cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντονι Τζιακαλόνε
Πρώτα χρόνια
Ο Τζιακαλόνε γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1919, στην ανατολική πλευρά του Ντιτρόιτ. Γεννήθηκε από Σικελούς μετανάστες γονείς, ο μεγαλύτερος γιος επτά αδερφών. Συχνά βοηθούσε τον πατέρα του, Τζιάκομο, να πουλήσει προϊόντα από το πίσω μέρος μιας άμαξας με άλογα στο τμήμα Indian Village του Ντιτρόιτ. Άρχισε να φιλοδοξεί να εργαστεί στο οργανωμένο έγκλημα αφού είδε τον πλούτο που είχαν οι ηγέτες του, σε αντίθεση με τα πενιχρά προς το ζην που κέρδιζε ο πατέρας του. Κοίταξε ιδιαίτερα τον συγγενή του πατέρα του Σαλβατόρε «Σαμ» Καταλανότε, ηγετική φυσιογνωμία στον αναπτυσσόμενο ιταλικό υπόκοσμο του Ντιτρόιτ. Ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε για το πρώτο του ποινικό αδίκημα στην ηλικία των 18 ετών, το πρώτο από πολλαπλές προστριβές με το νόμο.
Όταν ήταν στα 30 του, δούλευε ως πορτοφολάς στην τοπική λαχειοφόρο αριθμών, που διευθύνει ο Πίτερ Λικαβόλι, και ως εισπράκτορας ληξιπρόθεσμων χρεών για τζόγο για τον Τζο Ζερίλι. Και οι δύο αυτοί άνδρες είχαν μεγάλη εκτίμηση στις τοπικές εγκληματικές οργανώσεις και βοήθησαν στην προστασία του Τζιακαλόνε από το νόμο. Μεταξύ 1950 και 1952 συνελήφθη πολλές φορές για διάφορα αδικήματα τυχερών παιχνιδιών, αλλά απέφυγε τη δίωξη. Τον Αύγουστο του 1954 καταδικάστηκε για πρώτη φορά μετά από 14 συλλήψεις. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών και πληρωμή τα δικαστικά έξοδα. Μετά από αυτό το διάστημα στη φυλακή, εξέτισε άλλες 7 ημέρες στη φυλακή επειδή αρνήθηκε να καταθέσει ενώπιον του δικαστή που ερευνούσε τον τζόγο στην περιοχή του Ντιτρόιτ.
Ο Τζιακαλόνε απέκτησε εθνική φήμη τη δεκαετία του 1970 με την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα. Πριν από τότε, υπήρχε αυξανόμενη ένταση μεταξύ του Χόφα και πολλών μελών της Μαφίας, τα οποία αντιτάχθηκαν στα σχέδιά του να επιστρέψει στο προσκήνιο στη Διεθνή Αδελφότητα των Οδηγών. Ο τελευταίος περιλάμβανε τον Τζιακαλόνε, τον Άντονι Προβεντσάνο και τον αδερφό του Τζιακαλόνε, Βίτο. Παρά την αυξανόμενη πίεση μεταξύ των δύο ομάδων, φαίνεται ότι δεν υπήρξαν ποτέ δημόσιες εκδηλώσεις κακής θέλησης ή κακόβουλης πρόθεσης. αν και αυτός, μαζί με τον αδερφό του Βίτο, φέρεται να συμμετείχε σε ένα σχέδιο που πήγε στραβά για να ληστέψει ένα χρηματοκιβώτιο που ανήκε στον Χόφα στην Ουάσινγκτον. Στις 30 Ιουλίου 1975, ο Χόφα, ο οποίος είχε αναφέρει τα σχέδιά του σε γνωστούς και οικογενειακά μέλη να συναντηθούν με τον Giacalone και τον Provenzano στις 2:00 μ.μ. στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου Machus Red Fox στο Bloomfield Township, ένα προάστιο του Ντιτρόιτ. δεν εθεάθη ποτέ ξανά. Έχει υποτεθεί ότι ο Τζιακαλόνε μπορεί να είχε κίνητρο το γεγονός ότι ο Χόφα δεν θα συναινούσε στις απαιτήσεις της Μαφίας και θα αποσυρόταν. Αν και ο Τζιακαλόνε ήταν ύποπτος ότι συμμετείχε σε συνωμοσία για τη δολοφονία του Χόφα, ο Τζιακαλόνε και ο Προβεντσάνο, οι οποίοι αρνήθηκαν ότι είχαν προγραμματίσει οποιαδήποτε συνάντηση ή ραντεβού με τον Χόφα, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν κοντά στο εστιατόριο εκείνο το απόγευμα. Το 1976, ο Τζιακαλόνε καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση για φοροδιαφυγή στο FCI, στην Οξφόρδη του Ουισκόνσιν.
Σταδιοδρομία στο οργανωμένο έγκλημα
Ενώ ο Τζιακαλόνε ήταν ελεύθερος με εγγύηση σχετικά με τις κατηγορίες του για τζόγο, τον Φεβρουάριο του 1969 εκδόθηκε ένταλμα για μια υποτιθέμενη επιχείρηση τζόγου εκτός από τη δωροδοκία, αυτές οι κατηγορίες αποσύρθηκαν τον Νοέμβριο του 1969  Οι αδελφοί Τζιακαλόνε κατηγορήθηκαν για τρεις κατηγορίες για ομοσπονδιακή φοροδιαφυγή εισοδήματος τον Ιανουάριο του 1972. Αυτές οι κατηγορίες απορρίφθηκαν αργότερα το ίδιο έτος, τον Ιούνιο, αλλά αυτό ανατράπηκε από το Περιφερειακό Εφετείο τον Μάιο του 1973  Οι δίκες ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1974,  και αθωώθηκαν ξανά τον επόμενο μήνα. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1975, ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε ξανά για φοροδιαφυγή μεταξύ 1968 και 1971. Τον Μάιο του 1975, ο Τζιακαλόνε συνελήφθη και κατηγορήθηκε στο Ντιτρόιτ για απάτη αλληλογραφίας και συνωμοσία, απαλλάχθηκε από αυτές τις κατηγορίες τον Σεπτέμβριο του 1976.
Το όνομα του Τζιακαλόνε έγινε γνωστό σε εφημερίδες σε εθνικό επίπεδο το καλοκαίρι του 1975, σχετικά με την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα. Ο Τζιακαλόνε φέρεται να είχε συναντηθεί με τον Χόφα την ημέρα της εξαφάνισής του, αλλά ο Τζιακαλόνε το αρνήθηκε. Ο Τζιακαλόνε ρωτήθηκε από τις αρχές για οποιαδήποτε σχέση με την εξαφάνιση του Χόφα.
Τον Ιούνιο του 1976, ο Τζιακαλόνε καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση επιπλέον σε πρόστιμο 30.000 δολαρίων για φοροδιαφυγή και παρά το γεγονός ότι ο βοηθός δικηγόρος των Ηνωμένων Πολιτειών τον χαρακτήρισε ως «κίνδυνο για την κοινότητα».
Θάνατος
Ο Τζιακαλόνε πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 2001, σε ηλικία 82 ετών. Είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο και το ιατρικό κέντρο St. John's στο Ντιτρόιτ για καρδιακή ανεπάρκεια και επιπλοκές που προέκυψαν από νεφρική νόσο. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Holy Sepulcher στο Σάουθφιλντ του Μίσιγκαν.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Τον έπαιξε ο Πάτρικ Γκάλο στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε του 2019 Ο Ιρλανδός. Στην ταινία, ο ρόλος του Άντονι Τζιακαλόνε είναι πιο υποτιμημένος, καθώς ως χαρακτήρας δεν έχει σημαντικό ή ουσιαστικό ρόλο. Η ταινία επιλέγει να αγνοήσει το ενδιαφέρον του FBI για αυτόν ως ύποπτο για την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα.
Μπρούνο Φερνάντες
Ο Μπρούνο Φερνάντες (Bruno Fernandes, 8 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.
Ο Φερνάντες ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νοβάρα και σύντομα αποκτήθηκε από την Ουντινέζε το 2013, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια πρωτού υπογράψει για τη Σαμπντόρια. Το 2017 αποκτήθηκε από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας για 8,5 εκατομμύρια ευρώ και ορίστηκε αρχηγός της ομάδας. Κέρδισε ένα Λιγκ Καπ και ένα Κύπελλο Πορτογαλίας και ονόμαστηκε παίκτης της Πριμέιρα Λίγκα και τις δύο χρονιές. Τη σεζόν 2018-19 σκόραρε 33 φορές σε όλες τις διοργανώσεις, τα περισσότερα για Πορτογάλο μέσο και ρεκόρ για Ευρωπαίο μέσο σε μία σεζόν. Οι επιδόσεις τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων και αποκτήθηκε τον Ιανουάριο του 2020 από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 55 εκατομμύρια ευρώ. Τον Μάιο του 2020 επιλέχθηκε στην ομάδα της χρονιάς για τη Πρέμιερ Λιγκ μέχρι εκείνη τη στιγμή. Τον Ιούνιο αναδείχθηκε για δεύτερο συνεχόμενο μήνα παίκτης του μήνα για την Πρέμιερ Λιγκ. Αναδείχθηκε επίσης παίκτης του μήνα το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2020. Οι τέσσερις διακρίσεις ως παίκτη του μήνα για ένα ημερολογιακό έτος αποτελούν επίδοση ρεκόρ.
Ο Φερνάντες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας το 2017 και ήταν μέλος της αποστολής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 και στο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ του 2019, το οποίο κατέκτησε και ήταν ανακηρύχθηκε μέλος της καλύτερης ομάδας της διοργάνωσης. Συμμετείχε επίσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Κουζάγκο
Το Κουζάγκο (ιταλικά: Cusago) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
ISO 639:w
! waa ! wab ! wac ! wad ! wae ! waf ! wag ! wah ! wai ! waj ! wal ! wam ! wan ! wao ! wap ! waq ! war (Φιλιππίνες) ! was ! wat ! wau ! wav ! waw ! wax ! way ! waz ! wba ! wbb ! wbe ! wbf ! wbh ! wbi ! wbj ! wbk ! wbl ! wbm ! wbp ! wbq ! wbr ! wbt ! wbv ! wbw ! wca ! wci (Ουασί) ! wdd ! wdg ! wdj ! wdk ! wdu ! wdy ! wea ! wec ! wed ! weg ! weh ! wei ! wem (Ουέμε) ! weo (Βόρεια) ! wep ! wer ! wes ! wet ! weu ! wew ! wfg ! wga ! wgb ! wgg ! wgi ! wgo ! wgu !(wgw) ! wgy ! wha ! whg (Βόρεια) ! whk (Ουαχάου) ! whu (Ουαχάου) ! wib (Νότια) ! wic ! wie ! wif ! wig ! wih ! wii ! wij ! wik ! wil ! wim ! win ! wir !(wit) ! wiu ! wiv !(wiw) ! wiy ! wja ! wji ! wka ! wkb ! wkd ! wkl ! wku ! wkw ! wky ! wla ! wlc (Μουάλι) ! wle ! wlg ! wli ! wlk ! wll (Σουδάν) ! wlm (Μέσα) ! wln ! wlo ! wlr ! wls ! wlu ! wlv ! wlw ! wlx (Γκάνα) ! wly ! wma (Νιγηρία) ! wmb ! wmc ! wmd ! wme ! wmh ! wmi ! wmm (Ινδονησία) ! wmn ! wmo (Παπούα Νέα Γουινέα) ! wms ! wmt ! wmw ! wmx ! wnb ! wnc ! wnd ! wne ! wng ! wni (Ντζουάνι) ! wnk ! wnm ! wnn ! wno ! wnp ! wnu ! wnw ! wny ! woa ! wob (Βόρεια) ! woc ! wod ! woe ! wof (Γκαμπιανά) ! wog ! woi ! wok ! wol ! wom (Νιγηρία) ! won ! woo ! wor ! wos ! wow ! woy ! wpc ! wra ! wrb ! wrd !(wre) ! wrg ! wrh ! wri ! wrk ! wrl ! wrm ! wrn ! wro ! wrp ! wrr ! wrs ! wru ! wrv ! wrw ! wrx ! wry ! wrz (Αυστραλία) ! wsa ! wsi ! wsk ! wsr ! wss ! wsu ! wsv ! wtf ! wth ! wti ! wtk ! wtm ! wtw ! wua ! wub ! wud ! wuh ! wul ! wum ! wun ! wur ! wut ! wuu ! wuv ! wux ! wuy ! wwa ! wwb ! wwo ! wwr ! www ! wxa ! wxw ! wya ! wyb ! wyi ! wym ! wyr ! wyy (Δυτικά)
Χαράλαμπος Βιτουλαδίτης
Ο Χαράλαμπος Βιτουλαδίτης (1820-1858) ήταν Έλληνας φωτογράφος.
Βίος
Ο Χαράλαμπος Βιτουλαδίτης γεννήθηκε το 1820 στην Κέρκυρα. Εργάστηκε ως φωτογράφος, ενώ ασχολήθηκε αρχικά με τη ζωγραφική και τη διακόσμηση ναών της γεννέτειράς του ως μάστορας ζωγράφος ή χρωματογράφος, όπως ο ίδιος δήλωνε. .
Κουζάνο Μιλανίνο
Το Κουζάνο Μιλανίνο (ιταλικά: Cusano Milanino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Τετσούγια Νομούρα
Ο Τετσούγια Νομούρα (ιαπωνικά: 野村 哲也, Χέπμπορν: Nomura Tetsuya, 8 Οκτωβρίου 1970) είναι Ιάπωνας καλλιτέχνης, σχεδιαστής και σκηνοθέτης βιντεοπαιχνιδιών που εργάζεται για την Square Enix (πρώην Square). Είναι ευρύτερα γνωστός για το έργο του στα franchises Final Fantasy και Kingdom Hearts και τη σκηνοθεσία της CGI ταινίας Final Fantasy VII: Advent Children.
Πρώιμα χρόνια
Το πρώτο του προϊόν Nintendo ήταν η οικιακή κονσόλα Color TV-Game, στην οποία έπαιζε παιχνίδια τένις και πινγκ-πονγκ. Αργότερα, στο λύκειο, δανείστηκε ένα Nintendo Entertainment System. Εκείνη περίπου την περίοδο, τα αγαπημένο του παιχνίδι είχε γίνει το Dragon Quest, επειδή τον είχε ξαφνιάσει και τον εισήγαγε στα βιντεοπαιχνίδια με στοιχεία ιστορίας. Ο καθηγητής τέχνης που είχε στο λύκειο τον παρέπεμψε να κοιτάξει το έργο του εικονογράφου των παιχνιδιών Final Fantasy, Γιοσιτάκα Αμάνο. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, ο Νομούρα δημιούργησε το δικό του manga και σκόπευε να γίνει αυτό το επάγγελμά του, αλλά τελικά απέρριψε αυτή την ιδέα. Πήγε σε επαγγελματική σχολή για να μάθει καλλιτεχνική επιμέλεια περιοδικών και διαφήμισης. Έπειτα, έψαξε για δουλειά στον τομέα της διαφήμισης για μια εκδοτική εταιρεία. Τελικά έκανε αίτηση για εργασία στη Square, αφού είχε δει μια αγγελία της εταιρείας με μια ζωγραφιά του Αμάνο.
Δεκαετία 1990
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Νομούρα προσλήφθηκε από τη Square και εργάστηκε ως debugger για το Final Fantasy IV. Αργότερα, το προσωπικό της εταιρείας χωρίστηκε και αυτός τοποθετήθηκε στην ομάδα που ήταν υπεύθυνη για το Final Fantasy. Αφού τον εκπαίδευσε ο Τετσούγια Τακαχάσι, ο Νομούρα σχεδίασε τα τέρατα του Final Fantasy V. Εκείνη τη εποχή, κάθε developer των παιχνιδιών Final Fantasy είχε το δικό του σημειωματάριο προγράμματος, ώστε να συγκεντρώνει τις ιδέες που επρόκειτο να παρουσιάσει στον σκηνοθέτη του εκάστοτε παιχνιδιού. Ενώ οι υπόλοιποι πληκτρολογούσαν και εκτύπωναν τα σημειωματάρια προγράμματός τους στον υπολογιστή, ο Νομούρα έγραφε τα δικά του στο χέρι και πρόσθετε πολλές ζωγραφιές, οι οποίες ενθουσίασαν τον σκηνοθέτη Χιρονόμπου Σακαγκούτσι και τον παραγωγό Γιοσινόρι Κιτάσε. Τότε, έγινε εικαστικός διευθυντής για το Final Fantasy VI. Γι' αυτό το παιχνίδι, εμπνεύστηκε ο ίδιος τους χαρακτήρες Shadow και Setzer, όπως επίσης και τα υπόβαθρά τους. Ο σχεδιασμός τους προέρχεται από μερικά απορριφθέντα κόνσεπτ του Final Fantasy V. Ενώ έκανε αρκετά μικρότερα πρότζεκτ, του ζητήθηκε να γίνει ο βασικός σχεδιαστής χαρακτήρων για το Final Fantasy VII, αντικαθιστώντας τον Αμάνο. Έτσι, σχεδίασε τους χαρακτήρες του παιχνιδιού με ένα πολύ στυλιζαρισμένο και παραμορφωμένο τρόπο και επινόησε την ιδέα για τις ειδικές, "Limit Break" επιθέσεις τους. Επίσης, συμμετείχε στη δημιουργία της ιστορίας και είχε λόγο για στοιχεία της πλοκής.
Το 1998, ο Νομούρα εργάστηκε στα Parasite Eve και Brave Fencer Musashi. Μετά, σχεδίασε τους χαρακτήρες και τα τέρατα του Final Fantasy VIII στο στυλ που ο ίδιος χαρακτήρισε ως "το πραγματικό του στυλ ζωγραφικής", δουλεύοντας μαζί με τον σκηνοθέτη Γιούσουκε Ναόρα, για να επιτύχει μεγαλύτερο ρεαλισμό στα γραφικά του παιχνιδιού. Επιπλέον, έγραψε τα υπόβαθρα των χαρακτήρων και ήταν ο οπτικός διευθυντής για τις μάχες, υπεύθυνος για το σχεδιασμό των ακολουθιών τους. Έπειτα, ο Νομούρα εργάστηκε σε διάφορα πρότζεκτς της Square. Ένα από αυτά ήταν το παιχνίδι μάχης Ehrgeiz, που περιλάμβανε χαρακτήρες από το Final Fantasy VII, στο οποίο εργάστηκε ξανά ως σχεδιαστής χαρακτήρων.
Βραβεία
Ο Νομούρα απέσπασε το βραβείο Excellence in Visual Arts της International Game Developers Association για το έργο του στο πρώτο παιχνίδι Kingdom Hearts, δίπλα στο Σίντζι Χασιμότο. Στη λίστα του IGN με τους Κορυφαίους 100 Δημιουργούς Βιντεοπαιχνιδιών Όλων των Εποχών, ο Νομούρα βρίσκεται στην 84η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σεναριογράφοι βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Square Enix
Cyber Monday
Η Cyber Monday (προφέρεται Σάιμπερ Μάντεϊ, Κυβερνο-Δευτέρα) λαμβάνει χώρα την Δευτέρα μετά την ημέρα των Ευχαριστιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι μια πρωτοβουλία των λιανοπωλητών, σε μια προσπάθεια να αυξήσουν τα έσοδα από πωλήσεις στο διαδίκτυο. Ο όρος επινοήθηκε από την Έλλεν Ντέιβις της Εθνικής Ομοσπονδία Λιανικής και τον Σκοτ Σίλβερμαν. Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε στις 28 Νοεμβρίου 2005 σε δελτίο τύπου του Shop.org. Τις περισσότερες φορές είναι μεταξύ 26ης Νοεμβρίου και 2ας Δεκεμβρίου, αλλά πάντα λαμβάνει χώρα τέσσερις μέρες μετά την Ημέρα των Ευχαριστιών.
Σύμφωνα με έρευνα του 2005, το "77% των λιανοπωλητών στο διαδίκτυο δήλωσαν ότι οι πωλήσεις τους αυξήθηκαν σημαντικά την Δευτέρα μετά την ημέρα των Ευχαριστιών, μια τάση που οδηγεί σε σοβαρές διαδικτυακές εκπτώσεις και προσφορές στη Cyber Monday το έτος αυτό (2005)".
Το 2017, οι διαδικτυακές πωλήσεις στην Cyber Monday άγγιξαν τα 6,59 δισεκατομμύρια δολάρια, σε σύγκριση με τα 2,98 δισ. δολάρια το 2015, και τα 2,65 δισ. δολάρια το 2014. Ωστόσο, η μέση αξία των παραγγελιών είχε πέσει στα 128 δολάρια από 160 το 2014.
Η Cyber Monday έχει γίνει το διαδικτυακό ισοδύναμο της Black Friday και προσφέρει μια ευκαιρία σε μικρότερους διαδικτυακούς λιανοπωλητές να ανταγωνιστούν τις μεγαλύτερες αλυσίδες. Από την καθιέρωση της, ο όρος Cyber Monday έχει καταστεί διεθνής όρος του μάρκετινγκ που χρησιμοποιούνται από διαδικτυακούς λιανοπωλητές σε όλο τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Ντρεζάνο
Το Ντρεζάνο (ιταλικά: Dresano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Νταϊράγκο
Το Νταϊράγκο (ιταλικά: Dairago) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Γκατζάνο
Το Γκατζάνο (ιταλικά: Gaggiano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Μπολέσλαφ ο Λησμονημένος
Ο Μπολέσλαφ ο Λησμονημένος ή ο Σκληρός (πολωνικά: Bolesław Zapomniany, Okrutny) (πριν το 1016 - 1038/39) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ένας ημι-μυθικός δούκας της Πολωνίας (1034-38/39). Λόγω της ωμότητάς του, καταδικάστηκε στο να λησμονηθεί η μνήμη του.
Βιογραφία
"Όταν ο Μιέσκο Β΄ απεβίωσε το έτος Κυρίου 1033, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Μπολέσλαφ. Σύντομα μόλις στέφθηκε, προκάλεσε προσβολές στη μητέρα του, η οποία καταγόταν από εξαίρετη οικογένεια. Αυτή, μη μπορώντας να ανέχεται τις αδικίες του, πήρε τον νεότερο γιο της Καζιμίρ και επέστρεψε στον τόπο καταγωγής της, το Μπράουνσβαϊγκ της Σαξονίας. Εκεί έβαλε τον Καζιμίρ να μορφωθεί και η ίδια αποσύρθηκε σε μονή. Εν τω μεταξύ ο Μπολέσλαφ, λόγω της σοβαρότητας και φρικαλεότητας των εγκλημάτων του, τελείωσε κακώς τη ζωή του και αποφασίστηκε να μην συγκαταλεχθεί μεταξύ των ηγεμόνων της Πολωνίας".
Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Καζιμίρ Α΄ ο Αποκαταστάτης.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Δούκες της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής
Κοντοσούβλι
Το κοντοσούβλι είναι ελληνικό πιάτο το οποίο αποτελεί μια παραλλαγή του σουβλακιού. Το πιάτο αυτό ψήνεται συνήθως το Πάσχα. Τα κομμάτια του κρέατος πρέπει να είναι κομμένα μεγάλα, περίπου τρία έως πέντε εκατοστά.
Το κοντοσούβλι, είναι ένα πιάτο το οποίο μπορεί να ψηθεί σε ψησταριά ή στο φούρνο. Όταν ψήνεται σε ψησταριά, τότε τοποθετούνται σε βέργες κομμάτια κρέατος (συνήθως χοιρινού) και λαχανικών, εναλλάξ. Η προέλευση του εδέσματος ανάγεται στην ομηρική εποχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κρέας
Δημήτριος Κωνσταντίνου
Ο Δημήτριος Κωνσταντίνου ήταν Έλληνας φωτογράφος του 19ου αιώνα.
Βίος
Για τον Δημήτριο Κωνσταντίνου δεν έχουμε πολλές γνωστές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή του. Ήταν φωτογράφος που εργάστηκε στην Αθήνα. Πρωτοπαρουσιάζεται το 1857. Η παλιότερη αναφορά του ονόματός του βρίσκεται στο περιοδικό Πανδώρα, τον Ιούνιο του 1858, σχετικά με την περιγραφή της ετήσιας έκθεσης του Πολυτεχνείου. Η στενή φιλία του με τον εκδότη και συγγραφέα Μαρίνο Βρετό, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Παρίσι, συνηγορεί στην πιθανότητα να εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην Γαλλική πρωτεύουσα ή να διδάχθηκε τη φωτογραφία εκεί.
To 1859 ο Κωνσταντίνου συμμετέχει στα Α' Ολύμπια και βραβεύεται με Αργυρό Μετάλλιο β΄τάξεως. Την ίδια χρονιά με αφορμή τη συμμετοχή του στην έκθεση δύο άλλοι φωτογράφοι αμφισβήτησαν αν οι ρετουσαρισμένες φωτογραφίες του θα μπορούσαν να θεωρηθούν φωτογραφίες ή όχι. Το 1861 η ελληνική κυβέρνηση του ανέθεσε να δημιουργήσει ένα λέυκωμα με 22 φωτογραφίες με τοπία και αρχαιότητες της Αθήνας.
Το λεύκωμα αυτό κυκλοφόρησε με τον τίτλο Athenes et ses Antiqutes ενώ το 1865 κυκλοφόρησε το Athen ynd Ungebung με 26 αλμπουμίνες. Το 1862 ο Κωνσταντίνου συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Λονδίνου, το 1873 στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης, ενώ το 1875 ήταν ο μόνος Έλληνας φωτογράφος που συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.
Ο Κωνσταντίνου, οποίος σπάνια δημιουργούσε καρτ-ντε-βιζιτ και προτιμούσε φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων (37,5Χ 27,5 και 27Χ21 εκ) κατάλληλες δηλαδή για φωτογραφικά λευκώματα, ήταν ο πρώτος φωτογράφος που εργάστηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Πέτρος Μωραΐτης
μικρογραφία|Επαγγελματική κάρτα του Μωραΐτη Ο Πέτρος Μωραΐτης (1832-1888;) ήταν Έλληνας φωτογράφος.
Βίος
Ο Πέτρος Μωραΐτης γεννήθηκε στο χωριό Μέση της Τήνου το 1832. Σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείο των Τεχνών. Το φωτογραφείο του βρισκόταν στην οδό Ερμού 41 στην παλιά οικία Κορομηλά. Το 1855 συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των καλλιτεχνών που δημιούργησαν την έκθεση Κλασική Ανθοδέσμη για την Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού. Είναι ο μόνος φωτογράφος που εργάστηκε συνεχώς και για περισσότερα από τριάντα χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Γκαρμπανιάτε Μιλανέζε
Το Γκαρμπανιάτε Μιλανέζε (ιταλικά: Garbagnate Milanese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Τζεσσάτε
Το Τζεσσάτε (ιταλικά: Gessate) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Περιοχή Ουβίνζα
Η Περιοχή Ουβίνζα (Αγγλικά: Uvinza District και Σουαχίλι: Wilaya ya Uvinza), είναι μία από τις οκτώ επαρχίες στην Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region) της Τανζανίας. Η Επαρχία Ουβίνζα (Uvinza District), σχηματίστηκε την 1 Μαρτίου 2012, με την υπογραφή του Φύλλου Αριθμ. 73, από τον Πρόεδρο της Τανζανίας Jakaya Kikwete.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Ουβίνζα (Uvinza District) ήταν 383.640 άτομα εκ των οποίων 189.130 άνδρες και 194.510 γένους θηλυκού.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Περιοχή Ουβίνζα (Uvinza District), διαιρείται διοικητικά σε 14 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Κιγκόμα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Τζο Μπουσάρντ
Βιογραφία
Στα 22 του χρόνια εντάχθηκε στους Soft White Underbelly ως κιθαρίστας, αν κι παράλληλα έπαιζε και μπάσο. Μετά την αποχώρηση του Άντριου Γουίντερς, ανέλαβε χρέη μπασίστα και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Blue Öyster Cult.
thumb|230px|Οι Blue Öyster Cult το 1977 με τον Μπουσάρντ στα δεξιά Μαζί τους γνώρισε μεγάλη επιτυχία, κυκλοφορώντας δέκα στούντιο και τρία ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ μέχρι το 1986 που αποχώρησε από το σχήμα. Μεγαλύτερες επιτυχίες τους ήταν τα σινγκλ "(Don't Fear) The Reaper" και "Burnin' for You", ενώ παράλληλα δύο δίσκοι τους έγιναν πλατινένιοι και τέσσερις ακόμη έγιναν χρυσοί. Οι έντεκα δίσκοι που κυκλοφόρησαν από το 1974 ως το 1985 κατάφεραν να μπουν στο Top-100 του Billboard και οι οκτώ εξ αυτών στον αντίστοιχο βρετανικό κατάλογο επιτυχιών.
Μετά την αποχώρηση του, συνεργάστηκε με συγκροτήματα όπως οι Deadringer, Brain Surgeons, The X Brothers, κ.α.. Το 2009, κυκλοφόρησε το προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Jukebox in My Head", ακολουθούμενο από τα "Tales from the Island" και "New Solid Black" το 2012 και το 2014, αντίστοιχα.
Κατά την δεκαετία του '90, πήρε το πτυχίο master στην μουσική και σχημάτισε τους BDS μαζί με τον Ντένις Ντάναγουεϊ και το Νιλ Σμιθ από το συγκρότημα του Alice Cooper.
Είναι αδελφός του πρώην ντράμερ των BOC, Άλμπερτ Μπουσάρντ, και πλέον διδάσκει μουσική στο ιδιωτικό σχολείο του Κεντ, στο Κονέκτικατ. Έχει παντρευτεί την Σάρα Πίνκνι, με την οποία έχει δύο κόρες.
Μαζί με τον αδελφό του και το Ντάναγουεϊ, δημιούργησαν τους Blue Coupe, οι οποίοι περιοδεύουν στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Μπασίστες
Ρουπέν Β΄ της Αρμενίας
Ο Ρουπέν Β΄ της Αρμενίας ή Ρουμπέν Β΄ της Αρμενίας, (Αρμενικά : Ռուբեն Բ, 1165 - 1170) ήταν ο 7ος Πρίγκιπας του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας ή "Kύριος των βουνών του Ταύρου" (1169 - 1170).
Βιογραφία
Ο Ρουπέν Β΄ ήταν ο μόνος γιος του Θόρου Β΄ της Αρμενίας και της δεύτερης συζύγου του μίας κόρης του Τόμας, μετέπειτα αντιβασιλιά. Ο πατέρας του λίγο πριν αποβιώσει παραιτήθηκε υπέρ αυτού (1169) και έθεσε αντιβασιλιά και κηδεμόνα τον Τόμας γιο της μητρικής του γιαγιάς. Ο νεότερος αδελφός τού πατέρα του Μλεχ της Αρμενίας αμφισβήτησε την διαδοχή, ο Μλεχ είχε διαφωνήσει με τον Θόρο Β΄ και είχε αποπειραθεί να τον φονεύσει, δραπέτευσε στον εμίρη του Χαλεπίου Νουρεντίν Ζενγκί όπου εκεί είχε γίνει Μουσουλμάνος. O Μλεχ απέρριψε τον φιλικό διακανονισμό που του πρότεινε ο Τόμας και εισέβαλε στην Κιλικία με στρατιωτική βοήθεια από τον Νουρεντίν. Ο Τόμας φοβούμενος για τη ζωή του εγγονού του εμπιστεύθηκε τον 5ετή Ρουπέν Β΄ στον πατριάρχη Νέρσες Δ΄ τον ευγενή στην Ρουμ Καλεσί και ο ίδιος διέφυγε στην Αντιόχεια, οι άνδρες του Μλεχ βρήκαν ωστόσο τον μικρό Ρουπέν Β΄ στην πόλη και τον σκότωσαν. Ο Μλεχ έγινε ο 8ος πρίγκιπας της Αρμενίας, το 1174 απεβίωσε ο Νουρεντίν και ο Μλεχ φονεύθηκε το επόμενο έτος από ευγενείς του κύκλου του. Ο εξάδελφος του Ρουπέν Β΄ Ρουπέν Γ΄ της Αρμενίας που τον διαδέχθηκε ήταν γιος του Στεφάνου της Αρμενίας μεσαίου αδελφού των Θόρου Β΄ και Μλεχ.
"O Θόρος άφησε ένα μικρό παιδί, ανέθεσε την φροντίδα του στον πεθερό του μπάιλο Τόμας με εντολή να του παραδώσει την εξουσία όταν ενηλικιωθεί. Ο Μλεχ που βρισκόταν στην αυλή του σουλτάνου του Χαλεπιού όταν άκουσε τον θάνατο του αδελφού του ήρθε με στρατό στη χώρα και αντιμετώπισε πολύ σκληρά τους κατοίκους, δεν ήταν σε θέση να κατακτήσει τα υπάρχοντα του αδελφού του επέστρεψε στο Χαλέπι και ήρθε ξανά με μεγαλύτερες δυνάμεις. Λαμβάνοντας ένα μήνυμα από τους βαρόνους ότι θα τον αναγνώριζαν κυρίαρχο έστειλε πίσω τους Τούρκους και κυβερνούσε ειρηνικά για αρκετό καιρό αλλά σύντομα οδήγησε στην εξορία τον μπάιλο Τόμας που πήγε αργότερα στην Αντιόχεια. Το μικρό παιδί σκοτώθηκε με εντολή του Μλεχ από κάποιους υποχθόνιους ανθρώπους".
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ρουπενιδών Κατηγορία:Ηγεμόνες της Αρμενικής Κιλικίας
Αστική Περιοχή Κιγκόμα
Η Κιγκόμα (Kigoma) είναι μια πόλη και λιμναίος λιμήν στη δυτική Τανζανία, στην ανατολική ακτή της Λίμνης Τανγκανίκα, πλησίον των συνόρων με το Μπουρούντι (Burundi) και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (Democratic Republic of the Congo). Χρησιμεύει ως η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Κιγκόμα (Kigoma Region) και έχει πληθυσμό 135.234 (στοιχεία απογραφής του 2007) και υψόμετρο 775 μ.
Απαρίθμιση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Κιγκόμα (κατά το 1950)
Στην πόλη Κιγκόμα και την γύρω περιοχή της, ήσαν εγκατεστημένοι οι παρακάτω λιγοστοί Έλληνες: • 2
Λιμήν Κιγκόμα
thumb|250px|left|Η πρώην Οικία Κάιζερ. Η Κιγκόμα (Kigoma), είναι ένας από τους πλέον πολυσύχναστους λιμένες στη Λίμνη Τανγκανίκα, δεδομένου ότι ιστορικά ήταν ο μόνος ο οποίος είχε εν λειτουργία σιδηροδρομική σύνδεση (ο άλλος στο Kalemie στο Κονγκό δεν λειτουργεί), μια άμεση σύνδεση με τον θαλάσσιο λιμένα στο Νταρ ες Σαλαάμ (Dar-es-Salaam). Ο Λιμήν Κιγκόμα στον Κόλπο Κιγκόμα, έχει μια αποβάθρα διακοσίων μέτρων και αρκετούς γερανούς και είναι εξοπλισμένοι για τον χειρισμό ναυτιλιακών κοντέινερ. Ωστόσο, ο κόλπος υποφέρει από προσχώσεις, ως αποτέλεσμα της διάβρωσης του εδάφους από τους γύρω λόφους και το βάθος του νερού στην πλευρά της αποβάθρας έχει μειωθεί από 6 m σε 1,8 m, απειλώντας το οικονομικό μέλλον του λιμένος. Τον Μάιο του 2007, η Κυβέρνηση της Τανζανίας, ανακοίνωσε ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας οικονομικής ζώνης στο λιμάνι για την τόνωση του εμπορίου.
Το «MV Liemba», πλέει κάθε εβδομάδα από την Κιγκόμα (Kigoma) προς το Μπουλούνγκου (Mpulungu) στη Ζάμπια, στο νότιο άκρο της λίμνης, σταματώντας κατά τη διαδρομή της, σε μια σειρά από άλλες παραλίμνιες πόλεις της Τανζανίας. Το «MV Mwongozo»«» πλέει από την Κιγκόμα (Kigoma) προς Μπαράκα (Baraka), Ουβίρα (Uvira) και Μπουζουμπούρα (Bujumbura) στο βόρειο άκρο της λίμνης Τανγκανίκα.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Το Αστική Περιοχή Κιγκόμα ή Αστική Επαρχία Κιγκόμα (Kigoma Urban District) ή άλλως το Δημοτικό Διαμέρισμα Κιγκόμα-Ουτζίτζι (Kigoma Ujiji Municipal District), διαιρείται διοικητικά σε 19 Αστικά Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Αστικά Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): • 4
Αεροδρόμιο
Αρκετά έξω από την πόλη, υπάρχει μικρό αεροδρόμιο με την ίδια ονομασία (ICAO: HTKA και IATA: TKQ) και εξυπηρετείται από τις αεροπορικές εταιρείες Air Tanzania, Auric Air και Precision Air.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Κιγκόμα Κατηγορία:Περιφερειακές πρωτεύουσες στην Τανζανία
Φραντζέσκος Δημησιάνος
Ο Δημησιάνος Φραντζέσκος ήταν ζωγράφος του 17ου αιώνα (βάσει έργου του που χρονολογείται στο 1682). Φέρεται ως ο τρίτος κατά σειρά Κερκυραίος ζωγράφος που έφερε το επώνυμο Δημησιάνος.
Βίος
Για τον Δημησιάνο Φραντζέσκο δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Ήταν Κερκυραίος ζωγράφος. Το πιο γνωστό έργο του είναι η εικόνα που αναπαριστά το Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα, ενυπόγραφη με χρονολογία 1682. Αναφέρεται ότι είχε αξιοπρόσεκτο έργο τόσο σε ναούς της πόλης όσο και της υπαίθρου της Κέρκυρας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι]]
Νίκος Ζωγράφος (φωτογράφος)
Ο Νίκος Ζωγράφος (1881-1967) ήταν Έλληνας φωτογράφος.
Βίος
Ο Νίκος Ζωγράφος γεννήθηκε στη Σμύρνη και σπόυδασε φωτογραφία στο Παρίσι. Το 1905 επέστρεψε στην γενέτειρά του και άνοιξε φωτογραφείο στην οδό Φράγκων. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην οδό Χατζηστάμου. Ήταν από τους πρώτους που φωτογράφησαν την αποβίβαση του ελληνικού στρατού. Στο φωτογραφείο του φωτογραφήθηκε η Ασπασία Παπαδοπούλου, αδελφή του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά, γνωστή ως μάνα του στρατιώτη. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή βρέθηκε στην Αθήνα όπου συνέχισε την ίδια εργασία. thumb|Φωτογραφία τραβηγμένη από τον Νίκο Ζωγράφο. Παρέλαση τμήματος του Ελληνικού Στρατού στην προκυμαία της Σμύρνης, 2 Μαΐου 1919.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Γκοργκοντζόλα (Ιταλία)
Η Γκοργκοντζόλα (ιταλικά: Gorgonzola) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Ναντέζντα Καντίσεβα
Η Ναντέζντα Νικιτίτσνα Καντίσεβα (Надeжда Никитична Кадышeва, γεννήθηκε στις 1 Ιουνίου 1959, στο Γκόρκι της επαρχίας Λενινογκόρσκι, στην ταταρική ΑΣΣΔ) είναι ρωσίδα τραγουδίστρια, σολίστ του Ζολοτόε Κόλτσο. Είναι επίτιμος πολίτης της Μπουγκούλμα. Ήταν Λαϊκή Καλλιτέχνιδα της Ρωσίας το 1999, λαϊκός Καλλιτέχνης της Μορδοβίας,  και τιμημένος καλλιτέχνης της δημοκρατίας του Ταταρστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Γκρετσάγκο
Το Γκρετσάγκο (ιταλικά: Grezzago) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Βούλγαροι στη Σερβία
Οι Βούλγαροι είναι μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα στη Σερβία.
Δημογραφικά στοιχεία
Απογραφές:
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 18.543 Βούλγαροι στη Σερβία. Βρίσκονται κυρίως σε δύο δήμους, κοντά στα σύνορα της Σερβίας με τη Βουλγαρία: στο Μποσίλεγκραντ υπάρχουν 5.839 Βούλγαροι, που αποτελούν το 71,9% του πληθυσμού του δήμου, και στο Ντιμίτροβγκραντ υπάρχουν 5.413 Βούλγαροι, που αποτελούν το ή 53,5% του πληθυσμού.
Η κυρίαρχη θρησκεία μεταξύ των Βουλγάρων της Σερβίας είναι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός. Το Ισλάμ δεν έφτασε ποτέ σε περιοχές όπως το Μποσίλεγκραντ, λόγω του ορεινού εδάφους και του γεγονότος ότι οι περισσότεροι κάτοικοι διέμεναν σε ψηλά ορεινά χωριά, όπου ήταν δύσκολο να προσεγγιστούν. Αυτοί, χρησιμοποιούν εκκλησίες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, λόγω του μικρού αριθμού των Βουλγάρων κληρικών που είναι παρόντες στην περιοχή. Σε κάθε χωριό γύρω από το Μποσίλεγκραντ υπάρχει μια εκκλησία, με τις παλαιότερες να χρονολογούνται στον 11ο αιώνα.
Ιστορικά στοιχεία
Τα σύνορα της περιοχής έχουν μετατοπιστεί αρκετές φορές, πριν ακόμα από την οθωμανική κατάκτηση, μεταξύ Βυζαντινών, Βουλγάρων και Σέρβων αρχόντων. Ένας ταξιδιώτης από τη Σιλεσία, δήλωσε το 1596, ότι ο δρόμος του ταξιδιού του από τη Σόφια προς το Νις ήταν γεμάτος με πτώματα και χαρακτήρισε τις πύλες του Νις να στέκονται μπροστά σε φρεσκοκομμένα από τον οθωμανικό στρατό κεφάλια φτωχών Βουλγάρων αγροτών. Σύμφωνα με τις οθωμανικές στατιστικές κατά τη διάρκεια του Τανζιμάτ, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μέχρι το Σαντζάκι του Νις αντιμετωπιζόταν ως βουλγαρικό. Σύμφωνα με όλους τους συγγραφείς, μεταξύ του 1840-72, η οριοθέτηση μεταξύ Βουλγάρων και Σέρβων είναι αδιαμφισβήτητη και εκτεινόταν ακόμα και βόρεια του Νις. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα εδάφη θα ενσωματωθούν στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Βουλγαρία ανέκτησε τον έλεγχο αυτών των περιοχών, οι οποίες επεστράφησαν μεταπολεμικά στη Γιουγκοσλαβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Σερβίας
Ινβερούνο
Το Ινβερούνο (ιταλικά: Inveruno) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Γκούντο Βισκόντι
Το Γκούντο Βισκόντι (ιταλικά: Gudo Visconti) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ
Η Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ (1885-1965) ήταν Γερμανοελληνίδα ζωγράφος.
Βίος
Η Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ γεννήθηκε στον Πειραιά το 1885. Υπήρξε κόρη του Ερνέστου Τσίλλερ και της Ελληνίδας πιανίστριας Σ. Δούδου και σύζυγος του ζωγράφου και αγιογράφου Δημήτρη Δήμα. Σπούδασε μουσική στη Βιέννη, στη Δρέσδη και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Γιώργο Ιακωβίδη. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις ατομικές και συμμετείχε και σε ομαδικές.
Το καλλιτεχνικό της έργο-τεχνοτροπία
Ένα σημαντικό μέρος του έργου της αποτελούν προσωπογραφίες και τοπιογραφίες αλλά και εσωτερικά και σκηνές από την καθημερινή ζωή. Η τεχνοτροπία των έργων κινείται στα πλαίσια του ιμπρεσιονισμού. Έργα της σήμερα βρίσκονται στη Συλλογή Κουτλίδη, στις Δημοτικές πινακοθήκες Αθήνας και Πειραιά και στο Υπουργείο Παιδείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμα-Τσίλλερ Ιωσηφίνα (1885 - 1965) Τραμπάλλα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Δάφνη Ηλείας
Με το όνομα Δάφνη Ηλείας απαντώνται δύο οικισμοί στην Ηλεία:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Συνθήκη του Φονταινεμπλώ (1762)
μικρογραφία|300x300εσ|H περιοχή της πρώην [[Λουιζιάνα (Νέα Γαλλία)|γαλλικής Λουιζιάνας και μετέπειτα ισπανικής Λουιζιάνας με τη συνθήκη του Φοντεναινεμπλώ του 1762, κάλυπτε το μεγαλύτερο τμήμα της κεντρικής βόρειας Αμερικής]]
Η συνθήκη του Φονταινεμπλώ του 1762, ήταν μυστική συμφωνία όπου το βασίλειο της Γαλλίας παραχώρησε τα εδάφη της γαλλικής Λουιζιάνας στην ισπανική αυτοκρατορία. Η σύναψη της συνθήκης στο στο Φονταινεμπλώ, έγινε μετά την τελευταία μάχη του γαλλοϊνδιανικού πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1762, όπου επιβεβαιώθηκε ο έλεγχος του γαλλικού Καναδά από τη βρετανική αυτοκρατορία, ενώ παράλληλα στην Ευρώπη εξελισσόταν ο επταετής πόλεμος. Ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ΄ έχοντας απωλέσει το μεγαλύτερο τμήμα του Καναδά πρότεινε στον σύμμαχο του Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας την παραχώρηση της περιοχής της Λουιζιάνας μαζί με τη Νέα Ορλεάνη, κάτι που ο Κάρολος αποδέχτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1762. Η συμφωνία αφορούσε ολόκληρη την έκταση της γαλλικής Λουιζιάνας, από τα Απαλάχια όρη έως τα Βραχώδη όρη της κοιλάδας του Μισσισιπή.
Η συμφωνία κρατήθηκε μυστική, καθώς παράλληλα εξελισσόταν στο ίδιο κτήριο οι αρχικές συνομιλίες για τη μετέπειτα συνθήκη των Παρισίων το 1763 όπου τερματίστηκε ο επταετής πόλεμος της Γαλλίας με τη Βρετανία και σύμφωνα με την οποία έγινε αναδιανομή των εδαφών της Λουιζιάνας με όριο τον Μισσισιπή, με τη Βρετανία να αποκτά το ανατολικό τμήμα και η Γαλλία να διατηρεί το δυτικό μαζί με τη Νέα Ορλεάνη. Η Ισπανία δεν αμφισβήτησε τον βρετανικό έλεγχο της ανατολικής Λουιζιάνας, καθώς γνώριζε ήδη πως θα είχε την επικυριαρχία στη δυτική. Επίσης, υπό τη συνθήκη των Παρισίων η Ισπανία είχε παραχωρήσει τη Φλόριντα στη Βρετανία και είχε τη Λουιζιάνα ως αποζημίωση.
Κατά τη συνθήκη των Παρισίων υπήρχε πρόβλεψη για μια περίοδο 18 μηνών κατά την οποία οι Γάλλοι άποικοι οι οποίοι δεν θα ήθελαν να υπόκεινται στον βρετανικό έλεγχο στην ανατολική Λουιζιάνα, θα μπορούσαν ελεύθερα να μεταναστεύσουν προς άλλες γαλλικές περιοχές. Πολλοί από τους αποίκους μετακινήθηκαν προς τη Λουιζιάνα, όπου μετέπειτα ανακάλυψαν πως η Λουιζιάνα είχε παραχωρηθεί στην Ισπανία. Η παραχώρηση της Λουιζιάνας προς την Ισπανία αποκαλύφθηκε στις 21 Απριλίου του 1764, όταν κοινοποιήθηκε στον Γάλλο κυβερνήτη πως θα πρέπει να ξεκινήσουν οι διαδικασίες της μετάβασης. Οι Γάλλοι άποικοι της δυτικής Λουιζιάνας δεν αποδέχθηκαν τη συμφωνία και έδιωξαν τον Ισπανό κυβερνήτη ο οποίος εγκαταστάθηκε εκεί με την επανάσταση της Λουιζιάνας του 1768, η επιτυχία της οποίας ήταν βραχυπρόθεσμη καθώς κατά το επόμενο έτος καταστάλθηκε από τις ισπανικές δυνάμεις.
Η απόκτηση της Λουιζιάνας επέκτεινε την κυριαρχία της ισπανικής αυτοκρατορίας στη Βόρεια Αμερική. Με την επιστροφή της Φλόριντα στην Ισπανία από τη Βρετανία το 1783 μετά το πέρας της Αμερικανικής Επανάστασης, οι ισπανικές περιοχές περιείκλειαν ολόκληρο τον κόλπο του Μεξικού και εκτείνονταν από τη Φλόριντα έως τον Ειρηνικό Ωκεανό στα δυτικά κατά μήκος ολόκληρης της βόρειας Αμερικής, και έως τον Καναδά προς τα βόρεια. To 1800 ωστόσο η Ισπανία επέστρεψε την περιοχή στη Γαλλία μέσω της τρίτης συνθήκης του Σαν Ιλντελφόνσο, και το 1801 η περιοχή πωλήθηκε από τη Γαλλία στις ΗΠΑ με την αγορά της Λουιζιάνας. Η σύγχρονη πολιτεία της Λουιζιάνας στις ΗΠΑ αποτελεί μια κατά πολύ μικρότερη περιοχή η οποία δημιουργήθηκε μετά την εξαγορά από τις ΗΠΑ και τον διαχωρισμό της Λουιζιάνας σε 2 περιοχές πριν και μετά τον 33ο παράλληλο, με τη σύγχρονη πολιτεία να αποτελεί το γεωγραφικό υπόλοιπο πριν τον 33ο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ισπανίας Κατηγορία:Νέα Γαλλία
Ποταμός Σουρά
Ο ποταμός Σουρά (Сура́, Τσουβασικά: Căp ) είναι ένα ποτάμι στη Ρωσία, παραπόταμος του Ποταμού Βόλγα.
Διασχίζει την περιφέρεια Πένζα, την δημοκρατία της Μορδοβίας, την περιφέρεια Ουλιάνοφσκ, την Τσουβασία και την περιφέρεια Νίζνι Νόβγκοροντ. Το μήκος του είναι 841 χιλιόμετρα, πλωτός για 394 χιλιόμετρα από τις πηγές του.
Η πόλη Πένζα, και οι μικρότερες πόλεις Αλατύρ, Σουμέρλια και Γιαντρίν βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Σούρα. Στη συμβολή με τον Βόλγα, υπάρχει ο οικισμός του Βασιλσούρσκ.
Οι κύριοι παραπόταμοι του ποταμού Σουρά είναι ο ποταμός Πένζα, ο ποταμός Πιάνα και ο ποταμός Αλατύρ. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ποταμός Σουρά κοντά στο [[Αλατύρ. ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Κοπή του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων των μετ΄ αυτού
Κοπή του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων των μετ΄ αυτού  ονομάστηκε η συντριπτική ήττα που υπέστη ο βασιλιάς αυτός και οι τρεις σύμμαχοι του Αμαρφάλ (Amrafhel) της Σενναάρ (Βαβυλώνας στα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας ), Αριώχ (Ariok ) της Ελλασάρ (Καππαδοκίας στα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας )και Θαργάλ (Tideal ) των εθνών (Μεσοποταμίας στα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας ) από τον Αβραάμ στην περιοχή Δαν κοντά στη Δαμασκό.
Προοίμιο
Υστέρα από τη μεγάλη νίκη που πέτυχε ο Χοδολλογομόρ βασιλιας του Ελάμ και οι σύμμαχοι του στη δεύτερη μάχη της περιοχής των Αλών  ( κοιλάδα Siddim ) εναντίον του βασιλιά των Σοδόμων Βαλλά (Bera ), της Γομόρρας (Gumram )Βαρσά  (Birsha ), της Αδαμά  (Admah ), Σεναάρ  (Shinab ), της Σεβωείμ ( Zeboyim ), Συμοβόρ (Shemyobel ) και του βασιλέως της Βαλάκ (Bela ), που ήταν υπόδουλοι σε αυτούς και είχαν εξεγερθεί εναντίον τους, κατέλαβαν και λεηλάτησαν τα Σόδομα και τη Γομόρρα αιχμαλωτίζοντας μεταξύ άλλων και τον ανιψιό του Αβραάμ Λωτ που κατοικούσε στην περιοχή των Σοδόμων μαζί με τους ποιμένες του τα ζώα του και όλα τα υπάρχοντα του. Κατόπιν αναχώρησαν με όλους τους αιχμαλώτους προς την κατεύθυνση της Δαμασκού.
Η αντίδραση του Αβραάμ και η σύγκρουση
Ένας βοσκός του Αβραάμ που βρίσκονταν μαζί με τον Λώτ κατάφερε να δραπετεύσει και να ειδοποιήσει τον Αβραάμ για την αιχμαλωσία του ανιψιού του. Ο Αβραάμ που βρίσκονταν τότε στην περιοχή της Δρυός Μαμβρή κοντά στη Χεβρώνα αντέδρασε άμεσα διαλέγοντας και οπλίζοντας τριακόσιους από τους υπηρέτες του μαζί με δεκαοκτώ επίλεκτους άντρες. Στη δύναμη αυτή προστέθηκαν ο Mamre (Μαμβρή) και τα δυο αδέλφια του Arnam (Αρνάμ) και Eskhol (Εσχώλ ). Ο Αβραάμ και οι ένοπλοι του πρόλαβαν τη δύναμη των νικητών στην περιοχή Dan( Δαν) όπου είχαν στρατοπεδεύσει για τη νύχτα. Αμέσως τους περικύκλωσαν και επιτέθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας από όλες τις πλευρές. Οι αντίπαλοι του Αβραάμ αιφνιδιάστηκαν, ηττήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Οι ένοπλοι του Αβραάμ τους καταδίωξαν μέχρι την πόλη Χοβά(Helbon) που βρίσκονταν κοντά στη Δαμασκό απελευθερώνοντας όλους τους αιχμαλώτους μαζί και τον Λωτ και τους δικούς του.
Επιστροφή του Αβραάμ και συνάντηση με τον Μελχισεδέκ
Ο Αβραάμ επιστρέφοντας από τη μάχη συναντήθηκε στην τοποθεσία Σαβύ (Shaveh) κοντά στην πόλη Σαλήμ (Salem) (Ιερουσαλήμ) με τον βασιλιά των Σοδόμων ο όποιος πληροφορήθηκε τη νίκη του. Τότε ο βασιλιάς της Σαλήμ (που σημαίνει Ειρήνη ) ο Μελχισεδέκ (που σημαίνει Βασιλιάς της Δικαιοσύνης ) πρόσφερε ως ευχαριστήρια θυσία για τη νίκη του Αβραάμ άρτο και οίνο καθώς ήταν ιερέας του Θεού του Υψίστου.
Κατόπιν ευλόγησε τον Αβραάμ λέγοντας ΄΄ εὐλογημένος ¨Αβραμ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ὕψιστος, ὃς παρέδωκε τοὺς ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι.΄΄και ο Αβραάμ του έδωσε την δεκάτη από τα λάφυρα.
Χρονολόγηση του χρονικού του πολέμου
Το χρονικό της σύγκρουσης που περιγράφεται στο κεφάλαιο ΙΔ της Γένεσης συντάχθηκε κατά την περίοδο της Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας ή μετά από αυτή. Τα τοπωνύμια όμως έχουν σχέση με πόλεις και περιοχές που υπήρξαν σημαντικά στο βασίλειο του Ιούδα κατά τον 7ο π.Χ. αιώνα. Η πολεμική ατμόσφαιρα που εκφράζεται στο χρονικό αυτό αντανακλά μια κατάσταση διαρκούς φόβου των Ιουδαϊτών για μια ενδεχόμενη εισβολή από τη Μεσοποταμία κατά την εποχή εκείνη.
Σαλβατόρε Σκιλάτσι
Ο Σαλβατόρε Σκιλάτσι (Salvatore Schillaci, γεννήθηκε 1 Δεκεμβρίου 1964), είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ήταν πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 με 6 γκολ.
Καριέρα
Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε με τη Μεσσίνα (1982-1989), Γιουβέντους (1989-1992), Ίντερ (1992-1994) και Τζούμπιλο Ιβάτα (1994-1997). Ήταν ο πρώτος Ιταλός παίκτης ο οποίος αγωνίστηκε στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα.
Την αγωνιστική περίοδο 1988-89 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας της Ιταλίας (Σέριε Β) με 23 τέρματα. Παίρνοντας μεταγραφή στη Γιουβέντους είχε μια πολύ καλή πρώτη χρονιά σκοράροντας 15 γκολ πρωταθλήματος και 21 σε όλες τις διοργανώσεις, περίοδος που τελείωσε με τη Γιουβέντους να κερδίζει τους τίτλους του Κυπέλλου Ιταλίας 1989–90 και του Κυπέλλου UEFA. Έξυπνος επιθετικός, επιλέχθηκε τότε από τον επικεφαλής προπονητή της Ιταλίας, για να παίξει στο επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Μετά τη Γιουβέντους μεταγράφηκε στην Ίντερ κερδίζοντας το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1993-94, αλλά ήταν κατώτερος των προσδοκιών και τελικά έφυγε για την Ιαπωνία, όπου κέρδισε ένα τίτλο πρωταθλήματος το 1997.
Σε διεθνές επίπεδο αποτέλεσε την έκπληξη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, βοηθώντας την Ιταλία με αποφασιστικά γκολ να κατακτήσει την τρίτη θέση στο τουρνουά που φιλοξενούσε. Ενώ στον πρώτο αγώνα μπήκε ως αλλαγή, ο Σκιλάτσι σκόραρε έξι φορές στο Μουντιάλ, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι ως πρώτος σκόρερ, και κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα του τουρνούα, ξεπερνώντας τον Λόταρ Ματέους και τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Εκείνη τη χρονιά ήρθε δεύτερος για τη Χρυσή Μπάλα του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή, πίσω από τον Λόταρ Ματέους.
Συνολικά με την εθνική ομάδα της Ιταλίας συμπλήρωσε 16 συμμετοχές, σκοράροντας 7 φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚΡ Μεσσίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούμπιλο Ιβάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ιντσάγκο
Το Ιντσάγκο (ιταλικά: Inzago) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Μιλάνου
Βάλτερ Χορν
Ο Βάλτερ Χορν, που είχε σπουδάσει αρχικώς ιατρική, διετέλεσε διευθυντής του Γερμανικού Εντομολογικού Ινστιτούτου.
Η συλλογή
Η μεγάλη συλλογή του Β. Χορν, που περιλαμβάνει σκαθάρια της οικογένειας Cicindelidae από όλο τον κόσμο, αλλά και νύμφες και γενικά κολεόπτερα, φυλάσσεται σήμερα στο Γερμανικό Εντομολογικό Ινστιτούτο. Τα έντομα προέρχονται από τη Βόρεια Αφρική (1896), την Κεϋλάνη (1899), τη Βόρεια και Νότια Αμερική (1902), και από τον Περσικό Κόλπο (1926).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εντομολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι
Βίγια Τσέλμινς
Η Βίγια Τσέλμινς (προφέρεται VEE-ya SELL-muns; Vija Celmiņa, προφέρεται TSEL-meen-ya) είναι Λετονή Αμερικανή εικαστικός γνωστή για φωτορεαλιστικούς πίνακες ζωγραφικής και σχέδια φυσικών περιβαλλόντων και φαινομένων όπως ο ωκεανός, ο ιστός αράχνης, τα αστρικά πεδία και οι βράχοι. Η προηγούμενη δουλειά της περιελάμβανε ποπ γλυπτά και μονοχρωματικά αναπαραστατικά έργα ζωγραφικής. Με έδρα τη Νέα Υόρκη, έχει αποτελέσει αντικείμενο περισσότερων από σαράντα ατομικών εκθέσεων από το 1965 και σημαντικές αναδρομικές εκθέσεις στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Whitney, Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο, Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών, Λονδίνο και Κέντρο Πομπιντού, Παρίσι.
Βιογραφία
Το 1955 μπήκε στη Σχολή Τεχνών Τζον Χέρρον στην Ινδιανάπολη, όπου έχει πει ότι για πρώτη φορά στη ζωή της δεν ένιωθε ξένη. Το 1961 κέρδισε μια υποτροφία, για να παρακολουθήσει μια καλοκαιρινή συνεδρία στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, όπου γνώρισε τον Τσακ Κλόουζ και τον Μπρις Μάρντεν, οι οποίοι θα παρέμεναν στενοί φίλοι. Εκείνη την περίοδο άρχισε να μελετά τον Ιταλό ζωγράφο μονότονων νεκρών φύσεων Τζόρτζιο Μοράντι και ζωγράφισε αφηρημένα έργα. Το 1962 αποφοίτησε από το Χέρρον με πτυχίο BFA και μετακόμισε στη Βενετία, Λος Άντζελες, για να παρακολουθήσει MFA στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, αποφοιτώντας το 1965. Στο UCLA, απολάμβανε την ελευθερία, όντας μακριά από τους γονείς της, οδηγώντας σε περαιτέρω καλλιτεχνική εξερεύνηση. Έζησε στη Βενετία μέχρι το 1980, ζωγραφίζοντας και κάνοντας γλυπτά, και εργάστηκε ως εκπαιδεύτρια στο Κολλέγιο της Πολιτείας της Καλιφόρνια, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Ίρβαϊν και το Ινστιτούτο Τεχνών της Καλιφόρνια, στη Βαλένθια.
Το 1981, μετά από πρόσκληση να διδάξει στη Σχολή Ζωγραφικής και Γλυπτικής Σκάουχέγκαν, μετακόμισε μόνιμα στη Νέα Υόρκη, θέλοντας να είναι πιο κοντά στους καλλιτέχνες και την τέχνη, που της άρεσε. Επέστρεψε και στη ζωγραφική, την οποία είχε εγκαταλείψει για δώδεκα χρόνια, δουλεύοντας εκείνη την περίοδο κυρίως με μολύβι. Αργότερα μεταπήδησε στη χρήση ξυλογραφιών και στη συνέχεια στη γόμα και το κάρβουνο και πρόσθεσε τη χαρακτική στο ρεπερτόριό της. Από εκείνη την εποχή, εργάστηκε σε ένα εξοχικό σπίτι στο Σαγκ Χάρμπορ της Νέας Υόρκης και σε ένα στούντιο σοφίτα στην οδό Κρόσμπι στο Σόχο, στο Μανχάταν. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, δίδαξε επίσης στο Cooper Union και στη Σχολή Καλών Τεχνών του πανεπιστημίου Γέιλ.
Δουλειά
Δουλεύοντας στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του 1960, τα πρώτα έργα της Βίγια Τσέλμινς, γενικά στη φωτορεαλιστική ζωγραφική και στη γλυπτική εμπνευσμένη από την ποπ, ήταν αναπαραστατικά. Αναδημιουργούσε κοινά αντικείμενα όπως τηλεοράσεις, λάμπες, μολύβια, γόμες και ζωγραφισμένες μονόχρωμες αναπαραγωγές φωτογραφιών. Ένα κοινό υποκείμενο θέμα στους πίνακες ήταν η βία ή οι συγκρούσεις, όπως πολεμικά αεροπλάνα, πιστόλια και εικόνες ταραχών. Μια αναδρομική έκθεση του έργου 1964–1966 οργανώθηκε από τη Συλλογή Menil σε συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες το 2010. Έχει αναφέρει ότι οι Μάλκολμ Μόρλεϊ και τον Τζάσπερ Τζονς την έχουν επηρεάσει αυτήν την περιόδο.