cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεταστάσεις
Βραβεία
Η ταινία απέσπασε τρία βραβεία Golden Arena στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πούλα 2009 :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον αλκοολισμό Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες του 2009
Μπρούνο Βιάνα
Ο Μπρούνο Βιάνα Βίλεμεν ντα Σίλβα (πορτογαλικά: Bruno Viana Willemen da Silva, 5 Φεβρουαρίου 1995) είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την πορτογαλική Μπράγκα.
Ξεκίνημα καριέρας και Κρουζέριο
Ο Βιάνα ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Κρουζέριο από το 2010 έως και το 2015, όπου έγινε μέλος στην πρώτη ομάδα, για τους τελευταίους μήνες της σεζόν. Στις 22 Μαρτίου του 2016 συμμετείχε στον πρώτο του επαγγελματικό αγώνα με τη φανέλα της Κρουζέριο, σε έναν αγώνα κόντρα στην Ατλέτικο Παραναένσε, με τελικό σκορ 2-1. Στην Κρουζέριο παρέμεινε έως τα τέλη Αυγούστου, κάνοντας περίπου 20 συμμετοχές. Στο σύντομο, λοιπόν, διάστημα που συμμετείχε ως επαγγελματίας στην Κρουζέριο, οι απόψεις διίστανται: κάποιοι τον θεώρησαν ταλέντο κι άλλοι υπερβολικό αυτόν τον χαρακτηρισμό. Στο διάστημα που αγωνίστηκε εκεί έδειξε ότι είναι ένας αθλητικός αμυντικός με τεχνική κατάρτιση και ωριμότητα παρά το νεαρό της ηλικίας του.
Ολυμπιακός
Το ντεμπούτο του στη Super League το έκανε στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016, σε έναν αγώνα κόντρα στον Ηρακλή, σε ένα ματς που έληξε 1-2, υπέρ του Ολυμπιακού. Ο παίχτης σε εκείνο το ματς αγωνίστηκε για 90 λεπτά, πραγματοποιώντας μία μέτρια προς θετική εμφάνιση. Την πρώτη του συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος, την έκανε στις 26 Οκτωβρίου του 2016, σε έναν αγώνα κόντρα στον Πλατανία, με τελικό σκορ 3-0 υπέρ του Ολυμπιακού, αγωνιζόμενος σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Στις 3 Νοεμβρίου του 2016, έκανε και το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού στο Europa League, κόντρα στην Αστανά, σε ένα ματς που έληξε 1-1, αγωνιζόμενος σε όλο τον αγώνα. Στις 5 Φεβρουαρίου του 2017, πέτυχε και το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Ολυμπιακού στη Σούπερ Λιγκ, κόντρα στον Ηρακλή, με τελικό σκορ 3-0. Τη σεζόν 2017-18, ο Βιάνα δόθηκε δανεικός στην Μπράγκα, ενώ την επόμενη σεζόν πουλήθηκε κιόλας.
Μπράγκα
Προς το τέλος τη σεζόν 2017-18 και μετά από μονοετή δανεισμό, η Μπράγκα, αγόρασε έναντι 3 εκατομμυρίων ευρώ τον Βιάνα, ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο έως και το 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Λέκουιο Μπερρία
Το Λέκουιο Μπερρία (ιταλικά: Lequio Berria) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Εχίντιους Σάντελερ
Ο Εχίντιους Σάντελερ (Aegidius Sadeler ή Aegidius Sadeler II, 1570–1629) ήταν φλαμανδός χαράκτης που ήταν ενεργός κυρίως στην αυλή του Ροδόλφου Β΄της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των διαδόχων του στην Πράγα.
Βίος
Ο Σάντελερ γεννήθηκε στην Αμβέρσα στην οικογένεια Σάντελερ που απαρτιζόταν από εμπόρους χαρακτικών και χαρακτών. Ήταν γιος του Εμμανουήλ ντε Σέιλερ (Emmanuel de Sayeleer) και ανεψιός των Εχίντιους Ι, Γιαν Ι και Ραφαήλ Σάντελερ. Εκπαιδεύτηκε από τον θείο του Γιαν και έγινε μέλος της συντεχνίας του Αγίου Λουκά της πόλης το 1589. Δραστηριοποιήθηκε στο Μόναχο τον επόμενο χρόνο το 1590, στη Ρώμη το 1593, στη Νάπολη και στη συνέχεια ξανά στο Μόναχο το 1594-1597. Από το 1597 εγκαταστάθηκε στην Πράγα, όπου έγινε χαράκτης του Ροδόλφου Β΄ και δημιούργησε σε χαρακτικά πορτρέτα αξιοσημείωτων και χαρακτικά από έργα τέχνης εκεί, κυρίως έργα ζωγραφικής των Μπαρτολομέους Σπράνγκερ, Ρούλαντ Σάβεραϊ, Χανς φον Άαχεν, Τζουζζέπε Αρτσιμπόλντο και γλυπτά των Τζαμπολόνια και Άντριεν ντε Βρις. αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ| Καλοκαίρι, του [[Πίτερ Στέφενς ΙΙ ]] Τα πρώτα του χαρακτικά ήταν ως επί το πλείστον πιστά αντίγραφα έργων του Άλμπρεχτ Ντύρερ της αυτοκρατορικής συλλογής και αντίγραφα ζωγραφικής από αξιόλογους Ιταλούς ζωγράφους όπως οι Ραφαήλ, Τιντορέττο, Παρμιτζανίνο, Φεντερίκο Μπαρότσι και Τιτσιάνο ή από ζωγράφους του Βορρά που εργάστηκαν εκεί, όπως ο Πάουλ Μπριλ και ο Ντένις Κάλφερτ. Στην Πράγα εγχάραξε ,επίσης, πορτρέτα των επιφανών μελών της Αυλής του Ροδόλφου και συνεργάστηκε με τον Σπράνγκερ, τον Γιόζεφ Χάιντς τον πρεσβύτεροκαι τον Γιάκομπους Τυπότιους.
Μετά το θάνατο του Ροδόλφου έτυχε της εύνοιας και της προστασίας των δύο διαδόχων Αυτοκράτορων, του Ματτίας και του Φερδινάνδου Β΄. Σύμφωνα με τον Μάικλ Μπράιαν, "Χρησιμοποίησε το εργαλείο εγχάραξης σαν να το διέταζε, μερικές φορές ολοκλήρωνε τις πλάκες εγχάραξης με εκπληκτική νοικοκυροσύνη, όταν το θέμα το απαιτούσε. Άλλες φορές η γλυφή του είναι ευρεία και τολμηρή. Τα χαρακτικά του είναι πάρα πολλά και ανταναπαριστούν ιστορικά θέματα, πορτρέτα, τοπία, κ.λπ. αρκετά σε δικά του σχέδια, πολλά από τα οποία εκτιμώνται ιδιαίτερα, ειδικά τα πορτραίτα του, τα οποία εγχαράσσονται με αξιοθαύμαστο ύφος.
Ο Σάντελερ απεβίωσε στην Πράγα το 1629. Είχε πολλούς μαθητές, συμπεριλαμβανομένων των Βάτσλαβ Χόλλαρ και Γιοάχιμ φον Σάντραρτ, οι οποίοι έγραψαν τη βιογραφία του. μικρογραφία| Αλληγορία για τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ματτίας, 1614
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαράκτες Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Θεόφιλος Λεονταρίδης
Ο Θεόφιλος Λεονταρίδης (Κάτω Πορόια Σερρών, 1956) είναι Έλληνας πολιτικός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (2014) και αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών (2014-2015) στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Επιπλέον, για κάποιο διάστημα διετέλεσε κοινοτάρχης Κάτω Ποροΐων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινοτάρχες του Νομού Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών
Η γιορτή της Μπαμπέτ
Η γιορτή της Μπαμπέτ (πρωτότυπος τίτλος: Babettes gæstebud) είναι δανέζικη ταινία του 1987 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γκάμπριελ Άξελ. Το σενάριο βασίζεται σε ιστορία της Κάρεν Μπλίξεν.
Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας, ενώ ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Πλοκή
Δανία, 19ος αιώνας. Η Φιλίππα και η Μαρτίνα είναι δύο ηλικιωμένες αδερφές που ζουν σε ένα απομακρυσμένο χωριό στη Γιουτλάνδη. Είναι έντονα θρησκευόμενες, καθώς μεγάλωσαν με τον ιερέα πατέρα τους. Περνούν την καθημερινότητά τους με το να φροντίζουν ανήμπορους ανθρώπους και να συναντιούνται με τους εναπομείναντες υποστηρικτές του πατέρα τους.
Σε μια αναδρομή στο παρελθόν, ο πατέρας τους είναι αντίθετος στο να παντρευτούν οι κόρες τους, οι οποίες είχαν πολλούς επίδοξους μνηστήρες. Ένας από αυτούς, ο λοχίας Λόρενς Λόβενχιλμ, ερωτεύεται τη Μαρτίνα, όμως λίγο καιρό αργότερα φεύγει γιατί καταλαβαίνει την κατάσταση στο σπίτι και αφοσιώνεται στην καριέρα του. Ένας άλλος, ο Ασίλ Παπέν, τραγουδιστής της όπερας στο Παρίσι, αποφασίζει να πάει στο χωριό για μία παύση από τη μουσική και ερωτεύεται τη Φιλίππα, η οποία τον απορρίπτει.
Τριανταπέντε χρόνια αργότερα, όταν πια ο πατέρας τους έχει πεθάνει, τους επισκέπτεται μια Γαλλίδα, η Μπαμπέτ, η οποία κρατά ένα γράμμα που έχει γράψει ο Ασίλ. Τις πληροφορεί ότι η Μπαμπέτ είναι φυγάς λόφω των γεγονότων της Παρισινής Κομμούνας και ζητά να την προσλάβουν ως υπηρέτρια. Εκείνες τις λένε πως δεν έχουν χρήματα για να της δώσουν, αλλά η Μπαμπέτ τους λέει πως θα το κάνει αμισθί.
Η Μπαμπέτ υπηρετεί τις δύο γυναίκες για 14 χρόνια και μια μέρα τους λέει ότι κέρδισε 10.000 φράγκα από ένα λαχείο. Τους λέει ότι για να τις τιμήσει θα ετοιμάσει το δείπνο που θα γίνει προς τιμην των 100 χρόνων από τη γέννηση του πατέρα τους και πως θα είναι ένα πραγματικό γαλλικό τραπέζι. Όσοι η Φιλίππα και η Μαρτίνα παρακολουοθούν τις ετοιμασίες, αντιλαμβάνονται ότι θα είναι πλουσιοπάροχο, γεγονός που θα κάνει τους ευσεβείς καλεσμένους να διαπράξουν την αμαρτία της πολυτέλειας και της απόλαυσης.
Στο τέλος, όταν φεύγουν όλοι, η Μπαμπέτ λέει στις δύο αδελφές πως θα παραμείνει στο χωριό και εκείνες εκπλήσσονται. Τους λέει πως η σεφ στο Café Anglais που προανέφερε ο Λόβενχιλμ ήταν εκείνη. Επίσης, τους λέει πως δεν έχει καθόλου χρήματα, καθώς τα ξόδεψε για το δείπνο, αφού ένα τραπέζι για δώδεκα στο Café Anglais κάνει 10.000 φράγκα. Η Μαρτίνα την αγκαλιάζει και της λέει ότι τώρα είναι φτωχή, και εκείνη απαντά πως ένας καλλιτέχνης δεν είναι ποτέ φτωχός. Η Μαρτίνα της λέει ότι στον Παράδεισο θα είσαι μεγάλη καλλιτέχνης και πως θα γοητεύει τους αγγέλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Δανικές ταινίες Κατηγορία:Δανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν τη μαγειρική Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δανία
Ιωάννης Φρειδερίκος του Χίλπολτσταϊν
Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος, γερμ. Johann-Friedrich (23 Αυγούστου 1587 - 19 Οκτωβρίου 1644) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν κόμης του Χίλπολτσταϊν (Hilpoltstein) το διάστημα 1614-44.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου-Λουδοβίκου κόμη του Νόιμπουργκ και της Άννας των Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1624 την Σοφία-Αγνή, κόρη του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και είχε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1982-1983
Το πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής 1982-83 διαδέχθηκε το πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας και ήταν το πρώτο που είχε αυτή την ονομασία, αν εξαιρεθούν δυο πειραματικές σεζόν που είχαν γίνει με αυτό το όνομα τη δεκαετία του '60 (1965 ως 1967). Διεξήχθη σε έναν ομίλο των 16 ομάδων, ο νικητής του οποίου ανέβηκε στην Β΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής του 1982-83 μετείχαν 16 ομάδες: οκτώ (8) που υποβιβάστηκαν από τη Β΄ Εθνική το 1981-82 και οκτώ από την Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία της προηγούμενης σεζόν. Ήταν μια μεταβατική σεζόν, αφού την επόμενη δημιουργήθηκε και 2ος όμιλος. Στην Β΄ Εθνική προήχθη μόνο ο πρωταθλητής, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις ομάδες στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Επίσης, από τη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκαν 23 ομάδες ενώ ανέβηκαν επτά σύλλογοι από το ερασιτεχνικό. Έτσι την επόμενη σεζόν στη Γ΄ Εθνική εντάχθηκαν 36 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1982-1983
Ραγιακόσκι
μικρογραφία|Προτεινόμενο εθνόσημο του Ραγιακόσκι Το Ραγιακόσκι (Раякоски* Η Jäniskoski) είναι μια αγροτική περιοχή (κατοικημένη περιοχή) στην επαρχία Πετσένγκσκι της περιφέρειας Μούρμανσκ στην βορειοδυτική Ρωσία, που βρίσκεται δίπλα από το τριεθνές σημείο μεταξύ της Φινλανδίας, Νορβηγίας και Ρωσίας. Πληθυσμός: 238 άτομα (απογραφή 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
15 χρόνια Καζακστάν (χωριό)
Το 15 χρόνια Καζακστάν (15 жылдық Қазақстан) είναι ένα σέλο στην επαρχία Γκαμπίτ Μουσιρέποφ, στην περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν στο Καζακστάν. Ο κωδικός КАТΟ είναι 596669500.
Πληθυσμός
Το 1999 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 306 κάτοικοι και σύμφωνα με την απογραφή του 2009, το χωριό είχε πληθυσμό 243 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αλέξανδρος Σιγισμούνδος του Παλατινάτου
Ο Αλέξανδρος-Σιγισμούνδος, γερμ. Alexandre-Sigismund (1663 - 1737) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου ήταν πρίγκιπας επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ (Augsburg) το διάστημα 1690-1737.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ και ήταν ο πέμπτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Από νέος προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και εστάλη για σπουδές στους Ιησουίτες του Νόιμπουργκ-αν-ντερ-Ντονάου και του Ντύσελντορφ.
Ορίστηκε βοηθός επίσκοπος του Άουγκσμμουργκ το 1681. Το 1688 έπεσε από το άλογό του και τραυματίστηκε σοβαρά. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1689.
Το 1690 απεβίωσε ο επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ και ο Αλέξανδρος-Σιγισμούνδος τον διαδέχθηκε. Ο πάπας Αλέξανδρος Η΄ επιβεβαίωσε τον διορισμό του δύο μήνες μετά. Χειροτονήθηκε επίσκοπος έπειτα από λίγες ημέρες.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Συγχώρεση
Η συγχώρεση, με την ψυχολογική έννοια, είναι η σκόπιμη και εκούσια διαδικασία με την οποία κάποιος που αρχικά μπορεί να αισθάνεται θύμα, υφίσταται μια αλλαγή στα συναισθήματα και τη στάση του σχετικά με ένα συγκεκριμένο αδίκημα και ξεπερνά αρνητικά συναισθήματα όπως η μνησικακία και η επιθυμία για εκδίκηση (όσο δικαιολογημένη και αν είναι). Οι θεωρητικοί διαφέρουν, ωστόσο, ως προς τον βαθμό στον οποίο πιστεύουν ότι η συγχώρεση συνεπάγεται επίσης την αντικατάσταση των αρνητικών συναισθημάτων με θετικές στάσεις (δηλαδή μια αυξημένη ικανότητα να ευχηθούμε στον παραβάτη το καλό). Σε ορισμένα νομικά πλαίσια, η συγχώρεση είναι ένας όρος για την απαλλαγή ή την παραίτηση από όλες τις απαιτήσεις λόγω χρέους, δανείου, υποχρέωσης ή άλλων απαιτήσεων.
Σε ψυχολογικό επίπεδο, η συγχώρεση διαφέρει από την απλή συγχώρεση (θεωρώντας μια πράξη ως επιβλαβή, η οποία όμως πρέπει να "συγχωρεθεί" ή να παραβλεφθεί για ορισμένους λόγους "φιλανθρωπίας"), τη συγχώρεση ή τη συγχώρεση (απαλλάσσοντας απλώς τον παραβάτη από την ευθύνη για μια πράξη) ή τη λήθη (προσπαθώντας με κάποιο τρόπο να αφαιρέσει κανείς από το συνειδητό του μυαλό τη μνήμη μιας δεδομένης "προσβολής"). Σε ορισμένες σχολές σκέψης, περιλαμβάνει μια προσωπική και "εθελοντική" προσπάθεια αυτο-μετασχηματισμού του δικού μας μισού της σχέσης με τον άλλον, έτσι ώστε ο ίδιος ο εαυτός μας να επανέλθει στην ειρήνη και ιδανικά σε αυτό που ο ψυχολόγος Καρλ Ρότζερς έχει αναφέρει ως "άνευ όρων θετική εκτίμηση" προς τον άλλον.
Ως ψυχολογική έννοια και αρετή, τα οφέλη της συγχώρεσης έχουν διερευνηθεί στη θρησκευτική σκέψη, τις κοινωνικές επιστήμες και την ιατρική. Η συγχώρεση μπορεί να εξεταστεί απλώς από την άποψη του ατόμου που συγχωρεί, συμπεριλαμβανομένου και του συγχωρεμένου, από την άποψη του ατόμου που συγχωρείται ή από την άποψη της σχέσης μεταξύ του συγχωρούντος και του συγχωρεμένου. Στα περισσότερα πλαίσια, η συγχώρεση χορηγείται χωρίς καμία προσδοκία αποκαταστατικής δικαιοσύνης και χωρίς καμία αντίδραση εκ μέρους του δράστη (για παράδειγμα, μπορεί κανείς να συγχωρήσει ένα άτομο που βρίσκεται σε απομόνωση ή είναι νεκρό). Πρακτικά, μπορεί να είναι απαραίτητο για τον δράστη να προσφέρει κάποια μορφή αναγνώρισης, συγγνώμης ή ακόμη και να ζητήσει απλώς συγχώρεση, προκειμένου ο αδικημένος να πιστέψει ότι είναι σε θέση να συγχωρήσει επίσης.
Η κοινωνική και πολιτική διάσταση της συγχώρεσης περιλαμβάνει την αυστηρά ιδιωτική και θρησκευτική σφαίρα της "συγχώρεσης". Η έννοια της "συγχώρεσης" θεωρείται γενικά ασυνήθιστη στον πολιτικό τομέα. Ωστόσο, η Χάνα Άρεντ θεωρεί ότι η "ικανότητα της συγχώρεσης" έχει τη θέση της στις δημόσιες υποθέσεις. Ο φιλόσοφος πιστεύει ότι η συγχώρεση μπορεί να απελευθερώσει πόρους τόσο ατομικά όσο και συλλογικά μπροστά στο ανεπανόρθωτο. Κατά τη διάρκεια μιας έρευνας στη Ρουάντα σχετικά με τους λόγους και τις πρακτικές της συγχώρεσης μετά τη γενοκτονία του 1994, ο κοινωνιολόγος Μπενουά Γκιλού (Benoit Guillou) κατέδειξε την ακραία πολυσημία (πολλαπλές σημασίες) της λέξης "συγχώρεση" αλλά και τον κατεξοχήν πολιτικό χαρακτήρα της έννοιας. Ως συμπέρασμα της εργασίας του, ο συγγραφέας προτείνει τέσσερα βασικά σχήματα της συγχώρεσης για την καλύτερη κατανόηση, αφενός, των διφορούμενων χρήσεων και, αφετέρου, των συνθηκών υπό τις οποίες η συγχώρεση μπορεί να μεσολαβήσει για την επανάληψη του κοινωνικού δεσμού.
Οι περισσότερες παγκόσμιες θρησκείες περιλαμβάνουν διδασκαλίες σχετικά με τη φύση της συγχώρεσης και πολλές από αυτές τις διδασκαλίες αποτελούν τη βάση για πολλές διαφορετικές σύγχρονες παραδόσεις και πρακτικές συγχώρεσης. Ορισμένα θρησκευτικά δόγματα ή φιλοσοφίες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγκη να βρουν οι άνθρωποι κάποιου είδους θεϊκή συγχώρεση για τα δικά τους ελαττώματα, άλλα δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγκη να ασκήσουν οι άνθρωποι τη συγχώρεση ο ένας του άλλου, ενώ άλλα κάνουν ελάχιστη ή καθόλου διάκριση μεταξύ της ανθρώπινης και της θεϊκής συγχώρεσης.
Ο όρος συγχώρεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά και ερμηνεύεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους από ανθρώπους και πολιτισμούς. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στη σχεσιακή επικοινωνία, επειδή η συγχώρεση αποτελεί βασικό συστατικό της επικοινωνίας και της συνολικής προόδου ως άτομο και ζευγάρι ή ομάδα. Όταν όλα τα μέρη έχουν αμοιβαία διάθεση για συγχώρεση, τότε μια σχέση μπορεί να διατηρηθεί. "Η κατανόηση των προηγούμενων προϋποθέσεων της συγχώρεσης, η διερεύνηση της φυσιολογίας της συγχώρεσης και η εκπαίδευση των ανθρώπων ώστε να γίνουν πιο συγχωρητικοί, όλα αυτά υποδηλώνουν ότι έχουμε ένα κοινό νόημα για τον όρο".
Καό
Το καό πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα, κατά τα χρόνια της Δυναστείας των Τανγκ (618–907). Στην Ιαπωνία χρησιμοποιούνταν από την περίοδο Χεϊάν (794-1185). Η χρήση του στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου μειώθηκε μετά τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί και άλλα διάσημα πρόσωπα συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν.
Η ανάγνωση ενός και μόνο καό συχνά απαιτεί ειδικές γνώσεις και έτσι έχουν γραφτεί πολλά βιβλία πάνω σ' αυτό το θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλλιγραφία Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Πολιτισμός της Κίνας Κατηγορία:Πολιτισμός της Νότιας Κορέας
Κασίτο
Το Κασίτο (Caxito) είναι πόλη και κοινότητα της Ανγκόλας. Εκτός από έδρα του δήμου Ντάντε, είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην επαρχία Μπένγκο και είναι επίσης η πρωτεύουσα της.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις πληθυσμού του 2018, που εκπονήθηκαν από το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής, έχει πληθυσμό περίπου 140.000 κατοίκους.
Μεταφορές
Το Κασίτο συνδέεται με την εθνική επικράτεια μέσω του αυτοκινητόδρομου EN-225, ο οποίος το συνδέει ανατολικά με την πρωτεύουσα της χώρας, Λουάντα. Στα δυτικά, ο ίδιος αυτοκινητόδρομος συνδέει το Κασίτο με το Μαμπούμπας και την Ουκούα.
Εκτός από αυτήν την οδό, υπάρχει ο αυτοκινητόδρομος EC-100, ο οποίος συνδέει την πρωτεύουσα του Μπένγκο με την πόλη Λιμπόνγκος, στα βόρεια.
Εκπαίδευση
Στο δημόσιο ανώτερο επίπεδο, το Κασίτο έχει κτίρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αγκοστίνιο Νέτο, εκτός από τη φιλοξενία της Ανωτάτης Παιδαγωγικής Σχολής του Μπένγκο.
Υπάρχει ακόμη ένας τμήμα του Ανωτάτου Τεχνικού Ινστιτούτου της Ανγκόλας, ενός ιδιωτικού ιδρύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Παροχή νερού και βασική αποχέτευση
Η πόλη τροφοδοτείται με πόσιμο νερό μέσω του καναλιού άρδευσης του Κασίτο, το οποίο σχηματίζεται από τα νερά του υδροηλεκτρικού σταθμού Μαμπούμπας, στον ποταμό Ντάντε.
Πολιτισμός και αναψυχή
Το κύριο άθλημα του Κασίτο είναι το ποδόσφαιρο. Στο Δημοτικό Στάδιο του Ντάντε, αγωνίζεται η ομάδα Domant Futebol Clube de Bula Atumba.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Μαργαρίτα του Κλερμόν
Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite (1104/05 - μετά το 1145) από τον Οίκο του Κλερμόν ήταν κόρη του κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Φλάνδρας, μετά κόμισσα του Σαιν-Πολ και έπειτα κυρία του Ανκρ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρενώ Β΄ κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβαιζί και της Αδελαΐδας των Καρολιγίων κόμισσας του Βερμαντουά, κόρης του Ερβερτου Δ΄ κόμη του Βερμαντουά.
Ο πατέρας της ήταν γιος του Ούγου Α΄ κόμη του Κλερμόν-αν-Μπωβεζί και της Μαργαρίτας του Ρουσύ, κόρης του Χιλντουίν Δ΄ κόμη του Μοντιντιέ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο Α΄ των Έστριντσεν κόμη της Φλάνδρας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ο Ούγος Β΄ απεβίωσε το 1130 και η Μαργαρίτα έκανε τρίτο γάμο με τον Βαλδουίνο κύριο του Ανκρ και απέκτησε:
Δημοκρατία της Σαχάρας
Η Αραβική Λαϊκή Δημοκρατία της Σαχάρας (αραβικά:الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية) - (Jumhūrīyah al-'Arabīyah aṣ-Ṣaḥrāwīyah ad-Dīmuqrāṭīyah) γνωστή και ως Δυτική Σαχάρα είναι μερικώς αναγνωρισμένη χώρα, της οποίας ανακηρύχθηκε μονομερώς η ανεξαρτησία το 1976. Αποτελεί την πρώην ισπανική αποικία της Ισπανικής Σαχάρας. Η Ισπανία εγκατέλειψε την περιοχή το 1975-1976. Με την αποχώρηση των Ισπανών ο ΟΗΕ πρότεινε το διαχωρισμό της περιοχής σε τρία τμήματα και την παραχώρηση εδαφών στο Μαρόκο, την Αλγερία και τη Μαυριτανία. Στις 27 Φεβρουαρίου του 1976, το Μέτωπο Πολισάριο ανακήρυξε την περιοχή ως ανεξάρτητη χώρα με το όνομα Λαοκρατική Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας. Οι τρεις χώρες αρνήθηκαν και παραιτήθηκαν του δικαιώματος, με αποτέλεσμα να προταθεί από τον ΟΗΕ η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους. Η δημοκρατία αναγνωρίζεται σήμερα από 49 χώρες και είναι πλήρες μέλος της Αφρικανικής Ένωσης. Η Ελλάδα δεν την έχει αναγνωρίσει. Το 1991 ανακαλύφθηκαν μεγάλα κοιτάσματα φωσφόρου κοντά στα σύνορα με το Μαρόκο. Το Μαρόκο κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της χώρας (δυτικό τμήμα) και έως και σήμερα το κατέχει και το διεκδικεί. Από το 1991 ισχύει εκεχειρία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ που προσπαθεί να διοργανώσει δημοψήφισμα για το τελικό καθεστώς της περιοχής.
Πολιτικό καθεστώς
Το νομικό καθεστώς και το θέμα της κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Σαχάρας δεν έχει επιλυθεί. Το έδαφος διεκδικείται από το Μαρόκο και το Μέτωπο Πολισάριο, τα μέλη του οποίου επίσημα το 1976 σχημάτισαν κυβέρνηση σε εξορία, την Κυβέρνηση της Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Μοχάμετ Αμπντελαζίζ, ο οποίος κυβέρνησε και ηγήθηκε των Πολισάριο από το 1976 ως τον θάνατό του, το 2016. Το έδαφος μοιράστηκε ανάμεσα στο Μαρόκο και στη Μαυριτανία τον Απρίλιο του 1976, με το Μαρόκο να αποκτά τα δύο τρίτα. Έπειτα από πίεση από πλευράς των ανταρτών Πολισάριο, η Μαυριτανία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις της στην περιοχή τον Αύγουστο του 1979. Το Μαρόκο εισέβαλε στη ζώνη αυτή και έκτοτε έχει τον έλεγχο. Η εξόριστη κυβέρνηση του Πολισάριο διαθέτει έδρα στην Αφρικανική Ένωση- είναι μέλος του Οργανισμού από το 1984. Η δραστηριότητα των ανταρτών συνεχίστηκε σποραδικά ως την εκεχειρία που επιτεύχθηκε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και εφαρμόστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991 με το Ψήφισμα 690 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στην περιοχή εστάλη η Αποστολή του ΟΗΕ για τη διεξαγωγή Δημοψηφίσματος στη Δυτική Σαχάρα, γνωστότερη με τα αρχικά MINURSO. Η Ελλάδα συμμετέχει στην εν λόγω αποστολή του ΟΗΕ από ιδρύσεώς της, με έναν στρατιωτικό παρατηρητή.
Διεθνείς σχέσεις
thumb|Χάρτης των διεθνών σχέσεων της Δημοκρατίας της Σαχάρας Σήμερα, συνολικά 40 κράτη-μέλη του ΟΗΕ και η Νότια Οσετία έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις με τη Δημοκρατία της Σαχάρας. Το Σουδάν έγινε το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την κυριαρχία του Μαρόκου επί της Δυτικής Σαχάρας στις 27 Δεκεμβρίου του 2005.
Εκλογές 2008
Οι τελευταίες εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Εθνικού Συμβουλίου της Δυτικής Σαχάρας διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου και στις 19 Φεβρουαρίου του 2008. Κατήλθαν περισσότεροι από 126 υποψήφιοι για 53 έδρες. Η θητεία των μελών του συμβουλίου είναι τριετής. Οι εκλογές διενεργήθηκαν μόνο στην αποκαλούμενη Ελεύθερη Ζώνη, όπως επίσης και στους προσφυγικούς καταυλισμούς στην επαρχία Τιντούφ, στην Αλγερία. Το υπόλοιπο τμήμα της Δυτικής Σαχάρας βρίσκεται υπό την ντε φάκτο διοίκηση του Μαρόκου. Η ανανέωση του συμβουλίου προήλθε με βάση το Σύνταγμα έπειτα από τη διεξαγωγή του 12ου συνεδρίου του Μετώπου Πολισάριο, το Δεκέμβριο του 2007. Το 61,53% αυτών που εξελέγησαν ήταν νέοι βουλευτές. Οι γυναίκες κέρδισαν το 34,61% των εδρών, χάρη σε ένα σύστημα κατανομής των εδρών. Ο Μαχφούντ Αλί Μπέιμπα επανεξελέγη πρόεδρος του Συμβουλίου στις 27 Φεβρουαρίου του 2008.
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 62,64 χρόνια (60,35 χρόνια οι άνδρες και 65,02 οι γυναίκες).
Οικονομία
Ντε φάκτο νόμισμα στη Δημοκρατία της Σαχάρας είναι το νόμισμα της, Πεσέτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη αναγνωρισμένα ή σε μεγάλο βαθμό μη αναγνωρισμένα κράτη Σ Κατηγορία:Πρώην αποικίες στην Αφρική Κατηγορία:Λαϊκές Δημοκρατίες
Φραγκίσκος Λουδοβίκος του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ-αν-ντερ-Ντονάου και ήταν ο έκτος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1683 έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρέσλαου (Βρότσουαφ) διαδεχόμενος τον αδελφό του Βόλφγκανγκ-Γεώργιο που -αν και εκλέχθηκε- δεν πρόλαβε να αναλάβει επίσκοπος εκεί.
Το 1694 ανέλαβε μέγας Μάγιστρος (Hochmeister) του Τευτονικού Τάγματος και πρίγκιπας-επίσκοπος της Βόρμς. Το 1716 έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Τρίερ. Κατά τη θητεία του εκεί αναδιοργάνωσε τη νομοθεσία της διοίκησης και ανακαίνισε τη γέφυρα του ποταμού Μοζέλα και τον καθεδρικό. Έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Μάιντς το 1729, δίνοντας πρώτα τη θέση που κατείχε στο Τρίερ: ο πάπας απαγόρευε τη συγχώνευση των δύο αρχιεπισκοπών. Στο Μάιντς επίσης μεταρρύθμισε τη διοίκηση και το δίκαιο και έκτισε ένα δεύτερο ανάκτορο, το Ντόιτσχαους, που το είχε για τα καθήκοντά του ως Μάγιστρος των Τευτόνων.
Απεβίωσε στο Μπρεσλάου (Βρότσουαφ) και τάφηκε σε ένα ιδιαίτερο παρεκκλήσιο στον εκεί καθεδρικό.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πανδόλφος Γ΄ του Μπενεβέντο
Ο Πανδόλφος Γ΄, Pandulf III (απεβ. το 1060) από τον Οίκο της Κάπουας ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντo στη μεσαιωνική Νότιο Ιταλία, αρχικά ως συγκυβερνήτης με τον πατέρα του Λανδούλφος Ε΄, και τον πάππο του Πανδόλφος Β΄, από το 1012 ή περίπου έως το 1014, όταν απεβίωσε ο πρεσβύτερος Πανδόλφος Β΄. Συγκυβέρνησε με τον πατέρα του μέχρι το τέλος εκείνου το 1033. Στη συνέχεια ήταν ο κύριος ηγεμόνας μέχρι την παραίτησή του το 1059 (εκτός από μια σύντομη περίοδο).
Βιογραφία
Αμέσως μετά το τέλος του Πανδόλφος Β΄, οι πολίτες του Μπενεβέντo έκαναν μία εξέγερση ενάντια στους δύο πρίγκιπες, πατέρα και γιο. Η εξέγερση απέτυχε να αποσπάσει τους πρίγκιπες από την εξουσία. Ωστόσο, οι πολίτες επέβαλαν παραχωρήσεις εξουσίας στους εαυτούς τους και στην αριστοκρατία της πόλης. Τα Χρονικά (Annales) λένε ότι "έγινε η πρώτη κοινότητα" (facta est communitas prima).
Το Μπενεβέντο αναγκάστηκε να υποταχθεί στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, της οποίας ο κατεάνω της Ιταλίας Βασίλειος Βοϊωάννης είχε κτίσει την οχυρή πόλη της Τρόιας κοντά. Το 1022 ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας ένωσε τον στρατό του με δύο άλλους στρατούς υπό τους Πόπο της Ακουιλέια και Παλαγρίνο της Κολωνίας στο Μπενεβέντο, το οποίο υποτάχθηκε μετά από μία σύντομη πολιορκία. Από εκεί βάδισαν προς την Τρόια, αλλά δεν κατάφεραν να την πάρουν. Αφού υποτάχθηκε στον βασιλιά, ο Λανδούλφος Ε΄ δεν ακούγεται ξανά στις σελίδες της ιστορίας μέχρι τον τέλος του και τη θέση του παίρνει ο γιος του.
Τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 1038, ο Πανδόλφος Ε΄ έκανε συγκυβερνήτη τον γιο του, Λανδούλφος ΣΤ΄, στο πριγκιπάτο. Αυτή η συγκυβέρνηση ήταν μία παράδοση, που χρονολογείται από τη διαθήκη τού Ατενόλφος Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα το 910. Το 1041, ήταν ο αδελφός του Ατενόλφος που υποκίνησε μία εξέγερση, επειδή δεν περιλήφθηκε στη συγκυβέρνηση. Για τον συγγραφέα του γλίσχρου Χρονικού του Μπενεβέντο (Annales Beneveventani), αυτό ήταν η "δεύτερη συνωμοσία που έγινε" (fuit [...] coniuratio secundo), για την απομάκρυνση των πριγκίπων. Όπως η πρώτη του 1014, απέτυχε.
Το 1047 ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας ήλθε για να εξασφαλίσει την εξουσία του στο Νότια Ιταλία. Η βασίλισσα Αγνή επισκέφτηκε το Mόντε Γκαργκάνo ως προσκυνήτρια και επέστρεψε μέσω του Μπενεβέντo, όπου έγινε δεκτή, αλλά ο σύζυγός της δεν έγινε δεκτός. Ο απορριφθείς βασιλιάς πολιόρκησε αμέσως την πόλη και ο πάπας Κλήμης Β΄ αφόρισε τον Λανδούλφος και τον Πανδόλφος Γ΄ και τους πολίτες. Η πολιορκία τελικά άρθηκε, ωστόσο, η ασέβεια που επιδείχθηκε στη βασιλική οικογένεια και την Εκκλησία, σε συνδυασμό με την παρακμή του πριγκιπάτου, έκαναν τον αδελφό τού Πανδόλφος, τον Ντάουφερ (αργότερα πάπα Βίκτωρα Γ΄), να εγκαταλείψει την πόλη και να καταφύγει στον Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο.
Οι υποθέσεις του Μπενεβέντο έφτασαν στο επίκεντρο το 1050, όταν ο πάπας Λέων Θ΄ πήγε για προσκύνημα στο Μόντε Γκαργκάνο και επιβεβαίωσε τον αφορισμό των πριγκίπων. Οι πολίτες στράφηκαν εναντίον των πριγκίπων και τους πέταξαν έξω "με το σκυλί τους" (cum sculdays suis). Οι πολίτες παρέδωσαν την πόλη στον πάπα τον Απρίλιο του 1051 και στις 5 Ιουλίου ο πάπας δέχτηκε και μπήκε στη νέα του πόλη.
Στον απόηχο της μάχης του Τσιβιτάτε, στην οποία ο πάπας φυλακίστηκε στο Μπενεβέντο, η πόλη κάλεσε τον Πανδόλφος Γ΄ και τον Λανδούλφος ΣΤ΄ πίσω (κάπου μεταξύ Ιουνίου 1053 και Μαρτίου 1054). Ο Πανδόλφος Γ΄ επέστρεψε και κυβέρνησε ως υποτελής του πάπα. Το 1056 επέβλεψε την συγκυβέρνηση τού εγγονού του Πανδόλφος Δ΄. Το 1059 αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Σοφία, το οικογενειακό ίδρυμα και το μαυσωλείο του οίκο των πριγκίπων του Μπενεβέντο. Απεβίωσε εκεί τον επόμενο χρόνο.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο Κατηγορία:Πρόσωπα προσωρινά αφορισμένα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Κόμης του Στράθερν
Ο Κόμης ή Μόρμερ του Στράθερν είναι ένας τίτλος σκωτσέζικης ευγενείας, που ονομάστηκε προς τιμήν του Στράθερν του νότιου Πέρθσερ. Η καταγωγή του είναι άγνωστη, όμως μνημονεύεται για πρώτη φορά σε έγγραφα των αρχών του 12ου αιώνα. Ο πρώτος γνωστός μόρμερ, Μαλίσιος Α΄, αναφέρεται από τον Άελρεντ του Ρίβου ότι ηγήθηκε μιας ομάδας Σκωτσέζων στο πλευρό του Βασιλιά Δαυίδ Α΄ κατά τη Μάχη του Στάνταρντ (1138). Ο τελευταίος από τους γηγενείς Γαέλους κόμητες του Στράθερν ήταν ο Μαλίσιος Ε΄, από τον οποίο αφαιρέθηκε ο τίτλος από τον Έντουαρντ Μπάλλιολ. Το 1344 παραχωρήθηκε από τον Βασιλιά Δαυίδ Β΄ στον Μαυρίκιο της Μοραβίας, έναν βασιλικό ευνοούμενο.
Το Στράθερν χρησιμοποιήθηκε από τον Ιάκωβο Στιούαρτ, νόθο γιο του Βασιλιά Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας, όταν το 1562 ονομάστηκε Άρχοντας του Άμπερνεθι και του Στράθερν, καθώς και Κόμης του Μόρεϊ. Το 1631 ο Γουίλιαμ Γκράχαμ, 7ος Κόμης του Μεντέιθ, διεκδίκησε τον τίτλο, όμως αναγκάστηκε να τον παραχωρήσει το 1633, αναλαμβάνοντας τον τίτλο του Κόμη του Ερθ. Συνδυάστηκε και με άλλους τίτλους μελών της βασιλικής οικογένειας του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα εκείνους του Δούκα του Κάμπερλαντ και του Στράθερν (δημιουργήθηκε 1766, εξέλειψε 1790), του Δούκα του Κεντ και Στράθερν (δημιουργήθηκε 1799, εξέλειψε 1820) και του Δούκας του Κόνοτ και Στράθερν (δημιουργήθηκε 1874, εξέλειψε 1943).
Στις 29 Απριλίου του 2011 ο τίτλος εντάχθηκε εκ νέου στο Σώμα Ευγενών του Ηνωμένου Βασιλείου όταν η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ τον απένειμε στον Πρίγκιπα Ουίλιαμ, Δούκα του Κέιμπριτζ. Εξαιτίας αυτού, η Αικατερίνη, Δούκισσα του Κέιμπριτζ, όταν παντρεύτηκε τον Ουίλιαμ, έγινε αυτοδικαίως Κόμισσα του Στράθερν. Ο τίτλος χρησιμοποιείται όταν ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ επισκέπτεται την Σκωτία.
Σύγχρονοι Κόμητες του Στράθερν 2011
Ο διάδοχος του σημερινού Κόμη του Στράθερν είναι ο γιος του, Πρίγκιπας Γεώργιος του Κέιμπριτζ (γεννημένος το 2013).
Συναισθηματική νοημοσύνη
Η Συναισθηματική Νοημοσύνη (EI) η αλλιώς Συναισθηματικό Πηλίκο είναι η ικανότητα των ατόμων να αναγνωρίζουν τα δικά τους, καθώς και τα συναισθήματα των άλλων, να κάνουν διάκριση μεταξύ διαφορετικών συναισθημάτων και να τα ονομάσουν κατάλληλα, καθώς και να χρησιμοποιούν τη συναισθηματική πληροφορία ως οδηγό σκέψης και συμπεριφοράς. Μολονότι ο όρος πρωτοεμφανίστηκε το 1964 σε ένα έγγραφο του Μάικλ Μπέλντοχ, απέκτησε δημοφιλία το 1995 με το βιβλίο Συναισθηματική Νοημοσύνη του συγγραφέα, ψυχολόγου και επιστημονικού δημοσιογράφου Ντάνιελ Γκόουλμαν. Από τότε στη θεωρία του Γκόουλμαν έχει ασκηθεί κριτική μέσα στην επιστημονική κοινότητα.
Υπάρχουν αρκετά μοντέλα συναισθηματικής νοημοσύνης. Το αυθεντικό μοντέλο του Γκόουλμαν μπορεί πλέον να θεωρείται ένα μικτό μοντέλο που συνδυάζει ό,τι μεταγενέστερα έχει ονομαστεί ξεχωριστά συναισθηματική ικανότητα και τα συναισθηματικά χαρακτηριστικά. Ο ορισμός του Γκόουλμαν για τη συναισθηματική νοημοσύνη είναι η παράταξη των ικανοτήτων και των χαρακτηριστικών που οδηγούν την αρχηγική εμφάνιση. Το μοντέλο των συναισθηματικών χαρακτηριστικών αναπτύχθηκε από τον Κονσταντίν Βασίλι Πετρίδης το 2001. Αυτό το μοντέλο "περικλείει τις διαθέσεις της συμπεριφοράς και των αυτό-αντιληπτών ικανοτήτων και μετριέται μέσω του αυτο-απολογισμού". Το μοντέλο της συναισθηματικής ικανότητας, που αναπτύχθηκε από τους Πήτερ Σαλόβει και Τζον Μάγιερ το 2004, εστιάζει στην ικανότητα του ατόμου να κατεργαστεί τη συναισθηματική πληροφορία και να τη χρησιμοποιήσει για να ζήσει στο κοινωνικό περιβάλλον.
Μελέτες έχουν δείξει ότι άνθρωποι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη έχουν καλύτερη ψυχική υγεία, καλύτερη απόδοση στην εργασία τους και αρχηγικές ικανότητες, ωστόσο δεν υπάρχουν αιτιολογικές σχέσεις που να το αποδεικνύουν και τέτοιου τύπου ευρήματα είναι περισσότερο πιθανό να αποδίδονται στη γενική νοημοσύνη και σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας παρά στη συναισθηματική νοημοσύνη ως κατασκευή. Για παράδειγμα, ο Γκόουλμαν υπέδειξε ότι οι ικανότητες που σχετίζονται με τη συναισθηματική νοημοσύνη αποτελούσαν το 67% των ικανοτήτων που κρίνονται αναγκαίες για ανώτερη απόδοση στους ηγέτες, και είχε διπλάσια σημασία από ότι η τεχνική ειδίκευση ή το IQ. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι η επίδραση της συναισθηματικής νοημοσύνης στην ηγετική και στη διαχειριστική ικανότητα είναι μη σημαντική όταν η ικανότητα και η προσωπικότητα ελέγχονται, και ότι η γενική νοημοσύνη συμπίπτει πολύ με την ηγετική ικανότητα. Οι δείκτες της συναισθηματικής νοημοσύνης και οι μέθοδοι ανάπτυξης της έγιναν ευρέως επιθυμητοί την προηγούμενη δεκαετία. Επιπρόσθετα, έρευνες ξεκίνησαν να παρέχουν στοιχεία για τη βοήθεια χαρακτηρισμού των ουδέτερων μηχανισμών της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Οι κριτικές έχουν εστιάσει στο εάν η συναισθηματική νοημοσύνη είναι μια αληθινή ευφυία και εάν έχει σταδιακή εγκυρότητα πάνω στο IQ και στα Πέντε Μεγάλα Χαρακτηριστικά Προσωπικότητας.. Μία κριτική δείχνει ότι, στις περισσότερες μελέτες, φτωχή ερευνητική μεθοδολογία έχει εξογκώσει τη σημασία της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Ιστορία
Ο όρος "συναισθηματική νοημοσύνη" φαίνεται να πρωτοεμφανίζεται σε ένα έγγραφο του 1964 από τον Μάικλ Μπέλντοχ,, και σε ένα έγγραφο του Β. Λόινερ το 1966 με τίτλο Συναισθηματική νοημοσύνη και χειραφέτηση που εμφανίστηκε στην ψυχοθεραπευτική εφημερίδα Πρακτική παιδικής ψυχολογίας και παιδική ψυχιατρική.
Η πρώτη χρήση του όρου "συναισθηματική νοημοσύνη" εχει αποδοθεί στην ιατρική διατριβή του Γουέιν Πέιν Μια μελέτη της εξέλιξης:Αναπτύσσοντας τη συναισθηματική νοημοσύνη το 1985.
Το 1983, το έργο του Χάουαρντ Γκάρτνερ Πλαίσια μυαλού:Η θεωρία των πολλαπλών ευφυιών εισήγαγε την ιδεά ότι παραδοσιακοί τύποι νοημοσύνης, όπως το IQ, αποτυγχάνουν να εξηγήσουν πλήρως τη γνωστική ικανότητα. Εισήγαγε την ιδέα των Πολλαπλών Νοημοσυνών. Στις "Πολλαπλές Νοημοσύνες" συμπεριλαμβάνονταν και η διαπροσωπική νοημοσύνη (η ικανότητα να κατανοείς τις προθέσεις, τα κίνητρα και τις επιθυμίες άλλων ανθρώπων) αλλά και η Ενδοπροσωπική νοημοσύνη (η ικανότητα να καταλαβαίνει κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό, και να εκτιμά τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, τους φόβους και τα κίνητρα τους). Η πρώτη δημοσιευμένη χρήση του όρου "Συναισθηματικό Πηλίκο" (Emotional Quotient η EQ) εμφανίζεται το 1987 σε ένα άρθρο του Κίθ Μπισλέι.
Το 1989 ο Στάνλεϊ Γκρίνσπαν διατύπωσε ένα μοντέλο περιγραφής της συναισθηματικής νοημοσύνης, και ακολούθησαν τα μοντέλα των Πίτερ Σαλόβεϊ και Τζον Μάγιερ που δημοσιεύτηκαν την ίδια χρονιά.
Ωστόσο, ο όρος έγινε ευρέως γνωστός από την έκδοση του βιβλίου του Γκόουλμαν: Συναισθηματική νοημοσύνη-Γιατί μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από το IQ το 1995. Εξαιτίας της κατάστασης του βιβλίου ως "best seller" μπορεί να αποδωθεί η δημοτικότητα του όρου στον Γκόουλμαν. Ο Γκόουλμαν έδωσε συνέχεια δημοσιεύοντας αρκετά ακόμα έγγραφα με το ίδιο σχήμα που ενισχύουν τη χρήση του όρου. Μέχρι σήμερα, τα τεστ μέτρησης της συναισθηματικής νοημοσύνης δεν έχουν αντικαταστήσει τα τεστ μέτρησης του IQ ως πρότυπο μέτρησης της ευφυίας. Η συναισθηματική νοημοσύνη έχει λάβει κριτική στο ρόλο της στην αρχηγία και στην επιχειρηματική επιτυχία.
Η διάκριση μεταξύ των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης και της ικανότητας της συναισθηματικής νοημοσύνης εισήχθηκε το 2000.
Ορισμοί
Η συναισθηματική νοημοσύνη μπορεί να οριστεί ως η ικανότητα να χαρακτηρίσει κάποιος τα δικά του καθώς και των άλλων ατόμων τα συναισθήματα, να κάνει διάκριση μεταξύ διαφορετικών συναισθημάτων, να τα ονομάσει κατάλληλα και χρησιμοποιήσει τη συναισθηματική πληροφορία ως οδηγό σκέψης και συμπεριφοράς. Η συναισθηματική νοημοσύνη επίσης αντικατοπτρίζει ικανότητες που μπορούν να συμπεριληφθούν στη γενική νοημοσύνη, αφορά επίσης και την ενσυναίσθηση (empathy) καθώς και συναισθήματα που ενισχύουν τη σκέψη και την αντίληψη των διαπροσωπικών δυναμικών. Παρ'όλα αυτά, υπάρχει ουσιώδης διαφωνία πάνω στον ορισμό της συναισθηματικής νοημοσύνης, και όσον αφορά την ορολογία και όσον αφορά τη λειτουργικότητα της. Για την ώρα, υπάρχουν τρία κύρια μοντέλα συναισθηματικής νοημοσύνης:
Άλλα μοντέλα της συναισθηματικής νοημοσύνης έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη ποικίλλων οργάνων για την εκτίμηση της κατασκευής. Ενώ μερικά από αυτά τα μέτρα μπορεί να εξέχουν, οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι συνδέουν διαφορετικές κατασκευές.
Ειδικά μοντέλα ικανοτήτων της συναισθηματικής νοημοσύνης διευθύνουν τους δρόμους στους οποίους τα συναισθήματα διευκολύνουν τη σκέψη και την αντίληψη. Για παράδειγμα, τα συναισθήματα μπορούν να αλληλεπιδρούν με τη σκέψη και να επιτρέπουν στους ανθρώπους να είναι καλύτεροι λήπτες αποφάσεων. Ένας άνθρωπος που είναι πιο υπεύθυνος συναισθηματικά απέναντι σε σημαντικά ζητήματα τείνει να είναι έτσι και σε ακόμη πιο σημαντικές πτυχές της ζωής του. Πτυχές του παράγοντα της συναισθηματικής διευκόλυνσης είναι επίσης να ξέρει κανείς πως να συμπεριλαμβάνει ή να αποβάλλει συναισθήματα από τη σκέψη του βασισμένος στο γενικό πλαίσιο και την υπάρχουσα κατάσταση. Αυτό επίσης σχετίζεται και με το συναισθηματικό συλλογισμό και τη συναισθηματική αντίληψη προς απάντηση σε ανθρώπους, στο περιβάλλον και σε συνθήκες που καθένας/καθεμιά συναντά στην καθημερινή του ζωή.
Το μοντέλο των ικανοτήτων της Συναισθηματικής Νοημοσύνης
Η αντίληψη των Σαλόβεϊ και Μάγιερ για τη συναισθηματική νοημοσύνη προσπαθεί να την ορίσει μέσα στα όρια των πρότυπων κριτηρίων για μια νέα νοημοσύνη. Ακολουθώντας την έρευνα τους, ο αρχικός ορισμός τους για τη συναισθηματική νοημοσύνη ήταν "Η ικανότητα αντίληψης του συναισθήματος, η ενοποίηση του για την διευκόλυνση της σκέψης, η κατανόηση των συναισθημάτων και η ρύθμιση τους για την προσωπική ανάπτυξη". Ωστόσο, κάνοντας ακόμη περισσότερη έρευνα ο ορισμός τους αναδιατυπώθηκε έτσι: "Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα εκλογικοποίησης των συναισθημάτων, και μέσω της σκέψης, η ενίσχυση της σκέψης. Συμπεριλαμβάνει τις ικανότητες της πλήρους αντίληψης των συναισθημάτων, της προσέγγισης και της παραγωγής συναισθημάτων για τη βοήθεια της σκέψης, της κατανόησης τους και της συναισθηματικής γνώσης, και η στοχαστική ρύθμιση τους για την παραγωγή συναισθηματικού και διανοητικού πλούτου."
To μοντέλο που βασίζεται στην ικανότητα της συναισθηματικής νοημοσύνης βλέπει τα συναισθήματα ως χρήσιμες πηγές πληροφορίας που βοηθούν κάποιον να καταλάβει και να οδηγηθεί μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον. To μοντέλο προτείνει ότι τα άτομα ποικίλουν στην ικανότητα τους να προσεγγίσουν μια πληροφορία συναισθηματικής φύσεως και στην ικανότητα τους να σχετίσουν την συναισθηματική προσέγγιση με μια ευρύτερη γνώση: Αυτή η ικανότητα φαίνεται να εκδηλώνεται σε συγκεκριμένες προσαρμοστικές συμπεριφορές. Το μοντέλο ισχυρίζεται ότι η συναισθηματική νοημοσύνη περιλαμβάνει τέσσερις τύπους ικανοτήτων:
Το μοντέλο της ικανότητας της συναισθηματικής νοημοσύνης έχει κριθεί στην έρευνα για την έλλειψη όψης και κύρους στην εφαρμογή του. Ωστόσο, με όρους δομικής εγκυρότητας, τα τεστ μέτρησης της ικανότητας της συναισθηματικής νοημοσύνης έχουν μεγάλο πλεονέκτημα εναντίων των κλιμάκων αυτοαναφοράς επειδή συγκρίνουν τη μέγιστη ατομική απόδοση με τη μέση απόδοση και δεν βασίζονται σε οπισθογραφήσεις των ατόμων πάνω σε περιγραφικές δηλώσεις για τους εαυτούς τους.
Μέτρηση
Το τωρινό μέτρο των Σαλόβει και Μάγιερ για το δικό τους μοντέλο συναισθηματικής νοημοσύνης, το Μάγιερ-Σαλόβεϊ-Καρούζο Τεστ Συναισθηματικής Νοημοσύνης βασίζεται σε μια σειρά λύσης προβλημάτων βασισμένων συναισθηματικά. Συνεπές με το μοντέλο που θεωρεί τη συναισθηματική νοημοσύνη ως ένα τύπο ευφυίας, το τεστ βασίζεται στα τεστ μέτρησης ικανότητας, τα τεστ IQ. Δοκιμάζοντας τις ικανότητες των ανθρώπων σε κάθε μια από τις τέσσερις ικανότητες της συναισθηματικής νοημοσύνης, παράγει σκορ για κάθε μία από τις ικανότητες όπως επίσης παράγει και γενικό σκορ.
Εναρμονισμένη με τα τέσσερα αυτά τεστ είναι η ιδέα ότι η συναισθηματική νοημοσύνη απαιτεί συγχρονισμό με τις κοινωνικές νόρμες. Επομένως, το σκορ του τεστ παράγεται με ομόφωνο συρμό. Δηλαδή, τα υψηλότερα σκορ δείχνουν μεγαλύτερη επικάλυψη μεταξύ των απαντήσεων ενός ατόμου και των απάντησεων από ένα παγκόσμιο δείγμα ερωτηθέντων. Το τεστ μπορεί επίσης να φτάσει σε απόλυτο σκορ, έτσι το μέγεθος της επικάλυψης υπολογίζεται μεταξύ των απαντήσεων ενός ατόμου και των απαντήσεων που παρέχουν 21 ερευνητές συναισθημάτων.
Παρ'ότι προωθείται ως τεστ ικανοτήτων, το συγκεκριμένο τεστ δεν είναι όπως τα συνηθισμένα τεστ IQ και αυτό γιατί τα αντικείμενα του δεν έχουν αντικειμενικά σωστές απαντήσεις. Μεταξύ άλλων προκλήσεων, το κριτήριο του "ομόφωνου σκορ" σημαίνει ότι είναι αδύνατο να δημιουργήσει κανείς ερωτήσεις που μόνο μια μειονότητα ερωτηθέντων θα μπορούσε να απαντήσει, επειδή, εξ ορισμού, οι απαντήσεις χαρακτηρίζονται συναισθηματικά "ευφυείς" μόνο όταν η πλειονότητα των δειγμάτων τις έχει επιδοκιμάσει. Αυτό και άλλα παρόμοια προβλήματα έχουν οδηγήσει κάποιους ειδικούς πάνω στη γνωστική ικανότητα να αμφισβητήσουν τον ορισμό της συναισθηματικής νοημοσύνης ως "γνήσια" ευφυία.
Σε μια μελέτη του Φέλεσνταλ, τα αποτελέσματα 111 επικεφαλής εταιριών του τεστ συγκρίνονταν με το πως οι εργαζόμενοι έβλεπαν τον εργοδότη τους. Βρέθηκε ότι δεν υπήρχε κανένας συσχετισμός μεταξύ των αποτελεσμάτων του τεστ στους ηγέτες των εταιριών με το πως κρινόταν από τους εργαζομένους του, όσον αφορά την εμπάθεια, την ικανότητα να δίνεις κίνητρο, και την ηγετική αποτελεσματικότητα. Ο Φέλεσνταλ επίσης άσκησε κριτική στην εταιρία στην Καναδική εταιρία Multi-Health Systems, η οποία διευθύνει το τεστ. Το τεστ περιέχει 141 ερωτήσεις αλλά βρέθηκε μετά τη δημοσίευση του ότι 19 εξ αυτών δεν έδιναν τις αναμενόμενες απαντήσεις. Αυτό οδήγησε την Multi-Health Systems να αποσύρει τις 19 αυτές ερωτήσεις χωρίς να το ανακοινώσει όμως επίσημα.
Άλλες μετρήσεις
Για την εκτίμηση της ικανότητας στη συναισθηματική νοημοσύνη έχουν εφαρμοστεί και κάποια άλλα μέτρα. Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν:
Το Μεικτό μοντέλο
Το μοντέλο που εισήχθηκε από τον Ντάνιελ Γκόουλμαν εστιάζει στη συναισθηματική νοημοσύνη ως μια ευρεία παράταξη ικανοτήτων και δεξιοτήτων που οδηγούν την ηγετική απόδοση. Το μοντέλο του Γκόουλμαν ξεχωρίζει πέντε κύριες δομές της συναισθηματικής νοημοσύνης:
Μέτρηση
Δύο εργαλεία μέτρησης βασίζονται πάνω στο μοντέλο του Γκόουλμαν:
Το μοντέλο των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης
Το μοντέλο των χαρακτηριστικών είναι γενικό και υπάγεται στο μοντέλο του Γκόουλμαν. Η σύλληψη της συναισθηματικής νοημοσύνης ως ένα χαρακτηριστικό προσωπικότητας οδηγεί σε μια δομή που βρίσκεται έξω από την ταξινόμηση της ανθρώπινης γνωστικής ικανότητας. Αυτή είναι μια σημαντική διάκριση όσο πιέζει απευθείας στη λειτουργικότητα της δομής και στις θεωρίες και στις υποθέσεις που έχουν σχηματιστεί γι αυτό.
Μέτρηση
Υπάρχουν πολλά αυτοαναφορικά μέτρα της συναισθηματικής νοημοσύνης, συμπεριλαμβανομένων των "EQ-i", του "Τεστ συναισθηματικής νοημοσύνης του Πανεπιστημίου Σουίνμπερν", και του μοντέλου συναισθηματικής νοημοσύνης "Σούτε". Κανένα από αυτά δεν προσεγγίζει την ευφυία, την ικανότητα ή τις δεξιότητες αλλά αντίθετα, είναι περιορισμένα εργαλεία μέτρησης των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης. Ένα από τα πιο περιεκτικά και ευρέως μελετημένα μέτρα είναι το "Ερωτηματολόγιο Χαρακτηριστικών Συναισθηματικής Νοημοσύνης", το οποίο έχει σχεδιαστεί ειδικά για να μετρήσει τη δομή περιεκτικά και είναι διαθέσιμο σε πολλές γλώσσες.
Το ερωτηματολόγιο προσφέρει μια λειτουργικότητα για το μοντέλο του Πετρίδη και των συναδέλφων του, επειδή συλλαμβάνει τη συναισθηματική νοημοσύνη με όρους προσωπικότητας. Το τεστ περικλείει 15 υποκλίμακες οργανωμένες κάτω από 4 παράγοντες: Ευημερία, Αυτοέλεγχος, Συναισθηματικότητα, και Κοινωνικότητα. Οι ψυχομετρικές ιδιότητες του τεστ ερευνήθηκαν σε μια μελέτη πάνω σε γαλλόφωνο πληθυσμό, όπου καταγράφηκε ότι τα σκορ του τεστ ήταν παγκοσμίως κανονικά μοιρασμένα και αξιόπιστα.
Οι ερευνητές επίσης ανακάλυψαν ότι τα σκορ του τεστ ήταν άσχετα με τη λεκτική αιτιολόγηση, κάτι το οποίο ερμήνευσαν ως υποστήριξη για την όψη της συναισθηματικής νοημοσύνης ως σύνολο χαρακτηριστικών προσωπικότητας. Όπως ήταν αναμενόμενο, τα σκορ του τεστ σχετίστηκαν θετικά με κάποια από τα Πέντε Μεγάλα Χαρακτηριστικά Προσωπικότητας (εξωστρέφεια), (τερπνότητα), (ειλικρίνεια), (ευσυνειδησία) όπως αντιθέτως σχετίστηκαν αρνητικά με άλλα (αλεξιθυμία), (νευρωτισμός). Ένας αριθμός ποσοτικών γενετικών μελετών έχει διεξαχθεί μέσα στο μοντέλο των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης, οι οποίες αποκάλυψαν σημαντικές γενετικές επιδράσεις και κληρονομικότητες για όλα τα σκορ του τεστ. Δύο πρόσφατες μελέτες που είχαν να κάνουν με απευθείας συγκρίσεις πολλών σκορ του τεστ παρείχαν πολύ θετικά αποτελέσματα υπέρ του τεστ.
Γενικές επιδράσεις
Μια ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Ετήσιας ψυχολογίας έδειξε ότι η υψηλότερη συναισθηματική νοημοσύνη συχνά συμπίπτει με:
Δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως μορφή ευφυϊας
Τα πρώτα έργα του Γκόουλμαν έχουν κριθεί λόγω του γεγονότος ότι θεωρούν τη συναισθηματική νοημοσύνη ως τύπο ευφυίας ή ως γνωστική ικανότητα. Ο Άισνεκ (2000) γράφει ότι η περιγραφή του Γκόουλμαν για τη συναισθηματική νοημοσύνη περιέχει αναπόδεικτες θεωρήσεις σχετικά με τη νοημοσύνη γενικά, και ότι ακόμη ρέει αντίθετα απέναντι σε ότι οι ερευνητές προσδοκούν όταν μελετούν τύπους ευφυίας: "Ο Γκόουλμαν διευκρινίζει περισσότερο καθαρά από τους περισσότερους το θεμελιώδη παραλογισμό της τάσης να κατατάσσουν σχεδόν κάθε τύπο συμπεριφοράς ως "ευφυία". Εάν αυτές οι 5 ικανότητες ορίζουν την συναισθηματική νοημοσύνη, θα προσδοκούσαμε κάποια στοιχεία που θα αποδείκνυαν ότι αυτά συμπίπτουν. Ο Γκόουλμαν παραδέχεται ότι είναι αρκετά άσχετα μεταξύ τους, και σε πάσα περίπτωση εάν δεν μπορούμε να τα μετρήσουμε, πως γνωρίζουμε ότι σχετίζονται? Επομένως ολόκληρη η θεωρία είναι χτισμένη πάνω σε κινούμενη άμμο:Δεν υπάρχει ίχνος επιστημονικής βάσης."