cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1977–78
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1977-78 ήταν η 9η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 12 ομάδες, 11 από Ηλεία και μια από Ζάκυνθο.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 10 ομάδες
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 12 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
2ος όμιλος
ο Απόλλων Γαστούνης είχε ένα μηδενισμό και -8 βαθμούς.
ο Αργοναύτης Κατακόλου είχε -2 βαθμούς.
Κατερίνα Σιάπαντα
Βιογραφικά στοιχεία
Η Κατερίνα Σιάπαντα γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το τραγούδι. Συμμετείχε δύο φορές σε Φεστιβάλ: • 1987 : βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. • 1994 : Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι 'Το μυστικό' και με το ίδιο τραγούδι, το Β’ βραβείο στο φεστιβάλ χωρών Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κύπρου. Έχει συνεργαστεί δισκογραφικά και σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό με τους: Σταμάτη Σπανουδάκη, Σωκράτη Μάλαμα, Μανώλη Ρασούλη, Μελίνα Κανά, Λουδοβίκο των Ανωγείων, Αγάθωνα, Πέτρο Γαϊτάνο, Αντώνη Καλογιάννη, Γιώργο Καζαντζή, Μιχάλη Παπαζήση, Γιώργο Λίζο, Γιάννη Μήτση, Ευγένιο Δερμιτάσογλου, Μαρία Φωτίου, Γιάννη Λεκόπουλο κ.ά.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1977–78
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1977-1978 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1977-1978
Κατερίνα Σιάπαντα
Βιογραφικά στοιχεία
Ως στιχουργός συνεργάστηκε με το Γιώργο Καζαντζή (με το τραγούδι «Ο Τελευταίος των Μοϊκανών» από το cd «ΜΠΑΡΚΟ ΨΥΧΗΣ» και με ερμηνευτή τον Ανδρέα Καρακότα) και με τον Γιώργο Νταλάρα (με το τραγούδι «Μόνος» από το cd «ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ» με συνθέτη τον Στέργιο Γαργάλα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Νίτσα Μονφερράτο
Η Νίτσα Μονφερράτο (ιταλικά: Nizza Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Χρυσοχώρι Αρκαδίας
Το Χρυσοχώρι (παλαιότερη ονομασία Βλάχοι ) του Δημοτικού Διαμερίσματος Χρυσοχωρίου του πρώην Δήμου Ηραίας της Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δήμου Γορτυνίας ανήκει στον Νομό Αρκαδίας. Ο οικισμός είναι χτισμένος σε ημιορεινή περιοχή στα δυτικά της Ηραίας πάνω στην παραποτάμια κοιλάδα του ποταμού Λάδωνα. Στο Χρυσοχώρι βρίσκεται και το τελείωμα του εξωτικού φαραγγιού της Γκούρας που ξεκινά από του Σέρβου. Αν και σε χαμηλό υψόμετρο (143 μέτρα ), προσφέρει σημεία με όμορφη θέα στον γύρω καταπράσινο κάμπο. Η περιοχή είναι αρκετά εύφορη και γόνιμη λόγω του ποταμού Λάδωνα. Στην άκρη του χωριού σε όμορφα διαμορφωμένο χώρο βρίσκεται το παλιό Δημοτικό Σχολείο και η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Λίγο πιο έξω από το χωριό βρίσκεται η γέφυρα "Κοκλαμά" του ποταμού Λάδωνα που συνδέει την δυτική περιοχή της Ηραίας και κυρίως την Κάτω Ηραία με την υπόλοιπη Γορτυνία.
Επίσης στην επικράτεια του Χρυσοχωρίου βρίσκεται και γειτονικός οικισμός Γαρατζινού πάνω στην επαρχιακή οδό Δημητσάνας - Μπερτσιάς λίγο πριν την Γέφυρα "Κοκλαμά".
Δημογραφικά στοιχεία
Το Χρυσοχώρι σήμερα είναι ένας μικρομεσαίος οικισμός που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 95 μόνιμους κατοίκους. Ενώ με την παλαιά απογραφή του 2001 οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ήταν 180. Οι λίγοι πλέον κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία αλλά και λιγότερο βέβαια με την κτηνοτροφία.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Χρυσοχώρι συνδέεται οδικά με την επαρχιακή οδό Δημητσάνας - Γεφυρας Μπερτσιάς με παράδρομο μήκους 800 μέτρων, με το Αγιονέρι με χωματόδρομο μήκους 3,5 χιλιομέτρων και με τα Όχθια επίσης με χωματόδρομο 7 χιλιομέτρων. Το Χρυσοχώρι απέχει 32 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια, 43 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 88 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Μαρία του Αλμπρέ, κόμισσα του Ρετέλ
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη κυρίου του Ορβάλ, γιου του Αρνώ-Αμανιέ κυρίου του Ορβάλ (γιου του Καρόλου Β΄ κυρίου του Αλμπρέ) και της Καρλόττας των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης και διαδόχου του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ & Ρετέλ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1504 τον εξάδελφό της Κάρολο των Λα Μαρκ κόμη του Νεβέρ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ Κατηγορία:Κόμισσες του Νεβέρ
Ανεμόεσσα Λήμνου
Η Ανεμόεσσα είναι χωριό της Λήμνου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Λύχνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μούδρου, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Η Ανεμόεσσα είναι παραθαλάσσιο χωριό στην κεντρική Λήμνο, ακριβώς ανατολικά του αεροδρομίου Λήμνου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 22 χλμ. περίπου ΒΑ. της Μύρινας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λύχνων της Λήμνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λύχνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μούδρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Μούδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Λήμνου
Αβράμιος ο Απλούς
Ο Άγιος Αβράμιος ο Απλούς ήταν Αιγύπτιος ασκητής, που έζησε αναχωρητικό βίο στην έρημο της Αιγύπτου, σε άγνωστο αιώνα της αρχαιότητας. Διακρίθηκε για την απλότητά του (από όπου και η προσωνυμία «απλούς»), ενώ έγινε περίφημος για τις θαυματουργικές δυνάμεις του. Αναγνωρίζεται ως άγιος, όχι από την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά από τις μονοφυσιτικές ή προχαλκηδόνιες (ανατολίτικες) Εκκλησίες: την Κοπτική και την Αιθιοπική. Αυτές τιμούν τη μνήμη του στις 27 Οκτωβρίου.
Πηγή
Κατηγορία:Άγιοι της Αρχαιότητας Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Χριστιανός Αλβέρτος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Ο Χριστιανός-Αλβέρτος, γερμ. Christian-Albrecht (18 Σεπτεμβρόυ 1675 - 16 Οκτωβρίου 1692) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1686-1692).
Βιογραφία
Ήταν o πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου δούκα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Ιωάννας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Το 1686 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Ήταν 11 ετών και ένας επίτροπος ορίστηκε για τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Ο Χριστιανός-Αλβέρτος απεβίωσε το 1692 σε ηλικία 17 ετών, άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γεώργιος-Φρειδερίκος Β΄ ως μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Επειδή και αυτός απεβίωσε νέος (25 ετών) και άγαμος, τον διαδέχθηκε το 1703 ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος-Φρειδερίκος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Αβράμιος Αρβήλων
Ο Άγιος Αβράμιος, επίσκοπος Αρβήλων (4ος αιώνας μ.Χ.), γνωστός και ως Αβραάμ, ήταν επίσκοπος στην πόλη Άρβηλα της Μεσοποταμίας, το σημερινό Ερμπίλ του βόρειου Ιράκ. Τότε η περιοχή ήταν τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας.
"«Την ίδια περίοδο της βασιλείας του [Σαπώρου] το αίμα ενός σχεδόν αναρίθμητου πλήθους επισκόπων, ιερέων, διακόνων και καλογήρων-καλογραιών, στέφθηκε με τον στέφανο του μαρτυρίου.»"
Μεταξύ των ονομάτων που κατόρθωσε να ανακτήσει ο Σωζομενός εμφανίζεται και το όνομα του Αβραμίου. Βασανίσθηκε και κατόπιν αποκεφαλίσθηκε το έτος 345 από το καθεστώς του Σαπώρου, επειδή ομολόγησε την πίστη του και αρνήθηκε να λατρεύσει τον θεό του ήλιου στο Τελμάν. Ανακηρύχθηκε άγιος που τιμάται τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, από τη μεν πρώτη στις 4 Φεβρουαρίου, από τη δε δεύτερη στις 31 Ιανουαρίου.
Πορνογραφική ταινία
μικρογραφία|250x250εσ|Εικόνα από το [[:wikt:πλατό|πλατώ μιας πορνογραφικής ταινίας.]] Οι πορνογραφικές ταινίες (κοινώς γνωστές στην καθομιλουμένη ως τσόντες) είναι ταινίες οι οποίες παρουσιάζουν ρητώς σεξουαλικά θέματα, προκειμένου να διεγείρουν και να ικανοποιήσουν τον θεατή. Οι πορνογραφικές ταινίες παρουσιάζουν παρούσες σεξουαλικές φαντασιώσεις και περιέχουν συνήθως σεξουαλικά εκτονωτικό περιεχόμενο. Οι πορνογραφικές ταινίες διακρίνονται σε δύο είδη: την ελαφριά (η οποία περιορίζεται στην απεικόνιση γύμνιας) και την σκληρή (η οποία απεικονίζει λεπτομερώς την σεξουαλική επαφή). Επίσης μερικές φορές γίνεται μια διάκριση μεταξύ των "ερωτικών" και "πορνογραφικών" ταινιών, βασιζόμενη στο ότι οι πορνογραφικές ταινίες απεικονίζουν περισσότερο ρητά τη σεξουαλικότητα, και εστιάζουν περισσότερο στη διέγερση και όχι στην αφήγηση. Ωστόσο η διάκριση είναι αρκετά υποκειμενική.
Οι πορνογραφικές ταινίες παράγονται και διανέμονται μέσω μιας ποικιλίας από μέσα, ανάλογα με τη ζήτηση και τη διαθέσιμη τεχνολογία. Οι πορνογραφικές ταινίες μπορούν να προβληθούν από οικιακές συσκευές προβολής βίντεο, ψηφιακούς δίσκους βίντεο, υπολογιστές, καλωδιακή τηλεόραση και άλλα μέσα. Σήμερα, οι πορνογραφικές ταινίες προβάλλονται ή ενοικιάζονται με ψηφιακούς δίσκους βίντεο, με προβολή μέσω διαδικτύου, από ειδικά κανάλια και συστήματα πληρωμής ανά προβολή σε πλατφόρμες καλωδιακής ή δορυφορικής τηλεόρασης. Επίσης προβάλλονται και σε κινηματογράφους για ενήλικες, αν και ο αριθμός τους έχει μειωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τον νόμο, γενικά δεν επιτρέπεται οι προβολή πορνογραφικών ταινιών σε κινηματογράφους γενικού περιεχομένου ή στην ελεύθερη τηλεόραση.
Ταινίες με πορνογραφικό και "τολμηρό" περιεχόμενο παράγονται από τότε που εφευρέθηκε ο κινηματογράφος. Η παραγωγή αυτών των ταινιών ήταν κερδοφόρα, και άρχισαν να εμφανίζονται παραγωγοί με ειδίκευση στην παραγωγή τέτοιων ταινιών. Ωστόσο, διάφορες κοινωνικές ομάδες θεωρούσαν αυτές τις απεικονίσεις ως ανήθικες, αποκαλώντας τες "πορνογραφικές" και προσπαθώντας να περιορίσουν την διάδοση τους μέσω νόμων περί βωμολοχιών, με διάφορους βαθμούς επιτυχίας. Οι πορνογραφικές ταινίες συνέχισαν να παράγονται, αλλά μπορούσαν να διανεμηθούν μόνο από τα υπόγεια κανάλια. Επειδή η προβολή τέτοιων ταινιών συνδεόταν με κοινωνικό στίγμα, οι πορνογραφικές ταινίες προβάλλονταν μόνο σε οίκους ανοχής, κινηματογράφους για ενήλικες, σταγκ πάρτι, στο σπίτι, σε ιδιωτικές συναντήσεις και νυχτερινούς κινηματογράφους.
Η πορνογραφία άρχισε να ημινομιμοποιείται κατά την Χρυσή Εποχή της Πορνογραφίας (δεκαετία του 1970). Στην δεκαετία του 1980 οι πορνογραφικές ταινίες απέκτησαν μεγαλύτερο κοινό. Η άνοδος του διαδικτύου στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 άλλαξε τον τρόπο διανομής των πορνογραφικών ταινιών, περιπλέκοντας τα καθεστώτα λογοκρισίας σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως και τις νομικές διώξεις με την κατηγορία της "χυδαιότητας".
Ιστορία
Οι αίθουσες του σινεμά χρησιμοποιήθηκαν για την προβολή αυτών των ταινιών μεν, αλλά ως επί το πλείστον η διάθεση τους προοριζόταν κυρίως για ιδιωτική/οικιακή χρήση. Η παλιότερη καταγεγραμμένη πορνογραφική ταινία χρονολογείται από το 1908 και είναι το Γαλλικό φιλμ À L'Ecu d'Or où la bonne auberge που πραγματεύεται τη συνεύρεση ενός κουρασμένου στρατιώτη με την υπηρέτρια ενός πανδοχείου. Το Αργεντίνικο φιλμ El Satario πιθανόν να είναι ακόμη παλιότερο καθώς η χρονολόγηση του πιθανολογείται κάπου ανάμεσα στο 1907 και το 1912. Όσες από αυτές τις πρώιμες ταινίες έχουν διασωθεί φυλάσσονται σήμερα στο Ινστιτούτο Άλφρεντ Κίνσεϋ. Ένα από αυτά τα πρώτα φιλμ δείχνει από πόσο νωρίς είχαν οριοθετηθεί οι βασικοί κανόνες του είδους. Το Γερμανικό φιλμ του 1910 Am Abend είναι μια δεκάλεπτη ταινία που ξεκινά με μια γυναίκα να αυνανίζεται στην κρεβατοκάμαρα της και συνεχίζει με σκηνές συνουσίας, πεολειξίας και πρωκτικού σεξ.
Τα πορνό διαδόθηκαν πολύ στην εποχή του βωβού κινηματογράφου, όπου συχνά προβάλλονταν σε οίκους ανοχής. Εκατοντάδες ακόμα ταινίες γυρίστηκαν τα μετέπειτα χρόνια αλλά εξαιτίας της λαθραίας φύσης του εγχειρήματος είναι δύσκολο να βρεθούν ακριβείς πληροφορίες για αυτές. Με τις μεταρρυθμίσεις στη νομοθεσία των Η.Π.Α στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 άρχισε η πραγματική άνθηση του είδους. Οι ταινίες αυτές έπαιρναν το χαρακτηρισμό καταλληλότητας "Χ" ή "ΧΧΧ" και προβάλλονταν πλέον και σε κανονικά σινεμά. Ταινίες όπως τα φιλμ Deep Throat, Behind the Green Door και The Devil in Miss Jones γυρίστηκαν με μεγάλους προϋπολογισμούς, διαφημίστηκαν σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας και απέφεραν πολλά εκατομμύρια σε έσοδα.
Με την άφιξη του βίντεο στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η βιομηχανία του πορνό γιγαντώθηκε, επιτρέποντας στους θεατές όχι μόνο την κατ' οίκον παρακολούθηση τέτοιων ταινιών αλλά και την παραγωγή των δικών τους ταινιών. Το γύρισμα σε βίντεο είναι μια διαδικασία πολύ πιο εύκολη και φθηνή από το γύρισμα και το μοντάζ σε φιλμ, έτσι σταδιακά το φιλμ έπαψε να χρησιμοποιείται. Μπορεί κανείς να πει ότι ο αριθμός των παραγωγών αυξήθηκε με γεωμετρική πρόοδο αλλά η ποιότητα των παραγωγών ευτελίστηκε, δίνοντας στα μέσα της δεκαετίας του 1980 το οριστικό τέλος της "χρυσής εποχής του πορνό".
Με την έλευση του Ίντερνετ και του DVD η παραγωγή και διανομή πορνογραφικών ταινιών έγινε ακόμη πιο εύκολη και κατέστησε τη βιομηχανία αυτή μια από τις πιο επικερδείς, με εκατοντάδες δημιουργούς και χιλιάδες πορνοστάρ σε όλο τον κόσμο. Με πάνω από 20.000 ταινίες πορνό να γυρίζονται κάθε χρόνο μόνο στις Η.Π.Α, η βιομηχανία αυτή αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο παρακλάδι της βιομηχανίας του κινηματογράφου παγκοσμίως.
Αξιοσημείωτες πορνογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη Κατηγορία:Πορνογραφικές ταινίες
Πόρετς
Το Πόρετς ή Παρέντσο (κροατικά: Poreč, ιταλικά: Parenzo, αρχαία ελληνικά: Πάρενθος) είναι πόλη και δήμος της Κροατίας. Βρίσκεται στη χερσόνησο της Ιστρία, στις ανατολικές ακτές της βόρειας Αδριατικής. Έχει 16.696 κατοίκους. Το κύριο αξιοθέατο είναι η Ευφρασιανή Βασιλική, του 6ου αιώνα μ.Χ., η οποία είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1997. Το Πόρετς είναι δημοφιλές τουριστικό θέρετρο της χώρας.
Ιστορία
Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία. Στο προστατευμένο λιμάνι της πόλης δημιουργήθηκε ένα ψαροχώρι από τους Ιστρίους, μια φυλή Ιλλυριών. Το 129 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή και ένα αρχαίο ρωμαϊκό κάστρο κατασκευάστηκε στην μικρή χερσόνησο, διαστάσεων 200 επί 400 μέτρων, όπου βρίσκεται σήμερα το κέντρο της πόλης. Ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος έδωσε στην πόλη καθεστώς δήμου, με το όνομα Colonia Iulia Parentium. Κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. στην πόλη υπήρχε χριστιανική κοινότητα. Ο πρώτος επίσκοπος της πόλης Μάβαρ ήταν θύμα των διωγμών. Σήμερα έχει αγιοποιηθεί (άγιος Μάουρος της Παρένθου) είναι ο πολιούχος της πόλης.
Μετά τη πτώση της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 476, την πόλη κατέλαβαν οι Οστρογότθοι και μετά το 539 πέρασε στην κατοχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Σλάβοι άρχισαν να φτάνουν στην Ιστρία στις αρχές του 7ου αιώνα. Το 788 πέρασε στην κατοχή των Φράγκων και μετά από μια μικρή περίοδο ανεξαρτησίας τον 12ο αιώνα πέρασε στην κυριαρχία του Πατριαρχείο της Ακουιληίας. Το 1267, το Παρέντσο έγινε η πρώτη πόλη στην Ιστρία η οποία πέρασε στην κατοχή των Βενετών. Το 1354 καταστράφηκε από τους Γενοβέζους. Η πόλη έφτασε να έχει 3.000 κατοίκους, αλλά επιδημίες πανώλης είχαν ως αποτέλεσμα το 1646 να έχει μόνο 100, με αποτέλεσμα οι Βενετοί να φέρουν άτομα από την Δαλματία, τη Βοσνία, το Μαυροβούνιο και την Αλβανία. Με την κατάλυση της Δημοκρατίας της Βενετίας το 1797, η πόλη πέρασε στην κατοχή των Αυστριακών και το 1805 στου Ναπολέοντα, για να επιστρέψει το 1814 πάλι στους Αψβούργους της Αυστροουγγαρίας.
Το Παρέντσο ορίστηκε το 1861 πρωτεύουσα της επαρχίας της Ιστρίας, και έτσι ήταν έδρα της κυβέρνησης της Ιστρίας και του επαρχιακού κοινοβουλίου. Το 1902, ενώθηκε σιδηροδρομικώς με την Τεργέστη. Η γραμμή ήταν γνωστή ως Παρεντσάνα (Parenzana) και λειτούργησε μέχρι το 1937. Μετά το 1918, το Παρέντσο έγινε τμήμα του Βασιλείου της Ιταλίας. Κατά τον Β΄ΠΠ, η πόλη βομβαρδίστηκε από το συμμαχικά στρατεύματα 34 φορές, καταστρέφοντας τα τρία τέταρτα της πόλης. Μετά τον Β΄ΠΠ, η πόλη πέρασε στην κατοχή της Γιουγκοσλαβίας, το όνομά της άλλαξε σε Πόρετς και ο ιταλικός πληθυσμός της εκδιώχθηκε και αντικαταστάθηκε από Σλάβους. Από το 1991 και μετά είναι τμήμα της Κροατίας.
Οικονομία
Παραδοσιακά, οι οικονομικές δραστηριότητες συνδέονταν με τη γεωργία και τη θάλασσα. Η μόνη σημαντική βιομηχανία στην περιοχή είναι η επεξεργασία τροφίμων. Όμως, η κύρια πηγή εισοδήματος είναι ο τουρισμός. Οι πρώτοι τουρίστες άρχισαν να φτάνουν τον 19ο αιώνα και το 1910 άνοιξε στην περιοχή το πρώτο ξενοδοχείο. Σήμερα στην περιοχή υπάρχουν ξενοδοχεία και άλλα καταλύματα συνολικής χωρητικότητας 100.000 κλινών. Το Πόρετς είναι ο πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Ιστρία και συχνά το τουριστικό γραφείο της Κροατίας χαρακτηρίζει το Πόρετς ως το κορυφαίο τουριστικό θέρετρο της χώρας. Το αεροδρόμιο της Πούλα βρίσκεται 55 χιλιόμετρα νότια.
Αξιοθέατα
Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε μια μικρή χερσόνησο και διατηρεί το σχέδιο του αρχαίου ρωμαϊκού κάστρου. Οι κύριοι δρόμοι είναι οι Δεκουμάνους και Κάρντο Μάξιμους. Η κεντρική πλατεία, τη Μάραφορ, βρίσκεται στη θέση του αρχαίου φόρουμ και σε αυτή σώζονται ερείπια των αρχαίων ναών του Νέπτουμ και του Μαρς.
Το πιο σημαντικό μνημείο του Πόρετς είναι η Ευφρασιανή Βασιλική. Ο ναός που σώζεται σήμερα είναι βυζαντινή κατασκευή του 6ου αιώνα μ.Χ. και αντικατέστησε παλαιότερη εκκλησία του 4ου αιώνα. Η Βασιλική στην πραγματικότητα είναι ένα σύμπλεγμα κτιρίων, τα οποία περιλαμβάνουν επίσης το βαπτιστήριο και την επισκοπική οικία. Από το 1997 είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Άλλα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνουν τα κτίρια του κοινοβουλίου της Ιστρίας, σήμερα μουσείο, κτίρια ρομανικής αρχιτεκτονικής και ενετικά γοτθικά αρχοντικά. Απέναντι από το λιμάνι του Πόρετς βρίσκεται το νησάκι Σβέτι Νίκολα.
Κοντά στην πόλη βρίσκεται το σπήλαιο Μπαρεντίν, το μόνο προσβάσιμο στο κοινό γεωλογικό μνημείο της Ιστρίας, γνωστό για τους σταλαγμίτες του.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Πόρετς έχει αδελφοποιηθεί με:
Ξαβιέ Ρατάν-Μέις
Ο Ξαβιέ Ρατάν-Μέις (γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1994) είναι Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τους Ιλαγουάρα Χοκς της Αυστραλιανής Εθνικής Λίγκας Μπάσκετ (NBL). Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Φλόριντα Στέιτ Σέμινοουλς.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Γεννημένος στο Μάρκαμ του Οντάριο, ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ λυκείου στην Ακαδημία Κρίστιαν Φαιθ Σέντερ στη Βόρεια Καρολίνα. Ωστόσο, το NCAA αρνιόταν να δεχτεί τις πιστωτικές μονάδες που είχε λάβει από το σχολείο, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο Σχολείο Χάντινγκτον Πρεπ στη Δυτική Βιρτζίνια. Στο Σχολείο Χάντινγκτον Πρεπ, έπαιξε με τον σημερινό παίκτη του NBA, Άντριου Ουίγκινς, και θεωρούνταν ως ένας από τους 30 κορυφαίους παίχτες στην κατηγορία του.
Πρωτοετής με κόκκινη εμφάνιση
Αξιοσημείωτα παιχνίδια που είχε ο Ξαβιέ ήταν με την Βόρεια Καρολίνα, όταν σημείωσε 35 πόντους, απέναντι στους Μαϊάμι Χιούρικεϊνς, όταν σημείωσε επίσης 35 πόντους, συμπεριλαμβανομένων 30 πόντους στο τελευταία 4:38 του αγώνα. και 30 πόντους επί του Κλέμσον. Είχε μέσο όρο 14,9 πόντους ανά παιχνίδι, και έγινε μόνο ο δεύτερος πρωτοετής που ηγήθηκε του Φλόριντα Στέιτ στο σκοράρισμα. Ονομάστηκε στην ομάδα πρωτοετών σπουδαστών του ACC.
Μέμφις Γκρίζλις (2018)
Στις 5 Μαρτίου 2018, οι Μέμφις Γκρίζλις υπέγραψαν συμβόλαιο 10 ημερών με τον Ρατάν-Μέϊς. Ο Ρατάν-Μέις έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ΝΒΑ την ίδια μέρα, συνεισέφερε με οκτώ πόντους, πέντε ασίστ, δύο ριμπάουντ και δύο κλεψίματα σε 25 λεπτά για τους Γκρίζλις στην ήττα με 98-100 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
ΑΕΚ (2018)
Τον Ιούνιο του 2018, ο Ρατάν-Μέις εντάχθηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2018. Στις 28 Ιουλίου 2018, ο Ρατάν-Μέις υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Στις 24 Οκτωβρίου 2018, ο Ρατάν-Μέις σημείωσε 24 πόντους, μαζί με έξι ασίστ, οδηγώντας την ΑΕΚ στη νίκη με 93–86 επί της Μπρόζε Μπάμπεργκ.
Τέξας Λέτζεντς (2019)
Στις 8 Ιανουαρίου 2019, οι Τέξας Λέτζεντς απέκτησαν τον Ρατάν-Μέις από τους Ουέστσεστερ Νικς για τον Τζαμίλ Ουόρνεϊ. Σε 25 αγώνες που έπαιξε για τους Λέτζεντς, είχε κατά μέσο όρο 14,2 πόντους, 4,6 ριμπάουντ, 6 ασίστ και 1,1 κλεψίματα ανά αγώνα.
Μπνέι Χερζλίγια (2019)
Στις 28 Μαρτίου 2019, ο Ρατάν-Μέις εντάχθηκε στην Μπνέι Χερζλίγια του Ισραηλινού Πρωταθλήματος, υπογράφοντας για το υπόλοιπο της χρονιάς. Στις 22 Απριλίου 2019, ο Ρατάν-Μέις σημείωσε 28 πόντους ως υψηλό χρονιάς, σημειώνοντας 6 στα 11 τρίποντα, μαζί με πέντε ριμπάουντ και τρεις ασίστ σε μία νίκη με 76–72 επί της Ιρόνι Ναχαρίγια. Στη συνέχεια ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Ισραηλινού Πρωταθλήματος της 28ης Αγωνιστικής.
Χάμιλτον Χάνεϊ Μπάντζερς (2019)
Ο Ρατάν-Μέις έπαιξε με τους Χάμιλτον Χάνεϊ Μπάντζερς την περίοδο 2019 της Canadian Elite Basketball League (CEBL). Οδήγησε την ομάδα στους τελικούς, όπου η ομάδα του έχασε από τους Σασκάτσουαν Ράτλερς. Πέτυχε 24 πόντους στον τελικό.
Άγκουα Καλιέντε Κλίπερς (2019–2020)
Στις 3 Δεκεμβρίου 2019, οι Άγκουα Καλιέντε Κλίπερς ανακοίνωσαν ότι είχαν αποκτήσει τον Ρατάν-Μέις από τους Τέξας Λέτζεντς για τα δικαιώματα επιστροφής στον Ντεμάρκους Χόλαντ Holland και ένα ντραφτ του 3ου γύρου στο Ντραφτ του NBA G League του 2020.
BC CSU Σιμπίου (2021)
Στις 26 Φεβρουαρίου 2021, εντάχθηκε στην CSU Σιμπίου.
Ιλαγουάρα Χοκς (2021–σήμερα)
Στις 18 Οκτωβρίου 2021, ο Ρατάν-Μέις υπέγραψε με τους Ιλαγουάρα Χοκς στην Αυστραλία για την περίοδο 2021–22 του NBL.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Ρατάν-Μέις εκπροσώπησε τη χώρα του, τον Καναδά, δύο φορές σε διεθνείς διοργανώσεις. Συμμετείχε στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Εφήβων του 2012 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών του 2013.
Προσωπική ζωή
Ο πατριός του είναι ο πρώην παίχτης του ΝΒΑ Θάρον Μέις.
Κανονική περίοδος NBA
|| .286 || .071 || .444 || 1.0 || 3.6 || 1.2 || .6 || 5.8
Κανονική περίοδος
Σημείωση: Μόνον οι αγώνες στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, αγώνες στο κύπελλο ή σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις παραλείπονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουέσττσεστερ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέξας Λέτζεντς Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπνέι Χερζλίγια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χαλίνα Ποσφιατόφσκα
Η Χαλίνα Ποσφιατόφσκα (πολωνικά: Halina Poświatowska), το γένος Μίγκα (Myga), εγγεγραμμένη στα αρχεία της εκκλησίας ως Χελένα Μίγκα (Helena Myga), (9 Μαΐου 1935 - 11 Οκτωβρίου 1967) ήταν Πολωνή ποιήτρια και συγγραφέας, μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στη σύγχρονη πολωνική λογοτεχνία.
Η Ποσφιατόφσκα είναι διάσημη για τη λυρική της ποίηση και για την πνευματική, παθιασμένη αλλά ανυπόμονη ποίησή της με θέματα θανάτου, αγάπης, ύπαρξης, διάσημων ιστορικών προσωπικοτήτων, ειδικά γυναικών, καθώς και την κυρίαρχη μεταχείριση της ζωής, της ύπαρξης, των μελισσών, των γατών και τις αισθησιακές ιδιότητες της αγάπης, του πένθους και της επιθυμίας.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|241x241εσ| Εικόνα της Ποσφιατόφσκα στο μουσείο της στη [[Τσενστοχόβα, φωτ. Ιβόνα Νοβίτσκα.]] Η Ποσφιατόφσκα πραγματοποίησε την πρώτη εγχείρηση καρδιάς της στη Φιλαδέλφεια το 1958. Το θαλάσσιο ταξίδι της με το πολωνικό υπερωκεάνειο MS Batory, το κόστος της διαμονής της και η ίδια η διαδικασία, χρηματοδοτήθηκαν από χρήματα που συγκεντρώθηκαν από Πολωνοαμερικανούς και ήταν αρκετά επιτυχημένη ώστε της επιτρέπει να ζήσει για εννέα ακόμη χρόνια. Στη συνέχεια, αντί να επιστρέψει στην Πολωνία, εγγράφηκε στο Κολέγιο Σμιθ στο Νορθάμπτον της Μασαχουσέτης, όπου ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές της σπουδές σε 3 χρόνια, ξεκινώντας χωρίς καμία γνώση της αγγλικής γλώσσας. Στη συνέχεια, αφού απέρριψε μια προσφορά εγγραφής μεταπτυχιακών σπουδών με πλήρη οικονομική υποστήριξη, που της επεκτάθηκε από τη σχολή του Τμήματος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, επέστρεψε στην Πολωνία, όπου έγινε δεκτή στο τμήμα Φιλοσοφίας του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου της Κρακοβίας και πέθανε πριν συνεχίσει για να ολοκληρώσει το διδακτορικό, ως φοιτήτρια του 4ου έτους.
Πέθανε στα 32 της, μετά από μια δεύτερη εγχείρηση καρδιάς, που αυτή τη φορά πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία, για να διορθώσει ένα επίκτητο χρόνιο καρδιακό ελάττωμα που περιόρισε την κινητικότητα και την αναπνοή της, η οποία την έπληξε λόγω της χρόνιας ψύχρας ως 9χρονο παιδί κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Λογοτεχνική κληρονομιά
δεξιά|μικρογραφία| Σπίτη της Ποίησης - Μουσείο της Χαλίνα Ποσφιατόφσκα στην Τσενστοχόβα. Τα έργα της έχουν συγκεντρωθεί στο τεσσάρων τόμων Dzieła (Έργα), που εκδόθηκε από την Wydawnictwo Literackie στην Κρακοβία της Πολωνία το 1997, εκ των οποίων οι δύο πρώτοι τόμοι (αρκετές εκατοντάδες σελίδες) είναι ποιήματα και οι δύο τελευταίοι τόμοι πεζογραφίες και επιστολές, αντίστοιχα. Είναι το θέμα αρκετών επιστημονικών βιβλίων και πολλών ανατυπώσεων. Η δημοτικότητά της ως ποιήτριας συνεχίζεται αμείωτη στην Πολωνία και οι νέες μεταφράσεις έχουν αυξήσει τη σημασία της για την παγκόσμια λογοτεχνία. Εάν το δικό της περιεχόμενο ποίησης, καθώς και οι δικές της μεταφράσεις ποίησης αποτελούν οποιαδήποτε ένδειξη, επηρεάστηκε από τους Έζρα Πάουντ, Λόρενς Φερλινγκέτι, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ζακ Πρεβέρ και από μια σειρά από Σλοβένους ποιητές, όπως οι: Καγέταν Κόβιτς, Γιόζε Ούντοβιτς, Σάσα Βέγκρι, Ντάνε Ζάιτς, καθώς και από τον Αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο Αριστοτέλη, τις μέλισσες, τις γάτες, το κόκκινο χρώμα, την υφή της γούνας, τις συλλογές αρχαιοτήτων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης και τη σύγχρονη κουλτούρα της Μαύρης Αμερικής (Νέγρους) – συγκεκριμένα, από τους ανθρώπους του Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς
Κράτηση του Πάβελ Πέρνικαου
Ιστορικό
Ο Πέρνικαου σπούδασε νομική στο κρατικό πανεπιστήμιο Α.Σ. Πούσκιν του Μπρεστ. Το 2013 συμμετείχε σε διαγωνισμό φοιτητικών έργων για την 20ή επέτειο από την διοργάνωση της Παγκόσμιας Διάσκεψης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και έλαβε δίπλωμα από το γραφείο του ΟΗΕ στη Λευκορωσία.
Ο Πέρνικαου συμμετείχε σε δράσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην περιφέρεια Μπρεστ η οποία βρίσκεται στην δυτική Λευκορωσία. Εργάστηκε στο λευκορωσικό παράρτημα της Διεθνούς Εταιρείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και από το 2021 ήταν επικεφαλής της υπηρεσίας Τύπου της λευκορωσικής υπηρεσίας. Ο Πέρνικαου είχε κάνει περισσότερες από 84.000 επεξεργασίες στη Βικιπαίδεια με το ψευδώνυμο Pr12402 από το 2014 έως το 2021, εστιάζοντας στην κάλυψη της δίωξης δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης από την κυβέρνηση της Λευκορωσίας. Έχει γράψει για την δίωξη του Γκενάντι Μοζέικο της εφημερίδας Κομσομόλσκαγια Πράβντα και για την δίωξη της Κατσιαρίνα Μπαρίσεβιτς του Tut.by. Το 2020 και το 2021, ο Πέρνικαου έκανε δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρουσιάζοντας υλικό για την δίωξη που ασκεί η λευκορωσική κυβέρνηση εναντίον των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης της χώρας, όπως τα Novy Chas, Intex-Press και Brestskaya Gazeta, αλλά και για τις κυβερνητικές διώξεις που υποχρεώνουν τους λευκορώσους δημοσιογράφους να εγκαταλείψουν την χώρα και να δουλεύουν εξόριστοι. Οι αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σταμάτησαν το φθινόπωρο του 2021. Τον Δεκέμβριο του 2021, ο λογαριασμός του Πέρνικαου στη Βικιπαίδεια μπλοκαρίστηκε με την υποψία ότι είχε παραβιαστεί, αφού ο λογαριασμός του είχε χρησιμοποιηθεί για να αφαιρεθεί μια σειρά από κείμενα για την δίωξη των δημοσιογράφων στη Λευκορωσία.
Δίωξη
Στις 28 Μαρτίου 2022, το γραφείο του εισαγγελέα της περιφέρειας του Μπρεστ ανακοίνωσε ότι η δικαστική διαδικασία εναντίον ενός συλληφθέντος «30χρονου άνεργου κατοίκου Βρέστης» είχε μεταφερθεί στο δικαστήριο, με τον 30χρονο να κατηγορείται για διάπραξη πράξεων που δυσφημούν τη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, παραβιάζοντας το άρθρο 369-1 του ποινικού κώδικα της χώρας. Αυτή η παράβαση τιμωρείται με φυλάκιση έως και τέσσερα χρόνια. Οι εισαγγελείς ισχυρίστηκαν ότι την περίοδο 29 Δεκεμβρίου 2020 με 30 Απριλίου 2021, ο κατηγορούμενος είχε σκόπιμα δημοσιοποιήσει στη Βικιπαίδεια και στον ιστότοπο της Διεθνούς Εταιρείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα «ψευδείς πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή των λευκορωσικών αρχών στη δολοφονία της δημοσιογράφου Βερόνικας Τσερκάσοβα τον Οκτώβριο του 2004, αλλά και ψευδείς πληροφορίες για την δολοφονία και τα βασανιστήρια ανθρώπων».
Η δίκη του Πέρνικαου ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 2022 στο δικαστήριο της επαρχίας Μόσχας στο Μπρεστ. Στη δίκη, η εισαγγελέας, Έλενα Τιχάνοβιτς, ζήτησε την καταδίκη του Πέρνικαου σε διετή φυλάκιση σύμφωνα με τις τρεις φερόμενες κατηγορίες που τον επιβαρύνουν.
Πρώτον, οι εισαγγελείς κατηγόρησαν τον Πέρνικαου ότι πρόσθεσε μια παράγραφο για τη δολοφονία του Γκενάντι Σουτόφ σε λήμμα της λευκορωσικής Βικιπαίδειας, αλλά και την προσθήκη κειμένου για την άρνηση των λευκορωσικών αρχών να αναλάβουν την ευθύνη για τους θανάτους αντικυβερνητικών διαδηλωτών, σε λήμμα για τους θανάτους στις λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020.
Δεύτερον, οι εισαγγελείς κατηγόρησαν τον Πέρνικαου ότι πρόσθεσε μια αναφορά στη δολοφονία της δημοσιογράφου Βερόνικας Τσερκάσοβα το 2004 σε άρθρο της Λευκορωσικής Βικιπαίδεια σχετικά με τη λογοκρισία στη Λευκορωσία. Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι επειδή η Βικιπαίδεια είχε ήδη ένα άρθρο σχετικά με τη δολοφονία της Τσερκάσοβα, η προσθήκη των πληροφοριών από τον Πέρνικαου σε ξεχωριστό λήμμα ήταν μέρος μιας προσπάθειας απαξίωσης του λευκορωσικού κράτους.
Τρίτον, οι εισαγγελείς κατηγόρησαν τον Πέρνικαου ότι δημοσίευσε ένα άρθρο σχετικά με τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες σε φυλακές και κέντρα κράτησης της Λευκορωσίας στον ιστότοπο της Διεθνούς Εταιρείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι επειδή το Τμήμα Εκτέλεσης Τιμωριών της Λευκορωσίας ανέφερε ότι είχε ερευνήσει τους ισχυρισμούς και δεν ήταν σε θέση να τους επιβεβαιώσει, η προσθήκη των πληροφοριών στη Βικιπαίδεια συνιστούσε «προσπάθεια απαξίωσης» της Λευκορωσίας.
Ο Πέρνικαου δήλωσε αθώος. Παραδέχτηκε ότι έκανε τις αλλαγές και τις αναρτήσεις στην Βικιπαίδεια και στο διαδίκτυο, αλλά αρνήθηκε ότι κάτι τέτοιο «απαξίωσε τη Δημοκρατία της Λευκορωσίας», και υποστήριξε ότι δεν παραβίασε τον λευκορωσικό νόμο.
Στις 7 Απριλίου 2022, ο δικαστής Εβχένι Μπρεγκάν έκρινε τον Πέρνικαου ένοχο για «απαξίωση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας» κατά παράβαση του άρθρου 369-1 του Λευκορωσικού Ποινικού Κώδικα, αποδεχόμενος την πρόταση της εισαγγελέως,  με αποτέλεσμα την καταδίκη του Πέρνικαου σε διετή φυλάκιση.
Αντιδράσεις για τη φυλάκιση του
Στις 11 Απριλίου 2022, το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βιάσνα, η οργάνωση Νομική Πρωτοβουλία, η Λευκορωσική Ένωση Δημοσιογράφων, ο λευκορωσικός Οίκος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μπαρίς Ζβόζσκαφ και η οργάνωση Lawtrend αναγνώρισαν στον Πέρνικαου και 17 άλλους Λευκορώσους το καθεστώς του πολιτικού κρατούμενου. Ζήτησαν την άμεση απελευθέρωση του Πέρνικαου και άλλων πολιτικών κρατουμένων της Λευκορωσίας και τον τερματισμό των ποινικών διώξεων εναντίον τους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βικιπαίδεια
Γεώργιος Φρειδερίκος Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Ο Γεώργιος-Φρειδερίκος Β΄ ο νέος, γερμ. Georg-Friedrich II der jüngere (3 Μαΐου 1678 - 29 Μαρτίου 1703) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου (1692-1703).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Ιωάννας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
To 1692 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Το διάστημα 1695-1697 συμμετείχε στον Πόλεμο της Διαδοχής του Παλατινάτου ως εθελοντής στον Αυστριακό στρατό. Κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής το 1702 επέτυχε την κατάληψη του φρουρίου Μπερσέλλο στη Μόντενα.
Το 1703 στη μάχη του Κίτενσεε σκοτώθηκε σε ηλικία 25 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμος-Φρειδερίκος ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ξύλινες εκκλησίες της περιοχής των Καρπαθίων στην Πολωνία και την Ουκρανία
Οι ξύλινες εκκλησίες της περιοχής των Καρπαθίων στην Πολωνία και την Ουκρανία (Πολωνικά: Drewniane cerkwie regionu karpackiego w Polsce i na Ukrainie. Ουκρανικά: Дерев'яні церкви карпатського регіону Польщі і України) είναι μια ομάδα 16 ξύλινων ελληνόρυθμων καθολικών ή ανατολικών ορθόδοξων εκκλησιών της νότιας Πολωνίας και της δυτικής Ουκρανίας, οι οποίες εντάχθηκαν από το 2013 στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ιστορία
Οι εκκλησίες (που σημαίνει εκκλησίες: στα Πολωνικά cerkwie/τσέρκφιε, στα ουκρανικά церкви/τσέρκβυ ) της περιοχής των Καρπαθίων στην Πολωνία και την Ουκρανία κατασκευάστηκαν από οριζόντιους ξύλινους κορμούς μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα από κοινότητες ορθόδοξων και ελληνοκαθολικών. Χτίζονταν σε πέτρινα θεμέλια και καλύπτονταν από ξύλινες στέγες βοτσάλων. Η κάτοψή τους έχει τριμερή διάταξη. Υπερκαλύπτονται από ανοιχτούς τετράπλευρους ή οκταγωνικούς θόλους και τρούλους. Σημαντικά στοιχεία ορισμένων εκκλησιών είναι τα ξύλινα καμπαναριά (ξεχωριστά από το κτίσμα του ναού), τα παρακείμενα νεκροταφεία, οι περιμετρικοί τοίχοι ή φράχτες και οι πύλες, που περιβάλλονται από δέντρα. Σε γενικές γραμμές παρουσιάζουν εξαιρετικές ξυλουργικές δεξιότητες και σύνθετες δομικές λύσεις. Αναπόσπαστο μέρος των εκκλησιών είναι τα τέμπλα και ο εσωτερικός πολύχρωμος διάκοσμος. Οι εκκλησίες μαρτυρούν μια ξεχωριστή οικοδομική παράδοση που έχει τις ρίζες της στον ορθόδοξο εκκλησιαστικό σχεδιασμό συνυφασμένη με στοιχεία της τοπικής παράδοσης και συμβολικές αναφορές στην κοσμογονία των τοπικών κοινοτήτων.
==Κατάλογος μνημείων ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ουκρανία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Πολωνία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ουκρανία
Ελένη Χαβιαρά
Η Ελένη Χαβιαρά (Σουέζ Αιγύπτου ; - ) είναι Ελληνίδα θεατρολόγος, ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και δημοφιλής θεατρική συγγραφέας, η οποία έγινε γνωστή στο ευρύτερο κοινό με τα σημαντικά θεατρικά έργα που έγραψε σε συνεργασία με τον επίσης θεατρικό συγγραφέα και σύζυγό της, Δημήτρη Κεχαΐδη, «Δάφνες και Πικροδάφνες» (1979) και «Με δύναμη από την Κηφισιά» (1995).
Η τελευταία παρουσία της στο ελληνικό θέατρο, είναι το θεατρικό έργο «Με άλλο μάτι» - δραματικό έργο για την περίοδο της Χούντας. Το έργο διαβάστηκε ενώπιον κοινού, το 2014, στα πλαίσια του «Θεατρικού Αναλογίου» του Θέατρου Τέχνης (Φρυνίχου), σε σκηνοθετική επιμέλεια Βίκτωρα Αρδίττη ενώ δεν έχει παρασταθεί ακόμα.
Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο
Το Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο (Univerzitet u Sarajevu/Универзитет у Сараеву) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Σαράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας, καθώς και το παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η προέλευσή του εντοπίζεται σε οθωμανικό μεντρεσέ του 16ου αιώνα.
Ελένη Χαβιαρά
Η Ελένη Χαβιαρά γεννήθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου και η οικογένειά της έχει καταγωγή από τη Σύμη των Δωδεκανήσων. Μεγάλωσε σε εύπορο αστικό περιβάλλον, και μορφώθηκε σε ελληνικά σχολεία της ακμάζουσας τότε παροικίας. . Στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε οικογενειακώς λίγο πριν την ενηλικίωσή της, και συνέχισε την εκπαίδευση της σε ανώτερο επίπεδο. Σπούδασε με υποτροφία στη Δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη, και ολοκλήρωσε τις σπουδές στην Ελληνική και Αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολήθηκε για κάποιο διάστημα με την Υποκριτική συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις, αλλά η γνωριμία της με τον Δημήτρη Κεχαΐδη την οδήγησε τελικά στη συγγραφή θεατρικών έργων και όχι στην παράστασή τους. Τον Δημήτρη Κεχαΐδη τον γνώρισε τον φθινόπωρο του 1964, την εποχή που παιζόταν το θεατρικό έργο του, «Το πανηγύρι». Η γνωριμία σύντομα κατέληξε σε γάμο που κράτησε ως το θάνατο του συγγραφέα, το 2005.
Όλμο Τζεντίλε
Το Όλμο Τζεντίλε (ιταλικά: Olmo Gentile) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ελένη Χαβιαρά
Πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ στην Αγγλία, και από το 1973 υπήρξε καθηγήτρια στην έδρα της «Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών» με ειδίκευση στην αμερικανική λογοτεχνία. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στο αμερικανικό θέατρο, στη θεωρία του πολιτισμού και στις γυναικείε σπουδές.
Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο
Με 20 σχολές, τρεις ακαδημίες, τρεις σχολές θεολογίας και 30.866 εγγεγραμμένους φοιτητές (το έτος 2014), κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων των Βαλκανίων όσον αφορά στον αριθμό φοιτητών. Από τότε που ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία του ως πανεπιστήμιο το 1949, συνολικά 122.000 φοιτητές έχουν λάβει πτυχίο, 3.891 μεταπτυχιακό και 2.284 διδακτορικό, σε 45 διαφορετικούς τομείς. Το ίδρυμα απασχολεί περισσότερα από χίλια άτομα ως διδακτικό-εκπαιδευτικό προσωπικό.
Ελένη Χαβιαρά
Αφυπηρέτησε το 2008 με τον βαθμό της Καθηγήτριας αλλά συνέχισε να προσφέρει στην Πανεπιστημιακή κοινότητα διδάσκοντας σε σεμινάρια μαθήματα σχετικά με το αμερικανικό θέατρο, τις σπουδές φύλου (ιδιαίτερα στα πλαίσια του διατμηματικού προγράμματος ΘΕ:ΦΥΛ.ΙΣ.), και τη συγγραφή. Το 2010 ανακηρύχθηκε Ομότιμη καθηγήτρια για την προσφορά της στο επιστημονικό και καλλιτεχνικό πεδίο. Στα πλαίσια του ερευνητικής της δραστηριότητας έχει δημοσιεύσει δυο μελέτες στην αγγλική, το "Acting by Gender: Women in Arthur Miller’s Dramaturgy" (1991) και "American Women and Drama: Practices of Freedom" (1997), ενώ συμμετείχε στην οργάνωση και στη σύνταξη του επιστημονικού περιοδικού "Synthesis".
Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο
Kύριος στόχος όλων των τρεχουσών δραστηριοτήτων του πανεπιστημίου είναι η βελτίωση της ποιότητας των σπουδών, η δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημίου ευρωπαϊκών προδιαγραφών, το οποίο θα αποτελέσει ευυπόληπτος εκπρόσωπος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε διεθνές επίπεδο και υποστηρικτής των παραδοσιακών, ιστορικών, πολιτιστικών, επιστημονικών και καλλιτεχνικών αξιών της χώρας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Ελένη Χαβιαρά
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο
Οργάνωση
Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από 32 σχολές, ακαδημίες και κολέγια, που υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 6 ακαδημαϊκές ομάδες και ένα επιπρόσθετο αριθμό άλλων προγραμμάτων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια Κατηγορία:Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Ανεμομύλια Λασιθίου
Τα Ανεμομύλια είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Τα Ανεμομύλια είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκονται πάνω στην επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Σητείας (ΕΠ 28) και στο ρέμα Πεντέλης, λίγο νοτιότερα της Σητείας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Ο οικισμός απέχει 66 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Σητείας του δήμου Σητείας, του νομού Λασιθίου.
Γενικά στοιχεία
Στον οικισμό βρίσκεται το Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο Σητείας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19
Το αποτελεί τη 56η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας της Γερμανίας. Το περσινό πρωτάθλημα το κατέκτησε η Μπάγερν Μονάχου. Η σεζόν ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2018 και ολοκληρώθηκε στις 18 Μαΐου 2019.
Πλέι-οφ παραμονής/υποβιβασμού
Οι ώρες είναι τοπικές (UTC+02:00).<br/ >
2ος αγώνας
Η ΦΚ Ουνιόν Βερολίνου κέρδισε την άνοδο στην Μπουντεσλίγκα της επόμενης περιόδου χάρη στα εκτός έδρας γκολ ενώ η ΦφΜ Στουτγκάρδη υποβιβάστηκε στην 2η κατηγορία.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος <br/ > - Soccerway.com
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1991
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Konami
Η Κonami, ωστόσο είναι περισσότερο δημοφιλής για τις σειρές βιντεοπαιχνιδιών της, μερικές εκ των οποίων είναι οι Castlevania, Contra, Dance Dance Revolution, Frogger, Metal Gear, Pro Evolution Soccer και Silent Hill. Το 2012, αγόρασε την ιαπωνική εταιρεία Hudson Soft, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσει κι άλλες δημοφιλείς σειρές βιντεοπαιχνιδιών όπως το Adventure Island και το Bomberman. Θεωρείται η εικοστή μεγαλύτερη εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Konami Κατηγορία:Εταιρείες λογισμικού Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1969 Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Πασσεράνο Μαρμορίτο
Το Πασσεράνο Μαρμορίτο (ιταλικά: Passerano Marmorito) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Γκουλνάρα Μπεκίροβα
Η Γκουλνάρα Τασίμοβνα Μπεκίροβα (Гульнара Тасимовна Бекирова, γεννημένη στις 21 Φεβρουαρίου 1968) είναι Κριμαία Τατάρα ιστορικός, συγγραφέας και μέλος της PEN International. Στο έργο της ως ιστορικός ήταν σύμβουλος στη δημιουργία της ταινίας "Haytarma". Ως συγγραφέας, έχει γράψει πολλά άρθρα και βιβλία σχετικά με τις διεθνικές σχέσεις των εκτοπισμένων Τάταρων της Κριμαίας και τη μοίρα τους υπό τη σοβιετική, ουκρανική και ρωσική διακυβέρνηση. Έχει επικρίνει τα ρωσικά εγχειρίδια για την απεικόνιση των Τάταρων της Κριμαίας ως κατώτερων και υποστηρίζει τα ξενοφοβικά στερεότυπα των Τάταρων της Κριμαίας από τη σοβιετική εποχή. Ως ενεργός συγγραφέας για το RadioFreeEurope έχει γράψει άρθρα σχετικά με το krymr σχετικά με την παρούσα κατάσταση στην Κριμαία, καθώς και τον ρόλο των Τάταρων της Κριμαίας στον Κόκκινο Στρατό και το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων των Ταταρτών της Κριμαίας.
Πύργος του Ρολογιού στο Νουσρετιγιέ Τζαμί
Ο Πύργος του Ρολογιού στο Νουσρετιγιέ Τζαμί (αλλιώς και Πύργος του Ρολογιού του Τοπχανέ) (στα τούρκικα: Nusretiye Saat Kulesi ή Tophane Saat Kulesi) βρίσκεται στη συνοικία Τοπχανέ, στην περιοχή του Μπέηογλου, στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα στο Νουσρετιγιέ Τζαμί και στο Κιόσκι Τοπχανέ.
Κατασκευάστηκε με εντολή του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γκαραμπέτ Αμιρά Μπαλιάν (Garabet Amira Balyan), το 1848. Είναι χτισμένος σε νεοκλασικό στυλ, έχει ύψος 15μ. και έχει τρεις ορόφους. Πάνω από την είσοδό του υπάρχει η τουρά του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Μίνα Βίτκοτζ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Πάστρικ
Το Πάστρικ (Pashtrik, Паштрик, Paštrik) είναι βουνό στο Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία. Η κορυφή του βρίσκεται στη μεθόριο των δύο κρατών και έχει υψόμετρο 1.986 μ.. Ο Λευκός Δρίνος περνά κατά μήκος του.
Γενικά στοιχεία
Τα δύο τρίτα του βουνού ανήκουν στην Αλβανία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και ο οικισμός Κρούμα βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Το ένα τρίτο του βουνού βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο, στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Ο οικισμός Γκιονάι βρίσκεται δίπλα στο βουνό. Σχηματίστηκε κατά τον Παλαιοζωικό αιώνα, και καλύπτεται από ασβεστόλιθο της μεσοζωικής περιόδου, κυρίως κάτω από βλάστηση.
Στο βουνό κατοικούν μικρά θηλαστικά στα οποία περιλαμβάνονται o κοινός αρουραίος, ο ρουμανικός σκαντζόχοιρος, το βαλκανικό μοσχάρι, ο ευρωπαϊκός αρουραίος και ο τυφλός αρουραίος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Πενάνγκο
Το Πενάνγκο (ιταλικά: Penango) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Άγιος Νικόλαος Μπούρα Αττικής
Ο Άγιος Νικόλαος Μπούρα είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) δήμος Σπάτων-Λούτσας, του δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αττικής του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος Μπούρα είναι ημιορεινός οικισμός στην ΑΚ. Αττική, ακριβώς δίπλα στα Σπάτα. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του φερώνυμου υψώματος «Μπούρα» (330 μ.), κοντά στην Αττική Οδό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Λούτσας του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σπάτων-Λούτσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Ζωγράφος της Ταρκινίας
μικρογραφία|Η πρεσβεία προς τον [[Αχιλλέας|Αχιλλέα, κύλικα από το ζωγράφο της Ταρκινίας, Μουσείο του Λούβρου.]] Ο ζωγράφος της Ταρκινίας (άκμασε στο 470-460 π.Χ.) ήταν αρχαίος Αττικός ζωγράφος αγγείων ο οποίος ζωγράφιζε με ερυθρόμορφο ρυθμό κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ.. Η ταυτότητα του ζωγράφου είναι άγνωστη, ενώ ο ζωγράφος τεκμηριώνεται από έργο του Τζον Μπίζλι Ένα από τα έργα του εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Ε΄ Εθνική Συνέλευση 1935
Η Ε΄ Εθνική Συνέλευση του 1935 συγκροτήθηκε από την κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη με σκοπό την κατάργηση της Αβασίλευτης Δημοκρατίας που είχε εγκαθιδρύσει η προηγούμενη Δ΄ Εθνική Συνέλευση του 1924) και την επαναφορά του πολιτεύματος της Βασιλευόμενης Δημοκρατίας. Ακριβώς την ημέρα που είχε ανακοινωθεί ότι θα ξεκινούσαν - ύστερα από τις θερινές διακοπές - οι εργασίες της Συνέλευσης και συγκεκριμένα στις 10 Οκτωβρίου του 1935 ο Κονδύλης με τη στήριξη των επικεφαλής ανώτατων αξιωματικών των τριών όπλων (στρατηγός Αλέξανδρος Παπάγος, ναύαρχος Οικονόμου και πτέραρχος Ρέππας) υποχρέωσε σε ταπεινωτική παραίτηση τον πρωθυπουργό Παναγή Τσαλδάρη και αυθημερόν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Εν συνεχεία, ανήγγειλε με διάγγελμα τη διενέργεια δημοφηφίσματος για τη μορφή του Πολιτεύματος, το οποίο καθορίσθηκε να διεξαχθεί στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Αλέξανδρος Ζαΐμης οδηγήθηκε σε αναγκαστική αποχώρηση, μετά την αναγγελία για τη μεταβολή της μορφής του πολιτεύματος που του γνωστοποιήθηκε από τους Κονδύλη, Θεοτόκη και Μαυρομιχάλη οι οποίοι τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του, δήθεν για να τον ευχαριστήσουν "δια τας μέχρι τούδε προς την Πατρίδα υπηρεσίας του". Η Εθνοσυνέλευση επανέφερε σε ισχύ το προηγουμένως καταργηθέν Σύνταγμα του 1911. Έτσι οι βασιλόφρονες έθεσαν τις βάσεις για την επιστροφή στο θρόνο του έκπτωτου μονάρχη Γεώργιου Β΄
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνοσυνελεύσεις στην Ελλάδα
Πιέα
Η Πιέα (ιταλικά: Piea) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι