cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλαρκ Γκέιμπλ
Ο θάνατος της Κάρολ Λόμπαρντ
Ο Γκέιμπλ επέστρεψε στο άδειο πλέον σπίτι του και ένα μήνα αργότερα, επέστρεψε στα κινηματογραφικά πλατό για να συνεργαστεί με την Λάνα Τέρνερ στην ταινία, Ανήσυχη σάρκα (Somewhere, I'll Find You). Ο τραγικός θάνατος της συζύγου του τον συνέτριψε και άρχισε να πίνει σε μεγάλο βαθμό. Ωστόσο, κατάφερε να τελειώσει τα γυρίσματα της ταινίας. Ο Γκέιμπλ υπέκυψε για πρώτη φορά στον πόνο της απώλειας του δημοσίως, κατά τη διάρκεια της κηδείας της Λόμπαρντ. Εκείνη την περίοδο, η Τζόαν Κρόφορντ επέστρεψε στο πλευρό του για να προσφέρει την υποστήριξη και τη φιλία της.
Ο Γκέιμπλ έζησε στο αγρόκτημά του στο Εντσίνο, για το υπόλοιπο της ζωής του. Πρωταγωνίστησε σε είκοσι επτά ακόμη ταινίες και παντρεύτηκε άλλες δύο φορές. Αλλά όπως δήλωσε και η φίλη του, η ηθοποιός Έσθερ Γουίλιαμς:
Μετά τον θάνατο της Λόμπαρντ, ο Γκέιμπλ κατατάχθηκε στην αεροπορία και έφυγε για τον πόλεμο.
Καριέρα μετά τον πόλεμο
Αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου, ο Γκέιμπλ επέστρεψε στο αγρόκτημά του. Συνέχισε τη σχέση που είχε ξεκινήσει πριν φύγει για το μέτωπο με την ηθοποιό Βιρτζίνια Γκρέι και φλέρταρε με τις στάρλετ της εποχής. Η πρώτη κινηματογραφική του συμμετοχή μετά τον πόλεμο, ήταν στην ταινία Ο τυχοδιώκτης (Adventure, 1945), όπου συμπρωταγωνίστησε με την Γκριρ Γκάρσον. Η ταινία δεν είχε επιτυχία, παρά την περίφημη λεζάντα της αφίσας της: "Ο Γκέιμπλ επέστρεψε και τον πήρε η Γκάρσον". Μετά από αυτή την ταινία, η καριέρα του Γκέιμπλ ως κορυφαίο αστέρι στο Χόλιγουντ διακόπηκε απότομα. Συνέχισε να γυρίζει ταινίες αλλά οι περισσότερες ήταν αδιάφορες. thumb|left|250px|Με την [[Άβα Γκάρντνερ στην ταινία Μογκάμπο το 1953.]] Μετά το τρίτο διαζύγιό της, η Τζόαν Κρόφορντ προσέγγισε και πάλι τον Γκέιμπλ και οι δυο έζησαν μαζί για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Έλαβε καλές κριτικές για τη συμμετοχή του στην ταινία Οι γυρολόγοι (The Hucksters, 1947), μια μεταπολεμική σάτιρα που πραγματευόταν τη διαφθορά και την ανηθικότητα, στην οποία είχε ως συμπρωταγωνίστρια την Ντέμπορα Κερ. Ακολούθησε ένα σύντομο ειδύλλιο με την Πολέτ Γκοντάρ και το 1949 παντρεύτηκε τη Σίλβια Άσλει, χήρα του Ντάγκλας Φερμπανκς. Η σχέση ήταν καταδικασμένη από την πρώτη στιγμή και οι δυο τους χώρισαν το 1952. Το 1953 συνεργάστηκε με την Τζιν Τίρνεϊ στην ταινία Φθάνω την αυγή (Never Let Me Go, 1953). Η Τίρνεϊ ήταν μια από τις αγαπημένες του συμπρωταγωνίστριες και απογοητεύτηκε όταν εκείνη αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τα γυρίσματα της ταινίας Μογκάμπο (Mogambo, 1953), λόγω ψυχολογικών προβλημάτων. Τον ρόλο της Τίρνεϊ ανέλαβε η Γκρέις Κέλι. Το Μογκάμπο (Mogambo, 1953), σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ, ήταν μια έγχρωμη εκτέλεση της ταινίας Μια γυναίκα πειρασμός που είχε γυρίσει το 1932 με την Τζιν Χάρλοου. Το Μογκάμπο έκανε τεράστια επιτυχία, ενώ μετά το τέλος των γυρισμάτων έγινε γνωστό ότι είχε συνάψει ερωτικές σχέσεις με την Γκρέις Κέλι.
Ο Γκέιμπλ δυσανασχετούσε όλο και περισσότερο με τους μέτριους ρόλους που του ανέθεταν στην Metro-Goldwyn-Mayer, ενώ η εταιρεία θεωρούσε ότι ο μισθός του ήταν πολύ υψηλός. Στις αρχές τις δεκαετίας του '50, το αμερικάνικο σινεμά άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, λόγω της συνεχόμενης ανόδου της τηλεόρασης και στα μέσα της δεκαετίας, οι πρόεδροι των διαφόρων εταιρειών παραγωγής άρχισαν να απολύουν προσωπικό για να μειώσουν τα έξοδα. Το 1953, Γκέιμπλ αρνήθηκε να ανανεώσει τη σύμβασή του και άρχισε να εργάζεται ανεξάρτητα. Οι δύο πρώτες ταινίες του ήταν Ο τυχοδιώκτης του Χονγκ Κονγκ (Soldier Of Fortune, 1955) και Ρωμαλαίοι άνδρες (The Tall Men), που έκαναν μέτρια επιτυχία. Το 1955, ο Γκέιμπλ παντρεύτηκε ξανά. Πέμπτη γυναίκα του, ήταν η Κέι Σπρέκελς, ένα πρώην μοντέλο και ηθοποιός, που υπήρξε ήδη παντρεμένη τρεις φορές στο παρελθόν.
Το 1955, Γκέιμπλ δημιούργησε μια εταιρεία παραγωγής με την Τζέιν Ράσελ και τον σύζυγό της Μπομπ Γουότερφιλντ. Οι τρεις τους χρηματοδότησαν την ταινία Ο βασιλιάς με τις τέσσερις βασίλισσες (The King and Four Queens, 1956), τη μοναδική ταινία στην οποία ο Γκέιμπλ εκτέλεσε και χρέη παραγωγού. Μετά από αυτό του το εγχείρημα, παράτησε την παραγωγή ταινιών, καθώς θεωρούσε ότι το κόστος της φορολογίας ήταν τεράστιο. Η επόμενη του ταινία με τίτλο Σάρκα και μαστίγιο (Band Of Angels, 1957), πλάι στον νεαρό Σίντνεϊ Πουατιέ, ήταν αποτυχημένη. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην ταινία Ο χαϊδεμένος της δασκάλας (The Teacher's Pet, 1959) πλάι στην Ντορις Ντέι. Η ταινία γυρίστηκε ασπρόμαυρη για να αποκρυφτεί η γήρανση του προσώπου του και το υπερβολικό βάρος του σώματός του. Έπειτα γύρισε Τα γεράκια των θαλασσών (Run Silent, Run Deep), με συμπρωταγωνιστή και παραγωγό τον Μπαρτ Λάνκαστερ. Τα γεράκια των θαλασσών έλαβαν καλές κριτικές και ο Γκέιμπλ άρχισε να δέχεται προσφορές για συμμετοχή σε τηλεοπτικές σειρές, τις οποίες απέρριψε. Έπειτα γύρισε δυο κωμωδίες για την εταιρεία Paramount.Η πρώτη ήταν το Πάντα για σένα (But Not For Me) πλάι στην Κάρολ Μπέικερ και η δεύτερη το Διακοπές στη Νάπολη (It Started At Naples, 1960) με τη Σοφία Λόρεν. Και οι δύο έλαβαν κακές κριτικές και δεν είχαν εμπορικότητα.
Επόμενή του ταινία ήταν Οι αταίριαστοι (The Misfits, 1960), σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, με συμπρωταγωνιστές την Μέριλιν Μονρόε και τον Μοντγκόμερι Κλιφτ. Η ταινία αυτή έμελλε να είναι, η τελευταία τόσο για εκείνον όσο και για τη Μονρόε. Πολλοί κριτικοί θεωρούν την ερμηνεία του στην ταινία αυτή, ως την καλύτερη της καριέρας του. Ο Γκέιμπλ πέθανε λίγο μετά τη λήξη των γυρισμάτων, στα τέλη του 1960 και η Μονρόε ένα χρόνο αργότερα. Ο θάνατός του οφειλόταν σε θρόμβωση των στεφανιαίων αρτηριών. Η σύζυγός του ήταν έγκυος όταν εκείνος απεβίωσε και τέσσερις μήνες αργότερα, έφερε στον κόσμο τον Τζον Κλαρκ Γκέιμπλ. Ο Γκέιμπλ είχε επίσης μια κόρη, την Τζούντι Λιούις, καρπό της ερωτικής του σχέσης με την ηθοποιό Λορέτα Γιανγκ το 1934. Κανείς από τους δύο ηθοποιούς δεν παραδέχτηκε δημοσίως την πατρότητα της Λιούις. Η αλήθεια αναδύθηκε στην επιφάνεια μετά τον θάνατο της Γιανγκ. Ο Κλαρκ Γκέιμπλ κηδεύτηκε πλάι στην αγαπημένη του Κάρολ Λόμπαρντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ζετισάι
Το Ζετισάι (επίσης μεταγράφεται ως Jetisay και Žetisaj; Жетісай, Jetisay, جەتئساي) είναι μια πόλη στο Καζακστάν, διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μακτααράλ στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν. Πληθυσμός: 36.494 (απογραφή 2009) 30.487 (απογραφή 1999).
507 Λαοδίκη
Η Λαοδίκη (Laodica) είναι αστεροειδής στο εξωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,00. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη μυθική κόρη του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Εκάβης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λαοδίκης εκτιμάται σε 43,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS). Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,211 (από δεδομένα του IRAS). Η Λαοδίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 42 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαοδικη
1007
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1007 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι η οφθαλμολογική κατάσταση στην οποία αποκολλάται ο ιδίος αμφιβληστροειδής από το επιθήλιο που τον συγκρατεί, το οποίο λέγεται μελάγχρουν επιθήλιο. Είναι μία άκρως επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική θεραπεία για την αποκατάσταση της βλάβης, καθώς οδηγεί νομοτελειακά στην τύφλωση.
Είδη αποκόλλησης
Καταστάσεις που οδηγούν σε αυτή την κατάσταση είναι ορισμένες ανωμαλίες που έχουν να κάνουν με την εκφύλιση του αμφιβληστροειδή καθώς και η υγροποίηση του υαλοειδούς. Έτσι, δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες που προετοιμάζουν την αποκόλληση.
Διάγνωση
Για την διάγνωση πρωτεύοντα ρόλο παίζει το ιστορικό. Ωστόσο, για να την επιβεβαιώσουμε χρειαζόμαστε βυθοσκόπηση, εξέταση λειτουργικότητας και υπερηχογραφία.
Θεραπεία
Εφόσον, έχουμε μόνο συμπτώματα, χωρίς να έχει προκληθεί ακόμη αποκόλληση, εφαρμόζουμε θεραπεία ων ρηγμάτων με laser φωτοπηξία για προληψη της δυσάρεστης εξέλιξης. Εάν έχουμε ρηγματογενή αποκόλληση, κυρίως εφαρμόζουμε την χρήση μοσχευμάτων σιλικόνης και υαλοειδεκτομή, εάν κινδυνεύει με αποόλληση η ωχρά κηλίδα τότε θα πρέπει να επέμβουμε άμεσα. Βασικός στόχος είναι να κλείσουμε τα ρήγματα για να μην επιτρέψουμε την δίοδο υγρού που θα οδηγήσει στην αποκόλληση. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια και σπάνια επεμβαίνουμε χειρουργικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Ρομπέρτο Παλασουέλος
Ο Ρομπέρτο Παλασουέλος (Roberto Palazuelos) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [roˈβerto palaˈswelos], γεννημένος στις 14 Νοεμβρίου 1967 στο Ακαπούλκο, Γκερρέρο είναι μεξικανός ηθοποιός, μοντέλο και παραγωγός, γνωστός για το έργο του στις τηλενουβέλες.
Ο Ρομπέρτο Παλασουέλος είχε το προσωνύμιο «Το Μαύρο Διαμάντι» για σκούρο μαυρισμένο δέρμα και μπλε μάτια του, είναι ο γιος ενός μεξικανού πατέρα και μιας μητέρας γαλλικής καταγωγής. Είναι μόνος γιος με πέντε ετεροθαλή αδέρφια.
Ο Παλασουέλος έχει γίνει γνωστός στο Μεξικό από το τέλη δεκαετίας του '80 για το έργο του στις δημοφιλείς τηλενουβέλες όπως Mi segunda madre και Simplemente María. Η ερμηνεία του, όπως ο Ρότζερ στην επιτυχημένη τηλενουβέλα Muchachitas προσανατολισμένη προς τους εφήβους τον ώθησε στη φήμη. Dos mujeres, un camino, Amada enemiga, και Salomé είναι επίσης μεταξύ των καλύτερων γνωστών έργων του.
Το 2003, ο Παλασουέλος ήταν μία από τις συμμετέχουσες προσωπικότητες του Big Brother México.
Ο Παλασουέλος παίζει συνήθως το κακό τύπο στις μεξικάνικες σαπουνόπερες όπως Mañana Es Para Siempre, Llena de amor, Qué Bonito Amor και Hasta el fin del mundo.
Ο Παλασουέλος πήρε απολυτήριο του λυκείου, όταν ήταν 41 ετών Το 2008, ο Παλασουέλος πήγε πίσω στο σχολείο για να προετοιμαστεί για ένα πτυχίο νομικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καζικουμλάκ
Το Καζικουμλάκ (επίσης, Καζυκουμλάκ και Καζικουμκλάκχ) αποτελεί χωριό στην επαρχία Ουτζάρ στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4,147.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ουτζάρ
Εξέβιερ Γουντς
Ο Ώστιν Γουότσον (Austin Watson, 4 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Αμερικανός παλαιστής, που εργάζεται στην εταιρεία πάλης WWE. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως Εξέβιερ Γουντς.
Πορεία στο TNA Wrestling
Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο του στη πάλη, εμφανίστηκε στο Bound for Glory του 2007 ως ο «Κονσεκουένσις Κριντ». Αφού απείχε για ένα διάστημα, επέστρεψε τον Απρίλιο του 2008. Τους επόμενους μήνες, έφθασε να διεκδικεί το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ χωρίς ωστόσο να το κατακτήσει. Τον Οκτώβριο συμμετείχε στην ομάδα «Φροντλάιν» μαζί με άλλους νέους παλαιστές και είχαν κόντρα με την ομάδα «Μέιν Ιβέντ Μάφια».
Τον Ιανουάριο του 2009, ο Κονσεκουένσις Κριντ συμμάχησε με τον Τζέι Λίθαλ για να κατακτήσουν το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Σύντομα, έχασαν το πρωτάθλημα απο τους Μπιρ Μάνεϊ. Παρόλο που δεν διεκδίκησαν το ομαδικό πρωτάθλημα, οι δυο τους συνέχισαν να είναι ομάδα. Τον Οκτώβριο του 2009, ο Κονσεκουένσις Κριντ είχε ένα ντροπιαστικό ατύχημα σε έναν αγώνα του. Τον Μάρτιο του 2010, αποδεσμεύτηκε απο το TNA.
Πορεία στο WWE
Τον Ιούλιο του 2010, ο Γουότσον υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο θυγατρικό εκπαιδευτήριο FCW. Το 2013 έκανε το ντεμπούτο του στο WWE Raw με το ψευδώνυμο "Εξέβιερ Γουντς". Σύντομα συμμάχησε με τον Αρ Τρουθ και άρχισε κόντρα με τον Μπόντους Κλέι.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20140327043749/http://xavier-woods.com/
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν
thumb|200px|Η Άστριντ Λίντγκρεν Το βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν είναι ένα σουηδικό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας, που θεσπίστηκε από την κυβέρνηση της Σουηδίας το 2002 για να τιμήσει τη Σουηδή συγγραφέα βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας Άστριντ Λίντγκρεν. Το βραβείο είναι ετήσιο και συνοδεύεται από ένα χρηματικό έπαθλο ύψους πέντε εκατομμυρίων κορόνων Σουηδίας.
Το βραβείο απονέμεται σε συγγραφείς, εικονογράφους, αφηγητές ή και σε άτομα που προωθούν το διάβασμα και των οποίων το έργο των οποίων αντανακλά το πνεύμα της Άστριντ Λίντγκρεν. Σκοπός του βραβείου είναι να αυξήσει το ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία για τα παιδιά και τους νέους, και να προωθήσει το δικαίωμα των παιδιών στον πολιτισμό παγκοσμίως.
Το βραβείο εποπτεύεται από το Σουηδικό Συμβούλιο Τεχνών. Σε αντίθεση με πολλά λογοτεχνικά βραβεία, το βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν χρηματοδοτείται αποκλειστικά από κυβερνητικές δαπάνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας Κατηγορία:Παιδική - Εφηβική λογοτεχνία
Κώστας Μαυρουδής
Ο Κώστας Μαυρουδής γεννήθηκε στην Τήνο το 1948. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα. Πρωτοδημοσίευσε ποιήματα το 1968. Ανήκει στους πρώτους χρονολογικά ποιητές της «γενιάς του ’70». Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Λόγοι Δύο (1973), Ποίηση (Τραμ 1978), Το Δάνειο του Χρόνου (Κέδρος 1989), Επίσκεψη σε Γέροντα με Άνοια (Κέδρος 2001), Τέσσερις Εποχές (Κέδρος 2009), που διακρίθηκε με το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης. Εκτός της ποιήσεως έχει γράψει πεζόμορφα βιβλία ποιητικού κλίματος, με πυκνά και σύντομα κείμενα που θυμίζουν ημερολόγιο και αφοριστικό στοχασμό. Αυτά είναι: Με Εισιτήριο Επιστροφής (Εστία 1983, Β΄ εκδ. Πλέθρον 1999), Οι Κουρτίνες του Γκριμπάλντι (Νεφέλη 2000) Στενογραφία (Κέδρος 2006). Η Ζωή με Εχθρούς (Δελφίνι 1998, Β΄ εκδ. Μελάνι 2008) είναι συγκέντρωση άρθρων και σχολίων που κατά καιρούς δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 2001 ήταν υποψήφιος για το κρατικό βραβείο λογοτεχνίας στην κατηγορία Μαρτυρία με το βιβλίο Οι κουρτίνες του Γκαριμπάλντι (εκδόσεων Νεφέλη). Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης για την ποιητική συλλογή Τέσσερις εποχές και το 2016 με το κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο του Αναγνώστη για την Αθανασία των σκύλων.
Ο Κώστας Μαυρουδής θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ποιητής μνήμης, που έχει ταυτιστεί με την υπόθεση του παρελθόντος, αφού κατά έναν στίχο του «ό,τι απομακρύνεται είναι ποίηση». Στην αφετηρία του τον χαρακτήριζε ολιγόστιχη κομψότητα και καθαρολογία. Αργότερα τα χαρακτηριστικά αυτά έδωσαν τη θέση τους σε μια πιο αναλυτική (κάποτε πεζολογική) έκφραση. Ωστόσο πάντα το αντικείμενο είναι κοινό και αφορά την απώλεια του παρόντος, τον συντελεσμένο χρόνο, τη φθορά και την ήττα μας απ’ αυτόν. Εξελισσόμενη, η ποίησή του ξέφυγε απ’ την κομψοέπεια και τη συντομία της μινιατούρας. Τα τελευταία του ποιήματα (Τέσσερις Εποχές) είναι εκτεταμένες αφηγηματικές φόρμες, συγκροτημένες από λεπτομερείς περιγραφές με «υπόθεση» που έχει αρχή και τέλος. Περιγράφουν καταστάσεις, πρόσωπα και βιώματα, με τρόπο δραματικό ή υπογείως παιγνιώδη, και παρακολουθούν την καθημερινότητα (άλλοτε κοσμοπολιτικά λαμπρή, άλλοτε αυτόχθονα) φροντίζοντας λιγότερο τη λυρική μέριμνα και περισσότερο την οργάνωση μιας «ιστορίας».
Από το 1978, ο Κώστας Μαυρουδής εκδίδει και διευθύνει το λογοτεχνικό περιοδικό Το Δέντρο. Από το 1983 με τον Τάσο Γουδέλη.
Εργογραφία
Πεζογραφία: 1. Η αθανασία των σκύλων (Πόλις, 2016).
Αναφορές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Πάτρικ Στιούαρτ
Ο Σερ Πάτρικ Στιούαρτ (αγγλικά:Sir Patrick Stewart), OBE (γεννηθείς 13 Ιουλίου 1940) είναι Άγγλος ηθοποιός ο οποίος έχει μια διακεκριμένη καριέρα στο θέατρο και στην τηλεόραση. Είναι ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους του στην τηλεόραση και στις ταινίες, όπως του Πλοίαρχου Ζαν-Λουκ Πικάρντ στο Σταρ Τρεκ και σε επιτυχημένες ταινίες όπως τον Καθηγητή Τσαρλς Εξέιβιερ στην σειρά ταινιών X-Men, και τη φωνή του Άβερι Μπούλοκ στο American Dad!.
Πρώτα Χρόνια
Το 2008 σε μια συνέντευξη, ο Στιούαρτ είπε: "Ο πατέρας μου ήταν ένα πολύ ικανό άτομο, ένας πολύ δυνατός άντρας που είχε ό,τι ήθελε. Λεγόταν πως όταν μπήκε στο χώρο της παρέλασης, τα πουλιά σταμάτησαν να κελαηδούν. Ήταν πολλά, πολλά χρόνια πριν ανακαλύψω πως ενσωμάτωσα τον πατέρα μου  στη δουλειά μου. Είχα βγάλει μουστάκι για το ΜακΜπέθ. Ο πατέρας μου δεν είχε, αλλά όταν κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη λίγο πριν ανεβώ στη σκηνή είδα το πρόσωπο του πατέρα μου  να με κοιτάζει.
Ο Στιούαρτ μεγάλωσε σε ένα διαδεδομένο νοικοκυριό με ενδοοικογενειακή βία από τον πατέρα του, μια εμπειρία που επηρέασε αργότερα τις πολιτικές και τις ιδεολογικές θεωρίες του. Το 2006 ο Στιούαρτ έκανε ένα μικρό βίντεο ενάντια στην ενδοοικογενειακή βία για την Διεθνής Αμνηστία, στην οποία αναπολούσε τις φυσικές επιθέσεις του πατέρα του στην μητέρα του και την επίδραση που είχε σε αυτόν ως παιδί, και έδωσε το όνομα του σε μια υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Χάντερσφιλντ, όπου είναι Καγκελάριος, για να χρηματοδοτήσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην ενδοοικογενειακή βία. Οι παιδικές του εμπειρίες τον οδήγησαν να γίνει προστάτης του Πρόσφυγα, ενός ιδρύματος του Ηνωμένου Βασιλείου για τις κακοποιημένες γυναίκες. Τον Οκτώβριο του 2011 παρουσίασε μια εκπομπή στο BBC που αφορά τους πρόσφυγες, μιλώντας για την εμπειρία του στην ενδοοικογενειακή βία και παίρνοντας συνέντευξη από μια γυναίκα της όποιας η κόρη δολοφονήθηκε από τον πρώην σύζυγό της.
Ο Στιούαρτ παρακολούθησε την Εκκλησία Κρόουλις της Αγγλίας των Νεαρών και Βρέφων Σχολή Χαρακτηρίζει την ενεργή σταδιοδρομία του σε μια Αγγλίδα δασκάλα την Σέσιλ Ντόρμαντ η οποία "έβαλε ένα αντίγραφο του Σαίξπηρ στο χέρι μου και είπε, 'Τώρα σήκω στα πόδια σου και εκτέλεσε'". όπου συνέχισε να σπουδάζει δράμα. Στην ηλικία των 15 ο Στιούαρτ παράτησε το σχολείο και αύξησε τη συμμετοχή του στο τοπικό θέατρο. Απέκτησε δουλειά ως δημοσιογράφος εφημερίδας και συγγραφέας νεκρολογίας. αλλά μετά από ένα χρόνο, ο εργοδότης του ζήτησε να διαλέξει την ηθοποιία ή την δημοσιογραφία. Παράτησε τη δουλειά. Ο αδερφός του λέει την ιστορία πως ο Στιούαρτ θα παρακολουθούσε πρόβες κατά τη διάρκεια της δουλειάς και έπειτα θα εξεύρισκε τις ιστορίες που ανέφερε. Ο Στιούαρτ εκπαιδεύτηκε επίσης ως μποξέρ
Αρχικές Δουλειές
Ακολουθώντας μια περίοδο με τη Βιβλιοθήκη Θεάτρου του Μάντσεστερ, έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Σαίξπηρ το 1966, μένοντας με αυτούς μέχρι το 1982. Ήταν Αναπληρωτής Καλλιτέχνης της εταιρίας το 1968. Εμφανίστηκε δίπλα σε ηθοποιούς όπως ο Μπεν Κίνγκσλι και ο Ίαν Ρίτσαρντσον. Τον Ιανουάριο του 1967, έκανε το ντεμπούτο του σε τηλεοπτικές εμφανίσεις στην Coronation Street ως Υπεύθυνος Πυρκαγιάς. Το 1969 είχε ένα σύντομο τηλεοπτικό ρόλo καμέων όπως ο Οράτιος, αντίθετα με τον Άμλετ του Ίαν Ρίτσαρντσον, σε μια απόδοση της σκηνής του νεκροθάφτη σε ένα μέρος του επεισοδίου έξι των τηλεοπτικών σειρώ με τίτλο Ο Πολιτισμός του Σερ Κένεθ Κλάρκ. Έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ στο ρόλο του Σνάουτ στον μύθο του Πίτερ Μπρούκ μια παραγωγή του A Midsummer Night's Dream, και έπειτα μετακινήθηκε στο Εθνικό Βασιλικό Θέατρο στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Με το πέρασμα των χρόνων, ο Στιούαρτ πήρε ρόλους σε πολλές μικρές τηλεοπτικές σειρές χωρίς να γίνει διάσημος. Εμφανίστηκε στο ρόλο του Λένιν στο Η Πτώση των Αετών, τον Σιτζάνους στο Κλαύδιος Ι, τον Κάρλα στους ανθρώπους του Γανωματή, του Ράφτη, του Στρατιώτη, του Κατασκόπου, και του Γελαστού, και τον Κλαύδιο σε μια διασκεύη του Άμλετ το 1980. Επίσης πήρε το πρωταγωνιστικό ρόλο του ρομαντικού αρσενικού σε μια διασκεύη του έργου Mrs Gaskell's North and South (φορώντας περούκα). Επίσης πήρε το προβάδισμα στο ρόλο του Ψυχιατρικού Σύμβουλου Δρ. Έντουαρντ Ρόμπουκ στις τηλεοπτικές σειρές του ΒΒC με τίτλο Μέιμπερι το 1981.
Επίσης είχε μικρούς ρόλους σε αρκετές ταινίες όπως τον Βασιλιά Λεοντεγκράνς στο Excalibur του Τζον Μπόρμαν (1981), τον χαρακτήρα Γκέρνει Χάλεκ σε μια κινηματογραφική έκδοση του έργου Dune του Ντέιβιντ Λίντς το 1984 και τον Δρ. Άρμστρονγκ στο Δύναμη της Ζωής του Τόμπι Χούπερ (1985).
Ενώ δεν ήταν πλούσιος ο Στιούαρτ είχε άνετο τρόπο ζωής ως ηθοποιός. Ωστόσο, είδε πως παρ'όλη την μακροχρόνια καριέρα του,η φήμη του δεν ήταν αρκετή για να φέρει μια παραγωγή στο Ποιος Φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ? στο Θέατρο Δυτικού Τέλους. Έτσι ο Στιούαρτ το 1987 συμφώνησε να δουλέψει στο Χόλυγουντ, μετά από τον Ρόμπερτ Η. Τζάστμαν, τον παραγωγό για την αναβίωση μιας εκπομπής που είχε από καιρό ακυρωθεί, τον είδε ενώ παρακολουθούσε μια λογοτεχνική ανάγνωση στο UCLA. ο Στιούαρτ δεν ήξερε τίποτα για την πραγματική εκπομπή, Star Trek, ή την εικονική καταστασή του στον Αμερικάνικο πολιτισμό. Ήταν πρόθυμος να υπογράψει το σταθερό συμβόλαιο των έξι χρόνων, αλλά το έκανε επειδη πίστευε πως η νέα εκπομπή θα έπεφτε γρήγορα και θα επέστρεφε στην σκηνή αφού έβγαζε μερικά χρήματα.
Star Trek: Η Επόμενη Γενιά
Όταν ο Στιούαρτ ξεκίνησε να παίζει τον ρόλο του Καπετάνιου Ζαν-Λουκ Πικάρντ στο Star Trek: Η Επόμενη Γενιά (1987-94) το Los Angeles Times τον αποκάλεσε έναν άγνωστο Βρετανό Σαιξπηριανό ηθοποιό. Ο Στιούαρτ δεν ήταν προετοιμασμένος για τις μακρόχρονες τηλεοπτικές παραγωγές, και είχε δυσκολία στο να προσαρμοστεί με τους λιγότερο πειθαρχημένους συναδέλφους του, και "τα πνεύματά είχαν συνηθίσει να βουλιάζουν" όταν απαιτούνταν να απομνημονεύσει και να απαγγείλει το Treknobabble. Κατάλαβε καλύτερα τις πολιτισμικές διαφορές μεταξύ θεάτρου και τηλεόρασης, παρέμεινε στενός φίλος των συναδέλφων του από το Star Trek, και η αγαπημένη του τεχνική γραμμή έγινε "χωροχρονικό συνεχές". Η συνάδελφος και συμπρωταγωνίστρια στην σειρά, η Αγγλίδα Μαρίνα Σίρτις πίστωσε τον Στιούαρτ με "το λιγότερο 50% αν όχι παραπάνω" για την επιτυχία της εκπομπής του επειδή άλλοι μιμούνταν τον επαγγελματισμό και την αφιέρωσή του στην ηθοποιία.
Εκτός από ότι έγινε άμεσα πλούσιος εξαιτίας της σπουδαίας επιτυχίας της εκπομπής-ο Στιούαρτ υπολόγισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της εκπομπής πως έβγαζε περισσότερα χρήματα κατά τη διάρκεια αυτού του διαλείμματος παρά τις 10 εβδομάδες στο Γούλφ στο Λονδίνο -Ο Στιούαρτ έλαβε ένα Βραβείο Συντεχνίας των Ηθοποιών το 1995 για την "Εξαιρετική Απόδοση ενός Αρσενικού Ηθοποιού σε Δραματικές Σειρές". Από το 1994 μέχρι το 2002 υποδύθηκε τον ίδιον χαρακτήρα και στις ταινίες Σταρ Τρεκ: Γενεές (1994), Σταρ Τρεκ: Η Πρώτη Επαφή (1996), Σταρ Τρεκ: Η Εξέγερση (1998), και Star Trek: Νέμεση (2002), καθώς και στο επεισόδιο "Απεσταλμένος", το πιλοτικό επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Σταρ Τρεκ: Διαστημικός Σταθμός 9.
Όταν ρωτήθηκε το 2011 για την επισήμανση της καριέρας του, διάλεξε το Star Trek: Η Επόμενη Γενιά, "επειδή άλλαξε τα πάντα για μένα." Είπε επίσης πως ήταν πολύ περήφανος για τη δουλειά του στο Star Trek: Η Επόμενη Γενιά λόγω του κοινωνικού μηνύματος και της εκπαιδευτικής επίπτωσης στους νέους θεατές. Όταν ερωτήθηκε για τη σημασία του ρόλου του σε σύγκριση με την διακεκριμένη Σαιξπηριανή καριέρα του, ο Στιούαρτ είπε πως
Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά τα χρόνια στην Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ - παίζοντας όλους αυτούς τους βασιλιάδες, αυτοκράτορες, πρίγκιπες και τραγικούς ήρωες - δεν ήταν τίποτα παρά την προετοιμασία για να καθίσω στην καρέκλα του καπετάνιου της Επιχείρησης }}
Οι επευφημίες που έλαβε ο Στιούαρτ περιλάμβαναν τους αναγνώστες του TV Guide το 1992 επιλέγοντας τον με την Σίντι Κρόφορντ, για την οποία είχε ακούσει πρώτη φορά, ως τον/την "πιο υπέροχο/η" άντρα και γυναίκα. Ο Στιούαρτ το θεώρησε σαν μια ασυνήθιστη διάκριση λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την φαλάκρα του. Σε μια συνέντευξη του με τον Μάικλ Πάρκινσον, εξέφρασε ευγνωμοσύνη για τον αντιξιφισμό του Τζιν Ροντενμπέρι σε έναν δημοσιογράφο ο οποίος είχε πει ότι, "Σίγουρα θα έχουν θεραπεία για την φαλάκρα τον 24ο αιώνα," στον οποίον λόγο ο Τζιν Ροντενμπέρι είχε απαντήσει ότι "Τον 24ο αιώνα δεν θα τους νοιάζει."
Ταινία και τηλεόραση
Ο Στιούαρτ έχει πει πως δεν θα εντάσσονταν στην Επόμενη Γενιά αφού ήξερε πως θα προβάλλονταν για επτά χρόνια:
Όχι, όχι και ΌΧΙ. Και τώρα που κοιτάω πίσω με τρομάζει ακόμα η σκέψη πως ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου θα αφοσιωνόταν ολοκληρωτικά στο Star Trek και σε σχεδόν τίποτα άλλο.
Ο Στιούαρτ έγινε κάστ τύπου στο ρόλο του Πίκαρντ που απέκτησε άλλους δύσκολους Χολιγουντιανούς ρόλους. Η κύρια εξαίρεση είναι η σειρά της ταινίας X-Men. Η επιτυχία των ταινιών είχε ως αποτέλεσμα ένα ακόμα επικερδές και τακτικό είδος ρόλου σε μια σημαντική σειρά ταινιών για υπερήρωες. Ο χαρακτήρας του Στιούαρτ ο Τσαρλς Εξέιβιερ, είναι πολύ όμοιος με αυτόν του Πίκαρντ και του εαυτού του "ένας μεγάλος, με βαθιά φωνή, φαλακρός Άγγλος τύπος". Επίσης έδωσε τη φωνή του στον ίδιο ρόλο σε τρία βινετεοπαιχνίδια, X-Men Θρύλοι, X-Men Θρύλοι ΙΙ, και X-Men: Επόμενη Διάσταση. Άλλες ταινίες και τηλεοπτικοί ρόλοι συμπεριλαμβανομένου τον επιδειξία γκέι τον Στέρλινγκ στην ταινία του 1995 με τίτλο Τζέφρι και τον Βασιλιά Χένρι ΙΙ στην ταινία Λιοντάρι στο Χειμώνα, για την οποία έλαβε Βραβείο Golden Globe για την απόδοσή του και ένα Βραβείο Έμμυ για την εκτελεστική παραγωγή στην ταινία. Απεικόνισε τον Κάπταιν Αχάμπ στην τηλεοπτική έκδοση της σειρά του Μόμπι Ντικ το 1998, λαμβάνοντας Βραβείο Έμμυ και Βραβείο Golden Globe για την απόδοσή του. Επίσης πρωταγωνίστησε στο ρόλο του Σκρούτζ στην τηλεοπτική έκδοση της ταινίας το 1999, λαμβάνοντας ένα Βραβείο Συντεχνίας των Ηθοποιών για την απόδοσή του.
Στα τέλη του 2003, κατά τη διάρκεια της ενδέκατης και τελευταίας σεζόν του NBC's Frasier, ο Στιούαρτ εμφανίστηκε στο σόου στο ρόλο ενός γκέι κοσμικού ανθρώπου από το Σιάτλ καθώς και σκηνοθέτη του Top Gear and Opera ο οποίος τον θεωρεί λανθασμένα έναν δυναμικό εραστή. Τον Ιούλιο του 2003, εμφανίστηκε στις Σειρές 02 (Επεισόδιο 09) του Top Gear in the Star σε ένα τμήμα ενός Λογικά Χρεωμένου Αυτοκινήτου. Κατόρθωσε 1:50 το Λιάνα. Το 2005, πήρε το ρόλο του Ίαν Χουντ σε μια σειρά θρίλερ τεσσάρων επεισοδίων του ITV με τίτλο Ενδέκατη Ώρα, με δημιουργό τον Στέφεν Γκάλαγκερ. Το πρώτο επεισόδιο μεταδόθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2006. Επίσης το 2005, υποδύθηκε τον Κάπταιν Νέμο σε μια διασκευή δύο μερών από το Μυστήριο Νησί. Ο Στιούαρτ εμφανίστηκε επίσης στο ρόλο μιας καρικατούρας του εαυτού του που είχε εμμονή με τον γυμνισμό στις τηλεοπτικές σειρές Έξτρας του Ρίκι Τζέρβαϊς και του Στέφεν Μέρκαντ, στο ρόλο ενός αντικατάστατη του τελευταίου λεπτού τον Τζούντ Λο. Όταν υποδύθηκε τον εαυτό του, βραβεύτηκε με Βραβείο Έμμυ το 2006 για τον Καλεσμένο Ηθοποιό σε Κωμικές Σειρές
Ο Στιούαρτ είναι μια αρκετά συνηθισμένη φωνή στις κωμικές σειρές κινουμένων σχεδίων του Fox με τίτλο American Dad! στο ρόλο του Άβερι Μπούλοκ και εμφανίζεται με το υπόλοιπο των ηθοποιών του Star Trek: Η Επόμενη Γενιά και στο επεισόδιο του Family Guy με τίτλο "Δεν Πηγαίνουν Όλα Τα Σκυλιά Στον Παράδεισο."
Το 2011, ο Στιούαρτ εμφανίστηκε σε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Οι Καπετάνιοι μαζί με τον Γουίλλιαμ Σάτνερ, ο οποίος έγραψε και σκηνοθέτησε την εκπομπή. Στο ντοκιμαντέρ ο Σάτνερ παίρνει συνέντευξη από ηθοποιούς που απεικόνισαν καπετάνιους συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Πάτρικ Στιόυαρτ. Η ταινία καταβάλει μεγάλη προσοχή στις συνεντεύξεις του Σάτνερ με τον Στιούαρτ στο σπίτι του στο Oxfordshire όπως και στο Συνέδριο του Star Trek στο Λας Βέγκας στη Νεβάδα. Ο Στιούαρτ αποκαλύπτει τον φόβο και τους προσωπικούς ξεπεσμούς που έρχονται μαζί με την κατοχή του ρόλου ενός Καπετάνιου Starfleet, αλλά επίσης και τους μεγάλους θριάμβους που πιστεύει συνοδευμένοι με το ρόλο του Κάπταιν Ζαν-Λουκ Πίκαρντ.
Θέατρο
Μετά την έναρξη της Επόμενης Γενιάς, ο Στιούαρτ σύντομα είδε πως έχασε την ηθοποιία στη σκηνή. Ωστόσο παρέμεινε συνεργάσιμος με την Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ, τα μακρόχρονα γυρίσματα του σόου απέτρεψαν τον Στιούαρτ να συμμετάσχει σε πολλές άλλες δουλειές. Αντίθετα άρχισε να γράφει one man σόου που παρουσίασε στα πανεπιστήμια και στα σχολεία ηθοποιίας της Καλιφόρνια. Ο Στιούαρτ βρήκε πως η έκδοση της Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας του Τσαρλς Ντίκενς στην οποία απεικόνισε όλους τους συνολικά 40 χαρακτήρες που ήταν ιδανικοί για αυτόν λόγω του περιορισμένου χρονοδιαγράμματος που εκτελεί. Το 1991, ο Στιούαρτ το απεικόνισε στο Μπρόντγουεϊ, λαμβάνοντας ένα Βραβείο Δραματικής Οργάνωσης αυτής της χρονιάς για τον Εξαιρετικό Σόου Ενός Ατόμου. Ανέβασε πολλές παραστάσεις το 1992, 1993, 1994, 1996, ξανά για το όφελος των επιζώντων και των θυμάτων των οικογενειών στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, και το τρέξιμο των 23 ημερών στο Δυτικό Τέλος του Λονδίνου το Δεκέμβριο του 2005. Για τις αποδόσεις του στις παραστάσεις, ο Στιούαρτ έλαβε ένα Βραβείο Δραματικής Οργάνωσης για την Καλύτερη Σόλο Απόδοση το 1992 και το Βραβείο Λόρενς Ολίβιερ για την Καλύτερη Διασκέδαση για την Σόλο Απόδοση το 1994. Ήταν επίσης ο συμπαραγωγός του σόου, μέσα από την εταιρεία που έστησε για το σκοπό: Camm Lane Productions, μια αναφορά της γέννησής του στο Camm Lane στο Μίρφιλντ. Οι Σαιξπηριανοί ρόλοι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου περιλάμβαναν τον Πρόσπερο στην Θύελλα του Σαίξπηρ, στο Μπρόντγουεϊ του 1995, έναν ρόλο που θα απεικόνιζε στην παραγωγή του Ρούπερτ Γκούλντ με τίτλο Θύελλα το 2006 ως μέρος του Φεστιβάλ Ολοκληρωμένων Δουλειών της Βασιλικής Εταιρείας Σαίξπηρ. Το 1997 πήρε το ρόλο του Οθέλο με την Εταιρεία Θεάτρου Σαίξπηρ (Ουάσινγκτον) σε μια παράσταση ρατσιστικής κλίσης, σε μια παραγωγή "αρνητικής φωτογραφίας" ενός λευκού Οθέλο με ένα διαφορετικό μαύρο κάστ. Ο Στιούαρτ ήθελε να παίξει το ρόλο του τίτλου από την ηλικία των 14, έτσι αυτός και ο σκηνοθέτης Τζούντ Κέλλυ αντέστρεψε το έργο και έτσι ο Οθέλο έγινε ένα σχόλιο σε ένα λευκό άντρα που εντάσσεται στη μαύρη κοινωνία.
Ονομάστηκε ο επόμενος Επισκέπτης Καθηγητής Κάμερον Μακίντος του Σύγχρονου Θεάτρου βασισμένο στο Κολέγιο της Αγίας Αικατερίνης, στην Οξφόρδη τον Ιανουάριο του 2007. Το 2008, ο Στιούαρτ έπαιξε τον Βασιλιά Κλαύδιο στο Άμλετ μαζί με τον Ντέιβιντ Τέναντ. Κέρδισε το Βραβείο Λόρενς Ολίβιερ για τον Καλύτερο Υποστηρικτικό Ηθοποιό για το μέρος. Όταν πήρε το βραβείο, αφιέρωσε το βραβείο "σε μέρη" στον Τέναντ και στον αντικαταστάτη του Τέναντ τον Έντουαρντ Μπένετ, μετά από τον τραυματισμό του Τέναντ στην μέση και την επακόλουθη απουσία του και από τις τέσσερις εβδομάδες του Άμλετ, τον απέκλεισαν από μια βράβευση Ολίβιερ. Ο Στιούαρτ έκφρασε το ενδιαφέρον του στην εμφάνισή του στο Doctor Who.
Το 2009, ο Στιούαρτ εμφανίστηκε μαζί με τον Ίαν ΜακΚέλεν ως το πρωταγωνιστικό ντουέτο του Βλαδίμηρου (Ντίντι) και του Έστραγκον (Γκόγκο), στο Περιμένοντας τον Γκόντο.Ο Στιούαρτ είχε εμφανιστεί στο παρελθόν μόνο για πρώτη φορά με τον ΜακΚέλεν στη σκηνή, αλλά το ζευγάρι είχε αναπτύξει μια στενή φιλία ενώ περίμεναν τα γυρίσματα των ταινιών Χ-Men. Ο Στιούαρτ τόνισε πως η εκτέλεση σε αυτό το θεατρικό έργο ήταν η εκπλήρωση της 50χρονης φιλοδοξίας, έχοντας δει τον Πίτερ Ο'Τουλ να εμφανίζεται σε αυτό στο Bristol Old Vic ενώ ο Στιούαρτ ήταν μόνο 17. Οι κριτές τόνισαν πως η ερμηνεία του κυρίευσε καλά την ισορροπία μεταξύ του χιούμορ και της απελπισίας που χαρακτηρίζει την δουλειά.
Φωνητική Ηθοποιία
Γνωστός για τη δυνατή και επιτακτική φωνή του, ο Στιούαρτ έδωσε τη φωνή του σε ένα πλήθος προγραμμάτων. Αφηγήθηκε μερικές ηχογραφήσεις του Πίτερ του Προκόφιβ και του Λύκου, τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, Η Η Τελευταία Μάχη του C. S. Lewis (συμπέρασμα των σειρών Τα Χρονικά της Νάρνια), την Επιστροφή Στο Κέντρο Της Γης του Ρικ Γουέικμαν όπως επίσης και πολυάριθμα τηλεοπτικά προγράμματα όπως τα Μεγάλα Πνεύματα με τον Σίρλι Γκόστμαν. Ο Στιούαρτ έδωσε την αφήγηση για τους Εννέα Κόσμους μια αστρονομική περιήγηση του ηλιακού συστήματος και ντοκιμαντέρ που αφορούν τη φύση όπως Το Μυστικό της Ζωής στη Γη και τον Βουνίσιο Γορίλα. Επίσης έδωσε τη φωνή του στο Μαγικό Καθρέφτη στο ζωντανό σόου της Ντίσνεϋλαντ, Λευκό Χιόνι - Ένα Μαγευτικό Μιούζικαλ. Ήταν επίσης ο αφηγήτης της Αμερικάνικης κυκλοφορίας των Δράκων: Μια Φαντασία Έγινε Πραγματικότητα. Είναι ο αφηγητής σε δύο βίντεο σόου με παραγωγό και διανομέα την Loch Ness Productions, με τίτλο MarsQuest και Οι Ταξιδιωτικές Συναντήσεις.
Ήταν επίσης φωνητικός ηθοποιός στις ταινίες κινουμένων σχεδίων Ο Πρίγκιπας της Αιγύπτου, Τζίμι Νιούτρον: Το Παιδί Ιδιοφυΐα, Το Κοτοπουλάκι, The Pagemaster, και στα Αγγλικά dubbings από τις Γιαπωνέζικες ταινίες κινουμένων σχεδίων με τίτλο Η Ναυσικά της Κοιλάδας του Αέρα του Χαγιάο Μιγιαζάκι και το Steamboy. Έκανε τη φωνή του γουρουνιού Ναπολέων μιας τηλεοπτικής διασκευής της Φάρμας Ζώων του Τζόρτζ Όρουελ και πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο των Σίμσονς "Χόμερ ο Μέγας" στο ρόλο του Νούμερο Ένα. Ο Πάτρικ επίσης αφηγήθηκε τον πρόλογο και τον επίλογο για τον Εφιάλτη της Ντίσνεΰ πριν τα Χριστούγεννα, στην οποία εμφανίζεται επίσης στην ηχητική ζώνη της ταινίας. Αρχικά θα έκανε τη φωνή του Τζαφάρ στο Αλαντίν, αλλά δεν μπόρεσε να το τελειώσει εξαιτίας συγκρούσεων προγραμμάτων. Είπε σε συνεντεύξεις πως το ότι δεν έκανε τη φωνή του Τζαφάρ ήταν το μεγαλύτερο λάθος στην καριέρα του.
Έδωσε τη φωνή του στα ηλεκτρονικά παιχνίδια του Star Trek με παραγωγό την Activision με τίτλο: Αρμάδα, Αρμάδα ΙΙ, Star Trek: Διοικητής των Αστεριών του Στόλου ΙΙΙ, Star Trek: Εισβολή, Διοικητής Γέφυρας, και Εκλεκτή Δύναμη ΙΙ που σε όλα υποδύθηκε τον Κάπταιν Πίκαρντ. Ο Στιούαρτ υποδύθηκε τον ρόλο του Πίκαρντ στο Star Trek: Κληροδότημα και για το PC και για το Xbox 360, μαζί με τους τέσσερις άλλους 'σημαντικούς' καπετάνιους των Αστεριών του Στόλου από διαφορετικές σειρές του Star Trek.
Μαζί με την φωνή των χαρακτήρων του Star Trek και του Χ-Μen σε αρκετά σχετικά ηλεκτρονικά και βιντεοπαιχνίδια, ο Στιούαρτ δούλεψε ως φωνητικός ηθοποιός σε παιχνίδια άσχετα με προνόμια, όπως το Castlevania: Λόρδοι της Σκιάς, Ξεχασμένες Βασιλειές: Δαιμονικός Λίθος, Κτηματολόγιο της Lore: Ο Θρόνος του Χάος και Οι Γεροντικές Κυλίσεις IV: Λήθη το οποίο το 2006 κέρδισε ένα Βραβείο Βιντεοπαιχνιδιού Spike Tv για τη δουλειά του στο ρόλο του Αυτοκράτορα Ούριελ Σέπτιμ. Επίσης έδωσε τη φωνή του σε αρκετές εκδόσεις της Διαδραστικής Εγκυκλοπαίδειας του Compton.
Τα φωνητικά ταλέντα του εμφανίστηκαν επίσης σε ένα πλήθος από διαφημίσεις συμπεριλαμβανομένου των Διαφημίσεων της UK TV για το Domestos 5x Longer Bleach και στο Moneysupermarket.com, μια διαφήμιση για το καύσιμο Shell, ένα αμερικάνικο διαφημιστικό για την συνταγή του φαρμάκου Crestor. Επίσης έδωσε τη φωνή του σε Βρετανικά και Αυστραλιανά διαφημιστικά για την έκδοση Pal του Final Fantasy XII.
Ο Στιούαρτ χρησιμοποιήσε τη φωνή του για τα αυτοκίνητα Pontiac και Porsche και τα διαφημιστικά MasterCard Gold το 1996, και στο Goodyear Assurance Tyres το 2004. Επίσης έκανε εξαγορές φωνής για τις τηλεοράσεις της RCA. Έδωσε τη φωνή του Μαξ Γουίντερς στο TMNT τον Μάρτιο του 2007. Το 2008, είναι επίσης η φωνή των τηλεοπτικών διαφημιστικών για την μπύρα Currys και Stella Artois. Το 2010, είναι η φωνή στα τηλεοπτικά διαφημιστικά για την Εθνική Ενοικίαση Αυτοκινήτων.
Προσωπική ζωή
Ο Στιούαρτ και η πρώτη του σύζυγος, Σίλα Φαλκόνερ, έχουν δύο παιδιά: Ντάνιελ Στιούαρτ και Σόφη Αλεξάνδρα. Ο Στιούαρτ και η Φαλκόνερ χώρισαν το 1990. Το 1997 αρραβωνιάστηκε με την Γουέντι Νιούς μια από τους παραγωγούς του Star Trek: Η Επόμενη Γενιά, και παντρεύτηκαν στις 25 Αυγούστου 2000, και χώρισαν τρία χρόνια αργότερα. Τέσσερα χρόνια πριν το χωρισμό του με τη Νιούς, ο Στιούαρτ έπαιξε απέναντι από την ηθοποιό Λίζα Ντίλιον σε μια παραγωγή του The Master Builder, και οι δύο τους ήταν ερωτικά δεμένοι μέχρι το 2007.
Έχοντας ζήσει στο Λος Άντζελες για πολλά χρόνια, ο Στιούαρτ πήγε πίσω στην Αγγλία το 2004. Σε μια συνέντευξη με τον Γκάβιν Έσλερ του BBC το είπε επειδή ήταν νοσταλγικός και επειδή ήθελε να γυρίσει στη δουλειά του στο θέατρο. Τον ίδιο χρόνο ο Στιούαρτ διορίστηκε Καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Χάντερσφιλντ και μεταγενέστερα ως Καθηγητής Παραστατικών Τεχνών τον Ιούλιο του 2008. Παρ'όλο το ταραχώδες πρόγραμμα στο οποίο ενεργεί ο Στιούαρτ παίρνει τον πανεπιστημιακό του ρόλο σοβαρά και παρακολουθεί τακτικά τελετές αποφοίτησης στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Χονγκ Κονγκ, και επίσης διδάσκει σεμινάρια για τους δραματικούς μαθητές κατά τη διάρκεια των επισκέψεων. Ο Στιούαρτ διορίστηκε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) το 2001 στη λίστα των Τιμών του Νέου Χρόνου, και αφού έλαβε το βραβείο είπε "Είμαι πολύ συγκινημένος και πολύ ευχαριστημένος με αυτό και ήταν ένα ευχάριστο πρωί." Ο Στιούαρτ έγινε Πτυχιούχος Ιππότης στις Τιμές του Νέου Χρόνου το 2010 για τις υπηρεσίες του στο δράμα. Αναγνώρισε την "αναπάντεχη τιμή" και απότισε φόρο τιμής στην Αγγλίδα δασκάλα που τον ενθάρρυνε να εκτελέσει.
Οι πολιτικές του έχουν ρίζες από την πίστη του στην δικαιοσύνη και την ισότητα. Θεωρεί τον εαυτό του έναν κοινωνικό δημοκράτη και είναι μέλος του Εργατικού Κόμματος. Τόνισε, "Ο πατέρας μου ήταν ένας πολύ δυνατός συνδικαλιστής και αυτά τα βασικά θέματα του Εργατικού Κόμματος ριζώθηκαν μέσα μου." Ήταν κρίσιμος του Πολέμου του Ιράκ και πρόσφατος της νομοθεσίας της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου στην περιοχή των πολιτικών ελευθερίων, συγκεκριμένα, τα σχέδιά του να επεκτείνουν την κράτηση χωρίς χρέωση για 42 ημέρες. Υπέγραψε ένα ανοιχτό γράμμα για τη διαφωνία για το σκοπό αυτό τον Μάρτιο του 2008. Ο Στιούαρτ προσδιορίζει τον εαυτό του ως φεμινιστής. Επιπλέον υποστήριξε δημόσια τα δικαιώματα για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία.
Ο Στιούαρτ είναι πρόεδρος της Ακαδημίας της Πόλης του Χάντερσφιλντ, της εργασίας του τοπικού ποδοσφαιρικού συλλόγου για να προσδιορίσει και να αναπτύξει τα ταλέντα των νεαρών. Είναι ισόβιος υποστηρικτής του συλλόγου. Σε μια συνέντευξη με το Αμερικάνικο Θέατρο, ο Στιούαρτ ρωτήθηκε τι άλλο θα μπορούσε να ήταν εκτός από ηθοποιός. Τόνισε "Από χρόνο σε χρόνο, έχω φαντασίες για να γίνω πιανίστας κονσέρτου. Ήμουν αρκετά τυχερός ανάμεσα στα χρόνια για να δουλέψω πολύ στενά με τον μέγα Ιμάνιουελ Αξ. Του έχω πει πως αν μπορούσα να αλλάξω τόπους με οποιονδήποτε θα ήταν μαζί του." Ο Στιούαρτ είναι επίσης κάτι σαν βενζινοκέφαλος. Έχει ένα Δίπλωμα του Διαγωνισμού MSA και διαγωνίζεται στον Κλασικό Διαγωνισμό Πρόκλησης Διασήμων του Silverstone.
Ο γιος του Στιούαρτ, ο Ντάνιελ είναι τηλεοπτικός ηθοποιός, και έχει εμφανιστεί μαζί με τον πατέρα του το 1993 για την τηλεταινία του Τρένου του Θανάτου και του επεισοδίου του Star Trek το 1992 με τίτλο Το Εσωτερικό Φως παίζοντας τον γιο του και έχει εμφανιστεί μαζί με τον πατέρα του το 1993 στην ταινία Death Train, και το επεισόδιο του Star Trek το 1992 με τίτλο "Το Εσωτερικό Φως" παίζοντας τον γιο του.
Τον Ιούλιο του 2011 ο Στιούαρτ έλαβε ένα τιμητικό διδακτορικό των γραμμάτων από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Ανγκλία.
Άλλα
Πήραν μεταγενέστερα το θέμα στα Ίδια Κεφάλαια Ηθοποιών, έκρινε πως ο Στιούαρτ έπρεπε να απολογηθεί για το ξέσπασμά του. 2008: Τους ρόλους του Κλαύδιου και του Φαντάσματος στο Άμλετ μαζι με τον Ντέιβιντ Τέναντ στο ρόλο του επώνυμου Άμλετ στη Βασιλική Εταιρεία Σαίξπηρ στο Stratford-upon-Avon. Αυτό έγινε αργότερα τηλεοπτικό θεατρικό έργο και μεταδόθηκε στο BBC1 στις 26 Δεκεμβρίου 2009. Η ίδια παραγωγή μεταδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μέρος στις σειρές των Μεγάλων Παραστάσεων του PBS στις 28 Απριλίου 2010.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τερψιθέα Σταυρούπολης
Ιστορία
Η Τερψιθέα Σταυρούπολης κατοικήθηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία τις αρχές του 20ου αιώνα με την εγκατάσταση των προσφύγων της Μ.Ασίας ενώ παλαιότερα αποτελούσε ιδιοκτησία της Μονής Λαζαριστών. Από το 1950 και ύστερα η περιοχή αποτέλεσε κέντρο της καπνοβιομηχανίας από την οποία συγκρατούνταν οικονομικά. Σήμερα η περιοχή της Τερψιθέας είναι η χαρακτηριστικότερη περιοχή της δυτικής Θεσσαλονίκης κυρίως λόγω του περίεργου ρυμοτομικού σχεδιασμού της.
Συγκοινωνία
Από την Τερψιθέα διέρχονται λεωφορειακές εξής γραμμές του ΟΑΣΘ: Από το κέντρο της συνοικίας η γραμμή 34, πλευρικά της συνοικίας οι γραμμές 1, 18, 27, 32, 38, 56 και 83. Η Τερψιθέα είναι προσβάσιμη από την οδό Λαγκαδά (Ανατολικά) και από την οδό Ιατρού Γωγούση (Νότια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Μεσιά Κιλκίς
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μεσιά Καβάλας
Η Μεσιά είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 30 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μεσιά βρίσκεται δυτικά του Αξιού ποταμού, σε απόσταση 17 χλμ. Ν. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 19 χλμ. ΝΔ. από τη Γουμένισσα (μέσω Στάθη), ανάμεσα στα χωριά Ευρωπό (ΒΔ.) και τον Άγιο Πέτρο (Ν.). Στην ευρύτερη περιοχή και στην τοποθεσία "Τούμπας Παπάκιοϊ" είναι ο ομώνυμος αρχαιολογικός χώρος ενώ η εκκλησία του Aγίου Kωνσταντίνου και Eλένης έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο στο οποίο "έχει ενσωματωθεί μουσουλμανικό τέμενος (15ου - 16ου αι.) κτισμένο με μαρμάρινους δόμους σε B' χρήση, που προέρχονται από αρχαίο κτήριο επειδή τόσο το τέμενος όσο και ο τρόπος ενσωματώσεως του στη νεώτερη εκκλησία παρουσιάζει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον". Η παλιά ονομασία του από την εποχή της τουρκοκρατίας είναι Μπαλμπά Κιόϊ και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πετρόβου (Άγιος Πέτρος). Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Μεσιά και το 1949 με το ΦΕΚ 193Α - 31/08/1949 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεσιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ευρωπού του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 226 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Φίλιπ Ζιμπάρντο
Ο Φίλιπ Ζιμπάρντο (Philip George Zimbardo), γεννημένος στις 23 Μαρτίου του 1933, είναι ψυχολόγος και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Είναι πρόεδρος του HIP (Heroic Imagination Project). Έγινε γνωστός για το Πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ. Έχει συγγράψει διάφορα βιβλία εισαγωγικής ψυχολογίας, βιβλία για τους σπουδαστές κολεγίων, και βιβλία όπως  The Lucifer Effect, The Time Paradox και The Time Cure.
Νεότερα χρόνια
Ο Ζιμπάρντο γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 23 Μαρτίου του 1933, από οικογένεια μεταναστών της Σικελίας. Ολοκλήρωσε το πτυχίο του με τριπλή ειδίκευση στην ψυχολογία, την κοινωνιολογία και την ανθρωπολογία στο Κολέγιο του Μπρούκλιν το 1954, από όπου αποφοίτησε με άριστα. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του (1955) και διδακτορικό του δίπλωμα (1959) στην ψυχολογία, στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, με επιβλέποντα τον Νιλ Μίλερ (Neal E. Miller). Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Γέιλ από το 1959 έως το 1960. Από το 1960 μέχρι το 1967, διετέλεσε καθηγητής της ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης. Από το 1967 έως το 1968, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Εντάχθηκε ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1968.
Το πείραμα φυλάκισης
Το 1971, ο Ζιμπάρντο αποδέχθηκε θέση μόνιμου καθηγητή της ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Με κρατική επιχορήγηση από το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών των ΗΠΑ ( U.S. Office of Naval Research), διηύθυνε το Πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ, όπου σε 24 κλινικά υγιή άτομα ανατέθηκε τυχαία να είναι «φυλακισμένοι» ή «φύλακες» σε ένα τεχνητό μπουντρούμι, που βρίσκεται στο υπόγειο του κτιρίου της ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (τρεις σπουδαστές κολεγίων επιπλέον, για κάθε ρόλο, επιλέχθηκαν ως αναπληρωματικοί, εκ των οποίων μόνο ένας συμμετείχε στο πείραμα). Το -προγραμματισμένο για δύο εβδομάδες- πείραμα για την ψυχολογία της ζωής στη φυλακή, έληξε μετά από μόλις έξι ημέρες, λόγω του συναισθηματικού τραύματος που υπέστησαν οι συμμετέχοντες. Οι σπουδαστές άρχισαν γρήγορα να υποδύονται τους ρόλους τους, οι μεν «φύλακες» να γίνονται σαδιστές και οι δε «κρατούμενοι» να παρουσιάζουν ακραία παθητικότητα και κατάθλιψη.
Οι εθελοντές γνώριζαν ότι θα χρησιμοποιούνταν σε ένα πείραμα, αλλά δεν ήξεραν πότε το πείραμα θα πραγματοποιούταν, έτσι το αρχικό σοκ από την τυχαία σύλληψή τους ένα πρωί και την μεταφορά τους σε μία τεχνητή φυλακή, τους έφερε σε μια κατάσταση ήπιου σοκ. Κατά την άφιξή τους, οι «κρατούμενοι» γδύθηκαν, ελέγχθηκαν, ξυρίστηκαν και ψεκάστηκαν με αντιμικροβιακό υγρό, κάτι που προκάλεσε τον εξευτελισμό τους. Στη συνέχεια, δόθηκαν στους «κρατούμενους» στολές και αριθμοί ταυτότητας, και οι εθελοντές φρουροί της φυλακής τους συνόδεψαν στα κελιά τους. Οι ίδιοι οι φρουροί δεν πήραν καμία συγκεκριμένη εντολή ή κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο που θα συμπεριφέρονταν στους κρατούμενους. Αντίθετα, οι ψυχολόγοι τους επέτρεψαν να κάνουν ό,τι ήταν απαραίτητο για να διατηρήσουν την τάξη στη φυλακή. Ήταν ντυμένοι με πανομοιότυπες στολές, φορούσαν μια σφυρίχτρα γύρω από το λαιμό τους και κουβαλούσαν ένα γκλοπ.
Στην αρχή του πειράματος, ο Ζιμπάρντο ξεκίνησε με εννέα φρουρούς και εννέα κρατούμενους. Οι υπόλοιποι αρχικοί εθελοντές κρατήθηκαν ως αναπληρωματικοί, από τρεις για κάθε ρόλο. Την πρώτη τους νύχτα στη φυλακή, οι εθελοντές κρατούμενοι ξύπνησαν στις 2:30 πμ από τα σφυρίγματα των φρουρών τους.
Το πείραμα δείχνει ότι, μέχρι οι εθελοντές κρατούμενοι να αρχίσουν να δείχνουν σημάδια δυσφορίας, δεν έλαβαν τους φρουρούς και την εξουσία τους στα σοβαρά. Οι φυλακισμένοι χλεύαζαν τους φρουρούς, προσπαθώντας να επανακτήσουν την ατομικότητά τους. Αυτό, όμως, διήρκεσε λίγο. Οι κρατούμενοι σύντομα συνειδητοποίησαν ότι η στάση των φρουρών ήταν πολύ σοβαρή και ότι απαιτούσαν υπακοή. Αυτό ξεκίνησε μια μακρά σειρά από αντιπαραθέσεις και διαμάχες μεταξύ των φρουρών και των κρατουμένων. Οι φρουροί χρησιμοποίησαν σωματική τιμωρία και εξανάγκασαν τους κρατούμενος να κάνουν ασκήσεις, όπως πους-απ (pushups), προκειμένου να τους αποδείξουν την εξουσία τους.
Μόλις τη δεύτερη ημέρα το πρωί, ξέσπασε εξέγερση μεταξύ των εθελοντών φυλακισμένων. Έσκισαν τις στολές τους και κλείστηκαν στα κελιά τους, σπρώχνοντας τα κρεβάτια τους προς την πόρτα. Η αντίδραση των φρουρών σε αυτό ήταν να θυμώσουν πολύ και να ζητήσουν ενισχύσεις. Αυτό εξέπληξε τον Ζιμπάρντο, καθώς και τους υπόλοιπους ψυχολόγους, επειδή δεν είχαν σκεφτεί την πιθανότητα να ληφθεί αυτό το μέτρο. Κλήθηκαν φρουροί οι οποίοι δεν βρίσκονταν στο καθήκον και οι φρουροί, που τους είχε ανατεθεί μόνο η νυχτερινή βάρδια, έμειναν με τους φρουρούς που ήρθαν, μέχρι το τέλος της βάρδιας τους το επόμενο πρωί. Η τακτική που ακολούθησαν οι φρουροί ήταν να περάσουν στην αντεπίθεση προκειμένου να τιμωρήσουν τους απείθαρχους κρατούμενους και να τους κάνουν να υπακούσουν. Ως αντίδραση προς τους φυλακισμένους που κλείστηκαν στα κελιά τους, οι φρουροί χρησιμοποίησαν πυροσβεστήρες για να τους απομακρύνουν από τις πόρτες.
Μόλις οι φρουροί μπόρεσαν να μπουν στα κελιά, ξεγύμνωσαν τους τρόφιμους, έβγαλαν τα κρεββάτια τους έξω, και έβαλαν τους κρατούμενους, που ηγήθηκαν της εξέγερσης, στην απομόνωση. Καθώς και οι εννέα φρουροί δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται σε υπηρεσία την ίδια στιγμή, άρχισαν να επιβραβεύουν τους κρατουμένων που επεδείκνυαν καλή συμπεριφορά. Οι κρατούμενοι που δεν είχαν εμπλακεί στην έναρξη της εξέγερσης, είχαν τη δυνατότητα να βρίσκονται στα κρεβάτια τους, να πλένονται, να βουρτσίζουν τα δόντια τους και να τρώνε, ενώ εκείνοι που είχαν ξεκινήσει την εξέγερση δεν είχαν αυτά τα δικαιώματα. Οι φρουροί συνέχισαν να χρησιμοποιούν βασανιστικές τακτικές για να διαλύσουν τις μεταξύ των κρατούμενων σχέσεις, για να αποφευχθεί περαιτέρω οργανωμένη αντίσταση. Στην περίπτωση ενός φυλακισμένου, ο οποίος ήταν καπνιστής, οι φρουροί ήταν σε θέση να ελέγξουν τη συμπεριφορά του, επειδή αποφάσιζαν πότε και αν είχε την άδεια να καπνίσει.
Σε λιγότερο από δύο ολόκληρες ημέρες στο πείραμα, ένας τρόφιμος άρχισε να υποφέρει από κατάθλιψη, ανεξέλεγκτη οργή​​, κλάμα και άλλες ψυχικές δυσλειτουργίες. Ο κρατούμενος απελευθερώθηκε τελικά μετά από ουρλιαχτά και ασταθή συμπεριφορά μπροστά στους άλλους τρόφιμους. Ο κρατούμενος αυτός αντικαταστάθηκε με κάποιον από τους αναπληρωματικούς.