cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γερόνησος
Ανασκαφές
Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τρεις περιόδους κατοχής στη Γερόνησο. Την πρώιμη Χαλκολιθική (3800 π.Χ.), την ύστερη Ελληνιστική (80-30 π.Χ.), και τη Βυζαντινή περίοδο (6ος-7ος αιώνας και 13ος αιώνας), η πιο έντονη δραστηριότητα της οποίας είναι η ύστερη ελληνιστική περίοδος σε μια εποχή που η Κλεοπάτρα κυριάρχησε στην Κύπρο. Τέχνεργα που ανακαλύφθηκαν περιλαμβάνουν νομίσματα, κεραμικά, γυαλί και επιγραφές. Τα ασβεστολιθικά φυλαχτά, όμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνταν στα κυπριακά ιερά του Απόλλωνα, δείχνουν την τελετουργική δραστηριότητα και τη λατρεία στον Απόλλωνα. Το νησί προφανώς εγκαταλείφθηκε μετά από καταστροφικό σεισμό τον 1ο αιώνα π.Χ./μ.Χ.. Δραστηριότητα μικρού επιπέδου στο νησί αρχίζει και πάλι τον 6ο αιώνα μ.Χ., όταν χτίστηκε μια δεξαμενή και καταφύγια ζώων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο Κατηγορία:Νησιά της Κύπρου
Βραβεία Γκράμι του 1967
Βραβεία Γκράμι του 1967
Νικητές των Βραβείων:
Jimmy Bowen (παραγωγός) & Frank Sinatra για το "Strangers in the Night"
Sonny Burke (παραγωγός) & Frank Sinatra για το Sinatra: A Man and His Music
John Lennon & Paul McCartney (τραγουδοποιοί) για το "Michelle" σε ερμηνεία The Beatles
Παιδικά
Marvin Miller για το Dr. Seuss Presents - "If I Ran the Zoo" και "Sleep Book"
Κλασική Μουσική
Erich Leinsdorf (διευθυντής ορχήστρας) & the Boston Symphony Orchestra για το Mahler: Symphony No. 6 in A Minor
Francesco Molinari-Pradelli (διευθυντής ορχήστρας), Leontyne Price & the RCA Italiana Opera Orchestra για το Prima Donna (Works of Barber, Purcell, etc.)
Georg Solti (διευθυντής ορχήστρας), Regine Crespin, Hans Hotter, James King, Christa Ludwig, Birgit Nilsson, & the Vienna Philharmonic Orchestra for Wagner: Die Walkure
Robert Shaw (διευθυντής ορχήστρας) & the Robert Shaw Orchestra & Chorale για το Handel: Messiah, George Bragg (διευθυντής ορχήστρας), Gregg Smith (διευθυντής χορωδίας), the Gregg Smith Singers, the Ithaca College Concert Choir, the Texas Boys Choir & the Columbia Chamber Orchestra for Ives: Music για το Chorus
Ορχήστρα) Julian Bream για το Baroque Guitar (Works of Bach, Sanz, Weiss, etc.)
Boston Symphony Chamber Players για το Boston Symphony Chamber Players - Works of Mozart, Brahms, Beethoven, Fine, Copland, Carter, Piston
Howard Scott (παραγωγός), Morton Gould (διευθυντής ορχήστρας) & the Chicago Symphony Orchestra για το Ives: Symphony No. 1 in D Minor
Κωμωδία
Bill Cosby για το Wonderfulness
Σύνθεση και Διευθέτηση
Neal Hefti (Συνθέτης) για το "Batman Theme"
Maurice Jarre (Συνθέτης) για το Dr. Zhivago
Herb Alpert (διευθετητής) για το "What Now My Love" σε ερμηνεία Herb Alpert & the Tijuana Brass
Ernie Freeman (διευθετητής) για το "Strangers in the Night" σε ερμηνεία Frank Sinatra
Κάντρι Μουσικής
Jeannie Seely για το "Don't Touch Me"
David Houston (τραγουδιστής) για το "Almost Persuaded"
Folk
Cortelia Clark για το Blues in the Street
Gospel
Porter Wagoner & the Blackwood Brothers για το Grand Old Gospel
Τζαζ
Duke Ellington για το "In the Beginning God"
Μουσικής Παράστασης
Jerry Herman (Συνθέτης) & αρχικοί συντελεστές (Angela Lansbury, Bea Arthur, Jane Connell, Charles Braswell, Jerry Lanning & Frankie Michaels ) για το Mame
Συσκευασία και Σημειώσεις
Klaus Voormann (γραφίστας) για το Revolver σε ερμηνεία The Beatles
Robert M. Jones (σχεδιαστής) & Les Leverette (φωτογράφος) για το Confessions of a Broken Man σε ερμηνεία Porter Wagoner
Stan Cornyn (συγγραφέας σημειώσεων) για το Sinatra at the Sands σε ερμηνεία Frank Sinatra
Ποπ
Eydie Gorme για το "If He Walked Into My Life"
Frank Sinatra για το "Strangers in the Night"
Anita Kerr για το "A Man and a Woman" σε ερμηνεία the Anita Kerr Singers
Ray Conniff (διευθυντής χορωδίας) για το "Somewhere My Love (Lara's Theme Από το Dr. Zhivago)" σε ερμηνεία the Ray Conniff Singers
Paul McCartney για το "Eleanor Rigby"
The Mamas & the Papas για το "Monday, Monday"
New Vaudeville Band για το "Winchester Cathedral"
Παραγωγή και μηχανική επεξεργασία ήχου
Eddie Brackett & Lee Herschberg (μηχανικοί επεξεργασίας ήχου) για το "Strangers in the Night" σε ερμηνεία Frank Sinatra
Anthony Salvatore (μηχανικός ήχου), Erich Leinsdorf (διευθυντής ορχήστρας), the Pro Musica Chorus & the Boston Symphony Orchestra για το Wagner: Lohengrin
R&B
Ray Charles για το "Crying Time"
Ramsey Lewis για το "Hold It Right There"
Προφορικός Λόγος
Edward R. Murrow για το Edward R. Murrow - A Reporter Remembers, Vol. I The War Years
Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Τζοβάννι Μπαττίστα Μπενάσκι
δεξιά|μικρογραφία| Η απογοήτευση του Άβελ, Real Academia de Bellas Artes de San Fernando του Σαν Φερνάντο ( [[Μαδρίτη ).]] Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Μπενάσκι (Giovanni Battista Benaschi ή Beinaschi, 1636–1688) ήταν Ιταλός ζωγράφος και χαράκτης που χρησιμοποίησε το μανιεριστικό και το μπαρόκ ύφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τορίνο. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στο Πιεμόντε, με έναν ζωγράφο με το όνομα Spirito, και ήταν ο κύριος μαθητής του Πιέτρο ντελ Πο στη Ρώμη.
Ο Φιλίππο Τίτι εγραψε κάποιες λεπτομέρειες για τη δραστηριότητά του στη Ρώμη και ανέφερε τα ακόλουθα έργα: τον Ευαγγελισμό, τη Σταύρωση και τον Άγιο Μιχαήλ που Νίκησε τους Αντάρτες Άγγελους στο Σαν Μποναβεντούρα αλ Παλατίνο, το τοιχογραφημένο φρούριο σε ένα θησαυροφυλάκιο του αριστερού διαδρόμου του San Carlo al Corso · οι δύο πίνακες που απεικονίζουν τον Δανιήλ στον λάκκο των λιονταριών και την Ανάσταση του Λάζαρου, τις τοιχογραφίες με τον Αιώνιο Πατέρα στη Δόξα και την Κοίμηση της Θεοτόκου της Σάντα Μαρία ντελ Σουφράτζο (χρονολογείται λίγο μετά το 1662). Κάποιες άλλες εργασίες που εκτελέστηκαν για ιδιώτες και σήμερα δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμες, αναφέρονται στο "Vite..." του Λιόνε Πασκόλι.
Στους πίνακες που αναφέρθηκαν παραπάνω έδειξε μια σημαντική επιρροή από τη ζωγραφική του Τζοβάννι Λανφράνκο, αν και ο Μπενάσκι δεν μπορούσε να έχει μαθητεύσει με αυτόν, καθώς ο Λανφράνκο πέθανε το 1647. Η επιρροή του δασκάλου εξακολούθησε και εμπλουτίστηκε με νέες ιδέες κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νάπολη, η οποία ξεκίνησε γύρω στο 1664, το έτος στο οποίο διακοσμήθηκε, με τη Ζωή του Αγίου Νικολάου, τη μικρή εκκλησία του Αγίου Νικόλα αλλα Ντογκάνα
Όπως και πολλοί άλλοι επίδοξοι καλλιτέχνες, ο Μπενάσκι εμπνεύστηκε από τις τοιχογραφίες του Αννίμπαλε Καρράτσι από την Πινακοθήκη Φαρνέζε, από τα αγάλματα στο Μπελβεντέρε στο Παλάτι του Βατικανού, πίνακες από το San Carlo de 'Catinari και τα έργα του Λανφράνκο στην εκκλησία του Sant' Andrea della Valle. Ανάμεσα στους πάτρονές του ήταν οι Giovanni Battista Cesalassi και Jurist Alberetti. Στη Νάπολη, ζωγράφισε πολλές οροφές και τοιχογραφίες, για παράδειγμα στο Chiesa di Santa Maria στο Portico, και στον τρούλο των Αγίων Αποστόλων. Ολοκλήρωσε τη χάραξη μιας Αγίας Οικογένειας, σύμφωνα με πίνακα του Τζοβάννι Ντομένικο Τσερνίνι (Giovanni Domenico Cerrini), ο οποίος ήταν επιστήθιος φίλος του.
Σε σχέση με το ύφος του Λανφράνκο, ο Μπενάσκι ελάφρυνε τις αποχρώσεις και εξασθένισε τη γραφική προβολή των περιγραμμάτων των μορφών για να επιτύχει μεγαλύτερη χρωματική σύντηξη και πιο τραχεία εικονογράφηση Αυτό το ύφος εκδηλώθηκε στις τοιχογραφίες του παρεκκλησιού της Σάντα Μαρία Λα Νόβα ( Θάνατος της Αγίας Άννας, Κήρυγμα του Αγίου Παύλου, ο Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης δείχνει τον Ταύρο της Επιείκειας στον κόσμο), στους πίνακες του παρεκκλησίου του Αγίου Μιχαήλ των Αγίων Αποστόλων, στη συνέχεια στην τοιχογραφία εκτελέστηκε στον τρούλο της ίδιας εκκλησίας (1680, με τη συνεργασία του Οράτσιο Φρέτσα (Orazio Frezza)), και στη συνέχεια στους Αγίους στις μπροστινές καμάρες του παρεκκλησιού της εκκλησίας των Τζερολάμινι (1681).
Καθώς αρρώστησε, αποσύρθηκε για να ζήσει στη μονή της Santa Maria delle Grazie στην Καπονάπολι όπου διακοσμούσε την εκκλησία με έναν τεράστιο κύκλο τοιχογραφιών που εκτελέστηκε με τη βοήθεια των Οράτσιο Φρέτσα και Τζουζέππε Καστελλάνο (Giuseppe Castellano) και απεικονίζοντας επεισόδια από τη ζωή του Χριστού και της Παναγίας. Κατά τη διάρκεια νοσηλείας σε αυτό το μοναστήρι, πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1688.
Είχε μια θυγατέρα, την Άντζελα Μπενάσκι, που γεννήθηκε στο Τορίνο το 1666 και πέθανε στη Ρώμη το 1746, επίσης ζωγράφο, που εκτιμήθηκε από τους συγχρόνους της - και ειδικά από τον Πασκόλι - ως πορτρέτα: προς το παρόν, ωστόσο, δεν είναι γνωστό κανένα έργο της. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Οράτσιο Φρέτσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Μητρική υγεία
Μητρική υγεία είναι η υγεία των γυναικών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνη ς,της γέννας, και της περιόδου μετά την γέννα. Συμπεριλαμβάνει τον τομέα της ιατρικής περίθαλψης, του οικογενειακού προγραμματισμού, της συμβουλευτικής πριν την σύλληψη, την προγεννητική φροντίδα, και την μεταγεννητική φροντίδα για να μπορεί να μειωθεί η μητρική νοσηρότητα και ο θάνατος.
Η προληπτική φροντίδα μπορεί να συμπεριλαμβάνει την συμβουλευτική πριν την σύλληψη, την προώθηση της υγείας,προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης και άλλες επεμβάσεις μεταξύ των γυναικών που είναι σε γόνιμη ηλικία για να μειωθούν οι παράγοντες κινδύνου που μπορούν να επηρεάσουν τις μελλοντικές εγκυμοσύνες. Ο στόχος για την προγεννητική φροντίδα είναι να εντοπιστεί νωρίς οποιαδήποτε πιθανή επιπλοκή εγκυμοσύνης, να εμποδιστεί αν γίνεται, και να καθοδηγήσει τις γυναίκες στις κατάλληλες ειδικευμένες ιατρικές υπηρεσίες αναλόγως. Τα θέματα της μεταγεννητικής φροντίδας περιλαμβάνουν την αποκατάσταση από τον τοκετό, τις ανησυχίες για την νεογνική φροντίδα, διατροφή, θηλασμό και οικογενειακό προγραμματισμό.
Φτώχεια/Πρόσβαση στο σύστημα υγείας
Ο κίνδυνος θανάτου της μητέρας (κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού) στην υπο-Σαχάρια Αφρική είναι 175 φορές πιο ψηλός από ότι στις αναπτυγμένες χώρες και ο κίνδυνος για ασθένειες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη είναι οι αρνητικές συνέπειες μετά την γέννα που είναι ακόμη πιο ψηλές. Η φτώχεια, η υγεία της μητέρας, και αποτελέσματα συσχετίζονται. Οι νεογνικοί θάνατοι στις αναπτυσσόμενες χώρες καλύπτουν το 98% του παγκοσμίων ετήσιων θανάτων. Λέγοντας αυτό, η φτώχεια είναι επιβλαβής και στην μητέρα αλλά και στο παιδί.
Γυναίκες που ζουν σε περιοχές που πλήττονται από την φτώχεια είναι πιο πιθανόν να είναι παχύσαρκες και να έχουν ανθυγιεινές συμπεριφορές όπως το κάπνισμα ή χρήση ναρκωτικών, είναι λιγότερο πιθανόν να μπορούν να συμμετέχουν ή να έχουν πρόσβαση σε νεογνική φροντίδα, και είναι σε ένα αρκετά υψηλό κίνδυνο αντίθετων αποτελεσμάτων για την μητέρα και το παιδί. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Κένυα παρατήρησε ότι τα κοινά μητρικά προβλήματα υγείας είναι στις περιοχές που πλήττονται από την φτώχεια συμπεριλαμβανομένης της αιμορραγίας, αναιμίας, υπερέντασης, μαλάριας, κατάκριση του πλακούντα, προώρου τοκετού, παρατεταμένης / περίπλοκης γέννας, και η προεκλαμψία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γυναικολογία Κατηγορία:Σεξουαλική υγεία
Μυζήθρα
Η μυζήθρα είναι παραδοσιακό είδος τυριού με διάφορες μορφές. Παρασκευάζεται από πρόβειο ή και κατσικίσιο γάλα, τυρόγαλο με προσθήκη γάλακτος.
Περιγραφή
Η γεύση της είναι παρόμοια με αυτή που έχει το μανούρι, συνήθως υφάλμυρη, υπάρχουν όμως και γλυκές ποικιλίες όπως η κρητική μυζήθρα. Συνήθως, για να πήξει, το μείγμα μπαίνει μέσα σε ένα ειδικό πανί (τσαντίλα ή τουλπάνι) που κρεμιέται από ψηλό σημείο από τις τέσσερις άκρες του. Έτσι συνήθως τα κεφάλια μυζήθρας έχουν ένα απιοειδές σχήμα (σχήμα αχλαδιού). Οι δύο κύριες μορφές της είναι η χλωρή (μαλακιά) και η σκληρή. Παραλλαγές της υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (π.χ. ξινομυζήθρα στην Κρήτη και «αναρή» στην Κύπρο).thumb|left|279x279px|Παραγωγή και ωρίμανση του μυζήθρα στην Αχαΐα
Για την παρασκευή της μυζήθρας σε κάποια μέρη της Ελλάδας αντί για πυτιά χρησιμοποιείται χυμός λεμονιού.
Η σκληρή μυζήθρα συνήθως είναι πολύ αλμυρή, τρίβεται με ειδικές συσκευές (τρίφτης) και πασπαλίζεται σε ζυμαρικά, σαλάτες, ψητά λαχανικά και άλλα εδέσματα. Έχει ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά.
Παρασκευή μυζήθρας
Πάντως, η πιο γνωστή εκδοχή είναι με χρήση του τυρόγαλου, που μένει από την αποστράγγιση κατά την παρασκευή άλλων τυριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαλακά τυριά Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά από τυρόγαλο
Κρεμάστρα
thumb|Συρμάτινη (επάνω) και ξύλινη (κάτω) κρεμάστρα thumb|Αναδιπλούμενη κρεμάστρα με θήκη (περ. 1960) Η κρεμάστρα ρούχων ή απλά κρεμάστρα είναι αντικείμενο του οικιακού εξοπλισμού που έχει συνήθως το σχήμα και μέγεθος των ανθρώπινων ώμων και είναι σχεδιασμένη για να διευκολύνει την τοποθέτηση και φύλαξη ρούχων με τρόπο που να αποτρέπει τον σχηματισμό τσαλακωμάτων. Κυρίως χρησιμεύει για το κρέμασμα παλτών, σακκακιών, μπουφάν, πουκαμίσων, μπλουζών ή φορεμάτων, ενώ μπορεί να διαθέτει και μία οριζόντια ράβδο για τα παντελόνια. Κρεμάστρες υπάρχουν και με τη μορφή μεγάλων πλατιών μανταλακιών για το κρέμασμα παντελονιών χωρίς ούτε μία δίπλωση, ή οριζόντιων ράβδων με άγκιστρα στις άκρες για φούστες.
Είδη
Ειδικευμένες πολλαπλές κρεμάστρες παντελονιών μπορούν να τακτοποιούν πολλά παντελόνια μαζί, συνήθως όμως τρία ή δύο. Οι αναδιπλούμενες κρεμάστρες είναι μία παλαιά, αλλά χρήσιμη και σήμερα παραλλαγή της παραδοσιακής κρεμάστρας, που έχει λάβει περισσότερα από 200 διπλώματα ευρεσιτεχνίας μόνο στις ΗΠΑ, όπως την Πατέντα νο. 0586456, που δόθηκε το 1897 στον Τζωρτζ Ε. Ρίνταουτ.
Ιστορία
Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τόμας Τζέφερσον επινόησε έναν πρόδρομο της ξύλινης κρεμάστρας. Ωστόσο, για την ευρύτερα χρησιμοποιούμενη σήμερα κρεμάστρα, που έχει το σχήμα ανθρώπινου ώμου, η έμπνευση υπήρξε ένα άγκιστρο για παλτά που επινοήθηκε το 1869 από τον O.A. Νορθ στο Νιου Μπρίταιν του Κονέκτικατ. Ο `Αλμπερτ Τζ. Πάρκχάουζ, υπάλληλος της Timberlake Wire & Novelty Company στο Τζάκσον του Μίσιγκαν έχει επίσης πιστωθεί με την εφεύρεση, όπως και ο Κρίστοφερ Καν το 1876, φοιτητής του τμήματος μηχανικών στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.
Το 1906 ο Μέγιερ Μέι (Meyer May), ένας ράφτης στο Γκραντ Ράπιντς του Μίσιγκαν, έγινε ο πρώτος που επεδείκνυε τα ρούχα του σε κρεμάστρες, με σχήμα εμπνευσμένο από τις γιάντες. Μερικές από αυτές τις πρωτότυπες κρεμάστρες εκτίθενται στο Meyer May House στο Γκραντ Ράπιντς.
Το 1932 ο Schuyler C. Hulett και το 1935 ο `Ελμερ Ρότζερς πήραν δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα βελτιωμένο σχέδιο, που χρησιμοποιούσε σωλήνες από χαρτόνι ως επένδυση του σύρματος για να αποφεύγεται το τσαλάκωμα.
Εκτός από ξύλο, σύρμα και πλαστικό, κρεμάστρες κατασκευάζονται σπανιότερα από ελαστικό και άλλα υλικά. Μερικές φέρουν επένδυση από μαλακά υλικά για ακριβά ρούχα ή εσώρρουχα, ενώ το σύρμα τους επενδύεται συχνά με λεπτό πλαστικό ή χαρτί (caped hanger). Τέτοιες κρεμάστρες χρησιμοποιούνται από στεγνοκαθαριστήρια για να προστατεύουν τα ενδύματα μετά τον καθαρισμό τους.
Διαφορετικές χρήσεις
Το σύρμα είναι ευέλικτο υλικό και έτσι οι συρμάτινες κρεμάστρες χρησιμοποιούνται συχνά ως φθηνές πηγές σύρματος μεσαίου πάχους για πολλές οικιακές χρήσεις, από σύρτης στην πόρτα του κλουβιού του πουλιού μέχρι και ως ράβδος για ηλεκτροσυγκόλλήση. Μετά από επεξεργασία, διάφορες χρήσεις ως αγώγιμου καλωδίου είναι επίσης εφικτές. Οι διαρρήκτες χρησιμοποιούσαν το σύρμα από κρεμάστρες για να παραβιάσουν τις κλειδαριές παλαιών αυτοκινήτων, οι οποίες δεν προστατεύονταν από τέτοιες μεθόδους. Υπάρχει επίσης «παράδοση» στη χρήση συρμάτινων κρεμαστρών στη θέση ραδιοφωνικών κεραιών αυτοκινήτων.
Οι συρμάτινες κρεμάστρες διαδραματίζουν εξέχοντα ρόλο στην κινηματογραφική ταινία του 2008 Birdemic: Shock and Terror. Σε μία σημαντική σκηνή αυτού του «ρομαντικού θρίλερ», 4 τρομοκρατημένοι άνθρωποι υπερασπίζουν τους εαυτούς τους από αιμοδιψή γεράκια και όρνια «ανεμίζοντας» συρμάτινες κρεμάστρες πάνω από τα κεφάλια τους στο πάρκινγκ ενός μοτέλ στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο.
Οι ξεδιπλωμένες συρμάτινες κρεμάστρες, εξαιτίας της χρησιμοποιήσεώς τους για παράνομες ή αυτοσχέδιες αμβλώσεις (εισάγοντας το σύρμα από τον τράχηλο της μήτρας), έχουν εμφανισθεί σε διαδηλώσεις υπέρ της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων.
Το 1995 ο καθηγητής Angus Wallace χρησιμοποίησε μία ξεδιπλωμένη κρεμάστρα αποστειρωμένη με μπράντι για να πραγματοποιήσει επείγουσα επέμβαση στον πνεύμονα της Paula Dixon μέσα σε ένα αεροπλάνο.
Το περιοδικό για συλλέκτες Collecticus ανέφερε τον Οκτώβριο του 2007 ότι πολλές κρεμάστρες έχουν καταστεί συλλεκτικά αντικείμενα, ιδίως όσες έχουν το όνομα κάποιας διάσημης εταιρείας ή κάποιο γεγονός να διαφημίζεται πάνω τους. Π.χ. μία κρεμάστρα Butlins του 1950 πωλήθηκε για £10,10 τον Οκτώβριο του 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένδυση Κατηγορία:Βιομηχανία ένδυσης
Έγκλημα στον Νείλο
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται κυρίως, στην Αίγυπτο, (τόπο που η Κρίστι γνώρισε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της στη Μέση Ανατολή), και συγκεκριμένα μέσα σε ένα ποταμόπλοιο που κάνει κρουαζιέρα στον Νείλο. Σε αυτόν τον χώρο ξεδιπλώνεται μια ιστορία έρωτα και αντιζηλίας που θα καταλήξει σε φόνο.
Το μυθιστόρημα γνώρισε πολλές επανεκδόσεις - αφού είναι από τα δημοφιλέστερα της Αγκάθα Κρίστι και διασκευάστηκε για το θέατρο (από την ίδια την Κρίστι), την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, και τον κινηματογράφο. Επίσης, έχει κυκλοφορήσει σε κόμικ και σε βίντεοπαιχνίδι.
Στα ελληνικά, έχει κυκλοφορήσει σε διάφορες μεταφράσεις και εκδόσεις, όπως:
Πλοκή μυθιστορήματος
Η πλούσια κληρονόμος Λινέτ Ντόιλ, πρώην Ρίτζγουεϊ (Linnet Doyle), πρόσφατα παντρεμένη με τον Σάιμον Ντόιλ (Simon Doyle), προσπαθεί να απολαύσει το γαμήλιο ταξίδι τους στην Αίγυπτο, ενώ παράλληλα νιώθει ότι κάποιος την παρακολουθεί με σκοπό να της κάνει κακό. Αυτός ο κάποιος δεν είναι άλλος παρά η φίλη του ζευγαριού, η ξεπεσμένη αριστοκράτισσα Ζακλίν ντε Μπελφόρ, (Jacqueline de Bellefort). Η Μπελφόρ θυμωμένη με το γεγονός ότι η Ρίτζγουεϊ της έκλεψε τον αγαπημένο της Σάιμον Ντόιλ, παρακολουθεί γεμάτη πικρία και ζήλια το νιόπαντρο ζευγάρι. Μαθαίνοντας η Ντόιλ ότι ο διάσημος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό, βρίσκεται και αυτός σε διακοπές στην Αίγυπτο, τον προσεγγίζει με σκοπό να τη βοηθήσει να απαλλαγεί από την ενοχλητική παρουσία της πρώην φίλης της. Το ζευγάρι, αποφασίζει να μπει εσπευσμένα στο ποταμόπλοιο «Καρνάκ», που κάνει κρουαζιέρα στον Νείλο, πιστεύοντας ότι έτσι θα χάσει τα ίχνη τους, αλλά η Μπελφόρ είναι και πάλι παρούσα.
Την ίδια κρουαζιέρα έχει επιλέξει και ο Πουαρό, καθώς και αρκετοί άλλοι, οι οποίοι στη συνέχεια του βιβλίου θα γίνουν οι βασικοί ύποπτοι του φόνου που θα επακολουθήσει. Κάποιο βράδυ και ύστερα από έντονη λογομαχία μεταξύ των δύο γυναικών, η Μπελφόρ πυροβολεί και τραυματίζει στο πόδι τον Σάιμον, και το επόμενο πρωί, η κυρία Ντόιλ βρίσκεται νεκρή.
Ο Ηρακλής Πουαρό αναλαμβάνει τις ανακρίσεις για την ανακάλυψη του ενόχου, αρχίζοντας από την καμαριέρα της κυρίας Ρίτζγουεϊ, Λουίζ Μπουρζέ (Louise Bourget), η οποία όμως αρκετές ώρες μετά θα βρεθεί και αυτή δολοφονημένη. Η συνεπιβάτισσα - συγγραφέας αισθηματικών μυθιστορημάτων Σαλώμη Ότερμπουρν (Salome Otterbourne), αποκαλύπτει στον Πουαρό ότι είδε τον δολοφόνο. Αλλά πριν προλάβει να αποκαλύψει ποιός είναι, πυροβολήθηκε έξω από την καμπίνα της. Συνεχίζοντας τις ανακρίσεις, ο Πουαρό θα ανακαλύψει ότι και άλλοι έχουν συμφέροντα από τον θάνατο της Ρίτζγουεϊ, και στο τέλος, φυσικά, θα παραδώσει τον ένοχο στην αστυνομία.
Μεταφορές - διασκευές
thumb|Το ποταμόπλοιο "P.S. Sudan", πάνω στο οποίο έγιναν τα γυρίσματα της τηλεοπτικής μεταφοράς του έργου το 2004 Ωστόσο, το 1946 όχι απόλυτα ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα, το ξαναδιασκεύασε για την παράσταση που δόθηκε στο West End του Λονδίνου και στο θέατρο Ambassadors Theatre, και του έδωσε τον τίτλο "Murder on the Nile" (Φόνος στον Νείλο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1937
Νταϊάνα Ιγροπούλου
Η Νταϊάνα-Λυδία Ιγροπούλου (Αθήνα, 7 Αυγούστου 1991) είναι Ελληνίδα μοντέλο, εστεμμένη Μις Γιανγκ 2007 και Β' Σταρ Ελλάς 2009.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Αυγούστου του 1991. Το 2007, συμμετείχε στα καλλιστεία του ΑΝΤ1, διεκδικώντας ως ανήλικη τον τίτλο της Μις Γιανγκ, τον οποίο και κέρδισε. Με τον τίτλο αυτό συμμετείχε στα διεθνή καλλιστεία Miss Young International, όπου κέρδισε στον διαγωνισμό και στέφθηκε Queen of Universe 2007. Δύο χρόνια αργότερα, συμμετείχε και πάλι στα καλλιστεία του ΑΝΤ1, αυτή τη φορά για τον κορυφαίο τίτλο. Τελικά εξελέγη Β' Σταρ Ελλάς, ενώ εντύπωση προκάλεσε η δυσαρέσκεια που επέδειξε σε όλη τη διάρκεια του διαγωνισμού και κατά τη διάρκεια της στέψης της. Έχει κάνει πολλές φωτογραφίσεις για περιοδικά ενώ έχει πάρει μέρος και σε διαφημιστικά σποτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Δημοψήφισμα Κοιλάδας Κομποστέλα (2019)
Στις 7 Δεκεμβρίου 2019, πραγματοποιήθηκε ένα δημοψήφισμα για να προσδιοριστεί εάν οι κάτοικοι της επαρχίας των Φιλιππίνων Κοιλάδα Κομποστέλα εγκρίνουν τη μετονομασία της επαρχίας τους σε Νταβάο ντε Όρο.
Ιστορικό
Η επαρχία της Κομποστέλα χωρίστηκε από την Νταβάο ντελ Νόρτε το 1998. Στις αρχές του 2019 η Πράξη 11297 της Δημοκρατίας ψηφίστηκε με νόμο, μετονομάζοντας την Κοιλάδα Κομποστέλα σε Νταβάο ντε Όρο, με την επιφύλαξη της έγκρισης των κατοίκων της επαρχίας σε δημοψήφισμα. Η νομοθεσία υπογράφηκε από τον πρόεδρο Ροντρίγκο Ντουτέρτε στις 17 Απριλίου 2019 και η υπογραφή έγινε γνωστή στο κοινό στις 23 Μαΐου 2019. Η Επιτροπή Εκλογών της εθνικής κυβέρνησης των Φιλιππίνων (Comelec) ήταν επιφορτισμένη να εποπτεύει και να διενεργήσει το απαιτούμενο δημοψήφισμα.
Σύμφωνα με το ψήφισμα αριθ. 10614 της Comelec, όλοι οι ψηφοφόροι στους 11 δήμους της Κοιλάδας Κομποστέλα που είχαν ψηφίσει στις γενικές εκλογές του 2019 στις Φιλιππίνες είχαν δικαίωμα συμμετοχής.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος καταμετρήθηκαν με το χέρι και υποβλήθηκαν στο επαρχιακό συμβούλιο.
Η προσέλευση στο δημοψήφισμα σύμφωνα με την Comelec ήταν περίπου 45 τοις εκατό, το οποίο μεταφράζεται σε 178.953 συμμετέχοντες από τις 410.262 επιλέξιμες ψήφους. Η πλειονότητα των ψηφοφόρων ήταν υπέρ της μετονομασίας με 174.442 ψήφους "ναι" και 5.020 ψήφισαν "όχι". Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος εγκρίθηκαν από την Comelec στις 10:24  μμ στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 2019 2019 δημοψ
Κατακλείδα
Η κατακλείδα, στην γλώσσα, είναι το τελευταίο μέρος ενός γραπτού κειμένου (π.χ. μιας έκθεσης) ή του προφορικού λόγου. Το περιεχόμενο της κατακλείδας αποτελείται συνήθως από την σύνοψη του περιεχομένου του κειμένου και τα συμπεράσματα που βγαίνουν από το κείμενο. Στην έκθεση αποτελεί ένα από τα τρία κύρια τμήματα της μαζί με την θεματική πρόταση και τις λεπτομέρειες, αν και δεν βρίσκεται πάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κείμενο
Άγιος Νικόλαος (αποσαφήνιση)
Το όνομα του αγίου της ορθόδοξης και ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας Αγίου Νικολάου μπορεί να αναφέρεται:
Μοναστήρια
Δείτε: Μονή Αγίου Νικολάου
Μάθιου Φέστινγκ
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1949 και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ο πατέρας του ήταν επίσης Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας. Υπηρέτησε στη φρουρά των Γρεναδιέρων και υπήρξε συνταγματάρχης του Στρατού του Εδάφους. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη Βασίλισσα Ελισάβετ και ήταν επί πολλά έτη αντικυβερνήτης της κομητείας του Νορθούμπερλαντ.
79ος Μέγας Άρχων του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας
Ο Μάθιου Φέστινγκ έγινε μέλος του Τάγματος SMOM το 1977. Το 1988 έγινε Ιππότης του Δικαίου. Προτού γίνει Μέγας Άρχων, είχε αναλάβει σημαντικά άλλα αξιώματα στο Τάγμα.
Στις 11 Μαρτίου του 2008 εξελέγη 79ος Μέγας Άρχων του Τάγματος στη διάρκεια συγκέντρωσης τύπου κονκλαβίου στη βίλα του Τάγματος στον Αβεντίνο λόφο της Ρώμης. Διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον αποθανόντα Άντριου Μπερτιέ.
Τον Ιανουάριο του 2017 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.
Θάνατος
Ο Φέστινγκ κατέρρευσε ενώ παρακολουθούσε ένα γεγονός στη Βαλέτα στις 4 Νοεμβρίου 2021 και απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 12 Νοεμβρίου 2021 έπειτα από οκτώ ημέρες στο νοσοκομείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Θεόδωρος Ξύδης
Ο Θεόδωρος Ξύδης (Πύργος Ηλείας, 1909 – Αθήνα, 1985) ήταν Έλληνας ποιητής και δοκιμιογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1909 στον Πύργο Ηλείας όπου και ολοκλήρωσε την βασική εκπαίδευση. Στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε για μικρό διάστημα ως εκπαιδευτικός και έπειτα αποσπάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας. Πραγματοποίησε την εμφάνισή του στα γράμματα το 1931 με την μελέτη του «Ο Παλαμάς από μια ποιητική συλλογή του» και το επόμενο έτος δημοσίευσε νέες μελέτες με τίτλο «Η ποιητική βούληση του Σικελιανού» και «Αντρέας Καρκαβίτσας».
Ασχολήθηκε κυρίως με τη θρησκευτική ποίηση, ενώ συνέγραψε κριτικές αλλά και φιλολογικές μελέτες. Συνεργάστηκε με διάφορα περιοδικά όπως η Νέα Εστία, τα Νέα Γράμματα, τα Πειραϊκά Γράμματα, η Ελληνική Δημιουργία, η Φιλολογική Πρωτοχρονιά κ.ά. Για την προσφορά του στα γράμματα τιμήθηκε το 1965 με το βραβείο των Δώδεκα, το 1974 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο κριτικής - δοκιμίου και το 1980 με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών.
Ο Ξύδης ήταν μελετητής, βιογράφος και φίλος του Άγγελου Σικελιανού. Μάλιστα, στο ερευνητικό έργο του, ο Σικελιανός αποτελεί βασικό του σημείο αναφοράς ενώ η Άννα Σικελιανού τον ονομάζει «πιστό του βιογράφο» («Μαζί μας μόνο ἡ μάνα μου, ὁ κουμπάρος μας μέ τίς ἀγαπημένες μας ἀδελφές του κι ὁ πιστός βιογράφος του Θεόδωρος Ξύδης», αναφέρει χαρακτηριστικά για τον γάμο της με τον Άγγελο). Χαρακτήρισε την Δελφική Ιδέα «όραμα ελληνικότητας», τόνισε την ελληνική διάσταση του «Χώρου» και της «Ιδέας» του «Ομφαλού των Δελφών» κι επεσήμανε τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε αυτή η ιδέα στην διαμόρφωση του ποιητή, όντας και ο ίδιος θερμός υποστηρικτής της. Έγραψε για τα καίρια ζητήματα της ζωής και της ποίησης του Σικελιανού (την μοναξιά και την ευθύνη του καλλιτέχνη, τον κοινωνικό ρόλο της ποίησής του, το Δελφικό Όραμα κ.ά.), καθώς και για την λογοτεχνική και φιλολογική σχέση του με τον Σικελιανό (άρθρα σχετικά με τις επιστολές του Σικελιανού προς αυτόν). Ενδεικτικά του σικελιανικά δημοσιεύματα (τα συγκεκριμένα στο περιοδικό Νέα Εστία): «Σχεδίασμα της μετρικής του Σικελιανού», «Ο Σικελιανός και ο αρχαίος μύθος», «Οι πρόγονοι του Σικελιανού», «Καζαντζάκης και Σικελιανός», «Η Λευκάδα για τον Σικελιανό», «Η πρώτη ποιητική δημιουργία του Σικελιανού», «Το Δελφικό Πνευματικό Κέντρο κι ο Σικελιανός», «Παραλειπόμενα και ανέκδοτα ποιήματα του Σικελιανού» κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας
Δήμος Γορτυνίας
Έδρα του Δήμου είναι η Δημητσάνα. Ο Δήμος Γορτυνίας έχει μόνιμο πληθυσμό 10109 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μεγαλόπολης
Έδρα του Δήμου είναι η Μεγαλόπολη. Ο Δήμος Μεγαλόπολης έχει μόνιμο πληθυσμό 10687 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Τρίπολης
Έδρα του Δήμου είναι η Τρίπολη. Ο Δήμος Τρίπολης έχει μόνιμο πληθυσμό 47254 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δείτε επίσης
Αρκαδιας
Λοκντάουν
μικρογραφία|Κλειστοί δρόμοι στο [[Μποπάλ της Ινδίας, κατά την διάρκεια του λοκντάουν για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19.]]
Το λοκντάουν (γνωστό και ως αποκλεισμός εισόδου και εξόδου, στην καθομιλουμένη: απαγόρευση κυκλοφορίας ή καραντίνα) είναι μια απαίτηση προς μια ομάδα ανθρώπων να παραμείνει εκεί που βρίσκεται, συνήθως επειδή υπάρχουν κίνδυνοι για αυτούς ή για τους άλλους εάν μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα. Σε ολόκληρο τον κόσμο, τα λοκντάουν χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από πλήθος χωρών για τον περιορισμό της διάδοσης της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19.
Ο αποκλεισμός εισόδου και εξόδου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προστασία των ατόμων που βρίσκονται μέσα σε μια εγκατάσταση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης σε ένα υπολογιστικό σύστημα για να το προστατέψει από μια απειλή ή ένα εξωτερικό γεγονός. Σε ένα αποκλεισμό συνήθως κλειδώνονται οι πόρτες των κτιρίων, εμποδίζοντας την έξοδο και την είσοδο. Ο πλήρης αποκλεισμός σημαίνει ότι τα άτομα πρέπει να παραμείνουν εκεί που βρίσκονται και να μην φεύγουν ή να μπαίνουν σε ένα κτίριο ή στα δωμάτιά του, αλλά να μεταβούν στο πλησιέστερο ασφαλές μέρος (εκτός εάν το κτίριο στο οποίο βρίσκονται είναι ασφαλές). Η άσκηση αποκλεισμού μπορεί να γίνει χωρίς την παρουσία εξωτερικής απειλής, για να εξοικειώσει τους συμμετέχοντες για το τι πρέπει να κάνουν σε τυχόν σενάριο αποκλεισμού εισόδου και εξόδου.
Κατηγορία:Διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης Κατηγορία:Εγκληματολογία
Ζώνη του Βαμβακιού
thumb|300px|Ζώνη του Βαμβακιού Ζώνη του Βαμβακιού είναι ένας όρος που χαρακτηρίζει την περιοχή των νότιων ΗΠΑ όπου το βαμβάκι ήταν το κυρίαρχο προϊόν από τον ύστερο 18ο αιώνα έως τον 20ό αιώνα.
Παραπομπές
κατηγορία:Βαμβάκι Κατηγορία:Ζώνες των ΗΠΑ
Απόστολοι Πέτρος και Παύλος (Λεμεσός)
Οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Αγία Φύλα, στα ανατολικά με τον Κάψαλο, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Νεκτάριο, στα νότια με την Καθολική, και στα δυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου παρουσιάζει αύξηση στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ναός
Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι ο ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και Αγίου Αρτεμίου. Αρχικά, στον χώρο του ναού βρισκόταν ένας μικρός ναός. Η γη άνηκε στον Πέτρο Ι. Τσίρο, ο οποίος στη συνέχεια την παραχώρησε. Στην θέση του μικρού ναού ξεκίνησε να κτίζεται μεγαλύτερος το 1972. Ολοκληρώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε το 1976. Ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε μερικές δεκαετίες αργότερα.
Διάφορα
Στην ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου βρίσκεται το Τσίρειο Στάδιο, κύριο ποδοσφαιρικό στάδιο της Λεμεσού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Η Πολιτεία της Ουάσινγκτον (αγγλικά: State of Washington), είναι βορειοδυτική πολιτεία των ΗΠΑ. Έχει έκταση 184.661 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.901.429 κατοίκους (εκτίμηση 2022). Πήρε το όνομά της από τον πρώτο πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Πρωτεύουσα είναι η Ολύμπια και μεγαλύτερη πόλη το Σιάτλ. Η πολιτεία δεν πρέπει να συγχέεται με την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια).
Γεωγραφία
Η πολιτεία στα βόρεια συνορεύει με τον Καναδά και συγκεκριμένα την επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας. Ανατολικά συνορεύει με το Αϊντάχο και νότια με το Όρεγκον, όπου ο ποταμός Κολούμπια αποτελεί κατά το μεγαλύτερο μέρος ένα φυσικό σύνορο. Στα δυτικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Την πολιτεία χωρίζει στη μέση η οροσειρά Κασκέιντ Ρέιντζ. Δυτικά της οροσειράς το κλίμα επηρεάζεται από τον ωκεανό, είναι σχετικά ήπιο με υγρούς χειμώνες και ξηρά καλοκαίρια. Εκεί αναπτύσσονται πυκνά δάση κωνοφόρων. Αντίθετα το κλίμα στα ανατολικά της οροσειράς είναι ξηρό και υπάρχουν στέπες ή και εντελώς έρημες περιοχές. Στην οροσειρά Κασκέιντ βρίσκονται και αρκετά ηφαίστεια. Στο βορειοδυτικό άκρο της πολιτείας σχηματίζεται ο στενός κόλπος Πάτζετ Σάουντ, μέσα στον οποίο υπάρχουν και αρκετά νησιά. Στις ακτές του βρίσκονται οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές και τα μεγάλα αστικά κέντρα της πολιτείας. Το τμήμα γης ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και τον Πάτζετ Σάουντ λέγεται χερσόνησος Ολίμπικ κι εκεί βρίσκεται η ομώνυμη οροσειρά και το εθνικό πάρκο Ολίμπικ, που έχει αναγνωριστεί από την UNESCO ως φυσικό μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Από τα βουνά Cascade προς τα δυτικά, η Δυτική Ουάσινγκτον έχει κυρίως Μεσογειακό κλίμα, με ήπιες θερμοκρασίες και υγρούς χειμώνες, φθορές και πηγές και σχετικά ξηρά καλοκαίρια. Το Cascade Range έχει αρκετά ηφαίστεια, τα οποία φτάνουν σε υψόμετρα σημαντικά υψηλότερα από τα υπόλοιπα βουνά. Από τα βόρεια προς τα νότια, αυτά τα μεγάλα ηφαίστεια είναι το όρος Baker, το Glacier Peak, το Mount Rainier, το Mount St. Helens και το Mount Adams. Όλα είναι ενεργά ηφαίστεια. Το Mount Rainier, το ψηλότερο βουνό της πολιτείας, απέχει 50 μίλια (80 χλμ.) Νότια της πόλης του Σηάτλ, από το οποίο είναι προφανώς ορατό. Η USGS θεωρεί 14,411 πόδια-ψηλό (4,392 m) Mt. Rainier το πιο επικίνδυνο ηφαίστειο στην περιοχή Cascade, λόγω της εγγύτητάς του στη μητροπολιτική περιοχή του Σιάτλ και πιο επικίνδυνων στις ηπειρωτικές ΗΠΑ σύμφωνα με τη λίστα των Ηφαίστων της δεκαετίας. Καλύπτεται επίσης με περισσότερους παγετούς πάγους από οποιαδήποτε άλλη κορυφή στις παρακείμενες 48 πολιτείες.
Η Δυτική Ουάσιγκτον είναι επίσης έδρα των ολυμπιακών βουνών, στα δυτικά της Ολυμπιακής Χερσονήσου, τα οποία υποστηρίζουν πυκνά δάση κωνοφόρων και περιοχές εύκρατου τροπικού δάσους. Αυτά τα βαθιά δάση, όπως το δάσος Hoh Rainforest, είναι από τα μόνα εύκρατα τροπικά δάση στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανατολική Ουάσινγκτον Η ανατολική Ουάσινγκτον - το τμήμα της πολιτείας ανατολικά των Cascades - έχει σχετικά ξηρό κλίμα, σε ξεχωριστή αντίθεση με τη δυτική πλευρά. Περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις ημιώδους στέπας και λίγες αληθινά άγονες ερήμους στη σκιά βροχής των Cascades. η κράτηση Hanford λαμβάνει μια μέση ετήσια βροχόπτωση 6 έως 7 ίντσες (150 έως 180 mm). Ακόμα πιο ανατολικά, το κλίμα γίνεται λιγότερο άγονο, ενώ οι ετήσιες βροχοπτώσεις αυξάνονται καθώς κάποιος πηγαίνει ανατολικά σε 21,2 ίντσες (540 mm) στο Pullman, κοντά στα σύνορα Ουάσινγκτον-Άνταχο. Τα οχυρά Okanogan και η τραχιά σειρά Kettle River Range και τα βουνά Selkirk καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του βορειοανατολικού τεταρτημορίου του κράτους. Η νοτιοανατολική περιοχή της Παλούζης της Ουάσιγκτον ήταν λειμώνες που μετατράπηκαν ως επί το πλείστον σε γεωργικές εκτάσεις και επεκτείνεται στα μπλε βουνά.
Κλίμα
Όπως περιγράφεται παραπάνω, το κλίμα της Ουάσιγκτον ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Ένα μεσογειακό κλίμα επικρατεί στη δυτική Ουάσινγκτον και ένα πολύ ξηρότερο ημι-άνυδρο κλίμα επικρατεί στην ανατολή του Cascade Range. Οι κυριότεροι παράγοντες που καθορίζουν το κλίμα της Ουάσινγκτον είναι τα μεγάλα ημι-μόνιμα συστήματα υψηλής πίεσης και χαμηλής πίεσης του βόρειου Ειρηνικού Ωκεανού, οι ηπειρωτικές αέριες μάζες της Βόρειας Αμερικής και τα βουνά Ολυμπιακών και Cascade. Την άνοιξη και το καλοκαίρι, ένα σύστημα αντικυκλώνα υψηλής πίεσης κυριαρχεί στον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, προκαλώντας σπειροειδώς αέρα προς τα δεξιά. Για την Ουάσιγκτον, αυτό σημαίνει ότι οι επικρατούντες άνεμοι από τα βορειοδυτικά φέρνουν σχετικά δροσερό αέρα και μια προβλέψιμα ξηρή εποχή.
Το φθινόπωρο και το χειμώνα, ένα σύστημα κυκλώνα χαμηλής πίεσης αναλαμβάνει τον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Ο αέρας που περιστρέφεται προς τα αριστερά κατά τρόπο αντίθετο προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού προκαλεί τους κυριαρχικούς ανέμους της Ουάσινγκτον, τους Chinooks, να έρχονται από τα νοτιοδυτικά και να φέρνουν σχετικά ζεστές και υγρές μάζες αέρα και μια προβλέψιμα υγρή εποχή. Ο όρος "Pineapple Express" χρησιμοποιείται συνειδητά για να περιγράψει την ακραία μορφή των ανέμων Chinook υγρής περιόδου.
Παρά το γεγονός ότι η Δυτική Ουάσιγκτον έχει θαλάσσιο κλίμα παρόμοιο με πολλές παράκτιες πόλεις της Ευρώπης, υπάρχουν εξαιρέσεις όπως τα γεγονότα "Big Snow" του 1880, 1881, 1893 και 1916 και οι "βαθιές καταψύξεις" χειμώνες του 1883-1884, 1915- 1916, 1949-1950, και 1955-1956, μεταξύ άλλων. Κατά τη διάρκεια αυτών των εκδηλώσεων, η δυτική Ουάσιγκτον γνώρισε έως και 6 μέτρα (1,8 μ.) Χιόνι, θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν (-18 ° C), τρεις μήνες με χιόνι στο έδαφος και λίμνες και ποτάμια κατεψυγμένα για εβδομάδες. Η χαμηλότερη επίσημα σημειωμένη θερμοκρασία του Σηάτλ είναι στις 31 Ιανουαρίου 1950 0 ° F (-18 ° C), αλλά οι περιοχές χαμηλού υψομέτρου περίπου τρεις ώρες μακριά από το Σηάτλ έχουν καταγράψει χαμηλά χαμηλά επίπεδα θερμοκρασίας -48 ° F (-44 ° C).
Η νότια ταλάντωση επηρεάζει πολύ τον καιρό κατά τη διάρκεια της κρύας εποχής. Κατά τη διάρκεια της φάσης El Niño, το ρεύμα αεριωθούμενων εισέρχεται στις ΗΠΑ μακρύτερα μέσω Καλιφόρνιας, επομένως αργά το φθινόπωρο και το χειμώνα είναι ξηρότερες από τις κανονικές με λιγότερη χιόνι. Η φάση La Niña ενισχύει το ρεύμα αεριωθουμένων μέσω του Βορειοδυτικού Ειρηνικού, προκαλώντας την Ουάσιγκτον να έχει περισσότερη βροχή και χιόνι από τον μέσο όρο.
Το 2006, η ομάδα κλιματικών επιπτώσεων του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον δημοσίευσε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην οικονομία της Ουάσινγκτον, μια προκαταρκτική εκτίμηση των κινδύνων και των ευκαιριών που παρουσιάζονται δεδομένης της πιθανότητας αύξησης των παγκόσμιων θερμοκρασιών και των επιπτώσεών τους στο κράτος της Ουάσινγκτον.
Η ετήσια θερμοκρασία κυμαίνεται από 51 ° F (11 ° C) στην ακτή του Ειρηνικού μέχρι τους 40 ° F (4 ° C) στα βορειοανατολικά. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφεται στην κατάσταση ήταν -48 ° F (-44 ° C) σε Winthrop και Mazama. Η υψηλότερη καταγραφείσα θερμοκρασία στην κατάσταση ήταν 118 ° F (48 ° C) στο φράγμα Ice Harbour. Και τα δύο αρχεία τοποθετήθηκαν ανατολικά των Cascades. Η Δυτική Ουάσιγκτον είναι γνωστή για το ήπιο κλίμα της, τη σημαντική ομίχλη, την συχνή κάλυψη σύννεφων και τις μακρόχρονες μυρωδιές το χειμώνα και τα ζεστά και εύκρατα καλοκαίρια. Η περιφέρεια της Ανατολικής Ευρώπης αντιμετωπίζει περιστασιακά ακραίο κλίμα. Τα κρύα μέτωπα της Αρκτικής το χειμώνα και τα θερμότερα κύματα το καλοκαίρι δεν είναι ασυνήθιστα. Στη Δυτική περιοχή, οι θερμοκρασίες έφθασαν στο Aberdeen έως και τους 105 ° F (41 ° C) και στους -6 ° F (-21 ° C) στο Longview.
Χλωρίδα και πανίδα
Τα δάση καλύπτουν το 52% της χερσαίας έκτασης του κράτους, κυρίως δυτικά των βόρειων καταρράξεων. Περίπου τα δύο τρίτα της δασικής έκτασης της Ουάσινγκτον ανήκει στο δημόσιο, συμπεριλαμβανομένου του 64% της ομοσπονδιακής γης. Τα κοινά δέντρα και τα φυτά στην περιοχή είναι η καμάσια, η έλατο Ντάγκλας, η κρόκος, το πεντέσσεον, το πεύκο ponderosa, ο δυτικός κόκκινος κέδρος και πολλά είδη φτέρες. Οι διάφορες περιοχές της πολιτείας της έρημο προσφέρουν ιερό, με ουσιαστικά μεγάλους πληθυσμούς shorebirds και θαλάσσιων θηλαστικών. Η ακτή του Ειρηνικού, που περιβάλλει τα νησιά του Σαν Χουάν, κατοικείται έντονα με φάλαινες δολοφόνων, γκρίζων και κοραλλιογενών.
Τα θηλαστικά που ανήκουν στο κράτος περιλαμβάνουν το μαχαίρι, την μαύρη αρκούδα, το bobcat, το cougar, το κογιότ, το ελάφι, το γέλιο, το γκρίζο λύκο, το μους, τον ορεινό κάστορα, το muskrat, το opossum, το gopher τσέπης, το ρακούν, τον ποταμό και το σκίουρο. Λόγω της ευρείας γκάμας της γεωγραφίας, το κράτος της Ουάσινγκτον φιλοξενεί διάφορες οικολογικές εκτάσεις, οι οποίες επιτρέπουν ποικίλη ποικιλία ειδών πουλιών. Αυτή η σειρά περιλαμβάνει αρπακτικά, shorebirds, δασικά δάση, πουλιά, πάπιες και άλλα. Υπήρξε επίσης ένας μεγάλος αριθμός ειδών που εισήχθησαν στην Ουάσινγκτον, που χρονολογείται από τις αρχές του 18ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των αλόγων και των βοροειδών. Το γατόψαρο του καναλιού, το φανταχτερό και ο οξύρρυγχος είναι μεταξύ των 400 γνωστών ψαριών γλυκού νερού. Μαζί με το βάτραχο Cascades, υπάρχουν διάφορες μορφές φιδιών που ορίζουν τα πιο εμφανή ερπετά και τα αμφίβια. Οι παράκτιοι κόλποι και τα νησιά συχνά κατοικούνται από άφθονα οστρακόδερμα και φάλαινες. Υπάρχουν πέντε είδη σολομού που ανεβαίνουν στην περιοχή της Δυτικής Ουάσινγκτον, από τα ρέματα μέχρι τον ωοτοκία.
Η Ουάσινγκτον διαθέτει μια ποικιλία μονάδων υπηρεσιών του Εθνικού Πάρκου. Ανάμεσά τους είναι το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Ρούσβελτ, το εθνικό πάρκο αναψυχής της λίμνης Ρούσβελτ, το Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής των Νήσων Σαν Χουάν, καθώς και τρία εθνικά πάρκα - το Εθνικό Πάρκο Ολυμπιακών Αγώνων, το Εθνικό Πάρκο North Cascades και το Εθνικό Πάρκο Mount Rainier. Τα τρία εθνικά πάρκα ιδρύθηκαν μεταξύ του 1899 και του 1968. Σχεδόν το 95% (876.517 στρέμματα, 354.714 εκτάρια, 3.547,14 τετραγωνικά χιλιόμετρα) της περιοχής του Εθνικού Ολυμπιακού Πάρκου χαρακτηρίστηκε ως ερημιά στο πλαίσιο του Εθνικού Συστήματος Διατήρησης της Wilderness. Επιπλέον, υπάρχουν 143 κρατικά πάρκα και 9 εθνικά δάση, που διοικούνται από το Washington State Park System και την Υπηρεσία Δασών των Ηνωμένων Πολιτειών. Το εθνικό δάσος Okanogan είναι το μεγαλύτερο εθνικό δάσος στη δυτική ακτή, που περιλαμβάνει 1.499.023 στρέμματα (606.633 εκτάρια). Διαχειρίζεται μαζί το Εθνικό Δρυμό Okanogan-Wenatchee, το οποίο περιλαμβάνει μια σημαντικά μεγαλύτερη έκταση περίπου 3.239.404 στρεμμάτων (1.310.940 εκτάρια).
Ιστορία
Πριν την άφιξη των Ευρωπαίων στην περιοχή ζούσαν πολλές φυλές ιθαγενών, η κάθε μία με το δικό της ξεχωριστό πολιτισμό. Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στην περιοχή ήταν ο Ισπανός Μπρούνο ντι Ετσέτα το 1775. Το 1819 η Ισπανία παραχώρησε την κυριότητα της περιοχής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Βρετανία επίσης τη διεκδικούσε, μέχρι το 1846, οπότε και πέρασε οριστικά στις ΗΠΑ μέσω της συνθήκης του Όρεγκον. Έγινε η 42η πολιτεία στις 11 Νοεμβρίου 1889.
Πληθυσμός
Το Γραφείο Απογραφής Ηνωμένων Πολιτειών εκτιμά ότι ο πληθυσμός της Ουάσιγκτον ήταν 7,288,000 την 1η Ιουλίου 2018, αύξηση 12,06% από την απογραφή του 2010. Το 2018, το κράτος κατέλαβε την 13η συνολική πληθυσμιακή κατανομή και ήταν το τρίτο πιο πυκνοκατοικημένο, μετά την Καλιφόρνια και το Τέξας, δυτικά του ποταμού Μισισιπή. Η Ουάσινγκτον έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό του Βορειοδυτικού Ειρηνικού, ακολουθούμενο από το Όρεγκον και μετά από το Αϊντάχο. Το Γραφείο Οικονομικής Διαχείρισης της πολιτείας της Ουάσιγκτον περιόρισε τον κρατικό πληθυσμό στις 7.427.570 από την 1η Απριλίου 2018.
Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της Ουάσινγκτον ήταν 6.724.540. Ο πληθυσμός του Μητροπολιτικού Χώρου του Seattle-Tacoma-Bellevue ήταν 3.399.809 στην Απογραφή του 2010, το ήμισυ του συνολικού κράτους.
Το κέντρο του πληθυσμού της Ουάσινγκτον το 2000 ήταν σε ένα άθικτο μέρος των βουνών Cascade στην επαρχία του αγροτικού ανατολικού βασιλιά, νοτιοανατολικά του North Bend, βορειοανατολικά του Enumclaw και δυτικά του Snoqualmie Pass.
Το ποσοστό των κατοίκων της Ουάσιγκτον κάτω από την ηλικία των πέντε ετών ήταν 6,7%, και 25,7% κάτω των 18 ετών και 11,2% ηλικίας 65 ετών και άνω. Οι κάτοικοι των γυναικών ήταν το 50,2% του πληθυσμού.
Η φυλετική σύνθεση του πληθυσμού της Ουάσιγκτον από το 2016 ήταν :
Σύμφωνα με την Αμερικανική έρευνα του 2016, το 12,1% του πληθυσμού της Ουάσινγκτον ήταν ισπανόφωνης ή λατινοαμερικανικής προέλευσης (οποιασδήποτε φυλής): Μεξικάνικη (9,7%), Πουέρτο Ρίκο (0,4%), Κούβας (0,1% (1,8%). Οι πέντε μεγαλύτερες ομάδες προγόνων ήταν: γερμανικά (17,8%), ιρλανδικά (10,8%), αγγλικά (10,4%), νορβηγικά (5,4%) και αμερικανικά (4,6%).
Στοιχεία γέννησης
Το 2011, το 44,3% του πληθυσμού της Ουάσινγκτον ηλικίας μικρότερης από την ηλικία των 1 ήταν μειονότητες.
Σημείωση: Οι γεννήσεις δεν συσσωρεύονται, επειδή οι Ισπανοί υπολογίζονται τόσο από την εθνικότητά τους όσο και από τη φυλή τους, δίνοντας υψηλότερο συνολικό αριθμό.
Τομείς συγκέντρωσης
Ενώ ο πληθυσμός των Αφροαμερικανών στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό είναι σπάνια συνολικά, επικεντρώνεται κυρίως στις περιοχές του South End και Central District του Σηάτλ και στην εσωτερική Tacoma. Η μαύρη κοινότητα του Σιάτλ συνίστατο σε ένα άτομο το 1858, Manuel Lopes και αυξήθηκε σε πληθυσμό 406 μέχρι το 1900. Αναπτύχθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι βιομηχανίες του πολέμου και οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ απασχολούσαν και προσέλαβαν δεκάδες χιλιάδες Αφρικανών Αμερικανοί από τις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Κινούνταν δυτικά στο δεύτερο κύμα της Μεγάλης Μετανάστευσης και άφησαν μεγάλη επιρροή στη ροκ μουσική της West Coast και στο R & B και την ψυχή στη δεκαετία του 1960, συμπεριλαμβανομένου του Jimi Hendrix, πρωτοπόρος στο σκληρό βράχο του Seattle, που ήταν ινδός αμερικανός και τσερόικος ινδός.
Αμερικανοί Ινδοί ζούσαν σε ινδικές κρατήσεις ή δικαιοδοτικά εδάφη, όπως η ινδική κρατήσεις του Colville, η Makah, η ινδική κράτηση του Muckleshoot, η Quinault, οι άνθρωποι Salish, η ινδική κράτηση Spokane και η ινδική κράτηση Yakama. Οι δυτικές και οι ακτές του Ειρηνικού έχουν κυρίως Αμερικανικές ινδικές κοινότητες, όπως οι Chinook, Lummi και Salish. Ωστόσο, οι αστικές κοινότητες του Ινδικού Ωκεανού που δημιουργήθηκαν από τα προγράμματα μετεγκατάστασης των ινδικών υποθέσεων των ΗΠΑ στο Σηάτλ από το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου έφεραν μια ποικιλία ιθαγενών Αμερικανών λαών σε αυτή τη διαφορετική μητρόπολη. Η πόλη ονομάστηκε για τον Αρχηγό του Σιάτλ στις αρχές της δεκαετίας του 1850, όταν οι Ευρωπαίοι Αμερικανοί εγκατέστησαν τον ήχο.
Οι ασιατικοί Αμερικανοί και οι νησιώτες του Ειρηνικού επικεντρώνονται κυρίως στη μητροπολιτική περιοχή του Σιάτλ-Τακόμα. Το Σιάτλ, το Bellevue και το Redmond, τα οποία είναι όλα στην κομητεία King, έχουν σημαντικές κινεζικές κοινότητες (συμπεριλαμβανομένων των Ταϊβάν), καθώς και σημαντικές ινδικές και ιαπωνικές κοινότητες. Η διεθνής περιφέρεια Chinatown στο Σιάτλ έχει ιστορικό κινεζικό πληθυσμό που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1860 και μετανάστευσε κυρίως από την επαρχία Γκουανγκντόνγκ στη νότια Κίνα και φιλοξενεί μια διαφορετική κοινότητα της Ανατολικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Οι Κορεάτες είναι πολύ συγκεντρωμένοι στις προαστιακές πόλεις του Federal Way και Auburn προς τα νότια, και στο Lynnwood στα βόρεια. Το Tacoma φιλοξενεί χιλιάδες Καμποτζιανούς και έχει μία από τις μεγαλύτερες αμερικανικές κοινότητες της Καμπότζης στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με το Long Beach της Καλιφόρνια και το Lowell της Μασαχουσέτης. Οι Βιετναμέζοι και Φιλιππίνων πληθυσμοί της Ουάσινγκτον επικεντρώνονται κυρίως στη μητροπολιτική περιοχή του Σιάτλ. Το κράτος της Ουάσινγκτον έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ανθρώπων του Νησιού του Ειρηνικού στην ηπειρωτική χώρα (πίσω από τη Γιούτα). η περιοχή του Σιάτλ-Τακόμα φιλοξενεί πάνω από 15.000 κατοίκους της Σαμοϊκής καταγωγής, οι οποίοι κατοικούν κυρίως στο νοτιοανατολικό Σιάτλ, Τάκομα, Ομοσπονδιακή Διαδρομή και στο SeaTac.