cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αφρικανικό ψευδοχελίδονο
Το αφρικανικό ψευδοχελίδονο (Pseudochelidon eurystomina) είναι στρουθιόμορφο πτηνό, το ένα από τα μόλις δύο είδη της υποοικογένειας ψευδοχελιδονίνες. Οι μορφολογικές διαφορές του από τα περισσότερα πουλιά της οικογένειας του χελιδονιού, όπως η ανεβασμένη θέση του ράμφους του και τα χονδρότερα πόδια, οδήγησαν στην τοποθέτησή του σε μια ξεχωριστή υποοικογένεια, τις ψευδοχελιδονίνες. Το αφρικανικό ψευδοχελίδονο ή αφρικανικό ποταμοχελίδονο είναι μεγάλο, κυρίως μαύρο πτηνό, με πρασινογάλαζα ίχνη στην κεφαλή και πολύ σκούρα μαυροπράσινη απόχρωση στη ράχη και τις φτερούγες. Τα μάτια είναι κόκκινα, το ράμφος πορτοκαλοκόκκινο και πλατύ, ενώ η ουρά μαύρη και γωνιώδης. Τα νεαρά άτομα του είδους έχουν παρόμοια εμφάνιση με τα ενήλικα, αλλά πτέρωμα προς το πολύ σκούρο καφέ. Αυτό το είδος παρουσιάζει μια ποικιλία μη μουσικών τιτιβισμάτων και επιδείξεων, τόσο στην πτήση όσο και στο έδαφος.
Οι κυριότερες περιοχές αναπαραγωγής του είδους βρίσκονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (DRC) κατά μήκος του ποταμού Κονγκό και του παραποτάμου του Ουμπάνγκι (πιθανώς και άλλων παραποτάμων), σε ενδιαιτήματα που χαρακτηρίζονται από μίξη τύπων τροπικού δάσους και βαλτωδών δασικών εκτάσεων. Το αφρικανικό ψευδοχελίδονο είναι αποδημητικό πουλί, καθώς περνά το μεγαλύτερο μέρος του έτους στην παραθαλάσσια σαβάνα της Γκαμπόν και της Δημοκρατίας του Κονγκό. Κάποια αναπαραγωγική δραστηριότητα συμβαίνει και σε αυτές τις παράλιες περιοχές, αλλά είναι άγνωστο το εάν γίνεται εκεί μια δεύτερη γέννα ή εάν υπάρχει ένας ξεχωριστός, μόνιμος παράλιος πληθυσμός. Το είδος τρέφεται σε κοπάδια όλο το έτος, πιάνοντας στον αέρα (όπως τα καθαυτό χελιδόνια) ποικιλία εντόμων, ιδίως ιπτάμενων μυρμηγκιών.
Το αφρικανικό ψευδοχελίδονο φωλιάζει σε τρύπες σε αμμώδεις ποτάμιες όχθες, συχνά δίπλα σε ρόδινους μελισσοφάγους (Merops malimbicus). Οι χρόνοι επωάσεως και πρώτης πτήσεως είναι άγνωστοι. Το είδος σκάβει ακόμα και κανονικά λαγούμια-σήραγγες για νυκτερινό καταφύγιο στις περιοχές της σαβάνας. Φαίνεται να απαντάται συχνά στην περιορισμένη γεωγραφική κατανομή του, παρά το ότι θηρεύεται σε μεγάλους αριθμούς από τους ντόπιους για τροφή. Ωστόσο, εξαιτίας ελλείψεως λεπτομερών πληροφοριών σχετικώς με το εύρος της περιοχής αναπαραγωγής του και τους αριθμούς των πληθυσμών του, το είδος αυτό ταξινομείται ως «ανεπαρκών δεδομένων» (Data Deficient) από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσεως (IUCN).
Εργοθεραπευτής
Ο Εργοθεραπευτής είναι επαγγελματίας υγείας ειδικευμένος στην πρακτική εφαρμογή της επιστήμης της Εργοθεραπείας. Ο ρόλος του εργοθεραπευτή είναι να συνεργαστεί με ένα άτομο για να το βοηθήσει να κατακτήσει ένα ολοκληρωμένο και ικανοποιητικό βιωτικό επίπεδο μέσω μιας "σκόπιμης δραστηριότητας ή παρεμβάσεων σχεδιασμένων να επιτεύξουν λειτουργικά αποτελέσματα τα οποία προάγουν την υγεία, την πρόληψη τραυματισμού ή αναπηρίας και οι οποίες αναπτύσσουν, βελτιώνουν, διατηρούν ή επαναφέρουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο ανεξαρτησίας."
Οι εργοθεραπευτές σήμερα εργάζονται είτε αυτόνομα, είτε κυρίως σε συνεργασία με άλλους επαγγελματίες υγείας όπως: ιατροί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, φυσικοθεραπευτές κ.α, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον ασθενή.
Ένας εύληπτος ορισμός του εργοθεραπευτή μπορεί επίσης να δοθεί με τη χρήση μοντέλων όπως το Μοντέλο Εκτέλεσης Έργου (Αυστραλία), γνωστό ως Occupational Performance Model (Australia) [OPM(Α)]. Στο επίκεντρο αυτής της προσέγγισης είναι η ιδεολογία ότι οι εργοθεραπευτές ασχολούνται με τα έργα των ανθρώπων και το πώς αυτά συνεισφέρουν στην υγεία. Συγκεκριμένα η εκτέλεση έργου από το ίδιο το άτομο είναι η οποία επηρεάζει την υγεία του και την προσωπική ικανοποίηση των ατομικών αναγκών του. Το Μοντέλο Εκτέλεσης Έργου (Αυστραλία) [OPM(Α)] είναι δομημένο πάνω στον ακόλουθο ορισμό της Εκτέλεσης Έργου:
Διαπιστώνεται συνεπώς ότι η εκτέλεση έργου, οι ρόλοι που αυτή δημιουργεί για ένα άτομο, καθώς και οι τομείς τους οποίους μπορεί να καλύψει είναι τόσο εκτεταμένοι ώστε ένας εργοθεραπευτής μπορεί να δουλέψει με ένα ευρύ φάσμα ατόμων με διάφορους περιορισμούς που λαμβάνουν τις υπηρεσίες του σε ένα σύνολο διαφορετικών θεραπευτικών πλαισίων/δομών. Η Εργοθεραπεία βοηθά τους ανθρώπους να εκτελέσουν τις καθημερινές δραστηριότητές τους που ως έργα γεμίζουν το χρόνο τους, τους επιτρέπουν να αυτοσυντηρηθούν και τους παρέχουν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν στην ευρύτερη κοινότητα. Αυτές τις ευκαιρίες δυνατότητας εκτέλεσης έργου (το να είσαι ικανός να "κάνεις" κάτι) παρέχει η Εργοθεραπεία και ακριβώς αυτές είναι που αποδεικνύονται σημαντικές και ουσιαστικές για την υγεία των ανθρώπων.
Ρόλος
Οι Εργοθεραπευτές (ε/θς) βοηθούν ανθρώπους όλων των ηλικιών να βελτιώσουν την ικανότητά τους να εκτελούν δραστηριότητες στην καθημερινή τους ζωή και στα εργασιακά τους περιβάλλοντα. Εργάζονται με άτομα που έχουν παθήσεις που προκαλούν ψυχική, σωματική, αναπτυξιακή, κοινωνική ή συναισθηματική αναπηρία. Τους βοηθούν επίσης να αναπτύξουν, να ανακτήσουν ή να διατηρήσουν δεξιότητες της καθημερινής ζωής και εκείνες που είναι απαραίτητες για εργασία. Οι Εργοθεραπευτές βοηθούν τα άτομα όχι μόνο να βελτιώσουν τις βασικές κινητικές λειτουργίες τους και τις ικανότητες συλλογιστικής τους, αλλά και να αντισταθμίσουν τη μόνιμη απώλεια της εκάστοτε λειτουργίας. Ο στόχος τους είναι να βοηθήσουν τα άτομα να έχουν ανεξάρτητη, παραγωγική και ικανοποιητική ζωή.
Οι Εργοθεραπευτές βοηθούν τα άτομα να εκτελέσουν δραστηριότητες όλων των ειδών, που κυμαίνονται από το να χρησιμοποιήσουν έναν υπολογιστή ως το να φροντίσουν για τις καθημερινές ανάγκες τους, όπως το ντύσιμο, το μαγείρεμα και τη βρώση. Φυσικές ασκήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αυξήσουν τη δύναμη και την επιδεξιότητα, ενώ άλλες δραστηριότητες μπορεί να επιλεγούν για τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και της ικανότητας διάκρισης σχημάτων. Για παράδειγμα, ένα άτομο με απώλεια βραχυπρόθεσμης μνήμης μπορεί να ενθαρρυνθεί να δημιουργήσει λίστες για ενίσχυση της ικανότητας ανάκλησης και σε ένα άτομο με προβλήματα συντονισμού μπορεί να ανατεθούν ασκήσεις για τη βελτίωση συντονισμού χεριού-ματιού. Οι Εργοθεραπευτές χρησιμοποιούν επίσης προγράμματα υπολογιστή για να βοηθήσουν τα άτομα να βελτιώσουν τη λήψη αποφάσεων, την αφηρημένη συλλογιστική, την επίλυση προβλημάτων, και τις αντιληπτικές δεξιότητες, καθώς και τη μνήμη, την αλληλουχία και το συντονισμό -που ολα είναι σημαντικά για την ανεξάρτητη διαβίωση. Οι Εργοθεραπευτές συχνά είναι ειδικευμένοι σε ψυχολογικές προσεγγίσεις, όπως η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία και η Θεραπεία Αποδοχής και Δέσμευσης και μπορούν να χρησιμοποιούν τη γνωστική θεραπεία ειδικά όταν εισάγουν ανθρώπους σε νέες στρατηγικές για την εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων τους, όπως δραστηριότητες ρουτίνας ή χρήση αποτελεσματικών στρατηγικών επικοινωνίας.
Άτομα με μόνιμες αναπηρίες
Οι εργοθεραπευτές εκπαιδεύουν άτομα με μόνιμες αναπηρίες, όπως κακώσεις νωτιαίου μυελού, εγκεφαλική παράλυση ή μυϊκή δυστροφία, στη χρήση προσαρμοστικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένου του αναπηρικού αμαξιδίου, των ορθοπεδικών βοηθημάτων, καθώς και των βοηθημάτων φαγητού και ένδυσης. Επίσης σχεδιάζουν ή κατασκευάζουν ειδικό εξοπλισμό που απαιτείται στο σπίτι ή στην εργασία. Οι εργοθεραπευτές αναπτύσσουν προσαρμοστικό εξοπλισμό για χρήση υπολογιστή και εκπαιδεύουν τα άτομα με σοβαρούς περιορισμούς στον τρόπο χρήσης του εν λόγω εξοπλισμού με σκοπό την καλύτερη επικοινωνία και τον έλεγχο των διαφόρων πτυχών του περιβάλλοντός τους.
Με παιδιά
Οι Εργοθεραπευτές μπορούν να εργαστούν αποκλειστικά με άτομα μιας συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας ή συγκεκριμένης διαγνωστικής κατηγορίας. Στα σχολεία, για παράδειγμα, αξιολογούν τις ικανότητες των παιδιών, συστήνουν και παρέχουν θεραπεία, τροποποιούν τον εξοπλισμό της τάξης και βοηθούν τα παιδιά να συμμετέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο στα σχολικά προγράμματα και τις σχολικές δραστηριότητες. Ένας εργοθεραπευτής μπορεί να εργαστεί με παιδιά σε ατομική βάση ή σε μικρές ομάδες στην τάξη, να συμβουλεύσει έναν δάσκαλο ή να συμμετέχει σε επιτροπές δημιουργίας προγραμμάτων σπουδών ή διοικητικές επιτροπές. Υπηρεσίες έγκαιρης θεραπευτικής παρέμβασης παρέχονται σε βρέφη και νήπια που αντιμετωπίζουν αναπτυξιακή καθυστέρηση ή ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου. Ειδικές θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν τη διευκόλυνση της χρήσης των χεριών, την προαγωγή των δεξιοτήτων λήψης και εκτέλεσης εντολών, την ενθάρρυνση των κοινωνικών δεξιοτήτων ή την εκπαίδευση δεξιοτήτων ένδυσης και προσωπικής υγιεινής.
Με ηλικιωμένους
Η Εργοθεραπεία είναι αρκετά ωφέλιμη στον ηλικιωμένο πληθυσμό. Οι θεραπευτές βοηθούν τους ηλικιωμένους να έχουν πιο παραγωγική, ενεργή και ανεξάρτητη ζωή μέσα από μια ποικιλία μεθόδων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης προσαρμοστικού εξοπλισμού. Οι Εργοθεραπευτές συνεργάζονται με ηλικιωμένους σε ποικίλα περιβάλλοντα, όπως στο σπίτι τους, στην κοινότητα, στο νοσοκομείο, σε κέντρα ανοιχτής προστασίας ηλικιωμένων και οίκους ευγηρίας. Στο περιβάλλον του σπιτιού οι εργοθεραπευτές μπορεί να δουλέψουν με το άτομο στην αξιολόγηση των κινδύνων και τον εντοπισμό περιβαλλοντικών παραγόντων που διευκολύνουν τις πτώσεις. Οι Εργοθεραπευτές έχουν συχνά συντελεστικό ρόλο στην εκτίμηση των κατάλληλων αναπηρικών αμαξιδίων για τους ηλικιωμένους. Επιπλέον, οι εργοθεραπευτές με εξειδίκευση στην αποκατάσταση της οδήγησης αξιολογούν την ικανότητα του ατόμου να οδηγεί τόσο με κλινικές όσο και με δοκιμασίες που εκτελούνται σε πραγματικό περιβάλλον, σε οδικό δίκτυο. Οι αξιολογήσεις επιτρέπουν στον εργοθεραπευτή να κάνει συστάσεις για προσαρμοστικό εξοπλισμού, ο οποίος στοχεύει στην παράταση της ανεξαρτησία στην οδήγηση, και εναλλακτικών επιλογών μεταφοράς.
Ψυχική υγεία
Οι Εργοθεραπευτές επίσης εργάζονται με άτομα που έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας και μαθησιακές δυσκολίες. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εργοθεραπευτές επιλέγουν δραστηριότητες που βοηθούν τα άτομα να μάθουν να εμπλέκονται και να αντεπεξέρχονται στην καθημερινή τους ζωή. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν δεξιότητες διαχείρισης χρόνου, διαχείρισης προϋπολογισμού, διαχείρισης αγορών, ενασχόλησης με τα οικιακά και χρήσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Οι Εργοθεραπευτές εργάζονται επίσης με άτομα που αντιμετωπίζουν αλκοολισμό, ναρκωτικά, κατάθλιψη, διατροφικές διαταραχές ή αγχώδεις διαταραχές. Ο απώτερος στόχος τους είναι να βοηθήσουν τα άτομα να εμπλακούν σε ένα φάσμα έργων που προσφέρουν μια προσωπική ικανοποίηση και κοινωνική προσαρμογή.
Με Ασθενείς Τελικού Σταδίου
Οι Εργοθεραπευτές εργάζονται με άτομα που πάσχουν από ασθένειες όπως ο καρκίνος, η μυϊκή δυστροφία, κ.ά. και βρίσκονται σε τελικό στάδιο. Όλοι οι τομείς εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένων της παραγωγικότητας, του παιχνιδιού και του ελεύθερου χρόνου, επηρεάζονται ευρέως σε αυτές τις ομάδες ασθενών. Ένας εργοθεραπευτής παρέχει διάφορα μέσα σε αυτά τα άτομα για να αποκαταστήσει ή να διατηρήσει τα στοιχεία εκτέλεσης που πλήττονται από την εκάστοτε ασθένεια, χρησιμοποιώντας τις εναπομείνασες ικανότητες και δυνατότητες του ατόμου για να του δώσει μια αίσθηση σπουδαιότητας.
Με Άτομα με Χρόνιο Πόνο
Οι Εργοθεραπευτές συχνά εργάζονται σε διεπιστημονικές ή πολυεπιστημονικές ομάδες για να βοηθήσουν τα άτομα με χρόνιο πόνο να αναπτύξουν ενεργές στρατηγικές αυτοδιαχείρισης. Μια περιοχή ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους εργοθεραπευτές είναι η χρήση του χρόνου αλλά είναι επίσης συνηθισμένο για τους Εργοθεραπευτές να βοηθούν τα άτομα να επιστρέψουν στην εργασία τους, στην ψυχαγωγία και τις οικογενειακές δραστηριότητες. Οι Εργοθεραπευτές μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια ποικιλία παρεμβάσεων, συμπεριλαμβανομένων της βιοανάδρασης, της ανάπαυσης, του καθορισμού στόχων, της επίλυσης προβλημάτων, του σχεδιασμού και αυτά τόσο στο πλαίσιο μιας ομάδας όσο και σε ατομική βάση. Οι εργοθεραπευτές μπορούν να εργάζονται είτε σε κλινική, είτε στην κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων του εργασιακού χώρου, του σχολείου, του σπιτιού και των κέντρων υγείας. Οι Εργοθεραπευτές μπορούν να αξιολογούν την εκτέλεση έργων, πριν και μετά την παρέμβαση, ως μέτρηση της αποτελεσματικότητας και της ελάττωσης της δυσλειτουργίας.
Αξιολόγηση
Η Αξιολόγηση και η καταγραφή των δραστηριοτήτων και της πρόοδου ενός ατόμου αποτελεί σημαντικό μέρος της δουλειάς ενός εργοθεραπευτή. Οι ακριβείς καταγραφές είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση των ατόμων, για την κοστολόγηση της θεραπείας, καθώς και για την υποβολή εκθέσεων προς ιατρούς και άλλους παροχείς υπηρεσιών υγείας.
Η λεπτομερής και ακριβής αξιολόγηση διασφαλίζει ότι οι Εργοθεραπευτές επιλέγουν τις πλέον κατάλληλες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις για τους εξυπηρετούμενούς τους. Η Αξιολόγηση στην Εργοθεραπεία είναι πολύπλοκη και πολύπλευρη και αποτελεί βασική συνιστώσα της Εργοθεραπευτικής Διαδικασίας. Η Αξιολόγηση εμφανίζεται κατά την έναρξη της Διαδικασίας (παρέχοντας τη βάση για μια αποτελεσματική θεραπεία) και στο τέλος της (ως αποτίμηση). Τέλος, εμφανίζεται ως Επαναξιολόγηση καθ' όλη τη θεραπευτική παρέμβαση.
Άσκηση εργοθεραπευτικού επαγγέλματος στην Ελλάδα
Σύμφωνα με το άρθρο 85 του Νόμου 4461/2017 :
«1. Στα δικαιολογητικά που υποβάλλονται για την έκδοση άδειας/βεβαίωσης άσκησης εργοθεραπευτικού επαγγέλματος από τις προς τούτο αρμόδιες υπηρεσίες, οι εργοθεραπευτές υποχρεούνται να συμπεριλάβουν και τη βεβαίωση εγγραφής τους στο οικείο Περιφερειακό Τμήμα του Π.Σ.Ε. Αντίγραφο της άδειας/βεβαίωσης άσκησης επαγγέλματος εργοθεραπευτή κατατίθεται αμέσως μετά την παραλαβή της από κάθε εργοθεραπευτή στο Περιφερειακό Τμήμα στο οποίο ανήκει.
2. Εντός έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος υποχρεούνται όλοι οι εργοθεραπευτές να εγγραφούν στα Μητρώα του Συλλόγου. Μετά την πάροδο αυτού του χρονικού διαστήματος η άσκηση του επαγγέλματος χωρίς εγγραφή στον Π.Σ.Ε. συνιστά πειθαρχικό
παράπτωμα.
3. Σε περίπτωση προσωρινής ή οριστικής διαγραφής εργοθεραπευτή από το Σύλλογο, αντιστοίχως αναστέλλεται αυτοδικαίως η ισχύς της άδειας/βεβαίωσης ασκήσεως επαγγέλματος ή αυτή ανακαλείται.
4. Όποιος ασκεί το επάγγελμα του εργοθεραπευτή χωρίς να έχει άδεια/βεβαίωση άσκησης επαγγέλματος διώκεται ποινικά, σύμφωνα με το άρθρο 458 του Ποινικού Κώδικα. Καταγγελία για παράνομη άσκηση του εργοθεραπευτικού επαγγέλματος μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε ιδιώτης στα Περιφερειακά Συμβούλια ήστο Διοικητικό Συμβούλιο του Π.Σ.Ε., το οποίο στη συνέχεια υποχρεούται να γνωστοποιήσει το γεγονός στις αρμόδιες δικαστικές αρχές.»
Πανελλήνιος Σύλλογος Εργοθεραπευτών
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εργοθεραπευτών (συντ. ΠΣΕ) είναι το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (συντ. ΝΠΔΔ) που συστάθηκε στις 28 Μαρτίου 2017 με τα άρθρα 72 έως 88 του Νόμου 4461/2017 (ΦΕΚ Α 38/28-03-2017) και εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας. Η έδρα του βρίσκεται στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Εργοθεραπευτές
Ναός Αγίου Γεωργίου Ανθηδώνος
Ο βυζαντινός ναός Αγίου Γεωργίου Ανθηδόνος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του χωριού Λουκίσια και η κατασκευή του χρονολογείται τον πρώιμο 12ο αιώνα. Πιο συγκεκριμένα ο ναός βρίσκεται έξω από το χωρίο Λουκίσια στους πρόποδες του κτυπά και απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα. Το εκκλησάκι θεωρείται μέρος του χωριού και ανήκει στον νομό Ευβοίας, ενώ σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά κριτήρια εντάσσεται στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας. Τη περίοδο 2006-2009 υπό την αιγίδα του Γ' κοινοτικού πλαισίου στήριξης πραγματοποιήθηκαν έργα αναστήλωσης και αποκατάστασης του ναού στην αρχική του μορφή. .
Η αρχιτεκτονική του ναού
Ο Άγιος Γεώργιος Ανθηδόνος κατατάσσεται στον αρχιτεκτονικό τύπο του μονόχωρου τετράκογχου με τρούλο και χαρακτηρίζεται για τη συμμετρία αλλά και την εξαιρετική εκμετάλλευση του χώρου, καθώς στη πραγματικότητα αναφερόμαστε σε έναν μικρό διαστάσεων ναό. Το κτίσμα διαθέτει οκταγωνικό τρούλο που ανήκει στον αθηναϊκό τύπο αρχιτεκτονικής. Εσωτερικά περιλαμβάνει τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 13-14ο αιώνα, όπως επίσης και μια τοιχογραφία του Άγιου Γεωργίου μικρής έκτασης. Παράλληλα έχουν διατηρηθεί αποσπασματικά οι παραστάσεις της Σταύρωσης και της Υπαπαντής που συνοδεύονται από ξεχωριστές τοιχογραφίες αγίων σε χαμηλότερα επίπεδα. Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι οι τελευταίες εργασίες <<έφεραν>> στο φως ένα τμήμα του δαπέδου του ναού το οποίο αποτελείται από αδρά λαξευμένους λίθους οι οποίοι ενώνονται με χώμα, καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχαν περισσότερες ενδείξεις για την αρχική δόμηση του δαπέδου. .
Στις αρχές του 17ου αιώνα τοποθετήθηκαν δεξιά και αριστερά του τέμπλου αντίστοιχα, οι ολόσωμες τοιχογραφίες του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου και του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος αναφέρεται ως <<Τροπαιοφόρος>>.
Η αναστήλωση του ναού
Αν και ο ναός είχε υποστεί φθορές από φυσικά αίτια, η αρχιτεκτονική του μορφή είχε μείνει σχεδόν αναλλοίωτη με εξαίρεση κάποιες μορφολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια των μεταβυζαντινών ετών και τη δεκαετία του 1930. Η αποκατάσταση του ναού περιελάμβανε διάφορα έργα, όπως η ενίσχυση των στηριγμάτων με τη προσθήκη λίθων, η ολοκληρωτική ανακατασκευή κατεστραμμένων σημείων αλλά και η πλήρης αποκατάσταση της στέγης του κτίσματος. Τέλος το έργο ολοκληρώθηκε με εκτεταμένες εργασίες στον τρούλο αλλά και εργασίες συντήρησης στα λίθινα μέρη και στις τοιχογραφίες του ναού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Λέων Μικρός
Ο Μικρός Λέων (λατινικά: Leo Minor, συντομογραφία: LMi) είναι αστερισμός που σημειώθηκε για πρώτη φορά το 1690, στο Firmamentum Sobiescianum του Εβέλιου και ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Μεγάλη Άρκτο, Λύγκα και Λέοντα. Βρίσκεται ολόκληρος στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα, ορατός ολόκληρος τις ανοιξιάτικες νύχτες, μέχρι τα τέλη Ιουλίου.
Ονομασίες και ιστορία
Ο Εβέλιος, που τον σχημάτισε με βάση 18 αστέρες από τον Λέοντα και τη μεγάλη Άρκτο, ονόμασε τον Μικρό Λέοντα έτσι επειδή, όπως είπε, «είχε την ίδια φύση» με αυτούς τους γειτονικούς αστερισμούς. Ο Πτολεμαίος περιελάμβανε μερικούς αστέρες από εδώ στους «αμορφώτους» του Λέοντος («αμόρφωτοι» ονομάζονταν οι αστέρες που δεν συμμετείχαν στην κατασκευή της μορφής που απεικόνιζε ένας αστερισμός). Ο Γερμανός αστρονόμος Christian Ludwig Ideler (1766-1846) υπέθετε ότι οι αστέρες του σημερινού Μικρού Λέοντος ήταν η Al Thiba wa-Auladuha (= η Γαζέλα με το μικρό της) των Αράβων, αλλά ο Lach υπεστήριξε πως ήταν Al Haud (= η λιμνούλα) μέσα στην οποία ήταν η γαζέλα. Αργότερα, ο Βρετανός αστρονόμος Richard Anthony Proctor (1834-1888) μετέβαλε αυθαιρέτως την ονομασία του αστερισμού σε Leaena (= Λέαινα), μια μετονομασία που βέβαια δεν επεκράτησε.
Οι Κινέζοι διέκριναν δύο συναστρώσεις εδώ, το Nuy Ping (= το Εσωτερικό Παραπέτασμα) και τον Seaou Wei. Αλλά συμπεριελάμβαναν επίσης τους δύο Λέοντες στον δικό τους μεγάλο «Δράκοντα» και σε ακόμα ένα ουράνιο σχήμα, το «Αυτοκρατορικό άρμα».
Ο Αργκελάντερ απέδιδε στον Μικρό Λέοντα 21 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι, ενώ ο Heis 40. Μόνο ο β Μικρού Λέοντος έχει όνομα με γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου (ονομασία κατά Bayer).
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
Επειδή βρίσκεται σε μία κατεύθυνση μακριά από τον γαλαξιακό ισημερινό (γαλαξιακό επίπεδο), ο Μικρός Λέων είναι φτωχός σε σώματα του δικού μας Γαλαξία. Μόνο μερικοί μακρινοί γαλαξίες διακρίνονται, ανάμεσα στους οποίους φωτεινότερος είναι ο NGC 3344 (φαινόμενο μέγεθος 9,9). Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αμυδροί συγκρουόμενοι γαλαξίες Arp 107.
Τσάρλι Τσαν
Ο Τσάρλι Τσαν αποτελεί φανταστικό χαρακτήρα, δημιούργημα του μυθιστοριογράφου Earl Derr Biggers. Ο Biggers έδωσε ως έδρα στον χαρακτήρα του την πόλη της Χονολουλού στα νησιά της Χαβάης και βασίστηκε για τα χαρακτηριστικά του ήρωα στο υπαρκτό πρόσωπο, ομοίως ντετέκτιβ στην Χονολουλού, Chang Apana. Συνέλαβε λοιπόν την ιδέα του καλοσυνάτου ήρωα ως αντιστάθμισμα προς την ρατσιστική αποικιακή θεωρία της «Κίτρινης Απειλής» (Yellow Peril) και διαφόρων διαβολικών χαρακτήρων ασιατικής προέλευσης όπως ο Φου Μαντσού. Παρότι ο Τσάρλι Τσαν είναι ντετέκτιβ στην αστυνομία της Χονολουλού, οι περισσότερες περιπέτειές του λαμβάνουν χώρα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου.
Ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε στα μυθιστορήματα του Biggers, αλλά έγινε διάσημος από τις 50 και πλέον ταινίες που γυρίστηκαν, αρχομένης από το 1926. Ο ήρωας στις δυο πρώτες βωβές ταινίες (1926 & 1927) και στην πρώτη ομιλούσα (1929) ενσαρκώθηκε από ηθοποιούς με καταγωγή την Άπω Ανατολή, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το 1931 τα στούντιο Fox Film Corporation επέλεξαν τον σουηδικής καταγωγής Warner Oland για την ταινία “Charlie Chan Carries On”, η οποία δυστυχώς έχει χαθεί. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και τα στούντιο προχώρησαν στα γυρίσματα 15 ταινιών με τον προαναφερθέντα πρωταγωνιστή, εκ των οποίων συνολικά 4 έχουν χαθεί. Μετά τον θάνατο του Warner Oland το 1937, σειρά πήρε ο Αμερικανός Sidney Toler με τις 22 ταινίες του να γυρίζονται αρχικά για την Fox και ύστερα για τα Monogram Studios. Μετά το θάνατο του Sidney Toler, γυρίστηκαν άλλες 6 ταινίες με πρωταγωνιστή τον Roland Winters.
Φιλμογραφία
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Μαρία Λουίζα Μαγδαληνή Βικτώρια ντ'Αρζεντόν
Η Μαρία-Λουίζα-Μαγδαληνή-Βικτώρια, γαλλ. Marie Louise Madeleine Victoire Le Bel de La Bussière (1684 - 1749) από τον Οίκο Λε Μπελ ντα Λα Μπρουσιέρ ήταν ερωμένη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ντανιέλ λε Μπαλ και της Μαρίας-Άννας Μασπαρώλ. Ήταν από ευγενή οικογένεια και έγινε δεσποινίδα της τιμής της Ελισάβετ-Καρλόττας, μητέρας του Φιλίππου Β΄. Την αποκαλούσαν μαντμουαζέλ ντε Σερύ (de Séry).
Όταν απέκτησε παιδί, έχασε τη θέση της στην Αυλή, ο Φίλιππος Β΄ όμως της έδωσε ένα σπίτι και η σχέση τους δημοσιοποιήθηκε. Το 1706 της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας του Αρζεντόν (d’Argenton,). Το 1709 φιλοξένησε ως οικοδέσποινα τον δούκα κατά την επίσκεψη του δούκα της Βαυαρίας. έγινε το αντικείμενο αρκετών πολιτικών εικασιών.
Όταν η σχέση τους διακόπηκε το 1710, της ζητήθηκε να μπει σε μονή, αλλά αρνήθηκε. Έτσι της δόθηκε ένα επίδομα και παντρεύτηκε τον Σαρλ-Ροντρίγκ-Γκονζάγκ ντε Φομπιέ, ιππότη ντ'Οππέντ το 1713. Χήρεψε το 1717.
Οικογένεια
Ως ερωμένη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης είχε τέκνο:
Παντρεύτηκε το 1713 τον Σαρλ-Ροντρίγκ-Γκονζάγκ ντε Φομπιέ, ιππότη ντ'Οππέντ το 1713. Χήρεψε το 1717.
Doom
Το Doom είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που δημιουργήθηκε από την id Software και κυκλοφόρησε το 1993 για υπολογιστές MS-DOS. Το παιχνίδι αρχικά χωριζόταν σε τρία επεισόδια με εννιά επίπεδα και διανεμόταν μέσω shareware ή ταχυδρομικής παραγγελίας, ενώ αργότερα, το 1995, κυκλοφόρησε το The Ultimate Doom, με ένα επιπλέον επεισόδιο και διανεμόταν μέσω λιανεμπορίου. Έχοντας αρχικά κυκλοφορήσει για MS-DOS, δέχτηκε επανεκδόσεις για πολλαπλά άλλα συστήματα.
Το παιχνίδι δέχτηκε μια συνέχεια το 1994 με όνομα Doom II: Hell on Earth, ενώ είχαν κυκλοφορήσει αρκετά πακέτα επεκτάσεων. Η κυκλοφορία του πηγαίου κώδικα του παιχνιδιού το 1997 είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πολλαπλές προσαρμογές. Η σειρά άρχισε να χάνει έφεση καθώς η μηχανή του παιχνιδιού είχε προσπεραστεί, παρόλο που πολλοί φανατικοί της σειράς έχουν κάνει WADs, speedruns και προσαρμογές του παιχνιδιού. Ένα νέο παιχνίδι, το Doom 3 κυκλοφόρησε το 2004 χρησιμοποιόντας τη μηχανή id Tech 4, μαζί με μια ταινία το 2005. Το 2016 κυκλοφόρησε ένα άλλο παιχνίδι απλώς Doom και χρησιμοποιούσε τη μηχανή id Tech 6.
Πλοκή
Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός ανώνυμου πεζοναύτη (Doomguy) που έχει ποινικά σταλθεί στον Άρη μετά από μια επίθεση εναντίον του διοικητή του, ο οποίος διέταξε τη μονάδα του για να πυροβολήσει τους πολίτες. Ο πεζοναύτης λειτουργεί ως ασφάλεια για την Union Aerospace Corporation (UAC), έναν πολυ-πλανητικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων, το οποίο εκτελεί μυστικά πειράματα με τηλεμεταφορά, δημιουργώντας πύλες μεταξύ των δύο φεγγαριών του Άρη, Φόβου και Δείμου. Ο Άρης θεωρείται από πεζοναύτες να είναι η πιο ανούσια ανάθεση, μέχρι που τα πειράματα της UAC πάνε στραβά. Έτσι, τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών στον Φόβο δυσλειτουργούν, ο Δείμος εξαφανίζεται εντελώς, και κάτι αρχίζει να πέφτει έξω από την πύλη, σκοτώνοντας όλο το προσωπικό της UAC. Απαντώντας σε μια ξέφρενη κλήση κινδύνου από τους επιστήμονες, η θαλάσσια μονάδα του Άρη γρήγορα στέλνεται με πλοίο από τον Άρη στον Φόβο για να ερευνήσει, όπου ο παίκτης έχει απομείνει για τη φύλαξη της περιμέτρου μόνο με ένα πιστόλι, ενώ η υπόλοιπη ομάδα προχωρά. Ο παίκτης ακούει διάφορα ραδιοφωνικά μηνύματα, πυροβολισμούς και κραυγές. Ο παίκτης δεν μπορεί να πλοηγηθεί το πλοίο στα ανοικτά του Φόβου μόνος του και βλέπει ότι η μόνη διέξοδος είναι να αγωνιστεί μέσα από τη πολυπλοκότητα του Φόβου. Ως το τελευταίο άτομο, η αποστολή του παίκτη είναι να αγωνιστεί στην επίθεση δαιμονικών εχθρών από τον εαυτό του, προκειμένου να τους αποτρέψει από το να επιτεθούν στη Γη.
Το παιχνίδι αποτελείται από τρία επεισόδια. Το πρώτο είναι το Knee-Deep in the Dead και τοποθετείται στο Φόβο, το δεύτερο είναι το The Shores of Hell και τοποθετείται στο Δείμο, και το τελευταίο είναι το Inferno, το οποίο τοποθετείται στην ίδια την κόλαση. Κάθε επεισόδιο χωρίζεται σε οκτώ διαφορετικά επίπεδα, μαζί με ένα προαιρετικό ένατο κρυμμένο επίπεδο για το καθένα. Το The Ultimate Doom προσθέτει ένα νέο επεισόδιο, το Thy Flesh Consumed, το οποίο τοποθετείται μεταξύ του τέλους του Doom και πριν το Doom II και σχεδιάστηκε για προχωρημένους παίκτες του Doom που βρίσκουν μια νέα πρόκληση.
Τρόπος παιχνιδιού
260px|thumb|right|Στιγμιότυπο από το πρώτο επεισόδιο του παιχνιδιού, το Knee-Deep in the Dead. Το Doom βιώνεται μέσα από τα μάτια του κεντρικού χαρακτήρα, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται στο παιχνίδι. Ο σχεδιαστής του παιχνιδιού, Τζον Ρομέρο έχει επισημάνει ότι "δεν υπήρξε ποτέ ένα όνομα για το χαρακτήρα στο Doom, επειδή υποτίθεται ότι είναι ο παίκτης που το παίζει." Το κύριο gameplay του παιχνιδιού είναι παρόμοιο με άλλα τυπικά βιντεοπαιχνίδια βολών, παρουσιάζοντας τον παίκτη με τη πρόκληση της επιβίωσης, ενώ τα γυρίσματα κάθε εχθρού στα μάτια, αλλά με μια ψευδό-3D πρώτου προσώπου προοπτική, δίνοντας στο περιβάλλον μια χωρική αναπαράσταση που έχει μια σημαντική επίδραση στο επίπεδο του σχεδιασμού και την εμπειρία του παιχνιδιού.
Ο στόχος του κάθε επιπέδου είναι ο παίκτης να βρει τον δρόμο του στην έξοδο που οδηγεί στην επόμενη περιοχή, που σημειώνεται με ένα σημάδι εξόδου ή ένα ιδιαίτερο είδος πόρτας, καθώς επιβιώνει όλους τους κινδύνους στο δρόμο. Οι εχθροί και τα εμπόδια αποτελούν δαιμονικά τέρατα, λάκκους τοξικών ή ραδιενεργές λάσπες, ταβάνια που πέφτουν και συντρίβουν τα πάντα κάτω από αυτά και κλειδωμένες πόρτες που απαιτούν μια κάρτα-κλειδί, κλειδί συσκευής σε σχήμα κρανίου, ή ένα απομακρυσμένο διακόπτη. Τα επίπεδα είναι μερικές φορές δαιδαλώδη και διαθέτουν άφθονα αντικείμενα, όπως πρόσθετα πυρομαχικά, αυξήσεις υγείας και άλλα power-ups, καθώς και περιστασιακές μυστικές περιοχές οι οποίες δεν είναι άμεσα εμφανείς ως μια ανταμοιβή για τους παίκτες που εξερευνούν πιο προσεκτικά. Για να διευκολυνθεί η πλοήγηση μέσα από τα επίπεδα, μια πλήρης οθόνη automap είναι επίσης διαθέσιμη και δείχνει τις περιοχές που διερευνώνται σε εκείνο το σημείο. Πολλές εκδόσεις του Doom, καθώς και συνέχειες του, περιλαμβάνουν μυστικά επίπεδα τα οποία είναι προσβάσιμα από τον παίκτη, που συχνά κρύβονται πίσω από μυστικές πόρτες, κρυφά περάσματα, ή σε περιοχές που είναι δύσκολες να επιτευχθούν.
Το Doom περιέχει μια μεγάλη ποικιλία όπλων. Ο παίκτης αρχίζει με ένα πιστόλι, και χρησιμοποιεί τη γροθιά άμα ξεμείνει από πυρομαχικά. Μπορεί επίσης να συλλέξει μεγαλύτερα όπλα, όπως είναι το αλυσοπρίονο, ένα κυνηγετικό όπλο, ένα πολυβόλο, ένα εκτοξευτή ρουκετών, ένα όπλο πλάσμα και ένα πανίσχυρο BFG 9000. Παρόλο που ο παίκτης μεταφέρει όπλα υψηλής τεχνολογίας, εξακολουθεί να τρέχει σε κανονικές ταχύτητες.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του Doom ξεκίνησε το 1992, όταν ο Τζον Κάρμακ ανέπτυξε μια νέα μηχανή παιχνιδιού, γνωστό και ως Doom engine, ενώ η υπόλοιπη ομάδα τελείωσε το Spear of Destiny, τη συνέχεια του παιχνιδιού Wolfenstein 3D. Οι κύριες θεματικές επιρροές στην ανάπτυξη του παιχνιδιού ήταν η ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης Άλιενς: Η Επιστροφή και η ταινία τρόμου Evil Dead II. Σύμφωνα με τον Τζον Κάρμακ, ο τίτλος του παιχνιδιού είχε επιλεχτεί από μια σκηνή στη ταινία Το Χρώμα του Χρήματος, όπου ο Τομ Κρουζ βρίσκεται σε μια αίθουσα μπιλιάρδου κρατώντας μια ειδική στέκα. Όταν ένας τον ρωτάει τι κρατάει, ο Τομ Κρουζ απαντάει λέγοντας τη λέξη "Doom" με ένα αναιδές χαμόγελο.
Ο Τομ Χαλ έγραψε ένα πολύπλοκο έγγραφο σχεδιασμού με όνομα Doom Bible, το οποίο διαθέτει μια λεπτομερή ιστορία, πολλούς χαρακτήρες, και μια σειρά από διαδραστικές λειτουργίες. Ωστόσο, πολλές από τις ιδέες απορρίφθηκαν, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης υπέρ ενός απλούστερου σχεδιασμού που υποστηριζόταν κυρίως από τον Τζον Κάρμακ, με αποτέλεσμα ο Τομ Χαλ στο τέλος να είχε παραιτηθεί καθώς δεν είχε συμβάλλει αποτελεσματικά προς την κατεύθυνση την οποία η υπόλοιπη ομάδα πήγαινε. Οι περισσότεροι από το επίπεδο του σχεδιασμού κατέληξαν στο τελικό παιχνίδι που είναι από τους Τζον Ρομέρο και Σάντι Πέτερσεν.
Τα γραφικά δημιουργήθηκαν από τους Άντριαν Κάρμακ, Κέβιν Κλάουντ και Γκρέγκορ Παντσάζ. Ο σκοπός του Doom ήταν να έχει γραφικά που ήταν ρεαλιστικά και σκούρα. Έτσι, τα γραφικά είχαν διαμορφωθεί με διάφορους τρόπους: αν και αρκετά τέρατα ήταν ζωγραφισμένα, πολλά από αυτά χτίστηκαν από γλυπτά σε πηλό ή λάτεξ, ενώ μερικά από τα όπλα ήταν παιχνίδια από τα Toys "R" Us. Το σκηνικό από το πρώτο επίπεδο του παιχνιδιού προέρχεται από τα βουνά στο Γιανγκσούο στην Κίνα. Ένα soundtrack μεταξύ χέβι μέταλ και ambient είχε συνθέσει ο Μπόμπυ Πρίνς.
Τεχνολογία
Το κύριο χαρακτηριστικό του Doom ήταν τα σχετικά ρεαλιστικά τρισδιάστατα γραφικά του. Η πρόοδος του Wolfenstein 3D ήταν ισχυρή, με αρκετά νέα χαρακτηριστικά στη μηχανή του Doom. Αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούν υψομετρικές διαφορές (όλα τα δωμάτια στο Wolfenstein 3D έχουν το ίδιο ύψος), πλήρες texture mapping σε όλες τις επιφάνειες (στο Wolfenstein 3D, τα δάπεδα και οροφές είναι επίπεδα χρώματα) και διαφορετικά επίπεδα φωτός και προσαρμοσμένες παλέτες (όλες οι περιοχές στο Wolfenstein 3D είναι πλήρως φωτισμένες με την ίδια φωτεινότητα), με το τελευταίο να συνέβαλε στην οπτική αυθεντικότητα του Doom, την ατμόσφαιρα και το gameplay, όπως η χρήση του σκοταδιού για να τρομάξουν ή να συγχύσουν τον παίκτη, που ήταν σχεδόν ανήκουστη σε παιχνίδια που κυκλοφόρησαν πριν από το Doom. Διάφορες τροποποιήσεις της παλέτας χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν ορισμένες επιπτώσεις. Για παράδειγμα, το power-up που κάνει τον παίκτη έξω φρενών, βάφει ελαφρώς το όραμα του παίκτη ως κόκκινο.
Τα επίπεδα του Doom είναι ιδιαίτερα δυναμικά, σε αντίθεση με τα στατικά του Wolfenstein 3D. Για παράδειγμα, οι πλατφόρμες μπορούν να κατεβούν ή να ανεβούν, ενώ τα δάπεδα μπορούν να ανεβούν διαδοχικά για να σχηματίσουν σκάλες και γέφυρες, που μπορούν να ανεβούν ή να πέσουν. Τα καθηλωτικά περιβάλλοντα ενισχύθηκαν περαιτέρω από το στερεοφωνικό ήχο του συστήματος, το οποίο κατέστησε δυνατό να προσδιορίσει κατά προσέγγιση την κατεύθυνση και την απόσταση από ένα ηχητικό εφέ. Ο παίκτης παραμένει σε επιφυλακή από τα γρυλίσματα των τεράτων και δέχεται περιστασιακά ενδείξεις για την εξεύρεση μυστικών περιοχών με τη μορφή των ήχων των κρυφών πόρτων που ανοίγουν από απόσταση. Όπως και στο Wolfenstein 3D, οι εχθροί μπορούν να αντιληφθούν την παρουσία του παίκτη με την ακοή μακρινών πυροβολισμών.
Ο Τζον Κάρμακ αναγκάστηκε να κάνει χρήση των διάφορων τεχνασμάτων για αυτές τις λειτουργίες να εκτελούνται ομαλά σε υπολογιστές του 1993. Πιο σημαντικά, η μηχανή του Doom και τα επίπεδα δεν είναι πραγματικά τρισδιάστατα, αλλά εκπροσωπούνται σε ένα εσωτερικό επίπεδο, με υψομετρικές διαφορές να αποθηκεύονται ξεχωριστά ως μετατοπίσεις (μια παρόμοια τεχνική εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε πολλά παιχνίδια για να δημιουργήσει μεγάλα εξωτερικά περιβάλλοντα). Αυτό επιτρέπει μια οπτική προβολή δύο σημείων, με αρκετούς περιορισμούς σχεδιασμού. Για παράδειγμα, δεν είναι δυνατό στη μηχανή του Doom να δημιουργηθεί από ένα δωμάτιο πάνω από ένα άλλο δωμάτιο σε ένα επίπεδο. Ωστόσο, χάρη στην δισδιάστατη ιδιότητά του, το περιβάλλον μπορεί να καταστεί πολύ γρήγορα, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο διαχωρισμού δυαδικού χώρου. Ένα άλλο πλεονέκτημα ήταν η σαφήνεια του automap, καθώς αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί με δισδιάστατους φορείς χωρίς κανένα κίνδυνο επικάλυψης. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία BSP tree που δημιουργήθηκε από τον Μπρους Νέυλορ.
Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό της μηχανής του Doom είναι τα αρχεία δεδομένων, που επιτρέπουν μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου του παιχνιδιού για να αντικατασταθεί με τη φόρτωση προσαρμοσμένων αρχείων WAD. Το Wolfenstein 3D δεν είχε σχεδιαστεί για να είναι επεκτάσιμο, αλλά οι οπαδοί είχαν βρει έναν τρόπο να δημιουργήσουν τα δικά τους επίπεδα για αυτό, και το Doom έχει σχεδιαστεί για να επεκτείνει περαιτέρω αυτές τις δυνατότητες. Η δυνατότητα να δημιουργηθούν προσαρμοσμένα σενάρια συνέβαλε σημαντικά στη δημοτικότητα του παιχνιδιού.
Κυκλοφορία
Η ανάπτυξη του Doom περιβαλλόταν από πολύ αναμονή. Ο μεγάλος αριθμός των θέσεων στις ομάδες συζήτησης του internet για το Doom οδήγησε στο αστείο SPISPOPD, με το οποίο ένα νεύμα δόθηκε στο παιχνίδι με τη μορφή ενός cheat code. Εκτός από τις ειδήσεις, φήμες και στιγμιότυπα, μη εξουσιοδοτημένες εκδόσεις alpha κυκλοφορούσαν επίσης σε απευθείας σύνδεση. Πολλά χρόνια αργότερα, αυτές οι εκδόσεις alpha επιβλήθηκαν κυρώσεις από την id Software λόγω του ιστορικού ενδιαφέροντος, αποκαλύπτοντας πώς το παιχνίδι εξελίχθηκε από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού του. Η πρώτη δημόσια έκδοση του Doom είχε ανεβεί στο Software Creations BBS καθώς και έναν server FTP στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Μάντισον στις 10 Δεκεμβρίου του 1993.
Το Doom κυκλοφόρησε ως shareware, με πολλούς να ενθαρρύνονται να το διανέμουν περαιτέρω. Αν και οι περισσότεροι χρήστες δεν αγόρασαν τη καταχωρημένη έκδοση, πάνω από ένα εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πωληθεί, και η δημοτικότητα βοήθησε τις πωλήσεις σε αργότερα παιχνίδια της σειράς που δεν κυκλοφόρησαν ως shareware. Το 1995 κυκλοφόρησε το The Ultimate Doom, καθιστώντας την πρώτη φορά που το Doom πωλούνταν στο εμπόριο στα καταστήματα.
Σε ένα δελτίο τύπου στις 1 Ιανουαρίου 1993, η id Software είχε γράψει ότι αναμενόταν το Doom να είναι "η νούμερο ένα αιτία της μειωμένης παραγωγικότητας στις επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο". Αυτή η πρόβλεψη βγήκε αληθινή, τουλάχιστον εν μέρει: το Doom έγινε ένα σοβαρό πρόβλημα στους χώρους εργασίας, τόσο καταλαμβάνοντας το χρόνο των εργαζομένων και απόφραξη των δικτύων υπολογιστών με την κυκλοφορία που προκαλείται από deathmatches. Η Intel, η Lotus Software (τότε Lotus Development) και το πανεπιστήμιο Carnegie Mellon είναι κάποιες από τις πολλές οργανώσεις που αναφέρθηκαν για να σχηματίσουν πολιτικές ειδικές απαγορεύσεις παίζοντας το Doom εν ώρα εργασίας. Στη πανεπιστημιούπολη της Microsoft, το Doom ήταν ένας λογαριασμός ίσος με ένα "θρησκευτικό φαινόμενο".
Στα τέλη του 1995, υπολογίζεται ότι το Doom είχε εγκατασταθεί σε περισσότερους υπολογιστές παγκοσμίως από το τότε νέο λειτουργικό σύστημα της Microsoft, τα Windows 95, παρά τις διαφημιστικές καμπάνιες εκατομμυρίων δολαρίων. Η διασημότητα του παιχνιδιού είχε ζητηθεί στον Μπιλ Γκέιτς να αγοράσει εν συντομία την id Software. Ως αποτέλεσμα, η Microsoft ανέπτυξε μια μεταφορά του παιχνιδιού για τα Windows 95 για να παρουσιάσει το λειτουργικό σύστημα ως μια πλατφόρμα gaming, με την ομάδα ανάπτυξης της μεταφοράς να είχε ηγηθεί ο τότε υπάλληλος Γκέιμπ Νιούελ. Ένα βίντεο παρουσίασης του λειτουργικού συστήματος είχε τον Μπιλ Γκέιτς ψηφιακά μέσα στο παιχνίδι. Το Microsoft Excel για το Microsoft Office 95 περιείχε ένα easter egg με όνομα Hall of Tortured Souls, ένα μυστικό επίπεδο παρόμοιο με το Doom, περιέχοντας εικόνες με τους προγραμματιστές.
Στις 3 Αυγούστου του 2007 το παιχνίδι έγινε διαθέσιμο μέσω Steam τρέχοντας στον εξομοιωτή DOSBox.
Υποδοχή
Το Doom δέχτηκε θριαμβευτικές κριτικές και έχει επαινεθεί από τον τύπο του gaming, και είναι γνωστό ως ένα από τα πιο σημαντικά βιντεοπαιχνίδια στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Το GamesMaster του έδωσε σκορ 90%, ενώ το περιοδικό Dragon επαίνεσε τις βελτιώσεις του από το Wolfenstein 3D, το γρήγορο ρυθμό gameplay shoot 'em up και δικτυακούς τρόπους παιχνιδιού. Το Edge του έδωσε 7 από 10, επαινώντας τα γραφικά και επίπεδα, αλλά επικρίνοντας το "αρκετά απλό 3D gameplay προοπτικής λαβύρινθου".
Το παιχνίδι δέχτηκε μεταφορές και επανεκδόσεις σε πολλαπλές πλατφόρμες βιντεοπαιχνιδιών, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, όπου διατήρησε τη δημοτικότητά του, έχοντας λάβει θετικές κριτικές. Το IGN τοποθέτησε το Doom στη δεύτερη θέση στα "100 καλύτερα βιντεοπαιχνίδια βολών", μόνο πίσω από το Half-Life, επαινώντας κυρίως την αίσθηση κίνησης και πυροβόλησης, αξέχαστα όπλα και εχθροί, καθαρή και απλή διασκέδαση και την εξάπλωσή του σε σχεδόν κάθε πλατφόρμα βιντεοπαιχνιδιού που υπάρχουν.
Η έκδοση του PlayStation είχε δεχτεί κριτική αναγνώριση, με τους κριτικούς να συμβάλλουν ότι είναι μακράν η καλύτερη έκδοση της κονσόλας του παιχνιδιού μέχρι σήμερα. Ο Major Mike του GamePro του έδωσε ένα τέλειο σκορ σε όλες τις τέσσερις κατηγορίες (γραφικά, ήχος, χειρισμός και FunFactor), σημειώνοντας ότι δεν ήταν απλά μια ευθεία μεταφορά αλλά μια ριζικά τροποποιημένη και ολοκληρωμένη έκδοση με "αρκετά νέες ανατροπές και τελικά καταφέρνει να εκπλήξει ακόμα και τους πιο κουρασμένους παίκτες του Doom." Χειροκρότησε τη συμπερίληψη του Doom II, τα προστιθέμενα επίπεδα, τα πιο ομαλότερα γραφικά σε σύγκριση με τις άλλες μεταφορές σε κονσόλες, τα σαφή ηχητικά εφέ, τη "ψυκτική" μουσική και τους ακριβείς χειρισμούς. Ένας κριτικός του Maximum θεώρησε τις πιο αξιόλογες πτυχές αυτής της μεταφοράς να είναι ο τεράστιος αριθμός των επιπέδων, η χρήση των κουμπιών shoulder για strafing, και ο βελτιωμένος ήχος, και έδωσε στην έκδοση αυτή 5 από 5 αστέρια. Το IGN του έδωσε 7 από 10, επαινώντας το υψηλό frame rate, τα εντυπωσιακά εφέ φωτισμού, τη χρήση του PlayStation Link Cable, και τη χρήση του περιεχομένου του Doom II. Ωστόσο, επέκρινε το γεγονός ότι το παιχνίδι γινόταν παλιό, καθώς αυτή η κριτική είχε κυκλοφορήσει μια ολόκληρη χρονιά μετά τη κυκλοφορία αυτής της μεταφοράς.
Ωστόσο, η έκδοση του SNES δέχτηκε πιο αρνητικές κριτικές. Το Electronic Gaming Monthly του έδωσε 5.375 από 10, με δύο από τους κριτικούς του να το έχουν χαρακτηρίσει ως μια "κόσμια" μεταφορά, αλλά σαφώς κατώτερη από άλλες εκδόσεις του Doom, ενώ οι άλλοι δύο αισθάνθηκαν ότι ήταν ένα φτωχό παιχνίδι, ακόμη και χωρίς σύγκριση με τις άλλες εκδόσεις. Επέκριναν ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι εχθροί σε μια απόσταση είναι πάρα πολύ θολοί, καθιστώντας το ότι "φαίνεται σαν να έχουν δεχτεί επίθεση για κανέναν λόγο". Ανέφεραν την "εξαιρετική" μουσική ως ένα ισχυρό σημείο της έκδοσης. Ένας κριτικός του Next Generation ομοίως επέκρινε ότι οι εχθροί είναι θολοί στα μέσα μιας απόστασης, ή ότι αναμειγνύονται με το φόντο. Επέκρινε επίσης τα γραφικά σε γενικές γραμμές, ότι απαιτούσε "σταθερό μάζεμα" για να διακρίνει ο παίκτης τι συμβαίνει, ενώ χαρακτήρισε τους χειρισμούς "φτωχούς και υποτονικούς". Αν και αναγνωρίζει ότι η μεταφορά του Doom σε μια κονσόλα τελευταίας γενιάς ήταν ένα εντυπωσιακό τεχνικό επίτευγμα, χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη μεταφορά ότι δεν αξίζει τον κόπο, και του έδωσε δύο από πέντε αστέρια. Ο The Axe Grinder του GamePro διατύπωσε αντιθέτως πως τα μακρινά αντικείμενα εμφανίζονται ευκρινείς και καθαρά, και ότι τα αντικείμενα που βρίσκονται κοντά εμφανίζονται εξαιρετικά θολά. Έδωσε στην έκδοση μια γενικά αρνητική αξιολόγηση, λέγοντας ότι το παιχνίδι είναι σχεδόν unplayable λόγω των αδιάφορων χειρισμών.
Το Maximum επέκρινε αρκετά την έκδοση του 3DO, κυρίως για την έλλειψη βελτιστοποίησης PAL, μεγάλες άκρες, απαράδεκτα ασταθής frame rate, ακόμα και στο μικρότερο δυνατό μέγεθος της οθόνης, μειλίχια παλέτα χρωμάτων, μουσική που λείπει στην ατμόσφαιρα και τον χρόνο φόρτωσης. Προσέθεσε επίσης πως η επιβράδυνση και χαμηλό frame rate κάνουν το παιχνίδι πιο εύκολο, και τελικά έδωσαν στο παιχνίδι ένα από πέντε αστέρια. Το GamePro χαρακτήρισε αυτήν την έκδοση ως τη χειρότερη μεταφορά του Doom σε κονσόλα, κυρίως λόγω του ασταθές frame rate.
Μια συχνή επίκριση του Doom ήταν ότι δεν ήταν ένα αληθινό τρισδιάστατο παιχνίδι, καθώς η μηχανή του παιχνιδιού δεν επέτρεπε διαδρόμους και δωμάτια να στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο (room-over-room), και έτσι χρησιμοποιήθηκαν κόλπα γραφικών για να φαίνεται ότι ο παίκτης και οι εχθροί κινούνται κατά μήκος σε διαφορετικά υψόμετρα.
Με την κυκλοφορία του Doom, η id Software γρήγορα βρέθηκε κάνοντας 100.000 δολάρια καθημερινά μαζί με αντίγραφα shareware, τα οποίο πωλούνταν στα 9 δολάρια. Ειδικοί εκτιμούν ότι το παιχνίδι πούλησε περίπου 2-3 εκατομμύρια φυσικά αντίγραφα από την κυκλοφορία του μέχρι το 1999, αλλά στην πραγματικότητα το έπαιζαν περίπου 10-20 εκατομμύρια άνθρωποι εντός 24 μηνών από τη κυκλοφορία του.
Διαμαρτυρίες
Το Doom δέχτηκε διαμαρτυρίες από μια ευρεία σειρά ομάδων για την γραφική του βία και τις σατανικές εικόνες που παρουσίαζε. Η έκδοση του Doom για το Sega 32Χ ήταν ένα από τα πρώτα βιντεοπαιχνίδια που είχαν βαθμολογία M for Mature από την Entertainment Software Rating Board λόγω του βίαιου περιβάλλοντος του, ενώ η Yahoo! Games τοποθέτησε το παιχνίδι στη πρώτη θέση από τα δέκα πιο αμφιλεγόμενα βιντεοπαιχνίδια.
Επικρίθηκε από θρησκευτικές οργανώσεις για τις διαβολικές εικόνες του και χαρακτηρίστηκε ως έναν "προσομοιωτή μαζικής δολοφονίας" από τον Ντέιβιντ Γκρόσμαν. Το Doom προκάλεσε φόβους ότι η τότε αναδυόμενη τεχνολογία εικονικής πραγματικότητας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για προσομοίωση εξαιρετικά ρεαλιστικής δολοφονίας.
Και οι δύο εκδόσεις Game Boy Advance των Doom και Doom II είχαν λογοκριθεί σε υψηλό επίπεδο, και είχαν την ταξινόμηση Teen από το ESRB.
Το Doom δέχτηκε ξανά διαμαρτυρίες όταν είχε αποκαλυφθεί ότι οι μαθητές Έρικ Χάρις και Ντάιλαν Κλέμπολντ, που είχαν κάνει την σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν στις 20 Απριλίου του 1999, ήταν φανατικοί παίκτες του παιχνιδιού. Ενώ σχεδίαζε τη σφαγή, ο Χάρις έγραψε στο σημειωματάριό του ότι η σφαγή θα ήταν "σαν να παίζει Doom", ότι "θα ήταν σαν τις ταραχές στο Λος Άντζελες, τη βομβιστική επίθεση της Οκλαχόμα Σίτι, τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τον πόλεμο του Βιετνάμ, το Duke Nukem και το Doom όλα ανακατεμένα" και ότι η καραμπίνα του ήταν "απευθείας από το παιχνίδι". Αργότερα, εξαπλώθηκε η φήμη ότι ο Χάρις είχε σχεδιάσει ένα επίπεδο Doom που έμοιαζε με το λύκειο Κολουμπάιν, στο οποίο παρευρίσκονταν απεικονίσεις των καθηγητών και των συμμαθητών του, και ότι προπονούταν για τη σφαγή παίζοντας συνεχώς αυτό το επίπεδο. Παρόλο που ο Χάρις σχεδίαζε επίπεδα του Doom, τα οποία αργότερα έγιναν γνωστά ως Harris levels, κανένα από αυτά δε φαίνεται να έχει βασιστεί στο λύκειο Κολουμπάιν.
Παρόλο που το Doom, καθώς και άλλα βίαια βιντεοπαιχνίδια, έχει κατηγορηθεί για καλύψεις σε πυροβολισμούς σχολείων, μια έρευνα της Greater Good Science Center που έγινε το 2008 αποδεικνύει ότι τα δύο δεν έχουν στενές σχέσεις μεταξύ τους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ δείχνουν ότι τα βίαια βιντεοπαιχνίδια δεν συσχετίζονται με πυροβολισμούς σχολείων. Η Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και το Υπουργείο Παιδείας ανέλυσαν 37 περιστατικά σχολικής βίας και ανάπτυξαν τα προφίλ των σκοπευτών σχολείου. Ανακάλυψαν ότι τα πιο κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των σκοπευτών ήταν ότι ήταν αρσενικά και είχαν ιστορίες κατάθλιψης και απόπειρα αυτοκτονίας. Ενώ πολλοί από τους δολοφόνους, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των νέων εφήβων αγοριών, παίζουν βιντεοπαιχνίδια, αυτή η μελέτη δεν βρήκε μια σχέση μεταξύ βιντεοπαιχνιδιών και πυροβολισμούς σχολείων. Στην πραγματικότητα, μόνο το ένα όγδοο των σκοπευτών έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα βίαια βιντεοπαιχνίδια, πολύ μικρότερος από τον αριθμό των σκοπευτών που ελκυόταν από τα βιβλία και τις ταινίες με βίαιο περιεχόμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρης στη μυθοπλασία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega 32X Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega Saturn Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με 2.5D γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Linux Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της id Software Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 3DO Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Symbian Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με δαίμονες Κατηγορία:Doom
Μάχη της Βάλε Τζούλια
Η μάχη της Βάλε Τζούλια (Battaglia di Valle Giulia) είναι το συμβατικό όνομα που δόθηκε σε μία σύγκρουση που έλαβε χώρα μεταξύ Ιταλών αριστερών αγωνιστών και της ιταλικής αστυνομίας στη Βάλε Τζούλια στη Ρώμη την 1η Μαρτίου του 1968. Αναφέρεται συχνά ως μία από τις πρώτες βίαιες συγκρούσεις που έγιναν στην Ιταλία κατά τη διάρκεια των ταραχών του 1968.
Επισκόπηση
Το γνωστό σύνθημα των αριστερών διαδηλωτών "Εργάτες-Αγρότες-Φοιτητές" βρήκε μία από τις πιο χαρακτηριστικές ενσαρκώσεις του στην Ιταλία του 1968. Η ακαδημαϊκή χρονιά 1967-1968 ξεκίνησε με καταλήψεις πανεπιστημίων σε μια σειρά πόλεις (Ρώμη, Μιλάνο, Μπολόνια, Πίζα, Κάλιαρι κ.α.) με αιτήματα που αφορούσαν, αρχικά, τον αυταρχισμό της ανώτατης εκπαίδευσης και τις ελλείψεις κτιρίων και συγγραμμάτων. Σύντομα, όμως, οι κινητοποιήσεις πήραν πολιτικό χαρακτήρα, στρεφόμενες εναντίον της κυβέρνησης Άλντο Μόρο και της αμερικανικής πολιτικής στο Βιετνάμ. Προσπαθώντας να ανακτήσει τον έλεγχο των εξελίξεων, η κυβέρνηση διέταξε την εκκένωση των κατειλημμένων σχολών από την αστυνομία. Το δίμηνο Φεβρουαρίου-Μαρτίου, εκτυλίχθηκαν σε διάφορες πόλεις σκηνές που παρέπεμπαν σε θέατρο του παραλόγου, καθώς εξαγριωμένοι φοιτητές πολιορκούσαν τις σχολές τους, οι οποίες τελούσαν υπό κατάληψη των καραμπινιέρων. Ιδιαίτερα σημαντική στιγμή στην ανάπτυξη του φοιτητικού κινήματος ήταν η "μάχη της Βάλε Τζούλια", στο κέντρο της Ρώμης, το διήμερο 29 Φεβρουαρίου-1 Μαρτίου.
Η μάχη
Οι ταραχές πυροδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια μαχητικής πορείας χιλιάδων φοιτητών, στις 29 Φεβρουαρίου. Βρίσκοντας τις σχολές τους αποκλεισμένες από ισχυρότατες δυνάμεις καταστολής, οι διαδηλωτές προσπάθησαν, χωρίς επιτυχία, να σπάσουν τον κλοιό με πέτρες, αυγά και βόμβες Μολότοφ. Την επόμενη ημέρα, πραγματοποιήθηκε νέα, μαζικότερη πορεία, η οποία σημαδεύτηκε από τα χειρότερα επεισόδια που γνώρισε η Αιώνια Πόλη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Λεηλασίες καταστημάτων και δημοσίων κτιρίων, πυρπολήσεις αυτοκινήτων και άγριες συμπλοκές, που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό 450 περίπου φοιτητών και 150 αστυνομικών, ενώ 150 άτομα συνελήφθησαν. Στη συνέχεια, 3.000 διαδηλωτές κατευθύνθηκαν στην κατειλημμένη από τους αστυνομικούς Βίλα Μποργκέζε, όπου στεγαζόταν η Αρχιτεκτονική Σχολή. Επί τρεις ώρες, εξελίχθηκαν πραγματικές μάχες, καθώς οι διαδηλωτές ανέτρεψαν και πυρπόλησαν αστυνομικά αυτοκίνητα, έβαλαν φωτιά σε δέντρα, δημιούργησαν οδοφράγματα και προγεφυρώματα, για να εκδιώξουν τελικά τους αστυνομικούς.
Η συνέχεια
Τις επόμενες μέρες οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών αποφάσιαν επέκταση των καταλήψεων σε Μιλάνο, Τορίνο, Τεργέστη, Φλωρεντία, Παλέρμο, Κατάνια και Πάντοβα. Στο Μιλάνο, αριστεροί διαδηλωτές συγκρούστηκαν βίαια με νεοφασίστες, ενώ στο κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου κυμάτισε η σημαία το Βόρειου Βιετνάμ, που είχε αντικαταστήσει την ιταλική. Στις 7 Μαρτίου, ένα κύμα απεργιών με αιτήματα την αύξηση των μισθών αλλά και την παραίτηση της κυβέρνησης σάρωσε τη βόρεια Ιταλία.