cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιουετσί
Συσχετίσεις με άλλους λαούς
Υπάρχει επίσης μια πολύ λίγο υποστηριζόμενη επιστημονική θεωρία του Γερμανού Βάλτερ Μπρούνο Χέννινγκ (1908-1967), που πρότεινε ότι οι Γιουέ-τσι κατάγονται από τους Γκούτιους και μια σχετιζόμενη μαζί τους, αλλά λίγο πολύ άγνωστη φυλή με το όνομα Τούκρι, αμφότερες γηγενείς φυλές της οροσειράς του Ζάγρου στο σημερινό Ιράν κατά τη διάρκεια της 3ης π.Χ. χιλιετίας. Λόγω και των φωνολογικών ομοιοτήτων ανάμεσα στις ονομασίες των λαών αυτών και του ονόματος Τουχάρα (Tukhāra, Τοχαριστάν, η Βακτρία), ο Χέννινγκ επισήμανε ότι οι Γκούτιοι θα μπορούσαν να έχουν μεταναστεύσει από την οροσειρά του Ζάγρου στην περιοχή Γκανσού, τον καιρό που οι Γιουέ-τσι εμφανίζονται στα ιστορικά αρχεία της Κίνας, κατά τη διάρκεια της 1ης π.Χ. χιλιετίας. Παρόλα αυτά, η μόνη υλική απόδειξη που παρουσίασε ο Χέννινγκ, η κεραμική τέχνη, θεωρείται γενικώς μη οριστικό συμπέρασμα. Προτεινόμενοι επίσης δεσμοί με τους Αόρσους (λαός σαρματικής καταγωγής), Άσιους (ιρανογενής πιθανότατα λαός), Γέτες, Γότθους, Τζουσί (μάλλον καυκασοειδής λαός στην περιοχή Τουρπάν της Κίνας), Τζατ και Μασσαγέτες, και άλλες ομάδες, συγκεντρώνουν μικρή υποστήριξη στην επιστημονική κοινότητα.
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Ιστορία της Κιργιζίας Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν Κατηγορία:Ιστορία του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ασίας Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Στάδιο «Μιχάλης Χρ. Κυπριανού» Γεροσκήπου
Το '''Στάδιο «Μιχάλης Χρ. Κυπριανού» Γεροσκήπου (πρώην Δημοτικό Στάδιο Γεροσκήπου''') (πλήρες όνομα: Δημοτικό Στάδιο Γεροσκήπου "Μιχάλης Χριστοφή Κυπριανού") είναι μικρό γήπεδο στη Γεροσκήπου. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 2.000 θεατών, ενώ το στάδιο στέγαζε τον Ατρόμητο το 2007-2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ατρόμητος Γεροσκήπου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Πάφου Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Κύπρο Κατηγορία:Γεροσκήπου
Γιάννης Γκούμας (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Γιάννης Γκούμας είναι γνωστοί οι:
Κορυφή Φλώρινας
Η Κορυφή (παλαιότερη ονομασία Τούρια ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κορυφής της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είναι ακατοίκητο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Μεσονήσι Φλώρινας
Το Μεσονήσι (παλαιότερη ονομασία Λάζενη ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μεσονησίου της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το Μεσονήσι είχε πληθυσμό 198 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Καλογερίτσα Φλώρινας
Η Καλογερίτσα είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Τριβούνου της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Καλογερίτσα ήταν ακατοίκητο χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Πρώτη Φλώρινας
Η Πρώτη, παλαιότερα γνωστή ως Καμπάσνιτσα, είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Πρώτης της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Πρώτη είχε πληθυσμό 120 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Naxatras
Οι Naxatras είναι ελληνικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 2012 στη Θεσσαλονίκη, από τους Γιάννη Βαγενά και Γιάννη Κωσταντέλια, συμφοιτητές στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Η μουσική τους κινείται στο χώρο της ψυχεδελικής ροκ.
Albums
μικρογραφία|125px|Άλμπουμ "Naxatras" μικρογραφία|125px|Άλμπουμ "III"
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Stoner rock συγκροτήματα Κατηγορία:Progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά hard rock συγκροτήματα
Υπόθεση οκτώ Τούρκων αξιωματικών
Ως Υπόθεση οκτώ Τούρκων αξιωματικών φέρεται κατά την ελληνική δημοσιογραφία     οι διπλωματικές προεκτάσεις που έλαβε η αίτηση ασύλου που ζήτησαν οκτώ Τούρκοι που μετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016 και έφθασαν στην Ελλάδα με ελικόπτερο UH-60 Black Hawk. Αν και αρχικά το συμβούλιο εφετών, κάτω από τη πολιτική πίεση της τότε κυβέρνησης του Συριζα, είχε εγκρίνει την έκδοση τριών εκ των οκτώ στην Τουρκία, ο Άρειος Πάγος ακύρωσε αυτήν την απόφαση και αρνήθηκε την έκδοση και των οκτώ στρατιωτών.
2016
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε ότι η Τουρκία ζήτησε την έκδοση οκτώ στρατιωτικών που είχαν διαφύγει στην Ελλάδα και την επιστροφή του τουρκικού στρατιωτικού ελικοπτέρου που τους μετέφερε. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν δηλώνοντας ότι το ελικόπτερο θα επιστραφεί το συντομότερο δυνατό. Για τους επιβάτες, είπαν, «θα ακολουθήσουμε τις διαδικασίες του διεθνούς δικαίου. Ωστόσο, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι κατηγορούνται στη χώρα τους για παραβίαση της συνταγματικής τάξης και προσπάθεια ανατροπής της δημοκρατίας». Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έκανε δήλωση, με ανάρτησή του στο Twitter, ότι οι στρατιώτες που μετέβησαν στην Ελλάδα ζητώντας άσυλο θα εκδοθούν. Πηγή της ελληνικής κυβέρνησης αρνήθηκε κάτι τέτοιο, λέγοντας ότι το αίτημα ασύλου θα διεκπεραιωθεί γρήγορα, αλλά και ότι το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα θα γίνονται πλήρως σεβαστά.
Ο δικηγόρος που ανέλαβε σε τέσσερεις από τους Τούρκους αξιωματικούς δήλωσε ότι δεν γνώριζαν για το πραξικόπημα και ότι έχουν οικογένειες και παιδιά στην Τουρκία. Προσέθεσε επίσης ότι οι αξιωματικοί έλαβαν εντολές το βράδυ της 15ης Ιουλίου να μεταφέρουν ορισμένους τραυματίες στα ελικόπτερα τους, μιας και βρίσκονταν σε ιατρικό πλήρωμα στην Κωνσταντινούπολη. Ακολούθησαν εντολές χωρίς να γνωρίζουν ότι γινόταν πραξικόπημα. Κάποια στιγμή οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ εναντίον των ελικοπτέρων τους. Εκείνη τη στιγμή, γνώριζαν ότι είχε ξεκινήσει πραξικόπημα και φοβούνταν ότι θα εκτελούνταν ως συμμετέχοντες εάν έμεναν στην Τουρκία, έτσι επιβιβάστηκαν σε ένα ελικόπτερο που δεν είχε καταστραφεί από τα πυρά της αστυνομίας και αναχώρησαν για Ελλάδα για να ζητήσουν άσυλο. Ο δικηγόρος προσέθεσε επίσης ότι ήταν «σε κακή ψυχική κατάσταση» επειδή φοβούνταν τόσο για τη ζωή τους όσο και για τις οικογένειές τους.
Οι οκτώ Τούρκοι εμφανίστηκαν ενώπιον του εισαγγελέα στην Αλεξανδρούπολη το πρωί της 17ης Ιουλίου, κατηγορούμενοι για παράνομη είσοδο στη χώρα και απόπειρα διατάραξης των διεθνών σχέσεων της χώρας. Οι επτά κατηγορήθηκαν για την υποκίνηση της παράνομης πτήσης ενώ ο όγδοος, που οδηγούσε το ελικόπτερο, κατηγορήθηκε για την εκτέλεση της παράνομης πτήσης. Αργότερα αποσύρθηκαν οι κατηγορίες περί διατάραξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Στις 18 Ιουλίου, οι Τούρκοι εμφανίστηκαν ενώπιον δικαστή στην Αλεξανδρούπολη. Έφθασαν στο δικαστικό μέγαρο με πολιτικά ρούχα και με καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Το δικαστήριο ανέβαλε τη δίκη για τις 21 Ιουλίου 2016. Ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας, σημείωσε ότι οι αιτήσεις ασύλου της ομάδας εξετάζονται και θα ληφθεί απόφαση από τα ελληνικά δικαστήρια. Αν και οι αιτήσεις θα εξεταζόταν βάσει τόσο του «ελληνικού όσο και του διεθνούς δικαίου». Ο Τούρκος πρέσβης στην Ελλάδα ανέφερε ότι εάν οι στρατιώτες δεν επέστρεφαν στην Τουρκία, θα διατάρασσε τις διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Πρόσθεσε ότι «η Ελλάδα δεν έπρεπε να δώσει άδεια προσγείωσης σε τουρκικό ελικόπτερο, δεν έπρεπε καν να του επιτρέψει να εισέλθει στο ελληνικό FIR».
Στις 21 Ιουλίου, το δικαστήριο καταδίκασε τους οκτώ στρατιώτες σε δύο μήνες φυλάκιση, με τριετή αναστολή, για παράνομη είσοδο και αθωώθηκαν για παράβαση των κανονισμών πτήσης, καθώς οι κανονισμοί δεν ισχύουν για στρατιωτικά αεροσκάφη. Το δικαστήριο αναγνώρισε τα ελαφρυντικά που αντιμετώπισαν οι άνδρες, έχοντας ενεργήσει ενώ βρίσκονταν υπό μεγάλη απειλή. Παρέμειναν υπό κράτηση εν αναμονή της έκβασης των αιτήσεών τους για άσυλο. Κατά τη διάρκεια της δίκης βρίσκονταν έξι Τούρκοι δικηγόροι. Ένας από αυτούς απείλησε τους οκτώ αστυνομικούς, με αποτέλεσμα την άμεση επέμβαση της ελληνικής αστυνομίας που ζήτησε από τον δικηγόρο να αποχωρήσει από το δικαστήριο.
Το πρωί της 22ας Ιουλίου, οι στρατιώτες μεταφέρθηκαν στην Αθήνα για λόγους ασφαλείας. Οι δικηγόροι τους είπαν ότι δεν είχαν ενημερωθεί για τη μεταφορά έως ότου τους ενημέρωσε το μεσημέρι ο αστυνομικός διευθυντής Καβάλας. Στις 27 Ιουλίου, οι οκτώ ζήτησαν και έλαβαν αναβολή.
Στις 10 Αυγούστου, η Γενική Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης έστειλε αίτημα έκδοσης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για να σταλεί στις ελληνικές αρχές για τους οκτώ στρατιωτικούς λόγω του ύποπτου ρόλου τους στην απόπειρα πραξικοπήματος. Στις 19 Αυγούστου, ένας από τους Τούρκους στρατιωτικούς, ο λοχαγός Feridun Çoban, εμφανίστηκε ενώπιον μιας ελληνικής επιτροπής ασύλου. Στις 29 Αυγούστου, τρεις από τους οκτώ είπαν στην Επιτροπή Ασύλου ότι είχαν ζητήσει σκόπιμα άσυλο στο Βέλγιο, τη Γαλλία και την Ισπανία για να αποφύγουν την έκδοση.
Στις 21 Σεπτεμβρίου, η δικηγόρος των τριών στρατιωτικών, Σταυρούλα Τομαρά, είπε ότι θα ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης έκδοσης. Οι άλλοι πέντε στρατιώτες επρόκειτο να περάσουν εκ νέου συνέντευξη από την επιτροπή ασύλου στην Αθήνα.
Στις 11 Οκτωβρίου, το πρωτοβάθμιο συμβούλιο της ελληνικής επιτροπής πολιτικού ασύλου απέρριψε την αίτηση ασύλου άλλων τεσσάρων από τους οκτώ στρατιώτες που συμμετείχαν στο πραξικόπημα. «Ήρθαμε στην Ελλάδα για να σώσουμε τις ζωές μας, όχι να γίνουμε πιόνια της εξωτερικής πολιτικής και των διμερών συμφωνιών. Δεν μας έχουν χαρακτηρίσει τρομοκράτες ούτε στη χώρα μας», ανέφερε η ανακοίνωσή τους.
Στις 5 Δεκεμβρίου, το δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει τρεις από τους οκτώ, δηλώνοντας ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει τη ζωή τους σε κίνδυνο. Ο Τούρκος υπουργός Εθνικής Άμυνας, αντέδρασε με οργή λέγοντας ότι: "Η τρομοκρατία είναι τρομοκρατία, δεν υπάρχει διάκριση. Τα δικαστήρια πρέπει να λάβουν πιο προσεκτικές αποφάσεις για τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών πρέπει να δείξουν τη συμμαχική τους αλληλεγγύη. Η Ελλάδα είναι Σύμμαχος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. Οι προσδοκίες μας από την ελληνική κυβέρνηση είναι να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε αυτά τα μέλη του Φετουλάχ Γκιουλέν να επιστρέψουν στην Τουρκία»
Στις 6 Δεκεμβρίου, δικαστήριο ενέκρινε την έκδοση άλλων τριών στρατιωτών. Οι αξιωματικοί και ο γενικός εισαγγελέας Αθηνών άσκησαν έφεση κατά της απόφασης. Όλες οι προσφυγές έπρεπε να εξεταστούν από τον Άρειο Πάγο. Στις 7 Δεκεμβρίου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ζήτησε την άμεση έκδοση των οκτώ Τούρκων στρατιωτών. Στις 8 Δεκεμβρίου, το δικαστήριο αποφάνθηκε κατά της έκδοσης των δύο τελευταίων Τούρκων στρατιωτικών.
2017
Στις 26 Ιανουαρίου, ο Άρειος Πάγος αρνήθηκε να εκδώσει τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς. Ο προεδρεύων του δικαστηρίου, Γιώργος Σακκάς, διαβάζοντας την απόφαση την Πέμπτη, είπε ότι οι οκτώ είναι απίθανο να αντιμετωπίσουν μια δίκαιη δίκη εάν επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Το Δικαστήριο ανησυχούσε επίσης για την πιθανότητα ότι αυτοί οι άνδρες θα είχαν ταπεινωθεί και ακόμη και βασανιστεί στη χώρα τους, και ισχυρίστηκε ότι η απόφασή του βασίζεται στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο διέταξε την αποφυλάκιση των οκτώ αξιωματικών. Ωστόσο, θα παραμείνουν στο αστυνομικό τμήμα του Ολυμπιακού χωριού στην Αθήνα όσο εκκρεμούν τα αιτήματά τους για άσυλο. Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι οριστική και αμετάκλητη, επομένως, δεν μπορεί να ανατραπεί, ακόμη και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης.
Στις 28 Ιανουαρίου, κυβερνητικές πηγές απάντησαν:Υπογραμμίζουμε σήμερα, όπως και τότε, ότι οι υπαίτιοι του πραξικοπήματος δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην χώρα μας. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, με συνταγματικά κατοχυρωμένη και αδιαμφισβήτητη την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και με απόλυτο σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου και του συνόλου των διεθνών συμβάσεων που δεσμεύουν τη χώρα.
Τον Δεκέμβριο οι ελληνικές αρχές ενέκριναν το αίτημα ασύλου ενός από τους οκτώ Τούρκους στρατιώτες. Έλαβαν υπόψη αναφορές από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το Συμβούλιο της Ευρώπης, οι οποίες προειδοποιούσαν ότι η Τουρκία έχει διαπράξει τακτικά παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε υπόπτους για πραξικόπημα. Η Τουρκία απήντησε ότι η απόφαση υπονόμευσε τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών. Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απήντησε ότι «η πίστη μας στις δημοκρατικές αρχές και πρακτικές δεν είναι αδυναμία, αλλά πηγή δύναμης», προσέθεσε επίσης «οι δημοκρατίες δεν απειλούν, ούτε απειλούνται». Έντεκα πρώην πρόεδροι δικηγορικών συλλόγων από την Ελλάδα εξέδωσαν κοινή δήλωση καλώντας την ελληνική κυβέρνηση να σεβαστεί την απόφαση και να χορηγήσει πολιτικό άσυλο στον Τούρκο αξιωματικό.
2018
Στις 2 Μαρτίου, η Τουρκία συνέλαβε δύο Έλληνες με την κατηγορία της απόπειρας κατασκοπείας. Η Ελλάδα δήλωσε ότι οι δύο στρατιώτες βρίσκονταν σε περιπολία στα ελληνοτουρκικά σύνορα και παρασύρθηκαν κατά λάθος λόγω κακοκαιρίας. Στην περιοχή είχε αναφερθεί πυκνή χιονόπτωση και ομίχλη.
Στις 19 Απριλίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να απελευθερώσει αμέσως τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς καθώς και τα κράτη μέλη της ΕΕ να τερματίσουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και να αναστείλουν τα προενταξιακά κονδύλια στην Τουρκία.
Στις 22 Απριλίου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε την πρόταση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν να ανταλλάξουν τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς με τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς.
Την 1η Μαΐου, ομάδα Τούρκων χάκερ έλαβε τον έλεγχο της ιστοσελίδας του ΑΠΕ-ΜΠΕ στέλνοντας απειλητικά μηνύματα σχετικά με το άσυλο που χορήγησε η Ελλάδα, πυροδοτώντας έναν κυβερνοπόλεμο μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων χάκερ.
Τον Ιούνιο, η Τουρκία ανέστειλε τη διμερή συμφωνία επανεισδοχής μεταναστών με την Ελλάδα ως απάντηση στην απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να απελευθερώσει τους οκτώ Τούρκους στρατιώτες που κατέφυγαν στην Ελλάδα μετά την τουρκική απόπειρα πραξικοπήματος. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ κάλεσε για «συγκράτηση και ηρεμία» μετά την απόφαση της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσειςΚατηγορία:Στρατός της ΤουρκίαςΚατηγορία:Μετανάστευση στην Ελλάδα
Μικρό Νησί Ζακύνθου
Το Μικρό Νησί είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Ζακύνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Γιάννης Γκούμας (λογοτέχνης)
Ο Γιάννης Γκούμας (Αθήνα 20 Οκτωβρίου 1935 ή το 1940 - Αθήνα 5 Απριλίου 2022) ήταν Έλληνας λογοτέχνης (ποιητής, συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας), μεταφραστής, μουσικός (στιχουργός, συνθέτης του Νέου Κύματος, τραγουδοποιός, τραγουδιστής) και ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 1935 ή το 1940. Σε ηλικία έξι-επτά ετών, ο πατέρας του τον πήρε στην Αγγλία όπου έζησε για τα επόμενα 20 χρόνια. Από το 1946–1949 σπούδασε στο Hove College, από το 1949–1953 στο Seaford College και από το 1953–1954 στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον (School of Navigation). Στην Αγγλία εργάστηκε ως δόκιμος σε εμπορικά πλοία και στη συνέχεια υπάλληλος σε εφοπλιστική εταιρεία στο Λονδίνο. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, διετέλεσε αντιπρόεδρος της οικογενειακής ναυτιλιακής εταιρείας (J.G. Goumas Shipping Co. SA) στον Πειραιά για αρκετά χρόνια. Το 1994 εγκατέλειψε οριστικά τη θέση αυτή, για να αφοσιωθεί στην καριέρα του ηθοποιού.
Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 2022.σε ηλικία 82 ή 86 ετών
Συλλογικές Μεταφράσεις
Το 2009, κυκλοφόρησε το βιβλίο με τίτλο «Το καινούργιο εντός ή πέραν της γλώσσας: Ανθολογία νέων Ελλήνων ποιητών» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Μια δίγλωσση ανθολογία, 282 σελίδων, με Έλληνες ποιητές που γεννήθηκαν από το 1965 και μετά. Ο Γκούμας συμμετείχε στη μεταφραστική ομάδα μαζί με τους τους Σταύρο Δεληγιώργη, Ντέιβιντ Κόνολυ (αγγλικά: David Connolly), Σάκη Κυρατζή, Μενέλαο Σταματέλο, Κωνσταντίνο Ματσούκα, Γιώργο Τζήμα, Γκάρεθ Όουενς (αγγλικά: Gareth Owens) και Σώτη Τριανταφύλλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Νέο Κύμα Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Τρίβουνο Φλώρινας
Το Τρίβουνο (παλαιότερη ονομασία Τύρσια ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Τριβούνου της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το Τρίβουνο ήταν ακατοίκητο, όπως και η Καλογερίτσα, το άλλο χωριό που υπάγεται στην τοπική κοινότητα Τριβούνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Κολχική Φλώρινας
Η Κολχική (παλαιότερη ονομασία Πλησεβίτσα ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κολχικής της δημοτικής ενότητας Περάσματος του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Κολχική είχε πληθυσμό 231 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Τροπαιούχος Φλώρινας
Ο Τροπαιούχος (παλαιότερη ονομασία Μαχαλάς ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Τροπαιούχου της δημοτικής ενότητας Περάσματος του Δήμου Φλώρινας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο Τροπαιούχος είχε πληθυσμό 323 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Δουκάτο του Κάλις
Το Δουκάτο του Κάλις (πολωνικά: Księstwo kaliskie, λατινικά: Ducatus Calisiensis) ήταν φεουδαρχικό επαρχιακό δουκάτο στη Μείζων Πολωνία, με κέντρο την Περιοχή Κάλις. Πρωτεύουσά του ήταν το Κάλις. Το κράτος ιδρύθηκε το 1177, ύστερα από το διαμελισμό του Δουκάτου της Μείζονος Πολωνίας, μετά την εξέγερση κατά του Μιέσκο Γ΄. Ο Δούκας Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος της δυναστείας των Πιαστ έγινε ο πρώτος του ηγεμόνας. Υπήρξε μέχρι το 1279, όταν ενώθηκε με τα δουκάτα του Γκνιέζνο και του Πόζναν, υπό την κυριαρχία του Πσέμισλ Β΄, σχηματίζοντας το Δουκάτο της Μείζονος Πολωνίας. Παρέμεινε φέουδο εντός του Δουκάτου της Πολωνίας, μέχρι το 1227, και μετά έγινε ανεξάρτητο κράτος.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Δουκάτα της Πολωνίας Κατηγορία:Φέουδα της Πολωνίας Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας υπό τον Οίκο των Πιαστ Κατηγορία:Κάλις Κατηγορία:Ιστορία της Μείζονος Πολωνίας
Ντένι Κλόζε
Ο Ντένι Κλόζε (γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1979 στο Άινμπεκ) είναι Γερμανός τηλεπαρουσιαστής και κωμικός.
Ο Κλόζε ήταν μέλος του θεατρικού συγκροτήματος της κοινότητας του Άινμπεκ. Εμφανίστηκε επίσης σε θεατρική εταιρεία του Μύνστερ (την Εταιρεία Καμπαρέ του Μύνστερ). Το 1999 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Καφέ Τσιβίλ και το 2001 ήταν ηθοποιός στην τηλεοπτική εκπομπή Internet Four. Το 2002 είχε επιπλέον σόλο εμφανίσεις στο Γκέτινγκεν και τη γύρω περιοχή, δημιουργώντας το πρώτο ατομικό σταντ-απ θεατρικό του με τίτλο The Last Ice Horn. Το 2003 ήταν υποψήφιος για το βραβείο κωμωδίας ΦΦΝ στην κατηγορία του νεοεισερχόμενου. (γερμανικά: ffn-ComedyAward-Newcomer - σημείωση: η χρήση της αγγλικής γλώσσας είναι συνήθης σε κατηγορίες και τίτλους γερμανικών και μη βραβείων).
Ο Κλόζε έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό το 2003 με τη συμμετοχή του στην πρώτη σεζόν του Star Search στη Γερμανία, όπου έφτασε στον 16ο γύρο στην κατηγορία Κωμικοί. Εμφανίστηκε και στην εκπομπή Comedy Total τον Ιανουάριο του 2006, ένα νυχτερινό σόου του Super RTL.
Εκτός από τις τηλεοπτικές του παρουσιάσεις, ο Κλόζε συντονίζει και εκδηλώσεις, γράφει για διάφορα (ηλεκτρονικά) μέσα, εργάζεται ως ομιλητής στην εκπαίδευση των νέων και των ενηλίκων και είναι λέκτορας τηλεοπτικής κωμωδίας στο τεχνικό πανεπιστήμιο του Μπραουνσβάιχ, στο Πανεπιστήμιο του Πασάου και στο Μόναχο.
Ο Κλόζε πέρασε την πρώτη του κρατική εξέταση στο Πανεπιστήμιο Γκέοργκ-Άουγκουστ της Γοτίγγης το 2008 στα θέματα του αθλητισμού και της διδασκαλίας της γερμανικής. Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011 εργάστηκε ως εκπαιδευτικής στην κρατική αθλητική ένωση της Κάτω Σαξονίας. Ο Κλόζε εργάζεται ως σύμβουλος, προπονητής και εκπαιδευτής από το Ιανουάριο του 2012.
Κατάλογος αστέρων του Οκρίβαντος
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Οκρίβαντος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Οκρίβα κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Ο *
Μάχη του Ποιμανηνού
Η Μάχη του Ποιμανηνού διεξήχθη στις αρχές του 1224 (ή πιθανώς στα τέλη του 1223) μεταξύ των δυνάμεων των δύο κύριων διαδόχων κρατών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: τη Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Οι αντίπαλες δυνάμεις συναντήθηκαν στο Ποιμανηνόν, νότια της Κυζίκου στη Μυσία, κοντά στη Λίμνη Κους.
μικρογραφία|300px|Ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης, νικητής των Λατίνων στη μάχη του Ποιμανηνού.
Παρασκήνιο και μάχη
Me τη Συνθήκη του Νυμφαίου το 1214, η Λατινική αυτοκρατορία έλεγχε τα βορειοδυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, από τη Νικομήδεια έως το Αδραμύττιο, καθώς και την πεδιάδα thw Μυσίας. Τον Νοέμβριο του 1221 ο ενεργητικός ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του, Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης. Η διαδοχή αμφισβητήθηκε από τους αδελφούς του Θεόδωρου, τους σεβαστοκράτορες Αλέξιο Λάσκαρη και Ισαάκ Λάσκαρη, οι οποίοι εξεγέρθηκαν και ζήτησαν τη βοήθεια του Λατίνου αυτοκράτορα Ροβέρτου του Κουρτενέ. Ως επικεφαλής ενός Λατινικού στρατού βάδισαν εναντίον του Βατάτζη. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στο Ποιμανηνό, κοντά σε μία εκκλησία αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Στη μάχη που ακολούθησε, ο Βατάτζης επέτυχε μία αποφασιστική νίκη. Μεταξύ των αιχμαλώτων ήταν και οι δύο αδελφοί Λάσκαρη, οι οποίοι τυφλώθηκαν.
Συνέπεια
Συνοψίζοντας τη σημασία αυτής της μάχης, ο Ρωμαίος ιστορικός του 13ου αιώνα Γεώργιος Ακροπολίτης έγραψε ότι «από τότε (από αυτή η μάχη), το κράτος των Ιταλών [η Λατινική Αυτοκρατορία] ... άρχισε να παρακμάζει».
Η είδηση για την ήττα στο Ποιμανηνό προκάλεσε πανικό στον Λατινικό αυτοκρατορικό στρατό, που πολιορκούσε τις Σέρρες για να τις αποσπάσει από το δεσποτάτο της Ηπείρου, ο οποίος αποσύρθηκε με σύγχυση και αταξία προς την Κωνσταντινούπολη· ως εκ τούτου ηττήθηκε αποφασιστικά από τα στρατεύματα του Ηπειρώτη ηγεμόνα Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα. Αυτή η νίκη άνοιξε τον δρόμο για την ανάκτηση των περισσότερων από τις Λατινικές κτήσεις στην Ασία. Ο Λατίνος αυτοκράτορας, απειλούμενος τόσο από τη Νίκαια στην Ασία, όσο και από την Ήπειρο στην Ευρώπη, ζήτησε ειρήνη, η οποία συνήφθη το 1225. Σύμφωνα με τους όρους της, οι Λατίνοι εγκατέλειψαν όλες τις ασιατικές κτήσεις τους, εκτός από την ανατολική ακτή του Βοσπόρου και την πόλη της Νικομήδειας με τη γύρω περιοχή.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες στη Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Κατάλογος αστέρων του Φοίνικος
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Φ *
Μπερνάρ Λε Μποβιέ ντε Φοντενέλ
Ο Μπερνάρ Λε Μποβιέ ντε Φοντενέλ (Bernard Le Bovier de Fontenelle,1657 - 1757), ήταν Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και Ακαδημαϊκός και διακρίθηκε ιδιαίτερα για την εκλαϊκευμένη προσέγγιση επιστημονικών θεμάτων κατά την εποχή του Διαφωτισμού.
Βιογραφία
Ο Φοντενέλ γεννήθηκε στη γαλλική πόλη Ρουέν και πέθανε στο Παρίσι μόλις ένα μήνα πριν από τα εκατοστά γενέθλιά του. Η μητέρα του ήταν αδελφή των μεγάλων Γάλλων δραματουργών Τομά και Πιέρ Κορνέιγ. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος που εργάστηκε στο επαρχιακό δικαστήριο της Ρουέν και καταγόταν από οικογένεια δικηγόρων από την Αλανσόν. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση στο κολέγιο των Ιησουιτών στη Ρουέν, σπούδασε νομικά αλλά άσκησε για λίγο μόνο το επάγγελμα του δικηγόρου χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Τον κέρδισε η λογοτεχνία και αφιέρωσε τη ζωή του στη συγγραφή και τη μελέτη φιλοσοφικών και επιστημονικών έργων.
Πρώιμα χρόνια
Ξεκίνησε την πορεία του ως ποιητής, γράφοντας ένα ποίημα στα λατινικά σε ηλικία 13 ετών και συμμετείχε σε διαγωνισμούς για βραβεία της Γαλλικής Ακαδημίας αλλά ποτέ δεν κέρδισε. Άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα στο λογοτεχνικό περιοδικό Ερμής (Mercure de France). Έπειτα έγραψε τις τραγωδίες Ασπάρ (1680) και Μπελεροφόν, που δεν είχαν επιτυχία, έκαψε δε το δράμα του Ασπάρ αναγνωρίζοντας την ετυμηγορία του κοινού. Συνέχισε με τη συγγραφή λιμπρέτων όπερας, εμφανίστηκαν τα έργα του Λαβινί, Τετί, Πελέ αλλά η επιτυχία ήρθε τον Ιανουάριο του 1689 με το λιμπρέτο του για την όπερα του Πασκάλ Κολάς, Θέτις και Πηλέας (Thétis et Pélée), που ανέβηκε στην Όπερα του Παρισιού και είχε μεγάλη επιτυχία.
Από τα σημαντικότερα έργα του Οι φιλόκαλες επιστολές (Lettres galantes), που δημοσιεύτηκαν το 1683 και επαυξημένες το 1685, ήταν μια συλλογή επιστολών που απεικόνιζαν την κοσμική κοινωνία της εποχής του. Το 1686 στην περίφημη αλληγορία του Έκθεση για τη νήσο Βόρνεο, (Relation de l’île de Bornéo) έδειξε την τόλμη του σε θρησκευτικά θέματα. Αλλά με τους Νέους νεκρικούς διαλόγους (Nouveaux Dialogues des morts, 1683), όπου με τρόπο λιτό παρουσίαζε σύγχρονα θέματα με χιουμοριστικό και σατιρικό ύφος, ο Φοντενέλ καθιερώθηκε ως συγγραφέας υψηλού λογοτεχνικού επιπέδου. Οι Νεκρικοί διάλογοι φανερώνουν τόσο τις ιδέες του όσο και το πνεύμα του. Με πρότυπο τον Λουκιανό έγραψε συνομιλίες ανάμεσα σε νεκρούς ανθρώπους, οι οποίοι εν ζωή ανήκαν σε διαφορετικές εποχές και κατάγονταν από διαφορετικές χώρες (Σωκράτης - Μονταίν, Σενέκας - Σκαρρόν) με σκοπό να προωθήσει τις νέες φιλοσοφικές ιδέες.
Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε το σημαντικότερο έργο του, Συνομιλίες για την πολλαπλότητα των κόσμων (Entretiens sur la pluralité des mondes, 1686), ένα είδος εκλαϊκευμένης προσέγγισης επιστημονικών θεμάτων, που είχε μεγάλη επιτυχία. Το έργο αυτό, με τη μορφή περίτεχνων διαλόγων, συνέβαλε πολύ στην αποδοχή της θεωρίας του Κοπέρνικου, η οποία το 1686 δεν ήταν αποδεκτή.
Ωριμότητα
αριστερά|μικρογραφία|Πορτραίτο του Φοντενέλ, πίνακας του [[Νικολά ντε Λαρζιλιέρ ]] Ο Φοντενέλ έμενε στη Ρουέν αλλά το 1687 μετακόμισε στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε την Ιστορία των χρησμών (Histoire des oracles), ένα βιβλίο που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε θεολογικούς και φιλοσοφικούς κύκλους. Αναφερόταν στις δεισιδαιμονίες, τα θαύματα και τα αρχαία μαντεία και η κριτική που ασκούσε στις ειδωλολατρικές θρησκείες οδηγούσε αναπόφευκτα τον αναγνώστη να θεωρήσει ότι είχε εφαρμογή και στον Χριστιανισμό.
Στη "διαμάχη των Παλιών και των Σύγχρονων" που ξέσπασε στον πυρήνα της Γαλλικής Ακαδημίας το τελευταίο τέταρτο του 17ου αιώνα, ο Φοντενέλ πήρε το μέρος των Συγχρόνων, προκαλώντας τα αρνητικά σχόλια των ανθρώπων των γραμμάτων, όπως ο Μπουαλώ. Επί του θέματος δημοσίευσε το Παρέκβση για τους Παλιούς και τους Σύγχρονους (Digression sur les anciens et les modernes,1688) όπου εξέφρασε τις απόψεις του για την αντιπαράθεση και στη συνέχεια το Αμφιβολίες για το φυσικό σύστημα περιστασιακών αιτίων. (Doutes sur le système physique des causes occasionnelles).
Το 1691 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας παρά τις αντιδράσεις των θιασωτών των "Αρχαίων", ιδιαίτερα του Ρακίνα και του Μπουαλώ, οι οποίοι σε τέσσερις προηγούμενες αιτήσεις του για εισαγωγή είχαν εξασφαλίσει την απόρριψή του. Ήταν έτσι μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, όπως και της Ακαδημίας Επιγραφών και Γραμμάτων όσο και της Ακαδημίας Επιστημών, της οποίας το 1697 έγινε μόνιμος γραμματέας, αξίωμα μεγάλου κύρους που διατήρησε για σαράντα δύο χρόνια. Με αυτή την επίσημη ιδιότητα έγραψε την τρίτομη Ιστορία της ανανέωσης της Ακαδημίας των Επιστημών (1708, 1717, 1722) που περιείχε αποσπάσματα και αναλύσεις από τις διαδικασίες, καθώς και εγκωμιαστικά κείμενα για τα μέλη. Ίσως το πιο γνωστό από τα εγκωμιαστικά κείμενα, από τα οποία υπάρχουν 69, είναι αυτό για το θείο του Πιέρ Κορνέιγ. Αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο έργο του Νέα από τη δημοκρατία των Γραμμάτων (Nouvelles de la Republique des Lettres, 1685) και, μαζί με τη ζωή του Κορνέιγ (Vie de Corneille), συμπεριλήφθηκε σε όλες τις εκδόσεις των έργων του Φοντενέλ. Άλλα σημαντικά του έργα είναι τα Στοιχεία της γεωμετρίας του άπειρου (Éléments de la géometrie de l'infini,1727) και η Θεωρία των στροβίλων (Théorie des tourbillons,1752). Στο τελευταίο υποστήριξε τις απόψεις του Ρενέ Ντεκάρτ σχετικά με τη βαρύτητα.
Είναι γνωστός για την εκλαΐκευση του έργου του - ιδιαίτερα το μυθιστορηματικό του ύφος. Αυτό επέτρεψε στους μη επιστήμονες να προσεγγίσουν την επιστημονική εξέλιξη σε μια εποχή όπου αυτό ήταν ασυνήθιστο και στους επιστήμονες να επωφεληθούν από τις σκέψεις της ευρύτερης κοινωνίας. Στα έργα του φαίνεται συχνά ότι προσπαθεί να διαδώσει τις αστρονομικές θεωρίες του Ντεκάρτ, του οποίου θεωρείται ο μεγαλύτερος υπέρμαχος, απευθυνόμενος στη μορφωμένη κοινωνία που ενδιαφέρονταν για τη «φυσική φιλοσοφία», εμπλουτίζοντας έτσι το έργο του πρώιμου Διαφωτισμού. Παρά την αναμφισβήτητη αξία και την ποιότητα των γραπτών του, δεν είχε ο ίδιος πρωτότυπη επιστημονική ή μαθηματική εργασία.
Εκτιμούσε ιδιαίτερα το καλό φαγητό και απέδιδε τη μακροζωία του στις φράουλες. Στα ενενήντα δύο του μια γυναίκα έγραψε γι αυτόν ότι ήταν τόσο δραστήριος όσο ένας άνθρωπος είκοσι δύο χρονών. Όταν σε περασμένα ενενήντα συνάντησε την όμορφη κυρία Ελβέτιους, της είπε: "Αχ, κυρία, και να ήμουν πάλι ογδόντα!"
Κληρονομιά
Ο Φοντενέλ ήταν ένα δημοφιλές πρόσωπο στη μορφωμένη γαλλική κοινωνία της εποχής του και έχαιρε εκτίμησης συγκρίσιμης μόνο με εκείνη του Βολταίρου. Αντίθετα από τον Βολταίρο όμως, ο Φοντενέλ απέφυγε να κάνει σημαντικούς εχθρούς. Εξισορρόπησε την τάση του για καθολική κριτική σκέψη με δόσεις κολακείας και επαίνους στα κατάλληλα άτομα στην αριστοκρατική κοινωνία.
Αποτελεί ένα σύνδεσμο ανάμεσα σε δύο πολύ διαφορετικές περιόδους της γαλλικής λογοτεχνίας, αυτή του Κορνέιγ, του Ρακίνα και του Μπουαλώ αφενός, και του Βολταίρου, του Ντ'Αλαμπέρ και του Ντιντερό, αφετέρου. Κι αυτό δεν οφείλεται μόνον στη μακροβιότητά του αλλά και στο ότι είχε πολλά κοινά τόσο με το "ωραίο πνεύμα" του 17ου αιώνα όσο και με τους φιλόσοφους του 18ου.
Το 1935 ο σεληνιακός κρατήρας Fontenelle πήρε το όνομά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Χριστόφορος, Δομέστικος των Σχολών
Ο Χριστόφορος (άκμασε τη δεκαετία του 870) ήταν Δομέστικος των Σχολών (αρχιστράτηγος) του Ρωμαϊκού στρατού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 870, και σημείωσε σημαντικές νίκες εναντίον των Παυλικιανών.
Βιογραφία
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή, την ημερομηνία γέννησης ή το τέλος του Χριστοφόρου. Αναγνωρίζεται στις πηγές ως ο γαμπρός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνα (βασ. 867–886), λέξη που συνήθως σημαίνει σύζυγος της κόρης του, αλλά μπορεί να υποδηλώνει σύζυγο της αδελφής του ή γενικότερο οικογενειακό δεσμό μέσω του γάμου. Ο Σύριλ Μάνγκο προτείνει, ότι ο Χριστόφορος νυμφεύτηκε τη μεγαλύτερη κόρη του Βασιλείου, την Αναστασία, αλλά όλες οι κόρες του Αυτοκράτορα περιορίστηκαν τελικά σε ένα μοναστήρι.
Το 872 ή 878/9 ο Χριστόφορος οδήγησε μία εκστρατεία εναντίον των Παυλικιανών της Τεφρικής, η οποία περιλάμβανε στρατό από τα θέματα Χαρσιανού και Αρμενιακών. Η εκστρατεία κορυφώθηκε με τη μάχη του Bαθέως Ρύακος, η οποία έληξε με μία συντριπτική ήττα των Παυλικιανών και τον θάνατο του αρχηγού τους Χρυσόχειρος. Αυτή την επιτυχία ακολούθησε -είτε αμέσως μετά, είτε λίγα χρόνια αργότερα- η λεηλασία της πρωτεύουσας των Παυλικιανών, Τεφρικής και η εξαφάνιση τού κράτους τους.
Πηγές
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Άνω Υδρούσσα Φλώρινας
Η Άνω Υδρούσσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Περάσματος, του δήμου Φλώρινας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Φλωρίνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. μικρογραφία
Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Άνω Κόττορι.
Γεωγραφία
Η Άνω Υδρούσσα είναι ορεινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Φλωρίνας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Μαύρο Βουνό» (1.021 μ.) του Βέρνου, νοτιοανατολικά του φράγματος Τριανταφυλλιάς και δίπλα στην επαρχιακή οδό Φλώρινας-Καστοριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΝΑ. της Φλώρινας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,303 χμ² (2011).
Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία (αγελάδες). Καλλιεργούνται, κυρίως, σιτάρι, σίκαλη, φράουλες και φασόλια γίγαντες.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας
Ρενώ Α΄ του Νεβέρ
O Ρενώ Α΄, κόμης του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Renauld I, (περί το 1000 - 29 Μαΐου 1040) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ (1028 - 1040). Ήταν γιος του Λαντρύ/Λάντεριχ Δ΄ κυρίου του Μονσώ (π.972-1026) και της Ματθίλδης του Μακόν (π.983-1005), κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Όθωνα-Γουλιέλμου των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας. Η μητέρα του έφερε ως προίκα το Νεβέρ στον Οίκο του πατέρα του, των κυρίων του Μονσώ (Monceaux). Ο Ρενώ Α΄ απεβίωσε στη μάχη του Σενιελαί εναντίον του Ροβέρτου Α΄, δούκα της Βουργουνδίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1016 τη Χέντβιχ/Αντβίζα των Καπετιδών, κόρη του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νεβέρ
Συμμετοχή του Περού στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το Περού θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου.
Παραπομπές
Περού Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ρωμαίος Μοντέγος
Ο Ρωμαίος Μοντέγος (Ιταλικά: Romeo Montecchi) είναι ο πρωταγωνιστής της τραγωδίας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Γιος του Λόρδου Μοντέγου και της γυναίκας του, Λαίδης Μοντέγου. είναι κρυφά ερωτευμένος με την Ιουλιέτα, την οποίαν και παντρεύεται με τη βοήθεια του ιερέα Λαυρέντιου, και είναι είναι μέλος του αντίπαλου Οίκου των Καπουλέτων. Αναγκάζεται να εξοριστεί, αφότου δολοφονεί τον ξάδελφο της Ιουλιέτας, τον Τυβάλτο, σε μονομαχία, ο Ρωμαίος αυτοκτονεί, διότι μαθαίνει λανθασμένα ότι η Ιουλιέτα έχει πεθάνει.
Η προέλευση του χαρακτήρα μπορεί να εντοπιστεί ήδη από τον Πύραμο, ο οποίος εμφανίζεται στο έργο Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, αλλά η πρώτη σύγχρονη ενσάρκωση του Ρωμαίου είναι ο Μαριότο στο 33ο Il Novellino (1476) του Μασόυτσιο Σαλερνιτάνο. Η ιστορία αναδιατυπώθηκε το 1524 από τον Λουίτζι ντα Πόρτο ως Giulietta e Romeo (που δημοσιεύτηκε μεταθανάτια το 1531). Ο Ντα Πόρτο ονόμασε τον χαρακτήρα Ρωμαίος Μοντέγος, και η ιστορία του είναι σχεδόν πανομοιότυπη με την προσαρμογή του Σαίξπηρ. Δεδομένου ότι δεν είναι γνωστή καμία άμεση αγγλική μετάφραση του Giulietta e Romeo του 16ου αιώνα, η κύρια πηγή του Σαίξπηρ θεωρείται η αγγλική μετάφραση σε στίχους μιας γαλλικής μετάφρασης της προσαρμογής του 1554 από τον Ματέο Μπαντέλλο. Αν και τόσο ο Σαλερνιτάνο όσο και ντα Πόρτο, ισχυρίστηκαν ότι οι ιστορίες τους είχαν ιστορική βάση, υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι ισχύει κάτι τέτοιο.
Ο Ρωμαίος, μοναχοπαίδι σαν την Ιουλιέτα, είναι ένας από τους πιο σημαντικούς χαρακτήρες του θεατρικού, και έχει σημαντική παρουσία σε αυτό. Ο ρόλος του ως ιδεαλιστής εραστής οδήγησε τη λέξη "Ρωμαίος" να γίνει συνώνυμο για ένα παθιασμένο εραστή σε διάφορες γλώσσες. Αν και συχνά αντιμετωπίζεται έτσι, δεν είναι σαφές ότι το "Μοντέγος" είναι επώνυμο με τη σύγχρονη έννοια.
Προέλευση
Η παλαιότερη ιστορία που έχει ομοιότητα με το έργο Ρωμαίος και τη Ιουλιέτα του Σαίξπηρ είναι ο Ξενοφῶν ὁ Εφέσιος από το μυθιστόρημα Ἐφεσιακά ή Τὰ κατὰ Ἀνθίαν καὶ Ἁβροκόμην, του οποίου ο ήρωας είναι ο Αβρακόμης. Ο χαρακτήρας του Ρωμαίου είναι παρόμοιος με εκείνον του Πυράμου στις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, ένας νεαρός που αδυνατεί να ανταποκριθεί στο αντικείμενο της αγάπης του, λόγω μιας αρχαίας οικογενειακής διαμάχης και αργότερα αυτοκτονεί λόγω του ότι πίστευε λανθασμένα ότι ήταν νεκρή. Παρόλο που είναι απίθανο ότι ο Σαίξπηρ δανείστηκε απευθείας σημεία της ιστορίας του Οβιδίου ενώ έγραφε το Ρωμαίος και Ιουλιέτα, η ιστορία πιθανότατα επηρέασε τους Ιταλούς συγγραφείς στους οποίους βασίστηκε ο θεατρικός συγγραφέας. Οι δύο πηγές τις οποίες κατά πάσα πιθανότητα χρησιμοποίησε ο Σαίξπηρ είναι η μετάφραση του Μπρουκ του ντε Πόρτα και του Ουίλλιαμ Πέιντερ The goodly historye of the true, and constant Love between Romeo and Juliet.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Κατάλογος μοναρχών του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας
thumb|right|250px|Το Αρμενικό βασίλειο της Κιλικίας και οι γύρω περιοχές Το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας ήταν βασίλειο στη νότια Μικρά Ασία, δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα από Αρμένιους φυγάδες μετά την επιδρομή των Σελτζούκων στην Αρμενία. Κυβερνήθηκε από τον Οίκο των Ρουπενιδών παρακλάδι της μεγάλης οικογένειας των Βαγρατιδών, που κατείχαν πολλά χρόνια τους θρόνους της Γεωργίας και της Αρμενίας. Οι Ρουπενίδες ήταν αρχικά τοπικοί πρίγκιπες με πρώτο τον Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας (1080) αλλά οι Λατίνοι λόγω των στενών σχέσεων μεταξύ τους στην Α΄ Σταυροφορία τους προήγαγαν σε βασίλειο. Ο Λέων Α΄ της Αρμενίας ήταν ο πρώτος βασιλιάς που αναγνωρίστηκε από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (1198).
Η δυναστεία των Ρουπενιδών κυβέρνησε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας μέχρι τον θάνατο της τελευταίας βασίλισσας Ισαβέλλας της Αρμενίας, τη διαδέχθηκε ο σύζυγος της Χετούμ Α΄ της Αρμενίας που ήταν ο ιδρυτής του κλάδου των Χετουμιδών. Μετά τον θάνατο του τελευταίου Χετουμίδη βασιλιά Λέων Ε΄ της Αρμενίας (1341) διάδοχος του εξελέγη ο ξάδελφος του Κωνσταντίνος Δ΄ της Αρμενίας τρίτος γιος του Αμαλρίκ, κύριου της Τύρου από τον Οίκο των Πουατιέ - Λουζινιάν. Οι Μαμελούκοι κατέλαβαν το βασίλειο από τον τελευταίο βασιλιά των Πουατιέ - Λουζινιάν Λέων ΣΤ΄ της Αρμενίας (1375), από τότε οι βασιλείς έγιναν τιτλούχοι. Ο Λέων ΣΤ΄ πέθανε χωρίς απογόνους (1393) και οι τίτλοι πέρασαν στον ξάδελφο του Ιάκωβο Α΄ της Κύπρου με αποτέλεσμα οι βασιλείς της Κύπρου να γίνουν τιτλούχοι βασιλείς της Αρμενικής Κιλικίας. Η Καρλόττα της Κύπρου παραχώρησε τον τίτλο στον Οίκο της Σαβοΐας (1485), ο τίτλος σταμάτησε να υπάρχει μετά το 1861.
Οίκος των Πουατιέ - Ανζού (τιτλούχοι)
Ο τίτλος πέρασε στον κλάδο των Λουζινιάν της Κωνσταντινούπολης και κατέληξε στη Ρωσία. Ο τίτλος αμφισβητήθηκε από τον Οίκο της Σαβοΐας και τον Οίκος ντε Μπριέν με τους Ούγο του Μπριέν και Ιωάννη του Μπριέν.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας
Φαστράντα
Η Φαστράντα (Ίνγκελχαϊμ, 765 - 10 Αυγούστου 794) τέταρτη σύζυγος και τρίτη νόμιμη του Καρλομάγνου ήταν κόρη του πανίσχυρου κόμη Ροδόλφου και της Αέντας. Παντρεύτηκε τον Καρλομάγνο στην Βορμς τον Οκτώβριο του 783 λίγους μήνες μετά τον θάνατο της προηγούμενης συζύγου του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου, ο στόχος ήταν να αποκτήσει συμμαχία ανατολικά του Ρήνου την εποχή που πολεμούσε με τους Σάξονες. Ο Πεπίνος ο Κυφός μεγαλύτερος γιος του συζύγου της με την Χιμιλτρούδη εξεγέρθηκε εναντίον του πατέρα του (792), με την επίδραση της Φαστράντας ξυρίστηκε το κεφάλι του και αποσύρθηκε στο "μοναστήρι του Προύμ". Η Φαστράντα είχε την φήμη σκληρής και βίαιης γυναίκας, σύμφωνα με τις πηγής της εποχής είχε σημαντικό πολιτικό ρόλο στο πλευρό του συζύγου της. Η Φαστράντα πέθανε στην Φραγκφούρτη (7 Αυγούστου 794) κατά την διάρκεια της "Συνόδου της Φρανκφούρτης" και τάφηκε στο Αβαείο του Σάιντ Αλμπάν του Μάιντς πολύ πριν ολοκληρωθεί. Με την επίδραση του αρχιεπισκόπου Ρίτσουλφ δεν τάφηκε στην Βασιλική Σαιν-Ντενί τόπο ταφής των Γάλλων και των Φράγκων μοναρχών ούτε στο Αβαείο του Αγίου Αρνούλφου στο Μετς. Μετά την καταστροφή του Αβαείου του Σάιντ Αλμπάν η ταφόπλακα της μεταφέρθηκε στον Καθεδρικό ναό του Μάιντς όπου είναι διακριτή ακόμα και σήμερα στα τείχη της νότιας πύλης. Με τον Καρλομάγνο απέκτησε δύο κόρες:
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Ιωάννης Δούκας (μέγας εταιρειάρχης)
O Ιωάννης Δούκας (άκμασε 1155/56-1181) ήταν ένας ανώτερος στρατιωτικός διοικητής και διπλωμάτης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ήταν στην υπηρεσία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού και υπηρέτησε στην Ιταλία, την Ουγγαρία, τη Μ. Ασία και τους Αγίους Τόπους. Ανήλθε στον βαθμό του σεβαστού και στο αξίωμα του μεγάλου εταιρειάρχου.
Η εκστρατεία στην Ιταλία
Ο 2ος Βυζαντινο-Νορμανδικός Πόλεμος περιλαμβάνει τις προσπάθειες του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας να εισβάλει στα Βαλκάνια και την εκστρατεία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού στη Νότια Ιταλία για την ανάκτηση της περιοχής. Όταν το 1154 απεβίωσε ο Ρογήρος Β΄, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας. Δυσαρεστημένοι βαρόνοι ήταν εναντίον του. Οι Νορμανδοί ήταν τυπικά υποτελείς του πάπα, που τους ήθελε εναντίον των εχθρών του Χοενστάουφεν· ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας είχε εκστρατεύσει στην Ιταλία. Ο Μανουήλ Α΄ θεώρησε ευνοϊκό το κλίμα για μία εκστρατεία στην Ιταλία: έστειλε τους στρατηγούς Μιχαήλ Παλαιολόγο και Ιωάννη Δούκα με στρατό, 10 πλοία και μεγάλες ποσότητες χρυσού στην Απουλία το 1155. Τους εξουσιοδότησε να συμμαχήσουν με τον Φρειδερίκο Α΄, αυτού όμως ο στρατός ήταν αποθαρρυμένος και ο βασιλιάς επειγόταν να περάσει βόρεια των Άλπεων. Με τη βοήθεια των τοπικών δυσαρεστημένων βαρόνων, ιδιαίτερα του Ροβέρτου Γ΄ κόμη του Λοριτέλλο & Κονβερσάνο, οι δύο στρατηγοί είχαν εντυπωσιακή πρόοδο, καθώς όλη η Νότια Ιταλία εξεγέρθηκε εναντίον των Νορμανδών. Ακολούθησαν θεαματικές επιτυχίες, με πολυάριθμα φρούρια να παραδίδονται με την ισχύ των όπλων ή το δέλεαρ του χρυσού.
Ο Γουλιέλμος Α΄ με τον στρατό του από τη Σικελία πέρασε στη Νότια Ιταλία, κατάστρεψε 4 Ρωμαϊκά πλοία στο Μπρίντιζι και ανακατέλαβε το Μπάρι. Ο πάπας Αδριανός Δ΄ συμφώνησε το 1156 στο Μπενεβέντο με τον Γουλιέλμο Α΄ και τον επικύρωσε ως βασιλιά.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Σεβαστοί Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί εταιρειάρχες
Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος)
Το Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1994 και καταργήθηκε το 2015. Η έδρα του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος βρισκόταν στη Λευκωσία. Διαδέχθηκε το Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (1960-1994) ενώ διαδέχθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος.
Παραπομπές
Γεωργιας, Φυσικων Πορων και Περιβαλλοντος Κατηγορία:Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Γεωργίας Κατηγορία:Υπουργεία Περιβάλλοντος Κατηγορία:Υπουργεία Φυσικών Πόρων
Λέων Περενός
Βιογραφία
Τον Απρίλιο του 1064, ως δούκας του Δυρραχίου, ο Περενός προμήθευσε με στρατιωτική και οικονομική βοήθεια τον Ροβέρτο κόμη του Μοντεσκαλιόζο (πόλη δυτικά του Τάραντο). Ο Νορμανδός αυτός είχε εξεγερθεί εναντίον του θείου του Ροβέρτου του Πονηρού (Γυισκάρδου), αυτοαποκαλούμενου δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας.
Το 1068 ο εν ενεργεία Κατεπάνω της Ιταλίας Αβουλχαρέ (Ρωμαίος Αραβικής καταγωγής) απεβίωσε και ο Περενός διορίστηκε αντικαταστάτης του. Τότε η πρωτεύουσα του Κατεπανάτου, το Μπάρι, επολιορκείτο από τους Νορμανδούς. Όμως ο Περενός δεν μπορούσε να στείλει αποστολή ανακούφισης, καθώς δεν μπορούσε να περάσει τη θάλασσα.
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Μιχαήλ (γιος Αναστάσιου λογοθέτη)
Ο Μιχαήλ (άκμασε το 1042-1058) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος και μάγιστρος. Έγινε δούκας στο Θέμα Δυρραχίου. Εστάλη το 1042 από τον Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για να επιτεθεί στον Στέφαν Βόισλαβ πρίγκιπα της Διόκλειας/Σερβίας, που είχε εξεγερθεί.
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο λογοθέτης Αναστάσιος. Το 1048 ο Μιχαήλ ήταν δούκας στο Θέμα Παρίστριον. Ο Γεώργιος Κεδρηνός αναφέρει αργότερα πως οι μάγιστρος Μιχαήλ, πατρίκιος Γεώργιος Χρυσήλιος και πατρίκιος Χριστόφορος Πυρρός υποστήριξαν τον Πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο στη διαφωνία του με τον Ισαάκιο Α΄ Κομνηνό το 1058.
Ο Πατριάρχης προσπάθησε να προωθήσει τους ανιψιούς του Νικηφόρο και Κωνσταντίνο, όμως ο Ισαάκιος Α΄ έγινε Αυτοκράτορας: "Ως δε ο Κομνηνός έμελλε τη επαύριον εν τοις παλατίοις αυλίζεσθαι του Δαματρύος, αιφνίδιον περιστάντες περί το περί όρθρον τη του θεού μεγάλη εκκλησία ο μάγιστρος Μιχαήλ ο του Αναστασίου υιός, ο πατρίκιος Θεόδωρος ο Χρυσήλιος, ο πατρίκιος Χριστόφορος ο Πυρρός, οι των εταιρειών πάντες άρχοντες, και τινες άλλοι των αφανεστέρων, κάτωθεν έκραζον κατελθείν προς αυτούς τον Πατριάρχην ως μέλλοντες περί ανάγκης αυτώ πεύσεις (πληροφορίες) προσενεγκείν." (Georgius Cedrenus, Historiam Compendium).
Ως δούκας του Δυρραχίου, είχε διαδεχθεί τον Βασίλειο Συναδηνό. Τον Μιχαήλ διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Μαύρηξ.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Μάγιστροι Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου
Γουλιέλμος Α΄ του Νεβέρ
Ο Γουλιέλμος Α΄, κόμης του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Guillaume I, περί το 1030 - 20 Ιουνίου 1098) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ (1040 - 1100). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρενώ Α΄ του Νεβέρ και της Εντουίγκ των Καπετιδών κόμισσας του Ωσέρ, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Το 1040 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ. Η σύζυγός του ήταν κόμισσα του Τοννέρ και ο ίδιος έγινε κόμης του Τοννέρ (1065).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νεβέρ
Παραναΐμπα (ποταμός)
Ο Παραναΐμπα (πορτογαλικά: Rio Paranaíba) είναι ποταμός της Βραζιλίας στη Νότια Αμερική. Πηγάζει από τη Σέρρα ντα Μάτα ντα Κόρντα της πολιτείας Μίνας Ζεράις και ρέει προς την ενδοχώρα. Το μήκος του ποταμού είναι περίπου 1.000 χιλιόμετρα μέχρι τη διασταύρωση με τον ποταμό Ρίο Γκράντε, και οι δύο στη συνέχεια ενώνονται και σχηματίζουν τον ποταμό Παρανά, στο σημείο που σηματοδοτεί τα σύνορα των πολιτειών του Σάο Πάολο, Μίνας Ζεράις, και Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Βραζιλίας