cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιάιντο
Προέλευση
Οι τέχνες του ιαπωνικού ξίφους ανάγονται στον Ιιζάσα Τσοϊσάι, ιδρυτή της σχολής Τένσιν Κατόρι Σίντο Ρύου, η οποία περιελάμβανε την χρήση πολλών όπλων, όπως του ξίφους, της λόγχης, του ραβδιού κ.ά. Ένα μέρος της εξάσκησης περιελάμβανε τεχνικές ταχείας ξιφούλκησης και άμεσης χρησιμοποιήσεως του ξίφους. Όμως, η πατρότητα του Ιάιντο, στην σημερινή του τουλάχιστον μορφή, ανάγεται σε μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, τον Χαγιασιζάκι Τζινσούκε Σιγκενόμπου (1542-1621).
Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της τέχνης διαδραμάτισαν προσωπικότητες όπως οι: Ταμίγια Χεϊμπέι Σιγκεμάσα (τέλη 1500 – 16;;), ιδρυτής της σχολής Ταμίγια ρύου), Χασεγκάουα Τσικαρανοσούκε Εϊσίν (περί το 1610, εισήγαγε τον τρόπο να φέρεται το κατάνα στην ζώνη με την κόψη προς τα πάνω), Όε Μασαμίτσι Σικέι (1852 – 1927), Νακαγιάμα Χακούντο Γιουσίν (1869 – 1958). Ιδιαίτερα στους δύο τελευταίους οφείλεται η σημερινή κωδικοποίηση της εξάσκησης, όπως αυτή εμφανίζεται μέσα από τις δύο κυριότερες σχολές έκφρασης, το Μούσο Τζίκιντεν Έισιν Ρύου και το Μούσο Σίντεν Ρύου.
Ονομασία
Αυτή καθ’ εαυτή η ονομασία Ιάιντο οφείλεται στον Νακαγιάμα Χακούντο και πρωτοεμφανίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Οι χαρακτήρες κάντζι ‘’Ι’’ και ‘’αι’’ μπορούν να διαβασθούν επίσης ως ιττε και αβάσου, στην φράση "Τσούμε νι ίττε, κύου νι αβάσου" (=οτιδήποτε κι αν κάνεις, οπουδήποτε κι αν είσαι, να είσαι πάντοτε έτοιμος).
Δομή της εξάσκησης
Η εξάσκηση στο Ιάιντο συνίσταται στην απόκτηση της γνώσεως του πώς κρατείται το ξίφος και πώς εκτελούνται τα βασικά κοψίματα μ’ αυτό. Ακολούθως, ο ασκούμενος αρχίζει την εξάσκηση των κάτα, μέσα από τα οποία μαθαίνει την πρακτική εφαρμογή των τεχνικών και τα οποία εκτελούνται χωρίς αντίπαλο.
Στα πλαίσια της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας Κέντο (Zen Nihon Kendo Renmei, ZNKR), αυτό περιλαμβάνει ένα σύνολο 12 κάτα με την ονομασία ZNKR Iai (πρώην Seittei Iai). Τα κάτα αυτά προέρχονται από τις κυριότερες παλαιές σχολές, κορύου, περιλαμβάνουν τις βασικές αρχές και χρήσεις του ξίφους και αποτελούν την προετοιμασία για περαιτέρω μελέτη πάνω στις παλαιές σχολές, η εξάσκηση στις οποίες αρχίζει στο επίπεδο του 2ου ή 3ου νταν.
Σήμερα, στην Ιαπωνική Ομοσπονδία Κέντο εκπροσωπούνται πέντε παλαιές σχολές: Μούσο Τζίκιντεν Έισιν Ρύου, Μούσο Σίντεν Ρύου, Ταμίγια Ρύου, Χόκκι Ρύου και Σινκάγκε Ρύου.
Κάθε κορύου περιλαμβάνει δύο έως τρία σετ κάτα, αυξανόμενης δυσκολίας, κυρίως από θέσεις στο έδαφος, σέιζα ή τάτε χίζα. Σε πιο προχωρημένα επίπεδα υπάρχουν σετ κάτα δύο ατόμων, όπου οι δύο ασκούμενοι, σε διακριτούς ρόλους (σιντάσι και ουτσιντάσι), ασκούνται σε αντικείμενα απόστασης και χρονισμού, που δεν μπορούν να εξασκήσουν στα κάτα ενός ατόμου. Στο Ιάντο δεν υπάρχει ελεύθερος αγώνας, σιάι, όμως ο συνδυασμός με εξάσκηση στο κέντο, καλύπτει και το αντικείμενο αυτό.
Δομή των κάτα
Κάθε κάτα ακολουθεί την ίδια βασική δομή:
Τι χρειάζεται για την εξάσκηση
Κατά την εξάσκηση φέρεται χακάμα και κεϊκόγκι. Η χακάμα είναι συνήθως μαύρη ή σκούρα μπλε και το κεϊκόγκι σε χρώμα που συνδυάζεται με την χακάμα. Κάτω από την χακάμα φέρεται μία ζώνη, όμπι, για να συγκρατεί το ξίφος στην θέση του, το χρώμα της οποίας επιλέγεται, ώστε να συνδυάζεται με αυτό του κεϊκόγκι και της χακάμα. Ένα ζέκκεν, είδος πάνινης ετικέτας, φέρεται στο αριστερό στήθος με το όνομα του ασκούμενου και το όνομα του ντότζο ή της χώρας. Τίποτε στην εξωτερική εμφάνιση δεν δείχνει τον βαθμό του ασκούμενου ή του δασκάλου, αυτό διακρίνεται από την τεχνική του και μόνο.
Το βασικό εργαλείο εξάσκησης αποτελεί το ξίφος: ξύλινο ξίφος εξασκήσεως (μποκέν/μποκουτό) για αρχαρίους και απομίμηση κατάνα από κράμα αλουμινίου (ιάιτο, χωρίς ακονισμένη κόψη), για περισσότερο προχωρημένους. Υψηλού επιπέδου ασκούμενοι χρησιμοποιούν σίνκεν ("ζωντανή λεπίδα"), που έχουν κατασκευασθεί είτε σήμερα, είτε και αρκετά χρόνια πριν.
Ο χώρος εξασκήσεως, το ντότζο, απαιτεί μία ελεύθερη επιφάνεια συνήθως ξύλινου πατώματος, χωρίς να αποκλείεται η εξάσκηση σε επιφάνεια με τατάμι ή υποκατάστατα του ξύλου. Σημαντικό στοιχείο προσοχής είναι το ύψος της αιθούσης, ώστε να επιτρέπει την απρόσκοπτη κίνηση του ξίφους. Επίσης δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι για προφανείς λόγους ασφαλείας, η απόσταση μεταξύ των ασκουμένων πρέπει να είναι μεγαλύτερη απ’ ότι σε άλλες πολεμικές τέχνες, γεγονός που έχει άμεση σχέση με το μέγεθος του χώρου.
Μετά την προθέρμανση, η οποία συνήθως εκτελείται ανεξάρτητα, η εξάσκηση ξεκινά με το Εθιμοτυπικό Ενάρξεως, το οποίο περιλαμβάνει χαιρετισμό προς την καμίζα (καμίζα νι ρέι ή σινζεν νι ρέι), χαιρετισμό προς τον δάσκαλο (σενσέι νι ρέι) και χαιρετισμό προς το ξίφος (Το ρέι). Ακολουθεί εξάσκηση σε βασικές ή προχωρημένες τεχνικές κοψιμάτων, σουμπούρι και κιχόν, τα οποία δυνατόν να περιλαμβάνουν και εξάσκηση σε Τσιμπούρι και Νότο.
Ακολουθεί η εξάσκηση σε κάτα, όπου ο δάσκαλος εξηγεί τα σημεία προσοχής και το η τα κάτα εξασκούνται, είτε ομαδικά με την κατεύθυνση του δασκάλου, είτε ατομικά σε περιπτώσεις ασκουμένων προχωρημένου επιπέδου, όπου ο δάσκαλος κινούμενος ανάμεσα στους ασκούμενους διορθώνει και κατευθύνει την προσπάθεια τους.
Στο τέλος της εξάσκησης εκτελείται το Εθιμοτυπικό Λήξεως, που συνίσταται στην αντίστροφη σειρά αυτού της Ενάρξεως. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι της εξασκήσεως προηγείται προετοιμασία, καθαρισμός με κατάλληλο λάδι και επιθεώρηση του ξίφους, ενώ μετά την εξάσκηση γίνεται και πάλι καθαρισμός του ξίφους προ της φυλάξεως του στην θήκη μεταφοράς του.
Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Γλώσσες Σάμι
Οι Σααμικές γλώσσες, επίσης Λαπωνικές, Σάμι ή Σαάμι, είναι ομάδα γλωσσών που ανήκει στον φινοουγγρικό κλάδο των ουραλικών γλωσσών. Μιλούνται στις βόρειες ζώνες της Νορβηγίας, της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της χερσονήσου Κόλα στη Ρωσία.
Σ'αυτή την ομάδα γλωσσών ανήκουν:
Από αυτές, η περισσότερο διαδεδομένη είναι η Βόρεια Σααμική με περίπου 20.000 ομιλητές.
thumb|right|Σααμική γλώσσα: 1.νότια σααμικά 2.σααμικά του Ούμε 3.σααμικά του Πίτε 4.σααμικά του Λούλε 5.βόρεια σααμικά 6.σααμικά σκολτ 7.σααμικά του Ίναρι 8.σααμικά κίλντιν 9.σααμικά τερ
300px|thumb|right|Γεωγραφική κατανομή των ουραλικών γλωσσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σουηδίας Κατηγορία:Γλώσσες της Φινλανδίας Κατηγορία:Ουραλικές γλώσσες
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών
Το παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών διοργανώνεται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (IHF). Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1957. Στη διοργάνωση του 2013 (6-22 Δεκεμβρίου), που διεξήχθη στη Σερβία, τον τίτλο κατέκτησε η Βραζιλία, με νίκη 22-20 στον τελικό επί της οικοδέσποινας. Ήταν ο πρώτος τίτλος για τη χώρα, που έγινε η πρώτη χώρα της Αμερικής που αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στις γυναίκες. Ο πιο πρόσφατος τελικός έγινε τον Δεκέμβριο του 2015.
Πίνακας μεταλλίων (συνολικός)
Η IHF συμπεριλαμβάνει μόνο τα μετάλλια που κερδήθηκαν σε κλειστά πρωταθλήματα.
Τσινετσιτά
Τα στούντιο Τσινετσιτά (Cinecittà Studios, (προφέρεται : [ˌtʃinetʃitˈta]), είναι ένα μεγάλο κινηματογραφικό στούντιο στη Ρώμη της Ιταλίας. Με έκταση 400 στρέμματα, είναι το μεγαλύτερο στούντιο στην Ευρώπη και θεωρείται το κέντρο του ιταλικού κινηματογράφου. Τα στούντιο κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της φασιστικής εποχής του Μπενίτο Μουσολίνι ως μέρος ενός σχεδίου για την αναβίωση της ιταλικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών
Μεγαλύτερη διαφορά νικών
Πηγή: TV2Sporten.no
Τσινετσιτά
Σκηνοθέτες όπως οι Φεντερίκο Φελίνι, Ρομπέρτο Ροσελίνι, Λουκίνο Βισκόντι, Σέρτζιο Λεόνε, Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Φράνσις Φορντ Κόπολα, Μάρτιν Σκορσέζε και Μελ Γκίμπσον έχουν κάνει ταινίες στα στούντιο της Τσινετσιτά. Πάνω από 3.000 ταινίες έχουν γυριστεί εκεί, εκ των οποίων 90 έλαβαν υποψηφιότητα για τα βραβεία Όσκαρ και 47 από αυτές το κέρδισαν. Στη δεκαετία του 1950, ο αριθμός των διεθνών παραγωγών που έγιναν εκεί οδήγησε τη Ρώμη να ονομάζεται «Χόλυγουντ στον Τίβερη».
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χειροσφαίριση στον κόσμο
Τσινετσιτά
Ιστορία
Τα στούντιο ιδρύθηκαν το 1937 από τον Μπενίτο Μουσολίνι, τον γιο του Βιτόριο, και τον επικεφαλής του κινηματογράφου Λουίτζι Φρέντι με το σύνθημα «Ο κινηματογράφος είναι το πιο ισχυρό όπλο» (ιταλικά: Il cinema è l'arma più forte). Ο σκοπός δεν ήταν μόνο η προπαγάνδα, αλλά και η υποστήριξη της ανάκαμψης της ιταλικής βιομηχανίας ταινιών μεγάλου μήκους, η οποία είχε φτάσει στο χαμηλό της επίπεδο το 1931.
Ο ίδιος ο Μουσολίνι εγκαινίασε τα στούντιο στις 21 Απριλίου 1937. Κατασκευάστηκαν μονάδες και σκηνικά μετά την παραγωγή και χρησιμοποιήθηκαν αρχικά σε μεγάλο βαθμό. Οι πρώτες ταινίες, όπως το Scipio Africanus (1937) και το The Iron Crown (1941) παρουσίασαν την τεχνολογική πρόοδο των στούντιο. Επτά χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στα γυρίσματα της σκηνής της μάχης από το Scipio Africanus, και επίσης υπήρχαν ελέφαντες ως μέρος της αναπαράστασης της Μάχης της Ζάμα.
Τα στούντιο βομβαρδίστηκαν από τους Δυτικούς Συμμάχους κατά τον βομβαρδισμό της Ρώμης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μεγάλο μέρος καταστράφηκε. Μετά τον πόλεμο, μεταξύ του 1945 και του 1947, τα στούντιο της Τσινετσιτά χρησιμοποιήθηκαν ως στρατόπεδο εκτοπισμένων ατόμων για μια περίοδο περίπου δύο ετών, μετά τη γερμανική κατοχή. Περίπου 3.000 πρόσφυγες έμεναν εκεί, χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα: ένα ιταλικό στρατόπεδο που στέγαζε Ιταλούς, καθώς και εκτοπισμένους ανθρώπους από την αποικισμένη Λιβύη και τη Δαλματία και ένα διεθνές στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένων προσφύγων από τη Γιουγκοσλαβία, την Πολωνία, την Αίγυπτο, το Ιράν και την Κίνα.
Μετά την ανοικοδόμηση των στούντιο στα μεταπολεμικά χρόνια, χρησιμοποιήθηκαν και πάλι για την παραγωγή ταινιών. Στη δεκαετία του 1950, η Τσινετσιτά, που χαρακτηρίστηκε ως «Χόλυγουντ στον Τίβερη», καθώς ήταν η τοποθεσία για πολλές μεγάλες αμερικανικές κινηματογραφικές παραγωγές, όπως οι Διακοπές στη Ρώμη (1953), Η Ξυπόλυτη Κόμισσα (1954), το Μπεν Χουρ (1959) και μερικές ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού με πρωταγωνιστή τον Λεξ Μπάρκερ. Στη Τσινετσιτά γυρίστηκε επίσης και η Γλυκιά ζωή (1960) του Φελίνι, ο οποίος διατηρούσε για πολλά χρόνια στενές σχέσεις με τα στούντιο.
Την ίδια περίοδο, τα στούντιο χρησιμοποιήθηκαν για περαιτέρω διεθνείς παραγωγές όπως ο Φρανσίσκος της Ασίζης (1961), Κλεοπάτρα (1963), Η Αγωνία και η Έκσταση (1965), Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Φράνκο Τζεφιρέλι (1968), ο Καζανόβα (1976) του Φελίνι και πολλές άλλες παραγωγές.
Στα στούντιο της Τσινετσιτά διοργανώθηκε ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision του 1991, ο οποίος ήταν ο 36ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision και πραγματοποιήθηκε στη Σκηνή Νο 15. Λόγω του πολέμου στον Κόλπο και των αυξανόμενων εντάσεων στη Γιουγκοσλαβία, η RAI αποφάσισε να μετακινήσει τον διαγωνισμό από το Σαν Ρέμο στη Ρώμη, ο οποίος θεωρήθηκε πιο ασφαλής.
Μετά από μια περίοδο σχεδόν πτώχευσης, η ιταλική κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε την Τσινετσιτά το 1997, πουλώντας μερίδιο σε ποσοστό 80%. Στις 9 Αυγούστου 2007, μια πυρκαγιά κατέστρεψε περίπου 3.000 τμ των εγκαταστάσεων της Τσινετσιτά και των γύρω περιοχών. Το ιστορικό τμήμα που στεγάζει τα κλασικά σκηνικά ταινιών όπως το Μπεν Χουρ δεν υπέστησαν ζημιές. Ωστόσο, ένα καλό μέρος των αρχικών σκηνικών από τη σειρά Ρώμη των HBO / BBC καταστράφηκε. Τον Ιούλιο του 2012, μια άλλη πυρκαγιά έπληξε το Θεάτρο 5, το τεράστιο στούντιο όπου ο Φελίνι γύρισε τη Γλυκιά ζωή και το Σατυρικόν (1969).
Από τη δεκαετία του 1990, στη Τσινετσιτά έχουν γυριστεί ταινίες όπως Άγγλος ασθενής (1996) του Άντονι Μινγκέλα, οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (2002) του Σκορσέζε, και Τα πάθη του Χριστού (2004) του Μελ Γκίμπσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά στούντιο Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ιταλία
Πλειστόκαινο
Το Πλειστόκαινο είναι η γεωλογική περίοδος που περιλαμβάνει τη χρονική περίοδο 2.588.000 με 11.700 χρόνια περίπου πριν. Ονομάζεται και Διλούβιο ή Εποχή των Παγετώνων. Μαζί με το Ολόκαινο αποτελούν το Τεταρτογενές. Το όνομα Πλειστόκαινο έχει ελληνική προέλευση, από τις λέξεις Πλείστος (= πιο) και καινός (=καινούργιος). Προηγείται του Ολόκαινου και είναι μετά το Πλειόκαινο. Διακρίνεται σε Γελάσιο, Καλάβριο, Ιόνιο και Ταράντιο. Όλες αυτές οι υποπερίοδοι αναγνωρίστηκαν στη νότια Ευρώπη.
Υποναύαρχος
Ο Υποναύαρχος (Υπνχος) είναι βαθμός ανωτάτου αξιωματικού (OF-7) στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό Σώμα − Ελληνική Ακτοφυλακή, το διακριτικό του είναι χρυσό. Ο υποναύαρχος είναι αντίστοιχος του υποστράτηγου στον  ελληνικό στρατό ξηράς, στην Ελληνική Αστυνομία και στην Πυροσβεστική και του  υποπτέραρχου στην πολεμική αεροπορία. Είναι ανώτερος του Αρχιπλοιάρχου και κατώτερος του Αντιναυάρχου
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Rear Admiral.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Ροδεσιανοί Ελαφροί Τυφεκιοφόροι
Οι Ροδεσιανοί Ελαφροί Τυφεκιοφόροι ή 1ο Τάγμα Ροδεσιανών Ελαφρών Τυφεκιοφόρων (1 RLI ή RLI-Rhodesian Light Infantry) ήταν τακτικός στρατιωτικός σχηματισμός αερομεταφερόμενων κομμάντο του Ροδεσιανού Στρατού. Διακρίθηκε για τη δράση του στον πόλεμο της Ροδεσίας, πόλεμο ανάμεσα στη λευκή κυβερνώσα μειοψηφία της χώρας και τους μαύρους εθνικιστές που επιδίωκαν την εκδίωξη των λευκών και την χειραφέτησή τους. Το παρατσούκλι τους ήταν οι Άγιοι και οι Απίθανοι και είχαν ως μότο τη φράση: έχουν την όψη αγοριών, μάχονται όμως ως λέοντες.
Ιστορικό Υπόβαθρο
Δόθηκε έμφαση στο δόγμα μάχης μικρών και ευέλικτων μονάδων, αυτό που ονομάστηκε πόλεμος των δεκανέων. Η εκπαίδευση περιελάμβανε χειρισμό ελαφρού οπλισμού, τακτικές μάχης και επιβίωσης μικρών ομάδων, χρήση εκρηκτικών και ναρκών, χρήση βαρέων όπλων, ασύρματων συστημάτων-διαβιβάσεων, χρήση υγειονομικού εξοπλισμού, μαθήματα συμπεριφοράς ηγεσίας καθώς και αλεξίπτωτα. Δινόταν ιδιαίτερη προσοχή στην ψυχοσωματική αντοχή, στην καταπολέμηση του άγχους της μάχης και στην πλήρως αποτελεσματική και συνδυαστική χρήση του οπλισμού μέσα από μια εκπαίδευση ιδιαιτέρως σκληρή, σε σημείο βασανισμού.
Οι Ροδεσιανοί Ελαφροί Τυφεκιοφόροι έδρασαν καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου της Ροδεσίας, ενώ προέβησαν και σε μεγάλο αριθμό μαύρων επιχειρήσεων στο έδαφος της Μοζαμβίκης και άλλων γειτονικών χωρών καταδιώκοντας ξένες αντάρτικες ομάδες που βοηθούσαν τους Ροδεσιανούς μαύρους αντάρτες.
Οπλισμός
Ο τυπικός οπλισμός τους αποτελείτο από τη σειρά των τυφεκίων FN FAL Standard/Para 7,62 χιλιοστών, υποπολυβόλα Uzi 9 χιλ., πιστόλια Browning HP/High Power 9 χιλ., πολυβόλα γενικής χρήσης FN MAG 7,62 χιλ. και αντιαρματικούς εκτοξευτές M-72 LAW 40 χιλ. και RPG-2/7. Ο λόχος υποστήριξης χρησιμοποιούσε πολυβόλα Browning M1919 των 0,30 ιντσών και Μ2 ΗΒ 0,50 ιντσών και όλμους κομμάντο διαμετρήματος 60 και 82 χιλ. Έδρα του σχηματισμού ήταν το στρατόπεδο Λιουέλιν (Liewellyn Barracks) στο Μπουλαουάγιο. Οι αποστολές είχαν διάρκεια τεσσάρων έως έξι εβδομάδων και ακολουθούσαν δέκα ημέρες έως τρεις εβδομάδες ανάπαυσης-εκπαίδευσης στη βάση τους. Στον επίλεκτο αυτό σχηματισμό υπηρέτησαν και πάρα πολλοί ξένοι μισθοφόροι, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, ιδίως μετά το 1975.
Πηγές
Κατηγορία:Ζιμπάμπουε
NGC 362
To NGC 362 ή Caldwell 104 είναι σφαιρωτό σμήνος το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό Τουκάνα, λίγο βορειότερα από το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέημς Ντάνλοπ (James Dunlop) την 1η Αυγούστου 1826. Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού και ιδιαίτερα εντυπωσιακό εάν παρατηρηθεί με τηλεσκόπιο, παρόλο που το επισκιάζει ως ένα βαθμό το παραπλήσιο αστρικό σμήνος 47 Τουκάνας διότι είναι μεγαλύτερο και λαμπρότερο.
Το NGC 362 είναι σχετικά νέο σμήνος με πολλούς διπλούς αστέρες και ένα ιδιαίτερα μικρό πυρήνα διαμέτρου δεκατριών ετών φωτός. Ενδιαφέρουσα είναι επίσης η τροχιά του, που το φέρνει σε απόσταση μόλις 3.260 ετών φωτός από το κέντρο του γαλαξία μας.
Μπατ
{{Νόμισμα |όνομα = Μπα(χ)τ |τοπικό όνομα = บาท ταϊλανδέζικα} |εικόνα = |λεζάντα = Τραπεζογραμμάτια και κέρματα μπαχτ |χώρα = 🇹🇭 |υποδιαίρεση = 100 satang |ISO = THB |σύντομο = ΝΑ, ฿ |σύμβολο = }}
Το μπα(χ)τ (baht, ταϊλανδέζικα: บาท, νομισματικό σύμβολο: ฿) είναι το νόμισμα της Ταϊλάνδης. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι THB και υποδιαιρείται σε 100 satang (στα ταϊλανδέζικα สตางค์). Υπεύθυνη για την έκδοση του νομίσματος είναι η Τράπεζα της Ταϊλάνδης.
Ιστορία
Το νόμισμα ήταν αρχικά γνωστό με την ονομασία tical. Το όνομα αυτό αναγραφόταν με αγγλικά γράμματα στα χαρτονομίσματα ως το 1925. Ωστόσο,ήδη από το 19ο αιώνα υπήρχε το όνομα μπαχτ στα ταϊλανδικά. Αμφότερα το τικάλ και το μπαχτ ήταν αρχικά μονάδες βάρους και τα κέρματα είχαν αξία τόσο σε ασήμι όσο και σε χρυσό και η ονομαστική τους αξία ήταν από το βάρος τους σε μπαχτ.
Ως το 1897 το μπαχτ υποδιαιρούνταν σε 8 fuang (ταϊλανδέζικα: เฟือง}), ένα για κάθε 8 ath (อัฐ). Χρησιμοποιούνταν επίσης και άλλες ονομαστικές αξίες.
Το δεκαδικό σύστημα επινοήθηκε από τον Πρίγκιπα Μαχισόρν και με βάση αυτό το 1 μπαχτ ισούται με 100 σατάνγκ. Η καθιέρωση του συστήματος αυτού έγινε το 1897 από τον Βασιλέα Σουλαλονγκόρν (Chulalongkorn). Το μπαχτ "κλειδώθηκε" ως προς την ισοτιμία του με το αμερικανικό δολάριο την περίοδο 1966-1973 και ένα δολάριο ήταν ίσο σε αξία με 20,8 μπαχτ.Η ισοτιμία αυτή έγινε στα 25 μπαχτ προς 1 δολάριο την περίοδο 1984-1997. Το μπαχτ έχασε το ήμισυ της αξίας του το 1997, κατά την ασιατική οικονομική κρίση. Τον Ιανουάριο του 1998 το μπαχτ έφτασε στο χαμηλό των 56 δολαρίων. Έκτοτε η ισοτιμία του έχει αυξηθεί και σήμερα η ισοτιμία περίπου ίση με 34 μπαχτ προς 1 δολάριο.
Κέρματα
Τα σύγχρονα κέρματα εισήχθησαν το 1860 και ήταν 1 sik, 1 fuang, 1 και 2 salung, 1, 2 και 4 baht, ενώ το 1 solot και το 1 att καθιερώθηκαν το 1862, και επίσης τα 4 και 8 baht το 1863. Σύντομα έγιναν αλλαγές και στο υλικό κατασκευής, που έγινε χαλκός. Τα τελευταία κέρματα από χρυσό κόπηκαν το 1895.
Το 1897 εισήχθησαν τα πρώτα κέρματα σατάνγκ από χαλκονικέλιο. Ακολούθησαν πολλές αλλαγές. Νέα κέρματα των 2 μπαχτ άρχισαν να κυκλοφορούν στις 3 Φεβρουαρίου του 2009.
Κέρματα που είναι σήμερα σε κυκλοφορία (σειρά του 2009)  (στα ταϊλανδέζικα) είναι:του 1, 5, 10, 25, 50 satang και επίσης του 1,2 και των 5 και 10 μπαχτ.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1851 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα από την κυβέρνηση σε αξίες των ⅛, ¼, ⅜, ½ και 1 tical, εν συνεχεία των 3, 4, 6 και 10 tamlung το 1853, ενώ μετά το 1857 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα των 20 και των 40 ticals. Το 1892 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα των 1, 5, 10, 40, 80, 100, 400 και των 800 ticals, τα οποία αναγράφονταν ως baht στο ταϊλανδέζικο κείμενο. Το 1925 τυπώθηκαν τραπεζογραμμάτια σε ονομαστική αξία των 1, 5, 10, 20, 100 και των 1000 baht.
Με την ίδρυση της Τράπεζας της Ταϊλάνδης το 1942 εκδόθηκαν και νέα χαρτονομίσματα. Η πιο πρόσφατη αλλαγή έγινε το 1988, όταν το τραπεζογραμμάτιο των 10 baht αντικαταστάθηκε από ένα κέρμα.
Σημερινά χαρτονομίσματα μπαχτ που είναι σε κυκλοφορία είναι αυτά των 20 μπαχτ (πράσινο), των 50 (μπλε), των 100 (κόκκινο), των 500 (μοβ) και των 1000 μπαχτ (γκρι). Το τελευταίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2005. Εκτός από αυτά, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εκδοθεί και πολυάριθμα αναμνηστικά τραπεζογραμμάτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Ταϊλάνδης
Έλικας
Οι πρώτες εφαρμογές των ελίκων, χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν οι ανεμόμυλοι και οι νερόμυλοι. Σήμερα, με τη χρήση ονομασιών όπως «στροφείο», «τουρμπίνα» και «στρόβιλος», οι έλικες και οι παράγωγες συσκευές τους χρησιμοποιούνται για πολλούς σκοπούς: ψύξη, συμπίεση ρευστών, παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, προώθηση οχημάτων αλλά και τη δημιουργία οπτικών εφέ (στροβοσκόπιο). Ο εφευρέτης του πρώτου λειτουργικού έλικα για την κίνηση ενός πλοίου ήταν ο καταγόμενος από Τσεχία και Γερμανία Γιόζεφ Ρέσελ, ο οποίος έκανε αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας στην Αυστρία στις 28 Νοεμβρίου 1826. Όπως φαίνεται από την πληθώρα των ονομασιών και των τομέων εφαρμογής, υπάρχει πληθώρα ελίκων σε μεγέθη, βάρη, αριθμό λεπίδων, ταχύτητα περιστροφής, γωνία προσβολής, ρυθμό κ.λπ.
Διάφορα στοιχεία
Υπάρχουν έλικες στους οποίους η κλίση των λεπίδων είναι μεταβλητή, η οποία μεταβολή με τη σειρά της μπορεί να είναι μεταβλητή σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής του έλικα (ρυθμός) ή σε σχέση με τον άξονα περιστροφής του έλικα. Για την επίτευξη αυτού απαιτούνται σχετικά περίπλοκοι μηχανισμοί.
Στους κινητήρες των αεροπλάνων, ο ίδιος ο έλικας λειτουργεί ως σφόνδυλος. Στα αεροπλάνα οι έλικες είναι σταθερού ή μεταβλητού βήματος, και υπάρχει επίσης μια συγκεκριμένη ταχύτητα όπου το βήμα ρυθμίζεται αυτόματα. Σε αυτούς με μεταβλητό ρυθμό, η γωνία ή ρυθμός ρυθμίζονται με έναν μοχλό που ονομάζεται στήριγμα.
Στα πλοία, οι προπέλες δεν θα πρέπει να διαθέτουν λεπίδες όπου ο αριθμός τους είναι πολλαπλάσιος ή υποπολλαπλάσιος του αριθμού των πιστονιών του κινητήρα, μιας και οι συχνότητες των κραδασμών μπορούν να διπλασιαστούν με αποτέλεσμα το σπάσιμο της προπέλας.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο έλικας παρέχει μια κύρια δύναμη στην διεύθυνση του άξονα περιστροφής, αλλά άλλες δυνάμεις που ασκούνται κάθετα σε αυτόν προκαλούν ορισμένες τάσεις στην κίνηση σύμφωνα με το σημείο τοποθέτησης και άλλες παραμέτρους που πρέπει να μελετηθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδραυλική μηχανική
Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (Ελλάδα)
Η Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (Ε.Κ.Α.Μ.) είναι επίλεκτο τμήμα των ειδικών δυνάμεων της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο έχει συγκροτηθεί για τη διεξαγωγή εξαιρετικά δύσκολων και απαιτητικών επιχειρήσεων και για την αντιμετώπιση καταστάσεων υψηλού κινδύνου (τρομοκρατικές ενέργειες, συλλήψεις βαριά οπλισμένων κακοποιών, αεροπειρατείες, απαγωγές ομήρων, κ.τ.λ). Η Ε.Κ.Α.Μ. έχει δύναμη 200 ανδρών και επεμβαίνει ύστερα από προσωπική έγκριση του αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.
Ιστορία
Η ιστορία των ειδικών μονάδων στο Αστυνομικό Σώμα ξεκινά από το 1978 με τη δημιουργία των πρώτων αντιτρομοκρατικών μονάδων στα τότε δύο ξεχωριστά Αστυνομικά Σώματα (Ελληνική Χωροφυλακή και Αστυνομία Πόλεων), στα οποία το 1984 με απόφαση του Ιωάννη Σκουλαρίκη έγινε εκ βάθρων μεταρρύθμιση για να συγχωνευθούν στην τωρινή Ελληνική Αστυνομία.
Η ΕΚΑΜ δημιουργήθηκε μαζί με την Ελληνική Αστυνομία το 1984, στην οποία και εντάχθηκε. Το όνομά της επέλεξε ο τότε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κώστας Τσίμας, που ρύθμισε και τα αναβαθμισμένα καθήκοντά της στο καινούριο Σώμα.
Η αρχική δύναμη της ΕΚΑΜ είχε προσδιοριστεί στους 150 άνδρες. Μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων από την Ελλάδα, κρίθηκε αναγκαία η αύξηση της δύναμής της στους 200 άνδρες.
Καθήκοντα
Όπως αναφέρεται στο ενημερωτικό σημείωμα του Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, τα καθήκοντα των δυνάμεων της Ε.Κ.Α.Μ. περιλαμβάνουν:
Η Ε.Κ.Α.Μ. παρεμβαίνει μετά από έγκριση του Αρχηγού της Αστυνομίας.
Εκπαίδευση
Εκτός από τη βασική εκπαίδευση, εφαρμόζονται τριμηνιαία Προγράμματα Συντηρητικής Εκπαίδευσης καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Η εκπαίδευση γίνεται σε δικές της εγκαταστάσεις, όπως επίσης και σε κτίρια αστικών ή αγροτικών περιοχών (κατοικημένα ή όχι), στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας, σε αεροσκάφη των Ολυμπιακών Αερογραμμών, σε εγκαταστάσεις του Λιμένα Πειραιώς, του σιδηροδρομικού δικτύου, του ΜΕΤΡΟ, σε πεδία βολής των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και σε όποιο άλλο μέρος κριθεί απαραίτητο για τους εκπαιδευτικούς της σκοπούς.
Εξοπλισμός
Οπλισμός: Για τον ανωτέρω οπλισμό διατίθενται φακοί και ηλεκτροπτικά συστήματα σκόπευσης ημέρας – νύχτας.
Ελεύθεροι Σκοπευτές: και διόπτρες 6 x 44 τύπου mount. 6 x 42. με διόπτρες Smith and Bender 3-12 X 50. Lapua Magnum με διόπτρες Smith and Bender 3-12 X 50. διόπτρες Leopold 3-12 X 50. ''Για τα ανωτέρω διατίθενται πυρομαχικά Match και Α.Ρ. όπως επίσης και διόπτρες σκόπευσης ημέρας – νύχτας AN-PVS10 με ανάλογους αντάπτορες. ''
'''Οι άνδρες της Ε.Κ.Α.Μ. διαθέτουν πλήρη ατομικό εξοπλισμό, όπως''':
Συνεργασία
Η Ε.Κ.Α.Μ. συνεργάζεται, τόσο σε θέματα εκπαίδευσης, όσο και ανταλλαγής τεχνογνωσίας με αντίστοιχες ειδικές μονάδες του εξωτερικού:
Εκτός από τη συνεργασία με ξένες χώρες, η Ε.Κ.Α.Μ. χρησιμοποιεί αεροσκάφη και ελικόπτερα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, όπως και ελικόπτερα της Ελληνικής Αστυνομίας για μεταφορές και τεχνικές καταρριχήσεων Fast Rope και αεραποβάσεις. Η Ε.Κ.Α.Μ. προσφέρει επίσης εκπαίδευση C.Q.B. στις ειδικές δυνάμεις των ενόπλων δυνάμεων και εκπαιδεύει προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας σε βασικές τεχνικές βολών και μάχης.
Επιχειρήσεις και κριτική
Στις επιτυχείς επιχειρήσεις της Ε.Κ.Α.Μ. συμπεριλαμβάνονται συλλήψεις και μεταγωγές μελών των τρομοκρατικών οργανώσεων 17 Νοέμβρη και ΕΛΑ, διασώσεις ομήρων από απαγωγείς και συλλήψεις επικίνδυνων μελών εγκληματικών οργανώσεων και δολοφονικών κυκλωμάτων.
Ωστόσο, στο ιστορικό επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ. όπου συμμετείχαν και δυνάμεις της ΕΚΑΜ, συμπεριλαμβάνονται και δύο αποτυχίες που προκάλεσαν τον έντονο προβληματισμό του κόσμου για το επίπεδο εκπαίδευσης και το βαθμό ικανότητας των συγκεκριμένων μονάδων.
Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε στις 31 Ιουλίου 2001, όπου ο διαβόητος Έλληνας κακοποιός Κώστας Πάσσαρης διαφεύγει από ενέδρα της Ελληνικής Αστυνομίας. Δύο παρατηρητές της αστυνομίας έχουν στηθεί κοντά στην πολυκατοικία στην οδό Ιππάρχου 52-54, στον Νέο Κόσμο, όπου ήταν και το διαμέρισμα που έμενε ο Πάσσαρης και περιμένουν να εμφανισθεί. Οι υπόλοιπες δυνάμεις βρίσκονται περιμετρικά σε ακτίνα 500 μέτρων για να μην κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Μόλις οι παρατηρητές αντιλαμβάνονται τον Πάσσαρη, ειδοποιούν τους άνδρες της ΕΚΑΜ οι οποίοι έχουν στήσει ενέδρα μέσα στο διαμέρισμα του κακοποιού και περιμένουν να τον συλλάβουν. Ο Πάσσαρης ανεβαίνει στο διαμέρισμά του, αιφνιδιάζεται από τις δυνάμεις των ΕΚΑΜ και προσπαθεί να ξεφύγει. Οι άνδρες των ΕΚΑΜ πυροβολούν τέσσερις φορές και τον πετυχαίνουν μία φορά στο πόδι και μια στον ώμο. Προκαλείται σύγχυση και δεν ειδοποιούν τους έξω αστυνομικούς ότι ο δράστης προσπαθεί να διαφύγει. Οι άνδρες της ΕΚΑΜ αργούν να καταδιώξουν τον κακοποιό και αυτός διαφεύγει από την έξοδο της πολυκατοικίας, κουτσαίνοντας τραυματισμένος στο πόδι.
Τέλος αρκετοί άνδρες και αξιωματικοί των ΕΚΑΜ συμμετείχαν το 1993, λίγες μέρες μετά τη συμπλήρωση 26 χρόνων από το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου σε υπαίθρια γιορτή στη Θεσσαλονίκη όπου μεταξύ άλλων διασκέδασαν υπό τους ήχους τραγουδιών που εξυμνούσαν τη Χούντα των Συνταγματαρχών και "βάπτισαν" σε παρακείμενο ποτάμι Αλβανό μετανάστη εξευτελίζοντάς τον. Τα γεγονότα αυτά, που έγιναν παρουσία του τότε διοικητή της ΕΚΑΜ Θεσσαλονίκης, αποκαλύφθηκαν το 1997 από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" και έμειναν γνωστά ως "χουντογλέντι". Το Α/βάθμιο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης κήρυξε αθώους τους οκτώ αστυνομικούς, μεταξύ των οποίων και δύο πρώην αστυνομικούς διευθυντές, που συμμετείχαν εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
NGC 4609
Ο NGC 4609 ή Caldwell 98 είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 1300 Parsec και βρίσκεται στον αστερισμό Σταυρός του Νότου.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ στις 12 Μαΐου 1826.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
098 4609 Κατηγορία:Σταυρός του Νότου Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Αριθμός Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Αριθμός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή Αριθμός Ευρωπαϊκής Κοινότητας (European Community number) (Αριθμός ΕΕ (EC Number)) είναι ένα μοναδικό επταψήφιο αναγνωριστικό που αποδόθηκε σε ουσίες για κανονιστικούς σκοπούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το αποκαλούμενο Ευρετήριο ΕΕ (EC Inventory) περιλαμβάνει τρεις ξεχωριστούς Inventories, EINECS, ELINCS και τον κατάλογο NLP.
Δομή
Ο αριθμός ΕΕ μπορεί να γραφτεί με τη γενική μορφή ως: NNN-NNN-R, όπου R είναι ο αριθμός ελέγχου και το N αναπαριστά ακεραίους. Ο αριθμός ελέγχου υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του ISBN. Σύμφωνα με αυτήν τη μέθοδο, ο αριθμός ελέγχου R είναι το παρακάτω άθροισμα αριθμητικής υπολοίπων (modular arithmetic) 11:
Αν το υπόλοιπο R ισούται με 10, αυτός ο συνδυασμός ψηφίων δεν χρησιμοποιείται για έναν αριθμό ΕΕ. Ως παράδειγμα, ο αριθμός ΕΕ της δεξαμεθαζόνης (dexamethasone) είναι 200-003-9. Το N1 είναι 2, το N2 μέχρι το N5 είναι 0 και το N6 είναι 3.
Ευρετήριο ΕΕ
Το ευρετήριο ΕΕ περιλαμβάνει τις ουσίες στα παρακάτω ευρετήρια. Το περιεχόμενο αυτών των ευρετηρίων είναι σταθερό και επίσημο.
Αριθμοί καταλόγου
Ο Ευρωπαϊκός οργανισμός χημικών προϊόντων - European Chemicals Agency (ECHA) εφαρμόζει επίσης τη μορφή του αριθμού ΕΕ σε αυτό που αποκαλεί "αριθμό καταλόγου (List number)". Ο αριθμός εκχωρήθηκε από τον κανονισμό REACH, χωρίς νομική αναγνώριση. Συνεπώς, οι αριθμοί αυτοί δεν είναι επίσημοι, επειδή δεν έχουν δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Official Journal of the European Union). Οι αριθμοί καταλόγου είναι μόνο διοικητικά εργαλεία και δεν θα χρησιμοποιηθούν για επίσημους σκοπούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχήματα χημικής αρίθμησης Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Επισμηναγός
Ετυμολογία
Η λέξη Επισμηναγός προέρχεται από το επι + σμήνος + άγω (οδηγώ).
Διοίκηση Σμήνους
Κατά κανόνα, Επισμηναγός είναι ο ανώτερος αρχηγός του Σμήνους, γεγονός που υποδηλώνεται και από τη σύνθεση της λέξης.
Άλλες χώρες
Στην Πολεμική Αεροπορία αγγλόφωνων χωρών, ο αντίστοιχος βαθμός στις μεν Μεγάλη Βρεταννία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, αποδίδεται με τον όρο Squadron Leader, στις ΗΠΑ και στον Καναδά αποδίδεται με τον όρο Major δηλ. όπως και ο Ταγματάρχης του Στρατού Ξηράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
Ο ποιητής Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, γεννήθηκε στη Λάρισα το 1967 και πρωτοεμφανίστηκε στον χώρο της ποίησης το 1996 με την ποιητική συλλογή " Μικρή Περιήγηση". Από τότε έχουν εκδοθεί άλλες τρεις ποιητικές συλλογές και δύο πεζογραφήματά του (νουβέλες). Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Ποιήματα και κριτικές του πάνω σε έργα άλλων δημιουργών έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε πολλά διαδικτυακά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά.Κάποια από τα έργα του έχουν αποσπάσει επαίνους και βραβεία σε.
Αναλυτικά τα έργα του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Εμπορείο Θήρας
Το Εμπορείο ή Εμπορειό ή αλλιώς "Νημπορειό" είναι το μεγαλύτερο χωριό της Σαντορίνης, με πληθυσμό 1.938 κατοίκους, βάσει της Απογραφής του 2011. Υπάγεται διοικητικά στο Τοπικό διαμέρισμα Εμπορείου του δήμου Θήρας. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού και σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από τα Φηρά, στους πρόποδες του βουνού του Προφήτη Ηλία. Ο παραδοσιακός οικισμός του αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού, καθώς στους μεσαιωνικούς χρόνους τα σπίτια χτίζονταν το ένα δίπλα στο άλλο ώστε οι κάτοικοι να προφυλάσσονται από τους πειρατές.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την προέλευση του ονόματος. Η επικρατέστερη θεωρία θέλει το όνομα να προέρχεται από την λέξη εμπόριο είτε γιατί εκεί γινόταν η αγοραπωλησία όλων των εμπορευμάτων, είτε εξαιτίας του γεγονότος ότι στην περιοχή υπήρχε το εμπορικό λιμάνι της Αρχαίας Ελευσίνας. Άλλη θεωρία θέλει το όνομα να προέρχεται από τις λέξεις νέο και μπούργκ (Γαλλικά Bourg: "μεσαιωνικό οχυρωμένο χωριό") και σήμαινε νέο χωριό.
Ο Πύργος του Γουλά
μικρογραφία|Ο πύργος του Γουλά, Εμπορείο. Μπροστινή Όψη. Από τα χαρακτηριστικά του χωριού είναι ο πύργος του Γουλά (Τουρκικά kule: "πύργος"), ένας τετραγωνικός πύργος στο βορεινό τμήμα του χωριού, ο οποίος χτίστηκε κατά την περίοδο της ενετικής κυριαρχίας, πιθανότατα γύρω στον 15ο αιώνα. Η παράδοση θέλει ο πύργος να έχει κτιστεί από τους μοναχούς της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου και ότι εκεί φυλάσσονταν οι θησαυροί της μονής. Στην πραγματικότητα, η χρήση του, ως μετόχι, από τους μοναχούς της μονής αυτής έγινε αρκετά μεταγενέστερα της ανέγερσης του, ενώ πηγές αναφέρουν ότι πριν την μονή ανήκε στην οικογένεια Δαργέντα. Στο εσωτερικό του πύργου υπήρχε εκκλησάκι, το οποίο δεν υπάρχει πια, του Οσίου Χριστοδούλου, ο οποίος ήταν ιδρυτής της Μονής της Πάτμου. Από τον πύργο υπήρχε σήραγγα, η οποία οδηγούσε στο καστέλι.
Το καστέλι
μικρογραφία|Το καστέλι του Εμπορείου. Το Εμπορείο ένα από τα καστέλια του νησιού. Το χαρακτηριστικό στα καστέλια ήταν ότι τα σπίτια χτίζονταν σε σειρά, κολλητά το ένα στο άλλο, σε περιμετρική διάταξη, με παράθυρα και εισόδους από την εσωτερική μεριά του οικισμού. Αυτό προστάτευε τους κατοίκους από τις εχθρικές επιδρομές. Συνήθως σε κάθε καστέλι υπήρχε μία μοναδική είσοδος. Η είσοδος στο καστέλι του Εμπορείου υπάρχει μέχρι και σήμερα και οι ντόπιοι την αποκαλούν η Πόρτα.
Σε όλα τα καστέλια της Σαντορίνης, ακριβώς έξω από την είσοδο ή σε μικρή απόσταση από αυτή, υπήρχε ναός της Αγίας Θεοδοσίας.
Εκκλησίες
μικρογραφία|Άγιος Νικόλαος Μαρμαρίτης. Στην είσοδο του χωριού από Φηρά, υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Μαρμαρίτη. Το εκκλησάκι αυτό είναι στην πραγματικότητα αρχαίο ταφικό μνημείο του 3ου αιώνα π.Χ., το οποίο στους σύγχρονους χρόνους μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Ο άγιος πήρε το προσωνύμιο Μαρμαρίτης από τα γκρίζα πελεκητά μάρμαρα με τα οποία είναι χτισμένο το μνημείο.
Στον παραδοσιακό οικισμό υπάρχουν πολλές γραφικές εκκλησίες, από τις οποίες ξεχωρίζει η εκκλησία της Παλιάς Παναγιάς ή Παναγιά η Μεσανή, χτισμένη πιθανότατα τον 16ο αιώνα, η οποία έχει ένα από τα ομορφότερα καμπαναριά του νησιού. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της είναι από το 1883.
Ο λόφος του Γαβρίλου
μικρογραφία|Ο λόφος του Γαβρίλου, Εμπορείο. Απέναντι από το πύργο του Γουλά υπάρχει ο λόφος του Γαβρίλου ή παλιότερα βουνό Πλατανιμού, στον οποίο υπάρχουν οκτώ παραδοσιακοί ανεμόμυλοι του 19ου αιώνα και βυζαντινά ερείπια. Οι ανεμόμυλοι έχουν ανακηρυχθεί ως ιστορικά και διατηρητέα κτίσματα και οι έξι από αυτούς έχουν παραχωρηθεί σήμερα στον Δήμο Θήρας. Σύμφωνα με μελέτη που έχει συνταχθεί για λογαριασμό του δήμου, στο μέλλον προβλέπεται οι δύο να δουλεύουν ως κανονικοί ανεμόμυλοι, ο ένας ως μουσείο για ανεμόμυλους και εργαλεία μυλωνάδων, ένας ως παραδοσιακό καφενείο και οι υπόλοιποι ως καταστήματα παραδοσιακών προϊόντων.
Στην κορυφή του λόφου του Γαβρίλου υπάρχει και παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία ή Προφήτης Ηλίας ο χαμηλός, σε αντίθεση με το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία που είναι ο υψηλός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Παρωτιδεκτομή
Ως παρωτιδεκτομή (parotidectomy) ορίζεται η χειρουργική εκτομή του παρωτιδικού αδένα που αποτελεί τον μεγαλύτερο σιαλογόνο αδένα. Η επέμβαση αυτή εκτελείται από τους χειρουργούς κεφαλής και τραχήλου και οι κύριες ενδείξεις είναι τα καλοήθη και τα κακοήθη νεοπλάσματα του παρωτιδικού αδένα. Η πλειοψηφία των παρωτιδικών νεοπλασμάτων είναι καλοήθεις όγκοι και μόνο ένα 20% είναι κακοήθεις.
Ανατομία
Η παρωτίδα είναι ο μεγαλύτερος από τους μείζονες σιαλογόνους αδένες. Είναι ορογόνος αδένας με ορογόνες αδενοκυψέλες. Εντοπίζεται στην περιοχή μπροστά από τον έξω ακουστικό πόρο και την μαστοειδή απόφυση. Έχει σχήμα τριγωνικής πυραμίδας με την βάση προς τα έξω και την κορυφή προς το τοίχωμα του φάρυγγα. Η πρόσθια επιφάνειά της έρχεται σε επαφή με τον μασητήρα μύ και με τον κλάδο της κάτω γνάθου, η οπίσθια επιφάνεια έρχεται σε επαφή με το πρόσθιο χείλος του στερνοκλειδομαστοειδούς μυός, την μαστοειδή απόφυση, την βελονοειδή απόφυση και τους μύες που εκφύονται από αυτήν και με την οπίσθια γαστέρα του διγάστορα μυός. Περιβάλλεται από κάψα συνδετικού ιστού και από μια ινώδη θήκη που προέρχεται από το επιπολής πέταλο της εν τω βάθει τραχηλικής περιτονίας. Ο εκφορητικός πόρος που αδένα εκβάλει στο στόμα απέναντι από τον δεύτερο άνω γομφίο οδόντα. Χωρίζεται σε επιπολή και εν τω βάθει λοβό από τους κλάδους του προσωπικού νεύρου. Σημαντικά ανατομικά στοιχεία που σχετίζονται με την παρωτίδα είναι η εξωκροταφική μοίρα του προσωπικού νεύρου, η οπισθογναθιαία φλέβα, η έξω καρωτίδα αρτηρία με τους δύο τελικούς κλάδους της (την επιπολής κροταφική α. και την έσω γναθιαία α.) και το μείζον ωτιαίο νεύρο.
Διάγνωση
Οι καλοήθεις όγκοι της παρωτίδας εμφανίζονται συνήθως μετά την ηλικία των 40 ετών. Οι κακοήθεις όγκοι παρουσιάζονται με μεγαλύτερη συχνότητα σε γυναίκες άνω των 60 ετών. Οι πιο συχνοί καλοήθεις όγκοι είναι το πλειόμορφο αδένωμα και ο όγκος Warthin. Aπο τους κακοήθεις όγκους ο πιο συχνός όγκος είναι το βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα. Συγκριτικά με άλλους κακοήθειες όγκους το κάπνισμα και το αλκοόλ δεν επηρεάζουν τόσο πολύ την ανάπτυξη κακοήθων όγκων της παρωτίδας. Φλεγμονώδεις παθήσεις όπως το παρωτιδικό απόστημα, οι εν τω βάθει σιαλόλιθοι, η χρόνια παρωτίτιδα μπορεί να χρειαστούν παρωτιδεκτομή. Η παρωτιδεκτομή σπάνια αποτελεί επίσης μια θεραπευτική επιλογή στην σιαλόρροια αν και πιο συχνά χρησιμοποιούνται πιο συντηρητικά θεραπευτικά μέσα.
Θεραπεία/Επέμβαση
Υπάρχουν πολλές τεχνικές παρωτιδεκτομής και ή επιλογή εξαρτάται από διάφορους παράγοντες.
Είδη παρωτιδεκτομής
Κατά την διάρκεια των ετών διάφορες τεχνικές και είδη επεμβάσεων παρωτιδεκτομής έχουν αναπτυχθεί και διάφορες ονομασίες έχουν χρησιμοποιηθεί. Παρ’όλα αυτά δύο είναι οι κύριες διακρίσεις που πρέπει να γίνουν σε μια παρωτιδεκτομή:
1. Ποιό ή ποιοί κλάδοι του προσωπικού νεύρου θα παρασκευαστούν.
2. Το ποσό του αδένα που θα αφαιρεθεί.
Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η επιλογή μιας συγκεκριμένης επέμβασης έχει στόχο την διατήρηση της ακεραιότητας του προσωπικού νεύρου για την αποφυγή μετεγχειριτικής νοσηρότητας. Επίσης υπάρχουν πολλές διαφωνίες όσον αφορά την την επιλογή της χειρουργικής επέμβασης. Παρακάτω περιγράφονται τα κύρια είδη παρωτιδεκτομής:
Εξωκαψική εκτομή
εκτομή του παρωτιδικού όγκου μαζί με κάποια χιλιοστά φυσιολογικού παρωτιδικού ιστού πέριξ χωρίς την αναγνώριση και την παρασκευή του κύριου στελέχους του προσωπικού νεύρου.
Mερική επιπολής παρωτιδεκτομή
αφαίρεση μόνο τμήματος του επιπολής λοβού του αδένα που περιλαμβάνει τον όγκο με παρασκευή μόνο ενός από τους δύο κύριους κλάδους του προσωπικού νεύρου (τραχηλοπροσωπικού ή κροταφοπροσωπικού).
Kλασσική επιπολής παρωτιδεκτομή
αναγνώριση και παρασκευή του κύριου στελέχους του προσωπικού νεύρου καθώς και των δύο κύριων κλάδων του και αφαίρεση ολόκληρου του επιπολής λοβού.
Ολική παρωτιδεκτομή
εκτομή του επιπολής και του εν τω βάθει λοβού του αδένα με αναγνώριση και παρασκευή όλων των κλάδων του προσωπκού νεύρου.
Ριζική παρωτιδεκτομή
εκτομή ολόκληρου του παρωτιδικού αδένα μάζι με το προσωπικό νεύρο. Εφαρμόζεται στε περιπτώσεις κακοήθων όγκων που έχουν διηθήσει το προσωπικό νεύρο.
Προεγχειρητικά
Υπάρχουν στην διάθέση μας διάφορα μέσα που μπορούν να εφαρμοστούν προεγχειριτικά για να βοηθήσουν την λήψη της απόφασης σχετικά με το είδος της επέμβασης και την έκτασή της. Αυτά αφορούν για παράδειγμα την διαγνωστική απεικόνιση, την κυτταρολογική εξέταση FNA.
Απεικόνιση
αξονική τομογραφία(CT), μαγνητικη τομογραφία(MRI), υπερηχογραφκός έλεγχος(US). Η υπερηχογραφία παίζει σημαντικό ρόλο στην επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής, ιδιαίτερα όταν εκτελείται από τον ιδιο τον χειρουργό. Σημαντικά χαρακτηριστικά είναι η εντόπιση του όγκου, το μέγεθος, η σχέση με τους κλάδους του προσωπικού νεύρου και την οπισθογναθιαία φλέβα και η παρουσία τραχηλικών λεμφαδενών. Σημαντική εξελιξη της υπερηχογραφίας για την καλύτερη διαφοροδιάγνωση των όγκων της παρωτίδας αποτελεί ή ελαστογραφία.
Διαδικασία επέμβασης
Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία. Ο χειρουργός προσέχει να μην διαταράξει την ανατομία του ωτός. Ένας πρόσθιος δερματικός κρημνός παρασκευάζεται αποκαλύπτοντας την επιφάνεια του αδένα και επιπολής φλέβες και νεύρα της περιοχής αναγνωρίζονται και παρασκευάζονται. Η διεγχειριτική νευροπαρακολούθηση του προσωπικού νεύρου έχει μειώσει πολύ τις επιπλοκές από τον τραυματισμό του προσωπικού νεύρου. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ελέγχεται πάλι η λειτουργεία του νεύρου και ακολουθεί συρραφή κατά στρώματα. Η επέμβαση διαρκεί από δύο μέχρι πέντε ώρες ανάλογα με το μέγεθος του ογκου και τον χειρουργό.
Παρακολούθηση
Οι ασθενείς συνήθως εξέρχονται του νοσοκομείου με ράμματα και μια μικρή παροχέτευση κενού που χρησιμοποείται για να την συλλογή αίματος, σιέλου ή ορώδους υγρού από την περιοχή του τραύματος. Τα ράμματα συνήθως αφαιρούνται μεταξύ της έκτης και όγδοης μετεγχειρητικής ημέρας. Μετά την αφαίρεση των ραμμάτων ο ασθενής παρακολουθείται για δύο-τέσσερεις εβδομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί η επούλωση. Αναμένονται τα αποτελέσματα της βιοψίας που θα καθορίσουν και το μακροχρόνιο follow-up. Για καλοήθεις όγκους οι ασθενείς παρακολουθούνται κάθε 4-6 μήνες τα πρώτα δύο χρόνια και στη συνέχεια ετησίως συνήθως με υπερηχο. Για κακοήθεις όγκους οι ασθενείς παρακολουθούνται κάθε 3 μήνες τα πρώτα δύο χρόνια και ανά εξάμηνο για τα επόμενα 5 χρόνια. Εάν ο ασθενής παρατηρήσει δυσκολία στο να χαμογελάει, να κλέισει τα βλέφαρα ή να καταναλώσει υγρά πρέπει να απευθυνθεί άμεσα στον ιατρό γιατί τα συμπτώματα αυτά δείχνουν βλάβη του προσωπικού νεύρου. Αιμωδίες και αδυναμία του προσώπου είναι συχνά μετεγχειριτικά και συνήθως εξαφανίζονται μετα από λίγους μήνες. Οι περισσότεροι ασθενείς αποκτούν πλήρη λειτουργικότητα προσώπου εντός ενός έτους από την επέμβαση.
Επιπλοκές
Οι επιπλοκές μετά από παρωτιδεκτομή περιλαμβάνουν την προσωρινή ή μόνιμη παράλυση του προσωπικού νεύρου, το σύνδρομο Frey, εκροή σιέλου από την τομή, σιαλοκήλη, αιμωδίες περιοχής, ασυμμετρία προσώπου, νέκρωση του δερματικού κρημνού, υποτροπή του όγκου. Σημαντική επιπλοκή αποτελεί και η υποτροπή του πλειομορφου αδενώματος.
Πρόγνωση
Υπάρχει 25-50% κίνδυνος παρωδικής πάρεσης του προσωπικού νεύρου μετεγχειριτικά και 2-5% κίνδυνος μόνιμης παράλυσης. Το σύνδρομο Frey μπορεί να συμβεί μέχρι και στο 90% των ασθενών και είναι μεγαλύτερο οσο μεγαλύτερο είναι και το ευρως της επέμβασης. Η θνητότητα που σχετίζεται με την επέμβαση είναι πολύ χαμηλή. Το ποσοστό επιβίωσης σε κακοήθεια εξαρτάται από τον ασθενή και από την έκταση της νόσου. Η 10-ετής επιβίωση κυμαίνεται μεταξύ 32-83%. Οι καρκίνοι των σιαλογόνων αδενών αποτελούν το 1% όλων των καρκίνων. Οι καρκίνοι της παρωτίδας αποτελούν το 7% των καρκίνων κεφαλής και τραχήλου.
Προεδρικές εκλογές στη Σλοβενία (2017)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σλοβενία σε δύο γύρους, στις 22 Οκτωβρίου και στις 12 Νοεμβρίου 2017. Εννέα υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος Μπόρουτ Πάχορ. Κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να κερδίσει το απαιτούμενο ποσοστό ψήφων από τον πρώτο γύρο, με αποτέλεσμα να διενεργηθεί 2ος γύρος ανάμεσα στους Πάχορ και Μάριαν Σάρετς. Ο Πάχορ κέρδισε τον τελικό γύρο λαμβάνοντας ποσοστό 53% των ψήφων. Η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο ήταν μόλις 42,13%, που ήταν η χαμηλότερη σε προεδρικές εκλογές από την ανεξαρτησία. Στον πρώτο γύρο οι εκλογές επισκιάστηκαν επίσης από τη χαμηλότερη προσέλευση σε προεδρικές εκλογές από το 1992, σε ποσοστό 44,2%.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Σλοβενίας εκλέγεται σε δύο γύρους. Όταν κανείς υποψήφιος δεν λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο, οι δύο πρώτοι υποψήφιοι αναμετρώνται σε δεύτερο και τελικό γύρο.
Με βάση τον Εκλογικό Νόμο της Σλοβενίας, για να είναι κάποιος υποψήφιος πρόεδρος, πρέπει να έχει τη στήριξη τουλάχιστον 10 μελών της Εθνοσυνέλευσης, τις υπογραφές 5.000 ψηφοφόρων και τη στήριξη ενός ή περισσότερων πολιτικών κομμάτων και άλλων 3 μελών της Εθνοσυνέλευσης και τις υπογραφές 3.000 ψηφοφόρων.
Αποτελέσματα
Ο Πάχορ επανεξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο στις 12 Νοεμβρίου 2017, με ποσοστό 53% των ψήφων έναντι περί το 47% για τον αντίπαλό του, Μάριαν Σάρετς.
Παραπομπές
2017 Σλοβεν
Κόλαινος
Στην ελληνική μυθολογία ο Κόλαινος ήταν βασιλιάς των αρχαίων Αθηνών-Αττικής, ο οποίος βασίλευσε πριν από τον Κέκροπα. Ο Κόλαινος ίδρυσε στον Δήμο Μυρρινουσίων ναό της «Αρτέμιδος Κολαινίδος» (Παυσανίας, Α΄ 31, 5). Πιστευόταν ότι ο Κόλαινος ήταν απόγονος του θεού Ερμή, και ότι μετά από χρησμό ίδρυσε τις Κολωνίδες, μία κωμόπολη κοντά στην Κορώνη (Παυσ. Δ΄ 34, 8: «Με την πόλη των Κορωναίων συνορεύουν αι Κολωνίδες. Οι κάτοικοι της πόλεως αυτής λέγουν ότι δεν είναι Μεσσήνιοι, αλλά τους έφερε εκεί ο Κόλαινος από την Αττική, και αυτόν τον οδήγησε στην αποικία, κατόπιν χρησμού, το πτηνό που ονομάζεται κόρυδος.»).
Πηγή
Κολαινος
Σέβερους Εντελέχιους
Ο Σέβερους Εντελέχιους (Severus Endelechius) ήταν Γαλάτης ρήτορας και ποιητής του 4ου αιώνα μ.Χ.
Βίος
Ο Σέβερους Εντελέχιους σταδιοδρόμησε στην Ρώμη και είναι συντάκτης του ποιήματος Carmen de mortibus boum (Ποίημα περί του θανάτου των βοών). Πρόκειται για διάλογο 132 στίχων,σε 33 στροφές, όπου καταγράφεται μια επιδημία η οποία θανατώνει τα ζώα. Η συγγραφή του τοποθετείται περί το 394/395. Θεωρείται ότι ανανεώνει την βιργιλιανή βουκολική ποίηση. Υπάρχουν κάποια επιφανειακά χριστιανικά στοιχεία, όπως η παρουσίαση του Χριστού ως θεραπευτή θεού. Έχει χαρακτήρα προτρεπτικό και απολογητικό.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1902
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 17 Φεβρουαρίου του 1902. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Προοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα το οποίο κέρδισε 89 από τις 189 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 49,8%.
Αποτέλεσμα
τα στοιχεία για ψήφους είναι εκτιμήσεις που βασίζονται σε ποσοστά για μεμονωμένους υποψηφίους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Φαλτονία Μπετίτια Πρόμπα
Η Φαλτονία Μπετίτια Πρόμπα (Λατινικά: Faltonia Betitia Proba) ήταν η πρώτη χριστιανή γυναίκα ποιήτρια η οποία έζησε τον 4ο αιώνα.
Βίος
Η Φαλτονία Μπετίτια Πρόμπα ήταν ρωμαία αριστοκράτισσα κι έγραψε περί το 360 πολύστιχο επικό ποίημα, το Cento (στα ελληνικά: κέντρων, δηλαδή συρραφή διαφόρων στίχων). Πρόκειται για 694 εξάμετρα, αντλημένα ή εμπνευσμένα από τον Βιργίλιο, στα οποία ιστορείται η Παλαιά Διαθήκη (στίχοι: 1-332), και της Καινής Διαθήκης (στίχοι: 333-694). Η τεχνική της συρραφής ποικίλης και διαφορετικής προέλευσης στίχων δεν ήταν καινούργια στον χώρο της λατινικής γραμματείας. Η Πρόμπα «διαβάζει χριστιανικά τον Βιργίλιο και βιργιλιανά την Π.Δ και την Κ.Δ.» Προσπάθησε να δείξει πως ο Βιργίλιος ήταν ένας προφήτης του Χριστιανισμού, χωρίς όμως η ίδια να έχει αφομοιώσει ικανοποιητικά την διδασκαλία της Εκκλησίας, αφού για παράδειγμα, αποδίδει στον Χριστό ιδιότητες του Αινεία. Το ποίημά της δεν χρησιμοποιήθηκε στην λατρεία αλλά μεταξύ των αριστοκρατών.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Internet Movie Database
Η Internet Movie Database (Διαδικτυακή βάση δεδομένων ταινιών), πιο γνωστή με την συντομογραφία IMDb, είναι διαδικτυακή βάση δεδομένων με πληροφορίες για ηθοποιούς, ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα, παρουσιαστές της τηλεόρασης, βιντεοπαιχνίδια και συντελεστές παραγωγής ταινιών ή προγραμμάτων.
Ιστορία
Η IMDb δημιουργήθηκε το 1990, όταν δεν υπήρχε ακόμη ο Παγκόσμιος Ιστός. Στα πρώτα χρόνια λειτουργούσε μέσω e-mail. Ο ενδιαφερόμενος έστελνε μήνυμα στη διεύθυνση της IMDb με τα στοιχεία που ζητούσε για κάθε ταινία και έπαιρνε μια αυτόματη απάντηση. Μετά την εμφάνιση και διάδοση του Παγκόσμιου Ιστού, η IMDb μετατράπηκε σε ιστοσελίδα, που ξεκίνησε να λειτουργεί, αρχικά, με την εργασία 20 εθελοντών. Από το 1998 ανήκει στην εταιρεία Amazon.