cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lotus (δίσκος της Κριστίνα Αγκιλέρα)
Ιστορικό
Μετά την κυκλοφορία του έκτου άλμπουμ της Αγκιλέρα, Bionic (2010), το οποίο απέτυχε να δημιουργήσει τις συνηθισμένες πωλήσεις της, χώρισε από το σύζυγό της Jordan Bratman, πρωταγωνίστησε σε μια ταινία που ονομάζεται Burlesque και ηχογράφησε τα συνοδευτικά τραγούδια της ταινίας. Η τραγουδίστρια έπειτα έγινε κριτής στο διαγωνισμό τραγουδιού, του NBC, «The Voice» και συνεργάστηκε στο σινγκλ των Maroon 5 ονόματι «Moves Like Jagger» (2011), το οποίο έμεινε τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή του τσαρτ «Billboard Hot 100». Μετά από αυτά τα γεγονότα, η Αγκιλέρα ανακοίνωσε ότι ήθελε να ηχογραφήσει το έβδομο άλμπουμ της, δηλώνοντας ότι ήθελε να γράψει υψηλής ποιότητας και προσωπικά τραγούδια. Δήλωσε ότι το άλμπουμ θα είναι «το αποκορύφωμα όλων όσων έχω βιώσει μέχρι σήμερα... Έχω περάσει πολλά από την κυκλοφορία του τελευταίου μου άλμπουμ, τη παρουσία μου στο «The Voice», το διαζύγιο... Αυτό είναι ένα είδος ελεύθερης αναγέννησης για μένα.» Συνέχισε να λέει ότι «αγκαλιάζω πολλά διαφορετικά πράγματα, αλλά όλα είναι καλά αισθήματα, υπερ-εκφραστικά και εξαιρετικά ευάλωτα». Εξήγησε επίσης ότι το άλμπουμ θα αφορά την «αυτοέκφραση και την ελευθερία» εξαιτίας των προσωπικών αγώνων που είχε ξεπεράσει τα τελευταία δύο χρόνια.
Στο «The Tonight Show with Jay Leno» το 2012, η Αγκιλέρα αποκάλυψε ότι το άλμπουμ πήρε λίγο παραπάνω χρόνο για να το γράψει γιατί «δεν μου αρέσει να παίρνω μόνο τραγούδια από τους παραγωγούς. Μου αρέσει να προέρχονται από εμένα... Είμαι πολύ ενθουσιασμένη. Είναι διασκεδαστικό, συναρπαστικό, ενδοσκοπικό, θα είναι σπουδαίο». Σε συνέντευξή της στο Rolling Stone, η Αγκιλέρα είπε ότι το άλμπουμ ήταν ένα «πολυεπίπεδο, ένας πολύ ειλικρινής δίσκος» που αντικατοπτρίζει διαφορετικές πλευρές της προσωπικότητάς της. Στο «Lotus», η Αγκιλέρα συνεργάστηκε με νέους παραγωγούς, κυρίως με τον Alex da Kid και τον Max Martin. Ο Alex da Kid, ο οποίος ήταν στην ομάδα με την Αγκιλέρα στο τραγούδι «Castle Walls» από το «No Mercy» (2010) του T.I., σχολίασε την προσέγγιση της Αγκιλέρα στην ηχογράφηση του «Lotus»: «Είχε σίγουρα μια ισχυρή άποψη, αλλά θα ακολουθήσει την καλύτερη ιδέα στο τραπέζι. Αυτό είναι πραγματικά σπάνιο για κάποιον που έχει τόσο μεγάλη επιτυχία». Μιλώντας για τη συνεργασία με τον Max Martin, η Αγκιλέρα είπε: «Ο Max είναι θρύλος στον χώρο. Μου ήταν γνωστός αλλά οι δρόμοι μας δεν είχαν συναντηθεί. [...] Μας πήρε μια δεκαετία στον χώρο ενώ παρακολουθούσαμε ο ένας τον άλλον από απόσταση, έτσι ώστε να μπορέσουμε τώρα να συναντηθούμε και να σεβόμαστε τις ηθικές αρχές, ο ένας του άλλου, στη δουλειά και πώς θέλουμε να ακουστούμε και να κάνουμε ένα πάντρεμα από όλο αυτό. Νομίζω ότι το «Your body» είναι το καλύτερο αποκορύφωμα αυτού».
Η Αγκιλέρα ανακοίνωσε μέσω Twitter στις 12 Σεπτεμβρίου 2012 ότι το άλμπουμ θα έχει τον τίτλο «Lotus». Την καλλιτεχνική επιμέλεια του άλμπουμ την ανέλαβε ο φωτογράφος μόδας Enrique Badulescu. Η Αγκιλέρα αποκάλυψε το εξώφυλλο στις 5 Οκτωβρίου, όπου παρουσιάζεται γυμνή με τα μακριά ξανθά μαλλιά της που καλύπτουν τα στήθη της, ενώ το αιδοίο της είναι κρυμμένο από λευκό φως. Καθώς επίσης, απλώνει τα χέρια της ενώ αναδεικνύεται το λουλούδι ενός λωτού. Έλαβε γενικά θετική ανταπόκριση από τους κριτικούς. Η Tiffany Lee από το «Yahoo! Music» επαίνεσε την φιγούρα της Αγκιλέρα, ενώ ο Sam Lansky από το «Idolator» επέστησε συγκρίσεις με το εξώφυλλο του τέταρτου άλμπουμ της, «Stripped» (2002). Το «Lotus» κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου του 2012 από την RCA Records αλλά διέρρευσε ηλεκτρονικά στις 5 Νοεμβρίου.
Μουσική και στίχοι
Το «Lotus» ενσωματώνει ποπ στυλ με στοιχεία χορευτικού ποπ, ροκ με τη μορφή γρήγορου τέμπο τραγουδιών και μπαλάντες με πιάνο. Ανοίγει με το κομμάτι «Lotus Intro», το οποίο εμπνεύστηκε από το πάθος της Αγκιλέρα για την ελεκτρόνικα «chill-out» μουσική. Το τραγούδι έχει έναν «υπνωτικό» αλλά «σκοτεινό, σοβαρό» τόνο που αναπτύσσεται και ωριμάζει καθώς εξελίσσεται, απεικονίζοντας την αναγέννηση της Αγκιλέρα, παρόμοια με τον κύκλο ζωής ενός λωτού. Το «Army of Me» είναι ένα τραγούδι χορευτικού ποπ και eurodance σχετικό με την ενδυνάμωση, με ένα μπιτάτο ντραμς μπιτ και ροκ κιθάρες. Η Αγκιλέρα περιέγραψε το τραγούδι ως μια ενημερωμένη έκδοση του σινγκλ της «Fighter» (2003), που το περιγράφει ως «Fighter 2.0». Το κομμάτι «Red Hot Kinda Love» συνδυάζει ποικιλία ειδών, όπως χορό και ντίσκο, «ήπιες» αποχρώσεις λάτιν, χιπ χοπ και ποπ. Το « Make the World Move», σε συνεργασία με τον CeeLo Green, είναι ένα κομμάτι που ενσωματώνει είδη χορού, R&B και σόουλ.
Το επόμενο κομμάτι και το πρώτο σινγκλ από το «Lotus» είναι το «Your body». Ενσωματώνει είδη ηλεκτροπόπ και R&B και έχει ένα ίχνος ντάμπστεπ στη γέφυρα. Στιχουργικά, μιλάει για το ανώνυμο σεξ με έναν τυχαίο άνδρα. Το «Let There Be Love» περιλαμβάνει είδη από χορευτική ποπ, ηλεκτρονική χορευτική μουσική και ποπ με στοιχεία από ελεκτρόνικα και trance. Η μπαλάντα ενδυνάμωσης «Sing for Me» λέει πώς γεννήθηκε η Αγκιλέρα για να τραγουδάει. Το «Blank Page» είναι μια μπαλάντα με πιάνο σχετικό με απολογίες, μετανοήσεις, αποχαιρετισμούς και συμφιλιώσεις. Το «Cease Fire» είναι ένα ανάμικτο ροκ κομμάτι που διαθέτει ηλεκτρονική μουσική και μείγμα ντάμπστεπ. Στιχουργικά, αποτελεί έκκληση προς τον σύντροφό της να σταματήσει τις μάχες για το καλό της σχέσης τους. Το «Around the World» έχει μια επιρροή από ράγκα και αναφέρεται στο χιτάκι της Αγκιλέρα το 2001 «Lady Marmalade» καθώς ψιθυρίζει «Voulez-vous coucher avec moi, ce soir». Το ποπ κομμάτι «Circles» είναι ένα τραγούδι αντι-μίσους επηρεασμένο από εναλλακτική ροκ. Το «Best of Me» είναι μια μπαλάντα ενδυνάμωσης για μια αποτυχημένη σχέση και πώς να μην αφήσεις άλλους να σε μειώνουν. Το «Just a Fool», το τελευταίο κομμάτι του «Lotus» και το δεύτερο σινγκλ της, είναι ένα ντουέτο με τον Μπλέικ Σέλτον. Το τραγούδι είναι μια κάντρι ποπ μπαλάντα για τον πόνο ενός χωρισμού.
Σινγκλ
Για να προωθήσουν το «Lotus», κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ από το άλμπουμ. Το «Your body» κυκλοφόρησε πρώτο στις 17 Σεπτεμβρίου του 2012. Το τραγούδι έλαβε κυρίως θετικές κριτικές από τους κριτικούς της μουσικής, οι οποίοι επαίνεσαν τα φωνητικά της Αγκιλέρα και τη συνεργασία με τον Max Martin. Έκανε το ντεμπούτο του και έφτασε στο νούμερο 34 στο τσαρτ «Billboard Hot 100» στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, καθιστώντας το υψηλότερο σινγκλ νέας κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Σε διεθνές επίπεδο, το «Your body» ήταν μια μέτρια επιτυχία, φτάνοντας στα τοπ 40 των περισσότερων χωρών. Το συνοδευτικό μουσικό βίντεο του τραγουδιού σκηνοθέτησε η Melina Matsoukas και απεικονίζει την Αγκιλέρα ως δολοφόνο ντυμένη με ροζ, που απολαμβάνει να φλερτάρει σωματικά υγιής άνδρες μέχρι το «τέλος» τους. Ο Sam Lansky από το «Idolator» προσέφερε μια ευνοϊκή κριτική για το κλιπ και το περιέγραψε ως ένα από τα καλύτερα βίντεο της Αγκιλέρα. Το δεύτερο και τελικό σινγκλ από το «Lotus», το «Just a Fool» με τον Μπλέικ Σέλτον, κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου 2012. Έκανε το ντεμπούτο του στον αριθμό 92 στο τσαρτ «Billboard Hot 100» στις 17 Νοεμβρίου 2012 και κορυφώθηκε στον αριθμό 71 στη δεύτερη βδομάδα των τσαρτ. Από τον Σεπτέμβριο του 2014, το σινγκλ έχει πουλήσει πάνω από 746.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ζωντανές παραστάσεις
Εκτός από την κυκλοφορία των σινγκλ για να προωθήσει το άλμπουμ, η Αγκιλέρα επίσης ερμήνευσε διάφορα κομμάτια από το «Lotus» σε μια σειρά από σόους. Στις 2 Νοεμβρίου 2012, ερμήνευσε το «Your body» στο «Late Night with Jimmy Fallon» μαζί με τους Jimmy Fallon και «The Roots». Οι Αγκιλέρα και Cee Lo Green ερμήνευσαν μαζί το «Make the World Move» στην τρίτη σεζόν του «The Voice» στις 13 Νοεμβρίου 2012. Η τραγουδίστρια ερμήνευσε ένα ποτ-πουρί τριών τραγουδιών: «Lotus Intro», «Army of Me» και «Let There Be Love» στα 40α American Music Awards of 2012 στις 18 Νοεμβρίου 2012, που πραγματοποιήθηκε στο Nokia Theatre στο Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια. Στις 19 Νοεμβρίου 2012, η Αγκιλέρα παρουσίασε το «Just a Fool» με τον Μπλέικ Σέλτον στο «The Voice». Την επόμενη μέρα, ερμήνευσε το «Let There Be Love» στο «The Voice» με τους διαγωνιζόμενους της ομάδας της, Sylvia Yacoub και Dez Duron. Στο «The Ellen DeGeneres Show», η τραγουδίστρια ερμήνευσε και πάλι το «Just a Fool» με τον Σέλντον στις 7 Δεκεμβρίου 2012. Η Αγκιλέρα παρουσίασε επίσης το «Blank Page» στα 39α «People's Choice Awards» στις 9 Ιανουαρίου 2013.
Εμπορική απόδοση
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το «Lotus» έκανε το ντεμπούτο στον αριθμό 7 στο τσαρτ του«Billboard 200» με πωλήσεις 73.408 την πρώτη εβδομάδα. Αυτό ήταν πολύ χαμηλότερο, από το προηγούμενο άλμπουμ της Αγκιλέρα, Bionic (2010). Την επόμενη εβδομάδα έπεσε στο δεκαεπτά με πωλήσεις 52.558 αντιτύπων. Στον Καναδά, το «Lotus» έφτασε στο νούμερο 7 στο «Canadian Albums Chart» και πιστοποιήθηκε ως χρυσό από την Music Canada για αποστολές 40.000 αντιτύπων εκεί στις 10 Ιανουαρίου. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του και έφτασε στα 28 στο «UK Albums Chart» με πωλήσεις 9.422, κάνοντάς το άλμπουμ το πιο χαμηλό σε τσαρτ εκεί. Σε διεθνές επίπεδο, το «Lotus» παρουσίασε χαμηλή απόδοση, φτάνοντας μόνο στα τοπ 20 και 30 στις περισσότερες χώρες. Από τον Μάιο του 2018, το άλμπουμ είχε πουλήσει πάνω από 300.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως αναφέρει η «Nielsen SoundScan», και έχει πιστοποιηθεί ως χρυσό για την πώληση των 500.000.
Λίστα κομματιών
Notes
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δισκογραφία της Κριστίνα Αγκιλέρα Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012 Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Wilder Mind
Το "Wilder Mind" είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ των Mumford & Sons. Κυκλοφόρησε στις 4 Μαΐου του 2015. Μετά από δύο άλμπουμ με τον παραγωγό Markus Dravs η μπάντα επέλεξε να συνεργαστεί με τον James Ford. Η μπάντα συνεργάστηκε επίσης με τον Aaron Dessner των The National. Στο άλμπουμ σημειώνεται μια αποχώρηση από τον κλασικό folk rock ήχο της μπάντας αφού τα ακουστικά όργανα, όπως το μπάντζο και το διπλό μπάσο, αντικαθίστανται με ηλεκτρικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Βασιλιάς της Θεσσαλονίκης
Ο βασιλιάς της Θεσσαλονίκης, λατιν.: rex Thessalonica, ήταν ο ηγεμόνας του βασιλείου της Θεσσαλονίκης, ενός από τα σταυροφορικά κράτη που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα στον απόηχο της Δ΄ Σταυροφορίας (1202–1204). Ο βασιλιάς της Θεσσαλονίκης δεν ήταν ανεξάρτητος ηγεμόνας: το βασίλειο της Θεσσαλονίκης ήταν ένα από τα πολλά υποτελή κράτη, που δημιουργήθηκαν από τους σταυροφόρους, υποτελή στη νέα Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, η οποία είχε υποκαταστήσει ένα μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Το βασίλειο αποδείχθηκε βραχύβιο, με τη Θεσσαλονίκη να καταλαμβάνεται από τον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα της Ηπείρου το 1224, μόλις είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση του βασιλείου. Ο τελευταίος βασιλιάς, ο Δημήτριος του Μομφερράτου, διέφυγε στην εξορία και μετά το τέλος του παραχώρησε τον τίτλο στον Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας, ο οποίος μερικά χρόνια αργότερα τον παραχώρησε πίσω στην οικογένεια του Δημητρίου. Η σειρά των τιτουλάρων βασιλέων της Θεσσαλονίκης έληξε με το γάμο της Γιολάντας του Μομφερράτου με τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο το 1284, οπότε η τιτουλάρια ιδιοκτησία της Θεσσαλονίκης περιήλθε στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες.
Άλλες σειρές τιτουλάρων βασιλέων της Θεσσαλονίκης προήλθαν, από το ότι ο Βαλδουίνος Β΄ τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης θεώρησε τη χρήση του τίτλου από τον Φρειδερίκο Β΄ ως άκυρη, καθώς εκείνος είχε αφοριστεί και είχε καταδικαστεί ως αιρετικός. Δύο φορές ο Βαλδουίνος Β΄ παραχώρησε τον τίτλο σε ευγενείς της Δυτικής Ευρώπης, πρώτα στον Ούγο Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και στη συνέχεια στον Φίλιππο των Καπετιδώ-Ανζού, γιο του Καρόλου Α΄ της Σικελίας. Οι διεκδικήσεις για τον τίτλο δεν σταμάτησαν μέχρι τη δεκαετία του 1330, περισσότερο από έναν αιώνα μετά την πτώση του βασιλείου.
Οίκος των Αλεράμιτσι (1224–1230)
Μετά το τέλος του Δημητρίου, η διαδοχή του εκλιπόντος βασιλείου αμφισβητήθηκε με τρεις ξεχωριστές, αντικρουόμενες σειρές τιτουλάριων «βασιλέων της Θεσσαλονίκης», που σχηματίστηκαν τον 13ο αι. Ο Δημήτριος επέλεξε διάδοχό του τον Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας, στον οποίο παραχώρησε τους τίτλους του.
Οίκος των Αλεράμιτσι (1239–1284)
Η κόρη του Γουλιέλμου, η Γιολάντα παντρεύτηκε το 1284 τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο (βασ. 1282–1328). Ο Γουλιέλμος εγκατέλειψε τον τίτλο «βασιλιάς της Θεσσαλονίκης» και της τον έδωσε ως προίκα, έτσι ο τίτλος του για την πόλη και την περιοχή γύρω από αυτήν επέστρεψε στους πραγματικούς ιδιοκτήτες της, τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Οίκος της Βουργουνδίας (1266–1320/1321)
Το 1266 ο Βαλδουίνος Β΄ τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης πώλησε τον τίτλο «βασιλιάς της Θεσσαλονίκης» στον Ούγο Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Ο Βαλδουίνος Β΄ θεώρησε, ότι τα δικαιώματα της γραμμής των τιτουλάρων βασιλέων του Μομφερράτου ήταν άκυρα: ο τίτλος τους είχε παραχωρηθεί από τον Φρειδερίκο Β΄, ο οποίος είχε αφοριστεί και καταδικαστεί ως αιρετικός.
Οίκος των Βουρβόνων (1320–1320/1321)
Κατά τη διάρκεια της αγοράς του τίτλου (αξίωση της Βουργουνδίας) από τον Λουδοβίκο Β΄ των Βουρβόνων, ο Φίλιππος Α΄ πρίγκιπας του Τάραντα, διεκδικητής του τίτλου από τη μεριά των Καπετιδών-Ανζού,  παρενέβη και πρόσφερε το ίδιο ποσό για να τον αγοράσει. Μέσω της αγοράς του τίτλου από τον Φίλιππο Α΄, ο Φίλιππος Α΄ απέκτησε και τη Βουργουνδική αξίωση για τους τίτλους, διασφαλίζοντας ότι πλέον υπήρχε μόνο μία σειρά διεκδικητών. Ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων συμφώνησε να πωλήσει τους τίτλους λόγω τού αρραβώνα το 1321 μεταξύ του Φιλίππου, γιου του Φίλιππου Α΄ και της Βεατρίκης, κόρης του Λουδοβίκου.
Κλάδος Καπετιδών-Ανζού (1274–1331)
Στη Συνθήκη του Βιτέρμπο (1267) του 1267 που υπογράφηκε από τον Βαλδουίνο Β΄, τον Κάρολο Α' της Σικελίας και τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, πρίγκιπα της Αχαΐας, συμφωνήθηκε ότι η πώληση του τίτλου «βασιλιάς της Θεσσαλονίκης» από τον Βαλδουίνο Β΄ στον Ούγο Δ΄ της Βουργουνδίας θα θεωρούνταν έγκυρη, αν ο Ούγος Δ΄ υποστήριζε τον Βαλδουίνο Β΄ (και τον διάδοχό του Φίλιππο Α΄) στη ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Εάν αυτό δεν συνέβαινε, συμφωνήθηκε μεταξύ των υπογραφόντων, ότι ο τίτλος έπρεπε να μεταφερθεί στον Κάρολο Α΄ και στους κληρονόμους του.
Πηγές Ιστού
Κατηγορία:Κατάλογοι μοναρχών Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης
Κάτια Σκαναβή
Η Κάτια Σκαναβή (Μόσχα 1971) είναι Ρώσο-ελληνίδα πιανίστρια και εγγονή του Ρώσου σκηνοθέτη Aleksandr Zarkhi. Ξεκίνησε την καριέρα της στη μουσική ως μέλος σε συναυλίες μετά την απονομή του τρίτου βραβείου στον διαγωνισμό XXII Long-Thibaud σε ηλικία 18 ετών. Το 1994 κέρδισε το βραβείο Μαρία Κάλλας στην Αθήνα.
Βιογραφία
Ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε ηλικία 5 ετών και εκπαιδεύτηκε στη Ρωσική Ακαδημία Μουσικής Gnessin, στην τάξη με τα χαρισματικά παιδιά. Σε ηλικία 12 ετών, έδωσε την πρώτη της συναυλία στη μεγάλη αίθουσα του Ωδείου Τσαϊκόφσκι στη Μόσχα, όπου ερμήνευσε το Τρίτο Κοντσέρτο του Ντμίτρι Καμπαλέφσκι υπό τη διεύθυνση του ίδιου του συνθέτη. Συνέχισε τις σπουδές της στη φημισμένη σχολή του Vladimir Kraïnev.
Το 1989, λίγο πριν τα 18α γενέθλιά της, κέρδισε το τρίτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό Marguerite-Long-Jacques-Thibaud στο Παρίσι και έπειτα το τρίτο βραβείο στον διαγωνισμό Μαρία Κάλλας στην Αθήνα το 1994 (ένας διαγωνισμός που όριζε την παρουσίαση δέκα συναυλιών μπροστά στην επιτροπή και στο κοινό). Με την ευκαιρία αυτή, υπέβαλλε αίτηση για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας, προσθέτοντας την εθνικότητα του πατέρα της στην αντίστοιχη της μητέρας της.
Η διεθνής καριέρα της την οδήγησε στους διασημότερους χώρους (Concertgebouw στο Άμστερνταμ, Konzerthaus στη Βιέννη, Suntory Hall στο Τόκυο, Théâtre des Champs-Élysées στο Παρίσι).
Τον Ιούλιο 2008, συμμετείχε στη σειρά συναυλιών για τον Μπετόβεν που πραγματοποίησε ο Kurt Masur για τον εορτασμό της λήξης της θητείας του ως επικεφαλής της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας στο Θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων : η ίδια ερμήνευσε το κοντσέρτο για πιάνο Νο1 του Μπετόβεν.
Είναι προσκεκλημένη σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ La Roque-d'Anthéron, το Φεστιβάλ Lockenhaus ή το Φεστιβάλ Ravinia. Στη μουσική δωματίου, συμμετέχει με τους συνεργάτες της Iouri Bachmet (άλτο), Gidon Kremer (βιολί) και Alexandre Kniazev (βιολοντσέλο). Είναι μέλος διακεκριμένων επιτροπών, όπως στους διαγωνισμούς Kraïnev ή Long-Thibaud.
Lie to Me (τραγούδι του Μίκολας Γιόζεφ)
Το "Lie to Me" είναι ένα τραγούδι γραμμένο και ερμηνευμένο από τον Τσέχο τραγουδιστή Μίκολας Γιόζεφ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ανεξάρτητα σε μορφή ψηφιακής λήψης στις 19 Νοεμβρίου 2017 και θα εκπροσωπήσει την Τσεχία στη Eurovision 2018.
Eurovision
Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ο Josef ανακοινώθηκε ως ένας από τους έξι ανταγωνιστές του εθνικού τελικού της Τσεχίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018. Μετά το πέρας της περιόδου των ψηφοφοριών, ο Josef ανακοινώθηκε ως ο νικητής της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής στις 23 Ιανουαρίου. Στις 29 Ιανουαρίου, ανακοινώθηκε ότι το "Lie to Me" είχε κερδίσει τον τελικό της χώρας και θα εκπροσωπούσε την Τσεχική Δημοκρατία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018.
Το τραγούδι θα αγωνιστεί στον πρώτο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 8 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2017 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
3251 Ερατοσθένης
Ο Ερατοσθένης (Eratosthenes) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου μαθηματικού, γεωγράφου, αστρονόμου και γεωδαίτη Ερατοσθένους.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Ερατοσθένους ως προς την εκλειπτική, μόλις 43΄19΄΄, κάτι που θα καθιστούσε ευκολότερη μία πιθανή αποστολή διαστημοπλοίου από τη Γη προς αυτόν.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ερατοσθένους είναι άγνωστα.
Παγκόσμια οικονομική ύφεση 2007-2009
250px|μικρογραφία|Ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ σε παγκόσμιο επίπεδο Η Παγκόσμια οικονομική ύφεση 2008 ήταν μια περίοδος οικονομικής ύφεσης παγκοσμίως. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν η σοβαρότερη οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση μετά την Παγκόσμια οικονομική ύφεση 1929 και θεωρείται ως η δεύτερη χειρότερη ύφεση όλων των εποχών.
Η μεγάλη ύφεση προήλθε από την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων των Ηνωμένων Πολιτειών εν αντιθέσει με την κρίση του 2007 και την κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων. Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Οικονομικών Ερευνών, η ύφεση στις Η.Π.Α. διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2009. Η μεγάλη ύφεση είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη πολύτιμων πόρων και την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού παγκοσμίου οικονομικού συστήματος.
Εισαγωγή
Η ύφεση πληρούσε τα κριτήρια του ΔΝΤ για να είναι μια παγκόσμια ύφεση μόνον κατά το ημερολογιακό έτος 2009. . Παρά το γεγονός ότι τα τριμηνιαία στοιχεία χρησιμοποιούνται ως κριτήρια καθορισμού της ύφεσης από όλα τα μέλη της G20, που αντιπροσωπεύουν το 85% του παγκόσμιου ΑΕΠ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) αποφάσισε - ελλείψει πλήρους συνόλου δεδομένων - να μη συνυπολογίζει τις παγκόσμιες ύφεσης σύμφωνα με τα τριμηνιαία στοιχεία για το ΑΕΠ. Ωστόσο, το εποχιακά διορθωμένο με βάση τις ΣΔΙΤ πραγματικό ΑΕΠ για τη ζώνη G20 είναι ένας καλός δείκτης για το παγκόσμιο ΑΕΠ και μετρήθηκε ότι υπέστη άμεση μείωση τριμήνου κατά τα τρία τρίμηνα από το τρίτο τρίμηνο του 2008 έως το πρώτο τρίμηνο του 2009, το οποίο με μεγαλύτερη ακρίβεια σηματοδοτεί όταν η ύφεση έλαβε χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι αμερικανικοί τίτλοι που καλύπτονται από ενυπόθηκα δάνεια, οι οποίοι αντιμετώπιζαν δυσχέρειες που ήταν δύσκολο να εκτιμηθούν, διατέθηκαν στο εμπόριο σε όλο τον κόσμο, δεδομένου ότι προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις από τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ. Πολλές από τις εν λόγω κινητές αξίες υποστηρίχθηκαν από υποθήκες χαμηλού κινδύνου, οι οποίες κατέρρευσαν την αξία τους όταν ξέσπασε η φούσκα των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ το 2006 και οι ιδιοκτήτες σπιτιών άρχισαν να χρεοκοπούν τις πληρωμές υποθηκών τους σε μεγάλους αριθμούς από το 2007.
Αίτια
Το 1971 ο τότε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ρίτσαρντ Νίξον έλαβε μονομερή απόφαση και απέσυρε το δολλάριο από το λεγόμενο gold standard. Αφού άλλαξαν οι κανόνες του χρήματος, το Υπουργείο Οικονομικών, Department of the Treasury, άρχισε να εκτυπώνει όλο και περισσότερα χρήματα για να καλύψει τα χρέη κάνοντας τις χώρες που πλήρωναν και πληρώνονταν με δολλάρια να ανταλλάσσουν τα δολλάριά τους άμεσα με χρυσό, μειώνοντας σοβαρά το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων χρυσού. Αυτή η αλλαγή επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να εκτυπώνουν σχεδόν απεριόριστα χρηματικά ποσά γιγαντώνοντας το χρέος επειδή ο Νίξον κατέστησε παράνομη την άμεση ανταλλαγή δολλαρίων για τον χρυσό. Στον επενδυτικό κόσμο κατέστη έτσι σαφές ότι τα ομόλογα των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η ασφαλέστερη επένδυση, έτσι αγόραζαν πιστά τα ομόλογα δημιουργόντας μία φούσκα.
Η αρχή
250px|μικρογραφία|Τιμές ακινήτων σε συγκεκριμένες χώρες Τα αίτια της κρίσης ήταν η πτώχευση ή ο κίνδυνος πτώχευσης χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Πρώτο παράδειγμα αποτελεί η κατάθεση πτώχευσης στις 6 Αυγούστου 2007 της American Home Mortgage. Τον Μάρτιο του 2008 η τράπεζα επενδύσεων Bear Stearns διασώζεται. Ένα από σημαντικότερα, αν όχι το πιο σημαντικό, γεγονότα αποτελεί η κατάρρευση της Lehman Brothers στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008.
Η προέλευση της "φούσκας" ακινήτων περιλαμβάνει δύο βασικούς παράγοντες: 1) Χαμηλά επιτόκια στις ΗΠΑ και την Ευρώπη μετά την ύφεση των ΗΠΑ το 2000-2001. και 2) Σημαντική αύξηση των αποταμιεύσεων από τις αναπτυσσόμενες χώρες λόγω των συνεχιζόμενων εμπορικών ανισορροπιών. Αυτοί οι παράγοντες οδήγησαν σε μεγάλη αύξηση της ζήτησης για επενδύσεις υψηλής απόδοσης. Μεγάλες επενδυτικές τράπεζες συνέδεσαν τις αγορές κατοικιών με αυτήν την μεγάλη προσφορά αποταμίευσης μέσω καινοτόμων νέων κινητών αξιών..
Πολλά ιδρύματα μείωσαν τα πιστωτικά πρότυπα για να συνεχίσουν να τροφοδοτούν την παγκόσμια ζήτηση για ενυπόθηκα δάνεια, δημιουργώντας τεράστια κέρδη που μοιραζόντουσαν στους επενδυτές τους. Μοιράστηκαν επίσης τον κίνδυνο. Τα νοικοκυριά έγιναν εξαρτημένα από τη δυνατότητα αναχρηματοδότησης των υποθηκών τους. Περαιτέρω, τα νοικοκυριά των ΗΠΑ συχνά είχαν στεγαστικά δάνεια ρυθμιζόμενου επιτοκίου, τα οποία είχαν χαμηλότερα αρχικά επιτόκια και πληρωμές που αργότερα αυξήθηκαν. Όταν οι παγκόσμιες αγορές σταμάτησαν ουσιαστικά να χρηματοδοτούν επενδύσεις που σχετίζονται με υποθήκες κατά την περίοδο 2007-2008, οι ιδιοκτήτες ακινήτων των ΗΠΑ δεν ήταν πλέον σε θέση να αναχρηματοδοτήσουν, οδηγώντας στο σκάσιμο της φούσκας.
Ο πρόεδρος της Federal Reserve Ben Bernanke περιέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2010 τα αίτια της κρίσης. Είπε ότι υπήρξαν διαρθρωτικές αδυναμίες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα που ενίσχυαν τους κραδασμούς, απώλειες σε ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια υψηλού κινδύνου που ξεκίνησαν το 2007 και σε ένα σκιώδες τραπεζικό σύστημα που ξεκίνησε στα μέσα του 2007 και επηρέασε δυσμενώς τη λειτουργία των χρηματαγορών. Παραδείγματα τρωτών σημείων στον ιδιωτικό τομέα περιελάμβαναν την εξάρτηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από ασταθείς πηγές βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης, όπως συμφωνίες επαναγοράς ελλείψεις στη διαχείριση του εταιρικού κινδύνου, υπερβολική χρήση μόχλευσης (δανεισμός για επενδύσεις). Παραδείγματα τρωτών σημείων στο δημόσιο τομέα περιελάμβαναν νομικά κενά και συγκρούσεις μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών, αναποτελεσματική χρήση της ρυθμιστικής αρχής και αναποτελεσματικές δυνατότητες διαχείρισης κρίσεων.
Subprime δάνεια
250px|μικρογραφία|Δραματική αύξηση της ζήτησης subprime δανείων Η κρίση μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες, οι οποίοι εμφανίστηκαν εδώ και πολλά χρόνια. Οι αιτίες περιλαμβάνουν την αδυναμία των ιδιοκτητών να πραγματοποιήσουν τις πληρωμές υποθηκών τους (που οφείλονται κυρίως σε επαναφορά των στεγαστικών δανείων ρυθμιζόμενου επιτοκίου, υπερεκμετάλλευση δανειοληπτών και την ακατάλληλη κυβερνητική ρύθμιση. Το υπερβολικό χρέος των καταναλωτών στη στεγαστική αγορά προκλήθηκε με τη σειρά τους από την υποθήκη με εγγύηση, από τις συμβάσεις αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου και από υποκείμενα χρηματοοικονομικής υποχρέωσης του κλάδου χρηματοδότησης που προσφέρουν παράλογα χαμηλά επιτόκια και παράλογα υψηλά επίπεδα έγκρισης στους καταναλωτές ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων.
Μεταξύ των σημαντικότερων καταλυτών της κρίσης των subprime ήταν η εισροή κεφαλαίων από τον ιδιωτικό τομέα, οι τράπεζες που εισέρχονται στην αγορά ομολόγων ενυπόθηκων δανείων, οι κυβερνητικές πολιτικές που αποσκοπούσαν στην επέκταση της ιδιοκατοίκησης, η κερδοσκοπία από πολλούς αγοραστές κατοικιών και οι πρακτικές δανειοδότησης των στεγαστικών δανειστών, συγκεκριμένα το υποθήκη με ρυθμιζόμενο επιτόκιο..
Η αξία των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων υποτομέων των ΗΠΑ εκτιμήθηκε σε 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια από τον Μάρτιο του 2007, με πάνω από 7,5 εκατομμύρια υποθήκες πρώτης ασφάλειας υψηλού κινδύνου εκκρεμείς.
Την λεγόμενη "Μαύρη Παρασκευή", στις 24 Οκτωβρίου 2008, σημειώθηκαν απώλειες $ 3,2 τρις στην Ευρασία, ενώ ξένοι επενδυτές έσπευσαν σε μαζικές ρευστοποιήσεις στην Ελλάδα. Ο Γενικός Χρηματιστηριακός Δείκτης των Αθηνών έπεσε κάτω από τις 1.800 μονάδες, στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1989, παρά τα πραγματικά κέρδη που εμφάνιζαν οι ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις. Στην Ελλάδα σημειώθηκαν απώλειες 24 δισ. ευρώ στο δεύτερο εξάμηνο του 2008, μέσα σε 24 μέρες.
Αποτελέσματα
Πριν το ξέσπασμα υπήρχαν φούσκες δανείων στα περισσότερα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα οι προϋπολογισμοί ήταν πλασματικοί, και τα κράτη είχαν απίστευτα ελλείμματα και χρέη. Οι επιχειρήσεις που δεν ήταν υγιείς, χρεοκόπησαν, οι προϋπολογισμοί έγιναν πλεονασματικοί ή έστω εξαγνίστηκαν, οι αγορές απέκτησαν πιο υγιείς βάσεις.
Στην Ευρώπη
Πολλές χώρες έλαβαν πακέτα διάσωσης από την τρόικα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η οποία εφήρμοσε επίσης μια σειρά μέτρων λιτότητας.
Πολλές ευρωπαϊκές χώρες έλαβαν μέτρα λιτότητας, μειώνοντας τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα σε σχέση με το ΑΕΠ από το 2010 έως το 2011. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το CIA World Factbook η Ελλάδα μείωσε το έλλειμμα του προϋπολογισμού από 10,4% το ΑΕΠ το 2010 σε 9,6% το 2011. Η Ισλανδία, Η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Γαλλία και η Ισπανία βελτίωσαν επίσης τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα από το 2010 έως το 2011 σε σχέση με το ΑΕΠ. Το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ της Ελλάδας αυξήθηκε από 143% το 2010 σε 165% το 2011 σε 185% το 2014. Αυτό δείχνει ότι παρά το γεγονός ότι βελτιώθηκαν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, η αύξηση του ΑΕΠ δεν ήταν επαρκής για να υποστηρίξει μια πτώση.
Ηνωμένες Πολιτείες
Η Μεγάλη ύφεση είχε σημαντικές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ενώ η ύφεση ήταν από τον Δεκέμβριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2009, πολλοί οικονομικοί δείκτες δεν ανακτούν τα επίπεδα πριν από την ύφεση έως το 2016. Για παράδειγμα, το πραγματικό ΑΕΠ υποχώρησε κατά 4,3% και δεν ανέκτησε το επίπεδο πριν από την ύφεση των 15 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 3ο τρίμηνο του 2011.ref> Το ποσοστό ανεργίας ανήλθε στο 10,0% τον Οκτώβριο του 2009 και δεν επέστρεψε στο επίπεδο πριν από την ύφεση του 4,7% μέχρι τον Μάιο του 2016.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της οικονομίας 2008 Παγκόσμια Κατηγορία:Παγκόσμια οικονομία
Αρένα Μπιλμπάο
Ιστορία
Από τότε που άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2010, είναι η έδρα της Μπιλμπάο Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 2011 διεξήχθη στην αρένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ισπανία Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μπιλμπάο Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μπιλμπάο Κατηγορία:Μπιλμπάο Μπασκέτ
Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960, ενώ τα πρώτα εκθέματά του προήλθαν από τις ιδιωτικές συλλογές του Μιχάλη Μπογδάνη, ενώ στη συνέχεια επεκτάθηκαν περαιτέρω με την προσθήκη ευρημάτων προερχόμενων από αρχαιολογικές ανασκαφές, καθώς και από προσωπικές έρευνες ιδιωτών. Το μουσείο στεγάζεται εντός κτιρίου στην ανατολική πλευρά της Απειράνθου. Επί του νησιού της Νάξου, δύο ακόμη μουσεία υφίστανται, πιο συγκεκριμένα το Αρχαιολογικό Μουσείο Νάξου και το Αρχαιολογικό Μουσείο «Γύρουλα» στο Σαγκρί.
Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούμενα από την εποχή του χαλκού, την κυκλαδική περίοδο, καθώς και την αρχαιότητα. Τα συγκεκριμένα αρχαιολογικά ευρήματα προέρχονται κυρίως από το ανατολικό τμήμα του νησιού της Νάξου, καθώς και, μεταξύ άλλων, από την Απείρανθο και την Κορφή τ'Αρωνιού. Περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, λίθινα αγγεία, κεραμικά αντικείμενα, κυκλαδικά ειδώλια, χάλκινα όπλα και εργαλεία, γλυπτά, καθώς και διακοσμητικά στοιχεία κτιριακών κατασκευών. Μεταξύ των πλέον σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων περιλαμβάνονται σκούρες λίθινες πλάκες οι οποίες ανευρέθηκαν εντός του ιερού της Κορφής τ'Αρωνιού, ιδιαίτερης σπανιότητας και οι οποίες αναπαριστούν τελετουργικές ή κυνηγετικές απεικονίσεις.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Απειρανθου Κατηγορία:Μουσεία στη Νάξο
Τζον Αλοΐζι
Ο Τζον Αλοΐζι (John Aloisi, 5 Φεβρουαρίου 1976) είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Ήταν επιθετικός με μεγάλη θητεία στα γήπεδα της Ευρώπης. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ρος Αλοΐζι είναι επίσης ποδοσφαιριστής.
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα
Ο Αλοΐζι γεννήθηκε στην Αδελαΐδα στις 5 Φεβρουαρίου του 1976 και είναι ιταλικής καταγωγής. Το 1992 σε ηλικία μόλις 16 ετών πραγματοποιεί το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Αντελάιντ Σίτυ και την ίδια χρονιά μεταγράφεται στο Βέλγιο και την Σταντάρ Λιέγης όπου όμως δεν καταφέρνει να πάρει χρόνο συμμετοχής. Έπειτα αγωνίζεται για μια διετία στην Άντβερπ και τον Ιανουάριο του 1996 μεταπηδά στην ιταλική Κρεμονέζε χωρίς όμως να καταφέρει κάτι ιδιαίτερο.
Επιστροφή στην Αυστραλία
Το 2007 έπειτα από 15 χρόνια στο εξωτερικό ο Αλοΐζι επιστρέφει στην Αυστραλία για να κλείσει την πλούσια καριέρα του παίζοντας αρχικά στην ομάδα των Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς (Central Coast Mariners), σκοράροντας 7 φορές σε 15 συμμετοχές ενώ το 2008 υπογράφει στην Σίδνεϊ ΦΚ. Έπειτα από μία διετία στην ομάδα του Σίδνεϊ αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στην Μέλμπουρν Χάρτ.
Εθνική Αυστραλίας
Ο Αλοΐζι αγωνίστηκε με την Εθνική Αυστραλίας από το 1997 έως και το 2007,έχοντας πετύχει συνολικά 27 γκολ σε 55 συμμετοχές, επίτευγμα που τον καθιστά δεύτερο σκόρερ όλων των εποχών για την Εθνική Αυστραλίας.
Αρκετά από αυτά τα τέρματα ήταν σημαντικά:τα 4 τέρματα στο Confederations Cup του 2005, το γκολ στον αγώνα μπαράζ με την Ουρουγουάη που χάρισε στην ομάδα του την πρόκριση στα τελικά του Μουντιάλ ύστερα απο 32 χρόνια καθώς και το ένα από τα 3 γκολ στην ιστορική νίκη επί της Ιαπωνίας με 3-1 που ήταν η πρώτη νίκη της Αυστραλίας στα πλαίσια του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλοιζι Αλοιζι Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίντνεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑ Οσασούνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μέλμπουρν Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Αυστραλοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2007
Χρήστος Γουίλερ
Ο Χρήστος Γουίλερ (αγγλικά:Christos Wheeler, γενν. στις 29 Ιουνίου 1997) είναι Κύπριος-Αμερικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για το ΑΠΟΕΛ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Γουίλερ ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με το Απόλλωνα Λεμεσού, αφού προηγουμένως ήταν μέλος των ακαδημιών του. Τη σεζόν 2016-17, αγωνίστηκε με δανεισμό στην Καρμιώτισσα Πάνω Πολεμιδιών.
Στις 4 Ιουλίου 2017, εντάχθηκε με μεταγραφή στην ΑΕΛ Λεμεσού.
Στις 31 Ιανουαρίου 2020, ο εντάχθηκε με με μεταγραφή στο ΑΠΟΕΛ, με κόστος 350.000 ευρώ, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με ισχύ μέχρι τις 31 Μαρτίου 2023.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Γουίλερ έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές Κύπρου U17, U19 και U21.
Ο Γουίλερ έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κύπρου στις 19 Νοεμβρίου 2019, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 εναντίον του Βελγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρμιώτισσας Πάνω Πολεμιδιών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κάρολυν Σουμέικερ
Η Κάρολυν Τζην Σπέλμαν-Σουμέικερ (Carolyn Jean Spellmann Shoemaker, γενν. 24 Ιουνίου 1929-13 Αυγούστου 2021) ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος, που ανεκάλυψε μαζί με τον σύζυγό της Γιουτζίν και τον ερασιτέχνη αστρονόμο Ντέιβιντ Λέβυ τον κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9, τον μοναδικό που παρατηρήθηκε ποτέ να πέφτει πάνω σε έναν πλανήτη. Αν και δεν είχε πτυχίο στις θετικές επιστήμες, η Κάρολυν Σουμέικερ κατείχε στο παρελθόν το ρεκόρ των περισσότερων κομητών που ανακαλύφθηκαν από έναν άνθρωπο.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Γεννήθηκε ως Κάρολυν Λας Σπέλμαν στο Γκάλαπ του Νέου Μεξικού, στις ΗΠΑ, και ήταν θυγατέρα των Λέοναρντ και Χέιζελ Α. Σπέλμαν. Η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στο Τσίκοου (Καλιφόρνια), όπου μεγάλωσαν η Κάρολυν και ο αδελφός της Ρίτσαρντ. Η Κάρολυν πήρε πτυχία στην ιστορία, την πολιτική επιστήμη και την αγγλική φιλολογία από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Τσίκοου. Ο αδελφός της πήγε στο περίφημο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Καλτέκ), από όπου απεφοίτησε με πτυχίο χημικού μηχανικού. Συγκάτοικος του Ρίτσαρντ στο Καλτέκ ήταν ένας μεταπτυχιακός φοιτητής ονόματι Τζιν (Γιουτζίν) Σουμέικερ. Η Κάρολυν γνώρισε τον Τζιν το καλοκαίρι το 1950, στον γάμο του αδελφού της. Ο Τζιν είχε τότε μετακομίσει στο Νιου Τζέρσεϋ για να αρχίσει το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά ταξίδεψε και πάλι στην Καλιφόρνια για να παραστεί ως κουμπάρος στον γάμο του Ρίτσαρντ και μετά επέστρεψε στο Πρίνστον. Ωστόσο διατήρησε αλληλογραφία με την Κάρολυν και, μετά από ένα κατασκηνωτικό ταξίδι δύο εβδομάδων στο Τενεσί, αποφάσισαν να παντρευτούν. Αυτό έγινε στις 18 Αυγούστου 1951. Ο Γιουτζίν Σουμέικερ εξελίχθηκε σε πρωτοπόρο στο πεδίο της πλανητικής γεωλογίας. Το ζεύγος απέκτησε τρία παιδιά: την Κρίστυ, τη Λίντα και τον Πάτρικ (Πατ) Σουμέικερ. Η οικογένεια έζησε αρχικώς στο Γκραν Τζάνκσιον του Κολοράντο, μετά στο Μένλο Παρκ και στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια και τέλος εγκαταστάθηκε στο Φλάγκσταφ (Αριζόνα), όπου το ζεύγος εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο Λόουελ.
Σταδιοδρομία
thumb|left|Το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ στην Καλιφόρνια, όπου το ζεύγος Σουμέικερ πραγματοποίησαν πολλές από τις αστρονομικές ανακαλύψεις τους. Η πρώτη εργασία της Κάρολυν μετά τον γάμο της ήταν ως εκπαιδευτικού στην Α΄ τάξη γυμνασίου. Αισθανόμενη όμως ότι δεν την ικανοποιούσε η διδασκαλία, παραιτήθηκε και αφοσιώθηκε στην ανατροφή των τέκνων της. Η Μαίρυ Τσάπμαν, συγγραφέας της βιογραφίας της Σουμέικερ, έγραψε ότι «η Κάρολυν είναι μια ζεστή και εξαιρετικά υπομονετική γυναίκα, αλλά οι δεξιότητές της ήταν καταλληλότερες για ένα μη εκπαιδευτικό περιβάλλον».
Σε ηλικία 50 ετών, όταν τα παιδιά της είχαν μεγαλώσει και φύγει από το σπίτι, η Σουμέικερ άρχισε να αναζητεί μια εργασία που θα καταπολεμούσε «το σύνδρομο της άδειας φωλιάς». Στα νιάτα της δεν είχε ποτέ ενδιαφερθεί για θέματα των φυσικών επιστημών. Είχε πάρει ένα μάθημα γεωλογίας στο πανεπιστήμιο, αλλά το είχε βρεί πολύ βαρετό. Η γνωριμία της με τον σύζυγό της μετέβαλε αυτή τη στάση.
Κάποιος φοιτητής στο Αστεροσκοπείο Λόουελ άρχισε να τη διδάσκει αστρονομία. Μετά άρχισε να εργάζεται ως βοηθός του συζύγου της, στο ερευνητικό του πρόγραμμα για τη χαρτογράφηση και τη μελέτη κρατήρων. Η Κάρολυν Σουμέικερ άρχισε την αστρονομική σταδιοδρομία της το 1980, σε ηλικία 51 ετών, με την αναζήτηση αστεροειδών και κομητών που διέσχιζαν την τροχιά της Γης στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, κοντά στο Σαν Ντιέγκο. Προσλήφθηκε το ίδιο έτος ως επισκέπτρια ερευνήτρια στον τομέα αστρονομίας της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ (USGS) και το 1989 άρχισε να εργάζεται ερευνητικά στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνα, στο Φλάγκσταφ. αναζητώντας πάντοτε αστεροειδείς και κομήτες που τέμνουν τις τροχιές πλανητών. Μαζί με τον Καναδό ερασιτέχνη αστρονόμο Ντέιβιντ Λέβυ, οι Σουμέικερ ανεκάλυψαν στις 24 Μαρτίου 1993 τον κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9, ο οποίος είχε τεμαχισθεί από τον γιγάντιο πλανήτη Δία. Τελικώς στις
Κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 η Σουμέικερ μελέτησε φωτογραφίες που είχαν ληφθεί με το τηλεσκόπιο Σμιντ του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ, σε συνδυασμό με ένα στερεοσκόπιο, ώστε να ανακαλύψει σώματα που κινούνταν σε σχέση με το φόντο των απλανών αστέρων.
Στις 18 Ιουλίου 1997 οι Γιουτζίν και Κάρολυν Σουμέικερ είχαν ένα τροχαίο δυστύχημα στην Αυστραλία. Ο Γιουτζίν σκοτώθηκε επιτόπου, ενώ η Κάρολυν τραυματίσθηκε σοβαρά. Τελικώς η Κάρολυν ανέρρωσε και συνέχισε να εργάζεται στο Αστεροσκοπείο Λόουελ μαζί με τον Λέβυ. Η ενεργός ασχολία της με την παρατηρησιακή αστρονομία συνεχίσθηκε μέχρι τουλάχιστον το 2002. Μέχρι τότε είχε ανακαλύψει, μόνη της ή μαζί με άλλους, 32 κομήτες και περισσότερους από 800 αστεροειδείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Έλα Μπατ
Η Έλα Ραμίς Μπατ (Αχμενταμπάντ Ινδίας, 7 Σεπτεμβρίου 1933 - 2 Νοεμβρίου 2022) ήταν Ινδή ιδρύτρια της SEWA και βουλευτής. Είναι ομότιμο μέλος της ομάδας Global Elders που ιδρύθηκε από τον Νέλσον Μαντέλα. Μεταξύ άλλων έχει τηιηθεί με το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης (1984).
Βιογραφία
Η Έλα Μπατ γεννήθηκε ως η δεύτερη από τις τρεις κόρες σε μια μεσαίου μεγέθους ινδική οικογένεια στο Αχμενταμπάντ. Ο παππούς της, ο οποίος συνελήφθη πολλές φορές, ήταν γιατρός και υποστηρικτής του Μαχάτμα Γκάντι. Η μητέρα της συμμετείχε στο γυναικείο κίνημα, ο πατέρας της είχε μια ευημερούσα δικηγορική εταιρεία. Η Έλα Ραμές πέρασε την παιδική της ηλικία στο Σούρατ. Μετά το γυμνάσιο κοριτσιών Sarwajanik από το 1940 έως το 1948, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γκουτζαράτ το 1952 με πτυχίο στα αγγλικά. Σπούδασε νομικά και έλαβε το πρώτο βραβείο το 1954 για το έργο της στους ιωδουϊστικούς νόμους. Επειδή δεν ήταν ικανοποιημένη με τη διδασκαλία Αγγλικών στο Γυναικείο Πανεπιστήμιο Shrimati Nathibai Damodardas Thackersey στη Βομβάη, άρχισε να εργαζεται στο νομικό τμήμα της ένωσης εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία στη γενέτειρά της. Το 1968 ανέλαβε τη διαχείριση του γυναικείου τμήματος. Το 1972 ίδρυσε την Ένωση Αυτοαπασχολούμενων Γυναικών της Ινδίας (SEWA), η οποία σήμερα έχει περισσότερα από ενάμιση εκατομμύριο μέλη και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αυτόνομες συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ινδία. Οργανώνει αυτοαπασχολούμενες γυναίκες που δεν έχουν κανονικό εισόδημα ή κοινωνικές παροχές στην Ινδία. Ο στόχος είναι να φέρουν τις γυναίκες σε πλήρη εργασία.
Από το 1986 έως το 1989 η Μπατ διορίστηκε από τον Ινδό Πρόεδρο ως μέλος της ανώτερης Βουλής του Ινδικού Κοινοβουλίου, το Ράτζια Σάμπα.
Η Μπαατ είναι παντρεμένη με τον Ραμές Μπατ από το 1956. Έχουν δύο παιδιά, τον Amimayi (* 1958) και τον Mihir (* 1959).
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί Κατηγορία:Βραβείο Ορθής Διαβίωσης Κατηγορία:Αξιωματικοί της Λεγεώνας της Τιμής
Κιότζα
Η Κιότζα (Chioggia) είναι μια παραλιακή πόλη και κοινότητα, ανήκει στην Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην Ιταλική Περιφέρεια του Βένετο στην βόρεια Ιταλία. Η πόλη βρίσκεται σε ένα μικρό νησί, στην νότια είσοδο στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας περίπου 25 χιλιόμετρα νότια από την Βενετία. Συνδέεται οδικώς με το προάστιο της Σοτομαρίνα στην γειτονική χερσόνησο, ο συνολικός πληθυσμός της κοινότητας είναι 50.000 κάτοικοι, οι μισοί βρίσκονται στην ίδια την Κιότζα οι άλλοι μισοί στην Σοτομαρίνα. Ο οικισμός τοποθετείται στα νότια της επαρχίας της Βενετίας, πολύ κοντά με τις επαρχίες της Πάδοβας και του Ροβίγκο.
Ιστορία
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος είναι ο πρώτος που αναφέρει για την Κιότζα και την Σοτομαρίνα, τις καταγράφει με το όνομα "Κλοντία", πιθανότατα ιδρύθηκε από κάποιον Κλόντιο αλλά οι λεπτομέρειες είναι άγνωστες. Η πόλη αναφέρεται στο παρελθόν με διάφορα ονόματα όπως Κλόντια (Clodia), Κλούζα (Cluza), Κλούτζα (Clugia), Κιότσα (Chiozza) και Κιότζα (Chioggia). Το παλιότερο έγγραφο με το όνομα Κιότζα χρονολογείται τον 6ο αιώνα, ανήκε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο Πεπίνος της Ιταλίας την κατέστρεψε τον 9ο αιώνα αλλά οικοδομήθηκε ξανά με νέο σχέδιο με βάση την βιομηχανία του άλατος. Τον Μεσαίωνα γνωστή σαν "Κλούγκια" ήταν γνωστή σαν μία Αλυκή σε απόσταση περίπου 600 μέτρα από την Αδριατική Θάλασσα. Αργότερα ιδρύθηκε μία επισκοπή (1110) που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον "Πόλεμο της Κιότζα" ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Δημοκρατία της Γένοβας, κατακτήθηκε αρχικά από την Γένοβα (1378) και τελικά από την Βενετία (1380). Η πόλη παρέμεινε αυτόνομη αλλά υποταγμένη στην Βενετία, αργότερα συμμάχησε με την Ζαντάρ και την Τρογκίρ εναντίον της Βενετίας (14 Μαρτίου 1381). Η Δημοκρατία της Βενετίας την ανέλαβε υπό την προστασία της (1412) επειδή είχε το μονοπώλιο στο εμπόριο αλατιού με την Σιμπένικ και την Αδριατική.
Έθιμα και αξιοθέατα
Οι γυναίκες μέχρι τον 19ο αιώνα φορούσαν στην Κιότζα μία ποδιά που μπορούσε να σηκωθεί και να μετατραπεί σε πέπλο. Η Κιότζα είναι κέντρο παραγωγής δαντελών αλλά σε αντίθεση με το νησί Μπουράνο χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή τους ροδέλες. Ο διάσημος ποιητής Κάρλο Γκολντόνι επέλεξε την Κιότζα για να κάνει την κωμωδία του "Ο Κιοτζανός καυγάς", χρησιμοποίησε έντονα τα έθιμα των κατοίκων της πόλης όπως την αλιεία και τις δαντέλες. Η Κιότζα με την αρχιτεκτονική της και τους στενούς δρόμους της θεωρείται μικρογραφία της Βενετίας, γι'αυτό μερικές φορές αποκαλείται "Μικρή Βενετία". Υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές εκκλησίες οι οποίες επισκευάστηκαν την εποχή που η πόλη βρισκόταν σε μεγάλη ευημερία τον 16ο και τον 17ο αιώνα. Η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και έγινε ο Καθεδρικός ναός της πόλης (1110), αργότερα ξανακτίστηκε (1623). Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα του 18ου αιώνα είχε ένα ψηλό καμπαναριό που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, είναι ο αρχαιότερος πύργος με ρολόι στον κόσμο, στο εσωτερικό του ναού υπάρχει η Σταύρωση του Πάλμα Βέκκιο. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στην αλιεία, την κλωστουφαντουργία και τον τουρισμό, η Σοτομαρίνα διαθέτει 60 ξενοδοχεία και 17 κατασκηνώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις και δήμοι της επαρχίας της Βενετίας
8η Συμφωνία (Μπετόβεν)
Η 8η Συμφωνία σε Φα μείζονα, Op. 93 (γερμανικά: Sinfonie Nr. 8 in F-Dur, op. 93) είναι μία συμφωνία, αποτελούμενη από τέσσερα μέρη, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1812. Ο Μπετόβεν αναφερόταν σε αυτήν ως «η μικρή μου Συμφωνία σε Φα μείζονα», ξεχωρίζοντας την από την 6η Συμφωνία, η οποία ήταν μεγάλη και γραμμένη σε Φα μείζονα.
Η 8η Συμφωνία είναι μία ευχάριστη, αλλά όχι ελαφριά συμφωνία, και σε πολλά σημεία της εξαιρετικά ευδιάθετη, με πολλές τονισμένες νότες. Μερικά από τα περάσματα της σύνθεσης, ακούγονται από κάποιους, χιουμοριστικά. Όπως και σε άλλα έργα του Μπετόβεν, όπως οι Σονάτες για πιάνο Op. 27 (No. 13 - No. 14), το έργο αποκλίνει από την Κλασσική παράδοση, κάνοντας το τελευταίο μέρος, το βαρύτερο από όλα.
Σύνθεση και πρεμιέρα
Το έργο, ο Μπετόβεν, το ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1812, αμέσως μετά το τέλος της Έβδομης Συμφωνίας. Εκείνη την περίοδο ο συνθέτης ήταν 41 ετών. Ο Άντονι Χόκπινς σημείωσε: «η ευχάριστη διάθεση του έργου αυτού, δε δείχνει με τίποτα την άσχημη ψυχολογική κατάσταση του Μπετόβεν». Η Συμφωνία πήρε μόλις τέσσερις μήνες μέχρι να την ολοκληρώσει και, παραδόξως, το έργο δεν αφιερώθηκε σε κανέναν.
Η πρώτη δημόσια εκτέλεση της Συμφωνίας έγινε στις 27 Φεβρουαρίου του 1814, σε ένα κονσέρτο στο Hofburg Palace, της Βιέννης, χώρος στον οποίον και η 7η Συμφωνία είχε πρωτοπαρουσιαστεί, δύο μήνες πριν. Αν και η σταδιακή κώφωση του συνθέτη είχε φτάσει σε κακό επίπεδο, εκείνος διεύθυνε στην πρεμιέρα. Αναφέρεται ότι «η ορχήστρα αγνοούσε τις αδέξιες κινήσεις του, και ακολουθούσε τα πρώτα βιολιά».
Όταν ο Καρλ Τζέρνυ ρώτησε τον δάσκαλό του, γιατί η 8η δεν έλαχε τόσης δημοτικότητας όσο η 7η, εκείνος απάντησε «απλά η 8η είναι τόσο πολύ καλύτερη». Ένας κριτικός έγραψε: «τα χειροκροτήματα δεν συνοδεύθηκαν με τον ανάλογο ενθουσιασμό, όπως θα συνέβαινε σε ένα έργο που άρεσε καθολικά». Ο Μπετόβεν θύμωσε με αυτήν την κριτική. Ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, με την ιδιότητα του ως μουσικός κριτικός, συμφώνησε με τη γνώμη του Μπετόβεν, λέγοντας ότι η 8η είναι καλύτερη από την 7η.
Ενορχήστρωση
Η συμφωνία γράφτηκε για τα ακόλουθα όργανα:
Δομή
Μία τυπική εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 26 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1812
Παλάτσο Ρουτσελάι
μικρογραφία| Το παλάτσο Ρουτσελάι σήμερα. μικρογραφία| Η εσωτερική αυλή. μικρογραφία| Παράθυρο στον μεσαίο όροφο. Το Παλάτσο Ρουτσελάι, ιταλ.: Palazzo Rucellai, είναι ένα ανακτορικό αρχοντικό του 15ου αι. στη Βία ντελα Βίνια Νουόβα στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Το παλάτι Ρουτσελάι πιστεύεται από τους περισσότερους μελετητές ότι έχει σχεδιαστεί για τον Τζοβάννι ντι Πάολο Ρουτσελάι από τον Λέον-Μπαττίστα Αλμπέρτι μεταξύ 1446 και 1451 και εκτελέστηκε, τουλάχιστον εν μέρει, από τον Μπερνάντο Ροσελίνο. Η υπέροχη πρόσοψή του ήταν μία από τις πρώτες, που διακήρυξαν τις νέες ιδέες της Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής με βάση τη χρήση των ψευδοκιόνων και των θριγκών σε αναλογική σχέση μεταξύ τους. Το παλάτι Ρουτσελάι καταδεικνύει την επιρροή της αναβίωσης της αρχαιότητας, αλλά το κάνει με έναν τρόπο γεμάτο αναγεννησιακή πρωτοτυπία.
Η πρόσοψη που μοιάζει με πλέγμα, που επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής ενός σχήματος κατατμημένης άρθρωσης, κάνει μία δήλωση ορθολογικής ανθρωπιστικής σαφήνειας. Η πέτρες της πρόσοψης χωρίζονται από αυλακώσεις και είναι το βάθος για τους λείους ψευδοκίονες. Οι θριγκοί χωρίζουν την πρόσοψη σε τρεις ορόφους. Κάθε όροφος έχει ψευδοκίονες με κιονόκρανα διαφορετικών ρυθμών, όπως στο Κολοσσαίο: στο ισόγειο είναι δωρικά, στον πρώτο όροφοιωνικά (μία αναγεννησιακή εκδοχή) και στον τρίτο όροφο κορινθιακά (απλοποιημένα) ανώτερο επίπεδο. Στους ορόφους, ανάμεσα από τους ψευδοκίονες, υπάρχουν δίλοβα παράθυρα μέσα σε ένα τόξο. Η πρόσοψη κορυφώνεται με ένα προεξέχον γείσο.