cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αργύρης Πεδουλάκης
Επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε συνολικά σε 17 αγώνες και σημείωσε 22 πόντους. Συμμετείχε μάλιστα στο Μουντομπάσκετ του 1986 στην Ισπανία (10η θέση).
Προπονητική καριέρα
Έχοντας ήδη πείρα προπονητή στον πάγκο της Άμιλλας Περιστερίου το 1995 χρίστηκε βοηθός του Ντράγκαν Σάκοτα στο Περιστέρι, τον οποίο και διαδέχθηκε ως πρώτος προπονητής το 1997. Το Περιστέρι γνώρισε ημέρες δόξας με τον Πεδουλάκη στο τιμόνι. Τη σαιζόν 2000-2001 καταλαμβάνει την πρώτη θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στην Ευρωλίγκα. Στην κανονική διάρκεια καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση πίσω από τη Φορτιτούντο Μπολόνια των Βράνκοβιτς, Μάιερ, Μπαζίλε, Φούτσκα, Μενεγκίν, Γκαλάντα, την οποία κέρδισε εντός έδρας με 83-70. Στα πλει οφ το Περιστέρι αντιμετώπισε την Ταουγκρές. Οι  πρίγκιπες της Δυτικής όχθης  αποκλείστηκαν με 2-0 (79-81, 81-68), όμως ο προπονητής της Ταού Ντούσκο Ιβάνοβιτς δήλωσε πως το Περιστέρι είναι σπουδαία ομάδα.
Την σαιζόν 2001-2002 το Περιστέρι συμμετείχε ξανά στην Ευρωλίγκα και έκανε ένα σπουδαίο διπλό επί της μετέπειτα πρωταθλήτρια Μπαρτσελόνα των Μποντιρόγκα, Γιασικεβίτσιους, Ναβάρο, Καρνισόβας, Ρεντζιά, Οικονόμου, Ντε Λα Φουέντε με 73-77. Η σαιζόν 2002-2003 ήταν αρκετά καλή για το Περιστέρι. Κατέλαβε την τέταρτη θέση της κανονικής περιόδου. Στα πλέι οφ αποκλείστηκε στον ημιτελικό από τον Παναθηναϊκό με 2-1 (82-85, 71-69, 78-71) έπειτα από μια συγκλονιστική σειρά αγώνων. Στους μικρούς τελικούς το Περιστέρι κατέλαβε την τρίτη θέση νικώντας 3-1 τον Ολυμπιακό. Ο Πεδουλάκης αναδείχθηκε κορυφαίος Έλληνας προπονητής το 2001 και το 2003.
Το 2004 ανέλαβε το Μακεδονικό Νεάπολης συμμετέχοντας στον τελικό του ULEB Cup παρά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ομάδα της Κοζάνης. Τον Οκτώβριο του 2005 κάθισε στον πάγκο του Πανελληνίου. Έχτισε μια πολλή καλή ομάδα με παίκτες όπως ο Μουλαομέροβιτς, ο Τσαλδάρης, ο Μπούμτζε-Μπούμτζε, ο Πέιτζ και ο Νάτσφεϊ. Η ομάδα πραγματοποίησε 14 νίκες και 12 ήττες. Κατέλαβε την 5η θέση που ήταν η καλύτερη για τον Πανελλήνιο από το 1978. Ο Πανελλήνιος αποφάσισε να μην συμμετάσχει στην Ευρώπη. Ο Πεδουλάκης παραιτήθηκε τον Οκτώβρη του 2006 έπειτα από διαφωνία που είχε με τη διοίκηση.
Στα μέσα της σαιζόν 2007-2008 ο Πεδουλάκης ανέλαβε το Ρέθυμνο. Ο ΑΓΟΡ θα κάνει έναν καλό δεύτερο γύρο με 7 νίκες-6 ήττες όμως τελικά θα υποβιβαστεί στην τριπλή ισοβαθμία με Κολοσσό Ρόδου και ΠΑΟΚ, παρά την μεγάλη νίκη της προτελευταίας αγωνιστική μέσα στην Πυλαία (62-89), καθώς η εντός έδρας ήττα με 85-86 από τον Κολοσσό ήταν μοιραία. Ο Πεδουλάκης αρνήθηκε την πρόταση του ΑΓΟΡ για ανανέωση της συνεργασίας τους.
Το καλοκαίρι του 2008 μετακινήθηκε στον ΠΑΟΚ του Δημήτρη Δρόσου. Τελικά έφυγε τον Νοέμβριο έπειτα από παλινωδίες της τότε διοίκησης και κάποια συνθήματα που έγραψαν οι οπαδοί της ομάδας λόγω του πράσινου παρελθόντος του.
Την περίοδο 2009-10 κάθισε για λίγο στον πάγκο της ΑΕΚ. Οι οπαδοί της ομάδας δεν είδαν με καλό μάτι την πρόσληψη ενός Παναθηναϊκού στον πάγκο και στην πρώτη προπόνηση δέχθηκε επίθεση από 15-20 άτομα. Το κλίμα ήταν τεταμένο, οι παίκτες έβγαλαν ανακοίνωση με την οποία στήριζαν τον προπονητή τους, όμως τελικά ο ίδιος παραιτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου έπειτα από αποδοκιμασίες εις βάρος του.
Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε, το Περιστέρι. Στόχος του ήταν να βάλει μπροστά την παραγωγική διαδικασία της ομάδας. Το Περιστέρι είχε οικονομικά προβλήματα και για αυτό ξεκίνησε τη χρονιά με το μικρότερο μπάτζετ της κατηγορία. Ο Πεδουλάκης έστησε μία καλοδουλεμένη ομάδα. Πρώτος σκόρερ ήταν ο Σκοτ, με τον Παπανικολάου να ακολουθεί. Σημαντικό ρόλο είχαν και οι Λιούμπι, Βρκιτς, Κινγκ, Πέτρουλας, Τσιάκος, Ψαρόπουλος, Μοτσνικ. Βασικός γκαρντ ο 20χρονος Περιστεριώτης Βαγγέλης Μάντζαρης. Το ‘’στοίχημα που έπρεπε να βγει με κάθε κόστος’’ όπως είχε δηλώσει ο Πεδουλάκης. Άλλωστε όλες οι σπουδαίες ομάδες του Περιστερίου είχαν βάση τα παιδιά των ακαδημιών…Το Περιστέρι παίρνει την 7η θέση και αποκλείεται στα play off από τον Παναθηναϊκό με σκορ 88-60 και 74-72.
Η επόμενη σαιζόν (2011-2012) είναι ακόμη πιο δύσκολη. Τα χρέη πάρα πολλά λόγω των παλιών ατασθαλιών. Τελικά η ομάδα θα μείνει κατηγορία. Ο Γιώργος Παπαγιάννης και ο Διονύσης Σκουλίδας σε ηλικία 15 ετών, κάνουν ντεμπούτο στην Α1, ενώ πρώτος σκόρερ αναδεικνύεται ο Χάρης Γιαννόπουλος.
Τον Ιούλιο 2012 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Παναθηναϊκό ως προπονητής, στη θέση του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, φτιάχνοντας μια ομάδα από την αρχή με μόνη βάση τους Διαμαντίδη,Τσαρτσαρή. Αμέσως μετά την πρόσληψή του δήλωσε:  Ξέρω ότι έρχομαι στην πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού κι αυτό συνέβη διότι υπήρξαν ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, οι οποίοι με πάθος και γαλαντομία στήριξαν αυτή την ομάδα πάνω από 25 χρόνια. Το έχω βιώσει, το έχω προλάβει ως αθλητής του Παναθηναϊκού. Από την άλλη υπήρχε και η παρουσία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς του καλύτερου και πιο επιτυχημένου προπονητή της Ευρώπης. Τώρα υπό διαφορετικές συνθήκες, τις οποίες όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητά μας, με το μπάσκετ που είναι μέρος της κοινωνίας να μην αποτελεί εξαίρεση, καλούμαστε μέσα από τεχνογνωσία και σκληρή δουλειά να παραμείνουμε και θα παραμείνουμε ανταγωνιστικοί σε όλες τις διοργανώσεις. Εγγύηση γι’ αυτό και την εύρυθμη λειτουργία του τμήματος είναι η συνέχεια της οικογένειας με την παρουσία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ξέρουμε ότι δεν έχουμε πίστωση χρόνου, γιατί ο Παναθηναϊκός είναι πολύ μεγάλη ομάδα, αλλά επειδή θα είναι όλα καινούρια, ζητάμε να μας κρίνουν όλοι και αυστηρά στο τέλος της χρονιάς. Το μόνο που δεν αλλάζει από τα προηγούμενα χρόνια είναι ο κόσμος του, χωρίς την παρουσία του οποίου δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ενώ μ’ αυτόν μπορούμε ένα κάνουμε πολλά. Γι’ αυτό και ζητάμε τη στήριξή του''». Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε δύο Κύπελλα Ελλάδας, κόντρα στον Ολυμπιακό το 2013 και κόντρα στον Άρη το 2014 και ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας (2013) κόντρα στον Ολυμπιακό με 3-0. Στην Ευρωλίγκα οδήγησε τον Παναθηναϊκό μέχρι τα προημιτελικά, όπου και αποκλείστηκε δύσκολα από την Μπαρτσελόνα με 3-2. Το 2013 αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς για τρίτη φορά στην καριέρα του. Έλυσε τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό στις 8 Μαρτίου 2014, μετά την εντός έδρας ήττα, από την Σάσκι Μπασκόνια για την Ευρωλίγκα. Σε εκείνη την ομάδα βρήκε παίκτες όπως ο Λάσμε, ο Γκιστ και ο Ματσιούλις.
Τον Ιούνιο του 2014 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Ρώσικη Ούνικς Καζάν, από την οποία αποχώρησε το Νοέμβριο, λόγω αρνητικών αποτελεσμάτων.
Στις 20 Απριλίου του 2016 ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Παναθηναϊκό στη θέση του Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς. Την 1η Ιουνίου ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα έως και τις 16 Οκτωβρίου όταν δήλωσε την παραίτηση του έπειτα από διαφωνία με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο.
Την 1η Ιουνίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπλήρωσε το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε έξι χρόνια, ενώ υπήρξε προπονητής της ομάδας σε δύο διαφορετικές περιόδους.
Στις 24 Ιουνίου 2019, έπειτα από την οριστική άρνηση του Ρικ Πιτίνο να ανανεώσει το συμβόλαιό με την ομάδα του Παναθηναϊκού, ο Αργύρης Πεδουλάκης επέστρεψε στον Παναθηναϊκό για μια τρίτη θητεία στον πάγκο των "πράσινων", υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, έγινε ο έκτος πολυνίκης προπονητής του ελληνικού πρωταθλήματος με 251 νίκες σε 457 παιχνίδια. Επίσης στις 3 Νοεμβρίου 2019, ο Έλληνας τεχνικός κοουτσάροντας τους “πράσινους” για 73η φορά σε ματς πρωταθλήματος, έγινε ο 3ος της λίστας με τα περισσότερα παιχνίδια, πίσω από τον Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (447) και τον Τσάβι Πασκουάλ (76). Στις 15 Νοεμβρίου 2019, απομακρύνθηκε από τον πάγκο του Παναθηναϊκού, μετά τις άσχημες εμφανίσεις σε Ευρωλίγκα και τον αποκλεισμό από το Κύπελλο Ελλάδας.
Στις 11 Νοεμβρίου 2020, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον πάγκο του Περιστερίου για τρίτη φορά στην καριέρα του. Στις 7 Φεβρουαρίου 2021, αποτέλεσε παρελθόν από τον πάγκο της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άμιλλας Περιστερίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακεδονικού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελληνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεθύμνου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ
Αμούρι Λάρισας
Το Αμούρι είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 312 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 170 μέτρων, κοντά στους ποταμούς Τιταρήσιος και Τράσος. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα και 45 από τη Λάρισα.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναπτύχθηκε κατά τους Οθωμανικούς χρόνους, χάρις στην παρουσία νερόμυλων και υδροτριβίων. Ο πρώτος νερόμυλος κτίστηκε από την τουρκικό στρατό το 1600 και ακολούθησε οικογένεια Σαπουντζή. Σήμερα η οικονομία του χωριού βασίζεται στην καλλιέργεια σιτηρών και λοιπών δημητριακών και στην καλλιέργεια καπνού. Το χωριό βρισκόταν κοντά στο επίκεντρο του σεισμού της Ελασσόνας το 2021, με αποτέλεσμα να υποστούν καταστροφές κτίρια του χωριού.
Το Αμούρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Στο χωριό σώζονται μέχρι σήμερα ένας πέτρινος νερόμυλος και δύο δριστέλες. Η μια δριστέλα καταστράφηκε από σεισμό το 2021. Ο παραδοσιακός πέτρινος μύλος της οικογένειας Σαπουντζή καταστράφηκε από σεισμό της 3ης και 4ης Μαρτίου το 2021. [ ] Ανάμεσα στο Αμούρι και στη Μαγούλα σώζεται γεφύρι, και πολλά άλλα σώζονται ανάμεσα στο Αμούρι και στο Δομένικο. Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο νέος ναός της Αγίας Παρασκευής, ενώ ο παλαιός ναός της Αγίας Παρασκευής είναι σήμερα εξωκκλήσι. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι τρίκλιτη βασιλική με μεταγενέστερο γυναικωνίτη. Στην νότια και τη δυτική πλευρά υπάρχει στοά. Ο ναός έχει δύο εισόδους νότια και δυτικά. Εσωτερικά χωρίζεται σε τρία κλίτη από δύο σειρές τεσσάρων ξύλινων κιόνων, που συνδέονται μεταξύ τους με ξύλινους ελκυστήρες. Οι εικόνες του δωδεκαόρτου χρονολογούνται στον 19ο αιώνα και είναι ζωγραφισμένες σε μουσαμά. Ο ναός έχει χαρακτηριστεί μνημείο που χρήζει κρατικής προστασίας. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο ναός της Αγίας Ειρήνης. Στο χωριό διεξάγονται πανηγύρια τόσο στις 26 Ιουλίου όσο και στις 5 Μαΐου.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Νίκος Βερλέκης
Ο Νίκος Βερλέκης (γεν. Αθαμάνιο Άρτας, 20 Ιανουαρίου 1949) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Από μικρός στράφηκε στην υποκριτική. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη ασχολήθηκε με το θέατρο, το σινεμά και την τηλεόραση, καθώς υπήρξε πρωταγωνιστής δεκάδων έργων (παραστάσεων, ταινιών και σίριαλ). Επίσης, εργάστηκε σαν παραγωγός και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ.
Υπήρξε μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Σ.Ε.Η., ενώ διετέλεσε «Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Ανάπλασης Πόλης & Πολιτισμού» στον Δήμο Καισαριανής την περίοδο 2010-2014.
Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει δυο κόρες. Από το 1995 κατοικεί στην Καισαριανή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τουλίπα
Η Τουλίπα είναι αγγειόσπερμο, μονοκοτυλήδονο φυτό το οποίο ανήκει στην τάξη Λειριώδη (Liliales) και στην οικογένεια Λειριοειδή (Liliaceae). Υπάρχουν 100 περίπου είδη τουλίπας που είναι όλα πολυετή ποώδη φυτά των περιοχών της Ευρώπης και της δυτικής και κεντρικής Ασίας.
Η τουλίπα καλλιεργείται συστηματικά κυρίως στη βόρεια και δυτική Ευρώπη όπου έφτασε στις αρχές του 16ου αιώνα και αναπτύχθηκαν πάμπολλες ποικιλίες.
Η εισαγωγή ορισμένων μορφών τουλίπας στην Ολλανδία κατά το 17ο αιώνα, οδήγησε σε πραγματική μανία και επανάσταση, καθώς πληρώνονταν μεγάλα χρηματικά ποσά από καλλιεργητές-συλλέκτες για κάποιο βολβό στην αναζήτηση σπανίων χρωμάτων και σχημάτων.
Χαρακτηριστικά
Οι τουλίπες είναι βολβόριζα φυτά και ο βολβός τους είναι ωοειδής και καλύπτεται από διάφορους μεμβρανοειδείς χιτώνες καστανού χρώματος. Ο πολλαπλασιασμός τους γίνεται με τους βολβούς αυτούς, οι οποίοι δημιουργούν υπόγεια ριζώματα και, με τη σειρά τους, τα ριζώματα αυτά νέους βολβούς, και έτσι μπορούν να δημιουργηθούν ολόκληρες αποικίες.
Τα φύλλα της τουλίπας είναι μακριά και σαρκώδη, αυλακωτά με σχήμα λογχοειδές ή ωοειδές. Από το κέντρο των φύλλων βγαίνει ένας μακρύς βλαστός που φτάνει σε ύψος τα 70 εκατοστά και φέρει στην κορυφή του ένα μόνο μεγάλο άνθος, σχήματος κυπέλλου, μονόχρωμο σε ποικίλους χρωματισμούς.
Ο καρπός της τουλίπας είναι κάψα τριγωνικού σχήματος που φέρει πολλά μικρά σπόρια.
Οι τουλίπες φύονται σε βραχώδεις περιοχές, ορεινές και ημιορεινές, εκεί όπου αναπτύσσονται και άλλα ποώδη φυτά. Ορισμένα είδη τουλίπας έχουν σχέση με καλλιεργούμενες περιοχές, ιδιαίτερα αυτές όπου φύονται και σιτηρά.
Μεγάλες οργανωμένες καλλιέργειες του φυτού βρίσκονται στην Ολλανδία, που καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις γι' αυτό η Ολλανδία ονομάζεται και «χώρα της τουλίπας».
Τα είδη τουλίπας στην Ελλάδα
thumb|Το εσωτερικό της τουλίπας μικρογραφία|Άγριες τουλίπες στη [[Λέσβος|Λέσβο]] Στην Ελλάδα βρίσκονται ως αυτοφυή 9 είδη. Τα πιο σημαντικά είναι:
Στην Πελοπόννησο συναντάμε την κιτρινοπορτοκαλί τουλίπα στον Μαλέα και στο Χιονοβούνι, η οποία μοιάζει με φλόγα και τη λέμε "φαναράκι". Η ελληνική χλωρίδα περιέχει εννέα είδη του ίδιου γένους: τη χαγερεία, την κλουσιανή, τη νότια, την ορφανίδεια, την ορεινή, την πρώιμη, την κρητική, τη βραχοφυή και τη βοιωτική.
Ελληνικοί μύθοι για την τουλίπα
Σε πολλούς Ελληνικούς μύθους αναφέρεται η λέξη τουλίπα. Μύθοι που σχετίζονται με την ιστορία της γέννησής της. Ένας από αυτούς τους μύθους: Στην Ανατολή (Κουρδιστάν) κάποτε ήταν ένας πρίγκιπας Κούρδος που τον έλεγαν (Φαρχάντ) (Farhad). Ήταν πολύ ερωτευμένος με τη (Σιρίν) (Shirin). Μια μέρα η αγαπημένη του σκοτώθηκε, ο Φαρχάντ τότε έπεσε με το άλογό του σε έναν γκρεμό θέλοντας να αυτοκτονήσει. Το αίμα του απλώθηκε στο έδαφος και κάθε σταγόνα του έγινε τουλίπα. Από εκείνη τη στιγμή η τουλίπα έγινε το έμβλημα της απόλυτης αγάπης.
Αδελφοί Κατσιμίχα
Ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, γνωστοί και ως αδελφοί Κατσιμίχα ή Κατσιμιχαίοι (Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνες τραγουδοποιοί, οι οποίοι, στο μεγαλύτερο μέρος της μουσικής τους σταδιοδρομίας, αποτέλεσαν μουσικό δίδυμο. Οι αδελφοί Κατσιμίχα είναι δίδυμα αδέλφια.
Αρχικά έγιναν γνωστοί με τη συμμετοχή τους στους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας, που διοργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις το 1982, όπου και βραβεύτηκαν για το τραγούδι "Μια βραδιά στο λούκι". Ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο "Ζεστά Ποτά" κυκλοφόρησε το 1985 σε παραγωγή του Μανώλη Ρασούλη.
Μέχρι το 2018, κυκλοφορούν μαζί δίσκους, όπου γράφουν και ερμηνεύουν οι ίδιοι τα τραγούδια τους. Παράλληλα, εμφανίζονται ζωντανά σε μουσικές σκηνές και συναυλίες μόνοι τους ή σε συνεργασία με άλλους μουσικούς. Συμμετέχουν και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά ντουέτα
Αντώνιος Γεωργαντάς
Ο Αντώνιος Γεωργαντάς (Μάρτιος 1799 - Ιανουάριος 1884) ήταν Έλληνας υποστράτηγος και αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το Μάρτιο του 1799. Με την έκρηξη της επανάστασης μπήκε στον αγώνα και υπηρέτησε ως υπασπιστής του Οδυσσέα Ανδρούτσου και γραμματέας του Καραϊσκάκη. Πολέμησε στο Φάληρο, στην Πέτρα, στην Κάρυστο, στο Δίστομο, όπου και διακρίθηκε, και ο Οδυσσέας του ανέθεσε σπουδαία αποστολή στον Τούρκο πασά.
Ο Γεωργαντάς εξελέγη αρχηγός των Δερβενοχωρίων, και χιλίαρχος. Παραιτήθηκε του αξιώματος από μετριοφροσύνη γιατί είπε ότι ήταν και άλλοι οπλαρχηγοί εξίσου άξιοι του βαθμού, και ο απλός βαθμός του στρατιώτη της εθνικής παλιγγενεσίας είναι επαρκής τιμή για αυτόν.
Όταν επί Όθωνος, το 1835 δημιουργήθηκε το σώμα των φαλαγγιτών στο οποίο κατατάχθηκαν «τιμής ένεκεν» αγωνιστές της επανάστασης, ονομάστηκε συνταγματάρχης της Φάλαγγας. Από το 1836 άρχισε να ασχολείται με την πολιτική και έγινε Δήμαρχος Λεβαδειάς, ενώ στη συνέχεια έγινε πρόεδρος στο επαρχιακό συμβούλιο. Ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 και στις εκλογές που επακολούθησαν εκλέχθηκε πληρεξούσιος Λεβαδίας στην Α΄ Εθνική Συνέλευση του 1843. Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής Λεβαδίας στις εκλογές του 1847 και κατή την διάρκεια της διακυβέρνησης Κριεζή εκλέχθηκε Πρόεδρος της Βουλής στις 21 Δεκεμβρίου 1849. Έμεινε στη θέση του προέδρου μέχρι τις 27 Ιουλίου 1850. Εκλέχθηκε ξανά στις εκλογές του 1850, αλλά και στις περιόδους 1859-1862 και 1872-1874. Το 1860 διορίστηκε στη Γερουσία, όπου έμεινε μέχρι την κατάργησή της το 1864. Το 1861 είχε διοριστεί Νομάρχης Λεβαδίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου του 1884.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Βουλευτές Λεβαδείας Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Νομάρχες Λεβαδίας
Στυλιανός Μεσσηνίας
Ο Στυλιανός, αναφερόμενος παλαιότερα ως το Στυλιανού, είναι ημιορεινός οικισμός, κοντά στην Χώρα και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο Στυλιανός βρίσκεται περίπου 5,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Χώρας. Έχει υψόμετρο 418 μέτρα και απέχει 25 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στον Στυλιανό βρίσκονται προς τα νοτιοανατολικά του η Μεταμόρφωση σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων και προς τα βόρειά του η Μεταξάδα, σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Τριφυλίας και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου.
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Στυλιανού (Stiglianu ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο, μέσω της κτήσης τους (Stato da Mar), η οποία είναι γνωστή και ως Βασίλειο του Μορέως (1688-1715). Το χωριό Στυλιανού (Stiglianu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία του Ναβαρίνου (Territorio di Navarin), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό είχε 13 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Το Στυλιανού ή ο Στυλιανός προσαρτήθηκε, το 1835, στον παλαιό Δήμο Φλεσιάδος ή Φλεσσιάδος με έδρα αρχικά τον οικισμό Παιδεμένον (σήμερα η Φλεσιάδα) και λίγο αργότερα, από το 1840, τον οικισμό Λιγούδιστα (σήμερα η Χώρα), όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1940 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως το Στυλιανού. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Στυλιανού στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Φλεσιάδος της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 38 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Φλεσιάδος τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη Λυγούδιστα. Το 1899 το χωριό, όπως και ο Δήμος Φλεσιάδος, μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το Στυλιανού προσαρτάται στην Κοινότητα Λιγουδίστης, με έδρα τον οικισμό Λιγούδιστα. Το 1927 η Κοινότητα Λιγουδίστης και ο οικισμός Λιγούδιστα μετονομάζονται σε Κοινότητα Χώρας και Χώρα αντίστοιχα. Από το 1940 ως σήμερα το χωριό αναφέρεται επίσημα ως ο Στυλιανός. Ο Στυλιανός παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Χώρας, με τις αλλαγές στις ονομασίες της κοινότητας και των οικισμών, από το 1912 ως το 1990, που η κοινότητα αυτή αναγνωρίζεται ως ο Δήμος Χώρας, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Στυλιανός υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Νέστορος, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Στυλιανός ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Ο Στυλιανός σήμερα είναι οικισμός της Δημοτικής Κοινότητας της Χώρας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα την Χώρα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 44 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Στον μικρό αυτόν οικισμό, ο οποίος βρίσκεται κοντά στην Χώρα, υπάρχουν παλαιά - παραδοσιακά σπίτια, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων του εξυπηρετούνται στη γειτονική αυτή κωμόπολη. Εκτός Απο σπίτια υπάρχει Η εκκλησία του Χωριού ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Αναστάσιος Φιλίτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζίτσα της Ηπείρου. Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1883 στο Βουκουρέστι.
Ευεργετικό του έργο
Άφησε διαθήκη 300.000 φράγκα στις κοινότητες Ζίτσας και Ιωαννίνων για να ιδρύσουν υποτροφίες για άπορους νέους και ευφυείς από τις πόλεις αυτές. Κληροδότησε επίσης αξιόλογο ποσό για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του γυμνασίου Ιωαννίνων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κομοδίνο
Ένα κομοδίνο είναι μικρού μεγέθους έπιπλο με συρτάρια που τοποθετείται εντός της κρεβατοκάμαρας πλησίον ενός κρεβατιού. Τα σύγχρονα κομοδίνα ποικίλουν σε μέγεθος, συχνά είναι με ένα δύο συρτάρια ή και με μικρό πορτάκι, συρόμενο ή μη. Χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν τα στοιχεία που μπορεί να είναι χρήσιμα κατά τη διάρκεια της νύχτας, όπως ένα επιτραπέζιο φωτιστικό, ξυπνητήρι, τηλέφωνο, ποτήρι, φακό ή φάρμακα.
Τα γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά κομοδίνα αντίκες έχουν συνήθως ένα συρτάρι και έναν κλειστό αποθηκευτικό χώρο με μία πόρτα. Μπορούν να στολιστούν με χρυσό φινίρισμα φύλλων, χάλκινο ή παρκέ.
Το ξύλο και το ταμπλό είναι τα πιο συνηθισμένα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κομοδίνων.
Κατηγορία:Έπιπλα
Marooned Live
Marooned Live είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer".
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Get What You Deserve" και έλαβε χώρα στο "The Docks" του Αμβούργου στις 10 Μαΐου του 1994, με τα δύο τελευταία κομμάτια να ηχογραφούνται κατά την διάρκεια του soundcheck.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με μόλις δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,9 / 5, το "Metal Archives" με 70 % και το "Metal Storm" με 8,1 / 10.
Τα μέλη των Sodom
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Marooned Live" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sodom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Κίμωνας Κοκορόγιαννης
Ο Κίμων Κοκορόγιαννης (γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1957) είναι Ελληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Κίμων Κοκορόγιαννης υπέγραψε το 1974 επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε μέχρι το 1984, καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1976, 1978) και τέσσερα Κύπελλα Ελλάδας (1976, 1977, 1978, 1980).
Σε ευρωπαικό επίπεδο, ο Κίμων Κοκορόγιαννης έχει αγωνιστεί στο Κύπελλο Κόρατς, στο Κυπέλλου Κυπελούχων αλλά και στην Ευρωλίγκα ανδρών.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Κοκορόγιαννης αγωνίστηκε εκτός των άλλων υπό τις οδηγίες του Φαίδωνος Ματθαίου, Κώστα Μουρούζη και Γιώργου Μπαρλά.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κίμων Κοκορόγιαννης έχει πραγματοποιήσει μία συμμετοχή με την Εθνική ομάδα μπάσκετ των ανδρών σε φιλικό αγώνα της Ελλάδας με αντίπαλο την Αλβανία (1977) και σημείωσε 3 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Ο Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄ (γερμ. Friedrich Franz III, 19 Μαρτίου 1851 - 10 Απριλίου 1897) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1883-1897).
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Φραγκίσκος Παύλος Νικόλαος Ερνέστος Ερρίκος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Λούντβιχσλουστ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αυγούστας, κόρης του Ερρίκου ΞΓ΄ του Ρόις-Κέστριτς.
Το 1883 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Υπέφερε από νέος από άσθμα και σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες. Δεν μπορούσε να ζήσει στη βόρεια Ευρώπη, έτσι εγκαταστάθηκε στις ακτές της Μεσογείου. Η ομοφυλοφιλία του ήταν ένα κοινό μυστικό.
Το 1897 απεβίωσε στις Κάννες. Αρχικά αναφέρθηκε ότι αυτοκτόνησε πέφτοντας από γέφυρα · η επίσημη αναφορά ήταν ότι στον κήπο του αντιμετώπισε δυσκολίες στην αναπνοή, παραπάτησε και έπεσε από έναν τοίχο. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Φραγκίσκος Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία Μιχαηλόβνα, κόρη του Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας. Η Αναστασία ήταν εξαδέλφη της Όλγας, συζύγου του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας. Είχε τέκνα:.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Μυγδονιακός
Ο Μυγδονιακός αποτελεί τον πιο δυναμικά ανερχόμενο σύλλογο γυναικείας πετοσφαίρισης στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Ιστορική Αναδρομή
Ο Αθλητικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Μυγδονίας - Μυγδονιακός συμπλήρωσε πρόσφατα δεκαπέντε χρόνια από την ίδρυσή του και ταυτόχρονα δεκαπέντε χρόνια δραστηριότητας και αδιάλειπτης ενασχόλησης με την γυναικεία πετοσφαίριση. Αμέσως μετά την κατασκευή του Δημοτικού Γυμναστηρίου Μυγδονίας "Παναγιώτης Νέτσικας" στο Δρυμό, 27 Ιουλίου του 2007, δόθηκε η ευκαιρία στον καθηγητή φυσικής αγωγής κο Χρυσάφη Χαράλαμπο μαζί με φίλους του volley να υλοποιήσουν ένα κοινό τους όραμα για ένα αθλητικό σύλλογο που θα απευθυνόταν κυρίως στα κορίτσια της τοπικής κοινωνίας, με στόχο να τους δώσουν μία διέξοδο απασχόλησης διαφορετική αυτής των παραδοσιακών αθλημάτων για αγόρια. Βασισμένοι στην αρχαιοελληνική παράδοση του τόπου δεν μπορούσαν παρά να ονομάσουν αυτό το σύλλογο "Μυγδονιακό" διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο ότι θα κρατήσουν ζωντανή την προέλευση των  γηγενών κατοίκων της περιοχής από τον Γενάρχη Μύγδων, γιού του θεού Άρη και της νύμφης Καλλιόπης.
Η σύντομη 15 ετής ιστορία του Μυγδονιακού δεν τυγχάνει μόνο διακρίσεων της γυναικείας ομάδας, αλλά και των ομάδων υποδομών, αποτέλεσμα της μεθοδικής και οργανωμένης δουλειάς που έχει ξεκινήσει από το 2007 στις ακαδημίες του συλλόγου και συνεχίζεται. Αποκορύφωμα αυτής η κατάκτηση 4 κυπέλλων - πρωταθλημάτων το 2023 από την γυναικεία ομάδα και την ομάδα Κ16 (παγκορασίδων).
Στον Αθλητικό Εκπολιτιστικό Σύλλογο Μυγδονίας λειτουργούν μέχρι σήμερα μόνο τμήματα volley κοριτσιών και ενόργανης γυμναστικής, τα οποία πλαισιώνουν κυρίως παιδιά και από τα τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα, Δρυμού, Λητής, Μελισσοχωρίου και Ασσήρου, αλλά και από διαμερίσματα της ευρύτερης περιοχής μέχρι και το Κιλκίς.
Σύνθεση ομάδας γυναικών
Ακολουθεί το ρόστερ για την αγωνιστική περίοδο 2022-23:
Για παλαιότερα Ρόστερ, πατήστε "Ανάπτυξη":
Τμήματα Υποδομών (Αναπτυξιακών) Κ18 (Κορασίδων), Κ21 (Νεανίδων) & Κ16 (Παγκορασίδων)
Προπονητής Κ18 2022 - 2023: Ευστρατία Κοκκίνου
Προπονητής Κ16 2023: Μποσταντζόγλου Ελένη
Τμήματα Ακαδημιών
Προπονητές 2022 - 2023: Γεώργιος Δερέκης, Γεωργία Σταλιοπούλου, Μαρία Λάκη
Προπονητές 2021 - 2022: Ειρήνη Λάκη, Γεώργιος Δερέκης, Γεωργία Σταλιοπούλου
Προπονητές 2020 - 2021: Ελένη Μποσταντζόγλου, Βικτώρια Χατζίκου, Ειρήνη Λάκη
Η αξιόλογη δουλειά στα τμήματα κορασίδων, παγκορασίδων, μίνι & ακαδημιών στο βόλεϊ του Μυγδονιακού έχει σαν συνέπεια τα τμήματα να αναδεικνύουν συνεχώς νέα ταλέντα τα οποία προωθούνται προς το γυναικείο τμήμα.
Έδρα
Έδρα της ομάδας είναι το κλειστό δημοτικό γυμναστήριο Παναγιώτης Νέτσικας (ΔΓ Μυγδονίας) στο δημοτικό διαμέρισμα του Δρυμού Θεσσαλονίκης του Δήμου Ωραιοκάστρου και οι προπονήσεις γίνονται στο εν λόγω γυμναστήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Θεσσαλονικη Μυγδονιακός Α.Ε.Σ.Μ.
Περιφερειακό αστικό πάρκο του Μόντε Ορλάντο
Το Περιφερειακό αστικό πάρκο του Μόντε Ορλάντο είναι μια προστατευόμενη φυσική περιοχή στην πόλη Γκαέτα (Λατίνα),που βρίσκεται στο ακρωτήριο της πόλης, που ονομάζεται Μόντε Ορλάντο, το οποίο καταλαμβάνει περίπου τα 3/4 της έκτασής της.
Γεωλογία
Το έδαφος αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ασβεστόλιθο του μεσο-καινοζωικού αιώνα (190-25 εκατομμύρια χρόνων), το υπόλοιπο έδαφος αποτελείται από βράχια, ρήγματα, κοκκινόχωμα και σπήλαια (μεταξύ άλλων και το Σπήλαιο του Τούρκου). Πρέπει να σημειωθεί η ύπαρξη απολιθωμάτων βενθικών τρηματοφόρων, ασβεστούχων θαλάσσιων φυκών και ρουδιστών.
Καθιέρωση έκταση
Το Πάρκο ιδρύθηκε με τον περιφερειακό νόμο ΝΟ.47, της 22ης Οκτωβρίου 1986 και έχει έκταση 53 εκτάρια + 7 (συμπεριλαμβανομένης της ηπειρωτικής χώρας), + άλλα 30 στο βυθό της θάλασσας. Μέγιστο ύψος 171 μέτρα, όπου βρίσκεται το μαυσωλείο του Λούτσιο Μουνάτζιο Πλάνκο.
Ιστορία
Τον 16ο αιώνα ενσωματώθηκε στο φρούριο της Γκαέτας.
Αξιοθέατα
Στην κορυφή του Μόντε Ορλάντο βρίσκεται το μαυσωλείο, που χτίστηκε το 22.π.Χ.,του Λούτσιο Μουνάτζιο Πλάνκο, ρωμαίος ύπατος, ο οποίος πέθανε στην Γκαέτα.
Χλωρίδα και πανίδα
Η βλάστηση κυριαρχείται από κλασικούς μεσογειακούς θάμνους, ενώ η πανίδα από τον Σκαντζόχοιρο, τη Μυγαλή, το Φίδι της Γυάρου, το Πετρίτη, τον Κορμοράνο, το Νυχτοκόρακα, τον Σφηκιάρη, το Μελισσοφάγο κλπ.
Δραστηριότητες
Τα μονοπάτια επιτρέπουν την πεζοπορία όπως και ποδηλασία ανάμεσα στο πράσινο και στο μεγαλείο της θέας. Μόνο σε ορισμένες παράκτιες περιοχές του Μόντε Ορλάντο, επιτρέπεται το ψάρεμα, τις οποίες δεν διαχειρίζεται ο διευθυντής του πάρκου.
Υπάρχουν επίσης πολλές διαδρομές για αθλητική ορειβασία αλλά και για παραδοσιακή ορειβασία στο βράχο με θέα τη θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P856 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P625 Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ιταλία Κατηγορία:Γκαέτα Κατηγορία:Λάτσιο Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Στανίσουαφ Μουζινόφσκι
δεξιά|μικρογραφία| Σελίδα τίτλου του Ευαγγελίου που δημοσιεύτηκε από τον [[Γιαν Σεκλούτσιαν (με τους σχολιασμούς του), όπως μεταφράστηκε από τον Μουζινόφσκι.]] Ο Στανίσουαφ Μουζινόφσκι (πολωνικά: Stanisław Murzynowski) (1527/8 - 1553) ήταν Πολωνός συγγραφέας, μεταφραστής και Λουθηρανός ακτιβιστής κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Ο Μουζινόφσκι προερχόταν από πολωνική οικογένεια ευγενών του οικόσημου Ογκόντσικ.
Ζωή
Ο Μουζινόφσκι σπούδασε σε ένα γυμνάσιο στο Κρουλέβιετς, όπου έμαθε λατινικά, ελληνικά και εβραϊκά, και στη συνέχεια στη Βιτεμβέργη, όπου γνώρισε τον Μαρτίνο Λούθηρο και τον Φίλιππος Μελάγχθων. Ταξίδεψε επίσης στην Ιταλία το 1547. Το 1549 επέστρεψε στο Κρουλέβιετς, την πρωτεύουσα του Δουκάτου της Πρωσίας, που τότε ήταν κοσμικό φέουδο του Βασιλείου της Πολωνίας. Εκείνη τη χρονιά γνώρισε τον Γιαν Γουάσκι, τον Πολωνό προτεστάντη ευαγγελικό μεταρρυθμιστή, ο οποίος επισκέφτηκε την Κρουλέβιετςεκείνη την εποχή.
Ο Μουζινόφσκι ήταν ο συγγραφέας της πρώτης πλήρους μετάφρασης της Καινής Διαθήκης στην πολωνική γλώσσα, που δημοσιεύτηκε το 1553 στο Κρουλέβιετς, αν και ο θεολόγος Γιαν Σεκλούτσιαν ανέλαβε τότε τη συγγραφή. Ένας πιθανός λόγος για τον οποίο ταυτόχρονα δεν δόθηκε πίστωση στον Μουζινόφσκι μπορεί να είχε να κάνει με τη νεαρή ηλικία του, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από ιδεολογικούς εχθρούς εναντίον του. Στη μετάφραση του, ο Μουζινόφσκι χρησιμοποίησε την ελληνική και λατινική μετάφραση του Έρασμου του Ρότερνταμ.
Ο Μουζινόφσκι ήταν επίσης ο πρώτος που ανέπτυξε και τυποποίησε την πολωνική ορθογραφία, τα περισσότερα βιβλία από τα οποία έχουν επιζήσει μέχρι τη σύγχρονη εποχή, στο έργο του «Ortografia polska, to jest Nauka pisania i czytania jezyka polskiego» (Πολωνική ορθογραφία, ή η επιστήμη της γραφής και ανάγνωση της πολωνικής γλώσσας).
Άλλες μεταφράσεις του Μουζινόφσκι περιλαμβάνουν έργα του Ανδρέα Οσίανδρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Προτεστάντες Μεταρρυθμιστές
Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ
Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ (Jan Baptist van Heil ή Ζαν Μπατίστ φαν Χέιλ, Jan Baptiste van Heil,   Βρυξέλλες, 1609 – Βρυξέλλες, μετά το 1685), ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος πορτρέτων και θρησκευτικών πινάκων.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την εκπαίδευση του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Ο πατέρας του Λέον ή Λέο ήταν ζωγράφος και δύο από τα αδέλρφια του ήταν επίσης καλλιτέχνες: ο Λέο ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Ντάνιελ ήταν ζωγράφος τοπίων.
Δεν είναι γνωστό με ποιον εκπαιδεύτηκε ο Γιαν Μπάπτιστ, αλλά πιθανότατα με τον πατέρα του.
Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στις Βρυξέλλες κάποια στιγμή μεταξύ 1685 και 1705.
Έργο
Μόνο μερικά από τα έργα του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ είναι γνωστά. Είναι κυρίως γνωστός για την εργασία του ως ζωγράφου πορτρέτων. Ήταν ο σχεδιαστής των πορτρέτων των τριών αδελφών φαν Χέιλ που εμφανίστηκαν στο Het Gulden Cabinet, το βιβλίο με βιογραφίες καλλιτεχνών του Κορνέλις ντε Μπι, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Αμβέρσα το 1662. Τα πορτρέτα ήταν χαραγμένα από τον Φρέντερικ Μπάουττατς τον νεότερο. Σχεδίασε επίσης το πορτρέτο του Breynaert (άνδρας γνωστός για την υπερβολική του κατανάλωση φαγητού ), το οποίο έγινε χαρακτικό από τον Άντονι φαν ντερ Ντους.
Ζωγράφιζε επίσης θρησκευτικές σκηνές ρετάμπλ για τοπικές εκκλησίες. Ένα παράδειγμα είναι η λατρεία των μάγων στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στο Τερφούρεν. μικρογραφία|290x290εσ| Η Ινφάντη Ισαβέλλα στους κήπους του Ανακτόρου Κάουντενμπερχ (Coudenberg ) Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ συνεργάστηκε με τον αδερφό του Ντάνιελ στον πίνακα Η Ινφάντη Ισαβέλλα στους κήπους του Ανακτόρου Κάουντενμπερχ (περίπου 1630, Μουσείο της πόλης των Βρυξελλών ). Ο Γιαν Μπάπτιστt πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνος για τις μορφές, ενώ ο αδερφός του Ντάνιελ ζωγράφισε το τοπίο και το παλάτι. Ο καμβάς δείχνει ένα τοπίο με το παλάτι των κυβερνητών της Νότιας Ολλανδίας κοντά στις Βρυξέλλες. Σε πρώτο πλάνο, η Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, χήρα του Αρχιδούκα Άλμπρεχτ και κυβερνήτις, περπατά στους κήπους του ανακτόρου όπως συνήθιζαν οι Πτωχές Κλάρες, θρησκευτικό Ταγμά στο οποίος είχε προσχωρήσει η Αρχιδούκισσα μετά το θάνατο του συζύγου της.
Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ κλήθηκε να παράσχει σχέδια για το πρώτο γαλλικό θέατρο που ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες το 1670.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Θανάσης Ράμμος
Ο Θανάσης Ράμμος (γεννημένος στις 31 Ιανουαρίου 1945) είναι Ελληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Θανάσης Ράμμος ήταν μέλος του Ολυμπιακού Πειραιώς στο αήττητο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης που κατέκτησε ο σύλλογος το 1976.
Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για αρκετά χρόνια, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1976 και 1978) και 4 Κύπελλα Ελλάδος (1976, 1977, 1978 και 1980).
Με τον Ολυμπιακό έχει αγωνιστεί σε διάφορες ευρωπαικές διοργανώσεις και συγκεκριμένα στο Κύπελλο Κυπελλούχων, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών καθώς και στο Κύπελλο Κόρατς.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό, ο Θανάσης Ράμμος αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Φαίδωνος Ματθαίου, Κώστα Μουρούζη και Γιώργου Μπαρλά.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Θανάσης Ράμμος έχει πραγματοποιήσει 5 συμμετοχές με την Εθνική Εφήβων και 3 συμμετοχές με την Εθνική Ανδρών.
Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1969 και στο Βακανικό Πρωτάθλημα Ανδρών του 1970.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Φύλακας Ροδόπης
Ο Φύλακας είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 46 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Φύλακας βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε απόσταση περίπου 10 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της πόλης, δίπλα στον κόμβο Βιομηχανικής Περιοχής (ΒΙ.ΠΕ.) Κομοτηνής της Εγνατίας Οδού. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα στην Καλλιθέα (ΝΔ.), το Ίσαλο (Δ.), το Θρυλόριο (Β.) και τη ΒΙ.ΠΕ Κομοτηνής (ΒΑ.) ενώ ανατολικά και νότια περνάει ο χείμαρρος Φαγωμένο που μετά από λίγο καταλήγει στον ποταμό Φιλιουρή (αρχαίος Λίσσος). Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Σεϊμέν και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμαράντων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Θρυλόριο και τον Ροδίτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Θρυλορίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κομοτηνής του δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 272 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης
Επαρχία Μεσσήνης
right|200px|thumb|Η επαρχία Μεσσήνης Η επαρχία Μεσσήνης ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Μεσσήνη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού, το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνιακής πεδιάδας και του βορείου τμήματος, ή κάμπου του Μελιγαλά (αρχαία Στενύκλαρος) και συνόρευε με τις επαρχίες Τριφυλίας και Πυλίας στα δυτικά και με την Επαρχία Καλαμάτας, πρώην Καλαμών στα Α.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας στον χώρο της επαρχίας δημιουργήθηκαν οι δήμοι Οιχαλίας και Μεσσήνης
Παραπομπές
Μεσσηνιας Κατηγορία:Επαρχία Μεσσήνης
Messene Province
Γουέιντ Μπάρετ
Ο Στιούαρτ Αλεξάντερ Μπένετ (γεν. 10 Αυγούστου 1980) είναι Άγγλος επαγγελματίας παλαιστής, που εργαζόταν στο WWE. Το ψευδώνυμα του στα ρινγκ είναι "Γουέιντ Μπάρετ" (Wade Barrett) και "Μπαντ Νιούζ Μπάρετ" (Bad News Barrett).
Αρχηγός των Νέξους
Ο Μπάρετ συμμετείχε στο NXT, ένα διαγωνισμό με άλλους ανερχόμενους παλαιστές, τον οποίο και νίκησε. Σε επεισόδιο του Raw, όλοι οι συμμετέχοντες του NXT εισέβαλαν στο κύριο αγώνα και λεηλάτησαν το ρινγκ, χτύπησαν τους άλλους παλαιστές, τους σχολιαστές και τον εκφωνητή. Μετά από αυτό, η ομάδα ονομάστηκε Νέξους (Nexus) και εξουδετέρωσαν τους Βινς Μακμάν, Τζον Σίνα και άλλους.
Στο SummerSlam η ομάδα Νέξους έχασε από ομάδα επτά παλαιστών, που αποτελούταν από τους Μπρετ Χαρτ, Τζον Σίνα, Κρις Τζέρικο, Ετζ, Ντάνιελ Μπράιαν, Τζον Μόρισον και Αρ Τρουθ. Ο Μπάρετ πήρε ευκαιρίες για να κατακτήσει το Πρωτάθλημα WWE που είχε ο Ράντυ Όρτον, σε τρία ppv's, όμως δεν τα κατάφερε. Επίσης άρχισε μια κόντρα με τον Τζον Σίνα, από τον οποίο έχασε στο TLC. Μετά από αυτές τις αντιπαλότητες με τα κορυφαία ονόματα της εταιρείας, ο Μπάρετ έγινε γνωστός στους φίλους της πάλης.
Σόλο καριέρα
Απο τότε ο Μπάρετ συνέχισε μοναχική πορεία και πήρε αρκετές νίκες. Στο τέλος του 2011, είχε μια κόντρα με τον Ράντυ Όρτον, η οποία συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2012. Στις 20 Φεβρουαρίου σε επεισόδιο του Raw, ο Μπάρετ έβγαλε τον ώμο του, κάτι το οποίο απαιτούσε χειρουργείο. Τον Σεπτέμβριο σε επεισόδιο του SmackDown, ο Μπάρετ επέστρεψε στη δράση και μετά τον αγώνα του δήλωσε πως θέλει να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Τον Δεκέμβριο, κέρδισε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα για δεύτερη φορά στη καριέρα του, νικώντας τον Κόφι Κίνγκστον. Τον Απρίλιο το 2013 έχασε το πρωτάθλημα απο τον Μιζ, όμως το επανέκτησε την επόμενη μέρα. Αφού κράτησε το πρωτάθλημα για δύο μήνες, ο Μπάρετ έχασε το πρωτάθλημα απο τον Κέρτις Άξελ σε έναν αγώνα που συμμετείχε και ο Μιζ. Τον Δεκέμβριο του 2013 συνέχισε να εμφανίζεται στο Raw ως ο "Μπαντ Νιούζ Μπάρετ", έχοντας μη αγωνιστικό ρόλο.
Τον Απρίλιο του 2014 επέστρεψε στα ρινγκ και μετά απο ένα μήνα κατάφερε να κατακτήσει το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα για τέταρτη φορά, νικώντας τον Μπιγκ Ι στο Extreme Rules. Τον επόμενο μήνα στο Payback, διατήρησε τον τίτλο νικώντας τον Ρομπ Βαν Νταμ. Έπειτα τραυματίστηκε στον ώμο και ο τίτλος έμεινε χωρίς κάτοχο, αφού δεν μπορούσε να τον υπερασπιστεί. Μετά κέρδισε το King of the Ring και άλλαξε το όνομα του σε Κίνγκ Μπάρετ δηλαδή βασιλιάς Μπάρετ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
646 Κασταλία
Η Κασταλία (Kastalia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,41. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ποτάμια Νύμφη Κασταλία της ελληνικής μυθολογίας.
Προσοχή: Η 646 Κασταλία δεν πρέπει να συγχέεται με τον μικρό αστεροειδή 4769 Κασταλία (4769 Castalia), που διασχίζει την τροχιά της Γης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κασταλια
Ζαχλουμία
μικρογραφία|Χάρτης των μεσαιωνικών κρατιδίων στα Βαλκανικά παράλια της Αδριατικής Η Ζαχλουμία, αργότερα και Χούμ (σερβικά : Захумље) είναι ιστορική περιοχή στα παράλια της Αδριατικής θάλασσας που περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Δαλματίας.
Εγκατάσταση των Σλάβων
Οι Σλάβοι επιτέθηκαν στα Βαλκάνια την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Ιουστινιανός Α´, πάνω από 100.000 Σλάβοι λεηλάτησαν την Θεσσαλονίκη. Οι Δυτικοί Σλάβοι ήταν οι Σκλαβηνοί, οι Ανατολικοί αντίστοιχα οι Άντες, οι Σκλαβηνοί λεηλάτησαν την Θράκη (545, 546). Οι Σλάβοι από την Θεσσαλονίκη διέσχισαν την Νις και τελικά κατέληξαν στην Δαλματία. Αργότερα (577) 100.000 Σλάβοι λεηλάτησαν πόλεις και οικισμούς στην Θράκη και την Επαρχία του Ιλλυρικού όπου τελικά εγκαταστάθηκαν σε δικούς τους οικισμούς. Η Ζαχλουμία είχε επίσης μεγάλο αριθμό από Βλάχους απόγονοι προ-Σλάβων, αρχικά ήταν Λατινόφωνοι και κατόπιν έγιναν Σλαβόφωνοι. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. οι Άβαροι και οι υποτακτικοί τους Σλάβοι κατέλαβαν το Θέμα Δαλματίας μαζί με την Ζαχλουμία, λεηλάτησαν και έδιωξαν τους παλιότερους κατοίκους. Κατόπιν (626) επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη αλλά ηττήθηκαν από την Βυζαντινή αυτοκρατορία, από τότε οι Άβαροι δεν ήταν σημαντικός κίνδυνος για τα Βαλκάνια. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος επέτρεψε περί το 630 την μόνιμη εγκατάσταση τους στα Βαλκάνια και την Ελληνική χερσόνησο. Οι περιοχές που εγκαταστάθηκαν ήταν πολύ αραιοκατοικημένες επειδή είχαν λεηλατηθεί από τους Άβαρους χωρίς να μπορεί να εξασκήσει την εξουσία ο αυτοκράτορας. Η Ζαχλουμία ήταν μία από τις περιοχές που εγκαταστάθηκαν οι Σέρβοι της Θεσσαλονίκης, προέρχονταν από την Λευκή Σερβία αλλά μια προσεκτική ανάγνωση των γραπτών του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου δείχνει ότι δεν είχαν εθνική καταγωγή. Ο Νόελ Μάλκολμ έγραψε ότι οι Σέρβοι εγκαταστάθηκαν τον 7ο αιώνα στην δυτική Σερβία και από εκεί επεκτάθηκαν στην Ζαχλουμία. Ο Τιμπόρ Ζίβκοβιτς έγραψε ότι η περιοχή του Βιστούλα από την οποία κατάγονταν οι Λενζανηνοί, πρόγονοι του Μιχαήλ της Ζαχλουμίας ήταν η κοιτίδα των Κροατών και όχι των Λευκών Σέρβων. Είναι ασαφές λοιπόν να καθορίσουμε με ακρίβεια την εθνικότητα των Σέρβων της Ζαχλουμίας σε μιά αποχή που Σέρβοι και Κροάτες μετανάστευσαν σε συνεργασία από την βόρεια Ευρώπη στα Βαλκάνια. Ο Φράνσις Ντβόρνικ έγραψε ότι "οι Σέρβοι της Ζαχλουμίας είχαν πολύ πιο στενούς δεσμούς με τους Σλάβους της Κροατίας παρά με τους Σλάβους της Σερβίας, πιθανότατα ανήκαν στους Κροάτες". Η καταγωγή του ηγεμόνα τους Μιχαήλ σχετίζεται με μιά προφορική παράδοση που διέσωσε ο Θωμάς ο Αρχιδιάκονος στο έργο του "Ιστορία Σαλονιτάνα" σύμφωνα με την οποία 8 ευγενείς φυλές έφτασαν από την Πολωνία στην Κροατία.
Ο Βασιλεύς των Φράγκων Καρλομάγνος (768-814) αφού κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής και της Κεντρικής Ευρώπης δημιούργησε την Αυτοκρατορία των Φράγκων (800). Οι Δυτικοί Σλάβοι βρίσκονταν στα βορειοανατολικά και οι Νότιοι Σλάβοι στα νοτιοανατολικά της Φραγκικής αυτοκρατορίας. Η Δαλματία βρισκόταν στα νοτιοανατολικά ήταν υπό την εξουσία των Νότιων Σλαβικών φυλών. Στα βόρεια του Ντούμπροβνικ που βρίσκονταν στην εξουσία Κροάτες "Ζουπάνοι" ή πρίγκιπες οι Σλάβοι ήταν γνωστοί ως Κροάτες, στα νότια θεωρούσαν τους εαυτούς τους Σέρβους. Οι Φράγκοι παρά την μεγάλη δύναμη που είχαν δεν έδειξαν την περίοδο 820-840 κανένα ενδιαφέρον να κατακτήσουν τους Σλάβους της Δαλματίας. Ο Αραβικός στόλος επιτέθηκε στην Δαλματία (866), αφού κατέλαβε το Μπούντβα και το Κότορ πολιόρκησε το Ντούμπροβνικ (867). Το Ντούμπροβνικ κάλεσε σε βοήθεια τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα, σε απάντηση έστειλε 100 πλοία. Η πολιορκία του Ντούμπροβνικ κράτησε 15 μήνες, κατόπιν έφτασε με στόλο ο περίφημος Βυζαντινός ναύαρχος Νικήτας Ωορυφάς που τους ανάγκασε να λύσουν με στόλο την πολιορκία. Μετά την επιτυχή παρέμβαση το Βυζαντινό ναυτικό κατέπλευσε τις πόλεις της Δαλματίας και ζήτησε την υποταγή των κατοίκων στον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Οι τοπικές Σλαβικές φυλές της Ζαχλουμίας και της Τραβούνιας δήλωσαν την υποταγή τους στον Βασίλειο Α΄. Οι Σλάβοι της Ζαχλουμίας και της Δαλματίας συμμετείχαν στις Βυζαντινές επιχειρήσεις εναντίον των Αράβων στο Μπάρι (870-871). Οι παλιότεροι κάτοικοι είχαν λεηλατηθεί από τους Σλάβους στα παράλια και είχαν δραπετεύσει στα ορεινά, ο Βασίλειος Α΄ τους επέτρεψε να πληρώσουν φόρο στους Σλάβους για να γλυτώσουν τις επιδρομές τους. Τα μεγαλύτερα ποσά των φόρων τα εισέπρατε ο πρίγκιπας της Δαλματικής Κροατίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 870 είχε δημιουργηθεί το Θέμα της Δαλματίας χωρίς να έχουν οι Βυζαντινοί πραγματική εξουσία.