cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βυζακηνή
Ιστορία
Στα τέλη του 3ου αι. ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Διοκλητιανός διαίρεσε τη μεγάλη ρωμαϊκή επαρχία της Ανθυπατικής Αφρικής σε τρεις μικρότερες επαρχίες: Ζευγιτανή (Zeugitana) στο βορρά, που εξακολουθεί να κυβερνάται από έναν ανθύπατο και αναφέρεται ως Ανθυπατική. Η Βυζακηνή στα γειτονικά της νότια, και η Τριπολιτανία στα γειτονικά νότια, που αντιστοιχεί περίπου στη νοτιοανατολική Τυνησία και τη βορειοδυτική Λιβύη. Η Βυζακηνή αντιστοιχούσε περίπου στην ανατολική Τυνησία ή στη σύγχρονη τυνησιακή περιοχή του Σαχέλ.
Το Αρδουμέντον (Hadrumetum) (σημερινό Σους, Sousse) έγινε η πρωτεύουσα της νεοσύστατης επαρχίας, της οποίας ο κυβερνήτης είχε τον βαθμό του υπατικού (consularis). Την περίοδο αυτή η μητροπολιτική αρχιεπισκοπή Βυζακηνής ήταν, μετά τη μεγάλη μητρόπολη Καρχηδόνας, η σημαντικότερη πόλη της Ρωμαϊκής (Βόρειας) Αφρικής δυτικά της Αιγύπτου και τού Πατριάρχη της Αλεξανδρείας.
Επισκοπικές έδρες
Οι αρχαίες επισκοπικές έδρες της Βυζακηνής καταγράφονται στην Ποντιφική Επετηρίδα (Annuario Pontificio) ως τίτλος:
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες στην Αφρική Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Ματθίλδη της Σαξονίας, κόμισσα της Φλάνδρας
Η Ματθίλδη, γερμ.: Matilda von Sax (π. 935-942 - 25 Μαΐου 1008) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν ευγενής της Σαξονίας, κόρη του μαργράβου της μαρκιωνίας των Μπίλλουνγκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Φλάνδρας και μετά κόμισσα του Βερτέν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χέρμαν μαργράβου της μαρκιωνίας των Μπίλλουνγκ και της Όντας.
Ο Mατθίλδη απεβίωσε στις 25 Μαΐου 1008 και τάφηκε στη Γάνδη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Bαλδουίνο Γ΄ κόμη της Φλάνδρας, με τον οποίο είχε έναν γιο:
Μετά το τέλος του Bαλδούινου, η Mατθίλδη παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Βερντέν, με τον οποίο είχε πολλά παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος των Μπίλλουνγκ
Ευπορία (δορυφόρος)
Η Ευπορία (αγγλικά: Euporie) ή Δίας XXXIV είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2001. Πήρε το όνομά του τον Αύγουστο του 2003 από την Ευπορία, η οποία ήταν κόρη του Δία και μία από τις Ώρες σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2001 J 10.
Έχει διάμετρο περίπου 2 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 19.088.000 χλμ. σε 538,780 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 145° με την εκλειπτική (145° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα 0,0960.
Η Ευπορία ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Σέβερν Κάλις-Σουζούκι
Η Σέβερν Κάλις-Σουζούκι (γεν. 30 Νοεμβρίου 1979) είναι καναδή περιβαλλοντική ακτιβίστρια, ομιλήτρια, τηλεπαρουσιάστρια και συγγραφέας. Έχει μιλήσει σε όλο τον κόσμο για τα περιβαλλοντικά προβλήματα, καλώντας τους ακροατές να ορίσουν τις αξίες τους, να δράσουν με το μέλλον στο μυαλό τους και να λάβουν την ατομική τους ευθύνη. Είναι κόρη του καναδού περιβαλλοντιστή Ντέιβιντ Σουζούκι.
Βιογραφία
Η Κάλις-Σουζούκι γεννήθηκε στο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας. Η μητέρα της είναι η συγγραφέας Τάρα Ελίζαμπεθ Κάλις. Ο πατέρας της, ο γενετικιστής και περιβαλλοντολόγος Ντέιβιντ Σουζούκι, είναι ιαπωνοκαναδός τρίτης γενιάς. Ενώ παρακολουθούσε το Δημοτικό Σχολείο Λορντ Τένισον, στην ηλικία των 9 ετών ίδρυσε τον Περιβαλλοντικό Οργανισμό Παιδιών, μια ομάδα παιδιών με στόχο την διάδοση της ευαισθητοποίησης για τα περιβαλλοντικά προβλήματα σε άλλους νέους. Το 1992, στην ηλικία των 12 ετών, η Κάλλις-Σουζούκι συγκέντρωσε χρήματα με τα μέλη του οργανισμού για να συμμετάσχει στην Σύνοδο Κορυφής για την Γη στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Μαζί με τα μέλη της ομάδας Μισέλ Κουίγκ, Βανέσα Σάτι και Μόργκαν Γκάισλερ, η Σουζούκι παρουσίασε τα περιβαλλοντικά ζητήματα από μια νεανική προοπτική, όπου χειροκροτήθηκε από την ομιλία της στους αντιπροσώπους. Το βίντεο έχει γίνει αρκετά δημοφιλές από τότε, γνωστό και με την λαϊκή ονομασία "Το Κορίτσι που Ησύχασε τον Κόσμο για πέντε λεπτά". Στην ομιλία της το 1992, είπε: “Φοβάμαι να βγω έξω στον ήλιο τώρα λόγω της τρύπας στο όζον μας. Φοβάμαι να αναπνεύσω τον αέρα επειδή δεν ξέρω τι χημικά υπάρχουν σε αυτό."
Χάρης Ρώμας
Ο Χάρης Ρώμας (γεννημένος ως Χαράλαμπος Ρασσιάς, Πειραιάς, 23 Μαρτίου 1960) είναι Έλληνας κωμικός, ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, στιχουργός και πολιτικός. Είναι γνωστός και δημοφιλής για τις τηλεοπτικές σειρές Οι Μεν Και Οι Δεν, Κωνσταντίνου και Ελένης και Το καφέ της Χαράς που γνώρισαν τεράστια διαχρονική επιτυχία.
Έχει μπει στο βιβλίο για τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, για την τηλεοπτική σειρά Κωνσταντίνου και Ελένης, ως σειρά με τις περισσότερες επαναλήψεις.
Από το 2019 είναι αντιπεριφερειάρχης Αττικής, αρμόδιος για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, και είναι εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος Αττικής.
Είναι υποψήφιος δήμαρχος για τον Δήμο Χαλανδρίου τον Οκτώβριο 2023.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Χαράλαμπος Ρασσιάς τον Μάρτιο του 1960 στον Πειραιά. Έζησε εκεί μέχρι την ηλικία των 6 ετών, όπου μετακόμισε οικογενειακώς στην Αθήνα.
Αποφοίτησε από τη σχολή Μωραΐτη και κατόπιν εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία και αποφοίτησε, λαμβάνοντας πτυχίο Ιατρικής το 1992.
Σε ηλικία 25 ετών παντρεύτηκε μία συμφοιτήτριά του και ο γάμος τους διήρκεσε 2 χρόνια. Αντί για γιατρός, επέλεξε να γίνει ηθοποιός και σπούδασε υποκριτική τέχνη αρχικά στη Δραματική Σχολή Κατσέλη και στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν». H απόφαση αυτή δεν άρεσε στους γονείς του και ιδίως στον πατέρα του, ο οποίος σταμάτησε να του μιλάει και του απαγόρευσε να εμφανιστεί στο θέατρο με το επίθετό του (Ρασσιάς). Έτσι, ο Χάρης Ρώμας έγινε γνωστός με το επώνυμο της μητέρας του (Ρώμα). Με τον πατέρα του συμφιλιώθηκε λίγο πριν τον θάνατό του.
Από το 1991 και έπειτα, διαμένει μόνιμα στο Χαλάνδρι.
Πολιτική
Είναι υποψήφιος δήμαρχος Χαλανδρίου και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Χαλάνδρι στο Φως» για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες αντιπεριφερειάρχες Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
2730 Μπαρκς
Ο Μπαρκς (Barks) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του ένεκα του Αμερικανού σεναριογράφου και σχεδιαστή κόμικς Καρλ Μπαρκς, που έγραψε μεταξύ άλλων την ιστορία «Νησί στον ουρανό» με τον Σκρουτζ Μακ Ντακ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μπαρκς είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εις το Όνομα του Πατρός
Εις το Όνομα του Πατρός (αγγλικά: In the Name of the Father) είναι ιρλανδικό, βρετανικό, αμερικανικό βιογραφικό δράμα, παραγωγής 1993, σε σκηνοθεσία Τζιμ Σέρινταν και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Τέρι Τζορτζ. Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία των Τεσσάρων του Γκίλντφορντ, τεσσάρων ανθρώπων που καταδικάστηκαν άδικα για τις βομβιστικές επιθέσεις του IRA σε παμπ του Γκίλντφορντ στις οποίες σκοτώθηκαν τέσσερις Βρετανοί στρατιώτες και ένας πολίτης. Το σενάριο βασίστηκε στην αυτοβιογραφία "Proved Innocent: The Story of Gerry Conlon of the Guildford Four" του Τζέρι Κόνλον.
Η ταινία έλαβε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α' και Β' Ανδρικού Ρόλου και Β' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Ο Τζέρι Κόνλον είναι ένας νέος που ζει στην Βόρεια Ιρλανδία. Αφού ο πατέρας του, Τζουζέπε, θα καταφέρει να τον σώσει από τον IRA, τον στέλνει στο Λονδίνο για να γλιτώσει περαιτέρω μπλεξίματα. Ένα απόγευμα θα βρεθεί πολύ κοντά σε μια βομβιστική επίθεση, στην οποία σκοτώνονται πέντε άτομα και άλλοι 65 τραυματίζονται. Ο Τζέρι επιστρέφει στο Μπέλφαστ και σύντομα ειδικές δυνάμεις εισβάλλουν στο σπίτι και συλλαμβάνουν όλη την οικογένεια. Ο Τζέρι και ο φίλος του ανακρίνονται από την αστυνομία, η οποία τους βασανίζει και τους απειλεί μέχρι που και οι δύο συμφωνούν να υπογράψουν την ομολογία τους. Στη δίκη που ακολουθεί, η οικογένεια της θείας του, συμπεριλαμβανομένου και του πατέρα του, καταδικάζονται ως συνεργοί στη βομβιστική επίθεση και ο Τζέρι μαζί με άλλους τρεις, καταδικάζονται σε ισόβια φυλάκιση.
Ο χρόνος του στη φυλακή θα αναγκάσει τον Τζέρι από πικρόχολο γιο που ξεσπά στον πατέρα του να ξυπνήσει και να ανακαλύψει τον πραγματικό υπεύθυνο για τη βομβιστική επίθεση ο οποίος κρατείται στην ίδια φυλακή. Από το σημείο αυτό και μετά ο Τζέρι θα προσπαθήσει να διεκδικήσει την αθωότητά του και να "καθαρίσει" το όνομά του, ειδικά μετά το θάνατο του πατέρα του μέσα στη φυλακή. Μία δικηγόρος, η Γκάρεθ Πιρς, που έχει αναλάβει την υπόθεσή του, καταφέρνει να αποκτήσει πρόσβαση στο φάκελο του Τζουζέπε, ο οποίος είχε πάνω την στάμπα "Να μην δειχτεί στην Υπεράσπιση". Αυτό οδηγεί σε μια θριαμβευτική σκηνή στο δικαστήριο, όταν η Γκάρεθ αποκαλύπτει τα αποδεικτικά στοιχεία ότι η αστυνομία έλεγε ψέματα όλα αυτά τα χρόνια και ο Τζέρι καθώς και όλοι οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1993 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Άρκτου Κατηγορία:Ιρλανδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Βενέτικος
Ο Βενέτικος (και Βελονιάς) είναι ποταμός της Μακεδονίας του νομού Γρεβενών. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του Αλιάκμονα. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Όρλιακα και της Βάλια Κάλντα και ρέει ανατολικά. Λίγο νοτιότερα των Γρεβενών ρέει μέσα από κατακόρυφους κροκαλοπαγείς βράχους και σχηματίζει τις περίφημες Πύλες του Βενέτικου. Στην συνέχεια ρέει ανατολικότερα και συμβάλλει στον Αλιάκμονα κοντά στο χωριό Αγάπη. Στο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου τα νερά του έχουν έντονο γαλαζοπράσινο χρώμα, εκτός από τις περιόδους έντονων βροχοπτώσεων οπότε τα νερά του γεμίζουν λάσπη από τους παρακείμενους χείμαρρους. Ο ποταμός προσφέρεται για δραστηριότητες όπως ράφτινγκ και καγιάκ.
Τα γεφύρια του Βενέτικου
Ο Βενέτικος φημίζεται για τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια του. Οι όχθες του γεφυρώνονταν στο παρελθόν από 19 γεφύρια από τα οποία σώζονται τα περισσότερα. Πιο γνωστά είναι το γεφύρι του Αζίζ Αγά, κοντά στο χωρίο Τρίκωμο και το γεφύρι της Πορτίτσας κάτω από το χωριό Σπήλαιο. Το γεφύρι του Αζίζ Αγά είναι το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Μακεδονίας και το τρίτο μεγαλύτερο της Ελλάδας, μετά το γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο και το γεφύρι της Κόνιτσας στον Αώο. Χτίστηκε γύρω στο 1727 μ.Χ. και το όνομά του οφείλεται σ' εναν Τούρκο Αγά που υπήρξε χρηματοδότης του Το γεφύρι της Πορτίτσας βρίσκεται στην είσοδο του ομώνυμου φαραγγίου κάτω από το χωριό Σπήλαιο. Χτίστηκε γύρω στο 1743 και το μήκος τόξου του είναι 13 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας Κατηγορία:Νομός Γρεβενών Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλιάκμονα
430 Ύβρις
Η Ύβρις (Hybris) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ύβρεως υπολογίσθηκε σε 33,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 38,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,121 (από δεδομένα του IRAS). Η Ύβρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 12 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υβρις
Μάρτσα Ρεάλ
Μάρτσα Ρεάλ (Marcha Real, που σημαίνει βασιλικό εμβατήριο) είναι το επίσημο όνομα του Εθνικού Ύμνου της Ισπανίας. Είναι από τους λίγους εθνικούς ύμνους που δεν έχουν επίσημους στίχους.
Πρόκειται για παλαιό εμβατήριο των Γρεναδιέρων που καθιερώθηκε το 1700 κατά την ένωση των παλαιών Βασιλείων της Ισπανίας και που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα τόσο ως βασιλικό εμβατήριο όσο και ως Εθνικός Ύμνος.
Στίχοι
Παρότι το εμβατήριο δεν είχε στίχους, έχουν γραφτεί κάποιοι που τον συνοδεύουν, όπως κατά την περίοδο βασιλείας του Αλφόνσου ΙΓ΄ και του Φράνκο, αλλά ποτέ δεν έγιναν επίσημοι. Το 2007 η Ισπανική Ολυμπιακή Επιτροπή πρότεινε άλλους στίχους με την ευκαιρία της διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 από την Μαδρίτη, αλλά δεν έτυχαν αποδοχής και αποσύρθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ισπανίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Εδουάρδος Λίσα
Ο Εδουάρδος Λίσα είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.
Καριέρα
Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.Πρώτα έπαιξε στην Ατλάντα και μετά στην Κομονικασιόνες όταν το τον έφερε στην Ελλάδα ο ΠΑΣ Γιάννινα μαζί με άλλους 5 Αργεντινούς φιλοδοξώντας να φτιάξει μια ισχυρή ομάδα.
Έφτασε στην Ελλάδα στις 21/6/1972 και λίγες ώρες αργότερα αγωνίστηκε σε φιλικό αγώνα με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο κατά τον οποίο συνέβησαν επεισόδια μεταξύ των ποδοσφαιριστών και ο Βασίλης Κωνσταντίνου του έσπασε το χέρι αφήνοντάς τον εκτός αγωνιστικών χώρων για δυόμισι μήνες.
Ξεχώριζε για την αυτοπεποίθησή του και για την ψυχραιμία καθώς συνήθιζε να βγαίνει έως το κέντρο και να παρακολουθεί τον αγώνα καθισμένος στις φτέρνες. Φορούσε το χαρακτηριστικό καπελάκι του και με την ηρεμία που τον διέκρινε βοηθούσε τους συμπαίχτες του να αγωνιστούν χωρίς το φόβο της άμυνας. Θεωρείται από τους κορυφαίους τερματοφύλακες που φόρεσαν τη φανέλα του ΠΑΣ. Η συμβολή του ήταν σημαντικότατη για να υπάρξει ο Άγιαξ της Ηπείρου. Αγωνίστηκε στον ΠΑΣ έως 1979.
Αγωνίστηκε 207 φορές με την φανέλα του ΠΑΣ (38,38,27,29,23,31,21). Στην αρχή είχε σερί εμφανίσεων.Έφτασε στις 89 συνεχόμενες συμμετοχές.Το σερί σταμάτησε αφού ο ΠΑΣ κατέβασε την αναπληρωματική ενδεκάδα για να διαμαρτυρηθεί.
Μετά τον ΠΑΣ έπαιξε ξανά στην Κομονικασιόνες.
Σήμερα ζει στην Αργεντινή και έχει επιχείρηση με ταξί.Επίσης έχει 3 παιδιά.
431 Νεφέλη
Η Νεφέλη (Nephele) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,72. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Νεφέλη της ελληνικής μυθολογίας. Η Νεφέλη θεωρείται μέλος της Οικογένειας αστεροειδών της Θέμιδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Νεφέλης υπολογίσθηκε σε 95,0 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 899 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,064 (από δεδομένα του IRAS). Η Νεφέλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 6 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεφελη
Πόγιεζνα
Η Πόγιεζνα (σερβικά κυριλλικά: Појезна) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 838 κατοίκους.
Ζαν Γκουζόν
Ο Ζαν Γκουζόν (γαλλικά: Jean Goujon) ήταν Γάλλος γλύπτης και αρχιτέκτονας της περιόδου της Γαλλικής Αναγέννησης. Πιθανότατα γεννήθηκε στη Νορμανδία γύρω στο 1510 και πέθανε στη Μπολόνια γύρω στο 1567.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Λεπτομέρεια μιας από τις [[Καρυάτιδες στην ομώνυμη αίθουσα στο Λούβρο (1551).]] Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη νεανική ζωή του. Πιθανότατα γεννήθηκε στη Νορμανδία και ίσως ταξίδεψε στην Ιταλία. Εργάστηκε στην εκκλησία του Σαιν-Μακλού, η πρώτη τεκμηριωμένη εργασία του όπου κατασκεύασε τους κίονες του βάθρου για τα εκκλησιαστικά όργανα, και το 1541-42 στον καθεδρικό ναό της Ρουέν, όπου δημιούργησε το ταφικό μνημείο του Λουί ντε Μπρεζέ, κυρίου του Ανέ.
Το 1544, έφτασε στο Παρίσι όπου συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Πιέρ Λεσκό στην εκκλησία του Σαιν-Ζερμαίν-Λ'Ωξρουά, κατασκευάζοντας γλυπτά, από τα οποία η Αποκαθήλωση και οι Ευαγγελιστές βρίσκονται στο Λούβρο. Στη συνέχεια εργάστηκε για τη γλυπτική διακόσμηση του μεγάρου που σήμερα είναι το μουσείο Καρναβαλέ. αριστερά|μικρογραφία|Το ταφικό μνημείο του Λουί ντε Μπρεζέ στον καθεδρικό ναό της [[Ρουέν, 1541-42]] Το 1544-1547 ασχολήθηκε με σημαντικά έργα -μεταξύ των οποίων η διαμόρφωση του παρεκκλησίου- στο κάστρο του Εκουάν για τον κοντόσταυλο της Γαλλίας Αν του Μονμορανσύ.
Το 1547 διορίσθηκε «γλύπτης του βασιλιά» (Ερρίκος Β' της Γαλλίας) και το ίδιο έτος εικονογράφησε μια μετάφραση του Βετρούβιου. Εργάσθηκε επίσης στο κάστρο του Ανέ της Ντιάν ντε Πουατιέ.
Από τα τέλη του 1548 εργάστηκε στο Λούβρο, όπου δημιούργησε δύο αλληγορικές μορφές για καθένα από τους φεγγίτες του Πιέρ Λεσκό. Το 1549 ανέλαβε τη γλυπτική διακόσμηση ενός μνημειακού έργου, την Κρήνη των Αθώων, η οποία αρχικά είχε τρεις πλευρικές όψεις, καθώς ήταν τοποθετημένη σε γωνία δρόμου. Σε κάθε πλευρά του μνημείου δημιούργησε διαμήκη ανάγλυφα και πέντε μεγάλες μορφές που παρίσταναν Νύμφες.
Το 1550 φιλοτέχνησε στη μεγάλη ισόγεια αίθουσα του Λούβρου το Βήμα των Καρυάτιδων και διηύθυνε τη διακόσμηση του υπερώου (1552-1555). Τα πιο διάσημα έργα του είναι οι γλυπτικές διακοσμήσεις που έγιναν σε συνεργασία με τον Πιέρ Λεσκό για τη δυτική επέκταση του Λούβρου, 1555-62. μικρογραφία|Η [[Ντιάν ντε Πουατιέ|Ντιάν ντε Πουατιέ στο εργαστήριο του Ζαν Γκουζόν, Αλεξάντρ Εβαρίστ Φραγκονάρ,Λούβρο]] Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για το υπόλοιπο έργο του, αν και η οροφή του κλιμακοστασίου του Ερρίκου Β' στο Λούβρο του αποδίδεται με βεβαιότητα. Το όνομά του στους καταλόγους δαπανών του Λούβρου αναφέρεται μέχρι το 1562.
Τότε, καθώς οι θρησκευτικοί διωγμοί εντάθηκαν και ο Γκουζόν ήταν Ουγενότος, έφυγε κρυφά από τη Γαλλία και κατέφυγε στη Μπολόνια. Πιθανώς πέθανε στη Μπολόνια γύρω στο 1567, όπου το όνομά του αναφέρεται για τελευταία φορά το 1563 ως μέλος μιας ομάδας προσφύγων Ουγενότων.
Τεχνοτροπία
Το έργο του αποκαλύπτει γνώση της ελληνικής γλυπτικής και οι μορφές του είναι επιμήκεις, αισθησιακές και ρευστές. Αρχικά ήταν επηρεασμένος από την αρχαιότητα και την ιταλική τέχνη. Χάρη στην καθαρότητα της φόρμας και σε συνδυασμό με τη λεπτή χάρη, θεωρείται ένας από τους τελειότερους Γάλλους γλύπτες, ιδιαίτερα στην τέχνη του ανάγλυφου.
Η αγνότητα και η κομψότητα του στιλ του διαδόθηκαν σε όλη τη Γαλλία με χαρακτικά καλλιτεχνών της Σχολής του Φονταινεμπλό και είχαν επιρροή στις διακοσμητικές τέχνες.
Οι θαυμαστές του τον αποκάλεσαν «Γάλλο Φειδία» και «Κορρέτζο της γλυπτικής». Μαζί με τον Ζερμαίν Πιλόν, θεωρούνται οι σημαντικότεροι γλύπτες της Γαλλικής Αναγέννησης.
Έργο
μικρογραφία|250x250εσ|Η Κρήνη των Αθώων (1547–1550) Στα πιο διάσημα έργα του συγκαταλέγονται:
Το περίφημο σιντριβάνι της Ντιάνας (περ. 1549), βρίσκεται στο Λούβρο, σχεδιασμένο για την Ντιάν ντε Πουατιέ για το κάστρο του Ανέ, αποδίδεται εδώ και καιρό στον Ζαν Γκουζόν ή το εργαστήριό του. Στον πίνακα Η Ντιάν ντε Πουατιέ στο εργαστήριο του Ζαν Γκουζόν, ο Αλεξάντρ Εβαρίστ Φραγκονάρ παρουσίασε τον Ζαν Γκουζόν να εργάζεται στο έργο, παρουσία της Ντιάν. Ωστόσο, η πατρότητα αυτού του γλυπτού αμφισβητείται και ο πραγματικός δημιουργός παραμένει άγνωστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Σούλης Τουρσούγκας
Ο Σούλης Τουρσούγκας είναι Έλληνας προπονητής πετοσφαίρισης. Έχει κατακτήσει ως προπονητής τα περισσότερα πρωταθλήματα γυναικών Ελλάδος.
Καριέρα
Αναδείχθηκε 5 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του ΖΑΟΝ και στη συνέχεια κατέκτησε άλλα 7 πρωταθλήματα ως προπονητής της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού στη οποία υπήρξε προπονητής για 13 έτη (1980-1992 και 1994-1995). Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε επίσης 2 Πρωταθλήματα Κέντρου (1981, 1982).
Επίσης έχει εργασθεί και ως τεχνικός σε ομάδες βόλεϊ μικρότερων ηλικιών, ενώ είχε και μια σύντομη συνεργασία με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Ολυμπιακού. Σημαντικότερες στιγμές για τον ίδιο υπήρξαν το πρώτο του πρωτάθλημα το 1974 με τον ΖΑΟΝ και το πρωτάθλημα με τις Νεανίδες του Παναθηναϊκού το 1991 στη Δράμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Ιωάννης Σπαθάρης
Ο Ιωάννης Σπαθάρης (1904-1961), του Κυριάκου, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βόλο το 1904 και από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας "Το Φως" μετά τον θάνατο του ιδρυτή της, Δημήτρη Ρίζου, το 1940 και μέχρι την αναστολή της έκδοσης της εφημερίδας. Εξελέγη βουλευτής Υπαίθρου Θεσσαλονίκης με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1958.
Ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961 αλλά απέτυχε να εκλεγεί.
Πέθανε από συγκοπή καρδιάς στη Θεσσαλονίκη στις 2 Νοεμβρίου 1961 και ο θάνατός του πιθανότατα να οφειλόταν στη συγκίνηση και τη λύπη του έπειτα από την ήττα του στις εκλογές, όπως έγραψε ο Τύπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Υπερθέρμανση του πλανήτη
Ο όρος υπερθέρμανση του πλανήτη δηλώνει μία ειδική περίπτωση κλιματικής μεταβολής και αναφέρεται στην αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας και των ωκεανών της γης. Ο όρος είναι εν γένει ουδέτερος ως προς τα αίτια πρόκλησης της υπερθέρμανσης, ωστόσο έχει επικρατήσει να υποννοεί την ανθρώπινη παρέμβαση. Αποδίδεται συχνά με διαφορετικό τρόπο, ως πλανητική (υπερ)θέρμανση ή παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας, ενώ άλλες φορές ταυτίζεται με το φαινόμενο του θερμοκηπίου που αποτελεί έναν μηχανισμό υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Η επίσημη επιστημονική θέση πάνω στις κλιματικές μεταβολές, όπως αυτή εκφράζεται από την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (ΔΕΑΚ) του ΟΗΕ, είναι πως η μέση θερμοκρασία του πλανήτη έχει αυξηθεί 0.6 ± 0.2 °C από τα τέλη του 19ου αιώνα και πως η αύξηση αυτή οφείλεται σημαντικά στην ανθρώπινη δραστηριότητα των τελευταίων 50 ετών. Σχετικά με τις κλιματικές μεταβολές που αναμένονται μελλοντικά, επικρατεί ένα σημαντικό ποσοστό αβεβαιότητας σε επίπεδο επιστημονικών προβλέψεων. Το θέμα αποτελεί επιπλέον ένα αμφιλεγόμενο πολιτικό ζήτημα, που σχετίζεται με την ανάγκη λήψης πολιτικών μέτρων αντιμετώπισης του προβλήματος της παγκόσμιας θέρμανσης, εκ μέρους των κυβερνήσεων.
Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες της ΔΕΑΚ, η θερμοκρασία της Γης ενδέχεται να αυξηθεί κατά 1.4 - 5.8 °C εντός της χρονικής περιόδου 1990 και 2100.
right|thumb|220px|Μέση παγκόσμια θερμοκρασία από το 1856 έως το 2020. right|thumb|220px|Χάρτης που απεικονίζει διαφορές στις θερμοκρασίες, όπως αυτές μετρήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2011 μέχρι το 2020, σε σύγκριση με τις θερμοκρασίες της περιόδου 1951-1980.
Αίτια του φαινομένου
right|thumb|280px|Επίπεδα συγκέντρωσης του CO2 τα τελευταία 1.000 χρόνια (μπλε καμπύλη, άξονας τιμών αριστερά) σε σύγκριση με την δικαύμανση της μέσης θερμοκρασίας (κόκκινη γραμμή, άξονας τιμών δεξιά). Οι κλιματολογικές παράμετροι μεταβάλλονται τόσο μέσα από φυσικές "εσωτερικές" διαδικασίες όσο και από εξωτερικές παρεμβάσεις, ανθρώπινες ή μη (όπως η ηλιακή δραστηριότητα ή η έκλυση αερίων του θερμοκηπίου από ηφαίστεια). Αν και οι κλιματολόγοι αποδέχονται το γεγονός της αύξησης της θερμοκρασίας της Γης, ως προς τα αίτιά του υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες.
Ηλιακές διακυμάνσεις
Μία διαφορετική ερμηνεία της υπερθέρμανσης του πλανήτη βασίζεται στην υπόθεση πως οι διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας συσχετίζονται με διακυμάνσεις στην θερμοκρασία της Γης. Οι Willie Soon και Sallie Baliunas του αστεροσκοπείου του Harvard, συσχέτισαν δεδομένα των ηλιακών κηλίδων με θερμοκρασιακές διακυμάνσεις και ανέφεραν πως κατά την ιστορική περίοδο 1650-1700, ασυνήθιστα χαμηλών θερμοκρασιών στη Γη (γνωστή και ως Μικρή Εποχή των Παγετώνων) δεν καταγράφηκαν σχεδόν καθόλου ηλιακές κηλίδες. Παράλληλα, συσχέτισαν άλλες θερμότερες περιόδους με αυξημένη ηλιακή δραστηριότητα. Παρά το γεγονός ότι τέτοιου είδους συσχετίσεις έχουν προσδιοριστεί, η πλειοψηφία των επιστημόνων δεν θεωρεί πως η επίδραση της ηλιακής δραστηριότητας είναι τόσο σημαντική ή ικανή ώστε να προκαλέσει πολύ σημαντικές κλιματικές μεταβολές. Σύμφωνα με την 3η έκθεση της ΔΕΑΚ, διακυμάνσεις της ηλιακής δραστηριότητας έχουν πιθανότατα προκαλέσει διακυμάνσεις στην παγκόσμια μέση θερμοκρασία. Ποσοτικές συγκρίσεις υποδεικνύουν ότι φυσικές μεταβολές αυτής της αιτίας εξηγούν σε ένα μικρό μόνο ποσοστό την παρατηρούμενη θέρμανση στον 20ό αιώνα.
Άλλες θεωρίες
Υπάρχει επιπλέον μία πληθώρα άλλων υποθέσεων που έχουν διατυπωθεί, σχετικά με την ερμηνεία της παρατηρούμενης υπερθέρμανσης, αν και μέχρι σήμερα, οι υποθέσεις αυτές έχουν λίγους υποστηρικτές. Ορισμένες από αυτές είναι:
Επιπτώσεις
right|thumb|280px|Προσομοίωση της μεταβολής στους πάγους της Αρκτικής (National Oceanic and Atmospheric Administration). Προβλέπεται ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη θα έχει επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Στις κυριότερες από αυτές συγκαταλέγονται η αύξηση της στάθμης των θαλασσών καθώς και διαφορετικά ακραία καιρικά φαινόμενα. Για τη στάθμη της θάλασσας, οι επιστήμονες μιλούν για άνοδο κατά πέντε εκατοστά ανά δεκαετία, με την περιοχή της Θεσσαλονίκης να συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πλέον ευάλωτες της Μεσογείου. Η εκτίμηση των επιπτώσεων της συγκέντρωσης των αερίων θερμοκηπίου στην γενικότερη οικολογική ισορροπία, αποτελεί πεδίο επιστημονικής αντιπαράθεσης καθώς υπάρχουν πολλές διαφορετικές παράμετροι που αλληλεπιδρούν και πολλά στοιχεία που πρέπει να συνεκτιμηθούν.
Κλίμα
Η υπερθέρμανση του πλανήτη συνιστά και την αλλαγή του κλίματος της Γης μετακινώντας τις ζώνες βροχοπτώσεως, από τον ισημερινό προς τον βορρά και ερημοποιώντας το κάτω τμήμα της εύκρατης ζώνης. Αυτό συνεπάγεται αλλαγές στους διάφορους τύπους βλάστησης τόσο στις γεωργικές όσο και στις δασικές εκτάσεις. Αναμένονται επιπλέον συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως κύματα καύσωνα και ξηρασίες ή έντονες βροχοπτώσεις ανάλογα με την περιοχή.
Το εύκρατο μεσογειακό κλίμα της Ελλάδας με τους ήπιους, βροχερούς χειμώνες και τα σχετικά θερμά και ξηρά καλοκαίρια θα αλλάξει προς μια θερμότερη, πιο ξηρή εκδοχή, που θα γίνει πιο αισθητή τις επόμενες δεκαετίες. Παρατηρείται τριπλασιασμός της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων, τα τελευταία 30 χρόνια και αύξηση της μέσης θερμοκρασίας, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μετά. . Το καλοκαίρι του 1999 ήταν το θερμότερο του 20ού αιώνα.
Οι περιοχές που θα επηρεαστούν εντονότερα θα είναι η ανατολική και νότια Ελλάδα, ιδιαίτερα η Αττική, η Θεσσαλία, η Θεσσαλονίκη και η ανατολική Πελοπόννησος. Στο κέντρο της Αθήνας, ο Νοέμβριος του 2010 ήταν ο πιο θερμός Νοέμβρης από το 1926.
Ωκεανοί
thumb|Άρθρο στην εφημερίδα της Νέας Ζηλανδίας (δημοσιεύτηκε στις 14 Αυγούστου 1912) που περιγράφει τις αρχές της υπερθέρμανσης του πλανήτη Η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας, σύμφωνα με τους ωκεανογράφους, μπορεί να οδηγήσει σε άνοδο της θερμοκρασίας και κατά συνέπεια της στάθμης των ωκεανών, λόγω της θερμικής διαστολής των υδάτων και της τήξης των πάγων. Μία αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 έως 4,5 °C εκτιμάται πως μπορεί να οδηγήσει σε μία άνοδο της μέσης θαλάσσιας στάθμης κατά 15 έως 95 εκατοστά (ΔΕΑΚ 2001). Η άνοδος αυτή, μπορεί να προκαλέσει πλημμύρες σε περιοχές που βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο και κοντά στο επίπεδο της θάλασσας. Από το 1900 μέχρι το 2001, έχει υπολογιστεί μία ετήσια άνοδος 1-2 χιλιοστά, ενώ σύμφωνα με μετρήσεις του δορυφόρου TOPEX/Poseidon, από τo 1992 μέχρι σήμερα η άνοδος είναι περίπου 3 χιλιοστά ετησίως.
Σύμφωνα με μία άλλη υπόθεση, η παγκόσμια θέρμανση ενδέχεται να επηρεάσει την ωκεάνια κυκλοφορία και ειδικότερα επιβραδύνοντας το θερμό Ρεύμα του Κόλπου, ωθώντας το προς τα Νότια και προκαλώντας έτσι πτώση της θερμοκρασίας στις περιοχές από τις οποίες διέρχεται, όπως στη Δυτική Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική. Επιπλέον, λόγω της αύξησης της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα, οι ωκεανοί της Γης απορροφούν μεγαλύτερο ποσοστό CO2, γεγονός που οδηγεί στην οξίνιση (μείωση του pH) των θαλασσών, με ότι επακόλουθα δύναται αυτό να έχει για την θαλάσσια ζωή.
Υγεία
Η άνοδος της θερμοκρασίας εμφανίζει δύο αντικρουόμενα άμεσα αποτελέσματα σε σχέση με την ανθρώπινη θνησιμότητα: οδηγεί σε αύξηση των θανάτων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αλλά και σε μείωση των θανάτων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μία άλλη παράμετρος της παγκόσμιας θέρμανσης αφορά στην ενδεχόμενη εξάπλωση και άνθιση επιδημιών του παρελθόντος, καθώς οι μεγάλες θερμοκρασίες και η υγρασία αποτελούν κατάλληλο υπόβαθρο για την ανάπτυξη πολλών μικροβίων.
Γεωργία
Εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αναμένεται η αύξηση της συχνότητας των ξηρασιών στη Νότια Ευρώπη. Με μεγάλο βαθμό βεβαιότητας, η ΔΕΑΚ προβλέπει ότι στην νότια Ευρώπη η κλιματική αλλαγή θα επιφέρει μείωση της αγροτικής παραγωγής. Η εκτίμηση για την κεντρική και ανατολική Ευρώπη είναι αντίστοιχα μείωση της δασικής παραγωγής, ενώ για την βόρεια, προβλέπεται αύξηση της αγροτικής παραγωγής. Η μετεωρολογική υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου προβλέπει αύξηση της παραγωγής αραβοσίτου στην Ευρώπη κατά 25% σε περιοχές με κατάλληλη υδρολογία.
Λιώσιμο πάγων
μικρογραφία|341x341εσ
Το 1838 ο Γάλλος μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος Ζοζέφ Φουριέ ανακάλυψε το φαινόμενο του θερμοκηπίου, όπου η ατμόσφαιρα της Γης, συγκρατεί την θερμότητα και έτσι συμβάλλει την αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του. Ως συνέπεια αυτού του φαινομένου δημιουργήθηκε το λιώσιμο των πάγων σε ολόκληρο το παγωμένο τμήμα του πλανήτη. Οι πάγοι λιώνουν με γρήγορους ρυθμούς και προκαλούν περιβολών πάγων. Ο Χάμις Πρίτσαρντ πιστεύει ότι για αυτό ευθύνεται η αλλαγή του ανέμου και οι φυσικές καιρικές μεταβολές, όπως και η τρύπα του όζοντος. Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι εάν συνεχίσουν να λιώνουν οι πάγοι, η στάθμη της θάλασσας θα ανεβεί κατά πολύ με αποτέλεσμα νησιά και πόλεις να βυθιστούν κάτω από το νερό. Οι πόλεις που θα βυθιστούν κάτω από το νερό είναι:
και πολλές ακόμη, όπως επίσης πάρα πολλά μικρά και μεγάλα νησιά. Ο καθηγητής Eric Larour ανέφερε ότι η βαρύτητα είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Εξηγεί ότι οι επιφάνειες πάγου είναι τεράστιες μάζες που ασκούν έλξη στον ωκεανό και όταν οι πάγοι συρρικνώνονται, αυτή η έλξη μειώνεται και έτσι η θάλασσα απομακρύνεται από τις μάζες. Επίσης ένας άλλος παράγοντας για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας είναι η περιστροφή της Γης, αφού όταν περιστρέφεται οι μάζες του πάγου αλλάζουν θέση με αποτέλεσμα να αναδιανέμεται το νερό στη Γη. Από το λιώσιμο των πάγων θα επηρεαστεί και η Ελλάδα. Τα περισσότερα μικρά νησιά και πολλές πόλεις της Ελλάδας θα βυθιστούν κάτω από το νερό της θάλασσας. Στο παρελθόν θα ανήκει η Θεσσαλονίκη, η Χαλκιδική, η Δυτική Πελοπόννησος, η Αττική και η Στερεά Ελλάδα.
Ορθωσία (δορυφόρος)
Η Ορθωσία (αγγλικά: Orthosie) ή Δίας XXXV είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2001. Πήρε το όνομά του τον Αύγουστο του 2003 από την Ορθωσία, η οποία ήταν κόρη του Δία και μία από τις Ώρες σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2001 J 9.
Έχει διάμετρο περίπου 2 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.568.000 χλμ. σε 602,619 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 142° με την εκλειπτική (143° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα 0,2433.
Η Ορθωσία ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Πρωτόκολλο Διαδικτύου
Το Πρωτόκολλο Διαδικτύου (IP) (αγγλ., Internet Protocol), αποτελεί την κυριότερη σύμβαση επικοινωνίας για τη μετάδοση πακέτων δεδομένων σε ένα διαδίκτυο1, και είναι τμήμα της Συλλογής Πρωτοκόλλων Διαδικτύου. Είναι υπεύθυνο για τη δρομολόγηση των πακέτων δεδομένων ανάμεσα στα διάφορα δίκτυα, ανεξάρτητα από την υποδομή τους, και αποτελεί το κύριο πρωτόκολλο πάνω στο οποίο είναι βασισμένο το Διαδίκτυο.
Το πρωτόκολλο ανήκει στο Επίπεδο Δικτύου, στο Μοντέλο Διαστρωμάτωσης TCP/IP. Καθορίζει τη μορφή των πακέτων που στέλνονται μέσω ενός διαδικτύου, καθώς και τους μηχανισμούς που χρησιμοποιούνται για την προώθηση των πακέτων από έναν υπολογιστή προς έναν τελικό προορισμό μέσω ενός ή περισσότερων δρομολογητών. Γι' αυτούς τους σκοπούς, το πρωτόκολλο, χρησιμοποιεί συγκεκριμένες μεθόδους διευθυνσιοδότησης και δομές για την ενθυλάκωση των πακέτων δεδομένων.
Το πρωτόκολλο πρωτοπαρουσιάστηκε από τους Βιντ Σερφ και Μπομπ Καν το 1974. Συνδέεται στενά με το Πρωτόκολλο Ελέγχου Μετάδοσης (TCP), με αποτέλεσμα ολόκληρη η συλλογή των πρωτοκόλλων του Διαδικτύου να αναφέρεται απλά ως TCP/IP.
Η πρώτη μεγάλης κλίμακας έκδοση του πρωτόκολλο ήταν η έκδοση 4 (IPv4) η οποία επικρατεί μέχρι και σήμερα σε όλο το Διαδίκτυο. Ωστόσο, λόγω του ότι δεν επαρκούν πλέον οι διαθέσιμες διευθύνσεις, τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί η διάδοχη έκδοση του πρωτοκόλλου, η έκδοση 6 (IPv6), η οποία είναι εν ενεργεία και χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο σε όλο τον κόσμο. Οι τελευταίες διευθύνσεις IPv4 παραδόθηκαν σε ειδική τελετή, στις 3 Φεβρουαρίου του 2011, στο Μαϊάμι.
Υπηρεσίες
Το πρωτόκολλο είναι υπεύθυνο για τη διευθυνσιοδότηση των κόμβων και την δρομολόγηση των πακέτων από έναν υπολογιστή προς έναν τελικό προορισμό, κατά μήκος ενός ή περισσότερων δικτύων. Για το σκοπό αυτό, καθορίζει ένα σύστημα διευθυνσιοδότησης, το οποίο έχει δύο λειτουργίες. Κάθε πακέτο, αποτελείται από μια κεφαλίδα και στη συνέχεια ακολουθούν τα δεδομένα. Στη κεφαλίδα εμπεριέχονται πληροφορίες για τα δεδομένα του πακέτου και οι διευθύνσεις αφετηρίας και προορισμού. Η διαδικασία προσθήκης της κεφαλίδας σε ένα πακέτο δεδομένων ονομάζεται ενθυλάκωση.
Το πρωτόκολλο είναι μια υπηρεσία χωρίς σύνδεση, είναι ανεξάρτητο από την τεχνολογία της υλικής υποδομής του δικτύου και δεν χρειάζεται να την γνωρίζει πριν την μετάδοση.
Αξιοπιστία
Εκτός από τον ορισμό της μορφής των αυτοδύναμων πακέτων, το πρωτόκολλο ορίζει τη σημασιολογία της επικοινωνίας και χρησιμοποιεί τον όρο βέλτιστη προσπάθεια, για να περιγράψει την υπηρεσία που παρέχει. Ουσιαστικά το πρότυπο αυτό ορίζει, ότι παρ’ όλο που το πρωτόκολλο κάνει τη βέλτιστη δυνατή προσπάθεια για να αποδώσει ένα πακέτο στο προορισμό του, η φυσική υποδομή του εκάστοτε δικτύου που διασχίζει μπορεί να συμπεριφερθεί λανθασμένα. Έτσι, το πρωτόκολλο, δεν εγγυάται ότι θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα παρακάτω προβλήματα:
Για την αντιμετώπιση του κάθε ενός από αυτά τα σφάλματα, χρειάζονται πρόσθετα, ανώτερα επίπεδα λογισμικού πρωτοκόλλων.
Η μόνη διαβεβαίωση που μπορεί να δώσει το πρωτόκολλο στην έκδοση 4 (IPv4), είναι το αν τα δυαδικά ψηφία της κεφαλίδας έχουν υποστεί αλλοίωση ή όχι κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Αυτή η πληροφορία εμπεριέχεται σε ένα πεδίο της κεφαλίδας του πακέτου, που ονομάζεται Άθροισμα Ελέγχου Κεφαλίδας (Αγγλ. Header Checksum). Κάνοντας χρήση του αθροίσματος ελέγχου, μπορεί να διαπιστωθεί εάν η κεφαλίδα έχει μεταφερθεί σωστά ή όχι και, αναλόγως, το πακέτο απορρίπτεται ή γίνεται αποδεκτό.
Στην έκδοση 6 (IPv6) ωστόσο, έχει εγκαταλειφθεί η χρήση του αθροίσματος ελέγχου κεφαλίδας προς όφελος της ταχείας προώθησης μέσω ορισμένων στοιχείων δρομολόγησης στο δίκτυο.
Μορφή Πακέτου
Ένα πακέτο αποτελείται από το τμήμα της επικεφαλίδας και το τμήμα δεδομένων.
Επικεφαλίδα
Η επικεφαλίδα στο IPv4 αποτελείται από 14 πεδία, από τα οποία τα 13 είναι απαραίτητα. Το δέκατο τέταρτο πεδίο είναι προαιρετικό (με το κόκκινο φόντο στον πίνακα) και ονομάζεται Επιλογές. Τα πεδία στην επικεφαλίδα πακετάρονται με το περισσότερο σημαντικό πεδίο εμπρός και για το διάγραμμα και τη συζήτηση, τα περισσότερο σημαντικά δυαδικά ψηφία βρίσκονται μπροστά. Έτσι το 0 είναι το “περισσότερο σημαντικό bit” MSB), έτσι ‘ώστε για παράδειγμα το πεδίο «έκδοση» βρίσκεται στα 4 περισσότερο σημαντικά δυαδικά ψηφία του πρώτου Byte.
Έκδοση
Το πρώτο πεδίο της επικεφαλίδας σε ένα πακέτο είναι το πεδίο της έκδοσης του πρωτοκόλλου, μήκους τεσσάρων δυαδικών ψηφίων. Για το IPv4 αυτό έχει την τιμή 4 (απ’ όπου και προέρχεται το όνομα IPv4).
Μήκος Επικεφαλίδας (IHL)
Το δεύτερο πεδίο (μήκος τεσσάρων δυαδικών ψηφίων) είναι το μήκος της επικεφαλίδας (Αγγλ. IHL, Internet Header Length). Αυτό μας δίνει το μήκος της επικεφαλίδας σε λέξεις των 32 δυαδικών ψηφίων. Επειδή η επικεφαλίδα του IPv4 μπορεί να περιέχει μεταβλητό αριθμό επιλογών, αυτό το πεδίο παρέχει το μήκος της επικεφαλίδας. Η μικρότερη τιμή του πεδίου είναι 5 (RFC 791), που σημαίνει ότι το μήκος είναι 5×32 = 160 bits = 20 bytes. Επειδή το πεδίο είναι 4 δυαδικά ψηφία, το μέγιστο μήκος είναι 24-1=15 λέξεις (15×32 bits) ή  480 bits = 60 bytes.
Συνολικό Μήκος
Το πεδίο αυτό έχει μήκος 16 δυαδικών ψηφίων. Καθορίζει το συνολικό μήκος του κομματιού (Αγγλ. fragment) σε bytes, συμπεριλαμβανομένων της επικεφαλίδας και των δεδομένων. Το ελάχιστο μήκος του πακέτου είναι 20 bytes (20 bytes επικεφαλίδα +0 bytes δεδομένα) και το μέγιστο μήκος είναι 216-1=65535 bytes, καθότι το μήκος του πεδίου Συνολικό Μήκος είναι 16 bits.
Διάφορες συσκευές, και μερικές φορές τα υποδίκτυα, μπορεί να επιβάλλουν περιορισμούς στο μέγεθος των αυτοδύναμων πακέτων, τα οποία σ’ αυτήν την περίπτωση πρέπει να διασπαστούν σε μικρότερα κομμάτια. Στο IPv4 η διάσπαση μπορεί να γίνει στους σταθμούς εργασίας ή στους δρομολογητές.
Σηματοδότες/Σήματα/Δείκτες (Αγγλ. Flags)
Αυτό είναι ένα πεδίο τριών δυαδικών ψηφίων που χρησιμεύει στο να ελέγχει ή να προσδιορίζει τα κομμάτια. Αυτά είναι, με σειρά από το περισσότερο προς το λιγότερο σημαντικό, τα εξής: Εάν ο σηματοδότης DF έχει τιμή 1 και για την δρομολόγηση του πακέτου είναι απαραίτητη η διάσπασή του, τότε το πακέτο απορρίπτεται. Αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά την αποστολή πακέτων σε σταθμούς εργασίας οι οποίοι δεν έχουν επαρκείς πόρους για τον χειρισμό της διάσπασης. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αυτόματη ανίχνευση της Μέγιστης Μονάδας Μεταφοράς κατά Μήκος της Διαδρομής (Path MTU Discovery) είτε αυτόματα από το λογισμικό των σταθμών εργασίας, είτε χειροκίνητα με την χρήση διαγνωστικών εργαλείων, όπως τα ping και traceroute. Στα πακέτα που δεν έχουν διασπαστεί, ο σηματοδότης MF έχει τιμή 0. Στα διασπασμένα πακέτα, όλα τα κομμάτια έχουν MF με τιμή 1, εκτός από το τελευταίο πού έχει MF με τιμή 0. Το τελευταίο κομμάτι έχει μη μηδενικό πεδίο Δείκτη Εντοπισμού Τμήματος, το οποίο το διακρίνει από μη διασπασμένα πακέτα.
Δείκτης εντοπισμού τμήματος
Ο δείκτης εντοπισμού τμήματος έχει μήκος 13 δυαδικών ψηφίων και απαριθμεί σε οκτάδες Byte. Προσδιορίζει την θέση ενός συγκεκριμένου κομματιού, από την αρχή του αρχικού μη διασπασμένου αυτοδύναμου πακέτου. Το πρώτο κομμάτι έχει δείκτη εντοπισμού τμήματος 0. Αυτό επιτρέπει έναν μέγιστο αριθμό θέσεων (213 – 1) × 8 = 65,528 bytes, το οποίο και ξεπερνά το μέγιστο μήκος του πακέτου, που είναι 65535 bytes, εάν συμπεριλάβουμε και το μήκος της επικεφαλίδας (65,528 + 20 = 65,548 bytes).
Χρόνος Ζωής
Το πεδίο αυτό οριοθετεί το χρόνο ζωής του αυτοδύναμου πακέτου. Έχει μήκος 8 δυαδικών ψηφίων και χρησιμεύει για την καταστροφή των αυτοδύναμων πακέτων που για διάφορους λόγους περιφέρονται άσκοπα στο Διαδίκτυο. Δίνεται σε δευτερόλεπτα, αλλά χρόνοι μικρότεροι από 1 δλ. στρογγυλεύονται στο 1 δλ.. Στην πράξη, λειτουργεί ως καταμετρητής αναμεταδόσεων: όταν ένα αυτοδύναμο πακέτο φτάσει σε έναν δρομολογητή, ο δρομολογητής μειώνει το πεδίο TTL κατά 1. Όταν μηδενιστεί, ο δρομολογητής απορρίπτει το πακέτο και στέλνει ένα μήνυμα τέλους χρόνου του πρωτοκόλλου μηνυμάτων ελέγχου του Internet (ICMP Time Exceeded) μήνυμα στον αποστολέα. Το πρόγραμμα traceroute χρησιμοποιεί το μήνυμα τέλους χρόνου του ICMP για να εκτυπώσει τους δρομολογητές που χρησιμοποιούνται από τα πακέτα στη διαδρομή τους από την πηγή στον προορισμό.
Αριθμός πρωτοκόλλου
Το πεδίο αυτό προσδιορίζει την έκδοση του πρωτοκόλλου που χρησιμοποιείται από το αυτοδύναμο πακέτο. Η Αρχή Ανατεθειμένων Αριθμών του Διαδικτύου (Internet Assigned Numbers Authority) διατηρεί έναν κατάλογο αριθμών πρωτοκόλλου IP, ο οποίος αρχικά είχε καθοριστεί στο RFC 790.
Άθροισμα ελέγχου επικεφαλίδας
Το άθροισμα ελέγχου της επικεφαλίδας, που έχει μήκος 16 δυαδικών ψηφίων, χρησιμοποιείται για τον έλεγχο σφαλμάτων της επικεφαλίδας. Μόλις ένα πακέτο φτάσει σε έναν δρομολογητή, ο δρομολογητής υπολογίζει το άθροισμα ελέγχου της επικεφαλίδας και το συγκρίνει με το πεδίο αθροίσματος ελέγχου της επικεφαλίδας. Εάν δεν είναι ίσα, τότε ο δρομολογητής απορρίπτει το πακέτο. Σφάλματα στο πεδίο δεδομένων πρέπει να διαχειρίζονται από το ενθυλακωμένο πρωτόκολλο. Τόσο το UDP όσο και το TCP έχουν πεδία αθροισμάτων ελέγχου. Όταν ένα πακέτο φτάσει σε έναν δρομολογητή, ο δρομολογητής μειώνει το πεδίο χρόνου ζωής (TTL). Συνεπώς ο δρομολογητής πρέπει να υπολογίσει το νέο άθροισμα ελέγχου. Η RFC 1071 καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού του αθροίσματος:
Ας θεωρήσουμε για παράδειγμα την Δεκαεξαδική Επικεφαλίδα: 4500003044224000800600008c7c19acae241e2b (20 bytes IP Επικεφαλίδα):
Βήμα 1) 4500 + 0030 + 4422 + 4000 + 8006 + 0000 + 8c7c + 19ac + ae24 + 1e2b = 2BBCF (16-bit Άθροισμα)
Βήμα 2) 2 + BBCF = BBD1 = 1011101111010001 (Συμπλήρωμα ως προς 1 του 16-bit Αθροίσματος)
Βήμα 3) ~BBD1 = 0100010000101110 = 442E (Συμπλήρωμα ως προς 1 του 16-bit Αθροίσματος)
Για τον έλεγχο αθροίσματος ελέγχου της επικεφαλίδας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο ίδιος αλγόριθμος: το άθροισμα ελέγχου μιας επικεφαλίδας, που περιέχει ένα σωστό άθροισμα, είναι μηδέν (τιμή 0):
2BBCF + 442E = 2FFFD. 2 + FFFD = FFFF. the 1'S of FFFF = 0.
Διεύθυνση πηγής
Αυτό το πεδίο είναι η διεύθυνση IPv4 του αποστολέα του πακέτου. Η διεύθυνση αυτή μπορεί να αλλάξει κατά την διέλευση από μία συσκευή μετάφρασης διεύθυνσης δικτύου (ΝΑΤ)
Διεύθυνση προορισμού
Αυτό το πεδίο είναι η διεύθυνση IPv4 του παραλήπτη του πακέτου. Η διεύθυνση αυτή μπορεί να αλλάξει κατά την διέλευση από μία συσκευή μετάφρασης διεύθυνσης δικτύου (ΝΑΤ)
Επιλογές
Το πεδίο Επιλογές δεν χρησιμοποιείται συχνά.
Διευκρινήσεις
1 Ο όρος διαδίκτυο (αγγλ. internet ή internetwork), με πεζό το πρώτο γράμμα, αναφέρεται στη γενικότερη έννοια ενός δικτύου που προκύπτει από τη σύνδεση πολλών φυσικών δικτύων, και όχι στο γνωστό μας Διαδίκτυο (αγγλ. Internet).
Δείτε Επίσης
Σουίτα TCP/IP Πρωτόκολλο Ελέγχου Μεταφοράς Κατάλογος των TCP και UDP ports
Πηγές
1. Douglas E. Comer, Computer Networks and Internets with Internet Applications, 4η Έκδοση
Άγιος Σωφρόνιος της Βράτσα
Ο Άγιος Σωφρόνιος της Βράτσα υπήρξε ιερομόναχος και Επίσκοπος της πόλης Βράτσα της Βουλγαρίας και από τους πρωτεργάτες της βουλγαρικής εθνογένεσης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σωφρόνιος γεννήθηκε το 1739 στην πόλη Κότελ, στον Αίμο. Στα 23 χρόνια του χειροτονήθηκε μοναχός. Το 1762 γνώρισε τον Άγιο Παΐσιο της μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, συγγραφέα της "Ιστορίας των Σλαβοβουλγάρων". Η γνωριμία τόσο με τον Παΐσιο όσο και με το συγγραφικό του έργο έμελλε να επηρεάσει βαθιά τον Σωφρόνιο, ο οποίος στο εξής μυείται στην ιδέα της βουλγαρικής εθνογένεσης και διαδίδει το βιβλίο αντγράφοντάς το. Μέσα στις εκκλησίες κηρύσσει σε απλή βουλγαρική γλώσσα και προσπαθεί να σταματήσεις τους εξισλαμισμούς των ομοδόξων του.
Επίσκοπος Βράτσας
Στη θέση του επισκόπου Βράτσας χειροτονείται το 1794, σε μια ταραγμένη εποχή με συχνές ληστείες αλλά και επιδημικές κρίσεις, κυρίως πανώλης. Αφού πέρασε για ένα διάστημα κρυμμένος σε σπηλιές για να ξεφύγει κι από τους δύο προαναφερθέντες κινδύνους, φτάνει το 1803 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, από όπου συνεχίζει το ιεαραποστολικό του κήρυγμα. Εκδίδει το "Κυριακοδρόμιον", ένα συμπίλημα από κυριακάτικα κηρύγματα σε απλή καθομιλουμένη βουλγαρική γλώσσα (1806). Αργότερα εξέδωσε και την αυτοβιογραφία του. Κατόρθωσε να ιδρύσει στη Ρωσία Βουλγαρική Επιτροπή, η οποία μερίμνησε για τη δημιουργία ενός άτυπου βουλγαρικού επαναστατικού στρατού. Η πολυπόθητη ελευθερία των Βουλγάρων όμως θα επέλθει μισό περίπου αιώνα μετά τον θάνατό του στις 23 Σεπτεμβρίου του 1813, δηλαδή το 1878. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε ως ηγούμενος μονής στο Βουκουρέστι. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 23 Σεπτεμβρίου.
Η Εξαδέλφη Μπέτη
Η Εξαδέλφη Μπέτη (Γαλλικά: La Cousine Bette) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850) που δημοσιεύθηκε το 1846. Περιλαμβάνεται στην ενότητα Σκηνές της Παρισινής ζωής της μυθιστορηματικής συλλογής του Ανθρώπινη κωμωδία.
Η Εξαδέλφη Μπέτη είναι ένα έργο ωριμότητας του Μπαλζάκ, γράφτηκε το 1846, τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατο του συγγραφέα, και θεωρείται ένα από τα τελευταία του αριστουργήματα. Η ρεαλιστική του αφήγηση συνδυάζεται με ένα πανόραμα μυθιστορηματικών χαρακτήρων, που ήταν ήδη γνωστοί στο αναγνωστικό κοινό από προηγούμενα μυθιστορήματα. Αρκετοί κριτικοί το χαιρέτισαν ως σημείο καμπής στην καριέρα του συγγραφέα, και άλλοι το χαρακτήρισαν ως προάγγελο της νατουραλιστικής γραφής.
Συγγραφή
Στη δεκαετία του 1840, τα μυθιστορήματα που δημοσιεύονταν σε συνέχειες σε εφημερίδες ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στη Γαλλία με πιο γνωστά τα έργα των Εζέν Συ και Βικτώρ Ουγκώ. Ο Μπαλζάκ θέλοντας να αμφισβητήσει την υπεροχή τους, δημιούργησε την Εξαδέλφη Μπέτη, ένα από τα μεγαλύτερα μυθιστορήματά του, σε διάστημα δύο μηνών. Το έργο δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Le Constitutionnel στα τέλη του 1846, στη συνέχεια μαζί με τον Εξάδελφο Πονς, που έγραψε τον επόμενο χρόνο, αποτέλεσαν το δίπτυχο «Οι φτωχοί συγγενείς».
Περίληψη υπόθεσης
μικρογραφία|385x385εσ|Η Ορτανσία πέφτει στα πόδια του πατέρα της. Η Αδελίνα Υλό κάθεται στο τραπέζι. Εικονογράφηση από έκδοση του 1901. Η υπόθεση διαδραματίζεται στα μέσα του 19ου αιώνα στο Παρίσι και αφηγείται την ιστορία μιας άγαμης μεσήλικης γυναίκας που σχεδιάζει την καταστροφή συγγενικής της οικογένειας.