cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψήφισμα 68/262 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών
]] Το Ψήφισμα 68/262 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε στις 27 Μαρτίου του 2014 από την 68η σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ως απάντηση προς τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας και με τίτλο "Εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας". Το μη δεσμευτικό ψήφισμα, το οποίο υποστηρίχθηκε από 100 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της Γενικής Συνέλευσης για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της και υπογράμμισε την ακύρωση του Κριμαϊκού δημοψηφίσματος του 2014. Έντεκα (11) έθνη ψήφισαν κατά, ενώ 58 απείχαν, και επιπλέον 24 κράτη απουσίαζαν όταν διεξήχθη η ψηφοφορία.
Δηλώσεις κρατών
Ο Νίκος Αιμιλίου, μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ, ο οποίος ευνοούσε το ψήφισμα, είπε ότι «Η Κύπρος τονίζει τη σημασία της τήρησης των θεμελιωδών αρχών του σεβασμού της κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας όλων των κρατών, συμπεριλαμβανομένης και της Ουκρανίας».
Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κίνας στον ΟΗΕ, Λιου Τζιεγί, δήλωσε πως «Η Κίνα δεν συμφωνεί με μια χειρονομία αντιπαράθεσης» καθώς και ότι «Η ψήφιση αυτού του σχεδίου απόφασης θα οδηγούσε μόνο σε ακόμη μεγαλύτερη αντιπαράθεση και θα περιέπλεκε ακόμη περισσότερο την κατάσταση, κάτι που δεν συμφέρει τους Ουκρανούς και τη διεθνή κοινότητα.»
Αντίδραση Ρωσίας
Στις 28 Μαρτίου, 2014 η Ρωσική Ομοσπονδία δήλωσε ότι το ψήφισμα ήταν αντιπαραγωγικό και κατηγόρησε την Δύση ότι χρησιμοποίησαν εκβιασμούς και απειλές για να κερδίσουν περισσότερες ψήφους υπέρ του ψηφίσματος.
Πριόκκα
Η Πριόκκα (ιταλικά: Priocca) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ειδοί του Μαρτίου
thumb|Νόμισμα που εξέδωσε ο [[Μάρκος Ιούνιος Βρούτος, δολοφόνος του Καίσαρα, το φθινόπωρο του 42 π.Χ. με τη συντομογραφία EID MAR κάτω από ένα σκούφο και δύο στιλέτα]] Οι Ειδοί του Μαρτίου (Λατινικά: Idus Martiae, Idus Martii) είναι η 74η μέρα στο Ρωμαϊκό Ημερολόγιο και αντιστοιχεί στις 15 Μαρτίου. Ήταν ημέρα θρησκευτικών εορτασμών για τους Ρωμαίους, καθώς και καταληκτική προθεσμία αποπληρωμής των χρεών τους. Οι Ειδοί του Μαρτίου του έτους 44 π.Χ. έμειναν στην ιστορία ως η ημερομηνία της δολοφονίας του Ιούλιου Καίσαρα, μια ημέρα που άλλαξε τον ρου της ρωμαϊκής ιστορίας. Σήμερα, η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται και για να προσδιορίσει την “αποφράδα ημέρα”.
Ειδοί
Οι Ρωμαίοι δεν αριθμούσαν τις ημέρες κάθε μήνα από την πρώτη ως την τελευταία. Αντίθετα, μετρούσαν αντίστροφα σε σχέση με τρία συγκεκριμένα σημεία κάθε μήνα:  τις νόνες (η 5η ή η 7η μέρα, ένατη μέρα πριν από τις Ειδούς), οι Ειδοί (13η μέρα για τους περισσότερους μήνες, αλλά η 15η μέρα για τους μήνες Μάρτιο, Μάιο, Ιούλιο και Οκτώβριο), και τις καλένδες (1η μέρα του επόμενου μήνα). Πιστεύεται πως αρχικά οι Ειδοί καθορίζονταν από την πανσέληνο, στο πλαίσιο του πιο αρχαίου σεληνιακού ημερολογίου των Ρωμαίων. Στο νεότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο, οι Ειδοί του Μαρτίου συνέπιπταν με την πρώτη πανσέληνο του νέου έτους.
Θρησκευτικοί Εορτασμοί
Οι Ειδοί κάθε μήνα ήταν αφιερωμένες στον Δία, τον ανώτερο θεό του ρωμαϊκού πάνθεου. Ο ιερέας του Δία οδηγούσε τους αμνούς των Ειδών (ovis Idulis) από την Ιερά Οδό ως τον ναό όπου θυσιάζονταν.
Επιπλέον της θυσίας που γινόταν κάθε μήνα, οι Ειδοί του Μαρτίου ήταν επίσης η ημερομηνία εορτασμού της Άννα Περέννα,  θεότητας του κύκλου του έτους, ο εορτασμός της οποίας έκλεινε τις τελετές του νέου έτους. Η ημέρα εορταζόταν με ενθουσιασμό από τον λαό, με υπαίθρια γεύματα, οινοποσία και γλέντι. Ήταν αργία για τους Ρωμαίους, αφιερωμένη στο Θεό Άρη και γι' αυτό εκείνη τη μέρα τελούνταν στρατιωτικές παρελάσεις.
Κατά την ύστερη αυτοκρατορική περίοδο, οι Ειδοί ήταν η πρώτη μέρα μιας ιερής εβδομάδας εορτασμών της Κυβέλης και του Άττι.
Δολοφονία του Καίσαρα
Η δολοφονία του Καίσαρα έβαλε τέλος στη κρίση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και αποτέλεσε εναρκτήρια αφορμή του εμφύλιου πολέμου που οδήγησε στην ανάδειξη του θετού υιού του Καίσαρα, Οκταβιανού, ως μοναδικού ηγέτη του ρωμαϊκού κράτους.
Σχολή Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο
μικρογραφία|Εικόνα από το εσωτερικό της σχολής Η Σχολή Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο (πορτογαλικά: FAU USP, Faculdade de Arquitetura e Urbanismo da Universidade de São Paulo), η Σχολή Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας βρίσκεται στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και ιδρύεται το 1948. Το σημερινό κτίριο της σχολής ξεκινά να χτίζεται το 1966, στην Πανεπιστημιούπολη του Σάο Πάολο και είναι έργο του αρχιτέκτονα João Batista Vilanova Artigas, που αποτέλεσε  και ιδρυτικό της μέλος, με συνεργάτη τον αρχιτέκτονα Carlos Cascaldi. Το κτίριο αποτελεί ένα δείγμα του βραζιλιάνικου μπρουταλισμού στην αρχιτεκτονική.
Ιστορικό
Η FAU USP ιδρύεται το 1948 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, ως ένα τμήμα της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο. Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας της το πρόγραμμα σπουδών επικεντρώνεται κυρίως σε μαθήματα προσανατολισμένα στην μηχανική, εξαιτίας της ραγδαίας ανοικοδόμησης που γνώριζε η Βραζιλία τότε. Η αρχιτεκτονική θεωρούνταν δευτερεύον πεδίο και το δίπλωμα του αρχιτέκτονα από τη συγκεκριμένη σχολή συνιστούσε μια επιπλέον εξειδίκευση του πολιτικού μηχανικού.
Σήμερα, η FAU USP «φιλοξενεί» προπτυχιακές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές καθώς και εκτεταμένη ερευνητική δραστηριότητα στους τομείς του Design, της Αρχιτεκτονικής, της Πολεοδομίας και άλλων συγγενών επιστημονικών πεδίων, όπως ο Σχεδιασμός Τοπίου (Landscace Design) κ.ά.. Επιπλέον, διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες και πληρέστερες βιβλιοθήκες της χώρας στον τομέα της.
Ο Αρχιτέκτονας
Ο João Batista Vilanova Artigas (1915-1985), στα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του επηρεάζεται από το έργο των αρχιτεκτόνων Frank Loyd Wright και Le Corbusier και τη σχολή  του Bauhaus. Παρόλο που εν τέλει υιοθετεί τον Βραζιλιάνικο μπρουταλισμό, τα προγενέστερα καλλιτεχνικά ερεθίσματά του είναι εμφανή στο έργο του. Ο Artigas ήταν στρατευμένος πολιτικά ως κομμουνιστής και αντιλαμβανόταν την αρχιτεκτονική σαν ένα τρόπο να αποτυπώνει την κοινωνική πολλαπλότητα. Οι απόψεις του σχετικά με την σημασία της κοινοτικής ζωής και της εναντίωσης στη λογική της ατομικότητας θα αποτυπωθούν εμφανώς στο σχεδιασμό της FAU.
Η όψη
μικρογραφία|εξωτερική όψη Πρόκειται για ένα μεγάλο πρίσμα από σκυρόδεμα που χωρίζεται σε δύο ζώνες. Η κατώτερη ζώνη συνίσταται από έναν όγκο δύο επιπέδων σε υποχώρηση, με συνεχόμενα υαλοστάσια, ενώ η ανώτερη ζώνη διαμορφώνεται από μια «σκληρή» και «τυφλή» περιμετρική όψη εμφανούς σκυροδέματος. Περιμετρικά του κτηρίου σε ρόλο υποστηρικτικό του ανώτερου όγκου και σε συμφωνία με τον δομικό κάναβο τοποθετούνται μπετονένια υποστυλώματα. Οι μορφολογία τους ομοιάζει με τα υποστηλώμτατα που χρησιμοποιεί ο Όσκαρ Νίεμάιερ (Oscar Niemeyer ) στο έργο του Palacio do Planalto, το Προεδρικό Μέγαρο της Βραζιλίας. Το παραπάνω καταδεικνύει τόσο τις επιρροές που δέχονται οι αρχιτέκτονες, όσο και τη σύγκλιση των τάσεων του βραζιλιάνικου μπρουταλισμού της εποχής.
Τα υλικά
μικρογραφία|Τα χαρακτηριστικά υποστηλώματα Ο Vilanova Artigas και ο Cascaldi  σχεδιάζουν ένα κτήριο εξ ολοκλήρου από οπλισμένο, γυμνό σκυρόδεμα ενώ σαν στοιχείο πλήρωσης χρησιμοποιείται ευρέως το γυαλί. Βασισμένοι στις πολλές δυνατότητες διαχείρισης του υλικού αυτού οι αρχιτέκτονες δημιουργούν ένα λεξιλόγιο από όγκους που διαρθρώνονται με ιδιαίτερη συνθετότητα ενώ παράλληλα επιτρέπουν τη δυνατότητα ύπαρξης φωτεινών και ανοιχτών χώρων. Ο σχεδιασμός των φατνωμάτων της οροφής αλλά και των υποστυλωμάτων στην όψη αποτελούν τέτοια παραδείγματα της «ευπλαστότητας» του υλικού. Η κατασκευαστική ευκολία που προσδίδει το μπετόν δεν είναι ο μόνος λόγος που χρησιμοποιήθηκε με τόση έκταση το συγκεκριμένο οικοδομικό υλικό. Αποτελούσε, ταυτόχρονα, μια προσπάθεια ανάδειξης της τοπικής οικονομίας του Σάο Πάολο και κατ’ επέκταση ενίσχυσης της εικόνας της Βραζιλίας. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το μπετόν υιοθετείται ως πρωταρχικό κατασκευαστικό υλικό στην Βραζιλιάνικη αρχιτεκτονική, καθώς υπάρχουν ήδη εκείνη την εποχή τα παραδείγματα αρχιτεκτόνων όπως ο Oscar Niemeyer και ο Lucio Costa.
Ο σχεδιασμός
μικρογραφία|Το μεγάλο αίθριο και οι ράμπες που συνδέουν τα επίπεδα των ορόφων. Πιστοί στις αρχές της ανοιχτότητας και του δημόσιου χαρακτήρα, οι Artigas και Cascaldi δομούν τη σύνθεσή τους πάνω στην κεντρική ιδέα της χωρικής συνέχειας. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούν ένα χώρο ανοικτό και ολοκληρωμένο, χωρίς τμηματοποίηση σε επιμέρους μικρότερους χώρους. Ο δημόσιος χαρακτήρας του κτιρίου ενισχύεται από ανοιχτή προς τα έξω είσοδο, αφού δεν υπάρχουν πόρτες ή οποιοδήποτε άλλο εμπόδιο που να την οριοθετεί. Έτσι ο χώρος συλλαμβάνεται με ενιαίο τρόπο. μικρογραφία|Η φατνωματική οροφή και η διαμόρφωση των αιθουσών Στο εσωτερικό του κτιριακού πρίσματος δημιουργείται ένα μεγάλο αίθριο, το επονομαζόμενο «Caramel Hall» που φωτίζεται από ψηλά, μέσω μιας φατνωματικής οροφής με φεγγίτες, ενώ οι διαφορετικοί χώροι της σχολής αναπτύσσονται γύρω από αυτό, επιτρέποντας τις οπτικές φυγές και την επικοινωνία των χρηστών και στα έξι επίπεδα του κτιρίου. Το κεντρικό αυτό αίθριο αποτελεί ταυτόχρονα και πυρήνα όλων των δραστηριοτήτων, ενώ μπορεί να φιλοξενήσει οποιαδήποτε λειτουργία. Η ύπαρξη του αιθρίου είναι καίριας σημασίας για τους αρχιτέκτονες. Ενσαρκώνει το όραμα του Artigas για έναν «οικουμενικό ναό» αφιερωμένο στη γνώση και την ανταλλαγή ιδεών μέσω του διαλόγου και της γόνιμης αντιπαράθεσης. Στα πρότυπα της αρχιαοελληνικής αγοράς, ο Artigas επιχειρεί να δημιουργήσει μια κλειστή πλατεία, περιτοιχισμένη από ένα μπετονένιο κάδρο, διατηρώντας τη ταυτόχρονα, απολύτως δημόσια και προσβάσιμη. Έτσι, το αίθριο ανάγεται σε συμβολισμό της παιδαγωγικής λογικής που ο αρχιτέκτονας οραματιζόταν και εφάρμοζε στη διδασκαλία του.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην κατακόρυφη σύνδεση μεταξύ των ορόφων μέσω ενός συστήματος με ράμπες που τοποθετούνται πλευρικά του αιθρίου. Η κίνηση σε κάθε όροφο πραγματοποιείται μέσω διαδρόμων οι οποίοι έχουν άμεση επικοινωνία και αυτοί με το αίθριο. Οι χώροι γύρω από το αίθριο που χρειάζεται να έχουν μια σχετική απομόνωση, όπως η βιβλιοθήκη, κλείνονται με υαλοστάσια επιτρέποντας ωστόσο  και πάλι την οπτική επαφή. Τέλος οι αίθουσες διδασκαλίας βρίσκονται στην εξωτερική περίμετρο του κτηρίου με θέα προς τον κήπο. Έτσι, η  διαχείριση της τομής του κτιρίου ακολουθεί επίσης της αρχές της «ανοιχτότητας» και της σύνδεσης των χώρων και των χρηστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Βραζιλία Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα
Πάπας Βίκτωρ Γ΄
Ο πάπας Βίκτωρ Γ΄ (Papa Vittore III, 1027 - 16 Σεπτεμβρίου 1087), που γεννήθηκε με το όνομα Νταουφέριο (Dauferio), ήταν ποντίφηκας από τις 24 Μαΐου 1086 ως το 1087 που απεβίωσε. Διαδέχθηκε τον Γρηγόριο Ζ΄. Επισκιάστηκε από τη δράση και τη φήμη του Δεσιδέριου, ηγουμένου του Μόντε Κασίνο.
Η ασθενής υγεία του τον έκανε αρχικά απρόθυμο να αποδεχθεί την εκλογή του και κατά τη διάρκεια της στέψης του έπεσε σε ασθένεια. Το μόνο γραπτό του έργο είναι οι "Διάλογοι" για τα θαύματα του αγίου Βενεδίκτου της Νουρσία και άλλων αγίων του Μοντεκασίνο. Αρχιεράτευσε για 1 έτος, 3 μήνες και 23 ημέρες· ανακηρύχθηκε ευλογημένος (ένα βαθμό πριν το άγιος) το 1887.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Πριόλα
Η Πριόλα (ιταλικά: Priola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ρόζα Βερτσελάνα
H Ρόζα, ιταλ. Rosa Vercellana (3 Ιουνίου 1833 - 26 Δεκεμβρίου 1885) από τον Οίκο των Βερτσελάνα ήταν η ερωμένη και μετά η 2η σύζυγος του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας. Αν και παντρεύτηκαν, ο μοργανατικός γάμος δεν της επέτρεπε να ονομαστεί βασίλισσα της Ιταλίας. Την αποκαλούσαν η Ωραία Ροζίν ή Ροζίνα. Έγινε 1η κόμισσα του Μιραφιόρι & Φονταναφρέντα.
Βιογραφία
Ο πατέρας της, από το Μονκάλβο της επαρχίας Άστι, ήταν σημαιοφόρος της Αυτοκρατορικής Φρουράς του Ναπολέοντα Α΄. Έπειτα από την πτώση εκείνου, διορίστηκε αξιωματικός στη Φρουρά του βασιλιά και διοίκησε τη βασιλική Φρουρά στο κυνηγετικό ανάκτορο του Ρακονίτσι από το 1847. Εκεί, καθώς ζούσε με την οικογένειά του, η 14χρονη κόρη του Ρόζα γνώρισε τον διάδοχο Βίκτωρα-Εμμανουήλ.
Έγινε ερωμένη του διαδόχου και έπειτα απέκτησε δύο παιδιά από αυτόν. Η σχέση τους προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο το 1849, όταν ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ στέφθηκε βασιλιάς της Σαρδηνίας. Το 1855 απεβίωσε η σύζυγός του Αδελαιδα και ο βασιλιάς ονόμασε τη Ρόζα κόμισσα του Μιραφιόρι & Φονταναφρέντα με βασιλικό διάταγμα του 1858. Επίσης αναγνώρισε τα δύο τέκνα του και τους έδωσε το επώνυμο Γκουερριέρι. Το 1860 ο βασιλιάς την εγκατέστησε, στο αποκατεστημένο κάστρο Λα Μάντρια, κοντά στη Βενάρια.
Το 1864 η πρωτεύουσα της Ιταλίας μετακινήθηκε από το [Τορίνο] στη [Φλωρεντία] και η Βερτσελάνα εκαταστάθηκε στην εκεί βίλλα Λα Πιετράια. Πέντε έτη μετά ο βασιλιάς αισθάνθηκε σοβαρά ασθενής στο Σαν Ροσσόρε, τη βασιλική κατοικία κοντά στην [Πίζα]. Φοβούμενος το τέλος του, νυμφεύτηκε εσπευσμένα την ερωμένη του σε μία καθαρά θρησκευτική τελετή, που δεν χορήγησε πολιτικά δικαιώματα στη σύζυγό του. Ακολούθησε τηλεγράφημα στη [Ρώμη], ζητώντας την ευλογία του πάπα.
Μία πολιτική τελετή έγινε στη Ρώμη 8 έτη μετά, το 1877. Ήταν ένας μοργανατικός γάμος, έτσι δεν έγινε ποτέ βασίλισσα και τα παιδιά της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής στον θρόνο. Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ απεβίωσε δύο μήνες μετά την τελετή. Η Ρόζα επέζησε 8 έτη, ως το 1885.
Πατριχώρι Μαγνησίας
Το Πατριχώρι είναι πολύ μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου και προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 173 μέτρα. Απέχει περίπου 57 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο, περίπου 16 χλμ. Α. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και είναι ανάμεσα στην Πάλτση (ΒΔ.) και τη Μορτιά (ΝΑ.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 8 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Βίλβορντε
Το Βίλβορντε (ολλανδικά: Vilvoorde, γαλλικά Vilvorde), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Φλαμανδικής Βραβάντης. Έχει έκταση 21,47 χμ² και πληθυσμό 44.015 κατοίκους (2018).
Γλώσσες και εθνότητες
Στην πόλη κατοικεί μεγάλη ισπανική μειονότητα. Στο κέντρο της πόλης, 1 στους 10 κατοίκους έχουν την ισπανική υπηκοότητα και το ποσοστό των Βέλγων με ισπανικές ρίζες είναι ακόμη μεγαλύτερο. Οι περισσότεροι μετανάστευσαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από το Πενιαρρόγια-Πουεμπλονουένο στην Ανδαλουσία.
Υπάρχει επίσης μεγάλη μαροκινή κοινότητα και πολλές μικρότερες κοινότητες πιο πρόσφατων μεταναστών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων, Σλαβομακεδόνων και Πορτογάλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Βάρεγκεμ
Το Βάρεγκεμ (ολλανδικά: Waregem), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 44,34 χμ² και πληθυσμό 38.125 κατοίκους (2018).
Κλείτος (γιος του Βάρδυλις)
Ο Κλείτος Ιλλυριός Βασιλιάς των Δαρδάνων (περί το 356 π.Χ. - 335 π.Χ.) ήταν γιος του Βάρδυλις και πατέρας του Βάρδυλις Β΄. Ο Κλείτος ήταν ο οργανωτής στην πετυχημένη Ιλλυρική εξέγερση (335 π.Χ.) που οδήγησε στην Πολιορκία του Πηλίου. Οι σύμμαχοι του ήταν ο βασιλιάς των Ταυλάντιων Γλαυκίας και οι Αυταριάται με τον Πλευρία. Ο Κλείτος κατέλαβε και οχύρωσε την πόλη Πήλιον Ιλλυρίας και περίμενε την άφιξη του Γλαυκία. Ο Μέγας Αλέξανδρος έφτασε στην πόλη και ανάγκασε τον Κλείτο να κλειστεί στα τείχη της πόλης, με την άφιξη του Γλαυκία αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει, αργότερα ο Αλέξανδρος επανήλθε με νέες ενισχύσεις και ικανότερο στρατό από αυτόν του Γλαυκία. Μετά την σύναψη τριήμερης ανακωχής ο Αλέξανδρος επιτέθηκε την νύχτα και κατέλαβε την πόλη, ο Κλείτος διατήρησε τον θρόνο του σαν υποτελής των Μακεδόνων. Οι περισσότερες ιστορικές πηγές καταγράφουν τον Κλείτο ως βασιλιά των Δαρδάνων, υπάρχουν ωστόσο μερικές που αναφέρουν ότι κυβερνούσε τους Δασσαρήτες.
Η μάχη του Πηλίου
Ο Μέγας Αλέξανδρος αποφάσισε να οργανωθεί και να εκστρατεύσει εναντίον του Κλείτου πριν ενωθεί με τον στρατό του Γλαυκία και γίνει ισχυρός, ο σύμμαχος του Λάγγαρος νίκησε τους Αυταριάται πριν ενισχύσουν τους υπόλοιπους Ιλλυριούς. Βάδισε με τον στρατό του από την Παιονία και την Λυγκηστίδα και έφτασε στο Πήλιον πριν από τον Γλαυκία. O Φλάβιος Αρριανός γράφει ότι ο Κλείτος θυσίασε στους θεούς τρία αγόρια, τρία κορίτσια και τρία κριάρια για να τον βοηθήσουν στην μάχη. Οι Μακεδόνες απέκλεισαν την πόλη του Πηλίου που βρισκόταν ο Κλείτος και περίμεναν τους Ιλλυριούς να παραδοθούν, σύντομα όμως και οι ίδιοι οι Μακεδόνες είχαν έλλειψη από τρόφιμα. Η άφιξη του Γλαυκία με μεγάλο στρατό και πολλές προμήθειες τους ανάγκασε να λύσουν την πολιορκία και να φύγουν, ήταν η πρώτη και τελευταία πικρή ήττα του Αλεξάνδρου. Οι Μακεδόνες προχώρησαν σε στρατιωτική άσκηση στην επίπεδη πεδιάδα με τους καταπέλτες σε ένα συμπαγές σώμα με 100 μέτρα πλάτος και 120 μέτρα βάθος, σε κάθε πλευρά βρισκόταν μια μεραρχία με 200 ιππείς. Ο Γλαυκίας και ο Κλείτος παρατηρούσαν έκπληκτοι από τα τείχη του Πηλίου την στρατιωτική άσκηση των Μακεδόνων. Μια Ιλλυρική δύναμη πλησίασε δειλά, οι Μακεδόνες σήκωσαν τα δόρατα, έβγαλαν όλοι την πολεμική Μακεδονική κραυγή και επιτέθηκαν με ορμή. Οι δυνάμεις του Κλείτου βρέθηκαν σε σύγχυση και οπισθοχώρησαν πανικόβλητες, οι Μακεδόνες ξεκίνησαν την προέλαση. Οι Ιλλυριοί συσπειρώθηκαν και αντεπιτέθηκαν αλλά ο Αλέξανδρος με το ελαφρύ Μακεδονικό ιππικό τους κράτησε για καιρό μακριά και μετέφερε τους καταπέλτες του στην απέναντι πλευρά. Ο Αλέξανδρος τους έδωσε προθεσμία να παραδοθούν σε τρεις μέρες, οι Ιλλυριοί βρέθηκαν σε μεγάλη σύγχυση επειδή είχαν υποτιμήσει τον Μακεδονικό κίνδυνο και δεν είχαν κατασκευάσει τις απαιτούμενες οχυρώσεις. Ο Αλέξανδρος αποφάσισε να τελειώσει την δουλειά την νύχτα, έστειλε τους τοξότες που έσφαξαν τους Ιλλυριούς στα κρεβάτια τους. Ο Κλείτος έκαψε σε αντίποινα το Πήλιον για να μην πέσει σε Μακεδονικά χέρια.
Η επόμενη μέρα
Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είχε την πολυτέλεια να συντρίψει ολοκληρωτικά τους Ιλλυριούς επειδή εξεγέρθηκε η Θήβα και προτεραιότητα του έγινε η υποταγή της. Ο Κλείτος και ο Γλαυκίας παρέμειναν στην χώρα των Ταυλάντιων και συνέχισαν να κυβερνούν μέχρι τον θάνατο τους ως υποτελείς βασιλείς των Μακεδόνων. Ο Αλέξανδρος είχε αναγνωρίσει ότι δεν θα παρέμεναν κίνδυνος οι Ιλλυριοί στα σχέδια του, τον βοήθησαν μάλιστα αργότερα στην εκστρατεία του στην Περσία. Η χρονιά που πέθανε ο Κλείτος είναι άγνωστη, πιθανότατα την περίοδο (300 π.Χ. - 295 π.Χ.) που τον διαδέχθηκε ο γιος του Βάρδυλις Β΄ αν και θεωρείται απίθανο να έζησε μέχρι τότε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες της Ιλλυρίας
Πάπας Ευγένιος Γ΄
Ο πάπας Ευγένιος Γ΄ (π. 1080 - 8 Ιουλίου 1153), που γεννήθηκε με το όνομα Μπερνάρντο ντα Πίζα, ήταν ποντίφηκας από τις 15 Φεβρουαρίου 1145 ως το 1153 που απεβίωσε. Ήταν ο πρώτος Κιστερκιανός μοναχός που έγινε πάπας. Όταν το 1144 η Έδεσσα έπεσε στους Μουσουλμάνους, προκήρυξε την Β΄ Σταυροφορία, η οποία ήταν η πρώτη αποτυχημένη απόπειρα ανακατάληψης τόπων που είχαν κερδηθεί στην Α΄ Σταυροφορία.
Αρχιεράτευσε για 8 έτη, 4 μήνες και 24 ημέρες. Ανακηρύχθηε όσιος (ένα βαθμό πριν το άγιος) το 1872 από τον Πίο Θ΄.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα Κατηγορία:Σταυροφορίες
Ηλίας Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Ηλίας υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 963 και 1000 μ.Χ.
Διαδέχθηκε το 963 τον Ιώβ. Τον Ηλία Α΄ διαδέχθηκε το 1000 ο Αρσένιος.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Προυνέττο
Το Προυνέττο (ιταλικά: Prunetto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Στέφανος Γ΄ της Βαυαρίας
Ο Στέφανος Γ΄ o μεγαλοπρεπής ή ματαιόδοξος, γερμ. Stephan der kneißl (1337 - 26 Σεπτεμβρίου 1413) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ (1375-1413).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ελισάβετ του Οίκου Βαρκελώνης, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας.
Το 1375 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις γιοί του κυβέρνησαν από κοινού, αλλά το 1392 διαίρεσαν την κτήση: ο Στέφανος Γ΄ και ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος δαπανούσαν μεγάλα ποσά στην Αυλή της Ιταλίας και ο νεότερος αδελφός τους Ιωάννης Β΄ ζήτησε να μοιραστούν το δουκάτο. Έγιναν τρία μέρη: Ίνγκοσλστατ, Λάντσουτ και Μόναχο. Ο Στέφανος Γ΄ θεωρούσε ότι το μερίδιό του ήταν μικρό και από την ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ των αδελφών που προκλήθηκε, ο Στέφανος κατέλαβε το Μόναχο του Ιωάννη Β΄.
Όταν ο Φρειδερίκος και ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσαν, ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε να επεκτείνει το μερίδιό του, πράγμα που προκάλεσε διαφωνίες με τα ανίψια του. Όταν ο Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας εκστράτευσε εναντίον του Λουξεμβούργου, ο Στέφανος Γ΄ υποστήριξε τον Ρούπερτ, αντιτιθέμενος στα ανίψια του. Το 1402 ο Ερνέστος, γιος του Ιωάννη Β΄, τον ανάγκασε να αφήσει το Μόναχο και να περιοριστεί στο Ίνγκοσλτατ. Όταν το 1403 οι πολίτες του Μονάχου εξεγέρθηκαν, ο Στέφανος Γ΄ πήρε το μέρος τους, αλλά δεν επέτυχε τελικά τίποτε.
Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διεκδικητές του Τυρόλου και ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε το 1410 να εισβάλει σε αυτό, αλλά χωρίς επιτυχία. Απεβίωσε στο Νίντερσχενενφελντ 76 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1364 την Ταντέα Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα:
Η Ταντέα απεβίωσε το 1401 και ο Στέφανος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ελισάβετ των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Γ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Άννα Κανάλις της Κουμιάνα
Η Άννα, ιταλ. Anna Canalis di Cumiana (23 Απριλίου 1680 - 13 Απριλίου 1769) από τον Οίκο των Κανάλις ήταν κόρη του κόμη της Κουμιάνα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σαρδηνίας.
Βιογραφία
Η Άννα-Καρλότα-Τερέζα γεννήθηκε στο παλάτσο Κανάλις του Τορίνο το 1680 και ήταν κόρη του Φραντσέσκο-Μαουρίτσιο Κανάλις κόμη της Κουμιάνα και της Μόνικας-Φραντσέσκας-Σαν-Μαρτίνο του Αλιέ. Έλαβε εκπαίδευση μοναχής στη μονή της Επίσκεψης του Τορίνο. Εισήλθε στην Αυλή του δούκα της Σαβοΐας το 1695. Έγινε κυρία των τιμών της Μαρίας-Ιωάννας, μητέρας του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ δούκα της Σαβοΐας, μετέπειτα βασιλιά της Σικελίας και μετά της Σαρδηνίας. Είχε την επίκληση μαντμουαζέλ ντε Κουμιανά.
Οικογένεια
Το 1724 απεβίωσε ο Φραντσέσκο και ο βασιλιάς την κάλεσε στην Αυλή, όπου την έκανε κυρία των τιμών της νύφης του Πολυξένης της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Το 1728 απεβίωσε η σύζυγος του βασιλιά, η Άννα Μαρία της Ορλεάνης και δύο έτη μετά ο Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ νυμφεύτηκε την Άννα σε ιδιωτική τελετή, αφού έλαβε άδεια από τον πάπα Κλήμη ΙΒ΄. Ο βασιλιάς της έδωσε τον τίτλο της μαρκησίας του Σπίνιο Μονφερράτο. Ο δημόσιος γάμος έγινε το 1730, μπροστά στα έντρομα μάτια των Αυλικών. Ένα μήνα μετά ο βασιλιάς παραιτήθηκε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος-Εμμανουήλ Γ΄.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
Για την περίοδο 1994-95, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Άννα Κανάλις της Κουμιάνα
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Αμαλιάδας
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1994-95 ήταν η 26η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Πανδόλφος Ε΄ της Κάπουα
Ο Πάντουλφ Ε΄, Pandulf V (άκμασε 1022-1027) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών, ήταν κόμης του Tεάνo και πρίγκιπας της Κάπουα (1022–1026). Το ότι είχε σχέση με την κυρίαρχη δυναστεία της Κάπουα φαίνεται πιθανό, αλλά είναι αβέβαιο. Εγκαταστάθηκε στην Κάπουα από τον Πελεγρίνο, αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, ο οποίος πολιόρκησε την Κάπουα και καθαίρεσε τον ως τότε πρίγκιπα Πάντουλφ Δ΄, ο οποίος φυλακίστηκε στη Γερμανία. Ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας παραχώρησε επίσημα το πριγκιπάτο στον Πάντουλφ Ε΄ το 1023 και συνέδεσε τον γιο του Ιωάννη μαζί του ως συγκυβερνήτη.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 18 ομάδες.
Πανδόλφος Ε΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Μερικοί τον θεωρούν γιο του Άτενουλφ, γιου του Πανδόλφου Α΄ του Σιδηροκέφαλου, πρίγκιπα των Μπενεβέντο, Κάπουα, Σπολέτο, Σαλέρνο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 42 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
Πανδόλφος Ε΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Το 1024, κατόπιν εντολής του Γουαϊμάρος Γ΄ του Σαλέρνo, ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας απελευθέρωσε τον Πάντουλφ Δ΄. Ο Γουαϊμάρος Γ΄ και ο Πάντουλφ πολιόρκησαν αμέσως την Κάπουα με τη βοήθεια του Νορμανδού μισθοφόρου Ράινουλφ Ντρένγκοτ. Το 1025, ο Βυζαντινός καταπάνω της Ιταλίας Βασίλειος Βοϊωάννης, ο οποίος ήταν απασχολημένος σε μία Σικελική εκστρατεία, ενώθηκε μαζί τους με μία γιγάντια δύναμη. Το 1026, μετά από πολιορκία 18 μηνών, ο Βοϊωάννης διαπραγματεύτηκε την παράδοση του Πάντουλφ Ε΄ και παραχώρησε σε αυτόν και στον γιο του Ιωάννη ασφαλή συμπεριφορά στη Νάπολη.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
1ος όμιλος
ο Ατρόμητος Βαρβάσαινας αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα
Πανδόλφος Ε΄ της Κάπουα
Βιογραφία
Το 1027 ο Πάντουλφ Δ΄, που τώρα αποκαταστάθηκε, πολιόρκησε τον Σέργιο Δ΄ δούκα της Νάπολης, ο οποίος είχε προσφέρει καταφύγιο στον Πάντουλφ του Τεάνo. Η πόλη έπεσε και ο Σέργιος κρύφτηκε. Ο Πάντουλφ και ο γιος του κατέφυγαν είτε στη Ρώμη είτε στη Ρωμανία, όπου απεβίωσε μερικά χρόνια αργότερα. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1052, όταν ο μικρότερος αδελφός του Πάντουλφ εμφανίζεται ως ο μεγαλύτερος μεταξύ των επιζόντων αδελφών του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1994–95
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 31 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
ο Ατρόμητος Βουνάργου δεν συμμετείχε.
3ος όμιλος
Αετός Κέντρου και Α.Ο Σιμόπουλο δε συμμετείχαν
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
10 Φεβρουαρίου 1995 Α.Ο Πύργος - Αστέρας Αμαλιάδας 0-0 (2-3 πέναλτι) - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1994-1995 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1994-1995
Λουδοβίκος Ζ΄ της Βαυαρίας
Ο Λουδοβίκος Ζ΄ ο γενειοφόρος, γερμ. Ludwig VII der bärtige (π. 1368 - 1 Μαΐου 1447) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ (1413-43).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ και της Ταντέας (Θαδδαίας) Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό Βισκόντι κυριάρχου του Μιλάνου. Η αδελφή του Ισαβέλλα είχε παντρευτεί τον Κάρολο ΣΤ΄ Βαλουά της Γαλλίας και ο Λουδοβίκος Ζ΄ πέρασε μερικά χρόνια στη Γαλλία.
Οι πολίτες της Λιέγης είχαν εξεγερθεί εναντίον του εξαδέλφου τού πατέρα του, τού Ιωάννη Γ΄ επισκόπου της Λιέγης. Το 1408 ο Λουδοβίκος Ζ΄, ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ (αδελφός τού Ιωάννη Γ΄) και ο Ιωάννης των Βαλουά δούκας της Βουργουνδίας τους νίκησαν στο πεδίο του Οτέ (Othée).
Όταν το 1413 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, διέταξε το κτίσιμο του Νέου Κάστρου του Ίνγκολστατ, ενός κτηρίου επηρεασμένου από τον Γαλλικό Γοτθικό ρυθμό. Ήταν πολύ θερμός χαρακτήρας, ήλθε σε αντιπαράθεση με τον πρώην σύμμαχό του Ιωάννη Α΄· επίσης με τον εξάδελφό του Ερρίκο ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Ο τελευταίος ένωσε τους εχθρούς του Λουδοβίκου Ζ΄ σε μία ομάδα, την Εταιρεία του Παπαγάλου το 1414 και έκαναν ένα Συνέδριο το επόμενο έτος στην Κωνσταντία.
Το 1425 απεβίωσε ο Ιωάννης Γ΄ επίσκοπος της Λιέγης, που ήταν και δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ, τελευταίος του κλάδου του. Ο Λουδοβίκος Ζ΄ ήρθε σε σύγκρουση με τον Ερρίκο ΙΣΤ΄ και τους αδελφούς Ερνέστο και Γουλιέλμο Γ΄ δουκών της Βαυαρίας-Μονάχου. Οι τέσσερείς τους ήταν τα ανίψια του Ιωάννη Γ΄. Το αποτέλεσμα ήταν το 1429 να διαιρεθεί το Στράουμπινγκ μεταξύ τους.
Το 1443 ο Λουδοβίκος Γ΄ φυλακίστηκε από τον γιο του Λουδοβίκο Η΄, σύμμαχο του Ερρίκου ΙΣΤ΄. Ο Λουδοβίκος Η΄ απεβίωσε το 1445 και δύο έτη μετά απεβίωσε και ο Λουδοβίκος Γ΄ εγκάθειρκτος. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος ΣΤ΄ ως εξάδελφός του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1402 την Άννα των Βουρβόνων, κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς και είχαν τέκνα:
Η Άννα απεβίωσε το 1408 και ο Λουδοβίκος Ζ΄ το 1413 έκανε δεύτερο γάμο, με την Αικατερίνη των Καπετιδών, κόρη του Πέτρου Β΄ κόμη του Αλανσόν και είχαν τέκνα:
Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα
Ο Λανδούλφος Α΄, Landulf I (π. 795 – 843), που ονομαζόταν Παλαιός, ήταν ο πρώτος διοικητής (gastald) της Κάπουα και αρχηγέτης του επιφανούς Οίκου των Λαντουλφιδών, που θα κυβερνούσε την Κάπουα μέχρι το 1058. Σύμφωνα με το Χρονικό της δυναστείας της Κάπουα (Cronaca della dinastia di Capua), κυβέρνησε την Παλαιά Κάπουα για 25 χρόνια και 4 μήνες και τη Νέα Κάπουα για άλλο 1 έτος και 8 μήνες. Σύμφωνα με τον Έρχεμπερτ, ήταν «ένας πολύ πολεμοχαρής άνθρωπος» (vir bellicosissimus).
Το 839, σύμφωνα με το ''Χρονικό του Αγ. Βενεδίκτου του Καζίνο'' (Chronica S. Benedicti Casinensis) ο Λανδούλφος πήρε την πρωτοβουλία για την απελευθέρωση του Σίκονουλφ, του φυλακισμένου αδελφού του δολοφονηθέντος πρίγκιπα του Μπενεβέντο, Σίκαρντ. Υποστήριξε τον Σίκονουλφ στον πόλεμό του με τον σφετεριστή Ράντελχις. Ο Σίκονουλφ ανακηρύχθηκε πρίγκιπας στο Σαλέρνο και ο Λανδούλφος υποσχέθηκε την πόλη του σε αυτόν. Είχε πολεμήσει για τον Σίκαρντ εναντίον της Νάπολης στα πρώτα του χρόνια, αλλά συνήψε συνθήκη ειρήνης με τους Ναπολιτανούς, για να μπορέσει να μπει πλήρως στον πόλεμο εναντίον του Ράντελχις. Ο Ράντελχις κάλεσε Σαρακηνούς μισθοφόρους και λεηλάτησαν την Κάπουα το 841. Τα ερείπια αυτής της πόλης είναι ό,τι έχει απομείνει από την "Παλαιά Κάπουα" (βλ. Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε). Ο Λανδούλφος Α΄ ίδρυσε τη σημερινή Κάπουα, τη "Νέα Κάπουα", στο λόφο του κοντινού Τριφλίσκο, το οποίο οχύρωσε ως "Ρεμπελόπολις", σύμφωνα με το Χρονικό του Σαλέρνο (Chronicon Salernitanum). Από τότε ο χρονικογράφος αναφέρει ότι κυβέρνησε άλλο ένα χρόνο και οκτώ μήνες, και απεβίωσε πιθανότατα το 843. Φαίνεται ότι μέχρι το τέλος τής ζωής του χρησιμοποιούσε τον τίτλο τού κόμη.
Οικογένεια
Άφησε τέσσερις γιους εξέχοντες τις επόμενες δεκαετίες στο Νότιο Ιταλία:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Μακτάμπ
Το Μακτάμπ (مكتب) ή Μακταμπέχ (مكتبة) ή Μακταμπχανέχ (άλλες μεταγραφές περιλαμβάνουν τις μακτέμπ, μεκτέμπ, μεκτέπ),επίσης γνωστό ως Κουτάμπ (الكتَّاب Kottāb ), που σημαίνει "σχολείο", είναι αραβική λέξη που σημαίνει δημοτικό σχολείο. Αν και χρησιμοποιούταν κατά κύριο λόγο για τη διδασκαλία ανάγνωσης, γραφής, γραμματικής και Ισλαμικών σπουδών στα παιδιά όπως το Κίρα'ατ (απαγγελία Κορανίου). Άλλα πρακτικά και θεωρητικά θέματα επίσης διδάσκονταν συχνά. Μέχρι τον 20ο αιώνα, τα μακτάμπ ήταν διαδεδομένο μέσο μαζικής εκπαίδευσης σε μεγάλο μέρος του Ισλαμικού κόσμου.
Ιώβ Αλεξανδρείας
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Μακτάμπ
Το Μακτάμπ αναφέρεται μόνο δημοτικά σχολεία στα αραβικά. Ο Μακτάμπ χρησιμοποιείται στα περσικά Νταρί στο Αφγανιστάν ως ισοδύναμος όρος για το σχολείο, συμπεριλαμβανομένων τόσο των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σχολείων. Ο Αβικέννας χρησιμοποιούσε τη λέξη μακτάμπ με την ίδια έννοια.
Τα Μακτάμπ ή κουτάμπ είναι μια παλιομοδίτικη μέθοδος εκπαίδευσης στην Αίγυπτο και τις χώρες με Μουσουλμανική, στις οποίες ο σείχης διδάσκει μια ομάδα φοιτητών που κάθονται μπροστά του στο έδαφος. Το πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει το Ισλάμ και τα Κορανικά Αραβικά, αλλά επικεντρωνόταν κυρίως στην απομνημόνευση του Κορανίου. Με την ανάπτυξη των σύγχρονων σχολείων, ο αριθμός των κουτάμπ έχει μειωθεί. Η λέξη κουτάμπ σημαίνει "συγγραφείς", ενώ ο πληθυντικός είναι ο katatīb / katātīb.
Στη κοινή χρήση στα Σύγχρονα αραβικά, η λέξη μακτάμπ σημαίνει "γραφείο", ενώ η μακταμπάχ σημαίνει "βιβλιοθήκη" ή "(τόπος) μελέτης" και κουτάμπ είναι πληθυντική λέξη που σημαίνει "βιβλία".
Ιστορία
Στον μεσαιωνικό Ισλαμικό κόσμο, ένα δημοτικό σχολείο ήταν γνωστό ως μακτάμπ, το οποίο χρονολογείται τουλάχιστον από τον 10ο αιώνα. Όπως οι μεντρεσέδες (που αναφέρονται στην ανώτερη εκπαίδευση), το μακτάμπ συχνά συνδεόταν με ένα τζαμί. Κατά τον 16ο αιώνα, οΣουνίτης Ισλαμικός νομικός Ιμπν Χατζάρ αλ-Χαϊταμί συζήτησε τα σχολεία Μακτάμπ. Σε απάντηση ενός αιτήματος από ένα συνταξιούχο Σιίτη Ισλαμιστή δικαστή που διοικούσε ένα δημοτικό σχολείο Μακτάμπ για τα ορφανά, ο αλ-Χαϊταμί εξέδωσε φετφά που περιέγραφε μια δομή της εκπαίδευσης μακτάμπ που εμπόδιχε οποιαδήποτε φυσική ή οικονομική εκμετάλλευση των εγγεγραμμένων ορφανών.
Πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Ο Ιμπν Σίνα έγραψε ότι τα παιδιά θα πρέπει να αποστέλλονται σε ένα σχολείο μακτάμπ από την ηλικία των 6 ετών και θα πρέπει να διδάσκονται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι να φτάσουν την ηλικία των 14. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, έγραψε ότι έπρεπε να διδαχθούν το κοράνι, την Ισλαμική μεταφυσική, τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, την Ισλαμική ηθική και χειρωνακτικές δεξιότητες (ο όρος θα μπορούσε να αναφέρεται σε μια ποικιλία πρακτικών δεξιοτήτων).
Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Ο Ίμπν Σίνα αναφέρεται στην φάση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της σχολικής εκπαίδευσης μακτάμπ ως περίοδο ειδίκευσης, όπου οι μαθητές θα πρέπει να αρχίσουν να αποκτούν χειρωνακτικές δεξιότητες, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση. Γράφει ότι τα παιδιά μετά την ηλικία των 14 ετών θα πρέπει να λάβουν μια επιλογή για να επιλέξουν και να ειδικευτούν σε θέματα που ενδιαφέρονται, όπως η ανάγνωση, οι χειρωνακτικές δεξιότητες, η λογοτεχνία, το κήρυγμα, η ιατρική, η γεωμετρία, το εμπόριο, η χειροτεχνία, ή οποιοδήποτε άλλο θέμα ή το επάγγελμα που θα ενδιαφέρονταν να επιδιώξουν για μια μελλοντική καριέρα. Έγραψε ότι αυτό ήταν ένα μεταβατικό στάδιο και ότι πρέπει να υπάρξει ευελιξία ως προς την ηλικία αποφοίτησης των μαθητών, καθώς και ο συναισθηματικός τομέας και τα επιλεγμένα θέματα του μαθητή πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Παιδεία
Στους μεσαιωνικούς χρόνους, το Χαλιφάτο παρατήρησε αύξηση στην παιδεία, έχοντας το υψηλότερο ποσοστό αλφαβητισμού του Μεσαίωνα, συγκρίσιμο με την παιδεία της κλασικής Αθήνας στην αρχαιότητα. Η εμφάνιση των ιδρυμάτων μακτάμπ και μεντρεσέδων έπαιξαν βασικό ρόλο στα σχετικά υψηλά ποσοστά αλφαβητισμού του μεσαιωνικού Ισλαμικού κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτική ορολογία Κατηγορία:Ισλαμική εκπαίδευση Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία Κατηγορία:Είδη σχολών
Κόρτρεϊκ
Το Κόρτρεϊκ (ολλανδικά: Kortrijk, γαλλικά Courtrai), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 80,02 χμ² και πληθυσμό 76.265 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ελευθέριος Αλεξανδρείας
Ο Ελευθέριος υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1175 και 1180. Διαδέχθηκε το 1175 τον Ηλία Β΄. Τον Ελευθέριο διαδέχθηκε το 1180 ο Μάρκος Γ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πάπας Κελεστίνος Ε΄
Ο Πάπας Κελεστίνος Ε΄ (λατ.: Caelestinus V, 1209 - 19 Μαΐου 1296), που γεννήθηκε ως Πέτρο Ανγκελάριο, ήταν ποντίφηκας από τις 5 Ιουλίου 1294, αλλά παραιτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Ήταν μοναχός και ερημίτης, ο ιδρυτής του Τάγματος των Κελεστίνων ως κλάδου των Βενεδικτίνων.
Εκλέχθηκε έπειτα από δύο έτη αδιέξοδων προσπαθειών εκλογής πάπα και ήταν ο τελευταίος που δεν εξελέγη από το Σύλλογο των καρδιναλίων (Conclavium). Τα διατάγματά του (edicts) ακυρώθηκαν από τον διάδοχό του Βονιφάτιο Η΄ εκτός από ένα: αυτό του δικαιώματος του πάπα να παραιτείται. Μία εβδομάδα μετά την έκδοση του διατάγματος αυτού παραιτήθηκε, επιθυμώντας να επιστρέψει στην πρότερη ταπεινή ζωή του. Ο Βονιφάτιος Η΄ όμως, για να αποτρέψει την πιθανή ανακήρυξη του Κελεστίνου Ε΄ ως αντίπαπα, τον φυλάκισε στο κάστρο του Φουμόνε της Καμπανίας, ώσπου εκείνος απεβίωσε 81 ετών εγκάθειρκτος.
Αρχιεράτευσε 5 μήνες και 8 ημέρες· το 1313 ο Κλήμης Ε΄ τον ανακήρυξε άγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Γρηγόριος Ε΄ Αλεξανδρείας
Ο Γρηγόριος Ε΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας για δύο χρόνια, μεταξύ 1484 και 1486.
Διαδέχθηκε το 1484 τον Μάρκο ΣΤ΄. Τον Γρηγόριο Ε΄ διαδέχθηκε το 1486 ο Ιωακείμ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Γενικές εκλογές στο Μονακό (2018)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μονακό στις 11 Φεβρουαρίου 2018.
Εκλογικό σύστημα
Οι ψηφοφόροι δύνανται να επιλέξουν από κομματική λίστα ή να ψηφίσουν υποψήφιους από διάφορες λίστες ("panachage") για τις 24 έδρες. Οι 16 υποψήφιοι με τις περισσότερες ψήφους εκλέγονται (με τον μεγαλύτερο σε ηλικία υποψήφιο να διασπά τις πιθανές ισοψηφίες). Οι υπόλοιπες 8 έδρες επιλέγονται από λίστες σύμφωνα με το σύστημα της αναλογικής, για κόμματα που συγκεντρώνουν ποσοστό 5% των ψήφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 Μονακο
Αμφιθέα Λάρισας
Η Αμφιθέα είναι οικισμός της δημοτικής ενότητας και δήμου Λαρισαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Αμφιθέα είναι ημιορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του υψώματος «Μόψι» (447 μ.), λίγο ανατολικότερα της Εθνικής Οδού (Ε1) και της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΒΑ. της Λάρισας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαρίσης του νομού Λαρίσης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας
Το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας ( Αρμενικά :Հայաստանի եվրոպական կուսակցություն) είναι φιλοευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα στην Αρμενία. Ιδρύθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2018 από τον σκηνοθέτη Τιγκράν Χζμαλιάν.
Ιστορία
Το ιδρυτικό συνέδριο του Ευρωπαϊκού Κόμματος της Αρμενίας πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2018, στο Γερεβάν. Ο Χζμαλιάν εξελέγη από τα μέλη του κόμματος ως πρόεδρος.
Τον Μάιο του 2020, το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας προσχώρησε στη συμμαχία του Εθνικού Δημοκρατικού Πόλου.
Δραστηριότητες
Κατά τη διάρκεια της κρίσης ομήρων του Γερεβάν το 2016, ο αρχηγός του κόμματος Τιγκράν Χζμαλιάν συμπαραστάθηκε στους ομήρους και δήλωσε ότι, "Ο αγώνας ενάντια στη ρωσική αποικιοκρατία ήταν το πιο σημαντικό μήνυμα που προέκυψε από αυτήν την κρίση."
Τον Απρίλιο του 2016, ο Χζμαλιάν πραγματοποίησε συνέντευξη τύπου με τον Παρουίρ Χαϊρικιάν, αρχηγό του κόμματος Ένωσης για τον Εθνικό Αυτοπροσδιορισμό. Και οι δύο ηγέτες ανακοίνωσαν τη δημιουργία μιας μαζικής πρότασης που θα υπογραφεί από πολίτες, καλώντας την κυβέρνηση να σταματήσει τη συνεργασία με τη Ρωσία και να εμβαθύνει τους δεσμούς τους με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2018, μέλη του κόμματος διαδήλωσαν έξω από κυβερνητικά κτίρια εναντίον της αποστολής Αρμενίων στρατευμάτων στη Συρία. Ο Χζμαλιάν δήλωσε ότι, "Η Αρμενία θα αντιταχθεί σε ολόκληρο τον κόσμο υποστηρίζοντας τη Ρωσία στη Συρία. Ολόκληρος ο πολιτισμένος κόσμος είναι ενάντια σε νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία."
Στις 11 Νοεμβρίου 2018, το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας διοργάνωσε μνημόσυνο στο μνημείο γενοκτονίας του Τσιτσερνακαμπέρντ για τον εορτασμό στρατιωτών και μαρτύρων που σκοτώθηκαν κατά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2018, ο Χζμαλιάν δήλωσε: «Κάθε ελεύθερη εκλογή θα αποδυναμώσει το μονοπάτι της αιώνιας εξάρτησης και θα επιτρέψει στην Αρμενία να πλησιάσει την Ευρώπη. Μια γενιά που κοιτάζει προς την Ευρώπη αντικαθιστά μια γενιά που πάντα κοίταζε προς τη Μόσχα. Και αυτό τελικά θέτει το πλαίσιο για ριζικές αλλαγές».
Τον Νοέμβριο του 2020, το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας πραγματοποίησε διαδήλωση στο κέντρο του Γερεβάν, μαζί με την Ένωση Εθνικού Αυτοπροσδιορισμού και το Παν-Αρμενικό Κόμμα Σάσνα Τσρερ. Τα τρία κόμματα ζήτησαν τη δημιουργία μιας πραγματικά κυρίαρχης Αρμενίας, τερματίζοντας τη ρωσική πολιτική κατοχή και αποφεύγοντας την προσκόλληση στη Ρωσία, υποστηρίζοντας μια πιο κοντινή συνεργασία με την Ευρώπη.
Ιδεολογία
Το κόμμα έχει ισχυρές φιλοευρωπαϊκές απόψεις και υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της Αρμενίας. Το κόμμα αντιτίθεται στην τρέχουσα ένταξη της Αρμενίας στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση και πιστεύει ότι η Αρμενία πρέπει να κάνει τα πρώτα βήματα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς καθυστέρηση. Το κόμμα υποστηρίζει επίσης την ένταξη της Αρμενίας σε μια βαθύτερη περιοχή ελεύθερων συναλλαγών με την ΕΕ. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Πρόεδρος του Κόμματος δήλωσε ότι, «είμαστε πεπεισμένοι ότι η Αρμενία είναι ένα ευρωπαϊκό κράτος, ότι δεν είμαστε μόνο Ευρωπαίοι αλλά και βασικός πολιτισμός της Ευρώπη ς». Ο Χζμαλιάν δήλωσε επίσης ότι η Ευρασιατική Ένωση είναι ένα διεφθαρμένο, εχθρικό και αποικιακό σύστημα και ότι το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αρμενίας θα αντισταθεί στην τρέχουσα ένταξη της Αρμενίας ενώ υποστηρίζει την ανάπτυξη της Αρμενίας ως ευρωπαϊκού κράτους εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας κρατών. Το κόμμα υποστηρίζει επιπλέον τη Ρωσία να ζητήσει ένταξη στην ΕΕ και υποστηρίζει την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων μεταξύ της Αρμενίας και της Γεωργίας, της Ουκρανίας, των κρατών της Βαλτικής και του Ιράν.
Μάρκος ΣΤ΄ Αλεξανδρείας
Ο Μάρκος ΣΤ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1459 και 1484.
Διαδέχθηκε το 1459 τον Φιλόθεο. Τον Μάρκο ΣΤ΄ διαδέχθηκε το 1484 ο Γρηγόριος Ε΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Άντζιτσι
Το Άντζιτσι (σερβικά κυριλλικά: Аџићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Γκράντισκα, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 79 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Γκράντισκα
Μετεωρίτης Xόμπα
thumb|Ο μετεωρίτης Χόμπα Ο Μετεωρίτης Χόμπα είναι μετεωρίτης ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή Οτγιοζοντούπα της Ναμίμπια. Ζυγίζει περισσότερο από 60 τόνους, γεγονός που τον καθιστά το μεγαλύτερο γνωστό μετεωρίτη (σε ένα κομμάτι). Έχει διαστάσεις περίπου 3x3x1 μέτρα και το σχήμα του είναι ιδιαίτερα ορθογώνιο. Η σύστασή του είναι 82,34% σίδηρος, 16,44% νικέλιο και 0,78% κοβάλτιο.
Ανακαλύφθηκε το 1920 από έναν αγρότη της περιοχής, τον Γιάκομπους Ερμάνους Μπριτ, ο οποίος δούλευε στο αγρόκτημα όπου βρισκόταν ο μετεωρίτης. Τον ανακάλυψε μια μέρα στην οποία είχε πάει για κυνήγι, όπου και πρόσεξε τον μαύρο βράχο σε μια περιοχή όπου υπήρχαν ασβεστόλιθοι. Κατάφερε να κόψει ένα κομμάτι, το όποιο στάλθηκε τελικά στο Λονδίνο για να αναλυθεί, όπου ταυτοποιήθηκε ως μετεωρίτης αποτελούμενος 81.29% από σίδηρο και 17.49% νικέλιο. Το 1955 ανακηρύχθηκε Εθνικό Μνημείο. Τη δεκαετία του 1980, ο χώρος γύρω από τον μετεωρίτη, ο οποίος είχε ανασκαφεί μέχρι την κάτω επιφάνεια του μετεωρίτη, διαμορφώθηκε σε κυκλικό αμφιθέατρο.
Με βάση τη ραδιοχρονολόγηση με νικέλιο 59, ο μετεωρίτης έπεσε στην επιφάνεια της Γης λιγότερο από 80.000 χρόνια πριν. Θεωρείται ότι εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης με μικρή γωνία (σχεδόν οριζόντια), με το μέγιστο εμβαδόν επιφάνειας και χαμηλή ταχύτητα, επιβραδύνοντας αρκετά ώστε να μην διαλυθεί κατά τη πρόσκρουση, και τελικά σχημάτισε ένα μικρό κρατήρα, διαμέτρου περίπου 20 μέτρων και βάθους 5, ο οποίος στη συνέχεια διαβρώθηκε.
Πηγές
Χομπα κατηγορία:Γεωγραφία της Ναμίμπιας
Φιλόθεος Αλεξανδρείας
Ο Φιλοθέας υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 1435 και 1459.
Διαδέχθηκε το 1435 τον Μάρκο Ε΄. Τον διαδέχθηκε το 1459 ο Μάρκος ΣΤ΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Μάρκος Ε΄ Αλεξανδρείας
Διαδέχθηκε το 1425 τον Αθανάσιο Δ΄. Τον Μάρκο Ε΄ διαδέχθηκε το 1435 ο Φιλόθεος.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πάπας Κλήμης ΣΤ΄
Αρχιεράτευσε 10 έτη, 6 μήνες και 29 ημέρες.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 14ου αιώνα
Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄
Ο πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ (Benoît XII, 1285 - 25 Απριλίου 1342), που γεννήθηκε ως Ζακ Φουρνιέ, ήταν ποντίφηκας από τις 30 Δεκεμβρίου 1334 έως το 1342 που απεβίωσε. Ήταν ο τρίτος πάπας της Αβινιόν.
Ασχολήθηκε με προσοχή με τα ζητήματα της Εκκλησίας· μεταρρύθμισε τα μοναστικά Τάγματα και αντιτέθηκε στο νεποτισμό. Όταν δεν κατάφερε να επιστρέψει την έδρα του στη Ρώμη, άρχισε να κτίζει το μεγάλο ανάκτορο της Αβινιόν. Διατύπωσε το δόγμα ότι οι ψυχές μπορούν να επιτύχουν την "πληρότητα του οσίου (μακαρίου) οράματος" πριν από την τελική κρίση, κάτι που ήταν αντίθετο με την άποψη του προκατόχου του Ιωάννου ΚΒ΄. Εργάστηκε μαζί με τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για την ενοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την Καθολική, αλλά χωρίς επιτυχία. Επίσης απέτυχε να έλθει σε συνεννόηση με τον Λουδοβίκο Δ΄ Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 14ου αιώνα
Βετάτ Σαλήχ
Ο Βετάτ Σαλήχ (Vedat Salih) ήταν Τουρκοκύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Αγωνίστηκε με την Τσετίνκαγια ΤΣΚ συμβάλλοντας καθοριστικά στην κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, 2 κυπέλλων και 3 Ασπίδων Πάκκου την περίοδο 1950-1955. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Τζίπσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσετίνκαγια ΤΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1898-1899
Το 1898-1899 διοργανώθηκε το ενδέκατο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Άστον Βίλα κατέκτησε το πρωτάθλημα για τέταρτη φορά, αφήνοντας την Λίβερπουλ στην δεύτερη θέση. Η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, πρωταθλήτρια της σεζόν 1897-1898 κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας, και τερμάτισε στην δέκατη έκτη θέση. Για πρώτη φορά πήρε μέρος στο πρωτάθλημα η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ.
Επιπλέον αυξήθηκε η συμμετοχή των ομάδων από δεκάξι σε δεκαοκτώ. Στο τέλος του πρωταθλήματος καταργήθηκαν οι αγώνες κατάταξης και πλέον οι δύο τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας υποβιβάζονται στην δεύτερη κατηγορία.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Αθανάσιος Δ΄ Αλεξανδρείας
Ο Αθανάσιος Δ΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξάνδρειας μεταξύ 1417 και 1425.
Διαδέχθηκε το 1417 τον Νικόλαο Δ΄. Τον Αθανάσιο Δ΄ διαδέχθηκε το 1425 ο Μάρκος Ε΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής