cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Τουκουμάν
Η επαρχία Τουκουμάν (ισπ. Tucumán) είναι επαρχία στην βόρεια Αργεντινή. Είναι μία από τις πιο μικρές επαρχίες στην χώρας. Πρωτεύουσα - η πόλη Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν. Συνορεύει με τις επαρχίες Καταμάρκα, Σάλτα και Σαντιάγο δελ Εστέρο. Υποδιαιρείται σε 17 διαμερίσματα.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|400px|Διοικητική υποδιαίρεση της επαρχίας Τουκουμάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Μονή Ρουσάνου
Η Μονή Ρουσάνου είναι χριστιανικό ορθόδοξο μοναστήρι, το οποίο βρίσκεται στα Μετέωρα. Είναι ένα από τα έξι που συνεχίζουν να είναι ενεργά στα Μετέωρα, τα οποία από το 1988 συμπεριλαμβάνονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Δεν είναι γνωστό γιατί ονομάστηκε Ρουσάνου, με πιθανότερη θεωρία να πήρε το όνομά της από τον πρώτο οικιστή του βράχου ή τον κτήτορα του πρώτου ναού. Ο βράχος ήταν γνωστός ως βράχος του Ρουσάνου ήδη από τις αρχές του 16ου αιώνα, όταν εγκαταστάθηκαν οι κτήτορες Ιωάσαφ και Μάξιμος, οι οποίοι έχτισαν ξανά την τότε ερειπωμένη μονή. Το 1545 ανακατασκεύασαν το καθολικό, το οποίο είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και τιμά και την Αγία Βαρβάρα. Η μονή παρήκμασε τον 19ο αιώνα και έγινε ερημητήριο της μονής Βαρλαάμ. Αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1980 και σήμερα λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι.
Η μονή καταλαμβάνει όλο το πλάτωμα στην κορυφή του βράχου όπου βρίσκεται. Είναι τριώροφη, με το καθολικό, το αρχονταρίκι και κελιά στο ισόγειο, και κελιά και βοηθητικούς χώρους στους άλλους ορόφους. Το καθολικό είναι σταυροειδής αγιορείτικου τύπου ναός με λιτή (νάρθηκας με τρούλο) αγιογραφημένος το 1560. Η πρόσβαση στο μοναστήρι γίνεται με σκάλα και δύο γέφυρες, οι οποίες κατασκευάστηκαν το 1930 στη θέση παλαιότερης ξύλινης γέφυρας.
thumb|Βορειοανατολική όψη thumb|Πρόσβαση στη μονή Ρουσάνου thumb|Ανατολική όψη thumb|Κήπος της μονής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουσανου
Ερυθρομυκίνη
Η ερυθρομυκίνη είναι αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων. Αυτό περιλαμβάνει λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, λοιμώξεις του δέρματος, λοιμώξεις από χλαμύδια, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου και σύφιλη. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για την πρόληψη της μόλυνσης από στρεπτόκοκκο ομάδας Β στα νεογέννητα, καθώς και για τη βελτίωση της καθυστερημένης εκκένωσης του στομάχου. Μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως και από το στόμα. Συνιστάται ως αλοιφή ματιών μετά τον τοκετό για την πρόληψη οφθαλμικών λοιμώξεων στο νεογέννητο.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κοιλιακές κράμπες, έμετο και διάρροια. Οι πιο σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν κολίτιδα από Clostridium difficile, ηπατικά προβλήματα, παρατεταμένο QT και αλλεργικές αντιδράσεις. Είναι γενικά ασφαλές σε όσους είναι αλλεργικοί στην πενικιλίνη. Η ερυθρομυκίνη φαίνεται επίσης ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αν και γενικά θεωρείται ασφαλής κατά τη διάρκεια του θηλασμού, η χρήση της από τη μητέρα κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων της ζωής μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο πυλωρικής στένωσης στο μωρό. Αυτός ο κίνδυνος ισχύει επίσης εάν ληφθεί απευθείας από το μωρό κατά τη διάρκεια αυτής της ηλικίας. Ανήκει στην οικογένεια των μακρολιδίων αντιβιοτικών και δρα μειώνοντας την παραγωγή βακτηριακών πρωτεϊνών.
Η ερυθρομυκίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1952 από τα βακτήρια Saccharopolyspora erythraea. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το χαρακτηρίζει ως εξαιρετικά σημαντικό για την ιατρική. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν το 215ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δύο εκατομμύρια συνταγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Αλκοόλες Κατηγορία:Μακρολίδια
Χάρης Καστανίδης
Ο Χάρης Καστανίδης (Θεσσαλονίκη, 11 Μαρτίου 1956) είναι Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής, υπουργός, αναπληρωτής υπουργός και υφυπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1956. Ο πατέρας του, Γεώργιος Καστανίδης, ήταν βουλευτής της Ενώσεως Κέντρου στην περιφέρεια Κοζάνης, και ήταν από τους πιο μαχητικούς υποστηρικτές του Ανδρέα Παπανδρέου στις συγκρούσεις με την πτέρυγα των Κεντρώων. Μητέρα του είναι η δασκάλα Ελένη Ξιφιλίδου. Έχει σπουδάσει νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο.
Είναι νυμφευμένος με την Ελισάβετ Συμεωνίδου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Έχει εκδόσει δύο βιβλία: "Η περιπέτεια της πολιτικής" και "Κρίση και μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος".
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 12 Φεβρουαρίου 2012 διαγράφηκε από την Κ.Ο. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. γιατί αρνήθηκε να ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο. Στις 14 Μαρτίου 2012 ανακοίνωσε με τη Λούκα Κατσέλη την ίδρυση του κόμματος Κοινωνική Συμφωνία.
Στις 7 Ιανουαρίου 2015 εντάχθηκε στο Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής στην Α' Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μακεδονίας-Θράκης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής
Περύς-λε-Ροκ
Το Περύς-λε-Ροκ (γαλλικά: Peyrusse-le-Roc, οξιτανικά: Peirussa del Ròc) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετρυσιέν (γαλλικά: Pétruciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ολυμπιακός Λαμίας
Ο Ολυμπιακός Λαμίας ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Λαμία.
Ιδρύθηκε το 1928 σαν Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος πόλεως Λαμίας Ολυμπιακός. Αναγνωρίστηκε με την υπ΄αριθμόν 46 της 11 Ιανουαρίου 1928 απόφασης του πρωτοδικείου Λαμίας. Χρώματα είχε το κόκκινο και άσπρο. Το 1977 ιδρύθηκε μια νέα ομάδα με το όνομα Ολυμπιακός Λαμίας χωρίς όμως να είναι η συνέχεια αυτής της ομάδας.
Τα πρώτα χρόνια 1928-1951
Τα πρώτα χρόνια, ελλείψει πρωταθλήματος, έπαιζε φιλικά παιχνίδια με ομάδες της Λαμίας και γειτονικών νομών. Το 1930 μαζί με τις υπόλοιπες ομάδες του νομού ίδρυσαν την Ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Φθιωτιδοφωκίδος η οποία διοργάνωσε και τα πρώτα πρωταθλήματα. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα το 1930. Ελλείψει πηγών, δεν υπάρχουν στοιχεία για τις πρωταθλήτριες όλων των ετών. Από δημοσιεύματα εφημερίδων είναι γνωστό ότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε επίσης το πρωτάθλημα του 1933 και του 1938. Τον Αύγουστο του 1938, σε φιλικό παιχνίδι στη Λαμία, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Κατά την διάρκεια της κατοχής η αγωνιστική κίνηση στην Λαμία ήταν περιορισμένη, κατά τον πόλεμο μάλιστα σκοτώθηκε και ο Ελευθέριος Κοντός, από τα βασικά στελέχη του Ολυμπιακού προπολεμικά. Το 1945 εκλέχθηκε νέο διοικητικό συμβούλιο και η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε δίνοντας τα πρώτα φιλικά παιχνίδια. Μεγάλοι του αντίπαλοι σε αυτή την περίοδο ήταν η Παλλαμιακή, ο Παμφθιωτικός και η Δόξα Μοσχοχωρίου.
Δεύτερη περίοδος 1951- 1963
Από το 1951 που ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας συμμετείχε ανελλιπώς σε όλα τα πρωταθλήματά της, κατακτώντας μάλιστα 8 συνεχόμενες φορές το πρωτάθλημα από το 1952 μέχρι το 1958. Μεγάλος του αντίπαλος ήταν η Παλλαμιακή με την οποία διεκδικούσαν κάθε χρόνο το πρωτάθλημα. Το 1961 συμμετείχε για πρώτη φορά στην Β' εθνική αφού προκρίθηκε σαν δεύτερη ομάδα στο τοπικό πρωτάθλημα. Τελικά κατέλαβε την 8η θέση στον όμιλο του ανάμεσα σε 10 ομάδες. Το 1961-62 συμμετείχε εκ νέου στην Β΄ Εθνική καταλαμβάνοντας την 5η θέση στον όμιλο του με 28 βαθμούς. Στην Β΄εθνική συμμετείχε πάλι το 1962-63 καταλαμβάνοντας την προτελευταία θέση.
Το 1962, με πρωτοβουλία του Ολυμπιακού έγινε μια προσπάθεια συγχώνευσης με την Παλλαμιακή και τον Παμφθιωτικό, με σκοπό τη δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Η Παλλαμιακή αρνήθηκε και τελικά έγινε η συγχώνευση με τον Παμφθιωτικό, ωστόσο στο επόμενο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής συμμετείχαν χωριστά. Η συγχώνευση εφαρμόστηκε το 1963-64 και η νέα ομάδα ονομάστηκε Λαμιακός. Ο Λαμιακός το 1964 συγχωνεύτηκε με την Παλλαμιακή δημιουργώντας τον Α.Σ. Λαμία.
Κλεμμένα όνειρα
Κλεμμένα όνειρα (αναγραμμένο ως Κλεμμένα Όν3ιρα) είναι ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2011-2015, που δημιουργήθηκε από τον Δημήτρη Αρβανίτη και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel από τις 11 Δεκεμβρίου του 2011 μέχρι τις 3 Απριλίου του 2015. Τη βασική ιδέα της ιστορίας είχε ο Δημήτρης Αρβανίτης ενώ στην ανάπτυξη του σεναρίου συνεργάστηκαν ο Γιώργος Κρητικός, ο Ευριπίδης Διονυσιάδης και η Άννα Αδριανού. Την σκηνοθεσία των τριών πρώτων κύκλων μαζί με τον Δημήτρη Αρβανίτη ανέλαβαν ο Θανάσης Ιατρίδης και ο Γιάννης Σπυρώνης. Την σκηνοθεσία του τέταρτου κύκλου της σειράς επιμελήθηκε η Ρέινα Εσκενάζυ.
Η σειρά παρουσιάζει τις ζωές δύο ετεροθαλών αδερφών που έρχονται κοντά χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική μεταξύ τους σχέση. Τα Κλεμμένα όνειρα προβλήθηκαν για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν και αποτελούνται συνολικά από 526 επεισόδια. Ενώ αρχικά η σειρά επρόκειτο να ολοκληρωθεί σε 200 επεισόδια, τελικά η μεγάλη επιτυχία σε νούμερα τηλεθέασης οδήγησε τους ιθύνοντες του σταθμού και της εταιρείας παραγωγής να ανανεώσουν τη σειρά για παραπάνω επεισόδια. Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 11 Δεκεμβρίου του 2011 και ολοκληρώθηκε την 1η Ιουνίου του 2012, σε 125 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου του 2012 και σταμάτησε στις 31 Μαΐου του 2013, σε 148 επεισόδια. Ο τρίτος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 28 Οκτωβρίου του 2013 και ολοκληρώθηκε μετά από 165 επεισόδια στις 27 Ιουνίου του 2014. Ενώ αρχικά είχε αποφασιστεί πως η σειρά θα ολοκληρωθεί τον καλοκαίρι του 2014, τελικά ανανεώθηκε και για τέταρτη σεζόν. Ο τέταρτος και τελευταίος κύκλος της σειράς φέρει τον τίτλο Κλεμμένα όνειρα: Η τελευταία πράξη, με το καστ να είναι αρκετά διαφορετικό με αυτό των προηγούμενων κύκλων. Η τελευταία αυτή σεζόν της σειράς έκανε πρεμιέρα την 1η Δεκεμβρίου του 2014 ενώ η σειρά ολοκληρώθηκε οριστικά στις 3 Απριλίου του 2015. Η προβολή της σειράς γινόταν κατά τη διάρκεια του πρώτου και δεύτερου κύκλου στην απογευματινή ζώνη του Mega Channel στις 19:00. Στην πρεμιέρα του 3ου κύκλου, η σειρά άλλαξε ζώνη προβολής και πλέον μεταδιδόταν στην prime time στις 21:15. Τέλος η προβολή του τέταρτου κύκλου γινόταν στην απογευματινή ζώνη του σταθμού στις 19:00 με εξαίρεση την πρεμιέρα του 4ου κύκλου που ήταν στις 18:00 με διπλό επεισόδιο. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων χρόνων προβολής, στη σειρά συμμετείχαν συνολικά 210 ηθοποιοί. Ο χαρακτήρας με την μακροβιότερη παρουσία στο καστ της σειράς ήταν αυτός του Σταύρου Χαλκιά που υποδυόταν ο Κωνσταντίνος Λάγκος και συμμετείχε από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο. Ηθοποιοί που επίσης είχαν μεγάλη χρονικά παρουσία στη σειρά ήταν η Αθηνά Οικονομάκου, η Ελισάβετ Μουτάφη, η Μυρτώ Αυγερινού, ο Αλέξανδρος Σταύρου, ο Ορφέας Παπαδόπουλος, η Λίλη Τσεσματζόγλου, η Βάσω Λασκαράκη, η Άννα Αδριανού και ο Ορέστης Τρίκας. Πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες, που προστέθηκαν στο καστ της σειράς κατά τη διάρκεια προβολής της, είχαν ο Παναγιώτης Μπουγιούρης, η Κωνσταντίνα Κλαψινού, ο Νίκος Πουρσανίδης, η Αννίτα Κούλη και η Κατερίνα Γερονικολού.
Η σειρά διακόπηκε ενώ έπαιζε καθημερινά στις 15:00 το μεσημέρι μετά από 1 χρόνο της επαναλειτουργίας του MEGA Channel.
Η σειρά θα σταματούσε στην 3η σεζόν αλλά συνέχισε λόγω της επιτυχίας που είχε.
Παραγωγή
Η σειρά ξεκίνησε με σκοπό να ολοκληρωθεί σε 200 επεισόδια τον Δεκέμβριο του 2012. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας και των υψηλών νούμερων τηλεθέασης τελικά το κανάλι, τον Μάρτιο του 2012, ανανέωσε τη σειρά για δεύτερη χρονιά για όλη τη σεζόν 2012-2013. Τον Μάρτιο του 2013, η σειρά ανανεώθηκε για τρίτη σεζόν. Την άνοιξη του 2014 οι υπεύθυνοι της σειράς ενημερώθηκαν πως η σειρά θα ολοκληρωθεί με το τέλος του 3ου κύκλου τη σεζόν 2013-2014.
Ενώ οι συντελεστές της σειράς έκαναν την προετοιμασία του τελευταίου επεισοδίου με σκοπό να προβληθεί τον Ιούνιο του 2014, το κανάλι ανανέωσε τη σειρά για τέταρτη σεζόν επεισοδίων την περίοδο 2014-2015. Στον τελευταίο κύκλο της σειράς υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις βασικών συντελεστών και μια νέα κατεύθυνση στο σενάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Διευθύνων Σύμβουλος
μικρογραφία|Μέσα στα καθήκοντα ενός Διευθύνοντος συμβούλου είναι και οι συναντήσεις με διεθνείς παράγοντες, πολιτικούς κ.λπ. Ο Διευθύνων σύμβουλος είναι το υψηλότερο στην ιεραρχία διοικητικό στέλεχος μιας επιχείρησης, συνήθως ιδιωτικού δικαίου. Στις αγγλόφωνες χώρες αποδίδεται με το αρκτικόλεξο "CEO" (chief executive officer).
Αρμοδιότητες
Οι αρμοδιότητες του Διευθύνοντος Συμβούλου ενός οργανισμού καθορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού ή άλλη αρχή, ανάλογα με τη δομή του οργανισμού. Μπορούν να είναι εκτεταμένες ή αρκετά περιορισμένες και συνήθως κατοχυρώνονται με επίσημη ανάθεση εξουσίας σχετικά με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Συνήθως, οι αρμοδιότητες περιλαμβάνουν ενεργή λήψη αποφάσεων για επιχειρηματική στρατηγική και άλλα βασικά ζητήματα πολιτικής. Ο ρόλος του Διευθύνοντος Συμβούλου μπορεί να περιλαμβάνει την ομιλία στον Τύπο και τον υπόλοιπο έξω κόσμο, καθώς και στη διοίκηση και τους υπαλλήλους του οργανισμού. Ο ρόλος λήψης αποφάσεων περιλαμβάνει αποφάσεις υψηλού επιπέδου σχετικά με την πολιτική και τη στρατηγική. Ο Διευθύνων Σύμβουλος είναι επιφορτισμένος με την υλοποίηση των στόχων, και των στρατηγικών όπως καθορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο.
Ως εκτελεστικό στέλεχος της εταιρείας, ο Διευθύνων Σύμβουλος αναφέρει την κατάσταση της επιχείρησης στο διοικητικό συμβούλιο, παρακινεί τους υπαλλήλους και αναλαμβάνει τις αλλαγές εντός του οργανισμού. Ως διευθυντής, ο Διευθύνων Σύμβουλος προεδρεύει στις καθημερινές λειτουργίες του οργανισμού. Ο Διευθύνων Σύμβουλος είναι το άτομο που είναι τελικά υπόλογο για τις επιχειρηματικές αποφάσεις μιας εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στις λειτουργίες, το μάρκετινγκ, την επιχειρηματική ανάπτυξη, τα οικονομικά, τους ανθρώπινους πόρους κ.λπ.
Η χρήση του τίτλου του Διευθύνοντος Συμβούλου δεν περιορίζεται απαραίτητα στην περιγραφή του ιδιοκτήτη ή του επικεφαλής μιας εταιρείας. Για παράδειγμα, στον Διευθύνοντα Σύμβουλο ενός πολιτικού κόμματος συχνά ανατίθεται η συγκέντρωση χρημάτων, ιδιαίτερα για προεκλογικές εκστρατείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα διοίκησης Κατηγορία:Ηγεσία Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
705
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζίντζερμπρεντ του Τόρουν
Το τζίντζερμπρεντ του Τόρουν, ή πιερνίκι του Τόρουν (πολωνικά: pierniki toruńskie, γερμανικά: Thorner Lebkuchen), είναι παραδοσιακό πολωνικό πιερνίκι που παράγεται από τον Μεσαίωνα στο Τόρουν.
Ιστορία
μικρογραφία| Παραδοσιακό ξύλινο καλούπι για τζίντζερμπρεντ. μικρογραφία| Παράδειγμα ξύλινου καλουπιού για τζίντζερμπρεντ. Παλαιά πολωνικά ρητά συνδέουν το Τόρουν με την παρασκευή κάποιου είδους τζίντζερμπρεντ και την επέκταση της τέχνης, που ξεκίνησε τον 13ο αιώνα.
Ένας σημαντικός παράγοντας πίσω από την ανάπτυξη της παρασκευής πιερνίκι στο Τόρουν ήταν η εξαιρετική του τοποθεσία. Βρίσκεται σε περιοχή με έδαφος υψηλής ποιότητας που παρείχε καλό σιτάρι για αλεύρι, ενώ τα κοντινά χωριά παρείχαν μέλι. Τα απαραίτητα μπαχαρικά φέρονταν από απομακρυσμένες χώρες, κυρίως από την Ινδία, μέσω μιας διαδρομής μέσω της Μαύρης Θάλασσας και του Λβιβ προς την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπου τα μπαχαρικά μεταφέρονταν από εμπορικές εταιρείες της Βόρειας Γερμανίας. Κάποια επίσης φέρονταν δια θαλάσσης στο λιμάνι του Γκντανσκ. αριστερά|μικρογραφία| [[Μουσείο του Πιερνίκι (Τόρουν)|Μουσείο του Πιερνίκι στο Τόρουν]] Η πρώτη αναφορά για το πιερνίκι του Τόρουν προέρχεται από το 1380 και μιλά για έναν τοπικό αρτοποιό που ονομαζόταν Νίκλος Τσάνα. Το προϊόν γρήγορα κέρδισε φήμη σε όλη την Πολωνία και στο εξωτερικό. Το Τόρουν και η Νυρεμβέργη, η οποία φημίζεται για τις ειδικές τηγανίτες, ήταν πρόθυμες να προστατεύσουν τα μυστικά των συνταγών τους μεταξύ τους. Τελικά το 1556, διαμόρφωσαν μια συμφωνία με την οποία κάθε πόλη θα μπορούσε να ψήσει τις σπεσιαλιτέ της άλλης.
Οι τεχνίτες δεν ήταν οι μόνοι που ασχολούνταν με την παραγωγή του πιερνίκι. Τον 16ο αιώνα, το Τάγμα των Κιστερκιανών στα περίχωρα του Τόρουν ευημερούσε κυρίως λόγω αυτής της δραστηριότητας και μάλιστα πουλούσε το προϊόν του σε άλλες χώρες. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, εμφανίστηκε το γνωστό εργαστήριο της οικογένειας Γκράουερ. Οι αρχές της πόλης υποστήριξαν το προσοδοφόρο εμπόριο και εξέδωσαν αρκετές φορολογικές ελαφρύνσεις στις εισαγωγές και την εξαγωγή μπαχαρικών από συντεχνίες αρτοποιών, έτσι ώστε το εμπόριο να μπορεί να αυξηθεί.
Το μεγαλύτερο εργοστάσιο ανήκε στον Γκούσταβ Βίζε, με βάση την παράδοση που χρονολογείται από το 1763, όταν ο Γιόχαν Βίζε ξεκίνησε να ψήνει πιερνίκι. Ο Γκούσταβ Τράουγκοτ Βίζε κληρονόμησε ένα μικρό εργαστήριο από τον πατέρα του, Αντρέα, το 1824 και το μετέτρεψε σε μια μεγάλη εταιρεία. Το 1875 η εφημερίδα Gazeta Toruńska έγραψε την Παραμονή Πρωτοχρονιάς ότι λόγω της ζήτησης πωλήθηκε ακόμη και στην Αφρική. Άλλα εξωτικά μέρη εξαγωγής περιελάμβαναν την Τουρκία, την Ιαπωνία, την Κίνα και τη Χονολουλού. Το 1913, ο Γκούσταβ Βίζε, απόγονος του Γκούσταβ Τράουγκοτ Βίζε, δημιούργησε ένα εργοστάσιο το οποίο, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, απασχολούσε πάνω από 500 εργαζόμενους. Ο Γκούσταβ Βίζε το πούλησε τον Ιανουάριο του 1939 στην πολωνική εταιρεία «Społem» και ασχολήθηκε με το άλλο του εργοστάσιο τζίντζερμπρεντ στη Γερμανία. Η εταιρεία στο Τόρουν εξακολουθεί να υπάρχει και είναι η παλαιότερη εταιρεία ζαχαροπλαστικής στην Πολωνία σήμερα και μία από τις παλαιότερες στον κόσμο.
Εκτός από το εργοστάσιο του Βίζε, υπήρχε επίσης η εταιρεία Hermann Thomas που ιδρύθηκε το 1857, η οποία το 1907 απασχολούσε 200 εργαζόμενους. Μια άλλη σημαντική εταιρεία που ασχολείται με την παραγωγή τζίντζερμπρεντ ιδρύθηκε από τον Γιαν Ρουχνιέβιτς το 1907. Η εταιρεία άκμασε με επιτυχία και είχε 50 εργαζόμενους. Ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα διακοσμημένα πιερνίκι με το οικόσημο του Τόρουν.
Το πιερνίκι του Τόρουν στον πολωνικό πολιτισμό
Το Pierniki Toruńskie, όπως είναι γνωστό στα πολωνικά, είναι ένα σύμβολο της πολωνικής εθνικής κουζίνας. Παραδοσιακά έχουν παρουσιαστεί ως δώρο από την πόλη του Τόρουν σε Πολωνούς ηγέτες, καλλιτέχνες και άλλους που έχουν διακριθεί στην πολωνική κοινωνία, καθώς και σε Πολωνούς βασιλιάδες. Τα καλούπια ψησίματος επιβιώνουν με τα σχήματα του βασιλιά Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας, του βασιλιά Βλαδίσλαου Δ΄ της Πολωνίας και της βασίλισσας Καικιλίας Ρενάτας της Αυστρίας, καθώς και της βασιλικής σφραγίδας με τον πολωνικό αετό και οικοσήμων πολλών επαρχιών. Άλλοι αξιοσημείωτοι που έχουν λάβει πιερνίκι ως δώρο από την πόλη περιλαμβάνουν τη Μαρία Καζιμίρα Λουίζα (Γαλλίδα πριγκίπισσα και χήρα του βασιλιά Γιαν Σομπιέσκι), τον Ναπολέων Α΄ (κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του οποίου φωτίστηκε ολόκληρη η πόλη και κουδούνια κουδούνιζαν σε όλη την πόλη), τον Ζίγκμουντ Κρασίνσκι (έναν από τους Τρεις Βάρδους της Πολωνίας), το ζωγράφο Γιαν Ματέικο, την ηθοποιό Χελένα Μοντιέσκα, τον στρατηγό Γιούζεφ Πιουσούτσκι, τον πιανίστα Άρτουρ Ρούμπινσταϊν, τον ποιητή Τσέσουαφ Μίουος, τον Λεχ Βαουένσα και τον Πάπα Ιωάννη Παύλος Β΄.
Από τουλάχιστον τον Μεσαίωνα, τα πιερνίκι έχουν συνδεθεί με τον Τόρουν στις πολωνικές παροιμίες και θρύλους. Ένας μύθος ισχυρίζεται ότι το πιερνίκι ήταν ένα δώρο από τη Βασίλισσα των Μελισσών στον μαθητευόμενο Μπογκούμιου. Ένα επίγραμμα του 17ου αιώνα από τον ποιητή Φριντέρικ Χόφμαν μιλά για τα τέσσερα καλύτερα πράγματα στην Πολωνία: «Η βότκα του Γκντανσκ, το πιερνίκι του Τόρουν, οι κυρίες της Κρακοβίας και τα παπούτσια της Βαρσοβίας».
Ο ποιητής και μυθογράφος του 18ου αιώνα, η Ιγκνάτσι Κρασίτσκι, που λάτρευε πολύ τα πιερνίκι, έγραψε για αυτά στα διάσημα ποιήματά του.
Όταν ο 15χρονος συνθέτης Φρεντερίκ Σοπέν επισκέφθηκε τη Σαφάρνια, ένα μικρό χωριό κοντά στον ποταμό Ντρβέντσα, σταμάτησε στο Τόρουν, όπου ήταν φιλοξενούμενος του νονού του, του ποινικολόγου Φριντέρικ Σκάρμπεκ. Ο Σοπεν δοκίμασε το περίφημο γλυκό της πόλης και του άρεσε τόσο πολύ που έγραψε μια επιστολή γι' αυτό στους φίλους και τους συναδέλφους του. Έστειλε ακόμη και μερικά στη Βαρσοβία. Προς τιμήν αυτού, ο μεγαλύτερος παραγωγός πιερνίκι του Τόρουν της Πολωνίας, η εταιρεία Kopernik Confectionery, δημιούργησε ένα ειδικό πιερνίκι σε σχήμα καρδιάς που ονομάζεται Scherzo, που φέρει σε ομοιότητα τον Σοπέν στο περιτύλιγμα.
Το Τόρουν διοργανώνει μια ετήσια γιορτή πιερνίκι που ονομάζεται Święto Piernika.
Τρέχοντες παραγωγοί
μικρογραφία| Εσωτερικό καταστήματος αφιερωμένο στα πιερνίκι του Τόρουν στην Πολωνία Υπάρχουν δύο κύριοι παραγωγοί πιερνίκι του Τόρουν: το εργοστάσιο ζαχαροπλαστικής «Kopernik» και το «Toruń Bakery». Το πρώτο διατηρεί τα νόμιμα δικαιώματά του στην επωνυμία και είναι ο διάδοχος μιας εταιρείας που ιδρύθηκε το 1763 από τον Γιόχαν Βίζε. Η δεύτερη εταιρεία ιδρύθηκε από τους αρτοποιούς του Τόρουν που ειδικεύονταν στην παραγωγή πιερνίκι και ο στόχος της είναι να διαδώσει τη γνώση της τέχνης και να παράγει εκλεκτά πιερνίκι για εστιατόρια, πάρτι και ελίτ συναντήσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπισκότα Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Όρος Οξιά
Η Οξιά είναι βουνό της νότιας Πίνδου. Το μεγαλύτερο τμήμα του ανήκει στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Φθιώτιδας. Το βουνό βρίσκεται στους νομούς Φθιώτιδας, Ευρυτανίας και Φωκίδας. Το βουνό βρίσκεται ανάμεσα στο Βελούχι και στα Βαρδούσια. Είναι το ψηλότερο βουνό του Δήμου Μακρακώμης. Η ψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 1.923 μέτρα, η οποία βρίσκεται στο Νομό Ευρυτανίας και συγκεκριμένα στην Σαράνταινα. Στο όρος Οξιά βρίσκεται και το δεύτερο νοτιότερο δάσος οξιάς της Ευρώπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνδος Κατηγορία:Βουνά της Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουνά της Ευρυτανίας Κατηγορία:Βουνά της Φωκίδας
Αγνή του Ράινφελντεν
Η Αγνή, γερμ.; Agnes von Rheinfelden (π. 1065 - 19 Δεκεμβρίου 1111) από τον Οίκο του Ράινφελντεν ήταν κόρη του δούκα της Σουαβίας & διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σουαβίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ροδόλφου δούκα της Σουηβίας & αμφισβητούμενου βασιλιά της Γερμανίας και της Aδελαΐδας, κόρης του Όθωνα κόμη της Σαβοΐας. Αδελφές της ήταν η Μπέρτα κόμισσα του Κέλμυντς και η Αδελαΐδα σύζυγος του Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας. Η κόρη της Αδελαΐσας (Πιρόσκα) Αγ. Ειρήνη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Το 1079, λίγο μετά το τέλος τής μητέρας της, η Aγνή παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Β΄ δούκα του Τσέρινγκεν. Μετά το τέλος του πατέρα της το 1080, της αδελφής της Αδελαΐδας και του αδελφού της Μπέρτολντ Α΄ δούκα της Σουαβίας, που και οι δύο απεβίωσαν το 1090, η Αγνή κληρονόμησε μεγάλο μέρος της περιουσίας του Οίκου της.
Η Αγνή και ο σύζυγός της απεβίωσαν μέσα σε λίγους μήνες το 1111. Τάφηκαν στον Άγ. Πέτρο στον Μέλανα Δρυμό, ένα αβαείο που ίδρυσαν, το οποίο έγινε ο κύριος τόπος ταφής των απογόνων τους.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1079 τον Μπέρτολντ Β΄ των Τσέρινγκεν δούκα της Σουαβίας και είχε τα εξής παιδιά:
Παραπομπές σe πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Δωρόθεος Πρώιος
Ο Δωρόθεος Πρώιος (περ. 1765–1821) ήταν Έλληνας λόγιος διδάσκαλος και επίσκοπος, Μητροπολίτης στη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας και μετέπειτα στην Αδριανούπολη.
Είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τιμάται στις 3 Ιουνίου, ημέρα του μαρτυρίου του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περίπου το 1765 στη Χίο και το κοσμικό του όνομα ήταν Δημήτρης Πρώης ή Πρωγάκης. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην πατρίδα του αλλά και στην Πατμιάδα Σχολή με καθηγητή τον Δανιήλ Κεραμέα. Έπειτα, μεταξύ 1786 και 1793, πραγματοποίησε πανεπιστημιακές σπουδές στους τομείς της φιλοσοφίας και της φυσικής στα πανεπιστήμια της Πίζας, της Φλωρεντίας και του Παρισιού όπου γνωρίστηκε με τον Αδαμάντιο Κοραή. Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του όπου δίδαξε στην εκεί σχολή μέχρι το 1796 όταν και μετακόμισε σε Κωνσταντινούπολη και Βουκουρέστι, ακολουθώντας τον Κωνσταντίνο Χαντζέρη, τότε δραγουμάνο του στόλου και μετέπειτα ηγεμόνα της Βλαχίας.
Το 1804 ο Δημήτριος Μουρούζης ίδρυσε την Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης στην Ξηροκρήνη της Κωνσταντινούπολης και ανατέθηκε στον Δωρόθεο Πρώιο η διεύθυνσή της. Σε διάστημα τριών ετών ο Δωρόθεος κατάφερε να προσελκύσει πληθώρα νέων σπουδαστών, καθιερώνοντας νέες διδακτικές μεθόδους που διαμόρφωσε σε συνεργασία με τον Κοραή ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Δίδαξε τη φυσική, τα μαθηματικά, τη γεωμετρία, τη φιλοσοφία και τη λογική. Επίσης οργάνωσε τη βιβλιοθήκη της Σχολής, αλλά και τη συλλογή με τα εποπτικά υλικά διδασκαλίας μαθημάτων όπως η γεωγραφία, η φυσική και η χημεία. Παρέμεινε στη διεύθυνση της σχολής μέχρι το 1807 καθώς εξελέγη μητροπολίτης Φιλαδελφείας της Μικράς Ασίας.
Το 1813 με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετατέθηκε στη Μητρόπολη Αδριανουπόλεως, όπου αναδιοργάνωσε το γυμνάσιο της πόλης. Οργάνωσε σχολείο και βιβλιοθήκη με τη συνεργασία του Αδριανουπολίτη Γ. Σακελλαρίου, ο όποιος ήταν από τους πιο εύπορους εμπόρους της Αυστρίας. Σχολάρχης, διορίστηκε ο Στέφανος Καραθεοδωρής και επίσης ο Δωρόθεος δίδασκε θεολογία, φιλοσοφία και επιστήμες.
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται κυρίως σχολικά εγχειρίδια, ενώ συνεργάστηκε και για τη συγγραφή της Κιβωτού του ελληνικής γλώσσας το 1819.
Φυλάκιση και μαρτύριο
Στις 10 Απριλίου απαγχονίστηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ και ακολούθησε την ίδια ημέρα ο απαγχονισμός των αρχιερέων Αθανασίου Νικομηδείας, Ευγενίου Αγχιάλου και Διονυσίου Εφέσου. Στις 3 Ιουνίου 1821, έλαβαν χώρα οι απαγχονισμοί των υπόλοιπων φυλακισμένων μητροπολιτών σε διαφορετικό σημεία της Κωνσταντινούπολης: του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Δωροθέου στο Μέγα Ρεύμα, του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στο Νεοχώρι, του μητροπολίτη Τυρνόβου Ιωαννικίου στο Αρναούτκιοϊ, και τέλος του μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου στα Θεραπειά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Δωροθεος Δωροθεος Δωροθεος Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1987-1988
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1987-88	 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Πρωτέας Ν. Κόσμου''' και ανέβηκε στην Α2΄ Εθνική κατηγορία. Επίσης, και ο δευτεραθλητής Πειραϊκός Σύνδεσμος ανέβηκε στην Α2΄, αφού επικράτησε στους αγώνες διαβάθμισης (πλέι-οφ) επί του Α.Ο. Σερρών, προτελευταίας ομάδας της Α2΄.
Βαθμολογία
1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 2 Ο Πειραϊκός Σύνδεσμος επικράτησε σε αγώνες διαβάθμισης (πλέι-οφ) του Α.Ο. Σερρών και ανέβηκε στην Α2΄.
Πηγές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1987 1988 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1987 1988
Πιερφίς (Αβερόν)
Το Πιερφίς (γαλλικά: Pierrefiche, οξιτανικά: Pèiraficha d'Òlt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πιερφισουά (γαλλικά: Pierrefichois).
Τούτσι
Η καταγωγή της φυλής είναι αντικείμενο διαφωνίας, καθώς παλιότερη θεωρία των πρώτων Ευρωπαίων αποικιοκρατών μελετητών τους απόδωσε αιθιοπική χαμιτική καταγωγή, με υποταγή των πληθυσμών εκεί που κατέληξαν και επιβολή των πολιτιστικών στοιχείων και κοινωνικών δομών, ενώ άλλο ρεύμα θεωριών πιστεύει ότι υπήρξε ειρηνική μετανάστευση τους και όχι κατάκτηση στην περιοχή. Τον 15ο αιώνα μετανάστευσαν από τα βόρεια και συγκατοίκησαν με τους προϋπάρχοντες πληθυσμούς Μπαντού (Χούτου) και Πυγμαίους (Τούα) και αποτελούν τη μειοψηφία και των δύο κρατών (το 10% περίπου του πληθυσμού του κάθε κράτους). Η φυλή έγινε γνωστή κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Ρουάντα καθώς γνώρισε την χειρότερη και πιο βάναυση γενοκτονία από τη φυλή των Χούτου.
Πηγές
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής Κατηγορία:Ρουάντα Κατηγορία:Μπουρούντι
706
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 706 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θοδωρής Παπαθεοδώρου
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στα Δίκαια του νομού Έβρου το 1965, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στην Παιδαγωγική ακαδημία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Εργάστηκε ως δάσκαλος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και ασχολήθηκε με τη σάτιρα.
Έργο και διακρίσεις
Το 2004 το μυθιστόρημά του με τίτλο "Το αστρολούλουδο του Βοσπόρου" τιμήθηκε με το Βραβείο καλύτερου έργου μνήμης, στα πλαίσια του 20ού Πανελλήνιου Συμποσίου Ποίησης και Πεζογραφίας.
Το 2007 το μυθιστόρημά του με τίτλο "Οι εφτά ουρανοί της ευτυχίας" τιμήθηκε με βραβείο ελληνικού μυθιστορήματος. Το 2010 το μυθιστόρημά του "Οι κόρες της λησμονιάς" ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ. Το ίδιο ίσχυσε και για το μυθιστόρημά του "Οι καιροί της μνήμης" το έτος 2012.
Πρόσθετα έχει ενεργά ασχοληθεί με τη συγγραφή σεναρίων και θεατρικών έργων. Έχει επίσης συγγράψει τα πολιτικά θρίλερ "Sφαγείο Sαλονίκης" (2011), "Μαύρη αυγή" (2013) και "Εντιμότατα λαμόγια" (2017).
Σχοινάς Ημαθίας
Ο Σχοινάς είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Σχοινάς βρίσκεται στην πεδιάδα του Αλιάκμονα, στα βόρεια του ποταμού, σε υψόμετρο 10 μέτρα και σε απόσταση μόλις 3 χλμ. ΒΔ. από το κέντρο της Αλεξάνδρειας (έδρα του δήμου) ενώ απέχει περίπου 55 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη (μέσω Εγνατίας Οδού) ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης.
Αναφέρεται από την τουρκοκρατία και ήταν στα νοτιοανατολικά της λίμνης – βάλτου των Γιαννιτσών η οποία αποξηράνθηκε το 1932 - 1936 ενώ ιστορικά συμπεριλαμβάνεται στα χωριά της περιοχής του Ρουμλουκίου. Υπαγόταν στον καζά Θεσσαλονίκης της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Alexander Sinve (στο βιβλίο "Les Grecs de l' Empire Ottoman. Etude Statistique et Ethnographique") το 1878 έγραψε ότι 156 Έλληνες ζούσαν στο Λιανόβερι της Επισκοπής Καμπάνης. Σύμφωνα με αναφορά του Δημητρίου Σάρρου του 1906, "το Λιανοβέρι ( Λιανοβέργι ) είναι ένα ελληνόφωνο χωριό της επισκοπής Κουλακίων με 185 κατοίκους".
Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γιδά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αλεξάνδρεια και το Νησσέλι αποτελούν την κοινότητα Αλεξάνδρειας η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλεξάνδρειας του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 390 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Φράνσισταουν
Η Φράνσισταουν  (σετσουάνα: Francistown) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Μποτσουάνα. Ανήκει στο δήμο Φράνσισταουν. Έχει πληθυσμό 100.079 κατοίκων (2001). Βρίσκεται στην Έρημο Καλαχάρι.
Κλίμα
Η μέση ετήσια υψηλή θερμοκρασία της Φράνσισταουν είναι 26.8 °C και η μέση ετήσια χαμηλή θερμοκρασία 16.1 °C.
Μεταφορές
Το αεροδρόμιο της Φράνσισταουν είναι το Αεροδρόμοιο Φράνσισταουν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Μποτσουάνα
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971
Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971, γνωστό ως Ε΄ Βαλκανικοί Ιστιοπλοϊκοί Αγώνες ήταν η 5η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Βουλγαρική Ιστιοπλοική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νεσέμπαρ από την Παρασκευή 10 έως και την Πέμπτη 16; Σεπτεμβρίου του 1971.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν και Φλάινγκ Ντάτσμαν και έλαβαν μέρος μόνο άνδρες αθλητές από τις χώρες Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα, Ρουμανία και Τουρκία.
Συμμετοχή της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Γαλλία έχει λάβει μέρος σε κάθε διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αν και η συμμετοχή της στους θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1904 αμφισβητείται, καθώς η εμφάνιση του Άλμπερτ Κόρεϋ αποδίδεται από άλλες πηγές στις Η.Π.Α. και από άλλες στη Γαλλία.
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971
Στον πίνακα των μεταλλίων στο Φινν πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλίας Χατζηπαυλής για την Ελλάδα. Τη δεύτερη και την τρίτη θέση κατέκτησαν οι Έλληνες Αναστάσιος Μπουντούρης και Παπαϊωάννου. Στο Φλάινγκ Ντάτσμαν πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χρήστος Μπόνας για την Ελλάδα. Το ασημένιο και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησαν Γιουγκοσλάβοι και Βούλγαροι αθλητές.
Συμμετοχή της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Γαλλία έχει φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε 5 περιστάσεις:
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971
Τη σύνθεση της Εθνικής Ελλάδας αποτέλεσαν οι Ηλίας Χατζηπαυλής, Αναστάσιος Μπουντούρης, Παπαϊωάννου και Σαρικαβάζης στο Φινν και Δήμου και Χρήστος Μπόνας στο Φλάινγκ Ντάτσμαν.
Συμμετοχή της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Οι Γάλλοι αθλητές έχουν κερδίσει συνολικά 636 μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, τα περισσότερα στην ξιφασκία και στην ποδηλασία, καθώς και 83 μετάλλια στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, κυρίως στο αλπικό σκι.
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1971
Στην κατηγορία Φινν η κάθε χώρα συμμετείχε με 4 σκάφη και στην κατηγορία Φλάινγκ Ντάτσμαν με 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1971 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βουλγαρία
Συμμετοχή της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολυμπιακοι Αγωνες Γαλλια
Στέφανος Α΄ της Νάπολης
Ο Στέφανος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης την περίοδο 684-687
Η κύρια πρώιμη μεσαιωνική ιστορική πηγή που αναφέρει τον Στέφανο είναι το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουας και της Νάπολης. Σύμφωνα με το χρονικό, έλαβε εξουσία επί του Δουκάτου της Νάπολης το 684 μετά το θάνατο του προκατόχου του Καισάριου. Εκείνη την εποχή, η Νάπολη ήταν μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ο Στέφανος έπρεπε να έλαβε τη συναίνεση του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Β΄ για επιβεβαίωση στο αξίωμα.
Οι πηγές αναφέρουν κατά την διάρκεια της θητείας του την έκρηξη του Βεζούβιου που συνέβη τον Μάρτιο του 685, από την οποία υπέστη σοβαρές ζημιές στην περιοχή της Νάπολης. Ωστόσο, η ίδια η πόλη δεν υπέστη καμία σημαντική ζημιά. Οι τοπικοί κληρικοί με επικεφαλής τον Επίσκοπο Ανιέλο το απέδωσαν σε θαύμα, στην μεσολάβηση του Αγίου Τζενάρο. Από τότε, η λατρεία αυτού του αγίου άρχισε να εξαπλώνεται γρήγορα στην πόλη, και σύντομα ο Τζενάρο έγινε ο πολιούχος, προστάτης της Νάπολης. Πιθανώς, οι πρώτες εικόνες αυτού του αγίου στα νομίσματα της Νάπολης σχετίζονται με αυτά τα γεγονότα. Μέχρι τότε, μόνο τα πορτρέτα των βυζαντινών αυτοκρατόρων απεικονίζονταν στα νομίσματα που κόπηκαν εδώ.
Το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης αναφέρει ότι ο Στέφανος Α' κυβέρνησε το Δουκάτο της Νεάπολης για τρία χρόνια και πέθανε το 687. Ο διάδοχός του στο αξίωμα ήταν ο Μπονέλος.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Μανώλης Μελαχροινός
Ο Μανώλης Μελαχροινός (1757;-1822) ήταν ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης.
Βίος
Ο Μανώλης Μελαχροινός ή Μελαχρινής ή της Μελαχρινής γεννήθηκε στο Μεσαίο Καρλόβασι ή Καλύβια. Πιθανή χρονολογία γέννησής του ήταν το 1757, διότι η παράδοση αναφέρει πως όταν δολοφονήθηκε ήταν εξηνταπέντε ετών. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών κατατάχθηκε σα μελαχής στον τουρκικό στόλο. Διετέλεσε υπαρχηγός της Ελληνικής Λεγεώνας στην Αίγυπτο, όταν ο Χασάν πασάς το 1776 εκστράτευσε στη Συρία και στην Αίγυπτο με σκοπό την επιβολή της τάξης και την εξόφληση των φόρων. Συμμετείχαν στις εκκαθαρίσεις των Αλβανών στην Πελοπόννησο. Διακρίθηκε ως λογάς - επίλεκτος του δραγουμάνου Μαυρογένη. Μεταξύ 1780-1782 γύρισε στη Σάμο για να παντρευτεί τη Μαρία Χατζηανδρέα κόρη εμπόρου και το 1782 απέκτησε τον πρώτο γιο του Γιαννιό. Φεύγει άγνωστο πότε και επιστρέφει στη Σάμο στα 1786 και το 1787 αποκτά μία κόρη.Το 1786 συμμετέχει στη σύγκρουση των δυνάμεων του Χασάν Τζεζγιερλή και του Μουράτ Μπέη κοντά στη Ραχμανία. Ο Μελαχροινής επιστρέφει στη Σάμο με την έναρξη της δράσης του Λάμπρου Κατσώνη στο Αιγαίο και αποκτά και τον δεύτερο γιό του, Δημήτριο. Ο Μελαχροινής γυρίζει στην Αίγυπτο έχοντας μαζί του επιστρατεύσει καινούργιο έμψυχο δυναμικό για τη Λεγεώνα του Τσεσμελή. Η άφιξη του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο έδωσε την ευκαιρία στον Τσεσμελή με τους λογάδες του να ενταχθεί στον Γαλλικό στρατό και ο Μελαχροινός να λάβει το βαθμό του ταγματάρχη. Αφού συμμετείχε επιτυχώς στην συντριβή των Μαμελούκων από τις δυνάμεις του Μωχάμετ Άλη, γύρισε στη Σάμο και προσφέρει στρατιωτικές υπηρεσίες σωματοφυλακής σε τοπάρχες του Τσεσμέ, της Σμύρνης και του Αϊδινίου.
Η γνωριμία με τον Λυκούργο Λογοθέτη και η συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση
Όταν ο Λυκούργος Λογοθέτης το 1814 κατέφυγε στη Σμύρνη για να γλιτώσει τη θανάτωση από τους Καλλικάτζαρους συνελήφθη μετά από καταγγελία φίλων των πολιτικών αντιπάλων του από τον τοπάρχη Κιαπίτογλου, στον οποίο εργαζόταν ο Μελαχροινός κι έτσι οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση ο Λυκούργος Λογοθέτης πήγε στη Σάμο και ζήτησε από φίλους του την συμβολή τους στην μεταφορά χριστιανών από τα μικρασιατικά παράλια προκειμένου να γλιτώσουν τη σφαγή από τους Τούρκους στα πλαίσια αντιποίνων. Ο Μελαχροινός συμμετείχε ενεργά σε αυτό το εγχείρημα. Συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση στη Σάμο από το καλοκαίρι του 1821 : απέκρουσε επίθεση του Καραλή στη θέση Ποτοκάκι. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Λογοθέτη στη Χίο το 1822 και σε πολιορκία θέσεως Τουρκικής πληγώθηκε.
Οδονομικό
Το όνομά του έχει δοθεί σε δρόμο της Νέας Σμύρνης ο οποίος ξεκινάει από την οδό Δαρδανελίων και καταλήγει στην οδό Μενεκράτους.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Σαμιώτες Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κώδικας Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου
Κ.Δ.Ν.Δ. Κώδικας Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου (Ελλην. νομοθεσία). Εκυρώθη με το Ν.Δ.187/ΦΕΚ 261/τ.Α΄/3-10-1973 και περιέχει 273 άρθρα.
Μέρος 1ο Πλοία και Βοηθητικά ναυπηγήματα.
Κεφ.Α΄ Ορισμοί, Κεφ.Β΄ Εθνικότητα πλοίου, Κεφ.Γ΄ Καταμέτρηση χωρητικότητας, Κεφ.Δ΄ Ασφάλεια πλοίων, Κεφ.Ε΄ Ναυτιλιακά έγγραφα πλοίων, Κεφ.Στ΄ Βοηθητικά ναυπηγήματα.
Μέρος 2ο Προσωπικό των πλοίων και βοηθητικών ναυπηγημάτων.
Κεφ.Α΄ Ναυτική απογραφή, Κεφ.Β΄ Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση, Κεφ.Γ΄ Ιδιωτική Ναυτική Εκπαίδευση, Κεφ.Δ΄ Αποδεικτικά ναυτικής ικανότητας, Κεφ.Ε΄ Σύνθεση προσωπικού των πλοίων (πληρώματα), Κεφ.Στ΄ Εύρεση ναυτ. εργασίας, Κεφ.Ζ΄ Κρατική ρύθμιση σύμβασης ναυτολόγησης, Κεφ.Η΄ Τροφοδοσία, Κεφ.Θ΄ Εξουσία και καθήκοντα Πλοιάρχου, Κεφ.Ι΄ Καθήκοντα πληρώματος.
Μέρος 3ο Αστυνομία λιμένων και παραλίων.
Κεφ.Α΄ Όρια αστυνομικής δικαιοδοσίας των λιμενικών αρχών. Κεφ.Β΄ Διοικητική Αστυνομία, Κεφ.Γ΄ Δικαστική Αστυνομία.
Μέρος 4ο Ειδικά ναυτιλιακά θέματα.
Κεφ.Α΄ Ακτοπλοΐα, Κεφ.Β΄ Πλοήγηση, Κεφ.Γ΄ Ρυμούλκηση και Επιθαλάσσια αρωγή, Κεφ.Δ΄ Φαρικά τέλη, Κεφ.Ε΄ Ναυάγια.
Μέρος 5ο Ποινικές και πειθαρχικές διατάξεις.
Τμήμα Α΄ Ουσιαστικές διατάξεις.
Κεφ.Α΄ Γενικές Διατάξεις, Κεφ.Β΄ Ειδικά ναυτικά εγκλήματα.
Τμήμα Β΄ Δικονομικές διατάξεις και Τμήμα Γ΄ Πειθαρχικές διατάξεις.
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
As Above, So Below
Το As Above, So Below είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του χέβι μέταλ συγκροτήματος Angel Witch, το οποίο κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας, Metal Blade Records.
Αυτός ήταν ο πρώτος στούντιο δίσκος του συγκροτήματος μετά από 26 χρόνια και ηχογραφήθηκε στα "Orgone Studios" του Λονδίνου. Κάποιες από τις συνθέσεις δημιουργήθηκαν τις πρώτες ημέρες του συγκροτήματος και ηχογραφήσεις τους υπάρχουν σε παράνομα, ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ του 1979 και του 1980. Μεταξύ αυτών, τα κομμάτια "Into the Dark", "Guillotine" και το "Devil's Tower" το οποίο πρωτοεμφανίστηκε στο πρώτο ντέμο των Angel Witch, το 1978, ενώ συμπεριλήφθηκε και στο πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ τους.
Τραγούδια
1. Dead Sea Scrolls (K.Heybourne) - 5:59
2. Into the Dark (K.Heybourne) - 5:11
3. Geburah (K.Heybourne) - 5:24
4. The Horla (K.Heybourne) - 7:29
5. Witching Hour (K.Heybourne) - 5:49
6. Upon This Cord (K.Heybourne) - 6:33
8. Brainwashed (K.Heybourne) - 7:10
Τα μέλη των Angel Witch
Το As Above, So Below ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012 Κατηγορία:Άλμπουμ των Angel Witch
Μπονέλος της Νάπολης
Ο Μπονέλος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης την περίοδο 687—696.
Ο Μπονέλος είναι γνωστός από το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουας και της Νάπολης. Σύμφωνα με αυτό, έλαβε εξουσία επί του Δουκάτου της Νεάπολης το 687 μετά το θάνατο του προκατόχου του Στέφανου. Επειδή εκείνη την εποχή η Νάπολη ήταν μέρος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο Μπονέλος εκλέχτηκε από την αριστοκρατία της πόλης και έπειτα ενέκρινε την εκλογή του ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄.
Διάφορα νομίσματα που σώθηκαν και κόπηκαν κατά την θητεία του στη Νάπολη, είχαν στην μία όψη πορτρέτο του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β΄. Σύμφωνα με το χρονικό ο Μπονέλος κυβέρνησε το Δουκάτο της Νάπολης για εννέα χρόνια και πέθανε το 696, διάδοχός του στο αξίωμα ήταν ο Θεοδόσιος.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Ινδική Περιπέτεια 2
Πληροφορίες
Η ταινία που έκανε πρεμιέρα στις 24 Νοεμβρίου του 2006 μεταγλωττισμένη και στις 3 πιο δημοφιλής διαλέκτους τις Ινδίας (Χίντι, Ταμίλ και Τελούγκου) αποτελεί την τέταρτη σκηνοθετική προσπάθεια του Σαντζάι Γκάντβι μετά τα φιλμ Tere Liye (2000), Mere Yaar Ki Shaadi Hai (2002) και Dhoom (2004) και παράλληλα την τρίτη του συνεργασία με την εταιρεία παραγωγής Yash Raj Films. Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Ινδία, στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής.
Η ταινία κυκλοφόρησε σε διπλό DVD στις 30 Ιανουαρίου του 2007.
Περίληψη
Η αστυνομία έχει εξαπολύσει ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον ενός μυστηριώδους κλέφτη που υπογράφει με το γράμμα "Α". Στο κατόπι του βρίσκονται οι επιθεωρητές (και κουνιάδοι) Τζάι Ντιξίτ και Αλί Ακμπάρ μαζί με την παλιά αγαπημένη του Τζάι, Σονάλι. Παρά τις προσπάθειες του εκείνος καταφέρνει πάντα να ξεφεύγει. Ο Τζάι εκμεταλλευόμενος μια χάρη που του χρωστάει η μικρο-απατεώνισσα Σουνέρι την αναγκάζει να πλησιάσει τον Κύριο "Α" προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη του και να τον προδώσει στη συνέχεια. Ο έρωτας όμως θα δημιουργήσει επιπλοκές και θα φέρει ένα απρόσμενο τέλος...
Μουσική
thumb|250px|Η [[Εσβάρια Ράι και ο Χριθίκ Ροσάν στο τραγούδι Dil Laga Na.]] Η μουσική της ταινίας που υπογράφει ο Πριτάμ σε στίχους του Σαμίρ είναι το πρώτο sountrack ταινίας του Μπόλιγουντ που κυκλοφόρησε και σε DVD-Audio. Η ταινία περιέχει τα ακόλουθα 6 τραγούδια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ινδία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ναμίμπια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Αφρική
Ουριέλ ντα Κόστα
Ο Ουριέλ ντα Κόστα (Uriel da Costa,, επίσης Ακόστα ή ντ'Ακόστα, περ. 1585 – Απρίλιος 1640) ήταν Πορτογάλος φιλόσοφος που γεννήθηκε ως νεοχριστιανός αλλά μεταστράφηκε στον Ιουδαϊσμό και κατέληξε να αμφισβητήσει τους καθολικούς και ραβινικούς θεσμούς της εποχής του.
Βίος
Πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του εμφανίζονται στη σύντομη αυτοβιογραφία του, αλλά τους τελευταίους δύο αιώνες έγγραφα που αποκαλύφθηκαν στην Πορτογαλία, στο Άμστερνταμ, στο Αμβούργο και αλλού έχουν αλλάξει και προσθέσει πολλά στην εικόνα.
Ο Κόστα γεννήθηκε στο Πόρτο με το όνομα Γκαμπριέλ ντα Κόστα Φιούζα. Οι πρόγονοί του ήταν Cristãos-novos, ή Νεοχριστιανοί, που προσηλυτίστηκαν από τον Ιουδαϊσμό στον Καθολικισμό με κρατικό διάταγμα το 1497. Ο πατέρας του ήταν ένας εύπορος έμπορος και φορολογούμενος καλλιεργητής.
Σπουδάζοντας εκκλησιαστικό δίκαιο στο πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα με διακοπές μεταξύ 1600 και 1608, άρχισε να διαβάζει τη Βίβλο και να την μελετά σοβαρά. Ο Κόστα κατείχε επίσης ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Στην αυτοβιογραφία του ο Κόστα απεικόνιζε την οικογένειά του ως ευσεβείς καθολικούς. Ωστόσο, είχαν γίνει αντικείμενο πολλών ερευνών από την Ιερά Εξέταση, γεγονός που υποδηλώνει ότι ήταν Conversos, λίγο πολύ κοντά στα εβραϊκά έθιμα. Ο Γκάμπριελ υποστήριξε ρητά την τήρηση των μωσαϊκών προδιαγραφών καθώς και των παραδόσεων.