cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ορεινή Φωλιά
Άλλες χρήσεις στον πόλεμο
Κατά το τέλος του 1944, πιθανώς στα τέλη Νοεμβρίου, αρχές Δεκεμβρίου, ο επικεφαλής του Πεζικού της ομάδας Στρατιών (Heeresgruppe) B Στρατάρχης Βάλτερ Μόντελ (Walther Model) χρησιμοποίησε το κοντινό καταυλισμό στο Χίλλοχ ως Αρχηγείο κατά τη διεξαγωγή της μάχης των Αρδεννών, που ξεκίνησε στις 16 Δεκεμβρίου του 1944.
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»
Απονομή
Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ» απονέμεται σε:
Μέχρι το 1985, είχαν γίνει 1.470.000 απονομές του Μεταλλίου «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ».
Ορεινή Φωλιά
Η μεταπολεμική εποχή
Τον Μάρτιο του 1945 οι Γερμανοί ανατίναξαν τις σημαντικότερες εγκαταστάσεις του οχυρού. Ο καταυλισμός του Χίλλοχ καταστράφηκε πιθανώς την ίδια εποχή.
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»
Απονομή
Κατηγορία:Αγία Πετρούπολη Υπερασπιση της Σεβαστουπολης
Ορεινή Φωλιά
Η μεταπολεμική εποχή
Μετά τον Πόλεμο τα ερείπια παρέμειναν για λίγο διάστημα αφύλακτα και υπέστησαν σοβαρή λεηλασία. Η μεγάλη αίθουσα κινηματογράφου πωλήθηκε. Τα δυο καταφύγια στην Ρόντερτ κατεδαφίστηκαν, ενώ οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις καταστράφηκαν στην δεκαετία του 1990.
Σήμερα
Σήμερα (το 2007) στην θέση του οχυρού που είχε μείνει ο Χίτλερ βρίσκονται ερείπια από σκυρόδεμα, καθώς και τα θεμέλια. Το καφενείο υπάρχει ακόμα, μαζί με ένα μικρό οχυρό καταφύγιο.
Επίσης διατηρούνται τρία μικρά οχυρά (γερμ. Splitterschutzbunker). Στο δάσος βρίσκονται και υπολείμματα του απαγορευτικού φράχτη. Δυο ατομικά (δηλαδή για ένα άτομο) υπόστεγα υπάρχουν ακόμα. Μια παράγκα (κουρείο) και ένα μπάνιο διατηρηθήκαν μετά τον πόλεμο.
Διάφορα υπόστεγα για αντιαεροπορικά πολυβόλα βρίσκονται ακόμα σκόρπια στο βουνό, και θεμέλια από μπετόν σημαδεύουν τη θέση που κάποτε ήταν στημένα ξύλινα χαρακώματα για μικρά πολυβόλα. Μερικά από αυτά πουλήθηκαν μετά τον πόλεμο και χρησιμοποιήθηκαν από τους κυνηγούς.
Στο Χίλλοχ βρίσκονται ακόμα και σήμερα μεγάλοι βράχοι από τσιμέντο δεξιά και αριστερά του δρόμου.
Διοικητική διαίρεση νομού Ξάνθης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα τοπικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Ξάνθης.
Νομός Ξάνθης [ 101.856 ]
-- Δήμος Ξάνθης --
Ο δήμος Ξάνθης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 52.270 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αβδήρων --
Ο δήμος Αβδήρων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.917 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Βιστωνίδος --
Ο δήμος Βιστωνίδος έχει (πραγματικό) πληθυσμό 10.147 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μύκης --
Ο δήμος Μύκης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 11.393 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σταυρούπολης --
Ο δήμος Σταυρούπολης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.090 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Τοπείρου --
Ο δήμος Τοπείρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 12.199 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Θερμών --
Η κοινότητα Θερμών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.221 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Δήμος Σελέρου --
Ο δήμος Σελέρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.509 κατοίκους και περιλαμβάνει:
Κόλουρο εικοσάεδρο
Στη στερεομετρία, το κόλουρο εικοσάεδρο είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 32 έδρες: 12 κανονικά πεντάγωνα και 20 κανονικά εξάγωνα. Έχει 60 κορυφές και 90 ακμές.
Το μοτίβο του κόλουρου εικοσαέδρου χρησιμοποιείται στην κατασκευή της συνηθισμένης μπάλας ποδοσφαίρου.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά κόλουρου εικοσαέδρου
Αν θεωρήσουμε \alpha \,\! το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής:
όπου \phi \,\! ο χρυσός αριθμός.
Κατασκευαστικά, το κόλουρο εικοσάεδρο μπορεί να προέλθει από το εικοσάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του στο 1/3 της ακμής, έτσι ώστε από τις έδρες του αρχικού εικοσαέδρου να προκύψουν κανονικά εξάγωνα και στη θέση των αποκομμένων κορυφών του να σχηματιστούν πεντάγωνα.
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Ομοιόμορφα πολύεδρα Κατηγορία:Στερεά του Αρχιμήδη
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1967-68
Το Κύπελλο Κύπρου 1967-68 ήταν η 26η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για έκτη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στους δύο προκριματικούς γύρους συμμετείχαν μόνο οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας, με εξαίρεση τους νικητές των δύο ομίλων (η Β΄ κατηγορία την περίοδο εκείνη διεξήχθη σε 2 ομίλους και το κύπελλο διεξήχθη μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων).
Η κυπελλούχος ομάδα εξασφάλισε συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1968-69.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1967-1968
Μάχη της Βασόρας (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Μάχη της Βασόρας εννοούμε τις πάρακάτω μάχες:
Τομάζο Μπέρνι
Ο Τομάζο Μπέρνι είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας και ανήκει στην Λάτσιο.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1983 στη Φλωρεντία και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του απο τις ακαδημίες της Ίντερ.Από το 2001 ως το 2003 ανήκε στην αγγλική Γουίμπλετον χωρίς όμως να καταφέρει να αγωνιστεί σε αγώνα πρταθλήματος και το 2003 αποκτήθηκε απο την Τερνάνα.Στην ομάδα της Σέριε Β παρέμεινε μέχρι το 2006 όταν και αποκτήθηκε απο την Λάτσιο,αρχικά με τη μορφή δανεισμού. Τον Ιανουάριο του 2007 η Λάτσιο απέκτησε τα πλήρη δικαιώματα του ποδοσφαιριστή.
Παραπομπές
Μπερνι Τομαζο Μπερνι Τομαζο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερνάνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίμπλετον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Χένρικ Νικολά Κρέιερ
Χένρικ Νικολά Κρέιερ (δαν.Henrik Nikolai Krøyer, 22 Μαρτίου 1799 - 14 Νοεμβρίου, 1870) – ήταν Δανός Ζωολόγος και Φιλέλληνας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη το 1799, ήταν αδελφός του συνθέτη Χάνς Έρνστ Κρέιερ. Αρχικά, σπούδασε ιατρική, με την εγγραφή στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης το 1817. Αργότερα μετακινήθηκε στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλολογίας. Ως φοιτητής υποστήριξε το κίνημα του Φιλελληνισμού και έλαβε μέρος στον Πόλεμο Ανεξαρτησίας της Ελλάδας, μαζί με άλλους φοιτητές της Δανίας. Για την συμμετοχή του στην Ελληνική Επανάσταση ο Κρέιερ έγραψε απομνημονεύματα. . Με την επιστροφή του από την Ελλάδα, εξέφρασε και πάλι ενδιαφέρον για την ζωολογία. Το 1827 διορίστηκε επίκουρος καθηγητής στο Στάβανγκερ, όπου συνάντησε και παντρεύτηκε αργότερα την Μπέρθα Γκέσνταλ. Η αδελφή της Μπέρθα, Έλεν Γκέσνταλ δεν ήταν σε θέση να μεγαλώσει το παιδί της, και οι Χένρικ και Μπέρθα υιοθετήσαν το αγόρι, που πήρε το όνομα Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ , με το οποίο όνομα αργότερα έγινε ένας διάσημος ζωγράφος. Ο Κρέιερ επέστρεψε στην Κοπεγχάγη το 1830, όπου ήταν καθηγητής της φυσικής ιστορίας στην Στρατιωτική Ακαδημία. Λόγω της έλλειψης βιβλίων ο Κρέιερ έγραψε και δημοσίευσε το βιβλίο Grundtræk til Vejledning ved naturhistorisk undervisning (1833). Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, πήγαινε συχνά στη θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Δανίας, για την εξερεύνηση της θαλάσσιας ζωής, και ιδιαίτερα των ψαριών και οστρακοειδών. Τα αποτελέσματα της έρευνάς του τα δημοσίευσε στην κύρια εργασία του Danmarks Fiske («Τα ψάρια της Δανίας», 3 τόμοι, 1838-1853). Κατά τη διάρκεια της ζωής του επισκέφθηκε το μεγαλύτερο μέρος των ακτών της δυτικής Ευρώπης, καθώς τις ακτές στη Νέα Γη του Καναδά. Με την επιδείνωση της υγείας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το 1869 ως επικεφαλής του Ζωολογικού Μουσείου του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, του οποίου προήδρευσε από το 1847.
Εξωτερικές αναφορές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Ζωολόγοι
Hyundai Atos
thumb|right|Hyundai Atos Prime του 1999, σε φωτογραφία τον Ιούλιο του 2007. Το Hyundai Atos ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai, μεταξύ του 1997 και του 2014. Διατέθηκε, επίσης, στο εμπόριο και με τις ονομασίες Atoz, Amica και Santro Xing. Υπέστη δύο ανανεώσεις, το καλοκαίρι του 1999, όταν και μετονομάστηκε σε Atos Prime, και το 2003. Σε όλες τις εκδόσεις του, προσφέρθηκε αποκλειστικά σε 5-πορτο hatchback αμάξωμα. Αντικαταστάθηκε από το Hyundai i10, στην Ευρώπη το 2007, και στις άλλες αγορές διεθνώς το 2011, εκτός από την Ινδία, όπου συνέχισε να διατίθεται για λίγα έτη ακόμα, λόγω μεγάλης τοπικής δημοτικότητας, και η παραγωγή του στη χώρα αυτή τελικώς διακόπηκε στα τέλη του 2014.
Βασικά στοιχεία
thumb|right|Hyundai Atos του 2006.
To πρώτο Atos εισήχθη το 1997, έχοντας αποκλειστικά έναν κινητήρα βενζίνης 999 cm³ και τελική ταχύτητα 145 χιλιόμετρα την ώρα (90 μίλια την ώρα). Ακολούθησε μια ανανέωση το καλοκαίρι του 1999 και μια δεύτερη ανανέωση που έγινε μέσα στο 2003.
Φρόσω Μιχαλέα
Η Φρόσω Μιχαλέα (Λάρισα 1936 - Αθήνα 2001) ήταν Ελληνίδα γλύπτρια και ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1936 στη Λάρισα. Ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική το 1950 και πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου το 1953 από τον Γιώργο Μπουζιάνη. Μετά την αποφοίτηση της από το Αμερικανικό Κολέγιο Πιρς, σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Γενεύης ως το 1958 πλάι στους Μαξ Βέμπερ και Ανρί Κονί. Μάλιστα κατά τη διάρκεια των σπουδών της κέρδισε βραβεία στη γλυπτική και της ζωγραφικής. Πραγματοποίησε στα τέλη του 1958 την πρώτη της ατομική έκθεση στην Αθήνα και τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν διάφορες ατομικές εκθέσεις αλλά και συμμετοχές σε ομαδικές που διεξήχθησαν στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ουγγαρία κλπ. Μετά τα πρώτα χρόνια της καριέρας της, στράφηκε στην αφηρημένη γλυπτική με τη δημιουργία γεωμετρικών σχημάτων και με τη χρήση υλικών όπως ο πωρόλιθος (1964-1970) και τα ξύλα (1970-1975) ενώ μετά το 1985 καταπιάστηκε σε έρευνες σχετικές με την αξιοποίηση του χώρου. Πέθανε το 2001 στην Αθήνα ενώ έργα της παραχωρήθηκαν από την ίδια στην Εθνική Πινακοθήκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Ιωάννης Μόσχος (λόγιος)
Ο Ιωάννης Μόσχος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Λακεδαιμονία και δίδαξε στην Ιταλία τα Ελληνικά γράμματα. Είχε πολλή ευφράδεια στην διδασκαλία και ήταν πολύ γόνιμος ως δάσκαλος, αφού πολλοί από τους μαθητές του αναδείχτηκαν δεινοί ομιλητές, έγιναν σημαντικοί και φάνηκαν χρήσιμοι στην Ελλάδα.
Αρρώστησε έξαφνα και βαριά, και πέθανε νωρίς, περίπου το 1495 πενθούμενος από όλους. Άφησε δυο υιούς, τον Γεώργιο και τον Δημήτριο, οι οποίοι επίσης διέπρεψαν στα γράμματα.
Συγγράμματα
Έργα του Μόσχου είναι:
Βιβλιογαφία
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Χουάν ντε Ερέρα
Ο Χουάν ντε Ερέρα (Μοβεγιάν, Ρόι, Κανταβρία, 1533- Μαδρίτη 1597) ήταν Ισπανός αρχιτέκτονας, μαθηματικός, πολεοδόμος και στρατιωτικός, η κύρια μορφή της αρχιτεκτονικής στην Ισπανία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φίλιππου Β΄. Αναμόρφωσε το Βασιλικό Ανάκτορο του Εσκοριάλ και ενέπνευσε ένα ιδιαίτερο ύφος αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής που έλαβε το όνομά του και κυριάρχησε στην ισπανική αρχιτεκτονική τον 17ο αιώνα, αντικαθιστώντας το μέχρι τότε κυρίαρχο γοτθικό πλατερέσκο. Πέραν της αρχιτεκτονικής, ασχολήθηκε με την άλγεβρα και τη γεωμετρία, συγγράφοντας έργα όπως το Discurso sobre la figura cúbica ('Λόγος περί της κυβικής μορφής') ενώ συμμετείχε σε διάφορες εκστρατείας του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ στην κεντρική Ευρώπη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κανταβρία στα πλαίσια μιας οικογένειας ιδαλγών της ελάσσονος ευγένειας. Το 1547 εντάχθηκε στην ακολουθία ευγενών του πρίγκιπα Φιλίππου, ταξιδεύοντας στη Γερμανία, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες όπου ήλθε σε επαφή με τις ιδέες της Αναγέννησης. Από το 1552 συμμετέχει ως έφιππος πυροβολητής στις εκστρατείες αρχικά του στρατηγού Φεράντε ι Γκονθάγα στο Πεδεμόντιο κι έπειτα στην προσωπική φρουρά του αυτοκράτορα μέχρι την απόσυρση του τελευταίου στο μοναστήρι του Γιούστε το 1556. Ως επόμενο βήμα επανέρχεται στην υπηρεσία του, μονάρχη πλέον, Φίλιππου Β΄, αναλαμβάνοντας την εκπαίδευση του πρίγκιπα Καρόλου. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1563 εντάσσεται στα έργα του νέου ανακτόρου στο Εσκοριάλ υπό τον Χουάν Μπαουτίστα δε Τολέδο, για να οριστεί επικεφαλής των έργων το 1572 και να δει το κτίριο να ολοκληρώνεται το 1584. Παράλληλα, κατέχοντας τον τίτλο του επιβλέποντα των βασιλικών μνημείων, βλέπει την επιρροή του να εξαπλώνεται μαζί με το ύφος του σε όλο το στέμμα της Καστίλλης. Υπήρξε επίσης ιδρυτής και πρώτος διευθυντής της Ακαδημίας Μαθηματικών και Σχεδίου της Μαδρίτης, ένα από τα πρώτα ιδρύματα σπουδών αρχιτεκτονικής, πολεοδομίας και μαθηματικών επιστημών στο ισπανικό στέμμα.
Αρχιτεκτονικό έργο
Έχοντας εργαστεί υπό τον Χουάν Μπαουτίστα δε Τολέδο και όντας στην ουσία μαθητής και ακόλουθός του, ο Χουάν ντε Ερέρα ανέλαβε δύο σημαντικά έργα του ισπανικού στέμματος που είχαν μείνει δίχως επικεφαλής με τον θάνατο του αρχιτέκτονα το 1567: τα ανάκτορα του Αρανχουέθ και του Εσκοριάλ. Ειδικότερα στο δεύτερο, που ήταν και το έργο που σημάδεψε το ερεριανό ύφος και που γίνονται εμφανείς οι προσωπικές του απόψεις περί αρχιτεκτονικής, ο Ερέρα επέδειξε αυστηρότητα και ομοιομορφία επιλέγοντας ως εξωτερικό χαρακτηριστικό την κάλυψη των στεγών με σχιστόλιθο, μια επιρροή του αρχιτεκτονικού ύφους των Κάτω Χωρών. Τα ίδια στοιχεία χαρακτηρίζουν έτερα έργα του όπως τη νότια πρόσοψη του Αλκάθαρ του Τολέδο, τον καθεδρικό ναό του Βαγιαδολίδ και το Ανταλλακτήριο της Σεβίλλης. Ο καθεδρικός του Βαγιαδολίδ αποτέλεσε πρότυπο για έτερους καθεδρικούς στις ισπανικές αποικίες στην Αμερική όπως αυτούς της Λίμα και της Πόλης του Μεξικού. Αναφορικά με την Αμερική, πιθανότατα βρισκόταν πίσω από τις πολεοδομικές εντολές που ενσωμάτωσε ο Φίλιππος Β΄ στις Διαταγές των Ινδιών αναφορικά με τη δομή των αμερικανικών άστεων, όντας η πολεοδομία μια ακόμη πτυχή της προσωπικότητάς του (πιθανότατα βρίσκεται πίσω από σχέδια της πολεοδομικής επέκτασης της Μαδρίτης). Στον ίδιο τομέα, σχεδίασε την γέφυρα της Σεγόβια (1584) πάνω από τον Μανθανάρες και την Πλάθα Μαγιόρ. Η βασιλική υποστήριξη που έλαβε ο Ερέρα και οι υπόλοιποι κλασικιστές αρχιτέκτονες της εποχής του όπως ο Χουάν Μπαουτίστα δε Τολέδο για πρώτη φορά μετέτρεψε τη μοναρχία στον κύριο προωθητή της αρχιτεκτονικής δραστηριότητας, κάτι που μέχρι τότε χαρακτήριζε είτε την εκκλησία είτε την ευγενική τάξη.
Το, κλασικιστικής κοπής, ερεριανό ύφος επηρέασε την επόμενη γενιά Ισπανών αρχιτεκτόνων όπως τους Φρανθίσκο και Χουάν Γκόμεθ ντε Μόρα και επαναχρησιμοποιήθηκε από τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο για την κατασκευή επιβλητικών κτιρίων όπως το Γενικό Στρατηγείο της Πολεμικής Αεροπορίας στη Μαδρίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί αρχιτέκτονες
Αγκνιέσκα Ντόβμπορ-Μουσνίτσκα
Η Αγκνιέσκα Ντόβμπορ-Μουσνίτσκα (πολωνικά: Agnieszka Dowbor-Muśnicka) (7 Σεπτεμβρίου 1919 - 20 ή 21 Ιουνίου 1940) ήταν ενεργή στην πολωνική αντίσταση κατά των Ναζί κατακτητών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία δολοφονήθηκε στη σφαγή του Παλμίρι.
Βιογραφία
Η Αγκνιέσκα (γνωστή από τους φίλους της ως Γκούσια [Gusia]) γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1919 στο Λουσόβο της Πολωνίας. Ο πατέρας της ήταν ο Γιούζεφ Ντόβμπορ-Μουσνίτσκι (1867–1937), ένας πολύ γνωστός Πολωνός στρατηγός. Η μητέρα της πέθανε όταν ήταν πολύ μικρό παιδί. Με την αδερφή της και τα δύο αδέρφια της, έκανε κατ΄ οίκον διδασκαλία και στη συνέχεια φοίτησε σε τοπικά σχολεία. Της άρεσε ιδιαίτερα να φροντίζει τα αγροτικά ζητήματα στο οικογενειακό κτήμα και έτσι αποφάσισε να παρακολουθήσει την Κρατική Σχολή Οπωροκηπευτικών στο Πόζναν της Πολωνίας. μικρογραφία| Πολωνές που οδηγούνται στο δάσος Παλμίρι για μαζικές εκτελέσεις από Γερμανούς. Όταν ήταν 21 ετών, οι γερμανικές δυνάμεις κατέλαβαν την Πολωνία και η Αγκνιέσκα κατέφυγε στη Βαρσοβία και έγινε ενεργό μέλος της πολωνικής αντίστασης και εντάχθηκε σε μια οργάνωση που ονομάζονταν «Λύκοι». Ενώ ήταν υπόγεια, χρησιμοποίησε το παρατσούκλι «Γκούσια» για να κρύψει την πραγματική της ταυτότητα επειδή η Γκεστάπο την αναζητούσε ήδη επειδή ήταν κόρη του διάσημου στρατηγού και μέλους της ιντελιγκέντσια. Εκείνη την εποχή, όλοι οι διανοούμενοι βρίσκονταν στο στόχαστρο των Ναζί κατακτητών προσπαθώντας να δολοφονήσουν όποιον μπορούσε να ηγηθεί των προσπαθειών αντίστασης.
Η Αγκνιέσκα ανέφερε στον αρχηγό της ομάδας, έναν πρώην Πολωνό Ολυμπιακό αθλητή, τον Γιάνους Κουσοτσίνσκι, αλλά συνελήφθη στις 25 Απριλίου 1940 και φυλακίστηκε στη Φυλακή Πάβιακ κοντά στη Βαρσοβία μαζί με άλλους ακτιβιστές των Λύκων. Βασανίστηκε στη φυλακή και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με φορτηγό στο δάσος Παλμίρι όπου οι κρατούμενοι, συμπεριλαμβανομένου του Κουσοτσίνσκι, δολοφονήθηκαν. Το σώμα της πετάχτηκε σε ένα χαντάκι βάθους πολλών μέτρων και χάθηκε για πολλά χρόνια, αλλά το 2017, τα λείψανά της ανακαλύφθηκαν και αναγνωρίστηκαν. μικρογραφία| Η ταφόπετρα που μνημονεύει την Αγκνιέσκα Ντόβμπορ-Μουσνίτσκα και την αδελφή της, [[Γιανίνα Λεβαντόφσκα, στον οικογενειακό τάφο στο Κοιμητήριο του Λουσόβο.]] Η Αγκνιέσκα και η αδελφή της, Γιανίνα Λεβαντόφσκα (1908-1940), μνημονεύονται μαζί στον οικογενειακό τάφο στο Λουσόβο. Η Γιανίνα είχε υπηρετήσει ως πιλότος και υπολοχαγός στο Πολωνικό Σώμα Αεροπορίας και δολοφονήθηκε στα 32α γενέθλιά της κατά τη διάρκεια της Σφαγής του Κάτιν από δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης.
Public Enemy
Οι Public Enemy είναι ένα γνωστό αμερικάνικο hip-hop συγκρότημα γνωστό για την πολιτικού περιεχομένου στιχουργική του, την κριτική του κατά των Μ.Μ.Ε. και το ενεργό του ενδιαφέρον για την αφρο-αμερικάνικη κοινότητα. Ηγέτης του συγκροτήματος είναι ο ράπερ Chuck D.
Τον Ιούνιο του 1992 οι Public Enemy ήρθαν στην Ελλάδα και διοργάνωσαν συναυλία στο Κατράκειο θέατρο της Νίκαιας, αποτελώντας σημαντικό ρόλο στα πρώτα χρόνια του ελληνικού hip hop, καθώς ήταν η πρώτη φορά που ένα τόσο μεγάλο hip hop συγκρότημα ερχόταν στη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά hip hop συγκροτήματα
Μάχη της Βασόρας (1914)
Η Μάχη της Βασόρας ήταν μάχη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που διεξήχθη νοτίως της Βασόρας μεταξύ των βρετανικών και των οθωμανικών στρατευμάτων από τις 11 μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 1914. Η μάχη έληξε με την κατάληψη της Βασόρας από τους Βρετανούς.
Υπόβαθρο
Μετά την κατάληψη της Φάο από τους Βρετανούς, ο οθωμανικός στρατός ξεκίνησε πορεία προς τη Βασόρα. Οι Βρετανοί είχαν αποστολή να προστατεύσουν τα περσικά κοιτάσματα πετρελαίου γι' αυτό και προχώρησαν προς τον ποταμό για τη Βασόρα.
Μάχη
Στις 7 Νοεμβρίου 1914, τα βρετανικά στρατεύματα ξεκίνησαν την πορεία από τη Φάο μέχρι τη Βασόρα. Οι Οθωμανοί επιτέθηκαν στο βρετανικό στρατόπεδο στην αυγή της 11ης Νοεμβρίου, αλλά ηττήθηκαν. Οι Οθωμανοί ετοίμασαν αμυντικές θέσεις στο Σάιχαν και στις 15 Νοεμβρίου, οι Βρετανοί επιτέθηκαν. Οι Οθωμανοί ηττήθηκαν, χάνοντας 250 στρατιώτες και οι Βρετανοί συνέχισαν να προωθούνται. Η κύρια οθωμανική θέση βρισκόταν στην περιοχή που οι Βρετανοί ονόμαζαν Σαχίλ. Οι Οθωμανοί είχαν στην περιοχή 4.500 στρατιώτες στους ελαιώνες και σε τοιχώματα. Στις 19 Νοεμβρίου, οι Βρετανοί προωθήθηκαν με δύο ταξιαρχίες του βρετανικού και του ινδικού πεζικού, με μερικές δυνάμεις πυροβολικού και ιππικού. Η προώθηση τους ήταν δύσκολη λόγω της δυνατής καταιγίδας, ενώ τα πυρά των Οθωμανών (είτε από τουφέκια είτε από πυροβόλα) ήταν ανακριβείς. Τα βρετανικά και τα ινδικά στρατεύματα πίεσαν τα οθωμανικά, ενώ το βρετανικό πυροβολικό βομβάρδιζε επιτυχώς τα οθωμανικά χαρακώματα, αναγκάζοντας τους Οθωμανούς να υποχωρήσουν άτακτα. Λόγω της κατάστασης του εδάφους, το ιππικό ήταν ανίκανο να καταδιώξει τους Οθωμανούς - οι απώλειες των Οθωμανών ανέρχονταν στους 1.000 στρατιώτες, ενώ οι Βρετανοί και οι Ινδοί έχασαν μονάχα 350 στρατιώτες. Στον ποταμό, οι Βρετανοί συνάντησαν μια αντιπροσωπεία από την Βασόρα, η οποία τους ανακοίνωσε πως οι Οθωμανοί είχαν εγκαταλείψει την πόλη και ζήτησε την άφιξη των βρετανικών στρατευμάτων και τη λήξη της λεηλασίας. Στις 21 Νοεμβρίου, τα ινδικά στρατεύματα κατέλαβαν την Βασόρα.
Επακόλουθα
Η κατάληψη της Βασόρας από τους Βρετανούς ήταν σημαντικό βήμα για την προστασία των περσικών πετρελαιοπηγών και διυλιστηρίων. Ωστόσο, η ασάφεια της επιχείρησης ανάγκασε τους Βρετανούς να προχωρήσουν μέχρι τον ποταμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Οι Ηλίθιοι
Οι Ηλίθιοι (Αγγλ. Fools) είναι ο τίτλος ενός θεατρικού έργου του Αμερικανού συγγραφέα Νιλ Σάιμον. Πρόκειται για μια ανάλαφρη ρομαντική κωμωδία που διαδραματίζεται σε ένα χωριουδάκι της Ουκρανίας στα τέλη του 1800.
Παραγωγή
Η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης στις 6 Απριλίου του 1981 στο θέατρο "Ευγένιος Ο' Νιλ". Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Μάικ Νίκολς και τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμήνευσαν οι Τζον Ρουμπινστάιν, Χάρολντ Γκουλντ, Φλόρενς Στάνλεϊ και Πάμελα Ριντ.
Θρυλείται ότι το έργο γράφτηκε στα πλαίσια ενός διακανονισμού στο διαζύγιο του Νιλ Σάιμον από τη σύζυγό του. Ο Σάιμον της παραχωρούσε τα κέρδη του από την επόμενη θεατρική του δουλειά και έτσι αποφάσισε να γράψει ένα υποδεέστερο έργο που δεν θα ανέβαινε για πολλές παραστάσεις. Με δεδομένο ότι το έργο κατέβηκε μετά από 40 παραστάσεις, πέτυχε το στόχο του. Έκτοτε βέβαια το έργο έχει ανεβεί αμέτρητες φορές από θιάσους σε όλο τον κόσμο.
Το 1990 και με την άδεια του συγγραφέα το έργο μεταφέρθηκε σε μιούζικαλ. Εκτός από το ανανεωμένο λιμπρέτο, τη μουσική και τα 14 τραγούδια, προσετέθη και ένας επιπλέον χαρακτήρας.
Υπόθεση
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωρίο της Ουκρανίας, το Κουλιέντσικοφ. Ο δάσκαλος Λεόν Τολτσίνσκι καταφθάνει στο χωρίο και μετά από μερικές επεισοδιακές συναντήσεις με τους όχι και τόσο ευφυείς κατοίκους του χωριού θα βρει το σπίτι του νέου του εργοδότη, Ζουμπρίτσκι. Εκεί θα γνωρίσει τη σύζυγό του Λένια και την κόρη τους Σοφία την οποία και θα ερωτευθεί παράφορα. Θα παρατηρήσει όμως πάλι ότι και αυτή είναι το ίδιο αν όχι περισσότερο αδαής όσο και οι υπόλοιποι.
Σύντομα θα ανακαλύψει οτι η ηλιθιότητα των κατοίκων δεν είναι συμπτωματική αλλά το αποτέλεσμα μιας κατάρας που βασανίζει την περιοχή για 200 χρόνια, και πως θα πέσει και ο ίδιος θύμα της αν δεν καταφέρει σε 24 ώρες να εκπαιδεύσει τη Σοφία ή να παντρευτεί μια απόγονο της οικογένειας του ανθρώπου που έριξε την κατάρα...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηλίθιοι, Οι
Exit... Stage Left
Το Exit... Stage Left είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records" στον Καναδά και της "Atlantic" στην Ιαπωνία. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το ομώνυμο βίντεο.
Ηχογράφηση
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στο "The Apollo" της Γλασκώβης τον Ιούνιο του 1980 κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Permanent Waves" και στις 27 Μαρτίου 1981 στο "The Forum" του Μόντρεαλ κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Moving Pictures".
Εξώφυλλο
Στο εξώφυλλο, το οπισθόφυλλο και το εσώφυλλο του δίσκου υπάρχει ένα αντικείμενο από κάθε ένα από τα οκτώ στούντιο άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει μέχρι τότε το συγκρότημα. Η κουκουβάγια από το "Fly by Night" πετάει πάνω από την σκηνή του "Apollo", ο άνδρας με το κουστούμι ήταν αναφορά στο "Hemispheres" και στέκεται δίπλα από την γυναίκα από το εξώφυλλο του "Permanent Waves". Η μαριονέτα από το "A Farewell to Kings" κάθεται πάνω σε ένα κουτί με το λογότυπο των Rush, ενώ δίπλα του υπάρχει ένας πίνακας με το εξώφυλλο του "Caress of Steel", τον οποίο κρατάει ένας από τους μεταφορείς του εξωφύλλου του "Moving Pictures". Δίπλα σε αυτό, είναι ο Dionysus, ο γυμνός άνδρας από το εξώφυλλο του "Hemispheres" και πίσω από την σκηνή βρίσκεται ο Starman από το "2112", δίπλα στην επιγραφή "EXIT". Η όλη αυτή εικόνα, είναι στην αριστερή πλευρά της σκηνής σε μία συναυλία στο Μπάφαλο.
Εμπορική επιτυχία
Ο δίσκος ανέβηκε στο Top-10 στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Μεγάλη Βρετανία και τον Καναδά και βραβεύθηκε ως πλατινένιος, ενώ συνοδευόταν από το σινγκλ της ζωντανής εκτέλεσης του "Closer to the Heart", το οποίο μπήκε στο Hot-100 του Billboard.
Μέρος πρώτο
1. The Spirit of Radio (Lee, Lifeson, Peart) - 5:11
2. Red Barchetta (Lee, Lifeson, Peart) - 6:46
3. YYZ (Lee, Peart) - 7:43
4. A Passage to Bangkok (Lee, Lifeson, Peart) - 3:45
5. Closer to the Heart (Lee, Lifeson, Peart, Talbot) - 3:08
6. Beneath, Between & Behind (Lee, Lifeson, Peart) - 2:34
7. Jacob's Ladder (Lee, Lifeson, Peart) - 8:46
Μέρος δεύτερο
8. Broon's Bane (Lifeson) - 1:37
9. The Trees (Lee, Lifeson, Peart) - 4:50
10. Xanadu (Lee, Lifeson, Peart) - 12:09
11. Freewill (Lee, Lifeson, Peart) - 5:31 12. Tom Sawyer (Lee, Lifeson, Peart, Dubois) - 4:59
13. La Villa Strangiato (Lee, Lifeson, Peart) - 9:37
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification):Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Exit... Stage Left" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Έλβις Κοστέλο
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1954 στο Λονδίνο ως Ντίκλαν Πάτρικ ΜακΜάνους. Το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο προέρχεται από το μικρό όνομα του Έλβις Πρίσλεϊ και από το επώνυμο "Κοστέλο" που χρησιμοποιούσε ο επίσης μουσικός πατέρας του.
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 και το 1977 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο "My Aim Is True", ο οποίος χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Rolling Stone ως ένας από τους καλύτερους της χρονιάς. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε δίσκους είτε ατομικά, είτε συνεργαζόμενος με τα συγκροτήματα The Attractions και The Imposters.
Έχει κερδίσει ένα βραβείο Γκράμι και έχει προταθεί για δύο βραβεία BRIT. Επίσης, έχει γράψει τραγούδια για τον κινηματογράφο, όπως το "She" (Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ) και το "Scarlet Tide" (Επιστροφή στο Cold Mountain). Για το δεύτερο έλαβε υποψηφιότητα μαζί με τον Τ Μπον Μπέρνετ για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Το 2003 εισήχθη μαζί με τους The Attractions στο Rock and Roll Hall of Fame και την επόμενη χρονιά το Rolling Stone τον κατέταξε 80ο στους 100 καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Το 2003 νυμφεύθηκε τη μουσικό Νταϊάνα Κραλ στο κάστρο του Έλτον Τζον και το 2006 απέκτησαν δύο δίδυμους γιους.
To 2019 χρίστηκε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για την προσφορά του στη μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Τζόρντι Βιγιακάμπα
Ο Τζόρντι Βιγιακάμπα (Jordi Villacampa Amoros, ύψος 1,98 μ., γεν. 11 Οκτωβρίου 1963 ) είναι Ισπανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής που διακρίθηκε στη θέση του φόργουορντ. Αγωνίσθηκε επί 21 συνεχή χρόνια στη Γιουβεντούτ Μπανταλόνα κερδίζοντας επτά πρωταθλήματα Ισπανίας και αποτέλεσε το μεγαλύτερο σκόρερ στην ιστορία της ομάδας, ενώ είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος με 8.991 πόντους. Σήμερα, είναι πρόεδρος της ομάδας. Έλαβε μέρος με την Εθνική Ομάδα της Ισπανίας σε πολλές διοργανώσεις (158 συμμετοχές), κατακτώντας επίσης πολλά τρόπαια με το σύλλογό του, με κορυφαία διάκριση την Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1994 και τα δύο Κύπελλα Κόρατς, το 1981 και το 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1985 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993
Αβδέλλα Γρεβενών
Η Αβδέλλα είναι ενα χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας, του δήμου Γρεβενών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Γρεβενών, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Γρεβενών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αβδέλλα είναι χωριό μεγάλου υψομέτρου στο δυτικό άκρο του νομού Γρεβενών. Βρίσκεται κοντά στα όρια με το νομό Ιωαννίνων και στις ανατολικές κλιτύς της Βόρειας Πίνδου, σε κατάφυτη περιοχή στα όρια του εθνικού δρυμού Βάλια Κάλντα. Απέχει 43 χλμ. περίπου ΝΔ. των Γρεβενών. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 43,295 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη
Ο οικισμός εμφανίζεται το 1918 ως Αβδέλα και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Κοζάνης. Το 1928 η ονομασία του διορθώθηκε σεΑβδέλλα και το 1964 υπήχθη στον νομό Γρεβενών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/201 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αβδέλλας και προσαρτάται στο δήμο Γρεβενών.
Ιστορικά στοιχεία
Πριν το 1800, το χωριό βρισκόταν στη θέση «Φαντίνες», αλλά οι κάτοικοι, κυρίως μεγάλες οικογένειες Βλάχων κτηνοτρόφων, μετακινήθηκαν στη σημερινή θέση λόγω καλύτερου κλίματος. Μετά την υποταγή του χωριού στους Οθωμανούς, δόθηκε αυτονομία και άλλα προνόμια, τα οποία χάθηκαν κατά την εποχή του Αλή Πασά. Κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 οι Αβδελλιώτες ξεσηκώθηκαν και προσέφεραν στον αγώνα. Σημαντικότερος αγωνιστής του '21 ήταν ο Μάρτος Ράμμος, πρωτοπαλίκαρο του Οδυσσέα Ανδρούτσου. , καθώς επίσης και οι Μπρέσιος και Μπέζας.
Το 1867, στο χωριό ιδρύεται ρουμανικό σχολείο από τον Αποστόλη Μαργαρίτη. Οι Αβδελλιώτες συμμετείχαν στο Μακεδονικό αγώνα με κυριότερους Μακεδονομάχους, τούς Ζήση Βέρρο και Ιωάννη Χατζηγιάννη. Το 1905, ομάδα φιλορουμανικών οικογενειών υπέστη επίθεση στο δρόμο από Ελληνικά αποσπάσματα. Την ίδια χρονιά, Έλληνες αντάρτες έκαναν επιδρομή στο χωριό, σκότωσαν κάποιους από τους Ρουμανίζοντες αρχηγούς και έκαψαν σπίτια. Το χωριό κάηκε άλλη μια φορά, στις 14 Ιουλίου 1944, από τους Γερμανούς.
Η Αβδέλλα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα των αδελφών Μανάκη, Μίλτου και Γιάννη, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι Έλληνες κινηματογραφιστές και προτομές τους βρίσκονται στην κεντρική πλατεία του χωριού, του βλαχόφωνου Μακεδονομάχου Βέρρου Ζήση και του ξυλογλύπτη Δημήτρη Αγοράστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Τσαρλς Τάουνσεντ
Ο  Σερ Τσαρλς Τάουνσεντ (Sir Charles Vere Ferrers Townshend) (1861 - 1924) ήταν Άγγλος υποστράτηγος, στον Α' Π.Π. και μετέπειτα πολιτικός. Το όνομά του συνδέθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πανωλεθρίες του βρετανικού στρατού στον Α' Π.Π. στο μέτωπο της Μεσοποταμίας, όταν αναγκάσθηκε μετά από πολιορκία να παραδώσει τα όπλα σε Οθωμανούς στρατηγούς και ο ίδιος και όλη η μεραρχία του να συρθούν αιχμάλωτοι πολέμου.
Προπολεμική δράση
Ο Τ. Τάουνσεντ γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1861 και ήταν γόνος ευγενούς οικογένειας. Ακολουθώντας το στρατιωτικό επάγγελμα και αποφοιτώντας από τη Στρατιωτική Σχολή Σάντχαρστ τοποθετήθηκε αρχικά στις ελαφρές δυνάμεις του βασιλικού ναυτικού μέχρι το 1886 όταν και μετατάχθηκε στο πεζικό όπου και συμμετείχε στους αποικιακούς πολέμους, στην εκστρατεία του Σουδάν και τις Ινδίες. Έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Χούντζα - Ναγκόρ, το 1891, όπου και ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής της Χούντζα. Το 1895 κατέχοντας τον βαθμό του συνταγματάρχη είχε αναλάβει διοικητής του φρουρίου Τσιτράλ στα βόρεια σύνορα της βρετανικής Ινδίας όπου και αντιμετώπισε επιτυχώς επαναστατική πολιορκία, για την οποία τιμήθηκε με ειδικό παράσημο. Τα έτη 1897 και 1898 επανήλθε στο μέτωπο του Σουδάν έχοντας αναλάβει διοικητής αιγυπτιακού τάγματος όπου και διακρίθηκε σε δύο νικηφόρες μάχες, και στη συνέχεια συμμετείχε στον δεύτερο πόλεμο των Μπόερς. Το 1906 διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος στο Παρίσι. Το 1908 προαχθείς στο βαθμό του ταξιάρχου υπηρέτησε στην Αγγλία, Αίγυπτο και Ινδίες και το 1909 έγινε υποστράτηγος όπου υπηρετώντας στην Ινδία ανέλαβε διαδοχικά στρατιωτικός διοικητής διαφόρων μονάδων μεγέθους ταξιαρχίας.
Α' Π.Π. - όλεθρος
Το ξέσπασμα του Α' Π.Π. βρίσκει τον Τ. Τάουνσεντ διοικητή της 6ης ινδικής μεραρχίας. Μετά από μια σειρά μυστικών συμφωνιών μεταξύ των δυτικών συμμάχων που αφορούσαν ζώνες δράσης, η Μεσοποταμία είχε περάσει στη ζώνη της Αγγλίας όπου και ξεκίνησε η εκστρατεία της Βαγδάτης υπό τον στρατηγό Τζων Νίξον με μια μόνο μεραρχία, την 6η ινδική μεραρχία, η οποία μεταφέρθηκε στον Περσικό Κόλπο και αποβιβάστηκε στην περιοχή παρά το σημερινό Φάο του Ιράκ, τον Οκτώβριο του 1914. Τον Δεκέμβριο του επόμενου έτους (1915) ο Τ. Τάουνσεντ λαμβάνοντας σχετική εντολή ξεκίνησε την προέλαση με δύο φάλαγγες εκατέρωθεν του ποταμού Τίγρη, με στόχο την κατάληψη των πετρελαιοπηγών της Βαγδάτης. Έτσι καταλαμβάνοντας στη σειρά τη Βασόρα, την Κούρνα και την Αμάρα έφθασε στην κωμόπολη Κουτ όπου και στρατοπέδευσε. Παρά την αντίθετη όμως άποψή του για συνέχιση της προέλασης, χωρίς τους απαραίτητους ανεφοδιασμούς και ενισχύσεις η γνώμη του δεν εισακούσθηκε όταν και του δόθηκε η εντολή για συνέχιση της προέλασης, στην ουσία δραματικής. Η Αγγλία αναζητώντας επειγόντως μία εντυπωσιακή νίκη κατά των οθωμανικών δυνάμεων προκειμένου ν' αντισταθμίσει την εκκένωση και καταστροφή που είχε σημειωθεί στην εκστρατεία της Καλλίπολης δεν δίστασε να διατάζει προέλαση χωρίς τις στοιχειώδεις ενισχύσεις ακόμα και για την κάλυψη μια ενδεχόμενης υποχώρησης, αυτό ήταν και το τραγικότερο σφάλμα. Στις 20 Νοεμβρίου του 1915 και οι δύο φάλαγγες της μεραρχίας βρίσκονται αντιμέτωπες με δύο επίσης φάλαγγες των οθωμανικών δυνάμεων, αριθμητικά υπερδιπλάσιες, υπό τους Χαλίλ-Μπεη και Νουρεντίν-Μπεη (ο αναδειχθείς αργότερα ως μέγας σφαγέας του Ελλήνων) που τελούσαν υπό τη διοίκηση του Γερμανού στρατηγού Κόλμαν φον ντερ Γκολτς, όπου και δίνεται διήμερη μάχη, παρά την αρχαία Κτησιφώντα, μόλις 35 χλμ. ΝΑ. από τη Βαγδάτη, κατά την οποία λόγω των μεγάλων απωλειών αναγκάστηκε ο Τάουνσεντ σε τακτική υποχώρηση, και επιστροφή στο Κουτ. thumb|260px|Οι αιχμάλωτοι στρατηγοί Μίλις, Τάουνσεντ και ο Χαλίλ Πασάς μετά την πτώση της Κουτ Τα οθωμανικά στρατεύματα συνεχίζοντας την καταδίωξη της αγγλικής μεραρχίας έφθασαν στο Κουτ ξεκινώντας μια ασφυκτική πολιορκία που κράτησε 143 ημέρες, όταν μέσα σε απελπιστική κατάσταση πείνας ο Τ. Τάουσεντ αναγκάσθηκε τελικά στις 29 Απριλίου του 1916 να συνθηκολογήσει και να παραδώσει στους δύο Τούρκους διοικητές το ξίφος του και όλο τον οπλισμό της μεραρχίας του, οι δε 13.000 άνδρες του να συρθούν αιχμάλωτοι πολέμου σ΄ ένα στρατόπεδο 15 χλμ. νότια από το οποίο αργότερα μεταφέρθηκαν στο Χαλέπι (Αλέπο), ενώ ο ίδιος μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Κατά την ίδια συνθηκολόγηση συνελήφθη επίσης και ο Άγγλος στρατηγός Τσαρλς Μίλις (που ανήκε στο επιτελείο της μεραρχίας) ο οποίος μεταφέρθηκε στην Προύσα, ενώ στη διάρκεια της πολιορκίας φονεύτηκαν από τους Οθωμανούς, περίπου, 20.000 Άγγλοι και Ινδοί σε διάφορες μάχες που δόθηκαν πέριξ του Κουτ, που είχαν προστρέξει, στην προσπάθειά τους ν΄ ανοίξουν δίοδο και να ενισχύσουν τους πολιορκημένους. Αντίθετα οι απώλειες των Οθωμανών άγγιξαν τις 10.000 επί συνόλου περίπου 72.000 ανδρών, (υπερδιπλάσιοι των Άγγλων), που είχαν διατεθεί στο εκεί μέτωπο. Για μεν τους Άγγλους ήταν ένας όλεθρος, για δε τους Οθωμανούς περίλαμπρη νίκη.
Αιχμαλωσία - συνθήκη του Μούδρου
Ο Τ. Τάουνσεντ φθάνοντας στην Κωνσταντινούπολη οδηγήθηκε αρχικά στο μεγάλο στρατόπεδο Τακσίμ και μετά λίγες ημέρες μεταφέρθηκε στη νήσο Πρίγκηπο παρά τις εκεί ναυτικές εγκαταστάσεις παραμένοντας κατά "τύποις" σε περιορισμό. Την εποχή εκείνη αλλά και από παλαιότερα η Πρίγκηπος αποτελούσε το θέρετρο της άρχουσας τάξης της Πόλης, και ειδικότερα πλουσίων Ελλήνων και Εβραίων. Πολύ σύντομα ο Τάουνσεντ γνωρίσθηκε με ανώτατα κυβερνητικά στελέχη, επιχειρηματίες, καθηγητές, διπλωμάτες κ.ά. και δεν ήταν σπάνιες οι φορές που αποτελούσε τιμώμενο πρόσωπο σε δεξιώσεις που δίδονταν κατά καιρούς, απολαμβάνοντας έτσι μία πλούσια σχετικά διαβίωση. Το 1918 σχεδόν ενάμισι χρόνο αργότερα, όταν η κατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βρισκόταν σε ιδιαίτερα απελπιστική θέση εξαιτίας του συνεχιζόμενου πολέμου και προ της επαπειλούμενης εισβολής των συμμαχικών δυνάμεων από τη Θράκη κλήθηκε από τον Μεγάλο Βεζίρη Αχμέτ Ιζέτ Πασά να αναλάβει το ζήτημα της ανακωχής διορίζοντάς τον μάλιστα και αρχηγό της οθωμανικής αντιπροσωπείας. Δεν έγινε γνωστό από ποιόν προτάθηκε γι' αυτή την αποστολή, αναμφίβολα όμως δεν μπορεί να ήταν και τόσο άγνωστος ακόμα και στον Σουλτάνο.
Έτσι στις 20 Οκτωβρίου μετέβη στην ήδη κατεχόμενη από τους Έλληνες Λήμνο όπου επί του αγγλικού θωρηκτού Αγαμέμνων που ναυλοχούσε στον όρμο Μούδρου συνομολόγησε με τον πληρεξούσιο των δυτικών δυνάμεων και συμπατριώτη του ναύαρχο Σόμερσετ Κάλθορπ τους όρους της ομώνυμης συνθήκης ανακωχής γενόμενοι αποδεκτοί (31 Οκτωβρίου), μετά και από κάποια υποσχετικά που αφήνονται να εννοηθούν ότι δόθηκαν εκ μέρους του Κάλθορπ όπως περί του χαρακτήρα της "εισόδου" των συμμαχικών δυνάμεων στην Κωνσταντινούπολη, του απαραβίαστου του Σουλτάνου και Χαλίφη, της Βεζιρίας και γενικά της κυβέρνησης και της εσωτερικής διοίκησης της Αυτοκρατορίας. Λίγες ημέρες αργότερα ο στρατηγός Τ. Τάουνσεντ, ελεύθερος πλέον ανεχώρησε για το Λονδίνο.
Πολιτική σταδιοδρομία - θάνατος
Επιστρέφοντας στην Αγγλία παρέμεινε στο στράτευμα μέχρι το 1920 όπου και παρατήθηκε προκειμένου ν' ασχοληθεί με την πολιτική. Το ίδιο έτος εξέδωσε τ΄ απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο "Η Καμπάνια μου στη Μεσοποταμία" (My Campaign in Mesopotamia), ενώ και εξελέγη βουλευτής με το συντηρητικό κόμμα. Όμως κατά την έρευνα που διεξαγόταν στην Ινδία σχετικά με τα αίτια της μεγάλης καταστροφής και όταν κάποιες εκθέσεις άρχισαν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τις κακουχίες, τους εξευτελισμούς τις ταπεινώσεις μέχρι και δολοφονίες που υπέστησαν οι άνδρες του κατά την αιχμαλωσία, άρχισαν να του μειώνουν το όποιο γόητρο του είχε απομείνει. Οι επιθέσεις που δέχτηκε για την όλη του στάση στο Κουτ και τη μετέπειτα στην Πρίγκηπο καθ' όν χρόνο οι άντρες του πέθαιναν από τους Τούρκους κατά την αιχμαλωσία, που το πιθανότερο να αγνοούσε, τον μετέτρεψαν σ΄ ένα πικρόχολο άνθρωπο, γεμάτο απογοήτευση. Παρέμεινε βουλευτής μέχρι το 1922. Πέθανε δύο χρόνια μετά, στις 24 Μαΐου του 1924 σε γενική δυσμένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι στρατηγοί Κατηγορία:Βρετανοί πρωταγωνιστές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία
Γιούνο
Η Γιούνο (λατ. Iuno) ήταν κύρια ρωμαϊκή θεότητα, αντίστοιχη με την Ήρα της ελληνικής μυθολογίας. Η Γιούνο ήταν σύζυγος του άρχοντα των θεών, Γιούπιτερ, και μητέρα του Μαρς. Αποτελούσε την Τριάδα του Καπιτωλίου μαζί με το Γιούπιτερ και τη Μινέρβα. Στην ετρουσκική μυθολογία, αντίστοιχη θεότητα της Γιούνο είναι η Ούνι.
Λατρεία
Κάθε χρόνο, την πρώτη μέρα του Μαρτίου, οι γυναίκες διοργάνωναν τη γιορτή Ματρονάλια, προς τιμήν της Γιούνο. Ο μήνας Ιούνιος, ο οποίος έχει πάρει το όνομά του από τη Γιούνο, θεωρούνταν η καλύτερη περίοδος για γάμο. Οι καλένδες κάθε μήνα ήταν επίσης αφιερωμένες στη Γιούνο, ενώ είχε κάποιες γιορτές προς τιμήν της την 1η Ιουλίου και στις 13 Σεπτεμβρίου.
Μάγκνους Μάνσκε
Ο Χάινριχ Μάγκνους Μάνσκε (γερμανικά: Heinrich Magnus Manske, γεν. 24 Μαϊου 1974, Κολωνία, Γερμανία) είναι μέλος του επιστημονικού προσωπικού του ινστιτούτου Wellcome Trust Sanger στο Κέιμπριτζ της Μεγάλης Βρετανίας, και προγραμματιστής των πρώτων εκδόσεων του λογισμικού MediaWiki.
Σταδιοδρομία
Ο Μάνσκε σπούδασε βιοχημεία στο πανεπιστήμιο της Κολωνίας και αποφοίτησε το 2006 λαμβάνοντας τον διδακτορικό του τίτλο, με την μελέτη του να αφορά την κατασκευή ενός εργαλείου ελεύθερου λογισμικού με θέμα την μοριακή βιολογία και την ονομασία GENtle. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, ήταν ένας από τους πρώτους συνεισφέροντες στη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Nupedia, η οποία αποτέλεσε τον πρόδρομο της Βικιπαίδειας. Αργότερα έγραψε και τον κώδικα για μια από τις πρώτες εκδόσεις του λογισμικού MediaWiki βάσει του οποίου λειτουργεί η Βικιπαιδεία.
Το 2012, ο Μάνσκε συνέγραψε μαζί με άλλους επιστημονική εργασία η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature και είχε ως θέμα την ταυτοποίηση περιοχών όπου αναπτύσσονται τα παράσιτα της ελονοσίας, μαζί με τεχνικές για την χαρτογράφηση των περιοχών όπου σημειώνονταν αντίσταση στα φάρμακα. Αποτέλεσμα της μελέτης αυτής ήταν η ανάπτυξη τεχνικής για την εξαγωγή του DNA του παράσιτου της ελονοσίας απευθείας από το αίμα, κάτι που ελαχιστοποίησε τα σφάλματα κατά την ανάγνωση της γενετικής αλληλουχίας.
Ο Μάνσκε εργάζεται στο Κέιμπριτζ του Ηνωμένου Βασιλείου στο ινστιτούτο Wellcome Trust Sanger από τον Απρίλιο του 2007,   ενώ παράλληλα παραμένει ενεργός στην ανάπτυξη εργαλείων λογισμικού για την Βικιπαίδεια και το αδερφό εγχείρημα των Wikidata.
Ανάπτυξη του MediaWiki
Κατά τις συνεισφορές του στο εγχείρημα της Nupedia, ο Μάνσκε συμμετείχε παρέχοντας υλικό κυρίως σε θέματα σχετιζόμενα με τη βιολογία και αναπτύσσοντας βοηθητικά εργαλεία και επεκτάσεις για την Nupedia. Αργότερα, καθώς ήταν δυσαρεστημένος με τις περιορισμένες ικανότητες του λογισμικού, ο Μάνσκε ανέπτυξε μια από τις πρώτες εκδόσεις του λογισμικού το οποίο αργότερα θα γινόταν το MediaWiki.
Το λογισμικό βίκι, το οποίο αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την Βικιπαίδεια, ονομαζόταν UseModWiki και ήταν γραμμένο στη γλώσσα Perl. Καθώς η Βικιπαίδεια μεγάλωνε άρχισαν να εμφανίζονται προβλήματα επεκτασιμότητας, και έτσι το καλοκαίρι του 2001 ο Μάνσκε ξεκίνησε να εργάζεται για την αντικατάσταση του εργαλείου αυτού, το οποίο θα είχε υποστήριξη για βάση δεδομένων και θα περιείχε επιπλέον λειτουργίες σχετικά με τις ανάγκες της Βικιπαίδειας. Στις 25 Ιανουαρίου του 2002, διέθεσε την πρώτη έκδοση του νέου λογισμικού το οποίο στηριζόταν στη γλώσσα PHP και τη βάση δεδομένων MySQL, και ο τίτλος του ήταν Phase II. Μια από τις καινοτομίες που εισήγαγε ο Μάνσκε ήταν η υιοθέτηση ονοματοχώρων για τον διαχωρισμό και ομαδοποίηση διαφόρων τύπων σελίδων, όπως οι ονοματοχώροι Συζήτηση ή Χρήστης, κάτι που το παλιό λογισμικό δεν υποστήριζε. Άλλες καινοτομίες ήταν η υποστήριξη για ανέβασμα αρχείων, λίστα παρακολούθησης αλλαγών, αυτόματες υπογραφές χρηστών, και κατάλογος συνεισφορών των χρηστών. Το νέο αυτό λογισμικό του Μάνσκε έκανε την διαδικασία της προσθήκης φωτογραφιών στα λήμματα ευκολότερη, καθώς και εισήγαγε ένα νέο τύπο χρήστη, αυτόν του διαχειριστή, ο οποίος είχε δικαιώματα διαγραφής σελίδων και φραγής άλλων χρηστών. Η έκδοση που έγραψε, χρησιμοποιήθηκε το 2002 από την Βικιπαίδεια.
Το λογισμικό Phase II εμφάνισε προβλήματα απόδοσης καθώς η Βικιπαίδεια συνέχισε να μεγαλώνει, και εν τέλει επεκτάθηκε από άλλους προγραμματιστές με τη νεότερη αυτή έκδοση να ονομάζεται MediaWiki. Ο Μάνσκε συνέχισε την ανάπτυξη εργαλείων και επεκτάσεων για το MediaWiki, και δημιούργησε νέα εργαλεία ως προς προσθήκη καταχωρήσεων σε κατηγορίες, υπολογισμό διασταυρώσεων μεταξύ κατηγοριών, καθώς και αυτοματοποιημένη εισαγωγή φωτογραφιών υπό ελεύθερη άδεια χρήσης από το Flickr στο Wikimedia Commons. Ο Μάνσκε επίσης ανέπτυξε την επέκταση Cite η οποία χρησιμοποιείται για την δομημένη τοποθέτηση παραπομπών εντός των λημμάτων. Το λογισμικό MediaWiki πλέον χρησιμοποιείται ως η κεντρική πλατφόρμα για την Βικιπαίδεια και τα άλλα εγχειρήματα του ιδρύματος Wikimedia, καθώς και από πολλούς άλλους ιδιώτες και οργανισμούς διεθνώς.
Ο Μάνσκε είναι υποστηρικτής του ελεύθερου λογισμικού και συγκεκριμένα της άδειας χρήσης του GPL, υπό την οποία διανεμήθηκαν και οι εκδόσεις του MediaWiki τις οποίες έγραψε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προγραμματιστές Κατηγορία:Βικιπαίδεια Κατηγορία:Προγραμματιστές ελεύθερου λογισμικού
Ευφρασιανή Βασιλική
Η Ευφρασιανή Βασιλική (κροατικά: Eufrazijeva bazilika, ιταλικά: Basilica Eufrasiana) ή Καθεδρική βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι βασιλική στο Πόρετς, Κροατία. Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα στη θέση ενός παλαιότερου. Το αρχιτεκτονικό συγκρότημα της βασιλικής έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1997 και πέρα από την βασιλική περιλαμβάνει το σκευοφυλάκιο, το βαπτιστήριο και το κωδωνοστάσιο του επισκοπικού μεγάρου και θεωρείται ένα από τα καλύτερα σωζόμενα δείγματα πρώιμης βυζαντινής αρχιτεκτονικής.
Η Ευφρασιανή Βασιλική πήρε το όνομά της από τον Ευφράσιο, επίσκοπο Παρέντιου (ρωμαϊκό όνομα του Πόρετς) επί Ιουστινιανού, ο οποίος επόπτευσε την κατασκευή του σημερινού συγκροτήματος. Η Ευφρασιανή βασιλική έχει διατηρήσει το αρχικό της σχήμα, αλλά διάφορα περιστατικά, πυρκαγιές και σεισμοί έχουν αλλάξει διάφορες λεπτομέρειες. Ο σημερινός ναός είναι ο τρίτος στη σειρά που κατασκευάστηκε στο ίδιο χώρο, και αποκρύπτει τα προηγούμενα κτίρια, όπως το μωσαϊκό του πατώματος της προηγούμενης βασιλικής. Η Ευφρασιανή βασιλική είναι ο καθεδρικός ναός της ρωμαιοκαθολικής επισκοπής του Πόρετς-Πούλα.
Ο σημερινός ναός είναι γνωστός για τα ψηφιδωτά του στο κύριο ιερό, τα οποία απεικονίζουν την Θεοτόκο να κρατάει τον Ιησού, μαζί με αγγέλους, τοπικούς αγίους και τον επίσκοπο Ευφράσιο με το γιο του. Εντάσσεται σε μια ομάδα έργων που ολοκληρώθηκαν την ίδια περίοδο, όπως το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά και οι ναοί στη Ραβέννα.
Παραπομπές
κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κροατία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κροατία Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Γέφυρα των Λουλουδιών (γεγονός)
Η Γέφυρα των Λουλουδιών (Podul de Flori, Мост цветов) ήταν μια μαζική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 6 Μαΐου 1990 κατά μήκος του Προύθου Ποταμού που χώριζε τη Ρουμανία και την Μολδαβική ΣΣΔ.
6 Μαΐου 1990
Η πρώτη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου του 1990. Κατά τη διάρκεια αυτής της ενέργειας, εκείνη την ημέρα επετράπη στους κάτοικους της Ρουμανίας, μεταξύ στις 1 και 7 μ.μ., να διασχίσουν τον Προύθο στην Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία χωρίς διαβατήριο και βίζα. Κατά μήκος των συνόρων μήκους 700 χλμ. στο Προύθο, δημιουργήθηκαν οκτώ σημεία ελέγχου: Μιορκάνι–Περερίτα, Στάνκα-Κοστέστι, Ιάσιο–Σκουλένι, Ουνγκένι–Γέφυρα Ουνγκένι, Αλμπίτσα–Λεουσένι, Φάλτσιου–Τσιγκάνκα, Οάντσεα–Καχούλ και Γκαλάτσι–Γκιουργκιουλέστι.
Κάτοικοι και από τις δύο πλευρές των συνόρων, που επιβάλλονταν αυστηρά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (όπου δύο δεκαετίες πριν από αυτόν μεγάλο μέρος της Μολδαβίας ήταν μέρος του Βασιλείου της Ρουμανίας), συγκεντρώνονταν σε κάθε όχθη, από τους οποίους πολλοί περνούσαν ένα "υδάτινο" Τείχος του Βερολίνου για να δουν τα μέλη της οικογένειας που για καιρό ήταν χωρισμένα από τα σύνορα.