cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μερέ-Βιεγιέ
Το Μερέ-Βιεγιέ (γαλλικά: Mérey-Vieilley) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Οροσειρά Αλτάι
Στις Τουρκικές και Μογγολικές γλώσσες το όνομα Αλτάι, σημαίνει «Χρυσό Βουνό», al κοκκινόχρυσο tai/tag, βουνό (金山|l=Χρυσό Βουνό σε κινεζικά κείμενα). Η προτεινόμενη οικογένεια των Αλταϊκών γλωσσών παίρνει το όνομά της από την οροσειρά.
Γεωλογία
Τα σιβηρικά Αλτάι είναι η βορειότερη περιοχή, που επηρεάζεται από την τεκτονική σύγκρουση της ινδικής υποηπείρου στην Ασία. Μεγάλα συστήματα γεωλογικών ρηγμάτων διατρέχουν την περιοχή, μάλιστα ορισμένα από αυτά είναι τεκτονικά ενεργά. Ο τύπος των πετρωμάτων στα βουνά είναι τυπικά γρανίτης και μεταμορφωσιγενείς σχιστόλιθοι, κοντά σε ζώνες ρηγμάτων. Είναι ορεινή περιοχή, που αποτελείται από μεγάλα στρώματα εκρηξιγενών πετρωμάτων. Ως προς τη γεωλογική της σύσταση και εξέλιξη, η περιοχή των Αλτάι διακρίνεται για την καληδονική πτύχωση, βορειοανατολικά του ορεινού συγκροτήματος και τα βαθιά ερκυνικά ρήγματα που το χωρίζουν από το νοτιοδυτικό τμήμα του.
Στο ευρύτερο σύστημα της οροσειράς, υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα σιδήρου, υδραργύρου, χρυσού και άλλων σπάνιων μεταλλευμάτων. Η διαμόρφωση του υπεδάφους συνδέεται με τις μεταβολές του γήινου φλοιού και την ηφαιστειακή δράση του ανώτερου παλαιοζωικού. Αν και η σεισμική δραστηριότητα είναι γενικά σπάνια, στις 27 Σεπτεμβρίου 2003 μείζων σεισμός, κλίμακας MW 7,3, συνέβη στο λεκανοπέδιο Τσούγια νότια της περιοχής των Αλτάι. Ο σεισμός και η μετασεισμική δραστηριότητα ερήμωσε το μεγαλύτερο τμήμα της περιοχής, σβήνοντας από τον χάρτη το χωριό Μπελτίρ.
Γεωγραφία
Βόρεια της περιοχής βρίσκονται τα όρη Σαϊλούγκεμ, που εκτείνονται βορειοανατολικά από 49° N και 86° E προς το δυτικό άκρο των ορέων Σαγιάν σε πλάτος 51° 60' N και μήκος 89° E. Το μέσο υψόμετρο είναι 1.500 έως 1.750 μ. Η γραμμή χιονιού βρίσκεται στα 2.000 μ. στη βόρεια πλευρά και στα 2.400 μ. στη νότια, Οι ορεινές διαβάσεις κατά μήκος της οροσειράς είναι λιγοστές και δύσκολες στην προσέγγιση. Κύρια διάβαση είναι το Ούλαν-ντάμπαν νότια στα 2.827 μ. (2.879 μ. σύμφωνα με τον Κοζλόφ) και το Χάπχαν-ντάμπαν, βόρεια, στα 3.217 μ. Ανατολικά και νοτιοανατολικά η οροσειρά συγχωνεύεται σταδιακά με το μεγάλο υψίπεδο της Μογγολίας. Η συγχώνευση γίνεται σταδιακά με αρκετά μικρότερα υψίπεδα, όπως είναι το Ουκόκ στα 2.380 μ., με την κοιλάδα Πάζιρικ, το Τσούγια 1.830 μ. το Κέντικτι 2.500 μ. Κακ 2.520 μ. το Σούοκ 2.590 μ και το Γιούβλου-κουλ 2.410 μ.
Η περιοχή είναι διάσπαρτη με μεγάλες λίμνες όπως η Ουβς 720 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, η Χιάργκας, η Ντόργκον και η Χαρ 1.170 μ., και διασχίζεται από διάφορες οροσοσειρές με κυριότερη την οροσειρά Τάνου Όλα, σχεδόν παράλληλη με τα όρη Σαγιάν, που φθάνει ανατολικά ως το Κόσο-γκολ και τα όρη Χαν Χόχιι.
Οι βορειοδυτικές και βόρειες πλαγιές των ορέων Σαϊλούγκεμ είναι εξαιρετικά απόκρημνες και δύσκολες στην πρόσβαση. Σε αυτή την πλευρά βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς, το όρος Μπελούκα με τη διπλή κορυφή 4.506 και 4.440 μ. αντίστοιχα, από όπου εκκινούν αρκετοί παγετώνες. Οι κάτοικοι των γύρω περιοχών το ονομάζουν Κάντιν Μπάζι (Kadyn Bazhy) και Ουχ-Σουμέρ (Uch-Sumer). Η δεύτερη υψηλότερη κορυφή βρίσκεται στο μογγολικό τμήμα της οροσειράς και ονομάζεται Χούιτεν Πικ (Khüiten Peak) με ύψος 4.374 μ. Διάφοροι πύργοι (σπιρούνια στην ορειβατική γλώσσα), εκτείνονται προς όλες τις κατευθύνσεις από τα όρη Σαϊλούγκεμ, ανάμεσα στην οροσειρά και τις πεδιάδες του Τομσκ. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η οροσειρά Τσούγια, με μέσο υψόμετρο 2.700 μ., με κορυφές από 3.500 έως 3.700 μ. και τουλάχιστον δέκα παγετώνες στις βόρειες πλαγιές, η οροσειρά Κατούν, με μέση ανύψωση 3.000, και εκτεταμένη ζώνη χιονιού, η οροσειρά Χολζούν, η οροσειρά Κόργκον 1.900 έως 2.300 μ, η οροσειρά Τάλιτσκαντ Σέλιτσκ και οι οροσειρά Τίγκερεσκ.
Οι γεωγράφοι διακρίνουν επίσης αρκετά δευτερεύοντα υψίπεδα με χαμηλότερο υψόμετρο. Η κοιλάδα Κατούν ξεκινά σαν απόκρημνη χαράδρα στη νοτιοδυτική πλαγιά του Μπελούκα. Κατόπιν μετά από μία μεγάλη καμπύλη, διασχίζει την οροσειρά Κατούν σε μήκος 600 χλμ ο ποταμός Κατούν, που κυλά σε μεγαλύτερη και χαμηλότερη κοιλάδα, με υψόμετρο από 600 έως 1.100 μ, την οποία ακολουθεί για να ενωθεί με τον Μπίγια. Ο ποταμός Κατούν και ο ποταμός Μπίγια μαζί σχηματίζουν τον Ομπ.
Η επόμενη κοιλάδα ονομάζεται Χάρις, με την οροσειρά Κόργκον και Τίγκερεσκ στη μία πλευρά και την οροσειρά Ταλίσκ και Μπασαλάσκ στην άλλη. Ιδωμένα από αυτή την κοιλάδα, τα όρη Αλτάι συνθέτουν εξαιρετικές εικόνες, περιλαμβάνοντας και τη λίμνη Κολίβαν (υψόμετρο 360), που περιβάλλεται από γρανίτινα συμπλέγματα.
Το μέσο και τα κατώτερα τμήματα της κοιλάδας αποικίστηκαν κατά τον 18ο αιώνα από φυγάδες Ρώσους, δουλοπάροικους και σχισματικούς (Ρασκόλνικ), που δημιούργησαν ελεύθερη δημοκρατία σε κινεζική περιοχή. Αργότερα το συγκεκριμένο κομμάτι της κοιλάδας προσαρτήθηκε στη Ρωσία το 1869 και αποικίστηκε με ταχύ ρυθμό. Οι κοιλάδες που απλώνονται σε μεγαλύτερα υψόμετρα βόρεια, στη δυτικήόψη της οροσειράς Σαϊλούγκεμ, είναι λίγο γνωστές, καθώς οι μοναδικοί επισκέπτες τους είναι ποιμένες Κιργκίζ.
Οι ποταμοί Μπασκάουζ, Τσούλισμαν και Τσούλχα οδηγούν στην αλπική λίμνη Τελέτσκογιε (μήκος 80 χλμ, μέγιστο πλάτος 5 χλμ; υψόμετρο 520, έκταση 230.8 χλμ2, μέγιστο βάθος 310 μ, μέσο βάθος 200 μ), η οποία κατοικείται από τους Τελενγκίτ. Οι όχθες της λίμνης υψώνονται σχεδόν κάθετα σε ύψος 1.800 μ. Από εδώ πηγάζει ο Μπίγια, που ενώνεται με τον ποταμό Κατούν στο Μπίισκ και απλώνονται μαιανδρικά στους βορειοδυτικούς λειμώνες των Αλτάι.
Βορειότερα, τα υψίπεδα των Αλτάι συνεχίζονται στην περιφέρεια Κουζνέτσκ, η οποία έχει μεν ελαφρά διαφορετική γεωλογική, αλλά ανήκει ουσιαστικά στο γεωλογικό σύστημα των Αλτάι. Ωστόσο, ο ποταμός Αμπάκαν, που πηγάζει από ττην οροσειρά Σαγιάν, ανήκει στο σύστημα του Γιενισέι. Η οροσειρά Κουζνέτσκ Άλα-τάου στη δυτική όχθη του Αμπάκαν διατρέχει βορειοανατολικά την περιοχή του Γενισέισκ, ενώ ένα σύμπλεγμα ορεινών όγκων απλώνεται προς τον Υπερσιβηρικό και δυτικά προς τον ποταμό Ομπ.
Πανίδα και χλωρίδα
Η ευρύτερη περιοχή των Αλτάι καλύπτεται από μεγάλες στέπες με ποώδη φυτά, αψινθιές και φυτά του είδους festuca ovina. Στα υψίπεδα κυριαρχούν δάση.
Η πανίδα της περιοχής ποικίλει εξαιτίας των διαφορετικών ενδιαιτημάτων, όπως οι στέπες οι τάιγκες και η αλπική βλάστηση. Στις απότομες πλαγιές ζει το σιβηρικό αγριοκάτσικο (Capra sibirica), ενώ το σπάνιο πρόβατο αργκάλι (Ovis ammon) ζει σε λιγότερο απόκρημνες εκτάσεις. Το ελάφι εδώ αντιπροσωπεύεται με 5 διαφορετικά είδη, το ελάφι των Αλτάι (Cervus elaphus sibiricus), την άλκη (Alces alces), τον τάρανδο των δασών (Rangifer tarandus valentinae), σιβηρική μοσχοφόρο έλαφο (Moschus moschiferus) και τη σιβηρική δορκάδα (Capreolus pygarus). Το αγριογούρουνο (Sus scrofa) απαντάται στους πρόποδες χαμηλότερων λόφων και στις περιβάλλουσες πεδιάδες. Έως πρόσφατα η μογγολική γαζέλα (Procapra gutturosa) απαντάτο στα ρωσικά Αλτάι, ιδιαίτερα στη στέπα του ποταμού Τσούγια κοντά στα μογγολικά σύνορα. Τα μεγάλα αρπακτικά αντιπροσωπεύονται εδώ από τη λεοπάρδαλη του χιονιού ή ούνκια (Uncia uncia), τους λύκους (Canis lupus), τον λύγκα (Lynx lynx) ή ρήσο και την καφέ αρκούδα (Ursus arctos), Στα βορειότερα τμήματα απαντάται το αδηφάγο (Gulo gulo).
Έως τον 20ό αιώνα η τίγρη απαντάτο στο νότια τμήματα των Αλτάι, κοντά στη λίμνη Ζαϊζάν και τον μαύρο Ιρτίς. Τίγρεις κυνηγήθηκαν και σε βορειότερο πλάτος για παράδειγμα κοντά στο Μπαρναούλ.
Ο βίσωνας απαντάτο στα Αλτάι έως τον μεσαίωνα. Σήμερα υπάρχει μικρή προστατευομενη αγέλη στη Δημοκρατία των Αλτάι.
Ιστορία και προϊστορία
Τα όρη Αλτάι διατήρσαν ένα αξιοσημείωτα σταθερό κλίμα που άλλαξε λίγο από την εποχή της τελευταίας παγετώδους. Επιπρόσθετα τα θηλαστικά που απαντώνται εδώ παρέμειναν σε σημαντικό βαθμό τα ίδια με λιγοστές εξαιρέσεις -τα εξαφανισμένα μαμούθ για παράδειγμα, καθιστώντας την περιοχή μοναδική για τη διατήρηση της πανίδας της παγετώδους
Τα Αλτάι υπήρξαν ενδιαίτημα της ανθρωπίνας Ντενίσοβα κλάδου των ανθρωπιδών συγχρόνων των Νεάντερταλ και του homo sapiens (σύγχρονων ανθρώπων), που έφθασαν στην Ασία πριν τους σύγχρονους ανθρώπους. Η ανθρωπίνα Ντενίσοβα, 40.000 π.π., ανακαλύφθηκε στο σπήλαιο Ντενίσοβα των Αλτάι, σύμπλεγμα σπηλαίων στη νότια Σιβηρία το 2008. Οι γνώσεις μας για τη συγκεκριμένη ανθρωπίνα προέρχεται αρχικά από μαρτυρίες DNA και τέχνεργα, καθώς δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί σκελετικά υπολείμματα. Η μαρτυρία DNA διατηρήθηκε ασυνήθιστα καλά εξαιτίας της χαμηλής μέσης θερμοκρασίας των σπηλαίων Ντενίσοβα. Στο ίδιο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν οστά Νεάντερταλ και εργαλεία Homo sapiens, κάνοντας το σπήλαιο τόπο μοναδικό, στον οποίο συνυπήρξαν και οι τρεις διαφορετικές ανθρωπίδες.
Κυνόμορφος κυνίδης ηλικίας 33.000 ετών βρέθηκε στο σπήλαιο Ραζμπονίτσια. Ανάλυση του DNA δημοσιεύτηκε το 2013 και επιβεβαίωσε ότι ήταν κοντύτερα στους σύγχρονους σκύλους παρά στους λύκους.
Τα όρη Αλτάι θεωρούνται σημείο προέλευσης ενός πολιτισμικού αινίγματος που είναι γνωστό με τον όρο Φαινόμενο Σέιμα-Τουρμπίνο, που ξεκίνησε κατά την ορειχάλκινη εποχή κατά την έναρξη της 2ης χιλιετίας ΠΚΕ και οδήγησε σε ταχεία και μαζική μετανάστευση ανθρώπων από την περιοχή σε μακρινούς τόπους στην Ευρώπη και την Ασία.
Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Μια αχανής έκταση 16.178 χλμ² —συμπερίληψη των Αλτάι και του Φυσικού Πάρκου Κατούν, της λίμνης Τελέτσκογιε, του όρους Μπελούκα και του υψιπέδου Ουκόκ— συνθέτει Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO με τίτλο Χρυσά Όρη των Αλτάι. Σύμφωνα με την περιγραφή της UNESCO για την τοποθεσία, «η περιοχή απεικονίζει την πληρέστερη αλληλουχία ζωνών βλάστησης στην Κεντρική Σιβηρία, από στέπα, δασική στέπα, μεικτό δάσος, υποαλπική έως αλπική βλάστηση». Στην αιτιολόγηση της απόφασής της για την κήρυξη της περιοχή ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς η UNESCO ανέφερε επίσης τη σημασία των Αλτάι για τη διατήρηση θηλαστικών που κινδυνεύουν με αφανισμό, όπως είναι η λεοπάρδαλη του χιονιού και το Αργκάλι των Αλτάι.
G4 EA H1N1
Ο ιός G4 EA H1N1 είναι ένας ιός της γρίπης που ανακαλύφθηκε στην Κίνα, με ενδείξεις αρχικής μόλυνσης σε άτομα που εργάζονται σε σφαγεία χοίρων. Μια μετάλλαξη ενός ιού των πτηνών και δύο στελεχών του H1N1, σχετίζεται με το A / H1N1pdm09, τον ιό που ήταν υπεύθυνος για την πανδημία της γρίπης των χοίρων του 2009 και επίσης με στέλεχος ιού που ήταν η αιτία της πανδημίας της γρίπης του 1918 (εφόσον και τα δύο είναι στελέχη της γρίπης H1N1). Επηρεάζει κυρίως χοίρους, αλλά έχουν εντοπιστεί δύο περιπτώσεις στον άνθρωπο. Με τα μέχρι τώρα στοιχεία (Ιούνιος 2020), δεν μεταδίδεται εύκολα μεταξύ ανθρώπων, αλλά έχει «δυναμική εξέλιξης σε πανδημία». Βρίσκεται στη δεύτερη φάση των περιγραφών της πανδημικής φάσης του ΠΟΥ, καθώς έχει επιβεβαιωθεί μόνο η μετάδοση από ζώο σε άνθρωπο.
Είναι γνωστό ότι 35 άτομα μολύνθηκαν από τον νέο ιό της γρίπης G4 EA H1N1.
Ένα έγγραφο από ομότιμους κριτές από τα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) σημείωσε ότι "Ο ιός G4 EA H1N1 διαθέτει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα ώστε να προσαρμοστεί για να μολύνει ανθρώπους ... Έλεγχος των επικρατέστερων ιών G4 EA H1N1 σε χοίρους και η παρακολούθηση των πληθυσμών που εργάζονται κοντά στους χοίρους πρέπει να πραγματοποιηθεί αμέσως. " (Το τρέχον πρόγραμμα παρακολούθησης έχει λάβει ρινικές ανταλλαγές άνω των 30.000 χοίρων για επτά χρόνια.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γρίπη
Forbes
μικρογραφία|Το εξώφυλλο του περιοδικού Forbes που κυκλοφόρησε στις 2 Μαρτίου 1918 Το Forbes (προφέρεται: Φορμπς) είναι αμερικανικό περιοδικό με θέμα τις επιχειρήσεις και ανήκει στη Forbes, Inc. Το περιοδικό κυκλοφορεί δύο φορές κάθε εβδομάδα και ασχολείται κυρίως με την οικονομία, την επένδυση, τη βιομηχανία και το εμπόριο. Στο περιοδικό βρίσκουν χώρο και θέματα που αφορούν την τεχνολογία, την επικοινωνία, την επιστήμη και τον νόμο.
Τα γραφεία του περιοδικού βρίσκονται στην πολιτεία Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, στην πόλη Τζέρσεϊ Σίτι. Κυριότεροι ανταγωνιστές του περιοδικού, στις ΗΠΑ στην κατηγορία των περιοδικών που αφορούν τις επιχειρήσεις είναι το Fortune και το Bloomberg Businessweek. Το περιοδικό είναι, επίσης, γνωστό για τις λίστες που δημοσιεύει, μεταξύ άλλων τη λίστα με τους πλουσιότερους αμερικανούς (Forbes 400) και τη λίστα με τις πλουσιότερες επιχειρήσεις παγκοσμίως (Forbes Global 2000). Το μότο του περιοδικού είναι: The Capitalist Tool (ελεύθερη μετάφραση: το καπιταλιστικό εργαλείο). Πρόεδρος και αρχισυντάκτης του περιοδικού είναι ο Στιβ Φορμπς και ο διευθύνων σύμβουλος ο Μάικ Περλίς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο
Γεωγραφία
Το Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση διαμέρισμα της Κεντρικής επαρχίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Ονδούρα, στα δυτικά με το Σάντα Άνα, στα νότια από τα δεξιά στα αριστερά με το Καμπάνιας, το Κουσκατλάν, το Σαν Σαλβαδόρ και το Λα Λιμπερτάδ. Έχει έκταση 2.016,58 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το πέμπτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν και το Σάντα Άνα.
Η κυριότερη λίμνη είναι η Εμπάλσε Σερρόν Γκράντε (Emblase Cerron Grande).
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 227.699 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το εντέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Διαμέρισμα Αουατσαπάν, το Λα Ουνιόν, το Λα Πας και το Διαμέρισμα Κουσκατλάν.
Δήμοι
Το Τσαλατενάνγκο διαιρείται σε 33 δήμους:
Στεφανιάδα Καρδίτσας
Η Στεφανιάδα είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Γενικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Στεφανιάδα βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Γαλάτσι των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 960 μέτρα. Απέχει περίπου 82 χλμ Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 26 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου).
Το χωριό προϋπήρχε της εισβολής των Οθωμανών στη Δυτική Θεσσαλία (το 1395) και αναφέρεται στην απογραφή του 1454 – 55 ως ISTIFNYDA. Η ονομασία του, σύμφωνα με το λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας του Ιωάννη Σταματάκου, προέρχεται από την αρχαία θεματική λέξη στεφάνη, που σημαίνει κάθε τι που περιβάλλει το κεφάλι (προς προφύλαξη ή διακόσμηση). Παρουσίασε τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού της την εκατονταετία 1650 έως 1750 οπότε άρχισε να ελλατώνεται ο πληθυσμός της. Το 1824 ερημώθηκε εντελώς για 30 περίπου χρόνια λόγω της επιδρομής του Μουσταφά Πασά της Σκόρδας ή Σκόντρα Πασά.
Λίμνη Στεφανιάδα
Στα βορειοανατολικά του χωριού, σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου και σε υψόμετρο 750 μέτρων βρίσκεται η ομώνυμη λίμνη, μία από τις νεότερες λίμνες της Ελλάδας, η οποία έχει επιφάνεια 110 στρεμμάτων και ακτογραμμή που φτάνει τα 1,8 χιλιόμετρα. Δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1963, μετά από πολυήμερη βροχόπτωση και μεγάλη κατολίσθηση της πλαγιάς "Στοιχειού". Στα βορειοδυτικά της λίμνης είναι ο μικρός ορεινός όγκος Σμίνικο, στα βόρειά της περνάει ο χείμμαρος Πετριλιώτης και στα νοτιοανατολικά της υψώνεται το όρος Ζερβό στα 1.763 μέτρα. Οι κατολισθήσεις αυτές και η δημιουργία της λίμνης είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της ευημερίας της Στεφανιάδας καθώς παρασύρθηκαν πολλά σπίτια και το χωριό εγκαταλήφθηκε από τους περισσότερους κατοίκους του.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αργιθέας και το 1900 με το ΦΕΚ 291Α - 20/12/1900 να ορίζεται έδρα του. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Αετοχώρι, τον Μάραθο Γ' και τη Ρωμιά αποτελούν την κοινότητα Στεφανιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 31 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2015-16
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2015-16 ήταν η 39η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2015-16 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2016-17.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Τσάμπιονς Λιγκ πετοσφαίρισης ανδρών 2016-17 και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο Challenge Cup πετοσφαίρισης ανδρών 2016-17.
Σύστημα βαθμολόγησης
Το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων ήταν ως εξής:
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2014-15
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2014-15, Εθνικός Λατσιών. Δεν συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου η οποία τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2014-15 και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2015-16.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Α΄ όμιλος
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Μεζαντάν
Το Μεζαντάν (γαλλικά: Mésandans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί
Ο Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί (αραβικά: سيدى محمد ولد الشيخ عبد الله, Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, 1938-2020) ήταν Μαυριτανός πολιτικός. Κέρδισε στις προεδρικές εκλογές της Μαυριτανίας στις 25 Μαρτίου 2007 κατά τον δεύτερο γύρο με 52,85% των ψήφων και 10 από τις 13 περιφέρειες. Ανέλαβε πρόεδρος στις 19 Απριλίου 2007 και κυβέρνησε ως την ανατροπή του σε πραξικόπημα του στρατού, στις 6 Αυγούστου του 2008.
Προεδρία
Στην πρώτη του ομιλία προς το έθνος, στις 29 Ιουνίου, ο Αμπνταλαχί αναφέρθηκε στα "σκοτεινά χρόνια" των ετών 1989–91, καταδικάζοντας τη βία της εποχής εκείνης. Επίσης, ανακοίνωσε το νομοσχέδιο κατά της δουλείας, το οποίο είχε εγκριθεί από την κυβέρνηση. Το 2007 οι υποστηρικτές του ξεκίνησαν τις προσπάθειες για δημιουργία ενός κόμματος προσκείμενου σε αυτόν. Αντίθετα, οι επικριτές του εξέφρασαν φόβους για επιστροφή σε μονοκομματικό καθεστώς. Το κόμμα, με την ονομασία Εθνικό Σύμφωνο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη (Adil), ιδρύθηκε στις αρχές Ιανουαρίου του 2008.
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2007, ενώ ο Αμπνταλαχί βρισκόταν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, συναντήθηκε με αντιπροσωπεία των Δυνάμεων της Αφρικανικής Απελευθέρωσης της Μαυριτανίας(FLAM). Ήταν η πρώτη φορά από την απαγόρευση του FLAM το 1986 που ένας Μαυριτανός Αρχηγός Κράτους συναντήθηκε με αυτό.
Ανατροπή σε πραξικόπημα
Ο Αμπνταλαχί αντιμετώπισε οξύτατη πολιτική κρίση, όταν 48 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος αποσκίρτησαν ύστερα από πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, ενώ η δυσαρέσκεια εναντίον του κλιμακώθηκε όταν αρνήθηκε τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τον οικονομικό έλεγχο ενός ιδρύματος του οποίου ηγήθηκε η σύζυγός του. Νωρίς το πρωί της 6ης Αυγούστου του 2008 ο Αμπνταλαχί αντικατέστησε ανώτερους αξιωματικούς του στρατού. Στις 9:20 π.μ. συνελήφθη στην οικία του από μέλη της Προεδρικής Φρουράς (BASEP), στη διάρκεια αναίμακτου πραξικοπήματος. Στην επίσημη ανακοίνωση αναφέρθηκε ότι ο πρόεδρος, ο πρωθυπουργός Γιαχία Ουλντ Αχμέτ Βαγκέφ και ο υπουργός Εσωτερικών είχαν συλληφθεί από στασιαστές αξιωματικούς του στρατού, άγνωστους στρατιώτες και ομάδα στρατηγών και είχαν τεθεί σε κατ' οίκον περιορισμό στο προεδρικό μέγαρο στη Νουακσότ. Η κόρη του Αμπνταλαχί ανέφερε ότι άνδρες της προεδρικής φρουράς είχαν συλλάβει τον πατέρα της. Οι πραξικοπηματίες ήταν αξιωματικοί του στρατού, μεταξύ των οποίων ο στρατηγός Μοχάμαντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. . Ο βουλευτής Μοχάμεντ αλ Μουκτάρ ισχυρίστηκε ότι το πραξικόπημα είχε μεγάλη υποστήριξη από το λαό, καθώς ο Αμπνταλαχί ήταν επικεφαλής ενός "απολυταρχικού καθεστώτος." Η χούντα ανακοίνωσε αργότερα τη διενέργεια προεδρικών εκλογών σε δύο μήνες και τη διατήρηση των κοινοβουλευτικών θεσμών (Βουλής και Γερουσίας). Η χούντα απελευθέρωσε στις 11 Αυγούστου τον πρωθυπουργό και άλλους τρεις υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Ωστόσο, ο πρόεδρος Αμπνταλαχί παρέμεινε σε κατ' οίκον περιορισμό. Ο Αμπνταλαχί τέθηκε υπό κράτηση από τις δυνάμεις ασφαλείας στις 21 Δεκεμβρίου του 2008 οδηγήθηκε στο Νουκακσότ και στη συνέχεια απελευθερώθηκε την ίδια ημέρα.
Τελευταία χρόνια
Ο Αμπντουλάχι αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή. Υπέφερε από καρδιακά προβλήματα και πέθανε σε ηλικία 82 ετών σε ιδιωτική κλινική της Νουακσότ στις 22 Νοεμβρίου 2020. Ο πρόεδρος της χώρας Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί ανακοίνωσε τριήμερο εθνικό πένθος.
Παραπομπές
Αμπνταλα
Μονογονισμός
Σύμφωνα με την θεωρία του μονογονισμού, οι διάφορες ανθρώπινες φυλές προέρχονται από το ίδιο αρχικό πρόγονο και οι διαφορές τους δημιουργήθηκαν αργότερα από δευτερογενή αίτια.
Η αντίθετη θεωρία
Η αντίθετη θεωρία είναι ο πολυγονισμός, που υποστηρίζει ότι οι ανθρώπινες φυλές κατάγονται από ισάριθμους πιθηκοειδείς προγόνους διαφορετικών τύπων, βασισμένη σε επιχειρήματα από την συγκριτική ανατομική.
Σήμερα έχει αποδειχθεί, ότι οι ανατομικές αποδείξεις είναι λαθεμένες. Περισσότερο δεκτό είναι ό,τι μπορεί να υποστηριχτεί μόνο από τον μονογονισμό, ότι δηλ. το ανθρώπινο γένος έχει μόνο έναν κοινό πρόγονο με τα άλλα ανθρωποειδή και με δευτερογενή διαφοροποίηση έδωσε πολλές ομάδες, τις διάφορες φυλές. Με άλλα λόγια, υπάρχει ανθρώπινος κλάδος μονοφυλετικός.
Κατηγορία:Ανθρωπολογία Κατηγορία:Παλαιοντολογία
Γεώργιος Γιαγκλής
Ο Γεώργιος Γιαγκλής ή Γιαγλής (Ιερισσός, 1865 ή 1869 - Άγιο Όρος, 1946) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα, με καταγωγή από την Ιερισσό της Χαλκιδικής. Με την δράση του, στη δύσκολη περιοχή για τα ελληνικά αντάρτικα σώματα της Ανατολικής Μακεδονίας, έδωσε θάρρος στον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό και περιόρισε σημαντικά την δράση των βουλγαρικών αντάρτικων ομάδων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του μόνασε στο Άγιο Όρος με το όνομα Γαβριήλ.
Πρώτα χρόνια
Ο Γεώργιος Γιαγκλής του Θεοδώρου και της Ασημίνας γεννήθηκε το 1865 ή το 1869 στην Ιερισσό Χαλκιδικής. Ο πατέρας του καταγόταν από τα Μοσχονήσια της Μικράς Ασίας και η μητέρα του προερχόταν από οικογένεια της Ιερισσού. Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Νιγρίτα, όπου νυμφεύθηκε την Φωτεινή Τράκκα. Το 1890 σκότωσε κάποιον Οθωμανό χωροφύλακα της περιοχής και αναγκάστηκε να καταφύγει στο Άγιο Όρος. Έδρασε για ένα χρονικό διάστημα ως λησταντάρτης στη Χαλκιδική και στον Λαγκαδά και έπειτα προσλήφθηκε ως αρχιφύλακας (αρχισερδάρης) στις Καρυές. Ως αρχιφύλακας του Αγίου Όρους κατόρθωσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις ληστρικές συμμορίες που δρούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Αργότερα καταδικάστηκε από τις οθωμανικές αρχές σε ισόβια κάθειρξη με κατηγορία περί αντιτουρκικής δράσης, αποφυλακίστηκε όμως το 1901 με παρέμβαση του πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄. Το 1902 μετέβη στην Αθήνα, όπου υπηρέτησε ως δεκανέας στην Ανακτορική Φρουρά μέχρι το 1903. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα γνωρίστηκε με τους αδελφούς Θεοχάρη και Μαυρουδή Γερογιάννη που κατάγονταν και εκείνοι από την Χαλκιδική και είχαν ιδρύσει τον Κεντρικό Μακεδονικό Σύλλογο «Μέγας Αλέξανδρος», ο οποίος δρούσε αυτόνομα από την κεντρική επιτροπή του Μακεδονικού Αγώνα.
Στον Μακεδονικό Αγώνα
Σε συνεργασία με τους αδελφούς Γερογιάννη, τέθηκε επικεφαλής ένοπλου σώματος και ανέλαβε δράση στη Μακεδονία το 1903, στις περιοχές Κρουσσίων, Βισαλτίας, Βερτίσκου και Κερδυλίων , ενώ το 1904 δρούσε στην περιοχή της Χαλκιδικής.
Γρήγορα κατάφερε να περιορίσει τη δράση των βουλγαρικών ομάδων στην ευρύτερη περιοχή των Σερρών, και να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη μεταφορά πολεμοφοδίων, από τα παράλια της Χαλκιδικής έως την ενδοχώρα. Στις 7/8 Νοεμβρίου (π.ημ.) του 1906 σε συνεργασία με τον μετέπειτα οπλαρχηγό Μητρούση Γκογκολάκη μετέβη με τους άνδρες του στο Καρατζάκιοϊ (Μονοκκλησιά) το οποίο ήταν σημαντικό κέντρο των ντόπιων κομιτατζήδων και όπου σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες είχαν βρει καταφύγιο οι δολοφόνοι της οικογένειας του Γκογκολάκη. Εκεί, μεταμφιεσμένοι σε Οθωμανούς αξιωματικούς κάλεσαν για ανάκριση 65 Βούλγαρους χωρικούς από τους οποίους σκότωσαν 36 γνωστούς για τη δράση τους Κομιτατζήδες ενώ στη συνέχεια πυρπόλησαν έξι οικίες του χωριού. Η συγκεκριμένη εκτέλεση που προήλθε από την αυτόβουλη ενέργεια των Γιαγκλή και Γκογκολάκη προκάλεσε δριμύτατες επικρίσεις κατά της Ελλάδας και του τοπικού προξενείου και είχε ως αποτέλεσμα την ανάκληση των δύο οπλαρχηγών στην Αθήνα, όπου παρέμειναν για έξι μήνες. Αργότερα επέστρεψε στην Μακεδονία αλλά στην περιοχή της Χαλκιδικής ενώ του απαγορεύτηκε η μετάβαση στην περιοχή των Σερρών. Κατά το 1907 είχε αξιόλογη δράση και στην περιοχή της Νιγρίτας όμως το 1908 ήλθε σε ρήξη με τον αξιωματικό Π. Παπατζανετέα, ο οποίος είχε επιφορτιστεί τον συντονισμό των ελληνικών αντάρτικων σωμάτων στη Χαλκιδική. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ιωάννη Δεμέστιχα στον εξοπλισμό του πλοίου «Κουρσάρος» που μετέφερε πολεμικό υλικό στη Μακεδονία ενώ επανήλθε στην περιοχή των Σερρών μετά από απόφαση του τοπικού ελληνικού προξενείου καθώς η επιστροφή του σώματός του κρίθηκε επιβεβλημένη.
Το 1908 με την επικράτηση του κινήματος των Νεοτούρκων και την χορηγούμενη αμνηστία παρουσιάστηκε μαζί με τους αντάρτες του στη Νιγρίτα.
Ύστερη δράση
Επανήλθε στη ενεργό δράση κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο συγκροτώντας δικό του ένοπλο σώμα Προσκόπων, αποτελούμενο από άνδρες που προέρχονταν κυρίως από την περιοχή της Βισαλτίας και τη γενέτειρά του Ιερισσό. Στις 23 Οκτωβρίου συγκρούστηκε με ένοπλο Τουρκικό σώμα έξω από την Νιγρίτα και στις 24 Οκτωβρίου του 1912, ενημερωμένος ότι οι Τούρκοι είχαν αποχωρήσει, μπήκε ως ελευθερωτής στην πόλη. Στην πόλη της Νιγρίτας έφτασε στις 12 Νοεμβρίου του 1912 Βουλγαρικό σώμα και ζήτησε την αρχή της πόλης. Ο Γεώργιος Γιαγκλής αρνήθηκε αλλά δέχτηκε τους Βούλγαρους στην πόλη ως συμμάχους. Ταυτόχρονα σχεδίασε και εκτέλεσε ένα στρατιωτικό τέχνασμα που επέτρεψε να διεκδικηθεί η Νιγρίτα από τον Ελληνικός Στρατός. Έστειλε το πρωτοπαλλήκαρο του Κωνσταντίνο Κανδύλα, Μακεδονομάχο καταγόμενο απο τον Σοχό, στην Θεσσαλονίκη και προμηθεύτηκε ελληνικά στρατιωτικά πηλίκια, τα οποία φορώντας τα στην πόλη της Νιγρίτας, προφασιστηκαν ότι ήταν η εμπροσθοφυλακή του προελαύνοντος ελληνικού στρατού. .
Στις 20 Φεβρουαρίου του1913 ξεσπά σφοδρή ελληνοβουλγαρική σύγκρουση, τόσο στα «Πλατανούδια» Τερπνής όσο και μέσα στη Νιγρίτα. Ο Γιαγκλής κατάφερε να κάμψει την αντίσταση των Βουλγάρων και να πετύχει την αποχώρησή τους. Έτσι η πόλη της Νιγρίτας παραδόθηκε στον Ελληνικό Στρατό τρεις ημέρες αργότερα.
Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Βουλγαρική κατοχή που ακολούθησε, διώχθηκε και αναγκάστηκε να καταφύγει στο Άγιο Όρος. Τελικά, αποσύρθηκε τυφλός στο κελί του Τιμίου Προδρόμου της Μονής Ιβήρων στο Άγιο Όρος όπου μόνασε με το όνομα Γαβριήλ έως το θάνατό του, τον Δεκέμβριο του 1946. Στο Β΄ Επιστημονικό Συμπόσιο της Νιγρίτας το 1996 παρουσιάστηκαν άγνωστες πτυχές από τη ζωή και τη δράση του Μακεδονομάχου Γ. Γιαγκλή.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Αλέξης Παπαχελάς
Ο Αλέξης Παπαχελάς (Αθήνα, Μάρτιος 1961) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και διευθυντής της εφημερίδας Η Καθημερινή. Ήταν ο δημιουργός και βασικός παρουσιαστής της ενημερωτικής εκπομπής Οι Νέοι Φάκελοι του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ που αποτελούσε συνέχεια της βραβευμένης εκπομπής Οι Φάκελοι του Mega Channel. Από την τηλεοπτική σεζόν 2009-2010 είχαν προστεθεί στην εκπομπή συνεντεύξεις του με καλεσμένους στο στούντιο, ενώ από την τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 η εκπομπή ήταν εβδομαδιαία με σειρά ερευνητικών και ιστορικών ντοκιμαντέρ πάνω σε ελληνικά και διεθνή θέματα. Την τηλεοπτική σεζόν 2016-2017 ήταν ο δημιουργός και βασικός παρουσιαστής της ενημερωτικής εκπομπής του ΣΚΑΪ Ιστορίες. Από την αρχή της συνεργασίας του με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ μέχρι και σήμερα εμφανίζεται ως πολιτικός και διπλωματικός σχολιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι υιός του Αριστομένη και της Αικατερίνης. Η οικογένειά του κατάγεται από το Διαβολίτσι Μεσσηνίας και την Κωνσταντινούπολη. Μεγάλωσε στην πλατεία Βικτωρίας. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και έπειτα πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου σπούδασε οικονομικά και ιστορία στο Κολέγιο Μπαρντ, ενώ στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη δημοσιογραφία και τις διεθνείς σχέσεις από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης.
Άρχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα στη Νέα Υόρκη ως ανταποκριτής για την εφημερίδα Η Αυγή το 1983, και συνέχισε ως ανταποκριτής για την Καθημερινή, την Ελληνική Υπηρεσία του BBC στην Ουάσινγκτον και τον ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1998, ξεκίνησε να γράφει στην εφημερίδα Το Βήμα και συνέχισε τη συνεργασία του με το Mega Channel, συμπαρουσιάζοντας για δύο χρόνια την εκπομπή Μαύρο Κουτί και στη συνέχεια παρουσιάζοντας για επτά χρόνια, από τον Οκτώβριο του 2000, την εκπομπή Οι Φάκελοι. Στο Mega Channel διετέλεσε επίσης διευθυντής ειδήσεων και πολιτικός σχολιαστής στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην Καθημερινή και τον Απρίλιο του 2007 ανέλαβε τα καθήκοντα του διευθυντή της εφημερίδας. Από τον Οκτώβριο του 2007, παρουσίαζε την εκπομπή Οι Nέοι Φάκελοι στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.
Έχει πάρει συνεντεύξεις από διεθνείς φυσιογνωμίες ανάμεσα στις οποίες ο αρχηγός του κινήματος Ζαπατίστας Μάρκος, που συνάντησε στο κρησφύγετό του στην ζούγκλα του Μεξικό,  ο Γιάσερ Αραφάτ στο αρχηγείο του στην Ραμάλα λίγο μετά την ισραηλινή εισβολή στην Δυτική Όχθη , ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, ο πρόεδρος της Microsoft Μπιλ Γκέιτς, οι πρόεδροι της Αμερικής Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος) και Μπιλ Κλίντον, ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, ο Τζωρτζ Σόρος κα. Είναι δημιουργός μίας σειράς από ιστορικά ντοκιμαντέρ μεταξύ των οποίων ντοκιμαντέρ για την καταστροφή της Σμύρνης με μαρτυρίες και οπτικοακουστικό υλικό, μία σειρά από ντοκιμαντέρ για την δικτατορία της 21ης Απριλίου, την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και το ζήτημα των Αγνοουμένων. Έχει πάρει συνεντεύξεις από σημαντικά πρόσωπα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας όπως ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Κωνσταντίνος Β΄ κ.α. Στο πρώτο του βιβλίο “Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας”, αποκάλυψε για πρώτη φορά με στοιχεία τις σχέσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών με την ομάδα των συνταγματαρχών που οργάνωσαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Μεταξύ άλλων έφερε στο φως της δημοσιότητας την φωτογραφία που απεικονίζει τον μετέπειτα δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο με ομάδα ελληνοαμερικανών στελεχών της CIA και η οποία αποτέλεσε το εξώφυλλο του βιβλίου. Έχει υπερασπιστεί την ερευνητική δημοσιογραφία σε πολλά άρθρα και ρεπορτάζ του με γνωστότερη περίπτωση την καταγγελία της υπόθεσης της οικίας του πρώην υπουργού Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Άκη Τσοχατζόπουλου στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου που διατύπωσε στις 30 Μαΐου 2010 και την οποία διέψευσε στην συνέχεια σε συνέντευξή του στους Νέους Φακέλους ο πρώην υπουργός στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά και στον Τάσο Τέλλογλου. Το 2014 τιμήθηκε από το Bard College με το βραβείο προσφοράς στα δημόσια πράγματα προς τιμήν του John Dewey. Πρόκειται για βραβείο που απονέμεται σε διακεκριμένους αποφοίτους του Πανεπιστημίου και το οποίο του επιδόθηκε σε ειδική τελετή τον Ιούνιο του 2014. Το περιοδικό Politico τον συμπεριέλαβε σε ειδικό αφιέρωμα που έκανε ως ένα από τους 27 Ευρωπαίους πολίτες με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ε.Ε. Έχει βραβευτεί ως δημοσιογράφος της χρονιάς, ενώ βραβεία έχουν αποσπάσει και οι εκπομπές του Μαύρο Κουτί, Φάκελοι, και Νέοι Φάκελοι. Το Δεκέμβριο του 2000 το Ίδρυμα Μπότση του απένειμε βραβείο για τα αποκαλυπτικά του ντοκιμαντέρ, τις διπλωματικές του αναλύσεις, αλλά και για την τηλεοπτική του παρουσία. Έχει αρθρογραφήσει μεταξύ άλλων και στις εφημερίδες New York Times και Guardian.
Έχει συμμετάσχει, προσκεκλημένος, σε συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Τέλος, είναι Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).
Εργογραφία
Μερικά από τα συγγραφικά του έργα είναι:
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Θάλεια Καρτάλη και έχει δύο κόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Μπεκίμ Φεχμίου
Ο Μπεκίμ Φεχμίου (σερβ: Беким Фехмију, αλβ: Bekim Fehmiu, Σαράγεβο, 1 Ιουνίου 1936 – Βελιγράδι, 15 Ιουνίου 2010) ήταν διακεκριμένος Αλβανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ήταν ο πρώτος Αλβανός Ανατολικοευρωπαίος ηθοποιός που έκανε καριέρα στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1936 στο Σαράγεβο της Γιουγκοσλαβίας (νυν πρωτεύουσα της Βοσνίας) και προερχόταν από αλβανική οικογένεια με καταγωγή από την Τζιακόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου. Αργότερα, μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του στο Πρίζρεν. Αρχικά ασχολήθηκε με τον αθλητισμό ως ερασιτέχνης πυγμάχος, δουλεύοντας παράλληλα ως εργάτης. Κατά την ηλικία των είκοσι ετών στράφηκε προς την υποκριτική και το 1960 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Βελιγραδίου.
Αν και πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1957, έγινε ευρύτερα γνωστός μερικά χρόνια αργότερα μέσω του πρωταγωνιστικού του ρόλου στην ταινία Skupljači perja του Σάσα Πέτροβιτς, η οποία γνώρισε διεθνή επιτυχία και ήταν υποψήφια για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας για το 1967. Κατόπιν πρωταγωνίστησε μαζί με την Ειρήνη Παππά στη μίνι σειρά της RAI, Η Οδύσσεια, όπου ενσάρκωσε τον Οδυσσέα (1968), ενώ το 1970 συμπρωταγωνίστησε με τον Σαρλ Αζναβούρ και την Καντίς Μπέργκεν στη δραματική περιπέτεια Επικίνδυνοι τυχοδιώκτες. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε ταινίες όπως Οι αετοί πεθαίνουν δύο φορές (1971), το Permission to Kill μαζί με τους Άβα Γκάρντνερ και Ντερκ Μπόγκαρντ (1975), το Black Sunday (1977) κ.ά.
Συνολικά, έλαβε μέρος σε περισσότερες από 40 ταινίες διεθνών παραγωγών (ΗΠΑ, Ιταλίας, συμπαραγωγές κλπ), ενώ διακρίθηκε και για τις εμφανίσεις του στο θέατρο, που ήταν ο κύριος τομέας της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας.
Ύστερα χρόνια
Το 1987 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πρακτικές του τότε προέδρου της Ένωσης Κομμουνιστών της Σερβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Οι τελευταίες δεκαετίες της ζωής του Φεχμίου σημαδεύτηκαν από την απογοήτευσή του για τις πολιτικές εξελίξεις της Γιουγκοσλαβίας και τους καταστροφικούς πολέμους που ακολούθησαν, ενώ στις αρχές του 2010 αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Αυτοκτόνησε στις 15 Ιουνίου του 2010 στο Βελιγράδι. Κατόπιν προσωπικής του επιθυμίας, η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της σκορπίστηκαν στον ποταμό Μπίστριτσα κοντά στο Πρίζρεν. Ήταν παντρεμένος με τη Σέρβα ηθοποιό Μπράνκα Πέτριτς, με την οποία είχε αποκτήσει δύο γιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Μελιέρ
Το Μελιέρ (γαλλικά: Meslières, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ευστάθιος Αλεξανδρής
Ο Ευστάθιος (Στάθης) Αλεξανδρής του Βασιλείου (Άμφισσα, 7 Απριλίου 1921 - Αθήνα, 20 Ιουλίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης (1981-82) και Εμπορικής Ναυτιλίας (1985-87) στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.
Νομική καριέρα
Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, άσκησε μαχόμενη δικηγορία για δεκαετίες και διακρίθηκε ως ποινικολόγος. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος του ΕΑΜ και για το λόγο αυτό υπέστη διώξεις και εκτοπισμό στη Μακρόνησο.
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, υπήρξε δικηγόρος του γνωστού επιχειρηματία και εκδότη Γιώργου Μπόμπολα και της εφημερίδας Έθνος. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ως δικηγόρος ήταν η καταδίκη για συκοφαντική δυσφήμηση του δημοσιογράφου Παύλου Αναστασιάδη (Paul Anastasi), ανταποκριτή στην Αθήνα της συντηρητικής βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph, ο οποίος συνεχώς αναφερόταν στον Γιώργο Μπόμπολα ως «πράκτορα των Σοβιετικών» και υποστήριζε ότι το Έθνος χρηματοδοτούταν από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Η υπόθεση είχε απασχολήσει πολύ έντονα την κοινή γνώμη της εποχής.
Πολιτική καριέρα
Ο Στάθης Αλεξανδρής υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος μαζί με τους Νικηφόρο Μανδηλαρά, Ευάγγελο Γιαννόπουλο, Γιώργο Ασημακόπουλο και άλλους. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια της Β΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981. Στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε ξανά βουλευτής, αλλά αυτή τη φορά στη Φωκίδα.
Στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Στάθης Αλεξανδρής χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 21 Οκτωβρίου 1981 έως τις 5 Ιουλίου 1982. Επί υπουργίας του εισήχθη ο θεσμός του πολιτικού γάμου (1982) και τροποποιήθηκαν οι διατάξεις για την ισότητα των δύο φύλων και για το οικογενειακό δίκαιο. Επίσης, ξεκίνησε το δημόσιο έλεγχο των φυλακών της χώρας και έγινε ο πρώτος υπουργός που πραγματοποίησε επίσκεψη στις φυλακές Κορυδαλλού, με σκοπό την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος.
Ο Αλεξανδρής έγινε ξανά υπουργός, αυτή τη φορά Εμπορικής Ναυτιλίας, στη δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από τις 26 Ιουλίου 1985 έως τις 23 Σεπτεμβρίου 1987.
Πέθανε τον Ιούλιο του 2013, σε ηλικία 92 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 22 Ιουλίου 2013 από το ναό της Παναγίτσας, στο Παλαιό Φάληρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Νεάνθης ο Κυζικηνός
Ο Νεάνθης ο Κυζικηνός, μαθητής του ρήτορα Φιλίσκου του Μιλήσιου, υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας περί τα μέσα του 3ου π.Χ. αιώνα.
Από τα συγγράμματά του είναι γνωστά σήμερα τα εξής:. Το σπουδαιότερο έργο του πάντως, αυτό που τον έκανε ευρύτατα γνωστό, ήταν το Περί ενδόξων ανδρών, μια συλλογή βιογραφικών στοιχείων και ανεκδότων από την ζωή επιφανών προσώπων. Από τα διασωθέντα αποσπάσματα μαθαίνουμε ότι ο Πλάτων πέθανε σε ηλικία 84 ετών και ότι λεγόταν έτσι επειδή είχε μέτωπο πλατύ· ότι ο Σοφοκλής πέθανε επίσης σε μεγάλη ηλικία πνιγμένος από μια ρώγα σταφύλι· ότι τον Ηράκλειτο τον κατασπάραξαν - ζωντανό ακόμη - τα σκυλιά (κυνόβρωτος γενέσθαι)· ότι ο Τίμων πέφτοντας από μια αχλαδιά χτύπησε άσχημα στο πόδι και αρνούμενος να πάει σε γιατρό έπαθε γάγγραινα και πέθανε.Υπήρχαν επίσης πληροφορίες για τον Επίχαρμο, τον Περίανδρο και τον Αντισθένη.
Σε άλλα έργα του ο Νεάνθης αναφερόταν στον Εμπεδοκλή και τον Πυθαγόρα (που τον θεωρούσε φοινικικής καταγωγής και υποστήριζε ότι ο πατέρας του ήταν Σύρος έμπορος από την Τύρο εγκατεστημένος στη Σάμο), ενώ στο  Περί τελετών έδινε μια διαφορετική ιστορία του καθαρμού της Αθήνας από το Κυλώνειον άγος. Αντίθετα από την επικρατούσα εκδοχή, υποστήριζε ότι ο Επιμενίδης (που είχε αναλάβει τον εξαγνισμό της πόλης) δεν ζήτησε να γίνουν θυσίες ζώων, αλλά ανθρωποθυσία. Ο Κρατίνος, ένας πανέμορφος νέος, προσφέρθηκε τότε εθελοντικά να θυσιασθεί για την σωτηρία της Αθήνας και αμέσως στον θάνατο τον ακολούθησε και ο εραστής του Αριστόδημος (εκδοχή που ο Πολέμων απέρριπτε ως αναληθή και φανταστική, όπως και πολλές άλλες απόψεις του Νεάνθη, στο πολεμικό του βιβλίο με τίτλο ). Από τα έργα του Νεάνθη διασώθηκαν συνολικά 36 αποσπάσματα. Αναφέρονται κυρίως από τον Αθήναιο και τον Διογένη τον Λαέρτιο, αλλά και από τον Πλούταρχο, τον Στράβωνα, τον Παρθένιο, τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα, τον Πορφύριο, τον Φαβωρίνο, τον Στέφανο τον Βυζάντιο κ.ά.
Ορισμένα πάντως έργα ενδεχομένως δεν ανήκαν στον Νεάνθη τον Κυζικηνό, αλλά σε κάποιον άλλο Νεάνθη ρητοροδιδάσκαλο που έζησε λίγο νωρίτερα γύρω στα 300 π.Χ.
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες κατηγορία:Αρχαίοι Κυζικηνοί
Αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ
Η αμοξικιλλίνη / κλαβουλανικό οξύ, η οποία είναι διαθέσιμη με την ονομασία Augmentin, μεταξύ άλλων, είναι μία ημισυνθετική πενικιλλίνη που ως αντιβιοτικό φάρμακο, είναι χρήσιμη για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Προκύπτει από έναν χημικό συνδυασμό που αποτελείται από αμοξικιλλίνη, ένα β-λακταμικό αντιβιοτικό και κλαβουλανικό κάλιο, έναν αναστολέα της β-λακταμάσης. Χρησιμοποιείται ιδίως για μέση ωτίτιδα, στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα, πνευμονία, κυτταρίτιδα, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και δαγκώματα ζώων. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα. Η βασική βιοχημική της δράση είναι ότι αναστέλλει άμεσα όλα σχεδόν τα ένζυμα (πενικιλλινοδεσμευτικές πρωτεΐνες) στην οδό βιοσύνθεσης της βακτηριακής πεπτιδογλυκάνης, η οποία αποτελεί δομικό στοιχείο των τοιχωμάτων κάθε βακτηριακού κυττάρου.
Η αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 1984. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ ως εξαιρετικά σημαντικό φάρμακο για την ιατρική. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2020, ήταν η 17η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 31 εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Η αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία ή την πρόληψη πολλών λοιμώξεων που προκαλούνται από ευαίσθητα βακτήρια, όπως:
Χρησιμοποιείται επίσης για φυματίωση που είναι ανθεκτική σε άλλες θεραπείες.
Αυτός ο συνδυασμός οδηγεί σε ένα αντιβιοτικό με αυξημένο φάσμα δράσης και αποκατεστημένη αποτελεσματικότητα έναντι ανθεκτικών στην αμοξικιλλίνη βακτηρίων που παράγουν β-λακταμάση.
Παρενέργειες
Πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, ναυτία, μυκητίαση και δερματικό εξάνθημα. Αυτά συνήθως δεν απαιτούν ιατρική βοήθεια. Όπως συμβαίνει με όλους τους αντιμικροβιακούς παράγοντες, η διάρροια που σχετίζεται με αντιβιοτικά λόγω μόλυνσης από Clostridium difficile - που μερικές φορές οδηγεί σε ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα - μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία με αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ.
Σπάνια, ο χολοστατικός ίκτερος (αναφέρεται επίσης ως χολοστατική ηπατίτιδα, μια μορφή ηπατικής τοξικότητας ) έχει συσχετιστεί με την αμοξικιλλίνη / κλαβουλανικό οξύ. Η αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί έως και αρκετές εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας και συνήθως χρειάζεται εβδομάδες για να επιλυθεί. Είναι πιο συχνή σε άνδρες, ηλικιωμένους και σε αυτούς που έχουν λάβει μακροχρόνια θεραπείας. η εκτιμώμενη συνολική επίπτωση είναι μία στις 100.000 εκθέσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχει σχετική προειδοποίηση από την Επιτροπή Ασφάλειας Φαρμάκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό CASNo Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Χρύσανθος Παγώνης (ιεράρχης)
Ο Χρύσανθος Παγώνης (1769-1821) ήταν Έλληνας αρχιερέας και εθνομάρτυρας της επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στον οικισμό Μαντίνεια Αβίας κοντά στην Καλαμάτα. Αφού έλαβε την στοιχειώδη εκπαίδευση στα σχολεία Μελέ Αλαγονίας και Δημητσάνας εισήλθε στις τάξεις του κλήρου χειροτονούμενος διάκονος από τον Μητροπολίτη Ναυπλίου και Άργους Ιάκωβο Αρμόγκαβλη. Σε ηλικία τριάντα δύο ετών, το 1801, εξελέγη Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Χρυσανθος Χρυσανθος
Διωνυμική κατανομή
400px|thumb|Συνάρτηση μάζας πιθανότητας για τη διωνυμική κατανομή με n = 35 και.
400px|thumb|Αθροιστική συνάρτηση κατανομής για τη διωνυμική κατανομή με n = 35 και.
Η διωνυμική κατανομή είναι μια διακριτή συνάρτηση κατανομής τυχαίας μεταβλητής. Περιγράφει το πλήθος των επιτυχιών σε n ανεξάρτητες επαναλήψεις ενός τυχαίου πειράματος με δυο πιθανά αποτελέσματα (επιτυχία - αποτυχία) και πιθανότητα επιτυχίας p.
Μουσείο Στέντελ
Το Μουσείο Στέντελ (Städel Museum, επισήμως Städelsche Kunstinstitut und Städtische Galerie ή απλώς Städel) βρίσκεται στην Φραγκφούρτη, στην όχθη του Μάιν και είναι ένα από τα ονομαστότερα μουσεία τέχνης της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1815 από τον επιχειρηματία της Φραγκφούρτης Γιόχαν Φρίντριχ Στέντελ και το 1878 στεγάστηκε στο σημερινό κτίριο, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε.
Διωνυμική κατανομή
Η πιθανότητα να έχουμε x επιτυχίες σε n ανεξάρτητα πειράματα με πιθανότητα επιτυχίας p κάθε φορά είναι: όπου είναι ο διωνυμικός συντελεστής.
Μουσείο Στέντελ
Το μουσείο διαθέτει 3000 πίνακες ζωγραφικής από τον Μεσαίωνα μέχρι τις μέρες μας, από τους οποίους εκτίθενται στις αίθουσές του πάνω από χίλιοι. Διαθέτει επίσης εκατό χιλιάδες σχέδια και χαρακτικά, εξακόσια γλυπτά και βιβλιοθήκη 115.000 τόμων.
Διωνυμική κατανομή
Μοντέλο με κάλπη
Θεωρούμε μια κάλπη με K λευκές μπάλες και N-K μαύρες. Η πιθανότητα να τραβήξουμε μια λευκή μπάλα είναι p=K/N. Τραβάμε μια μια μπάλες από την κάλπη επανατοποθετώντας τις κάθε φορά πίσω στην κάλπη (δειγματοληψία με επαναφορά) μέχρι να τραβήξουμε n μπάλες. Ζητάμε την πιθανότητα οι k από αυτές να είναι λευκές.