cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ερεσός Λέσβου
Αρχαιότητα
O Σπαρτιατικός έλεγχος της Ερεσού έληξε όταν ο Αθηναίος στρατηγός Θρασύβουλος ανακατέλαβε την πόλη (389 π.Χ.), εισήλθε στην Δεύτερη Αθηναϊκή Συμμαχία (377 π.Χ.). Ο Θεόφραστος, ο γνωστός "πατέρας της βοτανολογίας" γεννήθηκε στην πόλη (371 π.Χ.), έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα ως μαθητής του Αριστοτέλη στην Περιπατητική Σχολή. Την περίοδο (377 π.Χ. - 332 π.Χ.) τα πολιτικά γεγονότα της Ερεσού βρίσκονται σε αβεβαιότητα. Ο Φαινίας ο Ερέσιος γεννήθηκε πιθανότατα στην πόλη. Η Αθήνα έχασε τον έλεγχο στην πόλη όταν ξέσπασε ο Πρώτος Συμμαχικός Πόλεμος (357 π.Χ. - 355 π.Χ.), μετά από αυτόν εξασθένησε η δύναμη της σε ολόκληρο το Αιγαίο. Ο Απολλόδωρος και τα αδέλφια του ανέλαβαν τύραννοι της πόλης, οι απόγονοι τους παρέμειναν μέχρι την εποχή που οι στρατηγοί του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας Άτταλος και Παρμενίων την κατέλαβαν για λογαριασμό του βασιλιά τους (336 π.Χ). Η Ερεσός έγινε δημοκρατία και εισήλθε στο Συνέδριο Κορίνθου. Ο Μέμνων ο Ρόδιος που υπηρετούσε την Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία ανακατέλαβε την πόλη την επόμενη χρονιά (335 π.Χ.) και αποκατέστησε την οικογένεια του Απολλόδωρου.
Ελληνιστική περίοδος
Την άνοιξη του 334 π.Χ. ο Αλέξανδρος ο Μέγας έκανε εκστρατεία στην Μικρά Ασία, μετά την Μάχη του Γρανικού (334 π.Χ.) οι πόλεις της Λέσβου πέρασαν σε Μακεδονική κυριαρχία, έπεσε η τυραννία και αποκαταστάθηκε η δημοκρατία. Ο στρατηγός Μέμνων επιτέθηκε ωστόσο ξανά την επόμενη χρονιά (333 π.Χ.), κυρίευσε όλη την Λέσβο εκτός από την Μυτιλήνη και τοποθέτησε νέους τυράννους. Μια επιγραφή της Ερεσού (306 π.Χ. - 301 π.Χ.) δείχνει ότι οι τύραννοι έκαναν πολλά αδικήματα, έστειλαν εξορία τους άνδρες, κράτησαν στην Ακρόπολη τις γυναίκες, έβαλαν τον λαό να πληρώνει πολλά χρήματα και επέτρεπαν στους Πέρσες να λεηλατούν τις ακτές. Ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ηγέλοχος κατέλαβε οριστικά την πόλη από τους Πέρσες (332 π.Χ.), έφερε τους τυράννους στην Αίγυπτο για να τους δικάσει ο Μέγας Αλέξανδρος αλλά εκείνος τους επέστρεψε στην νεοσύστατη Δημοκρατία της Ερεσού. Οι πλάκες που περιγράφουν τα αδικήματα των τυράννων γράφουν επίσης και για την δίκη τους από την Δημοκρατία της Ερεσού, κατέληξε στην εκτέλεση τους. Οι συγγραφείς της εποχής γράφουν ότι οι φιλόσοφοι Θεόφραστος και Φαινίας συμμετείχαν στην ανατροπή των τυράννων. Οι προσπάθειες που έγιναν από τους συγγενείς των τυράννων να επιστρέψουν στο νησί παρέμειναν άκαρπες, η Δημοκρατία της Ερεσού απαγόρευσε την επιστροφή τους στην πόλη.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Είναι ασαφής ο ρόλος που έπαιξε η Ερεσός όταν ξέσπασαν οι Μιθριδατικοί πόλεμοι (88 π.Χ. - 63 π.Χ.) εναντίον της Ρώμης, μετά την ήττα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ ακολούθησαν πιθανότατα αντίποινα για την στήριξη απέναντι του όπως στην Μυτιλήνη. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Οκταβιανός Αύγουστος οι ανώτατες τάξεις της Ερεσού έγιναν σφόδρα φιλορωμαικές, τιμήθηκαν ιδιαίτερα ο αυτοκράτορας, η σύζυγος του Λιβία και οι διάδοχοι του Λεύκιος Καίσαρας και Γάιος Καίσαρας. Στην Ερεσό λατρεύτηκαν ιδιαίτερα ο Γάιος Καίσαρας και ο μετέπειτα αυτοκράτορας Τιβέριος, εξέλεξαν στην εποχή του πολλούς πρυτάνεις προς τιμή του. Η αριστοκρατία της Ερεσού εξασφάλισε τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη για τους ίδιους και τους απογόνους τους, ίδρυσαν πολλά ιερά και ναούς προς τιμή των αυτοκρατόρων και καθιέρωσαν επίσημες εορτές. Μια σπασμένη επιγραφή δείχνει ένα αίτημα των κατοίκων της πόλης στον Οκταβιανό Αύγουστο που έγινε αποδεκτό. Ο Ρωμαίος στρατηγός Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος που ηττήθηκε στην Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού (9 π.Χ.) επισκέφτηκε την Ερεσό στον δρόμο για την Συρία (7 π.Χ.) και έδωσε τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη σε μία από τις επιφανείς οικογένειες. Πολλά μνημεία και επιτάφιες επιγραφές αποδεικνύουν ότι τον 1ο αιώνα π.Χ. υπήρχε στην πόλη σημαντικό ποσοστό Ρωμαϊκού πληθυσμού.
Σύγχρονα χρόνια
Η μετοικεσία των κατοίκων, από τη σημερινή παραλιακή θέση της Σκάλας Ερεσού (Παραλίας Ερεσού) στη σημερινή θέση του χωριού, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από την Παραλία, υπολογίζεται στα τέλη του 17ου αιώνα και οφείλεται στην ανάγκη αποφυγής πειρατικών επιδρομών. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο ιατρός Αντώνιος Αρ. Κούκος εκτιμώντας ως ακατάλληλη την τοποθεσία του χωριού, από άποψη υγείας και επιζήμια από οικονομική άποψη, εισηγήθηκε τη μετοικεσία στη σημερινή Παραλία Ερεσού. Για να την υποστηρίξει μετοίκησε ο ίδιος πρώτος. Στη συνέχεια και άλλοι άρχισαν σταδιακά να εγκαθίστανται στην Παραλία Ερεσού μόνιμα. Με έξοδα των ιερών μονών Υψηλού και Πιθαρίου έγινε η περιτείχιση και η επισκευή ναΐσκου στην Παραλία. Τον ιερέα του ναού συντηρούσαν με τη συνδρομή τους οι ευάριθμοι κάτοικοι της Παραλίας Ερεσού (Νέας Ερεσού).
Δόμηση και Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|δεξιά|250px|Πλατεία Ερεσού-Πλάτανος Η Ερεσός έχει κτιστεί με την συγκεντρωτική μορφή δόμησης συνοικισμών και τα σπίτια παρουσιάζουν το καλαίσθητο πνεύμα των κατοίκων. Στο κέντρο της κωμόπολης βρίσκεται η πλατεία "ο Πλάτανος", όνομα που πήρε από το αιωνόβιο πλατάνι που υπάρχει. Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται το Δημαρχιακό Μέγαρο, το Ταχυδρομείο και διάφορα παντοπωλεία, καφενεία και ταβέρνες. Σε μικρή απόσταση από την πλατεία βρίσκεται το  Θεοφράστειο Δημοτικό Σχολείο, κτισμένο στα 1928-1930 με δαπάνες των ομογενών της Αμερικής και σχεδιασμένο από τον γνωστό Ερέσιο αρχιτέκτονα Αθανάσιο Δεμίρη· σήμερα στεγάζει το Δημοτικό Σχολείο και το Γυμνάσιο Ερεσού. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται το Νηπιοτροφείο, το οποίο και αυτό κτίστηκε με δαπάνες των ομογενών της Αμερικής. Λίγο πιο αριστερά βρίσκεται το Νηπιαγωγείο Ερεσού.
Στην τοποθεσία αυτή βρίσκεται ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Ειρήνης και το παλαιό Διδακτήριο, όπου στο παρελθόν στεγαζόταν η Γεωργική Σχολή ή το Ημιγυμνάσιο. Στο κέντρο ακριβώς υπάρχει το Ηρώο των πεσόντων Ερεσιωτών και τέλος στον ίδιο χώρο υπήρχε (τώρα δεν λειτουργεί) και ο χειμερινός κινηματογράφος, που κτίστηκε από Ερεσιώτες ομογενείς τού Ζαΐρ (Κονγκό). μικρογραφία|δεξιά|250px|θέα προς το Θεοφράστειο
Ενορίες, Ναοί και Μονές
Η Ερεσός χωρίζεται σε τρεις ενορίες:
μικρογραφία|δεξιά|150px|Αγία Ειρήνη Στην Ερεσό βρίσκεται και η Μονή Ταξιαρχών Πυθαρίου (Πυθάρι ονομάζεται έτσι λόγω της γεωγραφικής θέσης), το οποίο ιδρύθηκε γύρω στον 16ο αιώνα. Προσφάτα υπήρξαν εργασίες αναστήλωσης και ανακαίνισης, ενώ δίπλα δημιουργήθηκε Τεχνητό Φράγμα.
Βόρεια της Ερεσού, στην περιοχή Τατάρια, υπάρχει το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Στον δρόμο προς το Σίγρι, στην περιοχή Λιφώνακας, βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Φανουρίου.
Στον δρόμο προς την Σκάλα και στην γύρω περιοχή βρίσκονται τα εξωκκλήσια του Αγίου Παύλου, του Χριστού, της Αγίας Σοφίας· δυτικά βρίσκονται της Αγίας Ζώνης, της Παναγιάς της Κορωνιώτισσας και της Αγίας Άννας. Στον δρόμο προς τον Μεσότοπο, στην περιοχή Πορτός, βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος.
Τα πιο γνωστά εξωκκλήσια είναι του Προφήτη Ηλία, το ένα στην περιοχή της Λαρτσής στον κάμπο και το άλλο επάνω από το Αφεντέλλη.
Στην Σκάλα Ερεσού βρίσκεται η παλαιοχριστιανική βασιλική της Αγίας Αναστασίας, η οποία λανθασμένα αναφέρεται ως βασιλική του Αγίου Ανδρέα, λόγω του ότι στο πίσω μέρος του Ιερού Βήματος έχει ταφεί ο Άγιος Ανδρέας Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Για πρώτη φορά έγινε ανασκαφή το 1925 από τον Καθηγητή Δ. Ευαγγελίδη, ενώ το έργο ολοκληρώθηκε από τον Καθηγητή Α. Ορλάνδο. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα παλαιοχριστιανικά μνημεία Συριακού τύπου. Η βασιλική της Ερεσού είναι τρίκλιτη και προ της κυρίας εισόδου του ναού υπάρχει ένας νάρθηκας, που επικοινωνεί με τον κυρίως ναό μέσω τριών θυρών. Στο νότιο άκρο του νάρθηκα υπάρχει πύργος κωδωνοστασίου ή κλιμακοστάσιου. Σπουδαίας σημασίας είναι τα ενεπίγραφα μωσαϊκά του μεσαίου κλίτους του ναού. Δίπλα ακριβώς βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Ανδρέα.
Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων περίπου, στην περιοχή Αφεντέλλη, βρίσκεται και μια δεύτερη παλαιοχριστιανική βασιλική.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ερεσσού (το όνομα διορθώθηκε σε Ερεσού το 1940) συστάθηκε στις 28 Μαΐου 1918 με έδρα τον οικισμό Ερεσσός. Αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 14 Αυγούστου 1948 και λειτούργησε ως δήμος ως την κατάργησή του το 1997 και την προσάρτησή του στον νεοσυσταθέντα δήμο Ερεσού - Αντίσσης. Το 2010 ο δήμος Ερεσού - Αντίσσης προσαρτήθηκε στον δήμοι Λέσβου σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Λεσβιακός τουρισμός
Η Ερεσός είναι ένας τουριστικός προορισμός που έχει λάβει κοσμοπολίτικη χροιά. Εκτός από τους τουρίστες από όλο τον κόσμο, έρχονται και πολλές λεσβίες γυναίκες, λάτρεις την Σαπφούς, για να αποτίσουν φόρο τιμής στη γενέτειρα της ποιήτριας. Η Ερεσός αποτελεί σημείο αναφοράς για τις λεσβίες όλου του κόσμου. Την τελευταία δεκαετία διοργανώνεται διεθνές φεστιβάλ μόνο για γυναίκες, το οποίο διαρκεί δύο εβδομάδες. Περιλαμβάνει διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες όπως θεατρικές παραστάσεις, μαθήματα ελληνικού χορού, πάρτυ, ανοιχτές συζητήσεις, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, θαλάσσια σπορ, κλπ και προσελκύει πολλές επισκέπτριες από αρκετά σημεία της γης.
Οικολογικός τουρισμός
250px|thumb|δεξιά|Ηλιοβασίλεμα στη Σκάλα Ερεσού Η περιοχή της Ερεσού, αλλά και γενικότερα η ΝΔ Λέσβος, παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον για τους επισκέπτες που διαθέτουν οικολογικά ενδιαφέροντα και αυξημένη ευαισθησία σε σχέση με τη φύση. Ιδιαίτερα γι´ αυτούς που η πεζοπορία και οι μακρινοί περίπατοι δεν αποτελούν μόνο σπορ για καλύτερη φυσική κατάσταση, αλλά και ποιότητα διακοπών.
Νοτιοδυτική Λέσβος
Ο χωμάτινος δρόμος που οδηγεί από την Ερεσό στο Σίγρι, προσφέρει μια πανέμορφη πεζοπορική διαδρομή. Ο δρόμος πηγαίνει βόρεια και διασχίζει το ΝΔ άκρο της Λέσβου, την ευρύτερη δηλαδή περιοχή του απολιθωμένου δάσους. Είναι ένα άγριο ηφαιστειακό τοπίο, ξερό και άγονο τους καλοκαιρινούς μήνες, σπαρμένο με τα πολύχρωμα απομεινάρια των απολιθωμένων δένδρων. Στα αριστερά μας, χαμηλά βρίσκεται η θάλασσα και όρμοι με υπέροχες παραλίες. Ενδιάμεσος σταθμός η κοιλάδα του ποταμού Τσιχλιώτα, κατοικημένη από τα πανάρχαια χρόνια και γεμάτη και αυτή με λείψανα αρχαίας ζωής. Στο τέλος της διαδρομής είναι το Σίγρι, γνωστός ψαρότοπος του νησιού, χτισμένο μέσα σ´ ένα εκπληκτικό τοπίο.
Κάμπος της Ερεσού
μικρογραφία|δεξιά|250px|Ο δρόμος του κάμπου που συνδέει την Ερεσό με τη Σκάλα Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Ερεσό, βρίσκεται η Μονή Πυθαρίου, που δεσπόζει σε ένα επιβλητικό τοπίο. Είναι επίσης μία πολύ ενδιαφέρουσα πεζοπορική διαδρομή, μικρότερης κλίμακας. Από την παραλία της Σκάλας Ερεσού, ακολουθώντας υποτυπώδη μονοπάτια και σκαρφαλώνοντας σε γυμνούς, βραχώδεις λόφους κατά μήκος της ακτής, μπορεί κανείς να φτάσει σε σύντομο χρονικό διάστημα, στην πανέμορφη παραλία της Περιστεριάς, με τη βελούδινη άμμο και τα πράσινα νερά της. Υπάρχουν και άλλες διαδρομές στην ευρύτερη περιοχή τής Ερεσού, κυρίως όμως στον εύφορο κάμπο της, όπου δεκάδες μονοπάτια που χάνονται και διασταυρώνονται, προσφέρουν στον επισκέπτη μια σπάνια εικόνα πραγματικού μικρόκοσμου.
Η φύση της Ερεσού είναι πολύ πλούσια και σχετικά με πολλά μέρη της Ελλάδας, άθικτη. Εμφανίζει μεγάλο οικοτουριστικό ενδιαφέρον αφενός για το απολιθωμένο δάσος, που επικεντρώνεται στην περιοχή Σιγρίου, αφετέρου για την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της, που περιλαμβάνει ορισμένα είδη εξαιρετικά σπάνια στην Ευρώπη ή και παγκόσμια.
Τριγυρισμένο από ξερά ηφαιστειακά βουνά, το χωριό κυριαρχεί σ´ ένα πλατύ κάμπο και είναι γεμάτο βιότοπους: λιβάδια, συκεώνες, χαμηλούς λόφους με βελανιδιές, δύο μικρά ποτάμια που ξεραίνονται το καλοκαίρι και στο τέρμα του κάμπου βρίσκουμε 3 χλμ. υπέροχης αμμουδιάς. Εδώ σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες το αηδόνι τραγουδά πιο γλυκά απ´ όλη την Ελλάδα. Τα ηφαιστειακά αυτά βουνά μπορεί να φανούν γυμνά και ξερά στους καλοκαιρινούς επισκέπτες, αν ξεχάσουν ότι, σε αντίθεση με πιο βόρεια κλίματα, το καλοκαίρι και όχι ο χειμώνας είναι η «νεκρή» περίοδος της άγριας φύσης. Γεμάτο με αρωματικά φυτά το καλοκαίρι (θυμάρι, ρίγανη, κλπ.), τα ίδια βουνά είναι χειμώνα και άνοιξη καταπράσινα με την πιο πλούσια χλωρίδα της Ευρώπης.
Χλωρίδα και πανίδα της Λέσβου
Η χλωρίδα του νησιού περιλαμβάνει 847 ανώτερα φυτά (αγγειόσπερμα - γυμνόσπερμα) και 17 άλλα είδη αγγειόφυτων (φτέρες, κλπ). Από αυτά 24 είδη είναι ενδημικά της Λέσβου ή των νησιών τού ΒΑ Αιγαίου και τής Μικράς Ασίας. Στα ενδημικά τής Λέσβου περιλαμβάνονται το Alyssum lesbiacum και το Asperula nitida mytilinica.
Η πανίδα τής Λέσβου περιλαμβάνει 304 είδη σπονδυλωτών ζώων (πλην ψαριών) και μεγάλο αριθμό ασπόνδυλων, τα οποία όμως δεν έχουν καταγραφεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Τα σπονδυλωτά της Λέσβου περιλαμβάνουν: 5 αμφίβια, 22 ερπετά, 260 πουλιά και 17 χερσαία θηλαστικά. Στις ΝΔ ακτές του νησιού, γύρω από την Ερεσό, επιβιώνουν λίγα άτομα της Μεσογειακής Φώκιας (Monachus monachus), η οποία ως γνωστόν απειλείται παγκόσμια με εξαφάνιση. Επίσης η περιοχή της Ερεσού είναι το μόνο μέρος τής Ευρώπης όπου βρίσκεται ο Περσικός σκιούρος (Sciurus anomalus), είδος της Δυτικής Ασίας.
Η Λέσβος είναι χώρος στάθμευσης για τα μεταναστευτικά πουλιά την άνοιξη και το φθινόπωρο. Η Ερεσός με τα ποτάμια και τα λιβάδια της δέχεται πολλά νεροπούλια: ερωδιούς ή τσικνιάδες όπως τον λευκοτσικνιά (Egretta garzetta), τον κρυπτοτσικνιά (Ardeola ralloides), τον πορφυροτσικνιά (Ardea purpurea) και τον νυχτοκόρακα (Nycticorax nycticorax), φαλαρίδες (Fulica atra), πάπιες όπως τη σαρσέλα (Spatula querquedula), ποταμότρυγγες (Actitis hypoleucos) και καλαμοκανάδες (Himantopus himantopus). Αν ο επισκέπτης αφήσει πίσω του τις εκβολές του Ψαροπόταμου και ακολουθήσει το ποτάμι προχωρώντας μέσα στον ανοιξιάτικο κάμπο, θα δει μελισσοφάγους (Merops apiaster), κουφαηδόνια (Cercotrichas galactotes) και πού και πού τον πολύ σπάνιο μαύρο πελαργό (Ciconia nigra).
Στους λόφους γύρω από την Ερεσό υπάρχουν, ανάλογα με την εποχή, και διάφορα άλλα είδη πουλιών, όπως ο φιδαετός, η αετογερακίνα, το βραχοχελίδονο, ο πετροκότσυφας, ο γαλαζοκότσυφας, ο κλειδωνάς, ο παρδαλοκεφαλάς και ο πετροσπουργίτης. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι στις άγονες βραχώδεις εκτάσεις μεταξύ Σκάλας Ερεσού, Άντισσας και Άγρας, αναπαράγονται τρία είδη σπάνιων πουλιών: το κιρκινέζι (Falco naumanni), ο αμμοπετροκλής (Oenanthe isabellina) και το σμυρνοτσίχλονο (Emberiza cineracea). Το κιρκινέζι είναι ένα είδος μικρού γερακιού, του οποίου ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει μειωθεί ανησυχητικά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω, κυρίως, της εντατικοποίησης της γεωργίας με τη χρήση παρασιτοκτόνων.
Άλλες περιοχές
μικρογραφία|δεξιά|250px|Ψαροποταμός Σκάλα Ερεσού Άλλες περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον επισκέπτη/φυσιολάτρη είναι οι εκβολές τού ποταμού δυτικά τής Σκάλας Ερεσού (Ψαροποταμός) και τού ποταμού Τσιχλιώτα, μεταξύ Ερεσού και Σιγρίου. Γεμάτες άγριες πικροδάφνες και κόκκινα αλμυρίκια, φιλοξενούν πολλά είδη υδρόβιων μεταναστευτικών πουλιών και μεγάλους πληθυσμούς από νεροχελώνες (Mauremys caspica) και νερόφιδα (Natrix tessellata).
Αθλητισμός-Δραστηριότητες
Η Ερεσός διαθέτει ένα ποδοσφαιρικό σωματείο με την ονομασία Αθλητικός Όμιλος Παπανικολής, όνομα που πήρε προς τιμήν τού μπουρλοτιέρη Δ.Παπανικολή. Διαθέτει ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο με την ονομασία "Καραβογιάνειο", γήπεδο Μπάσκετ και ιδιωτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5Χ5. Κάθε χρόνο τον Αύγουστο, ο Δήμος και ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Ο Θεόφραστος" διοργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις.
Αθλητικός Όμιλος Παπανικολής
Ο Αθλητικός Όμιλος Παπανικολής ή απλά Παπανικολής είναι Αθλητικό Σωματείο της Λέσβου. δεξιά|150px
Ιστορία του Συλλόγου
Ιδρύθηκε το 1979 από τους Χριστόφορο Ψωμά, Παύλο Θεοδωρίδη, Μιχάλη Καζάζη, Νίκο Τελωνιάτη και Μιχάλη Καραβασίλη. Μετά από πρόταση του Χριστόφορου Ψωμά,
το όνομα επιλέχθηκε προς τιμήν τού μπουρλοτιέρη Δημήτρη Παπανικολή, ο οποίος είχε δράσει κατά την επανάσταση του 1821 στον όρμο της Ερεσού, πυρπολώντας μια
τουρκική φρεγάτα. Έδρα της ομάδας τού Παπανικολή είναι το Δημοτικό Στάδιο Ερεσού, που ονομάζεται Καραβογιάννειο προς τιμήν του Καραβόγιαννου, πρωτοπαλί-
Τμήμα Στίβου
Το Τμήμα Στίβου τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε αδράνεια.
Τμήμα Ποδοσφαίρου
μικρογραφία|δεξιά|250px|Η έδρα της ΕρεσούΠρώτη φορά αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Λέσβου την περίοδο τού 1980-1981. Από τότε και μέχρι το 2005 αγωνίστηκε στην Γ΄ κατηγορία στην Β΄
κατηγορία και αποκορύφωμα τής ιστορίας του είναι η συμμετοχή τής ομάδας στην Α΄ κατηγορία για 3 συνεχόμενες χρονιές, απέναντι σε ομάδες με ιστορία
και όνομα. Δυστυχώς μετά από 25 χρόνια παρουσίας στα Λεσβιακά γήπεδα, το τμήμα τού ποδοσφαίρου αναγκάστηκε να αναστείλει την λειτουργία του, λόγω οικονομικού
αδιεξόδου.
Δύο χρόνια μετά την απουσία τής ομάδας από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα τού νησιού, χάρις σε μια αξιόλογη προσπάθεια από κατοίκους του χωριού τής Ερεσού,
ο Σύλλογος αναγεννήθηκε μαζί με το ποδοσφαιρικό τμήμα του.
Ήδη η ομάδα των ανδρών συμμετέχει στο πρωτάθλημα τής Β΄ Κατηγορίας τής Ε.Π.Σ. Λέσβου.
Μοναχοπαίδια Ερεσού
Με πρωτοβουλία του αείμνηστου Τάκη Κωνσταντινίδη καθιερώθηκε η ετήσια συγκέντρωση των μοναχοπαιδιών με καταγωγή από την Ερεσό από τη δεκαετία του 1990. Κάθε έτος στην Ερεσό πραγματοποιείται η καθιερωμένη ετήσια λειτουργία και ακολουθεί ο καθιερωμένος καφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές - Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Δωμάτιο με Θέα
Η ταινία του 1985 Δωμάτιο με θέα είναι ένα Αγγλικό ερωτικό δράμα, σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Άιβορι και παραγωγής του Ισμαήλ Μέρτσαντ, βασισμένο στο μυθιστόρημα του 1908 με τον ομότιτλο τίτλο, του συγγραφέα Ε. Εμ. Φόστερ. Η ταινία ακολουθεί πιστά το μυθιστόρημα, βασίζοντας τις θεματικές κατηγορίες της στους τίτλους των κεφαλαίων του βιβλίου. Η πλοκή είναι τοποθετημένη στην Αγγλία και την Ιταλία, σχετικά με μια νεαρή γυναίκα που ζει περιορισμένη και καταπιεσμένη κατά τις συνήθειες της Εδουαρδιανής εποχής και το ειδύλλιό της με έναν απελευθερωμένο νέο άντρα.
Γυρίσματα
Η ταινία «Δωμάτιο με θέα» γυρίστηκε στο Έμμετς Γκάρντεν, στο Σέβενοκς και στο Φοξγολντ Χάους, Σιντιγκστόουν. Η Λούσι και ο Σέσιλ κάνουν έναν περίπατο στο χωριό μετά τον αρραβώνα τους. Σταματούν στην εκκλησία Σέιντ Μέρι για να μιλήσουν στον Αιδεσιμότατο Μπίμπι. Αργότερα στην ταινία οι Έμερσον νοικιάζουν ένα σπίτι στο χωριό, όπως παρόμοια και το σπίτι του Αιδεσιμότατου Μπίμπι βρίσκεται στο χωριό πίσω από την εκκλησία. Εκεί η Λούσι κουβεντιάζει με τον Κο Έμερσον σχετικά με τη σχέση της με τον γιο του, στο τέλος της ταινίας. Το πάρτι αρραβώνων της Λούσι γυρίστηκε στο Έμμετς Γκάρντεν.
Box office
Η ταινία έκανε εισπράξεις 4.4 εκατομμυρίων δολαρίων στο Αμερικανικό Box Office κατά τις 12 πρώτες εβδομάδες της κυκλοφορίας της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες‎ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
Παρυσάτιδα της Περσίας
Η Παρυσάτιδα Α΄ της Περσίας, έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. ήταν νόθα κόρη του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη Α΄ του Μακρόχειρα από την δυναστεία των Αχαιμενιδών και της Ανδίας της Βαβυλώνας, ετεροθαλής αδελφή των βασιλέων της Περσίας Ξέρξη Β΄, Σογδιανού, Δαρείου Β΄ του Νόθου και Αρσίτη. Παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Δαρείο Β΄, με τον οποίο απέκτησε 4 γιους: Αρταξέρξη Β΄ τον Μνήμονα, Κύρο τον Νεότερο, Οστάνη και Οξάρθη. Ο αγαπημένος της γιος ήταν ο Κύρος ο Νεότερος, γι’ αυτό όταν απεβίωσε ο σύζυγός της, βοήθησε τον Κύρο στην προσπάθειά του να πάρει τον θρόνο από τον μεγαλύτερο αδελφό του Αρταξέρξη Β΄, αλλά ο Κύρος ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην μάχη στα Κούναξα το 401 π.Χ.. Η Παρυσάτις Α΄ κατηγόρησε τον σατράπη Τισσαφέρνη για τον φόνο του γιου της και στην συνέχεια ο σατράπης δολοφονήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Τίμων ο Αθηναίος
Έργα και Ημέρες
Γιος του Εχεκρατίδη, έζησε στους χρόνους του Πελοποννησιακού πολέμου, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης και καταγόταν από το δήμο Κολυττό. Έλαβε τη φιλοσοφική μόρφωση της εποχής του και εξαιτίας της ηθικής κατάπτωσης των συγχρόνων του, οδηγήθηκε σε μίσος κατά της ανθρωπότητας. Αποσύρθηκε στον Υμηττό και ζούσε απομονωμένος, έχοντας μαζί του κάποιον Απήμαντο, που τον ακολούθησε σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Η μισανθρωπία του Τίμωνα τον κατέστησε αντικείμενο σάτιρας των κωμωδιογράφων της εποχής του και αναφέρονται γι΄αυτόν πολλά ανέκδοτα. Πέθανε από γάγγραινα, γιατί όταν κάποτε έπεσε από ένα δένδρο, αρνήθηκε να δεχτεί τις φροντίδες γιατρού. Τον τύπο του περιέγραψαν εκτενώς ο Λουκιανός στο έργο του Τίμων ή Μισάνθρωπος και ο Σαίξπηρ στο δράμα του Τίμων ο Αθηναίος.
Επιγράμματα
thumb|300px|Ο Τίμων φυγάς στον Υμηττό. Ελαιογραφία του [[Τομά Κουτύρ 1855-1859, Μουσείο Μπρούκλιν|εναλλ.=|αριστερά]] Τάφηκε κοντά στη θάλασσα, στον δρόμο από τον Πειραιά για το Σούνιο. Το κύμα έκανε τον τάφο του δυσπρόσιτο στους ανθρώπους και η επιτύμβια επιγραφή που αποδίδεται σ’ αυτόν, λέγεται πως είναι γραμμένη απ’ τον ίδιο: «Αφήνοντας μια άθλια ζωή, αναπαύομαι εδώ πέρα. Τ’ όνομά μου δεν πρόκειται να το μάθετε και να πάτε στο διάβολο (ες κόρακα)». Μια άλλη επιγραφή που έχει διασωθεί και ανήκει στον επιγραμματοποιό Ηγήσιππο, γράφει: «Βάτα και γαϊδουράγκαθα τον τάφο μου τον ζώνουν και πιο κοντά αν θες να ’ρθεις, τα πόδια σου ματώνουν. Ο Τίμων ο μισάνθρωπος εδώ έχει καταλύσει. Και τώρα δρόμο, αρκετά, μ’ όσα μ’ έχεις στολίσει». Ο Σαίξπηρ αποδίδει στο ομώνυμο έργο του την παρακάτω επιτάφια επιγραφή:
«Εδώ κείται άθλια από ψυχήν άθλια κλεμμένη σκόνη· μη ζητάς τ΄ όνoμα. Κακό κακούς να σας σκοτώνει. Ο Τίμων κείται: ζωντανός μίσησα τους ανθρώπους· βλαστήμα με, μα διάβαινε, μακριά απ΄ αυτούς τους τόπους».
Ο Λουκιάνειος Τίμων
Ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ο Τίμων παρουσιάστηκε στην εκκλησία του δήμου κι αφού ανέβηκε στο βήμα, είπε στους κατάπληκτους Αθηναίους: «Άνδρες Αθηναίοι, γνωρίζετε ότι έχω ένα κτήμα στον Υμηττό κι ότι σ’ αυτό υπάρχει μια συκιά, απ’ την οποία πολλοί έως τώρα κρεμάστηκαν. Επειδή λοιπόν σκοπεύω να χτίσω μια καλύβα κι αποφάσισα να την κόψω, θέλω να σας το ανακοινώσω, για να σπεύσουν να κρεμαστούν, όσοι από εσάς θέλουν».
Σύγχρονος του Περικλή, ο Τίμωνας στην αρχή ξόδευε αλογάριαστα για τους παρασίτους που τον περιτριγύριζαν, γιατί πίστευε στα λόγια τους και στη φιλία τους. Ύστερα φτώχυνε και κατήντησε να σκάβει ένα ξένο χωράφι κοντά στον Υμηττό, εγκαταλειμμένος άσπλαχνα από όλους τους πριν «φίλους» του. Όταν βρήκε αναπάντεχα θησαυρό, έγινε άλλος άνθρωπος· διακήρυξε επίσημα τη μισανθρωπία του και μίσησε με σκληρότητα ασύλληπτη τους πάντες και τα πάντα. Στον διάλογο παίρνουν μέρος ο Τίμωνας, ο Δίας, ο Ερμής, ο Πλούτος, η Πενία, ο Γναθωνίδης (Σιαγωνίδης θα λέγαμε σήμερα), ο Φιλιάδης, ο ρήτορας Δημέας και ο φιλόσοφος Θρασυκλής. Την ακολουθία του Πλούτου αποτελούν ο Τύφος, η Άνοια, η Μεγαλαυχία, η Μαλακία, η Ύβρις, η Απάτη και «άλλ΄ άττα μυρία»· την ακολουθία της Πενίας ο Πόνος, η Καρτερία, η Σοφία, η Ανδρεία και ό,τι προέρχεται από τον Λιμό (πείνα).
Και βέβαια τους αχρείους, που τόλμησαν να τον ξαναβάλουν στο χέρι, τους περιποιήθηκε με την αξίνα του, όπως τους άξιζε.
"Τώρα πιστεύω πως κι ο Ζευς κάποτε γίνηκε χρυσάφι (μεταμορφωμένος σε χρυσή βροχή για να συνευρεθεί με την φυλακισμένη μέσα σε χάλκινο πύργο Δανάη).
Ώ τσαπί (δίκελλα) και αγαπητό μου δερμάτινο ένδυμα (διφθέρα), είναι ωραίο εσάς να σας αφιερώσω στον Πάνα, εγώ δε τώρα, αφού αγοράσω όλη τη ερημική έκταση, θα χτίσω ένα πυργάκι για τον θησαυρό και αρκετό για να μένω μόνος μου και πιστεύω για να μου χρησιμεύσει και για τάφος σαν πεθάνω. Αποφασίζουμε δε και νομοθετούμε για την υπόλοιπη ζωή: καμία σχέση με κανέναν και άγνοια και περιφρόνηση· φίλος δε ή ξένος ή σύντροφος ή βωμός του Ελέους είναι πολλές μωρολογίες· και το να λυπηθώ άνθρωπο που δακρύζει και να βοηθήσω όποιον έχει ανάγκη, είναι παρανομία και κατάργηση των εθίμων· ο τρόπος της ζωής μου θα είναι μοναχικός, όπως στους λύκους και ο φίλος μου θα 'ναι ένας, ο Τίμων."
Ο Σαιξπηρικός Τίμων
Ο Τίμων ο Αθηναίος είναι, κατά χρονολογική σειρά (1607-1608) το τριακοστό δεύτερο έργο του Σαίξπηρ από τα τριάντα επτά, χωρίς τα ποιήματα και τα Σονέτα του. Είναι παλιά μορφή της τέχνης· την πήρε από τον Πλούταρχο και τον Λουκιανό και έφτιαξε ένα έργο ξεχωριστό και μοναδικό για την ποιητική του ανωτερότητα, την τραγική ειρωνεία και τη δραματική του απλότητα. Είναι άλλωστε και το πιο σύντομο, μετά τον Μάκμπεθ, έργο του. Εδώ τώρα μπαίνουμε σε μια τραγική περιοχή χωρίς ορίζοντα, επάνω σε πεδίο ασύνορο, όπου το χάος περιβάλλει απειλητικά το πνεύμα: ο θάνατος του ήρωα είναι ένας τελειωτικός θάνατος, χωρίς καμία παρηγοριά, θάνατος πιο «ολοκληρωτικός» από τον θάνατο του Βασιλιά Ληρ, του Άμλετ, του Οθέλου, του Βρούτου. Είναι ο θάνατος του ανθρώπου, που έχασε την πίστη του στον άνθρωπο.
Ο Τίμων είναι ο στενότερος συγγενής του βασιλιά Ληρ. Ο Ληρ πίστεψε στη στοργή των θυγατέρων του και τους μοίρασε το βασίλειό του· κι όταν η πραγματικότητα τού διαψεύδει την πίστη του σ΄αυτή τη στοργή, έξαλλος βγαίνει έξω στην -έρημη από ανθρώπους- φύση και στη μπόρα τ΄ ουρανού και καταριέται τις κόρες του. Με τον Τίμωνα, το ιδανικό δεν περιορίζεται στη στοργή την οικογενειακή, παρ΄ απλώνεται πλατιά, γενικά στην ανθρώπινη αγάπη, στη φιλία. Ο Τίμων δεν ζει στο φεγγάρι, ζει στην Αθήνα και βέβαια ξέρει, πως υπάρχουν και δούλοι και κλέφτες και τοκογλύφοι κι απατεώνες και κίβδηλοι κι Απήμαντοι. Αυτός όμως πιστεύει στην φιλία, γι' αυτό μοιράζει τα πλούτη του αλογάριαστα: χαρίζει στη φιλία, επειδή η φιλία τ΄ αξίζει όλα· όλα τα πλούτη της γης είναι λίγα για ένα τέτοιο ιδανικό. Ο Τίμων δεν χαρίζει για ν΄ αποκτήσει φίλους, παρά γιατί λατρεύει το ιδανικό του και θυσιάζει σ΄ αυτό, όπως κάθε πιστός στον θεό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαία ελληνική κωμωδία
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1929
Οι πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες του 1929 διεξήχθησαν στις 14 - 15 Σεπτεμβρίου 1929, στο Τουρκολίμανο.
Η διοργάνωση
Μετά τη μέτρια διοργάνωση του πανελλήνιου πρωταθήματος 1928, αντικαταστάθηκε ο αντιπρόεδρος της Ε.Κ.Ο.Φ. από τον κ. Πρωτόπουλο, με τη συμβολή του οποίου οι αγώνες του 1929 σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Συμμετείχαν 150 κολυμβητές και κολυμβήτριες, ενώ μετείχαν τρία νέα σωματεία, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, ο Α.Ο. Παλαιό Φάληρο και ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης. Στους αγώνες σημειώθηκαν νέα ρεκόρ σε όλα τα ανδρικά αγωνίσματα.
Γόνδολα
thumb|250px|Γόνδολα Η γόνδολα (gondola) αποτελεί σήμερα ιδιαίτερο τύπο ελαφρού σκάφους, λέμβου, γενικού μήκους περίπου 10 μέτρων γνωστό από τους χρόνους της Ενετικής Δημοκρατίας και που διατηρείται ως πορθμείο γενικής χρήσης στη Βενετία. Το όνομά προέρχεται από τη μεσαιωνική ελληνική λέξη «κονδοῦρα», που αφορούσε έναν τύπο βάρκας που χρησιμοποιείτο στις ανατολικές ακτές της Αδριατικής.
Ιδιότυπη χαρακτηρίζεται η πλώρη της γόνδολας που υψώνεται κάθετα ως ακροστύλιο σχήματος S και που θυμίζει αμυδρά τον «χηνίσκο» των αρχαίων τριήρεων έχοντας το άνω άκρο στραμμένο προς τα έξω του σκάφους. Επίσης ιδιότυπος είναι και ο θαλαμίσκος στο κέντρο, που ονομάζεται «καπονέρα» (caponera) ή «φέλτζα» (felza), επενδυμένος με σκουρόχρωμο ύφασμα έχοντας εγκάρσια φαρδύ κάθισμα σχήματος ανάκλιντρου, καθώς και πτυσσόμενα καθίσματα στο πλάι.
Η Γόνδολα κινείται από έναν ή (σπανιότερα) δύο γονδολιέρηδες που δεν κωπηλατούν ούτε ουραδίζουν αλλά χρησιμοποιώντας το κουπί σαν σκούπα, το βυθίζουν στο νερό και σπρώχνουν προς τα πίσω, ή αβαράροντας στο βυθό. Με τον τρόπο αυτό οι γόνδολες κινούνται με κάποια ασφαλή ταχύτητα ανάλογη του υφιστάμενου χώρου. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι η γόνδολα είναι το μοναδικό σκάφος στη ναυπηγική που δεν ακολουθεί ταυτόσημη κατά πλευρά ομοιομορφία, ακριβώς επειδή στη μια πρυμναία πλευρά στέκεται ο γονδολιέρης και χειρίζεται το κουπί.
Κατηγορία:Τύποι ελαφρών σκαφών Κατηγορία:Βενετία
Νέα Ταϊπέι
Η Νέα Ταϊπέι (κινεζικά: 新北市) είναι ειδικός δήμος στην βόρεια Ταϊβάν. Φιλοξενεί εκτιμώμενο πληθυσμό 4.004.367 κατοίκων από τον Ιανουάριο του 2023, καθιστώντας την την πολυπληθέστερη πόλη της Ταϊβάν και επίσης τον δεύτερο μεγαλύτερο ειδικό δήμο ανά περιοχή, πίσω από το Καοσιούνγκ. Η Νέα Ταϊπέι συνορεύει με το Τζιλούνγκ στα βορειοανατολικά, την κομητεία Γιλάν στα νοτιοανατολικά και το Ταογιουάν στα νοτιοδυτικά, και περικλείει πλήρως την πόλη της Ταϊπέι. Η περιοχή Μπαντσιάο είναι η δημοτική της έδρα και η μεγαλύτερη εμπορική περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ταϊβάν
Ιάκωβος Δραγάτσης
Ο Ιάκωβος Δραγάτσης (Πειραιάς, 1853 - Αθήνα, 1935), ήταν Έλληνας φιλόλογος του 19ου και 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ο Ιάκωβος Δραγάτσης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1853. Οι γονείς του ήταν από τη Σίφνο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1878 όπου και διορίστηκε αρχικά ως καθηγητής στο Γυμνάσιο της Κορίνθου. Τον επόμενο χρόνο μετατέθη στο Γυμνάσιο του Πειραιά όπου και παρέμεινε επί 25 χρόνια αναλαμβάνοντας Γυμνασιάρχης, έχοντας παράλληλα και την εποπτεία των αρχαιοτήτων και του πρώτου μουσείου του Πειραιά.
Το 1903 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και ίδρυσε δικό του Λύκειο, το περίφημο "Δραγάτσειον Εκπαιδευτικόν Ίδρυμα" το οποίο και διεύθυνε, ώσπου το 1910 το μετέφερε στην Αθήνα. Ο Ιάκωβος Δραγάτσης διετέλεσε Γραμματέας και Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, και Έφορος των αρχαιοτήτων του Πειραιά, ήταν τακτικός εταίρος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Βερολίνου, ομοίως της Ρώμης και είχε τιμηθεί ιππότης της δημόσιας εκπαίδευσης της Γαλλικής Ακαδημίας. Υπήρξε συνεργάτης των πρώτων ελληνικών εγκυκλοπαιδειών. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1935.
Αρχαιολογικό έργο
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αρχαιολογία και ειδικά με την έρευνα και διάσωση των αρχαίων μνημείων του Πειραιά. Το αρχαιολογικό του έργο στον Πειραιά ήταν πλούσιο. Διεξήγαγε μεγάλες ανασκαφές στο "ιερό των Διονυσιαστών", στους νεωσοίκους, στο Σηράγγιο κ.α.
Σημαντικές ήταν και οι αρχαιολογικές του έρευνες στη Σίφνο.
Συγγραφικό έργο
Σπουδαία συγγράμματά του είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κρήνη των Ναϊάδων
thumb|right|300px|Η Κρήνη των Ναϊάδων στην Πιάτσα ντέλα Ρεπούμπλικα.Η Κρήνη των Ναϊάδων  (ιταλικά: Fontana delle Naiadi) στολίζει την Πιάτσα ντέλα Ρεπούμπλικα στη Ρώμη. Η πλατεία αυτή στο παρελθόν ονομαζόταν και Πιάτσα Εζέντρα, επειδή ακολουθεί το σχήμα μιας εξέδρας από τις αρχαίες Θέρμες του Διοκλητιανού. Η Κρήνη είναι τοποθετημένη στο κέντρο της και κατασκευάστηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα, και συγκεκριμένα τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το 1901.
Περιγραφή των γλυπτών
Η Κρήνη αποτελείται από τρεις δεξαμενές κυκλικές και τέσσερις ημικυκλικές λεκάνες τοποθετημένες σε σχήμα σταυρού. Οι δεξαμενές είναι διακοσμημένες με γλυπτά που αναπαριστούν τρεις Ναϊάδες, νύμφες των γλυκών νερών, και μια Νηρηίδα, νύμφη της θάλασσας. Καθεμία από τις κοπέλες έχει πλάι της ένα ζώο, που αποτελεί αλληγορία του είδους των νερών που αντιπροσωπεύει η καθεμιά. Η νύμφη της θάλασσας και των ωκεανών βρίσκεται πάνω σε ένα θαλάσσιο άλογο που αναπαριστά τα κύματα. Η νύμφη των λιμνών αγκαλιάζει έναν κύκνο, ενώ αυτή των υπόγειων ρευμάτων παίζει με ένα ερπετό. Η νύμφη των ποταμών με ένα τέρας που έχει τη μορφή νερόφιδου. Στη μέση ο Γλαύκος, θαλάσσια θεότητα που προστάτευε τα λιμάνια, σφίγγει ένα ψάρι. Από το στόμα του ψαριού πηγάζει ο πανύψηλος κεντρικός πίδακας νερού. Πολλοί μικρότεροι πίδακες είναι τοποθετημένοι στην εσωτερική κορώνα και τέσσερις από αυτούς βρέχουν τις νύμφες.
Το σκάνδαλο
Όταν το έργο ανατέθηκε στον καλλιτέχνη, κανείς δεν είχε φανταστεί τι είχε στο μυαλό του και τι αντιδράσεις θα προκαλούσε στην κοινή γνώμη. Τέσσερις νεαρές κοπέλες, εντελώς γυμνές, με τα βρεγμένα τους σώματα να λιάζονται στον ήλιο. Η τολμηρότητα του θέματος του Ρουτέλλι προκάλεσε αντιδράσεις. Φοβούμενη σκάνδαλο, η κυβέρνηση ανέβαλε τα εγκαίνια του αγάλματος για ένα διάστημα μέχρι τα επίσημα εγκαίνια το 1901. Αρχικά το έργο περιτριγυρίστηκε με κιγκλίδωμα, ένα μάλλον άχρηστο μέτρο, καθώς οι νέοι από τις γύρω περιοχές μαζεύονταν στην πλατεία να θαυμάσουν το περιβόητο άγαλμα, παρόλο που συντηρητικές απόψεις ζητούσαν να μεταφερθεί το άγαλμα στο όνομα της ηθικής και της αξιοπρέπειας. Τελικά ο δήμος τάχτηκε με τη γνώμη των “προοδευτικών” απόψεων και αφαίρεσε το κιγκλίδωμα το 1901.
Ο Ρουτέλλι απογοητευμένος από το θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από το έργο του προετοίμασε ένα σύμπλεγμα για να στολίσει το κέντρο του σιντριβανιού. Περιλαμβάνει τρεις ανθρώπινες φιγούρες, ένα δελφίνι και ένα χταπόδι σε στάση φιλονικίας. Κατά τη Διεθνή Έκθεση της Ρώμης το 1911 ένα πρώτο μοντέλο τοποθετήθηκε στην Κρήνη με σκοπό να αντικατασταθεί από την τελική εκδοχή με μπρούντζο. Μα το έργο περιέβαλαν οι Ρωμαίοι εκ νέου με σαρκαστικά σχόλια, αναγκάζοντας τον καλλιτέχνη να φιλοτεχνήσει το νέο σχέδιο του Γλαύκου που έγινε τελικά δεκτό.
Πηγές
Ναϊάδων
Κατηγορία:Ναϊάδες
Πανεβεζίς
Η Πανεβεζίς (λιθουανικά: Panevėžys [pɐn̪ʲɛvʲeːˈʒʲiːs̪]) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1837. Έχει 115.604 κάτοικους.
Αναφέρεται πρώτη φορά σε έγγραφα του 1503 που υπέγραψε ο Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας Αλέξανδρος Α' και έδινε δικαίωμα ανέγερσης εκκλησίας και κτισμάτων.
Το όνομα της πόλης σημαίνει "κατά μήκος του Νεβέζις", του ποταμού που διασχίζει την πόλη.
Νίκη ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Το Νίκη ΙΙ / D-63 ήταν αντιτορπιλικό τύπου Gleeves, πρώην USS EBERLE DD430.
Πανεβεζίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Νίκη ΙΙ (αντιτορπιλικό)
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Bath Iron Works Corp., Bath., Maine’. Ομοίου τύπου πλοία : ‘Δόξα ΙΙ’ και ‘Νίκη ΙΙ’. Καθελκύστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1940. Στην ενέργεια από τις 4 Δεκεμβρίου 1940. Παραχωρήθηκε στις 18 Απριλίου 1951 από το αμερικανικό Ναυτικό. Παροπλίστηκε τον Ιούνιο του 1972.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1987-88
Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 1987–88 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 73 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των 18-19 ομάδων. Ήταν το πρώτο πρωτάθλημα με τη νέα ονομασία, η συνέχεια του «Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος» ως 4η κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 1987. Οι πρώτοι κάθε ομίλου εξασφάλισαν την άνοδό τους στη Γ' Εθνική, οι ομάδες από την 8η θέση και κάτω υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα, όπως και δυο ακόμα ομάδες έπειτα από αγώνες κατάταξης μεταξύ των 7ων κάθε ομίλου.
Πηγές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1987-1988
Χάτση Γιάννης
Ο Χάτση Γιάννης ήταν αγωνιστής του 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τζιν
μικρογραφία|Δύο φιάλες μιας γνωστής αγγλικής μάρκας τζιν. Το τζιν (αγγλ. gin) είναι οινοπνευματώδες ποτό, ευρύτερα γνωστό ως κύριο συστατικό του τζιν τόνικ καθώς και άλλων κοκτέιλ. Το τζιν έχει ως βάση αποστάγματα κωνοφόρων φυτών (ειδικότερα από τους καρπούς της άρκευθου) και η καταγωγή του ανάγεται στη Δυτική Ευρώπη της εποχής του Μεσαίωνα, όπου αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως φάρμακο. Στις μέρες μας αποτελεί μια από τις κυριότερες βάσεις για την παρασκευή διαφόρων μειγμάτων (κοκτέιλ), κατέχοντας ένα σημαντικό ποσοστό στην παγκόσμια αγορά αλκοολούχων ποτών.
Ποικιλίες
Αν και στη μακρόχρονη ιστορία του, το τζιν έχει δεχθεί πολλές παραλλαγές, στις μέρες μας έχουν εδραιωθεί οι ακόλουθες τέσσερις ποικιλίες, οι οποίες και αποτελούν νόμιμο προϊόν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οινοπνευματώδη με άρωμα κωνοφόρου
Πρόκειται για την πρωιμότερη επεξεργασία τζιν, η οποία παρασκευάζεται με απόσταξη ενός αρχικού μείγματος βάσης και επαναπόσταξής του με την πρόσμειξη κωνοφόρων, ώστε να εκλυθεί το άρωμά τους. Λόγω της μεθόδου απόσταξης σε καζάνι ο οινοπνευματικός βαθμός είναι σχετικά χαμηλός (περ. 68%) και αποθηκεύεται συχνά σε ξύλινα βαρέλια ώστε να ωριμάσουν τα αρώματά του. Το λεγόμενο ολλανδικό τζιν (ή τζινέβρα) είναι το πιο γνωστό προϊόν αυτής της κατηγορίας.
Αποσταγμένο τζιν
Το αποσταγμένο τζιν παρασκευάζεται αποκλειστικά με επαναπόσταξη αιθυλικής αλκοόλης, η οποία παράγεται από φυτικά προϊόντα και έχει υψηλό οινοπνευματικό βαθμό (τουλάχιστον 96%)· στο μείγμα προστίθενται καρποί αρκεύθου και άλλων βοτάνων, με την προϋπόθεση ότι η άρκευθος επικρατεί των άλλων αρωμάτων. Το προϊόν απλής προσθήκης αιθέριου ελαίου ή αρωμάτων σε αλκοολική βάση δεν θεωρείται αποσταγμένο τζιν.
Λονδρέζικο τζιν
Ο τύπος αυτός παρασκευάζεται αποκλειστικά από αιθυλική αλκοόλης φυτικής προέλευσης, το ποσοστό μεθανόλης της οποίας δεν πρέπει να ξεπερνά τα 5 γρ. ανά εκατόλιτρο καθαρού οινοπνεύματος (οινοπνευματικός βαθμός 100%). Το άρωμά του εξάγεται με την επαναπόσταξη της αιθυλικής αλκοόλης, στην οποία προστίθενται βότανα και καρποί κωνοφόρων, το τελικό προϊόν της οποίας θα πρέπει να έχει οινοπνευματικό βαθμό σε ποσοστό τουλάχιστον 70%. Το λονδρέζικο τζιν δεν πρέπει επίσης να περιέχει γλυκαντικούς παράγοντες άνω του 0,1 γρ. ανά λίτρο, χρωστικές ή άλλα συστατικά εκτός από νερό. Συχνά επονομάζεται και ξηρό τζιν.
Τζιν
Το σκέτο τζιν παράγεται με τον τεχνητό αρωματισμό καθαρού οινοπνεύματος, χωρίς τη διεργασία επαναπόσταξης, χρησιμοποιώντας αιθέρια έλαια ή άλλες αρωματικές ύλες. Θεωρείται η χαμηλότερη ποιότητα τζιν.
Άλλοι τύποι τζιν ορίζονται από τη γεωγραφική τους καταγωγή (η οποία ενέχει και νομικό έρεισμα), όπως το Τζιν Πλύμουθ, η Μποροβίτσκα Σλοβακίας, το Μπρίνιεβεκ Σλοβενίας κ.ο.κ. Κάποιοι άλλοι τύποι, τέλος, περιγράφονται κατά ορισμένα πολιτισμικά πρότυπα, χωρίς ωστόσο να έχουν νομική υπόσταση (π.χ. sloe gin, Wacholder, Old Tom gin - Σ.τ.Μ. πρόκειται στην ουσία για τοπικά προϊόντα, τα οποία συχνά παρασκευάζονται κατ' οίκον, κατ' αναλογία του ελληνικού κερασό).
Οικισμός Γ. Παπανδρέου
Ο οικισμός «Γεώργιος Παπανδρέου» βρίσκεται στα Τουρκοβούνια και διοικητικά ανήκει στον Δήμο Αθηναίων. Αποτελείται από 145 κατοικίες και έχει μόνιμο πληθυσμό άνω των 800 ατόμων. Έχει έκταση 100 περίπου στρεμμάτων (συμπεριλαμβανομένων των οδών των πλατειών, του υδραγωγείου κ.λ.π. Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων στην εν λόγω περιοχή άρχισαν να κατασκευάζουν κτίσματα από το 1944. Ο κύριος όγκος των κτισμάτων έγινε στην δεκαετία του 1960 είτε από τους σημερινούς κατοίκους είτε από τους δικαιοπαρόχους τους. Κατά περιόδους το ελληνικό δημόσιο έχει αμφισβητήσει την ιδιοκτησία της εν λόγω έκτασης και εξ αυτού του λόγου έχουν εκδοθεί πολλές και αντιφατικές αποφάσεις πολιτικών δικαστηρίων.
Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί και ως «χωριό εντός της Αθήνας» εξαιτίας του ύφους, των δρόμων και των κατοικιών του οικισμού. Σύμφωνα με κατοίκους, το διαφορετικό αυτό χρώμα της περιοχής που διατηρείται μέχρι και σήμερα εν μέρει οφείλεται στον τρόπο δημιουργίας της αλλά και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των κατοικιών που υπάρχουν εκεί, το οποίο παραμένει ασαφές μέχρι τις μέρες μας.
Στην περιοχή βρίσκεται, επίσης, τμήμα της περιοχής του Τάματος, της περιοχής που είχε απαλλοτριώσει η Χούντα των Συνταγματαρχών για να ανεγείρει, ως "τάμα", μεγάλο ιερό ναό. Επίσης, υπάρχει η Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία και ο ναός της Αγίας Κυριακής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γαλατσίου Κατηγορία:Οικισμοί και Περιοχές Αττικής Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων
Ιερά Μητρόπολις Αμασείας
thumb|330px|right|Η γειτονιά Kale στην Αμισό (Σαμψούντα) με τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας Η Ιερά Μητρόπολις Αμασείας ήταν μια επαρχία (Μητρόπολη) του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η επισκοπή υπήρχε από το 325 έως το 1922 με έδρα της την Αμάσεια και αργότερα την Αμισό ή Σαμψούντα (τουρκ. Samsun). Από το 2014, το Οικουμενικό Πατριαρχείο χρησιμοποιεί τον τίτλο του «Μητροπολίτη Αμασείας, Υπερτίμου και Εξάρχου παντός Ευξείνου Πόντου».
Ιστορικά στοιχεία
Η Αμάσεια ιδρύθηκε γύρω στο 300 π.Χ. από τον βασιλιά Μιθριδάτη Α΄ του Πόντου. Η Επισκοπή Αμασείας ιδρύθηκε το 325, αρχικά υπό το τιμητικό πρωτείο της Καισαρείας, και από το 451 άμεσα υπό το Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Τον 7ο αιώνα είχε 6 επισκοπές και τον 10ο αιώνα 7. Μετά την κυριαρχία των Σελτζούκων στην περιοχή, οι επισκοπές μειώθηκαν σταδιακά και τον 14ο αιώνα δεν έμεινε ούτε μία, και η έδρα της μετακινήθηκε βορειότερα, στην Αμισό. Η Αμισός ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από Έλληνες της Μιλήτου.
Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης.
Η επισκοπή συνορεύει με την Μαύρη Θάλασσα στα βόρεια, την Νεοκαισάρεια στα ανατολικά, την Νεοκαισάρεια και την Καισάρεια στα νότια, και την Καισάρεια και την Νεοκαισάρεια (Γάγγρες) στα δυτικά. Άλλες σημαντικές πόλεις στην επισκοπή είναι η Σινώπη, τα Θεμίσκυρα (Çarşamba), οι Θέρμες (Terme), η Πάφρα (Bafra), η Νεοκλαυδιούπολη (Vezirköprü), Νουβάσιο (Boyabat), η Λαοδίκεια (Ladik), η Μερζιφούντα (Merzifon) και τα Ορβάνασα (Erbaa)
2545 Φερμπίστ
Ο Φερμπίστ (Verbiest) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,613. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φλαμανδού Ιησουίτη ιερέα και αστρονόμου του 17ου αιώνα Φέρντιναντ Φερμπίστ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Φερμπίστ είναι άγνωστα. Ο Φερμπίστ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 10 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φερμπιστ
Αρτ Κάρνεϊ
Ο Αρτ Κάρνεϊ (αγγλ. Art Carney), (4 Νοεμβρίου 1918 - 9 Νοεμβρίου 2003) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης, του θεάτρου και του ραδιοφώνου, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία του 1974 Χάρι και Τόντο (Harry and Tonto).
Βιογραφία
Ο Αρτ Κάρνεϊ ξεκίνησε την καριέρα του, ως κωμικός ηθοποιός του ραδιοφώνου. Αναγκάστηκε όμως να διακόψει τη ραδιοφωνική του καριέρα μετά το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμιού Πολέμου και να φύγει για το μέτωπο. Κατά την απόβαση στην Νορμανδία τραυματίστηκε στο αριστερό του πόδι και παρέμεινε κουτσός για το υπόλοιπο της ζωής του. Επιστρέφοντας στις Η.Π.Α. μετά τον πόλεμο στράφηκε προς την τηλεόραση, όπου και καθιερώθηκε τη δεκαετία του '50 με τη συμμετοχή του στο Jackie Gleason Show.
Κατά τη δεκαετία του '60 έκανε πέρασμα και από το Μπρόντγουεϊ, όπου ερμήνευσε με επιτυχία διάφορους ρόλους, μεταξύ των οποίων κι εκείνον του Φίλιξ Άνγκαρ, στο θεατρικό του Νιλ Σάιμον, Ένα Παράξενο Ζευγάρι (The Odd Couple) το 1965. Συμπρωταγωνιστής του στο Μπρόντγουεϊ στο ρόλο του Όσκαρ Μάντισον ήταν ο Γουόλτερ Ματάου, ο οποίος επανέλαβε το ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του 1968. Έπειτα το 1969 προτάθηκε για βραβείο Τόνι για την ερμηνεία του στο θεατρικό του Μπράιαν Φριλ Lovers. Παράλληλα με την επιτυχία του στο θέατρο, ο Κάρνεϊ έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη το 1964 ερμηνεύοντας ένα ρόλο στην ταινία Η Κίτρινη Ρολς Ρόις (The Yellow Rolls Royce). Η δεύτερη ταινία που γύρισε κατά τη δεκαετία του '60 ήταν το Οδηγός για Παντρεμένους (A Guide for the Married Man, 1967), του Τζιν Κέλι πλάι στον Γουόλτερ Ματάου. Το 1974, η ερμηνεία του στην ταινία Χάρι και Τόντο του Πολ Μαζούρσκι, του χάρισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Αντιπαλοί του εκείνη τη χρονιά ήταν οι: Ντάστιν Χόφμαν, Αλ Πατσίνο, Άλμπερτ Φίνεϊ και Τζακ Νίκολσον. Αφού κέρδισε το Όσκαρ ερμήνευσε μια σειρά από κινηματογραφικούς ρόλους κατά τη δεκαετία του '70, σε ταινίες όπως: Άγριος και Ατίθασος (W.W. and the Dixie Dancekings, 1975), πλάι στον Μπαρτ Ρέινολντς, Η Γάτα Είδε το Δολοφόνο (The Late Show, 1976), Πονηρές Επισκέψεις (House Calls, 1978), Movie Movie, 1978 και Λίστες για Κλάματα (Going in Style, 1979). Κατά τη δεκαετία του '80 οι εμφανίσεις του άρχισαν να λιγοστεύουν. Εμφανίστηκε στην ταινία του Φρανκ Οζ Τα Μάπετς στο Μανχάταν (The Muppets Take Manhattan, 1984) και στο θρίλερ Εξουσία Πυρός (Firestarter, 1986) πλάι στην Ντρου Μπάριμορ κι αποσύρθηκε κατά τα τέλη της δεκαετίας του '80. Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία Ο Τελευταίος Μεγάλος Ήρωας (Last Action Hero, 1993) πλάι στον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.
Απεβίωσε από φυσικά αίτια το 2003 σε ηλικία 85 ετών]]
Δρόσος Δρόσος
Ο Δρόσος Δρόσος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
Αρτ Κάρνεϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Δρόσος Δρόσος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τήνο το 1798. Πήγε στην Βλαχία όπου και μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και κατατάχτηκε στον Ιερό Λόχο. Τραυματίστηκε στη μάχη του Δραγατσανίου και ήταν από τους λίγους που διεσώθηκαν.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και αντιπροσώπευσε την Τήνο σε διάφορες Συνελεύσεις. Διορίστηκε Αρεοπαγίτης το 1844 όπου και παρέμεινε έως το 1867. Συνέγραψε την ιστορία της νήσου Τήνου. Νυμφεύτηκε την Ελένη Λουριώτη και απέκτησαν δυο κόρες (Μαρία και Χαρίκλεια). Ήταν ιδρυτικό μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Ίντερ Μαϊάμι ΚΦ
Η Κλουμπ Ιντερνασιονάλ ντε Φούτμπολ Μαϊαμι (Club Internacional de Fútbol Miami), γνωστή ως Ίντερ Μαϊάμι ΚΦ (Inter Miami CF) ή Ίντερ Μαϊάμι, είναι αμερικανικός επαγγελματικός σύλλογος ποδοσφαίρου με έδρα το Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2018 και άρχισε να αγωνίζεται στην Ανατολική Περιφέρεια του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2020. Αυτή τη στιγμή ο σύλλογος παίζει τους εντός έδρας αγώνες στο Στάδιο DRV PNK, την τοποθεσία του πρώην Σταδίου Λόκχαρτ.
Επέκταση
Τον Νοέμβριο του 2012, ο επίτροπος του MLS Ντον Γκάρμπερ, επιβεβαίωσε το ανανεωμένο ενδιαφέρον του πρωταθλήματος για την τοποθέτηση ενός franchise επέκτασης στο Μαϊάμι, μετά την αποχώρηση της Μαϊάμι Φιούζιον μετά τη σεζόν 2001 και μια αποτυχημένη προσφορά επέκτασης το 2009.
Όταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο οποίος είχε λάβει την επιλογή να αγοράσει μια ομάδα επέκτασης στην τιμή των 25 εκατομμυρίων δολαρίων όταν εντάχθηκε στο πρωτάθλημα το 2007, τελείωσε την καριέρα του τον Απρίλιο του 2013, το πρωτάθλημα διεξήγαγε προκαταρκτικές συζητήσεις με τους συμβούλους του Μπέκαμ σχετικά με διάφορους στόχους επέκτασης, συμπεριλαμβανομένου του Μαϊάμι. Την ίδια χρονιά, άλλοι επενδυτές, συμπεριλαμβανομένου του Ιταλού χρηματοδότη Αλεσάντρο Μπουτίνι και του ιδιοκτήτη των Μαϊάμι Ντόλφινς, Στέφεν Μ. Ρος, εξέφρασαν ενδιαφέρον να κατέχουν επίσης ένα franchise στο Μαϊάμι.
Στις 17 Δεκεμβρίου 2013, οι επίτροποι της Κομητείας Μαϊάμι-Ντέιντ ψήφισαν ομόφωνα για να επιτρέψουν στο δήμαρχο Κάρλος Α. Χιμένες να διαπραγματευτεί με την ομάδα υπό την ηγεσία του Μπέκαμ για ένα νέο στάδιο στο κέντρο του Μαϊάμι. Το πρωτάθλημα ανακοίνωσε ότι ο Μπέκαμ άσκησε την επιλογή του στις 5 Φεβρουαρίου 2014 και ότι η  Miami Beckham United, ο επενδυτικός όμιλος με επικεφαλής τους Μπέκαμ, Φούλερ και Κλάουρε, θα κατείχε ένα franchise επέκτασης στο Μαϊάμι, υποθέτοντας ότι η χρηματοδότηση για γήπεδο θα μπορούσε να συμφωνηθεί. Μετά την αποτυχία των αρχικών του προτάσεων για το στάδιο, ο Επίτροπος Γκάρμπερ επανέλαβε τον Αύγουστο του 2014 ότι η επέκταση δεν θα εγκριθεί έως ότου εξασφαλιστεί ένα σχέδιο σταδίου στο κέντρο της πόλης. Ο Μπέκαμ αγόρασε το ποσοστό του Φούλερ τον Μάιο του 2019.