cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρέθυμνο
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη
Η συλλογή της περιλαμβάνει βιβλία γύρω από διάφορα θεματικά πεδία των επιστημών, πληροφοριακό υλικό (εγκυκλοπαίδειες,λεξικά, βιβλιογραφίες, οδηγούς, χάρτες κλπ.), τοπική συλλογή με Κρητικά έντυπα, δηλαδή βιβλία που ο συγγραφέας είναι Κρητικός ή το περιεχόμενο αναφέρεται στην Κρήτη ή έχουν τυπωθεί στην Κρήτη, σπάνια βιβλία, κατάλοιπα από τις παλιές βιβλιοθήκες του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ρεθύμνου, της Πνευματικής Εστίας Ρεθύμνου, και ελάχιστα από τη συλλογή του Επισκόπου Ιωαννίκιου. Επιπρόσθετα, περιλαμβάνει βιβλία και περιοδικά που τυπώθηκαν το 19ο αιώνα, τοπικές εφημερίδες από το 1880 μέχρι σήμερα, Αθηναϊκές εφημερίδες από το 1953 έως σήμερα, Φύλλα Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.) από το1952 μέχρι σήμερα, λογοτεχνική συλλογή, συλλογή από παιδικά και εφηβικά βιβλία, βιβλία για παιδιά προσχολικής ηλικίας, σχολικά βοηθήματα για τους μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων, οπτικοακουστικό υλικό αποτελούμενο από ταινίες DVD, πλήθος ελληνικών και ξένων CDs, συλλογή επιστημονικών και εκλαϊκευμένων περιοδικών και αρχειακό και φωτογραφικό υλικό για το Ρέθυμνο.
Προσωπικότητες
Στο Ρέθυμνο γεννήθηκαν και έζησαν οι:
Διοικητικά
Δείτε : Δήμος Ρεθύμνης καθώς και Κοινότητα Ρεθύμνης
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924 να ορίζεται έδρα του δήμου Ρεθύμνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Ανώγεια, Γάλλος, Γιαννούδι, Μεγάλο και Μικρό Μετόχι, Ξηρό Χωριό και Τρία Μοναστήρια. αποτελούν την κοινότητα Ρεθύμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρεθύμνης του δήμου Ρεθύμνης ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 32.468 κατοίκους.
Άλλες πληροφορίες
Η περιοχή της πόλης του Ρεθύμνου έχει ενταχθεί στο Κτηματολογικό Γραφείο Ρεθύμνου, ήδη από 12-3-2008. (Άλλες περιοχές που εξυπηρετούνται από το γραφείο αυτό: Άδελε, Αργυρούπολη Ρεθύμνου, Αρμένοι Ρεθύμνου, Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου, Γεράνι Ρεθύμνου, Επισκοπή, Μαρουλάς Ρεθύμνου, Πρασιές, Πρινές, Ρουσσοσπίτι Ρεθύμνου, Χρωμοναστήρι Ρεθύμνου.)
Στην πόλη λειτουργoύν:
Αδελφοποιημένες πόλεις
thumb|Πινακίδες [[Αδελφοποιήσεις|αδελφοποιημένων με το Ρέθυμνο πόλεων.]]
Τοπικές αργίες - Γιορτές
Κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου (γιορτή των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ) είναι αργία στο Ρέθυμνο και τιμάται η επέτειος του ολοκαυτώματος της Μονής Αρκαδίου με παρέλαση στο κέντρο της πόλης. Επίσης, αργία είναι και στις 4 Δεκεμβρίου, εορτή της Αγίας Βαρβάρας που είναι πολιούχος της πόλης.
Περαιτέρω ανάγνωση
Τοπωνυμικό του τέως Δήμου Ρεθύμνου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Ο καβαλάρης των F.M. Stereo
Ο καβαλάρης των F.M. Stereo, είναι ο τίτλος μίας ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας του 1986 σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη και σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά, με πρωταγωνιστές τους Στάθη Ψάλτη, Καίτη Φίνου, Νεφέλη Ορφανού, Σπύρο Καλογήρου, Τάσο Κωστή, Ηλία Κωνσταντίνου κ.ά.
Πλοκή
Ο Στάθης είναι ένας άνεργος νέος αλλά και νόθο παιδί ενός εργοστασιάρχη τον οποίο κληρονομεί μετά τον θάνατό του και βρίσκεται ξαφνικά με μεγάλη περιουσία. Οι υπόλοιποι συγγενείς και κληρονόμοι θα προσπαθήσουν να τον εξαπατήσουν ώστε να του κλέψουν την περιουσία που κληρονόμησε αλλά ο Στάθης θα καταφέρει να τους σταματήσει επισης θα καταφέρει να παντρευτεί την μεγάλη του αγάπη, τη Λίζα.
Επίσης στην ταινία κάνουν μια guest εμφάνιση ο Πασχάλης μαζί με την πρωτοεμφανιζόμενη τότε τραγουδίστρια Λίτσα Γιαγκούση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
Ματίας Κρίστεν
Ο Ματίας Κρίστεν είναι ένας διεθνής ποδοσφαιριστής από το Λίχτενσταϊν. Αγωνίζεται στην ελβετική ΦΚ Λιντ 04. Αγωνίζεται και ως μέσος και ως επιθετικός.
Τζον Κόλτρεϊν
Ο Τζον Γουίλιαμ Κόλτρεϊν (John William Coltrane, Χάμλετ Βόρειας Καρολίνας, 23 Σεπτεμβρίου 1926 - Νέα Υόρκη, 17 Ιουλίου 1967) ήταν Αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ.
Ματίας Κρίστεν
Καριέρα
Ο Ματίας Κρίστεν αγωνίστηκε στις ΦΚ Τρίσεν, ΦΚ Μπάλτσερς, ΦΚ Βιλ 1900, ΦΚ Γκόσαου και ΦΚ Βαντούζ. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Λίχτενσταϊν το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Λίχτενσταϊν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βαντούζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτσερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βιλ 1900 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γκόσαου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σινγκτάρουα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τρίσεν
Τζον Κόλτρεϊν
Το έργο του σημάδεψε την αφροαμερικανική μουσική παράδοση στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Ο Κολτρέιν θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους τζαζ συνθέτες και σαξοφωνίστες μαζί με τον Κόλμαν Χόκινς, τον Λέστερ Γιανγκ ή τον Σόνι Ρόλινς που επίσης καινοτόμησαν με το παίξιμό τους.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κολτρέιν γεννήθηκε στη Βόρεια Καρολίνα, σε μια εποχή έντονων φυλετικών διακρίσεων στην Αμερική. Στο περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Τζον Κολτρέιν κυριαρχούσαν δύο στοιχεία: η μουσική, αφού και οι δυο γονείς του -- έστω και ερασιτεχνικά -- είχαν σχετική ενασχόληση, και η θρησκευτικότητα, καθώς ο παππούς του ήταν πρεσβύτερος της African Methodist Episcopal Zion Αφρικανικής Επισκοπικής Χριστιανικής Εκκλησίας Μεθοδιστών της Σιών. Σε πολύ νεαρή ηλικία, αντιμετώπισε τον θάνατο του πατέρα του, του παππού του και της θείας του, ενώ αυτή η περίοδος ταυτίζεται με την αρχή της ενασχόλησής του με τη μουσική. μικρογραφία|Φωτογραφία του Κολτρέιν στο Ναυτικό των ΗΠΑ Η πρώτη συμμετοχή του Κολτρέιν σε μουσικό σύνολο ήταν το 1939, σε μια ορχήστρα της Κοινότητας, όπου έπαιζε κλαρινέτο και γαλλικό κόρνο, ενώ στο άλτο σαξόφωνο στράφηκε όταν εντάχθηκε στη γυμνασιακή ορχήστρα. Τον Ιούνιο του 1943, μετακόμισε την Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας και την περίοδο αυτή ξεκινά το ενδιαφέρον του για την τζαζ. Στο διάστημα 1945 - 1946 υπηρέτησε στο ναυτικό. Έχει ανακηρυχθεί άγιος από την Αφρικανική Ορθόδοξη Εκκλησία (African Orthodox Church) των ΗΠΑ, ως Saint John William Coltrane (Άγιος Ιωάννης Γουλιέλμος Καλτρέιν).
Μουσική σταδιοδρομία
μικρογραφία|Εικόνα του Κολτρέιν από εκκλησία με το όνομά του στο [[Σαν Φρανσίσκο]] Την πρώτη του ηχογράφηση -- εκτέλεση της κλασικής μπίμποπ (bebop) επιτυχίας «Hot House» -- την έκανε το 1946, στη διάρκεια της θητείας του, ενώ στις αρχές του επόμενου χρόνου, συμμετείχε στα μουσικά σχήματα The Joe Webb Band και The King Kolax Band. Σταδιακά στράφηκε από το άλτο στο τενόρο σαξόφωνο. Η σημαντική αυτή επιλογή αποδίδεται σύμφωνα με ορισμένους σε μια συνάντηση που λέγεται ότι είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, κατά την οποία διαπίστωσε ότι το άλτο σαξόφωνο είχε εξαντλήσει τα όριά του και έτσι αποφάσισε την εξερεύνηση του τενόρο. Η περισσότερο «πεζή» εκδοχή για την επιλογή του τενόρο σαξόφωνου από τον Κολτρέιν συνδέει το γεγονός αυτό με τη συμμετοχή του στην ορχήστρα του Έντι «Cleanhead» Βίνσον, ο οποίος έπαιζε άλτο. Στα μέσα της καριέρας του το ενδιαφέρον του προσέλκυσε το σοπράνο σαξόφωνο, ως αποτέλεσμα της γνωριμίας του με τον νεαρό τότε σαξοφωνίστα Στιβ Λέισι ο οποίος είχε ταχθεί στο όργανο αυτό.
Για τα επόμενα χρόνια ο Κολτρέιν πέρασε από πολλά σχήματα, όπως η μπάντα του Τζίμι Χιθ στα μέσα του 1948, η οποία την εποχή εκείνη εξελίχθηκε στη θρυλική The Howard McGhee All Stars. Το 1949 επέστρεψε στη Φιλαδέλφεια, και στα τέλη του χρόνου έγινε μέλος της μεγάλης ορχήστρας του Ντίζι Γκιλέσπι, όπου έμεινε μέχρι την διάλυσή της το 1950. Ο Κολτρέιν συνέχιζε όμως να παίζει δίπλα στον Γκιλέσπι μέχρι την άνοιξη του 1951, εποχή κατά την οποία καταγράφεται δισκογραφημένο και το πρώτο του σόλο στη σύνθεση «We Love to Boogie» με τον Γκιλέσπι.
Ο Κολτρέιν επέστρεψε στο σχήμα του Μάιλς Ντέιβις το φθινόπωρο του 1957. Το μεσοδιάστημα της απουσίας του καταγράφεται η συνεργασίας του με τον Τελόνιους Μονκ στο κλαμπ Five Spot, ενώ ο Κολτρέιν ανέπτυξε παράλληλα μια διαφορετική τεχνική, «φυσώντας» ταυτόχρονα περισσότερες από μία νότες. Στην εποχή αυτή ανήκουν πολλοί προσωπικοί του δίσκοι, όπως τα Coltrane, Lush Life -- The Last Trane και John Coltrane With the Red Garland Trio.
Σταθμός στην δισκογραφία του Κολτρέιν θεωρείται η ηχογράφηση του Blue Train, το οποίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1957. Δυο χρόνια αργότερα ο Κολτρέιν συμμετείχε στην ηχογράφηση του δίσκου του Μάιλς Ντέιβις Kind of Blue. Το έργο αυτό θεμελίωσε τη modal jazz, στην οποία οι αυτοσχεδιασμοί βασίζονται στις κλίμακες και όχι στις συγχορδίες. Παράλληλα, όμως, ο Κολτρέιν ηχογραφούσε τα προσωπικά του άλμπουμ, όπως το Giant Steps και το Coltrane Jazz, και τον Απρίλιο του 1960 εγκατέλειψε την μπάντα του Ντέιβις δημιουργώντας το ιστορικό κουαρτέτο με τον πιανίστα Μακόι Τάινερ, τον μπασίστα Στιβ Ντέιβις και τον ντράμερ Έλβιν Τζόουνς.
Μια ακόμα σημαντική στιγμή στη δημιουργική πορεία του Κολτρέιν ήρθε το χειμώνα του 1960, με την διασκευή της σύνθεσης «My Favorite Things», από το μιούζικαλ Η μελωδία της ευτυχίας, των Ρίτσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμερσταϊν Β'. Η διασκευή αυτή σηματοδότησε την εποχή της αλλαγής για τα δεδομένα της τζαζ. Η εκτέλεση του Κολτρέιν, πέρα από την τεράστια εμπορική επιτυχία, δημιούργησε το πρότυπο της σύνθεσης-εισαγωγής στην τζαζ μουσική. Ο Κολτρέιν είχε μετατρέψει ένα κλασικό βαλς σε πεδίο άσκησης της modal jazz, αναπτύσσοντας έναν καμβά από ιδέες που έμενε πια στους άλλους μουσικούς της τζαζ να τις επεξεργαστούν και να τις εξελίξουν. Ο ίδιος ο Κολτρέιν επαναλάμβανε την εκτέλεση του με κάθε ευκαιρία στις ζωντανές εμφανίσεις του.
Την εποχή αυτή στο σύνολο του Κολτρέιν προστέθηκε και ο κορυφαίος της αβάν γκαρντ (avant-garde) Έρικ Ντόλφι, συνεργασία που καταγράφεται δισκογραφικά στο Live at the Village Vanguard. Η παραγωγή του Κολτρέιν συνεχίστηκε με τίτλους όπως τα Coltrane, Ballads, Duke Ellington and John Coltrane, και John Coltrane with Johnny Hartman, ενώ η «απογείωση» προς το χώρο της φρι τζαζ, με κυρίαρχο στοιχείο την απελευθέρωση της φόρμας, άρχισε με το Impressions (1963), για να ακολουθήσει την ερχόμενη χρονιά το Live at Birdland και κυρίως το Crescent (1964).
Το 1965 ο Κολτρέιν κατέθεσε το έργο που προσδιόρισε τη σχέση του με τη θρησκευτικότητα και αποτελεί την περισσότερο βατή δουλειά του στην κατεύθυνση αυτή, το A Love Supreme. Ηχογραφήθηκε το Δεκέμβριο του 1964 και είναι ένας εκτεταμένος τελετουργικός αυτοσχεδιασμός αφιερωμένος στον Θεό. Έργο απλό ως σύλληψη αλλά σπάνιας εσωτερικής δύναμης, ξεπέρασε τελικά το ένα εκατομμύριο αντίτυπα σε πωλήσεις.
Το 1966 πρόλαβε να δει την κυκλοφορία του Kulu Se Mama και του Meditations, ενώ η ηχογράφηση του Expression ολοκληρώθηκε λίγες μέρες πριν από το θάνατο του από καρκίνο.
Στα χρόνια που ακολούθησαν πλήθος ακυκλοφόρητου υλικού πήρε τη θέση του στις προθήκες των δισκοπωλείων όλου του κόσμου, με σημαντικότερα τα Live at the Village Vanguard Again!, Om, Cosmic Music, Selflessness, Transition, Sun Ship, Africa/Brass, Vol. 2, Interstellar Space, και First Meditations (For Quartet).
Πολλές από τις ηχογραφήσεις που κυκλοφόρησαν μετά το θάνατο του κέρδισαν σειρά διακρίσεις Grammy, όπως τα The Coltrane Legacy, Alternate Takes, Afro Blue Impressions και Bye Bye Blackbird.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί Κατηγορία:Σαξοφωνίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Ασκληπιός
Ο Ασκληπιός ήταν ο θεός της Ιατρικής που λατρευόταν σε όλο τον ελλαδικό χώρο κατά την αρχαιότητα.
Όνομα
Το όνομά του παράγει ο Ιούλιος ο Επιδαύριος από το όνομα "αίγλη" (Άογλα) και προς τη γνώμη του αυτή συμφωνεί και ο λεξικογράφος Ησύχιος. Η ετυμολογία του ονόματος από τον "Άσκλην", τον Κορίνθιο Βασιλέα, τον οποίο και θεράπευσε, ή από τον "Ασγελάταν", επίθετο του Απόλλωνα, ή τον "Αγλαόπην" κ.λπ. φαίνεται μάλλον λαϊκής προέλευσης. Το δεύτερο συνθετικό του ονόματός του είναι "ήπιος" που προσθέτει στην "αίγλη" λάμψη και ηπιότητα.
Οι αρχαιότεροι μελετητές παρήγαν το όνομα από το "ασκελής" «διά τό μή εάν σκελλέσθαι».
Παρόλο που ο Ασκληπιός δεν θεωρείται σημαντικός θεός της ελληνικής μυθολογίας, ωστόσο είναι κεντρική φυσιογνωμία του αρχετύπου των ηρώων-θεραπευτών. Ο Ασκληπιός είναι η ιδεατή αντίληψη της ιαματικής δύναμης της φύσης, όπως και σήμερα γίνεται αντιληπτή από τους ανθρώπους, που επιδρά κατά τις "ήπιες" εποχές στα υψώματα και στον καθαρό αέρα, κάτω από την απαλή λάμψη και θερμότητα του Ηλίου, στα σημεία που αναβλύζουν δροσερές πηγές, ενώ πανύψηλα δένδρα γύρω καθαρίζουν την ατμόσφαιρα. Τέτοιο ακριβώς ήταν και το περιβάλλον των τόπων της λατρείας του και αυτή την αντίληψη ενίσχυσαν οι διάφοροι θρύλοι της γέννησης και της καταγωγής του.
Συμμετείχε στο ταξίδι των Αργοναυτών και το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, γεγονός που τον οριοθετεί στους βίους των σημαντικότερων ηρώων της ελληνικής μυθολογίας. Ο Ασκληπιός ήταν επίσης σημαντική μορφή στο δράμα που εκτυλίχθηκε μεταξύ του Απόλλωνα, του Δία και των Κυκλώπων, γνωστό σε μας μέσω της τραγωδίας του Ευριπίδη, Άλκηστις.
Η γέννηση του Ασκληπιού
εναλλ.=|μικρογραφία|372x372px|Ασκληπιός (ll. 1-4) ''Για σένα αρχίζω θεραπευτή των νόσων Ασκληπιέ να τραγουδώ. Στη Δώτια πεδιάδα η όμορφη Κορωνίδα, η κόρη του βασιλιά Φληγύα, τον γέννησε, μεγάλη χαρά για τους ανθρώπους, ανακουφιστή των πόνων των σκληρών. (l. 5) Χαίρε, λοιπόν, άνακτα: με το τραγούδι μου προσεύχομαι σ’εσένα!''
Ο Απόλλων ήταν ζηλότυπος θεός και δυσαρεστήθηκε ιδιαίτερα όταν ένας κόρακας του αποκάλυψε ότι η ερωμένη του επρόκειτο να παντρευτεί ένα θνητό. Πρώτα, λοιπόν τιμώρησε για τα κακά μαντάτα τον κόρακα, αλλάζοντας το λευκό του φτέρωμα, στο γνωστό μας μαύρο. Κατόπιν τιμώρησε την ερωμένη του καίγοντάς την, αν και σε άλλη εκδοχή του μύθου ήταν η Άρτεμις που εξέθεσε την «άπιστη» Κορωνίδα (ή Αρσινόη). Πριν να αποτεφρωθεί εντελώς η Κορωνίς, ο Απόλλωνας διέσωσε το έμβρυο που έφερε στη μήτρα της, από τις φλόγες.
Ο νεογέννητος Ασκληπιός χρειαζόταν κάποιον για να τον μεγαλώσει. Έτσι ο Απόλλωνας σκέφθηκε το σοφό κένταυρο Χείρωνα, μια άλλη ενδιαφέρουσα θεραπευτική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, πιθανώς προ-ολύμπια, αφού τον συναντάμε να διατρέχει τις πεδιάδες της Κρήτης, όταν γεννήθηκε ο Δίας. Ο Χείρων, λοιπόν, ο εκπαιδευτής τόσων ηρώων όπως ο Αχιλλέας, ο Ακταίων, ο Ιάσων, ο Πάτροκλος, ο Πηλέας κ.α. ανέλαβε την εκπαίδευση του Ασκληπιού. Θα παρατηρήσουμε εδώ ότι ο Χείρων είναι σύμβολο μιας προαιώνιας σοφίας, αυτής που υπάρχει πριν από το σχηματισμό των θεών. Η σοφία του κένταυρου είναι σε σημαντικό βαθμό παρούσα στη διάπλαση των ηρώων της ελληνικής μυθολογίας. Είναι ένα από τα ζητούμενα στο ταξίδι της ηρωικής αναζήτησης και της ολοκλήρωσης του εαυτού.
Συνεπώς, αν και ο Απόλλωνας υπήρξε θεός της θεραπείας, αυτός που δίδαξε τη θεραπευτική τέχνη στον Ασκληπιό ήταν ο Χείρων. Στην ανατροφή ανακατεύεται και άλλο ένα αρχέτυπο της σοφίας – ολύμπιο αυτή τη φορά - η θεά Αθηνά, η οποία προσφέρει στον Ασκληπιό το πολύτιμο αίμα της Μέδουσας.
Αυτή η δυσδιάκριτη, ως προς την εγκυρότητά της, αναφορά, έρχεται σε αντιδιαστολή με την κλασικά αποδεκτή ρήση του Στράβωνα:
‘’Έτερος δι’ εστί Ληθαίος ποταμός ο περί Τρίκκην εφ’ ώ ο Ασκληπιός γεννηθήναι λέγεται’’ (Στράβων XIV 647).
Στην Τρίκκη ιδρύθηκε "το αρχαιότατο και επιφανέστατο Ασκληπιείο" του αρχαίου εκείνου κόσμου (Στράβων θ’ 437). Πιθανώς κατά τον 7ο αιώνα π. Χ., λόγω της μεγάλης του προσφοράς στο ανθρώπινο γένος, θεοποιήθηκε από τους ανθρώπους και πέρασε στον μύθο και την ιστορία.
Ο μύθος της Άλκηστης
μικρογραφία|600x600px|εναλλ.=|αριστερά Το αίμα της Μέδουσας, αυτό που δόθηκε στον Ασκληπιό από την Αθηνά, διαιρείτο σε δύο μέρη, με βάση τη φλέβα από την οποία είχε αναπηδήσει. Το αίμα από τη δεξιά φλέβα θα μπορούσε να θεραπεύσει την ανθρωπότητα, ακόμη και από το θάνατο, ενώ το αίμα από την αριστερή φλέβα μπορούσε να θανατώσει. Τούτο το θάνατο βίωσε ο Χείρων από τα δηλητηριασμένα βέλη. Στον αρχετυπικό θρησκευτικό δυϊσμό, στην πάλη του θεραπευτικού καλού και του σκοτεινού κακού υποκύπτει ακόμη και η προαιώνια σοφία στους κοσμολογικούς μύθους της ανθρωπότητας, ακόμη και αν ακολουθεί η ανάσταση και η ανανέωση.
Μάνιασε ο Απόλλωνας, αλλά ο θυμός ενάντια στο βασιλέα των θεών ήταν ανώφελος, κι έτσι έστρεψε το θυμό του ενάντια στους δημιουργούς των κεραυνών, τους Κύκλωπες. Εξοργισμένος ο Δίας ετοιμάστηκε να τον εξαποστείλει στον Τάρταρο, αλλά παρενέβη μια άλλη θεά, πιθανώς η μητέρα του Απόλλωνα, η Λητώ. Ο Δίας μετέτρεψε την τιμωρία του γιου του, στέλνοντάς τον υπηρέτη στον θνητό βασιλιά Άδμητο για ένα χρόνο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπηρέτη, ο Απόλλωνας συμπάθησε τον Άδμητο, έναν άνθρωπο που ήταν καταδικασμένος να πεθάνει νέος. Καθώς δεν υπήρχε πια ο Ασκληπιός με το φίλτρο του για να αναστήσει τον βασιλιά, ο Άδμητος θα χανόταν για πάντα όταν πέθαινε. Ως χάρη, ο Απόλλωνας διαπραγματεύτηκε έναν τρόπο για να αποφύγει ο Άδμητος τον Χάροντα. Αν πέθαινε κάποιος άλλος στη θέση του, ο Χάροντας θα του επέτρεπε να ζήσει. Το μόνο πρόσωπο που ήταν πρόθυμο να προχωρήσει σε αυτή τη θυσιαστική πράξη, ήταν αγαπημένη σύζυγος τους Άδμητου, η Άλκηστις.
Την ημέρα που δόθηκε η Άλκηστις στον Χάροντα, στη θέση του Άδμητου, κατέφθασε στο παλάτι ο Ηρακλής. Ακούγοντας τις οιμωγές του θρήνου παραξενεύτηκε κι όσο κι αν προσποιήθηκε ο Άδμητος πως τίποτα δε συνέβαινε, οι υπηρέτες που τους έλειπε η αφέντρα τους, αποκάλυψαν την αλήθεια. Έτσι ο Ηρακλής ξεκίνησε για τον Κάτω Κόσμο, να φροντίσει για την επιστροφή της Άλκηστης στη ζωή. Ο ήρωας γίνεται θεραπευτής και τανάπαλιν, ένα μυθικό μοτίβο που ανακυκλώνεται στην παγκόσμια ιστορία των θρησκειών.
Ήρωες θεραπευτές
μικρογραφία|427x427px Η αναζήτηση για τα ίχνη της λατρείας του Ασκληπιού οδηγεί διαρκώς προς τα πίσω από τη Ρώμη στην Επίδαυρο και κατόπιν ανατολικά, στο νησί της Κω. Χρειάζεται επίσης να ταξιδέψουμε στη Μικρά Ασία, να ρίξουμε μια ματιά στο Ασκληπιείο της Περγάμου. Σε όλο αυτό το ταξίδι στο χρόνο και το χώρο, βέβαια, δεν πρέπει να ξεχάσουμε την περιοχή και την πόλη που διαμόρφωσε το κέντρο του ελληνικού κόσμου, την Αττική και την Αθήνα, ούτε τη μεγάλη ποίηση και τους ομηρικούς μύθους που συνδέθηκαν με το όνομά του. Με αυτούς τους μύθους άλλωστε ήταν στενά συνδεδεμένοι οι Ασκληπιάδες, όσο και με τη λατρεία του θείου προγόνου τους. Αφ' ενός έχουμε την ομηρική ποίηση και αφ' ετέρου λατρευτικούς μύθους από ένα Ασκληπιείο, ή μάλλον ιερό αλσύλλιο του Απόλλωνα Κυπαρισσίου. Αυτοί οι δύο εντελώς διαφορετικοί τύποι αφήγησης διαφωνούν σε ένα ουσιαστικό σημείο. Για τον Όμηρο και τους επικούς ποιητές της ομηρικής σχολής ο Ασκληπιός δεν ήταν θεός αλλά θνητός ήρωας, ένας ήρωας που πέθανε και λατρεύτηκε μόνο νεκρός, όπως οι νεκροί βασιλικοί ήρωες. Στη διάρκεια ζωής του ήταν μόνο «άριστος ιατρός». Μαθαίνουμε στην Αττική τι σήμαινε η λατρεία ενός τέτοιου ήρωα ιατρού, από μια επιγραφή που αποκαλεί τον θεραπευτή ήρωα-ιατρό, προσδιορίζοντάς τον μάλιστα ως εν άστει.
Ο Ασκληπιός έκανε την ιεροπρεπή είσοδό του στην Αθήνα περίπου το 420 π.Χ. Το άδυτό του χτίστηκε σε ένα σημείο προφυλαγμένο από τον αέρα στη νότια πλαγιά της ακρόπολης, κοντά στην πηγή που θεωρείτο ότι κατείχε θεραπευτικές ιδιότητες. Εδώ εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του, τις θεές Υγιεία και Επιόνη και τους γιους του. Η συγγένειά του με το Διόνυσο στην αττική γη αντανακλάται ίσως στο γεγονός ότι το ιερό του βρίσκεται πολύ κοντά στο θέατρο του Διονύσου, μοτίβο χωροτακτικό που βλέπουμε να επαναλαμβάνεται στον Μαραθώνα, όπου ο τύμβος του ήρωα-ιατρού βρίσκεται δίπλα στο ιερό του Διόνυσου.
Όμως, ο Ασκληπιός είναι ουσιαστικά η φυσική συνέχεια ή γεννήτωρ άλλων ηρώων-ιατρών της Αττικής. Στην Ελευσίνα συναντάμε τον Ορησίνιο και στη Ραμνούντα τον Αμφιάραω ή τον Αμφίλοχο, γιο του Αμφιάραω. Φαίνεται, λοιπόν, πως η είσοδος του Ασκληπιού στην αττική γη –και όχι μόνον- δεν είναι μια καινοτομία, αλλά η φυσική συνέχεια μιας μακράς παράδοσης θεραπευτών, οι οποίοι στην ηρωική εποχή των ομηρικών επών ή και προγενέστερα αναλαμβάνουν τον χαρακτηρισμό του ήρωα. Ο ήρωας στον αρχαιοελληνικό κόσμο συνδέεται σχεδόν πάντα με τη διαδικασία της θεραπείας, την κάθοδο στον κάτω κόσμο και την επιστροφή. Ας φύγουμε για λίγο όμως από την Αθήνα, να δούμε έναν άλλο μύθο, που προσδιορίζει καθοριστικά τις απόψεις των Ασκληπιάδων για τον Ασκληπιό.
Ο Παυσανίας μιλά για ύμνους που ψάλλονταν στο ιερό του Ασκληπιού, στην Πέργαμο και αυτοί οι ύμνοι αναφέρουν έναν ήρωα, ο οποίος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον ήρωα του έπους ή της τραγωδίας σχετίζεται παράδοξα με τα μυστικά της θεραπείας. Πρόκειται για τον Τήλεφο ο οποίος, πληγωμένος από τον Αχιλλέα, πληροφορήθηκε από τον Απολλώνειο χρησμό πως εκείνος που τον πλήγωσε θα τον θεράπευε. Οι εορταστικοί ύμνοι στο ιερό της Περγάμου ξεκινούσαν με το όνομά του, όχι μόνο εξαιτίας του έπους του, αλλά της ιδιαίτερης σημασίας που είχε για τους απόγονους του Ασκληπιού. Ο Τήλεφος πληγώθηκε και θεραπεύτηκε από τον Αχιλλέα, όταν οι Έλληνες αναζητούσαν την Τροία σε λάθος τόπο και συνδεόταν συμβολικά με τον Απόλλωνα, το αρσενικό ελάφι και τον κυπάρισσο. Ο θετός πατέρας του ονομαζόταν Κόρυθος, ένα όνομα που αποδίδεται στον Απόλλωνα στη Μεσσηνία για τον θεραπευτή θεό του ήλιου. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|414x414εσ Ως παιδί ο Τήλεφος ακολούθησε το μοτίβο της εγκατάλειψης –χαρακτηριστικό των ηλιακών ηρώων λυτρωτών- και τον βύζαξε στην ερημιά μια ελαφίνα. Το όνομά του σημαίνει «αυτός που λάμπει μακριά» και μητέρα του είναι η Αυγή. Ένας από τους γιους του ήταν ο αγαπημένος του Απόλλωνα Κυπάρισσος, που σκότωσε κατά λάθος το ιερό ελάφι του Απόλλωνα και μεταμορφώθηκε σε κυπαρίσσι. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, βέβαια, δεν είναι τίποτε άλλο από μυθολογικές παραλλαγές του μύθου της γέννησης του ήλιου, της ημερήσιας και ετήσιας επιφάνειας του φωτός, που ακολουθείται με το θάνατο του φωτός κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο και την επακόλουθη ανάστασή του στην εαρινή ισημερία. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος για τον οποίο έχουν θέση σε έναν ύμνο προς τον Ασκληπιό. Ο ένας από τους γιους του Τήλεφου, εκείνος του οποίου το όνομα δεν πρέπει να προφέρεται, ο Ευρύπυλος που συνδέεται με τον Κάτω Κόσμο, σκότωσε τον Μαχάονα, τον έναν από τους ήρωες-ιατρούς που αναφέρονται στην Ιλιάδα. Ο Μαχάων ήταν ο πρώτος χειρουργός, ενώ ο αδελφός του Ποδαλείριος θεράπευε τις αόρατες πληγές, ακόμα και εκείνες της ψυχής.
Ο Μαχάων είναι ένας ήρως-γιατρός, που το όνομά του προέρχεται από τη λέξη μάχη και θα μπορούσε να σημαίνει και σφαγέας. Άλλοι θεραπευτές θεοί ή ήρωες γιοι του Μαχάονα φέρουν επίσης ονόματα που υπονοούν τον πόλεμο, όπως Πολεμοκράτης, Νικόμαχος, Αριστόμαχος κ.λπ. Εδώ ο ιατρός και ο πολεμιστής σε μια ενότητα εκφράζουν τη δυϊστική άποψη των αρχαίων Ελλήνων για τη θεραπεία. Η πληγή και η θεραπεία είναι οι δύο όψεις του ενός νομίσματος. Ο ιατρός με τη σειρά του είναι μια ευάλωτη ύπαρξη που μπορεί να θεραπεύσει τις πληγές του ανθρώπου, όχι τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Μαχάων θεραπεύει και πληγώνει, αλλά ο ίδιος δεν μπορεί να θεραπευτεί. Ο Ευρύπυλος, ο κυβερνήτης του κάτω κόσμου τον αγκαλιάζει για πάντα. Ο πολεμιστής χειρουργός πεθαίνει από τις πληγές του, αλλά συνεχίζει να ζει μέσω της νεκρικής λατρείας που τον θεώνει.
Αυτό είναι και το βάθος της θεραπευτικής λατρείας της Κω, ένα βάθος που δε μοιράζεται με τους άλλους τόπους της Ελλάδας, παρά τα διάσημα Ασκληπιεία της. Στην υπόλοιπη Ελλάδα οι θεραπευτές ήρωες εκφυλίζονται σε απλούς θαυματουργούς, αλλά ο αρχέγονος χαρακτήρας τους διακρίνεται μέσα στον ιστό του μύθου –κυρίως του ηρωικού. Όσον αφορά στα λατρευτικά βάθη αυτής της παράδοσης δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι αποσιωπώνται οι σκοτεινές πλευρές που συνδέουν τη θεραπεία με το θάνατο σε μια αδιάσπαστη ενότητα. Για αυτά τα πράγματα τηρείται ιερή σιγή, αλλά ούτως ή άλλως τούτο το μυστικό είναι κοινός τόπος. Κοινός τόπος για της θεμελίωση της αυτογνωσίας, βασικός άξονας της οποίας είναι η θνητή φύση του ανθρώπινου γένους. Ο ιατρός θεραπεύει τις πληγές, όπως είπαμε, αλλά δεν μπορεί να θεραπεύσει τον άνθρωπο ενάντια στη φύση του.
Είναι μεγάλη η συμβολή των ποιητών σε αυτή τη διαδικασία αυτογνωσίας, καταρχήν εκείνων που δημιούργησαν τα μυθολογήματα και κατόπιν του Ομήρου, με τη βαθειά και σφαιρική γνώση του για την ανθρώπινη φύση. Η Ιλιάδα είναι το μεγάλο έπος του πολέμου, εκείνου που προκαλεί πληγές, και σε ό,τι αφορά στις οδύνες και τις δυσκολίες των ηρώων το έπος δεν σιωπά. Είναι εκπληκτική η αφθονία χειρουργών σε όλη την έκταση της Ιλιάδας και η παρουσία τους θεωρείται σχεδόν δεδομένη. Είναι τέτοια η βαρύτητα που τους αποδίδεται, ώστε ορισμένοι ακαδημαϊκοί πρότειναν την αφαίρεση των εδαφίων που αναφέρονται στην παρουσία τους και την επαναφορά του έπους στην αρχική του μορφή, με τον εξορισμό όλων των ανώνυμων χειρουργών. Εδώ θα συμφωνήσουμε με τον Κ. Κερένυι, ο οποίος θεωρεί ότι δεν κατόρθωσαν να δουν πως οι συγκεκριμένες αναφορές υποδεικνύουν μια αναγκαία φάση της εξέλιξης της χειρουργικής. Ο ειδικός στις πληγές και συνάμα πολεμιστής είναι απόλυτα αναγκαίος στην εξέλιξη του έπους. Ο Ποδαλείριος και ο Μαχάων, οι δυο γιοι του Ασκληπιού που εμφανίζονται στο πεδίο της μάχης με το μικρό στρατό τους, συνδυάζουν στα πρόσωπά τους τον πολεμιστή και τον καλό γιατρό.
Χείρων και Παιών ή Παιήων
Στην Ιλιάδα, όμως, ο γεννήτωρ της θεραπευτικής τέχνης δεν είναι ο Ασκληπιός. Ο Ασκληπιός αναφέρεται απλώς ως πατέρας των δυο γιων του. Ο ποιητής δε γνωρίζει κανέναν Ασκληπιό θεό της θεραπείας. Τον παρουσιάζει απλά ως θνητό ιατρό που έγινε ημίθεος μετά τον θάνατό του. Πίσω από τους δύο γιους του, τον Μαχάονα και τον Ποδαλείριο στέκει μια άλλη μορφή, που η προέλευσή της χάνεται πίσω από την αχλύ του μύθου, ο αρχαϊκός Χείρων, στον οποίο επιστρέφουμε αναζητώντας τον αιτιολογικό παράγοντα του μύθου. Ως πατέρα του Ασκληπιού ο Όμηρος δεν αναφέρει κανέναν, παρά μόνον τον Χείρωνα, τον πατρικό φίλο και δάσκαλό του, που του δίδαξε τη θεραπευτική φύση των βοτάνων. Αλλά αυτό δεν τον ξεχωρίζει από τον κύκλο των ηρώων που μαθήτευσαν με τον Χείρωνα. Ο ίδιος ο Αχιλλέας συμμετείχε στη θεραπευτική παράδοση με το χειρώνιον, το θεραπευτικό βοτάνι για τις πληγές του Πάτροκλου. Ωστόσο και ο ίδιος ο Χείρων πληγώνεται, όπως μαθαίνουμε από μεταγενέστερους μύθους. Είναι ένας αθάνατος με αγιάτρευτη πληγή και ο μαθητής του ο Ασκληπιός έχει την ίδια τύχη. Γιατί ο Όμηρος αποσιωπά τη θεϊκή καταγωγή του δεύτερου; Ίσως η απάντηση βρίσκεται στον ιατρό των θεών, τον Παιώνα ή Παιήωνα.
Στην πέμπτη ραψωδία ο ποιητής αφηγείται τις πληγές των θεών από τις μάχες τους με τους θνητούς. Η Αφροδίτη, η Ήρα, ο τερατώδης Άδης ή ο Άρης αναζητούν στον Όλυμπο τον Παιώνα να θεραπεύσει τις πληγές τους. Ποιος είναι όμως αυτός ο γιατρός που εγγυάται τη θεραπεία των θεών; Είναι η προσωποποιημένη θεραπευτική δύναμη, εξυψωμένη στον ολύμπιο ουρανό. Ο Όμηρος στην αφήγησή του βάζει μια απαραβίαστη γραμμή που οριοθετεί τον κόσμο των θνητών και τον κόσμο των αθανάτων. Ο Χείρων, αν και θεός, είναι ευάλωτος και υποκύπτει στη σκιά του θανάτου. Το ίδιο και ο Ασκληπιός που παραμένει δεμένος με τη σφαίρα της θνητότητας. Δεν μπορούν λοιπόν να χειριστούν τον κόσμο των αθανάτων. Τούτος ο αυστηρός διαχωρισμός δεν είναι ο μοναδικός. Η ομηρική θεολογία χαράζει την ίδια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους ολύμπιους θεούς και τους μη-ολύμπιους. Ό,τι είναι Ολύμπιο προσδένεται σταθερά στο άρμα του αιώνιου φωτός. Ό,τι είναι μη-Ολύμπιο φέρει τη σκιά του θανάτου. Ο Παιών συνδεδεμένος με τον Απόλλωνα στην Οδύσσεια, διακριτός σε άλλες αφηγήσεις, είναι η αληθινή πηγή της θεραπευτικής τέχνης. Αντιπροσωπεύει μια μορφή θεραπείας ανώτερη από εκείνη του Ασκληπιού ή του Χείρωνα, την ουσία της αφηρημένης, καθαρής θεραπευτικής δύναμης του φωτός. Αυτός είναι πιθανώς ο λόγος που ο παιάν στους Δελφούς ακουγόταν από την άνοιξη ως τα τέλη του φθινόπωρου, όσο κρατούσε δηλαδή η επιφάνεια του φωτός.
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Ραλφ Ντόσον
Ο Ραλφ Ντόσον (αγγλικά:  Ralph Dawson, 18 Απριλίου 1897 - 15 Νοεμβρίου 1962) ήταν Αμερικανός διακεκριμένος μοντέρ, ο οποίος ασχολήθηκε περιοδικώς, με την ηθοποιία, τη σκηνοθεσία και τη σεναριογραφία. Ξεκινώντας την καριέρα του το 1919. Υπήρξε τέσσερις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ, κερδίζοντάς το, τελικά, τρεις φορές, την πρώτη με το Όνειρα καλοκαιρινής νυχτός, τη δεύτερη με το Αντώνιο Αντβέρσο και, τρίτο, τέλος, με το Ρομπέν των Δασών. Ο Ντόσον συμμετείχε σε πάνω από 75 ταινίες του Χόλιγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Μαρία Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Η Μαρία-Ελισάβετ, γερμ.: Marie-Elisaet von Schleswig-Holstein-Gottorp (6 Ιουνίου 1634, στο Κάστρο του Γκότορπ - 17 Ιουνίου 1665, στο Ντάρμσταντ) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταιν-Γκόττορπ, ήταν κόρη του δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Έσσης-Ντάρμσταντ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1597–1659) και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν (1610–1684), κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.
Παντρεύτηκε στις 24 Νοεμβρίου 1650 στο κάστρο Γκόττορπ τον Λουδοβίκο, ο οποίος αργότερα έγινε Λουδοβίκος ΣΤ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Ντάρμσταντ (1630–1678), τον οποίο είχε μνηστευθεί στα γενέθλιά του το 1649. Με την ευκαιρία του γάμου εκτελέστηκε ο τελευταίος χορός σπαθιών στην Έσση, σε ένα φεστιβάλ στο Λόλαρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1650 τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Ιρένε Τζένα
Η Ιρένε Τζένα (ιταλικά: Irene Genna) (4 Ιανουαρίου 1931 - 6 Φεβρουαρίου 1986) ήταν Ιταλίδα, γεννημένη στην Ελλάδα, ηθοποιός κινηματογράφου και τηλεόρασης.
Ζωή και καριέρα
Η Τζένα γεννήθηκε στην Αθήνα από Ιταλό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Έκανε τις σπουδές της στο λύκειο στην Ελλάδα και μετά μετακόμισε στην Ιταλία με την οικογένειά της. Στη Ρώμη εγγράφηκε στη σχολή της Όπερας της Ρώμης και παρακολούθησε τα μαθήματα υποκριτικής που διοργάνωσε η ηθοποιός Τερέζα Φρανκίνι.
Η Τζένα έκανε το ντεμπούτο της σε πολύ νεαρή ηλικία στο The Two Orphans του Μάριο Ματόλι. Είχε τον πρώτο της σημαντικό ρόλο το 1949, με το νεορεαλιστικό μεταπολεμικό δράμα του Ρενάτο Καστελάνι Είναι για Πάντα Άνοιξη. Παρά την καλή κριτική που έλαβε, η καριέρα της Τζένα συνεχίστηκε κυρίως σε λιγότερο φιλόδοξες παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων αρκετών τηλεοπτικών σειρών της RAI. Το 1957, η Τζένα παντρεύτηκε τον Αμεντέο Νατζάρι με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Εβελίνα, επίσης ηθοποιό και στη συνέχεια αποσύρθηκε από το χώρο του θεάματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλοί ελληνικής καταγωγής
Σεβωείμ
Η Σεβωείμ (Σεβωιμ ή Ζεβωγίμ), ήταν μια βιβλική πόλη που έγινε γνωστή από την αιφνίδια καταστροφή της, μαζί με τα Σόδομα και τη Γόμορα, στο νότιο άκρο της Νεκράς θάλασσας. Η Σεβωείμ μαζί με τα Σόδομα, τη Γόμορα, την Αδαμά και τη Σηγώρ αποτελούσαν την πεντάπολη της κοιλάδας Σιδδίμ.
Αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο Γέννεση (10:19 και 14:2) και στο Δευτερονόμιο (29:23) με αιτία της ολοκληρωτικής καταστροφής της, από τον Γιαχβέ, τον έκλυτο βίο και την ανηθικότητα των κατοίκων της.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Ασύρματη φόρτιση
Η ασύρματη φόρτιση είναι μία από τις πολλές μεθόδους φόρτισης μπαταριών χωρίς τη χρήση καλωδίων ή προσαρμογέων εναλλασσόμενου ρεύματος για τη συσκευή. Η ασύρματη φόρτιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μεγάλη ποικιλία συσκευών, όπως κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές και συσκευές αναπαραγωγής MP3 καθώς και μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως ρομπότ και ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Υπάρχουν τρεις μέθοδοι ασύρματης φόρτισης: επαγωγική φόρτιση, φόρτιση ραδιοφώνου και χρέωση συντονισμού.
Η επαγωγική φόρτιση χρησιμοποιείται για τη φόρτιση στοιχείων μεσαίου μεγέθους, όπως κινητά τηλέφωνα, συσκευές αναπαραγωγής MP3 και PDA.
Στην επαγωγική φόρτιση, ένας προσαρμογέας εξοπλισμένος με σημεία επαφής είναι προσαρτημένος στην πίσω πλάκα της συσκευής. Όταν η συσκευή απαιτεί φόρτιση, τοποθετείται σε ένα αγώγιμο μαξιλάρι φόρτισης, το οποίο είναι συνδεδεμένο σε μια πρίζα.
Η ραδιοφωνική φόρτιση χρησιμοποιείται για τη φόρτιση αντικειμένων με μικρές μπαταρίες και απαιτήσεις χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, όπως ρολόγια, ακουστικά, ιατρικά εμφυτεύματα, κινητά τηλέφωνα, συσκευές αναπαραγωγής MP3 και ασύρματο πληκτρολόγιο και ποντίκια. Τα ραδιοκύματα χρησιμοποιούνται ήδη για τη μετάδοση και λήψη κυψελοειδών τηλεφωνικών, τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών και Wi-Fi σημάτων. Η ασύρματη φόρτιση ραδιοφώνου λειτουργεί παρομοίως. Ένας πομπός, συνδεδεμένος σε μια πρίζα, παράγει ραδιοκύματα. Όταν ο δέκτης που είναι συνδεδεμένος στη συσκευή έχει ρυθμιστεί στην ίδια συχνότητα με τον πομπό, θα φορτίσει τη μπαταρία της συσκευής.
Η χρέωση συντονισμού χρησιμοποιείται για αντικείμενα που απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας, όπως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ρομπότ, ηλεκτρική σκούπα ή φορητό υπολογιστή. Στη φόρτιση συντονισμού, ένα πηνίο χαλκού που συνδέεται με μια πηγή ενέργειας είναι η μονάδα αποστολής. Ένα άλλο πηνίο, που είναι συνδεδεμένο με τη συσκευή που πρόκειται να φορτιστεί, είναι ο δέκτης. Και τα δύο πηνία συντονίζονται στην ίδια ηλεκτρομαγνητική συχνότητα, πράγμα που καθιστά δυνατή τη μεταφορά ενέργειας από το ένα στο άλλο. Η μέθοδος λειτουργεί σε μικρές αποστάσεις (3-5 μέτρα).
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αρμενίας
H θέση του Πρωθυπουργού της Αρμενίας θεσμοθετήθηκε το 1918 με την ίδρυση της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας. Εξαφανίστηκε όταν η Πρώτη Δημοκρατία ενσωματώθηκε στοην Υπερκαυκασίανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία. Όταν η Αρμενία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, η θέση του Πρωθυπουργού επαναφέρθηκε. Ακολουθεί κατάλογος με τα πρόσωπα που υπηρέτησαν ως αρχηγοί της κυβέρνησης στην Αρμενία. Σήμερα αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας.
Κατάλογος των Αρχηγών κρατών και Κυβερνήσεων της Αρμενίας: 1918-1920, 1991-σήμερα
Δημοκρατία της Αρμενίας (1918-1920) και Δημοκρατία της Αρμενίας (1991-σήμερα):
Παραπομπές και σημειώσεις
*
Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας
Ιδρύθηκε το 1968. Εκδίδει μηνιαίως τον Οδηγητή, που είναι το όργανο του Κεντρικού Συμβουλίου της. Επίσης φημίζεται για την οργάνωση του φεστιβάλ του Οδηγητή, του μεγαλύτερου φεστιβάλ νεολαίας στην Ελλάδα, ενώ διοργανώνει και διάφορα μαθητικά φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα.
Είναι μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ), στην οποία προέδρευε μέχρι πρόσφατα. Συμμετέχει και στη Συνάντηση Ευρωπαϊκών Κομμουνιστικών Νεολαιών (ΣΕΚΝ) για την οποία μάλιστα, υπήρξε μία εκ των οργανώσεων που την εμπνεύστηκαν και καθιέρωσαν. Σημερινός Γραμματέας του Κεντρικού της Συμβουλίου είναι ο Νίκος Αμπατιέλος.
Οργάνωση
Η KNE είναι δομημένη με βάση τον Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό και τις άλλες αρχές ενός Κόμματος Νέου Τύπου. Τα μέλη της, μαζί με τους φίλους της οργάνωσης, συμμετέχουν στη φοιτητική παράταξη Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας (ΠΚΣ) και στο Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ) ως φοιτητές ή στη γραμματεία νέων του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου ως εργαζόμενοι. Παρεμβαίνουν, ακόμα, στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους χώρους όπου δρα και εργάζεται η νεολαία. Διαθέτει αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα για την σοσιαλιστική επανάσταση, την εργατική εξουσία και τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Ιστορία
Η KNE ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών. Στις 22 Αυγούστου 1968 το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ αποφάσισε την ίδρυση της ΚΝΕ. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1968 ιδρύθηκε η ΚΝΕ, με τη συγκρότηση του πρώτου καθοδηγητικού οργάνου της. Ταυτόχρονα, ξεκινά η έκδοση του παράνομου Οδηγητή. Μετά τη Μεταπολίτευση και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, η ΚΝΕ κατέστη η μαζικότερη πολιτική οργάνωση νεολαίας.
Το φθινόπωρο του 1989, μέσα στη γενικότερη πολιτική κρίση της Αριστεράς στην Ελλάδα, την καταστολή της εξέγερσης των νέων στην Κίνα την ίδια περίοδο (καταστολή στην πλατεία ΤιενΑνΜεν), την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΣΥΝ αποχώρησαν ή/και διεγράφησαν πολλά μέλη του ΚΚΕ (μαζί με 15 μέλη της ΚΕ). Αποχώρισε κομμάτι του στελεχικού δυναμικού και μελών της ΚΝΕ, με επικεφαλής τον Γραμματέα του Κεντρικού Συμβουλίου Γιώργο Γράψα. Η διάσπαση της ΚΝΕ πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβρη του 1989, με την δημιουργία της ΚΝΕ-ΝΑΡ. Παρά την μείωση των δυνάμεών της, η ΚΝΕ συνέχισε τη δράση της και σταδιακά (1991-1998) επανέκτησε την παλιά της δυναμική (πορεία ανασυγκρότησης). Σύμφωνα με το καταστατικό της, η ΚΝΕ αγωνίζεται στο πλευρό του ΚΚΕ με στόχο την ανάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Με πρωτοβουλία της ΚΝΕ μετά από απόφαση του 9ου Συνεδρίου της ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2009 το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ). Ανάμεσα στα άλλα, η ΚΝΕ έχει θέσει ως στόχους πάλης της το μέτωπο του πολιτισμού, του αθλητισμού, των δημοκρατικών ελευθεριών και την πάλη ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά.
Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή
Το Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή, που διεξάγεται επί τέσσερις συνεχόμενες δεκαετίες, συνιστά την κορυφαία εκδήλωση της ΚΝΕ. Αποτελεί μέχρι σήμερα μια μαζική πανελλαδική νεανική πολιτική και πολιτιστική διοργάνωση με συμμετοχή χιλιάδων νέων. Ξεκίνησε το 1975 βασισμένο στα πρότυπα των Παγκόσμιων Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών και των αντίστοιχων πρωτοβουλιών Κομμουνιστικών Κομμάτων και Κομμουνιστικών Νεολαιών στην Ευρώπη.
Mad Butcher
Mad Butcher είναι ο τίτλος του δεύτερου ΕΡ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Destruction, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Ιουλίου του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer".
Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεολαίες πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Mad Butcher
Οι κριτικές για το ΕΡ υπήρξαν θετικές, με το "Metal Archives" να το βαθμολογεί με 80%, το "Metal Storm" με 8,3 / 10 και το "Metal Crypt" με 3,9 / 5.
Το ΕΡ δεν επανεκδόθηκε σε μορφή CD, αλλά συμπεριλήφθηκε σε εκδόσεις με τα πρώτα άλμπουμ των Destruction ή ακόμη και με το "Sentence of Death".
Τα μέλη των Destruction
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Mad Butcher" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Destruction Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Ραδιοερασιτεχνισμός
Ο ραδιοερασιτεχνισμός είναι μια ενασχόληση με την τέχνη και την τεχνική των ραδιοεπικοινωνιών, η οποία έχει σκοπό την αυτοδιδασκαλία, τη δημιουργία φιλίας και την κοινωνική προσφορά με πολλούς τρόπους. Οι ραδιοερασιτέχνες, όπως ονομάζονται τα άτομα που ασχολούνται με τη δραστηριότητα αυτή, χρησιμοποιούν εξοπλισμό ραδιοεπικοινωνιών, τους πομποδέκτες, για να επικοινωνήσουν με άλλους ραδιοερασιτέχνες σε όλο τον κόσμο ή και στο Διάστημα. Η επικοινωνία δεν επιτυγχάνεται μόνο με την φωνή, αλλά και με σήματα morse, καθώς και με την βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Οι ραδιοερασιτέχνες μπορούν να επικοινωνήσουν με όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας τα ερτζιανά κύματα. Οι ραδιοερασιτέχνες δεν κάνουν μεταδόσεις όπως αυτές του ραδιοφώνου. Επίσης δεν σχετίζονται με το πειρατικό ραδιόφωνο, όπως πολλοί πιστεύουν, ή τους χρήστες της μπάντας πολιτών Citizen's Band (CB). Η λέξη ραδιοερασιτέχνης, δεν έχει κάποια σχέση με τις δυνατότητες του χρήστη, αφού οι περισσότεροι από αυτούς έχουν πολλές γνώσεις πάνω στο θέμα, αλλά με τον σκοπό του ραδιοερασιτεχνισμού, ο οποίος δεν είναι η εκμετάλλευση των ραδιοεπικοινωνιών για εμπορικούς λόγους ή κέρδος, αλλά για αυτοδιδασκαλία και προς το κοινωνικό όφελος.
Πρώτα χρόνια
Αν και τα πρώτα στοιχεία του προέρχονται από τις αρχές του 1800, ο ραδιοερασιτεχνισμός με την σημερινή μορφή του διαμορφώθηκε στις αρχές του 1900 κυρίως στην Αμερική. Εκείνη την περίοδο, τα ραδιοφωνικά κύματα άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως εμπορικά, και έτσι οι κρατικές αρχές παραμέρισαν τους ραδιοερασιτέχνες, δίνοντάς τους μια περιοχή των βραχέων, η οποία ήταν εντελώς άχρηστη εκείνη την εποχή. Οι ραδιοερασιτέχνες όμως, πειραματιζόμενοι, κατάφεραν να επικοινωνήσουν παγκόσμια χρησιμοποιώντας αυτή την μπάντα, παρά τις προβλέψεις του υπόλοιπου κόσμου.
Τρόποι Επικοινωνίας
right thumb|Σήματα Μορς|right Οι ραδιοερασιτέχνες χρησιμοποιούν πολλά είδη διαμόρφωσης των ραδιοκυμάτων. Η πιο παλαιά και κοινή μέθοδος στην ραδιοερασιτεχνική επικοινωνία με φωνή, ήταν η διαμόρφωση πλάτους (ΑΜ), αλλά στις περιοχές VHF και πάνω χρησιμοποιείται η διαμόρφωση συχνότητας (FM, από το: Frequency Modulation) η οποία προσφέρει ήχο καλύτερης ποιότητας. 'Ενα άλλο είδος διαμόρφωσης, που σήμερα χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά από τους ραδιοερασιτέχνες στα βραχέα, είναι το SSB (Single Side Band). Ο τρόπος αυτός διαμόρφωσης προσφέρει πιο αξιόπιστη επικοινωνία, αυξάνοντας την ενεργό ισχύ του σήματος και περιορίζοντας το εύρος ζώνης που απασχολεί το κάθε σήμα, επιτρέποντας σε περισσότερους σταθμούς να λειτουργούν στο ίδιο εύρος, χωρίς να παρεμβάλλονται μεταξύ τους. Το SSB ουσιαστικά είναι διαμόρφωση AM, αλλά με τη χρήση φίλτρων ή άλλων διατάξεων (π.χ. Phasing circuits) αποκόπτονται το φέρον σήμα και η μία πλευρική μπάντα, αφήνοντας είτε το πάνω τμήμα που ονομάζεται USB (upper side band) ή το κάτω τμήμα LSB (lower side band) στο οποίο συγκεντρώνεται και όλη η διατιθέμενη ισχύς του πομπού.
Με την έλευση των υπολογιστών και την ευρεία χρήση τους, έχουν δημιουργηθεί νέοι, ψηφιακοί τρόποι διαμόρφωσης και κάποιοι άλλοι τρόποι επικοινωνίας, που υπήρχαν από πριν, όπως αυτή του ραδιοτηλέτυπου, συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά η αποκωδικοποίησή τους δεν γίνεται πια από μηχανικά συστήματα, αλλά από έναν απλό υπολογιστή. Οι υπολογιστές προσφέρουν νέες δυνατότητες στους ραδιοερασιτέχνες, όπως την μεταφορά δεδομένων με την βοήθεια ασυρμάτου ή και τον εντοπισμό θέσης, χρήσιμο σε αποστολές.
Αναμεταδότες
Μια ιδιαίτερη κατηγορία επαναληπτών είναι οι αναμεταδότες (Transponders). Οι αναμεταδότες λειτουργούν όπως οι επαναλήπτες, αλλά αναμεταδίδουν το σήμα σε άλλη μπάντα. Για παράδειγμα, ένα σήμα στην μπάντα των VHF (π.χ 145.750 Mhz) θα αναμεταδοθεί στην μπάντα των UHF (π.χ 430.975 Mhz).
Μπάντες
Οι ραδιοερασιτεχνικές μπάντες, βρίσκονται στα Βραχέα (HF), στις Υψηλές συχνότητες (VHF) και στις υπερύψηλες συχνότητες (UHF). Στην Ελλάδα οι αδειούχοι κατηγορίας 1 έχουν δικαίωμα εκπομπής σε όλες τις ραδιοερασιτεχνικές μπάντες, ενώ οι αδειούχοι κατηγορίας εισαγωγικού επιπέδου μόνο στις υποζώνες των 40, 20, 15 και 10 μέτρων στα βραχέα, στα VHF και στα 70 εκατοστά στα UHF.
Ραδιοερασιτεχνικοί σύλλογοι
Υπάρχουν αρκετοί σύλλογοι σε όλο τον κόσμο, στις οποίες είναι μέλη οι περίπου 6.000.000 ραδιοερασιτέχνες στον κόσμο. Στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 1958 η Ένωση Ελλήνων Ραδιοερασιτεχνών (ΕΕΡ), η οποία εκπροσωπεί τους Έλληνες Ραδιοερασιτέχνες στην Διεθνή Ένωση Ραδιοερασιτεχνών (IARU), Υπάρχουν αρκετοί ακόμα σύλλογοι σε όλη τη χώρα, με σκοπό τους τη διάδοση του Ραδιοερασιτεχνισμού, έχοντας επίσης σημαντικό έργο σε πολλούς τομείς όπως διοργανώνοντας εκδηλώσεις, εκπαιδεύοντας υποψήφιους ραδιοερασιτέχνες, εγκαθιστώντας δίκτυα τηλεπικοινωνιών στις ραδιοερασιτεχνικές συχνότητες, οργανώνοντας Ομάδες Έκτακτης Ανάγκης. Όλοι σχεδόν οι σύλλογοι είναι ενταγμένοι στα μητρώα της πολιτικής προστασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ραδιόφωνο
Γιάννης Θωμάκος
Ο Γιάννης Θωμάκος είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1977 στην Αθήνα. Έχει ύψος 1,83 μ., βάρος 87 κ. και αγωνίζεται στη θέση του περιφερειακού. Είναι διεθνής με την Εθνική Ελλάδας από το 1994.
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Θωμάκος είναι γέννημα θρέμμα του Πανιωνίου, στον οποίο ξεκίνησε ως κολυμβητής το 1981 σε ηλικία τεσσάρων ετών, στη συνέχεια στο παιδικό τμήμα υδατοσφαίρισης, στο εφηβικό και στο ανδρικό ως το 1997. Ως αθλητής του Πανιωνίου χρίστηκε διεθνής με την εθνική ανδρών το 1994, της οποίας έκτοτε υπήρξε βασικό στέλεχος. Από το 1997 ως το 2006 έπαιξε στον Ολυμπιακό Πειραιά, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς εγχώριους τίτλους και δύο ευρωπαϊκούς.
Το 2006 επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του, τον Πανιώνιο (αρχηγός από το 2007), τον οποίο οδήγησε στις κορυφαίες θέσεις του ελληνικού πόλο αλλά και του ευρωπαϊκού, με τη συμμετοχή στον τελικό του Λεν Τρόφι το 2009 και το 2011. Έχει πάρει μέρος σε επτά τελικούς ευρωπαϊκών διοργανώσεων, πέντε με τον Ολυμπιακό και δύο με τον Πανιώνιο, κάτι που δεν έχει πετύχει κανένας άλλος Έλληνας υδατοσφαιριστής.
Έπειτα από 6 χρόνια άφησε το "σπίτι" του και αναζήτησε την τύχη του στην ομάδα του Αργοστολίου, όπου η παρουσία του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πορεία της ομάδας. Για την αγωνιστική χρονιά 2012 - 2013 επέστρεψε πάλι στον Πανιώνιο για να βοηθήσει και να καθοδηγήσει την ομάδα και τους νεαρούς συμπαίκτες του.
Σύλλογοι
Έχει αγωνιστεί στις εξής ομάδες: 2016 ως
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Μέντσα Καρνίτσεβα
Βιογραφία
Η Καρνίτσεβα γεννήθηκε στο Κρούσοβο, στην οθωμανοκρατούμενη Μακεδονία (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία), σε οικογένεια Βουλγαρόφιλων Αρμάνων, με τον προπάππου της να είναι Βούλγαρος ιερέας. Ο πατέρας της εργαζόταν στη Σόφια και στο Τσάριμπροντ. Μετά τη συντριβή της Εξέγερσης του Ίλιντεν το 1903, η Μέντσα και η μητέρα της μετακόμισαν στη Βουλγαρία. Το Σεπτέμβριο του 1918 πήγε για σπουδές στο Μόναχο, αλλά επέστρεψε στη Βουλγαρία μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Καρνίτσεβα εντάχθηκε στο γυναικείο μακεδονικό κίνημα στη Βουλγαρία και ήταν μέρος του κύκλου του Τόντορ Πανίτσα. Σταδιακά απογοητεύτηκε από τις αριστερές του απόψεις που υποστήριζαν τους δεσμούς της Κομμουνιστικής Διεθνούς και τη συνεργασία με το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, πράξεις που πίστευε ότι θα ήταν μοιραίες για τον βουλγαρικό πληθυσμό της Μακεδονίας. Η Καρνίτσεβα επαναπροσανατολίστηκε στη δεξιά πτέρυγα της ΕΜΕΟ. Εντάχθηκε στην οργάνωση στις 15 Μαρτίου 1924 και πήρε μια ανεξάρτητη απόφαση να δολοφονήσει τον Πανίτσα, η οποία φέρεται από την ΕΜΕΟ ότι διέταξε τις δολοφονίες του Μπόρις Σαράφωφ και του Ίβαν Γκάρβανοφ και ότι εξυπηρετούσε ξένα συμφέροντα.
Στις 8 Μαΐου 1925, η Καρνίτσεβα δολοφόνησε τον Πανίτσα στο Μπούργκτεατερ της Βιέννης. Η δολοφονία δημοσιοποιήθηκε ευρέως σε όλη την Ευρώπη. Η Μέντσα συνελήφθη και τα πρώτα της λόγια μετά τη δολοφονία ήταν «Ήταν κακός Μακεδόνας». Μετά από μια δίκη, η Μέντσα καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκιση, μια ελάχιστη ποινή από τον αυστριακό νόμο που έλαβε υπόψη την επιδείνωση της υγείας της. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας την κήρυξε ανίκανη να εκτίσει αυτή την ποινή λόγω φυματίωσης, νεφρικών προβλημάτων και ρευματισμών που υπέφερε από την παιδική της ηλικία. Στα τέλη του 1925, απελευθερώθηκε και εκδιώχθηκε από την Αυστρία.
Μετά την αθώωσή της από δικαστήριο στη Γιουγκοσλαβία για τη συμμετοχή της στην ΕΜΕΟ, στις 25 Δεκεμβρίου 1926 η Καρνίτσεβα επέστρεψε στη Βουλγαρία και παντρεύτηκε τον ηγέτη της ΕΜΕΟ, Ιβάν Μιχαΐλοφ, με τον οποίο έζησαν εξόριστοι στην Τουρκία, στην Πολωνία και στην Ουγγαρία μετά το 1934. Τον Μάιο του 1941 εγκαταστάθηκαν στο Ζάγκρεμπ, πρωτεύουσα του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας, κράτος-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας. Το 1944, έζησαν για λίγο στα κατεχόμενα από τη Γερμανία Σκόπια. Από το 1945 έως το θάνατό της το 1964, έζησε με τον Μιχαΐλοφ στη Ρώμη της Ιταλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες Κατηγορία:Αρμάνοι επαναστάτες Κατηγορία:Βούλγαροι δολοφόνοι Κατηγορία:Βούλγαροι εθνικιστές Κατηγορία:Αρμάνοι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μέλη της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης Κατηγορία:Βούλγαροι μετανάστες στην Ιταλία
Αυδοβέρα
Η Αυδοβέρα, Audovera, (απεβ. 580) ήταν η πρώτη σύζυγος ή ερωμένη τού Χιλπέριχ Α΄ βασιλιά της Nευστρίας.