cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τεντέν
Παραπομπές
Κατηγορία:Βελγικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς περιπέτειας Κατηγορία:Κωμικά κόμικς Κατηγορία:Σατιρικά κόμικς
Λουδοβίκος Β΄ του Σαλούτσο
Ο Λουδοβίκος Β΄ ντελ Βάστο, ιταλ. Ludovico II del Vasto (23 Ματίου 1438 - 27 Ιανουαρίου 1504) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο ( 1475-1504). Πριν την άνοδό του στην εξουσία, είχε τον τίτλο τού κόμη της Καρμανιόλα.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λουδοβίκου Α΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Ιωάννας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1475. Συνέχισε τον πόλεμο τού Λουδοβίκου Α΄ εναντίον τού Καρόλου Α΄ δούκα της Σαβοΐας και έτσι εξάντλησε τον πλούτο τού Σαλούτσο, αλλά πάλι χωρίς αξιοσημείωτα αποτελέσματα.
Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Ιωάννα Παλαιολογίνα· αυτή απεβίωσε το 1490 και δύο έτη μετά ο Λουδοβίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Φουά.
Κατά τον Β΄ Ιταλικό Πόλεμο ο Λουδοβίκος Β΄ υποστήριξε τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας στην εισβολή του στην Ιταλία, πολεμώντας στο πλάι του στη μάχη τού Φορνόβο το 1495. Όταν ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας εισέβαλε στο δουκάτο τού Μιλάνου, ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν πάλι στην πλευρά των Γάλλων· η τελική σύγκρουση έγινε στο Γκαριλιάνο το 1503 εναντίον των Ισπανικών δυνάμεων. Οι στρατιωτικές δαπάνες δεν επέτρεψαν την ανόρθωση στην εξαντλημένη μαρκιωνία.
Τον διαδέχθηκαν οι τέσσερις γιοί του: πρώτα ο Μιχαήλ-Αντώνιος το 1504. Στον ναό τού Σαν Τζιοβάννι στο Σαλούτσο υπάρχει επιτύμβιο μνημείο του, που παραγγέλθηκε από τη σύζυγό του Μαργαρίτα και εκτελέστηκε από τον Μπενεντέττο Μπριόσκο το 1508. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν επίσης ο εμπνευστής τού νεο-γοτθικού Καθεδρικού τού Σαλούτσο και της πρώτης σύραγγας των Άλπεων, της "Buco di Viso" (σε 2.880 μ. υψόμετρο).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1481 την εξαδέλφη του Ιωάννα Παλαιολογίνα, κόρη τού Γουλιέλμου Η΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Ιωάννα απεβίωσε το 1490.
Δύο έτη μετά έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Φουά, κόρη τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Θάνατοι τον Αύγουστο του 2023
Παραπομπές
08
Έντουαρντ Γκέρχαρντ
Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Έντουαρντ Γκέρχαρντ (γερμανικά: Friedrich Wilhelm Eduard Gerhard, 21 Σεπτεμβρίου 1795 - 12 Μαΐου 1867) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
thumb|left|140px|Μνήμα του Γκέρχανρν στο Βερολίνο Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1795 στο Πόζεν. Πατέρας του ήταν ο δικηγορικός έφορος Ντάβιντ Φρίντριχ Γκέρχαρντ (1768-1829). Μεγάλωσε στο Μπρέσλαου και μετά το σχολείο γράφτηκε στο εκεί Πανεπιστήμιο στη θεολογική σχολή. Στράφηκε προς στην κλασική φιλολογία, και το 1814 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1814 και επέστρεψε στο Μπρέσλαου, όπου εμβάθυνε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε καθηγητής Πανεπιστημίου το 1816. Διορίστηκε ως καθηγητής Γυμνασίου στο Πόζεν, αλλά παραιτήθηκε δύο χρόνια αργότερα λόγω ασθένειας των ματιών.
Το έτος 1820-21 περιόδευσε στην Ιταλία και εν συνεχεία του χορηγήθηκαν πόροι από το υπουργείο της Πρωσίας για να περιοδεύσει την Ιταλία και πάλι το 1822 - 1826, και ξανά το 1828 - 1832. Στις περιοδείες του κατέγραψε τα αρχαιολογικά μνημεία της Ρώμης και την τοπολογία της πόλης. Ίδρυσε επίσης το Istituto di Corrispondenza Archeologica, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Ασχολήθηκε επίσης με την μελέτη της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας. Απεβίωσε στις 12 Μαΐου 1867 στο Βερολίνο.
Συγγράμματα
Ο Γκέρχαρντ υπήρξε πολυγραφότατος. Εκτός των άλλων σημαντικών συγγραμμάτων του διακρίνονται και τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Επαρχία Ζελένοφ
Η επαρχία Ζελένοφ (Зеленов ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Περεμιότνογιε. Πληθυσμός: 54,831 (εκτίμηση 2013) 55,420 (απογραφή 2009) 56,611 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ζελενοφ
Lancia Thema (2011)
Το Lancia Thema του 2011 - 2014 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που διατέθηκε από την ιταλική εταιρεία πολυτελείας Lancia, αν και ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μία παράλληλη έκδοση της δεύτερης γενιάς του Chrysler 300, με το οποίο έχουν διαφορετικό εταιρικό σήμα και ελάχιστες μόνο εμφανισιακές διαφορές. Κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler για λογαριασμό της Lancia, από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Οκτώβριο του 2014, όταν και διακόπηκε οριστικά, χωρίς να υπάρξει ποτέ διάδοχος για την Lancia, λόγω εξαιρετικά χαμηλών πωλήσεων.
Δημιουργία
Με την εξαγορά του ομίλου της Chrysler από την Fiat, αποφασίστηκε τότε από την Fiat ότι Lancia και Chrysler θα μοιράζονται πλατφόρμες και μία από αυτές της Chrysler θα ήταν η βάση για τον διάδοχο του Thesis. Τελικώς επελέγη το Chrysler 300 δεύτερης γενιάς, το οποίο συνέχισε να πωλείται ως Chrysler 300 στις αγγλόφωνες χώρες, ενώ στις υπόλοιπες χώρες διατέθηκε ως Lancia Thema. Οι διαφορές μεταξύ των δύο μοντέλων, περιορίζονται σε ελάχιστες μόνο εμφανισιακές λεπτομέρειες.
Η εκδοχή της Lancia παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2011 και μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του ίδιου. Οι πωλήσεις στις αγορές της ηπειρωτικής Ευρώπης, που ήταν οι μοναδικές που διατέθηκε, ξεκίνησαν στις 12 Νοεμβρίου. Ωστόσο, δεν προσέλκυσε καν το ενδιαφέρον των υποψηφίων αγοραστών της πολυτελούς κατηγορίας και τελικώς αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Οκτώβριο του 2014, λόγω καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία πωλήθηκαν επίσημα μόλις 462 αντίτυπα στα 3 αυτά χρόνια που διατέθηκε, με τα 127 από αυτά μέσα στο 2011, ενώ ακόμα και στο αποκορύφωμα που σημειώθηκε το 2012 κατάφερε να πωλήσει μόλις 184 αντίτυπα, ενώ το 2013 έπεσε στα 131 αντίτυπα και μάλιστα το 2014 οι πωλήσεις έφτασαν μόλις τα 20 αντίτυπα!
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Όλες οι εκδόσεις του νεότερου Lancia Thema έφεραν στάνταρ:
Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP τον Οκτώβριο του 2011, το Lancia Thema απέσπασε την μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με ποσοστά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Thema Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Ωζβίλ-Τολοζάν
Το Ωζβίλ-Τολοζάν (γαλλικά: Auzeville-Tolosane, οξιτανικά: Ausevila Tolosana) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωζβιλουά (γαλλικά: Auzevillois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα
Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα (ρωσ. Дневник писателя) είναι έργο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Πρόκειται για κείμενα που εκδόθηκαν περιοδικά κατά την ενασχόληση του συγγραφέα με το ρωσικό Τύπο.
Το ιστορικό
Η δημοσίευση των κειμένων αυτών ξεκίνησε το 1873, ως ξεχωριστά κεφάλαια στο περιοδικό Πολίτης, εποχή που ο Ντοστογιέφσκι ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή σύνταξης σε αυτό. Το πρώτο μέρος του Ημερολογίου σταματάει το Μάρτιο του 1874, όταν ο συγγραφέας αποχωρεί από τη θέση του στο περιοδικό, για να αφιερωθεί στη συγγραφή του μυθιστορήματος Ο έφηβος. Ωστόσο ο Ντοστογιέφσκι θα συνεχίσει την συγγραφή του Ημερολογίου τον Ιανουαρίου του 1876, που εκδίδεται πλέον ως ανεξάρτητη επιφυλλίδα. Η έκδοσή του ολοκληρώνεται το 1877 και μόνο τρία χρόνια αργότερα το 1880 θα κυκλοφορήσει το τεύχος, που περιλαμβάνει τον περίφημο Λόγο για τον Πούσκιν, καθώς και ένα τελευταίο το 1881.
Το έργο
Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα αποτελείται από προσωπικά κείμενα που φέρουν τη χαρακτηριστική σφραγίδα του θερμού ντοστογιεφσκικού ύφους. Άρθρα, δοκίμια, σχόλια, αλλά και διηγήματα που δημοσιεύτηκαν στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της Ρωσίας, φέρνουν στο φως άγνωστες πτυχές τις πολυδιάστατης προσωπικότητάς του. Μέσα σε αυτά ο Ντοστογιέφσκι επικεντρώνεται σε θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, καταθέτει τις εντυπώσεις και τον προβληματισμό του. Κατακρίνει κακώς κείμενα της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δραστηριότητας της Ρωσίας στα τέλη του 19ου αιώνα και προβάλει τις δικές του πολιτικές και θρησκευτικές απόψεις. Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα είναι ένα έργο πολύτιμο για τον μελετητή του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι. Μέσα από αυτό ο μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τη προσωπικότητα του, να ακολουθήσει τη δημιουργική του σκέψη, τις αδυναμίες του, καθώς και τις ιδέες τις οποίες επεξεργάστηκε στο λογοτεχνικό του έργο.
Εκδόσεις στα ελληνικά
Το έργο αυτό μεταφράστηκε αρχικά από τις εκδόσεις «Δαρεμά» σε μετάφραση Μίνους Ζωγράφου, με τίτλο «Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα». Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος του από τις εκδόσεις «Αρμός» με τίτλο «Το ημερολόγιο του συγγραφέα» σε μετάφραση του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Κατηγορία:Δοκίμια
ΑΕΚ Λάρνακας (ποδόσφαιρο)
Η ΑΕΚ Λάρνακας είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα που αποτελεί το σημαντικότερο τμήμα του σωματείου της Αθλητικής Ένωσις Κίτιον Λάρνακας. Ιδρύθηκε στις 18 Ιουλίου 1994. Έδρα της ομάδας είναι το AEK Αρένα – Γεώργιος Καραπατάκης στη Λάρνακα. Η ΑΕΚ προήλθε από την ενοποίηση δύο ιστορικών ομάδων της Κύπρου, της Ε.Π.Α. Λάρνακας και του Πεζοπορικού Λάρνακας.
Μεγαλύτερες επιτυχίες του ποδοσφαιρικού τμήματος αποτελούν η είσοδος στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2011–12 και ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19, η κατάκτηση του κυπέλλου Κύπρου τις περιόδους 2003-04 και 2017-18 και η κατάκτηση του Super Cup το 2018. Ψηλότερη θέση που κατέκτησε στο παγκύπριο πρωτάθλημα ήταν η δεύτερη θέση τις περιόδους 2014-15, 2015-16, 2016-17 και 2018-19.
Ίδρυση
Η ΑΕΚ ιδρύθηκε στις 18 Ιουλίου 1994. Προήλθε από την ενοποίηση δύο ιστορικών σωματείων της Κύπρου, της Ε.Π.Α. Λάρνακας και του Πεζοπορικού Λάρνακας.
ΕΠΑ και Πεζοπορικός
Ο Πεζοπορικός είχε ιδρυθεί το 1924. Το 1926 μερίδα μελών του απεχώρησαν ίδρυσαν τον «Αθλητικό Μουσικό Όμιλο Λάρνακας» (ΑΜΟΛ). Το 1932 τα δύο σωματεία ενοποιούνται ιδρύοντας την ΕΠΑ Λάρνακας (Ένωσις Περοπορικούς ΑΜΟΛ). Ωστόσο, το 1937 μια ομάδα μελών και ποδοσφαιριστών της ΕΠΑ αποχώρησε και επανίδρυσε τον Πεζοπορικό. Μετά από πολλές δεκαετίες, το 1994, τα δύο σωματεία ενοποιήθηκαν και δημιούργησαν την ΑΕΚ Λάρνακας.
Η ΕΠΑ είχε 50 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία, είχε κατακτήσεις 3 φορές το πρωτάθλημα (1945,1946,1970), 5 φορές το κύπελλο Κύπρου (1945,1946,1950,1953,1955) και μία φορά την Ασπίδα Πάκκου (1955). Επιπλέον, την περίοδο 1970-71 συμμετείχε στην Α΄ Εθνική Ελλάδας και είχε 3 συμμετοχές σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Εκτός από ποδοσφαιρικό, οι δύο ομάδες είχαν και άλλα αθλητικά τμήματα. Οι προσπάθειες και η απόφαση για ενοποίηση έγιναν ώστε να δημιουργηθεί στη Λάρνακα ένα αθλητικό σωματείο που θα πρωταγωνιστούσε σε όλες τις διοργανώσεις (ποδόσφαιρο, καλαθόσφαιρα, πετοσφαίριση κτλ) και δεν θα είχε οικονομικά προβλήματα.
Ονομασία
Το όνομα της ομάδας προέρχεται από την αρχαία ελληνική πόλη-βασίλειο της Κύπρου, Κίτιο, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής Λάρνακας.
Έμβλημα και χρώματα
Στο έμβλημα της ομάδας αναπαριστάται ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός Κίμων ο Μιλτιάδου, ο οποίος πέθανε στις ακτές της αρχαίας πόλης Κίτιον το 450 π.Χ. όταν έπλευσε στην Κύπρο, με 200 τουλάχιστον συμμαχικές τριήρεις, για να εκδιώξει τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την Αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο παρμένο από την ομάδα του Πεζοπορικού και το κίτρινο παρμένο από την ομάδα της Ε.Π.Α..
Έδρα
Από το 1994 έως το 2016 έδρα της ΑΕΚ Λάρνακας ήταν το νέο ΓΣΖ το οποίο ήταν κοινή έδρα των ΕΠΑ και Πεζοπορικού. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 ξεκίνησαν τα έργα δημιουργίας ιδιόκτητου σταδίου, δίπλα από το νέο ΓΣΖ. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 17 Οκτωβρίου 2016 και από τότε αποτελεί έδρα της ΑΕΚ. Ονομάζεται AEK Αρένα – Γεώργιος Καραπατάκης προς τιμή του πατέρα του προέδρου της ΑΕΚ κατά την προεδρία του οποίου οικοδομήθηκε το στάδιο, Άντρου Καραπατάκη.
Περίοδος 1994-1999
Μετά την ενοποίηση της ΕΠΑ και του Πεζοπορικού, η ΑΕΚ πήρε τη θέση του δεύτερου στην Α΄ κατηγορία (η ΕΠΑ είχε υποβιβαστεί την τελευταία περίοδο ύπαρξης της). Στην πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1994-95, η ΑΕΚ τερμάτισε στην 9 η θέση. Την περίοδο 1995-96 κατέκτησε την 4η θέση. Μαζί με τον ΑΠΟΕΛ, είχε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με 21 γκολ παθητικό. Στο κύπελλο Κύπρου 1994-95 έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε από τον ΑΠΟΕΛ.
Ωστόσο, επειδή ο ΑΠΟΕΛ είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1996-97, η φιναλίστ του κυπέλλου Κύπρου, ΑΕΚ, εκπροσώπησε τη χώρα στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1996-97. Στον προκριματικό γύρο αντιμετώπισε την αρμενική ΦΚ Κοτάικ. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στην Αρμενία (8 Αυγούστου 1996) με την ΑΕΚ να χάνει με 1-0. Ο επαναληπτικός πραγματοποιήθηκε στο νέο στάδιο ΓΣΖ (22 Αυγούστου 1996) με την ΑΕΚ να κερδίζει με 5-0 και να προκρίνεται στον Α΄ γύρο της διοργάνωσης. Στο γύρο αυτό, κληρώθηκε να αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα. Ο πρώτος αγώνας (12 Σεπτεμβρίου 1996) έγινε στο Καμπ Νόου με την ισπανική ομάδα να κερδίζει με 2-0. Ο επαναληπτικός πραγματοποιήθηκε στο νέο ΓΣΖ (26 Σεπτεμβρίου 1996) με τις δύο ομάδες να μένουν ισόπαλες 0-0 και την ισπανική ομάδα να προκρίνεται. Η Μπαρτσελόνα έφτασε μέχρι τον τελικό και κατέκτησε το τρόπαιο.
Το 1996, πριν από την έναρξη της περιόδου 1996-97, επειδή ο ΑΠΟΕΛ είχε κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο την περίοδο 1995-96, η ΑΕΚ, ως φιναλίστ του κυπέλλου, αγωνίστηκε εναντίον του στον αγώνα για την Ασπίδα ΚΟΠ, χάνοντας με 1-0. Την περίοδο 1996-97 η ΑΕΚ τερμάτισε και πάλι στην 4η θέση ενώ έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου. Ακολούθησε η 5η θέση την περίοδο 1997-98, για να επιστρέψει στην 4η θέση την περίοδο 1998-99.
Δεκαετία 2000-2009
Τις περιόδους 1999-00, 2000-01 και 2001-02 η ΑΕΚ τερμάτισε στην 7η θέση. Στο κύπελλο Κύπρου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά την περίοδο 1999-00. Την περίοδο 2002-03 κατέλαβε την 8η θέση.
Το 2004, ως κυπελλούχος, πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος 2004-05, αντιμετώπισε τον πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ στον αγώνα για την Ασπίδα ΚΟΠ. Ο κανονικός αγώνας έληξε 3-3. Η ΑΕΚ έχασε στην παράταση με 5-4. Την περίοδο 2004-05 η ΑΕΚ τερμάτισε στην 9η θέση, μόλις 3 βαθμούς πάνω από την 12η θέση που οδηγούσε στη Β΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο κατέλαβε την 8η θέση. Στο κύπελλο Κύπρου 2005-06 έφτασε μέχρι τον τελικό. Αντίπαλος ήταν ο ΑΠΟΕΛ. Μετά από κλήρωση μεταξύ των εδρών των δύο ομάδων, ο τελικός έγινε στην έδρα της ΑΕΚ, στο στάδιο ΓΣΖ. Ωστόσο, δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο αφού ηττήθηκε με 3-2.
Την περίοδο 2006-07 η ΑΕΚ τερμάτισε στην 7η θέση ενώ έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου 2006-07. Την περίοδο 2007-08 κατέκτησε την 4η θέση του πρωταθλήματος. Η μελανότερη σελίδα στην ιστορία της ομάδας ήρθε την περίοδο 2008-09. Η ΑΕΚ τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 η ΑΕΚ τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας, εξασφαλίζοντας την επιστροφή της στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 τερματίζει στην 4η θέση κερδίζοντας εισιτήριο συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2011–12.
Η συμμετοχή της ΑΕΚ στο Γιουρόπα Λιγκ 2011–12 ήταν ιστορική τόσο για την ομάδα, όσο και για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Για πρώτη φορά κυπριακή ομάδα εξασφαλίζει πρόκριση σε ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές των Ανόρθωση και ΑΠΟΕΛ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ). Στο β΄ προκριματικό γύρο η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τη μαλτέζικη Φλοριάνα ΦΚ την οποία κερδίζει με 8-0 εκτός έδρας και 1-0 εντός έδρας. Η εκτός έδρας νίκη της ΑΕΚ με 8-0 αποτελεί τη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στον γ΄ προκριματικό η ΑΕΚ τέθηκε αντιμέτωπη με τη τσέχικη ΦΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ. Στον πρώτο αγώνα στο στάδιο ΓΣΖ η ΑΕΚ κερδίζει με 3-0, ενώ στον επαναληπτικό οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2, με την ΑΕΚ να προκρίνεται στα πλέι οφ της διοργάνωσης. Επόμενος αντίπαλος ήταν η νορβηγική Ρόσενμποργκ ΜΚ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στη Νορβηγία με τις δύο ομάδες να μένουν στην ισοπαλία 0-0. Στον επαναληπτικό (ο οποίος έγινε στο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος επειδή η UEFA δεν ενέκρινε το στάδιο ΓΣΖ για παιχνίδια σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης) η ΑΕΚ κέρδισε με 2-1 και προκρίθηκε στους ομίλους της διοργάνωσης.
Στους ομίλους της διοργάνωσης κλήθηκε να αντιμετωπίσεις τις ΦΚ Σάλκε 04, Μακάμπι Χάιφα και Στεάουα Βουκουρεστίου. Το μόνο κυπριακό γήπεδο που μπορούσε να φιλοξενήσει αγώνες σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης ήταν το νέο ΓΣΠ, οπόταν σε αυτό το στάδιο έδωσε η ΑΕΚ τα εντός έδρας παιχνίδια των ομίλων. Η ΑΕΚ τερμάτισε στην 4η θέση και αποκλείστηκε. Πέτυχε μία νίκη (2-1 εντός έδρας επί της Μακάμπι Χάιφα) και έφερε 2 ισοπαλίες (0-0 εκτός έδρας με τη Σάλκε και 1-1 εντός έδρας με τη Στεάουα) Την περίοδο αυτή η ΑΕΚ δημιούργησε αήττητο ρεκόρ για κυπριακή ομάδα 6 παιχνιδιών  (4 νίκες-2 ισοπαλίες στα προκριματικά της διοργάνωσης). Το ίδιο ρεκόρ έχει και ο ΑΠΟΕΛ την ίδια περίοδο αλλά με 3 νίκες και 3 ισοπαλίες.
Την περίοδο 2011-12 η ΑΕΚ τερμάτισε στην 5η θέση και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου. Την περίοδο 2012-13 η ΑΕΚ κατέκτησε την 4η θέση και ξανά έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου. Την περίοδο 2013-14 περιορίστηκε στην 8η θέση.
Την περίοδο 2014-15 η ΑΕΚ διεκδίκησε το πρωτάθλημα έως την τελευταία αγωνιστική. Στον προτελευταίο αγώνα αντιμετώπισε εκτός έδρας τον ΑΠΟΕΛ με τον οποίο εξήλθε ισόπαλη 1-1. Αν κέρδιζε θα περνούσε στην κορυφή της βαθμολογίας. Στον τελευταίο αγώνα κέρδισε την Ανόρθωση και κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της τη δεύτερη θέση.
Την περίοδο 2015-16, με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος, η ΑΕΚ βρέθηκε στην κορυφή της βαθμολογίας. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που το πετύχαινε αυτό. Ωστόσο στο τέλος του πρωταθλήματος τερμάτισε στη 2η θέση. Στην ίδια θέση τερμάτισε και την περίοδο 2016-17. Την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας. Την ίδια περίοδο κατέκτησε το κύπελλο Κύπρου κερδίζοντας στον τελικό τον Απόλλωνα με 2-1.
Το 2018, ως κυπελλούχος αντιμετώπισε τον πρωταθλητή ΑΠΟΕΛ στον αγώνα για το Super Cup. Ο κανονικός αγώνας έληξε 1-1. Η ΑΕΚ κέρδισε στα πέναλτι με 4-1, κατακτώντας για πρώτη φορά το τρόπαιο. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε και πάλι στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.
Την περίοδο 2021-2022 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 1994-95 έως και την περίοδο 2018-19.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Τελικοί κυπέλλου
Η ΑΕΚ έχει κατακτήσει 2 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Συνολικά έχει συμμετάσχει 4 φορές στον τελικό του κυπέλλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου στους οποίους συμμετείχε η ΑΕΚ.
Ευρωπαϊκή πορεία
Η ΑΕΚ Λάρνακας συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση την περίοδο 1996-97 στα πλαίσια του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1996-97. Στον προκριματικό γύρο προκρίθηκε επί της ΦΚ Κοτάικ. Στον επόμενο γύρο αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα, αποσπώντας ισοπαλία 0-0 εντός έδρας. Ακολούθησε μία συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2004-2005 όπου αποκλείστηκε από την Μακάμπι Πετάχ Τίκβα. Παρόλο που είχε κερδίσει με 3-0 εντός έδρας, στον επαναληπτικό ηττήθηκε με 4-0.
Την περίοδο 2011-13 η ΑΕΚ επανήλθε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2011–12 και έγινε η πρώτη κυπριακή ομάδα που εξασφάλισε πρόκριση σε ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (είχαν προηγηθεί οι συμμετοχές των Ανόρθωση και ΑΠΟΕΛ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ). Στο β΄ προκριματικό γύρο η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τη μαλτέζικη Φλοριάνα ΦΚ την οποία κερδίζει με 8-0 εκτός έδρας και 1-0 εντός έδρας. Η εκτός έδρας νίκη της ΑΕΚ με 8-0 αποτελεί τη μεγαλύτερη σε εύρος νίκη κυπριακής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στον γ΄ προκριματικό η ΑΕΚ τέθηκε αντιμέτωπη με τη τσέχικη ΦΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ. Στον πρώτο αγώνα στο στάδιο ΓΣΖ η ΑΕΚ κερδίζει με 3-0, ενώ στον επαναληπτικό οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 2-2, με την ΑΕΚ να προκρίνεται στα πλέι οφ της διοργάνωσης. Επόμενος αντίπαλος ήταν η νορβηγική Ρόσενμποργκ ΜΚ. Ο πρώτος αγώνας έγινε στη Νορβηγία με τις δύο ομάδες να μένουν στην ισοπαλία 0-0. Στον επαναληπτικό (ο οποίος έγινε στο στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος επειδή η UEFA δεν ενέκρινε το στάδιο ΓΣΖ για παιχνίδια σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης) η ΑΕΚ κέρδισε με 2-1 και προκρίθηκε στους ομίλους της διοργάνωσης.
Στους ομίλους της διοργάνωσης κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις ΦΚ Σάλκε 04, Μακάμπι Χάιφα και Στεάουα Βουκουρεστίου. Το μόνο κυπριακό γήπεδο που μπορούσε να φιλοξενήσει αγώνες σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης ήταν το Νέο Γ.Σ.Π., οπόταν σε αυτό το στάδιο έδωσε η ΑΕΚ τα εντός έδρας παιχνίδια των ομίλων. Η ΑΕΚ τερμάτισε στην 4η θέση και αποκλείστηκε. Πέτυχε μία νίκη (2-1 εντός έδρας επί της Μακάμπι Χάιφα) και έφερε 2 ισοπαλίες (0-0 εκτός έδρας με τη Σάλκε και 1-1 εντός έδρας με τη Στεάουα), συγκεντρώνοντας 5 βαθμούς, τους περισσότερους που έχει κατακτήσει κυπριακή ομάδα σε ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ (όπως και ο ΑΠΟΕΛ την περίοδο 2013-14). Την περίοδο αυτή η ΑΕΚ δημιούργησε αήττητο ρεκόρ για κυπριακή ομάδα 6 παιχνιδιών (4 νίκες-2 ισοπαλίες στα προκριματικά της διοργάνωσης). Το ίδιο ρεκόρ έχει και ο ΑΠΟΕΛ την ίδια περίοδο αλλά με 3 νίκες και 3 ισοπαλίες.
Την περίοδο 2018-19 προκρίθηκε στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19, για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Η ΑΕΚ πέτυχε 1 νίκη ενώ έφερε και 2 ισοπαλίες. Τερμάτισε στην 3η θέση και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Παλαιοί Προπονητές
Προπονητές στην ΑΕΚ Λάρνακας διετέλεσαν οι ακόλουθοι:
Πρόεδροι
Πρόεδροι της ΑΕΚ Λάρνακας διετέλεσαν οι ακόλουθοι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* * Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1994
Ούγος ο Μέγας
Ο Ούγος ο Μέγας (Hugues le Grand, 898 - 16 Ιουνίου 956) ήταν δούκας των Φράγκων, Μαρκήσιος της Νευστρίας και Κόμης των Παρισίων (923 - 956) και κόμης των Παρισίων από τον Οίκο των Ροβερτιδών. Ο Ούγος ο Μέγας ήταν γιος του Ροβέρτου Α΄ της Γαλλίας και της Βεατρίκης του Βερμαντουά, κόρης του Ερμπέρ Α΄ του Βερμαντουά. Ήταν σύζυγος της Χέντβιχ της Σαξονίας. Ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος Καπέτος έγινε βασιλιάς των Φράγκων (987), η οικογένεια του ήταν γνωστή ως Οίκος των Ροβερτιδών, πρόγονος του Οίκου των Καπετιδών.
Ανατροπή του Καρόλου του Απλού
Οι βαρόνοι του βασιλείου των Δυτικών Φράγκων ύστερα από επανάσταση ανέτρεψαν τον Καρολίδη βασιλιά Κάρολο τον Απλό (922), οι ίδιοι βαρόνοι εξέλεξαν νέο βασιλιά τους τον πατέρα του Ούγου του Μεγάλου Ροβέρτο Α΄. Ο Ροβέρτος σκοτώθηκε σε μάχη στο Σουασόν (923), ο Ούγος αρνήθηκε να δεχτεί το στέμμα και το πρόσφερε στην γαμπρό του Ροδόλφο της Γαλλίας. Ο Κάρολος είχε ελπίδες να ανακτήσει το στέμμα των Φράγκων με την βοήθεια του ξαδέλφου του Ερμπέρ Α΄, κόμη του Βερμαντουά ο οποίος τελικά αντί να τον βοηθήσει τον συνέλαβε και τον φυλάκισε. Ο Ερμπέρ χρησιμοποίησε από τότε τον πρώην βασιλιά Κάρολο σαν απειλή προκειμένου να πιέσει για τα σχέδια του, η κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του Καρόλου του Απλού (929). Από τότε ο Ερμπέρ Β΄ των Βερμαντουά βρισκόταν σε συνεχή διαμάχη με τον βασιλιά Ροδόλφο και τον υποτελή του Ούγο Καπέτο, η διαμάχη έληξε όταν οι δυο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία μεταξύ τους.
Ο ισχυρότερος ευγενής των Φράγκων
Την εποχή του θανάτου του Ροδόλφου (936) ο Ούγος κατείχε την περιοχή μεταξύ του Λίγηρα και του Σηκουάνα που αντιστοιχεί στην αρχαία Νευστρία με την εξαίρεση το Ανζού και την Νορμανδία η οποία είχε παραχωρηθεί στους Βίκινγκ (911). Είχε ενεργό ρόλο στον ερχομό του Λουδοβίκου Δ΄ από την Αγγλία (936). Με τον γάμο του με την Χέντβιχ της Σαξονίας (937) κόρη του Ερρίκου του Κυνηγού και αδελφή του Όθων Α΄ της Γερμανίας ήρθε σε διένεξη με τον Λουδοβίκο. Το 938 ο Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας ξεκίνησε τις επιθέσεις τα κάστρα και στα φρούρια τα οποία κατείχαν μέλη της οικογένειας του και μερικά από αυτά ο Ερμπέρ Α΄ του Βερμαντουά. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος επιτέθηκε στον Ούγο τον Μέγα και στον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο (939) μέχρι που ήρθαν μεταξύ τους σε συμφωνία για ειρήνη τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου.
Προστριβές με τον Λουδοβίκο Δ΄
Την ίδια χρονιά ο Ούγος ο Μέγας μαζί με τον Ερμπέρ Α΄ του Βερμανδουά, τον Αρνούλφο Α΄ της Φράνδρας και τον δούκα της Νορμανδίας Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο πλήρωσαν φόρο υποτέλειας στον αυτοκράτορα Όθωνα και τον υποστήριξαν στην διαμάχη του με τον βασιλιά Λουδοβίκο. Όταν ο Λουδοβίκος έπεσε στα χέρια των Νορμανδών παραδόθηκε στον Ούγο σε αντάλλαγμα με τον νεαρό δούκα Ριχάρδο. Ο Ούγος απελευθέρωσε τον Λουδοβίκο Δ΄ υπό την προϋπόθεση να του παραδώσει το κάστρο του Λαόν. Σε ένα εκκλησιαστικό συμβούλιο στο Ίνγκελχαϊμ (948) οι Γερμανοί επίσκοποι καταδίκασαν και αφόρισαν τον Ούγο εν απουσία του επαναφέροντας τον αρχιεπίσκοπο Αρτώ στην αρχιεπισκοπή του Ρενς. Ο Ούγος σαν απάντηση επιτέθηκε στο Σουασόν και στην Ρεμς, ο αφορισμός επαναλήφθηκε σε νέο συμβούλιο στην Τριρ, ο Ούγος τελικά έκλεισε ειρήνη με τον Λουδοβίκο Δ΄, την εκκλησία, και τον κουνιάδο του Όθων Α΄.
Αναγνώρισε νέο βασιλιά τον Λοθάριο
Με τον θάνατο του Λουδοβίκου Δ΄ ο Ούγος αναγνώρισε διάδοχο του τον Λοθάριο, με την επέμβαση της βασίλισσας Γκερμπέργκας της Σαξονίας συνέβαλε στην στέψη του, ο Ούγος ο Μέγας ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του λαμβάνοντας τα δουκάτα της Βουργουνδίας και της Ακουιτανίας. Την ίδια χρονιά ο Γκιζλεμπέρτ, δούκας της Βουργουνδίας αναγνώρισε τον εαυτό του υποτελή του Ούγου του Μεγάλου δίνοντας την κόρη του σύζυγο στον δεύτερο γιο του Όθωνα.
Οικογένεια
Με την πρώτη του σύζυγο Ιουδήθ (922), κόρη του Ρογήρου κόμη του Μαιν (απεβ. 925) και της Ροθίλδης των Καρολιδών, δεν απέκτησε παιδιά.
Με τη δεύτερη σύζυγό του Ίντχιλντ (926), κόρη του Εδουάρδου του Πρεσύτερου και αδελφή του Έθελσταν της Αγγλίας (απεβ. 938) δεν απέκτησε παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Ροβερτιδών
Μιχαήλ Αντώνιος του Σαλούτσο
Ο Μιχαήλ-Αντώνιος ντελ Βάστο, ιταλ. Michele Antonio del Vasto (26 Μαρτίου 1495 - 18 Οκτώβριος 1528) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1504-28).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκησίου τού Σαλούτσου και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης του Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Γεννήθηκε στο Σαλούτσο και ήταν κόμης της Καρμανιόλα, ώσπου διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1504. Έλαβε μέρος, αρχικά μαζί με τον πατέρα του, στους Ιταλικούς Πολέμους τού Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας και τού διαδόχου αυτού Φραγκίσκου Α΄. Ιδιαίτερα διακρίθηκε στη μάχη της Παβίας το 1525.
Στη μάχη της Αμβέρσας ο Μιχαήλ-Αντώνιος πληγώθηκε θανάσιμα από μία μπάλα κανονιού. Σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του, τάφηκε στον ναό της Σάντα Μαρία ιν Αρακοέλι στη Ρώμη, ενώ η καρδιά του έμεινε στο Πεδεμόντιο. Μία μπαλάντα, για τον πληγωμένο μαρκήσιο και την τελευταία επιθυμία του, ήταν δημοφιλής μεταξύ των Ιταλών των Άλπεων κατά τη διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τζέρι Λιν
Εταιρείες
Η καριέρα του Λιν, ξεκίνησε το 1988 και έχει συνεργαστεί με τις καλύτερες εταιρείες επαγγελματικής πάλης των Η.Π.Α. Μέχρι το 1995 αγωνίστηκε σε μικρές εταιρείες της ανεξάρτητης σκηνής. Εκείνη την χρονιά και για τα επόμενα δύο χρόνια, εργάστηκε στο World Championship Wrestling. Το 1997 πήγε στο Extreme Championship Wrestling, από το οποίο έφυγε το 2001. Τότε υπέγραψε με το World Wrestling Federation/Entertainment, όπου έμεινε για μόλις έναν χρόνο. Το 2002 ξεκίνησε εμφανίσεις στο Total Nonstop Action Wrestling, από το οποίο αποχώρησε το 2007, αλλά επέστρεψε για μερικές εμφανίσεις την περίοδο 2010-2011. Την περίοδο 2008-2011 ήταν παλαιστής και για το Ring of Honor. Από το 2003, δεν υπογράφει δεσμευτικά συμβόλαια με εταιρείες, ώστε να μπορεί να εμφανίζεται σε πολλές μικρές εταιρείες ταυτόχρονα.
Διακρίσεις
Στην καριέρα του, έχει κατακτήσει πάνω από 80 τίτλους, ατομικούς και ομαδικούς. Μόλις δύο φορές όμως, έχει γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Έχει κατακτήσει μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ECW και μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Νταν Μπίττμαν
Ο Νταν Μπίττμαν (Dan Bittman, 29 Μαρτίου 1962) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1994 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία
Ωζιέλ
Το Ωζιέλ (γαλλικά: Auzielle, οξιτανικά: Ausièla) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Επαρχία Τασκάλα
Η επαρχία Τασκάλα (Тасқала ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι η Τασκάλα (Καμένκα). Πληθυσμός: 17,091 (εκτίμηση 2013) 17,202 (απογραφή 2009) 20,645 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Τασκαλα
Barrington Atlas of the Greek and Roman World
Με την ονομασία Barrington Atlas of the Greek and Roman World (μτφ. άτλαντας Μπάρινγκτον του ελληνορωμαϊκού κόσμου) είναι γνωστός ο μεγάλων διαστάσεων γεωγραφικός άτλαντας της αρχαίας Ευρώπης, Ασίας και βόρειας Αφρικής. Η χρονική περίοδος που αποτυπώνει καλύπτει από την αρχαϊκή Ελλάδα (1000 π.Χ.) έως και την ύστερη αρχαιότητα (640 μ.Χ.). Το έργο εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο του πανεπιστημίου του Πρίνσετον το 2000, και το ίδιο έτος βραβεύτηκε από τον σύνδεσμο των Αμερικανών εκδοτών ως το καλύτερο ακαδημαϊκό έργο αναφοράς στο πεδίο των ανθρωπιστικών επιστημών.
Περιγραφή
Οι περισσότεροι χάρτες είναι σε κλίμακα 1:1.000.000 ή 1:500.000. Ωστόσο για τις μεγάλες πόλεις της αρχαιότητας όπως η αρχαία Αθήνα, Ρώμη, και Κωνσταντινούπολη η κλίμακα είναι 1:150.000 αποτυπώνοντας σημαντικά περισσότερες λεπτομέρειες. Χάρτες με μικρότερη λεπτομέρεια -1:5.000.000- είναι αυτοί των απομακρυσμένων περιοχών όπου οι Έλληνες και Ρωμαίοι ταξίδεψαν και διατηρούσαν εμπορικές σχέσεις, όπως η Βαλτική, Αραβία, ανατολική Αφρική, Ινδία, Σρι Λάνκα, και άλλοι. Λόγω της φύσης των χαρτών και οικονομικούς περιορισμούς σε σχέση με τον διαθέσιμο χρόνο, το ύψος στις γραμμές ανύψωσης στους χάρτες αναγράφεται σε πόδια εκτός από τους λεπτομερείς χάρτες της κλίμακας 1:150.000 όπου αναγράφονται ως μέτρα. Η χαρτογραφική προβολή είναι τύπου Λάμπερτ. Υπήρξε προσπάθεια όπου ήταν δυνατό ώστε το φυσικό τοπίο να αποτυπωθεί στην εκτιμώμενη αρχαία μορφή του παρά στη σύγχρονη, ή τουλάχιστον να απαλειφθούν τα χαρακτηριστικά τα οποία ήταν γνωστό πως δημιουργήθηκαν κατά την νεότερη εποχή.
Η δημιουργία του άτλαντα διήρκεσε 12 έτη και το προσωπικό που ασχολήθηκε ήταν πάνω από 200 άτομα. Χρηματοδοτήθηκε με 4.500.000 δολάρια με πόρους από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ καθώς και ιδιωτικές δωρεές. Άλλα παρόμοια έργα, αποτελούν το An historical atlas of ancient geography, biblical and classical (1872–1874) του Ουίλιαμ Σμιθ, καθώς και το εγχείρημα Pleiades Project το οποίο ασχολείται με την επικαιροποίηση και συντήρηση των δεδομένων του χάρτη.
Χρονική κάλυψη
Η χρονική περίοδος που καλύπτεται αντιστοιχεί στο 1000 π.Χ. έως και το 640 μ.Χ., στις παρακάτω κατηγορίες: Όλες οι περίοδοι περιέχονται με ειδική σήμανση σε κάθε χάρτη, και δεν υπάρχουν ξεχωριστοί χάρτες για κάθε περίοδο.
Ονοματολογικές συμβάσεις
Οι λατινικοί τίτλοι των τοπικών κατηγοριών και του κάθε χάρτη αποτελούν γενικές αποδόσεις, π.Χ. Internum Mare (εσωτερική θάλασσα) ως η Μεσόγειος θάλασσα.
Εντός των χαρτών, οι αρχαίες ονομασίες υπογραμμίζονται με συγκεκριμένους χρωματισμούς ανάλογα με την εποχή, ενώ η παράθεση των σύγχρονων ονομασιών γίνεται με διαφορετική γραμματοσειρά. Για τα διάφορα φυσικά χαρακτηριστικά χρησιμοποιούνται λατινικοί όροι (π.χ. Lacus ως Λίμνη, Mons ως Όρος). Όταν είναι αμφίβολη η ακριβής ονομασία παρατίθεται ερωτηματικό δίπλα από το όνομα, ενώ όταν μόνο η γενική τοποθεσία είναι γνωστή η ονομασία αναγράφεται με πλαγιογράμματη γραφή.
Ευρετήριο χαρτών
Οι 2 τόμοι του ευρετηρίου (και η ψηφιοποιημένη έκδοση του οπτικού δίσκου) περιέχουν:
Ψηφιακή έκδοση
Τον Νοέμβριο του 2013, διατέθηκε σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή η ψηφιακή έκδοση του χάρτη για συσκευές iPad 2+.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάρτες Κατηγορία:Αρχαιολογία
Κλάους Χες
Ο Κλάους Χες είναι Γερμανός μουσικός της ροκ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Jane.
Βιογραφία
Άρχισε να παίζει κιθάρα από τα 15. Ο πατέρας του ήταν ιατρός και μουσικός. Το 1970 ίδρυσε μαζί με τους άλλους το συγκρότημα Jane, και μετά την διάλυσή του συνέχισε με δική του σύνθεση και το όνομα Mother Jane.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
388
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 388 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 388 (CCCLXXXVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος του Υπάτου Αυγούστου χωρίς συνυπάτο (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1141 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 388 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Καθεδρικός Ναός της Αμιένης
Η Καθεδρική Βασιλική της Παναγίας της Αμιένης (γαλλ. Basilique Cathédrale Notre-Dame d'Amiens), ή απλούστερα ο Καθεδρικός Ναός της Αμιένης, είναι ρωμαιοκαθολικός ναός, έδρα του επισκόπου της Αμιένης. Βρίσκεται σε μία χαμηλή λοφοσειρά πάνω από τον ποταμό Σομ στην Αμιένη, την πρωτεύουσα της Πικαρδίας, περίπου 120 χιλιόμετρα βορείως των Παρισίων.
Ο Καθεδρικός Ναός της Αμιένης είναι ο υψηλότερος ολοκληρωμένος καθεδρικός ναός σε ολόκληρη τη Γαλλία: ο πέτρινος θόλος του κυρίως ναού φθάνει σε εσωτερικό ύψος 42,3 μέτρα. Επίσης διαθέτει τον μεγαλύτερο εσωτερικό όγκο από όλους τους καθεδρικούς ναούς της Γαλλίας, εκτιμώμενο σε 200 χιλιάδες κυβικά μέτρα. Ο ναός κατασκευάσθηκε από το 1220 μέχρι το 1270 περίπου και έχει καταχωρηθεί από το 1981 στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αν και έχει χάσει τις περισσότερες από τις αρχικές υαλογραφίες του, ο ναός είναι περίφημος για την ποιότητα και την ποσότητα της γοτθικής γλυπτικής του 13ου αιώνα στη δυτική πλευρά του κυρίως ναού και στη νότια πύλη, ενώ στο εσωτερικό υπάρχει πλήθος από χρωματισμένα γλυπτά από μεταγενέστερες περιόδους.
Ανέγερση
thumb|left|200px|Σχέδιο του ισογείου του Καθεδρικού της Αμιένης (από την [[Encyclopædia Britannica του 1911)]] Η έλλειψη καταγραφών σχετικά με την ανέγερση του ναού οφείλεται μερικώς σε πυρκαγιές που κατέστρεψαν τα αρχεία της επισκοπής το 1218 και πάλι το 1258 (τη δεύτερη φορά έπαθε ζημιές και ο υπό ανέγερση ναός. Οι εργασίες της θεμελιώσεως άρχισαν έγιναν επί επισκόπου Εβράρ ντε Φουιγύ το 1220. Αρχιτέκτονας μέχρι το 1228 ήταν ο Robert de Luzarches και τον διαδέχθηκε ο Τομά ντε Κορμόν (Thomas de Cormont), μέχρι το 1258, ενώ μετά χρέη αρχιτέκτονα είχε ο γιος του, ο Ρενώ (Renaud de Cormont), μέχρι το 1288. Το χρονικό του Κορμπί δίνει ως χρονολογία της ολοκληρώσεως του ναού το 1266, ωστόσο συνεχίσθηκαν εργασίες. Το δάπεδο είναι καλυμμένο με σχέδια όπως ο ο κεκαμμένος σταυρός, που συμβολίζει τον θρίαμβο του Χριστού επί του σταυρικού θανάτου).
Ο χρόνος κατασκευής του ναού υπήρξε σχετικώς σύντομος για μεσαιωνικό καθεδρικό ναό, με αποτέλεσμα τη μεγάλη καλλιτεχνική ομοιογένεια. Η μακρά και σχετικώς ειρηνική βασιλεία του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας έφερε ευημερία στην περιοχή, κάτι που κατέστησε δυνατή την επένδυση στον ναό. Οι καθεδρικοί της Ρεμς και της Σαρτρ είναι περίπου της ίδιας εποχής.
Το εξωτερικό
Η δυτική πρόσοψη του καθεδρικού, κατασκευασμένη σε μία μόνο φάση από το 1220 έως το 1236, παρουσιάζει ασυνήθιστα υψηλό βαθμό καλλιτεχνικής ομοιογένειας: το κάτω επίπεδο με τρεις τεράστιες πύλες στέφεται από μία «γλυπτοθήκη» 22 αγαλμάτων βασιλέων, η οποία καταλαμβάνει όλη την πρόσοψη κάτω από το κυκλικό παράθυρο. Πάνω από το παράθυρο υπάρχει ανοικτή στοά, η «galerie des sonneurs». Οι δύο πύργοι κατασκευάσθηκαν χωρίς να ληφθεί υπόψη ο παλαιότερος σχεδιασμός, με τον νότιο πύργο να ολοκληρώνεται το 1366 και τον βόρειο, που είναι υψηλότερος, το 1406.
Οι πύλες της προσόψεως είναι περίφημες για τα περίτεχνα γλυπτά τους, που παριστάνουν πολλούς τοπικούς αγίους και μεγάλες εσχατολογικές σκηνές. Μερικοί άγιοι της πύλης που έχουν ταυτοποιηθεί είναι οι Βικτωρικός, Φουσκιανός και Γεντιανός, ο Δομίτιος της Αμιένης, ο Άγιος Φιρμίνος και η Αγία Ουλφία της Αμιένης.
Ο οβελός πάνω από το κέντρο του ναού προστέθηκε μεταξύ του 1529 και του 1533. Το εμβαδό του ναού είναι 7.700 τετραγωνικά μέτρα και είναι το μεγαλύτερο για ναό της Γαλλίας.
Τα χρώματα στην πρόσοψη
Κατά τη διαδικασία του καθαρισμού με λέιζερ τη δεκαετία του 1990 ανακαλύφθηκε ότι η δυτική πρόσοψη του ναού ήταν αρχικώς βαμμένη με πολλά χρώματα. Τελειοποιήθηκε τότε μια τεχνική για τον ακριβή προσδιορισμό των χρωμάτων του 13ου αιώνα και μετά, σε συνεργασία με τα εργαστήρια της EDF και μια ιδιωτική εταιρεία, αναπτύχθηκαν περίτεχνες τεχνικές φωτισμού ώστε να προβάλλουν αυτά τα χρώματα απευθείας πάνω στην πρόσοψη με ακρίβεια, αναβιώνοντας την πολύχρωμη εμφάνισή της κατά τον 13ο αιώνα. Με την προβολή τους πάνω στα αγάλματα γύρω από τις πύλες προκύπτει ένα εκπληκτικό θέαμα που φέρνει τις μορφές τους στη ζωή. Τα προβαλλόμενα χρώματα είναι κάπως αχνά για να φωτογραφηθούν, αλλά μια καλής ποιότητας ψηφιακή κάμερα δίνει πολύ καλά αποτελέσματα, όπως φαίνεται πιο κάτω.
Το πλήρες αποτέλεσμα του χρωματισμού μπορεί να εκτιμηθεί καλύτερα με άμεση θέαση, κάτι που μπορεί να βιώσει ο επισκέπτης με μουσική συνοδεία στις παραστάσεις του «ήχος και φως», οι οποίες γίνονται τα καλοκαιρινά βράδυα, αλλά και κατά τη χριστουγεννιάτικη πανήγυρη ή την Πρωτοχρονιά.
Το εσωτερικό
Το εσωτερικό του ναού περιλαμβάνει έργα τέχνης και διακόσμηση από όλες τις εποχές μετά την ανέγερση του καθεδρικού ναού. Υπάρχει αξιοσημείωτη ζωγραφική μπαρόκ του 17ου αιώνα, από καλλιτέχνες του διαμετρήματος του Φρανς Φράνκεν του νεότερου και του Λωράν ντε λα Υρ.
Αναγεννησιακή έγχρωμη γλυπτική
Κάποια από τα σημαντικότερα έργα τέχνης στο εσωτερικό του ναού είναι έγχρωμα γλυπτά, που χρονολογούνται κυρίως στον ύστερο 15ο και τον 16ο αιώνα. Μία μεγάλη σειρά στο βόρειο τμήμα του κάθετου διαδρόμου απεικονίζει την εκδίωξη από τον Ιησού των εμπόρων από τον Ναό των Ιεροσολύμων, όπου ο Ναός παριστάνεται με φαντασία. Μπροστά, δίπλα στο ψαλτήρι, υπάρχουν σειρές γλυπτών με θέμα τους βίους των δύο αγίων, των οποίων η προσκύνηση έφερε τους μεγαλύτερους αριθμούς πιστών στο καθεδρικό ναό: τον Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη και τον Άγιο Φιρμίνο, τον πρώτο επίσκοπο της Αμιένης. Οι καλλιτέχνες φρόντισαν να παραλληλίσουν τις ιστορίες τους: αμφότεροι οι άγιοι αποκεφαλίσθηκαν επειδή προσέβαλαν τους ισχυρούς και πλούσιους του κόσμου τούτου, υπέφεραν την αγνόηση και την απώλεια, μέχρι που μια μετεγενέστερη γενεά ανεκάλυψε τα λείψανά τους και τα στέγασε όπως τους άξιζε.
Ο άμβωνας
Ο μπαρόκ άμβωνας, κατασκευασμένος από μάρμαρο και επίχρυσο ξύλο, κυριαρχεί στον κυρίως ναό. Στηρίζεται πάνω σε τρεις αλληγορικές γυναικείες μορφές, που φαίνεται ότι συμβολίζουν την Πίστη, την Ελπίδα και την Ελεημοσύνη, τις τρεις «θεολογικές αρετές».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμιενης Καθεδρικος Αμιενης Καθεδρικος Αμιενης Καθεδρικος Αμιενης Κατηγορία:Εκκλησίες στη Γαλλία
Αντσόλα ντελλ'Εμίλια
Η Αντσόλα ντελλ'Εμίλια (ιταλικά: Anzola dell’Emilia) είναι δήμος της βόρειας Ιταλίας, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Η Αντσόλα ντελλ'Εμίλια βρίσκεται κοντά στον δήμο της Μπολόνια σε απόσταση 13,5 χιλιομέτρων. Πρόκειται για έναν καθαρά πεδινό δήμο με υψόμετρο 38 μέτρα, το μέγιστο ύψος του δήμου είναι 59 μέτρα και το ελάχιστο 25. Διασχίζεται από τους χείμαρρους Γκιρόντα (ιταλικά: Ghironda), Λαβίνο (ιταλικά: Lavino) και Σαμότζια (ιταλικά: Samoggia). Η συνολική του έκταση είναι 36,61 τ.χλμ. και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°32'50"28 N γεωγραφικό πλάτος και 11°11'44"16 E γεωγραφικό μήκος.
Στον δήμο ανήκουν τα δημοτικά διαμερίσματα Αντσόλα ντελλ'Εμίλια, Κάζε Μόντενα, Καζέττι, Καστελλέττο, Λαβίνο ντι Μέτζο, Λ’Όλμο, Παλατσίνα ντι Σόπρα, Πόντε Άσσε, Πόντε Σαμότζια, Σαν Τζιάκομο ντελ Μαρτινιόνε, Σάντα Μαρία ιν Στράντα.
Ιστορία
Στο έδαφος του δήμου έχουν βρεθεί σημαντικότατα αρχαιολογικά ευρήματα, κάνοντας την Αντσόλα ντελλ'Εμίλια έναν από τους δήμους, της επαρχίας της Μπολόνια, με τις αρχαιότερες μαρτυρίες της ανθρώπινης παρουσίας.
Εποχή του Χαλκού
Οι αρχαιολογικές έρευνες που ξεκίνησαν το 1982 έχουν φέρει στο φως στοιχεία της ύπαρξης ενός οικισμού της εποχής του χαλκού κάτω από τον οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος της Αντσόλα ντελλ'Εμίλια. Πρόκειται για έναν οικισμό Τερραμαρίκολο (ιταλ Terramaricolo), είναι οι οικισμοί που αναπτύχθηκαν κατά την εποχή του χαλκού στην Κοιλάδα του Πάδου. Ο οικισμός έχει τη μορφή ενός παραλληλογράμμου με εμβαδόν 135 στρεμμάτων. Περιμετρικά περιβάλλεται από μία τάφρο βάθους μέχρι 2,5 μέτρα και πλάτος 4 με 6 μέτρα. Στο εσωτερικό της έκτασης υπήρχε μια δεύτερη τάφρος που διέγραφε μια μικρότερη περιοχή 25 περίπου στρεμμάτων. Στις ανασκαφές βρέθηκε μεγάλος αριθμός αντικειμένων και άλλων ευρημάτων που δίνουν πολλές πληροφορίες για τον τρόπο ζωής των κατοίκων, την οικονομία τους, την διατροφή τους καθώς και για το φυσικό περιβάλλον της περιοχής.
Αρχαιότητα και Μεσαίωνας
Κατά την ρωμαϊκή εποχή η περιοχή χρησιμοποιείται κυρίως για αγροτικούς σκοπούς.
Η περιοχή της Αντζόλα εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 888 μ.Χ. με το όνομα Ουντσίολα (Ιταλ. Unciola), από το οποίο αργότερα θα προέρθει το όνομα Αντζόλα. Το έγγραφο αναφέρεται σε ένα μοναστήρι Κασινέζε (Monastero Cassinese) που βρίσκεται στην οδό Πρεντόζα (Via Predosa) κοντά στο κάστρο της Αντζόλα. Το 946, το κάστρο, θα παραχωρηθεί από τους μαρκησίους της Μάντοβα Αλμερίκο και Φράνκα (Almerico e Franca) στους επισκόπους της Μπολόνια. Από τότε ο δήμος της Μπολόνια προσπάθησε πολλές φορές να αφαιρέσει το κάστρο από την επιρροή της εκκλησίας. Αυτές οι προσπάθειες είχαν σαν αποτέλεσμα το 1231 η εκκλησία να αφορίσει τον δήμο και τους κυβερνώντες του. Λίγο αργότερα θα φτάσουν σε μια συμφωνία που όμως θα κρατήσει για λίγο. Το 1249 ο πύργος του κάστρου θα χρησιμοποιηθεί σαν φυλακή του βασιλιά Έντσο της Σαρδηνίας. Από τον 14ο αιώνα το κάστρο θα δεχτεί πολλές επιθέσεις και λεηλασίες που θα τελειώσουν στα μέσα του 17ου αιώνα με την ολοκληρωτική του καταστροφή, θα μείνει μόνο ο πύργος.
Περίοδος Ναπολέοντα και Ένωση της Ιταλίας
Με την άφιξη του Ναπολέοντα στην Ιταλία δημιουργείται η καινούρια διοικητική οργάνωση της χώρας. Με αυτή την αναδιοργάνωση δημιουργούνται οι λαϊκοί δήμοι που δεν ταυτίζονται με τις εκκλησιαστικές κοινότητες. Με τον νόμο της 24ης Ιουλίου του 1802 καθορίζονται οι δήμοι, ανάμεσα τους είναι και ο δήμος της Αντζόλα. Το πρώτο δημοτικό συμβούλιο θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο του 1803. Με το Συνέδριο της Βιέννης η Αντζόλα επιστρέφει στο Κράτος της Εκκλησίας. Τα πρώτα 30 χρόνια του 19ου αιώνα η έκταση του δήμου δέχτηκε πολλές αλλαγές. Αυτή την περίοδο έγιναν και πολλά υδραυλικά έργα, επειδή η περιοχή έχει πολλά νερά και δημιουργούνταν έλη, καθώς και έργα οδοποιίας. Στις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε η καλλιέργεια του ρυζιού στην περιοχή που επεκτάθηκε πολύ γρήγορα γιατί οικονομικά ήταν πολύ συμφέρουσα. Οι ορυζώνες όμως δημιουργούσαν ένα ανθυγιεινό περιβάλλον για τους κατοίκους με αποτέλεσμα να υπάρξουν πολλές διαμαρτυρίες και τελικά μεταξύ 1817 και 1818 να εγκαταλειφθεί η καλλιέργεια του ρυζιού. Το 1855 ο πληθυσμός της Αντζόλα θα χτυπηθεί από επιδημία χολέρας. Τα πρώτα δύο κρούσματα θα παρουσιαστούν στις 7 Ιουλίου του 1855 και η επιδημία θα κρατήσει μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Ο τελικός απολογισμός θα είναι 257 νεκροί σε σύνολο 548 μολυσμένων.
Η τύχη της Αντζόλα είναι συνδεδεμένη με εκείνη της Μπολόνια όλη την περίοδο των αναταραχών που προηγούνται της ένωσης της Ιταλίας. Η πτώση του Κράτους της εκκλησίας προκάλεσε σύγχυση στους κάτοικους της Αντζόλα που ήταν ιδιαιτέρα συνδεδεμένοι με την εκκλησία. Στις 11 και 12 Μαρτίου του 1860 γίνεται το δημοψήφισμα για την ένωση με το Βασίλειο της Σαρδηνίας. Την 1η Φεβρουαρίου του 1864 ψηφίζεται στο δημοτικό συμβούλιο η αλλαγή του ονόματος του δήμου από Αντζόλα σε Αντσόλα ντελλ'Εμίλια.
Σύγχρονη Εποχή
Την περίοδο αμέσως μετά την ένωση της Ιταλίας στην Αντζόλα η διαμάχη μεταξύ της εκκλησίας, που είχε χάσει την πολιτική της δύναμη, και τους εκπροσώπους του καινούριου κράτους, ήταν ιδιαίτερα έντονες.
Το 1859 η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή διασχίζει τον δήμο αλλά ο πρώτος σταθμός στον κεντρικό οικισμό θα ανοίξει το 1862. Το 1894 συνδέεται με τον τηλέγραφο και το 1909 με το τηλέφωνο. Το 1885 στην Αντζόλα φτάνουν οι πρώτες αγροτικές μηχανές.
Νεβέζις
Ο Νεβέζις (Λιθουανικά: Nevėžis) είναι ο έκτος μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός στη Λιθουανία και ένας από τους κύριους παραποτάμους του Νέμουνα, έχει μήκος 209 χλμ. και ρέει μόνο στα γεωγραφικά όρια της Λιθουανίας. Είναι ο δεύτερος μακρύτερος ποταμός της Λιθουανίας, μετά τον Σβεντόγη, που ρέει αποκλειστικά εντός των συνόρων του. Οι πηγές του βρίσκονται στον δήμο Ανυξιάι και ο ποταμός πρώτα ρέει προς βορειοδυτική κατεύθυνση, αλλά στη συνέχεια στην Πανεβεζίς γυρνάει προς τα νοτιοδυτικά και περνάει την Κεντάινιαϊ, ρέει στο Νέμουνα, δυτικά του Κάουνας κοντά στο Ραουντοντβάρις.
Αντσόλα ντελλ'Εμίλια
Μνημεία
Ο επισκέπτης μπορεί να δει ενδιαφέροντα μνημεία.
Νεβέζις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Λιθουανίας
Αντσόλα ντελλ'Εμίλια
Πολιτισμός
Η πολιτιστική προσφορά της Αντσόλα ντελλ'Εμίλια περιλαμβάνει το περιβαλλοντικό και αρχαιολογικό μουσείο (Museo Archeologico Ambientale).
Κοινωνία
Οι ξένοι που κατοικούν μόνιμα στον δήμο είναι 1174. Οι περισσότεροι προέρχονται από Μαρόκο 311, Ρουμανία 183 και Αλβανία 138. Οι Έλληνες είναι 3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Ιωάννης Λουδοβίκος του Σαλούτσο
Ο Ιωάννης-Λουδοβίκος, ιταλ. Giovanni Ludovico (π. 1496 - 1563) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1528-29).