cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιέτρο Πελέγκρι
Τζένοα
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2017, έγινε ο πρώτος 16χρονος που σκόραρε δύο φορές σε έναν αγώνα μεγάλου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, σε μία εντός έδρας ήττα με 3-2 εναντίον της Λάτσιο. Αυτό, τον έκανε επίσης τον νεαρότερο παίκτη της Σέριε Α που κατάφερε να το κάνει.
Μονακό
Στις 27 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε με τη Μονακό για ένα αναφερόμενο ποσό ύψους 25 εκατ. ευρώ, το δεύτερο μεγαλύτερο μεταγραφικό ποσό για έναν 16χρονο. Έκανε το ντεμπούτο του με το σύλλογο στις 16 Φεβρουαρίου, σε μία εντός έδρας νίκη με 4-0 επί της Ντιζόν για τη Λιγκ 1, μπαίνοντας στο γήπεδο για τα τέσσερα τελευταία λεπτά, στη θέση του Κεϊτά Μπαλντέ. Στα 16 χρόνια, 10 μήνες και 30 ημέρες, έγινε ο νεώτερος παίκτης πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου, σπάζοντας το ρεκόρ του Κιλιάν Εμπαπέ για έντεκα ημέρες και δέχτηκε συγχαρητήρια από το Γάλλο επιθετικό.
Στις 26 Αυγούστου, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Μονακό, στην ήττα με 2-1 εναντίον της Μπορντό. Ως αποτέλεσμα, έγινε ο πρώτος παίκτης που γεννήθηκε στον 21ο αιώνα για να σκοράρει στην κορυφαία κατηγορία της Γαλλίας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Με την Εθνική Ιταλίας U17, έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U17 του 2017, σημειώνοντας ένα γκολ.
Έλαβε την πρώτη κλήση του για την Εθνική Ιταλίας το Σεπτέμβριο του 2018 από τον προπονητή Ρομπέρτο Μαντσίνι, για τους πρώτους αγώνες της Ιταλίας στο Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018-19 εναντίον της Πολωνίας και της Πορτογαλίας αργότερα εκείνο το μήνα. Έχασε τους αγώνες λόγω ενός μικρού τραυματισμού.
Προσωπική ζωή
Είναι ο γιος του βοηθού προπονητή της Τζένοα και διαχειριστή ομάδας Μάρκο Πελέγκρι. Έχει πει ότι το είδωλό του και η κύρια επιρροή του είναι ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, τον οποίο παίνεψε ως τον καλύτερο επιθετικό στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τορμπερνίτης
Ο τορμπερνίτης είναι ένυδρο φωσφορικό και ουρανυλιούχο ορυκτό του χαλκού. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Τόρμπερν Μπέργκμαν (1735-1784), Καθηγητή της Φυσικής και της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα (Σουηδία).
Είναι σχετικά ασύνηθες ορυκτό, το οποίο σχηματίζεται στις ζώνες οξείδωσης ορισμένων χαλκούχων / ουρανιούχων κοιτασμάτων. Η περιεκτικότητά του σε νερό δεν είναι σταθερή και μεταβάλλεται ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες σχηματισμού του. Σε πολύ ξηρά κλίματα μετατρέπεται σε μετατορμπερνίτη (άνυδρη παραλλαγή), ο οποίος έχει παρόμοιο χρώμα αλλά υψηλότερη διαφάνεια. Λόγω χρώματος και υφής είναι περιζήτητος από συλλέκτες, αν και, λόγω ραδιενέργειας, η κατοχή του είναι επικίνδυνη χωρίς προστατευτικά μέτρα.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μετατορμπερνίτης, ο ωτουνίτης, ο ουρανινίτης, ο ουρανοφανής και πολλά σπάνια ορυκτά τα οποία περιέχουν τη ρίζα του ουρανυλίου (UO2)
Απαντάται σε αρκετές περιοχές της Γης, αλλά σε μικρές ποσότητες. Σχετικά μεγάλες ποσότητες και όμορφοι κρύσταλλοι συναντώνται στην Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Γαλλία (πολλές περιοχές), τη Γερμανία (Σαξωνία και άλλες περιοχές), την Τσεχία, την Κορνουάλη στην Αγγλία, πολλές περιοχές της Αυστραλίας, το Ζαΐρ (επαρχία Κατάνγκα, μεγάλοι ημιδιάφανοι κρύσταλλοι) και τις ΗΠΑ (κυρίως Νεβάδα και Βόρεια Καρολίνα). Μικρότερης έκτασης εμφανίσεις σε αρκετές άλλες χώρες.
Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.
Βιβλιογραφία
Τορμπερνιτης Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Μαχατζάνγκα
Η Μαχατζάνγκα (μαλαγασικά: Mahajanga) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης, με πληθυσμό 160.000 κατοίκων. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μαχατζάνγκα, της Περιφέρειας Μποένι και του δήμου Μαχατζάνγκα.
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Παραλία στο βόρειο τμήμα της πόλης
Η Μαχατζάνγκα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης, της Μαχατζάνγκα και κεντρικά της Μποένι. Βρίσκεται δυτικά της Μανγκά.
Δημογραφία
Η Μαχατζάνγκα είχε 160.000 κατοίκους (2004). Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Μαδαγασκάρης, μετά την Ανταναναρίβο, την Τοαμασίνα και την Φιαναραντσόα.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Μαχατζάνγκα
Τζένη Κοσμίδου
Η Τζένη Κοσμίδου είναι Ελληνίδα συγγραφέας, ηθοποιός, θεατρικός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έχει γράψει θεατρικά έργα, δοκίμια, νουβέλες, παραμύθια, και ποιήματα.
Συγγραφικό έργο
Δραματουργικές επεξεργασίες κειμένων:
Σενάρια:
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1982-1983
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1982-1983 κατέκτησε η ΡΣΚ Άντερλεχτ κερδίζοντας σε διπλό τελικό την Μπενφίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Ανοσοσφαιρίνη Δ
Η ανοσοσφαιρίνη Δ (IgD) είναι μία από τις πέντε κύριες τάξεις ανοσοσφαιρινών (οι υπόλοιπες είναι οι: ανοσοσφαιρίνη Γ (IgG), ανοσοσφαιρίνη Α (IgA), ανοσοσφαιρίνη Μ (IgM), και ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE). Όπως όλες οι ανοσοσφαιρίνες έτσι και η IgD συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού και παράγονται ως απάντηση σε ένα ερέθισμα από ξένο αντιγόνο. Παράγεται από τα πλασματοκύτταρα και εκκρίνεται στο αίμα και στα υγρά των ιστών. Ηλεκτροφορητικά η IgD όπως και όλες οι ανοσοσφαιρίνες κινείται ηλεκτροφορητικά στην περιοχή των γ-β-α2 σφαιρινών.
Δομή IgD
Συγκεκριμένα η δομή της ΙgD έχει τα ίδια κοινά δομικά χαρακτηριστικά με τις IgG και IgE διότι το μόριο της είναι μονομερές και συμμετρικό. Συγκροτείται από 2 βαριές αλυσίδες (H) και 2 όμοιες ελαφριές πολυπεπτιδικές (L [κ και λ]) που συνδέονται μεταξύ τους με δισουλφιδικούς δεσμούς (S-S) που σταθεροποιούν την δομή τους με μη ομοιοπολικές αλληλεπιδράσεις. Κάθε ελαφρά αλυσίδα συνδέεται με μια από τις βαριές και τα εναπομένοντα τμήματα των δύο βαριών αλυσίδων που συνδέονται μεταξύ τους έτσι, ώστε να σχηματίζεται ένα συμμετρικό μόριο τεσσάρων αλυσίδων (H2L2). Ένα συγκεκριμένο μόριο ανοσοσφαιρίνης περιέχει 2κ ή 2λ και ποτέ και τις δύο ταυτόχρονα. Κάθε μια από τις αλυσίδες Η και L των ανοσοσφαιρίνων αποτελείται από δύο ημιμόρια, ένα αρχικό τμήμα με μεταβλητή ακολουθία στα αμινοξέα, το οποίο εμφανίζει μεγάλη ποικιλομορφία μεταξύ των διαφόρων ανοσοσφαιρίνων και ένα τελικό τμήμα (περιοχή C) με σταθερή ακολουθία στα αμινοξέα το οποίο καθορίζει την τάξη της ανοσοσφαιρίνης και αποτελεί και το κύριο μέρος του μορίου. Το τμήμα του αντισώματος (περιοχή V) που είναι μεταβλητό στη συχνότητα των αμινοξέων επιτρέπει στο αντίσωμα να προσαρμόζεται ειδικά στο αντιγόνο που επιδρά κάθε φορά. Πρωτεολυτικά ένζυμα διασπούν τα αντισώματα σε καθορισμένες θέσεις. Συγκεκριμένα η διάσπαση γίνεται με υδρόλυση, η οποία διασπά το αντίσωμα σε 3 τμήματα εκ των οποίων τα 2 από τα 3 (ονομάζονται τμήματα Fab) που είναι εντελώς όμοια συντελούν στην αναγνώριση και τη σύνδεση με το αντιγόνο. Το τρίτο άλλο τμήμα έχει την ιδιότητα με κατάλληλες συνθήκες να κρυσταλλώνεται και γι’ αυτό ονομάζεται τμήμα Fc. Στο τμήμα αυτό καθηλώνονται τα μακροφάγα και οι πρωτεΐνες του συμπληρώματος. Οι τελευταίες ενεργοποιούν την αντίδραση αντιγόνου-αντισώματος.
Λειτουργία της IgD
Η λειτουργία της IgD υπήρξε ανέκαθεν ένας γρίφος στην ανοσολογία από την ανακάλυψη της το 1964. Σε πρόσφατες έρευνες που έγιναν σε αρχαία σπονδυλωτά η ΙgD έχει συντηρηθεί εξελικτικά από τα ψάρια ως τον άνθρωπο λόγω των σημαντικών ανοσολογικών της λειτουργιών. Αυτή η εμφάνιση IgD σε είδη με προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα και επίσης η ύπαρξη της σε λεμφοκύτταρα του ομφάλιου λώρου μας αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μία πρωτογενή ανοσοσφαιρίνη η αργότερα εξελίχτηκε σε πιο πολύπλοκες δομές πιθανότατα σε IgM. Η IgD αποτελεί το 1% περίπου των πρωτεϊνών στις πλασματικές μεμβράνες των ώριμων Β λεμφοκυττάρων και συνήθως συνεκφράζεται με την ανοσοσφαιρίνη IgM. Λειτουργεί ως υποδοχέας αντιγόνου για τον έλεγχο της ενεργοποίησης των λεμφοκυττάρων και την καταστολή. Η εκκρινόμενη IgD παράγεται ως ένα μονομερές αντίσωμα που αποτελείται από 2 βαριές αλυσίδες της δέλτα (δ) τάξης και 2 ελαφριές αλυσίδες. Στο πλάσμα του αίματος κυκλοφορεί σε πολύ μικρές ποσότητες. Η IgD ενεργοποιεί τα Β κύτταρα του ανοσιακού συστήματος τα οποία μόλις  ενεργοποιηθούν είναι έτοιμα να λάβουν μέρος στην άμυνα του οργανισμού. Κατά την διάρκεια της διαφοροποίησης των Β κυττάρων η IgM είναι ο αποκλειστικός ισότυπος που εκφράζεται από άωρα κύτταρα Β. Η IgD εκφράζεται όταν τα Β λεμφοκύτταρα εξέρχονται από το μυελό των οστών για τη συμπλήρωση περιφερικών λεμφοειδών ιστών. Όταν ένα κύτταρο Β φθάνει στην ώριμη κατάσταση του συνεκφράζει τόσο IgD όσο και IgM, αν και δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητό ποιες είναι οι διαφορές στη δράση των IgM και IgD στη λειτουργία των Β κυττάρων. Έχει παρατηρηθεί ότι ποντίκια τα οποία έχουν τροποποιηθεί γενετικά έτσι ώστε να μην παράγουν IgD δεν έχουν σημαντικά εγγενή ελαττώματα Β κυττάρων. Η IgD συνδέεται σε βασεόφιλα και μαστοκύτταρα τα οποία ενεργοποιεί να παράγουν αντιμικροβιακούς παράγοντες. Διεγείρει επίσης τα βασεόφιλα για να ελευθερώσουν ομοιοστατικούς παράγοντες των Β κυττάρων.
Σύνδρομα και ασθένειες που σχετίζονται με την IgD
Σύνδρομα και ασθένειες που σχετίζονται με την IgD Η αυξημένη IgD μπορεί να αποτελεί δείκτη χρόνιας φλεγμονής και έχει βρεθεί σε ασθενείς με φλεγμονώδη νοσήματα όπως ο οικογενής μεσογειακός πυρετός, η νόσος Bechet’s και το σύνδρομα PFAMA και HIDS (σύνδρομο αυξημένης IgD). Το σύνδρομο της IgD είναι μια σπάνια διαταραχή η οποία ανήκει στον Οικογενή Μεσογειακό Πυρετό και χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση IgD άνω του > 100 U/ml σε διαδοχικές μετρήσεις που απέχουν τουλάχιστον ένα μήνα. Η τιμή της IgD μπορεί να είναι φυσιολογική στους ασθενείς ηλικίας κάτω των τριών ετών παρόλο που εμφανίζεται σε αυτούς συχνότερα. Φυσιολογική τιμή της IgD έχει επίσης αναφερθεί σε ασθενή με τυπική κλινική προβολή και θετικό οικογενειακό ιστορικό. Αυξημένη IgD παρατηρείται επίσης σε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντισώματα Κατηγορία:Γλυκοπρωτεΐνες
Χαράτσι
Το χαράτσι ήταν ένας από τους τρεις φόρους, τους οποίους επέβαλαν οι Τούρκοι στους χριστιανούς υπηκόους του Σουλτάνου. Ο άλλος ήταν ο φόρος αίματος, το λεγόμενο παιδομάζωμα.
Ο φόρος
Πρόκειται για ατιμωτικό κεφαλικό φόρο, ο οποίος επιβλήθηκε από τους πρώτους χρόνους του Ισλαμισμού. Ήταν η αποζημίωση για την παραχώρηση του δικαιώματος να ζει κανείς και να λατρεύει τον θεό του. Κάθε χριστιανός από το δωδέκατο έτος της ηλικίας του και μέχρι τον θάνατό του όφειλε να εξαγοράζει κάθε χρόνο την άδεια αυτή. Πλήρωνε τον φόρο και παραλάμβανε από τον εισπράκτορα την προσωπική του απόδειξη, η οποία λεγότανε χαράτσι. Η απόδειξη ήταν χάρτινη και είχε κάθε χρόνο διαφορετικό χρώμα, έφερε δε το εξής κείμενο:
Διαβαθμίσεις και είσπραξη του φόρου
Αρχικά οι Τούρκοι εισέπραταν τον κεφαλικό φόρο αδιακρίτως, αργότερα όμως διαίρεσαν τους Χριστιανούς σε τρεις τάξεις, και το χαράτσι ανάλογα σε τρεις βαθμούς:
Πηγές
Κατηγορία:Φορολογία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Haraç
Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου
thumb|Θέα του κόλπου Ο Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου (αγγλικά: Gulf of Saint Lawrence· γαλλικά: Golfe du Saint-Laurent) είναι η έξοδος των Μεγάλων Λιμνών της Βορείου Αμερικής μέσω του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο κόλπος είναι μια ημίκλειστη θάλασσα, που καλύπτει έκταση περίπου 226.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιέχει γύρω στα 34.500 κυβικά χιλιόμετρα νερού, με αποτέλεσμα ένα μέσο βάθος 152 μέτρων.
Ιστορία
Ο κόλπος έχει παράσχει ένα ιστορικά σημαντικό θαλάσσιο αλιευτικό πεδίο για διάφορους λαούς των Πρώτων Εθνών που έχουν ζήσει στις ακτές του για χιλιετίες και χρησιμοποιούσαν τα νερά του για μεταφορά.
Το πρώτο τεκμηριωμένο ταξίδι ενός Ευρωπαίου στα νερά του κόλπου ήταν από τον Γάλλο εξερευνητή Ζακ Καρτιέ το έτος 1534. Ο Καρτιέ ονόμασε τις όχθες του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου «Η Χώρα του Καναδά», μετά από μια αυτόχθονη λέξη που σημαίνει «χωριό» ή «οικισμός», ονομάζοντας έτσι τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο.
Την ίδια περίπου περίοδο, οι Βάσκοι έρχονταν συχνότερα στην περιοχή για κυνήγι φαλαινών και εμπόριο με τους λαούς των Πρώτων Εθνών των σύγχρονων καναδικών επαρχιών του Ατλαντικού και του Κεμπέκ. Άφησαν τα κατάλοιπα της παρουσίας τους σε πολλές τοποθεσίες της περιοχής—αποβάθρες, κλιβάνους, νεκροταφεία κ.λπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιος Αγιος
Καλλιρρόη Μυριαγκού
Η Καλλιρρόη Μυριαγκού (Χίος, 19 Οκτωβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή από το ρόλο της Ματίνας που ενσάρκωσε στην τηλεοπτική σειρά "Κωνσταντίνου και Ελένης".
Βιογραφία
Μεγάλωσε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Μόλις τελείωσε το σχολείο, επέστρεψε στην Ελλάδα προκειμένου να σπουδάσει υποκριτική. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1994. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση - αλλά και αυτή που την έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό - ήταν μέσα από την κωμική σειρά του ΑΝΤ1, Κωνσταντίνου και Ελένης, που προβλήθηκε τις σεζόν 1998-2000, με το ρόλο της ευαίσθητης Ματίνας Μανταρινάκη. Το σενάριο της σειράς έγραψαν οι Χάρης Ρώμας & Άννα Χατζησοφιά, ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Κώστας Λυχναράς. Ύστερα πρωταγωνίστησε σε αρκετές ακόμη σειρές, με πιο γνωστή την Νταντά, που προβλήθηκε από το Mega Channel, τις σεζόν 2003-2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φιλοθέη Αττικής
Γεωγραφία
Η Φιλοθέη καταλαμβάνει μία έκταση 2,301 τ.χλμ η οποία εκτείνεται Βορειοανατολικά από τα Τουρκοβούνια και συνορεύει Βόρεια με την Νέα Ιωνία και το Μαρούσι, Δυτικά με το Γαλάτσι, Νότια με το Παλαιό Ψυχικό και Ανατολικά με το Χαλάνδρι. Οριοθετείται δε στα Βόρεια από την οδό Καποδιστρίου και στα Ανατολικά από την λεωφόρο Κηφισίας. Η Φιλοθέη διασχίζεται από το ρέμα της Φιλοθέης το οποίο είναι τμήμα του Ποδονίφτη. Ξεκινάει από την λεωφόρο Κηφισίας και συμβάλλει με το ρέμα Χαλανδρίου στην οδό Καποδιστρίου στα όρια της περιοχής με την Νέα Ιωνία. Τον χειμώνα και την άνοιξη η ροή του ρέματος είναι σταθερή και το καλοκαίρι διατηρείται αρκετή υγρασία στο υπέδαφος για να διατηρήσει έντονη βλάστηση. Αν και αρχικά, η Φιλοθέη, ήταν βραχώδης ξερότοπος με λίγη βλάστηση που αποτελούνταν από θάμνους και αμυγδαλιές, η εντατική δενδροφύτευση των πρώτων κατοίκων και η αφθονία νερού είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η σημερινή πράσινη εικόνα της Φιλοθέης.
Ετυμολογία
Το 1936 η κοινότητα Νέας Αλεξάνδρειας, όπως ονομαζόταν η περιοχή μέχρι τότε, μετονομάζεται κοινότητα Φιλοθέης. Το όνομα αυτό επικράτησε έναντι άλλων προτάσεων της εποχής γιατί το 1934 είχε ανακαλυφθεί στην περιοχή, η κρύπτη της Αγίας Φιλοθέης κατά τη διαδικασία εξόρυξης κοκκινόπετρας που προοριζόταν για το χτίσιμο των σπιτιών της περιοχής.
Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|250px|Πλατεία Δροσοπούλου στη Φιλοθέη
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η περιοχή ανήκε στην Αγία Φιλοθέη, γόνο της αρχοντικής αθηναϊκης οικογένειας των Μπενιζέλων, η οποία υποστηρίζεται από πολλούς πως προσέφερε νερό στους περαστικούς από το πηγάδι της και από το γεγονός αυτό προήλθε και η ονομασία του γειτονικού Ψυχικού.
Η Ιστορία της Φιλοθέης με την σημερινή της μορφή ξεκινά το 1920 όταν η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος επέλεξε την περιοχή αυτή για να καλύψει τις οικιστικές ανάγκες των υπαλλήλων της. Η πρώτη επίσημη αναγνώριση της περιοχής είναι το 1934 όταν περιοχή αποσπάται από το Δήμο Χαλανδρίου και ονομάζεται Κοινότητα Νέας Αλεξάνδρειας με πρώτο πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Μαλαματιανό. Αρχικά ήταν τμήμα μίας μεγαλύτερης περιοχής που είχε αγοραστεί στις αρχές του αιώνα από Αιγύπτιους με σκοπό την δημιουργία ομώνυμου οικισμού. Έπειτα από τις αποτυχημένες προσπάθειες των Αιγυπτίων και απαλλοτριώσεις του Ελληνικού δημοσίου λόγω της ανάγκης στέγασης των προσφύγων του 1922 από τη Μικρά Ασία η υπόλοιπη περιοχή (ανάμεσα στη λεωφόρο Κηφισιάς, τα Τουρκοβούνια, το Κολλέγιο Αθηνών, το Αδριάνειο Υδραγωγείο και την παλαιά οδό που συνέδεε το Χαλάνδρι με το Μενίδι (σημερινή οδός Καποδιστρίου)) κατοικούνταν από λίγους βοσκούς είχε περιορισμένη βλάστηση και άφθονο νερό.
μικρογραφία|αριστερά|250px|Η Αγία Φιλοθέη
Οι τότε διοικητές της Εθνικής Τράπεζα της Ελλάδος, ο Ιωάννης Δροσόπουλος και ο Αλέξανδρος Κορυζής μαζί με τον διοικητή της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας, τον Γεώργιο Ιατρού συνέλαβαν την ιδέα και σε συνεργασία με τον "Οικοδομικό Συνεταιρισμό των εν Φιλοθέη υπαλλήλων Εθνικής Τραπέζης", που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1929, αγοράστηκε η περιοχή.
Ο σχεδιασμός και η ανοικοδόμηση του οικισμού δεν αφέθηκε στην τύχη του. Δόθηκε μεγάλη προσοχή και ζητήθηκε από διακεκριμένους επιστήμονες και καλλιτέχνες της εποχής, μεταξύ των οποίων και οι Δημήτρης Πικιώνης, Μιχάλης Τόμπρος και Δημήτριος Καμπούρογλου να καταθέσουν την άποψή τους για την διαμόρφωση του ύφους της περιοχής. Τελικά βασίστηκαν στα Αγγλικά πρότυπα για την δημιουργία μιας κηπούπολης. Άνω Αγορά|μικρογραφία|δεξιά|250pxΤο μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας της περιοχής επιλέχθηκε να αποτελεί χώρους κοινής ωφέλειας. Ταυτόχρονα προβλέφθηκε και η δημιουργία δύο μικρών αγορών, για να εξυπηρετηθούν οι βασικές ανάγκες των κατοίκων, πέραν τον οποίων δεν επιτρεπόταν οποιοδήποτε άλλο είδος επαγγελματικής στέγης, διασφαλίζοντας έτσι τον χαρακτήρα της περιοχής. Η πρωτοποριακή ρήτρα στο διάταγμα έγκρισης του ρυμοτομικού σχεδίου, η οποία το διασφάλισε αυτό, ήταν κομβικής σημασίας για την διαμόρφωση αλλά και την διατήρηση χαρακτήρα του προαστίου εξασφαλίζοντας την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη μιας ήρεμης και ήσυχης περιοχής.
Οι προσπάθειες του Συνεταιρισμού για την δημιουργία ενός όμορφου προαστίου συνεχίστηκαν και στο στάδιο της υλοποίησης. Μετά από πολλές προσπάθειες για την έγκριση του καταλληλότερου ρυμοτομικού σχεδίου (1931-1934), ξεκίνησε η οικοδόμηση κατοικιών, αφού πρώτα έγιναν τα κατάλληλα έργα υποδομής (ηλεκτροδότηση, ύδρευση, οδικό δίκτυο κτλ.). Παράλληλα κατά την διάρκεια των δύο πρώτων χρόνων φυτευτήκαν 28.000 δέντρα και κατασκευάστηκαν οι πρώτοι χώροι κοινής ωφέλειας.
Κοινοτάρχες και δήμαρχοι
Η Φιλοθέη αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1990. Έως τότε, πρόεδροι της κοινότητας είχαν διατελέσει τα ακόλουθα πρόσωπα: Κωνσταντίνος Μαλαματιανός (1934-42), Αιμίλιος Τσοκόπουλος (1942-44), Μελέτης Μελετόπουλος (1945-46), Γρηγόρης Νικολάου (1946-48, Θεοφάνης Βενακίδης (1948-68), Γεώργιος Καραμέρος και Παναγιώτης Δημ. Βρεττάκος (1930-2005 ), αξιωματικός Ιππέας ΤΘ και πρώην πρόεδρος Κοσμηματοπωλών Πειραιώς και Νήσων (1968-74, διορισμένοι), Γεώργιος Μελετόπουλος (1975-79), Πολύκαρπος Καζαντζίδης (1980-87) και Δημήτριος Κωστόπουλος (1987-89). Δήμαρχοι διετέλεσαν οι: Δημήτριος Κωστόπουλος (1991-94), απεβίωσε το 2002, Ελένη Παναγιωτοπούλου - Ταραντίνου (1994-2002) και Θεόφραστος Οικονομίδης (2003-10). Ο πρώτος δήμαρχος, ο Δημήτριος Κωστόπουλος, ήταν ανώτατος αξιωματικός της ΕΛΑΣ ε.α. και κηδεύτηκε στις 11 Οκτωβρίου 2002.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού
Κάρολος των Βουρβόνων (1818-1861)
Βιογραφία
Ήταν ο υποκινητής του 2ου Καρλικού πολέμου (1847 - 1849). Αιχμάλωτος (1860) με τον αδελφό του Φερδινάνδο, σύντομα ελευθερώθηκαν. Απεβίωσε (1861) από ανεξήγητη ακόμη αιτία, μαζί με τη σύζυγό του Μαρία-Καρολίνα και τον αδελφό του Φερδινάνδο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Χουάν κόμης του Μοντιθόν.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
C-αντιδρώσα πρωτεΐνη
Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι πρωτεΐνη του αίματος, τα επίπεδα της οποίας αυξάνονται γρήγορα σε απόκριση φλεγμονής. Για τον λόγο αυτό χαρακτηρίζεται ως πρωτεΐνη οξείας φάσης, όρος που χαρακτηρίζει εκείνες τις πρωτεΐνες που η συγκέντρωση τους αυξάνει κατά τουλάχιστον 25% κατά την διάρκεια της φλεγμονής. Ο ρόλος της είναι να συνδέεται με την φωσφοχολίνη, μία πρωτεΐνη που βρίσκεται στην επιφάνεια νεκρών κυττάρων και βακτηρίων. Η σύνδεση αυτή προκαλεί την ενεργοποίηση του συστήματος συμπληρώματος μέσω του συμπλόκου C1q. Η CRP συντίθεται από το ήπαρ ως απάντηση σε παράγοντες που απελευθερώνονται από τα μακροφάγα και τα λιποκύτταρα. Είναι μέλος της οικογένειας των πετραξίνων πρωτεϊνών. Δεν έχει σχέση με το C-πεπτίδιο ή την πρωτεΐνη C.
Ιστορία και ονοματολογία
Η πρωτεΐνη CRP ανακαλύφθηκε το 1930 από τους Γουίλιαμ Σ. Τίλετ και Τόμας Φράνσις οι οποίοι πρώτοι την προσδιόρισαν στον ορό ασθενών που έπασχαν από πνευμονοκοκκική πνευμονία, όπου η CRP ήταν συνδεδεμένη με τον C-πολυσακχαρίτη του κυτταρικού τοιχώματος του πνευμονιοκόκκου. Αρχικά θεωρούταν ότι ήταν παθολογική έκκριση μιας σειράς ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου, όμως η ανακάλυψη της παραγωγής της στο ήπαρ έδειξε ότι αποτελεί αυτόχθονη πρωτεΐνη.
Γενετική και βιοχημεία
Το γονίδιο της CRP βρίσκεται στο πρώτο χρωμόσωμα (1q23.2 ). Η CRP είναι μια πρωτεΐνη 224 αμινοξέων με μοριακό βάρος 25.106 Da. Το σχήμα της πρωτεΐνης είναι ένας δακτυλιοειδής πενταμερής δίσκος και είναι μέλος της μικρής οικογένειας των πεντραξινών πρωτεϊνών.
Λειτουργία
Η απόκριση οξείας φάσεως εμφανίζεται σε ένα ευρύ φάσμα από οξείες και χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως βακτηριακές, ιικές, μυκητιακές, ρευματικές και άλλες φλεγμονώδεις ασθένειες, κακοήθεια καθώς και τραυματισμό ή νέκρωση των ιστών. Οι καταστάσεις αυτές προκαλούν την απελευθέρωση της ιντερλευκίνης-6 και άλλων κυτοκινών που ενεργοποιούν την σύνθεση της CRP και του ινωδογόνου από το ήπαρ. Κατά την διάρκεια της οξείας φάσης, τα επίπεδα της CRP, αυξάνονται ταχέως εντός 2 ωρών από οξεία προσβολή φτάνοντας στη μέγιστη τιμή τους σε 48 ώρες. Με την απόκρισης της οξείας φάσης η CRP μειώνεται σε ένα σχετικά σύντομο χρόνο ημιζωής 18 ωρών.
Κλινική σημασία
Ο χρόνος ημιζωής της CRP είναι σταθερός, και επομένως το επίπεδό της καθορίζεται κυρίως από το ρυθμό παραγωγής της (καθώς και από τη δριμύτητα της αιτίας κατακρήμνισης). Η σκληροδερμία, η πολυμυοσίτιδα και η δερματομυοσίτιδα προκαλούν συχνά μικρή ή καμία απόκριση CRP. Τα επίπεδα της CRP έχουν επίσης την τάση να μην αυξάνονται σε συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ) εκτός αν υπάρχει φλεγμονή ορωδών ιστών ή υμενίτιδα. Αύξηση της CRP σε απουσία κλινικά σημαντικής φλεγμονής μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Το επίπεδο της CRP είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για αρτηριοσκληρωτική νόσο. Ασθενείς με υψηλές συγκεντρώσεις CRP είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα του μυοκαρδίου και σοβαρή περιφερική αγγειακή νόσο.
Ρόλος στη καρδιαγγειακή νόσο
Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι ασθενείς με αυξημένα επίπεδα της CRP έχουν αυξημένες πιθανότητες να πάθουν διαβήτη, υπέρταση και καρδιαγγειακή νόσο. Μια μελέτη σε 700 νοσηλευτές έδειξε ότι όσοι βρίσκονται στο υψηλότερο τεταρτημόριο κατανάλωσης των trans - λιπαρών οξέων είχαν αυξημένα επίπεδα CRP κατά 73% σε σχέση με εκείνα στο χαμηλότερο τεταρτημόριο. Παρά το γεγονός ότι μια ομάδα ερευνητών έδειξε ότι η CRP είναι μικρής μόνο σημασίας παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, αυτή η μελέτη (γνωστή ως μελέτη του Ρέικιαβικ) βρέθηκε να έχει οργανωτικά προβλήματα σε σχέση με το τύπο της ανάλυσης, τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού που μελετήθηκε, και ακολούθησε εξαιρετικά πολύ χρόνος, ο οποίος μπορεί να είχε μειώσει την σύνδεση μεταξύ της CRP και των μελλοντικών εκβάσεων. Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η CRP μπορεί να επιδεινώσει την ισχαιμική νέκρωση ότι η αναστολή της CRP μπορεί να είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία για έμφραγμα και εγκεφαλικά εμφράγματα, αν και μέχρι στιγμής, αυτό έχει αποδειχθεί μόνο σε ζωικά μοντέλα.
Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι τα υψηλά επίπεδα CRP μπορεί να οφείλονται στις στατίνες. Αυτό βασίζεται στη μελέτη JUPITER, που διαπίστωσε ότι τα αυξημένα επίπεδα CRP δεν επωφελούνται από υπερλιπιδαιμία. Οι στατίνες επιλέχθηκαν επειδή έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα της CRP. Μια μεταγενέστερη έρευνα, ωστόσο δεν κατάφερε να αποδείξει ότι η CRP ήταν χρήσιμη για τον προσδιορισμό του οφέλους της στατίνης.
Σε μια ανάλυση 20 μελετών στις οποίες συμμετείχαν 1.466 ασθενείς με στεφανιαία νόσο, τα επίπεδα της CRP βρέθηκαν να μειώνονται μετά τις παρεμβάσεις της άσκησης. Μεταξύ αυτών των μελετών, υψηλότερες συγκεντρώσεις CRP ή μειωμένα λιπιδικά προφίλ πριν από την άσκηση αρχή συσχετίστηκαν με μεγαλύτερη μείωση της CRP.
Η αρτηριακή καταστροφή είναι αποτέλεσμα της εισβολής των λευκών αιμοσφαιρίων και της φλεγμονής εντός του τοιχώματος. Η CRP είναι ένας γενικός δείκτης για φλεγμονή και μόλυνση, έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένα πολύ ισχυρό μέσο μεσολάβησης για τον κίνδυνο καρδιακής νόσου. Επειδή πολλά πράγματα μπορούν να προκαλέσουν αυξημένη CRP, η CRP δεν είναι πολύ συγκεκριμένος προγνωστικός δείκτης. Ωστόσο, ένα επίπεδο πάνω από 2,4 mg/L έχει συσχετισθεί με ένα διπλάσιο κίνδυνο εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου σε σύγκριση με τα επίπεδα κάτω από 1 mg/L, όπου οι ασθενείς είχαν διαγνωστεί με ασταθή στηθάγχη. Ωστόσο, αν τα αυξημένα επίπεδα CRP  έχουν κάποια προγνωστική αξία για τα οξέα στεφανιαία επεισόδια στο γενικό πληθυσμό όλων των ηλικιών παραμένει ασαφής.
Ρόλος στον καρκίνο
Ο ρόλος της φλεγμονής στον καρκίνο δεν είναι ευρέως γνωστός. Μερικά όργανα του σώματος δείχνουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου όταν είναι σε χρόνια φλεγμονή. Σε δείγματα αίματος ατόμων με καρκίνο του παχέος εντέρου βρέθηκε ότι η μέση συγκέντρωση CRP ήταν γύρω στο 2,69 mg/l. Τα άτομα που δεν έπασχαν από καρκίνο του παχέος εντέρου είχαν μέσο όρο συγκέντρωσης 1,97 mg/l. Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική. Αυτά τα ευρήματα συμφωνούν με προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ότι τα αντι-φλεγμονώδη φάρμακα θα μπορούσαν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Διαγνωστική αξία
Η CRP χρησιμοποιείται κυρίως ως ένας δείκτης φλεγμονής. Εκτός από την ηπατική ανεπάρκεια υπάρχουν λίγοι άλλοι γνωστοί παράγοντες που παρεμβαίνουν στην παραγωγή της CRP. Η ιντερφερόνη Α αναστέλει την παραγωγή crp στα ηπατοκύτταρα, οπότε εξηγεί τα σχετικά χαμηλά επίπεδα CRP κατά τη διάρκεια ιογενών λοιμώξεων σε σχέση με τις βακτηριακές λοιμώξεις. Μέτρηση και χαρτογράφηση των τιμών CRP μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμες στον προσδιορισμό της προόδου της νόσου ή της αποτελεσματικότητας των θεραπειών. Για την ανίχνευση της CRP στο αίμα χρησιμοποιείται σωληνάριο χωρίς αντιπηκτικό και αναλύεται σε ένα κλινικό εργαστήριο. Διάφορες αναλυτικές μέθοδοι είναι διαθέσιμες για τον προσδιορισμό CRP, όπως ELISA, ταχεία ανοσοδιάχυση και οπτική συγκόλληση. Στο εμπόριο κυκλοφορεί μία δοκιμασία υψηλής ευαισθησίας γνωστή και ως hs-CRP που μετρά τα επίπεδα της CRP με τη χρήση νεφελομέτρου. Η δοκιμή δίνει αποτελέσματα σε 25 λεπτά με μια ευαισθησία έως 0,04 mg/L. Η φυσιολογική τιμή της συγκέντρωσης σε ορό αίματος υγιούς ατόμου είναι συνήθως χαμηλότερη από 10 mg/L, με ελαφρά αύξηση της γήρανσης. Τα υψηλότερα επίπεδα που βρέθηκαν ήταν σε γυναίκες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, σε ήπια φλεγμονή και σε ιογενείς λοιμώξεις (10 - 40 mg/L), σε ενεργή φλεγμονή, σε βακτηριακή λοίμωξη (40 - 200 mg/L), σε σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις και σε εγκαύματα (> 200 mg/L).
Η CRP είναι πιο ευαίσθητη και ακριβής αντανάκλαση της απόκρισης της οξείας φάσης από την ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων (ΤΚΕ). Ο χρόνος ημιζωής της CRP είναι σταθερός. Συνεπώς, τα επίπεδα της CRP προσδιορίζονται κυρίως από το ρυθμό παραγωγής. Τις πρώτες 24 ώρες, η ΤΚΕ μπορεί να είναι φυσιολογική και η CRP αυξημένη. Η CRP επιστρέφει πιο γρήγορα εντός των φυσιολογικών ορίων από την ΤΚΕ ως απόκριση στην θεραπεία. Παρόμοια διαγνωστική αξία με την CRP έχει και το αμυλοειδές Α που αποτελεί και αυτός δείκτη που ανταποκρίνεται γρήγορα σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Εξετάσεις αίματος Κατηγορία:Ανοσολογία
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1958
Το 13ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στην Πορτογαλία, στη Λισαβόνα, από 23 ως 27 Νοεμβρίου 1958. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Πορτογαλίας.
Συμμετοχές - Σύστημα διεξαγωγής
Συνολικά μετείχαν 11 χώρες, οι οποίες έδωσαν προκριματικούς αγώνες χωρισμένες σε 4 ομίλους, ώστε να προκριθούν 4 ομάδες για την τελική φάση. Τρεις όμιλοι ήταν για την ευρωπαϊκή-αφροασιατική ζώνη, στην οποία μετείχαν και οι ΗΠΑ και ένας για τη νοτιοαμερικανική ζώνη. Όμως, δεν μετείχε ομάδα από τη Νότ. Αμερική και τη θέση της πήρε μια ευρωπαϊκή. Τελικά, δεν μετείχε ούτε η Αίγυπτος που είχε προκριθεί από τη ζώνη ανατολικής Μεσογείου και η θέση της δόθηκε σε μια δυτικοευρωπαϊκή χώρα.
Προκριματική φάση
Οι αγώνες στους 4 προκριματικούς ομίλους έγιναν ως εξής (δεν είναι γνωστές όλες οι χώρες και οι αγώνες τους):
Τελική φάση
Η τελική φάση διεξήχθη με σύστημα νόκ-άουτ: ημιτελικοί μεταξύ των τεσσάρων ομάδων, αγώνας για την 3η θέση και τελικός. Οι αγώνες διεξήχθησαν στη Λισαβόνα από 23 ως 27 Νοεμβρίου 1958. Τον τίτλο πήρε η Πορτογαλία.
Η ελληνική ομάδα
Στους αγώνες της προκριματικής φάσης την ελληνική ομάδα αποτελούσαν:
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1958
Διαμάντω Κουμπάκη
Η Διαμάντω Κουμπάκη (Πειραιάς, 8 Φεβρουαρίου 1926 - Νίκαια, 17 Αυγούστου 1944) ήταν Ελληνίδα αντιστασιακός, μαχήτρια της ΟΠΛΑ και μέλος του ΚΚΕ. Δολοφονήθηκε στο μπλόκο της Κοκκινιάς, μετά από βασανιστήρια, τον Αύγουστο του 1944. Ήταν μέλος του ΚΚΕ, στέλεχος της ΕΠΟΝ και μαχήτρια της ΟΠΛΑ. Για τη δράση της στα Ταμπούρια και στην Αμφιάλη, όπου και είχε τραυματιστεί σε μάχη με τους Γερμανούς και με τα τάγματα ασφαλείας είχε αποκτήσει φήμη.
Στο μπλόκο της Κοκκινιάς στις 17 Αυγούστου 1944 η Κουμπάκη συνελήφθη έπειτα από κατάδοση. Βασανίστηκε μαζί με άλλα μέλη της ΟΠΛΑ "καννιβαλικά" και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στη πλατεία Οσίας Ξένης ενώ τα τελευταία της λόγια ήταν: «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες, θα τους εκδικηθούν».
Προς τιμή της μνήμης της, πλατεία στη Νεάπολη της Νίκαιας φέρει το όνομα της όπου υπάρχει και προτομή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη της ΟΠΛΑ Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Εκτελεσθέντες αντιστασιακοί
Πάιονηρ P-1
Το Πάιονηρ P-1 ήταν μια αποτυχημένη αποστολή στο πλαίσιο του προγράμματος Πάιονηρ. Το διαστημικό σκάφος ήταν σφαιρικό με διάμετρο 1 μέτρο. Εκτοξεύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1959 με έναν Atlas-C Able πύραυλο. Μετέφερε τηλεοπτική κάμερα και ένα αισθητήρα μαγνητικού πεδίου. Το όχημα εκτόξευσης Atlas-C Able καταστράφηκε από μια έκρηξη στην εξέδρα εκτόξευσης στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Πάιονηρ
Κύλινδρος (παλαιογραφία)
thumb|350px|Ο εικονογραφημένος κύλινδρος «του Ιησού του Ναυή» βρίσκεται σήμερα στην βιβλιοθήκη του Βατικανού και προέρχεται από τον 10 αι. στο Βυζάντιο. Ο κύλινδρος είναι αρχαίος τύπος χειρόγραφου που χρησιμοποιεί πάπυρο, περγαμηνή ή χαρτί με σκοπό την διάσωση και διάδοση γνώσης μέσω απλού ή εικονογραφημένου κειμένου.
Ο κύλινδρος αποτελείται από μακρύ, στενόμακρο υλικό που οι άκρες του είναι τυλιγμένες σε δύο καρούλια, έτσι ώστε τυλίγοντας το ένα και ξετυλίγοντας το άλλο άκρο του να μπορούμε να δούμε σταδιακά το περιεχόμενό του, που συνήθως είναι μοιρασμένο σε τμήματα, όπως οι σελίδες των σημερινών βιβλίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Παλαιογραφία
Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας
Η Ισαβέλλα Β΄ (Isabel II de España, 10 Οκτωβρίου 1830 - 9 Απριλίου 1904) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν βασίλισσα της Ισπανίας (1833-1868).
Βιογραφία
Διαδέχθηκε σε ηλικία τριών ετών τον πατέρα της Φερδινάνδο Ζ΄, όταν η μητέρα της πίεσε το Ισπανικό Ανώτατο Δικαστήριο να καταργήσει τον Σαλικό νόμο, που είχε επιβληθεί στην Ισπανία στις αρχές του 18ου αιώνα με την άνοδο της δυναστείας των Βουρβόνων στην εξουσία. Ζητούσε να επανέλθει ο παλαιός νόμος, που ίσχυε για πολλούς αιώνες στην Ισπανία. Αυτό έφερε την αντίδραση του θείου της Κάρολο Μαρία, Κόμη της Μολίνα, νόμιμου διαδόχου, που επιζητούσε τον θρόνο και αντιστάθηκε επτά χρόνια με πολεμικές επιχειρήσεις. Οι οπαδοί του, οι αποκαλούμενοι Καρλιστές, συνέχισαν τις ταραχές όλον τον 19ο αιώνα.
Τα δίκαια της Ισαβέλλας Β΄ παρέμειναν με την υποστήριξη του στρατού. Το Ισπανικό Ανώτατο Δικαστήριο εγκατέστησε κοινοβουλευτική κυβέρνηση, που κατάργησε τους θρησκόληπτους νόμους και δήμευσε την εκκλησιαστική περιουσία και την περιουσία των Ιησουιτών, προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της χώρας.
Ένα στρατιωτικό κίνημα υπό τον Χοακίμ Μαρία Λόπεθ οδήγησε τελικά στο να κηρύξουν την Ισαβέλλα Β΄ βασίλισσα από την ηλικία των 13 ετών. Σε ηλικία 16 ετών την πάντρεψαν με τον εξάδελφό της Φραγκίσκο δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ, ο οποίος ήταν ομοφυλόφιλος, κανένα όμως από τα παιδιά τους -ή πολύ λίγα- γνώριζαν ότι πατέρας τους ήταν ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Ο διάδοχος, για παράδειγμα, Αλφόνσος ΙΒ΄, πίστευε ότι ήταν γιος ενός από τους σωματοφύλακες της μητέρας του.
Κακή διακυβέρνηση και ανατροπή
Σε όλη την διάρκεια της βασιλείας της περιπλέχθηκε σε συνωμοσίες, ευνόησε ανάξιους στρατηγούς και υπουργούς και επανέφερε τους αντιπαθητικούς φιλοκληρικούς νόμους. Οι μέθοδοι αυτοί, η αυταρχικότητα και η ανικανότητά της την έκαναν εξαιρετικά μισητή στον λαό.
Όλα αυτά οδήγησαν στην επανάσταση του 1868, που μετά από μία μικρή αντίσταση των στρατηγών της, εκθρονίστηκε. Άλλα γεγονότα της βασιλείας της Ισαβέλλας Β΄ ήταν ο πόλεμος με το Μαρόκο, επαναστατικές εξεγέρσεις στην Κούβα, το Πουέρτο Ρίκο και πολλές πρόοδοι στα δημόσια έργα, ιδιαίτερα στο οδικό δίκτυο, ώστε να διευκολυνθούν οι εμπορικοί δρόμοι.
Μετά την εξορία της (1868), οι Ισπανοί εκμεταλλεύτηκαν τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο και βρήκαν ως υποψήφιο μνηστήρα τον Λεοπόλδο του Χοεντσόλλερν, κάτι που ο Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας δεν επέτρεψε, υποστήριζε όμως ο Όττο φον Μπίσμαρκ, καγκελάριος της Γερμανίας.
Η Ισαβέλλα εγκαταστάθηκε και ιδιώτευσε στο Παρίσι, αφού χώρισε από τον ομοφυλόφιλο σύζυγό της, μένοντας παρ' όλα αυτά φίλη μαζί του μέχρι τον θάνατό του (1902). Το 1870 παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του μοναδικού γιου της, Αλφόνσου ΙΒ΄. Παρέμεινε στο Παρίσι, παρά την άνοδο του γιου της στον Ισπανικό θρόνο. Μία φορά επανήλθε, αλλά ο δόλιος χαρακτήρας της την περιέπλεξε σε νέες σκευωρίες και διώχθηκε οριστικά, κάνοντας μόνο πολύ προσωρινές επισκέψεις.
Τις τελευταίες ημέρες της ζωής της βρέθηκε αντιμέτωπη με τα συζυγικά προβλήματα τής μικρότερης κόρης της Ευλαλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1846 τον εξάδελφό της Φραγκίσκο δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ, και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Μονάρχες της Ισπανίας Κατηγορία:Πρίγκιπες των Αστουριών Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Τιτουλάριοι δούκες Νέων Πατρών Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Κόμισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Κάρολος Β΄ Τόκκος
Ο Κάρολος Β΄ Τόκκος ήταν Κόμης Παλατινός Κεφαλληνίας, Ζακύνθου και Ιθάκης, Δούκας Λευκάδας και Δεσπότης της Ηπείρου (1429 – 1448). thumb|Το οικόσημο της οικογένειας των Τόκκων
Καταγωγή
Ήταν γιός του Λεονάρδου Β΄, άρχοντα της Ζακύνθου, αδελφού του κόμητος Καρόλου Α΄ Τόκκου.
Επιλογή του στη διαδοχή
Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος απέκτησε από τη σύζυγό του Φραγκίσκα Ατσαγιόλι, κόρη του Νέριου Α΄ δούκα των Αθηνών, τρία νόμιμα παιδιά, τα οποία όμως απεβίωσαν λίγο μετά το 1414. Έτσι επέλεξε σαν διάδοχο και κληρονόμο τον ανεψιό του Κάρολο που τον διαδέχτηκε το 1429. Το κράτος που κληρονόμησε περιλάμβανε τα Ιωάννινα και την Άρτα με τα περίχωρα τους, όλα τα παράλια και την ενδοχώρα του Αμβρακικού την Ακαρνανία και τα νησιά του Ιονίου πελάγους από Ζάκυνθο έως και Λευκάδα. Είχε για έδρα του πότε τα Ιωάννινα και πότε την Άρτα.
Αντιδράσεις των άλλων κληρονόμων
Η διαδοχή όμως αυτή προκάλεσε τη δυσαρέσκεια του Μέμνονα και των αδελφών του Ηρακλή Τύρνου και Ορλάνδου, που ήταν νόθα παιδιά του Καρόλου Α΄ Τόκκου και περίμεναν να έχουν μερίδιο στη νομή των κτήσεων του πατέρα τους. Ζήτησαν λοιπόν τη μεσολάβηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου δεσπότη του Μωρέως και μετέπειτα τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, ο οποίος είχε νυμφευθεί το 1426 στην Πάτρα, τη θυγατέρα του Λεονάρδου Β΄ Μαγδαλινή η οποία μετά τον γάμο της έλαβε το όνομα Θεοδώρα.
Ο ρόλος των Καταλανών μισθοφόρων
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ανταποκρινόμενος στο αίτημα του Μέμνονα και των αδελφών του, έστειλε τον ιστορικό Φραντζή σαν διαμεσολαβητή για την επίλυση των διαφορών. Η προσπάθεια μεσολάβησης όμως απέτυχε διότι ενώ ό Φραντζής ταξίδευε προς το δεσποτάτο, αιχμαλωτίστηκε την 26 Μαρτίου 1430 κοντά στα νησάκια που βρίσκονται γύρω από τη Λευκάδα από Καταλανούς που υπηρετούσαν τη Δούκισσα Φραγκίσκη. Στη συνέχεια τον απήγαγαν μέχρι την Κεφαλονιά με σκοπό να τον οδηγήσουν στη Νεάπολη, αλλά τελικά επέστρεψαν στη Γλαρέντζα όπου τον πούλησαν για πέντε χιλιάδες χρυσά νομίσματα.
Πτώση των Ιωαννίνων
Μετά την αποτυχία της διαμεσολάβησης του Φραντζή, ο Μέμνων κατέφυγε στη βοήθεια του Σουλτάνου Μουράτ Β΄. Ο Σουλτάνος έστειλε αμέσως στρατό υπό τον Μέγα Βεζύρη Καρά Σινάν Πασά ο οποίος πολιόρκησε την πόλη. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας ο Πασάς ήρθε σε συνεννόηση με φατρία προυχόντων της πόλης που μισούσε τούς Ιταλούς άρχοντες της Ηπείρου υποσχόμενος σεβασμό της ζωής τους και της περιουσίας τους σε περίπτωση που θα δέχονταν να προσκυνήσουν τον Σουλτάνο. Με τον τρόπο αυτό κατέλαβε ειρηνικά την πόλη με τη συνθήκη της 9ης Οκτωβρίου 1430. Έτσι έπεσε ή αρχαία πρωτεύουσα της Ηπείρου στην κυριαρχία των Τούρκων. Στα περίχωρα όμως υπήρξαν 14 χωριά στο κεντρικό Ζαγόρι που ήλθαν σε μια πολύ ευνοϊκή για αυτά συμφωνία με τους Οθωμανούς. Βάσει της Συνθήκης του Βοϊνίκου, τα χωριά σχημάτισαν το Κοινό των Ζαγορισίων ήταν μεν υποτελή στους Οθωμανούς αλλά θα διατηρούσαν την αυτονομία τους και την αυτοδιοίκηση τους.
Συρρίκνωση του κράτους
Με την ταπεινωτική αυτή συνθήκη ο Κάρολοw Β΄ υποχρεονόταν να παραδώσει τα Ιωάννινα και να πληρώνει στον Σουλτάνο ετήσιο φόρο 500 δουκάτα, άλλα δε 500 δουκάτα όφειλε να δίνει σαν δώρο σε κάθε νεοδιοριζόμενο Πασά Ιωαννίνων και τέλος να παραδώσει τον γιό του Λεονάρδο όμηρο στον Σουλτάνο σαν εγγύηση για την πιστή τήρηση των συμφωνηθέντων. Το κράτος του Καρόλου περιορίστηκε στην περιοχή της Άρτας, τα παράλια του Αμβρακικού, την Ακαρνανία και τα νησιά του Ιονίου Λευκάδα, Κεφαλληνία, Ιθάκη και Ζάκυνθο.
Επανίδρυση της Επισκοπής Κεφαλληνίας, Ζακύνθου και Στροφάδων
Ο Κάρολος Β΄, υποτελής πλέον στον Σουλτάνο, συνέχισε να κυβερνά τις κτήσεις του από την Άρτα. Θέλοντας να σταματήσει τις διαμάχες μεταξύ των Ορθοδόξων και των Λατίνων υπηκόων του, επανίδρυσε την Επισκοπή Κεφαλληνίας, Ζακύνθου και Στροφάδων με έδρα την Κεφαλλονιά.
Τα τελευταία χρόνια
Όταν ο Μουράτ Β΄ αποφάσισε να εκδιώξει όλους τους εναπομείναντες Λατίνους και Έλληνες ηγεμόνες, εισέβαλε στην Πελοπόννησο και προξένησε μεγάλες ζημιές στην Ακαρνανία. Φοβούμενος ο Κάρολος Β' την προέλαση του Σουλτάνου, το 1433 συμμάχησε με τους Βενετούς οι οποίοι τον συμπεριέλαβαν ως μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου της Πολιτείας παραχωρώντας του του τίτλο του Βενετού ευγενή. Βρισκόμενος στην Ιταλία για να ζητήσει βοήθεια, απεβίωσε εκεί τον Οκτώβριο του 1448.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ραμοντίνα Βεντιμίλια (Ramondina Ventimiglia) θυγατέρα του κόμητος Ιωάννου Βεντιμίλια και απέκτησαν τρεις γιους:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο Κατηγορία:Δεσπότες της Ηπείρου
Make America Psycho Again
Το "Make America Psycho Again" είναι το πρώτο ρεμίξ άλμπουμ των Fall Out Boy. Κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2015 από την Island και την DCD2. Το άλμπουμ είναι ρεμίξ του άλμπουμ της μπάντας, που κυκλοφόρησε στις 16 Ιανουαρίου της ίδιας χρονιάς, "American Beauty/American Psycho". Σε κάθε κομμάτι συμμετέχει ένας διαφορετικός ράπερ. Ο τίτλος του άλμπουμ υπαινίσσεται το σλόγκαν της προεκλογικής καμπάνιας του Ντόναλντ Τραμπ, "Make America Great Again".
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Αρχαιοελληνικά γυμνάσια
Από τον 8ο αιώνα π.Χ., η εμφάνιση των πρώτων πόλεων-κρατών επηρέασε και την εξέλιξη στον αθλητισμό. Διάφορα συστήματα εκπαίδευσης αναπτύχθηκαν σε κάθε πόλη-κράτος που περιελάμβαναν γυμναστική, μουσική, γραφή και ανάγνωση. Η εκπαίδευση των νέων είχε σκοπό να τους βοηθήσει να αναπτύξουν τόσο το σώμα όσο και το νου τους και να αποκτήσουν την αρμονία. Η σωματική άσκηση συνοδευόταν από μουσική. Η μουσική, ο χορός και ο αθλητισμός βοηθούσαν να πραγματωθεί η ορμονική ισορροπία του σώματος και του νου. Από τον 6° αιώνα π.Χ. ιδρύθηκαν τα γυμνάσια και καθιερώθηκε η σωματική άσκηση ως μέσο αγωγής. Δεν υπήρχε πόλη στην αρχαία Ελλάδα χωρίς γυμνάσιο, χώρο δηλαδή αποκλειστικά αφιερωμένο στη σωματική άσκηση των πολιτών και οικισμός χωρίς παλαίστρα.
Κατηγορία:Δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων
Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Λεμεσού
Η ΑΟΚΝΕΛ (Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Επαρχίας Λεμεσού) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία της επαρχίας της Λεμεσού.
Ιστορία
Η Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητος Επαρχίας Λεμεσού, (Α.Ο.Κ.Ν.Ε.Λ.) ιδρύθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1977 με πρωτοβουλία του Κοινονικού Λειτουργού κ. Ανδρέα Ολύμπιου, ο οποίος θεωρείται ο ιδρυτής, σε συνεργασία με την Επαρχιακή Επιτροπή Κέντρων Νεότητος Λεμεσού (Ε.Ε.Κ.Ν. Λεμεσού) της οποίας Πρόεδρος ήταν ο κ. Ανδρέας Χαραλάμπους, εκπρόσωπος του Κέντρου Νεότητος Κυβίδων, για να συντονίσει τον αθλητισμό ανάμεσα στο Κίνημα των Κέντρων Νεότητος της Επαρχίας Λεμεσού.
Οι σκοποί τους οποίους έθεσε από την ημέρα της ίδρυσης της η Α.Ο.Κ.Ν.Ε.Λ. και οι οποίοι αποτελούν μέχρι σήμερα τον ακρογωνιαίο λίθο για τα άτομα, τα οποία αφιλοκερδώς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως μέλη του Διοικηικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, είναι η προαγωγή και η πρόοδος του αθλητισμού ανάμεσα στο Κίνημα των Κέντρων Νεότητος και μελών τους νέων και νεανίδων, ανεξάρτητα από φυλή, θρήσκευμα ή εθνική καταγωγή.
Επιπρόσθετα, με τη διάδοση του αθλητισμού και της φυσικής αγωγής γενικότερα, σκοπείται η ανάπτυξη του φίλαθλου πνεύματος και η συνεργασία των φορέων του Κινήματος των Κέντρων Νεότητος σε πνεύμα αλληλεγγυης και αγάπης.
Με την επίτευξη των πιο πάνω σκοπών, η Α.Ο.Κ.Ν.Ε.Λ. επιδιώκει
β. Διοργάνωση κοινοφελών δραστηριοτήτων
Ιδρυτικά σωματεία
Τα ακόλουθα Κέντρα Νεότητος παραυρέθηκαν στην ιδρυτική Συνέλευση της Ομοσπονδίας και αποτελούν τα ιδρυτικά μέλη:
Πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο
Το Πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της Α.Ο.Κ.Ν.Ε.Λ., το οποίο εκλεγηκε στην ιδρυτική Συνέλευση της 10 Σεπτεμβρίου, 1977, αποτελείτο από τους ακόλουθους:
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΑΟΚΝΕΛ σήμερα είναι:
Διακριθέντα σωματεία
Στην ιστορία της ΑΟΚΝΕΛ μόνο δύο ομάδες κατάφεραν να αγωνιστούν σε πιο ψηλή κατηγορία. Αυτές ήταν το ΚΝ Μαρωνιτών που έφτασε μέχρι τη Β΄ κατηγορία και το ΚΝ Καλού Χωριού Λεμεσού που αγωνίστηκε στη Δ΄ κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Βασιλική της Γεννήσεως
Η Βασιλική της Γεννήσεως ή Εκκλησία της Γεννήσεως είναι χριστιανικός ναός που βρίσκεται στην Αγία πόλη της Βηθλεέμ στην Παλαιστίνη. Πρόκειται για τον πρώτο μεγάλο ναό στους Αγίους Τόπους. Ο ναός αυτός είναι ο δεύτερος κατά σειρά τόπος προσκυνήματος του Χριστιανισμού μετά από εκείνον της Αναστάσεως. Θεωρείται ο τόπος γέννησης του Ιησού από τους Χριστιανούς του 2ου αιώνα.
Η εκκλησία ακοικοδομήθηκε, κατά παραγγελία, από τον Μέγα Κωνσταντίνο λίγο μετά την επίσκεψη της μητέρας του Ελένης στα Ιεροσόλυμα και τη Βηθλεέμ το 325–326, στη θέση που παραδοσιακά θεωρούνταν η γενέτειρα του Ιησού. Αυτή η αρχική βασιλική πιθανότατα χτίστηκε μεταξύ 330 και 333, αναφέρθηκε ήδη το 333, και αφιερώθηκε στις 31 Μαΐου 339. Πιθανότατα, καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων των Σαμαρειτών του έκτου αιώνα, πιθανώς το 529 και μια νέα βασιλική χτίστηκε μερικά χρόνια αργότερα από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α´ (527–565), ο οποίος πρόσθεσε ένα νάρθηκα και αντικατέστησε το οκταγωνικό ιερό με ένα σταυροειδές εγκάρσιο με τρεις αψίδες, αλλά διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τον αρχικό χαρακτήρα του κτιρίου, με αίθριο και βασιλική που αποτελείται από τον κυρίως ναό με τέσσερις πλευρικούς διαδρόμους.
Το ασημένιο αστέρι, που σηματοδοτεί το σημείο όπου γεννήθηκε ο Χριστός, γραμμένο στα λατινικά, αποσπάστηκε τον Οκτώβριο του 1847 από Έλληνες μοναχούς που ήθελαν να αφαιρέσουν αυτό το καθολικό αντικείμενο. Μερικοί ισχυρίζονται ότι αυτός ήταν ένας παράγοντας που συνέβαλε στον Κριμαϊκό πόλεμο κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Άλλοι ισχυρίζονται ότι ο πόλεμος προήλθε από την ευρύτερη ευρωπαϊκή κατάσταση..
Από το 2012, ο Ναός της Γεννήσεως είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και ήταν ο πρώτος που περιλήφθηκε από την UNESCO στην Παλαιστίνη.
Από το 1852 τα δικαιώματα των τριών θρησκευτικών κοινοτήτων διοικούνται από το Status quo.
Βάσει των γραφών
Από τα τέσσερα κανονικά ευαγγέλια, Ματθαίος και ο Λουκάς αναφέρουν τη γέννηση του Ιησού, τοποθετώντας και τα δύο στη Βηθλεέμ. Ο Λουκάς αναφέρει τη φάτνη: «καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.».
Μια παραλλαγή της αφήγησης περιέχεται στο Ευαγγέλιο του Ιακώβου, ένα απόκρυφο πρωτοευαγγέλιο.
Ρωμαϊκή περίοδος
Ο Ιερώνυμος ισχυρίστηκε το 420 ότι το σπήλαιο είχε αφιερωθεί στη λατρεία του Άδωνι και ότι ένα ιερό άλσος φυτεύτηκε εκεί προκειμένου να εξαφανιστεί εντελώς η μνήμη του Ιησού από τον κόσμο.
Γύρω στο 248, ο Έλληνας φιλόσοφος Ωριγένης έγραψε τα εξής για το σπήλαιο:
"Στη Βηθλεέμ επισημαίνεται το σπήλαιο όπου Γεννήθηκε και η φάτνη στο σπήλαιο όπου ήταν Τυλιγμένος με σπάργανα. Και η φήμη είναι σε εκείνα τα μέρη, και ανάμεσα στους ξένους της Πίστεως, ότι όντως σε αυτό το σπήλαιο γεννήθηκε ο Ιησούς που τον λατρεύουν και τον σέβονται οι Χριστιανοί."
Κωνσταντινική βασιλική (326 – 529 ή 556)
thumb|right|210px|Η Αγία Τράπεζα right|thumb|210px|Το σπήλαιο right|thumb|210px|Η έξοδος του σπηλαίου Η πρώτη Βασιλική σε αυτήν την τοποθεσία χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α', στη θέση που προσδιορίστηκε από τη μητέρα του, αυτοκράτειρα Ελένη και τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, Μακάριο Α΄. Η κατασκευή ξεκίνησε το 326 υπό την επίβλεψη του Μακαρίου, ο οποίος ακολούθησε τις εντολές του Κωνσταντίνου και αφιερώθηκε στις 31 Μαΐου 339 — ωστόσο, είχε ήδη επισκεφθεί το 333 ο προσκυνητής του Μπορντό, οπότε ήταν ήδη σε χρήση. Ο προσκυνητής του Μπορντό αναφέρει: "δύο μίλια πέρα από τον τάφο της Ραχήλ, είναι η Βηθλεέμ, όπου γεννήθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Στο σημείο αυτό οικοδομήθηκε χριστιανικός ναός, με διαταγή του Μεγάλου Κωνσταντίνου". Σύμφωνα, μάλιστα, με τον Ευσέβιο τον Καισαρεία (275-339), ο αυτοκράτορας κόσμισε τα αναθήματα με χρυσάφι, ασήμι και πολύτιμους λίθους.
Η ανέγερση αυτής της πρώιμης εκκλησίας πραγματοποιήθηκε ως μέρος ενός μεγαλύτερου έργου μετά την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κωνσταντίνου, με στόχο την οικοδόμηση εκκλησιών στις τοποθεσίες που υπήρχαν μαρτυρίες των κρίσιμων γεγονότων στη ζωή του Ιησού. Ο σχεδιασμός της Βασιλικής επικεντρώθηκε γύρω από τρία μεγάλα αρχιτεκτονικά τμήματα: