cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελισάβετ των Βαλουά
Βασίλισσα της Ισπανίας
Η Ελισάβετ παντρεύτηκε το 1559 τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, γιο του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ισαβέλλας της Πορτογαλίας. Η δεύτερη σύζυγος του Φιλίππου, Μαρία Α΄ της Αγγλίας, είχε πεθάνει λίγους μήνες νωρίτερα, κάνοντας την Ελισάβετ την τρίτη σύζυγό του. Στο γάμο της συναντήθηκε με τη διάσημη ζωγράφο Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα και την Άνα δε Μεντόθα, οι οποίες θα ζήσουν μαζί της για το υπόλοιπο της ζωής της. Ο Φίλιππος Β΄ όρισε την Ανγκουίσσολα, μια φημισμένη Ιταλίδα καλλιτέχνιδα, να είναι ζωγράφος για τη Βασίλισσά του. Κάτω από την κηδεμονία της Ανγκουίσσολα, η Ελισάβετ βελτίωσε ακόμα περισσότερο τις ερασιτεχνικές της δεξιότητες ζωγραφικής. Η Ανγκουίσσολα επηρέασε επίσης τα καλλιτεχνικά έργα των παιδιών της, της Ισαβέλλας Κλάρας και της Αικατερίνης Μιχαέλας, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην Αυλή. Ο Φίλιππος είχε ενθουσιαστεί εντελώς από τη 14χρονη σύζυγό του και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε εγκαταλείψει τις απιστίες του. Παρά τη σημαντική διαφορά ηλικίας (18 χρόνια), η Ελισάβετ ήταν επίσης ικανοποιημένη από τον σύζυγό της. Σε γράμματα προς τη μητέρα της, είπε ότι ήταν τυχερή που παντρεύτηκε έναν τόσο γοητευτικό πρίγκιπα. Η Ελισάβετ είχε αρχικά αρραβωνιαστεί τον γιο του Φίλιππου, Κάρολο, Πρίγκιπα των Αστουριών, αλλά οι πολιτικές επιπλοκές απροσδόκητα απαιτούσαν έναν γάμο με τον Φίλιππο. Η σχέση της με τον Κάρολο ήταν ζεστή και φιλική. Παρά τις αναφορές για την προοδευτικά περίεργη συμπεριφορά του, ο Κάρολος ήταν πάντα ευγενικός και ευγενής στην Ελισάβετ. Όταν τελικά ο Φίλιππος αναγκάστηκε να τον φυλακίσει μακριά (και λίγο αργότερα να τον θανατώσει), η Ελισάβετ έκλαιγε για μέρες. Ο Φίλιππος ήταν πολύ συνδεδεμένος με την Ελισάβετ, παραμένοντας δίπλα της, ακόμα και όταν ήταν άρρωστη με ευλογιά. Η πρώτη εγκυμοσύνη της Ελισάβετ το 1564 τελείωσε με αποβολή δίδυμων κοριτσιών. Αργότερα γέννησε την Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία κι αργότερα την Αικατερίνη Μιχαέλα. Η Ελισάβετ είχε μια ακόμα αποβολή στις 3 Οκτωβρίου του 1568 και πέθανε την ίδια ημέρα μαζί με τη νεογέννητη κόρη της.
Άννα των Μεδίκων (1616-1676)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ελισάβετ των Βαλουά
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Απέκτησαν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης
ΦΚ Αραράτ-Αρμενία
Η ΦΚ Αραράτ-Αρμενία (αρμενικά Ֆուտբոլային Ակումբ Արարատ-Արմենիա) είναι αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα από το Γερεβάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο της Ποδοσφαιρικής Ακαδημίας του Γερεβάν χωρητικότητας 1428 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2017 από τον πρόεδρο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αρμενίας, Ρούμπεν Χαϊραπετιάν με την επωνυμία «Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Αβάν». Στο σύλλογο αγωνίζονταν κυρίως απόφοιτοι της Ακαδημίας Ποδοσφαίρου του Ερεβάν. Ο εναρκτήριος αγώνας του συλλόγου έγινε τον Ιούλιο του 2017 κόντρα στον σύλλογο Ερεμπούνι, με νίκη της Αβάν με σκορ 3-1.
Στις αρχές του 2018, ο σύλλογος εξαγοράστηκε από τον Αρμένιο επιχειρηματία Samvel Karapetyan με έδρα τη Ρωσία, ο οποίος άλλαξε το όνομα του συλλόγου σε Αραράτ-Μόσχα. Σύντομα ο σύλλογος συγχωνεύθηκε με τον ρωσικό σύλλογο ΦΚ Αραράτ-Μόσχα (ο οποίος είχε καταλάβει την πρώτη θέση στη ζώνη PFL Center (τρίτη εθνική κατηγορία) της Ρωσίας, ωστόσο, με απόφαση της διοίκησης του συλλόγου έλαβε άδεια συμμετοχής στο Αρμενικό Πρωτάθλημα της σεζόν 2018/2019). Πριν από την έναρξη της σεζόν, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε ΦΚ Αραράτ-Αρμενία.
Στις 14 Ιουλίου 2020, η Αραράτ-Αρμενία υπερασπίστηκε τον τίτλο της, εξασφαλίζοντας το δεύτερο πρωτάθλημα, αφού νίκησε τον ΦΚ Νοά με 2-0.
Στις 17 Ιουνίου 2023, η Αραράτ-Αρμενία ανακοίνωσε την επιστροφή του Βαρντάν Μινασιάν ως νέου προπονητή της. Στο προπονητικό επιτελείο του Μινασιάν περιλαμβάνονται ο πρώτος βοηθός προπονητή Artak Oseyan, ο βοηθός προπονητή Artur Mkrtchyan, ο προπονητής τερματοφυλάκων Gurgen Hakobyan και ο προπονητής φυσικής κατάστασης Denis Zmeu. Ο Βαρντάν Μινασιάν υπήρξε αρχηγός της ομάδας, όταν αυτή κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Αρμενίας για 2 συνεχόμενα χρόνια καθώς και το Σούπερ Καπ.
Αραράτ-Αρμενία 2
Η αναπληρωματική ομάδα της Αραράτ-Αρμενία ονομάζεται Αραράτ-Αρμενία-2 και αγωνίζεται στη Β΄ Κατηγορία Αρμενίας. Αυτήν τη στιγμή δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο της Ποδοσφαιρικής Ακαδημίας του Γερεβάν, που βρίσκεται στην περιοχή Αβάν του βορειοανατολικού Γερεβάν.
Μάχη του Μπέχο-Μπέχο
Η Μάχη του Μπέχο-Μπέχο (Αγγλικά: Battle of Beho-Beho), διεξήχθη κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας Ανατολικής Αφρικής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η μάχη
Μετά την κατάληψη του Νταρ ες Σαλαάμ, της παράκτιας πρωτεύουσας της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, τον Σεπτέμβριο του 1916, o Στρατηγός Γιαν Σματς διέταξε τη διακοπή της προέλασης του στρατεύματος, λόγω της επιδημίας ελονοσίας η οποία είχε αποδεκατίσει τους στρατιώτες. Λίγο μετά το Νέο Έτος, το 25ο Τάγμα Ακριτών (Frontiersmen), του οποίου ηγείτο ο διάσημος κυνηγός και εξερευνητής, λοχαγός Φρέντερικ Σέιλου (Frederick Selous), προχώρησε στο εσωτερικό της αποικίας, έως τον Ποταμό Ρουφίτζι.
Στις 3 Ιανουαρίου 1917, μονάδα Βρετανών ανιχνευτών η οποία προηγείτο από το κύριο τάγμα ανέφερε ότι μια φάλαγγα από Γερμανούς στρατιώτες, κινείτο κάτω στο δρόμο. Στις 4 Ιανουαρίου 1917, ακολούθησε μια αψιμαχία, μεταξύ των Βρετανών και των Γερμανών στρατιωτών. Κατά τη διάρκεια της μάχης, όταν ο Λοχαγός Φρέντερικ Σέιλου χρησιμοποίησε τις διόπτρες του προκειμένου να εντοπίσει τον εχθρό, σήκωσε το κεφάλι του, οπότε, ένας Γερμανός σκοπευτής τον πυροβόλησε και τον σκότωσε στα χαμηλά του Όρους Sugar. Λέγεται ότι λόγω της φήμης του Σέϊλου [ή Σελού], ο τότε στρατιωτικός διοικητής των Γερμανικών δυνάμεων στη Γερμανική Ανατολική Αφρική Πάουλ Έμιλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ (Paul Emil von Lettow-Vorbeck), έστειλε προς τους Βρετανούς, συλλυπητήρια επιστολή για το θάνατο του 65-χρονου Λοχαγού Σέϊλου.
Δείτε επίσης
• 2
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές Σημειώσεων
<references group="Παρ. Σημ." />
Βιβλιογραφικές πηγές
Μπεχο-Μπεχο
Κάρολος Δ΄ του Αλανσόν
Ο Κάρολος Δ΄ (1489-1525) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν δούκας του Αλανσόν και κόμης του Περς (1492-1525). Επίσης κόμης του Αρμανιάκ (1509-25).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρενέ δούκα του Αλανσόν και της Μαργαρίτας του Οίκου της Λωρραίνης, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν.
Το 1492 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1497 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Κάρολος Α΄ κόμης του Αρμανιάκ, που ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε.
Η σύζυγός του Μαργαρίτα ήταν αδελφή του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Επίσης ήταν συγγενής εξ αίματος του βασιλιά, έτσι ο Κάρολος Δ΄ ήταν εξέχουσα μορφή κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Φραγκίσκου Α΄, που τον όρισε κυβερνήτη της Νορμανδίας. Πολέμησε στη μάχη του Μαρινιάνο το 1515 και το 1521 υπερασπίστηκε την Καμπανία εναντίον της Γερμανικής εισβολής. Ακολούθησε τον κουνιάδο του στη δεύτερη εκστρατεία του στην Ιταλία το 1525 και μετά την καταστροφή στη μάχη της Παβίας, ανέλαβε τον έλεγχο του στρατού και τον οδήγησε πίσω στη Γαλλία. Εκεί όμως έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος για την ήττα και κατηγορήθηκε ότι εγκατέλειψε τον βασιλιά· λίγο μετά απεβίωσε.
Αν και ζούσε η αδελφή του Φρανσουάζ, τις κτήσεις του κράτησε η σύζυγός του.
Οικογένεια
Το 1509 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βαλουά-Ανγκουλέμ, κόρη του Καρόλου κόμη του Ανγκουλέμ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Ζοάο Β. Νέρι
Ο '''Ζοάο Β. Νέρι' (João W. Nery'', 12 Φεβρουαρίου 1950 - 26 Οκτωβρίου 2018) ήταν Βραζιλιάνος συγγραφέας, ψυχολόγος και ακτιβιστής.
Διετέλεσε ΛΟΑΤ ακτιβιστής, ενώ ήταν το πρώτο τρανς άτομο που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου στη Βραζιλία το 1977.
Η οικογένειά του ήταν πάντα εχθρικά διακείμενη στην αλλαγή αυτή. Ο πατέρας ήταν αντίθετος, ενώ η μητέρα θα δεχόταν "... μια ομοφυλόφιλη κόρη, αλλά όχι μία χωρίς ταυτότητα". Με τα χρόνια έγινε ακτιβιστής των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ στη Βραζιλία, ιδιαίτερα των τρανς. Ένα νομοσχέδιο από τους βουλευτές Ζοάο Γουίλι και Ερίκα Κόκαϊ φέρει το όνομά του : βασίζεται στον αργεντινικό νόμο για την ταυτότητα φύλου, που εγγυάται το δικαίωμα αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου όλων των τρανς ατόμων στη Βραζιλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι συγγραφείς Κατηγορία:Τρανς άτομα Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Βραζιλία‎ Κατηγορία:Ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Ερρίκος Ανδρέου
Ο Ερρίκος Ανδρέου (Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 1938 - 21 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Γεννημένος στην Aθήνα, μεγάλωσε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Nότιας Aφρικής. Εκεί, σπούδασε σε αγγλοφώνο πανεπιστήμιο Ιστορία της Τέχνης και Αγγλική Λογοτεχνία και συνέχισε τις σπουδές του στο σενάριο και την σκηνοθεσία στη Μεγάλη Ακαδημία Κινηματογράφου της Ρώμης.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτη σε διεθνείς παραγωγές, όπως «Τα Κανόνια του Ναβαρόνε», και «Λέων της Σπάρτης». Το 1961 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία «Ο Εφιάλτης» σε δικό του σενάριο και παραγωγή, η οποία διακρίθηκε στο Φεστιβάλ του Νέου Δελχί και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1964 σκηνοθέτησε την ταινία «Επιστροφή», η οποία κέρδισε το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το 1966 την ταινία «Διχασμός», η οποία κέρδισε το κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας, αλλά και διεθνή διάκριση στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σικάγο.
Το 1967 συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ στην ταινία «Εκείνος και Εκείνη». Στη συνέχεια σκηνοθέτησε και άλλες ταινίες, συνεργαζόμενος με Αμερικανούς και Ιταλούς παραγωγούς. Το 1970 σκηνοθέτησε, σε δικό του σενάριο και παραγωγή, την ταινία «Ανταρσία των 10» η οποία κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το ίδιο βραβείο κέρδισε και τον επόμενο χρόνο, για την ταινία της Φίνος Φιλμ «Η Μεγάλη Στιγμή του ‘21 - Παπαφλέσσας». Το 1979 σκηνοθέτησε την αγγλόφωνη ταινία «Κραυγές στον Άνεμο», η οποία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Νέα Υόρκη.
Από το 1977 και μετά στράφηκε στην τηλεόραση σκηνοθετώντας αρκετές επιτυχημένες σειρές.
Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2023 σε ηλικία 84 ετών έπειτα από πολύμηνη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Αθήνας λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας.
Προσωπική ζωή
Στις 18 Ιουνίου 1973, ο Ερρίκος Ανδρέου παντρεύτηκε την ηθοποιό Νόρα Βαλσάμη, την οποία είχε γνωρίσει κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της  ταινίας Τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι της Φίνος Φιλμ. Απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο-Ερρίκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Ιωάννης Β΄ του Αλανσόν
Ο Ιωάννης Β΄ (Jean II d'Alençon, 2 Μαρτίου 1409 - 8 Σεπτεμβρίου 1476) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν δούκας του Αλανσόν και κόμης του Περς (1415-74). Είναι γνωστός ως στρατηγός στην τελευταία φάση του Εκατονταετούς Πολέμου, ως συμπολεμιστής της Ιωάννας της Λωρραίνης.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Αλανσόν και της Μαρίας των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης. Το 1415 ο πατέρας του σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ και τον διαδέχθηκε 6 ετών.
Το 1424 ήταν 15 ετών όταν συμμετείχε στη μάχη του Βερνέιγ και αιμαλωτίστηκε. Για να ελευθερωθεί, οι Άγγλοι ζήτησαν 200.000 χρυσά σαλύ. Τους παραχώρησε το δουκάτο του Αλανσόν, που το ανέλαβε ο Ιωάννης Λάνκαστερ δούκας του Μπέτφορντ και θείος του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας και πώλησε το φέουδο του Φουζέρ στον δούκα της Βρετάνης. Έτσι ελευθερώθηκε το 1429.
Το ίδιο έτος ήλθε στον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας η Ιωάννα της Λωρραίνης ζητώντας του στρατιωτική βοήθεια για την άρση της πολιορκίας της Ορλεάνης. Ο Ιωάννης Β΄ πήγε πρόθυμα μαζί της ως διοικητής του Γαλλικού στρατού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νίκη της Ιωάννας. Συνέχισε μαζί της για την απελευθέρωση της κοιλάδας του Λίγηρα (Loire). Τον αποκαλούσε ο καλός (δίκαιος, ευγενής) δούκας. Από το 1429 επετίθετο στους Άγγλους στο Αλανσόν και ανέκτησε το δουκάτο του. Το 1431 οι Άγγλοι συνέλαβαν την Ιωάννα και την έκαψαν στην πυρά, κάτι που έκανε συντετριμμένο τον Ιωάννη Β΄.
Ο πένης δούκας δυσαρεστήθηκε με τη Συνθήκη του Αρράς, διότι περίμενε να ωφεληθεί από τη Βουργουνδία. Διαφώνησε με τον Κάρολο Ζ΄ και συμμετείχε σε εξέγερση εναντίον του, αλλά συγχωρέθηκε, όντας μακροχρόνια φίλος του βασιλιά. Έλαβε μέρος στην εισβολή στη Νορμανδία το 1449, όμως αλληλογραφούσε με τους Άγγλους απερίσκεπτα. Κλήθηκε στη δίκη αποκατάστασης της Ιωάννας της Λωρραίνης (1456), κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο (1458), ποινή που μετατράπηκε σε φυλάκιση. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας του πρότεινε όρους για να τον ελευθερώσει, αλλά δεν τους δέχθηκε (1461). Δικάστηκε ξανά ενώπιον της Συνέλευσης των ευγενών (Parlement) στο Παρίσι, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο και το δουκάτο του κατασχέθηκε (1474). Απεβίωσε εγκάθειρκτος το 1476.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1424 την Ιωάννα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης. Δεν απέκτησαν τέκνα και η Ιωάννα απεβίωσε το 1432.
Το 1437 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ και είχε τέκνα:
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε τέσσερα τέκνα. Μεταξύ αυτών την:
Ιωάννης Δ΄ του Αρμανιάκ
Ο Ιωάννης Δ΄, γαλλ.: Jean IV d'Armagnac, (15 Οκτωβρίου 1396 - 5 Νοεμβρίου 1450) από τον Οίκο του Αρμανιάκ, ήταν κόμης του Αρμανιάκ, Φεζανσάκ, Ροντέ (1418-1450).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ, Φεζανσάκ, Ροντέ και της Μπόννης των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερύ. Ο Ιωάννης του Μπερύ ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας.
Ο πατέρας του κατέλαβε την κομητεία του Κομένζ (Comminges) με τη δύναμη των όπλων του από τη χήρα Μαργαρίτα του Κομένζ, αλλά όταν εκείνη ξαναπαντρεύτηκε τον Ματθαίο κόμη της Φουά, ο Ιωάννης Δ΄ αναγκάστηκε να την επιστρέψει.
Το 1425 αναγνώρισε τον βασιλιά της Καστίλης ως επικυρίαρχό του· ο βασιλιάς της Γαλλίας, που ήταν απασχολημένος με την Αγγλική εισβολή, δεν μπόρεσε να παρέμβει. Όταν ο Ιωάννης Δ΄ σχεδίαζε τον γάμο της κόρης του Ισαβέλλας με τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας, ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας τον απείλησε και έτσι υπαναχώρησε. Το 1440 συμμετείχε στην εξέγερση του διαδόχου Λουδοβίκου και μερικών βαρόνων, αλλά ο βασιλιάς τους κατέβαλλε και τους συγχώρησε.
Όταν διεκδίκησε τον βασιλικό τίτλο, ο Κάρολος Ζ΄ του ζήτησε να τον εγκαταλείψει. Ο Ιωάννης Δ΄ αρνήθηκε και τότε ο βασιλιάς έστειλε τον διάδοχο, που τον πολιόρκησε στο Λ' Ιλ-Ζουρνταίν και τον αιχμαλώτισε. Κρατήθηκε στη φυλακή του Καρκασόν το διάστημα 1443-46. Οι κτήσεις του διοικήθηκαν από υπαλλήλους του βασιλιά και δεν του αποδόθηκαν.
Τον διαδέθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Ιωάννης Ε΄ και έπειτα ο Κάρολος Α΄ και μετά ο δισεγγονός του Κάρολος Δ΄ δούκας του Αλανσόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λευκή των Ντρε, κόρη του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνο:
Αναφορά
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Κλαυδία των Μεδίκων
Η Κλαυδία, ιταλ. Claudia (4 Ιουνίου 1604 - 25 Δεκεμβρίου 1648) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Ουρμπίνο και μετά αρχιδούκισσα της Αυστρίας.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Χριστίνας, κόρης του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1620 τον Φεντερίκο-Ουμπάλντο ντελλα Ρόβερε δούκα του Ουρμπίνο και είχε τέκνο:
Το 1623 απεβίωσε ο Φεντερίκο-Ουμπάλντο και η Κλαυδία έκανε δεύτερο γάμο, με τον Λεοπόλδο Ε΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης Κατηγορία:Δούκισσες του Ουρμπίνο
Ελεονώρα Γκοντζάγκα (1598-1655)
Η Ελεονώρα, ιταλ. Eleonora (23 Σεπτεμβρίου 1598 - 27 Ιουνίου 1655) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της ΜάΝτουα και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Βιντσέντσου Α΄ δούκα της Μάντουα και της Ελεονώρας των Μεδίκων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1622 τον Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μαρία των Μεδίκων
Ως Μαρία των Μεδίκων μπορεί να αναφέρεται:
Κωνσταντία Χοενστάουφεν
Το όνομα Κωνσταντία Χοενστάουφεν μπορεί να αναφέρεται σε:
Αλβέρτος της Βαυαρίας
Ως Αλβέρτος της Βαυαρίας μπορεί να αναφέρονται οι:
Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα
Ο Σάντσο Γκαρθές Β΄ της Παμπλόνα (Antso II.a Gartzez, περί το 938 - 994) Βασιλιάς της Παμπλόνας και Κόμης της Αραγωνίας (970 - 994) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα και της Ανδρεγκότο Γκαλίντεζ. Στην διάρκεια της βασιλείας του αναγνωρίστηκε και ως βασιλιάς της Βιγκουέρα. Σύμφωνα με μερικές σύγχρονες πηγές αναφέρεται και ως Σάντσο Αβάρκα, η επίκληση αυτή σύγχρονων ιστορικών πολλούς αιώνες μετά την εποχή του αφορούσε την διαδοχή της Παμπλόνα ενώνοντας τους τίτλους του ίδιου και του παππού του Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα στον οποίο είχε αποδοθεί αρχικά ο τίτλος.
Πολιτική
Ο Σάντσο Γκαρθές Β΄ ήταν ο δεύτερος μονάρχης της Παμπλόνα από τον Οίκο των Χιμένεθ, η μητέρα του ήταν κόρη του Γκαλίντο Β´ Αθνάρεθ, κόμη της Αραγωνίας. Ο παππούς του από την μεριά της μητέρας του, πέθανε χωρίς να αποκτήσει γιους οπότε τα κληρονομικά δικαιώματα της κομητείας της Αραγωνίας πέρασαν στην ίδια την μητέρα του και στην συνέχεια πέρασαν στον ίδιο ενώ ήταν ακόμα ανήλικος (948). Η κηδεμονία του πέρασε στον κόμη Φορτούν Χιμένεθ ενώ μετά τον θάνατο του πατέρα του ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Παμπλόνα ως Σάντσο Β΄ (970). Το όνομα του σχετίζεται με μια δωρεά στο μοναστήρι του Σαν Χουάν ντε λα Πένια (987) όπου αποκαλείται "βασιλιάς της Ναβάρρας", ήταν ο πρώτος μονάρχης της Παμπλόνα που χρησιμοποίησε αυτό τον τίτλο ο οποίος επισημοποιήθηκε στα τέλη του 11ου αιώνα.
Υπό τον Σάντσο το βασίλειο της Παμπλόνα σταθεροποιήθηκε αλλά υπέστη σοβαρά πλήγματα από τους Ομεϋαδες. Η Ναβάρρα συνδέθηκε με το Βασίλειο του Λεόν και την κομητεία της Καστίλης με ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, πολλές φορές τα βασίλεια εργάζονταν από κοινού και ο μονάρχης της Παμπλόνα υποστήριζε τον νεαρό Ραμίρο Γ΄ του Λεόν. Το 972 ίδρυσε το μοναστήρι του Σαν Αντρές ντε Σιρκουένα, το 976 στο μοναστήρι του Αλμπέντα το θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο του βασιλείου του ολοκλήρωσε τον Κώδικα του Βιτζιλάνους το σημαντικότερο έγγραφο της μεσαιωνικής Ισπανίας. Ο κώδικας περιείχε τους κανόνες του Συμβουλίου του Τολέδο, ένα αντίγραφο του Λιμπέρ Ιντικόριουμ, την πρώτη δυτική αναπαράσταση των Αραβικών αριθμών και πολλά άλλα κείμενα.
Στρατιωτικές αποτυχίες
Με τον θάνατο του χαλίφη της Κόρδοβας Αλ-Χακάμ και την διαδοχή από τον γιο του Ισάμ Β΄ (976) που ήταν μαθητής του Αλ-Μανσούρ Ίμπν Αμπί Ααμίρ ή Αλμανζόρ ο κίνδυνος για τα χριστιανικά βασίλεια έγινε μεγάλος. Τα στρατεύματα του Αλ-Μανσούρ νίκησαν διαδοχικά τους χριστιανούς νότια της Σορία, στην Ταρασένα, στην συνέχεια συνετρίβησαν από τους μουσουλμάνους στην μάχη του Εστερκέλ στην οποία και ο ίδιος ο Σάντσο αιχμαλωτίστηκε, νέα συντριβή από τους μουσουλμάνους ακολούθησε στην μάχη του Ρουέντα (981). Λόγω αδυναμίας του να αντιμετωπίσει τον Αλ-Μανσούρ από τις αλλεπάλληλες ήττες ο Σάντσο Γκαρθές Β΄ αποφάσισε επειγόντως να συμφιλιωθεί μαζί του, έφερε πολλά δώρα στον Αλ-Μανσούρ και τον πρότεινε να του δώσει την κόρη του Ουρράκα σύζυγο. Από τον γάμο γεννήθηκε ο Αμπντ αλ-Ραχμάν Σανχουέλο ο οποίος προσπάθησε να σφετεριστεί το Χαλιφάτο της Κόρδοβας από το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών. Οι ήττες συνεχίστηκαν αλλεπάλληλα από τον Αλμανζόρ (989, 991, 992) ηττήθηκε ακόμα και την χρονιά του θανάτου του. Ενταφιάστηκε στο Σαν Εστεμπάν του Μονζρντίν, τα λείψανα του μεταφέρθηκαν αργότερα στο μοναστήρι του Σαν Χουάν ντε λα Πένια.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Ουρράκα Φερνάντεθ, κόρη του κόμη της Καστίλης Φερνάντο Γκονζάλεζ απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Χαλεάκαλα
Το Χαλεάκαλα (Haleakalā, μτφ. «Σπίτι του Ήλιου» στη χαβανέζικη γλώσσα) ή Ανατολικό Ηφαίστειο του Μάουι είναι μεγάλο ασπιδοειδές ηφαίστειο που σχηματίζει περισσότερο από το 75% του νησιού Μάουι της Χαβάης. Το δυτικότερο 25% του νησιού σχηματίζεται από ένα άλλο ηφαίστειο, το Μάουνα Καχαλαβάι ή Δυτικά Όρη του Μάουι.
Η υψηλότερη κορυφή του Χαλεάκαλα είναι η Που-ου Ουλάουλα (= κόκκινος λόφος), με υψόμετρο 3.055 μέτρα. Από εκεί φαίνεται μία τεράστια κοιλότητα, που έχει μήκος 11,25 χλμ., πλάτος 3,2 χλμ. και σχεδόν 800 μέτρα βάθος, που περιβάλλεται από απότομες πλαγιές και έχει σχεδόν γυμνό από βλάστηση εσωτερικό με διάσπαρτους ηφαιστειακούς κώνους.
Ονομασία και μυθολογία
thumb|right|255px|Η ανατολή του ήλιου από το Χαλεάκαλα Οι πρώτοι κάτοικοι της Χαβάης ονόμαζαν Χαλεάκαλα ολόκληρο το βουνό. Σήμερα ονομάζεται έτσι και μία συγκεκριμένη κορυφή στο νοτιοδυτικό άκρο του Χάσματος Καουπό. Σύμφωνα με τις παραδόσεις των ιθαγενών η κοιλότητα (κρατήρας) στην κορυφή του ηφαιστείου ήταν η κατοικία της γιαγιάς του ημίθεου Μάουι. Σύμφωνα με τον μύθο, η γιαγιά του τον βοήθησε να αιχμαλωτίσει τον Ήλιο και να τον υποχρεώσει να επιβραδύνει το ταξίδι του στον ουρανό, προκειμένου να επιμηκύνει τη διάρκεια της ημέρας.
Γεωλογία
thumb|255px|Χάρτης της ευρύτερης περιοχής του Χαλεάκαλα Το Χαλεάκαλα έχει δώσει πολλές ηφαιστειακές εκρήξεις κατά τις τελευταίες 30 χιλιάδες χρόνια, μερικές από τις οποίες συνέβησαν κατά τα τελευταία 500 χρόνια. Αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα εκδηλώθηκε κατά μήκος δύο ρηγματώσεων: της νοτιοδυτικής και της ανατολικής. Αυτές οι δύο ρηγματώσεις σχηματίζουν μαζί ένα τόξο που εκτείνεται από τον Κόλπο Λαπερούζ στα νοτιοδυτικά μέχρι το χωριό Χάνα στα ανατολικά, περνώντας από τον κρατήρα του Χαλεάκαλα. Η ανατολική ρηγμάτωση συνεχίζει κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού στην ανατολική ακτή του Μάουι με το όνομα Οροσειρά Χαλεάκαλα.
Μέχρι πρόσφατα πιστευόταν ότι το ηφαίστειο είχε εκραγεί για τελευταία φορά περί το έτος 1790, με βάση κυρίως συγκρίσεις χαρτών που είχαν συντάξει οι εξερευνητές Λαπερούζ και Βανκούβερ. Ωστόσο, πρόσφατες εξετάσεις χρονολογήσεως με σύγχρονη τεχνολογία έχουν αποκαλύψει ότι η τελευταία έκρηξη είναι παλαιότερη και μάλλον συνέβη τον 17ο αιώνα. Οι τελευταίες ροές λάβας από τη νοτιοδυτική ρηγμάτωση του Χαλεάκαλα αποτελούν τα μεγάλα στρώματα λάβα της περιοχής Ahihi Kina`u και Κόλπου Λαπερούζ στο νότιο Μάουι.
Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται και φαίνεται λογικό, η κοιλότητα πάνω στο Χαλεάκαλα δεν είναι ηφαιστειακής προελεύσεως και δεν μπορεί να αποκληθεί καλντέρα (η οποία σχηματίζεται όταν η κορυφή ενός ηφαιστείου καταρρέει σχηματίζοντας κοιλότητα). Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο πολύ μακρόστενος αυτός «κρατήρας» δημιουργήθηκε όταν τα τοιχώματα δύο μεγάλων κοιλάδων παγετωνικής προελεύσεως συνενώθηκαν από τη διάβρωση κάτω από την κορυφή του ηφαιστείου. Αυτές οι κοιλάδες σχημάτισαν τα δύο μεγάλα χάσματα — το Koολάου στα βόρεια και το Καουπό στα νότια — στις δύο πλευρές της κοιλότητας.
Κατά τους Macdonald, Abbott, & Peterson:
Ηφαιστειακός κίνδυνος
Στη μεγαλόνησο της Χαβάης οι περιοχές που αντιμετωπίζουν κίνδυνο από ροές λάβας κατατάσσονται σε μία κλίμακα από το 1 ως το 9, με τη Ζώνη 1 να είναι η ζώνη μεγαλύτερου κινδύνου και η Ζώνη 9 η ζώνη ελάχιστου κινδύνου. Στην ίδια κλίμακα, προκαταρκτικές εκτιμήσεις του κινδύνου από ροές λάβας στο Μάουι έγιναν το 1983 από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ και κατέταξαν την περιοχή της κορυφής και την περιοχή της νοτιοδυτικής ρηγματώσεως στη Ζώνη 3. Οι περιοχές του Κανάιο (Κιπαχούλου) και Κάουπο (Καχικινούι) στις απότομες υπώρειες του ηφαιστείου, καθώς και η περιοχή βορείως του Χάνα κατατάχθηκαν στη Ζώνη 4, ενώ άλλες περιοχές ταξινομήθηκαν στις Ζώνες 7 έως 9.
Αυτές οι εκτιμήσεις κινδύνου στην περίπτωση του Χαλεάκαλα βασίζονται στη συχνότητα των εκρήξεών του. Το ηφαίστειο έχει εκραγεί τρεις φορές κατά τα τελευταία 900 χρόνια περίπου. Συγκριτικά, το Μάουνα Λόα και το Κιλαουέα έχουν εκραγεί δέκα τρεις και πλέον φορές το καθένα μέσα στα τελευταία 90 χρόνια. Ρυθμό εκρήξεων συγκρίσιμο με αυτόν του Χαλεάκαλα έχει το Χουαλάλαϊ, το σύνολο του οποίου κατατάσσεται στη Ζώνη Κινδύνου 4. Η συχνότητα των εκρήξεων είναι βεβαίως μόνο ένα από τα κριτήρια στα οποία βασίζεται η κατάταξη αυτή. Το άλλο σημαντικό κριτήριο είναι οι επανειλημμένες καλύψεις από ροές λάβας. Μόλις 23 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους έχουν καλυφθεί από ροές λάβας του Χαλεάκαλα μέσα στα τελευταία 900 χρόνια. Συγκριτικά περί τα 110 τ.χλμ. του Χουαλάλαϊ είναι καλυμμένα με ροές ηλικίας 900 ετών ή νεότερες, ενώ περίπου 270 τ.χλμ. του Κιλαουέα και 220 τ.χλμ. του Μάουνα Λόα είναι καλυμμένα με λάβες ηλικίας μικρότερης των 200 μόλις ετών. Επομένως, το Χαλεάκαλα είναι τέταρτο με διαφορά μεταξύ των παραπάνω ηφαιστείων.
Εθνικό Πάρκο
thumb|right|255px|Αυτό το σπάνιο είδος «ασημόσπαθου» (Argyroxiphium sandwicense macrocephalum) είναι ευαίσθητο φυτό και απαντάται μόνο ψηλά στις πλαγιές του Χαλεάκαλα. Η περιοχή της κορυφής και του κρατήρα του Χαλεάκαλα, καθώς και τα γύρω μέρη περιέχονται στο Εθνικό Πάρκο Χαλεάκαλα, μία έκταση 122 τ.χλμ. από τα οποία τα 100 είναι σχεδόν ανέγγιχτα από τον άνθρωπο. Το πάρκο περιέχει τη κοιλότητα της κορυφής, την Κοιλάδα Κιπαχούλου μέχρι την ακτή στα νοτιοανατολικά και το Οχέο.
Η θερμοκρασία του αέρα κοντά στην κορυφή κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 5 και 16 °C. Η πεζοπορία, με δεδομένο το μεγάλο υψόμετρο και τη συνακόλουθη έλλειψη οξυγόνου, μπορεί να είναι δυσκολότερη από όσο αναμένει κάποιος. Επιπλέον, για επισκέπτες που κατεβαίνουν από την κορυφή, μέχρι την οποία υπάρχει αμαξιτός δρόμος, στην κοιλότητα του «κρατήρα», η επιστροφή είναι ανηφορική και δύσκολη μετά από κάθοδο 600 ή 700 μέτρων. Παρά το γεγονός αυτό, το Χαλεάκαλα είναι δημοφιλές μεταξύ των τουριστών και των ντόπιων αδιακρίτως. Υπάρχει κέντρο επισκεπτών ακριβώς κάτω από την κορυφή και πολλοί θέλουν να δουν την ανατολή του ήλιου από εκεί, ενώ διατίθενται και λίγα απλά δωμάτια για διανυκτέρευση, αλλά δεν διατίθεται τροφή ή βενζίνη σε κανένα μέρος του πάρκου.
Αστρονομική έρευνα
thumb|right|255px|Το συγκρότημα παρατηρήσεων στην κορυφή του Χαλεάκαλα Εξαιτίας της αξιοσημείωτης καθαρότητας, σταθερότητας και ξηρότητας της ατμόσφαιρας, καθώς και του μεγάλου υψομέτρου (η ατμοσφαιρική πίεση είναι ίση με το 70,1% αυτής στο επίπεδο της θάλασσας ), αλλά και της απουσίας φωτορύπανσης από πόλεις, η κορυφή του ηφαιστείου είναι μία από τις πλέον περιζήτητες τοποθεσίες παγκοσμίως για επίγεια παρατηρήσεις με τηλεσκόπια, έστω και αν δεν φθάνει το υψηλότερο Μάουνα Κέα στη γειτονική μεγαλόνησο της Χαβάης. Ως αποτέλεσμα της σημασίας αυτής, επιστήμονες από όλο τον κόσμο έρχονται εδώ για να διεξαγάγουν επιστημονικές έρευνες στην «Science City», ένα επιστημονικό συγκρότημα που διατηρούν στη θέση αυτή από κοινού το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, το Πανεπιστήμιο της Χαβάης, το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας, και άλλοι φορείς.
Μερικά από τα τηλεσκόπια που διατηρεί στο Χαλεάκαλα το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ παρατηρούν τεχνητά σώματα του διαστήματος (π.χ. κατασκοπευτικούς δορυφόρους και πυραύλους) αντί ουράνια σώματα. Από την άλλη, οι αστρονόμοι που παρατηρούν από την κορυφή ανησυχούν για την αυξανόμενη φωτορύπανση, καθώς ο πληθυσμός της νήσου Μάουι αυξάνεται Παρά το γεγονός αυτό, προστίθενται και νέα τηλεσκόπια, όπως το Pan-STARRS το 2006. Εκτός από την καθαυτό αστρονομία, έρευνα γίνεται και στις κοσμικές ακτίνες, κυρίως με την παρατήρηση ορατής ακτινοβολίας Τσερενκόφ που προκαλείται από αυτές στο απόλυτο σκοτάδι της κορυφής. Σχετική έρευνα έχει διεξαγάγει στο Χαλεάκαλα μεταξύ άλλων και ο Έλληνας καθηγητής Λεωνίδας Ρεσβάνης.
Συγκοινωνία
Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος που οδηγεί στην κορυφή ολοκληρώθηκε το 1935 και έχει πολλές στροφές και μερικές πολύ απότομες κλίσεις. Συχνά συναντά κάποιος ζώα όπως βοοειδή. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων χρεώνει ένα τέλος εισόδου 20 δολαρίων ανά όχημα. Δεν υπάρχει τακτική δημόσια συγκοινωνία στο πάρκο, αλλά τουριστικά πούλμαν επισκέπτονται την κορυφή συχνά.
Η ορεινή ποδηλασία και η ιππασία είναι δύο άλλοι δημοφιλείς τρόποι για τη μετακίνηση στο πάρκο. Υπάρχουν λίγοι ξεναγοί-οδηγοί στο Μάουι που παίρνουν τουρίστες από τα ξενοδοχεία τους και τους εφοδιάζουν με ποδήλατα για να κατεβούν την πλαγιά εκκινώντας από το όριο του πάρκου (σε υψόμετρο 1.981 μέτρα). Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων απαγόρευσε την κάθοδο από την κορυφή (μια διαδρομή 43,5 χιλιομέτρων) το 2007 μετά από αρκετά μοιραία δυστυχήματα. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ωκεανίας Κατηγορία:Ηφαίστεια των ΗΠΑ Κατηγορία:Χαβάη
Τζον Στρινγκφέλοου
thumb|Η ιπτάμενη μηχανή του Στρινγκφέλοου στο [[Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου]] Ο Τζον Στρινγκφέλοου (John Stringfellow, 1799 – 13 Δεκεμβρίου 1883) γεννήθηκε στο Σέφιλντ της Αγγλίας και είναι γνωστός για το έργο του στο Aerial Steam Carriage (Ατμοκίνητος Αερομεταφορέας) μαζί με τον Ουίλλιαμ Σάμιουελ Χένσον.
Ο Στρινγκφέλοου εργάστηκε στο Τσαρντ του Σόμερσετ στην Αγγλία, ως κατασκευαστής κουβαριστρών και καρουλιών για την βιομηχανία δαντέλας. Μαζί με τον Χένσον, είχε φιλοδοξίες δημιουργίας διεθνούς εταιρείας, της Aerial Transit Company (Εταιρεία Αερομεταφορών), πραγματοποιώντας σχέδια αεροπλάνων να ταξιδεύουν σε εξωτικές τοποθεσίες όπως η Αίγυπτος και η Κίνα. Παρά τις προσπάθειες τους, τα σχέδια τους περιορίστηκαν με τις ιδέες του Στρινγκφέλοου να περιστρέφονται γύρω από μοντέλα μονοπλάνων και τριπλάνων και αυτές του Χένσον σε ένα υποτροφοδοτούμενο ατμοκίνητο όχημα. Το 1848 ο Στρινγκφέλοου επέτυχε την πρώτη μηχανοκίνητη πτήση μη επανδρωμένου ατμοκίνητου μονοπλάνου με άνοιγμα φτερών 3 μέτρων (10 πόδια) το οποίο κατασκευάστηκε σε ένα παροπλισμένο εργοστάσιο δαντελών στο Τσαρντ. Χρησιμοποιώντας δύο έλικες αντίστροφης περιστροφής στην πρώτη του απόπειρα, που έγινε σε εσωτερικό χώρο, η μηχανή πέταξε σε ύψος 3 μέτρων (10 πόδια) προτού χάσει την ισορροπία της και καταστρέψει το σκάφος. Η δεύτερη απόπειρα είχε μεγαλύτερη επιτυχία, με την μηχανή να απομακρύνεται από ένα σύρμα οδηγό και να πετά ελεύθερα για περίπου 27 μέτρα (30 γιάρδες) σε ευθεία. Ο Στρινγκφέλοου ήταν επίσης λάτρης της φωτογραφίας στον ελεύθερο του χρόνο, λειτουργώντας την επιχείρηση του πατέρα του στο Τσαρντ. Εκεί ο Στρινγκφέλοου ήταν ένας εκ των πρώτων που παρήγαγε υγρή εκτύπωση εικόνας στο στούντιο του. Το στούντιο του στο Τσαρντ, και το σπίτι του στο Κριουκέρν είναι οι τοποθεσίες όπου φωτογραφήθηκαν μερικές από τις ιπτάμενες μηχανές του.
Στην οδό Fore του Τσαρντ υπάρχει μπρούντζινο μοντέλο του πρωτόγονου αεροσκάφους του. Το μουσείο της πόλης διαθέτει μοναδική έκθεση σχετικά με τις πτήσεις πριν την εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης και πριν την επανδρωμένη μηχανοκίνητη πτήση που πραγματοποιήθηκε από τους αδελφούς Ράιτ. Ο Στρινγκφέλοου εφηύρε και απέκτησε διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συμπαγείς ηλεκτρικές μπαταρίες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στις πρώιμες διαδικασίες ιατρικής περίθαλψης. Το έργο του Στρινγκφέλοου παρουσιάστηκε σε έκθεση το 1868 στο Crystal Palace του Λονδίνου.
Παραπομπές και βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγγλοι μηχανικοί Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Μαύρο Λιβάδι (ταινία του 2009)
Κέρδισε βραβείο στην κατηγορία καλύτερης φωτογραφίας στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και βραβεύτηκε στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Μουμπάι και το Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Σεβίλλης.
Η ταινία γυρίστηκε σε περιοχές της Ηπείρου και της Θεσσαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κεφαλόβρυση Μεσσηνίας
Η Κεφαλόβρυση αναφερόμενη παλαιότερα ως το Ρίπεσι, είναι ορεινός οικισμός κοντά στον Αετό και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Κεφαλόβρυση βρίσκεται περίπου 25,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 14 χιλιόμετρα βόρεια από τον Αετό. Έχει υψόμετρο 517 μέτρα και απέχει 25,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η Κεφαλόβρυση βρίσκεται βορειότερα από το Κοπανάκι από το οποίο απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα. Βρίσκεται επίσης κοντά στα χωριά Αυλών, Σιτοχώρι και Σιδηρόκαστρον.
Ενετοκρατία
Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Ρίπεσι (Ripessi). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό Ρίπεσι (Ripessi), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).
Νεότερη ιστορία
Το Ρίπεσι ή Ρέπεσι, σύμφωνα με άλλες πηγές-αναφορές, προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Δωρίου το 1835. Λίγο αργότερα το 1840, αποσπάται από αυτόν και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Αυλώνος, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1912, που καταργήθηκε ο δήμος αυτός. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Ρίπεσι στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Αυλώνος της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 344 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Αυλώνος τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν το χωριό Σιδηρόκαστρον. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το Ρίπεσι προσαρτάται και γίνεται έδρα στην Κοινότητα Ριπεσίου,  ενώ το 1927 ο οικισμός και η κοινότητα μετονομάζονται σε Κεφαλόβρυση και Κοινότητα Κεφαλόβρυσης αντίστοιχα. Το 1961 αναγνωρίζονται επίσης και προσαρτώνται στην Κοινότητα Κεφαλόβρυσης οι οικισμοί Τσερτσαίικα και Κοτσάνιον. Στην απογραφή του 1961 η Κοινότητα Κεφαλόβρυσης είχε συνολικά 364 μόνιμους κατοίκους, εκ των οποίων η Κεφαλόβρυση είχε 334, το Κοτσάνιον είχε 5 και τα Τσερτσαίικα είχαν 25 μόνιμους κατοίκους αντίστοιχα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1971, ο οικισμός Κοτσάνιον καταργήθηκε. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας (με τις αλλαγές στην ονομασία του χωριού και της κοινότητας), από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Κεφαλόβρυση και τα Τσερτσαίικα υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Κεφαλόβρυση ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Η Κεφαλόβρυση σήμερα είναι η έδρα της Τοπικής Κοινότητας της Κεφαλόβρυσης του Δήμου Τριφυλίας, στην οποία υπάγεται και ο οικισμός Τσερτσαίικα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 88 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια - εκδηλώσεις
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν και διώροφα πέτρινα αρχοντικά, υπάρχει η κεντρική πλατεία με τον αιωνόβιο πλάτανο και την μεγάλη πέτρινη βρύση, το «Κεφαλόβρυσο» ή «Μεγάλη Βρύση», που φτιάχτηκε το 1905. Γύρω από την πλατεία βρίσκονται τα καφενεία του χωριού. Η εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος χτίστηκε το 1853 και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Διάφορα πολιτιστικά δρώμενα στο χωριό πραγματοποιεί και ο "Σύλλογος των Απανταχού Ριπεσαίων".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Η ωραία του Πέραν
Πλοκή
Ένα νεαρό ζευγάρι, καθένας από τους οποίους ανήκει σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, προσπαθεί χωρίς επιτυχία να ξεπεράσει τα εμπόδια που προκαλούν οι συγγενείς τους στη σχέση τους. Από εκείνη περιμένουν να προχωρήσει σε γάμο με έναν άνδρα ανάλογου κοινωνικού επιπέδου αλλά, όταν αυτός ο αρραβώνας διαλύεται επειδή η κοπέλα αγαπά άλλον, οδηγείται στον θάνατο από τον ίδιο της τον πατέρα. Ο νεαρός αγαπημένος της δεν θα αργήσει να πεθάνει και ο ίδιος, πριν το κάνει όμως καταγράφει στο ημερολόγιό του ολόκληρη την τραγική ιστορία του άτυχου έρωτά του.
Παραγωγή
Η υπόθεση είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Δημήτρη Παπαδόπουλου (Τυμφρηστού) που κυκλοφόρησε το 1920.
Οι γλώσσες της ταινίας είναι ελληνικά και τουρκικά. Κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1953-1954 και, κόβοντας 56.238 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 21 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Τουρκικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1953
Ιησούς (ταινία του 2016)
Ο Ιησούς είναι μια δραματική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία Φερνάντο Γκουτσόνι. Προβλήθηκε στο τμήμα Ανακάλυψης του 2016 Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Τορόντο. Η ταινία παράχθηκε από μια διεθνή συμπαραγωγή, αποτελούμενη από τη Γαλλία, τη Χιλή, τη Γερμανία, την Ελλάδα και την Κολομβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Κολομβιανές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Χιλιανές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (χόκεϊ επί πάγου)
Η Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ασίας από την περίοδο 2014/2015. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο λεντόβομ ντβόρτσε Κρίσταλ, χωρητικότητας 1.300 θεατών.
Ιστορία
Η ομάδα χόκεϊ του συλλόγου συστάθηκε το 2014. Πριν αρχίσει να συμμετέχει σε επίσημους αγώνες, ονομαζόταν «Μορσκίγε λβι» (Морские львы, Θαλάσσια λιοντάρια). Ο πρώτος επίσημος αγώνας της ομάδας πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου έναντι του συλλόγου χόκεϊ «Μπριάνσκ». Ο αγώνας έληξε με σκορ 5:1 υπέρ του συλλόγου Μπριάνσκ. Η πρώτη νίκη στην ιστορία του συλλόγου σημειώθηκε στις 16 Ιανουαρίου επί της «Ριαζάν» με 6:3. Η ομάδα μετονομάστηκε σε «Σαχαλίν» (Сахалин), καθώς αυτό είναι το όνομα που αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια την περιφερειακή ταυτότητα της. Το 2016 τερμάτισε στη 2η θέση του Πρωταθλήματος Ασίας, ένα βήμα μακριά από ένα σημαντικό τρόπαιο. Το 2017, επανέλαβε αυτήν την επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαχαλιν
Thompson (συγκρότημα)
Οι Thompson (Τόμσον) είναι ένα κροατικό συγκρότημα, που ιδρύθηκε από τον Μάρκο Πέρκοβιτς. Το όνομα του συγκροτήματος χρησιμοποιείται και ως ψευδώνυμο για τον Πέρκοβιτς. Ο τελευταίος γράφει τη μουσική και είναι κύριος εκφωνητής του συγκροτήματος. Το συγκρότημα αποτελείται επίσης από τους Τόμισλαβ Μάνταριτς, Ίβαν Ιβάνκοβιτς, Ντούγιε Ίβιτς και τον Ίβιτσα Μπίλιτς Ίκε. Το όνομα του συγκροτήματος προέρχεται από το ομώνυμο πολυβόλο, που δόθηκε ως ψευδώνυμο στον Πέρκοβιτς κατά τη διάρκεια του Κροατικού πόλεμου της ανεξαρτησίας. Αν και ιδρύθηκε στο Τσάβογκλαβε, η σημερινή έδρα του συγκροτήματος είναι στο Ζάγκρεμπ. Οι Τόμσον κέρδισαν φήμη το 1991, μετά τη δημιουργία του τραγουδιού Bojna Čavoglave (Το τάγμα του Τσάβογκλαβε), που διακήρυττε την ανεξαρτησία της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία και δημοσιεύτηκε στο άλμπουμ Rock za Hrvatsku. Το τραγούδι αποτέλεσε τη βάση για το τραγούδι Branitelji Sarajeva (Υπερασπιστές του Σαράγεβο) από το βοσνιακό στρατό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Σαράγεβο. Τη δεκαετία του 1990, οι Τόμσον έγιναν αρκετά δημοφιλείς στην Κροατία με τη δημοσίευση του άλμπουμ Moli mala το 1992. Η φήμη τους αυξήθηκε με τη δημοσίευση του τραγουδιού Prijatelji (Φίλοι) το 1998.
Κατηγορίες για φασισμό
Οι Τόμσον έχουν κατηγορηθεί για υποστήριξη προς το καθεστώς των Ούστασε και για σχέσεις με το φασισμό. Ήδη από το 2003, τους είχε απαγορευθεί μια συναυλία στην Ολλανδία.
Στο πρώτο τραγούδι του συγκροτήματος Bojna Čavoglave, χρησιμοποιείται ο χαιρετισμός των Ούστασε, Za dom spremni.
Οι Thompson έχουν συνθέσει επίσης το ' Jasenovac i Gradiška Stara' (Γιασένοβατς και Γκράντισσκα Στάρα- στρατόπεδα συγκέντρωσης), στο οποίο υμνούνται οι σφαγές ενάντια σε Σέρβους, Εβραίους και Ρομά αιχμαλώτους, που πραγματοποιήθηκαν από τους Ούστασε.
Κατηγορίες για λογοκλοπή
Έχει υποστηριχθεί στα σερβικά ΜΜΕ ότι οι Τόμσον έχουν κάνει παράτυπη αντιγραφή για να γράψουν δυο συγκεκριμένα τραγούδια. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, οι Τόμσον αντέγραψαν το τραγούδι των Τσέτνικ Nad Kraljevom živa vatra seva για να γράψουν το Anica kninska kraljica και το τραγούδι των Παρτιζάνων Sivi sokole για να γράψουν το Bojna Čavoglave.
Άλλα τραγούδια
Τραγούδια που τραγούδησε μόνος του ο Πέρκοβιτς ή σε συνδυασμό με άλλους συνεργάτες.
Πηγές
Κατηγορία:Κροατικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσική στην Κροατία Κατηγορία:Κροάτες μουσικοί
Άμεση Δημοκρατία Τώρα!
Η Άμεση Δημοκρατία Τώρα! επίσης γνωστή ως '''Αληθινή Δημοκρατία Τώρα! '(στα ισπανικά, όπως Democracia Real Ya Grecia'') ήταν Ελληνική οργάνωση και κίνημα, αποτελούμενη από απλούς πολίτες, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στις ελληνικές διαμαρτυρίες του 2011. Το κίνημα ήταν εμπνευσμένο από το ισπανικό κίνημα Αληθινή Δημοκρατία Τώρα, το κίνημα Πραγματική Δημοκρατία Τώρα διοργάνωνε διαδηλώσεις στην Ελλάδα και δημοσίευε τις διαδικασίες των λαϊκών συνελεύσεων στην κεντρική συγκέντρωση στη Πλατεία Συντάγματος.
Το κίνημα ήταν η πρώτη μεγάλη ελληνική πολιτική οντότητα που σχηματίστηκε από πολίτες που δεν υποστήριζαν κανένα από τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα της Ελλάδας. Το κίνημα δεν ήταν κόμμα, αλλά ήταν πλατφόρμα για την ανταλλαγή ιδεών καθώς και τρόπος με τον οποίο τα μέλη της, που είναι γνωστοί ως "αγανακτισμένοι", δείχνουν την αποδοκιμασία τους και την απόρριψη του σημερινού πολιτικού στάτους κβο όπου δύο μεγάλα κόμματα εναλλάσσονται στην εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα στην Ελλάδα
Νιστέρι Θάσου
Το Νιστέρι είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Κάμενα (Ίστοτσνι Μόσταρ)
Η Κάμενα (σερβικά κυριλλικά: Камена) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Ίστοτσνι Μόσταρ και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό αποτελούσε, στο σύνολό του, μέρος του Δήμου του Μόσταρ. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Ίστοτσνι Μόσταρ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ίστοτσνι Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ελεονώρα Μαγδαληνή του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ
Η Έλεονώρα Μαγδαληνή, (γερμ. Eleonore Magdalene, 6 Ιανουαρίου 1655 - 19 Ιανουαρίου 1720) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Η Ελεονώρα Μαγδαληνή Θηρεσία ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Γουλιέλμου, Εκλέκτορα του Παλατινάτου, και της Ελισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄, Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1676 τον Λεοπόλδο Α΄ των Αψβούργων, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Νόιμπουργκ Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (πετοσφαίριση)
Η Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι πετοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο ντβόρετς σπόρτα Κρίσταλ.
Ιστορία
Η ομάδα βόλεϊ γυναικών «Σαχαλίν» ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 και με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Πρωταθλήματος Ρωσίας, της δώθηκε η άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα στη θέση της διαλυμένης ομάδας Σαμορόντοκ Χαμπάροφσκ («Самородок» Хабаровск). Πριν από αυτή, καμία από τις ομάδες της νήσου Σαχαλίνης δεν αγωνίστηκε ούτε στο Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ, ούτε στο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην πετοσφαίριση. Το καλοκαίρι του 2015 βόλεϊ συλλόγου τέθηκε στη δομή του επαγγελματικού αθλητικού συλλόγου «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαχαλιν
Άγιος Ανδρέας Πρίνου Θάσου
Ο Άγιος Ανδρέας Πρίνου είναι οικισμός της Θάσου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Ανδρέας αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 2011. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου και αποτελεί ένα από τα χωριά της δημοτικής κοινότητας Πρίνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους, ωστόσο στην ίδια απογραφή αναφέρεται με de facto πληθυσμό 46 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Παλαιοχώρι Θάσου
Το Παλαιοχώρι είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θεολόγου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι ακατοίκητο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θάσου Κατηγορία:Χωριά της Θάσου
Μαρία Άννα της Ισπανίας
Η Μαρία Άννα (ισπαν. Maria Anna, 18 Αυγούστου 1606 - 13 Μαΐου 1646) του Οίκου των Αψβούργων ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄της Αυστρίας.
Οικογένεια
Το 1631 παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ της Αγίας Ρωμαίκής Αυτοκρατορίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Ελεονώρα Γκοντζάγκα (1630-1686)
Η Ελεονώρα (ιταλ. Eleanora, 18 Νοεμβρίου 1630 - 6 Δεκεμβρίου 1686) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του Δούκα του Μαγιέν και με τον γάμο της έγινε αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Καρόλου Γκοντζάγκα, Δούκα του Μαγιέν, και της Μαρίας Γκοντζάγκα, κόρης του Φραγκίσκου Δ΄ της Μάντουας & του Μομφερράτου (δισεγγονού της Μαρίας Παλαιολογίνας).