cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φυσικός κίνδυνος
Υδρολογικοί
thumb|300px|Η [[Δρέσδη κατά τη διάρκεια των πλημμυρών του Αυγούστου του 2002.]] Οι πλημμύρες προκαλούνται από τις παρατεταμένες βροχοπτώσεις μίας θύελλας ή μίας καταιγίδας, την γρήγορη τήξη των μεγάλων ποσοτήτων χιονιού, ποταμούς που φουσκωμένοι εξαιτίας μεγάλων βροχοπτώσεων στις πηγές τους ξεχειλίζουν και προκαλούν ζημιές στις παρακείμενες περιοχές, ή σπανιότερα από την κατάρρευση φραγμάτων και αναχωμάτων κατασκευασμένων από τον άνθρωπο.
Οι τροπικοί κυκλώνες μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε εκτενείς πλημμύρες. Τα πλέον ιστορικά παραδείγματα είναι:
Ο όρος λιμναία έκρηξη αναφέρεται σε έναν σπάνιο τύπο φυσικής καταστροφής, στην οποία τεράστιες ποσότητες αερίων όπως διοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, μεθάνιο, κ.λ.π. απελευθερώνονται ξαφνικά σε λιμναία νερά. Η καταστροφή προέρχεται όταν η λίμνη βρίσκεται σε κάποιο υψόμετρο, ενώ σε χαμηλότερες πεδιάδες βρίσκονται κατοικημένες περιοχές. Το διοξείδιο του άνθρακα που είναι αόρατο, άοσμο αλλά και βαρύτερο του υπόλοιπου αέρα, ρέει αθόρυβα στα χαμηλότερα κατοικημένα μέρη, απειλώντας με ασφυξία ανθρώπους και ζώα, ιδίως αν συμβεί νύχτα, την ώρα που όλοι κοιμούνται. Τέτοιες εκρήξεις μπορούν επίσης να προκαλέσουν τσουνάμι στη λίμνη καθώς το αέριο μετατοπίζει το νερό. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να συμβεί ακαριαία πλημμύρα αφάνταστης καταστροφικής δύναμης, μιας και οι μάζες των νερών της λίμνης σχηματίζουν χείμαρρο που σαρώνει τα πάντα (σπίτια, στάνες, δέντρα, γέφυρες) και δεν αφήνει τίποτα στο πέρασμά του. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι κατολισθήσεις, η ηφαιστειακή δραστηριότητα ή οι ηφαιστειακές εκρήξεις μπορούν να προκαλέσουν μια τέτοια έκρηξη.
Μέχρι σήμερα έχουν παρατηρηθεί και καταγραφεί μόνο δύο λιμναίες εκρήξεις. Το 1984 στο Καμερούν μία λιμναία έκρηξη στην Λίμνη Μονούν προκάλεσε τον θάνατο 37 κατοίκων, ενώ στις 21 Αυγούστου 1986 στην κοντινή λίμνη Νίος, μία μεγαλύτερη λιμναία έκρηξη σκότωσε 1.800 ανθρώπους από ασφυξία.
Παλιρροιακή δίνη ονομάζεται η δίνη που δημιουργείται από τη συνάντηση δύο παλιρροιακών ρευμάτων συνήθως σε αμφίγειο π.χ. μεταξύ νήσων διαφορετικού μεγέθους και σχετικά μικρής μεταξύ τους απόστασης, ή μεταξύ νήσου και της, σε μικρή απόσταση, έναντι ηπειρωτικής ακτής. Οι παλιρροιακές δίνες λέγονται κοινώς και ρουφήχτρες.
Η μεγαλύτερη γνωστή ρουφήχτρα είναι η Μοσκστράουμεν (Moskstraumen - γνωστή στο κοινό ως το «Μάελστρομ») στα ανοιχτά των νήσων Λοφούτεν της Νορβηγίας, με ταχύτητα 40 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ όλες οι άλλες φθάνουν σε ταχύτητες 20 έως 25 χιλιομέτρων την ώρα. Οι ισχυρές δίνες έχουν σκοτώσει αρκετούς απρόσεκτους ναυτικούς, όμως η δύναμή τους τείνει να μεγαλοποιείται από την φαντασία.
thumb|right|300px|Διαφορές στην στάθμη του νερού, λόγω μίας κυματανάπαλσης στην λίμνη Erie. Καταγράφηκε μεταξύ του Buffalo, [[Νέα Υόρκη (πολιτεία)|Νέα Υόρκη (κόκκινο) και του Toledo, Οχάιο (μπλε) στις 14 Νοεμβρίου 2003.]] Η Κυματανάπαλση (αγγλικά: seiche) είναι ένα όρθιο κύμα (ή υδάτινο τείχος) σε ένα εσωκλειόμενο ή μερικώς εσωκλειόμενο υδάτινο σώμα. Στάσιμα κύματα έχουν παρατηρηθεί τόσο σε λίμνες και δεξαμενές όσο σε κόλπους και θάλασσες. Η βασική προϋπόθεση για το σχηματισμό ενός στάσιμου κύματος είναι το υδάτινο σώμα να είναι τουλάχιστον μερικώς οριοθετημένο, επιτρέποντας στα φυσικά φαινόμενα να διαμορφώσουν ένα όρθιο κύμα. Επαναλαμβανόμενο αυτό το φαινόμενο δημιουργεί ακόμη και στάσιμα κύματα με ένα ή δύο δεσμούς, όπου δεν υπόκεινται σε κατακόρυφη κίνηση.
Η κυματανάπαλση γενικά δημιουργεί αρκετά προβλήματα στην ναυσιπλοΐα ως γενεσιουργός αιτία αναστροφικών θαλασσίων ρευμάτων ειδικότερα κατά την είσοδο ή έξοδο από τους λιμένες και κλειστούς κόλπους όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή λόγω του περιορισμένου χώρου. Αλλά και επίσης και στα αγκυροβόλια μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και απόσπαση των αγκυρών των αγκυροβολημένων πλοίων από τον βυθό με κίνδυνο να σέρνονται οι άγκυρες και να ακολουθήσει προσάραξη.
Επίσης και στα πλοία που βρίσκονται ελλιμενισμένα δημιουργούνται προβλήματα στα μέσα πρόσδεσης (σχοινιά) που καταπονούνται με επαναλαμβανόμενες ανατάσεις.
Τέλος η κυματανάπαλση μπορεί να καταστεί πολύ επικίνδυνη και να προκαλέσει ακόμα και πνιγμούς σε ανύποπτους ανθρώπους που στέκονται στις άκρες προβλητών ή σε αποβάθρες ή κυρίως σε χαμηλές βραχώδεις ακτές. Στη θέαση αυτού του φαινομένου θα πρέπει αμέσως να απομακρυνθούν από τη παραλία τουλάχιστον τα μικρά παιδιά, που θα πρέπει πάντα να επιτηρούνται.
thumb|300px|Κύμα από το τσουνάμι του Ινδικού ωκεανού το 2004. Το τσουνάμι είναι θαλάσσιο φαινόμενο κατά το οποίο μετατοπίζονται μεγάλες μάζες νερού σε μία θάλασσα ή μία λίμνη, ως αποτέλεσμα ενός σεισμού, μιας κατολίσθησης ή ηφαιστειακής έκρηξης. Η μετατόπιση των όγκων του νερού έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κυμάτων που, αν φτάσουν σε ακτές, έχουν εξαιρετικά καταστρεπτικά αποτελέσματα. Η ονομασία του, που αποτελεί διεθνή όρο, προέρχεται από τις ιαπωνικές λέξεις (tsu, 津) και (nami, 波) τσου-ναμι που στα ελληνικά θα μεταφράζονταν ως «κύμα του λιμανιού». Παράλληλα υπάρχουν τα «Μετεο-τσουνάμι» που προκαλούνται από μετεωρολογικά φαινόμενα, ενώ συχνά χρησιμοποιείται και ο άτυπος όρος «Μεγα-τσουνάμι» να περιγράψει τα πολύ μεγάλα τσουνάμι.
Το πιο καταστρεπτικό τσουνάμι της σύγχρονης ιστορίας εκδηλώθηκε μετά τον σεισμό της 26ης Δεκεμβρίου 2004 στην Ινδονησία, ενώ το υψηλότερο Μεγα-τσουνάμι που καταγράφηκε ποτέ, υπολογίστηκε να έχει ύψος 524 μέτρα και έπληξε στις 10 Ιουλίου 1958 τον Κόλπο Λιτούια στην Αλάσκα.
Κλιματικοί
thumb|300px|Εξαιρετικά βαριά χιονοθύελλα με κατάσταση [[Χιονοθύελλα#Λευκό σκοτείνιασμα|whiteout, στο Γκούντλαντ (Goodland) του Κάνσας, στις 10 Φεβρουαρίου 1999. Σημειώστε την ακραία σφοδρότητα των ανέμων, με φόντο το κτίριο.]] Η χιονοθύελλα είναι μια έντονη χειμερινή καταιγίδα που χαρακτηρίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες, ισχυρούς ανέμους και έντονη χιονόπτωση.
Χαρακτηριστικές χιονοθύελλες που έχουν πλήξει τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι:
Η Παγοθύελλα είναι ένα ιδιαίτερο καιρικό φαινόμενο και συγκεκριμένα ένα είδος χειμερινής καταιγίδας, κατά την οποία πέφτει υπέρψυχρη αλλά απάγωτη βροχή λόγω των ατμοσφαιρικών συνθηκών, η οποία μόλις καταλήξει στο έδαφος γίνεται ακαριαία πάγος. Ως αποτέλεσμα, δημιουργείται ένα τεράστιο παγοκάλυμμα, που μπορεί να παραλύσει ολόκληρες περιοχές ή ακόμα και να διαλύσει τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας.
Η Εποχή των Παγετώνων είναι μία γεωλογική περίοδος, όμως θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί ως μία παγκόσμια ολοσχερής φυσική καταστροφή, καθώς σε μία παγετωνική περίοδο το κλίμα όλου τον κόσμου αλλάζει και περιοχές που θεωρούνταν κατοικήσιμες γίνονται ακατοίκητες λόγω του ψύχους.
Η ξηρασία είναι μία ανώμαλα άνυδρη περίοδος όταν δεν υπάρχει αρκετό νερό για να υποστηρίξει τις γεωργικές, αστικές ή περιβαλλοντικές ανάγκες. Οι εκτεταμένες ξηρασίες μπορούν να οδηγήσουν σε θανάτους από λιμό ή ασθένειες, ενώ αποτελούν μία από τις βασικές αιτίες των πυρκαγιών. Ανάμεσα στις πλέον γνωστές ιστορικές περιόδους ξηρασίας που έπληξαν τον πλανήτη, είναι οι εξής:
Η χαλαζόπτωση είναι μια φυσική καταστροφή όπου, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, παράγονται πολυάριθμοι χαλαζόκοκκοι, οι οποίοι προκαλούν καταστροφές στην περιοχή όπου πέφτουν. Η χαλαζόπτωση μπορεί να είναι ιδιαίτερα καταστρεπτική για την γεωργία, καταστρέφοντας καλλιέργειες και εξοπλισμό. Όταν κατά την χαλαζόπτωση πέφτουν τεράστιες ποσότητες χαλαζόκοκκων μεγάλου μεγέθους και βάρους επί αρκετά λεπτά, τότε το φαινόμενο αναφέρεται ως χαλαζοθύελλα. Μια ιδιαίτερα καταστροφική χαλαζόπτωση έπληξε το Μόναχο της Γερμανίας στις 12 Ιουλίου 1984, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές.
Το κύμα καύσωνα είναι μια καταστροφή που χαρακτηρίζεται από υψηλή θερμοκρασία που θεωρείται ακραία και ασυνήθιστη στην περιοχή στην οποία εμφανίζεται. Τα κύματα καύσωνα απαιτούν τους συγκεκριμένο συνδυασμό καιρικών φαινομένων για να πραγματοποιηθούν όπως καθοδικούς ανέμους και αντιστροφές της θερμοκρασίας. Το χειρότερο κύμα καύσωνα στην πρόσφατη ιστορία ήταν το Ευρωπαϊκό Κύμα Καύσωνα του 2003, με πάνω από 70.000 θύματα. Υπάρχει όμως και η προοπτική για πιο μακροπρόθεσμα γεγονότα που οφείλονται στην παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, από την ανθρώπινη δραστηριότητα που προκαλεί της αύξηση της θερμοκρασία στον πλανήτη και την αλλαγή του κλίματος.
thumb|270px|Ο [[Τυφώνας Κατρίνα τον Αύγουστο του 2005.]] Ο τυφώνας και ο τροπικός κυκλώνας (αγγλικά: Hurricane, tropical cyclone, typhoon) είναι διαφορετικά ονόματα που όμως αναφέρονται στο ίδιο φαινόμενο, ένα σύστημα θύελλας με μία κλειστή περιστροφική (κυκλωνική) κυκλοφορία γύρω από ένα ήρεμο κέντρο χαμηλής βαρομετρικής πίεσης, γνωστό ως μάτι του τυφώνα (eye of the hurricane).
Τα συστήματα αυτά σχηματίζονται πάνω από τους ωκεανούς και προκαλείται από έντονη εξάτμιση νερού που τροφοδοτεί καταιγίδα πάνω από τον ωκεανό. Εξαιτίας του φαινομένου Κοριόλις η καταιγίδα αρχίζει να περιστρέφεται όλο και εντονότερα και μετατρέπεται σε τυφώνα μόλις η ταχύτητα των ανέμων ξεπεράσει τα 74 μίλια / 118 χιλιόμετρα την ώρα. Η ονομασία Hurricane χρησιμοποιείται για τα φαινόμενα που εμφανίζονται στον Ατλαντικό και ανατολικό Ειρηνικό ωκεανό, η ονομασία τροπικός κυκλώνας (tropical cyclone) για τα φαινόμενα που εμφανίζονται στον Ινδικό ωκεανό ενώ η ονομασία τυφώνας (typhoon) για τα φαινόμενα που εμφανίζονται στον δυτικό Ειρηνικό ωκεανό.
right|thumb|300px|Σίφωνας με εμφάνιση «σαν προβοσκίδα ελέφαντα» έντασης F5, κοντά στο Elie της επαρχίας [[Μανιτόμπα, Καναδάς, στις 22 Ιουνίου 2007.]] Ο σίφωνας είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο προκαλείται από τις ισχυρές καταιγίδες. Οι σίφωνες είναι βίαιες, περιστρεφόμενες στήλες αέρα, που μπορούν να φυσήξουν με ταχύτητες από 40 μίλια / 65 χιλιόμετρα την ώρα, έως και 300 μίλια / 480 χιλιόμετρα την ώρα. Μπορούν να σχηματιστούν ανά ένας τη φορά ή σε μεγάλα ξεσπάσματα κατά μήκος μιας προκαθορισμένης γραμμής ή μέσα σε μία μεγάλη έκταση ανάπτυξης μιας καταιγίδας και τότε αναφέρονται ως οικογένεια σιφώνων (tornado family).
Ο πιο θανατηφόρος σίφωνας στην παγκόσμια ιστορία, ήταν ένας τεράστιος με πλάτος 1 μίλι (1,6 χλμ.) και μήκος διαδρομής 50 μίλια (80 χλμ.) που χτύπησε τις πόλεις Νταουλατπούρ και Σατούρια στο Μπανγκλαντές, στις 26 Απριλίου 1989. Υπάρχει μια μεγάλη αβεβαιότητα ως προς τον αριθμό των θυμάτων, αλλά οι πιο τυπικές εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 1.300 νεκρούς, 12.000 τραυματίες και 80.000 άστεγους. Η κατάταξή του σε επίπεδο έντασης είναι επισήμως αδύνατη, λόγω της έλλειψης στοιχείων και της κάκιστης ποιότητας κατασκευής των κτιρίων σε αυτή τη χώρα.
Χαρακτηριστικός ήταν επίσης ο Σίφωνας των Τριών Πολιτειών (Tri-State Tornado), στις 18 Μαρτίου 1925, με τουλάχιστον 695 θύματα, που ήταν ο πιο θανατηφόρος σίφωνας στην ιστορία των ΗΠΑ και ο δεύτερος πιο θανατηφόρος παγκοσμίως. Η διαδρομή που κατάφερε να διανύσει ήταν ≥ 219 μίλια (≥ 352 χιλιόμετρα) και ήταν η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί ποτέ στον κόσμο. Επίσης κατέχει και το ρεκόρ της ταχύτερης μετακίνησης κατά μήκος της διαδρομής του σίφωνα, με μέση ταχύτητα 62 μίλια / 100 χιλιόμετρα την ώρα (ορισμένες στιγμές έφτασε έως και 73 μίλια / 117 χιλιόμετρα την ώρα).
Πυρκαγιές
300px|thumb|Πυρκαγιά στο Γέλοουστόουν των ΗΠΑ το 1988. Η πυρκαγιά είναι μια κατάσταση όπου ανεξέλεγκτη φωτιά καίει δασικές, αγροτικές, καλλιεργήσιμες ή ακαλλιέργητες περιοχές. Οι φυσικές αιτίες των πυρκαγιών περιλαμβάνουν τις αστραπές και την ξηρασία, όμως οι πυρκαγιές μπορεί να ξεκινήσουν και από ανθρώπινη αμέλεια ή από εμπρησμό. Οι πυρκαγιές μπορούν επίσης να προκαλέσουν εκτινάξεις εύφλεκτων ή φλεγόμενων υλικών, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν νέες εστίες πυρκαγιάς σε μεγάλη απόσταση από την αρχική εστία.
Υγεία και Ασθένειες
thumb|300px|Το στέλεχος του ιού H5N1 ([[νόσος των Πτηνών)]] Η επιδημία είναι το ξέσπασμα μιας μεταδοτικής ασθένειας που εξαπλώνεται με γρήγορο ρυθμό μέσα σε ένα ανθρώπινο πληθυσμό. Όταν η εξάπλωση της ασθένειας είναι παγκόσμια, η επιδημία μετατρέπεται σε πανδημία. Έχουν υπάρξει πολλές επιδημίες και πανδημίες σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας. Τα τελευταία εκατό χρόνια, οι πιο σημαντικές πανδημίες ήταν:
Άλλες ασθένειες που μεταδίδονται πιο αργά, αλλά θεωρούνται ακόμα παγκόσμιοι κίνδυνοι για την δημόσια υγεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) περιλαμβάνουν:
Η πείνα είναι κοινωνική και οικονομική κρίση που συνοδεύεται συνήθως από διαδεδομένο υποσιτισμό, λιμό, επιδημικές ασθένειες και αυξημένη θνησιμότητα. Αν και η πείνα μπορεί να εμφανιστεί ή να επιδεινωθεί από φυσικούς παράγοντες, συχνά ένα αποτέλεσμα οικονομικής ή στρατιωτικής πολιτικής που στερεί από τους ανθρώπους τα τρόφιμα που απαιτούνται για την επιβίωσή τους. Στην σύγχρονη εποχή το μεγαλύτερο πλήγμα από την πείνα έχει δεχτεί η Υποσαχάρια Αφρική, αν και ο αριθμός θυμάτων είναι πολύ μικρότερος από τον αριθμό ανθρώπων που πέθαναν από την πείνα στην Ασία κατά τη διάρκεια του 20-ού αιώνα.
Διαστημικοί
Η ηλιακή φλόγα είναι ένα φαινόμενο όπου ο Ήλιος αποδεσμεύει ξαφνικά ένα μεγάλο ποσό ηλιακής ακτινοβολίας, πολύ περισσότερο από κανονικό. Πιθανολογείται ότι τέτοιες απελευθερώσεις ακτινοβολίας θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάρρευση των επικοινωνιών σε ολόκληρό τον πλανήτη. Μερικά γνωστά συμβάντα περιλαμβάνουν:
Δείτε Επίσης
thumb|right|300px|Δασική Πυρκαγιά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικές καταστροφές *
2705 Γου
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γου είναι άγνωστα. Ο Γου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 150,5 ώρες (Oey 2010), μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εθνική Κουβέιτ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Κουβέιτ εκπροσωπεί το Κουβέιτ στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Κουβέιτ (KFA).
Ιστορία
Η πρώτη συμμετοχή σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν το 1982, όπου έφερε μία ισοπαλία με την Τσεχοσλοβακία αλλά έχασε από Αγγλία και Γαλλία. Στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου έφτασε στον τελικό του 1976 και κατέκτησε το τρόπαιο το 1980.
Η νίκη της Εθνικής Κουβέιτ επί του Μπουτάν το 2000 με 20–0 ήταν, μέχρι εκείνη τη χρονιά, η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του διεθνούς ποδοσφαίρου. Το ρεκόρ τερματίστηκε το 2001, όταν η Εθνική Αυστραλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) κέρδισε την Τόνγκα με 22–0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
Πύργος του Σαν Μαρτίν
Ο Πύργος του Σαν Μαρτίν (ισπανικά: Torre de San Martín), ή «Πύργος του Αγίου Μαρτίνου», είναι κτίριο αρχιτεκτονικής μουδέχαρ που βρίσκεται στην πόλη Τερουέλ, στην περιοχή της Αραγωνίας, στην βορειοανατολική Ισπανία. Το κτίριο ανεγέρθη το 1316 και ανακαινίστηκε τον 16ο αιώνα, όταν προστέθηκε η πέτρινη βάση του. Το 1986 προστέθηκε στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, ως τμήμα της αρχιτεκτονικής μουδέχαρ της Αραγωνίας.
Ιστορία
Κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1315 και το 1316 και ανακαινίστηκε το 1550 από τον Πιερ Βεντέλ, ο οποίος κατεδάφισε μερικά από τα σπίτια της πόλης ώστε να δημιουργήσει μια πλατεία στο πύργο και να ενισχύσει την τοιχοποιία του στη βάση ώστε να επιδιορθώσει και να προλάβει την διάβρωση στη βάση του λόγω της υγρασίας. Το 1926, ο Ρικάρδο Γκαρθία Γκερέτα ανέλαβε μια εκτεταμένη ανακαίνιση, όπως και μεταπολεμικά ο Μανουέλ Λορέντε Χουνκέρα, ο οποίος αποκατέστησε τη κεραμικά πλακάκια του πύργου με κάποια με πιο ήπιο τόνο απ' ότι τα αρχικά. Ανάμεσα στο 2002 και το 2007 έλαβε χώρα εκτεταμένη ανακαίνιση, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό του πύργου, στην οποία βρέθηκε η αρχική είσοδος του πύργου.
Περιγραφή
Βρίσκεται στην Πλάθα ντε Πέρεθ Πράδο, απέναντι από τους «Ερωτευμένους του Τερουέλ». Είναι, όπως και άλλοι πύργοι στην πόλη του Τερουέλ, ένας πλίνθινος πύργος-πύλη με υαλοποιημένα κεραμικά διακοσμητικά πλακάκια. Στη βάση του στηρίζεται με ένα γοτθικό τόξο. Οι τρεις του πλευρές είναι ορατές, ενώ η τέταρτη είναι ενσωματωμένη στην μπαρόκ εκκλησία του Σαν Μαρτίν, από την οποία πήρε το όνομά του ο πύργος.
Ο πύργος μιμείται την δομή των μιναρέδων των Αλμοχάδων, με δύο ομόκεντρους τετράγωνους πύργους μέσα στους οποίους βρίσκονται τα κλιμακοστάσια. Ο εσωτερικός πύργος έχει τρία πατώματα που καλύπτονται με σταυρωτό θόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία Κατηγορία:Πύργοι Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
2706 Μπορόφσκι
Ο Μπορόφσκι (Borovský) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσέχου σατιρικού ποιητή και δημοσιογράφου του 19ου αιώνα Κάρελ Μπορόφσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπορόφσκι είναι άγνωστα.
Η Ρόζα της Σμύρνης
Η Ρόζα της Σμύρνης είναι μια ελληνική ταινία του 2016 σε σκηοθεσία του Γιώργου Κορδέλλα και σενάριο της Χριστίνας Λαζαρίδη. Το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο Ισμαήλ και Ρόζα του Γιάννη Γιαννέλλη-Θεοδοσιάδη.
Πλοκή
Στην Αθήνα του 1987, ο Δημήτρης, ένας Έλληνας που ζούσε στην Τουρκία και εκδιώχθηκε, ζει με τη σύντροφό του, τη Ρίτα. Έχει αναλάβει μία έκθεση με θέμα τους Έλληνες της Σμύρνης. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, βρίσκει ένα ματωμένο νυφικό, το οποίο ανήκει στην ηλικιωμένη πλέον Ρόζα.
Άλλες πληροφορίες
Η ταινία γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, τη Μυτιλήνη, τη Σμύρνη και την Αθήνα.
Εισπρακτική πορεία
Η ταινία πούλησε 37.432 εισιτήρια στο πρώτο της 4ήμερο (22–25 Δεκ) και ολοκλήρωσε το χριστουγεννιάτικο πενθήμερο με 27.946 εισιτήρια στις 26 Δεκεμβρίου για ένα σύνολο 65.378 εισιτηρίων. Παρουσίασε μικρή μείωση (5,5%) κατά το πρωτοχρονιάτικο 4ήμερο (29 Δεκ–1 Ιαν) πουλώντας 35.388 εισιτήρια, ενώ το 4ήμερο των Θεοφανείων (5–8 Ιαν) σημείωσε αύξηση 10% φτάνοντας στα 38.927 εισιτήρια. Συνολικά, πούλησε 356.983 εισιτήρια στην Ελλάδα και έτσι έγινε η εμπορικότερη ταινία του 2016. Είναι επίσης η 4η πιο εμπορική ελληνική ταινία της δεκαετίας 2010-2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Πρώτος Πόλεμος του Σλέσβιχ
Ο Πρώτος Πόλεμος του Σλέσβιχ ή Πρώτος Πρωσικός-Δανικός Πόλεμος ήταν πολεμική σύγκρουση η οποία έφερε αντιμέτωπες τη Γερμανική Συνομοσπονδία και τη Δανία, ενώ διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1848 έως το 1851. Η εκεχειρία του Μάλμε, η οποία υπεγράφη στις 26 Αυγούστου 1848, αποτέλεσε μία πρώτη ανακωχή στη συγκεκριμένη σύγκρουση. Ωστόσο, η εκεχειρία διεκόπη από τη Δανία στις 10 Ιουλίου 1849. Η συνθήκη ειρήνης μεταξύ των δύο πλευρών υπεγράφη στο Βερολίνο, στις 2 Ιουλίου 1850. Έναν μήνα αργότερα, υπεγράφη το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, το οποίο αποκαθιστούσε τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των δουκάτων και της Δανίας. Ένα δεύτερο πρωτόκολλο υπεγράφη στο Λονδίνο, το 1852, μέσω του οποίου παραχωρείτο η διαδοχή των δουκάτων στο Βασίλειο της Δανίας, ενώ, ταυτόχρονα, εγγυόταν την αυτονομία των τελευταίων.
Πλαίσιο
thumb|left|Χάρτης, εντός του οποίου εμφανίζονται οι εδαφικές μεταβολές. Τα δουκάτα του Χόλσταϊν, του Σαξ-Λάουενμπουργκ και του Σλέσβιχ ήσαν και τα τρία κυρίως αγροτικής φύσεως δουκάτα, τα οποία ευρίσκονταν υπό την εξουσία του βασιλέα της Δανίας. Η Συνθήκη του Ρίμπε, η οποία χρονολογείτο από τον 15ο αιώνα, δεν επέτρεπε τη μεταξύ τους ένωση, με αποτέλεσμα, με την πάροδο του χρόνου, το γεγονός αυτό να οδηγήσει σε ορισμένες ανομοιογένειες μεταξύ των διαφορετικών δουκάτων. Ως συνέπεια, τα δύο πρώτα αποτελούσαν μέρος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, ενώ, αντιθέτως, το Σλέσβιχ αποτελούσε μέρος της Δανίας. Οι κανόνες διαδοχής ήσαν, γενικώς, οι ίδιοι εντός των τριών δουκάτων και της Δανίας, ωστόσο, εντός των δουκάτων, εφαρμοζόταν ο σαλικός νόμος, αποτρέποντας, ως εκ τούτου, γυναίκες από τη διαδοχή. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1840, ο διάδοχος πρίγκιπας της Δανίας, ο μετέπειτα Φρειδερίκος Ζ΄, δεν είχε ακόμη αποκτήσει απογόνους, με αποτέλεσμα η περίπτωση μιας ενδεχόμενης απόσπασης των δουκάτων από τα εδάφη του Στέμματος της Δανίας να φαίνεται ως πιθανή. Προς αποφυγή του συγκεκριμένου ενδεχομένου, ο Βασιλέας της Δανίας, Χριστιανός Η΄, συνέταξε, το 1846, την «ανοιχτή επιστολή» (Offenen Brief), μέσω της οποίας παραβλεπόταν το ζήτημα του σαλικού νόμου, προκειμένου να γίνει εκ νέου αναφορά στα δικαιώματα της Δανίας επί των δουκάτων. Το γεγονός αυτό είχε ως άμεση συνέπεια την απομάκρυνση του γερμανικού οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ, διάδοχο οίκο των δουκάτων και δημιούργησε ένα κίνημα πατριωτισμού εντός των τάξεων των Γερμανών εθνικιστών.
Πράγματι, από τη ναπολεόντεια περίοδο ο εθνικισμός και ο φιλελευθερισμός ευρίσκονταν σε άνοδο στην Ευρώπη. Τα δουκάτα δεν αποτέλεσαν εξαίρεση. Οι έννοιες της πατρίδας και του λαού αντικατέστησαν τα δυναστικά ζητήματα. Τα προνόμια, καθώς και ένας μονάρχης ελέω θεού ήσαν, από την πλευρά τους, δυσκόλως αποδεκτά από τους φιλελεύθερους. Στο Σλέσβιχ, τα γερμανικά αποτελούσαν, τότε, τη γλώσσα του δικαίου και της ελίτ. Οι Δανοί δεν αποδέχονταν, πλέον, τη συγκεκριμένη κατάσταση, η οποία, ως αποτέλεσμα, ήταν τεταμένη.
Διεξαγωγή
Στις 20 Ιανουαρίου 1848, λίγο καιρό μετά την άνοδό του στον θρόνο, ο Φρειδερίκος Ζ΄ εξέδωσε νέο σύνταγμα για τη Δανία, το οποίο προέβλεπε την προσάρτηση των τριών δουκάτων. Το γεγονός αυτό δεν άφησε αδιάφορο τον Υπουργό Εξωτερικών Υποθέσεων της Πρωσίας, Άρμιν-Ζούκοβ, ο οποίος άσκησε πίεση στον βασιλέα του, προκειμένου να παρέμβει. Στις 21 Μαρτίου 1848, η νέα δανική κυβέρνηση προχώρησε στην προσάρτηση του Σλέσβιχ. Επηρεασμένοι εθνικά κινήματα του 1848, οι Γερμανοί κάτοικοι των δουκάτων εξεγέρθηκαν και σχημάτισαν προσωρινή κυβέρνηση. Ο Βασιλέας της Δανίας, επισήμως, δεν εκθρονίστηκε, ωστόσο η κυβέρνηση του αφαίρεσε τις αρμοδιότητές του. Το Bundestag αναγνώρισε τη νέα κυβέρνηση, με αποτέλεσμα οι εκλογές του Κοινοβουλίου της Φρανκφούρτης να λάβουν, επίσης, χώρα εντός του Δουκάτου του Σλέσβιχ. Κληθείσες από την κυβέρνηση, οι πρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις, συμμαχώντας με ορισμένα άλλα γερμανικά κρατίδια, και ευρισκόμενες υπό εντολή της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, κατέλαβαν, στις 23 Απριλίου, το Σλέσβιχ.
Στα τέλη Μαΐου, οι πρωσικές δυνάμεις υποχώρησαν νοτιότερα κατόπιν διαπραγματεύσεων με τους Βρετανούς. Το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης διαμαρτυρήθηκε απέναντι στη συγκεκριμένη απόφαση, η οποία δεν είχε τύχει προηγούμενης έγκρισής του. Η Ρωσία, για λόγους ναυτικής στρατηγικής, τάχθηκε, επίσης, με το μέρος των Δανών. Επρόκειτο για την ίδια, όπως και για τη Μεγάλη Βρετανία, να προστατευτεί το βόρειο τμήμα του Βοσπόρου απέναντι στη γερμανική κυριαρχία. Οι Βρετανοί, ωστόσο, επιθυμούσαν τη μη εμπλοκή των Ρώσων και την εύρεση ειρηνικής επίλυσης του συγκεκριμένου ζητήματος.
Μια μονομερής ανακωχή της Πρωσίας, η εκεχειρία του Μάλμε, υπεγράφη στις 26 Αυγούστου, υπό ρωσική και βρετανική πίεση. Αρχικώς απορριφθείσα από το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης, το οποίο ήταν υπεύθυνο για την ενοποίηση της Γερμανίας, ωστόσο το τελευταίο ευρέθηκε αντιμέτωπο με την απουσία επαρκούς χρηματοδότησης προκειμένου να συνεχιστεί ο πόλεμος, με αποτέλεσμα να επικυρώσει τη συγκεκριμένη συνθήκη στις 16 Σεπτεμβρίου.
Ωστόσο, η εκεχειρία διεκόπη από τη Δανία, στις 10 Ιουλίου 1849. Συνθήκη ειρήνης υπεγράφη στο Βερολίνο, στις 2 Ιουλίου 1850. Έναν μήνα αργότερα, υπεγράφη το πρωτόκολλο του Λονδίνου, το οποίο αποκαθιστούσε τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των δουκάτων και της Δανίας. Ένα δεύτερο πρωτόκολλο υπεγράφη στο Λονδίνο, το 1852, το οποίο παραχωρούσε τη διαδοχή των δουκάτων στο Βασίλειο της Δανίας, ενώ, ταυτόχρονα, εγγυόταν την αυτονομία των τελευταίων. Ωστόσο, ο γερμανικός εθνικισμός ασκούσε πιέσεις με απώτερο σκοπό την είσοδο των δουκάτων εντός της Συνομοσπονδίας.
Αίτια της εκεχειρίας του Μάλμε
Είναι συχνά αποδεκτό πως η εκεχειρία του Μάλμε αποτέλεσε συνέπεια της παρέμβασης εξωτερικών παραγόντων, δηλαδή των διπλωματικών πιέσεων οι οποίες προέρχονταν από τη Μεγάλη Βρετανία και τη Ρωσία. Ναυτικοί ελιγμοί έλαβαν χώρα από βρετανικής πλευράς στη Βόρεια Θάλασσα, ενώ οι Ρώσοι έπραξαν αναλόγως σε χερσαία εδάφη τα οποία συνόρευαν με τα εδάφη της Πρωσίας. Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Δ΄, τότε, υποχρεώθηκε να υποχωρήσει, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο πολέμου. Ο Α. Τ. Π. Τέιλορ έθεσε υπό αμφισβήτηση τη συγκεκριμένη περιγραφή του τρόπου με τον οποίον έλαβαν χώρα τα γεγονότα. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως ο Λόρδος Πάλμερστον απηύθυνε, μεν, έκκληση για ειρήνη, ωστόσο ήταν ιδιαίτερα γενικός στα λόγια του. Επαναλαμβανόμενα απηύθυνε επιστολές προς την πρωσική διπλωματία αναφέροντας εντός των οποίων πως η Ρωσία θα κατέληγε να αποτελέσει απειλή προς αυτήν, ωστόσο ουδεμία αντίδραση υπήρξε. Η Γαλλία, από την πλευρά της, επίσης δεν προχώρησε σε κάποια απειλή προς την Πρωσία. Επιπλέον, ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος δεν επιθυμούσε να βρεθεί αντιμέτωπος με την αποκήρυξη του Τσάρου. Ο Τέιλορ ανέφερε τον φόβο του πολέμου ως έναν παιδικό φόβο, ο οποίος ήταν πλήρως αδικαιολόγητος.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Δανίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Πρωσίας Κατηγορία:19ος αιώνας στη Δανία Κατηγορία:Πόλεμοι διαδοχής
Βιλιστίχη
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Εταίρες και παλλακίδες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γυναίκες στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Παίκτης του αγώνα
Στα ομαδικά αθλήματα, το βραβείο παίκτης του αγώνα απονέμεται συχνά στον πιο εξαιρετικό παίκτη σε έναν συγκεκριμένο αγώνα. Αυτός μπορεί να είναι ένας παίκτης από οποιαδήποτε ομάδα, αν και ο παίκτης επιλέγεται γενικά από τη νικήτρια ομάδα.
Ορισμένα αθλήματα έχουν μοναδικές παραδόσεις σχετικά με αυτά τα βραβεία και είναι ιδιαίτερα επιδιωκόμενα σε πρωταθλήματα ή all-star game. Σε ορισμένες διοργανώσεις, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική, χρησιμοποιούνται οι όροι «πολυτιμότερος παίκτης» (MVP) ή «πιο εξαιρετικός παίκτης». Στο χόκεϊ επί πάγου στη Βόρεια Αμερική, αναγνωρίζονται τρεις παίκτες του αγώνα, που ονομάζονται «τρεις αστέρες».
Στα αθλήματα όπου τα πλέι οφ αποφασίζονται με σειρά και όχι με μεμονωμένους αγώνες, όπως στην καλαθοσφαίριση και το μπέιζμπολ, συνήθως δίνονται βραβεία πολυτιμότερου παίκτη για τη σειρά και στο NHL του χόκεϊ επί πάγου, για επίδοση σε ολόκληρα τα πλέι οφ.
Ποδόσφαιρο
Στο ποδόσφαιρο, το βραβείο «παίκτης του αγώνα» συνήθως απονέμεται σε έναν παίκτη της νικήτριας ομάδας. Οι παίκτες που σημειώνουν χατ τρικ ή οι τερματοφύλακες που κρατούν καθαρή εστία υπό πίεση παίρνουν συχνά το βραβείο. Οι σκόρερ των χατ τρικ συνήθως λαμβάνουν τη μπάλα του αγώνα ανεξάρτητα από το αν έχουν επίσημα κατονομαστεί ως παίκτης του αγώνα.
Ο παίκτης του αγώνα επιλέγεται συχνά από έναν σχολιαστή τηλεόρασης ή έναν χορηγό. Ωστόσο, δεν έχουν όλες οι διοργανώσεις επίσημο βραβείο παίκτη του αγώνα, οπότε μερικές φορές παρέχονται έπαινοι από ιστότοπους ή εφημερίδες. Στην Πρέμιερ Λιγκ, για παράδειγμα, ένας παίκτης λαμβάνει ένα μικρό μαύρο και χρυσό τρόπαιο για την επίδοση του ως παίκτη του αγώνα. μικρογραφία|Ποδοσφαιριστές κατά τη διάρκεια αγώνα.
Ντέιβιντ Ούρκχαρτ
Εργογραφία
Στο βιβλίο του «Η Τουρκία και οι πόροι της» που δημοσίευσε το 1833 αναφέρεται στα Μεταλλεία της Χαλκιδικής και την ευρύτερη περιοχής της ταυτόχρονα με το δεύτερο βιβλίο του «Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Τουρκία». Το 1839 το εξέδωσε το " Το πνεύμα της Ανατολής". Επίσης το 1860 εξέδωσε το τέταρτο του βιβλίο «Λίβανος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Σκωτσέζοι περιηγητές Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Κάλι
Εικονοκλασία
Η Κάλι παρουσιάζεται ως γυναίκα μελαψού χρώματος, με μακριά μαλλιά και τέσσερα χέρια. Στο ένα της χέρι κρατά το ξίφος, στο δεύτερο, το κομμένο κεφάλι του γίγαντα, ενώ με τα άλλα δύο ενθαρρύνει τους πιστούς της. Τα ενώτιά της είναι δύο πτώματα και φορά ένα περιδέραιο από ανθρώπινα κρανία. Μοναδικό της ένδυμα είναι μία πλατιά ζώνη η οποία αποτελείται από δύο σειρές κομμένων χεριών. Η γλώσσα της κρέμεται, τα μάτια της είναι κόκκινα όπως των μεθυσμένων, ενώ το πρόσωπο και το στήθος της είναι γεμάτα αίμα. Η θεά παριστάνεται συνήθως όρθια με το ένα πόδι πάνω στο γόνατο και το άλλο πάνω στο στήθος του Σίβα.
Η μάχη με τη στρατιά των δαιμόνων
Νικώντας τον γίγαντα, αρχίζει να χορεύει από χαρά με τόση μανία, ώστε η γη σείεται. Μετά από παράκληση των θεών, ο σύζυγός της την ικετεύει να σταματήσει, αλλά εκείνη μέσα στο ιερό της παραλήρημα ούτε καν τον βλέπει. Τον συντρίβει και ποδοπατεί το σώμα του. Όταν αντιλαμβάνεται εν τέλει το λάθος της, αισθάνεται μεγάλη ντροπή.
Κατηγορία:Δραβιδική μυθολογία Κατηγορία:Ινδουϊστική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας Κατηγορία:Ινδουιστικές θεές
HMS Caradoc
Δύο πλοία του Βασιλικού Ναυτικού είχαν την ονομασία HMS Caradoc:
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Κάτω Ζωτικό Ιωαννίνων
Το Κάτω Ζωτικό είναι ημιορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 540 μέτρων, το οποίο απέχει 44 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 66 χλμ. ανατολικά της Ηγουμενίτσας και βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ζωτικό και Μπεστιά. Το 1961 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ζωτικό αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ζωτικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Δημοψήφισμα στην Κριμαία (2014)
upright=1.1|thumb|Σημαία της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας Ένα δημοψήφισμα για το καθεστώς της Κριμαϊκής Χερσονήσου διεξήχθη στις 16 Μαρτίου 2014 από την τοπική κυβέρνηση της Κριμαίας και την τοπική κυβέρνηση της Σεβαστούπολης. Το δημοψήφισμα είχε ως ερώτημα το αν ο πολίτης επιθυμεί να προσαρτηθεί η Κριμαία στη Ρωσική Ομοσπονδία ή αν επιθυμεί να παραμείνει στην Ουκρανία με μεγαλύτερη αυτονομία και με ταυτόχρονη επαναφορά του Κριμαϊκού συντάγματος του 1992.
Η κυβέρνηση της Ουκρανίας, που ανέτρεψε τον εκλεγμένο πρόεδρο της Ουκρανίας, διαμήνυσε ότι δεν θα αναγνωρίσει το δημοψήφισμα. Η ουκρανική κυβέρνηση βρήκε συμπαραστάτη σε αυτή την άποψη τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με σχετικό ψήφισμά της, που δεν έχει ωστόσο δεσμευτικό χαρακτήρα, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ έκρινε άκυρο από νομική άποψη το δημοψήφισμα ανεξαρτητοποίησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κριμαια Κατηγορία:Πολιτική της Ουκρανίας
Καντσία ΣΚ
Η Καντσία ΣΚ είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος από την Πόλη του Κουβέιτ. Είναι μια από τις πιο δημοφιλείς ομάδες της χώρας. Ιδρύθηκε το 1953 σαν Al Jazira. Στις 20 Οκτωβρίου 1960 πήρε το σημερινό της όνομα. Αγωνίζεται στην Kuwaiti Premier League, την ανώτατη κατηγορία του ποδοσφαίρου της χώρας. Έχει κερδίσει 15 πρωταθλήματα (1968–69, 1970–71, 1972–73, 1974–75, 1975–76, 1977–78, 1991–92, 1998–99, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12). Αγωνίζεται στο Mohammed Al-Hamad Stadium, το οποίο είναι το 3ο μεγαλύτερο στάδιο της χώρας, χωρητικότητας 22000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο. Το 2010 ήταν φιναλίστι στο Κύπελλο Ασιατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κουβέιτ Κατηγορία:Καντσία ΣΚ Κατηγορία:Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Απόστολος Γεωργιάδης
Ο Απόστολος Γεωργιάδης (7 Μαρτίου 1935) είναι Έλληνας νομικός, καθηγητής Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συγγραφέας νομικών συγγραμμάτων, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Απόστολος Γεωργιάδης γεννήθηκε το 1935 στην Καλαμάτα ως τρίτο παιδί του δικηγόρου της πόλεως Σταύρου Γεωργιάδη. Αποφοίτησε το 1952 με «άριστα» από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1956 έλαβε το πτυχίο της Νομικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου με τον ίδιο βαθμό.
Μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του καθηκόντων συνέχισε τις νομικές σπουδές του σε πανεπιστήμια της (τότε Δυτικής) Γερμανίας (Γκέτινγκεν, Κιέλου, Μονάχου) αρχικά με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Η Νομική Σχολή του Μονάχου τον ανακήρυξε το 1962 διδάκτορα, το 1967 υφηγητή και το 1970 καθηγητή του Αστικού Δικαίου, της Πολιτικής Δικονομίας, του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και της Συγκριτικής των Δικαίων. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μέχρι το 1973, οπότε εξελέγη καθηγητής Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδαξε μέχρι το 2002, οπότε και αποχώρησε ως ομότιμος καθηγητής.
Το 2000 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το έτος 2011. Επίσης δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στην ΑΣΟΕΕ (νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο) και στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Παράλληλα με τη διδασκαλία και τη συγγραφική δραστηριότητα άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα και προσέφερε τις νομικές υπηρεσίες του ως δικηγόρος και νομικός σύμβουλος σε τράπεζες, οργανισμούς, μεγάλες εταιρείες αλλά και ιδιώτες. Δικηγόρος Αθηνών από το έτος 1959, ίδρυσε τη δικηγορική εταιρεία «[https://georgiades.com/ Απόστολος Σ. Γεωργιάδης και Συνεργάτες]».
Τιμητικές Διακρίσεις
Του έχουν απονεμηθεί οι εξής τιμητικές διακρίσεις: Εκδόθηκαν προς τιμή του από συναδέλφους, συνεργάτες και μαθητές (Έλληνες και ξένους) οι τιμητικοί τόμοι:
α) «Γενέθλιον Απόστολου Σ. Γεωργιάδη» τόμοι Ι και ΙΙ (σ. 2744), 2006, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα
β) Festschrift für Apostolos Georgiades zum 70. Geburtstag (σ. 1314), 2006, έκδοση C. H. Beck- Ant. N. Sakkoulas- Staempfli.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
Ποταμιά Αρκαδίας
Η Ποταμιά είναι χωριό στη δημοτική ενότητα Φαλαισίας της Αρκαδίας στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη ενός παραπόταμου του ποταμού Αλφειού, 2 χιλιόμετρα ανατολικά της Ελληνίτσας, 3 χιλιόμετρα νότια του Λεοντάριου, 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Φαλαισίας και 12 χιλιόμετρα νότια της Μεγαλόπολης. Το 2011, η Ποταμιά είχε πληθυσμό 118 κατοίκων. Κάθε χρόνο τον Αύγουστο διοργανώνεται στην Ποταμιά το φεστιβάλ λαογραφίας Παρασία.
Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός)
Ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος ή "καπετάν Τζήκας" ήταν Μακεδονομάχος και έφεδρος αξιωματικός από την Κλεισούρα Καστοριάς.
Ποταμιά Αρκαδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός)
Βιογραφικά στοιχεία
Την περίοδο της Κατοχής, υπήρξε αρχικά μέλος του ΕΛΑΣ, από τον οποίο αποχώρησε στις αρχές του 1943 για να συμμετάσχει στις εθνικιστικές ομάδες της ΕΚΑ.
Την περίοδο 1943 - 1944 συμμετείχε ως σταθμάρχης Κλεισούρας στην ένοπλη δοσιλογική και αντικομμουνιστική οργάνωση του συνταγματάρχη Γεωργίου Πούλου. Το 1943 μεσολάβησε στους Γερμανούς, ώστε να αποσοβήσει την καταστροφή των Ασπρογείων Φλώρινας που είχε σχεδιαστεί από τους κατακτητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
2707 Ουεφερζί
Ο Ουεφερζί (Ueferji) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,60. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Ρίο ντε Τζανέιρο («Ουεφερτζί» είναι η γαλλική προφορά των αρχικών του, UFRJ = Universidade Federal do Rio de Janeiro).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ουεφερζί εκτιμάται σε 26,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0578.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ουεφερζι
Ο Χορός των Τεράτων
Ο Χορός των Τεράτων (αγγλικά: Monster's Ball) είναι αμερικανική αισθηματική δραματική ταινία παραγωγής 2001, σε σκηνοθεσία Μαρκ Φόρστερ και σε σενάριο των Μάιλο Αντίκα και Γουίλ Ρόκος. Πρωταγωνιστούν οι Μπίλι Μπομπ Θόρντον, Χάλι Μπέρι, Χιθ Λέτζερ, Πίτερ Μπόιλ και Σον Κομπς. Ο Χανκ εργάζεται ως δεσμοφύλακας στην πτέρυγα των θανατοποινίτων και ζει μαζί με το ρατσιστή πατέρα του Μπακ και το γιο του Σόνι. Ο θανατοποινίτης Λόρενς Μασγκρόουβ έχει εκτελεστεί και η σύζυγός του και ο γιος του τα φέρνουν δύσκολα πέρα. Εν τω μεταξύ, ο Χανκ γνωρίζει και ερωτεύεται μια έγχρωμη γυναίκα, τη Λετίσια. Αυτό που δεν γνωρίζουν όμως ακόμη είναι ότι η Λετίσια είναι η χήρα του Λόρενς και ο Χανκ ήταν ένας από τους δεσμοφύλακες που βοήθησαν στην εκτέλεσή του.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 8 Φεβρουαρίου 2002 και έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Επαινέθηκε κυρίως η ερμηνεία της Χάλι Μπέρι, η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Ο Χανκ Γκροτόφσκι είναι ένας χήρος και μαζί με το γιο του Σόνι, εργάζονται ως δεσμοφύλακες στην τοπική φυλακή. Κατοικούν στη Λουιζιάνα μαζί με τον άρρωστο πατέρα του Χανκ, τον Μπακ, έναν ρατσιστή του οποίου η σύζυγος αυτοκτόνησε. Η μισητή συμπεριφορά του Χανκ προς τους άλλους, ο οποίος επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον πατέρα του, φτάνει μέχρι στο γιο του καθώς και στους γείτονές του.
Καθώς οι Χανκ και Σόνι βοηθούν στην εκτέλεση ενός καταδικασμένου δολοφόνου, του Λόρενς Μασγκρόουβ, η όλη διαδικασία αποδεικνύεται πολύ έντονη για τον Σόνι, ο οποίος καταρρέει και στη συνέχεια αρχίζει να κάνει εμετό όταν οδηγεί τον Λόρενς στην ηλεκτρική καρέκλα. Ο Χανκ χτυπάει το Σόνι λίγο αργότερα στις τουαλέςτες της φυλακής επειδή είναι τόσο "μαλακός". Λίγο καιρό αργότερα, ο Χανκ σέρνει από το κρεβάτι τον Σόνι και του λέει να φύγει από το σπίτι. Αδυναντώντας να αντιμετωπίσει την αποξένωση, ο Σόνι αρπάζει ένα όπλο. Η αντιπαράθεση καταλήγει στο σαλόνι με τον Χανκ υπό την απειλή του όπλου ξαπλωμένος στο πάτωμα και το Σόνι να κάθεται στην καρέκλα του Μπακ. Ο Σόνι ρωτά τον πατέρα του "Με μισείς, έτσι δεν είναι;". Αφού ο πατέρας του ήρεμα του επιβεβαιώνει ότι τον μισεί και πάντα τον μισούσε, ο Σόνι απαντά "Λοιπόν, εγώ σε αγαπούσα πάντα" και πυροβολεί τον εαυτό του στην καρδιά. Ο Χανκ θάβει τον Σόνι στον πίσω κήπο, εγκαταλείπει τη δουλειά του, καίει τη στολή και κλειδώνει την πόρτα του δωματίου του Σόνι. Ο Μπακ τον αποκαλεί λιποτάκτη
Κατά τη διάρκεια φυλάκισης του Λόρενς, η σύζυγός του Λετίσια αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα μεγαλώνοντας τον παχύσαρκο γιο τους Ταϊρέλ, ο οποίος έχει κληρονομήσει το καλλιτεχνικό ταλέντο του πατέρα του. Η Λετίσια εκτός των άλλων αντιμετωπίζει και οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα την απώλεια του αυτοκινήτου της καθώς και μια έξωση από το σπίτι της. Καθώς βρίσκεται σε απελπιστική ανάγκη για χρήματα, η Λετίσια πιάνει δουλειά σε ένα εστιατόριο όπου συχνάζει ο Χανκ. Μια βροχερή νύχτα, η Λετίσια και ο Ταϊρέλ περπατάνε στην εθνική οδό, όταν τον Ταϊρέλ τον χτυπάει ένα αυτοκίνητο. Τυχαία περνάει ο Χανκ με το αυτοκίνητο. Αρχικά τους προσπερνάει αλλά μετά γυρίζει πίσω και τους πηγαίνει στο νοσοκομείο. Ο Ταϊρέλ πεθαίνει κατά την άφιξή του και ο Χανκ πηγαίνει τη Λετίσια σπίτι της. Λίγο καιρό αργότερα, ο Χανκ πηγαίνει τη Λετίσια ξανά στο σπίτι της μετά τη δουλειά και αρχίζουν να μιλάνε. Αφού ανακαλύπτουν τα κοινά που έχουν, την απώλεια των παιδιών τους καθώς και των συζύγων τους, η Λετίσια τον προσκαλεί στο σπίτι, όπου αρχίζουν να πίνουν προσπαθώντας να ξεχάσουν. Αρχίζουν μια σχέση, η οποία βασίζεται στην αρχή μόνο στο σεξ και στην ανακούφιση της μοναξιάς τους αλλά αργότερα θα γίνει πιο σοβαρή. Ο Χανκ ανακαλύπτει ότι η Λετίσια είναι η χήρα του Λόρενς αλλά δεν της λέει ότι συμμετείχε στην εκτέλεση του συζύγου της.
Η Λετίσια πηγαίνει στο σπίτι του Χανκ για να του δώσει ένα δώρο. Ο Χανκ δεν είναι σπίτι, αλλά ο Μπακ είναι. Ο Μπακ προσβάλλει τη Λετίσια και υπονοεί ότι ο Χανκ ασχολείται μαζί της επειδή θέλει να κάνει σεξ μια μαύρη γυναίκα. Το περιστατικό αυτό αποδεικνύεται η τελευταία σταγόνα για τον Χανκ, ο οποίος αποφασίζει να στείλει τον πατέρα του σε οίκο ευγηρίας. Η Λετίσια δέχεται έξωση και ο Χανκ την προσκαλεί να μείνει μαζί του. Αυτή συμφωνεί και αργότερα ανακαλύπτει τη συμμετοχή του Χανκ στην εκτέλεση του συζύγου της, ενώ ο Χανκ απουσιάζει από το σπίτι. Η Λετίσια δεν φεύγει και κάθεται και τον περιμένει, όταν αυτός επιστρέφει από την πόλη με παγωτό. Η ταινία τελειώνει με τους δυο τους να κάθονται στην μπροστινή αυλή, τρώγοντας παγωτό.
Box office
Με προϋπολογισμό 4.000.000 δολάρια, η ταινία Ο Χορός των Τεράτων άνοιξε στην 17η θέση με 1,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 31,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 13,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 44,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
1932
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1932 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας και Γεωφυσικής
Η Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας και Γεωφυσικής (ΔΕΓΓ, International Union of Geodesy and Geophysics, IUGG) είναι διεθνής οργανισμός μη κυβερνητικού χαρακτήρα που ιδρύθηκε το 1919 και εδρεύει στο Πότσνταμ. Αποτελεί μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Επιστημονικών Ενώσεων (ICSU). Στη ΔΕΓΓ συμμετέχουν σήμερα 69 Χώρες - μέλη δια εθνικών επιτροπών(¹).
Στόχοι και πεδία έρευνας
Κυρίαρχος στόχος της Ένωσης είναι η διεθνής συνεργασία των επιστημόνων καθόσον επιστημονικά θέματα που ανάγονται σε γεωδαιτικές και γεωφυσικές μελέτες (φυσικές, χημικές και μαθηματικές), έχουν ανάγκη αφενός της παγκόσμιας κάλυψης δεδομένων αφετέρου την ανάπτυξη και προώθηση αυτών. Στα πεδία έρευνας και μελετών της ΔΕΓΓ περιλαμβάνονται το σχήμα της Γης, τα βαρυτικά και μαγνητικά πεδία της, η δυναμική της Γης ως ένα σύνολο και των επιμέρους τμημάτων της, η εσωτερική δομή, η σύνθεση και η τεκτονική της Γης, η γενιά των μαγμάτων, η ηφαιστειακή δραστηριότητα και τα πετρώματα, ο υδρολογικός κύκλος, (συμπεριλαμβάνοντας το χιόνι και τον πάγο), οι πτυχές των ωκεανών, η ατμόσφαιρα, η ιονόσφαιρα, η μαγνητόσφαιρα, καθώς και ανάλογα προβλήματα που σχετίζονται με τη Σελήνη και τους άλλους πλανήτες. Παράλληλα η ΔΕΓΓ ενθαρρύνει την εφαρμογή αυτών των γνώσεων στις ανάγκες της κοινωνίας, όπως επί των ορυκτών πόρων, του μετριασμού των φυσικών κινδύνων και τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος.
Θυγατρικές οργανώσεις
Για τους σκοπούς της ΔΕΓΓ έχουν συγκροτηθεί οκτώ επιμέρους ημι-αυτόνομες επιστημονικές εταιρείες - ενώσεις, οι οποίες και είναι: Ανεξάρτητα των παραπάνω έχουν συγκροτηθεί και επιμέρους Επιτροπές για θέματα ειδικού ενδιαφέροντος όπως γεωφυσικών κινδύνων, γεωφυσικής ανάπτυξης, μελέτης ιζημάτων και ανάπτυξης μαθηματικών μελετών γεωφυσικής.
Σημειώσεις
(¹) Μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα από το 1922 που έγινε βασικό μέλος, την οποία και εκπροσωπεί η Γεωδαιτική και Γεωφυσική Επιτροπή του Κράτους.
Πηγές
Κατηγορία:Γη Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία Γεωδεσίας
Συνθήκη του Τουρκμεντσάι
Η συνθήκη του Τουρκμεντσάι (Ρωσικά: Туркманчайский договор, Περσικά: عهدنامه ترکمنچای) ήταν συμφωνία μεταξύ της Περσίας (σύγχρονο Ιράν) και της ρωσικής αυτοκρατορίας, η οποία συνήφθη κατά τον Ρωσοπερσικό πόλεμο (1826-1828). Η συμφωνία υπεγράφη στις 22 Φεβρουαρίου (ν.η.) του 1828 στο Τουρκμεντσάι της Περσίας. Με τη συνθήκη, η Περσία παραχώρησε στη Ρωσία τον έλεγχο πολλών τομέων του Νότιου Καυκάσου: το χανάτο Εριβάν, το χανάτο Ναχιτσεβάν και το υπόλοιπο του χανάτου Ταλίς. Το σύνορο μεταξύ Ρωσίας και της Περσίας ορίστηκε στον ποταμό Αράς. Οι περιοχές που παραχωρήθηκαν, περιλαμβάνουν τη σύγχρονη Αρμενία, τα νότια τμήματα της σύγχρονης δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, Ναχιτσεβάν, καθώς και την επαρχία Ιγκντίρ (σήμερα τμήμα της Τουρκίας).
Η συνθήκη υπεγράφη για την Περσία από τον διάδοχο Αμπάς Μιρζά και τον Αλλάχ-Γιαρ Καν Ασάφ αλ-Νταουλά, καγκελάριο του Φαθ Αλί Σαχ (της δυναστείας Καζάρ). Για τη Ρωσία υπεγράφη από τον στρατηγό Ιβάν Πασκίεβιτς. Όπως και η συνθήκη του Γκουλιστάν το 1813, η παρούσα συνθήκη επιβλήθηκε από τη Ρωσία, μετά τη στρατιωτική νίκη επί των Περσών. Ο Πασκίεβιτς απείλησε να καταλάβει την Τεχεράνη σε πέντε ημέρες, εκτός εάν υπογραφόταν η συνθήκη.
Με αυτή την τελική συνθήκη του 1828 η Ρωσία ολοκλήρωσε την κατάκτηση όλων των εδαφών του Καυκάσου από το Ιράν, στα οποία περιλαμβάνεται το σύγχρονο Νταγκεστάν, η ανατολική Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία, που αποτελούσαν τμήμα της Περσίας επί αιώνες. Η περιοχή βορείως του ποταμού Αράς, μεταξύ των οποίων εδάφη των σύγχρονων εθνών της Γεωργίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και του Νταγκεστάν ήταν ιρανικό έδαφος, έως ότου καταλήφθηκαν από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Όροι της συνθήκης
Με τη συνθήκη αυτή:
Η συνθήκη όρισε, επίσης, την επανεγκατάσταση των Αρμενίων από το ιρανικό Αζερμπαϊτζάν στον Καύκασο. Η επανεγκατάσταση περιελάμβανε, επίσης, πλήρη απελευθέρωση των Αρμενίων που αιχμαλωτίστηκαν από την Περσία από το 1804 ή το 1795. Αυτή η επανεγκατάσταση αντικατέστησε τους 20.000 Αρμενίους που μετατοπίστηκαν στη Γεωργία μεταξύ του 1795 και του 1827.