cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανώλης Δούνιας
''«Εις την εποχήν αυτήν, γνωρίζοντες τον Γκέζαγα, υιόν του Σαρλή-Σάρτσα, Αλβανόν, όστις είχε σπαϊλίας τας προσόδους της πατρίδος μου[1], και το οποίον και εγνωρίζαμεν, εκάμαμεν συνεννόησιν μετ' αυτού δια να μας βγάλη τους σκλάβους Κοτσαμπασίδες και τους ζώντες Αρχιερείς, όπου και τους έβγαλαν, και ημείς συνεννοηθέντες μετ' αυτού εμείναμεν σύμφωνοι, εάν παραδοθεί το φρούριον, να παραδοθεί εις ημάς μ' όσους ανθρώπους έχει και του εδώσαμεν λόγον να τον σώσουμεν και τον στείλωμεν εις τον πατέραν του. Μας έδωσε ευκολίαν και διέταξε τους ανθρώπους του, τους ευρισκόμενους εις την Ντάπια του Ναυπλίου, οσάκις παρουσιαζόμεθα πλησίον, να μη μας κτυπούν, αλλά να μας φέρουν όπλα από μέσα να αγοράζομεν[2].''
''Μεταξύ μας ήτον και ο συμπολίτης μας Εμμανουήλ Ντούνιας, όστις εγνώριζεν νταγκαλάκηδες Τούρκους Ανατολίτας, οίτινες ήσαν και κανονιέρηδες. Μίαν των ημερών[3] επλησιάσαμεν κάτωθι της Ντάπιας, έως 60 τον αριθμόν, προκαλέσαμεν τους μένοντας εις Ντάπιαν Οθωμανούς υπό το πρόσχημα να μας φέρουν όπλα ν' αγοράσωμεν. Οι Αλβανοί έστειλαν εντοπίους Τούρκους να μας φέρουν όπλα, και τότε ο Εμμανουήλ Ντούνιας και ολίγοι τινές ανέβησαν επάνω εις την Ντάπια με το πρόσχημα της ανακωχής, δια να τους φέρουσι όπλα, και ευθύς ώρμησαν και εθανάτωσαν τους εντοπίους, τους δε Αλβανούς παρέλαβε, χωρίς να τους πειράξουν, και ούτως έτρεξαν οι λοιποί πλησίον ευρισκόμενοι, έχοντες μαζί των και σχοινία έτοιμα, τα οποία έδεσαν στα κανόνια οι άνω ειρισκόμενοι και δι' αυτών ανέβησαν άπαντες οι 60. Μεθ' ημών ήτο και ο Σπετζιώτης Αβραντίνης, όστις ήτον επιτηδειότατος κανονιέρης, και αμέσως έγιναν τα σημεία και έτρεξεν όλον το στρατόπεδόν μας με τας σημαίας.''
''Οι δε εν τη Ντάπια πρότερον εμβάντες 60, έως να φθάση το λοιπόν στρατόπεδον, εγύρισαν τα κανόνια και πυροβολούσαν το Σαράγι, παρέλαβαν και την μεγάλην οικίαν του Μουσταφάμπεη, κειμένην πλησίον της Πύλης Ναυπλίας, και ούτως άνοιξαν την θύραν και εισήλθεν όλον το στρατόπεδον και τότε έτρεξαν και άνοιξαν την θύραν του Μιστρά, όπου τότε εισήλθε και το στρατόπεδον του Κεφάλα, και κατόπιν ώρμησαν και επήγαν κυνηγώντας του Τούρκους έως το Σαράγι, άνοιξαν και την πόρταν του Σαραγίου, εμβήκαν πολλοί στρατιώται μέσα, και εκεί συνεκροτήθη μάχη και έβαλαν πυρκαϋάν, και ακολούθως έγινε διαπραγμάτευσις, ελθόντος του αρχηγού Κολοκοτρώνη. Παρεδόθησαν δε εις ημάς και ο διαληφθείς Γκέζαγας, μετά των υπ' αυτόν 25 Αλβανών μετά των όπλων των, τον οποίον, κατά την υπόσχεσίν μας, αφού τον εφέραμεν εις Πραστόν και επεριποίθημεν τρέφοντες αυτούς δια πολύν καιρόν, δια να εύρωμεν ευκαιρίαν να τον αποστείλωμεν, τον απεστείλαμεν με όλους τους ανθρώπους του και τα όπλα των με μίαν γολέταν, ήτις τον έβγαλεν εις τον Βόλον».'' [1] Δηλαδή είχε το δικαίωμα είσπραξης των φόρων της Επαρχίας Πραστού, το οποίο υπενοικίαζε σε άλλους, όπως π.χ. στον Ιω. Κωλέττη (1818) και τον Μιχ. Ιατρό (1820?).
[2] Οι αγοραπωλησίες όπλων μεταξύ τούρκων και Ελλήνων ήταν συχνό φαινόμενο. Ο Κολοκοτρώνης κι οι άλλοι οπλαρχηγοί «έκαναν τα στραβά μάτια» γιατί μεγάλος αριθμός παλληκαριών ήταν ουσιαστικά άοπλοι, φέροντας μόνο αγροτικά εργαλεία ή ρόπαλα. Έτσι ο μόνος τρόπος για να εξοπλιστούν ήταν να τ’ αγοράσουν απ’ τους τούρκους, συνήθως ανταλλάσσοντάς τα με λίγα τρόφιμα.
[3] Εννοεί την 23 Σεπτεμβρίου 1821, ημέρα Παρασκευή. Ο Μανόλης Δούνιας πολέμησε ακόμη στην πολιορκία του Ακροκορίνθου και του Ναυπλίου, καθώς και στις μάχες Δολιανών, Βαλτετσίου, Μπερτζοβάς, Αγ. Σώστη, Ομερτσαούση και Γράνας. Κατά του Δράμαλη πολέμησε στο Άργος, Ναύπλιο, Δερβενάκια και Κλένια. Επίσης στη Ρούμελη (Αγ. Μαρίνα Στυλίδας), και κατά του Ιμπραήμ στη Δαβιά, τους Μύλους και τα Βέρβενα. Υπηρέτησε «ως Μπουλουξής» επικεφαλής 80-100 στρατιωτών, τους οποίους «διετήρει ιδίαις δαπάναις».
Τιμήθηκε με Αργυρούν Αριστείο Αγώνος, σύμφωνα με το 'Β. Διάταγμα «των 100 ατόμων» / Μαΐου 1844.'
"Απεβίωσεν επί της ψάθης..." όπως γράφει η χήρα του Ελένη, "καταλιπών εμέ μετά τεσσάρων κορασίων..." στην Τριπολιτσά στις 28 Φεβρουαρίου 1855, σε ηλικία 65 ετών, και ετάφη στο νεκροταφείο της Αγ. Βαρβάρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Οχυρώσεις του Κότορ
Οι οχυρώσεις του Κότορ αποτελούν ένα ολοκληρωμένο ιστορικό σύστημα οχύρωσης που προστάτευε τη μεσαιωνική πόλη του Κότορ (πρώην Καττάρο/Ασκρήβιον). Σε αυτές περιλαμβάνονται επάλξεις, πύργοι, ακροπόλεις, πύλες, προμαχώνες, φρούρια, δεξαμενές, ένα κάστρο και βοηθητικά κτίρια και κατασκευές. Ενσωματώνουν στρατιωτική αρχιτεκτονική κυρίως της Βενετίας, αλλά και εν μέρει της αρχαίας Ιλλυρίας, του Βυζαντίου και της Αυστρίας. Μαζί με την παλιά πόλη και το φυσικό περιβάλλον της, οι οχυρώσεις εντάχθηκαν στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ, το 1979, και αντιπροσωπεύουν το μοναδικό τέτοιο χώρο πολιτιστικής σημασίας στο Μαυροβούνιο. Η οχυρωμένη πόλη του Κότορ συμπεριλήφθηκε επίσης στον κατάλογο των Βενετσιάνικων Έργων Άμυνας 15ου-17ου αιώνα της ΟΥΝΕΣΚΟ, το 2017.
Περιγραφή
Το μεσαιωνικό τμήμα της πόλης του Κότορ βρίσκεται σε ένα τριγωνικό κομμάτι γης, που συνορεύει με το εσωτερικό τμήμα του Κόλπου του Κότορ στη νοτιοδυτική πλευρά της, τον ποταμό Σκούρδα προς το Βορρά και το βουνό του Αγίου Ιωάννη (San Giovanni) προς την Ανατολή. Τα τείχη της πόλης την προστατεύουν στη βόρεια και νοτιοδυτική πλευρά της από το υδάτινο στοιχείο. Προμαχώνες, με πιο σημαντικό τον πύργο και την ακρόπολη Καμπάνα (13ος-14ος αιώνας), κατασκευάστηκαν για την καλύτερη άμυνα των τειχών. Ο Προμαχώνας Μπέμπο έχει μετατραπεί σήμερα σε θερινό θέατρο.
Η κύρια πύλη των οχυρώσεων κατασκευάστηκε το 1555 και επιτρέπει την πρόσβαση στην πόλη από τον κόλπο, ενώ οι άλλες δύο πύλες είναι η Ποτάμια Πύλη (1540) και η Πύλη Γκούρντιτς (1470). Υπήρχαν δύο επιπλέον πύλες, οι οποίες περιτοιχίστηκαν. Οι επάλξεις βρίσκονται σε διάφορα σημεία. Μέσα τους υπάρχει ένα δίκτυο επικοινωνιών, καθώς και επιπλέον κτίρια, συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας της Παναγίας της Θεραπεύτριας από το 1518. Στην κορυφή του βουνού του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται το ομώνυμο κάστρο, που σε ύψος 280 μέτρα δεσπόζει στον ανατολικό κόλπο, στο σύστημα οχύρωσης και στην πόλη. Πίσω από το λόφο του κάστρου η κατοικήσιμη και ορεινή ύπαιθρος οδηγεί προς το Όρος Λοβτσέν. Η περιφέρεια του εξωτερικού τοιχώματος είναι μήκους 4,5 χιλιομέτρων, με πάχος που ξεκινάει στα 2 μέτρα και φθάνει ως τα 16, ενώ το ύψος του εκτείνεται μέχρι τα 20 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ευρώπη Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Μαυροβούνιο
Ελερίνγκ-λε-Φενετράνζ
Το Ελερίνγκ-λε-Φενετράνζ (κυριολεκτικά Ελερίνγκ κοντά στο Φενετράνζ, Χελερίνγκεν ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Γκροντόνα
Η Γκροντόνα (ιταλικά: Grondona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μαιζονσέλ-συρ-Αζόν
Το Μαιζονσέλ-συρ-Αζόν (γαλλικά: Maisoncelles-sur-Ajon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαιζονσελουά (γαλλικά: Maisoncellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γκουατσόρα
Η Γκουατσόρα (ιταλικά: Guazzora) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ελιμέ
Το Ελιμέ είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ερρίκος της Λωρραίνης (1661-1713)
Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri, (15 Νοεμβρίου 1661 - 3 Απριλίου 1713) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μπριόν (Brionne).
Το κάλεσμα της άγριας φύσης
Το κάλεσμα της άγριας φύσης (πρωτότυπος τίτλος: The Call of the Wild ) είναι μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον που εκδόθηκε το 1903 και διαδραματίζεται στο Γιούκον του Καναδά, κατά τη μαζική εισροή χρυσοθήρων στο Κλόνταϊκ τη δεκαετία του 1890, όταν τα δυνατά σκυλιά που έσερναν έλκηθρα ήταν περιζήτητα.
Ερρίκος της Λωρραίνης (1661-1713)
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου κόμη του Αρμανιάκ και του Μπριόν και της Αικατερίνης ντε Νεφβίλ, κόρης του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και στρατάρχη της Γαλλίας. Του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Μπριόν.
Το κάλεσμα της άγριας φύσης
Ο κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος είναι ένας σκύλος με το όνομα Μπακ. Η ιστορία ξεκινά σε ένα ράντσο στην κοιλάδα Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνιας, όταν ο Μπακ πωλείται ως σκύλος έλκηθρου στην Αλάσκα. Γίνεται σταδιακά όλο και πιο άγριος στο σκληρό περιβάλλον, όπου αναγκάζεται να παλέψει για να επιβιώσει και να κυριαρχήσει σε άλλα σκυλιά. Στο τέλος, επιστρέφει στα φυσικά του αρχέγονα ένστικτα και αναδεικνύεται ηγέτης στην άγρια ​​φύση.
Ερρίκος της Λωρραίνης (1661-1713)
Βιογραφία
O πατέρας του ήταν Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα υψηλό αξίωμα του Στέμματος και ήταν υπεύθυνος για τις μετακινήσεις του βασιλιά και της ακολουθίας του. Η μητέρα του ήταν κόρη του Νικολάου, εκπαιδευτή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και αδελφή του Φραγκίσκου ντε Νεφβίλ δούκα του Βιλερουά και εκπαιδευτή του Λουδοβίκου ΙΕ΄. Από τις αδελφές του Ερρίκου, η Μαρία, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Α΄ πρίγκιπα του Μονακό.
Το κάλεσμα της άγριας φύσης
Ο Τζακ Λόντον έζησε σχεδόν ένα χρόνο στο Γιούκον και οι παρατηρήσεις του αποτελούν μεγάλο μέρος του υλικού για το βιβλίο. Η ιστορία δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο The Saturday Evening Post το καλοκαίρι του 1903 και αργότερα το ίδιο έτος εκδόθηκε σε βιβλίο. Η μεγάλη δημοτικότητα και η επιτυχία του έργου εδραίωσαν τη φήμη του Λόντον. Ήδη από το 1923, η ιστορία διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο και έκτοτε έχουν γίνει πολλές κινηματογραφικές διασκευές.
Ερρίκος της Λωρραίνης (1661-1713)
Βιογραφία
Το 1704 απεβίωσε ο αδελφός του Λουδοβίκος-Αλφόνσος σε μάχη. Ο ίδιος ο Ερρίκος απεβίωσε το 1713 στις Βερσαλλίες, 51 ετών· το επόμενο έτος απεβίωσε και η σύζυγός του. Το 1715 απεβίωσε ο αδελφός του Κάμιλλος και το 1718 ο πατέρας τους Λουδοβίκος. Ο αδελφός του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν, έτσι τον πατέρα του τον διαδέχθηκε ο πέμπτος γιος Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.
Το κάλεσμα της άγριας φύσης
Υπόθεση
μικρογραφία|Η ιστορία δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες το 1903 Η ιστορία αρχίζει το 1897 με τον Μπακ, έναν επιβλητικό σκύλο, διασταύρωση ποιμενικού με Αγίου Βερνάρδου, που ζει ανέμελα στην κοιλάδα Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνιας ως το χαϊδεμένο κατοικίδιο του δικαστή Μίλλερ και της οικογένειάς του. Ένα βράδυ, ο βοηθός κηπουρού Μανουέλ, που χρειάζεται χρήματα για να ξεπληρώσει χρέη χαρτοπαιξίας, κλέβει τον Μπακ και τον πουλά σε έναν άγνωστο. Ο Μπακ αποστέλλεται με τρένο στο Σιάτλ, όπου κλεισμένος σε ένα κλουβί, λιμοκτονεί και υφίσταται τρομερή κακομεταχείριση. Όταν έφτασαν, ο Μπακ παραδίδεται σε έναν δαμαστή σκύλων, τον «άνθρωπο με το κόκκινο πουλόβερ» που διδάσκει στον Μπακ «ποια είναι η θέση του», χτυπώντας τον αλύπητα. Ο άντρας δείχνει κάποια καλοσύνη όταν ο Μπακ υποτάχθηκε.
Λίγο αργότερα, ο Μπακ πωλείται σε δύο Γαλλοκαναδούς ταχυδρόμους της καναδικής κυβέρνησης, τον Φρανσουά και τον Περρώ, οι οποίοι τον μεταφέρουν στην Αλάσκα. Ο Μπακ εκπαιδεύεται ως σκύλος έλκηθρου για την περιοχή Κλόνταϊκ του Καναδά. Εκτός από τον Μπακ, προσθέτουν δέκα ακόμη σκυλιά στην ομάδα τους. Ο Μπακ μαθαίνει πώς να επιβιώνει τις κρύες νύχτες του χειμώνα και πώς να σέρνει το έλκυθρο. Τις επόμενες εβδομάδες στο δρόμο, αναπτύσσεται σκληρός ανταγωνισμός ανάμεσα στον Μπακ και τον αρχηγό σκύλο, τον Σπιτς, ένα μοχθηρό και επιθετικό λευκό χάσκυ. Ο Μπακ τελικά σκοτώνει τον Σπιτς σε μάχη και γίνεται ο νέος αρχηγός της ομάδας. Έχοντας να επιβληθεί στα άλλα σκυλιά, μαθαίνει ακόμη και να κλέβει κρέας καθώς και να παλεύει για να επιβιώσει. μικρογραφία|Ο Μπακ «εκπαιδεύεται» Στη συνέχεια αλλάζει συχνά ιδιοκτήτες, πάντα σέρνοντας έλκηθρο. Τα σκυλιά πρέπει να κάνουν μεγάλα, κουραστικά ταξίδια, μεταφέροντας βαριά φορτία στις περιοχές εξόρυξης. Καθώς τρέχει στα μονοπάτια, ο Μπακ φαίνεται να έχει αναμνήσεις από έναν πρόγονο του σκύλου που έχει σύντροφο έναν «τριχωτό άνθρωπο» με κοντά πόδια. Εν τω μεταξύ, τα κουρασμένα ζώα γίνονται αδύναμα, όταν αρρωσταίνουν τα σκοτώνουν.
Ερρίκος της Λωρραίνης (1661-1713)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Το κάλεσμα της άγριας φύσης
Υπόθεση
Σε μια διαδρομή, οι νέοι ιδιοκτήτες του είναι μια ομάδα τριών χρυσοθήρων που είναι εντελώς άπειροι. Συναντούν τον έμπειρο χρυσοθήρα Τζον Θόρντον, ο οποίος παρατηρεί την κακή, εξασθενημένη κατάσταση των σκύλων. Οι τρεις αγνοούν τις προειδοποιήσεις του Θόρντον για το πέρασμα του παγωμένου ποταμού και πιέζουν τα σκυλιά να προχωρήσουν. Εξαντλημένος, πεινασμένος και διαισθανόμενος τον κίνδυνο που βρίσκεται μπροστά, ο Μπακ αρνείται να συνεχίσει. Όταν ο Θόρντον βλέπει έναν από αυτούς να τον μαστιγώνει αλύπητα, τον χτυπά και ελευθερώνει τον Μπακ. Η ομάδα προχωρά με τα τέσσερα εναπομείναντα σκυλιά, αλλά το βάρος τους κάνει τον πάγο να σπάσει και τα σκυλιά και οι άνθρωποι (μαζί με το έλκηθρο) πέφτουν στο ποτάμι και πνίγονται.
Ο Θόρντον φροντίζει τον Μπακ να αναρρώσει και αναπτύσσεται αμοιβαία αγάπη μεταξύ τους. Ο Μπακ σώζει δύο φορές από θάνατο το νέο αφεντικό του και η φήμη του εξαπλώνεται σε όλο τον Βορρά. Ο Θόρντον από την πλευρά του αρνείται να τον πουλήσει όταν του προσφέρουν ένα τεράστιο ποσό. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ταχυδρομική μεταφορά στην [[Αλάσκα το 1902]] Ο Θόρντον συνεχίζει να ψάχνει για χρυσό με δύο συνεργάτες του, οδηγώντας τον Μπακ και έξι άλλα σκυλιά για να ψάξουν για μια θρυλική χαμένη τοποθεσία. Στο μέρος που κατασκήνωσαν, ενώ ο Θόρντον και οι δύο φίλοι του ψάχνουν για χρυσό, ο Μπακ ακούει το κάλεσμα της άγριας φύσης, εξερευνά την ερημιά και συναντά συχνά έναν άγριο λύκο από μια τοπική αγέλη. Ωστόσο, ο Μπακ δεν ενώνεται με την αγέλη και πάντα επιστρέφει στον Θόρντον. Επανειλημμένα πηγαινοέρχεται μεταξύ του Θόρντον και της άγριας φύσης, αβέβαιος για το πού ανήκει. Επιστρέφοντας στη σκηνή μια μέρα, ανακαλύπτει ότι ο Θόρντον, οι φίλοι του και τα σκυλιά τους έχουν δολοφονηθεί από Ιθαγενείς Τζηχάτς. Έξαλλος, ο Μπακ σκοτώνει αρκετούς για να εκδικηθεί τον Θόρντον και μετά συνειδητοποιεί ότι δεν έχει πλέον δεσμούς με τους ανθρώπους. Φεύγει αναζητώντας τον άγριο αδερφό του και τον ακολουθεί στην αγέλη, της οποίας γίνεται αρχηγός.
Ο θρύλος του Μπακ διαδόθηκε μεταξύ των ιθαγενών Αμερικανών ως ο «λύκος-φάντασμα» της Βόρειας χώρας (Αλάσκα και βορειοδυτικός Καναδάς). Όλο τον χρόνο, οδηγώντας την αγέλη των λύκων, ο Μπακ εκδικείται τους Τζηχάτς επιτιθέμενος στις εγκαταστάσεις τους. Και κάθε χρόνο, την ημέρα του θανάτου του Θόρντον, ο Μπακ επιστρέφει στον τόπο, ουρλιάζει και γαυγίζει παραπονεμένα με τις ώρες, θρηνώντας τον θάνατό του.
Σχόλια
μικρογραφία|Χρυσοθήρες μεταφέρουν εξοπλισμό για να φτάσουν στο [[Κλόνταϊκ (Γιούκον)|Κλόνταϊκ]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζακ Λόντον
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Σκύλος
Γιουζέφα Γιοτέικο
Η Γιουζέφα Γιοτέικο (πολωνικά: Józefa Joteyko) (29 Ιανουαρίου 1866 - 24 Απριλίου 1928) ήταν Πολωνή φυσιολόγος, ψυχολόγος, παιδαγωγός και ερευνήτρια. Αφού ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, εισήλθε στην ιατρική σχολή στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και ολοκλήρωσε το Διδακτορικό στην Ιατρική το 1896 στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Άνοιξε ιατρείο πρακτικής στη Γαλλία, αλλά δύο χρόνια αργότερα αποφάσισε ότι προτιμούσε την έρευνα και επέστρεψε στις Βρυξέλλες. Λειτουργώντας ως βοηθός στο Ινστιτούτο Φυσιολογίας του Σολβέ, δίδαξε και διεξήγαγε έρευνα για την μυϊκή κόπωση και την εξάντληση του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Με την πεποίθηση ότι η επιστήμη θα μπορούσε να λύσει τις κοινωνικές προκλήσεις, η Γιοτέικο επέκτεινε την έρευνά της για να μελετήσει πώς η επιστήμη θα μπορούσε να βελτιώσει τη ζωή των εργαζομένων, οδηγώντας σε βελτιώσεις στη βιομηχανική αποδοτικότητα και παραγωγικότητα. Αυτό την οδήγησε να διεξάγει έρευνες σε παιδιά, εξετάζοντας πώς οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να βελτιστοποιήσουν τις δυνατότητες των μαθητών τους, χρησιμοποιώντας την επιστημονική μεθοδολογία. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Βελγικής Νευρολογικής Εταιρείας από το 1904 και έλαβε πολλά βραβεία για την έρευνά της, όπως το Βραβείο Ντέσμαθ της Αυτοκρατορικής και Βασιλικής Ακαδημίας των Βρυξελλών και το Βραβείο Ντιουντονέ της Βελγικής Βασιλικής Ακαδημίας Ιατρικής. Επιπλέον, αναγνωρίστηκε συχνά με βραβεία από τη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Το 1916, η Γιοτέικο διορίστηκε ως προσκεκλημένος πρόεδρος του Κολεγίου της Γαλλίας και έγινε η πρώτη γυναίκα που έδωσε διάλεξη στο ίδρυμα.
Επιστρέφοντας στην Πολωνία μετά την ίδρυση της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1919, η Γιοτέικο δυσκολεύτηκε να βρει εργασία πλήρους απασχόλησης. Δίδαξε στο Εθνικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στο Εθνικό Ινστιτούτο Κωφών στη Βαρσοβία και αργότερα διορίστηκε διευθύντρια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου έως ότου διαλύθηκε το 1926. Συνέχισε να εργάζεται, διδάσκοντας στο Κρατικό Ινστιτούτο Ειδικής Αγωγής και στο Ελεύθερο Πολωνικό Πανεπιστήμιο, καθώς επίσης και στις επιτροπές διαφόρων κυβερνητικών υπουργείων ως σύμβουλος για την απασχόληση και την εκπαίδευση. Το 1926, ολοκλήρωσε το μεταδιδακτορικό της πτυχίο στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, αλλά η ασθένεια της μείωσε την περαιτέρω συμμετοχή της στην έρευνα. Θεωρείται ως μία από τους ανθρώπους που ανέπτυξαν το σχολικό σύστημα στην Πολωνία.
Καριέρα
μικρογραφία| Η Γιουζέφα Γιοτέικο (καθισμένη) και η Βάρια Κιπιάνι, 1910.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Πολωνοί επιστήμονες Κατηγορία:Πολωνοί φεμινιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λυών Κατηγορία:Καθηγητές του Κολλεγίου της Γαλλίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ερουβιλέτ
Το Ερουβιλέτ (γαλλικά: Hérouvillette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερουβιλετουά (γαλλικά: Hérouvillettois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ράβδος χρυσού
thumb|Μια ράβδος κοπής (αριστερά) και μια ράβδος χύτευσης (δεξιά) Μια ράβδος χρυσού, που ονομάζεται επίσης μπάρα χρυσού, είναι μια ποσότητα εξευγενισμένου μεταλλικού χρυσού οποιουδήποτε σχήματος που κατασκευάζεται από έναν παραγωγό χρυσού που πληροί τις τυπικές συνθήκες κατασκευής, επισήμανσης και τήρησης αρχείων. Οι μεγαλύτερες ράβδοι χρυσού που παράγονται με την έκχυση του λιωμένου μετάλλου σε καλούπια ονομάζονται πλινθώματα. Οι μικρότερες ράβδοι μπορούν να κατασκευαστούν με κοπή ή σφράγιση από κατάλληλα ελασμένα φύλλα χρυσού.
Η τυπική ράβδος χρυσού που διατηρείται ως αποθέματα χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες και διαπραγματεύεται μεταξύ των εμπόρων χρυσού είναι αυτή των 12,400 κιλών, (438,9 ουγγιές). Οι ράβδοι χρυσού, που έχουν μάζα 1.000 γραμμαρίων (32,15 ουγγιές) ή 100 ουγγιές είναι οι πιο διαχειρίσιμες ράβδοι και χρησιμοποιούνται εκτενώς για συναλλαγές και επενδύσεις.
Το ασφάλιστρο σε αυτές τις ράβδους όταν διαπραγματεύονται είναι πολύ χαμηλό σε σχέση με την άμεση αξία του χρυσού, καθιστώντας το ιδανικό για μικρές μεταφορές μεταξύ τραπεζών και εμπόρων. Οι περισσότερες ράβδοι είναι επίπεδες, αν και ορισμένοι επενδυτές, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, προτιμούν το σχήμα του τούβλου. Οι ασιατικές αγορές διαφέρουν ως προς το ότι προτιμούν τις ράβδους χρυσού σε γραμμάρια σε αντίθεση με τις μετρήσεις της ουγγιάς. Τα δημοφιλή μεγέθη στην περιοχή της Ασίας περιλαμβάνουν ράβδους 10 γραμμαρίων, 100 γραμμαρίων και 1.000 γραμμαρίων.
Για να αποφευχθεί η παραποίηση ή η κλοπή των ράβδων, οι κατασκευαστές έχουν αναπτύξει τρόπους επαλήθευσης των γνήσιων ράβδων, με τον πιο συνηθισμένο τρόπο να σταμπάρουν τους ράβδους με καταχωρισμένους σειριακούς αριθμούς ή να παρέχουν πιστοποιητικό γνησιότητας. Σε μια πρόσφατη τάση, πολλά χυτήρια σφραγίζουν τους σειριακούς αριθμούς ακόμη και στις μικρότερες ράβδους και ο αριθμός στη ράβδο θα πρέπει να ταιριάζει με τον αριθμό στο συνοδευτικό πιστοποιητικό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσός
Ίζολα Σαντ'Αντόνιο
Η Ίζολα Σαντ'Αντόνιο (ιταλικά: Isola Sant'Antonio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Γέφυρα των Βυρσοδεψών
Κατασκευάστηκε το 18ο αιώνα και έχει μήκος 8 μέτρα, ύψος 3,5 μέτρα και πλάτος 2,5 μέτρα. Βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε τα Τίρανα με τη Δίβρη και τη χρησιμοποιούσαν αγρότες και κτηνοτρόφοι για να κατέβουν στην πόλη και να πουλήσουν την παραγωγή και τα ζώα τους. Μετά τη δεκαετία του 1930 και την εκτροπή του Λάνα εγκαταλείφθηκε. Αποκαταστάθηκε το 1990 και σήμερα χρησιμοποιείται από τους πεζούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Τίρανα
Ελάν (Καλβαντός)
Το Ελάν (γαλλικά: Heuland) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εμιγύ
Το Εμιγύ (Χέμελιχ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λε Ομ
Το Λε Ομ (γαλλικά: Le Hom) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρκουρτουά (γαλλικά: Harcourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λα Ογκέτ
Το Λα Ογκέτ (γαλλικά: La Hoguette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ογκετόν (γαλλικά: Hoguetons).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εμίνγκ
Το Εμίνγκ (Χέμινγκ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Ρωσικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου
μικρογραφία|National Wealth Fund, 2008-2017 Το Ρωσικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου (Фонд национального благосостояния России) είναι το ταμείο κρατικών επενδύσεων της Ρωσίας. Δημιουργήθηκε μετά την κατάτμηση του Ταμείου Σταθεροποίησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε δύο χωριστά επενδυτικά ταμεία στις 30 Ιανουαρίου 2008. Τα δύο ταμεία είναι το Ταμείο Αποθεμάτων, το οποίο επενδύεται στο εξωτερικό σε τίτλους χαμηλής απόδοσης και χρησιμοποιείται όταν μειώνονται τα εισοδήματα πετρελαίου και φυσικού αερίου και το Εθνικό Ταμείο Πλούτου, το οποίο επενδύει σε πιο επικίνδυνα οχήματα με υψηλότερη απόδοση, καθώς και τις δαπάνες του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Το Ταμείο Αποθεμάτων έλαβε 125 δισεκατομμύρια δολάρια και το Εθνικό Ταμείο Πλούτου έλαβε 32 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ταμείο ελέγχεται από το Υπουργείο Οικονομικών. Μία από τις κύριες αρμοδιότητες του ταμείου είναι η στήριξη του ρωσικού συνταξιοδοτικού συστήματος.
Το Εθνικό Ταμείο Πλούτου θα λάβει κονδύλια από τις αποδόσεις των επενδύσεων ή τυχόν επιπλέον κεφάλαια που παράγει το Ταμείο Αποθεμάτων. Το Ταμείο Αποθεμάτων καλύπτεται από το 10% του ρωσικού ΑΕΠ και κάθε κεφάλαιο που θα χορηγηθεί στο Ταμείο Πλούτου από τις αποδόσεις των επενδύσεων ή από τα πλεονάζοντα κεφάλαια που παράγει το Ταμείο Αποθεμάτων. Το ταμείο έχει επίσης συσσωρεύσει 72,71 δις δολάρια (από την 1η Σεπτεμβρίου 2016) από φόρους και δασμούς που εισπράττει για την παραγωγή και την εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Σύμφωνα με το Ρωσικό Υπουργείο Οικονομικών, τα εξωτερικά χρεόγραφα που μπορεί να επενδύσει το αμοιβαίο κεφάλαιο πρέπει να έχουν ονομαστική αξία AA ή υψηλότερη από την Fitch ή την Standard & Poor's ή αξιολόγηση Aa3 από την Moody's. Παρ 'όλα αυτά, το ταμείο συμφώνησε να αγοράσει (στις 17 Δεκεμβρίου 2013) 15 δισεκατομμύρια δολάρια ουκρανικών ευρωομολόγων, παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία είχε χαμηλότερες πιστοληπτικές αξιολογήσεις την εποχή εκείνη.
Έχει προταθεί ότι το ταμείο έθεσε μερικά από τα αποθέματά του σε έργα υποδομής στη Ρωσία, ώστε να μπορεί να δώσει ώθηση στον αργό εκσυγχρονισμό των υποδομών του σε μια εποχή ανεπιθύμητων επενδύσεων. Αλλά από τις 18 Δεκεμβρίου 2013 αυτό δεν συνέβη
Το Ρωσικό Ταμείο Εθνικού Πλούτου συγχωνεύθηκε το 2017 με τα υπόλοιπα κρατικά αποθεματικά ταμεία της Ρωσίας.Το Ταμείο Αποθεμάτων δημιουργήθηκε επί σειρά ετών με κέρδη από τις εξαγωγές πετρελαίου αλλά, εν μέσω χαμηλών τιμών πετρελαίου, αδειάζονταν μέχρι τα τέλη του 2017 και έπαψαν να υπάρχουν.
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρωσίας
Ελστρόφ
Το Ελστρόφ (Χέλσντορφ, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Χέλστροφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Η τοποθεσία Μακέ (γνωστή και ως Μασέ) ενσωματώθηκε στην κοινότητα από το 1811.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Οτό-λε-Μπαγκ
Το Οτό-λε-Μπαγκ (γαλλικά: Hottot-les-Bagues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οτοταί (γαλλικά: Hottotais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λα Ουμπλονιέρ
Το Λα Ουμπλονιέρ (γαλλικά: La Houblonnière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ανριντόρφ
Το Ανριντόρφ (Χάινριχσντορφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Οτό-αν-Ωζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οτοταί (γαλλικά: Hototais).
Πρωτοαστέρας
Ένας πρωτοαστέρας είναι ένα πολύ νεαρό αστέρι που συγκεντρώνει ακόμη μάζα από το μητρικό μοριακό νέφος του. Η πρωτοαστρική φάση είναι η αρχαιότερη στη διαδικασία της αστρικής εξέλιξης. Για ένα αστέρι μίας ηλιακής μάζας διαρκεί περίπου 1.000.000 χρόνια. Η φάση αρχίζει όταν ένα μοριακό νέφος καταρρέει πρώτα κάτω από τη δύναμη της αυτο-βαρύτητας. Τελειώνει όταν ο πρωτοαστέρας ανατινάξει το αέριο και αποκαλυφθεί ως ένας οπτικά ορατός αστέρας προ-κύριας ακολουθίας, ο οποίος αργότερα συστέλλεται για να γίνει αστέρας κύριας ακολουθίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχηματισμός των αστεριών Κατηγορία:Είδη αστέρων
Λουδοβίκος του Λομπέσκ
Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis, (13 Φεβρουαρίου 1692 - 9 Σεπτεμβρίου 1743) από τον Οίκο της Λωρραίνης. Τον αποκαλούσαν πρίγκιπα του Λομπέσκ Lambesc).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου κόμη του Μπριόν και της Μαρίας-Μαγδαληνής ντ' Επιναί.
Αδελφή του ήταν η Μαρία-Λουίζα, που απεβίωσε 31 ετών. Όταν ήταν 5 ετών τον ζωγράφισε με τη μητέρα του ο ζωγράφος Φρανσουά ντε Τρουά. Ο ομώνυμος πάππος του είχε το αξίωμα του Μέγα Σταυλάρχη και τον είχε διαδεχθεί ο θείος του Κάρολος. Πολέμησε με τον θείο του Κάρολο στη μάχη του Μαλπλακέ το 1709, όπου συνελήφθη από τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας. Το 1712 έγινε κυβερνήτης του Ανζού και το 1719 ταξίαρχος στο στρατό του βασιλιά της Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιερά Μητρόπολις Δέρκων
Η Γεροντική Ιερά Μητρόπολις Δέρκων είναι μια εκ των εν Τουρκία ενεργών Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ιστορικά στοιχεία
Η Ιερά Μητρόπολις πρωτοεμφανίζεται εκκλησιαστικά στο χωριό Δέρκος ή Δέρκοι της Ανατολικής Θράκης. Οι Δέρκοι κατά τον Στράβωνα ήταν η θρακική πόλη Φινέπολη της Μάυρης Θάλασσας. Την ονομασία Δέρκοι διατηρεί μέχρι και σήμερα.
Η Επισκοπή Δέρκων ιδρύθηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 6ο με 7ο αιώνα ως Επισκοπή Δέρκων και Χηλής υπό την Μητρόπολη Ηρακλείας. Αρχές του 8ου αιώνα προήχθη σε αυτοκέφαλη Αρχιεπισκοπή. Ο επίσκοπος Δέρκων αναφέρεται ανάμεσα σε αυτούς που συμμετείχαν στην Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο (786).
Το 1354, λόγω των σεισμών και των ασθενειών πού επικρατούσαν στην περιοχή, η Επισκοπή Δέρκων εμφανίζεται συγχωνευμένη με την Μητρόπολη Βιζύης. Γύρω στα 1380 επί Αυτοκράτορα Ανδρονίκου Παλαιολόγου του Γέροντος ανυψώθηκε σε Μητρόπολη και κατατάχθηκε τελευταία στο κλίμα του Πατριαρχείου. Γύρω στα μέσα του 15ου αιώνα, η περιοχή ερημώνεται και η Μητρόπολη εξέλιπε.
Στις 15 Μαρτίου 1977 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, χωρίς να προβεί σε νέα έκδοση Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξης, αποφάσισε, μετά την παραίτηση για λόγους υγείας του Γέροντος Μητροπολίτου Δέρκων Ιακώβου, να αλλάξει το καθεστώς της μητροπολιτικής τάξεως. Συγκεκριμένα, αποφασίσθηκε ο Μητροπολίτης Δέρκων Κωνσταντίνος να καταλαμβάνει θέση στην τάξη της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, σύμφωνα με την πρεσβεία χειροτονίας. Το καθεστώς αυτό διήρκεσε 30 χρόνια.
Στις 22 Ιουλίου 2008, με πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποκατέστησε την εκκλησιαστική τάξη της ιστορικής Μητροπόλεως Δέρκων, η οποία επανήλθε στον 8ο Θρόνο, την οποία κατείχε στο Συνταγμάτιο του Οικουμενικού Θρόνου των Γεροντικών Μητροπόλεων του Θρόνου. Έτσι εκ νέου ο Μητροπολίτης Δέρκων καλείται Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων.
Ενορίες - Κοινότητες
Σήμερα υπάρχουν εν ενεργεία οι εξής Ναοί:
Πηγές
Δέρκων
Υπουργικό Συμβούλιο της Ρουάντα
Το Υπουργικό Συμβούλιο της Ρουάντα αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς, τους υπουργούς επικρατείας και άλλα μέλη που διορίζονται από τον Πρόεδρο. Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου επιλέγονται από πολιτικές οργανώσεις με βάση τον αριθμό των θέσεων στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου δεν μπορούν να ανήκουν στη βουλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ρουάντα
NGC 4333
Ο NGC 4333 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δακτυλιοειδή δομή ο οποίος απέχει περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Είναι επίσης γαλαξίας LINER και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1784. Παρόλο που καταγράφεται ως VCC 637 στον κατάλογο γαλαξιών του Σμήνους της Παρθένου, δεν είναι μέλος του σχηματισμού αυτού αλλά βρίσκεται στο υπόβαθρό του.
Παρακείμενοι γαλαξίες
Ο NGC 4333 σχηματίζει ζεύγος με τον γαλαξία NGC 4326, με τον δεύτερο να είναι ο λαμπρότερος από τους δύο. Και οι δύο γαλαξίες ανήκουν στο «Μεγάλο Τείχος» CfA2 ή αλλιώς «Τείχος της Κόμης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) 4333 40217 Κατηγορία:Γαλαξίες LINER Κατηγορία:Δακτυλιοειδείς γαλαξίες
Λέρμα (Ιταλία)
Η Λέρμα (ιταλικά: Lerma) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ουλγκάτ
Το Ουλγκάτ (γαλλικά: Houlgate) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ουλγκαταί (γαλλικά: Houlgatais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ανριβίλ
Το Ανριβίλ (Χερχβάιλερ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Ιστορία
Το Ανριβίλ ιδρύθηκε το 1608 από τον δούκα Ερρίκο Β' της Λωρραίνης. Το Ανριβίλ ήταν ένα από τα περίπου τριάντα χωριά που ανεγέρθηκαν στην περιοχή γύρω από τον Μοζέλα μεταξύ των ετών 1600 και 1630 για να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες του αυξανόμενου πληθυσμού στη περιοχή καθώς η περιοχή της Λωρραίνης βίωνε έντονη εμπορική ανάπτυξη.
Αξιόλογοι κάτοικοι
Ο Ουμπέρ ντε Μπριέν, Κόμης του Κονφλάν (1690–1777), υποναύαρχος του Γαλλικού Ναυτικού και Στρατάρχης της Γαλλίας γεννήθηκε στο Ανριβίλ.
Παραπομπές
Ανριβιλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Βερνάρδος Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Βερνάρδος Β΄, γερμ. Bernhard ΙΙ (1385/92 - 16 Ιουλίου 1463) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1426-1463).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας, κόρης του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1428 την Αδελαΐδα, κόρη του Μπόγκισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
Ιφ (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιφουά (γαλλικά: Ifois).
Βερνάρδος Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Δημήτριος Πολλάτος
Ο Δημήτριος (Μίκιας) Πολλάτος ήταν Ά γραμματέας του ΕΑΜ Κεφαλονιάς-Ιθάκης κατά την κατοχή.
Ιφ (Καλβαντός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Δημήτριος Πολλάτος
Βιογραφία
μικρογραφία|Ο Μίκιας Πολλάτος Ο Μίκιας Πολλάτος γεννήθηκε στα Φαρακλάτα Κεφαλονιάς, ήταν δάσκαλος, έφεδρος αξιωματικός του ΕΑΜ και Γραμματέας του ΕΑΜ Κεφαλονιάς-Ιθάκης.
Στην κατοχή εντάχθηκε στον ΕΑΜ και το 1942 ήταν Ά Γραμματέας του ΕΑΜ Κεφαλονιάς-Ιθάκης και εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Το 1943 πήγε στην οργάνωση της Δυτικής Στερεάς και υπέβαλε έκθεση για την κατάσταση στην Κεφαλονιά.
Οι Γερμανοί τον Ιούνιο του 1944 στη θέση Βινάριες, έξω απ' το Αργοστόλι, εκτέλεσαν 10 αντιστασιακούς, μεταξύ αυτών και τον Μίκια Πολλάτο.
Μαλβιτσίνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Λου ε Κούκκαρο Μονφερράτο
Το Λου ε Κούκκαρο Μονφερράτο (ιταλικά: Lu e Cuccaro Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ηγεμόνας Αλεμσάχ
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Μάγκνους της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
O Μάγκνους, γερμ. Magnus (1390 - 1452) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν επίσκοπος του Κάμιν (1410-1424) και του Χίλντεσχαϊμ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Αδελφοί του ήταν οι Ερρίκος Ε΄, Ιωάννης Δ΄, Βερνάρδος Β΄, δούκες της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και ο Αλβέρτος, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Χίλντεσχαϊμ. Διαδέχθηκε στην επισκοπή του Κάμιν τον Νικόλαο Μποκ του Σίππενμπαϊλ. Το 1452 απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών και τον διαδέχθηκε ο Ζίγκφριντ Β΄ Μποκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Εράνζ
Το Εράνζ (Χέρινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Μάζιο
Το Μάζιο (ιταλικά: Masio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ζανβίλ (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζανβιλαί (γαλλικά: Janvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ερμελάνζ
Το Ερμελάνζ (Χερμελίνγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ζορ (Καλβαντός)
Το Ζορ (γαλλικά: Jort) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζορταί (γαλλικά: Jortais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γιάννης Μανιατάκος
Ο Γιάννης Μανιατάκος (1935-2017) υπήρξε Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιάννης Μανιατάκος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1935 στο Φλωμοχώρι Μάνης και απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2017 στην Αθήνα. Είχε σπουδάσει με υποτροφία γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Γιάννη Παππά, από την οποία αποφοίτησε το 1965. Το 1971 διορίστηκε Διευθυντής του Προπαρασκευαστικού Επαγγελματικού Σχολείου Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου, στον Πύργο, θέση στην οποία παρέμεινε ως τη συνταξιοδότησή του το 2001.
Τεχνοτροπία
Ιδιαίτερο γνώρισμα της ζωγραφικής του Γιάννη Μανιατάκου υπήρξε η απεικόνιση του βυθού και της θάλασσας. Από το 1967 άρχισε να καταδύεται σε βάθος 2 έως 10 μέτρων συνήθως και να ζωγραφίζει ολόκληρους τους πίνακές του στον βυθό. Την τεχνική της υποθαλάσσιας ζωγραφικής εξάσκησε έως το 2015 και δημιούργησε πίνακες στον βυθό διαφόρων περιοχών, όπως στην Τήνο, Άνδρο, Ύδρα, Μάνη, Αλόννησο κ.α.
Εκθέσεις
Το 2016 οργανώθηκε μία αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στο ζωγραφικό και γλυπτικό έργο του με τίτλο «Από τα Βάθη της Θάλασσας στην Ομορφιά της Γυναίκας», στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, η οποία περιελάμβανε 40 πίνακες ζωγραφισμένους στο βυθό και 30 γλυπτά σε μπρούτζο και γύψο.
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Μελάτσο
Το Μελάτσο (ιταλικά: Melazzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μεράνα
Η Μεράνα (ιταλικά: Merana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Ερνύ
Το Ερνύ (Χέρλινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Μοντιγιέρ-συρ-Ορν
Το Μοντιγιέρ-συρ-Ορν (γαλλικά: Montillières-sur-Orne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μολάρε (Ιταλία)
Το Μολάρε (ιταλικά: Molare) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μοντρέιγ-αν-Ωζ
Το Μοντρέιγ-αν-Ωζ (γαλλικά: Montreuil-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ερτσίνγκ
Το Ερτσίνγκ (Χέρτσινγκ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Δημοκρατίες της Ρωσίας
μικρογραφία|Χάρτης των δημοκρατιών της Ρωσίας Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η Ρωσική Ομοσπονδία χωρίζεται σε 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα (συνιστώσες μονάδες), 22 από τα οποία είναι "δημοκρατίες". Οι περισσότερες από τις δημοκρατίες αντιπροσωπεύουν περιοχές μη ρωσικής καταγωγής, αν και υπάρχουν αρκετές δημοκρατίες με ρωσική πλειοψηφία. Η αυτόχθονη εθνική ομάδα μιας δημοκρατίας που δίνει το όνομά της αναφέρεται ως "τιμητικό έθνος". Λόγω δεκαετιών (σε μερικές περιπτώσεις αιώνων) εσωτερικής μετανάστευσης μέσα στη Ρωσία, κάθε εθνικότητα δεν είναι απαραιτήτως η πλειοψηφία του πληθυσμού μιας δημοκρατίας.
Συνταγματικό καθεστώς
μικρογραφία| Εθνικότητα των επικεφαλής των δημοκρατιών της Ρωσίας Οι δημοκρατίες διαφέρουν από τα άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας στο ότι έχουν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δική τους επίσημη γλώσσα και έχουν το δικό τους σύνταγμα. Άλλα ομοσπονδιακά υποκείμενα, όπως τα κράι (επικράτειες) και τα ομπλάστ (περιφέρειες), δεν έχουν ρητά το δικαίωμα αυτό. Οι επικεφαλής πολλών δημοκρατιών είχαν τον τίτλο του προέδρου, αλλά το 2010 υιοθετήθηκε μια τροποποίηση του ομοσπονδιακού νόμου που διατηρεί τον τίτλο αυτό αποκλειστικά για τον επικεφαλής του ρωσικού κράτους.
Ζουάι-Μοντάι
Το Ζουάι-Μοντάι (γαλλικά: Juaye-Mondaye) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Δημοκρατίες της Ρωσίας
Συνταγματικό καθεστώς
Το επίπεδο της πραγματικής αυτονομίας που παρέχεται σε αυτές τις πολιτικές μονάδες ποικίλλει, αλλά γενικά είναι αρκετά εκτεταμένο. Οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις τέτοιων δημοκρατιών έχουν συχνά θεσπίσει νόμους που έρχονται σε αντίθεση με το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Τα στελέχη των δημοκρατιών τείνουν να είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, αυτή η αυτονομία μειώθηκε σημαντικά στο πλαίσιο της προεδρίας του Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος επεδίωξε να επιβάλει την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Πούτιν, όλες οι συμφωνίες αυτονομίας που υπογράφηκαν μεταξύ της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των δημοκρατιών μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έπαυσαν να ισχύουν. Στις 24 Ιουλίου 2017, το Ταταρστάν έγινε η τελευταία δημοκρατία που έχασε το ειδικό της καθεστώς.
Ζουάι-Μοντάι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζουάι-Μοντεαίν (γαλλικά: Juaye-Mondéains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Δημοκρατίες της Ρωσίας
Συνταγματικό καθεστώς
Η ίδρυση οκτώ μεγάλων "ομοσπονδιακών διαμερισμάτων" πάνω από τις περιφέρειες και τις δημοκρατίες της Ρωσίας, με διορισμένους από τον πρόεδρο διοικητές που εποπτεύουν τις δραστηριότητες των δημοκρατιών, ενίσχυσε τον ομοσπονδιακό έλεγχο και τον σεβασμό της ομοσπονδιακής υπεροχής στις δημοκρατίες. Επιπλέον, ο Πούτιν ενίσχυσε τη θέση των νομοθετικών σωμάτων των δημοκρατιών, αποδυναμώνοντας παράλληλα τη δύναμη των στελεχών τους. Σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί επικεφαλής εκλέγονται με λαϊκές ψηφοφορίες (π.χ. Μπασκορτοστάν, Ταταρστάν κ.λπ.), ενώ σε ορισμένες δημοκρατίες οι εκτελεστικοί αρχηγοί των δημοκρατιών διορίζονται τώρα από τον ίδιο τον πρόεδρο της Ρωσίας (π.χ. Τσετσενία). Η υποψηφιότητα του Προέδρου πρέπει να γίνει αποδεκτή από το κοινοβούλιο της δημοκρατίας. Στις 30 Μαΐου 2014, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδέχτηκε την παραίτηση του Χαμίτοφ για να συμμετάσχει στις περιφερειακές εκλογές. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, οι περισσότερες από τις ψήφους (82,17%) δόθηκαν στον ενεργό επικεφαλής της δημοκρατίας από τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, η διαδικασία ορκωμοσίας πραγματοποιήθηκε στο κρατικό συμβούλιο-Κουρουλτάι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.
Υπάρχουν αποσχιστικά κινήματα στις περισσότερες δημοκρατίες, αλλά γενικά αυτά δεν είναι πολύ ισχυρά. Ωστόσο, υπήρξε σημαντική στήριξη για την απόσχιση μεταξύ των Τάταρων, των Μπασκίρ, των Γιακούτιων και των Τσετσένων μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με αποτέλεσμα τον πόλεμο στην περίπτωση της Τσετσενίας. Η επιθυμία για απόσχιση σε πολλές δημοκρατίες, ωστόσο, περιπλέκεται πολύ από το βαθμό στον οποίο άλλες εθνοτικές ομάδες κατοικούν στις κατονομαζόμενες δημοκρατίες τους (Ταταρστάν, Μπασκορτοστάν και Δημοκρατία των Σαχά, λόγω του πρώτου και του δεύτερου Τσετσενικού πολέμου, πολύ λίγοι μη Τσετσένοι διαμένουν τώρα στην Τσετσενία.) Επίσης, η πλειοψηφία των Τατάρων, σε αντίθεση με άλλες κατονομαζόμενες εθνοτικές ομάδες, κατοικεί εκτός του Ταταρστάν.
Κατάσταση της Κριμαίας
Στις 18 Μαρτίου 2014, η Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη, μετά από αμφισβητούμενο δημοψήφισμα, προσαρτήθηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας και της ουκρανικής κυβέρνησης δεν αναγνωρίζουν την ένταξη της Κριμαίας στη Ρωσία και θεωρούν την Κριμαία αναπόσπαστο μέρος της Ουκρανίας.
Πρώην Αυτόνομες Δημοκρατίες και Αυτόνομες Περιφέρειες
Η Ρωσική ΣΟΣΔ της πρώην Σοβιετικής Ένωσης περιελάμβανε τρεις τύπους εθνοτικών συνιστωσών μονάδων, τις παρακάτω (με σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο επίπεδο αυτονομίας): Αυτόνομες Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες (ή απλά αυτόνομες δημοκρατίες), αυτόνομες περιφέρειες και αυτόνομα οκρούγκ.
Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, μια δημοκρατία με παρόμοιο όνομα διαδέχτηκε την "αυτόνομη δημοκρατία" (ή, στην περίπτωση της Τσετσενο-Ινγκουσετικής ΑΣΣΔ, τη διαδέχτηκαν δύο δημοκρατίες: Τσετσενία και Ινγκουσετία). Αρκετές "αυτόνομες περιφέρειες" (Αντιγκέα, Αλτάι, Καράτσαϊ-Τσερκεσσίας, Χακασσίας) έχουν γίνει επίσης δημοκρατίες. Επίσης γεωγραφικά, οι περισσότερες Δημοκρατίες της Ρωσίας, ανήκουν και απλώνονται και στις δύο ηπείρους (Ευρώπη και Ασία), κυριότερα όμως οι Καυκασικές, οι Μογγολικές, οι Ιρανικές και οι Τουρκικές, υπάγονται περισσότερο πολιτισμικά και γεωγραφικά στην Ασιατική ήπειρο, ενώ αντίστοιχα οι Ουραλικές, υπάγονται περισσότερο πολιτισμικά και γεωγραφικά στην Ευρωπαϊκή ήπειρο.
Η έκφραση "αυτόνομη δημοκρατία" εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για τις δημοκρατίες της Ρωσίας. Αν και είναι αυτόνομες και δημοκρατίες, η χρήση αυτού του όρου δεν είναι τεχνικά σωστή, αφού τα επίσημα ονόματά τους, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσίας του 1993 και τα δικά τους συντάγματα, είναι απλώς «δημοκρατία» και όχι «αυτόνομη δημοκρατία».
Δημοκρατίες που διεκδικούνται από τη Ρωσία
Η Κριμαία, είναι όμορη και Διεκδικούμενη μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, και υπάρχουν από το 2014, στη χερσόνησο, δύο καθεστώτα το «Ουκρανικό» (το οποίο αναγνωρίζει η πλειοψηφία όλων των χωρών μελών του ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, και θεωρείται πολλές φορές ως το μόνο «Νόμιμο», αλλά όχι το «επίσημο», επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη η πολιτική κατάσταση στην Κριμαία) και το «Ρωσικό» (το οποίο αναγνωρίζει, μονάχα η Ρωσία και μερικές ακόμη χώρες με σκληρό σοσιαλιστικό καθεστώς όπως η Λευκορωσία, η Συρία, η Ερυθραία και η Βόρεια Κορέα, αλλά και κράτη με περιορισμένη αναγνώριση όπως για παράδειγμα η Νότια Οσετία και η Υπερδνειστερία, οι οποίες υποστηρίζουν την πολιτική θέση της Ρωσίας, ενώ από τον Δυτικό κόσμο θεωρείται ως το «Παράνομο καθεστώς», λόγω της χρήσης βίας και της παράνομης Εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η οποία καταδικάστηκε από την πλειοψηφία των χωρών παγκοσμίως, επειδή απειλεί τη Νόμιμη Εδαφική Ακεραιότητα της Ουκρανίας).
Επίσης η Κριμαία δεν έχει δικαιούχο έθνος. Εκτός από τη Ρωσική, η οποία ομιλείται από την πλειοψηφία του πληθυσμού της, αναγνωρίζει επίσης, ως επίσημες γλώσσες, την Κριμαϊκή Ταταρική και την Ουκρανική. Τα στοιχεία για τον πληθυσμό της Κριμαίας προέρχονται από την απογραφή του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος της Κριμαίας το 2014. Η Δημοκρατία της Κριμαίας είναι όμορη με τη διεκδικούμενη από την Ουκρανία Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας και αναγνωρίζεται διεθνώς ως τμήμα της Ουκρανίας από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.
Προτεινόμενες δημοκρατίες
Έχουν υπάρξει διάφορες προσπάθειες για την ίδρυση δημοκρατιών εντός της Ρωσίας από το 1991:
Παραπομπές
* Κατηγορία:Αυτόνομες δημοκρατίες Κατηγορία:Αυτόνομες περιοχές
Διασελλάκι Γρεβενών
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Διασελλάκι Αιτωλοακαρνανίας
Το Διασελλάκι  (επίσημα Διασελλάκιον) είναι μικρό ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών σε υψόμετρο 750 μέτρα το οποίο βρίσκεται στα νότια του νομού κοντά στα όρια με το νομό Τρικάλων. Απέχει 59 χλμ. ΝΑ. από τα Γρεβενά και 10 χλμ. ΝΔ. από τη Δεσκάτη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1918 με το όνομα Σέλισμα και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δεσκάτης. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α-28/09/1927 μετονομάζεται σε Διασελάκι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δεσκάτη, τον Άγιο Γεώργιο και το Γήλοφο, αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Δεσκάτης που υπάγεται στο δήμο Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2 κατοίκους.
Μιραμπέλλο Μονφερράτο
Το Μιραμπέλλο Μονφερράτο (ιταλικά: Mirabello Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μον-αν-Μπεσέν
Το Μον-αν-Μπεσέν (γαλλικά: Monts-en-Bessin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εστρόφ
Το Εστρόφ (Χέσντορφ, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Χέστροφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λε Μον ντ'Ωναί
Το Λε Μον ντ'Ωναί (γαλλικά: Les Monts d'Aunay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γεγονότα Ιουνίου 2011
25 Ιουνίου
1980. (BBC)