cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Σ. Δραπετσώνας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Δραπετσώνα είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Δραπετσώνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1929 και έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Διατηρεί πλήρες τμήμα ποδοσφαίρου και ακαδημιών. Στο παρελθόν διέθετε και τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Δραπετσώνας «Γιάννης Βάζος», χωρητικότητας 1150 θεατών. Στο παρελθόν είχε συμμετοχές στα εθνικά πρωταθλήματα, με κορυφαία την συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.
Ιστορία
Το 1929 ιδρύθηκε ο «Ήφαιστος Δραπετσώνας», κατά βάση από εργαζόμενους στο εργοστάσιο Εταιρείας Λιπασμάτων στην Δραπετσώνα. Το σωματείο αγωνίστηκε ως ανεξάρτητο και το 1953 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 427. Το 1958 μετονομάστηκε σε «'''Α.Ε. Δραπετσώνα» και το 1967 μετονομάστηκε σε «Α.Σ. Δραπετσώνα'''», ύστερα από απαίτηση του δικτατορικού καθεστώτος για την αντικατάσταση του όρου «Αθλητική Ένωση» από την επωνυμία του συλλόγου.
Αρχικά μετείχε σε διάφορες τοπικές ανεπίσημες διοργανώσεις και τουρνουά ανεξάρτητων ομάδων μαζί με άλλα ανεξάρτητα σωματεία της Δραπετσώνας όπως οι Απόλλων Δραπετσώνας και Α.Ε. Ποντίων Δραπετσώνας, αλλά και των γειτονικών περιοχών του Πειραιά και τα μεταπολεμικά χρόνια, μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 1952-53, αγωνίστηκε στη Δόκιμη κατηγορία ανεξάρτητων σωματείων της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Την περίοδο 1953-54 εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά ως αναγνωρισμένο σωματείο από την Ε.Π.Ο., ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία από τη Γ' Κατηγορία χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις μέχρι το 1972, όποτε και ξεκινά η σταδιακή άνοδος μέχρι και τις εθνικές κατηγορίες.
Την αγωνιστική περίοδο 1974-75 ο Α.Σ. Δραπετσώνα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά, την Α΄ Κατηγορία και την περίοδο 1976-77 κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1ου ομίλου και ακολούθως συμμετείχε στους αγώνες κατάταξης με τους υπόλοιπους πρωταθλητές, Ιωνικό Νίκαιας και Περαμαϊκό, όπου κατέκτησε τη δεύτερη θέση και ως δευτεραθλήτρια Πειραιά, κέρδισε την άνοδο στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Το 1977-78 αγωνίστηκε παρθενικά στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και πέτυχε την άνοδο του στη Β΄ Εθνική κατηγορία ως δευτεραθλητής, κερδίζοντας σε αγώνα μπαράζ τον Α.Ο. Κορωπίου στη Ριζούπολη, με το οποίο είχαν ισοβαθμήσει στη 2η θέση. Στη Β΄ Εθνική διατηρήθηκε μόνο για μια σεζόν (1978-79) και ακολούθως αγωνίστηκε εκ νέου στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για 3 χρονιές, όπου την σεζόν 1981-82 πλησίασε την πολυπόθητη επάνοδο στην Β΄ Εθνική τερματίζοντας στην 3η θέση του 1ου ομίλου. Στη συνέχεια βρέθηκε αρκετές φορές στη Δ΄ Εθνική κατηγορία (1982-83, 1983-84, 1984-85, 1987-88, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94), όταν το 1994 υποβιβάστηκε και έκτοτε περιορίστηκε στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Το 1989 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά στον τελικό στο Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης, με αντίπαλο τον συντοπίτη Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας. Από την αγωνιστική περίοδο 1994-95 μέχρι σήμερα αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Την περίοδο 1997-98 υποβιβάστηκε στην Β΄ Κατηγορία έπειτα από μπαράζ με τον Ήφαιστο Νίκαιας, για να κατακτήσει το πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο 1998-99 και να επανέλθει αμέσως στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας. Την περίοδο 2006-07 υποβιβάστηκε εκ νέου στην Β΄ Κατηγορία και την περίοδο 2010-11 στην Γ΄ Κατηγορία, ωστόσο όμως με 2 διαδοχικές ανόδους τις επόμενες δυο χρονιές, ανήλθε εκ νέου στην Α΄ Κατηγορία. Από την αγωνιστική περίοδο 2013-14 μέχρι και την τρέχουσα 2019-20, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Από τις τάξεις του Α.Σ. Δραπετσώνα αναδείχθηκαν αρκετοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε ομάδες ανώτερων πρωταθλημάτων, μεταξύ των οποίων ο Τάκης Γιαννόπουλος κ.α. Παραδοσιακός τοπικός αντίπαλος στην Δραπετσώνα αποτελεί ο Α.Σ. Ποντίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
Καρατάου (Καρακαλπακστάν)
Το Καρατάου (ουζμπεκικά: Karatau/Каратау, ρωσικά: Каратау‎) είναι ένας αστικού τύπου οικισμός στην Αυτόνομη Δημοκρατία του Καρακαλπακστάν, στο βορειοδυτικό Ουζμπεκιστάν. Ο πληθυσμός είναι περίπου 2.100 κάτοικοι σήμερα.
954 Λι
Η Λι (Li) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,095. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη σύντμηση του ονόματος της συζύγου του, της Lina Alstede Reinmuth (οι 954 Λι και 85 Ιώ είναι οι μοναδικοί αστεροειδείς των οποίων το όνομα έχει μόνο δύο γράμματα).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λι εκτιμάται σε 58,02 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,056. Η Λι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λι
Λεωκρέων ο Κείος
Ο Λεωκρέων ο Κείος (6ος αιώνας π.Χ.) ή Νεοκρέων ή Κρέων, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από την Κέα, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων στους 60ους (540 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, και ήταν πιθανώς ο πρώτος ολυμπιονίκης του αγωνίσματος παίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Creative Commons
Η Creative Commons (CC) είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση αφιερωμένη στην επέκταση του εύρους των πνευματικών έργων που είναι διαθέσιμα για να βασιστούν σε αυτά και άλλα έργα και να μοιραστούν νόμιμα. Η οργάνωση έχει εκδώσει διάφορες άδειες πνευματικών δικαιωμάτων γνωστές ως άδειες Creative Commons. Αυτές οι άδειες επιτρέπουν στους δημιουργούς να δηλώσουν εύκολα ποια δικαιώματα διατηρούν, και ποια δικαιώματα παραμερίζουν προς όφελος άλλων δημιουργών.
Στόχος
Όλες αυτές οι προσπάθειες, και ακόμη περισσότερες, γίνονται για να αντιμετωπίσουν τα αποτελέσματα αυτών που η Creative Commons θεωρεί για ότι είναι μια κυριαρχική και όλο και περισσότερο περιοριστική κουλτούρα αδειών χρήσης. Σύμφωνα με τον Λώρενς Λέσιγκ (Lawrence Lessig), δικηγόρο, ιδρυτή των Creative Commons και πρώην πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, είναι «ένας πολιτισμός στον οποίο οι δημιουργοί μπορούν να δημιουργήσουν μόνο με την άδεια του ισχυρού, ή των δημιουργών του παρελθόντος». Ο Λέσσιγκ υποστηρίζει ότι ο σύγχρονος πολιτισμός εξουσιάζεται από τους παραδοσιακούς διανομείς προκειμένου να διατηρηθούν και να ενισχυθούν τα μονοπώλιά τους στα πολιτιστικά προϊόντα όπως η δημοφιλής μουσική και ο δημοφιλής κινηματογράφος, και ότι η Creative Commons μπορεί να παρέχει εναλλακτικές λύσεις σε αυτούς τους περιορισμούς.
Ιστορία
Οι άδειες Creative Commons είναι μεταγενέστερες χρονικά από την Open Publication License και την GNU Free Documentation License (GFDL). Η GFDL προοριζόταν κυρίως ως άδεια για την τεκμηρίωση λογισμικού, αλλά είναι επίσης σε ενεργό χρήση από εγχειρήματα άσχετα με το λογισμικό όπως η Wikipedia. Η Open Publication License είναι τώρα κατά ένα μεγάλο μέρος ξεπερασμένη, και ο δημιουργός της προτείνει νέα εγχειρήματα να μην την χρησιμοποιούν. Και οι δύο άδειες περιείχαν προαιρετικά μέρη που, κατά τις απόψεις των κριτικών, τις κατέστησαν λιγότερο «ελεύθερες». Το GFDL διαφέρει από τις άδειες των CC στην απαίτησή του ότι η εξουσιοδοτημένη εργασία διανέμεται σε μια μορφή που είναι «διαφανής», δηλ., όχι με ένα ιδιόκτητη ή/και εμπιστευτική μορφή. Οι CC άδειες δεν είναι συμβατές με την GFDL, ωστόσο στο προσχέδιο για την έκδοση 2 της GFDL το Free Software Foundation περιέλαβε μια πρόβλεψη υπό συζήτηση για την άδεια GNU Wiki License, που θα επέτρεπε υπό ορισμένες προϋποθέσεις τη "μετανάστευση" συμμετοχικών GFDL εγχειρημάτων σε άδειες CC.
thumb|right|317x317px|Έναρξη των Creative Commons στην Ελλάδα 13/10/2007Ο Λόρενς Λέσσιγκ, ο ιδρυτής και ο πρώην πρόεδρος, ξεκίνησε τον οργανισμό ως πρόσθετη μέθοδο στους στόχους της υπόθεσης του στο Ανώτατο Δικαστήριο (των ΗΠΑ), Eldred V. Ashcroft. Το αρχικό σύνολο αδειών Creative Commons δημοσιεύθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2002.
Η Creative Commons ξεκίνησε επίσημα το 2001 με την υποστήριξη του Center for the Public Domain. Η έναρξη του εγχειρήματος είχε την πρόσθετη υποστήριξη από τους σπουδαστές και συνεργάτες της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ και το Κέντρο Νομικής Σχολής του Στάνφορντ για το Διαδίκτυο και την Κοινωνία. Η Creative Commons έχει τα κεντρικά γραφεία της στο Σαν Φρανσίσκο. Η οργάνωση λειτουργεί από το Διοικητικό Συμβούλιο των Creative Commons και ένα μικρό αριθμό διοικητικού προσωπικού και μια τεχνική ομάδα, και υποστηρίζεται συμβουλευτικά από μια Τεχνική Συμβουλευτική Επιτροπή.
Το ίδιο το εγχείρημα τιμήθηκε το 2004 με το Golden Nica Award στο Prix ARS Electronica, για την κατηγορία «όραμα δικτύου».
Στις 15 Δεκεμβρίου 2006, ο καθηγητής Λέσσιγκ αποσύρθηκε από πρόεδρος και διόρισε τον Joi Ito ως νέο πρόεδρο, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Second Life.
Στην Ελλάδα έγινε πανηγυρική έναρξη των Creative Commons με συνέδριο που οργανώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2007 με την παρουσία του καθηγητή Λέσσιγκ.
Χαρακτηριστικά και όροι των αδειών
Στην απόφαση για την επιλογή της κατάλληλης άδειας χρήσης λαμβάνονται υπόψη τρία βασικά ερωτήματα:
Τα ερωτήματα αυτά αντιστοιχούν στην υιοθέτηση ή όχι, τεσσάρων βασικών όρων στην επιλεγμένη άδεια:
Χρησιμοποιούμενες άδειες
Η μίξη αυτών των όρων παράγει δεκαέξι πιθανούς συνδυασμούς, εκ των οποίων ένδεκα είναι έγκυρες άδειες Creative Commons. Από τους πέντε άκυρους συνδυασμούς, τέσσερις περιλαμβάνουν ταυτόχρονα τους όρους «nd» και «sa», οι οποίοι είναι αμοιβαία ασύμβατοι και o ένας δεν περιλαμβάνει κανένα από τους όρους. Οι πέντε από τις ένδεκα έγκυρες άδειες που στερούνται το στοιχείο αναφοράς («by») έχουν καταργηθεί σταδιακά επειδή 98% των χορηγών άδειας ζήτησε την αναφορά, αλλά είναι ακόμα διαθέσιμες για εξέταση στον ιστότοπο των Creative Commons. Υπάρχουν έτσι έξι τακτικά χρησιμοποιούμενες άδειες:
Νομική δοκιμή
Μια άδεια Creative Commons εξετάστηκε για πρώτη φορά σε δικαστήριο στις αρχές του 2006, όταν ο podcaster Adam Curry μήνυσε μια ολλανδική εφημερίδα που δημοσίευσε τις φωτογραφίες από τη σελίδα του στο Flickr χωρίς άδεια. Οι φωτογραφίες δημοσιεύονταν υπό την άδεια Creative Commons Non-Commercial (μη εμπορική).
Ενώ η απόφαση ήταν υπέρ του Curry, η εφημερίδα απέφυγε να του πληρώσει ικανοποίηση εφ' όσον δεν επανέλαβαν την παράβαση. Μια ανάλυση της απόφασης λέει πως, «η απόφαση του ολλανδικού δικαστηρίου είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη επειδή επιβεβαιώνει ότι οι όροι μιας άδειας Creative Commons ισχύουν αυτόματα για το περιεχόμενο για το οποίο χορηγείται η άδεια, και δεσμεύει τους χρήστες τέτοιου περιεχομένου ακόμη και χωρίς ρητώς να συμφωνήσουν με, ή να έχουν γνώση για, τους όρους της άδειας».
Διεθνοποίηση
Οι αρχικές άδειες Creative Commons γράφτηκαν υπό την σκέψη του αμερικανικού νομικού συστήματος, έτσι η διατύπωση θα μπορούσε να είναι ασυμβίβαστη σε διαφορετικές τοπικές νομοθεσίες και να καταστήσει τις άδειες ανεκτέλεστες σε διάφορες περιοχές νομικής αρμοδιότητας. Για να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα, η Creative Commons έχει αρχίσει να τροποποιεί τις διάφορες άδειες για να προσαρμοστούν σε τοπικούς νόμους πνευματικών δικαιωμάτων και ιδιωτικού δικαίου. Ως τον Φεβρουάριο 2008, υπάρχουν 43 άδειες για συγκεκριμένες περιοχές νομικής αρμοδιότητας, με 8 άλλες περιοχές στη διαδικασία σύνταξης, και περισσότερες χώρες συμμετέχουν στο εγχείρημα.
Κριτική
Διάφορες αρνητικές κριτικές:
Άρθρα
Κατηγορία:Ελεύθερο περιεχόμενο Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Οργανισμοί διανοητικής ιδιοκτησίας
Τζίμι Κάρτερ
Ο Τζέιμς Ερλ «Τζίμι» Κάρτερ (αγγλικά: James Earl "Jimmy" Carter Jr, 1 Οκτωβρίου 1924) είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε 39ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1977–1981) και ήταν ο παραλήπτης του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2002, ο μόνος Πρόεδρος των ΗΠΑ που έλαβε αυτό το βραβείο αφότου άφησε το αξίωμα του.
Προτού γίνει Πρόεδρος, ο Κάρτερ υπηρέτησε ως αξιωματούχος του Ναυτικού των ΗΠΑ, ήταν αγρότης, υπηρέτησε δύο θητείες ως Πολιτιειακός Γερουσιαστής στην Τζόρτζια (1963-1967) και μία ως Κυβερνήτης της Τζόρτζια (1971–1975).
Ως Πρόεδρος, ο Κάρτερ δημιούργησε δύο νέα κυβερνητικού επιπέδου υπουργεία (στα αγγλικά των ΗΠΑ ονομάζoνται departments, δηλαδή τμήματα): το Υπουργείο Ενέργειας και το Υπουργείο Εκπαίδευσης. Εγκαθίδρυσε μια εθνική ενεργειακή πολιτική που περιελάμβανε τη διατήρηση, τον έλεγχο των τιμών, και τις νέες τεχνολογίες. Στα εξωτερικά ζητήματα, ο Κάρτερ επεδίωξε τις Συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ, τις Συνθήκες του Καναλιού του Παναμά, τον δεύτερο γύρο των Συνομιλιών Περιορισμού Στρατηγικών Όπλων (SALT II), και επέστρεψε τη Ζώνη του Καναλιού του Παναμά στον Παναμά.
Σε όλη την καριέρα του, ο Κάρτερ επίμονα έδινε έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανέλαβε το αξίωμα του σε περίοδο διεθνούς στασιμοπληθωρισμού, ο οποίος παρέμεινε σε όλη τη θητεία του. Το τέλος της προεδρικής του θητείας σημαδεύτηκε από την Ιρανική κρίση ομηρίας του 1979-1981, την ενεργειακή κρίση του 1979, το πυρηνικό ατύχημα του Νησιού των Τριών Μιλίων, τη Σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν (στο τέλος του 1979), το μποϋκοτάζ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας του 1980 από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών και την έκρηξη του όρους Αγία Ελένη του 1980.
Μέχρι το 1980, η δημοτικότητα του Κάρτερ είχε διαβρωθεί. Επιβίωσε από μια προκριματική αναμέτρηση ενάντια στον Τεντ Κέννεντι για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος στις εκλογές του 1980, αλλά έχασε στις εκλογές από τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Ρόναλντ Ρέιγκαν. Στις 20 Ιανουαρίου 1981, λεπτά μετά τη λήξη της θητείας του Κάρτερ, οι 52 Αμερικανοί αιχμάλωτοι στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τεχεράνη ελευθερώθηκαν, τερματίζοντας την 444ήμερη κρίση ομηρίας στο Ιράν.
Αφότου άφησε το αξίωμα του, ο Κάρτερ και η σύζυγος του Ρόζαλιν ίδρυσαν το κέντρο Κάρτερ το 1982, μία μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπική οργάνωση που λειτουργεί για την προαγωγή των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Έχει ταξιδέψει εκτεταμένα για να διεξάγει ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, να είναι παρατηρητής εκλογών, και να προάγει την πρόληψη ασθενειών και την εκρίζωση τους στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ο Κάρτερ είναι πρόσωπο κλειδί στην επιχείρηση Καταφύγιο για την Ανθρωπότητα (Habitat for Humanity), και επίσης παραμένει ιδιαίτερα ενεργός στην Παλαιστινιακή Διένεξη. Τον Μάρτιο 2012, δύο μήνες πριν ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα ανακοινώσει ότι είναι υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων, ο Κάρτερ δήλωσε πως είναι υπέρ του να επιτρέπεται να παντρεύονται τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια.
Πρώιμος βίος
Ο Κάρτερ κατάγεται από μετανάστες από τη νότια Αγγλία (ο πρόγονος από την πλευρά του πατέρα του έφθασε στις Αμερικανικές Αποικίες το 1635), και η οικογένεια του έχει ζήσει στην πολιτεία της Τζόρτζια αρκετές γενεές. Ο Κάρτερ έχει καταγεγραμμένους προγόνους που πολέμησαν στην Αμερικανική Επανάσταση, και είναι μέλος της Γιοι της Αμερικανικής Επανάστασης. Ο προπάππος του Κάρτερ, στρατιώτης Λ.Μπ. Ουόκερ Κάρτερ (1832–1874), υπηρέτησε στον Στρατό των Συνομόσπονδων Πολιτειών.
Ο Κάρτερ ήταν προικισμένος μαθητής ο οποίος πάντα είχε ευαρέσκεια στο διάβασμα. Την περίοδο που παρακολουθούσε το Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης του Πλέινς (Plains High School), ήταν επίσης αστέρας στην καλαθοσφαίριση. Επηρεάστηκε αρκετά από μια δασκάλα του στο γυμνάσιο, την Τζούλια Κόλμαν (1889–1973). Ενώ ήταν στη μέση εκπαίδευση ήταν στην Future Farmers of America, η οποία αργότερα άλλαξε το όνομά της σε National FFA Organization, υπηρετώντας ως Γραμματέας του Τμήματος FFA του Πλέινς.
Ο Κάρτερ είχε τρία νεότερα αδέλφια: τις αδελφές του Γκλόρια Κάρτερ Σπαν (1926–1990) και Ρουθ Κάρτερ Στάπλετον (1929–1983), και τον αδελφό του Ουίλλιαμ Άλτον "Μπιλ" Κάρτερ (1937–1988). Κατά την Προεδρία του Κάρτερ, ο Μπίλυ ήταν συχνά στην επικαιρότητα, συνήθως σε όχι κολακευτικές ειδήσεις.
Νυμφεύθηκε τη Ρόζαλιν Σμιθ το 1946· έχουν τέσσερα παιδιά.
Είναι πρώτος εξάδελφος του πολιτικού Χιου Κάρτερ και μακρινός εξάδελφος του ιδρυτή της Motown Μπέρρυ Γκόρντυ (νεότερου) από την πλευρά της μητέρας του, και εξάδελφος του Τζουν Κάρτερ Κας.
Κυβερνήτης της Τζόρτζια
Ο Κάρτερ ορκίσθηκε 76ος Κυβερνήτης της Τζόρτζια στις 12 Ιανουαρίου 1971 και διατήρησε αυτή τη θέση για μια θητεία, μέχρι τις 14 Ιανουαρίου 1975. Οι Κυβερνήτες της Τζόρτζια δεν επιτρεπόταν να διαδεχθούν τον εαυτό τους εκείνη την εποχή. Ο προκάτοχος του ως Κυβερνήτη, ο Λέστερ Μάντοξ, έγινε Αναπληρωτής Κυβερνήτης. Ο Κάρτερ και ο Μάντοξ βρήκαν λίγο κοινό τόπο κατά τα τέσσερα έτη υπηρεσίας τους, φιλονικώντας συχνά δημοσίως μεταξύ τους.
Πολιτική των πολιτικών δικαιωμάτων
Ο Κάρτερ διακήρυξε στον εναρκτήριο λόγο του ότι ο φυλετικός διαχωρισμός είχε λήξει, και ότι δεν είχε πλέον θέση στο μέλλον της πολιτείας, όντας ο πρώτος εκλεγμένος αξιωματούχος στον Βαθύ Νότο που είπε κάτι τέτοιο δημοσίως. Μετά, ο Κάρτερ διόρισε πολλούς Αφροαμερικανούς σε πολιτειακά συμβούλια και αξιώματα. Συχνά απεκαλείτο ένας από τους "Νέους Νότιους Κυβερνήτες"- οι οποίοι ήταν πολύ μετριοπαθέστεροι από τους προκατόχους τους, και υποστηρικτές της φυλετικής ισοτιμίας και της επέκτασης των πολιτικών δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών.
Μεταρρυθμίσεις της πολιτειακής κυβέρνησης
Ο Κάρτερ βελτίωσε την αποδοτικότητα της κυβέρνησης συγχωνεύοντας περίπου 300 πολιτειακές υπηρεσίες σε 30 υπηρεσίες. Ένας από τους βοηθούς του αργότερα ανέφερε ότι ο Κυβερνήτης Κάρτερ "ήταν ακριβώς εκεί με εμάς, εργαζόμενος πολύ σκληρά, ερευνώντας πολύ βαθιά σε κάθε μικρό πρόβλημα. Ήταν το πρόγραμμα του και εργάσθηκε σε αυτό τόσο σκληρά όσο κανείς, και το τελικό προϊόν ήταν επιφανώς δικό του." Επεδίωξε επίσης μεταρρυθμίσεις μέσω του νομοθετικού σώματος, παρέχοντας ίση πολιτειακή βοήθεια σε σχολεία στις πλούσιες και τις φτωχές περιοχές της Τζόρτζια, ίδρυσε κοινοτικά κέντρα για τα διανοητικά ανάπηρα παιδιά, και αύξησε τα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους κατάδικους. Ο Κάρτερ υπερηφανευόταν για ένα πρόγραμμα που παρουσίασε για τον διορισμό των δικαστών και των πολιτειακών κυβερνητικών αξιωματούχων. Υπό αυτό το πρόγραμμα, όλοι αυτοί οι διορισμοί βασίζονταν στην αξία, παρά στην πολιτική επιρροή.
Αντιπροεδρικές φιλοδοξίες το 1972
Το 1972, καθώς ο Γερουσιαστής των ΗΠΑ Τζορτζ ΜακΓκόβερν της Νότια Ντακότα έκανε εκστρατεία για το Δημοκρατικό χρίσμα για Πρόεδρος, ο Κάρτερ συγκάλεσε μια συνέντευξη επικαιρότητας στην Ατλάντα για να προειδοποιήσει ότι ο ΜακΓκόβερν ήταν μη εκλέξιμος. Ο Κάρτερ έκρινε τον ΜακΓκόβερν ως πολύ φιλελεύθερο στην εξωτερική και εσωτερική πολιτική, αλλά όταν το χρίσμα δόθηκε τελικά στον ΜακΓκόβερν, ο Κάρτερ προσπάθησε να γίνει ο υποψήφιος αντιπρόεδρος του.
Κατά το Δημοκρατικό Εθνικό Συνέδριο 1972 υποστήριξε την υποψηφιότητα του Γερουσιαστή Χένρι Μ. Τζάκσον της Ουάσινγκτον. Ο Κάρτερ έλαβε 30 ψήφους στο Δημοκρατικό Εθνικό Συνέδριο στη χαοτική ψηφοφορία για τον Αντιπρόεδρο. Ο Μακ Γκόβερν πρόσφερε το χρίσμα στον Ριούμπιν Άσκιου, από τη γειτονική Φλόριντα και έναν από τους "νέους νότιους κυβερνήτες", αλλά εκείνος αρνήθηκε.
Θανατική ποινή και εγκληματικότητα
Αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε τον νόμο περί θανατικής ποινής της Τζόρτζα το 1972, ο Κάρτερ γρήγορα πρότεινε η πολιτειακή νομοθεσία να αντικαταστήσει τη θανατική ποινή με ισόβια φυλάκιση (μια επιλογή που προηγουμένως δεν υπήρχε).
Όταν το νομοθετικό σώμα της Τζόρτζια πέρασε ένα νόμο για τη θανατική ποινή, ο Κάρτερ, αν και εξέφρασε επιφυλάξεις για τη συνταγματικότητα του, υπέγραψε νέα νομοθεσία στις 28 Μαρτίου 1973 που επέτρεπε τη θανατική ποινή για τον φόνο, τον βιασμό και άλλα αδικήματα, και να εφαρμοσθούν δικαστικές διαδικασίες που συμμορφώνονταν με τις μόλις ανακοινωθείσες συνταγματικές απαιτήσεις. Το 1976, το Ανώτατο Δικαστήριο υποστήριξε τη νέα εφαρμογή της θανατικής ποινής στη Τζόρτζια για το αδίκημα του φόνου. Στην υπόθεση Κόκερ εναντίον Τζώρτζια, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η θανατική ποινή ήταν αντισυνταγματική στο να εφαρμοσθεί για το βιασμό.
Πολλοί στην Αμερική εξοργίσθηκαν από την καταδίκη σε ισόβια του Ουίλλιαμ Κάλλεϋ στο Φορτ Μπέννινγκ για τον ρόλο του στη Σφαγή του Μι Λάι· ο Κάρτερ θέσπισε την Ημέρα του Αμερικανού Μαχόμενου Άνδρα (American Fighting Man's Day) και ζήτησε από τους πολίτες της Τζόρτζια να οδηγούν επί μια εβδομάδα με αναμμένα τα φώτα προς υποστήριξη του Κάλλεϋ. Ο κυβερνήτης της Ιντιάνα ζήτησε όλες οι πολιτειακές σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες για τον Κάλλεϋ, και οι κυβερνήτες της Γιούτα και του Μισισίπι επίσης διαφώνησαν με την ετυμηγορία.
Παρά την πρότερη υποστήριξη του, ο Κάρτερ σύντομα έγινε πολέμιος της θανατικής ποινής, και κατά τη διάρκεια Προεδρικών εκστρατειών (όπως του προηγούμενου υποψηφίου Τζορτζ ΜακΓκόβερν και των δύο επόμενων υποψηφίων, του Ουόλτερ Μοντέιλ και του Μάικλ Δουκάκης), αυτό φάνηκε. Ο Κάρτερ είναι γνωστός για τη δημόσια αντίθεση του στη θανατική ποινή σε όλες τις μορφές της· στη διάλεξη του κατά την παραλαβή του Βραβείου Νόμπελ, ζήτησε την απαγόρευση της θανατικής ποινής.
Διορισμός στην αμερικανική γερουσία
Ο Ρίτσαρντ Ράσσελ, νεότερος, τότε Αναπληρωτής πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, πέθανε εν ενεργεία στις 21 Ιανουαρίου 1971. Ο Κάρτερ, μόλις εννέα ημέρες μετά την έναρξη της θητείας του ως κυβερνήτη, διόρισε τον πρόεδρο του πολιτειακού Δημοκρατικού Κόμματος Ντέιβιντ Χ. Γκάμπρελ για να αναπληρώσει την ημιτελή θητεία του Ράσσελ στη Γερουσία την 1η Φεβρουαρίου. Ο Γκάμπρελ ηττήθηκε στον επόμενο Δημοκρατικό προκριματικό από τον πιο συντηρητικό Σαμ Ναν.
Άλλες δραστηριότητες
Το 1973, ενώ ήταν Κυβερνήτης της Τζόρτζια, ο Κάρτερ αρχειοθέτησε μια αναφορά για το περιστατικό με ΑΤΙΑ που του έτυχε το 1969 στο Διεθνές Γραφείο ΑΤΙΑ (International UFO Bureau) στην Οκλαχόμα Σίτι. Το 2007 ο Κάρτερ δήλωσε ότι δεν θυμόταν γιατί κατέθεσε αυτή την αναφορά και ότι πιστεύει ότι το έκανε μόνο επειδή του το ζήτησε ένα από τα παιδιά του. Επίσης δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι ήταν εξωγήινο διαστημικό σκάφος, αλλά μάλλον ήταν πιθανώς ένα είδος στρατιωτικού πειράματος που διεξαγόταν από μια παρακείμενη στρατιωτική βάση.
Ο Κάρτερ εμφανίσθηκε ως πρώτος καλεσμένος του απογεύματος σε ένα επεισόδιο του σόου παιχνιδιών What's My Line in 1974, υπογράφοντας ως "X", από φόβο μήπως το όνομα του προδώσει το επάγγελμά του. Αφότου το επάγγελμά του προσδιορίσθηκε στην έβδομη από δέκα ερωτήσεις από τον Τζιν Σάλιτ, μίλησε σχετικά με την εισαγωγή παραγωγής ταινιών στην πολιτεία της Τζόρτζια, αναφέροντας το Deliverance, και το τότε ακόμη ακυκλοφόρητο The Longest Yard.
Κασιανά Συρίας
Τα Κασιανά ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Σελευκίδα της βορείου Συρίας.
Τζίμι Κάρτερ
Άλλες δραστηριότητες
Το 1974, ο Κάρτερ ήταν πρόεδρος των κογκρεσιακών εκστρατειών και των κυβερνητικών εκστρατειών της Εθνικής Δημοκρατικής Επιτροπής.
Προεδρική εκστρατεία του 1976
thumb|300px|right|Ο εκλογικός χάρτης της εκλογής του 1976 Όταν ο Κάρτερ εισήλθε στους προεδρικούς προκριματικούς του Δημοκρατικού Κόμματος το 1976, θεωρείτο ότι είχε μικρή πιθανότητα εναντίον εθνικά πιο διάσημων πολιτικών. Είχε αναγνώριση ονόματος μόνο 2%. Όταν είπε στην οικογένεια του την πρόθεσή του να διαγωνιστεί για Πρόεδρος, η μητέρα του ρώτησε, "Πρόεδρος τίνος;" Το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ ήταν ακόμη φρέσκο στο μυαλό των ψηφοφόρων, και έτσι η θέση του ως αουτσάιντερ, μακριά από την Ουάσινγκτον, Π.Κ., έγινε ένα προσόν. Το κεντρικό σημείο της πλατφόρμας της εκστρατείας του ήταν η κυβερνητική αναδιοργάνωση.
right|thumb|Ο Κάρτερ και ο Πρόεδρος [[Τζέραλντ Φορντ συζητούν στο Θέατρο Γουόλνατ Στριτ στη Φιλαδέλφεια.]] Ο Κάρτερ έγινε το φαβορί νωρίς με τη νίκη του στους προκριματικούς της Αϊόβα και του προκριματικοί του Νιου Χάμσαϊρ. Χρησιμοποίησε μια στρατηγική δύο σκελών: Στον Νότο, ο οποίος σιωπηρά είχε συνταχθεί με τον Τζορτζ Ουάλλας της Αλαμπάμα, ο Κάρτερ διαγωνίσθηκε ως μετριοπαθής ντόπιος. Όταν η δύναμη του Ουάλλας εξαντλήθηκε, ο Κάρτερ σάρωσε την περιοχή. Στον Βορρά, ο Κάρτερ απευθύνθηκε κυρίως σε συντηρητικούς Χριστιανούς και αγροτικούς ψηφοφόρους και είχε μικρή πιθανότητα να κερδίσει την πλειοψηφία στις περισσότερες πολιτείες. Κέρδισε αρκετές Βόρειες πολιτείες κτίζοντας το μεγαλύτερο ενιαίο μπλοκ. Η στρατηγική του Κάρτερ επικεντρωνόταν στο να φτάσει σε μια περιοχή προτού ένας άλλος υποψήφιος επεκτείνει την επιρροή του εκεί. Ταξίδεψε πάνω από 50.000 μίλια, επισκέφθηκε 37 πολιτείες, και εκφώνησε πάνω από 200 λόγους προτού οποιοιδήποτε άλλοι υποψήφιοι καν ανακοινώσουν ότι ήταν στην κούρσα. Αρχικά εξοστρακισμένος ως περιφερειακός υποψήφιος, ο Κάρτερ αποδείχθηκε ο μόνος Δημοκρατικός με μια αληθινά εθνική στρατηγική, και τελικά κέρδισε το χρίσμα.
Τα εθνικά μέσα ενημέρωσης ανακάλυψαν και προώθησαν τον Κάρτερ, όπως επισημαίνει ο Λώρενς Σόουπ στο βιβλίο του The Carter Presidency and Beyond (1980).
Ο Κάρτερ έδωσε συνέντευξη στον Ρόμπερτ Σέερ του Playboy για την έκδοση του Νοεμβρίου 1976, η οποία κυκλοφόρησε στα καταστήματα δύο εβδομάδες πριν την εκλογή. Παραμένει ο μόνος Αμερικανός πρόεδρος που έδωσε συνέντευξη σε αυτό το περιοδικό.
Μέχρι και τις 26 Ιανουαρίου 1976 ο Κάρτερ ήταν η πρώτη επιλογή μόνο του 4% των Δημοκρατικών υποψηφίων, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση της Γκάλοπ. Ωστόσο, στα μέσα Μαρτίου 1976 είχε αναδειχθεί ως πρώτη επιλογή για τους Δημοκρατικούς, ενώ προηγούταν του προέδρου Φορντ για λίγες ποσοστιαίες μονάδες, σύμφωνα με τον Σόουπ.
Επέλεξε τον Γερουσιαστή Ουόλτερ Φ. Μοντέιλ ως συνυποψήφιο. Προέβη σε επιθέσεις προς τον Ουάσινγκτον στις ομιλίες του και προσέφερε μια θρησκευτική αλοιφή για τα τραύματα του έθνους.
Ο Κάρτερ άρχισε τον αγώνα με μια ευμεγέθη διαφορά επί του Φορντ, ο οποίος μπόρεσε να μικρύνει τη διαφορά κατά την πορεία της εκστρατείας, αλλά ήταν ανίκανος να αποτρέψει τον Κάρτερ από το να τον νικήσει οριακά στις 2 Νοεμβρίου 1976. Ο Κάρτερ κέρδισε τη λαϊκή ψήφο με 50,1 % έναντι 48% του Φορντ ενώ έλαβε 297 εκλεκτορικές ψήφους έναντι 240 του Φορντ. Η εκλεκτορική ψήφος ήταν τόσο εγγύς που αν ο Φορντ είχε κερδίσει το Τέξας και το Αρκάνσας (αντί για τον Κάρτερ), ο Φορντ θα είχε κερδίσει την εκλογή. Ο Κάρτερ έγινε ο πρώτος υποψήφιος από τον Βαθύ Νότο που εκλέχθηκε Πρόεδρος μετά την εκλογή του 1848. Ο Κάρτερ κέρδισε λιγότερες πολιτείες από τον Φορντ—23 πολιτείες έναντι 27 για τον ηττημένο Φορντ—αλλά κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό λαϊκής ψήφου (50,1 %) από κάθε μη εν ενεργεία πρόεδρο μετά τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, και μόνο μισή εκατοστιαία μονάδα λιγότερο από αυτό με το οποίο θα τον νικούσε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν το 1980.
Προεδρία
O Τζίμι Κάρτερ ορκίστηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις 20 Ιανουαρίου 1977. Μία από τις πρώτες πράξεις του ως πρόεδρος ήταν να εκδώσει προεδρικό διάταγμα με το οποίο χορηγούνταν αμνηστία σε όλους τους αρνητές στράτευσης του Πολέμου του Βιετνάμ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταδικαστεί σε βαριές ποινές κάθειρξης.
Ο Κάρτερ, εκλέχθηκε και επικράτησε επί του εν ενεργεία Προέδρου Τζέραλντ Φορντ το 1976. Η θητεία του ήταν περίοδος συνεχιζόμενου πληθωρισμού και ύφεσης, καθώς και ενεργειακής κρίσης. Στις 7 Ιανουαρίου 1980, ο Κάρτερ υπέγραψε το Law H.R. 5860 aka Public Law 96-185 γνωστό ως The Chrysler Corporation Loan Guarantee Act of 1979 διασώζοντας την Chrysler Corporation και ακύρωσε αυξήσεις των στρατιωτικών πληρωμών κατά τη διάρκεια μιας περιόδου υψηλού πληθωρισμού και κυβερνητικών ελλειμμάτων.
Ενώ προσπάθησε να διευθετήσει τις διάφορες συγκρούσεις στο κόσμο, πιο ορατά στη Μέση Ανατολή καταλήγοντας στην υπογραφή των Συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ, δίνοντας πίσω το Κανάλ του Παναμά και υπογράφοντας τη συνθήκη μείωσης των πυρηνικών όπλων SALT II με τον Σοβιετικό ηγέτη Λεονίντ Μπρέζνιεφ, το τελευταίο έτος της προεδρίας του αμαυρώθηκε από την Ιρανική κρίση των ομήρων, η οποία συνεισέφερε στην ήττα του στην εκστρατεία επανεκλογής του το 1980 ενάντια στον Ρόναλντ Ρήγκαν.
Στην εσωτερική πολιτική, η προεδρία του Κάρτερ σημαδεύτηκε από οικονομική ύφεση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με αυξανόμενες τιμές στασιμοπληθωρισμού, έναν συνδυασμό υψηλού νομισματικού πληθωρισμού, υψηλής ανεργίας και χαμηλού ρυθμού ανάπτυξης. Το έτος 1977 σημαδεύτηκε από την ενεργειακή κρίση, με τον Κάρτερ να υπογράφει τον Αύγουστο του 1977 διάταγμα ίδρυσης του Υπουργείου Ενέργειας. Ο Κάρτερ προσπάθησε να μεταρρυθμίσει την ενεργειακή πολιτική των ΗΠΑ, δίνοντας έμφαση στην αποθήκευση ενεργειακών αποθεμάτων, την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και τον έλεγχο των τιμών. Παρόλα αυτά συνάντησε την αντίδραση του Κογκρέσου, με το οποίο συγκρούστηκε σε πολλές περιπτώσεις. Το 1979 ξέσπασε σοβαρή ενεργειακή κρίση στις ΗΠΑ, με μεγάλη αύξηση των τιμών του πετρελαίου, κάτι που είχε ως συνέπεια τη δημιουργία μεγάλης αναταραχής στην αμερικανική αγορά καθώς μεγάλος αριθμός πολιτών έσπευδε να αγοράσει πετρέλαιο για τα οχήματά τους, δημιουργώντας ελλείψεις καυσίμων.thumb|right|Ο Τζίμμυ Κάρτερ ορκίζεται 39ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από τον [[Αρχιδικαστής των Ηνωμένων Πολιτειών|Αρχιδικαστή Ουόρρεν Μπέργκερ, 20 Ιανουαρίου 1977.]]
Προεδρική εκστρατεία 1980
thumb|300px|right|Ο εκλεκτορικός χάρτης της εκλογής του 1980 Ο Κάρτερ έγραψε ότι η πιο έντονη και κλιμακούμενη αντιπολίτευση στις πολιτικές του προήλθε από τη φιλελεύθερη πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος, την οποία απέδιδε στη φιλοδοξία του Τεντ Κέννεντι να τον αντικαταστήσει ως πρόεδρος. Ο Κέννεντι, αρχικά υπέρ του σχεδίου υγείας του Κάρτερ, απέσυρε την υποστήριξη του από το νομοθέτημα στα τελευταία επίπεδα· Ο Κάρτερ ισχυρίζεται ότι αυτό έγινε εν αναμονή της υποψηφιότητας του ίδιου του Κέννεντι, και όταν δεν κέρδισε, αυτή η τακτική ανέβαλε την καθολική υγειονομική περίθαλψη για δεκαετίες.
Η εκστρατεία του Κάρτερ για επανεκλογή το 1980 ήταν μία από τις δυσκολότερες, και λιγότερο επιτυχείς, στην ιστορία. Αντιμετώπισε ισχυρές προκλήσεις από τον δεξιό (Ρόναλντ Ρέιγκαν), τον κεντρώο (Τζον Μπ. Άντερσον), και τον αριστερό (Τεντ Κέννεντι). Έπρεπε να διαγωνιστεί ενάντια στην ίδια του την πληγείσα από στασιμοπληθωρισμό οικονομία. Αποξένωσε τους φιλελεύθερους σπουδαστές κολεγίων, οι οποίοι αναμενόταν να είναι η βάση του, επαναφέροντας την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Ηττήθηκε από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν.
Μετά την προεδρία
Η θητεία του Κάρτερ έληξε στις 20 Ιανουαρίου 1981, όταν τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Ρόναλντ Ρέιγκαν. Το 1982, ίδρυσε το φιλανθρωπικό ίδρυμα Κέντρο Κάρτερ, που είχε ως σκοπό την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανά τον κόσμο και την καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών. Ο Κάρτερ διατέλεσε μέλος πολλών επιτροπών παρακολούθησης τήρησης δημοκρατικών διαδικασιών σε εκλογές σε διάφορα κράτη του κόσμου. Το 1994 πραγματοποίησε ένα ταξίδι στη Βόρεια Κορέα, όπου συνάντησε τον ηγέτη της Κιμ Ιλ-σονγκ και διεξήγαγαν συνομιλίες. Το 2002 επισκέφθηκε την Κούβα, με την επίσκεψή του να αποτελεί την πρώτη ενός τόσο υψηλόβαθμου Αμερικανού πολιτικού από το 1959.
Το 2002, ο Κάρτερ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το σύνολο του έργου του με το Κέντρο Κάρτερ, ενώ έχει τιμηθεί με πληθώρα άλλων βραβείων. Σήμερα, σε ηλικία 98 ετών ο Κάρτερ είναι ο μακροβιότερος σε ηλικία Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στην ιστορία, ο μεγαλύτερος εν ζωή πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και αυτός με τη μακρύτερη συνταξιοδότηση από το προεδρικό αξίωμα.
Βασικές πηγές
Περαιτέρω πληροφορίες:Βιβλιογραφία του Τζίμμυ Κάρτερ
Άλλοι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αγρότες Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Κυβερνήτες της Τζόρτζια
Κασιανά Συρίας
Κατά τον Στράβωνα (16.2.10), ο οποίος είναι μοναδική πηγή των πληροφοριών μας για την πόλη αυτή, την αναφέρει ως την γενέτειρα του στασιαστή Σελευκίδη στρατηγού Διοδότου Τρύφωνος και ως ένα από τα φρούρια στο έδαφος της Απάμειας επί του ποταμού Αξιού (Ορόντη). Προσθέτει επίσης ότι τα Κασιανά, μαζί με τη Λάρισσα, τα Μέγαρα, την Απολλωνία και άλλες πόλεις, ήταν εξαρτημένη πόλη (περιοικίς) της Απάμειας. Ο ίδιος προσθέτει ότι αυτές οι πόλεις, οι οποίες έδιναν προμήθειες στον Τρύφωνα, ήταν υποτελείς στην Απάμεια.
Δεν γνωρίζουμε την ακριβή τοποθεσία των Κασιανών. Ίσως η πόλη να ιδρύθηκε από τη δυναστεία των Σελευκιδών για να τιμήσουν τον Δία Κάσσιο (στο όρος Κάσιον, το σημερινό ǧabal al-Aqra`), όπως και στη βορειότερη Διόσπολη. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ονομασία της πόλης προέρχεται από εξελληνισμό τοπικής ονομασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Η Dream Team της Χρυσής Μπάλας
Η Dream Team της Χρυσής Μπάλας είναι μια διαχρονική ομάδα που δημοσιεύτηκε από το France Football στις 14 Δεκεμβρίου 2020 μετά τη διεξαγωγή μιας διαδικτυακής δημοσκόπησης μεταξύ οπαδών για την επιλογή μιας ποδοσφαιρικής ομάδας που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2020. Η τελική ομάδα επιλέχθηκε από 140 ανταποκριτές του France Football σε όλο τον κόσμο. Δημοσιεύτηκαν επίσης μια δεύτερη και μια τρίτη ομάδα.
Υποψηφιότητες
Οι υποψήφιοι ανακοινώνονταν από τις 5 Οκτωβρίου 2020 έως τις 19 Οκτωβρίου 2020. Οι νικητές αποκαλύφθηκαν στις 14 Δεκεμβρίου 2020 και παρατάχθηκαν σε σχηματισμό 3–4–3. Η Βραζιλία ήταν η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων παικτών (20 αθλητές), μπροστά από την Ιταλία (16), τη Γερμανία (13), την Ολλανδία (12), την Ισπανία (8), την Αγγλία και τη Γαλλία (7).
Τερματοφύλακες
μικρογραφία| [[Λεβ Γιάσιν|Ο Λεβ Γιασίν, ο μοναδικός τερματοφύλακας που κέρδισε ποτέ τη Χρυσή Μπάλα]] Η λίστα των υποψηφίων τερματοφυλάκων ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
Δεξιά μπακ
μικρογραφία| [[Καφού|Ο Καφού, ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που εμφανίστηκε σε τρεις συνεχόμενους τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA]] Η λίστα των υποψηφίων δεξιών μπακ ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
Σέντερ μπακ
Η λίστα των υποψήφιων σέντερ μπακ ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
Αριστερά μπακ
Η λίστα των υποψήφιων αριστερών μπακ ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2020.
Αμυντικά χαφ/Κεντρικά χαφ
Η λίστα των υποψήφιων αμυντικών χαφ ανακοινώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
Επιθετικά χαφ
Η λίστα των επιθετικών χάφ ανακοινώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
Δεξιά εξτρέμ
Η λίστα των υποψήφιων δεξιών εξτρέμ ανακοινώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2020.
Σέντερ φορ
Η λίστα των υποψηφίων σέντερ φορ ανακοινώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2020.
Αριστερά εξτρέμ
Η λίστα των υποψηφίων αριστερών εξτρέμ ανακοινώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2020.
Δεύτερη Ομάδα
{| align="center" border="0" cellpadding="4" width="90%;"
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1"> Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας
1356
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1356 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ταλβορίκ
Το Ταλβορίκ (αρμενικά: Տալվորիկ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 196 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Λάιλα Τρέτικοφ
Η Λάιλα Τρέτικοφ (Lila Tretikov) ή Λιάλια Τρετγιακόβα (γεννημένη ως Ольга (Ляля) Алексеевна Третьякова -στα ρωσ.) ήταν η εκτελεστική διευθυντής του ιδρύματος Wikimedia από το 2014 έως το 2016. Έχει επίσης υπάρξει επικεφαλής πληροφορικής και αντιπρόεδρος μηχανικής λογισμικού στην εταιρεία SugarCRM, έως ότου αποχώρησε για να αντικαταστήσει την Σου Γκάρντερ στο ίδρυμα Wikimedia το 2014. Ανακοίνωσε την παραίτηση της από εκτελεστική διευθυντής του ιδρύματος Wikimedia τον Φεβρουάριο του 2016 μετά από ισχυρή κριτική που δέχτηκε από μέρος της κοινότητας.
Ξεκίνημα
Το 1999 άρχισε να εργάζεται ως προγραμματίστρια στην εταιρεία Sun Microsystems, στο τμήμα Sun-Netscape Alliance όπου και εργάστηκε στο έργο για τον διακομιστή Java. Κατόπιν ίδρυσε την εταιρεία GrokDigital η οποία είχε ως αντικείμενο την προώθηση και διαφήμισης τεχνολογιών, και μετέπειτα έγινε η επικεφαλής πληροφορικής και αντιπρόεδρος μηχανικής λογισμικού στην εταιρεία SugarCRM.
Ίδρυμα Wikimedia
Διορίστηκε εκτελεστική διευθύντρια του ιδρύματος Wikimedia τον Μάιο του 2014 αντικαθιστώντας την Σου Γκάρντνερ,   και ανέλαβε τα καθήκοντα της την 1η Ιουνίου του 2014. Το ίδρυμα δέχτηκε κριτική από μέρος της κοινότητας της Βικιπαίδειας καθώς η Τρέτικοφ είχε μόλις μια επεξεργασία στην εγκυκλοπαίδεια πριν τον διορισμό της.
Άλλες ασχολίες
Το 2012, της απονεμήθηκε το χάλκινο επιχειρηματικό στην κατηγορία για την Γυναίκα Διευθυντικό Στέλεχος της Χρονιάς για μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις στη βιομηχανία της πληροφορικής.
Έχει επίσης κατοχυρώσει μαζί με συνεργάτες της διάφορα διπλώματα ευρεσιτεχνίας σχετικά με την ευφυή χαρτογράφηση δεδομένων και τις δυναμικές εφαρμογές γλωσσών, ενώ είναι μέλος των διευθυντικών συμβουλίων της εταιρείας OpenEd και Rackspace και σύμβουλος στο διευθυντικό συμβούλιο της Zamurai Corporation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδεια και ΜΜΕ Κατηγορία:Βικιπαιδιστές Κατηγορία:Ίδρυμα Wikimedia Κατηγορία:Προσωπικότητες της Βικιπαίδειας
Μισέλ Ντελαίρ
Η Μισέλ Ντελαίρ είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της σκοποβολής.
Το 1964 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου της Μπολόνια κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό τραπ και ένα χρόνο αργότερα στο πρωτάθλημα της Λισαβόνας αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο ίδιο αγώνισμα. Το 1966 στο πρωτάθλημα του Λάχτι κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Το 1965 τιμήθηκε με το Βραβείο Κλωντ Φουσιέ από την Ακαδημία Αθλητισμού για τον ευρωπαϊκό τίτλο της στο ατομικό τραπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Μήκιστος κεφαλικός μυς
Ο μήκιστος κεφαλικός μυς αποτελείται από μικρούς τένοντες, οι οποίοι εκφύονται από τις εγκάρσιες αποφύσεις των άνω θωρακικών σπονδύλων (Θ4-Θ5) και τις αρθρικές αποφύσεις των αυχενικών σπονδύλων (Α4-Α7) και καταφύονται στο οπίσθιο χείλος του μαστοειδούς, κάτω από τον σπληνιοειδή κεφαλικό και τον στερνοκλειδομαστοειδή μυ. Με ενέργεια του μήκιστου κεφαλικού μυός προκαλείται έκταση του κορμού και της κεφαλής και στροφή του κεφαλιού. Ο μυς νευρώνεται από οπίσθιους κλάδους νωτιαίων νεύρων.
Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας
Η Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας (ΕΠΕΛ) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία της επαρχίας Λάρνακας. Αποτελεί μία εκ των 11 αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της Συνομοσπονδία Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ), τρεις εκ των οποίων εδρεύουν στην επαρχία Λάρνακας.
Ιδρυτικά μέλη
Τα ιδρυτικά σωματεία της ομοσπονδίας ήταν:
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΕΠΕΛ σήμερα είναι:
Παλαιότερα σωματεία
Τις προηγούμενες δεκαετίες στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ συμμετείχαν σωματεία τα οποία έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Μερικά από αυτά είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λάρνακας
Κεφάλι Χανίων
Το Κεφάλι (παλαιότερα γνωστό ως Βαράδω ή Βοράδω) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 62 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 400 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Στέργιος Σπανάκης ταυτίζει το χωριό με το χωριό Aico Vorado, το οποίο αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Aico Vorado με 85 κατοίκους και 62 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Aico Voradho και ο Αντόνιο Τριβάν ως Nico Varado. Δεν είναι γνωστή η σημασία της λέξης Aico.
Στο χωριό βρίσκεται πύργος των βενετσιάνικων χρόνων. Κατά τους οθωμανικούς χρόνους, ο πύργος ήταν η κατοικία του ντόπιου αγά. Σύμφωνα με την ντόπια παράδοση, ο Αγάς ήθελε να σκοτώσει έναν ντόπιο αντάρτη, γνωστό ως Θεοδωράκη, ο οποίος τρομοκρατούσε τους Τούρκους της περιοχής. Έτσι, του έστειλε γράμμα προσκαλώντας τον να παρουσιαστεί μπροστά του ώστε να τον αφήσει ελεύθερο. Όταν όμως ο Θεοδωράκης μπήκε στον πύργο, τον αποκεφάλισαν και πέταξαν έξω το κεφάλι του. Σύμφωνα με την παράδοση από αυτό το γεγονός ονομάστηκε Κεφάλι του χωριό.
Το 1881 το χωριό είχε οριστεί έδρα του δήμου Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με άλλα χωριά 368 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή αναφέρεται ως Βαράδω. Το όνομα Κεφάλι υιοθετήθηκε στις απογραφές από το 1920 και έπειτα. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Ανάμεσα στα χωριά Κεφάλι και Βάθη, δίπλα στο δημοτικό σχολείο, βρίσκεται ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Είναι ένας μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός, στο εσωτερικό του οποίου σώζονται σε κακή κατάσταση τοιχογραφίες. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή κτίστηκε το 1394. Στη θέση Σπανιανά σώζεται ο τοιχογραφημένος μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός του Άγιου Ιωάννη Προδρόμου, της βενετσιάνικης περιόδου. Σε θέση με πανοραμική θέα πάνω από το χωριό βρίσκεται ο τοιχογραφημένος ναός του Αγίου Ισιδώρου, ο οποίος χρονολογείται από την ενετική εποχή. Στη θέση Πλιτσιάς βρίσκεται ο παλιός τοιχογραφημένος ναός της Αγίας Ελένης.
Στο λόφο στην άκρη του χωριού, δίπλα στο ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, σώζονται ερείπια βενετσιάνικου πύργου, ο οποίος δεν ολοκληρώθηκε, καθώς ο δεύτερος όροφος είναι ημιτελής. Πιθανόν αποτέλεσε έδρα του τοπικού Βενετού άρχοντα. Κατά τους οθωμανικούς χρόνους, ο πύργος ήταν η κατοικία του ντόπιου αγά. Στο εσωτερικό του πύργου σώζεται περίτεχνο γοτθικό θύρωμα.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Κεφαλίου
Το Κεφάλι αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Κεφαλίου και προσαρτήθηκε στο δήμο Ινναχωρίου ενώ το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 προσαρτήθηκε στο δήμο Κισσάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Τυριτάκη
Η Τυριτάκη ήταν αρχαία ελληνική πόλη του Βασιλείου του Βοσπόρου, στο ανατολικό τμήμα της Κριμαίας, περίπου 11 χιλιόμετρα νότια από το Παντικάπαιον. Ταυτίζεται διστακτικά με τα ερείπια στην περιοχή Κερτς του Κάμις-Μπούρουν, στην ακτή του Πορθμού Κερτς.
Υπάρχουν μόνο μερικές σύντομες αναφορές για την Τυριτάκη σε αρχαίες φιλολογικές πηγές (Στέφανος ο Βυζάντιος, Εθνικά 642, 12? Ψευδο-Αίλιος Ηρωδιανός, De prosodia Catholica 315.12, Κλαύδιος Πτολεμαίος, Γεωγραφία 3.6.3.2, Ps Αρριανός, Περίπλους Ευξείνου Πόντου 50.9 και Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, NH 4, 86-87 που ονομάζει την πόλη ως Δία). Οι πρώτες σοβαρές ανασκαφές ξεκίνησαν το 1932 (με επικεφαλής τον Τ. Μάρτι) και ακολούθησαν το 1946-1957 από τη μεγάλη Αποστολή του Βοσπόρου με επικεφαλής τον καθηγητή. Β. Γκαϊντουκιέβιτς. Στη δεκαετία του '70 και του '80 το έδαφος της Τυριτάκης ανασκάφηκε από μια αποστολή από το Μουσείο Κερτς με επικεφαλής τους Ν. Κιρίλιν και O. Σεβέλεφ και από το 2000 το έργο «Bosporan City Tyritake» από τον καθηγητή Β. Ζίνκο. Το 2008, η Πολωνική Αρχαιολογική Αποστολή Τυριτάκης του Εθνικού Μουσείου της Βαρσοβίας, με διευθυντή τον Άλφρεντ Τφαρντέτσκι, συμμετείχε στο έργο.
Όλα αυτά τα αρχαιολογικά έργα μπόρεσαν να αποδείξουν ότι η αποικία, που ιδρύθηκε περίπου στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ., ειδικευόταν στη βιοτεχνία και την αμπελουργία. Τους πρώτους αιώνες μ.Χ., η αλιεία και η παραγωγή κρασιού έγιναν το οικονομικό στήριγμα της πόλης. Η Τυριτάκη καταστράφηκε από τους Γότθους τον 3ο αιώνα μ.Χ. και πάλι τον 4ο αιώνα από τους Ούνους, αλλά ένας οικισμός στον χώρο συνεχίστηκε μέχρι τον Μεσαίωνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Κριμαία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ανατολική Ευρώπη
Βουλή των Αντιπροσώπων του Όρεγκον
Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Όρεγκον (αγγλικά: Oregon House of Representatives) είναι η κάτω βουλή της Νομοθετικής Συνέλευσης του Όρεγκον. Υπάρχουν 60 μέλη της Βουλής, που εκπροσωπούν 60 περιφέρειες στην πολιτεία, έκαστη με πληθυσμό 57.000. Η Βουλή συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Όρεγκον στο Σάλεμ.
Οι Πολιτειακοί Γερουσιαστές του Όρεγκον υπηρετούν τετραετείς θητείες χωρίς όρια. Το 2002, το Ανώτατο Δικαστήριο του Όρεγκον αποκήρυξε το από δεκαετίας Oregon Ballot Measure 3, το οποίο περιόριζε τους Πολιτειακούς Γερουσιαστές σε δύο θητείες (οκτώ έτη) on procedural grounds.
Επειδή η Βουλή είναι διαιρεμένη στη μέση μεταξύ δύο κομμάτων, κατά την νομοθετική συνεδρίαση του 2011, υπάρχουν δύο ταυτόχρονοι Ομιλητές: ο Δημοκρατικός Arnie Roblan από το Coos Bay, και ο Ρεπουμπλικανός Bruce Hanna από το Ρόουζμπεργκ.
Σύνθεση
Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τέσσερις έδρες στις εκλογές του 2012, κερδίζοντας μια πλειοψηφία 34–26.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορεγκον Κατηγορία:Όρεγκον
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1979-1980
Πρωταθλητής: Παναθηναϊκός
Τη σεζόν 1979/80 το πρωτάθλημα Α' εθνικής κατηγορίας μπάσκετ πραγματοποιήθηκε με διαφορετικό τρόπο εν συγκρίσει με άλλες χρονιές. Οι 14 ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους, τον βόρειο και τον νότιο, 5 και 9 ομάδων αντίστοιχα. Οι 3 πρώτοι του βορείου και οι 5 πρώτοι του νοτίου ομίλου προκρίθηκαν για να διεκδικήσουν την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες ανταγωνίστηκαν για την αποφυγή του υποβιβασμού. Η χρονιά χαρακτηρίζεται ως η πρώτη του Νίκου Γκάλη, πιο επιτυχημένου Έλληνα καλαθοσφαιριστή όλων των εποχών, ο οποίος αγωνίστηκε για 13 χρόνια με τη φανέλα του Άρη και άλλα 3 με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ο Γκάλης έκανε μεγάλη εντύπωση όταν σκόραρε 56 πόντους στον αγώνα της ΑΕΚ εναντίον του Άρη στις 2 Μαρτίου του 1980.
Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Παναθηναϊκός ξανά μετά από τρία χρόνια και ήταν η πρώτη από τις τρεις συνεχόμενες κατακτήσεις μέχρι το 1982 για τους πράσινους.
Τελική κατάταξη
Α' Φάση Πρωταθλήματος
Όμιλος Βορρά
Όμιλος Νότου
Β' Φάση Πρωταθλήματος
Θέσεις 1-8
Θέσεις 9-14
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1979 1980 Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1979 1980
1357
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1357 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τίτος Βανδής
Ο Τίτος Βανδής (7 Νοεμβρίου 1917 - 23 Φεβρουαρίου 2003) ήταν Έλληνας ηθοποιός και βουλευτής του ΚΚΕ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο. Σε μικρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του στην Καβάλα, απ' όπου και η καταγωγή των γονιών του. Είχε τέσσερα αδέλφια, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Ο πατέρας του ήταν καπνέμπορος. Σε ηλικία πέντε χρονών έπαθε ελονοσία και γι' αυτό τον λόγο έφυγε με τη μητέρα και τα αδέλφια του για την Ελβετία. Πήγε σχολείο στη Λωζάνη.
Τέσσερα χρόνια αργότερα γύρισαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε το Γαλλικό Λύκειο Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στο Ωδείο Θεσσαλονίκης και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Το 1964 έφυγε για τις ΗΠΑ όπου συνέχισε την καριέρα του σαν ηθοποιός. Επέστρεψε, προσωρινά, στην Ελλάδα το 1979 και οριστικά το 1983.