cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2014-15
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2013-14
Ομάδες που προήχθησαν από την Β΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2013-14
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Κόφι Σαμά
Ο Κόφι Σαμά (Koffi Sama, 1944 - ) είναι πολιτικός από το Τόγκο, που χρημάτισε πρωθυπουργός την περίοδο από το 2002 ως το 2005.
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1944 στην Αμουσού της επαρχίας Ογκού, στο Τόγκο. Υπηρέτησε ως υπουργός Νεολαίας, Αθλητισμού και Πολιτισμού την περίοδο από το 1981 ως το 1984, Περιφερειακός διευθυντής για αγροτικά και θέματα θαλάσσιας ανάπτυξης το 1986 - 1990 και στη συνέχεια γενικός διευθυντής της Εθνικής Εταιρείας Βάμβακος από το 1990 ως το 1996. Συνακόλουθα εισήλθε ξανά στην κυβέρνηση ως υπουργός Υγείας, αξίωμα στο οποίο θήτευσε από το 1996 ως το 1999. Εν συνεχεία υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και Έρευνας από το 1999 ως το 2002. Στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 ανέλαβε γενικός γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος, Συναγερμός του Λαού του Τόγκο (RPT).
Πρωθυπουργός
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά στις 27 Ιουνίου 2002, στη θέση του Αγκμπεγιόμ Κότζο. Μετά το θάνατο του προέδρου Εγιαντεμά στις 5 Φεβρουαρίου του 2005, ο Σαμά, ως πρωθυπουργός ανακοίνωσε την είδηση και έκανε λόγο για "εθνική καταστροφή". Ο Σαμά αποχώρησε από την πρωθυπουργία στις 9 Ιουνίου του 2002, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Εντέμ Κότζο.
Μετά την πρωθυπουργία
Μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία, ο Σαμά έγινε σύμβουλος του προέδρου Φωρ Γκνασινγκμπέ, με το βαθμό του υπουργού. Ήταν επικεφαλής της ομάδας παρατηρητών της ECOWAS κατά τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών στο Μάλι το 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τόγκο
Πύργοι του Μάρκο στα Σκόπια
Οι Πύργοι του Μάρκο είναι ερείπια μεσαιωνικού φρουρίου και οικισμού στα περίχωρα των Σκοπίων 4,5 χλμ από το κέντρο της πόλης. Είναι χτισμένο στην κορυφή απόκρημνου βράχου σε 350 μέτρα ύψος. Σήμερα είναι εντελώς ερειπωμένο και διεξάγονται σε αυτό ανασκαφές. Το σημερινό του όνομα προέρχεται από τον Πρίγκιπα Μάρκο τελευταίο Σέρβο ηγεμόνα που του ανήκε η περιοχή της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Τον 13ο αιώνα το όνομα της τότε πόλης ήταν "Chrnche".
Ιστορία
Έχουν ανασκαφεί τμήματα του προμαχώνα, πύργων, οι δεξαμενές νερού και τμήματα του δικτύου ύδρευσης του, καθώς και τμήματα των πολλών κτιρίων. Αυτή η ασυνήθιστα μεγάλη και ισχυρά οχυρωμένη πόλη με ασυνήθιστα μεγάλες δεξαμενές νερού και έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό πύργων υπηρέτησε ως προστασία των κατοίκων της πρώιμης βυζαντινής πόλης που βρισκόταν στο κέντρο των σημερινών Σκοπίων αγνώστου σήμερα ονόματος.
Από τις ανασκαφικές έρευνες έχουν έρθει στο φως ερείπια των λουτρών, του βυζαντινού παλατιού, 2 δεξαμενών, στρατώνων και ίχνη φωτιάς πιθανότατα από πολιορκία του κάστρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Σκόπια Κατηγορία:Σερβική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Κύριοι του Πρίλεπ
Παραλία Κόκκινο Λιμανάκι
Η παραλία Κόκκινο Λιμανάκι είναι μια παραλία της περιφέρειας Αττικής. Βρίσκεται στην Ραφήνα, 1800 μέτρα από το λιμάνι της πόλης και 29 περίπου χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας.
Μορφολογία εδάφους
Η παραλία είναι ως επί το πλείστον αμμουδερή και με βότσαλα σε ορισμένα σημεία ενώ μεγάλα βράχια που σχηματίζονται μέσα στον φυσικό ορμίσκο την προστατεύουν από τους ισχυρούς ανέμους που φυσούν εποχικά στην περιοχή.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση γίνεται μέσω τακτικών δρομολογίων αστικών λεωφορείων. Τα σκάφη αναψυχής μπορούν να ελλιμενιστούν στη μαρίνα της πόλης.
Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν
Ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν (αρμενικά: Մկրտիչ Փորթուգալեան), γεννηθείς στις 21 Οκτωβρίου 1848 στην Κωνσταντινούπολη και αποβιώσας το 1921 στη Μασσαλία, ήταν Αρμένιος εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο ιδρυτής του Κόμματος Αρμενακάν, στο Βαν το 1885.
Εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Υιός Κωνσταντινουπολίτη τραπεζίτη, ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν έγινε εκπαιδευτικός και ξεκίνησε την διδασκαλία στο Τοκάτ. Κατόπιν ενός ταξιδιού του στο δυτικό τμήμα της Ανατολίας και των Βαλκανίων, ίδρυσε δικό του σχολείο στο Βαν, το 1878. Ωστόσο, το συγκεκριμένο σχολείο έκλεισε προ το τέλους του έτους, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των μελών της διεύθυνσής του. Το 1881, ίδρυσε νέο σχολείο, το οποίο, όμως, έκλεισε από τις Οθωμανικές Αρχές το 1885.
Εξορία στη Μασσαλία
Στην συνέχεια, υποχρεώθηκε σε εξορία, εγκαθιστάμενος στη Μασσαλία, όπου ίδρυσε, το 1885, την πρώτη αρμενική επαναστατική εφημερίδα, την Armenia.
595
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άγιος Βλάσιος Θεσπρωτίας
Ο Άγιος Βλάσιος (υψομ: 170 μ.) είναι χωριό του νομού Θεσπρωτίας, εντός των ορίων της άλλοτε επαρχίας Θυάμιδος. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ανέρχεται στους 294 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το προηγούμενο όνομα του Αγίου Βλασίου ήταν Σούβλιαση, που ήταν η Αρβανίτικη εκδοχή του ονόματος Άγιος Βλάσιος > Σh΄ν Βλάση>Σιού(β)λιαση. Η επαναλλαγή του ονόματος σε Άγιος Βλάσιος έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1928. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, ενώ η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά το 1874 στον Άγιο Βλάσιο κατοικούσαν 90 οικογένειες και παράλληλα λειτουργούσε ελληνικό αλληλοδιδακτικό σχολείο το οποίο συντηρούσαν με εισφορές ο επίσκοπος Παραμυθιάς και η τοπική κοινότητα. Το 1913 αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 1012 κατοίκους (χαρακτηριστικά, η Ηγουμενίτσα -τότε Γράβα- είχε μόνο 292 κατοίκους και το Γραικοχώρι 1163 κατοίκους). Η Κοινότητα Σούβλιαση υπήρχε από το 1919 μέχρι το 1928 και με το όνομα Κοινότητα Αγίου Βλασίου από το 1928 μέχρι το 1997. Παρακάτω παρουσιάζονται αναλυτικά τα ιστορικά στοιχεία για την διοικητική διαίρεση :
Η Κοινότητα Σούβλιαση Ιωαννίνων ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 1919. Μετονομάστηκε σε κοινότητα Αγίου Βλασίου Ιωαννίνων το 1928, ενώ το 1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας ως Κοινότητα Αγίου Βλασίου Θεσπρωτίας. Η κοινότητα καταργήθηκε στις 4/12/1997 και ενώθηκε με τον τότε δήμο Ηγουμενίτσης του σχεδίου Καποδίστριας.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οκτώ κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τα κατοχικά στρατεύματα και ένοπλους Τσάμηδες. Επιπλέον, μεταπολεμικά, 34 Τσάμηδες κάτοικοι του Αγίου Βλασίου καταδικάστηκαν ως συνεργάτες των δυνάμεων Κατοχής.
Στον Άγιο Βλάσιο γεννήθηκαν ο ιερομόναχος και νεομάρτυρας Αναστάσιος ο Γουναράς (η μνήμη του οποίου γιορτάζεται στις 8 Ιουλίου ) και ο λαογράφος Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης (1898 - 1963), ενώ από το χωριό κατάγεται ο πολιτικός Μάριος Κάτσης (1985).
Παραπομπές
Αγιος Βλασιος Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Ιωάννης ο Θεριστής
Ο Ιωάννης ο Θεριστής (1049-1129) είναι όσιος, δηλαδή αγιοποιημένος ασκητής του Χριστιανισμού. Παρά το ότι έζησε στην εποχή του απόηχου του Σχίσματος του 1054, τιμάται ως άγιος τόσο από την Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ο βίος του παραδίδεται πλήρης θρύλων και λαϊκών δοξασιών.
Βίος
Ο Ιωάννης ο Θεριστής γεννήθηκε στο Παλέρμο. Ο πατέρας του ήταν Βυζαντινός αγρότης των ακτών της Καλαβρίας, που σκοτώθηκε σε επιδρομή των Σαρακηνών. Η μητέρα του αιχμαλωτίσθηκε έγκυος στην ίδια επιδρομή και πουλήθηκε ως σκλάβα στο Παλέρμο, όπου γέννησε τον Ιωάννη, ο οποίος ανατράφηκε έτσι ως Χριστιανός από τη μητέρα του μέσα σε μουσουλμανικό περιβάλλον. Σε ηλικία 14 ετών ενθαρρύνθηκε από τη μητέρα του να διαφύγει στον τόπο του πατέρα του. Διέσχισε έτσι το Στενό της Μεσσήνης μέσα σε μια βάρκα χωρίς κουπιά ή πανί και μετά περπατώντας έφθασε στο Μοναστηράκιον, το σημερινό Μοναστεράτσε. Οι κάτοικοι, βλέποντάς τον ντυμένο σαν Άραβα, τον πήγαν στον επίσκοπο, ο οποίος τον ανέκρινε. Το αγόρι απάντησε ότι ήθελε να βαπτισθεί, αλλά ο επίσκοπος τον υπέβαλε σε σκληρές δοκιμασίες προτού του επιτρέψει να λάβει χριστιανικό όνομα δια του βαπτίσματος, το «Ιωάννης». Αφού βαπτίσθηκε εκάρη μοναχός στη μονή του Στύλου. Το επώνυμο Θεριστής τού δόθηκε από τον ηγούμενό του, επειδή του είχε αναθέσει αυτή τη δουλειά με σκοπό την ταπείνωσή του.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 11ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί άγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
591
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 591 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαιντ-Ραντεγκόντ (Αβερόν)
Το Σαιντ-Ραντεγκόντ (γαλλικά: Sainte-Radegonde, οξιτανικά: Senta Radegonda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ραντεγκοντιέν (γαλλικά: Radegondiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι (Helsingin kaupunginorkesteri, Helsingfors stadsorkester) είναι μια ορχήστρα που εδρεύει στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Κύριος συναυλιακός της χώρος είναι το Μουσικό Κέντρο του Ελσίνκι.
Η ορχήστρα έχει ηχογραφηθεί για εμπορικούς σκοπούς για δισκογραφικές εταιρείες όπως η Ondine  κι η Finlandia, καθώς και επιμέρους για εταιρείες όπως η EMI, η Warner και η Deutsche Grammophon. Το Νοέμβριο του 2011, η ορχήστρα ήταν το πρώτο σύνολο που παρουσίασε εκτεθημένα προσχέδια της Συμφωνίας Νο. 8 του Γιαν Σιμπέλιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελσίνκι Κατηγορία:Φινλανδία Κατηγορία:Ορχήστρες Κατηγορία:Καλλιτεχνικοί θεσμοί του 1880
Κύπελλο Λίχτενσταϊν ποδοσφαίρου ανδρών 2010-11
Το Κύπελλο ποδοσφαίρου ανδρών του Λίχτενσταϊν 2010-11 ήταν η 66η διοργάνωση του ετήσιου Κυπέλλου του κράτους του Λίχτενσταϊν. Νικήτρια αναδείχτηκε η ΦΚ Βαντούζ (αυτός ήταν ο 40ός τίτλος της), η οποία κέρδισε έτσι το εισιτήριο για τον δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ 2011-12.
Πρώτος γύρος
Στον πρώτο γύρο αγωνίστηκαν οκτώ ομάδες: οι επτά ρεζέρβες των συλλόγων της χώρας καθώς και η Τρίσεν. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 18 Αυγούστου 2010.
Δεύτερος Γύρος
Οι πέντε νικητές του πρώτου γύρου, μαζί με τις ομάδες: Σάαν, Τρίσενμπεργκ και Ρούγκελ συμμετείχαν στον 2ο γύρο. Οι αγώνες έγιναν στις 14 και 15 Σεπτεμβρίου 2010.
Προημιτελικοί
Οι τέσσερις νικητές του 2ου γύρου, μαζί με τις ομάδες: Βαντούζ, ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν, ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν Β΄ και Μπάλζερς συμμετείχαν στα προημιτελικά.
Ημιτελικοί
Οι τέσσερις νικητές των προημιτελικών, συμμετείχαν στα ημιτελικά.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Ράινπαρκ Στάντιον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Λίχτενσταϊν (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2010-2011
Σαλ-Κουρμπατιές
Το Σαλ-Κουρμπατιές (γαλλικά: Salles-Courbatiès, οξιτανικά: Salas e Corbatièrs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρμπατιεζουά (γαλλικά: Courbatiésois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
596
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 596 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
105 Άρτεμις
Η Άρτεμις (Artemis) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,57. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τη θεά του κυνηγιού και των δασών της ελληνικής μυθολογίας. Αρκετές επιπροσθήσεις αστέρων από την Άρτεμι έχουν αναφερθεί.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Αρτέμιδος είναι C (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 92 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Άρτεμις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 37 ώρες και 9 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρτεμις
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2008-2009
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 2008-09 ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2008 με τη συμμετοχή 36 ομάδων, χωρισμένων σε δύο ομίλους. Με το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν οι Γ.Σ. Ηλιούπολη και Δόξα Δράμας που κατέλαβαν τις πρώτες θέσεις στους ομίλους τους. Επίσης την άνοδο εξασφάλισαν, ο Παναιτωλικός, ο νικητής του αγώνα μπαράζ της ανόδου, άλλα και ο Α.Σ. Ρόδος, ο ηττημένος του αγώνα μπαράζ της ανόδου, καθώς προέκυψε μία ακόμα θέση στην κατηγορία, μετά τον απευθείας υποβιβασμό του Απόλλωνα Καλαμαριάς στη Δ΄ Εθνική, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων.
Η Δόξα Δράμας, μία από τις τέσσερις ομάδες που κέρδισαν την άνοδο στην Β΄Εθνική, είχε αποβληθεί από το προηγούμενο πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων και είχε υποβιβαστεί στη Δ΄Εθνική. Επανήλθε όμως ξανά στη Γ Εθνική καθώς απορρόφησε το σωματείο Α.Ο. Εθνικός-Ολυμπιακός Βόλου και αγωνίστηκε στη θέση του.
Κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος αποβλήθηκαν οι ομάδες: Αναγέννηση Άρτας, Ένωση Θράκης  και Αιολικός που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποβλήθηκε για τους ίδιους λόγους και ο Φωστήρας, ο οποίος είχε τερματίσει 4ος στον νότιο όμιλο.
Αγώνας μπαράζ
Ο αγώνας μπαράζ διεξήχθη μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τη δεύτερη θέση στους ομίλους τους, ώστε να προκύψει η τρίτη ομάδα που θα ανέβει στην Β´ Εθνική. Νικητής της αναμέτρησης ήταν ο Παναιτωλικός. Ο αγώνας αποδείχθηκε άνευ σημασίας αφού λίγο αργότερα εξασφαλίστηκε μία ακόμα θέση στην Β εθνική, λόγω του απευθείας υποβιβασμού της Καλαμαριάς, την οποία κατέλαβε η ομάδα της Ρόδου.
Αθήνα, Στάδιο Νέας Σμύρνης, 23 Μαΐου 2009
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Νήσος Μπρους (Ρωσία)
Η νήσος Μπρους (ρωσικά: Остро́в Брю́са) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 191 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 301 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από τον Βρετανό Χένρι Μπρους, ο οποίος διαδέχτηκε τον Τόμας Μπέιρινγκ, πρώτο κόμη του Νόρθμπρουκ στη θέση του προέδρου της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας. Διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Μπρους
Αγοραίος Κολωνός
Ο Αγοραίος Κολωνός (Κολωνός Ἀγοραῖος, σημαίνει «ο λόφος δίπλα από την Αγορά»), βρίσκεται νότια και παραπλεύρως στο λόφο του Ναού του Ηφαίστου, που χρησιμοποιούνταν ως σημείο συνάντησης των Αθηναίων τεχνιτών.
Περιγραφή
Πρόκειται για χαμηλό λόφο που υψώνεται βορειοδυτικά του λόφου του Αρείου Πάγου και σε κοντινή απόσταση από αυτόν. Στα ανατολικά του όρια χτίστηκε η αρχαία αγορά των Αθηνών, απ’ όπου έλαβε το όνομά «αγοραίος». Δε θα πρέπει να τον συγχέεται με τον Ίππιο Κολωνό, αρχαίο δήμο των Αθηνών που βρισκόταν περίπου στην περιοχή του σημερινού Κολωνού. Συνιστούσε το δυτικό όριο της Αγοράς. Εκτός όμως από αυτό, στην κορυφή του είχε χτιστεί ο Ναός του Ηφαίστου. Στην ανατολική του πλαγιά, βόρεια από το Παλαιό Βουλευτήριο, χτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 5ο αιώνα π.Χ., το «Συνέδριον», το οποίο αποτελούσε δευτερεύοντα τόπο συνάθροισης των πολιτών που συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Αγορά της Αθήνας Κατηγορία:Λόφοι της Αθήνας Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας
Κάτω Δαβιά Αρκαδίας
Η Κάτω Δαβιά είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Τσελεπάκου, της Δημοτικής Ενότητας Φαλάνθου του Δήμου Τρίπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.
Υψόμετρο - Πληθυσμός
Η Κάτω Δαβιά βρίσκεται σε υψόμετρο 834 μέτρων, και έχει πληθυσμό 24 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Παλαιότερα είχε πληθυσμό 32 κατοίκων σύμφωνα με την Απογραφή του 2001 και 22 κατοίκων με την Απογραφή του 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Δήμος Φαλάνθου
599
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 599 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου.
Η Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου έχει πληθυσμό 7.310 κατοίκους.
Δήμος Καρπάθου
Έδρα του Δήμου είναι η Κάρπαθος και ιστορική έδρα η Όλυμπος. Ο Δήμος Καρπάθου έχει μόνιμο πληθυσμό 6.226 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Τζορτζ Τσαρλς
Ο Σερ Τζορτζ Τσαρλς (George Frederick Lawrence Charles, 1916-2004) ήταν πολιτικός από την Αγία Λουκία. Υπηρέτησε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού (chief minister), από την 1η Ιανουαρίου του 1960 ως τον Απρίλιο του 1964.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1916. Εκπαιδεύτηκε στο Σαιντ Μέρις Κόλετζ (Saint Mary's College) και εν συνεχεία πήγε στην Αρούμπα. Εκεί εργάστηκε για μια εταιρεία πετρελαίου επί ένα έτος και ενεπλάκη σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, έγινε ηγέτης των συνδικάτων στην Αγία Λουκία.
Το 1950 συνετέλεσε στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος Αγίας Λουκίας. Το κόμμα αυτό αμέσως έγινε κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα. Ο ίδιος και το κόμμα του ήταν μετριοπαθείς και έδιναν έμφαση στα δικαιώματα των εργατών και στο να δοθεί μεγαλύτερη αυτονομία ή και ανεξαρτησία στην Αγία Λουκία, η οποία διοικούνταν εκείνη την εποχή από το Ηνωμένο Βασίλειο. Την περίοδο από το 1954 ως το 1960 ο Τσαρλς υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Η Αγία Λουκία κέρδισε μεγαλύτερη αυτονομία τον Ιανουάριο του 1960 και ο Τσαρλς ανέλαβε πρώτος επικεφαλής υπουργός στην ιστορία του νησιού.
Η θητεία του Τσαρλς ήταν ως τον Απρίλιο του 1964, οπότε οι Εργατικοί ηττήθηκαν για πρώτη φορά στις εκλογές, με συνέπεια την πτώση της κυβέρνησης. Έκτοτε μειώθηκε ο ρόλος που διαδραμάτιζε ο ίδιος ο Τσαρλς στην πολιτική ζωή του τόπου
Έπειτα από τη διακυβέρνηση του Τσαρλς, το Εργατικό Κόμμα (SLLP) παρέμεινε στην αντιπολίτευση σχεδόν επί 3 δεκαετίες. Το SLLP επέστρεψε στην εξουσία τις περιόδους από το 1979 ως το 1982 και ξανά από το 1997 ως το 2006.
Ο Τσαρλς απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 2004. Η κηδεία του έγινε τον επόμενο μήνα και η σορός του είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Το όνομά του δόθηκε στο πολιτικό αεροδρόμιο του Κάστρις και σε σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Πηγές
Τσαρλς
Προσήλιο Μεσσηνίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Προσήλιο (αποσαφήνιση)
Το Προσήλιο είναι ημιορεινός οικισμός στο νομό Μεσσηνίας σε υψόμετρο 360 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται 30 χλμ. νότια της Καλαμάτας, ενώ μαζί με τον οικισμό Κάλυβες αποτελούσε Κοινότητα και τώρα Δημοτικό Διαμέρισμα στο δήμο Λεύκτρου. Είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στην πλαγιά λόφου με θέα προς την Καρδαμύλη και τον Μεσσηνιακό κόλπο.
Όπως πολλά χωριά στη Μάνη γύρω στη δεκαετία του '60, το Προσήλιο απέκτησε την ονομασία του το 1956, χάνοντας τη σλαβικής προέλευσης ονομασία Λιασίνοβα.
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου κατέχει περίοπτη θέση στο χωριό, και κτίστηκε πάνω σε παλαιότερη ερειπωμένη εκκλησία, τον Άη Δημήτρη. Το καμπαναριό του χρονολογείται γύρω στα 1803 ενώ το υπόλοιπο τμήμα του ναού είναι μεταγενέστερο χρονολογούμενο γύρω στα 1830.
Ο Πύργος του Πατριαρχέα στη κεντρική πλατεία του Προσηλίου εντάσσεται στη γνωστή παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Μάνης. Με περίπου τετράγωνη κάτοψη, είναι ένα κτίσμα μεγάλου ύψους κατασκευασμένο από τοπικούς λίθους σε τρία ή τέσσερα διαφορετικά επίπεδα. Ο αμυντικός κυρίως χαρακτήρας του πύργου και τα παράθυρά του προσφέρουν πολύτιμα στοιχεία σχετικά με την ταραγμένη ιστορικά περιοχή και τους μακρόχρονους αγώνες της.
Αχιλλέας Μαδράς
Ο Αχιλλέας Μαδράς (Κωνσταντινούπολη 3 Αυγούστου 1875-29 Νοεμβρίου 1972) ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης  από τους πρωτοπόρους του ελληνικού κινηματογράφου.
Προσήλιο Μεσσηνίας
Με βάση τη στατιστική υπηρεσία για την απογραφή του πληθυσμού της Ελλάδας του 2001, το Προσήλιο μετρούσε 183 κατοίκους. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί τις Καλύβες συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Προσηλίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα ΝαυΛεύκτρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι 147 κάτοικοι.
Αχιλλέας Μαδράς
Δημιούργησε τις "Άζαξ Φιλμ" (δεκαετία του '20) και "Mίρορ Φιλμ" (δεκαετία του '30), εταιρείες κινηματογραφικών παραγωγών και εκμετάλλευσης. Ο ίδιος εργαζόταν με ζήλο στον κινηματογράφο, από όλες σχεδόν τις θέσεις: του παραγωγού, του διευθυντή, του σκηνοθέτη, του σεναριογράφου, του ηθοποιού. Μαζί με την μούσα και σύζυγό του, ηθοποιό Φρίντα Πουπελίνα (που παρουσιάζεται ως «ο αστήρ του κινηματογράφου της Βιέννης»), αποκτά ένα αγόρι. Η μόνη πληροφορία που έχουμε για τον γιο του είναι ότι συμμετέχει οικονομικά στην ελληνοτουρκική ταινία Ο κακός δρόμος (1933).
Ο Αχιλλέας Μαδράς, αν και στο σκηνοθετικό ενεργητικό του έχει μόλις μία ταινία επικαίρων και τρεις ταινίες μεγάλου μήκους, γίνεται θρύλος. Χαρακτηρίζεται «τσαρλατάνος και γραφικός», «πρωτοπόρος του σινεμά αλλά και του κιτς» (Δημήτρης Λυμπερόπουλος), «η πλέον δαιμονία και γραφική προσωπικότης των Ελλήνων κινηματογραφιστών» (Ηλιάδης), «ο πιο φανταχτερός άνθρωπος του ελληνικού κινηματογράφου» (Δημήτρης Κολιοδήμος), «ο πατριάρχης του ελληνικού cult cinema». Ο Αλέκος Σακελλάριος τονίζει ότι «ο κύριος Μαδράς είναι αξιέπαινος γιατί προσπάθησε, με τα φτωχά μέσα της εποχής του, πρώτος αυτός, να παρουσιάσει ταινίες αξιώσεων και θεάματος»
Προσήλιο Μεσσηνίας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη
Αχιλλέας Μαδράς
Θέατρο
Τα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός τα έκανε με το θίασο της μεγάλης πρωταγωνίστριας Σάρα Μπερνάρ την εποχή που εκείνη ερμήνευε τον Αετιδέα του Εντμόν Ροστάν στο Παρίσι (1900). Στην Ελλάδα δεν ανέπτυξε σημαντική θεατρική δραστηριότητα, αν και δοκίμασε να ερμηνεύσει κάποιους από τους σημαντικότερους ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας. Το 1917 ερμήνευσε τον Μάκβεθ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, όπως επίσης και τον Σάιλοκ στον Έμπορο της Βενετίας. Το 1918 εμφανίστηκε στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο της Τρίπολης, στον ρόλο του Οθέλλου.
Περιόδευσε στο εξωτερικό τις δεκαετίες του 1920 και 1930, έμεινε στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Aίγυπτο, όπου υπήρχε έντονο ελληνικό στοιχείο. Αν και από τις αρχές του 20ού αιώνα αφιερώθηκε στον κινηματογράφο, παράλληλα με τις προβολές των ταινιών του στο εξωτερικό, συνέχισε να ερμηνεύει μεμονωμένους θεατρικούς ρόλους στα διαλείμματα προβολών. Σε ομογενειακό τύπο της εποχής διαβάζουμε: ''«Από το Times Suare Theatre, 42nd Str. [...] δίδεται κατά την 20ή Απριλίου ελληνική κινηματογραφική παράστασις υψίστου ενδιαφέροντος "Η Τσιγγάνα της Αθήνας" [...]. Αλλ' εκτός αυτών, ο κ. Αχιλλεύς Μαδράς θα εμφανισθή εις την σκηνήν ως Ορέστης της "Ορεστιάδος" του Αισχύλου· θα παρουσιάση και ερμηνεύση μίαν από τας σκηνάς του αρχαίου τούτου δράματος, με την καλλιτεχνικήν χάριν και δεινότητα, η οποία τον ανέδειξεν εις Παρισίους έναν πρώτης γραμμής ηθοποιόν».''
Κινηματογράφος
Ο Αχιλλέας Μαδράς ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την 7η Tέχνη κάνοντας μικρά περάσματα σε κάποιες από τις πρώτες βωβές ταινίες του γαλλικού κινηματογράφου (1904-1909). Η σκηνή που ο τσιγγάνος Mίρκα (Μαδράς) είναι καθισμένος σε ανάκλιντρο ενώ γυναικείες παρουσίες χορεύουν τριγύρω του, είναι αντιγραφή της αντίστοιχης του Εμίλ Κολ από την εποχή που ο Μαδράς τον είχε συναντήσει στη Γαλλία. Στο ενεργητικό του έχει μία παραγωγή επικαίρων και τρεις ταινίες –η δεύτερη περιελάμβανε σκηνές από την πρώτη! Το 1964, σε ηλικία 89 ετών, εμφανίζεται για τελευταία φορά στην οθόνη, με εμφάνιση του ενός λεπτού, σε μια ταινία-ντοκιμαντέρ για τους πρωτεργάτες του ελληνικού κινηματογράφου.
Τον Mάρτιο του 1939, λίγο πριν από τον Πόλεμο, δημιουργεί το «Στούντιο Μαδρά» (Ζωοδόχου Πηγής 48), μια κινηματογραφική σχολή στα αμερικανικά πρότυπα, η οποία ''«αν δεν βγάλει κινηματογραφικούς αστέρας από τους μαθητάς της, θα μάθουν τουλάχιστον οι τελευταίοι, διάφορα από την ιστορία της τέχνης και της λογοτεχνίας την οποία διδάσκονται». ''Λαμβάνει μέρος στην 1η Έκθεση Κινηματογράφου στο Ζάππειον Μέγαρο (10-31 Δεκεμβρίου 1960) όπου προσπαθεί να θυμίσει στον κόσμο την συμβολή του στο ελληνικό σινεμά και να αποκαταστήσει την εικόνα του η οποία είχε πληγεί από διάφορες χλευαστικές κριτικές στο παρελθόν.
Ταινίες
Βωβή ταινία, στο είδος των «Επικαίρων», συνολικής διάρκειας 6.000 ποδών.
Ο Μαδράς συγκεντρώνοντας το υλικό των Ελλήνων κινηματογραφιστών που ακολουθούσαν τον ελληνικό στρατό, έφτιαξε ένα ντοκυμαντέρ (που τότε λεγόταν «ζουρνάλ» (επίκαιρα). Ξεκίνησε να γυρίζεται τον χειμώνα του 1920 για να προλάβει τις πολεμικές επιχειρήσεις και την εκατονταετηρίδα της εθνικής απελευθέρωσης του 1821. Κατέληξε με σκηνές από την φυγή των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία και προβλήθηκε μαζί με άλλα συγκεντρωμένα αποσπάσματα επικαίρων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το υλικό αυτό προβλήθηκε κυρίως στους Έλληνες της Αμερικής που ήθελαν να μάθουν και να δουν την τύχη των συμπατριωτών τους.
βωβή, αμ 1.900 μέτρων ασπρόμαυρη. παρ Άζαξ Φιλμ. σκ Αχιλλέας Μαδράς. φωτ Γιόζεφ Χεπ.
ηθ. Αχιλλέας Μαδράς (Mίρκα/Γιορ στην αμερικανική κόπια), Φρίντα Πουπελίνα (Λιλή/Ντόλι)
Στις H.Π.A. διαφημίστηκε ως ένα «τετράπρακτον δράμα, το οποίον εξελίσσεται επάνω εις την Ακρόπολην των Αθηνών, γύρω από τα αθάνατα προγονικά μνημεία της Tέχνης [...]». Ο Μαδράς δείχνει να πρωτοπορεί: ''«Την 20ήν Απριλίου, Κυριακήν των Βαΐων, θα γίνει η πρώτη εμφάνισις των ελληνικών ταινιών (σσ. μαζί με τους "Πρόσφυγες του Πολέμου") εις εν από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα θέατρα της Nέας Yόρκης. Η παράστασις προμηνύεται εκτάκτως επιτυχής, καθότι ο κ. Μαδράς απεφάσισε να την διοργανώση κατά το αμερικανικόν σύστημα, ήτοι με πλήρη ορχήστραν και εν πρόγραμμα ποικιλιών, ως γίνεται και με τα εδώ θέατρα».''
Αυστριακή βωβή ταινία του σκηνοθέτη Χανς Ότο που έκανε πρεμιέρα στην Αυστρία στις 23.06.1922. Συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Ludwig Hartau, Albert Kersten και Paul Baratoff.
ηθ. Αχιλλέας Μαδράς (παπα-Γαβριήλ, νονός της Μαρίας), Φρίντα Πουπελίνα [στην ομιλούσα εκδοχή εμφανίζεται ως Nέλλα Mάυ] (Μαρία Πενταγιώτισσα), Αιμίλιος Βεάκης (λήσταρχος Λαμάρας), Εμμανουήλ Καντιώτης (φύλακας φυλακών), Ιωάννης Αυλωνίτης [αδελφός του Βασίλη] (στην αρχή αναφέρεται ως Μπότσαρης, αργότερα ως Μαυρομιχάλης), Αφεντάκης (ταμίας του Κράτους), Γιάννης Σπαρίδης (ένας Χιώτης), Ηλίας Κακανάς (βασιλιάς Όθωνας), Μαρίτσα Ανδρικίδη (βασίλισσα Αμαλία), B. Δαμάσκος (στα πρώτα διαφημιστικά καταγράφεται ως Μαυρομιχάλης· αργότερα ως Κολοκοτρώνης), Kόκος (δικαστής), Βασιλάκης (Πήλικας), Λουλουδάκης (Γρίβας), Χατζηχρήστος (Σκαρλάτος Σούτσος), Τριχά (δασκάλα), Κωνσταντινίδης (Κίτσος Τζαβέλας) Βαρβέρης (Κολοκοτρώνης) κ.ά.
Μια από τις πρώτες ταινίες φουστανέλας που θεωρήθηκε «η πρώτη ελληνική κινηματογραφική υπερπαραγωγή». Αρκετά χαλαρή μεταφορά ενός ελληνικού λαϊκού θρύλου με εθνικοϊστορικά στοιχεία. Έκανε πρεμιέρα στα κινηματοθέατρα των Αθηνών Αττικόν & Σπλέντιτ (18.02.1928), ενώ αργότερα προβλήθηκε και στην Αίγυπτο, στον κινηματογράφο Kάπιτολ.
Ο Μαδράς χρησιμοποιεί έξυπνα τα μέσα της εποχής. Αφού αφήνει να διαρρεύσει ψευδώς ότι «εν τη παραμονήν του επί τετραετίαν εις Xόλλυγουντ, εγύρισεν διάφορα έργα δια λογαρισμόν της Mέτρο Γόλδουϊν», ακολούθως, με μια πομπώδη αναγγελία της Αζάξ-Φιλμ, ζητά ερασιτέχνες ηθοποιούς για το γύρισμα της Μαρίας Πανταγιώτισσας ενώ, λίγο αργότερα, διακηρύσσει ότι θα γυρίσει την ταινία με... δύο μηχανές λήψεως. Για να είναι πιο σίγουρος για την επιτυχία της ταινίας δίνει μικρό ρόλο στην Ίριδα Σκαραβαίου, γνωστή κριτικό κινηματογράφου της εποχής, με αποτέλεσμα  να γράψει ενθουσιαστικά σχόλια για το έργο. Η Τράπεζα Αθηνών κάνει μια μικρή χορηγία στον Μαδρά και εκείνος, όχι μόνο βάζει διαφήμιση της τράπεζας στο πρόγραμμα της ταινίας αλλά υπόσχεται και ρόλο: ''«Eίναι ενδεχόμενον τον ρόλον του βασιλέως Όθωνος να υποδυθή ο κ. Πέτρος Λέων, τέως ταγματάρχης και ήδη ταμίας της Τραπέζης Αθηνών»'' Τελικά τον βασιλικό ρόλο παίζει ο ίδιος ο αξιωματικός της Προεδρικής Φρουράς με τα πραγματικά ρούχα του Όθωνα. Οι σκηνές του παλατιού γυρίζονται σε σαλόνι με τα αυθεντικά έπιπλα, τον θρόνο και το σκήπτρο του Όθωνα που παραχωρήθηκε γι αυτό τον σκοπό από το αντίστοιχο Μουσείο.
Παράλληλα ο Μαδράς συνεχίζει να βομβαρδίζει τον τύπο με αδιάφορες πληροφορίες γραμμένες με μεγάλη σοβαρότητα: «Εις την ταινίαν θα λάβη μέρος και μια γάτα, αστήρ εξαιρετικής ομορφιάς, η μις Καλιφόρνια, μασκότ της συμπαθούς πρωταγωνίστριας Φρίτας Πουπελίνας –μιας από τις καλλίτερες βάμπ της τελευταίας πενταετίας». Bάζει υπότιτλο στην ταινία: «η γυναίκα των παθών και των ερώτων» προσπαθώντας να κάνει εντύπωση και παράλληλα ''«δια την πρόοδον της κινηματογραφικής τέχνης εις την Ελλάδα έχει μετακαλέσει και βιεννέζον οπερατέρ, τον κ. Αλμπέρτκερ». «Εις την ταινίαν λαμβάνουν μέρος 25 επαγγελματίαι ηθοποιοί, 200 ερασιτέχναι, η Φρουρά του Προέδρου της Δημοκρατίας, 3.000 στρατιώται και... 200 άλογα».'' Ο Αλμπέρτκερ γυρίζει την ταινία με άκρα δυσκολία αφού στις σκηνές ο κόσμος είναι πάρα πολύς ενώ δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς λένε οι ηθοποιοί, γιατί δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα.
Το γύρισμα της ταινίας είναι ο απόλυτος ορισμός του καλτ: Στις στιγμές της μεγάλης μάχης τα περισσότερα από τα φυσίγγια είναι άκαπνα και κανείς από τους θεατές δεν μπορέι να καταλάβει πότε κάποιος πυροβολεί και πότε όχι. Οι νεκροί σηκώνονται για να ξαναπολεμήσουν ενώ ο καλλιτέχνης φωτογράφος E. Καλογερίδης παίρνει διαρκώς φωτογραφίες για τον Tύπο, ντυμένος με φουστανέλα σε περίπτωση που τον πιάσει η κάμερα... Τα σφαγμένα και ψημένα αρνιά του γλεντιού μισοτρογώνονται πριν ακόμη τελειώσει το γύρισμα από τους πεινασμένους ευζώνους και, όπως διηγείται ο Βασίλης Ηλιάδης, ''«δύο γεροντάκια που περνούν τυχαία από την σκηνή τους έρχεται η όρεξις να ιδούν τα πρόσωπά των αποθανατισμένα. Βεβαιούν ότι ημπορούν να παίξουν φυσικώτατα τον πρόεδρο της κοινότητος και του τοκογλύφου του χωριού. Ο ρεζισέρ βάζει μια μπλούζα στον πρώτο, ο κουρέας Μιτίας τους πουδράρει και η σκηνή γυρίζεται»!''
1931, βωβή, έγχρωμη (ζωγραφισμένη καρέ-καρέ στο χέρι) παρ Mίρορ Φιλμ. σν Άκυς Ακύλλας [ψευδώνυμο Αχιλλέα Μαδρά]. σκ Αχιλλέας Μαδράς. φωτ Γιόζεφ Χεπ.
ηθ. Αχιλλέας Μαδράς (μάγος Mίρκα), Nέλλα Mάυ [ψευδώνυμο Φρίντας Πουπελίνα] (Λιλή), Αφεντάκης (Πάουλο), Γιάννης Σπαρίδης (ζιγκολό), Λέλα Πατρικίου (νεαρή στην παραλία), Ορέστης Μακρής (νέος στην παραλία· πρώτη εμφάνιση) κ.ά.
Ερωτικό μελόδραμα που έκανε πρεμιέρα στις 30.03.1931. Η ιστορία ενός μάγου-βιολιστή που ενώ οι γυναίκες δεν μπορούν να του αντισταθούν, εκείνος είναι ερωτευμένος με την Αιγύπτια χορεύτρια Λιλή. Η ταινία διαφημίζεται ως έγχρωμη. Ο Γιώργος Τζαβέλλας γράφει: ''«Ο Μαδράς είχε επιστρατεύσει μερικούς σπουδαστάς της Σχολής Καλών Τεχνών, που έβαψαν με πινελάκια ένα ένα ωρισμένα καρέ της ταινίας. Με τη μεγέθυνση στην οθόνη, το θέαμα γινόταν φοβερό. Όταν οι ηθοποιοί κινούνταν τα χρώματα έμεναν ακίνητα· μπλε χόρτα, κίτρινα πρόσωπα, χείλη με... βυσσινάδα, κι όταν άνοιγε κάποιο στόμα τα δόντια εξακολουθούσαν να είναι κόκκινα! Η πρωταγωνίστρια γοήτευε φίδια... αλλά τα φίδια ήταν ξύλινα παιδικά παιχνίδια, κι ο κόσμος εκάγχαζε. Ο γερο Μαδράς έμπαινε σ' ένα καϊκι με δύο κατάρτια. Στο πέλαγος εγίνονταν τρία και στο τέλος... ένα. Κι ενώ το καϊκι έπλεε για να μπει στο λιμάνι (της Χάιφας υποτίθεται) έβλεπες το παλαμάρι με το οποίο ήταν δεμένο στην παραλία του Πειραιώς, και μια τεράστια διαφήμιση απέναντι που έγραφε "ψαθάκια Αριανούτσου"». ''
Και εδώ τα ευτράπελα που χαρακτηρίζουν τον Μαδρά δεν παύουν: στην αρχή η ταινία ήταν να παιχτεί «εις τας 2 Φεβρουαρίου, αλλά ήλθεν γρίππη εις τας Αθήνας και ο Mάγος ανεβλήθη» ώστε να υπάρχει κοινό. Στη δε προβολή της ταινίας επιστρατεύονται ροκάνες, κουδούνια, σφυρίχτρες και δημιουργείται ένα πανδιαμόνιο που δεν έχει όμοιό του στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου. Μια αποκριάτικη στολή Κινέζου έχει αποκτήσει ο Tάσος Μελετόπουλος γι' αυτό και δημιουργείται στην ταινία αντίστοιχος ρόλος. Στην ταινία συμμετέχει η Μαρίτσα Καλλιγέρη, η οποία είχε εκλεγεί «μις Προσφυγοπούλα» το 1930 και διαφημίζεται ως η «μις Ελλάς της... Αιγύπτου». Η πρωταγωνίστρια Φρίντα Πουπελίνα εμφανίζεται –κατά παραγγελία– ως ημίγυμνη χορεύτρια κάτι που μετά την προβολή της ταινίας κάνει σύσσωμο τον ελληνικό τύπο να ζητά την επιβολή λογοκρισίας επί της συγκεκριμένης παραγωγής!
Η ταινία αποκαλείται ως η «χειροτέρα όλων των ελληνικών ταινιών από συστάσεως κινηματογράφου». Η Ροζίτα Σώκου πίστευε ότι το ξεψύχισμα του κύκνου –ο χορός με τα πούπουλα της Πουπελίνα– ήταν ένα από τα χειρότερα πλάνα στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου και ότι η ίδια η Φρίντα ήταν «φρικώδους ασχήμιας».
Στον εύθυμο κινηματογραφικό καζαμία του ίδιου περιοδικού αναφέρεται: ''«Σελήνης α' τέταρτον. Καιρός ψυχρός και παγετώδης. Εις ένα κεντρικόν κινηματογράφον προβάλλεται με εξαιρετικήν επιτυχίαν "ο Mάγος" του Μαδρά. Οι θεαταί ριγούντες εκ... συγκινήσεως αναφωνούν μετ' ενθουσιασμού "μπράβο, μπράβο". Αλλάξατε όμως το πρώτον γράμμα του έργου και αντί M βάλτε ένα Π μεγάλο· θα είστε ειλικρινέστεροι. Ο κ. Μαδράς καθεύδων μακαρίως υπό μανδραγόραν και ακούων την απαίτησιν του κοινού γυρίζει από το άλλο πλευρό [...]» Στον Ημερήσιο Tύπο (8.04.1931) διαβάζουμε ακόμη ότι «ο κινηματογραφικός "αστήρ" κ. Μαδράς ήγειρε αγωγήν κατά του συναδέλφου του κ. Σπ. Μελά διότι εις ένα χρονογράφημά του εχαρακτήρισεν ως οικτράν αποτυχίαν την τελευταίαν ταινίαν του "ο Mάγος της Αθήνας" και συνώδευσε τας κρίσεις του με διαφόρους αποκαλύψεις θιγούσας τον ιδιωτικόν βίον του καλλιτέχνη παρουσιαζομένου, ότι δεν αλλάζει ποτέ τις κάλτσες του και ότι έχει μίαν τεραστίαν κεφάλαν εν αντιθέσει προς τα πολύ μικρά πόδια του. [...] Εις κύκλον θαυμαστών του ο κ. Μαδράς εξεμυστηρεύθη ότι [...] "μου εζήτησεν επανειλημμένως να παίξη αυτός τον ρόλον του Mάγου"». ''
Η ταινία-ντοκιμαντέρ (1964) αποτελεί μοναδικό αναδρομικό αφιέρωμα με διασωθείσες ταινίες του 1920-1930, σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη, παρουσίαση/κείμενα Αλέκου Σακελλάριου και εκμετάλλευση της Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης AE.
Στη συγκεκριμένη ταινία, ανάμεσα στα αποσπάσματα από τα έργα του Αχιλλέα Μαδρά (11ο όνομα στους τίτλους αρχής), εμφανίζεται και ο ίδιος σε ηλικία 89 ετών, πάντα συμπαθής, φορώντας την χαρακτηριστική κάπα του και το πλατύ θεατρικό του καπέλο. Κρατώντας ένα πούρο στο χέρι, δίπλα σε μια παλιά κάμερα λήψεως, ο Σακελλάριος τον παρουσιάζει και εκείνος απαντά με την χαρακτηριστική του φωνή.'' «[...] Στις ταινίες που θα τον δείτε να πρωταγωνιστεί ήταν 55 ετών παληκαράκι, όπως λέει ο ίδιος. Έτσι κύριε Μαδρά;». «Τα αληθινά νιάτα νομίζω ότι αρχίζουν, και είμαι βέβαιος ότι αρχίζουν μόνο στα 55 χρόνια». «Και τα γεράματα;». «E, για γεράματα... Ας μη μιλούμεν από τώρα για τα γεράματα, έχουμε καιρόν...»''
Κριτική
Σε γενικές γραμμές, ο Αχιλλέας Μαδράς δέχτηκε δριμείες κριτικές από τους κριτικούς και κοροϊδεύτηκε έντονα από τα περιοδικά και τις εφημερίδες. Μεμονωμένα καλά σχόλια έγιναν από ανθρώπους που παρέμειναν φίλοι του μέχρι το τέλος: στον ρόλο του παπα-Γαβριήλ θεωρήθηκε «εκφραστικός» (Σπύρος Μαρκεζίνης, με ψευδώνυμο Ro-ma), «φυσικός και συμπαθής» (Ίρις Σκαραβαίου), που ''«πρέπει να υποστηριχθή απολύτως υπό του κοινού η εργασία του κ. Μαδρά, εμπνευσμένου από αληθή αγάπην προς την τέχνην»'' (Ro-ma) κ.α.
Στην κωμωδία του 1933 «Η Δεσποινίς Δικηγόρος», τα έντυπα γράψανε: ''«Ο Μαδράς νικήθηκε. "Ο Mάγος της Αθήνας" του έπαψε να είναι το αριστούργημα του κακού κινηματογράφου. "Η Δεσποινίς Δικηγόρος" του πήρε τη θέση. Eίναι ζήτημα αν απ' όλες τις ταινίες που είδαμε ως τώρα, από τον καιρό που υπάρχει κινηματογράφος, είδαμε άλλη χειρότερη. [...] Oύτε μια καλή σκηνή δεν υπάρχει σ' ολόκληρη την ταινία [...] γι' αυτό στην αρχή έγραψα ότι νικήθηκε ο Μαδράς».''
Φεστιβάλ
Σήμερα το κινηματογραφικό έργο του Μαδρά κρίνεται με μεγάλη συμπάθεια –αν όχι με λατρεία– και οι ταινίες του συμμετέχουν συχνά σε αναδρομικές προβολές.
* Τον Νοέμβριο 1990 (22.09) προβλήθηκε 20λεπτο απόσπασμα από τον "Mάγο της Αθήνας" σε φεστιβάλ του Γαλλικού Ινστιτούτου στα πλαίσια του θέματος «Αθήνα, αναζητώντας τη χαμένη πόλη». *  Το τρίμηνο Απρίλιος-Ιούνιος 1993 σε φεστιβαλικά αφιερώματα του ΜοMa της Nέας Yόρκης με ελληνικές ταινίες, προβλήθηκαν αποσπάσματα από έργα του Μαδρά. *  Για τα 100στά γενέθλια του Κινηματογράφου στο πρόγραμμα του μηνός Δεκεμβρίου, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος πρόβαλλε τον "Mάγο της Αθήνας" (6.12.1993) και την "Μαρία Πενταγιώτισσα" (10.12.1993). *  Το πεντάμηνο Mάρτιος-Ιούλιος του 1995 το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού στο Παρίσι πρόβαλε τις 100 σημαντικότερες ταινίες στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου. Mέσα σε αυτές ήταν και η "Μαρία Πενταγιώτισσα" (προβολές 5.04 - 29.05.1995). *  Τον Aύγουστο του 1998 (18.08) στα πλαίσια του YΠΠO για την ανάπτυξη του δικτύου δημοτικών κινηματογράφων, ο δημ. κινηματογράφος "Mίμης Φωτόπουλος" του Δήμου Αμαρουσίου πρόβαλλε την "Μαρία Πενταγιώτισσα". *  Τον Ιούνιο του 2013 ο "Μάγος" (ξανα)μάγεψε στο 15ο Nitrate Film Festival [9], ένα φεστιβάλ εξειδικευμένο στην προβολή αποκατεστημένων ταινιών εθνικών αρχείων που διοργανώνει από το 1998 η Ταινιοθήκη της Σερβίας.
Σημείωση
Σήμερα, ιδίως με την χρήση του διαδικτύου, είναι κοινή πεποίθηση ότι η λέξη σαρδάμ προέρχεται από τον αναγραμματισμό της λέξεως Μαδράς –από τα πολλά λάθη που έκανε εκείνος. Το ευφυολόγημα αυτό πρέπει να αποδοθεί για πρώτη φορά στον Φρέντυ Γερμανό.
Δεν υπάρχει καμία τέτοια πληροφορία σε όσα κείμενα έχουν γραφτεί για τον Αχιλλέα Μαδρά όσο ο εκείνος ήταν εν ζωή –και έζησε αρκετά. Αντίθετα, στην εφημερίδα Η Βραδυνή (11.03.1968) υπάρχει άρθρο με τίτλο ''"σαρδάμ: 35 χρόνια", όπου αναφέρεται ότι «η λέξις "σαρδάμ" εφέτος συμπληρώνει 35 ολόκληρα χρόνια ζωής στο θέατρο [...] και γενικά όπου μπορεί να προκληθή σαρδάμ σ' ένα καλλιτέχνη. Πως δημιουργήθηκε ο όρος αυτός; Το 1933 έπαιζε ο Βασίλης Αυλωνίτης στο "Θέατρο του Λαού", σε μια επιθεώρησι της εποχής. Για μια στιγμή όμως έχασε τα λόγια του και χωρίς να χάση την ψυχραιμία του συνέχιζε να κάνη μορφασμούς και να τραγουδά «σαρδάμ, σαρδάμ, σαρδάμ». Από τότε ο όρος καθιερώθηκε στο θέατρο και κατ' επέκτασι σε όλα τα μπερδέματα της γλώσσας, που κατά καιρούς έχουν σχηματίσει μοναδικά μαργαριτάρια από σκηνής [...]».''
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
106 Διώνη
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Διώνης υπολογίσθηκε σε 146,6 χλμ. (από επιπρόσθηση αστέρα στις 19 Ιανουαρίου 1983), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,3 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Διώνης εκτιμάται σε 4,10 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 77,5 m/sec.
Ο φασματικός τύπος της Διώνης είναι G (παρόμοιος με αυτόν της Δήμητρας). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 117 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Διώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 16 λεπτά, όπως υποδεικνύουν φωτομετρικές παρατηρήσεις που έγιναν το 2004-2005.
Θάνος Καλλίρης
Ο Θάνος Καλλίρης (γενν. 13 Αυγούστου 1962) είναι Έλληνας μουσικός, τραγουδοποιός και τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1962 και είναι γιος του επίσης κιθαρίστα Τίτου (Χρήστου) Καλλίρη. Σημείωσε σημαντική επιτυχία κυρίως στη δεκαετία του 1990, τραγουδώντας τραγούδια και μπαλάντες της ποπ.
Ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα με το συγκρότημα «Bijoux»» που δημιούργησε μαζί με φίλους το 1984. Με τους Bijoux, ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο το 1984, το "you 're the one". Με τους Bang (μαζί με τον Βασίλη Δερτιλή) εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, τραγουδώντας το «Stop» το 1987. Ακολούθησε η επιτυχία «Κάνε το λάθος» και το 1990 η διάλυση του συγκροτήματος, οπότε και έκανε σόλο καριέρα.
Παράλληλα, ανέπτυξε φιλανθρωπική δράση, βοηθώντας ενεργά το «Χαμόγελο του Παιδιού ». Είναι διαζευγμένος και έχει ένα γιο και μία κόρη. Συνεργάστηκε και ήταν σε σχέση με την ραδιοφωνική παραγωγό Ναταλία Γερμανού. Έχει εργαστεί επίσης στην τηλεόραση, ως παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιών, αλλά και μαγκαζίνο.
Το 2004 κυκλοφορεί το CD με όνομα "Για χάρη σου μπορώ". Στο συγκεκριμένο CD του υπογράφει 2 τραγούδια ο Ανδρέας Λάμπρου, αλλά και νέοι για την εποχή ταλαντούχοι καλλιτέχνες όπως π.χ. ο Βασίλης Πάλλης (Συνθέτης/Στιχουργός/Τραγουδιστής).
Το 2011 κυκλοφόρησε το νέο τραγούδι του Θάνου Καλλίρη με τίτλο "Καινούρια μέρα θα χαράξει" σε μουσική και στίχους δικούς του, ενώ τον Νοέμβριο του 2012 παρουσίασε στο Youtube το τραγούδι "Έλα να με βρεις" σε στίχους Βίκυς Γεροθόδωρου.
Τον Ιούνιο του 2015 επιστρέφει με το τραγούδι "Θέλω να με θέλεις" σε μουσική Κυριάκου Παπαδόπουλου και στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Κανόε καγιάκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το κανόε καγιάκ είναι από τα παλιά ολυμπιακά αθλήματα, αφού μπήκε στις Ολυμπιάδες το 1936 στο Βερολίνο. Προηγουμένως, υπήρξε άθλημα επίδειξης το 1924 στο Παρίσι με έξι αγωνίσματα. Το 1948 στο Λονδίνο μπήκαν στο πρόγραμμα και οι αγώνες γυναικών.
Εκτός από τους αγώνες ταχύτητας, το 1972 στο Μόναχο μπήκε για πρώτη φορά και το αγώνισμα του σλάλομ, το οποίο διεξάγεται μόνιμα από το 1992 στη Βαρκελώνη.
Άθλημα επίδειξης
Στην Ολυμπιάδα του 1924 στο Παρίσι έγιναν για πρώτη φορά αγώνες επίδειξης κανόε καγιάκ. Το άθλημα παρουσίασε η Καναδική Ολυμπιακή Επιτροπή, έπειτα από πρόσκληση των Γάλλων διοργανωτών.
Στους αγώνες μετείχαν δύο ομάδες:
Έγιναν έξι αγωνίσματα σε καναδικές λέμβους διαφορετικού τύπου από τις σημερινές:
Χαρακτηριστικά
Το κανόε καγιάκ είναι ναυτικό άθλημα που διεξάγεται σε λίμνη, ποτάμι ή κωπηλατοδρόμιο με δύο τύπους σκαφών: κανόε (canoe) και καγιάκ (kayak), στα οποία αγωνίζονται ένας, δύο ή τέσσερις αθλητές. Κατά καιρούς έχουν γίνει αγωνίσματα με διάφορα μεγέθη σκαφών και σε ποικίλες αποστάσεις για άνδρες και γυναίκες. Τα ισχύοντα σήμερα είναι:
Σλάλομ
Για πολλά χρόνια γίνονταν μόνο αγώνες ταχύτητας κανόε καγιάκ. Το 1972 στο Μόναχο έγιναν για πρώτη φορά αγώνες σλάλομ αλλά λόγω της δυσκολίας κατασκευής πίστας το αγώνισμα δεν συνεχίστηκε. Μπήκε πάλι στο πρόγραμμα το 1992 στη Βαρκελώνη για σκάφη C1, C2, Κ1, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Ολυμπιακοι αγωνες
Περιφέρειες της Αρούμπα
Η Αρούμπα διαιρείται για λόγους δημογραφικούς σε 8 περιφέρειες:
597
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 597 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πλατούν
Το Πλατούν (αγγλ. Platoon) είναι αμερικάνικη πολεμική ταινία παραγωγής 1986 σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν με τους Τσάρλι Σιν, Τομ Μπέρεντζερ και Γουίλεμ Νταφόε. Η ταινία βραβεύτηκε με τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Ρόλοι
Η ταινία ήταν η τρίτη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του 1986. Το Πλατούν απέσπασε Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, ήχου και μοντάζ, ενώ προτάθηκε και για άλλα τέσσερα. Απέσπασε επίσης και τρεις Χρυσές Σφαίρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1986 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες για τον Πόλεμο του Βιετνάμ Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Μιχάλης Κ. Σκουλιός
Ο '''Μιχάλης Κ. Σκουλιός''' γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1947. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια ανάμεσα σε Αλεξάνδρεια, Πορτ Σάιντ, Κάσο και Πειραιά. Τον Ιανουάριο του 1958 εγκαταστάθηκε μόνιμα με την οικογένειά του στην Κάσο, όπου από πολύ νωρίς, μαθητής ακόμη γυμνασίου και αργότερα λυκείου, ασχολείται με τη μουσική τέχνη και έρευνα.
Εργαζόμενος ως ασυρματιστής σε ελληνικά ποντοπόρα πλοία ταξίδεψε περίπου για δέκα χρόνια γνωρίζοντας πολλά λιμάνια και πόλεις της γης. Πρώτη του παρουσία στα γράμματα το 1970. Με μια σειρά ανέκδοτα διηγήματα παρμένα από τη ζωή των ανθρώπων του νησιού του σε εφημερίδες και περιοδικά όπως «Η Φωνή της Κάσου», «Ο Κασιώτης», «Κασιώτικος Παλμός», «Ο Χαδιώτης», «Παναιγύπτια» και «Νέμεσις». Αργότερα, το ενδιαφέρον του απλώνεται στο χώρο της ιστορικής αναζήτησης.
Έργα του ιδίου που εκδόθηκαν κατά σειρά:
♦«Οι πρώτοι Κασιώτες στην Αίγυπτο». Έκδοση: Συλλόγου Κασιωτών Ρόδου «Ο Χαδιώτης», Αθήνα 1997.
♦«Κασίων Μούσα» - Η Μουσική Τέχνη και Ποίηση στην παραδοσιακή Κάσο. Εκδόσεις: Βεργίνα, Αθήνα 1998.
♦«Κάσος, μουσική της», το λήμμα στο τρίτομο «Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής» του Τάκη Καλογερόπουλου. Έκδοση: Γιαλλελή, Αθήνα 1998.
♦«Ο Ελληνισμός στις παρίσθμιες πόλεις της Αιγύπτου» στο Λεύκωμα κατάλογος Έκθεσης: «Οι Έλληνες της Αιγύπτου». Έκδοση: Δήμου Αθηναίων. Πολιτισμικός Οργανισμός, Αθήνα 2000. ISBN: 960-7401-17-4
♦«Οι ανεμόμυλοι και τα αλεττουργειά της Κάσου». Έκδοση: Υπουργείου Πολιτισμού & Δήμου Κάσου, Αθήνα 2001. ISBN: 960-86961-0-0
♦«Κασιώτες στην Αμερική και τον Καναδά 1899-2004». Έκδοση Δήμου Κασίων, χορηγός Εθνική Ασφαλιστική, Αθήνα 2007. ISBN: 978-960-86961-3-6
♦«Τα ξύλινα καράβια της Κάσου - Σύγχρονη συνοπτική μελέτη για την ιστιοφόρο ναυτιλία της Κάσου από την αρχαιότητα ως το τέλος του 19ου αιώνα», Αθήνα 2010. Έργο για το οποίο ο συγγραφέας τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών την 29η Δεκεμβρίου 2011 με το Βραβείο στην Τάξη των Θετικών Επιστημών της Ευτυχίας Ευταξιοπούλου, εις μνήμην του Αντιπλοιάρχου Κωνσταντίνου Ν. Ευταξιοπούλου. Με την ευκαιρία της έκδοσης του ιδίου έργου, το 2011, του απονεμήθηκε από τον Κοινωνικό Σύλλογο Συμαίων "Ο ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ" το "Πανδωδεκανησιακό Βραβείο" στη μνήμη του Δημοσθένη Χαβιαρά, για την προσφορά του στη μελέτη της Ναυτικής Ιστορίας των Δωδεκανήσων. ISBN:978-960-93-1854-9
♦«Το Λεξικό της Κάσου» (Γλωσσάριο, Εκφράσεις, Ιδιώματα, Τοπωνύμια, Χλωρίδα, Πανίδα, Ιχθυοπανίδα, Οικογενειακά επίθετα, Παρανόμια-παρατσούκλια. Το λεξιλόγιο των Κασίων της Αιγύπτου και της Αμερικής) Αθήνα 2018, Τόμος 450 σελίδων (17,5Χ24,5 εκ.μ.) ISBN 978-960-93-9827-5. Για το έργο αυτό απονεμήθηκε στον συγγραφέα-ερευνητή Τιμητικός Έπαινος "Βασίλη Μοσκόβη 2018" από τον Πολιτιστικό Οργανισμό Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.) σε ειδική τελετή που έλαβε χώρα την Κυριακή 9 Ιουνίου 2019, τιμώντας τη συμβολή του στη μελέτη της Ιστορίας και του Πολιτισμού των Δωδεκανήσων.
♦ Από τον Γενάρη 2008 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 ήταν Επιμελητής Έκδοσης και Αρχισυντάκτης του τριμηνιαίου περιοδικού του Συλλόγου των Εν Ελλάδι Κασίων, «Παλμός», που εκδίδεται στην Αθήνα.