cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Πλοκή
Οι πράκτορες της μυστικής υπηρεσίας Φρανκ Χόριγκαν και Αλ Ντ' Αντρεα συναντιούνται με μέλη μιας ομάδας παραχαρακτών σε μια μαρίνα. Ο αρχηγός της ομάδας, Μεντόζα, λέει στον Χόριγκαν ότι έχει αναγνωρίσει τον Ντ' Αντρεα ως μυστικό πράκτορα και τον αναγκάζει να αποδείξει την πίστη του βάζοντας ένα όπλο στο κεφάλι του Ντ' Αντρεα και τραβώντας τη σκανδάλη. Ο Χόριγκαν πυροβολεί και σκοτώνει τους άντρες του Μεντόζα, ενώ συλλαμβάνει τον ίδιο.
Ο Χόριγκαν ερευνά μια καταγγελία από μια γαιοκτήμονα για τον απουσία του μισθωτή ενός διαμερίσματος, Mακ Kράουλεϊ. Βρίσκει ένα κολάζ από φωτογραφίες και άρθρα εφημερίδων για τις δολοφονίες των Αμερικανών Προέδρων, καθώς και μια φωτογραφία με το κεφάλι του τωρινού Προέδρου σε κύκλο. Όταν ο Χόριγκαν και ο Ντ' Αντρεα επιστρέφουν ξανά με ένταλμα έρευνας, βρίσκουν μόνο μία φωτογραφία, η οποία δείχνει τον Χόριγκαν σε πολύ νεότερη ηλικία να στέκεται πίσω από τον Τζον Κένεντι στο Ντάλας το 1963. Ο Χόριγκαν είναι ο μόνος ενεργός πράκτορας της ομάδας που φύλαγε εκείνη την ημέρα τον Προέδρο και νιώθει ενοχές για την αποτυχία του να αντιδράσει αρκετά γρήγορα στον πρώτο πυροβολισμό, προστατεύοντας τον Κένεντι από την επακόλουθη θανατηφόρα σφαίρα, η οποία θα μπορούσε να σώσει την ζωή του Προέδρου. Αυτή η ενοχή οδήγησε τον Χόριγκαν να πίνει υπερβολικά και που είχε σαν αποτέλεσμα τελικά να χωρίσει από την γυναίκα του. Ο Χόριγκαν λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τον Mακ Kράουλεϊ, ο οποίος αυτοαποκαλείται "Μπουθ". Λέει στον Χόριγκαν ότι, όπως ο Τζον Γουίλκς Μπουθ και ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ, σκοπεύει να δολοφονήσει τον Πρόεδρο, ο οποίος αγωνίζεται για την επανεκλογή του και κάνει πολλές δημόσιες εμφανίσεις σε όλη τη χώρα. Ο Χόριγκαν, παρά την ηλικία του, ζητά να επιστρέψει στην Προεδρική Μυστική Υπηρεσία, όπου ξεκινά μια σχέση με την συνάδελφό του Λίλι Ρέινς.
Ο Μπουθ συνεχίζει να αποκαλεί τον Χόριγκαν ως μέρος του «παιχνιδιού» του, παρόλο που γνωρίζει ότι εντοπίζονται οι κλήσεις του. Χλευάζει την αποτυχία του Χόριγκαν να προστατεύσει τον Κένεντι, αλλά τον αποκαλεί «φίλο». Ο Μπουθ κατορθώνει να ξεφύγει από τον Χόριγκαν και τον Ντ' Αντρεα μετά από μια τέτοια κλήση από το Πάρκο Λαφαγιέτ, αλλά αφήνει τα δακτυλικά αποτυπώματα πάνω σε ένα παρμπρίζ αυτοκινήτου. Το FBI ανακαλύπτει σε ποιον ανήκουν τα αποτυπώματα, αλλά επειδή η ταυτότητα του ατόμου είναι άκρως απόρρητη, δεν το αποκαλύπτει στη Μυστική Υπηρεσία, άλλα παρόλα αυτά ειδοποιεί την CIA.
Κατά την διάρκεια μια συγκέντρωσης της εκστρατείας επανεκλογής του Προέδρου στο Σικάγο, ο Μπουθ σκάει ένα μπαλόνι. Ο Χόριγκαν, που έχει κρυολόγημα, κάνει λάθος εκτίμηση και νομίζει ότι είναι πυροβολισμός. Λόγω αυτού του σφάλματος, εκδιώχνεται από την μυστική υπηρεσία φύλαξης από τον επιτελάρχη του Λευκού Οίκου Χάρι Σάρτζεντ και τον επικεφαλής της ασφάλειας Μπιλ Γουότς, αλλά παραμένει υπεύθυνος για την υπόθεση Μπουθ. Ο Χόριγκαν και ο Ντ' Αντρεα μαθαίνουν από τη CIA ότι ο Μπουθ είναι ο Μιτς Λίρι, είναι πρώην δολοφόνος που υπέστη ψυχικό τραυματισμό και τώρα δρα ως «αρπακτικό». Ο Λίρι, ο οποίος έχει ήδη σκοτώσει πολλούς ανθρώπους κατά το παρελθόν, προετοιμάζεται για τη δολοφονία του Προέδρου, χρησιμοποιεί τις δεξιότητές του στη δημιουργία μοντέλων για να φτιάξει ένα όπλο από συνθετικό υλικό για να αποφύγει τους ανιχνευτές μετάλλων και κρύβει τις σφαίρες και τα ελατήρια σε ένα μπρελόκ κλειδιών.
Ο Χόριγκαν συνδέει τον Λίρι με τη δολοφονία μιας υπαλλήλου της τράπεζας και μαθαίνει ότι ο Λίρι, ο οποίος έχει κάνει μεγάλη συνεισφορά στην καμπάνια, είναι μεταξύ των προσκεκλημένων στο δείπνο της προεκλογικής εκστρατείας στο ξενοδοχείο. Ο Χόριγκαν βλέπει τον Πρόεδρο να πλησιάζει τον Λίρι και μπαίνει μπροστά του προστατευοντάς τον από την σφαίρα του Λίρι, σώζοντας τη ζωή του Προέδρου. Καθώς η Μυστική Υπηρεσία απομακρύνει γρήγορα τον Πρόεδρο, ο Λίρι παίρνει τον Χόριγκαν ως ομήρο, ο οποίος φοράει αλεξίσφαιρο γιλέκο, για να δραπετεύσει προς τον εξωτερικό ανελκυστήρα του ξενοδοχείου. Ο Χόριγκαν χρησιμοποιεί το ακουστικό της ενδοεπικοινωνίας για να πει στην Ρέινς και τους ελεύθερους σκοπευτές πού να στοχεύσουν. Αν και οι σκοπευτές δεν βλέπουν τον Λίρι, ο Χόριγκαν παλεύει μαζί του και τον νικά, αφήνοντάς τον να κρέμεται από την άκρη του ασανσέρ. Αν και ο Χόριγκαν προσπαθεί να τον σώσει δίνοντάς του το χέρι, ο Λίρι προτιμά να αυτοκτονήσει πέφτοντας στο κενό.
Ο Χόριγκαν, γίνεται πρωτοσέλιδο και αναφέρεται ως ήρωας, αλλά αποσύρεται, καθώς η φήμη του καθιστά αδύνατο για αυτόν να κάνει τη δουλειά του. Αυτός και η Ρέινς βρίσκουν ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα από τον Λίρι στον τηλεφωνητή του Χόριγκαν. Ο Χόριγκαν και η Ρέινς ωστόσο φεύγουν από το σπίτι και επισκέπτονται το μνημείο του Αβραάμ Λίνκολν.
Παραγωγή
Ο παραγωγός Τζεφ Απλ άρχισε να αναπτύσσει την ιστορία στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Είχε προγραμματίσει να κάνει μια ταινία για έναν πράκτορα μυστικών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια της δολοφονίας του Κένεντι από την παιδική του ηλικία. Ο Απλ ήταν εμπνευσμένος και ενθουσιασμένος από μια ζωντανή ανάμνηση της πρώιμης παιδικής ηλικίας όπου είχε συναντηθεί αυτοπροσώπως με τον τότε Αντιπροέδρο Λίντον Τζόνσον, ο οποίος ήταν περιτριγυρισμένος από πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών με ακουστικά στα αυτιά που φορούσαν σκούρα κοστούμια και γυαλιά ηλίου. Η ιδέα απάνηλθε αργότερα στον Απλ ως έφηβος παρακολουθώντας τηλεοπτικές επαναλήψεις της δολοφονίας του Προέδρου Τζον Φ. Κένεντι. Το 1991, ο σεναριογράφος Τζεφ Μαγκουάιρ ανέλαβε και ολοκλήρωσε το σενάριο που θα γινόταν η ταινία.
Κινηματογράφηση
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη του 1992 στην Ουάσιγκτον, με τις σκηνές στον Λευκό Οίκο να γυρίζονται σε ένα υπάρχον στούντιο, ενώ μια εσωτερική σκηνή του Air Force One έπρεπε να δημιουργηθεί με κόστος 250.000 δολάρια.
Τόμας Βίντερμπεργκ
Ο Τόμας Βίντερμπεργκ (Thomas Vinterberg, 19 Μαΐου 1969) είναι Δανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Κινηματογράφηση
Μια υποπεριοχή της ταινίας είναι η εκστρατεία επανεκλογής του Προέδρου. Για τις σκηνές των εκστρατειών, ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε ψηφιακά τροποποιημένα πλάνα από τα γεγονότα της εκστρατείας του Προέδρου Τζορτζ Μπους και του τότε κυβερνήτη Μπιλ Κλίντον.
Τόμας Βίντερμπεργκ
Έχει γράψει θεατρικά έργα για την Εθνική Σκηνή της Αυστρίας και έχει σκηνοθετήσει βιντεοκλίπ των Metallica και των Blur.
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Κινηματογράφηση
Η ταινία εισήγαγε επίσης ψηφιοποιημένες εικόνες από τις ταινίες του Κλιντ Ίστγουντ της δεκαετίας του 1960 στις σκηνές δολοφονίας του Κένεντι. Όπως το περιέγραψε ο Τζεφ Απλ στους Los Angeles Times, ο Κλιντ «παίρνει το πρώτο ψηφιακό κούρεμα στον κόσμο».
Τόμας Βίντερμπεργκ
Το 1995 συνέγραψε με τον Λαρς φον Τρίερ το μανιφέστο Δόγμα 95.
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Box office
Η ταινία σημείωσε οικονομική επιτυχία, κερδίζοντας 176.997.168 δολάρια παγκοσμίως (πάνω από 102 εκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική και 74 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες χώρες), ενώ ο προϋπολογισμός της ήταν περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια.
Τόμας Βίντερμπεργκ
Το 2020 σκηνοθέτησε την ταινία Άσπρο πάτο, η οποία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Δανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Δανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Σκηνοθέτες ταινιών βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Πέτερσεν Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Καμπάλα
Η Καμπάλα (αγγλικά: Kampala) είναι πόλη και πρωτεύουσα της Ουγκάντας στην Αφρική. Είναι επίσης η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας με 1.680.600 κατοίκους στην απογραφή του 2019. Είναι η πρωτεύουσα της κεντρικής περιφέρειας και του ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 0° 19΄ βόρειο και γεωγραφικό μήκος 32° 35΄ ανατολικό. Το μέσο υψόμετρό της είναι 1.190 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ονομασία και ιστορία
Πριν τον ερχομό των Ευρωπαίων (Βρετανών), ο βασιλιάς των Μπουγκάντα, ο Καμπάκα, είχε επιλέξει την περιοχή της μελλοντικής πόλεως ως ένα από τα αγαπημένα του κυνηγετικά πεδία. Η περιοχή αποτελείται από πολλούς λόφους και πλούσιους υγρότοπους στις όχθες της λίμνης Βικτόρια. Επρόκειτο για ιδανικό τόπο για διάφορα είδη αντιλόπης, και ιδιαίτερα το ίμπαλα (Aepyceros melampus). Μάλιστα, όταν έφθασαν εδώ οι Βρετανοί, απεκάλεσαν την περιοχή «Λόφοι του Ίμπαλα».
Η γλώσσα των Μπουγκάντα, η λουγκάντα, υιοθέτησε πολλές λέξεις από την αλληλεπίδραση με τους Βρετανούς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η λέξη ιμπάλα (που και οι Βρετανοί την είχαν πάρει από τους Ζουλού) έδωσε στους Μπουγκάντα τη μετάφραση Κασόζι κα Ιμπάλα = Λόφος του Ίμπαλα (κα = του, εμπάλα = ίμπαλα). Στην ομιλούμενη λουγκάντα τα κα και εμπάλα προφέρονταν μαζί ως μία λέξη: Κααμπάλα. Από αυτό προέρχεται και η σημερινή ονομασία της πόλης Καμπάλα.
Η πόλη μεγάλωσε ως η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μπουγκάντα, από την οποία σώζονται αρκετά οικοδομήματα, όπως οι Τάφοι Κασούμπι (κτισμένοι το 1881), το κοινοβούλιο, το δικαστήριο, κ.ά. Η Καμπάλα καταστράφηκε μερικώς κατά τον πόλεμο Ουγκάντας-Τανζανίας και ανοικοδομήθηκε.
Χαρακτηριστικά
Η πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μακερέρε, ένα από τα κυριότερα της κεντρικής και ανατολικής Αφρικής βρίσκεται στην περιοχή του Λόφου Μακερέρε. Η Καμπάλα είναι επίσης η έδρα της Τράπεζας Αναπτύξεως Ανατολικής Αφρικής (East African Development Bank).
Η Καμπάλα, όπως και η Ρώμη ή η Κωνσταντινούπολη, λέγεται πως είναι χτισμένη πάνω σε επτά λόφους, αλλά αυτό δεν είναι ακριβές:
Η πόλη απλώθηκε και στον λόφο Νακασέρο, όπου το διοικητικό κέντρο και τα ακριβά προάστια. Στον λόφο Μουλάγκο υπάρχει το ομώνυμο νοσοκομείο, το μεγαλύτερο ολόκληρης της Ουγκάντας. Υπάρχει επίσης ο λόφος Μακερέρε με το πανεπιστήμιο. Ο υψηλότερος είναι ο λόφος Κολόλο, όπου και το Μουσείο της Ουγκάντας. Επομένως υπάρχουν τουλάχιστον 11 σημαντικοί λόφοι στην Καμπάλα. Με άλλους 8 μικρότερης σημασίας φθάνουμε στους 19.
Αξιοθέατα στην πόλη είναι οι Καταρράκτες Σσεζίμπουα, το Εθνικό Θέατρο, η Αγορά του Αγίου Μπαλικουντέμπε (πρώην Ογουίνο) και η Αγορά Νακασέρο. Υπάρχει και καζίνο. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Εντέμπε βρίσκεται σε απόσταση 35 χλμ. από το κέντρο, ενώ ο λιμένας Πορτ Μπελ στη Λίμνη Βικτόρια απέχει 10 χιλιόμετρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καμπάλα Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι χρόνια, συμμετρική, πολυαρθρική, αλλά και συστηματική φλεγμονώδης νόσος, που προσβάλει κυρίως τον αρθρικό υμένα των μικρών αρθρώσεων. Μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση των αρθρώσεων και χρόνια αναπηρία και είναι δυνατόν να συνοδεύεται από εξωαρθρικές εκδηλώσεις (ρευματοειδή οζίδια, αγγειίτιδα) ως αποτέλεσμα της προσβολής διαφόρων ιστών και οργάνων (1). Είναι μια χρόνια, τυπικά ισόβια νόσος με πολύ μεταβαλλόμενη πορεία (2). Η νόσος έχει παγκόσμια κατανομή, αποτελεί την πιο συχνή χρόνια φλεγμονώδη αρθροπάθεια και προσβάλει το 1% του πληθυσμού των ενηλίκων(1). Προσβάλει όλες τις ηλικίες αλλά η συχνότητα εμφάνισης της αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας. Είναι τουλάχιστον δύο φορές συχνότερη στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: τη ρευματοειδή αρθρίτιδα ενηλίκων καθώς και τη νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα. Η κλινική εικόνα και η πορεία των ασθενών αυτών των δύο κατηγοριών διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους (2).
Παθογένεια
Η παθογένεια των αρθρικών αλλοιώσεων συνδέεται στενά με τις ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις του αρθρικού υμένα (χρόνια φλεγμονή, υπερπλασία αρθρικού υμένα) και οφείλεται σε διαταραχές της ανοσιακής και φλεγμονώδους απαντήσεως καθώς και σε αντιδράσεις αποκαταστάσεως της αρθρικής βλάβης. Αν και η αιτιοπαθογένεια της νόσου είναι άγνωστη, εν τούτης υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι μηχανισμοί αυτοανοσίας παίζουν σημαντικό ρόλο στην χρονιότητα και στην εξελικτική πορεία της νόσου. Η φλεγμονή και η ιστική καταστροφή του αρθρικού υμένα είναι αποτέλεσμα αλληλοεπιδράσεων μεταξύ των διάφορων κυττάρων (μακροφάγα, ινοβλάστες, λεμφοκύτταρα, πολυμορφοπύρινα), και προϊόντων τους (π.χ. ένζυμα και κυτταροκίνες) που συμμετέχουν στην φλεγμονώδη διεργασία (1) (2).
Κεντρικό ρόλο στον παθογενετικό μηχανισμό της ρευματοειδούς αρθρίτιδας διαδραματίζει η αναγνώριση ενός συμπλέγματος (μάλλον αυτοαντιγόνο) με τα τάξεως ΙΙ μόρια HLA και τον αντιγονικό υποδοχέα (TCR) των CD4+ T λεμφοκυττάρων. Η αναγνώριση αυτή, που δεν είναι γνωστό αν συμβαίνει στα κεντρικά λεμφικά όργανα ή στον αρθρικό υμένα μετά τη μετανάστευση των Τ-λεμφοκυττάρων, οδηγεί στην πυροδότηση της ανοσιακής απαντήσεως (ενεργοποίηση Τ λεμφοκυττάρων από την δράση δύο σημάτων:
Ο ρόλος επίσης των χυμικών μηχανισμών στην παθογένεια της ρευματοειδούς αρθρίτιδας ποστηρίζεται από την τοπική παράγωγη του ρευματοειδούς παράγοντα (RF) από κύτταρα του αρθρικού υμένα, το σχηματισμό IgM-IgG ανοσοσυμπλεγμάτων και την ενεργοποίηση και κατανάλωση του συμπληρώματος μέσω της κλασικής οδού. Με τη ενεργοποίηση συμπληρώματος αυξάνει η αγγειακή διαπερατότητα και η φαγοκυττάρωση των ανοσυμπλεγμάτων από τα φαγοκύτταρα. Εντός του αρθρικού υγρού, τα ανοσυμπλέγματα ενεργοποιούν, εκτός από το συμπλήρωμα, τις κινίνες και τα φαγοκύτταρα και επάγουν την έλκυση λυσοσωματικών ενζύμων και ελευθέρων ριζών οξυγόνου.
Ενεργό ρόλο στη ρευματοειδή αρθρίτιδα παίζουν επίσης:
Συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Η πρώτη εμφάνιση της ρευματοειδής αρθρίτιδας είναι ύπουλη και συνήθως συνδέεται με πόνους στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών. Οι αρθρώσεις του δεξιού και του αριστερού ημιμορίου του σώματος προσβάλλονται συμμετρικά. Οι πάσχοντες μπορεί να έχουν δυσκολία να δέσουν τα κορδόνια των παπουτσιών τους το πρωί, λόγω τις δυσκαμψίας που παρουσιάζουν τα δάκτυλα των χεριών Καθώς εξελίσσεται η πάθηση συνήθως με σπασμωδικό τρόπο, οι αρθρώσεις διογκώνονται τα δάκτυλα των χεριών αδυνατίζουν και δεν μπορούν να κλείσουν σε γροθιά ενώ το δέρμα στις περιοχές που έχουν προσβληθεί ενίοτε γίνεται κόκκινο και θερμό.
Αν η κατάσταση αυτή δεν αντιμετωπιστεί οι αρθρώσεις μπορεί να παραμορφωθούν, ενώ η απώλεια της ευθυγράμμισης των δακτύλων και η δυσκαμψία που παρουσιάζουν μπορούν να προκαλέσουν σημαντική δυσλειτουργία: τα δάκτυλα των χεριών παραμορφώνονται, οι παλάμες στρέφονται προς τα έξω και τα δάκτυλα των ποδιών μοιάζουν με νύχια αρπακτικών. Όταν εμφανιστεί το τελευταίο από τα παραπάνω συμπτώματα, το πόδι που έχει προσβληθεί δεν μπορεί να εθιστεί, με αποτέλεσμα το περπάτημα να γίνεται με μεγάλη δυσκολία. Στο δέρμα των περιοχών επάνω από τις προσβεβλημένες αρθώσεις εμφανίζονται μαλακά ογκίδια που προεξέχουν και ονομάζονται ρευματικά οζίδια. Συχνά, προσβάλλονται και οι μύες, οι τένοντες και οι σύνδεσμοι γύρω από τις αρθρώσεις. Στα τελικά στάδια της πάθησης οι αρθρικοί χόνδροι και, στη συνέχεια, το υποκείμενο oστό καταστρέφονται. Αυτή η φλεγμονώδης διαδικασία προκαλεί εντονότατο πόνο.
Συχνές εκδηλώσεις πλην των αρθρικών, είναι και οι μη αρθρικές ή εξωαρθρικές, οι οποίες μερικές φορές είναι δυνατόν να προηγηθούν της αρθρίτιδας όπως π.χ.:
Εργαστηριακά ευρήματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Δεν υπάρχουν ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις, ακτινογραφικές αλλοιώσεις, ιστολογικά ευρήματα από τον αρθρικό υμένα ή ευρήματα του αρθρικού υγρού που να θέτουν τη διάγνωση. Μπορεί όμως μέσω εξέτασης αίματος να βρεθεί αυξημένος ο ρευματοειδής παράγοντας (RF ή Ra-test). Αυξάνεται επίσης η ΤΚΕ και η CRP. Εμφανίζεται ήπια αναιμία, θρομβοκυττάρωση, υπεργαμμασφαιριναιμία και ηωσινοφιλία που μπορεί να συνοδεύονται από την νόσο, και να σχετίζονται κυρίως με το βαθμό της αρθρικής φλεγμονής, της δραστηριότητας της νόσου και με την ύπαρξη εξωαρθρικών εκδηλώσεων (1).
Πρόγνωση ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την ύπαρξη εξωαρθρικών εκδηλώσεων, οι περισσότερες δε αρθρώσεις προσβάλλονται εντός του 1ου έτους. Πιστεύεται ότι οι ασθενείς με κεραυνοβόλο έναρξη της νόσου έχουν καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι οι ασθενείς με βραδεία και ύπουλη έναρξη. Η εγκυμοσύνη προκαλεί ύφεση των συμπτωμάτων.
Η μονοαρθρική έξαρση της αρθρίτιδας είναι ασυνήθης και όταν υπάρχει συνηγορεί για σηπτική αρθρίτιδα. Γενικά, η νόσος βραχύνει τη ζωή των ασθενών κατά 5 έως 10 έτη. Βαριές επιπλοκές είναι η αυχενική μυελοπάθεια και η αμυλοείδωση. Οι θάνατοι οφείλονται κυρίως: α) σε λοιμώξεις, σε πνευμονική ή νεφρική προσβολή, σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε αιμορραγίες από το γαστρεντερικό σύστημα και β) σε κακοήθη νεοπλάσματα κυρίως του λεμφικού ιστού (3)(1).
Θεραπεία ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Η θεραπεία της περιορίζεται στο μετριασμό των συμπτωμάτων και μπορεί να γίνει με τους εξής τρόπους:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρθροπάθειες
Ορτόνα
Η Ορτόνα (ιταλικά: Ortona, αρχαία ελληνικά: Ὄρτων) είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στο Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία. Ο νόμιμος πληθυσμός του είναι 22.749 κάτοικοι όσον αφορά τον Ιανουάριο του 2020. Η πόλη είναι κτισμένη πάνω σε ένα ακρωτήριο και από κάτω βρίσκεται το λιμάνι της Ορτόνα.
Νικόλα Ρεσίνιο
Ο Νικόλα Ρεσίνιο (Nicola Rescigno, 28 Μαΐου 1916 – 4 Αυγούστου 2008) ήταν Ιταλοαμερικανός διευθυντής ορχήστρας που ασχολήθηκε ειδικότερα με το ιταλικό οπερατικό ρεπερτόριο. Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της αμερικανικής όπερας και καθόρισε την εξέλιξη δύο μεγάλων αμερικανικών εταιρειών όπερας—της Λυρικής Όπερας του Σικάγο και της Όπερας του Ντάλας — επικουρώντας, παράλληλα, πολλούς ανερχόμενους τραγουδιστές και διευθυντές ορχήστρας. Η σταδιοδρομία του διήρκεσε περισσότερα από πενήντα χρόνια.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε από μουσική οικογένεια στη Νέα Υόρκη. Έκανε το ντεμπούτο του το 1943, διευθύνοντας την Τραβιάτα στην Ακαδημία Μουσικής του Μπρούκλιν. Στη συνέχεια, έκανε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την εταιρεία όπερας του Σαν Κάρλο, παραμένοντας μουσικός διευθυντής της εταιρείας από το 1944 ως το 1947. Έπειτα, ανέλαβε θέσεις μουσικού διευθυντή στην Όπερα του Κονέκτικατ και την Όπερα της Αβάνας. Έκανε το ντεμπούτο του με την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο το 1950 διευθύνοντας την επιφανή υψίφωνο Λίλι Πονς στον Κουρέα της Σεβίλλης και την υψίφωνο Ντόροθι Κίρστεν στη Μαντάμα Μπατερφλάι.
Το 1953, συμμετείχε στην ίδρυση της Λυρικής Όπερας του Σικάγο, της οποίας παρέμεινε καλλιτεχνικός διευθυντής από το 1954 έως το 1956. Για την εναρκτήρια παράσταση της εταιρείας διηύθυνε την κορυφαία υψίφωνο Μαρία Κάλλας στο αμερικάνικο ντεμπούτο της στον φερώνυμο ρόλο της Νόρμας του Μπελίνι. Συνεργάστηκε με την επιφανή σοπράνο αρκετές φορές ακόμα, συμπεριλαμβανομένης της διεύθυνσης των μοναδικών σκηνικών εμφανίσεών της στην όπερα Μαντάμα Μπατερφλάι (Σικάγο, 1955) και της συναυλιακής παρουσίασης της όπερας «Ο Πειρατής» (Il pirata) του Μπελίνι στο Κάρνεγκι Χολ το 1959.
Ορτόνα
Παραπομπές
κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Νικόλα Ρεσίνιο
Σταδιοδρομία
Το 1957, συμμετείχε στην ίδρυση της Όπερας του Ντάλας, παραμένοντας καλλιτεχνικός της διευθυντής από το 1957 έως το 1990. Εκεί, διηύθυνε τις αμερικανικές πρεμιέρες μονωδών όπως η Μονσεράτ Καμπαγιέ, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο και η Τζόαν Σάδερλαντ, ενώ συνεργάστηκε και πάλι με τη Μαρία Κάλλας. Παρουσίασε εκεί τις αμερικανικές πρεμιέρες της Αλτσίνα του Χαίντελ και του Ορλάνδου μαινόμενου του Βιβάλντι. Το δεύτερο έργο ήταν η πρώτη όπερα του Βιβάλντι που ανέβηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε ως πρωταγωνίστρια την υψίφωνο Μέριλυν Χορν.
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών σε νοσοκομείο του Βιτέρμπο της Ιταλίας, ενώ ανέμενε χειρουργική επιδιόρθωση του σπασμένου μηριαίου οστού του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας
Φώτης Κολακίδης
Ο Φώτης Κολακίδης ήταν Ελληνοκύπριος αρχιτέκτοντας. Διετέλεσε Δήμαρχος Λεμεσού την περίοδο 1973-1986.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φώτης Κολακίδης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1923. Ο πατέρας του ήταν Ελληνοκύπριος. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Λεμεσού. Ακολούθως, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Στη συνέχεια, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στην αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Ακολούθως ίδρυσε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο στην Κύπρο υπό την επωνυμία Κολακίδης & Συνεταίροι Αρχιτέκτονες και Μηχανικοί, το οποίο ασχολήθηκε με οικιστικά, εμπορικά, σχολικά και τουριστικά έργα στην Κύπρο και στη Συρία. Ήταν μέλος του ΕΤΕΚ και του RIBA. Το 1958 ίδρυσε δεύτερη εταιρεία με την επωνυμία Colakides Development Company Ltd, η οποία ήταν η πρώτη αναπτυξιακή εταιρεία στην Κύπρο, έχοντας στο ενεργητικό της την ανέγερση της πρώτης πολυκατοικίας στην Κύπρο για πώληση διαμερισμάτων και συγκεκριμένα το γνωστό εφτάπατο της Λεμεσού, η επίδραση του οποίου έφερε τεράστιες αλλαγές στην ανάπτυξη και ριζική αλλαγή της πολεοδομικής εξέλιξης των κυπριακών πόλεων. Επίσης, ως αρχιτέκτονας των πρώτων πολυτελών ξενοδοχείων Αμαθούς, Meridien και Sheraton (μετέπειτα St. Raphael) συνέβαλε στο να τοποθετηθεί η Λεμεσός στον τουριστικό χάρτη υψηλού τουρισμού που άλλαξε την όψη της πόλης και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της.
Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου (1965-1970), του Κυπροαμερικανικού Ακαδημαϊκού Συνδέσμου (1968-1972) και του Ροταριανού Ομίλου Λεμεσού (1968-1969). Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Κυπριακής Επιτροπής UNESCO (1976-1987).
Αντιπροσώπευσε την Κύπρο σε πολλά διεθνή συνέδρια ως αρχιτέκτονας και ως δήμαρχος. Έτυχε τιμητικών διακρίσεων του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου κατά την 25η και 50η επέτειο του Συνδέσμου και του απονεμήθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης της Θεσσαλονίκης.
Δημαρχεία Φώτη Κολακίδη
Τον Αύγουστο του 1973 διορίστηκε Δήμαρχος Λεμεσού, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Μάιο του 1986 που διεξήχθησαν οι πρώτες δημοτικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία. Επιπλέον, την περίοδο 1980-1986 διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Ένωσης Δήμων Κύπρου και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας των Τοπικών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας στου στο δημαρχείο υπήρχε παντελής έλλειψη οικονομικών πόρων του δήμου λόγω του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής του 1974. Ωστόσο, κατόπιν πολλών προσπαθειών για εξασφάλιση χορηγιών από το κράτος, δανεισμό από τράπεζες και με τη συμβολή σημαντικών δωρεών από γνωστούς Λεμεσιανούς, δημιουργήθηκαν αξιόλογα έργα στην πόλη, αναβαθμίζοντας την περιουσία του Δήμου Λεμεσού και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.
Στη διάρκεια της θητείας του αντιμετώπισε επίσης με επιτυχία τα μεγάλα προβλήματα που προέκυψαν λόγω της τουρκικής εισβολής και της εγκατάστασης στη Λεμεσό χιλιάδων προσφύγων, όπως και σημαντικά ζητήματα ανάπτυξης και υποδομής της πόλης.
Μερικά από τα έργα που έγιναν κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν:
Κατά τα 13 χρόνια της θητείας του ως Δήμαρχος Λεμεσού αρνήθηκε να παίρνει αντιμισθία για να συμβάλει στην ομαλοποίηση των δυσμενών οικονομικών του δήμου. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ο Δήμος Λεμεσού πραγματοποίησε εκδήλωση προς τιμήν του.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι αρχιτέκτονες
Γουόλτερ Λεγκ
Ο Χάρι Γουόλτερ Λεγκ (Harry Walter Legge, 1 Ιουνίου 1906 – 22 Μαρτίου 1979) ήταν Άγγλος παραγωγός δίσκων κλασικής μουσικής, κυρίως συνδεδεμένος με τη δισκογραφική εταιρεία EMI. Αρκετές από τις δισκογραφικές δουλειές του θεωρήθηκαν ως σημεία αναφορας και επανεκδόθηκαν πολλάκις. Εργάστηκε στη βιομηχανία ηχογράφησης από το 1927, συνδυάζοντας την εργασία του αυτή με τη θέση του μουσικού κριτικού στην εφημερίδα Guardian. Προπολεμικά, υπήρξε βοηθός του Τόμας Μπίτσαμ στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν.
Μετά τον πόλεμο, ο Λεγκ ίδρυσε την ορχήστρα «Φιλαρμονία» (Philharmonia Orchestra) και εργάστηκε για την EMI ως μουσικός παραγωγός. Ήταν από τους πρώτους που εντόπισε τις μουσικές δυνατότητες της υψιφώνου Μαρίας Κάλλας, της οποίας τις ηχογραφήσεις σε στούντιο παρήγαγε για λογαριασμό της EMI. Τη δεκαετία του 1960 ήρθε σε ρήξη με τη διεύθυνση της EMI και παραιτήθηκε. Μετά από την παραίτησή του δεν είχε μόνιμη εργασία· περιορίστηκε στην παράδοση ειδικών σεμιναριακών μαθημάτων και στην επίβλεψη των ηχογραφήσεων της δεύτερης συζύγου του, υψιφώνου Ελίζαμπεθ Σβάρτσκοπφ.
Πέθανε στο Σεν-Ζαν-Καπ-Φερά της Γαλλίας σε ηλικία 72 ετών.
Ούλριχ Απτ
Ο Ούλριχ Απτ (γερμανικά: Ulrich Apt, περ. 1460 - 1532) ήταν Γερμανός ζωγράφος και προσωπογράφος, το έργο του οποίου εντάσσεται στο καλλιτεχνικό ρεύμα της Βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|220px|«Επιτάφιος Θρήνος» (περ. 1510), Μουσείο Τύσεν-Μπορνεμίσα, Μαδρίτη.Πατέρας του καλλιτέχνη υπήρξε ο, επίσης ζωγράφος, Πέτερ Απτ. Κατεγράφη στο επίσημο αρχείο του Άουγκσμπουργκ ως ανεξάρτητος διδάσκαλος το 1481. Στην πόλη αυτή διατηρούσε προσοδοφόρο εργαστήριο από κοινού με τους τρεις γιους του, λαμβάνοντας πολυάριθμες παραγγελίες. Ο συνεργατικός χαρακτήρας του εργαστηρίου καθιστά δύσκολη τη διάκριση των χεριών που εργάστηκαν εκεί εξαιτίας της ομοιομορφίας στην τεχνοτροπία τους. Ο μεγαλύτερος γιος του Απτ, Γιάκομπ, εντάχθη στη συντεχνία το 1510 και απεβίωσε το 1518. Ο δεύτερος, Ούλριχ ο νεότερος, υπήρξε ενεργός ζωγράφος το 1512 και συνέχισε σίγουρα μέχρι το 1520. Ο νεότερος, Μίχαελ, απέκτησε τον τίτλο του διδασκάλου το 1520 και εμφανίζεται στα αρχεία μέχρι και το 1527. Αναμφίβολα ο Ούλριχ Απτ ο πρεσβύτερος υπήρξε επικεφαλής του εργαστηρίου, προτού φύγει από τη ζωή στο Άουγκσμπουργκ το 1532.
Διάφοροι μελετητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως είχε πραγματοποιήσει ταξίδι στις Κάτω Χώρες. Η ολλανδική τέχνη επηρέασε σημαντικά το στυλ του και το έργο του ίδιου του Απτ αποτέλεσε ένα από τα κανάλια διάδοσης αυτής στη Γερμανία. Σε σύγκριση με άλλους καλλιτέχνες που ήκμαζαν εκείνη την εποχή στην ίδια πόλη, όπως ο Χανς Χόλμπαϊν ο πρεσβύτερος και ο Χανς Μπούργκμαϊρ, που προσέβλεπαν στην ιταλική και ιδιαίτερα στη βενετσιάνικη τέχνη, το εργαστήριο του Απτ έδειχνε προτίμηση προς τη ζωγραφική παράδοση των Κάτω Χωρών.
Ανάμεσα στα έργα που του έχουν αποδοθεί είναι το «Πορτραίτο Ηλικιωμένου Άνδρα» (Συλλογή Λίχτενσταϊν), έργο που έχει μάλιστα υπογράψει, ο «Επιτάφιος Θρήνος» (περ. 1510, Μουσείο Τύσεν-Μπορνεμίσα, Μαδρίτη), το «Πορτραίτο Άνδρα και της Συζύγου του» (1512, Μητροπολιτικό Μουσείο, Νέα Υόρκη) και το «Ρετάμπλ της Σταύρωσης», το οποίο παρήγγειλε στο Άουγκσμπουργκ η οικογένεια Rehlinger.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Προσωπογράφοι Κατηγορία:Σχολή του Άουγκσμπουργκ
Αγία Παρασκευή Δράμας
Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας που βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας της Δράμας με υψόμετρο 50 μέτρα. Η κοινότητα Αγίας Παρασκευής είχε συσταθεί με Βασιλικό Διάταγμα της 17/04/1936. Η αρχική ονομασία του χωρίου ήταν Βοδόβιστα που μετονομάστηκε σε Βαλτόχωρο ή Βαλτοχώρι με το Διάταγμα της 01/04/1927, αργότερα ο οικισμός και η κοινότητα μετονομάστηκαν σε κοινότητα Αγίας Παρασκευής με το Βασιλικό Διάταγμα της 20/09/1955. Στην απογραφή του 2011 καταγράφηκαν 454 κάτοικοι. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,434 χμ² (2011).
Κάτοικοι του χωριού
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Αγία Παρασκευή προσφυγικές οικογένειες από την Ανατολική Θράκη και τα χωριά: Γέννα, Σκεπαστό, Σαμάκοβο κ.ά. της περιοχής Σαράντα Εκκλησιές - Αχούρια της περιοχής Κεσσάνης - Τρούλια της Αδριανούπολης και τα χωριά Σιδηροχώρι, Ιμβράσο. Επίσης, εγκαταστάθηκαν με μεταδημότευση, το 1940 από την κοινότητα Θόλου μια οικογένεια, πρώην προσφυγική από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, και το 1956, από την κοινότητα Κουδουνίων μια οικογένεια ποντιακής καταγωγής.Στην Αγία Παρασκευή είναι και 6 οικογένειες Σαρακατσαναίων οι οποίες ζούνε εκεί πριν από τους Θρακιώτες.
Ο πολιτιστικός σύλλογος και τα έθιμα
Στο χωριό υπάρχει ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Παρασκευής «Ορφέας», ο οποίος ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό μέσα από την διατήρηση της παράδοσης να διατηρηθεί και να ανυψωθεί το πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων του χωριού. Το έθιμο που υπάρχει στην Αγία Παρασκευή είναι ο "Αϊ Γιάννης ο Κλήδονας" ο οποίος γίνεται στης 24 Ιουνίου στο προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου της Αγίας Παρασκευής ή στην κεντρική πλατεία του Διαμερίσματος. Χρονολογείται από το 1924 και αποτελεί λαϊκή μαντική διαδικασία, από τις πιο τελετουργικές όλων των παραδόσεων του τόπου μας, σύμφωνα με την οποία αποκαλύπτεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου και έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.
Γιορτή της Αγίας Παρασκευής
Κάθε χρόνο στης 26 Ιουλίου γιορτάζεται η μνήμη της πολιούχου του χωριού Μεγαλομάρτυρος Αγίας Παρασκευής. Την παραμονή της εορτής το απόγευμα μετά τον Μέγα Πανηγυρικό εσπερινό στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής γίνεται η περιφορά της εικόνας. Κατόπιν παρουσιάζονται παραδοσιακοί χοροί από τους πολιτιστικούς συλλόγους του Δήμου. Ακολουθεί λαϊκό γλέντι στην πλατεία του χωριού. Ανήμερα της εορτής το πρωί γίνεται πανηγυρική Θεία Λειτουργία και το απόγευμα συνεχίζονται οι παραδοσιακοί χοροί από τους Πολιτιστικούς Συλλόγους.
Αθλητισμός και το σχολείο
Το χωριό αποτελούσε έδρα της ομάδας Δόξα Αγίας Παρασκευής η οποία αν και γνώρισε αρκετές επιτυχίες διαλύθηκε πρόσφατα. Στο χωριό υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο το οποίο έκλεισε το 2011.Το 2016 όμως το σχολείο άνοιξε για να φιλοξενήσει το γυμνάσιο Καλαμπακίου.
Ιερό κείμενο
εναλλ.=Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, σελίδα απο τον Βατικανό Κώδικα.|μικρογραφία|Η [[Μετάφραση των Εβδομήκοντα, σελίδα απο τον Βατικανό Κώδικα.]] Ιερό κείμενο ή γραφή ονομάζεται το σώμα κειμένων που συνδέεται αξεδιάλυτα με τις λατρευτικές πρακτικές μιας θρησκείας ή πνευματικού κινήματος. Το ιερό κείμενο θεωρείται θεϊκής προέλευσης ή αποκαλυπτικό ως προς τη φύση και την προέλευσή του και ο τίτλος του καταγράφεται με κεφαλαίο γράμμα ως ένδειξη σεβασμού ή παράδοσης.
Τα ιερά συγγράμματα ή κείμενα, διαφοροποιούνται από τα κοινά κείμενα επειδή θεωρούνται ότι, είτε φέρουν και μεταδίδουν πνευματικές ή μαγικές δυνάμεις, είτε ότι είναι τα μέσα με τα οποία τα θεία όντα ή οι θείες πραγματικότητες αποκαλύπτονται. Αφορούν στις θρησκείες του κόσμου και αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα της παγκόσμιας γραμματείας. Παρουσιάζουν διαφορές στη μορφή, την έκταση, στον χρόνο συγγραφής και το βαθμό ιερότητας.
Κείμενα όπως η Ριγκβέντα του Ινδουϊσμού που συντέθηκαν περίπου το 1500–1300 Π.Κ.Ε. ή η Αβέστα του Ζωροαστρισμού μεταδόθηκαν ως προφορική παράδοση επί σειρά αιώνων πριν την οριστική καταγραφή τους. Ως πρώτο καταγραμμένο κείμενο θεωρείται η βουδιστική Διαμαντένια Σούτρα και είναι το πρωιμότερο καταγραμμένο δείγμα κειμένου τυπωμένου με ημερομηνία. Φέρει την ημερομηνία 11 Μαΐου 868 του Κινεζικού ημερολογίου.
Ο γενικός όρος γραφές χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα ιερά κείμενα μιας θρησκείας - για παράδειγμα ινδουϊστικές ή ιουδαϊκές γραφές. Οι όροι Γραφές (με γάμα κεφαλαίο σε αντίθεση με τον πρώτο όρο) και Αγία Γραφή αναφέρονται γενικώς στα ιερά κείμενα της Βίβλου, δηλαδή τις Εβραϊκές Γραφές ή αλλιώς Παλαιά Διαθήκη ή/και την Καινή Διαθήκη.
Σπουδαιότερη πηγή ιερών κειμένων είναι η εμπειρία της θείας αποκάλυψης, όπου ένα θείο ον ή μία θεία πραγματικότητα αποκαλύπτεται ως υπερφυσική εκδήλωση (οπτική ή ακουστική εμπειρία) σε μια ομάδα ή σε ένα άτομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα
Gamera 3: Το Ξύπνημα του Ίριδος
Gamera 3: Revenge of Iris (ιαπων. Gamera Surī Jyashin Irisu Kakusei) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1999 σε σκηνοθεσία και σενάριο Σουσούκε Κανέκο. Είναι η συνέχεια του Gamera 2: Attack of Legion και η ενδέκατη ταινία της σειράς Gamera. Στην ταινία ο Gamera αντιμετωπίζει τον Iris ένα ιδιαίτερα επιθετικό γιγάντιο πλάσμα.
Πλοκή
Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο Gamera νίκησε την βασίλισσα Legion, και ο κόσμος έχει πλέον γεμίσει με τα σαρκοβόρα πουλιά Gyaos τα οποία έχουν πλέον εξελιχθεί σε Hyper Gyaos. Σε ένα μικρό χωριό η Αγιάνα μια συναισθηματικά ταραγμένη νεαρή κοπέλα δημιουργεί ένα ψυχικό δεσμό με ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παρασιτικό τέρας, γνωστό και ως Iris, που τρέφεται από την οργή και το μίσος της για τη γιγάντια χελώνα Gamera που κατά λάθος σκότωσε τους γονείς της στο παρελθόν. Αφού τελικά νικήσει τον Iris ο Gamera πρέπει να νικήσει ένα τεράστιο κοπάδι από Gyaos τα οποία έρχονται στην Ιαπωνία για να σκοτώσουν τον Gamera.
Παραγωγή
Ο σκηνοθέτης Σουσούκε Κανέκο σκηνοθέτησε το Gamera: Guardian of the Universe αλλά και το Gamera 2: Attack of Legion. Το Gamera 3 είναι η πρώτη ταινία που ο Κανέκο έγραψε το σενάριο μαζί με τον Καζουνόρι Ίτο, ο οποίος έγραψε το σενάριο των δύο προηγούμενων ταινιών. Ο μουσικός συνθέτης Κό Οτάνι και ο υπεύθυνος των ειδικών εφέ Σίντζι Χιγκούτσι δουλέψαν επίσης στις προηγούμενες δύο ταινίες.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray από την Mill Creek Entertainment και σε DVD από την ADV.
Βραβεύσεις
Το Gamera 3: Revenge of Iris προβλήθηκε το 1999 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο και βραβεύτηκε με το βραβείο Mainichi Film Concours για Καλύτερη Ηχοληψία στην Ιαπωνία. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς και θεωρείται η καλύτερη ταινία της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Daiei Films Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σουσούκε Κανέκο
Άτλας Αγλαντζιάς
Ο Άτλας Αγλαντζιάς είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα την Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας. Διατηρεί ποδοσφαιρική ομάδα ενώ παλαιότερα διατηρούσε και τμήματα ποδοσφαίρου σάλας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Χρώματα της ομάδας είναι κόκκινο και το μπλε. thumb|120px|Παλαιότερο έμβλημα του Άτλαντα.
Ιστορία
Ο Άτλας Αγλαντζιάς ιδρύθηκε το 1938. Η αρχική ονομασία του σωματείου ήταν Μορφωτικός Σύλλογος Αγλαντζιάς. Το 1957 ορισμένα μέλη του σωματείου αποχώρησαν όταν έχασαν στις εκλογές για ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου. Τότε το σωματείο μετονομάστηκε σε Άτλας Αγλαντζιάς. Πήρε το όνομα του από το μυθολογικό Άτλαντα, ο οποίος απεικονίζεται και στο έμβλημα του.
Ποδόσφαιρο ανδρών
Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ), στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 1991 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Στην μοναδική συμμετοχή του στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1991-92 τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ. Το 2016 κέρδισε τη συμμετοχή του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17 μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2016.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Άτλας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Ποδόσφαιρο σάλας
Η ομάδα ποδοσφαίρου σάλας του Άτλας Αγλαντζιάς είχε συμμετοχές στη Α΄ κατηγορία Κύπρου. Την περίοδο 2010-11 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Τερμάτισε στην 4η θέση και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1938 Κατηγορία:Αγλαντζιά
Διεθνές Αεροδρόμιο Σαμπιχά Γκιοκτσέν
<table style="border: 1px solid rgb(170, 170, 170); margin: 0pt 0pt 1em 1em; background: rgb(249, 249, 249) none repeat scroll 0%; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" align="right" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" width="220"> <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Διεθνής Αερολιμένας Κωνσταντινούπολης "Sabiha Gökçen" <th colspan="4" align="center" bgcolor="#0099ff">Γενικά
<th colspan="2" align="left" valign="top"> Χειριστής <td colspan="2" valign="top"> "ISG-İstanbul Sabiha Gökçen International Airport Investment, Development and Operation Inc. Δ/νση Αεροδρομίων Τουρκίας" <th colspan="2" align="left" valign="top">
Εξυπηρετεί <td colspan="2" valign="top"> Κωνσταντινούπολη <th colspan="2" align="left" valign="top"> Γεωγραφικές Συντεταγμένες <td colspan="2" valign="top"> 37° 40° 53' N
23° 29° 18' E
<th colspan="4" bgcolor="#0099ff">Διάδρομος
<th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Κατεύθυνση <th colspan="2" bgcolor="lightgrey"> Μήκος <th rowspan="2" bgcolor="lightgrey"> Επιφάνεια
Πόδια Μέτρα
<th align="left" valign="top"> 6/24 9842 3.000  Άσφαλτος
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Σαμπιχά Γκιοκτσέν (τουρκικά: Sabiha Gökçen, IATA: SAW, ICAO: LTFJ) είναι ένα από τα αεροδρόμια που εξυπηρετούν την Κωνσταντινούπολη. Έχει ονομαστεί από την Σαμπιχά Γκιοκτσέν, την πρώτη γυναίκα πιλότο πολεμικού αεροσκάφους στην Τουρκία. Βρίσκεται στην Ασιατική πλευρά της πόλης. Ο λόγος που κατασκευάστηκε είναι επειδή το Αεροδρόμιο Ατατούρκ (στην Ευρωπαϊκή πλευρά) δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στην ολοένα αυξανόμενη επιβατική κίνηση (εσωτερικού και εξωτερικού). Έτσι, ένα 3ο αεροδρόμιο κρίθηκε απαραίτητο σε αυτή τη Μητρόπολη των 14 εκ. κατοίκων, καθώς τα Ατατούρκ, Σαμπιχά Γκιοκτσέν και Χαζαρφέν (Hazarfen) αδυνατούσαν να αντεπεξέλθουν στην πρόβλεψη για το 2007, όπου η Κωνσταντινούπολη θα έφτανε να εξυπηρετήσει συνολικά 28 εκατομμύρια επιβάτες (εσωτερικού - εξωτερικού) ανά έτος. Εν τω μεταξύ, η χωρητικότητα του Σαμπιχά Γκιοκτσέν είναι μόνον 3 εκ. επιβάτες/έτος για τα διεθνή δρομολόγια και 0,5 εκ. επιβάτες/έτος για τα εσωτερικά.
Διεθνής Αεροσταθμός (Τerminal)
Ο αεροσταθμός διεθνών πτήσεων έχει έκταση 20.000 m² (ισόγειο 16.000 m² και ημιώροφος 4.000 m²)
Περιλαμβάνει: Χωρητικότητα για 3.000.000 επιβάτες ετησίως Αίθουσες VIP Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, Καφετέριες, Εστιατόρια. Ταχυδρομείο, Τράπεζα, Γραφεία Ενοικιάσεως αυτοκινήτων.
Διακόσμηση
Γρανίτης για το δάπεδο και τους εξωτερικούς τοίχους. Διακοσμητικά στοιχεία από αλουμίνιο για βελτίωση φωτισμού. Μεγάφωνα και έξοδοι κλιματισμού εντοιχισμένα.
Λειτουργία
Ο Διεθνής Αεροσταθμός αποτελείται από 3 σαλόνια: δύο για τις αναχωρήσεις (Α και Β) και ένα για τις αφίξεις. Κάθε σαλόνι αναχωρήσεως έχει 11 ελεγκτήρια εισιτηρίων (check-in) και 4 πύλες επιβίβασης, ενώ η αίθουσα αφίξεων 12 ελεγκτήρια διαβατηριακού ελέγχου. Γραφεία, Αρχές Αεροδρομίου και Αίθουσες VIP βρίσκονται 6 μέτρα κάτω από τη γη.
Ηλεκτρονικά Συστήματα
Τα ηλεκτρονικά συστήματα περιλαμβάνουν Συστήματα Οπτικών Αναγγελιών Πτήσεων (Flight Information Display System-FIDS), Κλειστό Κύκλωμα Τηλεόρασης (Closed Circuit Television System-CCTV), πόρτες ανοιγόμενες με ειδική κάρτα, κεντρικό/αυτόματο κλείδωμα θυρών, μεγάφωνα αναγγελιών και ηχητικής υπόκρουσης, συσκευές πυρανίχνευσης και αυτοματοποιημένο πάρκινγκ αυτοκινήτων.
Συστήματα Αποσκευών
Ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα αποσκευών (ιμάντας) διαχειρίζεται τις αποσκευές των 3,5 εκ. επιβατών ετησίως. Υπάρχει σύστημα ενσωματωμένο που ανιχνεύει όλα τα είδη των εκρηκτικών για τις αναχωρήσεις και αφίξεις.
Θύρες
Υπάρχουν 44 πλήρως αυτόματες πόρτες που λειτουργούν με φωτοκύτταρο. Οι πόρτες που οδηγούν έξω από τον αεροσταθμό είναι εφοδιασμένες με σύστημα εξαγωγής ζεστού αέρα, ώστε να αποφευχθεί διαφυγή εσωτερικής θερμοκρασίας προς τα έξω, και το αντίστροφο.
Αεροσταθμός Εσωτερικών Πτήσεων
Υπάρχει ένα κτήριο μόνον για τις αναχωρήσεις, αφίξεις, έλεγχο εισιτηρίων, διαβατηρίων, ασφαλείας και διαχείρισης αποσκευών, αλλά και για τις αίθουσες αναμονής.
Περιλαμβάνει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τουρκία Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Χαιρεφών
Ο Χαιρεφών (αρχαία ελληνικά: Χαιρεφῶν 470/460 – 403/399 π.Χ.), του αθηναϊκού δήμου Σφηττός, ήταν ένας αρχαίος Έλληνας που θυμόμαστε περισσότερο ως πιστό φίλο και οπαδό του Σωκράτη. Είναι γνωστός μόνο μέσω σύντομων περιγραφών από κλασικούς συγγραφείς και ήταν «ένας ασυνήθιστος άνθρωπος από κάθε άποψη», αν και άνθρωπος με πιστές δημοκρατικές αξίες.
Βιογραφία
Ο Χαιρεφών αναφέρεται από τρεις συγγραφείς της εποχής του, οι οποίοι πιθανώς τον γνώριζαν καλά: τον Αριστοφάνη, τον Ξενοφώντα και τον Πλάτωνα. Εξεταζόμενες μαζί, αυτές οι πηγές υποδηλώνουν ότι ο Χαιρεφών ήταν ένα πολύ γνωστό, δραστήριο και ελκυστικό άτομο, πιθανώς με χαρακτηριστική εμφάνιση, που κινούνταν εύκολα στους κοινωνικούς και πνευματικούς κύκλους της εποχής.
Στον Αριστοφάνη
Ο Χαιρεφών εμφανίζεται σε τρεις από τις κωμωδίες του Αριστοφάνη: Νεφέλες, Σφήκες και Όρνιθες. Οι Νεφέλες, που γράφτηκε το 423 π.Χ., απεικονίζουν τον Σωκράτη και τον βοηθό του Χαιρεφώντα ως τσαρλατάνους που διευθύνουν ένα ψευδοεπιστημονικό σχολείο στην Αθήνα. Ο Χαιρεφών παρουσιάζεται στις Νεφέλες χλομός και υποσιτισμένος, ένα «ζωντανό πτώμα» και μερικές φορές συμπεραίνεται ότι πρέπει να ήταν αδύνατος και ασθενικός στην πραγματικότητα. Στους Σφήκες, ο Χαιρεφών ή κάποια καρικατούρα του έχει έναν σύντομο, βουβό ρόλο ως αμερόληπτος μάρτυρας. Στους Όρνιθες έχει το παρατσούκλι "νυχτερίδα", που πιθανώς να υπαινίσσεται νυχτερινές συνήθειες, αποστεωμένη εμφάνιση ή παρορμητικότητα (όπως και στα έργα του Πλάτωνα, παρακάτω).
Στον Πλάτωνα
Στην Απολογία του Πλάτωνα, μια αφήγηση της δίκης του Σωκράτη το 399 π.Χ., ο Σωκράτης αποκαλεί τον Χαιρεφώντα μακροχρόνιο φίλο του και φίλο πολλών άλλων παρόντων. Ο Σωκράτης λέει ότι ο Χαιρεφών έχει πεθάνει, αλλά δείχνει ότι ο αδερφός του είναι παρών στη δίκη. Ο Σωκράτης αναφέρει ότι ο Χαιρεφών είχε τη φήμη ότι ήταν ορμητικός και μαθαίνουμε ότι ο Χαιρεφών ήταν αυτός που ταξίδεψε στους Δελφούς για να ρωτήσει το μαντείο των Δελφών ποιος ήταν ο σοφότερος των ανθρώπων. (Ο χρησμός απάντησε ότι δεν υπήρχε σοφότερος από τον Σωκράτη). Ο Σωκράτης αναφέρεται επίσης σε μια περίοδο εξορίας που υπέμεινε ο Χαιρεφών και κάποιοι άλλοι παρόντες. Αυτό μερικές φορές θεωρείται απόδειξη ότι ο Χαιρεφών, σε αντίθεση με τον Σωκράτη, ήταν ενεργός υποστηρικτής της αθηναϊκής δημοκρατίας και διώχθηκε για αυτόν τον λόγο, όταν καταργήθηκε προσωρινά η δημοκρατία μετά την ήττα της Αθήνας από τη Σπάρτη.
Ο Χαιρεφών εμφανίζεται σε δύο ακόμη πλατωνικούς διαλόγους: τον Χαρμίδη και τον Γοργία. Στην αρχή του Χαρμίδη, ο Σωκράτης επιστρέφει στην Αθήνα από τη στρατιωτική εκστρατεία στην Ποτίδαια και τον υποδέχεται με μεγάλο ενθουσιασμό ο Χαιρεφών, που περιγράφεται ως «αγριάνθρωπος». Αυτή η εκστρατεία ολοκληρώθηκε το 430 π.Χ. (3 χρόνια πριν από τη γέννηση του Πλάτωνα και 31 χρόνια πριν από τον θάνατο του Σωκράτη), αλλά ο Πλάτων είναι μάλλον ακριβής στην απεικόνιση της σχέσης Χαιρεφώντα και Σωκράτη ως ήδη καθιερωμένη. Στην αρχή του Γοργία, ο Χαιρεφών και ο Σωκράτης φτάνουν αργά σε μια αθηναϊκή συγκέντρωση για μια βραδιά συνομιλίας με Γοργία, έναν διάσημο σοφιστή. Ο Σωκράτης ρίχνει την ευθύνη για την καθυστέρησή τους στον Χαιρεφώντα, ο οποίος είχε πιάσει κουβέντα στην Αγορά. Ο Χαιρεφών λέει στη συνέχεια ότι ο Γοργίας είναι φίλος του και, με κάποια βοήθεια από τον Σωκράτη, λειτουργεί ικανοποιητικά ως αρχικός συνομιλητής του Γοργία στο πρώτο μέρος του διαλόγου.
Πηγές
Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Πολυμορφισμός (υπολογιστές)
Υπάρχουν αρκετά διαφορετικά είδη πολυμορφισμού, δύο από τα οποία περιγράφησαν αρχικά από τον Christopher Strachey το 1967. Αν μια συνάρτηση ορίζει διαφορετικές και πιθανώς ετερογενείς υλοποιήσεις εξαρτώμενες από ένα περιορισμένο εύρος ατομικά ορισμένων τύπων και συνδυασμών, τότε ονομάζεται ad-hoc πολυμορφική. Ο ad-hoc πολυμορφισμός υποστηρίζεται από πολλές γλώσσες με τη χρήση υπερφόρτωσης συναρτήσεων και μεθόδων.
Αν όλος ο κώδικας είναι γραμμένος χωρίς αναφορά συγκεκριμένων τύπων και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαφανώς με οποιοδήποτε αριθμό νέων τύπων, ονομάζεται παραμετρικά πολυμορφικός. Ο John C. Reynolds (και αργότερα ο Jean-Yves Girard) ανέπτυξαν τυπικά την έννοια αυτή του πολυμορφισμού ως μια προέκταση του λάμδα λογισμού (που καλείται πολυμορφικός λάμδα λογισμός, ή Σύστημα F). Ο παραμετρικός πολυμορφισμός υποστηρίζεται ευρέως στις συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού με στατικά συστήματα τύπων. Στην αντικειμενοστραφή προγραμματιστική κοινότητα, ο προγραμματισμός με χρήση παραμετρικού πολυμορφισού συχνά αποκαλείται γενικός προγραμματισμός.
Στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό, ο πολυμορφισμός υποτύπων ή πολυμορφισμός συμπερίληψης (inclusion polymorphism) είναι μια έννοια της θεωρίας τύπων στην οποία ένα όνομα μπορεί να ορίζει στιγμιότυπα πολλών διαφορετικών κλάσεων, εφόσον αυτές συνδέονται με κάποια κοινή υπερκλάση. Ο πολυμορφισμός συμπερίληψης εν γένει υποστηρίζεται δια της χρήσης υποτύπων, για παράδειγμα αντικείμενα διαφορετικών τύπων μπορούν να αντικατσταθούν από αντικείμενα άλλου τύπου (του βασικού τους τύπου) κι έτσι είναι διαχειρίσιμα μέσω μιας κοινής διεπαφής. Εναλλακτικά, ο πολυμορφισμός συμπερίληψης μπορεί να επιτευχθεί μέσω του εξαναγκασμού τύπων, γνωστού και ως μετατροπή τύπων (type casting).
Η αλληλεπίδραση μεταξύ του παραμετρικού πολυμορφισμού και της χρήσης υποτύπων οδηγεί στις έννοιες των φραγμένων ποσοδεικτών (bounded quantification) και της συνδιακύμανσης (covariance) και αντιδιακύμανσης (contravariance) (πολικότητας) των κατασκευαστών τύπων (type constructors).
Ad-hoc Πλυμορφισμός
Ο Chris Strachey επέλεξε τον όρο ad-hoc πολυμορφισμός για να αναφερθεί στις πολυμορφικές συναρτήσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε ορίσματα διαφορετικών τύπων, οι οποίες όμως συμπεριφέρονται διαφορετικά αναλόγως του τύπου των ορισμάτων στα οποία εφαρμόζονται (επίσης γνωστό ως υπερφόρτωση συναρτήσεων ή υπερφόρτωση τελεστών). Ο όρος "ad hoc" σε αυτό το περιβάλλον δεν έχει σκοπό να είναι υποτιμικός, απλά αναφέρεται στο γεγονός ότι αυτός ο τύπος πολυμορφισμού δεν είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό του συστήματος τύπων. Στο παρακάτω παράδειγμα, οι συναρτήσεις Add φάινονται να δουλεύουν γενικά σε ποικίλους τύπους όταν κοιτάμε τις κλήσεις, αλλά θεωρούνται δύο εντελώς διαφορετικές συναρτήσεις από το μεταγλωττιστή για όλους τους σκοπούς:
Στις γλώσσες προγραμματισμού με δυναμικά συστήματα τύπων η κατάσταση μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη, καθώς η σωστή συνάρτηση που πρέπει να κληθεί μπορεί να αποφασίζεται κατά την εκτέλεση.
Παραμετρικός πολυμορφισμός
Ο παραμετρικός πολυμορφισμός επιτρέπει σε μια συνάρτηση ή σε ένα τύπο δεδομένων να γραφτεί γενικά, ώστε να μπορεί να χειριστεί τιμές πανομοιότυπα χωρίς να εξαρτάται από τον τύπο τους. Ο παραμετρικός πολυμορφισμός είναι ένας τρόπος να γίνει μια γλώσσα πιο εκφραστική, ενώ παράλληλα διατηρεί πλήρως την στατική ασφάλεια τύπων.
Ο παραμετρικός πολυμορφισμός είναι διάχυτος στο συναρτησιακό προγραμματισμό, στον οποίο συχνά αναφέρεται ως "πολυμορφισμός". Το παρακάτω παράδειγμα δείχνει ένα παραμετροποιήσιμο τύπο δεδομένων λίστας και δύο παραμετρικά πολυμορφικές συναρτήσεις πάνω του:
Ο παραμετρικός πολυμορφισμός εμφανίζεται και σε διάφορες αντικειμενοστραφείς γλώσσες προγραμματισμού, όπου είναι γνωστός με το όνομα "γενικότητα":