cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αινείας ο Γαζαίος
Ο Αινείας, όπως και οι Συνέσιος, Νεμέσιος κ.ά., βρήκε στον Νεοπλατωνισμό το φιλοσοφικό σύστημα που συμφωνούσε καλύτερα με τη χριστιανική αποκάλυψη. Αλλά, αντίθετα από τους Συνέσιο και Νεμέσιο, απέρριψε κάποια από τα χαρακτηριστικότερα δόγματα των νεοπλατωνικών ως ασυμβίβαστα με το χριστιανικό δόγμα. Απορρίπτει π.χ. την «προ-ύπαρξη» της ψυχής πριν την ένωσή της με το σώμα, καθώς και την αιώνια διάρκεια του Σύμπαντος, πάνω στη βάση ότι το Σύμπαν είναι υλικό. Κατά τον Αινεία, το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από «ύλη» και «μορφή»: ενώ η ύλη χάνεται, η «μορφή» του σώματος διατηρεί την ιδιότητα να αναβιώνει την ύλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Αναερόβιος οργανισμός
Γενικά στη Βιολογία αναερόβιος, (anaerobe), χαρακτηρίζεται ένας οργανισμός που είναι ικανός για μεταβολισμό χωρίς την παρουσία οξυγόνου και ο οποίος λαμβάνει την απαιτούμενη ενέργεια από τη διάσπαση της γλυκόζης κατά την αναεροβική αναπνοή.
Ο αντίθετος όρος είναι αερόβιος.
Μερικοί αναεροβικοί οργανισμοί χαρακτηρίζονται «υποχρεωτικά αναεροβικοί» αφού επιβιώνουν μόνο με απουσία οξυγόνου. Τέτοιοι λόγου χάρη οργανισμοί αποτελούν τα βακτήρια που προκαλούν τροφική δηλητηρίαση (βοτουλισμό). Οι περισσότεροι όμως μπορούν και επιβιώνουν ανεξάρτητα της παρουσίας ή όχι οξυγόνου, καλούμενοι «δυνητικοί» ή «προαιρετικοί αναερόβιοι». Στους τελευταίους όταν υπάρχει οξυγόνο η αναπνοή τους χαρακτηρίζεται αεροβική, με τον κύκλο του Κρεμπς, για τη δημιουργία του μέγιστου ποσού ενέργειας. Αντίθετα όταν δεν υφίσταται οξυγόνο η ενέργειά τους παραγεται με την αναεροβική αναπνοή.
Κατ΄ επέκταση ο όρος χρησιμοποιείται γενικότερα σε χαρακτηρισμούς δραστηριοτήτων με έλλειψη οξυγόνου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Οξυγόνο
Άγιος Στέφανος Αρκαδίας
Ο Άγιος Στέφανος είναι μικρός πεδινός οικισμός της Πελοποννήσου στην πρώην επαρχία Κυνουρίας και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας σε υψόμετρο 70 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στα παράλια του Αργολικού κόλπου σε απόσταση 41 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Τρίπολη και περίπου 3 χλμ. ΒΑ. από το Άστρος (έδρα του δήμου). Νότια και ανατολικά του περνάει ο ποταμός Τάνος, νοτιοδυτικά είναι η Βάρβογλη ενώ βόρεια και δίπλα είναι τα Κάτω Βέρβενα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άστρους. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άστρος, τον Άγιο Ιωάννη, τη Βάρβογλη, την Ιερά Μονή Λουκούς και τα Χαντάκια αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Άστρους που ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό μόνο 3 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Σαντρές
Το Σαντρές (γαλλικά: Centrès, οξιτανικά: Centres) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαντρεζιέν (γαλλικά: Centrésiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης
Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης Βατάτζης (1222 - 18 Αυγούστου 1258) ήταν αυτοκράτορας της Νίκαιας από το 1254 έως τις 18 Αυγούστου 1258, οπότε και πέθανε. Ήταν φανατικός υποστηρικτής της ονομασίας Έλληνες ως μέσο ονομασίας της αυτοκρατορίας και των κατοίκων της, καθώς και ο πρώτος αυτοκράτορας που αποκάλεσε την ίδια την αυτοκρατορία ως Ελλάδα.
Ζωή και δράση
Ο Θεόδωρος Β΄ αναφέρεται και ως Θεόδωρος Β΄ Δούκας Λάσκαρις. Γεννήθηκε στη Νίκαια και ήταν γιος του Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη και της Ειρήνης Λασκαρίνας, κόρης του Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη, δημιουργού του κράτους της Νικαίας. Κληρονόμησε μια πολύ δυνατή Αυτοκρατορία και το ίδιο δυνατή την παρέδωσε στους διαδόχους του.
Ήταν πολύ μορφωμένος και είχε πλούσια φιλοσοφική και θεολογική κατάρτιση, όχι όμως και πολιτικές ικανότητες. Δάσκαλοί του ήσαν οι Νικηφόρος Βλεμμύδης και Γεώργιος Ακροπολίτης. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το θέμα της εκπαίδευσης και ίδρυσε βιβλιοθήκες και σχολεία. Από στρατιωτικής απόψεως, έκανε δύο δύσκολες, αλλά νικηφόρες εκστρατείες κατά των Βουλγάρων, οι οποίοι μετά το θάνατο του πατέρα του προσπάθησαν να ανακαταλάβουν περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης, που είχε απελευθερώσει από αυτούς ο Ιωάννης Γ΄. Φρόντιζε να κλείνει τα ανοιχτά μέτωπα με διπλωματικές μεθόδους. Παντρεύτηκε την Ελένη Ασέν, κόρη του Ιβάν Β΄ της Βουλγαρίας και της Άννας-Μαρίας Άρπαντ της Ουγγαρίας. Παιδιά τους ήταν ο Ιωάννης, η Ειρήνη, η Μαρία, η Θεοδώρα, η Ευδοξία και ακόμη μία κόρη.
Όταν πάντρεψε την κόρη του Μαρία με τον Νικηφόρο Άγγελο, γιο του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα Αγγέλου του παραχωρήθηκαν το Δυρράχιο και τα Σέρβια. Επίσης βοήθησε το σουλτάνο του Ικονίου, τον οποίο απειλούσαν οι Μογγόλοι και παράλληλα δέχθηκε μογγολική πρεσβεία στην Αυλή του με μεγάλες τιμές.
Καθώς επεδίωκε τη βοήθεια του Πάπα Ρώμης για να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη, επανέλαβε τις διαπραγματεύσεις για την ένωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την Ρωμαιοκαθολική, όμως αργότερα τις διέκοψε.
Στον κοινωνικό τομέα, υποστήριξε ιδιαίτερα τους χωρικούς και τους αστούς και προώθησε ικανά άτομα από αυτές τις τάξεις σε ανώτερα αξιώματα, προκαλώντας έτσι την αντίδραση των μελών της αριστοκρατίας, η οποία σταδιακά στοιχίστηκε γύρω από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Υπήρξε ιδιαίτερα ευσεβής και θρησκευόμενος.
Πάσχοντας από επιληψία βαριάς μορφής, αδυνατούσε να ασκεί τακτικά τα καθήκοντά του και με το πέρασμα του χρόνου η επιδείνωση της υγείας του, του προκαλούσε έντονες εμμονές, στρέφοντας πολλούς υψηλόβαθμους αξιωματούχους εναντίον του.
Πέθανε στο Νυμφαίο Μικράς Ασίας το 1258 σε ηλικία 36 ετών από βαριά ασθένεια. Πεθαίνοντας άφησε διάδοχο τον μόλις 7 ετών γιο του Ιωάννη Δ΄ Δούκα Βατάτζη. Σαν κηδεμόνα άφησε τον πρωτοβεστιάριο Γεώργιο Μουζάλωνα, άτομο ταπεινής καταγωγής, προκαλώντας την αντίδραση της αριστοκρατίας. Τελικά ο Γεώργιος θα δολοφονηθεί από επίθεση στρατιωτών, που υπηρετούσαν σε σώμα που διοικητής του ήταν ο Μιχαήλ Παλαιολόγος, ο οποίος θα επιβληθεί ως κηδεμόνας του νεαρού αυτοκράτορα, γεγονός που θα σημάνει την αρχή του τέλους της δυναστείας των Βατάτζηδων. Ο Μιχαήλ τύφλωσε τον νεαρό Ιωάννη Δ' και αξίωσε για τον εαυτό του το αξίωμα του αυτοκράτορα ως Μιχαήλ Η΄.
Συγγραφική δραστηριότητα
Έγραψε διάφορα έργα, που άλλα εκδόθηκαν και άλλα όχι (όπως μια κωμωδία «εις τον βαγιούλον αυτού, κάκιστο και χείριστο όντα». Paris. Supl. Grec. 472 f. 102 v - 103r). Υπήρξε ο ποιητής του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα που χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία και δημιουργός διάφορων άλλων θεολογικών έργων, όπως ο «Λόγος εις τε το Μέγα Σάββατο και εις το Πάθος του Κυρίου και εις την Αγίαν Ανάστασιν» που εκφωνήθηκε προς το τέλος της ζωής του. Από τα πιο γνωστά θεολογικά έργα του είναι τα Θεωνύμια. Έγραψε επίσης και πολλές επιστολές. Ήταν συστηματικός υποστηρικτής της χρήσης της ονομασίας «Έλληνες» για το συλλογικό αυτοπροσδιορισμό των Βυζαντινών Ρωμαίων, ο μόνος ανάμεσα στους Βυζαντινούς συγγραφείς του 13ου αιώνα που τη χρησιμοποιούν. Η επιλογή αυτή έχει ερμηνευτεί ως ανάπτυξη ενδιαφέροντος για την αρχαία Ελλάδα και ως προσπάθεια αποσύνδεσης από τις δυτικές συμπαραδηλώσεις του όρου «Ρωμαίοι» μετά τη λατινική κατάκτηση. Σύμφωνα με νεώτερη μελέτη (D. Angelov, 2019) ο Θεόδωρος χρησιμοποιεί τον όρο "Ρωμαίοι" και "Έλληνες" για τη δήλωση ταυτοτήτων. Η ρωμαϊκή ταυτότητα αναφέρεται στην πολιτική-κρατική οντότητα και η ελληνική για να προσδιοριστεί η ετερότητα σε σχέση με "άλλους" όπως οι Σελτζούκοι Τούρκοι (Πέρσες), οι Βούλγαροι και οι Λατίνοι.
Οικογένεια
Ο Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης νυμφεύτηκε την Ελένα των Ασέν, κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της (Άννας) Μαρίας των Άρπαντ και είχε τέκνα:
Τις πρώτες δύο κόρες του ο Θεόδωρος Β΄ τις πάντρεψε με ηγεμόνες για να εδραιώσει συμμαχίες. Όταν απεβίωσε όμως, ο σφετεριστής Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος θέλησε να παντρέψει τις δύο άλλες με μικρούς ευγενείς, μακριά από τη Νίκαια.
Νομίσματα
Στο υπέρπυρον ο Ιωάννης Γ΄ στέκεται στα αριστερά ενώ στα δεξιά στέκεται η Θεοτόκος, που τον ακουμπά με το δεξι της χέρι στο κεφάλι. Στην άλλη όψη ο Χριστός ένθρονος.
Αταλάντη (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
MGMT
Οι MGMT, γνωστοί και ως The Management, είναι αμερικανικό μουσικό συγκρότημα με βάση το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Μέλη του είναι ο Ben Goldwasser και ο Andrew VanWyngarden. Από το 2006 έχουν υπογράψει συμβόλαιο με την Columbia Records/Red Ink/Sony. Στις 14 Νοεμβρίου 2007 το περιοδικό Rolling Stone τους συμπεριέλαβε στη "λίστα των 10 καλλιτεχνών που θα προσέξετε το 2008". Πρόσφατα, έλαβε την 9η θέση στην ψηφοφορία του BBC Sound of 2008.
Το πρώτο τους άλμπουμ Oracular Spectacular έφτασε μέχρι τη 12η θέση του UK album chart και την 1η θέση στο Billboard Top Heatseekers chart.
Ιστορία
Ο Goldwasser και ο VanWyngarden σχημάτισαν το συγκρότημα την πρώτη τους χρονιά στο Πανεπιστήμιο Wesleyan, το Δεκέμβριο του 2001. "Δεν προσπαθούσαμε να φτιάξουμε ένα συγκρότημα", σημειώνει ο Goldwasser. "Απλά προσπαθούσαμε να περάσουμε καλά παίζοντας τη μουσική που μας άρεσε". Πριν καταλήξουν στο σημερινό τους ήχο, πειραματίστηκαν με τη noise rock και την electronica. Αποφοίτησαν τo 2005, και για να υποστηρίξουν το EP Time to Pretend περιόδευσαν ανοίγοντας τις συναυλίες του συγκροτήματος Of Montreal.
thumb|left|Οι MGMT σε συναυλία στο κλαμπ Higher Ground του [[Βερμόντ στα τέλη του 2005]] Το φθινόπωρο του 2006 υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Columbia Records. Το 2007 ηχογράφησαν με τον παραγωγό των Flaming Lips την πρώτη τους κυκλοφορία σε μεγάλη εταιρία, το Oracular Spectacular. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους, περιόδευσαν με τους Of Montreal ως πενταμελές συγκρότημα συμπεριλαμβανομένων των Matthew Asti (μπάσο), James Richardson (τύμπανα), και Hank Sullivant (κιθάρα). Από το Μάρτιο του 2008, τους συνοδεύουν οι Will Berman (τύμπανα), James Richardson (κιθάρα), και Matthew Asti (μπάσο).
thumb|right|Οι MGMT σε συναυλία στο La Route du Rock 2008
Οι MGMT παρουσίασαν το τραγούδι "Time to Pretend" στην εκπομπή The Late Show with David Letterman στις 8 Ιανουαρίου 2008. Αμέσως έφτασε τη θέση #21 στο Mediabase US Alternative chart. Το συγκεκριμένο τραγούδι συμπεριλήφθηκε και στο soundrack της ταινίας 21. Επίσης, ακούστηκε στις σειρές Skins και Gossip Girl.
Κατά τη διάρκεια του 2008 έλαβαν μέρος σε πολλά μουσικά φεστιβάλ. Επίσης περιόδευσαν μαζί με τους Coldplay και τον Beck.
Το 2009 βρήκε το συγκρότημα να ανοίγει δύο συναυλίες του Πωλ ΜακΚάρτνεϋ στις 5 και 6 Αυγούστου, στη Βοστόνη.Ο ίδιος ο ΜακΚάρτνεϋ δήλωσε οπαδός τους και αν και υπήρχαν φήμες για μελλοντική συνεργασία, οι ίδιοι δήλωσαν άγνοια.
Οι MGMT δήλωσαν για το καινούριο άλμπουμ ότι δεν θα εκδώσουν κανένα σινγκλ,μιας και προτιμάνε το κοινό να ακούσει ολόκληρη τη δουλειά τους και όχι σε κομμάτια.Παρόλο τις δηλώσεις το συγκρότημα,με τη πίεση της δισκογραφικής,εξέδωσε τέσσερα σινγκλ μεταξύ αυτών και το κομμάτι "Flash Delirium" το οποίο λίγους μήνες μετά το διέθεσαν δωρεάν μέσα από τη προσωπική τους ιστοσελίδα(mgmt.com).
Η περιοδεία για το Congratulations ξεκίνησε στις 12 Απριλίου 2010 και μεταξύ των πολυάριθμων σταθμών της, περιελάμβανε και τηλεοπτικές εμφανίσεις στο πολύ δημοφιλές σόου Saturday Night Live και λίγο αργότερα στο Late Show With David Letterman.Το καλοκαίρι του 2010 εμφανίστηκαν επίσης και σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το Glastonbury και το Coachella Festival.
Για το 2011, το συγκρότημα συμμετείχε στην επιλογή τραγουδιών για τη δημιουργία ενός άλμπουμ της σειράς Late Night Tales.Οι MGMT για τη σειρά αυτή,που κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου 2011,διασκεύασαν το κομμάτι "All We Ever Wanted Was Everything" των Bauhaus.Την ίδια χρονιά επίσης παρουσίασαν την εκδοχή τους στο κομμάτι ""Lucifer Sam" των Pink Floyd,στην εκπομπή Late Night with Jimmy Fallon ("Pink Floyd Week").
Την άνοιξη του 2012 οι MGMT αποκάλυψαν σχέδια για το καινούριο τους άλμπουμ, το οποίο θα είναι και ομότιτλο.Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τον Rob Stringer, επικεφαλής της Columbia Records στις Ηνωμένες Πολιτείες,το συγκρότημα βρίσκεται στο στούντιο ηχογραφώντας, με σχέδια κυκλοφορίας μέσα στο 2013. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους στην Αμερική, οι MGMT παρουσίασαν στις 30 Μαρτίου στην Κολομβία ένα νέο κομμάτι του επερχόμενου άλμπουμ τους με τίτλο "Alien Days".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Rock ντουέτα Κατηγορία:Αμερικανικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Κονέκτικατ
Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος
Το αποτέλεσμα ήταν η ήττα του Φιλίππου ο οποίος αναγκάστηκε να αποσυρθεί από όλες του τις κτήσεις στη νότια Ελλάδα, Θράκη και Μικρά Ασία. Κατά την παρέμβαση τους αυτή, οι Ρωμαίοι διακήρυξαν πως θέλουν να φέρουν την «Ελευθερία των Ελλήνων» από τους Μακεδόνες τους οποίους παρουσίαζαν ως δυνάστες και αιμοδιψείς βάσει των πολέμων του Φιλίππου με τις πόλεις της νότιας Ελλάδας, και η έκβαση του πολέμου αυτού αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο της αυξανόμενης Ρωμαϊκής επέμβασης στον Ελληνικό κόσμο και στην ανατολική Μεσόγειο, και τους οδήγησε αργότερα στην κατάκτηση ολόκληρης της περιοχής.
Χρονικό
Το 201 π.Χ., ο Φίλιππος ξεκίνησε εκστρατεία στη Μικρά Ασία, πολιορκώντας την Πτολεμαϊκή πόλη της Σάμου και κατακτώντας τη Μίλητο. Η ανησυχία της Ρόδου και Περγάμου αυξήθηκε ακόμα περισσότερο, και ο Φίλιππος τελικά λεηλάτησε την περιοχή της Περγάμου. Συνέχισε εισβάλλοντας στην Καρία, αλλά οι Ρόδιοι και Περγάμιοι κατάφεραν να εμποδίσουν τον στόλο του στη Βαργυλία, αναγκάζοντας τον να μείνει τον Χειμώνα στην περιοχή αντιμετωπίζοντας έλλειψη προμηθειών.
Στο σημείο αυτό, αν και φαινόταν πως είχαν το πάνω χέρι, οι σύμμαχοι της Ρόδου και Περγάμου εξακολουθούσαν να φοβούνται τον Φίλιππο ιδιαίτερα, και αποφάσισαν να στείλουν αίτηση βοηθείας στην τότε αναδυόμενη υπερδύναμη της Μεσογείου, τη Ρώμη.
Το ενδιαφέρον της Ρώμης
thumb|300x300px|Στο τέλος του 3ου αιώνα π.Χ., η Ρώμη ήταν η αναδυόμενη υπερδύναμη της Μεσογείου Η Ρώμη πριν λίγο καιρό είχε αναδειχθεί νικήτρια του δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου εναντίον του Αννίβα. Έως αυτό σημείο, και παρά τον Πρώτο Μακεδονικό Πόλεμο λίγα χρόνια νωρίτερα, η Ρώμη δεν είχε πραγματικά αναμειχθεί στις υποθέσεις της ανατολικής Μεσογείου. Ο Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος εναντίον του Φιλίππου Ε΄ αφορούσε ζητήματα της Ιλλυρίας και διευθετήθηκε με την ειρήνη της Φοινίκης το 205 π.Χ.. Οι εκστρατείες του Φιλίππου στη Μικρά Ασία, δεν απειλούσαν κάποιο από τα συμφέροντα της Ρώμης.
Ο Φίλιππος, ο οποίος είχε στο εντωμεταξύ κατορθώσει να επιστρέψει πίσω στη Μακεδονία από τη Μικρά Ασία, απέρριψε το τελεσίγραφο αμέσως μόλις του μεταφέρθηκε. Ανανέωσε την επίθεση εναντίον της Αθήνας και ξεκίνησε νέα εκστρατεία στον Ελλήσποντο, πολιορκώντας την πόλη της Άβυδου στη Μυσία. Εδώ, την άνοιξη του 200 π.Χ., τον αναζήτησε και βρήκε ένας ακόμα Ρωμαίος αντιπρόσωπος, με ένα δεύτερο τελεσίγραφο, ζητώντας του να σταματήσει να επιτίθεται στις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις-κράτη και να μη προσπαθεί να αποκτήσει περιοχές που ανήκουν στον Πτολεμαίο, και να συνθηκολογήσει με τη Ρόδο και την Πέργαμο. Ήταν πλέον φανερό πως η Ρώμη σκόπευε να ξεκινήσει πόλεμο ενάντια στη Μακεδονία, και την ίδια στιγμή που ο πρεσβευτής παρέδιδε το μήνυμά του, οι Ρωμαϊκές δυνάμεις αποβιβάζονταν στην Ιλλυρία. Οι διαμαρτυρίες του Φιλίππου πως δεν παρέβη κανένα από τους όρους της Ειρήνης της Φοινίκης που είχε υπογράψει με την Ρώμη στο τέλος του Πρώτου Μακεδονικού Πολέμου, ήταν ανώφελες.
Ο Πολύβιος, αναφέρει πως κατά την πολιορκία της Αβυδού, ο Φίλιππος είχε γίνει ανυπόμονος και έστειλε μήνυμα στους πολιορκημένους πως θα γίνει μαζική εισβολή στις οχυρώσεις τους και θα καταληφθούν, και πως αν κάποιος θέλει να αυτοκτονήσει ή να παραδοθεί, έχει τρεις μέρες προθεσμία να το κάνει. Οι κάτοικοι της πόλης, αφού πρώτα σκότωσαν όλες τις γυναίκες και τα παιδιά τους, πέταξαν τα πολύτιμα αντικείμενα τους στη θάλασσα και πολέμησαν μέχρι τον τελευταίο άνδρα. Η ιστορία αυτή, αναπαριστά τη φήμη που είχε αποκτήσει ο Φίλιππος για τέλεση φρικαλεοτήτων κατά την επέκταση της επιρροής του βασιλείου του ενάντια των πόλεων της νότιας Ελλάδας.
Ο πόλεμος
Ο Φίλιππος διέθετε λίγους ενεργούς συμμάχους στην Ελλάδα, αλλά και η Ρώμη επίσης είχε πρόβλημα στην απόκτηση περισσοτέρων στον Ελληνικό χώρο, με τους Έλληνες να θυμούνται τις αγριότητες των λεγεώνων κατά τον Πρώτο Μακεδονικό Πόλεμο. Οι περισσότερες πόλεις-κράτη υιοθέτησαν μια πολιτική αναμονής περιμένοντας να δουν προς ποια πλευρά θα κλίνει ο πόλεμος.
Κατά τα πρώτα δύο έτη, η Ρωμαϊκή εκστρατεία ήταν ανεπιτυχής. Ο Πούμπλιος Σουλπίκιος Γάλβας έκανε πολύ μικρές προόδους εναντίον του Φιλίππου, και ο Πούμπλιος Βίλιος που τον διαδέχτηκε, αντιμετώπισε ανταρσία μέσω στο ίδιο του το στράτευμα. Το 198 π.Χ., ο Βίλιος παρέδωσε τη διοίκηση στον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμίνινο, ο οποίος απεδείχθη πως ήταν πολύ διαφορετικού τύπου στρατηγός. Ο Φλαμίνινος δεν ήταν καν τριάντα ετών, και αυτοανακηρύχθηκε ως ένθερμος Φιλέλληνας. Εισήγαγε και καθόρισε τις λεπτομέρειες μιας νέας Ρωμαϊκής πολιτικής για να κερδηθεί ο πόλεμος. Μέχρι αυτό το σημείο, οι Ρωμαίοι είχαν απλώς απαιτήσει από τον Φίλιππο να σταματήσει να επιτίθεται στη νότια Ελλάδα υπό τον τίτλο Ειρήνη στην Ελλάδα. Τώρα ο Φλαμίνινος απαιτούσε ο Φίλιππος να αποσύρει όλα τα του στρατεύματα και διπλωμάτες από τις πόλεις της νότιας Ελλάδας και να περιοριστεί στη Μακεδονία υπό τον τίτλο «Ελευθερία στην Ελλάδα».
Ο Φλαμίνινος διεξήγαγε μια έντονη εκστρατεία εναντίον του Φίλιππου, τον οποίο τον ανάγκασε να υποχωρήσει στη Θεσσαλία. Οι πόλεις της Αχαϊκής Συμπολιτείας, οι οποίες ήταν παραδοσιακοί σύμμαχοι των Μακεδόνων, ήταν πολύ απασχολημένες με τον πόλεμο τους εναντίον της Σπάρτης για να συμμετέχουν στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο. Οι αυξανόμενες Ρωμαϊκές επιτυχίες εναντίον των Μακεδόνων, έκανε πολλούς από τους παλαιούς συμμάχους να αναθεωρήσουν τη στάση τους ως προς τη Μακεδονία. Υπήρξαν όμως και άλλοι, όπως το Άργος, η παραδοσιακή πηγή της παλαιάς Μακεδονικής δυναστείας των Αργεαδών, οι οποίοι παρέμειναν στο πλευρό του Μακεδονικού βασιλείου.
Ο Φίλιππος διακήρυξε τη θέληση του να κάνει ειρήνη, αλλά το άνοιγμα του αυτό ήρθε σε μια κρίσιμη στιγμή για τον Φλαμίνινο, καθώς ήταν προεκλογική περίοδος στη Ρωμαϊκή δημοκρατία και ο Φλαμίνινος ενώ επιθυμούσε τη δόξα του να κερδίσει τον πόλεμο, δε μπορούσε να γνωρίζει αν η διοίκηση του θα συνεχιστεί ή θα αντικατασταθεί από τη νέα κυβέρνηση, και αν ο πόλεμος θα συνεχιστεί ή διακοπεί. Αποφάσισε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τον Φίλιππο, ενόσω περίμενε τα αποτελέσματα των εκλογών στη Ρώμη. Εάν η νέα διακυβέρνηση αποφάσιζε πως ο Φλαμίνινος θα επέστρεψε στη Ρώμη, τότε θα προχωρούσε σε μια γρήγορη ειρηνευτική συμφωνία με τους Μακεδόνες. Εάν, από την άλλη πλευρά, η διοίκηση του συνεχιζόταν, τότε θα τερμάτιζε κάθε μορφή διαπραγμάτευσης και θα συνέχιζε τον πόλεμο εναντίον του Φιλίππου.
Ο Φλαμίνινος και ο Φίλιππος συναντήθηκαν στη Νίκαια της Λοκρίδας τον Νοέμβριο του 198 π.Χ.. Για να καθυστερήσει τις διαδικασίες, ο Φλαμίνινος επέμενε πως όλοι ανεξαιρέτως οι σύμμαχοι του θα πρέπει να είναι επίσης παρόντες στις διαπραγματεύσεις. Ακολούθως, επανέλαβε τις απαιτήσεις του προς τον Φίλιππο, πως θα έπρεπε να αποσυρθεί από όλη τη νότια Ελλάδα. Ο Φίλιππος, ήταν προετοιμασμένος να αποσυρθεί από τις πρόσφατες κατακτήσεις του σε Θράκη και Μικρά Ασία, αλλά δεν μπορούσε να δεχτεί τις απαιτήσεις του Φλαμίνινου. Ο Φλαμίνινος τον έπεισε τελικά πως το πρόβλημα ήταν οι ίδιες οι πόλεις του νότου, οι οποίες ήταν ανένδοτες σε αυτό το σημείο, και πρότεινε στον Φίλιππο να στείλει μια αντιπροσωπεία στη Ρωμαϊκή γερουσία έτσι ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη ευελιξία στις διαπραγματεύσεις. Ο Φίλιππος ακολούθησε τη συμβουλή του Φλαμίνινου, αλλά την ίδια στιγμή ο Φλαμίνινος έμαθε πλέον πως η διοίκηση του θα επεκτεινόταν και οι πολιτικοί σύμμαχοι του στη Ρώμη του εξασφάλισαν τη συνέχιση του πολέμου, και οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν άμεσα.
Βλέποντας πως ο πόλεμος έκλεινε προς τη Ρώμη, οι λιγοστοί σύμμαχοι του Φίλιππου που απέμεναν τον εγκατέλειψαν -με την εξαίρεση της Ακαρνανίας-, και αναγκάστηκε να συγκεντρώσει ένα στρατό από 25.000 μισθοφόρους. Οι λεγεώνες του Φλαμίνινου συναντήσαν και κέρδισαν τον Φίλιππο αρχικά στη μάχη του ποταμού Αώου στη Βόρεια Ήπειρο, όμως η αποφασιστική μάχη δόθηκε στην τοποθεσία Κυνός Κεφαλές της Θεσσαλίας τον Ιούνιο του 197 π.Χ.., με τις πιο ευέλικτες και καλύτερα διοικούμενες Ρωμαϊκές λεγεώνες να νικούν τις Μακεδονικές φάλαγγες οι οποίες παρασύρθηκαν σε ανώμαλο έδαφος και έχασαν τη συνοχή τους. Μετά από αυτό, ο Φίλιππος αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει για ειρήνη σύμφωνα με τους Ρωμαϊκούς όρους.
Η ειρήνη του Φλαμίνινου
thumb|Κομική βρετανική απεικόνιση του 1850, με τον Φλαμίνινο να αποκαθιστά τη λεγόμενη «Ελευθερία της Ελλάδας» κατά τους [[Ίσθμια|Ίσθμιους αγώνες]] Προκηρύχθηκε γενική εκεχειρία, και οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις έγιναν στην κοιλάδα των Τεμπών. ο Φίλιππος συμφώνησε να αποσυρθεί από όλες τις πόλεις της νότιας Ελλάδας και να ξεχάσει τις κατακτήσεις του σε Θράκη και Μικρά Ασία. Οι σύμμαχοι του Φλαμίνινου, η Αιτωλική Συμπολιτεία, έκαναν επιπλέον εδαφικές διεκδικήσεις εναντίον του Φιλίππου, αλλά ο Φλαμίνινος αρνήθηκε να τις υποστηρίξει. Η συνθήκη στάλθηκε στη Ρώμη για επικύρωση, και η Ρωμαϊκή Γερουσία έθεσε επιπλέον όρους, απαιτώντας ο Φίλιππος να πληρώσει πλήρεις πολεμικές αποζημιώσεις προς όλες τις πλευρές και να παραδώσει τον στόλο του.
Το 196 π.Χ., συμφωνήθηκαν οι όροι και σταμάτησε επίσημα ο πόλεμος. Κατά τους αγώνες των Ισθμίων, ο Φλαμίνινος διακήρυξε την «Ελευθερία και Ανεξαρτησία των Ελλήνων», προς τις γενικές επευφημίες και πανηγυρισμούς των παρευρισκόμενων. Την ίδια στιγμή, οι Ρωμαϊκές λεγεώνες μπήκαν στις γεωγραφικά στρατηγικές πόλεις της Κορίνθου, Χαλκίδος, και Δημητριάδος, τις οποίες προηγουμένως έλεγχαν οι Μακεδόνες. Οι λεγεώνες αυτές αποσύρθηκαν το 194 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Μακεδονικοί πόλεμοι Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Αρχαία Μακεδονία
Infinity
Η Infinity είναι αμερικάνικη εταιρεία κατασκευής ηχείων. Ιδρύθηκε το 1968 από τους Arnie Nudell (1937-2017), John Ulrick (1939-2015) και Cary Christie (οι δύο πρώτοι ήταν αεροναυπηγοί της Litton). Έχει παράγει πολλές σειρές ηχείων για το σπίτι και το αυτοκίνητο, γνωστές για διάφορες για την εποχή τους καινοτομίες, όπως τα μεγάφωνα με μαγνήτες νεοδυμίου, τους κώνους πολυπροπυλενίου, μονάδες επίπεδων μεγαφώνων ribbon (quasi-ribbon), όπως π.χ. EMIT (Electromagnetic Induction Tweeter), EMIM (Electromagnetic Induction Midrange), L-EMIM midbass, EMIT-R (radial tweeter), SEMIT (Super EMIT), κτλ.
Από τα πρώτα high-end ηχεία της Infinity to 1968, ήταν το Servo-static (εφάρμοζε σερβοέλεγχο της κίνησης του woofer για μεγαλύτερη ακρίβεια αναπαραγωγής) και το Quantum.
Σήμερα, η Infinity αποτελεί τμήμα της Harman International Industries group.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Επιχειρήσεις Κατηγορία:Ηχεία
Melodifestivalen 2021
Το Melodifestivalen 2021 ήταν η 61η έκδοση του σουηδικού μουσικού διαγωνισμού Melodifestivalen. Ο διαγωνισμός θα διοργανωθεί από την Sveriges Television (SVT). Λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας του COVID-19, αυτή η έκδοση θα φιλοξενηθεί σε έναν μόνο χώρο στη Στοκχόλμη και χωρίς κοινό. Ο νικητής του διαγωνισμού ήταν ο Tusse με το τραγούδι "Voices", ο οποίος θα εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ.
Η μορφή του διαγωνισμού αποτελούταν από 6 παραστάσεις: 4 ημιτελικούς γύρους, έναν Γύρο Δεύτερης Ευκαιρίας και τον τελικό. Επιλέχθηκαν αρχικές 28 συμμετοχές για τον διαγωνισμό με τρεις μεθόδους: μια ανοιχτή πρόσκληση για υποβολή τραγουδιών, άμεσες προσκλήσεις σε συγκεκριμένους καλλιτέχνες και τραγουδοποιούς και μια μπαλαντέρ που δόθηκε σε έναν από τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό P4 Nästa που διοργάνωσε το Sveriges Radio P4. Οι 28 αγωνιζόμενες συμμετοχές χωρίστηκαν σε τέσσερις ημιτελικούς, με επτά συνθέσεις σε κάθε μία. Από κάθε ημιτελικό, τα τραγούδια που κερδίζουν την πρώτη και τη δεύτερη θέση προκρίνονται απευθείας στον τελικό, ενώ τα τραγούδια που τερματίζουν τρίτο και τέταρτο προχωρούν στον γύρο της δεύτερης ευκαιρίας. Τα τρία πρώτα τραγούδια σε κάθε ημιτελικό αποκλείστηκαν από τον διαγωνισμό. Τέσσερις επιπλέον συμμετοχές προκρίθηκαν από τον γύρο δεύτερης ευκαιρίας στον τελικό, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών στον τελικό σε 12.
Μορφή
Δύο χώροι θεωρούνται ότι θα φιλοξενήσουν τις 6 παραστάσεις. Ο πρώτος είναι τα στούντιο του Ομίλου NEP στο Spånga, όπου γυρίζεται συνήθως το Swedish Idol. Ο χώρος διαθέτει το μεγαλύτερο τηλεοπτικό στούντιο στη Σουηδία. Ο δεύτερος είναι το Annexet της Stockholm Globe City που χρησιμοποιήθηκε ως χώρος των αντιπροσωπειών στην Eurovision 2016.
Στις 25 Νοεμβρίου 2020, η εφημερίδα Aftonbladet ανακοίνωσε ότι το Annexet της Stockholm Globe City θα είναι ο χώρος που θα φιλοξενήσει τα 6 σόου του μουσικού διαγωνισμού.
Φοίνικας (μυθολογία)
thumb|250px|Ο Φοίνικας αναγεννάται από τις στάχτες του.
Melodifestivalen 2021
Παρουσιαστές
Σύμφωνα με πληροφορίες και εικασίες, ειπώθηκε ότι ο Ντάβιντ Σούντιν θα ήταν ένας από τους οικοδεσπότες του Melodifestivalen 2021. Το αρνήθηκε γρήγορα στο Instagram του, αφού η Aftonbladet δημοσίευσε τις πληροφορίες. Στις 5 Ιανουαρίου 2021, το SVT ανακοίνωσε τους παρουσιαστές και ότι σε κάθε σόου θα υπάρχει διαφορετικός παρουσιαστής. Ο Κρίστερ Μπιέρκμαν θα είναι ο κύριος παρουσιαστής όλων των σόου και μαζί του θα βρεθούν η Λένα Φίλιπσον στον πρώτο ημιτελικό, οι Όσκαρ Ζία και Ανις Ντον Ντεμίνα στον δεύτερο ημιτελικό, ο Τζέισον Ντιακιτέ στον τρίτο ημιτελικό, ο Περ Άντερσον στον τέταρτο ημιτελικό, η Σίρλεϊ Κλαμπ στον γύρο της Δεύτερης Ευκαιρίας και οι Μονς Σέλμερλεβ και Σίμα Νιαβαράνι στον μεγάλο τελικό. Στις 11 Ιανουαρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι και η Περνίλα Βάλγκρεν θα είναι μία εκ των παρουσιαστών. Η Βάλγκρεν θα παρουσιάσει τον τέταρτο ημιτελικό μαζί με τους Μπιέρκμαν και Άντερσον.
Φοίνικας (μυθολογία)
Ο Φοίνιξ (από το «φοινός» = πορφυρός, βαθυκόκκινος) είναι ένα μυθολογικό πουλί που ξαναγεννιέται απ' τις στάχτες του.
Melodifestivalen 2021
Συμμετέχοντες
Το SVT ανακοίνωσε στις 27 Νοεμβρίου 2020 ότι θα ανακοινώσει τους καλλιτέχνες με τους τίτλους των συμμετοχών τους για το Melodifestivalen 2021 με μια μορφή "countdown", ξεκινώντας από τη 1η μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου. Στις 3 Δεκεμβρίου, με το "countdown" να ολοκληρώνεται, η λίστα με τους 28 επιβεβαιωμένους συμμετέχοντες και τα τραγούδια τους κυκλοφόρησε. Οι καλλιτέχνες, τα τραγούδια και οι συνθέτες-στιχουργοί των συμμετοχών που επιβεβαιώθηκαν είναι οι εξής:
Φοίνικας (μυθολογία)
Γενικά
Ο Ηρόδοτος αναφέρεται σε αυτό και στη μοναδική του ικανότητα να αναγεννιέται από τις στάχτες του, οι οποίες προέρχονται από την ίδια του τη φωτιά. Όταν ο Φοίνιξ έχει φτάσει σε μία ηλικία και θέλει να ανανεωθεί παραδίδεται στις φλόγες χρησιμοποιώντας ιερά και εξαγνιστικά βότανα όπως το μύρο. Ο Φοίνιξ πεθαίνει και αναγεννιέται μόνος του. Είναι πάντα ένας κάθε φορά και κατέχει εξαιρετικές δυνάμεις εκτός από τη μοναδική του ικανότητα να είναι αθάνατος.
Melodifestivalen 2021
Ημιτελικός 1
Ο πρώτος ημιτελικός διεξήχθη στις 6 Φεβρουαρίου 2021. 3,308,000 θεατές παρακολούθησαν τον ημιτελικό ζωντανά. Περίπου 7 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν από 628,624 συσκευές (κάτι το οποίο είναι ρεκόρ για έναν ημιτελικό).
Φοίνικας (μυθολογία)
Γενικά
Σύμφωνα με πολλές παραδόσεις, έχει εξαιρετική φωνή και όταν τραγουδάει ακόμα και ο Ήλιος σταματάει το άρμα του για να τον απολαύσει. Πολλές παραδόσεις συνδέουν αυτή την ωδή με το τραγούδι που ακούγεται λίγο πριν τυλιχθεί στις ίδιες του τις ιερές φλόγες.
Melodifestivalen 2021
Ημιτελικός 2
Ο δεύτερος ημιτελικός διεξήχθη στις 13 Φεβρουαρίου 2021. 2,972,000 θεατές παρακολούθησαν τον ημιτελικό ζωντανά. Περίπου 6.6 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν από 581,410 συσκευές.
Φοίνικας (μυθολογία)
Γενικά
Επίσης: Φοίνικας, λεγόταν και ο γιος του Κάδμου, βασιλιά των Θηβών και ιδρυτής της Φοινίκης.
Melodifestivalen 2021
Ημιτελικός 3
Ο τρίτος ημιτελικός διεξήχθη στις 20 Φεβρουαρίου 2021. 3,188,000 θεατές παρακολούθησαν τον ημιτελικό ζωντανά. Περίπου 7.6 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν από 647,000 συσκευές, επίσης ένα ρεκόρ για ημιτελικό.
Φοίνικας (μυθολογία)
Ο Φοίνικας στη μυθολογία
Το πουλί του Φοίνικα τιμόταν στην αρχαία Ελλάδα και συνδεόταν με την λατρεία του Ήλιου και του Απόλλωνα.
Πέρα από την αρχαία Ελλάδα, ο Φοίνικας ήταν ένα πολύ ιερό σύμβολο και για άλλους πολιτισμούς:
Melodifestivalen 2021
Ημιτελικός 4
Ο τέταρτος ημιτελικός διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου 2021. 2,953,000 θεατές παρακολούθησαν τον ημιτελικό ζωντανά. Περίπου 6.6 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν από 565,705 συσκευές.
Γύρος της Δεύτερης Ευκαιρίας
Ο Γύρος της Δεύτερης Ευκαιρίας (Andra Chansen) διεξήχθη στις 6 Μαρτίου 2021. 2,732,000 θεατές παρακολούθησαν το σόου ζωντανά. Περίπου 8.4 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν από 632,883 συσκευές.
Φοίνικας (μυθολογία)
Ο Φοίνικας ως σύμβολο
Ο Φοίνικας είναι ένα πανίσχυρο σύμβολο που αφομοιώνει τη δύναμη του ανθρώπου να αναγεννιέται από τις δυσκολίες του και να γίνεται ακόμα πιο δυνατός. Ο Ιερός Φοίνιξ δεν πρέπει να μπερδεύεται με ένα δαίμονα με παρόμοιο όνομα που βρίσκεται στο κλειδί του Σολομώντα. Αυτός αντιστοιχεί στη Σελήνη, ενώ ο Ιερός Φοίνιξ είναι αναμφισβήτητα ένα πλάσμα της Φωτιάς και του Ήλιου.
Melodifestivalen 2021
Τελικός
Ο Μεγάλος Τελικός διεξήχθη στις 13 Μαρτίου 2021. Ένα σύνολο 16,752,439 ψήφων καταμετρήθηκαν κατά τη διάρκεια του σόου.
Φοίνικας (μυθολογία)
Ο Φοίνικας ως σύμβολο
Πιερικός, Προοδευτική Νεολαία, Νάουσα, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Αναγέννηση Επανομής, Αναγέννηση Νέου Πετριτσίου, Φοίνικα Πολίχνης κ.α. στην Ελλάδα και της Ανόρθωσης Αμμοχώστου στην Κύπρο, αλλά επίσης και άλλων συλλόγων.
Melodifestivalen 2021
Επιπλέον
Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Melodifestivalen Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Εθιά Ηρακλείου
Η Εθιά ή Ιτέα ή Ιτιά είναι χωριό και ιστορική έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Εθιά βρίσκεται στα Αστερούσια Όρη, σε υψόμετρο 740 μέτρων και τις νοτιοδυτικές υπώρειες του υψώματος Ασφεντηλιάς, όπου στεγάζεται κέντρο εκπομπής. Απέχει περίπου 55 νότια από το Ηράκλειο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία αλλά και τη γεωργία. Κύρια προϊόντα είναι τα παράγωγα της εκτροφής προβάτων και αιγών (κρέας, γάλα και τυροκομικά προϊόντα) το λάδι και η σταφίδα, όπως επίσης και τα κτηνοτροφικά φυτά.
Στην Εθιά βρίσκονται οι εκκλησίες του Προφήτη Ηλία, (1874) η διμάρτυρη εκκλησία της Παναγίας (γεννέσιον της Θεοτόκου) και των Ταξιαρχών (1907). Υπάρχουν επίσης τα εξωκλήσια της Αναλήψεως, του Αγίου Σώζοντα του Αγίου Νικολάου, και του Αγίου Αντύπα. Εδώ γίνεται κάθε χρόνο μεγάλο πανηγύρι προς τιμή του Προφήτη Ηλία, προστάτη του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση, η εκκλησία του Προφήτη Ηλία χτίστηκε μέσα σε μια μόνο μέρα. Στο κέντρο του χωριού χτίστηκε και εγκαινιάστηκε το 2007 ξενώνας προς τιμήν του Γέροντα Ευμενίου Σαριδάκη( νυν Άγιος Ευμένιος ο νέος, αγιοκατατάχτηκε στις 14 Απριλίου του 2022), εφημέριου στο Νοσοκομείο Λοιμωδών στην Αγία Βαρβάρα Αθηνών και που ο τάφος του (κατόπιν επιθυμίας του) βρίσκεται πίσω από το ιερό της Παναγίας.
Στο χωριό φιλοξενούνται εκτός των άλλων και πολλές εκδηλώσεις πάντα με την βοήθεια και συμβολή των φιλόξενων κατοίκων του.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού είναι φυτωνύμιο, από το Ιτιά<Εθιά. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1577 από τον Barozzi ως Etea, και από τον Καστροφύλακα ως Ettea (K 98) με 46 κατοίκους το 1583. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, καταγράφεται ως Ethia με 10 οικογένειες Χριστιανών και 5 Τούρκων. Το 1881 οι Χριστιανοί ήταν 127. Όταν η Εθιά έγινε κοινότητα, σε αυτήν υπήχθη και ο οικισμός Ροτάσι.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεσοχωρίου. Το 1926 και μέχρι το 1951 με το ΦΕΚ 38Α - 11/03/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Αγία Άννα και Ροτάσι αποτελούν την κοινότητα Εθιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Εθιάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αστερουσίων Εθ Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Αινείας ο Τακτικός
Ο Αινείας ο Τακτικός έζησε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., ως σύγχρονος του Ξενοφώντα. Κατά μία άποψη είναι αυτός που ο Ξενοφών αναφέρει ως Αινεία Στυμφάλιο, στρατηγό των Αρκάδων που έλαβε μέρος στη Μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.). Ο Αινείας είχε συγγράψει ένα μεγάλο έργο με τίτλο Περί των στρατηγικών υπομνήματα, από το οποίο σώθηκε μία επιτομή, το Εγχειρίδιο Τακτικής, η οποία έγινε από τον Κινέα, σύμβουλο του βασιλιά Πύρρου. Ο Αινείας συνέγραψε και το έργο Τακτικόν τε και πολιορκητικόν υπόμνημα περί του πώς ¨ χρη πολιορκούμενον αντέχειν" . Από αυτό σώθηκαν λίγα αλλά πολύτιμα αποσπάσματα. Τα έργα του είναι γραμμένα στην αττική διάλεκτο, με αποσπάσματα από τον Θουκυδίδη και τον Ξενοφώντα. Σε αυτά ο συγγραφέας εκθέτει όλα τα είδη των στρατηγημάτων και των προφυλάξεων, που πρέπει να χρησιμοποιούνται έτσι ώστε να παραπλανάται ο εχθρός. Ακόμα και σήμερα εντυπωσιάζει η ακριβολογία του και η διαύγεια του ύφους του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Τιμοκράτης
Με το όνομα Τιμοκράτης φέρονται τα ακόλουθα ιστορικά πρόσωπα
Κλαιρβώ-ντ'Αβερόν
Το Κλαιρβώ-ντ'Αβερόν (γαλλικά: Clairvaux-d'Aveyron, οξιτανικά: Claravals) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κλαιρβαλουά (γαλλικά: Clairvallois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Κοσμικές ακτίνες
thumb|right|350px|Χάρτης της κοσμικής [[Γ (ακτινοβολία)|ακτινοβολίας Γ, ενέργειας άνω των 100 MeV. Ο Γαλαξίας παρουσιάζεται σαν φωτεινή ζώνη, με το κέντρο του στη μέση.]] thumb|right|350px|»Καταρράκτης« σωματιδίων που προέρχονται από την είσοδο μιας κοσμικής ακτίνας υψηλής ενέργειας στην ατμόσφαιρα, σε ύψος 20 km.
Οι κοσμικές ακτίνες αποτελούνται κυρίως από ατομικούς πυρήνες, δηλαδή θετικά ηλεκτρικώς φορτισμένα σωματίδια, με αναλογία 90% πρωτόνια (πυρήνες υδρογόνου), 9% σωμάτια άλφα (πυρήνες ηλίου) και λίγους βαρύτερους πυρήνες (οι σχετικές περιεκτικότητες είναι συγκρίσιμες με τις ηλιακές). Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό των κοσμικών ακτίνων είναι ακτίνες γ (φωτόνια) πολύ υψηλών ενεργειών, ηλεκτρόνια και νετρίνα.
Οι κινητικές ενέργειες των σωματίων των κοσμικών ακτίνων εκτείνονται σε 14 τάξεις μεγέθους, με τη ροή (αριθμός σωματίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου) στην περιοχή της Γης να είναι αντιστρόφως ανάλογη του κύβου της ενέργειάς τους. Η μεγάλη αυτή διαφορά στις ενέργειες υποδεικνύει τη μεγάλη ποικιλία των πηγών της κοσμικής ακτινοβολίας: Οι διαδικασίες παραγωγής εκτείνονται από αστρικά φαινόμενα μέχρι μυστηριώδεις διαδικασίες υψηλών ενεργειών στα βάθη του Σύμπαντος. Μία κοσμική ακτίνα (1 σωμάτιο) μπορεί να φθάσει σε ενέργεια τα1020 eV (δηλαδή 50 Joules, η ενέργεια μιας μπάλας του τένις που κινείται με 151 km/h). Καμιά μηχανή (επιταχυντής) κατασκευασμένη από τον άνθρωπο στη Γη, προς το παρόν, δεν μπορεί να επιταχύνει κάποιο σωμάτιο σε τόσο υψηλές ενέργειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Ακτινοβολία Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Σιμόν Βέιλ (πολιτικός)
Η Σιμόν Βέιλ (Simone Veil, το γένος Ζακόμπ [γαλλ. Jacob]· Νίκαια Γαλλίας 13 Ιουλίου 1927 - 30 Ιουνίου 2017 ) ήταν Γαλλίδα δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως Υπουργός Υγείας υπό τον Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν, ως μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας και ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1979-1982).
Ήταν μεταξύ των επιζώντων από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, στο οποίο έχασε μέλη της οικογένειάς της κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Από το 2000 έως το 2007 υπηρέτησε ως πρώτη πρόεδρος στο Ίδρυμα για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος και στη συνέχεια ως επίτιμη πρόεδρός του. Τον Νοέμβριο του 2008 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Ήταν περισσότερο γνωστή για την προώθηση του νόμου που νομιμοποιούσε τις αμβλώσεις στη Γαλλία, στις 17 Ιανουαρίου 1975.
Βιογραφία
Η Σιμόν Ζακόμπ γεννήθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας. Ήταν κόρη της Υβόν Στάινμετζ (Steinmetz) και του αρχιτέκτονα Αντρέ Ζακόμπ, αρχιτέκτονα. Έλαβε το απολυτήριό της (μπακαλωρεά) στις 28 Μαρτίου 1944 και συνελήφθη από τις γερμανικές αρχές λίγες ημέρες αργότερα. Η εβραϊκή οικογένεια της Βέιλ - η Σιμόν, η μητέρα της και μια αδερφή της, Μαντλέν - απελάθηκαν στο Άουσβιτς. Αργότερα μεταφέρθηκαν στο Μπέργκεν-Μπέλσεν όπου η μητέρα της πέθανε από τύφο λίγο πριν την απελευθέρωση του στρατοπέδου (15 Απριλίου 1945). Ο πατέρας και ο αδερφός της Βέιλ πέθαναν και αυτοί, είναι οι τελευταίοι άνθρωποι που γνωρίζουμε ότι είχαν σταλεί στη Λιθουανία. Η άλλη αδερφή της Βέιλ, η Ντενίζ, η οποία είχε συλληφθεί ως μέλος της Αντίστασης στην αρχή του πολέμου, επέζησε μετά τη φυλάκισή της. Η αδερφή της Μιλού πέθανε σε ένα τροχαίο ατύχημα τη δεκαετία του 1950. Η ίδια η Βέιλ επέστρεψε το 2005 στο Άουσβιτς κατά την 60η επέτειο από την απελευθέρωση του στρατοπέδου.
Μετά την απελευθέρωση του Άουσβιτς, ξεκίνησε να σπουδάζει νομική και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της Αντουάν Βέιλ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1946 και απέκτησε τρεις γιους : τον Ζαν, τον Κλωντ-Νικολά και τον Πιερ-Φρανσουά. Ο σύζυγός της πέθανε στις 12 Απριλίου 2013, σε ηλικία 86 ετών και μετά από 66 χρόνια γάμου. Ο Κλωντ-Νικολά πέθανε το 2002.
Υπουργείο Δικαιοσύνης 1956-1974
Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού με πτυχίο στη νομική, η Βέιλ πέρασε αρκετά χρόνια στο να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Το 1956 πέτυχε στις εθνικές εξετάσεις για να γίνει δικαστής. Εισήλθε και κατείχε ανώτερη θέση στην Εθνική Διοίκηση Σωφρονιστικών Υποθέσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ήταν υπεύθυνη για τις δικαστικές υποθέσεις και τις συνθήκες διαβίωσης στις γυναικείες φυλακές καθώς και για την ιατρική θεραπεία των φυλακισμένων γυναικών. Το 1964 παραιτήθηκε για να γίνει διευθύντρια των πολιτικών υποθέσεων, θέση από την οποία βελτίωσε τα δικαιώματα και το καθεστώς κράτησης των γυναικών. Κατάφερε να πετύχει μέσω νόμου το δικαίωμα υιοθεσίας από τις γυναίκες και το δικαίωμα ελέγχου και από τους δυο γονείς των οικογενειακών νομικών ζητημάτων. Το 1970 έγινε γενική γραμματέας του Συμβουλίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Υπουργείο Υγείας 1974-1979
Από το 1974 έως το 1979 η Βέιλ ήταν υπουργός υγείας στις κυβερνήσεις του Ζακ Σιράκ και του Ρεμόντ Μπαρέ. Από τις 28 Μαΐου 1974 έως τις 29 Μαρτίου 1977 ήταν υπουργός υγείας, από τις 29 Μαρτίου 1977 έως τις 3 Απριλίου 1978 ήταν υπουργός υγείας και κοινωνικών ασφαλίσεων και από τις 3 Απριλίου 1978 έως τις 4 Ιουλίου 1979 ήταν υπουργός υγείας και οικογένειας. Έχει προωθήσει τους εξής σημαντικούς νόμους :
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 1979-1993
Το 1981 η Βέιλ κέρδισε το βραβείο Καρλομάγνου. Στις εκλογές του 1982 επανεξελέγη βουλευτής μέχρι το 1984. Μέχρι το 1989 έγινε πρόεδρος του ευρωπαϊκού κόμματος των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και Μεταρρυθμιστών. Επανεξελέγη βουλευτής για τελευταία φορά στις εκλογές του 1989.
Μεταξύ του 1984 και του 1992 υπηρέτησε στην Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων. Αφού αποχώρησε από αυτές τις επιτροπές, υπηρέτησε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Από το 1989 έως το 1993 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου στην Κοινοβουλευτική Ένωση ACP-EU όπου εργάστηκε ως αντιπρόεδρος μέχρι το 1992.
Επιστροφή στη γαλλική κυβέρνηση 1993-1995
Από τις 31 Μαρτίου 1993 έως τις 16 Μαΐου 1995, η Βέιλ ήταν ξανά μέλος του υπουργικού συμβουλίου υπηρετώντας ως υπουργός εσωτερικών και ως υπουργός υγείας και κοινωνικών υποθέσεων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 εργάστηκε για να παρέχει βοήθεια στις μητέρες που είχαν μικρά παιδιά, στα άτομα με ειδικές ανάγκες και στους ασθενείς που ήταν θετικοί στον HIV.
Μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου 1998
Το 1998 διορίστηκε στο Συνταγματικό Συμβούλιο της Γαλλίας. Το 2005 έλαβε σύντομη άδεια από αυτό προκειμένου να κάνει μια εκστρατεία υπέρ της Συνθήκης για τη θέσπιση ενός ενιαίου Συντάγματος για την Ευρώπη. Αυτή η ενέργεια επικρίθηκε γιατί φαινόταν να έρχεται σε αντίθεση με τις νομικές διατάξεις ότι τα μέλη του Συμβουλίου θα πρέπει να απομακρύνονται από την κομματική πολιτική : σύμφωνα με τους επικριτές, η ανεξαρτησία και η αμεροληψία του Συνταγματικού Συμβουλίου θα έμπαιναν σε κίνδυνο εάν τα μέλη του έπαιρναν από μόνα τους άδεια για να έκαναν εκστρατεία για ένα έργο. Η Βέιλ απάντησε ότι η ίδια, ο πρόεδρος του Συνταγματικού Συμβουλίου και οι συνάδελφοί της είχαν συζητήσει ήδη το θέμα αυτό και της είχε επιτραπεί να λάβει άδεια χωρίς να χρειάζεται να παραιτηθεί. Όντας σταθερός υποστηρικτής του ευρωπαϊκού σχεδίου, η Βέιλ πίστευε ότι οι υπόλοιποι δεν πρέπει "να αγνοήσουν την ιστορική διάσταση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης".
Βραβεία και άλλες δραστηριότητες 1989-2012
Το 1998 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Επίτιμης Κυρίας του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Από τον Μάρτιο του 1998 έως τον Μάρτιο του 2007 ήταν μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας.
Το 2003 εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Το 2005 βραβεύτηκε με το Prince of Asturias, στην κατηγορία της Διεθνούς Συνεργασίας.
Το 2007 βραβεύτηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και εξέπληξε αρκετούς όταν πρόβαλε την υποστήριξή της προς τον συντηρητικό υποψήφιο των προεδρικών εκλογών Νικολά Σαρκοζί. Ήταν στο πλευρό του την ημέρα που έλαβε το 31% των ψήφων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών εκείνη τη χρονιά.
Η Βέιλ εισήχθη στη Γαλλική Ακαδημία το 2008 και έγινε η έκτη γυναίκα που το έκανε αυτό. Η Βέιλ μπήκε στη λίστα με τους σαράντα "αθάνατους" της Γαλλικής Ακαδημίας, καταλαμβάνοντας την 13η θέση που ανήκε αρχικά στον Ζαν Ρασίν. Η στρατολόγησή της έγινε τον Μάρτιο του 2010 από τον Ζαν ντ'Ορμεσόν. Στο σπαθί που της δόθηκε, όπως και σε κάθε άλλον "αθάνατο", ήταν χαραγμένος ο αριθμός που είχε στο Άουσβιτς (αριθμός 78651), το σύνθημα της Γαλλικής Δημοκρατίας ("Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα") και το σύνθημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ("Ενωμένοι μέσα στην πολυμορφία").
Το 2008 κέρδισε το βραβείο Κάρολος V για τα "προσόντα της στον αγώνα της για την προώθηση της ισότητας των γυναικών".
Συμμετείχε ως μέλος της κριτικής επιτροπής για το Βραβείο Πρόληψης Συγκρούσεων που απονέμεται κάθε χρόνο από την Ένωση Σιράκ.
Το 2012 της απονεμήθηκε το βραβείο της Λεγεώνας της Τιμής.
Θάνατος
Η Βέιλ πέθανε στις 30 Ιουνίου 2017 στο σπίτι της, δύο εβδομάδες πριν τα 90α γενέθλιά της. Ο γιος της Ζαν δήλωσε στην δημοσίας δαπάνης κηδεία της, στις 5 Ιουλίου 2017 : "Σε συγχωρώ που έριξες νερό πάνω από το κεφάλι μου", αναφερόμενος σε ένα γεγονός όπου η Βέιλ είχε "αδειάσει με απέχθεια έναν κουβά με νερό πάνω στο κεφάλι του για αυτό που θεωρούσε ότι ήταν οι παρατηρήσεις του περί μισογυνισμού". Τάφηκε στο Πάνθεον.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γαλλίας Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Absent Fathers
Το "Absent Fathers" είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του Justin Townes Earle. Κυκλοφόρησε στις 13 Ιανουαρίου του 2015 από την Vagrant Records. Είναι η συνέχεια του προηγούμενου άλμπουμ του καλλιτέχνη, "Single Mothers". Αρχικά τα δύο αυτά άλμπουμ θα αποτελούσαν ένα διπλό άλμπουμ αλλά τελικά χωρίστηκαν στα δύο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ιωάννης Αληκάκης
Ο Ιωάννης Αληκάκης ήταν Έλληνας επαναστάτης του 19ου αιώνα από την Κρήτη.
Βιογραφία
Καταγόταν από πολυμελή και πλούσια οικογένεια των Ακουμιών της περιοχής του Αγίου Βασιλείου (εντός των ορίων του σημερινού νομού Ρεθύμνης), η οποία αναφέρεται πως κατά την προεπαναστατική περίοδο ήταν κρυπτοχριστιανική. Το 1821, με την εξάπλωση της Ελληνικής επανάστασης και στην Κρήτη, ο Αληκάκης, όπως και ολόκληρη η οικογένεια του, φανέρωσε την πραγματική του πίστη και πολέμησε επί σειρά ετών ως επικεφαλής της οικογένειας του. Μετά το 1830 εγκαταστάθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, ωστόσο επέστρεψε στην Κρήτη κατά την επανάσταση του 1841. Το 1858 τραυματίστηκε σοβαρά σε μάχη με Τουρκοκρητικούς στα πλαίσια της επανάστασης του Μαυρογένη.
Απεβίωσε άπορος το 1860 στο Ρέθυμνο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κρητικοί αγωνιστές του 1821
Γίγωνος
Η Γίγωνος ήταν αρχαία ελληνική πόλη (πόλη-κράτος) στη Χαλκιδική, αρχαία Μακεδονία. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως μία από τις πόλεις —μαζί με τις Λίπαξο, Κώμβρεια, Λίσαια, Κάμψα, Σμίλα, Αίνεια— που βρίσκονταν στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου, εντός περιοχής γνωστής ως Κρουσίδα κοντά στη χερσόνησο της Παλλήνης, όπου ο Ξέρξης συγκέντρωσε στρατεύματα κατά την εκστρατεία του έτους 480 π.Χ.
Στη συνέχεια, η πόλη προσχώρησε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς εμφανίζεται σε κατάλογο εισφορών προς την Αθήνα το 434/3 π.Χ. Η Γίγωνος αναφέρεται επίσης από τον Θουκυδίδη ως το μέρος όπου στρατοπέδευσαν οι Αθηναίοι το 432 π.Χ., υπό την ηγεσία του Καλλία, όταν κατευθύνονταν ενάντια στην Ποτίδαια.
Η τοποθεσία της Γιγώνου βρίσκεται κοντά στην σημερινή Νέα Καλλικράτεια.
Καφεΐνη
thumb|Η χημική δομή της καφεΐνης.
Η καφεΐνη είναι ένα πικρό, λευκό κρυσταλλικό αλκαλοειδές της ξανθίνης το οποίο είναι ένα ψυχοενεργό διεγερτικό ναρκωτικό. Η καφεΐνη ανακαλύφθηκε από το Γερμανό χημικό Φρίντριχ Φέρντιναντ Ρούνγκε το 1819. Αυτός επινόησε τον όρο kaffein, μιας χημικής ένωσης του καφέ, η οποία στην ελληνική γλώσσα έγινε καφεΐνη. (Ο πρώτος όρος που είχε χρησιμοποιηθεί, λανθασμένα, για να περιγράψει το κύριο αλκαλοειδές του καφέ, ήταν τεΐνη, επειδή περιέχεται και στα φύλλα του τσαγιού. Αργότερα, όταν ανακαλύφθηκε η ομοιότητα, η λέξη τεΐνη, έπαψε να χρησιμοποιείται από τους επιστήμονες, αν και εξακολουθεί σποραδικά να εμφανίζεται σε εκλαϊκευμένα άρθρα του ημερήσιου και περιοδικού τύπου σχετικά με την διατροφή.)
Η καφεΐνη βρίσκεται σε ποικίλες ποσότητες στους κόκκους, στα φύλλα, και στους καρπούς ορισμένων φυτών, όπου δρα ως φυσικό φυτοφάρμακο που παραλύει και σκοτώνει ορισμένα έντομα που τρέφονται από τα φυτά. Καταναλώνεται συνηθέστερα από τον άνθρωπο σε εγχύσεις που προέρχονται από τους κόκκους του φυτού καφές (Coffea arabica) και τα φύλλα του τσαγιού (Καμέλια η σινική - Camellia sinensis), καθώς και από διάφορα τρόφιμα και ποτά που περιέχουν προϊόντα που προέρχονται από το φιστίκι κόλα. Άλλες πηγές περιλαμβάνουν το Μάτε (Yerba maté), μούρα γκουαρανά (guarana), και το Ilex vomitoria.