cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τιβέριος Κλαύδιος Σεβήρος Πρόκουλος
Ο Τιβέριος Κλαύδιος Σεβήρος Πρόκουλος, λατιν.: Tiberius Claudius Severus Proculus (π. 163 έως 218) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Μέσω της μητέρας του ήταν εγγονός του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου· έγινε ο πεθερός του Ελαγάβαλου, αλλά έπαιξε περιορισμένο μόνο ρόλο στη δυναστική πολιτική.
Καταγωγή
Ο Σεβήρος Πρόκουλος ήταν ευγενικής καταγωγής, γεννημένος σε μία πλούσια και εξέχουσα οικογένεια στην Πομπηιόπολη, πόλη στη Ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας. Ήταν ο γιος του Πόντιου (Έλληνα]] συγκλητικού και περιπατητικού φιλόσοφου, Γναίου Κλαύδιου Σεβήρου και της δεύτερης συζύγου του Αννίας Γαλερίας Αυρηλίας Φουστίνας, κόρης του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Είχε από τον πρώτο γάμο του πατέρα του έναν ετεροθαλή αδελφό, που ονομαζόταν Μάρκος Κλαύδιος Ουμίδιος Κουαδράτος, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον Μάρκο Ουμίδιο Κουαδράτο Αννιανό, ύπατο το 167, ανιψιό του Μάρκου Αυρηλίου.
Ο εκ πατρός πάππος του Γναίος Κλαύδιος Σεβήρος Αραβιανός ήταν επίσης συγκλητικός και περιπατητικός φιλόσοφος και ένας από τους διδασκάλους του Μάρκου Αυρηλίου, του οποίου αργότερα έγινε φίλος. Γονείς της μητέρας του ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος και η Φαυστίνα η Νεότερη. Μέσω της μητέρας του, ο Σεβήρος Πρόκουλος ήταν συγγενής της κυρίαρχης Δυναστείας των Αντωνίνων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ανάμεσα στις θείες και τους θείους του του ήταν η Λουκίλλα, σύζυγος του Συναυτοκράτορα Λεύκιου Βέρου, και ο Αυτοκράτορας Κόμμοδος.
Ο Σεβήρος Πρόκουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πομπηιόπολη. Είναι άγνωστο αν ακολούθησε ποτέ τη φιλοσοφία του πατέρα και του παππού του.
Σταδιοδρομία
Φαίνεται ότι ο Σεβήρος Πρόκουλος δεν συμμετείχε σε κανένα από τα πολλά σχέδια για να σκοτώσει ή να ανατρέψει τον Κόμμοδο. Όταν ο θείος του δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 192, ο Σεβήρος ήταν ένας από τους λίγους εναπομείναντες άνδρες συγγενείς του Κόμμοδου, αλλά αγνοήθηκε εντελώς ως πιθανός διάδοχος.
Μετά από αυτό νυμφεύτηκε την πλούσια 2η εξαδέλφη του Αννία Φαυστίνα την Πρεσβύτερη, εγγονή της αδελφής του Μάρκου Αυρηλίου Αννίας Κορνιφικίας Φαυστίνας. Εγκαταστάθηκαν στο μεγάλο κτήμα της συζύγου του στην Πισιδία, όπου βρέθηκε μία τιμητική επιγραφή με ημερομηνία 207 βεβαιώνει την ιδιοκτησία τους.
Περίπου το 216 ο Σεβήρος Πρόκουλος μπορεί να είχε συνάψει πολιτική συμμαχία με έναν συγκλητικό, ο οποίος ήταν μέλος του Πομπώνιου γένους και πάντρεψε την κόρη του με τον Πομπώνιο Βάσο. Αργότερα, το 221, η Αννία θα γίνει σύντομα η τρίτη σύζυγος του Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου (περ. 218-222).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την 2η εξαδέλφη του Αννία Φαυστίνα, κόρη άγνωστου συγκλητικού και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Αγροτικό Ορφανοτροφείο Ροδόπης
Το Αγροτικό Ορφανοτροφείο απογράφεται από το 1971 ως οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αγροτικό Ορφανοτροφείο βρίσκεται στα δυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 16 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης και είναι ανάμεσα στην Αίγειρο (ΒΑ.), την Αμβροσία (ΒΔ.), Μικρό Παλλάδιο (ΝΔ.) ενώ βόρεια και δυτικά περνάει ο Ασπροπόταμος (αρχαίος Τραύος) και η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τις εγκαταστάσεις του σημερινού Παραρτήματος Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία Κομοτηνής που είναι αποκεντρωμένη υπηρεσία (παράρτημα) του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης. Το ίδρυμα κτίστηκε το 1928, απέναντι από τον τότε οικισμό "Φατήρ Γιακά" όπου διέμεναν 15 βουλγαρόφωνες οικογένειες και ο οποίος αργότερα εγκαταλείφθηκε οριστικά. Σκοπός του ήταν να παρέχει γεωργική και επαγγελματική μόρφωση στα ορφανά παιδιά των προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής και φιλοξενούσε παιδιά από όλη την Ελλάδα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αίγειρο και τη Μεσσούνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αιγείρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 45 άτομα.
Αντονίν Γιάντα
Ο Αντονίν Γιάντα (Antonín Janda-Očko, 21 Σεπτεμβρίου 1892 – 21 Ιανουαρίου 1960) ήταν διεθνής Τσεχοσλοβάκος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για την Τσεχοσλοβακία και τη Σπάρτα Πράγας ως επιθετικός.
Καριέρα
Αγωνίστηκε σε δύο συλλόγους στη σταδιοδρομία του, την ΣΚ Πράγα VII σε δύο περιόδους, και τη Σπάρτα Πράγας συμβάλλοντας στην εγκαθίδρυση της δεύτερης ως μίας από τις δύο ισχυρότερες ομάδες της χώρας. Έφερε μαζί του και τον αδερφό του Φράντισεκ στην ομάδα και μαζί φρόντισαν σχεδόν για όλη τη λειτουργία του συλλόγου. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως αμυντικός αλλά η ευστοχία του σε μέσης και μακρινής απόστασης σουτ τον έκαναν ένα παραγωγικό επιθετικό. Με τη Σπάρτα αγωνίστηκε σε 330 αγώνες και σημείωσε 284 γκολ και κέρδισε δύο πρωταθλήματα Τσεχίας (1919, 1922) και τρία Κεντρικής Βοημίας, ενώ έγινε και ιδιαίτερα δημοφιλής. Το προσωνύμιό του Očko, προστέθηκε στο επίθετό του και δημιουργήθηκε λόγω τραυματισμού στο μάτι.
Αγροτικό Ορφανοτροφείο Ροδόπης
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Αντονίν Γιάντα
Καριέρα
Με την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας αγωνίστηκε σε 10 αγώνες σημειώνοντας 12 τέρματα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 σημείωσε δύο χατ-τρικ: στον πρώτο αγώνα με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (7–0) και στο δεύτερο αγώνα με τη Νορβηγία (4–0). Το πρώτο ήταν και το εναρκτήριο στην ιστορία της εθνικής ομάδας. Έφτασε μέχρι τον τελικό με αντίπαλο το Βέλγιο: η αποβολή ενός συμπαίκτη του προκάλεσε την αποχώρηση της ομάδας στο 39ο λεπτό και η τιμωρία ήταν η μη απόδοση των μεταλλίων στην εθνική Τσεχοσλοβακίας. Πρωταθλητής ανακηρύχθηκε το Βέλγιο που προηγήθηκε με 2–0, ενώ το ασημένιο μετάλλιο πήγε στην ομάδα της Ισπανίας. Ο Γιάντα ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Στήβεν Αλεξάντερ
Ο Στήβεν Αλεξάντερ (Stephen Alexander, 1 Σεπτεμβρίου 1806 – 25 Ιουνίου 1883) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, μαθηματικός και πανεπιστημιακός.
Γεννήθηκε στην πόλη Σκενέκταντυ της πολιτείας της Νέας Υόρκης Ο Αλεξάντερ ήταν κουνιάδος του σημαντικού φυσικού Τζόζεφ Χένρι, που ήταν ο πρώτος ιστορικά γραμματέας στο Ίδρυμα Σμιθσόνιαν, και συνεργάσθηκε στενά μαζί του. Σπούδασε στο Union College του Σκενέκταντυ, από όπου απεφοίτησε το 1824, και κατόπιν στο Θεολογικό Σεμινάριο του Πρίνστον, από όπου απεφοίτησε το 1832.
Σταδιοδρομία
thumb|right|Η δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου της 28ης Μαΐου 1854 σε [[δαγκεροτυπία του Στήβεν Αλεξάντερ]] Ο Αλεξάντερ άρχισε να διδάσκει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον ήδη από το 1832 και αργότερα έγινε καθηγητής της αστρονομίας και των μαθηματικών εκεί. Υπήρξε υπέρμαχος της ανεγέρσεως του πρώτου αστεροσκοπείου του Πρίνστον.
Ο Αλεξάντερ εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1839. Το 1860 ήταν επικεφαλής αποστολής στην ακτή του Λαμπραντόρ προκειμένου να παρατηρήσουν την έκλειψη Ηλίου που έγινε στις 18 Ιουλίου εκείνου του έτους. Ο Αλεξάντερ παρετήρησε επίσης τις ηλιακές εκλείψεις του 1854 και του 1869.
Ο αστρονόμος υπήρξε ένα από τα αρχικά μέλη της Αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, από την ίδρυσή της το 1863, καθώς και της Αμερικανικής Ενώσεως για την Προαγωγή της Επιστήμης, διατελώντας και πρόεδρος της τελευταίας το 1859. Από τις κυριότερες εργασίες του ήταν η «Φυσικά φαινόμενα παρατηρούμενα κατά τις εκλείψεις Ηλίου» (την οποία ανέγνωσε ενώπιον της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1848), οι «Θεμελιώδεις αρχές των μαθηματικών» (την οποία ανέγνωσε ενώπιον της Αμερικανικής Ενώσεως για την Προαγωγή της Επιστήμης το ίδιο έτος) και μία ακόμα με θέμα την «Προέλευση των μορφών και οι σημερινές συνθήκες ορισμένων αστρικών σμηνών και αρκετών εκ των νεφελωματων» (1850). Επίσης έγραψε για τη «μορφή και ισημερινές διαμέτρους των αστεροειδών πλανητών», καθώς και για «αρμονίες στη διάταξη του Ηλιακού Συστήματος που φαίνεται να επιβεβαιώνουν την νεφελωματική υπόθεση του Λαπλάς» (ανακοινώθηκε στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών).
Ο Στήβεν Αλεξάντερ πέθανε στο Πρίνστον σε ηλικία 76 ετών «μετά από μακρά ασθένεια».
Βιβλία
Ανάμεσα σε άλλα αξιοσημείωτα συγγράμματα, ο Αλεξάντερ δημοσίευσε τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Γιανίνα Οϊσανόφσκα-Ποπλέφσκα
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε στην πολωνική αντίσταση και η οικογένειά της βοήθησε αρκετούς πρόσφυγες. Το 1981, τιμήθηκε ως Δίκαιος των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ για τις προσπάθειές της να σώσει τους Εβραίους κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Πρώιμη ζωή
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Οϊσανόφσκα ζούσε με τη μητέρα της, τη μικρότερη αδερφή της, Μάρια και τον μεγαλύτερο αδερφό της, Καζίμιες, σε ένα διαμέρισμα στη Βαρσοβία. Είχαν επίσης άλλα διαμερίσματα στην πόλη και ένα μικρό καλοκαιρινό σπίτι σε ένα κομμάτι γης που νοίκιασαν για την καλλιέργεια λαχανικών στη γειτονιά Τσερνιάκουφ. Η οικογένειά της ενεπλάκη με την πολωνική αντίσταση από τον Οκτώβριο του 1939 και ένα από τα οικογενειακά τους διαμερίσματα φιλοξενούσε ένα υπόγειο τυπογραφείο και στούντιο πλαστογραφίας εγγράφων. Βοήθησαν Εβραίους κατά τη διάρκεια του πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των γειτόνων τους, των οικογενειών Λίνφελντ και Στέρλινγκ, του κηπουρού τους, Γέζι Γκλινίτσκι και άλλων, συμπεριλαμβανομένων των Βικτόρια Στσαβίνσκα και Φραντσίσκα Τουσκ Σάινβεχσλερ (κατά τη διάρκεια του πολέμου γνωστή ως Νατάλια Ομπρέμπκα). Η Μάρια, η οποία μόλις είχε ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της, και η Οϊσανόφσκα, που σπούδαζε στο πανεπιστήμιο, καλλιέργησαν λουλούδια και λαχανικά για να συντηρήσουν την οικογένεια. Μετακίνησαν τους Εβραίους που βοηθούσαν, κρύβοντάς τους στα διάφορα σπίτια τους, διασφαλίζοντας ότι ο καθένας τους θα επιζούσε από τον πόλεμο. Η οικογένειά της πρόσφερε επίσης κρυψώνες σε άλλους πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένων των δραπετών Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου. Για τις προσπάθειές τους, η αδερφή της, Μάρια, συνελήφθη από τους Γερμανούς το 1942 και από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους φυλακίστηκε στη φυλακή Πάβιακ. Τελικά, η οικογένεια δραπέτευσε από τη Βαρσοβία στα τελευταία στάδια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας.
Καριέρα
Μετά το τέλος του πολέμου, η Οϊσανόφσκα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μαρία Κιουρί-Σκουοντόφσκα στο Λούμπλιν, πριν επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας που άνοιξε ξανά, όπου έλαβε το πτυχίο της ως διδάκτορας κτηνιατρικών σπουδών το 1950. Εργαζόταν με αυτήν την επαγγελματική ιδιότητα από το 1947. Το 1960 πήρε το διδακτορικό της και το 1967 έκανε την υφηγεσία. Το 1978 έλαβε τον τίτλο της αναπληρώτριας καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο Επιστημών Ζωής της Βαρσοβίας.
Στην αρχή της καριέρας της, η Οϊσανόφσκα επικεντρώθηκε σε ιογενείς ασθένειες σκύλων και αλεπούδω ν, όπως η μόρβα και νόσος του Ρούμπαρθ, οι οποίες είχαν συζητηθεί στη διδακτορική της διατριβή Rozpoznanie serologiczne nosówki i epizootycznego zapalenia wątroby u psów i lisów (Ορολογική διάγνωση λοιμώξεων και επιζωοτικής ηπατίτιδας σε σκύλους και αλεπούδες, 1960). Η δουλειά της είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη και την παραγωγή του πρώτου πολωνικού εμβολίου για την μόρβα. Διεξήγαγε επίσης έρευνα για να καθορίσει την απαραίτητη δόση για προληπτικό εμβολιασμό κατά της λύσσας. Άλλες αξιοσημείωτες έρευνές της αφορούσαν τα θέματα της ψευδολύσσας, καθώς και του βόειου ερπητοϊού τύπου 1.
Η Οϊσανόφσκα ήταν συν-συγγραφέας του εγχειριδίου Choroby mięsożernych zwierząt futerkowych (Ασθένειες σαρκοφάγων γουνοφόρων ζώων). Ήταν μέλος της Πολωνικής Μικροβιολογικής Εταιρείας και της Πολωνικής Εταιρείας Κτηνιατρικών Επιστημών, όπου στην τελευταία ήταν διευθύντρια των τμημάτων της Βαρσοβίας και της επιζωοτολογίας.
Το 1980, η Οϊσανόφσκα, μαζί με άλλους ακαδημαϊκούς, εντάχθηκαν στην ίδρυση του Ανεξάρτητου Αυτοδιοικούμενου Συνδικάτου Εργαζομένων στην Επιστήμη, την Τεχνολογία και την Εκπαίδευση (Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty). Στην πρώτη τους συνάντηση, συμφώνησαν να ενώσουν το συνδικάτο τους με την Αλληλεγγύη σε μια προσπάθεια να προωθήσουν τη διαδικασία εκδημοκρατισμού.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Οϊσανόφσκα έλαβε πολλά βραβεία, όπως ο Χρυσός Σταυρός της Αξίας, ο Σταυρός του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και το Τάγμα της Επιτροπής Εθνικής Παιδείας. Με βάση την αφήγηση της Φραντσίσκα Τουσκ Σάινβεχσλερ, στις 6 Ιουνίου 1981, η Οϊσανόφσκα και η αδελφή της, Μάρια, αναγνωρίστηκαν από το Γιαντ Βασσέμ ως Δίκαιοι των Εθνών.
Θάνατος
εναλλ.=Photograph of a tombstone|μικρογραφία| Ταφόπλακα της Οϊσανόφσκα-Ποπλέφσκα Η Οϊσανόφσκα πέθανε στις 16 Ιουλίου 2001 στη Βαρσοβία και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολωνοί επιστήμονες Κατηγορία:Πολωνοί κτηνίατροι Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Μαρία Κιουρί-Σκουοντόφσκα Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Γουίλιαμ Ώτεντ
Ο Γουίλιαμ Ώτεντ (William Oughtred ή Owtred ή και Uhtred, 5 Μαρτίου 1574/1575 – 30 Ιουνίου 1660 ) ήταν Άγγλος μαθηματικός και κληρικός της Αγγλικανικής Εκκλησίας. Μετά την επινόηση των λογαρίθμων από τον Τζον Νάπιερ ή Νέπερ και των λογαριθμικών κλιμάκων από τον Έντμουντ Γκούντερ, ο Ώτεντ υπήρξε ο πρώτος που χρησιμοποίησε δύο τέτοιες κλίμακες που μπορούσαν να ολισθαίνουν παράλληλα η μία ως προς την άλλη, προκειμένου να εκτελέσει απευθείας πολλαπλασιασμό και διαίρεση, με άλλα λόγια εφεύρε τον λογαριθμικό κανόνα, κάτι που έγινε περίπου το 1622. Επιπλέον ο Ώτεντ εισήγαγε το σύμβολο × για να υποδηλώσει τον πολλαπλασιασμό και τις συντμήσεις sin και cos για να υποδηλώσει τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις ημίτονο και συνημίτονο αντιστοίχως.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ώτεντ γεννήθηκε στο Ήτον της Αγγλίας, στο σημερινό Μπέρκσιρ (τότε υπαγόταν στο Μπάκιγχαμσιρ), και ήταν γιος του Μπέντζαμιν Ώτεντ. Πήγε σχολείο στο φημισμένο σήμερα Κολέγιο του Ήτον, όπου μεταξύ των δασκάλων του συγκαταλεγόταν και ο πατέρας του. Ο μικρός Γουίλιαμ είχε ένα πάθος για τα μαθηματικά και συχνά ξαγρυπνούσε τις νύχτες για να μάθει περισσότερα. Κατόπιν σπούδασε στο Κολέγιο Κινγκς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, από όπου πήρε πτυχίο το 1597 και master το 1600.
Ωστόσο έφυγε από το Κέιμπριτζ όταν έγινε δεκτός προς χειροτονία, περί το έτος 1603, οπότε και αναφέρεται ως εφημέριος του Ναού της Παναγίας (St Mary's Church) στο Γκίλντφορντ του Σάρεϋ. . Στις 2 Ιουλίου 1605 εγκαταστάθηκε ως βικάριος στο Σάλφορντ του Σάρεϋ, θέση την οποία εκκένωσε στις 18 Ιανουαρίου 1611. Μια βασική πρωτογενής πηγή για τη ζωή του Ώτεντ είναι ο λόγος του «To the English gentrie» στο έργο του Just Apologie (περ. 1634), ο οποίος περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Γάμος και τέκνα
Στις 20 Φεβρουαρίου 1606, λίγους μήνες μετά την εγκατάστασή του στο Σάλφορντ, ο Ώτεντ πήρε ως σύζυγό του την Κράιστσγκιφτ Κάρυλ (Christsgift Caryll) από το Σάρεϋ. Απέκτησαν μαζί δώδεκα τέκνα: τον Γουίλιαμ, δύο Χένρυ (ο ένας πέθανε σε βρεφική ηλικία και ο άλλος τον «αντικατέστησε»), τον Μπέντζαμιν, τον Σάιμον, τη Μάργκαρετ, την Τζούντιθ, τον Έντουαρντ, την Ελίζαμπεθ, την Ανν, τον Τζωρτζ και τον Τζων. Δύο από τους γιους, ο Μπέντζαμιν και ο Τζων, μοιράζονταν το ενδιαφέρον του πατέρα τους για τα όργανα και έγιναν ωρολογοποιοί.
Σταδιοδρομία
Περί το 1628 ανατέθηκε στον Ώτεντ από τον Τόμας, Κόμη του Αρουντέλ να διδάξει μαθηματικά στον γιο του. Ο Ώτεντ αλληλογραφούσε με κάποιους από τους πλέον εξέχοντες σοφούς της εποχής του, όπως με τους Ουίλιαμ Γκασκόιν, Τζων Γουόλις και Κρίστοφερ Ρεν. Διατηρούσε τακτική επαφή με το Κολέγιο Γκρέσαμ του Λονδίνου, στο οποίο γνώριζε τους μαθηματικούς Χένρυ Μπριγκς και Γκούντερ.
Ο Ώτεντ προσέφερε δωρεάν μαθήματα μαθηματικών σε μαθητές όπως οι Ρίτσαρντ Ντελαμέιν και Τζόνας Μουρ, γεγονός που τον κατέστησε δάσκαλο με μεγάλη επίδραση σε μια γενεά μαθηματικών. Ο επίσκοπος Σηθ Γουόρντ συγκατοίκησε με τον Ώτεντ επί εξάμηνο προκειμένου να μάθει τα νεότερα μαθηματικά, το ίδιο και ο ιατρός Τσαρλς Σκάρμπορω.
Η εφεύρεση του λογαριθμικού κανόνα ενέπλεξε τον Ώτεντ σε μια αντιδικία για την προτεραιότητα της επινοήσεως με τον Ντελαμέιν. Εκτός αυτού, διαφωνούσαν και επί της διδακτικής των μαθηματικών, με τον Ώτεντ να υποστηρίζει ότι η θεωρία έπρεπε να προηγείται της πρακτικής.
Ο Γουίλιαμ Ώτεντ παρέμεινε εφημέριος μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 85 ή 86 ετών στο Ώλμπερυ (Albury). Θάφτηκε στον παλαιό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Ώλμπερυ.
Ενδιαφέρον για τον αποκρυφισμό
Σύμφωνα με τους συγχρόνους του, ο Ώτεντ ενδιαφερόταν για την αλχημεία και την αστρολογία, όπως και πολλοί αξιοσέβαστοι επιστήμονες της εποχής του. Ο μαθητής του, αλχημιστής Τόμας Χένσω (Thomas Henshaw, 1618-1700), αντέγραψε ένα ημερολόγιο και μία Πρακτικήν ("Practike") που του είχε δώσει ο Ώτεντ.
Ο γνωστός αστρολόγος Γουίλιαμ Λίλυ γνώριζε τον Ώτεντ προσωπικά και μάλιστα ισχυρίζεται στην αυτοβιογραφία του ότι είχε παρέμβει υπέρ αυτού προκειμένου να αποτρέψει την απόλυσή του για πολιτικούς λόγους με διαταγή του Κοινοβουλίου το 1646.
Ο Τζων Ώμπρυ γράφει ότι ο Ώτεντ ήταν αστρολόγος με επιτυχίες, δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε τον λόγο για τον οποίο ήταν αποτελεσματική, αλλά πίστευε πως κάποιο «τζίνι» ή «πνεύμα» βοηθούσε. Σύμφωνα με τον Ώμπρυ, ο Ελάιας Άσμολ (Elias Ashmole) κατείχε το πρωτότυπο (γραμμένο με το χέρι του Ώτεντ) της ορθολογικής διαιρέσεως των 12 οίκων του ζωδιακού κύκλου, που εντάχθηκε στο «Αλμανάκ» του 1659 του σερ Τζωρτζ Χουάρτον. Ο Ώμπρυ είχε δει ο ίδιος ένα αντίγραφο της «Γεωμαντείας» του Κριστόφ ντε Κατάν με σημειώσεις από τον Ώτεντ.
Το όνομα του Ώτεντ έχει αναφερθεί σε κείμενα για την πρώιμη μασονία. Ο μαθηματικός είχε εκφράσει χιλιαστικές απόψεις στον Τζων Έβελυν το 1655:
"«Ο φημισμένος εκείνος μαθηματικός, ο κ. Ώτεντ, ήρθε να με επισκεφθεί και έστειλα την άμαξά μου για να τον φέρει στο Γουότον, καθώς είναι πλέον πολύ ηλικιωμένος. Ανάμεσα σε άλλα θέματα, μού είπε ότι πίστευε πως το νερό ήταν η αλχημιστική prima materia, και ότι ήταν πεπεισμένος για τη δυνατότητα των αλχημιστών να ανακαλύψουν το ελιξήριο της αθανασίας. Πιστεύει ότι ο Ήλιος ήταν μια υλική φωτιά και ότι η Σελήνη ήταν μια ήπειρος... ...Είχε ισχυρά προαισθήματα ότι κάτι σημαντικό θα συνέβαινε το επόμενο έτος, από τον υπολογισμό της διαφοράς με τη διλούβιο εποχή, και προσέθεσε ότι ίσως θα ήταν δυνατό να μεταστραφούν οι Εβραίοι [στον Χριστιανισμό] με τη Δευτέρα Παρουσία του Σωτήρος μας ή να κρίνουμε την ανθρωπότητα. Και για τούτο ο λόγος του ήταν Parate in occursum. Είπε ότι το προπατορικό αμάρτημα δεν απαντάται στους Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας, ωστόσο πίστευε σε αυτό...»"
Βιβλία
Το σημαντικότερο γραπτό έργο του Γουίλιαμ Ώτεντ είναι το Clavis Mathematicae (= «Η κλείδα των μαθηματικών»), που πρωτοεκδόθηκε στη λατινική γλώσσα, το 1631, και αποτελεί ένα σύγγραμμα στοιχειώδους άλγεβρας. Κατέστη κλασικό έργο, ανατυπωθέν σε αρκετές εκδόσεις, και το χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, οι Τζων Γουόλις και Ισαάκ Νεύτων. Το βιβλίο είναι πυκνό σε περιεχόμενο και καλεί για μια λιγότερο λεκτική απόδοση των μαθηματικών και μεγαλύτερη εξάρτηση από σύμβολα. Παίρνοντας ιδέες από τον Φρανσουά Βιέτ (παρότι δεν τον αναφέρει), ο Ώτεντ καινοτόμησε κατά βούληση ως προς τα μαθηματικά σύμβολα, εισάγοντας όχι μόνο εκείνο του πολλαπλασιασμού όπως χρησιμοποιείται σήμερα παγκοσμίως, αλλά και το διπλό σύμβολο :: ως σύμβολο της αναλογίας. Το βιβλίο έγινε δημοφιλές περί τα 15 έτη μετά την πρώτη το έκδοση, καθώς τα μαθηματικά απέκτησαν μεγαλύτερο ρόλο στην ανώτερη εκπαίδευση. Ο Γουόλις έγραψε την εισαγωγή στην έκδοση του 1652.
Μερικές άλλες εκδόσεις του βιβλίου:
Η α΄ έκδοση του Clavis Mathematicae είχε 20 κεφάλαια και μόλις 88 σελίδες, που περιλάμβαναν άλγεβρα και αρκετά θεμελιώδη των μαθηματικών. Κάποιες αλλαγές προστέθηκαν αργότερα από τον συγγραφέα. Η πρώτη αγγλική και η δεύτερη λατινική έκδοση δεν είχαν πρόλογο και ήταν μικρότερες κατά ένα κεφάλαιο. Το βιβλίο αρχίζει με μια συζήτηση της ινδοαραβικής γραφής των δεκαδικών κλασμάτων. Περιγράφει επίσης δύο τρόπους για τη διαίρεση πολυωνύμων και εισάγει το σύμβολο « ~ » για να εκφράσει τη διαφορά μεταξύ δύο μεταβλητών.
Το δεύτερο βιβλίο του Ώτεντ ήταν το Circles of Proportion and the Horizontal Instrument (1632), το οποίο επιμελήθηκε ένας μαθητής του, ο Γουίλιαμ Φόρστερ. Στο βιβλίο αυτό ο Ώτεντ εισάγει σύμβολα-συντομογραφίες για τριγωνομετρικές συναρτήσεις. Περιγράφει επίσης τον λογαριθμικό κανόνα (βλ. παρακάτω).
Στο έργο αυτό αναφέρεται ότι ο Τζον Νάπιερ ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε ποτέ τη δεκαδική υποδιαστολή, ωστόσο η πραγματικότητα είναι ότι ο πρώτος που το έπραξε ήταν ο Γερμανός αστρονόμος Μπαρτολομέους Πιτίσκους.
Σολιέ
Το Σολιέ (γαλλικά: Soliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Γουίλιαμ Ώτεντ
Βιβλία
Το τρίτο βιβλίο του Ώτεντ ήταν το Trigonometria with Canones sinuum, που έχει μόνο περί τις 36 σελίδες κειμένου και μαθηματικούς-τριγωνομετρικούς πίνακες
Σολιέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σολαριέν (γαλλικά: Solariens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γουίλιαμ Ώτεντ
Ο λογαριθμικός κανόνας
Η εφεύρεση του λογαριθμικού κανόνα από τον Ώτεντ συνίστατο στη λήψη μιας μεμονωμένης λογαριθμικής κλίμακας-χάρακα, που είχε ήδη κατασκευάσει ο Γκούντερ και στον συνδυασμό της με μια άλλη παράλληλη, που μπορεί να ολισθαίνει παράλληλα ως προς την πρώτη. Το αρχικό του σχέδιο ωστόσο τη δεκαετία του 1620 ήταν με κυκλικές κλίμακες και την ίδια ιδέα δημοσίευσε και ο Ντελαμέιν το 1630. Ο συμβατικός σχεδιασμός, που περιλαμβάνει μια τρίτη, γραμμική κλίμακα-χάρακα ανάμεσα στις δύο λογαριθμικές, είναι επινόηση της δεκαετίας του 1650.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Αγγλικανοί κληρικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Σουανιόλ
Το Σουανιόλ (γαλλικά: Soignolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σουανιολαί (γαλλικά: Soignollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γεωγραφία του Πουέρτο Ρίκο
thumb|right|285px|Η μεγαλόνησος του Πουέρτο Ρίκο όπως φωτογραφήθηκε από το διάστημα. Η Ελεύθερη Συνδεδεμένη Πολιτεία του Πουέρτο Ρίκο, κοινοπολιτεία (Commonwealth of Puerto Rico) με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, αποτελείται από ένα μεγάλο, ομώνυμο νησί, τρία μικρότερα και αρκετές νησίδες και βραχονησίδες. Αυτό το αρχιπέλαγος βρίσκεται ανάμεσα στην Καραϊβική Θάλασσα και τον ανοικτό βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, ανατολικά από την Ισπανιόλα, δυτικά από τις Παρθένους Νήσους και βόρεια της Βενεζουέλας.
Η κύρια νήσος του Πουέρτο Ρίκο είναι η μικρότερη και ανατολικότερη από τις κύριες νήσους των Μεγάλων Αντιλλών και έχει σχήμα που μοιάζει αξιοπρόσεκτα πολύ με ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Με έκταση 9.104 τετρ. χιλιόμετρα είναι το 82ο μεγαλύτερο νησί της Γης, ελάχιστα μικρότερο από την Κύπρο και λίγο μεγαλύτερο από την Κρήτη. Μόνο δύο νησιά των ΗΠΑ το ξεπερνούν σε έκταση: η μεγαλόνησος της Χαβάης και το Κόντιακ. Τα μικρότερα νησιά του Πουέρτο Ρίκο περιλαμβάνουν τα Βιέκες, Κουλέμπρα και Μόνα, και τις νησίδες Ντεσετσέο, Κάχα δε Μουέρτος και άλλες. Από αυτές μόνο οι Κουλέμπρα και Βιέκες έχουν μόνιμους κατοίκους.
Φυσική γεωγραφία
Το έδαφος του μεγάλου νησιού του Πουέρτο Ρίκο είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του ορεινό και διασχίζεται στον άξονα ανατολή-δύση από μία ενιαία ορεινή ζώνη, που περιλαμβάνει τις οροσειρές της Κεντρικής Κορδιλιέρας, με ψηλότερη κορυφή τη Σιέρρα δε Πούντα (1.339 μέτρα), και της Σιέρρα δε Λουκίγιο. Το ορεινό αυτό σύστημα είναι απότομο προς νότο και σχετικά ομαλό προς βορρά, όπου δημιουργούνται στενές αλλά εύφορες παραθαλάσσιες πεδιάδες. Σε μικρότερη έκταση, πεδινή ζώνη υπάρχει και στο νότιο τμήμα του νησιού.
Οι βόρειες και νότιες ακτές του νησιού είναι αρκετά απόκρημνες, σε αντίθεση μάλλον με τις δυτικές και ανατολικές. Γενικό γνώρισμα των νότιων ακτών είναι ότι δεν υπάρχουν λιμάνια προφυλαγμένα από τους ισχυρούς ανέμους της περιοχής. Μικρά νησιά περιβάλλουν τις ακτές, όπως και σειρά από σκοπέλους.
Ο μεγαλύτερος σε παροχή νερού ποταμός του Πουέρτο Ρίκο είναι ο Ρίο Γκράντε δε Λοΐσα, ενώ ο μακρύτερος ο Ρίο δε λα Πλάτα με μήκος 74 χιλιόμετρα. Επιπλέον, το νησί διαρρέεται από πολλούς χειμάρρους, κυρίως προς βορρά. Τα μικρά αυτά ποτάμια γενικά ξεκινούν από το κεντρικό σύστημα ορεινών όγκων που διατρέχει το νησί. Οι λίμνες του νησιού είναι και αυτές μικρές και σχετίζονται με τα υδροηλεκτρικά έργα που εκμεταλλεύονται τους υδάτινους πόρους ορισμένων από τα ποτάμια του Πουέρτο Ρίκο. Στις ακτές παρατηρείται και αριθμός λιμνοθαλασσών.
Κλίμα
Το βόρειο μέρος του νησιού βρίσκεται υπό την επίδραση των βορειοανατολικών αληγών ανέμων, που δημιουργούν άφθονες βροχές και πυκνότατη τροπική βλάστηση, ενώ το νότιο μέρος είναι ξηρότερο και στις πλαγιές των βουνών υπάρχουν στέπες και αρκετές άγονες εκτάσεις. Το κλίμα είναι καθαρά τροπικό, κυρίως στο βόρειο μέρος του νησιού, που πλήττεται συχνά από τροπικές θύελλες και τυφώνες.
Σομερβιέ
Το Σομερβιέ (γαλλικά: Sommervieu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σομερβιντυκάς (γαλλικά: Sommerviducasses).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Καθεδρικός του Μύνστερ
Ο Καθεδρικός Ναός του Μύνστερ ή Καθεδρικός του Αποστόλου Παύλου (στα γερμανικά: St.-Paulus-Dom) είναι η έδρα της Καθολικής Επισκοπής του Μύνστερ, στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία, στη Γερμανία.
Στο ναό βρίσκεται ο τάφος του επισκόπου του Μύνστερ, Clemens August Graf von Galen, ο οποίος στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είχε επικρίνει έντονα το ναζιστικό καθεστώς και είχε καταδικάσει τη δολοφονία χιλιάδων ανθρώπων με το Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4 και το 2005 ανακηρύχθηκε όσιος από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ'.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Γερμανία
Σώπατρος ο Απαμεύς
Ο Σώπατρος ο Απαμεύς ήταν ένας σημαντικός σοφιστής και νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 3ου-4ου αιώνα μ.Χ. από την Απάμεια της ρωμαϊκής Συρίας.
Σουλανζί
Το Σουλανζί (γαλλικά: Soulangy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Σώπατρος ο Απαμεύς
Βίος
Ο Σώπατρος ήταν μαθητής του φιλοσόφου Ιάμβλιχου, μετά το θάνατο του οποίου (325 μ.Χ.) μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου απόλαυσε την εύνοια και την προσωπική φιλία του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. O Αυτοκράτορας τον είχε ορίσει επόπτη των τελετών ιδρύσεως της Κωνσταντινούπολης. Το λεξικό του Σούδα αναφέρει ότι ο Σώπατρος έγραψε διάφορα έργα, συμπεριλαμβανομένου ενός που ονομαζόταν Περί Προνοίας και ενός άλλου που ονομαζόταν Περί τῶν παρ΄ ἀξίαν εὐπραγούντων ἢ δυσπραγούντων. Πιθανόν, από τα πιο σημαντικά έργα που αποδίδονται στον Σώπατρο είναι το Περί Διαιρέσεως Ζητημάτων και οι λύσεις που περιλαμβάνονται εκεί.
Σουλανζί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σολανεαίν (γαλλικά: Solanéains).
Σώπατρος ο Απαμεύς
Βίος
Ο ιστορικός Σωζομενός αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος ζήτησε από τον Σώπατρο εξαγνισμό, αφού σκότωσε τον γιο του Κρίσπο και ότι ο Σώπατρος το αρνήθηκε. Ο Σώπατρος ήταν μία από τις πολλές προσωπικότητες που θανατώθηκαν με διαταγή Κωνσταντίνου Α΄, λίγο πριν το 337 μ.Χ. Ο Ζώσιμος αποδίδει τον θάνατό του στις μηχανορραφίες του Αβλάβιου. Ο Ευνάπιος ισχυρίζεται κι εκείνος ότι ο Σώπατρος κατηγορήθηκε από τον Κωνσταντίνο για εκτέλεση μαγείας, εμποδίζοντας μέσω μαγικών τεχνών έναν στόλο φορτωμένο με σιτηρά να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη.
Σουλανζί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σώπατρος ο Απαμεύς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Άγκουας ντα Πράτα
Το Άγκουας ντα Πράτα (πορτογ. Águas da Prata) είναι κωμόπολη και δήμος της νότιας Βραζιλίας, στην πολιτεία Σάου Πάουλου. Ο πληθυσμός της είναι 8.221 κάτοικοι (εκτίμηση του 2020) και η έκταση του δήμου 143 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Απέχει οδικώς 238 χιλιόμετρα από το Σάο Πάολο.
Η ονομασία Άγκουας ντα Πράτα σημαίνει στην πορτογαλική γλώσσα «νερά του αργύρου» ή «ασημένια νερά». Πράγματι, η πόλη αποτελεί κέντρο υδροθεραπείας. Ο πληθυσμός της τη δεκαετία του 1960 αναφέρεται ως 2.500 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Καρολίνα Λουίζα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
H Καρολίνα Λουίζα (γερμ. Caroline Louise von Sachsen-Weimar-Eisenach, 18 Ιουλίου 1786 - 20 Ιανουαρίου 1816) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισα διαδόχου του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1910 τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Πρόσβαση σε δημόσια πληροφόρηση στην Ουκρανία
Η πρόσβαση σε δημόσια πληροφόρηση (αγγλικά:Access to public information) και η ελευθερία πληροφόρησης αναφέρονται στο δικαίωμα πρόσβασης σε πληροφορίες που κατέχουν δημόσιοι φορείς γνωστοί και ως «δικαίωμα γνώσης». Η πρόσβαση σε δημόσια ενημέρωση θεωρείται θεμελιώδους σημασίας για την αποτελεσματική λειτουργία των δημοκρατικών συστημάτων, καθώς ενισχύει την ευθύνη των κυβερνήσεων και των δημοσίων υπαλλήλων, ενισχύοντας τη συμμετοχή των ανθρώπων και επιτρέποντας την ενημερωμένη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή. Η θεμελιώδης προϋπόθεση του δικαιώματος πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες είναι ότι οι πληροφορίες που κατέχουν κυβερνητικοί οργανισμοί είναι κατ 'αρχήν δημόσιες και μπορούν να αποκρυφθούν μόνο βάσει νόμιμων λόγων που θα πρέπει να αναφέρονται λεπτομερώς στο νόμο.
Στις 13 Ιανουαρίου 2011, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας εξέδωσε δύο νόμους σχετικά με την πρόσβαση στην ενημέρωση: Ο νόμος της Ουκρανίας «σχετικά με την πρόσβαση στις δημόσιες πληροφορίες» και τη νέα διατύπωση του νόμου της Ουκρανίας «Περί Πληροφόρησης» ( 1992). Και οι δύο νόμοι τέθηκαν σε ισχύ στις 9 Μαΐου 2011.
Ο νόμος της Ουκρανίας «Περί Πληροφόρησης» παρέχει το «δικαίωμα της ενημέρωσης», το οποίο περιλαμβάνει τη δυνατότητα δωρεάν συλλογής, χρήσης, διανομής, αποθήκευσης και προστασίας των πληροφοριών που απαιτούνται για την άσκηση των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και των νόμιμων συμφερόντων του ατόμου. Και οι δύο νόμοι επικρίθηκαν το 2012 από μια ένωση που εδρεύει στο Λονδίνο, υποστηρίζοντας ότι το άρθρο 19 για την ελεύθερη έκφραση, το οποίο θεωρήθηκε ότι στερούνταν διατάξεων για να διασφαλίστεί ότι τα δικαιώματα στην ιδιωτική ζωή και την ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης είναι κατάλληλα ισορροπημένα.
Στις 9 Απριλίου 2015, το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας ενέκρινε ένα νόμο για να ενθαρρύνει τους κρατικούς φορείς να απελευθερώσουν και να παρέχουν περισσότερες πληροφορίες από τα αρχεία της χώρας της σοβιετικής εποχής. Οι πληροφορίες θα μεταφερθούν στο Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης και θα αποχαρακτηριστούν. Επιπλέον, ο ίδιος νόμος ενθαρρύνει τη δημοσίευση δωρεάν επιχειρησιακών δεδομένων, στατιστικών και εκθέσεων σε κυβερνητικούς ιστότοπους και στην εθνική πλατφόρμα διαδικτυακών ανοιχτών δεδομένων.
Στις 27 Μαρτίου 2014, το κοινοβούλιο της Ουκρανίας ενέκρινε το σχέδιο νόμου αρ. 0947. Σύμφωνα με ειδικούς, πραγματοποιεί ευρεία βελτίωση που σχετίζονται με την πρόσβαση σε πληροφορίες. Μεταξύ άλλων, προστίθενται πρόστιμα για αβάσιμες αρνήσεις για την αποκάλυψη πληροφοριών, για μια πρόωρη ή ελλιπή παροχή πληροφοριών ή για την παροχή ψευδών πληροφοριών.
Σύμφωνα με τον Ανεξάρτητο Μηχανισμό Αναφοράς του οργανισμού Open Government Partnership που δημοσιεύθηκε το 2016, η πρόοδος της Ουκρανίας για βελτίωση της πρόσβασης σε πληροφορίες, μηχανισμούς πρόληψης της διαφθοράς και προσέλκυση πολιτών στη λήψη κυβερνητικών αποφάσεων είναι «πραγματικά εντυπωσιακή» - ειδικά λαμβάνοντας υπόψη τη δύσκολη πολιτική κατάσταση. Ωστόσο, σύμφωνα με το Ανεξάρτητο Μηχανισμό Αναφοράς, η χώρα δεν κατάφερε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της για βελτίωση της λογοδοσίας της κυβέρνησης και καταπολέμηση της διαφθοράς. Ειδικότερα, σύμφωνα με έναν εμπειρογνώμονα, η Ουκρανία πρέπει να ανοίξει περαιτέρω τις δημόσιες συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων επιχειρήσεων, και να δώσει μεγαλύτερη διαφάνεια στην εξόρυξη φυσικών πόρων. Σύμφωνα με τον Ανεξάρτητο Μηχανισμό Αναφοράς, επίσης, στο επόμενο Εθνικό Σχέδιο του Open Government Partnership, η Ουκρανία θα πρέπει να προβλέπει μεταξύ των δεσμεύσεών της για ένα σύστημα ηλεκτρονικής αποκάλυψης, ώστε τα περιουσιακά στοιχεία των δημοσίων υπαλλήλων να είναι επαληθεύσιμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαιώματα
Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου
Ο Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου (Α.Ο.Τ.) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Τυμπάκι του Ηρακλείου Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1965 και έχει χρώματα μαύρο και λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, διατηρώντας από την ίδρυσή του ανδρικό ποδοσφαιρικό τμήμα. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Τυμπακίου.
Αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα ισχυρά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και έχει παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας κατά το παρελθόν.
Ιστορία - διακρίσεις
Ο «Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου» ιδρύθηκε το 1965 και το πρώτο επίσημο καταστατικό του συλλόγου συνέταξε ο Γιώργος Ταβερναράκης. Ο Α.Ο.Τ. αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1610. Το 1985, 20 χρόνια ύστερα από την ίδρυσή του, ο Α.Ο.Τ. κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας, ωστόσο όμως στη συνέχεια ηττήθηκε από τον Π.Ο.Α. στον αγώνα κατάταξης και έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και το δικαίωμα ανόδου στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την 4η τη τάξει κατηγορία. Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 1992-93, γνωρίζοντας όμως τον υποβιβασμό. Το 1994 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε για 2η φορά τη σεζόν 1994-95, χωρίς να καταφέρει να παραμείνει.
Το 2005 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Αυτή τη φορά, στην 4η τη τάξει εθνική κατηγορία παρέμεινε για 3 χρονιές, από τη σεζόν 2005-06 έως τη σεζόν 2007-08. Το 2022 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου ύστερα από 17 χρόνια και κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική.
Συνολικά έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Α1 Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου (1991-92, 1993-94, 2004-05, 2021-22) και έχει υπάρξει φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, με τελευταία παρουσία του στον τελικό της διοργάνωσης το 2005 με αντίπαλο τον Αλμυρό Γαζίου στο Παγκρήτιο Στάδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηρακλείου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ
thumb|right|250px|Το «Μνημείο των Νεκρών» στο Κοιμητήριο Περ-Λασαίζ. thumb|right|250px|Η μαρμάρινη λειψανοθήκη με τα οστά του Μολιέρου, Κοιμητήριο-Περ Λασαίζ. thumb|right|250px|Η μαρμάρινη λειψανοθήκη με τα οστά του Λα Φονταίν. thumb|right|250px|Επιτύμβιο μνημείο του Γάλλου συγγραφέα Εντμόν Αμπού. thumb|right|250px|Ο τάφος του [[Μαρσέλ Προυστ.]] thumb|right|250px|Ο τάφος της Κολέτ. thumb|right|250px|Το επιτύμβιο μνημείο του ζωγράφου Τεοντόρ Ζερικώ. thumb|right|250px|Ο τάφος με το μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν. thumb|right|250px|Ο τάφος των Γάλλων ηθοποιών Υβ Μοντάν και Σιμόν Σινιορέ. thumb|right|250px|Ο τάφος του Αμερικανού τραγουδιστή των DOORS Τζιμ Μόρρισον.
Το Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (γαλλικά: Cimetière du Père-Lachaise) είναι το μεγαλύτερο κοιμητήριο της πόλης των Παρισίων. Τάφοι διάσημων προσώπων και μεγαλοπρεπή επιτάφια γλυπτά καθιστούν το κοιμητήριο ενδιαφέροντα χώρο περιήγησης. Καλύπτει μια έκταση 43 εκταρίων και υπολογίζεται ότι έχουν ταφεί σ’ αυτό πάνω από 300.000 πρόσωπα. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Μενιλμοντάν, με πρόσβαση από τους κοντινούς σταθμούς του μετρό Philippe Auguste (γραμμή 2) ή Père Lachaise (γραμμή 3).
Ιστορία
Κατά το 17ο αιώνα, η περιοχή ανήκε στον πατρός (père) Φρανσουά ντε λα Σαιζ (François de la Chaise, 1624–1709), εξομολογητή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, ο οποίος διατηρούσε στο χώρο του σημερινού κοιμητηρίου ένα κτήμα με την κατοικία του. Η όλη ιδιοκτησία αγοράστηκε το 1804 με εντολή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη για τη δημιουργία ενός νέου κοιμητηρίου. Ο Ναπολέων ανέθεσε τον σχεδιασμό και τη χωροθέτησή του στον Γάλλο αρχιτέκτονα Αλεξάντρ-Τεοντόρ Μπρονιάρ (1739 – 1813).
Ένα από τα ωραιότερα και πιο εντυπωσιακά γλυπτά στο Κοιμητήριο Περ-Λασαίζ είναι το μνημειακό γλυπτικό σύμπλεγμα «Μνημείο των Νεκρών», που βρίσκεται στο τέρμα της κεντρικής λεωφόρου του κοιμητηρίου. Έχει φιλοτεχνηθεί από τον Γάλλο γλύπτη Πωλ-Αλμπέρ Μπαρτολομέ (1848 - 1928) και η κατασκευή του διήρκεσε δέκα χρόνια (1889 – 1899).
Πηγές
Περ Λασαιζ Περ Λασαιζ
Σουμόν-Σαιν-Καντέν
Το Σουμόν-Σαιν-Καντέν (γαλλικά: Soumont-Saint-Quentin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σουμονταί (γαλλικά: Soumontais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αδελφός και αδελφή
Είναι ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ και μέρος της συλλογής παραμυθιών Παιδικά και σπιτικά παραμύθια.
Υπόθεση
Το πρωί, η μητριά τούς κατάλαβε και με μαγικά δηλητηρίασε όλες τις λίμνες του δάσους. Ο αδελφός διψασμένος πήγε να πιει, αλλά η αδελφή του τον σταμάτησε γιατί άκουσε πώς αν κάποιος έπινε θα γινόταν τίγρης. Το ίδιο συνέβη και με μια άλλη λίμνη, όπου αυτή τη φορά θα γινόταν λύκος. Τέλος, μη μπορώντας να αντέξει την δίψα του, ο αδελφός ήπιε χωρίς να τον προλάβει η αδελφή του και έτσι μεταμορφώθηκε σε ελάφι.
Τα υπόλοιπα χρόνια τα πέρασαν σε μία εγκαταλελειμμένη καλύβα, ώσπου μια μέρα, εξ' αιτίας ενός τραυματισμού που υπέστη ο αδελφός από κυνηγούς, αλλά και η αδελφή εξ' αιτίας μιας κλασικής περίπτωσης όπου όταν παθαίνει ο ένας κάτι παθαίνει και ο άλλος, με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά βρέθηκαν στο παλάτι, όπου όταν ξύπνησαν ο βασιλιάς ερωτεύτηκε την αδελφή και την παντρεύτηκε. Όταν η μητριά έμαθε για την τύχη των παιδιών, μεταμφιέστηκε σε εμπόρισσα και με την κόρη της ξεκίνησαν για να σκοτώσουν τα αδέλφια. Όταν έφτασαν, σκότωσαν την αδελφή (τώρα πια βασίλισσα) βάζοντας την σε μια μπανιέρα με καυτό νερό και από την θερμοκρασία και τους δυνατούς ατμούς παθαίνει ασφυξία.
Η κόρη της μητριάς πήρε την μορφή της: η μόνη διαφορά ήταν τα μάτια της, τα οποία παρέμειναν πράσινα, αντί να γίνουν καστανά. Εξ' αιτίας του θανάτου της αδελφής, εξασθένησε και ο αδελφός. Ο βασιλιάς ξεγελάστηκε και η θετή αδελφή ζήτησε να τον σκοτώσουν με την δικαιολογία πως δεν μπορούσε να τον βλέπει να πεθαίνει. Μια νύχτα, ο βασιλιάς είδε το φάντασμα της γυναίκας του επάνω από τον νεογέννητο γιο του: αυτό επαναλήφθηκε άλλες δύο νύχτες και έτσι ζήτησε από την γυναίκα του να ανοίξει τα μάτια που είχε κλειστά τόσο για να μην την καταλάβει. Όταν τα άνοιξε έγινε όπως πριν και ο βασιλιάς ζήτησε να τις συλλάβουν και να τις πάνε στο δικαστήριο. Την θετή αδελφή την παράτησαν στο δάσος για να την διαλύσουν τα ζώα και την μητριά την έκαψαν. Όταν η μητριά πέθανε, η αδελφή ζωντάνεψε και ο αδελφός έγινε άνθρωπος και έτσι έζησαν όλοι ευτυχισμένοι.
Κατηγορία:Παραμύθια των Αδελφών Γκριμ
Σουλέβρ αν Μποκάζ
Το Σουλέβρ αν Μποκάζ (γαλλικά: Souleuvre en Bocage) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σουλεβραί (γαλλικά: Souleuvrais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Συμπλ
Το Συμπλ (γαλλικά: Subles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Romano Electro
Η Romano Electro είναι ρουμανική εταιρεία παραγωγής, εγκατάστασης και εμπορίας συστημάτων συναγερμού διαρρήξεων, καθώς και συστημάτων αντιπυρικού συναγερμού. Ιδρύθηκε το 1991 από τέσσερις ηλεκτρονικούς μηχανικούς. Μεταξύ των προϊόντων τα οποία παράγονται από την εταιρεία περιλαμβάνονται ασύρματα συστήματα ασφαλείας διαμερισμάτων, συστήματα ελέγχου ζωνών ευρείας έκτασης αποτελούμενων, συνολικά, από 4 έως 16 διαφορετικούς χώρους, συστήματα GSM που χρησιμοποιούνται για την εγγύηση της ασφάλειας των τηλεφωνικών γραμμών, καθώς και συστήματα ελέγχου εισόδου και συστήματα συναγερμού αυτοκινήτων. Η Romano Electro αποτελεί, επίσης, ιδιοκτήτη της εταιρείας ρουμανοαμερικανικών συμφερόντων Romano Electro International.
Οικονομικός απολογισμός
Κύκλος εργασιών: 5 εκατομμύρια ευρώ (2003)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Υεμένης
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Υεμένης (αραβικά: المكتبة الوطنية اليمنية, αγγλικά: National Library of Yemen) είναι η εθνική βιβλιοθήκη, που βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας της Υεμένης Σαναά, κοντά στην πλατεία Αλ Ταχρίρ και το Στρατιωτικό Μουσείο. .
Ιστορία
Τον Δεκέμβριο του 2010, κυκλοφόρησε η είδηση μιας συμφωνίας για την κατασκευή ενός νέου κτιρίου για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Υεμένης με κινεζική χρηματοδότηση της τάξεως των 40 εκατομμυρίων δολαρίων. Το κτίριο θα βρισκόταν στο δυτικό τμήμα της πρωτεύουσας Σαναά. Αναφέρθηκε ότι η κατασκευή θα ξεκινούσε τον Ιανουάριο του 2011 και θα διαρκούσε έως και 30 μήνες. Από τότε, οι εργασίες έχουν καθυστερήσει και οι απαιτήσεις χρηματοδότησης του έργου αυξήθηκαν στα 50 εκατομμύρια δολάρια. Αναφέρθηκε ότι τα εγκαίνια του κτιρίου ήταν προγραμματισμένα για το 2015, εκτίμηση που μπορεί να μην έχει υλοποιηθεί.
Ο ιστότοπος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και οι αεροφωτογραφίες που τραβηχτηκαν από το 2017-2018 δείχνουν ότι η κατασκευή της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης έχει προχωρήσει αρκετά (από τον Νοέμβριο του 2018).
Σύμφωνα με το Yemen: the Bradt travel guide η Βιβλιοθήκη διαθέτει μια μεγάλη συλλογή βιβλίων στα αραβικά, γαλλικά και αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Υεμένη Υ
Astora
Η Astora είναι εταιρεία που δραστηριοποιείται στον χώρο αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Γερμανία από τον Φεβρουάριο του 2012 ως άμεση θυγατρική της Wingas. Στο Rehden της Κάτω Σαξονίας, η Astora διαθέτει τη μεγαλύτερη υπόγεια εγκατάσταση αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Δυτική Ευρώπη – με όγκο 4,4 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων αερίου λειτουργίας. Αυτό αντιστοιχεί στην ετήσια απαίτηση δύο εκατομμυρίων μονοκατοικιών ή περίπου το ένα πέμπτο της χωρητικότητας αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Γερμανία. Η δεξαμενή Rehden είναι ένα πρώην κοίτασμα φυσικού αερίου που παρήχθη από την Wintershall εκείνη την εποχή. Η Astora λειτουργεί ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια αποθήκευσης φυσικού αερίου στη Γερμανία στο Jemgum της Κάτω Σαξονίας από το 2013. Ο όγκος του φυσικού αερίου θα είναι έως και 1 δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα έως το 2018. Τον Μάιο του 2007, η εγκατάσταση αποθήκευσης φυσικού αερίου Haidach κοντά στο Straßwalchen στο Σάλτσμπουργκ άνοιξε με όγκο αποθήκευσης έως και 1,2 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου από την Astora, την Rohöl-Aufsuchungs AG (RAG) και την Gazprom Export. Μέχρι το 2011, αυτή η εγκατάσταση αποθήκευσης, η οποία ήταν συνδεδεμένη μόνο με το γερμανικό δίκτυο φυσικού αερίου, επεκτάθηκε σε 2,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα επεκτάθηκε. Έχει επίσης συνδεθεί με το αυστριακό δίκτυο φυσικού αερίου από το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Συλί (Καλβαντός)
Το Συλί (γαλλικά: Sully) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Συλιέν (γαλλικά: Sulliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ναός της Αγίας Τριάδας (Χαλέπι)
Αρχιτέκτονας του ναού, που θυμίζει τον Καθεδρικό Ζβαρτνοτς (Zvartnots), στη νοτιοδυτική Αρμενία, (γι΄αυτό λέγεται και Zvartnots) ήταν ο Πασκάλ Παμπουτζιάν (Pascal Paboudjian). Ο ναός καθαγιάστηκε το 1965, στη 50η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρρμενίων και ανακαινίστηκε το 1990. Στο εκκλησιαστικό συγκρότημα στεγάζεται το σχολείο Ζβαρτνοτς, που είναι γνωστό στα αραβικά ως Σχολείο al-Farah (στα αραβικά: مدرسة الفرح) και ανήκει στην Αρμενική Καθολική Αρχιεπαρχία του Χαλεπίου (Armenian Catholic Archeparchy of Aleppo).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Συρία
Μαρίτσα Αγλαβίτου
Η Μαρίτσα Φεοντόροβνα Αγλαβίτου (18ος αιώνας) ήταν Ελληνορωσίδα που έγινε διάσημη ως ιππεύτρια, αλλά και για την πολυτάραχη και ασυνήθιστη ζωή της. Η φήμη για τις καταπληκτικές της ικανότητες στη ιππασία έφθασε μέχρι τη Μεγάλη Αικατερίνη, που την κάλεσε να γίνει μέλος της Αυλής της, ώστε να τη συνοδεύει στα κυνήγια της.
Ο Ρώσος συγγραφέας Λέσκιν έγραψε εκτεταμένη βιογραφία της, στην οποία μνημονεύονται όλα τα επεισόδια της έντονης ζωής της ιδιόρρυθμης Ελληνορωσίδας. Η Μαρίτσα Φεοντόροβνα συμπεριφερόταν σαν πραγματική Αμαζόνα και ζούσε μαζί με τους Κοζάκους. Στο τέλος ερωτεύθηκε τον αταμάνο (αρχηγό τους) Νικόλα Αλεξίεβιτς Γκράντιν, την είχαν ζητήσει όμως πολλοί Κοζάκοι αρχηγοί σε γάμο. Τότε η Αγλαβίτου προήρυξε αγώνες ανάμεσα στους υποψήφιους μνηστήρες της. Οι αγώνες ήταν πολύ σκληροί και δύο από τους συμμετασχόντες σκοτώθηκαν σε αυτούς. Νίκησε ο αταμάνος Γκρούιτς. Αλλά η Μαρίτσα, που δεν ήθελε να τον παντρευτεί, αγωνίσθηκε η ίδια μαζί του και τον νίκησε. Εκείνος για να την εκδικηθεί σκότωσε τον Γκράντιν. Τότε η Αγλαβίτου από την απελπισία της αυτοκτόνησε, πέφτοντας με το άλογό της σε έναν άγριο γκρεμό.
Πηγές
Αγλαβιτου, Μαριτσα Φ
Γιάννης Παπαδόπουλος (κιθαρίστας)
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος (γενν.5 Απριλίου 1984, Αθήνα) είναι Έλληνας κιθαρίστας, συγγραφέας και συνθέτης της ροκ φιούζιον.
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στις 5 Απριλίου του 1984 στην Αθήνα. Μεγάλωσε σε οικογένεια μουσικών και άρχισε να παίζει κιθάρα σε ηλικία τεσσάρων ετών. Ο Παπαδόπουλος έχει δύο πτυχία, το ένα στη Λογιστική και Χρηματοοικονομικά από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το άλλο σε Financial Economics από το Πανεπιστήμιο του Skövde. Επίσης, είναι κάτοχος πτυχίων με άριστα στην κιθάρα, την αρμονία και την αντίστιξη.
Καριέρα
Το 2015 εντάχθηκε στην μπάντα του Αμερικανού ροκ τραγουδιστή Scott Stapp, τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Creed, ως lead κιθαρίστας και κάνουν περιοδεύουν στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Το 2019 ο Stapp κυκλοφόρησε ένα νέο σόλο άλμπουμ, το The Space Between the Shadows, στο οποίο συμμετέχει ο Παπαδόπουλος στην κιθάρα και αυτή τη στιγμή προωθείται με τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις και εκτεταμένες περιοδείες.
Το 2018 συνεργάστηκε με την Καμεράτα και ερμήνευσαν το Κοντσέρτο για συγκρότημα και ορχήστρα του Τζον Λορντ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.