cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πριγκιπάτο της Σεμπόργκα
Ιστορία
Στις 20 Ιανουαρίου 1729 το ανεξάρτητο εκείνο πριγκιπάτο πωλήθηκε στη Δυναστεία της Σαβοΐας του Βασιλείου του Πεδεμοντίου και της Σαρδηνίας. Την περίοδο εκείνη κυβερνήτης ήταν ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ της Σαβοΐας.
Η διαμάχη αναφορικά με την σημερινή κατάσταση της χώρας ως ανεξάρτητης έγκειται στον ισχυρισμό ότι η πώληση εκείνη δεν καταχωρήθηκε ποτέ από τον νέο της ιδιοκτήτη, με αποτέλεσμα το πριγκιπάτο να παρουσιάσει νομικά προβλήματα. Το 1815 το Συνέδριο της Βιέννης παρέλειψε να ασχοληθεί με την Σεμπόργκα κατά την αναδιανομή των εδαφών της Ευρώπης έπειτα από τους Ναπολεόντειους Πολέμους και δεν γίνεται καμία αναφορά στο πριγκιπάτο στην Πράξη της Ένωσης του Βασιλείου της Ιταλίας το 1861.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο επικεφαλής του τοπικού συνεταιρισμού ανθοκαλλιεργητών, Τζόρτζιο Καρμπόνε, άρχισε να προωθεί την ιδέα να γίνει ανεξάρτητο πριγκιπάτο η Σεμπόργκα. Ως το 1963 ο λαός της Σεμπόργκα είχε πειστεί από τα επιχειρήματα και ανακήρυξε τον Καρμπόνε «αρχηγό κράτους». Ο τελευταίος έλαβε τον τίτλο Τζόρτζιο Α΄, Πρίγκιπας της Σεμπόργκα, τον οποίο διατήρησε ως το θάνατό του το 2009.
Ο τίτλος του Καρμπόνε ως «Πρίγκιπα» επιβεβαιώθηκε με τη διεξαγωγή ενός ανεπίσημου δημοψηφίσματος, στις 23 Απριλίου 1995, στο οποίο οι κάτοικοι ψήφισαν με 304 υπέρ και 4 κατά υπέρ του Συντάγματος για το πριγκιπάτο και υπέρ της ανεξαρτησίας από την Ιταλία. Ο Καρμπόνε κυβέρνησε ως το θάνατό του, στις 25 Νοεμβρίου 2009.
Οικονομία
Από το 1994 ως το 1996 κυκλοφόρησε στη Σεμπόργκα ένα τοπικό νόμισμα, με το όνομα λουιτζίνο. Εντός της πόλης το λουιτζίνο γίνεται δεκτό στις συναλλαγές, όπως και το νόμιμο νόμισμα, το ευρώ. Αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Τράπεζα, όχι όμως εκτός των ορίων της Σεμπόργκα.
Πινακοθήκη
<Gallery> Image:Seborga1.jpg Image:Seborga1 cavaliere.png Image:Seborga2.jpg Image:Seborga scorcio del borgo.png Image:Seborga2 stemma su facciata.png </Gallery>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Μικροέθνη Κατηγορία:Πριγκιπάτα
Γκέτο του Φρίστακ
μικρογραφία| Χωμάτινος δρόμος στο Γκέτο του Φρίστακ. Διακρίνονται πολλά παιδιά Το Γκέτο του Φρίστακ δημιουργήθηκε στο πολωνικό στετλ του Φρίστακ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από τη Ναζιστική Γερμανία και υπήρχε μέχρι τις 18 Αυγούστου 1942, οπότε και εκκαθαρίστηκε.
Ιστορία
Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο πληθυσμός του Φρίστακ ήταν κατά τρία τέταρτα Εβραίοι, με 1.322 άτομα. Οι κύριες μορφές εμπορίου στο Φρίστακ εκείνη την εποχή περιλάμβαναν τη βιοτεχνία και τη γεωργία. Η γερμανική κατοχή της πόλης ξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1939, όταν Γερμανοί στρατιώτες λήστεψαν σπίτια και καταστήματα Εβραίων και στρατολόγησαν βίαια Εβραίους. Μια εβδομάδα μετά την έναρξη της κατάληψης του Φρίστακ, στη Ρος Ασανά, Γερμανοί στρατιώτες έβαλαν φωτιά σε πολλά ιερά αντικείμενα και δολοφόνησαν Εβραίους πιστούς στη συναγωγή. Μέχρι το Νοέμβριο του 1939, οι Γερμανοί είχαν ενσωματώσει το Φρίστακ στο Γενικό Κυβερνείο, συγχωνεύοντας την πόλη με το Κράις (υπο-περιοχή) Γιάσλο, που βρισκόταν στην Περιφέρεια Κρακοβίας.
Από το 1940 έως το 1943, ο SS-Hauptsturmführer Δρ. Βίλχελμ Ράσβιτς συντόνιζε τις αντιεβραϊκές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν στο Κράις Γιάσλο. Υπό την εξουσία του Ράσβιτς βρισκόταν ο Συνοριακός Αστυνομικός Σταθμός (Grenzpolizeikommissariat, GPK) που ήταν επικεφαλής μιας μονάδας της Γερμανικής Χωροφυλακής που στάθμευε στο Φρίστακ. Η Γερμανική Χωροφυλακή ήταν επικεφαλής της πολωνικής αστυνομίας. Το 1939, οι Γερμανοί δημιούργησαν μία Γιούντενρατ αποτελούμενη από Εβραίους πρεσβυτέρους, την οποία τοποθέτησαν υπό την περιφερειακή Γιούντενρατ του Κράις Γιάσλο στις 29 Απριλίου 1940. Η Γιούντενρατ του Φρίστακ ήταν επικεφαλής της δικής του μονάδας της εβραϊκής αστυνομίας και κατηγορήθηκε για τη στρατολόγηση Εβραίων μεταξύ 15 και 60 ετών για καταναγκαστική εργασία. Το 1940, η Γιούντενρατ του Φρίστακ ανέλαβε επίσης τη διαχείριση των προσφύγων από το Λοτζ, το Σλάσκ, την Κρακοβία και τα γύρω χωριά. Τέλος, ήταν υπεύθυνη για τη διανομή τροφίμων. Η επιδείνωση των συνθηκών έκανε τη Γιούντενρατ να καλέσει την οργάνωση Εβραϊκής Κοινωνικής Αυτοβοήθειας (ΕΚΑ) να υποστηρίξει τους ανθρώπους του Φρίστακ που ήταν επικίνδυνα κοντά στην πείνα το 1940. Την εποχή αυτή, 283 Εβραίοι έλαβαν υλική βοήθεια ενώ 1.440 έλαβαν οικονομική βοήθεια. Στις 7 Ιουνίου 1941, η ΕΚΑ ίδρυσε ένα παράρτημα στο Φρίστακ για να βοηθήσει όχι μόνο τους Εβραίους του Φρίστακ, αλλά και να επεκτείνει την υποστήριξή τους στις εβραϊκές κοινότητες στη Βισνιόβα και στο Οντζίκον. Τελικά, η ΕΚΑ μπόρεσε να παράσχει βοήθεια μόνο σε 325 από τους 400 Εβραίους του Φρίστακ που είχαν υποβάλει αίτηση.
Η μοίρα των πρώτων Εβραίων που απελάθηκαν από το Φρίστακ ήταν αυτή της μαζικής δολοφονίας στο δάσος του Βαζίτσε. Οι Γερμανοί πυροβόλησαν τους 800 ανθρώπους σε τρεις τάφους. Όσοι δεν είχαν σκοτωθεί αμέσως θάφτηκαν ζωντανοί. Το γκέτο εκκαθαρίστηκε στις 18 Αυγούστου του ίδιου έτους, με τους υπόλοιπους Εβραίους να μεταφέρονται στο γκέτο του Γιάσουο. Αυτοί στάλθηκαν λίγες μέρες αργότερα στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραϊκά γκέτο στην υπό ναζιστική κατοχή Πολωνία
Σκιά (αναλυτική ψυχολογία)
Σύμφωνα με τον Γιουνγκ: «''Η σκιά προσωποποιεί οτιδήποτε αρνείται να αναγνωρίσει το υποκείμενο γύρω από τον εαυτό του. Προβάλλεται πάνω στο άτομο άμεσα ή έμμεσα. Για παράδειγμα, κατώτερα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα και άλλες ασύμβατες τάσεις» (C.W.'' 9, i, παρ. 513). Επιπλέον, «... ''η σκιά είναι εκείνη η κρυμμένη, απωθημένη, στο μεγαλύτερο μέρος της κατώτερη, ένοχη προσωπικότητα, της οποίας οι έσχατες διακλαδώσεις φθάνουν πίσω στο βασίλειο των ζωικών μας προγόνων και έτσι περιλαμβάνουν ολόκληρη την ιστορική όψη του ασυνείδητου... Μέχρι τώρα πίστευαν ότι η ανθρώπινη σκιά ήταν η πηγή κάθε κακού. Τώρα, όμως, είμαστε βέβαιοι πως ο ασυνείδητος άνθρωπος, δηλαδή η σκιά του, δεν αποτελείται μόνο από ηθικά κατακριτέες τάσεις, αλλά διαθέτει επίσης και έναν αριθμό από καλές ιδιότητες, όπως τα φυσιολογικά ένστικτα, οι κατάλληλες αντιδράσεις, οι ρεαλιστικές διαισθήσεις, οι δημιουργικές παρορμήσεις κ.λπ.» (C.W.'' 9; ii παρ. 422-3).
Η Σκιά στους πρωτόγονους λαούς και την τέχνη
Σημαντικό αρχέτυπο τόσο για το ατομικό όσο και για το συλλογικό ασυνείδητο, η Σκιά στους πρωτόγονους λαούς κάνει την εμφάνισή της μέσα από πολλές προσωποποιήσεις. Είναι ουσιαστικά τμήμα του ατόμου, αποχωρισμένο τμήμα της ύπαρξής του, που ωστόσο παραμένει δεμένο πάνω του σαν «σκιά». Συνεπώς, είναι λογικό για τον πρωτόγονο να θεωρείται «κακός οιωνός» όταν κάποιος πατάει τη σκιά του. Το πρόβλημα που δημιουργείται μπορεί να διορθωθεί μόνο με μια σειρά μαγικών τελετών.
Η μορφή της σκιάς αποτελεί συχνό θέμα και στην τέχνη. Γιατί κατά τη δημιουργική δραστηριότητά του και την επιλογή θεμάτων ο καλλιτέχνης αντλεί κυρίως από τα βάθη τον ασυνείδητού του. Με τις δημιουργίες του εξάπτει το ασυνείδητο του κοινού και αυτό είναι πιθανώς το μεγαλύτερο μυστικό της αποτελεσματικότητάς των καλλιτεχνών. Οι εικόνες και μορφές του ασυνείδητου αναδύονται μέσα του και μεταφέρουν το πανίσχυρο μήνυμά τους σε άλλους, παρόλο που εκείνοι δεν μπορούν να αναγνωρίζουν την πηγή της «έκστασης» τους. Ο Φρανκενστάιν της Σέλεϊ, ο ''Δρ. Τζέκιλ και ο κύριος Χάιντ του Στίβενσον, ή ο Μεφιστοφελής'', ο σκοτεινός χαρακτήρας του Φάουστ, είναι διακριτά παραδείγματα της καλλιτεχνικής έκφρασης του θέματος της σκιάς (Jacobi, 2005, 155).
Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου είναι μουσείο στο Ναύπλιο της Αργολίδας στην Ελλάδα.
Σχετικά με το Μουσείο
Το μουσείο στεγάζεται σε βενετικό κτίριο που χτίστηκε το 1713 και διαθέτει εκθέματα της παλαιολιθικής περιόδου από την Τίρυνθα, την Ασίνη, το Μπερμπάτι και την Παλαιά Επίδαυρο, της Χαλκολιθικής περιόδου, της Μεσοελλαδικής περιόδου, της μυκηναϊκής περιόδου, της Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου απ'όλη τη νότια Αργολίδα. Το μουσείο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Ναυπλίου. Στεγάζεται στο κτίριο των παλαιών Ενετικών στρατώνων.Από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα του  Μουσείου Ναυπλίου  είναι η πανοπλία Δέντρων. Υπάρχει μάλιστα περιγραφή από τον Όμηρο στην Ιλιάδα [https://el.wikisource.org/wiki/%CE%99%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%82/%CE%9A#v260 στίχοι 260 ως 271. από Βικιθήκη]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναύπλιο Ναύπλιο
Κωνική τομή
thumb|268x268px|Κωνικές τομές
Κωνική τομή ονομάζεται μία καμπύλη που προκύπτει από την τομή κώνου και επιπέδου, ή ακριβέστερα, από την τομή ενός επιπέδου με δύο ίσες ορθές άπειρες κωνικές επιφάνειες που έχουν κοινό άξονα και συνδέονται στην κορυφή τους (ο ένας κώνος εφαρμόζει "αναποδογυρισμένος" πάνω στην κορυφή του άλλου). Όλες οι καμπύλες το πολύ δεύτερης τάξης στο επίπεδο είναι κωνικές τομές.
Η θέση του επιπέδου ως προς τον κώνο καθορίζει τη μορφή της κωνικής τομής:
Ενιαίος ορισμός κωνικών τομών
Ο σταθερός αυτός λόγος\,\epsilon ονομάζεται εκκεντρότητα. Μπορεί να αποδειχθεί ότι:
Η απόσταση της εστίας Ε από την διευθετούσα δ ορίζεται ως εστιακή παράμετρος και συμβολίζεται με p.
Γενική εξίσωση κωνικής τομής
Κάθε γεωμετρικός τόπος που αντιπροσωπεύεται από μια εξίσωση \,f(x,y)=0 δευτέρου βαθμού είναι ένας από τους εξής: σημείο, μια ευθεία, δύο ευθείες, κύκλος, παραβολή, έλλειψη ή υπερβολή.
Η γενική εξίσωση \,f(x,y)=0 δευτέρου βαθμού μπορεί να γραφτεί ως:
Θα αρχίσουμε την μελέτη μας εξετάζοντας εάν μπορούμε να απαλείψουμε του όρους πρώτου βαθμού από την ανωτέρω εξίσωση. Προς τον σκοπό αυτό θα μεταφέρουμε την αρχή των αξόνων στο σημείο \,(x_0,y_0) θέτοντας:
\,x=x'+x_0
\,y=y'+y_0
και αντικαθιστώντας αυτές τις τιμές των \,x,y στην γενική εξίσωση λαμβάνουμε:
όπου
στην περίπτωση κατά την οποία οι τιμές για τα \,x_0,y_0 ορίζονται και είναι ως ακολούθως:
Κατόπιν αυτού η γενική εξίσωση μπορεί να γραφτεί (παραλείποντας τις από τις μεταβλητές \,x,y)
όπου το \,F' προκύπτει μετά από αντικατάσταση των \,x_0,y_0 στην εξίσωση για το \,F ανωτέρω και είναι:
Επιπλέον να σημειώσουμε ότι εάν η ανωτέρω εξίσωση ικανοποιείται από ένα οποιοδήποτε ζεύγος αριθμών \,(x_1,y_1) τότε ικανοποιείται και από το  και άρα συνεπώς η νέα αρχή των αξόνων συντεταγμένων αποτελεί και το κέντρο του γεωμετρικού τόπου που αντιπροσωπεύει η γενική εξίσωση.
Δηλαδή εάν τότε ο γεωμετρικός τόπος \,f(x,y) έχει κέντρο του οποίου οι συντεταγμένες είναι \,(x_0,y_0) όπως αυτές προσδιορίστηκαν ανωτέρω.
Ακολούθως θα απλοποιήσουμε περαιτέρω την εξίσωση αλλάζοντας διεύθυνση στους άξονες συντεταγμένων. Προς τον σκοπό αυτό θέτουμε:
Σκοπός μας είναι να αλλάξουμε την διεύθυνση των αξόνων κατά μια γωνία \,\phi τέτοια ώστε να απαλειφθεί ο όρος \,x'y'. Κατά συνέπεια θα υπολογίσουμε την γωνία \,\phi η οποία μηδενίζει τον συντελεστή του όρου \,x'y', δηλαδή θέλουμε:
οπότε με απλοποίηση (παραλείποντας τις ' των μεταβλητών \,x,y) έχουμε:
και αφού προκύπτει ότι:
οπότε
(1) Εάν \,F'=0:
(2) Εάν \,F'\neq0 μπορούμε να γράψουμε:
\,
Εάν \,B^2-4AC=0 δεν είναι εφικτό εκτελέσουμε τον μετασχηματισμό μεταφοράς των αξόνων του συστήματος συντεταγμένων και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να απαλείψουμε τους όρους πρώτου βαθμού της γενικής εξίσωσης \,f(x,y)=0.
Παραπομπές
*
2947 Κίπενχαν
Ο Κίπενχαν (Kippenhahn) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1955 από τον Ολλανδή αστρονόμο Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστροφυσικού Ρούντολφ Κίπενχαν (Rudolf Kippenhahn).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κιπενχαν
Αρχαίο Δίον
Το αρχαίο Δίον είναι αρχαιολογικός τόπος των ερειπίων της αρχαίας πόλης της Μακεδονίας, στα σύνορα της Θεσσαλίας κοντά στον Θερμαϊκό και τον ποταμό Αλιάκμονα. Φέρεται ότι πήρε το όνομά του από τον ναό του Δία Υψίστου, οι θεμελιώσεις του οποίου διακρίνονται σήμερα κοντά στον ναό της Ίσιδας. Από τις άλλες δύο πόλεις που φέρουν το ίδιο όνομα, η μία βρίσκεται στη χερσόνησο της Χαλκιδικής και στον Στρυμονικό κόλπο και η δεύτερη στην Εύβοια, στο ακρωτήριο Κήναιον κοντά στις Διάδες Αθήνες
Σημειώσεις-παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μακεδονία
Ντέιβιντ Γκάρικ
Ο Ντέιβιντ Γκάρικ (David Garrick) (19 Φεβρουαρίου 1717 - 20 Ιανουαρίου 1779) ήταν Άγγλος ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, ιδιοκτήτης θεάτρου και παραγωγός που επηρέασε σχεδόν όλες τις πτυχές του θεάτρου καθ' όλη την διάρκεια του 18ου αιώνα.
Ήταν μαθητής και φίλος του Σάμιουελ Τζόνσον. Εμφανίστηκε σε αρκετά ερασιτεχνικά θεατρικά έργα και με την εμφάνισή του στον ομώνυμο ρόλο του έργου του Σαίξπηρ Ριχάρδος ο Γ', έλαβε την αναγνωρισιμότητα του κοινού και των κριτικών.
Εντυπωσιασμένος από τον ρόλο του στον Ριχάρδο τον Γ', ο θεατρικός επιχειρηματίας Τσαρλς Φλίτγουντ προσέλαβε τον Γκάρικ για μια σεζόν στο "Theatre Royal", της "Drury Lane". Ο Γκάρικ παρέμεινε στο θέατρο αυτό για τα επόμενα πέντε χρόνια αναβαθμίζοντας τον εαυτό σε συνέταιρο της επιχείρησης. Αυτή η ενέργεια οδήγησε τον Γκάρικ να γίνει διευθυντής του "Theatre Royal", της "Drury Lane", για τα επόμενα 29 χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων έγινε ένα από τα ηγετικά θέατρα στην Ευρώπη. Την ημέρα του θανάτου του, τρία χρόνια μετά την συνταξιοδότησή του από το Drury Lane και το θέατρο, κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Αββαείο του Ουέστμινστερ όπου τάφηκε στην «».
Ως ηθοποιός, ο Γκάρικ προώθησε την ρεαλιστική υποκριτική η οποία του χάρισε αναγνωρισιμότητα στην αρχή της καριέρας του. Η υποκριτική του ικανοποίησε ένα μεγάλο μέρος του κοινού ενώ η σκηνοθεσία του σε αρκετούς από τους καλύτερους ηθοποιούς του αγγλικού θεάτρου επηρέασε το ύφος τους επίσης. Κατά την θητεία του ως διευθυντής στο Drury Lane, ο Γκάρικ φρόντισε επίσης να αναμορφώσει την συμπεριφορά του κοινού. Παρόλο που αυτό προκάλεσε την δυσαρέσκεια ενός μέρους του θεατρόφιλου κοινού, αρκετές από τις μεταρρυθμίσεις του απέδωσαν καρπούς. Ο Γκάρικ προώθησε μεταρρυθμίσεις και σε ζητήματα σκηνοθεσίας, όπως στην σκηνογραφία, τα κοστούμια και τα ειδικά εφέ.
Η επιρροή του Γκάρικ επεκτάθηκε και στην λογοτεχνική πλευρά του θεάτρου. Οι κριτικοί δήλωναν ομόφωνα ότι δεν ήταν καλός θεατρικός συγγραφέας αλλά ότι η προσπάθειά του να φέρει τον Σαίξπηρ κοντά στο σύγχρονο κοινό είναι σημαντική. Επιπλέον, εισήγαγε αρκετά παλαιότερα θεατρικά έργα στο ρεπερτόριό του που ενδέχεται να είχαν ξεχαστεί. Στο ρεπερτόριό του περιλαμβάνονταν πολλά έργα της εποχής της. Πράγματι, ενώ επηρέασε το θέατρο προς το καλύτερο, κέρδισε μια καλύτερη φήμη για τους ανθρώπους του θεάτρου. Αυτό το επίτευγμα οδήγησε τον Σάμιουελ Τζάκσον να σχολιάσει ότι "το επάγγελμά του έκανε τον ίδιο πλούσιο και το ίδιο το επάγγελμα του ηθοποιού σεβαστό".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς
Αβιλιάνο
Το Αβιλιάνο (Avigliano) είναι πόλη και έδρα δήμου (comune) της ΝΝΚ. Ιταλίας, στην επαρχία Ποτέντσα, της περιφέρειας Μπαζιλικάτα (Basilicata). Ο δήμος έχει έκταση 85,48 χμ² και πληθυσμό 11.722 κατοίκους (Σεπτέμβριος 2013).
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβιλιανέζε (-α) (πληθ. Αβιλιανέζι (-ε)) (Aviglianese-a, Aviglianesa-e).
Γεωγραφία
240px|thumb|left|Άποψη του Αβιλιάνο Το Αβιλιάνο είναι κτισμένο σε σχετικά μεγάλο υψόμετρο (543 min-1239 max), στην περιφέρεια της Μπαζιλικάτα, περιστοιχιζόμενο από βουνοκορφές, όπως τις Καρούζο (Caruso, 1239 μ.), Καρμίνε (Carmine, 1228 μ.) και Άντζελο (Angelo, 1121 μ.). Λόγω της πολύ υψηλής σεισμικότητας της περιοχής, η πόλη κατατάσσεται στη  ζώνη 1, σύμφωνα με το ιταλικό σύστημα σεισμικής κατάταξης. Από την Ποτέντσα, πρωτεύουσα της επαρχίας, απέχει μόλις 20 χλμ. προς τα ΒΔ, μέσω της εθνικής οδού SP6, ενώ είναι και σημαντικός σιδηροδρομικός σταθμός.
Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία της πόλης είναι 12 °C. Η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου είναι 3,3 °C, καθιστώντας τον, τον πιο κρύο μήνα ετησίως. Αντίθετα, ο Ιούλιος είναι ο θερμότερος μήνας, με μέση θερμοκρασία 21,4 °C. Η ετήσια μέση ακραία θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ -12 °C και 38 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 844 χιλιοστά, με υψηλό τα 1.192 χιλιοστά και χαμηλό τα 679 χιλιοστά. Η πόλη κατατάσσεται στην κλιματική ζώνη Ε, σύμφωνα με το ιταλικό σύστημα κλιματικής κατάταξης.
Ιστορία
Τα πρώτα τεκμηριωμένα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του Αβιλιάνο βρίσκονται στο Μεσαίωνα, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές θεωρίες για την προέλευση της πόλης. Ένας μύθος υποστηρίζει ότι η πόλη ιδρύθηκε από τους Σαβελλιανούς -κλάδο των Σαβίνων-. Το πρώτο έγγραφο στο οποίο μνημονεύεται η πόλη χρονολογείται από το 1127, υπό την κατοχή των Νορμανδών. Κατά τον επόμενο αιώνα, ο Φρειδερίκος Β’ αποφάσισε να κτίσει το κάστρο Λαγκοπεζόλε (Lagopesole), που το χρησιμοποιούσε τα καλοκαίρια ως κυνηγετικό θέρετρο. Το 1290 κτίστηκε το πρώτο μοναστήρι των Δομινικανών Πατέρων στη Μπαζιλικάτα. 240px|thumb|left|Η Εκκλησία και Μοναστήρι της Παναγίας των Αγγέλων στο Αβιλιάνο Το 1694 έπεσε λιμός στην πόλη, ως αποτέλεσμα μακράς ξηρασίας από το σεισμό της 8ης Σεπτεμβρίου, που είχε σχετικά περιορισμένες απώλειες. Ο πληθυσμός έκανε τάμα να κτίσει ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στην Παναγία (del Carmine), που την έσωσε από περαιτέρω καταστροφή. Δύο χρόνια αργότερα, άρχισε η κατασκευή του παρεκκλησίου στο Μοντανιόλα (Montagnola) που μετονομάστηκε σε Monte Carmine. Το 1799, οι ευγενείς, οι κάτοικοι και οι θρησκευτικές αρχές υποστήριξαν τη Δημοκρατία της Νάπολης, με τις εξεγέρσεις του 1820 και 1848. Μετά την άφιξη του Γκαριμπάλντι στη Σικελία τον Μάιο του 1860, ο 124 πόλεις της Μπαζιλικάτα χωρίστηκαν σε 10 επιμέρους κέντρα εξέγερσης και η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Βουρβόνους πριν από την άφιξή του εκεί. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα σημαδεύτηκε από την παρουσία και δράση του «ληστή» Κάρμινε Κρόκκο ή Ντονατέλλο (Carmine Crocco), ο οποίος μετά την συνένωση της Ιταλίας, πέρασε στην πλευρά των Βουρβόνων και λυμαινόταν την περιοχή με άτακτο στρατό 2000 ανδρών.
Οικονομία
Εριοϋφαντουργία.
Αξιοθέατα
240px|thumb|left| Το Κάστρο Λαγκοπεζόλε στο Αβιλιάνο
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Μπαζιλικάτα
Αταετζίνα
Η Αταετζίνα (πορτογαλικά: Atégina) είναι η Θεά της αναγέννησης (Άνοιξη), γονιμότητας, φύσης, και θεραπείας στη Λουζιτανική μυθολογία. Θεωρείται επίσης ώς η Λουζιτανική θεά της σελήνης. Πιστεύεται πώς το όνομα της Αταετζίνα προέρχεται από τα Κέλτικα Ate + Gena, που σημαίνει «αναγεννημένος». Ο συγγραφέας και ερευνητής Moisés Espírito Santo ισχυρίζεται πως το όνομα συνδυάζει τα Atta και Jana, το πρώτο ως επίθετο της αρχετυπικής μητέρας-θεάς και το δεύτερο να δεικνύει της Ρωμαϊκή θεότητα Jana (σύντροφο του Ιανού) ή, αρκετά πιθανά, της σεληνιακής θεάς Ντιάνα. Ο Espírito Santo ισχυρίζεται επίσης πως η Αταετζίνα είναι σύνθετη θεότητα που προέρχεται από συγκρητικές τάσεις.
Το ιερό ζώο της Αταετζίνα ήταν η κατσίκα.
Λατρευόταν στη Λουζιτανία και την Μπέτικα. Ιερά υπήρχαν επίσης αφιερωμένα στην Αταετζίνα στο Έλβας (Πορτογαλία), και στις Μεντίνα και Καθέρες στην Ισπανία, καθώς και σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα κοντά στον ποταμό Γουαδιάνα. Ήταν μία από τις βασικές θεές που λατρευόταν στη Μυρτίλις (σημερινή Μέρτολα, Πορτογαλία), Παξ Γιούλια (Μπέχα, Πορτογαλία) και ιδιαίτερα στην πόλη της Τουρομπρίγκα, της οποίας η ακριβής τοποθεσία είναι αβέβαιη. Η περιοχή αυτή ήταν γνωστή ως η κέλτικη Μπαετούρια.
Κάποιες επιγραφές σχετίζουν τη θεά αυτή με την Προσερπίνα: ATAEGINA TURIBRIGENSIS PROSERPINA. Η σύνδεση αυτή επήλθε περίπου κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Δήμος Τρικκαίων
Ο Δήμος Τρικκαίων είναι δήμος της περιφέρειας Θεσσαλίας με έδρα τα Τρίκαλα. Η συνολική έκταση του Δήμου είναι 608.48 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 81.355 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (74.592 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Η σημερινή μορφή του δήμου προέκυψε, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την επέκταση του αρχικού δήμου Τρικκαίων με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παληοκάστρου, Εστιαιώτιδας, Καλλιδένδρου, Μεγάλων Καλυβίων, Φαλωρείας, Παραληθαίων και Κόζιακα.
Ιστορία
Στο βάθος των αιώνων χάνεται η ιστορία της πόλης των Τρικάλων.
Αρχικώς η πόλη έφερε το όνομα Τρίκκη ή Τρίκη ή Τρίκα, από τη νύμφη Τρίκη, κόρη κατ’ άλλους του Πηνειού ή κατ’ άλλους, κόρη του μυθικού ήρωα Ασωπού και της συζύγου του Υψέως.
Στα Τρίκαλα γεννήθηκε και έδρασε ο περίφημος γιατρός της αρχαιότητας, Ασκληπιός.
Η Τρίκκη πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με τριάντα πλοία, των οποίων ηγήθηκαν οι γιοι του Ασκληπιού, Μαχάονας και Ποδαλείριος, επίσης φημισμένοι γιατροί. Τον 7ο αιώνα ο Ασκληπιός θεοποιήθηκε.
Η Τρίκκη φημιζόταν κατά την αρχαιότητα για τα άλογά της, τα οποία εικονίζονται στα γλυπτά του Παρθενώνα.
Από τον 5ο αι. ως τον 4ο αι. π.Χ. έκοψε νομίσματα αργυρά και χάλκινα. Τα νομίσματα εικονίζουν στη μια όψη τη νύμφη Τρίκκη με κάτοπτρο και στην άλλη τον Ασκληπιό με τη ράβδο ζωής και καθήμενο μαζί με τον Ιερό Όφι. Φέρουν την επιγραφή «ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ». Ο Ασκληπιός εμφανίζεται σε νομίσματα της Τρίκκης τον 4ο αι. π.Χ.
Τον 4ο αι. μ.Χ. η πόλη αποτέλεσε έδρα επισκοπής και έμεινε στην εκκλησιαστική ορολογία ως Τρίκκη.
Η ονομασία Τρίκαλα πρωτοαναφέρεται από την Άννα Κομνηνή τον 12ο αι μ.Χ. στην Αλεξιάδα. Το Μεσαίωνα Γότθοι, Σλάβοι, Βούλγαροι λεηλάτησαν την πόλη. Το 1081 μ. Χ. η πόλη καταστράφηκε από τους Νορμανδούς του Βοημούνδου.
Κασέμ Σολεϊμανί
Ο Κασέμ Σολεϊμανί (, γεν. 11 Μαρτίου 1957, Κανάτ-ε-Μάλεκ, Ραμπόρ, Κερμάν, Ιράν - 3 Ιανουαρίου 2020, Βαγδάτη, Ιράκ ) ήταν Ιρανός στρατιωτικός ηγέτης, υποστράτηγος και διοικητής των ειδικών δυνάμεων αλ-Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης για ειδικές επιχειρήσεις εκτός του Ιράν. Οι Αλ-Κουντς, υπό την ηγεσία του Σολεϊμανί παρείχαν στήριξη στις δυνάμεις της Χαμάς και της Χεζμπολάχ στην Παλαιστίνη και τον Λίβανο, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής κατάστασης στο Ιράκ μετά την απόσυρση αμερικανικών στρατευμάτων από εκεί. Από το 2012, οι ιρανικές δυνάμεις υποστήριξαν τις δυνάμεις του Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία. Ο Σολεϊμανί συμμετείχε επίσης στις επιχειρήσεις παροχής βοήθειας στην κυβέρνηση του Ιράκ για την καταπολέμηση των τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους (2014-2015). Στις 3 Ιανουαρίου 2020 σκοτώθηκε στη Βαγδάτη, από αεροπορική επιδρομή μη-επανδρωμένων αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Το 1204 όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, τα Τρίκαλα και όλη η Θεσσαλία αποτέλεσαν το Δεσποτάτο της Ηπείρου, με ηγεμόνα τον Μιχαήλ Α’ Κομνηνό.
Κασέμ Σολεϊμανί
Θεωρείται εθνικός ήρωας στο Ιράν. Έχουν δημιουργηθεί ακόμη και ταινίες, τραγούδια και άλλα προς τιμήν του. Στην Ελλάδα έχει δημοσιευτεί το 2021 το βιβλίο « ο ευτυχισμένος φίλος μας» από τις εκδόσεις Ταξιδευτής που είναι στιγμιότυπα από την ζωή του.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Τον 14ο αι. μ. Χ. τα κατέλαβαν οι Σέρβοι του Στέφανου Δουσάν και έγιναν έδρα του Σέρβου Πρελιούμπ και του Συμεών Ούρεος. Την εποχή της σερβικής κατοχής κτίστηκαν τα μοναστήρια των Μετεώρων.
Κασέμ Σολεϊμανί
Πρώτα χρόνια
Ο Κασέμ Σολεϊμανί γεννήθηκε το 1957 σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια στο ορεινό χωριό Κανάτ-ε-Μάλεκ στην επαρχία Ραμπόρ της νοτιοανατολική επαρχία Κερμάν. Ο πατέρας του, ο οποίος είχε ένα χωράφι από τις μεταρρυθμίσεις του Σάχη, είχε χρεωθεί με ένα δάνειο 100 τομάν. Ως εκ τούτου, έχοντας αποφοιτήσει μόνο από το δημοτικό σχολείο, ο 13χρονος Κασέμ και ένας συγγενής του πήγαν να εργαστούν στην επαρχιακή πρωτεύουσα Κερμάν όπου εργάστηκαν στις κατασκευές για να ξεχρεώσουν τον πατέρα του. Σύμφωνα με τον Σουλεϊμανί πληρώνονταν δύο τομάν την ημέρα. Μετά την αποπλήρωση του δανείου, το 1975, ξεκίνησε να εργάζεται στο τοπικό τμήμα επεξεργασίας νερού, όπου μετά από λίγο έγινε βοηθός μηχανικός.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Το 1393 καταλήφθηκαν για πρώτη φορά από τους Τούρκους. Απελευθερώθηκαν το 1403 για να υποταχθούν οριστικά το 1421.
Κασέμ Σολεϊμανί
Πρώτα χρόνια
Ο νεαρός Σολεϊμανί υποστήριξε τις ιδέες της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979 και εντάχθηκε στους Φρουρούς της Επανάστασης. Ο Σολεϊμανί ανελίχθηκε γρήγορα. Αφού ολοκλήρωσε μαθήματα διάρκειας 45 ημερών για νέους μαχητές, ο Σολεϊμανί άρχισε να εκτελεί μη στρατιωτικά καθήκοντα. Στον Σολεϊμανί είχε ανατεθεί η διασφάλιση της αδιάλειπτης παροχής νερού στην επαρχία Κερμάν.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Κατά την Τουρκοκρατία και μέχρι το μισό του 18ου αι. ήταν πρωτεύουσα της Θεσσαλίας. Την ίδια εποχή ιδρύθηκαν στην πόλη ελληνικές σχολές. Σε μια από αυτές σπούδασε ο περίφημος Διονύσιος ο «Φιλόσοφος».
Κασέμ Σολεϊμανί
Πρώτα χρόνια
Το 1980 είχε την πρώτη στρατιωτική εμπειρία του κατά τη διάρκεια επιχείρισης καταστολής κουρδικής εξέγερσης στην επαρχία Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, παρόλο που δεν διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην επιχείρηση αυτή.
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ
Όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν εισέβαλε στο Ιράν στις 22 Σεπτεμβρίου 1980, ο Σολεϊμανί εντάχθηκε στους Φρουρούς της Επανάστασης και πολέμησε στον πόλεμο. Ωστόσο, με το ξέσπασμα των εχθροπραξιών, έγινε γνωστός κυρίως από τις τολμηρές επιχειρήσεις αναγνώρισης πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Χάρη σε αυτό, προβιβάστηκε γρήγορα και όταν ήταν 30 ετών του είχαν ήδη αναθέσει την ηγεσία της 41ης μεραρχίας Θαραλλάχ.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Στο Αγροτικό Κίνημα που ακολούθησε με αίτημα την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών των μεγαλογαιοκτημόνων και τη διανομή τους στους ακτήμονες αγρότες, τα Τρίκαλα πρωτοστάτησαν με τη δημιουργία του πρώτου Γεωργικού Συνδέσμου το 1906 (πρόεδρός του ο Γεώργιος Σπυρόπουλος από τα Μεγάλα Καλύβια).
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, τα Τρίκαλα ανέδειξαν την ηγετική φυσιογνωμία του Γεωργίου Κονδύλη (στρατηγός, Υπουργός, Πρωθυπουργός, Αντιβασιλιάς).
Κασέμ Σολεϊμανί
Υπηρεσία στον στρατό
Το 1999, κατά την διάρκεια της φοιτητικής εξέγερσης στην Τεχεράνη, ήταν ένας από τους 24 στρατηγούς των Φρουρών της Επανάστασης οι οποίοι έστειλαν επιστολή στον Μοχάμαντ Χαταμί, ειδοποιώντας τον ότι αν δεν καταστείλει την εξέγερση, ο στρατός μπορεί να κάνει πραξικόπημα εναντίον του.
Στη δεκαετία του 1990, διέταξε μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης σε επιχείρηση καταπολέμησης της διακίνησης ναρκωτικών.
Δήμος Τρικκαίων
Ιστορία
Στην Εθνική Αντίσταση (1941-44) επικεφαλής του Ε.Α.Μ.-ΕΛ.Α.Σ. ήταν ο τρικαλινός στρατηγός Στέφανος Σαράφης.
Κασέμ Σολεϊμανί
Υπηρεσία στον στρατό
Η ακριβής ημερομηνία διορισμού του ως διοικητή των δυνάμεων αλ-Κουντς δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά ο Αλί Αλφονέχ δηλώνει ότι έγινε ανάμεσα στις 10 Σεπτεμβρίου 1997 με 21 Μαρτίου 1998. Θεωρούταν ως πιθανός διάδοχος του στρατηγού Γιαχία Ραχίμ Σαφαβί στο αξίωμα του διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης όταν ο Σαφαβί εγκατέλειψε τη θέση του το 2007. Το 2008 ηγήθηκε μιας ομάδας ερευνητών οι οποίοι ερεύνησαν τον θάνατο του Ιμάντ Μουγνία. Ο Σολεϊμανί βοήθησε στον κανονισμό εκεχειρίας ανάμεσα στον ιρακινό στρατό και τον στρατό Μαχντί το 2008
Δήμος Τρικκαίων
Smart Trikala
μικρογραφία Ο Δήμος Τρικκαίων είναι ο πρώτος ψηφιακός Δήμος της Ελλάδας. Από το 2004 καθιέρωσε το free wifi και έγινε ο πρώτος Δήμος που ασχολήθηκε ενεργά με την τεχνολογία και την καινοτομία, ιδρύοντας και την e-trikala ΑΕ. Το 2017 παρουσίασε το πρόγραμμα Smart Trikala, που αποτελεί πανελλήνια καινοτομία σε θέματα διαχείρισης της τεχνολογίας και πρωτότυπων προγραμμάτων προς όφελος της διοίκησης και των πολιιτών.
Κασέμ Σολεϊμανί
Υπηρεσία στον στρατό
Ήταν ο επικεφαλής της επιχείρησης έρευνας και διάσωσης για την αναζήτηση και διάσωση του Κονσταντίν Μουράχτιν, του πιλότου του καταρριφθέντος Σουχόι.
Δήμος Τρικκαίων
Smart Trikala
thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Τρικκαίων.|αριστερά
Κασέμ Σολεϊμανί
Κυρώσεις
Το όνομά του περιλαμβανόταν στη λεγόμενη «μαύρη λίστα» του ΟΗΕ. Αυτή η μαύρη λίστα περιλαμβάνει 15 ιρανούς υψηλόβαθμους στρατιωτικούς και πολιτικούς οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι ως συμμέτοχοι στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Θάνατος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Abu_Mahdi_al-Muhandes_&_Qasem_Soleimani01.jpg|μικρογραφία|Ο Κασέμ Σουλεϊμανί (αριστερά) και ο Αμπού Μαγντί αλ-Μουχαντίς (δεξιά). Δολοφονήθηκαν με αεροπορική επιδρομή drone των ΗΠΑ. Στις 3 Ιανουαρίου του 2020 ο Σολεϊμανί δολοφονήθηκε με επιδρομή drone της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ. Ο θάνατος του Σολεϊμανί επιβεβαιώθηκε από τον στρατό του Ιράν και το PressTV. Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, η ειδική επιχείρηση για την εξουδετέρωση του Σολεϊμανί πραγματοποιήθηκε με εντολή του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ενώ το αμερικανικό Κογκρέσο δεν ειδοποιήθηκε για την επιχείρηση των ΗΠΑ. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης ανέφεραν ότι το αυτοκίνητο του Σολεϊμανί καταστράφηκε από πυραύλους που εκτόξευσε drone (μη επανδρωμένο αεροσκάφος).
Δήμος Τρικκαίων
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Τρικκαίων διαιρείται σε 8 «Δημοτικές Ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 8 συγχωνευθέντες Δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «Δημοτικές Κοινότητες» ή «Τοπικές Κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα δημοτικά διαμερίσματα (δ.δ.) των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές Δημοτικές ή Τοπικές Κοινότητες του εκάστοτε Δήμου ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης.
Κασέμ Σολεϊμανί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί Σιίτες Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Ιρανοί στρατιωτικοί
Δήμος Τρικκαίων
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
Τρικκαίων
Η Δημοτική Ενότητα Τρικκαίων, από την οποία αποτελείτο ο Δήμος πριν την επέκτασή του, περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα Τρικάλων με πληθυσμό 62.154 κατοίκους.
Παληοκάστρου
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Παληοκάστρου καταλαμβάνει έκταση 198 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 2.732 κατοίκους.
Ο πρώην Δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Παλαιόπυργο
Περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές κοινότητες και οικισμούς:
Εστιαιώτιδας
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Εστιαιώτιδας καταλαμβάνει έκταση  39,8 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 2.729 κατοίκους.
Ο πρώην Δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Μεγαλοχώρι.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Καλλιδένδρου
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Καλλιδένδρου καταλαμβάνει έκταση 21,8 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 2.193 κατοίκους.
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Βαλτινό.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Μεγάλων Καλυβίων
Ο πρώην Δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα τα Μεγάλα Καλύβια.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω Δημοτικές ή Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Φαλωρείας
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Φαλωρείας καταλαμβάνει έκταση 76 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 3.966 κατοίκους.
Ο πρώην Δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Κεφαλόβρυσο.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Παραληθαίων
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Παραληθαίων καταλαμβάνει έκταση 98 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 2.660 κατοίκους.
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Ρίζωμα.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Κόζιακα
Η Δημοτική Ενότητα (πρώην Δήμος) Κόζιακα καταλαμβάνει έκταση 59 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 2.123 κατοίκους.
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Πρίνο.
Περιελάμβανε τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:
Δήμαρχοι Κόζιακα
Δήμαρχοι Κόζιακα διετέλεσαν οι:
Δήμαρχος Τρικκαίων
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2014, Δήμαρχος Τρικκαίων είναι ο Δημήτρης Παπαστεργίου.
Δημοτικό Συμβούλιο
Τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου για την περίοδο 2014-2019 ανέρχονται σε 45. Η ιστοσελίδα του Δήμου Τρικκαίων προβάλλει ζωντανά και τις συνεδριάσεις του Σώματος
Δημοτικές εκλογές
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη από την Α Κυριακή ο νυν Δήμαρχος, Δημήτρης Παπαστεργίου
Στις δημοτικές εκλογές του 2014, Δήμαρχος Τρικκαίων εξελέγη ο Δημήτρης Παπαστεργίου. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών έλαβε ποσοστό 53,02% και 19.921 ψήφους, έναντι 46,98% και 17.652 ψήφων του Χρήστου Λάππα
Στις δημοτικές εκλογές του 2010, δήμαρχος του νέου δήμου Τρικκαίων αναδείχθηκε ο Χρήστος Λάππας, που επικράτησε στον δεύτερο γύρο συγκεντρώνοντας ποσοστό 53,70%%
Παραπομπές
Τρικαιων
Γιολάντα Μπάλας
Η Γιολάντα Μπάλας (ρουμανικά: Iolanda Balaș, 12 Δεκεμβρίου 1936 – 11 Μαρτίου 2016) ήταν Ρουμάνα αθλήτρια στίβου, δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης (1960, 1964). Θεωρείται ως η σημαντικότερη αθλήτρια του άλματος εις ύψος και από τις κορυφαίες όλων των αγωνισμάτων στίβου του 20ού αιώνα, παραμένοντας ανίκητη σε 140 συνεχείς αγώνες για μία δεκαετία. Κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ 14 φορές ανεβάζοντάς το από 1,71 μέτρα σε 1,91 μέτρα.
Βιογραφία
Η Μπάλας ήταν ουγγρικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα της. Φοίτησε στο Ρωμαιοκαθολικό Λύκειο Θηλέων στη γενέτειρά της Τιμισοάρα, όπου οι αθλητικές δραστηριότητες ενθαρρύνονταν ιδιαίτερα. Ξεκίνησε το άλμα εις ύψος στα τέλη της δεκαετίας του 1940, έχοντας ως έμπνευση τον Αμερικανό τετράκις Ολυμπιονίκη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 Τζέσε Όουενς παρακολουθώντας μία ταινία με τα επιτεύγματά του. Αγωνιστικά, χρησιμοποίησε παραλλαγή της τότε «μεθόδου του ψαλιδιού» και εξασφάλισε τον πρώτο από τους 19 εθνικούς της τίτλους το 1951 σε ηλικία μικρότερη των 15 ετών. Μετακόμισε στο Βουκουρέστι το 1953 για να προπονηθεί υπό την καθοδήγηση του Ίον Σοτέρ (επίσης άλτη του ύψους, τον οποίο και παντρεύτηκε το 1967) και ήρθε δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1954. Αυτή ήταν η δεύτερη διεθνής εμφάνισή της με την πρώτη ελάχιστα νωρίτερα στους Παγκόσμιους Φοιτητικούς Αγώνες του 1954 στη Βουδαπέστη (ανεπίσημους εκείνη τη χρονιά), όπου πρώτευσε με επίδοση 1,61 μέτρα. Ακολούθησαν άλλοι πέντε επίσημοι τίτλοι στην συγκεκριμένη διοργάνωση.
Η σταδιοδρομία σε κορυφαίο επίπεδο
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη με καλύτερη ατομική επίδοση και παγκόσμιο ρεκόρ 1,75 μέτρων τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, αλλά τελικά κατετάγη μόλις πέμπτη με επίδοση 1,67 μέτρων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Ρώμης του 1960 παρείχαν μια τέλεια απεικόνιση της κυριαρχίας του Μπάλας. Έκανε την πρώτη της προσπάθεια στον τελικό στα 1,73 μ., ύψος το οποίο πέρασε στην πρώτη της προσπάθεια. Στη συνέχεια συνέχισε να θέτει ολυμπιακά ρεκόρ στα 1,77 μ., 1,81 μ. (δεύτερη προσπάθεια) και 1,85 μ. (τρίτη) πριν τελικά αποτύχει τρεις φορές σε προσπάθεια παγκοσμίου ρεκόρ στα 1,87 μέτρα. Η δεύτερη έμεινε πίσω της 14 εκατοστά, η μεγαλύτερη διαφορά νίκης σε παγκόσμιο διαγωνισμό άλματος εις ύψος ως σήμερα. Ο θρίαμβος της ήταν περισσότερο μία επίδειξη των δυνατοτήτων της παρά μία μάχη για το χρυσό, με την ίδια να γίνεται η πρώτη χρυσή Ολυμπιονίκης της χώρας της.
Η Μπάλας ήταν μπροστά από την εποχή της. Μέχρι τις 16 Ιουλίου 1961, είχε πηδήξει 41 αγώνες πάνω από 1,80 μέτρα, ενώ η δεύτερη καλύτερη αθλήτρια στη λίστα τα αντίστοιχα χρόνια είχε καλύτερη επίδοση 1,78 μέτρα. Με το τέλος της σταδιοδρομίας της το 1967, που ήταν αποτέλεσμα τραυματισμού, από 99 επιδόσεις που είχαν γίνει πάνω από 1,80, η Μπάλας κατείχε τους 94. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο ιδιαίτερα δύσκολος παλμός της εποχής αποκαλούμενος «μεθόδος του ψαλιδιού» (αγγλικά: scissors method), χρησιμοποιούταν τροποποιημένος από την ίδια (ονομάζονταν eastern cut-off), γεγονός ενδεικτικό της μεγάλης αξία της και δεδομένων των φυσικών προσόντων και του εξαιρετικού ταλέντο της. Ο σπουδαιότερος ιστορικός του κλασικού αθλητισμού Ρομπέρτο Κουερτσετάνι έγραψε: «Αν υπήρξε ποτέ αθλήτρια που ήταν πάνω από τους συγχρόνους της για έναν φαινομενικά ατελείωτο χρόνο, αυτή ήταν σίγουρα η Γιολάντα Μπάλας». Στο δε βιβλίο του «Στίβος – Σύγχρονη Ιστορία του Στίβου» (Athletics – A Modern History of Track and Field Athletics), ονόμασε εκείνη την εποχή του γυναικείου άλματος εις ύψος «Η Αυτοκρατορία της Γιολάντα».
thumb|Σε προσπάθειά της το 1964 |280px
Μετά την ενεργό δράση
Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση έγινε δασκάλα φυσικής αγωγής. Κατασκεύασε αθλητικές εγκαταστάσεις στη Ρουμανία που πήραν το όνομά της. Της απονεμήθηκαν οι διακρίσεις του Ομότιμου Δασκάλου του Αθλητισμού, το Ρουμανικό Τάγμα «Στεάουα», το Τάγμα  Αθλητικής Αξίας, του  Αξιωματικού του Εθνικού Τάγματος και η «Χρυσή Στήλη», που είναι η υψηλότερη διάκριση της Ρουμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Στίβου (1991–2005) και ήταν Αντιπρόεδρος της Ρουμανικής Ολυμπιακής Επιτροπής (1998–2002). Με εννέα συνεχόμενους τίτλους σε Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου (1957–65) εξακολουθεί να είναι η συν-κάτοχος του ρεκόρ στην ιστορία των διοργανώσεων. Το 1996 την βράβευσε ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ) για την προσφορά της στον αθλητισμό. Το 2000 το περιοδικό Track and Field News την αναγνώρισε ως την κορυφαία του αγωνίσματος του 20ού αιώνα. Το 2012 εισήχθη στο Hall of Fame της IAAF. Η κορυφαία Ρουμάνα αθλήτρια του κλασικού αθλητισμού όλων των εποχών, απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ρουμάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1959 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1961 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Ελένη Αρτυματά
Η Ελένη Αρτυματά (γεν. 16 Μαΐου 1986 στο Παραλίμνι) είναι αθλήτρια του στίβου. Ειδικεύεται στον δρόμο ταχυτήτων στα 100μ. 200μ. 400μ. Είναι η κάτοχος του Εθνικού ρεκόρ Κύπρου στα 200μ με 22.61 από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης το 2010. Κατέχει επίσης το Εθνικό ρεκόρ και στα 400μ με επίδοση 50.80, επίδοση που πέτυχε στην ημιτελική σειρά των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. Δραστηριοποιείται σε διεθνείς διοργανώσεις για την Κύπρο και έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, σε Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, Κοινοπολιτειακούς Αγώνες, Αγώνες Μικρών Κρατών της Ευρώπης αλλά και σε Μεσογειακούς Αγώνες.
Γιουν Τσι-χο
Ο Γιουν Τσι-χο (Yun Chi-ho) (Κορεάτης:윤치호, Chinese characters:尹致昊, 26 Δεκεμβρίου 1864 - 9 Δεκεμβρίου 1945) ήταν αντιστασιακός ακτιβιστής, πολιτικός, φιλόσοφος του φιλελευθερισμού και συνθέτης του εθνικού ύμνου «Confucian classics» της Νοτίου Κορέας Aegukga. Αυτοκτόνησε το 1945.
Πρώτα Χρόνια
Ο Γιουν Τσι-χο γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου του 1864, σε ένα μικρό χωριό της επαρχίας του Τσανγκτσόνγκ. Ο πατέρας του, ο Γιουν Ουνγκ-γεόλ, ήταν ανώτερος υπάλληλος της κυβέρνησης του Γιοζέον και σαν μέλος της αριστοκρατίας, έλαβε αξιοπρεπή μόρφωση. Ο Γιουν Τσι-χο τελειοποίησε τις σπουδές του στα κλασικά του Κομφούκιου και προσπάθησε να λάβει μέρος στις στρατιωτικές εξετάσεις στην ηλικία των δώδεκα ετών.
Η οικογένεια του Γιουν ανήκε στην αριστοκρατία της κορεάτικης δυναστείας του Γιοζέον. Ο εννέα γενιές πίσω προπάππους του, Γιουν Ντου-σου ήταν πρωθυπουργός της χώρας και διάσημος πολιτικός του καιρού του. Ο πατέρας του όμως, ο Γιουν Ουνγκ-γεόλ ήταν νόθος γιός του Γιουν Τσβε-ντονγκ και εκείνα τα χρόνια ήταν μια πολύ ντροπιαστική διάκριση για την οικογένεια.
Ταξίδι στην Ιαπωνία
Λόγω της θέσης του πατέρα του, ο Γιουν Τσι-χο μπορούσε να λάβει μέρος στην επιτροπή εκπροσώπων από την Κορέα, για την παρατήρηση της προόδου στην Ιαπωνία το 1881. Ήταν τότε μόλις δεκαέξι ετών, αλλά αυτή η εμπειρία επηρέασε πολύ τις σκέψεις του για τον εκμοντερνισμό και άρχισε να βλέπει πέρα από το «Απομονωμένο Βασίλειο» που είχε γίνει η χώρα του. Συχνα σύγκρινε την έλλειψη προόδου της Κορέας με τον ταχύτατο εκμοντερνισμό της Ιαπωνίας και έγραφε στα ημερολόγιά του, πως δεν επιθυμούσε τίποτα περισσότερο από το να γίνει η Κορέα ένα σύγχρονο έθνος, όπως η Ιαπωνία.
Σπουδές στην Κίνα
Αργότερα ο Γιουν ταξίδεψε στη Σανγκάη της Κίνας το 1885, όπου σπούδασε στο Αγγλο-Κινέζικο Κολλέγιο, αγγλικά και μαθηματικά, ανάμεσα σε άλλα. Στη Σανγκάη επίσης, ασπάστηκε το χριστιανισμό, κάτι που θα έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο στην υπόλοιπη ζωή του. Ο Γιουν Τσι-χο είδε το χριστιανισμό σαν μια δυνατά εξελισσόμενη φιλοσοφία, η οποία μπορούσε να βοηθήσει την Κορέα να προλάβει την εξέλιξη της Ιαπωνίας και του δυτικού κόσμου.
Ελένη Αρτυματά
Βραβεύσεις
Έχει ψηφιστεί ως καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ) τις χρονιές 2007, 2009, 2012, 2013 και 2021.
Από την Κυπριακή Ομοσπονδία Στίβου (ΚΟΕΑΣ) έχει βραβευθεί με την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της ΚΟΕΑΣ απονέμωντας της, την Αργυρή Νίκη τον Νοέμβριο του 2019.
Γιουν Τσι-χο
Μεταφραστής
Ο Γιουν υπηρέτησε σε σημαντικές κυβερνητικές θέσεις στη διάρκεια της ζωής του. Ήταν ο μεταφραστής στην πρώτη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού εξωτερικών στην Κορέα, Lucius Foote. Ο Foote ήταν αυτός που βοήθησε αργότερα τον Γιουν να σπουδάσει στη Σανγκάη.
Αντιπρόεδρος Μυστικού Συμβουλίου και Εξορία
Υπήρξε αντιπρόεδρος του Μυστικού Συμβουλίου του Δικαστηρίου της Γιοζέον από το 1898 έως την εξορία του το 1899, εξ' αιτίας πιέσεων από αντίπαλες φατρίες της κυβέρνησης. Όσο ήταν εξόριστος στην επαρχία, υπηρέτησε ως δικαστής στην πόλη Γουόνζαν στη Νότια Κορέα. Η εξορία δεν κράτησε πολύ και τον ανακάλεσαν το 1903 να υπηρετήσει ως υφυπουργός εξωτερικών.
Ελένη Αρτυματά
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη από τον Νοέμβριου του 2021 με τον παλιό πρωταθλητή Κύπρου των δρόμων ταχυτήτων, Παναγιώτη Ιωάννου. Μαζί έχουν αποκτήσει έναν γιο τον Μάιο του 2022.
Γιουν Τσι-χο
Λέσχη Ανεξαρτησίας
Όταν γύρισε από τις σπουδές του στο εξωτερικό, υπήρχαν μικρές ομάδες φοιτητών που ζητούσαν κοινωνική και πολιτική μεταρρύθμιση στην Κορέα. Μία από αυτές τις ομάδες ήταν η Λέσχη Ανεξαρτησίας, στην οποία ο Γιουν άρχισε να μετέχει. Η Λέσχη υποστήριζε ότι θα έπρεπε να μαθαίνει ο λαός την ιστορία της χώρας του και να χρησιμοποιεί τη Χέντζεουλ, την κορεάτικη καθομιλουμένη. Η Λέσχη πίεζε για κυβερνητική μεταρρύθμιση. Ο Γιουν ζητούσε από την κυβέρνηση να αντιπροσωπευθεί με περισσότερους ανθρώπους της Λέσχης και στήριξε την άνοδο του βασιλιά Γκογιόνγκ στη θέση του αυτοκράτορα του Γκουάνγκμου. Η Λέσχη όμως δεχόταν πιέσεις από αντίπαλες φατρίες της κυβέρνησης που πίστευαν ότι είχε αποκτήσει μεγάλη επιρροή και το 1899, η ομάδα διαλύθηκε.
Ελένη Αρτυματά
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Γιουν Τσι-χο
Το Κίνημα του Διαφωτισμού
Όσο η ιαπωνική επιρροή στην Κορέα γινόταν εντονότερη, ο Γιουν άρχισε να υποστηρίζει ομάδες που ήταν μέλη του διαφωτιστικού κινήματος. Αυτές οι ομάδες, όπως η Αυτοδύναμη Κοινωνία και η Κοινωνία Νέων Ανθρώπων, συγκέντρωσαν τα κομμάτια της Λέσχης Ανεξαρτησίας και ο Γιουν Τσι-χο τους βοηθούσε δίνοντας ομιλίες και γράφοντας φυλλάδια. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, αυτές οι ομάδες έδιναν δύναμη στον Γιουν να εργαστεί για μια πιο ισχυρή κορεάτικη κοινωνία.
Ορυκτογνωσία
Ως ορυκτογνωσία χαρακτηρίζεται γενικά ο εμπειρικός τρόπος αναγνώρισης των διαφόρων ορυκτών με βάση τα κύρια γνωρίσματα αυτών. Κατά βάση τα κύρια γνωρίσματα των ορυκτών διακρίνονται σε φυσικά και κρυσταλλογραφικά.
Φυσικά γνωρίσματα
Φυσικά γνωρίσματα των ορυκτών θεωρούνται το χρώμα, η λάμψη, η σκληρότητα, ο σχισμός, ο θραυσμός και το ειδικό βάρος αυτών.
Κρυσταλλογραφικά γνωρίσματα
Στα γνωρίσματα αυτά περιλαμβάνονται το κρυσταλλικό σύστημα που ανήκουν και η κρυσταλλική μορφή τους.
Άλλα γνωρίσματα
Πολλές φορές όταν το προς έλεγχο ορυκτό δεν απαντάται σε μεμονωμένα κρυσταλλικά άτομα, τότε εξετάζεται - ερευνάται το είδος της διδυμίας, όταν εμφανίζεται τέτοια, καθώς και η εξωτερική μορφή των παρατηρουμένων επ΄ αυτού συσωμάτων, με όχι σπάνια σε ορισμένες περιπτώσεις να εφαρμόζεται και χημική διεργασία, συνηθέστερα πυροχημική δοκιμασία.
Ορυκτογνωστικοί πίνακες
Τα δεδομένα της ορυκτογνωσικής έρευνας με βάση τα παραπάνω στοιχεία - γνωρίσματα διατάσσονται κατά ορισμένη συστηματική σειρά σε ειδικούς πίνακες που ονομάζονται ορυκτογνωστικοί πίνακες που αποτελούν κύριο βοήθημα σε ορυκτογνωστικές μελέτες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορυκτολογία
Ελληνικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών
Το Ατομικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών είναι μια από τις σημαντικότερες διοργανώσεις σε εθνικό επίπεδο στην Ελλάδα στο σκάκι. Η (WGM) Μαρίνα Μακροπούλου έχει τις περισσότερες κατακτήσεις (9 πρωταθλήματα).
Πολυνίκες
9 φορές: Μαρίνα Μακροπούλου
8 φορές: Άννα-Μαρία Μπότσαρη
4 φορές: Ευαγγελία Κοντού, Κατερίνα Παυλίδου
3 φορές: Άρτεμις Φουρίκη, Μαρία Πετράκη, Αικατερίνη Φαχιρίδου, Χαριτωμένη Μαρκαντωνάκη
1 φορά: Κλειώ Μουζινά, Ευφροσύνη Κασιούρα, Ασπασία Γιαϊτζή–Κοτρωνιά, Μαρία Κουβάτσου, Βέρα Παπαδοπούλου, Σταυρούλα Τσολακίδου, Ιουλία Μάκκα
Πηγές
Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα
Ο κατά φαντασίαν ασθενής
Ο κατά φαντασίαν ασθενής (Γαλλ. Le malade imaginaire) είναι θεατρικό έργο του Μολιέρου. Είναι το τελευταίο δημιούργημα του διάσημου συγγραφέα και παίχτηκε για πρώτη φορά στο Παλαί-Ρουαγιάλ, στις 10 Φεβρουαρίου του 1673. Κατά ιστορική ειρωνεία, ο Μολιέρος κατέρρευσε επί σκηνής στην τέταρτη παράσταση του έργου και πέθανε μετά από λίγες ώρες.
Αποτελείται από τρεις πράξεις και στην αυθεντική του εκδοχή περιελάμβανε χορευτικά νούμερα και μουσικά ιντερλούδια που συνέθεσε ο Γάλλος συνθέτης Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ.
Το έργο
Ο Αργκάν είναι ένας υποχόνδριος και φιλάργυρος ηλικιωμένος. Αισθάνεται συνεχώς άρρωστος, αν και στ' αλήθεια δεν έχει τίποτα. Αδυνατεί να ακολουθήσει τις υποδείξεις των γιατρών και εκείνοι τον εκμεταλλεύονται. Θέλει να παντρέψει την κόρη του, Αγγελική, με ένα γιατρό προκειμένου να έχει δωρεάν ιατρική φροντίδα, αλλά εκείνη είναι ερωτευμένη με τον Κλεάνθη.
Ο αδελφός του, Βεράλδος, σε συνεργασία με την υπηρέτρια του Αργκάν, Τουανέττα, θα προσπαθήσει να τον "θεραπεύσει" από τις φαντασιοπληξίες του. Τον πείθουν να παραστήσει το νεκρό ώστε να ανακαλύψει ποιος πραγματικά τον αγαπάει και του είναι πιστός. Θα αποδειχθεί τελικά ότι η δεύτερη σύζυγός του, Βελίνα, κυνηγούσε μόνο την περιουσία του ενώ η κόρη του τον αγαπούσε πραγματικά. Μετά τη "νεκρανάστασή" του, ο Αργκάν θα επιτρέψει στην Αγγελική να παντρευτεί τον άντρα που θα επιλέξει εκείνη.
Δευτερεύοντα πρόσωπα
Χορευτές, διακοσμητές, γιατροί, ο κοσμήτωρ της ιατρικής σχολής, φαρμακοποιοί, χειρουργοί.
Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής"
Κατάλογος Ελλήνων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο του Αργκάν