cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερρίκος της Έσσης και παρά τω Ρήνω
Βιογραφία
Από το 1879 έγινε διοικητής του 25ου τμήματος του Μεγάλου Δουκάτου της Έσσης και λίγο αργότερα ο υπολοχαγός. Στις 21 Αυγούστου 1884 έλαβε τον βαθμό του γενικού διοικητή και δύο χρόνια αργότερα στις 18 Σεπτεμβρίου 1886 προήχθη σε στρατηγό του ιππικού. Αποσύρθηκε από το ιππικό ως στρατηγός το 1892 και εγκαταστάθηκε στο Μόναχο. Από το 1881 μέχρι το τέλος του ήταν μέλος του Γαιοκτημόνων (Landstände) της Έσσης.
Ομοιοπαθητική
Κανονισμοί και επικράτηση
Κατά την άποψη της Επιτροπής, η ομοιοπαθητική είναι ένα είδος θεραπείας με εικονικά φάρμακα και η Κυβέρνηση θα πρέπει να έχει μια πολιτική χορήγησης εικονικών φαρμάκων. Η Κυβέρνηση δεν είναι πρόθυμη να πάρει θέση όσον αφορά την ορθότητα και ηθική της χορήγησης εικονικών φαρμάκων στους ασθενείς, η οποία συνήθως βασίζεται σε κάποιο βαθμό παραπλάνησης του ασθενούς. Η χορήγηση εικονικών φαρμάκων δεν συμβαδίζει με τις αρχές της συνειδητής επιλογής - η οποία σύμφωνα με την Κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα σημαντική - καθώς σημαίνει πως οι ασθενείς δεν έχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που δίνουν νόημα στην επιλογή τους.
Πέρα από τα ηθικά ζητήματα και την ακεραιότητα της σχέσης γιατρού-ασθενή, η αποκλειστική χορήγηση των εικονικών φαρμάκων είναι κακή ιατρική πρακτική. Η επίδρασή τους είναι αναξιόπιστη και απρόβλεπτη και δεν μπορεί να διαμορφώσει την αποκλειστική βάση καμιάς θεραπείας του NHS."
Ερρίκος της Έσσης και παρά τω Ρήνω
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά στις 25 Φεβρουαρίου 1878, με την Καρολίνε Βίλιχ φον Παίλνιτς (1848 - 1879), η οποία έλαβε τον τίτλο της βαρόνης του Νίντα. Απεβίωσε μετά τη γέννηση του μοναδικού παιδιού τους:
Ο Ερρίκος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1892, επίσης μοργανατικά, με την Εμιλί Χρσικ ντε Τόπουσκα (1868 - 1961), που έλαβε τον τίτλο της βαρόνης του Ντόρνμπεργκ. Είχαν επίσης έναν γιο:
Ομοιοπαθητική
Κανονισμοί και επικράτηση
Η Επιτροπή επίσης δήλωσε: "Φτάσαμε στο συμπέρασμα πως η χορήγηση εικονικών φαρμάκων από το NHS θα πρέπει να γίνεται λιγότερο συχνά. Η χρηματοδότηση των ομοιοπαθητικων νοσοκομείων – νοσοκομείων που ειδικεύονται στην παροχή των εικονικών φαρμάκων – δεν πρέπει να συνεχιστεί, και οι γιατροί του NHS να μην παραπέμπουν τους ασθενείς στους ομοιοπαθητικούς."
Ερρίκος της Έσσης και παρά τω Ρήνω
Διακρίσεις
Έλαβε διάφορα μετάλλια ταγμάτων και διακρίσεων:
Ομοιοπαθητική
Κανονισμοί και επικράτηση
Τον Ιούλιο του 2010 ο νεοδιορισμένος Γραμματέας για την Υγεία του Ηνωμένου Βασιλείου υποστήριξε τις τοπικές αποφάσεις της NHS για τη χρηματοδότηση της ομοιοπαθητικής. Η απάντηση της Κυβέρνησης αιτιολογήθηκε σε ένα έγγραφο των δεκαεννέα σελίδων, και δηλώνει πως «η θέση μας όσον αφορά τη χρήση της ομοιοπαθητικής εντός του NHS παραμένει, ότι τα τοπικά NHS και κλινικοί, και όχι το Whitehall, είναι ικανοί να παίρνουν καλύτερες αποφάσεις για το ποιο φάρμακο είναι κατάλληλο για τους ασθενείς τους - συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωματικών και εναλλακτικών θεραπειών όπως η ομοιοπαθητική - και να παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες.» Η απάντηση επίσης δήλωσε πως «ο κυριότερος λόγος για την παροχή της ομοιοπαθητικής από το NHS είναι η δυνατότητα της επιλογής της από τον ασθενή». Κατά το Φεβρουάριο του 2011 μόνο το ένα τρίτο των υπηρεσιών υγείας του NHS συνέχιζαν τη χρηματοδότηση της ομοιοπαθητικής.
Ερρίκος της Έσσης και παρά τω Ρήνω
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ομοιοπαθητική
Κανονισμοί και επικράτηση
Το Πανεπιστήμιο Ντέρμπυ (Derby University) του Ηνωμένου Βασιλείου έχει καταργήσει το ομοιοπαθητικό του πρόγραμμα το 2012, ενώ το Πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ (University of Westminster) σταμάτησε να δέχεται εγγραφές νέων φοιτητών για την ομοιοπαθητική. Το Πανεπιστήμιο Σάλφορντ (Salford University) είχε καταργήσει το ομοιοπαθητικό του πρόγραμμα ένα χρόνο νωρίτερα. Το 2013 η Αρχή των Διαφημιστικών Προτύπων του Ηνωμένου Βασιλείου συμπέρανε πως ο Σύλλογος των Ομοιοπαθητικών στόχευε ευάλωτους ασθενείς, και τους αποθάρρυνε από τη χρήση της απαραίτητης φαρμακευτικής αγωγής με παραπλανητικούς ισχυρισμούς για την αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Δημόσιες αποδοκιμασίες
Από τότε που ο Τζέϊμς Ράντι (James Randi) ξεκίνησε να καταναλώνει ολόκληρα μπουκάλια από ομοιοπαθητικα υπνωτικά χάπια στις διαλέξεις του, η σατιρική «υπερδοσολογία» με ομοιοπαθητικά φάρμακα από άτομα ή ομάδες έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής, σε εκδηλώσεις «μαζικής αυτοκτονίας». Το 2010 ο Σύλλογος των Σκεπτικών του Μέρσυσαϊντ (Merseyside Skeptics Society) από το Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησε την «καμπάνια 10:23», ενθαρρύνοντας διάφορες ομάδες να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις δημόσιας υπερδοσολογίας. Το 2011 η καμπάνια 10:23 επεκτάθηκε, με συμμετοχή από 69 ομάδες, 54 από τις οποίες κατέγραψαν τις εκδηλώσεις τους σε βίντεο. Στη διάσκεψη Berkeley SkeptiCal τον Απρίλιο του 2012, πάνω από 100 άτομα συμμετείχαν σε μαζική υπερδοσολογία καταναλώνοντας caffea cruda, το οποίο υποτίθεται πως αντιμετωπίζει την αϋπνία.
Τον Αύγουστο του 2011, κατατέθηκε ομαδική αγωγή εναντίον της Boiron εκ μέρους «όλων των κατοίκων της Καλιφόρνια, οι οποίοι έχουν αγοράσει Oscillo μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια.» Η αγωγή υποστηρίζει πως «δεν είναι τίποτα άλλο από ένα χάπι ζάχαρης,» «παρά τη ψευδή διαφήμισή του, σύμφωνα με την οποία περιέχει κάποιο ενεργό συστατικό που αντιμετωπίζει τα συμπτώματα της γρίπης.»
Το Αμερικανικό Κολλέγιο της Ιατρικής Τοξικολογίας (American College of Medical Toxicology) και η Αμερικανική Ακαδημία Κλινικής Τοξικολογίας (American Academy of Clinical Toxicology) δεν συνιστούν σε κανένα τη χρήση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων για θεραπεία ή πρόληψη ασθενειών. Οι οργανισμοί αυτοί αναφέρουν πως δεν υπάρχουν αποδείξεις για την αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, ενώ υπάρχουν αποδείξεις για πιθανή ζημιά που η χρήση τους μπορεί να προκαλέσει, καθώς και έμμεσο κίνδυνο για την υγεία που σχετίζεται με την καθυστέρηση της συμβατικής θεραπείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Αναστάσιος Β΄
Ο Αναστάσιος Β΄ ήταν Αυτοκράτορας του Βυζαντίου από το 713 έως το 716.
Ανάρρηση στον Θρόνο
Κατά την εορτή της Πεντηκοστής του 713, ο λαός που συναθροίστηκε στην Αγία Σοφία ανακήρυξε Αυτοκράτορα τον αρχιγραμματέα επικρατείας του Φιλιππικού Αρτέμιο, τον οποίο έστεψε σαν Αναστάσιο Β΄, άνθρωπο συνετό και έμπειρο.
Παλινόρθωση της Ορθοδοξίας
Από τις πρώτες πράξεις του ως Αυτοκράτορας ήταν να ανορθώσει το κράτος της Ορθοδοξίας σύμφωνα με τις αποφάσεις της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ενώ ταυτόχρονα τιμώρησε με τύφλωση τους δύο στρατηγούς που συνωμότησαν κατά του Φιλιππικού και τους εξόρισε στη Θεσσαλονίκη.
Ο Αραβικός κίνδυνος
Ο Αναστάσιος Β΄ ανέλαβε με επιδεξιότητα τη διοίκηση των πολιτικών και στρατιωτικών υποθέσεων της Αυτοκρατορίας, έχοντας στραμμένη την προσοχή του στους Άραβες, από τους οποίους ο κίνδυνος συνεχώς μεγάλωνε. Για να εξασφαλίσει την καλύτερη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, διόρισε άνδρες ικανούς σε όλα τα αξιώματα, ενώ ανέθεσε την άμυνα των ανατολικών επαρχιών στον στρατηγό Λέοντα, τον μετέπειτα γενάρχη της νέας δυναστείας. Σύμφωνα με τις ειδήσεις που κατέφθαναν στην πρωτεύουσα, ο χαλίφης Ουαλίντ Α' ετοιμαζόταν για μια νέα πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, στρατολογώντας μεγάλες ναυτικές και πεζικές δυνάμεις. Το 714 ο αυτοκράτορας έστειλε τον Έπαρχο της Πόλης Δανιήλ Σιναπίτη στον ηγεμόνα των Αράβων για να προτείνει ειρήνη, αλλά με πραγματικό σκοπό να κατασκοπεύσει την κατάσταση και τις προθέσεις του Ουαλίντ. Επιστρέφοντας ο απεσταλμένος διαβεβαίωσε τις φήμες για την κινητοποίηση των Αράβων. Έτσι άρχισαν αμέσως οι προετοιμασίες για την αντιμετώπιση της πολιορκίας με αποθήκευση τροφίμων, ενίσχυση των τειχών και εξοπλισμό τους με αμυντικές μηχανές. Στις αρχές του 715 ο Ουαλίντ πέθανε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Σουλεϊμάν, ο οποίος συνέχισε με μεγαλύτερο ζήλο την προσπάθεια του προκατόχου του. Δάση ολόκληρα κόπηκαν στον Λίβανο για να κατασκευαστεί ο νέος Αραβικός στόλος. Ο Αναστάσιος Β΄, θέλοντας να καταστρέψει τις Αραβικές δυνάμεις στον τόπο όπου συναθροίζονταν, διέταξε τη συγκέντρωση στόλου στη Ρόδο υπό την αρχηγία του γενικού λογοθέτη Ιωάννη και εντολή την αιφνίδια επίθεση στα παράλια του Λιβάνου για την καταστροφή του Αραβικού στόλου.
Καθαίρεση του Αναστασίου Β΄
Οι δυνάμεις όμως που συγκεντρώθηκαν στη Ρόδο στασίασαν κατά του Ιωάννη και αφού τον σκότωσαν κήρυξαν έκπτωτο τον Αναστάσιο Β΄ και ξεκίνησαν κατά της πρωτεύουσας. Καθ’ οδόν συνάντησαν στο Αδραμύττιο της Μυσίας τον φοροεισπράκτορα Θεοδόσιο, τον οποίο αναγόρευσαν αυτοκράτορα με το όνομα Θεοδόσιο Γ΄. Συνεχίζοντας το ταξίδι τους για την Κωνσταντινούπολη στρατολόγησαν οπαδούς από τους Γραικογότθους της Φρυγίας, Βιθυνίας και της Λυδίας και κατέληξαν απέναντι από την πρωτεύουσα στα μέσα του 715. Ύστερα από προδοσία πέρασαν μέσα στην Πόλη στο τμήμα των Βλαχερνών και την κατέλαβαν τον Φεβρουάριο του 716. Ο Αναστάσιος, θέλοντας να αντιμετωπίσει τους στασιαστές, κατευθύνθηκε στη Νίκαια, όπου όμως τελικά αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τον Θρόνο και να γίνει μοναχός. Εξορίστηκε από τον Θεοδόσιο Γ΄ στη Θεσσαλονίκη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ειρήνη. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Πύργος «Απόλλων»
Ο Πύργος «Απόλλων» είναι ένα κτίριο κατοικιών επί της πλατείας Κανελλόπουλου στους Αμπελοκήπους, στη διεύθυνση Λουΐζης Ριανκούρ 64. Χτίστηκε επί Χούντας και ολοκληρώθηκε το 1973. Είναι το ψηλότερο κτίριο κατοικιών στην Ελλάδα με ύψος 80 μέτρων και έχει 25 ορόφους. Χτίστηκε μέσα στην περίοδο κατά την οποία βρισκόταν σε ισχύ ο νόμος 395/1968 ο οποίος απελευθέρωνε το ύψος της δόμησης, δηλαδή μεταξύ των ετών 1968 και 1985. Αποτελεί το κυριότερο ορόσημο της γειτονιάς της Πανόρμου και βρίσκεται στο κέντρο αυτής.
Χωρίζεται σε δύο πτέρυγες τη δεξιά και την αριστερή, με κάθε μια να διαθέτει δικό της ζευγάρι ανελκυστήρων. Επίσης διαθέτει εφεδρική γεννήτρια σε περίπτωση διακοπής ρεύματος. Στην ταράτσα υπάρχει πισίνα, η οποία ωστόσο πλέον είναι άδεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο που το κτίριο χτίστηκε οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο προληπτικοί και γι' αυτόν τον λόγο το κτίριο δεν έχει 13ο όροφο (στο μέτρημα τον πέρασαν με αποτέλεσμα ο πραγματικός 13ος όροφος να είναι ο 14ος). Παρόλο που ο πύργος χτίστηκε ως κτίριο κατοικιών, σήμερα πολλά από τα διαμερίσματα αξιοποιούνται ως γραφεία και ιατρεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα Αθηνα
Λεονίντ Ρογκόζοφ
Ο Λεονίντ Ιβάνοβιτς Ρογκόζοφ (Леони́д Ива́нович Ро́гозов, 14 Μαρτίου 1934 – 21 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Σοβιετικός γενικός ιατρός που πήρε μέρος στην έκτη Σοβιετική Ανταρκτική Αποστολή το 1960-1961. Ήταν ο μόνος γιατρός που υπηρετούσε στο Σταθμό Νοβολαζαρέφσκαγια, και ενώ βρισκόταν εκεί ανέπτυξε σκωληκοειδίτιδα, που σήμαινε ότι έπρεπε να εκτελέσει μια σκωληκοειδεκτομή για τον εαυτό του, με αποτέλεσμα μια διάσημη περίπτωση αυτοχειρουργείου.
Πρώτα χρόνια
Ο Λεονίντ Ρογκόζοφ έζησε στον σταθμό Νταουρίγια, στην Περιφέρεια Τσιτά, ένα απομακρυσμένο χωριό στην Ανατολική Σιβηρία, μόλις 17 χιλιόμετρα από τα Σοβιετικά σύνορα με τη Μογγολία και την Κίνα, κοντά στο Μαντσοουλί. Ο πατέρας του σκοτώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1943. Το 1953 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο σχολείο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Μινουσίνσκ, στο Κράι Κρασνογιάρσκ και έγινε δεκτός στο Παιδιατρικό Ιατρικό Ινστιτούτο του Λένινγκραντ (νυν Αγία Πετρούπολη). Μετά την αποφοίτησή του το 1959 ως γενικός ιατρός, άρχισε κλινική εκπαίδευση για να ειδικεύονται σε χειρουργική επέμβαση. Το Σεπτέμβριο του 1960, σε ηλικία μόλις 26 ετών, διέκοψε την εκπαίδευσή του και εντάχθηκε στην έκτη Σοβιετική Ανταρκτική Αποστολή ως γιατρός.
Ανταρκτική υπηρεσία
Από το Σεπτέμβριο του 1960 μέχρι τον Οκτώβριο του 1962, ο Ρογκόζοφ εργάστηκε στην Ανταρκτική, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του ως ο μοναδικός γιατρός σε μια ομάδα με δεκατρείς ερευνητές στο σταθμό Νοβολαζαρέφσκαγια, ο οποίας ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1961.
Το πρωί της 29 Απριλίου του 1961, ο Ρογκόζοφ είχε γενική αδυναμία, ναυτία, και μέτριο πυρετό, και αργότερα πόνο στο κάτω δεξιό μέρος της κοιλιάς. Καμία από τις πιθανές συντηρητικές θεραπείες βοήθησαν. Από τις 30 Απριλίου σημάδια τοπικής περιτονίτιδας έγιναν εμφανή, και η κατάστασή του επιδεινώθηκε σημαντικά από το βράδυ. Ο Ουσίνσκ, ο πλησιέστερος Σοβιετικός ερευνητικός σταθμός, απείχε πάνω από 1.600 χιλιόμετρα από τον Νοβολαζαρέφσκαγια. Οι ερευνητικοί σταθμοί άλλων χωρών στην Ανταρκτική δεν είχαν αεροσκάφος. Η σοβαρή χιονοθύελλα εμπόδισε την προσγείωση αεροσκαφών σε κάθε περίπτωση. Ο Ρογκόζοφ δεν είχε καμία επιλογή από το να εκτελέσει το χειρουργείο στον εαυτό του.
Μετά την επέμβαση σημειώθηκε σταδιακή βελτίωση στα σημάδια περιτονίτιδας και στη γενική κατάσταση του Ρογκόζοφ. Η θερμοκρασία του σώματος επέστρεψε στο φυσιολογικό μετά από πέντε ημέρες και τα ράμματα αφαιρέθηκαν επτά ημέρες μετά την επέμβαση. Επανήλθε στα τακτικά καθήκοντά του περίπου δύο εβδομάδες μετά την επέμβαση. Η αυτο-χειρουργική έξαψε τη φαντασία του Σοβιετικού δημοσίου. Το 1961 τιμήθηκε με το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργασίας. Το περιστατικό οδήγησε σε μια αλλαγή πολιτικής, και στη συνέχεια οι εκτενείς έλεγχοι υγείας ήταν υποχρεωτικοί για το προσωπικό που θα σταλεί για τέτοιου είδους αποστολές.
Ύστερα χρόνια
Τον Οκτώβριο του 1962 ο Ρογκόζοφ επέστρεψε στο Λένινγκραντ και άρχισε να εργάζεται ως Δόκτορ Ιατρικής. Τον Σεπτέμβριο του 1966 δημοσίευσε ένα σύγγραμμα με τίτλο Εκτομή του οισοφάγου για τη θεραπεία του καρκίνο του οισοφάγου. Εργάστηκε ως γιατρός σε διάφορα νοσοκομεία στο Λένινγκραντ. Από το 1986 έως το 2000 υπηρέτησε ως επικεφαλής του χειρουργικού τμήματος του Ινστιτούτου Έρευνας για τη Φυματική Πνευμονολογία της Αγίας Πετρούπολης.
Ο Ρογκόζοφ πέθανε το 2000, σε ηλικία 66 ετών στην Αγία Πετρούπολη, από καρκίνο του πνεύμονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ιατροί
218 Μπιάνκα
Η Μπιάνκα (Bianca) (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Ουρανού) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,6. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομα της τότε διάσημης τραγουδίστριας της όπερας Μπιάνκα Μπιάνκι (το πραγματικό της όνομα ήταν Μπέρτα Σβαρτς).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπιάνκας εκτιμάται σε 61 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,174. Η Μπιάνκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 20,2 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπιανκα
Παναγιώτης Τζαννετάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) και εν συνεχεία εργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος καθώς και στα υπουργεία Συντονισμού και Οικισμού.
Υπήρξε προσωπικός φίλος με τον Λεωνίδα Κύρκο.
Δημοσιογραφία
Ως δημοσιογράφος εξειδικεύτηκε στα οικονομικά θέματα συνεργαζόμενος με πολλές εφημερίδες και περιοδικά της εποχής. Κατά την περίοδο 1947 - 1956 διαμόρφωσε και κράτησε την οικονομική στήλη της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ". Μάλιστα σειρά άρθρων του της περιόδου 1951 - 1953 εκδόθηκαν το 2020 σε βιβλίο υπό τον τίτλο "ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμος". Την ίδια περίοδο, κρατούσε την στήλη "Οικονομική Ανασκόπηση", στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ". Υπό την διεύθυνση του, 17 Απριλίου 1954, εκδόθηκε το πρώτο τεύχος του μεταπολεμικού Οικονομικού Ταχυδρόμου, ως παράρτημα του περιοδικού "ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ". Από το 10ο φύλλο ο "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ" κυκλοφορούσε σε χωριστή έκδοση που διηύθυνε ο Παναγιώτης Τζαννετάκης μέχρι το 1957.
Τον Φεβρουάριο 1956 εξέδωσε, με την οικονομική υποστήριξη του Καρτάλη, και διεύθυνε την εφημερίδα "Η ΩΡΑ", η οποία υπήρξε η ημιεπίσημη εφημερίδα του Δημοκρατικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού. Στην "ΩΡΑ", παραμονές εκλογών του 1956 δημοσιεύθηκε η προφητική καταγγελία του Γεωργίου Καρτάλη για την δράση των συνωμοτών που μια δεκαετία αργότερα πρωταγωνίστησαν στην εγκαθίδρυση της απριλιανής δικτατορίας. Σύμφωνα με την καταγγελία "ορισμένοι αξιωματικοί κινούνται για να επιβάλουν δικτατορία σε περίπτωση εκλογικής νίκης της "Δημοκρατικής Ενώσεως". Δύο ανώτεροι αξιωματικοί θα υποβάλουν μηνύσεις κατά του Γ. Καρτάλη και του διευθυντή της ΩΡΑΣ βουλευτή Π. Τζαννετάκη για δυσφήμηση".
Μελέτησε και ανέλυσε τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας ενώ από το 1957 αρθρογραφούσε στο μηνιαίο περιοδικό "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ" και στην εφημερίδα "Η Ναυτεμπορική". Υπήρξε ο υπεύθυνος της οικονομικής σελίδας της εφημερίδας "Μεσημβρινή" για ένα έτος, μέχρι το κλείσιμο της εφημερίδας την 21η Απριλίου 1967 ενώ είχε διατελέσει οικονομικός σύμβουλος της ΠΑΣΕΓΕΣ, της ΚΥΔΕΠ και του ΣΕΚΕ. Από το 1982 διατηρούσε την στήλη "επίκαιρα θέματα" στην εφημερίδα "Ναυτεμπορική" με το ψευδώνυμο "ο παρατηρητής". Επιλογή άρθρων αυτής της περιόδου εκδόθηκε το 1987 σε βιβλίο με τίτλο "Οικονομική Πολιτική 1983 - 1986" από τις εκδόσεις Παπαζήση.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του 1952 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Γυθείου με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Στις 18 Μαρτίου 1954 κατά τη συζήτηση του εκλογικού νομοσχεδίου ο Τζαννετάκης εκδήλωσε την διαφωνία του με τον προτεινόμενο εκλογικό νόμο κατηγορώντας παράλληλα την κυβέρνηση πως οδηγούσε την χώρα σε κατάργηση του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας. Την επόμενη ημέρα, στις 19 Μαρτίου, ο Αλέξανδρος Παπάγος κατέθεσε στο προεδρείο της Βουλής δήλωση διαγραφής του Τζαννετάκη ενώ παράλληλα ο ίδιος ο Τζαννετάκης κατέθεσε δήλωση ανεξαρτητοποίησης από το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Στις 26 Απριλίου 1955 προσχώρησε στην Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση, από την οποία, όμως διαγράφηκε αργότερα, λόγω των απόψεών του για συνεργασία του κέντρου με την ΕΔΑ.
Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής της περιφέρειας Πειραιώς ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος, όμως, με την Δημοκρατική Ένωση, συνασπισμό κομμάτων εναντίον της ΕΡΕ. Στις εκλογές αυτές ήταν ένας από τους βουλευτές που πριμοδοτήθηκαν από την ΕΔΑ. Τον Μάρτιο του 1957 προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) που είχε ιδρυθεί από τους Αλέξανδρο Σβώλο και Γεώργιο Καρτάλη.
Το 1956 ο Τζαννετάκης, ως Γενικός Εισηγητής, παρουσίασε στην Βουλή την εισήγηση επί του προυπολογισμού χρήσεως 1957.
Υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας
Τον Αύγουστου του 1974 διορίστηκε Υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Νοέμβριο του 1981, οπότε και παραιτήθηκε. Παράλληλα διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Ασφαλιστικής και της ΑΞΕ ΑΣΤΗΡ. Το 1978 διορίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση μέλος της Επιτροπής Μελέτης του Τραπεζικού Συστήματος με αντικείμενο την "αξιολόγηση της καταστάσεως και των προβλημάτων του τραπεζικού συστήματος και ειδικότερα εν όψει της εντάξεώς μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την εισήγηση μέτρων και αλλαγών". . Ο Τζαννετάκης εισηγήθηκε στην επιτροπή σχετικά με το κόστος λειτουργίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το πρόβλημα της αναμείξεως των εμπορικών τραπεζών σε ασφαλιστικές εργασίες και την πολιτική της ΕΟΚ επί των θεμάτων αυτών.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ανασύσταση του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής, του οποίου υπήρξε ένας εκ των βασικών εμπνευστών, ενώ το 1979 ορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Ιστορίας της ΕΤΕ.
Καρολίνα της Έσσης-Ντάρμστατ
Η Καρολίνα (γερμ. Caroline von Hesse-Darmstadt, 2 Μαρτίου 1746, Μπούσβαϊλερ - 18 Σεπτεμβρίου 1821, Χόμπουργκ) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Χόμπουργκ. Είχε επτά αδέλφια (που επέζησαν της ενηλικίωσης), που παντρεύτηκαν με τις πιο διάσημες οικογένειες.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της συζύγου του Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ στις 27 Σεπτεμβρίου 1768. Ο γάμος συνήφθη για διπλωματικούς και πολιτικούς λόγους, ως συμβιβασμός μίας διαφοράς κληρονομιάς μεταξύ των αντίστοιχων οικογενειών τους. Η Καρολίνα και ο Φρειδερίκος Ε΄ είχαν πολλά παιδιά, αλλά ο γάμος τους δεν εξελίχθηκε ποτέ σε προσωπική σχέση, και έζησαν ως επί το πλείστον ξεχωριστές ζωές. Η Καρολίνα περνούσε συχνά χρόνο στη φημισμένη μικρή βίλα, που της δόθηκε στο δάσος κοντά στο Χόμπουργκ.
Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ
Το φανταστικό σύμπαν της σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ περιλαμβάνει ένα πλήθος χαρακτήρων που δημιουργήθηκαν από την Αγγλίδα συγγραφέα Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Παρακάτω παρατίθενται περιγραφές για μερικούς από αυτούς.
Ιερά Μητρόπολις Αίνου
Η Ιερά Μητρόπολις Αίνου είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από τον πρώιμο Μεσαίωνα έως το 1922 με έδρα την Θρακική πόλη Αίνος (σημερινό Enez της Τουρκίας). Ο τίτλος του Μητροπολίτη Αίνου, Υπερτίμου και Εξάρχου πάσης Ροδόπης είναι κενός από το 2002.
Ιστορία
Η Μητρόπολη Αίνου συνορεύει με την Μητρόπολη Ηρακλείας βόρεια και ανατολικά, το Αιγαίο Πέλαγος στα νότια και την Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλως στα δυτικά. Μια άλλη σημαντική πόλη εκτός από τον Αίνο στο έδαφος της επισκοπής είναι τα Κύψελα (τουρκικά: İpsala).
thumb|right|300px|Υπογραφή του Μητροπολίτη Κυρίλλου (1831-1847), μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Κυρίλλου Ζ΄, σε έγγραφο της Δημογεροντίας Αίνου (1831) Ο Αίνος, αιολική αποικία του 7ου αιώνα π.Χ., ήταν αρχικά έδρα επισκοπής που υπαγόταν στην Μητρόπολη Τραϊανουπόλεως. Μεταξύ 527 και 565 προήχθη σε αρχιεπισκοπή και πριν το 1032 σε Μητρόπολη.
Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|right|Ο Μητροπολίτης [[Μητροπολίτης Ιωακείμ Γεωργιάδης|Ιωακείμ Γεωργιάδης (1907-1923)]]
Πηγές
Αινου Κατηγορία:Ανατολική Θράκη  Κατηγορία:Αίνος
Βιεννέζικο σνίτσελ
δεξιά|μικρογραφία|Το βιεννέζικο σνίτσελ, παραδοσιακό πιάτο της [[Αυστρία|Αυστρίας]] Το βιεννέζικο σνίτσελ (Wiener Schnitzel, ; ) γνωστό και ως Βινερσνίτσελ (Wienerschnitzel) στην Ελβετία, είναι είδος σνίτσελ που φτιάχνεται από μοσχαρίσιο κρέας με την προσθήκη φρυγανιάς και έπειτα τηγανίζεται.
Είναι μια από τις γνωστότερες σπεσιαλιτέ της βιεννέζικης κουζίνας και ένα από τα εθνικά πιάτα της Αυστρίας.
Ιστορία και ετυμολογία
δεξιά|μικρογραφία|Βιεννέζικο σνίτσελ σε εστιατόριο της [[Καρινθία|Καρινθίας στην Αυστρία]] Η ονομασία βιεννέζικο σνίτσελ εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα, με την πρώτη γνωστή αναφορά σε ένα βιβλίο μαγειρικής του 1831. Στο δημοφιλές βιβλίο μαγειρικής της Νότιας Γερμανίας από την Καταρίνα Πράτο, αναφέρθηκε ως eingebröselte Kalbsschnitzchen (προσεγγιστική μετάφραση: "παναρισμένες κοτολέτες μοσχαρίσιου κρέατος").
Σύμφωνα με μια ιστορία, ο στρατάρχης Γιόζεφ Ραντέτσκι φον Ράντετς έφερε τη συνταγή από την Ιταλία στη Βιέννη το 1857. Το 2007, ο γλωσσολόγος Χάιντς Ντίτερ Πολ ήταν σε θέση να αποδείξει ότι αυτή η ιστορία είχε εφευρεθεί. Σύμφωνα με τον Πολ, το πιάτο αναφέρεται για πρώτη φορά σε σχέση με τον Ραντέτσκι το 1869 σε ένα ιταλικό βιβλίο γαστρονομίας (Guida gastronomica d'italia), το οποίο μεταφράστηκε στα γερμανικά το 1871 με τον τίτλο Italien tafelt, και υποστηρίζεται ότι η ιστορία αφορούσε ένα μιλανέζικο έδεσμα, το κοτολέτα αλά μιλανέζε. Πριν από αυτή την εποχή, η ιστορία ήταν άγνωστη στην Αυστρία. Ωστόσο, ο θρύλος του Ραντέτσκι βασίζεται σε αυτό το βιβλίο, το οποίο ισχυρίζεται ότι ένας κόμης Άτεμς, ένας υπασπιστής στον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας έδωσε μια γραπτή ενημέρωση από τον Ραντέτσκι για τη κατάσταση στη Λομβαρδία και ανέφερε μια νόστιμη μπριζόλα μοσχαριού σε ένα σημείωμα. Μετά την επιστροφή του Ραντέτσκι, ο αυτοκράτορας ζήτησε προσωπικά τη συνταγή από αυτόν.
Ο Πολ συνδέει το ανέκδοτο με τις εξής λέξεις: "Αυτή η ιστορία είναι επιστημονικά ασήμαντη, δεν αναφέρει καμία πηγή και δεν αναφέρεται [...] στη βιβλιογραφία για τον Ραντέτσκι. Κανένας κόμης Άτεμς δεν εμφανίζεται σε βιογραφικό έργο για την αυστριακή μοναρχία, στο οποίο θα αντιστοιχούσε σε αυτή τη θέση και τον χρόνο."
Ο Πολ αμφιβάλλει ότι το βιεννέζικο σνίτσελ προήλθε από την Ιταλία, με τη βάση ότι στα άλλα "εισαγόμενα πιάτα" στην Αυστριακή κουζίνα, υπάρχει αναφορά της αρχικής έννοιας, ακόμη και αν η ονομασία είναι σε μια εκγερμανισμένη ορθογραφία (π.χ. γκούλας ή παλατσίνκε). Επίσης το σνίτσελ δεν εμφανίζεται ακόμη και σε εξειδικευμένα βιβλία μαγειρικής για την ιταλική κουζίνα.
Ο Πολ υπαινίσσεται ότι υπήρχαν και άλλα πιάτα στην αυστριακή κουζίνα, πριν από το σνίτσελ, τα οποία ήταν παναρισμένα και τηγανίζονταν βαθιά, όπως το δημοφιλές Μπάκχεντλ, το οποίο πρωτοαναφέρθηκε σε ένα βιβλίο μαγειρικής από το 1719. Το σνίτσελ έγινε γνωστό με την ονομασία Βίνερ σνίτσελ τον 19ο αιώνα, όπως υπάρχει και η έκφραση Βίνερ μπάκχεντλ (κατ' αναλογία).
Πάπας Κελεστίνος Δ΄
Ο Πάπας Κελεστίνος ή Καιλεστίνος ή Τσελεστίνο Δ΄ διετέλεσε Πάπας από τις 25 Οκτωβρίου 1241 μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1241. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γκοφρέντο ντα Καστιλιόνε (Goffredo da Castiglione)
Βιεννέζικο σνίτσελ
Ιστορία και ετυμολογία
Έγγραφα στο αρχείο του μιλανέζικου αρχείου του Αγίου Αμβρόσιου με ημερομηνία το έτος 1148 χρησιμοποιείται το Λατινικό όνομα lumbolos cum panitio, το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως "μικρές μπριζόλες με ψωμί". Αυτό μπορεί να είναι ένας υπαινιγμός ότι ένα πιάτο παρόμοιο με το κοτολέτα αλά μιλανέζε υπήρχε ήδη εκείνη την εποχή.
Πάπας Κελεστίνος Δ΄
Πριν την εκλογή του ως Πάπας
Γεννήθηκε στο Μιλάνο και ήταν γιος της αδερφής του Πάπα Ουρβανού Γ΄ (1185–87). Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ζωής του μέχρι έως ότου έγινε καγκελάριος της εκκλησίας του Μιλάνου (ίσως στις αρχές του 1219, σίγουρα την περίοδο 1223–27). Ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ (1227–41) τον χειροτόνησε καρδινάλιο στις 18 Σεπτεμβρίου του 1227, και το 1228–29 τον έστειλε ως απεσταλμένο στη Λομβαρδία και την Τοσκάνη, όπου οι πόλεις και οι κοινότητες είχαν κατά κύριο λόγο παραμείνει πιστές στον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φρειδερίκο Β΄, προερχόμενο από τον οίκο των Χοενστάουφεν, σε μια απόπειρα να τους φέρει κοντά στη Ρωμαϊκή Κουρία, χωρίς όμως επιτυχία (Lex. der Mittelalters). Το 1238 έγινε καρδινάλιος επίσκοπος της Σαμπίνα (Pallavicini Bagliani 1972).
Βιεννέζικο σνίτσελ
Ιστορία και ετυμολογία
Το 1887, ο Ε.Φ. Νάιτ έγραψε για ένα βιεννέζικο σνίτσελ που παρήγγειλε σε ένα καφέ του Ρότερνταμ: "Όπως μπορούσα να καταλάβω, το χαμηλότερο στρώμα του σνίτσελ αποτελείται από ζουμερές μοσχαρίσιες μπριζόλες και φέτες λεμονιού. Το επόμενο στρώμα αποτελείται από σαρδέλες, στη συνέχεια. Έπειτα έρχονται τα κομμένα αγγουράκια, κάπαρη, και ποικίλα μυστήρια. Μια λεπτή σάλτσα δίνει γεύση σε όλο το έδεσμα και το αποτέλεσμα είναι ένα γαστρονομικό όνειρο."
Πάπας Κελεστίνος Δ΄
Ως Πάπας
Η παπική εκλογή του 1241, με την οποία εξελέγη, πραγματοποιήθηκε κάτω από δύσκολες συνθήκες, κάτι που επέσπευσε το θάνατό του. Η Ρωμαϊκή Κουρία ήταν διχασμένη εξαιτίας των σκληρών αγώνων της προκειμένου να εξαναγκάσει τον αυτοκράτορα και βασιλιά της Σικελίας, Φρειδερίκο Β΄ να υποταχθεί. Μία ομάδα καρδιναλίων στήριζε τα φιλόδοξα σχέδια της Γρηγοριανής Μεταρρύθμισης, και στόχευε να ταπεινώσει τον Φρειδερίκο καθιστώντας τον υποτελή του Πάπα. Ο Φρειδερίκος ωστόσο φέρθηκε σαν ανεπιθύμητους επισκέπτες στο Τίβολι σε δύο καρδινάλιους που αιχμαλώτισε στη θάλασσα, και στη Ρώμη ο σύμμαχός του καρδινάλιος Τζιοβάνι Κολόνα ήταν σύμμαχός του, κυρίως επειδή η  Ρωμαϊκή Κουρία  βρισκόταν στα χέρια του μεγαλύτερου εχθρού του Κολόνα,  του γερουσιαστή  Ματέο Ρόσο Ορσίνι, ο οποίος κρατούσε φυλακισμένο το εκκλησιαστικό συμβούλιο υπό την εποπτεία των φρουρών του στο  ετοιμόρροπο παλάτι του στο Σεπτιζόδιουμ. Εκεί τα νερά της βροχής έσταζαν από την οροφή του θαλάμου, αναμεμειγμένα στα κεραμίδια με τα ούρα των φρουρών του Ορσίνι (Abulafia 1988, p 350). Ένας από τους καρδινάλιους αρρώστησε βαριά και πέθανε.
Μία ομάδα, στην οποία συμμετείχε και ο Σινιμπάλντο ντε Φιέσι (Sinibaldo de' Fieschi), ο οποίος θα γινόταν σύντομα ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄, στήριζε έναν υποψήφιο από το στενό κύκλο του Πάπα  Γρηγόριου Θ΄, οποίος αναμενόταν να ακολουθήσει σκληρή πολιτική ενάντια στον Φρειδερίκο Β΄. Μία άλλη ομάδα ήταν υπέρ μιας μέσης λύσης, χωρίς να στηρίζει τους Χοενστάουφεν, αλλά με πρόθεση να δώσει ένα τέλος στον ιταλικό πόλεμο. Τα ανοίγματα προς το μέρος του Φρειδερίκου ωστόσο, οδήγησαν σε ένα αίτημα από τη μεριά του, το οποίο δεν ήταν δυνατόν να εκπληρωθεί. Ο Φρειδερίκος λίγο πολύ τους ανακοίνωσε ότι αν ήθελαν οι καρδινάλιοι που κρατούσε στα χέρια του να επιστρέψουν στη Ρώμη, θα έπρεπε να εκλέξουν Πάπα έναν από αυτούς, τον Όττο του Αγίου Νικόλα (Otto of St. Nicholas),  μια δεκτική και συμβιβάσιμη φιγούρα. Ο υποψήφιος του Ματέο Ορσίνι ήταν επίσης ακατάλληλος. Επρόκειτο για τον Ρομάνο ντα Πόρτο (Romano da Porto), ο οποίος είχε προβεί σε θρησκευτικό διωγμό φοιτητών στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και είχε εμφανιστεί με άστοχη ενδυμασία, παρουσία της Μητέρας Βασίλισσας.
Ο καρδινάλιος επίσκοπος της Σαμπίνα εκλέχτηκε τελικά Πάπας με το όνομα Κελεστίνος Δ΄ μόνο από επτά καρδινάλιους, στις 25 Οκτωβρίου του 1241. Παρέμεινε στον παπικό θρόνο για μόλις 17 ημέρες. Η μόνη αξιοσημείωτη δραστηριότητά του στα πλαίσια του αξιώματός του ήταν ο έγκαιρος αφορισμός του Ματέο Ορσίνι. Πέθανε πριν τη χειροτονία του, λόγω του γήρατος και της σωματικής κόπωσης, στις 10 Νοεμβρίου του 1241. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Ο συγγενής του, Γκοφρέντο Καστιλιόνι (Goffredo Castiglioni), χειροτονήθηκε καρδινάλιος από τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ (1243–54) στις 28 Μαΐου του 1244. Πέθανε το Μάρτιο του 1245.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Μάντσεστερ (Τζαμάικα)
Η Ενορία της Μάντσεστερ (αγγλικά: Parish of Manchester) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ. και πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μαντεβίλ.
Γεωγραφία
Η Μάντσεστερ βρίσκεται νότια-κεντρικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Αγία Ελίζαμπεθ, στα ανατολικά με την Κλαρεντόν και στα βόρεια με την Τρελόνι. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Αικατερίνη και την Τρελόνι.
Λίμνες
Η κυριότερη λίμνη είναι η WINDALCO Residual Lake.
Κόλποι
Η Μάντσεστερ είναι πλούσια σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Λονγκ Μπέυ και δεύτερος μεγαλύτερος ο Μακκαρί.
Δημογραφία
Η Μάντσεστερ είχε πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έταρτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Κατερίνα και την Κλαρεντόν.
Οικονομία
Στην Μάντσεστερ καλλιεργούνται πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές, πορτοκάλια, κίτρος, γκρέιπφρουτ και ένα είδος κίτρου, που λέγεται τανγκόρ. Στην Κριστιάνα παράγεται, επίσης, και ιρλανδική πατάτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μάντσεστερ
Βιεννέζικο σνίτσελ
Προετοιμασία
δεξιά|μικρογραφία|Ενώ το αρχικό Αυστριακό βιεννέζικο σνίτσελ περιλαμβάνει μόνο λεμόνι και μαϊντανό ως γαρνιτούρες, στις σκανδιναβικές χώρες γαρνίρεται επίσης με μια φέτα γαύρου και κάπαρη. Το πιάτο παρασκευάζεται από φέτες μοσχαριού, κομμένες σε φέτες, περίπου 4 χιλιοστά λεπτές και με ένα ελαφρώς επίπεδο σχήμα. Για να φτιαχτεί πρέπει να αλατιστεί ελαφρώς και έπειτα να γυριστεί στο αλεύρι και στο γάλα, σε χτυπημένα αυγά και φρυγανιές. Οι φρυγανιές δεν πρέπει να πιέζονται στο κρέας έτσι ώστε να παραμένουν στεγνές. Τέλος το σνίτσελ τηγανίζεται σε καλή αναλογία λαρδιού ή διαυγούς βουτύρου σε θερμοκρασία 160 με 170 βαθμών Κελσίου μέχρι να πάρει ένα χρυσοκίτρινο χρώμα. Το σνίτσελ πρέπει να κολυμπά στο λίπος, διαφορετικά δεν θα μαγειρευτεί ομοιόμορφα: το λίπος ψύχεται πάρα πολύ και εισβάλλει στις φρυγανιές υγραίνοντάς τες. Κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος το σνίτσελ τινάσσεται ελαφρώς γύρω από το τηγάνι. Επίσης κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος, το λίπος μπορεί να αφαιρεθεί από το τηγάνι με ένα κουτάλι και να χυθεί πάνω στο κρέας. Το σνίτσελ μαγειρεύεται αφού γίνει χρυσοκίτρινο ή καφέ.
Το πιάτο σερβίρεται παραδοσιακά στην Αυστρία με μαρούλι μαζί με μια γλυκιά σάλτσα βινεγκρέτ, προαιρετικά με ψιλοκομμένο σχοινόπρασο ή κρεμμύδια, πατατοσαλάτα, σαλάτα αγγούρι, ή πατάτες μαϊντανού. Παλαιότερα η γαρνιτούρα αποτελούταν από κάπαρη και αντσούγιες, αλλά σήμερα η φέτα λεμονιού και ο μαϊντανός είναι πιο συχνά.
Παρόμοια πιάτα
μικρογραφία|Χοιρινό σνίτσελ με τηγανητά μανιτάρια και κρεμμύδια (Fuhrmann schnitzel vom Schwein), σερβιρισμένο με πολτοποιημένη πατάτα. Μια δημοφιλής παραλλαγή του σνίτσελ φτιάχνεται με χοιρινό αντί του μοσχαριού, επειδή το χοιρινό είναι φθηνότερο από το μοσχάρι (έχει περίπου το ήμισυ της τιμής συνήθως). Για να αποφευχθεί η σύγχυση, η αυστριακή νομοθεσία ονομάζει ως βιεννέζικο σνίτσελ το σνίτσελ φτιαγμένο από μοσχάρι. Ένα σνίτσελ από χοιρινό μπορεί να ονομαστεί Wiener Schnitzel vom Schwein ("Βιεννέζικο σνίτσελ από χοιρινό κρέας") ή Schnitzel Wiener Art (Σνίτσελ βιεννέζικου τύπου).
Τα παρόμοια πιάτα με το βιεννέζικο σνίτσελ περιλαμβάνουν το Σουρσνίτσελ και τις παναρισμένες γαλοπούλες ή τις μπριζόλες κοτόπουλου. Παρόμοια πιάτα είναι το κοτολέτα αλά μιλανέζε, το κόρντον μπλου με γαλοπούλα και τυρί και το πάριζερ σνίτσελ. Η αμερικανική μπριζόλα τηγανισμένη με κοτόπουλο συχνά λέγεται ότι συνδέεται στενά με το βιεννέζικο σνίτσελ, όντας αποτέλεσμα της προσαρμογής της συνταγής από Γερμανούς ή Αυστριακούς μετανάστες στην περιοχή του Τέξας Χιλ Κάουντρι στα τοπικά διαθέσιμα συστατικά.
Το τονκάτσου είναι μια παρόμοια, τηγανητή χοιρινή κοτολέτα από την Ιαπωνική κουζίνα. Ωστόσο, αυτό το πιάτο είναι παχύτερο από τα ευρωπαϊκά ανάλογα του και είναι ευρέως διαδεδομένο τόσο στην Ιαπωνία όσο και στη Νότια Κορέα.
Στο Νότιο Κώνο, ιδιαίτερα στην Αργεντινή και στην Ουρουγουάη, ένα παρόμοιο πιάτο είναι η μιλανέσα. Συχνά σερβίρεται με πατάτες τηγανητές ή πατάτες πουρέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πιάτα Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα Κατηγορία:Αυστριακή κουζίνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
Ο Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος Απόλλων Καλαμαριάς είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, με έδρα την Καλαμαριά. Ιδρύθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1926 από μία παρέα Ποντίων, για τους οποίους αποτελεί σημείο αναφοράς μέχρι σήμερα. Ο σύλλογος διατηρεί σήμερα τα εξής τμήματα: ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, στίβου, κολύμβησης, αντισφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, πυγμαχίας και άρσης βαρών. Στο παρελθόν είχε δραστηριοποιηθεί σε ποικιλία άλλων αθλημάτων.
Ίδρυση και σύμβολα
thumb|right|100px|Ο θεός [[Απόλλων]] Ο Απόλλων Καλαμαριάς ιδρύθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1926 στην Καλαμαριά από Πόντιους πρόσφυγες. Η αρχική ιδέα ήταν η ίδρυση ενός συλλόγου με σκοπό τη διάδοση της πλούσιας μουσικής παράδοσης των Ποντίων, όπου τα μέλη θα συγκεντρώνονταν για να παίξουν μαντολίνο και κιθάρα. Έτσι επιλέχθηκε ως έμβλημα της ομάδας η κεφαλή του Απόλλωνα, θεού της μουσικής στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Αργότερα ακολούθησε η ίδρυση θεατρικού και αθλητικών τμημάτων. Τα χρώματα που επιλέχτηκαν για να αντιπροσωπεύουν το σύλλογο ήταν συμβολικά για την ποντιακή ιστορία: κόκκινο για το αίμα των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά τον εκπατρισμό των Ποντίων και μαύρο για το πένθος. Πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο Εμμανουήλ Μαγιόπουλος, ελαιοχρωματιστής στο επάγγελμα.
1926–1960
Το 1927 ο σύλλογος εγγράφηκε στη δύναμη των ποδοσφαιρικών σωματείων Μακεδονίας και συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας Θεσσαλονίκης. Το ντεμπούτο του συλλόγου στην Α' Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1959 εναντίον της Προοδευτικής στο γήπεδο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Το ποδοσφαιρικό τμήμα συμπλήρωσε τους εκατό αγώνες στην κατηγορία αυτή στις 2 Δεκεμβρίου 1962, στο γήπεδο της Τούμπας, νικώντας τον Ολυμπιακό. Λίγες ημέρες μετά, στις 8 Δεκεμβρίου, ο παίκτης της ομάδας Νικήτας Μαλιόγλου «στέφθηκε» πρώτος παίκτης στην ιστορία της Α' Εθνικής που συμπλήρωνε τις 100 συμμετοχές.
Το πρώτο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Απόλλωνα Καλαμαριάς ιδρύθηκε το 1959 με πρωτοβουλία του Γιώργου Μελιάδη. Πρώτος προπονητής της ομάδας υπήρξε ο Ανέστης Πεταλίδης.
Οργανωμένο τμήμα πετοσφαίρισης του Απόλλωνα δεν υπήρχε από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, αν και υπήρχε ως αγώνισμα με ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια για τη δημιουργία σχετικών τμημάτων παίδων, εφήβων, ανδρών και γυναικών ανάγονται στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Με δεδομένα τα προβλήματα υποδομής και την έλλειψη ενδιαφέροντος από νέους αθλητές, η λειτουργία του τμήματος ανεστάλη το 1976.
1961–1980
Ένας άλλος ποδοσφαιριστής που συνέδεσε το όνομά του με δύο αξιοσημείωτα επιτεύγματα ήταν ο Παναγιώτης Κυπριανίδης. Αποτέλεσε τον πρώτο ποδοσφαιριστή που κλήθηκε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος όσο αγωνιζόταν στον Απόλλωνα (22 Μαΐου 1963), και το ίδιο καλοκαίρι, αποτέλεσε τον πρώτο ποδοσφαιριστή στη χώρα που ξεπέρασε το φράγμα του ενός εκατομμυρίου δραχμών για μεταγραφή, φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Από την πλευρά του, ένας άλλος ποδοσφαιριστής, ο Κυριάκος Μυταριώτης, συμπλήρωσε στην καριέρα του τα 39 γκολ με τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς στην Α' Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας το μοναδικό παίκτη στην ιστορία του συλλόγου που έχει να επιδείξει ανάλογο επίτευγμα μέχρι σήμερα.
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε εννέα χρόνια μετά την ίδρυση του ανδρικού, το 1968 με πρόεδρο του συλλόγου τον Ιωάννη Μαρκόπουλο, έφορο του ανδρικού τμήματος τον Πέτρο Μουσικίδη και πρώτο προπονητή το Θόδωρο Παυλίδη.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 1973, η ομάδα ποδοσφαίρου επέστρεψε από τη Β΄Εθνική στο δικό της πλέον γήπεδο. Το 1976 έγινε μέλος της ομάδας ο Δημήτρης (Τάκης) Τομπουλίδης. Ο τελευταίος αγωνίστηκε με τα χρώματα του συλλόγου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90, αγωνιζόμενος στο κέντρο της άμυνας. Αποτελεί τον παίκτη με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία του Απόλλωνα Καλαμαριάς στην Α' Εθνική Κατηγορία, 233 στο σύνολο.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1973-74 ο Απόλλων αναδείχθηκε Πρωταθλητής Θεσσαλονίκης στο γυανικείο μπάσκετ, λαμβάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που εκείνη τη χρονιά διεξήχθη ανάμεσα σε τέσσερις ομάδες. Πράγματι η ομάδα μπάσκετ γυναικών κατέκτησε τον τίτλο ενθουσιάζοντας τους φιλάθλους.
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Απόλλωνα Καλαμαριάς αποτελεί ένα από τα σωματεία που το 1976 ίδρυσαν την Ε.ΚΑ.Σ.Θ., την πρώτη ένωση καλαθοσφαιρικών σωματείων που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα.
1981–2000
Στις 4 Σεπτεμβρίου 1983 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας του Απόλλωνα Καλαμαριάς στην Α' Εθνική Κατηγορία ως Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία (ΠΑΕ) με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο Χαριλάου. Στο 60' ο Ηλίας Χατζηελευθερίου σημείωσε το πρώτο «επαγγελματικό» γκολ της Καλαμαριάς στη μεγάλη κατηγορία.
Το τμήμα χειροσφαίρισης ανδρών του συλλόγου ιδρύθηκε το 1986, οπότε και εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Σ.Χ.Θ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μια παρέα αθλητών – που αξιοσημείωτα ήταν προχωρημένης ηλικίας – μεσολάβησε για την επανίδρυση του τμήματος πετοσφαίρισης ανδρών, επιτυγχάνοντας αξιόλογα αποτελέσματα. Το τμήμα πετοσφαίρισης λειτουργεί επίσημα από το 1987.
Batuka
Batuka ονομάζεται το τραγούδι της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα από το δέκατο-τέταρτο στούντιο άλμπουμ της, Madame X (2019). Γράφτηκε και παράχθηκε από την ίδια, μαζί με τον μακροχρόνιο συνεργάτη της Mirwais, κσι τον γιο της David Banda να συμμετέχει στην συγγραφή επίσης. Το τραγούδι περιλαμβάνει πίσω φωνητικά των Batukadeiras, μιας ορχήστρας από το Πράσινο Ακρωτήριο, αποτελούμενη μόνο από μαύρες γυναίκες που παίζουν ντραμς στο κομμάτι. Λυρικά το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από το δουλεμπόριο Αφρικανών σκλάβων και την αντίσταση τους, ενώ μουσικά επηρεάζεται από το Batuque, ένα είδος μουσικής που προήλθε από το Πράσινο Ακρωτήριο, με στοιχεία afrobeat.
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
1981–2000
Το 1990 η ομάδα μπάσκετ κορασίδων κατέκτησε το πρώτο από τα τέσσερα Πανελλήνια Πρωταθλήματα Κορασίδων που έχει στην τροπαιοθήκη της: (1990, 1993, 1995, 2003). Η γυναικεία ομάδα μπάσκετ με προπονητή τον Γκάρι Αριουτιούνοφ, αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια της Α' Εθνικής Κατηγορίας για την περίοδο 1991-92.
Batuka
Μουσικοί κριτές το αποκάλεσαν υπνωτικό και ένα από τα καλύτερα σημεία του άλμπουμ. Στις 19 Ιουλίου 2019, κυκλοφόρησε ένα συνοδευτικό μουσικό βίντεο σε σκηνοθεσία του Emmanuel Adjei, όπου η Μαντόνα και οι Batukadeiras τραγουδούν και χορεύουν μαζί δίπλα στη θάλασσα, ενώ πλοία με σκλάβους εμφανίζονται στον ορίζοντα, μια αναφορά στα πλοία που πιστεύεται ότι έφεραν τους πρώτους σκλάβους στο Πράσινο Ακρωτήριο τον 16ο αιώνα. Εκτελέστηκε ζωντανά στην περιοδεία Madame X Tour το 2019-20.
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
1981–2000
Η νίκη της ποδοσφαιρικής ομάδας επί του Απόλλωνα Αθηνών στις 4 Απριλίου 1993, ήταν σημαντική για την ιστορία του συλλόγου καθώς με αυτή έφτασε τις εκατό νίκες στην Α' Εθνική Κατηγορία. Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του Απόλλωνα έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.ΠΕ.Σ.Θ., εκείνο του έτους 1995.
Batuka
Ιστορικό και ηχογράφηση
Το 2017, η Μαντόνα εγκαταστάθηκε στη Λισαβόνα αναζητώντας μια ακαδημία ποδοσφαίρου για τον γιο της David Banda, ο οποίος ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ζώντας εκεί, μακριά από τη χώρα της, άρχισε να την πιάνει μελαγχολία και ήθελε να κάνει νέους φίλους, άρχισε να γνωρίζει αρκετούς καλλιτέχνες, κυρίως ζωγράφους και μουσικούς, που την προσκαλούσαν στα σπίτια τους. Εκεί έφερναν φαγητό και καθόντουσαν γύρω από το τραπέζι, οι μουσικοί έπαιζαν όργανα και τραγουδούσαν φάντο και σάμπα. Ένας από τους πρώτους μουσικούς που συνάντησε η τραγουδίστρια ήταν ο Dino D'Santiago, ο οποίος την ξενάγησε στη Πορτογαλία για να ακούσει διαφορετικά είδη μουσικής, και την παρουσίασε στην ορχήστρα Batukadeiras, μια ομάδα μαύρων γυναικών ντράμερ από το Πράσινο Ακρωτήριο. Τα μέλη της ορχήστρας αποτελούνταν από έφηβες μέχρι ηλικιωμένες γυναίκες. Η Μαντόνα χαρακτήρισε την πρώτη τους συνάντηση ως «καταπληκτική, συναρπαστική, μουσική, οικογενειακή, μητριαρχική εμπειρία. Η μουσική ήταν μαγευτική και υπνωτιστική και με ταξίδεψε».
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
1981–2000
Η ομάδα μπάσκετ νεανίδων κατέκτησε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων, το 1995,
Batuka
Ιστορικό και ηχογράφηση
Μετά τη συνάντησή τους, συμφώνησαν να ηχογραφήσουν ένα τραγούδι για το νέο άλμπουμ της Μαντόνα. Στο στούντιο ηχογράφησης, μέσα σε ένα μικρό δωμάτιο που με το ζόρι χωρούσαν όλες, η τραγουδίστρια έγραφε μερικές λέξεις και ενθάρρυνε την ορχήστρα να τις επαναλάβουν μετά από αυτήν. Μέσω του D'Santiago, ο οποίος μετέφραζε τους στίχους, τους εξηγούσε το νόημα του τραγουδιού. Σύμφωνα με την τραγουδίστρια, τους άρεσε το μήνυμα γιατί «όλη η φιλοσοφία τους αφορά την πάλη για τα δικαιώματά τους και την ενδυνάμωση των γυναικών». Αφού ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση, επέμειναν να προσευχηθούν όλοι μαζί, και στη συνέχεια ευλόγησαν τη Μαντόνα και της ευχήθηκαν καλή τύχη. Η τραγουδίστρια σχολίασε τη στιγμή, λέγοντας, «υπήρχαν πολλές αγκαλιές και δάκρυα. Απλά δεν μπορώ να εξηγήσω πόση θετικότητα υπήρχε».
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
1981–2000
Στις 9 Απριλίου 1997, η γυναικεία ομάδα μπάσκετ κατέκτησε στην Κατερίνη το Κύπελλο Ελλάδος κερδίζοντας με σκορ 57-55 τον Ολυμπιακό Βόλου. Προπονητής ήταν ο Δημήτρης Νικολαΐδης και έφορος η Ρένα Δημητριάδου. Το τμήμα βόλεϊ παμπάιδων του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.ΠΕ.Σ.Θ. κατά την αγωνιστική περίοδο του 1997.
Batuka
Ιστορικό και ηχογράφηση
Σύμφωνα με τη Μαντόνα, ο αρχικός τίτλος του τραγουδιού ήταν "Fernalism", προοριζόταν να είναι ένα φεμινιστικό μανιφέστο. Δεν ήθελε να το ονομάσει «Feminism» επειδή ένιωθε ότι ακουγόταν πολύ συμβατικό ή προβλέψιμο. Όταν συνειδητοποίησε ότι ο τίτλος ήταν πολύ αφηρημένος, το μετονόμασε σε "Batula", καθώς σύμφωνα με αυτήν, «αυτό είναι το στυλ της μουσικής του κομματιού. Δημιουργήθηκε από γυναίκες, παίζεται από γυναίκες».
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
2001–2010
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2002-03 η κατάκτηση της 2ης θέσης στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας επέτρεψε τμήμα χάντμπολ να ανέλθει στην Α1 Εθνική Κατηγορία της ελληνικής χειροσφαίρισης, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2009.
Batuka
Σύνθεση
Το "Batuka" γράφτηκε από τη Μαντόνα, τον Mirwais Ahmadzaï και τον γιο της David Banda, ενώ το παρήγαγαν οι δύο πρώτοι. Η Μαντόνα δήλωσε ότι παρόλο που όλα τα παιδιά της τραγουδούν στο κομμάτι, ο David ήταν ο μόνος που ζήτησε να συμπεριληφθεί ως στιχουργός. Περιγράφηκε ως ένα τραγούδι batuque, με afrobeat επιρροές. Διαθέτει ντραμς που παίζονται από την ορχήστρα Batukadeiras, και έχει μια "call-and-response" δομή, όπου κατά τη διάρκεια του, η Μαντόνα τραγουδάει στίχους με τις Batukadeiras να τους επαναλαμβάνουν. Τα φωνητικά είναι επεξεργασμένα με vocoder, ενώ οι στίχοι ασχολούνται με την «υπερνίκηση των αντιξοοτήτων», και τη Μαντόνα προειδοποιεί για «μια καταιγίδα μπροστά μας». Οι Batukadeiras είχαν κάποια δικά τους σόλο σημεία, τραγουδώντας στη πορτογαλική γλώσσα Cape Verdean Creole. Ο στίχος «Get that old man, put him in a jail, where he can’t hurt us» θεωρήθηκε μια αναφορά στον τρέχων Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ. Ο Will Hodgkinson από τους The Times σημείωσε ότι το τραγούδι «έχει μια απρόβλεπτη φύση που θυμίζει το κίνημα Τροπικάλια της Βραζιλίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960», ενώ η Lucy O'Brien, γράφοντας για το Guardian, σχολίασε ότι έχει μια σκοτεινή, κρουστική γυναικεία δύναμη.
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
2001–2010
Κατά την περίοδο 2007-08 ο Απόλλων Καλαμαριάς αγωνιζόταν στην Α' Εθνική από την οποία και τελικά υποβιβάστηκε. Ωστόσο το πέρασμα αυτό της ομάδας από την Super League έμελλε να κρίνει εμμέσως και τον πρωταθλητή της χρονιάς εκείνης, διαμέσου της εξέλιξης της πολύκροτης «Υπόθεσης Βάλνερ» (από το όνομα του Αυστριακού ποδοσφαιριστή της ομάδας, Ρόμαν Βάλνερ), που έφτασε μέχρι το διεθνές αθλητικό δικαστήριο της Λωζάνης (CAS).
Batuka
Κριτικές
Ο Justin Ravitz από το Refinery29, χαρακτήρισε το κομμάτι μια απείθεια, χαρούμενη κραυγή για εξέγερση, με μια συναρπαστική "call-and-response" δομή. Σύμφωνα με τον Nicholas Hautman του US Weekly, το τραγούδι ήταν κυριολεκτικά ένα «banger», ενώ ο C. M. απ' το The Economist το ονόμασε υπνωτικό. Ο Nick Smith του musicOMH, σχολίασε ότι θα μπορούσε να είναι κομμάτι από άλμπουμ της Νέλι Φουρτάντο, ενώ o Craig Jenkins από το περιοδικό New York είπε, «το "Batuka" είναι το είδος ντραμς τραγουδιού που η M.I.A. και ο Diplo κυκλοφορούσαν 15 χρόνια πριν. Σύμφωνα με τον Xavi Sancho από το El País, η ορχήστρα Batukadeiras δίνει έναν πολεμικό ρυθμό σε κάτι που θα μπορούσε να είναι μία μίξη μεταξύ Γκουέν Στεφάνι και Carlinhos Brown, και που καταλήγει σε κάτι πολύ φρέσκο ​​και πλούσιο». Ο Mike Wass του Idolator σχολίασε ότι το "Batuka" συνδυάζει με επιτυχία μια χορωδία, αφρικανικά μουσικά όργανα και πορτογαλικά ντραμς, και το αποκάλεσε δυναμικό και απολύτως συναρπαστικό.
Μ.Γ.Σ. Απόλλων Καλαμαριάς
2001–2010
Τους επόμενους μήνες ο σύλλογος βρέθηκε σε δεινή οικονομική θέση, με τα χρέη του να ανέρχονται, σύμφωνα με το μεγαλομέτοχο του Απόλλωνα, Ευθύμη Σολομωνίδη, στα 3,5 εκατομμύρια. Το Δεκέμβριο τέσσερις ποδοσφαιριστές κατέθεσαν προσφυγή, ζητώντας τα οφειλόμενα και παράλληλα τη λύση των συμβολαίων τους. Οι ιθύνοντες αναζήτησαν ποσό της τάξης των 300.000 ευρώ για άμεση πληρωμή των προσφυγών των παικτών, των ληξιπρόθεσμων δόσεων, των διακανονισμών σε ΙΚΑ και εφορία και τη συμμετοχή της ομάδας στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Η υποβολή δήλωσης συμμετοχής εκτός της προθεσμίας από την προκήρυξη του Πρωταθλήματος οδήγησε τον ιστορικό σύλλογο στη Δ' Εθνική Κατηγορία.