cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντυράνς
Φράγματα και κανάλια
Πολλά κανάλια επίσης κατασκευάστηκαν ήδη από τον Μεσαίωνα για την άρδευση περιοχών. Ένα από τα πιο σημαντικά είναι το κανάλι της Μασσαλίας που κατασκευάστηκε από το 1839 έως το 1854 για την παροχή πόσιμου νερού στην πόλη της Μασσαλίας. Έχει μήκος 80 χιλιομέτρων με 17 χιλιόμετρα υπόγεια διαδρομή. Ο ποταμός Ντυράνς εξακολουθεί να προμηθεύει σήμερα τα δύο τρίτα πόσιμου νερού της Μασσαλίας.
Ο ποταμός Ντυράνς αποτελεί ένα αναμφισβήτητο οικονομικό πλεονέκτημα χάρη στην υδροηλεκτρική παραγωγή του και το δίκτυο άρδευσης γεωργικών εκτάσεων. Είναι συγχρόνως τουριστικός προορισμός, είτε πρόκειται για τις πολλές εγκαταστάσεις στις όχθες είτε για τη λίμνη του Σερ-Πονσόν.
Φυσικό τοπίο
Ο ποταμός Ντυράνς διασχίζει ένα πλούσιο φυσικό τοπίο, παρόλο που η κοιλάδα του χαρακτηρίζεται από μεγάλες πόλεις, εγκαταστάσεις μεταφορών και βιομηχανικές ζώνες. Ο ποταμός εκτείνεται στο άνω τμήμα του μεταξύ του Εθνικού Πάρκου των Εκρέν και του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Κερά. Στα χαμηλότερα σημεία, αποτελεί τμήμα των συνόρων με το Περιφερειακό φυσικό πάρκο του Βερντόν, το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Λυμπερόν και το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Αλπίγ.
Ιστορία
Ο ποταμός Duranza ήταν, μεταξύ 1125 και 1271, τα σύνορα που χώριζαν την επικράτεια της κομητείας της Τουλούζης (βόρεια του ποταμού) από την κομητεία της Βαρκελώνης (νότια).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Μπαρτολομέο Βιβαρίνι
thumb|255px|«Η Παναγία με το Βρέφος», [[τέμπερα και χρυσός, έργο του Βιβαρίνι, περ. 1475, Μουσείο Τέχνης της Χονολουλού]] Ο Μπαρτολομ(μ)έο Βιβαρίνι (Bartolomeo Vivarini, περ. 1432 – περ. 1499) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, που είναι γνωστό ότι δημιούργησε από το 1450 μέχρι το 1499.
Ο αδελφός του, o Αντόνιο Βιβαρίνι, όπως και ο ανεψιός του (και ίσως και μαθητής του) Αλβίζε Βιβαρίνι, υπήρξαν επίσης ζωγράφοι.
Ο Μπαρτολομέο γεννήθηκε στο Μουράνο και έμαθε την τέχνη της ελαιογραφίας από τον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα και λέγεται ότι δημιούργησε, το 1473, την πρώτη ελαιογραφία που έγινε ποτέ στη Βενετία: Μία αγιογραφία σε εννέα τμήματα, στη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου («Σαν Τζανίπολο»), που απεικονίζει τον Ιερό Αυγουστίνο και άλλους αγίους.
Τα περισσότερα έργα του, ωστόσο, είναι τέμπερες. Τα περιγράμματά του είναι πάντοτε σκληρά και τα χρώματά του καλά. Οι μορφές έχουν μια αξιοπρεπή έκφραση, που δείχνει αφοσίωση. Καθώς η λέξη «βιβαρίνο» σημαίνει στην ιταλική την καρδερίνα, μερικές φορές ζωγράφιζε μια καρδερίνα αντί για υπογραφή στα έργα του. Αρκετά μουσεία στον κόσμο έχουν έργα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Βενετοί του 15ου αιώνα
Η αίθουσα του θρόνου
Η αίθουσα του θρόνου είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής, κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1998-1999, η οποία ο προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega. Το σενάριο της σειράς είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Τάσου Αθανασιαδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Δραματικές σειρές
Άγιος Θεράπων
Ο Άγιος Θεράπων ο ιερομάρτυρας είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησιας. Έζησε τον 7ο ή αρχές του 8ου αιώνα, περιόδευσε ιεραποστολικά τη Μικρά Ασία και αργότερα έγινε επίσκοπος Κύπρου.
Βίος
Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία γέννησης και θανάτου αλλά μπορούμε να συνάγουμε ότι έδρασε τον 7ο ή αρχές του 8ου αιώνα. Ούτε η καταγωγή του είναι γνωστή, αλλά μπορεί να καταγόταν από την Ανατολή, ή πιο πιθανόν από την Αλαμανία. Η χριστιανική παράδοση παραδίδει ότι χρημάτισε Επίσκοπος Κύπρου, και μαρτύρησε από Αγαρηνούς επιδρομείς. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπάρχει προσκύνημα που αναβλύζει μύρο, ενώ λείψανα του αγίου φυλάσσονται στη Κοινοβιακή Ιερά Μονή Ζωγράφου του Αγίου Όρους, στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου Αθηνών, στον Ιερό Ναό του στην Μυτιλήνη , στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Λεχόβου Φλώρινας και στον Ναό Αγίου Θεράποντος στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης που κτίσθηκε από Μικρασιάτες και είναι η συνέχεια του μεγάλου προσκυνήματος του Αγίου που υπήρχε στο προάστιο Μπουρνάμπασι της Σμύρνης. Κατά την χριστιανική παράδοση ο Άγιος Θεράπων επιτέλεσε πολλά θαύματα, το κυριότερο από τα οποία ήταν η ανάσταση του γιου μια εβραίας γυναίκας. Υπάρχει επίσης και ομώνυμο χωριό στην Κύπρο.
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεράποντα στις 14 Μαΐου.
Υμνολογία
Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης έχει γράψει λειτουργία του Αγίου, η οποία επιδιορθώθηκε το 1785 με προτροπή του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιερεμία, από τον Αρχιδιάκονό του Αγάπιο του Παρίου. Παρακλητικό κανόνα έχει γράψει για τον άγιο ο Πρωτοπρεσβύτεροτς Αθανάσιος Γιουσμάς.
Δάφνη Αρκαδίας
Με την ονομασία Δάφνη Αρκαδίας μπορεί να αναφέρονται οι οικισμοί:
Βατή
Η Βατή (Βατή), (ο δήμος: Βατής) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του, όπως και ο δήμος των Βουτάδων, από τον επώνυμο μυθικό ήρωα Βούτη.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Βατής, ήταν πιθανώς δήμος του Άστεως. Βρισκόταν βορειοανατολικά της Ακρόπολης των Αθηνών, στην αρχαία Αθήνα και αν και δεν έχει ταυτιστεί επακριβώς, θεωρείται ότι βρισκόταν στην περιοχή, στην οποία σήμερα είναι οι σύγχρονοι οικισμοί Αμπελόκηποι, τα Πατήσια, καθώς σύμφωνα με τον Κώστα Μπίρη, το όνομα «Πατήσια» προέρχεται από τον επιρρηματικό τύπο Βατήσι του ονόματος του αρχαίου ελληνικού δήμου Βατής και επίσης τμήμα των περιοχών του Γαλατσίου και του Πολυγώνου, καθώς τα Τουρκοβούνια (όρος Αγχεσμός) πιστεύεται ότι ανήκαν στο δήμο Βατής.
Οι κάτοικοι της Βατής
Ο δημότης της αρχαίας Βατής ονομαζόταν Βαταίος ή αναφερόταν με τη λέξη «Βατήθεν», δηλαδή προέρχεται από την Βατή. Ο δήμος, όπως και ο δήμος των Βουτάδων ήταν η έδρα ενός μεγάλου τμήματος του οίκου των Ετεοβουτάδων, θρησκευτικής φρατρίας, τα μέλη της οποίας εθεωρείτο ότι κατάγονταν από τον Βούτη και η οποία διόριζε τους ιερείς του ναού του Ερεχθέα Ποσειδώνα και τις ιέρειες του ναού της Πολιάδος Αθηνάς.
Στο όρος Αγχεσμός (τα σημερινά Τουρκοβούνια) το οποίο εκτιμάται ότι ανήκε στο δήμο, υπήρχε, σύμφωνα με τον Παυσανία άγαλμα του θεού Δία (Διός άγαλμα Αγχεσμίου), αλλά και το Άλσος των Ευμενίδων, το σημείο στο οποίο οδηγήθηκε ο Οιδίποδας από την κόρη του Αντιγόνη για να εξαγνιστεί και να δικαστεί.
Προσωπικότητες από την Βατή
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Βατής, όπως ο Βλεπαίος ο Βατήθεν, o Δρακοντίδης ο Βατήθεν πατέρας του Λυσικλή, ο αθλητής Δράκων ο Βατήθεν γιος του Οφέλου κ.α. Από την Βατή ήταν και ο Άβρων ο Καλλίου ο οποίος είχε γράψει έργο «Περί εορτών και θυσιών».
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Scotland the Brave
Ο Ύμνος της ηρωικής Σκωτίας (αγγλ. Scotland the Brave) είναι σκωτσέζικο πατριωτικό τραγούδι και ένας από τους τρεις ανεπίσημους εθνικούς ύμνους της Σκωτίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική στη Σκωτία
Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929
Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929 διαδέχτηκε την κυβέρνηση του Ιουνίου του 1929, μετά την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, Αλέξανδρου Ζαΐμη.
Η διεθνής οικονομική κρίση, που ξέσπασε κατ' αρχήν στη Νέα Υόρκη, με το Κραχ της Γουόλ Στριτ, τον Οκτώβριο του 1929, ανέτρεψε αργά αλλά σταθερά την ευνοϊκή οικονομική κατάσταση της χώρας και τη σταθερότητα που είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Με την πάροδο του χρόνου, άρχισαν να μειώνονται τα εμβάσματα που έστελναν οι Έλληνες του εξωτερικού στις οικογένειές τους, οι λεγόμενοι άδηλοι πόροι, που στήριζαν την ελληνική οικονομία τόσο ώστε καθόριζαν το ελληνικό ισοζύγιο πληρωμών. Η εγκατάλειψη του Χρυσού Κανόνα από τη Μεγάλη Βρετανία, οδήγησε τη δραχμή (που ήταν συνδεδεμένη με τη λίρα) σε υποτίμηση. Στις 15 Αυγούστου του 1931, με το «Νόμο περί προστασίας του εθνικού νομίσματος», η δραχμή συνδέθηκε με το δολάριο,το οποίο ακολουθούσε ακόμα τότε τον «Κανόνα του Χρυσού».
Αυτή η επιλογή του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης δεν προστάτεψε την ελληνική οικονομία. Στις επόμενες ημέρες, η δραχμή υποτιμήθηκε κατά 31,2%, ενώ το χρηματιστήριο σημείωσε πτώση μέχρι και 46%. Ο διοικητής της «Τράπεζας της Ελλάδος», Αλέξανδρος Διομήδης, παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε  από τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Η στάση πληρωμών που κήρυξε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (Γερμανία), στις 11 Ιανουαρίου 1932, (από την οποία η Ελλάδα ελάμβανε και θα λάμβανε στο μέλλον, ένα σημαντικό ποσό ως πολεμικές αποζημιώσεις), ήταν σχεδόν η χαριστική βολή για την ελληνική οικονομία.
Ο Βενιζέλος τοποθέτησε στη θέση του Υπουργού Οικονομικών τον Κυριάκο Βαρβαρέσο, από τους πιο φημισμένους οικονομολόγους του καιρού του, για να διαχειριστεί τις διαδικασίες πτώχευσης, και το κράτος, στις 23 Απριλίου του 1932, κήρυξε την αναστολή πληρωμών του Δημοσίου.
Αναφορές
1929 12 1 Κατηγορία:1929 Κατηγορία:1930 Κατηγορία:1931 Κατηγορία:1932
Σχέσεις Ελλάδας-Αγίας Λουκίας
Οι σχέσεις Ελλάδας-Αγίας Λουκίας είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αγίας Λουκίας.
Επισκόπηση
Η Ελλάδα και η Αγία Λουκία έχουν πλήρως ανεπτυγμένες διπλωματικές σχέσεις. Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών: «Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι εξαιρετικές και οι δύο χώρες έχουν θαυμάσιο επίπεδο διμερούς συνεργασίας, ενώ σε διεθνείς οργανισμούς η Αγία Λουκία συχνά υποστηρίζει ελληνικές προτάσεις και αντίστροφα».
Σύμφωνα με πληροφορίες της ελληνικής πρεσβείας στη Βενεζουέλα, στην Αγία Λουκία δεν ζει κανένας Έλληνας. Προηγουμένως η Ελλάδα παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια στην Αγία Λουκία κατά τη διάρκεια ενός τυφώνα που πέρασε από τη χώρα.
Οι πολίτες της Αγίας Λουκίας που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα δεν χρειάζονται θεώρηση. Οι πολίτες της Ελλάδας που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Αγία Λουκία μπορούν να ταξιδέψουν χωρίς θεώρηση εφόσον η παραμονή τους στη χώρα δεν ξεπερνά τις 90 ημέρες.
Παραπομπές
Αγια Λουκια Ελλαδα‎
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11 αποτέλεσε την 38η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 27 έως την 1η Μαΐου 2011 στα Τρίκαλα. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Σημειώσεις
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;"><i> α. Βάσει της αρχικής καταμέτρησης των πόντων το Βραβείο για τον Κορυφαίο Σκόρερ δόθηκε στον Πάρη Μαραγκό του Παναθηναϊκού (76 πόντοι). Ωστόσο επαναλαπτική καταμέτρηση τις επόμενες ημέρες ανέδειξε τον Παναγιώτη Θώδη των Ιωαννίνων ως νικητή του Βραβείου (89 πόντοι). </i>
Παραπομπές
2010 2011 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στα Τρίκαλα
Χρήστος Τσάκαλος
Ο Χρήστος Τσάκαλος είναι Έλληνας αναρχικός και ηγετικό μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Για την συμμετοχή και την δράση του στην οργάνωση καταδικάστηκε σε 76 χρόνια φυλακής, ενώ κατά τη δίκη του είχε δηλώσει αμετανόητος. Αποφυλακίστηκε υπό όρους το 2019.
Συμμετοχή στην Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς
Ο Χρήστος Τσάκαλος γεννήθηκε στον Πειραιά και ο πατέρας του Γεράσιμος ήταν συγγραφέας και στιχουργός παλιών ρεμπέτικων τραγουδιών. Ο Τσάκαλος έχει χαρακτηριστεί από τις αστυνομικές αρχές ως ο " άνθρωπος κλειδί για τους Πυρήνες" και ιδιαίτερα συνεπής στις επιλογές και τις αποφάσεις του. Μαζί με τον αδερφό του Γεράσιμο Τσάκαλο αποτελούν ηγετικά στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς που έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα περίπου 250 επιθέσεις. Ο Χρήστος Τσάκαλος θεωρείται ως μία από τις πιο σημαντικές και δραστήριες προσωπικότητες του αναρχικού -αντικαπιταλιστικού χώρου και ένας από τους κυριότερους εκφραστές του νιχιλισμού στην Ελλάδα με αναφορές σε Γάλλους τρομοκράτες (Ανρί, Ραβασόλ) και στον Ρώσο ατομικιστή τρομοκράτη Νετσάγιεφ. Το συγκεκριμένο ιδεολογικό ρεύμα επηρέασε πολλές αναρχικές εμπρηστικές ομάδες που εμφανίστηκαν κυρίως μετά τα γεγονότα της 6 Δεκεμβρίου και τον θάνατο του νεαρού 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στην Αθήνα. Αυτές οι ομάδες εκφράζουν μια έντονη εχθρότητα απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις και η κυριότερη εκπρόσωπός τους είναι η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, η αντιτρομοκρατική υπηρεσία εισέβαλε σε διαμέρισμα-γιάφκα της οργάνωσης στο Χαλάνδρι ανακαλύπτοντας υπολείμματα εκρηκτικών μηχανισμών και μία άθικτη βόμβα. Λίγους μήνες αργότερα εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Τσάκαλο, ενώ φωτογραφίες του δημοσιοποιήθηκαν από την ΕΛ.ΑΣ. Στις 14 Μαρτίου του 2011, συνελήφθη μαζί με άλλα τέσσερα άτομα από την ΕΚΑΜ σε γιάφκα της οργάνωσης στον Βόλο Στο διαμέρισμα βρέθηκαν και κατασχέθηκαν πλήθος όπλων σφαιρών και αστυνομικές στολές που θα χρησιμοποιούνταν για την διάπραξη ληστείας τράπεζας. Ο Τσάκαλος κατά την προσαγωγή του στον ειδικό εφέτη ανακριτή δήλωσε αμετανόητος και κατόπιν προφυλακίστηκε στις Φυλακές Κορυδαλλού. Λίγους μήνες μετά την σύλληψή του, του ασκήθηκε δίωξη και από τις ιταλικές δικαστικές αρχές ως ηθικού αυτουργού για την αποστολή πακέτου βόμβας στον πρώην πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Δικαστήρια
Στις 14 Δεκεμβρίου 2011 ξεκίνησε η δεύτερη δίκη για την υπόθεση Χαλανδρίου και τα εκρηκτικά που είχαν βρεθεί εκεί. Ο Τσάκαλος καταδικάζεται πρωτόδικα σε 7 χρόνια κάθειρξης ενώ στο εφετείο του η ποινή του πέφτει στα 6 χρόνια. Το δεύτερο δικαστήριο αφορούσε τις 250 τρομοκρατικές ενέργειες της Συνωμοσίας των Πυρήνων της φωτιάς στο οποίο ο Τσάκαλος Χρήστος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη και υπερασπίστηκε τις ενέργειες αυτές ως δίκαιες πράξεις εναντίον του κράτους και των θεσμών του. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 28 χρόνια φυλακής.
Πρώτη απόπειρα απόδρασης
Στις 13 Δεκεμβρίου 2011, κατά τη διάρκεια επισκεπτηρίου κρατουμένων, μία μικρή ομάδα φυλακισμένων, ανάμεσά τους και ο Τσάκαλος, κρατώντας πιστόλι και μαχαίρια τα οποία είχαν παρανόμως περάσει μέσα στις φυλακές ακινητοποίησαν σωφρονιστικούς υπαλλήλους με σκοπό να αποδράσουν, ωστόσο απέτυχαν καθώς έγιναν αντιληπτοί από τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από τις φυλακές και παραδόθηκαν.
Νέες Διώξεις
Στις 7 Ιουνίου 2013 άγνωστοι ανατινάζουν το αυτοκίνητο της διευθύντριας των Φυλακών Κορυδαλλού και την ευθύνη αναλαμβάνει η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς με την προκήρυξη που φέρει τίτλο  Σχέδιο Φοίνικας-Πράξη Πρώτη . Ακολουθούν και άλλες βομβιστικές ενέργειες με αυτήν την επωνυμία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ως ένδειξη αλληλεγγύης στους καταδικασμένους κρατουμένους για την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Τότε ο ειδικός εφέτης ανακριτής για θέματα τρομοκρατίας σχηματίζει δικογραφία εναντίον των φυλακισμένων  της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς και τους παραπέμπει σε δίκη. Ο Χρήστος Τσάκαλος καταδικάζεται σε επιπλέον 18 χρόνια κάθειρξης.
Σχέδιο Γοργοπόταμος
Στις 3 Ιανουαρίου συλλαμβάνεται ο Χριστόδουλος Ξηρός μέλος της οργάνωσης 17 Νοέμβρη στην Ανάβυσσο Αττικής. Ο Ξηρός έχει παραβιάσει την άδεια που λάμβανε από τις φυλακές και έχει στρατολογηθεί από την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς με σκοπό να βοηθήσει στην απόδραση των κρατουμένων μελών της. Στο σπίτι που συνελήφθη ο Ξηρός βρίσκονται σημειώσεις των Πυρήνων για το σχέδιο απόδρασής τους από τις φυλακές καθώς και πλήθος όπλων, πολεμικών τυφεκίων, ρουκέτες και μια βόμβα 200 κιλών που θα τοποθετούνταν στον εξωτερικό τοίχο του προαυλίου των φυλακών για την ανατίναξή του. Την ίδια μέρα οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι μεταφέρουν τον Χρήστο και Γεράσιμο Τσάκαλο στην υπόγεια πτέρυγα υψίστης ασφαλείας των φυλακών που κρατούνταν παλιότερα τα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Παράλληλα έρχονται στο φως της δημοσιότητας ηλεκτρονικές επιστολές μεταξύ των μελών των Πυρήνων στις οποίες αποκαλύπτονταν το σχέδιο τους να δολοφονήσουν τον Χριστόδουλο Ξηρό μετά την απόδραση τους επιρρίπτοντας του ευθύνες για 2 αποτυχημένες βομβιστικές επιθέσεις και για την εγγενή συμπεριφορά του.
Στις 2 Μαρτίου η αντιτρομοκρατική υπηρεσία συλλαμβάνει στο σπίτι της μητέρας των αδερφών Τσάκαλου την καταζητούμενη Αγγελική Σπυροπούλου .Στην συνέχεια προφυλακίζεται η μητέρα των αδερφών Τσάκαλου και η σύζυγος του Γεράσιμου Τσάκαλου ενώ οι κρατούμενοι για τους Πυρήνες ξεκινούν απεργία πείνας με αίτημα την απελευθέρωση των δύο γυναικών. Ένα μήνα μετά θα αποφυλακιστεί η μητέρα των Τσάκαλων και έξι μήνες αργότερα η σύζυγος του Γεράσιμου. Στη δίκη που ακολούθησε εν μέσω πολλών εντάσεων ο Χρήστος Τσάκαλος, ο Γεράσιμος Τσάκαλος και όλα τα υπόλοιπα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς καταδικάζονται σε 115 χρόνια ο καθένας.
Απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο
Στις 23 Φεβρουαρίου 2016 γίνεται απόπειρα αεροπειρατείας σε ελικόπτερο από άγνωστη μέχρι τότε γυναίκα που στην συνέχεια αποκαλύπτεται ότι είναι η Πόλα Ρούπα καταζητούμενο μέλος του Επαναστατικού Αγώνα με σκοπό την απόδραση του συζύγου της επίσης μέλους του Επαναστατικού Αγώνα Νικόλαου Μαζιώτη καθώς και των Χρήστου Τσάκαλου, Γεράσιμου Τσάκαλου και Γεώργιου Πολύδωρου (μέλους των Πυρήνων) από το υπόγειο παράρτημα των φυλακών Κορυδαλλού. Η αεροπειρατεία αποτυγχάνει και η απόδραση ματαιώνεται. Στη δίκη που ακολουθεί τα μέλη των Πυρήνων αθωώνονται.
Φυλακές Κορυδαλλού
Στα χρόνια που εξέτισε την ποινή του ο Χρήστος Τσάκαλος στις Φυλακές Κορυδαλλού είναι συχνά ένας από τους εκπροσώπους των φυλακισμένων στις διαμαρτυρίες που γίνονται ανά καιρούς σε σχέση με την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Στα πλαίσια αυτά είχε προκύψει και η δημόσια διένεξη του με τον πρώην Υπουργό Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση. Συχνά τοποθετείται δημόσια σε σχέση με πολιτικά ζητήματα και θέματα επικαιρότητας μέσα από την φυλακή με πιο χαρακτηριστική την δήλωσή του για την διπλή δολοφονία μελών της Χρυσής Αυγής που είχε απασχολήσει τις διωκτικές αρχές και τον τύπο. Παράλληλα στις 24 Φεβρουαρίου 2018 ξεσπάει εξέγερση στις φυλακές Κορυδαλλού εξαιτίας της βίαιης μεταγωγής κρατουμένου για την υπόθεση της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Ο Χρήστος Τσάκαλος μαζί με άλλους 19 ομοϊδεάτες του διώκονται ως ηθικοί αυτουργοί στην εξέγερση και σχηματίζεται δικογραφία εναντίον τους. Επίσης μέσα από την φυλακή συμμετέχει σε συγγραφή βιβλίων πολιτικού περιεχομένου και δίνει συνεντεύξεις στο ραδιόφωνο, σε εφημερίδες και σε περιοδικά. Στις 24/7/2019, ο Τσάκαλος Χρήστος και ο Τσάκαλος Γεράσιμος αποφυλακίζονται υπό όρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί Κατηγορία:Έλληνες τρομοκράτες
Εξακοράλλια
thumb|Ριγωτή θαλάσσια ανεμώνη Τα εξακοράλλια (Hexacorallia) είναι μία υφομοταξία ανθόζωων, την οποία αποτελούν περίπου 4.300 είδη υποθαλάσσιων ζωντανών οργανισμών. Τα εξακοράλλια είναι πολύποδες, που σχηματίζουν σύνολα με εξαγωνική συμμετρία, δηλαδή με 6 άξονες συμμετρίας στη δομή του σώματός τους. Περιλαμβάνει το σύνολο των πετρωδών κοραλλιών, όλες τις θαλάσσιες ανεμώνες και τα ζωανθίδια. Η υφομοταξία έχει 5 τάξεις. Τα εξακοράλλια ξεχωρίζουν από την άλλη μεγάλη υφομοταξία των ανθόζωων, τα οκτακοράλλια, καθώς έχουν 6 (ή και λιγότερους) αντί οκτώ άξονες συμμετρίας. Τα πλοκάμια τους είναι απλά, αδιακλάδωτα και συνήθως περισσότερα από οκτώ. Οι (μαλακοί) πολύποδες ζουν σε αρκετά είδη σε αποικίες και μπορούν να εκκρίνουν έναν ασβεστώδη εξωσκελετό. Καθώς συμβαίνει με όλα τα κνιδόζωα, αυτοί οι οργανισμοί έχουν έναν πολύπλοκο βιολογικό κύκλο, που περιλαμβάνει μία κινούμενη, πλαγκτονική φάση, και μία ακολουθούσα φάση χωρίς κινητήρια όργανα. Στα εξακοράλλια υπάγεται και η σημαντική προϊστορική τάξη τετρακοράλλια, της οποίας τα μέλη έχουν εξαφανισθεί εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια έτη.
Δραγούμι Αρκαδίας
Το Δραγούνι (ή και Δραγούμι) είναι μικρός οικισμός της Βόρειας Κυνουρίας στο Νομό Αρκαδίας. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Δολιανών. Βρίσκεται στο όρος Πάρνωνας, επάνω στην επαρχιακή οδό Τρίπολης-Καστρίου και 5 χιλιόμετρα πριν το τελευταίο. Απέχει 4 χιλιόμετρα από τα Άνω Δολιανά. Το 2011 αριθμούσε 8 κατοίκους.
Αποτελεί τον έναν από τους τρεις οικισμούς στους οποίους έλαβε χώρα η μάχη των Δολιανών και Βερβένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Μαξιμίλιαν Φίλιππ
Ο Μαξιμίλιαν Φίλιππ (γερμ. Maximilian Philipp, γενν. 1 Μαρτίου 1994 στο Βερολίνο) είναι γερμανός ποδοσφαιριστής της SC Freiburg. Φοράει από τον Ιούλιο του 2017 την φανέλα της Μπορούσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ημέρα του Ήλιου
thumb|right|285px|Ανθοκομική έκθεση την Ημέρα του Ήλιου στην Πιονγιάνγκ Η Ημέρα του Ήλιου (κορεατ. 태양절, T'aeyang-jŏl) είναι ετήσια επίσημη εορτή κι αργία στη Βόρεια Κορέα, που εορτάζεται στις 15 Απριλίου, την ημέρα των γενεθλίων του Κιμ Ιλ Σουνγκ, Ιδρυτή και «Αιώνιου Προέδρου της Βόρειας Κορέας». Είναι η σημαντικότερη εθνική εορτή στη χώρα και θεωρείται ως το βορειοκορεατικό αντίστοιχο των Χριστουγέννων. Τα γενέθλια του Κιμ Ιλ Σουνγκ, που είχαν ανακηρυχθεί επίσημη εορτή από το 1968, μετονομάσθηκαν σε «Ημέρα του Ήλιου» το 1997, τρία έτη μετά τον θάνατό του. Η νέα ονομασία νοηματοδοτείται από το μικρό του όνομα: «ιλ σουνγκ» στην κορεατική γλώσσα σημαίνει «γίνε ο ήλιος» (πρόκειται για ψευδώνυμο, που είχε υιοθετήσει ο Κιμ όταν ήταν αντάρτης).
Οι Βορειοκορεάτες εορτάζουν την περίσταση επισκεπτόμενοι τοποθεσίες που συνδέονται με τον βίο του Ηγέτη, όπως τους χιλιάδες ανδριάντες του σε όλη τη χώρα ή τη συνοικία Μανγκυονγκντέ της πρωτεύουσας Πιονγιάνγκ, τόπο γεννήσεως του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Οι σημαντικότερες εκδηλώσεις γίνονται στην πρωτεύουσα, και περιλαμβάνουν επισκέψεις στο Ανάκτορο Κουμσουσάν του Ήλιου, το μαυσωλείο όπου είναι τοποθετημένη η σορός του Κιμ Ιλ Σουνγκ, και στο Μέγα Μνημείο του Λόφου Μανσού, όπου βρίσκεται ιδιαιτέρως υψηλό άγαλμά του.
Το κράτος επιδιώκει να παρέχει εκείνη την ημέρα στους πολίτες του περισσότερο φαγητό και ηλεκτρική ενέργεια από όσα είναι συνήθως διαθέσιμα, αν και αυτό δεν επιτυγχάνεται πάντοτε. Ειδικότερα τα παιδιά δέχονται γλυκά και άλλα δώρα, που τους λένε πως οφείλονται στην αγάπη που τους δείχνουν οι ηγέτες. Οι εορταστικές εκδηλώσεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά ξεκινούν από τις 16 Φεβρουαρίου, που είναι η ημέρα γενεθλίων του Κιμ Τζονγκ-ιλ, κατά τη λεγόμενη «Εορτή της Αφοσίωσης». Οι εκδηλώσεις του Απριλίου, γύρω από την Ημέρα του Ήλιου επονομάζονται «Η Γιορτή του Ήλιου». Η κυρίως ημέρα ακολουθείται από δύο ημέρες αναπαύσεως, κάτι που την καθιστά τριήμερη αργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργίες Κατηγορία:Επέτειοι Κατηγορία:Γεγονότα στη Βόρεια Κορέα Κατηγορία:Εορτές στη Βόρεια Κορέα Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ
Σοφία Αντωνιάδη
Η Σοφία Αντωνιάδη (1895-1972) ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος. Ήταν η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια σε ολλανδικό πανεπιστήμιο και από τις λίγες Ελληνίδες που κατείχαν θέση σε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1895 στον Πειραιά. Η καταγωγή της ήταν από την Κρήτη, με την παράδοση να αναφέρει πως ήταν απόγονος της βυζαντινής οικογενείας των Μελισσηνών. Ο πατέρας της Ανδρέας ήταν δικηγόρος στον Πειραιά, ενώ η μητέρα της, ανήκε σε γνωστή οικογενεία των Αθηνών. Ολοκλήρωσε την βασική της εκπαίδευση παρακολουθώντας μαθήματα στην Ελληνογαλλική Σχολή της Αικατερίνης Διαμαντοπούλου. Έλαβε το απολυτήριο της (bacalauréat) από την Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Το ξέσπασμα των Βαλκανικών Πολέμων καθυστέρησε τις σπουδές της, και έτσι μετέβη στο Παρίσι για να σπουδάσει στην Σορβόννη, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα ελληνικής και γαλλικής φιλολογίας, και πήρε το πτυχίο (licence) της στις κλασικές σπουδές το 1920.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1922, εξέδωσε το «Θυσία του Αβραάμ», ενώ την περίοδο 1924-1926 έδωσε σειρά διαλέξεων σχετικά με τη νεοελληνική λογοτεχνία στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου. Το 1930, υπό την επίβλεψη του Υμπέρ Περνό (Hubert Pernot), καθηγητή του Πανεπιστημίου του Παρισιού, απέκτησε το διδακτορικό της δίπλωμα με την διατριβή « L' Ėvangile de Luc. Esquisse de grammaire et de style » (Το Ευαγγέλιο κατά Λουκά), καθώς και τη συνοδευτική διατριβή « Pascal traducteur de la Bible » (Ο Πασκάλ ως μεταφραστής της Βίβλου).
Έργο
Εξέδωσε διδακτικό εγχειρίδιο για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, στα ολλανδικά, ενώ το 1939 εξέδωσε τόμο σχετικά με την θέση της λειτουργίας στην παράδοση των ελληνικών γραμμάτων (« Place de la liturgie dans la tradition de lettres grecques »). Σε αυτόν τον τόμο απέδειξε ότι η ορθόδοξη λειτουργία έχει τις ρίζες της στην κλασική και μετακλασική φιλολογία. Ακόμη, δημοσίευε άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά, ενώ συμμετείχε και σε διεθνή συνέδρια.
Από την θέση που κατείχε στο Ινστιτούτο της Βενετίας συνέβαλε στην αναστήλωση και ανακαίνιση διάφορων κτιρίων, όπως αυτού της Φλαγγινείου Σχολής και του Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, όπου ίδρυσε μουσείο. Προχώρησε ακόμη στην έκδοση του περιοδικού «Θησαυρίσματα», και στην οργάνωση της Βιβλιοθήκης του Ινστιτούτου.
Βραβεύσεις
Το 1950 τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας, και με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ η Ακαδημία Αθηνών την εξέλεξε αντεπιστέλλον μέλος της. Όταν αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο του Λάιντεν, οι συνάδελφοι και φοιτητές της, της αφιέρωσαν τιμητικό τόμο με τίτλο «Αντίδωρον».
Έντμουντ Άιρτον
Ο Έντμουντ Άιρτον (ή Έντμοντ Άυρτον) (Edmund Ayrton), Ρίπον 1734 - Ουεστμίνστερ 22 Μαΐου 1808), ήταν Άγγλος οργανίστας και συνθέτης τού 18ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άιρτον γεννήθηκε στο Ρίπον, μικρή πόλη της Αγγλίας στο Βόρειο Γιορκσάιρ, το 1734 (βαπτίστηκε στις 19 Νοεμβρίου αυτού του έτους) και πήρε τις βασικές σπουδές στην γενέτειρά του. Ο πατέρας του, Έντουαρντ, «κομπογιαννίτης-γιατρός», έγινε δημοτικός σύμβουλος στο Ρίπον το 1758 και δήμαρχος, το 1760. Προόριζε τον Έντμουντ για κληρικό στον μητροπολιτικό ναό του Ρίπον, μιας και ο μεγαλύτερος γιος του, Ουίλλιαμ, ήταν οργανίστας εκεί, από το 1748 μέχρι τον θάνατό του το 1799. Όμως, η ισχυρή κλίση του Έντμουντ προς την μουσική, τον έπεισε να τόν αφήσει να συνεχίσει τις σπουδές του πάνω σε αυτό το αντικείμενο.
Έτσι, συνέχισε μαθήματα στον μητροπολιτικό ναό του Γιόρκ, υπό την επίβλεψη του Δόκτορα Νέαρς (Dr. Nares) και είχε τέτοια πρόοδο που, σε μικρή ηλικία, τοποθετήθηκε οργανίστας και υπεύθυνος ακροάσεων και χορωδίας στην κολλεγιακή εκκλησία του Σάουθουελ, όπου παρέμεινε για πολλά χρόνια (1755-64). Το 1764 διορίστηκε κύριος (gentleman) του Βασιλικού Παρεκκλησίου (Chapel Royal) και το 1767 εφημέριος χορωδίας (vicar choral) στον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Το 1780, διορίστηκε λαϊκός εφημέριος (lay vicar) στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, ενώ ο επίσκοπος Λόουθ (Bishop Lowth) τον πρότεινε για διάδοχο του Νέαρς, ως Διευθυντή παιδικής χορωδίας (Master of the choristers) του Βασιλικού Παρεκκλησίου. Το 1784, το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ τον ανακήρυξε Δόκτορα Μουσικής και επί τη ευκαιρία, συνέθεσε τον ύμνο ''Begin unto my God with timbrels', ο οποίος παρουσιάστηκε στην Εκκλησία της Μεγάλης Αγίας Μαρίας (Great St. Mary’s) και, στην συνέχεια, στο Λονδίνο. Το 1788 τού απονεμήθηκε ο τίλος τού επίτιμου καθηγητή (ad eundem) από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Παραιτήθηκε από τη θέση του Διευθυντή παιδικής χορωδίας το 1805, λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας. Πέθανε το 1808 στην Οδό Τζέιμς ( 24 James Street), στην Πύλη του Μπάκιγχαμ, Ουέστμινστερ. Είχε νοικιάσει ένα μεγάλο σπίτι με κήπο τριών στρεμμάτων με χαμηλό ενοίκιο, επειδή ο κόσμος πίστευε ότι είναι στοιχειωμένο! Ενταφιάστηκε στις δυτικές σκήτες του Αββαείου Ουέστμινστερ (Westminster Abbey) στις 28 Μαΐου 1808.
Έργα
Ο 'Έντμουντ Άιρτον ήταν περισσότερο ένας καλός εκτελεστής εκκλησιαστικού οργάνου, παρά συνθέτης. Έγραψε, πάντως, δύο πλήρεις εωθινές και εσπερινές εκκλησιαστικές λειτουργίες (services), καθώς και αρκετούς ύμνους.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες
Φρειδερίκος Α΄ του Ζίμμερν
Ο Φρειδερίκος Α΄ (19 Νοεμβρίου 1417 - 29 Νοεμβρίου 1480) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Ζίμερν (Simmern) το διάστημα 1459-80.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στέφανου παλατινού κόμη του Ζίμερν & Τσβάιμπρυκεν και της Άννας των Χόενγκερολντσεκ, κόρης και κληρονόμου του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Βέλντεντς.
Το 1444 ο πατέρας του παραχώρησε την κτήση του στον Φρειδερίκο και τον αδελφό του Λουδοβίκο Α΄: ο πρώτος έλαβε την παλατινή κομητεία του Ζίμερν και ο δεύτερος αυτήν του Τσβάιμπρυκεν.
Οικογένεια
Το 1454 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Έχμοντ, κόρη του Άρνολντ δούκα του Χέλρε και είχε τέκνα:
Μαλίν Άκερμαν
Η Μαλίν Άκερμαν (Malin Maria Åkerman, 12 Μαΐου 1978) είναι Σουηδή-Αμερικανίδα ηθοποιός, παραγωγός και μοντέλο. Γεννημένη στη Στοκχόλμη, μεγάλωσε στο Τορόντο του Καναδά μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς της εκεί τη δεκαετία του 1980. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Άκερμαν είχε αρκετούς μικρούς ρόλους στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο σε αμερικανικές και καναδικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων στα The Utopian Society (2003) και Harold & Kumar Go to White Castle (2004). Μετά από έναν μικρό ρόλο στην κωμική σειρά The Comeback (2005), έλαβε τους πρώτους ρόλους της στις ρομαντικές κωμικές ταινίες The Heartbreak Kid (2007) και 27 Dresses (2008). Η Άκερμαν έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Watchmen (2009), για τον οποίο ήταν υποψήφια για Saturn Award Καλύτερης Υποστηρικτικής Ηθοποιού.
Η Άκερμαν είχε υποστηρικτικούς και πρωταγωνιστικούς ρόλους στις επιτυχημένες ρομαντικές κωμωδίες The Proposal και Couples Retreat, το 2009. Το 2010, πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Childrens Hospital, η οποία ολοκληρώθηκε το 2016. Πρωταγωνίστησε σε τέσσερις ταινίες το 2012, συμπεριλαμβανομένης της κωμωδίας Wanderlust και του μιούζικαλ Rock of Ages. Είχε τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεόραση στη μικρής διάρκειας κωμική σειρά Trophy Wife (2013–2014). Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες I'll See You in My Dreams (2015) και στην εμπορική επιτυχία Rampage (2018). Από το 2016, η Άκερμαν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δραματική σειρά Billions.
Αμπέλια Ιωαννίνων
Τα Αμπέλια είναι μικρό ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται προς το Ανατολικό Ζαγόρι και είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές της Πίνδου σε υψόμετρο 890 μέτρα. Απέχει 43 χλμ. ΒΑ. (οδικά - μέσω Εγνατίας) από την πόλη των Ιωαννίνων, 19 χλμ. Δ. από το Μέτσοβο (έδρα του δήμου) και 10 χλμ. (οδικά) ΝΔ. από τη Χρυσοβίτσα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά ονομασία Σίσταινα να απογράφεται στην τότε κοινότητα Χρυσοβίτσης και το 1963 στο ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 να μετονομάζεται σε Αμπέλια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Χρυσοβίτσα, την Ανάληψη, τους Μύλους, το Ξηρικό και τους Σιωλάδες αποτελούν την τοπική κοινότητα Χρυσοβίτσης που υπάγεται στη δημοτικής ενότητας Εγνατίας του Δήμου Μετσόβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 16 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Ο '''Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός''' (1934-) είναι πρόεδρος της Ενώσεως των Ελλήνων τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών από το 2005 έως και σήμερα. Είναι επτανησιακής καταγωγής.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1934.
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Αυτό το άρθρο απαριθμεί τους αρχηγούς κρατών των Φίτζι, από την ίδρυση του Βασιλείου των Φίτζι το 1871 μέχρι σήμερα.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, Νομικά, Δημόσια Διοίκηση στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Παρισίων. Ανέπτυξε πλούσια δημόσια, πολιτική και κοινωνική δράση και υπηρέτησε σε διάφορους εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Ε.Ε. της Ευρωπαϊκής Κινήσεως Νέων (1958), μέλος Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτου (1975), ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Οικολογικής Εταιρείας, μέλος της Ενώσεως Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου (1965), του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος, ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του Κέντρου Πολιτικών Μελετών και Τεκμηρίωσης (1982).
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Επί του παρόντος, ο αρχηγός του κράτους των Φίτζι είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος διορίζεται από το Κοινοβούλιο για τριετή θητεία σύμφωνα με τους όρους του Συντάγματος του 2013.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στήριξε τον αντιδικτατορικό αγώνα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας, της ΕΡΕ Εξωτερικού.
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Ρατού Γουίλιαμ Κατονίβερε. Εξελέγη στις 22 Οκτωβρίου 2021 και ορκίστηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
Tui Viti (Βασιλιάς των Φίτζι) (1871–1874)
Από το 1871 έως το 1874 βασιλιάς ήταν ο Ρατού (αρχηγός) Σερού Επενίσα Κακομπάου. Κατάφερε και ένωσε μέρος των αντιμαχόμενων φυλών των Φίτζι υπό την ηγεσία του, ιδρύοντας ένα ενωμένο βασίλειο των Φίτζι. Έλαβε το όνομα "Cakobau" που σημαίνει καταστροφέας του Μπάου. Ο Κακομπάου ήταν ο Vunivalu (Πολέμαρχος/Υπέρτατος Αρχηγός) του Μπάου από το 1852. Από καιρό είχε αυτοχαρακτηριστεί Tui Viti (Βασιλιάς των Φίτζι), αλλά δεν είχε αναγνωριστεί ως τέτοιος από άλλους αρχηγούς, και δεν άσκησε καμία άμεση εξουσία έξω από την επικράτειά του στο Μπάου μέχρι που ένωσε τη χώρα υπό την ηγεσία του το 1871. Οι πρόγονοί του, που χρονολογούνται από το 1770, έχουν συχνά – εσφαλμένα – καταχωρηθεί ως «Βασιλιάδες» των Φίτζι.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Πολιτική σταδιοδρομία
Μεταπολιτευτικά, ανέλαβε πολύπλευρη πολιτική δράση. Διετέλεσε, Νομάρχης Μεσσηνίας (1974-76) και Νομάρχης Θεσσαλονίκης (1976-80), την περίοδο των μεγάλων σεισμών και που κατάφερε να κινήσει το θέμα του Μετρό Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν ιδρυτής και Γενικός Γραμματέας του φορέα πολιτικού προβληματισμού "Ριζοσπαστικό Κίνημα" (1980-87). Διετέλεσε, επίσης, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας επί Κυβερνήσεως Τζαννετάκη (1989), Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας (1989), Γενικός Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών και Εκπρόσωπος Τύπου της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη (1990-91), Γενικός Γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (1991-92). Από την θέση του Γενικού Διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας (1992-93) ανέλαβε την διοίκηση του Κόμματος και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας κατά τις εκλογές του 1993.
Υπήρξε ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (1991), ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (1991), πρόεδρος της Κοινωνίας Πολιτών για την Προστασία των Φυσικών Πόρων (1999), αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος "Maria Callas" και πρόεδρος του Συλλόγου Υποτροφιών "Μαρία Κάλλας" και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, από το 2004 έως το 2010.
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Βασίλισσα των Φίτζι (1970–1987)
Τα Φίτζι έγιναν ανεξάρτητο βασίλειο της Κοινοπολιτείας στις 10 Οκτωβρίου 1970, και η Ελισάβετ Β΄ ανέλαβε Βασίλισσα των Φίτζι.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων μουσικής (Αθηνών) την περίοδο από το 2008 έως το 2011.
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Κυβερνήτες
Ο Βρετανός μονάρχης εκπροσωπήθηκε από έναν κυβερνήτη, ο οποίος ενήργησε σύμφωνα με τις συμβουλές της βρετανικής κυβέρνησης.
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε σύμβουλος Οικονομικών και Οργανώσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος και γενικός διευθυντής των Οικονομικών και Τεχνικών Υπηρεσιών της (1998-2008).
Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με τις ανώτερες διακρίσεις των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως, Ιεροσολύμων, Ρωσίας, Ρουμανίας, Σερβίας και της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το 1971 έλαβε το βραβείο “Ρομπέρ Σουμάν” (Robert Schuman).
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι
Πρόεδροι (1987–σήμερα)
Τα Φίτζι ανακηρύχθηκαν δημοκρατία στις 7 Οκτωβρίου 1987, μετά την παραίτηση της Ελισάβετ Β΄ έπειτα από δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Φίτζι
Κωνσταντίνος Δ. Πυλαρινός
Συγγραφικό έργο
Μονογραφίες, μελέτες, εισηγήσεις σε Συνέδρια και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο των Αθηνών και της Περιφέρειας, μεταξύ των οποίων: "Η Ειρηνική (Ελεγχόμενη) Χρήση της Ατομικής Ενέργειας" (1968), "Διπλή Ευρωπαϊκή Βουλή" (1971), "Ιστοριογραφία των εκλογικών συστημάτων" (1975), "Μύθοι και Παρεξηγήσεις για την Εκκλησιαστική Περιουσία" (2006) κ.α.
Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης του Δήμου Θεσσαλονίκης, του Δήμου Καλαμάτας και της Πολιτείας Λουϊζιάνα των ΗΠΑ (Baton Rouge).
Οικογένεια
Ο Κωνσταντίνος Πυλαρινός είναι παντρεμένος με τη Βικτωρία Ανθοπούλου και πατέρας ενός γιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές επικρατείας
Φραγκίσκος Καρβελάς
Ο Φραγκίσκος Καρβελάς (1794–1849) ήταν Έλληνας ιατρός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1794 στη Ζάκυνθο και πραγματοποίησε σπουδές ιατρικής στην Ιταλία. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία ενώ υπήρξε μέλος της Εφορείας Ζακύνθου, προσφέροντας υπηρεσίες υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ο Καρβελάς ήταν αυτός που μύησε τον Διονύσιο Σολωμό στις τάξεις της Φιλικής Εταιρείας. Στο επιστημονικό του έργο δημοσίευσε μελέτη για τη ραχίτιδα (Παρατηρήσεις περί ραχίτιδος) το 1817, από την οποία μάλιστα έπασχε, ενώ ήταν και συντάκτης της εφημερίδας Μέλλον της Ζακύνθου. Πέθανε στη γενέτειρά του το 1849.
Μεσοθωράκιο
thumb|Τρισδιάστατη απεικόνιση θώρακα με το μεσοθωράκιο επισημασμένο με μπλε χρώμα Το μεσοθωράκιο είναι το κεντρικό διαμέρισμα της θωρακικής κοιλότητας. Είναι μια μη οριοθετημένη περιοχή που περιβάλλεται από χαλαρό συνδετικό ιστό και περιέχει μια ομάδα δομών εντός του θώρακα, δηλαδή την καρδιά και τα αγγεία της, τον οισοφάγο, την τραχεία, τα φρενικά και καρδιακά νεύρα, τον θωρακικό πόρο, τον θύμο αδένα και τους λεμφαδένες του κεντρικού θώρακα.
Ανατομία
αριστερά|μικρογραφία|319x319εσ| Το μεσοθωράκιο φαίνεται μετωπιαία σε αυτή την απεικόνιση, με το άνω μεσοθωράκιο να φέρει την ένδειξη a και την [[Περικάρδιο|περικαρδιακή κοιλότητα, η οποία είναι μέρος του κατώτερου μεσοθωρακίου, με την ένδειξη d .]] μικρογραφία|Αξονική θώρακα (εγκάρσια τομή, μεσοθωρακικό παράθυρο) Το μεσοθωράκιο βρίσκεται εντός του θώρακα και περιβάλλεται δεξιά και αριστερά από υπεζωκότα. Περιβάλλεται από το τοίχωμα του θώρακα μπροστά, τους πνεύμονες στα πλάγια και τη σπονδυλική στήλη πίσω. Εκτείνεται από το στέρνο μπροστά μέχρι τη σπονδυλική στήλη πίσω. Περιέχει όλα τα όργανα του θώρακα εκτός από τους πνεύμονες. Είναι συνεχές με τον χαλαρό συνδετικό ιστό του λαιμού. μικρογραφία| Μεσοθωράκιο Το μεσοθωράκιο μπορεί να χωριστεί σε άνω (ή ανώτερο) και κάτω (ή κατώτερο) τμήμα:
Οι ανατόμοι, οι χειρουργοί και οι κλινικοί ακτινολόγοι χωρίζουν το μεσοθωράκιο διαφορετικά. Για παράδειγμα, στο ακτινολογικό σχήμα του Φέλσον, υπάρχουν μόνο τρία διαμερίσματα (πρόσθιο, μεσαίο και οπίσθιο) και η καρδιά είναι μέρος του μεσαίου (κάτω) μεσοθωρακίου.
Θωρακικό επίπεδο
Το εγκάρσιο θωρακικό επίπεδο, επίπεδο του Λούις ή επίπεδο του Λούντβιγκ είναι ένα σημαντικό ανατομικό επίπεδο στο ύψος της στερνικής γωνίας και του μεσοσπονδύλιου δίσκου Θ4/Θ5. Χρησιμεύει ως ένα φανταστικό όριο που χωρίζει το ανώτερο και το κατώτερο μεσοθωράκιο.
Μια σειρά από σημαντικές ανατομικές δομές και μεταβάσεις συμβαίνουν στο επίπεδο του θωρακικού επιπέδου, όπως:
Ανώτερο μεσοθωράκιο
Το άνω μεσοθωράκιο οριοθετείται:
Πρόσθιο κάτω μεσοθωράκιο
Οριοθετείται:
Μέσο κατώτερο μεσοθωράκιο
Οριοθετείται από: περικαρδιακός σάκος – Περιέχει τα ζωτικά όργανα και ταξινομείται στο ορώδες και στο ινώδες περικάρδιο.
Οπίσθιο κάτω μεσοθωράκιο
Οριοθετείται:
Κλινική σημασία
Η μεσοθωρακίτιδα είναι φλεγμονή των ιστών στο μεσοθωράκιο, συνήθως βακτηριακή και οφείλεται σε ρήξη οργάνων στο μεσοθωράκιο. Καθώς η μόλυνση μπορεί να εξελιχθεί πολύ γρήγορα, αυτή είναι μια σοβαρή κατάσταση.
Πνευμομεσοθωράκιο είναι η παρουσία αέρα στο μεσοθωράκιο, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε πνευμοθώρακα, πνευμοπεριτόναιο και πνευμοπερικάρδιο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα και μερικές φορές αυτές οι καταστάσεις είναι στην πραγματικότητα η αιτία, όχι το αποτέλεσμα, του πνευμομεσοθωράκιου. Αυτές οι καταστάσεις συχνά συνοδεύουν το σύνδρομο Μπουρχάαβε ή την αυτόματη ρήξη του οισοφάγου.
Διεύρυνση
Το διευρυμένο μεσοθωράκιο/διεύρυνση μεσοθωρακίου είναι όταν το μεσοθωράκιο έχει πλάτος μεγαλύτερο από 6 cm σε όρθια οπισθοπρόσθια ακτινογραφία θώρακος ή 8 cm σε ύπτια προσθιοπίσθια ακτινογραφία θώρακα.
Ένα διευρυμένο μεσοθωράκιο μπορεί να είναι ενδεικτικό πολλών παθολογιών:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Η κόρη του Ομήρου
μικρογραφία|Ο συγγραφέας του έργου, Ρόμπερτ Γκρέιβς, το 1929 Το έργο Η κόρη του Ομήρου (Homer's Daughter) είναι μυθιστόρημα του βρετανού συγγραφέα Ρόμπερτ Γκρέιβς.
Πλοκή και έμπνευση
Το μυθιστόρημα εδράζεται στη θεωρία ότι η Οδύσσεια του Ομήρου συγγράφηκε από μια πριγκίπισσα των ελληνικών αποικιών στη Σικελίας. Η ιδέα ότι μια γυναίκα έγραψε τα έργα του Ομήρου είχε προταθεί αρχικώς από τον μυθιστοριογράφο Σάμουελ Μπάτλερ, στο έργο του The Authoress of the Odyssey («Η Συγγραφέας της Οδύσσειας»). Ο Γκρέιβς άντλησε έμπνεση από τη θεωρία του Μπάτλερ για το μυθιστόρημά του.
Όπερα «Ναυσικά»
Στο μυθιστόρημα αυτό βασίστηκε το λιμπρέτο της όπερας Ναυσικά της Πέγκι Γκλάνβιλ-Χικς, που παρουσιάστηκε το 1961 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, συνιστώντας παραγγελία του Φεστιβάλ Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα
Ζαλέ Ινάν
Η Ζαλέ Ινάν (τουρκικά: Jale İnan, 1 Φεβρουαρίου 1914 - 26 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Τουρκάλα αρχαιολόγος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, με τον πατέρα της να είναι διευθυντής σε διάφορα μουσεία στην Τουρκία, ενώ διοργάνωνε και δικές του επιδείξεις. Η Ινάν εμπνεύστηκε από τη δουλειά του πατέρα της, ενώ κι ο ίδιος τη στήριζε στο όνειρο της να γίνει αρχαιολόγος. Το 1934 τελείωσε το σχολείο κι επειδή δεν υπήρχε τότε δυνατότητα να σπουδάσει στη χώρα της, ο πατέρας της βοήθησε να σπουδάσει στο εξωτερικό. Έτσι πήγε στο Βερολίνο όπου σπούδασε αρχαιολογία. Αργότερα πήρε υποτροφία από το τουρκικό κράτος και συνέχισε έτσι τις σπουδές της εκεί. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της παρά της δυσκολίες, λόγω το Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1943 ήδη είχε τελειώσει και με τη διατριβή της.
Την ίδια χρονιά επιστρέφει στην Τουρκία, όπου παίρνει θέση στο Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης. Το 1944, παντρεύεται τον Μουσταφά Ινάν, μηχανικός, που δούλευε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης. Τον επόμενο χρόνο γέννησε και τον γιο τους, Χουσεΐν. Στα πρώτα χρόνια δουλειά της στο Πανεπιστήμιο κυρίως αρχειοθετούσε. Το 1946, σε συνεργασία με τον Αρίφ Μανσέλ, ιδρύουν τμήμα αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο. Εκείνη την περίοδο αρχίζουν και οι ανασκαφές, μαζί με τον Μάνσελ, αρχικά στην Πέργη και μετά στη Σίδη, στο Ιερό του Απόλλωνα, με αυτές τις ανασκαφές να διαρκούν έως και το 1966. Κατά τη δεκαετία του 1960, η Ινάν ξεκίνησε να γράφει άρθρα στην τουρκική αλλά και στη γερμανική γλώσσα.
Κατά τη δεκαετία του 1970 εργάστηκε σε ανασκαφές της Κρήμνας, ενώ αργότερα στην ίδια δεκαετία στη Σελεύκεια, όπου βρήκαν και την αγορά της πόλης, μεταξύ άλλων. Το 1980 επιστέφει στις ανασκαφές της Πέργης. Το 1983, συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο. Συνέχισε να εργάζεται ως αρχαιολόγος σχεδόν σε όλη τη δεκαετία του 1980 και μέρος της επόμενη δεκαετίας. Το 1995, διαγνώστηκε με τη νόσο του Πάρκινσον, τερματίζοντας τη δουλειά της σε εξωτερικούς χώρους, επικεντρωμένη πλέον σε εκδόσεις έργων. Απεβίωσε το 2001. Μερικές από τις τιμές που έχει λάβει άξια αναφοράς είναι από το Antalya Women's Museum, όπου προς τιμήν της δημιουργήθηκε το βραβείο της Σημαντικότερης Τουρκάλας της Χρονιάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τούρκοι Κατηγορία:Αρχαιολόγοι
Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), του θεσμού που είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση του ευρώ και της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).
Ρόλος και καθήκοντα
Πρόεδροι έχουν διατελέσει οι Βιμ Ντούιζενμπεργκ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ και Μάριο Ντράγκι.
Κατηγορία:Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σαλβατόρ Ρόζα
Σήμερα, είναι περισσότερο γνωστός ως ζωγράφος, οι πίνακές του που απεικονίζουν άγρια ​​και ορεινά τοπία συγκαταλέγονται στα πιο δημοφιλή και επιδραστικά έργα του, τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα ήρεμα τοπία του συγχρόνου του Κλωντ Λορραίν. Ως ποιητής, είναι ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς σατιρικούς της εποχής του.
Στην αυτοπροσωπογραφία του στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου εμφανίζεται το ρητό «aut tace aut loquere meliora silentio» («Ή να σιωπάς ή να λες καλύτερα πράγματα από τη σιωπή»).
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σαλβατόρ Ρόζα γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1615 στη Νάπολη και ήταν γιος τοπογράφου. Σε αντίθεση με τις κλίσεις του, αρχικά προοριζόταν για κληρικός. Έτσι, τον έστειλαν σε ιερατική σχολή, από την οποία όμως σύντομα αποβλήθηκε, καθώς δεν έδειξε ιδιαίτερη κλίση στη μελέτη της μοναστικής φιλοσοφίας. Στη συνέχεια στράφηκε στη μελέτη της κλασικής λογοτεχνίας, της ποίησης και της μουσικής και το 1631/32 μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο Χοσέ ντε Ριμπέρα. Κύρια επιρροή στο πρώιμο έργο του ήταν ο Ριμπέρα και ο Ανιέλο Φαλκόνε, ένας ζωγράφος περισσότερο γνωστός για τις σκηνές μαχών. Την άνοιξη του 1633, ταξίδεψε για ένα σύντομο ταξίδι μελέτης στην Απουλία και την Καλαβρία για να «εξερευνήσει και να απεικονίσει τη φύση». Στο Αμπρούτσο δέχθηκε επίθεση από ληστές και οι φήμες λένε ότι συμμετείχε ακόμη και σε επιδρομές για κάποιο διάστημα ή τουλάχιστον έζησε μαζί τους.
Αργότερα επέστρεψε στη Νάπολη, αλλά δεν βρήκε ούτε δουλειά ούτε τακτικούς αγοραστές των έργων του. Έκανε πολλές διαφορετικές δουλειές για να κερδίσει τα προς το ζην, αλλά συγχρόνως συνέχισε να δημιουργεί πίνακες και με τον καιρό το έργο του αναγνωρίσθηκε.
Μετά από επισκέψεις στη Ρώμη στα τέλη της δεκαετίας του 1630, που μάλλον συνδέονται με το σκάνδαλο που προκάλεσε σατιρίζοντας απερίσκεπτα δημόσια τον διάσημο γλύπτη Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι, ο Ρόζα εργάστηκε στη Φλωρεντία και στην περιοχή της (1640-9), πριν επιστρέψει στη Ρώμη, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του στις 15 Μαρτίου 1673.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία|Αλληγορία της Ποίησης, πιθανόν η Λουκρητία Παολίνι Το 1640, ο Ρόζα συνάντησε στη Φλωρεντία τη Λουκρητία Παολίνι (περ. 1620-1696), μια παντρεμένη γυναίκα, της οποίας ο σύζυγος είχε φύγει από την πόλη και την εγκατέλειψε αμέσως μετά τον γάμο τους, για να μην επιστρέψει ποτέ. Εργαζόταν ως μοντέλο για τον Ρόζα κατά καιρούς, και πιθανότατα ήταν το μοντέλο για την Αλληγορία της Ποίησης (περ. 1641). Σύντομα συνδέθηκαν και υπήρξαν αφοσιωμένοι δια βίου σύντροφοι, απέκτησαν πέντε παιδιά. Ο γάμος τους έγινε το 1673, λίγες μέρες πριν τον θάνατο του καλλιτέχνη.