cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ
Σταδιοδρομία
Ο Καμπορέ έγινε υπουργός και αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Το 1994 διορίστηκε στην πρωθυπουργία της χώρας και υπηρέτησε ως το Φεβρουάριο του 1996, οπότε παραιτήθηκε και ανέλαβε αντιπρόεδρος του νεοσύστατου Κογκρέσου για Δημοκρατία και Πρόοδο.
Στις 6 Ιουνίου 2002 εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, διαδεχόμενος το Μελεγκέ Μορίς Τραορέ. Επανεξελέγη βουλευτής το 2007 ως ο πρώτος υποψήφιος στη λίστα του CDP. Μετά την εκλογή του εξελέγη ξανά πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης με 90 ψήφους.
Ο Καμπορέ, μαζί με πολλά άλλα σημαίνοντα στελέχη του CDP, ανακοίνωσε την παραίτησή του από το κόμμα στις 6 Ιανουαρίου 2014. TΟι παραιτηθέντες αμφισβήτησαν την ηγεσία του κόμματος κάνοντας λόγο για αντιδημοκρατικό και καταστροφικό τρόπο διοίκησης και εξέφρασαν την αντίθεσή τους στα σχέδια να καταργηθεί το όριο στις προεδρικές θητείες, κάτι που θα επέτρεπε στον Μπλεζ Κομπαορέ να διεκδικήσει την επανεκλογή του το 2015. Στις 25 Ιανουαρίου 2014 ανέλαβε αρχηγός του νεοσύστατου κόμματος Κίνημα του Λαού για Πρόοδο (Mouvement du Peuple pour le Progrès, MPP).
Στο συνέδριο του MPP που έγινε στην Ουαγκαντουγκού στις 4–5 Ιουλίου 2015, ο Καμπορέ επιβεβαιώθηκε επίσημα ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου 2015.
Ο Καμπορέ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, αποσπώντας το 53,5% των ψήφων, με δεύτερο τον Ζεφιρίν Ντιαμπρέ, που έλαβε 29,7%. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 29 Δεκεμβρίου 2015. Λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του, διόρισε πρωθυπουργό τον οικονομολόγο Πολ Καμπά Τιεμπά στις 7 Ιανουαρίου 2016.
Επανεκλογή 2020
Ο Καμπορέ επανεξελέγη στις 22 Νοεμβρίου 2020 συγκεντρώνοντας το 57,87% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές.
Πραξικόπημα 2022 και ανατροπή
Στις 23 Ιανουαρίου 2022 ανατράπηκε και συνελήφθη από στασιαστές του στρατού στη διάρκεια επιτυχημένου πραξικοπήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο
Ρεκαρέδος Β΄
Ο Ρεκαρέδος Β΄ (πέθανε τον Μάρτιο του 621) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Ισπανίας, της Σεπτιμανίας και της Γαλικίας για σύντομο χρονικό διάστημα (621). Η διάρκεια της βασιλείας του διαφέρει σύμφωνα με τους ιστορικούς, διαρκεί από λίγες μέρες μέχρι έναν χρόνο. Ο πατέρας του Σισεβούτος πέθανε όταν ο ίδιος ήταν ακόμα παιδί, οι προσπάθειες να τοποθετηθεί κληρονομική οικογενειακή δυναστεία στον θρόνο των Βησιγότθων απέτυχαν ξανά λόγω του πρόωρου θανάτου του, τον διαδέχθηκε ο πανίσχυρος στρατηγός Σουιντίλα.
Σαιντ Άντριου (Τζαμάικα)
Το Σαιντ Άντριου (αγγλικά: Saint Andrew) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικας. Έχει έκταση 430,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 555.828 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Χαφ Γουέι Τρι.
Γεωγραφία
Το Σαιντ Άντριου βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα νότια-κεντρικά με το Κίνγκστον, στα δυτικά με την Αγία Αικατερίνη, στα βόρεια με την Αγία Μαρία, στα βορειοδυτικά με την Πόρτλαντ και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Θωμά. Είναι η μόνη ενορία που συνορεύει με το Κίνγκστον. Έχει έκταση 430,7 τ.χλμ.. Είναι η μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα.
Κόλποι
Το Σαιντ Άντριου διαθέτει αρκετούς κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Χαντς Μπέυ.
Νησιά
Το κυριότερο νησί είναι το Ριφιούτζ Κέι.
Δημογραφία
Το Σαιντ Άντριου είχε πληθυσμό 555.828 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα.
Οικονομία
Στο Σαιντ Άντριου καλλιεργούνται καφές, μάνγκο, κακάο, φασόλια, αρακάς, ζαχαροκάλαμo, καπνός και λαχανικά.
Σημαντικά πρόσωπα
Το Σαιντ Άντριου ήταν η γενέτειρα του Τζωρτζ Γουίλιαμ Γκόρντον ενός από τους εθνικούς ήρωες της Τζαμάικα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντ Αντριου
10 λεπτά κήρυγμα
Κύριο θέμα της σειράς είναι η ζωή ενός εφήβου μαθητή, του Λεωνίδα Αλιβιζάτου, καθώς και οι σχέσεις του με τους γονείς, τη γιαγιά του και τους φίλους του. Τον ρόλο του Λεωνίδα ερμήνευσε ο Δημήτρης Κουρούμπαλης, κάνοντας το τηλεοπτικό του ντεμπούτο μέσω της σειράς. Τους υπόλοιπους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της σειράς υποδύονται η Αριέττα Μουτούση, ο Σάκης Μπουλάς, η Κάρμεν Ρουγγέρη, η Ασπασία Τζιτζικάκη, η Γαλήνη Τσεβά, ο Χάρης Βορκάς και η Χριστίνα Σέιχ. Στη σειρά υπήρξαν και αρκετές guest εμφανίσεις γνωστών ηθοποιών, μεταξύ των οποίων ήταν ο Γιάννης Ζουγανέλης, η Ελένη Καστάνη, η Άβα Γαλανοπούλου, ο Ντίνος Αυγουστίδης, ενώ στο 16ο επεισόδιο έλαβαν μέρος τα μέλη του διάσημου Φινλανδικού συγκροτήματος, Bomfunk MC.
Υπόθεση
Η σειρά διαδραματίζεται γύρω από τη ζωή του εφήβου Λεωνίδα, ο οποίος είναι μαθητής Λυκείου και ένα ατίθασο μοναχοπαίδι χωρισμένων γονιών. Συγκεκριμένα ζει μαζί με τη μητέρα του, Μαίρη, και τη γιαγιά του, Κικίτσα, η οποία του έχει τεράστια αδυναμία και παρεμβαίνει ιδιαίτερα στη ζωή του. Η μητέρα του έχει δικηγορικό γραφείο μαζί με τη καλύτερη της φίλη και συνεργάτιδα, Ζέτα, η οποία μάλιστα συχνά τη βοηθάει με θέματα του Λεωνίδα. Ο πατέρας του, Νάσος, από την άλλη είναι ιδιοκτήτης μιας αντιπροσωπείας αυτοκινήτων και διατηρεί σχέση με τη συνεργάτη του, Βιβή, με την οποία και συγκατοικεί. Ο Λεωνίδας μαζί με τον κολλητό του, τον Τέλη, και τη κοπέλα του, Μαριλένα, περνούν μαζί όλη τη διάρκεια της ημέρας προσπαθώντας να κάνουν όσα περισσότερα πράγματα που οι μεγάλοι τους απαγορεύουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Škoda Rapid (1984)
Το αρχικό Škoda Rapid ήταν ένα μικρομεσαίο 2-πορτο coupé αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, μεταξύ του 1984 και του 1990. Το μοντέλο κυκλοφόρησε σε 3 διαφορετικές εκδόσεις, οι οποίες έφεραν τις εμπορικές ονομασίες Škoda 130 Rapid (κωδικός εργοστασίου: Škoda 743), Škoda 135 Rapid και Škoda 136 Rapid (κωδικός εργοστασίου και για τις δύο εκδόσεις: Škoda 747). Όλες οι εκδόσεις έφεραν τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση».
Το Rapid βασίστηκε στα 4-πορτα sedan Škoda 130 / 135 / 136 των ετών 1983 - 1990. Το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου ήταν ίδιο με αυτό των σεντάν, αλλά το παρμπρίζ ήταν πιο αεροδυναμικό και η οροφή ήταν χαμηλότερη και κατέληγε ομαλά στο πίσω μέρος με μια νοητή ευθεία γραμμή, χωρίς γωνία. Ήταν ο επίσημος αντικαταστάτης του 2-πορτου coupé Škoda Garde, του 1981 - 1984, το οποίο είχε βασιστεί στα 4-πορτα σεντάν Škoda 120 LS / 120 GLS.
Με την ονομασία Rapid, μεταξύ του 1935 και του 1947, υπήρξε και ένα άλλο μοντέλο της Škoda, ενώ τον Νοέμβριο του 2011 η Škoda αναβίωσε το όνομα Rapid για μια δική της φθηνότερη εκδοχή του Volkswagen Vento, που είναι η 4-πορτη σεντάν έκδοση του μικρομεσαίου Volkswagen Golf. Το συγκεκριμένο Škoda Rapid διατίθεται αποκλειστικά στην Ινδία, αλλά ένα εντελώς διαφορετικό μικρομεσαίο μοντέλο, με βάση το Seat Toledo, κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στα τέλη του 2012, επίσης ως Škoda Rapid, και τελικώς αντικαταστάθηκε το 2019 από το επίσης μικρομεσαίο μοντέλο Škoda Scala.
Ιστορικό
Τα παλαιότερα 105 και 120 (κωδικός εργοστασίου: Škoda 742) του 1976 - 1983, είχαν αρχικά εισπράξει αρνητικές κριτικές για απρόβλεπτο κράτημα / οδική συμπεριφορά σε καταστάσεις «στο όριο», λόγω της διάταξης «όλα πίσω». Στην πράξη, ωστόσο, είναι απίθανο για τους περισσότερους οδηγούς να διαπιστώσουν ποτέ κάτι ανησυχητικό, υπό φυσιολογικές συνθήκες οδήγησης. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι τόσο τα 105 και 120 (από το 1984 και ως 130), όσο και τα 2-πορτα κουπέ Škoda Garde και Škoda Rapid, επίσης με τους κινητήρες στο πίσω μέρος, προσέφεραν εξαιρετικά αποτελέσματα στους αγώνες τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, συνεχίζοντας να κερδίζουν σταθερά στα διεθνή ράλλυ, στην κατηγορία τους. Παράλληλα, οι πολιτικές εκδόσεις πετύχαιναν σταθερές πωλήσεις σε πολλές χώρες όλων των ηπείρων.
Τον Αύγουστο του 1983, η σειρά των 4-πορτων σεντάν 742 δέχτηκε μια αισθητική ανανέωση, ταυτόχρονα και με κάποιες αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό, ενώ υπήρξε και μια προσεκτικότερη κατανομή βάρους, επιτυγχάνοντας αισθητή βελτίωση της οδικής συμπεριφοράς και βάζοντας τέλος στις αρνητικές κριτικές για απρόβλεπτες αντιδράσεις κατά την οδήγηση. thumb|left|Δεξιοτίμονο Škoda Rapid convertible του 1985.
Τον Αύγουστο του 1984, το 2-πορτο 743 δέχτηκε τις ίδιες ανανεώσεις και μετονομάστηκε από Škoda Garde σε Škoda Rapid. Μάλιστα το Rapid χαρακτηριστικά αποκλήθηκε τότε «η Porsche του φτωχού», λόγω των πολύ καλών επιδόσεών του και του κρατήματός του στο δρόμο και συνετέλεσε περαιτέρω στις πολύ καλές πωλήσεις ακόμα και σε δεξιοτίμονες αγορές (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία) για την Škoda.
Όταν τα 2-πορτα μοντέλα αγοράζονταν καινούρια, υπήρχε και η δυνατότητα εργοστασιακής μετατροπής σε Cabriolet (ανοικτό). Συγκεκριμένα, πολλά αντίτυπα των Garde και Rapid εστάλθηκαν από την Škoda στην εταιρεία Ludgate Designs, στο Κεντ, Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία είχε αναλάβει την επίσημη μετατροπή σε καμπριολέ. thumb|right|Το ταμπλό του Škoda 136 Rapid της αρχικής λεζάντας. Διακρίνεται ο πίνακας οργάνων των ετών 1987 - 1990. Ο εξοπλισμός των Rapid ήταν σχετικά πλήρης για την μικρομεσαία κατηγορία με τα δεδομένα της δεκαετίας του 1980. Όλα έφεραν στάνταρ προσκέφαλα στα μπροστινά καθίσματα και μάλιστα ρυθμιζόμενα, βελτιωμένης αισθητικής καθίσματα με διαφορετικά υφάσματα από αυτά των εκδόσεων σεντάν, σύγχρονη επένδυση πολυουρεθάνης στις πόρτες, ένα πολύ πιο σύγχρονο ταμπλό με διαφορετικό ντιζάιν και επίσης με πολυουρεθάνη, στροφόμετρο, ρυθμιζόμενές ζώνες ασφαλείας, θερμαινόμενο πίσω παρμπρίζ, 2 εξωτερικούς πλαστικούς καθρέπτες, 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και ισχυρότερα φρένα από αυτά του sedan Škoda 742. Ο κινητήρας τους ήταν 4-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης, κυβισμού 1.289 cm³ και η τελική τους ταχύτητα ήταν 150 - 153 km/h, ανάλογα με το βάρος της κάθε έκδοσης.
Με την εισαγωγή των ακόμα πιο βελτιωμένων εκδόσεων 135 Rapid και 136 Rapid, τον Αύγουστο του 1987, καθιερώθηκε ένας νέος οβάλ πίνακας οργάνων, πολύ πιο δυτικοευρωπαϊκής αισθητικής, με γραφικά που έμοιαζαν έντονα με αυτά των τότε σπορ μοντέλων της BMW. Ο συγκεκριμένος πίνακας οργάνων τοποθετήθηκε ταυτόχρονα και στα 4-πορτα Škoda 742.
Σήμερα, το Škoda Rapid του 1984 - 1990, όπως και το προκάτοχο μοντέλο Garde, αναζητούνται από αρκετούς οπαδούς της αυτοκίνησης ως συλλεκτικά, ιδίως στην εκδοχή Cabriolet, λόγω του μικρού αριθμού αντιτύπων που κατασκευάστηκαν.
Επιπλέον πρωτότυπα
thumb|left|Škoda 130 Rapid στη [[Φινλανδία το 2004.]]
Τον Ιανουάριο του 1988, κατασκευάστηκαν τα σπορ πρωτότυπα Rapid Gunsch και Rapid Cabriolet Gunsch, από έναν Γερμανό έμπορο της Škoda Auto, και μάλιστα παρουσιάστηκαν επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1988. Τα αυτοκίνητα είχαν αεροτομές εμπρός, πίσω και στην οροφή, «αγριότερους» προφυλακτήρες, ζάντες αλουμινίου με ελαστικά χαμηλού προφίλ, ειδικά αμορτισέρ, σκούρα φιμέ πίσω παρμπρίζ και πίσω προβολείς, δίδυμους τετράγωνους μπροστινούς προβολείς, ενώ τα μπροστινά καθίσματα ήταν bucket και είχαν γίνει από την εταιρεία Recaro. Ο κυβισμός του κινητήρα αυξήθηκε στα 1.5 λίτρα και η ισχύς έφτασε στους εντυπωσιακούς για την εποχή 140 hp (103 kW), με την τελική ταχύτητα να ξεπερνάει τα 200 km/h. Η έκδοση κουπέ είχε στάνταρ ηλιοροφή, ενώ και οι δύο εκδοχές είχαν πληρέστερο εξοπλισμό από τις εργοστασιακές εκδόσεις. thumb|right|Το πρωτότυπο Škoda 743 Locusta του 1982.
Υπήρξαν και κάποιες επιπλέον ιδέες από την ίδια την Škoda, για τη δημιουργία και άλλων εκδοχών των Garde και Rapid, όπως το Škoda 743 Locusta του 1982, που έφερε διαφορετικής σχεδίασης και αεροδυναμικό μπροστινό μέρος, και τον κινητήρα στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος, που όμως δεν έφτασαν ποτέ στην παραγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Rapid Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ Κατηγορία:Τσεχικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Εκλογές Εδαφικού Συμβουλίου σε Ουαλίς και Φουτουνά (2017)
Εδαφικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ουαλίς και Φουτουνά στις 26 Μαρτίου 2017, με σκοπό την ανανέωση της τοπικής Συνέλευσης.
Τρόπος ψηφοφορίας
Η περιφερειακή Συνέλευση των Γουόλις και Φουτούνα αποτελείται από 20 έδρες, τα μέλη των οποίων εκλέγονται για πέντε χρόνια στο ψηφοδέλτιο, με λίστα για μια θητεία σε πενταεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Το νησί της Ουαλίς εκπροσωπείται από 13 εκλεγμένους (6 για την περιοχή της Mua, 4 για την περιφέρεια της Hahake, και 3 για την περιφέρεια της Hihifo), ενώ η Φουτούνα εκλέγει 7 (4 για την περιφέρεια της Alo και 3 της Sigave). .
Συμμετοχή
Στην Ουαλίς, η συμμετοχή ανήλθε σε σχεδόν 87 % με 5.227 ψηφίσαντες από τους συνολικά 6.019 εγγεγραμμένους.
Ο αριθμός των πληρεξουσίων ήταν σε άνοδο. Έφτασε το 21% στο Φουτούνα και σχεδόν το 20% των ψήφων στην Ουαλίς, με ένα ρεκόρ, 30% για την Mua.
Αποτελέσματα
8.738 εγγεγραμμένοι, κλήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες σε 13 εκλογικά τμήματα.
Στις εκλογές ανανέωσαν τη θητεία τους τα μισά από τα εκλεγμένα μέλη της τοπικής Συνέλευσης, με 9 νέα μέλη από τα συνολικά 20. Σχεδόν το ένα τρίτο των εκλεγμένων αξιωματούχων ήταν γυναίκες, με 6 εκλεγείσες.
Βελγική Αποικιακή Αυτοκρατορία
Η 'Βελγική Αποικιακή Αυτοκρατορία αποτελούταν από το Βασίλειο του Βελγίου και τις υπερπόντιες κτήσεις του στην Αφρικανική και Ασιατική Ήπειρο, με πρωτεύουσα τις Βρυξέλλες.
Ιστορία
Το Βέλγιο απέκτησε την ανεξαρτησία του μόλις το 1832 και παρά την εύκολη πρόσβαση της χώρας στον Ατλαντικό, το Βέλγιο δεν επεδίωξε καμία αποικία.
Τα ρομπότ της αυγής
Το Ρομπότ της Αυγής είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς επιστημονικής φαντασίας Ρομπότ του Ισαάκ Ασίμωφ, μετά το Σπηλιές από Ατσάλι και Ο Γυμνός Ήλιος, το οποίο εκδόθηκε αρχικά το 1983. Υπήρξε υποψήφιο για τα βραβεία Hugo και Locus το 1984.
Βελγική Αποικιακή Αυτοκρατορία
Ιστορία
Το 1885 στη Διάσκεψη του Βερολίνου Ο Βασιλίας Λεοπόλδος Β' του Βελγίου έπεισε τις Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης να του δωθεί το ανεξερεύνητο Κονγκό ως η Ελεύθερη Πολιτεία του Κονγκό. Η Πολιτεία αυτή δεν άνηκε στην Βελγική Κυβέρνηση, αλλά ήταν προσωπική ιδιοκτησία του Βασιλιά Λεοπόλδου.
Οι αυτόχθονοι πληθυσμοί της αποικίας αντιμετωπίζονται άσχημα. Οι Βέλγοι αποικιοκράτες εκμεταλλεύονται τους Αφρικανούς υπό την επίβλεψη του Λεοπόλδου τόσο άσχημα, που οι υπόλοιπες αποικιακές δυνάμεις πιέζουν τον Λεοπόλδο να σταματήσει τις βιοπραγίες.
Το 1907 το Βέλγιο αποκτά μια παραχώρηση στην παραλιακή πόλη Τιαντζίν στην Κινα.
Το 1908 η βελγική κυβέρνηση αποκτά τον επίσημο έλεγχο του Κονγκό, δημιουργώντας την αποικία του Βελγικού Κονγκ'ο. Η εκμετάλλευση των αυτοχθόνων σταδιακά φθίνει.
Η βελγική κυριαρχία στο Κονγκό βασιζόταν στην «αποικιακή τριάδα» (trinité coloniale) των κρατικών, ιεραποστολικών και ιδιωτικών εταιρικών συμφερόντων. Το προνόμιο των εμπορικών συμφερόντων του Βελγίου σήμαινε ότι μεγάλος αριθμός κεφαλαίων έπεσε στο Κονγκό και ότι οι μεμονωμένες περιφέρειες εξειδικεύτηκαν. Σε πολλές περιπτώσεις, τα συμφέροντα της κυβέρνησης και των ιδιωτικών επιχειρήσεων συνδέθηκαν στενά και το κράτος βοήθησε τις εταιρείες να σπάσουν τις απεργίες και να άρουν άλλα εμπόδια που έθεσε ο αυτόχθονος πληθυσμός. Η αποικία χωρίστηκε σε ιεραρχικά οργανωμένες διοικητικές υποδιαιρέσεις και διεξήχθη ομοιόμορφα σύμφωνα με μια σειρά «ιθαγενών πολιτικών» (politique indigène). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική της βρετανικής και της γαλλικής αποικιακής πολιτικής, η οποία γενικά ευνοούσε τα συστήματα έμμεσης κυριαρχίας, διατηρώντας τους παραδοσιακούς ηγέτες σε θέσεις εξουσίας υπό αποικιακή εποπτεία.
Με το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου το Βέλγιο αποκτά τον έλεγχο των γερμανικών αποικιών Ρουάντα και Μπουρούντι. Σχετική ειρήνη κυριαρχεί στις αποικίες μεχρι και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Βέλγιο θα κατακτηθεί από τη Γερμανία όμως οι αποικίες του στην Αφρική θα συνεχίσουν να υφίστανται σε όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Το 1960 το Βελγικό Κονγκό γίνεται ανεξάρτητο και Η Ρουαντα-Μπουρουντι το 1962. Με την ανεξαρτησία των αποικιών αυτών η Βελγιακή Αποικιακή Αυτοκρατορία έρχεται στο τέλος της.
Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου Κατηγορία:Ιστορία της Ρουάντα Κατηγορία:Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Τα ρομπότ της αυγής
Ιστορία
Στον πλανήτη Ωρόρα, τον πιο ισχυρό πλανήτη από τους πενήντα κόσμους του Διαστήματος, καταστρέφεται ένα από τα πιο εξελιγμένα ρομπότ και για την καταστροφή του κατηγορείται ο καθηγητής Φάστολφ. Ο Ελάιζα Μπάλει (στα δύο πρώτα βιβλία της σειράς στην ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις Κάκτος ο Μπάλει αναφέρεται ως Μπέηλη) ένας μυστικός αστυνομικός από την Γη, καλείται από τον καθηγητή να μεταβεί στην Ωρόρα για να τον βοηθήσει. Ο Μπάλει στην Γη που μετά το ταξίδι του στην Σολάρια πριν δύο χρόνια έχει αρχίσει να ξεπερνάει τον φόβο του για την ύπαιθρο και τους ανοικτούς χώρους, δέχεται πιεζόμενος από τον διευθυντή του να πάει στην Ωρόρα. Φτάνοντας στον πλανήτη συναντά τον πρώην συνεργάτη του στην υπόθεση του φόνου του Διαστημικού στην Διαστημούπολη και στην υπόθεση της Σολάρια, Ρ. Ντανηήλ Ολιβόου. Ο Ντανηήλ είναι ένα από τα εξελιγμένα ρομπότ της Ωρόρα που δεν ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους. Με την βοήθεια του ο Μπάλει καταφέρνει να διαλευκάνει την υπόθεση και να απαλλάξει τον καθηγητή Φάστολφ από τις κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ισαάκ Ασίμωφ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1983
Υψηλή Κατάδυση Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 – Γυναίκες
Στο άθλημα της Υψηλή Κατάδυσης στης γυναίκες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 που πραγματοποιήθηκε στις 4 Αυγούστου 2015. Ο διαγωνισμός χωρίζεται σε τρεις γύρους με άλματα από 20 μέτρα.Συμμετείχαν 10 αθλήτριες από 7 χώρες.
Αποτελέσματα
Γύρος 1-2 πραγματοποιήθηκε στις 14:00.Ο Γύρος 3 πραγματοποιήθηκε στις 15:00.
Κατηγορία:Κολύμβηση
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Η κυρία του κυρίου είναι ελληνική ρομαντική κωμική ταινία του 1962, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Το σενάριο του Νίκου Τσιφόρου είναι βασισμένο στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου και του Πολύβιου Βασιλειάδη.
Πλοκή
Ένα νεαρό ζευγάρι, ο Μηνάς Καλούδης (Ντίνος Ηλιόπουλος), ένας νέος λογιστής υπεύθυνος για τις συμβάσεις προμηθειών σε μια μεγάλη εταιρεία, και η Εύα (Γκέλυ Μαυροπούλου), η έξυπνη και γοητευτική σύζυγός του, παιδεύονται μέσα στη ρουτίνα της μικροαστικής ζωής τους. Ο σύζυγος είναι πολύ υπερήφανος και πάρα πολύ τίμιος για να αναμιχθεί σε μια δωροδοκία, προκειμένου να ευνοηθεί ένας προμηθευτής.
Πανεπιστημιακό άσυλο
Με τον όρο Ακαδημαϊκό άσυλο χαρακτηριζόταν το καθεστώς των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στην Ελλάδα. Είχε θεσμοθετηθεί το 1982 με τον νόμο 1268 και ίσχυε έως το 2019.
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Πλοκή
Κάποια στιγμή, ο συνεργάτης του Μηνά, Κοσμάς Σταματίου (Βάσος Ανδρονίδης), πλησιάζει την Εύα προτείνοντάς της να υποδείξει στον Μηνά να επιλέξει τον προμηθευτή της αρεσκείας του, φυσικά με κάποια αμοιβή. Γρήγορα η Εύα αρχίζει με αυτόν τον τρόπο να κερδίζει επιπλέον χρήματα εν αγνοία του Μηνά. Χωρίς αυτός να το συνειδητοποιεί, τον οδηγεί με πονηριά της να ευνοεί πάντα τον προμηθευτή που θα τους αποφέρει το υψηλότερο κέρδος. Για να δικαιολογήσει την ξαφνική ύπαρξη χρημάτων, η Εύα σκαρφίζεται μια φανταστική κληρονομιά από τον θείο της τον Κωστή. Κάποια στιγμή, όμως, η αλήθεια για τα χρήματα θα αποκαλυφθεί και ο Μηνάς θα πέσει από τα σύννεφα. Ανάλογη έκπληξη θα νιώσει μαθαίνοντας ότι ο σύμβουλος (Χρήστος Τσαγανέας) της εταιρείας που κινεί τα νήματα σε όλη αυτήν την "επιχείρηση" ρίχνεται στην Εύα με σκοπό να την κάνει ερωμένη του. Εκείνη, όμως, χαστουκίζει τον κύριο σύμβουλο και τον διώχνει από το σπίτι, παραμένοντας πιστή στον Μηνά.
Πανεπιστημιακό άσυλο
Επιτρεπόταν η επέμβαση δημόσιας δύναμης στους χώρους των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων αυτεπάγγελτα μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων, εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση αρμόδιου οργάνου του Ιδρύματος και με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής. Αρμόδιο όργανο για την προσωρινή άρση του ασύλου και δότης άδειας επέμβασης δημόσιας δύναμης μέχρι την κατάργησή του με τον ν.4623/2019, ήταν το Πρυτανικό Συμβούλιο για τα Πανεπιστήμια και το Συμβούλιο για τα ΤΕΙ, με δικαίωμα ψήφου όλων των μελών τους. Οι παραβάτες του ακαδημαϊκού ασύλου τιμωρούνταν με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών.
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Παραγωγή
Το ομότιτλο θεατρικό έργο είχε ανέβει στα αθηναϊκά θέατρα με πρωταγωνιστές τους Ντίνο Ηλιόπουλο και Μαίρη Αρώνη.
Πανεπιστημιακό άσυλο
Η μη επιτρεπόμενη αυτεπάγγελτη επέμβαση της αστυνομίας στην περίπτωση πλημμελημάτων (των ελαφρότερων εγκλημάτων) αφορούσε το επ’ αυτοφώρω έγκλημα, δηλαδή διωωκόταν και τιμωρούταν κανονικά, αλλά η αστυνομία χρειαζόταν την άδεια του Πρυτανικού Συμβουλίου για να εισέλθει ελεύθερα στο Πανεπιστήμιο.
Κατάργηση
Μέχρι το 2019, το άσυλο προστατευόταν με το Άρθρο 3 του Νόμου 3549/2007. Λόγω της αυξημένης παραβατικότητας στα ΑΕΙ, ελέω ελλείψεως αστυνόμευσης, είχε χαρακτηριστεί ως Άσυλο ανομίας.
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Παραγωγή
Η κυρία του κυρίου προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 12 Μαρτίου 1962. Κόβοντας 39.709 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 13η θέση ανάμεσα σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 20 Ιουνίου 2006.
Πανεπιστημιακό άσυλο
Κατάργηση
Τον Ιανουάριο του 2021 σύμφωνα με απόφαση της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκης Κεραμέως με τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, αποφασίστηκε η πρόσληψη 1.500 ειδικών φρουρών για τη φύλαξη των πανεπιστημιακών κτιρίων και η σύσταση της Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε Ιδρύματος, θα τοποθετούνται και οι ανάλογοι φρουροί. Υπεύθυνη για τις προσλήψεις των ειδικών αυτών φρουρών οι οποίοι θα φέρουν μόνο γκλομπ και ειδικά σπρέι, είναι η Ελληνική Αστυνομία. Η σύγκλητος του ΕΚΠΑ χαρακτήρισε ως αντισυνταγματική την πρόσληψη των 1.000 ειδικών φρουρών από την ΕΛ.ΑΣ. για τη φύλαξη των πανεπιστημιακών κτιρίων. Το ΣτΕ, ωστόσο, τη χαρακτήρισε συνταγματική.
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Παραγωγή
Πρόκειται για μία από αρκετές ελληνικές ταινίες της εποχής με κεντρικό θέμα την παραοικονομία και το φαινόμενο της μίζας που οδήγησε πολλούς επιτήδιους σε εύκολα κέρδη.
Πανεπιστημιακό άσυλο
Παραπομπές
Κατηγορία:Άσυλο Κατηγορία:Δίκαιο στην Ελλάδα Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Κορνηλία (σύζυγος του Καίσαρα)
Η Κορνηλία του Κίννα η Νεότερη, λατιν. Cornelia Cinnae Minor (π. 97 - π. 69 π.Χ.) από το γένος των Κορνηλίων ήταν η πρώτη σύζυγος του Ιουλίου Καίσαρα και η μητέρα του μόνου τέκνου του, της Ιουλίας. Από την καταγωγή της και από τον γάμο της συνδέθηκε με πολλές από τις σημαίνουσες μορφές της ύστερης Δημοκρατίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα υπάτου τετράκις (consul IV), ενός με επιρροή πολιτικού άνδρα στη Ρώμη κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των στρατηγών Γάιου Μάριου και Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα. O Λ. Κ. Κίννας έγινε ύπατος τέσσερις φορές διαδοχικά κατά τα έτη 87-84 π.Χ., κάτι χωρίς προηγούμενο, ώσπου σφαγιάστηκε από στρατιώτες, που έκαναν ανταρσία. Πιο πριν είχε λάβει το μέρος του Μάριου, αφήνοντας την οικογένειά του έκθετη στην οργή του Σύλλα, όταν εκείνος επέστρεψε το 82 π.Χ.
Από τη σύζυγό του Αννία, ο Κίννας είχε έναν γιο, τον Λεύκιο Κορνήλιο Κίννα και δύο κόρες, την Κορνηλία την Πρεσβύτερη, σύζυγο του Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου και την Κορνηλία τη Νεότερη, σύζυγο του Καίσαρα. Οι προσδιορισμοί "Πρεσβύτερη" και "Νεότερη" δεν ήταν μέρος του ονόματός τους, αλλά χρησιμοποιούνται για να τις διαχωρίσουμε. Και μια και υπήρχαν πολλές Κορνηλίες στη Ρώμη, η σύζυγος του Καίσαρα αποκαλείται Κορνηλία του Κίννα.
Ο γάμος με τον Καίσαρα
Ο Σουητώνιος αναφέρει, ότι ο Καίσαρας και η Κορνηλία παντρεύτηκαν, αφού εκείνος έχασε τον πατέρα του στα 16 έτη του. Ο ιστορικός ορίζει τη γέννηση του Καίσαρα το 100 π.Χ., άρα ο πατέρας του απεβίωσε το 84 π.Χ. και ο Καίσαρας θα νυμφεύτηκε το 83 π.Χ.. στα 17 του· η Κορνηλία μάλλον ήταν λίγο μικρότερή του. Απέκτησαν την Ιουλία, το μόνο νόμιμο και αναγνωρισμένο τέκνο του Καίσαρα. Ο νεαρός Καίσαρας ήταν ένας από εκείνους, που ο Σύλλας στράφηκε εναντίον του, όταν επέστρεψε στη Ρώμη, αν και δεν είχε λάβει μέρος στη διακυβέρνηση του Μάριου και του Κίννα, ούτε έκανε κάτι για να αντιτεθεί στην επιστροφή του Σύλλα. Όμως η θεία τού Καίσαρα, η Ιουλία ήταν σύζυγος του Μάριου και ο γιος τους Γάιος Μάριος ο Νεότερος, ύπατος το 82 π.Χ., είχε ηττηθεί από τον Σύλλα και είχε αυτοκτονήσει, καθώς η πόλη έπεφτε· ακόμη ο Μάριος και ο Σύλλας είχαν θέσει τον Καίσαρα σε ένα σημαντικό ιερατικό αξίωμα και με το να νυμφευτεί την κόρη τού Κίννα, ο Καίσαρας περιέλαβε τον έλεγχο μίας σημαντικής περιουσίας. Έτσι ο Σύλλας έβλεπε τον Καίσαρα ως δυνητικό αντίπαλο και τον διέταξε να χωρίσει την Κορνηλία.
Ούτε όμως η στέρηση του ιερατικού αξιώματος ή η προίκα της Κορνηλίας, ούτε η δική του κληρονομία ή η απειλή βίας, έκαμψαν τον Καίσαρα, ώστε να εγκαταλείψει τη σύζυγό του. Του έγινε προγραφή και δραπέτευσε από τη Ρώμη μεταμφιεσμένος, γλιτώνοντας την αιχμαλωσία. Άλλαζε συχνά το μέρος που κρυβόταν και μία φορά που τον αναγνώρισε περίπολος, σταλμένη για να αναζητήσει τους εχθρούς τού Σύλλα, δωροδόκησε τον διοικητή της. Πολυάριθμοι φίλοι και συγγενείς τού Καίσαρα μεσολάβησαν στον Σύλλα, που τελικά υποχώρησε και ο Καίσαρας επέστρεψε στο σπίτι του στην Κορνηλία.
Το τέλος και η υστεροφημία
Έπειτα από 13 έτη γάμου, η Κορνηλία απεβίωσε, όταν ο άνδρας της ήταν ταμίας (quaestror) το 59/58 π.Χ. Ο Καίσαρας ήταν έτοιμος να αναχωρήσει για την Ισπανία και είχε ήδη εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο της θείας του Ιουλίας ("Laudatio Juliae amitae") από τα Ρόστρα, όπως ήταν έθος για τις ηλικιωμένες Ρωμαίες δέσποινες. Εκφώνησε και τον λόγο προς τιμήν της Κορνηλίας, κάτι που ήταν εξαίρεση για μία γυναίκα 30 ετών· αργότερα έγινε συνήθεια.
Έπειτα από τη θητεία του ως ταμία, επέστρεψε στη Ρώμη και νυμφεύτηκε την Πομπηία, εγγονή του Σύλλα. Η κόρη του Ιουλία Καισαρίς παντρεύτηκε τον Γναίο Πομπήιο, υπολοχαγό του Σύλλα, που από τότε έγινε ο πιο λαμπρός στρατηγός και ύπατος το 70 π.Χ.. Ο Καίσαρ καλλιέργησε μία πολιτική συμμαχία με τον Πομπήιο και τον πρώην συνάδελφό του Μάρκο Λικίνιο Κράσσο, που το 59 εξελίχθηκε στην Α΄ Τριανδρία. Όμως το 54 η Ιουλία Καισαρίς απεβίωσε κατά τη γέννηση του τέκνου της, πράγμα που ήταν ένα από τα συμβάντα, που επέσπευσε το τέλος της συμμαχίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιούλιο Καίσαρα μέλος της Α΄ Τριανδρίας, δικτάτορα, ύπατο τετράκις και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Καλτσοδέτα
Η καλτσοδέτα είναι εξάρτημα ενδύσεως (αξεσουάρ) που συγκρατεί τις μακριές κάλτσες, κυρίως των γυναικών (βλ. και ζαρτιέρα). Ως μη εμφανές στοιχείο ενδύσεως μπορεί να θεωρηθεί σημείο της γυναικείας σεξουαλικότητας ή και φετίχ.
Το τάγμα της "καλτσοδέτας" στο Ηνωμένο Βασίλειο
Το Τάγμα της "καλτσοδέτας" -ή κατ' άλλη απόδοση "της περικνημίδας"- (Order of the Garter) είναι το παλαιότερο και το ανώτατο τάγμα της βρετανικής ιπποσύνης. Ιδρύθηκε από τον Εδουάρδο Γ΄ το 1348. Η ίδρυσή του συνδέεται με τον θρύλο ότι σε μία επίσημη δεξίωση της βρετανικής αριστοκρατίας στο Καλαί της Γαλλίας, έπεσε από τη γάμπα της κόμισσας του Σώλσμπερυ (Ιωάννας ή της μητέρας της Αικατερίνης), η καλτσοδέτα της, ενώ αυτή χόρευε. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄, προκειμένου να μην αισχυνθεί η κόμισσα, έσκυψε και τής επέστρεψε την καλτσοδέτα, λέγοντας στα γαλλικά τη  φράση "Ντροπή σε όποιον σκεφθεί κάτι άσχημο γι' αυτό". Η φράση αυτή αποτελεί το "μότο" του τάγματος ως σήμερα. Ενδεχομένως, ο πραγματικός λόγος της ίδρυσης του ανωτέρω τάγματος ήταν η διεκδίκηση του γαλλικού θρόνου από τον Εδουάρδο Γ΄, ενώ ίσως με τον όρο "garter" δηλώνεται ένα εξάρτημα της πολεμικής πανοπλίας.
Τρέχουσα ελληνική πολιτική
Τον Νοέμβριο του 2011, η λέξη "καλτσοδέτα" απασχόλησε την ελληνική δημοσιογραφική επικαιρότητα, όταν σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του τότε κυβερνώντος κόμματος, μέλος της Κυβέρνησης αποκάλεσε (οπωσδήποτε απαξιωτικά και μάλλον απρεπώς) γυναίκα-βουλευτή, μέλος του ιδίου κόμματος, "καλτσοδέτα". Το επεισόδιο σχολιάσθηκε ιδιαίτερα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζώνες (ένδυση) Κατηγορία:Εσώρουχα Κατηγορία:Κάλτσες
Στράττις ο Αθηναίος
Ο Στράττις, που άκμασε περί το 420 – 390 π.Χ., ήταν αρχαίος Έλληνας δραματικός ποιητής της «μέσης» αττικής κωμωδίας. Πρέπει να άρχισε να παρουσιάζει έργα κατά την 92η Ολυμπιάδα, δηλαδή το 412 π.Χ. ή αργότερα. Υπήρξε σύγχρονος του Σαννυρίωνος και του Φιλυλλίου, οι οποίοι καυτηριάζονται σε σωζόμενα αποσπάσματα των έργων του.
Αναφέρονται από το Λεξικό του Σούδα 14 η 15 κωμωδίες του, υπό τους τίτλους:
Ο παραπάνω κατάλογος δεν είναι πλήρης, αφού άλλοι συγγραφείς μνημονεύουν άλλα 4 έργα:
Σύμφωνα με τον Σχολιαστή του Αριστοφάνους, το Ποτάμιοι παρουσιάσθηκε πριν τις Εκκλησιάζουσες, δηλαδή πριν το 392 π.Χ.. Από την άλλη, στον Ανθρωπορέστη ο Στράττις επιτίθεται στον Ηγήλοχο, τον ηθοποιό που έπαιζε στον Ορέστη του Ευριπίδη. Επομένως, ο Ανθρωπορέστης πρέπει να γράφηκε μετά το 408 π.Χ.. Ο Στράττις πρέπει να παρουσίαζε έργο του στο τέλος της 99ης Ολυμπιάδας, δηλαδή το 380 π.Χ., όταν καυτηρίασε τον Ισοκράτη για την προτίμησή του προς την πολύ νεότερή του Λαγίσκη.
Στον Κινησία ο Στράττις διακωμωδούσε τη σκελετική μορφή του ομώνυμου διθυραμβοποιού, ενώ στο έργο Μακεδόνες ή Παυσανίας αναφερόταν στη διαμονή του Αγάθωνα και του φίλου του Παυσανία στην αυλή του βασιλιά Αρχελάου της Μακεδονίας.
Κανένα έργο από όσα έγραψε ο Στράττις δεν διασώθηκε ολόκληρο, αλλά σώθηκαν αποσπάσματα.
Πηγές
Στραττις Στραττις Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Γιάκομπ Κέλετ
Ο Γιάκομπ Κέλετ (Jakob Kehlet, γεννημένος στις 5 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Δανός επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ στο transfermarkt.com
Κατηγορία:Δανοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Κόσμος 112
Ο Κόσμος 112 (Космос 112) ή Ζενίτ-2 No.37 ήταν σοβιετικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1966. Ήταν ο τριακοστός έκτος από τους 81 δορυφόρους τύπου Ζενίτ-2 που εκτοξεύτηκαν. and had a mass of 4730.0 kg. Πρόκειται για τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο που εκτοξεύτηκε από το Πλεσέτσκ.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-2 από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στις 17 Μαρτίου 1966 (10:28 UTC). Τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά και στην συνέχεια έλαβε την ονομασία του στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος", τον διεθνή προσδιοριστή 1966-021A καθώς και τον αριθμό 2107 στον Κατάλογο Δορυφόρων.
Ο Κόσμος 112 τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Στις 17 Μαρτίου 1967 το περίγειό της ήταν 207 χλμ., το απόγειο 564 χλμ., η τροχιακή κλίση 72,1 μοιρών και η τροχιακή περίοδος 92,27 λεπτά. Παρέμεινε στο διάστημα για οκτώ ημέρες. Την 25η Μαρτίου η κάψουλα επανεισόδου, στην οποία βρίσκονταν το φωτογραφικό φιλμ, αποσυνδέθηκε από το υπόλοιπο σκάφος και επανήλθε στην Γη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δορυφόροι Ζενίτ-2 Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1966
Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου
εναλλ.=|μικρογραφία|Εξωτερικός χώρος Αρχαιολογικού Μουσείου Πόρου. Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου είναι ένα μουσείο που βρίσκεται στην πλατεία Κοριζή στον Πόρο.
Το μουσείο χτίστηκε τη δεκαετία του 1960 σε οικόπεδο που δωρίστηκε από την οικογένεια Κοριζή. Οι εκθέσεις του μουσείου χρονολογούνται από τη μυκηναϊκή εποχή μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή.
Το μουσείο περιλαμβάνει μια αξιοσημείωτη συλλογή αντικειμένων που ανασκάφηκαν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή στην Τροιζήνα, όπως συλλογές από επιτύμβιες στήλες, αρχαίες επιγραφές και γεωμετρικά αγγεία. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης, ανασκαφές του ιερού του Ποσειδώνα στην Καλαύρεια, αρχαίες επιγραφές και ελληνιστικά ειδώλια από τον Άγιο Κωνσταντίνο στα Μέθανα και αντικείμενα όπως αγγεία, χάλκινα δοχεία και ειδώλια από τις παλιές ανασκαφές στην Ερμιόνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορος
Άρδο
Ο Άρδο, Ardo ή Ardonus, πιθανώς συντομογραφία του Ardabastus, (απεβ. το 720/721) μαρτυρείται ως ο τελευταίος από όλους τους Βησιγότθους βασιλείς της Ισπανίας, που βασίλευσε από το 713 (ή πιθανώς το 714) μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Το Βησιγοτθικό Βασίλειο είχε ήδη μειωθεί σοβαρά σε δύναμη και έκταση, όταν διαδέχθηκε τον Αγίλα Β' και η εξουσία του πιθανότατα δεν εκτείνονταν πέρα από τη Σεπτιμανία και τη σημερινή Καταλονία, λόγω των αραβικών κατακτήσεων των προηγούμενων τριών ετών.
Ο Άρδo έχει καταγραφεί μόνο σε έναν Βησιγοτθικό κατάλογο βασιλέων ως βασιλιάς για επτά χρόνια. Το 716 οι Άραβες διέσχισαν τα Πυρηναία και εισέβαλαν στο Narbonensis, την τελευταία επαρχία υπό τον έλεγχο των Γότθων. Τα επόμενα τρία χρόνια ο Άρδo πιθανότατα υπερασπίστηκε ό,τι είχε απομείνει από το βασίλειο των Βησιγότθων και «ίσως να απεβίωσε πολεμώντας όπως ο προκάτοχός του», όταν οι Άραβες κατέλαβαν το Ναρμπόν και προτού κατακτήσουν ό,τι είχε απομείνει από το παλαιό βασίλειο.
Εάν ο Άρδo ταυτιστεί με τον Aρδάβαστο, τότε επέζησε της εισβολής και διαπραγματεύτηκε μία συνθήκη, όπου αντιπροσώπευε τους Χριστιανούς ως ο κόμης των χριστιανών της αλ-Ανταλούς. Αυτός ο τίτλος πέρασε σε έναν αριθμό ατόμων τουλάχιστον μέχρι τον 10ο αι. Άλλοι κόμητες περιλαμβάνουν τους: Rabi' ibn Theodulph, Abû Sa'îd al-Qûmis, (απόγονος του Aρδάβαστου) και Mu'âwiya ibn Lubb.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Kerplunk
Το Kerplunk είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου πανκ ροκ συγκροτήματος Green Day. Κυκλοφόρησε στις 17 Ιανουαρίου του 1992 από την Lookout! Records.Το Kerplunk ήταν το τελευταίο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε από ανεξάρτητη ετικέτα και ήταν το πρώτο τους με τον Tré Cool στα ντραμς. Το άλμπουμ έκανε αρκετές πωλήσεις παρά το γεγονός ότι ήταν ανεξάρτητο. Οι μεγάλες δισκογραφικές πρόσεξαν την μεγάλη επιτυχία του Kerplunk και προσέγγισαν την μπάντα. Τότε οι Green Day συνειδητοποίησαν ότι είχαν ξεπεράσει των αριθμό των δίσκων που είχαν συμφωνήσει, στο συμβόλαιο, με την Lookout! και υπέγραψαν στην Reprise Records. Με την Reprise, οι Green Day ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν το επόμενο τους άλμπουμ Dookie (1994). Το άλμπουμ περιείχε μόνο 12 κομμάτια, αλλά το CD και η κασέτα περιείχαν 4 κομμάτια από το EP, Sweet Children (1990). Ένα από τα κομμάτια, το "Welcome to Paradise", επαναηχογραφήθηκε για το Dookie.
Σαν το Dookie, το Kerplunk απαγορεύτηκε από μερικά μαγαζιά λόγω του εξωφύλλου. Το εξώφυλλο περιέχει ένα άχρωμο σκίτσο (με λίγο πράσινο) μιας μαθήτριας λυκείου με ένα όπλο που έχει εκπυρσοκροτήσει.
Επειδή η μπάντα δε χρησιμοποίησε συγχρονιστή κιθάρας καθώς ηχογραφούσε το Kerplunk, τα τραγούδια δεν είναι σε στάνταρ ρύθμιση και είναι δύσκολο να παιχτούν αν δεν τα ξέρεις. Αυτό το στυλ δίνει στο Kerplunk σκοτεινό και μοναδικό ήχο. Το άλμπουμ θεωρείται ως το καλύτερο της μπάντας απο τους (κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας) οπαδούς της, λόγω του ιδιαίτερου ήχου του, ο οποίος φέρνει πιο πολύ σε indie rock απο το pop punk του Dookie, κάτι που έχει αποξενώσει τους φίλους της μπάντας που την γνώρισαν με το American Idiot.
Μέχρι τον Αύγουστο του 2010, το Kerplunk έχει πουλήσει 753,000 αντίτυπα στις ΗΠΑ και 1,000,000 αντίτυπα παγκοσμίως.
Γενικά οι Green Day δεν παίζουν πολλά τραγούδια απο το Kerplunk στις συναυλίες τους, με εξαίρεση το 2000 Light Years Away που παιζόταν απο το 1992 έως το 2003 και τώρα πια παίζεται αραιά. Ο Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ έχει δηλώσει αρκετές φορές πως το Who Wrote Holden Caufield? είναι το αγαπημένο του τραγούδι απο το άλμπουμ, όπως στο Αwesome As Fuck, πριν αρχίσει την εισαγωγή.
Τον Αύγουστο του 2005, οι Green Day απέσυραν το άλμπουμ από την Lookout! λόγω απλήρωτων χρεών. Επανακυκλοφόρησε σε CD από την Reprise Records, στις 9 Ιανουαρίου 2007. Στην Ευρώπη επανακυκλοφόρησε από την Epitaph. Επανακυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου στις 24 Μαρτίου του 2009 από την Reprise Records και περιείχε μια επανακυκλοφόρηση του Sweet Children.
Συντελεστές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Green Day Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Σαιντ Τόμας (Τζαμάικα)
Η Ενορία του Σαιντ Τόμας (αγγλικά: Parish of Saint Thomas) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 742,8 τ.χλμ. και πληθυσμό 91.604 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μόραντ Μπέυ.
Γεωγραφία
Το Σαιντ Τόμας βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα βόρεια με την Πόρτλαντ. Έχει έκταση 742,8 τ.χλμ.. Είναι η ένατη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Κατερίνα, την Τρελόνι, την Μάντσεστερ, την Πόρτλαντ και τη Γουεστμόρλαντ.
Ποτάμια
Τα κυριότερα ποτάμια είναι το Νέγκρο, το Γιαλλάς, το Μόραντ και το Πλάντεϊν Γκάρντεν.
Κόλποι
Το Σαιντ Τόμας διαθέτει αρκετούς κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μόραντ Μπέυ, ο Σούγκαρ Λόουφ, ο Γιαλλάς, ο Λύσσονς, ο Κανοέ, ο Φόλλι και ο Χόλλαντ.
Δημογραφία
Το Σαιντ Τόμας είχε πληθυσμό 91.604 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μικρότερη ενορία της Τζαμάικα, μετά το Αννόβερο, την Τρελόνι και την Πόρτλαντ.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα του Σαιντ Τόμας είναι η γεωπονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντ Τομας
Τούλγα
Ο Tούλγα, Τulga ή Tulca (άκμασε το 642) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania, της Σεπτιμανίας και της Γαλισίας από το 640 (αν ο πατέρας του απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 640, όπως αναφέρουν ορισμένες πηγές) έως το 642. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι η κυριαρχία του αρχίζει το 639 ή τελειώνει το 641. Ακολούθησε τον πατέρα του Σιντίλα σε μία άλλη μάταιη προσπάθεια να εγκαθιδρύσει δυναστική βασιλεία.
Βιογραφία
Το 642 ο Σινδάσβινθ, ένας γοτθικός πολέμαρχος, ο οποίος μπορεί να ήταν 79 ετών, ξεκίνησε μία εξέγερση. Είχε τη διοίκηση των συνόρων με τους Βάσκους. Είδε την αδυναμία τού στέμματος, και μία συνέλευση ευγενών (από τους γαιοκτήμονες των Γότθων) και άλλων Γότθων κατοίκων στην Παμπαλίκα (πιθανώς η σύγχρονη Παμπλιέγα) τον ανακήρυξε βασιλιά χωρίς την υποστήριξη της Εκκλησίας.
Σύμφωνα με τον Σίγκεβερτ του Γκεμπλού (Gembloux), ο επαναστάτης καθαίρεσε τον Tούλγα στο Τόληδο και τον έκειρε μοναχό, στέλνοντάς τον να ζήσει τις υπόλοιπες ημέρες του σε ένα μοναστήρι, καθώς οι μοναχοί δεν ήταν εκλέξιμοι για τον θρόνο. Ωστόσο, ο Άγιος Iλδεφόνσος του Τολέδο λέει ότι η εξέγερση απέτυχε χωρίς την υποστήριξη της Εκκλησίας, και ο Σινδάσβινθ ανήλθε στον θρόνο μόνο μετά το τέλος τού Tούλγα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι είναι αδύνατο να διακρίνει κανείς την αλήθεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών
Η Εθνική Ένωσις Νέων Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών (ή η Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα έχει έξι συμμετοχές στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.
Ιστορία
Η Εθνική Ένωσις Νέων Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών ιδρύθηκε το 1940 ως λέσχη. Στις 19 Δεκεμβρίου 2013 η λέσχη μετατράπηκε σε σωματείο. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ανόρθωσις συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ).
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Ανόρθωσις ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ανόρθωσις συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Στην πρώτη της συμμετοχή, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην προτελευταία θέση. Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στην 12η θέση και αγωνίστηκε σε αγώνες μπαράζ με τις δωδέκατες ομάδες των άλλων δύο ομίλων. Στους αγώνες μπαράζ τερμάτισε στην τελευταία θέση (ισοβαθμούσε με τις άλλες δύο ομάδες αλλά υστερούσε στη διαφορά τερμάτων) και υποβιβάστηκε. Επέστρεψε στα αγροτικά (τοπικά) πρωτάθλημα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
Μέσω του πρωταθλήματος ένταξης επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία το 1990. Την περίοδο 1990-91 τερμάτισε στην 5η θέση του ομίλου της. Ακολούθησε η 7η θέση την περίοδο 1991-92. Η περίοδο 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες και των τριών ομίλων υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ανόρθωσις τερμάτισε στην 9η θέση και υποβιβάστηκε. Επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα της ΠΑΑΟΚ.
Το 1997 επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1997-98, όπου τερμάτισε στην 12η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Από τότε συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Η Ανόρθωσις συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1940 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κάτω Πολεμίδια
Πολύδροσο Χαλανδρίου-Αμαρουσίου
thumb|right|200px|Οδός Φραγκοκλησιάς στο Πολύδροσο Αμαρουσίου thumb|right|200px|Αθλητικός Όμιλος Πολυδρόσου - τέρμα Οδού Φραγκοκλησιάς στο Πολύδροσο Αμαρουσίου thumb|right|200px|Ιερός ναός Αγίου Αθανασίου στο Πολύδροσο Χαλανδρίου thumb|right|200px|Η πλατεία Ελευθερίου Κιοσσέ στο Πολύδροσο Χαλανδρίου thumb|right|200px|Εμπορικό κέντρο Ακακιών στο Πολύδροσο Αμαρουσίου
Πολύδροσο Αμαρουσίου
Το Πολύδροσο Αμαρουσίου (Πολεοδομική Ενότητα 13 του Δήμου Αμαρουσίου όπως ορίστηκε σύμφωνα με διάταγμα στην απογραφή του 1991) περικλείεται μεταξύ της Αττικής Οδού, τα σύνορα με το Χαλάνδρι, της Λεωφόρου Αμαρουσίου - Χαλανδρίου και της ρεματιάς, διασχίζεται από την Οδό Φραγκοκλησίας. Συνορεύει βόρεια με τον Σωρό Αμαρουσίου, δυτικά με τον Παράδεισο Αμαρουσίου, ανατολικά με τα Βριλήσσια και νότια με το Πολύδροσο Χαλανδρίου. Το βαθύ ρέμα Χαλανδρίου που διασχίζει ολόκληρο το Πολύδροσο στα ανατολικά είναι το μεγαλύτερο φυσικό αξιοθέατο της περιοχής.
Είναι μια ήσυχη περιοχή με σχετικά χαμηλή κίνηση σε αντίθεση με τις γειτονικές συνοικίες στο Μαρούσι με άνετους δρόμους και ψηλά δέντρα ιδιαίτερα πεύκα, διαθέτει πολλά μικρά γήπεδα ποδοσφαίρου ενώ βρισκόταν παλιότερα και το παγοδρόμιο. Δεν διαθέτει σημαντική εμπορική κίνηση αν εξαιρέσουμε την ίδια την οδό Φραγκοκλησιάς και την οδό Ακακιών που διασχίζει την συνοικία του Πολυδρόσου στο κέντρο τόσο στο Μαρούσι όσο και στο Χαλάνδρι καταλήγοντας κάθετα στην οδό Φραγκοκλησιάς. Η οδός Ακακιών διαθέτει επιπλέον στην περιοχή του Αμαρουσίου το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο σε ολόκληρο το Πολύδροσο με καταστήματα όλων των χρήσεων.
Πολύδροσο Χαλανδρίου
Το Πολύδροσο Χαλανδρίου περικλείεται από τα σύνορα με το Μαρούσι στην περιοχή του Πολυδρόσου, την Λεωφόρο Αμαρουσίου Χαλανδρίου, την Ριζάρειο σχολή και την ρεματιά. Είναι παρόμοιας οικοδόμησης και μορφής με το Πολύδροσο Αμαρουσίου αλλά αρκετά μεγαλύτερο σε έκταση, έχει πολλά κέντρα αναψυχής, πάρκα και ταβέρνες. Πέρα από την αναφερόμενη εκκλησία του Αγίου Αθανασίου όπως αναφέραμε στην ρεματιά συναντάμε σε σχετικά κοντινή απόσταση επίσης πολύ κοντά στο ρέμα το υπαίθριο θέατρο ρεματιάς και τον Ιερό ναό του Προφήτη Ηλία. Η μεγάλη πλατεία Κιοσσέ γνωστή για πολλές υπαίθριες εκδηλώσεις κοντά στα σύνορα με το Πολύδροσο Αμαρουσίου αποτελεί το οικιστικό κέντρο της συνοικίας, πήρε το όνομα του Ελευθερίου Κιοσσέ του 20χρονου Χαλανδριώτη ήρωα που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1942 λόγω της αντίστασης του
Άλμπερτ Μαρτ
Ο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth, 5 Μαΐου 1828 – 6 Αυγούστου 1897) ήταν Γερμανός αστρονόμος που σταδιοδρόμησε στην Αγγλία και στην Ιρλανδία.
Πολύδροσο Χαλανδρίου-Αμαρουσίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και Περιοχές Βορείων Προαστίων των Αθηνών Κατηγορία:Χαλάνδρι Κατηγορία:Μαρούσι Κατηγορία:Αττική-επέκταση
Άλμπερτ Μαρτ
Βιογραφία
Ο Μαρτ γεννήθηκε στο Κόλμπεργκ της Δυτικής Πομερανίας (σήμερα ανήκει στην Πολωνία) και αρχικώς μελέτησε θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το ενδιαφέρον του για τα μαθηματικά και την αστρονομία τον ώθησε να συνεχίσει με σπουδές αστρονομίας στο Καίνιξμπεργκ υπό τον Κρίστιαν `Αουγκουστ Φρίντριχ Πέτερς.
Το 1853 μετανάστευσε στην Αγγλία για να εργασθεί για τον Τζωρτζ Μπίσοπ, έναν πλούσιο έμπορο και ερασιτέχνη αστρονόμο. Επίσης παρατήρησε στη Μάλτα ως βοηθός του Ουίλιαμ Λάσελ και ανεκάλυψε περί τα 600 νεφελώματα. Παρατηρώντας από το Λονδίνο το 1854, ο Μαρτ ανεκάλυψε και έναν από τους πρώτους αστεροειδείς, τον 29 Αμφιτρίτη (το όνομα επιλέχθηκε από τον Μπίσοπ). Συνέταξε εφημερίδες σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος και πραγματοποίησε υπολογισμούς διαβάσεων πλανητών όπως αυτές φαίνονται από άλλους πλανήτες, προβλέποντας π.χ. διαβάσεις της Γης όπως θα παρατηρούνταν από τον `Αρη.
Ο Μαρτ εργάσθηκε επίσης στο Αστεροσκοπείο Μαρκρή στην Ιρλανδία, όπου υπήρξε ο δεύτερος διευθυντής που διορίσθηκε κατά τη δεύτερη περίοδο της λειτουργίας του. Επέστρεψε στην πατρίδα του για τα τελευταία χρόνια της ζωής του και απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κλήμα Ηλείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Χριστίνα (ταινία)
Πλοκή
Ο Ντίνος (Ντίνος Ηλιόπουλος) εργάζεται ως σερβιτόρος σε μια καφετέρια και έχει πάθος με τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Η Χριστίνα (Τζένη Καρέζη), η αδελφή του, που είναι υπάλληλος ενός πλούσιου βιοτέχνη, έχει την ίδια μανία με εκείνον και είναι σίγουρη πως έχει εντοπίσει τα ίχνη του «Φαντομά της Θεσσαλονίκης», ενός διαβόητου ληστή πολυτελών ξενοδοχείων. Αποφασίζει λοιπόν μαζί με τον αδερφό της να παρακολουθήσουν τον Δημήτρη (Ανδρέας Μπάρκουλης) που κατά τη γνώμη τους είναι ο βασικός ύποπτος. Στο τέλος, η Χριστίνα καταλήγει να ερωτευθεί τον Δημήτρη, αν και τον θεωρεί απατεώνα.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η μουσική της ταινίας είναι του Μίμη Πλέσσα και τα τραγούδια που ακούγονται είναι μελοποιημένοι στίχοι του Γιώργου Οικονομίδη. ενώ η διαφημιστική αφίσα της ταινίας που κυκλοφόρησε εκείνη την εποχή έγραφε: "Όλοι θα αγαπήσουν την Χριστίνα".
Ορισμένα από τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, όπου δημιουργήθηκε κοσμοχαλασμός, καθώς πλήθος κόσμου ακολουθούσε συνεχώς την Καρέζη.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου 1960.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες