cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NOVA
Telestet (1992-2004)
Τον Ιούνιο του 2001 ήταν η πρώτη εταιρεία τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες στον κόσμο που απέκτησε το πιστοποιητικό διαχείρισης ISO 9001:2000 ενώ παράλληλα τίθεται σε λειτουργία η υπηρεσία GPRS. Τον επόμενο μήνα, χορηγήθηκε άδεια υπηρεσίας UMTS επενδύοντας το ποσό των 146,7 εκατ. ευρώ, και η οποία τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Ιανουαρίου 2004. Κατά το 2002 και το 2003 αντίστοιχα η STET Hellas προχώρησε στις εξολοκλήρου (μέσω συγχώνευσης) απορροφήσεις των θυγατρικών: Telepolis Α.Ε.   με έτος ίδρυσης το 1999, και Telesoft Ελλάς Α.Ε.   με έτος ίδρυσης το 1996.
TIM Hellas (2004-2007)
Στις 8 Φεβρουαρίου 2004, το εμπορικό σήμα της Telestet άλλαξε σε TIM Hellas, ιδιοκτησία της (επίσης μετονομασθείσας) TIM Hellas Α.Ε.Β.Ε. θυγατρικής της ομότιτλης TIM S.p.A. (Telecom Italia Mobile) που είναι μέρος της Telecom Italia που συγχωνεύτηκε με την STET εφτά χρόνια πριν και μέλος της Freemove, του μεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού οργανισμού στην Ευρώπη, που αποτελείται από την Γαλλική Orange, την Deutsche Telekom (που αργότερα το 2008, έγινε ο κύριος μέτοχος του ΟΤΕ) και την Σουηδική Telia Company.
Στις 4 Απριλίου του 2005, η TIM S.p.A. πούλησε το 80,87% της συμμετοχής της στην TIM Hellas μέσω κεφαλαίων που έχουν εγκριθεί από την Βρετανική Apax Partners και την Αμερικανική TPG Capital - Texas Pacific Group. Η συναλλαγή ανήλθε σε 1.114.100.000€ ενώ η αποτίμηση της TIM Hellas ανήλθε σε 1.600.000.000€ (16,43 ανά μετοχή) και ως επί το πλείστον ολοκληρώθηκε μετά την τελική έγκριση των κρατικών αρχών τρεις μήνες μετά. Την περίοδο εκείνη, η TIM Hellas εξαγοράζεται και απορροφάται από την Troy Gac Α.Ε. πρώην ACV Finance με έτος ίδρυσης το 2003, για να μετατραπεί στη νέα TIM Hellas.
Στις 31 Ιανουαρίου του 2006 η TIM Hellas εξαγοράζει την Q-Telecom για 350.000.000€, η οποία απορροφάται εξολοκλήρου, ένα χρόνο αργότερα.
WIND Hellas (2007-2021)
Σχεδόν τέσσερις μήνες αργότερα (στις 5 Ιουνίου) το εμπορικό σήμα της TIM Hellas άλλαξε σε WIND Hellas ιδιοκτησία της μετονομασθείσας και ομότιτλης WIND Hellas Α.Ε.Β.Ε. θυγατρικής της ομότιτλης Ιταλικής Wind Telecomunicazioni SpA η οποία στα τέλη του 2016 συγχωνεύτηκε με την H3G SpA για τη δημιουργία της Wind Tre SpA η οποία ανήκει στην Βρετανοκινεζική πολυεθνική CK Hutchison Holdings χωρίς να έχει κάποια σχέση με την μητρική TIM SpA. Η ονομασία WIND Hellas διατηρήθηκε για τουλάχιστον 14 χρόνια στην Ελληνική αγορά.
Τον Οκτώβριο του 2007 εξαγοράζει την Tellas (πρώην Evergy με έτος ίδρυσης το 2001 ) πάροχο σταθερής τηλεφωνίας την οποία κατείχε η ΔΕΗ λανσάροντας υπηρεσίες διαδικτύου, σταθερής και κινητής τηλεφωνίας σε έναν ενιαίο λογαριασμό με ειδικές εκπτώσεις, και η οποία απορροφά έναν χρόνο αργότερα την WIND Hellas για να μετατραπεί εξολοκλήρου στη νέα WIND Hellas Τηλεπικοινωνίες Α.Ε.Β.Ε.
Στα τέλη του 2010, η WIND Hellas εξαγοράζεται από 6 διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία διαχειρίζονται συνολικά περισσότερα από 80.000.000.000$. Για την εξαγορά της εταιρείας εισφέρουν 420.000.000€, ποσό που αποτελεί τη μεγαλύτερη ιδιωτική επένδυση στην Ελλάδα, τα τελευταία δύο χρόνια.
Τον Ιούνιο του 2011, ξεκινά τον εκσυγχρονισμό του δικτύου της σε όλη την Ελλάδα σε συνεργασία με τη Huawei έργο που ολοκληρώνεται το 2014 δημιουργώντας το πιο γρήγορο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας στη χώρα με ταχύτητες ως και 42 Mbps, ενώ έξι μήνες μετά ανανεώνει τα δικαιώματα χρήσης συχνοτήτων στο φάσμα GSM 900 καταβάλλοντας, από ίδια κεφάλαια, το ποσό των 92.300.000.000€, μία μεγάλη επένδυση για την ελληνική οικονομία. Τον Σεπτέμβριο του 2012 συνάπτει συνεργασία με τον Όμιλο Εταιριών Πάνου Γερμανού για την αποκλειστική διάθεση του συνόλου των υπηρεσιών της από το δίκτυο καταστημάτων του Public.
Τον Ιούνιο του 2013 η WIND Hellas υπογράφει συνεργασία με την Vodafone Greece για τη μερική κοινή χρήση του δικτύου κινητής επικοινωνίας 2G/3G, κυρίως στην περιφέρεια και περιορισμένα σε μερικές αστικές περιοχές, ενώ την ίδια περίοδο μέχρι το 2020 κατέχει το 33% του μετοχικού κεφαλαίου της Forthnet. Τον Οκτώβριο του 2014, αποκτά δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων για δύο τμήματα (2 x 10 MHz) στη ζώνη των 800MHz και επίσης για τέσσερα τμήματα (2 x 20MHz) στη ζώνη των 2600MHz, συνολικής αξίας 121.825.000.000€.
Το 2020 η WIND Hellas μεταφέρει την έδρα του στις τωρινές του εγκαταστάσεις στη Λεωφόρο Αθηνών ενώ μετέπειτα καθίσταται από πολυπρόσωπη μονοπρόσωπη-μονομετοχική επιχείρηση λόγω συγκέντρωσης του κεφαλαίου σε έναν μέτοχο, όντας μετονομαζόμενη σε WIND Ελλάς Τηλεπικοινωνίες Μονοπρόσωπη Α.Ε.Β.Ε.
Εξαγορά από την United Group, και συγχώνευση Nova - Wind (2020-2023)
Το σύνολο των μετοχών της Nova πέρασε στην United Group το διάστημα από τις 24 Νοεμβρίου 2020 μέχρι τις 29 Απριλίου 2021 και της Wind στις 12 Ιανουαρίου 2022. Η εξαγορά της δεύτερης εγκρίθηκε από την Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαδικασία της συγχώνευσης ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2022 όπου οι εταιρείες Nova Τηλεπικοινωνίες, Nova Broadcasting και Netmed Διαχειριστικές και Συμβουλευτικές Υπηρεσίες ενώθηκαν με την Wind κάτω από το brand Nova μετατρέποντας την τελευταία εταιρεία ονομαστικά από WIND Ελλάς Τηλεπικοινωνίες Μονοπρόσωπη Α.Ε.Β.Ε. σε Nova Telecommunications & Media Μονοπρόσωπη Α.Ε. Επίσης, η αλυσίδα καταστημάτων Nova & Wind ενώθηκε κάτω από το λογότυπο της Nova με τα περισσότερα της δεύτερης να ανακαινίζονται πλήρως υπό τη σήμα της πρώτης και τα παλιά της πρώτης (που ήταν η συνέχεια της άλλοτε Forthnet) να κλείνουν μεταφέροντας τους υπαλλήλους της στα καταστήματα της ενοποιημένης Nova.
Νέα Nova (2023-σήμερα)
Με την ολοκλήρωση της συγχώνευσης το εμπορικό σήμα της WIND Hellas άλλαξε στο σημερινό Nova, δημιουργώντας ένα νέο μεγάλο πάροχο με ολοκληρωμένες υπηρεσίες σταθερής - κινητής τηλεφωνίας, internet και τηλεόρασης. Στις 11 Ιανουαρίου, ο διευθύνων σύμβουλος της Nova, Παναγιώτης Γεωργιόπουλος παρουσίασε σε μια φαντασμαγορική τελετή, ένα επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβάνοντας ανάπτυξη ιδιόκτητου δικτύου οπτικών ινών (FTTH), πανελλαδική κάλυψη δικτύου 5G, τα νέα συνδυαστικά προγράμματα και την φιλοσοφία της νέας εταιρείας. Η νέα Nova είναι πλέον στην 2η θέση των εταιρειών τηλεπικοινωνιών της Ελλάδας, και είναι έτοιμη να μετασχηματίσει ψηφιακά την χώρα, καθώς συνδυάζει την καινοτομία και την τεχνογνωσία της United Group.
Καρτοκινητή
Το FREE2GO και η Q-Telecom (αποτελεί πλήρως θυγατρική της εταιρείας, από το 2007) είναι οι καρτοκινητές της εταιρίας.
ΕΟΝ TV
Η EON TV είναι μια υπηρεσία συνδρομητικής τηλεόρασης, που ξεκίνησε στην Nova τον Οκτώβριο του 2021, λόγω της ένταξης της στον όμιλο της United. Βασίζεται σε μια ευρυζωνική υποδομή IPTV, όπου ο ψηφιακός ήχος και η όραση μεταφέρονται μέσω τηλεφωνικής γραμμής σε έναν αποκωδικοποιητή και έπειτα στην τηλεόραση του πελάτη.
Η υπηρεσία χωρίζεται στο βασικό πακέτο και στο EON+ όπου υπάρχουν τα 12 κανάλια Novasports τα οποία δεν έχει το βασικό πακέτο. Η υπηρεσία προσφέρει περισσότερα από 60 κανάλια, πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες της Google όπως Google TV, εφαρμογές μουσικής, YouTube, χρήση Ηλεκτρονικού Οδηγού Προγράμματος (EPG), πολλαπλές οθόνες, κ.ά. Είναι διαθέσιμο σε όλους τους συνδρομητές με σταθερή γραμμή Nova.
Στις 1 Ιουνίου του 2022, ξεκίνησε η διάθεση της EON TV, και στην τότε WIND Hellas, ως ένδειξη αρχής της συγχώνευσης των εταιρειών. Στις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, η παλαιά υπηρεσία WIND VISION καταργήθηκε ολοκληρωτικά.
Παράλληλα η United Group, απέκτησε τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Premier League, διαθέτοντας τα στην EON TV, μέσω του καναλιού Novasports PL.
Συνδρομητές
Οι συνδρομητές κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα ανέρχονται στα 18.198.884 με ποσοστό διείσδυσης 170% (τέλη Ιουνίου 2010) και η εταιρεία κατέχει το 23% των συνδρομητών με 4.191.700 ενεργές γραμμές. Οι αριθμοί των συνδρομητών της ξεκινούν με 690, 693 και 699 (Q-Telecom). Ωστόσο, όλοι αυτοί οι αριθμοί δεν ανήκουν απαραίτητα σε συνδρομητές της NOVA λόγω της φορητότητας του αριθμού για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.
Ουαλίς και Φουτουνά
Οι νήσοι Ουαλίς και Φουτουνά (γαλλικά: Wallis et Futuna) είναι μία συστάδα από τρία νησιά, το Ουώλλις, το Φουτούνα και το Αλόφι. Βρίσκονται δυτικά των νήσων Σαμόα και βορειοανατολικά του Φίτζι. Τα νησιά καλύπτουν συνολική έκταση 142 τ.χλμ. και έχουν πληθυσμό 12.067 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2018.
Τα νησιά ανήκουν στη Γαλλία από το 1961. Από το 2003 αποτελούν εδαφική επικράτεια (collectivité d'outre-mer, ή COM). Από το 1961 έως το 2003 ήταν υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας (territoire d'outre-mer ή TOM).
Ιστορία
Ανακαλύφθηκαν από τους Ολλανδούς και τους Άγγλους τον 17ο και 18ο αιώνα αλλά οι πρώτοι Ευρωπαίοι που πήγαν στα νησιά ήταν οι Γάλλοι το 1837. Ουώλλις ονομάστηκαν από τον εξερευνητή Σάμιουελ Ουώλλις.
Το 1842 ζήτησαν τη βοήθεια της Γαλλίας μετά από εξέγερση από μερικούς κατοίκους του νησιού. Το 1887 η βασίλισσα του Ουώλλις υπέγραψε συνθήκη ότι είναι Γαλλικό προτεκτοράτο. Το ίδιο έκαναν και οι βασιλείς των νήσων Φουτούνα και Αλόφι ένα χρόνο μετά. Οι νήσοι τέθηκαν στην εξουσία της Γαλλικής αποικίας της Νέας Καληδονίας.
Ουώλλις
Τα νησιά έχουν τρεις συνολικά παραδοσιακούς Βασιλείς. Ο Βασιλιάς (από το 1959) του Ουώλλις (τοπικά: Ουβέα), Τομάζι Κουλιμοετόκε Β΄, πέθανε το 2007 και στις 25 Ιουλίου 2008 στέφθηκε ο διάδοχός του, Καπιλιέλε Φαουπάλα. Πρωθυπουργός του Ουώλλις (τίτλος kivalu) έγινε ο Ακουσιτίνο Μανακοφάιβα (Akusitino Manakofaiva) στις 19 Ιανουαρίου 2014. Μετά την απόλυση του πρωθυπουργού από τον βασιλιά, ο Φαουπάλα ανατράπηκε από παραδοσιακούς φυλάρχους και πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 2014. Από το 2014 ως το 2016 κυβέρνησε συμβούλιο υπουργών και στις 16 Απριλίου 2016 έγινε βασιλιάς ο Φελίσε Τομινίκο Χαλαγκάχου με πρωθυπουργό (Kalae Kivalu, αλλιώς Mukoi) τον Σετεφάνο Χανίσι. Την επομένη, ο Παταλιόνε Κανιμόα αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς (σε αντιπολίτευση), όρισε πρωθυπουργό τον Μικαέλε Χαλαγκάχου και αναγνωρίστηκε από τον ανώτατο διοικητή στις 3 Ιουνίου 2016. Πρωθυπουργός από το 2008 είναι ο Ατόνιο Τουισέκα.
Φουτούνα
Η Φουτούνα έχει δύο Βασιλείς: ο Tuisigave, για το Βασίλειο του Σιγκάβε (Sigave) και ο Tuigaifo, για το βασίλειο του Άλο (Alo ή Tu`a). Από γαλλικής διοίκησης, υπονομάρχης (Délégué du Préfet) είναι ο Φρανσουά Λεγκρό (από τις 29 Ιανουαρίου 2016).
Σιγκάβε
Στις 3 Ιουλίου 2010 στέφθηκε νέος Βασιλιάς του Σιγκάβε ο Πολικαλέπο Κολιβάι, ο οποίος παρέμεινε ως τις 24 Οκτωβρίου 2014. Στις 5 Μαρτίου 2016 ο Εουφένιο Τακάλα έγινε βασιλιάς. Από τις 30 Ιανουαρίου 2019 πρωθυπουργός (Kaifakaulu) είναι ο Εμιλιάνο Κελεταόνα.
Αλό (Tu`a)
Στις 6 Νοεμβρίου 2008 στέφθηκε νέος Βασιλιάς του Άλο (Tuigaifo) ο Πετέλο Βικένα, ηλικίας 65 ετών, στη θέση του καθαιρεθέντος προκατόχου του, τον Φεβρουάριο του ιδίου χρόνου. Ο Βικένα παραιτήθηκε από τον θρόνο στις 26 Ιανουαρίου 2010 και ως το 2014 ο θρόνος ήταν κενός. Στις 17 Ιανουαρίου 2014 έγινε βασιλιάς ο Πετέλο Σέα και από τις 7 Ιουνίου 2016 ως τις 4 Οκτωβρίου 2018 βασιλιάς ήταν ο Φίλιπο Κατόα. Στις 29 Νοεμβρίου 2018 βασιλιάς έγινε ο Λίνο Λελεϊβάι.
Πρωθυπουργός (Tiafoi) είναι ο Πετέλο Εκένι Βαϊτανάκι από τις 25 Ιανουαρίου 2019.
Διακυβέρνηση
Αρχηγός Κράτους είναι ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανυέλ Μακρόν. Εκπροσωπείται από τον Ανώτατο Διοικητή (Administrator Superior), τον Ερβέ Ζονατά, που διορίστηκε από τη γαλλική κυβέρνηση και ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Ιανουαρίου 2021. Αρχηγός κυβέρνησης είναι ο Νταβίντ Βερζέ, πρόεδρος της Εδαφικής Συνέλευσης από τις 4 Απριλίου 2017.
2007
Οι εκλογές του 2007 για την 20μελή Εδαφική Συνέλευση (εκλογές γίνονται κάθε 5 έτη) διεξήχθησαν την 1η Απριλίου. Από τις 26 λίστες υποψηφίων που έλαβαν μέρος, 20 κέρδισαν από μία έδρα ο καθένας. Εξελέγησαν τρία νέα μέλη και η συμμετοχή ήταν 71% Εξαιτίας της κακοκαιρίας καθυστέρησε για μερικές ημέρες η εκλογή του νέου προέδρου της Συνέλευσης. Στις 11 Απριλίου του 2007 πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο Πεσαμίνο Ταπουτάι με 12 ψήφους.
2012
Εκλογές για Εδαφική Συνέλευση διεξήχθησαν στις 25 Μαρτίου 2012. Ανάμεσα στους ηττημένους των εκλογών ήταν και ο Βικτόρ Μπριάλ, πρώην βουλευτής της Γαλλίας.
Έπειτα από τις εκλογές, για πρώτη φορά εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης ένας σοσιαλιστής, ο Βετελίνο Νάου, με 11 ψήφους υπέρ έναντι 9 κατά.
Οικονομία
Το ΑΕΠ των Ουαλίς και Φουτουνά το 2005 ανέρχονταν σε 188 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Η οικονομία της περιοχής στηρίζεται στη γεωργία. Περίπου το 4% του πληθυσμού απασχολείται στις κυβερνητικές υπηρεσίες.
Δημογραφία
Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας είναι 12.067 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2018 (72,1% στο νησί Ουώλλις και 27,9% στο νησί Φουτούνα). Οι πιο πολλοί κάτοικοι είναι Πολυνήσιοι, ενώ πολύ λίγοι είναι οι Γάλλοι στο νησί. Μόνο το 10% μιλάει γαλλικά παρόλο που είναι επίσημη γλώσσα καθώς πιο πολλοί μιλάνε πολυνησιακές διαλέκτους. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού το 2014 είναι τα 79,42 χρόνια (76,43 χρόνια για τους άνδρες και 82,55 για τις γυναίκες).
Τεχνολογία
Το 1994 υπήρχαν στα νησιά 1.125 τηλέφωνα, ένας ραδιοφωνικός σταθμός και δυο τηλεοπτικοί σταθμοί. Το νησί Ουώλλις διαθέτει οδούς μήκους περίπου 100 χλμ., από τα οποία μόνο τα 16 χλμ. έχουν ασφαλτοστρωθεί, ενώ το νησί Φουτούνα έχει οδικό δίκτυο μήκους 20 χλμ. (χωρίς ασφαλτόστρωση). Διαθέτει επίσης δύο αεροδρόμια, το ένα με στρωμένο διάδρομο 2.000 μέτρων. Επίσης το Μάτα Ούτου έχει ένα λιμάνι με δύο επιβατικά πλοία και ένα τάνκερ εγγεγραμμένα στο νηολόγιό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ωκεανίας
Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή
Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή (ή απλώς ηλεκτρική επαγωγή) (Electric Induction) ονομάζεται η εμφάνιση ηλεκτρισμού εξαιτίας μαγνητικού πεδίου. Συγκεκριμένα είναι το φαινόμενο της ανάπτυξης διαφοράς δυναμικού στα άκρα ενός αγωγού, η οποία λαμβάνει χώρα όταν μεταβάλλεται η μαγνητική ροή που διέρχεται από την επιφάνεια που ο συγκεκριμένος αγωγός ορίζει. Έτσι, η διαταραχή του μαγνητικού πεδίου προκαλεί διαταραχή του ηλεκτρικού πεδίου.
Η ανακάλυψη του φαινομένου αποδίδεται στον Άγγλο φυσικό Μάικλ Φαραντέι(*), με πιθανότερη ημερομηνία πρώτης παρατήρησης την 29η Αυγούστου 1831.
Περιγραφή
Σύμφωνα με τον ορισμό της, η μαγνητική ροή που διέρχεται από μία επιφάνεια μπορεί να μεταβληθεί με δύο τρόπους. Πρώτον, αυτό μπορεί να γίνει αν μεταβληθεί η ένταση του μαγνητικού πεδίου εντός του οποίου βρίσκεται η επιφάνεια. Δεύτερον, σε ένα μη μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο η μαγνητική ροή που διέρχεται από την επιφάνεια μπορεί να μεταβληθεί αν αλλάξει ο προσανατολισμός της επιφάνειας σε σχέση με τις δυναμικές γραμμές του μαγνητικού πεδίου.
Αντίστοιχα, εντοπίζονται δύο δυνατότητες προκειμένου να παρατηρηθεί το φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής, είτε μεταβάλλοντας την ένταση του μαγνητικού πεδίου στα σημεία της επιφάνειας που ορίζει ο αγωγός, είτε μετακινώντας τον αγωγό εντός του μαγνητικού πεδίου. Σε κάθε περίπτωση, στα άκρα του αγωγού αναπτύσσεται διαφορά δυναμικού στην οποία έχει, λόγω της προέλευσής της, αποδοθεί η ονομασία επαγωγική τάση ή τάση από επαγωγή.
Στην περίπτωση που τα άκρα του αγωγού είναι συνδεδεμένα με αγώγιμο υλικό, οπότε δημιουργείται κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα, το φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής εκφράζεται με την ανάπτυξη ηλεκτρεγερτικής δύναμης (ΗΕΔ) στο κύκλωμα. Σύμφωνα με το νόμο της επαγωγής (ή νόμο του Φαραντέι), η ηλεκτρεγερτική δύναμη είναι ανάλογη του ρυθμού μεταβολής της μαγνητικής ροής:
Στην ειδική, αλλά όχι τόσο σπάνια, περίπτωση που το φαινόμενο εξελίσσεται σε πηνίο, ο νόμος της επαγωγής έχει τη μορφή:
όπου
Και στις δύο περιπτώσεις, το αρνητικό πρόσημο (-) στη μαθηματική έκφραση του νόμου της επαγωγής δικαιολογείται από τον κανόνα του Λεντς
(*)Σημείωση: Ο επιστήμονας αυτός παρατήρησε ότι όταν αγωγός τέμνει ή τέμνεται από μαγνητικές γραμμές ενός μαγνητικού πεδίου (με κίνησή του εντός του πεδίου περί τον αγωγό ή και με μεταβολή του μαγνητικού πεδίου πέριξ του αγωγού), αναπτύσσεται τάση στα άκρα του εν λόγω αγωγού το μέγεθος της οποίας είναι ανάλογο:
Κατηγορία:Ηλεκτροδυναμική Κατηγορία:Φαινόμενα
İndüksiyon (Elektromanyetik indüksiyon)
Ρεμπέκα Γιόνς
H Ρεμπέκα Γιόνς (Rebecca Jones, γεννημένη ως Ρεμπέκα Άνν Γιόνς Φουέντες Μπερέιν Rebecca Anne Jones Fuentes Berain, 21 Μαΐου 1957 -) ήταν Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Ταινίες
Θέατρο
Ως εκτελεστικός παραγωγός
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Edward the Great
Το Edward the Great είναι συλλογή τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, η οποία κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2002 από τη δισκογραφική εταιρεία "ΕΜΙ".
Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 2005, με τα τραγούδια "Wildest Dreams", "Brave New World" και "Rainmaker" να έχουν αντικαταστήσει τα "Holy Smoke", "The Clairvoyant" και "Infinite Dreams". Το "Fear of the Dark" προέρχεται από το ζωντανά ηχογραφημένο "Rock in Rio", ενώ στην επανέκδοση το ίδιο κομμάτι προέρχεται από το "Death on the Road".
Τραγούδια
1. Run to the Hills (Harris) - 3:55
2. The Number of the Beast (Harris) - 4:52
3. Flight of Icarus (Dickinson, Smith) - 3:52
4. The Trooper (Harris) - 4:11
5. 2 Minutes to Midnight (Dickinson, Smith) - 6:00
6. Wasted Years (Smith) - 5:06
7. Can I Play with Madness (Harris, Dickinson, Smith) - 3:31
8. The Evil That Men Do (Harris, Dickinson, Smith) - 4:34
9. The Clairvoyant (Harris) - 4:27
10. Infinite Dreams (Harris) - 6:10
11. Holy Smoke (Harris, Dickinson) - 3:48
12. '''Bring Your Daughter... to the Slaughter' (Harris)'' - 4:44
13. Man on the Edge (Gers, Bayley) - 4:12
14. Futureal (Harris, Bayley) - 2:55
15. The Wicker Man (Harris, Dickinson, Smith) - 4:34
16. Fear of the Dark (Live) (Harris) - 8:04
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Νοεμβρίου 2002
Βραβεύσεις
Edward the Great (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Edward the Great" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Rocky IV
Το Rocky IV (ελληνική μεταφορά: Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία) είναι κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 1985, σε σκηνοθεσία Σιλβέστερ Σταλόνε, ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής και ο σεναριογράφος. Αποτελεί συνέχεια του Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος.
Πλοκή
Το 1985, ο Ρώσος πυγμάχος στρατιωτικός Ιβάν Ντράγκο φτάνει στις ΗΠΑ μαζί με την σύζυγό του, Λουντμίλα Ντράγκο, που ήταν χρυσή ολυμπιονίκης στην κολύμβηση. Με αυτό τον τρόπο, η Σοβιετική Ένωση κάνει δυναμική είσοδο στο χώρο της επαγγελματικής πυγμαχίας. Ο Ιβάν έχει απίστευτη δύναμη, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις μετρήσεις, σύμφωνα με τις οποίες έχει δύναμη 1.850, ενώ ένας μέσος πυγμάχος 700. Ο προπονητής του, Νικολάι Κολόφ δηλώνει: "Ότι χτυπάει, το καταστρέφει." Ο πυγμάχος Απόλλο Κριντ θέλει να αγωνιστεί μαζί του και ο Ρόκι τον προπονεί, παρά τους αρχικούς ενδοιασμούς του.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου ενόψει του αγώνα, προκαλείται ένταση ανάμεσα στους εκπροσώπους του Κριντ και του Ντράγκο. Ο αγώνας λαμβάνει χώρα στο MGM Grand Hotel του Λας Βέγκας. Ο Απόλλο Κριντ κάνει δυναμική είσοδο με τον τραγουδιστή Τζέιμς Μπράουν να ερμηνεύει το τραγούδι "Living in America" με τη συνοδεία χορευτριών. Στον πρώτο γύρο αρχίζει ιδανικά ο Κριντ, με ωραία χτυπήματα πάνω στον Ντράγκο. Όταν ο προπονητής του Ρώσου Σεργκέι Ρίμσκυ του έδωσε εντολή να χτυπήσει, άρχισαν τα δύσκολα για τον Απόλλο, καθώς δέχτηκε ολέθρια χτυπήματα, ακόμα και όταν το καμπανάκι ήχησε για το τέλος του πρώτου γύρου. Ο γύρος έληξε δραματικά υπέρ του Ρώσου με έναν ματωμένο Απόλλο Κριντ.
Ο προπονητής του Απόλλο, ο Ντιουκ και ο Ρόκι τον παρακαλάνε να σταματήσει τον αγώνα, αλλά ο Απόλλο είπε ότι "είναι εδώ για να παλέψει". Ο Ρώσος σφυροκοπά ανελέητα τον Κριντ και στον δεύτερο γύρο και ο Ντιουκ ικετεύει τον Ρόκι να ρίξει πετσέτα ώστε να διακοπεί ο αγώνας. Πριν προλάβει, ο Ιβάν Ντράγκο ρίχνει μια φονική γροθιά στο πρόσωπο του Κριντ, σκοτώνοντας τον. Στις δηλώσεις του δεν έδειξε μετάνοια και είπε εντελώς αναίσθητα: "Αν πεθάνει, πέθανε.". Στην κηδεία του Απόλλο, ο Ρόκι τον επαινεί για τον χαρακτήρα του.
Γεμάτος ενοχές και παράλληλα αισθανόμενος την υποχρέωση να υπερασπιστεί την τιμή της χώρας του, ο Ρόκι αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον Ρώσο στη Σοβιετική Ένωση σε αγώνα 15 γύρων, ανήμερα των Χριστουγέννων. Εν τω μεταξύ ο Ιβάν δέχεται απειλές για την ζωή του. Ο Ρόκι ταξιδεύει στο Κράσνογκορσκ χωρίς την γυναίκα του, Άντριαν, με τον κουνιάδο του τον Πόλι και τον Ντιουκ. Ο Ντιουκ λέει ότι όταν σκοτώθηκε ο Απόλλο ένιωσε όπως ένας πατέρας όταν χάνει το παιδί του και πιστεύει ότι ο Ρόκι θα κάνει αυτό που πρέπει. Ενόψει του μεγάλου αγώνα, ο Ιβάν προπονείται με σύγχρονο εξοπλισμό, με δόσεις αναβολικών, με άρση βαρών και ένα επιτελείο γιατρών και επιστημόνων που παρακολουθούν την κάθε του κίνηση. Στον αντίποδα, ο Ρόκι σέρνει έλκηθρο με τον Πόλι πάνω σε αυτό, τρέχει στο χιόνι, κόβει δέντρα, κουβαλάει ξύλα και ανεβαίνει σε ένα ψηλό βουνό. Η Άντριαν αιφνιδίως φτάνει στην Σοβιετική Ένωση για να βρίσκεται κοντά στον άνδρα της, φοβούμενη μην έχει την ίδια μοίρα με τον Απόλλο.
Οι δύο πυγμάχοι συνεχίζουν την μάχη για άλλους 12 γύρους, με τις γροθιές να διαδέχονται η μία την άλλη και τον Ρόκι να αντέχει στα χτυπήματα. Η μαχητικότητά του έστρεψε το κοινό της Μόσχας προς το μέρος του από το 12ο γύρο και μετά, σε σημείο που εξόργισε τον Κολόφ. Ο Ντράγκο είπε ότι πάλευε μόνο για τον εαυτό του και όταν έφτασε ο τελευταίος γύρος είπε στον Ρόκι: "Μέχρι τέλους". Στον τελευταίο γύρο, ο Ρόκι κερδίζει τον Ιβάν με νοκ άουτ, προς απογοήτευση των σοβιετικών.
Στις δηλώσεις του, ισχυρίζεται ότι η αποδοκιμασία του κόσμου μετετράπη σε σεβασμό κατά την διάρκεια της μάχης. Είπε: "Αν εγώ μπορώ να αλλάξω, και εσείς μπορείτε να αλλάξετε, όλοι μπορούμε να αλλάξουμε." ώστε να ελαφρύνει το κλίμα που υπάρχει καθώς βρισκόμαστε στην εποχή του ψυχρού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Τέλος, εύχεται καλά Χριστούγεννα στον γιο του και σηκώνει τα χέρια ψηλά, ενώ ο κόσμος τον αποθεώνει.
Υποδοχή
Η ταινία "τιμήθηκε" με πέντε Χρυσά Βατόμουρα στη διοργάνωση του 1986: Χειρότερης Σκηνοθεσίας, Μουσικής, Ανδρικής Ερμηνείας (Σταλόνε), Β΄ Γυναικείου Ρόλου και Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού (Μπριγκίτε Νίλσεν). Η ταινία είναι η πιο επιτυχημένη της σειράς με συνολικές εισπράξεις στις Η.Π.Α της τάξεως των 127,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Ακολουθεί το Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος με 125 εκατομμύρια δολάρια και το Ρόκυ με 117,3 εκατομμύρια δολάρια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Rocky Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ουαϊόμινγκ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ίρβιν Γουίνκλερ
Κλείστρο φωτογραφικής μηχανής
μικρογραφία|Κλείστρο φωτογραφικής μηχανής Το κλείστρο είναι ένα μηχανικό σύστημα που καθορίζει για πόσο χρόνο θα περνά φως μέσα από τον φακό, για να φτάσει και να επηρεάσει το φιλμ. Η ακρίβεια που έχει στους χρόνους και ο αριθμός των ταχυτήτων που έχουν, είναι τα βασικότερα στοιχεία στην κατασκευή και στην ποιότητα των κλείστρων και είναι εκείνα, που καθορίζουν και την τιμή τους.Τα περισσότερα κλείστρα έχουν ορισμένους χρόνους για τον ανοιγοκλείσιμό τους.
Τα είδη των κλείστρων είναι:
1)Το μεταλλικό κλείστρο μέσα στον φακό
Βρίσκεται μέσα στα στοιχεία, που αποτελούν τον φακό, και είναι φτιαγμένο από λεπτές μεταλλικές λεπίδες, που συνδέονται μεταξύ τους και ανοιγοκλείνουν ταυτόχρονα.
Τα κλείστρα αυτά είναι πολύπλοκα στην κατασκευή τους, και αποτελούνται από συστήματα γραναζιών και ελατηρίων, που συνδυάζονται για να μας δώσουν την κατάλληλη ταχύτητα.Στις περισσότερες ερασιτεχνικές μηχανές, το κούρδισμα του κλείστρου γίνεται τη στιγμή, που γυρίζουμε τον μοχλό για να προχωρήσει το φιλμ στη μηχανή.
2)Το επίπεδο κλείστρο
Αποτελείται από ένα πάνινο ρολό με μία σχισμή σε ένα σημείο του, που το πλάτος της είναι μεταβλητό.Το ρολό αυτό πολλές φορές το αποκαλούμε "ριντώ", και μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το ρολό των παραθύρων.
Τοποθετείται σχεδόν σε επαφή με το φωτοευαίσθητο υλικό και όταν ελευθερώσουμε το ελατήριο, που το συγκρατεί, τότε η σχισμή κινείται μπροστά από το φιλμ και τυλίγεται από την άλλη πλευρά.Έτσι το φιλμ δεν εκτίθεται ολόκληρο στο φως.
Παλαιότερα επίπεδα κλείστρα
Τα παλαιότερα επίπεδα κλείστρα είχαν στο ριντώ, σχισμές κομμένες σε διάφορες αποστάσεις και με διαφορετικό πλάτος η κάθε μία. Με αυτόν τον τρόπο για να βγάλουμε μια ορισμένη ταχύτητα κουρδίζαμε το κλείστρο μόνο μέχρι τη στιγμή που θέλαμε να το χρησιμοποιήσουμε.
Σύγχρονα επίπεδα κλείστρα
Είναι φτιαγμένα από δύο τμήματα, τα οποία είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, που το ένα ακολουθεί το άλλο.Στην επαναφορά του ριντώ με το κούρδισμα τα δύο αυτά τμήματα ενώνονται έτσι ώστε δεν υπάρχει κίνδυνος να φωτιστεί το φιλμ.
Βιβλιογραφία
"Φωτογραφική τεχνική", Άλκης Ξ. Ξανθάκης, καθηγητής φωτογραφίας, Εκδόσεις:ΗΒΟΣ
Κατηγορία:Φωτογραφική μηχανή‎
Έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση
μικρογραφία|250px|Με [[κόκκινο χρώμα το Ηνωμένο Βασίλειο, με μπλε η Ευρωπαϊκή Ένωση]]
Το Brexit (συντομογραφία του British exit, δηλ. Βρετανική έξοδος) ήταν η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020, 23:00 τοπική ώρα (00:00 ανατολική ώρα της 1ης Φεβρουαρίου 2020). Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μοναδική κυριαρχική χώρα που αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Το ΗΒ υπήρξε κράτος μέλος της ΕΕ ή του προκατόχου της, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ενίοτε των δυο ταυτόχρονα, από την 1η Ιανουαρίου 1973. Μετά το Brexit, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουν πια υπεροχή έναντι των νόμων του Ηνωμένου Βασιλείου, εκτός από επιλεγμένα πεδία αναφορικά με τη Βόρεια Ιρλανδία. Ο Νόμος [Απόσυρσης από την] Ευρωπαϊκής Ένωσης 2018 διατηρεί το σχετικό δίκαιο της ΕΕ ως εσωτερικό νόμο, το οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί πλέον να τροποποιήσει ή να καταργήσει. Υπό τους όρους της συμφωνίας αποχώρησης του Brexit, η Βόρεια Ιρλανδία συνεχίζει να συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά όσον αφορά τα αγαθά και να είναι ένα de facto μέλος της Ευρωπαϊκής Τελωνειακής Αρχής.
Η ΕΕ και τα όργανά της αναπτύχθηκαν σταδιακά από την ίδρυσή τους και κατά τη διάρκεια των 47 ετών της βρετανικής παραμονής και απέκτησαν μια σημαντική οικονομική και πολιτική σημασία για το ΗΒ. Καθ'όλη την περίοδο της βρετανικής παραμονής, αναπτύχθηκαν ευρωσκεπτικιστικές ομάδες που εναντιώθηκαν σε πλευρές της ΕΕ και των προκατόχων της. Η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση του εργατικού πρωθυπουργού Χάρολντ Ουίλσον διεξήγαγε ένα δημοψήφισμα το 1975 για την παραμονή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στο οποίο το 67.2% των ψηφοφόρων επέλεξαν την παραμονή. Ωστόσο κανένα άλλο δημοψήφισμα δεν διεξήχθη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, που στόχευε σε μια «στενότερη ένωση» όπως ενσωματώθηκε στις Συνθήκες του Μάαστριχτ, του Άμστερνταμ, της Νίκαιας και της Λισαβόνας. Ως μέρος της εκστρατείας να κερδίσει ψήφους από τους ευρωσκεπτικιστές, ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον υποσχέθηκε να διεξάγει δημοψήφισμα εάν η κυβέρνησή του επανεκλεγόταν. Έτσι η κυβέρνησή του διεξήγαγε ένα δημοψήφισμα το 2016 για την παραμονή στην ΕΕ, στο οποίο οι ψηφοφόροι επέλεξαν την αποχώρηση με 51.9% της συνολικής ψηφοφορίας. Αυτό οδήγησε στην παραίτηση Κάμερον, στην αντικατάσταση από την Τερέζα Μέι και σε τέσσερα χρόνια διαπραγματεύσεων με την ΕΕ για τους όρους της εξόδου και των μελλοντικών σχέσεων. Αυτές οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν υπό την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον, με τον κυβερνητικό έλεγχο να παραμένει στο Συντηρητικό Κόμμα καθ'όλη την περίοδο αυτή.
Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων προκάλεσε πολιτική ρήξη και βαθύ διχασμό στο εσωτερικό του ΗΒ, καταλήγοντας σε δυο πρόωρες εκλογές. Μια συμφωνία απορρίφθηκε από το βρετανικό κοινοβούλιο, προκαλώντας μεγάλη αβεβαιότητα και οδηγώντας στην αναβολή της ημερομηνίας εξόδου ώστε να αποφευχθεί ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Το ΗΒ αποχώρησε από την ΕΕ στις 31 Ιανουαρίου 2020 μετά την επικύρωση της συμφωνίας αποχώρησης από το κοινοβούλιο αλλά συνέχισε να συμμετέχει σε πολλά όργανα της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένων της Κοινής Αγοράς και της Τελωνειακής Ένωσης) κατά τη διάρκεια μιας εντεκάμηνης μεταβατικής περιόδου προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του εμπορίου μέχρι όλες οι λεπτομέρειες της μετα-Brexit σχέσης να συμφωνηθούν και να εφαρμοστούν. Οι διαπραγματεύσεις για εμπορική συμφωνία συνεχίστηκαν μέχρι το αναμενόμενο τέλος της μεταβατικής περιόδου και η εμπορική συμφωνία ΕΕ-ΗΒ υπογράφηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2020.
Οι συνέπειες του Brexit θα εξαρτηθούν εν μέρει από τη συμφωνία συνεργασίας, που εφαρμόστηκε προσωρινά από την 1η Ιανουαρίου 2021 και τέθηκε σε ισχύ επίσημα την 1η Μαΐου 2021. Η ευρεία συναίνεση των οικονομολόγων είναι ότι το Brexit ενδέχεται να βλάψει την οικονομία του ΗΒ και να μειώσει το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα μακροπρόθεσμα. Ενδέχεται να προκαλέσει μεγάλη μείωση στη μετανάστευση από χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου προς το Ηνωμένο Βασίλειο και δημιουργεί προβλήματα για τη βρετανική τριτοβάθμια εκπαίδευση και την ακαδημαϊκή έρευνα.
Χρονολόγιο
Μετά το ευρύ δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, στο οποίο το 51.89% ψήφισε υπέρ της εξόδου από την ΕΕ και το 48.11% υπέρ της παραμονής, ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον παραιτήθηκε. Στις 29 Μαρτίου 2017, η νέα βρετανική κυβέρνηση υπό την Τερέζα Μέι ενημέρωσε επίσημα την ΕΕ για την πρόθεση της χώρας να αποχωρήσει, ξεκινώντας τη διαδικασία για τις διαπραγματεύσεις του Brexit. Η έξοδος, αρχικά προγραμματισμένη για τις 29 Μαρτίου 2019, αναβλήθηκε εξαιτίας της παύσης εργασιών στο βρετανικό κοινοβούλιο μετά τις γενικές εκλογές του Ιουνίου 2017, από τις οποίες προέκυψε μια κυβέρνηση χωρίς αυτοδυναμία. Οι συντηρητικοί έχασαν την πλειοψηφία αλλά παρέμειναν το μεγαλύτερο κόμμα. Αυτή η παύση εργασιών οδήγησε σε τρεις επεκτάσεις της διαδικασίας ενεργοποίησης του Άρθρου 50 από το ΗΒ.
Η παύση εργασιών επιλύθηκε μετά τις γενικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2019. Οι συντηρητικοί, που έκαναν εκστρατεία υπέρ μιας «αναθεωρημένης» συμφωνίας αποχώρησης υπό τον Μπόρις Τζόνσον, κέρδισαν τη συνολική πλειοψηφία των 80 εδρών. Μετά τις εκλογές του Δεκεμβρίου 2019, το βρετανικό κοινοβούλιο επικύρωσε τη συμφωνία αποχώρησης με την Πράξη (Συμφωνία Αποχώρησης) Ευρωπαϊκής Ένωσης 2020. Το ΗΒ αποχώρησε από την ΕΕ στις 31 Ιανουαρίου 2020 (23:00 τοπική ώρα). Αμέσως ξεκίνησε μια μεταβατική περίοδος που ολοκληρώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2020 (23:00 τοπική ώρα), κατά τη διάρκεια της οποίας το ΗΒ και η ΕΕ διαπραγματεύτηκαν τη μελλοντική τους σχέση. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης, το ΗΒ εξακολούθησε να υπόκειται στο δίκαιο της ΕΕ και παρέμεινε μέλος της Ευρωπαϊκής Τελωνειακής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινής Αγοράς. Ωστόσο, δεν ήταν πλέον μέλος των πολιτικών σωμάτων ή θεσμών της ΕΕ.
Στις 29 Μαρτίου 2017, η βρετανική κυβέρνηση ξεκίνησε επίσημα τη διαδικασία εξόδου με την ενεργοποίηση του Άρθρου 50 της Συνθήκης της ΕΕ με την άδεια του Κοινοβουλίου. Η Μέι προκήρυξε πρόωρες γενικές εκλογές τον Ιούνιο 2017, που οδήγησαν σε μια συντηρητική κυβέρνηση μειοψηφίας, με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΕ-ΗΒ ξεκίνησαν αργότερα τον ίδιο μήνα. Το ΗΒ διαπραγματεύτηκε για να αποχωρήσει από την Τελωνειακή Ένωση και την Κοινή Αγορά. Αυτό οδήγησε στη συμφωνία εξόδου τον Νοέμβριο 2018 αλλά το βρετανικό κοινοβούλιο καταψήφισε την επικύρωσή του τρεις φορές. Το Εργατικό Κόμμα ήθελε μια οποιαδήποτε συμφωνία που θα διατηρούσε την Τελωνειακή Ένωση ενώ πολλοί συντηρητικοί εναντιώθηκαν στους οικονομικούς όρους της συμφωνίας καθώς και στο «Πρωτόκολλο της Ιρλανδίας» που σχεδιάστηκε για να αποτρέπονται οι συνοριακοί έλεγχοι ανάμεσα στη Βόρεια Ιρλανδία και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας κι άλλοι φρόντισαν να αντιστρέψουν το Brexit μέσω ενός προτεινόμενου δεύτερου δημοψηφίσματος.
Στις 14 Μαρτίου 2019, το βρετανικό κοινοβούλιο ψήφισε ώστε η Μέι να ζητήσει από την ΕΕ να αναβάλλει το Brexit μέχρι τον Ιούνιο και έπειτα μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. Έχοντας αποτύχει να περάσει τη συμφωνία της, η Μέι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός τον Ιούλιο και τη διαδέχθηκε ο Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος φρόντισε να αντικαταστήσει κομμάτια της συμφωνίας και υποσχέθηκε ότι η χώρα θα αποχωρήσει από την ΕΕ εντός μιας νέας προθεσμίας. Στις 17 Οκτωβρίου 2019, η βρετανική κυβέρνηση και η ΕΕ συμφώνησαν σε μια αναθεωρημένη συμφωνία αποχώρησης, με νέες ρυθμίσεις για τη Βόρεια Ιρλανδία. Το κοινοβούλιο έλαβε τη συμφωνία για περαιτέρω έλεγχο αλλά απέρριψε να την περάσει ως νόμο πριν την προθεσμία της 31ης Οκτωβρίου και ανάγκασε την κυβέρνηση να ζητήσει μια τρίτη αναβολή του Brexit. Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου. Σε αυτές τις εκλογές, οι συντηρητικοί κέρδισαν την ευρεία πλειοψηφία, με τον Τζόνσον να δηλώνει ότι το ΗΒ θα αποχωρούσε από την ΕΕ στις αρχές του 2020. Η συμφωνία εξόδου επικυρώθηκε από το ΗΒ στις 23 Ιανουαρίου και από την ΕΕ στις 30 Ιανουαρίου. Τέθηκε σε εφαρμογή στις 31 Ιανουαρίου 2020. Η μεταβατική περίοδος του Brexit ολοκληρώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2020 στις 23:00 τοπική ώρα.
Ορολογία και ετυμολογία
Μετά το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, πολλοί νέοι όροι της γλώσσας ζαργκόν σχετικοί με το Brexit εισήχθησαν στη λαϊκή χρήση.
Η λέξη «Brexit» ψηφίστηκε Λέξη της Χρονιάς 2016 από το Collins English Dictionary.
Ιστορία : Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρωπαϊκές Κοινότητες/Ευρωπαϊκή Ένωση
Λίγο καιρό μετά την παραίτηση του ντε Γκωλ το 1969, το ΗΒ αιτήθηκε επιτυχώς για προσχώρηση στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Η ένταξη στην τότε ΕΟΚ συζητήθηκε διεξοδικά στη Βουλή των Κοινοτήτων τον Οκτώβριο 1971. Κατέληξε σε μια αποφασιστική ψηφοφορία με 356 ψήφους υπέρ της ένταξης και 244 ψήφους κατά. Όπως παρατήρησε ο ιστορικός Piers Ludlow, η κοινοβουλευτική συζήτηση του 1971 ήταν υψηλής ποιότητας και εξέτασε τα δεδομένα. Οι Βρετανοί «δεν παραπλανήθηκαν ούτε πείστηκαν να αποδεχτούν τη συμμετοχή σε μια στενή εμπορική οντότητα χωρίς να γνωρίζουν ότι η ΕΟΚ ήταν ένα πολιτικό σχέδιο ικανό να εξελιχθεί στο μέλλον». Στη συνέχεια, ο Συντηρητικός πρωθυπουργός Έντουαρντ Χιθ υπέγραψε τη Συνθήκη Προσχώρησης το 1972. Το κοινοβούλιο ψήφισε την Πράξη Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αργότερα την ίδια χρονιά και το ΗΒ έγινε μέλος την 1η Ιανουαρίου 1973, μαζί με τη Δανία και την Ιρλανδία, χωρίς να διεξαχθεί δημοψήφισμα.
Κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, το Εργατικό Κόμμα ήταν το πιο ευρωσκεπτικιστικό ενώ οι συντηρητικοί ήταν οι πιο ευρώφιλοι. Το μανιφέστο του Εργατικού Κόμματος το 1983 δεσμευόταν ακόμα και με αποχώρηση από την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Νωρίτερα την ίδια χρονιά, το Εργατικό Κόμμα είχε κερδίσει τις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 1974 χωρίς πλειοψηφία κι συμμετείχε στις γενικές εκλογές του Οκτωβρίου 1974 με τη δέσμευση να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους παραμονής της Βρετανίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, κρίνοντάς τους ως μη ευνοϊκούς, και να κάνει δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες υπό τους νέους όρους. Το Εργατικό Κόμμα κέρδισε ξανά τις εκλογές (με μικρή πλειοψηφία) και το 1975 το ΗΒ διεξήγαγε το πρώτο εθνικό δημοψήφισμα, με το ερώτημα εάν το ΗΒ πρέπει να παραμείνει στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Παρά τον σημαντικό διχασμό στο εσωτερικό του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα και ο Τύπος υποστήριξαν την παραμονή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Στις 5 Ιουνίου 1975, το 67,2% του εκλογικού σώματος και όλες οι βρετανικές περιφέρειες, εκτός από δυο, ψήφισαν υπέρ της παραμονής. Η υποστήριξη υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες το 1975 φαίνεται πως δεν σχετίζεται με την υποστήριξη υπέρ της αποχώρησης στο δημοψήφισμα του 2016.
Το 1979 το Ηνωμένο Βασίλειο εξασφάλισε την πρώτη του εξαίρεση από την Ευρωπαϊκή Ένωση (παρόλο που η έκφραση δεν χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή) : ήταν η μοναδική χώρα της ΕΟΚ που δεν συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα.
Το Εργατικό Κόμμα έκανε εκστρατεία στις γενικές εκλογές του 1983 με τη δέσμευση να αποχωρήσει από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες χωρίς δημοψήφισμα. Μετά τη βαριά ήττα τους σε εκείνες τις εκλογές, οι Εργατικοί άλλαξαν την πολιτική τους. Το 1985, η δεύτερη κυβέρνηση της Μάργκαρετ Θάτσερ επικύρωσε την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη - την πρώτη μεγάλη αναθεώρηση της Συνθήκης της Ρώμης - χωρίς δημοψήφισμα.
Τον Οκτώβριο 1990, υπό την πίεση ανώτερων υπουργών και παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις της Θάτσερ, το ΗΒ προσχώρησε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, με τη στερλίνα να συνδέεται με το γερμανικό μάρκο. Η Θάτσερ παραιτήθηκε από πρωθυπουργός τον επόμενο μήνα, εν μέσω διχασμών εντός του Συντηρητικού Κόμματος, που προέκυψαν από τις ολοένα και πιο ευρωσκεπτικιστικές απόψεις της. Το ΗΒ και η Ιταλία αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από τον Μηχανισμό τον Σεπτέμβριο 1992, καθώς η στερλίνα και η λίρα δέχτηκαν πιέσεις από τη συναλλαγματική κερδοσκοπία («Μαύρη Τετάρτη»). Η Ιταλία επανήλθε σύντομα με διαφορετικό σχήμα αλλά το ΗΒ δεν επιδίωξε την επανένταξή του και παρέμεινε εκτός του Μηχανισμού.
Ευρωσκεπτικισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο
Η Θάτσερ, που είχε υποστηρίξει την Κοινή Αγορά και την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, στην ομιλία της στην Μπρυζ το 1988 τάχθηκε κατά του «ευρωπαϊκού υπερκράτους που θα ασκεί μια νέα κυριαρχία από τις Βρυξέλλες». Άσκησε επιρροή στον Ντάνιελ Χάνα, που το 1990 ίδρυσε την Εκστρατεία της Οξφόρδης για την Ανεξάρτητη Βρετανία - εκ των υστέρων ορισμένοι βλέπουν σε αυτήν την «έναρξη της εκστρατείας για το Brexit», έγραψαν αργότερα οι Financial Times. Η ψηφοφορία για την επικύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1993 προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ευρωσκεπτικιστών, διχάζοντας το Συντηρητικό Κόμμα και οδηγώντας πολλούς πρώην υποστηρικτές του στη δημιουργία εναλλακτικών ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων. Μεταξύ αυτών ήταν ο σερ Τζέιμς Γκόλντσμιθ, ο οποίος το 1994 σχημάτισε το Κόμμα του Δημοψηφίσματος προκειμένου να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές 1997, δίνοντας την υπόσχεση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ως προς τη φύση της σχέσης του ΗΒ με την υπόλοιπη ΕΕ. Το κόμμα κατέβασε υποψηφίους σε 547 εκλογικές περιφέρειες και έλαβε 810.860 ψήφους - το 2,6% της συνολικής ψηφοφορίας - αλλά απέτυχε να κερδίσει κοινοβουλευτική έδρα επειδή οι ψήφοι ήταν διάσπαρτες σε όλη τη χώρα. Το Κόμμα του Δημοψηφίσματος διαλύθηκε μετά τον θάνατο του Γκόλντσμιθ το 1997. Το Κόμμα Ανεξαρτησίας του ΗΒ, ένα ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό κόμμα, σχηματίστηκε το 1993 ως απάντηση στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το 1997, ο Νάιτζελ Φάρατζ ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος ως ένα κεντροδεξιό, λαϊκιστικό κόμμα.
Πριν το 2013, το ζήτημα της ένταξης του ΗΒ στην ΕΕ δεν είχε ποτέ συγκεντρώσει ποσοστό μεγαλύτερο του 5% στις έρευνες για τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Το 2013 συγκέντρωσε μόλις 6% και το 2014 μόλις 11%. Ωστόσο ένα αυξανόμενο ποσοστό των ψηφοφόρων θεωρούσε τη μετανάστευση και το άσυλο ως θέματα καίριας σημασίας. Υιοθετώντας μια σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική και συγχέοντας τα θέματα αυτά με την ένταξη στην ΕΕ, το Κόμμα Ανεξαρτησίας κατάφερε να σημειώσει εκλογική επιτυχία και κατέλαβε την τρίτη θέση για το Ηνωμένο Βασίλειο στις ευρωεκλογές 2004, τη δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές 2009 και την πρώτη θέση στις ευρωεκλογές 2014, με ποσοστό 27,5% της συνολικής ψηφοφορίας. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από τις γενικές εκλογές του 1910 που κάποιο άλλο κόμμα, εκτός από το Εργατικό και το Συντηρητικό, έλαβε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε εθνικές εκλογές. Αυτή η εκλογική επιτυχία και η πίεση στο εσωτερικό του ΗΒ, μεταξύ άλλων και από πολλούς από τους εναπομείναντες επαναστάτες του Μάαστριχτ εντός του κυβερνώντος Συντηρητικού Κόμματος, άσκησε πίεση στον ηγέτη του κόμματος και πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον καθώς οι πιθανές αποστασίες ψηφοφόρων προς το Κόμμα Ανεξαρτησίας του ΗΒ απειλούσαν με ήττα το κόμμα του στις γενικές εκλογές 2015. Αυτή η απειλή τονίστηκε από τη νίκη του Κόμματος Ανεξαρτησίας σε δυο επαναληπτικές εκλογές το 2014.
Δημοσκοπήσεις 1977-2015
Τόσο οι φιλοευρωπαϊκές όσο και οι αντιευρωπαϊκές απόψεις είχαν την υποστήριξη της πλειοψηφίας σε διαφορετικές χρονικές περιόδους από το 1977 έως το 2015. Στο δημοψήφισμα του 1975 για την ένταξη στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, τα 2/3 των Βρετανών ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της παραμονής. Κατά τις δεκαετίες της συμμετοχής του ΗΒ στην ΕΕ, ο ευρωσκεπτικισμός υφίστατο τόσο στην αριστερά όσο και στη δεξιά της βρετανικής πολιτικής.
Σύμφωνα με μια στατιστική ανάλυση που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο 2016 από τον καθηγητή Τζον Κέρτις του Strathclyde University, οι έρευνες έδειξαν αύξηση του ευρωσκεπτικισμού (ο οποίος ορίζεται ευρέως ως η επιθυμία αποχώρησης από την ΕΕ ή παραμονής στην ΕΕ αλλά με προσπάθεια μείωσης των εξουσιών της ΕΕ) από 38% το 1993 σε 65% το 2015. Η έρευνα της BSA για την περίοδο Ιουλίου-Νοεμβρίου 2015έδειξε ότι το 60% υποστήριζε την παραμονή και το 30% υποστήριζε την αποχώρηση από την ΕΕ.
Διαπραγματεύσεις για την παραμονή
Το 2012, ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον απέρριψε αρχικά τις εκκλήσεις για δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή του ΗΒ στην ΕΕ αλλά έπειτα αναφέρθηκε στην πιθανότητα διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος στο μέλλον όσον αφορά την έγκριση της προτεινόμενης από τον ίδιο διαπραγμάτευσης της σχέσης της Βρετανίας με την ΕΕ. Σύμφωνα με το BBC, «ο πρωθυπουργός αναγνώρισε την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η [διαπραγματευόμενη] θέση του ΗΒ εντός της ΕΕ θα έχει την "ολόψυχη υποστήριξη του βρετανικού λαού" αλλά θα πρέπει να επιδείξει "στρατηγική υπομονή"». Στις 23 Ιανουαρίου 2013, υπό την πίεση πολλών βουλευτών του και της ανόδου του Κόμματος Ανεξαρτησίας του ΗΒ, ο Κάμερον υποσχέθηκε στην ομιλία του στο Bloomberg ότι μια συντηρητική κυβέρνηση θα είναι αυτή που θα διεξάγει δημοψήφισμα για την παραμονή ή μη στην ΕΕ πριν το τέλος του 2017, για ένα πακέτο διαπραγματεύσεων, εάν προκύψει από τις γενικές εκλογές της 7ης Μαΐου 2015. Αυτό συμπεριλήφθηκε στο μανιφέστο του Συντηρητικού Κόμματος για τις εκλογές.
Το Συντηρητικό Κόμμα κέρδισε τις εκλογές με πλειοψηφία. Λίγο αργότερα, η Πράξη Δημοψηφίσματος Ευρωπαϊκής Ένωσης 2015 εισήχθη στο κοινοβούλιο προκειμένου να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Ο Κάμερον τάχθηκε υπέρ της παραμονής σε μια μετταρυθμισμένη ΕΕ και επεδίωξε τη διαπραγμάτευση σε τέσσερα βασικά σημεία : προστασία της κοινής αγοράς για τις χώρες που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη, μείωση της γραφειοκρατίας, εξαίρεση της Βρετανίας από την «ολοένα και στενότερη ένωση», περιορισμό της μετανάστευσης από την υπόλοιπη ΕΕ.
Τον Δεκέμβριο 2015, οι δημοσκοπήσεις έδειξαν μια σαφή πλειοψηφία υπέρ της παραμονής στην ΕΕ. Έδειξαν επίσης ότι η υποστήριξη θα μειωνόταν εάν ο Κάμερον δεν διαπραγματευόταν επαρκείς εγγυήσεις για τα κράτη μέλη εκτός ευρωζώνης και για τους περιορισμούς στα επιδόματα σε όσους πολίτες της ΕΕ οι οποίοι δεν είναι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο 2016. Συμφωνήθηκαν ορισμένοι περιορισμοί στις παροχές εντός του εργασιακού πλαισίου για τους νέους μετανάστες από την ΕΕ. Όμως πριν εφαρμοστούν, ένα κράτος μέλος όπως το ΗΒ θα πρέπει να λάβει άδεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από τους αρχηγούς των κυβερνήσεων κάθε κράτους μέλους.
Σε μια ομιλία του στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 22 Φεβρουαρίου 2016, ο Κάμερον ανακοίνωσε ως ημερομηνία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος την 23η Ιουνίου 2016 και έκανε σχόλια για τον διακανονισμό των διαπραγματεύσεων. Μίλησε για την πρόθεση να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του Άρθρου 50 αμέσως μετά από μια πιθανή ψηφοφορία υπέρ της εξόδου και για μια «διετή περίοδο διαπραγματεύσεων ως προς τις ρυθμίσεις για την έξοδο.»
Μετά την αμφισβήτηση της αρχικής διατύπωσης του ερωτήματος του δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση συμφώνησε να αλλάξει το επίσημο ερώτημα του δημοψηφίσματος σε «Πρέπει το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή πρέπει να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση?»
Αποτέλεσμα δημοψηφίσματος
Στο δημοψήφισμα το 51.9% ψήφισε υπέρ της εξόδου από την ΕΕ και το 48.11% υπέρ της παραμονής. Μετά το αποτέλεσμα, ο Κάμερον παραιτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2016, με την Τερέζα Μέι να γίνεται πρωθυπουργός. Μια αίτηση που ζητούσε τη διεξαγωγή ενός δεύτερου δημοψηφίσματος συγκέντρωσε πάνω από τέσσερα εκατομμύρια υπογραφές αλλά απορρίφθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση στις 9 Ιουλίου 2016. μικρογραφία|270px|Οι Βρετανοί πολίτες ψηφίζουν ανά περιοχή - Μπλε: Έξοδος, Κίτρινο: Παραμονή.
Δημογραφικά στοιχεία και τάσεις των ψηφοφόρων
Μια μελέτη του 2017 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Economic Policy έδειξε ότι η ψηφοφορία υπέρ της εξόδου έτεινε να είναι μεγαλύτερη σε περιοχές με χαμηλά εισοδήματα και υψηλή ανεργία, με ισχυρή παράδοση στη χειρωνακτική απασχόληση και στις οποίες ο πληθυσμός είχε λιγότερα προσόντα. Έτεινε επίσης να είναι μεγαλύτερη στις περιοχές όπου υπήρχε μεγάλη ροή μεταναστών από την ανατολική Ευρώπη (κυρίως χαμηλής ειδίκευσης) αλλά και σε περιοχές με μεγάλο ποσοστό γηγενών εργαζομένων χαμηλής ειδίκευσης. Τα άτομα των χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων (κυρίως της εργατικής τάξης) ήταν πιθανότερο να ψηφίσουν την έξοδο ενώ όσοι ανήκουν σε υψηλότερες κοινωνικές βαθμίδες (κυρίως η μεσαία και η ανώτερη τάξη) ήταν πιθανότερο να ψηφίσουν την παραμονή. Μελέτες διαπίστωσαν ότι οι ψήφοι υπέρ της εξόδου έτειναν να είναι υψηλότερες σε περιοχές που επλήγησαν από την οικονομική παρακμή, τα υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών και θανάτων από ναρκωτικά και τις μεταρρυθμίσεις λιτότητας που εισήχθησαν το 2010.