cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κερκυραϊκός Γ.Σ.
Β παγκόσμιος πόλεμος
Η έναρξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και η κατάληψη της Κέρκυρας από τους Ιταλούς νέκρωσε την αθλητική κίνηση. Το 1941 το γυμναστήριο επιτάχθηκε για δεύτερη φορά για να γίνει γυμναστικό ίδρυμα της "Ιταλικής Φασιστικής Νεολαίας". Οι δύο καταλήψεις του γυμναστηρίου έφεραν πολλές φθορές και καταστροφές στο κτήριο και στα όργανα. Δύο χρόνια μετά, λίγο πριν τον εμπρησμό της Κέρκυρας από τους γερμανούς, με επικεφαλής τον Μαρίνο Καχρίλα και μερικά ακόμα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και αθλητών, μεταφέρονται στα υπόγεια του δημοτικού θεάτρου, ότι μπορούν, κυρίως έπιπλα, γυμναστικά όργανα, έγγραφα αρχείου, κύπελλα και άλλα. Από τον εμπρησμό διασώθηκε μόνο η πρώτη σημαία του συλλόγου και μερικά κύπελλα. Το αρχείο του συλλόγου καταστράφηκε ολοσχερώς. Το γυμναστήριο επίσης χρησιμοποιήθηκε για διανομή παιδικών συσσιτίων και για τη φιλοξενία πυροπαθών.
Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια
Τα επόμενα χρόνια παρά τα οικονομικά προβλήματα και τα προβλήματα σε αθλητικούς χώρους ο Κερκυραϊκός συνεχίζει την παρουσία του. Ξεχωρίζει ο Λουκιανός Ζαμίτ σε πολλά αθλήματα του στίβου αλλά κυρίως σε δρόμους μικρών και μεσαίων αποστάσεων. Επιτυχίες είχε και σε πανελλήνιους αγώνες στην Αθήνα.
Γενικότερα υπάρχει μια ανάπτυξη στα αθλήματα του στίβου αλλά και στα ομαδικά. Διοργανώνονται αγώνες στίβου με κυριότερους τα Νικολαίδεια.
Δεκαετία 60
Αθλητές του Κερκυραϊκού φτάνουν στις εθνικές ομάδες και έχουν διάφορες επιτυχίες. Το ίδιο συμβαίνει και στα ομαδικά αθλήματα του μπάσκετ και του κρίκετ.
Οι Άλκης Μαυρομάτης και Βίκτωρας Σγουρόπουλος αποτέλεσαν την ψυχή του συλλόγου για πολλά χρόνια. Σπουδαία θεωρείται και η συμβολή των Σπύρου Φαναριώτη, Αθηναγόρα Αλαμάνου, Σταύρου Μπούζιου, Τσιντή, Βεατρίκης Ζερβού και Λέλας Πασιά. Ο μπασκετμπολίστας Χριστόφορος Κρητικός αφού έφυγε για τη Νότια Αφρική, διακρίθηκε στο πρωτάθλημα βγαίνοντας πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίχτης. Από το τμήμα μπάσκετ ξεχώρισαν ακόμα οι Σπύρος Χρήστου, Γιώργος Κρητικός που πήγε στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, ο Σπύρος Ιωάννου, ο Κώστας Μπάκος, ο Άκης Ιωάννου που πήγε στη Νήαρ Ήστ, ο Άλκης Τσίτσος που πήγε στην ΑΕΚ, ο Νίκος Χονδρογιάννης που πήγε στο Περιστέρι.
Δεκαετίες 70-80-90
Ο Σπύρος Κοντοσώρος φτάνει να αγωνιστεί στους ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου το 1972. Επίσης κάτοχου του ευρωπαϊκού κυπέλλου, μεσογειονίκη, βαλκανιονίκη και πανελληνιονίκη.
Το τμήμα μπάσκετ ανδρών φτάνει στη Β΄ εθνική ενώ των γυναικών παίζει στην Α΄ εθνική.
Διοικητικά μέλη που ξεχώρισαν για την προσφορά τους στον σύλλογο είναι Γεώργιος Καλογερόπουλος, Θεόδωρος Στεφανίδης, Χριστόφορος Παπίγκης, Σπύρος Πίνας, Κώστας Αναστασίου.
Αθλητές που ξεχώρισαν
Πολλές διακρίσεις και πανελλήνιες νίκες που έφεραν τον σύλλογο ψηλά, έφεραν οι Διονύσης Χαλικιάς, Γιώργος Αρακλειώτης, Μιχάλης Γαγκάδης, Λάκης Προβατάς, Βαγγέλης Λάζαρης, Τάσος Τσαγκαράκης, Σωτήρης και Σπύρος Βεντούρας, Σοφία Ρίγκα, Αφροδίτη και Δήμητρα Γιούργα, Νίκος Χειμαριός, Ολγα Μπελτράτη, Χριστίνα Φίλιππα, Αλέκα Στανέλου, Ντίνα Μπαλανίκα, Λίνα Ρούσσου, Ελένη Λουκά, Μαρία Αρώνη, Βασίλης Σγούρος, Χρήστος Βραδής, Σπύρος Σπίνουλας και πάρα πολλούς άλλους.
Το 1998 ο Κερκυραϊκός βγήκε πρώτος σύλλογος εκτός των συλλόγων Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Στην ετήσια κατάταξη του ΣΕΓΑΣ βγήκε πέμπτος ανάμεσα σε 400 σωματεία.
Νεότερα χρόνια-2000 και μετά
Το 2013 το τμήμα παμπαίδων του συλλόγου κατέκτησε την πρώτη θέση ενώ των παγκορασίδων την 8η ανάμεσα σε 100 σωματεία.
Βετεράνοι
Πολλοί αθλητές συνεχίζουν την αθλητική τους δραστηριότητα και μετά το τέλος της αθλητικής τους καριέρας. Ο Γιώργος Ψάιλας που έχει λάβει μέρος σε πολλούς υπερμαραθώνιους με πολλά ρεκόρ ενώ είναι πρώτος έλληνας επί 3 χρόνια στο Σπάρταθλο 250 χιλιομέτρων. Πανελληνιονίκες ακόμα και με διακρίσεις στο εξωτερικό είναι η Αφροδίτη Γιούργα, ο Νίκος Χειμαριός, ο Χρήστος Βραδής, ο Βασίλης Σγούρος, ο Μάριος Τσαγκαράκης, ο Σπύρος Σπίνουλας και πολλοί άλλοι.
Ύμνος-Γραμματόσημα
Ο Κωστής Παλαμάς έγραψε τον Ύμνο του "εν Kερκύρα γυμναστικού συλλόγου" σαν ανταπόδοση της ανακήρυξης του σαν επίτιμο μέλος του Κερκυραικού. Το ποίημα εντοπίστηκε πολλά χρόνια μετά από τον φιλόλογο καθηγητή Φάνη Καββαδία, σ΄ ένα ανθολόγιο του ποιητή. Παρά τις πολυετείς επίμονες προσπάθειές του συλλόγου για την εύρεση της μελωδίας, αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Στη συνέχεια ο φίλος του συλλόγου Τάσος Πουλημένος τον μελοποίησε. Mε ενέργειες του ίδιου, το 2001 παίζεται από τη συμφωνική ορχήστρα της ΕΡΤ και τραγουδιέται από τη μικτή της χορωδία, όπου γράφεται και το πρωτότυπο cd.
Το 2008 κυκλοφόρησε από τα ελληνικά ταχυδρομεία συλλεκτικό γραμματόσημο με το σήμα του Κερκυραϊκού, στη σειρά "Ιστορικά Αθλητικά Σωματεία".
Εγκαταστάσεις
Το ιστορικό Γυμναστήριο ανακαινίστηκε τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια της περιφέρειας Ιόνιων Νήσων, υλοποιώντας τη δωρεάν μελέτη από το Τεχνικό Επιμελητήριο Κέρκυρας επί προεδρίας Σπυρίδωνος Σπίγγου. Ο Κερκυραικός διαθέτει ένα ανακαινισμένο κτήριο με γραφεία, αποδυτήρια, κυλικείο, βοηθητικούς χώρους και μια κεντρική αίθουσα που μπορεί να φιλοξενήσει συνέδρια μέχρι 120 ατόμων, ημερίδες, διαλέξεις, εκθέσεις, συνεντεύξεις τύπου, βραβεύσεις, γιορτές και πολλά άλλα.
Παράλληλα ο σύλλογος θέλει να χτίζει ένα νέο σύγχρονο γυμναστήριο για να στεγαστεί. Το 1993 με τη βοήθεια του Γεώργιου Ράλλη παραχωρήθηκε χώρος στις Αλυκές Ποταμού έναντι τιμήματος. Πλέον ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός και όλα τα άλλα γραφειοκρατικά έχουν εκπληρωθεί. Με το υπ΄ αρ φύλλο 84 της 22 Μαρτίου 2012 ΦΕΚ που υπογράφεται από τον πρόεδρο της δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, εγκρίνεται το ρυμοτομικό σχέδιο στη θέση Αλυκών Ποταμού για την ανέγερση κλειστού προπονητήριου στίβου και αθλοπαιδιών και καθορίζει τους όρους δόμησής του.
Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Κύριο λήμμα:Κερκυραϊκός Γ.Σ. (καλαθοσφαίριση)
Το τμήμα της Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1946. Έχει συμμετάσχει στη Β΄ εθνική. Από το 2010 έως σήμερα ο Κερκυραϊκός αγωνίζεται ανελλιπώς στην Α΄ κατηγορία της ΕΣΚΑΒΔΕ. Το τμήμα γυναικών λειτουργεί σε επίπεδο υποδομών ενώ παλιότερα έχει αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική.
Ο Κερκυραϊκός χρησιμοποιεί για τα εντός έδρας παιχνίδια του το ΕΑΚ Κέρκυρας χωρητικότητας 400 ατόμων.
Τμήμα στίβου
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος της Κέρκυρας έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κέρκυρας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κρίκετ
Επαμεινώνδας Εμπειρίκος
Το ονοματεπώνυμο Επαμεινώνδας Εμπειρίκος μπορεί να αναφέρεται στους:
Κύπελλο Ιντερτότο 1993
Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1993 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.
Ομίλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 5 ομάδων ο κάθε ένας. Η κάθε ομάδα έπαιξε με τις υπόλοιπες του ομίλου της από μία φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1993
Μαρίνα Σκορδή
Η Μαρίνα Σκορδή (16 Μαϊου 1963, Άρτα) είναι μια παλαίμαχος Ελληνίδα πρωταθλήτρια του στίβου στα 200, στα 400 και στα 4χ100 μ.. Αγωνιζόταν ως το τέλος της καριέρας της, το 1988 με τα χρώματα του ΑΚΟ Λειβαδειάς. Έχει κατακτήσει τέσσερις φορές το πανελλήνιο πρωτάθλημα, το 1986 στα 100 μέτρα, το ίδιο έτος στα 200, το 1987 πάλι στα 100 καθώς και το 1987 στο αγώνισμα των 200 μ. Επίσης, έχει κατακτήσει την τρίτη θέση στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1988 στο αγώνισμα των 400 μέτρων.
Επιδόσεις
Κατέρριψε το Πανελλήνιο ρεκόρ 2 φορές στα 100 μέτρα με τελευταία επίδοση 00:00:11:61 στις 27/6/1987 στην Αθήνα και 4 φορές στα 200 μέτρα με τελευταία επίδοση 00:00:23:64 στις 23/9/1987 στη Λατάκεια. Στον κλειστό στίβο κατέρριψε το Πανελλήνιο ρεκόρ 3 φορές με τελευταία επίδοση 00:00:07:29 στις 10/2/1990 στο Φάληρο και 3 φορές στα 200 μέτρα με τελευταία επίδοση 00:00:23:79 στις 6/2/1988 στο Φάληρο
Σεούλ 1988
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, στην Σεούλ, η Σκορδή έφτασε ως τους προκριματικούς των 200 μέτρων κάνοντας επίδοση 00:00:24:06 καταλαμβάνοντας την 36η θέση.
Η Μαρίνα Σκορδή σήμερα
Η Σκορδή έχει πάρει σύνταξη από τη διδασκαλία της στο 2ο Γυμνάσιο Παλλήνης
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1987 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Θυμάμαι
Θυμάμαι (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος : Raccontami), είναι μια ιταλική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το Rai 1 για δύο σεζόν, από το 2006 έως το 2008, με πρωταγωνιστές τον Μάσιμο Γκίνι  και την Λουνέτα Σαβίνο.
Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Ρικάρντο Ντόνα και την  Τιτσιάνα Αριστάρκο και είναι εμπνευσμένη από την ισπανική τηλεοπτική σειρά  Cuéntame còmo pasó  της TVE, η οποία εξιστορεί τη ζωή μιας ισπανικής μεσοαστικής οικογένειας ,τους  Alcántara, από το 1968 έως το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80.
Το καλοκαίρι του 2014, το 2016 και το 2017, η σειρά προβλήθηκε ξανά από την  Rai Premium.
Πρώτος κύκλος
Η καθημερινότητα της οικογένειας Φερούτσι, που αποτελείται από τον πατέρα, τη μητέρα, τη γιαγιά, τη θεία και τα τρία παιδιά, έρχεται αντιμέτωπη με τις ιστορικές αλλαγές της δεκαετίας του '60.Μέσα από τις καθημερινές ιστορίες της οικογένειας, προβάλει άλλος ένας «πρωταγωνιστής» της καθημερινότητάς τους: η τηλεόραση. Η οποία, δεν είναι μόνο ένα στοιχείο της διακόσμησης, αλλά έχει  ένα χαρακτήρα ικανό, να αλληλεπιδράσει, να διαταράξει και να αναδιαμορφώσει τις ζωές των πρωταγωνιστών,μέσα από εικόνες και ειδήσεις. Μέσα από ένα φλας μπακ στο παρελθόν, ο πιο μικρός γιός της οικογένειας Φερούτσι, ο Κάρλο – ενήλικας πλέον – θυμάται εκείνα τα χρόνια, ξεκινώντας από την γέννηση του  στις 3 Ιανουαρίου 1954,  ημέρα κατά την οποία η RAI ξεκίνησε την μετάδοση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, και στη συνέχεια μεταβαίνει στο 1960, την πραγματική ημερομηνία έναρξης της ιστορίας, κατά  την προετοιμασία της XVII Ολυμπιάδας στη Ρώμη .
Δεύτερος κύκλος
Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2007 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο του 2008
Η οικογένεια Ferrucci μεγάλωσε. Ο Ανδρέας με την άφιξη της μικρής  Ανίτα, θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί από την εξουσία του πατέρα του και ονειρεύεται για τον εαυτό του,την Φραντσέσκα και την κόρη τους, ένα μέλλον διαφορετικό από αυτό των γονιών του. Η γέννηση της εγγονής, φέρνει μεγάλες αλλαγές στο σπίτι και αν και αρχικά ο Κάρλο αισθάνεται να απειλείται από την παρουσία της, σύντομα βρίσκει παρηγοριά στην θεία του, Άννα, που τον εμπλέκει σε μια μυστηριώδη έρευνα. Το μυστήριο περιπλέκεται περαιτέρω με την άφιξη του Ρόκο, ενός νεαρού Έλληνα, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να εκδικηθεί τον Λουτσιάνο Φερούτσι, προκαλώντας έτσι την ανησυχία  της συζύγου του Έλενας.Σε μία τετ -α -τετ συνάντηση ο Πατέρας Νεγκοτσιάντε προφανώς καταφέρνει να τον αποτρέψει και να τον πείσει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Επίσης ο Λουτσιάνο σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την επιστροφή του πρώην συνεταίρου του, Λίβιο Σαρτόρι, η Τίτι αναστατώνεται από την επιστροφή του Γκουίντο Αλμπινάτι από την Αμερική, ο οποίος στο μεταξύ έχει παντρευτεί  και για τον οποίο εξακολουθεί να έχει έντονα συναισθήματα.
Τραγούδια
Tο τραγούδι των τίτλων είναι το "Stand by Me" του Ben E. King, στην ορχηστρική του έκδοση, με την Ορχήστρα του μαέστρου Βινς Τέμπερα.
Στο εξωτερικό
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη λατινική Αμερική η σειρά μεταδόθηκε από το Eurochannel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Ριγόρ Μπαραντούλιν
Ο Ρύχορ Ιβάναβιτς Μπαραντούλιν (Λευκορωσικά: Рыгор Іванавіч Барадулін; 24 Φεβρουαρίου 1935 – 2 Μαρτίου 2014) ήταν της Λευκορωσίας, ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής.
Βιογραφία
Ο Ρύχορ Μπαραντούλιν γεννήθηκε το 1935 στην Βεράσοβκα (Λευκορωσικά: Верасоўка, Werasoŭka), στην επαρχία Ουσάτσι, γιος των Ιβάν και Κουλίνα Μπαραντούλιν. Αποφοίτησε από το ένα σχολείο στο Ουσάτσι το 1954, και συνέχισε τις σπουδές του στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας στο Μινσκ, από το οποίο αποφοίτησε το 1959.
Εργάστηκε ως συντάκτης σε διάφορα έντυπα (συμπεριλαμβανομένης μιας εφημερίδας, την Σοβιετική Λευκορωσία και περιοδικά όπως τα Μπιάροζκα και Πόλιμυα). Εργάστηκε σε ορισμένους εκδοτικούς οργανισμούς, όπως το Μπελαρούς και Μαστάτσκαγια Λιταρατούρα. Ο Μπαραντούλιν ήταν μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Λευκορωσίας και του λευκορωσικού κέντρου ΠΕΝ (ήταν Πρόεδρος του κέντρου κατά τη διάρκεια του 1990-1999) και μέλος του κόμματος ΛΛΜ.
Λειτουργεί
Ο Μπαραντούλιν ήταν ο τελευταίος λευκορώσος που έλαβε τον τίτλο του λαϊκού Ποιητή (1992). Έλαβε κάποια άλλα σημαντικά βραβεία για διάφορα βιβλία με ποιήματα και μεταφράσεις. Άρχισε να δημοσιεύει τα έργα του το 1953.
Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Τσιρβόναγια ζμιένα. Το πρώτο βιβλίο του με ποιήματα, το "Μαλάντζικ ναντ στέπαμ", εμφανίστηκε το 1959. Συνολικά, ο Ρύχορ Μπαραντούλιν δημοσίευσε περίπου 70 βιβλία με ποιήματα (συμπεριλαμβανομένων ποιημάτων για παιδιά, σατιρικά και χιουμοριστικά ποιήματα, άρθρα, δοκίμια, μεταφράσεις. Το 2006, ο Μπαραντούλιν ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το βιβλίο με ποιήματα που ονομάζεται Κστι.
Θάνατος
Ο Μπαραντούλιν πέθανε το 2014 από φυσικά αίτια σε ηλικία 79 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Χαρακτηριστική εξίσωση
Η χαρακτηριστική εξίσωση είναι μια αλγεβρική εξίσωση βαθμού n από την οποία εξαρτώνται οι λύσεις μιας δεδομένης n τάξης διαφορική εξίσωση. Η χαρακτηριστική εξίσωση μπορεί να σχηματιστεί μόνο όταν η διαφορική εξίσωση είναι γραμμική, ομοιογενής και έχει σταθερούς συντελεστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξισώσεις
Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου
Τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου είναι ένα σύνολο νησιών η πλειοψηφία των οποίων απαρτίζει την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, με εξαίρεση τη Σαμοθράκη που ανήκει διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και την Ίμβρο και την Τένεδο που ανήκουν στην Τουρκία. Τα νησιά κατά σειρά μεγέθους είναι:
Από αυτά, η Λέσβος, η Χίος και Σάμος είναι νομαρχίες. Η Σάμος, η Ικαρία, οι Φούρνοι και η Θύμαινα υπάγονται στο Νομό Σάμου, η Χίος, τα Ψαρά και οι Οινούσσες στο Νομό Χίου και η Λέσβος, η Λήμνος και ο Άγιος Ευστράτιος στο Νομό Λέσβου.
Γεωγραφία - Γεωμορφολογία
Τα νησιά του ΒΑ Αιγαίου συνορεύουν με τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα στα νότια, με τη Χαλκιδική και τη Θράκη στα βόρεια. Ανατολικά συνορεύουν με την Τουρκία και συγκεκριμένα με την ιστορική περιοχή της Μικράς Ασίας. Ιδιαίτερα, η Λέσβος συνορεύει με το Αϊβαλί, η Χίος με το Τσεσμέ και κατ' επέκτασην με τη Σμύρνη, η Σάμος με το Κουσάντασι και η Λήμνος με τη νήσο Ίμβρο.
Σχεδόν όλα τα νησιά έχουν πλούσια χλωρίδα, εν αντιθέσει με τις γειτονικές Κυκλάδες, όπου επικρατεί η ξηρασία. Τα περισσότερα από αυτά τα νησιά είναι μεγάλα σε έκταση, επίσης. Ιδιαίτερα, η Λέσβος αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Αιγαίου και της Ελλάδας.
Υψηλότερο βουνό των νησιών του ΒΑ Αιγαίου είναι το Σάος της Σαμοθράκης με μέγιστο υψόμετρο στα 1.611 μέτρα.
Συγκοινωνίες
Τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου έχουν συχνή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία με συμβατικά πλοία με διάρκεια ταξιδιού από 8 έως 13 ώρες ή ταχύπλοα με διάρκεια ταξιδιού από 5 έως 9 ώρες. Για τα νησιά αυτά, λιμάνι αναχώρησης είναι κυρίως ο Πειραιάς, αλλά και ορισμένες φορές η Ραφήνα, απ' όπου και μειώνεται θεαματικά ο χρόνος του ταξιδιού. Ακόμη, υπάρχει τακτή αεροπορική σύνδεση για τα πέντε μεγαλύτερα νησιά (Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία).
Γκολ 2
Η ταινία γκολ 2 δημιουργήθηκε το 2007. Είναι ένα παιδί το οποίο η καριέρα του άρχισε στην ομάδα ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ αργότερα τον είδε σε έναν αγώνα ένας σκάουτερ ο οποίος τον πήγε σε μία αγγλική ομάδα την ΝΙΟΥΚΑΣΤΛ. Αυτό το παιδί είχε άσθμα και δεν ήθελε να το πει στον προπονητή του επειδή φοβόταν πως θα τον διώξει από την ομάδα. Μία μέρα ένας συμπαίκτης του πάτησε την συσκευή εισπνοών επειδή τον ζήλευε επειδή ήταν καλύτερος από αυτόν στο ποδόσφαιρο. Εκείνη την ημέρα το παιδί δεν έπαιξα καλά στον αγώνα και ο προπονητής του είπε να φύγει από την ομάδα. Όταν το έμαθε ένας παίκτης καινούριος της ΝΙΟΥΚΑΣΤΛ ότι αυτό το παιδί φεύγει από την ομάδα πήγε κατευθείαν στον προπονητή να αλλάξει γνώμη αμέσως. Ο προπονητής έδωσε μία ακόμα μία ευκαιρία στο παιδί. Αργότερα τον άλλον χρόνο τον είδαν από την ομάδα της ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ και τον πήραν μαζί με τον άλλον παίκτη που τον είχε βοηθήσει να μείνει στην ΝΙΟΥΚΑΣΤΛ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ρεάλ Μαδρίτης (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Κωνσταντίνος Επαμ. Εμπειρίκος
Ο Κωνσταντίνος Εμπειρίκος (1895 - 1980) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Εμπειρίκου και της Όλγας Κουμουνδούρου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Εμπειρίκου, ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουμουνδούρου. Παππούς του ήταν ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος, ενώ αδέρφια του ήταν ο Αλέξανδρος Εμπειρίκος - Κουμουνδούρος και ο Γεώργιος Εμπειρίκος. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία.
Ανέλαβε το τοπικό κόμμα του πατέρα του και εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1926. Το 1928 επανεξελέγη βουλευτής Άνδρου. Ασχολήθηκε με τις τραπεζικές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις διατηρώντας μαζί με τα αδέρφια του μια από τις σημαντικότερες ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις με γραφεία στο Λονδίνο και τον Πειραιά. Την περίοδο 1936-1941 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ενώσεως των Ελλήνων Εφοπλιστών. Δώρισε σημαντικά ποσά σε κοινωφελή ιδρύματα μεταξύ των οποίων και στο "Εμπειρίκειο Γηροκομείο" της Άνδρου καθώς και στο Πολεμικό Ναυτικό και τον Δήμο Άνδρου. Το 1928 μαζί με τα αδέρφια του ανέλαβε τα έξοδα της ανέγερσης δημοτικού σχολείο στο χωριό Άρνη της Άνδρου.
Απεβίωσε στη Γενεύη στις 12 Δεκεμβρίου 1980. Ήταν παντρεμένος και δεν είχε παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Εμπειρίκου Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Κοτλέ
thumb|200px|Η χαρακτηριστική υφή του κοτλέ
Το κοτλέ είναι είδος βελούδινου υφάσματος με ανάγλυφες ρίγες. Κατ' επέκταση έτσι ονομάζεται και το ρούχο το οποίο είναι φτιαγμένο από το ύφασμα αυτό όπως κοτλέ παντελόνι και κοτλέ σακάκι.
Ιστορία του κοτλέ
Το ύφασμα κοτλέ πρωτοφτιάχτηκε στη Γαλλία,από όπου προέρχεται η ονομασία του και σιγά σιγά ήρθε και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Ελλάδα παντελόνια και σακάκια κοτλέ πρωτοφτιάχτηκαν γύρω στο 1975. Το ύφασμα κοτλέ βγαίνει σε 3 τύπους, το ψιλό, το μεσαίο και το χοντρό. Το κοτλέ όταν το πιάνεις το αισθάνεσαι μαλακό και απαλό. Τα κοτλέ παντελόνια κυκλοφορούν στην αγορά σε πολλά χρώματα(καφέ, μπλε, μπεζ, λαδί, μαύρο, γκρι, μπορντό, πράσινο και άλλα).
Κατηγορία:Υφάσματα
Έλενα Βαγιορτιγκάρα
Η Έλενα Βαγιορτιγκάρα (γεν. 21 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Ιταλίδα αθλήτρια του στίβου, που εξειδικεύεται στο άλμα εις ύψος. Έχει ατομικό ρεκόρ 2.02 μ. από το 2018.
Αθλητική καριέρα
Η Βαγιορτιγκάρα έχει κερδίσει δύο χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων και Νέων το 2010 και το 2007 αντίστοιχα.
2018: Η μεγάλη αγωνιστική της χρονιά
Η Βαγιορτιγκάρα πήγαινε στη σεζόν του 2018 έχοντας ατομικό ρεκόρ 1.91 μέτρα από το 2010. Τη σεζόν αυτή, έκανε 7 αγώνες πάνω από τα 1.94 μέτρα, με σημαντικότερο τη δεύτερη θέση στο Μίτινγκ του Λονδίνου, που πήδηξε πάνω από τα 2.02 μέτρα, με πρώτη τη Μαρία Λασίτσκενε με 2.04 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Σπύρος Λάτσης
Ο Σπύρος Λάτσης είναι Έλληνας τραπεζίτης, εφοπλιστής και μεγιστάνας της πετρελαιαγοράς. Ελέγχει έναν από τους μεγαλύτερους πολυεθνικούς ιδιωτικούς τραπεζικούς ομίλους στην Ελβετία (EFG Group). Είναι μεγαλομέτοχος των Ελληνικών Πετρελαίων, ενός εκ των κορυφαίων ομίλων στον τομέα της ενέργειας και των πετρελαιοειδών της ανατολικής Ευρώπης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Αυγούστου 1946 και είναι γιος του εφοπλιστή Γιάννη Λάτση και της Εριέττας Τσουκαλά. Σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου και στη συνέχεια ανέλαβε τα ηνία των επιχειρήσεων της οικογένειας Λάτση. Αν και καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια ίδρυσε το EFG Group έναν πολυεθνικό τραπεζικό όμιλο με σημαντική θέση στην αγορά ιδιωτικής τραπεζικής στην Ελβετία.
Ο Σπύρος Λάτσης διαθέτει ένα από τα πολυτελέστατα και μεγαλύτερα γιοτ στον κόσμο ενώ σύμφωνα με το περιοδικό Forbes τον Σεπτέμβριο του 2017 ήταν στην 40η θέση στη λίστα του περιοδικού Forbes με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου με περιουσία 3,1 δισεκατομμύρια δολάρια, όντας ο πλουσιότερος Έλληνας στο κόσμο. Το 2019 χώρισε την περιουσία του με την αδελφή του, Μαριάννα, κρατώντας, μαζί με την άλλη αδελφή του, Μαργαρίτα, τον τραπεζικό όμιλο EFG International και την εταιρεία Lamda Development.
Είναι παντρεμένος με την Ντόροθι Μπάντελεϊ και έχει δύο παιδιά. Διαμένει μόνιμα στη Γενεύη της Ελβετίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Αδελφότητα Οφφικιάλων Κατηγορία:Ελβετοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Ελβετοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Ελβετοί τραπεζίτες Κατηγορία:Οικογένεια Λάτση
Ιγκλού
μικρογραφία|Κοινότητα των ιγκλού (Εικονογράφηση από το Arctic Researches and Life Among the Esquimaux του [[Κάρολος Φραγκίσκος Χολ|Κάρολο Φραγκίσκου Χολ, 1865)]] μικρογραφία|Ινουίτ μέσα σε ένα ιγκλού, αρχές του 20ου αιώνα. Ένα ιγκλού (Ινουκτιτούτ: ᐃᒡᓗ, προφ.: Ιγλού), επίσης γνωστό ως χιονόσπιτο ή καλύβα από χιόνι, είναι ένας τύπος καταφυγίου που χτίζεται από χιόνι. Αν και τα ιγκλού συνδέονται συχνά με Ινουίτ (Εσκιμώους), παραδοσιακά χρησιμοποιήθηκαν μόνο από τους κατοίκους της Κεντρικής Αρκτικής του Καναδά και της περιοχής Κάαναακ της Γροιλανδίας. Άλλοι Ινουίτ συνήθιζαν να χρησιμοποιούν χιόνι για να μονώσουν τα σπίτια τους, τα οποία ήταν κατασκευασμένα από κόκκαλο και δέρματα φάλαινας. Το χιόνι χρησιμοποιείται επειδή οι θύλακες αέρα που παγιδεύονται σε αυτό το καθιστούν μονωτικό. Στο εξωτερικό, οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι τόσο χαμηλές όσο -45 °C (−49 °F), αλλά στο εσωτερικό, η θερμοκρασία μπορεί να κυμαίνεται από -7 έως 16 °C (19 έως 61 °F) όταν θερμαίνεται μόνο από τη θερμότητα του σώματος.
Μέθοδοι δόμησης
Το χιόνι που χρησιμοποιείται για την κατασκευή ενός ιγκλού πρέπει να έχει αρκετή δομική αντοχή για να κοπεί και να στοιβάζεται κατάλληλα. Το καλύτερο χιόνι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό είναι το χιόνι που έχει φυσήξει από τον άνεμο, το οποίο μπορεί να χρησιμεύσει για τη συμπύκνωση και την αλληλεπίδραση των κρυστάλλων πάγου. Το χιόνι που έχει καθίσει απαλά στο έδαφος όταν ο καιρός είναι ακίνητος δεν είναι χρήσιμο. Η τρύπα που αφήνεται στο χιόνι όπου κόβονται οι ογκόλιθοι χρησιμοποιείται συνήθως ως το κάτω μισό του καταφυγίου. μικρογραφία|Οι [[Ινουίτ κατασκευάζουν ένα ιγκλού (Νοέμβριος 1924)]] μικρογραφία|Διαδικασία κατασκευής ιγκλού με μέθοδο τούβλου χιονιού στη μέση thumb|240px|Ένα σχεδόν πλήρες, μεσαίου μεγέθους ιγκλού, με εκσκαφή κάτω από την πόρτα και το εξωτερικό ημιτελές μικρογραφία|Εσωτερικό ενός ιγκλού, που βλέπει στο πέρασμα που οδηγεί στην είσοδο Οι μονωτικές ιδιότητες του χιονιού επιτρέπουν στο εσωτερικό του ιγκλού να παραμένει σχετικά ζεστό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εισάγεται ένα μόνο κομμάτι πάγου γλυκού νερού για να επιτρέψει το φως στο ιγκλού. Τα ιγκλού που χρησιμοποιήθηκαν ως χειμερινά καταφύγια είχαν κρεβάτια από χαλαρό χιόνι, δέρματα και γούνες καριμπού. Μερικές φορές, μια μικρή σήραγγα κατασκευάζεται στην είσοδο, για να μειώσει την απώλεια αέρα και θερμότητας όταν ανοίγει η πόρτα. Δέρματα ζώων ή μπλοκ χιονιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πόρτα.
Αρχιτεκτονικά, το ιγκλού είναι μοναδικό στο ότι είναι ένας θόλος που μπορεί να υψωθεί από ανεξάρτητους ογκόλιθους που ακουμπούν ο ένας στον άλλο και να γυαλιστεί για να χωρέσει χωρίς πρόσθετη δομή στήριξης κατά την κατασκευή. Ένα ιγκλού που έχει κατασκευαστεί σωστά θα υποστηρίξει το βάρος ενός ατόμου που στέκεται στην οροφή.
Παραδοσιακά, ένα ιγκλού μπορεί να εδραιωθεί σκόπιμα αμέσως μετά την κατασκευή, δημιουργώντας μια μεγάλη φλόγα με ένα kudlik (quulliq, πέτρινο φωτιστικό), κάνοντας για λίγο το εσωτερικό πολύ ζεστό, γεγονός που κάνει τους τοίχους να λιώσουν ελαφρά και να κατακαθίσουν. Η θερμότητα του σώματος είναι επίσης επαρκής, αν και πιο αργή. Αυτό το λιώσιμο και το ξαναπάγωμα δημιουργεί ένα στρώμα πάγου που συμβάλλει στη δύναμη του ιγκλού.
Η πλατφόρμα ύπνου είναι μια υπερυψωμένη περιοχή. Επειδή ο θερμότερος αέρας ανεβαίνει και ο ψυχρότερος αέρας καθιζάνει, η περιοχή εισόδου λειτουργεί ως παγίδα κρύου, ενώ ο χώρος ύπνου θα συγκρατήσει οποιαδήποτε θερμότητα παράγεται από μια σόμπα, μια λάμπα, τη θερμότητα του σώματος ή άλλη συσκευή.
Οι Κεντρικοί Ινουίτ, ειδικά εκείνοι γύρω από το Στενό του Ντέιβις, επένδυσαν την περιοχή διαβίωσης με δέρμα, το οποίο θα μπορούσε να αυξήσει τη θερμοκρασία από περίπου 2 °C (36 °F) σε 10–20 °C (50–68 °F).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικία Κατηγορία:Χιόνι Κατηγορία:Θόλοι
Συμβολισμός
μικρογραφία|Η «Vetta» του 1912, ένα συμβολιστικό έργο του ζωγράφου Tortona Cesare Saccaggi. Η κορυφή του βουνού αντιπροσωπεύεται από αυτήν την ανθρώπινη φιγούρα, κομψά ντυμένη, με το edelweiss στο χέρι, στην οποία ένας νεαρός άνδρας ντυμένος με κουρέλια και εξαντλημένος στην πράξη της τελευταίας του προσπάθειας προσπαθεί οδυνηρά να προσκολληθεί. αυτή είναι μια σκηνή που μεταφράζει μια τυπική έννοια της γερμανικής φιλοσοφίας του 19ου αιώνα, αυτή της «προσπάθειας», ένα σύμβολο της λαχτάρας του ανθρώπου να ξεπερνά συνεχώς τον εαυτό του και να θέτει τον εαυτό του ολοένα και υψηλότερους και πιο δύσκολους στόχους, αλλά στη συνέχεια, μόλις επιτευχθεί, ίσως με μεγάλη θυσία, να βρεθεί μπροστά σε κάτι απροσδόκητο, που αντιπροσωπεύεται από το διφορούμενο πρόσωπο αυτής της μορφής που, αν παρατηρηθεί από κάτω, φαίνεται να είναι γυναίκα, ενώ αν παρατηρηθεί στο πρόσωπο φαίνεται να είναι άντρας, αφήνοντας μας αμηχανία. Ο Συμβολισμός αποτελεί καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, γαλλικής και βελγικής προέλευσης. Ο όρος προέρχεται από τη λέξη -σύμβολο. Αναπτύχθηκε κυρίως στην ποίηση, ωστόσο συναντάται και στις εικαστικές τέχνες.
Πρόδρομοι και προέλευση
Ο γαλλικός συμβολισμός γεννήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως μια αντίδραση απέναντι στον Νατουραλισμό και τον Ρεαλισμό, ρεύματα που προηγήθηκαν χρονικά και που προσπάθησαν να συλλάβουν την πραγματικότητα με πιστό τρόπο. Ο συμβολισμός από την πλευρά του αντιπαρέβαλε την πνευματικότητα, τη φαντασία και το όνειρο ως αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Ο συμβολισμός στις υπόλοιπες μορφές της τέχνης, θα λέγαμε πως εμφανίζεται με ελαφρά διαφορετική μορφή, κυρίως ως ένα κίνημα που αντιπροσωπεύει την πιο σκοτεινή (μεσαιωνικής επίδρασης) πλευρά του Ρομαντισμού. Σε αντίθεση όμως με τη ρομαντική τέχνη, ήταν λιγότερο επαναστατικός.
Τα έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε θεωρούνται μία από τις σημαντικότερες επιρροές της συμβολικής τέχνης.
Μανιφέστο
Οι συμβολιστές πίστευαν πως σκοπός της τέχνης είναι να συλλάβει και να εκφράσει περισσότερο απόλυτες αλήθειες, τις οποίες μπορεί να προσεγγίσει με έμμεσους τρόπους. Για αυτό το λόγο, έγραφαν με μεταφορικό τρόπο και χρησιμοποιώντας εικόνες και αντικείμενα με συμβολική έννοια. Έντονο ήταν και το μεταφυσικό ή μυστικιστικό στοιχείο. Ο θάνατος, μυθολογικά αλλά και δραματικά στοιχεία ήταν έντονα στη θεματολογία των συμβολιστών.
Σημαντική συνεισφορά στον ιδεολογικό καθορισμό του κινήματος του συμβολισμού είχε ο ποιητής Πωλ Βερλαίν. Το μανιφέστο του συμβολισμού εκδόθηκε το 1886 από τον ελληνικής καταγωγής ποιητή Ζαν Μορεάς. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο συμβολισμός ήταν εχθρικός απέναντι στις σαφείς διακηρύξεις, τις ρητορείες και τον ψεύτικο συναισθηματισμό, ενώ στόχος του ήταν "να ντύσει το ιδεατό σε μια αντιληπτή μορφή", μέσω των συμβόλων. Για τους συμβολιστές, καθημερινά θέματα ή φυσικά τοπία αντιμετωπίζονται ως επιφανειακές αναπαραστάσεις αρχέγονων και βαθύτερων ιδανικών.
Μπορούμε να πούμε πως οι φιλοσοφικές ιδέες του Σοπενάουερ περιέχουν κοινές ανησυχίες με το κίνημα του συμβολισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι και οι δύο πλευρές πίστευαν στο ρόλο της τέχνης ως ένα καταφύγιο απέναντι στην σκληρότητα του κόσμου. Με βάση αυτή την επιθυμία ήταν που οι συμβολιστές δανείστηκαν και θέματα του μυστικισμού.
Συμβολισμός στη λογοτεχνία
thumb|right|150px|Οιδίπους και Σφίγγα, έργο του [[Γκυστάβ Μορώ (1864).]] Ο συμβολισμός αποτέλεσε κυρίως καλλιτεχνικό ρεύμα στην ποίηση, όπου ήταν και ευκολότερο να υιοθετηθούν τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του. Πρόδρομοι των συμβολικών ποιητών αποτελούν οι Μπωντλαίρ, Λωτρεαμόν και Ζεράρ ντε Νερβάλ. Βασικότεροι ποιητές, εκπρόσωποι του κινήματος του συμβολισμού είναι ο Πώλ Βερλαίν, ο Αρθούρος Ρεμπώ, ο Αλμπέρ Ζιρώ και ο Στεφάν Μαλλαρμέ. Στο μυθιστόρημα, ξεχωρίζει το έργο του Joris-Karl Huysmans, "A rebours" (1884), το οποίο θεωρείται ότι μιμήθηκε αργότερα ο Όσκαρ Ουάιλντ στο "Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ". Σημαντικός και αντιπροσωπευτικός συγγραφέας του συμβολισμού είναι και ο Πωλ Άνταμ, με κυριότερο ίσως έργο του το "Les Demoiselles Goubert", γραμμένο σε συνεργασία με τον Μορεάς το 1886.
Συμβολισμός στις εικαστικές τέχνες
Ο συμβολισμός στις εικαστικές τέχνες δεν χαρακτηρίζεται απαραίτητα από ένα ομοιογενές ύφος ή συγκεκριμένες τεχνικές. Υπήρξαν αρκετές ομάδες συμβολιστικών ζωγράφων και εικαστικών καλλιτεχνών, συχνά ετερόκλητων, μεταξύ των οποίων ο Γκουστάβ Μορώ, ο Έντβαρτ Μουνκ και ο Άρνολντ Μπαίκλιν. Ο συμβολισμός στη ζωγραφική είχε μεγαλύτερη απήχηση και εξάπλωση σε άλλες χώρες της Ευρώπης σε αντίθεση με το συμβολισμό στην ποίηση. Έτσι, έχουμε δείγματα συμβολισμού από Ρώσους καλλιτέχνες, καθώς επίσης και από μορφές της αμερικανικής τέχνης, όπως τον Elihu Vedder. Στη γλυπτική, πολλές φορές ο Ροντέν θεωρείται συμβολιστής.
Συμβολισμός στη μουσική
Ο συμβολισμός είχε κάποια επιρροή στη μουσική επίσης. Πολλοί συμβολιστικοί συγγραφείς και κριτικοί ήταν ενθουσιώδεις για τη μουσική του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η αισθητική του Συμβολισμού θεωρείται πως άσκησε βαθιά επίδραση στα έργα του Κλωντ Ντεμπυσύ. Ένα από τα γνωστότερα έργα του, το Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου, είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο ποίημα του Μαλαρμέ (L'après-midi d'un faune). Ακόμα ένας συνθέτης, ο Άρνολντ Σένμπεργκ, δανείστηκε στοιχεία από συμβολικά ποιήματα του Αλμπέρ Ζιρώ.
Επίδραση του συμβολισμού
Οι συμβολιστικοί ζωγράφοι ήταν επίσης μια σημαντική επιρροή για το κίνημα του Εξπρεσιονισμού αλλά και για τον Υπερρεαλισμό. Ακόμα, οι αρλεκίνοι, οι άποροι και οι κλόουν της "μπλε περιόδου" του Πάμπλο Πικάσο παρουσιάζουν την επιρροή του συμβολισμού. Στον κινηματογράφο, αρκετές ταινίες της περιόδου του γερμανικού εξπρεσιονισμού στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην αισθητική του συμβολισμού.
Εκστρατεία της Χίου
Η Εκστρατεία της Χίου ήταν μία προσπάθεια του τακτικού ελληνικού στρατού καθώς και άτακτων στρατιωτικών τμημάτων για την απελευθέρωση της Χίου, από τον Οκτώβριο του 1827 ως τον Μάρτιο του 1828. Τον εφοδιασμό και τη χρηματοδότηση της εκστρατείας ανέλαβε η Επιτροπή των Χίων.
Οι Έλληνες τους τελευταίους μήνες του 1827 ξεκίνησαν στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Χίο, την Κρήτη και την ανατολική και δυτική Ελλάδα. Αυτό συνέβη γιατί ανησυχούσαν πολύ ότι μεγάλες περιοχές θα έμεναν εκτός του νέου υπό διαμόρφωση ελληνικού κράτους, περιοχές μάλιστα που είχαν επαναστατήσει και είχαν υποστεί πολλά δεινά κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.
Οι προσπάθειες των Χίων να ενταχθεί η Χίος στον πολεμικό σχεδιασμό του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους
Τους τελευταίους μήνες του 1827 οι Χίοι έμποροι της Σύρου και οι, ανά την Ελλάδα και Ευρώπη, διεσπαρμένοι συμπατριώτες τους έστελναν επιστολές στην κυβέρνηση μέσα από τις οποίες την εκλιπαρούσαν να αναλάβει εκστρατεία για την απελευθέρωση της πατρίδας τους. Παρά την καταστροφή που είχαν υποστεί στον δεύτερο χρόνο της επανάστασης, έκαναν προσπάθειες για να απομακρυνθούν από τον τουρκικό ζυγό προσπερνώντας τις δυσκολίες που θα είχε μια τέτοια επιχείρηση.
Η επιτροπή των Χίων έγραψε στις 12 Αυγούστου στον συμπατριώτη τους, Αδαμάντιο Κοραή, ζητώντας να κινηθεί δραστικά για την εύρεση πόρων που θα εξασφάλιζαν μια εκστρατεία. Οι Xίοι στόχευαν σε μια εκστρατεία, διότι τα μέρη στα οποία θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν πολεμικές κινήσεις θα εντάσσονταν στο νέο ελληνικό κράτος. Η εκστρατεία της Χίου άρχισε ύστερα από προσπάθειες του Χιώτη Γεώργιου Γλαράκη και των προσφύγων συμπατριωτών του, της Σύρου.
Η Αντικυβερνητική Επιτροπή διέταξε στις 19 Αυγούστου του 1827, και κατόπιν αιτήσεως των Χίων, τον Αρχιστράτηγο των κατά ξηρά ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων Ρίτσαρντ Τσωρτς, να εκδώσει τις αναγκαίες διαταγές προς τον συνταγματάρχη Κάρολο Φαβιέρο ώστε με τη βοήθεια του τακτικού στρατού να ελευθερώσει τη Χίο. Διορίστηκε τριμελής επιτροπή για να έρθει σε επαφή με τον Κάρολο Φαβιέρο. Ο Φαβιέρος έμενε αδρανής στα Μέθανα, αλλά αργότερα δέχθηκε την πρόταση των Χίων και οργάνωσε άμεσα εκστρατευτικό σώμα από 600-700 τακτικούς στρατιώτες χωρισμένους σε 3 τάγματα και 4 πεδινά πυροβόλα, 6-7 βαριάς πολιορκίας, τρεις όλμους μαζί με 250 πυροβολητές με επικεφαλής τον Γάλλο λοχαγό Ζαντέρ. Το ιππικό του αποτελούταν από 2 ίλες με επικεφαλής τον Πορτογάλο ταγματάρχη Αντόνιο Αλμέιντα. Ο Σπηλιάδης υπολογίζει 60 έφιππους, ενώ ο Γκος μιλά για 20-30 διαθέσιμα άλογα. Οι υπόλοιποι 140 ήταν άννιποι. Στο μεταξύ είχαν στρατολογηθεί και 1000 περίπου Στερεοελλαδίτικες άτακτοι. Συμμετείχαν επίσης στην εκστρατεία και αρκετοί ένοπλοι Χιώτες. Το γαλλικό φιλελληνικό κομιτάτο προμήθευσε 3000 κιλά μπαρούτι, καθώς και 350 βόμβες.
Οκτώβριος 1827
Τόπος συναντήσεως όλων ορίσθηκαν τα Ψαρά. Οι Χιώτες ξεκίνησαν από τη Σύρο, οι άτακτοι Ρουμελιώτες από το Ναύπλιο και ο Φαβιέρος με τους τακτικούς από τα Μέθανα στις 9 Οκτωβρίου του 1827.
Στις 17 Οκτωβρίου αποβιβάστηκαν όλοι στον Μαυρολιμένα. Στο νησί βρίσκονταν γύρω στους 2000 Τούρκους από τους οποίους 400 τακτικοί της φρουράς και 700-800 άτακτοι μισθοφόροι, καθώς και 150 πυροβολητές, με επικεφαλής τον Γιουσούφ πασά που είχε στη διάθεσή του και πολεμικά πλοία. Την άλλη μέρα, 18 Οκτωβρίου, έφτασε ο Λόρδος Κόχραν και αποβίβασε 5 όλμους και 1000 βόμβες καθώς και μερικές άλλες προμήθειες. Τρεις ημέρες αργότερα απέπλευσε. Αυτή ήταν και η τελευταία πολεμική πράξη του πολύπρακτου λόρδου. Καλά πληρωμένος αποχώρησε από το ελληνικό προσκήνιο για πάντα.
Ρακέλ Μορέλ
Γεννήθηκε στη Μορέλια το 1959. Είναι παντρεμένη με τον κινηματογραφιστή Φερνάντο Νέσμε, αλλά δεν έχουν αποκτήσει παιδιά. Ενδιαφέρεται αρκετά για την αστρολογία. Αν και γεννημένη καθολική έχει ασπαστεί την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία για προσωπικούς λόγους.
Εκστρατεία της Χίου
Παρέμβαση των Τριών Δυνάμεων
Στο μεταξύ οι κινήσεις του Φαβιέρου, που αποσκοπούσαν στην απελευθέρωση της Χίου, είχαν υποπέσει στην αντίληψη των ναυάρχων και των Τριών Δυνάμεων (Αγγλία - Γαλλία - Ρωσία). Λίγες μέρες πριν αποβιβασθούν τα ελληνικά στρατεύματα στο νησί κυκλοφόρησε μια ανακοίνωση των ναυάρχων με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1827. Σε αυτή την ανακοίνωση αναφέρεται ότι δεν ήθελαν να κάνουν οι Χίοι καμία επανάσταση. Η διαμαρτυρία αυτή είχε την έννοια της προλήψεως νέων ενδεχόμενων γεγονότων που θα μπορούσαν να διαταράξουν την ισορροπία των Τριών Δυνάμεων με την Οθωμανική κυβέρνηση.
Εκστρατεία υπό τον Φαβιέρο
Ο Φαβιέρος δεν πτοήθηκε από την αντίδραση των ξένων δυνάμεων. Η εκστρατεία του στη Χίο ξεκίνησε από το Μαυρολίμανο. Κατευθύνθηκε προς την πόλη με το πρώτο τάγμα και έτρεψε σε φυγή τους Τούρκους που κλείστηκαν στο βενετσιάνικο κάστρο του νησιού. Το ίδιο βράδυ το δεύτερο τάγμα του Φαβιέρου έστησε ενέδρα και χτύπησε ένα σώμα ατάκτων στρατιωτών και μαμούρηδων (συλλεκτών φόρου μαστίχας) με επικεφαλής τον Σακίζ Εμίν. Οι περισσότεροι Τούρκοι σκοτώθηκαν και την επόμενη ημέρα ο Σακίζ Εμίν με 20 ακόμη άνδρες παραδόθηκε. Επίσης, 120 Τουρκοαλβανοί στα βόρεια του νησιού αναγκάστηκαν να παραδοθούν.
Ρακέλ Μορέλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Εκστρατεία της Χίου
Εκστρατεία υπό τον Φαβιέρο
Μετά από λίγες ημέρες και μετά από υπόμνημα των αιχμαλώτων η κυβέρνηση τους απελευθέρωσε. Χαρακτηριστικό είναι απόσπασμα από άρθρο της Εφημερίδας της Ελλάδος:
Πολιορκία του κάστρου
Ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Φαβιέρος ήταν η διαταγή από τον Γάλλο ναύαρχο Ερρίκο Δεριγνύ να παραιτηθεί από κάθε πολεμική δράση στο νησί και να αποχωρήσει. Ο Φαβιέρος του απάντησε ότι δέχεται διαταγές μόνο από την Ελληνική κυβέρνηση την οποία υπηρετεί. Αντίθετα, ο Κόχραν απέπλευσε από τη Χίο εκτελώντας την απόφαση των Δυνάμεων.
Ενισχύσεις προς τον ελληνικό στρατό
Στις 5 Νοεμβρίου 1827 ενισχύθηκε από τον συνταγματάρχη Αλμέιντα, διοικητή του ιππικού, ο οποίος έφτασε στο νησί με δύο ίλες που αποτελούνταν από 80 άλογα και 200 άντρες. Λίγες ημέρες αργότερα ήρθε στο νησί και ο γνωστός υπονομοποιός Κώστας Χόρμοβας ή Λαγουμιτζής για να επιστατήσει και να ανατινάξει τα τείχη του κάστρου.
Απόφαση για επίθεση από τον Φαβιέρο
Παρόλο που ο Φαβιέρος συνειδητοποιούσε τη δύσκολη κατάσταση που επικρατούσε, λόγω της άλωσης, δεν υποχώρησε. Σχεδίαζε και εκτελούσε καταδρομές στην απέναντι μικρασιατική ακτή, άσχετα από τις κακές καιρικές συνθήκες, μιας και ήταν χειμώνας, για να σταματήσει την επικοινωνία και την αποστολή εφοδίων προς τους πολιορκημένους στο φρούριο από τους κατοίκους των απέναντι περιοχών. Έτσι αποφάσισε να χτυπήσει την πόλη Τσεσμέ.
Δεκέμβριος 1827
Στις 5 Δεκεμβρίου 1827 συνεννοήθηκε με τον ναύαρχο Κανάρη που βρισκόταν στη Χίο και αποβίβασε ένα τάγμα έξω από το Τσεσμέ. Ο Κανάρης με το πυρπολικό του θα προσπαθούσε να κάψει όσα τουρκικά πλοία βρισκόταν στο λιμάνι του Τσεσμέ, απέναντι από τη Χίο που ανεφοδίαζε τους Τούρκους. Τελικά η επιχείρηση του Κανάρη να κάψει τα τουρκικά πλοία στο λιμάνι του Τσεσμέ απέτυχε λόγω δυνατών ανέμων που τον εμπόδισαν να πλησιάσει το λιμάνι και επέστρεψε στη Χίο.
Επίθεση των Τούρκων
Το επόμενο πρωί, περισσότεροι από 1000 Τούρκοι οργανωμένοι και μη βγήκαν από το φρούριο και επιτέθηκαν στο ελληνικό κανονιοστάσιο της Τουρλωτής, που φυλασσόταν ανεπαρκώς από τμήμα του ελληνικού στρατού. Οι Τούρκοι επεκτάθηκαν και σε άλλα ελληνικά χαρακώματα τα οποία κατέλαβαν εύκολα. Σε ένα μόνο χαράκωμα βρήκαν αντίσταση από τον οπλαρχηγό Γκέκα και από ένα απόσπασμα του τακτικού στρατού που το φύλασσαν. Το δεύτερο τάγμα του τακτικού στρατού που ήταν επιφυλακή πήγε στο χαράκωμα που ήταν ο Γκέκας, επιτέθηκε στους Τούρκους, τους έτρεψε σε φυγή προς το φρούριο, σκότωσε και αιχμαλώτισε αρκετούς και ανακατέλαβε και μερικά από τα άλλα χαρακώματα.
Ανακατάληψη από τους Έλληνες
Στο μεταξύ, καθώς ο Φαβιέρος βρισκόταν στο κατάλυμα του, άκουσε κανονιοβολισμούς και παρατήρησε τούρκικες σημαίες στο κανονιοστάσιο της Τουρλωτής. Αμέσως, ανέβηκε στο άλογο του και με απόσπασμα του ιππικού πήγε στο κανονιοστάσιο. Στο δρόμο πήρε μαζί του το Γ' Τάγμα πεζικού του Σωνιέρου. Χωρίς να δώσουν σημασία στα ισχυρά πυρά των Τούρκων, έφτασαν γρήγορα στο κανονιοστάσιο και το κατέλαβαν. Πρώτος μπήκε μέσα στο οχυρό ο Φαβιέρος. Οι Τούρκοι είχαν αποκλειστεί από παντού από τους Έλληνες, οι οποίοι είχαν ανακαταλάβει τα χαρακώματα μαζί με Σμυρναίους εθελοντές. Μόνο ένα μέρος των Τούρκων διασώθηκε, αφού πέρασαν από το χαράκωμα που δεν είχε καταληφθεί.
Απολογισμός
Οι Τούρκοι που σκοτώθηκαν ήταν 240, όμως, κατά τον Χρήστο Βυζάντιο ήταν 500 που πέθαναν και 24 αιχμάλωτοι. Οι Έλληνες που σκοτώθηκαν ήταν 48.
Πέθαναν πολλοί, ένας από αυτούς ο Άγγλος φιλέλληνας Λούτιενς. Τραυματίστηκαν οι Χίοι αρχηγοί ατάκτων Α. Καρδαμιλίτης και ο Νεόφυτος Διάκος. Ο ίδιος ο Φαβιέρος τραυματίστηκε στον μηρό.
Επόμενες κινήσεις των Ελλήνων
Ο εφοδιασμός δεν γινόταν να εμποδίζεται μόνιμα και γι' αυτό η νίκη αυτή δεν ήταν καθοριστική. Ο Φαβιέρος όταν έμαθε την άφιξη του Καποδίστρια, σε επιστολή που του έστειλε στις 12 Ιανουαρίου 1828 του ζήτησε ενισχύσεις σε εφόδια και χρήματα. Ο Κυβερνήτης, αν και γνώριζε ότι η εκστρατεία στη Χίο ήταν ατυχής και δεν θα είχε καλή έκβαση, αποφάσισε να στείλει όλες τις δυνατές ενισχύσεις του, επειδή δεν ήθελε να διακινδυνεύσει τη ζωή των κατοίκων της νήσου. Γι' αυτό διέθεσε 6000 δίστηλα που του είχαν δώσει οι Χίοι της Μάλτας, ενδύματα για τους στρατιώτες και άλλα εφόδια.
Τέλος, διέταξε τον Ναύαρχο Μιαούλη να κατευθυνθεί μετά από την καταστολή της πειρατείας, μαζί με τον Κανάρη στη Χίο, μήπως με τη βοήθεια τους φτάσει η επιχείρηση σε καλό τέλος ή διαφορετικά να φροντίσουν για τη διενέργεια εκκένωσης του νησιού.
Φεβρουάριος 1828
Στο μεταξύ, η κατάσταση στη Χίο χειροτέρευε παρά τις ενισχύσεις που είχε αποστείλει ο Καποδίστριας. Η Επιτροπή της Χίου είχε σταματήσει να πληρώνει τους στρατιώτες τακτικά και δεν τους παρείχε πολεμοφόδια πια, όπως είχαν συμφωνήσει με τον Φαβιέρο. Έπειτα, ακολούθησε η δυσαρέσκεια των ατάκτων που καταπίεζαν τους κατοίκους των χωριών και τα φαινόμενα αυτά άρχισαν να εκτείνονται και στον τακτικό στρατό. Ο Φαβιέρος κατόρθωνε να συγκρατεί την κατάσταση.
Στις 27 Φεβρουαρίου 1828 ο τουρκικός στόλος, που αρχικά αποτελούνταν από 5 μόνο πλοία και έπειτα συμπληρώθηκε με ένα δίκροτο με τον Τούρκο Ναύαρχο Ταχήρ Πασά και μια κορβέτα, πήγε στο στενό Χίου-Τσεσμέ και μετά από ναυμαχία μιας ώρας ανάγκασε τα ελληνικά πλοία να αποχωρήσουν. Το ένα είχε κυβερνήτη τον Δημήτριο Παπανικολή και το άλλο τον Κολαντρούτσο.
Αποβίβαση των Τούρκων
Τα τουρκικά πλοία γύρισαν στο Τσεσμέ και στις 28 Φεβρουαρίου 1828 συνόδευσαν ως τη Χίο πλοιάρια με 3000 περίπου Τούρκους στρατιώτες που σκόπευαν να αποβιβαστούν στο νησί. Ο Φαβιέρος προβλέποντας τις προθέσεις τους είχε παρατάξει το Δεύτερο Τάγμα Πεζικού σε κατάλληλες θέσεις. Οι Τούρκοι αρχικά βομβάρδισαν την περιοχή της Αγίας Ελένης, όμως διαπιστώνοντας ότι το Πρώτο Τάγμα Πεζικού κρατούσε τις θέσεις του στράφηκαν προς την άλλη πλευρά και συγκεκριμένα στη θέση των Μύλων, όπου το έδαφος ήταν πιο ομαλό. Τα πλοιάρια προσέγγισαν τις ακτές και άρχισαν να αποβιβάζουν στρατεύματα, τα οποία αμέσως δέχθηκαν επίθεση από το Δεύτερο Τάγμα υπό τον Ταγματάρχη Κάββαλο και υπέστησαν βαριές απώλειες. Ένα μικρό μέρος από όσους είχαν αποβιβαστεί σώθηκε κολυμπώντας έως τα πλοιάρια. Μετά από την αποτυχία αυτή οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στο φρούριο.
Φυγή των Χίων και του ελληνικού στρατού
Πολλοί κάτοικοι του νησιού καθώς και η Επιτροπή των Χίων τρομοκρατήθηκαν λόγω της αποβίβασης και της εμφάνισης του τουρκικού στόλου, με αποτέλεσμα τη φυγή τους με πλοία. Ο Φαβιέρος προσπάθησε να ανακάμψει το ηθικό του στρατού προβάλλοντας τα θετικά στοιχεία της απόβασης. Οι οπλαρχηγοί των ατάκτων διαπίστωσαν ότι είχε γίνει εγκατάλειψη των χαρακωμάτων από τους περισσότερους στρατιώτες, ότι οι υπόλοιποι σκόπευαν επίσης να φύγουν και απέδωσαν στην Επιτροπή των Χίων λιποταξία.
Σχέδιο αποχώρησης
Ο Φαβιέρος χωρίς να το θέλει πήρε την απόφαση την ίδια νύχτα να γίνει εφαρμογή του σχεδίου αποχώρησης με τόπο συγκέντρωσης το χωριό Μεστά, όπου θα περίμεναν εντολές του κυβερνήτη. Σε λίγο όμως ήρθαν οι οπλαρχηγοί με τους σημαιοφόρους τους και ανέφεραν στο Φαβιέρο ότι είχαν φύγει από τα χαρακώματα όλοι οι στρατιώτες.
Ο Φαβιέρος έδωσε εντολή να μετακινηθούν προς τα Μεστά όλα τα τμήματα του τακτικού στρατού, εκτός από το Γ' Τάγμα που πρώτα θα εκτελούσε ακατάπαυστα πυρά, ώστε να μην καταλάβουν οι Τούρκοι ότι εγκατέλειψαν τη περιοχή και στη συνέχεια θα έφευγε και αυτό. Τελευταίος στις 10 το βράδυ έφυγε ο Φαβιέρος και μετά από πορεία δύο ημερών έφτασε στο χωριό Σταμνά μαζί με το επιτελείο του.
Μάρτιος 1828
Η Επιτροπή των Χίων ανήγγειλε στον Φαβιέρο ότι είχε έρθει ο Μιαούλης με το δίκροτο «Ελλάς» και άλλα πολεμικά, είχε διώξει τα τουρκικά πλοία και είχε κανονιοβολήσει το φρούριο. Ζήτησαν από τον Φαβιέρο να επιστρέψει και αυτός συμφώνησε.
Οι οπλαρχηγοί των ατάκτων ζήτησαν η Επιτροπή των Χίων να τους χορηγήσει από πριν δύο μισθούς και να τους δίνει τακτικά πολεμοφόδια και τροφές. Η Επιτροπή συμφώνησε μόνο αν θα επέστρεφαν και κατάφερναν να κλείσουν τους Τούρκους στο φρούριο.
Αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων
Ο στρατός την επόμενη μέρα κατευθύνθηκε σε ακρωτήριο στη περιοχή Κόκκινα εξαιτίας της διαμάχης που συνεχιζόταν. Από το ακρωτήριο πέρασαν σε κοντινό ερημονήσι όλα τα ελληνικά τμήματα κατά τη νύχτα. Την επόμενη μέρα το νησί εκκενώθηκε χωρίς απώλειες παρά τις δυσκολίες που εμφανίστηκαν με τη βοήθεια του δίκροτου «Ελλάς», ενός γαλλικού δίκροτου και πολλών άλλων πλοίων που παρέλαβαν όλα τα ελληνικά τμήματα. Μετά την αποχώρηση του ελληνικού στρατού δεν έγιναν διωγμοί των κατοίκων του νησιού, οι άτακτοι μεταφέρθηκαν στα Ψαρά και ο τακτικός στρατός στη Σύρο.
Πέρας της εκστρατείας - απολογισμός
Ο Καποδίστριας ως κυβερνήτης της Ελλάδας χρειαζόταν να ενισχύσει τον στρατό της Χίου και της Κρήτης, άλλα δεν είχε χρήματα για να το επιχειρήσει. Αυτό φαίνεται και από το απόσπασμα της επιστολής του που ακολουθεί και απευθύνεται στον Ελβετό Ιππότη και φιλέλληνα Εϋνάρδο:
Η εκστρατεία της Χίου, που χρηματοδοτήθηκε από Χιώτες της Σύρου, καθώς και από την Αντικυβερνητική Επιτροπή που διέθεσε τακτικό στρατό υπό τον συνταγματάρχη Φαβιέρο, φαινόταν ότι θα είναι αποτυχημένη, διότι οι Χιώτες αλλά και οι υπόλοιποι Έλληνες, δεν είχαν τα απαιτούμενα οικονομικά μέσα για να την στηρίξουν.
Στις 5 Ιουνίου 1828 ο Αδαμάντιος Κοραής σε επιστολή του προς τους Ρώτα και Βλαστό, έγραψε:
Παρά τις επιτυχίες του Φαβιέρου, που είχε ως αποτέλεσμα να εκδιωχθούν οι Τούρκοι από την πρωτεύουσα και να περιοριστούν στο φρούριο, η επιχείριση βρέθηκε τελικά σε αδιέξοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:1827 Κατηγορία:1828 Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Γεώργιος Επαμ. Εμπειρίκος
Ο Γεώργιος Εμπειρίκος (1901 - 1980) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, τραπεζίτης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Εμπειρίκου και της Όλγας Κουμουνδούρου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Εμπειρίκου ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουμουνδούρου. Παππούς του ήταν ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος ενώ αδέρφια του ήταν ο Αλέξανδρος Εμπειρίκος - Κουμουνδούρος και ο Κωνσταντίνος Εμπειρίκος. Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1932 με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη βουλευτής Άνδρου το 1933.
Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και σύμβουλος της τελευταίας την περίοδο 1936 - 1941. Δώρισε σημαντικά ποσά στο Εμπειρίκειο Γηροκομείο, στον Δήμο Άνδρου καθώς και στον ΕΟΤ.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Εμπειρίκου Κατηγορία:Βουλευτές Άνδρου Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες