cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Απελευθερωτικός Πόλεμος της Σουηδίας
Ο Απελευθερωτικός Πόλεμος της Σουηδίας (σουηδ. Befrielsekriget), γνωστός και ως Εξέγερση του Γουστάυου Βάσα ή Απόσχιση της Σουηδίας ήταν εξέγερση και εμφύλιος πόλεμος, όπου ο Γουσταύος Α΄ Βάσα εκθρόνισε τον Κρίστιαν Β' από αντιβασιλέα της Ένωσης του Κάλμαρ.
Υπόβαθρο
Ο βασιλιάς Κρίστιαν Β' μαζί με τον Σουηδό σύμμαχο του αρχιεπίσκοπο Γκούσταβ Τρόλλε, απόγονο μίας ενωτικής ευγενούς οικογένειας, προσπάθησαν να διαλύσουν το επαναστατική παράταξη Στούρε από Σουηδούς ευγενείς, εκτελώντας μεγάλο αριθμό στο περίφημο λουτρό αίματος της Στοκχόλμης. Ο Κρίστιαν Β' είχε γίνει αντιπαθής με την επιβολή υψηλών φόρων στους Σουηδούς αγρότες. Επιπλέον, Γερμανοί και Δανοί ευγενείς είχαν στην κατοχή τους πολλά σουηδικά κάστρα και αυτό προκάλεσε τους ντόπιους Σουηδούς ευγενείς.
Εξέγερση
Ο πόλεμος ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1521, όταν ο Γουσταύος Α' Βάσα ανακηρύχθηκε hövitsman (διοικητής) της Νταλάνα από εκπροσώπους του πληθυσμού στο βόρειο κομμάτι της περιοχής. Ο Βάσα κατέλαβε το ορυχείο χαλκού του Κόππαρμπεργκ και την πόλη του Βαστερόας, οπότε περισσότεροι άντρες συμμάχησαν μαζί του. Το 1522, η Ελεύθερη Πόλη του Λούμπεκ συμμάχησε με τους Σουηδούς εξεγερθέντες. Μετά την κατάκτηση της Στοκχόλμης τον Ιούνιο του 1523, οι εξεγερμένοι είαν πλέον τον έλεγχο ολόκληρης της Σουηδίας, ενώ ήδη από τις 6 Ιούνη ο Βάσα είχε ψηφιστεί βαιλιάς της Σουηδίας στο Στράγκνας. Τον Σεπτέμβρη, η Φινλανδία βρισκόταν επίσης υπό σουηδικό έλεγχο. Με τη συνθήκη του Μάλμε την 1η Σεπτεμβρίου του 1524, η Σουηδία αποσχίστηκε από την Ένωση του Κάλμαρ
Νταλάνα
Το 1520, ο Γουστάυος Βάσα ταξίδεψε στην Νταλάνα, μεταμφιεσμένος σε αγρότη για να αποφύγει την αναγνώριση των κατασκόπων. Τον Δεκέμβριο, ο Βάσα ζήτησε τη βοήθεια των αγροτών για να πολεμήσει τον Κρίστιαν Β'. Οι αγρότες απέρριψαν το αίτημα του, έτσι ο Βάσα ταξίδεψε βόρεια στην αναζήτηση συμμάχων για την εξέγερση του. Σύντομα ύστερα, aμερικοί πρόσφυγες κατέφτασαν στη Μόρα, όπου μίλησαν για τη βαναυσότητα του Κρίστιαν Β' και των αντρών του. Οι άνθρωποι της Μόρα συμφώνησαν να πολεμήσουν στο πλευρό του Γουσταύου. Έστειλαν δυο άντρες έμπειρους σκιέρ για να τον βρουν. Ήταν στο Σάλεν που κατάφεραν να τον εντοπίσουν.
Στη Μόρα, την έναρξη του 1521, ο Γουσταύος δέχτηκε τον τίτλο του διοικητή στο βόρειο κομμάτι της Νταλάνα.
Μπρουνμπέκ Φέρρυ
Όταν τα νέα για την εξέγερση έφτασαν στον Κρίστιαν Β', έστειλε μια δύναμη ιπποτών (Landknechten) με σκοπό να την καταστείλει.Τον Απρίλη του 1521, οι ενωτικές δυνάμεις αντιμετώπισαν το στρατό του Γουσταύου Μπρουνμπέκ Φέρρυ, όπου οι ιππότες του Κρίστιαν Β' ηττήθηκαν. Αυτή η νίκη γρήγορα ανύψωσε το ηθικό των Σουηδών επαναστατών.
Στην Νταλάνα, ιδρύθηκε ένα πρόχειρο νομισματοκοπείο με σκοπό να κόψει χάλκινα νομίσματα για να υποστηρίξει οικονομικά τον αγώνα.
Βαστερόας
Οι επαναστάτες κινήθηκαν προς στο Βαστερόας, το οποίο και κατέκτησαν. Όταν τα νέα εισακούστηκαν σε όλη τη Σουηδία, οι υποστηρικτές της οικογένειας Στούρε αποάσισαν να βοηθήσουν την επανάσταση.
Στο τέλος του Απριλίου του 1521, Ο Γουσταύος είχε υπό τον έλεγχο του την Νταλάνα, την Γκάστρικλαντ, το Νάρκε και τη Βάστμανλαντ. εναλλ.= [[Γιόχαν Γκούσταφ Σάντμπεργκ, ελαιογραφία του 1836 |μικρογραφία|Ο Γουσταύος Α' συναντά τους αγρότες-συμμάχους του στη Μόρα.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκρούσεις του 16ου αιώνα Κατηγορία:Πόλεμοι της Δανίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Νορβηγίας Κατηγορία:Ιστορία της Σουηδίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Σουηδίας
Καστράκι Στράτου Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Καστράκι
Το Καστράκι είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 100 μέτρα, το οποίο βρίσκεται δυτικά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου. Απέχει 17 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Αγρίνιο. Η παλιά ονομασία είναι Κριεκούκι και έτσι αναφέρεται το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Στράτου. Η παλιά του ονομασία, προέρχεται από παραφθορά αρβανίτικης λέξης που σημαίνει "κόκκινο κεφάλι".
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Καστρακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στράτου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 419 κατοίκους.
Το χωριό είναι γνωστό για το ομώνυμο υδροηλεκτρικό φράγμα Καστρακίου, της ΔΕΗ, που κατασκευάστηκε το 1969 καθώς και για την ομώνυμη τεχνητή λίμνη Καστρακίου που δημιουργήθηκε μετά την κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος.
Είναι χωριό τόσο παραποτάμιο, γιατί είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Αχελώου, όσο και παραλίμνιο γιατί βρίσκεται δίπλα στην ομώνυμη τεχνιτή λίμνη και βρέχεται από την επίσης τεχνιτή λίμνη Ματσουκίου.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, η κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού ήταν η καπνοπαραγωγή και συγκεκριμένα της καπνικής ποικιλίας Τσεμπέλι. Σήμερα ο τοπικός πληθυσμός έχει ως κύρια ασχολία την ελαιοπαραγωγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (Online Film Critics Society Award For Best Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Βινσέντε Μινέλι
Ο Βινσέντε Μινέλι (Lester Anthony Minnelli, 28 Φεβρουαρίου 1903 - 25 Ιουλίου 1986) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1958 Ζιζί (Gigi). Ο Μινέλι διέπρεψε κατά τη χρυσή εποχή του Χόλιγουντ σκηνοθετώντας μιούζικαλ της εταιρίας παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer όπως: Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky, 1943), Το Τραγούδι της Αγάπης (Meet Me in St. Louis, 1944), Το Ρολόι (The Clock, 1945), Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American in Paris, 1951) (που βραβεύτηκε και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας), Ένα Χορό για Σένα (The Band Wagon, 1953) και Ζιζί (Gigi, 1958), ενώ ήταν εξίσου ικανός στη σκηνοθεσία κωμωδιών και μελοδραμάτων όπως : Ο Μπαμπάς της Νύφης (Father of the Bride, 1950), Η Ωραία και το Κτήνος (The Bad and the Beautiful, 1952), Ένας ξένος στον παράδεισο (Kismet, 1955), Η ζωή ενός ανθρώπου (Lust for Life, 1956), Τσάι και συμπάθεια (Tea And Sympathy, 1956) και Το Στίγμα του Κολασμένου (Some Came Running, 1958). Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό και τραγουδίστρια Τζούντι Γκάρλαντ από το 1945, ως και το 1951, με την οποία απέκτησε την ηθοποιό και τραγουδίστρια Λάιζα Μινέλι.
Βιογραφία
Ο Λέστερ Άντονι Μινέλι, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Σικάγο το 1903 και ήταν ιταλικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του και καναδικής καταγωγής από την πλευρά της μητέρας του. Είχε τρεις αδελφούς και εκείνος ήταν ο τέταρτος και μικρότερος γιος. Ο πατέρας του, Βίνσεντ Τσαρλς, ήταν μαέστρος και η βρισκόταν συχνά σε περιοδεία με τον οικογενειακό του θίασο. Κατά συνέπεια ο Μινέλι μπήκε από την ηλικία των τριών στον κόσμο του θεάματος. Το ταλέντο του στο σχέδιο τον ώθησε να γίνει σκηνογράφος στο θέατρο και σχεδιαστής κοστουμιών αφού ενηλικιώθηκε, ενώ στη συνέχεια άρχισε να αναλαμβάνει το ρόλο του βοηθού σκηνοθέτη σε παραστάσεις στο Radio Music Hall. Το 1936 ανέλαβε τη δημιουργία των σκηνικών της επιθεώρησης Ziegfeld Follies. Με τον καιρό η φήμη του Μινέλι μεγάλωνε και το 1940 ο παραγωγός Άλφρεντ Φριντ του προσέφερε δουλειά στην εταιρία παραγωγής M-G-M και το 1943 πέρασε στο τιμόνι της σκηνοθεσίας με το μιούζικαλ Καταφύγιο στους Αιθέρες (Cabin in the Sky, 1943). Η εμπειρία του από το θέατρο είχε εμφανείς επιρροές στη δουλειά του, ειδικεύτηκε σε που χαρακτηρίζονταν από πολυτέλεια και χρώματα και όπου τα μουσικά νούμερα ήταν ταιριαστά με την πλοκή. Μετά το πρώτο του εγχείρημα σκηνοθέτησε την μετέπειτα σύζυγό του Τζούντι Γκάρλαντ σε τρία μιούζικαλ Το Τραγούδι της Αγάπης (Meet Me in St. Louis, 1944), Το Ρολόι (The Clock, 1945) και Ο Πειρατής (The Pirate, 1948) και συνέχισε να έχει επιτυχία και κατά τη δεκαετία του 1950 με τα μιούζικαλ Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American in Paris, 1951), Ένα Χορό για Σένα (The Band Wagon, 1953) και Ζιζί (Gigi, 1958) (για το τελευταίο βραβεύτηκε και με Όσκαρ Σκηνοθεσίας). Θεωρούσε τα σκηνικά που χρησιμοποιούνταν στο Χόλιγουντ εκείνη την εποχή στατικά και αρχισε να ενσωματώνει στη δουλειά του τα ρεύματα που τον είχαν επηρεάσει όπως: τον φωβισμό, τον ιμπρεσιονισμό και τον σουρεαλισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Λίντα Ρόνσταντ
Η Λίντα Μαρία Ρόνσταντ (Linda Maria Ronstadt, γενν. 15 Ιουλίου 1946) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, ευρωπαϊκής και μεξικάνικης καταγωγής, η οποία ερμήνευσε ροκ, κάντρι, λατινοαμερικάνικη μουσική αλλά και ελαφριά όπερα, μεταξύ πολλών ειδών μουσικής.
Σύνοψη σταδιοδρομίας
Ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Συνεργάστηκε με μουσικούς όπως οι Ντόλι Πάρτον, Φίλιπ Γκλας, Νηλ Γιανγκ, Πολ Σάιμον και Τζόνι Κας Κυκλοφόρησε 24 άλμπουμ, εκ των οποίων πολλά έγιναν χρυσά και πλατινένια· έχοντας πουλήσει περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους, συνιστά μία εκ των καλλιτεχνών με τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων. Στις πολυάριθμες βραβεύσεις της συγκαταλέγονται 11 Βραβεία Grammy, 1 Βραβείο Emmy, το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών των ΗΠΑ και το Βραβείο Κέντρου Κένεντι.
Περιόρισε τις εμφανίσεις της μετά το 2000, όταν εκτίμησε ότι η φωνή της είχε αρχίσει να αποδυναμώνεται και κυκλοφόρησε το τελευταίο της πλήρες άλμπουμ το 2004, δίνοντας την τελευταία της ζωντανή συναυλία το 2009. Ανακοίνωσε την αποχώρησή της το 2011 και, λίγο αργότερα, αποκάλυψε ότι μια εκφυλιστική πάθηση που τελικά ταυτοποιήθηκε ως προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση της στέρησε την ικανότητα να τραγουδά. Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της Simple Dreams: A Musical Memoir το Σεπτέμβριο του 2013, ενώ το 2019 κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο στα απομνημονεύματά της.
Επιρροές
Αναφερόμενη στη διαφορετικότητα των ειδών που τραγούδησε —ροκ εντ ρολ, μπλουζ, γκόσπελ, οπερέτα, κάντρι, χορωδιακά και μεξικάνικα τραγούδια—, η Ρόνσταντ εξήγησε ότι όποιο είδος ερμήνευσε το είχε ακούσει να τραγουδιέται από την οικογένειά της ή να μεταδίδεται από το ραδιόφωνο, κατά την παιδική ηλικία της. Ειδικότερα, απέδωσε την αγάπη της για την οπερέτα στη μητέρα της και για την παραδοσιακή ποπ, τη δημοφιλή μουσική που προηγούταν της ροκ εντ ρολ, στον πατέρα της.
Κατά την πρώιμη καριέρα της, το τραγουδιστικό της ύφος παρουσίαζε επιρροές από το ερμηνευτικό στιλ τραγουδιστριών όπως η Εντίθ Πιαφ. Για τη Ρόνσταντ, η κατηγορία των τραγουδιών που ερμήνευαν αυτές οι τραγουδίστριες θύμιζε «περισσότερο Ελληνική μουσική [...]», με τον συνήθη ρυθμό των 6/8 που είχαν να της φαίνεται «πολύ επιθετικός και έντονος». Ακόμα, εξέφρασε την άποψη ότι όλες οι τραγουδίστριες οφείλουν «να υποκλιθούν στην Έλλα Φιτζέραλντ και την Μπίλι Χόλιντεϊ». Αναφερόμενη στην υψίφωνο Μαρία Κάλλας, η Ρόνσταντ είπε ότι «δεν υπάρχει κανείς [άλλος] στην κατηγορία της. Αυτό είναι όλο. [...] Μαθαίνω περισσότερα [...] για το τραγούδι του ροκ εντ ρολ ακούγοντας τους δίσκους της Μαρίας Κάλλας απ΄ ότι θα μπορούσα ποτέ να μάθω ακούγοντας ποπ μουσική για έναν μήνα τις Κυριακές.» Η Ρόνσταντ εκφράστηκε με θαυμασμό για τη μουσικότητα της Κάλλας, αλλά και για τις προσπάθειές της να ωθήσει το τραγούδι του 20ου αιώνα, ιδιαίτερα το οπερατικό, προς τον «φυσικό τρόπο τραγουδίσματος» του μπελ κάντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί μεξικάνικης καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί καναδικής καταγωγής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Barcelona FA Pyrgos Limassol
Η Barcelona FA Women ήταν κυπριακή ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου. Είχε κατακτήσει 1 πρωτάθλημα, 1 κύπελλο και 1 Super Cup.
Ιστορία
Η Barcelona FA Women ιδρύθηκε το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (γυναικών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2016
Λουί Φενζόν
Ο Λουί Φενζόν (φλαμανδικά: Louis Finson (1580 ή 1575–1617), γνωστός και ως Ludovicus Finsonius) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος.
Βιογραφία
Ο Φενζόν γεννήθηκε στη Μπρυζ. Ο πατέρας του, Ζακ Φενζόν, ήταν επίσης ζωγράφος.
Επισκέφθηκε πρώτα την Ιταλία, όπου έγινε ένας από τους πρώτους Φλαμανδούς Καραβατζιστές, και στη συνέχεια την Ισπανία και τη Γαλλία, ειδικότερα την Προβηγκία. Ο Μάρτιν Χέρμαν Φάμπερ, Γερμανός ζωγράφος και μιμητής του, τον συνάντησε εκεί (Μασσαλία, Αιξ-αν-Προβάνς και Αρλ). Μερικοί πίνακές του βρίσκονται και σήμερα στην Προβηγκία.
Ο Φενζόν, ο οποίος εν ζωή θεωρούνταν πολύ επιτυχημένος, ζωγράφιζε κυρίως θρησκευτικά θέματα. Φιλοτέχνησε μερικά ρετάμπλ, ενώ ήταν, επίσης, και έμπορος έργων τέχνης. Είχε στην κατοχή του δύο πίνακες του Καραβάτζιο, ένας από τους οποίους ήταν Η Μαντόνα του ροζάριο, πίνακας που σήμερα βρίσκεται στο Kunsthistorisches Museum της Βιέννης.
Απεβίωσε στο Άμστερνταμ το 1617.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Θανάσης Τσακίρης
Ο Θανάσης Τσακίρης (Δράμα, 15 Ιανουαρίου 1965) είναι Έλληνας διαθλητής και χιονοδρόμος αντοχής. Ξεκίνησε ως μέλος του αθλητικού συλλόγου Δαίδαλος το 1978 με την ποδηλασία και το 1982 μεταπήδησε στο σκι με τον ΕΟΣ Δράμας. Είναι πτυχιούχος φυσικής αγωγής και πολλές φορές πρωταθλητής Ελλάδας. Συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε πέντε διοργανώσεις χειμερινών ολυμπιακών αγώνων το 1988, 1992, 1994, 1998 και 2010 στη χιονοδρομία αντοχής και στο δίαθλο. και υπήρξε τρεις φορές σημαιοφόρος σε τελετές έναρξης των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων το 1992, 1994 και 2010.
Η κόρη του Παναγιώτα Τσακίρη συμμετείχε επίσης στους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 2006 και του 2010. Στους αγώνες του 2010 στο Σότσι ο Θανάσης Τσακίρης συμμετείχε ως αθλητής στην ίδια διοργάνωση ολυμπιακών αγώνων μαζί με τη κόρη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των χιονοδρομιών
Η γη της επαγγελίας (μυθιστόρημα)
Η γη της επαγγελίας (πολωνικά: Ziemia obiecana, ) είναι ένα μυθιστόρημα του 1899 από τον Πολωνό συγγραφέα και βραβευμένο με Νόμπελ, Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στη Βαρσοβία. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του, μετά το Οι Χωριάτες. Το μυθιστόρημα Η γη της επαγγελίας δημοσιεύθηκε αρχικά ως μέρος της Kurier Codzienny στη βιομηχανική πόλη του Λοτζ από το 1897 έως το 1898.
Διαδραματισμένο στο Λοτζ, το Η γη της επαγγελίας αφηγείται την ιστορία τριών στενών φίλων και αδίστακτων νέων βιομηχάνων: ενός Πολωνού, ενός Γερμανού και ενός Εβραίου, οι οποίοι αγωνίζονται να χτίσουν το δικό τους εργοστάσιο στον σκληρό κόσμο της εργασιακής εκμετάλλευσης στα τέλη του 19ου αιώνα. Το μυθιστόρημα του Ρέιμοντ ζωγραφίζει έντονα ένα πορτρέτο της ταχείας βιομηχανοποίησης του Λοτζ και των σκληρών επιπτώσεων της στους εργάτες και τους ιδιοκτήτες μύλων. Ο Ρέιμοντ γράφει: «Για εκείνη τη "γη της επαγγελίας" - γι΄ αυτόν τον καρκινικό όγκο - τα χωριά ερημώθηκαν, τα δάση πέθαναν, η γη στέρεψε από τους θησαυρούς της, τα ποτάμια ξηράνθηκαν, γεννήθηκαν άνθρωποι. Και ρούφηξε τα πάντα στον εαυτό της. Και στα ισχυρά σαγόνια της συνθλίβει και μασάει ανθρώπους και πράγματα, ουρανό και γη και σε αντάλλαγμα δίνει άχρηστα εκατομμύρια σε μια χούφτα ανθρώπων, και πείνα και δυσκολίες σε ολόκληρο το πλήθος».
Περίληψη υπόθεσης
Η σχέση του Μποροβιέτσκι με τη Λούσι Ζούκερ (Lucy Zucker), τη σύζυγο ενός άλλου μεγιστάνα της κλωστοϋφαντουργίας, του δίνει ενημέρωση εκ των προτέρων για αλλαγή των δασμών του βαμβακιού και βοηθά τον Βελτ να πιάσει την καλή στην αγορά μελλοντικών συμβολαίων του Αμβούργου. Ωστόσο, πρέπει να βρεθούν περισσότερα χρήματα και έτσι και οι τρεις χαρακτήρες πρέπει να βάλουν στην άκρη την υπερηφάνεια τους για να συγκεντρώσουν το απαραίτητο κεφάλαιο.
Την ημέρα του ανοίγματος του εργοστασίου, ο Μποροβιέτσκι πρέπει να αρνηθεί την σχέση του με τη σύζυγό του Ζούκερ σε έναν ζηλότυπο σύζυγο. Όμως, ενώ ο Μποροβιέτσκι συνοδεύει τη Λούσι στην εξορία της στο Βερολίνο, ξεσπάει μια πυρκαγιά στο εργοστάσιο, η οποία φέρνει τον Μποροβιέτσκι σε χρεωκοπία. Την ίδια νύχτα πεθαίνει ο πατέρας του. Στη συνέχεια, ο Μποροβιέτσκι αποφασίζει να χωρίσει με την Άνκα και να παντρευτεί τη Μάντα Μύλλερ (Mada Mueller), την κόρη ενός πλούσιου Γερμανού βιομηχάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ρίτσαρντ Χάμινγκ
Ο Ρίτσαρντ Χάμινγκ (Richard Wesley Hamming, 11 Φεβρουαρίου 1915 - 7 Ιανουαρίου 1998) ήταν Αμερικανός μαθηματικός με σημαντικό έργο το οποίο αξιοποιείται εκτενώς στα πεδία της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιών. Στις πιο γνωστές και σημαντικές συνεισφορές του συγκαταλέγονται οι κώδικες, η μήτρα, οι αριθμοί και η απόσταση Χάμινγκ.
Πρώιμος βίος
Γεννήθηκε στο Σικάγο στις 11 Φεβρουαρίου 1915. Ήταν υιός του Ρίτσαρντ Χάμινγκ (Richard J. Hamming) και της Μέιμπελ Ρέντφηλντ (Mabel G. Redfield). Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα έζησε στο Σικάγο, όπου φοίτησε στο Crane Technical High School και το Crane Junior College. Αρχικά ήθελε να σπουδάσει μηχανολογία, αλλά όπως και πολλοί ακόμα συμπολίτες του την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης, αντιμετώπιζε σημαντικά οικονομικά προβλήματα. Η μόνη υποτροφία που έλαβε ήταν από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, το οποίο δεν διέθετε τμήμα μηχανολογίας. Αποφάσισε να φοιτήσει εκεί, στρεφόμενος στα μαθηματικά, λαμβάνοντας το Bachelor of Science στα 1937. Αργότερα ανέφερε ότι επρόκειτο για ευτυχέστατη συγκυρία, διότι έτσι μπόρεσε να πραγματοποιήσει ερευνητικό έργο αιχμής.
Το 1939 έλαβε το Master of Arts στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και στην συνέχεια πήγε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στην Urbana-Champaign (University of Illinois at Urbana–Champaign, UIUC), όπου και έγραψε την διδακτορική θέση του με τίτλο Some Problems in the Boundary Value Theory of Linear Differential Equations με επιβλέποντα τον Waldemar Trjitzinsky. Η εργασία του ήταν επέκταση της δουλειάς του Trjitzinsky σε αυτό τοπεδίο. He looked at Green's function and further developed Jacob Tamarkin's methods for obtaining characteristic solutions. Εκείνη την περίοδο μελέτησε το περίφημο έργο του Τζορτζ Μπουλ, The Laws of Thought.
Στα 1942 έλαβε το PhD του από το UIUC, στο οποίο στην συνέχεια δίδαξε Μαθηματικά. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1942 νυμφεύθηκε την συμφοιτήτριά του Γουάντα Λητλ (Wanda Little),. Παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό του. Στα 1944 ο Χάμινγκ έγινε επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ στο Κεντάκι.
Πρόγραμμα Μανχάταν
Τον Απρίλιο του 1945, ενώ μαίνονταν ακόμα ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος εγκατέλειψε το Λούισβιλ προκειμένου να ενταχθεί στο προσωπικό του προγράμματος Μανχάταν, που ανέπτυσσε μεγάλη μυστικότητα στο Εργαστήριο του Λος Άλαμος την πρώτη στην ιστορία ατομική βόμβα. Ο Χάμινγκ εντάχθηκε στο τμήμα του Χανς Μπέτε, που προγραμμάτιζε τους μηχανικούς υπολογιστές της IBM ώστε αυτοί να υπολογίζουν τις λύσεις των εξισώσεων που χρειάζονταν οι φυσικοί. Σύντομα τον ακολούθησε στο Λος Άλαμος και η σύζυγός του, η οποία ανέλαβε καθήκοντα υπολογιστή υπό τους Μπέτε και Έντουαρντ Τέλλερ. Ο Χάμινγκ παρέμεινε εκεί μέχρι το 1946, οπότε και δέχθηκε θέση στα περίφημα εργαστήρια της Bell.
Bell Labs
Στα εργαστήρια της Bell ο Χάμινγκ βρίσκονταν για ένα διάστημα στο ίδιο γραφείο με τον Κλοντ Σάνον (Claude Shannon). Άνηκαν στο Ερευνητικό Τμήμα Μαθηματικών, στο οποίο περιλαμβάνονταν και άλλοι σημαντικοί επιστήμονες από το Λος Άλαμος, όπως οι Donald Ling και Brockway McMillan. Οι Σάνον, Χάμινγκ, Ling και McMillan αυτοαποκαλούνταν οι "Νεότουρκοι", διότι -σύμφωνα με τον Χάμινγκ- έκαναν ανορθόδοξα πράγματα με ανορθόδοξο τρόπο, προκαλώντας διάφορα προβλήματα αλλά φέρνοντας όμως παράλληλα σημαντικά αποτελέσματα.
Παρόλο που προσελήφθη για να εργασθεί πάνω στην θεωρία της ελαστικότητας, αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του στους υπολογιστές. Οι υπολογιστές χειρίζονται την πληροφορία ως σειρές από στοιχειώδεις μονάδες πληροφορίας, που μπορούν να λάβουν δύο διακριτές τιμές (συνήθως συμβ. με 0 και 1). Ο Tukey ονόμασε την στοιχειώδη μονάδα πληροφορίας "bit". Ένα μονάχα λανθασμένο bit σε μια ακολουθία αρκεί για να γίνει ολόκληρη εσφαλμένη. Προκειμένου να ανιχνεύονται τα λάθη, χρησιμοποιούνταν ένα bit ισοτιμίας (ελέγχου). Ο Χάμινγκ προσπάθησε έλυσε το πρόβλημα, βασιζόμενος στο γεγονός ότι κάθε bit μπορεί να έχει τιμή 0 ή 1, συνεπώς για την διόρθωση του σφάλματος αρκεί να είναι γνωστή η θέση του εσφαλμένου bit. To 1950 σε σημαντικότατο paper του, εισήγαγε για πρώτη φορά την έννοια του αριθμού των θέσεων στις οποίες διαφέρουν δύο λέξεις και κατά συνέπεια πόσες αλλαγές απαιτούνται προκειμένου να μετασχιματιστεί η μία λέξη στην άλλη. Η ιδέα είναι σήμερα γνωστή ως απόσταση Χάμινγκ και επί της ουσίας μετρά τον ελάχιστο αριθμό αντικαταστάσεων που χρειάζονται ώστε να μετατραπεί η μία συμβολοσειρά στην άλλη, ή αλλιώς, τον αριθμό των λαθών που μετέτρεψαν την μία συμβολοσειρά στην άλλη. Βασισμένος στα παραπάνω, ο Χάμινγκ ανέπτυξε σειρά μαθηματικοποιημένων κωδίκων (κώδικες Χάμινγκ) για την διόρθωση σφαλμάτων. Η εργασία του αυτή επέλυσε ένα σημαντικό πρόβλημα στον χώρο της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιών, ενώ παράλληλα απετέλεσε την αρχή νέου ερευνητικού τομέα. <!-- The Hamming bound, also known as the sphere-packing or volume bound is a limit on the parameters of an arbitrary block code. It is from an interpretation in terms of sphere packing in the Hamming distance into the space of all possible words. It gives an important limitation on the efficiency with which any error-correcting code can utilize the space in which its code words are embedded. A code which attains the Hamming bound is said to be a perfect code. Hamming codes are perfect codes.
Returning to differential equations, Hamming studied means of numerically integrating them. A popular approach at the time was Milne's Method, attributed to Arthur Milne. This had the drawback of being unstable, so that under certain conditions the result could be swamped by roundoff noise. Hamming developed an improved version, the Hamming predictor-corrector. This was in use for many years, but has since been superseded by the Adams method. He did extensive research into digital filters, devising a new filter, the Hamming window, and eventually writing an entire book on the subject, Digital Filters (1977).
Στο έργο του A Discipline of Programming (1967), ο Έντσγκερ Ντάικστρα (Edsger Dijkstra) απέδωσε στον Χάμινγκ το πρόβλημα της αποδοτικής εύρεσης των λεγομένων σήμερα αριθμών Χάμινγκ. -->
Ύστερος βίος
Ο Χάμινγκ διετέλεσε πρόεδρος του Association for Computing Machinery από το 1958 μέχρι το 1960. Εκείνη την χρονιά προέβλεψε ότι στο μέλλον το ήμισυ του προϋπολογισμού των εργαστηρίων της Bell θα δαπανιόνταν σε έρευνα σχετική με την Πληροφορική. Παρόλο που η πρόβλεψη του φάνταζε εξωπραγματικά υψηλή το 1960, αποδείχθηκε τελικά ότι το ποσό αυτό είναι σήμερα πολύ υψηλότερο. Ο ίδιος εγκατέλειψε τα εργαστήρια και την καθαρή έρευνα και επικεντρώθηκε στην συγγραφή βιβλίων ενώ παράλληλα δίδαξε σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Από το 1960 μέχρι το 1976 δίδαξε στο Στάνφορντ, το City College of New York, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Irvine και στο Πρίνστον.
Στα 1976 αποφάσισε να αποσυρθεί. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε να παραδίδει μαθήματα Επιστήμης Υπολογιστών στο Naval Postgraduate School, που βρίσκεται στο Μοντερέι. Έγραψε αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του Methods of Mathematics Applied to Calculus, Probability, and Statistics (1985), ενός πανεπιστημιακού συγγράμματος που μεταξύ των άλλων αποσκοπούσε στο να καταστήσει περισσότερο ενδιαφέρον για τους φοιτητές το αντικείμενο που πραγματεύονταν. Δίδαξε για τελευταία φορά σε πανεπιστημιακή αίθουσα τον Δεκέμβριο του 1997. Μερικές εβδομάδες αργότερα, συγκεκριμένα την 7η Ιανουαρίου 1998, υπέστη καρδιακή προσβολή και απεβίωσε.
Βραβεύσεις και τιμητικές διακρίσεις
Το IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers, Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών) απονέμει μετάλλιο (IEEE Richard W. Hamming Medal) ονομασμένο προς τιμήν του Χάμινγκ σε επιστήμονες με εξαίρετη συνεισφορά στον χώρο της Πληροφορικής. Ο ίδιος ο Ρίτσαρντ Χάμινγκ ήταν ο πρώτος που τιμήθηκε με το βραβείο αυτό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Τούρινγκ Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Τατιάνα Γκούσιν
Η Τατιάνα Γκούσιν (26 Ιανουαρίου 1994, Μολδαβία) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου, πρωταθλήτρια στο άλμα εις ύψος.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Τατιάνα Γκούσιν γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1994 στη Μολδαβία, όπου και έμεινε μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών.
Ενασχόληση με τον αθλητισμό
Μετά το λύκειο, έκανε σπουδές στις Επικοινωνίες και τη Δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο της Γεωργίας. Σήμερα έχει ως προπονητή τον Πέτρο Κυπριανού.
Σήμερα ανήκει στην Γ' κατηγορία αθλητών, με βάση τον προγραμματισμό του ΣΕΓΑΣ, και έχει ως προπονήτρια την Ιωάννα Σιώμου.
Διακρίσεις
Ήταν νικήτρια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα τα έτη 2014 (1,83 μ.) και το 2015 (1,79 μ.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Φερνάντο Παλαιολόγος
Ο δον Φερνάντο Παλαιολόγος, don Fernando Paleologo  ήταν ευγενής του 15ου και του 16ου αι. ελληνικής καταγωγής, που έζησε στην Ιταλία. Μετά το τέλος τού Ανδρέα Παλαιολόγου το 1502, ο Φερνάντο διεκδίκησε τον τίτλο τού δεσπότη του Μορέα. Αν και γενικά πιστεύεται, ότι ο Ανδρέας Παλαιολόγος ήταν άτεκνος, ο Φερνάντο μπορεί να ήταν νόθος γιος του και -μέσω του Ανδρέα- (πιθανώς) μικρανιψιός του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Υπάρχουν αναφορές στις αρχές του 16ου αι. σε έναν δεσπότη του Μορέα. που διοικούσε μία μονάδα ιππικού και είχε έναν γιο με το όνομα Τζιοβάνι Μαρτίνο Λεονάρντο, αλλά δεν είναι σαφές εάν πρόκειται για αναφορές στον Φερνάντο, δεδομένης της ύπαρξης ενός σύγχρονου ανταγωνιστή του τίτλου, τού Κωνσταντίνου Κομνηνού Αριανίτη.
Βιογραφία
Ο Φερνάντο μαρτυρείται για πρώτη φορά στις 17 Ιουλίου 1499, όταν ο δούκας του Μιλάνου, Λουδοβίκος Σφόρτσα δούκας τού Μιλάνου ανέφερε, ότι είχε στείλει τον «δον Φερνάντο, γιο τού Δεσπότη τού Μορέα, ανιψιό τού άρχοντα Κωνσταντίνου [Αριανίτη, επιτρόπου στο Μομφερράτο], στο Τούρκους με πέντε άλογα». Αυτή φαίνεται να ήταν διπλωματική, ή πιθανώς κατασκοπευτική, αποστολή. Ο μόνος διεκδικητής τού τίτλου τού δεσπότη του Μορέα εκείνη την εποχή ήταν ο Ανδρέας Παλαιολόγος. Αν και ο Ανδρέας πιστεύεται συνήθως, ότι δεν άφησε παιδιά, είναι ωστόσο πιθανό, ο Φερνάντο να ήταν γιος του Ανδρέα. Ο ιστορικός Τζόναθαν Χάρις πιστεύει, ότι είναι πιθανό, ο Φερνάντο να ήταν νόθος γιος του Ανδρέα.
Μετά το τέλος του Ανδρέα Παλαιολόγου τον Ιούνιο του 1502, ο Φερνάντο υιοθέτησε τον τίτλο τού δεσπότη του Μορέα. Η ζωή του Φερνάντο είναι θολή και φαίνεται να έχει σχετικά μικρή επίδραση στην ιστορία. Το γιατί δεν είναι σαφές, αλλά είναι πιθανό να παρεμποδίστηκε με κάποιο τρόπο, ίσως εξηγήσιμο αν ήταν νόθος. Ή ίσως δεν ήταν πρόθυμος να παίξει έναν πιο σημαντικό ρόλο. Μετά το τέλος τού Ανδρέα, ο γενεαλογικά άσχετος Κωνσταντίνος Κομνηνός Αριανίτης, που αναφέρεται στην αναφορά του Σφόρτσα το 1499, διεκδίκησε επίσης τον τίτλο του δεσπότη του Μορέα. Μία επιστολή από τον Aντόνιο Γιουστινιάνι, πρεσβευτή της Βενετίας στον πάπα, αναφέρει έναν ανώνυμο «δεσπότη», που διοικούσε μία μονάδα ιππικού τον Οκτώβριο τού 1502, αν και ο Τζόναθαν Χάρις πιστεύει, ότι αυτό μπορεί να είναι μία αναφορά στον Κωνσταντίνο Αριανίτη και όχι στον Φερνάντο Παλαιολόγο.
Ένας διεκδικητής της θέσης τού δεσπότη, το όνομα τού οποίου δεν αναφέρεται στις πηγές, έθεσε προβλήματα πρωτοκόλλου, όταν το 1518 κάλεσε τον πάπα Λέοντα Ι΄ να γίνει ανάδοχος τού γιου του Τζιοβάννι Μαρτίνο Λεονάρντo (λατιν.: Joannes Martinus Leonhardus)  και κάλεσε επίσης δέκα καρδινάλιους στη βάπτιση. Σύμφωνα με τον σύγχρονο παπικό τελετάρχη, Πάρις ντε Γκράσις, οι τιμές που ζητήθηκαν ήταν, σαν ο δεσπότης να «βάπτιζε τον ίδιο τον Αυτοκράτορα του Χριστιανικού κόσμου». Ο Kένεθ Σέτον, γράφοντας το 1962, πιστεύει ότι αυτός ο δεσπότης ήταν ο Κωνσταντίνος Κομνηνός Αριανίτης, μία άποψη που διατηρεί επίσης ο Κρίστιαν Γκότφρηντ Χόφμαν, ο οποίος συμπεριέλαβε την αφήγηση του Πάρις ντε Γκράσις για την υπόθεση στο έργο του Νέοι συγγραφείς και μνημεία, εν μέρει σπάνια, εν μέρει αδημοσίευτα (Nova scriptorum ac monumentorum partim rarissimorum partim ineditorum), μία συλλογή ιστορικών κειμένων, το 1731. Η ταύτιση με τον Κωνσταντίνο είναι ωστόσο προβληματική, δεδομένου ότι οι σύγχρονες πηγές κατά τα άλλα υποστηρίζουν, ότι ο Κωνσταντίνος είχε μόνο έναν γιο, που ονομαζόταν Aριανίτο. Ο Τζόναθαν Χάρις πιστεύει, ότι αυτός ο δεσπότης του 1518 θα μπορούσε να είναι ο Φερνάντο Παλαιολόγος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Ερρίκος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ
O Ερρίκος, γερμ. Heinrich (1300 - 1318) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ (1312-1318).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Αγνής, κόρης και κληρονόμου του Όθωνα κυρίου του Ρέττελν.
Ήταν 12 ετών όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του. Όταν το 1315 ενηλικιώθηκε, ο θείος του Λύτχολτ Β΄ του Ρέττελν του έδωσε την κυριότητα του Ρέττελν και απεβίωσε το επόμενο έτος.
Ο Ερρίκος απεβίωσε 18 ετών και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ροδόλφος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Νέας Ζηλανδίας
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Νέας Ζηλανδίας (αγγλικά: Basketball New Zealand, BNZ) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Νέα Ζηλανδία. Εδρεύει στο Ουέλλινγκτον και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Νέας Ζηλανδίας.
Ιστορία
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Νέας Ζηλανδίας ιδρύθηκε το 1951, ενώ το ίδιο έτος εντάχθηκε στη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA).
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εθνική Νέας Ζηλανδίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Νέας Ζηλανδίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Νέας Ζηλανδίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Νέας Ζηλανδίας (BNZ).
Στατιστικά
Για το 2015, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Νέας Ζηλανδίας βρισκόταν στη 16η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νέας Ζηλανδίας
Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου
Το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (Online Film Critics Society Award For Best Actress) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Yu-Gi-Oh! Forbidden Memories
Το '''Yu-Gi-Oh! Forbidden Memories, γνωστό στην Ιαπωνία ως ''Yu-Gi-Oh! Shin Duel Monsters' (遊戯王真デュエルモンスターズ封印されし記憶) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι που βασίζεται στην Yu-Gi-Oh! σειρά manga και anime. Tο παιχνίδι που δημιουργήθηκε για το PlayStation, λαμβάνει χώρα στην Αρχαία Αίγυπτο που οι παίκτες παίζουν το παιχνίδι καρτών Yu-Gi-Oh! μαζί με τους χαρακτήρες της σειράς. Το Yu-Gi-Oh! Forbidden Memories είναι η νέα έκδοση του PlayStation της δημοφιλούς σειράς Yu-Gi-Oh του Καζούκι Τακαχάσι, των οποίων οι ρίζες βρίσκονται στο manga και η εξαιρετικά δημοφιλής σειρά κινουμένων σχεδίων με το ίδιο όνομα. Στην παράδοση άλλων μεταφράσεων καρτών-παιχνιδιών σε βίντεο-παιχνιδιών, η έκδοση Forbidden Memories διαθέτει μια σχετικά ομαλή επαφή καρτών και δημιουργίας τράπουλας η οποία σε συνδυασμό με τις κινούμενες τρισδιάστατες μάχες μέσα στο παιχνίδι, πρέπει να είχε προσελκύσει τους θαυμαστές της σειράς. Παίκτες που είναι νέοι σε αυτό το βιντεοπαιχνίδι του Yu-Gi-Oh! θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για αρκετή δουλειά λόγο των ισχυρών μονομάχων που θα αντιμετωπίσουν αργότερα.
Τρόπος παιχνιδιού
Στο μεγαλύτερο μέρος του βιντεοπαιχνιδιού, ο παίκτης θα παίξει κάρτες τεράτων μαζί με μια ποικιλία αντιπάλων που ελέγχονται από το CPU. Το παιχνίδι παίζεται μεταξύ δύο παικτών χρησιμοποιώντας ένα ζεύγος 40 καρτών. Κάθε τράπουλα είναι γεμάτη με κάρτες που αντιπροσωπεύουν πλάσματα, αντικείμενα, ξόρκια και δυνάμεις. Αυτές οι κάρτες παίζονται στο προαναφερθέν πεδίο μονομαχίας, όπου εκχωρούνται δύο τάξεις πέντε διαστημάτων σε κάθε παίκτη, επιτρέποντας πέντε τέρατα και πέντε ξόρκια κάθε φορά. Ο παίκτης που θα ξεκινήσει πρώτος να παίζει παίρνει κάρτες από την τράπουλα του μέχρι πέντε φύλλα παίζοντας ένα ή περισσότερες κάρτες τεράτων ή μαγείας ταυτόχρονα. Επιτρέπετε στον παίκτη να παίζει μόνο ένα τέρας ή να ενεργοποιήσει μια μαγική κάρτα σε κάθε γύρο, αλλά τουλάχιστον στην αρχή. Κάθε κάρτα τέρατος έχει πόντους επίθεσης και άμυνας, όμως όταν παίζονται δύο συμβατές κάρτες ταυτόχρονα, μπορούν να ενωθούν για να σχηματίσουν μια τρίτη, συχνά ισχυρότερη, κάρτα στην αρένα που πραγματοποιείται μία φορά. Οι μαγικές κάρτες μπορούν επίσης να συνδυαστούν με τις κάρτες τεράτων για να παράγουν μια εξαιρετική κάρτα μαγείας. Και οι δύο παίκτες χρησιμοποιούν τις κάρτες τους για να επιτεθούν, συμπληρώνοντάς τες με μαγείες και άλλες κάρτες, με την ελπίδα να εξαντλήσουν τη μπάρα ζωής του αντιπάλου ή να αμυνθούν στις επιθέσεις του. Και στους δύο παίκτες πραγματοποιείται η ήττα σε όποιον έχει το πλεονέκτημα των καρτών τεράτων ή μαγειών.
Τα τέρατα αποτελούν την πλειοψηφία της τράπουλας και χρησιμοποιούνται για την επίθεση και την άμυνα σύμφωνα με τα στατιστικά των δύο αντιπάλων. Υπάρχουν 20 διαφορετικές κατηγορίες πλασμάτων στις οποίες ανήκουν αυτές οι κάρτες, συμπεριλαμβανομένων των πολεμιστών, νεράιδων, δεινοσαύρων, υδάτινων και μάγων. Κάθε μία από τις διαφορετικές κατηγορίες είναι συνδεδεμένες σε μία από τις επτά ιδιότητες εδάφους πάνω στην κάρτα, όπως το δάσος, το βουνό ή το σκοτάδι. Επιπλέον, κάθε τέρας παρέχει επίσης και μια συγκεκριμένη κοσμική ευθυγράμμιση, όπως ευθυγραμμισμένη με τον ήλιο, το φεγγάρι, τον Κρόνο, τον Δία ή τον Ποσειδώνα. Κάθε μία από τις διαφορετικές κοσμικές ευθυγραμμίσεις τοποθετείται κάπου σε ένα από τα ζεύγη κυκλικών διαγραμμάτων, με μια αντίστοιχη ανώτερη και κατώτερη ευθυγράμμιση. Για παράδειγμα, ο ήλιος είναι ανώτερος από το φεγγάρι, αλλά κατώτερος από τον Ερμή. Οι κάρτες σε φιλικό έδαφος και οι κάρτες με ανώτερες κοσμικές ευθυγραμμίσεις λαμβάνουν ένα στατιστικό μπόνους όταν βρίσκονται στη μάχη. Οι μαγικές κάρτες εφοδιασμού/equip magic card είναι σχεδιασμένες για να εφοδιαστούν με τα τέρατα ώστε να αυξήσουν τους πόντους επίθεσης ή άμυνας κατά την διάρκεια του παίκτη μία φορά ή όταν την ενώνει σε συνδυασμό άλλων τεράτων στην πραγματοποίηση μιας ισχυρής κάρτας τέρατος. Μπορούν επίσης να παιχτούν κάρτες παγίδες που ενεργοποιούνται βάσει των ενεργειών του αντιπάλου, για παράδειγμα ο αντίπαλος κάνει επίθεση στον παίκτη απευθείας με το τέρας του ή στο τέρας του παίκτη.
Αφού ο παίκτης νικήσει κάθε αντίπαλο ή τον αντίπαλο που αντιμετώπισε, κερδίζει μια τυχαία καινούρια κάρτα τέρατος ή μαγείας-παγίδας μαζί με μερικά αστέρια που όταν συμπληρωθούν κατάλληλα, μπορεί ο παίκτης να πάει στο αρχικό μενού και να επιλέξει την επιλογή κωδικό/password που έχει την δυνατότητα να ξεκλειδώσει καινούριες κάρτες γράφοντας τον κωδικό στη φόρμα και ξοδεύοντας αστεράκια. Υπάρχουν 700 κάρτες στη συλλογή του βιντεοπαιχνιδιού. Δεν υπάρχει λειτουργία εκμάθησης και δεν υπάρχουν μάχες προπόνησης, οπότε αναμένεται στον παίκτη να μονομαχήσει απευθείας με τους παίκτες του CPU και να κρατήσει ανέπαφη την μπάρα ζωής του εναντίον αρκετά δύσκολων αντιπάλων. Στο παιχνίδι δεν προσφέρει συμβουλές για την κατασκευή τράπουλας ή μια λίστα χρήσιμων συνδυασμών για κοινές κάρτες εκκίνησης. Ενώ το σύστημα σύντηξης παρέχει διασκεδαστικούς συνδυασμούς καρτών, ο CPU πάντα να ξέρει ακριβώς πώς να καλεί ένα τέρας που μπορεί να ξεπεράσει εντελώς οτιδήποτε στην τράπουλα του παίκτη. Η ανακάλυψη των κατάλληλων συνδυασμών καρτών είναι μια δύσκολη διαδικασία για τους νέους παίκτες, καθώς οι συνδυασμοί μπορούν να αποκαλυφθούν μόνο μέσω επίπονης προσπάθειας και λαθών.
Χαρακτήρες
Σε όλο το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, ο πρωταγωνιστής είναι ο (Ατέμ-Atem), ο Πρίγκιπας της Αρχαίας Αιγύπτου. Αφού ο αρχιερέας (Χέισιν-Heishin) ανατρέψει τον Φαραώ, ο Atem ξεκινά να απελευθερώσει την Αίγυπτο από την κυριαρχία του Heishin. Αργότερα αποκαλύπτεται ότι ο Heishin επιδιώκει να επιστρέψει τον (Νάιτμερ-Nitemare) από το νεκροταφείο, ενός αρχαίου κακού μάγου.
Μέρος του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα στη σύγχρονη εποχή. Για αυτό το μέρος, ο πρωταγωνιστής είναι ο (Γιούγκι Μούτο-Yugi Mutou). Συμμετέχει σε ένα τουρνουά αναγεννημένος ως Atem για να ανακτήσει τα αντικείμενα της χιλιετίας από τους διαγωνιζόμενους και στην Αρχαία Αίγυπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1999 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Ούγος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Ελισάβετ, κόρης του Γουλιέλμου Ζ΄, κόρης του Μονφόρ-Μπρέγκεντς.
Το 1441 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροδόλφο Δ΄. Τρία έτη μετά απεβίωσε και ο Ούγος, ανήλικος, και ο Ροδόλφος Δ΄ έμεινε μόνος στην εξουσία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Ράιαν Γκιγκς
Βιογραφία
Ενώ αγωνιζόταν ακόμα στην ομάδα της Deans FC, τράβηξε την προσοχή του τοπικού κυνηγού ταλέντων Χάρολντ Γουντ. Ο Γουντ πρότεινε τον Γκικγς στον Άλεξ Φέργκιουσον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από την οποία επιλέχθηκε για τα δοκιμαστικά της Χριστουγεννιάτικης περιόδου του 1986. Εντυπωσιασμένος από την επίδοση του, ο Φέργκιουσον προσέφερε στον Γκιγκς στις 29 Νοεμβρίου του 1987 (στα 14α γενέθλιά του) ένα διετές συμβόλαιο για την εφηβική ομάδα της Γιουνάιτεντ.
Το 1989, χρησιμοποιώντας ακόμα το όνομα Ράιαν Ουίλσον, ο Γκιγκς αγωνίστηκε ως αρχηγός της Εθνικής Αγγλίας κάτω των 16 ετών σε παιχνίδι εναντίον της αντίστοιχης ομάδας της Γερμανίας στο Στάδιο Γουέμπλεϊ.
Άλλαξε το όνομά του σε Ράιαν Γκικγς ύστερα από τον δεύτερο γάμο της μητέρας του, όταν ήταν 16 ετών.
Λόγω της καταγωγής του πατέρα του από τη Σιέρα Λεόνε, ο Γκιγκς αντιμετώπισε συχνά μικρός τον ρατσισμό των άλλων παιδιών, όπως έχει παραδεχθεί ο ίδιος σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του.
Καριέρα συλλόγων
Ο Γκιγκς έγινε επαγγελματίας στις 29 Νοεμβρίου 1990 στα 17α γενέθλια του. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος εναντίον της Έβερτον. Πέτυχε το πρώτο του γκολ στο πρώτο παιχνίδι που αγωνίστηκε ως βασικός σε μια νίκη 1-0 στο ντέρμπι του Μάντσεστερ, στις 4 Μαΐου 1991, εναντίον της Μάντσεστερ Σίτι. Οι συγκρίσεις με το θρύλο της Γιουνάιτεντ Τζορτζ Μπεστ δεν άργησαν, αλλά ο Ράιαν κατάφερε να ξεχωρίσει με τη δική του προσωπικότητα. Έγινε αναπόσπαστο μέλος της πρώτης ομάδας στην αρχή της σεζόν 1991-92 και παρέμεινε έως το τέλος της σταδιοδρομίας του το 2014. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες που πέρασαν ποτέ από την πρέμιερ λιγκ έχοντας κατακτήσει 13 τίτλους, περισσότερους από οποιονδήποτε άλλο.
Διεθνής καριέρα
Γεννημένος στο Κάρντιφ από Ουαλούς γονείς, ο Γκιγκς έχει εκπροσωπήσει την Ουαλία σε διεθνές επίπεδο. Φόρεσε την φανέλα της Ουαλίας συνολικά 64 φορές πετυχαίνοντας 12 γκολ από το 1991 έως το 2007 όταν και αποχώρησε.
Τίτλοι
Με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ :
Πηγές-εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Όθων Α΄ του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ
Ο Όθων Α΄, γερμ. Otto I (1302 - 1384) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροδόλφο Β΄, μάργραβος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Αγνής, κόρης και κληρονόμου του Όθωνα κυρίου του Ρέττελν.
Το 1352 απεβίωσε ο Ροδόλφος Β΄ και ο Όθων Α΄ ανέλαβε επίτροπος του 9ετούς Ροδόλφου Γ΄, γιου του Ροδόλφου Β΄. Το 1358 παρέδωσε την επιτροπεία στον Βάλραμ του Τήρσταϊν. Από το 1364 κυβέρνησε μαζί με τον ανιψιό του. Το 1366 ο Όθων Α΄ και ο Ροδόλφος Γ΄ δώρησαν μία εικόνα για την αγ. τράπεζα του ναού του Ζίτσενκιρχ.
Ο Όθων Α΄ απεβίωσε το 1384 και τάφηκε στο ναό του Ζίτσενκιρχ, ο οποίος είναι σήμερα μέρος του Κάντερν και λειτουργεί ως Ναός των Ευαγγελιστών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη του Γκράντσον και, μετά το τέλος της, την Ελισάβετ του Στράσσμπεργκ (απεβ. 1352). Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Σαπέλε
280px|μικρογραφία|Κυρίαρχο άτομο (δέντρο) του είδους Entandrophragma cylindricum (Sapele) σε τροπικό δάσος του [[Δημοκρατία του Κονγκό|Κονγκό.]] Το Σαπέλε, βοτ. Entandrophragma cylindricum, αγγλ. sapele, είναι είδος δασοπονικού δέντρου του γένους Entandrophragma της οικογένειας Meliaceae. Είναι κοινώς γνωστό και ως sapelli και πολύ σπανιότερα ως aboudikro, assi και muyovu.
Ονοματολογία
Το όνομα sapele προέρχεται από το όνομα της πόλης Σαπέλε στη Νιγηρία, όπου τα ομώνυμα δέντρα είναι άφθονα.
Το όνομα της ίδιας της πόλης λέγεται ότι είναι αγγλική παράφραση της λέξης Urhobo Uriapele, σε ανάμνηση μιας τοπικής θεότητας. Πιστεύεται ότι οι βρετανικές αποικιακές αρχές άλλαξαν το όνομα της τότε πόλης σε Sapele, καθώς ήταν πιο εύκολο στην αγγλική προφορά.
Περιγραφή
Το είδος Entandrophragma cylindricum είναι ιθαγενές γένος στην τροπική Αφρική. Υπάρχουν προστατευμένοι πληθυσμοί συστάδων του είδους και αρκετοί περιορισμοί υλοτόμησης υφίστανται σε διάφορες αφρικανικές χώρες.
Ξύλο
right|250px|μικρογραφία|[[Ξύλο|Ξύλινη μικροκατασκευή από sapele.]] Το δέντρο παράγει την ομώνυμη τροπική ξυλεία. Αποτελεί εμπορικά σημαντικό είδος πλατύφυλλων (hardwood), που ομοιάζει κάπως με μαόνι (λέγεται ότι ανήκει στα "ψευδομαόνια") και υπάγεται στην ίδια οικογένεια Meliaceae. Είναι πιο σκούρο σε τόνο από τα μαόνια και έχει μια χαρακτηριστική φιγούρα (τύπο σχεδίασης).
Αυτό το είδος ξύλου εκτιμάται ιδιαίτερα για τον λαμπερό ιριδισμό με χρώματα που κυμαίνονται από ανοιχτό ροζέ έως καφετί, και χρυσό έως κόκκινο. Έχει μέτρια σχετικά πυκνότητα, περίπου 640-670 kg/m και συστρεφόμενα "νερά", που μπορεί να κάνουν τη μηχανική κατεργασία του αρκετά δύσκολη.
Η ζήτηση στην αγορά για sapele έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, διότι είναι ένα υποκατάστατο για το γνήσιο μαόνι, αλλά και εξαιτίας του ότι το γνήσιο μαόνι κατηγοριοποιήθηκε ως είδος που καταγράφεται πλέον στα "απειλούμενα είδη" της CITES.
Το ξύλο αυτό χρησιμοποιείται στην κατασκευή επίπλων, κουφωμάτων, δαπέδων πολυτελείας και επίσης στη ναυπήγηση σκαφών. Είναι ευρέως γνωστό για τους πανέμορφους καπλαμάδες του σε επενδύσεις.
Ανάμεσα στις πιο εξωτικές χρήσεις του είναι και για μουσικά ξύλινα όργανα. Χρησιμοποιείται για το πίσω μέρος και τα πλαϊνά (μερικές φορές για το μπροστινό) των σωμάτων της ακουστικής κιθάρας, καθώς και για τα σώματα των ηλεκτρικών κιθάρων. Χρησιμοποιείται επίσης για την κατασκευή του κομματιού λαιμού των γιουκαλίλι, όπως και στις άρπες 26 και 36 χορδών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, άρχισε να χρησιμοποιείται και ως σανίδα για τα βασκικά κρουστά txalaparta.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δασολογία Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Είδη ξύλου
Ο Ζωολογικός μας Κήπος
Ο Ζωολογικός μας Κήπος (αγγλικά: We Bought a Zoo) είναι αμερικάνικη δραματική κωμική ταινία σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή του Κάμερον Κρόου. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Ο Ζωολογικός μας Κήπος του Μπέντζαμιν Μι.
Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Ματ Ντέιμον ως ένας χήρος πατέρας, ο οποίος αγοράζει έναν ερειπωμένο ζωολογικό κήπο και μαζί με την οικογένειά του και αναλαμβάνει την πρόκληση της προετοιμασίας του ζωολογικού κήπου για το εκ νέου άνοιγμα του στο κοινό. Συμμετέχουν στην ταινία επίσης η Σκάρλετ Γιόχανσον, ο Τόμας Χέιντεν Τσερτς, ο Κόλιν Φορντ και η Ελ Φάνινγκ.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 23 Δεκεμβρίου 2011, ενώ στην Ελλάδα στις 26 Απριλίου 2012. Στις 3 Απριλίου 2012 ταινία κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray από την 20th Century Fox Home Entertainment.
Υπόθεση
Ο Μπέντζαμιν θρηνεί το θάνατο της συζύγου του, ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με την απομάκρυνση του 14χρονου γιου του, Ντίλαν από το σχολείο και αποφασίζει να κάνει μια νέα αρχή αγοράζοντας ένα νέο σπίτι. Περιηγείται πολλά σπίτια μαζί με την 7χρονη κόρη του Ρόζι, αλλά δεν βρίσκει κανένα που να του αρέσει μέχρι να βρει η κόρη του μια λίστα με αυτό που μοιάζει με το τέλειο σπίτι. Όταν φτάνουν λοιπόν στο παλιό μεγάλο σπίτι, ο Μπέντζαμιν το επιθεωρεί, λέγοντας ότι είναι το τέλειο μέρος χωρίς να γνωρίζει ότι το σπίτι πάει πακέτο... με έναν ζωολογικό κήπο. Για να αγοράσει το σπίτι θα πρέπει να αγοράσει και τον ζωολογικό κήπο.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες