cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουχάμαντ Ικμπάλ
Ο Ικμπάλ θεωρούσε τον Τζελαλεντίν Ρουμί ως τον οδηγό του και τον Ασράφ Αλί Τάνουι ως τη μεγαλύτερη ζωντανή αυθεντία στο θέμα των διδασκαλιών του Ρουμί. Ήταν ισχυρός υποστηρικτής της πολιτικής και πνευματικής αναβίωσης του ισλαμικού πολιτισμού σε όλο τον κόσμο, αλλά ιδιαίτερα στη Νότια Ασία. Μια σειρά από διαλέξεις που παρέδωσε για αυτό το σκοπό δημοσιεύθηκαν ως Η Ανασυγκρότηση της Θρησκευτικής Σκέψης στο Ισλάμ. Ο Ικμπάλ εξελέγη στο Νομοθετικό Συμβούλιο του Παντζάμπ το 1927 και κατείχε μια σειρά από θέσεις στη Πανινδική Ένωση Μουσουλμάνων. Στην προεδρική του ομιλία το 1930 στην ετήσια συνάντηση της Ένωσης στο Αλαχαμπάντ, διαμόρφωσε ένα πολιτικό πλαίσιο για τους Μουσουλμάνους στην υπό βρετανική κυριαρχία Ινδία. Ο Ικμπάλ πέθανε το 1938. Μετά τη δημιουργία του Πακιστάν το 1947, ονομάστηκε εθνικός ποιητής της χώρας. Είναι επίσης γνωστός ως Hakeem-ul-Ummat (Ο Σοφός της Ούμα) και Mufakkir-e-Pakistan (Ο στοχαστής του Πακιστάν). Η επέτειος της γέννησής του (Yom-e Welādat-e Muḥammad Iqbāl), 9 Νοεμβρίου, ήταν επίσημη αργία στο Πακιστάν μέχρι το 2018. Ο Αμπούλ Χασάν Αλί Χασάνι Νάντουι έγραψε το Δόξα του Ικμπάλ για να τον μάθουν στον αραβικό κόσμο.
Σταύρος Ψυλλάκης
[[Αρχείο:Αφίσα - ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ.jpg|μικρογραφία|Η αφίσα της ταινίας "ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ"]] μικρογραφία|Η αφίσα του αφιερώματος στον Σταύρο Ψυλλάκη για την τριλογία "ΩΔΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ", που έγινε από το Cinobo στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Οκτώβριος 2022)
Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς
Η ταινία κυκλοφόρησε από την USA Films και έλαβε ευρεία αναγνώριση για το σενάριο και τη σκηνοθεσία της και ήταν υποψήφια σε τρεις κατηγορίες στα 72α Όσκαρ: Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου και Β' Γυναικείου Ρόλου για την Κίνερ.
Σταύρος Ψυλλάκης
== Βιογραφία (Χρονολογικά) ==
Γεννήθηκε στα Χανιά, στο Παλιό Ενετικό Λιμάνι, ως πρωτότοκος γιός και έχει δύο αδερφές την Παναγιώτα και την Καλλιόπη. Από το 1954 έως και το 1972 ζούσε στα Χανιά και πήγε σχολείο ως μαθητής αρχικά στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων και στην συνέχεια στο 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων, δουλεύοντας παράλληλα στην οικογενειακή ταβέρνα στο Παλιό Λιμάνι. Το 1972 μπήκε στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.). Αρχές του 1978 πήρε το πτυχίο του Μηχανικού (ειδικότητα Μηχανικός Παραγωγής), επάγγελμα το οποίο ουσιαστικά δεν εξάσκησε.
Διαμονή στο Παρίσι.
Κινηματογραφικές σπουδές στη Σχολή Ε. ΧΑΤΖΙΚΟΥ. Δίπλωμα Σκηνοθεσίας.
Φροντιστής και Βοηθός Παραγωγής στις ταινίες:
-ΘΕΟΦΙΛΟΣ* του Λάκη Παπαστάθη
-ΕΝΑΣ ΕΡΩΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ* του Σταύρου Τορνέ
Υπότροφος του Γαλλικού κράτους στο Παρίσι, Ateliers VARAN (ιδρυτής Jean Rouch)
Θεωρητική & πρακτική εκπαίδευση στη σκηνοθεσία Ανθρωπολογικού Ντοκιμαντέρ (video & film 16mm).
Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς
Πλοκή
Ο Κρεγκ Σβαρτς είναι ένας άνεργος κουκλοπαίκτης στη Νέα Υόρκη, σε έναν άθλιο γάμο με τη σύζυγό του, Λότε, που έχει εμμονή με τα κατοικίδια. Βρίσκει δουλειά ως αρχειοφύλακας για τον εκκεντρικό Δρ. Λέστερ στο κτίριο Mertin-Flemmer, σε έναν όροφο μεταξύ 7ου και 8ου, όπου το ταβάνι είναι πολύ χαμηλό. Αναπτύσσει μια έλξη για τη συνάδελφο Μαξίν Λουντ, η οποία ωστόσο δεν ανταποδίδει το ενδιαφέρον του. Κατά την αρχειοθέτηση, ο Κρεγκ ανακαλύπτει μια μικρή κρυφή πόρτα. Σέρνεται μέσα από αυτό σε ένα τούνελ και βρίσκεται μέσα στο μυαλό του ηθοποιού Τζον Μάλκοβιτς. Μετά από περίπου 15 λεπτά, ο Κρεγκ εκτινάσσεται, προσγειώνεται στο πλάι του New Jersey Turnpike. Λέει στη Μαξίν για την πόρτα και εκείνη συνειδητοποιεί ότι μπορούν να πουλήσουν την εμπειρία για κέρδος.
Σταύρος Ψυλλάκης
Παραμονή στο Παρίσι. Συνεργασία με τη σχολή VARAN.
Συνεργασία στην δημιουργία επαγγελματικού ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΠΤΙΚ/ΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ι.Τ.Ε. (Κρήτη)
Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς
Πλοκή
Η Λόττε μπαίνει στην πύλη και αποκτά εμμονή, λέγοντας ότι η εμπειρία ξυπνά την τρανς ταυτότητα της. Αυτή και ο Κρεγκ επισκέπτονται το σπίτι του γιατρού Λέστερ, όπου η Λότε βρίσκει ένα δωμάτιο γεμάτο με αναμνηστικά του Μάλκοβιτς. Η Μαξίν κανονίζει ένα ραντεβού με τον Μάλκοβιτς ενώ στο μυαλό του βρίσκεται η Λόττε, η οποία τσακώνεται με τη Μαξίν. Εκείνη ανταποδίδει, αλλά μόνο όταν η Λότε είναι μέσα στον Μάλκοβιτς. Η Μαξίν τον χειραγωγεί για να κάνει σεξ μαζί της όσο η Λόττε είναι στο μυαλό του. Ο Κρεγκ, εγκαταλειμμένος και από τις δύο γυναίκες, κλειδώνει τη Λόττε σε ένα κλουβί και την αναγκάζει να κάνει άλλη μια προσπάθεια με τη Μαξίν. Αντ' αυτού κατοικεί στον Μάλκοβιτς και ανακαλύπτει ότι οι δεξιότητές του στο κουκλοθέατρο του επιτρέπουν να έχει τον ελέγχο πάνω του.
Σταύρος Ψυλλάκης
Σκηνοθεσία ή/και Διευθ. Παραγωγής σε ντοκιμαντέρ του Τμήματος.
Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς
Πλοκή
Ταραγμένος από την απώλεια του ελέγχου του, ο Μάλκοβιτς εκμυστηρεύεται τον φίλο του Τσάρλι Σιν και γίνεται καχύποπτος με τη Μαξίν. Την ακολουθεί στο γραφείο, όπου αυτή και ο Κρεγκ χρεώνουν τους πελάτες να χρησιμοποιήσουν την πύλη. Μπαίνοντας σε αυτό, ο Μάλκοβιτς βρίσκεται σε έναν κόσμο όπου όλοι του μοιάζουν και λένε μόνο «Μάλκοβιτς». Αφού τον αποβάλουν, απαιτεί από τον Κρεγκ να κλείσει την πύλη, αλλά ο Κρεγκ αρνείται. Η Λόττε ελευθερώνεται από τον κατοικίδιο χιμπατζή της και προειδοποιεί τη Μαξίν ότι ο Κρεγκ κατοικεί στον Μάλκοβιτς, αλλά η Μαξίν έλκεται από την ικανότητα του Κρεγκ να τον ελέγχει.
Μουχάμαντ Ικμπάλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ποιητές Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ινδοί συγγραφείς Κατηγορία:Μουσουλμάνοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Ινδοί Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πακιστάν Κατηγορία:Ισλάμ στην Ινδία
Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς
Πλοκή
Η Λόττε έρχεται αντιμέτωπος με τον Δρ. Λέστερ, ο οποίος αποκαλύπτει ότι στην πραγματικότητα είναι ο Λοχαγός Μέρτιν. Έχοντας ανακαλύψει την πύλη ενός «σώματος αγγείου» στα τέλη του 1800, έχτισε το κτίριο Mertin-Flemmer για να το κρύψει. Έχει αποκτήσει την αθανασία μεταβαίνοντας από το ένα σώμα στο άλλο, το οποίο γίνεται «ώριμο» στα 44α γενέθλια του οικοδεσπότη, επιτρέποντάς του να έχει την κατοχή του. Αν μπει στην πύλη μετά τα μεσάνυχτα εκείνης της ημέρας, θα παγιδευτεί στο επόμενο νεογέννητο σκάφος, αβοήθητος μέσα στο μυαλό του νέου οικοδεσπότη. Ο Λέστερ και μια ομάδα φίλων σχεδιάζουν να καταλάβουν τον Μάλκοβιτς μόλις γίνει 44 ετών και η Λόττε τους προειδοποιεί ότι ο Κρεγκ έχει πάρει τον έλεγχο.
Ο Κρεγκ ανακαλύπτει ότι μπορεί να απασχολήσει τον Μάλκοβιτς επ' αόριστον. Κατοικώντας μέσα στο μυαλό του τους επόμενους οκτώ μήνες, κάνει τον Μάλκοβιτς κουκλοπαίκτη παγκόσμιας κλάσης και παντρεύεται τη Μαξίν, η οποία μένει έγκυος. Στα 44α γενέθλια του Μάλκοβιτς, ο Λέστερ και η Λόττε απαγάγουν τη Μαξίν. Τηλεφωνούν για να απαιτήσουν από τον Κρεγκ να φύγει από τον Μάλκοβιτς, απειλώντας να σκοτώσει τη Μαξίν, αλλά εκείνος κλείνει το τηλέφωνο. Σε απόγνωση, η Λόττε προσπαθεί να πυροβολήσει τη Μαξίν, η οποία δραπετεύει στην πύλη. Η Λόττε την καταδιώκει μέσα από το υποσυνείδητο του Μάλκοβιτς πριν εκτιναχθούν και οι δύο. Η Μαξίν εξομολογείται ότι κράτησε το αγέννητο παιδί της επειδή συνελήφθη ενώ η Λόττε βρισκόταν στο μυαλό του Μάλκοβιτς και οι γυναίκες εδραιώνουν την αγάπη τους η μία για την άλλη.
Διανομή ρόλων
Ο Σπάικ Τζόνζε κάνει μια καμέο εμφάνιση ως βοηθός του Ντέρεκ Μαρτίνι. Η Μαντίν χαρακτηρίζεται στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος κουκλοπαίκτης στην ιστορία του κόσμου και προκαλεί τον φθόνο του Κρεγκ. Ο Μπραντ Πιτ έχει επίσης μια ταινία διάρκειας μισού δευτερολέπτου, ως ένας ταραγμένος σταρ στο ντοκιμαντέρ για την καριέρα του Μάλκοβιτς, ο οποίος φαίνεται να είναι στα πρόθυρα να πει κάτι πριν τελειώσει το πλάνο. Ο Σον Πεν εμφανίζεται ως ο ίδιος, θαυμαστής του κουκλοθέατρου του Μάλκοβιτς. Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ κάνει μια εμφάνιση χωρίς πιστοποίηση ως Κρίστοφερ Μπινγκ στο ψευδοντοκιμαντέρ American Arts & Culture για τον Τζον Μάλκοβιτς. Η Ουινόνα Ράιντερ, ο Άντι Ντικ και τα μέλη του Χάνσον εμφανίζονται στο κοινό μιας παράστασης κουκλοθέατρου Μάλκοβιτς.
Ανάπτυξη
Η ιδέα του Κάουφμαν για την ταινία Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς ξεκίνησε απλώς ως «μια ιστορία για έναν άντρα που ερωτεύεται κάποιον που δεν είναι γυναίκα του». Σταδιακά πρόσθεσε και άλλα στοιχεία στην ιστορία που τα βρήκε διασκεδαστικά, όπως το πάτωμα του 7ου ορόφου του κτιρίου Mertin Flemmer. Μεταξύ των πρώτων του ιδεών, ο Μάλκοβιτς «δεν φαινόταν πουθενά». Έγραψε το σενάριο στις προδιαγραφές το 1994 και παρόλο που διαβάστηκε ευρέως από στελέχη της εταιρείας παραγωγής και των κινηματογραφικών στούντιο, όλοι το απέρριψαν. Ελπίζοντας να βρει έναν παραγωγό, ο Κάουφμαν έστειλε το σενάριο στον Φράνσις Φορντ Κόπολα, ο οποίος το έδωσε στον τότε φίλο της κόρης του Σπάικ Τζόνζε.
Ο Σπάικ Τζόνζε διάβασε για πρώτη φορά το σενάριο το 1996 και είχε συμφωνήσει να σκηνοθετήσει την ταινία μέχρι το 1997. Ο Τζόνζε πήγε το σενάριο στην Propaganda Films, η οποία συμφώνησε να παράγει την ταινία σε συνεργασία με την εταιρεία παραγωγής Single Cell Pictures. Οι παραγωγοί του Single Cell, Μάικλ Στάιπ και Σάντι Στερν, παρουσίασαν την ταινία σε πολλά στούντιο, συμπεριλαμβανομένου του New Line Cinema, το οποίο εγκατέλειψε το έργο αφού ο πρόεδρος Ρόμπερτ Σέι ρώτησε: "Γιατί στο διάολο δεν μπορεί να είναι το μυαλό του Τομ Κρουζ ;. Ο Τζόνζε θυμήθηκε ότι ο Μάλκοβιτς έκανε την ίδια ερώτηση και ότι ο Μάλκοβιτς είχε νιώσει ότι "Ή η ταινία είναι μια βόμβα και δεν έχει μόνο το όνομά μου πάνω από τον τίτλο, αλλά το όνομά μου στον τίτλο, οπότε έτσι είμαι για πάντα συνδεδεμένος με αυτόν τον χαρακτήρα». Ο Τζόνζε εξήγησε στην ίδια συνέντευξη ότι δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο γενναία ήταν η απόδοση του Μάλκοβιτς.
Επιλογή ηθοποιών
Ο make-up artist της Ντίαζ, Γκούτσι Γουέστμαν, περιέγραψε το styling της Ντίαζ στον ρόλο ως «μια πρόκληση, για να την κάνεις να δείχνει οικεία». Το σενάριο περιελάμβανε ελάχιστες φυσικές περιγραφές χαρακτήρων, και έτσι όταν η Ντίαζ ανέλαβε τον ρόλο δεν ήξερε ότι «ο κόσμος δεν επρόκειτο να την αναγνωρίσει».
Ο Κιούζακ διάβασε το σενάριο της ταινίας αφού ζήτησε από τον ατζέντη του να του παρουσιάσει το «πιο τρελό, πιο μη παραγωγικό σενάριο που μπορείς να βρει». Εντυπωσιασμένος από το σενάριο, ζήτησε από τον ατζέντη του να παρακολουθήσει την πρόοδό του και να του κλείσει μια οντισιόν, η οποία του έδωσε τον ρόλο.
Η Κίνερ ανέφερε την ταινία ως ένα παράδειγμα που ανέλαβε έναν ρόλο βασισμένο στην προηγούμενη δουλειά του σκηνοθέτη. Είχε ακούσει για την εμπειρία του Τζόνζε με μουσικά βίντεο και ανέλαβε το ρόλο της Μαξίν, αν και αρχικά δεν της άρεσε ο χαρακτήρας και δεν ένιωθε ότι ήταν κατάλληλη για το ρόλο. Στη συνέχεια προτάθηκε για Όσκαρ.
Ο Κάουφμαν είπε ότι δεν υπήρχε ποτέ άλλος ηθοποιός στη θέση του Μάλκοβιτς στο σενάριο: «Το σενάριο ήταν πάντα «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς», ακόμη και πριν είχα καμία προσδοκία ότι ο Τζον Μάλκοβιτς θα διάβαζε καν το σενάριο. Επέλεξε τον Μάλκοβιτς επειδή πίστευε ότι υπήρχε "μια αινιγματική ιδιότητα γι' αυτόν που λειτουργεί", αν και ο Μάλκοβιτς επιλέχθηκε εν μέρει λόγω του ήχου του ονόματός του σε επανάληψη. Ο Κάουφμαν εξήγησε ότι «Όταν σκεφτόμασταν εναλλακτικές λύσεις, διαπιστώσαμε ότι πολλές από αυτές δεν ήταν διασκεδαστικό να τις πούμε». Ο τότε πεθερός του Τζόνζε, Francis Ford Coppola, μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον Μάλκοβιτς και ο Τζόνζε πέταξε με την παραγωγό Σάντι Στερν στο σπίτι του Μάλκοβιτς στη Γαλλία. Η Στερν είπε ότι ο Μάλκοβιτς ήταν «μισός ιντριγκαρισμένος και μισός τρομοκρατημένος» όταν διάβασε για πρώτη φορά το σενάριο, αλλά τελικά συμφώνησε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία.
Εισπράξεις
Το Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς κυκλοφόρησε σε περιορισμένη προβολή στις αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 22 Οκτωβρίου 1999 και άνοιξε σε 25 αίθουσες. Το Σαββατοκύριακο της πρεμιέρα της, η ταινία απέφερε 637.731 δολάρια σε 25 αίθουσες με μέσο όρο 25.495 δολάρια ανά αίθουσα. Επεκτάθηκε σε άλλες 150 αίθουσες την επόμενη εβδομάδα, φέρνοντας 1,9 εκατομμύρια δολάρια με μέσο όρο ανά αίθουσα 10.857 δολάρια. Την τρίτη εβδομάδα, η κυκλοφορία της ταινίας διευρύνθηκε σε 467 αίθουσες και απέφερε έσοδα 2,4 εκατομμυρίων δολαρίων, με κατά μέσο όρο χαμηλότερα 5.041 δολάρια ανά αίθουσα με σωρευτικό ακαθάριστο 6,1 εκατομμύρια δολάρια. Κινήθηκε σε ευρεία κυκλοφορία την επόμενη εβδομάδα, επεκτάθηκε σε 591 αίθουσες και κέρδισε 1,9 εκατομμύρια δολάρια με πτώση 20% στις πωλήσεις εισιτηρίων. Η πέμπτη εβδομάδα της απέφερε 2,2 εκατομμύρια δολάρια μια αύξηση 17% στις πωλήσεις εισιτηρίων, που μειώθηκε περαιτέρω 33% την επόμενη εβδομάδα παρά την περαιτέρω επέκταση σε 624 αίθουσες. Ολοκλήρωσε την προβολή της μετά από 26 εβδομάδες με συνολικά ακαθάριστα έσοδα $22.863.596.
Η ταινία άνοιξε στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάρτιο του 2000, κερδίζοντας 296.282 λίρες την εβδομάδα πρεμιέρα της και έκλεισε μετά από δεκαπέντε εβδομάδες με συνολικά έσοδα 1.098.927. Στη Γαλλία, η ταινία άνοιξε τον Δεκέμβριο του 1999 με έσοδα 546.000 δολαρίων ΗΠΑ από 94 αίθουσες και συνέχισε με περαιτέρω επιτυχία λόγω των θετικών κριτικών που είχε. Κέρδισε επίσης 205.100 δολάρια από 109 αίθουσες το Σαββατοκύριακο της πρεμιέρας της στην Ιταλία και οι πωλήσεις εισιτηρίων μειώθηκαν κατά 37% την επόμενη εβδομάδα με συνολικά ακαθάριστα έσοδα $480.000 από 82 αίθουσες. Η γερμανική κυκλοφορία της ταινίας απέφερε συνολικά 243.071 δολάρια. Συνολικά η ταινία είχε ακαθάριστα έσοδα στο εξωτερικό ύψους 9.523.455 δολαρίων, σε συνδυασμό με τα εγχώρια ακαθάριστα έσοδα για να δώσει ένα διεθνές σύνολο άνω των $32 εκατομμυρίων.
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 94% με βάση 136 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8,2/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: "Έξυπνο, αστείο και άκρως πρωτότυπο, Το μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς υποστηρίζει την άγρια θέση του με επιδέξια σκηνοθεσία και ένα αστρικό καστ." Στο Metacritic, η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 90 στα 100 με βάση 36 κριτικές, υποδεικνύοντας «καθολική αναγνώριση». Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του CinemaScore έδωσαν στην ταινία μέσο βαθμό "C" σε κλίμακα Α+ έως F.
Η ταινία κατέλαβε την 441η θέση στη λίστα του περιοδικού Empire του 2008 με τις 500 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Στην κριτική του, ο Ρότζερ Ίμπερτ απένειμε στην ταινία τέσσερα αστέρια. Αργότερα θα την ονόμαζε την καλύτερη ταινία του 1999. Τα επαινετικά σχόλιά του ανέφεραν: ''Σπάνια είναι η ταινία όπου το τελευταίο μισάωρο σε εκπλήσσει εξίσου με το πρώτο, και με τρόπους που δεν περιμένεις. Η ταινία έχει αρκετές ιδέες για μισή ντουζίνα ταινίες, αλλά ο Τζόνζε και το καστ του τις χειρίζονται τόσο σίγουρα που δεν αισθανόμαστε ποτέ σκληρά πιεσμένοι. Μαγευόμαστε από τη μια εξέλιξη μετά την άλλη. Ο Ίμπερτ σχολιάσε περαιτέρω πως Είτε το μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς παίρνει υποψηφιότητα για καλύτερη ταινία ή τα μέλη της Ακαδημίας χρειάζονται πύλες στον εγκέφαλό τους''. Ένας άλλος κορυφαίος κριτικός ο Πήτερ Ράινερ, γράφοντας για το περιοδικό New Yorker, σχολίασε ότι οι εκθαμβωτικά μοναδικές ταινίες δεν είναι συχνά τόσο διασκεδαστικές στην κριτική τους, και ο Οουέν Γκλέιμπερμαν, γράφοντας για το Entertainment Weekly, την αποκάλεσε «την πιο συναρπαστικά πρωτότυπη ταινία του το έτος."
Η ερμηνεία του Μάλκοβιτς στην ταινία κατατάσσεται στην 90η θέση στην Premiere "100 Greatest Movie Characters of All Time".
Οικιακά μέσα
Η ταινία κυκλοφόρησε αρχικά το 2000 στο VHS, τόσο ως κανονική έκδοση όσο και ως περιορισμένη έκδοση συλλεκτικών σετ, και σε DVD, με ειδικές λειτουργίες όπως ένα κινηματογραφικό τρέιλερ, τηλεοπτικά σποτ, βιογραφίες των ηθοποιών και των συνεργείων, άλμπουμ φωτογραφιών του σκηνοθέτη και ταινίες στον 7½ όροφο και κουκλοθέατρο  Μια ειδική έκδοση DVD, που κυκλοφόρησε αργότερα την ίδια χρονιά, περιελάμβανε τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά, μια συνέντευξη με τον Τζόνζε και δύο παρασκηνιακές ταινίες. Κυκλοφόρησε σε HD DVD το 2008. Η Criterion Collection κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση της ταινίας σε Blu-ray και DVD το 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gramercy Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Νησίδα του Αρχαγγέλου Ρόδου
Η νησίδα του Αρχαγγέλου ή Άγιος Νικόλαος είναι ακατοίκητη βραχονησίδα της Ρόδου στα Δωδεκάνησα η οποία βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του νησιού. Είναι στα βόρεια του όρμου Γιάλια, πολύ κοντά στην ακτή ενώ δίπλα και ανατολικά της είναι η βραχονησίδα Εξωνήσι. Έχει έκταση περίπου 17 στρέμματα και πάνω της υπάρχει ερειπωμένο κτίσμα το οποίο έχει τετράγωνη κάτοψη και στο εσωτερικό του σταυρόσχημο ναΐσκο (του Αγίου Νικολάου). Το κτίσμα χρησιμοποιούταν μάλλον για προστασία και μετάδοση οπτικών σημάτων την περίοδο των Ιωαννιτών Ιπποτών στα έγγραφα των οποίων υπάρχουν σχετικές αναφορές. Σύμφωνα με τον Bosio, το 1521 ο πύργος είχε καταστραφεί ενώ την περίοδο της Τουρκοκρατίας ξεκινήσε απόπειρα ανοικοδόμησης και ενίσχυσης του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ρόδου
Χρυσοτρίκλινος
δεξιά|μικρογραφία|283x283εσ| Χάρτης του Μεγάλου Παλατιού και των γύρω περιοχών. Η κατά προσέγγιση τοποθεσία του Χρυσοτρίκλινου φαίνεται στα νότια, κοντά στο παραθαλάσσιο [[Παλάτι του Βουκολέοντα|παλάτι του Βουκολέοντος και τον πύργο του Φάρου.]]
Ο Χρυσοτρίκλινος, λατιν.: Chrysotriclinus ή Chrysotriclinium (από το triclinium, αίθουσα υποδοχής), ήταν η κύρια αίθουσα ακροάσεων και τελετών του Μεγάλου Παλατιού της Κωνσταντινούπολης από την κατασκευή του στα τέλη του 6ου αιώνα ως τον 10ο αιώνα. Η εμφάνισή του είναι γνωστή μόνο μέσω γραπτών περιγραφών, κυρίως του Περί βασιλείου τάξεως του 10ου αιώνα, μια συλλογή Αυτοκρατορικών εθιμοτυπιών. Ως το κύριο σύμβολο της Αυτοκρατορικής εξουσίας, ενέπνευσε την κατασκευή του Ανακτορικού Παρεκκλησίου του Καρλομάγνου στο Άαχεν.
Ιστορία και λειτουργίες
Η αίθουσα συνήθως αποδίδεται στον Αυτοκράτορα Ιουστίνο Β' (β. 565-578), με τον διάδοχό του, τον Τιβέριο Β' (περ. 578-582), να την τελειώνει και να εκτελεί τη διακόσμησή της. Ωστόσο οι Ρωμαϊκές πηγές παρουσιάζουν διάφορες αναφορές: η εγκυκλοπαίδεια της Σούδας αποδίδει το κτίριο στον Ιουστίνο Α΄ (β. 518-527), ενώ τα Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως στον Αυτοκράτορα Μαρκιανό (β. 450-457), αν και η τελευταία πηγή συνήθως απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ο ιστορικός Ιωάννης Ζωναράς καταγράφει ότι ο Ιουστίνος Β΄ ανακατασκεύασε στην πραγματικότητα ένα παλαιότερο κτίριο, το οποίο έχει προταθεί ότι είναι η Επτάκογχος Αίθουσα του Ιουστινιανού Α΄ (β. 527–565).
Μετά την Εικονομαχία εξωραΐστηκε και πάλι κάτω από τους Αυτοκράτορες Μιχαήλ Γ΄ (β. 842-867) και Βασίλειο Α΄ (β. 866–886). Σε αντίθεση με τα παλαιότερα κτίρια μίας χρήσης της πτέρυγας της Δάφνης του Μεγάλου Παλατιού, ο Χρυσοτρίλινος συνδύαζε τις λειτουργίες της αίθουσας θρόνου για υποδοχή και ακροάσεις με εκείνες μίας αίθουσας δεξιώσεων. Δεδομένου ότι διάφορα Αυτοκρατορικά δωμάτια ήταν επίσης προσαρτημένα σε αυτή, η αίθουσα απέκτησε μία κεντρική θέση στην καθημερινή τελετουργία των ανακτόρων, ειδικά τον 9ο και 10ο αιώνα, σε σημείο που ο Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος (β. 945–959) την αποκαλεί απλά "το παλάτι". Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το έργο εκείνου Περί βασιλείου τάξεως, ο Χρυσοτρίκλινος χρησίμευσε για την υποδοχή ξένων πρεσβειών, για την τελετουργική απονομή αξιωμάτων, ως σημείο συγκέντρωσης θρησκευτικών εορτών και ως αίθουσα δεξιώσεων για ειδικούς εορτασμούς, όπως του Πάσχα.
Έτσι ο Χρυσοτρίκλινος έγινε το κεντρικό τμήμα του νέου Παλατιού του Βουκολέοντα, που σχηματίστηκε όταν ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Β΄ (β. 963–969) περιέκλεισε το νότιο, παραθαλάσσιο τμήμα του Μεγάλου Παλατιού με έναν τοίχο. Ωστόσο από τα τέλη του 11ου αιώνα οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες άρχισαν να προτιμούν το Παλάτι των Βλαχερνών, στο βόρειο άκρο της πόλης, ως κατοικία τους. Οι Λατίνοι αυτοκράτορες (1204–1261) χρησιμοποιούσαν κυρίως το Παλάτι του Βουκολέοντα, και αυτό έκανε, για μία περίοδο μετά την ανάκτηση της Πόλης το 1261, ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (β. 1259–1282), όσο το ανάκτορο των Βλαχερνών ανακαινιζόταν. Στη συνέχεια το Μεγάλο Παλάτιο σπάνια χρησιμοποιήθηκε και σταδιακά κατέρρευσε. Ο Χρυσοτρίκλινος αναφέρεται για τελευταία φορά το 1308, αν και τα ακόμη εντυπωσιακά ερείπια του Μεγάλου Παλατιού παρέμειναν στη θέση τους μέχρι το τέλος της Ρωμανίας.
Περιγραφή
Παρά την εξέχουσα θέση και τη συχνή αναφορά σε Ρωμαϊκά κείμενα, δεν έχει δοθεί ποτέ πλήρης περιγραφή του. Από τα σκόρπια γραπτά στοιχεία, η αίθουσα φαίνεται να είχε οκταγωνικό σχήμα και να επιστεφόταν με τρούλο, παράλληλα με άλλα κτίρια του 6ου αιώνα, όπως η Εκκλησία των Αγίων Σεργίου και Βάκχου στην Κωνσταντινούπολη και η Βασιλική του Αγίου Βιταλίου στη Ραβέννα. Την οροφή συγκρατούσαν 8 αψίδες, οι οποίες σχημάτιζαν κόγχες, που τις διατρυπούσαν 16 παράθυρα. Το σχήμα και τα γενικά χαρακτηριστικά του Χρυσοτρίκλινου αντιγράφτηκαν αργότερα συνειδητά από τον Καρλομάγνο στην κατασκευή του Παλατινού Παρεκκλησίου στο Ανάκτορο του Άαχεν, αν και ο Άγ. Βιτάλιος, που βρίσκεται πιο κοντά σε αυτό, παρείχε ένα αμεσότερο αρχιτεκτονικό πρότυπο.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το εσωτερικό του οκταγωνικού Παλατινού Παρεκκλησίου στο Άαχεν, το οποίο διαμορφώθηκε όπως ο Χρυσοτρίκλινος της Κωνσταντινούπολης.
Στο εσωτερικό του, ο Αυτοκρατορικός θρόνος είχε τοποθετηθεί στην ανατολική αψίδα (Βήμα), πίσω από ένα χάλκινο κιγκλίδωμα. Η βορειοανατολική αψίδα ήταν γνωστή ως «ο άμβωνας του Αγίου Θεοδώρου»· περιείχε το στέμμα του Αυτοκράτορα και έναν αριθμό από ιερά λείψανα, συμπεριλαμβανομένης της ράβδου του Μωυσή και χρησίμευσε επίσης ως δωμάτιο ένδυσης για τον Αυτοκράτορα. Η νότια αψίδα οδηγούσε στο Αυτοκρατορικό υπνοδωμάτιο (κοιτώνα), μέσα από μία αργυρή θύρα, που είχε τοποθετήσει ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄. Η βόρεια αψίδα ήταν γνωστή ως το Πάνθεον, μία αίθουσα αναμονής για αξιωματούχους, ενώ η βορειοδυτική αψίδα, το Διαιταρίκειον, χρησίμευε ως ενδιαίτημα του επιστάτη-οικονόμου και ήταν εκεί όπου ο παπίας του ανακτόρου άφηνε τα κλειδιά του, το σύμβολο του αξιώματός του, μετά το τελετουργικό άνοιγμα της αίθουσας κάθε πρωί. Η κύρια αίθουσα του Χρυσοτρίκλινου περιβαλλόταν από μία σειρά παραρτημάτων και αιθουσών: τον προθάλαμο γνωστό ως Τρίπετον, το Ωρολόγιον (θα ονομάστηκε έτσι επειδή πιθανότατα περιείχε υδραυλικό ρολόι), την αίθουσα Καινούργιον ("Νέα") και τις αίθουσες Λαουσιακός και Ιουστινιανός, που και οι δύο αποδίδονται στον Ιουστινιανό Β' (β. 685-95, 705-11). Η Θεοτόκος του Φάρου, το κύριο παρεκκλήσιο του παλατιού, βρισκόταν επίσης κοντά, στα νότια ή νοτιοανατολικά.
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την αρχική διακόσμηση του 6ου αιώνα. Μετά την απαγόρευση των ανθρώπινων μορφών σύμφωνα με την Εικονομαχία, ο Χρυσοτρίκλινος επαναδιακοσμήθηκε κάποια στιγμή μεταξύ 856 και 866, με μνημειακά ψηφιδωτά. Ο πρεσβευτής του τέλους του 10ου αι. Λιουτπράνδος της Κρεμόνας δεν διστάζει να το αποκαλέσει "το καλύτερο δωμάτιο στο Παλάτιο". Επάνω από τον Αυτοκρατορικό θρόνο ήταν τοποθετημένη μία εικόνα του ένθρονου Χριστού, ενώ μία άλλη επάνω από την είσοδο απεικόνιζε την Παναγία με τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και τον Πατριάρχη Φώτιο κοντά. Αλλού απεικονίστηκε η ουράνια Αυλή, με αγγέλους, ιερείς και μάρτυρες· η συνολική διακόσμηση προοριζόταν να ενισχύσει την αναλογία μεταξύ της ουράνιας Αυλής του Χριστού και της Ρωμαϊκής αντίστοιχής της στη γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές αποπερατωμένα τον 6ο αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Σαμπορναί-λε-Μπελβώ
Το Σαμπορναί-λε-Μπελβώ (γαλλικά: Chambornay-lès-Bellevaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Εκατό σχολές σκέψης
μικρογραφία|300x300εσ|Τόποι γέννησης αξιόλογων Κινέζων φιλοσόφων από εκατό σχολές σκέψης της [[Δυναστεία Τζόου|δυναστείας Τζόου.]] Οι εκατό σχολές σκέψης (κινεζικά: 諸子百家, πινγίν: zhūzǐ bǎijiā) ήταν φιλοσοφίες και σχολές που άκμασαν από τον 6ο αιώνα π.Χ. έως το 221 π.Χ. κατά την περίοδο της άνοιξης και του φθινοπώρου και την περίοδο των εμπόλεμων κρατών της αρχαίας Κίνας.
Μια εποχή μεγάλης πολιτιστικής και πνευματικής επέκτασης στην Κίνα, ήταν γεμάτη χάος και αιματηρές μάχες, αλλά ήταν επίσης γνωστή ως η Χρυσή Εποχή της κινεζικής φιλοσοφίας επειδή ένα ευρύ φάσμα σκέψεων και ιδεών αναπτύχθηκε και συζητήθηκε ελεύθερα. Το φαινόμενο έχει ονομαστεί διαμάχη των εκατό σχολών σκέψης (百家争鸣 / 百家争鸣, bǎijiā zhēngmíng). Οι σκέψεις και οι ιδέες που συζητήθηκαν και βελτιώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν επηρεάσει βαθιά τον τρόπο ζωής και την κοινωνική συνείδηση των χωρών της Ανατολικής Ασίας και την ανατολική ασιατική διασπορά σε όλο τον κόσμο.
Και οι εκατό σχολές σκέψης προέκυψαν ως απάντηση στις πρακτικές συνθήκες. Οι φιλόσοφοί τους ήταν είτε κυβερνητικοί αξιωματούχοι είτε λόγιοι, που ταξίδευαν από το ένα φεουδαρχικό κράτος στο άλλο και πρόσφεραν ιδέες για κοινωνική μεταρρύθμιση. Εξέφραζαν τις ιδέες τους σε συνομιλίες, επίσημα έγγραφα ή σύντομες πραγματείες, κι έθεσαν τις βάσεις για τους μεταγενέστερους φιλοσόφους.
Αυτή η περίοδος έληξε με την άνοδο της αυτοκρατορικής δυναστείας Τσιν και την επακόλουθη εκκαθάριση της διαμάχης (焚書坑儒, fénshū kēngrú), μέσω της εικαζόμενης καύσης των βιβλίων και εκτέλεσης των μελετητών.
Σχολές που αναφέρονται στο Σιτζί (Shiji)
μικρογραφία|245x245εσ|Εξώφυλλο έκδοσης 1982 του Σιτζί. Μια παραδοσιακή πηγή για αυτήν την περίοδο είναι το Σιτζί, ή τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού του Σίμα Τσιεν. Το αυτοβιογραφικό τμήμα του Σιτζί, ο "Πρόλογος του Ταϊσι Γκονγκ" (太史公自序, Tàishǐ gōng zìxù), αναφέρεται στις σχολές σκέψης που περιγράφονται παρακάτω.
Κομφουκιανισμός
Ο κομφουκιανισμός είναι μια φιλοσοφία και ένα σύστημα πεποιθήσεων από την αρχαία Κίνα, που έθεσε τα θεμέλια για μεγάλο μέρος του κινεζικού πολιτισμού. Ο Κομφούκιος ήταν φιλόσοφος και δάσκαλος που έζησε από το 551 έως το 479 π.Χ. Οι σκέψεις του για την ηθική, την καλή συμπεριφορά και τον ηθικό χαρακτήρα καταγράφηκαν από τους μαθητές του σε πολλά βιβλία, με το πιο σημαντικό να είναι το Λουνιού. Ο κομφουκιανισμός πιστεύει στη λατρεία των προγόνων και στις ανθρωποκεντρικές αρετές για μια ειρηνική ζωή. Ο χρυσός κανόνας του κομφουκιανισμού είναι "μην κάνεις στους άλλους αυτό που δεν θα ήθελες να κάνουν οι άλλοι σε σένα". Εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ασίας υπό την επίδραση του κινεζικού εγγράμματου πολιτισμού και έχει ασκήσει βαθιά επιρροή στην πνευματική και πολιτική ζωή. Τόσο η θεωρία όσο και η πρακτική του κομφουκιανισμού έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα τα πρότυπα της κυβέρνησης, της κοινωνίας, της εκπαίδευσης και της οικογένειας της Ανατολικής Ασίας. μικρογραφία|397x397εσ|Μέρος [[Ταοϊσμός|ταοϊστικού χειρογράφου, μελάνι σε μετάξι, 2ος αιώνας π.Χ., δυναστεία Χαν, που ανακαλύφθηκε από τον τάφο Μαουάντουι, επαρχία Χουνάν, Κίνα. Μουσείο της επαρχίας Χουνάν.]]
Νομικισμός
Ο νομικισμός στην αρχαία Κίνα ήταν μια φιλοσοφική πεποίθηση ότι τα ανθρώπινα όντα είναι περισσότερο διατεθειμένα να κάνουν το λάθος παρά το σωστό επειδή υποκινούνται αποκλειστικά από το προσωπικό τους συμφέρον και απαιτούν αυστηρούς νόμους για τον έλεγχο των παρορμήσεων τους. Αναπτύχθηκε από τον φιλόσοφο Χαν Φεϊζί (περ. 280 - 233 π.Χ.) κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τσιν.
Ταοϊσμός
Ο ταοϊσμός είναι μια θρησκεία και μια φιλοσοφία από την αρχαία Κίνα που έχει επηρεάσει τη λαϊκή και την εθνική πίστη. Ο ταοϊσμός έχει συνδεθεί με τον φιλόσοφο Λάο Τσε, ο οποίος γύρω στο 500 π.Χ. έγραψε το κύριο βιβλίο του ταοϊσμού, το Τάο Τε Τσινγκ. Ο ταοϊσμός υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι και τα ζώα πρέπει να ζουν σε ισορροπία με το τάο, ή το σύμπαν. Οι ταοϊστές πιστεύουν στην πνευματική αθανασία, όπου το πνεύμα του σώματος ενώνεται με το σύμπαν μετά το θάνατο.
Μοχισμός
Ο μοχισμός, γράφεται επίσης ως μοϊσμός, είναι σχολή κινεζικής φιλοσοφίας που ιδρύθηκε από τον Μόζι τον 5ο αιώνα π.Χ. Αυτή η φιλοσοφία αμφισβήτησε την κυρίαρχη κομφουκιανή ιδεολογία μέχρι περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. Ο Μόζι δίδαξε την ανάγκη για ατομική ευσέβεια και υποταγή στο θέλημα του ουρανού, ή σάνγκντι (ο Κύριος στα Υψηλά), και αποδοκίμασε την έμφαση που έδινε ο κομφουκιανισμός στις τελετές και τελετουργίες ως σπατάλη των κρατικών πόρων. Σε αντίθεση με το κομφουκιανικό ηθικό ιδεώδες του ρεν ("ανθρωπιά" ή "καλοπροαίρεση"), το οποίο διαφοροποιούσε την ιδιαίτερη αγάπη για τους γονείς και την οικογένεια από τη γενική αγάπη προς τους συνανθρώπους, οι μοχιστές υποστήριζαν την πρακτική της αγάπης χωρίς διακρίσεις (jianai).
Σχολή Γιν Γιάνγκ
Η έννοια του Γιν και του Γιανγκ και η ιδέα των συμπληρωματικών δυνάμεων έγιναν δημοφιλή με το έργο της κινεζικής σχολής του Γινγιάνγκ σχετικά με τη φιλοσοφία και την κοσμολογία του 3ο αιώνα π.Χ. Ο κύριος εισηγητής της θεωρίας ήταν ο φιλόσοφος Τσόου Γιαν που πίστευε ότι η ζωή περνούσε από πέντε φάσεις (wuxing) - φωτιά, νερό, μέταλλο, ξύλο, γη - οι οποίες συνεχώς εναλλάσσονταν σύμφωνα με την αρχή του Γιν και του Γιανγκ.
Σχολή των ονομάτων
Η σχολή των ονομάτων είναι η παραδοσιακή κινεζική ονομασία για μια διαφορετική ομάδα στοχαστών της περιόδου των εμπόλεμων κρατών (479–221 π.Χ.) που μοιράζονταν το ενδιαφέρον τους για τη γλώσσα, τις αμφισβητήσεις και τη μεταφυσική. Ήταν διαβόητοι για τα πολύπλοκα επιχειρήματα, εννοιολογικά παζλ και παράδοξα όπως "σήμερα πήγαινε στο Γιου αλλά φτάσε χθες" και "ένα λευκό άλογο δεν είναι άλογο".
Σχολές που αναφέρονται στο Χάνσου (Hanshu)
μικρογραφία|Χάνσου (βιβλίο των Χαν) [[Δυναστεία Μινγκ|δυναστείας Μινγκ στη συλλογή της Βιβλιοθήκης Επιμελητηρίου Τιαν Γι.]] Εκτός από τις παραπάνω έξι κύριες φιλοσοφικές σχολές εντός των εκατό σχολών σκέψης, η "Πραγματεία για τη Λογοτεχνία" (Yiwenzhi) του Χάνσου προσθέτει άλλες τέσσερις στις δέκα σχολές (十家, Shijia).
Σχολή διπλωματίας
Η σχολή διπλωματίας, όπως υποδηλώνει το όνομα, επικεντρωνόταν στην εκπαίδευση στη διπλωματική πολιτική ως μέσο βελτίωσης του χαρακτήρα και βελτίωσης του κράτους. Μέσω της εκπαίδευσης στη διπλωματία, κάποιος μάθαινε πώς να αντιμετωπίζει τους άλλους με ευγένεια, ενώ παράλληλα να τους πείθει για τη δική του ανώτερη θέση ή πολιτική. Αυτή η σχολή τελικά απορροφήθηκε από τον κομφουκιανισμό.
Αγροτικισμός
Ο αγροτικισμός, του οποίου ο κύριος υποστηρικτής ήταν ο φιλόσοφος Σου Σινγκ (περ. 372-289 π.Χ.), υποστήριζε ότι οι κοινωνικές τάξεις οδηγούσαν φυσικά στην καταπίεση και όλοι, από αγρότες μέχρι βασιλιάδες, έπρεπε να δουλεύουν τη γη ισότιμα και να επωφελούνται από την εργασία. Μέσω αυτής της πράξης, όλοι θα αναγνώριζαν τη σύνδεση μεταξύ τους και θα βοηθούσαν ο ένας τον άλλον όπως θα ήθελαν να βοηθηθούν και οι ίδιοι.
Συγκρητισμός
Ο συγκρητισμός επιχείρησε να συνδυάσει τις έννοιες του κομφουκιανισμού, του ταοϊσμού, του νομικισμού και του μοχισμού σε ένα συνεκτικό φιλοσοφικό σύστημα. Ο μεγαλύτερος υποστηρικτής αυτής της σχολής ήταν ο κομφουκιανός λόγιος Ντονγκ Τζόνγκσου (περ. 179-104 π.Χ.) ο οποίος ουσιαστικά ενσωμάτωσε στο κομφουκιανικό σύστημα στοιχεία από τα άλλα τρία συστήματα. Ο κομφουκιανισμός του Ντονγκ Τζόνγκσου θα αποτελέσει τελικά τη βάση για τον νεο-κομφουκιανισμό, ο οποίος εξακολουθεί να παρατηρείται στην Κίνα, και σε όλο τον κόσμο, στη σύγχρονη εποχή.
Σχολή των μικροσυζητήσεων
Η σχολή των μικροσυζητήσεων αναπτύχθηκε από την πρακτική της πολιτικής της αποστολής κυβερνητικών αξιωματούχων στους δρόμους για να ακούσουν και να αναφέρουν τι έλεγε ο κόσμος. Αυτό αποτέλεσε τελικά τη βάση της φιλοσοφίας, ουσιαστικά, των σκέψεων των απλών ανθρώπων. Αυτή η φιλοσοφία δεν απέκτησε ποτέ ευρύ κοινό και λίγα είναι γνωστά για το ποιος την ίδρυσε ή πώς παρατηρήθηκε. Οι οπαδοί του αναφέρονταν ως "μυθιστοριογράφοι", πιθανώς, επειδή δεν υπήρχε τρόπος να εξακριβωθεί εάν αυτά που ανέφεραν ότι είχαν ακουστεί ήταν αυτά που είχαν ακούσει στην πραγματικότητα.
Μικρότερες σχολές
μικρογραφία|Η Τέχνη του Πολέμου του Σουν Τσου. Στο εξώφυλλο αναφέρεται "乾隆御書", που σημαίνει ότι είτε παραγγέλθηκε είτε μεταγράφηκε από τον [[Αυτοκράτορας Τσιανλόνγκ|Αυτοκράτορα Τσιανλόνγκ. Το βιβλίο είναι μέρος συλλογής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Ρίβερσαϊντ.]] Εκτός από τις παραπάνω σχολές, υπήρχαν μικρότερες σχολές που προσέλκυσαν οπαδούς αλλά δεν ιδρύθηκαν ποτέ επίσημα :
Σχολή ιατρικών δεξιοτήτων
Η σχολή αυτή συσχετίζεται με την ιατρική και την υγεία. Εκπρόσωποί της ήταν ο Μπιαν Τσιουό και ο Τσίμπο. Δύο από τα πρώτα κινεζικά ιατρικά έργα είναι το Huangdi Neijing και το Shanghan Lun.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινεζική φιλοσοφία
Γιάνους Γκόρτατ
Ο Γιάνους Καζίμιεζ Γκόρτατ (Janusz Kazimierz Gortat, 5 Νοεμβρίου 1948) είναι Πολωνός παλαίμαχος πυγμάχος, ο οποίος εκπροσώπησε την πατρίδα του σε δύο διαδοχικούς Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ξεκινώντας από το 1972. Και στις δύο διοργανώσεις κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία ελαφρών βαρών (–75 κιλά), αφού ηττήθηκε στους ημιτελικούς από τους μετέπειτα νικητές (Μάτε Πάρλοβ της Γιουγκοσλαβίας το 1972 και Λέον Σπίνκς των Ηνωμένων Πολιτειών το 1976).
Γεννήθηκε στο Μπζόζουβ και είναι ο πατέρας του καλαθοσφαιριστή Μάρτσιν Γκόρτατ που έχει αγωνιστεί στο NBA και του πυγμάχου Ρόμπερτ Γκόρτατ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πυγμάχοι Κατηγορία:Πολωνοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Τζον Άντον
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1920 στο Canton του Ohio (U.S.A.) από γονείς που κατάγονταν από το Ζυγοβίστι της Αρκαδίας. Έζησε από μικρός και κατά διαστήματα στην πατρίδα των γονιών του. Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Δημητσάνας και στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως, όπου διδάχτηκε από τον Ευάγγελο Π. Παπανούτσο. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην Αμερική, υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό (1946-47) και στη συνέχεια σπούδασε στο Columbia University φιλολογικές, φιλοσοφικές και κοινωνικές επιστήμες (Bachelor 1949, Masters 1950, Ph.D. 1954).
Δίδαξε φιλοσοφία σε πολλά αμερικανικά Πανεπιστήμια: Αρχικά στο Πανεπιστήμιο του New Mexico ως επισκέπτης Λέκτορας (1954-55), στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα ως Αναπληρωτής Καθηγητής (1955-58), στα Πανεπιστήμια SUNY at Buffalo (1962-69), Columbia University (1966), Emory University (1969-82), University Calif. Berkeley (1971-72), Humboldt State (1979), Mills College (1981), U.S.F. New College (1982-83) και από το 1983 στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλώριδας (University of South Florida), όπου διηύθυνε το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών και το Κέντρο Νεοπλατωνικής Έρευνας.
Επέστρεψε επανειλημμένα στην Ελλάδα και έλαβε μέρος σε μια μεγάλη σειρά συνεδρίων, επιστημονικών εκδηλώσεων και διαλέξεων. Έχουν διασωθεί σελίδες από το ημερολόγιό του κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, όπως τον βίωσε στην Ελλάδα.
Τιμητικές διακρίσεις
Ανακηρύχθηκε Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και Επίτιμος Διδάκτορας τεσσάρων ελληνικών Πανεπιστημίων (Αθηνών 1992, Πατρών 2004, Ιωαννίνων 2005 και Θεσσαλονίκης 2008).
Άρθρα
Τα 295 άρθρα του έχουν καταγραφεί στη σχετική ηλεκτρονική σελίδα τού Hellenic Electronic Center.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Αγίου Ελευθερίου και Αγίου Νεκταρίου Αιγάλεω
Ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Αγίου Ελευθερίου και Αγίου Νεκταρίου Αιγάλεω είναι τρισυπόστατη εκκλησία της πόλης, χτισμένη μπροστά από το β΄ συγκρότημα εργατικών πολυκατοικιών του Κάτω Αιγάλεω, στο νοτιοανατολικό τμήμα του δήμου. Ανοίκει στη δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας και υπάγεται διοικητικά στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Μετά απο απαίτηση του κ. Μουζάκη εις μνήμην του πατέρα του, ονομάζεται Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Αγιος Ελευθέριος και Αγ. Διονύσιος. Ο Αγ. Νεκτάριος μεταφέρθηκε στο υπόγειο της εκκλησίας, στο οποίο γίνονται οι συναντήσεις του κατηχητικού καθώς και μνημόσυνα.
Η κατασκευή του Ναού πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1970, δαπάναις (και προσωπικής εργασίας) πολλών κατοίκων της περιοχής, του βιομηχάνου Ελευθερίου Μουζάκη (ο οποίος προσέφερε το ποσό των 100.000 δραχμών ως α΄ δόση), της αντιδημάρχου Αιγάλεω Ευφροσύνης Γαλάρη, των κυριών του Συλλόγου «Ο Καλός Σαμαρείτης» και του προέδρου του Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγίου Ελευθερίου Ιωάννη Αλεξάτου.
Η εναρκτήρια λειτουργία της εκκλησίας έλαβε χώρα στις 20 Δεκεμβρίου 1970, χοροστατούντος του βοηθού του τότε Αρχιεπισκόπου, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ευρίπου κ. Βασιλείου, παρουσία πλήθους πιστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Νικαίας Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Αιγάλεω
Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών Σερβίας και Μαυροβουνίου αντιπροσώπευε το κράτος της Σερβίας και του Μαυροβουνίου (2003-2006) στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργάνωνε η FIBA.
Ιστορία
Κατά την περίοδο από το 1992 έως το 2006, μετά τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τους πολέμους που ακολούθησαν, η Γιουγκοσλαβία συμμετείχε στις διεθνείς διοργανώσεις ουσιαστικά ως αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου με δύο ονόματα: Το καλοκαίρι του 2006, οπότε και το Μαυροβούνιο ανεξαρτητοποιήθηκε, η Σερβία αποτέλεσε μοναχή της κρατική οντότητα, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισής της διαιρέθηκε και κατά συνέπεια και η εθνική ομάδα, οπότε και προέκυψαν οι σημερινές ομάδες Εθνική Μαυροβουνίου και Εθνική Σερβίας.
Πηγές
Σερβια και Μαυροβουνιο Γυναικων Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μαυροβούνιο
Πάνος Αναγνωστόπουλος
Ο Πάνος Αναγνωστόπουλος (... - 1842), γνωστός και σαν Βελέντζας, ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.
Γεννήθηκε στην Νεμνίτσα της Καρύταινας της οποίας είχε χρηματίσει προεπαναστατικά προεστός και δημογέροντας. O Αναγνωστόπουλος αφοσιώθηκε στον αγώνα της ελευθερίας και προσέφερε όλη του την περιουσία για αυτό. Υπήρξε στρατιωτικός και πολιτικός καθ' όλο το διάστημα της επανάστασης. Αρχικά βρέθηκε με τον συγγενή του, επίσκοπο Βρεσθένης, τον οποίο βοήθησε στην σύσταση του στρατοπέδου των Βερβαίνων, έπειτα υπηρέτησε υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Πολέμησε και διακρίθηκε στην μάχη και την πολιορκία της Τρίπολης, στην μάχη και την πολιορκία του Ναυπλίου αλλά και στην μάχη κατά του Δράμαλη στα Δερβενάκια όπου και διακρίθηκε στο Κολοκοτρώνη. Στο διάστημα της πολιορκίας του 1823, ο Αναγνωστόπουλος απέκτησε μεγάλη φήμη στην Καρύταινα, όπου χρημάτισε διοικητής συμβιβάζοντας τους επαρχιώτες κατά διαταγή του Κολοκοτρώνη και του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ Πασά στην Πελοππόνησο η κόρη του Χριστίνα αιχμαλωτίστηκε.
Ο Αναγνωστόπουλος αργότερα κατετάγη στην βασιλική Φάλαγγα με τον βαθμό του λοχαγού.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Ξενοδοχείο Marriott Τιφλίδας
Το ξενοδοχείο Marriott Τιφλίδας είναι πολυτελές ξενοδοχείο Marriott πέντε αστέρων στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Το ξενοδοχείο βρίσκεται στη λεωφόρο Ρουσταβέλι 13, τη βασική οδική αρτηρία της πόλης. Χτίστηκε ως ξενοδοχείο υψηλής ποιότητας με εντολή του πλούσιου Αρμένιου εμπόρου Μίκαελ Αραμίαντς και η ανέγερσή του διάρκεσε από το 1911 έως το 1915.
Αρχιτεκτονική και εγκαταστάσεις
Το ξενοδοχείο είναι ένα επταώροφο κτήριο, με πέντε ορόφους πάνω από το έδαφος. Οι πολυτελείς προσόψεις του διατηρούν το αρχικό τους σχέδιο, χρησιμοποιώντας στοιχεία της αναγεννησιακής και μπαρόκ αρχιτεκτονικής, όπως ογκώδεις ημικυκλικές και επίπεδες παραστάδες με κορινθιακά κιονόκρανα και τριγωνικά και κυκλικά αετώματα. Μεγάλες κολόνες τονίζουν την μπροστινή είσοδο, που έχει θέα στη λεωφόρο Ρουσταβέλι.
Το ξενοδοχείο διαθέτει 116 δωμάτια και 11 σουίτες, εκ των οποίων μία αντιπροεδρική και δύο προεδρικές, καθώς και 9 αίθουσες συνεδριάσεων, λόμπι μπαρ, εστιατόριο, αίθριο, κέντρο ευεξίας, γυμναστήριο και άλλες εγκαταστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία στη Γεωργία Κατηγορία:Τιφλίδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γεωργία
Βαλεριανός
Ο Βαλεριανός, αναφέρεται και ως Ουαλεριανός, (λατ. Caesar Publius Licinius Valerianus Augustus, 193 ή 200 – 260 ή 264) ήταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Με καταγωγή από αριστοκρατική οικογένεια, ανέβηκε ταχύτατα τα σκαλιά της ιεραρχίας. Συγκλητικός το 238, αυτοκράτορας το 253, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρώμης που αιχμαλωτίστηκε και δολοφονήθηκε, από τον Πέρση βασιλιά Σαπώρ.
Η ανάρρηση στον θρόνο
Ανήκε σε παλιά αριστοκρατική οικογένεια, και ως εκ τούτου γρήγορα έγινε συγκλητικός και princeps senatus το 238. Παντρεύτηκε τη Μαρινιάνα και απέκτησε δύο γιούς: τον μετέπειτα αυτοκράτορα Γαλλιηνό και τον Βαλεριανό τον μικρότερο. Την εποχή που ο αυτοκράτορας Δέκιος επανέφερε το αξίωμα του τιμητή εκλέχτηκε με απόλυτη πλειοψηφία από την σύγκλητο. Το 253 εστάλη από τον αυτοκράτορα Τρεβονιανό ως επικεφαλής στρατευμάτων στη Γαλατία για να αντιμετωπίσει τον διεκδικητή του θρόνου Αιμιλιανό. Ο στρατός που βρισκόταν εκεί, σχεδόν αμέσως τον ανακήρυξε de facto αυτοκράτορα. Η υπόλοιπη αυτοκρατορία δεν άργησε να τον αναγνωρίσει και αυτή αμέσως μετά τον θάνατο του Τριβωνιανού, και ενώ είχε μεσολαβήσει μια μικρή βασίλεια του Αιμιλιανού για τρεις μήνες.
Η βασιλεία
Ο Βαλεριανός αμέσως μετά την ανάρρησή του στον θρόνο, έστρεψε το ενδιαφέρον στο δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας, το οποίο σπαρασσόταν από εξεγέρσεις. Απέστειλε τον γιο του Γαλλιηνό με σκοπό την επίτευξη ειρήνης στις ευαίσθητες και πάντα ανήσυχες δυτικές περιοχές. Ο ίδιος αναχώρησε προς ανατολάς όπου οι Σκύθες, οι Γότθοι και κυρίως οι Πέρσες λεηλατούσαν αδιάλειπτα. Ο Πέρσης βασιλιάς Σαπώρ είχε εισβάλλει στη Συρία καταλαμβάνοντας την Αντιόχεια. Ο Βαλεριανός κινήθηκε εναντίον του, ταυτόχρονα όμως ήλθε σε συνεννοήσεις με τον Σαπώρ ώστε να διαπραγματευτεί τη λήξη του πολέμου. Προδόθηκε, συνελήφθη από τους Πέρσες και φυλακίστηκε (260). Η αιχμαλωσία του πιθανότατα κράτησε 10 χρόνια, διάστημα στο οποίο βασανίστηκε και εξευτελίστηκε. Ο Σαπώρ ισχυριζόταν ότι κόσμησε την οροφή των ανακτόρων του με το δέρμα του.
Ακρυλονιτρίλιο
Το ακρυλονιτρίλιο είναι μια χημική ένωση με τον χημικό τύπο. Αυτό το άχρωμο υγρό συχνά εμφανίζεται ως κίτρινο λόγω των προσμίξεων. Είναι ένα σημαντικό μονομερές για την κατασκευή χρήσιμων πλαστικών όπως το πολυακριλονιτρίλιο. Από πλευράς μοριακής δομής, αποτελείται από μια βινυλομάδα συνδεμένη με ένα νιτρίλιο.
Παραγωγή
Το περισσότερο βιομηχανικό ακρυλονιτρίλιο παράγεται με καταλυτική αμμωνιοξείδωση του προπενίου, γνωστή επίσης ως διεργασία σόχιο (Sohio). Το 2002, η παγκόσμια παραγωγή εκτιμήθηκε σε 5 εκατομμύρια τόνους τον χρόνο. Το ακετονιτρίλιο και το υδροκυάνιο είναι σημαντικά παραπροϊόντα που ανακτώνται προς πώληση. Στην πραγματικότητα, η έλλειψη ακετονιτριλίου του 2008-2009 προκλήθηκε από τη μείωση της ζήτησης για ακρυλονιτρίλιο.
Στη διεργασία Sohio, το προπένιο, η αμμωνία, και ο αέρας (οξειδωτικό) διέρχονται μέσα από ένα αντιδραστήρα ρευστοποιημένης κλίνης που περιέχει τον καταλύτη στους 400–510 °C και 50–200 kPag. Τα αντιδρώντα περνάνε από τον αντιδραστήρα μόνο μια φορά, πριν να εμβαπτιστούν σε υδατικό θειικό οξύ. Η περίσσεια προπυλενίου, μονοξειδίου του άνθρακα, διοξειδίου του άνθρακα και διαζώτου που δεν διαλύονται διοχετεύονται άμεσα στην ατμόσφαιρα, ή αποτεφρώνονται. Το υδατικό διάλυμα αποτελείται από ακρυλονιτρίλιο, ακετονιτρίλιο, υδροκυανικό οξύ, και θειικό αμμώνιο (από την περίσσεια της αμμωνίας). Μια στήλη ανάκτησης αφαιρεί το χύμα νερό και τα ακρυλονιτρίλιο και ακετονιτρίλιο διαχωρίζονται με απόσταξη. Ιστορικά, ένας από τους πρώτους πετυχημένους καταλύτες ήταν το φωσφορομολυβδαινικό βισμούθιο σε διοξείδιο του πυριτίου ως ετερογενής καταλύτης. Από τότε, έχουν γίνει και άλλες βελτιώσεις.
Επιπτώσεις στην υγεία
Το ακρυλονιτρίλιο είνα πολύ εύφλεκτο και τοξικό. Υφίσταται εκρηκτικό πολυμερισμό. Το καιόμενο υλικό απελευθερώνει ατμούς υδροκυανίου και οξείδια του αζώτου. Ταξινομείται ως ένα πιθανό καρκινογόνο από τον Διεθνή Οργανισμό Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), και οι εργαζόμενοι που εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα αιωρούμενου ακρυλονιτριλίου διαγιγνώσκονται πιο συχνά με καρκίνο του πνεύμονα από τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Το ακρυλονιτρίλιο αυξάνει τον καρκίνο σε δοκιμές υψηλών δόσεων σε αρσενικούς και θηλυκούς επιμύες και ποντίκια.
Οι τρόποι έκθεσης για τους ανθρώπους περιλαμβάνουν εκπομπή, αυτόματη εξάτμιση και κάπνισμα τσιγάρου, που μπορούν να εκθέσουν τον άνθρωπο άμεσα με την αναπνοή ή το κάπνισμα. Οι οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν εισπνοή, από το στόμα και σε κάποια έκταση δερματική πρόσληψη (έχει δοκιμαστεί σε εθελοντές ανθρώπους και σε μελέτες με ποντίκια).
Υπάρχουν δύο κύριες διεργασίες αποβολής του ακρυλονιτριλίου. Η κύρια μέθοδος είναι αποβολή στα ούρα όταν μεταβολίζεται το ακρυλονιτρίλιο όντας ενωμένο άμεσα με την γλουταθειόνη. Η άλλη μέθοδος είναι όταν το ακρυλονιτρίλιο μεταβολίζεται με το οξείδιο του 2-κυανοαιθυλενίου για να παραγάγει κυανιούχα τελικά προϊόντα  που σχηματίζουν θειοκυανικά, που αποβάλλονται μέσω των ούρων, ή διοξείδιο του άνθρακα και εξουδετερώνονται στα πνευμόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιτρίλια Κατηγορία:Αλκένια Κατηγορία:Καρκινογόνα Κατηγορία:Μονομερή
Τζακ Νταν (ποδοσφαιριστής)
Ο Τζακ Άντονι Νταν (αγγ. Jack Anthony Dunn, γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου 1994) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός, ως winger και ως επιθετικός μέσος στη Τρανμίρ Ρόβερς.
Αρχή
Ο Τζακ Νταν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίβερπουλ και ήταν αρχηγός της ομάδας της Λίβερπουλ κάτω των 16, το 2010. Το ίδιο έτος, έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα κάτω των 18.
Έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα κάτω των 21 τον Μάρτιο του 2013 απέναντι στη δεύτερη ομάδα της Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς και πέτυχε ένα τέρμα. Ήταν βασικός παίκτης της ομάδας κάτω των 21 τη χρονιά 2013-14 και πέτυχε 10 τέρματα σε 18 αγώνες.
Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην πρώτη ομάδα στις 14 Μαΐου 2014, σε φιλικό αγώνα με την Σάμροκ Ρόβερς - μπήκε ως αλλαγή στο 79ο λεπτό στη θέση του Φάμπιο Μπορίνι και πέτυχε τέρμα 3 λεπτά αργότερα, με τη Λίβερπουλ να επικρατεί με σκορ 4-0.
Δανεικός στην Τσέλτεναμ Τάουν
Στις 1 Ιανουαρίου, ο Νταν δόθηκε ως δανεικός για ένα μήνα στην Τσέλτεναμ Τάουν μαζί με τους Κέβιν Στιούαρτ και Λόιντ Τζόουνς. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα στον αγώνα με την Όξφορντ Γιουνάιτεντ, όπου πέτυχε ένα τέρμα, ενώ η ομάδα του επικράτησε με σκορ 2-1. Στα τέλη του μηνός κλήθηκε πίσω στη Λίβερπουλ, καθώς τραυματίστηκε.
Δανεικός στη Μπάρτον Άλμπιον
Στις 26 Μαρτίου 2015, ο Νταν δόθηκε ως δανεικός για ένα μήνα στην Μπάρτον Άλμπιον. Στις 18 Απριλίου 2015, ο Νταν έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα στον αγώνα με την ΦΚ Μόρκαμ.
Διεθνής καριέρα
Ο Νταν εκπροσώπησε την Αγγλία στο επίπεδο κάτω των 17, κάτω των 18 και κάτω των 19. Στις 30 Μαΐου 2012 έκανε την τελευταία του εμφάνιση για την εθνική Αγγλίας κάτω των 19 στον αγώνα με την εθνική Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρτον Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρανμίρ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόρκαμ ΦΚ