cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νεκρωτική περιτονιίτιδα
Ιστορία
Τον πέμπτο αιώνα π.Χ., ο Ιπποκράτης περιέγραψε τη νεκρωτική λοίμωξη των μαλακών μορίων ως ασθένεια όπου οι πάσχοντες θα είχαν «ερυσίπελας σε όλο το σώμα, ενώ η αιτία ήταν μόνο ένα ασήμαντο ατύχημα. Τα οστά, η σάρκα και το νεύρο (κορδόνι, τένοντας ή νεύρο) έπεφταν από το σώμα και υπήρχαν πολλοί θάνατοι». Η πρώτη αγγλική περιγραφή για τη νεκρωτική μόλυνση των μαλακών μορίων έγινε από τον Βρετανό χειρουργό Λέοναρντ Γκιλέσπι (Leonard Gillespie) και τους Βρετανούς γιατρούς Γκίλμπερτ Μπλέιν (Gilbert Blaine) και Τόμας Τρόττερ (Thomas Trotter) τον 18ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, οι νεκρωτικές λοιμώξεις των μαλακών μορίων ήταν γνωστές ποικιλοτρόπως ως «φαγδαινικό έλκος» (έλκος που εξαπλώνεται και καταστρέφει τον περιβάλλοντα ιστό), «γάγγραινα φαγάδα», «γάγγραινο έλκος», «κακόηθες έλκος», «σάπιο έλκος», «φθορώδης γάγγραινα ", "νεκρωτικό ερυσίπελας", "γαγγραινώδες ερυσίπελας", "ανατριχιαστική κυτταρίτιδα", "γαγγραινώδης κυτταρίτιδα", "κυτταρίτιδα από Meleney", "νεκρωτική συνεργική κυτταρίτιδα", "αιμολυτική στρεπτοκοκκική γάγγραινα", "προϊούσα βακτηριακή συνεργιστική γάγγραινα",, «καλπάζουσα γάγγραινα», ή «γάγγραινα νοσοκομείου». Αργότερα, η «γάγγραινα του νοσοκομείου» έγινε πιο διαδεδομένη. Το 1871 ο χειρουργός του Στρατού των Συνομοσπονδιακών Πολιτειών Τζόζεφ Τζόουνς ανέφερε 2.642 περιπτώσεις νοσοκομειακής γάγγραινας με ποσοστό θνησιμότητας 46%. Το 1883, ο Δρ Ζαν-Αλφρέ Φουρνιέ (Jean-Alfred Fournier) περιέγραψε τη νεκρωτική μόλυνση του περινέου και του οσχέου, που τώρα ονομάζεται γάγγραινα Fournier. Ο όρος "νεκρωτική περιτονιίτιδα" επινοήθηκε για πρώτη φορά από τον Wilson το 1952. Ο ορισμός του έχει γίνει ευρύτερος, για να περιλαμβάνει όχι μόνο τη μόλυνση της περιτονίας, αλλά και άλλες λοιμώξεις των μαλακών μορίων. Παρά το γεγονός ότι δεν ευνοείται από την ιατρική κοινότητα, ο όρος «καλπάζουσα γάγγραινα» χρησιμοποιείται συχνά σε εντυπωσιακά μέσα ενημέρωσης για να αναφέρεται σε κρούσματα νεκρωτικής περιτονιίτιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης 1911
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης 1911 ήταν ανεπίσημη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πάλης, η οποία διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πάλης (FILA). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη στις 24 Μαρτίου του 1911. Οι συμμετέχοντες αγωνίστηκαν σε 4 αγωνίσματα της ελληνορωμαϊκής πάλης.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Ουγγαρία με 2 χρυσά μετάλλια και 8 συνολικά.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|O πρωταθλητής στα 93 κιλά, Χάραλντ Κρίστενσεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1911 1911 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ουγγαρία
Λουκρούνου
Η Λουκρούνου είναι μία εγκαταλελειμμένη τουρκοκυπριακή κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από την κοινότητα Μηλιού.
Τοπογραφία
Η Λουκρούνου βρίσκεται δίπλα στην Λίμνη Ευρέτου και είναι εύκολα προσβάσιμη απ' τον δρόμο που συνδέει τις κοινότητες Μηλιού και Γιόλου. Η Λουκρούνου βρίσκεται 210 μέτρα κάτω από το θαλάσσιο υψόμετρο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με απογραφικές αναφορές, η Λουκρούνου ήταν πάντοτε αποκλειστικά κατοικημένη από Τουρκοκυπρίους. Κατά την διάρκεια της Βρετανοκρατίας, ο πληθυσμός της κοινότητας διακυμαινόταν και τελικά μειώθηκε. Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων έπεσε από τους 67 το 1891 στους 35 κατοίκους το 1960.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Παγκόσμιος Νότος
μικρογραφία|Χώρες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι ανήκουν στον Παγκόσμιο Νότο (με κόκκινο) Ο "Παγκόσμιος Νότος" είναι ένας όρος με όλο και μεγαλύτερη απήχηση στο πλαίσιο των διεθνών σπουδών και ιδιαίτερα των μετα-αποικιακών μελετών, για να αναφερθεί στις περιοχές εκείνες του κόσμου που άλλοτε είναι γνωστές ως "Τρίτος Κόσμος" (δηλαδή, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας), ως "αναπτυσσόμενες χώρες", ως "λιγότερο αναπτυγμένες χώρες" και ως "λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες." Μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνει φτωχότερες "νότιες" περιοχές σε αντιδιαστολή με πλούσιες "βόρειες" χώρες. Ο Παγκόσμιος Νότος, ωστόσο, είναι κάτι περισσότερο από απλο συνώνυμο για τις υπανάπτυκτες χώρες." Σε γενικές γραμμές, δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ορισμένες πτυχές των χωρών αυτών που έχουν μεταξύ τους κοινή ως ένα βαθμό ιστορία αποικιοκρατίας, νεο-ιμπεριαλισμού, και γενικά εκτεταμένης οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής επιρροής από τις ισχυρές χώρες. Ορισμένες από αυτές τις πτυχές είναι οι τερατώδεις διαφορές που προκύπτουν στο βιοτικό επίπεδο, το προσδόκιμο ζωής, καθώς και την πρόσβαση σε πόρους των ανθρώπων σε αυτές τις χώρες λόγω των ανισοτήτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Uber
Η Uber είναι αμερικανική επιχείρηση παροχής υπηρεσιών με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο. Προσφέρει online παροχές υπηρεσιών μεταφοράς προσώπων σε πολλές πόλεις παγκοσμίως. Οι υπηρεσίες UberX και UberBlack παρέχουν στους επιβάτες ενοικιαζόμενα οχήματα με οδηγό και η UberPop τους μεταφέρει με ιδιώτη οδηγό σε ιδιόκτητο αυτοκίνητο. Η UberTaxi παρέχει κανονικά ταξί. Η διαμεσολάβηση επιβάτη-οδηγού πραγματοποιείται μέσω μίας εφαρμογής για κινητά ή μίας ιστοσελίδας. Η επιχείρηση χρεώνει προμήθεια έως 20% της τιμής της διαδρομής. Η εφαρμογή συγκαταλέγεται στις εφαρμογές ταξί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Οδικές μεταφορές
Αμπντ αλ Κούρι
thumb|Φωτογραφία του νησιού από την [[NASA]] Το Αμπντ αλ Κούρι (αραβικά: عبد الكوري) είναι ένα βραχώδες νησί στο κανάλι Γκουαρνταφούι. Αποτελεί τμήμα του Αρχιπελάγους της Σοκότρα του Κυβερνείου Σοκότρα της Υεμένης, και βρίσκεται περίπου 105 χλμ νοτιοδυτικά του νησιού Σοκότρα. Είναι γεωγραφικά πιο κοντά στη Σομαλία. Αποτελείται από γρανίτη και διορίτη και καλύπτεται από ασβεστόλιθο. Υπάρχει διένεξη μεταξύ της Υεμένης και της κυβέρνησης της Σομαλίας για την κυριαρχία του νησιού.
Έχει πληθυσμό 450 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Λετύμπου
Η Λετύμπου είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Σάμι Κεντίρα
Ο Σάμι Κεντίρα (Sami Khedira, 4 Απριλίου 1987) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη στις 4 Απριλίου 1987 από Τυνήσιο πατέρα και Γερμανίδα μητέρα. Ο μικρότερός του αδερφός, Ράνι, ειναι και αυτός ποδοσφαιριστής.
Εθνική Ομάδα
Ο Κεντίρα έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» Εθνικές Γερμανίας U16 και U21.
Με την Εθνικής Γερμανίας έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί τυνησιακής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Συζυγής πίνακας
Στην γραμμική άλγεβρα, ο συζυγής πίνακας ενός μιγαδικού πίνακα είναι ο πίνακας που αποτελείται από τους συζυγείς μιγαδικούς των στοιχείων του. Πιο συγκεκριμένα, για έναν μιγαδικό πίνακα A διαστάσεων n \times m, ο συζυγής του είναι ο πίνακας διαστάσεων n \times m με  για κάθε  και. Δηλαδή,
Για παράδειγμα, ο συζυγής του είναι ο.
Ιδιότητες
Έστω δύο μιγαδικοί πίνακες A και B διαστάσεων n \times m. Τότε για κάθε και, ισχύει ότι
Έστω ένας μιγαδικός πίνακας A διαστάσεων n \times m. Τότε για κάθε και, ισχύει ότι Επομένως,.
Έστω A ένας μιγαδικός πίνακας διαστάσεων n \times k και B διαστάσεων k \times m. Τότε για κάθε και, ισχύει ότι
Έστω ένας μιγαδικός πίνακας A διαστάσεων n \times m. Τότε για κάθε και, ισχύει ότι
Έστω ένας μιγαδικός τετραγωνικός πίνακας A. Τότε, από την ιδιότητα των συζυγών μιγαδικών αριθμών, έχουμε ότι
Έστω ένας αντιστρέψιμος μιγαδικός πίνακας A και ο αντίστροφός του A^{-1}, δηλαδή AA^{-1} = I για τον ταυτοτικό πίνακα I. Παίρνοντας τον συζυγή και στα δύο μέλη και χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του γινομένου και ότι, έχουμε ότι Επομένως, εξ'ορισμού ο είναι ο αντίστροφος του, δηλαδή.
Από τον τύπο του Leibniz, χρησιμοποιώντας ότι ο συζυγής του γινομένου (αθροίσματος) μιγαδικών αριθμών είναι το γινόμενο (άθροισμα) των συζυγών μιγαδικών αριθμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα
Καινοζωικός αιώνας
Ο Καινοζωικός αιώνας είναι ο γεωλογικός αιώνας στον οποίο ανήκει η σημερινή εποχή. Είναι ο πιο πρόσφατος από τους τρεις αιώνες του φανεροζωικού μεγααιώνα καλύπτοντας τη χρονική περίοδο από 66 εκατομμύρια χρόνια πριν μέχρι σήμερα. Χωρίζεται σε τρεις περιόδους: το παλαιογενές, το νεογενές και το τεταρτογενές, και εφτά εποχές: την Παλαιόκαινο, Ηώκαινο, Ολιγόκαινο, Μειόκαινο, Πλειόκαινο, Πλειστόκαινο και Ολόκαινο εποχή.
Ο καινοζωικός αιώνας είναι γνωστός και ως η Εποχή των Θηλαστικών και η Εποχή των Πτηνών, εξαιτίας της κυριαρχίας των μεγάλων θηλαστικών και πτηνών, όπως ο εντελόδοντας, το παρακεραθήριο, ο γαστρόρνις και ο βασιλόσαυρος. Η εξαφάνιση πολλών ομάδων μεγάλων διάψιδων, όπως οι δεινόσαυροι, οι πλησιόσαυροι και οι πτερόσαυροι, επέτρεψε στα θηλαστικά και στα πτηνά να διαφοροποιηθούν και να γίνουν η κυρίαρχη πανίδα, ακόμη και σήμερα.
Στην αρχή του Καινοζωικού αιώνα, μετά το συμβάν εξαφάνισης στο τέλος του Κρητιδικού, στο πλανήτη κυριάρχησε σχετικά μικρή σε μέγεθος πανίδα, όπως μικρά θηλαστικά, πτηνά, ερπετά και αμφίβια. Από γεωλογικής άποψης, δε χρειάστηκε πολύ για να διαφοροποιηθεί απουσία των μεγάλων ερπετών τα οποία κυριαρχούσαν στον Μεσοζωικό αιώνα. Κάποια πτηνά έφτασαν σε μέγεθος μεγαλύτερο από αυτό ανθρώπου. Τα θηλαστικά κατέλαβαν σχεδόν κάθε θώκο (θάλασσιο ή χερσαίο) και κάποια έφτασαν σε πολύ μεγάλο μέγεθος.
Αστρογόνος γαλαξίας
Ο αστρογόνος γαλαξίας είναι γαλαξίας που υφίσταται έναν εξαιρετικά υψηλό ρυθμό σχηματισμού αστεριών σε σύγκριση με το μακροπρόθεσμο μέσο ρυθμό σχηματισμού αστεριών στον γαλαξία ή τον ρυθμό σχηματισμού αστεριών που παρατηρείται στους περισσότερους άλλους γαλαξίες. Σε έναν αστρογόνο γαλαξία, ο ρυθμός σχηματισμού των αστεριών είναι τόσο μεγάλος ώστε ο γαλαξίας καταναλώνει όλη τη πηγή αερίου του, από την οποία σχηματίζονται τα αστέρια, σε ένα χρονικό ορίζοντα πολύ μικρότερο από την ηλικία του γαλαξία. Ως εκ τούτου, η αστρογόνα φύση ενός γαλαξία είναι μια φάση, και μία που συνήθως καταλαμβάνει μια σύντομη περίοδο της εξέλιξης ενός γαλαξία. Η πλειοψηφία των αστρογόνων γαλαξιών είναι στη μέση μιας συγχώνευσης ή στενής συνάντησης με έναν άλλο γαλαξία. Οι αστρογόνοι γαλαξίες περιλαμβάνουν τους M82, NGC 4038/NGC 4039 (Οι Γαλαξίες Κεραίες) και τον IC 10.
Καινοζωικός αιώνας
Από πλευράς κλίματος, η Γη άρχισε να ξηραίνεται και ψυχραίνει, με αποκορύφωμα τις Εποχές των Παγετώνων στην Πλειστόκαινο Εποχή. Οι ήπειροι μετακινήθηκαν σταδιακά στις σημερινές τους θέσεις.
Αλέξανδρος Τσιγγούνης
Ο Αλέξανδρος Τσιγγούνης (απαντάται και Τσιγκούνης, 1893 - 6 Μαρτίου 1984) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 1952 ως το 1954.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Ποταμό Κυθήρων. Κατά τον Πόλεμο του 1940 και της Κατοχής ήταν διοικητής του 34ου Συντάγματος της Η΄ Μεραρχίας Πεζικού. Το 1944 έφυγε στη Μέση Ανατολή έπειτα από προσωπική διαφορά με τον ανώτερό του, υποστράτηγο Κατσιμήτρο, και παρέμεινε κρατούμενος σε προσφυγικό στρατόπεδο ως τον επόμενο χρόνο. Το 1948 ανέλαβε τη διοίκηση της ΙΧ Μεραρχίας στην Πελοπόννησο. Από το 1949 ως το 1952 υπήρξε αρχηγός του Β΄ Σώματος Στρατού και στις 21 Μαρτίου 1952 διοικητής της Α΄ Στρατιάς (ο πρώτος στην ιστορία της). Στις 4 Δεκεμβρίου 1952 διορίστηκε αρχηγός ΓΕΣ, θέση στην οποία έμεινε επί διετία, ως τις 30 Νοεμβρίου 1954. Ο Τσιγκούνης αποστρατεύτηκε μετά τη λήξη της θητείας του ως αρχηγού ΓΕΣ.
Πέθανε το 1984 και κηδεύτηκε στις 7 Μαρτίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου (1597-1660)
H Ελισάβετ-Καρλόττα, γερμ. Elisabeth-Charlotte von Pfalz von Wittelsbach (19 Νοεμβρίου 1597 - 26 Απριλίου 1660) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Λουίζας-Γιουλιάνας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης & κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης & Φρήσλαντ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1616 τον Γεώργιο-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου Κατηγορία:Δούκισσες της Πρωσίας
Κυρίες με τα Λευκά
Κυρίες με τα Λευκά (Damas de Blanco) ονομάζεται οργάνωση που σχηματίστηκε στην Κούβα το 2003 από γυναίκες, ως αντίδραση στη φυλάκιση 75 συζύγων και συγγενών τους κατά τη Μαύρη Άνοιξη της Κούβας, τη σκληρή καταστολή των ακτιβιστών της δημοκρατίας από το κουβανικό καθεστώς. Έκαναν ειρηνικές πορείες στους δρόμους και έγραψαν πολυάριθμες επιστολές στις κουβανικές αρχές, ζητώντας την απελευθέρωση των φυλακισμένων, χωρίς ωστόσο να λάβουν την παραμικρή απάντηση. Ωστόσο, οι Κυρίες με τα Λευκά δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα και οι επίμονες διαμαρτυρίες τους έφεραν αποτέλεσμα όταν απελευθερώθηκαν όλοι οι φυλακισμένοι της Μαύρης Άνοιξης το 2011.
Απτόητες, οι Κυρίες με τα Λευκά συνέχισαν τον αγώνα τους για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κούβα και είναι η μοναδική ομάδα σε αυτή την κομμουνιστική χώρα στην οποία έχει επιτραπεί να πραγματοποιεί πορεία κάθε εβδομάδα σε συγκεκριμένη περιοχή. Κάθε Κυριακή, μετά τη λειτουργία στην εκκλησία της Santa Rita, λευκοντυμένες γυναίκες με φωτογραφίες των αγαπημένων τους που έχουν υπάρξει θύματα της καταστολής στην Κούβα και με γλαδιόλες που συμβολίζουν την ειρήνη, παρελαύνουν στην Πέμπτη Λεωφόρο της Αβάνας στη Μιραμάρ, σιωπηλές και αγέρωχες απέναντι στις απειλές, τις προσβολές, τις επιθέσεις και τις συχνές συλλήψεις.
Το 2013 οι Κυρίες με τα Λευκά μπόρεσαν επιτέλους να παραλάβουν αυτοπροσώπως το Βραβείο Ζαχάρωφ που τους είχε απονεμηθεί το 2005. Οι κουβανικές αρχές επέτρεψαν στην πρόεδρο (Berta Soler) και τις εκπροσώπους του κινήματος Μπέλκις Καντίγιο Ραμίρεζ (Belkis Cantillo Ramirez) και Λάουρα Μαρία Λαμπράντα Πολλάν (Laura Maria Labrada Pollán), κόρη της Λάουρα Πολλάν (Laura Pollán), της αείμνηστης συνιδρύτριας των Κυριών με τα Λευκά που απεβίωσε το 2011, να εξέλθουν από τη χώρα μετά τη χαλάρωση των ταξιδιωτικών περιορισμών, και να μιλήσουν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που αναγνώρισε το θάρρος τους και την προσήλωσή τους στον αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Μπέρτα Σολέρ παρομοίασε το Βραβείο Ζαχάρωφ με μια «ασπίδα» που θα προστάτευε τις Damas de Blanco κατά την επιστροφή τους στην Κούβα. Λίγο μετά την τελετή απονομής του Βραβείου Ζαχάρωφ, οι Κυρίες με τα Λευκά και άλλοι αντιφρονούντες, μεταξύ των οποίων ο που βραβεύτηκε το 2010, ίδρυσαν τη Διεθνή Πλατφόρμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Κούβα.
Εκπροσωπώντας τις Κυρίες με τα Λευκά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε εκδηλώσεις του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ, η Μπέρτα Σολέρ έχει ζητήσει επανειλημμένως από την ΕΕ —η οποία ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για διμερή πολιτική συμφωνία με την Κούβα το 2014— να ορίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε συμφωνία με την Κούβα. Το 2015 οι Κυρίες με τα Λευκά δήλωσαν πως ένιωθαν ότι οι πολιτικοί των ΗΠΑ που επισκέπτονταν το νησί έπειτα από τις πρωτοβουλίες για επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων ΗΠΑ-Κούβας τις τοποθετούσαν ολοένα και περισσότερο στο περιθώριο.
Το 2015 εξέλεξαν εκ νέου την Μπέρτα Σολέρ ως επικεφαλής τους με δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε λόγω της κριτικής που δέχτηκε η ηγεσία της από ορισμένα μέλη. Οι Κυρίες με τα Λευκά εξακολούθησαν να υφίστανται κρατήσεις, ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια, και είναι μια από τις ομάδες που υφίστανται εντονότερη καταστολή από τις κουβανικές αρχές.
Αναφορές
Κατηγορία:Γυναικείοι οργανισμοί Κατηγορία:Κούβα Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎
Ερριέττα Μαρία του Παλατινάτου
H Ερριέττα Μαρία, (γερμ. Henriette Maria, 17 Ιουλίου 1626 - 18 Σεπτεμβρίου 1651) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε Κα Ρακούτσι.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου & βασιλιά της Βοημίας και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας και ΣΤ΄ της Σκωτίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1651 τον Σιγισμούνδο Ρακούτσι, αδελφό του Γεώργιου Β΄ Ρακούτσι, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λεμώνα
Η Λεμώνα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Πανταχηκίνητον
Το πανταχηκίνητον είναι ένα πρωτογενές αφηρημένο στοιχείο που εισήγαγε ο Βενιαμίν ο Λέσβιος για την ερμηνεία των επιστημονικών παρατηρήσεων, όπως επίσης των φυσικών και μεταφυσικών φαινομένων.
Ορισμός και περιγραφή
Σύμφωνα με τον ορισμό του, το Πανταχηκίνητον είναι ένα ρευστό, που ρέει ακατάπαυστα μεταξύ των σωμάτων και μέσα από αυτά. Ο Βενιαμίν ο Λέσβιος το προσδιορίζει ως εξής: «Είναι ρευστόν, ρέον ακαταπαύστως από σώματος εις σώμα και ότι η εισροή και εκροή αυτού είναι ανάλογος με τον σωρόν του σώματος, και ότι τούτο ρέον συνάγει μέθ' αυτού και τα σώματα και, ως θέλομεν ιδή εχομένως, η ενέργεια αυτού είναι ανάλογος με τη διαφοράν της θέσεως των μορίων του εισρέοντος και εκρέοντος ρευστού. Εις τούτο λοιπόν το ρευστόν δίδωμι όνομα Πανταχηκίνητον».
Το Πανταχηκίνητον αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της φυσικής του Βενιαμίν και ειδικότερα της μεταφυσικής του. Μέσα από το Πανταχηκίνητον προσπαθεί να γνωρίσει τον Θεό. Επεκτείνεται σε θέματα μεταφυσικής, θεωρώντας τα ως αποτέλεσμα των νόμων της φυσικής, καθώς θεωρεί ότι τα μεταφυσικά φαινόμενα είναι προεκτάσεις των φυσικών φαινομένων. Η γένεση της θεωρίας του προήλθε από τον σκεπτικισμό του απέναντι στα νευτώνεια αξιώματα και τον Αριστοτέλη. Το Πανταχηκίνητον αποτελεί ένα είδος αιθέρα και μέσω αυτού δημιουργείται μια μίξη φυσικών και μεταφυσικών φαινομένων. Τα σώματα αλληλεπιδρούν εξαιτίας του Πανταχηκινήτου, που ως ρευστό προκαλεί την αλληλοπληροφόρηση των σωμάτων. Όπως επισημαίνει ο ιστορικός των επιστημών Γιάννης Καράς, η θεωρία του Πανταχηκίνητου εντάσσεται στις γενικότερες προσπάθειες των λογίων της εποχής εκείνης να ερμηνεύσουν, ακολουθώντας την αρχαιοελληνική φυσικοφιλοσοφική σκέψη και τη σκέψη των συγχρόνων Γάλλων υλιστών φιλοσόφων, τον φυσικό κόσμο με στοιχεία υλικά και όχι υπερφυσικά.
Φυσικά φαινόμενα και Πανταχηκίνητον
Η αιτιολόγηση των φυσικών φαινομένων μέσω της θεωρίας του Πανταχηκινήτου βασίζεται σε μια δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ του εισρέοντος και εκρέοντος Πανταχηκίνητου σε ένα σώμα, όπου παρατηρείται μια διαφορετική δυναμική Πανταχηκίνητων ανάλογα με την κινητική κατάσταση των σωμάτων. Συνέπεια της θεωρίας είναι ότι πρέπει να σημειώνεται διαφορά στη θέση των μορίων του κάθε σώματος, ώστε σε κάθε εισροή ή εκροή ρευστού να σημειώνεται ομοιότητα, ανομοιότητα ή εναντίωση. Ο Βενιαμίν θεωρεί ότι το ηχογόνο (ήχος), το θερμογόνο (θερμότητα), το φωτογόνο (φως), ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός έχουν για τρόπο μετάδοσής τους το Πανταχηκίνητο. Συγκεκριμένα ο Βενιαμίν επεκτάθηκε στην ερμηνεία των παρακάτω φυσικών φαινομένων:
Είναι η αντίσταση που παρουσιάζεται, όταν γίνεται προσπάθεια εμποδισμού της ευθυβολίας του εκ σώματος Πανταχηκινήτου.
Μεταφυσική και Πανταχηκίνητον
Στη μεταφυσική του ο Βενιαμίν Λέσβιος επηρεάστηκε από τον Αριστοτέλη και τον Τζον Λοκ.
Για τον Θεό σύμφωνα με τη θεωρία του αναφέρει, ότι δεν είναι συναΰδιος με την ύλη αλλά δημιουργός της ύλης εκ του μηδενός. Είναι παντοδύναμος, αλλά όχι μεγαλοδύναμος. Η ψυχή με τη σειρά της είναι ανεξάρτητη του σώματος.
Το Πανταχηκίνητον είναι το αίτιο όλων των αισθημάτων του ανθρώπου, καθότι ρέει στο νευρικό σύστημα και κατευθύνεται στον εγκέφαλο. Ανάλογα με την γωνία προσβολής και θέσης του σώματος προκαλούνται τα διάφορα αισθήματα. Με το Πανταχηκίνητον προσπαθεί να δώσει ερμηνεία της βασκανίας, ώστε να διαλύσει τις προκαταλήψεις.
Η θεωρία του Βενιαμίν δίνει επιστημονική απόδειξη περί της όμοιας φύσης του ηλεκτρισμού, του μαγνητισμού και του Φωτός, ενώ συμβάλλει στην κατανόηση των εννοιών της βαρύτητας, της θερμότητας, της ακουστικής και των οπτικών φαινομένων.
Πηγές
Κατηγορία:Μεταφυσική
Ετιόλ
Το Ετιόλ (γαλλικά: Étiolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ετιολαί (γαλλικά: Étiollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μαρία Λουίζα του Λάρις-Βάλερσεε
H Μαρία Λουίζα του Λάρις-Βάλερζεε (γερμ. Marie Louise von Larisch-Wallersee, επίσης Marie Louise von Wallersee-Larisch και Maria Freiin von Wallersee, γεννηθείσα Marie Louise Elisabeth Mendel, 24 Φεβρουαρίου 1858 - 4 Ιουλίου 1940) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Διαδόχου Δούκα στη Βαυαρία και με τους γάμους της έγινε Κόμισσα του Μόενιχ, μετά Κα. Μπρουκς και έπειτα Κα. Μάιερς.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία Λουίζα Ελισάβετ γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ και ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμου, Διαδόχου Δούκα εν Βαυαρία, που παραιτήθηκε για να νυμφευτεί μοργανατικά τη μητέρα της Ενριέττε Μέντελ. Έτσι γεννήθηκε νόθα, αλλά σύντομα οι γονείς της παντρεύτηκαν και από το 1859 απέκτησε τον τίτλο της Κυρίας (κόμισσας) του Βάλερζεε. Είχε και έναν μικρό αδελφό, τον Κάρολο Εμμανουήλ, που πέθανε σε βρεφική ηλικία το 1859.
Ο ελεύθερος χαρακτήρας της την έκανε, παρά την καταγωγή της, την αγαπημένη ανιψιά της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, η οποία την έχρισε κυρία της Αυλής και την είχε συνοδό σε κάποια ταξίδια της. Είχε λάβει καλή ανατροφή, παράλληλα είχε μάθει ιππασία και ξιφασκία.
Η Μαρία Λουίζα είχε μεσολαβήσει στη γνωριμία του εξαδέλφου της Ροδόλφου, Διαδόχου Πρίγκηπα της Αυστρίας, με τη Βαρόνη Μαρία Βέτσερα, ενώ τους προσέφερε κάλυψη για τις συναντήσεις τους, κάτι που οδήγησε σε επίρριψη ευθυνών εναντίον της όταν μετέπειτα, το 1889, ο Ροδόλφος και η Μαρία έδωσαν τέλος στη ζωή τους στο Μάιερλινγκ. Η αποκάλυψη πως μεσολαβούσε για τις συναντήσεις του ζευγαριού οδήγησε στον εξοβελισμό της από την αυτοκρατορική Αυλή. Η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ δεν της έδωσε την ευκαιρία να εξηγήσει τι συνέβη ή να απολογηθεί. Μετά από το γεγονός η αριστοκρατία εξοστράκισε τη Μαρία Λουίζα και εκείνη μετακόμισε στη Βαυαρία. Προσπαθούσε επί χρόνια να αποκαταστήσει το όνομά της, φτάνοντας ακόμα και στον εκβιασμό της αυτοκρατορικής οικογένειας για αποζημίωση, ενώ εξέθεσε πρόσωπα και καταστάσεις σε μια αυτοβιογραφία της, με τίτλο "Το παρελθόν μου: η Αλήθεια για τους Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ, Σρατ, Αυτοκράτειρα Ελισάβετ, Αντράσσυ, Διάδοχο Πρίγκηπα Ροδόλφο, Βέτσερα" (Meine Vergangenheit: Wahrheit über Kaiser Franz Josef, Schratt, Kaiserin Elisabeth, Andrassy, Kronprinz Rudolf, Vetsera), που εξέδωσε το 1913 και έγινε περιζήτητη ως και στις ΗΠΑ.
Παντρεύτηκε πρώτα το 1877 τον Γκέοργκ Λάρις, Κόμη του Μόενιχ, Βαρόνο του Έλγκοτ & Κάρβιν (1855 - 1928), και απέκτησαν τέσσερα τέκνα. Μόνο τα δύο πρώτα παιδιά ήταν από τον άνδρα της. Η Μαρί Ενριέττε και ο Γκέοργκ Χάινριχ ήταν καρποί της σχέσης της με τον Ελληνοαυστριακό αξιωματικό Ερρίκο Μπαλτατζή, αλλά ο σύζυγός της τα αναγνώρισε για να τηρηθούν οι τύποι. Από το 1889 ζούσαν χωριστά, οπότε η γέννηση του Φρίντριχ Καρλ ήταν πλέον εμφανώς εκτός γάμου και καρπός της σχέσης της με τον Ερνστ φον Όττο-Κρέκβιτς.
Το 1896 η Μαρία και ο Γκέοργκ Λάρις διαζεύχτηκαν και το 1897 η Μαρία έκανε δεύτερο γάμο με τον Όττο Μπρουκς (1854/1858-1914), διάσημο τραγουδιστή όπερας και διευθυντή του θεάτρου του Μετς. Απέκτησε ένα τέκνο, τον Όττο. Η καριέρα του Μπρουκς πήρε την κατιούσα μετά τον γάμο τους, λόγω της κακής φήμης της Μαρίας Λουίζας από το σκάνδαλο του Μάιερλινγκ.
Μέσα σε οκτώ χρόνια (1907-1915) η Μαρία Λουίζα έχασε τέσσερα μέλη της οικογενείας της, πρώτα τα δύο τέκνα που είχε αποκτήσει από τον Ερρίκο Μπαλτατζή, τη Μαρί Ενριέττε το 1907 από ευλογιά και το 1909 τον Γκέοργκ Χάινριχ ως αυτόχειρα, υπό το βάρος των κατηγοριών κατά της μητέρας του και της πληροφόρησης ότι ήταν νόθος. Το 1914 απεβίωσε ο (δεύτερος) σύζυγός της Όττο Μπρουκς από κίρρωση του ήπατος και έναν χρόνο αργότερα, το 1915 η μεγαλύτερη κόρη της Μαρί Βαλερί, που υπηρετούσε τον Ερυθρό Σταυρό ως νοσοκόμα, από τροπική νόσο. Κατόπιν τούτων η Μαρία Λουίζα κατετάγη ως εθελόντρια νοσοκόμα στον Ερυθρό Σταυρό υπηρετώντας τον στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1920 συμμετείχε σε μία βουβή ταινία με θέμα τη ζωή της Ελισάβετ, όπου υποδυόταν τον εαυτό της.
Η Μαρία Λουίζα είχε συναντηθεί με τον Τ. Σ. Έλιοτ, και μέρος της μεταξύ τους συζήτησης μπορεί να βρεθεί στο ποίημα του Η Έρημη Χώρα (1922) :
Μετά το τέλος του πολέμου εργάστηκε ως οικιακή βοηθός, ώσπου το 1924 έφυγε στις ΗΠΑ, όπου τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε στην Ελίζαμπεθ του Νιου Τζέρσεϋ σε τρίτο γάμο τον Ουίλλιαμ Χ. Μάιερς (1859 - 1930), φυσικοπαθητικό, με τον οποίο εγκαταστάθηκαν στη Φλόριντα. Εκείνος όμως την κακομεταχειριζόταν, έτσι εκείνη έφυγε και εργαζόταν ως μαγείρισσα και καθαρίστρια στο Νιου Τζέρσεϋ.
Το 1929 επέστρεψε στη Γερμανία. Το 1935 κυκλοφόρησε μια δεύτερη αυτοβιογραφία της με τίτλο "Η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ κι εγώ" (Kaiserin Elisabeth und ich). Απεβίωσε πολύ φτωχή το 1940 σε ηλικία 82 ετών σε ένα γηροκομείο (St. Servatiusstift) στο Άουγκσμπουργκ και τάφηκε στο Μόναχο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1877 τον Γκέοργκ Λάρις, Κόμη του Μόενιχ, Βαρόνο του Έλγκοτ & Κάρβιν (1855 - 1928), και είχε τέκνα: Το 1897 παντρεύτηκε τον Όττο Μπρουκς (1854/1858-1914) και απέκτησαν ένα γιο: Το 1924 παντρεύτηκε τον Ουίλλιαμ Χ. Μάιερς (1859-1930). Δεν απέκτησαν παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Κόμισσες της Αυστρίας
Ετρεσί (Εσόν)
Το Ετρεσί (γαλλικά: Étréchy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Στρεπινιακουά (γαλλικά: Strépiniacois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Υβρίδιο ανθρώπου-ζώου
Οι όροι υβρίδιο ανθρώπου-ζώου και υβρίδιο ζώου-ανθρώπου αναφέρονται σε μια οντότητα που ενσωματώνει στοιχεία τόσο από ανθρώπους όσο και από μη ανθρώπινα ζώα.
Για χιλιάδες χρόνια, αυτά τα υβρίδια έχουν γίνει από τα πιο κοινά θέματα σε αφηγήσεις σχετικά με ζώα σε όλο τον κόσμο. Η έλλειψη ενός ισχυρού χάσματος ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τη φύση των ζώων σε πολλές παραδοσιακές και αρχαίες κουλτούρες έχει παράσχει τo βασικό ιστορικό πλαίσιο για τη δημοτικότητα των παραμυθιών όπου οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν αναμεμειγμένες σχέσεις, όπως στο ότι κάποιος μετατρέπεται στο άλλο ή στο ότι κάποιο μεικτό ον περνά μέσα από ένα ταξίδι. Οι φιλίες μεταξύ των ειδών μέσα στο ζωικό βασίλειο, καθώς και ανάμεσα στους ανθρώπους και τα κατοικίδια ζώα τους, επιπροσθέτως παρέχουν μια βασική ρίζα για τη δημοτικότητα αυτών των όντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογία Κατηγορία:Άνθρωπος και ζώα Κατηγορία:Biopunk Κατηγορία:Furry fandom Κατηγορία:Τρανσουμανισμός
Τζο Μπλογκς
Τα "Τζο Μπλογκς" και "Φρεντ Μπλογκς" είναι ονόματα που χρησιμοποιούνται συνήθως στο Ηνωμένο Βασίλειο, για σκοπούς διδασκαλίας, προγραμματισμού, και άλλα πράγματα σχετιζόμενα με τη σκέψη και τη γραφή.
Παραδείγματα
Στα μαθήματα προετοιμασίας της εξέτασης Πρίνστον Ρίβιου, το όνομα Τζο Μπλογκς αντιπροσωπεύει τον μέσο εξεταζόμενο, ενώ οι μαθητές εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν την απάντηση Τζο Μπλογκς, δηλαδή την επιλογή που φαίνεται σωστή αλλά μπορεί να είναι παραπλανητική σε δυσκολότερα ερωτήματα.
Το Τζο Μπλογκς ήταν ένα εμπορικό σήμα για μια σειρά ρούχων, το οποίο ήταν στενά συνδεδεμένο με τη σκηνή Μάνττσεστερ της δεκαετίας του 1990.
Ιστορία
Το όνομα Μπλογκς πιστεύεται ότι κατάγεται από τη διάλεκτο της ανατολικής Αγγλίας και προέρχεται από τη λέξη bloc.
Παρόμοιες περιπτώσεις
Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Τζον είναι ένα από τα συνηθέστερα ανδρικά ονόματα, ενώ το Σμιθ είναι το δημοφιλέστερο επώνυμο. Ως εκ τούτου, το Τζον Σμιθ χρησιμοποιείται ως ψευδώνυμο σε αυτές τις χώρες (ειδικά σε νομικά πλαίσια).
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποιούνται και τα ονόματα-ψευδώνυμα Τζον Ντόου, Τζον Κ. Πάμπλικ, Τζο Μπλόου, Τζο Σίξπακ, Τζο Σμόι. Στη Γερμανία, χρησιμοποιούνται τα ονόματα Μαξ Μούστερμαν (σημαίνει "Μαξ Πρόσωπο-Παράδειγμα"), Έρικα Μούστερμαν (θηλυκή μορφή του Μαξ Μούστερμαν), και Ότο Νορμαλφερμπράουχερ ("Όττο Κανονικός Καταναλωτής").
Στη Νότια Αφρική, το τοπικό αντίστοιχο του ονόματος "Τζο Μπλογκς" είναι τα Γιαν φαν ντερ Μέρβε, Κους φαν ντε Μέρβε και μερικές φορές, το Πιτ Πόμπις. Κατάγονται από την τοπική γλώσσα Αφρικάανς και χρησιμοποιούνται πολύ συχνά σε ανέκδοτα και ιστορίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψευδώνυμα
Εβρί-Κουρκουρόν
Το Εβρί-Κουρκουρόν (γαλλικά: Évry-Courcouronnes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εβρί-Κουρκουροναί (γαλλικά: Évry-Courcouronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μάχη της Αδριανούπολης (324)
Η Μάχη της Αδριανούπολης διεξήχθη στις 3 Ιουλίου 324, κατά τη διάρκεια ενός Ρωμαϊκού εμφυλίου πολέμου, ο δεύτερος που διεξήχθη μεταξύ των δύο Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου Α΄ και Λικίνιου. Ο Λικίνιος ηττήθηκε σοβαρά, με αποτέλεσμα ο στρατός του να υποστεί σοβαρές απώλειες. Ο Κωνσταντίνος Α΄ επωφελήθηκε από τη στιγμή, κερδίζοντας περαιτέρω μάχες (μάχη του Ελλησπόντου) σε ξηρά και θάλασσα, οδηγώντας αναπόφευκτα στην τελική ήττα του Λικίνιου στη Χρυσόπολη.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία| Οι Παραδουνάβιες επαρχίες της Ρώμης. Η Αδριανούπολη και ο ποταμός Έβρος εμφανίζονται στην επαρχία της Θράκης. Ο Κωνσταντίνος Α΄ είχε, σε προηγούμενο πόλεμο (το 316), νικήσει τον Λικίνιο στη μάχη των Cibalae και είχε κατακτήσει από αυτόν ολόκληρη τη Βαλκανική Χερσόνησο, με εξαίρεση τη Θράκη. Είχε συναφθεί ειρηνευτική συμφωνία, αλλά η σχέση μεταξύ των δύο Αυτοκρατόρων παρέμενε άβολη. Μέχρι το 324 ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν έτοιμος να ανανεώσει τη σύγκρουση και όταν ο στρατός του, καταδιώκοντας μία δύναμη επιδρομής Βησιγότθων ή πιθανώς Σαρματών, πέρασε στην επικράτεια του Λικίνιου, δημιουργήθηκε ένα κατάλληλο casus belli. Η αντίδραση του Λικίνιου σε αυτή την εισβολή ήταν απροκάλυπτα εχθρική, παρακινώντας τον Κωνσταντίνο Α΄ να προχωρήσει στην επίθεση. Ο Κωνσταντίνος Α΄ εισέβαλε δυναμικά στη Θράκη. Ο στρατός του ήταν μικρότερος από αυτόν του Λικίνιου, αλλά περιείχε πολλούς βετεράνους σκληροπυρηνικούς στη μάχη και, καθώς είχε τον έλεγχο της επαρχίας του Ιλλυρικού, τους πιο ποιοτικούς στρατολογημένους.
Η μάχη
αριστερά|μικρογραφία| Το [[Λάβαρο|λάβαρον με το ΧΡ του Κωνσταντίνου Α΄, από αργυρό μετάλλιο.]]
Ο Λικίνιος στρατοπέδευσε τον στρατό του σε ισχυρή θέση κοντά στην Αδριανούπολη, τη μεγάλη πόλη της ενδοχώρας της Θράκης. Ο Κωνσταντίνος Α΄ προχώρησε ανατολικά από τη Θεσσαλονίκη, μέχρι που έφτασε στον ποταμό Έβρο, στον οποίο βρίσκεται η Αδριανούπολη, και δημιούργησε το δικό του στρατόπεδο. Ο Λικίνιος τακτοποίησε την αμυντική του γραμμή, μήκους 200 σταδίων, σε μία ισχυρή θέση μεταξύ ενός ύψους που αγνοεί την πόλη και τη συμβολή τού Έβρου με έναν παραπόταμο. Οι δύο στρατοί παρέμειναν στη θέση τους για αρκετές ημέρες προτού τελικά ενωθεί η μάχη, όταν ο Κωνσταντίνος Α΄ πήρε την πρωτοβουλία περνώντας τον ποταμό εναντίον ενός καλά προετοιμασμένου και τοποθετημένου εχθρού, που είχε ανώτερη ποσότητα στρατιωτών.
Ο Κωνσταντίνος Α΄ χρησιμοποίησε ένα τέχνασμα, για να περάσει με τα στρατεύματά του τον Έβρο. Έχοντας παρατηρήσει ένα κατάλληλο σημείο διέλευσης, όπου το ποτάμι στένευε και επιβλεπόταν από μία δασώδη πλαγιά, διέταξε να συναρμολογηθούν εμφανώς υλικά και σχοινιά σε άλλο σημείο του ποταμού, πολύ μακριά από τη διάβαση που είχε επιλέξει, για να δώσει την εντύπωση ότι σκόπευε να χτίσει μία γέφυρα, για να περάσει από εκεί. Στη δασώδη πλαγιά, συγκέντρωσε κρυφά 5.000 τοξότες πεζικού και μία δύναμη ιππικού. Στη συνέχεια οδήγησε το ιππικό του επάνω από το πέρασμα, εκεί που στένευε το ποτάμι, και έπεσε επάνω στον εχθρό απροσδόκητα. Η αιφνιδιαστική επίθεση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το υπόλοιπο του στρατού του πέρασε από το ίδιο σημείο. Με τη θέση του στον ποταμό να έχει πληγεί, ο Λικίνιος απέσυρε τις δυνάμεις του και πήρε αμυντική θέση σε υψηλότερο έδαφος. Ωστόσο, αυτό έδωσε στον Κωνσταντίνο Α΄ την ευκαιρία για άλλη μία κίνηση και η επίθεσή του ήταν και πάλι επιτυχημένη. Αυτό που ακολούθησε, σύμφωνα με τα λόγια του ιστορικού Ζώσιμου, ήταν «μία μεγάλη σφαγή». Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, ο στρατός του Λικίνιου υπέστη απώλειες 34.000 νεκρών, αλλά ο αριθμός αυτός θεωρείται υπερβολή από τους σύγχρονους ιστορικούς.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Κωνσταντίνος Α΄ οδήγησε το χριστιανικό του πρότυπο, το λάβαρον, και το μετέφερε σε οποιοδήποτε μέρος τού πεδίου, όπου τα στρατεύματά του φαινόταν να παραπαίουν. Η εμφάνιση αυτού τού φυλαχτού ενθάρρυνε τα δικά του στρατεύματα και τρόμαξε εκείνα του Λικίνιου. Ο Κωνσταντίνος Α΄, που είχε τραυματιστεί ελαφρά στον μηρό, σταμάτησε την επίθεσή του με τη δύση του ηλίου. Το σκοτάδι επέτρεψε στον Λικίνιο και τα υπολείμματα της δύναμής του να αποσυρθούν στο Βυζάντιο, στην ακτή και στην ασφάλεια τού στόλου του.
Η μάχη ήταν από τις μεγαλύτερες του 4ου αι. Ο Ζώσιμος περιγράφει τον Κωνσταντίνο Α΄ να ηγείται προσωπικά τού ιππικού, που έσπασε την άμυνα του Λικίνου και αποδίδει την επιτυχία των δυνάμεων του Κωνσταντίνου Α΄ στο θάρρος και την πολεμική ικανότητα τού ίδιου τού Κωνσταντίνου Α΄. Ωστόσο άλλες σύγχρονες μαρτυρίες αποδίδουν την επιτυχία στην πειθαρχία των στρατευμάτων και στη felicitas του Κωνσταντίνου Α΄, την «καλή του τύχη».
Δευτερεύουσες πηγές
Α
Επαρχία Πουόκ
Η επαρχία Πουόκ είναι μια από τις 12 επαρχίες της περιφέρειας Σιέμ Ρεάπ, στην βορειοδυτική Καμπότζη. Σύμφωνα με την απογραφή του 1998, είχε πληθυσμό 110.863 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καμπότζης
Ρωμαϊκό σκούδο
Ιστορία
Εκτός από τις εκδόσεις για τα Παπικά Κράτη στο σύνολό τους, το νόμισμα εκδιδόταν επίσης από πολλούς μεμονωμένους δήμους. Στα τέλη του 18ου αι., εκδόθηκε από τις πόλεις Ανκόνα, Άσκολι, Μπολόνια, Τσιβιταβέκια, Φάνo, Φέρμo, Φολίνιο, Γκούμπιο, Ματσεράτα, Mατελίκα, Moντάλτο, Πέργκολα, Περούτζια, Ροντσιλιόνε, Σαν Σεβερίνο, Σπολέτο, Τέρνι, Tίβολι και Βιτέρμπο. Μοναδικά στη Μπολόνια το μπαϊόκο, γνωστό και ως μπολονίνο (bolognino), υποδιαιρέθηκε σε 6 κουατρίνι (quattrini). Μεταξύ 1798 και 1799 οι επαναστατικές Γαλλικές δυνάμεις ίδρυσαν τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, η οποία εξέδιδε νομίσματα σε μπαϊόκο και σκούδο. Επιπλέον, οι δήμοι της Aνκόνα, Τσιβιταβέκια, Κλιτούνο, Φολίνο, Γκούμπιο, Πέργκολα και Περούτζια εξέδωσαν νομίσματα στο όνομα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Το 1808 τα Παπικά κράτη προσαρτήθηκαν στη Γαλλία και το Γαλλικό φράγκο κυκλοφόρησε επίσημα. Όταν η εξουσία του Πάπα αποκαταστάθηκε το 1814, το σκούδο επανήλθε ως νόμισμα. Ωστόσο έξω από τη Ρώμη, επαναλήφθηκε μόνο στη νομισματοκοπία της Μπολόνια. Το 1849 ιδρύθηκε μία άλλη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, που εξέδιδε νομίσματα κεντρικά και στην Ανκόνα.
Το 1866 το σκούδο αντικαταστάθηκε από την παπική λίρα, ισοδύναμη με την ιταλική λίρα, επιτρέποντας τη συμμετοχή στη Λατινική Νομισματική Ένωση. Η ισοτιμία που χρησιμοποιήθηκε ήταν 5,375 λίρες = 1 σκούνδο.
Νομίσματα
Μετά την αποκατάσταση του νομίσματος, τα νομίσματα δισεκατομμυρίων δεν εκδίδονταν πλέον και πολλές άλλες ονομαστικές αξίες εξαφανίστηκαν. Υπήρχαν χάλκινα 1 quattrino, ½ και 1 baiocco, ασήμι 1 grosso, 1 και 2 giulio και 1 scudo, και χρυσό 1 doppia. Το αργυρό τεστόνε επανεισήχθη το 1830, ακολουθούμενος από 50 μπαϊόκι το 1832.
Το 1835 εισήχθη ένα νέο νόμισμα, το οποίο εγκατέλειψε όλα τα ονόματα της ονομασίας εκτός από το κουατρίνο, το μπαιόκο και το σκούδο. Κυκλοφόρησαν χάλκινα νομίσματα σε ονομαστικές αξίες 1 κουατρίνo, ½ και 1 μπαϊόκo, αργυρά σε 5, 10, 20, 30 και 50 μπαϊόκι και 1 σκούδο, και χρυσά σε 2½, 5 και 10 σκούδο. Το 1849 η Ρωμαϊκή Δημοκρατία εξέδωσε νέα νομίσματα αποτελούμενα από χαλκό σε ½, 1 και 3 μπαϊόκι και αργυρά 4, 8, 16 και 40 μπαϊόκι. Μετά την αποκατάσταση των Παπικών Πολιτειών, εισήχθησαν χάλκινα 2 και 5 μπαϊόκι.
Τραπεζογραμμάτια
Από το 1785 τα χαρτονομίσματα εκδίδονταν από την Santo Monte Della Pietà di Roma σε ονομαστικές αξίες από 3 σκούδα έως 1500 σκούδα, ενώ, από το 1786, η Banco di Santo Spirito di Roma εξέδιδε χαρτονομίσματα από 3 σκούδα έως 3000 σκούδα. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία του 1798 έως το 1799 εξέδωσε χαρτονομίσματα σε διάφορες ονομαστικές αξίες, συμπεριλαμβανομένων 3 και 40 μπαϊόκι, 8, 9 και 10 πάολι. Το θησαυροφυλάκιο των Παπικών Κρατών εξέδωσε χαρτονομίσματα κατά τον 19ο αι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παπικά Κράτη Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης 1910
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης 1910 ήταν ανεπίσημη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πάλης, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Πάλης (FILA) και του αθλητικού συλλόγου των Ουγγρικών ταχυδρομικών υπαλλήλων, με την άδεια της Ουγγρικής Ομοσπονδίας Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη μεταξύ 28 Φεβρουαρίου και 2 ή 5 Μαρτίου του 1910.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 3 αγωνίσματα της ελληνορωμαϊκής πάλης και έλαβαν μέρος 81 αθλητές από 9 χώρες. Στην κατηγορία των ελαφρών βαρών (70 κιλά) συμμετείχαν 46 αθλητές, στην κατηγορία των μεσαίων βαρών (85 κιλά) 21 και στην κατηγορία βαρέων βαρών (85 κιλά και άνω) 14.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέλαβε η Δανία με 1 χρυσό μετάλλιο και 2 συνολικά.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|O πρωταθλητής στα 85 κιλά και άνω, Χανς Χάινριχ Έγκεμπεργκ.
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν 81 αθλητές από 9 χώρες.
• 3
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1910 1910 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ουγγαρία
Γκριγκόρι Αλεξάντροφ
Ο Γκριγκόρι Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ με οικογενειακό επώνυμο Μορμονένκο (ρωσ. Григо́рий Васи́льевич Алекса́ндров ή Мормоненко, 23 Ιανουαρίου 1903 – 16 Δεκεμβρίου 1983) ήταν σημαντικός Σοβιετικός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, που ασχολήθηκε επιπλέον με την ηθοποιία και τη συγγραφή σεναρίων. Πήρε τον τίτλο του Λαϊκού καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ το 1947 και του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας το 1973. Επίσης βραβεύθηκε με Βραβεία Στάλιν το 1941 και το 1950.
Γεννήθηκε στο Γεκατερινμπούργκ και από ηλικίας εννέα ετών εργαζόταν σε διάφορες μικροδουλειές στην όπερα της πόλεως, φθάνοντας να γίνει και βοηθός σκηνοθέτη σε κάποια παράσταση. Σπούδασε επίσης βιολί στο τοπικό ωδείο. Η τύχη του άλλαξε το 1921, όταν γνώρισε τον Σεργκέι Αϊζενστάιν και συνδέθηκε μαζί του. Εργάσθηκε ως δεύτερος σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος σε ταινίες του Αϊζενστάιν. Ο Αλεξάντροφ έγινε «αυτόφωτος» σκηνοθέτης ο ίδιος κατά τη δεκαετία του 1930, σκηνοθετώντας το Весёлые ребята (= «Χαρούμενοι τύποι», 1934) και μια σειρά άλλων μουσικών κωμωδιών με πρωταγωνίστρια τη σύζυγό του Λιουμπόφ Ορλόβα (ταλαντούχα τραγουδίστρια και η πρώτη «σταρ» στην ιστορία του σοβιετικού κινηματογράφου).
Παρά το ότι ο Γκριγκόρι Αλεξάντροφ παρέμεινε ενεργός μέχρι τον θάνατό του, οι μουσικές κωμωδίες του, που ήταν από τις πρώτες που γυρίστηκαν στη Σοβιετική Ένωση, παραμένουν τα δημοφιλέστερα έργα του. Ανταγωνίζονται τις ταινίες του Ιβάν Πίριεφ ως η πλέον αποτελεσματική ελαφρά ψυχαγωγία που δημιουργήθηκε για τη σταλινική Σοβιετική Ένωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ρώσοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Ιωάννης Ντάβος
Ο Ιωάννης Ντάβος (1918 – 15 Ιανουαρίου 2008) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού. Υπηρέτησε ως αρχηγός του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Μεσσηνίας το 1918. Αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με το ξέσπασμα του Πολέμου του 1940. Έλαβε ενεργά μέρος στην εκστρατεία στο Μέτωπο και τραυματίστηκε στη Μάχη της Τρεμπεσίνας. Μετά την ήττα του ελληνικού στρατού από τους Ναζί και την Κατοχή, πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, με τη σύσταση ενόπλων αντάρτικων ομάδων στην Τριφυλία και την Ολυμπία. Μετά την απελευθέρωση προήχθη και έλαβε μέρος στον Εμφύλιο ως Λοχαγός (1946), για να προαχθεί σε Ταγματάρχη (1951), Αντισυνταγματάρχη (1956), Συνταγματάρχη (1967, με αναδρομική ισχύ από το 1960) και σε Ταξίαρχο (1970).
Ήταν παντρεμένος και είχε 3 παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1972–73
Για την περίοδο 1972-73, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Π.Σ. Ζάκυνθος ο οποίος προκρίθηκε στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. για την άνοδο στη Β εθνική κατηγορία..
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1972-73 ήταν η 4η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 10 ομάδες, εννέα από την Ηλεία και μια από τη Ζάκυνθο. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο Ζακύνθου.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 4 ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Νέδα Γιαννιτσοχωρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1972-1973 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1972-1973
Ιωάννης Αργυράκος
Βιογραφία
Έκανε σπουδές μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της αστρονομίας, με μετεκπαίδευση στη Γαλλία.
Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τις 9 Οκτωβρίου ως τις 22 Νοεμβρίου 1974.
Μεταξύ άλλων, έγραψε το έργο "Γεωδαιτική αστρονομία" (Αθήνα 1968).
Πέθανε σε ηλικία 75 ετών, το 1991 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουλίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Εκλογές στο Αμβούργο
Κρατιδιακές εκλογές διεξάγονται στο Αμβούργο για την ανάδειξη των μελών της κρατιδιακής Βουλής (Landtag)
2020
Οι πιο πρόσφατες εκλογές στο κρατίδιο διεξήχθησαν στις 23 Φεβρουαρίου 2020 και είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή του συνασπισμού των Σοσιαλδημοκρατών με τους Πράσινους. Οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) υπέστησαν τη χειρότερη ήττα τους στο Αμβούργο έπειτα από 68 χρόνια. Ο Πέτερ Τσέντσερ (Peter Tschentscher) επανεξελέγη δήμαρχος στις 10 Ιουνίου.
2008
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Φεβρουαρίου 2008, οι Χριστιανοδημοκράτες του CDU κέρδισαν 42,7 % των ψήφων.
Στις εκλογές εκείνες σημειώθηκαν τα εξής αποτελέσματα:
2011
Το 2011 εξελέγη δήμαρχος του Αμβούργου ο Όλαφ Σολτς. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 20 Φεβρουαρίου 2011, οι Χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Μέρκελ υπέστησαν συντριβή. Τα κόμματα έλαβαν τις εξής έδρες:
2015
Οι εκλογές στο Αμβούργο διεξήχθησαν στις 15 Φεβρουαρίου 2015. Σε εκείνες οι Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ υπέστησαν την χειρότερη ήττα τους μεταπολεμικά.
Παραπομπές
*
Φλερί-Μεροζίς
Το Φλερί-Μεροζίς (γαλλικά: Fleury-Mérogis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φλοριακυμουά (γαλλικά: Floriacumois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Λα Φερτέ-Αλαί
Το Λα Φερτέ-Αλαί (γαλλικά: La Ferté-Alais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φερτουά (γαλλικά: Fertois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Πιοτρ Αλεξέγιεφ (λόγιος)
Ο Πιοτρ Αλεξέγιεβιτς Αλεξέγιεφ (ρωσ. Пётр Алексеевич Алексеев, 1731 – 22 Ιουλίου 1801) ήταν Ρώσος λόγιος πρωθιερέας, που έγραψε την πρώτη στην ιστορία ρωσική εκκλησιαστική εγκυκλοπαίδεια, στην οποία ο ίδιος έδωσε τον τίτλο Εκκλησιαστικόν λεξικόν.
Ο Αλεξέγιεφ γεννήθηκε στη Μόσχα, όπου υπηρέτησε διαδοχικά ως διάκονος, ιερέας και κατηχητής. Σπούδασε αντί σχολείου στη Σλαβοελληνολατινική Ακαδημία. Από τον Νοέμβριο του 1771 υπηρετούσε ως πρωθιερέας (αντίστοιχος τίτλος του ελληνικού «πρωτοπρεσβύτερος», ο υψηλότερος εκκλησιαστικός τίτλος που μπορεί να δοθεί σε έγγαμο κληρικό) στον Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αρχαγγέλων της Μόσχας.
Το Εκκλησιαστικόν λεξικόν του («Церковный словарь, или Использования речений славенских древних, також иноязычных без перевода положенных в Священном Писании и других церковных книгах») εκδόθηκε σε αρχικώς τρία μέρη, κατά την εξαετία 1773-1779. Επανεκδόθηκε σε 4 τόμους μετά τον θάνατο του Αλεξέγιεφ, το 1815-1816, και σε 5 τόμους το 1817-1819.
Αργότερα ο Αλεξέγιεφ έγινε μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Είχε επίσης τιμηθεί με το παράσημο του Τάγματος της Αγίας Άννης Β΄ τάξεως. Απεβίωσε στη Μόσχα σε ηλικία 70 ετών και τάφηκε στο Παλαιό Κοιμητήριο της Μονής Ντονσκόι.
Πηγές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Ρώσοι ιερείς Κατηγορία:Λεξικογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι