cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανατολική Ευρώπη
Πολιτιστικά κριτήρια
Πέραν της γεωπολιτικής θεώρησης, συχνός είναι και η ταξινόμηση των ευρωπαϊκών κρατών βάσει ιστορικών και πολιτιστικών κριτηρίων, ως διακριτής ομάδας χωρών στα πλαίσια του δυτικού κόσμου. Βάσει αυτών των κριτηρίων ταξινομούνται με διάφορους τρόπους οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες της κεντρικής Ευρώπης καθώς και τα Βαλτικά κράτη, που έχουν σημαντικές πολιτικές, θρησκευτικές, πολιτιστικές και οικονομικές διαφορές σε σχέση με την Ουκρανία και τη Ρωσία που βρίσκονται στα ανατολικά τους.
Θρησκευτικά κριτήρια
Το Σχίσμα του 1054 διαίρεσε την ήπειρο σε Ορθόδοξη ανατολική και Ρωμαιοκαθολική (αργότερα και Προτεσταντική) δυτική.
Σύγχρονη εποχή
Η ανατροπή του σοσιαλισμού επέφερε τον τερματισμό της διαίρεσης της Ευρώπης σε ανατολική-δυτική. όμως ο εν λόγω διαχωρισμός, που γίνονταν βάσει γεωπολιτικών κριτηρίων, χρησιμοποιείται συχνά από τα media μέχρι σήμερα.
Καύκασος
Οι χώρες του Καυκάσου σπάνια περιλαμβάνονται στους ορισμούς της ανατολικής Ευρώπης διότι βρίσκονται στα σύνορα της Ευρώπης με την Ασία. Είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, σύμφωνα με το οποίο γεωγραφικά ανήκουν στην Ασία αλλά έχουν πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη και την Τουρκία.
Άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες
Πολλές χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ανήκουν στην ανατολική Ευρώπη:
Κεντρική Ευρώπη
Ο όρος Κεντρική Ευρώπη χρησιμοποιείται -πέραν του γεωγραφικού προσδιορισμού- συχνά από ιστορικούς με σημείο αναφοράς τη Γερμανία για τις χώρες που συνορεύουν με αυτή στα ανατολικά της. Οι δύο όροι συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό, με κάποιους αναλυτές να χρησιμοποιούν τον πρώτο και άλλους τον δεύτερο.
Νοτιοανατολική Ευρώπη
Οι παρακάτω χώρες ανήκουν στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όμως κάποιες εξ αυτών μπορούν να χαρακτηρισθούν επίσης χώρες της κεντρικής ή/και της ανατολικής Ευρώπης.
Απαρχές
Οι απαρχές του διαχωρισμού της ευρωπαϊκής ηπείρου σε ανατολική και δυτική βρίσκονται στη ρωμαϊκή εποχή. Καθώς η Ρώμη επεκτείνονταν, κατέστη σαφής η πολιτιστική και γλωσσική διαφορά ανάμεσα στις ανατολικές και τις δυτικές επαρχίες της. Οι πρώτες ήταν ιδιαίτερα αστικοποιημένες, διαμορφωμένες πολιτιστικά από την ελληνιστική περίοδο και με κυρίαρχη γλώσσα την Κοινή. Αντίθετα στις δυτικές επαρχίες υιοθετήθηκαν κατά κύριο λόγο τα λατινικά, ενώ μεγάλος αριθμός πόλεων και άλλων υποδομών χτίστηκε στη Ρωμαϊκή περίοδο. Ο πολιτιστικός-γλωσσικός διαχωρισμός ενισχύθηκε αργότερα από την πολιτική διαίρεση της αυτοκρατορίας σε Δυτική και Ανατολική, την αποκαλούμενη από μεταγενέστερους ιστορικούς Βυζαντινή.
Κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και στον Μεσαίωνα συνέβησαν διάφορα γεγονότα που τόνισαν ακόμα περισσότερο τη διαφοροποίηση ανάμεσα στα δύο μέρη της ευρωπαϊκής ηπείρου. Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέρρευσε σύντομα, σηματοδοτώντας την αρχή του πρώιμου Μεσαίωνα, ενώ η Ανατολική/Βυζαντινή επιβίωσε, μάλιστα γνωρίζοντας και περιόδους μεγάλης ισχύος και ακμής, για άλλα χίλια χρόνια. Αιώνες μετά την πτώση της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, το κενό ισχύος στη δύση καλύφθηκε εν μέρει από την άνοδο της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών, ενώ το Σχίσμα του 1054 διαχώρισε και επισήμως τον Χριστιανισμό σε Ανατολικό και Δυτικό. Στον Μεσαίωνα, μεγάλο μέρος της ανατολικής Ευρώπης βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Μογγόλων.
Η σταδιακή αποδυνάμωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, επίκεντρου της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και η αντικατάστασή της τον 15ο αιώνα από την Οθωμανική σε συνδυασμό με τη διάσπαση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μείωσαν την σημασία της αντιπαράθεσης/διαφοροποίησης ανάμεσα στον Ρωμαιοκαθολικισμό (αργότερα και τον Προτεσταντισμό) και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Μεσοπόλεμος
Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος επέφερε μεταξύ των άλλων την κατάρρευση των μεγάλων αυτοκρατοριών στο ανατολικό μέρος της ηπείρου (Ρωσική, Αυστροουγγρική και Οθωμανική), καθώς και στην πτώση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η έκταση του διαδόχου γερμανικού κράτους συρρικνώθηκε δραστικά. Στη θέση των παλαιών αυτοκρατοριών σχηματίστηκαν πολλά μικρότερα κράτη, όπως η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία, η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία. Τα περισσότερα από αυτά είχαν επί της ουσίας αγροτικές οικονομίες, δεν ήταν εκβιομηχανισμένα και είχαν λίγα αστικά κέντρα. Ο εθνικισμός ήταν η κυρίαρχη δύναμη, παρόλο που οι πληθυσμοί τους δεν ήταν ομοιογενείς, διότι εντός των συνόρων τους κατοικούσαν μεγάλες αλλοεθνείς και αλλόθρησκες μειονότητες. Στα ανατολικά της ηπείρου σχηματίστηκε μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και τον εμφύλιο που ακολούθησε, η Σοβιετική Ένωση. Επρόκειτο για μια πολυεθνική κρατική οντότητα που εκτείνονταν στην Ευρώπη και την Ασία. Διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο στις εξελίξεις στην Ευρώπη και παγκοσμίως, ειδικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο. Τα περισσότερα από τα νεοσύστατα κράτη που αντικατέστησαν τις παλαιές αυτοκρατορίες είχαν αρχικά αστικά κοινοβουλευτικά καθεστώτα, όμως σε όλα (με την εξαίρεση της Τσεχοσλοβακίας) ήλθαν σύντομα στην εξουσία αυταρχικά, ακολουθώντας εν πολλοίς το μοντέλο του ιταλικού Φασισμού. Καταλύτης στη μετάβαση αυτή ήταν η Παγκόσμια οικονομική ύφεση του 1929.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και αυγή του Ψυχρού Πολέμου
Το Ανατολικό μέτωπο ήταν το κύριο θέατρο επιχειρήσεων όπου κρίθηκε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, με τον Ερυθρό Στρατό και τη γερμανική Wehrmacht με τους συμμάχους της να μάχονται για πέντε έτη (1941-45). Ο πόλεμος προκάλεσε τον θάνατο εκατομμυρίων καθώς και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Η σοβιετική πολεμική μηχανή, παρά τις πολύ μεγάλες αρχικές απώλειες, αναδιοργανώθηκε σε βάθος και χάρη στην τεράστια υπεροχή της στα 1943-45 συνέτριψε το Τρίτο Ράιχ. Οι τύχες του ανατολικού τμήματος της ηπείρου διαμορφώθηκαν από τα γεγονότα αυτά. Μόνον η Ελλάδα, η Γιουγκοσλαβία και η Φινλανδία δεν πέρασαν στη σφαίρα επιρροής της ΕΣΣΔ.
Ανατολικό Μπλοκ
Στις χώρες υπό σοβιετική επιρροή, εγκαθιδρύθηκαν σοσιαλιστικά καθεστώτα. Όταν δημιουργήθηκε το NATO, οι περισσότερες χώρες της ανατολικής Ευρώπης συγκρότησαν το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, σχηματίζοντας έτσι το λεγόμενο "Ανατολικό Μπλοκ". Αυτό αποτελούνταν από:
1989-σήμερα
Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη διάλυση της ΕΣΣΔ, το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη και γενικότερα στην υφήλιο μεταβλήθηκε δραματικά. Σοσιαλιστικές δημοκρατίες που μέχρι τότε ήταν μέρη της ΕΣΣΔ έγιναν ανεξάρτητες, η Ανατολική και η Δυτική Γερμανία επανενώθηκαν, η Τσεχοσλοβακία διαιρέθηκε στην Τσεχία και τη Σλοβακία. Πολλές από αυτές τις χώρες εντάχθηκαν αργότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δείτε επίσης
Ευρωπαϊκή γεωγραφία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολική Ευρώπη Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Νίκος Σύκας
Ο Νίκος Σύκας Λεμεσός, 27 Μαρτίου 1966, είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Σύκας γεννήθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων. Είναι κάτοχος MBA στη διοίκηση επιχειρήσεων. Υπηρέτησε σε εκτελεστικές και διοικητικές θέσεις στον τραπεζικό τομέα.
Έχει ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) και της φοιτητικής παράταξης Πρωτοπορία. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Επαρχιακού Ανώτατου Συμβουλίου ΔΗΣΥ Λεμεσού και από το 2013 είναι Επαρχιακός Γραμματέας ΔΗΣΥ Λεμεσού.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2011 και στις Δημοτικές εκλογές του 2016. Την περίοδο 2016-2021 ήταν αντιδήμαρχος Λεμεσού.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του σωματείου του Απόλλωνα και Αντιπρόεδρος και Εκπρόσωπος Τύπου του ποδοσφαιρικού Απόλλωνα. Επιπλέον, είναι εκ των ιδρυτών της Λέσχης Φίλων του σωματείου του Απόλλωνα και μέλος του ΓΣΟ.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι τραπεζίτες
Ρούσσος Καπετανάκης
Ο Ρούσσος Καπετανάκης (Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 22 Νοεμβρίου 1917 - Λονδίνο, 14 Ιουνίου 1990) ήταν Έλληνας δικηγόρος, που διετέλεσε Δήμαρχος Αγίου Νικολάου από το 1959 ως το 1968 και από το 1975 ως το 1982. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεκίνησε η τουριστική ανάπτυξη της πόλης και το όνομά του είναι στενά συνδεδεμένο με αυτή.
Πρώτα χρόνια, σπουδές και στρατιωτική θητεία
Γιος του Ιωάννη Καπετανάκη και της Χρυσάνθης Κουνδούρου, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, αφού πρώτα ολοκλήρωσε το πρακτικό Λύκειο. Εν συνεχεία φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών. Κατά τον πόλεμο του 1940 πολέμησε ως Ανθυπολοχαγός. Στη διάρκεια της Κατοχής παρέμεινε στην Αθήνα, στο πλευρό του αγαπημένου του θείου, Ιωσήφ Κούνδουρου. Εργάστηκε ως δικηγόρος στον Άγιο Νικόλαο, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα μετά την απελευθέρωση.
Δημαρχία
Ο Ρούσσος Καπετανάκης χρημάτισε Δήμαρχος του Αγίου Νικολάου από τις 24 Μαΐου 1959 ως τις 3 Μαΐου 1968, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη χούντα, και ξανά από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1982. Η θητεία του στη δημαρχία ήταν πολύ επιτυχημένη κυρίως στο θέμα της ανάπτυξης του τουρισμού και του πολιτισμού.
Με τη συμπαράσταση και συμμετοχή του Δήμου ιδρύθηκε η εταιρεία "Τουριστικές Επιχειρήσεις Αγίου Νικολάου Α.Ε." (1963) από τους Ηλία Σωτήρχο και Ελένη Νάκου, η δραστηριότητα της οποίας είχε ως αποτέλεσμα να ανεγερθεί το παλαιότερο διεθνώς γνωστό ξενοδοχείο στην πόλη, το "Μίνος Μπιτς", το οποίο φιλοξένησε διασημότητες όπως ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ .Το 1970 ιδρύθηκε από την Ελένη Νάκου και τους Σπύρο και Γιώργο Κοκοτό η εταιρεία "Ήλιος Α.Ε.". η δραστηριότητα της οποίας οδήγησε στη λειτουργία του επίσης διάσημου ξενοδοχείου διεθνώς, "Ελούντα Μπιτς"
Την ίδια περίοδο, ιδρύθηκαν η Κουνδούρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη (1964) με πρώτο πυρήνα τη δωρεά της Χρυσούλας Ξανθουδίδου-Κουνδούρου (ήταν αδερφή του εκτελεσθέντος Ρούσου Κούνδουρου) και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου το 1963.
Επιμελήθηκε πολλά έργα στην πόλη, εκτός από τις ασφαλτοστρώσεις, ενώ φρόντισε και για τη διαμόρφωση ενός ζωολογικού κήπου, στο χώρο της λίμνης του Αγίου Νικολάου.
Ο Ρούσος Καπετανάκης πέθανε στο Λονδίνο έπειτα από εγχείρηση καρδιάς στην οποία είχε υποβληθεί και κηδεύτηκε με δαπάνες του Δήμου Αγίου Νικολάου από τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγίου Νικολάου
Ανζελίκα Βαρούμ
Η Μαρία Γιούργεβνα Βαρούμ (Ρωσικά: Мари́я Ю́рьевна Вару́м), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Η Ανζελίκα Βαρούμ είναι παντρεμένη με τον Ρώσο τραγουδιστή Λεονίντ Αγκούτιν, μαζί έχουν μια κόρη γεννημένη το 1999.
Ταν Μαλάκα
Ο Ταν Μαλάκα (Tan Malaka, 2 Ιουνίου 1897 - 21 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Ινδονήσιος κομμουνιστής και ηγετική μορφή του αγώνα για εθνική αυτοδιάθεση ενάντια στην ολλανδική αποικιοκρατία.
Ερχόμενος συχνά σε σύγκρουση με την επίσημη γραμμή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδονησίας και ταυτόχρονα διωκόμενος από τους Ολλανδούς για τις ιδέες του, ο Μαλάκα πέρασε το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του ως φυγάς ή εξόριστος. Μολαταύτα έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διασύνδεση των αντιϊμπεριαλιστικών κινημάτων της νοτιοανατολικής Ασίας με το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, όπως εκφραζόταν από την Τρίτη Διεθνή. Για τη συνεισφορά του στην Ινδονησιακή Επανάσταση, έστω και ως αντιπολίτευση του προέδρου της επαναστατικής κυβέρνησης, έλαβε μετά θάνατον τον τίτλο του Ήρωα της Εθνικής Επανάστασης από το κοινοβούλιο της πατρίδας του (1963).
Βιογραφία
Ο Ταν Μαλάκα γεννήθηκε στο Σουλίκι της νήσου Σουμάτρας το 1894, σε μια εποχή που η Ινδονησία αποτελούσε ολλανδική αποικία με την ονομασία Ανατολικές Ινδίες (από την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών). Ανήκε στους Μινάνγκ, μία αυτόχθονα φυλή με ισχυρές μητριαρχικές παραδόσεις και ισλαμική θρησκεία. Το επίσημο ονοματεπώνυμό του ήταν Ντατούκ Ιμπραήμ γκελάρ Σουτάν Μαλάκα, αλλά από μικρό παιδί τον προσφωνούσαν Ταν που παρέπεμπε στην αριστοκρατική καταγωγή της μητέρας του.
Μεταξύ 1908 - 1913 φοίτησε στη σχολή δασκάλων που είχαν ιδρύσει οι κατακτητές στο νησί του, ώστε να διαδώσουν την ολλανδική γλώσσα. Αμέσως μόλις τελείωσε, δανείσθηκε χρήματα από τους πρεσβύτερους Μινάνγκ και ταξίδεψε στην Ολλανδία όπου συνέχισε τις σπουδές του στα Παιδαγωγικά στο Χάαρλεμ, ερχόμενος σε επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες που συγκλόνιζαν την Ευρώπη. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει πως η Οκτωβριανή Επανάσταση τον αφύπνισε πολιτικά, δείχνοντάς του πώς συνδέονται ο καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός και η καταπίεση. Κατά την παραμονή του στην Ολλανδία ξεκίνησαν οι περιπέτειές του με τη φυματίωση, κάτι που απέδωσε στο ψυχρό κλίμα και την αλλαγή διατροφικών συνηθειών.
Πρώτη επιστροφή
Το Νοέμβριο του 1919 ο Μαλάκα επέστρεψε στην Ινδονησία. Αμέσως προσελήφθη από δυτικούς γαιοκτήμονες για να διδάξει τα παιδιά των εργατών (κούλι) μιας τεράστιας καπνοφυτείας γερμανο-ελβετικών συμφερόντων στη ΒΑ Σουμάτρα. Παράλληλα ήλθε σε επαφή με το Σοσιαλδημοκρατικό Σύνδεσμο Ινδιών που εκείνη την περίοδο μετεξελισσόταν στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδονησίας. Η συνδικαλιστική δραστηριότητα και το περιεχόμενο των μαθημάτων του δεν εγκρίνονταν από τους εργοδότες του και πολύ σύντομα παραιτήθηκε.
Στα τέλη Φεβρουαρίου του 1920 έφυγε για την Ιάβα, το σημαντικότερο νησί της Ινδονησίας. Εκεί συνδέθηκε με τη «Σαρεκάτ Ισλάμ», μια οργάνωση που είχε ιδρυθεί ως συντεχνία βιοτεχνών μπατίκ και στην πορεία μετατράπηκε σε εστία ζύμωσης των ιδεών για ανεξαρτησία. Για λογαριασμό της ΣΙ ίδρυσε ένα Λαϊκό Σχολείο στο λιμάνι Σεμαράνγκ και αποδείχθηκε τόσο επιτυχημένο, ώστε το μοντέλο αντιγράφθηκε σε πολλές άλλες πόλεις της Ιάβας.
Την ίδια περίοδο το νεοπαγές Κομμουνιστικό Κόμμα διερχόταν μεγάλη κρίση ταυτότητας, επικεντρωμένη στη σχέση του κόμματος με τη Σαρεκάτ Ισλάμ. Ο γραμματέας του ΚΚΙ Χατζί Άγκους Σαλίμ βρισκόταν εγγύτερα στην κλασική μαρξιστική αντίληψη ότι η θρησκεία είναι παράγοντας καθυστέρησης, σε αντίθεση με την τάση του απερχόμενου προέδρου Σεμαούν που υποστήριζε την ενότητα του κομμουνιστικού με το ισλαμικό-εθνικιστικό στοιχείο. 275px|thumb|right|Στο Σεμαράνγκ ιδρύθηκε το πρώτο «Λαϊκό Σχολείο» από το Μαλάκα και τη Σαρεκάτ Ισλάμ. Προσωρινά νικητές βγήκαν οι δεύτεροι και εγκατέστησαν τον εικοσιεπτάχρονο Μαλάκα στην προεδρία του κόμματος το Δεκέμβριο του 1921, όταν ο Σεμαούν έφυγε για τη Μόσχα. Δύο μήνες αργότερα ο νέος πρόεδρος συνελήφθη από τις αποικιακές αρχές για προσπάθεια διοργάνωσης πανεθνικής απεργίας. Στις 24 Μαρτίου 1922 εξορίσθηκε στην Ολλανδία.
Εξορία και περιπλάνηση
Η εξορία υπήρξε καταδίκη και συνάμα ευκαιρία για τον Ταν Μαλάκα, αφού μπόρεσε να μιλήσει σε απλό κόσμο και κέντρα αποφάσεων για τα ζητήματα την καταπίεσης των Ινδονησίων, καθώς και να επανασυνδεθεί με το ευρωπαϊκό κομμουνιστικό κίνημα που είχε μπει σε νέα φάση μετά την οριστική επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης. Η Ολλανδία αποδείχθηκε μόλις ο πρώτος σταθμός μιας εικοσαετούς μυθιστορηματικής περιπλάνησης στην Ευρώπη και την Ασία.
Ευρώπη
Αξιοποιώντας την ολλανδική υπηκοότητά του, έθεσε υποψηφιότητα για τη βουλή με το ΚΚ Ολλανδίας στις εκλογές του 1922 - ήταν η πρώτη φορά που ένας αυτόχθονας από ολλανδική αποικία ήταν υποψήφιος στη μητρόπολη. Η θέση του στο ψηφοδέλτιο δεν ήταν πρακτικά εκλόγιμη, αλλά έδωσε στο Μαλάκα την ευκαιρία να απευθυνθεί νόμιμα σε ένα πολύ μεγάλο ακροατήριο και να διεκδικήσει υποστήριξη στον αγώνα του για την Ινδονησία.
Τον Οκτώβριο του 1922 επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ένωση, αφού είχε μεσολαβήσει μια ολιγόμηνη διαμονή στο Βερολίνο (τότε πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης). Στη Μόσχα συνδέθηκε με την Τρίτη Διεθνή (Κομιντέρν) και προσπάθησε να πείσει τα στελέχη της, ότι τα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα πρέπει να υποστηρίξουν τα αντιαποικιακά εθνικιστικά κινήματα της Ασίας. Αν και η αντίληψή του ήταν μειοψηφική, διορίσθηκε εκπρόσωπος της Κομιντέρν για τη ΝΑ Ασία (μάλλον τον Ιούνιο του 1923) και συνέγραψε ένα βιβλίο αναφοράς για την κατάσταση στη χώρα του, το οποίο εκδόθηκε στα ρωσικά τον επόμενο χρόνο.
Καντώνα
Το Δεκέμβριο του 1923 στάλθηκε από την Κομιντέρν στην Καντώνα της νότιας Κίνας. Μία από τις χρεώσεις του ήταν να εκδώσει μια αγγλόφωνη εφημερίδα, πράγμα που αποδείχθηκε δύσκολο αφού ούτε τη γλώσσα γνώριζε καλά, ούτε τυπογραφικά στοιχεία λατινικού αλφαβήτου μπορούσε να βρει εύκολα.
Μανίλα
Τον Ιούλιο του 1925 εγκαταστάθηκε στην αμερικανοκρατούμενη Μανίλα, όπου βρήκε δουλειά σε μια εφημερίδα και ανέπτυξε φιλία με στελέχη του τοπικού ΚΚ. Είχε επίσης επαφές με κρατικούς αξιωματούχους, όπως τον πρόεδρο της χώρας Μανουέλ Κεζόν και τον πρώην πρόεδρο Εμίλιο Αγκουϊνάλντο, που δεν είχαν καμμία ιδέα ότι συναναστρέφονταν με έναν παράνομο κομμουνιστή ηγέτη!
Ενώ εξελίσσονταν τα παραπάνω, στα τέλη του 1926 ο Μαλάκα ταξίδεψε στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης (όπου διαβιούσαν αρκετοί Ινδονήσιοι) και ίδρυσε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Ινδονησίας (PARI). Με την κίνηση αυτή λάμβανε σαφείς αποστάσεις τόσο από το ΚΚΙ όσο και από την Κομιντέρν. Αν και το νέο κόμμα τελικά δεν κέρδισε σημαντική υποστήριξη εντος της Ινδονησίας, ήταν το μοναδικό εκείνη τη στιγμή που διεκδικούσε ευθέως την ανεξαρτησία της χώρας.
275px|thumb|right|Φωτογραφία της Σαγκάης από τη δεκαετία του 1930. Σύμφωνα με τον καθηγητή Κούσνο, οι εμπειρίες που αποκόμισε κατά την παραμονή του στην κινεζική μεγαλούπολη καθόρισαν σημαντικά τη μετέπειτα στάση του Μαλάκα. Επέστρεψε στη Μανίλα τον Αύγουστο του 1927, αλλά οι Ολλανδοί τον είχαν ήδη εντοπίσει και ζήτησαν από τις ΗΠΑ τη δίωξή του. Οι αμερικανοί τον συνέλαβαν με την κατηγορία της παράνομης εισόδου στη χώρα, πυροδοτώντας πατριωτική έκρηξη στους Φιλιππινέζους: πανεπιστήμια καταλήφθηκαν, τοπικοί πολιτικοί διοργάνωσαν εράνους για την υποστήριξή του, ενώ την υπεράσπισή του ανέλαβε ο πρώην υπουργός Δικαιοσυνης Χοσέ Άμπαντ Σάντος. Τελικά ο Μαλάκα ήλθε σε προδικαστικό συμβιβασμό, συμφωνώντας να απελαθεί στην Κίνα με αντάλλαγμα την απόσυρση της κατηγορίας.
Σαγκάη
Ο Μαλάκα υπολόγιζε πως η Ολλανδία θα ζητούσε από τις τοπικές αρχές να τον συλλάβουν, αμέσως μόλις το καράβι του θα έφθανε στην Κίνα. Με τη βοήθεια του πληρώματος αποβιβάσθηκε κρυφά στο λιμάνι Αμόι (το σημερινό Ξιαμέν) και κρύφθηκε σε ένα κοντινό χωριό. Για τη ζωή του τα επόμενα δύο χρόνια γωρίζουμε πολύ λίγα πράγματα, αφού δεν τα αναφέρει ούτε στην αυτοβιογραφία του. Κάποια στιγμή, πιθανώς το 1929, εμφανίζεται στην αγγλοκρατούμενη Σαγκάη και το 1931 ξαναρχίζει να δουλεύει για την Κομιντέρν.
Χονγκ Κονγκ
Στη συνέχεια ο Μαλάκα διέφυγε στο Χονγκ Κονγκ με πλαστή ταυτότητα, συνελήφθη από τις βρετανικές αρχές και προφυλακίσθηκε. Μετά τη σύλληψή του ήλπιζε να οδηγηθεί στο δικαστήριο και να διεκδικήσει πολιτικό άσυλο στη Μεγάλη Βρετανία, όμως μετά από μήνες ανακρίσεων αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες και με την υποχρέωση να εγκαταλείψει τη βρετανική αποικία (1933).
Αμόι
Αφού εξέτασε πολλές επιλογές βάσει του κριτηρίου «Πού δε θα με βρουν οι Ολλανδοί πράκτορες», επέλεξε να επιστρέψει στο Αμόι - την πόλη που είχε αποδράσει μετά την απέλασή του από τις Φιλιππίνες. Εκεί επανασυνδέθηκε με έναν παλαιό φίλο και κρύφθηκε στο χωριό του. Βαριά άρρωστος από τις περιπέτειες που επιδείνωσαν το πρόβλημα φυματίωσης, έμεινε στο χωριό για τρία χρόνια μέχρι να βελτιωθεί η υγεία του. Στην πόλη επέστρεψε το 1936 και ίδρυσε μια σχολή εκμάθησης Αγγλικών, Γερμανικών και Μαρξισμού, η οποία πολύ σύντομα έγινε το μεγαλύτερο κέντρο ξένων γλωσσών του Αμόι.
Ινδοκίνα
275px|thumb|right|Τμήμα του ιαπωνικού ποδηλατικού πεζικού στην Ιάβα. Η ιαπωνική κατάκτηση έδιωξε τους Ολλανδούς από την Ινδονησία μέχρι τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1945 ο ολλανδικός στρατός επέστρεψε, πυροδοτώντας την Ινδονησιακή Επανάσταση. Τον Αύγουστο του 1937 ο ιαπωνικός στρατός μπήκε στη νότια Κίνα και ο Μαλάκα έγινε για πολλοστή φορά φυγάς, περιπλανώμενος για πέντε χρόνια στη χερσόνησο της Ινδοκίνας. Μέσω Σιγκαπούρης έφθασε στο Ραγκούν της Βιρμανίας, όπου έμεινε μέχρι να του τελειώσουν οι οικονομίες που συγκέντρωσε στο Αμόι. Μετά επέστρεψε στη Σιγκαπούρη, όπου εργάσθηκε ως δάσκαλος. Όταν μπήκε και εκεί ο ιαπωνικός στρατός στις αρχές του 1942, ο Μαλάκα αποφάσισε να γυρίσει στην πατρίδα του μετά από δύο δεκαετίες εξορίας.
Δεύτερη επιστροφή
Η Ινδονησία το 1942 ήταν επίσης κατειλημμένη από τους Ιάπωνες στα πλαίσια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κινούμενος υπό άκρα μυστικότητα, χρειάσθηκε αρκετούς μήνες μέχρι να φθάσει στην πρωτεύουσα Τζακάρτα τον Ιούλιο και να εγκατασταθεί σε ένα προάστειό της. Για κάποιο διάστημα, όσο επαρκούσαν τα χρήματα που κέρδισε στη Σιγκαπούρη, αφοσιώθηκε στη μελέτη και τη συγγραφή.
Ακολούθως έπιασε δουλειά ως διοικητικός υπάλληλος σε ένα ανθρακωρυχείο της δυτικής Ιάβας, κοντά στη Τζακάρτα, φυσικά με ψεύτικα στοιχεία. Εργασία του ήταν να τηρεί τα αρχεία των Ρόμουσα, των ντόπιων εργατών που επιστρατεύονταν αναγκαστικά από τον ιαπωνικό στρατό για να δουλέψουν στα ορυχεία ή τους σιδηροδρόμους.
Μέτωπο Πάλης
Τον Αύγουστο του 1945 η Ιαπωνία αποχώρησε συνεπεία της ήττας της στο Β' Π.Π. και οι Ινδονήσιοι διεκήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Ταυτόχρονα η Ολλανδία προσπάθησε να επανακάμψει στην περιοχή επιζητώντας την επαναφορά του προ 1942 καθεστώτος, δηλ. την επαναποικιοποίηση της Ινδονησίας. Αποτέλεσμα ήταν η ένοπλη σύγκρουση των δύο πλευρών που διήρκεσε πέντε χρόνια, η Ινδονησιακή Επανάσταση. Μολονότι οι Ινδονήσιοι αριθμούσαν πολλές δεκάδες εκατομμύρια, η εσωτερική διάσπασή τους ανάμεσα σε μετριοπαθείς (που εκφράζονταν από την επίσημη κυβέρνηση) και ριζοσπαστικούς (που εκφράζονταν κυρίως από αριστερά και εθνικιστικά κόμματα) τους εμπόδιζε να κυριαρχήσουν. Από την άλλη οι Ολλανδοί ήταν λίγοι για να καταπνίξουν την επανάσταση, αλλά αρκετοί για να κρατούν υπό τον έλεγχό τους τις σημαντικές πόλεις, όπως την Τζακάρτα.
Στο ξεκίνημα της επανάστασης ο Μαλάκα περιόδευσε στην Ιάβα χρησιμοποιώντας το αληθινό όνομά του για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες. Σε αυτήν την περιοδεία διαμόρφωσε την αντίληψη ότι ο λαός ήταν έτοιμος να διώξει οριστικά με τα όπλα τους Ολλανδούς. Για το Σουκάρνο, ο οποίος είχε αναλάβει πρόεδρος επί κατοχής και παρέμεινε μετά την αποχώρηση των ιαπώνων, εκτιμούσε πως ήταν επικίνδυνα μετριοπαθής και κάποια στιγμή θα ερχόταν σε διπλωματικό συμβιβασμό. Προσπαθώντας λοιπόν να τον παρασύρει σε πιο ριζοσπαστικές θέσεις, πρωτοστάτησε στη συγκρότηση του «Μετώπου Πάλης» (Persatuan Perjuangan) από 140 μικρές ομάδες και κόμματα (δε συμπεριλαμβανόταν το ΚΚΙ, με το οποίο είχαν αναπτυχθεί σχέσεις ακραίας αντιπάθειας). Το Γενάρη του 1946, το ιδρυτικό συνέδριο του Μετώπου διακήρυξε τρεις άξονες ως βάση ενός επιθυμητού προγράμματος εθνικής συνεννόησης:
Το αιτήματα αυτά έτυχαν πλατιάς υποστήριξης όχι μόνο στις λαϊκές μάζες αλλά κι εντός των αξιωματικών του στρατού. Το Φεβρουάριο η πίεση εξανάγκασε σε παραίτηση τον πρωθυπουργό, επειδή υποστήριζε τις διαπραγματεύσεις με την Ολλανδία. Ο πρόεδρος Σουκάρνο αναζήτησε τότε συνεργασία με το Μαλάκα, όμως ο τελευταίος δε δέχθηκε (ή αδυνατούσε να επιβάλει στους συμμάχους του) κάτι τέτοιο. Μετά από αυτό ο μεν παραιτηθείς πρωθυπουργός επαναπροσλήφθηκε από το Σουκάρνο, το δε Μέτωπο Πάλης πέρασε στην ανοιχτή αντιπολίτευση, κάνοντας σαφές ότι θα πολεμούσε κάθε διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους αποικιοκράτες.
Φυλάκιση και επανδραστηριοποίηση
Τον αμέσως επόμενο μήνα η κυβέρνηση φυλάκισε τα ηγετικά στελέχη του Μετώπου για δυόμισι χρόνια. Σε αυτό το διάστημα, το αντίπαλο ΚΚΙ είχε ακολουθήσει επαμφοτερίζουσα πορεία - αρχικά συμπράττοντας με την κυβέρνηση, αλλά αργότερα βγαίνοντας στην αντιπολίτευση και αναδεικνυόμενο στη βασική δύναμη αμφισβήτησης του Σουκάρνο. Υπάρχει μάλιστα η εκτίμηση ότι ο Σουκάρνο ανέχθηκε την αποφυλάκιση των ηγετών του Μετώπου το Σεπτέμβριο του 1948, επειδή ήλπιζε πως η επαναδραστηριοποίησή τους θα «έκοβε» κόσμο από το ΚΚΙ, το οποίο λίγες μέρες νωρίτερα είχε ανακηρύξει τις περιοχές που ήλεγχε σε Ινδονησιακή Σοβιετική Δημοκρατία!
Ο Μαλάκα εγκαταστάθηκε στη Γιογκακάρτα, προσωρινή πρωτεύουσα κατά την επανάσταση, και ίδρυσε το Προλεταριακό Κόμμα (Partai Murba). Παράλληλα οι μάχες είχαν πάρει άσχημη τροπή και το Δεκέμβριο η πόλη έπεσε στα χέρια των Ολλανδών. Ο Μαλάκα διέφυγε στις ζούγκλες της ανατολικής Ιάβας, όπου εκτιμούσε πως δε θα παρενοχλείτο από τους αποικιοκράτες, και έβαλε μπρος τη συγκρότηση ενός νέου στρατού σε συνεργασία με τον ταγματάρχη Σαμπαρούντιν, διοικητή του 38ου Τάγματος του ινδονησιακού στρατού. Η προσπάθεια απέτυχε, αφενός λόγω του φόβου που ενέσπειρε η διαφαινόμενη νίκη των Ολλανδών, αφετέρου λόγω του εμφύλιου σπαραγμού ανάμεσα στις αντιμαχόμενες επαναστατικές ομάδες.
Θάνατος
Στις 17 Φεβρουαρίου 1949 ο ινδονησιακός στρατός αποφάσισε να συλλάβει το Σαμπαρούντιν και το τάγμα του. Στις 19 συνελήφθη και ο Μαλάκα στο αρχηγείο τους στο Μπλιμπίνγκ.
Ενώ οι ινδονήσιοι αναλώνονταν σε εσωτερικές έριδες, οι Ολλανδοί ετοίμαζαν την εκκαθάριση της ανατολικής Ιάβας από κάθε εστία αντίστασης. Στις 20 Φεβρουαρίου τα διαβόητα ΚPS (Korps Speciale Troepen) επιτέθηκαν με πρωτοφανή ταχύτητα και βιαιότητα, τρέποντας τον ινδονησιακό στρατό σε άτακτη φυγή. Την επόμενη μέρα ο φυλακισμένος Ταν Μαλάκα μεταφέρθηκε σε ένα φυλάκιο του στρατού, όπου εκτελέσθηκε αμέσως από τους συμπατριώτες του. Τάφηκε πρόχειρα στο δάσος της περιοχής.
Πολιτικές αντιλήψεις
Ο Ταν Μαλάκα πίστευε ότι η ανάπτυξη των κομμουνιστικών κομμάτων στις αποικίες της Ασίας ήταν συμβατή με πολλά από τα κινήματα εθνικής αυτοδιάθεσης των χωρών αυτών. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 αυτή η άποψη βρισκόταν στο επίκεντρο έντονων συζητήσεων εντός της Κομιντέρν, όπου αντιμετωπιζόταν συνήθως με σκεπτικισμό εδραζόμενο σε δύο ερωτήματα: εάν τα μη βιομηχανοποιημένα έθνη της Ασίας μπορούσαν να αυτοκυβερνηθούν, και ποιες συνέπειες που θα είχε μια τέτοια αποαποικιοποίηση στην εργατική τάξη των ευρωπαϊκών χωρών.
195px|thumb|right|Εξώφυλλο από ινδονησιακή έκδοση του «Από Φυλακή σε Φυλακή». Επίσης ο Μαλάκα υπερασπιζόταν με πάθος τη δυνατότητα συνύπαρξης κομμουνισμού και ισλαμισμού, καθώς και τη συνεργασία των δύο δυνάμεων για την πραγματοποίηση της επανάστασης στην Ινδονησία. Υλοποίησε τη συμμαχία του ΚΚΙ με τη Σαρεκάτ Ισλάμ που τον οδήγησε στην προεδρία του κόμματος. Η αποξένωσή του από το κόμμα άρχισε λίγο αργότερα, όταν - εν τη απουσία του - η συμμαχία αυτή σταμάτησε.
Συνολικά έβλεπε το Ισλάμ ως μια δύναμη που μπορεί να συνενώσει τα προλεταριάτα της ΝΑ Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, οι οποίες στέναζαν κάτω από τον αποικιοκρατικό ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών δυνάμεων, σε κοινό αγώνα ενάντια στην καταπίεση. Η προσδοκία αυτή τον έφερε συχνά σε διάσταση με την Κομιντέρν, αφού κατά την κυρίαρχη αντίληψη η θρησκευτική πίστη ήταν εργαλείο στα χέρια των καταπιεστών και εμπόδιο για τη συνειδητοποίηση του λαού και την προλεταριακή επανάσταση. Ο ίδιος ο Λένιν είχε μιλήσει για ανάγκη «πάλης ενάντια στον πανισλαμισμό».
Σε αρκετά κείμενά του, τέλος, εξέφρασε την ιδέα ενός μεγάλου ομοσπονδιακού σοσιαλιστικού κράτους που ονόμασε «Ασλία» και θα εκτεινόταν από την Ινδοκίνα μέχρι την Αυστραλία, συμπεριλαμβάνοντας τα νησιά που βρίσκονται ανάμεσά τους.
Από φυλακή σε φυλακή
Το σημαντικότερο βιβλίο του Μαλάκα είναι το Dari Pendjara ke Pendjara που στα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί ως «Από φυλακή σε φυλακή». Γράφθηκε ενώ ήταν φυλακισμένος από το Σουκάρνο και περιλαμβάνει τόσο θεωρητικές - πολιτικές προσεγγίσεις για το μαρξισμό και τον αγώνα του ινδονησιακού λαού, όσο και εκτενείς αυτοβιογραφικές αναφορές. Αποτελεί τη βασικότερη πηγή άντλησης πληροφοριών για την περιπλάνησή του κατά τη διάρκεια της εξορίας. Μεταφράσθηκε στα ιαπωνικά το 1981, ενώ δέκα χρόνια αργότερα προστέθηκε η αγγλική μετάφραση με τίτλο From Jail to Jail.
Παραπομπές
Μαλακα Μαλακα
Βασιλικός Ερυθρός Σταυρός
Ο Βασιλικός Ερυθρός Σταυρός (αγγλικά: Royal Red Cross) είναι στρατιωτικό παράσημο που απονέμεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Κοινοπολιτεία για εξαιρετικές υπηρεσίες νοσηλευτικού προσωπικού του στρατού.
Σύσταση
Το παράσημο καθιερώθηκε στις 23 Απριλίου 1883 από τη Βασίλισσα Βικτώρια, με μια ενιαία τάξη. Πρώτη αποδέκτης του ήταν η πρωτοπόρος της σύγχρονης νοσηλευτικής Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Νοέμβριο του 1915, καθιερώθηκε μία δεύτερη κατώτερη τάξη.
Το βραβείο απονέμεται σε πλήρως εκπαιδευμένους νοσηλευτές, επίσημα αναγνωρισμένης νοσηλευτικής υπηρεσίας, στρατιωτικής ή πολιτικής, η οποία έχει επιδείξει εξαιρετική αφοσίωση και ικανότητα κατά την άσκηση των καθηκόντων του στη νοσηλευτική, για συνεχή και μακρά περίοδο. Απονέμεται, επίσης, όταν έχει πραγματοποιηθεί μια πράξη εξαιρετικής γενναιότητας και αφοσίωσης κατά τη θέση του καθήκοντος. Αποδίδεται σε μέλη των νοσηλευτικών υπηρεσιών ανεξάρτητα από το στρατιωτικό βαθμό του. Κάτοχοι του παράσημου της δεύτερης κατηγορίας προωθούνται στην πρώτη κατηγορία, όταν λάβουν κάποιο περαιτέρω βραβείο, αν και μπορούν να λάβουν απευθείας το παράσημο της πρώτης τάξης. Οι κάτοχοι της πρώτης κατηγορίας που λαμβάνουν κι άλλο βραβείο βραβεύονται και μια μεταλλική πόρπη.
Το παράσημο μέχρι το 1976 αποδιδόταν αποκλειστικά σε γυναίκες, όταν και άνδρες ξεκίνησαν να το λαμβάνουν. Το 1979 θεσμοθετήθηκε η μεταθανάτια απονομή του παράσημου για άνδρες νοσηλευτές.
Οι παραλήπτες του Βασιλικού Ερυθρού Σταυρού έχουν την εξουσιοδότηση να χρησιμοποιούν τα ακρωνύμια "RRC" ή "ARRC" αν ανήκουν στην πρώτη ή δεύτερη τάξη αντίστοιχα.
Συμμετοχή της Ουκρανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Ουκρανία συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί από τις 24 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου 2020, αναβλήθηκαν όμως, για τις 23 Ιουλίου με 8 Αυγούστου 2021, λόγω της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19. Αυτή ήταν η 7η συνεχόμενη συμμετοχή της χώρας σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στη μετασοβιετική εποχή, έχοντας μάλιστα την μικρότερη εκπροσώπησή από αθλητές (155) που είχε ποτέ.
Η Ουκρανία συγκέντρωσε συνολικά 19 μετάλλια στο Τόκιο, βελτιώνοντας έτσι την επίδοσή της από το Ρίο, με 11, η οποία ήταν και η χαμηλότερη μέχρι σήμερα. Ωστόσο, η χώρα κατάφερε να κερδίσει μόνο ένα χρυσό, και κατατάχθηκε 44η στον πίνακα μεταλλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χώρες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Στασιμοπληθωρισμός
Ο στασιμοπληθωρισμός εμφανίζεται όταν το κόστος επένδυσης αυξάνεται, ώστε να διαχέεται στην αγορά, δημιουργώντας πληθωρισμό. Ταυτόχρονα, αποτρέπει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν περαιτέρω, άρα δεν αυξάνεται η αύξηση της προσφοράς αγαθών όπως προβλέπει ο νόμος της προσφοράς. Σε χειρότερη περίπτωση αντί για νέες επενδύσεις κλείνουν μερικές επιχειρήσεις, ώστε να αυξάνεται η ανεργία.
Σύμφωνα με κάποιες οικονομικές θεωρίες υπάρχουν δύο λόγοι που μπορούν να προκαλέσουν στασιμοπληθωρισμό. Και με τους δύο τρόπους αυξάνεται το κόστος της επένδυσης. Ο πρώτος είναι η ολιγοπωλιακή ή μονοπωλιακή οργάνωση της οικονομίας, ώστε να έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν στην αγορά μεγαλύτερες τιμές, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ανατιμήσεις του πετρελαίου. Ο άλλος λόγος είναι η αύξηση των μισθών που μπορούν να επιβάλλουν εργατικά συνδικάτα. Σύμφωνα με αυτή τη θεώρηση ο στασιμοπληθωρισμός οφείλεται γενικά σε διαστρέβλωση της οικονομίας που επιβάλλεται για ικανοποίηση προσωπικών συμφερόντων.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Μακροοικονομική
Λαγονήσι Αττικής
Το Λαγονήσι είναι παραθαλάσσια περιοχή της Αττικής και υπάγεται στον Δήμο Σαρωνικού. Ανήκει διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Καλυβίων Θορικού, και βρίσκεται νότια της πόλης των Καλυβίων Θορικού, της οποίας αποτελεί επίνειο και συνοικία. Αποτελούσε τον αρχαίο δήμο Θοριέων. Έχει πάρει το όνομά της από τη χερσόνησο μήκους 900 μέτρων στις ανατολικές ακτές του Σαρωνικού κόλπου. Έχει τουριστικές εγκαταστάσεις.
Ιστορικό
Διαθέτει δύο δημοτικά σχολεία, γυμνάσιο και λύκειο.
Στον κινηματογράφο
Πλάνα από το Λαγονήσι εμφανίζονται στις εξωτερικές σκηνές της ταινίας του Ερρίκου Ανδρέου Αναζήτησις... (1972) με πρωταγωνιστές τους Άγγελο Αντωνόπουλο και Έλενα Ναθαναήλ. δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Πεύκο Λαγονησίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί και Περιοχές Αττικής Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού
Τάισον (ποδοσφαιριστής)
Ο Τάισον Μπάρκελος Φρέντα (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1988), ευρέως γνωστός ως Τάισον, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για τον ΠΑΟΚ.
Ιντερνασιονάλ
Ο Τάισον ξεκίνησε την καριέρα του στην βραζιλιάνικη Ιντερνασιονάλ και γρήγορα αναδείχθηκε στα νεανικά της τμήματα, αποτελώντας μια από τις πιο φιλόδοξες προοπτικές του συλλόγου. Αφού έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το 2008, συνέχισε να είναι βασικό μέρος της ομάδας, κερδίζοντας στη συνέχεια το Κόπα Σουδαμερικάνα. Η σπουδαία του φόρμα συνεχίστηκε και την επόμενη σεζόν, όπου κέρδισε το Καμπεονάτο Γκαούτσο, το Πρωτάθλημα Suruga Bank, και τερμάτισε δεύτερος στο Κύπελλο Βραζιλίας. Η πρώτη θητεία του Τάισον στον σύλλογο, έφτασε στο τέλος της με εξαιρετικό τρόπο, κερδίζοντας το Κόπα Λιμπερταδόρες το 2010.
Μεταλίστ Χάρκιβ
Αφού το όνομά του συνδέθηκε με πλήθος συλλόγων σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των Βόλφσμπουργκ και Νάπολι, ο Τάισον υπέγραψε τελικά στην ουκρανική Μεταλίστ Χάρκιβ έναντι περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ. Ο Βραζιλιάνος σημείωσε ένα απίστευτο γκολ σε στυλ "βόλεϊ" εναντίον της Ρόσενμποργκ στις 8 Νοεμβρίου 2012 για το Γιουρόπα Λιγκ. Στο ίδιο παιχνίδι έδωσε και την ασίστ για το δεύτερο γκολ σε νίκη της ομάδας του με 3–1.
Σαχτάρ Ντόνετσκ
δεξιά|μικρογραφία| Ο Τάισον το 2017 Ο Τάισον υπέγραψε με την Σαχτάρ Ντόνετσκ την 1η Ιανουαρίου του 2013 έναντι αμοιβής περίπου 12,4 εκατομμυρίων λιρών. Έκανε το ντεμπούτο του με τη Σαχτάρ στο Τσάμπιονς Λιγκ, εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε μια ισοπαλία με 2–2, στις 13 Φεβρουαρίου του 2013. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Σαχτάρ και αναδείχθηκε Man of the Match σε μια ισοπαλία με 3–3 με την Μεταλούργκ Ζαπρίζια στις 19 Μαΐου του 2013, σημειώνοντας το γκολ της ισοφάρισης στο 92ο λεπτό. Ο Τάισον σκόραρε σε μια νίκη με 3-0 επί της Τσερνομόρετς Οδησσού στον τελικό του Κυπέλλου Ουκρανίας για την σεζον 2012-13. Στις 10 Ιουλίου του 2013, ο Τάισον σκόραρε σε νίκη με 3–1 επί της Τσερνομόρετς για το Σούπερ Καπ Ουκρανίας. Τον Νοέμβριο του 2019, αποβλήθηκε, αφού αντέδρασε σε υποτιθέμενη ρατσιστική επίθεση, και του επιβλήθηκε επίσης ποινή αποκλεισμού ενός αγώνα.
Επιστροφή στην Ιντερνασιονάλ
Στις 16 Απριλίου 2021, η Ιντερνασιονάλ ανακοίνωσε την επιστροφή του Τάισον στον σύλλογο της παιδικής του ηλικίας, μετά από 11 χρόνια, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το 2023. Ο αθλητής πήρε μια σημαντική μείωση αποδοχών για να πραγματοποιήσει τη συμφωνία, αρνούμενος πιο καλές προσφορές από διάφορους άλλους συλλόγους.
ΠΑΟΚ
Στις 14 Ιανουαρίου 2023, ο Τάισον υπέγραψε στον ΠΑΟΚ για 1,5 χρόνο.
Διεθνής καριέρα
Σε μια συνέντευξη με τον προπονητή της εθνικής ομάδας της Ουκρανίας, ο Mykhaylo Fomenko είπε για αυτόν ότι είναι πιθανό να τον χρησιμοποιήσει η ομάδα, ως πολιτογραφημένο. Ο Τάισον ανέφερε ότι είναι πιθανό να δεχτεί την κλήση του για την Ουκρανία, εάν του ζητηθεί. Όμως, στις 22 Αυγούστου 2016, ο νεοδιορισμένος τότε προπονητής, Τίτε, τον κάλεσε στην εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Στις 13 Ιουνίου 2017, ο Τάισον σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ, σε έναν αγώνα εναντίον της Αυστραλίας, ο οποίος έληξε με 4–0. Πέτυχε το 3ο γκολ της αναμέτρησης.
Τον Μάιο του 2018, συμπεριλήφθηκε στην 23αδα του Τίτε, για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.
Διακρίσεις
Ιντερνασιονάλ
Σαχτάρ Ντόνετσκ
Ατομικές
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ουκρανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μεταλίστ Χάρκιβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ
Σωτήρης Λυμπερόπουλος
Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος (29 Ιουνίου 1977) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα για την ομάδα της Καλλιθέας.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1977 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα Νίκη Πλάτης και στη συνέχεια στην Εράνη Φιλιατρών μαζί με τον ξάδερφό του Νίκο. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Καλαμάτα και παράλληλα αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων. Με την Καλαμάτα έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 14 Ιανουαρίου 1996, εναντίον του Απόλλωνα Αθηνών στη Ριζούπολη.
Ακολούθησε μια σειρά από μεταγραφές σε πολλές ομάδες. Ο Εθνικός Πειραιώς, η ΑΕΚ, η βελγική Λα Λουβιέρ, ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο Ακράτητος και η Καστοριά.
Από το καλοκαίρι του 2007 έως και το καλοκαίρι του 2013, για έξι περιόδους, αγωνίστηκε στη Skoda Ξάνθη. Συνολικά έχει αγωνιστεί σε 188 αγώνες πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί είναι με την ακριτική ομάδα, ενώ 21 έχει με τον Άρη. Από τον Αύγουστο του 2013 ανήκει στην Καλλιθέα που συμμετέχει στη Β' Εθνική κατηγορία.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος των εθνικών ομάδων Παίδων (έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων στην Κατερίνη το 1995, κατακτώντας την τρίτη θέση κι έχοντας 22 συνολικά συμμετοχές), Νέων (32 συμμετοχές) και Ελπίδων, με την οποία έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας, έχοντας συνολικά 18 συμμετοχές, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε την τρίτη θέση στους Μεσογειακούς αγώνες στο Μπάρι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Συνάρτηση προσήμου
right|thumb|350px|Γραφική παράσταση της συνάρτησης προσήμου.
Στα μαθηματικά, η συνάρτηση προσήμου είναι η πραγματική συνάρτηση που δίνει το πρόσημο ενός πραγματικού αριθμού ή μηδέν αν ο αριθμός είναι μηδέν.
Ορισμός
Η συνάρτηση προσήμου ορίζεται ως εξής: και παίρνει το όνομά της από την αγγλική λέξη sign.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Γεράσιμος Μήτογλου
Ο Γεράσιμος Μήτογλου (γενν. 20 Οκτωβρίου 1999) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στην ΑΕΚ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Γιώργος Μπίας
thumb|125 px|Ο Γιώργος Μπίας. Ο Γιώργος Μπίας (1926 - 1990) ήταν Έλληνας κολυμβητής, γυμναστής, καταδύτης και προπονητής, πρωτοπόρος του ναυταθλητισμού στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Άγιο Νικόλαο. Διετέλεσε προπονητής της εθνικής Ελλάδας, πολλών ομάδων, όπως ο Εθνικός Γ.Σ.Αθηνών, ο Παναθηναϊκός, ο Ναυτικός Όμιλος Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ, 1961-64), ο ΕΓΟΗ και ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης (ΕΘΕ).
Βιογραφία
Ήταν αθλητής της κολύμβησης και των καταδύσεων και μέλος του Αμερικανικού Ναυτικού Ινστιτούτου. Εργάστηκε ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής τη δεκαετία του ' 60 και του '70. Τη δεκαετία του ' 60 ανέπτυξε το άθλημα της κωπηλασίας στη Θεσπρωτία (τετράκωπος). Από το 1966 ως το 1970 ήταν επικεφαλής της προπονητικής ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Το 1968 ανέλαβε προπονητής της ομάδας κολύμβησης του Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών και κατάφερε να ανανεώσει το σύλλογο, ο οποίος διερχόταν κρίση εκείνη την περίοδο. Στον Εθνικό Γ.Σ. Αθηνών ο Γιώργος Μπίας ήταν προπονητής της Ελένης Αυλωνίτου και της Βιβής Πρωτόπαππα και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη και των δύο αυτών κορυφαίων πρωταθλητριών. Λίγο πριν αρρωστήσει, ανέλαβε ως προπονητής της ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ). Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών στις 8 Ιουνίου και κηδεύτηκε από το ναό του Αγίου Γεωργίου στις 10 Ιουνίου 1990. Το βιβλίο που ετοίμαζε ("Η ζούγκλα των 25μ") δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας του θανάτου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των καταδύσεων Κατηγορία:Έλληνες προπονητές κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές
Στίλγουοτερ (Οκλαχόμα)
Το Στίλγουοτερ (αγγλικά: Stillwater) είναι πόλη στην βόρεια κεντρική Οκλαχόμα στην τομή των αυτοκινητοδρόμων U.S. 177 και State Highway 51. Είναι η έδρα της κομητείας Πέυν, στην Οκλαχόμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 45.688 κάτοικοι. Το Στίλγουοτερ είναι η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Στίλγουοτερ η οποία είχε πληθυσμό 77.350 σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Το Στίλγουοτερ ήταν μέρος του πρώτου Land Run που διεξήχθη στις 22 Απριλίου 1889, όταν οι Ανεκχώρητες Γαίες του Εδάφους της Οκλαχόμα άνοιξαν για εποικισμό. Ο καταστατικός χάρτης της πόλης υιοθετήθηκε αργότερα στις 24 Αυγούστου εκείνου του έτους. Το Στίλγουοτερ είναι έδρα του Πανεπιστημίου της πολιτείας Οκλαχόμα, του Northern Oklahoma College/OSU Gateway, του Μεσημβρινού Τεχνολογικού Κέντρου και του Τμήματος Καριέρας και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης της Οκλαχόμα. Το 2010, το CNN Money Magazine κατέταξε το Στίλγουοτερ ως 67ο στην λίστα των "Καλύτερων μικρών πόλεων της Αμερικής".
19ος αιώνας
Η βορειοκεντρική περιοχή της Οκλαχόμα έγινε μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών με την Αγορά της Λουιζιάνα το 1803. Το 1832, ο συγγραφέας, ιστοριογράφος, και ταξιδευτής Ουάσινγκτον Ίρβινγκ παρέσχε την πρώτη καταγεγραμμένη περιγραφή της περιοχής γύρω από το Στίλγουοτερ στο βιβλίο του A Tour on the Prairies. Έγραψε για «ένα ένδοξο λιβάδι που απλώνεται πέρα από τις χρυσές δέσμες ενός φθινοπωρινού ήλιου. Τα βαθιά και συχνά ίχνη των βούβαλων, έδειχναν ότι ήταν ένα από τα αγαπημένα τους σημεία για βοσκή». thumb|Stillwater Welcome Sign Στις 22 Απριλίου 1889, οι Ανεκχώρητες Γαίες του Εδάφους της Οκλαχόμα άνοιξαν για εγκατάσταση με το πρώτο Land Run. Μέχρι το τέλος της ημέρας, 0,97 τ.χλμ. είχαν διεκδικηθεί και καθοριστεί ως η πόλη του Στίλγουοτερ και μια πόλη σκηνών με πληθυσμό που αριθμούσε 300 άτομα είχε απλωθεί στο λιβάδι.
Την παραμονή Χριστουγέννων 1890, το Εδαφικό Νομοθετικό Σώμα της Οκλαχόμα πέρασε ένα νομοσχέδιο που πιστοποιούσε το Στίλγουοτερ ως την τοποθεσία του κολεγίου δωρεάς γης. Το 1894, το Οklahoma Agricultural and Mechanical College δώρισε το πρώτο τούβλινο κτίριο, το Assembly Building, αργότερα γνωστό ως Old Central. Μεταξύ 1889 και της προαγωγής σε πολιτεία της Οκλαχόμα, το Στιλγουότερ αναπτύχθηκε. Με την προαγωγή σε πολιτεία το 1907, το κέντρο του Στίλγουοτερ ήταν τοποθεσία περισσότερων από 50 κτιρίων περιλαμβανομένων αρκετών τραπεζών, εκκλησιών, παντοπωλείων, ξενοδοχείων, και εμπορικών κέντρων.
Η πρώτη εφημερίδα ήταν η Stillwater Gazette· το τηλέφωνο και η υπηρεσία αερίου έφθασαν το 1899· και ο Σιδηρόδρομος της Ανατολικής Οκλαχόμα (Eastern Oklahoma Railroad) έφθασε το 1900. Ο πληθυσμός ήταν κάτω από 500 το 1900.
20ός αιώνας
Ο πληθυσμός το 1917 ήταν 3.000 και μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε αυξηθεί σε περισσότερους από 10.000. Κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου, ο σκοπός των ηγετών της πόλης ήταν να μετατρέψουν την Oklahoma A&Mi σε πολεμικό εκπαιδευτικό κέντρο. Επέτυχαν να δημιουργήσουν 12 εκπαιδευτικά κέντρα που έφεραν περίπου 40.000 άνδρες και γυναίκες υπηρεσίας στο Στίλγουοτερ. Το W.A.V.E.S. (Women’s Reserve of the U.S. Naval Reserve) ήταν το μεγαλύτερο με 10.000 συμμετέχοντες. Στρατιωτικές καλύβες είχαν διασπαρεί σε όλη την πόλη και στρατώνες κατελάμβαναν την τοποθεσία όπου βρίσκονται σήμερα το Stillwater Medical Center και το αρχηγείο της CareerTech. Αυτή η τεράστια επιχείρηση έδεσε την πόλη στην διάρκεια του πολέμου και χρησίμευσε ως βάση για μια υγιή οικονομία κατά την μεταπολεμική περίοδο.
Το 1952 ιδρύθηκε το Industrial Foundation και οι επίτροποι του εργάσθηκαν ώστε να φέρουν νέες βιομηχανίες στην πόλη: την Moore Plant το 1966, την Mercury Marine το 1973, το εργοστάσιο της National Standard το 1988, το Wοrld Color Press το 1974 και την Armstrong World Industries, Inc. το 1988. Στην απογραφή του 2000, ο πληθυσμός ήταν 39.065· όμως, tο πληθυσμός προσαρμόσθηκε σε 46.156 το 2009. thumb|left|Teal Ridge
Όνομα της πόλης
Σύμφωνα με έναν θρύλο, οι τοπικές Ιθαγενείς Αμερικανικές φυλές — οι Πόνκα, οι Κιόβα, ο Όσατζ, και οι Πόουνι — αποκαλούσαν το ρυάκι “Still Water” (Ακίνητο Νερό ή Ήσυχο Νερό) επειδή το νερό ήταν πάντοτε στάσιμο και ήσυχο. Ένας άλλος θρύλος αναφέρει ότι οι κτηνοτρόφοι που οδηγούσαν κοπάδια από το Τέξας στους σιδηροδρομους πίσω στα ανατολικά πάντα έβρισκαν το νερό "ακόμα εκεί" (still there).
Ανεξάρτητα από αυτό, το φαράγγι έλαβε το επίσημο όνομα του το 1884 όταν ο Ουίλλιαμ Λ. Κάουτς ίδρυσε την “boomer colony” του στις όχθες του. The placid, spring-like creek became known as Stillwater. While the creek may have been tranquil, the next few years saw turmoil as pioneers sought free, fertile land and soldiers held them off while complicated legal issues and land titles with Creek and Seminole tribes were hashed out. Στις 22 Απριλίου 1889 τα κανόνια έβαλαν σηματοδοτώντας τον αγώνα για την απόκτηση γης, και κωμοπόλεις, περιλαμβανομένου του Στίλγουοτερ, αναπτύχθηκαν μέσα σε μια νύχτα.
Ομοσπονδιακή και πολιτειακή αντιπροσώπευση
Το Στίλγουοτερ βρίσκεται στις περιφέρειες 33 και 34 της Βουλής των Αντιπροσώπων της Οκλαχόμα και εκπροσωπείται από τον Ρεπουμπλικανό Λι Ντέννεϋ στην 33η περιφέρεια και τον Δημοκρατικό Κόρυ Ουίλλιαμς στην 34η περιφέρεια. Στην Πολιτειακή Γερουσία της Οκλαχόμα, το Στίλγουοτερ είναι στην 21 περιφέρεια και εκπροσωπείται από τον Ρεπουμπλικανό Τζέιμς Χάλλιγκαν.
Στην Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, το Στίλγουοτερ εκπροσωπείται από τον Ρεπουμπλικανό Φρανκ Λούκας, της τρίτης περιφέρειας της Οκλαχόμα. Στη Γερουσία των ΗΠΑ, το Στίλγουοτερ εκπροσωπείται από τους Ρεπουμπλικανούς Τομ Κόμπερν και Τζέιμς Ίνχοφ. thumb|left|Stillwater Municipal Building
Τοπική αυτοδιοίκηση
Η Πόλη του Στίλγουοτερ λειτουργεί υπό ένα σύστημα συμβούλου-manager. Σε αυτή την μορφή διοίκησης, ένα εκλεγμένο συμβούλιο της πόλης είναι υπεύθυνο για την άσκηση πολιτικής, περνώντας διατάξεις και εγκρίνοντας τον προϋπολογισμό της πόλης. Το συμβούλιο διορίζει έναν manager της πόλης ο οποίος εφαρμόζει τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν από το συμβούλιο.
Το Συμβούλιο της Πόλης γενικά συνέχεται την πρώτη, τρίτη και τέταρτη Δευτέρα του μήνα στο Council Room (Δωμάτιο του Συμβουλίου) στο Stillwater Municipal Building (Δημοτικό Κτίριο του Στίλγουοτερ), στην οδό S. Lewis 723. Η συνέλευση την τέταρτη Δευτέρα είναι συχνά μια συνεδρίαση έργου όταν παρουσιάζονται πληροφορίες από προσωπικό και συζητούνται χωρίς επίσημη δραστηριότητα του συμβουλίου.