cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγής Παπαληγούρας
Τιμές
Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή συνέδρια και συσκέψεις. Τιμήθηκε με το αριστείο ανδρείας, Εξαιρέτων Πράξεων, Πολεμικό Σταυρό, Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α΄ μετά ξιφών, από τον Βασιλέα Παύλο, και από θέσεως υπουργού Εξωτερικών με το Μεγαλόσταυρο της Γερμανίας, το Μεγαλόσταυρο της Γαλλίας, της Ιταλίας κ.ά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών και μιλούσε επίσης γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά. Πέθανε το 1993 σε ηλικία 76 ετών.
Οικογένεια
Ο γιος του Αναστάσης Παπαληγούρας ήταν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Υπουργός Δικαιοσύνης και Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Ελληνικός πολεμικός σταυρός Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Βακελίτης
300px|thumb|right|Η χημική δομή του βακελίτη. Βακελίτης (αγγλ. Bakelite), χημικά ονομαζόμενος και ως «πολυοξυ-βενζυλο-μεθυλενο-γλυκολ-ανυδρίτης» (polyoxybenzylmethylenglycolanhydride), είναι το πρώτο πλαστικό προϊόν  που δημιουργήθηκε από συνθετικά υλικά στις αρχές του 20ου αιώνα.
Αποτελεί θερμοσκληρυνόμενο πολυμερές ενός φαινοπλάστη, της ρητίνης φαινόλης-φορμαλδεΰδης, που χημικά προκύπτει μετά από αντίδραση της φαινόλης με τη φορμαλδεΰδη κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πολύ υψηλή πίεση. right|thumb | Ποικιλία κοσμημάτων φτιαγμένα όλα από βακελίτη (1924).
Ιστορικό
Ο βακελίτης αναπτύχθηκε από τον διακεκριμένο Βέλγο χημικό και εφευρέτη, Λέο Μπέικελαντ, στην Νέα Υόρκη το 1907. Τον Ιούλιο 1907 κατέθεσε πρόταση για ευρεσιτεχνία με τίτλο "Μέθοδος παρασκευής αδιάλυτων προϊόντων φαινόλης και φορμαλδεΰδης". Του χορηγήθηκε η πατέντα στις 7 Δεκεμβρίου 1909. Στην ετήσια σύσκεψη της American Chemical Society, στις 5 Φεβρουαρίου 1909, ο ίδιος ο Μπέικελαντ ανακοίνωσε στην επιστημονική κοινότητα την εφεύρεση αυτή. Έχοντας πακτωλό χρημάτων (από προηγούμενες πατέντες του), άρχισε μόνος του την ημι-εμπορική παραγωγή του καινοτομικού υλικού στο εργαστήριό του, στην κατοικία του, μέσω ενός πιλότου (pilot plant) που ανέπτυξε, αρχικά πουλώντας το υλικό για ηλεκτρικούς μονωτήρες. Μέχρι το 1910, παρήγαγε αρκετό υλικό για να δικαιολογήσει την επέκταση. Δημιούργησε –στη συνέχεια- την εταιρεία General Bakelite για την κατασκευή και εμπορία του νέου βιομηχανικού υλικού. Μέσω των γνωστών του, δημιούργησε υπερπόντιες επαφές για την παραγωγή του υλικού σε άλλες χώρες και κυρίως στην Ευρώπη. thumb|right | Η πρωταρχική συσκευή, με την ονομασία Bakelizer, στο μουσείο - εργαστήριο του δρ. [[Λέο Μπέικελαντ.]] Η σημαντική, για εκείνη την εποχή, χημική εφεύρεση του βακελίτη, φέρει το όνομα του Μπέικελαντ αφού καθιερώθηκε έτσι στην παγκόσμια αγορά τότε.
Διάδοση και εμπορική αποδοχή
Είναι ένα απλό και φθηνό πολυμερές, το οποίο παράγονταν τότε από δύο πάμφθηνες πρώτες ύλες και με χαμηλό κόστος σε ενέργεια. Επίσης είναι σκληρό, άκαυστο και πάρα πολύ ευέλικτο για ποικίλες χρήσεις. Η εφεύρεση αυτή οδήγησε στη ραγδαία εξέλιξη και ανάπτυξη της βιομηχανίας των πλαστικών σε όλο τον κόσμο.
Το νέο υλικό επειδή είχε εξαιρετικές, για την εποχή εκείνη, θερμικές, ηλεκτρικές και μονωτικές ιδιότητες, κυριάρχησε στην παγκόσμια αγορά (με το εμπορικό όνομα Bakelite) για την παραγωγή των ακόλουθων προϊόντων:
Λόγω των εξαιρετικών μονωτικών ιδιοτήτων του, αντικατέστησε επίσης τα κελύφη και το σκληρό καουτσούκ σε μέρη για τη βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και σε οικιακές συσκευές. Τη δεκαετία του 1920 και 1930, χρησιμοποιήθηκε ευρέως, επίσης σε κουμπιά, πίνακες, πίνακες κυκλωμάτων, επίσης στα ηλεκτρικά συστήματα αυτοκινήτων.
Μετά τη βιομηχανική ανάπτυξη των πλαστικών (πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο κ.ά.), μετά το 1945, η παραγωγή του μειώθηκε σημαντικά.
Η εφεύρεση του βακελίτη επίσημα αναγνωρίστηκε ως ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία των συνθετικών πολυμερών, τον Νοέμβριο 1993, από την American Chemical Society
Ονοματολογία
Οι βακελίτες ονομάζονται στο εμπόριο, προϊόντα HPL (ως συντομογραφία του High Pressure Laminate) δηλ. πλαστικά υλικά επένδυσης επιφανειών, και επίσης πιο συχνά αναφερόμενα και ως φορμάικες στην επιπλοποιία ή στους κλάδους της διακόσμησης.
Παραγωγή
Πρόκειται για ένα διακοσμητικό προϊόν. Αποτελείται από πολλά στρώματα (συνήθως δύο ως πέντε) τα οποία επικολλούνται με φαινολική ρητίνη σε ένα φύλλο. Το πρώτο στρώμα χαρτιού είναι το διακοσμητικό και κάτω από αυτό υπάρχουν, τα υπόλοιπα στρώματα χαρτιού κραφτ τα οποία αποτελούν τον πυρήνα του βακελίτη.
Αφού διαποτιστούν τα χαρτιά με τη ρητίνη, το προϊόν πολυμερίζεται, δηλ. περνάει σε μια θερμή πρέσα προκειμένου να συμπιεστεί και στη συνέχεια θερμαίνεται σε θερμοκρασία έως και 140°C, και με πίεση τουλάχιστον 80-130 ατμόσφαιρες.
Ιδιότητες και χρήσεις
Ο βακελίτης έχει σημαντικές μηχανικές αντοχές. Η αντοχή της επιφάνειας του ενισχύεται με τη χρήση ειδικών κυτταρινικών επικαλύψεων στην παραγωγή του, που το ενισχύουν και το καθιστούν ιδανικό για εφαρμογές ιδιαίτερης χρήσης και καταπόνησης.
Ως πολυμερικό υλικό, ο βακελίτης είναι πολύ ανθεκτικός στις καταπονήσεις, στις καιρικές συνθήκες και την ηλιακή ακτινοβολία και στις υγρασίες Ωστόσο, δεν είναι καθόλου μα καθόλου ελαστικό υλικό και όταν θερμανθεί αναδύει μία δυσάρεστη οσμή, σαν "ψάρι".
Πέτρος Π. Καλονάρος
Ο '''Πέτρος Π. Καλονάρος''' (Νόμια Λακωνίας, 1894 - Αθήνα, 1959) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, λαογράφος και φωτογράφος.
Βιογραφία
Ο Καλονάρος γεννήθηκε το 1894 στη Νόμια της Μέσα Μάνης. Τελείωσε το δημοτικό στην ιδιαίτερη πατρίδα του ενώ τα χρόνια του Γυμνασίου τα πέρασε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας καθώς ο πατέρας του εργαζόταν ως εφοριακός. Το 1917 μετέβη στη Γαλλία όπου σπούδασε για πέντε χρόνια γαλλική φιλολογία και νομικά στα πανεπιστήμια της Νανσί και της Αιξ-αν-Προβάνς. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διετέλεσε από το 1925 ως το 1937 καθηγητής γαλλικών στη μέση εκπαίδευση και από το 1937 μέχρι το 1953 υπήρξε καθηγητής γαλλικών στη Σχολή Ευελπίδων. Παράλληλα αποφοίτησε από το τμήμα φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απεβίωσε το 1959 στην Αθήνα. Σύζυγός του ήταν η ποιήτρια Αικατερίνη Καλονάρου από τη Μονεμβασιά.
Σημαντική πηγή για το έργο του Καλονάρου είναι το έργο του Δικαίου Βαγιακάκου «Πέτρος Καλονάρος 1894-1959 (15 Μαΐου), (Νεκρολογία)», Αθήναι, 1960.
Εργογραφία
Η επιρροή του μανιάτικου περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ανατράφηκε, η γνωριμία του με φοιτητές που κατάγονταν από το Καργκέζε της Κορσικής (οικισμός που εποικίστηκε κατά τον 17ο αιώνα από Μανιάτες) και η παραμονή του στη Γαλλία συντέλεσαν καθοριστικά στα ιστορικά και λαογραφικά ενδιαφέροντα του Καλονάρου, τα οποία κινήθηκαν στη μελέτη της βυζαντινής περιόδου, της Φραγκοκρατίας, της Βενετοκρατίας, του ελληνισμού της Μεγάλης Ελλάδας και της Κορσικής καθώς και διαφόρων πτυχών που σχετίζονταν με τη Μάνη. Σημαντικό έργο του είναι το βιβλίο που εξέδωσε για το Χρονικό του Μορέως.
Βιβλία
Στον Καλονάρο αποδίδεται και το βιβλίο Λακωνικά, το οποίο όμως φέρει τα στοιχεία της γυναίκας του:
Μετά το θάνατό του, ο γιος του Παναγιώτης δημοσίευσε δυο βιβλία που συνέγραψε από τις σημειώσεις του πατέρα του:
Άρθρα
Αναφέρεται ότι είχε δημοσιεύσει 230 μελέτες και άρθρα. Κάποια αναφέρονται παρακάτω:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Τζόρνταν ΜακΡέι
Ο Τζόρνταν Τάιλερ ΜακΡέι (αγγλικά: Jordan Tyler McRae) (γενν. 28 Μαρτίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για την Α.Ε.Κ.. Επιλέχθηκε στην 58η θέση στο NBA Ντραφτ του 2014 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Ο ΜακΡέι κέρδισε ένα τίτλο NBA με τους Κλίβελαντ Καβαλίερς το 2016.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Αφού εμφανίστηκε σε μόλις 10 αγώνες ως πρωτοετής, ο ΜακΡέι έπαιξε και στους 34 αγώνες ως δευτεροετής φοιτητής το 2011–12. Επίσης, αύξησε τον μέσο όρο πόντων του ανά παιχνίδι από 1,8 ως πρωτοετής σε 8,6 ως δευτεροετής, καθώς ήταν ένας από τους κορυφαίους έκτους παίκτες της SEC το 2011–12, βγαίνοντας από τον πάγκο για να σκοράρει διψήφιο αριθμό σε 6 από τους 14 τελευταίους αγώνες του.
Ως τριτοετής τη σεζόν 2012–13, ο ΜακΡέι εμφανίστηκε και στα 33 παιχνίδια (22 ως βασικός), καθώς ολοκλήρωσε τη σεζόν ως ηγέτης της ομάδας του Τενεσί σε σκοράρισμα (15,7 π./αγ.), λεπτά παιχνιδιού (33,6 λ./αγ.), τρίποντα (60) και ποσοστό τριπόντων (35,5%). Επίσης κατετάγη δεύτερος σε ασίστ (2,0), κοψίματα (0,9) και κλεψίματα (0,8), ενώ κέρδισε διακρίσεις για την Πρώτη Ομάδα SEC και την Πρώτη Ομάδα USBWA All-District IV.
Ως τελειόφοιτος τη σεζόν 2013–14, ο ΜακΡέι ξεκίνησε και τα 37 παιχνίδια ενώ είχε μέσο όρο 18,7 πόντους, 3,5 ριμπάουντ, 2,5 ασίστ και 1,0 κλεψίματα ανά παιχνίδι καθώς κέρδισε τις διακρίσεις Πρώτη Ομάδα SEC και Δεύτερη Ομάδα NABC Division I All-District 21. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων αγώνων NCAA Tournament του Τενεσί, ηγήθηκε της ομάδας στο σκοράρισμα (19,8) και στα κοψίματα (1,5), ενώ είχε επίσης μέσο όρο 3,5 ριμπάουντ και 2,0 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στην τετραετή καριέρα του στους Τενεσί Βολουντίερς, ο ΜακΡέι έπαιξε 114 παιχνίδια (74 ως βασικός) ενώ είχε μέσο όρο 13,3 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ σε 27,1 λεπτά ανά παιχνίδι, ενώ σούταρε με 41,7%.
Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ (2014–2015)
Στις 26 Ιουνίου 2014, ο ΜακΡέι επιλέχθηκε με την 58η επιλογή στο NBA Ντραφτ του 2014 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Αργότερα ανταλλάχθηκε στους Φιλαδέλφεια 76ερς τη νύχτα του ντραφτ και συνέχισε αγωνίστηκε με την ομάδα στο NBA Σάμερ Λιγκ 2014. Σε 4 παιχνίδια του Σάμερ Λιγκ, είχε κατά μέσο όρο 21,0 πόντους, 2,5 ριμπάουντ, 1,0 ασίστ και 1,8 κλέψιμο ανά αγώνα.
Στις 29 Αυγούστου 2014, ο ΜακΡέι υπέγραψε με την αυστραλιανή Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ για τη σεζόν 2014–15. Στις 24 Δεκεμβρίου 2014, αναδείχθηκε Παίκτης της Εβδομάδας για τον 11ο Γύρο, αφού σημείωσε 30 πόντους δύο φορές σε νίκες επί των Ουόλονγκονγκ Χοκς και Σίντνεϊ Κινγκς. Κέρδισε επίσης τα βραβεία του Παίκτη του Μήνα για τον Δεκέμβριο. Τη σεζόν, είχε μέσο όρο 19,9 πόντους, 4,7 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 1,0 κλεψίματα σε 27 αγώνες και τερμάτισε τρίτος στο σκοράρισμα, 11ος σε κλεψίματα, 12ος σε κοψίματα και 13ος σε ασίστ σε ολόκληρο το πρωτάθλημα.
Ντέλαγουερ 87ερς (2015–2016)
Στις 5 Μαρτίου 2015, ο ΜακΡέι αποκτήθηκε από τους Ντέλαγουερ 87ερς, τη θυγατρική της D-League των 76ερς. Έκανε το ντεμπούτο του για τους 87ερς την επόμενη μέρα, καταγράφοντας 5 πόντους, 4 ριμπάουντ και 4 ασίστ ως βασικός σε μια νίκη με 123–112 επί των Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς. Στις 22 Μαρτίου, σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 39 πόντους και 13 ριμπάουντ, σε μια ήττα με 124–120 στην παράταση από τους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου.
Τον Ιούλιο του 2015, ο ΜακΡέι εντάχθηκε ξανά στους Φιλαδέλφεια 76ερς για το Σάμερ Λιγκ του 2015, όπου είχε μέσο όρο 12,5 πόντους και 3,0 ριμπάουντ σε 4 αγώνες. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε με τους 76ερς, για να αποδεσμευθεί από την ομάδα στις 26 Οκτωβρίου, αφού εμφανίστηκε σε 7 αγώνες της preseason. Στις 2 Νοεμβρίου επανακτήθηκε από τους 87ερς. Στις 26 Ιανουαρίου 2016, ο ΜακΡέι σημείωσε ρεκόρ καριέρας, καθώς και σημείωσε ρεκόρ σε ένα παιχνίδι της D-League με 61 πόντους, καθώς και 11 ριμπάουντ και 7 ασίστ, σε μια νίκη με 130–123 στην παράταση επί των Κάντον Τσαρτζ. Έως τις 3 Μαρτίου 2022, οι 61 πόντοι ήταν το 2ο καλύτερο ρεκόρ πόντων (ξεπεράστηκε μόνο στις 23 Μαρτίου 2016 από τον Ρους Σμιθ). Αργότερα ονομάστηκε στην ομάδα East All-Star για τον αγώνα All-Star του NBA D-League 2016.
Κλίβελαντ Καβαλίερς (2016–2017)
Στις 28 Φεβρουαρίου, ο ΜακΡέι υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Αργότερα εκείνη την ημέρα, έκανε το ντεμπούτο του για τους Καβαλίερς σε μια ήττα με 113–99 από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, καταγράφοντας 8 πόντους και 1 ριμπάουντ σε 7 λεπτά. Στις 9 Μαρτίου υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τους Καβαλίερς. Στις 11 Απριλίου, στάλθηκε στους Κάντον Τσαρτζ για μια ημέρα προπόνησης. Στάλθηκε εκ νέου στους Καντόν την επόμενη μέρα για να βοηθήσει την ομάδα στον Παιχνίδι 1 των Τελικών της Ανατολικής Περιφέρειας της D-League εναντίον των Σιού Φολς Σκάιφορς. Την επόμενη μέρα, ο ΜακΡέι ανακλήθηκε από τους Καβαλίερς και εκείνο το βράδυ, κατέγραψε 36 πόντους στο ΝΒΑ, μαζί με 4 ριμπάουντ και 7 ασίστ σε 47 λεπτά, κόντρα στους Ντιτρόιτ Πίστονς, συμπεριλαμβανομένου ενός τριπόντου που έστειλε το παιχνίδι στην παράταση. Στην παράταση, είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει στο τελευταίο δευτερόλεπτο, αλλά αντιμετωπίζοντας κράμπες στα πόδια, έχασε δύο ελεύθερες βολές μετά από φάουλ σε τρίποντο. Οι Καβαλίερς έφτασαν στους Τελικούς του ΝΒΑ του 2016 όπου νίκησαν τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με 4–3. Παρά το γεγονός ότι οι Καβαλίερς ήταν πίσω στη σειρά με 3–1 μετά από μια ήττα στο 4ο παιχνίδι, ακολούθως κέρδισαν τη σειρά σε 7 αγώνες για να γίνουν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ΝΒΑ που κέρδισε το πρωτάθλημα μετά από μειονέκτημα με 3–1.
Στις 28 Ιουνίου 2016, οι Καβαλίερς άσκησαν την ομαδική επιλογή 2016–17 στο συμβόλαιο του ΜακΡέι. Αργότερα εντάχθηκε στους Καβαλίερς για το ΝΒΑ Σάμερ Λιγκ 2016, όπου αφού είχε μέσο όρο 24,3 πόντους ανά παιχνίδι και ονομάστηκε στην Πρώτη Ομάδα του All-Summer League. Στις 31 Δεκεμβρίου 2016, ο ΜακΡέι έκανε το πρώτο του ξεκίνημα στη σεζόν στη θέση του τραυματία Κάιρι Ίρβινγκ και σημείωσε 20 πόντους στη νίκη με 121–109 επί των Σάρλοτ Χόρνετς. Την 1η Μαρτίου 2017, ο ΜακΡέι αποδεσμεύθηκε από τους Καβαλίερς.
Ουάσινγκτον Ουίζαρντς (2018–2020)
δεξιά|μικρογραφία| Ο ΜακΡέι το 2020 Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018, οι Ουάσινγκτον Ουίζαρντς ανακοίνωσαν ότι υπέγραψαν αμφίδρομο συμβόλαιο με τον ΜακΡέι, με την Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου του NBA G League. Στις 18 Ιανουαρίου 2019, ο ΜακΡέι σημείωσε νέο ρεκόρ σεζόν στο NBA G League, με 54 πόντους, σε μια νίκη εναντίον των Μέιν Ρεντ Κλος. Στην G League, είχε μέσο όρο 30,4 πόντους, 4,9 ριμπάουντ, 3,9 ασίστ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι και σούταρε με 84,9% από τη γραμμή των ελεύθερων βολών. Στις 9 Απριλίου 2019, οι Ουάσινγκτον Ουίζαρντς ανακοίνωσαν ότι είχαν μετατρέψει το αμφίδρομο συμβόλαιο του ΜακΡέι σε τυπικό συμβόλαιο ΝΒΑ.
Ντένβερ Νάγκετς (2020)
Στις 6 Φεβρουαρίου 2020, ο ΜακΡέι ανταλλάχθηκε στους Ντένβερ Νάγκετς σε αντάλλαγμα για τον Σάμπαζ Νάπιερ. Την 1η Μαρτίου 2020, ο ΜακΡέι αποδεσμεύθηκε από τους Νάγκετς μετά την επίτευξη συμφωνίας εξαγοράς συμβολαίου.
Ντιτρόιτ Πίστονς (2020)
Στις 4 Μαρτίου 2020, οι Ντιτρόιτ Πίστονς απέκτησαν τον ΜακΡέι ως ελεύθερο παίκτη.
Μπεϊτζίνγκ Ντακς (2020–2021)
Στις 27 Δεκεμβρίου 2020, ο ΜακΡέι υπέγραψε συμβόλαιο με τους Μπεϊτζίνγκ Ντακς, αξίας 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων για 25 αγώνες. Έπαιξε 7 παιχνίδια, στα οποία είχε κατά μέσο όρο 11,3 πόντους ανά παιχνίδι.
Μετροπολιτάν 92 (2021–2022)
Στις 22 Αυγούστου 2021, ο ΜακΡέι υπέγραψε με τη γαλλική Μετροπολιτάν 92. Είχε μέσο όρο 13,8 πόντους και 2,6 ασίστ ανά παιχνίδι.
Χάποελ Τελ Αβίβ (2022–2023)
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2022, υπέγραψε με τη Χάποελ Τελ Αβίβ.
Α.Ε.Κ. (2023–σήμερα)
Στις 14 Ιουλίου 2023, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Α.Ε.Κ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέλμπουρν Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αυστραλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντέλαγουερ 87ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κάντον Τσαρτζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κάπιταλ Σίτι Γκόου-Γκόου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεϊτζίνγκ Ντακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κίνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μανάκι
Το Μανάκι η αλλιώς Μανακολιά, Γλυκομάνακο ή Κοθρέικη είναι ποικιλία ελιάς διπλής χρήσης (βρώσιμη και ελαιοποιήσιμη) που εντοπίζεται κυρίως στην Ανατολική Πελοπόννησο στους νομούς Αργολίδας και Κορινθίας και στις πρώην επαρχίες Κυνουρίας και Τροιζηνίας. Καλλιεργείται σε μεγάλο βαθμό και στους νομούς Φωκίδας και Φθιώτιδας. Συναντίεται επίσης σποραδικά στην υπόλοιπη Πελοπόννησο και ιδίως στους νομούς Μεσσηνίας και Λακωνίας. Πρόκειται για μία απο τις πιο διαδεδομένες ποικιλίες ελιάς στην Ελλάδα. Εντοπίζεται επίσης στην Κύπρο και στην Κορσική. Δεν πρέπει να συγχύζεται με την παρόμοια αλλα διαφορετική ποικιλία που λέγεται Αγγουρομάνακο.
Θεωρείται μεσόκαρπη ποικιλία ελιάς με μέσο βάρος καρπού 4,7 γραμμάρια. Έχει σχέση σάρκας προς πυρήνα 5,7:1 και η περιεκτικότητα του σε λάδι κυμαίνεται μεταξύ 20 με 25%. Η ποικιλία θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτική στο ψύχος αλλά και στην έντονη ξηρασία που χαρακτηρίζει το κλίμα των περιοχών καταγωγής του. Είναι μία απο τις πιο ώψιμες ποικιλίες ελιάς αφού οι καρποί του μπορεί να γίνουν μαύροι και το Ιανουάριο. Καλλιεργείται απο το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 650 μέτρα περίπου. Παρόλα αυτά θεωρείται ιδιαίτερα επιρρεπής σε αρρώστιες όπως το κυκλοκόνιο, το γλοιοσπόριο και τον καρκίνο της ελιάς.
Η ποικιλία Μανάκι παράγει εκλεκτό ελαιόλαδο που είναι ιδιαίτερα γλυκό και ήπιο και διακρίνεται απο την έντονη αρωματικότητα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποικιλίες ελιάς
Ιωάννης Κουντουράς
Ο Ιωάννης Κουντουράς (1881 - 1933) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Γεώργιου Κουντουρά. Ήταν ιατρός - χειρούργος και διατηρούσε δική του κλινική. Υπήρξε διευθυντής του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου Χίου καθώς και ιδρυτικό μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Χίου, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος.
Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη γερουσιαστής Χίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 21 Σεπτεμβρίου 1933, οπότε και απεβίωσε. Αντικαταστάθηκε από τον Θεμιστοκλή Μαυρογορδάτο. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Ροδοκανάκη, κόρη του πολιτικού Χριστόφορου Ροδοκανάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Οία Θήρας
μικρογραφία|300px|δεξιά|Η Οία Η Οία είναι παραδοσιακός οικισμός της Σαντορίνης και αποτελεί έδρα της πρώην κοινότητας Οίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε με το Σχέδιο Καποδίστριας. Ονομάζεται και Απάνω Μεριά ή Ανωμεριά και οι κάτοικοι Απανωμερίτες. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού, σε απόσταση 11 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από τα Φηρά και σε υψόμετρο περίπου 121 μέτρων. Με βάση την απογραφή του 2021, ο οικισμός έχει 1141 κατοίκους.
Θεωρείται ως ένα από τα πιο γραφικά μέρη της Ελλάδας, με έντονο παραδοσιακό χαρακτήρα και είναι παγκοσμίως γνωστή για το ηλιοβασίλεμα της.
Ιστορία
Η Οία ήταν μία από τις πέντε καστροπολιτείες, τα επονομαζόμενα "καστέλια", της Σαντορίνης κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας (13ος-16ος αιώνας μ.Χ.) και ονομαζόταν Καστέλι του Αγίου Νικολάου. Η ύπαρξη του καστελιού αναφέρεται ήδη από το 1480. Παραδοσιακά αποτελούσε τόπο καραβοκύρηδων: χαρακτηριστικό είναι ότι το 1890, όταν ο συνολικός πληθυσμός του νησιού ήταν λιγότερος από 2.500 κάτοικοι, στην Οία υπήρχε ένα μικρό ναυπηγείο και 130 πλοία που ανήκαν στους κατοίκους της. Σε αυτόν ακριβώς τον ντόπιο στόλο εμπορικού ναυτικού βασίστηκε η οικονομική άνθιση της Οίας στα τέλη του 19ου αιώνα ως τις αρχές του 20ου, καθώς παράλληλα αυξανόταν το διαμετακομιστικό εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου, ειδικά μεταξύ Ρωσίας και Αλεξάνδρειας. Ωστόσο, η κυριαρχία των ατμόπλοιων επί των ιστιοφόρων και η ταυτόχρονη συγκέντρωση του ναυπηγικού κεφαλαίου στον Πειραιά, αποτέλεσε την απαρχή της σταδιακής πτώσης και ερήμωσης του νησιού.
Οικιστική οργάνωση
μικρογραφία|300px|δεξιά|Άποψη του οικισμού της Οίας Το κλίμα του νησιού, το σεισμογενές περιβάλλον, τα διαθέσιμα υλικά και η τοπογραφία αποτέλεσαν βασικές σχεδιαστικές παραμέτρους του οικισμού. Λόγω της ιδιομορφίας του ηφαιστειακού εδάφους της Σαντορίνης, της ευκολίας εκσκαφής της θηραϊκής γης στις πλαγιές της καλδέρας και στους χείμαρρους, αλλά και της προστασίας του χωριού από τους δυνατούς ανέμους, οι ντόπιοι κάτοικοι της Οίας κατασκεύαζαν υπόσκαφες κατοικίες. Η βασική κατασκευαστική δυσκολία, ακόμα και σήμερα, βρίσκεται στη μεταφορά δομικών υλικών στα βραχώδη σημεία. Ο κυρίαρχος σχεδιαστικός κανόνας ήταν η οικονομία από κάθε άποψη. Έτσι, η ξεχωριστή εργονομική κλίμακα του οικισμού και των κατοικιών ειδικότερα είναι παρόμοια με αυτήν των πλοίων: χαμηλές πόρτες, στενά και απότομα σκαλιά, μικροσκοπικοί εσωτερικοί κι εξωτερικοί χώροι. Ο σεισμός που έγινε το 1956 πραγματοποίησε εκτεταμένες καταστροφές στα γραμμικά υπόσκαφα κτίσματα κατά μήκος της καλδέρας όπου το έδαφος γενικά είναι πιο ασταθές και τμήματα του οικισμού γκρεμίστηκαν προς την θάλασσα της καλδέρας. Μεγαλοπρεπείς ναοί, όπως του Αγίου Γεωργίου και της Παναγιάς της Πλατσανής καταστράφηκαν ολοσχερώς. Τα χωριά εγκαταλείφθηκαν αλλά αναδομήθηκαν σταδιακά για τουριστική χρήση.
Παραδοσιακές κατοικίες
Στην Οία ξεχωρίζουν δύο ειδών παραδοσιακές κατοικίες: οι υπόσκαφες και τα καπετανόσπιτα.
Υπόσκαφες κατοικίες
Η φυσική κλίση, η τραχύτητα του εδάφους και η ανάγκη για εξοικονόμηση υλικού, οδήγησε στη δημιουργία θολωτών σπηλαίων (τα λεγόμενα υπόσκαφα). Τα υπόσκαφα σπίτια είναι σπηλαιοειδείς κατοικίες, τα οποία είναι σκαμμένα μέσα στα ηφαιστειακά πετρώματα, είτε ολόκληρα είτε με πρόσθετα κτιστά τμήματα. και αποτελούσαν παλαιότερα τις κατοικίες των πληρωμάτων των καραβιών. Έχουν πρόσοψη στο επίπεδο της γης και εκμεταλλεύονται τις φυσικές κλιμακώσεις του εδάφους. Τα κτισμένα τμήματα στεγάζονται με θόλους ή σταυροθόλια με ένα είδος χυτής καλουπωτής κατασκευής. Για την κατασκευή τους χρησιμοποιείται η πέτρα του νησιού, κόκκινη ή μαύρη και θηραϊκό χώμα που όταν αναμιγνύεται με τον ασβέστη δίνει ένα πολύ ισχυρό κονίαμα, το αποκαλούμενο θηραϊκό κονίαμα. Ο τρόπος κατασκευής επιτρέπει τη δημιουργία ποικιλίας μορφών με μεγάλη πλαστικότητα. Οι υπόσκαφες κατοικίες είναι άριστες από πλευράς θερμικής απόδοσης, καθώς εξυπηρετούν τόσο το χειμώνα όσο και το καλοκαίρι. Η επιπρόσθετη βοηθητική θέρμανση αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στο να μειώσει την ενοχλητική υγρασία.
Λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους και της στενότητας του χώρου, ο κοινόχρηστος και ο ιδιωτικός χώρος μια οικίας σε ορισμένες περιπτώσεις ταυτίζονται. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η οριζόντια ιδιοκτησία, έτσι ώστε η αυλή της μιας κατοικίας αποτελεί δωμάτιο μιας άλλης, ή κάτω από έναν ελεύθερο/κοινόχρηστο χώρο υπάρχει υπόσκαφη κατοικία. Έτσι, η όψη της κατοικίας προβάλλει 1-2 μέτρα από το έδαφος σε ορθογώνια μορφή έτσι ώστε να γίνεται η προβολή της αυλής της υπερκείμενης κατοικίας.
μικρογραφία|300px|δεξιά|Εξωτερική όψη υπόσκαφης κατοικίας Ένα τυπικό υπόσκαφο σπίτι έχει στενό μέτωπο και μεγάλο βάθος. Ο εξωτερικός τοίχος έχει 2 παράθυρα εκατέρωθεν της πόρτας και ένα παράθυρο-φεγγίτη πάνω από την πόρτα. Τα ανοίγματα αυτά είναι οι μοναδικές είσοδοι φυσικού φωτός και φρέσκου, καθαρού αέρα σε αυτούς τους βαθείς χώρους. Στο μπροστινό μέρος του σπιτιού βρίσκεται η σάλα, πίσω η κρεβατοκάμαρα, ενώ η κουζίνα είναι μια μικρή και χαμηλή γωνιά συνήθως χτιστή με θόλο που επικοινωνεί με τη σάλα. Η τουαλέτα είναι ανεξάρτητη στην αυλή. Ένας διαχωριστικός τοίχος με τομές που μιμούνται τις τομές του εξωτερικού τοίχου χωρίζει τη σάλα από την κρεβατοκάμαρα, έτσι ώστε η κρεβατοκάμαρα να φωτίζεται και να αερίζεται διαμέσου της σάλας. Σε κάθε κτίσμα υπάρχει μια στέρνα συλλογής του βρόχινου νερού και κανάλια που οδηγούν τα νερά της βροχής στη στέρνα, τα οποία ονομάζονται "κοντούτα".
Καπετανόσπιτα
Σε αντίθεση με τα υπόσκαφα που ήταν οι κατοικίες των πληρωμάτων, τα καπετανόσπιτα ή αλλιώς καραβοκυραίικα ήταν οι κατοικίες των πλοιοκτητών. Τα κτίσματα αυτά έχουν αυστηρή γεωμετρική λιτότητα στην όψη τους και έχουν επενδύσεις με λαξευμένο κόκκινο πορί και με πιλάστρα. Ως στέγη χρησιμοποιούνται μοναστηριακοί θόλοι, "σκάφες" και σταυροθόλια, με επιρροή κυρίως από τη βενετσιάνικη και τη νεοκλασική αρχιτεκτονική.
Αναφορές
3.,,,,, Απόσπασμα από Θεοδωράκη-Πάτση Τζούλια, Το αποτύπωμα της νοηματικής εξέλιξης του τόπου, Αθήνα, 2008
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Αλφάβητο
thumb|440x440px|Η κατανομή των συστημάτων γραφής σήμερα Αλφάβητο είναι ένα σύστημα γραφής που γράφεται με σύμβολα τα οποία εικονίζουν τους στοιχειώδεις, τους απλούστατους ήχους (ή αλλιώς τους φθόγγους), της γλώσσας. Κάθε φθόγγος έχει ένα ιδιαίτερο σύμβολο και κάθε σύμβολο παριστάνει γενικά έναν φθόγγο. Οι φθόγγοι προκύπτουν από την ανάλυση των ήχων των συλλαβών στους υποκείμενους στοιχειώδεις συστατικούς τους ήχους. Κάθε γλώσσα περιλαμβάνει μικρό αριθμό φθόγγων. Τα σύμβολα γραφής ονομάζονται γράμματα, ψηφία ή χαρακτήρες. Στην αλφαβητική γραφή οι συλλαβικοί ήχοι αποδίδονται ως συνδυασμός των συμβόλων των φθόγγων από τη συνεκφορά των οποίων σχηματίζονται. Η σειρά των συμβόλων αντιστοιχεί στη σειρά εκφοράς τους. Οι λέξεις αποδίδονται ως διαδοχή συμπλεγμάτων συμβόλων κάθε ένα από τα οποία αποδίδει μια συλλαβή της λέξης. Το πρώτο συλλαβικό σύμπλεγμα συμβόλων αποδίδει την πρώτη συλλαβή, το δεύτερο τη δεύτερη κ.ο.κ. Το αλφάβητο αποτελεί ένα πλήρως αναλυτικό μοντέλο αντίληψης και γραπτής απόδοσης του προφορικού λόγου.
Η λέξη αλφάβητο δημιουργήθηκε από το όνομα των δύο πρώτων γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου, τα οποία με τη σειρά τους προέρχονται από τις ονομασίες των αντίστοιχων γραμμάτων του φοινικικού αλφαβήτου(άλεφ, μπετ). Πιθανώς ο όρος πλάστηκε αρχικά στη λατινική γλώσσα (alphabetum). Κατά το λεξικό Ουέμπστερ ο λατινικός όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη αλφάβητος (η). Η λέξη αλφάβητο πέρασε στη γραπτή αγγλική γλώσσα το 1513 ως alphabet.
Η δημιουργία της αλφαβητικής γραφής
Στο συνήθη λόγο οι φθόγγοι δεν εκφέρονται αυτόνομα, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο. Όταν προφέρουμε τον ήχο [πα] συνεκφέρουμε τους ήχους των φθόγγων [π] και [α]. Ο ήχος [πα] είναι συλλαβικός ήχος. Οι συλλαβικοί ήχοι είναι οι ελάχιστοι ήχοι που στο συνήθη λόγο εκφέρονται αυτόνομα. Εξ αιτίας αυτού του γεγονότος οι άνθρωποι θεωρούσαν τους συλλαβικούς ήχους ως απλούς ήχους. Η κατανόηση του γεγονότος ότι οι συλλαβικοί ήχοι είναι σύνθετοι ήχοι και η ανάλυσή τους στους φθογγικούς ήχους από τους οποίους συντίθενται, αποτέλεσε την ανακάλυψη του αλφαβήτου των απλούστατων στοιχειωδών ήχων της γλώσσας. Η απόδοση σε κάθε φθογγικό ήχο ενός ιδιαιτέρου συμβόλου αποτέλεσε την επινόηση του αλφαβήτου. Η τεχνική της απόδοσης γραπτών συμβόλων σε γλωσσικούς ήχους, τεχνική που είχε εισαχθεί από τους Σουμέριους και είχε οδηγήσει στη δημιουργία των συλλαβικών συστημάτων γραφής, οδήγησε τελικά στη δημιουργία της αλφαβητικής γραφής. Η ανακάλυψη των φθόγγων και η επινόηση του αλφαβήτου έγιναν ταυτόχρονα και μια μόνο φορά. Το αλφάβητο μεταφέρθηκε εύκολα σε πολλούς λαούς με διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες.
Το ποια σύμβολα χρησιμοποιούνται σε ένα αλφάβητο δεν έχει σημασία. Για τα σύμβολα αυτά το μόνο που απαιτείται είναι να γράφονται εύκολα, να αναγνωρίζονται εύκολα και να μην προκαλούν σύγχυση ή αμφιβολία στον αναγνώστη. Η χρήση όμως των ίδιων γραμμάτων με παρόμοιο τρόπο για τη γραφή διαφορετικών γλωσσών, διευκολύνει την επαφή μεταξύ ανθρώπων που δεν μιλούν την ίδια γλώσσα. Είναι ευκολότερο το να μάθει κάποιος μια ξένη γλώσσα όταν η γλώσσα αυτή γράφεται με τα γράμματα που γράφεται και η δική του. Σε πολλές εκφράσεις ο όρος αλφάβητο σημαίνει απλά το σύνολο των γραμμάτων που χρησιμοποιούνται για τη γραφή της γλώσσας. Με αυτήν την έννοια σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες χρησιμοποιείται σήμερα το λατινικό αλφάβητο. Ορθότερη όμως θα ήταν η διατύπωση ότι σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές γλώσσες χρησιμοποιούνται λατινικά ψηφία ή λατινικά γράμματα ή λατινικοί χαρακτήρες. Το γράμμα R διαβάζεται αλλιώς στα γαλλικά, και αλλιώς στα ισπανικά και επομένως, το γαλλικό και το ισπανικό αλφάβητο δεν είναι ίδια.
Οι φθόγγοι αναλόγως του τρόπου εκφοράς τους διακρίνονται σε φθόγγους-σύμφωνα και σε φθόγγους-φωνήεντα. Στην ελληνική γλώσσα οι συλλαβές σχηματίζονται με σύμφωνα και ένα φωνήεν ή μόνο με ένα φωνήεν. Τα φωνήεντα επομένως εκφέρονται άλλοτε ως ήχοι συστατικοί του ήχου μιας συλλαβής, δηλαδή ως φθογγικοί ήχοι και άλλοτε ως ήχοι ανεξάρτητοι από άλλους ήχους δηλαδή ως συλλαβικοί ήχοι. Στη Γραμμική Β (συλλαβική γραφή της μυκηναϊκής ελληνικής γλώσσας) εχρησιμοποιούντο ιδιαίτερα σύμβολα για τα φωνήεντα μόνον όμως όταν τα φωνήεντα αποτελούσαν ολοκληρωμένο συλλαβικό ήχο. Για παράδειγμα στη λέξη μανία για το τελευταίο [α] θα εχρησιμοποιείτο το σύμβολο του συλλαβικού ήχου [α] ενώ το [α] της συλλαβής [μα] δεν θα αναγνωριζόταν ως ιδιαίτερος ήχος και δεν θα συμβολιζόταν με ιδιαίτερο σύμβολο. Θα εχρησιμοποιείτο ένα σύμβολο για ολόκληρη τη συλλαβή [μα] Οι Μυκηναίοι Έλληνες δεν είχαν αναγνωρίσει τα φωνήεντα ως ήχους που αποτελούσαν μέρος του ήχου των συλλαβών. Δεν είχαν αναγνωρίσει τους φθογγικούς ήχους και φυσικά ούτε τα φωνήεντα ως φθογγικούς ήχους. Στις σημιτικές γλώσσες μια συλλαβή μπορεί να σχηματισθεί από σύμφωνα και φωνήεντα ή και μόνο από σύμφωνα, ένα ή περισσότερα. Έτσι τα σύμφωνα αποτελούν άλλοτε συλλαβικούς και άλλοτε φθογγικούς ήχους.
Τα πλεονεκτήματα της αλφαβητικής γραφής
Σε ένα πλήρως λεξιγραφικό σύστημα γραφής τα σύμβολα παριστάνουν τις λέξεις. Τόσα σύμβολα όσα και οι λέξεις. Σε ένα συλλαβικό σύστημα, τα σύμβολα (συλλαβογράμματα) εικονίζουν τις συλλαβές των λέξεων. Μια λέξη παριστάνεται και αναγνωρίζεται ως μία ομάδα διαδοχικών συλλαβών. Στο αλφαβητικό σύστημα τα σύμβολα παριστάνουν τους φθόγγους. Οι συλλαβές παριστάνονται και αναγνωρίζονται ως ομάδες φθόγγων και οι λέξεις ως ομάδες διαδοχικών συλλαβών. Σε μια γλώσσα με 20 σύμφωνα και 7 φωνήεντα απαιτούνται 27 σύμβολα για τη δημιουργία αλφαβητικής γραφής. Για τη δημιουργία πλήρους συλλαβικής γραφής θα απαιτούντο 20Χ7=140 σύμβολα για τις συλλαβές του τύπου (σύμφωνο-φωνήεν) και πολύ περισσότερα σύμβολα για τις συλλαβές άλλου τύπου. Σε ένα λεξισυλλαβικό σύστημα θα χρειάζονταν σύμβολα για όλες τις συλλαβές και επιπλέον για όλες τις λέξεις που θα γράφονταν με ιδιαίτερο σύμβολο. Μικρός αριθμός συμβόλων απαιτείται και στα συλλαβικού τύπου συστήματα γραφής στα οποία συλλαβές που διαφέρουν μόνο κατά το φωνήεν τους παριστάνονται με το ίδιο σύμβολο καθώς και στα συμφωνογραφικά συστήματα γραφής. Σε αυτά τα συστήματα όμως είναι αμφίβολο το ποια λέξη παριστάνεται με συγκεκριμένη διατεταγμένη ομάδα συμβόλων.
26 (αριθμός)
Το 26 (είκοσι έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 25 και πριν από το 27. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 26:2 = 13, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 26 συμβολίζεται ως XXVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΚϚ´ ή κς΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Αλφάβητο
Τα πλεονεκτήματα της αλφαβητικής γραφής
Τα πλεονεκτήματα των αλφαβητικών γραφών οφείλονται στον υψηλό βαθμό προσαρμοστικότητάς τους, στην οικονομικότητά τους (περιλαμβάνουν μικρό αριθμό συμβόλων), στην πληρότητά τους (παρέχουν δυνατότητα εύκολης γραπτής απόδοσης οποιασδήποτε λέξης) και στη σαφήνεια και ακρίβεια που εξασφαλίζουν στα γραπτά κείμενα (κάθε λέξη διαβάζεται εύκολα και μονοσήμαντα). Κατέστησαν έτσι εύκολο το να γίνει η ικανότητα γραφής και ανάγνωσης κτήμα κάθε ανθρώπου από την παιδική ηλικία, γεγονός που είχε μεγάλες επιπτώσεις και στη γενίκευση της χρήσης της γραφής και στην εξέλιξη του πολιτισμού.
26 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Αλφάβητο
Η ιστορία του αλφαβήτου
Η δημιουργία των πλήρως αλφαβητικών γραφών είναι αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορικής εξέλιξης των συστημάτων γραφής που ολοκληρώνεται ουσιαστικά με την επινόηση του ελληνικού αλφαβήτου. Κάθε σύστημα γραφής που δημιουργήθηκε, οφείλει κάτι σε όλα τα προηγούμενά και πολλά στα αμέσως προηγούμενά του.
Αρχαίες ελληνικές παραδόσεις για την προέλευση του αλφαβήτου
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν διάφορους μύθους για το ποιος δημιούργησε το πρώτο αλφάβητο: Η Αθηνά, ο Προμηθέας, ο Ορφέας, οι Μούσες, ο Κέκροπας, ο Σίσυφος, ο Φοίνιξ και η κόρη του Ακταίωνα. Στη γραπτή παράδοση, υπάρχουν οι εξής εκδοχές. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο Πλίνιο, ο Επιγένης υποστήριζε ότι η γραφή ήταν γνωστή στους Ασσύριους 720.000 χρόνια πριν από την εποχή του. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι Αιγύπτιοι δέχτηκαν τη γραφή ως δώρο του θεού Θωθ (αντίστοιχος του ελληνικού Ερμή), ο οποίος δημιούργησε τα γράμματα του αλφαβήτου. Ο Αντικλείδης υποστήριξε επίσης την ανακάλυψη του αλφαβήτου από τους Αιγυπτίους και συγκεκριμένα από κάποιον Μένωνα που έδρασε δεκαπέντε χρόνια πριν τον Φορωνέα, γιο του Ινάχου. Ο Θεόκριτος λέει ότι τα γράμματα τα δίδαξε στους γεροντότερους ο Λίνος, ενώ ο Διόδωρος και ο Ηρόδοτος λένε ότι τα γράμματα τα έφερε από τη Φοινίκη ο Κάδμος. Σύμφωνα με τον Πυθόδωρο, ο Δαναός έφερε τα γράμματα, πριν από τον Κάδμο, από τη Φοινίκη. Άλλοι λένε ότι ο Κάδμος από τη Μίλητο επινόησε το ελληνικό αλφάβητο, ενώ κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι αυτός επινόησε μόνον τα γράμματα Θ, Φ και Χ και πως οι τρεις Μοίρες δημιούργησαν τα γράμματα Α, Β, Η, Τ, Ι και Υ. Ο Σιμωνίδης λέγεται ότι πρόσθεσε τα γράμματα Ζ, Ξ, Θ, Φ, Χ, Ε, Ο, Υ, Η και Ω στο ελληνικό αλφάβητο και ο Επίχαρμος ανακάλυψε τα γράμματα Π, Ζ, Ξ, Ψ, Θ, Φ και Χ. Κατά έναν άλλο μύθο, τα γράμματα «έπεσαν» από τον ουρανό στην «πόλη του Φοίνικα» κοντά στην Έφεσο ενώ ο Δοσιάδης ισχυριζόταν ότι τα ανακάλυψαν οι κάτοικοι της αρχαίας Κρήτης. Μερικοί αρχαίοι σχολιαστές υποστήριξαν ότι η γραφή ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες από την εποχή του Βελλεροφόντη, ίσως και ενωρίτερα, αφού αυτός μετέφερε επιστολή του Πρωτέα στον βασιλιά της Λυδίας.
Τα πρώτα βήματα: Σφηνοειδής γραφή, πρωτοσημιτικό, και φοινικικό αλφάβητο
Με το πρώτο σύστημα γραφή να είναι η σφηνοειδής γραφή, ο τόπος προέλευσης του πρώτου αλφαβήτου, το οποίο αποκαλείται πρωτοσημιτικό είναι η περιοχή της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται από τη χερσόνησο του Σινά μέχρι τη βόρειο Συρία Για τον ακριβέστερο εντοπισμό του τόπου προέλευσης έχουν προταθεί, ανεπιτυχώς, διάφορες θεωρίες αλλά, προς το παρόν, πιο πιθανή φαίνεται η υπόθεση του Χανς Γιένσεν (Hans Jensen, 1969) ο οποίος προτείνει την ταυτόχρονη ανάπτυξη ανταγωνιστικών συστημάτων γραφής στην Παλαιστίνη και τη Συρία, στις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ., τα οποία άλλοτε εξελίχθηκαν ανεξάρτητα και άλλοτε αλληλoεπηρεάστηκαν κατά διάφορους βαθμούς. Το πρωτοσημιτικό αλφάβητο ήταν συμφωνογραφικό: τα σύμβολά του παρίσταναν μόνο τα σύμφωνα και ο αναγνώστης φανταζόταν τα μεσολαβούντα φωνήεντα. Αποτελούσε σαφή πρόοδο σε σχέση με τις συλλαβικές γραφές, διότι το κάθε σύμβολό του δεν αντιστοιχούσε σε συλλαβή, αλλά σε φθόγγο. Με τον τρόπο αυτόν απαιτούνταν πολύ λιγότερα σύμβολα (ένα για κάθε σύμφωνο και όχι ένα για κάθε πιθανό συνδυασμό συμφώνου-φωνήεντος). Παραλλαγή αυτού του αλφαβήτου είναι το βορειοσημιτικό (φοινικικό).
Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τις ευρωπαϊκές γλώσσες, στις σημιτικές γλώσσες η νέα γραφή δεν δημιουργούσε ιδιαιτέρως μεγάλη δυσκολία στην ανάγνωση. Στις σημιτικές γλώσσες φωνήματα που διαφέρουν μόνο κατά το φωνήεν τους οδηγούν συνήθως σε διαφορετικούς γραμματικούς τύπους της ίδιας βασικά γλωσσικής έννοιας και σπανίως μόνο σε ριζικά διαφορετική έννοια. Για παράδειγμα η λέξη κτμπ μπορεί να είναι κατάμπ =(αυτός) έγραψε, κατάμπι = έγραψα, κατέμπου = έγραψαν, κετόμπ = γράφω, κοτέμπ = γραφή ή κατούμπ = γράφεται. Έτσι η δυσκολία της ανάγνωσης  εντοπιζόταν κυρίως στην αναγνώριση του γραμματικού τύπου της λέξης και στην ανάγνωση άγνωστων  ή  νέων λέξεων. Το γεγονός αυτό δεν διευκόλυνε μεταξύ άλλων τη δημιουργία και εισαγωγή νέων λέξεων και νέων ειδικότερων όρων. Οι περισσότεροι χαρακτήρες των σημερινών αλφαβητικών γραφών έλκουν την καταγωγή τους, κυρίως μέσω του αραμαϊκού και του ελληνικού αλφαβήτου, από τα σύμβολα της φοινικικής γραφής.
Το 1952, ο ιστορικός Ίγκνας Γκελμπ υποστήριξε ότι το αρχαιοελληνικό αλφάβητο χρησιμοποιεί μεν φοινικικούς χαρακτήρες αλλά είναι το πρώτο πραγματικό αλφάβητο (δηλ. γράμμα=φθόγγος) ενώ το φοινικικό και τα άλλα σημιτικά αλφάβητα που προηγήθηκαν είναι συλλαβάρια (στα συλλαβάρια, κάθε χαρακτήρας αντιπροσωπεύει συγκεκριμένο συνδυασμό συμφώνου-φωνήεντος, δηλαδή συλλαβή). Η θέση αυτή στηρίχτηκε στην απουσία φωνηέντων, πλην ειδικών περιπτώσεων, στα σημιτικά αλφάβητα. Η άποψη αυτή έχει δεχτεί έντονη κριτική τα τελευταία χρόνια, ως μη λαμβάνουσα υπόψη την ιδιαιτερότητα των συμφώνων στις σημιτικές γλώσσες, μαζί με άλλα επιχειρήματα. Σύμφωνα με τον διακεκριμένο γλωσσολόγο και παλαιογράφο Ντέιβιντ Ντίρινγκερ: Μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι, επειδή η βορειοσημιτική γραφή δεν περιέχει φωνήεντα, δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματικό αλφάβητο. Κατ' αυτούς, μόνο οι Έλληνες δημιούργησαν αλφαβητική γραφή. Αυτή η άποψη είναι λανθασμένη. Η βορειοσημιτική γραφή ήταν, από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής της, πραγματικό αλφάβητο, τουλάχιστον για τους Σημίτες. Δεν ήταν τέλεια. Αλλά κανένα αλφάβητο δεν έχει φτάσει, ακόμη, την τελειότητα.
Εκτός αυτού, πέντε αιώνες πριν το ελληνικό αλφάβητο, τρία μακρά και βραχέα φωνήεντα, τα /a, /i, /u υπήρχαν ήδη στο σφηνοειδές σημιτικό αλφάβητο της Ουγκαρίτ, πράγμα που δείχνει ότι οι Έλληνες απλά βελτίωσαν σημαντικά μια ήδη υπάρχουσα ιδέα.
Το τελικό βήμα: Το ελληνικό αλφάβητο
thumb|250px|Διακόσμηση κεραμικού με το αλφάβητο (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα, Νο 9146) Το δεύτερο σε χρονολογική σειρά επίτευγμα το πραγματοποίησαν οι αρχαίοι Έλληνες δημιουργώντας, με βάση το φοινικικό αλφάβητο, πιθανώς μεταξύ του 1000 και του 900 π.Χ., το πρώτο αλφάβητο που περιείχε σύμβολα και για τα φωνήεντα. Το αλφάβητο αυτό αποτελούσε πλήρη πίνακα των στοιχειωδών ήχων της γλώσσας του. Για την καταγραφή των ήχων χρησιμοποίησαν τα φοινικικά γράμματα αλλάζοντάς τους τη χρήση, ώστε να αποδοθούν και τα φωνήεντα. Σε αυτό συνέτεινε το γεγονός ότι μια συμφωνογραφική γραφή ήταν μεν αρκετή για να αποδώσει σημιτικές γλώσσες, όχι όμως και ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, στις οποίες οι μεταβολές των φωνηέντων έχουν μεγάλη σημασία κατά την κλίση των ονομάτων και των ρημάτων.
Οι Έλληνες είχαν επί μακρόν επαφές με τους Φοίνικες, είχαν γνωρίσει τη φοινικική γραφή και πρέπει να είχαν εκτιμήσει την ευκολία γραφής με τον φοινικικό τρόπο. Τον φοινικικό τρόπο γραφής, τον γνώριζαν επί δύο τουλάχιστον αιώνες πριν την επινόηση του ελληνικού αλφαβήτου και δεν δοκίμασαν ποτέ να τον υιοθετήσουν. Η συλλαβογραφική Γραμμική Β των μυκηναϊκών χρόνων, η οποία μόνο κατά προσέγγιση μπορούσε να αποδώσει την ελληνική, φαίνεται ότι είχε ξεχαστεί και αυτό ήταν ευτύχημα. Χωρίς προκαταλήψεις οι ελληνικές κοινότητες αναζήτησαν ένα κατάλληλο σύστημα γραφής. Όταν σε μιαν ελληνική κοινότητα επινοήθηκε ένα τέτοιο σύστημα γραφής, όλες οι κοινότητες το υιοθέτησαν αποφασιστικά. Η υιοθέτηση αυτή ολοκληρώθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα. Βαθμιαία άλλαξε και ο τρόπος γραφής των γραμμάτων.
Σύμφωνα και φωνήεντα μαζί στο ελληνικό αλφάβητο, δημιούργησαν ένα σύστημα γραφής οικονομικό (λίγα σύμβολα) και ταυτόχρονα σαφές (κάθε λέξη είχε μοναδική ανάγνωση). Ο νέος τρόπος γραφής έδωσε τη δυνατότητα ακριβούς και εύκολης γραπτής απόδοσης οποιασδήποτε γλωσσικής έκφρασης και οποιασδήποτε λεκτικής έννοιας. Ήταν κατάλληλος για όλες τις χρήσεις και ήταν εύκολο να προσαρμοσθεί σε όλες σχεδόν τις γλώσσες. Έδωσε έτσι στη γραφή οικουμενική διάσταση.
Αν και το σημαντικότερο βήμα για την εξέλιξη των συστημάτων γραφής μπορεί να ήταν η ιδέα των Σουμερίων να αποδοθούν γραπτά σύμβολα όχι σε λεκτικές έννοιες αλλά σε γλωσσικούς ήχους, η ολοκλήρωση αυτής της εξέλιξης με την εισαγωγή των φωνηέντων στην αλφαβητική γραφή αποτέλεσε  μείζον γεγονός στην ιστορία του πολιτισμού. Η αναγέννηση των γραμμάτων και των επιστημών, μετά τον δυτικό Μεσαίωνα, διευκολύνθηκε σημαντικά από τη μελέτη γραπτών Ελλήνων και Λατίνων διανοητών, ποιητών, δραματουργών, ιστορικών και γραμματικών. Επίσης, το εύκολο της ανάγνωσης που εξασφαλίζει η αλφαβητική γραφή αποτελούσε προϋπόθεση για τη γενικευμένη και σε μεγάλη κλίμακα χρήση της τυπογραφίας.
Ο Έρικ Χάβελοκ έχει υποστηρίξει ότι η χρήση του αλφαβήτου μετασχημάτισε σε βάθος αρχικά την ελληνική και τελικά τη δυτική σκέψη και αντίληψη των πραγμάτων και αποτέλεσε έτσι έναν αποφασιστικό συντελεστή της ανάπτυξης των επιστημών και της πολιτισμικής ανάπτυξης της Δύσης. Ο Μάρσαλ ΜακΛούχαν έχει περιλάβει την επινόηση του φωνητικού αλφαβήτου από τους Έλληνες, στις τρεις βασικές τεχνολογικές καινοτομίες των ιστορικών χρόνων.
Τα σημερινά αλφάβητα όλων των ευρωπαϊκών γλωσσών συνδέονται άμεσα ή έμμεσα, μέσω του ετρουτσκικού, του λατινικού και του γλαγολιτικού-κυριλλικού αλφαβήτου, με το ελληνικό αλφάβητο. Ο αλφαβητικός τρόπος γραφής παραμένει επί 3000 χρόνια αναντικατάστατο μέσο έκφρασης και επικοινωνίας.
Περιορισμοί στη χρήση και ειδική χρήση της αλφαβητικής γραφής
Αναφέρεται ότι η αλφαβητική γραφή είναι πρακτικά αδύνατο να αντικαταστήσει την κινεζική γραφή εξ αιτίας του μεγάλου αριθμού ομόηχων μονοσύλλαβων λέξεων που περιλαμβάνονται στις κινεζικές γλώσσες. Δεν αναφέρεται ο αριθμός ή το ποσοστό των λέξεων για τις οποίες υπάρχει ομόηχη λέξη με άλλη έννοια. Αν το φαινόμενο έχει μεγάλη έκταση τότε μια γραφή που θα βασίζεται στην απεικόνιση αποκλειστικά του ήχου και όχι της έννοιας των λέξεων θα μπορούσε να δυσκολέψει την κατανόηση ενός γραπτού κειμένου.
Στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα (άρθρο Language) αναγράφεται ότι παρά το ότι οι Κινέζοι του βορρά, που μιλούν την μανδαρίνικη κινεζική, δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ομιλητές της καντονέζικης κινεζικής που χρησιμοποιείται στο νότο, οι Κινέζοι του βορρά και οι Κινέζοι του νότου χρησιμοποιούν τα ίδια σύμβολα για τις ίδιες έννοιες και μπορούν να επικοινωνήσουν γραπτώς χωρίς κανένα πρόβλημα. Είναι κάτι ανάλογο με το ό,τι συμβαίνει με τα ιδεογραφικά σύμβολα των αριθμών 0, 1, 2, 3, κλπ. Κατανοούνται παντού κατά τον ίδιο τρόπο, διαβάζονται όμως σε κάθε χώρα διαφορετικά. Γραφές που απεικονίζουν τους ήχους της γλώσσας, όπως οι αλφαβητικές, δεν είναι δυνατόν να δώσουν ενοποιημένη γραφή για δύο ουσιαστικά διαφορετικές γλώσσες.
Το 1958 εισήχθη ένα σύστημα μεταγραφής της κινεζικής με λατινικούς χαρακτήρες, όχι για να αντικαταστήσει τη χρησιμοποιούμενη δύσκολη στη γραφή και στην ανάγνωση λεξισυλλαβική κινεζική γραφή αλλά για την καταγραφή του ήχου ενός πολύ μεγάλου αριθμού συμβόλων γραφής σε λεξικά.
Οι αλφαβητικές γραφές σήμερα
Υπάρχουν οι εξής τύποι αλφαβήτων σε χρήση:
Σημειώσεις
1.Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τόμος 19, σελίδες 210 (πίνακας) και 211 - Εγκυκλοπαίδεια "Britannica" 2007, άρθρα "alphabet" και "writing" -  Henriette Walter, "Η Περιπέτεια των Γλωσσών της Δύσης", 1997 στα γαλλικά και 2004 στα ελληνικά, σελίδα 41
Ζερμαίν Ντυλάκ
Η Ζερμαίν Ντυλάκ (γαλλικά: Germaine Dulac), (1882 - 1942) ήταν Γαλλίδα σκηνοθέτρια, θεωρητικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος και κριτικός.
Βιογραφία
Η Ζερμαίν Ντυλάκ γεννήθηκε στην Αμιένη στις 17 Νοεμβρίου 1882. Το πατρικό της όνομα ήταν Σαρλότ Ελιζαμπέτ Ζερμαίν Σαισέ-Σνάιντερ και μετακόμισε στο Παρίσι σε παιδική ηλικία. Λίγα χρόνια μετά το γάμο της το 1905 με τον μηχανικό-μυθιστοριογράφο Αλμπέρ Ντυλάκ, ξεκίνησε δημοσιογραφική καριέρα. Ως μία από τις κορυφαίες ριζοσπάστριες φεμινίστριες της εποχής της, ήταν συντάκτης του περιοδικού La Française, οργάνου του γαλλικού κινήματος υπέρ της ψηφοφορίας των γυναικών. Σύντομα ενδιαφέρθηκε για τον κινηματογράφο ως μορφή τέχνης. Το 1915, με τη βοήθεια του συζύγου της ίδρυσε μια μικρή εταιρεία παραγωγής, τη Delia Film, και σκηνοθέτησε μερικά εμπορικά έργα πριν στραφεί προς τον αβαντγκάρντ κινηματογράφο με την ομάδα των ιμπρεσιονιστών σκηνοθετών μαζί με τους Αμπέλ Γκανς, Λουί Ντελύκ, Μαρσέλ Λ'Ερμπιέ και Ζαν Επστάιν. Χρονολογικά, ήταν η δεύτερη γυναίκα σκηνοθέτις του γαλλικού κινηματογράφου, μετά την Αλίς Γκι, σύγχρονη του Ζωρζ Μελιές.
Η πιο γνωστή χαρακτηριστική ταινία της σήμερα είναι η ιμπρεσιονιστική La Souriante Madame Beudet (Η χαμογελαστή κυρία Μπεντέ, 1922/23) και για το σουρεαλιστικό πείραμά της La Coquille et le Clergyman (Το κοχύλι και ο κληρικός, 1928). Στις ταινίες της, καθώς και στο θεωρητικό έργο της, ο στόχος της ήταν ο «αγνός» κινηματογράφος, απαλλαγμένος από οποιαδήποτε επιρροή από τη λογοτεχνία, το θέατρο ή τις άλλες εικαστικές τέχνες.
Μετά την έλευση του ηχητικού κινηματογράφου από τη δεκαετία του 1930, η σκηνοθετική καριέρα της άρχισε να φθίνει και πέρασε την τελευταία δεκαετία της ζωής της εργαζόμενη σε ειδησεογραφικά δελτία για τις εταιρείες των Σαρλ Πατέ και Λεόν Γκωμόν.
Πέθανε στις 20 Ιουλίου 1942 στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι κινηματογραφιστές Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Φίτζι
Τα  Φίτζι (αγγλικά: Republic of Fiji, φιτζιανά: Matanitu ko Viti, φίτζι χίντι: फ़िजी, επίσημα: Δημοκρατία των Φίτζι) είναι νησιωτικό κράτος με συνολική έκταση 18.270 τ.χλμ. και πληθυσμό 893.468 κατοίκους (162η στον κόσμο), σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021. Περιλαμβάνει 322 νησιά, εκ των οποίων τα 106 κατοικούνται μόνιμα και 522 νησίδες. Στα δύο μεγαλύτερα νησιά, ζει το 87% του πληθυσμού. Κυριότερες νήσοι είναι το Βίτι Λέβου (Viti Levu), έκτασης 10.388 τ.χλμ και το Βανούα Λέβου (Vanua Levu) με έκταση 5.500 τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σούβα που βρίσκεται στη νότια ακτή του Βίτι Λέβου.
Λουίτζι Ντι Μπιάτζο
Ο Ντι Μπιάτζο γεννήθηκε στη Ρώμη και ξεκίνησε την καριέρα του στην Λάτσιο. Επαγγελματικά έπαιξε για την Λάτσιο (1988-89), Μόντσα (1989-92), Φότζια (1992-95), ΑΣ Ρόμα (1995-99), Ίντερ (1999-2003), και Μπρέσια (2003-2006). Παρόλο που έπαιξε για πολλά χρόνια σε υψηλό επίπεδο με τις Ρόμα και Ίντερ δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Έκανε 31 εμφανίσεις με την εθνική Ιταλίας, σκοράροντας δύο γκολ. Έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1998 και 2002, καθώς και στο Euro 2000, όπου εκτέλεσε ένα πέναλτι εναντίον της Ολλανδίας και σκόραρε εναντίον της Σουηδίας.
Φίτζι
Ετυμολογία
Το κύριο νησί των Φίτζι ονομάζεται Βίτι Λέβου και από αυτό προέρχεται η ονομασία "Fiji", που αποτελεί προφορά των κατοίκων των γειτονικών νησιών, Τόνγκα. Ειδικότερα, οι Φιτζιανοί εντυπωσιάστηκαν για πρώτη φορά από τους Ευρωπαίους με τα κείμενα που έγραφαν τα μέλη των αποστολών στα εξερευνητικά ταξίδια του Τζέιμς Κουκ. Οι περιγραφές έκαναν λόγο για επικίνδυνους πολεμιστές και άγριους κανιβάλους, τους ναυπηγούς των καλύτερων σκαφών στον Ειρηνικό, όχι όμως και για σπουδαίους ναυτικούς. Ήταν αξιοσέβαστοι μεταξύ των Τονγκανών. Την πατρίδα τους την ονόμαζαν Viti, όμως οι Τονγκανοί την ονόμαζαν Fisi και αυτό προέρχεται από την ξένη προφορά, Fiji, που χρησιμοποίησε επίσημα πρώτος ο πλοίαρχος Κουκ.
Λουίτζι Ντι Μπιάτζο
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελπίδων Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Φότζια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α