαν στην Κροατία.
Οι Τάξεις κατηγόρησαν τον ταμία του Βλαδίσλαου Σιγισμούνδο Ερνουστ για υπεξαίρεση στη Δίαιτα το Μάιο του 1496. Μετά από απαίτηση της Δίαιτας ο Βλαδίσλαος διέταξε τη σύλληψη του Ερνουστ και του αναπληρωτή του. Ο Ερνουστ αφέθηκε ελεύθερος μόνο αφού πλήρωσε λύτρα 400.000 χρυσών φλωρινιών.
Ο Βλαδίσλαος επισκέφτηκε τη Βοημία το πρώτο μισό του 1497. Μετά την επιστροφή του η Δίαιτα τον έπεισε να απαγορεύσει στον αντιδημοφιλή Θωμά Μπάκοτς να χρησιμοποιεί τις βασιλικές σφραγίδες, αλλά ο Μπάκοτς παρέμεινε ο αρχικαγκελάριος. Οι βασιλικές σφραγίδες ανατέθηκαν στο Γεώργιο Σάτμαρι, που ήταν στενός σύμμαχος των Tούρζο. Ο Πάπας Αλέξανδρος έκανε τον Μπάκοτς Αρχιεπίσκοπο του Eστεργκομ στις 20 Δεκεμβρίου.
Οθωμανική απειλή
Ο Βλαδίσλαος επιβράβευσε τις Τάξεις της Σλαβονίας (την «ασπίδα της Ουγγαρίας» κατά των Οθωμανών) με ξεχωριστό οικόσημο στα τέλη του 1497. Η εκεχειρία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία έληξε το 1498. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας του 1498 ενέκρινε την εισαγωγή ενός συνήθους φόρου ενός φλωρινίου, ορίζοντας ότι οι ιδιοκτήτες γης μπορούσαν να κρατήσουν το ήμισυ του φόρου για να πληρώσουν τους δικούς τους ακολούθους. Ένα διάταγμα υποχρέωνε τους πλουσιότερους βαρόνους και ιεράρχες να δημιουργήσουν τους δικούς τους στρατούς. Αλλο διάταγμα προέβλεπε ότι το Βασιλικό Συμβούλιο μπορούσε να λάβει αποφάσεις μόνο αν στη συνεδρίαση συμμετείχαν τουλάχιστον οκτώ εκλεγμένοι ευγενείς, ένορκοι των βασιλικών αυλών.Η Δίαιτα ψήφισε επίσης νόμους που αύξαναν το εισόδημα των ευγενών σε βάρος των εσόδων της Εκκλησίας και περιόριζαν τα οικονομικά προνόμια των πόλεων και των κατοίκων τους.
Ο Βλαδίσλαος έκανε συμμαχία με τον Ιωάννη Αλβέρτο και το Στέφανο Γ' της Μολδαβίας κατά των Οθωμανών στην Κρακοβία στις 20 Ιουλίου 1498. Συμφιλιώθηκε επίσης με τον Ιωάννη Κορβίνο και τον Μπαν της Κροατίας, αναθέτοντάς του την υπεράσπισή της.
Επί της βασιλείας του (1490–1516) η Ουγγρική βασιλική εξουσία μειώθηκε υπέρ των Ούγγρων αρχόντων, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους για να περιορίσουν την ελευθερία των αγροτών. Η βασιλεία του στην Ουγγαρία ήταν σε μεγάλο βαθμό σταθερή, αν και η χώρα βρισκόταν υπό συνεχή συνοριακή πίεση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και βίωσε και την εξέγερση του Γκέργκι Ντόζα. Στις 11 Μαρτίου 1500 η ​​Βοημική Δίαιτα υιοθέτησε ένα νέο καθεστώς για τη γη, που περιόριζε τη βασιλική εξουσία και ο Βλαδίσλαος το υπέγραψε το 1502 (εξ ου και γνωστό ως Διαταγή του Βλαδίσλαου για τη Γη). Επιπλέον επέβλεψε την κατασκευή (1493–1502) της τεράστιας Αίθουσας Βλαδίσλαου στην κορυφή του παλατιού στο Κάστρο της Πράγας.
Ο Βλαδίσλαος πέθανε στις 13 Μαρτίου 1516, δύο εβδομάδες μετά τα 60α γενέθλιά του, στην πόλη της Βούδας. Η κηδεία του τελέστηκε έξι μέρες αργότερα στον κεντρικό Καθεδρικό του Σέκεσφεχερβαρ, όπου ήταν θαμμένοι όλοι οι βασιλιάδες της Ουγγαρίας. Ο γιος του στέφθηκε προηγουμένως βασιλιάς της Ουγγαρίας το 1508 και το 1509 βασιλιάς της Βοημίας πριν πεθάνει ο πατέρας του, επομένως η διαδοχή ήταν εξασφαλισμένη. Πριν πεθάνει ο Βλαδίσλαος κάλεσε το Θωμά Μπάκοτς, τον Ιωάννη Μπόρνεμισα και το Γεώργιο Χοεντσόλερν και τους ονόμασε φορείς και φύλακες του νεαρού πρίγκιπα Λουδοβίκου. Ο μονάρχης άφησε ένα βασίλειο σε πολιτικά ερείπια με χρέος 403.000 ουγγρικών φλωρινιών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1476 τη Βαρβάρα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Β΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1491 έκανε δεύτερο γάμο, με την Βεατρίκη των Ιβρέα-Τραστάμαρα, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά (8 Απριλίου) είναι μια μέρα κατά την οποία γιορτάζεται ο πολιτισμός των Ρομά και εγείρεται η ευαισθητοποίηση για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ρομά.
Προέλευση
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ρομά ανακηρύχθηκε επίσημα το 1990 στο Σέροκ της Πολωνίας, όπου η Διεθνής Ένωση Ρομά πραγματοποίησε το τέταρτο Παγκόσμιο Συνέδριο Ρομά, προς τιμήν της πρώτης μεγάλης διεθνούς συνάντησης των εκπροσώπων των ρομά, στις 7-12 Απριλίου 1971 στο Τσέσφηλντ κοντά στο Λονδίνο.
Γιάμπουργκ (Αυτόνομος Θύλακας των Γιάμαλων Νένετς)
Το Γιάμπουργκ (ρωσικά: Ямбург) είναι αγροτική περιοχή (οικισμός) της Επαρχίας Ναντίμσκι στον Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται 1.485 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου στον Κόλπο του Ομπ.
Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το πεδίο φυσικού αερίου του Γιάμπουργκ, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1969. Το Γιάμπουργκ κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως ορμητήριο για την εξερεύνηση και την ανάπτυξη του πεδίου φυσικού αερίου. Το Γιάμπουργκ είναι εταιρική πόλη, και η συντριπτική πλειοψηφία των 5,000–6,000 κατοίκων είναι εργαζόμενοι της Gazprom. Ο οικισμός είναι καλά εξυπηρετημένος από υποδομές μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων ενός αεροδρομίου, καθώς και ποτάμιες, μηχανοκίνητες και σιδηροδρομικές συνδέσεις με άλλες μονάδες στη Ρωσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Κυριάκος Κουμπάρης
Ο Κυριάκος Κουμπάρης (1760/1777 - 1860) ήταν Έλληνας έμπορος με αυστριακή υπηκοότητα και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο Κυριάκος Κουμπάρης γεννήθηκε στη Μεσημβρία το 1760 ή το 1777, αλλά σε μικρή ηλικία μετεγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε με το εμπόριο σιτηρών, αποκτώντας μεγάλη περιουσία. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας το 1818. Με την έναρξη της Επανάστασης του 1821 συνεισέφερε οικονομικά χορηγώντας μεγάλα ποσά. Παράλληλα μεσολάβησε για τη διάσωση πολλών Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Αναγκάστηκε και ο ίδιος να αποχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη και να εγκατασταθεί στην Οδησσό. Αν και κατά τη διάρκεια της επανάστασης υπέστη μεγάλες οικονομικές ζημίες, κατάφερε στη συνέχεια να ανακτήσει τον πλούτο του. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1860.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έμποροι
Α.Π.Ο. Αταλάντη
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αταλάντη, γνωστός και συντετμημένα ως '''Α.Π.Ο. Αταλάντη''', είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αταλάντη Φθιώτιδας και επίσημο έτος ίδρυσης το 1968. Δραστηριοποιείται από ιδρύσεως του στο άθλημα του ποδοσφαίρου και διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας και κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του είναι οι συμμετοχές του στην Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Από τη σεζόν 2019-20 αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, 4η τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έδρα του Α.Π.Ο. Αταλάντη αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Αταλάντης.
Ιστορικό
Στις 13 Ιουνίου του 1968 ιδρύθηκε επίσημα ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος «η Αταλάντη», έπειτα από συγχώνευση του «Αίαντα Λοκρός» που ιδρύθηκε το 1928 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου και του «Ολυμπιακού Αταλάντης» που ιδρύθηκε το 1931 με τμήμα ποδοσφαίρου. Από την ίδρυση του αγωνίζεται επίσημα στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.