cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Μαρίνος
Δημογραφία
thumb|left|150px|Πανοραμική άποψη του Αγίου Μαρίνου από το Μόντε Τιτάνο thumb|right|150px|Όρος Μόντε Τιτάνο
Ο πληθυσμός της χώρας είναι 33.812 το 2022. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,65% (εκτίμηση 2020). Ο ρυθμός γεννήσεων είναι 8,8 γεννήσεις/1000 κατοίκους και θανάτων 9,0 θάνατοι/1000 κατοίκους (εκτίμηση 2020).
Η γλώσσα που ομιλείται είναι τα Ιταλικά, με τη διάλεκτο Emiliano-Romagnolo, ενώ ο ρωμαιοκαθολικισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία. Επίσης, υπάρχουν 208 Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Δήμοι
thumb|280px|Η διοικητική διαίρεση του Αγίου Μαρίνου Ο Άγιος Μαρίνος υποδιαιρείται σε 9 δήμους, που λέγονται Castelli -φρούρια- (ενικός castello), ο καθένας σε διαφορετικό λόφο, όπως ακριβώς απεικονίζεται στο εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου), οι οποίοι είναι επίσης πόλεις.
Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ντογκάνα, που ανήκει στο δήμο (castello) του Σεραβάλε.
Η έδρα του δήμου ονομάζεται capoluogo ενώ οι μικρότερες κοινότητες καλούνται frazioni.
Οικονομία
Το ΑΕΠ της χώρας είναι $ 940.000.000 (194η στον κόσμο) εκτίμηση 2001. Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι 7,50% (εκτ. 2001). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι $34.600 (εκτ. 2001).
Επίσημο νόμισμα είναι το ευρώ, ακόμα και αν η χώρα δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις δικές της εθνικές παραστάσεις στην εθνική όψη των κερμάτων ευρώ. Πριν το ευρώ, νόμισμα του Αγίου Μαρίνου ήταν η λίρα Αγίου Μαρίνου, η οποία ήταν συσχετιζόμενη και ανταλλάξιμη με την ιταλική λίρα. Ο μικρός αριθμός των νομισμάτων του ευρώ για τον Άγιο Μαρίνο, όπως και στην περίπτωση με τη λίρα παλαιότερα, ενδιαφέρουν κατά κύριο λόγο τους συλλέκτες νομισμάτων.
Ο τουριστικός τομέας συνεισφέρει πάνω από 50% στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, με πάνω από 3,3 εκ. τουρίστες να επισκέπτονται τη χώρα το 1997. Άλλες βιομηχανίες- «κλειδιά» είναι οι τράπεζες, η κεραμική και τα ηλεκτρικά είδη. Τα κύρια γεωργικά προϊόντα είναι το κρασί και το τυρί.
Τα γραμματόσημα του Αγίου Μαρίνου, τα οποία είναι έγκυρα μόνο για επιστολές εσωτερικού, πωλούνται κυρίως σε φιλοτελιστές και αποτελούν πηγή εισοδήματος.
Μεταφορές
Το πιο κοντινό στον Άγιο Μαρίνο αεροδρόμιο, που βρίσκεται στην Ιταλία, είναι το διεθνές αεροδρόμιο Φεντερίκο Φελίνι κοντά στην πόλη του Ρίμινι. Η οδήγηση γίνεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Το οδικό δίκτυο εκτεινόταν στα 292 χιλιόμετρα σύμφωνα με στοιχεία του 2006.
Διακυβέρνηση
thumb|left|200px|Η Βουλή του Αγίου Μαρίνου
Κυβερνώντες Διοικητές
Η χώρα κυβερνάται από δύο Κυβερνώντες Διοικητές.
Αρχηγός Κυβέρνησης είναι η Αντονέλα Μουλαρόνι, υπουργός Εξωτερικών- ασκεί και μερικές από τις αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού- η οποία εξελέγη με πενταετή θητεία.
Εκλογές
Το δικαίωμα ψήφου χορηγείται στην ηλικία των 18 ετών.
Άμυνα
Ο Άγιος Μαρίνος έχει έναν από τους μικρότερους στρατούς στον κόσμο. Οι διαφορετικές πτέρυγές του έχουν επίσης διαφορετικές λειτουργίες, εκτελώντας εθιμοτυπικά καθήκοντα, περιφρουρώντας τα σύνορα, φρουρώντας κυβερνητικά κτήρια και βοηθώντας την αστυνομία σε ποινικές υποθέσεις. Λειτουργεί επίσης χωροφυλακή, η οποία τεχνικά είναι μέρος του στρατού. Ολόκληρο το στρατιωτικό σώμα εξαρτάται από τη συνεργασία των ενόπλων δυνάμεων και των εθελοντών συντρόφων τους, οι οποίοι απαρτίζουν την Στρατιωτική Δύναμη Εθελοντών (Corpi Militari Volontari). Η Ιταλία ευθύνεται για την άμυνα από την επιβουλή του στρατού μιας ξένης δύναμης.
Μια από τις στρατιωτικές μονάδες που εκτελούν εθιμοτυπικά καθήκοντα είναι και η Φρουρά των Βράχων (Guardia di Rocca), της οποίας ο ρόλος επανακαθορίστηκε με νόμο το 1987. Η δύναμη αυτή μετέχει και είναι γνωστή στην τελετή της αλλαγής φρουράς. Ειδική μονάδα ευθύνεται για την περιφρούρηση του κοινοβουλίου.
Εκπαίδευση
Το 96% του συνολικού πληθυσμού είναι εγγράμματοι, εκ των οποίων το 95% είναι γυναίκες και το 97% άνδρες. Λειτουργεί πανεπιστήμιο (Università degli Studi della Repubblica di San Marino), το οποίο περιλαμβάνει σχολή Ιστορικών Σπουδών Scuola Superiore di Studi Storici in San Marino. Επίσης, άλλα σημαντικά εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι το Istituto Musicale Sammarinese (Μουσικό Ινστιτούτο του Αγίου Μαρίνου) και η Accademia Internazionale delle Scienze San Marino (Διεθνής Ακαδημία Επιστημών του Αγίου Μαρίνου). Η τελευταία είναι γνωστή γιατί υιοθέτησε την εσπεράντο ως γλώσσα για τα μαθήματα αλλά και για τις πανεπιστημιακές εκδόσεις.
Πολιτισμός
thumb|right|Φωτογραφία του πύργου Guaita Οι Τρεις Πύργοι του Αγίου Μαρίνου είναι χτισμένοι πάνω στις τρεις κορυφές του Μόντε Τιτάνο στην πρωτεύουσα. Απεικονίζονται στη σημαία της χώρας, καθώς επίσης και στο εθνόσημο. Οι τρεις αυτοί πύργοι ονομάζονται:
Ακόμη, στο Σαν Μαρίνο παρασκευάζεται μία τούρτα, που είναι γνωστή με το όνομα La Torte Di Tre Monti («Τούρτα των τριών Βουνών/Πύργων»). Είναι παρόμοια με μία τούρτα σαβαγιάρ με στρώσεις, επικαλυμμένη με σοκολάτα.
Διεθνείς σχέσεις
Στον Άγιο Μαρίνο υπάρχουν 3 πρεσβείες και προξενεία από κράτη που εκπροσωπούνται άμεσα σε αυτόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενκλάβια Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Πικραγγουριά
Η πικραγγουριά (Ecballium elaterium, Εκβάλλιον το ελατήριο) είναι φυτό της οικογένειας των κολοκυνθοειδών, συγγενικό φυτό με την κολοκυθιά, την αγγουριά και την καρπουζιά. Είναι έρπον ετήσιο φυτό, το οποίο είναι αυτοφυές στη Μεσόγειο. Το φυτό επίσης έχει προσαρμοστεί και σε άλλες περιοχές στις οποίες εισήχθη ως καλλωπιστικό. Το φυτό είναι δηλητηριώδες, όμως χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς από την αρχαιότητα.
Περιγραφή
Το φυτό φτάνει σε ύψος τα 30 εκατοστά και σε διάμετρο το ένα μέτρο. Κάνει έντονα κίτρινα μονόοικα άνθη, δηλαδή τα άνθη είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά, αλλά υπάρχουν δύο άνθη πάνω στο φυτό. Το φυτό μπορεί να αυτογονιμοποιηθεί. Η ανθοφορία του διαρκεί από τον Ιούνιο μέχρι το Αύγουστο. Το επιστημονικό όνομά του το φυτό το πήρε επειδή όταν κάποιος αγγίξει τους ώριμους καρπούς, αυτοί ανοίγουν και οι σπόροι εκτοξεύονται παντού. Οι καρποί καλύπτονται από τριχίδια.
Φαρμακευτικές χρήσεις και τοξικότητα
Η πικραγγουριά χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως φάρμακο. Ο Διοσκουρίδης την αποκαλεί «ελατήριο» και την χαρακτηρίζει ως ισχυρό καθαρτικό. Στην λαϊκή ιατρική, οι ρίζες και οι καρποί χρησιμοποιούνται ως καθαρτικά, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη. Η αντιφλεγμονώδης δράση οφείλεται στο συστατικό κουκουρμπιτακίνη Β, ένα τριτερπένιο το οποίο ανήκει στις κουρκουρμπιρακίνες, οι οποίες έχουν αναγνωριστεί ως οι τοξικές ουσίες της οικογένειας των κολοκυνθοειδών.
Οι καρποί περιέχουν επίσης τη δηλητηριώδη ουσία ελατηρίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολοκυνθοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Σημαία της Νήσου του Πάσχα
thumb|Η σημαία της Νήσου του Πάσχα. Διαστάσεις: 5:8 Η σημαία της Νήσου του Πάσχα (γνωστή και ως Rapa Nui ή Isla de Pascua) υιοθετήθηκε στις 9 Μαΐου 2006. Έχει χρώμα λευκό και στο κέντρο της ένα κόκκινο διακοσμητικό στοιχείο από ξύλο, που ονομάζεται ρεϊμίρο. Το σύμβολο αυτό φοριόταν κάποτε από τις γυναίκες της Νήσου του Πάσχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησί του Πάσχα Νησος Πασχα
Γεγονότα Απριλίου 2009
Παρατίθενται γεγονότα που έλαβαν χώρα τον μήνα Απρίλιο του έτους 2009.
30 Απριλίου
Γεγονοτα 04
Αυγερινός (επώνυμο)
*
Νταβίντ Τρουέμπα
Ο Νταβίντ Τρουέμπα (10 Σεπτεμβρίου 1969, Μαδρίτη) είναι Ισπανός νομπελίστας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Είναι αδερφός του Φερνάντο Τρουέμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ισπανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Νότιο Νησί (Νέα Ζηλανδία)
Το Νότιο Νησί (αγγλικά: South Island) είναι ένα από τα δυο μεγάλα νησιά της Νέας Ζηλανδίας. Το άλλο μεγάλο νησί αποκαλείται Βόρειο Νησί. Το όνομα του νησιού στη γλώσσα των Μαορί είναι Te Wai Pounamu που σημαίνει ο «Το Νερό του Νεφρίτη», ή Te Waka a Māui που σημαίνει «Το Κανό του Μάουι».
Τον 19ο αιώνα, μερικοί χάρτες ονόμαζαν το Νότιο Νησί ως Μέσο Νησί (ή Νέο Ούλστερ), και το όνομα Νότιο Νησί (ή Νέο Λέινστερ) αποδιδόταν στο σημερινό Νησί Στιούαρτ/Ρακιούρα.
Το Νότιο Νησί αποκαλείται συχνά Ηπειρωτική Χώρα (Mainland) (κάπως χιουμοριστικά) επειδή είναι μεγαλύτερο από το Βόρειο Νησί, και επειδή σύμφωνα με τον αντίστοιχο θρύλο των Μαορί υπήρξε πρώτο. Ωστόσο, το Βόρειο Νησί είναι πολυπληθέστερο, όντας η έδρα των τριών από τα τέσσερα εκατομμύρια των Νεοζηλανδών.
Αρκετές ταινίες έχουν γυριστεί (κατά μεγάλο μέρος) στο νησί αυτό, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών και Το Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Νέας Ζηλανδίας
Κόσα
Οι Κόσα (Xhosa, προφέρεται, ) ή Ξόσα (xosa) αρχικά ζούσαν στο Τρανσκέι, κοντά στις ακτές του Ινδικού Ωκεανού, της Νότιας Αφρικής, κοντά στο Λεσότο και είναι μία από τις πολλές φυλές των Νότιων Νγκούνι, των λαών που μιλούν γλώσσες Μπαντού. Κυριότερες ομάδες της φυλής Κόσα είναι οι Γκαλέκα, Νγκίκα, Ντουσάντ, Ντλάμπα, Κουάγι, Ντίντε και Γκουνκχουέμπε. Αυτές οι ομάδες παλαιότερα είχαν την ονομασία Κάφροι. Κάφρος, από την αραβική λέξη Καφίρ (Kafir), που σημαίνει άπιστος και που χρησιμοποιήθηκε από τους Μουσουλμάνους, για τους λαούς αυτούς.
Τον 18ο-19ο αιώνα, είχαν συνεχείς συγκρούσεις με τους ευρωπαίους αποίκους, του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, οι οποίες και ονομάστηκαν πόλεμος των Κάφρων. Ένας από τους διαρκέστερους αγώνες των αφρικανικών λαών ενάντια στην ευρωπαϊκή εισβολή.
Σήμερα είναι λαός κατεξοχήν γεωργικός και διατηρεί και κάποια λίγα κοπάδια βοοειδών. Από το 1960 άρχισαν να μεταναστεύουν για μία καλύτερη ζωή, από το Τρανσκέι προς το Γιοχάνεσμπουργκ και σε άλλες περιοχές.
Αξιοσημείωτοι Κόσα
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Νότια Αφρική
Red herring
Red herring (κυριολεκτικά: κόκκινη ρέγγα) είναι ενα είδος επιχειρήματος το οποίο παραπλανά ή αποσπά την προσοχή από ένα σημαντικό θέμα. Μπορεί να είναι λογικό σφάλμα ή τεχνική παραπλάνησης που σκοπό έχει να οδηγήσει τους αναγνώστες σε ενα λάθος συμπέρασμα. Ένα επιχείρημα red herring μπορεί να χρησιμοποιείται συνειδητά, ως είδος των ιστοριών μυστηρίου ή να χρησιμοποιείται ως μέρος της ρητορικής στρατηγικής (π.χ. στην πολιτική) ή να χρησιμοποιείται αναγκαστικά κατά την διάρκεια της συζήτησης
Λογικό σφάλμα
Ως άτυπη λογική πλάνη, το red herring κατατάσσεται σε μια ευρεία τάξη των σχετικιστικών σφαλμάτων. Σε αντίθεση με την λογική πλάνη του ''Αχυράνθρωπου το οποίο το δεν παρουσιάζει σωστά την θέση του αντιπάλου (δηλαδή η πρόταση είναι λανθασμένη) στη κόκκινη ρέγγα η πρόταση είναι ακούγεται αληθοφανής, αλλά όμως δεν έχει πραγματική αξία καθώς δεν είναι σχετική με το θέμα. Σύμφωνα με το Oxford English Dictionary, κάποιος μπορεί να χρησιμοποιεί την τακτική red herring συνειδητά ή ασυνείδητα.
Η έκφραση χρησιμοποείται κυρίως για να υποστηρίξει κάποιος πως κάποιο επιχείρημα δεν είναι σχετικό με το θέμα το οποίο συζητείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόπος του λέγειν
Μεταεπιστήμη
Η μεταεπιστήμη, ευρέως γνωστή ως μετα-έρευνα (αγγλ. meta-research), είναι η χρήση της επιστημονικής μεθοδολογίας για τη μελέτη της ίδιας της έρευνας. Η μεταεπιστήμη επιδιώκει να αυξήσει την ποιότητα της επιστημονικής έρευνας, μειώνοντας παράλληλα την "σαβούρα" που παράγεται συγχρόνως. Είναι γνωστή ως "η έρευνα της έρευνας" και "η επιστήμη της επιστήμης", καθώς χρησιμοποιεί ερευνητικές μεθόδους για να μελετήσει πώς γίνεται η έρευνα και πού μπορούν να γίνουν βελτιώσεις. Η μεταεπιστήμη ασχολείται με όλους τους ερευνητικούς τομείς και έχει περιγραφεί ως «η πανοραμική θέα των επιστημών». Σύμφωνα με τα λόγια του Ιωάννη Ιωαννίδη, "Η επιστήμη είναι το καλύτερο πράγμα που συνέβη στους ανθρώπους... αλλά μπορούμε να την κάνουμε καλύτερη."
Το 1966, μια πρώιμη μετα-ερευνητική εργασία εξέτασε τις στατιστικές μεθόδους 295 επιστημονικών άρθρων που δημοσιεύθηκαν σε δέκα υψηλού κύρους ιατρικά περιοδικά. Διαπιστώθηκε ότι, "περίπου το 73% των αναφορών που διαβάστηκαν... είχαν εξαχθεί συμπεράσματα την στιγμή που η αιτιολόγηση αυτών των συμπερασμάτων δεν ήταν έγκυρη." Η μεταεπιστήμη τις επόμενες δεκαετίες βρήκε πολλά μεθοδολογικά ελλατώματα, ανεπάρκειες και κακές πρακτικές στην έρευνα σε πολλά επιστημονικά πεδία. Πολλές επιστημονικές έρευνες δεν μπορούσαν να αναπαραχθούν και να επαναληφθούν, ιδιαίτερα η ιατρική επιστήμη και οι κοινωνικές επιστήμες. Ο όρος «κρίση αναπαραγωγιμότητας» εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2010 ως αποτέλεσμα της ολοένα και ευρύτερης αναγνώρισης του προβλήματος.
Έχουν εφαρμοστεί μέτρα για την διαχείριση και αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναδεικνύονται από την μετα-έρευνα. Αυτά τα μέτρα για παράδειγμα περιλαμβάνουν την προεγγραφή των επιστημονικών ερευνών και των κλινικών δοκιμών προκειμένου να μειωθεί η επίδραση της μεροληπτικής δημοσίευσης, ή την ίδρυση οργανισμών που εκδίδουν κατευθυντήριες γραμμές για τη μεθοδολογία και την αναφορά της μελέτης. Γίνεται συνεχής προσπάθεια για την ελάττωση της κατάχρησης της στατιστικής, την εξάλειψη των προσωπικών συμφερόντων στον ακαδημαϊκό χώρο, την βελτίωση της διαδικασίας αξιολόγησης ομότιμων, την καταπολέμηση της προκατάληψης στην επιστημονική βιβλιογραφία και την αύξηση της συνολικής ποιότητας και αποτελεσματικότητας της επιστημονικής διαδικασίας.
Τομείς μεταεπιστήμης
Η μεταεπιστήμη μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε πέντε βασικούς τομείς. Μέθοδος, αναφορά, αναπαραγωγιμότητα, αξιολόγηση και κίνητρα. Αυτά ανταποκρίνονται, αντίστοιχα, με τον τρόπο διεξαγωγής, δημοσιοποίησης, επαλήθευσης, αξιολόγησης και επιβράβευσης της έρευνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστημονική μέθοδος Κατηγορία:Έρευνα Κατηγορία:Επιστημολογία
Illumination (εταιρεία)
Το Illumination, προηγουμένως γνωστό ως Illumination Entertainment, είναι ένα αμερικανικό στούντιο παραγωγής έργων κινούμενων σχεδίων που είναι θυγατρική της Universal Pictures.
Ασιούτ
Η Ασιούτ (أسيوط, κοπτικά: ⲥⲓⲱⲟⲩⲧ) είναι πανάρχαια πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Ασιούτ όπου είναι και πρωτεύουσα του. Η Ασιούτ βρίσκεται 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κι έχει 389307 κατοίκους σύμφωνα με τη απογραφή του 2006.
Μαρτσαμπόττο
Το Μαρτσαμπόττο (ιταλικά: Marzabotto) είναι μικρή πόλη και δήμος στην περιοχή της Ιταλίας Εμίλια-Ρομάνια, που ανήκει στην επαρχία της Μπολόνια. Βρίσκεται 27 χιλιόμετρα νότιο-νοτιοδυτικά της Μπολόνια με τρένο, στην κοιλάδα του ποταμού Ρένο. Στο Μαρτσαμπόττο το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνέβη η σφαγή των κατοίκων στο χωριό
Ασιούτ
Όνομα
Το όνομα της πόλης προέρχεται από την πρώιμη αιγυπτιακή Zawty (Z3JW.TJ) που στην Κοπτική αποδόθηκε ως Ⲥⲓⲟⲟⲩⲧ ή Ⲥⲓⲱⲟⲩⲧ (Σιόουτ ή Σιώουτ). Στην ελληνορωμαϊκή Αίγυπτο ονομαζόταν Λυκόπολις ἡ Λύκων πόλις, Λύκων , ή Λύκο.
Μαρτσαμπόττο
Ιστορία
Στην περιοχή Villa Aria και κάτω από αυτή, κοντά στην πόλη, βρίσκονται τα ερείπια της ετρουσκικής πόλης Μίσα (Misa), η οποία προφυλάσσεται στα δυτικά από βουνά, και στα ανατολικά και νότια από το ποτάμι, το οποίο είχε καταστρέψει σε κάποια χρονική στιγμή λόγω εκτροπής τη μισή πόλη. Η πόλη βρίσκεται κάτω από το σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, και ήταν δομημένη σε παραλληλόγραμμο σχέδιο χωρισμένη από κύριους δρόμους σε οκτώ περιοχές, οι οποίες με τη σειρά τους χωρίζονταν σε τετράγωνα ή insulae. Βρέθηκαν νεκροταφεία ανατολικά και βόρεια του χώρου. Το όνομα του μέρους είναι άγνωστο: κατοικήθηκε εν μέρει αργότερα από Γαλάτες, αλλά δεν υπήρχε παρουσία Ρωμαίων.
Ασιούτ
Αρχαία Ασιούτ
Η Αρχαία Ασιούτ ήταν η πρωτεύουσα της δέκατης τρίτης Νομής της Άνω Αιγύπτου (Νομή Λυκόπολις). Βρισκόταν στη δυτική όχθη του Νείλου. Οι δύο πιο σημαντικές θεότητες που λατρεύονταν στην αρχαία αιγυπτιακή Ασιούτ ήταν ο Άνουβις και ο Ουπουαούτ, δύο ταφικές θεότητες. Κατά τη διάρκεια της πρώτης ενδιάμεση περίοδο οι ηγεμόνες της πόλης ήταν υποστηρικτές των Ηερακλεοπολιτών βασιλέων.
Μαρτσαμπόττο
Σφαγή
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, κατά τη γερμανική κατοχή της Ιταλίας κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη υπήρξε το θέατρο της χειρότερης σφαγής πολιτών στην Ιταλία από τα γερμανικά Waffen SS. Σε αντίποινα για την τοπική υποστήριξη στους παρτιζάνους και το αντιστασιακό κίνημα, στρατιώτες από τη 16η θωρακισμένη μονάδα αναγνώρισης (SS-Panzer-Aufklärungsabteilung), σκότωσαν συστηματικά εκατοντάδες πολίτες του Μαρτσαμπόττο και των κοντινών πόλεων Γκριτζάνα Μοράντι (Grizzana Morandi) και Μοντζούνο (Monzuno).
Ασιούτ
Αρχαία Ασιούτ
Η ασπίδα του βασιλιά που ονομάζεται "Recamai", που βασίλεψε στην Άνω Αίγυπτο έχει ανακαλυφθεί στο Ασιούτ. Η Ελληνιστική Λυκόπολις δεν έχει αξιόλογα ερείπια, αλλά στις ανασκαφές έχουν βρεθεί μούμιες λύκων, επιβεβαιώνοντας την προέλευση του ονόματός της, καθώς και μια παράδοση διατηρημένη από τον Διόδωρο Σικελιώτη, σύμφωνα με την οποία ένας Αιθιοπικός στρατός εισβάλλει στην Αίγυπτο κι απώθησε τους Αιγύπτιους πέρα από την πόλη της Ελεφαντίνης και την πόλη των λύκων. Ο Όσιρις λατρευόταν κάτω από το σύμβολο του λύκου στην Λυκόπολις. Σύμφωνα με το μύθο, είχε έρθει "από τις σκιές" ως λύκος για να βοηθήσει την Ίσιδα και τον Ώρος στη μάχη τους με τον Τυφώνα. Άλλα αρχαία αιγυπτιακή μνημεία ανακαλύφθηκαν στο Ασιούτ είναι η νεκρόπολη (δυτικά της σύγχρονης πόλης), τάφοι, που χρονολογούνται από τις δυναστείες Εννέα, δέκα και δώδεκα , και οι τάφοι των Siese και Αμενχοτέπ.
Μαρτσαμπόττο
Σφαγή
Η πόλη πήρε το Χρυσό Μετάλλιο Στρατιωτικής Τιμής για αυτό το περιστατικό.
Ασιούτ
Αρχαία Ασιούτ
Στην ελληνορωμαϊκή εποχή, υπήρχε μια ξεχωριστή διάλεκτο των Κοπτών που ομιλούνταν στην Ασιούτ, που είναι γνωστή ως " Λυκοπολίτικη ", μετά το ελληνικό όνομα για την πόλη.
Μαρτσαμπόττο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια Κατηγορία:Ετρούσκοι
Ασιούτ
Αρχαία Ασιούτ
Ένας μεγάλος βυζαντινός θησαυρός ανακαλύφθηκε κοντά στην πόλη στις αρχές του εικοστού αιώνα και σήμερα είναι διασκορπισμένος ανάμεσα σε μια σειρά από μουσεία της Δύσης. Ο θησαυρός αποτελείται από μερικά από τα πιο περίτεχνα κοσμήματα.
Σύγχρονη Ασιούτ
Σήμερα η πόλη της Ασιούτ έχει σχεδόν 400.000 κατοίκους. Είναι η αιγυπτιακή πόλη με τη μεγαλύτερη κοπτική χριστιανική κοινότητα. Είναι επίσης η έδρα του Πανεπιστημίου της Ασιούτ, ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στην Αίγυπτο, και του φράγματος Ασιούτ.
Η Ασιούτ είναι το τέρμα του πετρελαιαγωγού Ras Shukheir-Ασιούτ, και του αγωγού φυσικού αερίου με την Κένα, τα δύο τελευταία είναι μέρος της κοιλάδας του Νείλου "Επιχείρηση Αερίου Pipeline Project".
Ελληνική παροικία
Η Ασιούτ είχε ελληνική παροικία, αναφέρεται μικρή κυρίως από έμπορους. Για πολλά χρόνια πρόεδρος της κοινότητας ήταν ο Κωνσταντίνος Τσαγκαράδας με καταγωγή το Πήλιο Ένας άλλος έλληνας ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή είχε εργαστεί σαν βοηθός μηχανικός στη κατασκευή του φράγματος Ασιούτ.
Κλίμα
Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος "Κόπεν-Geiger" χαρακτηρίζει το κλίμα της ως καυτή έρημο (BWH). Είναι η ξηρότερη πόλη της Αιγύπτουref>. Το Λούξορ, η Μλινια, η Κένα και η Ασιούτ έχουν την ευρύτερη διαφορά των θερμοκρασιών μεταξύ ημέρας και νύχτας από οποιαδήποτε άλλη πόλη στην Αίγυπτο, με σχεδόν 16 ° C (29 ° F) διαφορά. Η υψηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν 51 ° C (124 ° F), που καταγράφηκε στις 23 Ιουλίου 1994, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία ρεκόρ ήταν -2 ° C (28 ° F), που καταγράφηκε στις 16 Ιανουαρίου, 2008.
Δουκάτο της Καρινθίας
Το Δουκάτο της Καρινθίας (Γερμανικά: Herzogtum Kärnten, Σλοβενικά: Vojvodina Koroška) ήταν δουκάτο που βρίσκεται στη νότια Αυστρία και σε τμήματα της βόρειας Σλοβενίας. Διαχωρίστηκε από το Δουκάτο της Βαυαρίας το 976, και ήταν το πρώτο νεοσύστατο αυτοκρατορικό κράτος μετά από τα γερμανικά αρχέγονα.
Η Καρινθία παρέμεινε ένα κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι τη διάλυσή της το 1806, αν και από το 1335 κυβερνήθηκε εντός των αυστριακών κυριαρχιών της δυναστείας των Αψβούργων. Ως συστατικό μέρος των Αψβούργων και της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, παρέμεινε γη της Κισιλιθάνης κορώνας της Αυστροουγγαρίας έως το 1918. Από το Δημοψήφισμα της Καρινθίας τον Οκτώβριο του 1920, η κύρια περιοχή του δουκάτου αποτέλεσε το αυστριακό κράτος της Καρινθίας.
Οίκος των Αψβούργων
Η Καρινθία ενσωματώνεται στα λοιπα Αψβουργικά εδάφη το 1619.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Καρινθίας Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρινθια Δουκατο Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αυστρίας
Μάρκους Μινχ
Ο Μάρκους Μινχ (γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1972 στο Νίσλοχ της Δυτικής Γερμανίας) είναι ένας πρώην Γερμανός ποδοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σημαία της Ολλανδίας
thumb|Λόγος σημαίας: 2:3 Η εθνική σημαία της Ολλανδίας, αποτελεί την παλαιότερη τρίχρωμη σημαία που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Οι τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες έχουν χρώμα κόκκινο στο πάνω μέρος, λευκό και μπλε.
Ωστόσο, η εν λόγω σημαία δεν ήταν η πρώτη στη χώρα. Το 15ο αιώνα χρησιμοποιούνταν η σημαία του Άρχοντα της Βουργουνδίας. Αυτή η σημαία είχε λευκό φόντο και κλαδιά δάφνης σε σχήμα Χ, με φωτιές που σχημάτιζαν το Σταυρό της Βουργουνδίας.
Η τρίχρωμη σημαία καταργήθηκε στη διάρκεια της γαλλικής κατοχής και επανήλθε το 1813, έπειτα από την επανάκτηση της ανεξαρτησίας της Ολλανδίας. Εκείνη την εποχή η σύγχρονη τρίχρωμη σημαία χρησιμοποιούνταν παράλληλα και ισότιμα με την πορτοκαλί του Οίκου της Οράγγης.
Στις 19 Φεβρουαρίου 1937, με Βασιλικό Διάταγμα από τη Βασίλισσα Βιλελμίνη, καθιερώθηκε η σημαία με τη σημερινή της μορφή, δηλ. με τα χρώματα κόκκινο, λευκό και γαλάζιο και η οποία μοιάζει κατά πολύ με τη Σημαία του Λουξεμβούργου καθώς η μόνη τους διαφορά είναι ότι στην Ολλανδική η μπλε λωρίδα είναι πιο σκούρα.
Σημαίες των επαρχιών της Ολλανδίας
Οι σημαίες των επαρχιών της Ολλανδίας έχουν ως εξής:
Πηγές
Ολλανδία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ολλανδίας
Γιαν Λίφενς
Βιογραφία
Ο Λίφενς γεννήθηκε στο Λέιντεν, όπου σε ηλικία οκτώ ετών εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του ζωγράφου Γιόρις φαν Σχόοτεν (Joris van Shooten) (π. 1587-1653). Την περίοδο 1617-19 σπούδασε στο Άμστερνταμ, με δάσκαλο τον ιστορικό ζωγράφο Πίτερ Λάστμαν, του οποίου η επίδραση είναι εμφανής στα πρώιμα έργα του. Ο Λίφενς επέστρεψε στο Λέιντεν, όπου από το 1625 μέχρι το 1631 μοιράστηκε το ίδιο εργαστήριο με τον Ρέμπραντ. Το γεγονός πως την περίοδο αυτή φιλοτέχνησαν πίνακες κοινής θεματολογίας, θεωρείται ένδειξη πως μεταξύ τους αναπτύχθηκε ανταγωνισμός. Ο Ρέμπραντ ξεκίνησε την εκπαίδευσή του λίγα χρόνια αργότερα από τον Λίφενς, ο οποίος αν και μέχρι το 1628 είχε μεγαλύτερη φήμη, αργότερα επισκιάστηκε από την καθιέρωση του Ρέμπραντ.
Εκτός από την επίδραση του Λάστμαν, τα πρώτα έργα του Λίφενς μαρτυρούν επίσης επιρροές από τους «καραβατζιστές» της Ουτρέχτης, όπως του Χέρριτ φαν Χόντχορστ (Gerrit van Honthorst), ενώ μετά το 1628, διαφοροποίησε αισθητά την τεχνοτροπία του, χρησιμοποιώντας περισσότερο μονοχρωματικούς τόνους. Την ίδια περίοδο, η φήμη του είχε εξαπλωθεί, αναλαμβάνοντας επίσης παραγγελίες για τον πρίγκιπα Φρέντερικ Χένρυ. Στην αυτοβιογραφία του, ο γραμματέας τού πρίγκιπα, Κονσταντίν Χόυχενς, εκθείασε το έργο του Λίφενς, αναφέροντας ειδικότερα πως η επινοητικότητα και τα τολμηρά θέματά του ήταν ανώτερα του Ρέμπραντ, αν και ο τελευταίος υπερίσχυε, κατά τον Χόυχενς, στην ακρίβεια και την εκφραστικότητα των συναισθημάτων. Ορισμένα από τα έργα που ολοκλήρωσε τα τελευταία χρόνια της παραμονής του στο Λέιντεν συγκαταλέγονται στις κορυφαίες δημιουργίες του, όπως η Ανάσταση του Λαζάρου (1631, Μουσείο του Μπράιτον). Ο Λίφενς εγκατέλειψε την πόλη του Λέιντεν στις αρχές του 1632 και εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1635. Την περίοδο αυτή καταγράφεται ένας πολύ περιορισμένος αριθμός έργων του. Σύμφωνα με μία αναφορά σε ένα ποίημα τού Χόυχενς, φιλοτέχνησε προσωπογραφίες για μέλη της Αγγλικής βασιλικής οικογένειας, ωστόσο καμία από αυτές δεν διασώζεται. To 1635 έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Τα επόμενα χρόνια υιοθέτησε τη μπαρόκ τεχνοτροπία της φλαμανδικής σχολής, κατά τα πρότυπα του βαν Ντάικ και του Ρούμπενς. Παρά το γεγονός πως αναλάμβανε πολυάριθμες παραγγελίες, στα τέλη του 1643 αντιμετώπισε έντονα οικονομικά προβλήματα που οδήγησαν στην απώλεια της περιουσίας του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής τους εργάστηκε στο Άμστερνταμ, ταξιδεύοντας για μικρά χρονικά διαστήματα στη Χάγη, το Βερολίνο και το Λέιντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της νεκρής φύσης Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1959
Το ΜΕ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1959 διεξήχθη από την Παρασκευή 24 ως τη Δευτέρα 27 Ιουλίου 1959 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην Αθήνα, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1959. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει ο ΣΕΓΑΣ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά.
Χρονικό
Στους αγώνες μετείχαν 467 αθλητές από 52 σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Τους παρακολούθησε πλήθος φιλάθλων παρά τον καύσωνα. Από το έτος αυτό στο πρόγραμμα των αγώνων εντάχθηκαν και τα αγωνίσματα του μαραθωνίου και του δεκάθλου, τα οποία υπολογίστηκαν και στη γενική βαθμολογία. Τις πρωινές ώρες διεξήχθησαν κυρίως προκριματικοί και αγωνίσματα δεκάθλου και τις απογευματινές οι τελικοί και τα υπόλοιπα αγωνίσματα του δεκάθλου (τις δύο πρώτες ημέρες).
Ο μαραθώνιος δρόμος πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 27 Ιουλίου στην κλασική διαδρομή. Αρχικά είχε προγραμματιστεί για το απόγευμα της 26ης Ιουλίου, αλλά μεταφέρθηκε για τη Δευτέρα, αφού λόγω της εορτής της Αγίας Παρασκευής προβλεπόταν μεγάλη κοσμοσυρροή στο ομώνυμο προάστειο, από όπου θα διέρχονταν οι αθλητές. Ο αγώνας είχε δραματική εξέλιξη λόγω της υπερβολικής ζέστης, αφού εκτός της ακατάλληλης ημερομηνίας, ξεκίνησε και σε τελείως ακατάλληλη ώρα, στις 16:30. Εκκίνησαν 19 αθλητές, από τους οποίους οι 12 εγκατέλειψαν. Μάλιστα δύο αθλητές λιποθύμησαν και τραυματίστηκαν σοβαρά από την πτώση τους στο έδαφος: ο Δημήτρης Δερβένης του Εθνικού Γ.Σ. που υπέστη διάσειση και ο Ευάγγελος Σταματόπουλος του Ολυμπιακού ΣΦΠ που υπέστη εξάρθρωση του ώμου.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με μεγάλη διαφορά βαθμών από τους υπόλοιπους συλλόγους.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1959 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ελληνική μαφία
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο όρος "ελληνική μαφία" μπορεί επίσης να περιλαμβάνει ή να αναφέρεται ειδικώς, σε διάφορες ελληνοαμερικανικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος. Αξιοσημείωτες ομάδες ελληνικής ή ελληνοαμερικανικής οργανωμένης εγκληματικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες, περιλαμβάνουν: την ελληνική μαφία της Φιλαδέλφεια στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια και την οικογένεια Βελέντζα στη Νέα Υόρκη. Οι ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες διαφέρουν ως προς την έκταση των συνδέσεών τους με τις ομάδες της ελληνικής μαφίας στην Ευρώπη. Ορισμένες ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες, ενδέχεται να είναι μόνο χαλαρά συνδεδεμένες ή ακόμη και εντελώς ανεξάρτητες από τις ελληνικές ομάδες μαφίας στην Ευρώπη, ενώ ορισμένες ελληνοαμερικανικές εγκληματικές ομάδες μπορεί ουσιαστικά να είναι αμερικανικές επεκτάσεις ελληνικών ομάδων μαφίας στην Ευρώπη.
Νονοί της νύχτας
Οι Έλληνες αρχηγοί του εγκλήματος περιγράφονται ως νονοί της νύχτας. Σε μεγάλο βαθμό λειτουργούν ως ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, οι ελληνικές εγκληματικές ομάδες είναι σε θέση να εκμεταλλεύονται τις παράνομες επιχειρήσεις τους από εκεί. Σε αντίθεση με την αλβανική μαφία ή τη σικελική μαφία, οι ελληνικές εγκληματικές ομάδες ακολουθούν την ίδια δομή που έχουν οι οργανωμένες συμμορίες της γαλλικής Milieu ή της ολλανδικής Penose. Στο εσωτερικό της χώρας, είναι σε μεγάλο βαθμό μικρότεροι πυρήνες οργανωμένου εγκλήματος, μερικές φορές οικογενειακοί, οι οποίοι συνεργάζονται, αλλά από καιρό σε καιρό συγκρούονται μεταξύ τους. Υπάρχουν περίπου 217 γνωστοί εγχώριοι εγκληματίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Σε διεθνές επίπεδο, οι πρακτικές λαθρεμπορίου και εκβιασμού έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια και δεν βασίζονται απαραίτητα μόνο στους Έλληνες πολίτες. Με την ανάγκη διείσδυσης και χειραγώγησης πολλών τύπων επιχειρήσεων προκειμένου να διεξαχθεί επιτυχώς λαθρεμπόριο σε διεθνές επίπεδο, οι οργανώσεις αυτές μοιάζουν περισσότερο με διεθνή επαγγελματικά καρτέλ, παρά με παραδοσιακές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος.
Αξιοσημείωτες δολοφονίες
Από τα πιο γνωστά συμβόλαια θανάτου είναι:
Δραστηριότητες
Σημαντικός αριθμός ελληνικών ομάδων οργανωμένου εγκλήματος επικεντρώνεται στην Αθήνα. Ωστόσο, πολλές άλλες (ημι-οργανωμένες) ομάδες λειτουργούν σε άλλες πόλεις, ακόμα και σε χωριά. Οι εγκληματικές φατρίες μπορούν να προέρχονται από όλη την Ελλάδα. Οι ομάδες μαφίας στις μεγαλύτερες πόλεις, εμπλέκονται ιδιαίτερα με τους εκβιασμούς, το λαθρεμπόριο πετρελαίου, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, τη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών, καθώς και τις δολοφονίες.
Οι εγκληματικές ομάδες στην ηπειρωτική Ελλάδα έχουν επίσης επωφεληθεί από τις δραστηριότητες των διεφθαρμένων αξιωματούχων. Τα όπλα, τα ναρκωτικά και το πετρέλαιο, διακινούνται λαθραία από ελληνικές εγκληματικές οργανώσεις, συχνά σε συνεργασία με αλβανικές ή ρωσικές ομάδες μαφίας, από τοπικούς θαλάσσιους λιμένες μέχρι τα σημαντικά κέντρα προορισμού, όπως οι αποβάθρες της Νάπολη ή της Αμβέρσας. Εκτός των αστικών κέντρων, το νησί της Κρήτης είναι γνωστό ότι διαθέτει τοπικές οικογένειες εγκληματιών που εμπλέκονται στην καλλιέργεια και εμπορία μαριχουάνας, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Οι απαγωγές και η διακίνηση όπλων είναι επιλεγμένες δραστηριότητες, οι οποίες συχνά γίνονται με τη συνεργασία της αλβανικής μαφίας. Ένα παράδειγμα είναι το χωριό Ζωνιανά, το οποίο είναι φημισμένο για τους κρητικούς βαρώνους ναρκωτικών, όπως η οικογένεια Παρασύρη. Γενικά, οι ελληνικές ομάδες οργανωμένου εγκλήματος δραστηριοποιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. Η δραστηριότητα εστιάζεται κυρίως στους τομείς του λαθρεμπορίου τσιγάρων και της εμπορίας μαριχουάνας, χασίς και όπλων. Οι ευρωπαϊκές πόλεις πλήττονται βαθιά από το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα με τη μορφή του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Πρόσφατα, υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έντειναν τον πόλεμο τους στο λαθρεμπόριο, κάνοντας πολλές συλλήψεις και απενεργοποιώντας τους οργανισμούς σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες επιβολής του νόμου.
Στην Ελλάδα
Με την Ελλάδα να κατέχει ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας θαλάσσιας εμπορικής ναυτιλίας, μια σημαντική ποσότητα ελληνικής μαριχουάνας μεταφέρεται σε ολόκληρη την Ευρώπη σε ετήσια βάση. Καλλιεργείται σε απομακρυσμένες γεωργικές εκτάσεις και αγρούς, κυρίως στο νησί της Κρήτης και στην Πελοπόννησο και έχει βρει το δρόμο της στην καρδιά των περισσότερων δυτικών και κεντρικών ευρωπαϊκών πόλεων, ανεξάρτητα από τις προσπάθειες που έγιναν για την παύση αυτού του φαινομένου.
Στην Ολλανδία
Ειδικότερα, η Ολλανδίας, με την επιεικής στάση της για τη χρήση κάνναβης, έχει πολλές συναλλαγές με διεθνείς (και συχνά μη εντοπίσημους) δακτυλίους λαθρεμπορίου. Αυτό καθίσταται επίσης εφικτό από την εκτεταμένη χρήση θαλάσσιων εμπορικών πλοίων και τη δυσκολία ελέγχου τους και επιθεώρησης του φορτίου. Οι νόμοι περί "ανοχής" σχετικά με την κάνναβη, κάνουν νόμιμη την πώληση και τη χρήση μαριχουάνας στην Ολλανδία. Ωστόσο, η καλλιέργεια και η μεταφορά κάνναβης εξακολουθεί να είναι παράνομη. Αυτό προσφέρει στους λαθρέμπορους μια ισχυρή αγορά με υψηλή ζήτηση για το προϊόν τους. Πιστεύεται, ότι σε μεγάλο βαθμό, τα καρτέλ παραγωγής κάνναβης με έδρα την Ελλάδα είναι υπεύθυνα. Ωστόσο, η ποινική δίωξη τέτοιων μελών είναι πολύ δύσκολη, λόγω του ισχυρού ιεραρχικού χαρακτήρα της κάθε οργάνωσης.
Στη Βόρεια Αμερική
Οι πόλεις της Βόρειας Αμερικής με μεγάλη ελληνική κοινότητα, παραδοσιακά φιλοξενούσαν ελληνικές εγκληματικές οργανώσεις. Γνωστές είναι, η Εγκληματική Οικογένεια Βελέντζα η ελληνική μαφία της Φιλαδέλφεια και το συνδικάτο των Λακώνων-Καναδικών εγκληματικών οικογενειών Βοϊδονικόλα-Γεωργακόπουλου-Λεουτσάκου. Αυτές οι οργανώσεις, έχουν λειτουργήσει κρυφά εδώ και δεκαετίες και είναι διαβόητα ισχυρές.
Στην Αφρική
Στην Αφρική, ένα μικρό ελληνικό συνδικάτο εγκλήματος διαχειρίζονταν καζίνο στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής και στη Νότια Αφρική, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990. Τα τυχερά παιχνίδια ήταν πάντα βασικό στοιχείο για τους Έλληνες. Ιπποδρομίες, χαρτιά, καζίνο και συμφωνίες μαύρης αγοράς. Είναι ασφαλές να υποθέσουμε, ότι το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα είναι δύσκολο να αποσυντεθεί, καθώς αυτές οι ομάδες σχηματίζονται, διαλύονται και επανασχηματίζονται όταν ταιριάζει στο ενδιαφέρον τους. Για το λόγο αυτό συγκρίνεται συχνά με την ιταλική Καμόρα, η οποία κατά καιρούς δούλεψε σε ένα παρόμοιο μοντέλο. Σημαντικές διαφορές, είναι πως η Καμόρα βασίζεται κυρίως σε εκβιασμούς και απάτες, ενώ το ελληνικό οργανωμένο έγκλημα βασίζεται κυρίως στο λαθρεμπόριο.
Σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο
Μυστικοπαθής ελληνοκυπριακές εγκληματικές οικογένειες είναι γνωστό ότι λειτουργούν στην Κύπρο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και στη Νότια Αφρική. Υπάρχει επίσης παρουσία οργανωμένου εγκλήματος μεταξύ Πόντιων, οι οποίοι, όπως και οι Κύπριοι, είναι εθνικά Έλληνες, αλλά έχουν τις δικές τους παραδόσεις. Έξω από την Αμερική και την Ευρώπη, υπάρχει επίσης μια ισχυρή ελληνική παρουσία οργανωμένου εγκλήματος στην Αυστραλία. Τα ελληνικά μέλη του οργανωμένου εγκλήματος, ήταν πάντα καλοί στο να δουλεύουν με άλλες εθνοτικές ομάδες μαζί με τις δικές τους τοπικές ελληνικές ομάδες, που μερικές φορές τους δίνουν ένα πλεονέκτημα έναντι άλλων οργανώσεων. Υπήρξε επίσης μια ελληνική παρουσία στη μαφία του Σικάγο. Ανάλογα με διάφορες αναφορές, ήταν ο Gus Alex. H μαφία του Σικάγο, σε αντίθεση με τις οικογένεια της Νέας Υόρκης, είχε υψηλόβαθμους συνεργάτες σε θέσεις πραγματικής σημασίας και δύναμης τα τελευταία χρόνια. Ο Gus Alex ήταν ο ανώτατος μη Ιταλός συνεργάτης, καθώς αναφέρεται να σχημάτισε μία τριμελή κυρίαρχη ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα και στις αρχές του εβδομήντα. Αυτή η τριμελής ομάδα, που αποτελείται από έναν Έλληνα και δύο Ιταλούς, έτρεξε τη μαφία του Σικάγο για άγνωστο χρονικό διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Μαφία
Βόρειο Νησί (Νέα Ζηλανδία)
Το Βόρειο Νησί (Αγγλικά: North Island) είναι ένα από τα δύο βασικά νησιά της Νέας Ζηλανδίας, με έτερο βασικό το Νότιο Νησί. Είναι το 14ο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο.
Πολλές σημαντικές πόλεις βρίσκονται στο Βόρειο Νησί, και ιδιαίτερα η μεγαλύτερη πόλη της Νέας Ζηλανδίας, το Ώκλαντ, και η πρωτεύουσα Ουέλλινγκτον που βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού. Περίπου το 76% του Νεοζηλανδικού πληθυσμού ζει στο Βόρειο Νησί.
Η μυθολογία των Μαορί αναφέρει πως τα Βόρειο και το Νότιο Νησιά της Νέας Ζηλανδίας έρχονται από την εποχή του Μαουί, που ήταν ένας ημίθεος. Η ιστορία αναφέρει πως αυτός και οι αδελφοί του ψάρευαν από το κανό τους (το Νότιο Νησί) όταν έπιασν ένα μεγάλο ψάρι και το τράβηξαν από τη θάλασσα. Ενώ δεν κοίταζε, οι αδελφοί του μάλωσαν για το ψάρι και το κομμάτιασαν. Το μεγάλο αυτό ψάρι έγινε το Βόρειο Νησί και έτσι το Μαορί όνομα για το Βόρειο Νησί είναι Te Ika a Maui (Το Ψάρι του Μάουι). Τα βουνά και οι κοιλάδες λέγεται πως σχηματίστηκαν ως αποτέλεσμα του κομματιάσματος του ψαριού από τους αδελφούς του Μάουι.
Σε κάποιους χάρτες του 19ου αιώνα το Βόρειο Νησί συναντιέται και με το όνομα Νέο Μούνστερ (New Munster).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Νέας Ζηλανδίας
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 1983
Οι Προεδρικές Εκλογές του 1983 ήταν οι πέμπτες προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Κύπρο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας. Πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Σπύρος Κυπριανού.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλεγόταν (και εκλέγεται) άμεσα από τον λαό με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Η θητεία του προέδρου είναι πενταετής. Ξεκινά την ημέρα εγκαταστάσεως του ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων, όπου ο εκλεγμένος πρόεδρος δίνει τη νενομισμένη διαβεβαίωση.
Όταν μόνο ένας υποψήφιος υποβάλλει υποψηφιότητα, τότε ανακηρύσσεται ως εκλεγείς Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς ψηφοφορία. Όταν οι υποψήφιοι είναι περισσότεροι από έναν, τότε εκλέγεται ο υποψήφιος που εξασφαλίζει πάνω από το 50% των εγκύρων ψήφων. Αν κανένας από τους υποψήφιους δεν εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, τότε διεξάγεται επαναληπτική εκλογή την αντίστοιχη μέρα της αμέσως επόμενης βδομάδας ανάμεσα στους δυο υποψηφίους που πήραν τις περισσότερες ψήφους. Ο υποψήφιος που παίρνει, κατά την επαναληπτική εκλογή, το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων θεωρείται εκλεγείς.
Η εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας γίνεται πριν από τη λήξη της θητείας του απερχόμενου προέδρου, έτσι ώστε ο νεοεκλεγόμενος πρόεδρος να είναι σε θέση να αναλάβει τα καθήκοντα του όταν η θητεία αυτή λήξει.
Σε περίπτωση που η θέση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει κενή, διεξάγεται αναπληρωματική εκλογή εντός 45 ημερών από την ημέρα που η θέση παρέμεινε κενή. Η θητεία του εκλεγομένου με αναπληρωματική εκλογή προέδρου είναι ίση με τη μη εκπνεύσασα περίοδο της θητείας του προηγούμενου προέδρου.
Σε περίπτωση προσωρινής απουσίας ή προσωρινού κωλύματος του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον αναπληροί ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Ιστορικό
Οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές υπεβλήθησαν στις 3 Φεβρουαρίου 1983. Οι υποψήφιοι ήταν:
Κυρίαρχα θέματα της προεκλογικής εκστρατείας ήταν το «μίνιμουμ πρόγραμμα» (με το οποίο είχε διαφωνήσει ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ανδρέας Παπανδρέου), η πανεθνική διάσκεψη για το κυπριακό πρόβλημα, το σκάνδαλο ΞΕΚΤΕ γύρω από την κατασκευή του δρόμου Λευκωσίας – Λεμεσού και το ζήτημα με την διαχείριση των τεθωρακισμένων Κάσκαβελ.
Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 1983. Νικητής των εκλογών ήταν ο Σπύρος Κυπριανού ο οποίος επανεκλέχθηκε στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας με ποσοστό 56,54%.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των εκλογών:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακές προεδρικές εκλογές
Καλαράσι
Το Καλαράσι (Călărași) είναι πόλη της νότιας Ρουμανίας, στη Μουντένια της ιστορικής περιοχής της Βλαχίας, έδρα της ομώνυμης επαρχίας, στην όχθη του κλάδου Μπορτσέα του Δούναβη, περίπου 12 χιλιόμετρα από τα Βουλγαρικά σύνορα και 125 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βουκουρεστίου. Οι κάτοικοι της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 65.181
Η πόλη είναι βιομηχανικό κέντρο ξυλείας και χαρτιού, επεξεργασίας τροφίμων, υαλουργίας, υφασμάτων, παραγωγής ιατρικού εξοπλισμού και βαριάς βιομηχανίας, που αντιπροσωπεύεται από τα χαλυβουργεία Καλαράσι. Το λιμάνι του Καλαράσι είναι από τα μεγαλύτερα στο ρουμανικό τμήμα του Δούναβη και η βιομηχανία της περιλαμβάνει μονάδες μεταποίησης τροφίμων (κυρίως ψάρια), αλευρόμυλους και παραγωγής χαρτιού και χαρτοπολτού.
Ιστορία
Θέση προϊστορικού οικισμού, με το όνομα Λιτσιρέστι από την εποχή του Μιχαήλ του Γενναίου, το Καλαράσι εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1700 σε ένα χάρτη του Κωνσταντίνου Καντακουζηνού. Πήρε το όνομά του όταν το 17ο αιώνα έγινε από τους πρίγκιπες της Βλαχίας σταθμός της "έφιππης ταχυδρομικής υπηρεσίας" στη διαδρομή από το Βουκουρέστι στην Κωνσταντινούπολη. Η υπηρεσία λειτουργεί από έφιππους αναβάτες (τους καλαράσι). Εξελίχθηκε σε μια μικρή πόλη και το 1834 έγινε πρωτεύουσα της γύρω επαρχίας.
Πληθυσμός
Το 2011, το Καλαράσι είχε πληθυσμό 65.181, με 95,05% από αυτούς να δηλώνουν Ρουμάνοι και 3,59% Ρομά.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ηπειρωτικό με μέση ετήσια θερμοκρασία 11,3°C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στο Καλαράσι είναι -30,0°C στις 9 Ιανουαρίου 1938 και η υψηλότερη 41,4°C στις 10 Αυγούστου 1957.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Lorem ipsum
thumb|300px|right|Χρήση του lorem ipsum για να τραβηχτεί η προσοχή. Με τον όρο Lorem ipsum αναφέρονται τα κείμενα εκείνα τα οποία είναι ακατάληπτα, δεν μπορεί δηλαδή κάποιος να βγάλει κάποιο λογικό νόημα από αυτά, και έχουν δημιουργηθεί με σκοπό να παρουσιάσουν στον αναγνώστη μόνο τα γραφιστικά χαρακτηριστικά, αυτά καθ' εαυτά, ενός κειμένου (π.χ. γραμματοσειρά, μέγεθος και χρώμα γραμμάτων) ή μιας οπτικής παρουσίασης και όχι να εκφέρουν γραπτό λόγο. Τα κείμενα αυτά αρχίζουν συνήθως με τον όρο αυτό και χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη γραφιστική. Απαρτίζονται συνήθως από λατινικές λέξεις ή λέξεις που μοιάζουν με λατινικές, χωρίς όμως να αποκλείονται και κείμενα με λέξεις άλλων γλωσσών. Ο λόγος που επιλέγονται κείμενα ακατάληπτα και όχι αποσπάσματα κειμένων που να εμπεριέχουν κάποιο νόημα είναι για να δοθεί έμφαση στα γραφιστικά χαρακτηριστικά  ενός κειμένου και στη σελιδοποίησή του προκειμένου να γίνει η επιλογή τους, χωρίς να  αποσπάται η προσοχή του αναγνώστη από τη γλώσσα, το ύφος, τη σύνταξη ή το περιεχόμενο ενός καταληπτού κειμένου.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα κειμένου Lorem ipsum γραμμένο με ελληνικές λέξεις:
Κλασικό κείμενο "lorem ipsum"
Η κοινή εκδοχή κειμένου lorem ipsum (που χρησιμοποιείται και από τα wiki) είναι:
Ιστορία
Αρκετοί τυπογράφοι χρησιμοποιούσαν το κείμενο ως δείγμα των τυπογραφικών τους στοιχείων. Υπάρχει η ατεκμηρίωτη άποψη ότι το ακατάληπτο αυτό κείμενο δημιουργήθηκε από ανώνυμο τυπογράφο του 15ου αιώνα (μετά από την εφεύρεση της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο) για να το χρησιμοποιήσει για τους ίδιους ακριβώς λόγους που χρησιμοποιείται και σήμερα. Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς το κείμενο απέκτησε την τρέχουσα γνωστή μορφή του, πράγμα που μπορεί να συνέβη κατά τη δεκαετία του 1960· όμως, η πιο διαδεδομένη σήμερα παραλλαγή του κειμένου πρωτοχρησιμοποιήθηκε από την Aldus Corporation στα μέσα της δεκαετίας του 1980, στο πρόγραμμα επιτραπέζιας τυπογραφίας "Aldus PageMaker" που δημιούργησε για τον υπολογιστή Apple Macintosh.
Η πηγή του έγινε γνωστή από την "ανακάλυψη" που έκανε λίγο πριν από το 1982 ο Richard McClintock, διευθυντής εκδόσεων στο κολλέγιο Hampden-Sydney της Βιρτζίνια, όταν έψαχνε για την, σπανίως χρησιμοποιούμενη στη λατινική γραμματεία, λέξη "consectetur". Έτσι, βρέθηκε πως το κείμενο αυτό προέρχεται από τις παραγράφους 1.10.32-33 της φιλοσοφικού περιεχομένου πραγματείας του Κικέρωνα De finibus bonorum et malorum [Περί του σκοπού του Αγαθού και του Κακού].
Η πρώτη γραμμή του κειμένου Lorem Ipsum προέρχεται από την παράγραφο 32 και συγκεκριμένα από το απόσπασμα neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum, quia dolor sit, amet, consectetur, adipisci velit που σημαίνει "κι έπειτα ούτε υπάρχει κανείς που να αγαπά τον πόνο (οδύνη) αυτόν καθ' εαυτόν, να τον αποζητά και να θέλει να τον νιώσει, (απλά και μόνο) επειδή είναι πόνος...". Η φυσική πηγή του κειμένου Lorem Ipsum ίσως είναι η έκδοση το 1914 της πραγματείας De Finibus από τις Εκδόσεις Loeb Classical Library, όπου το Λατινικό κείμενο τελειώνει τη σελίδα 34 με "neque porro quisquam est, qui do-" (στην αντικριστή σελίδα η αγγλική μετάφραση) και αρχίζει τη σελίδα 36 με "lorem ipsum (κτλ)…", που υπονοεί ότι το υπόλοιπο εκείνης της σελίδας αναμείχθηκε για να αποτελέσει το πλασματικό κείμενο που βλέπουμε σήμερα. (τα τμήματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι χαρακτηρισμένα με έντονη γραφή, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις προστίθενται γράμματα και συλλαβές ή λέξεις κολοβώνονται κατά ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο μέρος τους).
Παραλλαγές
Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές, μερικές από τις οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το "κλασικό" κείμενο. Πολλές από αυτές έχουν συμπεριλάβει γράμματα που δεν υπήρχαν στο λατινικό κείμενο ή είχαν μικρότερη συχνότητα από τη συνηθισμένη στα σύγχρονα αγγλικά.
Αρκετά προγράμματα επιτραπέζιας τυπογραφίας, επεξεργασίας κειμένου, ακόμα και επεξεργασίας φωτογραφίας, μπορούν να δημιουργήσουν ψευδο-τυχαία κείμενα τύπου "Lorem ipsum".
Το πολύ γνωστό Joomla κάνει συχνή χρήση του "Lorem ipsum". Το Microsoft Word 2007 έχει μία συνάρτηση "lorem" για τη δημιουργία τυχαίου κειμένου.
Υπάρχουν και μηχανές οι οποίες δημιουργούν ακατάληπτο κείμενο στη γλώσσα του ενδιαφερόμενου. Πολλές από αυτές χρησιμοποιούν κανονικές λέξεις και απλά είναι ακατάληπτες οι φράσεις. Χρειάζεται προσοχή στη χρήση τέτοιων κειμένων, καθώς μπορεί τυχαία να περιέχουν κάτι προσβλητικό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τυπογραφία Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Ιαπωνία
Η Ιαπωνία (日本 επίσημα: 日本国, [//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/86/Ja-nippon_nihonkoku.ogg προφορά▶]) είναι νησιωτική χώρα της Ανατολικής Ασίας. Έχει έκταση 377.975 τ.χλμ. και πληθυσμό 125.440.000 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022 ). Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας, είναι το Τόκιο, το οποίο μαζί με τη μητροπολιτική περιοχή έχει περισσότερους από 37 εκατομμύρια κατοίκους και αποτελεί τη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή στον κόσμο.
Η Ιαπωνία, εκτείνεται σε μεγάλο μέρος του Ιαπωνικού Αρχιπελάγους, στον βορειοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό και κατά μήκος των ακτών της Ρωσίας και της Κορέας, από τις οποίες χωρίζεται από τη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Αποτελείται από τέσσερα μεγάλα νησιά, Χοκκάιντο, Σικόκου, Κιούσου και Χονσού, τα οποία συνοδεύονται επίσης από χιλιάδες μικρότερα (για την ακρίβεια το αρχιπέλαγος της Ιαπωνίας αποτελείται από 6.852 νησιά). Τα περισσότερα από αυτά είναι ορεινά και ηφαιστειακά· για παράδειγμα η ψηλότερη κορυφή της Ιαπωνίας το όρος Φούτζι, είναι ηφαίστειο.
Οι Ιάπωνες ή Νιχόν-τζιν (日本人) την αποκαλούν Νιχόν (Nihon) ή Νιππόν (Nippon) και το όνομά της είναι συνδυασμός δύο ιδεογραμμάτων, που σημαίνουν ήλιος και αρχή αντίστοιχα. Είναι γνωστή επίσης ως Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Οι Ιάπωνες αποτελούν το 98,5% του πληθυσμού της χώρας. Από τη μεταρρύθμιση του 1947, η χώρα έχει έναν Αυτοκράτορα και εκλεγμένο κοινοβούλιο που ονομάζεται Εθνική Δίαιτα.
Η Ιαπωνία αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο σε ονομαστικό ΑΕΠ (πρόσφατοι αριθμοί της κυβέρνησης από την Κίνα υποστηρίζουν ότι η Κίνα είναι σήμερα η δεύτερη) και η τέταρτη μεγαλύτερη σε αγοραστική δύναμη. Επίσης, είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο και ο τέταρτος μεγαλύτερος εισαγωγέας. Είναι, επίσης, σήμερα μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Παρόλο που η Ιαπωνία έχει επισήμως παραιτηθεί του δικαιώματός της να κηρύξει πόλεμο, διατηρεί σύγχρονο και εκτεταμένο στρατό που απασχολείται με την αυτοάμυνα και τη διατήρηση της ειρήνης. Πρόκειται για μια ανεπτυγμένη χώρα με πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο (δέκατος ένατος υψηλότερος Δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης). Μετά τη Σιγκαπούρη, η Ιαπωνία έχει τα χαμηλότερα ποσοστά ανθρωποκτονιών (συμπεριλαμβανομένης της απόπειρας ανθρωποκτονίας) στον κόσμο. Η Ιαπωνία έχει το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής από οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου (σύμφωνα τόσο με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ και του ΠΟΥ) και το τρίτο χαμηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας.