cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άχυρο
Έρευνα
Εκτός από τις τρέχουσες και ιστορικές χρήσεις του, το άχυρο διερευνάται ως πηγή λεπτών χημικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένων αλκαλοειδών, φλαβονοειδών, λιγνινών, φαινολών και στεροειδών.
Ιωάννης του Νάσσαου (επίσκοπος)
Βιογραφία
Το 1262-65 ήταν αρχιδιάκονος του Κοντρόζ. Το 1267 απεβίωσε ο επίσκοπος της Ουτρέχτης και ο Σύλλογος του καθεδρικού εξέλεξε τον Ιωάννη: ήταν ικανός στρατιωτικός και εξάδελφος του Όθωνα Β΄, κόμη του Χέλρε και του Φλόρις Ε΄, κόμη της Ολλανδίας. Όμως ο Πάπας Κλήμης Δ΄ με την υποκίνηση του Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπεργκ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, δεν επιβεβαίωσε την εκλογή του· έτσι ο Ιωάννης δεν χειροτονήθηκε ποτέ, αλλά έμεινε επίσκοπος-εκλέκτορας.
Άχυρο
Έρευνα
Κατηγορία:Βιοδιασπώμενα υλικά Κατηγορία:Φυσικά υλικά
Ιωάννης του Νάσσαου (επίσκοπος)
Οικογένεια
Από μια μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Όθων Α΄ του Νάσσαου
Βιογραφία
Το 1249 ο πατέρας τους παραιτήθηκε υπέρ του Όθωνα Α΄. Το 1250 ο Βάλραμ Β΄ άρχισε να συμμετέχει στην εξουσία· την ίδια χρονιά ο Ερρίκος Β΄ απεβίωσε. Επειδή οι δύο αδελφοί συνέχεια διαφωνούσαν, διαίρεσαν το Νάσσαου το 1255 και ο Βάλραμ Β΄ πήρε τις περιοχές νότια του ποταμού Λαν (Βίζμπαντεν, Ίντσταϊν, Βάιλμπουργκ, Ζόννενμπεργκ), ενώ ο Όθων Α΄ τις βόρειες περιοχές (Ζίγκεν, Χάνταμαρ, Ντίλενμπουργκ). Έτσι δημιουργήθηκαν δύο ξεχωριστοί κλάδοι.
Αντιτάχθηκε στους τοπικούς ευγενείς, ιδιαίτερα τους κόμητες του Γκράιφενσταϊν και του Ντέρνμπαχ. Όταν κράτησε εδάφη που του είχε αφήσει ο θείος του, τα οποία ανήκαν στους ιππότες του Τευτονικού Τάγματος, ο βασιλιάς της Γερμανίας τον έθεσε υπό απαγόρευση. Αντίπαλοί του ήταν οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας και του Τριρ, που είχαν εδαφικές διεκδικήσεις, οπότε απώλεσε τις κυριότητες των Έμσλαντ και Κόμπλεντς. Απεβίωσε το 1290 και οι τρεις γιοί του μοίρασαν την επικράτειά του: ο Ερρίκος έλαβε το Ζίγκεν, ο Εμίχο Α΄ το Χάνταμαρ και ο Ιωάννης το Ντίλενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Έμιχ Δ΄ κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αχυρώνας
Ένας αχυρώνας ή μία αχυρώνα είναι ένα γεωργικό κτίριο συνήθως σε αγροκτήματα και χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς.
Συνήθως, ένας αχυρώνας χρησιμοποιείται ως δομή που φιλοξενεί ζώα, συμπεριλαμβανομένων των βοοειδών και των αλόγων, καθώς και για αποθήκευση ζωοτροφών, είδη γεωργίας όπως λιπάσματα, σπόρους. Επίσης χρησιμοποιείται και ως αποθήκη διαφόρων ειδών.
Στα Βρετανικά Νησιά, ο όρος αχυρώνας περιορίζεται κυρίως σε δομές αποθήκευσης για σιτηρά και ζωοτροφές που δεν έχουν κοπεί, οι όροι ή τα σκεύη εφαρμόζονται στα καταφύγια των αγελάδων, ενώ τα άλογα φυλάσσονται σε κτίρια γνωστά ως στάβλοι. Επιπλέον, οι αχυρώνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση εξοπλισμού, ως καλυμμένο χώρο εργασίας και για δραστηριότητες όπως το αλώνισμα.
Ιστορία
Ο σύγχρονος αχυρώνας αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τρία είδη μεσαιωνικών αχυρώνων, γνωστοί ως αχυρώνα ή μοναστήρι. Αυτό, με τη σειρά του, προήλθε από την παράδοση του κτιρίου του 12ου αιώνα, που εφαρμόζεται και σε αίθουσες και εκκλησιαστικά κτίρια.
Οι κύριοι τύποι ήταν μεγάλοι αχυρώνες με διόδους, συμπαγείς αχυρώνες με κεντρική είσοδο και μικρότερες αχυρώσεις με εγκάρσιο πέρασμα. Κάθε φορά που εφαρμόζονταν πέτρινοι τοίχοι, ο σκελετός από ξύλο συχνά έδινε τη θέση του σε μονόχωρα κτίρια. Ένας ειδικός τύπος ήταν διαμερίσματα. Όλοι όμως δεν εξελίχθηκαν από τον μεσαιωνικό αχυρώνα. Άλλοι τύποι προέρχονταν από τις προϊστορικές εκκλησίες ή άλλες οικοδομικές παραδόσεις.
Μια από τις τελευταίες ήταν η χαμηλή γερμανική (αίθουσα) κατοικία, στην οποία η συγκομιδή φυλασσόταν στη σοφίτα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο αποικιακός αχυρώνας του Νέου Κόσμου εξελίχθηκε από το στυλ σπιτιού της Κάτω Γερμανίας, το οποίο μετατράπηκε σε πραγματικό αχυρώνα από αποικίες πρώτης γενιάς από την Ολλανδία και τη Γερμανία.
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Γλάστρα
Η γλάστρα είναι ένα δοχείο στο οποίο καλλιεργούνται λουλούδια και άλλα φυτά. Ιστορικά και ακόμα σε σημαντικό βαθμό σήμερα, κατασκευάζονται από τερακότα. Οι γλάστρες είναι πλέον συχνά κατασκευασμένες από πλαστικό, ξύλο, πέτρα, ή μερικές φορές βιοδιασπώμενο υλικό. Ένα παράδειγμα βιοαποδομήσιμων αγγείων είναι εκείνα που κατασκευάζονται από βαρύ καφέ χαρτί, χαρτόνι ή βρύα τύρφης στην οποία καλλιεργούνται νεαρά φυτά για μεταφύτευση. Για τα δενδρύλλια που ξεκινούν σε εμπορικά θερμοκήπια ή πολυανίχνες, τα δοχεία συνήθως παίρνουν τη μορφή δίσκων με κύτταρα, με κάθε κύτταρο να λειτουργεί ως ένα μικρό δοχείο. Αυτοί οι δίσκοι ονομάζονται συχνά διαμερίσματα. Υπάρχουν συχνά τρύπες στον πάτο των γλάστρων, για να επιτρέπεται η ροή του περίσιου νερού μερικές φορές σε ένα πιατάκι που τοποθετείται κάτω από την γλάστρα. Το φυτό μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το νερό με τις ρίζες του, όπως απαιτείται. Πρόσφατα, κάποιες γλάστρες έχουν κατασκευαστεί με αυτόματο σύστημα ποτίσματος, χρησιμοποιώντας μια δεξαμενή.
Ιστορία
Οι γλάστρες έχουν πολλές χρήσεις, όπως η μεταφορά φυτών σε νέες τοποθεσίες, η εκκίνηση σπόρων, το αίθριο και η εσωτερική καλλιέργεια φυτών και η καλλιέργεια φυτών προσφοράς. Μέσα από τους αιώνες η χρήση των γλαστρών επηρέασε την φυτοκομική χρήση φυτών και οι Αιγύπτιοι ήταν μεταξύ των πρώτων που χρησιμοποιούσαν γλάστρες για να μεταφέρουν τα φυτά από τη μια θέση στην άλλη. Τον 18ο αιώνα, γλάστρες χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά σπορόφυτων ψωμιού από την Ταϊτή στις Δυτικές Ινδίες. Επίσης, ορχιδέες, αφρικανικές βιολέτες και γεράνια μεταφέρθηκαν σε γλάστρες από άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Τον 18ο αιώνα, οι γλάστρες του Josiah Wedgwood ήταν τόσο δημοφιλείς που, συχνά χρησιμοποιούνταν καιως διακοσμητικές. Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των Κήπων του Άδωνη, ρίχνωνταν πήλινες γλάστρες στη θάλασσα. Η κορυφή της γλάστρας κάτω από το χείλος μπορεί να βοηθήσει στη μεταφορά.
Κατηγορία:Δοχεία Κατηγορία:Φυτοκομία και κηπουρική
Άρνολντ Β΄ του Λάουρενμπουργκ
Ο Άρνολντ Β΄, γερμ.: Arnold II von Laurenburg (απεβ. 1158/59 ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ και ένας από τους προγόνους του Οίκου του.
Βιογραφία
δεξιά|μικρογραφία|Το κάστρο του Λάουρενμπουργκ. Ο Άρνολντ Β΄ ήταν γιος του Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Βάλεραν του Παγανιστή, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης.
Η καταγωγή του επιβεβαιώνεται από ένα καταστατικό με ημερομηνία 1151, σύμφωνα με τον οποίο ο Ερρικος Β΄ του Λέετς, επίσκοπος της Λιέγης, επιβεβαίωνε τις δωρεές από την «domina Jutta, nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg» στο αβαείο του Ρόλντουκ, το οποίο καταγράφει την παρουσία στην ταφή της στο Ρόλντουκ του «… Arnoldus quoque filius Ruberti comitis de Lunneburg natus ex domina Beatrice filia præfatæ dominæ…».
Ο Άρνολντ Β΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1151 και 1158. Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Ρούπρεχτ Β΄. Ο Άρνολντ Β΄ και ο Ρούπρεχτ Β΄, μαζί με τη μητέρα τους, αναφέρονται για τελευταία φορά σε καταστατικό της 1ης Απριλίου 1158.
Οικογένεια
Λόγω της έλλειψης δεδομένων, υπάρχουν πολλά άγνωστα σχετικά με τους πρώτους κόμητες του Λάουρενμπουργκ και του Νάσσαου, συμπεριλαμβανομένων των ακριβών οικογενειακών σχέσεων. Δεν έχει αναφερθεί γάμος για τον Άρνολντ. Υποτίθεται ότι είναι ο πατέρας του Ρούπρεχτ Γ΄ κόμη του Nάσσαου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μακρινή Φωκίδας
Η Μακρινή είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 680 μέτρα.
Γεωγραφία - Διοικητικά - Αξιοθέατα
Η Μακρινή βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ξηροβούνι ενώ απέχει 52 χλμ. ΝΔ. της Άμφισσας και 22 χλμ. ΒΔ. της Ερατεινής. Το παλιό όνομά της ήταν Μάκρυσι και μετονομάστηκε σε Μακρυνή με το ΦΕΚ: 206/1927 και τελικά το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Μακρινή. Ο πολιούχος ναός είναι η Υπαπαντή του Σωτήρος Χριστού, ενώ υπάρχουν ακόμα ο ναός του Αγίου Τρύφωνα στο παλαιό νεκροταφείο και ο ναός της Αγίας Παρασκευής στο νέο, καθώς και τα εξωκλήσια του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Τριάδος, όπου πραγματοποιείται και το ετήσιο πανηγύρι, σε υψόμετρο 1.200 μ., στο δάσος του «Μακρυσιόλογγου». Έχει πληθυσμό 54 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την Κοινότητα Μακρινής της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος.
Ιστορία
Αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή εντόπισαν ερείπια αρχαίας ακρόπολης και νεκροταφείου στη θέση «Κοκοβίστα» και συνδέουν τη Μακρινή με την αρχαία πόλη Μεσσαπία των Λοκρών, την οποία κατέστρεψαν οι Γότθοι, σύμμαχοι του αυτοκράτορα Μέγα Θεοδοσίου, ως ειδωλολατρική. Ο περιηγητής Πουκεβίλ αναφέρει για τον οικισμό το 1814 ότι ήταν αυτοτελής και κατοικείτο από 30 οικογένειες. Πιθανόν οι γεωργοκτηνοτρόφοι παλαιοί κάτοικοι της, που ζούσαν κατά φαμίλιες στην ευρύτερη περιοχή την περίοδο της Τουρκοκρατίας, να συνενώθηκαν στον τότε οικισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Ρούπρεχτ Γ΄ του Νάσσαου
Ο Ρούπρεχτ Γ΄ ο φιλόνικος ή εριστικός, γερμ. ''Ruprecht III. der Streitbare'' (απεβ. 1191) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν συγκυβερνήτης της κομητείας του Νασσάου (1160-91) μαζί με τον αδελφό του.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άρνολντ Α΄ συγκυβερνήτη του Λάουρενμπουργκ και μίας γυναίκας αγνώστου ονόματος. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄.
Από το 1160 ήταν συγκυβερνήτης του Νασσάου με τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ και τον εξάδελφό τους Βάλραμ Α΄. Έγινε κύριος του Ζήγκεν το 1170 και διοικητής (vogt) των αββαείων του Σενώ το 1172 και του Κόμπλεντς το 1182. Ήταν πιστός υποστηρικτής του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν και τον ακολούθησε στη μάχη του Μόντε Πόρτσιο το 1167 του Λενιάνο το 1176. Επίσης συμμετείχε στους πολέμους του βασιλιά της Γερμανίας εναντίον του Ερρίκου ΙΒ΄ του λέοντος δούκα της Βαυαρίας και Γ΄ της Σαξονίας (1180-81).
Μαζί με τον αδελφό του έλαβαν μέρος στη Γ΄ Σταυροφορία (1189-90) ως σημαιοφόρος του Γερμανικού στρατού. Οι δύο αδελφοί έφτασαν ως αντιπρόσωποι στην Κωνσταντινούπολη για να προετοιμάσουν την άφιξη του στρατού του Φρειδερίκου Α΄. Αν και πιο πριν ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε υποσχεθεί συνεργασία με τον Φρειδερίκο Α΄, ήταν δύσπιστος με την αντιπροσωπία, που την κράτησε σε ομηρία.
Τελικά έφθασε στους Αγίους Τόπους, αλλά όταν ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής το 1191, απεβίωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Σάουμπουργκ, κόρη του Εμίχο Γ΄ κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Τζέρι Τρέινορ
Ο Τζέρι Τρέινορ (γέννηση: 21 Ιανουαρίου 1977) είναι αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στις σειρές του Nickelodeon Drake & Josh, ως Τρελός Στιβ και iCarly, ως Σπένσερ Σέι.
Σταδιοδρομία
Η πρώτη εμφάνιση του Τρέινορ έγινε στη σειρά Undressed του MTV, ως Έρικ. Ο πρώτος δευτερεύων ρόλος του ήταν στη σειρά Crossing Jordan, ως Μπράιαν και ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στη σειρά iCarly, ως Σπένσερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ιωάννης Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Ο Ιωάννης Λουδοβίκος, γερμ. Johann Ludwig (19 Οκτωβρίου 1472 - 4 Ιουνίου 1545) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Ελισάβετ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Βύρτεμπεργκ-Ούραχ.
Το 1429 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1545 σε ηλικία 73 ετών στο Σααρμπρύκεν και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φίλιππος Β΄ και έπειτα ο Ιωάννης Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1492 την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ tvn Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Το 1500 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ιωάννης Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο το 1506 με την Αικατερίνη του Μερς και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Ελλάδα)
Ιστορία
Η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία συγκροτήθηκε μετά από την αναδιοργάνωση της 52ης Ταξιαρχίας Πεζικού. H 52η ΤΠ συγκροτήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 5 Απριλίου 1948. Η Ταξιαρχία έδρασε κυρίως την περίοδο 1948 - 1950 και έλαβε μέρος σε δεκάδες επιχειρήσεις ανά τον Ελλαδικό χώρο. Από την Ρούμελη και την μάχη των Κρουσιών, μέχρι τα Αλβανικά σύνορα και την Μάχη του Γράμμου.
Η 52η Ταξιαρχία με τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και χωρίς να αλλάξει έδρα μετονομάζεται σε 5ο Σύνταγμα Πεζικού, παραμένοντας ενεργό για λίγα χρόνια μέχρι να διαλυθεί το 1954 στην ειρήνη. Το 1967 μετονομάζεται εκ νέου σε 71ο Σύνταγμα Πεζικού, μετασταθμεύοντας στη Λητή Θεσσαλονίκης. Το 1978 ενεργοποιείται και πάλι λειτουργώντας ως επιστρατευόμενο πλέον Σύνταγμα, σε χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας. Την 1 Ιανουαρίου του 1994 μετονομάζεται σε 71η Ταξιαρχία Πεζικού και μετασταθμεύει στην Νέα Σάντα του Νομού Κιλκίς στο Στρατόπεδο «ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΟΥ», όπου εδρεύει μέχρι και σήμερα. Από 1η Ιανουαρίου 1998 τελούσε υπό τις Δγες του Β΄ΣΣ σαν πλήρη δύναμη ταχείας επέμβασης.
Την 27 Οκτωβρίου 2001, η Ταξιαρχία μετονομάσθηκε σε 71 Α/Μ ΤΑΞ και από 26 Σεπ 2005 είχε τεθεί υπό Διοικητική Διοίκηση στην Ι ΜΠ και Επιχειρησιακό έλεγχο στο Β΄ΣΣ. Την 5 Οκτωβρίου 2009, με απόφαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου του Γενικού Επιτελείου Στρατού, η 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ μετονομάσθηκε σε 71η ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ «ΠΟΝΤΟΣ». Από την 28 Νοεμβρίου 2013, μετά την κατάργηση του Β' ΣΣ, η Ταξιαρχία τέθηκε υπό Διοικητική Διοίκηση και Επιχειρησιακό Έλεγχο στην Ι ΜΠ.
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 71η Α/Μ ΤΑΞ είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Κιλκίς
Σπηλιά Φωκίδας
Η Σπηλιά είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 10 μέτρα. Έχει πληθυσμό 45 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τα Χάνια και τη νησίδα Τριζόνια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Τριζονίων της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο, δίπλα ακριβώς στα Χάνια, απέναντι από το σύμπλεγμα των Τριζονιών. Η Σπηλιά απέχει 25 χλμ. από τη Ναύπακτο και σε απόσταση 7 χλμ. προς το παρακείμενο βουνό (με υψόμετρο 400μ.) βρίσκεται ο οικισμός της Ελαίας, ένα από τα «μπαλκόνια» του Κορινθιακού κόλπου.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Φίλιππος Β΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Ο Φίλιππος Β΄, γερμ. Philipp II (25 Ιουλίου 1509 - 19 Ιουνίου 1554) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1545-1554).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς.
Το 1545 διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα πατέρα του. Ο ίδιος απεβίωσε το 1554 στο Στρασβούργο άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Αικατερίνη του Λάινινγκεν-Χάρτενμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Ρούπρεχτ Δ΄ του Νάσσαου
Ο Ρούπρεχτ Δ΄, γερμ. Ruprecht IV (απεβ. π. 1240) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν συγκυβερνήτης του αδελφού του στην κομητεία του Νάσσαου (1198-1230).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βάλραμ Α΄, κόμη του Νάσσαου και της Κουνιγούνδης, κόρης του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Β΄.
Το 1198 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Β΄ με συγκυβερνήτη τον Ρούπρεχτ Δ΄. Υποστήριξε τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν στις διενέξεις των ετών 1170-80 και αμείφθηκε με το Βίζμπαντεν. Το 1214 ο Ερρίκος Β΄ έλαβε τη διοίκηση (Vogtei) του Βίζμπαντεν και της γύρω περιοχής, τα οποία κράτησε αυξάνοντας τις κτήσεις του Οίκου των Νάσσαου.
Το 1230 ο Ρούπρεχτ Δ΄ εισήλθε στο ιπποτικό Τάγμα των Τευτόνων. Όταν απεβίωσε περί το 1240 κληροδότησε την περιουσία του στο Τάγμα. Οι ανιψιοί του όμως τη διεκδίκησαν και συγκρούστηκαν με το Τάγμα γι' αυτήν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1229 τη Γερτρούδη, ίσως κόρη του κόμη του Κλέεμπουργκ, από την οποία δεν απέκτησε τέκνα.
Πηγές
Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (ολλανδ.). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-01-28.
Ιωάννης Β΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φίλιππου Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ & Σααρμπρύκεν και κυρίου του Κομμερσύ. Μητέρα του ήταν η Ελισάβετ του Οίκου της Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄, κόμη του Βωντεμόν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος Β΄.
Το 1429 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Φίλιππος Β΄ έλαβε το Βάιλμπουργκ, ενώ ο Ιωάννης Β΄ το Σααρμπρύκεν και το Κομμερσύ. Το 1444 πώλησε το Κομμερσύ στον Λουδοβίκο των Βαλουά-Ανζού, μαρκήσιο του Ποντ-α-Μουσόν, που απεβίωσε μερικούς μήνες μετά και μεταβιβάστηκε στον πατέρα αυτού Ρενέ της Νάπολης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ του Λουν και είχε τέκνα:
Το 1469 απεβίωσε η Ιωάννα και ο Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄, κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Νέα Παναγία
Ο ναός της Νέας Παναγίας βρίσκεται στο νοτιανατολικό τμήμα της παλιάς πόλης της Θεσσαλονίκης, νότια της οδού Τσιμισκή και σε μικρή απόσταση από τον Λευκό Πύργο και είναι ένα κεραμοσκεπές κτίσμα που κτίσθηκε το 1727, όπως προκύπτει από μαρμάρινη  επιγραφή πάνω από τη νότια είσοδο του ναού και τιμάται στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Επειδή η λατρεία της "Κοίμησης" θεωρείται σαν υπέρτερη της "Γέννησης" της Θεοτόκου ο ναός αυτός ονομάστηκε "Μεγάλη Παναγία" σε αντιδιαστολή προς την "Μικρή Παναγία" που είναι ο ναός της Παναγούδας ( όπου εορτάζεται η Γέννηση της Παναγίας ). Παλαιότερα ήταν γνωστή με την και με την ονομασία "Τρανή Παναγία". Από αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στην περιοχή που βρίσκεται ο ναός θεωρείται πως εκεί βρίσκονταν (τον 12ο  αιώνα) στην βυζαντινή περίοδο, ένα μοναστήρι προς τιμή της Θεοτόκου. Την Μονή της Θεοτόκου αναφέρει ο Γάλλος περιηγητής R.de Dreux το 1666 η οποία και καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1690. Η εκκλησία της Νέας Παναγίας ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με γυναικωνίτη. Στη δυτική πλευρά του οικοδομήματος διαμορφώνεται στοά, ενώ στη νότια είναι προσαρτημένο νεοκλασικό πρόπυλο, το οποίο αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη. Επάνω από το πρόπυλο υψώνεται καμπαναριό, το οποίο – λόγω των σοβαρότατων ζημιών που υπέστη το 1978 από τους σεισμούς που έπληξαν τη Θεσσαλονίκη – κατεδαφίστηκε και ξανακτίστηκε. Στο εσωτερικό του ναού ενδιαφέρον παρουσιάζει η διακόσμησή του: στο Ιερό Βήμα και στον γυναικωνίτη σώζονται αξιόλογες τοιχογραφίες του 18ου αιώνα, οι οποίες έχουν ως πρότυπό τους τη ζωγραφική της εποχής των Παλαιολόγων, ενώ περίτεχνο είναι το επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Ο δεσποτικός θρόνος, ο άμβωνας και οι αγιογραφίες της οροφής ανάγονται στον 19ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλονίκη
Τσιμεντόλιθος
Ένας τσιμεντόλιθος ή τσιμεντογωνιά είναι ένα ορθογώνιο τούβλο τυπικού μεγέθους που χρησιμοποιείται στην κατασκευή κτιρίων. Επίσης ονομάζονται τεμάχια σκωρίας στη Βόρεια Αμερική, μπρικέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο και κοίλες μπλοκ στις Φιλιππίνες. Στη Νέα Ζηλανδία είναι γνωστά ως μπλοκ από σκυρόδεμα ή πιο συχνά ως τετράγωνα. Στην Αυστραλία είναι επίσης γνωστά ως μπλοκ Besser ή τούβλα Besser, επειδή η αμερικανική εταιρεία Besser Company ήταν σημαντικός προμηθευτής μηχανημάτων κατασκευής σκυροδέματος. Για την κατασκευή των τσιμεντόλιθων χρησιμοποιούνται κλίνκερ ως αδρανή.
Σύνθεση
Οι τσιμεντόλιθοι κατασκευάζονται από χυτό σκυρόδεμα (π.χ. τσιμέντο Portland και αδρανή, συνήθως άμμο και λεπτό χαλίκι, για τεμάχια υψηλής πυκνότητας). Οι τσιμεντόλιθοι μπορούν να κατασκευαστούν επίσης ως αδρανή υλικά από βιομηχανικά απόβλητα, όπως ιπτάμενη τέφρα ή τέφρα πυθμένα. Οι ελαφριές τσιμεντογωνιές μπορούν επίσης να παραχθούν με τη χρήση αεριωθούμενου σκυροδέματος.
Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά Κατηγορία:Τοιχοποιία
Ιωάννης Γ΄ του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
O Ιωάννης Γ΄, γερμ. Johann ΙΙΙ (5 Απριλίου 1511 - 23 Νοεμβρίου 1574) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1554-1574).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος Β΄.
Το 1545 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Β΄, που κι εκείνος απεβίωσε το 1554 άτεκνος, οπότε τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄.
Ήταν ο τελευταίος του κλάδου του Σααρμπρύκεν. Τα τέκνα του απεβίωσαν πριν από αυτόν, έτσι όταν το 1574 απεβίωσε τον διαδέχθηκε ο εγγονός του δεύτερου εξαδέλφου του, Φίλιππος Δ΄, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Πλιθιά
Τα πλιθιά είναι ένα είδος τοιχοποιίας που παράγεται, χρησιμοποιώντας τούβλα και κονίαμα. Συνήθως, τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο για να δημιουργήσουν μια δομή όπως ένας τοίχος. Τα πλιθιά είναι ένα δημοφιλές μέσο για την κατασκευή κτιρίων, ενώ παραδείγματα πλινθοδομών εντοπίζονται στην ιστορία ήδη από την Εποχή του Χαλκού. Τα πρόσωπα που πυροδότησαν τα πλιθιά του αρχαίου Dur-Kurigalzu στο Ιράκ χρονολογούνται γύρω στο 1400 π.Χ. και τα κτίρια πλιθιού του αρχαίου Mohenjo-daro στο Πακιστάν χτίστηκαν γύρω στο 2600 π.Χ. Πολύ παλαιότερα παραδείγματα τοιχοποιίας που κατασκευάστηκαν με αποξηραμένα (αλλά όχι καύσιμα) πλιθιά μπορεί να βρεθούν σε αρχαίες τοποθεσίες όπως η Ιεριχώ στην Ιουδαία, το Çatal Hüyük στην Ανατολία και το Mehrgarh στο Πακιστάν. Αυτές οι δομές έχουν επιβιώσει από την εποχή του λίθου μέχρι σήμερα. Μέρη από πλιθιά περιλαμβάνουν, κρεβάτια και περσίδες. Το κρεβάτι είναι το κονίαμα πάνω στο οποίο τοποθετείται ένα πλιθί. Οι διαστάσεις αυτών των τμημάτων είναι συνήθως συντονισμένες έτσι ώστε δύο τούβλα τοποθετημένα πλάι-πλάι διαχωρισμένα μόνο από το πλάτος ενός πείρου να έχουν συνολικό πλάτος όμοιο με το μήκος ενός ενιαίου τούβλου που τοποθετείται εγκαρσίως επάνω τους. Σε αυτή την περίπτωση, το συντονιστικό μετρητικό έργο διότι το μήκος ενός ενιαίου πλιθιού 215 εκατοστά είναι ίσο με το συνολικό πλάτος ενός πλιθιού 102,5 εκατοστά. Υπάρχουν πολλά άλλα μεγέθη πλιθιών παγκοσμίως, και πολλά από αυτά χρησιμοποιούν αυτή την ίδια αρχή συντονισμού.
Σύνδεση
Ένας σχεδόν καθολικός κανόνας στην πλινθοδομή είναι ότι οι περσίδες δεν πρέπει να είναι συνεχόμενες μεταξύ τους. Οι τοίχοι, που κινούνται γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, μπορούν να έχουν διαφορετικό βάθος ή πάχος. Τυπικά, τα τούβλα τοποθετούνται επίσης γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, σχηματίζοντας πλάκες ή φύλλα. Ιστορικά, η κυρίαρχη μέθοδος ενοποίησης των φύλλων ήταν η τοποθέτηση πλιθιών απέναντι τους, αντί να τρέχουν γραμμικά. Τα τούβλα που τηρούν τις δύο συμβάσεις περιγράφονται ως τοποθετημένα σε έναν ή τον άλλο δεσμό. Επίσης στα παλιά χρόνια στο χτίσιμο τοποθετούνταν και ξύλα για να ξεχωρίζουν οι σειρές.
Παλαιόκαστρο Φωκίδας
Το Παλαιόκαστρο είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.[1]
Γενικά στοιχεία
Το Παλαιόκαστρο βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 460 μέτρα. Έχει πληθυσμό 33 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, την Πεντάπολι και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται νότια του Λιδωρικίου και βόρεια του Μαλανδρίνου, 41 χλμ. βορειοανατολικά της Άμφισσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Πέπε ο βάτραχος
O Πεπέ ο βάτραχος είναι δημοφιλές διαδικτυακό μιμίδιο. Είναι ένας πράσινος ανθρωπόμορφος βάτραχος. Πρωτοεμφανίστηκε σαν ένας χαρακτήρας σε ένα κόμικ του Αμερικανού σκιτσογράφου Ματ Φιούρι με το όνομα Boy's club. Έγινε γρήγορα διαδικτυακό μιμίδιο και άρχισε να εξαπλώνεται σε ιστοσελίδες όπως το Myspace και το 4chan.
Από το 2015 ο Πέπε έγινε σύμβολο του κινήματος της Εναλλακτικής δεξιάς και χαρακτηρήστικε ως σύμβολο μίσους, παρόλο που δεν είναι όλα τα μιμίδια με τον Πέπε ρατσιστικά. Από τότε ο δημιουργός του Πέπε έχει εκδηλώσει δημόσια την απογοήτευση για τα του για τη χρήση του ως σύμβολο ακροδεξιου μίσους.
Το μιμίδιο συναντάται στο διαδίκτυο με διάφορα ονόματα όπως: Pepe the frog, Sad frog, You will never... frog.
Ιστορία
Ο Πέπε ο βάτραχος δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό καλλιτέχνη Ματ Φιούρι το 2005. Η εικόνα που χρησιμοποιείται στα μιμίδια προέρχεται από το κόμικ του  Boy's Club #1. Η πρώτη του εμφάνιση ήταν στο διαδικτυακό περιοδικό Playtime, το οποίο περιελάμβανε τον χαρακτήρα του Πέπε ζωγραφισμένο με το Microsoft Paint. Αργότερα ο Φιούρι άρχισε να δημοσιεύει τα κόμικ του στην ιστοσελίδα Myspace.
Στο Κόμικ ο Πέπε φαίνεται να ουρεί με το παντελόνι του κατεβασμένο μέχρι τους αστραγάλους, λέγοντας τη γνωστή του έκφραση Feels good man. Αυτό το καρέ αφαιρέθηκε από την έντυπη έκδοση που δημοσιεύτηκε το 2006. Το 2008 αυτό το καρέ ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα 4chan. Το μιμίδιο προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στους χρήστες του 4chan, ο οποίοι το προσάρμοσαν ώστε να εκφράζει συναισθήματα όπως μελαγχολία, θυμό και έκπληξη. Επίσης προστέθηκε χρώμα στο αρχικά ασπρόμαυρο κόμικ, στο εξής ο Πέπε έγινε πράσινος με καφέ χείλη και μπλε μπλουζάκι. Το «feels guy», ένα άλλο μιμίδιο που χρησιμοποιείται για να εκφράσει μελαγχολία ταίριαξε με τον Πέπε και από τότε εμφανίζονται συχνά μαζί σε διαδικτυακά κόμικ.
Το 2014 διασημότητες όπως η Κέιτι Πέρι και η Νίκι Μινάζ κοινοποίησαν εικόνες του Πέπε στους λογαριασμούς τους σε κοινωνικά δίκτυα. Καθώς ο Πέπε άρχισε να γίνεται όλο και πιο δημοφιλής, οι χρήστες του 4chan άρχισαν να αναφέρονται σε ορισμένες ιδιαίτερα δημιουργικές και πρωτότυπες παραλλαγές του μιμιδίου ως «σπάνιοι Πέπε». Αυτές οι εικόνες άρχισαν να πωλούνται και να δημοπρατούνται στο eBay και το Craiglist. Το 2015 ο Πέπε έγινε το μιμίδιο με τα περισσότερα retweets στο Twitter.
Συσχετισμός με την εναλλακτική δεξιά
Κατά την Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών το 2016 ο Πέπε συνδέθηκε με την εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τραμπ το 2015 ανέβασε στο Twitter τον εαυτό του με τη μορφή του Πέπε. Πολλοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί δημοσίευσαν άρθρα για τον συσχετισμό του Πέπε με το κίνημα της Εναλακτικής δεξιάς και τον εθνικισμό των λευκών στις ΗΠΑ.
Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Ο Αδόλφος, γερμ. Adolf Ι (22 Αυγούστου 1526 - 26 Νοεμβρίου 1559) ήταν από τον Οίκο του Νάσσαου.
Πέπε ο βάτραχος
Συσχετισμός με την εναλλακτική δεξιά
Τον Σεπτέμβριο του 2016 η Χίλαρι Κλίντον δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της εκστρατείας της ένα άρθρο που περιέγραφε τον Πέπε ως «σύμβολο της λευκής υπεροχής». Το Anti-Defamation League, ένας αμερικανικός οργανισμός κατά του αντισημιτισμού συμπερίλαβε τον Πέπε στη βάση δεδομένων του με σύμβολα μίσους. Τον Ιανουάριο του 2017 η Ρωσική πρεσβεία στο Ηνωμένο Βασίλειο ανέβασε μια εικόνα του Πέπε στο Twitter, σαν αντίδραση σε όσους καλούσαν την Τερέζα Μέι να παροτρύνει τον Τραμπ να διακόψει τις σχέσεις του με τη Ρωσία.
Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Ιωάννη Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης του Μερς. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος Β΄ και ο Ιωάννης Γ΄.
Πέπε ο βάτραχος
Κεκ
Η «θρησκεία του Κεκ» είναι μια παρωδία θρησκείας που λατρεύει τον Πέπε. Το όνομα προέρχεται από το «κεκ» μια φράση της αργκό που δηλώνει γέλιο, καθώς και από τον Αιγυπτιακό θεό του χάους που απεικονίζεται με μορφή βατράχου, τον Κεκ. Η θρησκεία ξεκίνησε στην ιστοσελίδα 4chan και, όπως ο Πέπε, συσχετίστηκε με την εναλλακτική δεξιά   και τον Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με τους χρήστες του 4chan, τα μιμίδια με τον Πέπε, ο οποίος αποκαλείται ο «θεός των μιμιδίων», μπορούν να επηρεάσουν την πραγματικότητα.
Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Βιογραφία
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1545 και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Β΄. Αυτός απεβίωσε το 1554 και τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄. Το 1559 απεβίωσε ο Αδόλφος. Έτσι ο Ιωάννης Γ΄ έμεινε ο τελευταίος του κλάδου του και όταν απεβίωσε το 1574 τον κληρονόμησε ο Φίλιππος Δ΄, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Πέπε ο βάτραχος
Κεκιστάν
Το Κεκιστάν είναι μια φανταστική χώρα που δημιουργήθηκε από τους χρήστες του 4chan και έγινε πολιτικό μιμίδιο και διαδικτυακό κίνημα. Το όνομα προέρχεται από τη λέξη «κεκ» και την κατάληξη «-σταν» που σημαίνει «σπίτι» στη Περσική γλώσσα και είναι οι κατάληξη των ονομάτων χωρών της Κεντρικής Ασίας. Οι κεκιστανοί όπως αποκαλούν τον εαυτό τους δηλώνουν ότι είναι shitposters (άτομα που δημοσιεύουν προσβλητικά σχόλια και περιεχόμενο χαμηλής ποιότητας στο διαδίκτυο) και πολέμιοι της πολιτικής ορθότητας. Οι αυτοαποκαλούμενοι κεκιστανοί έχουν δημιουργήσει ένα είδος μυθολογίας όπου το φανταστικό κράτος τους, το αρχαίο βασίλειο του Κεκιστάν, απειλείται από την εισβολή του «Normistan» και του «Cuckistan». Μέλη του κινήματος υποστηρίζουν ότι αν πάνω από 10,000 άτομα δηλώσουν την εθνικότητα τους ως «Κεκιστανοί» στην απογραφή του Ηνωμένου Βασιλείου το 2021, θα μπορέσει να γίνει επίσημη εθνικότητα της Βρετανίας.
Αδόλφος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1553 την Αναστασία του Ίζενμπουργκ-Γκρέντσαου· δεν απέκτησαν τέκνα.
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Πέπε ο βάτραχος
Σύμβολο στις Διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ
Τον Αύγουστο του 2019, αναφέρθηκε πως διάφοροι διαδηλωτές στο Χονγκ Κονγκ χρησιμοποιούσαν τον Πέπε ως σύμβολο αντίστασης.
Εικόνες του βατράχου με τραυματισμένο μάτι εμφανίστηκαν αφού μια νεαρή γυναίκα είχε το μάτι της βγαλμένο από έκρηξη ριγμένη από αστυνομικούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Παρωδίες Θρησκειών
Βραΐλα Φωκίδας
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Βραΐλα βρίσκεται στις νότιες προεκτάσεις της οροσειράς Κόρακα (Βαρδούσια) κάτω από τις βουνοκορφές Αετοβούνι και Βουνί, ενώ στα νότια κατεβαίνει ο χείμαρρος «Βαθύρεμα» ή «Χαρατσόρεμα». Είναι στα Ν του Λιδωρικίου σε απόσταση 15 χλμ., Δ από το Μαλανδρίνο και απέχει 65 χλμ. από την Άμφισσα. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ενοριακός της ναός, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που χρονολογείται από το 1882, η πλακοστρωμένη πλατεία με τα πλατάνια στο κέντρο του χωριού, το παλιό σχολείο, το παλιό κοινοτικό κατάστημα που έχει μετατραπεί σε ξενώνα και το γραφικό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία όπου γίνεται το ετήσιο καλοκαιρινό «αντάμωμα» των κατοίκων με τη «Γιορτή του Καλαμποκιού».
Ιστορία
Η ονομασία Βραΐλα είναι προχριστιανική και την φέρουν δύο κορυφές της Γκιώνας. Στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «φύσκος, πρόκοιλος», δηλαδή, «χορτάτος, με κοιλιά» (βλ. Βικιλεξικό). Η δε τοποθεσία «Παλιομπραΐλα» πρέπει να είχε άμεση σχέση με το θρησκευτικό κέντρο των Λοκρών, το αρχαίο Φύσκο, που άκμασε στη θέση που βρίσκεται σήμερα το Μαλανδρίνο. Αναφέρεται μάλιστα και η άποψη ότι η Βραΐλα ήταν κόρη του Φύσκου ή της Δωρίδας ή νύμφη της Αρτέμιδας.
Την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) το χωριό, όπως και τα γειτονικά Αιγίτιο, Καρούτες, Λιδωρίκι και Σκαλούλα κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς, οι δε κάτοικοι οδηγήθηκαν για ένα χρόνο, όμηροι στην Αθήνα. Μετά την απελευθέρωση, η πολιτεία αποφάσισε να δημιουργηθεί ο οικισμός της Πεντάπολης, με τους εναπομείναντες κάτοικους και από τα πέντε χωριά του ολοκαυτώματος. Οι κάτοικοι της Βραΐλας όμως αποφάσισαν να παραμείνουν στο τόπο και να ξανακτίσουν το χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Σουέτσι
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού, στη βόρεια ακτή της λίμνης Μικρής Πρέσπας, βόρεια της Βίγλιστας.
Δημογραφικά
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς
Τετζέν
Το Τετζέν (τουρκμενικά: Tejen) είναι πόλη που βρίσκεται σε όαση της ερήμου Καρακούμ, στην Επαρχία Αχάλ του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται κατά μήκος της εθνικής οδού Μ37, μεταξύ του Ντουσάκ και Μέρυ, και οδικώς βρίσκεται 223 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ασγκαμπάτ. Έχει πληθυσμό περίπου 52,000 κατοίκων. Στα ανατολικά είναι η μεγαλύτερη πόλη Μερβ.
Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν, το Ξενοδοχείο Τετζέν, και υπάρχουν πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.
Ιστορία
Το 1883 καταλήφθηκε από τον Στρατηγό Κόμαροφ κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατάκτησης του Τουρκεστάν. Το 1916, όταν οι Τουρκμένοι συμμετείχαν σε μια εξέγερση ενάντια στους Ρώσους, το Τετζέν ήταν ένας από τους χώρους δραστηριότητας.
Οικονομία
Το Τετζέν είναι γνωστό για την παραγωγή πεπονιού και περιέχει πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας. Είναι επίσης γνωστό για τα ναρκωτικά, τα οποία είναι γνωστά ως "Τσάι Τετζέν".
Τοπία
Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν και το Ξενοδοχείο Τετζέν.
Άγρια ζωή
Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η Κασπιακή τίγρη ζούσε σε αυτή την περιοχή.
Μεταφορών
Η πόλη περιέχει μια στάση του Σιδηρόδρομου της Κασπίας, και το 1996 μια νέα γραμμή προς το Μασχάντ στο Ιράν εγκαινιάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Daewoo
H Daewoo (Νταεβού) ιδρύθηκε στις 22 Μαρτίου 1967 ως Daewoo Industrial και διαλύθηκε σε τρεις ξεχωριστές εταιρείες από την νοτιοκορεατική κυβέρνηση το 1999. Πριν από την ασιατική χρηματοπιστωτική κρίση, η Daewoo ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος στη Νότια Κορέα μετά τον όμιλο Hyundai, ακολουθούμενη από την LG Group και τη Samsung. Υπήρχαν αρχικά 20 τμήματα υπό τον Όμιλο Daewoo, μερικά από τα οποία επιβιώνουν σήμερα ως ανεξάρτητες εταιρείες.
Ιστορία
Ο όμιλος Daewoo ιδρύθηκε από τον Kim Woo-jung τον Μάρτιο του 1967. Ήταν γιος του Επαρχιακού Διοικητή της Daegu. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Kyonggi και τελείωσε με πτυχίο Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Yonsei στη Σεούλ.
Στη δεκαετία του 1960, μετά το τέλος της κυβέρνησης Syngman Rhee, η νέα κυβέρνηση του Chung Hee παρενέβη για να προωθήσει την ανάπτυξη στη χώρα. Αυξάνει την πρόσβαση στους πόρους, προωθεί τις εξαγωγές, χρηματοδοτεί την εκβιομηχάνιση και παρέχει προστασία από τον ανταγωνισμό στο chaebol με αντάλλαγμα την πολιτική στήριξη μιας εταιρείας. Στην αρχή, η κορεατική κυβέρνηση ξεκίνησε μια σειρά πενταετών σχεδίων βάσει των οποίων το chaebol έπρεπε να επιτύχει έναν αριθμό βασικών στόχων.
Η Daewoo δεν έγινε σημαντικός παίκτης μέχρι το δεύτερο πενταετές πρόγραμμα. Η Daewoo επωφελήθηκε από τα χορηγούμενα από το κράτος φθηνά δάνεια με βάση τα δυνητικά κέρδη στις εξαγωγές. Η εταιρεία επικεντρώθηκε αρχικά στην ένδυση και την κλωστοϋφαντουργία με υψηλή εργασία, η οποία παρείχε υψηλά περιθώρια κέρδους εξαιτίας του μεγάλου και σχετικά φθηνού εργατικού δυναμικού της Νότιας Κορέας. Το τρίτο και το τέταρτο το πενταετές πρόγραμμα σχεδίων διήρκησε από το 1973 έως το 1981. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το εργατικό δυναμικό της χώρας ήταν σε μεγάλη ζήτηση. Ο ανταγωνισμός από άλλες χώρες άρχισε να υπονομεύει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Νότιας Κορέας. Η κυβέρνηση ανταποκρίθηκε σε αυτή την αλλαγή συγκεντρώνοντας τις προσπάθειές της στη μηχανική και την ηλεκτροτεχνία, στη ναυπηγική βιομηχανία, στη βιομηχανία πετροχημικών, στις κατασκευές και στις στρατιωτικές πρωτοβουλίες.
Στο τέλος αυτής της περιόδου, η κυβέρνηση ανάγκασε τη Daewoo στη ναυπηγική βιομηχανία. Ο Kim ήταν απρόθυμος να εισέλθει στην εν λόγω βιομηχανία, αλλά η Daewoo σύντομα κέρδισε τη φήμη της για την παραγωγή ανταγωνιστικών τιμών πλοίων και πετρελαίων. Κατά την επόμενη δεκαετία, η κορεατική κυβέρνηση έγινε πιο φιλελεύθερη στις οικονομικές της πολιτικές. Οι μικρές ιδιωτικές εταιρείες ενθαρρύνθηκαν, οι περιορισμοί των προστατευτικών εισαγωγών χαλάρωσαν και η κυβέρνηση μείωσε τις θετικές διακρίσεις (θετική δράση), ενθάρρυνε το εμπόριο ελεύθερης αγοράς και υποχρέωσε το chaebol να είναι πιο επιθετικό στο εξωτερικό. Η Daewoo ανταποκρίθηκε με την ίδρυση πολλών κοινοπραξιών με αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες. Επέκτεινε τις εξαγωγές εργαλειομηχανών, αμυντικών προϊόντων (στην εταιρεία S & T Daewoo), των αεροδιαστημικών συμφερόντων και σχεδιασμού και κατασκευής ημιαγωγών. Τελικά, άρχισε να κατασκευάζει μη στρατιωτικά ελικόπτερα και αεροπλάνα, με τιμές πολύ φθηνότερες από αυτές που παρήγαγαν οι ομόλογοι των Η.Π.Α. Επέτεινε επίσης τις προσπάθειες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και κατατάχθηκε ως ο έβδομος μεγαλύτερος εξαγωγέας αυτοκινήτων και ο έκτος μεγαλύτερος κατασκευαστής αυτοκινήτων στον κόσμο. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Daewoo παρουσίασε μεγάλη επιτυχία στη στροφή γύρω από παραπαίουσες εταιρείες στη Νότια Κορέα. Στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Όμιλος Daewoo παρήγαγε επίσης ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, υπολογιστές, τηλεπικοινωνιακά προϊόντα, εξοπλισμό κατασκευών, κτίρια και μουσικά όργανα (Daewoo Piano).
Κρίση και κατάρρευση
Ο Όμιλος Daewoo αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα το 1998 λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ασία το 1997. Η κρίση χτύπησε την εταιρεία καθότι ο πρόεδρός της Kim Dae Jung είχε λεπτές σχέσεις με την κορεατική κυβέρνηση και παρείχε κακή οικονομική διαχείριση στην εταιρεία. Με την ελλειμματική κυβέρνηση της Κορέας, η πρόσβαση σε φθηνή και σχεδόν απεριόριστη πίστωση περιορίστηκε σημαντικά. Το 1998, όταν η οικονομική κρίση ανάγκασε το μεγαλύτερο μέρος της chaebol να μειώσει τις επενδύσεις, η Daewoo πρόσθεσε 14 νέες επιχειρήσεις στις υπάρχουσες 275 θυγατρικές της. Σε ένα έτος όπου ο όμιλος έχασε συνολικά 458 εκατομμύρια δολάρια και στις πωλήσεις 51 δισεκατομμύρια δολάρια. Στα τέλη του 1997, τα τέσσερα μεγαλύτερα chaebol της Νότιας Κορέας είχαν χρέος σχεδόν πέντε φορές μεγαλύτερο από το μετοχικό τους κεφάλαιο. Ενώ η Samsung και η LG μείωναν το χρέος τους, η Daewoo ανέλαβε 40% περισσότερο χρέος. Μέχρι το 1999, η Daewoo, ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος της Νότιας Κορέας με συμφέροντα σε 100 χώρες, πτώχευσε, με χρέη 84,3 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Λίγο μετά τη πτώχευση, ο Πρόεδρος Kim Woo-Jung κατέφυγε στο Βιετνάμ και οι πρώην εργοστασιακοί εργάτες της Daewoo εξέδωσαν πόστερς με την φωτογραφία του και το χαρακτηριστικό "Wanted". Ο Kim επέστρεψε στην Κορέα τον Ιούνιο του 2005 και συνελήφθη αμέσως. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για λογιστική απάτη ύψους 43,4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, παράνομο δανεισμό 10,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ και παράνομο εμπόριο 3,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Yonhap της Νότιας Κορέας. Στις 30 Μαΐου 2006, ο Kim καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης, αφού καταδικάστηκε για απάτη και υπεξαίρεση.
Διάλυση και παρούσα κατάσταση
Η εταιρεία διαλύθηκε σε τρεις ξεχωριστές εταιρείες: τη Daewoo Corporation, τη Daewoo Engineering & Construction και τη Daewoo International Corporation, οι οποίες δραστηριοποιούνται σε πολλές αγορές, κυρίως στην επεξεργασία χάλυβα, την κατασκευή πλοίων και τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Η εταιρική οντότητα γνωστή ως "Daewoo Corporation" είναι πλέον γνωστή ως "Daewoo Electronics" και εστιάζεται αποκλειστικά στην κατασκευή ηλεκτρικών συσκευών. Η Daewoo Electronics επιβιώνει μέχρι σήμερα, παρά την πτώχευση, με ένα νέο εμπορικό σήμα "DE", αλλά πολλές από τις άλλες θυγατρικές έχουν καταστεί ανεξάρτητες ή απλά πτώχευσαν από την κορεατική κυβέρνηση υπό την διοίκηση του Kim Dae Jung. Στη Βόρεια Αμερική, η Target προμηθεύει προϊόντα Daewoo Electronics με το σήμα "Trutech" σε βάση ODM.
Το 2004, η General Motors απέσυρε τη μάρκα Daewoo από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, επικαλούμενη ανεπανόρθωτη ζημιά στο εμπορικό σήμα. Αργότερα το ίδιο έτος, η GM ανακοίνωσε ότι η Daewoo Motors στην Ευρώπη θα αλλάξει το όνομά της σε Chevrolet την 1η Ιανουαρίου 2005. Το 2005, ανακοινώθηκε ότι τα αυτοκίνητα Daewoo θα έχουν το σήμα της Holden στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στη Νότια Αφρική, την Ταϊλάνδη και τη Μέση Ανατολή, τα μοντέλα Daewoo είχαν ήδη αναγνωριστεί ως Chevrolet. Στη Νότια Κορέα, η Daewoo μετονομάστηκε σε GM Κορέα. Στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης της εταιρείας, αναδιοργανώθηκε το περιεχόμενο και η δομή του χαρτοφυλακίου της επωνυμίας. Το 2011, η GM κατήργησε τη μάρκα Daewoo στη Νότια Κορέα και την αντικατέστησε με τη μάρκα Chevrolet.
Ο κατασκευαστής εμπορικών οχημάτων Daewoo διαδέχτηκε από την Tata Motors.
Το εμπορικό σήμα Daewoo σήμερα
Σήμερα πέντε εταιρείες με το εμπορικό σήμα Daewoo παραμένουν:
Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Νότια Κορέα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά εμπορικά σήματα
Γρανιτσιώτης
Ο Γρανιτσιώτης είναι ποταμός στα βορειοδυτικά του νομού Ευρυτανίας. Είναι παραπόταμος του Αχελώου. Περνάει μέσα από το χωριό Γρανίτσα. .
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αχελώου
Ζαν Μπερά
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Ρι Τσουν-χι
Η Ρι Τσουν-χι είναι συνταξιούχος τηλεπαρουσιάστρια που εργαζόταν για την Κεντρική Τηλεόραση της Βορείου Κορέας (KCTV). Είναι γνωστή για τον παθιασμένο και συναισθηματικό τρόπο με τον οποίο εκφωνεί τις ειδήσεις, πολλές φορές κλαίγοντας και ουρλιάζοντας στην οθόνη. Η Ρι εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Ιλ-σονγκ το 1994 και του Κιμ Τζονγκ-ιλ το 2011. Σε ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για εκείνη το 2012, η Ρι Τσουν-Χι είπε ότι θέλει να αποσυρθεί από τις κάμερες για να δώσει την ευκαιρία σε νέες κοπέλες. Περιοδικά επανεμφανίζεται στην τηλεόραση, κυρίως για να ανακοινώσει πυρηνικές δοκιμές και εκτοξεύσεις πυραύλων.
Ύφος
Η Ρι είναι γνωστή για το μελοδραματικό της ύφος. Μπορεί να κλαίει, να φωνάζει και να γελάει, ενώ μονολογεί. Μιλάει με ύφος δικτάτορα, όταν μεταδίδει τα μηνύματα των Βορειοκορεάτων ηγετών, και εκδηλώνει τον θυμό της όταν κατακρίνει τη δύση. Όταν εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Ιλ-σονγκ, όπως και σε αυτή του διαδόχου του Κιμ Τζονγκ-ιλ έκλαιγε γοερά κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. Πάντα εμφανίζεται φορώντας την παραδοσιακή φορεσιά της Κορέας, το Τσίμα τσόγκορι ροζ χρώματος. Η εκφωνήτρια επιλέγει το μαύρο χρώμα μόνο όταν πρέπει να μεταδώσει την είδηση θανάτου Βορειοκορεάτων ηγετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοκορεάτες Κατηγορία:Τηλεπαρουσιαστές
Γ΄ Ισλαμικός Εμφύλιος Πόλεμος
Ο Γ΄ Ισλαμικός Εμφύλιος Πόλεμος, γνωστός στην αραβική ιστοριογραφία ως η Τρίτη Φίτνα (الفتنة الثاﻟﺜـة, αλ-Φίτνα αθ-Θάλιθα), ήταν μια σειρά εμφύλιων πολέμων και εξεγέρσεων κατά του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών, που ξεκίνησαν με την πτώση του χαλίφη Ουαλίντ Β΄ το 744 και έληξαν με την επικράτηση του Μαρουάν Β΄ επί των διάφορων επαναστατών και αντιζήλων για το χαλιφάτο το 747. Παρόλα αυτά, η εξουσία των Ομεϋαδών είχε κλονιστεί γερά, και ο Μαρουάν δεν κατάφερε να την αποκαταστήσει πλήρως. Η εμφύλια σύγκρουση βρήκε τη συνέχειά της στην Επανάσταση των Αββασιδών (746-750), που ξέσπασε στο Χορασάν και κατέληξε στην ανατροπή των Ομεϋαδών και την ίδρυση του Χαλιφάτου των Αββασιδών το 749/750. Ως εκ τούτου μια σαφής χρονολογική οροθεσία του τέλους του Γ΄ Ισλαμικού Εμφυλίου δεν είναι δυνατή.
Σφετερισμός του Γιαζίντ Γ΄
Ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε με την ανατροπή του Ουαλίντ Β΄ (743-744), τον γιο του Γιαζίντ Β΄ (720-724). Ο Ουαλίντ είχε οριστεί από τον πατέρα του ως ο διάδοχος του αδερφού του Γιαζίντ, Ισάμ (724-743). Παρότι η άνοδός του στον θρόνο χαιρετίστηκε από τον πληθυσμό εξαιτίας της αντιδημοφιλίας του Ισάμ και της απόφασης του Ουαλίντ να αυξήσει τον μισθό του στρατού, η διάθεση γρήγορα άλλαξε. Ο Ουαλίντ φέρεται να ενδιαφερόταν περισσότερο για επίγειες απολαύσεις παρά για τη θρησκεία, μια φήμη που μάλλον έχει βάση, αν κρίνει κανείς από τη διακόσμηση των λεγόμενων «παλατιών της ερήμου» που αποδίδονται σε αυτόν. Αρκετά μέλη της ίδιας της δυναστείας των Ομεϋαδών αρνήθηκαν να αποδεχτούν τη διαδοχή του, και αποξενώθηκαν ακόμα περισσότερο όταν ο Ουαλίντ όρισε τους δυο ανήλικους γιους του ως διαδόζους του και μαστίγωσε και φυλάκισε τον εξάδελφό του, Σουλαϊμάν ιμπν Ισάμ, διακεκριμένο στρατηγό. Ο διωγμός που εξαπέλυσε κατά της αίρεσης Κανταρίγια (Qadarīya) επίσης προκάλεσε αντιδράσεις, όπως και η ανάμιξή του στην πανταχού παρούσα διαμάχη μεταξύ των βορείων (Καϊσίτες ή Μουδαρίτες) και νοτίων (Υεμενίτες ή Καλμπίτες) αραβικών φυλών. Όπως και ο πατέρας του, ο Ουαλίντ θεωρούνταν ως υπέρμαχος των Καϊσιτών, ιδιαίτερα μετά την τοποθέτηση του Γιουσούφ ιμπν Ουμάρ αθ-Θακαφί ως κυβερνήτη του Ιράκ (και συνακόλουθα αντιβασιλέα των ανατολικών επαρχιών του χαλιφάτου), και τον βασανισμό και θάνατο του προκατόχου του, Χάλιντ αλ-Κασρί. Οφείλει όμως να τονιστεί ότι η διαίρεση των παρατάξεων, παρότι τονίζεται από όλες τις πηγές, δεν ήταν πάντα ξεκάθαρη: αρκετά άτομα εκατέρωθεν της διαίρεσης των βορείων-νοτίων φυλών εμφανίζονται στις τάξεις της θεωρητικά αντίπαλης παράταξης.
Τον Απρίλιο του 744, ο Γιαζίντ Γ΄, γιος του Ουαλίντ Α΄ (705-715), μπήκε στην πρωτεύουσα του χαλιφάτου Δαμασκό, Οι υποστηρικτές του, με τη συμπαράσταση πολλών Καλμπιτών από τη γύρω περιοχή, κατέλαβαν την πόλη και τον αναγόρευσαν χαλίφη. Ο Ουαλίντ Β΄, που έμενε σε ένα από τα παλάτια της ερήμου, κατέφυγε στο αλ-Μπάχρα, κοντά στην Παλμύρα. Εκεί συγκέντρωσε μια μικρή δύναμη από πιστούς Καλμπίτες και Καϊσίτες από τη Χομς, αλλά όταν ο πολύ μεγαλύτερος στρατός του Γιαζίντ, υπό τον Αμπντ αλ-Αζίζ ιμπν αλ-Χατζάτζ ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ, έφτασε στην Παλμύρα, οι περισσότεροι οπαδοί του Ουαλίντ τον εγκατέλειψαν. Ο έκπτωτος χαλίφης εκτελέστηκε, και το κομμένο του κεφάλι στάλθηκε στη Δαμασκό. Ο φόνος του οδήγησε σε μια εξέγερση των Καϊσιτών της Χομς, υπό τον Αμπού Μουχάμαντ ασ-Σουφιανί, μέλος του Σουφιανιτικού κλάδου των Ομεϋαδών, αλλά η προέλασή του κατά της Δαμασκού ανακόπηκε αποφασιστικά από τον Σουλαϊμάν ιμπν Ισάμ, που είχε αφεθεί ελεύθερος. Ο Αμπού Μουχάμαντ φυλακίστηκε στη Δαμασκό, μαζί με τους γιους του Ουαλίντ Β΄.