cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προμηθεϊσμός
Πηγές του Προμηθεϊσμού
Μια σύντομη ιστορία της προμηθεϊκής προσπάθειας της Πολωνίας καταγράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1940, από τον Έντμουντ Χαρασκιέβιτς, έναν Πολωνό αξιωματικό στρατιωτικών πληροφοριών, του οποίου οι ευθύνες από το 1927 έως το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη το Σεπτέμβριο του 1939 περιλάμβαναν τον συντονισμό του προγράμματος Προμηθέας της Πολωνίας. Ο Χαρασκιέβιτς έγραψε το σχέδιό του στο Παρίσι μετά τη δραπέτευσή του από την Πολωνία που είχε κατακλυστεί από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση. μικρογραφία| [[Γιούζεφ Πιουσούτσκι —πατέρας της στρατηγικής του Προμηθεϊσμού]] Ένα βασικό απόσπασμα από το υπόμνημα του Πιουσούτσκι το 1904 δήλωνε:Το κίνημα του Προμηθεϊσμού, σύμφωνα με τον Χαρασκιέβιτς, πήρε τη γένεσή του από μια εθνική αναγέννηση που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα μεταξύ πολλών λαών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αυτή η αναγέννηση προήλθε από μια κοινωνική διαδικασία που οδήγησε τη Ρωσία στην επανάσταση. Σχεδόν όλα τα σοσιαλιστικά κόμματα που δημιουργήθηκαν στις εθνοτικά μη ρωσικές κοινότητες απέκτησαν εθνικό χαρακτήρα και έθεσαν την ανεξαρτησία στην κορυφή της ατζέντας τους: αυτό συνέβη στην Πολωνία, στην Ουκρανία, στη Φινλανδία, στη Λετονία, στη Λιθουανία, στη Γεωργία και στο Αζερμπαϊτζάν. Αυτά τα σοσιαλιστικά κόμματα θα πρωτοστατούσαν στα κινήματα ανεξαρτησίας των αντίστοιχων λαών τους. Ενώ όλες αυτές οι χώρες διέθεταν οργανώσεις καθαρά εθνικού χαρακτήρα που υποστήριζαν ομοίως την ανεξαρτησία, τα σοσιαλιστικά κόμματα, ακριβώς επειδή συνέδεσαν την εκπλήρωση των προσπαθειών τους για ανεξαρτησία με το κοινωνικό κίνημα στη Ρωσία, έδειξαν μεγαλύτερο δυναμισμό. Τελικά, οι λαοί της λεκάνης της Βαλτικής - Πολωνία, Φινλανδία, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία - νίκησαν και, μέχρι το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλοι διατήρησαν την ανεξαρτησία τους. Οι λαοί των λεκανών της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας - Ουκρανία, Κοζάκοι του Ντον, Κουμπάν, Κριμαία, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Βόρειος Καύκασος - χειραφετήθηκαν πολιτικά το 1919-1921 αλλά στη συνέχεια έχασαν την ανεξαρτησία τους από τη Σοβιετική Ρωσία κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Το 1917-1921, σύμφωνα με τον Χαρασκιέβιτς, καθώς τα έθνη της λεκάνης της Βαλτικής, της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας απελευθερώνονταν από την κηδεμονία της Ρωσίας, η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα που εργάστηκε ενεργά μαζί με αυτούς τους λαούς. Σε αυτές τις προσπάθειες, η Πολωνία συνάντησε την αντίθεση του δυτικού συνασπισμού, καθώς οι τελευταίοι υποστήριξαν τους (αντικομμουνιστές) «Λευκούς» Ρώσους στην προσπάθειά τους να ανοικοδομήσουν την παλιά Ρωσική Αυτοκρατορία. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον Χαρασκιέβιτς, η Γερμανία με τις δυνάμεις κατοχής της ενίσχυσε τις επιρροές της στη Λιθουανία και τη Λετονία, χειραγωγούσε τον υποστράτηγο της Ουκρανίας, Πάβλο Σκοροπάντσκι, προς την ουκρανική ομοσπονδία με μια πιθανή μελλοντική μη-μπολσεβικική Ρωσία και επιχείρησε μια γερμανική ηγεμονία στον Καύκασο ενάντια στα πολιτικά συμφέροντα της συμμάχου της Γερμανίας, της Τουρκίας. Οι πραγματικές προθέσεις της Γερμανίας φάνηκαν επιτέλους στη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, που συνήφθη με τους Μπολσεβίκους το 1918.
Αμέσως μετά την απώλεια της ανεξαρτησίας από τους λαούς της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας και την προσάρτηση αυτών των εδαφών το 1921 από τη Σοβιετική Ρωσία, η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έδωσε υλική και ηθική υποστήριξη στους μετανάστες με πολιτικές φιλοδοξίες του Προμηθεϊσμού στους (υπέρ -ανεξαρτησία). Μόνο μετά την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία (30 Ιανουαρίου 1933), δηλώνει ο Χαρασκιέβιτς, η Γερμανία θα αρχίσει να δείχνει έντονο ενδιαφέρον για το ζήτημα του Προμηθεϊσμού. Παρομοίως, η Ιαπωνία και η Ιταλία εκδήλωσαν κάποιο ενδιαφέρον. Παρά ταύτα, παρά τη γερμανική προπαγάνδα και τον ανταγωνισμό με την Πολωνία, η προσέγγιση της Γερμανίας απομακρύνθηκε από τις βασικές ιδεολογικές αρχές του Προμηθεϊσμού. Η γερμανική προσέγγιση ουσιαστικά αποτελούσε, σύμφωνα με τα λόγια του Χαρασκιέβιτς, «μια ελαστική, ευκαιριακή πλατφόρμα εκτροπής, επιδέκτη εκμετάλλευσης για τρέχοντες γερμανικούς πολιτικούς σκοπούς προς οποιαδήποτε κατεύθυνση». Τονίζει ότι σε αυτόν τον τομέα δεν υπήρξαν ποτέ οργανωτικοί ή ιδεολογικοί δεσμοί μεταξύ Πολωνίας και Γερμανίας. Οι νόμιμοι εθνικοί εκπρόσωποι των μεταναστών του Προμηθεϊσμού που συμμάχησαν με την Πολωνία έδειξαν έντονη πολιτική πίστη στην Πολωνία.
Αρχές
Ο Προμηθεϊσμός δεν είχε οργανωτική ή πολιτική υποστήριξη σε κανένα πολωνικό πολιτικό κόμμα της αριστεράς, της δεξιάς ή του κέντρου. Μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο των Πιουσουτσκίτων, ο Προμηθεϊσμός βρήκε πολλούς αντιπάλους. Παραδόξως, μεταξύ των νέων στο Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα της Πολωνίας — αρχιαντίπαλοι των Πιουσουτσκίτων [Piłsudczycy] — και κάποιων άλλων οργανώσεων νεολαίας της αντιπολίτευσης, το προμηθεϊστικό ζήτημα συζητήθηκε αυθόρμητα και απέκτησε υποστηρικτές.
Η ιστορία της μεσοπολεμικής συνεργασίας της Πολωνίας με τους «προμηθεϊστικούς λαούς» χωρίζεται σε πέντε περιόδους:
Πρώτη περίοδος (1918-1921)
Στη λεκάνη της Βαλτικής, η Φινλανδία, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Λετονία αναδείχθηκαν ως ανεξάρτητα κράτη. Η Πολωνία ήταν μεταξύ των πρώτων χωρών που τους επέκτεινε την αναγνώρισή τους, αν και οι Πολωνο-Λιθουανικές σχέσεις ήταν τεταμένες μετά τον Πολωνο-Λιθουανικό Πόλεμο.
Τσερνούσκο Λομπαρντόνε
Το Τσερνούσκο Λομπαρντόνε (ιταλικά: Cernusco Lombardone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Προμηθεϊσμός
Δεύτερη περίοδος (1921-1923)
μικρογραφία| [[Στανίσουαφ Χάλερ]] μικρογραφία| [[Βουαντίσουαφ Σικόρσκι]] Κατά τη δεύτερη προμηθεϊκή περίοδο της Πολωνίας (1921–1923), μετά τη Συνθήκη της Ρίγας που τερμάτισε τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, η Πολωνία συνέχισε την ανεξάρτητη ζωή της εντός καθιερωμένων ανατολικών συνόρων παράλληλα με τα κράτη της Βαλτικής. Τα κράτη της λεκάνης της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας, ωστόσο, έχασαν την ανεξαρτησία τους και απορροφήθηκαν από τους Σοβιετικούς. Αυτό που αποκαλεί ο Χαρασκιέβιτς «νόμιμες» κυβερνήσεις και πολιτικοί εκπρόσωποι αυτών των προμηθεϊκών χωρών μετανάστευσαν:
Τσερνούσκο Λομπαρντόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Προμηθεϊσμός
Δεύτερη περίοδος (1921-1923)
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Στρατάρχης Πιουσούτσκι παρέμεινε στην εξουσία, πρώτα ως Αρχηγός Κράτους (Naczelnik Państwa), αργότερα μεταβατικά ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου (Sztab Główny). Στις προμηθεϊκές υποθέσεις ενεπλάκησαν πλέον και οι διαδοχικοί αρχηγοί του Γενικού Επιτελείου Στρατηγείου, Στρατηγός Βουαντίσουαφ Σικόρσκι και Στρατηγός Στανίσουαφ Χάλερ, καθώς και ο αρχηγός του 2ου Τμήματος του Γενικού Επιτελείου (Oddział II), Συνταγματάρχης. Ιγκνάτσι Ματουσέφσκι.
Η Πολωνία συνεργάστηκε με προμηθεϊστικούς πολιτικούς μετανάστες που ήταν σε επίσημη επαφή με το Υπουργείο Εξωτερικών της Πολωνίας, με πολωνικά διπλωματικά γραφεία στην Κωνσταντινούπολη, το Βουκουρέστι, την Πράγα, την Τεχεράνη και το Παρίσι, καθώς και με το Πολωνικό Γενικό Επιτελείο. Ήδη από το 1922, η πρώτη ομάδα Γεωργιανών αξιωματικών, που συνέστησε η γεωργιανή κυβέρνηση, έγινε δεκτή στον Πολωνικό Στρατό.
Τρίτη περίοδος (1923-1926)
δεξιά|μικρογραφία| [[Ιωσήφ Στάλιν]] Στην τρίτη περίοδο (1923–1926), μετά την απομάκρυνση του Πιουσούτσκι από την εξουσία, οι διαδοχικές πολωνικές κυβερνήσεις εξάλειψαν το ζήτημα του Προμηθεϊσμού από την ατζέντα τους. Οι Σοβιετικοί υλοποίησαν το πρόγραμμα εθνικοτήτων του Ιωσήφ Στάλιν στις μη ρωσικές περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης εγκαινιάζοντας τις Αυτόνομες Δημοκρατίες, ενώ κατέστειλαν τις τελευταίες παρορμήσεις προς την ανεξαρτησία από την πλευρά των πληθυσμών αυτών των Δημοκρατιών.
Οι πολωνικές επαφές με τους μετανάστες του Προμηθεϊσμού συνεχίστηκαν, χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση της πολωνικής κυβέρνησης: σε στρατιωτικά θέματα, ο Συνταγματάρχης Σέτσελ, ο Ταγματάρχης Τσαρνέτσκι και ο Στρατηγός Χένρικ Σουχάνεκ-Σουχέτσκι, επικεφαλής του τμήματος εθνικοτήτων (Wydział) στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο Υπουργείο Εξωτερικών, από τον επικεφαλής του Ανατολικού Τμήματος, Γιούλιους Γουκασιέβιτς. Μια εξαίρεση στην επίσημη στάση της πολωνικής κυβέρνησης αφορούσε τον Γεωργιανό Προμηθεϊσμό, ο οποίος είχε υποστήριξη τόσο από τον υπουργό Εξωτερικών, Αλεξάντερ Σκσίνσκι, όσο και από τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγό Στανίσουαφ Χάλερ.
Τέταρτη περίοδος (1926-1932)
Η τέταρτη περίοδος (1926–1932), από την επιστροφή του Πιουσούτσκι στην εξουσία στο Πραξικόπημα του Μαϊου του 1926 έως τη σύναψη του Πολωνο-Σοβιετικού Συμφώνου Μη Επίθεσης του 1932, ήταν η περίοδος της πιο αποφασιστικής, οργανωμένης και ενεργής συνεργασίας με τις προμηθεϊκές οργανώσεις.
Το 1927, στο πρόβλημα του Προμηθεϊσμού δόθηκε επίσημη οργανωτική μορφή στο Υπουργείο Εξωτερικών και το Γενικό Επιτελείο της Πολωνίας. Τις προηγούμενες περιόδους, ο Προμηθεϊσμός είχε αντιμετωπιστεί σε διάφορα υψηλά κλιμάκια, αλλά δεν είχε κανένα επίσημο σπίτι. Τώρα δημιουργήθηκε ένας στενός συντονισμός μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών και του Γενικού Επιτελείου της Πολωνίας, ως πολιτικά αντιπροσώπευσης του Προμηθεϊκού ζητήματος, και με τα υπουργεία Στρατιωτικών και Εσωτερικών Υποθέσεων, που εμπλέκονται έμμεσα με αυτό (το Στρατιωτικό Υπουργείο, με ξένους συμβασιούχους αξιωματικούς και το Υπουργείο Εσωτερικών, με τις εσωτερικές Πολωνο-Ουκρανικές υποθέσεις).
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και έκτοτε
Η ατζέντα του Προμηθεϊσμού συνέχισε, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, να ενδιαφέρει άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας (ιδιαίτερα όσον αφορά την Ουκρανία ), της Φινλανδίας (που μαχόταν με τη Σοβιετική Ένωση), της Γαλλίας και της γειτόνισσας της Σοβιετικής Ένωσης, Τουρκίας.
Ο Χαρασκιέβιτς ολοκλήρωσε την εργασία του στο Παρίσι στις 12 Φεβρουαρίου 1940, με την παρατήρηση ότι «η απομάκρυνση της Πολωνίας από αυτές τις [προμηθεϊκές] διαδικασίες δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να τις σταματήσει, ενώ μας αφήνει στο περιθώριο και μας εκθέτει σε τεράστιες απώλειες που πηγάζουν από πανάρχαια αρχή ότι «όσοι απουσιάζουν χάνουν». Η κεντρική θέση της [Πολωνίας] στην αλυσίδα του Προμηθεϊσμού μας υπαγορεύει την ετοιμότητα και την παρουσία σε οποιεσδήποτε διαδικασίες αποσύνθεσης στη Ρωσία και την ηγετική συμμετοχή της Πολωνίας στην επίτευξή τους».
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κυβέρνηση της Πολωνίας ήταν ουσιαστικά ένα κράτος-μαριονέτα της Σοβιετικής Ένωσης και δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει ένα αναγνωρισμένο πρόγραμμα Προμηθεϊσμού. Παρόλα αυτά, ο πολωνικός λαός, μέσω της Αλληλεγγύης, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 δικαίωσε σε μεγάλο βαθμό τις προβλέψεις εκείνων των Πολωνών και άλλων που είχαν προβλέψει το γεγονός και, σε ορισμένες περιπτώσεις, είχαν εργαστεί για αυτό.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική της Πολωνίας Κατηγορία:Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία Κατηγορία:Γιούζεφ Πιουσούτσκι Κατηγορία:Προμηθέας Κατηγορία:Αντικομμουνισμός στην Πολωνία Κατηγορία:Επώνυμες πολιτικές ιδεολογίες
Μπουαλώ-Ναρσεζάκ
thumb Μπουαλώ-Ναρσεζάκ (γαλλικά: Boileau-Narcejac) είναι το λογοτεχνικό όνομα των Πιέρ Λουί Μπουαλώ (1906 - 1989) και του Πιέρ Ερώ, γνωστού ως Τομά Ναρσεζάκ (1908 - 1998), Γάλλων συγγραφέων αστυνομικών μυθιστορημάτων. Από την επιτυχημένη συνεργασία τους προέκυψαν 43 μυθιστορήματα, 100 διηγήματα και 4 θεατρικά έργα.
Τα έργα τους διασκευάστηκαν σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων Οι Διαβολογυναίκες (1955), σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό, και Δεσμώτης του Ιλίγγου (1958) σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πιέρ Λουί Μπουαλώ γεννήθηκε το 1906 στο Παρίσι. Οι σπουδές του τον προετοίμασαν για σταδιοδρομία στο εμπόριο, αλλά ήταν παθιασμένος με την αστυνομική λογοτεχνία από την παιδική του ηλικία. Άλλαξε αρκετά επαγγέλματα ενώ παράλληλα έγραφε διηγήματα και νουβέλες σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά. Στη συνέχεια έγραψε μια σειρά από μυθιστορήματα με ήρωα τον Αντρέ Μπρυνέλ, έναν ιδιότροπο ιδιωτικό ντετέκτιβ ειδικευμένο σε δύσκολες υποθέσεις, όπως το Έξι εγκλήματα χωρίς δολοφόνο (1939). Το 1938 τιμήθηκε με το βραβείο μυθιστορήματος περιπέτειας. Το 1939 παντρεύτηκε. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε, πιάστηκε αιχμάλωτος τον Ιούνιο του 1940 και πέρασε δύο χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου γνώρισε τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Επέστρεψε στο Παρίσι το 1942 και στρατολογήθηκε ως κοινωνικός λειτουργός. Το έργο του περιλάμβανε επισκέψεις σε φυλακές και συνεντεύξεις με εγκληματίες. Συνέχισε τη συγγραφική του καριέρα το 1945 γράφοντας μυθιστορήματα και σενάρια για μερικές επιτυχημένες ραδιοφωνικές σειρές το 1945-1947.
Ο Πιέρ Ερώ γεννήθηκε το 1908 στο Ροσφόρ-συρ-Μερ σε οικογένεια ναυτικών. Έχασε το ένα του μάτι σε παιδικό ατύχημα, το οποίο τον εμπόδισε να εργασθεί σαν ναυτικός. Στα νιάτα του, συνήθιζε να πηγαίνει για ψάρεμα στον ποταμό Σαράντ κοντά σε δύο χωριουδάκια που ονομάζονταν Σαιν Τομά και Ναρσεζάκ, και αργότερα τα χρησιμοποίησε σαν ψευδώνυμο – Τομά Ναρσεζάκ. Σπούδασε στα πανεπιστήμια του Μπορντώ, του Πουατιέ και του Παρισιού όπου έλαβε πτυχία λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Μετακόμισε στη Νάντη το 1945, όπου έγινε καθηγητής φιλοσοφίας και λογοτεχνίας σε λύκειο και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1967. Παντρεύτηκε δύο φορές, το 1930 γάμο από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά και δεύτερη φορά το 1967.
Συνεργασία
Το 1948, οι δύο συγγραφείς γνωρίστηκαν σε δείπνο προς τιμήν του Τομά Ναρσεζάκ που μόλις είχε κερδίσει το Βραβείο μυθιστορήματος περιπέτειας. Ο Πιέρ Μπουαλώ είχε λάβει την ίδια διάκριση δέκα χρόνια νωρίτερα.
Λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας και των μυθιστορημάτων περιπέτειας και οι δύο, από τότε άρχισαν τη συνεργασία τους αλληλογραφώντας, επιθυμώντας να γράψουν μαζί «κάτι διαφορετικό». Έγραφαν τα βιβλία μαζί, οι ρόλοι τους ήταν ωστόσο ξεκάθαρα καθορισμένοι: Ο Πιέρ Μπουαλώ έχτιζε την πλοκή, ο Τομά Ναρσεζάκ έγραφε, ολοκλήρωνε και επεξεργάζονταν το τελικό κείμενο. Η πρώτη τους επιτυχία με το ψευδώνυμο Μπουαλώ-Ναρσεζάκ ήταν Εκείνη που δεν υπήρχε πια (1952), ένα μυθιστόρημα που καθιέρωσε τη φήμη τους σε διεθνές επίπεδο.
Οι Μπουαλώ-Ναρσεζάκ έχουν εκδώσει με τη διπλή υπογραφή τους 43 μυθιστορήματα, 100 διηγήματα και 4 θεατρικά έργα. Πολλά από τα έργα τους έχουν μεταφερθεί στην οθόνη. Για 40 χρόνια (1948-1989) κυριάρχησαν στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα, συνθέτοντας λεπτές ιστορίες με ψυχολογικό σασπένς και άγχος σε σκοτεινή και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα με τους ήρωες να βυθίζονται στην ιλιγγιώδη αγωνία και τον τρόμο. Το 1965 κέρδισαν το Bραβείο μαύρου χιούμορ.
Έγραψαν επίσης σενάρια για τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και θεωρητικές μελέτες για τα είδη εγκλημάτων.
Η γόνιμη συνεργασία τους έληξε το 1989 με τον θάνατο του Πιέρ Μπουαλώ στο Μπωλιέ-συρ-μερ. Ο Τομά Ναρσεζάκ συνέχισε μόνος, έως τον θάνατό του το 1998 στη Νίκαια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Το σόβερεϊν ή κυρίαρχο, αγγλ. sovereign ήταν ένα χρυσό νόμισμα του βασιλείου της Αγγλίας, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1489 υπό τον βασιλιά Ερρίκο Ζ΄. Ενώ το σόβερεϊν είχε τυπικά ονομαστική αξία μία λίρα στερλίνα και ένα σελίνι, δηλ. 21 σελίνια, το νόμισμα ήταν κυρίως ένα επίσημο κομμάτι ράβδου και δεν είχε κανένα σημάδι αξίας στην όψη του. Ωστόσο, ήταν το πρώτο νόμισμα της χώρας, που αποτιμήθηκε σε μία λίρα και ένα σελίνι.
Το όνομα προέρχεται από το μεγάλο μέγεθος και το μεγαλοπρεπές πορτρέτο τού μονάρχη (τού "κυρίαρχου"), με την εμπρόσθια όψη των πρώτων ηγεμόνων να δείχνει ολόκληρο το σώμα τού βασιλιά, καθισμένου σε θρόνο, ενώ η οπίσθια όψη δείχνει τον βασιλικό θυρεό της Αγγλίας και ένα διπλό τριαντάφυλλο τού Οίκου των Τυδώρ.
Οδός σκοτεινών μαγαζιών
Η Οδός σκοτεινών μαγαζιών (γαλλικός τίτλος: Rue des Boutiques obscures) είναι το έκτο μυθιστόρημα του Πατρίκ Μοντιανό (Νόμπελ 2014) που δημοσιεύτηκε το 1978 από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ. Βραβεύτηκε την ίδια χρονιά με το βραβείο Γκονκούρ. Το έργο αναφέρεται σε έναν άνδρα που πάσχει από αμνησία και αποφασίζει να ερευνήσει το παρελθόν αναζητώντας την ταυτότητά του.
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Τα πρώτα σόβερεϊν ήταν από χρυσό 23 καρατίων (95,83%) και ζύγιζαν 240 κόκκους, ή μισή ουγγιά τρόυ. Ο βασιλιάς Ερρίκος Η΄ μείωσε την περιεκτικότητα σε χρυσό στα 22 καράτια, ή 91,67%. Αν και αυτό ήταν μέρος, αυτού που ονομάζεται η μεγάλη υποτίμηση, τα 22 καράτια έγιναν το πρότυπο χρυσού νομίσματος τόσο στις Βρετανικές Νήσους, όσο και αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, γνωστό ως χρυσή κορώνα.
Οδός σκοτεινών μαγαζιών
Το έργο ανοίγει in medias res και η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από πολυάριθμες αναδρομές, που συχνά συνδέονται με τις συγκεχυμένες αναμνήσεις του πρωταγωνιστή. Το περιβάλλον στο οποίο κινούνται οι χαρακτήρες είναι κυρίως το Παρίσι του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, που περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια τόσο ως προς τις καθημερινές του πτυχές όσο και ως προς τις πιο κρυφές και σκοτεινές όψεις του. Αναπτύσσονται τα αγαπημένα θέματα του Μοντιανό: τα θέματα της μνήμης, του χρόνου, της ταυτότητας, της αναζήτησης.
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Είχε διάμετρο 42 mm, και ζύγιζε 15,55 γραμμ. (0,500 oz t), διπλάσιο από το βάρος τού υπάρχοντος χρυσού νομίσματος, το ρυάλ. Το νέο νόμισμα κόπηκε ως απάντηση σε μία μεγάλη εισροή χρυσού στην Ευρώπη από τη Δυτική Αφρική τη δεκαετία του 1480, και ο Ερρίκος Η΄ αρχικά το ονόμασε διπλό ρυάλ, αλλά σύντομα άλλαξε το όνομα σε σόβερεϊν. Υπερβολικά μεγάλο σε αξία για να έχει οποιαδήποτε πρακτική χρήση σε κυκλοφορία, το αρχικό σόβερεϊν πιθανότατα χρησίμευε ως ένα κομμάτι παρουσίασης, που έπρεπε να δοθεί σε αξιωματούχους. Περιστασιακά δημιουργήθηκε και ένα διπλό σόβερεϊν σε μορφή βαρέως νομίσματος (piedfort) για τέτοιους σκοπούς.
Οδός σκοτεινών μαγαζιών
Υπόθεση
Ο Γκυ Ρολάν είναι ένας ντετέκτιβ που έχασε τη μνήμη του μετά από ένα μυστηριώδες ατύχημα που τον άφησε σε αμνησία για περισσότερα από 15 χρόνια πριν από την έναρξη της ιστορίας, η οποία διαδραματίζεται γύρω στο 1965. Όταν ο εργοδότης του συνταξιοδοτείται και κλείνει το γραφείο ντετέκτιβ όπου εργαζόταν για οκτώ χρόνια, ο Ρολάν ξεκινάει την αναζήτηση της δικής του ταυτότητας.
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Η επιγραφή είναι η εξής: A D[OMI]NO FACTU[M] ESTISTUD ET EST MIRAB[ILIS] IN OCULIS N[ΟST]R[I]S, στα λατινικά για το "παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη [η πύλη] καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν" Ψαλμός 117:23 (καθολ.: 118:23).
Οδός σκοτεινών μαγαζιών
Υπόθεση
Ανιχνεύοντας τα αδύναμα ίχνη του παρελθόντος του που φαίνεται να τελειώνει κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μαθαίνει ότι το όνομά του είναι Τζίμι Πέντρο Στερν και είναι Ελληνοεβραίος από τη Θεσσαλονίκη που ζούσε στο Παρίσι με το υποτιθέμενο όνομα Πέντρο Μακ Εβόι και εργαζόταν για την πρεσβεία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Αυτός και αρκετοί φίλοι του, η Ντενίζ Κουνερέζ Γαλλίδα μοντέλο που μοιράζεται τη ζωή του, ο Φρέντυ Χάουαρντ ντε Λιζ ένας Άγγλος από τον Μαυρίκιο, ο Γκαίη Ορλόφ ένας Αμερικανός χορευτής ρωσικής καταγωγής, ο Αντρέ Βιλντμαίρ ένας πρώην Άγγλος τζόκεϊ, όλοι μαζί αποφάσισαν το 1940 να φύγουν από το Παρίσι για να γλιτώσουν, καθώς η πόλη είχε γίνει επικίνδυνη γι' αυτούς κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η Ντενίζ και ο Πέντρο προσπάθησαν να διαφύγουν κρυφά μέσω Ελβετίας για την Πορτογαλία αλλά οι οδηγοί τους εγκατέλειψαν στα βουνά, αφήνοντάς τους μόνους, τον καθένα χωριστά, χαμένους στο χιόνι.
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Αντικατάσταση
Ο βασιλιάς Ιάκωβος Α΄, όταν ανέβηκε στον αγγλικό θρόνο το 1603, εξέδωσε ένα σόβερεϊν το έτος της ανάρρησής του, αλλά το επόμενο έτος, αμέσως μετά την αυτοανακήρυξή του ως βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας, εξέδωσε μία διακήρυξη για ένα νέο κομμάτι 20 σελινιών, που ονομάζεται ενωτικό (unite), που συμβόλιζε ότι ο Ιάκωβος Α΄ είχε συγχωνεύσει το σκωτικό και το αγγλικό στέμμα.
Οδός σκοτεινών μαγαζιών
Υπόθεση
Έχοντας εν μέρει ανακτήσει τη μνήμη του, ο Γκυ Ρολάν αποφασίζει να αναζητήσει τον Φρέντι, ο οποίος πήγε να ζήσει στην Πολυνησία μετά τον πόλεμο. Όταν φτάνει στη Μπόρα Μπόρα, μαθαίνει ότι ο Φρέντι έχει εξαφανιστεί σε ναυάγιο λίγες μέρες νωρίτερα. Του απομένει μόνο μία τελευταία ένδειξη για να επανασυνδέσει τα νήματα του παρελθόντος του: μια διεύθυνση στη Ρώμη, στην οδό Σκοτεινών μαγαζιών αριθμός 2, όπου ο Τζίμι Πέντρο Στερν φέρεται ότι έζησε τη δεκαετία του 1930, όπου και κατευθύνεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Σόβερεϊν (αγγλικό νόμισμα)
Αντικατάσταση
Το ενωτικό, και στη συνέχεια το άλλη βραχύβιο δάφνινο και το ευρύ, πήραν επομένως τη θέση του σόβερεϊν τον 17ο αι., προτού εδραιωθεί η γκινέα. Ωστόσο, η γκινέα άλλαξε αξία σε 21 σελίνια το 1717. Μόλις το 1817 εισήχθη ξανά το νόμισμα των 20 σελινιών (μια λίρα στερλίνα) — και πάλι ονομάστηκε σόβερεϊν, τώρα βρετανικό νόμισμα, το οποίο συνεχίζει να εκδίδεται μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα της Αγγλίας
Xikers
Οι Xikers, (Κορεατικά:싸이커스 : δίνεται ως: Ssaikeoseu) είναι ένα Νότιο-Κορεατικό νεανικό συγκρότημα με βάση τη Σεούλ. Σχηματισμένο από την KQ Entertainment από τον Αύγουστο του 2022, το συγκρότημα έκανε ντεμπούτο στις 30 Μαρτίου 2023 με το Extended Play House of Tricky: Doorbell Ringing. Αποτελείται από δέκα μέλη:'' Minjae, Junmin, Sumin, Jinsik, Hyunwoo, Junghoon, Seeun, Yujun, Hunter και Yechan.
thumb|right|300px|Οι Xikers στο αεροδρόμιο Incheon το 2023
Προέλευση ονόματος
Οι Xikers πήραν το όνομά τους από ένα συνδυασμό του γράμματος "x", που συμβολίζει τις συντεταγμένες, και της λέξης "πεζοπόρος", που σημαίνει ταξιδιώτης. Συνολικά, το όνομα της ομάδας αναφέρεται σε «αγόρια που ταξιδεύουν μέσα στο χρόνο και το χώρο αναζητώντας συντεταγμένες».
Σχηματισμός και δραστηριότητες πριν το ντεμπούτο
Τον Σεπτέμβριο του 2022, για το φινάλε του Ready to One, οι KQ Fellaz 2 κυκλοφόρησαν το μουσικό βίντεο για το "Geek", ένα τραγούδι που συνέθεσε και παρήγαγε ο Minjae. Το βίντεο αποτέλεσε φόρο τιμής στο τραγούδι "From" των Ateez, συγκρότημα το οποίο ανήκει επίσης στην ίδια εταιρεία, και ανέβηκε στο κανάλι YouTube της KQ Entertainment στις 17 Σεπτεμβρίου. Το πρώτο ριάλιτι σόου του KQ Fellaz 2, The Player: KPOP Quest, έκανε πρεμιέρα την ίδια μέρα.
Από το 2023 μέχρι τώρα: Η αποκάλυψη του ονόματος του συγκροτήματος και το ντεμπούτο τους με το House of Tricky: Doorbell Ringing
Στις 24 Φεβρουαρίου του 2023, η KQ Entertainment αποκάλυψε το όνομα της ομάδας KQ Fellaz 2 ως Xikers και άνοιξε τους επίσημους λογαριασμούς του συγκροτήματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Τον Μάρτιο του 2023, οι Xikers ανακοίνωσαν ότι θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους extended play, House of Tricky: Doorbell Ringing, στις 30 Μαρτίου. Στις 15 Μαρτίου, ανακοινώθηκε ότι το συγκρότημα θα πραγματοποιήσει την πρώτη του εμφάνιση μια μέρα πριν από το επίσημο ντεμπούτο του στο SBS Prism Tower Auditorium και ότι θα μεταδοθεί επίσης ζωντανά στο επίσημο κανάλι της KQ Entertainment στο YouTube. Στις 30 Μαρτίου, οι Xikers κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP και τα δυο lead singles τους, "Tricky House" και "Rockstar". Το άλμπουμ κατέκτησε την τέταρτη θέση στο εβδομαδιαίο Circle Album Chart, πουλώντας 97,857 αντίγραφα την πρώτη μέρα και πάνω από 100.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα πωλήσεων, σημειώνοντας την πέμπτη υψηλότερη θέση εβδομαδιαίων πωλήσεων για ένα ντεμπούτο άλμπουμ στη Νότια Κορέα με βάση το Hanteo Chart. Ακόμη, το βιντεοκλίπ "Tricky House" ξεπέρασε τις 10.000.000 προβολές μέσα σε 27 ώρες από την κυκλοφορία του, θέτοντας ένα άνευ προηγουμένου ρεκόρ για πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στη Νότια Κορέα
Παυλίνα του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Η Παυλίνα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (Pauline zu Waldeck und Pyrmont, 19 Οκτωβρίου 1855 - 3 Ιουλίου 1925) ήταν κόρη του πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.
Βιογραφία
Η Παυλίνα Έμμα Αυγούστα Ερμίνα γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1855 στο Μπαντ Άρολσεν, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Γεωργίου Βίκτωρα πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ, και της Έλενας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νάσσαου.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1890 παντρεύτηκε τον Αλέξιο, πρίγκιπα διάδοχο του Μπένταϊμ και Στάινφουρτ, στο Μπαντ Άρολσεν. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
Απεβίωσε στις 3 Ιουλίου 1925 στο Κάστρο Βίττγκενσταϊν του Μπαντ Λάσπε σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Μπάγκνοπαρκ του Στάινφουρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Βοεβοδάτο Πολεσίας
Το Βοεβοδάτο Πολεσίας (województwo poleskie) ήταν διοικητική μονάδα της Πολωνίας του μεσοπολέμου (1918–1939), που πήρε το όνομά της από την ιστορική περιοχή της Πολεσίας. Δημιουργήθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας στις 19 Φεβρουαρίου 1921, ως αποτέλεσμα της ειρηνευτικής συμφωνίας που υπογράφηκε με τη Ρωσική και Ουκρανική ΣΣΔ στη Ρίγα. Το Βοεβοδάτο Πολεσίας ήταν η μεγαλύτερη επαρχία της Πολωνίας του μεσοπολέμου. Έπαψε να υπάρχει το Σεπτέμβριο του 1939, μετά τη γερμανική και σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, σύμφωνα με ένα μυστικό πρωτόκολλο του Γερμανοσοβιετικού Συμφώνου μη Επίθεσης.
Δημογραφικά στοιχεία
Η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Πολεσίας, και επίσης η μεγαλύτερη πόλη, ήταν το Μπζεστς ναντ Μπούγκιεμ, με περίπου 48.000 κατοίκους (1931). Η επαρχία αποτελούνταν από 9 πόβιατ (κομητείες) και είχε 12 σημαντικές πόλεις. Το 1921, ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν σε 879.417 κατοίκους, με πυκνότητα πληθυσμού περίπου 20,8 άτομα ανά χλμ2, τη χαμηλότερη στην Πολωνία του μεσοπολέμου. Μέχρι το 1931, χάρη σε ένα πρόγραμμα εποικισμού που χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση και την προοδευτική ανάπτυξη της εκπαίδευσης, του εμπορίου και της βιομηχανίας στα αστικά κέντρα (παραμελημένα υπό την τσαρική Ρωσία), ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 1.132.200 και η πυκνότητα πληθυσμού σε 31 ανά χλμ2. Οι Εβραίοι αποτελούσαν το 49,2% του αστικού πληθυσμού της Πολεσίας, τον υψηλότερο στην Πολωνία του μεσοπολέμου. Ασχολήθηκαν κυρίως με το λιανικό εμπόριο, το εμπόριο και τη μικρή βιομηχανία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1931, περίπου το 80,6% του πληθυσμού ασχολούνταν με τη γεωργία. Τα περισσότερα κτήματα έκτασης άνω των 50 εκταρίων ανήκαν σε Πολωνούς (65,4%), ακολουθούμενα από Λευκορώσους (17,8%). Η πλειονότητα των κατοίκων (62,6%) περιέγραψε τους εαυτούς τους απλώς ως «ντόπιους» (Tutejszy), και στο μεγαλύτερο μέρος ήταν αγρότες λευκορωσικής και ουκρανικής καταγωγής. Οι εθνοτικοί Πολωνοί αποτελούσαν περίπου το 15% του πληθυσμού, οι Ουκρανοί (κυρίως στα νοτιοανατολικά) αποτελούσαν περίπου το 5%, οι Λευκορώσοι 6,6% και οι Εβραίοι (κυρίως στις πόλεις) αποτελούσαν περίπου το 10%. Υπήρχαν επίσης μικρότερες κοινότητες Ρώσων. Το ποσοστό αναλφαβητισμού ήταν 48,4% λόγω της παρατεταμένης αυτοκρατορικής κληρονομιάς, το υψηλότερο στην Πολωνία και πολύ πάνω από τον εθνικό μέσο όρο του 23,1% (το 1931).
1939 και τα επακόλουθα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/GUS_languages1931_Poland.jpg/220px-GUS_languages1931_Poland.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Μητρική γλώσσα στην Πολωνία, με βάση την πολωνική απογραφή του 1931 (πρωτότυπο). Η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στην ανατολική Πολωνία στις 17 Σεπτεμβρίου 1939, δυόμισι εβδομάδες μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου. Μια επίθεση με δύο σκέλη αποφασίστηκε στο μυστικό Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ που υπέγραψε η ΕΣΣΔ με τη Ναζιστική Γερμανία τον Αύγουστο του 1939. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος του Πολωνικού Στρατού είχε συγκεντρωθεί στα δυτικά της χώρας για να πολεμήσει τους Γερμανούς, οι Σοβιετικοί συνάντησαν περιορισμένη αντίσταση και τα στρατεύματά τους κινήθηκαν γρήγορα προς τα δυτικά μέχρι να φτάσουν στο Μπζεστς στις 22 Σεπτεμβρίου, όπου συναντήθηκαν με τον γερμανικό στρατό εισβολής και πραγματοποίησαν κοινή παρέλαση νίκης.
Οι σοβιετικές αρχές που κατέλαβαν το Βοεβοδάτο Πολσίας διέλυσαν την πολωνική διοίκηση και προσάρτησαν επίσημα αυτό που έγινε γνωστό ως Δυτική Λευκορωσία στη Σοβιετική Ένωση, χωρίζοντάς τη μεταξύ της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Μετά τη Διάσκεψη της Τεχεράνης το 1943, ο Ιωσήφ Στάλιν επέμεινε το 1945 στην επαναχάραξη των συνόρων της Πολωνίας με την έγκριση της Δύσης. Οι Σοβιετικοί επανεγκατέστησαν βίαια τον πολωνικό πληθυσμό της επαρχίας στα δυτικά και η προπολεμική περιοχή του βοεβοδάτου έγινε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης για τα επόμενα εξήντα χρόνια. Από το 2009, το μεγαλύτερο μέρος του πρώην Βοεβοδάτου Πολεσίας (συμπεριλαμβανομένων των Μπζεστς και Πινσκ) ανήκει στην κυρίαρχη Λευκορωσία και μόνο το νότιο τμήμα του ανήκει στην Ουκρανία. Σχεδόν όλο το λευκορωσικό τμήμα του Βοεβοδάτου Πολεσίας είναι μέρος του Βόμπλαστ του Μπρεστ, εκτός από την Γκμίνα Σοσνονκοβίτσε (τώρα Λένιν).
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Δυτική Λευκορωσία (1918-1939) Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1921 Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που καταργήθηκαν το 1939
Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας
Ο όρος Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας μοπρεί να αναφέρεται
Φακούντο Άμπελ Περέιρα
Ο Φακούντο Άμπελ Περέιρα (γεννημένος στις 3 Σεπτεμβρίου 1987) είναι ένας Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος παίζει για την Κλουμπ Νεκάξα στο Αργεντίνικο Πρωτάθλημα ως επιθετικός χαφ ή επιθετικός.
Πρώιμη καριέρα
Ο Περέιρα ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα της χώρας του, Estudiantes de Buenos Aires το 2006. Παρέμεινε στην Estudiantes μέχρι τον Ιούνιο του 2009, όταν και άφησε την ομάδα για την επαγγελματική ομάδα, Παλεστίνο, ως δανεικός. Έκανε το επαγγελματικό του στο πρωτάθλημα Χιλής, σε μια νίκη 2-1 κατά την Κομπρελόα, μπαίνοντας ως αλλαγη στο 55ο λεπτό.
Ωστόσο, αγωνίστηκε μόνο σε τρία παιχνίδια, χωρίς να σκοράρει, κάτι που σήμαινε την επιστροφή του στην Αργεντινή για να παίξει και πάλι σε στην Estudiantes.
Audax Italiano
Στις 29 Ιανουαρίου του 2011, έκανε το ντεμπούτο του ενάντια στην παλιά του ομάδα, Παλεστίνο. Στο δεύτερο του παιχνίδι, ο Περέιρα σκόραρε δυο φορές σε μια νίκη με 3-2. Ο χοντρός (παρατσούκλι) έγινε βασικός παίκτης, παίζοντας ως 10αρι. Ο Περέιρα σκόραρε ξανά σε μια νίκη με 2-1 και σε μία με 4-0.
San Luis
Το νέο μεταγραφικό απόκτημα του Σαν Λούις θα ανακοινωθεί μέχρι τις 12 Ιανουαρίου του 2012. "Έρχομαι στην ομάδα, όσο πιο γρήγορα γίνεται," δήλωσε σε συνέντευξη τύπου. Ο Αργεντινός μέσος, είπε ότι θα βοηθήσει το κλαμπ με τους στόχους του. Ο πρόεδρος της ομάδας, Χοσέ Αντόνιο Ρομάν, είπε ότι ο παίκτης υπέγραψε τριετές συμβόλαιο και αναμένεται να κάνει το ντεμπούτο του αμέσως.
Ο Περέιρα έπαιξε μόνο μερικά παιχνίδια με το San Luis, χωρίς να κάνει καμία επίπτωση, πριν πάρει μεταγραφή ως δανεικός στην Χιμνάσια. Αναμφίβολα, είχε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο κλαμπ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2012/13. Αλλά, σε αντίθεση με ένα χρόνο πριν, όταν η Χιμνάσια. κέρδισε την άνοδο στηνΑργεντινική Primera División και το όνομα του έγινε η συζήτηση αρκετών μεγάλων συλλόγων, όπως η Σαν Λορέντζο και η Ράσινγκ Κλουμπ, ο σύλλογος κάνει μια σημαντική χρηματοδοτική προσπάθεια για να τον κρατήσει στο κλαμπ, ειδικά το τελευταίο εξάμηνο, όπου ο ίδιος φαίνεται να θέλει να αγωνιστεί στην Ευρώπη.
ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την υπογραφή συμβολαίου με τον Περέιρα. Ο 26χρονος Αργεντίνος υπέγραψε ένα διετές συμβόλαιο. Ο ίδιος διασχίζει τον Ατλαντικό για πρώτη φορά στην καριέρα του. Παίζει ως επιθετικός μέσος ή δεύτερος επιθετικός και είχε δύο πολύ καλές σεζόν στην Χιμνάσια, σκοράροντας 24 γκολ σε 66 αγώνες. Την σεζόν 2012-13, πρωταγωνίστησε στην άνοδο της ομάδας στην πρώτη κατηγορία. Το συμβόλαιό του με την Χιμνάσια ΛΠ έληξε αυτό το καλοκαίρι, ωστόσο αυτό με την Σαν Λούις, ήταν ακόμα σε ισχύ, παρά την υποβολή καταγγελίας ενώπιον της FIFA. Ο Αργεντινός υπέγραψε τελικά το συμβόλαιό του με τον σύλλογο. Σκόραρε το πρώτο του γκολ σε ένα εντός έδρας παιχνίδι εναντίον της Καλλονής.
Σε έναν αγώνα τίτλου τον Δεκέμβριο με τον Ολυμπιακό στο στάδιο Καραϊσκάκη ο ΠΑΟΚ κέρδισε με 2-1 πέρνοντας προβάδισμα 5 βαθμών. Μπροστά από 33.000 οπαδούς του Ολυμπιακού στον Πειραιά ο ΠΑΟΚ έκανε στο 43ο λεπτό μια θαυμάσια αντεπίθεση που ξεκίνησε από τον Φακούντο Περέιρα, που έδωσε στον Σαλπιγγίδη για να περάσει την μπάλα στον Γιάννη Σκόνδρα ο οποίος την έστρωσε στα πόδια του Στέφανου Αθανασιάδη για να ανοίξει το σκορ. Ο Ολυμπιακός ισοφάρισε με υπέροχο τρόπο με τον Φουστέρ αλλά με ένα θαυμάσιο βολέ μετά από πάσα 40 μέτρων από τον Κάτσε, ο ΠΑΟΚ ξαναπήρε το προβάδισμα με τον Περέιρα να πετυχαίνει ένα από τα πιο ωραία γκολ της καριέρας του.
Στην περίοδο προετοιμασίας και πριν τον αγώνα με την Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ στις 16 Ιουλίου στην Κροατία στο πρώτο σκέλος του UEFA Europa League, ο Περέιρα, μαζί με τον Λούκας, έχουν μείνει έξω από το ταξίδι στο Ζάγκρεμπ, καθώς ο προπονητής Ιγκόρ Τούντορ τους τιμώρισε που άργησαν να έρθουν στην προπόνηση. Στις 26 Ιουλίου 2015, ο Περέιρα πιθανότατα θα είναι στη λίστα των παικτών που φεύγουν από τον ΠΑΟΚ, όπως ανακοινώθηκε από τον προπονητή Ιγκόρ Τούντορ και τον Αθλητικό Διευθυντή Φρανκ Άρνεσεν.
Τον Ιανουάριο του 2016 ο Περέιρα παρουσιάστηκε από Ράσινγκ ως νέα μεταγραφή, για τους επόμενους 6 μήνες. Μετά από μια περίοδο έξι μηνών, ο ίδιος είναι πρόθυμος να παραμείνει στο σύλλογο και προσπαθεί να παρατείνει την συμφωνία. Στις 18 Αυγούστου 2016, στη δεύτερη σεζόν του στονΠΑΟΚ, ο Περέιρα σκόραρε με μία εξαιρετική κεφαλιά-ψαράκι, στην πρώτη του εμφάνιση βοηθώντας την ομάδα του να πάρει μια 3-0 εκτός έδρας νίκη εναντίον στην Ντιναμό Τυφλίδας για το UEFA Europa League.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άουδαξ Ιταλιάνο Λα Φλορίδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Παλεστίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες ντε Μπουένος Άιρες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λουίς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαμπάλα ΦΚ
Κατάλογος προέδρων της Βραζιλίας
Ο Πρόεδρος της Βραζιλίας είναι ο αρχηγός κράτους και κυβέρνησης στη χώρα του. Ακολουθεί κατάλογος προέδρων.
Παλαιά Δημοκρατία (1889–1930)
Το 1889 καταργήθηκε η αυτοκρατορία και η Βραζιλία ανακηρύχθηκε σε Δημοκρατία σε ένα πραξικόπημα του οποίου ηγήθηκε ο στρατάρχης Ντεοντόρο ντε Φονσέκα. Η περίοδος από το 1889 ως το 1930 αποκαλείται ως αυτή της λεγόμενης «Παλαιάς Δημοκρατίας» («República Velha»).
Η Εποχή Βάργκας (1930–1946)
Η Εποχή Βάργκας αποτελείται από δύο διαφορετικές δημοκρατίες, η πρώτη από το 1930 ως το 1937 (Δεύτερη Δημοκρατία) και η άλλη από το 1937 ως το 1946 (Τρίτη Δημοκρατία).
(ως το 1937)
Τέταρτη Δημοκρατία (1946–1964)
Το 1945 ο Βάργκας ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα των άλλοτε υποστηρικτών του. Ακολούθησε μία ασταθής περίοδος. Ο Βάργκας εξελέγη ξανά πρόεδρος το 1950, όμως αυτοκτόνησε το 1954 και ακολούθησε η παραμονή στην εξουσία αρκετών προέδρων για βραχύβια θητεία. Η περίοδος αυτή έληξε με ένα ακόμα στρατιωτικό πραξικόπημα και την εγκαθίδρυση δικτατορίας το 1964.
Η Νέα Δημοκρατία (1985–σήμερα)
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 η στρατιωτική κυβέρνηση ξεκίνησε ένα άνοιγμα στους πολιτικούς, γνωστό ως abertura, με τελικό στόχο τη δημοκρατία. Ωστόσο, άμεσες εκλογές δεν διεξήχθησαν παρά μόνο το 1985.
Εν ζωή πρώην πρόεδροι
Σήμερα ζουν οι εξής πρώην πρόεδροι. Ο πιο πρόσφατος θάνατος πρώην προέδρου είναι του Ιταμάρ Φράνκο (1992–95), ο οποίος πέθανε στις 2 Ιουλίου 2011.
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ελ Σαλβαδόρ
Ιστορία
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ελ Σαλβαδόρ συστάθηκε στις 26 Απριλίου του 1935, όταν εγκρίθηκε το καταστατικό της, με πρόεδρο τον Δρ. Ραούλ Ρίβας Παλάσιος και αντιπρόεδρο τον συνταγματάρχη Ρομπέρτο ​​Λόπεζ Ρότσακ.
Επανασυστάθηκε το 1965 με το νομοθετικό διάταγμα αριθ 472 της 15ης Νοεμβρίου, με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Επιπλέον, εκδόθηκε νόμος για την ίδρυση της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ελ Σαλβαδόρ, με στόχο την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, την υγεία και τη φυσική αγωγή του πληθυσμού της χώρας. Εκείνη την περίοδο η διεύθυνση δόθηκε σε μια ανεξάρτητη ομάδα που έλαβε άμεσα τη διοικητική, τεχνική και οικονομική ευθύνη.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξης της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ελ Σαλβαδόρ, πραγματοποιήθηκαν αλλαγές στο καταστατικό που διέπει τον οργανισμό, ενώ σήμερα η ομοσπονδία διέπεται από ένα νέο νόμο, που δημοσιεύτηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 2001 και καθορίζει τις αρχές και τους κανόνες που διέπουν τη διοικητική οργάνωση των ομοσπονδιών ποδοσφαίρου, που ευνοούν τη μετάδοση, την πρακτική και τη μάθηση μεταξύ των παιδιών και των νέων του Ελ Σαλβαδόρ, την προώθηση της ανάπτυξης και του επαγγελματισμού.
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2013, η FESFUT αποφάσισε να αποπέμψει 17 παίκτες (14 από αυτούς εφ όρου ζωής) λόγω της εμπλοκής τους στο σκάνδαλο στημένων αγώνων, το οποίο συγκλόνισε το Ελ Σαλβαδόρ.
Ίαν Γκλεν
O Ίαν Γκλεν (Ian Alan Sutherland Glen) είναι Σκωτσέζος ηθοποιός.
Γεννήθηκε το 1961 στο Εδιμβούργο και σπούδασε υποκριτική στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών στο Λονδίνο.
Καλλιτεχνική πορεία
Στη συνέχεια, έπαιξε στο Lara Croft: Tomb Raider (2001), στο Πίσω από τους τοίχους (2003) και στο Η Σιδηρά Κυρία (2011).
Στην τηλεόραση, έπαιξε στο Downton Abbey και το 2013 κέρδισε μαζί με όλο το καστ το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Από το 2011 συμμετέχει στη σειρά Game of Thrones στον ρόλο του Τζόρα Μόρμοντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σκωτσέζοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τιρολέζικο καπέλο
μικρογραφία| Τιρολέζικο καπέλο με κονκάρδες μικρογραφία| Τιρολέζικα καπέλα ως μέρος παραδοσιακής φορεσιάς μικρογραφία| Τιρολέζικο καπέλο με εντυπωσιακό λοφίο τύπου «βούρτσα» Το τιρολέζικο καπέλο (Tirolerhut, cappello alpino), γνωστό επίσης και ως βαυαρέζικο καπέλο ή καπέλο των Άλπεων, είναι ένα είδος καπέλου το οποίο προήλθε αρχικά από το Τιρόλο στις Άλπεις, και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή η οποία σήμερα είναι μέρος που μοιράζονται τα κράτη της Αυστρίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ελβετίας. Το τιρολέζικο καπέλο αποτελεί ουσιαστικό και χαρακτηριστικό στοιχείο της τοπικής παραδοσιακής φορεσιάς.
Ένα τυπικό τιρολέζικο καπέλο είναι φτιαγμένο από τσόχα πράσινου χρώματος, με μια κορυφή η οποία αρχικά λέπταινε σε ένα σημείο και ένα γείσο το οποίο έχει κατά προσέγγιση έχει το ενός χεριού. Αυτή η μορφή είναι ιδιαίτερα κοινή ως επί το πλείστον στην περιοχή του Τσίλερταλ, μιας τιρολέζικης κοιλάδας στην Αυστρία.
Εκτός από τις όποιες διαφορές μπορεί να έχουν ως προς το σχήμα και το πλάτος του χείλους, τα τιρολέζικα καπέλα είναι χαρακτηριστικά διακοσμημένα με ένα χρωματιστό, κορδόνι καπέλου και μια γιρλάντα από λουλούδια, φτερά ή «βούρτσα» στο πλάι. Η παραδοσιακή «βούρτσα», γνωστή ως gamsbart, είναι φτιαγμένη από το γένι τράγου του είδους σαμουά. Ένα μεγάλο και εντυπωσιακό gamsbart μπορεί να περιέχει χιλιάδες τρίχες και να κοστίζει ανάμεσα σε 2.500 και 3.000 δολάρια. Επίσης, το gamsbart μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, συχνά ενδέχεται να συνδυαστεί με φτερά.
Κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, οι τιρολέζικες φορεσιές ανέπτυξαν έναν ορισμένο βαθμό ομοιομορφίας ως προς την εμφάνισή τους. Στις τοπικές στολές των χωριών του Τιρόλου, τα διάφορα στιλ του τιρολέζικου καπέλου χρονολογούνται από την εποχή της δεκαετίας του 1830-1840, αν και είναι παρόμοια με εκείνα της σύγχρονης μόδας. Αυτές οι πρώτες μορφές καπέλων ποικίλλουν, από τα ψηλά καπέλα με σχετικά στενό γείσο του Βόρειου Τιρόλου, τα οποία ήταν βαθουλωμένα στην κορυφή, έως τα μικρά, πλατύγυρα καπέλα της οινοπαραγωγικής περιοχής του Νοτίου Τιρόλου.
Αργότερα, το τιρολέζικο καπέλο έγινε ο εκπρόσωπος της «τιρολέζικης κουλτούρας» ως τουριστικό σύμβολο και παραμένει πολύ δημοφιλές σε λαϊκές συγκεντρώσεις και φεστιβάλ μπίρας, όπως το Οκτόμπερφεστ του Μονάχου, με επιρροές από συγκροτήματα λαϊκής μουσικής. Σήμερα, αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά σουβενίρ που έχει την ευκαιρία να αγοράσει ένας τουρίστας ο οποίος θέλει να αγοράσει κάτι χαρακτηριστικό της περιοχής του Τιρόλου. Ο μουσικός Μπίλι Μο έγραψε ένα τραγούδι το 1962 με τίτλο "I Prefer to Buy a Tyrolean Hat", το οποίο ενίσχυσε τη σύνδεση μεταξύ του συγκεκριμένου είδους καπέλου και της παραδοσιακής λαϊκής μουσικής των Άλπεων (που παίζεται με χάλκινα πνευστά). Το 1965, εμφανίστηκε μια μουσική κωμωδία με τον ίδιο τίτλο.
Το τιρολέζικο καπέλο έγινε ακόμη πιο γνωστό χάρη στον Εδουάρδος Η΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος, μετά την παραίτησή του, έμενε συχνά στην αυστριακή Στυρία και συχνά φορούσε καπέλο τιρολέζικου στιλ, αν και δεν προερχόταν από εκεί. Λέγεται ότι το τιρολέζικο καπέλο ήταν η έμπνευση για το χόμπουργκ ένα στιλ που διαδόθηκε πέρα από την πατρίδα του παππού του μονάρχη, του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένδυση στη Γερμανία Κατηγορία:Βαυαρία
Έντουαρντ Χέγκερ
Ο Έντουαρντ Χέγκερ (Μπρατισλάβα 3 Μαΐου 1976) είναι Σλοβάκος πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Σλοβακίας από την 1η Απριλίου 2021. Προηγουμένως διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών στο υπουργικό συμβούλιο επί πρωθυπουργίας Ίγκορ Μάτοβιτς. Ο Χέγκερ είναι μέλος του συντηρητικού κόμματος Συνηθισμένοι Άνθρωποι.
Το 1999, ολοκλήρωσε πέντε έτη σπουδών στην Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Μπρατισλάβα.
Ο Χέγκερ έχει τέσσερα παιδιά και είναι παντρεμένος με τη σύζυγό του, Λουτσία. Είναι ευσεβής Ρωμαιοκαθολικός. Από άθεος μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό μετά το θάνατο του πατέρα του το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σλοβακίας
Ρομπέρτο Κεράλτ
Ο Ρομπέρτο Κεράλτ (Βαρκελώνη, 2 Ιανουαρίου 1931 – 26 Ιανουαρίου 1997) ήταν Ισπανός αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης.
Γεννήθηκε το 1931 στη Βαρκελώνη και ήταν αθλητής της ΚΝ Μπαρτσελόνα. Ως αθλητής της κολύμβησης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Πρωτάθλημα κολύμβησης της Καταλονίας τριάντα πέντε φορές: πέντε στα 100 μέτρα ελεύθερο (1952, 1953, 1954, 1956, 1957), δύο στα 200 μέτρα ελεύθερο (1949, 1951), οκτώ στα 400 μέτρα ελεύθερο (1949, 1950, 1951, 1953, 1954, 1956, 1957, 1958), τρία στα 100 μέτρα ύπτιο (1950, 1951, 1952), τρία στα 3 × 100 μέτρα μικτής (1948, 1949, 1951), τέσσερα στα 4 × 100 μέτρα μικτής (1953, 1954, 1957, 1958) και δέκα στα 4 × 200 μέτρα ελεύθερο (1947, 1948, 1949, 1950, 1953, 1954, 1956, 1957, 1958, 1961), και βελτίωσε τριάντα τρία καταλανικά ρεκόρ στα αγωνίσματα ελεύθερης κολύμβησης από το 1947 έως το 1960.
Στο Ισπανικό πρωτάθλημα κολύμβησης αναδείχθηκε πρωταθλητής δώδεκα φορές: επτά στα 100 μέτρα ελεύθερο (1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1957), μία στα 400 μέτρα ελεύθερο και στα 100 μέτρα ύπτιο (1950), και τρεις στα 4 × 200 μέτρα ελεύθερο.
Στους Α' Μεσογειακούς αγώνες της Αλεξάνδρειας το 1951 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην υδατοσφαίριση, το αργυρό μετάλλιο στα 4 × 200 μέτρα ελεύθερο, την 4η θέση στα 100 μέτρα ελεύθερο και την 6η θέση στα 400 μέτρα ελεύθερο. Το 1952 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ελσίνκι στους οποίους κατέλαβε την 40η θέση στις σειρές στα 100 μέτρα ελεύθερο και την 8η θέση στο τουρνουά υδατοσφαίρισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΚΝ Μπαρτσελόνα
Απλά Μαρία
Απλά Μαρία (Ισπανικά: Simplemente María) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2015. Είναι ριμέικ της ομώνυμης Περουβιανής τηλενοβέλας του 1969, Simplemente María.
Πρωταγωνιστούν: Κλάουδια Άλβαρες, Χοσέ Ρον, Φερντινάντο Βαλένσια και Αρλέτ Τεράν.
Υπόθεση
Η Μαρία, είναι μια νεαρή, όμορφη αλλά αφελής κοπέλα. Η Μαρία εγκατέλειψε την αγαπημένη της πατρίδα, αφού την παρενοχλούσε ένας άντρας, με τον οποίο δεν ήθελε να έχει σχέση. Με την άφιξή της στην πόλη του Μεξικού, η Μαρία τυφλώνει με την ομορφιά της, τον Αλεχάντρο Ριβαπαλάσιο, έναν όμορφο φοιτητή ιατρικής, κληρονόμο και διάδοχο της ιατρικής αυτοκρατορίας που κατέχει η οικογένειά του, που θέλει να την κατακτήσει με κάθε κόστος.
Η Μαρία ερωτεύεται τον Αλεχάντρο και μένει έγκυος. Είναι ενθουσιασμένη και χαρούμενη που θα έχει ένα μωρό και θα παντρευτεί τον άντρα που αγαπά. Ωστόσο, οι ελπίδες και τα όνειρά της καταστρέφονται όταν καταλαβαίνει ότι ο Αλεχάντρο δεν πρόκειται να την παντρευτεί. Αποφασίζει να προχωρήσει μόνη της με το γιο της, ο οποίος θα είναι ο λόγος και το κίνητρο της να επιβιώσει και να κατακτήσει όλα τα εμπόδια στον τρόπο της προκειμένου να γίνει κορυφαία σχεδιάστρια μόδας.
Είκοσι χρόνια ο Κριστόβαλ ομολογεί τα συναισθήματά του στη Μαρία, αλλά η ίδια δεν πιστεύει πλέον στην αγάπη. Παρά την απόρριψη της Μαρίας, ο Κριστόβαλ αποφασίζει να δώσει στη Μαρία το χρόνο να θεραπεύσει τις πληγές της με τις ελπίδες ότι μπορεί να την πείσει για την αγάπη του. Ο Αλεχάντρο επιστρέφει στη ζωή της Μαρίας και ένα τρίγωνο αγάπης πλέκεται μεταξύ τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Γενικές εκλογές στην Κένυα 2022
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κένυα στις 9 Αυγούστου 2022. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τον Πρόεδρο, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης και της Γερουσίας, τους κυβερνήτες των κοινοτήτων της Κένυας και τα μέλη των 47 συνελεύσεων κοινοτήτων της Κένυας.
Οι γενικές εκλογές στην Κένυα διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια. Αυτή ήταν η τρίτη γενική εκλογή και η τέταρτη προεδρική από τη δημοσίευση του συντάγματος του 2010. Ο απερχόμενος πρόεδρος Ουχούρου Κενυάτα δεν ήταν επιλέξιμος για μια τρίτη θητεία, ούτε οι διοικητές κοινοτήτων δύο θητειών, όπως ορίζεται από τους νόμους της χώρας. Στις γενικές εκλογές του 2022 σημειώθηκε ο χαμηλότερος αριθμός προεδρικών υποψηφίων που εκκαθαρίστηκαν από τότε που εφαρμόστηκε το πολυκομματικό σύστημα το 1992. Όλοι οι βουλευτές που εξελέγησαν θα συμμετάσχουν στο 13ο Κοινοβούλιο της Κένυας.
Ο Γουίλιαμ Ρούτο εξελέγη πρόεδρος της Κένυας, νικώντας τον Ράιλα Οντίνγκα. Στις 22 Αυγούστου ο Οντίνγκα υπέβαλε προσφυγή στο δικαστήριο εναντίον του αποτελέσματος. Στις 5 Σεπτεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο της Κένυας απέρριψε την αμφισβήτηση και επιβεβαίωσε τη νίκη του Ρούτο.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Κένυας εκλέγεται χρησιμοποιώντας μια τροποποιημένη έκδοση του συστήματος των δύο γύρων : για να κερδίσει στον πρώτο γύρο, ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει πάνω από το 50% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο και το 25% των ψήφων σε τουλάχιστον 24 από τις 47 κοινότητες της Κένυας. Εάν όχι, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων, στον οποίο κερδίζει ο υποψήφιος με τις περισσότερες ψήφους.
Το Κοινοβούλιο της Κένυας αποτελείται από δύο σώματα: τη Γερουσία (Άνω Βουλή) και την Εθνοσυνέλευση (κάτω βουλή), και τα δύο ανανεώνονται πλήρως για πενταετή θητεία. Όσοι θα εκλεγούν το 2022 θα σχηματίσουν το 13ο Κοινοβούλιο της Κένυας.
Η Εθνοσυνέλευση έχει 350 μέλη, εκ των οποίων τα 290 εκλέγονται σε μονοβουλευτικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα. Από τις υπόλοιπες 60, οι 47 προορίζονται για γυναίκες και εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τις 47 κοινότητες, χρησιμοποιώντας επίσης το πλειοψηφικό. Οι υπόλοιπες 13 έδρες περιλαμβάνουν 12 που προτείνονται από πολιτικά κόμματα με βάση τον αριθμό των εδρών τους και έναν Πρόεδρο, που εκλέγεται από τη συνέλευση εκτός αυτής ως αυτεπάγγελτα μέλος. Τα διορισμένα μέλη προορίζονται αποκλειστικά για νέους, άτομα με ειδικές ανάγκες και εργαζόμενους