cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Μη ολονομικοί περιορισμοί (nonholonomic constrains) στα ρομπότ
Το πρώτο μέρος αυτής της θεωρίας υποδεικνύει πως αν μειώσουμε τις πιθανές τιμές που μπορεί να λάβει η ταχύτητα ενός ρομπότ (δηλαδή αν περιορίσουμε τις πιθανές κινήσεις του), τότε μειώνεται η δυναμικότητα του. Σε άποψη εφαρμογής, αυτό σημαίνει ότι το ρομπότ δεν μπορεί να προχωρήσει αποκλειστικά και μόνο στον άξονα x χωρίς να έχει κινηθεί έστω λίγο στον άξονα y σε ένα δισδιάστατο σύστημα συντεταγμένων. Πιο απλά, σκεπτόμενοι ένα αυτοκίνητο, παρατηρούμε ότι οι τροχοί του δεν μπορούν να γλιστρήσουν απευθείας από πλευρά σε πλευρά (μόνο αριστερά ή μόνο δεξιά) χωρίς να κινηθούν λίγο προς τα εμπρός ή προς τα πίσω.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Κυβερνητική υπηρεσία
Ο Βάργκας υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού από το 1946–1954 και ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου των Φιλιππίνων από το 1961-1965. Το 1960, η Δημοκρατία των Φιλιππίνων του απένειμε τη Λεγεώνα της Τιμής με το αξίωμα του Διοικητή.
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Μη ολονομικοί περιορισμοί (nonholonomic constrains) στα ρομπότ
Tο δεύτερο μισό των μη-ολονομικών περιορισμών ορίζει ότι, ακόμη κι αν περιορίσουμε τη κίνηση, ο χώρος των διαμορφώσεων (παραμέτρων) δεν πρέπει να μειώνεται, πράγμα που σημαίνει ότι το όχημα πρέπει να μπορεί να φτάσει σε οποιαδήποτε κατάσταση/ σημείο στον τρισδιάστατο χώρο. Με απλά λόγια, αν σκεφτούμε ένα αυτοκίνητο που έχει ως στόχο να παρκάρει ανάμεσα σε δύο άλλα αντικείμενα, το όχημα δεν μπορεί να γλιστρήσει απευθείας (με μια μονάχα κίνηση) ανάμεσα τους και να ευθυγραμμιστεί τέλεια με αυτά. Πρέπει πρώτα να κινηθεί λίγο προς τα εμπρός έχοντας το τιμόνι γυρισμένο, στη συνέχεια να πάει προς τα πίσω γυρίζοντας το τιμόνι προς την άλλη πλευρά, και τελικά μετά από μερικές ακόμη κινήσεις να επιτύχει το παράλληλο παρκάρισμα. Αυτό συμβαίνει γιατί η κατασκευή του δεν του επιτρέπει να καταλήξει ανάμεσα από τα δύο αντικείμενα κάνοντας μόνο μια προσπάθεια, αλλά έπειτα από μια ακολουθία επιμέρους κινήσεων.
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
βιογραφία
Το 1398 διορίστηκε κοντόσταυλος του κάστρου Ρίτσμοντ από τη διαθήκη του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας. Η Ιωάννα απεβίωσε 61 ετών και τάφηκε στο αββαείο Λάβεντον του Μπάκινγκχαμσαϊρ.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Προσκοπισμός
αριστερά|μικρογραφία| [[Μουσείο Χόρχε Μπ. Βάργκας και Ερευνητικό Κέντρο Φιλιπινιάνα (Πανεπιστήμιο των Φιλιππίνων στο Ντιλίμαν)]] Η εμπλοκή του Βάργκας με τον Προσκοπισμό ξεκίνησε το 1935, όταν έγινε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του Φιλιππινέζικου Συμβουλίου των Προσκόπων Αμερικής. Μαζί με άλλους υποστηρικτές των Προσκόπων των Φιλιππίνων, έγινε ένα από τα μέλη των Προσκόπων των Φιλιππίνων το 1936.
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1380 τον Ραλφ Μπάσετ, 3ο βαρόνο Μπάσετ του Ντράυτον.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Προσκοπισμός
Μετά το θάνατο του Μανουέλ Κάμους το 1949, ο Βάργκας επιλέχθηκε ομόφωνα από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή για να υπηρετήσει ως Πρόεδρος του Προσκόπων των Φιλιππίνων και Επικεφαλής Πρόσκοπος των Προσκόπων των Φιλιππίνων. Υπηρέτησε στη θέση του Εθνικού Προέδρου μέχρι το 1961. Ήταν μέλος της Παγκόσμιας Επιτροπής Προσκόπων του Παγκόσμιου Οργανισμού Προσκοπικής Κίνησης από το 1951 έως το 1957.
Ο Βάργκας έλαβε τον Χάλκινο Λύκο το 1959 και έλαβε άλλα βραβεία, όπως το Silver Tamaraw (Φιλιππίνες), το Silver Fox (Καναδάς), το Silver Ibex (Αυστρία), το Silver Wolf (ΗΒ) και το 1959 έλαβε επίσης την υψηλότερη διάκριση της Ένωσης Προσκόπων της Ιαπωνίας, το Βραβείο Χρυσού Φασιανού. Έγινε επίσης ο πρώτος αποδέκτης του βραβείου Tanglaw ng Kabataan (Φως της Νεότητας) των Προσκόπων των Φιλιππίνων το 1961.
Θάνατος
Ο Βάργκας πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1980 στη Μανίλα των Φιλιππίνων σε ηλικία 89 ετών.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φιλιππινέζοι διπλωμάτες Κατηγορία:Φιλιππινέζοι δικηγόροι Κατηγορία:Πρέσβεις των Φιλιππίνων στην Ιαπωνία Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Φιλιππινέζοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι της Μανίλα Κατηγορία:Γραμματείς της Εθνικής Άμυνας των Φιλιππίνων Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Φιλιππίνων Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χάλκινου Λύκου Κατηγορία:Προσκοπισμός στις Φιλιππίνες Κατηγορία:Μέλη Παγκόσμιας Προσκοπικής Επιτροπής Κατηγορία:Δικηγόροι του 20ού αιώνα
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Μη ολονομικοί περιορισμοί (nonholonomic constrains) στα ρομπότ
Το αποτέλεσμα είναι ότι το αυτοκίνητο έχει φτάσει στον επιθυμητό προορισμό του (πάρκινγκ ανάμεσα σε δύο αντικείμενα) - εξασφαλίζοντας τη θέση του στον τρισδιάστατο χώρο - απλώς δεν έχει φτάσει εκεί απευθείας - λόγω περιορισμών στη κίνηση.
Όλα αυτά, αν εκφραστούν με μαθηματικές εξισώσεις κίνησης, δείχνουν πώς το δυναμικό μοντέλο ορίζει μια στιγμιαία σχέση μεταξύ των εξωτερικών δράσεων, των γενικευμένων συντεταγμένων και των χρονικών παραγώγων τους (ταχύτητες και επιταχύνσεις). Συνήθως, η δυναμική των χειριστών κίνησης προκύπτει βάση τέσσερις προσεγγίσεις: τη μέθοδος Newton-Euler, την εξίσωση Lagrange, την αναδρομική διατύπωση προς τα εμπρός και τη προσέγγιση του Kane.
Βηματική σχεδίαση ρομποτικού συστήματος
Μια παραδοσιακή μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη σχεδίαση ενός ρομποτικού συστήματος περιλαμβάνει:  [12 ]
1.           Κατασκευή ενός μηχανικού – μηχανολογικού μοντέλου
2.           Ορισμός των απαιτούμενων διαφορικών εξισώσεων
3.           Εύρεση μιας γενικής λύσης (κανονισμός λύσης)
4.           Προγραμματισμός του συστήματος προς την κανονισμένη λύση
Παραπομπές
[1] Yang Qian. Design and Control of a Personal Assistant Robot. Other. Ecole Centrale de Lille, 2013. English. ffNNT : 2013ECLI0005ff. fftel-00864692f (found on https://theses.hal.science/tel-00864692/document, on page 21)
[2] Yang Qian. Design and Control of a Personal Assistant Robot. Other. Ecole Centrale de Lille, 2013. English. ffNNT : 2013ECLI0005ff. fftel-00864692f (found on https://theses.hal.science/tel-00864692/document, on page 25)
[3] Mobile Robot (found on https://www.techtarget.com/iotagenda/definition/mobile-robot-mobile-robotics )
[4] ASIMO by Honda | The World's Most Advanced Humanoid Robot (found on
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Παραπομπές
[5] Sony Global - Press Release - World's First Running Humanoid Robot (found on https://www.sony.com/en/SonyInfo/News/Press_Archive/200312/03-060E/ )
[6] Robonaut2 (NASA) (found on https://www.nasa.gov/robonaut2 )
[7] Dοmo (MIT) (found on https://news.mit.edu/2007/domo)
[8] Edsinger Domo (mit.edu) (found on http://people.csail.mit.edu/edsinger/domo.htm)
[9] Humanoid Research (umass.edu) (found on https://www-robotics.cs.umass.edu/Research/Humanoid/humanoid_index.html)
[10] Yang Qian. Design and Control of a Personal Assistant Robot. Other. Ecole Centrale de Lille, 2013. English. ffNNT : 2013ECLI0005ff. fftel-00864692f (found on https://theses.hal.science/tel-00864692/document, on page 26-27)
[11] Holonomic - Nonholonomic constrains - Robots (found on https://www.mecharithm.com/holonomic-nonholonomic-constraints-robots/)
[12] J.J. Granda, “Computer aided design of dynamic systems”, as stated in the Yang Qian. Design and Control of a Personal Assistant Robot. Other. Ecole Centrale de Lille, 2013. English. ffNNT : 2013ECLI0005ff. fftel-00864692f (found on https://theses.hal.science/tel-00864692/document, on page 25-26)
Μεσιέ 22
Το Μεσιέ 22 (γνωστό και ως M22 και NGC 6656) είναι ελλειπτικό σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 10.500 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότη. Είναι το τρίτο λαμπρότερο σφαιρωτό σμήνος στον γήινο ουρανό.
Με μέγεθος +5,1 είναι ορατό με γυμνό μάτι σε όχι πολύ βόρειους παρατηρητές, καθώς είναι λαμπρότερο από το Μεσιέ 13, το σφαιρωτό σμήνος του Ηρακλή. Μόνο το Ωμέγα Κενταύρου και το 47 Τουκάνας είναι λαμπρότερα. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι απέχει από την εκλειπτική μόνο μία μοίρα και οι σύνοδοι με πλανήτες είναι αρκετά συχνές.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 22 είναι κατά πάσα πιθανότητα το πρώτο σφαιρωτό σμήνος που ανακαλύφθηκε. Αυτό έγινε από τον Άμπραχαν Ιχλέ το 1665. Αυτό το αντικείμενο παρατηρήθηκε από τον Έντμουντ Χάλλεϋ, τον Ντε Σεζώ, τον Λε Ζεντίλ και τον Νικολά Λουί ντε Λακάιγ που το πρόσθεσε στον κατάλογο νοτίων αντικείμενων που συνέταξε. Ο Σαρλ Μεσιέ το πρόσθεσε στον κατάλογό του τις 5 Ιουνίου 1764.
Ήταν το πρώτο σφαιρωτό σμήνος που μελετήθηκε προσεκτικά πρώτη φορά από τον Harlow Shapley το 1930. Ανακάλυψε περίπου 70.000 άστρα και βρήκε ότι διαθέτει ένα πυκνό πυρήνα. Τότε ο Halton Arp και ο William G. Melbourne συνέχισαν την μελέτη το 1959. Εξαιτίας της μεγάλης χρωματικής εξάπλωσης του κλάδου των ερυθρών γιγάντων, που είναι παρόμοια με αυτή που παρατηρείται στο Ωμέγα Κενταύρου, έγινε αντικείμενο συστηματικής παρατήρησης το 1977 από τους James E. Hesser και σία.
Χαρακτηριστικά
thumb|left|400px|Το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 22 από ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο
Το Μεσιέ 22 είναι ένα από τα εγγύτερα σφαιρωτά σμήνη προς τη Γη σε μία απόσταση περίπου 10.500 ετών φωτός. Έχει διάμετρο περίπου 100 έτη φωτός και έχουν εντοπιστεί σε αυτό 32 μεταβλητοί αστέρες. Βρίσκεται μπροστά από το γαλαξιακό εξόγκωμα για αυτό το λόγο είναι χρήσιμο για την ιδιότητά του να δρα σαν βαρυτικός φακός μεγεθύνοντας τα άστρα πίσω του.
Παρ´όλη τη σχετική εγγύτητά του, το φως αυτού του πτωχού σε μέταλλα σμήνους ελαττώνεται εξαιτίας της παρουσίας σκόνης.
Πρόσφατες έρευνες από το ΔΤΧ οδήγησαν στην ανακάλυψη ενός αξιοπρόσεκτου αριθμού αντικειμένων με μέγεθος πλανήτη που μοιάζουν να αιωρούνται μέσα στο σμήνος. Αυτά τα αντικείμενα μπορεί να έχουν μάζα μόνο 80 φορές μεγαλύτερη από αυτή τη Γης και ανακαλύφθηκαν εξαιτίας του φαινομένου της μικρομεγένθυσης, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα το φως από τα πίσω άστρα να κάμπτεται και να παρουσιάζεται μία αλλαγή στη φωτείνοτητά τους.
Πλανητικό Νεφέλωμα
Το Μεσιέ 22 είναι πολύ ασυνήθιστο υπό την έννοια ότι είναι ένα από τα μόνο 4 σφαιρωτά σμήνη στα οποία είναι γνωστό ότι υπάρχει ένα πλανητικό νεφέλωμα (τα άλλα τρία Μεσιέ 15, NGC 6441 και Palomar 6). Ανακαλύφθηκε από τους Fred Gillett και σια όταν χρησιμοποιούσαν το δορυφόρο IRAS το 1986 ως μία σημειακή πηγή, γνωστή και ως IRAS 18333-2357 και στην συνέχεια αναγνωσίστηκε ως πλανητικό νεφέλωμα το 1989 από τους Gillett και σία. Το κεντρικό άστρο του πλανητικού νεφέλωματος είναι ένας μπλε αστέρας. Το πλανητικό νεφέλωμα με τον προσδιορισμό GJJC1 έχει εκτιμηθεί ότι έχει ηλικία περίπου 6.000 έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 22 6656 Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Τζέιμι Μαργκόλιν
Η Τζέιμι Μαργκόλιν (γεννημένη στις 10 Δεκεμβρίου 2001) είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια της δικαιοσύνης για το κλίμα και έχει διετελέσει εκτελεστικός συνδιευθυντής της ακτιβιστικής ομάδας Ώρα Μηδέν. η Μαργκόλιν αυτοπροσδιορίζεται ως λεσβία και μιλά ανοιχτά για τις εμπειρίες της ως ΛΟΑΤ άτομο. Έχει γράψει σε διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μεταξή των οποίων το CNN και η Huffington Post.
Τα πρώτα χρόνια
Η Μαργκόλιν φοίτησε στο εκπαιδευτικό ίδρυμα Holy Names Academy.
Ακτιβισμός
Το 2017, σε ηλικία 15 ετών, η Μαργκόλιν ίδρυσε τον οργανισμό δράσης νέων για το κλίμα Ώρα Μηδέν μαζί με τους Νάντια Ναζάρ, Ζαναγκί Άρτις και άλλους νέους ακτιβιστές. Διετέλεσε εκτελεστική συνδιευθύντρια του ίδιου φορέα. Η Μαργκόλιν συνέστησε το Ώρα Μηδέν ως μια αντίδραση στην ανταπόκριση που είδε μετά τον τυφώνα Μαρία στο Πουέρτο Ρίκο και μετά την προσωπική της εμπειρία κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του 2017 στην Ουάσιγκτον.
Κείμενα της Μαργκόλιν σχετικά με το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής έχουν εμφανιστεί σε πολλά ΜΜΕ, όπως τα HuffPost, Teen Ink και CNN. Το 2018, η Μαργκόλιν μπήκε στον κατάλογο του περιοδικού People με τις 25 γυναίκες που αλλάζουν τον κόσμο.
Η Μαργκόλιν έχει γίνει αρκετά γνωστή ως μία από τους ενάγοντες σε μια νομική υπόθεση, κατά την οποία υπέβαλε μήνυση στην πολιτεία της Ουάσινγκτον για την αδράνειά της ενάντια στην κλιματική αλλαγή βασιζόμενη στο γεγονός ότι η σταθερότητα του κλίματος αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα.
Σε σχέση με τη συμμετοχή της στο ακτιβιστικό κίνημα υπέρ του περιβάλλοντος, η Μαργκόλιν δηλώνει: "Όταν ήμουν 15 ετών, γνώρισα και άλλους νεαρούς ακτιβιστές μέσω των κοινωνικών δικτύων και οργανώσαμε 25 διαδηλώσεις για το κλίμα, με την κεντρική να γίνεται στην πόλη της Ουάσινγκτον. Επιπλέον, είχαμε μια ημέρα πίεσης για το κλίμα σε όλη τη χώρα. Το κίνημα άλλαξε την κουλτούρα. Τα πράγματα που τότε θεωρούνταν καινοτόμα, τώρα είναι κοινώς αποδεκτά."
Τον Σεπτέμβριο του 2018, η Μαργκόλιν έγινε μέλος μιας ομάδας νέων που υπέβαλε μήνυση στον κυβερνήτη της Ουάσινγκτον Τζέι Ίνσλι καθώς και στην πολιτεία της Ουάσιγκτον για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στην περιοχή. Η υπόθεση απορρίφθηκε από έναν δικαστή ο οποίος την έκρινε ως πολιτική και αποφάσισε ότι πρέπει να επιλυθεί από τον κυβερνήτη και το νομοθετικό σώμα. Έκτοτε, έχει ασκηθεί έφεση στο Εφετείο της Ουάσιγκτον.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, ζητήθηκε από τη Μαργκόλιν να καταθέσει σε μια επιτροπή με τίτλο Voices Leading the Next Generation on the Global Climate Crisis μαζί με τη Γκρέτα Τούνμπεργκ για τη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Μαργκόλιν δηλώνει σε σχέση με τα όνειρα και τις προσδοκίες της: "Ονειρεύομαι κι άλλα πράγματα πέρα από το να αποτρέψω το τέλος του κόσμου. Κανείς δεν θέλει να σκέφτεται την κλιματική αλλαγή. Όλοι έχουν κι άλλα όνειρα. Όταν ήμουν παιδί δεν σκεφτόμουν ότι μια μέρα ελπίζω να αποφύγω στο παρά πέντε την καταστροφή του πλανήτη. Δεν ήταν αυτό το όνειρό μου. Όμως το κάνω γιατί είμαι αναγκασμένη, για να επιβιώσω".
Προσωπική ζωή
Η Μαργκόλιν αυτοπροσδιορίζεται ως Εβραία και Λατίνα. Είναι ανοιχτά queer.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
The Gatehouse, Monmouth
thumb|right|250px|The Gatehouse
Το The Gatehouse, ή The Gate House, είναι παμπ στο Μόνμαουθ της Ουαλίας. Βρίσκεται στην οδό Monnow St 125 κοντά στη γέφυρα Μόναου. Ονομάζονταν Barley Mow μέχρι το 2000, οπότε και άλλαξε όνομα.
Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας
Η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας είναι μία από τις Περιφερειακές Ενότητες στις οποίες διαιρέθηκε η Ελλάδα με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Έχει έκταση 1.732 τ.χλμ. και μόνιμο πληθυσμό 116.195, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.. Περιλαμβάνει το ηπειρωτικό τμήμα του πρώην Νομού Καβάλας. Ο φορέας στεγάζεται στο διοικητήριο Καβάλας.
The Gatehouse, Monmouth
Παραπομπές
Κατηγορία:Χώροι εστίασης στο Ηνωμένο Βασίλειο
Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας
Είναι από τις λίγες Περιφερειακές Ενότητες της Ελλάδας των οποίων τα διοικητικά όρια δεν ταυτίζονται απόλυτα με αυτά του αντίστοιχου πρώην Νομό, καθώς προέκυψε από διαχωρισμό του ηπειρωτικού τμήματος του Νομού από το νησιωτικό του τμήμα (που περιλαμβάνει τη Θάσο). Παρόλα αυτά, αρμόδια για τα θέματα της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου είναι η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. .
Διοικητική διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας διαιρείται σε τρεις δήμους
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας
Γερουσία (Βολιβία)
Η Αίθουσα των Γερουσιαστών ( Cámara de Senadores ) είναι το ανώτερο σώμα της Πολυεθνοτικής Νομοθετικής Συνέλευσης της Βολιβίας. Η σύνθεση και οι εξουσίες της Γερουσίας ορίζονται στο Πολιτικό Σύνταγμα του Κράτους και άλλες που ορίζονται από τους νόμους της Βολιβίας. Η Γερουσία είναι το νομοθετικό όργανο της χώρας, όπου κάθε γερουσιαστής εκπροσωπεί τα συμφέροντα των Διαμερισμάτων του. Η αίθουσα συνεδριάσεων βρίσκεται στο κτήριο του νομοθετικού παλατιού στην Πλατεία Μουρίγιο.
Η Γερουσία έχει 36 έδρες. Καθένα από τα εννέα διαμερίσματα της χώρας επιστρέφει τέσσερις γερουσιαστές που εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση (χρησιμοποιώντας τη μέθοδο D'Hondt ). (Από το 1985 έως το 2009, η Γερουσία είχε 27 έδρες: τρεις έδρες ανά διαμέρισμα: δύο από το κόμμα ή τη φόρμουλα που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους, με τον τρίτο γερουσιαστή να αντιπροσωπεύει το δεύτερο κόμμα. ) Οι γερουσιαστές εκλέγονται από λίστες κομμάτων για να υπηρετήσουν πενταετή θητεία, και η ελάχιστη ηλικία για να κατέχει έδρα στη Γερουσία είναι 35 χρόνια.
Η Γερουσία ιδρύθηκε το 1831, εγκαταστάθηκε αργότερα και αποκαταστάθηκε το 1878.
Πριν από την έγκριση του νέου Συντάγματος του 2009, η αίθουσα αυτή ονομαζόταν Εθνική Γερουσία ( Senado Nacional  ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βολιβίας
Κλωντ Μοσέ
Η Κλωντ Μοσέ (γαλλικά: Claude Mossé) (24 Δεκεμβρίου 1924 – 12 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Γαλλίδα ιστορικός, η οποία ειδικευόταν στην ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας.
Βιογραφία
Η Μοσέ ήταν η κόρη ενός παραγωγού κρασιού από το Παρίσι. Ήταν η αδερφή της Ελιάν Μοσέ (Eliane Mossé), ερευνήτριας της μακροοικονομίας και της Αρλέτ Μοσέ (Arlette Mossé), κλινικής διατροφολόγου. Τον χειμώνα του 1941, κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ούσα σε ηλικία 16 ετών, ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με ένα κείμενο του Δημοσθένη για την ελευθερία και την δημοκρατία και από τότε, είχε αφιερώσει την ζωή της στην ελληνική ιστορία. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν είχε αποκτήσει παιδιά.
Το αγαπημένο της ιστορικό θέμα ήταν η Αθήνα του 4ου αιώνα π.Χ.. Η Μοσέ ανήκε στην ίδια γενιά ιστορικής σκέψης με τον Ζαν-Πιερ Βερνάν και τον Πιερ Βιντάλ-Νακέ. Ήταν επίτιμη διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Παρισίου VIII. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών, των γερμανικών, των ισπανικών, των ιταλικών και των ελληνικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές Κατηγορία:Γαλλίδες ιστορικοί Κατηγορία:Μελετητές της αρχαίας ελληνικής ιστορίας
Κατμαντού
Η Κατμαντού (νεπαλέζικα: काठमांडौ, νεβάρι: येँ) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Νεπάλ. Η πόλη βρίσκεται κτισμένη στην κοιλάδα της Κατμαντού και περιλαμβάνει άλλες δύο πόλεις, την Πατάν και την Μπακταπούρ. Τα νεπαλέζικα είναι η κοινή διάλεκτος των κατοίκων της κοιλάδας ενώ τα νεβάρι είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη γλώσσα. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.400 μέτρων και κατοικείται από 700.000 ανθρώπους. Η Κατμαντού είναι η πιο ανεπτυγμένη πόλη του Νεπάλ.
Ιστορία
Η αρχαιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί στην κοιλάδα της Κατμαντού χρονολογείται στο 185 μ.Χ., ενώ το αρχαιότερο κτίσμα της σεισμοπαθούς κοιλάδας έχει ηλικία περίπου 2.000 ετών. Οι τέσσερις βουδιστικοί ναοί στην πόλη της Πατάν, που λέγεται ότι κτίστηκαν από την πριγκίπισσα Χαμουράτι, μαρτυρούν την αρχαία παρουσία στην κοιλάδα. Η φυλή των Κιράτ είναι οι πρώτοι καταγεγραμμένοι κάτοικοι της περιοχής και τα ερείπια του παλατιού τους βρίσκονται στην Πατάν. Η δυναστεία των Λίκαβι, η πρώτη καταγεγραμμένη παρουσία των οποίων χρονολογείται στο 464 μ.Χ. ήταν οι επόμενοι κυρίαρχοι της κοιλάδας. Από τον 12ο έως τον 17ο αιώνα στην κοιλάδα της Κατμαντού και στη γύρω περιοχή κυριάρχησε η δυναστεία των Μάλλα, ενώ ο ιδρυτής της δυναστείας των Σαχ, Πρίθιβι Ναραγιάν Σαχ ήταν και ο δημιουργός του σημερινού Νεπάλ. Το μεγαλύτερο μέρος της αρχαίας νεπαλεζικής αρχιτεκτονικής που σώζεται σήμερα, είναι από την εποχή των Μάλλα.
Η πόλη της Κατμαντού πήρε το όνομά της από ένα ναό στην πλατεία Ντουρμπάρ, που ονομάστηκε Καασθαμαντάπ. Στα σανσκριτικά Κάασθ (काष्ठ) σημαίνει «ξύλο» και Μαντάπ (मंडप/मण्डप) «καταφύγιο». Αυτός ο μοναδικός ναός, που είναι επίσης γνωστός ως Μάρου Σαττάλ, κτίστηκε το 1569 από τον βασιλιά Λάξμι Νάρσινγκ Μάλλα. Όλες οι επιφάνειες της παγόδας αυτής είναι κατασκευασμένες από ξύλο ενώ σύμφωνα με τον μύθο η ξυλεία προέρχεται από ένα μόνο δέντρο.
Η Κατμαντού πολλές φορές καλείται και «Καντιπούρ», ενώ στη γλώσσα νεβάρι η ονομάζεται «Ύνε».
Σήμερα
thumb|Ο ινδουιστικός ναός [[Πασουπατινάθ.]] thumb|Ο [[Μπουντανάθ, ένας από τους ιερότερους βουδιστικούς ναούς του Νεπάλ.]] Η Κατμαντού σήμερα αποτελεί την έδρα της κυβέρνησης του Νεπάλ, των πρεσβειών, πολλών εταιριών και του παλατιού. Το παλαιό παλάτι της πλατείας Ντουρμπάρ, το οποίο περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, βρίσκεται στο Μπασανταπούρ, κοντά στη «Φρικ Στριτ», πόλος έλξης των χίπις κατά τη δεκαετία του 70. Το παλάτι του βασιλιά Σαχ βρίσκεται δίπλα στο Θαμέλ, την κύρια τουριστική ζώνη της Κατμαντού. Το Θάμελ αποτελείται από δύο παράλληλους δρόμους στα δυτικά του παλατιού. Εκεί βρίσκονται πολλά ξενοδοχεία διαφόρων κατηγοριών. Το παλάτι είναι χτισμένο εκεί που οδηγεί η οδός Ντουρμπάρ Μαργκ, ένας δρόμος με πολλά καταστήματα. Η ονομασία των δρόμων στην Κατμαντού είναι στη γλώσσα Νεβάρι.
Η παλαιά πόλη είναι γνωστή για τους πολλούς Βουδιστικούς και Ινδουιστικούς ναούς της, οι περισσότεροι από τους οποίους χτίστηκαν τον 17o αιώνα. Πολλά από τα κτήρια στην περιοχή αυτή έχουν υποστεί ζημιές από τους σεισμούς και τη μόλυνση. Η κοιλάδα της Κατμαντού, με τις πόλεις της, τα ιερά και τους ναούς έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ώστε να προστατευτεί η αυθεντικότητα της περιοχής.
Η Κατμαντού άρχισε να γίνεται δημοφιλής τουριστικός προορισμός για τους δυτικούς τουρίστες από τη δεκαετία του 60, όταν το κίνημα των Χίπις άρχισε να αποκτά οπαδούς. Η περιοχή του Τζο Τσιν έγινε πόλος έλξης επισκεπτών σε αναζήτηση ηρεμίας και Νιρβάνα.
Γεωγραφία
Η πόλη είναι χτισμένη στα βορειοδυτικά της κοιλάδας της Κατμαντού. Η κοιλάδα της Κατμαντού καλύπτει έκταση 350 τ.χλμ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 218 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Την πόλη διασχίζουν τα ποτάμια Μπαγκμάτι, Μπισνουμάτι, Ντομπιχόλα, και Τουκούτσα.
Διοικητικές περιοχές
thumb|right|Ένας δρόμος της Κατμαντού. Η μητροπολιτική περιοχή της Κατμαντού χωρίζεται σε 5 διοικητικούς τομείς ως εξής:
Κεντρικός τομέας
Ο κεντρικός τομέας περιλαμβάνει τις περιφέρειες 1, 5, 11, 31, 32 και 33.
Ανατολικός τομέας
Ο ανατολικός τομέας περιλαμβάνει τις περιφέρειες 6, 7, 8, 9, 10, 34 και 35.
Βόρειος τομέας
Ο βόρειος τομέας περιλαμβάνει τις περιφέρειες 2, 3, 4, 16, 29.
Δυτικός τομέας
Ο δυτικός τομέας περιλαμβάνει τις περιφέρειες 13, 14 και 15.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 η μητροπολιτική περιοχή της Κατμαντού περιλαμβάνει 235.387 νοικοκυριά. Οι αρχές εκτιμούν πως στην πόλη ζουν περίπου 1.081.845 κάτοικοι. Οι κυριότερες εθνικές ομάδες είναι οι Νεβάροι, οι Βραχμάνοι και οι Κσέτρι. Οι κύριες γλώσσες είναι η Νεπαλεζική και η Νεβάρι. Οι κύριες θρησκείες ο Ινδουισμός και ο Βουδισμός.
Διοίκηση
Η πόλη διοικείται από το μητροπολιτικό γραφείο στο Μπαγκνταρμπάρ. Στην πόλη βρίσκονται τα κυβερνητικά κτήρια του Νεπάλ (το γραφείο του Πρωθυπουργού, το Ανώτατο Δικαστήριο και η Γερουσία). Τα περισσότερα υπουργεία βρίσκονται στα κτήρια του Σίνγκα Νταρμπάρ, ενώ το Βασιλικό Παλάτι στο κεντρικό σημείο της πόλης, στην περιφέρεια 1.
Οικονομία
Στην Κατμαντού βρίσκεται η έδρα των περισσότερων τραπεζών, εταιριών, γραφείων και οργανισμών καθώς και το χρηματιστήριο του Νεπάλ. Η οικονομική δραστηριότητα επικεντρώνεται γύρω από την περιοχή της Νέας Οδού του Κατμαντού, του Άσον, του Πουταλισαντάκ και του Νταρμπάρ Μαργκ. Η Νέα Οδός θεωρείται ο χρηματοοικονομικός πυρήνας αφού εκεί στεγάζονται οι περισσότερες τράπεζες.
Οι κύριες τουριστικές περιοχές είναι η Φρικ Στριτ και το Θαμέλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νεπάλ Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Βένετο
Το Βένετο (ιταλικά: Veneto), με 5.000.000 κατοίκους είναι η πέμπτη κατά σειρά πληθυσμού ανάμεσα στις 20 περιφέρειες της Ιταλίας. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Βενετία. Η περιοχή της κατακτήθηκε από τη Ρώμη τον 5ο αιώνα π.χ., μετά από μια μακρόχρονη φεουδαρχική περίοδο κυβερνήθηκε από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία και στη συνέχεια από την ανεξάρτητη Δημοκρατία της Βενετίας μέχρι το 1797. Μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους και το Συνέδριο της Βιέννης μεταβιβάστηκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, μετά τον Γ΄ Ιταλικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας μεταβιβάστηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας (1866). Οι κάτοικοι εκτός από την επίσημη ιταλική γλώσσα μιλούν τη Βενετική, η οποία διακρίνεται σε πέντε διαλέκτους. Το "Καταστατικό του Βένετο" (1971) έδωσε στους κατοίκους της περιοχής το όνομα "Ο λαός της Βενετίας". Το "Άρθρο 1" του Καταστατικού χωρίζει την περιφέρεια στις εξής επτά επαρχίες: Μπελλούνου, Πάδοβας, Ροβίγκου, Τρεβίζου, Βενετίας, Βερόνας και Βιτσέντζας με εντολή να διατηρήσουν "στενούς δεσμούς με τους Βενετούς σε όλο τον κόσμο". Το "Άρθρο 2" του Καταστατικού καταγράφει την "αυτοδιοίκηση του Βενετσιάνικου λαού" με "εντολή να διαδώσει παντού την ιστορική ταυτότητα και τον πολιτισμό του". Το Κοινοβούλιο της Ιταλίας δεν δέχτηκε ωστόσο αυτές τις φιλοδοξίες και το Βένετο δεν μεταβιβάστηκε στις ανεξάρτητες περιοχές, το καθεστώς ήταν διαφορετικό σε σχέση με τις βορειότερες περιφέρειες Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια και Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Το Βένετο υπήρξε η πατρίδα του εθνικιστικού κινήματος ανεξαρτησίας της Βενετίας, το μεγαλύτερο κόμμα που ιδρύθηκε στην περιοχή ήταν η "Λίγκα Βένετα" (9 Δεκεμβρίου 1979) σαν συστατικό της "Λίγκας του Βορρά". Ο Λούκα Ζάια εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Βένετο δύο φορές (13 Απριλίου 2010, 31 Μαΐου 2015), τη δεύτερη φορά με 50,1%, είχε τη στήριξη του κόμματος Φόρτσα Ιταλία και του πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Με πρωτοβουλία του Ζάια ακολούθησε το Βενετικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017 (22 Οκτωβρίου 2017), το 98% των κατοίκων ψήφισε θετικά σχετικά με την παραχώρηση περισσότερων τοπικών εξουσιών και αυτονομίας στην περιοχή τους. Το Βένετο είναι σήμερα μία από τις περιφέρειες της Ιταλίας με τα ψηλότερα ποσοστά μεταναστών, συνολικά 487.493 κάτοικοι το 9,9% του πληθυσμού είναι μετανάστες σύμφωνα με την Απογραφή του Ιανουαρίου 2018. Οι μετανάστες προέρχονται από τη Ρουμανία (25.2%), το Μαρόκο (9.3%), την Κίνα (7.1%), τη Μολδαβία (7%) και την Αλβανία (6.9%).
Γεωγραφία
Η συνολική έκταση της περιφέρειας είναι 18.391 τ.χλμ. και ο πληθυσμός 4.893.309 άτομα. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Βενετία, με 271.009 κατοίκους, ενώ δεύτερη πόλη σε μέγεθος είναι η Βερόνα, με 265.368 κατοίκους.
Η περιφέρεια διασχίζεται από τον ποταμό Αδίγη, ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια της βόρειας Ιταλίας, με συνολικό μήκος 410 χιλιόμετρα. Το βορειότατο μέρος της περιφέρειας καλύπτεται από τις Άλπεις.
Οικονομία
Η οικονομία της περιφέρειας Βενετίας βασίζεται στη βιομηχανία και στον τουρισμό (Βενετία, Βερόνα, Πάδοβα). Σημαντικές είναι και οι καλλιέργειες καλαμποκιού.
Οι επαρχίες
Η περιφέρεια Βένετο αποτελείται από επτά επαρχίες, τη μητροπολιτική πόλη και άλλες έξι, οι οποίες με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε 581 κοινότητες. Η επαρχία Πάδοβας είναι η πιο πυκνοκατοικημένη, με 424,81 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (τ.χμ.), ενώ η πυκνότητα φτάνει στους 2.268,58 κατοίκους ανά τ.χμ. στην πόλη της Πάδοβας. Η πρωτεύουσα της επαρχίας Βενετία έχει πυκνότητα 646,71 κατοίκους ανά τ.χμ. Η επαρχία Μπελλούνο, η μεγαλύτερη και περισσότερο ορεινή, έχει πυκνότητα 58,08 κατοίκους ανά τ.χμ.
Αρχαιότητα
Η περιοχή του Βένετο κατοικήθηκε την 2η χιλιετία π.χ. και στις αρχές της 1ης χιλιετίας π.χ. από τους "Ευγενείς", συνδέονται με τους Ρωμαϊκούς θρύλους σχετικά με την καταγωγή τους από τη μυθική Τροία. Η παράδοση λέει ότι οι "Βενετοί" ήρθαν από την Παφλαγονία στη Μαύρη Θάλασσα τον 12ο αιώνα π.χ. την εποχή που είχε ξεσπάσει ο Τρωικός Πόλεμος, αρχηγός τους ήταν ο Αντήνωρ ο Τρώας. Άλλοι ιστορικοί συνδέουν τους Βενετούς με τους Κέλτες. Τον 7ο - 6ο αιώνα π.χ. οι Βενετοί είχαν συχνές επαφές με τους Ετρούσκους και τους Έλληνες, ο αρχαίος πολιτισμός τους έφτασε στο αποκορύφωμα του τον 4ο αιώνα π.χ. Οι Βενετοί μιλούσαν μια μορφή Ινδοευρωπαϊκής γλώσσας που είχε σημαντικές διαφορές με τις γλώσσες των υπόλοιπων λαών στην Ιταλική χερσόνησο, είχαν όμως σημαντικά κέρδη με το εμπόριο του κεχριμπαριού και την εκτροφή των αλόγων. Τα σημαντικότερα Βενετικά κέντρα ήταν η Έστε, η Πάντοβα, η Άντρια, η Βιτσέντζα και η Βερόνα, την ίδια εποχή οι Βενετοί ασπάστηκαν τα έθιμα και το ντύσιμο των γειτονικών Κέλτικων φύλων.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Οι Βενετοί συμμάχησαν τον 3ο αιώνα π.χ. με τους Ρωμαίους καθώς η Ρώμη είχε επεκταθεί σημαντικά στην Ιταλική χερσόνησο σε βάρος των υπόλοιπων Κελτών. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (218 – 202 π.χ.) οι Βενετοί έστειλαν στρατό να πολεμήσει μαζί με τους Ρωμαίους την Καρχηδόνα και τον Αννίβα, πολλοί σφαγιάστηκαν στη Μάχη των Καννών (216 π.χ.). Οι Ρωμαίοι ίδρυσαν αποικία στην Ακυληία (181 π.χ.) με στόχο να προστατεύσουν τη Βένετο από τους Καρνίους και το Ιστρών έθνος, η εξουσία των Ρωμαίων παγιώθηκε. Οι Ρωμαίοι έστειλαν 1.500 οικογένειες να εποικίσουν την Ακυληία (148 π.χ.) και ολοκλήρωσαν τους οδικούς άξονες. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία έδωσε μια σειρά από προνόμια στους κατοίκους του Βένετο και τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη (91 π.χ.). Ο Ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος έληξε με τη Μάχη των Φιλίππων (42 π.χ.), η περιοχή του Βένετο έγινε επαρχία μαζί με την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία. Ο Οκταβιανός Αύγουστος αναδιοργάνωσε τη διετία 8 - 6 π.χ. την Ιταλία σε 11 περιοχές, το Βένετο μαζί με την Ίστρια, την Φρίουλι και την ανατολική Λομβαρδία έγιναν η "Περιοχή Χ" ή "Βενετία και Ίστρια", η ανεπίσημη πρωτεύουσα ήταν η Ακυληία.
Η Πάντοβα έγινε μία από τις σημαντικότερες πόλεις του Ιταλικού βορά, μαζί με τις υπόλοιπες πόλεις στην περιοχή του Βένετο όπως η Βιτσέντζα ασπάστηκαν τη Λατινική γλώσσα και τον Ρωμαϊκό πολιτισμό, τα Λατινικά αντικατέστησαν τα Βενετικά σαν επίσημη γλώσσα στα τέλη του 1ου αιώνα π.χ.Οι Γερμανικές φυλές επιτέθηκαν στο Βένετο, ο Μάρκος Αυρήλιος έφερε νέες μορφές στη διοίκηση αποδίδοντας την "Περιοχή Χ" και την "Περιοχή ΧΙ" στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, ο Διοκλητιανός μετονόμασε τις "Περιοχές" σε "Επαρχίες". Την εποχή που επιτέθηκαν ο Αλάριχος Α΄ και ο Αττίλας τον 5ο αιώνα η "Βενετία και Ίστρια" ήταν μία από τις 16 Επαρχίες της Ιταλίας, ο Αττίλας πολιόρκησε και κατέστρεψε την Ακυληία (452). Οι κάτοικοι βρήκαν καταφύγιο στις γειτονικές λιμνοθάλασσες, συγκεντρώθηκαν σε περιοχές που έμειναν γνωστές σαν Γκράντο στα ανατολικά και Βενετία στα δυτικά. Μετά τους Ούννους ακολούθησαν οι Οστρογότθοι οι οποίοι όχι μόνο επιτέθηκαν αλλά και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ειδικά κοντά στο Τρεβίζο που γεννήθηκε ο προτελευταίος βασιλιάς τους Τωτίλας.
Η κυριαρχία των Φράγκων
Οι Ούγγροι και οι Σλάβοι λεηλάτησαν την περιοχή που ενσωματώθηκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο πλούτος και η δύναμη των πόλεων αυξήθηκε. Ακολούθησε συμμαχία ανάμεσα στις πόλεις του Βένετο και τις υπόλοιπες πόλεις της βόρειας Ιταλίας που είχαν κατακτηθεί από τους Λομβαρδούς με το όνομα "Λομβαρδική Ένωση", ο αρχηγός της διεκδίκησε τον τίτλο του Ρωμαίου αυτοκράτορα. Η "Δεύτερη Συνθήκη της Κωνσταντίας" (1183) επιβεβαίωσε την "Ειρήνη της Βενετίας" (1177), οι πόλεις της "Λομβαρδικής Ένωσης" παρέμειναν μέλη της Αυτοκρατορίας όσο κατείχαν τα δικαιώματα τους. Η "Λομβαρδική Ένωση" διαλύθηκε με τον θάνατο του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ (1250), την ίδια περίοδο ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας (1222), το δεύτερο αρχαιότερο Πανεπιστήμιο στην Ευρώπη και το πέμπτο στον κόσμο. Στην Πάντοβα κατοικούσε τότε ο Άγιος Αντώνιος της Πάντοβας που έμεινε γνωστός στους κατοίκους σαν Άγιος. Την εποχή που οι βάρβαροι επικράτησαν πλήρως στον ηπειρωτικό χώρο μεγάλο μέρος των κατοίκων δραπέτευσε στη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας και στα νησιά της, γεννήθηκε η πόλη της Βενετίας. Μετά από τη Βυζαντινή κυριαρχία η Βενετία έγινε τον 8ο αιώνα ανεξάρτητη ναυτική Δημοκρατία, κυβερνήτης της εκλεγόταν ο Δόγης της Βενετίας.
Η Δημοκρατία της Βενετίας
Η Δημοκρατία της Βενετίας έγινε πανίσχυρη ναυτική δύναμη, ήταν πρωταγωνίστρια ολόκληρο τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, είχε περίπου 1100 χρόνια απόλυτη κυριαρχία σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Η κυριαρχία της εξαπλώθηκε στο Βένετο, τη Λομβαρδία, την Εμίλια-Ρομάνια, την Ίστρια, τη Δαλματία και τα Επτάνησα, από τον 13ο έως τον 17ο αιώνα κατείχε την Κρήτη και από τον 15ο αιώνα μέχρι τον 16ο αιώνα την Κύπρο. Οι μεγάλες εκτάσεις που κατείχε η Δημοκρατία τη βοήθησαν να είναι πρωταγωνίστρια στην Ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια πολιτική της εποχής. Η δημοκρατική διακυβέρνηση και ο ελκυστικός τίτλος "Γαλήνια Δημοκρατία της Βενετίας" οδήγησαν τους υπηκόους να υποταχθούν πρόθυμα χωρίς εξεγέρσεις. Η Δημοκρατία βρέθηκε κατόπιν σε αμυντικό ρόλο, η Οθωμανική αυτοκρατορία εξαπλώθηκε ταχύτατα στην ανατολική Μεσόγειο και κατέλαβε τα ανατολικά νησιά, η κατάσταση αυτή σε συνδυασμό με τους νέους εμπορικούς δρόμους που άνοιξαν με την Αφρική και την Αμερική έφεραν την κατάρρευση της Δημοκρατίας.
Ο Ναπολέων Α΄ επιτέθηκε στη Δημοκρατία της Βενετίας (1797), τα στρατεύματα του συνέτριψαν και ανέτρεψαν τον τελευταίο Δόγη της ΒενετίαςΛουντοβίκο Μανίν, παραιτήθηκε και έζησε μέχρι τον θάνατο του στη βίλα του στο Φρίουλι. Η Δημοκρατία της Βενετίας διαλύθηκε μετά από μια ισχυρότατη ιστορία που διατηρήθηκε περισσότερο από 1000 χρόνια, οι πόλεις στο εσωτερικό της χερσονήσου ενοχλήθηκαν έντονα λόγω της μεγάλης συμπάθειας που είχαν στη Δημοκρατία. Με τη Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (17 Οκτωβρίου 1797) η Βενετία πέρασε στον αυτοκράτορα του Οίκου των Αψβούργων Φραγκίσκο Β΄, το δυτικό της τμήμα προσαρτήθηκε στη Γαλλική Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία.
Αυστριακή κυριαρχία
Η περιοχή κατακτήθηκε ξανά από τον Ναπολέοντα (1801). Ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέκτησε τη διετία 1805 - 1806 ολόκληρη την Ιταλία, η περιοχή επαναστάτησε εναντίον της Γάλλο-Ιταλικής κυριαρχίας (1809), οι επαναστάτες υποστήριξαν την Αυστρία στον "Πόλεμο της Α΄ Συμμαχίας". Η αγροτική επανάσταση εναντίον του Ναπολέοντα οργανώθηκε από τον αντάρτη οπλαρχηγό Αντρέας Χόφερ με τη συμμετοχή χωρικών, η επανάσταση τελικά απέτυχε και ο Χόφερ εκτελέστηκε (1810). Το Συνέδριο της Βιέννης (1814 - 1815) μεταβίβασε το Βένετο στο Βασίλειο της Λομβαρδοβενετίας, ένα ανεξάρτητο βασίλειο στην Αυστριακή Αυτοκρατορία.
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Πόλεμος της Ιταλικής ανεξαρτησίας οι Βενετοί επαναστάτησαν εναντίον της Αυστριακής κυριαρχίας και ανακήρυξαν τη "Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου" που διατηρήθηκε 17 μήνες. Ζήτησαν να συμμαχήσουν με το Βασίλειο της Σαρδηνίας σε μία ομοσπονδία των Ιταλικών κρατών εναντίον της Αυστρίας με έμβλημα την Ιταλική τρίχρωμη σημαία, οι υπόλοιπες περιοχές εγκατέλειψαν τον αγώνα τον Μάιο του 1848, η Σαρδηνία υποτάχθηκε και η Βενετία έμεινε μόνη. Η Βενετία υποτάχθηκε τελευταία από όλες όταν έληξε η πολιορκία (24 Αυγούστου 1849). Η αυταρχική διακυβέρνηση είχε γίνει εξαιρετικά μισητή στην Ιταλία λόγω του απολυταρχισμού του Κλέμενς φον Μέττερνιχ αλλά και ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας συνέχισε την ίδια πολιτική και αρνήθηκε να παραχωρήσει αυτονομία στο Βασίλειο της Λομβαρδοβενετίας. Οι κατώτερες τάξεις και οι αγρότες είχαν συμπάθεια στην Αυστριακή διακυβέρνηση λόγω της φιλολαϊκής της πολιτικής αλλά συμμετείχαν και αυτοί στην επανάσταση του 1848 - 1849.
Ιταλική ενοποίηση
Η Βενετία παρέμεινε στην εξουσία της Αυστρίας μέχρι την εποχή που ξέσπασε ο Αυστροπρωσικός Πόλεμος (1866), το Βασίλειο της Ιταλίας υποστήριξε την Πρωσία και της υποσχέθηκε σαν δώρο τη Βενετία, οι Ιταλοί το αρνήθηκαν σαν ατιμωτική πράξη. Αυτό δημιούργησε ένα νέο μέτωπο υπέρ της Αυστρίας στον νότο με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο "Γ΄ Πόλεμος της Ιταλικής Ανεξαρτησίας". Η "Συνθήκη της Βιέννης" (12 Οκτωβρίου 1866) παραχώρησε την περιοχή στη Γαλλία ενώ τα κάστρα παρέμειναν στον έλεγχο των Αυστριακών, μετά από πολλές διαμαρτυρίες οι Αυστριακοί εγκατέλειψαν τα κάστρα και οι Γάλλοι την παραχώρησαν στην Ιταλία (20 Οκτωβρίου 1866). Ακολούθησε ένα πλαστό δημοψήφισμα κάτω από μεγάλη πίεση στο οποίο συμμετείχε μονάχα το 30% του ενήλικου πληθυσμού, το δημοψήφισμα έδωσε 99.99% στην Ιταλική ενοποίηση. Τη Φασιστική περίοδο απαγορεύτηκε η Βενετική γλώσσα στην Ιταλία λόγω του υπέρμετρου εθνικισμού.
Κυβέρνηση
Από τις 13 Απριλίου 2010 πρόεδρος είναι ο Λούκα Ζάγια (από τη Λέγκα του Βορρά). Ο Ζάγια κέρδισε για πρώτη φορά τις εκλογές του 2010 συγκεντρώνοντας ποσοστό 60% των ψήφων και επανεξελέγη το 2015 (με 60,1%) και το 2020 (με ποσοστό 76,7% των ψήφων).
Καμάρες Καβάλας
μικρογραφία|Καμάρες μικρογραφία|Το Λιοντάρι στις Καμάρες Το Παλαιό Υδραγωγείο, γνωστό και ως Καμάρες, είναι ένα καλά διατηρημένο υδραγωγείο στην πόλη της Καβάλας και είναι ένα από τα ορόσημα της πόλης. Ενώ το υδραγωγείο είναι πιθανώς ρωμαϊκής προέλευσης, η σημερινή δομή χρονολογείται στον 16ο αιώνα. Ένα βυζαντινό τείχος των αρχών του 14ου αιώνα, που χτίστηκε ως μέρος των οχυρώσεων στην ακρόπολη της Καβάλας, πιθανότατα λειτουργούσε και ως υδραγωγείο. Αν ναι, θα ήταν ένα σπάνιο παράδειγμα ενός βυζαντινού υδραγωγείου, δεδομένου ότι οι βυζαντινές πόλεις χρησιμοποίησαν συνηθέστερα πηγάδια και δεξαμενές αντί να διατηρήσουν τα υπάρχοντα ρωμαϊκά υδραγωγεία ή να κατασκευάσουν νέα. Ο τοίχος του φράγματος αντικαταστάθηκε με το σημερινό τοξωτό υδραγωγείο κατά τη διάρκεια της επιδιόρθωσης και βελτίωσης των βυζαντινών οχυρώσεων του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και την ίδια περίοδο πραγματοποιούνται αναστηλώσεις και σε άλλα μνημεία της πόλης αλλά και της Κωνσταντινουπόλεως. Κάποιοι συγγραφείς χρονολογούν την κατασκευή μέχρι το 1522 της πολιορκίας της Ρόδου, αλλά μια πιο πιθανή ημερομηνία είναι μεταξύ 1530 και 1536. Μέχρι το 1911, εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται για να τροφοδοτήσει την πόλη με πόσιμο νερό από την περιοχή της Παλιάς Καβάλας, σε υψόμετρο 400 μέτρων.
Χαρακτηριστικά και ιστορία
Οι Καμάρες έχουν μέγιστο ύψος 25 μέτρα. Στηρίζεται σε 18 ογκώδη μεσόβαθρα και φέρει διπλή και σε ορισμένα σημεία τριπλή σειρά επάλληλων τόξων. Κατασκευάστηκε για να γεφυρώσει το χαμηλό μέρος που χωρίζει τη χερσόνησο της Παναγίας από τα απέναντι υψώματα. Ο αγωγός έχει μήκος 6 χιλιομέτρων, ξεκινά από τη λεγόμενη Μάνα του Νερού και φθάνει στην πόλη μέσω γεφυρών και δεξαμενών. Όλο το νότιο τμήμα και μέρος του βορείου άκρου δέχθηκε αναστήλωση και ήρθαν από την Αίγυπτο πεσσοί. Δύο επιγραφές στα Αραβικά και Ελληνικά πιστοποιούν ότι όλα πραγματοποιήθηκαν κατά το 1818 χρηματοδοτούμενο από τον Μεχμέτ Αλή. Το υδραγωγείο είναι κατασκευασμένο από τοπικό γρανίτη και πλήθηνα στοιχεία. Αρθρώνεται σε τρία διαζώματα. Το κάτω διάζωμα αποτελείται από σχεδόν τετράγωνους πεσσούς πλευράς 6 μέτρων και μονά τόξα. Στο μεσαίο διάζωμα, η διάσταση περιλαμβάνει εναλλαγή μονών και διπλών τόνων, ενώ στο άνω διάζωμα υπάρχει ο αγωγός μεταφοράς νερού. Υπάρχουν δύο δεξαμενές, στο βόρειο και νότιο άκρο, στις οποίες γινόταν καθορισμός του νερού με το σύστημα της υπερχείλισης. Από εκεί το νερό διανεμόταν στην πόλη και στις δημόσιες κρήνες, δημόσια κτίρια και σε λίγες ιδιωτικές κατοικίες. Το 1912 οι αρχές βουλγαρικής διοίκησης κατάργησαν προστατευτικά μέτρα και μετέτρεψαν τον αγωγό του νερού σε δρόμο. Η διέλευση πεζών, κοπαδιών και αμαξών προκαλούσε βλάβες και ρήγματα στον αγωγό, με αποτέλεσμα την απώλεια του νερού και τις συχνές μολύνσεις του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Καβάλα
Φρουρούμενη κοινότητα
thumb|Καρφιά στον τοίχο που περιβάλλει μια κλειστή κοινότητα στο Ηστ Εντ του Λονδίνου Μια φρουρούμενη κοινότητα (gated community, αλλιώς και περιφραγμένη ή οχυρωμένη κοινότητα) είναι ένα οικιστικό σύνολο με περιορισμένη πρόσβαση. Οι φρουρούμενες κοινότητες μπορεί να περιβάλλονται από τοίχο, που άλλοτε έχει διακοσμητικό κι άλλοτε οχυρωματικό ή διαχωριστικό χαρακτήρα, όμως σχεδόν πάντοτε διαθέτουν σημεία ελέγχου στις εισόδους τους, είτε αυτόματα είτε επανδρωμένα, και συχνά περιπολούνται από ιδιωτική αστυνομία και παρακολουθούνται από κάμερες ασφαλείας. Οι φρουρούμενες κοινότητες αποτελούν μια ανερχόμενη τάση στον οικιστικό σχεδιασμό παγκόσμια, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε αυτές, και νέες πόλεις που κατασκευάζονται συνήθως έχουν τέτοια χαρακτηριστικά, είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει.
Ιστορία
Οι πρώτες κοινότητες του είδους στην σύγχρονη εποχή εμφανίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στα μέσα με τέλη του 19ου αιώνα, κυρίως σαν χώροι αναψυχής, κυνηγετικά καταφύγια κ.α., και στις αρχές του 20ου αιώνα στην Καλιφόρνια σαν χώροι διαμονής πλούσιων. Αποκλειστικές κοινότητες εμφανίστηκαν λίγο αργότερα στη Μέση Ανατολή, χτισμένες για τη διαμονή των ξένων που εργάζονταν σε πετρελαϊκές εταιρίες. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτέλεσαν οι "κλειστές πόλεις" της Σοβιετικής Ένωσης, οι παροικίες στέγασης Αμερικανών στρατιωτικών που υπηρετούσαν σε ορισμένες βάσεις του εξωτερικού αλλά και οι κοινότητες των Ισραηλινών εποίκων στα κατεχόμενα εδάφη της Μέσης Ανατολής.
Σήμερα
Το 2000, σύμφωνα με έρευνα της Αμερικανικής Στατιστικής Υπηρεσίας, περίπου οκτώ με εννιά εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν σε κοινότητες που είχαν κάποιο είδος ελέγχου στις εισόδους τους. Στα επόμενα χρόνια υπήρξε σχετική αύξηση, και πλέον 50-70% των νέων οικιστικών κατασκευών στην Καλιφόρνια αφορούν αυτό το είδος στέγης· οι κάτοικοι κλειστών κοινοτήτων υπολογίζονται σε πολύ περισσότερους. Στη Βρετανία, οι φρουρούμενες κοινότητες γνώρισαν επίσης μεγάλη άνοδο μετά το 2000 και σήμερα φτάνουν τις χίλιες, με περίπου 100.000 κατοίκους. Φρουρούμενες κοινότητες υπάρχουν πλέον σε αρκετές από τις μεγάλες πόλεις του πλανήτη, ιδιαίτερα όπου υπάρχει πρόβλημα εγκληματικότητας, όπως στο Παρίσι, τη Μανίλα, τη Λίμα, το Σάο Πάολο και το Ρίο ντε Τζανέιρο, τη Νότια Αφρική. Στην Κίνα, απαραίτητη προϋπόθεση για τα νέα οικιστικά συγκροτήματα που χτίζονται είναι να διαθέτουν ελεγχόμενα σημεία εισόδου.
Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν μεγάλες οργανωμένες κλειστές κοινότητες, καθώς απαιτούν μεγάλους κοινοχρηστους αδόμητους χώρους, πράγμα που αυξάνει το κόστος των κατοικιών.
Τύποι-χαρακτηριστικά
Στη σχετική βιβλιογραφία αναγνωρίζονται κυρίως τρεις τύποι κλειστών κοινοτήτων:
Κάποιες κοινότητες μπορεί να είναι και συνδυασμός των παραπάνω τύπων.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36 δεν μετείχαν οι δυο δημοφιλείς πειραϊκοί σύλλογοι: Ολυμπιακός και Εθνικός Πειραιώς, που έλαβαν μέρος στην Εθνική κατηγορία. Στην δύναμη της ΕΠΣΠ επανήλθαν έπειτα από απόφαση της ΕΠΟ οι ομάδες Άμυνα Κοκκινιάς, Φαληρική Ένωση, Φίλαθλοι και Μοσχάτο που την προηγούμενη περίοδο είχαν διαγραφεί. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Θησέας Πειραιώς, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ο αριθμός των ομάδων-μελών της Ένωσης παρέμεινε 14, τα λεγόμενα "ιδρυτικά", σύμφωνα με το καταστατικό του Απριλίου 1931.
Φρουρούμενη κοινότητα
Τύποι-χαρακτηριστικά
Οι κοινότητες αυτές συνήθως διοικούνται από μια συνέλευση ιδιοκτητών που ρυθμίζει διάφορα θέματα, όπως τα τέλη για τη συντήρηση και λειτουργία των υπηρεσιών ασφαλείας, τους όρους και τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληροί κάποιος προκειμένου να γίνει μέλος της κοινότητας, τους κανόνες συμπεριφοράς κ.α. Ανάλογα με το μέγεθός τους, οι κοινότητες μπορεί να διαθέτουν διάφορα καταστήματα, εστιατόρια, χώρους αναψυχής, κέντρα υγείας κ.α.· οι μεγαλύτερες από αυτές είναι συνήθως αυτάρκεις όσον αφορά τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Α΄ κατηγορία
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Θησεύς Πειραιώς, ο οποίος επικράτησε με 2-1 της Άμυνας Κοκκινιάς στον τελικό αγώνα ανάδειξης του πρωταθλητή. Κατόπιν, αγωνίστηκε με τον Εθνικό Πειραιώς σε διπλό αγώνα διαβάθμισης για την Εθνική κατηγορία της επόμενης χρονιάς 1936-37, από τον οποίο και ηττήθηκε με σκορ 2-1 στον κάθε αγώνα. Ωστόσο όμως, οι αγώνες ήταν τελικά άνευ σημασίας καθώς από την επόμενη χρονιά (1936-37) ο Θησεύς παραμένει στην Α' κατηγορία και επιστρέφουν επίσης οι Ολυμπιακός και Εθνικός, καθώς καταργείται το σύστημα Εθνικής κατηγορίας και οι ομάδες μετέχουν ξανά στα τοπικά τους πρωταθλήματα, από όπου οι νικητές θα μετέχουν στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Ουραγός της βαθμολογίας ήταν ο Αργοναύτης ο οποίος αγωνίστηκε σε αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της Β΄ κατηγορίας, Άρη. Δεν είναι γνωστές οι αγωνιστικές λεπτομέρειες του πρωταθλήματος.
Φρουρούμενη κοινότητα
Ασφάλεια
Το βασικό κίνητρο για την ύπαρξη των φρουρούμενων κοινοτήτων είναι αναζήτηση ασφάλειας από τους κατοίκους τους. Η ύπαρξη τοίχων, περιφράξεων και σημείων ελέγχου ή συρόμενων πυλών στις εισόδους του οικισμού υποτίθεται ότι εξασφαλίζουν έλεγχο στο ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από το χώρο. Όμως τέτοια εμπόδια δεν είναι εύκολο να σταματήσουν σοβαρούς εγκληματίες: οι τοίχοι μπορούν να υπερπηδηθούν, τα σημεία ελέγχου μπορούν να προσπελαστούν με τη μέθοδο του tailgating (με το να ακολουθήσει δηλαδή κάποιος ένα αυτοκίνητο που μόλις άνοιξε την πύλη με τον αυτόματο έλεγχο, ιδιαίτερα σε ώρες αιχμής και σε μεγάλα οικιστικά συγκροτήματα) και οι ιδιωτικοί αστυνομικοί δεν έχουν το δικαίωμα οπλοφορίας ή σύλληψης. Η αστυνομία δεν μπορεί να δει τι γίνεται πίσω από τον τοίχο, ενώ έχει αρκετές φορές πρόβλημα στο να επέμβει, δεδομένου ότι πρέπει να έχει κωδικούς για την αυτόματη πύλη. Σε άλλες περιπτώσεις, οι πύλες είναι ανοιχτές για τον καθένα, καθώς η κοινότητα αρνείται να πληρώσει για τον εξοπλισμό ή την εικοσιτετράωρη επάνδρωσή τους.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Βαθμολογία
* Την επόμενη σεζόν αγωνίζονταν στη Β΄ κατηγορία.
Φρουρούμενη κοινότητα
Ασφάλεια
Κατά τα φαινόμενα, η περίφραξη μιας κοινότητας δεν μειώνει απαραίτητα την εγκληματικότητα ή τη μειώνει σε βαθμό πολύ μικρό για να δικαιολογήσει την ύπαρξη όλων των μέτρων ασφαλείας και τον εγκλεισμό των κατοίκων.
Κοινωνικός περίγυρος
Ένα μέρος των όσων ζουν σε περίκλειστες κοινότητες πηγαίνουν εκεί και για τον πρόσθετο λόγο της εξασφάλισης ενός κοινωνικού περίγυρου ορισμένου status, εισοδήματος, μόρφωσης ή -μέσω του εντοιχισμού τους- επιδιώκουν να αποφύγουν τη συναναστροφή με μια πλειοψηφία διαφορετικής φυλής ή χρώματος (π.χ. ένα παρακείμενο γκέτο). Επιπλέον από τις οικονομικές απαιτήσεις της αγοράς μιας τέτοιας κατοικίας, που εξασφαλίζει συγχρωτισμό με άτομα της επιθυμητής κοινωνικής/οικονομικής τάξης, συνήθως υπάρχει κι ένα σετ κανόνων που καθορίζει τη συμπεριφορά των κατοίκων τόσο σε σχέση με τη λειτουργία όσο και με την εικόνα της κοινότητας (υποχρεώσεις για την καθαριότητα και την σχεδόν ομοιόμορφη εμφάνιση των σπιτιών, απαγορεύσεις διάφορων τύπων οχημάτων, των σχοινιών απλώματος, των δορυφορικών πιάτων, των κατοικίδιων κ.α.) που τα νέα μέλη της κοινότητας δεσμεύονται να τηρήσουν.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Βαθμολογία
Έπειτα από ψήφισμα της ΕΠΟ για μείωση των σωματείων της Α΄ κατηγορίας ΕΠΣΠ, οι ομάδες Άμυνα και Νεάπολις αγωνίστηκαν σε αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας και νικητή του αγώνα με τον ουραγό Αργοναύτη, Άρη. Ο Άρης επικράτησε και των 2 και ανήλθε έτσι πανυγηρικά στην πρώτη τη τάξει κατηγορία. Οι ομάδες Άμυνα και Νεάπολις από την επόμενη περίοδο αγωνίζονται στην Β΄ κατηγορία.
Φρουρούμενη κοινότητα
Οικονομικά κίνητρα
Η εγγύηση τόσο για την ασφάλεια των κατοίκων όσο και για την αποφυγή ανεπιθύμητων κοινωνικών συναναστροφών, η ανέγερση οχυρωματικών έργων και η εγκατάσταση και συντήρηση συστημάτων ασφαλείας ανεβάζουν το κόστος των κατοικιών. Έτσι συμφέρει τους εργολάβους να κατασκευάζουν τέτοιες κοινότητες, τις οποίες θα πουλήσουν σε αρκετά ψηλότερες τιμές από το συνηθισμένο. Οι ιδιοκτήτες, από την πλευρά τους, επενδύουν σε τέτοιες κατοικίες επειδή η τιμή τους είναι πιο σταθερή από τα συνηθισμένα ακίνητα· έτσι, η αγορά ενός ακινήτου μέσα σε φρουρούμενη κοινότητα θεωρείται σίγουρη επένδυση και έχει σημαντικές πιθανότητες κέρδους σε ενδεχόμενη μεταπώληση. Σε ένα τρίτο επίπεδο, μικροί Δήμοι είναι διατεθειμένοι να δεχτούν κλειστές κοινότητες στο χώρο δικαιοδοσίας τους, καθώς έτσι εξασφαλίζουν πρόσθετους δημοτικούς φόρους από τους πλούσιους κατοίκους, καθώς και μια ενδεχόμενη ανάπτυξη της τοπικής αγοράς, αν και οι σοβαρές περιφραγμένες κοινότητες περιλαμβάνουν στην περίμετρό τους καταστήματα για αρκετές από τις καθημερινές ανάγκες.