cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λογισμός λάμδα
Ο λογισμός λάμδα είναι η μικρότερη δυνατή καθολική γλώσσα προγραμματισμού. Αποτελείται από ένα μοναδικό κανόνα μετασχηματισμού (αντικατάσταση μεταβλητών) και ένα μοναδικό τρόπο ορισμού συνάρτησης. Ο λογισμός λάμδα είναι καθολικός με την έννοια ότι οποιαδήποτε υπολογίσιμη συνάρτηση μπορεί να εκφραστεί και να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα. Έτσι, είναι ισοδύναμος με τη μηχανή Τούρινγκ. Παρόλα αυτά, ο λογισμός λάμδα είναι τυποποίηση της υπολογισιμότητας που δίνει έμφαση στη χρήση κανόνων μετασχηματισμού, και δεν ενδιαφέρεται για τη μηχανή που τους υλοποιεί —σχετίζεται περισσότερο με το λογισμικό παρά με το υλικό— και ως τέτοια έχει αποτελέσει τη βάση του λεγόμενου συναρτησιακού προγραμματισμού.
Ανεπίσημος ορισμός
Στο λογισμό λάμδα, κάθε έκφραση είναι μια μοναδιαία συνάρτηση, δηλαδή συνάρτηση με μόνο ένα όρισμα. Όταν μία έκφραση εφαρμόζεται σε μία άλλη (λέμε ότι "καλείται" η συνάρτηση με όρισμα την άλλη έκφραση), επιστρέφει μία μοναδική τιμή, που λέγεται το αποτέλεσμά της.
Μια και κάθε έκφραση είναι μία μοναδιαία συνάρτηση, και κάθε όρισμα και αποτέλεσμα είναι κι αυτά συναρτήσεις, ο λογισμός λάμδα παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο ως προς τον υπολογισμό όσο και τα μαθηματικά.
Μια συνάρτηση ορίζεται χωρίς να της δοθεί όνομα από μια έκφραση λάμδα, που εκφράζει την πράξη που εφαρμόζει πάνω στο όρισμά της. Για παράδειγμα, η συνάρτηση "πρόσθεσε δύο" f έτσι ώστε <tt> f(x) = x + 2 </tt> εκφράζεται στο λογισμό λάμδα ως <tt> λ x. x + 2 </tt> (ή ισοδύναμα ως <tt> λ y. y + 2</tt>; το όνομα της παραμέτρου δεν έχει σημασία) και η εφαρμογή της συνάρτησης <tt>f(3)</tt> θα γραφόταν ως <tt> (λ x. x + 2) 3</tt>. Αυτό που κάνει αυτή την έκφραση "ανεπίσημη", είναι ότι η έκφραση <tt>x + 2</tt> (ή ακόμα και ο αριθμός 2) δεν είναι μέρος του λογισμού λάμδα.
Η εφαρμογή συνάρτησης ακολουθεί συσχέτιση προς τα αριστερά: <tt> f x y = (f x) y</tt>. Έστω η συνάρτηση που παίρνει μία συνάρτηση ως όρισμα και την εφαρμόζει στον αριθμό <tt>3</tt> ως εξής:<tt> λ f. f 3</tt>. Η τελευταία αυτή συνάρτηση μπορεί να εφαρμοστεί στην προηγούμενη "πρόσθεσε δύο" ως εξής: <tt> (λ f. f 3) (λ x. x + 2)</tt>. Οι τρεις εκφράσεις: είναι ισοδύναμες.
Μία συνάρτηση δύο μεταβλητών εκφράζεται στο λογισμό λάμδα ως μία συνάρτηση με ένα όρισμα, που επιστρέφει μία συνάρτηση με ένα όρισμα (καρρύωση, currying). Για παράδειγμα, η συνάρτηση <tt> f(x, y) = x - y </tt> γράφεται <tt> λ x. λ y. x - y</tt>. Συνηθίζεται να συντομογραφούνται αυτές οι συναρτήσεις. Για παράδειγμα, η προηγούμενη γράφεται <tt> λ x y. x - y</tt>. Αν και δεν είναι μέρος του τυπικού ορισμού της γλώσσας, η χρησιμοποιείται ως συντομογραφία για την Δεν μπορούν όλες οι εκφράσεις λάμδα να αναχθούν σε μία συγκεκριμένη τιμή όπως οι παραπάνω. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να υποθέσει ή και να προσπαθήσει να εφαρμόσει την πρώτη συνάρτηση στο όρισμά της. Η έκφραση <tt> (λ x. x x) </tt> είναι γνωστή ως συνδυαστής (combinator) ω, η <tt> ((λ x. x x) (λ x. x x)) </tt> είναι γνωστή ως Ω, η <tt> ((λ x. x x x) (λ x. x x x)) </tt> ως Ω2, κλπ.
Οι εκφράσεις στον λογισμό λάμδα μπορεί να περιέχουν ελεύθερες μεταβλητές, δηλαδή μεταβλητές που δε δεσμεύονται από κάποιο <tt>λ</tt>. Για παράδειγμα, η μεταβλητή <tt> y </tt> είναι ελεύθερη στην έκφραση <tt> (λ x. y) </tt>, που αναπαριστά μία συνάρτηση που παράγει πάντα το αποτέλεσμα <tt>y</tt>. Ορισμένες φορές αυτό καθιστά αναγκαία τη μετονομασία κάποιων τυπικών παραμέτρων. Για παράδειγμα, στον παρακάτω τύπο, το γράμμα <tt>y</tt> χρησιμοποιείται πρώτα σαν τυπική παράμετρος, και μετά σαν ελεύθερη μεταβλητή: Για να υπολογίσουμε αυτή την έκφραση, μετονομάζουμε την πρώτη ως z έτσι ώστε η αναγωγή να μην μπερδέψει τα ονόματα: και η αναγωγή είναι
Ορίζοντας μόνο την έννοια της εφαρμογής συνάρτησης, και αντικαθιστώντας τη χρήση των εκφράσεων λάμδα με τη χρήση των συνδυαστών, προκύπτει η συνδυαστική λογική.
Ορισμός
Οι εκφράσεις (expressions) στο λογισμό λάμδα αποτελούνται από: Το σύνολο των εκφράσεων λάμδα, Λ, μπορεί να οριστεί αναδρομικά: Οι εκφράσεις που παράγονται από το 2 λέγονται αφαιρέσεις ή αποσπάσεις (abstractions) και από το 3 λέγονται εφαρμογές.
Συμβολισμός
Για να διατηρηθεί ο συμβολισμός των εκφράσεων λάμδα συμπαγής, ακολουθούνται κατά σύμβαση οι ακόλουθοι κανόνες:
Ελεύθερες και δεσμευμένες μεταβλητές
Ο τελεστής αφαίρεσης, λ, λέγεται ότι δεσμεύει τη μεταβλητή του οπουδήποτε αυτή υπάρχει στην ακτίνα επίδρασης της αφαίρεσης. Μεταβλητές που εμπίπτουν εντός της επίδρασης ενός τελεστή λ λέγονται δεσμευμένες. Όλες οι άλλες μεταβλητές λέγονται ελεύθερες. Για παράδειγμα, στην ακόλουθη έκφραση το y είναι δεσμευμένη μεταβλητή και το x είναι ελεύθερη:
Παρατηρήστε ότι κάθε μεταβλητή δεσμεύεται από το "κοντινότερο" λάμδα. Στην ακόλουθη έκφραση η (μόνη) εμφάνιση του x δεσμεύεται από το δεύτερο λάμδα:
Το σύνολο των ελεύθερων μεταβλητών μιας έκφρασης λάμδα, M, συμβολίζεται με FV(M) και ορίζεται αναδρομικά ως:
α-μετατροπή
Η μετατροπή άλφα επιτρέπει την αλλαγή ονόματος σε δεσμευμένες μεταβλητές. Για παράδειγμα, μία μετατροπή άλφα της έκφρασης <tt> λx.x </tt> είναι η <tt> λy.y </tt>. Συχνά, σε πολλές χρήσεις του λογισμού λάμδα, όροι που διαφέρουν μόνο κατά μία α-μετατροπή θεωρούνται ισοδύναμοι.
Οι ακριβείς κανόνες για τη μετατροπή άλφα δεν είναι εντελώς προφανείς. Πρώτον, κατά την α-μετατροπή μίας αφαίρεσης, μετονομάζονται μόνο εκείνες οι εμφανίσεις μεταβλητών που δεσμεύονται από την ίδια αφαίρεση. Για παράδειγμα, μία α-μετατροπή της έκφρασης <tt> λx.λx.x </tt> θα ήταν η <tt> λy.λx.x </tt>, αλλά όχι η <tt> λy.λx.y </tt>. Η τελευταία έχει διαφορετικό νόημα από την αρχική.
Δεύτερον, η μετατροπή άλφα δεν είναι δυνατή αν θα προκαλούσε τη δέσμευση μίας μεταβλητής από διαφορετική αφαίρεση. Για παράδειγμα, αν αντικαταστήσουμε το <tt>x</tt> με <tt>y</tt> στην έκφραση <tt>λx.λy.x</tt>, παίρνουμε <tt>λy.λy.y</tt>, που δεν είναι καθόλου το ίδιο.
Αντικατάσταση
Η αντικατάσταση (substitution), η οποία συμβολίζεται με <tt>E[V := E′]</tt>, αντικαθιστά μία μεταβλητή <tt>V</tt> από την έκφραση <tt>E′</tt> σε κάθε σημείο που η <tt>V</tt> είναι ελεύθερη στην <tt>E</tt>. Ο ακριβής ορισμός χρειάζεται προσοχή, για να αποφευχθεί η κατά λάθος δέσμευση άλλων μεταβλητών. Για παράδειγμα, δεν είναι σωστή η αντικατάσταση <tt>(λ x.y)[y := x]</tt> να δώσει <tt>(λ x.x)</tt>, αφού η μεταβλητή <tt>x</tt> που αντικαθιστά το <tt>y</tt> θα έπρεπε να ήταν ελεύθερη, αλλά καταλήγει να είναι δεσμευμένη. Η σωστή λύση για αυτή την περίπτωση είναι η <tt>(λ z.x)</tt>, έως την α-ισοδυναμία.
Η αντικατάσταση σε όρους του λογισμού λάμδα ορίζεται αναδρομικά στη δομή των όρων, ως εξής:
Μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι η αντικατάσταση ορίζεται μοναδικά κατά προσέγγιση α-ισοδυναμίας.
β-αναγωγή
Η αναγωγή βήτα εκφράζει την έννοια της εφαρμογής συνάρτησης. Η αναγωγή βήτα της έκφρασης <tt> ((λ V. E) E′) </tt> είναι απλά <tt> E[V := E′]</tt>.
η-μετατροπή
Η μετατροπή ήτα εκφράζει την έννοια της εκτατικότητας, που σ'αυτό το πλαίσιο είναι ότι δύο συναρτήσεις είναι ίδιες αν και μόνο αν δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα για όλα τα ορίσματα. Η μετατροπή ήτα μετατρέπει την έκφραση <tt> λ x. f x </tt> σε <tt> f </tt> και αντίστροφα, όταν η μεταβλητή <tt>x</tt> δεν εμφανίζεται ελεύθερη μέσα στην <tt>f</tt>.
Η μετατροπή αυτή δεν επιτρέπεται πάντα όταν οι εκφράσεις λάμδα ερμηνεύονται ως προγράμματα. Η αποτίμηση της <tt> λ x. f x </tt> θα μπορούσε να τερματίζει ακόμα και αν η αποτίμηση της f δεν τερματίζει [ΨΕΥΔΕΣ!!! ένας λ-όρος είναι β-κανονικοποιήσιμος αν και μόνο αν είναι βη-κανονικοποιήσιμος].
Αριθμητική στο λογισμό λάμδα
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να οριστούν οι φυσικοί αριθμοί στο λογισμό λάμδα, αλλά ο πιο κοινός είναι τα αριθμητικά του Τσερτς (Church numerals), που ορίζονται ως εξής: και ούτω καθεξής. Κάθε αριθμός είναι μία συνάρτηση υψηλού τύπου, παίρνει ως όρισμα μία συνάρτηση με ένα όρισμα, και επιστρέφει μία άλλη. Το αριθμητικό Τσερτς <tt>n</tt> είναι μία συνάρτηση, που δέχεται ως ορίσματα μία άλλη συνάρτηση <tt>f</tt> και ένα λ-όρο <tt>x</tt> και επιστρέφει την <tt>f</tt>, εφαρμοσμένη στο <tt>x</tt>, <tt>n</tt> φορές. Αυτό γράφεται <tt>f(n)x</tt>. Τονίζεται ότι η έκφραση <tt>f(n)</tt> από μόνη της δεν αποτελεί λ-όρο. Στην αρχική διατύπωση του λογισμού λάμδα από τον Τσερτς, η τυπική παράμετρος μίας έκφρασης λάμδα έπρεπε απαραίτητα να εμφανίζεται τουλάχιστον μία φορά στο σώμα της συνάρτησης, πράγμα που έκανε τον παραπάνω ορισμό του <tt>0</tt> αδύνατο.
Μπορούμε να ορίσουμε τη συνάρτηση διαδοχής, που δέχεται έναν αριθμό <tt>n</tt> και επιστρέφει <tt>n + 1</tt> προσθέτοντας μία επιπλέον εφαρμογή της <tt>f</tt>: Επειδή η <tt>m</tt>-οστή σύνθεση της <tt>f</tt>, σε σύνθεση με τη <tt>n</tt>-οστή σύνθεση της <tt>f</tt> δίνει τη <tt>m+n</tt>-οστή σύνθεση της <tt>f</tt>, η πρόσθεση μπορεί να οριστεί ως εξής: Το <tt>PLUS</tt> μπορεί να θεωρηθεί ως μία συνάρτηση που παίρνει δύο φυσικούς αριθμούς ως ορίσματα και επιστρέφει ένα φυσικό αριθμό. Μπορεί κανείς να ελέγξει ότι το είναι ισοδύναμες εκφράσεις στο λογισμό λάμδα. Δεδομένου ότι η πρόσθεση του <tt>m</tt> σε έναν αριθμό <tt>n</tt> μπορεί να επιτευχθεί προσθέτοντας το 1 <tt>m</tt> φορές, ένας ισοδύναμος ορισμός είναι: Ομοίως, ο πολλαπλασιασμός μπορεί να οριστεί ως εξής: Εναλλακτικά αφού ο πολλαπλασιασμός του <tt>m</tt> και <tt>n</tt> είναι το ίδιο με την επανάληψη της συνάρτησης "πρόσθεσε <tt>n</tt>", για <tt>m</tt> φορές, και στη συνέχεια την εφαρμογή της στο μηδέν. Η συνάρτηση προκατόχου, που ορίζεται ως <tt> PRED n = n - 1 </tt> για ένα θετικό ακέραιο <tt>n</tt> και <tt> PRED 0 = 0 </tt> είναι αρκετά πιο δύσκολη. Ο τύπος μπορεί να επαληθευτεί δείχνοντας επαγωγικά ότι αν το <tt>T</tt> αναπαριστά το <tt>(λ g h. h (g f))</tt>, τότε <tt>T(n)(λ u. x) = (λ h. h(f(n-1)(x)) )</tt> για <tt>n > 0</tt>. Άλλοι δυο ορισμοί του <tt>PRED</tt> δίνονται παρακάτω, ο ένας με χρήση υποθετικών και ο άλλος με χρήση ζευγών. Με την συνάρτηση προκατόχου, η αφαίρεση γίνεται εύκολη. Ορίζοντας το <tt>SUB m n</tt> δίνει <tt>m - n</tt> όταν <tt>m > n</tt> και <tt>0</tt> αλλιώς.
Λογική και κατηγορούμενα
και βλέπουμε ότι το <tt>AND TRUE FALSE</tt> είναι ισοδύναμο με το <tt>FALSE</tt>.
Ένα κατηγόρημα είναι μια συνάρτηση που επιστρέφει μια λογική τιμή. Το βασικότερο κατηγόρημα είναι το <tt>ISZERO</tt>, το οποίο επιστρέφει <tt>TRUE</tt> αν το όρισμά του είναι το αριθμητικό Τσερτς για το μηδέν, και <tt>FALSE</tt> αν το όρισμά του είναι οποιοδήποτε άλλο αριθμητικό Τσερτς: Το παρακάτω κατηγόρημα ελέγχει αν το πρώτο όρισμα είναι μικρότερο-ή-ίσο σε σχέση με το δεύτερο: και αφού <tt>m = n</tt> αν και μόνο αν <tt>LEQ m n</tt> και <tt>LEQ n m</tt>, είναι απλό να κατασκευαστεί ένα κατηγόρημα για αριθμητική ισότητα.
Χρησιμοποιώντας τα κατηγορήματα και τους παραπάνω ορισμούς των <tt>TRUE</tt> και <tt>FALSE</tt>, γίνεται εύκολο να γράψουμε εκφράσεις "if-then-else" στο λογισμό λάμδα. Για παράδειγμα, η συνάρτηση προκατόχου μπορεί να οριστεί ως εξής: το οποίο μπορεί να επαληθευτεί δείχνοντας επαγωγικά ότι το <tt>n (λ g k. ISZERO (g 1) k (PLUS (g k) 1) ) (λ v. 0)</tt> είναι η συνάρτηση "<tt>n - 1</tt>" για <tt>n > 0</tt>.
Ζεύγη
Ένα ζεύγος μπορεί να οριστεί με βάση τα <tt>TRUE</tt> και <tt>FALSE</tt>, χρησιμοποιώντας την κωδικοποίηση ζευγών κατά Τσερτς. Για παράδειγμα, το <tt>PAIR</tt> ενσωματώνει το ζεύγος (<tt>x</tt>,<tt>y</tt>), το <tt>FIRST</tt> επιστρέφει το πρώτο στοιχείο του ζεύγους, και το <tt>SECOND</tt> επιστρέφει το δεύτερο.
Μια συνδεδεμένη λίστα μπορεί να οριστεί επαγωγικά είτε ως NIL για την άδεια λίστα, είτε ως <tt>PAIR</tt> ενός στοιχείου ή κεφαλής και μιας μικρότερης λίστας ή ουράς. Το κατηγόρημα <tt>NULL</tt> ελέγχει για την τιμή <tt>NIL</tt>. (Εναλλακτικά, με <tt>NIL := FALSE</tt> και με την κατασκευή <tt>l (λh t z. περίπτωση_κεφαλής_h_και_ουράς_t) (περίπτωση_nil)</tt>, δεν υπάρχει ανάγκη για ορισμό του NULL).
Ως παράδειγμα για τη χρήση των ζευγών, η συνάρτηση shift-and-increment που αντιστοιχεί <tt>(m, n)</tt> στο <tt>(n, n+1)</tt> μπορεί να οριστεί ως εξής: η οποία μας επιτρέπει να ορίσουμε ίσως την πιο προφανή παραλλαγή της συνάρτησης προκατόχου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρία υπολογισμού
Τορπέντο Μόσχας
Η Τορπέντο Μόσχας (ρωσικά: Торпедо Москва) είναι μία από τις παλιότερες ρωσικές ομάδες ποδοσφαίρου. Στο παρελθόν είχε σημαντικές διακρίσεις αλλά τα τελευταία χρόνια αγωνιζόταν στην Α΄ κατηγορία (δεύτερη μετά την Ανώτερη) του ρωσικού πρωταθλήματος. Το 2009 δεν της δόθηκε άδεια για να συμμετέχει σε επαγγελματική κατηγορία και θα αγωνίζεται στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Έχει χρώματα άσπρο και μαύρο και έμβλημα το «Т» αρχικό γράμμα του ονόματός της Τορπέντο. Γήπεδό της για πολλά χρόνια ήταν το στάδιο «Τορπέντο», χωρητικότητας 14.274 θεατών. Αργότερα αγωνίστηκε στο αχανές στάδιο «Λουζνικί» χωρητικότητας 81.000 θεατών. Πλέον, έδρα της ομάδας αποτελεί το στάδιο «Σπαρτάκ» χωρητικότητας 5.100 θεατών.
Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι τη δεκαετία του ’50, η Τορπέντο δεν είχε καταφέρει σπουδαίες επιτυχίες. Την εποχή εκείνη ανέδειξε έναν σπουδαίο επιθετικό, τον Έντουαρντ Στρελτσόφ, τον αποκαλούμενο «Ρώσο Πελέ». Με τη βοήθεια του κατέκτησε δυο πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα ΕΣΣΔ. Τη σοβιετική εποχή αρκετές φορές αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ φτάνοντας τρεις φορές ως τα προημιτελικά. Κατά τη ρωσική περίοδο (μετά το 1992) η μόνη επιτυχία είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ρωσίας το 1993.
Υπό την ιδιοκτησία της Лужники (1996–2009) η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ Κατηγορία το 2006. Στις αρχές του 2009, η Лужники πούλησε την ομάδα στη ЗИС. Υπήρχε η σκέψη ότι η ЗИС θα συγχωνεύσει την Τορπέντο Μόσχας με την Τορπέντο-ΖΙΛ. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβη και η Τορπέντο Μόσχας το 2009 δεν πήρε αδειοδότηση για να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ρωσίας, οπότε αγωνίστηκε στην ερασιτεχνική κατηγορία και έπειτα από δύο χρόνια ανήλθε στην Α΄ Κατηγορία το 2011. Στην πρώτη περίοδο στην πρώτη κατηγορία, η Τορπέντο Μόσχας τερμάτισε στην 8η θέση το πρώτο εξάμηνο του πρωταθλήματος στο τέλος του 2011, κερδίζοντας μία θέση στα πλέι-οφ κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου.
Την περίοδο 2012/13, η Τορπέντο μόλις που απέφυγε τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία. Στο τέλος του πρωταθλήματος αντικαταστάθηκε ο προπονητής Ιγκνάτιεφ από τον Καζάκοφ. Απέκτησε επίσης αρκετούς παίκτες με εμπειρία στο υψηλότερο επίπεδο. Ωστόσο, κατά τους πρώτους 6 αγώνες, οι ασπρόμαυροι κατάφεραν να συλλέξουν μόνο 2 βαθμούς γνωρίζοντας τον υποβιβασμό, ενώ ο Καζάκοφ ανέλαβε την ευθύνη και παραιτήθηκε. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2013, την τεχνική ηγεσία ανέλαβε ο Μπορόντιουκ. Υπό την ηγεσία του, η Τορπέντο πήρε την τρίτη θέση στην Α΄ Κατηγορία της περιόδου 2013/14, κερδίζοντας μία θέση στα πλέι-οφ ανόδου στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ο πρώτος αγώνας των πλέι-οφ πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου του 2014 στο προάστιο Ράμενσκογιε εναντίον της Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα, στον οποίο επικράτησε η Τορπέντο με 2–0. Στις 22 Μαΐου του 2014, η ομάδα επέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία, στο Πρωτάθλημα Ρωσίας, έπειτα από 8 χρόνια.
Η περίοδος 2014/15 έχει ξεκινήσει άσχημα για την Τορπέντο Μόσχας. Στους αγώνες του πρώτου γύρου, ηττήθηκε με 4–1 από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και έπειτα υπέστη μία τρομερή ήττα από τη Ζενίτ με 8–1. Από τη μία πλευρά δικαιολογούνται οι αποτυχίες αυτές λόγο του βεβαρημένου προγράμματος, καθώς αγωνίστηκε για δύο συνεχόμενους αγώνες με τις κορυφαίες ομάδες του πρωταθλήματος, ενώ από την άλλη, ήταν φανερό το χαμηλό επίπεδο των παικτών και του προπονητή, ο οποίος δεν είχε καμία εμπειρία με ομάδες του Πρωταθλήματος Ρωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Τορπέντο Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Χρύσανθος Νοταράς
Ο Χρύσανθος Νοταράς (1655/1660-1731) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα και Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Είναι γνωστός για το συγγραφικό του έργο καθώς και για τη δημιουργία του πρώτου χάρτη στην ελληνική γλώσσα μετά το Βυζάντιο.
Βιογραφικά στοιχεία
Παλαιότερα θεωρούνταν ότι ο Χρύσανθος Νοταράς γεννήθηκε στην Αράχοβα Αχαΐας, τη σημερινή Εξοχή, όπως ο θείος του από μητέρα, ο Δοσίθεος. Εντούτοις η θεωρία αυτή έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς εξακριβώθηκε ότι γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας. Η χρονολογία της γέννησής του δεν είναι ακριβής: πιθανολογείται πως πρέπει να γεννήθηκε μεταξύ 1655 και 1660. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τον θείο του, Δοσίθεο, ο οποίος έστειλε αργότερα τον νεαρό Χρύσανθο στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία περίπου 13-15 χρόνων.
Ο Χρύσανθος ακολουθούσε, ως λαϊκός ακόμα, τον θείο του στις διάφορες περιοδείες του υπηρετώντας τον. Έτσι μετέβη μαζί του στα Ιεροσόλυμα το 1678 και την ίδια περίοδο χειροτονήθηκε διάκονος. Στα 1680-1681 φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και είχε δάσκαλο τον Σεβαστό Κυμινήτη. Παράλληλα περιόδευε με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τον Πανάγιο Τάφο, ενώ άρχισε και τη συγγραφή διαφόρων θεολογικών πραγματειών. Το 1688 άρχισε μια περιοδεία στην Ευρώπη: Βλαχία, Βερολίνο, Πολωνία. Το 1689 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1689-1690 βρέθηκε στο Βουκουρέστι, όπου συμμετείχε στην αναδιοργάνωση της Αυθεντικής Ακαδημίας Βουκουρεστίου. Την ίδια περίοδο σημειώθηκε κρίση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων που συνδεόταν με τη διεκδίκηση των προσκηνυμάτων από τους Γάλλους για λογαριασμό των Φραγκισκανών μοναχών. Ο Δοσίθεος ζήτησε τη συνδρομή του Μεγάλου Πέτρου: την επιστολή προς αυτόν κόμισε ο Χρύσανθος, στις 13 Νοεμβρίου 1692. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1693. Στο χρονικό διάστημα ανάμεσα στα 1693 και 1696 κινήθηκε μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βουκουρεστίου. Γύρω στα 1699 ξαναπήγε στη Μόσχα στα πλαίσια σχετικής αποστολής που του είχε αναθέσει ο Δοσίθεος για το ζήτημα των ιερών προσκηνυμάτων. Αφού έφερε σε αίσιο πέρας την αποστολή του, όταν επέστρεψε, ο θείος του τον πρότεινε για μητροπολίτη Καισάρειας της Παλαιστίνης. Η χειροτονία του πραγματοποιήθηκε στις 6 Απριλίου 1702 στο Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.
thumb|350px|Πίναξ Γεωγραφικός τῆς τε Παλαιᾶς καί Νέας Ἀπάσης Ἐγνωσμένης Γῆς, Χρύσανθος Νοταράς, [[Πάδοβα, 1700. Ο πρώτος χάρτης της νεότερης εποχής στα Ελληνικά.]] Στο Παρίσι έλαβε ορισμένες αστρονομικές γνώσεις μαθητεύοντας - έστω και για μικρό χρονικό διάστημα - κοντά στον Κασίνι. Σχετίστηκε με διαπρεπείς επιστήμονες, ιδίως τον Ιησουήτη Λεκένιο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έκανε στάση στο Βουκουρέστι, όπου τον υποδέχτηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό, και μετά πομπής τον οδήγησαν στον μητροπολιτικό ναό, όπου σύμφωνα με το συνήθειο της εποχής απήγγειλε λόγο προς απόδειξη ότι η μακροχρόνια παραμονή του στο εξωτερικό δεν έκαμψε καθόλου την ορθόδοξη πίστη του. Ο Χρύσανθος είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και για τη γαιοδαισία, αλλά κυρίως για την αστρονομία και τα αστρονομικά όργανα. Προμηθεύτηκε αρκετά αστρονομικά όργανα και τηλεσκόπια από Ευρωπαϊκές πόλεις και μάλιστα κατασκεύασε μερικά μόνος του. ∆ιάφορα όργανα βρέθηκαν στο μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη. Το 1892, ο καθηγητής των Μαθηματικών Γ.Α. Αρβανιτάκης, ανακάλυψε στο ελαιοτριβείο της μονής όπου στεγαζόταν η θεολογική Σχολή του Σταυρού στα Ιεροσόλυμα ένα διπλό αστρολάβιο που έφερε την επιγραφή: :«Τούτο τό όργανον κατεσκευάσθη υπό του μοναχού Χρυσάνθου υπό τήν οδηγίαν του Cassini διά τους αδελφούς του της Ιερουσαλήμ, ίνα λατρεύωσι τόν Θεόν εν τοίς έργοις αυτού».
Παρέμεινε Πατριάρχης ως τον θάνατό του, στις 7 Φεβρουαρίου 1731.
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό έργο του Χρύσανθου είναι πολυμερές και θα μπορούσε να καταταχθεί σε: α) παραινετικό-θεολογικό, β) νομοκονονικό, γ) ιστορικό -γεωγραφικό, στ) αστρονομικό-μαθηματικό.
Περί αφορισμού
Στα τέλη του 17ου αιώνα, με προτροπή του ηγεμόνα της Ουγγροβλαχίας Κωνσταντίνου Βασσαράβα συνέθεσε πραγματεία για το επιτίμιο του αφορισμού. Η πραγματεία αυτή αποτελεί την πρώτη συστηματική προσπάθεια μελέτης της ποινής του αφορισμού. Στο κείμενο αυτό ο Χρύσανθος αναλύει διεξοδικά την προέλευση της ποινής, τη χρήση της, τα αρνητικά αποτελέσματα που επιφέρει η επιβολή της, τη θαυματουργή διάσταση των άλιωτων αφορισμένων κ.λπ. Με τον τρόπο αυτό η πραγματεία αποτελεί μια καλή και εμπεριστατωμένη προσέγγιση του αφορισμού και των συνεπειών του.
Πηγές
Χρυσανθος Χρυσανθος Νοταρας
Škoda Auto
250px|thumb|Τα κεντρικά γραφεία της Skoda. Η Škoda Auto, κοινώς γνωστή ως Škoda (ελληνικά: Σκόντα) και (αγγλικά: Skoda), είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Τσεχίας (αρχικά της Τσεχοσλοβακίας) και μία από τις ιστορικότερες και αρχαιότερες αυτοκινητοβιομηχανίες στον κόσμο. Το 1991 ιδιωτικοποιήθηκε εν μέρει και εντάχθηκε στον Όμιλο Volkswagen, ενώ από το 2000 η εταιρεία είναι πλήρως θυγατρική του Ομίλου της Volkswagen. Στα τσεχικά η λέξη «škoda» σημαίνει (μεταξύ άλλων) «είναι κρίμα» και πολλοί μάλιστα χρησιμοποιούσαν αυτή τη φράση, ειρωνικά, όταν η εταιρεία αντιμετώπιζε δυσκολίες.
Σήμερα, τα αυτοκίνητα της Skoda πωλούνται σε πάνω από 100 χώρες διεθνώς και μάλιστα το 2018 η εταιρεία έφτασε τις 1.253.700 ετήσιες πωλήσεις παγκοσμίως, μια αύξηση 4,4% από το 2017.
Πρώτα χρόνια
250px|thumb|left|Laurin & Klement Voiturette A (1905).
Μετά τον Α' Π.Π. και τον διαμελισμό της Αυστροουγγαρίας το 1918, η εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή φορτηγών και ημιφορτηγών, αλλά το 1924, λόγω συνεχώς αυξανόμενων προβλημάτων και μιας φωτιάς που κατέστρεψε το εργοστάσιο, αναζήτησε συνεργάτη. Το αποτέλεσμα ήταν η συγχώνευση με τη Škoda Works, τη μεγαλύτερη βιομηχανία της Αυστρο-ουγγαρίας αρχικά και της μετέπειτα Τσεχοσλοβακίας. Έτσι, η παραγωγή από αυτό το σημείο και έπειτα έγινε υπό το όνομα Σκόντα (Škoda).
Ύστερα από μία άσχημη πορεία κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929, η Σκόντα ήταν πάλι επιτυχημένη και κερδοφόρα στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου η κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας έγινε αιτία να γίνει η Škoda Works τμήμα της Hermann Göring Werke, στις υπηρεσίες της ναζιστικής Γερμανίας.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
250px|thumb|right|Škoda 1000 ΜΒ (1964 - 1969).
Έως το Ιούλιο του 1945, το εργοστάσιο στο Μλάντα Μπόλεσλαβ είχε πλέον ξαναχτιστεί. Σύντομα ξεκίνησε και η παραγωγή του πρώτου μεταπολεμικού μοντέλου της Škoda, του 1101 (γνωστού και ως Škoda Tudor), το οποίο παρήχθη μεταξύ του 1946 και του 1949. Βασικά ήταν μία τεχνικώς βελτιωμένη έκδοση του προπολεμικού Škoda Popular (1937 - 1940).
Το φθινόπωρο του 1945, η Škoda (μαζί με όλους τους μεγάλους κατασκευαστές της χώρας) έγινε σημαντικό κομμάτι της σοσιαλιστικής πλέον οικονομίας της χώρας και αποσχίσθηκε από τη μητρική εταιρεία Škoda Works. Παρά τη μη ευνοϊκή πολιτική κατάσταση και την αδυναμία παρακολούθησης των τεχνολογικών αλλαγών που ελάμβαναν χώρα στα μη κομμουνιστικά κράτη, η Škoda διατήρησε το κύρος και την καλή της φήμη μέχρι τη δεκαετία του 1960, προωθώντας στην παραγωγή μοντέλα όπως το 440 Spartak, τη σειρά 445/450, το Octavia, το Felicia και το 1000 ΜΒ και εξάγοντάς τα σε όλες τις ηπείρους. Η Škoda έγινε έτσι γνωστή ανά τον κόσμο για την παραγωγή εξαιρετικά αξιόπιστων και ανθεκτικών οχημάτων. 270px|thumb|left|Škoda 1000 ΜΒ (αγωνιστικό). Διακρίνονται οι παράλληλες σχισμές στα πίσω φτερά και στην πίσω απόληξη, για την καλύτερη ψύξη του κινητήρα, καθώς το ψυγείο και ο ανεμιστήρας είχαν τοποθετηθεί πίσω, μαζί με τον κινητήρα.
Για πρώτη φορά με το 1.0 λίτρου Škoda 1000 MB, που λανσαρίστηκε τον Απρίλιο του 1964, η εταιρεία επέλεξε να πειραματιστεί με τη διάταξη «όλα πίσω». Αυτό δεν ήταν και τόσο σπάνιο την τότε εποχή, καθώς κυκλοφορούσαν αρκετά μοντέλα διαφόρων εταιρειών με τον κινητήρα πίσω, μαζί και με τη μετάδοση της κίνησης πίσω, όπως το Volkswagen Beetle (σκαθάρι), τα Fiat 500, Fiat 600 και Fiat 850, το Renault 8 και το NSU Prinz. Υπήρχε τότε μία διαφορετική σχολή αρκετών μηχανικών, που σε αντιδιαστολή με το «όλα εμπρός», υποστήριζε ότι η ακριβώς αντίθετη διάταξη ήταν η προτιμότερη για καλύτερη οδική συμπεριφορά, εξοικονόμηση χώρου για την άνεση των επιβατών και μείωση του κόστους. Το μοντέλο κατάφερε αξιοσημείωτες πωλήσεις, διατηρώντας θετική φήμη για τη Škoda και τον Απρίλιο του 1968 η εταιρεία προσέθεσε τα λίγο μεγαλύτερου κυβισμού 1100 MB de Luxe και 1100 MBX de Luxe, με κινητήρα 1.1 λίτρων, όπως υποδηλώνει και η ονομασία. 250px|thumb|right|Škoda 110R Rapid (1970 - 1981). 250px|thumb|right|Škoda Garde (1981 - 1984).
Σημειωτέον ότι για την ψύξη του κινητήρα, το ψυγείο και ο ανεμιστήρας των 1000/1100 είχαν τοποθετηθεί πίσω, στο ίδιο πλαίσιο με τον κινητήρα. Αυτός ήταν και ο λόγος που τα μοντέλα έφεραν μία σειρά παράλληλων σχισμών στα πίσω φτερά και στο πίσω άκρο του σασί, ώστε να αυξάνουν τη ροή αέρα, διευκολύνοντας την ψύξη του κινητήρα.
Η ίδια διάταξη σε όλες αυτές τις μηχανικές παραμέτρους, μεταφέρθηκε και στα Škoda 100 / 110, που λανσαρίστηκαν το 1969 και ήταν βασικά ένας επανασχεδιασμός του προηγούμενου μοντέλου, με τους ίδιους ακριβώς κινητήρες, κυβισμού 1.0 και 1.1 λίτρων αντίστοιχα. Μεταξύ του 1970 και του 1981, παρήχθη και μία 2-πορτη σπορ εκδοχή, υπό το όνομα Škoda 110R Rapid, η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τα 2-πορτα κουπέ Škoda Garde και Škoda Rapid.
Για τον διάδοχο των 100 / 110 οι μηχανικοί της Škoda αρχικά, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, σχεδίαζαν να εισάγουν τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση», αλλά τελικώς παρέμεινε η διάταξη «όλα πίσω» (είχε κυκλοφορήσει μία φήμη ότι η τότε Σοβιετική Ένωση δεν τους έδωσε την άδεια για αυτό και ανάγκασε την εταιρεία να βγάλει απλώς μια βελτιωμένη μετεξέλιξη του προηγούμενου μοντέλου, αν και άλλοι απορρίπτουν αυτό το ενδεχόμενο). Τελικώς, τον Αύγουστο του 1976, ξεκίνησε η παραγωγή του Škoda 742 ή εμπορικώς Škoda 105 / 120. Αν και το σασί ήταν το ίδιο και οι κινητήρες είχαν βασιστεί στους προηγούμενους (με μία μικρή αύξηση του κυβισμού τους, όπως υποδήλωναν και οι αριθμητικές ονομασίες τους), τα νέα μοντέλα είχαν σημαντικές βελτιώσεις: το ψυγείο και ο ανεμιστήρας τους είχαν τοποθετηθεί μπροστά, προσφέροντας έτσι καλύτερη ψύξη του κινητήρα στις υψηλές ταχύτητες και το καλοριφέρ ήταν πλέον μέσα στο ταμπλό, θερμαίνοντας πιο αποτελεσματικά το εσωτερικό του αυτοκινήτου τον χειμώνα. Επίσης, υπήρξαν και αναβαθμίσεις στην ασφάλεια: ζώνες ελεγχόμενης παραμόρφωσης, κολώνα τιμονιού που καταρρέει σε μετωπική, ενισχύσεις στις πλευρικές κολώνες του σασί, κλειδαριές ασφαλείας και τοποθέτηση της δεξαμενής καυσίμου κάτω από τα πίσω καθίσματα και μακριά από το πίσω άκρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι δραστικά τον κίνδυνο ανάφλεξης σε τυχόν οπίσθια πρόσκρουση (για την ιστορία, στα 100 και 110 ήταν στο μπροστινό μέρος του αμαξώματος, έχοντας έτσι υψηλό κίνδυνο ανάφλεξης σε μετωπική πρόσκρουση). 260px|thumb|left|Μια σειρά δεξιοτίμονων Škoda 130 και 120 στο [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Škoda εξακολουθούσε να παράγει αυτοκίνητα με τεχνολογικό υπόβαθρο που οι ρίζες του έφταναν πίσω στο 1000 ΜΒ του 1964. Τα οχήματα της τότε περιόδου, δηλαδή τα 4-πορτα σεντάν 105 / 120 (από το 1984 και ως 130) και τα 2-πορτα κουπέ Škoda Garde και Škoda Rapid (κωδικός: Škoda 743), όλα με τους κινητήρες στο πίσω μέρος, πετύχαιναν σταθερές πωλήσεις σε πολλές χώρες όλων των ηπείρων και προσέφεραν εξαιρετικά αποτελέσματα στους αγώνες τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Το Rapid χαρακτηριστικά αποκλήθηκε «η Porsche του φτωχού», λόγω των πολύ καλών επιδόσεών του και του κρατήματός του στο δρόμο και ήταν υπεύθυνο για τις πολύ καλές πωλήσεις ακόμα και σε δεξιοτίμονες αγορές (όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία) για τη Škoda. Όταν τα μοντέλα Rapid αγοράζονταν καινούρια, υπήρχε η δυνατότητα εργοστασιακής μετατροπής σε εκδόσεις Sport και Cabriolet (ανοικτό). Μία αισθητική ανανέωση των Škoda 742, τον Αύγουστο του 1983, επίσης (στην Ελλάδα έλαβαν τότε το όνομα Škoda Target), με τοποθέτηση των φλας στο πλάι και νέα, μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα πίσω φώτα, καθώς και πολλές κοσμητικές βελτιώσεις στο σαλόνι, μαζί με αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό, τα εναρμόνισε σαφώς καλύτερα με τις τότε δυτικοευρωπαϊκές σχεδιαστικές τάσεις. Τον Αύγουστο του 1984, το 2-πορτο 743 δέχτηκε τις ίδιες ανανεώσεις και μετονομάστηκε από Škoda Garde σε Škoda Rapid. 260px|thumb|right|Škoda 130 L (1984 - 1988). 260px|thumb|right|Škoda 130 Rapid (1984 - 1990) στη [[Φινλανδία το 2004.]]
Κατά κανόνα ήταν σκληροτράχηλα και αξιόπιστα αυτοκίνητα, καθώς είχαν σχεδιαστεί κυρίως για το τότε απαράδεκτο οδικό δίκτυο των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Από την άλλη, ακόμα και οι πλέον φανατικοί οπαδοί της εταιρείας έχουν παραδεχθεί ότι ο έλεγχος της ποιότητας κατασκευής θα μπορούσε να είχε κάπως βελτιωθεί κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Επιπλέον, η διάταξη των Škoda 742 και 743 «κινητήρας πίσω / ψυγείο μπροστά», είχε το πλεονέκτημα της καλύτερης ψύξης του κινητήρα στις υψηλές ταχύτητες, αλλά ταυτόχρονα οι σωλήνες διασύνδεσης ψυγείου - κινητήρα ήταν ευάλωτοι σε αποφράξεις, που είχαν ως αποτέλεσμα συχνά κρούσματα υπερθέρμανσης του κινητήρα, που κάποιες φορές οδηγούσαν ακόμα και στο ακραίο σενάριο να καίγεται η φλάντζα της κυλινδροκεφαλής.
Τα μειονεκτήματα αυτά προκάλεσαν τότε μεγάλη ζημιά στο ίματζ της εταιρείας.
Τεχνολογική ανάκαμψη
260px|thumb|left|Το αρχικό Škoda Favorit 136L του 1987, στο Techno Classica Essen το 2007.
Επίσης, εισήγαγε τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση» ή κοινώς «όλα εμπρός», τερματίζοντας οριστικά το «όλα πίσω». Κυκλοφόρησε στις εκδόσεις 136 L (αρχικά μη καταλυτικό, από τον Μάρτιο του 1993 απέκτησε υποχρεωτικά πλέον καταλύτη), 135 (μη καταλυτικό, διατέθηκε μόνο σε ορισμένες περιφεριακές αγορές, ποτέ στην Ελλάδα), 135 L, 135 LS, 135 LX και 135 GLX (όλα καταλυτικά). Αν και όλες τους εξακολουθούσαν να βασίζονται στον κινητήρα 1.289 cm³ της Škoda, ωστόσο είχαν ριζικές τεχνολογικές βελτιώσεις από τα αμέσως προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας και έβαλαν οριστικό τέλος στα ανέκδοτα που είχαν κυκλοφορήσει εις βάρος της την εποχή των μοντέλων 105 / 120 / 130. 260px|thumb|right|Škoda Favorit στην [[Ουτρέχτη (πόλη)|Ουτρέχτη της Ολλανδίας, σε φωτογραφία του 1989.]]
Οι μηχανικοί της Škoda κατάφεραν τότε πραγματικά να δημιουργήσουν ένα αυτοκίνητο που μπορούσε επάξια να σταθεί απέναντι στον Δυτικό ανταγωνισμό. Τα Favorit είχαν εξαιρετική εμπορική πορεία τόσο στην Τσεχοσλοβακία, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπου θεωρούνταν αξιόπιστα, γερά και ταυτοχρόνως φθηνά σε σχέση με τα πλεονεκτήματά τους, αυτοκίνητα. Το επίπεδο συναρμογής τους συνέχισε να βελτιώνεται σημαντικά και στα επόμενα χρόνια, με την πρώτη αισθητική βελτίωση να λαμβάνει χώρα το 1991, μετά την εξαγορά της φίρμας από τη Volkswagen. Ακολούθησε βαθμιαία βελτίωση των υλικών, με το αυτοκίνητο να παραμένει προσωρινά αμετάβλητο οπτικά. Ένα ακόμα έντονο λίφτινγκ, μαζί με πολλές ακόμα βελτιώσεις σε πολλά σημεία, έγινε τον Ιανουάριο του 1993 και συνοδεύτηκε από μία πασίγνωστη τηλεοπτική διαφήμιση σε πολλά κράτη (προβλήθηκε και στην Ελλάδα) για 548 βελτιώσεις, όπου ο αντιπρόσωπος τοποθετούσε μικρές σημαίες στο αυτοκίνητο, στα σημεία όπου κάτι είχε βελτιωθεί.
Θυγατρική του oμίλου Volkswagen
Ήδη η ειρηνική Βελούδινη επανάσταση είχε φέρει μεγάλες αλλαγές τόσο στην πολιτική όσο και στην οικονομία της Τσεχοσλοβακίας και το κράτος προχώρησε τότε στην ιδιωτικοποίηση των περισσότερων βιομηχανιών. Ειδικότερα για τη Škoda Auto, η κυβέρνηση αποφάσισε να φέρει έναν ισχυρό συνεργάτη στην εταιρεία, ο οποίος βρέθηκε το 1990 και ήταν ο Όμιλος Volkswagen, που τότε αποτελείτο από τις φίρμες Volkswagen, Audi και SEAT. Έτσι, στις 16 Απριλίου 1991 η Škoda έγινε η τέταρτη αυτοκινητοβιομηχανία – θυγατρική του Ομίλου. Η μετέπειτα μέτρια πορεία άλλων βιομηχανιών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, όπως της Lada / AvtoVAZ, της Zastava και της Škoda Works, κάποτε μητρικής εταιρείας της Škoda Auto, αποδεικνύουν πως η επιλογή της τσέχικης κυβέρνησης ήταν απόλυτα επιτυχημένη (άλλωστε η ιδιωτικοποίηση και η πώληση σε μία μεγάλη γερμανική εταιρεία, ήταν τότε ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο εγχείρημα). 260px|thumb|right|Škoda Felicia (1994 - 2001).
Υποστηριζόμενη από την τεχνογνωσία της VW και τις επενδύσεις στο σχεδιασμό (τόσο αισθητικά όσο και μηχανολογικά), η φίρμα κατάφερε να βελτιωθεί εξαιρετικά. Το Škoda Felicia, που λανσαρίστηκε τον Οκτώβριο του 1994, ήταν μεν βασισμένο στο δάπεδο του Favorit, αλλά η πολύ καλή ποιότητα κατασκευής του το έκανε εξαιρετικά δημοφιλές στην Τσεχία και πολλά ακόμα κράτη της Ευρώπης, αφού είχε και πολύ λογικό κόστος απόκτησης και συντήρησης. Υπήρξε και το πρώτο μοντέλο της Škoda που προσέφερε Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), αερόσακους και κινητήρα ντίζελ. 286px|thumb|left|Η πρώτη γενιά του Škoda Superb (2001 - 2008).
Στη συνέχεια, με έναν καταιγισμό νέων μοντέλων και συγκεκριμένα το Škoda Octavia (η πρώτη γενιά του κυκλοφόρησε το 1996), το Škoda Fabia (η πρώτη γενιά του λανσαρίστηκε το 2000) και το Škoda Superb (η πρώτη γενιά του εισήχθη το 2001), η εταιρεία καταξιώθηκε στην εξαιρετικά απαιτητική ευρωπαϊκή αγορά. Τα συγκεκριμένα οχήματα ήταν πλέον βασισμένα σε κοινές πλατφόρμες με τα υπόλοιπα μοντέλα του Ομίλου VW, όπως με το VW Golf, Audi A3 και SEAT Leon, τακτική που έχει πλέον καθιερωθεί μόνιμα για όλα τα μοντέλα της Škoda. Το 2006, επίσης, η Škoda παρουσίασε το εντελώς νέο Škoda Roomster, ένα μικρομεσαίο πολυχρηστικό αυτοκίνητο (MPV), που μάλιστα ήταν το πρώτο μοντέλο της που δεν βασιζόταν εξ ολοκλήρου σε υπάρχουσα πλατφόρμα του ομίλου Volkswagen - αν και ουσιαστικά είχε προέλθει από την πλατφόρμα Α4 (PQ34), αλλά με κάποιες μοναδικές προσθήκες. Ως αποτέλεσμα, μοιραζόταν κάποια στοιχεία με το Octavia πρώτης γενιάς. Από το 2009 έως το 2017, παρήγαγε το πρώτο στην ιστορία της εταιρείας SUV, το Škoda Yeti.
Η αντίληψη για τη Škoda σε όλη την Ευρώπη άλλαξε άρδην. Ενώ η τεχνολογική ανάπτυξη βελτιώθηκε σταδιακά, η εικόνα της εταιρείας άλλαξε εν μία νυκτί. Η εταιρεία μάλιστα χρησιμοποιεί σε αρκετές χώρες, εκμεταλλευόμενη τη δραματική αυτή αλλαγή και εξύψωση του κύρους της, το σλόγκαν «Είναι Škoda, ειλικρινά!». Σε μία διαφήμιση στη Μ. Βρετανία, ένας νέος υπάλληλος στη γραμμή παραγωγής τοποθετεί σήματα της Škoda στο μπροστινό μέρος των αυτοκινήτων. Όταν κάποια πολύ καλά μοντέλα της εταιρείας πλησιάζουν προς το μέρος του, σταματά τη δουλειά του και δεν τους τοποθετεί σήματα, θεωρώντας τα «Πολύ καλά για να είναι Škoda». 260px|thumb|right|Škoda Kodiaq 2.0 TDi 4x4 του 2018.
Η Škoda σήμερα διαθέτει μία πλήρη παλέτα μοντέλων, έχοντας επεκταθεί και σε νέες κατηγορίες, όπως με το μεγαλομεσαίο πολυτελές οικογενειακό Škoda Superb (σήμερα στην τρίτη γενιά του), από το 2011 το Škoda Citigo που ανήκει στην κατηγορία Α (μικρά αυτοκίνητα πόλης), ενώ μάλιστα διαθέτει 3 διαφορετικά SUV : το Škoda Kamiq, μικρό SUV, το Škoda Karoq, μικρομεσαίο SUV, και το Škoda Kodiaq, μεσαίο SUV. Επίσης, διαθέτει αρκετά εργοστάσια κατασκευής οχημάτων στην Τσεχία, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, αλλά και στην Ινδία. Ενδεικτικό της ραγδαίας ανάπτυξης της εταιρείας, είναι ότι το 2010 πώλησε διεθνώς 762.600 αυτοκίνητα και το 2011 πώλησε 879.200 αυτοκίνητα, ενώ το 2014 για πρώτη φορά οι συνολικές ετήσιες πωλήσεις της ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο αυτοκίνητα. Το 2018 έφτασε 1.253.700 ετήσιες πωλήσεις παγκοσμίως, σε πάνω από 100 χώρες διεθνώς, μια αύξηση 4,4% από το 2017. Επίσης, ο αριθμός των υπαλλήλων της εταιρείας αυξήθηκε από 28.373 το 2016 σε 32.985 το 2017 και σε 37.825 το 2018.
Λογότυπο
Το λογότυπο της εταιρείας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Αγωνιστικές επιτυχίες
260px|thumb|right|Octavia Kit Car 2.0 L (Octavia WRC) στο ράλλυ Φινλανδίας το 2001.
Η Škoda είναι από τις εταιρείες με, παραδοσιακά, διαρκείς επιτυχίες στα ράλλυ, συμμετέχοντας συνήθως με εργοστασιακή ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ μέχρι το 2005, έχοντας τότε το Škoda Fabia WRC. Η περίοδος του 2006 βρήκε την εταιρεία να αντιπροσωπεύεται από μία ημι-ιδιωτική ομάδα, μετά την αποχώρηση της εργοστασιακής ομάδας της. Ακόμα και έτσι πάντως, το Fabia WRC κατάφερε δύο πέμπτες θέσεις, μία το 2006 και μία το 2007.
Το 2009, η ίδια η Škoda έλαβε μέρος, για πρώτη φορά, στο Intercontinental Rally Challenge (IRC), με το Fabia S2000, κερδίζοντας 3 αγώνες και τερματίζοντας δεύτερη στα πρωταθλήματα οδηγών και κατασκευαστών. Τελικώς, το 2010, ήρθε η μεγάλη διάκριση για τη Škoda, καθώς κέρδισε 7 αγώνες και κατέκτησε τα πρωταθλήματα οδηγών και κατασκευαστών. Το Fabia S2000 γνώρισε, επίσης, απήχηση και από ιδιωτικές ομάδες οδηγών σε αρκετά ακόμα πρωταθλήματα, μεταξύ των οποίων το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ Super 2000, του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Skoda Κατηγορία:Οικονομία της Τσεχίας Κατηγορία:Κατασκευαστές λεωφορείων Κατηγορία:Τσέχικα εμπορικά σήματα
Βαρδαριώται
Οι Βαρδαριῶται ήταν μια εθνική και εδαφική ομάδα (πιθανώς με αρχική καταγωγή από τους Μαγυάρους) στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Ρωμανία), η οποία ομάδα παρείχε ένα σύνταγμα φρουράς του Παλατιού κατά τον 12ο και τον 13ο αι.
Ιστορία
Μέχρι τον 12ο αι. οι Βαρδαριώτες, που τώρα πια η ταυτότητά τους ως Μαγυάρων είχε πια απωλεσθεί, στρατολογούντο στον Ρωμαϊκό στρατό και το αργότερο ως το τελευταίο μέρος της βασιλείας του Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (π. 1143–1180) διαμορφώθηκαν σε ένα ξεχωριστό σύνταγμα φρουράς του Παλατιού. Τα καθήκοντά τους ωστόσο, τουλάχιστον κατά την Παλαιολόγεια περίοδο, φαίνεται ότι ήταν περισσότερο μίας αστυνομικής δύναμης, παρά μίας στρατιωτικής μονάδας: ο Ψευδο-Κωδινός τους απαριθμεί όχι με τους φρουρούς, αλλά με το άοπλο προσωπικό του Παλατιού και δηλώνει ότι το καθήκον τους ήταν "να κρατούν τους ανθρώπους σε τάξη" κατά τη διάρκεια των τελετών. Σε αντίθεση με τα ένοπλα μέλη της φρουράς των Βαράγγων και του συντάγματος των Παραμονών, ήταν εξοπλισμένοι μόνο με μαστίγιο (το μαγκλάβιον) και μία ράβδο (το δεκανίκιον). Ο Κωδινός καταγράφει επίσης ότι φορούσαν ιδιαίτερες στολές κόκκινου χρώματος και έναν "περσικό" πίλο, που ονομαζόταν αγγουρωτόν (δηλ. σε σχήμα αγγουριού) και ότι το μαστίγιο, που κρεμόταν από τη ζώνη τους, ήταν το σύμβολό τους. Αυτή η τελευταία αναφορά οδήγησε στην υπόθεση ότι οι Βαρδαριώτες ήταν η αντικατάσταση του παλαιότερου σώματος της φρουράς των Μαγκλαβιτών. Διοικούντο από έναν πριμικήριο, που πιστοποιείται για πρώτη φορά το έτος 1166. Ο ιστορικός του 13ου αι. Γεώργιος Ακροπολίτης δηλώνει επίσης ότι οι Βαρδαριώτες συνόδευαν τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα στο στρατόπεδο, ενώ αυτός ήταν σε εκστρατεία.
Δεν είναι σαφές εάν και πώς σχετίζονται οι βαρδάριοι, διοικητικοί υπάλληλοι της Θεσσαλονίκης τον 10ο-11ο αιώνα, γνωστοί μέσω των σφραγίδων τους, με τους Βαρδαριώτες.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία
Κυρηναϊκή
Γνωστή και ως Πεντάπολη κατά την αρχαιότητα, αποτελούσε μέρος της Ρωμαϊκής επαρχίας της Κρήτης και της Κυρηναϊκής. Κατά την ισλαμική κατάκτηση της περιοχής, η περιοχή έγινε γνωστή ως Μπάρκα, μετά την πόλη της Βάρκης.
Η Κυρηναϊκή ήταν το όνομα μιας διοικητικής διαίρεσης της Ιταλικής Λιβύης από το 1927 μέχρι το 1943. Στη συνέχεια η περιοχή τέθηκε υπό βρετανική στρατιωτική και πολιτική διοίκηση από το 1943 μέχρι το 1951, ενώ από το 1951 έως το 1963 ήταν περιφέρεια του Βασιλείου της Λιβύης. Με μια ευρύτερη έννοια, που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, η Κυρηναϊκή περιλαμβάνει όλο το ανατολικό τμήμα της Λιβύης μεταξύ του 16ου και του 25ου ανατολικού μεσημβρινού, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής της Κούφρας. Η Κυρηναϊκή συνορεύει με την Τριπολιτανία στα βορειοδυτικά και με το Φεζάν στα νοτιοδυτικά. Η περιοχή που ανήκε επίσημα στην Κυρηναϊκή μέχρι το 1963 υπάγεται σε αρκετά σαμπιγιάτ, τις διοικητικές διαιρέσεις της Λιβύης, από το 1995.
Ελληνικός αποικισμός
Η Κυρηναϊκή δέχτηκε μεγάλο κύμα αποικισμού από τους αρχαίους Έλληνες. Σημαντικότερη περιοχή ήταν προς τα δυτικά, όπου ιδρύθηκαν πέντε μεγάλες πόλεις, γνωστές και ως Πεντάπολις: η Βάρκη (Αλ Μαρτζ), οι Ευσπερίδες (αργότερα Βερενίκη, σημερινή Βεγγάζη), η Ταύχειρα (αργότερα Αρσινόη, σημερινή Τόκρα), η Κυρήνη και η Απολλωνία (Σούσαχ), το λιμάνι της Κυρήνης. Στα νότια στην έρημο Σαχάρα ζούσαν διάφορες ντόπιες φυλές, ενώ υπήρχε και το Μαντείο του Φαραώ, κοντά στην Όαση Σίβα.
Η περιοχή ενσωματώθηκε στην πτολεμαϊκή Αίγυπτο από τον Πτολεμαίο Σωτήρα. Τελευταίος ηγεμόνας της περιοχής πριν το διαχωρισμό της από το βασίλειο της Αιγύπτου ήταν ο Πτολεμαίος Η', που την παραχώρησε στο γιο του, Πτολεμαίο Απίωνα, μετά το θάνατο του οποίου η περιοχή κληροδοτήθηκε στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.
Ρωμαϊκοί χρόνοι
Η Κυρηναϊκή έγινε ρωμαϊκή επαρχία το 96 π.Χ. και οριστικά το 74 π.Χ.. Το από 20 π.Χ. έως το 296 μ.Χ. αποτέλεσε μέρος της συγκλητικής επαρχίας Κρήτης και Κυρηναϊκής με πρωτεύουσα και Διοικητικό κέντρο τη Γόρτυνα της Κρήτης. Το 296, με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού εφαρμόστηκε το σύστημα διακυβέρνησης της Τετραρχίας, βάσει του οποίου η Κυρηναϊκή χωρίζεται σε δύο τμήματα, βόρειο και νότιο. Μετά τη διαίρεση της Αυτοκρατορίας, η Κυρηναϊκή περνάει στην Ανατολική Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στα σύνορα της οποίας βρίσκεται η Τριπολίτιδα, που ανήκει στο κράτος των Βανδάλων μέχρι το 533, οπότε και κατακτιέται από το Βελισάριο.
Χριστιανικοί χρόνοι
Ο χριστιανισμός εξαπλώθηκε από την Αίγυπτο στην Πεντάπολη. Στην Κυρήνη γεννήθηκε και ο Συνέσιος (370-414), μετέπειτα Επίσκοπος Πτολεμαίας, ο οποίος έλαβε εκκλησιαστική μόρφωση στην Αλεξάνδρεια, ενώ έτρεφε μεγάλο σεβασμό και διατηρούσε αλληλογραφία με τη νεοπλατωνική Υπατία, της οποίας υπήρξε επίσης μαθητής. Από το 325 και μετά, η Κυρηναϊκή αποτελούσε εκκλησιαστική επαρχία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Η Επαρχία της Δυτικής Πεντάπολης αποτελούσε τμήμα της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας.
Ισλάμ
Οι Άραβες κατέκτησαν την Πεντάπολη το 643-644, οπότε και η περιοχή έγινε γνωστή με την ονομασία Μπάρκα. Μετά την κατάρρευση του χαλιφάτου των Ομεϋάδων, η περιοχή προσαρτήθηκε στην Αίγυπτο και τελικά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1517.
Σύγχρονη ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Ιταλο-Τουρκικού πολέμου το 1911, οι Ιταλοί κατέλαβαν την Κυρηναϊκή και την ανακήρυξαν προτεκτοράτο στις 15 Οκτωβρίου 1912. Στις 17 Μαΐου 1919, η περιοχή αναγνωρίστηκε ως ιταλική αποικία, ενώ το 1934, οι τρεις επαρχίες της χώρας (Τρίπολη, Κυρηναϊκή, Φεζάν), ενώθηκαν με το όνομα Λιβύη ως επίσημη ονομασία της αποικίας.
Ανάμεσα στους δυο Παγκόσμιους Πολέμους, ο βασιλιάς Ιντρίς ήταν αρχηγός της λιβυκής αντίστασης εναντίον της ιταλικής κατοχής, ενώ μετά το πραξικόπημα του Μουαμάρ αλ Καντάφι, η περιοχή της Κυρηναϊκής αποτέλεσε θέατρο αντικαθεστωτικών δραστηριοτήτων, όπως ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στο Τομπρούκ το 1980
Μαξ Μπροντ
Ο Μαξ Μπροντ (Max Brod, 27 Μαΐου 1884 - 20 Δεκεμβρίου 1968) ήταν εβραϊκής καταγωγής, γερμανόφωνος λογοτέχνης και κριτικός, γνωστός – πέρα από το συγγραφικό του έργο – για την στενή φιλία του με τον Φραντς Κάφκα και τη συνεισφορά του στις μεταθανάτιες εκδόσεις των μυθιστορημάτων του.
Βιογραφία
Ο Μπροντ γεννήθηκε το 1884, στη σημερινή Τσεχία, που αποτελούσε την εποχή εκείνη μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Φερνδινάνδος Κάρολος της Πράγας από όπου αποφοίτησε το 1907. Εκεί γνώρισε τον Φραντς Κάφκα, στις 23 Οκτωβρίου του 1902, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε για ένα διάστημα ως κυβερνητικός υπάλληλος και κριτικός. Υπήρξε επίσης ενεργός στο κίνημα του Σιωνισμού. Ο Μπροντ αναδείχθηκε σύντομα σε επιτυχημένο συγγραφέα και το πρώτο του μυθιστόρημα, Schloß Nornepygge, δημοσιευμένο το 1908, χαιρετίστηκε ως ένα εξαιρετικό δείγμα εξπρεσιονισμού, μεταξύ των λογοτεχνικών κύκλων του Βερολίνου. Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του ανήκει το ιστορικό μυθιστόρημα Tycho Brahes Weg zu Gott (1916).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ισραηλινοί συγγραφείς Κατηγορία:Τσέχοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί βιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί μεταφραστές Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
118 (αριθμός)
Το 118 (εκατόν δέκα οκτώ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 117 και πριν από το 119. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 118:2 = 59, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 118 συμβολίζεται ως CXVIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙΗ´ ή ριη΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Ζιζί
Η ταινία Ζιζί (Αγγλ. Gigi) είναι μιούζικαλ παραγωγής 1958, σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι η Λέσλι Καρόν, ο Μορίς Σεβαλιέ, ο Λουί Ζουρντάν και η Εύα Γκαμπόρ. Η ταινία αποτελεί διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος της Κολέτ που κυκλοφόρησε το 1944 και ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ σε μορφή μιούζικαλ, με πρωταγωνίστρια την Όντρεϊ Χέπμπορν. Τα τραγούδια του μιούζικαλ έγραψαν οι Άρθουρ Τζέι Λέρνερ κι ο Φρέντερικ Λέβε, ενώ την εκτέλεση των τραγουδιών ανέλαβε ο Αντρέ Πρεβέν. Η ταινία βραβεύτηκε με 9 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Το 1991 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 35η θέση στη λίστα 100 Χρόνια...100 Πάθη. Η ταινία θεωρείται το τελευταίο μεγάλο μιούζικαλ της εταιρίας Metro-Goldwyn-Mayer, καθώς και το τελευταίο μεγάλο επίτευγμα της ομάδας παραγωγής του Άρθουρ Φριντ, παρά το γεγονός ότι συνέχισε να χρηματοδοτεί κι άλλα μιούζικαλ όπως το Κορίτσια για όλες τις δουλειές (Bells Are Ringing) το 1960. Η ταινία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία ενός ανεπιτυχούς μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ το 1973.
Υπόθεση
Γνωρίζοντας τους τύπους και τις προκαταλήψεις της κοινωνίας του Παρισιού, ένας πλούσιος πλέιμποϊ και μια νεαρή πόρνη (στα σκαριά) χαίρουν πλατωνικής φιλίας, η οποία ίσως να μην παραμείνει πλατωνική για καιρό. Ο Γκαστόν (Λουί Ζουρντάν), κληρονόμος πλούσιας οικογενείας βρίσκει καταφύγιο από τον επιφανειακό τρόπο ζωής της υψηλής κοινωνίας των αρχών του 20ού αιώνα, στο σπίτι της Μαντάμ Αλβάρεζ (Ερμάιονι Τζίνγκολντ) πρώην ερωμένης του θείου του, Ονορέ (Μορίς Σεβαλιέ), και με την εγγονή της Ζιζί (Λέσλι Καρόν), ένα αγοροκόριτσο που η γιαγιά το προορίζει για να γίνει ερωμένη ενός πλούσιου άνδρα. Ο Γκαστόν διαπιστώνει ότι η Ζιζί έχει ωριμάσει κι έχει μετατραπεί σε μια όμορφη γυναίκα. Ο έρωτας που πρόκειται να φωλιάσει μέσα στους δυο νέους θα φέρει αλλαγές στα σχέδια της γιαγιάς της Ζιζί.
Ανάπτυξη
Το 1954 ο παραγωγός του Χόλιγουντ Άρθουρ Ριντ πρότεινε στον Άλαν Τζέι Λέρνερ, που είχε μεταφέρει με επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ το έργο του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω Πυγμαλίων, με τίτλο Ωραία μου κυρία, να συνεργαστούν προκειμένου να μεταφέρουν το μυθιστόρημα Ζιζί της Κολέτ στη μεγάλη οθόνη σε μορφή μιούζικαλ. Όταν ο Λέρνερ έφτασε στο Χόλιγουντ δυο χρόνια αργότερα, ο Φριντ προσπαθούσε να βρει τρόπο ώστε να αποφύγει τη λογοκρισία, την οποία επρόκειτο να υποστεί η κινηματογραφική μεταφορά της Ζιζί, εφόσον η υπόθεση αναφερόταν σε μια κοπέλα που είχε ανατραφεί ώστε να γίνει ερωμένη πλουσίων ανδρών. Άλλο ένα εμπόδιο που αντιμετώπιζε ο Φριντ ήταν το γεγονός ότι τα δικαιώματα του έργου της Κολέτ είχαν αποκτηθεί από τον παραγωγό Γκίλμπερτ Μίλερ, που σχεδίαζε να μεταφέρει το μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη βασισμένος στην θεατρική εκτέλεση του 1954 την οποία είχε γράψει η Ανίτα Λους. Ο Φριντ απέκτησε τα δικαιώματα του έργου από τον Μίλερ και τη Λους για 87.000 δολάρια.