cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλίνινγκραντ
Σοβιετική Ένωση
6. ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΕΝΙΓΚΣΜΠΕΡΓΚ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΑ Η Σύνοδος εξέτασε μία πρόταση από την Σοβιετική Κυβέρνηση αναφορικά με εδαφικά ζητήματα που προκύπτουν ενόψει της υπογραφής ειρηνευτικής συμφωνίας, όσον αφορά τα δυτικά σύνορα της ΕΣΣΔ τα οποία γειτνιάζουν με τη Βαλτική Θάλασσα τα οποία θα πρέπει να διασχίζουν κάποιο σημείο στις ανατολικές ακτές του Κόλπο του Ντάντζιγκ στα ανατολικά, στα βόρεια του Μπράουνσμπεργκ και του Γκόλνταπ, στο σημείο ένωσης των συνόρων της Λιθουανίας, της Πολωνικής Δημοκρατίας και της Ανατολικής Πρωσίας.
Η Σύνοδος έχει έρθει σε καταρχήν συμφωνία με αυτή την πρόταση της Σοβιετικής Κυβέρνησης σχετικά με τη μεταβίβαση στην κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης της πόλης του Κένιγκσμπεργκ και των περιχώρων αυτής όπως αναφέρεται αναλυτικά παραπάνω, κάτι που θα αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης από εμπειρογνώμονες κατά την επανεξέταση των τωρινών συνόρων.
Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και ο Βρετανός Πρωθυπουργός δήλωσαν ότι θα υποστηρίξουν την πρόταση της Συνόδου στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις για την υπογραφή ειρηνευτικού συμφώνου.
Το Κένιγκσμπεργκ μετονομάστηκε σε Καλίνινγκραντ το 1946 μετά τον θάνατο του Προέδρου του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Καλίνιν, ενός από τους πρώτους Μπολσεβίκους. Οι επιζήσαντες του γερμανικού πληθυσμού απελάθηκαν βίαια και η πόλη εποικίστηκε με Σοβιετικούς κατοίκους. Η γερμανική γλώσσα αντικαταστάθηκε με τη ρωσική γλώσσα.
Η πόλη ανοικοδομήθηκε, και, καθώς επρόκειτο για δυτικότερο τμήμα της ΕΣΣΔ, η Περιφέρεια Καλίνινγκραντ αποτέλεσε περιοχή μείζονος στρατηγικής σημασίας στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ο Σοβιετικός Βαλτικός Στόλος βρισκόταν σταθμευμένος στην πόλη στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Λόγω της στρατηγικής του σημασίας, η πρόσβαση στο Καλίνινγκραντ απαγορευόταν σε ξένους επισκέπτες.
Το 1957 υπεγράφη συμφωνία η οποία οριοθετούσε τη γραμμή των συνόρων μεταξύ της Πολωνίας και της Σοβιετικής Ένωσης.
Ρωσία
Η πόλη του Μπάλτιγισκ, λίγο έξω από το Καλίνινγκραντ, είναι το μοναδικό ρωσικό λιμάνι επί της Βαλτικής Θάλασσας το οποίο λέγεται ότι παραμένει «ελεύθερο πάγων» για όλη τη διάρκεια του χρόνου, με την περιοχή να παίζει, ως εκ τούτου, σημαντικό ρόλο στη συντήρηση του Βαλτικού Στόλου.
Λόγω της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Περιφέρεια Καλίνινγκραντ μετατράπηκε σε θύλακα, γεωγραφικά αποκομμένο από το υπόλοιπο τμήμα της Ρωσίας. Η απομόνωση αυτή από την υπόλοιπη Ρωσία έγινε ακόμη πιο αισθητή σε πολιτικό επίπεδο όταν η Πολωνία και η Λιθουανία έγιναν μέλη του NATO και, στη συνέχεια, της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2004. Κάθε στρατιωτικός και πολιτικός χερσαίος σύνδεσμος μεταξύ της περιοχής και της υπόλοιπης Ρωσίας θα πρέπει να διασχίζει εδάφη μελών του NATO και της ΕΕ. Ειδικές ταξιδιωτικές συμφωνίες για τους κατοίκους των εδαφών έχουν γίνει μέσω του Εγγράφου Διευκόλυνσης Διελεύσεως (FTD) και του Εγγράφου Διευκόλυνσης Σιδηροδρομικής Διελεύσεως (FRTD).
Τον Ιούλιο του 2007, ο Ρώσος Πρώτος Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Σεργκέι Ιβάνοφ είχε δηλώσει ότι εφόσον ελεγχόμενα από τις ΗΠΑ συστήματα πυραυλικής άμυνας εγκαθίσταντο στην Πολωνία, τότε, πυρηνικά όπλα θα προωθούνταν στο Καλίνινγκραντ. Στις 5 Νοεμβρίου 2008, ο Ρώσος ηγέτης Ντμίτρι Μεντβέντεφ είχε δηλώσει ότι η εγκατάσταση πυραύλων στο Καλίνινγκραντ θα έπρεπε να θεωρείται βέβαιη. Τα σχέδια αυτά ματαιώθηκαν τον Ιανουάριο του 2009.
Παρόλα αυτά, στα τέλη του 2011, ανατέθηκε σε ένα ευρείας κλίμακας ραντάρ Βόρονεζ να παρακολουθεί την εκτόξευση πυραύλων εντός ακτίνας 6.000 χμ. Βρίσκεται στον οικισμό του Πιονέρσκι (παλαιότερα γνωστό με τη γερμανική ονομασία Neukuhren) στην Περιφέρεια Καλίνινγκραντ.
Μετονομασία
Συζητήσεις έχουν υπάρξει αναφορικά με το ζήτημα της μετονομασίας της πόλης στο αρχικό «Κένιγκσμπεργκ», όπως συνέβη και με την περίπτωση αρκετών άλλων ρωσικών πόλεων οι οποίες επέστρεψαν στις ονομασίες της προσοβιετικής περιόδου, π.χ. Αγία Πετρούπολη, Γιεκατερίνμπουργκ και Τβερ, οι οποίες ήταν γνωστές στη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου ως Λένινγκραντ, Σφερντλόφσκ και Καλίνιν, αντίστοιχα. Το «Κιόνιγκ» (Кёниг, μια συντομευμένη μορφή του «Königsberg» στα ρώσικα) χρησιμοποιείται συχνά σε διαφημίσεις τουριστικών εταιρειών στην ευρύτερη περιοχή. Μία άλλη δυνατότητα θα ήταν να λάβει η πόλη μία ονομασία που θα βασιζόταν στον ιστορικό προσδιορισμό της σε άλλες σλαβικές γλώσσες, όπως το «Κορόλεβετς».
Άλλοι, πάλι, έχουν προτείνει την ελαφρά μετατροπή του ονόματος της πόλης σε «Καλίνογκραντ», ώστε με αυτό τον τρόπο να μειωθεί ο υπερβολικός σοβιετικός τόνος του. Το Καλίνα, ή viburnum opulus, είναι φυτό το οποίο έχει ιερό χαρακτήρα στη σλαβική παράδοση. Το Καλίνα είναι ένα κοινό μοτίβο που βρίσκεται σε δεκάδες δημοτικά τραγούδια, ιδίως εκείνα που συμβολίζουν τη νιότη και την αθωότητα, καθώς και όσα σχετίζονται με τον γάμο ή την κηδεία.
Το Κάντγκραντ είναι ακόμη μια εναλλακτική ονομασία για την πόλη. Η ονομασία του Κάντγκραντ (η πόλη προς τιμήν του μεγάλου φιλοσόφου Ιμμάνουελ Καντ) έχει προωθηθεί από διανοούμενους και εκπροσώπους ΜΜΕ ανά τον κόσμο. Ο Καντ γεννήθηκε στο Κένιγκσμπεργκ το 1724 και παρέμεινε στην πόλη έως τον θάνατό του το 1804. Το 2008, ένας νέος κύκλος πανεπιστημιακών που κατοικούσαν στο Καλίνινγκραντ υπό τους Μ. Νταρ και Ν. Τζάντζουκ (και οι δυο τους ήταν πανεπιστημιακοί που εργάζονταν στο Ινστιτούτο Κλάους Μένερτ του Καλίνινγκραντ) ίδρυσε την Kantgrad International Society, με απώτερο στόχο την αναγέννηση του καντιανού τρόπου σκέψης.
Διοικητικό και δημοτικό καταστατικό
Το Καλίνινγκραντ αποτελεί το διοικητικό κέντρο μιας περιφέρειας. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, έχει χαρακτηριστεί ως πόλη περιφερειακής σημασίας του Καλίνινγκραντ—μια διοικητική ενότητα με καταστατικό ισοδύναμο αυτού των περιφερειών. Ως δημοτική υποδιαίρεση, η πόλη περιφερειακής σημασίας του Καλίνινγκραντ έχει χαρακτηριστεί ως Αστική Περιοχή Καλίνινγκραντ.
Περιφέρειες πόλης
Μέχρι το 2011, η πόλη ήταν χωρισμένη σε τρεις διοικητικές περιφέρειες:
Δύο διοικητικές περιφέρειες καταργήθηκαν τον Ιούνιο του 2009:
Κλίμα
Το Καλίνινγκραντ διαθέτει εύκρατο κλίμα, με κρύους, συννεφιασμένους, σχετικά ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια με συχνές βροχοπτώσεις και καταιγίδες. Οι μέσες θερμοκρασίες κυμαίνονται από -1,5 μέχρι 18,1 °C και οι βροχοπτώσεις κυμαίνονται από 36 μέχρι 97 χιλιοστά τον μήνα. Γενικά, πρόκειται για ένα ωκεάνιο κλίμα και ως εκ τούτου υγρό, μεταβλητό και ήπιο.
Υπάρχει ξεκάθαρη διαφοροποίηση μεταξύ του καιρού των διαφορετικών εποχών. Η άνοιξη ξεκινά τον Μάρτιο και είναι αρχικά κρύα και θυελλώδης, ενώ στη συνέχεια γίνεται ζεστή και συχνά πολύ ηλιόλουστη. Το καλοκαίρι, το οποίο ξεκινά τον Ιούνιο, είναι κυρίως ζεστό με ενδεχόμενο καύσωνα σε ορισμένες περιπτώσεις (με θερμοκρασίες να φτάνουν έως 30-35 °C τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο) με αρκετή ηλιοφάνεια και διάσπαρτες ισχυρές βροχοπτώσεις. Οι κατά ετήσιο μέσο όρο ώρες ηλιοφάνειας στο Καλίνινγκραντ είναι 1700, όπως συμβαίνει και με τις υπόλοιπες βόρειες πόλεις. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι πλέον θερμοί μήνες. Το φθινόπωρο ξεκινά τον Σεπτέμβριο και είναι αρχικά ζεστό και ηλιόλουστο, προτού μετατραπεί σταδιακά, σε υγρό και ομιχλώδες προς τον Νοέμβριο. Ο χειμώνας διαρκεί από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο και περιλαμβάνει περιόδους χιονοπτώσεων. Ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι οι πλέον ψυχροί μήνες με τη θερμοκρασία να φτάνει σε ορισμένες περιπτώσεις ως τους -15 °C.
Μουσεία
Το Καλίνινγκραντ διαθέτει αρκετά μουσεία. Μερικά παραδείγματα είναι το μουσείο του Ιμμάνουελ Καντ στη νήσο Νάιπ.χ.οφ, το Περιφερειακό Μουσείο Ιστορίας και Τεχνών, το οποίο διαθέτει τμήματα του Μουσείου της Πρωσίας του Κάστρου του Κένιγκσμπεργκ με ευρήματα τοπικών αρχαιολογικών ερευνών, καθώς και το Μουσείο Κεχριμπαριού Καλίνινγκραντ, το οποίο βρίσκεται εντός του Πύργου Ντόνα κοντά στην Πύλη Ρόσγκαρτεν. Η πόλη αποτελεί επίσης έδρα του Κρατικής Πινακοθήκης Καλίνινγκραντ, η οποία ιδρύθηκε το 1988, και η οποία εξελίσσεται σταδιακά σε μουσείο σύγχρονης τέχνης. Το Μουσείο των Ωκεανών του Κόσμου βρίσκεται πάνω στο πρώην ερευνητικό πλοίο Wityaz στις ακτές του ποταμού Πρέγκελ. Το μουσείο παρουσιάζει τις πλέον σύγχρονες τεχνολογίες στον τομέα των θαλασσίων ερευνών, ενώ επίσης παρουσιάζει την ποικιλία της χλωρίδας και της πανίδας των ωκεανών. Ένα αγκυροβολημένο υποβρύχιο Foxtrot--class το οποίο βρίσκεται δίπλα στο μουσείο, το B-413, φιλοξενεί έκθεση αναφορικά με τον ρωσικό στόλο υποβρυχίων.
Θέατρο
Το Περιφερειακό Δραματικό Θέατρο Καλίνινγκραντ βρίσκεται στο παλαιό Neues Schauspielhaus του Κένιγκσμπεργκ, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν το 1910. Το κτίριο ανακατασκευάστηκε μετά το πέρας του πολέμου βάσει παλαιοτέρων σχεδίων του και άνοιξε εκ νέου το 1960. Η κιονοστοιχία εμπρός στην είσοδο αποτελεί απομίμηση του Θεάτρου Μπολσόι στη Μόσχα.
Το ιδιαίτερα γνωστό σε τοπικό επίπεδο Κουκλοθέατρο Καλίνινγκραντ εδρεύει από το 1975 στην Εκκλησία Μνήμης Βασίλισσας Λουίζας. Η νεορομανικού ρυθμού αυτή εκκλησία, σχεδιασμένη από τον αρχιτέκτονα Φριτς Χάιτμαν, ανεγέρθηκε το 1901.
Αρχιτεκτονική
Το προπολεμικό κέντρο της πόλης (Άλστατ και Νάιπ.χ.οφ) αποτελείται σήμερα από πάρκα, μεγάλες λεωφόρους, μία πλατεία στη θέση του παλαιού Κάστρου του Κένιγκσμπεργκ, ενώ διαθέτει μόλις δύο κτίρια: το Σπίτι των Σοβιέτ («Dom Sovyetov»), το οποίο βρίσκεται περίπου στη θέση του παλαιού κάστρου, καθώς και τον ανακαινισμένο Καθεδρικό του Κένιγκσμπεργκ επί της νήσου Νάιπ.χ.οφ (νυν «Νήσος Καντ»). Ο τάφος του Ιμμάνουελ Καντ βρίσκεται δίπλα στον Καθεδρικό. Το νέο κέντρο της πόλης βρίσκεται συγκεντρωμένο γύρω από την Πλατεία Νίκης. Ο Καθεδρικός Ναός του Σωτήρος Χριστού, ο οποίος αφιερώθηκε το 2005, βρίσκεται επί αυτής της πλατείας.
Το παλαιότερο κτίριο στο Καλίνινγκραντ είναι η Εκκλησία Γιουντίτεν (χτισμένη προ του 1288). Επίσης σημαντικό αξιοθέατο είναι το παλαιό Χρηματιστήριο, οι εναπομείνασες εκκλησίες, καθώς και οι εναπομείνασες πύλες της πόλης. Σε αριστερόστροφη διάταξη οι πύλες αυτές είναι: η Πύλη Σάκχαϊμ, η Πύλη του Βασιλέα, η Πύλη Ρόσγκαρτεν, η Πύλη Επίθεσης (Ausfallstor), η Πύλη Σιδηροδρόμου (Eisenbahntor), η Πύλη του Βρανδεμβούργου, καθώς και η Πύλη Φρίντλαντ (Friedländer Tor). Πέραν του προαναφερθέντος Πύργου Ντόνα, ο οποίος φιλοξενεί το Μουσείο Κεχριμπαριού, υπάρχει επίσης ο Πύργος Βράνγκελ ο οποίος παραμένει ως κατάλοιπο των παλαιών τειχών της πόλης του Κένιγκσμπεργκ. Από το παλαιό Φρούριο Φρίντριχσμπουργκ μόνο η πύλη απομένει.
Μνημεία
Στα σημαντικότερα μνημεία της πόλης περιλαμβάνεται το άγαλμα του Ιμμάνουελ Καντ το οποίο βρίσκεται εντός του Κρατικού Πανεπιστημίου Ιμμάνουελ Καντ της Ρωσίας. Το άγαλμα φιλοτεχνήθηκε από τον γνωστό γλύπτη Κρίστιαν Ντάνιελ Ράουχ και τα αποκαλυπτήρια του έγιναν το 1864. Το άγαλμα καταστράφηκε το 1945, ωστόσο ανακατασκευάστηκε το 1992 κατόπιν πρωτοβουλίας της Μάριον φον Ντόνχοφ. Επίσης άξιο αναφοράς είναι το Μνημείο των Κοσμοναυτών, το οποίο τιμά τους καταγόμενους από το Καλίνινγκραντ κοσμοναύτες Αλεξέι Λεόνοφ, Γιούρι Ρομανένκο και Αλεξάντρ Βικτορένκο. Άλλα αγάλματα και μνημεία είναι το άγαλμα του Δούκα Αλβέρτου, του άγαλμα του Φρίντριχ Σίλερ, το άγαλμα του Τσάρου Πέτρου του Μεγάλου, του Βλαντίμιρ Βισότσκι, το μνημείο της «Μάνας Ρωσίας», καθώς και το Μνημείο για τους 1.200 Φύλακες, εις ανάμνησιν της Μάχης του Κένιγκσμπεργκ.
Πάρκα
Ο Ζωολογικός Κήπος Καλίνινγκραντ άνοιξε αρχικά ως Ζωολογικός Κήπος Κένιγκσμπεργκ το 1896. Η συλλογή του, η οποία εκτείνεται σε έκταση 16.5 εκταρίων, περιλαμβάνει 315 είδη επί συνόλου 2.264 ζώων (έως το 2005). Ο Ζωολογικός Κήπος του Καλίνινγκραντ λειτουργεί επίσης ως βοτανικός κήπος.
Λίμνες
Ευρισκόμενη προς το κέντρο της πόλης είναι η Κάτω Λίμνη, μια τεχνητή λίμνη. Η Κάτω Λίμνη είναι περιτριγυρισμένη από έναν περίπατο και μια περιοχή αναψυχής που είναι ενεργή ιδιαιτέρως στη διάρκεια του καλοκαιριού. Στα βόρεια της Κάτω Λίμνης βρίσκεται η Άνω Λίμνη στο βόρειο Καλίνινγκραντ.
Γέφυρες
Το έγγραφο του Λέοναρντ Όιλερ του 1736 αναφορικά με το πρόβλημα των Επτά Γεφυρών του Κένιγκσμπεργκ ήταν μια πρωτοποριακή εργασία στον τομέα της τοπολογίας. Μονάχα δύο από τις γέφυρες της περιόδου αυτής έχουν απομείνει σήμερα.
Μουσική
Η σύγχρονη πόλη του Καλίνινγκραντ αποτελεί έδρα της Περιφερειακής Φιλαρμονικής και Συμφωνικής Ορχήστρας Καλίνινγκραντ, του ανδρικού συνόλου χορωδίας δωματίου Lik και του συνόλου ρωσικής μουσικής Garmonika, καθώς και της Ορχήστρας Δωματίου Καλίνινγκραντ.
Γαστρονομία
Το Καλίνινγκραντ έχει δικές του μάρκες βότκας και μπύρας, τη Stari Königsberg και την Ostmark αντιστοίχως. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, αρκετά νέα εστιατόρια έχουν ανοίξει στην πόλη. Τα εστιατόρια αυτά προσφέρουν γαστρονομικές σπεσιαλιτέ της πρώην Ανατολικής Πρωσίας, όπως το Königsberger Klopse, αλλά και πολλά πιάτα με ψάρια και σαλάτες, ιταλική πίτσα και σούσι, το οποίο είναι τόσο δημοφιλές σαν πιάτο στο Καλίνινγκραντ όσο είναι και στην υπόλοιπη Ρωσία. Το Königsberger Fleck, μια σούπα με μοσχαρίσια εντόσθια, είναι άλλη μία γαστρονομική σπεσιαλιτέ από το πρώην Κένιγκσμπεργκ, η οποία ωστόσο δεν ανήκει πλέον στις γαστρονομικές συνήθειες του σημερινού Καλίνινγκραντ.
Οι κάτοικοι του Καλίνινγκραντ γενικά εισήγαγαν τις ιδιαίτερες γαστρονομικές συνήθειες των πατρίδων τους στην περιοχή όταν εγκαταστάθηκαν εκεί μετά το 1945. Το borshch και το okroshka σερβίρονται ακριβώς όπως και στην υπόλοιπη Ρωσία. Αρκετά ιταλικά και ασιατικά εστιατόρια λειτουργούν σε όλη την πόλη. Η πίτσα και το σούσι συγκαταλέγονται μεταξύ των πλέον δημοφιλών πιάτων σήμερα στην πόλη. Το φαστ φουντ είναι πλέον ευρέως διαδεδομένο μέσω διάφορων αλυσίδων καταστημάτων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που είναι ξενικής προέλευσης, όπως τα McDonald's και τα Subway τα οποία εγκαταστάθηκαν στο Καλίνινγκραντ το 2011. Το σαουαρμά είναι επίσης εξαιρετικά δημοφιλές ως πιάτο.
Μεταφορές
Το Αεροδρόμιο Χράμποβο του Καλίνινγκραντ, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Χράμποβο, συνδέει κυρίως το Καλίνινγκραντ με άλλες ρωσικές πόλεις, αλλά προσφέρει επίσης πτήσεις με προορισμό άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Στο Μπάλτιγισκ, είναι δυνατό να πάρει κανείς πλοίο με προορισμό την Αγία Πετρούπολη, την Κοπεγχάγη, τη Ρίγα, καθώς και το Κίελο. Ο διεθνής σιδηροδρομικός σταθμός του Καλίνινγκραντ είναι το Πασαζίρσκι Καλίνινγκραντ, το οποίο κατά τη διάρκεια της γερμανικής περιόδου της ιστορίας της πόλης ήταν γνωστό ως Königsberg Hauptbahnhof. Τρένα αναχωρούν από εκεί με προορισμό το Μάλμπορκ, το Βερολίνο, το Μπάλτιγισκ, τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, το Μινσκ, το Χάρκιβ, την Ανάπα, καθώς και το Μπαγκρατιόνοφσκ. Ένα μοναδικό στοιχείο τους σιδηροδρόμους του Καλίνινγκραντ είναι ότι ορισμένες γραμμές με προορισμό την Πολωνία και το Βερολίνο έχουν σταθερό εύρος ραγών 1.435 χιλιοστών παράλληλα με άλλες μεγαλυτέρου εύρους (το κοινό ρωσικό εύρος των 1.520 χιλιοστών), που χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για στρατιωτικούς λόγους στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ενώ σήμερα χρησιμεύουν για τη μεταφορά αγαθών. Μία αποβάθρα στον σιδηροδρομικό σταθμό Πασαζίρσκι είναι προσβάσιμη μέσω των κοινών διαστάσεων ραγών στη θέση της πρώην γραμμής του Ostbahn με σημείο εκκίνησης το Έλμπλινγκ (Έλμπλαγκ), καθιστώντας δυνατή την πρόσβαση από το Βερολίνο.
Τα τοπικά δρομολόγια των τραίνων ξεκινούν από το Σεβέρνι Καλίνινγκραντ, το πρώην Königsberg Nordbahnhof, το οποίο βρίσκεται επί της Πλατείας Νίκης, του σημερινού κέντρου της πόλης. Τραίνα ξεκινούν από εκεί με προορισμό το Ζελένογκραντσκ και το Σβέτλογκορσκ, καθώς επίσης και μία φορά την ημέρα με προορισμό το Σοβέτσκ. Οι γραμμές στα βόρεια και τα βορειοδυτικά έχουν συνδεθεί με το δίκτυο ηλεκτρικού ρεύματος. Αρκετές γραμμές τοπικών δρομολογίων που χρονολογούνταν από την προπολεμική περίοδο έχουν καταστραφεί ή βρίσκονται σε καθεστώς αχρησίας, μεταξύ άλλων για τον λόγο ότι η νέα συνοριογραμμή με την Πολωνία κατάφερε καίριο πλήγμα στην προηγούμενη σιδηροδρομική κυκλοφορία μεταξύ των δύο χωρών.
Το 1881, το τραμ του Κένιγκσμπεργκ εγκαινιάστηκε, ενώ βρίσκεται σε λειτουργία έως σήμερα. Το 1975 εγκαινιάστηκε ένα σύστημα λεωφορείων τύπου τρόλεϊ.
Οικονομία
Το 1996, το Καλίνινγκραντ έλαβε το καταστατικό Ειδικής Οικονομικής Ζώνης. Οι βιομήχανοι με έδρα την ευρύτερη περιοχή απολαμβάνουν μείωση φόρων και τελωνειακών δασμών για τα αγαθά που αποστέλλουν προς άλλα τμήματα της Ρωσίας. Παρά το γεγονός ότι τα φαινόμενα διαφθοράς που σημειώνονταν στην περιοχή λειτουργούσαν αποτρεπτικά για τυχόν επενδυτές, η πολιτική αυτή σημαίνει ότι, πλέον, η περιοχή αποτελεί κομβικό σημείο της ρωσικής βιομηχανίας. Μία στις τρεις τηλεοράσεις των ρωσικών νοικοκυριών φτιάχνεται στο Καλίνινγκραντ (η εταιρεία κατασκευής τηλεοράσεων «Telebalt» Ltd., η οποία κατασκευάζει τηλεοράσεις υπό την επωνυμία Erisson, είναι ιδιοκτήτρια επίσης της «Polar», η οποία με έδρα την πόλη του Τσερνιαχόφσκ κατασκευάζει τηλεοράσεις υπό τη δική της επωνυμία Polar), ενώ η πόλη αποτελεί επίσης έδρα μονάδων παραγωγής των αυτοκινητιστικών βιομηχανιών Cadillac, Hummer και BMW (τα αυτοκίνητα παράγονται στα εργοστάσια της εταιρείας Avtotor). Σήμερα, οι σημαντικότεροι τομείς της οικονομίας του Καλίνινγκραντ είναι η βιομηχανία, η ναυτιλία, η αλιεία και η εξόρυξη κεχριμπαριού. Η Μόσχα έχει δηλώσει ότι απώτερος σκοπός της είναι η περιοχή να γίνει «το Ρωσικό Χονγκ Κονγκ».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέχει χρηματική ενίσχυση για επιχειρηματικά σχέδια στα πλαίσια ειδικού της προγράμματος για το Καλίνινγκραντ. Η περιοχή έχει αρχίσει να βλέπει μια αύξηση στο εμπόριό της με χώρες της ΕΕ, καθώς και οικονομική ανάπτυξη, σε συνδυασμό με αύξηση της βιομηχανικής της παραγωγής. Με μία μέση αύξηση του ΑΕΠ του τάξεως άνω του 10% ανά χρόνο για διάστημα τριών ετών έως το 2007, το Καλίνινγκραντ παρουσιάζει ταχύτερη οικονομική ανάπτυξη από οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Ρωσίας, φτάνοντας σε σημείο, μάλιστα, να ξεπερνά τις επιδόσεις γειτονικών κρατών-μελών της ΕΕ.
Στρατός
Η Περιφέρεια Καλίνινγκραντ ήταν η πλέον στρατιωτικοποιημένη περιοχή αυτού που σήμερα είναι η Ρωσική Ομοσπονδία, ενώ η πυκνότητα των στρατιωτικών εγκαταστάσεων ήταν η υψηλότερη στην Ευρώπη. Αποτελούσε κέντρο επιχειρήσεων της πρώην σοβιετικής Βαλτικής Στρατιωτικής Περιφέρειας. Το Καλίνινγκραντ χρησιμεύει επίσης ως έδρα του ρωσικού Βαλτικού Στόλου, τον οποίο πλαισιώνουν το Τσερνιαχόφσκ (αεροπορική βάση), το Ντονσκόγιε (αεροπορική βάση) και το Καλίνινγκραντ Τσκάλοφσκ (ναυτική αεροπορική βάση).
Σοβιετική περίοδος
Η πρόσβαση και ο έλεγχος της Βαλτικής Θάλασσας ήσαν επιτακτικής ανάγκης λόγω της αντίληψης των Σοβιετικών ότι αυτό θα σήμαινε ότι η ηγεμονική δύναμη θα είχε «επιρροή στις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες υποθέσεις». Η Ρωσία πήρε τη θέση της Σουηδίας ως ηγετική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή από τον 18ο αιώνα και μετά, ωστόσο στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα ξεπεράστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ολοένα αυξανόμενη ναυτική δύναμη της Γερμανίας. Σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή στη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου στρατιωτική δύναμη αποτελούμενη το λιγότερο από 100.000 άνδρες παρέμενε σταθμευμένη στο Καλίνινγκραντ (αν και υπάρχουν ορισμένες εκτιμήσεις που ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 300.000). Εκείνη την περίοδο, ο πληθυσμός της πόλης δεν ήταν σταθερός και συνεχώς μεταβαλλόταν. Πολλοί στρατιωτικοί διοικητές και οι οικογένειές τους αναφέρονταν στην Περιφέρεια Καλίνινγκραντ ως «η Δύση». Η Σοβιετική Ένωση, επίσης, είχε αποθηκευμένα στην περιοχή πυρηνικά όπλα τα οποία θα έθετε σε χρήση στην περίπτωση που ξέσπαγε κάποιος πόλεμος.
Πολωνοί στο Καλίνινγκραντ
Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και του 1950, οι Σοβιετικοί μετεγκατέστησαν Πολωνούς από τη Λευκορωσία, τα Βαλτικά Κράτη, την Ουκρανία, καθώς και τη Ρωσία στο Καλίνινγκραντ. Σύμφωνα με τον Βάτσλαβ Ποντμπερέσκι, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανάληψη του ελέγχου στην περιοχή από τους Σοβιετικούς, η ανάπτυξη της πολωνικής μειονότητας στην περιοχή έπαυσε πρόωρα. Η παλαιότερη εκκλησία στο Κένιγκσμπεργκ ήταν η πολωνική εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία ανεγέρθηκε μαζί με την ταυτόχρονη ίδρυση της πόλης το 1255 στην ιστορική συνοικία του Στάινταμ και κατεδαφίστηκε το 1950. Αλλαγή επήλθε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, οφειλόμενη κυρίως στη δράση ιερέων που ξεκίνησαν την επαναπολωνοποίηση των Πολωνών της Ρωσίας. Τα πρώτα βήματα σε αυτό το τομέα δράσης έγιναν από έναν Πολωνό ιερέα από το Γκρόντνο (Χρόντνα), τον Αδελφό Γιέρζι Στέκιεβιτς.
Η «Πολωνική Πολιτισμική Κοινότητα του Καλίνινγκραντ» δραστηριοποιείται ως η κυριότερη οργάνωση εντός της πολωνικής κοινότητας του Καλίνινγκραντ, μία από τις έξι συνολικά τέτοιου είδους οργανώσεις εντός της Περιφέρειας Καλίνινγκραντ. Το Wspolnota Polska εκτιμά ότι ένας αριθμός μεταξύ 15.000 και 20.000 Πολωνών κατοικούν στο σύνολο της περιφέρειας. Η «Πολωνική Πολιτισμική Κοινότητα του Καλίνινγκραντ» οργανώνει διαγωνισμούς ποίησης και είναι εκδότης της τοπικής πολωνικής εφημερίδας «Głos znad Pregoły». Το σύνολο της Περιφέρειας Καλίνινγκραντ γνωρίζει αύξηση της πολωνικής πολιτισμικής δραστηριότητας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, εν μέρει λόγω της μετανάστευσης πολωνικών οικογενειών από το Καζακστάν, οι οποίες είχαν απελαθεί από τον Στάλιν στη διάρκεια της Σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το 1939.
Αθλητισμός
Το Καλίνινγκραντ αποτελεί έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ΦΝΛ (παλαιότερα γνωστό ως Α΄ Κατηγορία Ρωσίας). Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Ρωσίας το διάστημα μεταξύ 1996-1998 (3 σεζόν).
Το Καλίνινγκραντ θα φιλοξενήσει ορισμένες αναμετρήσεις που θα διεξαχθούν στα πλαίσια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Καλίνινγκραντ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Συνεργαζόμενες πόλεις
Το Καλίνινγκραντ συνεργάζεται επίσης με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ Κατηγορία:Λιμένες της Βαλτικής Θάλασσας Κατηγορία:Ανατολική Πρωσία Κατηγορία:Καλίνινγκραντ Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Ασβός
Ο ασβός είναι ζώο θηλαστικό της οικογένειας των μουστελιδών, χαρακτηριστικό γνώρισμα των οποίων είναι η παρουσία μιας άσπρης λωρίδας τριχώματος κατά μήκος της ραχιαίας πλευράς του κεφαλιού και του λαιμού του. Σημαντικός αντιπρόσωπος είναι ο ευρασιατικός ασβός, η επιστημονική ονομασία του είναι Meles meles. Είναι αρκετά διαδεδομένο ζώο στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, όπου διαβιεί στις ορεινές δασώδεις περιοχές, κατά κανόνα σε ομάδες των έξι ατόμων. Θηρεύεται για το κρέας του, το δέρμα του και το τρίχωμα της ουράς του, το οποίο χρησιμεύει στην κατασκευή μαλακών πινέλων ζωγραφικής και ξυρίσματος. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι ασβοί πέφτουν σε χειμερία νάρκη.
Περιγραφή
Ο ασβός αυτός έχει συνολικό μήκος 80 εκ., από τα οποία τα 20 εκ. καταλαμβάνονται από την ουρά. Το κεφάλι του είναι μακρύ και καταλήγει σε ρύγχος· έχει ισχυρά δόντια και μικρά μάτια. Ο κορμός του είναι ογκώδης και τα άκρα του κοντά και ισχυρά, απολήγοντας σε πέντε δάχτυλα, εφοδιασμένα με μακριά κυρτά νύχια και προσαρμοσμένα για σκάψιμο. Το δέρμα του καλύπτεται από πυκνό τρίχωμα, γκρίζο στη ράχη και μαύρο στην κοιλιά και στα άκρα· το πρόσωπό του αντίθετα, είναι λευκό με μία μαύρη λωρίδα σε κάθε πλευρά του, η οποία το διασχίζει από τη μύτη έως τα αφτιά.
Ενδιαίτημα
Κατασκευάζει σε προφυλαγμένα μέρη τη φωλιά του, η οποία αποτελείται από μια κύρια στοά μήκους μερικών μέτρων με διάφορους μικρούς διαδρόμους, οι οποίοι καλύπτουν τον αερισμό της κύριας στοάς και λειτουργούν επίσης ως έξοδος κινδύνου. Είναι νυκτόβιο ζώο και αναζητά την τροφή του το δειλινό· η διατροφή του εμφανίζει μεγάλη ποικιλία και περιλαμβάνει έντομα, σκουλήκια ή άλλα ασπόνδυλα, μικρά θηλαστικά, ερπετά, καρπούς και άλλα φυτικά υλικά.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή του λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε στιγμή από το τέλος του χειμώνα έως τα μέσα του καλοκαιριού. Ωστόσο, ο ασβός έχει την ικανότητα να σταματάει την ανάπτυξη του ζυγωτού πριν από την εμφύτευση του στη μήτρα, μέχρι οι κλιματικές συνθήκες να γίνουν ευνοϊκές. Ύστερα από εγκυμοσύνη περίπου πενήντα ημερών, γεννάει 3-4 μικρά, συνήθως τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.
Άλλα είδη
thumb|left|Ένας άρκαλος της [[Κρήτης, είδος ασβού.]] Τα γνωστότερα είδη είναι: ο ιβηρικός, ο νορβηγικός, ο υπερκαυκασικός, ο ασβός Κρήτης,ο ασβός Ρόδου καθώς και ο λεγόμενος αμερικανικός ασβός (Taxidea tacus), ο οποίος μαζί με διάφορα υποείδη του είναι ευρύτατα διαδεδομένος στη Βόρεια Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουστελίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Δεινόσαυρος (ταινία, 2000)
Ο Δεινόσαυρος είναι μια Αμερικανική περιπετειώδης ταινία κινουμένων σχεδίων φτιαγμένη σε υπολογιστή, παραγωγής 2000. Η παραγωγή ανήκει στα Walt Disney Animation Studios και στο The Secret Lab, που ανήκει στην εταιρία Disney, και η διανομή έγινε από τη Walt Disney Pictures. Αποτελεί την 39η ταινία μεγάλου μήκους της Disney και του The Secret Lab, αν και δεν συμπεριλαμβάνεται επίσημα στη λίστα με τα Κλασικά της Ντίσνεϋ στην Ευρώπη, όπως και η ταινία Ο Γουίνι το Αρκουδάκι (2011), στην οποία λίστα όμως συμπεριλαμβάνεται η ταινία Η Ζούγκλα (2006).
Η ταινία ακολουθεί ένα ορφανό ιγκουανόδοντα ο οποίος, μαζί με τους φίλους του τους λεμούριους, μετά την επιβίωση από μια καταστρεπτική βροχή μετεωριτών, μετακομίζουν για να βρουν ένα καινούριο σπίτι. Στην πορεία του ταξιδιού τους για τις «Φωλιές», γίνονται φίλοι και επανενώνονται με την εναπομείναντα αγέλη των δεινοσαύρων η οποία καταδιώκεται από αρπακτικά, όπως οι καρνόταυροι.
Ενώ οι χαρακτήρες στην ταινία Δεινόσαυρος είναι φτιαγμένοι σε υπολογιστή, τα περισσότερα τοπία που χρησιμοποιούνται ως φόντο είναι αληθινά και κινηματογραφήθηκαν επί τόπου. Ένας αριθμός των φόντων βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Canaima στη Βενεζουέλα, ενώ αρκετά τεπούι και οι Καταρράκτες Έιντζελ εμφανίζονται επίσης στην ταινία. Είναι η δεύτερη ταινία (μετά την Φαντασία 2000) σε παραγωγή της Walt Disney Feature Animation η οποία διαθέτει τρισδιάστατη κινούμενη εικόνα που παράγεται από υπολογιστή.
Με επίσημο προϋπολογισμό $127.5 εκατομμύρια, ήταν η πιο ακριβή κινηματογραφική ταινία της χρονιάς. Η ταινία είχε εμπορική επιτυχία, με συνολικά έσοδα παγκοσμίως πάνω από $349 εκατομμύρια, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στη λίστα με τις ταινίες με τα περισσότερα έσοδα για το 2000.
Πλοκή
Ένας Καρνόταυρος στήνει ενέδρα σε ένα βρέφος Παρασαυρόλοφου προκαλώντας πανικό, αναγκάζοντας μια μητέρα Ιγκουανόδοντα να εγκαταλείψει τη φωλιά της. Το μόνο αυγό που επιζεί, ταξιδεύει μέσω πολλών αντιξοοτήτων μιας πτήσης ενός Πτερανόδοντα, πριν καταλήξει σε ένα μακρινό νησί το οποίο κατοικείται από λεμούριους. Μία από τους λεμούριους, η Πλίο, ονομάζει το εκκολαπτόμενο μωρό Άλανταρ και το μεγαλώνει παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της, Γιαρ. Χρόνια αργότερα, ο ενήλικας Άλανταρ και οι λεμούροι συμμετέχουν σε ένα τελετουργικό ζευγαρώματος, όπου ο φίλος του Άλανταρ, ο Ζίνι, καταλήγει χωρίς ταίρι. Λίγο μετά το τέλος του τελετουργικού, ένας γιγάντιος μετεωρίτης πέφτει στο νησί εξαπλώνοντας την καταστροφή στο πέρασμά του. Ο Άλανταρ, η Πλίο, ο Ζίνι, ο Γιαρ και η κόρη της Πλίο, η Σούρι, τρέπονται σε φυγή και πηδούν στη θάλασσα φτάνοντας στην ηπειρωτική χώρα. Πριν προχωρήσουν, θρηνούν για τις απώλειές τους.
Καθώς διασχίζουν τα ερημωμένα εδάφη, πέφτουν σε ενέδρα από μια αγέλη πεινασμένων Βελοσιραπτόρων. Αφού τους ξεφεύγουν, η οικογένεια συναντιέται με ένα κοπάδι δεινοσαύρων διαφόρων ειδών, το οποίο οδηγεί ο Κρον και ο δεύτερος στην ιεραρχία Μπρούτον. Το κοπάδι ταξιδεύει για να φτάσει στις «Φωλιές», μια κοιλάδα που ακούγεται ότι δεν άγγιξε ο μετεωρίτης. Καθώς ο Άλανταρ και οι λεμούροι έγιναν φίλοι με ένα τρίο ηλικιωμένων δεινοσαύρων, τη Βραχιόσαυρο Μπέιλιν, τη Στυρακόσαυρο Έμα και τον σαν σκύλο Ευπλοκέφαλο Ερλ, ο Κρον τους επιτρέπει να ακολουθήσουν το κοπάδι. Μαζί, μεταναστεύουν κατά μήκος της ερήμου για να φτάσουν σε μια λίμνη, στην οποία είχαν βασιστεί σε ταξίδια τους στο παρελθόν. Αν και φαινομενικά η λίμνη έχει στεγνώσει από τον μετεωρίτη, ο Άλανταρ και η Μπέιλιν ανακαλύπτουν το θαμμένο νερό κάτω από τη στεγνή επιφάνεια, σώζοντας το κοπάδι από αφυδάτωση. Εντυπωσιασμένη από τον συμπονετικό χαρακτήρα του Άλανταρ, η μικρότερη αδελφή του Κρον, η Νίρα, αρχίζει να τον ερωτεύεται.
Εν τω μεταξύ, δύο Καρνόταυροι ακολουθούν τα ίχνη της αγέλης και τους καταδιώκουν για φαγητό. Ο Μπρούτον και ένας Ιγουανόδοντας ανιχνευτής ψάχνουν για νερό, αλλά δέχονται επίθεση από τους Καρνόταυρους. Ο Μπρούτον ξεφεύγει άσχημα τραυματισμένος, καθώς ένας από τους Καρνόταυρους τρώει τον ανιχνευτή. Επιστρέφει στο κοπάδι και προειδοποιεί τον Κρον ότι τους ακολουθούν, προκαλώντας πανικό σε ολόκληρο το κοπάδι. Ο Κρον επιταχύνει το βήμα του κοπαδιού για να προχωρήσουν γρηγορότερα, αφήνοντας τον Άλανταρ, τους λεμούριους, τους ηλικιωμένους δεινόσαυρους και τον Μπρούτον πίσω, ενώ οι Καρνόταυροι τους καταδιώκουν. Κατά τη διάρκεια της βροχής, οι περιπλανώμενοι περνάνε το βράδυ σε μια σπηλιά όπου η Πλίο γιατρεύει τον Μπρούτον, αλλά οι Καρνόταυροι τους βρίσκουν και τους επιτίθενται. Ο Μπρούτον σώζει τους άλλους θυσιάζοντας τον εαυτό του, προκαλώντας ταυτόχρονα και τον θάνατο του θηλυκού Καρνόταυρου. Καθώς η υπόλοιπη ομάδα εισχωρεί βαθύτερα στη σπηλιά, ο αρσενικός Καρνόταυρος που έχει επιβιώσει, συνεχίζει εκδικητικά προς αναζήτηση του κοπαδιού.
Ο Άλανταρ χάνει τις ελπίδες του όταν φτάνουν σε ένα αδιέξοδο, αλλά οι άλλοι τον πείθουν να μην τα παρατήσει, καθώς κι αυτός τους ενέπνευσε να κάνουν το ίδιο όταν έχασαν τις δικές τους ελπίδες. Αφού καταφέρνουν να ρίξουν κάτω τα βράχια που κλείνουν την έξοδο, βρίσκουν τις «Φωλιές». Η Έμα όμως βλέπει ένα μεγάλο τοίχος από βράχια να φράζει την αυθεντική είσοδο προς την κοιλάδα. Ξέροντας ότι το κοπάδι θα πεθάνει αν επιχειρήσει να τα σκαρφαλώσει για να μπει στην κοιλάδα, ο Άλανταρ τρέχει μόνος του να τους βρει για να τους προειδοποιήσει, αλλά καταδιώκεται από τον επιζήσαντα Καρνόταυρο. Καθώς ο Άλανταρ φτάνει στο κοπάδι και τους προτείνει τον πιο ασφαλή δρόμο προς την κοιλάδα, ο επίμονος Κρον του επιτίθεται εξοργισμένος και οι δυο τους αρχίζουν να τσακώνονται μέχρι τη στιγμή που η Νίρα τους χωρίζει. Το κοπάδι αποφασίζει να εγκαταλείψει τον Κρον, στέφοντας τον Άλανταρ ως το νέο αρχηγό τους. Καθώς ετοιμάζονται να φύγουν, ο Καρνόταυρος τους βρίσκει και ο Άλανταρ τους δίνει οδηγίες να μείνουν ενωμένοι ώστε να τον απωθήσουν. Ο Καρνόταυρος αφού δεν μπορεί να επιτεθεί στο κοπάδι, καταδιώκει τον απομονωμένο Κρον και τον τραυματίζει στα βράχια. Ο Άλανταρ και η Νίρα επιτίθενται στον Καρνόταυρο και τον ρίχνουν κάτω από τον γκρεμό, σκοτώνοντάς τον. Ο Κρον πεθαίνει επίσης από τα τραύματά του, με τον Άλανταρ και τη Νίρα να τον θρηνούν.
Το κοπάδι οδηγείται πίσω στις Φωλιές, οι οποίες γίνονται το νέο τους σπίτι. Λίγο καιρό αργότερα, μια νέα γενιά δεινοσαύρων εκκολάπτεται, ανάμεσά τους και τα παιδιά του Άλανταρ και της Νίρα. Οι λεμούροι βρίσκουν κι άλλους του είδους τους και αρχίζουν να ζουν τη νέα τους ζωή όλοι μαζί.
Παραγωγή
Αν και μια ταινία με δεινοσαύρους φτιαγμένη σε υπολογιστή εξεταζόταν για πάνω από μια δεκαετία, η ταινία μπήκε τελικά σε παραγωγή τη συγκεκριμένη περίοδο καθώς «η τεχνολογία για να δημιουργηθούν τα εκπληκτικό οπτικά εφέ» ήταν πλέον κατάλληλη - λίγα χρόνια πριν την κυκλοφορία του Δεινόσαυρου. Τα εφέ του υπολογιστή συνενώνονται με «σκηνικά από τον πραγματικό κόσμο για να δημιουργήσουν ρεαλιστική ματιά».
Το συνεργείο ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο έτσι ώστε να «καταγράψουν δραματικά φυσικά τοπία» για την ταινία, τα οποία μετά «αναμείχθηκαν με τα κινούμενα σχέδια των δεινοσαύρων που έγιναν σε υπολογιστή». Η Disney είπε ότι τα οπτικά εφέ που στοίχισαν πάνω από $100 εκατομμύρια «κάνουν την ταινία 'κλασική' στη στιγμή».
Η γενική ιδέα της ταινίας είχε αρχικά συλληφθεί από τους Πολ Βερχόβεν και Φιλ Τιπέτ το 1988 και ήταν στάσιμη ως μια stop-motion ταινία κινουμένων σχεδίων με τον τίτλο Δεινόσαυροι. Ο βασικός χαρακτήρας της ήταν ένας Στυρακόσαυρος με το όνομα Γουτ και ο βασικός ανταγωνιστής ένας Τυραννόσαυρος με το όνομα Γκρόζνι, μαζί με ένα μικρό θηλαστικό με το όνομα Σούρι ως δευτερεύον χαρακτήρα.
Αρχικά η ταινία προβλεπόταν να είναι πιο σκοτεινή και σε βίαιο τόνο, έτσι ώστε να μοιάζει με ντοκιμαντέρ. Μετά τη ήττα του Γκρόζνι από τον Γουτ κατά την τελική μάχη, η ταινία θα τελείωνε με τη μαζική εξαφάνιση ειδών, συμπεριλαμβανομένων και των δεινοσαύρων, στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα και τον θάνατο των βασικών χαρακτήρων της ταινίας. Οι Βερχόβεν και Τιπέτ είπαν την ιδέα τους στη Disney, μόνο για να τη βάλουν στο ράφι μαζί με την έναρξη της Αναγέννηση της Disney μέχρι και τα μέσα του 1990. Ο τότε γενικός διευθυντής της Disney, Μάικλ Άισνερ, βλέποντας την επιτυχία της πρώτης ταινίας της Pixar, Toy Story, εισηγήθηκε την απόρριψη του αρχικού σεναρίου για την ταινία και τη χρησιμοποίηση κινουμένων σχεδίων σε υπολογιστή αντί του stop-motion.
Οι Βερχόβεν και Τιπέτ απομακρύνθηκαν από το πρότζεκτ με τους Ραλφ Ζόνταγκ και Έρικ Λέιτον να αναλαμβάνουν ως σκηνοθέτες. Το νέο σενάριο είχε έναν Ιγκουανόδοντα ονόματι Νώε ως τον πρωταγωνιστή, με έναν φίλο λεμούριο ονόματι Άνταμ και μια ομάδα Καρνόταυρων, καθώς και έναν αντίζηλο Ιγκουανόδοντα ονόματι Κάιν, να είναι οι ανταγωνιστές. Η ιστορία είχε να κάνει με τον Νώε, ο οποίος είχε την ικανότητα να βλέπει οράματα για το μέλλον, και προβλέποντας την πτώση του μετεωρίτη έκανε προσπάθειά να οδηγήσει το κοπάδι των δεινοσαύρων στην ασφάλεια. Ενώ προχωρούσε η παραγωγή, οι Νώε, Κάιν και Άνταμ μετονομάστηκαν σε Άλανταρ, Κρον και Ζίνι αντίστοιχα και ορισμένες πτυχές της ιστορίας μεταβλήθηκαν σε αυτό που τελικά είδαμε στο τελικό προϊόν.
Αρχικά η ταινία προβλεπόταν να μην είχε καθόλου διαλόγους, για να διαφοροποιηθεί εν μέρη από την ταινία Η Γη πριν αρχίσει ο χρόνος του 1988 από τα Universal Studios, με την οποία ο Δεινόσαυρος μοιράζεται πολλές ομοιότητες στην πλοκή. Ο Άισνερ επέμενε ότι η ταινία έπρεπε να έχει διάλογο έτσι ώστε να είναι πιο «βιώσιμη εμπορικά». Μια παρόμοια αλλαγή είχε επίσης γίνει νωρίς κατά την παραγωγή της ταινίας Η Γη πριν αρχίσει ο χρόνος, στην οποία αρχικός σκοπός ήταν η ύπαρξη μόνο ενός αφηγητή.
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσε ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ποπ τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Κέιτ Μπους έγραψε και ηχογράφησε ένα τραγούδι για την ταινία το οποίο θα χρησιμοποιόταν στη σκηνή όπου ο Άλανταρ και η οικογένειά του θρηνούν την καταστροφή του νησιού τους, αλλά εξαιτίας κάποιων επιπλοκών, το κομμάτι δεν συμπεριελήφθηκε τελικά στο soundtrack. Σύμφωνα με το HomeGround, το τραγούδι απορρίφθηκε όταν η Disney ζήτησε από την Μπους να ξαναγράψει το τραγούδι κι εκείνη αρνήθηκε. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Disney, το τραγούδι αφαιρέθηκε από την ταινία όταν το κοινό που είδε τις δοκιμαστικές προβολές της ταινίας, δεν ανταποκρίθηκε καλά στο κομμάτι.
Στην Ασία, το τραγούδι του ποπ τραγουδιστή Jacky Cheung Something Only Love Can Do, με εκδοχές τραγουδισμένες στα Αγγλικά, στα Κινεζικά και στα Καντονέζικα, υιοθετήθηκε ως το θεματικό τραγούδι της ταινίας. Το αξιοθέατο «Countdown to Extinction» στο θεματικό πάρκο της Disney, Animal Kingdom, μετονομάστηκε και άλλαξε το θέμα του με βάση την ταινία. Τώρα ονομάζεται DINOSAUR.
Ο Τζορζτ Σκρίμπνερ ήταν ο πρώτος σκηνοθέτης της ταινίας, δούλεψε δύο χρόνια πάνω σε αυτήν πριν μεταβεί στη Walt Disney Imagineering. Ουσιαστικά όμως, η τελική ιστορία ήταν πάνω κάτω η ίδια με την ιστορία όταν εκείνος έφυγε. Αν και ο Έρικ Λέιτον, ένας από τους σκηνοθέτες της ταινίας, μίλησε για την ομάδα του ότι «ήθελαν να μάθουν όσο το δυνατόν περισσότερα ήταν δυνατόν για τους δεινοσαύρους», παραδέχτηκε επίσης ότι θα «έκλεβαν πολύ» επειδή δεν επρόκειτο να δημιουργήσουν ντοκιμαντέρ. Σε μια συνέντευξη τύπου, αποκαλύφθηκε ότι η ταινία «απέχει σκοπίμως από τα επιστημονικά γεγονότα σε ορισμένα σημεία». Στην πραγματικότητα, η ταινία έκλεψε με πολλούς τρόπους σε ότι αφορά το πώς «απεικονίζονται οι δεινόσαυροι» και το πώς «παρουσιάζονται σε ένα εξελικτικό πλαίσιο». Η ταινία συνδυάζει τη χρησιμοποίηση πραγματικών τοπίων για φόντο μαζί με προϊστορικά όντα τα οποία δημιουργήθηκαν σε υπολογιστή.
Προώθηση
Μετά τον Βασιλιά των Λιονταριών, η Disney διαφήμισε την ταινία «κυκλοφορώντας την αρχική σκηνή ως τρέιλερ» και συνδέθηκε με το Toy Story 2. Το EmpireOnline πρότζεκτ Your Guide To Disney's 50 Animated Features το περιέγραψε αυτό ως «έξυπνη κίνηση» επειδή «από μόνη της, η εισαγωγή του Δεινοσαύρου είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα (ακόμα εντυπωσιακό και τώρα), δείχνοντας έναν καταπράσινο και ζωντανό κόσμο γεμάτο με πειστικούς δεινοσαύρους».
Soundtrack
Το soundtrack συνέθεσε ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ με τον Λίμπο Μι να είναι στα φωνητικά, ο οποίος έκανε τα φωνητικά και στον Βασιλιά των Λιονταριών. Κυκλοφόρησε στις 5 Μαΐου 2000 από τη Walt Disney Records. Ο Νιούτον Χάουαρντ συνέθεσε αργότερα και τη μουσική επένδυση στις ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney Η Χαμένη Ατλαντίδα και Ο Πλανήτης των Θησαυρών. Ένα κομμάτι, το «The Egg Travels», ακούστηκε σε πολλά τρέιλερ μετά την κυκλοφορία του Δεινοσαύρου συμπεριλαμβανομένων και των ταινιών Λίλο & Στιτς, Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες και Περιπέτεια στην Αφρική.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κριτική
Η ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό 65% με μέσο όρο σκορ 6.2/10, βασισμένα σε 122 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ενώ η πλοκή της ταινίας Δεινόσαυρος είναι γενική και ανιαρή, τα εκπληκτικά κινούμενα σχέδια από υπολογιστή και τα λεπτομερή φόντα είναι αρκετά για να την κάνουν να αξίζει να τη δεις μια φορά». Η βαθμολογία στη σελίδα Metacritic από κριτικούς φτάνει το 56%, βασισμένο σε 32 συνολικά κριτικές.
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία 3/4 αστέρια, επευφημώντας τα «καταπληκτικά γραφικά» της ταινίας αλλά κριτίκαρε την απόφαση να κάνουν τα ζώα να μιλάνε, κάτι το οποίο το ένιωσε σαν να ακύρωσε την προσπάθεια να κάνουν την ταινία να δείχνει ρεαλιστική. Ο Ίμπερτ έγραψε: «Μια τεράστια προσπάθεια ξοδεύτηκε για να κάνουν αυτούς τους δεινόσαυρους να δείχνουν αληθινοί και τότε, ξοδεύτηκε ακόμα μεγαλύτερη για να υπονομευθεί η ψευδαίσθηση». Ο Τοντ ΜακΚάρθι από το περιοδικό Variety απεκάλεσε την ταινία «ένα τεράστιο οπτικό θέαμα» το οποίο είναι δυνητικά πολύ «ευαίσθητο» για μερικά ακροατήρια.
Τα λεμούρια που ακεικονίζονται στην ταινία μοιάζουν έντονα με τα υπο-είδη Σιφάκα βερό. Οι βιολόγοι έδειξαν την ανησυχία τους ότι η ταινία είναι παραπλανητική και θα μπορούσε ενδεχομένως να μπερδέψει τον κόσμο, καθώς προτείνει ότι οι λεμούροι (στην παρούσα εξελιγμένη τους μορφή) συνυπήρχαν με τους δεινόσαυρους περισσότερο από 66 εκατομμύρια χρόνια πριν. Όλες οι σύγχρονες στρεψυρρήνες, συμπεριλαμβανομένων και των λεμούριων, πιστεύεται ότι έχουν εξελιχθεί από 'πρωτόγονα' πρωτεύοντα γνωστά ως adapiforms κατά τη διάρκεια της Ηώκαινους εποχής (56 - 34 εκατομμύρια χρόνια πριν) ή της Παλαιόκαινους εποχής (66 - 56 εκατομμύρια χρόνια πριν).
Σε μια ανάλυση της ταινίας που έγινε ως μέρος του Your Guide To Disney's 50 Animated Features του EmpireOnline, ειπώθηκε ότι στην εισαγωγική σκηνή «ένα μεγάλο μέρος του σκηνικού είναι επιδέξια συνθετικό με live-action τοπία, συμπεριλαμβανομένων σκηνών από βουνά τεπούι τα οποία θα σαγήνευαν τον Καρλ Φρέντρικσεν από την ταινία Ψηλά στον Ουρανό». Ωστόσο, σχολιάστηκε αρνητικά η μη ρεαλιστική εικόνα των δεινοσαύρων να μιλάνε, περιγράφοντάς το ως «απότομη βουτιά». Λέχθηκε ότι «ακούγονταν περισσότερο σαν μικρά παιδάκια παρά σαν τρομερές σαύρες» και ότι «αν και κανένας δεν γνωρίζει τους ήχους που έβγαζαν οι δεινόσαυροι, σίγουρα δεν θα ακούγονταν έτσι». Δεν άρεσε επίσης το πώς ο μετεωρίτης κτυπά τη Γη στην πρώτη πράξη της ταινίας, κάνοντας το σκηνικό για το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας να είναι «γκρίζες χωματερές αντί του καταπράσινου τοπίου το οποίο είδαμε στην αρχή». Ειπώθηκε ακόμα ότι «τα ζώα είναι αρκετά χαριτωμένα, αλλά το σενάριο, οι χαρακτήρες και οι πράξεις των δεινοσαύρων είναι αρκετά ανιαρά», αλλά αυτά τα λάθη επανορθώνονται μέσω «της μεγαλοπρεπούς μουσικής επένδυσης του Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ». Παραθέτει ομοιότητες με την ταινία του Ντον Μπλουθ του 1988 που είχε ως θεματολογία τους δεινοσαύρους, Η Γη πριν αρχίσει ο χρόνος, και την πιο επιτυχημένη προϊστορική ταινία των Blue Sky Studios Η Εποχή των Παγετώνων (η οποία περιγράφεται ως πιο «άγρια»), και πρόσθεσε ότι οι «εικόνες απελπισμένων μεταναστευτικών δεινοσαύρων φτάνουν πίσω στο πολύ μεγαλύτερο Φαντασία». Η ταινία θεωρήθηκε επίσης «κατώτερη» από τη δουλειά της Pixar.
Box office
Ο Δεινόσαυρος έφτασε την πρώτη θέση το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, με έσοδα $38,854,851 σε 3,257 αίθουσες, με το μέσο όρο να φτάνει τις $11,929 ανά αίθουσα, ξεπερνώντας τις ταινίες Επικίνδυνη: Αποστολή II, Μονομάχος και Πεδίο Μάχης: Γη. Τα τελικά έσοδα της ταινίας στη Βόρεια Αμερική έφτασαν τα $137,748,063 καλύπτοντας τα έξοδα παραγωγής. Τα έσοδα από τις υπόλοιπες χώρες έφτασαν τα $212,074,702, με την ταινία να κάνει συνολικά έσοδα παγκοσμίως $349,822,765.
Home media
Ο Δεινόσαυρος κυκλοφόρησε σε VHS και DVD στις 30 Ιανουαρίου 2001. Κυκλοφόρησε επίσης σε Συλλεκτική έκδοση DVD 2-δίσκων την ίδια μέρα, με πολλά ειδικά ένθετα. Επανακυκλοφόρησε σε VHS το 2002. Κυκλοφόρησε σε Blu-ray στις 19 Σεπτεμβρίου 2006, κάνοντάς το την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε σε αυτή τη μορφή. Επανακυκλοφόρησε σε Blu-ray στις 8 Φεβρουαρίυ 2011.
Άλλα media
Τα Disney Interactive Studios κυκλοφόρησαν ένα βιντεοπαιχνίδι σχετιζόμενο με την ταινία για τις κονσόλες Dreamcast, PlayStation, PC και Game Boy Color το 2000.
Για να προωθήσουν την κυκλοφορία του Δεινόσαυρου, το θεματικό πάρκο της Disney «Countdown to Extinction» μετονομάστηκε «DINOSAUR», και η πλοκή του, η οποία πάντα είχε να κάνει με έναν Καρνόταυρο και έναν Ιγκουανόδοντα, υπέστη μια ήπια μεταβολή ώστε ο Ιγκουανόδοντας να είναι ο Άλανταρ, ο πρωταγωνιστής της ταινίας. Η πλοκή τώρα είχε σαν θέμα, οι θεατές να ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο λίγο πριν την πρόσκρουση του μετεωρίτη ο οποίος προκάλεσε την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, και να φέρουν τον Άλανταρ στο παρόν για να του σώσουν τη ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με δεινόσαυρους Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2000
737 Αρεκίπα
Η Αρεκίπα (Arequipa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,81. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά της από την πόλη Αρεκίπα του Περού.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αρεκίπα εκτιμάται σε 44,07 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2723. Η Αρεκίπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρεκιπα
Μεγάλη Ρηξιγενής Κοιλάδα
μικρογραφία|Χάρτης του Μεγάλου Ρήγματος Η Μεγάλη Ρηξιγενής Κοιλάδα είναι μία σειρά γεωλογικών τάφρων που εκτείνονται σε συνολικό μήκος περίπου 7,000 χιλιομέτρων (4,300 μιλίων), ξεκινώντας από την Κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, στη δυτική Ασία, και καταλήγοντας στη Μοζαμβίκη, στη νοτιοανατολική Αφρική. Παρόλο που η ονομασία χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις, στην επιστημονική ορολογία της Γεωλογίας σήμερα η χρήση της είναι σπάνια, καθώς το φαινόμενο θεωρείται ως μία συγχώνευση σχετιζόμενων μεν, αλλά ανεξάρτητων, μη συνεχών, τάφρων και ρηγμάτων.
Αφρική
Σήμερα, η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται συνηθέστερα αναφερόμενη στην κοιλάδα του Ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής η γένεση του οποίου ξεκινά από το Αφρο-Αραβικό Τρίγωνο.­
Το Αφρο-Αραβικό Τρίγωνο βρίσκεται στην περιοχή όπου ενώνονται το Ρήγμα της Ανατολικής Αφρικής με την Ερυθρά Θάλασσα και την Κορυφογραμμή του Άντεν, στον ομώνυμο κόλπο. Εδώ συναντώνται τρεις τεκτονικές πλάκες: η Αραβική, και τα δύο τμήματα της υπό διαίρεση Αφρικανικής Πλάκας.
Στη ζώνη του Ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής συμπεριλαμβάνονται μία σειρά ενεργών και ανενεργών ηφαιστείων, ανάμεσα στα οποία είναι τo όρος Κιλιμάντζαρο, το όρος Κένυα, το όρος Longonot, o κρατήρας Menengai, το όρος Karisimbi, το όρος Νιραγκόγνγκο, το όρος Μέρου και το όρος Έλγκον, καθώς επίσης και τα Υψίπεδα των Κρατήρων στην Τανζανία. Παρόλο που τα περισσότερα από τα βουνά αυτά βρίσκονται εκτός της κοιλάδας του ρήγματος, έχουν δημιουργηθεί από το Ρήγμα της Ανατολικής Αφρικής.
Ασία
μικρογραφία|Χάρτης της Ανατολικής Αφρικής και της Αραβικής Χερσονήσου με μερικά από τα ιστορικά ενεργά ηφαίστεια (κόκκινα τρίγωνα) και το Αφρο-Ασιατικό Τρίγωνο (στο κέντρο της εικόνας – σκιασμένο) - σημείο ένωσης τριών πλακών που απομακρύνονται σταδιακά η μία από την άλλη. Τα βορειότερα τμήματα του Μεγάλου Ρήγματος βρίσκονται στην ασιατική ήπειρο και αντιστοιχούν στο κεντρικό τμήμα της περιοχής που σήμερα ονομάζεται Ρήγμα της Νεκράς Θάλασσας. Εδώ βρίσκεται η Κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, διαχωρίζοντας την Οροσειρά του Λιβάνου από την Οροσειρά του Αντιλιβάνου. Νοτιότερα, η περιοχή είναι γνωστή ως Πεδιάδα Χούλα και χωρίζει τα όρη της Γαλιλαίας από τα Υψίπεδα Γκολάν.
Ο ποταμός Ιορδάνης πηγάζει εδώ και ρέει προς νότο διαμέσου της Λίμνης Χούλα στη Λίμνη της Γαλιλαίας που βρίσκεται μεταξύ Ισραήλ και Συρίας. Το Ρήγμα έπειτα συνεχίζει νότια μέσω της Κοιλάδας του Ρήγματος του Ιορδάνη, στο εσωτερικό της Νεκράς Θάλασσας στα σύνορα Ισραήλ – Ιορδανίας. Νοτιότερα της Νεκράς Θάλασσας, το Ρήγμα συνεχίζει στην Έρημο Αραμπά και έπειτα στον Κόλπο της Άκαμπα που ορίζει την Χερσόνησο του Σινά από τα ανατολικά.
Κάτω από το νότιο άκρο της Χερσονήσου του Σινά, το Ρήγμα της Νεκράς Θάλασσας συναντά το Ρήγμα της Ερυθράς Θάλασσας, το οποίο ενώνεται στο Αφρο-Αραβικό Τρίγωνο με το Ρήγμα της Ανατολικής Αφρικής και την Κορυφογραμμή του Άντεν. H συνένωση των τριών αυτών ρηγμάτων ονομάζεται Αφρο-Αραβική Τριπλή Συνένωση.
Το Ρήγμα της Ερυθράς Θάλασσας διαμορφώθηκε από την αποκλίνουσα κίνηση μεταξύ της Αφρικανικής Τεκτονικής Πλάκας και της Αραβικής. Το ρήγμα μεταβάλλεται σταδιακά από ηπειρωτικό σε ωκεάνιο. Μαγνητικές ανωμαλίες υποδεικνύουν ότι και στις δύο πλευρές της Ερυθράς Θάλασσας το ρήγμα μεγαλώνει κατά περίπου 1 εκατοστό το χρόνο.
Ανακαλύψεις ανθρωπιδών
μικρογραφία|To ενεργό ρήγμα Manda Hararo προς το ηφαίστειο Dabbahu στο Αφρο-Αραβικό Τρίγωνο της Αιθιοπίας. Στην κοιλάδα του ρήγματος της Ανατολικής Αφρικής έχουν ανακαλυφθεί πλούσια ευρήματα απολιθωμάτων από ανθρωπίδες. Τα ευρήματα αυτά βοήθησαν στην έρευνα της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Η ταχεία διάβρωση των υψιπέδων γέμισε την κοιλάδα με ιζήματα τα οποία δημιούργησαν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τη διατήρηση των καταλοίπων αυτών. Εδώ έχουν βρεθεί οστά που ανήκουν σε διάφορα είδη ανθρωπιδών-προγόνων του ανθρώπινου είδους, μεταξύ αυτών και του αυστραλοπίθηκου "Λούση" που χρονολογείται πάνω από 3 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα. Το όνομα αυτό δόθηκε στον σκελετό ενός θηλυκού Αυστραλοπίθηκου afarensis που σώθηκε σε ποσοστό 40%. Η Λούση ανακαλύφθηκε το 1974 στη θέση Χαντάρ (στην Κοιλάδα Awash) της Αιθιοπίας, στο Αφρο-Αραβικό Τρίγωνο, από τον παλαιοανθρωπολόγο Nτόναλντ Γιόχανσον του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Κλίβελαντ.
Σημαντικό είναι επίσης το ερευνητικό έργο της Μαίρης Λίκι στην περιοχή αυτή.