cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτερ Σόλτσε
Σταδιοδρομία
Από τον Ιούλιο του 2011 έως το 2016, ο Σόλτσε ήταν ερευνητής του Ινστιτούτου Μαθηματικών Clay στο Νιου Χαμσάιρ. Το 2012, λίγο μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του, έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, και έγινε σε ηλικία 24 ετών ο νεότερος τακτικός καθηγητής στη Γερμανία.
Το φθινόπωρο του 2014, ο Σόλτσε διορίστηκε καθηγητής Καγκελαρίου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, όπου δίδαξε ένα μάθημα για την p-adic γεωμετρία .
Το 2018, ο Σόλτσε διορίστηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για τα Μαθηματικά στη Βόννη .
Έρευνα
Το έργο του Σόλτσε επικεντρώθηκε σε καθαρά τοπικές πτυχές της αριθμητικής γεωμετρίας, όπως η p-adic γεωμετρία και οι εφαρμογές της. Παρουσίασε σε πιο συμπαγή μορφή ορισμένες από τις προηγούμενες θεμελιώδεις θεωρίες που είχαν πρωτοπορήσει οι Γκερντ Φάλτινγκς, Ζαν-Μαρκ Φοντέν και αργότερα ο Κιράν Κεντλάγια. Η διδακτορική του διατριβή σχετικά με τους τέλειους χώρους δίνει τη λύση σε μια ειδική περίπτωση της εικασίας της μονοδρομίας βάρους.
Ο Σόλτσε και ο Μπάργκαβ Μπάτ ανέπτυξαν μια θεωρία της πρισματικής συνομολογίας, η οποία έχει περιγραφεί ως πρόοδος προς την κίνητη συνομολογία με την ενοποίηση της μοναδικής συνομολογίας, της συνομολογίας de Rham, της ℓ-adic συνομολογίας και της κρυσταλλικής συνομολογίας.
Ο Σόλτσε και ο Ντάστιν Κλάουσεν πρότειναν ένα πρόγραμμα για τα συμπυκνωμένα μαθηματικά - ένα σχέδιο για την ενοποίηση διαφόρων μαθηματικών υποπεδίων, συμπεριλαμβανομένης της τοπολογίας, της γεωμετρίας, της συναρτησιακής ανάλυσης και της θεωρίας αριθμών.
Βραβεία
Το 2012, του απονεμήθηκε το βραβείο και Cours Peccot .Το 2013, του απονεμήθηκε το βραβείο SASTRA Ραμανουτζάν .Το 2014, έλαβε το βραβείο Clay Research. Το 2015, του απονεμήθηκε το βραβείο Φρανκ Νέλσον Κόουλ στην Άλγεβρα και το βραβείο Ostrowski.
Το 2017 έγινε μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών Λεοπολντίνα.
Το 2018, σε ηλικία τριάντα ετών, ο Σόλτσε, ο οποίος εκείνη την εποχή υπηρετούσε ως καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, έγινε ένας από τους νεότερους μαθηματικούς που τιμήθηκαν ποτέ με το μετάλλιο Φιλντς για "τον μετασχηματισμό της αριθμητικής αλγεβρικής γεωμετρίας πάνω από p-adic τομείς μέσω της εισαγωγής του στους τέλειους χώρους (Perfectoid spaces), με εφαρμογή στις παραστάσεις Γκαλουά, και για την ανάπτυξη νέων θεωριών συνομολογίας".
Το 2019, ο Σόλτσε τιμήθηκε με τον Μεγάλο Σταυρό του Τάγματος Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Το 2022 έγινε ξένο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας και του απονεμήθηκε το μετάλλιο Pius XI από την Ποντιφική Ακαδημία Επιστημών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Κατάλογος δημάρχων Ναυπλιέων
Ο πρώτος δήμαρχος Ναυπλιέων ήταν ο Σπυρίδων Παπαλεξόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναυπλιεων
Ντράγκαν Τσάνκοφ
Ο Ντράγκαν Κυριάκοφ Τσάνκοφ (Βουλγαρικά: Драган Цанков) (9 Νοεμβρίου 1828 - 24 Μαρτίου 1911) ήταν βούλγαρος πολιτικός και ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Πρώτα χρόνια και Καριέρα
Γεννημένος στο Σβιστόφ, ο Τσάνκοφ ήταν αρχικά δημόσιος υπάλληλος στη διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος το 1850 κέρδισε τη φήμη ως υποστηρικτής της Βουλγαρικής Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας. Ανέλαβε την έκδοση της εφημερίδας Bulgaria στην Κωνσταντινούπολη το 1859 και υποστήριξε τις θρησκευτικές του θέσεις. Χρηματοδοτούμενη από τη Γαλλία, η εφημερίδα υποστήριξε ότι η ένωση της Βουλγαρικής Εκκλησίας με τη Ρώμη ήταν η μόνη λύση για τη Βουλγαρία. Πράγματι, ο Τσάνκοφ, που εκπαιδεύτηκε από τους Ιησουίτες, βοήθησε στη δημιουργία της Βουλγαρικής Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας το 1861.
Αργότερα έγινε ένθερμος υποστηρικτής του κινήματος της ανεξαρτησίας ενάντια στους Οθωμανούς. Ο Τσάνκοφ αρχικά αντιτάχθηκε στην εξέγερση του Απριλίου, αλλά σύντομα άλλαξε τη γνώμη του και άρχισε να δραστηριοποιείται υπέρ της ανεξαρτησίας. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής του Ναιντέν Γκερόφ στη Διοίκηση του Σβιστόφ κατά τη σύντομη περίοδο της ρωσικής διοίκησης στη Βουλγαρία. Υπήρξε ηγετική προσωπικότητα στην πορεία προς την ανεξαρτησία και έγινε σεβαστός ως η φωνή του μετριοπαθούς φιλελευθερισμού, καθώς ήταν διατεθειμένος να συνεργαστεί με τους Συντηρητικούς μετά το 1879.
Αρχικά υποστήριξε το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1881, αν και κάλεσε τελικά τους υποστηρικτές του να αντιταχθούν στο νέο σύστημα με όλα τα νομικά μέσα, με αποτέλεσμα να τεθεί υπό κατ 'οίκον περιορισμό. Ωστόσο, η αποτυχία της στρατιωτικής κυριαρχίας ανάγκασε τον Αλέξανδρο να αποκαταστήσει την πολιτική κυβέρνηση, με τον Τσάνκοφ να επιστρέφει ως πρωθυπουργός στις 19 Σεπτεμβρίου 1883 ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού. Η δεύτερη θητεία του Τσάνκοφ θεωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό μεταβατική και είδε επίσης το Φιλελεύθερο Κόμμα να διασπάται, με τον Πέτκο Καραβέλοφ να κερδίζει ένα μεγάλο έδαφος υποστήριξης. Τελικά απολύθηκε ως πρωθυπουργός και αντικαταστάθηκε από τον Καραβέλοφ το 1884.
Μετά την απομάκρυνσή του από το αξίωμα, ο Τσάνκοφ αποχώρησε για να σχηματίσει το δικό του κόμμα, τους Προοδευτικούς Φιλελεύθερους. Παρόλο που το κόμμα δεν μπήκε την κυβέρνηση μέχρι το 1902 και την κυριαρχία του Στογιάν Ντάνεφ, ωστόσο ο Τσάνκοφ παρέμεινε σημαντική προσωπικότητα στη βουλγαρική πολιτική και μια σταθερή φωνή για την υποστήριξη των στενότερων σχέσεων με τη Ρωσία μέχρι το θάνατό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βούλγαροι εκδότες Κατηγορία:Βούλγαροι αρχηγοί κομμάτων
Φρεδεγόνδη
Η Φρεδεγόνδη (Λατινική γλώσσα: Fredegundis, Γαλλική γλώσσα: Fredegonde, περί το 545 - 8 Δεκεμβρίου 597) ήταν βασίλισσα της Νευστρίας χάρη στον γάμο της με τον Μεροβίγγειο βασιλιά Χιλπέριχο Α΄ του Σουασόν. Διετέλεσε αντιβασίλισσα την περίοδο που ήταν ανήλικος ο γιος της Χλωτάριος Β΄ (584 - 597). Ο Γρηγόριος Τουρώνης περιγράφει την Φρεδεγόνδη με μελανά χρώματα ως αδίστακτη βασίλισσα και σαδιστικά βίαιη, έμεινε γνωστή ιδιαίτερα για την σκληρή διαμάχη της με την Μπρουνχίλντα της Αυστρασίας.
Άνοδος στον θρόνο
Η Φρεδεγόνδη γεννήθηκε σε οικογένεια ταπεινή και άσημη αλλά απέκτησε δύναμη μέσω του γάμου της με τον Χιλπέριχο Α΄. Αρχικά ήταν υπηρέτρια της πρώτης συζύγου του Χιλπέριχου, της Αουντοβέρα. Καθώς την περιγράφουν ως όμορφη και έξυπνη, η Φρεδεγόνδη κυριάρχησε στις αισθήσεις του Χιλπέριχου και τον έπεισε να βάλει την Αουντοβέρα σε μοναστήρι και να την χωρίσει, γεγονός που συνέβη. Ο Γρηγόριος Τουρώνης γράφει επίσης ότι η Φρεδεγόνδη έφερε μαζί της μία όμορφη προίκα. Όταν ο αδελφός του Χιλπέριχου Α΄ Σιγιβέρτος Α΄ παντρεύτηκε την πριγκίπισσα των Βησιγότθων Μπρουνχίλντα, ο Χιλπέριχος αποφάσισε να ακολουθήσει την ίδια τακτική, ταξίδευσε στην Ισπανία και παντρεύτηκε την αδελφή της Γκαλσβίνθα. Η Φρεδεγόνδη εκδιώχτηκε από την βασιλική αυλή με εντολή της νέας βασίλισσα, η Γκαλσβίνθα δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά (568) με εντολή της Φρεδεγόνδης πιθανότατα και του Χιλπέριχου που ήταν δυσαρεστημένος μαζί της, ο Χιλπέριχος παντρεύτηκε αμέσως μετά την ερωμένη του. Η δολοφονία της Γκαλσβίνθας προκάλεσε αιματηρό εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στην Μπρουνχίλντα και την Φρεδεγόνδη που διατηρήθηκε περισσότερο από 40 χρόνια.
Οι ασθένειες των παιδιών της
thumb|250px|right|Η Φρεδεγόνδη.
Σύγκρουση με την κόρη της Ριγούνθα
Ο Γρηγόριος Τουρώνης περιγράφει με μελανά χρώματα τις άσχημες σχέσεις ανάμεσα στην Φρεδεγόνδη και την κόρη της Ριγούνθα: αριστερά|μικρογραφία|Φρεδεγόνδη και [[Χιλπέριχος Α΄, Ωγκύστ Κουντέ (περ. 1826), Μουσείο Καλών Τεχνών της Ορλεάνης.]]
Η Ρίγκουνθ στάλθηκε σαν μνηστή στην Hispania (Ιβηρική) για να παντρευτεί τον πρίγκιπα Ρεκαρέδ Α΄, γιο του βασιλιά Λιουβιγγέλδου, η προίκα της ήταν τόσο πολύ φορτωμένη με θησαυρούς που οι ευγενείς νόμιζαν ότι το βασιλικό θησαυροφυλάκιο είχε εξαντληθεί. Η Φρεδεγόνδη τους εξήγησε ότι κέρδισε πολλά δώρα χάρη στην μεγάλη γενναιοδωρία του συζύγου της, οι Φράγκοι ευγενείς όταν έφτασαν με την Ρίγκουνθ στην Τουλούζη την λήστεψαν και την εγκατέλειψαν. Όταν πέθανε ο Χιλπέριχος Α΄ (584) ο Δεζιδέριος της Ακουιτανίας πήγε στην Τουλούζη και έκανε κατάσχεση στους υπόλοιπους βασιλικούς θησαυρούς. Ο Δομέστικος Λεονάρδος πήγε στον Καθεδρικό ναό των Παρισίων όπου βρισκόταν η Φρεδεγόνδη για να της αναγγείλει τα δυσάρεστα νέα για την κατάσχεση του βασιλικού θησαυρού. Η Φρεδεγόνδη εξοργίστηκε τόσο πολύ που τον αλυσόδεσε, τον χτύπησε βίαια και τον έριξε φυλακή μαζί με τους αρτοποιούς και τους μαγείρους που τον συνόδευσαν στο ταξίδι, δεν τον θανάτωσε επειδή φοβήθηκε την ρευστή πολιτική κατάσταση στην χώρα.
Αντιβασιλεία
δεξιά|μικρογραφία|Η Φρεδεγόνδη με το γιο της [[Χλωτάριος Β΄|Χλωτάριο Β' επικεφαλής του στρατού εναντίον του Χιλδεβέρτου Β'.]]
Μετά την δολοφονία του συζύγου της (584) η Φρεδεγόνδη έγινε αντιβασίλισσα και κηδεμόνας για χάρη του μικρότερου γιου τους Χλωτάριου Β΄, του μοναδικού που είχε επιζήσει. Η Φρεδεγόνδη διέταξε σύμφωνα με πληροφορίες την δολοφονία του Σιγεβέρτου Α΄ της Αυστρασίας (575) και έκανε πολλές αποτυχημένες απόπειρες να σκοτώσει τον γιο του Χιλδεβέρτο Β΄ την σύζυγο του Μπρουνχίλντα και τον κουνιάδο της Γκούντραμ. Μετά την μυστήρια δολοφονία του συζύγου της (584) η Φρεγενόνδη δραπέτευσε με τον μικρό γιο της Χλωτάριο στην Παναγία των Παρισίων, κατόπιν πήγε στον Γκούντραμ και ζήτησε την προστασία του, παρέμεινε στην αυλή του μέχρι τον θάνατο του (592). Την εποχή που έμεινε χήρα η Φρεδεγόνδη προσπάθησε να ξεγελάσει τον αξιωματούχο της Νευστρίας Εβερούλφο αλλά απέτυχε, ο Γρηγόριος γράφει ότι οργάνωσε αργότερα την δολοφονία του.
Ο Γρηγόριος Τουρώνης γράφει επιπλέον ότι η σκληρή καταδίωξη του επισκόπου Πρετεξτάτου οδηγήθηκε από την Φρεδεγόνδη. Μετά την επιστροφή του από την πρώτη εξορία ο Πρετεξτάτος συνάντησε την Φρεδεγόνδη στην εκκλησία, εκεί τον απείλησε ότι θα τον στείλει για δεύτερη φορά εξορία. Ο επίσκοπος δεν φοβήθηκε επειδή ήταν βέβαιος ότι η τιμωρία θα έρθει από τον θεό και ότι η Φρεδεγόνδη θα καεί στην κόλαση. Η Φρεδεγόνδη οργάνωσε πιθανότατα την δολοφονία του Πρετεξτάτου (586), ο επίσκοπος μαχαιρώθηκε την ημέρα του Πάσχα αλλά δεν πέθανε αμέσως. Η βασίλισσα κάλεσε τους γιατρούς να τον θεραπεύσουν για να παραστήσει ότι ενδιαφέρεται αλλά ο Πρετεξτάτος την κατηγόρησε σκληρά ότι η ίδια βρισκόταν πίσω από την δολοφονία, την καταδίκασε για τις αμαρτίες της και τελικά υπέκυψε στα τραύματα του. Η Φρεδεγόνδη οργάνωσε κατόπιν πολλές απόπειρες δολοφονίας απέναντι σε πρόσωπα που την καταδίκασαν για την δολοφονία του Πρετεξτάτου, ανάμεσα τους ο επίσκοπος του Μπαγιέ και ο ίδιος ο Γκούντραμ.
Το τέλος
Η Φρεδεγόνδη πέθανε στο Παρίσι από φυσικά αίτια (8 Δεκεμβρίου 597). Ο τάφος της περιέχει μία μωσαική μορφή από μάρμαρο και χαλκό, βρίσκεται στην Βασιλική Σαιν-Ντενί και προέρχεται από το αβαείο που βρίσκεται στην συνοικία Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε. Η Μπρουνχίλντα έζησε 16 χρόνια μετά το θάνατο της Φρεδεγόνδης, αυτή όμως κέρδισε μια μεταθανάτια νίκη μέσω του γιου της Χλωτάριου Β΄. Η Μπρουνχίλντα προδόθηκε από τους έμπιστους της που την παρέδωσαν στον Χλωτάριο κι αυτός, αφού τη βασάνισε την έδεσε στην ουρά ενός αλόγου που με έναν άγριο καλπασμό την έκανε κομμάτια.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Χιλπέριχο Α΄ της Νευστρίας απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Κάθριν Μαρ
Η Κάθριν Μαρ (αγγλικά: Katherine Maher) είναι η εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Wikimedia (WMF), από τις 23 Ιουνίου 2016. Έχει εργαστεί στο παρελθόν για την Παγκόσμια Τράπεζα, τη UNICEF, και AccessNow.org όπου ήταν διευθύντρια προώθησης.
Εκπαίδευση
Η Μαρ εκπαιδεύθηκε στο Arabic Language Institute του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στο Κάιρο, από το 2002 έως το 2003, και το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, από το 2003 από όπου έλαβε το πτυχίο της το 2005.
Καριέρα
Η Μαρ ήταν η αναπληρώτρια εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Wikimedia (WMF) από το Μάρτιο του 2016 ως τον μόνιμο διορισμό της, τον Ιούνιο. Έχει εργαστεί στο παρελθόν για την Παγκόσμια Τράπεζα, η UNICEF, και AccessNow.org,  όπου ήταν διευθύντρια προώθησης.
Στην Παγκόσμια Τράπεζα, η Μαρ ήταν σύμβουλος στην τεχνολογία για τη διεθνή ανάπτυξη και τον εκδημοκρατισμό, εργαζόμενη πάνω σε ΤΠΕ για τη λογοδοσία και τη διακυβέρνηση, με έμφαση στο ρόλο των κινητών τηλεφώνων και άλλες τεχνολογίες στη διευκόλυνση της κοινωνίας των πολιτών και των θεσμικών μεταρρυθμίσεων, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Συνέγραψε ένα κεφάλαιο με τίτλο "Making Government Mobile" σε μια δημοσίευση της Παγκόσμιας Τράπεζας με θέμα "Πληροφορίες και Επικοινωνίες για την Ανάπτυξη: Μεγιστοποίηση Κινητών" (2012).
Η Μαρ εντάχθηκε το WMF ως διευθύνων σύμβουλος επικοινωνίας τον Απρίλιο του 2014,  και έγινε η προσωρινή εκτελεστική διευθύντρια σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, το Μάρτιο του 2016, μετά την παραίτηση της Λάιλα Τρέτικοφ. Ο διορισμός της ως εκτελεστικής διευθύντριας ανακοινώθηκε από τον Τζίμι Γουέιλς, στις 24 Ιουνίου 2016 στο Wikimania 2016, σε ισχύ από 23 Ιουνίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ίδρυμα Wikimedia Κατηγορία:Προσωπικότητες της Βικιπαίδειας
Εξαμίλι Θεσσαλονίκης
Πληθυσμός
Στην απογραφή του 2011 καταγράφτηκαν μόλις 241 κάτοικοι.
Αξιοθέατα
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
ΚΚΚ
Με τη συντομογραφία ΚΚΚ μπορεί να αναφέρονται:
Μάχη στο Τυμπάκι
Η Μάχη στο Τυμπάκι διεξήχθη στην Ανατολική Κρήτη στα μέσα του 1822 μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των Τούρκων και έληξε με τη νίκη των Ελλήνων.
Υπόβαθρο
Από τα μέσα Μάϊου, οι Τούρκοι σχεδόν σε όλη την Κρήτη, βρίσκονταν κλεισμένοι στα κάστρα της. Στο νησί έφταναν πληροφορίες ότι, κατευθύνεται προς τα εκεί ο Αιγυπτιακός στόλος, γι' αυτό και ήταν απαραίτητο να σταλεί βοήθεια από την Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Παρόλα αυτά, ο γενικός έπαρχος της Κρήτης Αφεντούλιεφ, φάνηκε να δείχνει είτε υποτίμηση είτε άγνοια του κινδύνου και μόλις στις 2 Ιουνίου, απευθυνόταν προς την κυβέρνηση για να τονίσει τον κίνδυνο στον οποίο βρισκόταν η Κρήτη. Λίγες μέρες αργότερα, ο ελληνικός στρατός, πέτυχε μεγάλη νίκη εναντίον των Τούρκων στη Μαλάξα, νίκη η οποία ενθάρρυνε τους Έλληνες, οι οποίοι άρχισαν να παρενοχλούν τον εχθρό με συνεχείς ακροβολισμούς και ενέδρες. Στις 12 Ιουνίου οι Έλληνες επιτέθηκαν ενάντια στους οχυρωμένους Τούρκους στα Τσουκαλαριά και τελικά αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν στην Μαλάξα. Από εκεί αποσύρθηκαν στο ορεινό χωριό Κάμπος και οι Τούρκοι κατέλαβαν την Μαλάξα. Συγχρόνως με τα γεγονότα αυτά στην δυτική Κρήτη, στην ανατολική οι Έλληνες οπλαρχηγοί Βουρδουμπάς, Τσουδερός, Δεληγιαννάκης, Κουρμούλης και Ζερβουδάκης επιτέθηκαν εναντίον των Τούρκων στο Τυμπάκι.
Μάχη
Στην θέση Τυμπάκι, είχαν στρατοπεδεύσει 2.000 Τούρκοι υπό την ηγεσία των Αφριολίδη και Μουσταφά Καψάλη. Διέθεταν πέραν αυτών και ιππικό και η αριθμητική υπεροχή τους έναντι των αντιπάλων ήταν φανερή. Από την άλλη οι Έλληνες, αγωνίστηκαν με γενναιότητα αλλά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στο χωριό Κλήμα όπου άρχισαν να συγκεντρώνονται αγωνιστές και από άλλες επαρχίες της Κρήτης, παρενοχλώντας συνεχώς τους Τούρκους των περιοχών αυτών. Τελικά, οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να ζητήσουν ανακωχή κατά τη διάρκεια της οποίας οι Έλληνες επωφελήθηκαν και κατέλαβαν τα χωριά Βορρίζια, Ζερό, Γρηγοριά και Γέργερη εξοπλίζοντας τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Αντιλαμβανόμενοι οι Τούρκοι [ως κινδυνεύουν να περικυκλωθούν, έσπευσαν να εγκαταλείψουν το Τυμπάκι. Οι Έλληνες τους επιτέθηκαν απωθώντας τους ως το χωριό της Αγίας Βαρβάρας, όπου τελικώς οι Τούρκοι οχυρώθηκαν. Από την πλευρά των Τούρκων σκοτώθηκαν περισσότερα από εκατό άτομα ενώ από τους Έλληνες μόνο τρείς.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κάστρο του Τζεμιλί
Το Κάστρο του Τζεμιλί (Cemilli Kalesi, επίσης γνωστό ως Κάστρο Καλεμπουρνού) είναι μεσαιωνικό κάστρο ευρισκόμενο εντός της αγροτικής περιοχής της Μερσίνης, στη νότια Τουρκία.
Γεωγραφία
Το κάστρο ευρίσκεται επί των νότιων πλαγιών της Οροσειράς του Ταύρου, σε συντεταγμένες 36.8°N, 34.45°W. Ευρίσκεται στα ανατολικά του χωριού Τζεμιλί και δυτικά της Μερσίν, σε απόσταση 30 χμ., ενώ, παράλληλα, ευρίσκεται σε υψόμετρο 540 μ. Επιβλέπει το χωριό, καθώς και τον δρόμο ο οποίος συνδέει την Μερσίν και το Φιντικπινάρι.
Κτίριο
Τόσο το «Τζεμιλί», όσο και το «Καλεμπουρνού» είναι τουρκικές ονομασίες. Η αρχική ονομασία του κάστρου δεν είναι γνωστή. Πρόκειται για μικρού μεγέθους μεσαιωνικό κάστρο. Ανεγέρθηκε, πιθανώς, με σκοπό τον έλεγχο του δρόμου με κατεύθυνση τα βόρεια. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου είναι κατεστραμμένο. Σπασμένα κομμάτια κεραμικών επικαλύψεων χρονολογούμενων από την βυζαντινή, σελτζουκική και οθωμανική περίοδο υπάρχουν κατά μήκος του κάστρου.
Τάσος Βιδούρης
Ο Τάσος Βιδούρης (Δρόβιανη Αυλώνα, 1888 - Πάτρα, 1967) ήταν Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.
Σχέλλε (Βέλγιο)
Το Σχέλλε (ολλανδικά: Schelle), είναι δήμος του Βελγίου, στην επαρχία της Αμβέρσας. Έχει έκταση 7,8 χμ² και πληθυσμό 8.433 κατοίκους (2018).
Τάσος Βιδούρης
Γεννήθηκε στο χωριό Δρόβιανη (επαρχία Δέλβινου) στη σύγχρονη νότια Αλβανία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές στο χωριό του, ο Βιδούρης συνέχισε τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την αποφοίτησή του παρέδιδε μαθήματα ελληνικής γλώσσας στο σπίτι, καθώς και μαθήματα σε πολλά άλλα ελληνικά σχολεία της περιοχής. Σπούδασε στη Γαλλία και γνώρισε τη γαλλική λογοτεχνία.
Σχέλλε (Βέλγιο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Τάσος Βιδούρης
Γύρω στο 1930 μετακόμισε στην Πάτρα και το 1938 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή από διάφορα διηγήματα με τον Διηγήματα. Ο Βιδούρης έγινε καθηγητής στο τοπικό Πανεπιστήμιο λίγο πριν το θάνατό του το 1967.
Η γνωστότερη ποιητική συλλογή του Βιδούρη είναι η Ιλίσσια. Το ποιητικό του ύφος είναι ο νατουραλισμός, καθώς προσπάθησε να περιγράψει τα τοπικά έθιμα και ψυχολογικές καταστάσεις. Έχει μεταφράσει πολλά γνωστά έργα από τα γαλλικά στα ελληνικά.
Τα διηγήματά του δημοσιεύτηκαν σε μια συλλογή με τον τίτλο Διηγήματα, ενώ μετέφρασε και γαλλικά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Πατρών Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Αστεροσκοπείο Πεντέλης
Το Αστεροσκοπείο Πεντέλης είναι ερευνητικό κέντρο και αστεροσκοπείο, το οποίο βρίσκεται στο Πεντελικό Όρος στην Αττική. Ιδρύθηκε το 1958 και αποτελεί μέρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
Πληροφορίες
Από το 1995 στεγάζεται στο αστεροσκοπείο το κέντρο επισκεπτών του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης. Στο κέντρο, έχουν ξεναγηθεί πάνω από 200.000 επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το βασικό μέλημα του Κέντρου Επισκεπτών είναι η διάχυση αστρονομικών γνώσεων προς το ευρύ κοινό, και ειδικά στους νέους και η πληροφόρηση για τα επιτεύγματα και τις ανακαλύψεις της Αστρονομίας. Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται με την οργάνωση σεμιναρίων, διαλέξεων και με νυχτερινές παρατηρήσεις με το τηλεσκόπιο Newall. Ακόμα, το Κέντρο παράγει ταινίες αστρονομικού περιεχομένου, οι οποίες παρουσιάζονται στους επισκέπτες σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα του αστεροσκοπείου. κέντρο|μικρογραφία|208x208εσ|Ο λόφος Κουφού όπου βρίσκεται το Αστεροσκοπείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεντέλη Πεντελη Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα
Βερτίσκος Θεσσαλονίκης
Ο Βερτίσκος είναι χωριό του νομού Θεσσαλονίκης και ανήκει στον δήμο Λαγκαδά.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 2011, το χωριό είχε 343 κατοίκους.
Αξιοθέατα
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Εκκλησία Γρεβενών
Η Εκκλησία ή Εκκλησιά είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 940 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Εκκλησία βρίσκεται προς τα βόρεια του νομού και τα όρια με το νομό Κοζάνης, σε απόσταση 32 χλμ. βορειοδυτικά από τα Γρεβενά. Είναι κτισμένη μέσα σε δάσος από βελανιδιές, ανάμεσα και δίπλα στους οικισμούς Άγιο Κοσμά και Άνω Εκκλησία. Το χωριό δημιουργήθηκε, την περίοδο της τουρκοκρατίας, από τους κατοίκους παλιότερου οικισμού που υπήρχε στην τοποθεσία "Παλαιοχώρι" και οι οποίοι για να προφυλαχθούν από τις επιθέσεις Τουρκαλβανών μετακινήθηκαν σε νέα τοποθεσία. Ονομαζόταν Βιβίστη και έτσι καταγράφεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ανήκει στην τότε κοινότητα Τσιραχίου του νομού Κοζάνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάζεται σε Εκκλησία και το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται στο νομό Γρεβενών. Μαζί με τον Άγιο Κοσμά και την Άνω Εκκλησιά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Κοσμά που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1 κάτοικο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Γλώσσα Μπανκόν
Η γλώσσα Μπανκόν (ISO 639-3: abb, Ethnologue: aba, Glottolog: bank1256) είναι γλώσσα σε χρήση στην περιοχή Λιττοράλ του νοτιοδυτικού Καμερούν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 χρησιμοποιούνταν από 12.000 ομιλητές και θεωρείται απειλούμενη καθώς η χρήση της στον νεότερο πληθυσμό δεν είναι όσο ευρεία όσο στις μεγαλύτερες ηλικίες. Διαθέτει μεγάλη λεξικολογική ομοιότητα με την γλώσσα Μπαρόμπι της γειτονικής περιοχής Μέμε. Η ονομασία Μπανκόν αποτελεί ενδώνυμο, ενώ η επίσημη ονομασία είναι Άμπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Καμερούν
Λαύρα Τρόιτσε-Σέργκιεβα
thumb|right|285px|Γενική άποψη της Μονής Τρόιτσε Σέργκιεβα Η Λαύρα της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Σεργίου ή Λαύρα Τρόιτσε-Σέργκιεβα (ρωσ. Тро́ице-Се́ргиева ла́вра) είναι το σημαντικότερο ρωσικό μοναστήρι και το πνευματικό κέντρο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Βρίσκεται στην πόλη Σέργκιεφ Ποσάντ, περίπου 70 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόσχας, πάνω στον δρόμο που οδηγεί στο Γιαροσλάβλ. Σήμερα έχει περισσότερους από 300 μοναχούς.
14ος αιώνας
thumb|right|Ο [[Σέργιος του Ράντονεζ ευλογεί τον Ντμίτρι Ντονσκόι πριν από τη Μάχη του Κουλίκοβο (υδατόχρωμα σε χαρτί, έργο του Ερνστ Λίσνερ, 1907).]] Η μονή ιδρύθηκε το 1337 ή το 1345, από έναν εκ των πλέον σεβαστών Ρώσων αγίων, τον Σέργιο του Ράντονεζ, ο οποίος έκτισε αρχικώς μια ξύλινη εκκλησιά αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα πάνω στον λόφο Μακοβέτς. Η αρχική ανάπτυξη της μοναστικής κοινότητας είναι καλά τεκμηριωμένη στους βίους του Αγίου Σεργίου και των μαθητών του.
Το 1355 ο Σέργιος έθεσε έναν κανονισμό που απαιτούσε την ανέγερση βοηθητικών κτισμάτων: τραπεζαρία, κουζίνα και φούρνο. Αυτός ο κανονισμός απετέλεσε το πρότυπο για τους πολλούς ακόλουθους του Σεργίου, οι οποίοι ίδρυσαν περισσότερα από 400 μοναστήρια σε όλη τη Ρωσία, μεταξύ των οποίων το Σολοβιέτσκι, το Σίμονοφ και τη Μονή Κιριλο-Μπελοζέρσκι.
Ο Άγιος Σέργιος υπεστήριξε τον Ντμίτρι Ντονσκόι στον αγώνα του εναντίον των Τατάρων και απέστειλε δύο από τους μοναχούς του να συμμετάσχουν στη Μάχη του Κουλίκοβο το 1380. Μια μονάδα των Τατάρων επέδραμε στην περιοχή της Μονής το 1408 και η Μονή καταστράφηκε από τη φωτιά.
15ος αιώνας
Το 1476 ο Ιβάν Γ΄ προσεκάλεσε αρκετούς αρχιτεχνίτες από το Πσκοφ για να ανεγείρουν τον Ναό του Αγίου Πνεύματος στη Μονή. Ο ναός αυτός αποτελεί ένα από τα λίγα σωζόμενα δείγματα ρωσικού ναού με καμπαναριό στην κορυφή της. Το εσωτερικό του περιέχει τα πρώτα δείγματα χρήσεως επισμαλτωμένων πλακιδίων για διακόσμηση. Στις αρχές του 16ου αιώνα ο Βασίλειος Γ΄ προσέθεσε το προσάρτημα του Νίκωνος.
16ος αιώνας
Καθώς η Μονή εξελίχθηκε σε έναν από τους πλουσιότερους ιδιοκτήτες γης σε όλη τη Ρωσία, η δασική περιοχή εντός της οποίας βρισκόταν υλοτομήθηκε και ένα χωριό («ποσάντ») δημιουργήθηκε κοντά στα τείχη της Μονής. Αυτό βαθμιαία μεγάλωσε και είναι η σημερινή πόλη Σέργκιεφ Ποσάντ των εκατό χιλιάδων κατοίκων. Η Μονή καθεαυτή ήταν αξιοσημείωτο κέντρο χρονικογραφίας και αγιογραφίας. Απέναντι από τα τείχη της ιδρύθηκε το κοινόβιο της Αγίας Παρασκευής, από το οποίο σώζονται ακόμα ο Ναός της Αγίας Παρασκευής (1547) και ο Ναός των Εισοδίων (1547).
17ος αιώνας
thumb|Η πολιορκία της Μονής το 1608-1610: Οι Ορθόδοξοι μοναχοί, υπό την καθοδήγηση του χρονικογράφου [[Αβραάμ Παλίτσιν, υπερασπίσθηκαν τη Μονή κατά των πολωνικών στρατευμάτων επί 16μηνο.]] Τη δεκαετία 1550-1559 ένα αμυντικό περιτείχισμα από ξύλινους πασσάλους γύρω από το μοναστήρι αντικαταστάθηκε με πέτρινα τείχη μήκους 1,5 χιλιομέτρου, με 12 πύργους, που βοήθησε τη Μονή να ανθέξει μια περίφημη δεκαεξάμηνη πολιορκία από τους Πολωνολιθουανούς το 1608-1610. Η οπή που άνοιξε μια οβίδα στις πύλες του καθολικού διατηρείται ως ενθύμηση από μια λίγο μεταγενέστερη, σύντομη πολιορκία από τον Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας το 1618.
Στα τέλη του αιώνα, όταν ο νεαρός Πέτρος Α΄ βρήκε δύο φορές καταφύγιο μέσα στη Μονή από τους εχθρούς του, είχαν ήδη προστεθεί πολλά κτίσματα, όπως ένα μικρό μπαρόκ μέγαρο για τους πατριάρχες, αξιοσημείωτο για το πολυτελές εσωτερικό του, και ένα μέγαρο για τους τσάρους (όταν επισκέπτονταν τη Μονή) με τις προσόψεις του χρωματισμένες με σχέδιο σκακιέρας. Η τραπεζαρία του Αγίου Σεργίου, που καλύπτει 510 τετραγωνικά μέτρα και είναι επίσης βαμμένη με έντονο σχέδιο σκακιέρας, ήταν κάποτε η μεγαλύτερη αίθουσα σε όλη τη Ρωσία. Ο πεντάτρουλλος Ναός του Γενεσίου του Ιωάννη του Προδρόμου (1693-1699) ανατέθηκε από τους Στρόγκανοφ και κτίσθηκε πάνω από μία εκ των πυλών. Τον 17ο αιώνα προστέθηκαν επίσης κελλιά για τους μοναχούς, ένα νοσοκομείο στην οροφή του οποίου υπήρχε ναός με τέντα, και ένα παρεκκλήσιο πάνω από το «πηγάδι της Αγίας Παρασκευής», το οποίο ανακαλύφθηκε το 1644.
18ος και 19ος αιώνας
thumb|Απεικόνιση της Λαύρας τη δεκαετία του 1890 Το 1744 η Τσαρίνα Ελισάβετ «απένειμε» στη Μονή τον τίτλο της Λαύρας. Από τότε ο εκάστοτε Μητροπολίτης Μόσχας είχε επίσης τον τίτλο του αρχιμανδρίτη της Λαύρας. Η Ελισάβετ είχε σε μεγάλη εύνοια τη Μονή και κάθε χρόνο πήγαινε εκεί με τα πόδια για προσκύνημα από τη Μόσχα, συνοδευόμενη από τον κρυφό της σύζυγο Αλεξέι Ραζουμόφσκι. Ανέθεσε την ανέγερση ενός ναού σε ρυθμό μπαρόκ αφιερωμένο στην Παναγία του Σμόλενσκ. Αυτό θα ήταν ο τελευταίος μεγάλος ναός που ανεγέρθηκε στη Λαύρα. Μια άλλη απόδειξη της στοργής της Ελισάβετ για τη Μονή είναι το γαλανόλευκο καμπαναριό, που με ύψος 88 μέτρα ήταν ένα από τα υψηλότερα κτίσματα που είχαν ανεγερθεί μέχρι τότε σε ολόκληρη τη Ρωσία. Οι αρχιτέκτονές του ήταν ο Ιβάν Μιτσούριν και ο Ντμίτρι Ούχτομσκι.
Σε όλο τον 19ο αιώνα η Λαύρα διετήρησε τη θέση της ως το πλουσιότερο ρωσικό μοναστήρι. Μια ιερατική σχολή που ιδρύθηκε εκεί το 1742 αντικαταστάθηκε από μια εκκλησιαστική ακαδημία το 1814. Η Λαύρα είχε και μια υπέροχη συλλογή χειρογράφων και βιβλίων. Επίσης οι μεσαιωνικές συλλογές του σκευοφυλακίου της προσέλκυαν χιλιάδες περιηγητές. Στο Σέργκιεφ Ποσάντ η Λαύρα διατηρούσε αρκετές σκήτες, μία εκ των οποίων έγινε ο τόπος ταφής των συντηρητικών φιλοσόφων Κονσταντίν Λεόντιεφ και Βασίλι Ρόζανοφ.
20ός αιώνας
thumb|Εναέρια άποψη της Λαύρας thumb|right|Ο ανδριάντας του Αγίου Σεργίου έξω από το τείχος της Λαύρας Μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917 η σοβιετική κυβέρνηση έκλεισε τη Λαύρα το 1920. Τα κτήριά της έγιναν μουσεία ή διατέθηκαν σε διάφορα ιδρύματα. Μέρος της χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση ηλεκτρολόγων μηχανικών που ειδικεύονταν στο ραδιόφωνο. Τον Μάιο του 1923 ο Τσαρλς Άσλεϊ ανέφερε το πώς η μεγάλη αίθουσα της τραπεζαρίας χρησίμευσε για μια επίδειξη της νέας τότε τεχνολογίας του ραδιοφώνου, σε ένα ακροατήριο που αποτελείτο κυρίως από αγρότες και στρατιώτες. Το 1930 οι καμπάνες της Λαύρας, μαζί και η «Καμπάνα του Τσάρου» που ζύγιζε 65 τόνους, καταστράφηκαν. Ο Πάβελ Φλορένσκι και οι ακόλουθοί του απέτρεψαν τις αρχές από το να λεηλατήσουν και να πουλήσουν τη συλλογή του σκευοφυλακίου, αλλά γενικότερα πολλά μεγάλης αξίας αντικείμενα χάθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε άλλες συλλογές.
Το 1945, με την προσωρινή ανοχή της θρησκείας (μόνο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησιας) από τον Ιωσήφ Στάλιν εξαιτίας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η Λαύρα αποδόθηκε και πάλι στη διοίκηση της Εκκλησίας, και στις 16 Απριλίου 1946 λειτουργήθηκε και πάλι μετά από δεκαετίες ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η Λαύρα συνέχισε να αποτελεί την έδρα του Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας μεχρι το 1983, οπότε επιτράπηκε στον πατριάρχη να εγκατασταθεί στη Μονή Ντανίλοφ στη Μόσχα. Η Λαύρα συνέχισε ως βασικό κέντρο θρησκευτικής εκπαιδεύσεως. Σημαντικά έργα αναστηλώσεων και αποκαταστάσεως έγιναν επί κομμουνιστικού καθεστώτος, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Το 1993 η Λαύρα της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Σεργίου εγγράφηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Η Λαύρα διαθέτει έναν αριθμό από μετόχια (παντβόριε) στην περιοχή της και σε όλη τη Ρωσία. Ιερομόναχοι της Λαύρας έχουν επανδρώσει αρκετές σκήτες σε απομακρυσμένους τόπους (όπως στη Νήσο Άνζερ του Αρχιπελάγους Σολόφκι στον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό), καθώς και τον Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νήσο Βασιλέως Γεωργίου της Ανταρκτικής.
Τοπογραφικά δεδομένα
Η Λαύρα της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Σεργίου βρίσκεται σε χαμηλό λόφο, έχοντας έκταση εντός τειχών 227,5 στρέμματα, ενώ γύρω από τα τείχη της υπάρχει μια προστατευτική ζώνη άλλων 155,7 στρεμμάτων. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της είναι 56°18΄37΄΄ Βόρειο πλάτος και 38°07΄52΄΄ Ανατολικό μήκος, δηλαδή βρίσκεται σε απόσταση 71 χιλιομέτρων από το Κρεμλίνο της Μόσχας σε ευθεία γραμμή, προς τα βόρεια-βορειοανατολικά του. Το μέσο υψόμετρο της Λαύρας πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 208 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τροιτσε-Σεργκιεβα Λαυρα Τροιτσε-Σεργκιεβα
Ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου
εναλλ.=|μικρογραφία|319x319εσ| Η ιεράρχηση των αναγκών κατά Μάσλοου συχνά απεικονίζεται ως πυραμίδα, με τις πιο βασικές ανάγκες στο κάτω μέρος Η ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου είναι μια ιδέα στην ψυχολογία που προτάθηκε από τον Αμερικανό Αβραάμ Μάσλοου στην εργασία του το 1943 "A Theory of Human Motivation" («Μία θεωρεία στα ανθρώπινα κίνητρα») στο περιοδικό Psychological Review. Ο Μάσλοου στη συνέχεια επέκτεινε την ιδέα για να συμπεριλάβει τις παρατηρήσεις του για την έμφυτη περιέργεια των ανθρώπων. Οι θεωρίες του παραλληλίζονται με πολλές άλλες θεωρίες της ανθρώπινης αναπτυξιακής ψυχολογίας, μερικές από τις οποίες επικεντρώνονται στην περιγραφή των σταδίων ανάπτυξης στον άνθρωπο. Στη συνέχεια δημιούργησε ένα σύστημα ταξινόμησης που αντανακλούσε τις παγκόσμιες ανάγκες της κοινωνίας ως βάση της και στη συνέχεια προχώρησε σε πιο επίκτητα συναισθήματα. Μερικοί ακαδημαϊκοί έχουν υποθέσει ότι οι θεωρίες του, συμπεριλαμβανομένης της ιεραρχίας, μπορεί να επηρεάστηκαν από τις διδασκαλίες και τη φιλοσοφία της φυλής των Μαυροπόδαρων, όπου πέρασε αρκετές εβδομάδες κάνοντας επιτόπια εργασία το 1938. Ωστόσο, ενώ αυτή η ιδέα έχει κερδίσει την προσοχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι δανείστηκε ή έκλεψε ιδέες για την ιεραρχία των αναγκών του, την οποία δημοσίευσε για πρώτη φορά το 1943 Η ιεράρχηση των αναγκών χωρίζεται μεταξύ των αναγκών ανεπάρκειας και των αναγκών ανάπτυξης. Ενώ η θεωρία εμφανίζεται συνήθως ως πυραμίδα σε εικονογραφήσεις, ο ίδιος ο Μάσλοου δεν δημιούργησε ποτέ μια πυραμίδα για να αντιπροσωπεύει την ιεραρχία των αναγκών.
Η ιεράρχηση των αναγκών είναι μια ψυχολογική έννοια αλλά και ένα «... πολύτιμο εργαλείο αξιολόγησης...». Αυτό το εργαλείο χρησιμοποιείται σε πολλούς τομείς που περιλαμβάνουν την εργασία και τη φροντίδα ανθρώπων, όπως ενδεικτικά: εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, προπονητές δεξιοτήτων ζωής και πολλοί άλλοι. Η πυραμίδα της ιεράρχησης κατά Μάσλοου χρησιμοποιείται συχνά επειδή απεικονίζει τις ανάγκες που πρέπει να έχει κανείς για να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση. Αυτή η ιδέα δημιουργήθηκε καθώς ο Μάσλοου «μελέτησε και παρατήρησε πιθήκους... παρατηρώντας το ασυνήθιστο μοτίβο συμπεριφοράς τους που αντιμετώπιζε προτεραιότητες με βάση τις ατομικές ανάγκες». Τα δύο βασικά στοιχεία που εμπλέκονται σε αυτή τη θεωρία είναι το άτομο και η προτεραιότητα, που τα συνδέει με τα εγγενή συμπεριφορικά κίνητρα.
Η ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου χρησιμοποιείται για να μελετήσει πώς οι άνθρωποι συμμετέχουν εγγενώς στα συμπεριφορικά κίνητρα. Ο Μάσλοου χρησιμοποίησε τους όρους «φυσιολογία», «ασφάλεια», «ανήκειν και αγάπη», «κοινωνικές ανάγκες» ή «εκτίμηση» και « αυτοπραγμάτωση » για να περιγράψουν το μοτίβο μέσω του οποίου κινούνται γενικά τα ανθρώπινα κίνητρα. Αυτό σημαίνει ότι για να προκύψει κίνητρο του επομένου σταδίου, κάθε στάδιο πρέπει να ικανοποιείται μέσα στο ίδιο το άτομο. Επιπλέον, αυτή η ιεραρχία είναι μια κύρια βάση για να γνωρίζουμε πώς συσχετίζονται η προσπάθεια και τα κίνητρα όταν μελετάται η ανθρώπινη συμπεριφορά. Κάθε ένα από αυτά τα επιμέρους επίπεδα περιέχει ορισμένη ποσότητα εσωτερικής αίσθησης που πρέπει να εκπληρωθεί προκειμένου ένα άτομο να ολοκληρώσει την ιεράρχησή τους. Ο στόχος στην ιεράρχηση κατά Μάσλοου είναι να φτάσει στο πέμπτο επίπεδο ή στάδιο: την αυτοπραγμάτωση.
Η ιδέα του Μάσλοου εκφράστηκε πλήρως στο βιβλίο του Motivation and Personality το 1954. Η ιεράρχηση παραμένει ένα πολύ δημοφιλές πλαίσιο στην κοινωνιολογική έρευνα, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης διαχείρισης και της ανώτερης διδασκαλίας ψυχολογίας. Η ταξινόμηση του Μάσλοου έχει αναθεωρηθεί με την πάροδο του χρόνου. Η αρχική ιεράρχηση δηλώνει ότι ένα χαμηλότερο επίπεδο πρέπει να ικανοποιηθεί πλήρως και να εκπληρωθεί πριν προχωρήσουμε σε μια υψηλότερη επιδίωξη. Ωστόσο, σήμερα οι μελετητές προτιμούν να θεωρούν ότι αυτά τα επίπεδα αλληλοεπικαλύπτονται συνεχώς. Αυτό σημαίνει ότι τα χαμηλότερα επίπεδα ενδέχεται να υπερισχύουν έναντι των άλλων επιπέδων ανά πάσα στιγμή.
Στάδια
εναλλ.=|μικρογραφία| Εναλλακτική απεικόνιση ως δυναμική ιεράρχηση αναγκών με επικαλύψεις διαφορετικών αναγκών ταυτόχρονα Η ιεράρχηση των αναγκών κατά Μάσλοου συχνά απεικονίζεται ως πυραμίδα, με τις μεγαλύτερες, πιο θεμελιώδεις ανάγκες στο κάτω μέρος και την ανάγκη για αυτοπραγμάτωση και υπέρβαση στην κορυφή. Με άλλα λόγια, η ιδέα είναι ότι οι πιο βασικές ανάγκες των ατόμων πρέπει να ικανοποιούνται προτού παρακινηθούν να επιτύχουν ανάγκες υψηλότερου επιπέδου. Ωστόσο, έχει επισημανθεί ότι, αν και οι ιδέες πίσω από την ιεράρχηση είναι του Μάσλοου, η ίδια η πυραμίδα δεν υπάρχει πουθενά στο πρωτότυπο έργο του Μάσλοου.
Τα πιο θεμελιώδη τέσσερα στρώματα της πυραμίδας περιέχουν αυτό που ο Μάσλοου ονόμασε «ανάγκες ανεπάρκειας»: εκτίμηση, φιλία και αγάπη, ασφάλεια και σωματικές ανάγκες. Εάν αυτές οι «ανάγκες ανεπάρκειας» δεν ικανοποιηθούν –εκτός από τις πιο θεμελιώδες (φυσιολογικές/βιολογικές) ανάγκες– μπορεί να μην υπάρχει φυσική ένδειξη, αλλά το άτομο θα αισθάνεται άγχος και ένταση. Η στέρηση είναι αυτό που προκαλεί ανεπάρκεια, οπότε όταν κάποιος έχει ανεκπλήρωτες ανάγκες, αυτό τον παρακινεί να εκπληρώσει αυτό που του αρνούνται. Η ιδέα του Μάσλοου προτείνει ότι το πιο βασικό επίπεδο αναγκών πρέπει να ικανοποιηθεί προτού το άτομο επιθυμήσει έντονα (ή επικεντρωθεί σε) τις δευτερεύουσες ή υψηλότερου επιπέδου ανάγκες. Ο Μάσλοου επινόησε επίσης τον όρο «μετακίνητρο» για να περιγράψει τα κίνητρα των ανθρώπων που υπερβαίνουν το πεδίο των βασικών αναγκών και προσπαθούν για συνεχή βελτίωση.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα πολύπλοκο σύστημα και έχει παράλληλες διαδικασίες που εκτελούνται ταυτόχρονα, επομένως πολλά διαφορετικά κίνητρα από διάφορα επίπεδα της ιεράρχησης του Μάσλοου μπορούν να συμβούν ταυτόχρονα. Ο Μάσλοου μίλησε ξεκάθαρα για αυτά τα επίπεδα και την ικανοποίησή τους με όρους όπως «σχετικό», «γενικό» και «πρωταρχικό». Αντί να δηλώσει ότι το άτομο εστιάζει σε μια συγκεκριμένη ανάγκη ανά πάσα στιγμή, ο Μάσλοου δήλωσε ότι μια συγκεκριμένη ανάγκη «κυριαρχεί» στον ανθρώπινο οργανισμό. Έτσι ο Μάσλοου αναγνώρισε την πιθανότητα ότι τα διαφορετικά επίπεδα κινήτρων θα μπορούσαν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή στον ανθρώπινο νου, αλλά εστίασε στον εντοπισμό των βασικών τύπων κινήτρων και της σειράς με την οποία θα έτειναν να εκπληρωθούν.
Βιολογικές ανάγκες
Οι βιολογικές/φυσιολογικές ανάγκες είναι η βάση της ιεραρχίας. Αυτές οι ανάγκες είναι το βιολογικό συστατικό για την ανθρώπινη επιβίωση. Σύμφωνα με την ιεράρχηση αναγκών του Μάσλοου, οι βιολογικές ανάγκες συνυπολογίζονται στα εσωτερικά κίνητρα. Σύμφωνα με τη θεωρία του Μάσλοου, οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να ικανοποιούν πρώτα τις φυσιολογικές ανάγκες προκειμένου να επιδιώξουν υψηλότερα επίπεδα ενδογενούς ικανοποίησης. Για να προωθηθούν οι ανάγκες υψηλότερου επιπέδου στην ιεραρχία του Μάσλοου, πρέπει πρώτα να ικανοποιηθούν οι φυσιολογικές ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι εάν ένα άτομο αγωνίζεται να καλύψει τις βιολογικές του ανάγκες, δεν είναι πρόθυμο να αναζητήσει την ασφάλεια, το ανήκειν, την εκτίμηση και την αυτοπραγμάτωση μόνο του.
Οι φυσιολογικές ανάγκες περιλαμβάνουν:
Ανάγκες ασφάλειας
Μόλις ικανοποιηθούν οι βιολογικές ανάγκες ενός ατόμου, οι ανάγκες ασφάλειάς του υπερισχύουν και κυριαρχούν στη συμπεριφορά. Ελλείψει σωματικής ασφάλειας – λόγω πολέμου, φυσικής καταστροφής, οικογενειακής βίας, παιδικής κακοποίησης κ.λπ. ή/και απουσίας οικονομικής ασφάλειας – (λόγω οικονομικής κρίσης και έλλειψης ευκαιριών εργασίας), αυτές οι ανάγκες ασφάλειας εκδηλώνονται σε τρόπους όπως η προτίμηση για την ασφάλεια της εργασίας, διαδικασίες παραπόνων για την προστασία του ατόμου από μονομερή εξουσία, λογαριασμοί ταμιευτηρίου, ασφαλιστήρια συμβόλαια, καταλύματα αναπηρίας κ.λπ. Αυτό το επίπεδο είναι πιο πιθανό να κυριαρχεί στα παιδιά, καθώς έχουν γενικά μεγαλύτερη ανάγκη να αισθάνονται ασφαλή - ειδικά τα παιδιά που έχουν αναπηρίες. Οι ενήλικες επηρεάζονται επίσης από αυτό, συνήθως σε οικονομικά ζητήματα, «... οι ενήλικες δεν είναι άτρωτοι στην ανάγκη ασφάλειας». Περιλαμβάνει καταφύγιο, ασφάλεια εργασίας, υγεία και ασφαλή περιβάλλοντα. Εάν ένα άτομο δεν αισθάνεται ασφαλές σε ένα περιβάλλον, θα αναζητήσει ασφάλεια πριν επιχειρήσει να καλύψει οποιοδήποτε υψηλότερο επίπεδο επιβίωσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο «... στόχος της συνεχούς κάλυψης της ανάγκης για ασφάλεια είναι να υπάρχει σταθερότητα στη ζωή κάποιου», η σταθερότητα επαναφέρει την έννοια της ομοιόστασης για τους ανθρώπους που χρειάζεται το σώμα μας.
Οι ανάγκες ασφαλείας περιλαμβάνουν:
Ανάγκες αγάπης και κοινωνικής συμμετοχής
Μετά την εκπλήρωση των βιολογικών αναγκών και των αναγκών ασφάλειας, το τρίτο επίπεδο των ανθρώπινων αναγκών είναι διαπροσωπικό και περιλαμβάνει αισθήματα ανήκειν. Σύμφωνα με τον Μάσλοου, οι άνθρωποι έχουν μια αποτελεσματική ανάγκη για αίσθηση του ανήκειν και της αποδοχής σε κοινωνικές ομάδες, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι ομάδες είναι μεγάλες ή μικρές. Το να είσαι μέλος μιας ομάδας είναι ζωτικής σημασίας, ανεξάρτητα από το αν είναι δουλειά, αθλητισμός, φίλοι ή οικογένεια. Η αίσθηση του ανήκειν είναι «να είσαι άνετος και η σύνδεση με τους άλλους που προκύπτει από τη λήψη αποδοχής, σεβασμού και αγάπης». Για παράδειγμα, ορισμένες μεγάλες κοινωνικές ομάδες μπορεί να περιλαμβάνουν συλλόγους, συναδέλφους, θρησκευτικές ομάδες, επαγγελματικές οργανώσεις, αθλητικές ομάδες, συμμορίες και διαδικτυακές κοινότητες. Μερικά παραδείγματα μικρών κοινωνικών σχέσεων περιλαμβάνουν μέλη της οικογένειας, στενούς συνεργάτες, μέντορες, συναδέλφους και έμπιστους. Οι άνθρωποι πρέπει να αγαπούν και να αγαπιούνται –τόσο σεξουαλικά όσο και μη- από τους άλλους. Πολλοί άνθρωποι γίνονται επιρρεπείς στη μοναξιά, το κοινωνικό άγχος και την κλινική κατάθλιψη απουσία αυτού του στοιχείου αγάπης ή συμμετοχής. Αυτή η ανάγκη είναι ιδιαίτερα έντονη στην παιδική ηλικία και μπορεί να παρακάμψει την ανάγκη για ασφάλεια όπως μαρτυρείται σε παιδιά που προσκολλώνται σε κακοποιητικούς γονείς. Οι ελλείψεις λόγω νοσηλείας, παραμέλησης, αποφυγής, εξοστρακισμού κ.λπ. μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ικανότητα του ατόμου να σχηματίζει και να διατηρεί συναισθηματικά σημαντικές σχέσεις γενικά. Η ψυχική υγεία μπορεί να είναι έχει τεράστιο ρόλο όταν πρόκειται για τις ανάγκες και την ανάπτυξη ενός ατόμου. Όταν οι ανάγκες ενός ατόμου δεν ικανοποιούνται, μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη κατά την εφηβεία. Όταν ένα άτομο μεγαλώνει σε μια οικογένεια υψηλότερου εισοδήματος, είναι πολύ πιο πιθανό να έχει χαμηλότερο ποσοστό κατάθλιψης. Αυτό συμβαίνει γιατί ικανοποιούνται όλες οι βασικές τους ανάγκες. Μελέτες έχουν δείξει ότι όταν μια οικογένεια βιώνει οικονομικό στρες για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, τα ποσοστά κατάθλιψης είναι υψηλότερα, όχι μόνο επειδή δεν ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες της, αλλά επειδή αυτό το άγχος επιβαρύνει τη σχέση γονέα-παιδιού. Ο(οι) γονέας(-είς) αγχώνεται για την παροχή υπηρεσιών στα παιδιά τους και είναι επίσης πιθανό να περνούν λιγότερο χρόνο στο σπίτι επειδή εργάζονται περισσότερο για να βγάλουν περισσότερα χρήματα και να εξασφαλίσουν την οικογένειά τους.
Οι ανάγκες κοινωνικής συμμετοχής περιλαμβάνουν:
Ανάγκες αυτοεκτίμησης
Η εκτίμηση είναι ο σεβασμός και ο θαυμασμός ενός ανθρώπου, αλλά και «... αυτοσεβασμός και σεβασμός από τους άλλους». Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την ανάγκη για μια σταθερή εκτίμηση, που σημαίνει ότι βασίζεται καλά στην πραγματική ικανότητα ή επίτευγμα. Ο Μάσλοου σημείωσε δύο εκδοχές των αναγκών εκτίμησης. Η «κατώτερη» εκδοχή της εκτίμησης είναι η ανάγκη για σεβασμό από τους άλλους και μπορεί να περιλαμβάνει την ανάγκη για θέση, αναγνώριση, φήμη, κύρος και προσοχή. Η «υψηλότερη» εκδοχή της εκτίμησης είναι η ανάγκη για αυτοσεβασμό και μπορεί να περιλαμβάνει την ανάγκη για δύναμη, ικανότητα, κυριαρχία, αυτοπεποίθηση, ανεξαρτησία και ελευθερία. Αυτή η «ανώτερη« εκδοχή λαμβάνει κατευθυντήριες γραμμές, οι «ιεραρχίες είναι αλληλένδετες και όχι έντονα διαχωρισμένες». Αυτό σημαίνει ότι η εκτίμηση και τα επόμενα επίπεδα δεν διαχωρίζονται αυστηρά. Αντίθετα, τα επίπεδα συνδέονται στενά.
Η εκτίμηση έρχεται από καθημερινές εμπειρίες, που παρέχουν μια ευκαιρία μάθησης που μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας. Αυτό είναι απίστευτα σημαντικό στα παιδιά, γι' αυτό δίνοντάς τους «...την ευκαιρία να ανακαλύψουν ότι είναι ικανοί μαθητές». Για να τονωθεί αυτό, οι ενήλικες πρέπει να παρέχουν ευκαιρίες στα παιδιά να έχουν επιτυχημένες και θετικές εμπειρίες για να δώσουν στα παιδιά μια μεγαλύτερη «... αίσθηση του εαυτού τους». Οι ενήλικες, ιδιαίτερα οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να δημιουργήσουν και να εξασφαλίσουν για τα παιδιά ένα υποστηρικτικό περιβάλλον και να τους παρέχει ευκαιρίες που «βοηθά τα παιδιά να βλέπουν τον εαυτό τους ως αξιοσέβαστα, ικανά άτομα». Μπορεί επίσης να βρεθεί ότι «ο Μάσλοου ανέφερε ότι η ανάγκη για σεβασμό ή φήμη είναι πιο σημαντική για τα παιδιά... και προηγείται της πραγματικής αυτοεκτίμησης ή αξιοπρέπειας,» που αντανακλά τις δύο πτυχές της εκτίμησης: για τον εαυτό και για τους άλλους.
Γνωστικές ανάγκες
Μετά τις ανάγκες εκτίμησης, ακολουθούν οι γνωστικές ανάγκες στην ιεράρχηση των αναγκών. Οι άνθρωποι έχουν γνωστικές ανάγκες όπως η δημιουργικότητα, η προνοητικότητα, η περιέργεια και το νόημα. Τα άτομα που απολαμβάνουν δραστηριότητες που απαιτούν σκέψη και καταιγισμό ιδεών έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για γνώση. Τα άτομα που δεν έχουν κίνητρο να συμμετάσχουν στη δραστηριότητα, από την άλλη πλευρά, έχουν χαμηλή ζήτηση για γνωστικές ικανότητες. Έχει ειπωθεί ότι η ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου μπορεί να επεκταθεί μετά τις ανάγκες εκτίμησης σε δύο ακόμη κατηγορίες: τις γνωστικές ανάγκες και τις αισθητικές ανάγκες. Οι γνωστικές ανάγκες ποθούν νόημα, πληροφορίες, κατανόηση και περιέργεια - αυτό δημιουργεί τη θέληση για μάθηση και απόκτηση γνώσης. Από εκπαιδευτική άποψη, ο Μάσλοου ήθελε οι άνθρωποι να έχουν εγγενή κίνητρα για να γίνουν μορφωμένοι άνθρωποι.
Αισθητικές ανάγκες
Αφού καλύψει τις γνωστικές του ανάγκες, θα προχωρούσε σε αισθητικές ανάγκες, για να ομορφύνει τη ζωή του. Αυτό θα συνίστατο στο να έχουν την ικανότητα να εκτιμούν την ομορφιά του κόσμου γύρω από τον εαυτό τους, σε καθημερινή βάση. Σύμφωνα με τις θεωρίες του Μάσλοου, για να προχωρήσουν προς την Αυτοπραγμάτωση, οι άνθρωποι χρειάζονται όμορφες εικόνες ή νέες και αισθητικά ευχάριστες εμπειρίες. Οι άνθρωποι πρέπει να βυθιστούν στη μεγαλοπρέπεια της φύσης δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή και παρατηρώντας το περιβάλλον τους για να αποσπάσουν την ομορφιά του κόσμου. Αυτό το υψηλότερο επίπεδο ανάγκης για σύνδεση με τη φύση έχει ως αποτέλεσμα μια ελκυστική αίσθηση οικειότητας με τη φύση και ό,τι είναι αξιαγάπητο. Αφού καλύψει τις γνωστικές του ανάγκες, θα προχωρούσε σε αισθητικές ανάγκες, για να ομορφύνει τον εαυτό του. Αυτό θα συνίστατο στη βελτίωση της φυσικής εμφάνισής του για να διασφαλιστεί η ομορφιά του για να ισορροπήσει το υπόλοιπο σώμα.
Ανάγκες υπέρβασης
Ο Μάσλοου αργότερα υποδιαίρεσε την κορυφή του τριγώνου για να συμπεριλάβει την υπέρβαση του εαυτού, γνωστή και ως πνευματικές ανάγκες. Οι πνευματικές ανάγκες διαφέρουν από άλλους τύπους αναγκών στο ότι μπορούν να καλυφθούν σε πολλαπλά επίπεδα. Όταν ικανοποιηθεί αυτή η ανάγκη, δημιουργεί αισθήματα ακεραιότητας και ανεβάζει το άτομο σε ένα υψηλότερο επίπεδο ύπαρξης. Στα τελευταία του χρόνια, ο Μάσλοου διερεύνησε μια περαιτέρω διάσταση κινήτρων, ενώ επέκρινε το αρχικό του όραμα για την αυτοπραγμάτωση. Με αυτές τις μεταγενέστερες ιδέες, βρίσκει κανείς την πληρέστερη συνειδητοποίηση να παραδώσει τον εαυτό του σε κάτι πέρα από τον εαυτό του - για παράδειγμα, στον αλτρουισμό ή την πνευματικότητα. Το ταύτισε αυτό με την επιθυμία να φτάσει στο άπειρο. «Η υπέρβαση αναφέρεται στα υψηλότερα και πιο περιεκτικά ή ολιστικά επίπεδα της ανθρώπινης συνείδησης, που συμπεριφέρονται και σχετίζονται, ως στόχοι και όχι ως μέσα, με τον εαυτό μας, με σημαντικούς άλλους, με τα ανθρώπινα όντα γενικά, με άλλα είδη, με τη φύση και το κόσμος.»
Κριτική
Η ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου ασκεί ευρεία επιρροή έξω από τον ακαδημαϊκό χώρο, ίσως επειδή εξηγεί πράγματα «που οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν αμέσως στον εαυτό τους και στους άλλους». Ωστόσο, ακαδημαϊκά, η ιδέα του Μάσλοου αμφισβητείται έντονα. Αν και πρόσφατες έρευνες φαίνεται να επικυρώνει την ύπαρξη πανανθρώπινων αναγκών, καθώς και την κοινή ταξινόμηση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι αναζητούν και ικανοποιούν τις ανάγκες, η ακριβής ιεράρχηση που πρότεινε ο Μάσλοου έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Μεθοδολογία
Ο Μάσλοου μελέτησε αυτό που ονόμασε την κυρίαρχη φυλή ανθρώπων όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, η Τζέιν Άνταμς, η Έλινορ Ρούζβελτ και ο Φρέντερικ Ντάγκλας και όχι οι ψυχικά ασθενείς ή οι νευρωτικοί άνθρωποι, γράφοντας ότι «η μελέτη ανάπηρων, ανώμαλων, ανώριμων και ανθυγιεινών δειγμάτων μπορεί να αποφέρει μόνο μια ψυχολογία αναπήρων και μια ανάπηρη φιλοσοφία». Ο Μάσλοου μελέτησε το πιο υγιές 1% του πληθυσμού των φοιτητών.
Σειρά κατάταξης
Στην εκτενή ανασκόπηση της έρευνας που βασίστηκε στην ιεράρχηση του Μάσλου, οι Γουάμπα και Μπρίντγουελ βρήκαν ελάχιστα στοιχεία για την κατάταξη των αναγκών που περιέγραψε ο Μάσλοου ή για την ύπαρξη μιας συγκεκριμένης ιεραρχίας.
Η σειρά με την οποία έγινε η ιεράρχηση έχει επικριθεί ως εθνοκεντρική από τον Γκερτ Χόφστεντε. Με τη σειρά του, το έργο του Χόφστεντε έχει επικριθεί από άλλους. Η ιεράρχηση αναγκών κατά Μάσλοου αποτυγχάνει να απεικονίσει και να επεκταθεί στη διαφορά μεταξύ των κοινωνικών και πνευματικών αναγκών όσων γεννώνται σε ατομικιστικές κοινωνίες και εκείνων που εγείρονται σε κολεκτιβιστικές κοινωνίες. Οι ανάγκες και οι ορμές εκείνων σε ατομικιστικές κοινωνίες τείνουν να είναι πιο εγωκεντρικές από εκείνες στις κολεκτιβιστικές κοινωνίες, εστιάζοντας στη βελτίωση του εαυτού, με την αυτοπραγμάτωση να είναι η κορυφή της αυτοβελτίωσης. Στις κολεκτιβιστικές κοινωνίες, οι ανάγκες αποδοχής και κοινότητας θα υπερισχύουν των αναγκών για ελευθερία και ατομικότητα.