cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μόμτσιλο Βούκοτιτς
Ο Μόμτσιλο Βούκοτις (σερβ. Момчило Вукотић - Momčilo Vukotić) γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1950 στο Βελιγράδι - 3 Δεκεμβρίου 2021 και ήταν Σέρβος  διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής με τη Γιουγκοσλαβία και προπονητής. Στο παρελθόν διετέλεσε προπονητής στο ελληνικό πρωτάθλημα στον Πανιώνιο, στον ΠΑΟΚ και στο Λεβαδειακό, στο κυπριακό πρωτάθλημα σε διάφορους συλλόγους και στην εθνική ομάδα της Κύπρου.
Ποδοσφαιριστής
Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε την καριέρα του στην Παρτιζάν Βελιγραδίου σε ηλίκια 12 ετών και έπαιξε στην α΄ ομάδα από τα 17 του χρόνια. Αγωνίστηκε ως βασικός για μια δεκαετία σημειώνοντας 79 γκολ σε 257 ματς και κατέκτησε δυο πρωταθλήματα (1976, 1978). Τη σεζόν 1978-79 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό και μεταγράφηκε στη γαλλική Ζιροντέν Μπορντό αλλά δεν κατάφερε να ποσαρμοστεί. Επέστρεψε στην Παρτιζάν, στην οποία αγωνίστηκε ως το τέλος της καριέρας του (1984), σημειώνοντας άλλα 33 γκολ σε 138 ματς και κατακτώντας άλλο ένα πρωτάθλημα το 1983. Κατέχει το απόλυτο ρεκόρ συμμετοχών στη ιστορία της Παρτιζάν, αφού συμμετείχε σε 752 ματς σε διοργανώσεις όλων των ηλικιακών κατηγοριών, ενώ έχει σημειώσει 306 γκολ.
Στις 16 σεζόν που αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο έπαιξε σε περισσότερα από 430 ματς πρωταθλήματος και σημείωσε πάνω από 120 γκολ.
Εθνική ομάδα
Ο Μόμτσιλο Βούκοτιτς αγωνίστηκε 14 φορές στην εθνική Γιουγκοσλαβίας από το 1972 ως το 1978. Έκανε ντεμπούτο στις 20-9-1972, στον αγώνα Ιταλία-Γιουγκοσλαβία 3-1, στον οποίο σκόραρε το μοναδικό γκολ της ομάδς του. Συνολικά σημείωσε 4 γκολ με την εθνική ομάδα και έπαιξε για τελευταία φορά στις 4-10-1978 στο ματς Γιουγκοσλαβία-Ισπανία 1-2. Στις 16-11-1977 αγωνίστηκε και κατά της Ελλάδας σε ματς για το Βαλκανικό Κύπελλο (σκορ: 0-0). Ήταν μέλος της ομάδας της Γιουγκοσλαβίας που μετείχε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Εθνών Ευρώπης το 1976 χωρίς να αγωνιστεί.
Προπονητής
Ως προπονητής εργάστηκε αμέσως μόλις σταμάτησε να αγωνίζεται, αρχικά ως βοηθός στην Παρτιζάν ως το 1987 και στη συνέχεια ως α΄ προπονητής. Ως βοηθός προπονητής στην Παρτιζάν κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1986, 1987) και ως α΄ προπονητής το Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας το 1989, το οποίο η ομάδα κατέκτησε ξανά έπειτα από 32 χρόνια.
Στη συνέχεια ήρθε στον Πανιώνιο, όπου εργάστηκε δύο σεζόν και ακολούθως πήγε στην Κύπρο, όπου δούλεψε για πάνω από μια δεκαετία. Η πρώτη ομάδα του ήταν ο Απόλλων Λεμεσού, όπου έμεινε δύο σεζόν. Συνέχισε στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου άλλα δυο χρόνια και τρεις σεζόν στον Εθνικό Άχνας, τον οποίο οδήγησε στην 4η θέση, την υψηλότερη στην ιστορία του. Στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός προπονητής στην εθνική Γιουγκοσλαβίας, η οποία δεν κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου 2002 μόλις για ένα βαθμό. Συνέχισε ως ομοσπονδιακός προπονητής στην Εθνική Κύπρου, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Τη σεζόν 2005-06 εργάστηκε στη Φάρουλ Κωστάντζας της Ρουμανίας, την οποία οδήγησε στον ημιτελικό του Κυπέλλου και στον 3ο γύρο στο Κύπελλο Ιντερτότο. Έμεινε στην ομάδα ως την αρχή της σεζόν 2006-07 και τον Οκτώβριο του 2006 ήρθε ξανά στην Ελλάδα, στον ΠΑΟΚ, όπου έμεινε ως τον Ιανουάριο του 2007. Τη σεζόν 2008-09 εργάστηκε στο Λεβαδειακό.
Οικογένεια
Ο Μόμτσιλο Βούκοτιτς ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά. Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
Live Kreation
Live Kreation είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer". Παράλληλα, κυκλοφόρησε ένα DVD με τίτλο "Live Kreation: Revisioned Glory", το οποίο περιείχε ζωντανές εμφανίσεις και βίντεο κλιπ από όλη την καριέρα του συγκροτήματος.
Το άλμπουμ μπήκε στις χαμηλές θέσεις των γερμανικών τσαρτ και η κυκλοφορία με το αρχικό του εξώφυλλο απαγορεύτηκε στην πατρίδα του συγκροτήματος τον Απρίλιο του 2007.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου προέρχονται από την Λιλ της Γαλλίας στις 24 Νοεμβρίου 2001, όπως και δύο ημέρες αργότερα από την συναυλία του συγκροτήματος στην Λυόν, από την εμφάνιση τους στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, από το φεστιβάλ "Wacken Open Air" του 2002 και από την συναυλία τους στο Σάο Πάολο την 1 Σεπτεμβρίου 2002.
Θέσεις τσαρτ
Live Kreation (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Ιουνίου 2003
Τα μέλη των Kreator
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live Kreation" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Kreator Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003
Φύλλο Καρδίτσας
Το Φύλλο είναι πεδινό χωριό του Νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 95 μέτρα.
Γεωγραφία
Το Φύλλο βρίσκεται στα δυτικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Λάρισας και το διασχίζει ο ποταμός Ενιπέας (Θεσσαλικός). Κοντά στον ποταμό, βρίσκεται και το Φύλλιον Όρος ή Δογατζής. Το Φύλλο έχει έκταση 24.194 στρεμμάτων. Απέχει 10 χλμ. ΝΑ. από τον Παλαμά, 27 χλμ. Α.-ΒΑ. από το κέντρο της Καρδίτσας και 35 χλμ. ΝΔ. από τη Λάρισα. Η παλιά ονομασία από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν Σαμπαλή ή Σαμπαλί και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Το 1930 με το ΦΕΚ 251Α-24/07/1930 μετονομάζεται σε Φύλλον και το 1944 αποσπάται από το νομό Τρικκάλων στο νομό Καρδίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Αμπελώνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Φύλλου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα πληθυσμό 678 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 555.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Πάπας Ορμίσδας
Ο Πάπας Ορμίσδας (Papa Ormisda, 450 - 6 Αυγούστου 523) ήταν Πάπας από τις 20 Ιουλίου του 514 έως το θάνατό του το 523. Ο παπισμός του χαρακτηρίστηκε από τις προσπάθειές του να δώσει λύση στο ακακιανό σχίσμα, που είχε ξεκινήσει το 484 από τις προσπάθειες του Πατριάρχη Ακάκιου να εξευμενίσει τους Μονοφυσίτες. Οι προσπάθειές του να επιλύσει αυτό το σχίσμα ήταν επιτυχείς και, στις 28 Μαρτίου του 519, η επανένωση μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Ρώμης επικυρώθηκε στον καθεδρικό ναό της Κωνσταντινούπολης μπροστά σ' ένα μεγάλο πλήθος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φροζινόνε της Ιταλίας. Ήταν χήρος και Ρωμαίος διάκονος όταν έγινε Πάπας.
Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Πάπας Ορμίσδας φρόντισε να δώσει οριστικό τέλος στο Λαυρεντιανό σχίσμα στην Ρώμη, φέρνοντας τους διαφωνούντες πίσω στην Καθολική Εκκλησία. Ως Πάπας ασχολήθηκε κυρίως με την επανένωση μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μετά το Ακακιανό σχίσμα του 484 που κράτησε 35 χρόνια. Το αίτιο του σχίσματος ήταν οι υποχωρήσεις της Ανατολικής Εκκλησίας σε δογματικά ζητήματα προς όφελος των Μονοφυσιτών. Η άρση του σχίσματος αυτού έγινε αφού χρειάστηκε να υπογράψουν όλοι οι επίσκοποι της Ανατολικής Εκκλησίας ένα κείμενο γνωστό ως «Ο τύπος του Πάπα Ορμίσδα».
Ο Πάπας Ορμίσδας έχει ανακηρυχθεί Άγιος την μνήμη του οποίου τιμά η Καθολική Εκκλησία ανήμερα του θανάτου του στις 6 Αυγούστου του 523.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα Ορμίσδας
Μιλέν Ντεμονζό
Η Μιλέν Ντεμονζό (Γαλλικά: Marie-Hélène Demongeot, 29 Σεπτεμβρίου 1935 -1 Δεκεμβρίου 2022 ) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός με μια σταδιοδρομία που εκτείνεται σε έξι δεκαετίες και είχε πάρει μέρος σε 72 ταινίες από το 1953.
Πρώτα χρόνια
Η Ντεμονζό γεννήθηκε στη Νίκαια της Νότιας Γαλλίας και είναι κόρη του Αλφρέντ Ζαν Ντεμονζό και της Κλαούντια Τρουμπνικόβα γεννημένη στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Η Μιλέν έχει έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Λεονίντ Ιβαντόφ που γεννήθηκε στο Χαρμπίν της Κίνας, από τον πρώτο γάμο της μητέρας της.
Καριέρα
Απεβίωσε στις 1 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 87 ετών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νικόπολη Θεσσαλονίκης
Η Νικόπολη (παλιά ονομασία Ζάροβα) είναι οικισμός του Καλλικρατικού Δήμου Λαγκαδά, της Δημοτικής Ενότητας Λαχανά ,45 χλμ ΒΑ της Θεσσαλονίκης, στις πλαγιές του όρους Βερτίσκος.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 αριθμεί 315 μόνιμους κατοίκους ,ενώ με την απογραφή του 2011  έχουμε σημαντική πτώση,  134 κάτοικοι.
Οι κάτοικοί της Νικοπόλεως είναι κυρίως πρόσφυγες από την Νικόπολη του Πόντου, που την κατοίκησαν το 1914 μετά την απελευθέρωση της περιοχής τον Ιούνιο του 1913 (μάχη Λαχανά 21-06-1913). Μέχρι 16-06-1913 στη Νικόπολη κατοικούσαν κυρίως Εξαρχικοί ,που την εγκατέλειψαν στις 16-06-1913 με την υποχώρηση των Βουλγαρικών δυνάμεων προς Βορρά. Οι Έλληνες κάτοικοι κατέληξαν στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας να είναι μειοψηφία και αναγκάστηκαν να μετοικήσουν σε χωριά της περιοχής Λαγκαδά (Λητή και Δρυμό κυρίως), κάποιοι από αυτούς φέρουν τα επίθετα Ζαρόβαλης, Ζαροβιανός κλπ, γιατί έτσι τους αποκαλούσαν στα νέα χωριά τους.
Οι πρώτοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν το 1914, ήταν η οικογένεια Στεφανίδη από το Χατζήκιοϊ Νικοπόλεως Πόντου.
Οι κάτοικοι προέρχονται από τα παρακάτω χωριά της Νικόπολης (Sebinkarahisar) Νομού Κερασούντος.
1) χωριό Χατζήκιοι: Οι οικογένειες των αδερφών Στεφανίδη Ιορδάνη και Παύλου (Ζούμπαυλος), Μαυρίδη Πρόδρομου (Κόχλος), Μαρουφίδη Εμμανουήλ, Κεβεζετίδη Κυριάκου (Τσοπούρ) ,Μισαηλίδη Μιχαήλ, Τηλεντζίδης Σάββας (Σισλής), Παυλίδης Φώτιος (Τελεμένος), Γεωργιάδης Ιωαννης (πεταλωτής), Κουτσόγλου Ευστάθιος και Κουτσόγλου  Στέφανος ?      ( τη Παρασκευούλας) Αναστασιάδης  Κλεάνθης, Λάζαρος, Αναστάσιος (Πακάλ, Τσουβάν και Παμπουκτσής) και ο πατέρας του Γιορδάμη Τσαλίκα.
2) Το χωριό Έσκιονε (σήμερα Ugurtza): Οι οικογένειες Γαρυπίδη Θεοδώρου με γιο τον Ιορδάνη, Αναστασιάδη Σπύρος (από Γαρυπίδης άλλαξε, ο λεγόμενος Ασκονίτας) ,Πορφύρογλου ή Προφυλίδη.
3) Το χωριό Καηλούκα οικογένεια Αντωνιάδη (Καλικότας)
4) Το χωριό Αλούτζα οικογένεια Νικολαίδη ή Βασιλειάδη (είχε δύο επίθετα, τελικά κράτησε το Νικολαίδης (οι βιομήχανοι)
5) Το χωριό Λάπα οικογένειες Αρτουτζόγλου (μετέπειτα Αρτουτζίδης) και Παπαδόπουλος (πεθερός του δάσκαλου Μπακάλη Αλέκου)
Η δεύτερη μεγάλη ομάδα καταγωγής των κατοίκων του χωριού προέρχεται από χωριά της Ρεφαγιάς (κωμόπολη 6.000 κατοίκων) που ανήκαν στη Μητρόπολη Νικοπόλεως, αλλά διοικητικά στον Νομό Ερζιντζάν. Τα χωριά αυτά είναι Νότια της Νικόπολης και είναι τα εξής:
6) Το χωριό Αλατζάχαν οι οικογένειες Ακριτίδης, Ακριτόπουλος, Χαιτίδης,Κυριακίδης, Μασμανίδης, Ξανθόπουλος, Ξενιτόπουλος, Σιδηρόπουλος (Πάγκαλος),Χορτοκουνίδης, Κωνσταντινίδης,Τσαγκαλίδης.
7) Το χωριό Καδήκιοι οικογένειες Ανδρεάδης, Γαλεγαλίδης, Μουρατίδης, Μαυρίδης (Τσουνγκουλούς) και Χαιτίδης (Κόκκινος).
8) Το χωριό Ρέφαγια οικογένειες Σολεημέζογλου, Χαριτωνίδης.
9) Το χωριό Μέντεμε οικογένειες Χατζηλιού ,Χατζηλιάδης, Ιωαννίδης (Γιορτς).
10) Τον Μοντολά οικογένειες Ιωαννίδης ή Δασκουλίδης, Σιδηρόπουλος, Κοντεσίδης.
11) Το χωριό Πισούρ οικογένεια Σαλονίδης (Πιρσιλής)
13) Το χωριό Ουλούτσουχουρ οικογένεια Δαμιανίδη, απο αυτό το χωριό ήταν η Ξενίνα η οποία συμμετείχε στην έρευνα της Επιτροπής προσφύγων με μια εξαιρετική περιγραφή για το χωριό της.
14) Το χωριό Γούζουλου οικογένεια Κιαπίδη
Η Νικόπολη υπέστη δύο μεγάλα μεταναστευτικά κύματα. το πρώτο την περίοδο 1955-60 υπήρξε προς τη Μελβούρνη της Αυστραλίας, όπου σχηματίστηκε μια μεγάλη παροικία Νικοπολιτών, οι οποίοι συνέχισαν να ζουν με τον πατροπαράδοτο Ελληνικό τρόπο ζωής και να έχουν άριστες σχέσεις μεταξύ τους, οι οποίες παραμένουν ακόμα και σήμερα μετά από 65 χρόνια άρρηκτες.Επιστροφές στην πατρίδα υπήρξαν ελάχιστες. Η μεγάλη πλειοψηφία διάλεξε την νέα τους πατρίδα.
Με προεδρικό διάταγμα της 31-12 1926 το χωριό πήρε το όνομα Νικόπολη, εις μνήμη του ονόματος της Νικόπολης Πόντου, καθώς όλοι οι κάτοικοι προέρχονται από χωριά της Μητρόπολης Νικοπόλεως και Κολωνίας. Μέχρι τότε ανήκε διοικητικά στην Κοινότητα Βερτίσκου.
Με το ίδιο διάταγμα ιδρύεται Κοινότητα Νικοπόλεως με έδρα τη Νικόπολη, που ανήκει στην επαρχία Λαγκαδά του Νομού Θεσσαλονίκης.
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας
Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας (Rīgas Tehniskā universitāte) που ιδρύθηκε την 14η Οκτωβρίου 1862 είναι το αρχαιότερο τεχνικό πανεπιστήμιο της Βαλτικής. Βρίσκεται στη Ρίγα Λετονίας και παλαιότερα ήταν γνωστό ως Πολυτεχνείο Ρίγας και Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας.
Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας, 1862-1918
Το Πολυτεχνείο Ρίγας ιδρύθηκε το 1862 και ήταν το πρώτο πολυτεχνείο στην Αυτοκρατορική Ρωσία. Απένεμε διπλώματα γεωργίας,χημείας, μηχανολογίας, μηχανικής, εμπορίου και αρχιτεκτονικής, με προγράμματα εκπαίδευσης στα Γερμανικά. Το 1896 μετονομάστηκε σε Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας και η γλώσσα διδασκαλίας άλλαξε στα ρωσικά.
Με την έναρξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, το 1914, το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρίγας μεταφέρθηκε στη Μόσχα και λειτούργησε εκεί μέχρι το 1918. Στη συνέχεια, ένα μέρος της σχολής επέστρεψε στη Λετονία και εντάχθηκε στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο της Λετονίας. Άλλοι έμειναν στη Ρωσία και δίδαξαν στα πανεπιστήμια εκεί.
Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας, 1958–σήμερα
Το Πολυτεχνικό Ίδρυμα Ρίγας επανιδρύθηκε το 1958 με διαχωρισμό από τα τμήματα μηχανικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας. Το 1990 μετονομάστηκε σε Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας. Επί του παρόντος, το πανεπιστήμιο περιλαμβάνει 9 σχολές:
Το 2016 στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας φοιτούσαν 14.997 φοιτητές.
Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Ρίγας
Ιδρύθηκε το 1991 σε συνεργασία με το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μπάφαλο (ΗΠΑ) και το Πανεπιστήμιο της Οττάβα (Καναδάς), και ήταν το πρώτο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες της Βαλτικής που πρόσφερε προγράμματα για την απόκτηση Μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (Μάστερ, MBA) στα αγγλικά.
Κατάταξη
Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ρίγας κατατάσσεται στα 800+ καλύτερα του Καταλόγου Καλύτερων Πανεπιστημίων Παγκόσμια για το 2019 του Times. Στις κατατάξεις του QS για το 2019 κατατάχθηκε στις θέσεις 751-800. Βρίσκεται στην 57η θέση μεταξύ των Πανεπιστημίων Ανατολικής Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας, στη 2η θέση μεταξύ των πανεπιστημίων της Λετονίας (με πρώτο το Πανεπιστήμιο της Λετονίας) και στην 7η θέση μεταξύ των Πανεπιστημίων της Βαλτικής.
Αξιοσημείωτοι διδάσκοντες και απόφοιτοι
Στους αξιοσημείωτους απόφοιτους περιλαμβάνονται ο γεννηθείς στη Λετονία νομπελίστας Βίλχελμ Όστβαλντ, ο θρυλικός Δήμαρχος της Ρίγας Τζορτζ Άρμιστεντ, ο πρώην Πρόεδρος της Λετονίας Άντρις Μπέρζινς, ο πρώην Πρωθυπουργός Βάλντις Ντομπρόβσκις και πολλοί άλλοι που διακρίθηκαν στους χώρους της επιστήμης και στην κοινωνία. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Wilhelm_Ostwald_by_Nicola_Perscheid.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Ο Βίλχελμ Όστβαλντ, του Νίκολα Περσέιντ
Αναφορές
Κατηγορία:Λετονία Κατηγορία:Πανεπιστήμια
Δημήτρης Ιτούδης
Ο Δημήτρης Ιτούδης (Βέροια, 8 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής της Φενέρμπαχτσε και της Εθνική Ελλάδας.
Είναι ο μοναδικός Έλληνας προπονητής που έχει κερδίσει δύο τίτλους της Ευρωλίγκα.
Προπονητική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1970 στα Τρίκαλα Ημαθίας και σαν παίκτης αγωνίστηκε στον Ερμή Τρικάλων Ημαθίας και τον Αλκέτα Αλεξάνδρειας, πριν αποφασίσει να μεταβεί στο Ζάγκρεμπ όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της πόλης Φυσική Αγωγή με ειδικότητα στο μπάσκετ. Στο Ζάγκρεμπ έκανε και τα πρώτα του προπονητικά βήματα αρχικά στα τμήματα υποδομής της Μλάντοστ και κατόπιν σαν βασικός προπονητής της εφηβικής ομάδας της Κ.Κ. Ζάγκρεμπ τη διετία 1990-92. Ακολούθησε μία τριετία (1992-95) στο πλευρό του Μπόσκο Μπόζιτς στην αντρική ομάδα, ενώ παράλληλα ήταν και πρώτος προπονητής της πανεπιστημιακής ομάδας.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάζεται στον ΠΑΟΚ σαν βοηθός των Κιουμουρτζόγλου, Λούκαϊτς τη σαιζόν 1995-1996, το τέλος της οποίας τον βρίσκει στο «τιμόνι» σαν επικεφαλής προπονητής του «δικεφάλου» φτάνοντας μεταξύ άλλων στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.
Επίσης έχει εργαστεί στον Πανιώνιο (1996-97) και σαν επικεφαλής προπονητής στο Φίλιππο Θεσσαλονίκης (1997-99) και την MENT.
Αργότερα διετέλεσε βοηθός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, όταν ήταν προπονητής του Παναθηναϊκού, και βρισκόταν στην ομάδα από τη σεζόν 1999-2000 μέχρι και τη σεζόν 2011-2012. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε συνολικά 23 τίτλους σε 13 χρόνια ως βοηθός προπονητή υπηρετώντας τον σύλλογο σε χρονιές απολύτως επιτυχημένες.
Τη σεζόν 2013-2014 υπήρξε προπονητής της Τούρκικης Μπάνβιτ με ρεκόρ κανονικής περιόδου 29-1 (πρώτη θέση) και τελικά έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά του τούρκικου πρωταθλήματος, ενώ έφτασε και μέχρι τους 32 του Eurocup Basketball δεύτερης τη τάξει ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Τον Ιούνιο του 2014, έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα στην καριέρα του ως πρώτος προπονητής, αφού υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Ρώσικη ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας έφτασε την πρώτη του χρονιά στο Final Four της Μαδρίτης όπου και αποκλείστηκε στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό. Εντέλει κατέλαβε την τρίτη θέση αφού κέρδισε στον μικρό τελικό την Φενέρμπαχτσε. Στη Ρωσία κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο ως πρώτος προπονητής, κερδίζοντας την Χίμκι στους τελικούς της VTB Λίγκα με 3-0. Γι' αυτό του το επίτευγμα κέρδισε το βραβείο του προπονητή της χρονιάς στη λίγκα. Την επόμενη σεζόν έφτασε στην ευρωπαϊκή επιτυχία, οδηγώντας την ΤΣΣΚΑ στον έβδομο τίτλο της στα χρονικά της Ευρωλίγκα, στο Final Four του Βερολίνου, νικώντας τον δάσκαλο του η αλλιώς  μεγάλο του αδελφό  όπως ο ίδιος λέει, Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τη Φενέρμπαχτσε σε ένα συγκλονιστικό τελικό, που κρίθηκε στην παράταση με 101-96. Λόγω της επιτυχίας του στην Ευρωλίγκα, ο Ιτούδης αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς στη διοργάνωση για το 2016. Στη Ρωσία κατέκτησε για δεύτερη φορά τη VTB Λίγκα, νικώντας την Ούνικς Καζάν στους τελικούς με 3-1. Το 2017 έφτασε μέχρι το Final Four της Κωνσταντινούπολης, αλλά αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό. Εντέλει κατέκτησε την τρίτη θέση νικώντας την Ρεάλ Μαδρίτης. Στη VTB Λίγκα κατέκτησε τον τίτλο του προπονητή της χρονιάς για δεύτερη φορά, ενώ κατέκτησε και τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο του με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην VTB Λίγκα νικώντας την Χίμκι με 3-0 στη σειρά των τελικών. Το 2018, έφτασε για τέταρτη φορά στο Final Four της Ευρωλίγκα αλλά αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την Ρεάλ Μαδρίτης. Επίσης κατέκτησε για τέταρτη φορά τον τίτλο της VTB Λίγκα, και για τρίτη φορά βγήκε καλύτερος προπονητής της διοργάνωσης.
Στις 19 Μαρτίου 2019, έγινε ο ρέκορντμαν νικών (124) στην ιστορία της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην Ευρωλίγκα, ως προπονητής. Στις 19 Μαΐου 2019 κατέκτησε την δεύτερη Ευρωλίγκα, ως πρώτος προπονητής με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και έγινε ο μοναδικός Έλληνας προπονητής με δύο κατακτήσεις. Για την επιτυχία αυτή αναδείχτηκε ο προπονητής της χρονιάς στη διοργάνωση. Επίσης κατέκτησε και την VTB Λίγκα. Τον Ιούνιο ανανέωσε με την ΤΣΣΚΑ, μέχρι το 2021. Στις 28 Απριλίου 2021, προκρίθηκε στο Final Four της Ευρωλίγκα, αφού νίκησε την Φενέρμπαχτσε με 3-0 στη σειρά των play off. Στις 17 Μαΐου ανανέωσε το συμβόλαιό του έως το 2023. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε για έκτη φορά την VTB Λίγκα, αφού η ΤΣΣΚΑ κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ούνικς Καζάν με 3-0. Στις 18 Σεπτεμβρίου, κατέκτησε το πρώτο Σούπερ Καπ της VTB Λίγκα, νικώντας την Ζενίτ με 81-73. Στις 6 Μάϊου 2022, αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στην VTB Λίγκα για τέταρτη φορά στην καριέρα του, ωστόσο δεν κατέκτησε τον τίτλο της διοργάνωσης αφού ηττήθηκε από την Ζενίτ, με 4-3 στη σειρά των τελικών. Στις 5 Ιουνίου 2022, ανακοίνωσε το τέλος της συνεργασίας του με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μετά από οκτώ χρόνια και συνολικά εννέα τίτλους.
Στις 18 Μαρτίου 2022, ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας, ώστε να την καθοδηγήσει στο Ευρωμπάσκετ 2022.
Στις 19 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε από την Φενέρμπαχτσε, για τα επόμενα τρία χρόνια. Στις 24 Νοεμβρίου 2022 και μετά τη νίκη της Φενέρ κόντρα στην Αρμάνι με 82-72, έγινε ο πέμπτος προπονητής στην Ευρωλίγκα με 200+ νίκες, όντας ο δεύτερος νεότερος προπονητής στην ιστορία που πιάνει αυτό το επίτευγμα, έχοντας επίσης το καλύτερο ποσοστό νικών με 200/265 (75,5%).
Ως πρώτος προπονητής
ΠΑΟΚ
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Ως βοηθός προπονητή
Παναθηναϊκός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΜΕΝΤ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ. Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωλίγκα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Φενέρμπαχτσε
Οθωμανική οχιά
Η Οθωμανική οχιά, Montivipera xanthina (Gray, 1849) είναι ιοβόλο φίδι της οικογένειας Viperidae, που απαντάται στην Δυτική Τουρκία, σε ορισμένα Νησιά του Αιγαίου και στην Βορειοανατολική Ελλάδα. Πήρε την επιστημονική της ονομασία από την μικρασιατική πόλη της Ξάνθου.
Περιγραφή
Έχει ανοιχτόχρωμο δέρμα γκρι ή λευκού χρώματος που καλύπτεται από φολίδες, στη ράχη το φίδι έχει σκούρα σχέδια σε σχήμα τεθλασμένης γραμμής.Συνήθως το μέγεθος του φτάνει τα 70-95 cm αλλά σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου μπορεί να φτάσει και τα 130 cm. Η αναπαραγωγική περίοδός της ξεκινάει κυρίως την άνοιξη μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού. Κατά μέσο όρο κάθε θηλυκή οθωμανική οχιά γεννά 2 έως 15 νεογνά.
Ενδιαίτημα
Η Οθωμανική οχιά ζει κυρίως σε υγρές περιοχές. Προτιμά βραχώδεις περιοχές με πυκνή βλάστηση.
Διατροφή
Η διατροφή της Οθωμανικής οχιάς αποτελείται κυρίως από τρωκτικά, όπως σκίουρους και ποντίκια, άλλα μικρά θηλαστικά και πτηνά. Επίσης πιστεύεται ότι κυνηγάει και σαύρες.
Γεωγραφική κατανομή
Το φίδι ζει κυρίως στο δυτικό κομμάτι της Μικράς Ασίας (ανατολικότερο κομμάτι της κατανομής της είναι η Καισαρεία). Η Οθωμανική οχιά μπορεί να βρεθεί επίσης στην βορειοανατολική Ελλάδα (Ανατολική Μακεδονία & Θράκη) και σε νησιά του Αιγαίου όπως στη Σύμη, στην Κω, στην Κάλυμνο, στη Σαμοθράκη, στη Λέρο, στους Λειψούς, στην Πάτμο, στη Σάμο, στη Χίο και στη Λέσβο.
Καθεστώς προστασίας
Σύμφωνα με την IUCN η Οθωμανική οχιά κατατάσσεται στα ελάχιστης ανησυχίας χάρη στην ευρεία κατανομή, τον μεγάλο πληθυσμό και γιατί είναι απίθανο ο πληθυσμός να μειωθεί αρκετά γρήγορα έτσι ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις για να καταταχθεί σε άλλη κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εχιδνίδες Κατηγορία:Ερπετά της Ασίας Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας
Θέση της γυναίκας στην προτεσταντική Μεταρρύθμιση
Το θέση των γυναικών στην προτεσταντική Μεταρρύθμιση ήταν αυτή που αναλογούσε στο ρόλο της συζύγου και της μητέρας, όπως και ο ρόλος των ανδρών ήταν εκείνος του συζύγου, του πατέρα ή του γιου.
Γάμος
Μια σύζυγος αναμενόταν να είναι σύντροφος του συζύγου της, πάντα υποταγμένη σε εκείνον. Απαιτήθηκε υπακοή από τους συζύγους τους και έτσι οι γυναίκες περιορίστηκαν στις δράσεις τους. Υπήρχαν όμως μερικές γυναίκες κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης που δεν ήταν τόσο περιορισμένες όσο άλλες γυναίκες. Η Καταρίνα Βον Μπόρα, που παντρεύτηκε τον γνωστό μεταρρυθμιστή Μαρτίνο Λούθηρο έθεσε το πρότυπο για περισσότερους ρόλους που δόθηκαν στη σύζυγο ενός πάστορα. Θεωρήθηκε βέβαια επίσης, ότι ήταν ένα φρικτό πρότυπο για εκείνες τις γυναίκες που, όπως και η ίδια, είχαν σχετιστεί με κληρικούς.
Η Ελισάβετ της Έσσης εξέθεσε τη μυστική διγαμία του αδελφού της Φίλιππου.
Εκπαίδευση και οικιακή εργασία
Οι γυναίκες έπρεπε να είναι σιωπηλές, υπάκουες και να εκτελούν οικιακά καθήκοντα, αλλά αυτό θα μπορούσε να ποικίλει σημαντικά ανάλογα με την κοινωνική τάξη και τον πλούτο. Για παράδειγμα, η Kaarina Multiala (μεταξύ 1563-1571) κατείχε αρκετά πλοία και ήταν ένας πλούσια φινλανδή έμπορος. Η Brigitta Lars Anderssons (α. Μετά το 1551) ήταν θεραπεύτρια και έγινε η προσωπικός γιατρός και η νοσοκόμα της βασίλισσας. Επίσης, το 1572 η Δανή επιστήμονας Sophia Brahe (1556-1643) βοήθησε τον αδελφό της Tycho με τις αστρονομικές παρατηρήσεις του. Επίσης, η Constantia Zierenberg καλβινίστρια (1605-1653) ήταν κόρη ενός δημάρχου. Μιλούσε άπταιστα σε έξι γλώσσες και τραγουδούσε για τους βασιλείς. Ο σκοπός της εκπαίδευσης των γυναικών ήταν η ανάπτυξη μιας αποδεκτής έννοιας του γάμου και της κατάρτισης στις εγχώριες δεξιότητες, παρόλο που η καλβινίστρια Anne Locke ήταν μεταφραστής και ποιητής που δημοσίευσε την πρώτη αγγλική σειρά ήχων. Οι γυναίκες διδάχθηκαν πώς να φροντίζουν τα παιδιά, να φροντίζουν τα σπίτια τους, να ράβουν ρούχα για την οικογένειά τους και να προσέχουν τα ζώα. Η Άννα Καρλσντότερ (1552) ήταν ευγενής που απέσυρε δωρεές που οι πρόγονοί της είχαν κάνει σε εκκλησία και πέθανε πλούσια. Επίσης, η κοντέσα Emilie Juliane (1637-1706) εκπαιδεύτηκε στη θρησκεία, τη Λατινικά, την Ιστορία και άλλα θέματα και συνέχισε να γράφει ύμνους (587) που επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Η αλλαγή ήταν ότι τώρα οι γυναίκες ενθαρρύνθηκαν να μελετήσουν τη Βίβλο με την παραδοσιακή γλώσσα, και να γίνουν μια βιβλική επιρροή για τα παιδιά και με τον σύζυγό τους. Επιτρέποντας στις γυναίκες να εκπαιδευτούν και να διαβάζουν τη Βίβλο, βρήκαν αποσπάσματα που υποδηλώνουν ότι οι γυναίκες ήταν ίσες με τους άνδρες με την παρουσία του Θεού. Το Σουηδικό Διάταγμα της Εκκλησίας του 1571 έδωσε εντολή στην εκπαίδευση των κοριτσιών μαζί με τα αγόρια. Η Άννα Τασκομακάρ (περ. 1480 - μετά το 1528) ήταν μιά επιτυχημένη και πλούσια ιδιοκτήτρια, η οποία επίσης εμπορευόταν χαλκό και σίδηρο.
Επειδή η Ελισάβετ Α της Αγγλίας ήταν γυναίκα, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να την καταστήσει ανώτατο κυβερνήτη της Εκκλησίας της Αγγλίας αντί του Ανώτατου Αρχηγού της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο Ελισαβετιανός θρησκευτικός διακανονισμός έπαιξε ρόλο στην καλλιέργεια που αναπτύχθηκε στην Προτεσταντική Εκκλησία της Αγγλίας που υπάρχει σήμερα.
Οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να κηρύξουν ή να δημοσιεύσουν
Το 1590, η Χριστίνα της Έσσης δημοσίευσε το ψαλμωδικό βιβλίο, το Geistliche Psalmen und Lieder.
Η μόνη εξαίρεση ήταν η αναβαπτιστική θρησκεία, όπου οι γυναίκες θα μπορούσαν να κηρύξουν στην εκκλησία. Το μόνο προφανές από έργα ή γραπτά που γράφονται από γυναίκες είναι από τις επιστολές τους ή από τις μαρτυρίες της γυναίκας που ερωτήθηκαν για την πίστη τους. Ωστόσο, το 1569 η Magdalena Heymair έγινε η πρώτη γυναίκα που είχε ποτέ καταχωρήσει τα γραπτά της στο Index Librorum Prohibitorum. Δημοσίευσε μια σειρά παιδαγωγικών άρθρων για τη διδασκαλία στοιχειώδους ηλικίας και έγραψε επίσης ποίηση. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι μαρτυρίες, βασισμένες στις γυναίκες της Μεταρρύθμισης, γράφτηκαν από τους άντρες. Αυτή η έλλειψη γραπτών εργασία των γυναικών μπορεί να έχει κάτι να κάνει με το γεγονός ότι η κοινωνία ήταν ανδροκρατούμενη και οι γυναίκες ήταν γραφτό να ολοκληρώσουν οικιακά καθήκοντα και τίποτε άλλο τους.
Η Λουθηρανική ποιητής Καθάρια Ρέινα ντε Γκίλιφενμπεργκ εξορίστηκε από το σπίτι της στην Αυστρία κατά την Αντίστροφη Μεταρρύθμιση.
Λιγότερα θηλυκά μοναστήρια
Ορισμένες μοναχές (από το Abbey Ebstorf κοντά στην πόλη Uelzen και το Abbey του Bursfelde στο Bursfelde ) υιοθέτησαν την Λουθηρανική χριστιανική πίστη. Πολλά από αυτά τα μοναστήρια στην ανατολική Ευρώπη έκλεισαν από τις κομμουνιστικές αρχές μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάποιες φορές ονομάζονται damenstift(σπίτια για ηλικιωμένες ευγενείς γυναίκες). Μια αξιοσημείωτη μέλος του damenstift, η Catharina von Schlegel (1697-1768), έγραψε τον ύμνο που μεταφράστηκε στα αγγλικά με τον τίτλο: Κρατήσου ψυχή μου, ο Κύριος είναι με το μέρος σου. Τρεις αποκλειστικά γυναικείες λουθηρανικές τάξεις μοναχών που λειτουργούν και σήμερα είναι η Communitat Casteller Ring, οι κόρες της Μαρίας και η Ευαγγελική Αδελφότητα της Μαρίας. Αν και η Communität Christusbruderschaft Selbitz είναι αναμεμειγμένη, είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου γυναικεία.
Άλλες μοναχές, ειδικά εκείνες στις Μεταρρυθμισμένες περιοχές, έκλεισαν μετά την Μεταρρύθμιση, ενώ μερικές αδελφές αποφάσισαν να παντρευτούν. Σε περιοχές όπου τα μοναστήρια έκλεισαν, αυτό εξάλειψε την επιλογή ενός θρησκευτικού ρόλου πλήρους απασχόλησης για τις διαμαρτυρόμενες γυναίκες. Ο Μαρτίνος Λούθηρος δεν είχε προγραμματίσει να παντρευτεί, αλλά η πρώην μοναχή Καθαρίνα φον Μπόρα τον έπεισε ότι θα ήταν καλή ιδέα να την παντρευτεί. Λόγω της μέτριας πλούσιας περιουσίας της και της άδειας οικιακής χρήσης για την παρασκευή και την πώληση μπύρας, ήταν σε θέση να τον υποστηρίξει οικονομικά. Ο ίδιος ο Μάρτιν Λούθηρ δίδασκε ότι «η γυναίκα πρέπει να μένει στο σπίτι και να φροντίζει για τις υποθέσεις του νοικοκυριού ως εκείνος που έχει στερηθεί της δυνατότητας να διαχειρίζεται εκείνες τις υποθέσεις που είναι έξω και αφορούν το κράτος ...». Επίσης, ο John Calvin (Ιωάννης Καλβίνος) συμφώνησε ότι «η θέση της γυναίκας είναι στο σπίτι».
Μάρτυρες
Πολλές γυναίκες μαρτύρησαν ή φυλακίστηκαν, κατηγορούμενες για Προτεσταντισμό. Ορισμένες από αυτές είναι οι παρακάτω:
Κοινωνικές στάσεις
Ο κληρικός θα μπορούσε τώρα να παντρευτεί, μειώνοντας τις παράνομες γεννήσεις, παρόλο που δεν υπάρχει τίποτα για να αποδειχθεί ότι η παράνομη πράξη τροφοδοτήθηκε κυρίως από άγαμους κληρικούς. Οι φωνές των γυναικών στην Μεταρρύθμιση καταστάλθηκαν και ως επί το πλείστον τα γραπτά τους καταστράφηκαν εξαιτίας της αναφοράς της Βίβλου για τις γυναίκες να είναι σιωπηλές. Πολλές γυναίκες προσπάθησαν να συμμετάσχουν στη Μεταρρύθμιση σε όλη την Ευρώπη και ορισμένες από τις φωνές τους ακούστηκαν ενώ άλλες δεν τα κατάφεραν. Μέχρι την ηλικία των δώδεκα, η Olimpia Fulvia Morata (1526 -1555) μπόρεσε να μιλήσει ευχερώς ελληνικά και λατινικά. Στην εφηβεία της δίδαξε τα έργα του Cicero και του Calvin. Τα γραπτά της δημοσιεύθηκαν μεταθανάτια και επίσης τοποθετήθηκαν στον Κώδικα. Ο διάσημος μεταρρυθμιστής John Calvin ήταν γνωστός για την επαφή με αρκετούς ευγενείς για να διαπιστώσει τις απόψεις τους για ορισμένα θρησκευτικά θέματα. Αυτό δείχνει ότι ακόμη και οι πιο γνωστοί μεταρρυθμιστές ήλθαν σε επαφή με τις γυναίκες για να ακούσουν τι μπορεί να έχουν να πουν σε ορισμένα θέματα. Το 1650, ο αστρονόμος της Σιλεσίας Maria Cunitz δημοσίευσε την Urania Propitia, η οποία βελτιώθηκε στις μαθηματικές μεθόδους του Kepler για τον εντοπισμό πλανητών. Το βιβλίο εκδόθηκε τόσο στα Λατινικά όσο και στα Γερμανικά, μια μη συμβατική απόφαση που έκανε το επιστημονικό κείμενο πιο προσιτό για τους μη πανεπιστημιακούς εκπαιδευμένους αναγνώστες.
Ορισμένες γυναίκες αποτελούν μέρος κοινωνικών ομάδων. Για παράδειγμα, η πριγκίπισσα Ελισάβετ Σοφία του Σαξ-Αλτενμπουργκ ήταν μέλος της Κοινωνίας της Αρετής.
Βαπτιστές
Ο Βαπτιστής θεολόγος Δρ. John Gill (1690-1771) σχολιάζει το Α' Κορινθίους 14: 34,35, δηλώνοντας: "Στη Γένεση 3:16, 'η επιθυμία σου θα είναι για τον σύζυγό σου και θα κυριαρχήσει πάνω σου'. Με αυτόν τον τρόπο ο απόστολος θα σήμαινε ότι ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες δεν μιλούν στην εκκλησία ή να κηρύξουν και να διδάξουν δημοσίως ή να ανησυχούν για την υπουργική λειτουργία είναι επειδή πρόκειται για πράξη δύναμης και εξουσίας, του κανόνα και της κυβέρνησης, και έτσι αντίθετα με την υποταγή που ο Θεός απαιτεί από τον νόμο του από τις γυναίκες στους ανθρώπους. Οι εξαιρετικές περιπτώσεις της Μύριαμ, Δεβόρας, Αννας, δεν πρέπει να συνηγορούν σε κανόνα ή παράδειγμα σε τέτοιες περιπτώσεις."
Μεθοδιστές
Ο ιδρυτής του Μεθοδισμού John Wesley (1703-1791) και ο μεθοδιστής θεολόγος Adam Clarke (1762-1832) υποστήριξαν ότι οι άντρες έχουν την κυρίαρχη θέση, αλλά επέτρεψαν τις πνευματικές χριστιανές γυναίκες να μιλούν δημόσια σε εκκλησιαστικές συναντήσεις εάν "βρίσκονται κάτω από μια εξαιρετική ώθηση του Πνεύματος" ) και ότι αυτοί έπρεπε να υπακούν σε αυτήν την επιρροή και ότι «ο απόστολος καθορίζει τις κατευθύνσεις στο κεφάλαιο 11 για να ρυθμίσει την προσωπική του εμφάνιση όταν απασχολείται έτσι» (Clarke). Ο Πουριτάνος θεολόγος Matthew Poole (1624-1679 ) συμφώνησε με τον Wesley, προσθέτοντας, "Όμως, παραμένοντας κατά μέρος αυτής της εξαιρετικής περίπτωσης μιας ιδιαίτερης έμπνευσης, [έντονη θεία επιρροή] ήταν, χωρίς αμφιβολία, παράνομο μια γυναίκα να μιλήσει στην εκκλησία." Ο Matthew Henry (1662-1714) στο σχόλιό του, διασκεδάζει επιτρέποντας να "προσεύχονται και να εκφωνούν ύμνους εμπνευσμένους" από γυναίκες, ως τέτοιοι "δεν διδάσκονταν".
Η απροθυμία του Wesley να επιτρέψει στις γυναίκες επίσημους ηγετικούς ρόλους ήταν περισσότερο προϊόν του κοινωνικού του περιβάλλοντος παρά των θεολογικών πεποιθήσεων. Η μητέρα του, η Susanna Wesley, ήταν η πρώτη δασκάλα του και ηγήθηκε εξαιρετικά δημοφιλών υπηρεσιών της Κυριακής το απόγευμα.
Congregationalists
Ο κ. Congregationalist Α. Hastings Boss, DD, γράφοντας το 1870 στο ιερό βιβλιοθηκών και τη θεολογική ανασκόπηση, δεν βρήκε κανένα «παράδειγμα στη Βίβλο για μια γυναίκα που μιλάει δημόσια», σε εκείνη της Miriam, Deborah, Huldah, Anna ότι
Ο Boss κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι το Γαλάτες 3:28 δεν ισχύει για το ζήτημα των γυναικών που μιλάνε στις συναθροίσεις, επειδή έχει να κάνει με τη σωτηρία και όχι με τις θέσεις στην υπηρεσία "ότι η σωτηρία μέσω της πίστης είναι η ίδια για όλη την ανθρωπότητα, τη φυλή, την κατάσταση ή το φύλο, αν και οι φυσικές διακρίσεις εξακολουθούν να υπάρχουν με πλήρη ισχύ. "Ωστόσο, δεν έβλεπε περιορισμούς στις γυναίκες που τραγουδούσαν, αλλά επίσης επέτρεπε στις γυναίκες να διδάσκουν από αναγκαιότητα, αν δεν είχαν οι αρμόδιοι άνδρες. Η σιωπή των γυναικών στις εκκλησίες - θεωρητικές επιπτώσεις, Boss.
Πρεσβυτεριανοί
Το Πρεσβυτεριανό τρίμηνο, τον Απρίλιο του 1889, εξετάζοντας και τις δύο επιστολές, Α΄ Κοριν. 14: 34,35 και Α΄ Tim. 11-15, δήλωσε,
Σχολιάζοντας το ίδιο απόσπασμα, ο Πρεσβυτεριανός θεολόγος και ο σχολιαστής της Βίβλου Albert Barnes (1798-1870) δήλωσε (εν μέρει)  :
Ιάκωβος Α΄ Κρίσπος
Ο Ιάκωβος Α΄ Κρίσπος (Ιταλικά ː Giacomo I Crispo, 1383 - 1418) μέλος του Οίκου των Κρίσπων ήταν Δούκας του Αρχιπελάγους (1397 - 1418). Ο Ιάκωβος Α΄ Κρίσπος ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Φραγκίσκου Α΄ Κρίσπου και της Φιορέντσας Α΄ Σανούδου, κυρίας της Μήλου τελευταίας γόνου του Οίκου των Σανούδων. Έπρεπε να παραχωρήσει φέουδα για πρόσοδο στους αδελφούς του, έτσι ο Ιωάννης πήρε τη Μήλο, ο Γουλιέλμος πήρε την Ανάφη, ο Νικολό τη Σύρο και ο Μάρκος την Ίο. Η διαίρεση αυτή θα οδηγούσε στην παρακμή του δουκάτου.
Όταν το 1402 οι Μογγόλοι του Ταμερλάνου συνέτριψαν τον Βαγιαζήτ Α΄ στη μάχη της Άγκυρας, σταμάτησαν οι πειρατικές επιδρομές των Τούρκων. Μάλιστα το επόμενο έτος οι Χριστιανοί ηγεμόνες του Αιγαίου έκλεισαν μια συμφέρουσα συμφωνία με έναν από τους γιους του. Η Βενετία βοήθησε τον προστατευόμενό της να αγοράσει όπλα από το οπλοστάσιό της και να εξάγει ξυλεία από την Κρήτη. Με την επικράτηση του Μωάμεθ Α΄ οι επιδρομές ξανάρχισαν. Το 1416 ο Ιάκωβος Α΄ από αδεξιότητα παρέλειψε να χαιρετήσει τον Μωάμεθ Α΄, πράγμα που έκανε ένα μεγάλο τουρκικό στόλο να προκαλέσει σημαντικές ζημιές στις Κυκλάδες. Αφού άρπαξε πολλούς κατοίκους, έφυγε. Η Βενετία αντέδρασε με τη νίκη της Καλλίπολης Ο περιηγητής Κριστόφορο Μπουοντελμόντι βρήκε στα νησιά φτώχεια ή ερημία.
Ο Ιάκωβος Α΄ δεν κατείχε την Τήνο και τη Μύκονο: όταν το 1390 εξέλειψαν οι Γκίζι από εκεί, τους διαδέχθηκαν οι Κουιρίνι της Αστυπάλαιας. Επίσης τα Θερμιά (η Κύθνος) ανήκαν στους Γκοζαντίνι. Ο δούκας είχε έσοδα από την πώληση ίππων και ημιόνων στην Κρήτη, που ήταν περιζήτητοι. Βοήθησε τους Βυζαντινούς να ανακαταλάβουν την Κόρινθο από τους Ιωαννίτες Ιππότες. Η πεθερά του Μαρία Σανούδο συνέχισε τη διεκδίκηση της Άνδρου, που είχε σφετερισθεί ο Φραγκίσκος Α΄. Ακολούθησε ήπια πολιτική και πήρε το προσωνύμιο ο ειρηνικός.
Ταξίδευσε στην Αγγλία για να ζητήσει βοήθεια του Ερρίκου Δ' αλλά μάταια. Σε ένα άλλο ταξίδι του προς τον πάπα Μαρτίνο Ε' απεβίωσε το 1418 από δυσεντερία στη Μάντουα. Σύμφωνα με τις Συνήθειες της Λατινικής αυτοκρατορίας θα έπρεπε να τον διαδεχθεί η κόρη του, όμως με διαθήκη όρισε τον αδελφό του Ιωάννη, που ήταν αυθέντης της Μήλου, ως διάδοχο. Από τότε μόνο άρρενες απόγονοι κληρονομούσαν το δουκάτο της Νάξου.
Οικογένεια
Η σύζυγός του Φιορέντσα Σομμαρίπα ήταν κόρη του Γκάσπαρο και της Μαρίας Σανούδου.
Δεν είχε τέκνα ή, σύμφωνα με την άποψη του Καρλ Χοπφ, είχε δύο κόρες.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Νάξου Κατηγορία:Οίκος των Κρίσπων
Mercedes-Benz 300
Τα Mercedes-Benz 300 (επίσημοι κωδικοί σασί : W186, W188 και W189) ήταν μια σειρά υπερπολυτελών αυτοκινήτων που κατασκευάστηκαν από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Νοέμβριο του 1951 έως τον Μάρτιο του 1962. Η ονομασία 300 υποδήλωνε τον κυβισμό του κινητήρα, ο οποίος ήταν 3.0 λίτρα (για την ακρίβεια 2.996 cm³) για όλες τις εκδόσεις της σειράς, καθώς και 6-κύλινδρος σε σειρά (I6) βενζίνης. Στη Γερμανία τα μοντέλα αυτά είναι διαχρονικά γνωστά και ως «300 Adenauer», λόγω του ότι ο καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ είχε στην κατοχή του διάφορα Mercedes-Benz 300 και μάλιστα συνολικά 6 αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Ιστορικά, ήταν τα πρώτα υπερπολυτελή μοντέλα της εταιρείας μετά το Mercedes-Benz 770, που είχε κατασκευαστεί από το 1930 έως το 1943 σε μόλις 205 αντίτυπα. Μάλιστα στην εποχή της, η σειρά 300 ήταν ίση σε εξοπλισμό και εμπορική τιμή, αλλά ανώτερη σε επιδόσεις από την αντίπαλο Rolls-Royce Silver Cloud (παραγωγή : Απρίλιος 1955 - Μάρτιος 1966). Τελικώς, το Mercedes-Benz 300 αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 1961 από το Mercedes-Benz W112, γνωστό εμπορικά ως Mercedes-Benz 300SE, το οποίο έφερε τον ίδιο κινητήρα με τον προκάτοχό του, εξ ου και η ονομασία του
W186
thumb|left|Mercedes-Benz W186 300a του 1952 (αριστερά) και Mercedes-Benz W189 300d του 1962 (δεξιά).
Το W186 ήταν το πρώτο μοντέλο της σειράς 300 και εισήχθη τον Νοέμβριο του 1951. Παρότι ο κινητήρας και ο σχεδιασμός του ήταν σύγχρονος για τα δεδομένα της τότε εποχής, το σασί και πολλά εξαρτήματα προέρχονταν ακόμα από προπολεμικά Mercedes-Benz. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό ήταν, ωστόσο, ότι έφερε εξ αρχής 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και μάλιστα με συγχρονισμό σε όλες τις σχέσεις, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1955 άρχισε να προσφέρει και έξτρα 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Έγινε έτσι το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της φίρμας με προαιρετικό αυτόματο κιβώτιο.
Γενικότερα, ο εξοπλισμός του αυτοκινήτου ήταν εντυπωσιακός για τα τότε στάνταρ, καθώς προσέφερε ατομικά τραπεζάκια στα πίσω καθίσματα, ενώ μπορούσε να παραγγελθεί και με ραδιόφωνο, ακόμα και με τηλέφωνο. Στάνταρ ήταν ένα καινοτόμο σύστημα που μπορούσε να αυξήσει την σκληρότητα της πίσω ανάρτησης κατά 1/3 για πιο σπορ οδήγηση, με τον μοχλό ελέγχου να βρίσκεται στο ταμπλό. Διατηρήθηκε στην παραγωγή από τον Δεκέμβριο του 1951 έως τον Αύγουστο του 1957.
W188
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1951, πριν ακόμα κυκλοφορήσει στην αγορά το W186, παρουσιάστηκε και μία επιπλέον εκδοχή, μια σειρά υπερπολυτελών κουπέ, καμπριολέ και roadster, όλα υπό τον κωδικό W188, γνωστά εμπορικώς ως Mercedes-Benz 300 S. Η παραγωγή τους, ωστόσο, είχε ήδη ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο του 1951 και έφτασε έως τον Απρίλιο του 1958. thumb|right|Το σαλόνι ενός W188 Mercedes-Benz 300Sc κάμπριο.
Υπήρξε και μια πολύ σπανιότερη εκδοχή τους, με μια ρύθμιση στον κινητήρα για απόδοση ακόμα μεγαλύτερη ισχύος (175 hp έναντι 150 hp στα 300 S), όλα γνωστά ως Mercedes-Benz 300 Sc. Η σειρά 300 Sc κατασκευάστηκε από τον Ιανουάριο του 1956 έως τον Ιούλιο του 1957, σε μόλις 98 Coupé, 49 Cabriolet και 53 Roadster. Γενικότερα στην εποχή τους, τα 300 S και 300 Sc ήταν από τα ακριβότερα αυτοκίνητα παγκοσμίως, ενώ σήμερα έχουν γίνει άκρως συλλεκτικά μοντέλα, με εξαιρετικά υψηλές τιμές μεταπώλησης.
W189
thumb|right|Mercedes-Benz W189 300d του 1959. thumb|right|Το σαλόνι ενός Mercedes-Benz W189 300d.
Το W189 παρουσιάστηκε επίσημα τον Αύγουστο του 1957, ως ο αντικαταστάτης του αρχικού W186, και μάλιστα τον ίδιο μήνα που διακόπηκε η παραγωγή του προκατόχου του. Το μοντέλο είχε μακρύτερο κατά 10,0 εκατοστά μεταξόνιο από το W186, προσφέροντας έτσι τεράστιους χώρους για τους πίσω επιβάτες. Επειδή ο εργοστασιακός κωδικός του ήταν Typ 300d, αναφερόταν και ως W189 300d ή ως 300d σκέτο.
Διατηρήθηκε στην παραγωγή από τον Νοέμβριο του 1957 έως τον Μάρτιο του 1962 και έως τότε ήταν η τελευταία έκδοση της σειράς αυτής που ακόμα κατασκευαζόταν, αν και είχε ήδη αντικατασταθεί τον Φεβρουάριο του 1961 από το Mercedes-Benz W112.
Παραγωγή
Σύνολο : 12.190 αντίτυπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
300 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ανδριάντας του παγκρατιάτη Αγία (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών αρ. 1827)
Ο ανδριάντας του παγκρατιάτη Αγία είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης. Φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.
Περιγραφή
Είναι από πάριο μάρμαρο. Εικονίζει τον αθλητή του παγκρατίου Αγία. Στηρίζεται στο δεξί πόδι, έχοντας αδρανές το αριστερό.
Ιστορική τοποθέτηση
Βρέθηκε στο ιερό του Απόλλωνα μαζί με άλλα οκτώ, με τα οποία αποτελούσε σύνταγμα αφιερωμάτων του ιδιώτη Δαόχου επάνω σε κοινή ενιαία μακρόστενη βάση. Τα στοιχεία του Δαόχου είναι γνωστά, ενώ ο Αγίας ήταν προπάπος του Δαόχου. Το πρωτότυπο έργο που ήταν χάλκινο αποδίδεται στον περίφημο γλύπτη Λύσιππο ή στη σχολή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα Α
Σιμπέρουτ
Το Σιμπέρουτ (ινδονησιακά: Siberut) είναι νησί της Ινδονησίας. Έχει έκταση 4.030 χλμ² και περίπου 30.000 κατοίκους (2001).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Σπερματοζωάριο
Κατά την πορεία τους τα σπερματοζωάρια εμπλουτίζονται με εκκρίματα τόσο από την επιδιδυμίδα όσο και από άλλους αδένες, όπως είναι οι σπερματοδόχες κύστεις και ο προστάτης. Τα εκκρίματα αυτά διευκολύνουν την κίνηση των σπερματοζωαρίων και τα προμηθεύουν με θρεπτικές ουσίες. Τα σπερματοζωάρια μαζί με τα εκκρίματα αποτελούν το σπέρμα. Στα αγόρια που δεν έχουν σεξουαλική επαφή τα σπερματοζωάρια απορροφώνται. Μετά τη σεξουαλική επαφή τα σπερματοζωάρια έχουν 3 μέρες για να γονιμοποιήσουν το ωάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γονιμότητα Κατηγορία:Βιολογία-επέκταση Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα Κατηγορία:Σπέρμα
Σαρκοφάγα
Τα Σαρκοφάγα (Carnivora) είναι μία τάξη των Θηλαστικών με πάνω από 280 αρτίγονα είδη, κατανεμημένα σε 100 περίπου γένη και 7 οικογένειες, που περιλαμβάνουν μερικά από τα γνωστότερα στον άνθρωπο ζώα, όπως τον σκύλο, τον λύκο, την αλεπού, το τσακάλι (οικογ. Κυνίδες), τις αρκούδες (οικογ. Αρκτίδες), τα ρακούν (οικογ. Προκυνίδες), τον ασβό, την νυφίτσα, το κουνάβι, τις ενυδρίδες (οικογ. Ικτιδίδες), την μαγκούστα (οικογ. Ερπηστίδες), τα σιβέτ (οικογ. Μοσχογαλίδες), την ύαινα (οικογ. Υαινίδες), την γάτα, την τίγρη, το λιοντάρι, την λεοπάρδαλη, τις αγριόγατες (οικογ. Αιλουρίδες) κ.λπ., ενώ σύμφωνα με ορισμένος επιστήμονες, τα Πτερυγιόποδα αποτελούν υποτάξη των σαρκοφάγων (σύμφωνα με την ταξινόμηση αυτή, τα χερσαία σαρκοφάγα συγκροτούν την υποτάξη Σχιζόποδα.
Ο όρος Σαρκοφάγα χρησιμοποιείται, συνήθως, από τους ειδικούς με την στενή, ταξινομική έννοια, και αναφέρεται στους αντιπροσώπους της τάξης. Με ευρύτερη, ηθολογική έννοια, σαρκοφάγο είναι κάθε ζώο τρεφόμενο κυρίως ή κατ' αποκλειστικότητα με σάρκες, δηλαδή με άλλα ζώα. Τα σαρκοφάγα τρέφονται, γενικά, με κρέας, αν και δεν λείπουν οι εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, το μεγάλο πάντα τρέφεται, σχεδόν αποκλειστικά, με μπαμπού.
Με καμιά ομάδα ζώων δεν είναι τόσο εξοικειωμένος ο άνθρωπος όσο με τα σαρκοφάγα. Τα δημοφιλέστερα κατοικίδια, ο σκύλος και η γάτα, είναι εξημερωμένοι αντιπρόσωποι της τάξης αυτής. Οι πανάκριβες γούνες, όπως η ερμίνα, το βιζόν, η ζιμπελίνα κ.λπ., καθώς και οι προβειές που χρησιμοποιούσαν για ενδυμασία οι πρωτόγονοι άνθρωποι, προέρχονται κυρίως από είδη σαρκοφάγων. Τα σαρκοφάγα αποτελούν αντικείμενο προσοχής και θαυμασμού στους ζωολογικούς κήπους και στα τσίρκα, πολυπόθητο θήραμα για για τους κυνηγούς των σαφάρι. Δεν παύουν όμως να προκαλούν δέος και τρόμο, όντας συνδεδεμένα με την απειλή βίαιου θανάτου στη φύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάξεις θηλαστικών
Λάμπρος Χούτος
Ο Λάμπρος Χούτος (Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1979) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το Αζερμπαϊτζάν θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η έβδομη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.
Λάμπρος Χούτος
Σύλλογοι υποδομών
Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρός, αρχικά στην παιδική ομάδα του Αστέρα Πολύγωνου, όπου τον εντόπισαν οι ιθύνοντες του Παναθηναϊκού και του προσέφεραν θέση στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες τους στην Παιανία. Δυο χρόνια αργότερα αναχώρησε για την Ιταλία ώστε να ενταχθεί στη Ρόμα Πριμαβέρα, εφηβική ομάδα της Ρόμα.
Συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Παραπομπές
Αζερμπαϊτζάν Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Λάμπρος Χούτος
Ρόμα
Στον σύλλογο της ιταλικής πρωτεύουσας υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1995 σε ηλικία 15,5 ετών. Παρέμεινε επί μία τετραετία, μια σειρά όμως τραυματισμών δεν τον βοήθησαν να καθιερωθεί.
Ολυμπιακός
Τον Ιανουάριο του 2000 επανήλθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, με κόστος μεταγραφής 3 εκατομμύρια ευρώ, παίζοντας το πρώτο του παιχνίδι στις 20 Φεβρουαρίου του 2000 στην εντός έδρας νίκη του Ολυμπιακού από του Απόλλωνα Σμύρνης με 2-0. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε 4,5 περιόδους κατακτώντας 3 πρωταθλήματα Ελλάδας. Παρά τους σοβαρούς τραυματισμούς (έμεινε 4,5 μήνες εκτός γηπέδων, για να ακολουθήσει άλλος ένας τραυματισμός που τον υποχρέωσε σε νέα 12μηνη αποχή), το συγκεκριμένο διάστημα αποτέλεσε το πλέον σημαντικό της καριέρας του, καθώς εκείνη την περίοδο καθιερώθηκε στην εθνική Ελπίδων και κλήθηκε έπειτα στην αντίστοιχη των Ανδρών.