cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκμούντεν
Ιστορία
thumb|Το Γκμούντεν τον 16ο αιώνα με το Κάστρο Ορτ Περί το 1000 π.Χ. Ιλλυριοί εξόρυσσαν ορυκτό αλάτι στην περιοχή. Οικισμός υπήρχε ήδη κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Το 1186 το Γκμούντεν ήταν οχυρωμένη πόλη, περιβαλλόμενη από τείχη και ανακηρύχθηκε πόλη το 1278. Στο Γκμούντεν μια ορδή εξεγερμένων χωρικών ηττήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1626 από τον στρατηγό Πάπενχαϊμ, ο οποίος είχε διαταχθεί από τον Μαξιμιλιανό Α΄ να καταστείλει την εξέγερση των χωρικών της Άνω Αυστρίας (Oberösterreichischer Bauernkrieg) Οι νεκροί της μάχης από πλευράς των χωρικών τάφηκαν στο κοντινό χωριό Πίνσντορφ, όπου μπορεί κάποιος να δει μέχρι σήμερα ένα σχετικό μνημείο σε μορφή οβελίσκου, γνωστό ως «Bauernhügel».
Το Γκμούντεν προμήθευε ξυλεία για τη ναυπήγηση πλοίων του αυστριακού στόλου τον 17ο αιώνα, ενώ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο περιέθαλψε τραυματίες στρατιώτες σε προσωρινά στρατιωτικά νοσοκομεία. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην πόλη λειτουργούσε ένας «ξενώνας μητρότητας» των SS «προς εξασφάλισιν της φυλετικής καθαρότητος» σε συμφωνία με τις ναζιστικές ρατσιστικές θεωρίες]].
Από τα τέλη του 19ου αιώνα η πόλη έγινε γνωστή ως υγιεινό θέρετρο, προσφέροντας ποικιλία λιμναίων και αλμυρών λουτρών, εγκατάσταση υδροθεραπείας, θαλάμους εισπνοών, θεραπεία με τυρόγαλα, κ.ά.. Εξακολουθούσε επίσης να αποτελεί κέντρο εξορύξεως άλατος, ως περιοχή του Ζαλτσκάμεργκουτ (= «Επικράτεια του άλατος»).
Αξιοθέατα
thumb|Το Κάστρο Ορτ thumb|Το δημαρχείο του Γκμούντεν Στην περιοχή του Γκμούντεν μπορούν να γίνουν πολλές ωραίες εκδρομές και επισκέψεις σε σημεία ενδιαφέροντος, όπως είναι ο Καταρράκτης του ποταμού Τράουν (16 χιλιόμετρα βορείως του Γκμούντεν), το Κάστρο Ορτ μέσα στη λίμνη και ένα εργοστάσιο κεραμικών. Αξιοθέατο από μόνο του είναι επίσης το δημαρχείο της πόλεως.
Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Στο Γκμούντεν γεννήθηκαν μεταξύ άλλων και οι εξής:
Τα χρονικά της Νάρνια: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα
Τα χρονικά της Νάρνια: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα (αγγλικά:The Chronicles of Narnia:The Lion The Witch and the Wardrobe) είναι ο τίτλος ενός παιδικού βιβλίου φαντασίας το οποίο γράφτηκε απο τον Κλάιβ Στέιπλς Λιούις και πρωτοεκδόθηκε απο τον Geoffrey Bles το 1950. Το βιβλίο εικονογραφήθηκε απο την Πολίν Μπείνς και η δουλειά της παρέμεινε και σε πολλές άλλες εκδόσεις του βιβλίου μετέπειτα. Αν και ήταν αρχικά το πρώτο βιβλίο των Χρονικών της Νάρνια είναι πλέον ο δεύτερος τόμος στις πρόσφατες εκδόσεις που εκδίδουν την συγκεκριμένη σειρά συμφώνα με τον χρόνο της κάθε ιστορίας.
Γκμούντεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκμουντεν
Τα χρονικά της Νάρνια: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα
Το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής του βιβλίου διαδραματίζεται στην Νάρνια, μια φανταστική γη με ομιλούντα ζώα και μυθικά πλάσματα και η ώρα αυτή κυβερνάται απο την κακιά Λευκή Μάγισσα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Θεοκτονία στην μυθοπλασία Κατηγορία:Τα χρονικά της Νάρνια Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1950
Άλφρεντ Γιοντλ
Ο Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl, 10 Μαΐου 1890 – 16 Οκτωβρίου 1946) ήταν Γερμανός στρατιωτικός ηγέτης στη Ναζιστική Γερμανία, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατείχε τη θέση του Αρχηγού του Επιτελείου Επιχειρήσεων της Ανώτατης Διοίκησης της Βέρμαχτ (Oberkommando der Wehrmacht, OKW) και ήταν στενός συνεργάτης (και αναπληρωτής) του Αρχηγού της OKW, Βίλχελμ Κάιτελ. Κατηγορούμενος στη Δίκη της Νυρεμβέργης, κρίθηκε ένοχος για όλες τις κατηγορίες και καταδικάσθηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ο Άλφρεντ Γιόζεφ Φέρντιναντ Μπάουμγκέρτλερ (Baumgärtler) γεννήθηκε το 1890 στο Βίρτσμπουργκ της Γερμανίας. Το επώνυμο αυτό ήταν της μητέρας του, Τερέζα, και ο μικρός Άλφρεντ έλαβε το επώνυμο Γιοντλ όταν ο αξιωματικός του Γερμανικού Στρατού Άλφρεντ Γιοντλ και πατέρας του νυμφεύθηκε την Τερέζα το 1899. Ίσως γι' αυτό το λόγο λίγα στοιχεία είναι γνωστά για την παιδική του ηλικία. Ο νεαρός Άλφρεντ φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων της Βαυαρίας στο Μόναχο, από όπου αποφοίτησε το 1910. Εντάχθηκε στον Βαυαρικό Στρατό ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Τον Σεπτέμβριο του 1913 νυμφεύθηκε την Ίρμα φον Μπούλιον (Irma Gräfin von Bullion), με την οποία δεν απέκτησαν παιδιά, ούτε είχαν ευτυχισμένο γάμο. Συμμετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά το χρονικό διάστημα 1914 - 1916, στον οποίο υπηρέτησε ως διοικητής πυροβολαρχίας του Δυτικού Μετώπου και τραυματίσθηκε δύο φορές. To 1917 τοποθετήθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο, αλλά η θητεία του εκεί ήταν σύντομη, καθώς μετατέθηκε ξανά σε επιτελική θέση στη Γερμανία, όπου παρέμεινε μέχρι τη λήξη του πολέμου.
Μεσοπόλεμος - Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Γιοντλ παρέμεινε στον μικρό στρατό που η Συνθήκη των Βερσαλλιών επέτρεπε στη Γερμανία να διατηρεί. Επειδή η Συνθήκη δεν επέτρεπε στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις να διαθέτουν αεροπορία, άρματα μάχης και βαρύ πυροβολικό, ο Γιοντλ παρέμεινε ως αξιωματικός χωρίς μονάδα προς διοίκηση. Όταν η Δημοκρατία της Βαϊμάρης δημιούργησε το Υπουργείο Πολέμου, στη δεκαετία του 1920, ο Γιοντλ τοποθετήθηκε στην υπηρεσία αντικατασκοπείας του Υπουργείου. Παρά το γεγονός ότι διέθετε σταθερή θέση (και μισθό) σε ένα κόσμο που βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο στην οικονομική εξαθλίωση, ο Γιοντλ γνώρισε τον Χίτλερ ήδη το 1923 και απέκτησε κάποια οικειότητα μαζί του. Ο Γιοντλ υπήρξε σταθερός υποστηρικτής του - δεν έγινε μέλος του Κόμματος, καθώς το καταστατικό του απαγόρευε την προσχώρηση στρατιωτικών. Όπως είναι φυσικό, όταν ο Χίτλερ έγινε Καγκελάριος, στις αρχές του 1933, οι προαγωγές του ήσαν απανωτές: το 1936 είχε ήδη φθάσει το βαθμό του Συνταγματάρχη και υπηρετούσε ως επικεφαλής του τμήματος Εθνικής Αμύνης στην Ανώτατη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1938 ανέλαβε - μόνον κατ' όνομα - τη Διοίκηση Πυροβολικού της 44ης Μεραρχίας, μέχρι το τέλος του 1939 (1η Απριλίου 1939 έγινε Υποστράτηγος""GeneralMajor""), ωστόσο, παρέμενε στην OKW και πλάι στον Κάιτελ. Το 1940 έλαβε το βαθμό του Αντιστρατήγου, κατόπιν του Στρατηγού του Πυροβολικού και σε όλες τις εκστρατείες του Πολέμου ήταν άμεσος σύμβουλος του Φύρερ σε τεχνικά και στρατιωτικά θέματα. Συνέβαλε στην αποτροπή εφαρμογής του σχεδίου "Θαλάσσιος Λέων" (Seelöwe :την εισβολή των Γερμανών στη Μ. Βρετανία ),συντάσσοντας υπόμνημα με τον τίτλο "Να γίνει ή όχι η απόβαση;" στο οποίο τάχθηκε κατά με ισχυρά επιχειρήματα, κλονίζοντας τον Χίτλερ. Ωστόσο, όπως και ο ανώτερός του Βίλχελμ Κάιτελ θεωρούνταν ως "αυλοκόλακας" του Χίτλερ και σχεδόν ποτέ δεν εξέφρασε αντίθετη από αυτόν άποψη, ακόμη και όταν έβλεπε ότι οι αποφάσεις του "μεγαλύτερου στρατηλάτη όλων των εποχών", όπως είχαν αποκαλέσει τον Φύρερ οι περί αυτόν, ήταν ολέθρια εσφαλμένες.
Η σύζυγός του πέθανε τον Απρίλιο του 1944 και ο ίδιος τραυματίσθηκε (όχι σοβαρά) στη Συνωμοσία της 20ής Ιουλίου 1944 από τη βόμβα του Κλάους φον Στάουφενμπεργκ .. Ένα σχεδόν χρόνο μετά το θάνατο της συζύγου του, ο Γιοντλ νυμφεύθηκε την Λουίζε Καταρίνα φον Μπρέντα (Luise Katharina von Brenda), γραμματέα του και στενή φίλη της θανούσης. Ο Γιοντλ ήταν αυτός που υπέγραψε δύο σημαντικές διαταγές για λογαριασμό του Φύρερ, κατά παράβαση των συμφωνιών της Χάγης: την εντολή εκτέλεσης των Κομμάντος, οπουδήποτε κι αν αυτοί συλλαμβάνονταν και ανεξαρτήτως περιβολής, και την εντολή εκτέλεσης των πολιτικών κομισσάριων του Ερυθρού Στρατού (Komissarbefehl) - και τις δύο κατ' εντολή του Χίτλερ. Ήταν, επίσης, αυτός που υπέγραψε την (προκαταρκτική) άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας στη Ρενς (7 Μαΐου 1945), ως αντιπρόσωπος του Καρλ Ντένιτς, διαδόχου του αυτόχειρα Χίτλερ.
Δίκη, καταδίκη
Αμέσως μετά την υπογραφή της συνθηκολόγησης, ο Γιοντλ συνελήφθη και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Φλένσμπουργκ, όπου και παρέμεινε μέχρι την έναρξη της Δίκης της Νυρεμβέργης. Σε αυτήν κρίθηκε ένοχος για όλες τις εναντίον του κατηγορίες και καταδικάσθηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.Μεταξύ άλλων δήλωσε<μου έκανε κατάπληξη όταν άκουγα κατά ποιόν τρόπο οι αξιωματούχοι του κόμματος πλούτιζαν εκμεταλλευόμενοι τις νίκες μας γιά προσωπικό τους όφελος Εκτελέσθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1946. Η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες σκορπίσθηκαν στον ποταμό Ίζαρ, για την αποφυγή δημιουργίας ταφικού μνημείου. Η χήρα του (η οποία συμμετείχε στην ομάδα υπεράσπισής του κατά τη δίκη), ωστόσο, σε συνεργασία με άλλα μέλη της οικογένειας, εγκατέστησε κενοτάφιο στο Κίμζεε (Chimsee).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιοντλ Γιοντλ Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Venom '96
Το Venom '96 είναι ΕΡ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε το 1996.
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε με σκοπό την προώθηση της επανένωσης της κλασικής σύνθεσης των Venom. Περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια της περιόδου 1981-1984 σε νέες εκτελέσεις, όπως και μέρος του κομματιού "The Evil One", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο επόμενο τους στούντιο άλμπουμ με τίτλο "Cast in Stone".
Λίστα Τραγουδιών
1. Seven Gates of Hell (Dunn, Lant) - 5:03
2. Welcome to Hell (Bray, Dunn, Lant) - 3:46 3. In Nomine Satanas (Bray, Dunn, Lant) - 3:46
4. Black Metal (Bray, Dunn, Lant) - 3:23
Μέλη των Venom
Το "Venom '96" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996
Εντεροβακτηριοειδή
Τα Εντεροβακτηριοειδή (Enterobacteriaceae) είναι οικογένεια βακτηρίων τα οποία βρίσκονται συνήθως στον εντερικό σωλήνα των ανθρώπων και άλλων ζώων. Είναι gram αρνητικά και συμπεριλαμβάνουν μικρόβια που βρίσκονται στην φυσιολογική εντερική χλωρίδα αλλά και παθογόνα μικρόβια. Μερικά σημαντικά παθογόνα είναι η Εσερίχια, Σιγγέλα, Σαλμονέλλα, Σεράτια, Πρωτέας και άλλα. Προκαλούνε εντερικές και συστηματικές λοιμώξεις- πιο συχνή είναι η ουρολοίμωξη απο εσερίχια. Επειδή αρκετες είναι νοσοκομειακές λοιμώξεις, αρκετά στελέχη ανάπτυξαν αντοχή στην αντιβίωση.
Ταξινομούνται αναλόγως της αντιγονικής τους σύνθεσης, βασισμένη σε 3 αντιγόνα: τον «ολιγοσακχαρίτη O» (O polysaccharide), το «αντιγόνο K» (K antigen) από το έλυτρο (περίβλημα) και το «αντιγόνο H» (H antigen) το οποίο βρίσκεται στο μαστίγιο των μικροβίων.
Βιβλιογραφία
*
Πηνελόπη Τσιλίκα
Η Πηνελόπη Τσιλίκα είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Παντελής Βούλγαρης, ο Παναγιώτης Πορτοκαλάκης και ο Βαρδής Μαρινάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1996-1997
Α1 Γυναικών 1996-1997
Το πρωτάθλημα μπάσκετ γυναικών για τη σαιζόν 1996-1997 κατέκτησε ο Σπόρτιγκ. Ο Σπόρτιγκ και ο Παναθηναϊκός ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση όμως ο Σπόρτιγκ έχοντας καλύτερη διαφορά πόντων αναδείχθηκε Πρωταθλητής. Υποβιβάστηκαν οι ομάδες Αστέρας Εξαρχείων, Αγία Παρασκεύη, Πτολεμαΐδα, Παγκράτι. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες απέκτησαν δικαίωμα συμμετοχής στην Ευρώπη μαζί με την Καλαμαρία η οποία απέκτησε το δικαίωμα να αγωνιστεί στο Κύπελλο Ρονκέτι ως Κυπελλούχος Ελλάδας.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Πηγές
1996 1997 Πρωταθλημα Ελλαδος Α Γυναικών 1996 1997 Πρωταθλημα Ελλαδος Α Γυναικών 1996 1997
Επαναφορτιζόμενο υβριδικό όχημα
μικρογραφία|Το Mitsubishi Outlander PHEV είναι το plug-in υβριδικό με τις περισσότερες πωλήσεις στον κόσμο. Οι αθροιστικές παγκόσμιες πωλήσεις ανήλθαν σε 250.000 μονάδες τον Μάιο του 2020. |260x260εσ
Ένα επαναφορτιζόμενο υβριδικό όχημα με ηλεκτρική ενέργεια από εξωτερική πηγή (plug-in hybrid electric vehicle, PHEV) είναι ένα υβριδικό ηλεκτροκίνητο όχημα το οποίο διαθέτει τόσο συσσωρευτές (μπαταρίες) όσο και έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης. Τα οχήματα αυτά επιτυγχάνουν ένα σημαντικό μέρος ή και το σύνολο της κίνησης τους ως αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα με συσσωρευτές, με αποτέλεσμα μηδενικές εκπομπές ρύπων.
Οι συσσωρευτές του μπορούν να επαναφορτιστούν μετά από σύνδεση σε ένα δίκτυο διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς επίσης και από τον ενσωματωμένο κινητήρα εσωτερικής καύσης και το δυναμό. Τα περισσότερα επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα είναι επιβατικά αυτοκίνητα, αλλά υπάρχουν και εκδόσεις επαναφορτιζόμενων υβριδικών επαγγελματικών οχημάτων, φορτηγών, λεωφορείων, τρένων, μοτοσικλετών, σκούτερ και στρατιωτικών οχημάτων.
Παρομοίως με τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα (BEV), τα plug-in υβριδικά ανακατευθύνουν τις εκπομπές από την εξάτμιση του αυτοκινήτου στα δυναμό που τροφοδοτούν το ηλεκτρικό πλέγμα. Αυτά τα δυναμό μπορεί να είναι ανανεώσιμα ή να έχουν χαμηλότερες εκπομπές σε σχέση με έναν κινητήρα εσωτερικής καύσης. Η φόρτιση του συσσωρευτή από το ηλεκτρικό δίκτυο μπορεί να κοστίζει λιγότερο σε σχέση με τη χρήση του κινητήρα του οχήματος, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση του κόστους λειτουργίας. Τα PHEV διακρίνονται σε κατηγορίες ανάλογα µε την απόσταση που το όχημα μπορεί να διανύσει βασιζόμενο αποκλειστικά στην ηλεκτρική ενέργεια (π.χ. 40, 60 χιλιόμετρα κλπ.) και µε τη χωρητικότητα των συσσωρευτών τους (PHEV-40, PHEV-60 κλπ).
Plug-in υβριδικά οχήματα μαζικής παραγωγής ήταν διαθέσιμα στο κοινό της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2010. Μέχρι τα τέλη του 2017, υπήρχαν πάνω από 40 μαζικά παραγόμενα μοντέλα plug-in υβριδικών οχημάτων κατάλληλα για αυτοκινητοδρόμους. Τα μοντέλα με τις κορυφαίες πωλήσεις είναι τα Mitsubishi Outlander P-HEV, Chevrolet Volt και Toyota Prius PHV.
Έως τον Δεκέμβριο του 2019, το παγκόσμιο απόθεμα των επαναφορτιζόμενων υβριδικών οχημάτων ανερχόταν σε 2,4 εκατομμύρια μονάδες, αντιπροσωπεύοντας το ένα τρίτο του αποθέματος των ηλεκτρικών επιβατικών αυτοκινήτων στους παγκόσμιους δρόμους, με την Κίνα να έχει το μεγαλύτερο απόθεμα (767.900 μονάδες), ακολουθούμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες (567.740 μονάδες) και το Ηνωμένο Βασίλειο (159.910 μονάδες).
Τεχνολογία
μικρογραφία|230x230εσ|Τρία plug-in υβριδικά [[Toyota Prius επαναφορτίζονται σε δημόσιο σταθμό φόρτισης στο Σαν Φρανσίσκο των Η.Π.Α.]]
Σύστημα μετάδοσης ισχύος
Τα επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα βασίζονται στις ίδιες τρεις βασικές αρχιτεκτονικές συστημάτων παραγωγής και μετάδοσης ισχύος με αυτές των συμβατικών υβριδικών οχημάτων: προώθηση μόνο από ηλεκτρικούς κινητήρες, προώθηση τόσο από κινητήρα εσωτερικής καύσης, όσο και από ηλεκτρικούς κινητήρες που λειτουργούν ταυτόχρονα, και προώθηση με οποιονδήποτε από τους δύο παραπάνω τρόπους. Ενώ ένα απλό υβριδικό όχημα φορτίζει τον συσσωρευτή του (μπαταρία) μόνο από τον κινητήρα του, ένα plug-in υβριδικό μπορεί να αποκτήσει σημαντική ποσότητα ενέργειας που απαιτείται για την επαναφόρτιση της μπαταρίας του από εξωτερικές πηγές.
Συστήματα φόρτισης
Ο φορτιστής του συσσωρευτή μπορεί να είναι ενσωματωμένος στο όχημα ή εξωτερικός. Σε έναν ενσωματωμένο φορτιστή το εναλλασσόμενο ρεύμα (AC) μετατρέπεται σε συνεχές ρεύμα (DC), με αποτέλεσμα να φορτίζεται ο συσσωρευτής. Οι ενσωματωμένοι φορτιστές περιορίζονται σε χωρητικότητα ανάλογα με το βάρος και το μέγεθός τους, καθώς και λόγω της περιορισμένης χωρητικότητας των τυπικών πριζών AC. Οι εξωτερικοί φορτιστές μπορούν να είναι όσο μεγάλοι και ισχυροί επιθυμεί ο χρήστης, αλλά δεν είναι φορητοί.
Η χρήση του μετατροπέα του ηλεκτρικού κινητήρα επιτρέπει στις περιελίξεις του κινητήρα να λειτουργούν ως πηνία μετασχηματιστή και στον υπάρχων μετατροπέα υψηλής ισχύος ως φορτιστή AC-DC. Δεδομένου ότι αυτά τα εξαρτήματα υπάρχουν ήδη στο αυτοκίνητο και έχουν σχεδιαστεί για να χειρίζονται οποιαδήποτε ικανότητα ισχύος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία ενός πολύ ισχυρού ενσωματωμένου φορτιστή, χωρίς σημαντικό πρόσθετο βάρος ή μέγεθος.
Τρόποι λειτουργίας
Ένα plug-in υβριδικό μπορεί να λειτουργεί σε κατάσταση εκφόρτισης συσσωρευτή (charge-depleting ή EV mode) οπότε και λειτουργεί αποκλειστικά με ηλεκτρική ενέργεια, ή σε κατάσταση διατήρησης φόρτισης (charge-sustaining mode). Συνδυασμοί αυτών των δύο τρόπων αποτελούν τη μεικτή λειτουργία. Αυτά τα οχήματα μπορούν να σχεδιαστούν ώστε να κινούνται σε μεγάλες αποστάσεις με αμιγώς ηλεκτρική λειτουργία, είτε μόνο με χαμηλές ταχύτητες είτε με οποιαδήποτε ταχύτητα. Αυτές οι λειτουργίες διαμορφώνουν τη στρατηγική αποφόρτισης της μπαταρίας του οχήματος και η χρήση τους έχει άμεση επίδραση στο μέγεθος και τον τύπο της απαιτούμενης μπαταρίας:
Η λειτουργία εκφόρτισης συσσωρευτή επιτρέπει σε ένα πλήρως φορτισμένο PHEV να λειτουργεί αποκλειστικά (ή, ανάλογα με το όχημα, σχεδόν αποκλειστικά) με ηλεκτρική ισχύ έως ότου η κατάσταση φόρτισης του συσσωρευτή του μειωθεί σε ένα προκαθορισμένο επίπεδο, οπότε και θα ενεργοποιηθεί ο κινητήρας εσωτερικής καύσης του οχήματος. Η λειτουργία αυτή συνιστά την αμιγώς ηλεκτρική αυτονομία του οχήματος. Αυτή είναι η μόνη λειτουργία στην οποία μπορεί να λειτουργήσει ένα αμιγώς ηλεκτροκίνητο όχημα με συσσωρευτή (BEV), γεγονός στο οποίο οφείλεται και το περιορισμένο εύρος τους.
Η μεικτή λειτουργία περιγράφει την κίνηση με συνδυασμό πολλαπλών λειτουργιών. Για παράδειγμα, ένα όχημα μπορεί να ξεκινήσει ένα ταξίδι με χαμηλή ταχύτητα σε λειτουργία εκφόρτισης συσσωρευτή, στη συνέχεια να εισέλθει σε έναν αυτοκινητόδρομο και να λειτουργήσει με μεικτή λειτουργία. Ο οδηγός μπορεί να αφήσει τον αυτοκινητόδρομο και να οδηγήσει χωρίς συμμετοχή του κινητήρα εσωτερικής καύσης έως ότου εξαντληθεί η αμιγώς ηλεκτρική αυτονομία. Το όχημα μπορεί έπειτα να επιστρέψει σε κατάσταση διατήρησης φόρτισης μέχρι την άφιξή του στον τελικό του προορισμό. Αντίθετα, ένα ταξίδι σε λειτουργία εκφόρτισης συσσωρευτή θα περιοριζόταν εντός της αμιγώς ηλεκτρικής αυτονομίας του PHEV.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων Κατηγορία:Επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα
Αντιθεϊσμός
Αντιθεϊσμός (μερικές φορές ως αντι-θεϊσμός) είναι η αντίθεση στον Θεϊσμό.
Ο όρος έχει ευρύ φάσμα νοηματοδότησης. Σε κοσμικά κείμενα, συνήθως αναφέρεται στην άμεση αντίθεση της πίστης σε οποιαδήποτε θεότητα.
Αντίθεση στον Θεϊσμό
Ο Αντιθεϊσμός χρησιμοποιείται ως φιλοσοφική ή ιδεολογική ορολογία από ανθρώπους που θεωρούν τον θεϊσμό ως φαινόμενο επικίνδυνο, καταστροφικό, ή ότι προωθεί επιβλαβείς συμπεριφορές. Ο Κρίστοφερ Χίτσενς παρουσιάζει ένα παράδειγμα στο βιβλίο του Letters to a Young Contrarian (2001), όπου γράφει :
Αντίθεση στην ιδέα του Θεού
Άλλο ορισμό για τον αντιθεϊσμό έδωσε ο Γάλλος Καθολικός φιλόσοφος Ζακ Μαριτέν το 1953, σύμφωνα με τον οποίο «είναι ένας ενεργητικός αγώνας εναντίον οτιδήποτε μας θυμίζει τον θεό». Ο Ρόμπερτ Φλιντ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, έδωσε διάλεξη το 1877 με τίτλο "Αντιθεϊστικές θεωρίες". Χρησιμοποίησε τον όρο σαν γενικότερο όρο-ομπρέλλα για να περιγράψει κάθε αντίθεση στο θεϊσμό, τον οποίο όρισε ως «πίστη ότι ο παράδεισος και η Γη, και όλα όσα περιέχουν, χρωστούν την ύπαρξη τους στην σοφία και θέληση ενός ανώτερου, αυθύπαρκτου, παντοδύναμου, πανάγαθου, πάνσοφου Θεού, ο οποίος είναι διακριτός από τις δημιουργίες του». Περί των άλλων έγραφε:
Άλλες χρήσεις
Η χρήση αυτού του ορισμού του Νιου χρησιμοποιήθηκε και απο τον Γουάλας Α. Μέρφρι.
Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς
Ο Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς (24 Σεπτεμβρίου 1883 - 8 Απριλίου 1934) γνωστός ως Frank C. Mars, ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας. ο οποίος ίδρυσε την εταιρία Mars, Incorporated, η οποία παράγει ως επί το πλείστον σοκολατένια γλυκίσματα. Ο Μαρς και ο γιος του Φόρεστ Έντουαρντ Μαρς δημιούργησαν και ανέπτυξαν τις καραμέλες M&M's.
Πρώτα χρόνια
Ο Μαρς γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1883 στο Χάνκοκ της Μινεσότα. Έμαθε πώς να παίρνει με το χέρι του σοκολατάκια όταν ήταν μικρό παιδί, από τη μητέρα του ΄Αλβα, στην οποία άρεσε να περιποιείται το γιο της, όταν αυτός είχε υποστεί πολύ ήπια πολιομυελίτιδα. Σε ηλικία 19 ετών, ο Μαρς ξεκίνησε να πουλά τσιπς βουτηγμένα σε σιρόπι μελάσας.
Το 1902, ο Μαρς παντρεύτηκε την Ethel G. Kissak (29 Σεπτεμβρίου 1882-11 Απριλίου 1980), η οποία ήταν δασκάλα. Στις 21 Μαρτίου 1904 γεννήθηκε ο γιος τους Φόρεστ Έντουαρντ Μαρς στη Γουαντάνα της Μινεσότα.
Αργότερα, όταν χώρισε από τη σύζυγό του, ο Μαρς γνώρισε την Έθελ Βερόνικα Χίλυ(13 Μαρτίου 1884-25 Δεκεμβρίου 1945), την οποία παντρεύτηκε το 1910. Εκείνη την περίοδο, ο Μαρς ξεκίνησε να πουλάει χονδρικώς σοκολατένια γλυκίσματα στην Τακόμα της Ουάσινγκτον.
Ίδρυση της Mars, Incorporated
Το 1920, η οικογένεια μετακόμισε στη Μινεάπολη της Μινεσότα, όπου ο Μαρς ίδρυσε την εταιρία Mar-O-Bar Co και ξεκίνησε να παράγει σοκολατένια γλυκίσματα σε μπάρες. Αυτή η εταιρία αργότερα μετονομάστηκε σε Mars, Incorporated. Το 1923, ο Μαρς έβαλε σε εφαρμογή μια ιδέα του γιου του Φόρεστ, το Μίλκυ Γουέι, που έγινε η περισσότερο πωλούμενη γλυκιά σοκολάτα. το 1929, ο Μαρς μετακόμισε στο Σικάγο και κατοίκησε στο Ρίβερ Φόρεστ. ΄Εγινε ο Επίτιμος Αρχηγός της Αστυνομικής Διεύθυνσης του ΄Οακ Παρκ του Ιλινόις. Το 1930 ο Μαρς ξεκίνησε την παραγωγή της σοκολάτας Σνίκερς.
Το1932 ο Μαρς ξεκίνησε την παραγωγή της ομώνυμης σοκολάτας(Μαρς), η οποία αγαπήθηκε από παιδιά και μεγάλους σε Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία. Ο Μαρς απεβίωσε στις 8 Απριλίου του 1934 από καρδιακά προβλήματα σε ηλικία μόλις 50 ετών, αφήνοντας την εταιρία στο γιο του Φόρεστ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Συμεών Τραπεζούντιος
Ο Πατριάρχης Συμεών, ο επονομαζόμενος Τραπεζούντιος, λόγω της καταγωγής του από την Τραπεζούντα του Πόντου, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης τρεις φορές.
Εξελέγη αρχικά κατά τα μέσα του 1466, με την υποστήριξη Τραπεζούντιων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι κατάφεραν να εκλέξουν τον συμπατριώτη τους, με την υπόσχεση να καταβάλλουν ετήσιο πεσκέσι στην Υψηλή Πύλη, ύψους 1.000 χρυσών νομισμάτων, καθώς και να παραιτηθεί ο Πατριάρχης από την επιχορήγηση που λάμβανε από την Κυβέρνηση. Έκτοτε η επιχορήγηση δεν επανήλθε και το πεσκέσι καθιερώθηκε ως νόμιμο δικαίωμα της Υψηλής Πύλης κάθε Πάσχα.
Ο Συμεών παρέμεινε την πρώτη φορά στο θρόνο μόνο μέχρι τα τέλη του ίδιου έτους, καθώς η Μάρα Βράνκοβιτς κατέβαλε διπλάσιο χρηματικό ποσό στο Σουλτάνο και πέτυχε να ανατραπεί ο Συμεών και να εκλεγεί ο Φιλιππουπόλεως Διονύσιος. Ο Διονύσιος καθαίρεσε τον Συμεών με συνοδική πράξη.
Μετά την πρώτη Πατριαρχία του Διονυσίου συγκροτήθηκε Σύνοδος, η οποία επανεξέλεξε τον Συμεών στα τέλη του 1471 ή στις αρχές του 1472. Στη Σύνοδο αυτή συμμετείχαν δύο εκπρόσωποι της Υψηλής Πύλης, προφανώς για να επηρεάσουν το αποτέλεσμα υπέρ του Συμεών, καθώς οι Τραπεζούντιοι αυτή τη φορά κατέβαλαν δύο χιλιάδες φλουριά, ενώ θεωρείται πιθανόν ότι υποσχέθηκαν ότι ο Συμεών ως Πατριάρχης θα συμβάλει στην αποκατάσταση της τάξης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, η οποία είχε επαναστατήσει. Πράγματι, ο Συμεών αντικατέστησε τον τοπικό Μητροπολίτη Παγκράτιο, ο οποίος φαίνεται να είχε εμπλακεί στην εξέγερση.
Κατά τη δεύτερη αυτή Πατριαρχία του, το 1473 παραχωρήθηκαν στους Ορθοδόξους οι Λατινικοί ναοί της Αγίας Ούρσουλας και του Αγίου Βλασίου, ενώ το 1474 υπογράφτηκε σύμβαση σχετικά με τους Ορθοδόξους της Ρόδου, η οποία ήταν υπό την κατοχή των Ιωαννιτών Ιπποτών. Το 1475 αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό το βάρος συκοφαντιών και «συνεπεία γυναικείας επηρείας», όπως αορίστως αναφέρεται, και ο διάδοχός του, Σέρβος ιερομόναχος Ραφαήλ, κατέβαλε μεγάλο χρηματικό ποσό για να ανέβει εκείνος στο θρόνο.
Ο Συμεών αποσύρθηκε στη Μονή Στενημάχου για επτά χρόνια, έως τον Απρίλιο του 1482, οπότε εξελέγη για τρίτη φορά, καταβάλλοντας πάλι δύο χιλιάδες φλουριά, τα οποία μάλιστα καταγράφονται στο βεράτι εκλογής του ως υποχρέωση. Κατά την τρίτη Πατριαρχία του, η οποία διήρκεσε ως το 1485, συνεκλήθη στη Μονή Παμμακάριστου Σύνοδος, με τη συμμετοχή αντιπροσώπων των Πατριαρχών Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Η Σύνοδος αυτή εξέδωσε Τόμο, με τον οποίο καταδίκαζε την ενωτική Σύνοδο της Φεράρας – Φλωρεντίας και δημοσίευσε ακολουθία, συνταχθείσα από τον Δοσίθεο, για όσους εγκαταλείπουν τον ρωμαιοκαθολικισμό και ασπάζονται την Ορθοδοξία.
Το φθινόπωρο του 1486 απομακρύνθηκε από το Θρόνο και μας είναι άγνωστο πού και πότε πέθανε.
Πηγές
Συμεών Α Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Γκιμπιμπάιτ
Το gibibyte (γκιμπιμπάιτ) είναι πολλαπλάσιο της μονάδας μπάιτ για ψηφιακές πληροφορίες. Είναι μέλος του συνόλου των μονάδων με δυαδικά προθέματα που ορίστηκαν από την διεθνή ηλεκτροτεχνική επιτροπή (IEC). Το σύμβολο της μονάδας του είναι GiB.
Το πρόθεμα gibi (γκίμπι) (σύμβολο Gi) αντιπροσωπεύει πολλαπλασιασμό με 10243, συνεπώς:
Το γκιμπιμπάιτ σχετίζεται στενά με το gigabyte (GB), που ορίζεται ως 109 bytes =, αλλά χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του γκιμπιμπάιτ σε κάποια έκταση. ≈ . 1024 gibibytes είναι ισοδύναμα με τεμπιμπάιτ.
Τα δυαδικά προθέματα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην τεχνική βιβλιογραφία και στο λογισμικό ανοικτού κώδικα και είναι μέλη στο Διεθνές σύστημα ποσοτήτων.
Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου
Το Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου «Άγγελος Ράμφος» είναι στάδιο στο Περιστέρι, στα Δυτικά προάστια της Αθήνας. Βρίσκεται επί των οδών, Γιαννιτσών, Κρέσνας και Μπιζανίου, ακριβώς δίπλα στο Κλειστό Γυμναστήριο «Ανδρέας Παπανδρέου» επί των οδών Τζον Κένεντι, Γιαννιτσών και Κρέσνας.
Αποτελεί την μόνιμη και «φυσική» έδρα του Ατρομήτου Αθηνών που αγωνίζεται στην Σούπερ Λίγκα (Α΄ Εθνική). Η χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται σε 8.969 θέσεις.
Ιστορία
Η ιστορία του γηπέδου, σύμφωνα με τον σύλλογο, ξεκινάει από την δεκαετία του 1940, ενώ εγκαινιάστηκε το 1947 την Κυριακή του Πάσχα. Μετά από έργα που έγιναν την δεκαετία του 1970, ο αγωνιστικός χώρος απέκτησε φυσικό χλοοτάπητα το 1977, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που προϋπήρχε. Τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγιναν την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 1977 στον αγώνα Ατρόμητος - Εθνικός Αστέρας για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής.
Το καλοκαίρι του 2012, με την συμμετοχή του συλλόγου στα ευρωπαϊκά κύπελλα, έγιναν έργα περαιτέρω αναβάθμισης ώστε το γήπεδο να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Το ρεκόρ προσέλευσης στο γήπεδο είναι 13.099 θεατές και έχει γίνει στις 11 Ιανουαρίου του 1981 σε αγώνα του Ατρομήτου με τον Ολυμπιακό. Ωστόσο στο στάδιο έχει σημειωθεί μεγάλη προσέλευση και σε άλλα ματς του Ατρόμητου στο παρελθόν: Το 1973 στο ματς Ατρόμητος-Ρουφ είχαν κοπεί 10.720 εισιτήρια, το 1979 σε ματς Ατρόμητος-Κόρινθος 10.583 εισιτήρια κλπ.
Συγκοινωνιακά το στάδιο εξυπηρετείται από τον παρακείμενο σταθμό Άγιος Αντώνιος της Γραμμής 2 του μετρό.
Παραπομπές
Περιστεριου Δημοτικο Σταδιο Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Ατρόμητος Αθηνών Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Μέμφις Γκρίζλις
Οι Μέμφις Γκρίζλις (αγγλικά: Memphis Grizzlies) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Μέμφις των ΗΠΑ. Είναι μέλη της Νοτιοδυτικής Κατηγορίας της Δυτικής Περιφέρειας του National Basketball Association (NBA). Αγωνίζονται στο γήπεδο FedExForum χωρητικότητας 18.119 ατόμων. Οι Γκρίζλις ιδρύθηκαν το 1995 ως Βανκούβερ Γκρίζλις (Vancouver Grizzlies) στο Βανκούβερ του Καναδά. Η ομάδα μεταφέρθηκε στο Μέμφις το 2001 για οικονομικούς λόγους. Έχουν αγωνιστεί στα πλέι-οφ 5 φορές στα 20 χρόνια της ιστορίας τους.
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Γήπεδα
μικρογραφία|238px|Το γήπεδο FedExForum
Τζιλ Ζάντερ
Η Χαϊντεμαρί Ζιλίν «Τζιλ» Ζάντερ (γεννημένη στις 27 Νοεμβρίου 1943 στο Βέζελμπουρεν) είναι Γερμανή σχεδιάστρια μόδας, που ακολούθησε το κίνημα του μινιμαλισμού και δημιούργησε τον οίκο μόδας Jil Sander.
Πρώτα χρόνια
Η Τζιλ Ζάντερ σπούδασε μηχανική κλωστοϋφαντουργίας (αγγλικά: textile engineering) στο Κρέφελντ το 1963. Έπειτα, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου έγινε αρθρογράφος σε περιοδικά μόδας. Στην ηλικία των 21, επέστρεψε στο Αμβούργο για να είναι με τα αδέρφια της, μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα της σε ηλικία 52 ετών.
Σταδιοδρομία
μικρογραφία|Το λογότυπο της εταιρείας της Άνοιξε την πρώτη της μπουτίκ στο Ρότερμπαουμ του Αμβούργου, όπου πουλούσε σχέδια δικά της και άλλων σχεδιαστών. Το 1973 κυκλοφόρησε την πρώτη της συλλογή. Αρχικά έγινε γνωστή για τον σχεδιασμό κομψών γυναικείων ρούχων, τα οποία ήταν συνήθως κατασκευασμένα σε πολυτελή υφάσματα. Οι συλλογές επικεντρώνονταν στην απλότητα, τη δομή και το σχήμα και όχι τόσο στην διακόσμηση. Η Ζάντερ το 1979 διεύρυνε τη γκάμα προϊόντων της εταιρίας, πουλώντας καλλυντικά και αρώματα. Η σχεδιάστρια θεωρείται από πολλούς μια από τους κύριους σχεδιαστές που επηρέασαν το μινιμαλιστικό στυλ της δεκαετίας του 1990. Η σχεδιάστρια πούλησε το 75% των μετοχών της εταιρείας το 1999 στον Ιταλικό οίκο μόδας Prada και παραιτήθηκε λίγους μήνες αργότερα, λόγω διαφορών δημιουργικής φύσεως. Στα χέρια του νέου διευθυντή δημιουργίας Μίλαν Βουκμίροβιτς, ο οποίος παλαιότερα είχε εργαστεί για τις εταιρείες Colette και Gucc i, η εταιρεία δεν κατάφερε να πετύχει την ίδια επιτυχία που είχε με την ιδρυτή της. Η Ζάντερ επέστρεψε στην εταιρεία για μια μικρή περίοδο (2003 – 04), παρ' όλα αυτά ξαναπαραιτήθηκε λίγο αργότερα. Στην εφταετία που δεν ασχολούνταν με την εταιρία η σχεδιάστρια συνεργάστηκε με την Ιαπωνική μάρκα Uniqlo, με την οποία δημιούργησαν τη σειρά +J. Τον Φεβρουάριο του 2012 επέστρεψε ως διευθυντής δημιουργίας στην εταιρεία της, κάνοντας μια συλλογή την άνοιξη του 2013. Τον Οκτώβριο του 2013 ανακοινώνει πως εγκαταλείπει οριστικά την εταιρεία της.
Αναγνώριση
Η Τζιλ Ζάντερ έχει βραβευθεί με το Μπουντεσφέρσντιντκροιτς (Bundesverdienstkreuz, Ομοσπονδιακό Τάγμα Τιμής) από την Ομοσπονδιακής Δημοκρατία της Γερμανίας για τα επιτεύγματα της στη βιομηχανία της μόδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σχεδιαστές
Μνημείων Άνδρες
Μνημείων Άνδρες (αγγλικά: The Monuments Men) είναι αμερικανική ιστορική, δραματική κωμωδία παραγωγής 2013. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζορτζ Κλούνεϊ ενώ συμμετείχε στο σενάριο και στην παραγωγή μαζί με τον Γκραντ Χίσλοβ. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο The Monuments Men: Allied Heroes, Nazi Thieves and the Greatest Treasure Hunt in History του Ρόμπερτ Μ. Έντσελ και αφηγείται την ιστορία των Μνημείων, των Καλών Τεχνών και του προγράμματος Αρχείων και τα αρχεία του προγράμματος και μιας επίλεκτης ομάδας των Συμμάχων, η οποία έχει επιφορτιστεί με μια πολύ σημαντική υποχρέωση, να διασώσουν κλεμμένα καλλιτεχνικά αριστουργήματα και άλλα πολιτιστικά σημαντικά αντικείμενα πριν οι Ναζί τα καταστρέψουν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Ματ Ντέιμον, Μπιλ Μάρεϊ, Τζον Γκούντμαν, Ζαν Ντιζαρντέν, Μπομπ Μπάλαμπαν, Χιου Μπόνβιλ και Κέιτ Μπλάνσετ.
Η ταινία ήταν προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις 18 Δεκεμβρίου 2013 αλλά τελικά η ημερομηνία κυκλοφορίας άλλαξε για τις 7 Φεβρουαρίου 2014.
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μια επίλεκτη ομάδα Συμμάχων επιφορτισμένη από τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ πρέπει να πάει στη Γερμανία και να διασώσει καλλιτεχνικά αριστουργήματα από τους Ναζί και να τα επιστρέψει στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Με την τέχνη παγιδευμένη πίσω από τις γραμμές του εχθρού και με το γερμανικό στρατό κάτω από τις διαταγές να καταστρέψει τα πάντα καθώς το Γ' Ράιχ κατέρρεε, πώς θα μπορέσουν αυτοί οι άνδρες - επτά διευθυντές μουσείων, επιμελητές και ιστορικοί τέχνης, όλοι τους πιο εξοικειωμένοι με τον Μικελάντζελο παρά με τα όπλα - να τα καταφέρουν. Αλλά καθώς αυτοί οι Άνδρες των Μνημείων, όπως ονομάζονταν, βρέθηκαν σε έναν αγώνα δρόμου ενάντια στο χρόνο για να αποφευχθεί η καταστροφή 1000 χρόνων πολιτισμού, θα ρισκάρουν τη ζωή τους για να προστατέχουν και να υπερασπιστούν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας.
Box office
Με προϋπολογισμό 70.000.000 δολάρια, η ταινία Μνημείων Άνδρες έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 22 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 78 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 78,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 156,7 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Αλεξάνδρα του Φάιφ
Η Αλεξάνδρα, Δούκισσα του Φάιφ (Princess Alexandra, 2nd Duchess of Fife, 17 Μαΐου 1891 - 26 Φεβρουαρίου 1959), ήταν κόρη του Αλεξάντερ Νταφ, 1ου Δούκα του Φάιφ, και της Λουίζας του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εγγονή του Εδουάρδου Ζ΄.
Η Αλεξάνδρα Βικτωρία Αλβέρτα Εντουίνα Λουίζα γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1891 στην Οικία Ηστ Σην του Ρίτσμοντ, πέμπτη στη σειρά διαδοχής του βρετανικού θρόνου. Παρότι ήταν εγγονή του Βρετανού μονάρχη, δεν έλαβε τον τίτλο Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, ούτε και την προσφώνηση Βασιλική Υψηλότητα, καθώς ο πατέρας της ήταν Δούκας. Στις 5 Νοεμβρίου 1905 ο Εδουάρδος Ζ΄ ανακήρυξε την μεγαλύτερη κόρη του, Λουίζα, σε Βασιλοπούλα. Έπειτα, χορήγησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας στην Αλεξάνδρα και την αδελφή της.
Γύρω στο 1910 η Αλεξάνδρα σύναψε μια κρυφή σχέση με τον Χριστόφορο της Ελλάδας, γιο του Γεωργίου Α΄. Ο δεσμός τους τερματίστηκε με παρέμβαση των γωνιών τους, καθώς ο Χριστόφορος και η Αλεξάνδρα ήταν πρώτα ξαδέλφια, μεταξύ των οποίων ο γάμος δεν επιτρέπεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Στις 15 Οκτωβρίου 1913 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε τον Αρθούρο του Κόννωτ στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο. Το ζευγάρι απέκτησε μόνο ένα παιδί, τον Άλασταιρ (1914-1943).
Η Αλεξάνδρα πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1959 στο σπίτι της στο Λονδίνο και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Νινιανού στο Μπρέιμαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Λάζλο Μεντνιάνσκι
Ο Βαρόνος Λάζλο Μεντνιάνσκι (ουγγρικά: László Mednyánszky, σλοβακικά: Ladislav Medňanský), επίσης γνωστός ως Ladislaus Josephus Balthasar Eustachius Mednyánszky (23 Απριλίου 1852 - 17 Απριλίου 1919), ήταν Ούγγρος ζωγράφος και φιλόσοφος, μια από τις πιο αινιγματικές προσωπικότητες στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης. Παρά το αριστοκρατικό υπόβαθρο, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μετακινούμενος στην Ευρώπη εργαζόμενος ως καλλιτέχνης. Ο Μεντνιάνσκι πέρασε σημαντικές περιόδους στην απομόνωση, αλλά συγχρωτίστηκε με ανθρώπους σε ολόκληρη την κοινωνία - στην αριστοκρατία, στον κόσμο της τέχνης, στην αγροτιά και στον στρατό - πολλοί από τους οποίους έγιναν αντικείμενο των έργων του. Τα πιο σημαντικά έργα του απεικονίζουν σκηνές της φύσης και φτωχούς, εργαζόμενους ανθρώπους, ιδιαίτερα από την περιοχή καταγωγής του στο Βασίλειο της Ουγγαρίας. Είναι επίσης γνωστός ως ζωγράφος της λαογραφίας της Άνω Ουγγαρίας (σήμερα κυρίως της Σλοβακίας).
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Ο «ζωγράφος- φιλόσοφος » Μεντνιάνσκι μικρογραφία| Η επιτύμβια πλάκα του Λάζλο Μεντνιάνσκι στο νεκροταφείο Κερέπεσι, [[Βουδαπέστη]] Ο Μεντνιάνσκι γεννήθηκε στο Μπέκοφ, στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, στην Αυστριακή Αυτοκρατορία (σήμερα Μπέκοφ στη Σλοβακία), με γονείς τον Έντουαρντ Μεντνιάνσκι και τη Μαρία Άννα Μεντνιάνσκι, (το γένος Σζίρμαϊ) και οι δύο από οικογένειες γαιοκτημόνων. Προέρχεται από μια ουγγρική οικογένεια ευγενών. Μερικοί λένε ότι ήταν σλοβακικής καταγωγής, ωστόσο, σύμφωνα με άλλους, γεννήθηκε σε μια ουγγρική οικογένεια με πολωνική και ουγγρική καταγωγή. Μία από τις γιαγιάδες του, η Ελεονόρα Ρίτσερ ήταν γαλλικής καταγωγής. Η μητρική του γλώσσα ήταν η Ουγγρική και δεν είναι καν σίγουρο ότι μπορούσε να μιλήσει Σλοβακικά.
Η οικογένεια του Μεντνιάνσκι μετακόμισε το 1861 στον πύργο του παππού του, Μπαλτάζαρ Σζίρμαϊ, στο Nagyőr ( Στράζκι), κοντά στο Ζεπεσμπέλα ( Σπίσκα Μπέλα, τώρα στη βορειοανατολική Σλοβακία). Αυτό ήταν το σκηνικό για πολλά από τα έργα του. Ο Μεντνιάνσκι γνώρισε τον Αυστριακό καλλιτέχνη Τόμας Έντερ το 1863, όταν ο Έντερ επισκέφτηκε τον πύργο στο Ναγκιόρ (Στράζκι). Ο Έντερ ενδιαφέρθηκε για τις πρώτες προσπάθειες του Μεντνιάνσκι να σχεδιάσει, δίνοντας τη βοήθειά του για τη βελτίωση των δεξιοτήτων του Μεντνιάνσκι.
Ο Μεντνιάνσκι επέστρεψε στο Ναγκιόρ (Στράζκι) μετά το 1877 για να συνεχίσει τη ζωγραφική και στη συνέχεια ταξίδεψε ευρέως στην Ευρώπη, ανάμεσα στα παιδικά του σπίτια στην Άνω Ουγγαρία και τη Βουδαπέστη, τη Βιέννη, το Παρίσι και όχι μόνο. Ο Μεντνιάνσκι επισκέφθηκε την αποικία των καλλιτεχνών Σόλνοκ το φθινόπωρο του 1877 και την Ιταλία το 1878. Η μητέρα του πέθανε το 1883, μετά από την οποία ζούσε σε απομόνωση στο Ναγκιόρ. Επέστρεψε στο Ναγκιόρ το 1887 για να αντιμετωπίσει ένα ξέσπασμα χολέρας αλλά σύντομα αρρώστησε τον εαυτό του, με πνευμονία. Πέρασε μεγάλο μέρος του 1889-1892 στο Παρίσι και επέστρεφε τακτικά στο Ναγκιόρ (Στράζκι) μέχρι το 1900. Ο πατέρας του, ο Έντουαρντ, πέθανε το 1895. Ο Μεντνιάνσκι πραγματοποίησε τη μοναδική του ατομική έκθεση στο Galerie Georges Petit στο Παρίσι το 1897. Από τα έτη 1905-1911 έζησε στη Βουδαπέστη και μετά μετακόμισε στη Βιέννη.
Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος το 1914, ο Μεντνιάνσκι βρισκόταν ξανά στη Βουδαπέστη. Εργάστηκε ως ανταποκριτής πολέμου στις πρώτες γραμμές της Αυστροουγγρικής στη Γαλικία, τη Σερβία και το νότιο Τιρόλο. Την άνοιξη του 1918, επέστρεψε στο Ναγκιόρ (Στράζκι), για να ανακάμψει από τις πληγές του πολέμου. Αφού αφιέρωσε λίγο χρόνο στη Βουδαπέστη, ο Μεντνιάνσκι πέθανε σε κακή υγεία την άνοιξη του 1919, στη Βιέννη. Ήταν ομοφυλόφιλος, είχε πολλές σχέσεις με άντρες καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η μακρύτερη και πιο σημαντική, με τον Bálint Kurdi του Vác, διήρκεσε δεκαετίες.
Οι πολιτικές του απόψεις
Προσπάθησε να δημιουργήσει μια ένωση εναντίον των πανσλαβικών αναταραχών με τον Μπέλα Γκρούνβαλντ. Ο Ούγγρος πολιτικός Γκρούνβαλντ απαγόρευσε τη Μάτικα Σλοβένσκα. Τα καταστατικά αυτής της οργάνωσης γράφτηκαν από τον Μεντνιάνσκι. Αυτή η ένωση είχε μερικές χιλιάδες μέλη.
Έργα
μικρογραφία| Λάζλο Μεντνιάνσκι: Άκρη ενός δάσους με σταυρούς Τα έργα του Μεντνιάνσκι βρίσκονταν σε μεγάλο βαθμό στην ιμπρεσιονιστική παράδοση, με επιρροές από τον συμβολισμό και την Art Nouveau. Τα έργα του απεικονίζουν τοπία της φύσης, του καιρού και των καθημερινών, φτωχών ανθρώπων, όπως αγρότες και εργάτες. Η περιοχή της γέννησής του, το βορειοανατολικό τμήμα του Βασιλείου της Ουγγαρίας, τμήμα της Αυστροουγγαρίας ήταν ο τόπος και αντικείμενο πολλών από τους πίνακες του. Οι σκηνές από τα Καρπάθια Όρη και τις Ουγγρικές Πεδιάδες είναι πολλές. Ζωγράφισε επίσης πορτρέτα των φίλων και της οικογένειάς του, καθώς και εικόνες στρατιωτών κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ εργαζόταν ως ανταποκριτής πολέμου.
Τα έργα του εκτίθενται επί του παρόντος στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβακίας στην Μπρατισλάβα και στον πύργο Στράζκι, τα οποία δωρίστηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβακίας από την ανιψιά του Μάργκιτ Τζόμπελ το 1972.
Πολλά από τα έργα του εκτίθενται επίσης στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας Ένας μεγάλος αριθμός έργων του καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 2004 μια γκαλερί της Νέας Υόρκης φιλοξένησε μια έκθεση περίπου 70 ουγγρικών έργων ζωγραφικής του 19ου και του 20ου αιώνα, και μερικά έργα σε χαρτί, από τη συλλογή του Νίκολας Σάλγκο, πρώην πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουγγαρία. Ο τίτλος της έκθεσης, Παντού ένας ξένος και ωστόσο Πουθενά ένας ξένος, αντλήθηκε από το ημερολόγιο του Ούγγρου ζωγράφου του 19ου αιώνα, βαρόνο Λάζλο Μεντνιάνσκι.
Κατάλογος έργων
(Λάδι σε καμβά, 28 × 42 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη )
(Λάδι σε καμβά, 40 × 60 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 114 × 201 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 153,5 × 49 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 29,5 × 48 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 85,5 × 99 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε ξύλο, 17,5 x 13 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε ξύλο, 41 × 31 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε ξύλο, 27 × 21 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε ξύλο, 32,5 × 22,5 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 36,5 × 29 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 34 × 50 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 101 × 74 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 60 × 90 εκ., Μουσείο Janus Pannonius, Πετς)
(Λάδι σε καμβά, 55 × 45 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 47 × 32 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 98 × 73 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 120 × 195 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 80 × 100 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 33 × 41,5 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 120 × 140 εκ., Μουσείο Κάστρου Dobó István, Eger)
(Λάδι σε ξύλο, 45 × 34,5 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 35 × 26,5 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 120 × 140 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 40,5 × 61 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 72,5 × 100 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 100 × 70,5 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 70 × 100 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 34 × 26 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 85 × 65 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 162 × 130 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
(Λάδι σε καμβά, 28,3 × 34,5 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε καμβά, 28,5 × 23 εκ., Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη)
(Λάδι σε χαρτόνι, 36,5 × 28 εκ., Ιδιωτική συλλογή)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι ζωγράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Προσωρινή Κυβέρνησις της Ελλάδος (1862)
Στις 10 Οκτωβρίου 1862, τέθηκε σε ισχύ το «Ψήφισμα του Έθνους» που καταργούσε την βασιλεία του Όθωνα καθώς και την Αντιβασιλεία της Αμαλίας, και αποφάσιζε για την δημιουργία προσωρινής Κυβέρνησης και την σύγκληση Εθνικής Συντακτικής Συνελεύσεως με σκοπό την δημιουργία συντάγματος και την εκλογή νέου ηγεμόνα. Στις 11 Οκτωβρίου την εκτελεστική εξουσία στην Ελλάδα, ανέλαβε τριμελής επιτροπή με πρόεδρο τον Δ. Βούλγαρη και μέλη του Κ. Κανάρη και Βεν. Ρούφο. Η επιτροπή αυτή διόρισε τους υπουργούς, ανέλαβε την προεδρεία του υπουργικού συμβουλίου και νομοθετούσε με την μορφή ψηφισμάτων.
Η προσωρινή κυβέρνηση εξέδωσε νέο εκλογικό νόμο στις 23 Οκτωβρίου 1862 που τροποποίησε τον προηγούμενο (Μάρτιος 1844). Προκήρυξε τις εκλογές του 1862 και τις υλοποίησε από τις 24 έως τις 27 Νοεμβρίου 1862. Από τις εκλογές αυτές προέκυψαν οι πληρεξούσιοι που έλαβαν μέρος στη Β' Εθνική εν Αθήναις Συνέλευση.
Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
Στις 12 Ιανουαρίου 1863 η Εθνοσυνέλευση συγκροτήθηκε σε Σώμα και στην συνεδρίαση της 22ας Ιανουαρίου ανακήρυξε τον πρίγκιπα Άλφρεντ, νέο βασιλέα της Ελλάδος, αφού στο δημοψήφισμα που διεξήχθη για την εκλογή νέου βασιλιά, η υποψηφιότητα του Άλφρεντ, δευτερότοκου γιου της βασίλισσας Βικτωρίας, υπερψηφίστηκε με 230.016 ψήφους σε σύνολο 241.202. Ωστόσο η αγγλική διπλωματία, με λύπη της δηλώνει ότι βάσει των διεθνών συνθηκών που έχουν ήδη υπογραφεί, δεν μπορεί να ανέβει στον ελληνικό θρόνο, Άγγλος πρίγκηπας.
Στην συνέλευση της 9ης Φεβρουαρίου 1863 το σώμα αποφασίζει να αναλάβει αυτό την διακυβέρνηση της χώρας, με τον Αριστείδη Μωραϊτίνη, αντιπρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, επικεφαλής.
Αναφορές
1862 Κατηγορία:1862 1 1
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1947-48
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1947-48 ήταν η 11η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 7η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1947-48 συμμετείχαν 5 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1946-47, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1947-48 συμμετείχε η ΑΫΜΑ Λευκωσίας.
Επιπρόσθετα, δεν συμμετείχαν οι ομάδες Ανόρθωση, ΕΠΑ και Πεζοπορικός οι οποίες είχαν αποχωρήσει από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Το 1947 οι τρεις αυτές ομάδες ζήτησαν καταστατική αλλαγή με κύριο αίτημα την εκ περιτροπής προεδρία της ΚΟΠ σε όλες τις πόλεις. Οι ομάδες αυτές έθεσαν το αίτημα αυτό ζητώντας ισότιμη μεταχείριση αφού θεωρούσαν ότι οι ομάδες της Λευκωσίας (στην οποία έδρευε η ΚΟΠ) και κυρίως ο ΑΠΟΕΛ τύγχαναν την εύνοια της ΚΟΠ. Το αίτημα συζητήθηκε σε γενική συνέλευση της ομοσπονδίας στις 27 Αυγούστου 1947, αλλά υπέρ της πρότασης αυτής ψήφισαν μόνοι οι τρεις αυτές ομάδες. Μετά από αυτό το αποτέλεσμα, οι τρεις ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ και δημιούργησαν δική τους ομοσπονδία, την «Ποδοσφαιρική Αθλητική Ομοσπονδία Κύπρου» (ΠΑΟΚ), με έδρα τη Λάρνακα.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1947-1948
Γιώργος Μαρκόπουλος
Ο Γιώργος Μαρκόπουλος είναι Έλληνας ποιητής, γεννημένος στη Μεσσήνη Μεσσηνίας το 1951.