cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων
Χαρακτηριστικά
Ο Οδοντωτός έχει εύρος γραμμής 75 εκατοστά και είναι από τις στενότερες σιδηροδρομικές γραμμές στην Ελλάδα. Ο λόγος που κατασκευάστηκε τόσο στενός είναι για να χρησιμοποιηθούν μικρότερα και πιο ευέλικτα βαγόνια για την δύσκολη αυτή διαδρομή, καθώς και για την ελαχιστοποίηση του κόστους των τεχνικών έργων. Το μήκος του ανέρχεται συνολικά σε 22 χιλιόμετρα. Η μέγιστη κλίση της γραμμής είναι 17,5% στα σημεία με οδόντωση ενώ η μέγιστη κλίση της γραμμής χωρίς οδόντωση είναι 3,3%.
Τα υπόστεγα του τροχιαίου υλικού και οι υποδομές συντήρησης βρίσκονται στο Διακοπτό. Υπήρχαν επιπλέον υποδομές στον σταθμό Καλαβρύτων κατά την εποχή των ατμομηχανών, αλλά δε χρησιμοποιούνται πλέον.
Η γραμμή προγραμματιζόταν να ηλεκτροδοτηθεί, και οι ηλεκτροκίνητες μηχανές είχαν παραγγελθεί από τη γαλλική εταιρεία Billard. Πριν την άφιξη των μηχανών αυτών, τα σχέδια για ηλεκτροδότηση της γραμμής είχαν εγκαταλειφθεί, έτσι και οι μηχανές δε χρησιμοποιήθηκαν. Ως πρόχειρη λύση προστέθηκε μια ηλεκτροκίνητη μηχανή η οποία μετέφερε έναν μετατροπέα σε πετρελαιοκίνητη, στο ενδιάμεσο δύο βαγονιών. Αυτή η λύση λειτούργησε αποτελεσματικά για δεκαετίες.
Διαδρομή
μικρογραφία|Απεικόνιση της διαδρομής [[Διακοπτό Αχαΐας|Διακοπτό - Φαράγγι του Βουραϊκού - Καλάβρυτα.]] Ο Οδοντωτός από το Διακοπτό εισέρχεται στο φαράγγι του Βουραϊκού. Πραγματοποιεί στάσεις στις τοποθεσίες "Νιάματα" (ή "Μικροχελιδού") και "Τρικλιά". Ενδιαμέσως των Νιαμάτων και της Τρικλιάς υπήρχε παλαιότερα μέχρι το 1960 στάση στην χιλιομετρική θέση 8+156 (η παλαιά στάση Τρικλιάς). Στο μέσο περίπου της διαδρομής, μετά από 12 χιλιόμετρα, πραγματοποιεί στάση στο χωριό Κάτω Ζαχλωρού, ενώ στο σημείο αυτό εξυπηρετεί και τους επισκέπτες της ιστορικής Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου. Στην συνέχεια μετά από 18 χιλιόμετρα διαδρομής πραγματοποιεί στάση νοτιοανατολικά κάτω από το χωριό Κερπινή, στην περιοχή "Στάση Κερπινής" (πρώην "Ραλλιά") από τον ομώνυμο σταθμό εκεί, και, τέλος, καταλήγει στα Καλάβρυτα. Η γραμμή διασταυρώνεται σε 9 σημεία με οδικές ισόπεδες διαβάσεις (6 ασφάλτινοι δρόμοι και 3 χωματόδρομοι) εκ των οποίων οι 3 είναι φυλασσόμενες (μία στο Διακοπτό, μία κοντά στη Στάση Κερπινής και μία στα Καλάβρυτα). μικρογραφία|Γρανάζια του Οδοντωτού.
Ηλεκτροκίνητοι συρμοί
μικρογραφία|Συρμός Decauville στον Βουραϊκό. Οι πρώτοι σύγχρονοι ηλεκτροκίνητοι συρμοί για τη γραμμή του Οδοντωτού, αποτελούνταν από τρείς συρμούς (Κλάση 3001) που κατασκευάστηκαν από την Billard το 1958. Αριθμήθηκαν από ΑΔΚ 01 έως ΑΔΚ 03, και αργότερα έλαβαν νέα αρίθμηση από ΑΒδφπτ 3001 έως ΑΒδφπτ 3003. Το 1967 προστέθηκαν τρείς νέοι συρμοί (Κλάση 3004) που κατασκευάστηκαν από την Decauville. Πήραν αρίθμηση από ΑΒδφπτ 3004 έως ΑΒδφπτ 3006. Αυτοί οι συρμοί, ίδιας διαρρύθμισης αμφότεροι οι τύποι, αποτελούνται από δύο επιβατικές άμαξες (μια άμαξα μηχανής, και μια άμαξα ελέγχου) και μια άμαξα γεννήτρια ή ΟΠΕ μεταξύ τους. Επιπροσθέτως, μια ατμομηχανή (ΔΚ 8001, κατασκευάστηκε από την Cali το 1891) διατηρείται στον σταθμό των Καλαβρύτων και χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά για ειδικά δρομολόγια.
Τέσσερις νέοι συρμοί παραγγέλθηκαν από την Stadler Rail για να αντικαταστήσουν τους παλαιούς το 2009. Οι συγκεκριμένοι σχεδιάστηκαν ως Κλάσης 3107.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι σε βίντεο
Ντοκιμαντέρ:
Ενδεικτικά/αντιπροσωπευτικά βίντεο με ολόκληρη τη διαδρομή:
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2011-2012
Το Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2011-2012 ήταν το 80ό πρωτάθλημα της Σέριε Α από τότε που καθιερώθηκε. Ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 και ολοκληρώθηκε στις 13 Μαΐου 2012. Το πρωτάθλημα ήταν να ξεκινήσει στις 27 Αυγούστου, αλλά καθυστέρησε η εκκίνησή του λόγω απεργίας των ποδοσφαιριστών.
Το πρωτάθλημα το κατέκτησε η Γιουβέντους, το οποίο ήταν το 28ο επίσημο σκουντέτο της. Τελείωσε το πρωτάθλημα αήττητη. Υποβιβάστηκαν από την κατηγορία οι Λέτσε, Τσεζένα και Νοβάρα Κάλτσιο.
Βαθμολογία
1 Η Σιένα τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέριε Α Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα χόκεϊ στον πάγο της IIHF ήταν διοργάνωση που διεξαγόταν, με διακοπές, από το 1910 μέχρι και το 1932.Τα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα απονέμονταν στους Ευρωπαίους συμμετέχοντες στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου της IIHF μέχρι το 1991.
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της IIHF
Σημειώσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου στην Ευρώπη Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
Χάρισον Σμιτ
Ο Χάρισον Χάγκαν Σμιτ (Harrison Hagan Schmitt, γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1935), γνωστός και ως Τζακ Σμιτ, είναι Αμερικανός γεωλόγος, που υπήρξε αστροναύτης της NASA, καθηγητής πανεπιστημίου και γερουσιαστής του Νέου Μεξικού.
Τον Δεκέμβριο του 1972, ως μέλος της αποστολής Απόλλων 17, ο Σμιτ έγινε ο δωδέκατος άνθρωπος που πάτησε ποτέ στη Σελήνη και, μέχρι σήμερα, ένας από τους δύο τελευταίους. Επίσης, ο Σμιτ είναι ο πρώτος (και μοναδικός μέχρι στιγμής) γεωλόγος που επισκέφθηκε τη Σελήνη. Προτού αρχίσει να προετοιμάζεται ο ίδιος για μία αποστολή του προγράμματος «Απόλλων», ήταν ένας από τους επιστήμονες που εκπαίδευαν τους αστροναύτες που είχαν επιλεγεί για να περπατήσουν στη σεληνιακή επιφάνεια.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σμιτ γεννήθηκε στη Σάντα Ρίτα του Νέου Μεξικού και μεγάλωσε στη γειτονική πόλη Σίλβερ Σίτυ. Τελειώνοντας αριστούχος το γυμνάσιο, σπούδασε γεωλογία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, παίρνοντας πτυχίο το 1957. Μετά ασχολήθηκε με γεωλογική έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Όσλο στη Νορβηγία και πήρε διδακτορικό στη γεωλογία από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1964, βασισμένο στις γεωλογικές μελέτες πεδίου που πραγματοποίησε στη Νορβηγία.
Σταδιοδρομία στη NASA
Πριν εγγραφεί στη NASA ως μέλος της πρώτης ομάδας «επιστημόνων αστροναυτών» (4η Ομάδα Αστροναυτών), τον Ιούνιο του 1965, ο Σμιτ εργάσθηκε στο Κέντρο Αστρογεωλογίας της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, στο Φλάγκσταφ, αναπτύσσοντας γεωλογικές τεχνικές πεδίου που θα ήταν χρήσιμες στα πληρώματα των αποστολών «Απόλλων». Μετά την επιλογή του ως αστρονάυτη, πέρασε ένα έτος στην πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ μαθαίνοντας να κυβερνά αεριωθούμενα αεροσκάφη. Επιστρέφοντας στην έδρα του Σώματος Αστροναυτών της NASA στο Χιούστον, ο Σμιτ πρωτοστάτησε στην εκπαίδευση των πληρωμάτων του προγράμματος «Απόλλων» ως γεωλογικών παρατηρητών στο στάδιο της τροχιάς γύρω από τη Σελήνη και ικανών γεωλόγων πεδίου πάνω στη σεληνιακή επιφάνεια. Επίσης, μετά από κάθε αποστολή προσσεληνώσεως, συμμετείχε στην εξέταση και εκτίμηση των δειγμάτων σεληνιακών πετρωμάτων που έφερναν οι αστροναύτες στη Γη.
Ο Σμιτ αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στο να αποκτήσει εμπειρία στα συστήματα του οχήματος διακυβερνήσεως (Command/Service Module, CSM) και της σεληνακάτου (Lunar Module, LM) του προγράμματος «Απόλλων». Τον Μάρτο του 1970 έγινε ο πρώτος από τους επιστήμονες αστροναύτες που ορίστηκε για διαστημική πτήση, ως μέλος του εφεδρικού πληρώματος της αποστολής Απόλλων 15 μαζί με τους Ρίτσαρντ Φ. Γκόρντον και Βανς Μπραντ. Αρχικώς προγραμματίσθηκε να πετάξει για πρώτη φορά στο διάστημα με την αποστολή «Απόλλων 18», αλλά όταν αυτή ματαιώθηκε, τον Σεπτέμβριο του 1970, η κοινότητα των σεληνιακών γεωλόγων του προγράμματος είχε τόση επιθυμία να προσεδαφιστεί ένας επαγγελματίας γεωλόγος στη Σελήνη, ώστε πίεσε και έπεισε τη NASA να εντάξει τον Σμιτ σε μία απο τις εναπομείνασες αποστολές. Ως αποτέλεσμα, ο Σμιτ έγινε μέλος της τελευταίας αποστολής στη Σελήνη, της «Απόλλων 17», αντικαθιστώντας τον Τζο Ενγκλ ως κυβερνήτης της σεληνακάτου. Ο Σμιτ προσεδαφίστηκε στη Σελήνη μαζί με τον αρχηγό της αποστολής Τζην Σέρναν τον Δεκέμβριο του 1972.
Κατά την παραμονή του στη σεληνιακή επιφάνεια, ο Σμιτ συνέλεξε το δείγμα με την κωδική ονομασία Troctolite 76535, που έχει αποκληθεί «αναμφίβολα το πλέον ενδιαφέρον δείγμα που μεταφέρθηκε από τη Σελήνη», όντας μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών του η κύρια ένδειξη για το ότι η Σελήνη διέθετε κάποτε μαγνητικό πεδίο.
Καθώς εισήλθε για τελευταία φορά στη σεληνάκατο πριν από τον Σέρναν, ο Σμιτ κατέχει τον τίτλο του προτελευταίου ανθρώπου που περπάτησε στην επιφάνεια της Σελήνης (μέχρι σήμερα τουλάχιστον).
Ο Σμιτ υποστηρίζει ότι τράβηξε τη φωτογραφία της Γης που είναι γνωστή ως «Ο μπλε βώλος», μία από τις ευρύτερα διανεμημένες φωτογραφίες στην ιστορία (επισήμως η NASA πιστώνει τη φωτογραφία σε ολόκληρο το τριμελές πλήρωμα του Απόλλων 17). Ο συνολικός χρόνος από την εκτόξευση από τη Γη μέχρι την επιστροφή στη Γη ήταν 12 ημέρες, 13 ώρες και 52 λεπτά.
Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής, ο Σμιτ διεδραμάτισε ενεργό ρόλο στην τεκμηρίωση των γεωλογικών αποτελεσμάτων της, ενώ του ανατέθηκε και η οργάνωση του Γραφείου του Προγράμματος Ενέργειας της NASA.
Μετά τη NASA
thumb|Ο γερουσιαστής Σμιτ με τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ [[Ρόναλντ Ρήγκαν στο Ρόσγουελ, τον Οκτώβριο του 1982]] thumb|Ο Χάρισον Σμιτ το 2009
Αν και η ηλικία του θα του επέτρεπε να συμμετάσχει και σε άλλες διαστημικές αποστολές, ο Σμιτ προτίμησε να παραιτηθεί από τη NASA στις 30 Αυγούστου 1975, προκειμένου να ασχοληθεί με την πολιτική. Συμμετείχε στις εκλογές για τη Γερουσία το 1976 ως υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. Αντιμετωπίζοντας τον ήδη γερουσιαστή Τζόζεφ Μοντόγια του Δημοκρατικού κόμματος, αναδείχθηκε νικητής με 57% έναντι 42%. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν το πρώτο τη τάξει μέλος των Ρεπουμπλικανών στην Υποεπιτροπή Επιστήμης, Τεχνολογίας και Διαστήματος της αμερικανικής Γερουσίας. Επεδίωξε να επανεκλεγεί το 1982, αλλά εξαιτίας της βαθιάς οικονομικής υφέσεως στην πολιτεία και εντυπώσεων ότι δεν έδινε αρκετή σημασία στα τοπικά θέματα, ηττήθηκε από τον Τζεφ Μπίνγκαμαν του Δημοκρατικού κόμματος, ο οποίος θα παρέμενε γερουσιαστής για τα επόμενα 30 χρόνια. Μετά τη Γερουσία, ο Σμιτ απασχολήθηκε ως σύμβουλος σε επιχειρήσεις και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον. Υπέρμαχος της αξιοποιήσεως των φυσικών πόρων της Σελήνης. , πρότεινε το 1997 την «Interlune InterMars Initiative» (= «Διασεληνιακή Διαρειανή Πρωτοβουλία»), που περιελάμβανε μεταξύ των διακηρυγμένων στόχων της την εκμετάλλευση από τον ιδιωτικό τομέα σεληνιακών φυσικών πόρων, και ειδικότερα του ισοτόπου ήλιο-3 ως πυρηνικού «καυσίμου» για μελλοντικούς αντιδραστήρες συντήξεως.
Τον Ιανουάριο του 2011, ο Σμιτ διορίσθηκε επικεφαλής του Τμήματος Ενέργειας, Ορυκτών και Φυσικών Πόρων της πολιτείας του Νέου Μεξικού από την κυβερνήτρια Σουζάνα Μαρτίνες, αλλά επέστρεψε τον διορισμό έναν μήνα αργότερα.
Ο Σμιτ είναι συγγραφέας του βιβλίου Return to the Moon: Exploration, Enterprise, and Energy in the Human Settlement of Space (= «Επιστροφή στη Σελήνη: Εξερεύνηση, Επιχειρήσεις και Ενέργεια στον αποικισμό του Διαστήματος από τον άνθρωπο», εκδ. 2006).
Σήμερα ζει στην πόλη όπου μεγάλωσε, τη Σίλβερ Σίτυ, μαζί με τη σύζυγό του Τερίζα Φιτζίμπον (Teresa Fitzgibbon) και περνά μέρος του καλοκαιριού στην παραλίμνια καλύβα του στη βόρεια Μινεσότα.
Απόψεις για την παγκόσμια επιθέρμανση
Οι απόψεις του Σμιτ για την κλιματική αλλαγή αποκλίνουν από την επικρατούσα επιστημονική γνώμη επί του θέματος, καθώς δίνει έμφαση στους φυσικούς παράγοντες που επηρεάζουν το κλίμα έναντι αυτών που οφείλονται στον άνθρωπο. Σε επανειλημμένα του σχόλια, ο Σμιτ έχει δηλώσει ότι οι κίνδυνοι από την κλιματική αλλαγή είναι υπερτιμημένοι και ότι αυτή χρησιμοποιείται ως εργαλείο για όσους προσπαθούν να αυξήσουν το μέγεθος του κράτους. Παραιτήθηκε από μέλος της Πλανητικής Εταιρείας μεταξύ άλλων και για αυτό τον λόγο, γράφοντας στην επιστολή παραίτησης ότι «ο μπαμπούλας της παγκόσμιας επιθερμάνσεως χρησιμοποιείται ως πολιτικό εργαλείο για την αύξηση του κυβερνητικού ελέγχου πάνω στις ζωές μας, στα εισοδήματά μας και στη λήψη αποφάσεων». Για το θέμα αυτό έχει μιλήσει συχνά σε συνέδρια και στην τηλεόραση.
Σε ένα άρθρο τους που δημοσιεύθηκε στις 8/5/2013 στη The Wall Street Journal, ο Σμιτ και ο φυσικός Γουίλιαμ Χάπερ υποστηρίζουν ότι τα αυξανόμενα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα δεν συνδέονται σημαντικά με την άνοδο της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας. Αποδίδουν τη «δαιμονοποίηση αυτού του φυσικού και ουσιώδους ατμοσφαιρικού αερίου» σε υπέρμαχους του κρατικού ελέγχου πάνω στην παραγωγή ενέργειας. Αναφέροντας μία θετική συσχέτιση της αντοχής των καλλιεργούμενων φυτών στην ξηρασία με τα αυξανόμενα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα, οι συγγραφείς καταλήγουν: «Αντίθετα με ό,τι κάποιοι θα ήθελαν να πιστεύουμε, το αυξημένο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα ωφελήσει τον αυξανόμενο πληθυσμό του πλανήτη με αύξηση της αγροτικής παραγωγικότητας.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Αμερικανοί γεωλόγοι Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Άνθρωποι που περπάτησαν στη Σελήνη
Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας
Η Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας (Αγγλικά: Europe of Nations and Freedom, Γαλλικά: Europe des nations et des libertés) είναι μια πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ιδρύθηκε στις 15 Ιουνίου 2015. Έχει 38 μέλη και είναι η μικρότερη ομάδα στην Ευρωβουλή.
Ιδεολογία
Η πολιτική ομάδα αυτή αποτελείται από κόμματα της Δεξιάς και σημεία πολιτικής σύγκλισης των μελών της θεωρούνται ο Εθνικισμός, η αντίθεση στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και η αντίθεση στη μετανάστευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ομάδες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Ακροδεξιά
Wonder Twins
Οι Wonder Twins (Ζαν & Τζέινα) είναι δύο δίδυμα εξωγήινα αδέρφια που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων της Hanna Barbera The All-New Super Friends Hour. Τα αδέρφια μπορούν να ενεργοποιήσουν τις υπερδυνάμεις τους αγγίζοντας τα δαχτυλίδια τους και λέγοντας τη φράση "Wonder Twin powers, activate!" Η Τζέινα μπορεί να μεταμορφωθεί σε οποιοδήποτε ζώο και ο Ζαν μπορεί να γίνει νερό σε οποιαδήποτε κατάσταση. Το ζευγάρι έχει επίσης έναν κατοικίδιο μαϊμού, τον Γκλικ, ο οποίος βοηθά στις δραστηριότητές τους για την καταπολέμηση του εγκλήματος.
Στη συνέχεια εμφανίστηκαν σε κόμικς βασισμένα στη σειρά κινουμένων σχεδίων και αργότερα εισήχθησαν στο κύριο σύμπαν της DC Comics. Από τότε εμφανίστηκαν σε άλλα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της σειράς κινουμένων σχεδίων Teen Titans Go! και η ζωντανή τηλεοπτική σειρά Σούπερμαν: Τα Χρονικά της Νιότης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βασίλης Ρέντζας
Ο Βασίλης Ρέντζας (γενν. Μελίβοια Λάρισας, 16 Απριλίου 1992) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την Καλλιθέα.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στη Μελίβοια, αγωνίστηκε ως ερασιτέχνης στην τοπική ομάδα του Φιλοκτήτη, μέχρι που υπέγραψε 5ετές επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΕΛ στις 15 Ιουνίου 2010. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για το σύλλογο στις 26 Οκτωβρίου 2010 εναντίον του Εθνικού Πειραιώς, για τον 4ο γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας.
Εργοτέλης
Τον Αύγουστο του 2011, αποδεσμεύτηκε από την ΑΕΛ μετά την υποβιβασμό της ομάδας στο τέλος της σεζόν 2010-11 και ακολούθως, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον κρητικό σύλλογο Εργοτέλη, στις 30 Αυγούστου 2011. Την 1η Σεπτεμβρίου 2015, το συμβόλαιο του ανανεώθηκε για ένα ακόμη έτος. Ύστερα από την αποχώρηση της ομάδας από τις επαγγελματικές διοργανώσεις τον Ιανουάριο του 2016, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, ο Ρέντζας, ο οποίος ήταν ένας από τους βετεράνους της ομάδας με 61 συμμετοχές και 1 γκολ κατά τη διάρκεια των 4,5 ετών και μέρος των μόλις 17 παικτών που είχε μείνει στην ομάδας μέχρι το τέλος, απελευθερώθηκε από το επαγγελματικό του συμβόλαιο.
ΑΕΛ
Στις 30 Ιανουαρίου 2016 επέστρεψε στην ΑΕΛ, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 2,5 ετών.
Πανιώνιος
Στις 11 Ιουλίου 2018, ανακοινώθηκε η μετακίνησή του στον Πανιώνιο.
Χανιά
Στις 21 Οκτωβρίου 2020, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Π.Α.Ε. Χανιά.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί σε 2 αγώνες με την Εθνική Νέων.
Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
Ο Τζάστιν Ράνταλ Τίμπερλεϊκ (Justin Randall Timberlake, 31 Ιανουαρίου 1981) είναι Αμερικανός ποπ τραγουδιστής, στιχουργός, παραγωγός, χορευτής και ηθοποιός. Έγινε γνωστός ως ένας από τους τραγουδιστές του ποπ αντρικού συγκροτήματος 'N Sync και έχει βραβευτεί με τέσσερα Βραβεία Grammy καθώς και ένα Βραβείο Emmy. Το 2002, κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, με τιτλό Justified, που πούλησε πάνω από 9 εκατομύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος, με τίτλο Future Sex/Love Sounds, κυκλοφόρησε το 2006 και περιλάμβανε τις νούμερο-ένα επιτυχίες "SexyBack", "My Love", και "What Goes Around... Comes Around". Μετά την κυκλοφορία του δίσκου τρία τραγούδια ακόμη έγιναν μεγάλες επιτυχίες ("Summer Love", "LoveStoned", και "Until the End of Time") κάνοντας τον Τίμπερλεϊκ, τον πρώτο άντρα τραγουδιστή που κατάφερε να αποκτήσει 6 επιτυχίες στα top twenty hits των Η.Π.Α., μετά τον Μάικλ Τζάκσον. Με τους πρώτους δύο δίσκους του κατάφερε να πουλήσει πάνω από 15 εκατομύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Προσωπική ζωή
Έχει δύο μικρότερους ετεροθαλείς αδελφούς, τον Τζόναθαν (γενν. 12 Σεπτεμβρίου 1993) και τον Στέφεν (γενν. 14 Αυγούστου 1998) από τον πατέρα του.
Τον Ιανουάριο του 2007 ξεκίνησε τη σχέση του με την Τζέσικα Μπίελ. Αρραβωνιάστηκαν τον Δεκέμβριο του 2011 και παντρεύτηκαν στις 19 Οκτωβρίου 2012 στην Ιταλία. Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιό, τον Σίλας Τίμπερλεϊκ (γενν. 11 Απριλίου 2015).
Δισκογραφία
thumb|right|200px|Ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ στην 64η Απονομή των [[Χρυσές Σφαίρες|Χρυσών Σφαιρών, στις 15 Ιανουαρίου 2007.]]
Σωτηρία (αποσαφήνιση)
Με τον όρο, λέξη ή όνομα Σωτηρία μπορεί να αναφερόμαστε:
Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
Grammy Awards
και ως μέλος των 'N Sync:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Why Didn't Rosemary
Το Why Didn't Rosemary? είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους με τίτλο "Deep Purple" και του οποίου αποτέλεσε το έκτο κομμάτι.
Σύνθεση
Η μουσική είναι εμπνευσμένη από κάποιο τραγούδι του Ότις Σπαν της δεκαετίας του '50, ενώ οι στίχοι του είναι χιουμοριστικοί αναφερόμενοι στην ταινία "Το μωρό της Ρόζμαρι". Τα μέλη του συγκροτήματος έγραψαν τους στίχους αφού παρακολούθησαν την συγκεκριμένη ταινία στον κινηματογράφο, όπως έχει δηλώσει ο παραγωγός του ομώνυμου δίσκου τους, Ντέρεκ Λώρενς. Το τραγούδι περιλαμβάνει ένα από τα καλύτερα σόλο κιθάρας του Ρίτσι Μπλάκμορ κατά την πρώτη περίοδο του συγκροτήματος, όπου ηχογράφησαν τρεις στούντιο δίσκους.
Μέλη των Deep Purple
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Why Didn't Rosemary?" είχε την εξής μορφή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1969
Λίμνη Μπελέτσι
thumb|294x294px Η λίμνη Μπελέτσι είναι μία μικρή λίμνη που βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων περίπου στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, στην περιοχή Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών, βορειοδυτικά της ομώνυμης κορυφής Μπελέτσι.
Γενικά
Πρόκειται για τεχνητή λίμνη η οποία δημιουργήθηκε με δαπάνες των Γεωργίου Νάστου και Αθανασίου Πάντου τη διετία 1973-75 (εποχής Χούντας και λίγο μετά) ως αποθεματικό δυναμικό νερού για έργα που τότε κατασκεύαζαν στη περιοχή αλλά και ως μελλοντικό βιότοπο. Ως συνέπεια της κατασκευή της ήταν η αλλαγή της χάραξης του δρόμου που συνέδεε τον Άγιο Μερκούριο με τις Αφίδνες (πρώην Κιούρκα). Το τεχνητό αυτό έργο συγκράτησε αφενός τα νερά της πηγής που βρίσκεται βόρεια, αφετέρου τα όμβρια ύδατα από τον υπερκείμενο λόφο με αποτέλεσμα το σχηματισμό της λίμνης. Η λίμνη έχει μέγιστη διάμετρο 130 μέτρα περίπου και μέγιστο βάθος 9 μέτρα, ενώ το συνολικό της εμβαδόν αγγίζει τα 7.000 τ.μ.
Χλωρίδα και πανίδα
Η λίμνη Μπελέτσι αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της περιοχής καθώς απαντώνται αποδημητικά πουλιά όσο και μόνιμα νηκτικά (πάπιες, κύκνοι), ψάρια, κυρίως κυπρίνοι και χέλια. Επίσης ζουν στη λίμνη αρκετές νεροχελώνες, κυρίως οι λεγόμενες νεροχελώνες με κόκκινα μάγουλα (Trachemys scripta elegans), οι οποίες είναι παράδειγμα για χωροκατακτητικά είδη. Η αρχική καταγωγή τους είναι οι ΗΠΑ και το Μεξικό, αλλά είναι και παγκοσμίως οι πλέον εμπορεύσιμες χελώνες ως κατοικίδιο, και έτσι, ως παρατημένα πρώην κατοικίδια, καταφέρανε να κατακτήσουν παγκοσμίως διάφορους υδροβιότοπους όπως και τη λίμνη Μπελέτσι.
Σήμερα ο οικισμός της Αγίας Τριάδας εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου έκτασης 7.636 στρεμμάτων/1.876 οικοπέδων του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Υγειονομικών με την επωνυμία «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία ΣΥΝΠΕ» που περιβάλλει την τεχνητή λίμνη Μπελέτσι, έχει πλέον αρκετές πολυτελείς μονοκατοικίες αλλά και ένα κατάλληλα διαμορφωμένο καταφύγιο που στο παρελθόν φιλοξενούσε ελάφια και άλλα ζώα.
Κωνσταντίνος Κεραμεύς
Ο Κωνσταντίνος Κεραμεύς (Θεσσαλονίκη, 21 Απριλίου 1937 - 26 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας νομικός, ομότιμος καθηγητής Πολιτικής δικονομίας.
Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διπλωματικές διασκέψεις και άλλες συνόδους. Διατέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (1992-1995) και πρόεδρος του Συνδέσμου Ακαδημαϊκής Συνεργασίας Academic Cooperation Association (1996-2002). Δίδαξε στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης (1997). Συνέγραψε εγχειρίδια, μονογραφίες και ερμηνείες κατ’ άρθρον, ιδίως στην ύλη του δικονομικού δικαίου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έλαβε πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1960) και διδακτορικό δίπλωμα από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1962).
Διετέλεσε βοηθός στην έδρα αστικού δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία εντεταλμένος υφηγητής (1967). Ορίστηκε τακτικός καθηγητής της έδρας της Πολιτικής Δικονομίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο το 1971. Ακόμη, διετέλεσε καθηγητής Πολιτικής Δικονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1982) και πλέον είναι Ομότιμος Καθηγητής στη Νομική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δίδαξε πολιτική δικονομία, συγκριτικό δίκαιο και δικονομικό διεθνές δίκαιο σε πολλά ξένα Πανεπιστήμια (ιδίως Βερολίνο, Αμβούργο, Τούλεϊν (Tulane), Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα, Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς (Paris II), Πανεπιστήμιο της Γάνδης) και έδωσε διαλέξεις σε περίπου 90 ευρωπαϊκά, αμερικανικά και ιαπωνικά Πανεπιστήμια.
Αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων του Αμβούργου (1993), Paris ΙΙ (2000), Λιέγης (2003) και Βιέννης (2003). Από το 1994 τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας (Λονδίνο). Από το 1998 ως το 2006 πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Συγκριτικού Δικαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Λιοντάρι της Κατάνγκα
thumb|left|Δύο λιοντάρια της Κατάνγκα Το λιοντάρι της Κατάνγκα ή Νοτιοδυτικό Αφρικανικό λιοντάρι (Panthera leo bleyenberghi - Πάνθηρ ο λέων του Μπλέγιενμεργκ) είναι υποείδος λιονταριού που ζει στη Νοτιοδυτική Αφρική.Εκτείνεται στη Ναμπίμπια,στην Ανγκόλα,στο Ζαΐρ,στη Ζαμπία,στη Ζιμπάμπουε και στην Μποτσουάνα.Η παλιά του κατανομή συμβαδίζει με τη νέα,αν και σε πολύ πιο περιορισμένη έκταση,λόγω του κυνηγιού που υφιστόταν από τους αποίκους.Η κατάστασή του είναι κρίσιμη,αλλά δεν κινδυνεύει άμεσα από εξαφάνιση.
Μέγεθος και διακριτικά χαρακτηριστικά
Το λιοντάρι της Κατάνγκα ακολουθεί το τυπικό μέγεθος των λιονταριών,με μήκος μέχρι 2,5 μέτρα και βάρος μέχρι 250 κιλά.Η χαίτη του είναι μεγάλη και φουντωτή,με πιο ανοιχτά χρώματα από των υπολοίπων λιονταριών.Τα θηλυκά μόνο έχουν μαύρα σημάδια πίσω από τα αυτιά τους,αλλά όχι στις κορυφές όπως έχει το λιοντάρι του Ακρωτηρίου και στα αρσενικά και στα θηλυκά.
Τροφή και δίαιτα
Το λιοντάρι της Κατάνγκα τρέφεται με γκνου,ζέβρους,φακόχοιρους,βουβάλια,αντιλόπες,γαζέλες,και σπάνια με μωρά καμηλοπαρδάλεων.Όταν δε βρίσκει τροφή επιτίθεται στα κατοικίδια ζώα,με αποτέλεσμα να υφίσταται άγριο κυνήγι,παρά τις νομοθεσίες που το απαγορεύουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής Κατηγορία:Λιοντάρια
Μνημοσύνη
Η Μνημοσύνη είναι γνωστή ενίοτε ως Μνήμη, η οποία, όμως, ήταν άλλη θεότητα. Είναι η προσωποποίηση της μνήμης στην ελληνική μυθολογία. Ανήκε στις Τιτανίδες, ήταν κόρη της Γαίας και του Ουρανού και μητέρα των Μουσών από τον Δία.
Στη Θεογονία του Ησίοδου, οι βασιλείς και οι ποιητές λαμβάνουν τις δυνάμεις του εξουσιαστικού τους λόγου από την κατοχή τους επί της Μνημοσύνης και των ειδικών σχέσεών τους με τις Μούσες.
Ο Δίας κοιμήθηκε με τη Μνημοσύνη για εννέα συνεχόμενες μέρες και έτσι δημιουργήθηκαν οι εννέα Μούσες. Σύμφωνα με μια σειρά ελληνικών ταφικών επιγραφών του 4ου αιώνα π.Χ., που ήταν γραμμένες σε δακτυλικό εξάμετρο, ως Μνημοσύνη αναφέρεται το όνομα ενός ποταμού στον Άδη, παράλληλου της Λήθης. Οι ψυχές των νεκρών έπιναν από τη Λήθη, έτσι ώστε να μη θυμούνται τις προηγούμενες ζωές τους όταν μετενσαρκώνονταν. Οι αρχάριοι ενθαρρύνονταν να πίνουν από τον ποταμό Μνημοσύνη όταν πέθαιναν, αντί από τη Λήθη. Αυτές οι επιγραφές μπορεί να συνδέονται με μια ιδιωτική μυστική θρησκεία, ή με Ορφική ποίηση. Παρομοίως, όσοι ήθελαν να συμβουλευτούν το μαντείο του Τροφωνίου στη Βοιωτία έπρεπε να πιουν εναλλάξ από δύο πηγές που αποκαλούνταν «Λήθη» και «Μνημοσύνη», προκειμένου να λησμονείται το παρελθόν, και η μνήμη να ξεκινά από το παρόν. Ανάλογο σκηνικό περιγράφεται και στην Πολιτεία του Πλάτωνα.
Στην Αρχαία Αθήνα υπήρχε άγαλμα της Μνημοσύνης κοντά στο άγαλμα του Δία, του Διόνυσου και του Απόλλωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τιτάνες
Μονή Μυριοκεφάλων
Η Μονή Μυριοκεφάλων (ορισμένες φορές απαντώμενη και ως Μονή Αντιφωνήτριας) είναι Ορθόδοξο μοναστήρι στην Κρήτη. Ευρίσκεται στο χωριό των Μυριοκεφάλων και εξακολουθεί ως σήμερα να αποτελεί έναν εκ των κυριότερων τόπων προσκυνήματος της περιοχής.
Παρουσίαση
Αφιερωμένη στην Παρθένο Μαρία, η συγκεκριμένη κατασκευή είναι σταυροειδούς τύπου με τρούλο και χρονολογείται από τις αρχές του 11ου αιώνα, ιδρυθείσα από τον Ιωάννη Ξένο, γνωστό ως Ερημίτη.
Οι βυζαντινές τοιχογραφίες του Καθολικού των Μυριοκεφάλων, των οποίων το πρώτο στρώμα χρονολογείται από τον 10ο-11ο αιώνα και το δεύτερο από τα τέλη του 12ου αιώνα και τις αρχές του 13ου αιώνα, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα βυζαντινού ρυθμού. Άλλες τοιχογραφίες, ύστερης χρονολογίας, χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα. Παρά την ιδιαιτερότητά τους, παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά της τέχνης της περιόδου των Κομνηνών και, ως αποτέλεσμα, συνδέονται με τις τοιχογραφίες των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης, της Μακεδονίας και της Κύπρου. Στο σύνολο των τοιχογραφιών κυριαρχούν τα ανοιχτόχρωμα χρώματα. Οι ζωγράφοι δεν αντέγραψαν τα πρότυπα των παλαιότερων περιόδων και προσέθεσαν περαιτέρω λεπτομέρειες στις ζωγραφισμένες αναπαραστάσεις. Επρόκειτο για αρχαΐζοντες ζωγράφους, παρά το γεγονός πως οι ιδιαιτερότητες των τοιχογραφιών τους φαίνεται να τους καθιστά ως προδρόμους του καλλιτεχνικού ρεύματος το οποίο έκανε την εμφάνισή του στην Κωνσταντινούπολη στην διάρκεια του 15ου και του 16ου αιώνα και το οποίο είναι γνωστό ως Κρητική Σχολή.
Λίγες πληροφορίες υπάρχουν αναφορικά με το μοναστήρι στην διάρκεια της ενετικής και τουρκικής περιόδου. Θεωρείται πιθανό ο συγκεκριμένος χώρος λατρείας να έχασε σε σημασία στην διάρκεια των παραπάνω περιόδων, παρά το γεγονός πως παρέμεινε ενεργός.
Cadillac (συγκρότημα)
Οι Cadillac ήταν ένα ισπανικό ποπ συγκρότημα, το οποίο δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 1981 και 1986. Είναι γνωστοί διεθνώς για τη συμμετοχή τους στον.
Το συγκρότημα ιδρύθηκε στη Μαδρίτη το 1981 από τους Χοσέ Μαρία Γκουθμάν (φωνητικά/κιθάρα) και Εδουάρδο Ραμίρεθ (φωνητικά/μπάσο). Πήραν μαζί τους τον Πέδρο Σάντσεθ (φωνητικά/πλήκτρα) και τον Χαβιέρ ντε Χουάν (ντραμς) για να σχηματίσουν ένα κουαρτέτο. Το πρώτο τους άλμπουμ, Pensando en tí, κυκλοφόρησε αργότερα εκείνο το έτος με κριτική έγκριση, αλλά μόνο μέτριες πωλήσεις.
Ο Χαβιέρ ντε Χουάν αποχώρησε από την ομάδα το 1982 και αντικαταστάθηκε από τον Ντανιέλ Ζακ. Το δεύτερο και τρίτο άλμπουμ των Cadillac, το Llegas de madrugada και το Un día mas, απέτυχαν επίσης να πουλήσουν πολλά αντίτυπα. Ο Ραμίρεθ αποχώρησε από το συγκρότημα, δυσαρεστημένος με τις αποφάσεις που έλαβε η δισκογραφική τους εταιρεία, και ο Πέπε Μαρτσάντε μπήκε ως μπασίστας. Η ομάδα έκανε τελικά μια εμπορική ανακάλυψη το 1985 με το άλμπουμ Funkyllac, το οποίο περιείχε το επιτυχημένο single "Arturo" και παρουσίασε σκληρότερους ρυθμούς που αποδείχθηκαν δημοφιλείς στους αγοραστές δίσκων.
Το 1986, οι Cadillac επιλέχθηκαν από τον τηλεοπτικό σταθμό Televisión Española ως τους Ισπανούς εκπροσώπους για τον με το τραγούδι "Valentino", το οποίο σύνθεσε ο Χοσέ Μαρία Γκουθμάν. Ο διαγωνισμός αυτής της χρονιάς πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, όπου το "Valentino" τερμάτισε 10ο από τις συνολικά 20 συμμετοχές.
Ο Πέπε Μαρτσάντε αποχώρησε από την ομάδα το 1986, και αυτό οδήγησε τελικά στην απόφασή τους να διαλύσουν το γκρουπ αργότερα εκείνο το έτος.
Επανεκκίνηση και νέα
Το 2000 ο Χοσέ Μαρία Γκουθμάν αποφάσισε να ξαναρχίσει το συγκρότημα, με μόνο του ως αρχικό μέλος, ο οποίος εμφανίστηκε στην περιοδεία Leyendas del Pop.
Μέχρι τώρα, τα μέλη του έχουν διατηρήσει ξεχωριστά έργα: ο Γκουθμάν δημιούργησε τη δική του δισκογραφική εταιρεία (Cadillac Music) με την οποία κυκλοφόρησε τα Bienvenido al club (2004) και 29 de febrero (2009) (διατίθεται μέσω της ιστοσελίδας του) και τα τρέχοντα μέλη (Γκουθμάν, Σάντσεθ και Ραμίρεθ) ενώθηκαν και πάλι για να επεξεργαστούν μια υπέροχη επιτυχία (Cadillac: 25 años), με νέες ρυθμίσεις και με δύο νέα τραγούδια. Συνεχίζουν να προσφέρουν συναυλίες από χώρους στη Μαδρίτη και γύρω με τα δικά τους τραγούδια και εκδόσεις κλασικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1986
Ντραμ
Το ντραμ (dram, αρμενικά Դրամ, κωδικός ISO 4217: AMD) είναι το νόμισμα της Αρμενίας, το οποίο χρησιμοποιείται και στη μη αναγνωρισμένη δημοκρατία Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Υποδιαιρείται σε 100 λούμα (luma, αρμενικά լումա). Η λέξη ντραμ σημαίνει "χρήμα" στα αρμενικά και συνδέεται με το ελληνικό δραχμή. Αποκλειστικά υπεύθυνη για την έκδοση των νομισμάτων είναι η Κεντρική Τράπεζα της Αρμενίας.
Ιστορία
Το πρώτο ντραμ ως νόμισμα χρησιμοποιήθηκε στην Αρμενία από το 1199 ως το 1375, όταν κόπηκαν ασημένια κέρματα που είχαν αυτό το όνομα
Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1991 με εθνικό δημοψήφισμα η Αρμενία έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία. Τα παλιά σοβιετικά χαρτονομίσματα παρέμειναν σε κυκλοφορία ως το Νοέμβριο του 1993. Το σύγχρονο ντραμ άρχισε να ισχύει στις 22 Νοεμβρίου του 1993, σε ισοτιμία των 200 ρωσικών ρουβλιών προς 1 ντραμ. (1 Δολάριο των ΗΠΑ προς 14,5 AMD). Το ντραμ δεν έχει "κλειδωμένη" ισοτιμία με κάποιο νόμισμα.
Κέρματα
Το 1994 κυκλοφόρησαν από την Κεντρική Τράπεζα της Αρμενίας κέρματα σε αξίες των 10, 20 και 50 λούμα, των 1, 3, 5 και 10 ντραμ, όλα από αλουμίνιο. Το 2003 και το 2004 κυκλοφόρησε νέα σειρά των 10, 20, 50, 100, 200 και 500 ντραμ. Τα κέρματα των 10 και 100 ντραμ φτιάχτηκαν από χαλκονικέλιο. Το κέρμα των 500 ντραμ είναι διμεταλλικό.
Χαρτονομίσματα
Το 1993 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια των 10, 25, 50, 100, 200 και 500 ντραμ. Το 1994 καιτο 1995 κυκλοφόρησαν τα ντραμ των 1000 και 5.000. Το 1999 κυκλοφόρησε ένα χαρτονόμισμα των 20.000 ντραμ ενώ το 2001 κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό τραπεζογραμμάτιο των 50.000 ντραμ, για τη συμπλήρωση 1.700 χρόνων από την εισαγωγή του Χριστιανισμού στην Αρμενία. Το 2003 εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 10.000 ντραμ.
Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής χαρτονομίσματα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντραμ Κατηγορία:Οικονομία της Αρμενίας Κατηγορία:ISO 4217 Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλού Νερού
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλού Νερού είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Καλό Νερό Μεσσηνίας. Ο σταθμός άνοιξε το 1892 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2010. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός για άλλα δρομολόγια.
Yπηρεσίες
Καλό Νερό
Μάριος Νικολάου
Ο Μάριος Νικολάου (γενν. Λεμεσός, 10 Απριλίου 1983) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, νυν επιχειρηματίας και βοηθός προπονητή στην Ομόνοια. Στη ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνίστηκε στις κυπριακές ομάδες ΑΕΛ, Άρη Λεμεσού και Ομόνοια, στις ελληνικές Πανιώνιο και Λεβαδειακό, καθώς και στη φινλανδική Ίντερ Τούρκου. Επίσης, υπήρξε μέλος της Εθνικής Κύπρου. Η θέση του ήταν μέσος, κυρίως αμυντικό χαφ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1983 στην Λεμεσό της Κύπρου. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Άρη Λεμεσού το 1998. Έπαιξε για τέσσερις σεζόν, στις οποίες η ομάδα ανεβοκατέβαινε στην πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία. Το 2002, πήγε στην Ομόνοια Λευκωσίας αλλά δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Εν τω μεταξύ κλήθηκε και αγωνίστηκε στην εθνική ελπίδων Κύπρου.
Το 2004, επέτρεψε στον Άρη, στον οποίο έγινε βασικός και αγωνίστηκε για τρεις σεζόν, βοηθώντας τον να επανέλθει στην πρώτη κατηγορία. Το 2007, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, υπογράφοντας με τον Πανιώνιο κι έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 2 Σεπτεμβρίου 2007. Βοήθησε αρκετά στη προσπάθεια της ομάδας να κατακτήσει την πέμπτη θέση, να προκριθεί στους αγώνες πλέι-οφ της σεζόν 2007-08 και να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο Ιντερτότο. Τη σεζόν 2008-09 συνεχίζει να έχει τακτικές συμμετοχές ως βασικός. Το συμβόλαιό του έληξε στις 30 Ιουνίου 2010.
Στις 22 Ιουνίου 2010 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην ΑΕΛ Λεμεσού, επιστρέφοντας έτσι στο κυπριακό ποδόσφαιρο για πέντε σεζόν. Τη σεζόν 2015-16, αγωνίστηκε στον ελληνικό Λεβαδειακό ενώ το 2016 έκανε ένα πέρασμα από τη φινλανδική Ίντερ Τούρκου. Επέστρεψε στην ΑΕΛ το 2016 και δύο σεζόν. Το 2018 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια καριέρας. Επίσης, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Κύπρου.
Προσωπική ζωή
Στις 27 Μαΐου 2018, παντρεύτηκε την επιχειρηματία-instagrammer Τάνια Γεραλή και απέκτησαν έναν γιο (γενν. 6 Ιουνίου 2022).
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Τούρκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Λόφος Όππιος
μικρογραφία|Ο Όππιος Λόφος.
Ο Όππιος Λόφος, λατιν.: Oppius Mons, Colle Oppio) είναι το νότιο άκρο του Εσκουιλίνου λόφου, ενός από τους επτά λόφους της Ρώμης, στην Ιταλία. Χωρίζεται από τη βόρεια προεξοχή (τον Κίσπιο λόφο) με την κοιλάδα του Σούμπουρα και από τον Καίλιο Λόφο στα νότια με την κοιλάδα του Κολοσσαίου. Ο Όππιος και ο Κίσπιος μαζί σχηματίζουν το οροπέδιο του Εσκουιλίνου ακριβώς μέσα στη γραμμή των Σερβίων Τειχών. Ο Καίλιος και ο Εσκουιλίνος είναι άκρα του ίδιου όρους.
Στις διαιρέσεις του Επτάλοφου (Septimontium) η Φαγκούταλ εμφανίζεται ως ανεξάρτητη τοποθεσία, πράγμα που σημαίνει ότι αρχικά ο "Oppius" εφαρμόστηκε αυστηρά σε αυτή την προεξοχή, εκτός από το δυτικό άκρο. Η βόρεια προεξοχή αυτού του δυτικού άκρου ονομαζόταν επίσης Καρίναι (Carinae), το οποίο εκτεινόταν μεταξύ του Λόφου Βέλιου και της Koρυφής Πούλιου (Clivus Pullius), έβλεπε προς τα νοτιοδυτικά (απέναντι από τους βάλτους του Πάλους Σερολίαι (Palus Ceroliae) προς τον Aβεντίνο), ενσωμάτωσε το Φάγκουταλ και ήταν μία από τις πιο εξαίρετες γειτονιές στην αρχαία Ρώμη.
Τουλάχιστον για θρησκευτικούς σκοπούς το όνομα Όππιος συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας. Δεν βρίσκεται μεταγενέστερη αναφορά. Σύμφωνα με τον Μ. Τ. Βάρρωνα το όνομα προέρχεται από τον Όππιο, πολίτη του Τούσκουλου, που ήρθε για βοήθεια, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Βηίων από τον Ρωμαίο βασιλιά Tύλλο Οστίλιο. Ωστόσο η αληθινή ετυμολογία της λέξης είναι ασαφής. Μπορεί να είναι από ένα γένος, που ζούσε σε αυτή την περιοχή, ένα όνομα γένους πληβείων. Η εικασία του Ντέτλεφσεν ότι το Oppius προέρχεται από το Oppidus αναβίωσε από τον Πίντσα, ο οποίος θεωρεί το όνομα ως σχετικά όψιμο.
Ο Κήπος του Οππίου Λόφου (Parco del Colle Oppio) καλύπτει περίπου 11 εκτάρια (110 στρέμματα). Δημιουργήθηκε το 1871, ως μέρος της αστικής αναδιοργάνωσης που ακολούθησε την καθιέρωση της Ρώμης ως πρωτεύουσας της Ιταλίας. Από τότε η περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως δημόσιος κήπος. Κατά τη διάρκεια της φασιστικής εποχής έγιναν εργασίες, για να δώσουν στο πάρκο τη σημερινή του εμφάνιση. Αυτό σχεδιάστηκε το 1928 υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα Ραφαέλε ντε Βίκο και ολοκληρώθηκε το 1936. Οι εργασίες περιλάμβαναν τα αναβρυτήρια, τα αγάλματα και τα μαρμάρινα γλυπτά, που διακοσμούν το πάρκο σήμερα. Μία κεντρική λεωφόρος οδηγεί κάτω από τον λόφο, στο Κολοσσαίο, παρέχοντας μία ελκυστική θέα.
Ο κήπος του Οππίου Λόφου θεωρείται αρχαιολογικό πάρκο. Ένα μεγάλο μέρος της Χρυσής Οικίας του Νέρωνα (Domus Aurea) βρίσκεται κάτω από αυτό, και επίσης περιέχει τα ερείπια των Θερμών του Τραϊανού και των προηγούμενων Θερμών του Τίτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Ελευθερές
Οι Ελευθερές ήταν αρχαία πόλη στα όρια της Αττικής με τη Βοιωτία. Για την ακριβή τοποθεσία της πόλης υπήρξε διαφωνία μεταξύ ιστορικών. Σύμφωνα με την πιο επικρατούσα άποψη η πόλη βρισκόταν στις ανατολικές πλαγιές του Κιθαιρώνα, κατά μήκος της στενής διάβασης της Κάζας, στη θέση που διασωζονται ερείπια σημαντικού φρουρίου. Η άποψη αυτή ενισχύεται από την περιγραφή του Παυσανία. Ορισμένοι τοποθετούν την πόλη ανατολικότερα στην περιοχή της Μυούπολης (κοντά στη Μονή του Οσίου Μελετίου), θέση στην οποία άλλοι τοποθετούν την αρχαία Οινόη.
Ιστορικά στοιχεία
Οι Ελευθερές ήταν βοιωτική πόλη μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ. οπότε πέρασαν στον έλεγχο των Αθηναίων. Από την πόλη αυτή διαδόθηκε στην Αθήνα η λατρεία του Διονύσου. Την περίοδο του Πεισίστρατου μεταφέρθηκε από τις Ελευθερές στην Ακρόπολη το ξόανο του Διονύσου και χτίστηκε ναός στις νοτιοανατολικές υπώρειες του λόφου αφιερωμένος στον Διόνυσο τον Ελευθερέα.
Το φρούριο των Ελευθερών
αριστερά|thumb|280px|Διάγραμμα του φρουρίου Στη θέση που σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη βρισκόταν η αρχαία πόλη των Ελευθερών, διασώζεται σήμερα μεγάλο φρούριο που από τον τοπικό πληθυσμό αποκαλείται Γυφτόκαστρο. Υπήρξε η άποψη πως το Γυφτόκαστρο αντιστοιχεί στο αρχαίο αθηναϊκό φρούριο Πάνακτο που αναφέρεται από τον Θουκυδίδη στην ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη όμως το Πάνακτο τοποθετείται στην περιοχή των Δερβενοχωρίων και το φρούριο των Ελευθερών δεν σχετίζεται με αυτό.
Πληροφορίες για την χρονολογία κατασκευής του δεν υπάρχουν αλλά από τον τρόπο που είναι κατασκευασμένο φαίνεται να ανήκει στον 4ο αιώνα π.Χ. Το φρούριο είναι χτισμένο με το ισοδομικό σύστημα, χωρίς χρήση συνδετικού υλικού. Έχει περίπου ελλειψοειδές σχήμα με μήκος 330 μέτρων και πλάτος περίπου το μισό. Η συνολική περίμετρος του φρουρίου είναι 860 μέτρα. Το μέσο πάχος των τειχών είναι 2,6 μέτρα. Κατά μήκος των τειχών είναι χτισμένοι τετράγωνοι πύργοι. Διέθετε τέσσερις πύλες με την κύρια πύλη του τοποθετημένη στη δυτική πλευρά του. Καλύτερα διατηρημένη είναι σήμερα η βόρεια πλευρά του, στην οποία διατηρούνται επτά τετράγωνοι πύργοι.
Πρόσωπα
Από τις Ελευθερές καταγόταν ο γλύπτης Μύρωνας, ο δημιουργός του περίφημου δισκοβόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αττική Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας Κατηγορία:Κάστρα της Βοιωτίας
Τόνι Κούκοτς
Ο Τόνι Κούκοτς (Toni Kukoč, γεννήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Κροάτης πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν ειδικός σύμβουλος του ιδιοκτήτη των Σικάγο Μπουλς στο ΝΒΑ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και πολυσύνθετους Ευρωπαίους καλαθοσφαιριστές.
Βόρεια Κουρδικά
Τα Βόρεια Κουρδικά (Kurdiya jorîn, کوردیا ژۆرین, Кӧрдьйа Жорин, Kurmancî, کورمانجی‎, Кӧрманщи), επίσης γνωστή ως Κουρμαντζί (Kurmancî, کورمانجی), είναι Κουρδική γλώσσα που ομιλείται στη νοτιοανατολική Τουρκία, στο βορειοδυτικό και βορειοανατολικό Ιράν, το βόρειο Ιράκ και τη βόρεια Συρία. Είναι η πιο διαδεδομένη γλώσσα των Κουρδικών γλωσσών. Ενώ τα Κουρδικά γενικά χαρακτηρίζονται ως μια από τις Βορειοδυτικές Ιρανικές γλώσσες μαζί με τα Μπαλούτσι επίσης συμμερίζεται πολλά χαρακτηριστικά με Νοτιοδυτικές Ιρανικές γλώσσες όπως τα περσικά, προφανώς λόγω των μακρόχρονων και έντονων ιστορικών επαφών και κάποιες αρχές έχουν προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να κατατάξουν τα Κουρμαντζί ως Νοτιοδυτική ή "νότια" Ιρανική γλώσσα.
Τόνι Κούκοτς
Η καριέρα που διήρκησε 21 χρόνια (1985-2006) και κατέκτησε τους σημαντικότερους διεθνής και συλλογικούς τίτλους: Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης και Πρωτάθλημα ΝΒΑ. Στέφθηκε επίσης δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης. Έχει πληθώρα ατομικών διακρίσεων αφού ανακηρύχθηκε εννέα φορές Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς (τέσσερις στην ψηφοφορία του Mr. Europa και πέντε στην αντίστοιχη του Euroscar) και υπήρξε τρεις φορές MVP του φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Από το 1991 αποτελεί έναν από τους 50 σπουδαιότερους αθλητές της FIBA (ψηφίστηκε 5ος όλων των εποχών ), το 2008 έναν από τους 50 σπουδαιότερους συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα, το 2017 εισήχθη στο Hall of Fame της Διεθνoύς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και το 2021 στο Naismith Memorial Basketball Hall Of Fame.
Ευρώπη
Ο Κούκοτς ξεκίνησε το μπάσκετ στη Γιουγκοπλάστικα και πρωτοεμφανίστηκε στο - τότε πολύ δυνατό - γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1985-86, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Λίγα χρόνια αργότερα έγινε γνωστός σε όλη την Ευρώπη ως μέλος των περίφημων «μωρών του Μάλκοβιτς», ενός πολύ νεανικού ρόστερ (Ράτζα, Περάσοβιτς, Τάμπακ) που κατέκτησε τρία συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών (1989, 1990, 1991), τα δύο στο πλαίσιο τριπλ κράουν.
Βόρεια Κουρδικά
Είναι αναγνωρισμένη μειονοτική γλώσσα στην Αρμενία.
Σενάρια και βιβλία
Τα Βόρεια Κουρδικά γράφονται με το λατινικό αλφάβητο στην Τουρκία, όπου ζουν οι περισσότεροι ομιλητές της γλώσσας, καθώς και στη Συρία. Τα Βόρεια Κουρδικά είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη Κουρδική γλώσσα, που ομιλείται από το 80% όλων των Κούρδων. Τα πρώτα γραπτά τεκμήρια της Κουρδικής γλώσσας χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Τόνι Κούκοτς
Ευρώπη
Το καλοκαίρι του 1991 υπέγραψε στην ιταλική Μπενετόν Τρεβίζο με ένα γιγάντιο (για τα τότε δεδομένα) συμβόλαιο 13 εκατομμυρίων δολαρίων για πέντε χρόνια. Στην παρθενική του χρονιά οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρώτου ιταλικού πρωταθλήματος της ιστορίας της, ενώ την επόμενη σεζόν έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου όμως ηττήθηκε από τη Λιμόζ.
Βόρεια Κουρδικά
Σενάρια και βιβλία
Τα Κουρμαντζί είναι επίσης η τελετουργική γλώσσα του Γιαζιντισμού. Το ιερό βιβλίο Mishefa Reş (το "Μαύρο Βιβλίο των Γιαζίντι") και όλες οι προσευχές γράφονται και ομιλούνται στα Κουρμαντζί. Στο πλαίσιο αυτό, η γλώσσα Κουρμαντζί μπορεί επίσης να ονομαστεί Εζντικί.
Διαλέκτους
Τα Βόρεια Κουρδικά αποτελεί ένα διαλεκτικό συνεχές με μεγάλη μεταβλητότητα. Χαλαρά, μπορούν να διακριθούν πέντε διαλεκτικές περιοχές :
Τόνι Κούκοτς
ΝΒΑ
Ο Κούκοτς είχε επιλεγεί στο ΝΒΑ (ντραφτ) το 1990 από τους Σικάγο Μπουλς, αλλά είχε προτιμήσει να παραμείνει στην Ευρώπη.
Τελικά το καλοκαίρι του 1993 έσπασε το συμβόλαιό του με την Μπενετόν και υπέγραψε στους Μπουλς, με τους οποίους θα αγωνιζόταν τα επόμενα εξίμισι χρόνια. Ο ρόλος του στην ομάδα ήταν αυτός του «έκτου παίκτη» - για την ακρίβεια, ο προπονητής Φιλ Τζάκσον έχτισε πάνω στις ικανότητές του ένα μοντέλο παίκτη που συνήθως δεν ξεκινούσε στην αρχική πεντάδα (εξ ου και το έκτος), γινόταν όμως το κλειδί σε πολλές τακτικές που εφαρμόζονταν στον αγώνα ανάλογα με την εξέλιξή του. Ήταν σταθερά ο τρίτος σκόρερ της περίφημης ομάδας του «θριπίτ» (τρεις συνεχόμενοι τίτλοι - 1996, 1997, 1998) μετά τους Τζόρνταν και Πίπεν, με μέσο χρόνο συμμετοχής γύρω στα 28 λεπτά ανά αγώνα. Τις σεζόν 1995-96 και 1997-98 ήταν επίσης δεύτερος στις ασίστ.
Βόρεια Κουρδικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Αρμενίας Κατηγορία:Γλώσσες του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας Κατηγορία:Γλώσσες της Τουρκίας Κατηγορία:Γλώσσες του Κουρδιστάν Κατηγορία:Κουρδική γλώσσα
Τόνι Κούκοτς
ΝΒΑ
Μετά το πρωτάθλημα του 1998, οι Μπουλς μπήκαν σε τροχιά ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού. Ο Κούκοτς δεν κατάφερε να βοηθήσει την ομάδα στη μετα-Τζόρνταν εποχή και έμεινε μέχρι τις αρχές του 2000, για να ακολουθήσουν σύντομα περάσματα από τους Σίξερς και τους Χοκς και τέλος μία τετραετία (2002-2006) στους Μιλγουόκι Μπακς, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Εθνική ομάδα
Ο Κούκοτς ξεκίνησε από τις «μικρές εθνικές» της Γιουγκοσλαβίας. To 1987 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής νέων, σκοράροντας στον τελικό 11 τρίποντα εναντίον της ομάδας των ΗΠΑ. Ήταν στη δωδεκάδα της ανδρικής εθνικής στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας και τους Ολυμπιακούς της Σεούλ (1987 και 1988 αντίστοιχα), χωρίς να πάρει πολύ χρόνο συμμετοχής. Αντίθετα, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη χρυσή τριετία που ακολούθησε, κατακτώντας με τους «πλάβι» το Ευρωμπάσκετ 1989, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1990 και το Ευρωμπάσκετ 1991 - στα δύο τελευταία μάλιστα ψηφίστηκε MVP του τουρνουά.
Μετά τη διάλυση της ομοσπονδίας (1991) επέλεξε την Εθνική Κροατίας, με κορυφαία στιγμή το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης (1992). Το 1996, μετά τους Ολυμπιακούς της Ατλάντας, αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα μαζί με την υπόλοιπη «παλιά φρουρά» (Ράτζα, Τάμπακ, Βράνκοβιτς, Κόμαζετς κ.ά.), επέστρεψε όμως για μια τελευταία εμφάνιση στο Ευρωμπάσκετ 1997.
Συμμετείχε συνολικά σε 10 μεγάλες διοργανώσεις επιπέδου ανδρών (5 Ευρωμπάσκετ, 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 3 Ολυμπιακούς Αγώνες) και ανέβηκε στο βάθρο 8 φορές.
Αθλητικά χαρακτηριστικά
Με ύψος 2,08 μ., ασυνήθιστη για το μπόι του τεχνική και αριστερόχειρας, ο Κούκοτς έχει περάσει στην ιστορία ως ένας απ' τους πιο πολυσύνθετους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών.
Ως «φυσική θέση» του αναφέρεται αυτή του σμολ φόργουορντ, στην πραγματικότητα όμως ήταν ο ορισμός του all-around - ο παίκτης που μπορούσε να παίξει οπουδήποτε, ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας και τα αδύνατα σημεία του αντιπάλου. Ήταν επαρκώς ψηλός για να παίξει μέσα στη ρακέτα (ειδικά απέναντι σε αργά τεσσάρια ή ελαφριά πεντάρια) αλλά σχετικά αδύνατος, διέθετε πλαστικότητα στις κινήσεις και μακρινό σουτ επιπέδου σούτινγκ γκαρντ, η ικανότητά του στο χειρισμό της μπάλας και τις ασίστ συγκρινόταν με πλέι μέικερ. Τον συνοδεύουν τα προσωνύμια Ροζ Πάνθηρας (για την ευλυγισία και την ικανότητα να «ξεκλειδώνει» τα αμυντικά συστήματα των αντιπάλων), White Magic (λευκή μαγεία αλλά και λευκός Μάτζικ), Αράχνη του Σπλιτ, Σερβιτόρος.