cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Τομείς συγκέντρωσης
Οι πιο πολυάριθμες (εθνικές, όχι φυλετικές, ομάδες) είναι οι Λατίνοι στο 11%, καθώς οι Μεξικανοί Αμερικανοί σχημάτισαν μια μεγάλη εθνοτική ομάδα στην κοιλάδα Chehalis, τις εκτάσεις καλλιέργειας της κοιλάδας Yakima και την Ανατολική Ουάσινγκτον. Αναφέρθηκαν τουλάχιστον ότι χρονολογούνται από το 1800. Αλλά στα τέλη του 20ου αιώνα, η μεξικανική μετανάστευση μεγάλης κλίμακας και άλλοι Λατίνοι εγκαταστάθηκαν στα νότια προάστια του Σηάτλ, με περιορισμένες συγκεντρώσεις στις κομητείες King, Pierce και Snohomish κατά τη διάρκεια των βραχιών κατασκευής ακίνητης περιουσίας στη δεκαετία του 1980 και του 1990.
Επιπλέον, η Ουάσιγκτον έχει μια μεγάλη κοινότητα Αιθιοπίας, με πολλούς κατοίκους της Ερυθραίας. Και οι δύο εξελίχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και αναπτύχθηκαν από το 1980. Ο αριθμός των Σομαλών μεταναστών που κατοικούν στην περιοχή του Σηάτλ εκτιμάται ότι είναι μεταξύ χιλιάδων και άνω των 30.000.
Γλώσσες
Το 2010, 82,51% (5,060,313) των κατοίκων της Ουάσινγκτον ηλικίας 5 ετών και άνω μιλούσαν αγγλικά ως κατ 'οίκον γλώσσα, ενώ το 7,79% (477,566) μιλούσαν ισπανικά, 1,19% (72,552) Κινέζοι (0,90% Καντόνι). 57,895) Βιετναμέζικα, 0,84% (51,301) Tagalog, 0,83% (50,757) Κορεάτικα, 0,80% (49,282) Ρωσικά και Γερμανικά ομιλούνταν ως κύρια γλώσσα κατά 0,55% (33,744) του πληθυσμού ηλικίας άνω των πέντε ετών. Συνολικά, το 17,49% (1,073,002) του πληθυσμού της Ουάσινγκτον ηλικίας 5 ετών και άνω μίλησε μητρική γλώσσα εκτός από την αγγλική.
Θρησκεία
Οι μεγαλύτερες ονομαστικές αξίες κατά το 2010 ήταν η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με 784.332. Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (Μορμόνων), με 282.356; και τις Συνελεύσεις του Θεού, με 125.005.
Η εκκλησία των Υδροχόων είναι η μεγαλύτερη εκκλησία του Wiccan στη χώρα.
Οικονομία
Η Ουάσινγκτον έχει μια σχετικά ισχυρή οικονομία, με συνολικό ακαθάριστο κρατικό προϊόν ύψους 569,449 δισ. Δολαρίων το 2018, τοποθετώντας το στο 10ο στο έθνος και αυξανόμενο κατά 5,7% ετησίως - το ταχύτερο ποσοστό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο ελάχιστος μισθός το 2018 ήταν 11,50 δολάρια την ώρα, ο δεύτερος υψηλότερος στη χώρα. Σημαντικές επιχειρηματικές δραστηριότητες στο πλαίσιο του κράτους περιλαμβάνουν τον σχεδιασμό και την κατασκευή αεροσκαφών (Boeing), αυτοκινήτων (Paccar), ανάπτυξης λογισμικού (Microsoft, Bungie, Amazon, Nintendo of America, Valve Corporation, ArenaNet), βιοτεχνολογία, παραγωγή αλουμινίου, ξυλεία και προϊόντα ξύλου (Weyerhaeuser), εξόρυξη, ποτά (Starbucks, Jones Soda), ακίνητα (John L. Scott, Colliers International, Windermere Real Estate, Kidder Mathews) Car Toys, Costco, REI) και του τουρισμού (Alaska Airlines, Expedia, Inc.). Μια έρευνα του περιοδικού Fortune των 20 πιο θαυμασμένων εταιρειών στις ΗΠΑ έχει τέσσερις εταιρείες με έδρα την Ουάσινγκτον: Amazon, Starbucks, Microsoft και Costco. Σε ποσοστό άνω του 80% το κράτος έχει σημαντικές ποσότητες παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, σημαντικοί όγκοι συναλλαγών με την Ασία περνούν από τα λιμάνια του Puget Sound, οδηγώντας στην κατάταξη των νοτιοαφρικανικών λιμένων στην κατάταξη αριθ. 6 (η κατάταξη συνδυάζει μετακινήσεις ισοδύναμων μονάδων είκοσι ποδιών (TEUs) και δείκτη υποδομής).
Με το πέρασμα της Πρωτοβουλίας 1183, το Συμβούλιο Ελέγχου Αλκοολούχων Κρατών της Ουάσινγκτον (WSLCB) τερμάτισε το μονοπώλιό του σε όλα τα κρατικά καταστήματα αλκοολούχων ποτών και διανομής οινοπνευματωδών ποτών την 1η Ιουνίου 2012.
Μεταξύ των κατοίκων της Ουάσιγκτον, από τον Δεκέμβριο του 2017, είναι οι πρώτοι και οι δεύτεροι πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο: ο Jeff Bezos του Αμαζονίου, με καθαρή αξία 99,6 δισ. Δολ. ΗΠΑ και ο Bill Gates της Microsoft, στα 91,3 δισ. Δολάρια. Από τον Απρίλιο του 2014, άλλοι δισεκατομμυριούχοι της πολιτείας της Ουάσινγκτον συμπεριέλαβαν τον Paul Allen της Microsoft, τον Steve Ballmer και τον Charles Simonyi και τον Craig McCaw της McCaw Cellular Communications, τον James Jannard από την Oakley και τον Howard Schultz της Starbucks.
Από τον Δεκέμβριο του 2018, το ποσοστό ανεργίας του κράτους είναι 4,3%.
Φόροι
Το κράτος της Ουάσιγκτον είναι ένα από τα επτά κράτη που δεν επιβάλλουν φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων. Το κράτος δεν εισπράττει ούτε φόρο εισοδήματος εταιρειών ούτε φόρο franchise. Οι επιχειρήσεις της Ουάσιγκτον είναι υπεύθυνες για διάφορες άλλες κρατικές εισφορές, συμπεριλαμβανομένου του φόρου επιχειρήσεων και απασχόλησης (B & O), ενός ακαθάριστου φόρου εισπρακτέων, ο οποίος χρεώνει διαφορετικά ποσοστά για διαφορετικούς τύπους επιχειρήσεων.
Ο φόρος πωλήσεων της κρατικής βάσης της Ουάσιγκτον είναι 6,5%, ο οποίος σε συνδυασμό με έναν τοπικό φόρο επί των πωλήσεων ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία. Οι συντελεστές του συνδυασμένου κράτους και του τοπικού φόρου επί των λιανικών πωλήσεων αυξάνουν τους φόρους που καταβάλλουν οι καταναλωτές, ανάλογα με τους μεταβλητούς συντελεστές τοπικού φόρου επί των πωλήσεων, γενικά μεταξύ 7,5 και 10%. Από τον Μάρτιο του 2017, ο συνδυασμένος συντελεστής φόρου επί των πωλήσεων στο Seattle και Tacoma ήταν 10,1%. Οι πόλεις Lynnwood και Mill Creek έχουν το υψηλότερο φορολογικό συντελεστή πώλησης στην πολιτεία στο 10,4%. Αυτοί οι φόροι ισχύουν τόσο για υπηρεσίες όσο και για προϊόντα. Τα περισσότερα τρόφιμα εξαιρούνται από τον φόρο επί των πωλήσεων. Ωστόσο, τα παρασκευασμένα τρόφιμα, τα συμπληρώματα διατροφής και τα αναψυκτικά παραμένουν φορολογητέα.
Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης ισχύει για ορισμένα προϊόντα όπως βενζίνη, τσιγάρα και αλκοολούχα ποτά. Ο φόρος ακίνητης περιουσίας ήταν ο πρώτος φόρος που επιβλήθηκε στην πολιτεία της Ουάσιγκτον και η συλλογή του αντιπροσωπεύει περίπου το 30% των συνολικών κρατικών και τοπικών εσόδων της Ουάσινγκτον. Συνεχίζει να αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή εσόδων για δημόσια σχολεία, πυροπροστασία, βιβλιοθήκες, πάρκα και αναψυχή και άλλες περιοχές ειδικού σκοπού.
Όλα τα ακίνητα και η προσωπική ιδιοκτησία υπόκεινται σε φόρο, εκτός εάν απαλλάσσονται ειδικά από το νόμο. Τα περισσότερα προσωπικά είδη που ανήκουν σε ιδιώτες απαλλάσσονται από τον φόρο. Ο φόρος προσωπικής ιδιοκτησίας ισχύει για τα προσωπικά είδη που χρησιμοποιούνται κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους ή για άλλα προσωπικά είδη που δεν απαλλάσσονται από το νόμο. Όλοι οι φόροι ιδιοκτησίας καταβάλλονται στο γραφείο του ταμία του νομού όπου βρίσκεται το ακίνητο. Η Ουάσινγκτον δεν επιβάλλει φόρο σε άυλα περιουσιακά στοιχεία, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς, μετοχές ή ομόλογα. Επίσης, το κράτος δεν αξιολογεί φόρο εισοδήματος από εισόδημα που αποκτήθηκε και εισπράχθηκε από άλλο κράτος. Η Ουάσινγκτον δεν εισπράττει φόρους κληρονομιάς. Ωστόσο, ο φόρος ακίνητης περιουσίας αποσυνδέεται από τους νόμους περί ομοσπονδιακού φόρου ακίνητης περιουσίας και ως εκ τούτου το κράτος επιβάλλει φόρο ακίνητης περιουσίας.
Το κράτος της Ουάσινγκτον έχει το 18ο υψηλότερο κατά κεφαλήν πραγματικό φορολογικό συντελεστή στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2017. Η φορολογική πολιτική του διαφέρει από το γειτονικό Όρεγκον, το οποίο δεν εισπράττει φόρο επί των πωλήσεων, αλλά εισπράττει φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων. Αυτό οδηγεί σε οικονομικές ανωμαλίες στα σύνορα στη μητροπολιτική περιοχή Πόρτλαντ-Βανκούβερ. Υπάρχουν επιπλέον συνοριακές οικονομίες με τους γειτονικούς Καναδά και Αϊντάχο.
Γεωργία
Η Ουάσιγκτον είναι ένα κορυφαίο γεωργικό κράτος. (Τα ακόλουθα στοιχεία προέρχονται από το Υπουργείο Γεωργίας της Ουάσινγκτον και την USDA, Εθνική Υπηρεσία Γεωργικής Στατιστικής, Washington Field Office). Για το 2013, η συνολική αξία των γεωργικών προϊόντων της Ουάσινγκτον ήταν 10,2 δισ. Δολάρια. Το 2013, η Ουάσιγκτον κατέλαβε την πρώτη θέση στην παραγωγή κόκκινων σμέουρων (92,7% της συνολικής αμερικανικής παραγωγής), λυκίσκος (79,2%), πετρέλαιο δυόσμου (72,9%), ρυτιδωμένο μπιζέλι (60%), μήλα (57%, τα αχλάδια (49,5%), τα σταφύλια Concord (36,5%), τα καρότα για μεταποίηση (36,5%), τα πράσινα μπιζέλια για μεταποίηση (34,4%) και το μέντας (31,4%).
Η Ουάσιγκτον κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην έδρα της παραγωγής πατάτας το βράδυ (το ένα τέταρτο της παραγωγής του έθνους), τα νεκταρίνια, τα βερίκοκα, τα σταφύλια (όλες οι ποικιλίες που λαμβάνονται μαζί), το γλυκό καλαμπόκι για επεξεργασία (το ένα τέταρτο της παραγωγής του έθνους) ένα πέμπτο της παραγωγής του έθνους).
Κρασί
Η Ουάσιγκτον βρίσκεται στην δεύτερη θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες στην παραγωγή κρασιού, πίσω από την Καλιφόρνια. Μέχρι το 2006, το κράτος είχε πάνω από 31.000 στρέμματα (130 km2) αμπελώνες, μια συγκομιδή 120.000 κοντών τόνων (109.000 τόνων) σταφυλιών και οι εξαγωγές σε περισσότερες από 40 χώρες σε όλο τον κόσμο από τα 600 οινοποιεία του κράτους. Ενώ υπάρχουν μερικές αμπελουργικές δραστηριότητες στο ψυγείο, το πιο υγρό δυτικό μισό του κράτους, σχεδόν το σύνολο (99%) της αμπελοοινικής παραγωγής σταφυλιών γίνεται στο ανατολικό μισό της ερήμου. Η σκιά βροχής της σειράς Cascade φεύγει από τη λεκάνη απορροής της Κολούμπια με ετήσια πτώση βροχής περίπου 8 ίντσες (200 mm), καθιστώντας τα αρδευτικά και υδάτινα δικαιώματα εξαιρετικού ενδιαφέροντος για τη βιομηχανία κρασιού της Ουάσινγκτον. Η αμπελοκαλλιέργεια στην πολιτεία επηρεάζεται επίσης από τις μεγάλες ώρες ηλιοφάνειας (κατά μέσο όρο, δύο ώρες την ημέρα περισσότερο από ό, τι στην Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου) και σταθερές θερμοκρασίες.
Μεταφορά
Η Ουάσιγκτον έχει ένα σύστημα κρατικών αυτοκινητοδρόμων, που ονομάζεται κρατικές διαδρομές, καθώς και ένα εκτεταμένο σύστημα ακτοπλοϊκών μεταφορών το οποίο είναι το μεγαλύτερο στο έθνος και το τρίτο μεγαλύτερο στον κόσμο. Υπάρχουν 140 δημόσια αεροδρόμια στην Ουάσιγκτον, συμπεριλαμβανομένων 16 κρατικών αερολιμένων που ανήκουν στο Υπουργείο Μεταφορών της Ουάσινγκτον. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Σιάτλ-Τακόμα (Sea-Tac) είναι το σημαντικότερο εμπορικό αεροδρόμιο του μεγαλύτερου Σηάτλ. Το Boeing Field στο Σιάτλ είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα πρωτεύοντα αεροδρόμια στις ΗΠΑ.
Υπάρχουν εκτεταμένες πλωτές οδούς στη μέση των μεγαλύτερων πόλεων της Ουάσινγκτον, συμπεριλαμβανομένων των Σηάτλ, Bellevue, Tacoma και Olympia. Οι εθνικοί αυτοκινητόδρομοι διαθέτουν ένα εκτεταμένο δίκτυο γεφυρών και το μεγαλύτερο σύστημα πορθμείων στις Ηνωμένες Πολιτείες για να εξυπηρετούν τις ανάγκες μεταφοράς στην περιοχή Puget Sound. Ο θαλάσσιος αυτοκινητόδρομος της Ουάσινγκτον αποτελεί στόλο είκοσι οκτώ πορθμείων που περιστρέφουν το Puget Sound και τις εσωτερικές πλωτές οδούς σε 20 διαφορετικούς λιμένες, πλησιάζοντας περίπου 147.000 δρομολόγια κάθε χρόνο. Η Ουάσινγκτον φιλοξενεί τέσσερις από τις πέντε μεγαλύτερες πλωτές γέφυρες του κόσμου: την πλωτή γέφυρα Evergreen Point, τη γέφυρα Lacey V. Murrow Memorial και τη γέφυρα του Ομήρου M. Hadley πάνω από τη λίμνη Ουάσινγκτον και τη γέφυρα του Hood Canal που συνδέει την Ολυμπιακή χερσόνησο με το Kitsap Χερσόνησος. Η Ουάσινγκτον έχει αρκετούς θαλάσσιους λιμένες στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπως το Σιάτλ, το Τακόμα, το Καλάμα, το Anacortes, το Βανκούβερ, το Longview, το Grays County, την Ολυμπία και το Port Angeles.
Το Cascade Mountain Range εμποδίζει επίσης τη μεταφορά. Η Ουάσιγκτον λειτουργεί και διατηρεί δρόμους πάνω από επτά [αόριστα] μεγάλα περάσματα ορεινών όγκων και οκτώ μικρά περάσματα. Κατά τους χειμερινούς μήνες, μερικά από αυτά τα περάσματα οργώνονται, τρίβονται και διατηρούνται ασφαλείς με έλεγχο χιονοστιβάδας. Όχι όλοι μένουν ανοιχτοί το χειμώνα. Η εθνική οδός North Cascades, η κρατική διαδρομή 20, κλείνει κάθε χρόνο λόγω χιονοπτώσεων και χιονοστιβάδων στην περιοχή Washington Pass. Το Cayuse και Chinook Περνάει ανατολικά του Mount Rainier επίσης κοντά το χειμώνα.
Η Ουάσινγκτον διασχίζεται από μια σειρά σιδηροδρομικών εμπορευματικών σιδηροδρομικών γραμμών και η διαδρομή Cascade του Amtrak για επιβατικές μεταφορές μεταξύ του Eugene, του Όρεγκον και του Βανκούβερ, είναι η όγδοη μεγαλύτερη επιχείρηση Amtrak στις ΗΠΑ. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός του Σιάτλ, ο πιο πολυσύχναστος σταθμός στην Ουάσινγκτον και ο 15ος πιο πολυσύχναστος στις ΗΠΑ, χρησιμεύει ως το τερματικό για τις δύο διαδρομές Amtrak μεγάλου μήκους στην Ουάσινγκτον, τον Empire Builder, στο Σικάγο και το Coast Starlight στο Λος Άντζελες. Η σιδηροδρομική υπηρεσία Sounder commuter λειτουργεί στο Σιάτλ και τις γύρω πόλεις της, μεταξύ Everett και Lakewood.
Η σιδηροδρομική γραμμή Sound Trans Link λειτουργεί σήμερα στην περιοχή του Σηάτλ σε μήκος 32 μίλια (32 χλμ.) Και στο Tacoma σε μήκος 2,6 μίλια. Ολόκληρο το σύστημα διαθέτει ένα χρηματοδοτούμενο σχέδιο επέκτασης που θα επεκτείνει τον ελαφρύ σιδηρόδρομο σε συνολικά 116 μίλια μέχρι το 2041. Το Seattle διαθέτει επίσης ένα δίκτυο οδικών καναλιών μήκους 3,8 χιλιομέτρων (2,1 χλμ.) Με δύο γραμμές και σχεδιάζει να επεκταθεί περαιτέρω έως το 2025. Υπάρχουν συστήματα λεωφορείων το κράτος, το πιο πολυσύχναστο είναι το King County Metro, το οποίο βρίσκεται στο Σιάτλ και στην κομητεία King, με μόλις 122 εκατομμύρια αναβάτες το 2017. Οι κάτοικοι του Βανκούβερ αντιστέκονται σε προτάσεις για επέκταση του συστήματος μαζικής διέλευσης του Πόρτλαντ στην Ουάσινγκτον.
Περιβάλλον
Το 2007, η Ουάσινγκτον έγινε η πρώτη χώρα στο έθνος για να στοχεύσει όλες τις μορφές εξαιρετικά τοξικών βρωμιούχων επιβραδυντικών φλόγας γνωστών ως PBDE για την εξάλειψή τους από τα πολλά κοινά οικιακά προϊόντα στα οποία χρησιμοποιούνται. Μια μελέτη του 2004 για 40 μητέρες από το Όρεγκον, την Ουάσιγκτον, τη Βρετανική Κολομβία και τη Μοντάνα βρήκε PBDEs στο μητρικό γάλα κάθε γυναίκας που δοκιμάστηκε.
Τρεις πρόσφατες μελέτες από το Υπουργείο Οικολογίας της Ουάσινγκτον έδειξαν ότι τα τοξικά χημικά που έχουν απαγορευτεί πριν από δεκαετίες επιβιώνουν στο περιβάλλον και επικεντρώνονται στην τροφική αλυσίδα. Σε μία από τις μελέτες, οι κυβερνητικοί επιστήμονες βρήκαν απαράδεκτα επίπεδα τοξικών ουσιών σε 93 δείγματα ψαριών γλυκού νερού από 45 τοποθεσίες. Οι τοξικές ουσίες περιελάμβαναν PCBs. διοξίνες, δύο χλωριωμένα παρασιτοκτόνα, DDE και dieldrin και PBDEs. Ως αποτέλεσμα της μελέτης, το τμήμα θα ερευνήσει τις πηγές των PCB στον ποταμό Wenatchee, όπου βρέθηκαν ανθυγιεινά επίπεδα PCB στα ορεινά whitefish. Βάσει των πληροφοριών του 2007 και της προηγούμενης μελέτης οικολογίας του 2004, το υπουργείο Υγείας της Ουάσινγκτον συμβουλεύει το κοινό να μην τρώει ορνίθια από τον ποταμό Wenatchee από το Leavenworth προς τα κατάντη, όπου ο ποταμός ενώνει την Κολομβία, λόγω των ανθυγιεινών επιπέδων PCB. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν επίσης υψηλά επίπεδα μολυσματικών ουσιών στον ιστό των ψαριών που συλλέχθηκαν από τους επιστήμονες από τη Λίμνη Ουάσιγκτον και τον ποταμό Spokane, όπου ήδη υπάρχουν συμβουλές κατανάλωσης ψαριών.
Στις 27 Μαρτίου 2006, ο κυβερνήτης Christine Gregoire υπέγραψε στο νόμο το πρόσφατα εγκεκριμένο House Bill 2322. Το νομοσχέδιο αυτό θα περιόριζε το περιεχόμενο φωσφόρου στα απορρυπαντικά πιάτων σε όλη την επικράτεια στο 0,5% για τα επόμενα έξι χρόνια. Παρόλο που η απαγόρευση θα ήταν αποτελεσματική σε ολόκληρη την επικράτεια το 2010, θα πραγματοποιούταν στο County Whatcom, στην κομητεία Spokane και στο County Clark το 2008. Μια πρόσφατη ανακάλυψη είχε συνδέσει υψηλή περιεκτικότητα φωσφόρου στο νερό σε μια έκρηξη στον πληθυσμό των φυκιών. Μια διεισδυτική ποσότητα φυκών σε υδατικά συστήματα θα οδηγούσε σε μια ποικιλία από υπερβολικά οικολογικά και τεχνολογικά ζητήματα.
Κυβέρνηση και πολιτική
Το εκτελεστικό τμήμα της Ουάσινγκτον είναι επικεφαλής ενός διοικητή που εκλέγεται για τετραετή θητεία. Οι σημερινοί κρατικοί αξιωματικοί είναι:
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουάσινγκτον είναι το ανώτατο δικαστήριο στη πολιτεία. Εννέα ανώτατοι δικαστές υπηρετούν σε αυτό και είναι αιρετοί.
Ομοσπονδιακή αντιπροσωπεία
Οι δύο σημερινοί γερουσιαστές των Ηνωμένων Πολιτειών από την Ουάσινγκτον είναι οι Patty Murray και Maria Cantwell, και οι δύο Δημοκρατικοί. Ο Murray έχει εκπροσωπήσει το κράτος από το 1993, ενώ ο Cantwell εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 2001. Η πολιτεία είναι ένα από τα έξι με δύο γερουσιαστές.
Οι δέκα εκπρόσωποι της Ουάσινγκτον, στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι οι Suzan DelBene (D-1), Richard Ray (Rick) Larsen (D-2), Jaime Herrera (R-3) (D-6), Ντάρεκ Κίλμερ (D-6), Πρέμιλα Τζαϊάπαλ (D-7), Κίμ Σίριερ (D-8) 10).
Λόγω της ανακατανομής του Κογκρέσου ως αποτέλεσμα της Απογραφής του 2010, η Ουάσινγκτον κέρδισε μία θέση στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Με την επιπλέον έδρα, η Ουάσινγκτον κέρδισε επίσης μία εκλογική ψηφοφορία, ανεβάζοντας το σύνολο της σε 12.
Πολιτική
Η πολιτεία της Ουάσινγκτον, αν και γενικότερα φιλελέυθερη, θεωρείται πολιτικά διχασμένη από τα βουνά Cascade, με τη Δυτική Ουάσιγκτον να είναι περισσότερο φιλελεύθερη (ιδιαίτερα τον διάδρομο I-5) και την Ανατολική Ουάσινγκτον περισσότερο συντηρητική. Η Ουάσιγκτον ψήφισε υπέρ του Δημοκρατικού Προεδρικού Υποψηφίου σε κάθε εκλογή από το 1988.
Λόγω του μεγάλου πληθυσμού της Δυτικής Ουάσινγκτον, οι δημοκράτες συνήθως φτάνουν καλύτερα σε ολόκληρη την πολιτεία. Η μητροπολιτική συνδυασμένη στατιστική περιοχή του Σιάτλ, η οποία φιλοξενεί σχεδόν τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Ουάσινγκτον, παρέχει γενικά ισχυρότερα Δημοκρατικά περιθώρια από τα περισσότερα άλλα μέρη της Δυτικής Ουάσινγκτον. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την κομητεία του Κινγκ, όπου κατοικεί το Σιάτλ και σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού του κράτους.
Η Ουάσινγκτον θεωρήθηκε ως βασικό κίνημα το 1968 και ήταν το μόνο δυτικό κράτος που έδωσε τις εκλογές του στον δημοκρατικό υποψήφιο Hubert Humphrey για τον αντιπολιτευόμενο αντίπαλό του Ρίτσαρντ Νίξον. Η Ουάσιγκτον θεωρήθηκε μέρος της Ρεπουμπλικανικής Επανάστασης του 1994 και είχε το μεγαλύτερο ρεκόρ στο σπίτι για τους Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι πήραν επτά από τις 9 έδρες της Ουάσινγκτον. Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία δεν κράτησε για πολύ, καθώς οι Δημοκρατικοί πήραν μια θέση στις εκλογές του 1996 και δύο ακόμη το 1998, δίνοντας στους Δημοκρατικούς μια πλειοψηφία 5-4.
Η κυβέρνηση διοικείται από τον Δημοκρατικό Jay Inslee, ο οποίος εξελέγη στην πρώτη του θητεία στις εκλογές του 1990. Το 2013 και το 2014, και οι δύο οίκοι του νομοθετικού σώματος της Ουάσινγκτον (η Γερουσία της Ουάσιγκτον και η Βουλή των Αντιπροσώπων της Ουάσιγκτον) ελέγχονταν από δημοκρατική πλειοψηφία. Η κρατική γερουσία ήταν υπό τον έλεγχο του Ρεπουμπλικανιού, λόγω δύο δημοκρατών που εντάχθηκαν στους Ρεπουμπλικάνους για να σχηματίσουν ένα καπιταλισμό συνασπισμού πλειοψηφίας. Μετά τις εκλογές του 2014, οι Δημοκρατικοί διατηρούσαν τον έλεγχο του Σώματος, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί έλαβαν πλειοψηφία στη Γερουσία χωρίς την ανάγκη συνασπισμού. Τον Νοέμβριο του 2017, μια ειδική εκλογή έδωσε στους Δημοκρατικούς μια πλειοψηφία των θέσεων στη Γερουσία και πλήρη έλεγχο της κρατικής κυβέρνησης. Από τότε, στις εκλογές του 2018, οι Δημοκρατικοί επέκτειναν μόνο τις πλειοψηφίες τους.
Κανένα κράτος δεν προχώρησε περισσότερο χωρίς έναν Ρεπουμπλικανικό κυβερνήτη από το κράτος της Ουάσινγκτον. Οι δημοκράτες έχουν ελέγξει το Μέγαρο του Κυβερνήτη της Ουάσιγκτον για περισσότερα από 34 χρόνια. Ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης ήταν ο John Spellman, ο οποίος κατείχε το αξίωμα μεταξύ 1981 και 1985. Η Ουάσιγκτον δεν έχει ψηφίσει για δημοκρατικό γερουσιαστή, κυβερνήτη ή προεδρικό υποψήφιο από το 1994 - δεσμεύοντας το Delaware για τη μακρύτερη σειρά στη χώρα.
Σημαντική νομοθεσία
Η Ουάσινγκτον είναι μία από τις τρεις πολιτείες που έχουν νομιμοποιήσει την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Το 2008, ψηφίστηκε με πρωτοβουλία, ο Ουάσινγκτον Death with Dignity Act πέρασε και έγινε νόμος.
Τον Νοέμβριο του 2009, οι ψηφοφόροι της πολιτείας της Ουάσιγκτον ενέκριναν πλήρεις εγχώριες συνεργασίες μέσω του δημοψηφίσματος 71, χαρακτηρίζοντας τους ψηφοφόρους για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε κατάσταση διευρυμένης αναγνώρισης των σχέσεων ομοφυλοφίλων στην εκλογική περιφέρεια.
Τρία χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2012, ο γάμος ιδίου φύλου επιβεβαιώθηκε μέσω του δημοψηφίσματος 74, καθιστώντας την Ουάσινγκτον ένα από τα τρία μόνο κράτη που έχει εγκρίνει γάμο ομοφυλοφίλων με λαϊκή ψήφο.
Επίσης, το Νοέμβριο του 2012, το κράτος της Ουάσινγκτον έγινε ένα από τα δύο κράτη που πέρασε με πρωτοβουλία τη νόμιμη πώληση και κατοχή κάνναβης τόσο για ιατρική όσο και για μη ιατρική χρήση με την Πρωτοβουλία 502. Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 2012. Παρόλο που η μαριχουάνα παραμένει παράνομη Ομοσπονδιακό νόμο των ΗΠΑ, τα άτομα ηλικίας 21 ετών και άνω στην πολιτεία της Ουάσινγκτον μπορούν να κατέχουν έως και μία ουγκιά μαριχουάνας, 16 ουγγιές εγχυμένου προϊόντος μαριχουάνας σε στερεή μορφή, 72 ουγγιές εγχυμένου προϊόντος μαριχουάνας σε υγρή μορφή ή οποιουδήποτε συνδυασμού και των τριών και να καταναλώνουν νόμιμα προϊόντα μαριχουάνας και μαριχουάνας. Περίπου 334 νομικά καταστήματα αναψυχής μαριχουάνας αναμένεται να ανοίξουν μέχρι τον Ιούνιο του 2014.
Τον Νοέμβριο του 2016, οι ψηφοφόροι ενέκριναν την πρωτοβουλία 1433, η οποία μεταξύ άλλων απαιτεί από τους εργοδότες να εγγυώνται άδεια μισθωτών ασθενών στους περισσότερους εργαζομένους. Την 1η Ιανουαρίου 2018, τέθηκε σε ισχύ ο νόμος, με την Ουάσινγκτον να γίνεται το έβδομο κράτος με τις απαιτήσεις αδειών μετ 'αποδοχών.
Το κράτος της Ουάσινγκτον ήταν το πρώτο κράτος στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η υποβοηθούμενη αυτοκτονία, ο γάμος ιδίου φύλου και η χρήση αναψυχής για κάνναβη ήταν νόμιμες ταυτόχρονα. Μετά τις εκλογές του 2014, προσχώρησε στο Όρεγκον.
Με το πέρασμα της πρωτοβουλίας 1639 στις εκλογές του 2018, η Ουάσιγκτον ενέκρινε ορισμένους από τους αυστηρότερους νόμους περί πυροβόλων όπλων στις ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον θέσπισε ένα μέτρο το Μάιο του 2019 υπέρ των πόλεων των ιερών, όπως και οι νόμοι της Καλιφόρνια και του Όρεγκον, οι οποίοι συγκαταλέγονται στις ισχυρότερες κρατικές εντολές στο έθνος.
Πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Από το σχολικό έτος 2008-2009, 1.040.750 φοιτητές εγγράφηκαν σε δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία στην Ουάσινγκτον, με 59.562 εκπαιδευτικούς που εργάστηκαν για την εκπαίδευσή τους. Από τον Αύγουστο του 2009, υπήρχαν 295 σχολικές συνοικίες στο κράτος, οι οποίες εξυπηρετούνται από εννέα Περιφέρειες Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. Το Washington School Information Processing Cooperative (οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, opt-in, κρατική) παρέχει συστήματα διαχείρισης πληροφοριών για τους φορολογικούς και ανθρώπινους πόρους και τα δεδομένα φοιτητών. Τα δημοτικά και τα δευτεροβάθμια σχολεία υπάγονται στη δικαιοδοσία του Γραφείου Επικεφαλής της Υπαίθρου της Δημόσιας Οδηγίας της Ουάσινγκτον (OSPI), υπό την ηγεσία του επιθεωρητή κρατικής σχολής Ράντι Ντόρν.
Οι γυμναστές και οι ηλικιωμένοι γυμνασίου στην Ουάσινγκτον έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το πρόγραμμα Running Start του κράτους. Ξεκίνησε από τον κρατικό νομοθέτη το 1990, επιτρέπει στους φοιτητές να παρακολουθήσουν δημόσια ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με δημόσιες δαπάνες, κερδίζοντας ταυτόχρονα την αποπληρωμή πιστωτικών ιδρυμάτων και κολλεγίων.
Το κράτος διαθέτει επίσης πολλά γυμνάσια με επίκεντρο τις δημόσιες τέχνες, όπως το School of Arts Tacoma, το σχολείο τεχνών και ακαδημαϊκών του Βανκούβερ και το The Center School. Υπάρχουν επίσης τέσσερα γυμνάσια με βάση την Επιστήμη και το Μαθηματικό: το ένα στο Τρίο Πόλεις της Ουάσινγκτον, γνωστό ως Delta, το ένα στο Tacoma της Ουάσιγκτον, γνωστό ως SAMI, ένα άλλο στο Σιάτλ γνωστό ως Raisbeck Aviation High School και ένα στο Redmond, Washington γνωστό ως Tesla STEM High School.
Ανώτερη εκπαίδευση
Υπάρχουν περισσότερα από 40 ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ουάσινγκτον. Το κράτος έχει μεγάλα ερευνητικά πανεπιστήμια, τεχνικές σχολές, θρησκευτικές σχολές και ιδιωτικά κολέγια σταδιοδρομίας.
Ασφάλιση
Οι δύο πρώτες ασφαλιστικές εταιρείες υγείας από το 2017 ήταν η Premera Blue Cross, με μερίδιο αγοράς 24%, ενώ το Kaiser Permanente στο 21%. Για την μεμονωμένη αγορά, η Molina Healthcare είχε το μεγαλύτερο μερίδιο στο 23%.
Το κράτος ενέκρινε το σύστημα Healthplanfinder της Ουάσινγκτον το 2014 μετά τη διέλευση του ομοσπονδιακού νόμου για την προστασία των ασθενών και την προσιτή περίθαλψη (γνωστή και ως "ObamaCare").
Το κράτος της Ουάσινγκτον μεταρρύθμισε το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης το 1993 μέσω του νόμου για τις υγειονομικές υπηρεσίες της Ουάσιγκτον Η νομοθεσία απαιτούσε από τους ιδιώτες να λαμβάνουν ασφάλιση ασθενείας ή να αντιμετωπίζουν ποινές και απαιτούσε από τους εργοδότες να παρέχουν ασφάλιση στους μισθωτούς. Επιπλέον, οι ασφαλιστικές εταιρείες υγείας έπρεπε να πωλούν ασφάλιστρα σε όλα τα άτομα, ανεξάρτητα από τις προϋπάρχουσες συνθήκες, και να καλύπτουν τα βασικά οφέλη. Η πράξη καταργήθηκε κυρίως το 1995 προτού να μπορέσει να εφαρμοστεί πλήρως.
Εγκαταστάσεις
Τα νοσοκομεία υπάρχουν σε όλη την πολιτεία, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση στις ιατρικές εγκαταστάσεις του Σιάτλ. Η περιοχή του Seattle-Tacoma διαθέτει πέντε μεγάλα νοσοκομεία: το Ιατρικό Κέντρο Harborview, το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, το Σουηδικό Ιατρικό Κέντρο, το Γενικό Νοσοκομείο MultiCare Tacoma και το Ιατρικό Κέντρο St. Joseph. Τα νοσοκομεία της περιοχής Σιάτλ επικεντρώνονται στο First Hill, το οποίο διαθέτει επίσης το Ιατρικό Κέντρο Virginia Mason.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Μείωση (βιολογία)
Η μείωση είναι ένας τύπος κυτταρικής διαίρεσης με την οποία κάθε γονέας παράγει τους γαμέτες του, δηλαδή τα εξειδικευμένα αναπαραγωγικά του κύτταρα, τα οποία φέρουν τον μισό αριθμό χρωμοσωμάτων από τα υπόλοιπα (σωματικά) κύτταρα του οργανισμού, είναι δηλαδή απλοειδή. Στη συνέχεια με τη γονιμοποίηση, ο αρσενικός και ο θηλυκός γαμέτης συνενώνονται, σχηματίζοντας ένα νέο κύτταρο, το οποίο ονομάζεται ζυγωτό, το οποίο είναι διπλοειδές εφόσον περιέχει τα χρωμοσώματα των δύο γαμετών. Από το ζυγωτό, στη συνέχεια, με συνεχείς μιτωτικές διαιρέσεις προκύπτουν όλα τα σωματικά κύτταρα του νέου οργανισμού. Σημαντικό είναι να τονιστεί ότι κάθε γαμέτης που σχηματίζεται με μείωση δεν έχει αόριστα τον μισό αριθμό χρωμοσωμάτων, αλλά πρέπει να φέρει ένα χρωμόσωμα από κάθε ζευγάρι, ώστε να περιέχει όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για τη λειτουργία του νέου οργανισμού.
Στην αμφιγονική αναπαραγωγή, τις γενετικές πληροφορίες για τη δημιουργία του νέου ατόμου συνεισφέρουν δύο γονείς διαφορετικού φύλου. Όμως, προκύπτει ένα πρόβλημα: αν κάθε γονέας μεταβίβαζε στον απόγονό του τον ακριβή αριθμό των χρωμοσωμάτων του, τότε το νέο άτομο θα είχε το άθροισμα του αριθμού των χρωμοσωμάτων και των δύο γονέων. Ένας τέτοιος απόγονος, ακόμα κι αν επιβίωνε, θα είχε διαφορετικό αριθμό χρωμοσωμάτων από αυτόν που είναι καθορισμένος για το είδος του. Το πρόβλημα αυτό για τους αμφιγονικά αναπαραγόμενους οργανισμούς, λύθηκε στη διάρκεια της εξέλιξης μέσα από δύο μηχανισμούς τη μείωση και τη γονιμοποίηση.
Η μείωση γίνεται σε μια ειδική κατηγορία κυττάρων του οργανισμού, τα οποία ονομάζονται άωρα (πρόδρομα) γεννητικά κύτταρα.
Περιγραφή
μικρογραφία|400x400εσ|Στάδια μειωτικής διαίρεσης Κάθε κύτταρο που πρόκειται να διαιρεθεί, αντιγράφει αρχικά το γενετικό του υλικό, με αποτέλεσμα κάθε χρωμόσωμα να αποτελείται από δύο πανομοιότυπες αδελφές χρωματίδες (όπως συμβαίνει και στη μίτωση). Στη συνέχεια, ακολουθούν δύο διαδοχικές διαιρέσεις, οι οποίες ονομάζονται: 1η και 2η μειωτική διαίρεση.
Πρώτη μειωτική διαίρεση (μείωση I)
Τα ομόλογα χρωμοσώματα διατάσσονται σε ζεύγη, το ένα απέναντι από το άλλο. Κατόπιν αποχωρίζονται τα ομόλογα χρωμοσώματα κάθε ζεύγους (όχι οι αδελφές χρωματίδες) και σχηματίζονται δύο νέα κύτταρα, που το καθένα πλέον έχει τον μισό αριθμό χρωμοσώματων σε σύγκριση με το αρχικό.
Δεύτερη μειωτική διαίρεση (μείωση II)
Κάθε ένα από τα κύτταρα που σχηματίστηκαν από την 1η μειωτική διαίρεση υφίσταται μία 2η διαίρεση, η οποία έχει σημαντικές ομοιότητες με τη μίτωση. Αυτά τα κύτταρα ονομάζονται απλοειδή κύτταρα.
Έτσι, διαχωρίζονται οι αδελφές χρωματίδες κάθε χρωμοσώματος, με αποτέλεσμα να σχηματιστούν συνολικά 4 απλοειδή κύτταρα, ανά δύο πανομοιότυπα μεταξύ τους. Τα κύτταρα αυτά δεν διαιρούνται, αλλά δίνουν τους γαμέτες (ώριμα γεννητικά κύτταρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιολογικές διαδικασίες Κατηγορία:Κυτταρικές διεργασίες Κατηγορία:Κυτταρολογία Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Γρηγόρης Βάρφης
Ο Γρηγόρης Βάρφης (2 Ιανουαρίου 1927 - 10 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά και οικονομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Παρισίων. Ακολούθησε τον Ανδρέα Παπανδρέου και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, κυρίως σε θέματα ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής. Διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Συντονισμού (21 Οκτωβρίου 1981 - 2 Ιανουαρίου 1982), εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Εξωτερικών (2 Ιανουαρίου 1982 - 17 Ιανουαρίου 1984), ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1984 - 1985) και επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής της τότε ΕΟΚ (σήμερα Ευρωπαϊκή Ένωση) από το 1985 μέχρι το 1989.
Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου 2017, σε ηλικία 90 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες επίτροποι της ΕΕ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989 Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Στενό Αρκαδίας
Η επίσημη ονομασία είναι “το Στενόν”. Έδρα του δήμου είναι η Τρίπολη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Στενό ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Στενού, του πρώην Δήμου Κορυθίου του Νομού Αρκαδίας.
Ο οικισμός
Το Στενό είναι ένα όμορφο και πράσινο χωριό της Μαντινείας, 6 χιλ. την Τρίπολη. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Κτενιάς στην είσοδο του λεκανοπέδιου της Μαντινείας και βρίσκεται πάνω στον παλιό δρόμο Τρίπολης - Αργους. Από το χωριό περνά επίσης η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Τρίπολης - Καλαμάτας. Από το Στενό ένας δρόμος οδηγεί στα χωριά της Τεγέας (με πρώτο το χωριό Λιθοβούνια), ένας άλλος στο χωριό Παρθένι, ενώ ένας τρίτος στο Νεοχώρι και στη μονή των Βαρσών.
Στην ωραία διαμορφωμένη πλατεία του χωριού, δίπλα στο δρόμο για την Τρίπολη, είναι η ενοριακή εκκλησία. Κοντά υπάρχουν καφενεία και ταβέρνες.
Αρχαιότητες
Στη δεκαετία του 1980 αποκαλύφθηκαν, δίπλα στο σιδηροδρομικό σταθμό,τέσσερεις θερμομεταλλουργικοί κλίβανοι και εγκατάστασεις πλυντηρίων μεταλλουργίας, στην περιοχή της Κοινότητας Στενού. Οι εγκαταστάσεις ήρθαν στο φως από τις ανασκαφές του Εφόρου Αρχαιοτήτων Δρ. Θ. Σπυρόπουλου.
Η χρονολόγησή τους, με τις μεθόδους του αρχαιομαγνητισμού και τα αρχαιολογικά δεδομένα τοποθετείται στους προϊστορικούς χρόνους αλλά και στους υστερορωμαϊκούς (1700 π.Χ. και 400 μ.Χ). Στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται μάλλον για επαναλειτουργία τους, με σκοπό την ανάτηξη παλαιών σκωριών. Ο μεγάλος κλίβανος και οι εγκαταστάσεις πλυντηρίων στο γειτονικό οικισμό Αγιωργίτικα προορίζονταν για καμίνευση και επεξεργασία χαλκούχου μεταλλεύματος που εξωρυσσόταν στην περιοχή. Χρονολογούνται στους πρωτοελλαδικούς και μεσοελλαδικούς χρόνους.
Νεώτερη ιστορία
Στην γύρω περιοχή υπάρχουν τα ερείπια του κάστρου Μουχλίου και η Μονή Βαρσών, παλαιό βυζαντινό μοναστήρι.
Κατά την πολιορκία της Τρίπολης τον Ιούνιο του 1821, στρατοπέδευσαν στο Στενό Τσάκωνες, Αγιοπετρίτες και Καμπίσιοι υπό την ηγεσία των Π. Ζαφειρόπουλου, Α. Κοντάκη, Α. Ριζιώτη, Π. Σαράντη κ.ά. Εκεί κατέφυγαν αρχικά πολλοί τρομαγμένοι κάτοικοι της Τρίπολης κατά την επέλαση του Ιμπραήμ, τους οποίους κατάφερε να συγκρατήσει ο Δ. Υψηλάντης για να μπορέσουν στη συνέχεια όλοι μαζύ να φύγουν σε ασφαλέστερες ορεινές περιοχές και στο Ναύπλιο. Αργότερα στρατοπέδευσε εκεί ο ίδιος ο Ιμπραήμ, για να διασφαλίσει το στρατευμά του από ενδεχόμενη πλευρική επίθεση των Ελλήνων υπό τον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Αργότερα και όταν ο Ιμπραήμ έφυγε για τη Λακωνία, το χωριό κατελήφθηκε από τον οπλαρχηγό Τσώκρη, ο οποίος πολιόρκησε από εκεί την Τρίπολη.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Σύγχρονη ελληνική φωτογραφία
thumb|Γιώργος Δεπόλλας, από τη σειρά "Στην Παραλία", 1984-86
Με τον όρο σύγχρονη ελληνική φωτογραφία εννοείται η πορεία και η εξέλιξη της φωτογραφικής τέχνης στον ελληνικό χώρο από το 1980 και εντεύθεν, ημερομηνία που θεωρείται ορόσημο τόσο για τη δημιουργία ανάλογου θεσμικού πλαισίου, όσο και για το εννοιολογικό πλαίσιο που χτίστηκε για την τέχνη στην ατομική και στην ειδησεογραφική της εκδοχή.
Σύγχρονη Ελληνική Φωτογραφία: Η Δεκαετία του '80
thumb|Νίκος Παναγιωτόπουλος, από τη σειρά "Άσυλο: Ψυχιατρικό Ίδρυμα Λέρου", 1982
Η φωτογραφία εξακολουθούσε να είναι αντικείμενο διαμάχης σε ότι αφορούσε στην καλλιτεχνική της υπόσταση, τα μουσεία και οι αίθουσες τέχνης αγνοούσαν τη φωτογραφική παραγωγή και οι φωτογραφικές εκθέσεις ήταν σπάνιο φαινόμενο. Ταυτόχρονα, η κριτική άγνοια και η απόλυτη απουσία φωτογραφικής εκπαίδευσης οδήγησαν σε αυτό που ο Γιάννης Σταθάτος αποκάλεσε χαρακτηριστικά «κριτικό κενό», μέσα στο οποίο «κατά καιρούς εμφανίζοντο, επιζούσαν και ήκμαζαν, τη απουσία ενημερωμένων σχολιαστών, τραγελαφικά ατάλαντες μορφές επίδοξων καλλιτεχνών φωτογράφων». Τα σποραδικά κείμενα που εμφανίζονταν, κυρίως στα έντυπα της ΕΦΕ, έδιναν έμφαση στη σύνθεση και σε δημοφιλείς τότε έννοιες όπως το «συναίσθημα», η «συγκίνηση» ή η «υπέρβαση», αγνοώντας τον σύγχρονο διάλογο που αφορούσε στη μελέτη του οπτικού πολιτισμού. Η δημοσιογραφία της εποχής, από την άλλη πλευρά, αντιλαμβάνεται την εικόνα ως απλή καταγραφή της πραγματικότητας και όχι ως ερμηνεία, υποτιμώντας ταυτόχρονα την αντίληψη του αναγνωστικού κοινού. Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, όντας φωτογράφος και picture-editor του Ταχυδρόμου από τις αρχές του ’80, αναφέρει χαρακτηριστικά σε συνέντευξη στον Σχολιαστή ότι στα πρώτα του ρεπορτάζ οι δημοσιογράφοι του ζητούσαν να φωτογραφίζει «αυτόπτες» μάρτυρες να δείχνουν με το δάχτυλο το θέμα («τη γριά μπροστά στο σπίτι και να δείχνει τη ρωγμή του σεισμού με το χέρι»). Πέρα από την ιδιότυπη αυτή σκηνοθεσία εμφανίστηκαν και ακραία περιστατικά, όπως στην περίπτωση της δολοφονίας του Καλαμακίου το 1984, όπου η βιασμένη και δολοφονημένη κοπέλα βρέθηκε μπρούμυτα και με μισοσκισμένα ρούχα αλλά σε πρωτοσέλιδη φωτογραφία εμφανίστηκε ανάσκελα και ολόγυμνη –ένα είδος «πορνογραφίας του θανάτου», όπως κατήγγειλε ο ίδιος φωτογράφος σε άλλη συνέντευξη στην εφημερίδα Βήμα.
Το θεσμικό πλαίσιο
thumb|Περικλής Αλκίδης, από τη σειρά "Οικογενειακά Πορτρέτα", 1984-89
thumb|Κατερίνα Καλογεράκη, από τη σειρά "Η γή του πατέρα μου", 1987
Στα χρόνια που ακολούθησαν, εμφανίστηκαν μία σειρά από αξιόλογα φωτογραφικά φεστιβάλ αλλά και πολιτιστικά σωματεία μέσα από τα οποία αναδείχθηκαν πολλοί από τους σύγχρονους φωτογράφους. Το 1983 ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη από τους Γιάννη Δ. Βανίδη, Άρι Γεωργίου και Απόστολο Μαρούλη ο Σύνδεσμος για την προώθηση της δημιουργικής φωτογραφίας PARALLAXIS. Ο Σύνδεσμος διοργάνωσε τον 1ο Μήνα Φωτογραφίας PARALLAXIS '85 (με περισσότερες από 50 εκδηλώσεις), το 1ο Συνέδριο για τη Φωτογραφία, (Θεσσαλονίκη, Μάϊος 1985) και ίδρυσε το Μουσείο Φωτογραφίας (1987) το οποίο αργότερα υιοθέτησε το Υπουργείο Πολιτισμού. Ακολούθησε ο Διεθνής Μήνας Φωτογραφίας της Αθήνας το 1987 (με διοργανωτή το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας), η Φωτοσυγκυρία στη Θεσσαλονίκη το 1989 (με διοργανωτή την ομάδα Camera Obscura) κι ο «Φωτογραφικός Κύκλος» του Πλάτωνα Ριβέλλη, που αναβίωσε τη μεταπολεμική παράδοση της φωτογραφίας δρόμου, το ’88. Σημαντική εξέλιξη ήταν και η ίδρυση του πρώτου Τμήματος Φωτογραφίας, στη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας το 1985, το οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα το μόνο κρατικό τριτοβάθμιο τμήμα για σπουδές στη φωτογραφία. Αν και καθορίστηκε από τις ελληνικές ιδιαιτερότητες οι οποίες τελικά οδήγησαν στον εκφυλισμό του, για μια δεκαετία τουλάχιστον έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας. Δέκα χρόνια αργότερα, καθιερώνονται και οι πρώτες υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών.
Το 1997 οργανώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης η έκθεση "Εικόνα και Είδωλο: Η Νέα Ελληνική φωτογραφία, 1975 - 1995". Με επιμελητή τον φωτογράφο και κριτικό Γιάννη Σταθάτο, η μεγάλη αυτή αναδρομική έκθεση αποτέλεσε την πρώτη κριτική αποτίμηση του φαινομένου που ονομάσθηκε "Νέα Ελληνική Φωτογραφία". Παρουσιάζοντας την δουλειά 44 φωτογράφων και καλλιτεχνών, η έκθεση ήταν ένα πανόραμα των μεταμορφώσεων της φωτογραφικής εικόνας στην Ελλάδα κατά την διάρκεια της κρίσιμης αυτής εικοσαετίας. Πάνω από 230 έργα όλων των τεχνικών και διαστάσεων από μικρά επεξεργασμένα Polaroid μέχρι μεγάλες μαυρόασπρες φωτογραφίες σε αλουμίνιο, σκιαγραφούν τις εξελίξεις του φωτογραφικού μέσου στην Ελλάδα. Η έκθεση αποτελούνταν από τρεις αλληλοσυνδεόμενες ενότητες: "Η εξερεύνηση του χώρου", "Η ανάγνωση του μέσου" και "Η εικαστική διάσταση" και συνοδευόταν από εκτεταμένο δίγλωσσο κατάλογο που εξακολουθεί να αποτελεί βασική πηγή για τη μελέτη της σύγχρονης ελληνικής φωτογραφίας.
Πολιτισμικοί θεσμοί και πολιτική
thumb|Νίκος Παναγιωτόπουλος, Αργιθέα (δημ. στο περιοδικό Ταχυδρόμος), 1984
Στις αρχές του ’90, όταν η Δυτική Ευρώπη βρισκόταν ήδη στο στάδιο της αποτίμησης, η Ελλάδα ήταν στο αρχικό στάδιο δημιουργίας πολιτισμικών θεσμών και πολιτικής. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, η ελληνική φωτογραφία είχε αποκτήσει μία Εθνική Πολιτική (επί υπουργείας Θάνου Μικρούτσικου) η οποία οδήγησε σε μία σειρά από θεσμούς, όπως το «Φωτογραφικό Κέντρο Σκοπέλου» ή το πιο πρόσφατο Μουσείο Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην πρώτη εκτεταμένη ιστορική μελέτη, το «Εικόνα και Είδωλο, Η Νέα Ελληνική Φωτογραφία 1975-1995». Παρόλα αυτά εξακολούθησε να είναι σε μεγάλο βαθμό απομονωμένη από τις υπόλοιπες οπτικές τέχνες, με την ελληνική φωτογραφική σκηνή παρά τα σημαντικά βήματα να παραμένει σε απόσταση από την αντίστοιχη διεθνή και το «κριτικό κενό» ακόμη εμφανές. Ο εγχώριος φωτογραφικός λόγος, με τη σειρά του, σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίστηκε και χαρακτηρίζεται από αυτό που οι σύγχρονοι θεωρητικοί αποκαλούν «πολιτισμική απόσταση»: την κοινωνική και ιστορική απαξίωση συγκεκριμένων πρακτικών ανάγνωσης που ευνοεί την επικράτηση μιας αισθητικής «ευαισθησίας», η οποία για μεγάλα διαστήματα εμφανίζεται ως οικουμενική και διαχρονική.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτογραφία στην Ελλάδα
Μανούρι
thumb|right|280px Το μανούρι είναι παραδοσιακό Ελληνικό τυρί με την προέλευση του να χρονολογείται ήδη από τα αρχαία χρόνια. Ανήκει στην κατηγορία των μαλακών τυριών τυρογάλακτος και παρασκευάζεται κυρίως στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, στη Θεσσαλία και στην Κρήτη.
Ονομασία
Η ονομασία του φέρεται να προέρχεται από τη λέξη "μανός" (βλ. μανός τυρός) που σημαίνει "αραιός".
Γενικά χαρακτηριστικά
Πρόκειται περί γαλακτοκομικού προϊόντος, ως επί το πλείστον, επιτραπέζιας κατανάλωσης ενώ θεωρείται ως ιδανικό στην παρασκευή ορεκτικών. Διακρίνεται λόγω της γλυκιάς και ήπιας γεύσης και αρώματός του, έχοντας χαρακτηριστεί από την Εθνική Επιτροπή Γάλακτος Ελλάδος ως "το πιο εξαιρετικό παραδοσιακό Ελληνικό τυρί τυρογάλακτος".
Διατροφική αξία
Το μανούρι, ενώ θεωρείται ιδανικό ως προς την παρασκευή ορεκτικών, χρησιμοποιείται ευρέως και σε πλήθος ζεστών ή κρύων, γλυκών ή αλμυρών, κυρίως και επιδορπίων γευμάτων. Η θερμική αξία που θεωρητικά αποδίδει, 460 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, είναι στοιχείο που το τοποθετηθεί ως το μέγιστο σε θερμικό περιεχόμενο κοινό τυρί και παράλληλα ως το ελάσσον κατάλληλο για διατροφική δίαιτα. Η περιεκτικότητα του σε ασβέστιο, 109 μικρογραμμάρια ανά 100 γραμμάρια πρόσληψης, θεωρείται σχετικά χαμηλή.
Ειδικά χαρακτηριστικά
υγρασία: 51,9% (με ένα μέγιστο 60%)
λιποπεριεκτικότητα: 36,7% (με ένα 70% ελάχιστο επί ξηρού)
πρωτεΐνη: 10,9%
αλάτι: 0,80%
pH: 5,9. .
Υλικά παρασκευής
Οι καλύτερες ποιότητες του προϋποθέτουν ειδικά προορισμένων για αυτή τη χρήση τυρογάλακτος σκληρών τυριών, προσγάλακτος και κρέμας για τη διαδικασία παρασκευής του και η οποία ανά τόπους ποικίλει και παρουσιάζεται με τις εξής μορφές:
Πιστοποίηση
Από το 1996 έχει πιστοποιηθεί η τεχνική παραγωγής του και το μανούρι έχει κατοχυρωθεί ως προϊόν Πιστοποιημένης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) με τις δημοσιευμένες προδιαγραφές 313028 / 11-01-1994 (ΦΕΚ 8/11-01-94)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλακά τυριά Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Ο Δαίδαλος στην Κρήτη (τραγωδία)
Ο «Δαίδαλος στην Κρήτη» είναι η τρίτη κατά σειρά τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού, η οποία γράφτηκε το 1942 και δημοσιεύτηκε το 1943, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στο περιοδικό Νέα Εστία. Πιθανότατα να είχε σχέση και με τις προγραμματιζόμενες και αναγγελθείσες τραγωδίες «Ο Δαίδαλος στη Σικελία» και «Αριάδνη», τις οποίες όμως ο Σικελιανός ουδέποτε ολοκλήρωσε.
Πλοκή
Τα πρόσωπα και η υπόθεση του έργου προέρχονται από την -πλούσια σε μυθικό υλικό- εποχή της μινωικής Κρήτης. Ο βασιλιάς Μίνωας, η βασίλισσα Πασιφάη, ο τεχνίτης από την Αθήνα Δαίδαλος και ο γιος του τελευταίου, Ίκαρος, αποτελούν τους πρωταγωνιστές του έργου (ιερείς της Μάνας-Θεάς και του Δία-Ταύρου και χοροί πολεμιστών, ιερειών και φυλακισμένων επίσης παρόντες στο έργο).
Ο βασιλιάς Μίνωας, εκπρόσωπος–σύμβολο της ανερχόμενης πατριαρχικής θρησκείας και της καταπίεσης των υπηκόων του (κι εν γένει του κακού και της τυραννίας) προσπαθεί να παραγκωνίσει την υφιστάμενη μητριαρχική λατρεία της Μάνας–Θεάς (η αρχέγονη μητριαρχική κοσμοθεωρία των Μινωιτών, η οποία παρουσιάζεται στο πρόσωπο της Πασιφάης, μιας ευαίσθητης γυναικείας φιγούρας) και να σκοτώσει τους – οφειλόμενους ως φόρο τιμής- Αθηναίους απεσταλμένους (μεταξύ των οποίων και ο Θησέας), όντας πλέον ο ίδιος μεταμορφωμένος σ’ έναν κτηνώδη Μινώταυρο (σύμβολο της απόλυτης αρσενικής κτηνώδους δύναμης, που ενεργεί σε ένα διττό επίπεδο: εξουσιαστικά και σεξουαλικά). Τελικά, ο τεχνίτης Δαίδαλος, δηλαδή ο καλλιτέχνης, η κριτική δύναμη που θ’ αντισταθεί συμβολικά στην αυθαιρεσία και τη βία της εξουσίας ως ελευθερία κι επαναστατικό φρόνημα, το οποίο θέλει ν’ αφυπνίσει τον λαό, θα οργανώσει ανταρσία για την αποτροπή των δεινών ενώ ο Θησέας επικουρικά θα ελευθερώσει τους δεσμώτες και θα ακυρώσει τα σχέδια του Μίνωα. Μέσα στο οργιώδες σκηνικό του τέλους (τα ανάκτορα, αλλά και ολόκληρη η Κνωσσός, φλέγονται), σκηνικό αντάξιο δράματος (και υποκρύπτουν βαθύτατες συνδέσεις με την αρχαία τραγωδία), ο Δαίδαλος και ο γιος του Ίκαρος θα δραπετεύσουν πετώντας με φτερά (όπως στον ομώνυμο μύθο).
Σχόλια
Όλο το έργο απηχεί πολυποίκιλες συνδέσεις κι αντιστοιχίες με την αρχαία τραγωδία –ιδιαίτερα την αισχυλική- σε επίπεδο δομών, μοτίβων, διατυπώσεων, τροποποιημένων και χρησιμοποιημένων πάντοτε σύμφωνα με τις θεατρικές και νοηματικές στοχεύσεις κι επιδιώξεις του Σικελιανού. Μια ενδεικτική αναφορά θα περιελάμβανε την κατ’ ουσίαν θέαση όλων των πρωταγωνιστών (ιδιαιτέρως Μίνωα και Πασιφάης) ως προσωπείων του αρχετύπου «Διόνυσος» (κάτι που ισχύει για όλες τις τραγωδίες και τη γενικότερη αντίληψη του πυρήνα του τραγικού από τον Σικελιανό) και την εξέλιξή τους και ολοκλήρωση σ’ αυτό το αρχέτυπο μέσω μυητικών διαδικασιών, το μοτίβο της τραγικής σιωπής και του –απολλώνιου αρχικά- χορού που ολοκληρώνει το δράμα, σπάζοντας την ευθύγραμμη πορεία του Χρόνου και πραγματοποιώντας την επιστροφή στη Γη και τη Ζωή, την ταύτιση της Πασιφάης με τη Σελήνη σε συμβολικό επίπεδο. Σπουδαία θέση στα μοτίβα του έργου κατέχουν επίσης και οι «τρεις νύχτες», που αποτελούν καθοριστικά στάδια στην πνευματική εξέλιξη του Δαιδάλου (που είναι και ποιητής και φιλόσοφος ως καλλιτέχνης).
Ένα βασικό ζήτημα που απασχόλησε μελετητές του έργου είναι η σχέση του με το μυθιστόρημα του Μερεζκόφσκυ «Η Γέννηση των Θεών ή ο Τουταγχαμών στην Κρήτη», το οποίο κινείται εντός του ιδίου μυθικού περιβάλλοντος και κόσμου. Συνοπτικά, πέρα από τους όποιους (εύκολα εντοπίσιμους κι πανθομολογουμένως υφιστάμενους) κοινούς συμβολισμούς και μοτίβα, ο Μερεζκόφσκυ αντιμετωπίζει στον πυρήνα του το έργο με σκέψη θρησκευτική και διάθεση συμβιβασμού των ιστορικών και φιλοσοφικών-πνευματικών διαφορών που προκύπτουν από τη σύγκρουση του αρχέγονου μητριαρχικού με το πατριαρχικό στοιχείο μέσω μιας αλληλουχίας που οδηγεί στο πνεύμα του χριστιανισμού (εντός αυτού του μυθικού σκηνικού), μη σχετιζόμενος και συνδεόμενος έτσι με την ιστορική -και πολιτική εν πολλοίς- νοηματοδότηση του Σικελιανού, που τροφοδοτείται από τη διαχρονική κοινωνική αδικία, την κυριαρχία του εξουσιαστικού (και βάρβαρα αρσενικού στο πλαίσιο της πατριαρχίας) στοιχείου και την επικαιροποίηση του μύθου εντός του συγχρονικού του ιστορικού πλαισίου (ταύτιση βίας κι εξουσίας με τον τότε κατακτητή).
Βραβεία Γκράμι του 1968
Βραβεία Γκράμι του 1968
Νικητές των Βραβείων:
Johnny Rivers & Marc Gordon (παραγωγοί) & 5th Dimension για το "Up, Up and Away"
George Martin (παραγωγός) & The Beatles για το Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
Jimmy L. Webb (τραγουδοποιός) για το "Up, Up and Away" σε ερμηνεία 5th Dimension
Bobbie Gentry
Παιδικά
Boris Karloff για το Dr. Seuss: How the Grinch Stole Christmas
Κλασική Μουσική
Igor Stravinsky (διευθυντής ορχήστρας) & the Columbia Symphony Orchestra για το Stravinsky: Firebird and Petrouchka Suites
Francesco Molinari-Pradelli (διευθυντής ορχήστρας), Leontyne Price, & the RCA Italiana Opera Orchestra για το Prima Donna, Volume 2
Thomas Z. Shepard (παραγωγός), Pierre Boulez (διευθυντής ορχήστρας), Walter Berry, Ingeborg Lasser, Isabel Strauss, Fritz Uhl & Εθνική Όπερα των Παρισίων Ορχήστρα & Χορωδία για το Berg: Wozzeck
Leonard Bernstein (διευθυντής ορχήστρας) & the London Symphony Orchestra & Choir για το Mahler: Symphony No. 8 in E Flat Major (Symphony of a Thousand) Eugene Ormandy (διευθυντής ορχήστρας), Robert Page (διευθυντής χορωδίας), the Temple University Choir & the Philadelphia Orchestra for Orff: Catulli Carmina
Ορχήστρα) Vladimir Horowitz για το Horowitz in Concert (Haydn, Schumann, Scriabin, Debussy, Mozart, Chopin)
Ravi Shankar & Yehudi Menuhin για το West Meets East
John McClure (παραγωγός), Leonard Bernstein (διευθυντής ορχήστρας), διάφοροι καλλιτέχνες & the London Symphony Orchestra για το Mahler: Symphony No. 8 (Συμφωνία των Χιλιάδων) Thomas Z. Shepard (παραγωγός), Pierre Boulez (διευθυντής ορχήστρας), Walter Berry, Ingeborg Lasser, Isabel Strauss, Fritz Uhl, Choeur Nationale de Paris & the Orchestra of Paris National Opera για το Berg: Wozzeck
Κωμωδία
Bill Cosby για το Revenge
Σύνθεση και Διευθέτηση
Λάλο Σίφριν (Συνθέτης) για το "Mission: Impossible"