cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υδρόγειοι του Κορονέλλι
Η φήμη τους ήταν τόσο μεγάλη που η ανωτέρα τάξη και τα επιστημονικά ιδρύματα δεν τις παρέγγελναν μόνο για επιστημονική χρήση αλλά και ως αισθητική διακόσμηση.
Οι πρώτες υδρόγειοι
Περίπου κατά το 1678, ο Κορονέλλι εργάζονταν ως γεωγράφος όταν και του ανατέθηκε να κατασκευάσει ένα ζεύγος υδρόγειων με την αναπαράσταση της Γη και του Ουρανό, για τον Ρανούτσιο Β΄ Φαρνέζε (Ranuccio II Farnese) τον δούκα της Πάρμα. Οι κατασκευές που ολοκλήρωσε ο Κορονέλλι ήταν άρτιες, μετρούσαν 5 πόδια (1.524 μέτρα) σε διάμετρο, έγιναν διάσημες στην τοπική κοινωνία, και απέκτησε τη φήμη ικανού κατασκευαστή υδρογείων.
Ανάθεση και κατασκευή
Ο Κορονέλλι ταξίδεψε στο Παρίσι και παρέμεινε εκεί για δύο χρόνια κατασκευάζοντας τις υδρόγειες σφαίρες, με κάθε μια από αυτές να ξεκινά ως ξύλινα λυγισμένα δοκάρια τα οποία είχαν ύψος περίπου στα 10 πόδια (περίπου 3 μέτρα) και μήκος 4 ίντσες (10.16 εκατοστά). Το ξύλο καλύπτονταν από γύψο πάχους μιας ίντσας (2.5 εκατοστά), και κατόπιν καλύπτονταν με ένα στρώμα ενός σκληρού ακατέργαστου πανιού. Αυτό με τη σειρά του τυλίγονταν με ένα επιπλέον στρώμα από λεπτά υφάσματα υψηλής ποιότητας τα οποία αποτελούσαν και το κύριο υπόβαθρο για τις απεικοινίσεις της υδρογείου.
Οι ολοκληρωμένες υδρόγειοι, έχουν διάμετρο 3 μέτρα και 84 εκατοστά, ζυγίζουν περίπου 2 τόνους η μια, και σήμερα εκθέτονται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι. Οι υδρόγειοι αναπαριστούν τις πιο πρόσφατες εξελίξεις και πληροφορίες σχετικά με τις εξερευνήσεις ανά τον κόσμο της εποχής του Κορονέλλι, ιδιαίτερα αυτές των γαλλικών εξερευνήσεων στη βόρεια Αμερική -με την Καλιφόρνια να απεικονίζεται ως νησί-, και συγκεκριμένα τις εξερευνήσεις του Ρενέ-Ρομπέρ Καβελιέ (René-Robert Cavelier). Η λεπτομέρεια τους είναι αξιοσημείωτη από το γεγονός ότι διαθέτουν πάνω από 600 επιγραφές και σημειώσεις στις αναπαραστάσεις τους, οι οποίες μπορούν να είναι και σχετικά μακροσκελείς, όπως το Mœurs des peuples du Chili (Έθιμα των λαών της Χιλής). Η δε ουράνια σφαίρα, αποτυπώνει τον ουρανό στην κατάσταση που βρισκόταν τη μέρα της γέννησης του Λουδοβίκου ΙΔ´, με τους αστερισμούς να απεικονίζονται με τις αντίστοιχες μυθολογικές μορφές του ζωδιακού κύκλου, και όλα τα στοιχεία μαζί με τους πλανήτες και τα άστρα να διαθέτουν διαφορετικές αποχρώσεις του γαλάζιου χρώματος. Επιπλέον, επτά από τα άστρα ονομάζονται αποκλειστικά στα Αραβικά, καθώς και υπάρχουν ενδείξεις για την πορεία των κομητών που ήταν γνωστοί κατά τον 17ο αιώνα.
Αρχική στέγαση
Αν και αρχικά σκοπός ήταν να διακοσμήσουν το παλάτι των Βερσαλλιών, παρέμειναν στο Παρίσι για να επιδειχθούν και να μελετηθούν. Εν τέλει κατέληξαν στο Μαρλύ-λε-Ρουά (Marly-le-Roi) το 1703, μια κοινότητα στο Ιλ-ντε-Φρανς της βορειοκεντρικής Γαλλίας, και έτσι κυρίως στη Γαλλία συμβαίνει να είναι γνωστές επίσης και ως οι Υδρόγειοι του Μαρλύ (Globes de Marly).
Στο Σατό ντε Μαρλύ (Château de Marly) το οποίο ήταν μια από τις βασιλικές κατοικίες και χρησιμοποιήθηκε για τη φιλοξενία των υδρόγειων, αποτελούσαν αξιοθέατο για τους υψηλούς επισκέπτες, όπως την βασίλισσα Άννα της Μεγάλης Βρετανίας η οποία επισκέφτηκε την τοποθεσία στις 12 Αυγούστου του 1704.
Μετακινήσεις και εξαφάνιση
Περίπου μια δεκαετία αργότερα κατά το 1715 οι υδρόγειοι μετακινήθηκαν στο Παρίσι ώστε να αποθηκευτούν στο Λούβρο, στη βασιλική βιβλιοθήκη της Γαλλίας (η σημερινή Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας μετακινήθηκε σε νέα τοποθεσία εκτός Λούβρου το 1996). Εκεί στεγάστηκαν για αρκετά χρόνια χωρίς να εκθέτονται δημόσια -υπήρξε ένας σχεδιασμός για το 1731 αλλά δε συνέβη-, και αφότου έπειτα ολοκληρώθηκαν οι κατάλληλες διαρυθμίσεις στο χώρο έκθεσης τους παρουσιάστηκαν στο ευρύ κοινό το 1782.
Οι υδρόγειοι μετακινήθηκαν από τη βιβλιοθήκη του Λούβρου αρκετά αργότερα κατά το 1901, μετά από αλλαγές που έγιναν στη μεγάλη αίθουσα ανάγνωσης όπου στεγάζονταν. Το 1914 στάλθηκαν στο κάστρο των Βερσαλλιών για φύλαξη, αλλά με την γενικότερη αναταρχή του Α´ παγκοσμίου πολέμου ξεχάστηκαν και παραμελήθηκαν, μέχρι του σημείου όπου χάθηκαν και τα κλειδιά από τις κλειδαριές των κουτιών μέσα στα οποία φυλλάσονταν.
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκαν ξανά το 1970 από τον χαρτογράφο Μισέλ Μορέλ (Michel Morel) μετά από έρευνες που έκανε με τη βοήθεια του προσωπικού της βιβλιοθήκης της Γαλλίας. Κατά το άνοιγμα των κουτιών, βρήκε τις υδρόγειους σε κακή κατάσταση, με ένα στρώμα παχιάς σκόνης που τις έδινε μια γκρίζα όψη, και το κάλυμμα με το οποίο είχαν τυλιχτεί για να προστατεύονται να έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό.
Ακολούθησε μια αποκατάσταση και συντήρηση για μια περίοδο 2 μηνών, με την συμβολή και των σωζόμενων σημειώσεων για τα τοπωνύμια και περιγραφές των υδρογείων που είχε συντάξει κατά τον 18ο αιώνα ένας από τους φύλακες του θυσαυροφυλακίου όπου βρίσκονταν την εποχή εκείνη, και έτσι κατέστη δυνατό να σωθούν χωρίς σημαντικές φθορές.
Από το 1976 και έπειτα ο Μορέλ ξεκίνησε μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσω του συλλόγου Internationale des Amis de Coronelli (Διεθνείς φίλοι του Κορονέλλι), ώστε να μη ξεχαστούν ξανά τα δημιουργήματα αυτά.
Προστασία και έκθεση
Κατόπιν εκτέθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα στο εκθεσιακό Κέντρο Ζωρζ Πομπιντού του Παρισιού στις αρχές του 1980. Οι γαλλικές αρχές έδωσαν μεγάλη προσοχή στην ασφάλεια των υδρόγειων, κάτι που φάνηκε από το γεγονός ότι οι μετακινήσεις τους έγιναν και με συνοδεία του στρατού πέρα της αστυνομίας. Μετά την έκθεση τους εκεί, μεταφέρθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα στο παλάτι των Βερσαλλιών, και κατόπιν μεταφέρθηκαν στην Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας (Cité des Science et de l'Industrie), το μεγαλύτερο επιστημονικό μουσείο στην Ευρώπη, στην περιοχή Πάρκο της Βιλέτ, όπου έγιναν το κεντρικό αντικείμενο διάφορων εκθέσεων.
Σήμερα στεγάζονται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας. με τους κωδικούς Ge 499 (ουράνια) και Ge 500 (επίγεια).
Οι συγκεκριμένοι υδρόγειοι εκδόθηκαν σε γαλλικό γραμματόσημο του 2008.
Ιταλία
Δυο άλλες διάσημες υδρόγειοι του Κορονέλλι, με 1 μέτρο και 10 εκατοστά διάμετρο βρίσκονται στην Μαρκιανή βιβλιοθήκη στη γενέτειρα του τη Βενετία.
Επίσης άλλες δύο βρίσκονται στην βιβλιοθήκη Άνγκελο Μάι (Angelo Mai) του Μπέργκαμο. Αρχικά αγοράστηκαν από τη Βενετία τον 17ο αιώνα και μεταφέρθηκαν στη βιβλιοθήκη, αργότερα όμως κατά το 1797 με την έλευση των Ναπολεόντιων πολέμων, κρύφτηκαν ώστε να μη κατασχεθούν από τους Γάλλους, και επανεμφανίστηκαν το 1834 επιστρέφοντας και πάλι στη βιβλιοθήκη.
Επιπλέον, υπάρχουν και υδρόγειοι του Κορονέλλι οι οποίες φιλοξενούνται στην βιβλιοθήκη Κλασένζε (Classense) στην Ραβέννα, τη βιβλιοθήκη του αρχιερατικού πανεπιστημίου Αντονιάνουμ (Pontificia Università Antonianum) στην Πάντοβα, καθώς και στο μουσείο Γαλιλαίου στη Φλωρεντία.
Παγκοσμίως
Επιπλέον βιβλιοθήκες και μουσεία ανά τον κόσμο  που φιλοξενούν υδρόγειους που κατασκεύασε ο Κορονέλλι βρίσκονται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστρίας και το Μουσείο Υδρόγειων (Globenmuseum) στη Βιέννη, στη βιβλιοθήκη της μονής Μέλκ (Stift Melk) στην πόλη Μελκ της Αυστρίας, καθώς και σε βιβλιοθήκες και ιδρύματα στο Τριρ της Γερμανίας, την Πράγα, Παρίσι, Λονδίνο και Ουάσινγκτον. Άλλες 4 που χρονολογούνται από το 1688 βρίσκονται στο Τέξας των ΗΠΑ, στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας (Texas Tech University) στο Λούμποκ (Lubbock), καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν.
Γαλλικά
Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Μουσειακά εκθέματα
Ρολάντ Ζαΐμι
Ο Ρολάντ Ζαΐμι (Roland Zajmi) γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1973 στα Τίρανα και είναι διεθνής παλαίμαχος Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός. Εκτός από την θητεία του στο Αλβανικό ποδόσφαιρο, κατά το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε στην Ελλάδα και έχει χαρακτηριστεί ως "γυρολόγος των ελληνικών γηπέδων".
Συλλογικό επίπεδο
Προτού έρθει στην Ελλάδα αγωνιζόταν στο Αλβανικό πρωτάθλημα και αξιοσημείωτα, ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο πατέρας του, Ντασαμίρ Ζαΐμι, κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Από το 1993 μέχρι το 1995 έπαιξε στην Ντιναμό Τιράνων και στη συνέχεια, την περίοδο 1995-1996 έπαιξε κατά σειρά στις Ολιμπίκ Τιράνων και Παρτιζάνι Τιράνων.
To 1996 τον απέκτησε η Προοδευτική. Αγωνίστηκε αρχικά στη Β' Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο και το 1997 έκανε ντεπούτο στην Α' Εθνική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής συνέχισε μέχρι τα μισά της σεζόν 1999-2000, όταν τον Φεβρουάριο του 2000 παραχωρήθηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου συνέχισε το υπόλοιπο της σεζόν, αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική. Το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μια χρονιά στη Β' Εθνική και το 2001 αποκτήθηκε από την Κασσάνδρα. Το 2002, επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρόνια (2002-2003 και 2003-2004) στην Α' Εθνική. Το 2004 μετακομίζει στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, με τον οποίο αγωνίστηκε μια χρονιά και το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Β' Εθνική.
Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, με τον οποίο αγωνίστηκε μία σεζόν στην Β' Εθνική. Το 2008 μετακινήθηκε στην Πιερία για τον Πιερικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στην Β' Εθνική το πρώτο μισό της περιόδου 2008-2009 και κατόπιν μεταπήδησε στον Ελπιδοφόρο Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη σεζόν και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, βοηθώντας τον να προβιβαστεί στη Δ' Εθνική.
Το Νοέμβριο του 2009 ο βετεράνος πλέον ποδοσφαιριστής, εργάστηκε ως βοηθός προπονητή του Σούλη Παπαδόπουλου στον Πιερικό.
Διεθνές επίπεδο
Με την Εθνική Αλβανίας συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες, μεταξύ των οποίων οι τρεις ήταν φιλικοί αγώνες.
Πηγές
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιράνων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάνι Τιράνων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Αναγέννηση Άρτας είναι αθλητικό σωματείο που έχει ιδρυθεί το 1960. Τα χρώματα της ομάδας είναι μαύρο-άσπρο και έμβλημα το γνωστό τοπικό γεφύρι. Δημιουργήθηκε από συγχώνευση των Παναμβρακικού (ίδρ. 1925), Αετού (1949) και Ολυμπιακού Άρτας (1951).
Η Αναγέννηση Άρτας διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, χειροσφαίρισης ανδρών και γυναικών, πετοσφαίρισης ανδρών ενώ παλιότερα είχε και καλαθοσφαίριση ανδρών.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Κύριο λήμμα:Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας (ποδόσφαιρο)
Ιστορία
Η πρώτη ομάδα της πόλης ήταν ο '''Α.Ο. Παναμβρακικός (έτος ίδρυσης 1926), ο οποίος αντιπροσώπευε την πρωτεύουσα του νομού και τον κάμπο και είχε χρώματα μπλε-άσπρο. Στη δεκαετία του '30 στην πόλη άλλες ομάδες ήταν ο Κεραυνός και η Πανεργατική Ένωση'''.
Το 1949 ιδρύεται ο '''Α.Ο. Αετός Άρτας, με χρώματα πράσινο - άσπρο, '''που αντιπροσώπευε τους προερχόμενους από τα ορεινά κατοίκους. Ίσως η ίδρυση του να συνδέεται με την υποχρεωτική κάθοδο των ορεινών στην Άρτα, λόγω των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου.
Το 1950 ιδρύεται ο '''Α.Ο. Ολυμπιακός, '''που αντιπροσώπευε τους πολυπληθείς φιλάθλους του Ολυμπιακού Πειραιώς στην Άρτα.
Η ιδέα για συγχώνευση γεννήθηκε το 1958 και υλοποιήθηκε, αφού διαχωρίστηκε το αθλητικό τμήμα από τον πολιτιστικό σύλλογο "Σκουφάς". Οι τρεις ομάδες - Α.Ο. Παναμβρακικός, Α.Ο. Αετός και Α.Ο. Ολυμπιακός - δημιούργησαν το 1960 τον Γ.Α.Σ.Αναγέννηση Άρτας, με σήμα το θρυλικό γεφύρι της Άρτας και χρώματα το άσπρο (κοινό χρώμα και στις τρεις προγενέστερες ομάδες) και το μαύρο.
Οι σημαντικότερες στιγμές της Αναγέννησης ήταν την δεκαετία του 60 και του 70 που συμμετείχε στην Β εθνική. Στο μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας της συμμετέχει στις εθνικές κατηγορίες.
Τίτλοι και διακρίσεις
Δ εθνική: 2 (1982-83,1990-91)
Πρωταθλήματα ΕΠΣ Άρτας: 4 (1999-00,2001-02,2013-14,2018-19)
Κύπελλα ΕΠΣ Άρτας: 8 (1993-94,1998-99,2001-02,2002-03,2003-04,2009-10,2012-13.2019-20)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Άρτας: 1 (2013-14)
Πρωταθλήματα ΕΠΣ Ηπείρου: 3 (1963-64,1968-69,1975-76)
Κύπελλα ΕΠΣ Ηπείρου: 2 (1975-76,1977-78)
Διαδρομή
1980-81:Συμμετοχή στα προκριματικά πανελληνίου στον όμιλο της Ηπείρου.
1981-82:Συμμετοχή στα προκριματικά πανελληνίου στον όμιλο της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.
1986-87:Πρωταθλήτρια στον δυτικό όμιλο της Β εθνικής και άνοδος στην Α εθνική.
1987-88:Συμμετοχή στην Α εθνική.Τερμάτισε στην 9η θέση με 16 βαθμούς.Συμμετοχή σε αγώνες διαβάθμισης μετά το τέλος του πρωταθλήματος και παραμονή στην Α εθνική.
1988-89:Συμμετοχή στην Α εθνική.Τερμάτισε 10η με 7 βαθμούς και υποβιβάστηκε στην Α2.
2001-02:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 3η με 34 βαθμούς φτάνοντας κοντά στην άνοδο.
2002-03:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 4η με 29 βαθμούς φτάνοντας κοντά στην άνοδο.
2003-04:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 12η με 14 βαθμούς και υποβιβάστηκε στην Β εθνική.
2004-05:Συμμετοχή στην Β εθνική.Τερμάτισε 2η με 28 βαθμούς στον 4ο όμιλο και ανέβηκε στην Α2 κατηγορία.
2006-07:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 6η με 17 βαθμούς στον πρώτο όμιλο.
2007-08:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 3η με 22 βαθμούς στον πρώτο όμιλο.
2008-09:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 6η με 19 βαθμούς στον πρώτο όμιλο και υποβιβάστηκε στην Β εθνική.
2009-10:Συμμετοχή στην Β εθνική.Τερμάτισε 6η με 16 βαθμούς στον πρώτο όμιλο.
2010-11:Συμμετοχή στην Β εθνική.Τερμάτισε 7η με 14 βαθμούς στον 2ο όμιλο.
2011-12:Συμμετοχή στην Β εθνική.Τερμάτισε 5η με 6 βαθμούς στον 2ο όμιλο,2 υποόμιλο.
2012-13:Συμμετοχή στην Β εθνική.Τερμάτισε 1η στον 4ο όμιλο με 28 βαθμούς και ανέβηκε στην Α2 κατηγορία.
2013-14:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Τερμάτισε 2η με 26 βαθμούς,φτάνοντας κοντά στο πρωτάθλημα και την άνοδο στην Α1 κατηγορία.
2014-15:Συμμετοχή στην Α2 κατηγορία.Κατέλαβε την 8η θέση στον 2ο όμιλο με 8 βαθμούς και υποβιβάστηκε στην Β εθνική.
Τις σεζόν 2015-16 και 2016-17 δεν συμμετείχε σε κάποια διοργάνωση.Το καλοκαίρι του 2017 το τμήμα επανιδρύθηκε.
Την σεζόν 2019-20 συμμετείχε στην Α2 κατηγορία,δεύτερο όμιλο.Παραιτήθηκε από το πρωτάθλημα μετά το τέλος της τρίτης αγωνιστικής.
==== Τρέχουσα σύνθεση ==== 1.Σάσα Βουγιασίνοβιτς
2.Γεωργίου Κανέλλος
3.Δεμίρης Νίκος
4.Μάρκοβιτς Μιχάλης
5.Ζήσης Δημήτρης
7.Κάντσης
8.Παπαγιαννόπουλος
9.Γιαμούρης
10.Λάιος
11.Νασιούλας
12.Λάκκας
13.Τσιάτσος
14.Κωνσταντίνου
15.Διάρας
18.Μπέκας
19.Μακρής
20.Γρούμπας
21.Δελικούρας
22.Βάρης
23.Σακκάς
Έδρα
Έδρα της ομάδας είναι το κλειστό γυμναστήριο της πόλης χωρητικότητας 500 ατόμων που βρίσκεται στην Περιφερειακή οδός της Άρτας.
Τμήμα χειροσφαίρισης Γυναικών
Η γυναικεία ομάδα χάντμπολ της Αναγέννησης Άρτας αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία και τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημα και το κύπελλο.
Ιστορία
- 1987.   I δρυση του τμήματος ΧΑΝΤΜΠΟΛ Γυναικών.
- 1988.  Ανοδος στην Β' Εθνική κατηγορία.
- 1989. Συμμετοχή στην Β' Εθνική. Τερματίζει στην 2η θέση.
- 1990. Πρωταθλήτρια Β' Εθνικής. Ανοδος στην Α' Εθνική.
- 1991. Συμμετοχή στην Α' Εθνική και υποβιβασμός στην Β' Εθνική.
- 1992.  Πρωταθλήτρια Β' Εθνικής και συγχρόνως ανοδο  στην Α1 Εθνική κατηγορία.
- 1993. Συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής. Καταλαμβάνει την 3η θέση.
- 1994. Συμμετοχή στην Α1 Εθνική κατηγορία. Τερματίζει στην   2η θέση.
- 1995. Πρωταθλήτρια Ελλάδος. Συμμετοχή στους 16 του EHF Cup.
- 1996. Πρωταθλήτρια Ελλάδος. Συμμετοχή στους 16 του Champions League
- 1997.  Πρωταθλήτρια Ελλάδος. Συμμετοχή και πρόκριση από τον 4ο όμιλο του  Champions League
- 1998. Πρωταθλήτρια Ελλάδος - Κυπελλούχος Ελλάδος. Συμμετοχή και πρόκριση από όμιλο του  Champions League
- 1999   Πρωταθλήτρια Ελλάδος -  '''Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Συμμετοχή και πρόκριση από τον 3ο όμιλο του  Champions League
- '''2000  Πρωταθλήτρια Ελλάδος  -  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Συμμετοχή και πρόκριση από τον 4ο όμιλο του  Champions League
- '''2001 Πρωταθλήτρια Ελλάδος -   Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Συμμετοχή στον 3ο όμιλο του  Champions League
- '''2002 Πρωταθλήτρια Ελλάδος -  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Αποκλεισμός στον 2ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τον 4ο γύρο του EHF Cup.
- 2003 Πρωταθλήτρια Ελλάδος '''-  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Αποκλεισμός στον 2ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τον 3ο γύρο του EHF Cup.
- 2004 Πρωταθλήτρια Ελλάδος '''-  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Αποκλεισμός στον 2ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τους 16 του EHF Cup.
- 2005 Πρωταθλήτρια Ελλάδος '''-  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Αποκλεισμός στον 1ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τους 16 του EHF Cup.
- 2006 Πρωταθλήτρια Ελλάδος '''-  Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Αποκλεισμός στον 1ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τους 16 του EHF Cup.
- 2007 Αποκλεισμός στον 2ο γύρο του Champions League και συμμετοχή μέχρι τους 16 του EHF Cup.
- 2008 '''Κυπελλούχος Ελλάδος. '''Συμμετοχή στον 3ογύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων.
- 2009 Συμμετοχή στον 3ογύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων.
- 2010 Συμμετοχή στον 2ο γύρο του EHF Cup.
- 2012 Συμμετοχή στον 3ο γύρο του EHF Cup.
- 2013 Συμμετοχή στους 16 του Challenge Cup.
- 2014 Συμμετοχή στον 3ο γύρο του Challenge Cup.
- 2015 Συμμετοχή στον 2ο γύρο του EHF Cup.
Έδρα
Έδρα της ομάδας είναι το κλειστό γυμναστήριο κωστακιων Τ9 χωρητικότητας 1200 ατόμων που βρίσκεται στους Κωστακιους Άρτας.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα Ανδρών της ομάδος για πολλά χρόνια αγωνίστηκε σε Β΄ και Γ΄ Εθνική. Βέβαια υπάρχουν και πολλές επιτυχίες σε ηλικιακά επίπεδα πάντα με την ομάδα της Αναγέννησης.
Το τμήμα λειτούργησε ξανά την περίοδο 2015-16 συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της ΕΣΠΕΔΕ,το οποίο πλέον ήταν κομμάτι της Β εθνικής. Προτεργάτης ήταν ο Γιάννης Μπασούκας. Τερμάτισε στην δεύτερη θέση με 33 βαθμούς (14 αγώνες,11 νίκες-3 ήττες,35-16 σετ) και προκρίθηκε στα play off.Στον ημιτελικό έπαιξε με τον Ερμή Ηγουμενίτσας με μειονέκτημα από το πρωτάθλημα 2-0.Το σκορ στις νίκες ήταν 3-1 και αποκλεισμός από τον τελικό. Στο κύπελλο αποκλείστηκε από την πρώτη φάση από τον ΑΟ Πρέβεζας με 0-3 σετ. Επίσης λειτούργησαν ακαδημίες.
Την σεζόν 2016-17 συμμετείχε στην Β εθνική,στον τομέα της ΕΣΠΕΔΕ.Για την πρώτη φάση του πρωταθλήματος τερμάτισε στην πρώτη θέση με 37 βαθμούς (13-1,40-10 σετ).Προκρίθηκε στην δεύτερη φάση που αντιμετώπισε τον Ερμή Ηγουμενίτσας.Με τις νίκες να είναι στο 2-0 από την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, η Αναγέννηση έκανε το 3-0 στις νίκες και πέρασε στον τελικό,όπου αντιμετώπισε τον ΑΓΣΙ. Με τις νίκες στο 2-0 από την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος,το τελικό σκορ στις νίκες διαμορφώθηκε στο 3-1 και η Αναγέννηση ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια. Για το κύπελλο Ελλάδος 2016-17,αφού προκρίθηκε από την πρώτη φάση,που έγινε σε τοπικό επίπεδο,έφτασε ως την 3η αγωνιστική του δεύτερου γύρου.Αποκλείστηκε από την ΕΑ Πατρών με 3-1 σετ.Ανακηρύχθηκε από την ΕΣΠΕΔΕ σαν κυπελλούχος της ένωσης αφού είχε νικήσει τον ΑΓΣΙ στον άτυπο τελικό στο μεταξύ τους παιχνίδι για την δεύτερη φάση του κυπέλλου Ελλάδος.
Την σεζόν 2017-18 συμμετείχε στην Α2 κατηγορία,στον Β2 υποόμιλο.Τερμάτισε στην 4η θέση με 12 βαθμούς,5 νίκες και 7 ήττες,22 σετ υπέρ και 25 κατά,1021 πόντους υπέρ και 1029 κατά.Επίσης είχε αφαίρεση 3 βαθμών γιατί αποχώρησε από διοργανώσεις υποδομών στην κατηγορία παίδων.Προκρίθηκε στα play off.Ξεκίνησε από την 4η θέση με 1 βαθμό. Στα play off γνώρισε 6 ήττες,παραμένοντας στον 1 βαθμό που είχε εξαρχής,σετ 3-18,πόντοι 413-525.Κατέλαβε την 4η θέση και δεν κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση.
Την σεζόν,2018-19 συμμετείχε στην Α2 κατηγορία,στον Β όμιλο.Τερμάτισε στην 13η και τελευταία θέση με 9 βαθμούς,2 νίκες και 22 ήττες,22-68 σετ,1816-2105 πόντους.Τις 2 νίκες τις πέτυχε εντός έδρας.Έχοντας 9 βαθμούς,16-32 σετ,1019-1074 πόντους.Εκτός έδρας είχε μόνο ήττες και δεν πήρε κάποιον βαθμό.Είχε 6-36 σετ,797-1031 πόντους.Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο υποβιβασμός της Αναγέννησης στην Β εθνική,στον τομέα της ΕΣΠΕΔΕ.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Την φετινή σεζόν,2019-20 συμμετείχε στην Β εθνική,στον τομέα της ΕΣΠΕΔΕ.Αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα αφού μηδενίστηκε σε 2 αγώνες.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Η ομάδα διαθέτει τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών το οποίο την περίοδο 2014-2015 αγωνίστηκε στο Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. στην Β' κατηγορία απ' όπου υποβιβάστηκε. Την επόμενη χρονιά, 2015-16, δεν δήλωσε συμμετοχή στην Γ' κατηγορία ΕΣΚΑΒΔΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Άρτας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Αναγεννηση Αρτας Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Ε.
Ζοάν Κορομίνες
Ο Ζοάν Κορομίνες (Joan Coromines i Vigneaux, στα ισπανόφωνα έργα του αναφέρεται και ως Joan Corominas, Βαρκελώνη 21 Μαρτίου 1905 - Πινέδα ντελ Μαρ 2 Ιανουαρίου 1997) ήταν Καταλανός γλωσσολόγος, συγγραφέας σπουδαίων έργων αναφοράς τόσο στην ισπανική όσο και στην καταλανική γλωσσολογία και φιλολογία. Θεωρείται από τις μεγαλύτερες μορφές των ρομανικών σπουδών κατά τον 20ό αιώνα στην Ευρώπη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1905 στη Βαρκελώνη, γιος του πολιτικού Πέρε Κορομίνες και της παιδαγωγού Σελεστίνα Βινιό. Ήταν αδερφός του μαθηματικού Ερνέστ Κορομίνες και της ψυχολόγου Ζούλια Κορομίνες. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και συμπλήρωσε τις σπουδές του σε πολλές άλλες πόλεις της Ευρώπης. Το 1930 ξεκίνησε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών (Institut d'Estudis Catalans) και το 1931 εξέδωσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Αρανικό λεξιλόγιο". Τον ίδιο χρόνο ξεκίνησε να εργάζεται στο Onomasticon Cataloniae.
Η έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου τον βρήκε στη Μαδρίτη να ετοιμάζεται για τις εξετάσεις για μια ακαδημαϊκή θέση σχετική με την προβηγκιανή φιλολογία. Το 1936 παντρεύτηκε την Μπάρβαρα ντε Άρο. Μετά τον εμφύλιο έζησε την εξορία σε διάφορες χώρες, μέχρις ότου κατάφερε να γίνει κάτοχος μιας ακαδημαϊκής έδρας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1948. Μεταξύ 1954 και 1957 εξέδωσε το Κριτικό-ετυμολογικό λεξικό της καστιλιανικής γλώσσας (Diccionario crítico etimológico de la lengua castellana), ένα σημαντικότατο έργο που μέχρι σήμερα αποτελεί τη βάση της διαχρονικής μελέτης του λεξιλογίου της ισπανικής γλώσσας, ενώ μεταξύ 1980 και 1991 προετοίμασε το Ετυμολογικό και συνοδευτικό λεξικό της Καταλανικής Γλώσσας. Η εργασία του στην καταλανική ονομασιολογία και ετυμολογία χάρισε στην ακαδημαϊκή έρευνα στα καταλανικά ένα βάθος που ξεπερνάει στους παραπάνω τομείς αυτό των υπόλοιπων ρομανικών γλωσσών.
Απόψεις
Η φήμη που άφησε πίσω του ο Ζοάν Κορομίνες μιλάει για ένα άτομο που υποστήριξε με θέρμη την καταλανική γλώσσα, απορρίπτοντας πολλά βραβεία κι επαίνους του Ισπανικού κράτους λόγω της κακομεταχείρισης την οποία υπέφερε η Καταλανική γλώσσα. Χαρακτηριστικά, με αφορμή τη βράβευσή του με το Εθνικό Βραβείο των Ισπανικών Γραμμάτων ανέφερε σε γράμμα του στον τότε υπουργό Πολιτισμού, Χόρχε Σεμπρούν: "la única nación mía, y mi única lengua, a las que presto incondicional obediencia y pleitesía son la nación y la lengua catalanas". Για τον ίδιο λόγο απαρνήθηκε μία θέση στη Βασιλική Ισπανική Ακαδημία και το βραβείο "Αλφόνσο Ι' ο Σοφός".
Έργο
μικρογραφία|Το Diccionario crítico etimológico de la lengua castellana του Ζοάν Κορομίνες
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Γκεργκέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Βούτυρο μανιέ
thumb|Βούτυρο μανιέ Το βούτυρο μανιέ προκύπτει ύστερα από την ομογενοποίηση ίσης ποσότητας μαλακού ανάλατου βουτύρου και αλευριού. Το βούτυρο μανιέ χρησιμοποιείται στην μαγειρική για να δέσουν οι σάλτσες και οι σούπες. Σε ενα σκεύος όπου η σάλτσα ή η σούπα ζεσταίνεται, το βούτυρο μανιέ προστίθεται σε μικρές ποσότητες ενώ το παρασκεύασμα ανακατεύεται συνεχώς εως ότου να πήξει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Γαλακτοκομικά προϊόντα
Δαμαλάς Νάξου
Ο Δαμαλάς είναι ένα μικρό ημιορεινό χωριό που βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της νήσου Νάξου, σε υψόμετρο 290-305 μέτρων, με 32 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται δυτικά του Δαμαριώνα, στο διαμέρισμα του οποίου υπάγεται, στο Δήμο Δρυμαλίας. Συνδέεται οδικά με το Χαλκί (Τραγαία), και το Φιλώτι.
Το 1928 αριθμούσε 143 κατοίκους, στην τελευταία απογραφή φέρεται με 32 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αγιασσό ( 83 κ.), Βουρβουριά ( 11 κ.), Δαμαριώνα ( 333 κ.) και Πυργάκι ( 48 κ.) την Τοπική Κοινότητα Δαμαριώνος ( 507 κ.). Η τ.κ. Δαμαριώνος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Δρυμαλίας Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Ρόζα Λούξεμπουργκ
Η Ρόζα Λούξεμπουργκ (5 Μαρτίου 1871 – 15 Ιανουαρίου 1919, στα Róża ή Rozalia Luksemburg, στα Rosa ή Rosalia Luxemburg) ήταν Εβραία φιλόσοφος, μαρξίστρια πολιτική θεωρητικός και επαναστάτρια που ανήκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας και αργότερα στο Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας.
Πολωνία
Η Ρόζα Λούξεμπουργκ γεννήθηκε ως Ροζαλία Λούξεμπουργκ στις 5 Μαρτίου του 1870 στο Ζάμος (Zamość) κοντά στο Λούμπλιν (Lublin) στην τότε ελεγχόμενη από τους Ρώσους Πολωνία. Γεννήθηκε σε μια εβραϊκή οικογένεια. Οι πηγές διαφέρουν ως προς το έτος γέννησής της – έδωσε ως έτος γέννησης το 1871 στο βιογραφικό της σημείωμα για το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, αλλά το απολυτήριο Λυκείου της (Abitur) το 1887 αναγράφει πως ήταν 17, άρα γεννημένη το 1870. Ήταν το πέμπτο παιδί του Εβραίου εμπόρου ξυλείας Ελίας Λούξεμπουργκ Γ' και της συζύγου του Λίνε (πατρικό όνομα: Λέβενσταϊν). Σε ηλικία 5 χρονών αναγκάστηκε να φορέσει γύψο στα πόδια της για έναν ολόκληρο χρόνο, με αποτέλεσμα να κουτσαίνει ελαφρά από το δεξί πόδι για την υπόλοιπη ζωή της.
Μετά τη μετακόμιση της οικογένειάς της στη Βαρσοβία, η Ρόζα παρακολούθησε εκεί ένα Γυμνάσιο θηλέων από το 1880. Ακόμα και εκείνη την πρώιμη εποχή ήταν μέλος του «Προλεταριάτου», ενός αριστερού Πολιτικού κόμματος, από το 1886. Το Προλεταριάτο είχε ιδρυθεί το 1882, είκοσι χρόνια πριν από τα Ρωσικά εργατικά κόμματα, και ξεκίνησε με την οργάνωση μιας γενικής απεργίας. Ως αποτέλεσμα, πέντε από τους ηγέτες του εκτελέστηκαν και το κόμμα διαλύθηκε. Μερικά από τα μέλη του κατάφεραν να συναντώνται κρυφά. Η Ρόζα ήταν ένα από αυτά τα μέλη.
Αφού απομακρύνθηκε στην Ελβετία λόγω επικείμενης προφυλάκισης το 1889, παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, μαζί με άλλες σοσιαλιστικές μορφές όπως ο Ανατόλι Λουνατσάρσκι και ο Λέο Γιόγκιχες. Σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία, πολιτική, οικονομικά και μαθηματικά ταυτόχρονα. Τα θέματα εξειδίκευσής της ήταν η Staatswissenschaft (κατά λέξη επιστήμη κρατών, σήμερα λέγονται οικονομικά), ο Μεσαίωνας και οι οικονομικές και χρηματιστηριακές κρίσεις.
Το 1890 οι νόμοι του Μπίσμαρκ εναντίον της σοσιαλδημοκρατίας ακυρώθηκαν και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) είχε νόμιμα τη δυνατότητα να διεκδικήσει έδρες στο Ράιχσταγκ. Αλλά παρά την επαναστατική τους ρητορική, τα σοσιαλιστικά μέλη του κοινοβουλίου εστίασαν όλο και περισσότερο στην απόκτηση επιπλέον κοινοβουλευτικών δικαιωμάτων και στον υλικό πλούτο.
Αντιθέτως, η Ρόζα Λούξεμπουργκ έμεινε πιστή στις επαναστατικές μαρξιστικές της αρχές. Το 1893, μαζί με τους Λέο Γιόγκιχες και Γιούλιαν Μαρχλέφσκι (άλλως γνωστός ως Γιούλιους Κάρσκι), ίδρυσε την εφημερίδα Sprawa Robotnicza (Εργατική Υπόθεση), σε αντιπολίτευση των εθνικιστικών πολιτικών του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η Λούξεμπουργκ πίστευε πως η ανεξαρτητοποίηση της Πολωνίας θα μπορούσε να έρθει μόνο μέσα από επαναστάσεις στη Γερμανία, την Αυστρία και τη Ρωσία. Υποστήριξε πως η μάχη θα έπρεπε να είναι ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό, και όχι για μια ανεξάρτητη Πολωνία. Η Λούξεμπουργκ αρνήθηκε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης για τα έθνη που βρίσκονταν υπό καθεστώς σοσιαλισμού, πράγμα που αργότερα έφερε εντάσεις με τον Βλαντιμίρ Λένιν.
Μαζί με τον Λέο Γιόγκιχες (Leo Jogiches), συνίδρυσε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Βασιλείου της Πολωνίας (SDKP), που αργότερα έγινε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας (SDKPiL), αφού συνασπίστηκε με τη σοσιαλδημοκρατική οργάνωση της Λιθουανίας. Παρόλο που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής της στη Γερμανία, η Λούξεμπουργκ παρέμεινε η βασική θεωρητικός των Πολωνών Σοσιαλδημοκρατών, και οδήγησε το κόμμα σε συνεργασία με τον Γιόγκιχες, τον βασικό του οργανωτή.
Γερμανία
Από το 1900 η Ρόζα Λούξεμπουργκ εξέφρασε τις γνώμες της για τα ισχύοντα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σε διάφορα άρθρα σε εφημερίδες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι επιθέσεις της στον Γερμανικό μιλιταρισμό και ιμπεριαλισμό έγιναν ισχυρότερες καθώς προείδε την προσέγγιση του πολέμου, και προσπάθησε να πείσει το SPD να κατευθυνθεί στην αντίθετη κατεύθυνση. Η Λούξεμπουργκ ήθελε να οργανώσει μια γενική απεργία για να διεγείρει την αλληλεγγύη των εργατών και να εμποδίσει τον πόλεμο, αλλά η ηγεσία του κόμματος αρνήθηκε, και το 1910 διασπάστηκε από τον Κάουτσκυ.
Μεταξύ του 1904 και του 1906 η δουλειά της διακόπηκε από τρεις περιόδους φυλακής για πολιτικές δραστηριότητες.
Παρόλα αυτά, η Λούξεμπουργκ συνέχισε τις πολιτικές της δραστηριότητες. Το 1907 πήρε μέρος στην Πέμπτη Κομματική Μέρα των Ρώσων Σοσιαλδημοκρατών στο Λονδίνο, όπου συνάντησε τον Βλαντιμίρ Λένιν. Στο Δεύτερο Διεθνές (Σοσιαλιστικό) Συνέδριο στη Στουτγάρδη, πρότεινε μια απόφαση, που έγινε δεκτή, όλα τα Ευρωπαϊκά κόμματα εργατών να ενωθούν στις προσπάθειές τους να σταματήσουν τον πόλεμο.
Την περίοδο εκείνη η Λούξεμπουργκ άρχισε να διδάσκει Μαρξισμό και Οικονομικά στο κομματικό εκπαιδευτικό κέντρο του SPD στο Βερολίνο. Ένας από τους μαθητές της ήταν ο μετέπειτα ηγέτης του SPD, πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, Φρίντριχ Έμπερτ.
Το 1912 η θέση της ως εκπρόσωπος του SPD έφερε τη Λούξεμπουργκ σε συνέδρια των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών όπως αυτό του Παρισιού. Μαζί με τον Γάλλο σοσιαλιστή Ζαν Ζωρές, διαβεβαίωσαν πως σε περίπτωση που ξεσπούσε πόλεμος, τα Ευρωπαϊκά κόμματα εργατών ήταν δεσμευμένα να προχωρήσουν σε γενική απεργία. Όταν έκανε την εμφάνισή της η κρίση στα Βαλκάνια το 1914, ο πόλεμος έμοιαζε περισσότερο αναπότρεπτος και η Λούξεμπουργκ οργάνωσε διαδηλώσεις (π.χ. στη Φρανκφούρτη) καλώντας σε αντίρρηση συνείδησης για στρατιωτικές υπηρεσίες και σε άρνηση εκτέλεσης οδηγιών. Εξαιτίας αυτού, κατηγορήθηκε για «παρακίνηση σε ανυπακοή εναντίον του "νόμου και τάξης" της εξουσίας» και καταδικάστηκε σε ένα χρόνο φυλάκισης. Η φυλάκισή της όμως δεν ξεκίνησε αμέσως και έτσι είχε τη δυνατότητα να πάρει μέρος σε μια συνάντηση του Σοσιαλιστικού Γραφείου τον Ιούλιο. Απογοητεύτηκε εκεί όταν είδε πως ο εθνικισμός των εργατικών «κομμάτων» ήταν δυνατότερος από την ταξική τους συνείδηση. thumb|αριστερά|Η Ρόζα Λούξεμπουργκ (δεξιά) με την [[Κλάρα Τσέτκιν στα 1910]] Στις 28 Ιουλίου ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος όταν η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο στη Σερβία. Στις 3 Αυγούστου του 1914 η Γερμανική Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο στη Ρωσία. Την επόμενη μέρα, το Ράιχσταγκ ομόφωνα συμφώνησε να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο με πολεμικά δάνεια. Όλοι οι εκπρόσωποι του SPD ψήφισαν υπέρ του λογαριασμού αυτού και επίσης το κόμμα συμφώνησε σε μια ανακωχή («Burgfrieden») με την κυβέρνηση, υποσχόμενο να απέχει από οποιαδήποτε απεργία στη διάρκεια του πολέμου. Για τη Λούξεμπουργκ, αυτό ήταν μια προσωπική καταστροφή που την οδήγησε να σκεφτεί για λίγο ακόμα και την αυτοκτονία: Ο Ρεβιζιονισμός, εναντίον του οποίου είχε πολεμήσει από το 1899, είχε θριαμβεύσει και ο πόλεμος βρισκόταν εν εξελίξει.
Μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ και μερικούς άλλους όπως οι Κλάρα Τσέτκιν και Φραντς Μέρινγκ, η Λούξεμπουργκ δημιούργησε την ομάδα Internationale στις 5 Αυγούστου 1914. Αυτή έγινε η Σπαρτακιστική Ομοσπονδία την 1 Ιανουαρίου 1916. Δημιούργησαν έναν αριθμό παρανόμων φυλλαδίων με την υπογραφή «Σπάρτακος» (Spartacus) από το όνομα του Θράκα μονομάχου που προσπάθησε να απελευθερώσει σκλάβους από τους Ρωμαίους. Η ίδια η Λούξεμπουργκ πήρε το όνομα «Junius» από τον Λούκιους Γιούνιους Βρούτους, πού λέγεται πως ίδρυσε τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.
Η ομάδα απέρριψε την «παύση πυρός» του SPD με τη Γερμανική κυβέρνηση υπό τον Κάιζερ Βίλχελμ Β' στο ζήτημα της υποστήριξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, και πολέμησε σφόδρα εναντίον του, προσπαθώντας να οδηγήσει μια γενική απεργία. Ως αποτέλεσμα, μέχρι τις 28 Ιουνίου του 1916 η Λούξεμπουργκ καταδικάστηκε σε φυλάκιση δυόμιση ετών, περίπου την ίδια περίοδο όπως και ο Καρλ Λίμπκνεχτ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη φυλακή μετατέθηκε δύο φορές, πρώτα στο Πόζναν και μετά στο Βρότσουαφ (Wrócław). Εκείνη την εποχή έγραψε αρκετά άρθρα, χρησιμοποιώντας το όνομα «Γιούνιους», τα οποία περνούσαν λαθραία έξω οι φίλοι της και τα εξέδιδαν παρανόμως. Σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονταν Η Ρώσικη Επανάσταση, που κριτίκαρε τους Μπολσεβίκους για μια σειρά αιτιών, και προνοητικά προειδοποιούσε για τον κίνδυνο ανάπτυξης δικτατορίας κάτω από την Μπολσεβίκικη εξουσία. (Παρόλα αυτά συνέχισε να καλεί σε μια «δικτατορία του προλεταριάτου» σύμφωνα με το Μπολσεβίκικο μοντέλο.) Σε αυτό το περιβάλλον έγραψε και το διάσημο «Freiheit ist immer die Freiheit des Andersdenkenden» (Η ελευθερία είναι πάντα και αποκλειστικά ελευθερία γι’ αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά). Μια άλλη έκδοση, τον Ιούνιο του 1916, ήταν το Die Krise der Sozialdemokratie (Η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας.)
Το 1917, όταν οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο, η Σπαρτακιστική Ομοσπονδία συνδέθηκε με το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (USPD), μια άλλη ομάδα αντιπολεμικών πρώην μελών του SPD, ιδρυμένη από τον Καρλ Κάουτσκυ. Στις 9 Νοεμβρίου του 1918 το USPD έφτασαν στην εξουσία ως ηγέτες της νέας δημοκρατίας μαζί με το SPD, μετά την παραίτηση του Κάιζερ. Αυτό ακολούθησε μια επανάσταση (η Γερμανική επανάσταση) που είχε ξεκινήσει στο Κίελο στις 4 Νοεμβρίου του 1918, όταν σαράντα χιλιάδες ναυτικοί και πεζοναύτες κατέλαβαν το λιμάνι ως διαμαρτυρία σε μια προτεινόμενη από τη Γερμανική Ναυτική Διοίκηση συμπλοκή με το Βρετανικό Ναυτικό, παρά το γεγονός πως ήταν ξεκάθαρο πια πως ο πόλεμος είχε χαθεί. Μέχρι τις 8 Νοεμβρίου, Συμβούλια Εργατών και Στρατιωτών είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Γερμανίας, θέτοντας τα θεμέλια για την αποκαλούμενη Räterepublik («Δημοκρατία Συμβουλίων») βασισμένη στο σύστημα των Σοβιέτ που παρατηρήθηκαν στη Ρωσία στις επαναστάσεις του 1905 και του 1917.
Η Λούξεμπουργκ απελευθερώθηκε από τη φυλακή στο Βρότσλαβ στις 8 Νοεμβρίου του 1918 και ο Λίμπκνεχτ είχε επίσης απελευθερωθεί πρόσφατα και αναδιοργανώσει την Ομοσπονδία Σπάρτακος. Μαζί έκαναν την εφημερίδα Die rote Fahne (η Κόκκινη Σημαία). Σ' ένα από τα πρώτα άρθρα που συνέγραψε, η Λούξεμπουργκ απαίτησε αμνηστία για όλους τους πολιτικούς κρατουμένους και κάλεσε στον τερματισμό της θανατικής ποινής.
Ωστόσο, το ενωμένο μέτωπο διαχωρίστηκε στα τέλη του Δεκέμβρη του 1918 καθώς το USPD εγκατέλειψε τον συνασπισμό σε διαμαρτυρία για τους παρατηρούμενους συμβιβασμούς του SPD με το (καπιταλιστικό) στάτους κβο. Την 1 Ιανουαρίου του 1919 η Ομοσπονδία Σπάρτακος μαζί με άλλες σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές ομάδες (συμπεριλαμβανομένων των Διεθνών Κομμουνιστών της Γερμανίας, IKD) δημιούργησαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD), πάνω απ' όλα με την πρωτοβουλία των Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ. Η Λούξεμπουργκ υποστήριξε τη συμμετοχή του KPD εθνική συνταγματική συνέλευση που τελικά θα ίδρυε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αλλά καταψηφίστηκε. Τον Ιανουάριο ένα δεύτερο επαναστατικό κύμα σάρωσε τη Γερμανία, το οποίο μερικοί από την ηγεσία του KPD, συμπεριλαμβανομένης και της Λούξεμπουργκ, ήταν διστακτικοί να το ενθαρρύνουν προβλέποντας το άσχημο τέλος του (αλλά άλλοι προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν). Σε απάντηση, ο Σοσιαλδημοκράτης ηγέτης, Φρίντριχ Έμπερτ χρησιμοποίησε εθνικιστικές πολιτοφυλακές, τα λεγόμενα Freikorps (Φράικορπς), για να καταστείλει την επανάσταση. Η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ συνελήφθησαν στο Βερολίνο από τα Φράικορπς στις 15 Ιανουαρίου του 1919 και δολοφονήθηκαν την ίδια μέρα. Η Λούξεμπουργκ σφυροκοπήθηκε μέχρι θανάτου με χτυπήματα τουφεκιών και ρίχτηκε σε ένα κοντινό ποτάμι και ο Λίμπκνεχτ πυροβολήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του και έπειτα τοποθετήθηκε ως άγνωστο σώμα σε κοντινό νεκροφυλάκιο. Εκατοντάδες μέλη του KPD εκτελέστηκαν με παρόμοιους τρόπους, και τα συμβούλια κατεστάλησαν.
Διαλεκτική του Αυθορμητισμού και της Οργάνωσης
Το κεντρικό χαρακτηριστικό της σκέψης της ήταν η Διαλεκτική του Αυθορμητισμού και της Οργάνωσης, στην οποία ο αυθορμητισμός μπορεί να θεωρηθεί συγγενής μιας θεμελιώδους (ή ακόμα αναρχικής) προσέγγισης, και η οργάνωση μια πιο γραφειοκρατικής ή κομματο-θεσμικής προσέγγισης στην πάλη των τάξεων. Σύμφωνα με τη Διαλεκτική, ο αυθορμητισμός και η οργάνωση δεν είναι δύο ξεχωριστά ή διασπάσιμα πράγματα, αλλά μάλλον διαφορετικές στιγμές της ίδιας διαδικασίας, έτσι ώστε το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο. Αυτές οι θεωρητικές σκέψεις προέρχονται από τη στοιχειώδη και αυθόρμητη ταξική πάλη. Και μέσα από αυτές τις επιγνώσεις η ταξική πάλη αναπτύσσεται σε ένα υψηλότερο επίπεδο.
Στον αυθορμητισμό πάντα μεσολαβεί η οργάνωση, όπως και στην οργάνωση πρέπει να μεσολαβεί ο αυθορμητισμός. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ δεν υποστήριξε την ιδέα ενός αφηρημένου «αυθορμητισμού».
και:
Κριτική της Οκτωβριανής Επανάστασης
Σ’ ένα άρθρο που εκδόθηκε λίγο πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Λούξεμπουργκ χαρακτήριζε τη Ρωσική Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917 ως μια επανάσταση του προλεταριάτου, και έλεγε πως οι μπουρζουάδες φιλελεύθεροι τέθηκαν σε κίνηση από την επίδειξη της προλεταριακής δύναμης. Η αποστολή του Ρωσικού προλεταριάτου ήταν τώρα να τερματίσει τον ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο, ενώ επιπρόσθετα να πολεμήσει εναντίον της ιμπεριαλιστικής μπουρζουαζίας. Ο ιμπεριαλιστικός παγκόσμιος πόλεμος κατέστησε τη Ρωσία ώριμη για μια σοσιαλιστική επανάσταση. Επομένως «και το Γερμανικό προλεταριάτο ..... τίθεται προ μιας ερώτησης τιμής και μιας μοιραίας ερώτησης».
Η οξεία κριτική της της Οκτωβριανής Επανάστασης και των Μπολσεβίκων ελαττώθηκε στον βαθμό που εξήγησε τα λάθη της επανάστασης και των Μπολσεβίκων με «την ολοκληρωτική αποτυχία του διεθνούς προλεταριάτου» (Για τη Ρωσική Επανάσταση). Παρ’ όλη την κριτική, αποδίδεται αναγνώριση στους Μπολσεβίκους το ότι τόλμησαν να τελέσουν την επανάσταση.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, γίνεται η «ιστορική ευθύνη» των Γερμανών εργατών να επιτελέσουν μια επανάσταση για τους ίδιους, και έτσι να τερματίσουν τον πόλεμο (Η Ιστορική Ευθύνη). Όταν ξέσπασε και στη Γερμανία μια επανάσταση τον Νοέμβριο του 1918, αμέσως η Ρόζα Λούξεμπουργκ άρχισε να παρακινεί σε μια κοινωνική επανάσταση:
Η κοινωνική επανάσταση απαιτεί την εξουσία στα χέρια των μαζών, στα χέρια των συμβουλίων των εργατών και των στρατιωτών. Αυτό είναι το πρόγραμμα της επανάστασης, Είναι, ωστόσο, μεγάλος ο δρόμος από τον στρατιώτη – από τον «Φύλακα της Αντίδρασης» (Gendarmen der Reaktion) – στον επαναστατικό προλετάριο.
Ο Ρόλος του Κόμματος
Το κόμμα, ο προωθημένος φύλακας της εργατικής τάξης, πρέπει μόνο να δώσει στις μάζες την επίγνωση πως ο σοσιαλισμός είναι αναπόφευκτος, και να βάλει μπρος τη σοσιαλιστική επανάσταση. Οι εσωτερικές αντιφάσεις του καπιταλισμού, ο ανταγωνισμός μεταξύ του κεφαλαίου και της εργατιάς, θα κρατήσει απασχολημένη την επανάσταση. Η επανάσταση, ωστόσο, θα εκπαιδεύσει τις μάζες, και θα δημιουργήσει από αυτές επαναστάτες :
Το έργο του κόμματος είναι μόνο να εκπαιδεύσει τις οπισθοχωρημένες μάζες προς την ανεξαρτησία, να τους δώσει τη δύναμη να πάρουν την εξουσία από μόνοι τους. Είναι η διδασκαλία του υποκειμενικού στοιχείου της Επανάστασης, αυτή είναι η συνείδηση της εργατικής τάξης της ιστορικής τους αποστολής, που μπορεί να επιτύχει το Κόμμα. Η επανάσταση μπορεί να γίνει μόνο από την εργατική τάξη. Ένα Κόμμα που μιλά εκ μέρους των εργατών, που τους «εκπροσωπεί» - για παράδειγμα στα Κοινοβούλια – και δρα αντί γι’ αυτούς, στο τέλος θα βαλτώσει και θα γίνει το ίδιο όργανο της Αντεπανάστασης.
Τελευταίες λέξεις: πίστη στην επανάσταση
Οι τελευταίες γνωστές λέξεις της Ρόζας Λούξεμπουργκ, γραμμένες το απόγευμα της δολοφονίας της, ήταν για την πίστη της στις μάζες, και στο αναπόφευκτο της επανάστασης:
“Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο!” Ηλίθιοι δήμιοι! Η “τάξη” σας είναι χτισμένη στην άμμο. Αύριο κιόλας η επανάσταση θα “ανυψωθεί με μια βροντή” και με σαλπίσματα θα ανακοινώσει στον τρόμο σας: Ήμουν, Είμαι, Θα είμαι!»'' (Τάξη βασιλεύει στο Βερολίνο, Συλλογικά Έργα)
Σε ανάμνηση
Ένας ποιητικός επικήδειος για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ (Epitaph(1919)) γράφτηκε από τον Μπέρτολντ Μπρεχτ, και μελοποιήθηκε από τον Κουρτ Βάιλ (The Berlin Requiem):
Η Κόκκινη Ρόζα χάθηκε κι αυτή Κανείς δεν ξέρει πού το κορμί της παραχώσαν Έλεγε την αλήθεια στους φτωχούς Γι' αυτό κι οι πλούσιοι τη σκοτώσαν
Η Ανατολικογερμανική κυβέρνηση ονόμασε Rosa-Luxembourg-Platz και τον παρακείμενο σταθμό στο ιστορικό κέντρο της πόλης του Βερολίνου, Mitte, προς τιμήν της. Στη Rosa-Luxembourg-Platz βρίσκεται το Volksbühne (Το Θέατρο του Λαού). Το όνομα παρέμεινε και μετά την επανένωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολωνοί επαναστάτες Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γερμανοί επαναστάτες Κατηγορία:Γερμανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Γερμανοί άθεοι Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στη Γερμανία Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτικοί της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης Κατηγορία:Γερμανοί φεμινιστές Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί
Μαρμάρινη κεφαλή εφήβου
Η μαρμάρινη κεφαλή εφήβου είναι τμήμα αρχαίου αττικού αγάλματος. Βρέθηκε τον Σεπτέμβριο του 1887 στην Περσική τάφρο κατά τις ανασκαφές της Ακρόπολης βορειοανατολικά του μουσείου. Φυλάσσεται στο Μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα με αύξοντα αριθμό 689.
Περιγραφή
Είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο της Πάρου και έχει φυσικό μέγεθος, ύψους 24,5 εκατοστών. Παρουσιάζει το κεφάλι ενός εφήβου μέχρι το μέσο του λαιμού σε καλή κατάσταση. Το κεφάλι κλίνει λίγο προς τα εμπρός και ελαφρά στο πλάι προς τον δεξιό ώμο. Η κόμη είναι πλούσια και χτενισμένη με επιμέλεια. Τα ελαφρώς κατσαρά μαλλιά πέφτουν κυματίζοντας στο μέτωπο. Σκεπάζουν το κούτελο και καταλήγουν πίσω από τα αυτιά όπου είναι δεμένα σε δυο μεγάλες πλεξούδες που είναι τυλιγμένες γύρω από το κεφάλι και δεμένες μπροστά. Στην κορυφή της κεφαλής υπάρχει μια οπή διαμέτρου 12 χιλιοστών και βάθους 31 χιλιοστών. Τα μάτια είναι μεγάλα και περιβάλλονται από παχιά βλέφαρα. Οι βολβοί των οφθαλμών είναι μικρότεροι του κανονικού. Τα αυτιά, μάγουλα και η μύτη είναι κομψά. Η όλη έκφραση του προσώπου είναι μελαγχολική χωρίς το χαρακτηριστικό αττικό μειδίαμα. Κατά την αποκάλυψη του υπήρχαν εμφανή υπολείμματα χρώματος, ξανθοκίτρινου στα μαλλιά και κόκκινου στα χείλη, τα οποία έχουν πλέον ξεθωριάσει.
Ερμηνεία
Δεν είναι γνωστό ποιόν απεικονίζει το άγαλμα αυτό. Είναι όμως ένα από τα ομορφότερα ευρήματα της Ακροπόλεως και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα για την ιστορία της αττικής τέχνης.
Ιστορική τοποθέτηση
Τα χαρακτηριστικά της κόμης τα συναντούμε επίσης στο άγαλμα του Απόλλωνα του Ομφαλού, στην κόρη του Ευθυδίκου και σε απεικονίσεις σε αγγεία του Ευφρόνιου. Επίσης και σε ένα άλλο έκθεμα του μουσείου με αύξοντα αριθμό 308. Ο καλλιτεχνικός τύπος είναι νέος, έχει επιρροές της Πελοποννησιακής σχολής και είναι ακριβώς αντίθετος του γνωστού αρχαϊκού τύπου. Η χρονολόγηση του έργου προσεγγίζει το 490-480 π.Χ.. Είναι ένα από τα νεώτερα ευρήματα της Περσικής τάφρου, και χρονολογείται λίγο πριν την εισβολή των Περσών και την καταστροφή της πόλης. Το έργο πιθανόν φιλοτέχνησε ένας από τους δασκάλους του Φειδία, ο Ηγησίας των Αθηνών ή ο Αγελάδας του Άργους.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας Χριστοφόρος
Ο Μητροπολίτης πρώην Τσεχίας και Σλοβακίας Χριστοφόρος (κατά κόσμον Ραδιμ Πούλετς, Radim Pulec, γενν. 29 Ιουνίου 1953) είναι Τσέχος επίσκοπος και πρώην προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Τσεχίας και Σλοβακίας. Διατέλεσε Αρχιεπίσκοπος Πράγας και Μητροπολίτης πάσης Τσεχίας και Σλοβακίας κατά τα έτη 2006 έως 2013.
Γεννήθηκε στην Πράγα στις 29 Ιουνίου 1953. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1974 και Πρεσβύτερος στις 25 Δεκεμβρίου 1974. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία Μόσχας, από την οποία αποφοίτησε το 1982. Το 1987 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.