cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doom II: Hell on Earth
Το Doom II: Hell on Earth είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Doom. Αρχικά κυκλοφόρησε για υπολογιστές MS-DOS το 1994 και για Macintosh το 1995. Σε αντίθεση με το πρώτο Doom, το οποίο αρχικά ήταν διαθέσιμο μόνο μέσω shareware και ταχυδρομικής παραγγελίας, το Doom II ήταν μια εμπορική κυκλοφορία που πωλούταν στα καταστήματα. Το Master Levels for Doom II, ένα πακέτο επέκτασης, που περιλαμβάνει 21 νέα επίπεδα, κυκλοφόρησε στις 26 Δεκεμβρίου του 1995 από την id Software.
Gameplay
Το Doom II δεν έχει σημαντικές τεχνολογικές εξελίξεις, βελτιώσεις γραφικών ή σημαντικές αλλαγές παιχνιδιού από τον προκατοχό του. Αντ 'αυτού, η ομάδα ανάπτυξης εκμεταλλεύτηκε τις προόδους στο υλικό του υπολογιστή από την κυκλοφορία του αρχικού παιχνιδιού που τους επέτρεψε να κάνουν περισσότερα με τη μηχανή παιχνιδιού τους κάνοντας πολύ μεγαλύτερα και πιο περίπλοκα επίπεδα. Το παιχνίδι εξακολουθεί να αποτελείται από τον παίκτη που πλοηγείται σε μεγάλα, μη γραμμικά επίπεδα. Κάθε επίπεδο περιέχει δαίμονες όταν ο παίκτης βρεί τον δρόμο του στην έξοδο που οδηγεί στην επόμενη περιοχή, που σημειώνεται με ένα σημάδι εξόδου ή ένα ιδιαίτερο είδος πόρτας. Όπως και με τον προκάτοχό του, τα επίπεδα του Doom II μπορούν να ολοκληρωθούν με έναν απλό τρόπο. Ωστόσο, επειδή τα επίπεδα είναι μη γραμμικά, οι παίκτες μπορούν να περιπλανηθούν από το πεπατημένο μονοπάτι και εκείνοι που κάνουν συχνά ανταμείβονται με μπόνους, όπως μάζεμα υγείας ή πιο ισχυρά όπλα. Λόγω των μεγαλύτερων και πιο περίπλοκων χαρτών με μεγαλύτερη σειρά τεράτων, το παιχνίδι έχει υψηλότερες απαιτήσεις συστήματος από το προηγούμενο.
Το παιχνίδι διαδραματίζεται σε ένα γιγαντιαίο επεισόδιο, σε αντίθεση με το προηγούμενο παιχνίδι που αποτελείται από τρία επεισόδια, αν και με παρεμβολές για το πότε αναπτύσσεται η ιστορία. Αντί να εμφανίζεται η πρόοδος του παίκτη σε έναν χάρτη, όπως στα αρχικά επεισόδια του Doom), οι οθόνες μεταξύ κάθε επιπέδου δείχνουν απλά ένα φόντο. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ο παίκτης δεν είναι ποτέ αναγκασμένος να χάσει όλα τα αποθεματά του μετά την ολοκλήρωση ενός επεισοδίου.
Το Doom II διπλασίασε τον αριθμό των τύπων τέρατων εκτός των αφεντικών, και άρχισε να χρησιμοποιεί αφεντικά από το πρωτότυπο Doom ως εχθρούς κανονικών επιπέδων, εκτός από την προσθήκη νέου όπλου, το διπλό πυροβόλο όπλο (που ονομάζεται Super Shotgun στο παιχνίδι) και ένα νέο power-up, το Megasphere.
Master Levels for Doom II
Το Master Levels for Doom II είναι ένα επίσημο πακέτο επέκτασης για το Doom II που κυκλοφόρησε στις 26 Δεκεμβρίου του 1995 από την id Software. Το CD περιλαμβάνει 20 αρχεία WAD που δημιουργήθηκαν από διάφορους χρήστες βάσει σύμβασης. Το αρχείο TEETH.WAD περιέχει ένα μυστικό επίπεδο, οπότε υπάρχουν συνολικά 21 επίπεδα. Ως bonus, συμπεριλαμβάνονται επίσης 3.493 επίπεδα δημιουργούμενα από χρήστες, χωρισμένα σε 1.830 αρχεία WAD (191 αρχεία WAD Doom/The Ultimate Doom, 1.629 αρχεία WAD Doom II και 10 αρχεία WAD Heretic), με όνομα "Maximum Doom".
No Rest for the Living
Το No Rest for the Living είναι πακέτο επέκτασης που αναπτύχθηκε από τη Nerve Software για την κυκλοφορία του Doom II στο Xbox Live Arcade για το Xbox 360. Αποτελείται από οκτώ κανονικά επίπεδα και ένα μυστικό επίπεδο. Περιλαμβάνεται επίσης στη τελευταία κυκλοφορία του Doom 3 από το Doom 3: BFG Edition και ως μέρος του Doom Classic Complete για το PlayStation Network.
Υποδοχή
Ο σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών Κρις Κρόφορντ χρησιμοποίησε το επίπεδο "Barrels O 'Fun" για να απεικονίσει ένα σημείο σχετικά με το θάνατο στα βιντεοπαιχνίδια, εξηγώντας ότι επέλεξε το επίπεδο αυτό ως παράδειγμα του επειδή είναι "μία από τις πιο σύνθετες και εξελιγμένες προκλήσεις σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της δεκαετίας του 1990".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Νικητές Origins Award Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με δαίμονες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με 2.5D γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της id Software Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Virgin Interactive Κατηγορία:Doom Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Set Fire to the Rain
To Set Fire to the Rain είναι ένα τραγούδι της Αγγλίδας ποπ τραγουδίστριας Adele, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο της, ονόματι 21, του 2011. Μέσα στην ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο ήταν το δεύτερο που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη από το άλμπουμ. Το single, μπήκε σε αρκετά chart, κι έφτασε στο νούμερο 1 σε αρκετά από αυτά: βελγικά, πολωνικά, τσεχικά, ολλανδικά, σλοβακικά και στις ΗΠΑ. Μία ζωντανή εκτέλεση του κομματιού, στο Royal Albert Hall, απέσπασε το Grammy Award for Best Pop Solo Performance.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2011 Κατηγορία:Τραγούδια της Αντέλ Κατηγορία:Singles του 2011 Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Singles της XL Recordings Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Rolling in the Deep
To Rolling in the Deep είναι τραγούδι της Αγγλίδας ποπ καλλιτέχνιδας Adele, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο της, με τίτλο 21, του 2011. Το 2010, κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία, μπαίνοντας σε πολλά charts και φτάνοντας στο νούμερο 1 σε αρκετά από αυτά, όπως στα βελγικά, τα βραζιλιάνικα, τα καναδικά, τα φινλανδικά, τα γερμανικά και σε άλλα. Στις ΗΠΑ, έγινε 8 φορές πλατινένιο και έφτασε στο νούμερο 1 των Billboard Hot 100. Πλέον θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα singles των τελευταίων 25 ετών στις ΗΠΑ. Η Adele, χαρακτήρισε το τραγούδι ως «σκοτεινό μπλούζ, γκόσπελ ντίσκο κομμάτι».
Το κομμάτι έτυχε πολύ καλής κριτικής, καταξιώνοντας παγκοσμίως και την Adele, φτάνοντας σε 11 χώρες στο νούμερο 1. Έως τώρα έχει πουλήσει πάνω από 14 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Για τις ανάγκες προώθησης του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο κέρδισε σε τρεις κατηγορίες στο MTV Video Music Award, ενώ και στο YouTube, προσεγγίζει 1 δις θεάσεις. Το τραγούδι έχει βραβευτεί με Grammy, σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες. Το Rolling in the Deep είναι ένα από τα τέσσερα τραγούδια, που μέσα σε μία χρονιά έφτασαν στο νούμερο 1 των αμερικανικών chart, και κέρδισαν το Grammy Song of the Year και το Record of the Year. Τα άλλα τρία τραγούδια είναι το Bridge over Troubled Water, το The First Time Ever I Saw Your Face και το Bette Davis Eyes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2010 Κατηγορία:Τραγούδια της Αντέλ Κατηγορία:Singles του 2010 Κατηγορία:Singles της XL Recordings Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Παυλόπουλο Ευρυτανίας
Το Παυλόπουλο  είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 770 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παυλόπουλο βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) και δυτικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβας). Είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας σε περιοχή κατάφυτη με έλατα και πολλά νερά. Απέχει 22 χλμ. από το Καρπενήσι στα νοτιοανατολικά. Αξιοθέατα στο χωριό είναι η μικρή πλακόστρωτη πλατεία με τον πλάτανο και η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του 1666. Πρόκειται για μονόχωρο πέτρινο ναό με νάρθηκα και προστώο, αντιπροσωπευτικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής της Ευρυτανίας ο οποίος από το 1997 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Είναι διακοσμημένος με αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο, εικόνες 17ου - 19ου αιώνα και βυζαντινότροπες τοιχογραφίες διατηρημένες σε άριστη κατάσταση. Στα νοτιοανατολικά, σε υψόμετρο 935 μέτρα βρίσκεται το εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα με θέα τον Τυμφρηστό, τον Ταυρωπό και τις περιοχές της Φραγκίστας και Βίνιανης. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε ορμητήριο κλεφτών και αρματολών με πιο γνωστό τον λήσταρχο Αλεξίου.
Ονομασία - Διοικητικά
Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919 και έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Παππαδιά αποτελεί τη τοπική κοινότητα Παυλοπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 44 κατοίκους ενώ ως οικισμός 23.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Χριστίνα της Νορβηγίας
Η Χριστίνα Σβέρεσντατερ, Νορβηγικά: Kristin Sverresdatter, (απεβ. το 1213) ήταν μεσαιωνική Νορβηγή πριγκίπισσα και αντιβασίλισσα ως σύζυγος του αντιβασιλιά Φίλιπ Σίμονσον, του υποψηφίου του θρόνου της Νορβηγίας της μερίδας των Μπάγκλερ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του βασιλιά Σβέρε Σίγκουρντσον της Νορβηγίας και της Σουηδής βασίλισσας συζύγου του, Mαργαρίτας. Ο πατέρας της Χριστίνας απεβίωσε το 1202 και η μητέρα της επέστρεψε στη Σουηδία, αναγκασμένη να αφήσει πίσω τη Χριστίνα. Το 1209 παντρεύτηκε τον Νορβηγό αριστοκράτη Φίλιπ Σίμονσον Απεβίωσε στον τοκετό γεννώντας το πρώτο τους παιδί, έναν γιο, ο οποίος επίσης απεβίωσε αμέσως μετά.
Ο γάμος της κανονίστηκε ως μέρος της συμφιλίωσης μεταξύ των φατριών Μπάγκλερ και Μπίρκεμπαϊνερ κατά την περίοδο της εποχής του εμφυλίου πολέμου στη Νορβηγία. Το 1208, χωρίς καμία πλευρά να φαίνεται ικανή να επιτύχει τη νίκη, ο επίσκοπος Νίκολας Άρνεσον μαζί με άλλους επισκόπους της Εκκλησίας, μεσολάβησαν σε μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των Μπάγκλερ και των Μπίρκεμπαϊνερ. Στον οικισμό του Kvβίτσεϋ, ο υποψήφιος βασιλιάς των Μπίρκενμπαϊνερ, Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας, αναγνώρισε την κυριαρχία του Φίλιπ στο ανατολικό τρίτο της χώρας σε αντάλλαγμα για τον Φίλιπ να παραιτηθεί από οποιαδήποτε αξίωση για τον τίτλο του βασιλιά και να αναγνωρίσει τον βασιλιά Ίνγκε Β΄ ως άρχοντά του. Για να επισφραγιστεί η συμφωνία, ο Φίλιπ έπρεπε να νυμφευτεί την κόρη του βασιλιά Σβερ, Χριστίνα.
Η Tέα Σοφία Λοχ Νάες δημιούργησε μια έντονα μυθιστορηματική Χριστίνα (που ονομάζεται Κρίστιν) στην ταινία του 2016 Ο Τελευταίος Βασιλιάς.
Ιστορικό πλαίσιο
Στην εποχή του εμφυλίου πολέμου της Νορβηγίας ήταν σύνηθες πολλοί βασιλικοί γιοι να πολεμούν ο ένας εναντίον του άλλου για την εξουσία στη Νορβηγία. Η περίοδος του εμφυλίου πολέμου της νορβηγικής ιστορίας διήρκεσε από το 1130 έως το 1240. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αλληλένδετες συγκρούσεις ποικίλης κλίμακας και έντασης. Το υπόβαθρο γι' αυτές τις συγκρούσεις ήταν οι ασαφείς νορβηγικοί νόμοι διαδοχής, οι κοινωνικές συνθήκες και ο αγώνας μεταξύ Εκκλησίας και Βασιλιά. Υπήρχαν τότε δύο κύρια κόμματα, αρχικά γνωστά με διαφορετικά ονόματα ή καθόλου ονόματα, αλλά τελικά συμπυκνώθηκαν σε κόμματα των Bagler και Birkebeiner. Το πρόσωπο συγκέντρωσης ήταν κανονικά ένας βασιλικός γιος, ο οποίος είχε συσταθεί ως επικεφαλής της εν λόγω μερίδας, για να αντιταχθεί στην εξουσία του βασιλιά από την αντίπαλη μερίδα.
Ολυμπιακή μασκότ
Ο Χάκον και η Kρίστιν είναι οι μασκότ των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1994. Ο Håkon πήρε το όνομά του από τον Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας και η Kristin από τη Χριστίνα της Νορβηγίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε Κατηγορία:Οίκος του Σβερ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Κόλι
Το Κόλι (ιταλικά: Coli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Κόρτε Μπρουνιατέλλα
Το Κόρτε Μπρουνιατέλλα (ιταλικά: Corte Brugnatella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Ανδρόνικος Παλαιολόγος (γιος Αλέξιου)
Ο Ανδρόνικος Κομνηνός Παλαιολόγος (π. 1190 - 1248/50) ήταν μέγας δομέστικος (αρχιστράτηγος) της Αυτοκρατορίας, όταν αυτή είχε μετακινηθεί στη Νίκαια. Ο γιος του Μιχαήλ Η΄ επανέφερε την έδρα της Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλεξίου Παλαιολόγου, μεγάλου δούκα και της Ειρήνης Κομνηνής. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ. Έγινε μέγας δομέστικος (αρχιστράτηγος) της Αυτοκρατορίας στη Νίκαια από τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη (σύμφωνα με τον Νικηφόρο Γρηγορά) ή από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (κατά τον Γεώργιο Ακροπολίτη, που θεωρείται πιθανότερο). Το 1224 εστάλη στην περιοχή του ποταμού Σκάμανδρου, που μόλις είχε ανακτηθεί από τους Λατίνους της Κωνσταντινούπολης, με σκοπό να οργανώσει τη διοίκησή της ως εξισωτής. Αυτό έγινε πιθανότατα πριν γίνει μέγας δομέστικος. Το 1233 εστάλη επικεφαλής εκστρατείας εναντίον του ημι-αυτόνομου Λέοντα Γαβαλά άρχοντα της Ρόδου, που αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την επικυριαρχία της Νίκαιας.
Το 1241 ακολούθησε τον Ιωάννη Γ΄ στις εκστρατείες του στη Μακεδονία και στην πολιορκία της Θεσσαλονίκης. Αλλά η εισβολή των Μογγόλων στη Μικρά Ασία ανάγκασε τον Αυτοκράτορα να διακόψει την εκστρατεία και να ικανοποιηθεί με την αναγνώριση της κυριότητάς του από τον κυβερνήτη της πόλης Ιωάννη Άγγελο, ο οποίος είχε παλαιότερα σφετεριστεί τον τίτλο του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το Δεκέμβριο του 1246, μετά την τελική κατάληψη της Θεσσαλονίκης, ο Ανδρόνικος έμεινε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης και πραίτωρ (γενικός διοικητής) των νεοαποκτηθέντων περιοχών στη Μακεδονία, ενώ ο Ιωάννης Γ΄ επέστρεψε στη Μικρά Ασία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αυτής ήλθε και τον βρήκε ο γιος του Μιχαήλ (Η΄), που τέθηκε υπό τις προσταγές του στις Σέρρες και στο Μελένικο.
Δεν ξέρουμε ακριβώς πότε απεβίωσε. Ο Γεώργιος Ακροπολίτης αναφέρει ότι αυτό έγινε λίγο μετά τον διορισμό του στη Θεσσαλονίκη, ίσως το 1247. Αλλά νεότερες έρευνες δείχνουν ότι πρέπει να απεβίωσε μεταξύ των ετών 1248 και 1252. Νέος μέγας δομέστικος έγινε ο γαμπρός του Νικηφόρος Ταρχανειώτης και νέος πραίτωρ ο Θεόδωρος Φιλής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα π. το 1213 με την Θεοδώρα Παλαιολογίνα, κόρη του Αλεξίου δεσπότη και της Ειρήνης Αγγελίνας, μεγαλύτερης κόρης του Αλεξίου Γ΄· μια και ο Αλέξιος Γ΄ δεν είχε γιους, ο Αλέξιος δεσπότης ήταν διάδοχος. Είχαν τέκνα:
Όταν η Θεοδώρα απεβίωσε, έκανε δεύτερο γάμο και απέκτησε έναν γιο:
Επίσης είχε (με την πρώτη ή τη δεύτερη σύζυγό του) και μία τρίτη κόρη, την  σύζυγο του Βενέδικτου Ζαχαρία.
Αναφορές
Ανδρονικος Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας
Η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας (Comité de salut public)—ιδρυθείσα τον Απρίλιο του 1793 από τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση και μετέπειτα ανασχηματισμένη τον Ιούλιο του 1793—αποτελούσε την de facto εκτελεστική εξουσία στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τρόμου (1793–94), που αποτελούσε φάση της Γαλλικής Επανάστασης. Η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας διαδέχθηκε την προγενέστερη Επιτροπή Γενικής Άμυνας (ιδρυθείσα στον Ιανουάριο του 1793) και ανέλαβε τον ρόλο της προστασίας της νεοϊδρυθείσας δημοκρατίας έναντι ξένων επιθέσεων και εσωτερικών ανταρσιών. Ως πολεμικό μέτρο, η Επιτροπή—που αποτελούνταν αρχικά από εννέα, και στη συνέχεια δώδεκα, μέλη—κατέλαβε ευρείες εποπτικές εξουσίες στις στρατιωτικές, δικαστικές και νομοθετικές προσπάθειες. Αποτελούσε διοικητικό όργανο το οποίο επέβλεπε και διευκόλυνε το έργο των εκτελεστικών οργάνων της Συνέλευσης και των κυβερνητικών υπουργών που οριζόταν από τη Συνέλευση. Καθώς η Επιτροπή προσπάθησε να αντιμετωπίσει τους κινδύνους του συνασπισμού των Ευρωπαϊκών εθνών και τις αντιεπαναστατικές δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας, γινόταν ολοένα και πιο ισχυρή.
Τον Ιούλιο του 1793, μετά την ήττα των Γιρονδίνων στη Συνέλευση, ο επιφανής ηγέτης των ριζοσπαστών Ιακωβίνων, Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, έγινε μέλος της Επιτροπής. Η ισχύς της Επιτροπής κορυφώθηκε μεταξύ Αυγούστου 1793 και Ιουλίου 1794. Τον Δεκέμβριο του 1793, η Επιτροπή κατείχε εκτελεστική ισχύ έναντι της Επιτροπής.
Μετά την εκτέλεση του Ροβεσπιέρου τον Ιούλιο του 1794, αρχίζει μια αντιδραστική περίοδος κατά της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας. Είναι γνωστή ως Θερμιδοριανή Αντίδραση, μιας και η πτώση του Ροβεσπιέρου από την εξουσία προκλήθηκε κατά τον Επαναστατικό μήνα του Θερμιντόρ. Η επιρροή της Επιτροπής μειώθηκε, και αυτή διαλύθηκε το 1795.
Επιτροπή συζητήσεων
thumb|Η Lettre anglaise (Αγγλική Επιστολή) που χρονολογείται στις 29 Ιουνίου 1793 όπως δημοσιεύθηκε από τη Γαλλική Συμβατική Εθνοσυνέλευση κατά την Επανάσταση (1793). Το έγγραφο αυτό χρησιμοποιήθηκε για να αποδείξει την Αγγλική κατασκοπία και συνωμοσία.
Στις 5 Απριλίου 1793, ο διοικητής του Γαλλικού στρατού και πρώην υπουργός πολέμου Στρατηγός Σαρλ Φρανσουά Ντυμουριέ λιποτάκτησε στην Αυστρία, μετά τη δημοσίευση μιας εμπρηστικής επιστολής στην οποία απειλούσε πως θα κατεύθυνε το στράτευμα του στην πόλη του Παρισιού εφόσον η Συμβατική Εθνοσυνέλευση δεν συναινούσε στην ηγεσία του. Η είδηση της λιποταξίας του προκάλεσε συναγερμό στο Παρίσι, όπου φοβόταν την επικειμένη ήττα από τους Αυστριακούς και τους συμμάχους τους. Υπήρχε η ευρεία πεποίθηση πως η επαναστατική Γαλλία ήταν σε άμεσο κίνδυνο, και δεν απειλούνταν μόνο από τους ξένους στρατούς και τις πρόσφατες αντιεπαναστατικές ανταρσίες στη Βανδέα, αλλά επίσης και από ξένους πράκτορες που σχεδίαζαν την καταστροφή του έθνους στο εσωτερικό.
Η προδοσία της επαναστατικής κυβέρνησης από τον Ντυμουριέ προσέθεσε περισσότερο φόβο στην πεποίθηση αυτή. Υπό το πρίσμα αυτής της απειλής, ο ηγέτης των Γιρονδίνων Μαξιμίν Ισνάρ πρότεινε τη δημιουργία εννεαμελούς Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας. Ο Ισνάρ υποστηρίχθηκε στην προσπάθεια αυτή από τον Ζωρζ Νταντόν, ο οποίος ανέφερε: «Αυτή η Επιτροπή είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε, μια χείρα για να κρατά το όπλο του Επαναστατικού Δικαστηρίου».
Η Επιτροπή σχηματίστηκε επισήμως στις 6 Απριλίου 1793. Ήταν στενά συνδεδεμένη με την ηγεσία του Νταντόν, και αρχικά αποκαλούνταν «Επιτροπή του Νταντόν». Ο Νταντόν καθοδήγησε την Επιτροπή κατά την Εξέγερση της 31ης Μαΐου - 2ας Ιουνίου 1793 που είχε ως αποτέλεσμα την πτώση των Γιρονδίνων, και την εντατικοποίηση του πολέμου στη Βανδέα. Όμως, όταν η Επιτροπή ανασχηματίστηκε στις 10 Ιουλίου, ο Νταντόν δεν ήταν μέρος της. Παρ' όλα αυτά, συνέχισε να υποστηρίζει τη συγκέντρωση της εξουσίας στην Επιτροπή.
Στις 27 Ιουλίου 1793, ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος εξελέγη στην Επιτροπή. Την εποχή αυτή, η Επιτροπή εισερχόταν σε μια πιο ισχυρή και ενεργή φάση, η οποία την έκανε de facto δικτατορία παράλληλα με τον ισχυρό εταίρο της, την Επιτροπή Γενικής Ασφάλειας. Στον ρόλο της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας περιλαμβανόταν ο έλεγχος του πολέμου (μαζί με τον ορισμό των στρατηγών), ο ορισμός δικαστών και ενόρκων στο Επαναστατικό Δικαστήριο, η τροφοδοσία του στρατού και του πλήθους, η διατήρηση της δημόσιας τάξης και η επίβλεψη της γραφειοκρατίας του δημοσίου.
Η Επιτροπή ήταν επίσης υπεύθυνη για την ερμηνεία και την εφαρμογή των ψηφισμάτων της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης, και συνεπώς την εφαρμογή μερικών από των πιο αυστηρών πολιτικών της Βασιλείας του Τρόμου—για παράδειγμα, το ψήφισμα για τη μαζική επιστράτευση, πέρασε στις 23 Αυγούστου 1793, ο Νόμος των Υπόπτων πέρασε στις 17 Σεπτεμβρίου 1793, και ο Νόμος των Ανωτάτων, πέρασε στις 29 Σεπτεμβρίου 1793. Οι ευρείες και κεντρικές εξουσίες της Επιτροπής κωδικοποιήθηκαν από τον Νόμο της Επαναστατικής Κυβέρνησης στις 4 Δεκεμβρίου 1793.
Εκτέλεση των Εμπερτιστών και των Νταντονιστών
Στις 5 Δεκεμβρίου 1793, ο δημοσιογράφος Καμίλ Ντεμουλέν ξεκίνησε την έκδοση της Le Vieux Cordelier, εφημερίδας που αρχικά στόχευε—με την έγκριση του Ροβεσπιέρου και της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας —κατά της φατρίας των υπερεπαναστατικών Εμπερτιστών, των οποίων οι ακραίες απαιτήσεις, η αντιθρησκευτική θέρμη, και η κλίση προς ξαφνικές εξεγέρσεις ήταν προβληματικές για την Επιτροπή. Όμως, ο Ντεμουλέν στράφηκε γρήγορα κατά της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας και της Επιτροπής Γενικής Ασφάλειας, συγκρίνοντας το βασίλειο τους με αυτό των Ρωμαίων τυράννων όπως εξιστορείται από τον Τάκιτο, και ερμηνεύοντας τις «επιεικείς» απόψεις της φατρίας των Νταντονιστών.
Επομένως, αν και οι Εμπερτιστές συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν τον Μάρτιο του 1794, η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας και η Επιτροπή Γενικής Ασφάλειας διασφάλισαν πως επίσης έπρεπε να συλληφθούν και οι Ντεμουλέν και Νταντόν. Ο Ερώ ντε Σεσέλ—φίλος και σύμμαχος του Νταντόν—εκδιώχθηκε από την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, συνελήφθη και δικάστηκε μαζί τους. Στις 5 Απριλίου 1794, οι Νταντονιστές εκτελέστηκαν στην γκιλοτίνα.
Επιτροπή διακυβέρνησης
thumb|left|[[Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας]] Η εξάλειψη των Εμπερτιστών και των Νταντονιστών κατέστησαν εμφανή την ισχύ των επιτροπών, μιας και είχαν τη δυνατότητα ελέγχου και αποσιώπησης της αντιπολίτευσης. Η δημιουργία, τον Μάρτιο του 1794, ενός «Γραφείου Γενικής Αστυνομίας»—που πραγματοποιούσε ονομαστικές αναφορές στην Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, και σπανιότερα αμέσως στον Ροβεσπιέρο και τον στενότερο συνεργάτη του, Λουί Αντουάν ντε Σαιντ-Ζυστ—λειτούργησε για την αύξηση της εξουσίας της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, και του Ροβεσπιέρου του ίδιου.
Όμως, αν και η Βασιλεία του Τρόμου έφτασε στο αποκορύφωμα της, και μαζί της η πολιτική εξουσία της Επιτροπής, η διχόνοια αυξανόταν εντός της επαναστατικής κυβέρνησης. Μέλη της Επιτροπής Γενικής Ασφάλειας μνησικακούσαν κατά της αυταρχικής συμπεριφοράς της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, και πιο συγκεκριμένα μέσω επέμβασης του Γενικού Αστυνομικού Γραφείου κατ' εντολήν τους. Οι διαφωνίες εντός της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας έγιναν τόσο βίαιες που οδήγησαν στη μετακίνηση των συνελεύσεων της σε ιδιωτικό χώρο για να προφυλάξουν την ψευδαίσθηση της συμφωνίας τους. Ο Ροβεσπιέρος, θερμός υποστηρικτής της μονοθεϊστικής Λατρείας του Ανωτάτου Όντος, ερχόταν συχνά σε αντιπαράθεση με αντιθρησκευόμενα μέλη της Επιτροπής όπως ο Κολό ντ'Ερμπουά και ο Μπιλώ-Βαρέν. Επιπλέον, οι ολοένα και συχνότερες μακρές απουσίες του Ροβεσπιέρου από την επιτροπή λόγω ασθενειών (έπαψε να παραβρίσκεται τον Ιούνιο του 1794) δημιούργησαν την εντύπωση πως είχε απομονωθεί και πως ήταν εκτός επαφής.
Πτώση της Επιτροπής και επακόλουθα
Όταν έγινε γνωστό, στα μέσα Ιουλίου 1794, πως ο Ροβεσπιέρος και ο Σαιντ-Ζυστ σχεδίαζαν επίθεση κατά των πολιτικών τους αντιπάλων Ζοζέφ Φουσέ, Ζαν-Λαμπέρ Ταλιέν και Μαρκ-Ζιλόμ Αλεξίς Βαντιέ (οι δύο τελευταίοι εξ αυτών ήταν μέλη της Επιτροπής Γενικής Ασφάλειας), η εύθραυστη εκεχειρία εντός της κυβέρνησης διαλύθηκε. Ο Σαιντ-Ζυστ και ένας εταίρος του, μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, ο Μπερτράν Μπαρέρ προσπάθησαν να διατηρήσουν την ειρήνη μεταξύ των Επιτροπών Κοινής Σωτηρίας και Γενικής Ασφάλειας. Όμως, στις 26 Ιουλίου, ο Ροβεσπιέρος πραγματοποίησε ομιλία στη Συμβατική Συνέλευση στην οποία έδωσε έμφαση στην ανάγκη «εκκαθάρισης» των Επιτροπών και «διάσπασης όλων των φατριών». Σε ομιλία στη Λέσχη των Ιακωβίνων τη νύχτα αυτή, επιτέθηκε στον Κολό ντ'Ερμπουά και τον Μπιλώ-Βαρέν, οι οποίοι είχαν αρνηθεί να επιτρέψουν την εκτύπωση και τη διανομή της ομιλίας του στην Εθνοσυνέλευση.
Την επόμενη μέρα, 27 Ιουλίου 1794 (ή 9 Θερμιντόρ κατά το Επαναστατικό ημερολόγιο), ο Σαιντ-Ζυστ άρχισε να διανέμει ομιλία στην Εθνοσυνέλευση με την οποία είχε σχεδιάσει να καταγγείλει τον Κολό ντ'Ερμπουά, τον Μπιλώ-Βαρέν και άλλα μέλη της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας. Όμως, διακόπηκε σχεδόν αμέσως από τον Ταλιέν και τον Μπιλώ-Βαρέν, οι οποίοι κατηγόρησαν τον Σαιντ-Ζυστ πως είχε σκοπό να «δολοφονήσει την Εθνοσυνέλευση». Οι Μπαρέρ, Βαντιέ και Στάνισλας Φρέρον συμμετείχαν στις κατηγορίες κατά των Σαιντ-Ζυστ και Ροβεσπιέρου. Διετάχθη η σύλληψη του Ροβεσπιέρου, του αδελφού του Αυγουστίνου, και του Σαιντ-Ζυστ, μαζί με αυτές των υποστηρικτών τους, Φιλίπ Λε Μπα και Ζωρζ Κουτόν.
Επακολούθησε περίοδος έντονης πολιτικής αναταραχής, κατά την οποία τα μέλη των Επιτροπών Κοινής Σωτηρίας και Γενικής Ασφάλειας αναγκάστηκαν να βρουν υπόθαλψη στη Συνέλευση. Οι αδελφοί Ροβεσπιέροι, ο Σαιντ-Ζυστ, ο Λε Μπα και ο Κουτόν βρήκαν κρησφύγετο στο Οτέλ ντε Βιλ (Hôtel de Ville), προσπαθώντας να υποκινήσουν μια εξέγερση. Τελικά, αντιμετωπίζοντας την ήττα και τη σύλληψη, ο Λε Μπα αυτοκτόνησε. Οι Σαιντ-Ζυστ, Κουτόν και Μαξιμιλιανός και Αυγουστίνος Ροβεσπιέρος συνελήφθησαν και απαγχονίστηκαν στις 28 Ιουλίου.
Η επακόλουθη περίοδος αναστάτωσης, γνωστή ως Θερμιδοριανή Αντίδραση, είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση πολλών εκ των περισσότερων μη δημοφιλών νόμων της βασιλείας του Τρόμου και τη συρρίκνωση της εξουσίας των Επιτροπών Κοινής Σωτηρίας και Γενικής Ασφάλειας. Οι Επιτροπές καταργήθηκαν με το Σύνταγμα του Έτους Γ΄ (1795), το οποίο σήμανε την ίδρυση του Διευθεντηρίου.
Σύνθεση
Η Επιτροπή αποτελούνταν αρχικά από εννέα μέλη, τα οποία επιλεγόταν όλα από τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση για ένα μήνα κάθε φορά χωρίς περιορισμούς επανεκλογής. Τα πρώτα μέλη της, τοποθετημένα στις 6 Απριλίου 1793 ήταν τα ακόλουθα κατά σειρά εκλογής.
Μετά την εκλογή του Ροβεσπιέρου στην Επιτροπή στις 27 Ιουλίου 1793, τα μέλη της Επιτροπής αυξήθηκαν στα δώδεκα. Ο παρακάτω κατάλογος αναπαριστά τα μέλη της Επιτροπής.
Απρίλιος 1793 – Ιούλιος 1793: Ιούλιος 1793 – Ιούλιος 1794:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Δημήτρης Κλωνάρας
Ο Δημήτρης Κλωνάρας (γεν. 27 Φεβρουαρίου 2001) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής με καταγωγή από τα Γρεβενά, ο οποίος αγωνίζεται για τους Καλιφόρνια Γκόλντεν Μπίαρς, κολεγιακή ομάδα του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ στη Καλιφόρνια.
Έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ Κ-18 2019 με την εθνική ομάδα της Ελλάδας. Ξεκίνησε την ενασχόληση του με τη καλαθοσφαίριση από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Ζοτ Νεκράσοφ
Ζοτ Νεκράσοφ (26 Δεκεμβρίου 1907 (8 Ιανουαρίου 1908) - 1 Δεκεμβρίου 1990), ήταν Σοβιετικός επιστήμονας στον τομέα της παραγωγής υψικαμίνου.
Βραβεύθηκε ως Ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1961), έλαβε τον Έπαινος Εργαζόμενου της Επιστήμης και της Τεχνολογίας της Ουκρανικής ΣΣΔ (1978) και Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1969).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μελιτόπολη στις 8 Ιανουαρίου 1908 (26 Δεκεμβρίου 1907 στο Ιουλιανό ημερολόγιο). Ήταν γιος εργάτη σιδηροδρόμων στη Μελίτοπολη, που βρίσκεται στο ρωσικό κρατίδιο της Ταυρίδας (σημερινή Ουκρανία), και αποφοίτησε ως μεταλλουργικός μηχανικός το 1930 στο Ντνιπροπετρόφσκ. Η ερευνητική του εργασία σχετίζεται με τη θεωρία του κλιβάνου.
Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκκενώθηκε στο Μαγκνιτόγκορσκ της Ρωσίας. Το 1942 προσλήφθηκε ως αναπληρωτής καθηγητής. Το 1950 έλαβε το διδακτορικό του και από το 1952 έως το 1976 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου. Η έρευνά του στη μεταλλουργία έχει λάβει διεθνή αναγνώριση, καθώς ανακάλυψε μια νέα μεταλλουργική τεχνολογία που λιώνει το σιδηρομετάλλευμα.
Ήταν μέλος επιτροπών και επιστημονικών επιτροπών της Σοβιετικής Ένωσης στη χαλυβουργία και πρόεδρος της Επιτροπής Σιδήρου και Χάλυβα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη στη Γενεύη της Ελβετίας. Έλαβε το Μετάλλιο Λένιν και άλλα βραβεία από τη σοβιετική κυβέρνηση.
Από το 1971 έως το 1978 διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης του Ντνιπροπετρόφσκ υπό τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Πέθανε στο Ντνιπροπετρόφσκ και θάφτηκε στο νεκροταφείο Μνημείο Ζέπο Ρόσα στο Ντνιπροπετρόφσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί μηχανικοί Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Κορτεματζόρε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Φαρίνι
Το Φαρίνι (ιταλικά: Farini) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Γλώσσα Μπέττα Κουρούμπα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Οίκος των Ουνρουοχιδών
Οι Ουνρουοχίδες, γερμ.: Unruochinger, ιταλ.: Unrochingi, γαλλ.: Unrochides, ήταν Φραγκική οικογένεια ευγενών, που εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία. Η οικογένεια πήρε το όνομά της από το πρώτο μέλος της που έγινε γνωστό, τον Ούνρυοχ Β΄ μάργραβο του Φρίουλι (άκμασε στις αρχές του 9ου αι.).
Τα μέλη της οικογένειας είχαν διάφορους τίτλους στη βόρεια Ιταλία, συμπεριλαμβανομένου του μαργράβου και του δούκα του Φρίουλι, ενός φέουδου που ιδρύθηκε στις ανατολικές μαρκιωνίες του Φραγκικού βασιλείου. Η μαρκιωνία του Φρίουλι ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από το σύγχρονο Φρίουλι: κάλυπτε μεγάλο μέρος του σύγχρονου Βένετο και δυτικά μέχρι την επαρχία της Μπρέσια στη Λομβαρδία.
Οι κύριες γαίες της οικογένειας, ωστόσο, ήταν στη σύγχρονη Γαλλία, βόρεια του ποταμού Σηκουάνα και στο νότιο Βέλγιο. Το οικογενειακό μοναστήρι, το κέντρο της εξουσίας τους, ήταν στο Συζουάν (Cysoing), κοντά στο Τουρναί.
Σε αυτή την οικογένεια ανήκε ο βασιλιάς Βερεγγάριος Α΄ της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"). Ο Bερεγγάριος Α΄ δεν άφησε άρρενες κληρονόμους, αλλά οι απόγονοι της κόρης του Γκίζελας και του συζύγου της Άνταλμπερτ Α΄ μαργράβου της Ιβρέας, συμπεριλαμβανομένου του γιου τους Bερεγγάριου Β΄ της Λομβαρδίας, τού γιου τού Bερεγγάριου Β΄ Άνταλμπερτ της Λομβαρδίας και τού γιου τού άνταλμπερτ, Όθωνα-Γουλιέλμου δούκα της Βουργουνδίας, συγκαταλέγονται στους εκ θηλυγονίας απογόνους των Ουνρουοχιδών.
2-ναφθόλη
Η 2-ναφθόλη (αγγλικά 2-naphthol) είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C10H8O, αν και χρησιμοποιείται και ο αναλυτικότερος τύπος C10H7OH. Ανήκει στις ναφθόλες, που είναι «θυγατρικά» ναφθαλίνια, που είναι ομόλογα με τις φαινόλες. Μάλιστα η υδροξυλομάδα των ναφθολών είναι δραστικότερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη των φαινολών. Με τον όρο «ναφθόλη» εννοούνται οι δυο ισομερείς «μητρικές» ναφθόλες (1-ναφθόλη και 2-ναφθόλη), που διαφέρουν μεταξύ τους μόνο ως προς τη σχετική θέση της υδροξυλομάδας τους, αλλά και μια σειρά «θυγατρικά» τους παράγωγα. Γενικά, οι ναφθόλες αποτελούν πρόδρομες ενώσεις για μια ποικιλία χρήσιμων ενώσεων. Ειδικά η 2-ναφθόλη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη πρόδρομη ένωση για την παραγωγή χρωστικών ενώσεων και όχι μόνο.
Παραγωγή
Παραδοσιακά, η 2-ναφθόλη παράγεται από μια παραγωγική οδό τριών (3) χημικών βημάτων, που αρχίζει με τη σουλφούρωση ναφθαλινίου με θειικό οξύ (H2SO4) ή με αρωματική ηλεκτρονιόφιλη υποκατάσταση με διάλυμα 7% τριοξειδίου του θείου (SO3) σε θειικό οξύ. Η αντίδραση αυτή είναι ευκόλως αντιστρέψιμη, αλλά ευνοείται από την παρουσία ισχυρών οξέων:
Στη συνέχεια, το έτσι παραγώμενο 2-ναφθοσουλφονικό οξύ [(C10H7)(2-SO3H)] προστίθεται σταδιακά σε
τήγμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) ή σε υδατικό διάλυμα 50% αυτού, θερμαινόμενο ως τους 300-320°C, υπό ανάδευση σε αντιδραστήρα, οπότε έχουμε αλκαλική υδρόλυση του έτσι σχηματιζόμενου 2-ναφθοσουλφονικού νατρίου [(C10H7)(2-SO3Na)], δίνοντας 2-ναφθολικό νάτριο [(C10H7)(2-ONa)].
Το παραχθέν μείγμα, με κύριο προϊόν 2-ναφθολικό νάτριο, κατεργάζεται αρχικά με περίσσεια ύδατος και στη συνέχεια εξουδετερώνεται με αραιό θειικό οξύ στους 100°C:
Το αποτέλεσμα των παραπάνω αναφερόμενων διεργασιών λαμβάνεται με τη μορφή ελαίου, το οποίο εκχυλίζεται με ένα διαλύτη, εκπλύνεται με ζεστό νερό, αποστάζεται υπό κενό και ξηραίνεται στους 100°C. Έπειτα, τήκεται, κρυσταλλώνεται και συνθλίβεται για να συσκευαστεί ως τελικό βιομηχανικό προϊόν.
Εναλλακτικά, η 2-ναφθόλη μπορεί επίσης να παραχθεί με μέθοδο ανάλογη με εκείνης της παραγωγής του κουμένιου: χωρίς-πλαίσιο|80x80εσχωρίς-πλαίσιο|100x100εσ Ακόμη, η 2-ναφθόλη μπορεί να ληφθεί με οξείδωση ναφθαλινίου (C10H8) ή 2-βρωμοναφθαλινίου (2-Br)(C10H7), με βουτυλυδροϋπεροξείδιο (BuO2H): χωρίς-πλαίσιο|80x80εσχωρίς-πλαίσιο|100x100εσ χωρίς-πλαίσιο|80x80εσχωρίς-πλαίσιο|100x100εσ
Παγκόσμια παραγωγή
Πριν από το 1980, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δυτική Ευρώπη ήταν οι κύριες παραγωγικές δυνάμεις της 2-ναφθόλης. Οι αμερικανικές εταιρείες όπως η Cyanamidde, είχαν τον έλεγχο της αγοράς και την τεχνολογία παραγωγής και κύριας εκμετάλλευσης 2-ναφθόλης. Έπειτα, σταμάτησε η παραγωγή, λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων που πρέκυψαν, με αποτέλεσμα περιβαλλοντικά κινήματα και θέσπιση περιοριοριστικών νόμων. Αποτέλεσμα αυτών ήταν ότι πλέον η Κίνα και η Ινδία έγιναν οι μεγαλύτεροι προμηθευτές της 2-ναφθόλης, με μέση ετήσια παγκόσμια παραγωγή της τάξης των 100.000 τόνων.
Φυσικοχημικές ιδιότητες
Η χημικά καθαρή 1-ναφθόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι κρυσταλλικό στερεό, το οποίο τήκεται στους 123°C. Η εξίσωση Αντοΐν (Antoine equation) για την τάση ατμών της 2-ναφθόλης διαμορφώνεται ως εξής:
όπου, η πίεση P εκφράζεται σε kPa, η θερμοκρασία T εκφράζεται σε K, A = 3.058, B = 467,4 και C = -257, 6. Η εξίσωση αυτή είναι ακριβέστερη στο εύρος θερμοκρασιών από 130-160°C.
Εφαρμογές
Είναι πολύ σημαντική για τη (σύγχρονη) καθημερινή ζωή του ανθρώπου, επειδή η 2-ναφθόλη χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία αρωμάτων, σε ενώσεις όπως το 2-μεθοξυναφθαλίνιο [(C10H7)(2-ΟCH3)] και 2-αιθοξυναφθαλίνιο [(C10H7)(2-ΟCH2CH3)].
Χρησιμοποιήθηκε ως ηρεμιστικό για ορισμένα ζώα. Για τέτοια χρήση διαλύεται σε δι(υδροξυαιθυλ)αιθέρα [(HOCH2CH2)2O].
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί γαι τη σύνθεση αγροχημικών όπως το 2-ναφθοξυαιθανικό οξύ, που χρησιμοποιείται με τη σειρά του ως λίπασμα σε φρουτόδεντρα.
Χρησιμεύει, επίσης, ως αντιοξειδωτικό για την παρασκευή των ελαστικών, πλαστικών και λιπαντικών, συχνά με τη μορφή της N-φαινυλ-2-ναφθυλαμίνης.
Στη φαρμακοβιομηχανία, το κύριο σχετικό προϊόν είναι το αιθυλοναφθαντιμυκητιακό, που παράγεται από αντίδραση διθειοφωσγένιου (CS2Cl2) με N-μεθυλο-2-τολουϊδίνη.
Χρησιμοποιήθηκε ως πρόδρομη ένωση για φάρμακα, για έγχρωμους διαλύτες, για όξινες χρωστικές, για μεταλλικές βαφές και για χρωστικές ουσίες.
Χρωστικές
Οι χρωστικές Σουδάν είναι δημοφιλείς χρωστικές γνωστές για τη διαλυτότητά τους σε οργανικούς διαλύτες. Πολλές από τις χρωστικές Σουδάν προέρχονται από τη 2-ναφθόλη, μετά από σύζευξη με άλατα του διαζωνίου. Οι χρωστικές Σουδάν I-IV και το Κόκκινο Σουδάν G αποτελούνται από αρυλαζωυποκατεστημένες «θυγατρικές» ναφθόλες:
Πρόδρομος BINOL
Οι ναφθόλες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για παραγωγή (και άλλων) χρωστικών, αλλά και στην οργανική σύνθεση. Για παράδειγμα, η 2-ναφθόλη αντιδρά σε μορφή BINOL: κέντρο|400x400εσ
Επίδραση σε ζωντανά όντα
Μπορεί να απορροφηθεί διαμέσου του δέρματος, προκαλώντας, εκτός των άλλων, ερεθισμό. Επιπλέον, σε περίπτωση έκθεσης, προκαλεί σοβαρές βλάβες στα μάτια. Παρουσιάζει υψηλή τοξότητα για τους υδρόβιους οργανισμούς. Μελέτες σε πειραματόζωα (κυρίως σε ποντίκια) απέδειξαν ότι η πρόσληψη της ένωσης προκαλεί ελάττωση των ζωτικών λειτουργιών: διέγερση της αναπνοής, σφράγισμα των βλεφαρίδων, ρινική καταρροή και διάρροια. Μια ένεση σε συγκέντρωση που ξεπερνά τα επιτρεπτά όρια (1.320 mg/kg) έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των αντανακλαστικών και επιληπτικές κρίσεις. Η εισπνοή ατμών της για χρονική περίοδο τεσσάρων (4) ωρών σε συγκέντρωση 2.200 mg/m³ προκαλεί παρόμοια συμπτώματα. Δεν είναι γνωστές καρκινογόνες ιδιότητες της ένωσης για τους ζώντες οργανισμούς. Μπορεί να γίνει έκθεση στη 2-ναφθόλη μέσω κατανάλωσης τσιγάρων.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρενόλες Κατηγορία:Ναφθαλίνια Κατηγορία:C10
Poker Face (τραγούδι της Lady Gaga)
To Poker Face είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Lady Gaga, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο στον παρθενικό δίσκο της, του 2008, The Fame. Το τραγούδι ήταν το δεύτερο single που κυκλοφόρησε από αυτόν τον δίσκο. Το single γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ενώ το 2009, ήταν το πρώτο σε πωλήσεις παγκοσμίως, με πάνω από 9.5 εκατομμύρια πωλήσεις. Ενώ, γενικότερα, και οι κριτικές που δέχτηκε ήταν καλές. Επίσης, υπήρξε υποψήφια για Grammy σε τρεις κατηγορίες, κερδίζοντας, τελικά, σε μία, τη Best Dance Recording. Το περιοδικό Rolling Stone, το τοποθέτησε 96ο, στον Κατάλογο με τα 100 Καλύτερα Τραγούδια του 2000s.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga Κατηγορία:Singles του 2008 Κατηγορία:Singles της Interscope Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2002-03
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2002-03 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας δυο ομάδες, ενώ η τρίτη διεκδίκησε την άνοδο σε αγώνα διαβάθμισης. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας δυο ομάδες και μία ακόμα έπειτα από αγώνα διαβάθμισης.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2002-03 υπήρξαν και πάλι καινοτομίες σε σχέση με το προηγούμενο του 2001-02, όσον αφορά τις διαδικασίες της προαγωγής και του υποβιβασμού, όπου ξεθάφτηκε το παλιό σύστημα των αγώνων διαβάθμισης με άλλο όνομα (μπαράζ ή πλέι-οφ). Επίσης, στο πρωτάθλημα προέκυψαν και εξωαγωνιστικές περιπέτειες, εξαιτίας της οικονομικής αδυναμίας κάποιων ομάδων να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι δυο πρώτες ομάδες, ενώ η τρίτη διεκδίκησε χωρίς επιτυχία την ανοδό της σε αγώνα διαβάθμισης από τον 14ο της Α΄ Εθνικής. Παρομοίως, υποβιβάστηκαν οι δύο τελευταίες ομάδες (15η και 16η), ενώ η 14η Α.Ο. Καβάλα υποβιβάστηκε αφού ητήθηκε στον αγώνα διαβάθμισης από την 3η ομάδα της Γ΄ Εθνικής.
Στα αξιοσημείωτα είναι πως υποβιβάστηκαν ο Παναιγιάλειος Γ.Σ. και ο Αθηναϊκός Α.Σ., αν και συγκέντρωσαν 34 β., δηλαδή περισσότερους από τη 12η Α.Σ. Κασσάνδρας. Όμως, τιμωρήθηκαν λόγω οφειλών προς τους ποδοσφαιριστές τους με -3 βαθμούς ανά αγώνα, δηλαδή συνολικά με (-3)Χ30=(-90) β. Για παρόμοια αιτία, δηλαδή λόγω χρεών, πριν από την έναρξη της επόμενης σεζόν αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός Βόλου και τη θέση του πήρε η συμπολίτισσά του Νίκη Βόλου, ως επιλαχούσα της Γ΄ Εθνικής.
Φερριέρε (Ιταλία)
Το Φερριέρε (ιταλικά: Ferriere) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πιατσέντσα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πιατσέντσα
Μουράτ Χαν
Ο Μουράτ Χαν (Murat Han) είναι Τούρκος ηθοποιός, που γεννήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας στις 1 Μαΐου 1975.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Γλώσσα Ράθουι Μπαρέλι
Η Ράθουι Μπαρέλι είναι γλώσσα Μπιλ της Ινδίας. Ανήκει στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Συγγενεύει με δύο άλλες γλώσσες που ονομάζεται Μπαρέλι, αλλά δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με αυτές. Έχει λεξιλογική ομοιότητα 81%-93% με διαλέκτους της Ράθουι Μπαρέλι, 67%-73% με την Πάλια Μπαρέλι και 68%-79% με τη Πάουρι Μπαρέλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Παλαιοχώρι Ψιανών Ευρυτανίας
Το Παλαιοχώρι Ψιανών είναι οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας ο οποίος βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλιακούδα και βόρεια του Κρικελιώτη ποταμού. Απέχει 45 χλμ. νότια από το Καρπενήσι και 2 χλμ. βορειοανατολικά από τα Ψιανά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Ψιανά, τον Άγιο Χαράλαμπο, το Βύθισμα και την Καστανούλα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ψιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δομνίστας του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.
Σημείωση
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ευρυτανία δείτε: Παλαιοχώρι Ευρυτανίας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Παλαιοχώρι
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Chitty-Chitty-Bang-Bang
Το Chitty-Chitty-Bang-Bang: The Magical Car είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα που γράφτηκε από τον Ίαν Φλέμινγκ για τον γιο του, τον Κάσπαρ, με εικονογράφηση του Τζον Μπέρνινγχαμ. Εκδόθηκε αρχικά σε τρεις τόμους, ο πρώτος εκ των οποίων κυκλοφόρησε στις 22 Οκτωβρίου 1964 από τον Τζόναθαν Κέιπ στο Λονδίνο.
Ο Ίαν Φλέμινγκ, πιο γνωστός ως ο δημιουργός της σειράς Τζέιμς Μποντ, εμπνεύστηκε το θέμα από μια σειρά αγωνιστικών αυτοκινήτων με αεροκινητήρες που ονομάστηκαν «Chitty Bang Bang», που κατασκευάστηκε από τον Λούις Ζμπορόφσκι στις αρχές της δεκαετίας του 1920 στο Χαΐχαμ Παρκ. Ο συγγραφέας γνώριζε το Χαΐχαμ Παρκ ως φιλοξενούμενος του μετέπειτα ιδιοκτήτη του, Γουόλτερ Γουαίγχαμ, προέδρου της Robert Fleming & Co. Ήταν το τελευταίο βιβλίο που έγραψε και δεν έζησε για να το δει να εκδίδεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ίαν Φλέμινγκ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1964 Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βιβλία που δημοσιεύτηκαν μεταθανάτιως Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Γλώσσα Γκαμίτ
Η Γκαμίτ είναι γλώσσα στην Ινδία, η οποία ομιλείται από τους Γκαμίτ της επαρχίας Τάπι του Γκουτζαράτ και από μερικά άτομα στις επαρχίες Σουράτ, Μπαρούτς, Ντανγκ και Βαλσάντ του νότιου Γκουτζαράτ. Επίσης, ομιλείται στο Ναντουρμπάρ και από κάποιους ανθρώπους στην επαρχία Ντούλε στη βόρεια Μαχαράστρα.
Γράφεται με τα αλφάβητα Ντεβανάγκαρι και Γκουτζαράτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Σκέιτμπορντ
Το σκέιτμπορντ (αγγλικά: skateboard) είναι τύπος αθλητικού εξοπλισμού ή παιχνιδιού που χρησιμοποιείται κυρίως για την δραστηριότητα του σκέιτμπορντινγκ. Συνήθως αποτελείται από μια ειδικά σχεδιασμένη σανίδα από χαρτόνι σε συνδυασμό με επίστρωση πολυουρεθάνης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ομαλότερων διαφανειών και για ισχυρότερη ανθεκτικότητα. Τα περισσότερα σκέιτμπορντ γίνονται με 7 φύλλα αυτού του ξύλου, εκτός των σκέιτμπορντ της Capsule τα οποία φτιάχνονται από σύνθετα υλικά (composites materials) και έχουν κερδίσει το βραβείο ISPO 2019 για τη καινοτομία αυτή.
Οι δύο κύριοι τύποι σκέιτμπορντ είναι το λόνγκμπορντ και το σόρτμπορντ. Το σχήμα του πίνακα είναι επίσης σημαντικό: το σκέιτμπορντ πρέπει να είναι κοίλο για να είναι ευέλικτο. Τα λόνγκμπορντ είναι συνήθως ταχύτερα και χρησιμοποιούνται κυρίως για αγώνες ταχύτητας, ενώ τα σόρτμπορντ χρησιμοποιούνται κυρίως για φιγούρες.
Το Skateboarding είναι ένα άθλημα δράσης καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών που περιλαμβάνει ιππασία και εκτέλεση κόλπων χρησιμοποιώντας skateboard, καθώς και ψυχαγωγική δραστηριότητα, μορφή τέχνης, δουλειά στη βιομηχανία ψυχαγωγίας και μέθοδο μεταφοράς. [1] [2] Το Skateboarding έχει διαμορφωθεί και επηρεαστεί από πολλούς skateboarders όλα αυτά τα χρόνια. Μια έκθεση του 2009 διαπίστωσε ότι η αγορά skateboarding αξίζει περίπου 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια έσοδα, με 11,08 εκατομμύρια ενεργούς skateboarders στον κόσμο. [3] Το 2016, ανακοινώθηκε ότι το skateboarding θα εκπροσωπηθεί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, τόσο για ομάδες ανδρών όσο και για γυναίκες. [4]
Από τη δεκαετία του 1970, τα skateparks έχουν κατασκευαστεί ειδικά για χρήση από skateboarders, freestyle BMXers, επιθετικά σκέιτερ, και πολύ πρόσφατα, σκούτερ. [5] Ωστόσο, το skateboarding έχει γίνει αμφιλεγόμενο σε περιοχές όπου η δραστηριότητα, αν και παράνομη, έχει καταστρέψει κράσπεδα, πέτρες, σκαλοπάτια, παγκάκια, πλατείες και πάρκα.
1940 - 1960
Skateboarder στο Grants Pass, Όρεγκον
Τα πρώτα skateboards ξεκίνησαν με ξύλινα κουτιά ή σανίδες, με τροχοφόρους τροχούς συνδεδεμένους στο κάτω μέρος. Κιβώτιο σκούτερ προηγούμενο skateboard, με ξύλινο κιβώτιο προσαρτημένο στη μύτη (μπροστά από το ταμπλό), το οποίο σχημάτισε στοιχειώδεις τιμόνι. [7] [8] [9] Τα κουτιά μετατράπηκαν σε σανίδες, παρόμοια με τα κατάστρωμα skateboard του σήμερα. [1]
Το Skateboarding, όπως το γνωρίζουμε, γεννήθηκε πιθανώς κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1950, [παραθέτω απαιτείται] όταν οι σέρφερ στην Καλιφόρνια ήθελαν κάτι να κάνουν όταν τα κύματα ήταν επίπεδα. Αυτό ονομάστηκε «πεζοδρόμιο σερφ» - ένα νέο κύμα σερφ στο πεζοδρόμιο καθώς το άθλημα του σερφ έγινε πολύ δημοφιλές. Κανείς δεν ξέρει ποιος έκανε τον πρώτο πίνακα. φαίνεται ότι αρκετά άτομα βρήκαν παρόμοιες ιδέες περίπου την ίδια στιγμή. Τα πρώτα κατασκευασμένα skateboards παραγγέλθηκαν από ένα κατάστημα surf στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, το οποίο προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί από τους surfers στο χρόνο διακοπής τους. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος, Bill Richard, συνήψε συμφωνία με την Chicago Roller Skate Company για την παραγωγή σετ τροχοπέδιλων, τα οποία προσάρμοσαν σε τετράγωνες ξύλινες σανίδες. Κατά συνέπεια, το skateboarding αρχικά υποδηλώθηκε ως "surfing πεζοδρομίων" και οι πρώτοι σκέιτερ μιμούσαν το στυλ και τους ελιγμούς του surfing, και έπαιξαν χωρίς παπούτσια. [7] [1] [10]
Μέχρι τη δεκαετία του 1960 ένας μικρός αριθμός κατασκευαστών σέρφινγκ στη Νότια Καλιφόρνια όπως οι Jack's, Kips ', Hobie, Bing's και Makaha άρχισαν να κατασκευάζουν skateboards που μοιάζουν με μικρές ιστιοσανίδες και συγκέντρωσαν ομάδες για την προώθηση των προϊόντων τους. Μια από τις πρώτες εκθέσεις Skateboard χρηματοδοτήθηκε από τον ιδρυτή της Makaha, Larry Stevenson, το 1963 και πραγματοποιήθηκε στο Γυμνάσιο Pier Avenue στο Hermosa Beach της Καλιφόρνια. [11] [12] [13] Μερικές από αυτές τις ίδιες ομάδες skateboarders εμφανίστηκαν επίσης σε μια τηλεοπτική εκπομπή που ονομάζεται "Surf's Up" το 1964, που φιλοξένησε ο Stan Richards, που βοήθησε στην προώθηση του skateboard ως κάτι καινούργιο και διασκεδαστικό. [14]
Καθώς η δημοτικότητα του skateboarding άρχισε να επεκτείνεται, το πρώτο περιοδικό skateboard, The Quarterly Skateboarder δημοσιεύθηκε το 1964. [1] Ο John Severson, ο οποίος δημοσίευσε το περιοδικό, έγραψε στο πρώτο του άρθρο:
Οι σημερινοί skateboarders είναι ιδρυτές σε αυτό το άθλημα - είναι πρωτοπόροι - είναι οι πρώτοι. Δεν υπάρχει ιστορικό στο Skateboarding - που φτιάχτηκε τώρα - από εσάς. Το άθλημα διαμορφώνεται και πιστεύουμε ότι το να κάνουμε το σωστό τώρα θα οδηγήσει σε ένα λαμπρό μέλλον για το άθλημα. Ήδη, υπάρχουν σύννεφα καταιγίδας στον ορίζοντα με τους αντιπάλους του αθλήματος να μιλούν για απαγόρευση και περιορισμό. [15]
Το περιοδικό διήρκεσε μόνο τέσσερα τεύχη, αλλά επανέλαβε τη δημοσίευση ως Skateboarder το 1975. [15] [16] [17] Η πρώτη μετάδοση ενός πραγματικού διαγωνισμού σκέιτμπορντ ήταν το Εθνικό Πρωτάθλημα Σκέιτμπορντ του 1965, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Anaheim της Καλιφόρνια και προβλήθηκε στο WC World of Sports της ABC. [18] [19] Επειδή το skateboarding ήταν ένα νέο άθλημα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπήρχαν μόνο δύο πρωτότυποι κλάδοι κατά τη διάρκεια των αγώνων: flatland freestyle και slalom downhill racing. [7]
Ένας από τους πρώτους χορηγούς skateboarders, Patti McGee, πληρώθηκε από τους Hobie και Vita Pak για να ταξιδέψουν σε όλη τη χώρα για να κάνουν εκθέσεις skateboarding και να δείξουν συμβουλές για την ασφάλεια του skateboard. Ο McGee έκανε το εξώφυλλο του περιοδικού Life. [1] [20] το 1965 και εμφανίστηκε σε πολλά δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα - Το Mike Douglas Show, What My Line; και το The Tonight Show με πρωταγωνιστή τον Johnny Carson - το οποίο βοήθησε να κάνει το skateboarding ακόμα πιο δημοφιλές εκείνη την εποχή. [21] [22] [23] Κάποιοι άλλοι γνωστοί skateboarders της εποχής ήταν οι Danny Bearer, Torger Johnson, Bruce Logan, Bill and Mark Richards, Woody Woodward και Jim Fitzpatrick.
Η ανάπτυξη του αθλήματος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μπορεί επίσης να φανεί σε αριθμούς πωλήσεων για τη Makaha, η οποία ανέφερε πωλήσεις επιτραπέζιων αξιών αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ 1963 και 1965 (Weyland, 2002: 28). Μέχρι το 1966 μια ποικιλία πηγών άρχισαν να ισχυρίζονται ότι το skateboarding ήταν επικίνδυνο, με αποτέλεσμα τα καταστήματα να είναι απρόθυμα να τα πουλήσουν και οι γονείς να διστάζουν να τα αγοράσουν. Το 1966 οι πωλήσεις είχαν μειωθεί σημαντικά (ibid) και το Skateboarder Magazine διέκοψε τη δημοσίευσή του. Η δημοτικότητα του skateboarding μειώθηκε και παρέμεινε χαμηλή μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. [8] [24] [25]
1970
thumb|right|
Κάτω σκέιτμπορντ
Ένας skateboarder στη μέση της πτήσης που εκτελεί ένα κόλπο