cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μικροκυτταρικό καρκίνωμα
5ετή ποσοστά επιβίωσης
Η βάση δεδομένων SEER παρακολουθεί τα σχετικά ποσοστά επιβίωσης πενταετίας με βάση την ηλικία, το φύλο και τη φυλή και θεωρείται η πιο ακριβής πηγή πληροφοριών επιβίωσης. Αυτή η βάση δεδομένων χρησιμοποιεί τους όρους "εντοπισμένο", "τοπικό" και "προχωρημένο" για να περιγράψει διάφορα στάδια μικροκυτταρικύ καρκινώματος του πνεύμονα.
Σχετικό ποσοστό επιβίωσης 5 ετών για "και τα δύο φύλα" και "όλες τις φυλές" που επηρεάζονται από
Ποσοστά επιβίωσης ανά φύλο
Οι γυναίκες που πάσχουν από μικροκυτταρικό καρκίνωμα του πνεύμονα τείνουν να εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης 5 ετών από τους άνδρες.
Ποσοστά επιβίωσης ανά φυλή, φύλο, ηλικία
Τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την επιβίωση των 5 ετών είναι πιο ακριβή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, υψηλότερα όταν συνδυάζονται συγκεκριμένη φυλή και ηλικιακό εύρος με το φύλο και το στάδιο της διάγνωσης. Για παράδειγμα,
Η βάση SEER του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου διατηρεί δημόσια προσβάσιμη βάση δεδομένων για συγκεκριμένα ποσοστά επιβίωσης.
Επιδημιολογία
15% των καρκίνων του πνεύμονα στις ΗΠΑ είναι αυτού του τύπου. Το μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνευμόνων εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε καπνιστές - συνήθως σε μανιώδεις καπνιστές και σπάνια σε μη καπνιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Λοιμώδεις αιτίες του καρκίνου Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κριστίνα Μπρενκ
Η Κριστίνα Μπρενκ (Σλοβενικά: Kristina Brenk, το γένος Βρχόβετς), επίσης γνωστή ως Κριστίνα Μπρένκοβα (22 Οκτωβρίου 1911 – 20 Νοεμβρίου 2009) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, ποιήτρια, μεταφράστρια και συντάκτρια, γνωστότερη για τα παιδικά της βιβλία. Για το λογοτεχνικό της έργο έχει βραβευθεί δύο φορές με το λογοτεχνικό βραβείο Λέβστικ.
Η Μπρενκ γεννήθηκε στο Χόριουλ που ανήκει στην τότε Αυστροουγγαρία το 1911. Σπούδασε ψυχολογία και παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα και έλαβε το διδακτορικό της το 1939. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου εντάχθηκε στο Σλοβενικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Από το 1949 και μέχρι την συνταξιοδότηση της το 1973 εργάστηκε ως συντάκτρια και επιμελήτρια στον εκδοτικό οίκο Mladinska Knjiga. Το 1999 έλαβε το βραβείο Λέβστικ για τα ισόβια κατορθώματα στην παιδική λογοτεχνία, ενώ το 1972 είχε λάβει το βραβείο Λέβστικ για το βιβλίο για την Δελφίνα. Πέθανε στη Λιουμπλιάνα και είναι θαμμένη στο Ζάλε.
Το βραβείο για το Καλύτερο Πρωτότυπο Σλοβενικό Εικονογραφημένο Βιβλίο απονέμεται από το 2003 από τον Σλοβένικο Σύλλογο Εκδοτών ονομάζεται βραβείο Κριστίνα Μπρενκ από το 2011 μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι συγγραφείς
Monsters (τραγούδι της Σάαρα Άαλτο)
Το "Monsters" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τη Φινλανδή τραγουδίστρια-τραγουδοποιό Σάαρα Άαλτο. Κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 9 Φεβρουαρίου 2018 από τη Warner Music Finland. Το τραγούδι είναι γραμμένο από τους Άαλτο, Τζόϊ Ντέμπ, Λίνεα Ντέμπ και Κι Φίτζγκεραλντ.
Eurovision
Τον Νοέμβριο του 2017, σε συνέντευξη Τύπου για το Uuden Musiikin Kilpailu 2018, ανακοινώθηκε ότι η Saara Aalto θα εκπροσωπήσει τη Φινλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 και το τραγούδι της θα επιλεγεί μέσω του Uuden Musiikin Kilpailu 2018. Ο διαγωνισμός χαρακτήρισε τρία τραγούδια, τρεις εγγραφές που εκτελούνται από την Aalto. Η επίδειξη πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018 στο Espoo Metro Areena στο Espoo, όπου φιλοξένησαν οι Krista Siegfrids και Mikko Silvennoinen. Το νικητήριο τραγούδι καθορίστηκε με δημόσια ψηφοφορία και ψήφους από διεθνείς επιτροπές κριτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018
Σαιν-Λουέ-συρ-Σελ
Το Σαιν-Λουέ-συρ-Σελ (γαλλικά: Saint-Louet-sur-Seulles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Γιώργος Ιωάννου (ζωγράφος)
μικρογραφία|Γιώργος Ιωάννου, 'Αναμονή Γεγονότος', λάδι σε καμβά, 100x70 εκ. Ο Γιώργος Ιωάννου ( 1926 – 13 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Θεωρείται βασικός εκπρόσωπος και πρωτοπόρος της Ποπ Αρτ στην Ελλάδα.
Στο έργο του, που κινείται στο χώρο της Ποπ Αρτ και των κόμικς με διάχυτη την κριτική παραστατικότητα, έχει δημιουργήσει ένα χαρακτηριστικό προσωπικό ιδίωμα. Ενδιαφερόμενος για το τοπίο, τη νεκρή φύση, τα εσωτερικά αλλά και την ανθρώπινη μορφή, ακολούθησε στα πρωιμότερα έργα του τις αντιλήψεις του ιμπρεσιονισμού. Στη συνέχεια, υιοθετώντας χαρακτηριστικά της ποπ αρτ και χρησιμοποιώντας την τεχνική των κόμικς, στράφηκε στη σάτιρα της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, δημιουργώντας συνθέσεις με σουρεαλιστική ατμόσφαιρα και συμβολικούς υπαινιγμούς.
Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Έκανε σπουδές ζωγραφικής στην Αθήνα με δασκάλους του τους Κωστή Ηλιάδη και Θεόδωρο Δρόσο και στη συνέχεια στο Παρίσι στην Ακαδημία Ζυλιάν στα εργαστήρια των Caude Schurr και Mac Avoy. Ακολούθησαν πολλά ταξίδια μελέτης στα καλλιτεχνικά κέντρα της Ευρώπης, Βέλγιο, Ολλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία.
Η πρώτη ατομική παρουσίαση του στην Αθήνα έγινε στη γκαλερί Ζυγός τον Οκτώβριο του 1959. Ακολούθησαν 23 ατομικές παρουσιάσεις σε γκαλερί της Αθήνας και του εξωτερικού όπως στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Οστάνδης, στη γκαλερί Isy Brachot,  Βρυξέλλες -της οποίας υπήρξε μόνιμος συνεργάτης- και στη  γκαλερί Pagani,  Μιλάνο, μεταξύ άλλων.
Η δουλειά του έχει βραβευθεί μεταξύ άλλων στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό Prix Europa de Peinture de la Ville d' Ostende με έπαθλο ατομική έκθεση στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Οστάνδης. Μεταξύ των μελών της κριτικής επιτροπής ήταν οι Hodin, Apollonio, Argan, Penrose, Restany και Matney.
Η καλλιτεχνική του δημιουργία περιλαμβάνει επίσης ενασχόληση με τη χαρακτική, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το "Λεύκωμα 1940-1974" με εκατό μονοτυπίες εμπνευσμένες από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, την Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εμφύλιο και τη Δικτατορία.
Το 2001 κυκλοφόρησε το φωτογραφικό λεύκωμα “Η Αθήνα μέσα από τις καρτ ποστάλ του παρελθόντος”.
Έχει ασχοληθεί με τη μελέτη θεμάτων τέχνης και κείμενα του έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο και περιοδικό αθηναϊκό τύπο.
Έργα του έχουν αγοραστεί από Μουσεία, Πινακοθήκες, Οργανισμούς, όπως το Μusee des Beaux Arts d' Ostende, την Εθνική Πινακοθήκη, την Πινακοθήκη της Ρόδου, το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, τη γκαλερί House of Ritchie του Τορόντο, τη Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων,  τα Υπουργεία Παιδείας, Προεδρίας  Κυβερνήσεως, Πολιτισμού. Επίσης έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στο Βέλγιο, στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Αγγλία, στην Αμερική και στον Καναδά.
Το 2012 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του καλλιτεχνικού του έργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Σαιν-Λου-Ορ
Το Σαιν-Λου-Ορ (γαλλικά: Saint-Loup-Hors) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορσαί (γαλλικά: Horsais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ιωάννης Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, επίσκοπος
Ο Ιωάννης Δ΄, γερμ. Johann IV (π. 1483 - 1547) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ (1503-1527).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Ε΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1497 δεν πέτυχε να εκλεγεί αρχιεπίσκοπος της Βρέμης, το 1503 όμως εκλέχθηκε επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ, όταν παραιτήθηκε ο αδελφός του Ερρίκος υπέρ αυτού. Το επόμενο έτος ο Πάπας Ιούλιος Β΄ επικύρωσε τον διορισμό. Η επισκοπή ήταν υπέρογκα χρεωμένη και το 1506 η Σύνοδος των ευγενών συμφώνησε μαζί του στην επιβολή ειδικού φόρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ερρίκος Φορνέζης
Ο Ερρίκος Φορνέζης (Henri Fornèsy) (Ορμπ, 11 Νοεμβρίου 1803 - Αθήνα, 16 Απριλίου 1872) ήταν Ελβετός φιλέλληνας ο οποίος υπηρέτησε στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Ελλάδας και ο οποίος έγραψε κατάλογο με βιογραφίες Φιλελλήνων.
Τα πρώτα του χρόνια στην Ελβετία
Γεννήθηκε στην πόλη Ορμπ της Ελβετίας, η οποία βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. από τη Λωζάνη, στις 11 Νοεμβρίου 1803. Πατέρας του ήταν ο Ενρί Φρανσουά Φορνέζης (Herny François Fornèsy) (13 Μαΐου 1750 - 30 Μαρτίου 1811), στρατιωτικός και μητέρα του η Ούρσουλα Καρολίνα Εμιλία Λεξ (Ursule-Caroline-Emilie Lex) (Υβερντόν-λε-Μπαιν, 1775 - ;). Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Ερρίκος ήταν μικρός αφήνοντας τη μητέρα του με τον Ερρίκο και τις τέσσερις αδελφές του.
Στην Ελλάδα
Πιθανότατα έφτασε στην Ελλάδα πριν το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης το καλοκαίρι του 1828, σε ηλικία 25 ετών. Ο ίδιος, στον κατάλογο των φιλελλήνων που κατέγραψε, σημείωσε για τον εαυτό του και το ρόλο του στην επανάσταση λίγες λέξεις: «Υπασπιστής του επιτελείου των φιλελλήνων».
Στις 26 Φεβρουαρίου / 9 Μαρτίου 1836 έλαβε το αργυρό αριστείο του αγώνα που απένειμε το κράτος στους αξιωματικούς που είχαν λάβει μέρος στην επανάσταση του 1821.
Το 1837 διορίστηκε ανθυπολοχαγός στον ελληνικό στρατό και δέχτηκε έπαινο για τις υπηρεσίες του στο φρουραρχείο του Μεσολογγίου, ανάμεσα σε όσους διέπρεψαν «εις τας τελευταίας ανωμαλίας κατά την Ακαρνανίαν και Αιτωλίαν και εναντίων των ληστρικών συμμοριών».
Συγγραφική δραστηριότητα
Ο Φορνέζης έγραψε κατάλογο με βιογραφίες και ιστορικές σημειώσεις των Φιλελλήνων που είτε πέθαναν για την ελληνική ανεξαρτησία, είτε ήταν στην υπηρεσία της Ελλάδος από το 1821 μέχρι το 1860, ή αυτών που ζούσαν στην Ελλάδα το έτος 1860. Το σύγγραμμά του αυτό, με τίτλο «Le monument des Philhellènes», το δημιούργησε σύμφωνα με τη μεταφράστρια του έργου του, Καλλιόπη Καμπούρογλου «με βάση τις ακριβέστατες και επίσημες σημειώσεις του διακεκριμένου Γάλλου φιλέλληνα συνταγματάρχη Ιλαρίωνος Τουρέτ». Ο ίδιος ο Φορνέζης αναφέρει ότι «εις αυτόν οφείλονται αι πρώται σημειώσεις περί φιλελλήνων», ως μέρος της ένθερμης περιγραφής του Τουρέτ, τον οποίο αναφέρει ως φίλο του.
Άλλο, λιγότερο γνωστό έργο του είναι σύγγραμμα με τίτλο «L’Histoire du corps régulier de la Grèce depuis sa première organisation en 1821 jusque 1831» (Η ιστορία του τακτικού σώματος της Ελλάδας από την οργάνωσή του το 1821 μέχρι το 1831). Είναι κατά βάση μετάφραση του έργου του Χρήστου Βυζαντίου που έχει τον ίδιο τίτλο.
Οικογένεια
Ο Φορνέζης είχε παντρευτεί στην Ελλάδα. Γιος του Ερρίκου Φορνέζη ήταν ο Ιούλιος Φορνέζης, ο οποίος το 1897 ήταν από τους πρώτους κατοίκους της Καλλιθέας Αττικής, η οποία είχε αρχίσει να κατοικείται από το 1887. .
Στην Καλλιθέα Αττικής υπάρχει δρόμος με το όνομα Ερρίκος Φορνέζης προς τιμήν του εγγονού του, που ήταν και αυτός από τους πρώτους κατοίκους της Καλλιθέας. Ο εγγονός του, Ερρίκος Ιουλίου Φορνέζης είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στον τότε νεοιδρυθέντα δήμο Καλλιθέας τις 4 Απριλίου 1934. Όταν αυτός πέθανε δυο χρόνια αργότερα, το 1936, το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε τη μετονομασία της μέχρι τότε οδού Σκοπευτηρίου σε οδό Ερρίκου Φορνέζη «δια τας προσφερθείσας στον δήμο υπηρεσίες του και λόγω του ότι ούτος ετύγχανε εις εκ των πρώτων κατοίκων της πόλεως Καλλιθέας».
Έργα του Φορνέζη - εκδόσεις
Τα έργα του Φορνέζη βρίσκονται στο Tμήμα Χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας (FORNÈSY Henri):
Το έργο του για τους φιλέλληνες μεταφράστηκε εκδόθηκε το 1884 στο περιοδικό «Εβδομάς»:
Το 2021 εκδόθηκε ξανά από τους Κώστας Παπαηλιού και Αναστασία Τσαγκαράκη, με εκτεταμένες βιογραφικές πληροφορίες για τον Φορνέζη, αλλά και μελέτες /σχολιασμό ως εναρκτήριος τίτλος της σειράς «Φιλελληνική Βιβλιοθήκη»:
Αναφορές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα Κατηγορία:Ελβετοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού
Κόνων (μυθογράφος)
Ο Κόνων (γεν: Κόνωνος) ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός και μυθογράφος της εποχής του Αυγούστου (63 π.Χ. - 14 μ.Χ.), ο συγγραφέας ενός έργου με τίτλο Διηγήσεις, απευθυνόμενο στον Αρχέλαο, βασιλιά της Καππαδοκίας. Ήταν μια συλλογή από πενήντα αφηγήσεις σχετικά με τη μυθική και ηρωική περίοδο και ειδικότερα την ίδρυση αποικιών.
Σαιν-Μανβιέ-Νορέ
Το Σαιν-Μανβιέ-Νορέ (γαλλικά: Saint-Manvieu-Norrey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανορέ (γαλλικά: Manoreys).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κόνων (μυθογράφος)
Ο Δίων ο Χρυσόστομος αναφέρει έναν ρητορικό με αυτό το όνομα, ο οποίος μπορεί να είναι ο ίδιος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αθηναίοι της Ρωμαϊκής περιόδου
Γενικός Κανονισμός για την Προστασία των Δεδομένων
Ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία των Δεδομένων (ΕΕ) 2016/679 ( ΓΚΠΔ ) (αγγλικά:General Data Protection Regulation, GDPR) είναι ένας κανονισμός στην νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων και την ιδιωτικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ). Αναφέρεται επίσης στη μεταφορά προσωπικών δεδομένων εκτός των χωρών της ΕΕ και του ΕΟΧ. Ο πρωταρχικός στόχος του GDPR είναι να δώσει στα άτομα τον έλεγχο των προσωπικών τους δεδομένων και να απλοποιήσει το ρυθμιστικό περιβάλλον για τις διεθνείς επιχειρήσεις ενοποιώντας τον κανονισμό εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπληρώνοντας την Οδηγία Προστασίας Δεδομένων 95/46 / ΕΚ, ο εν λόγω κανονισμός περιέχει διατάξεις και απαιτήσεις που σχετίζονται με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων ατόμων (που ονομάζονται επίσημα υποκείμενα δεδομένων στον ΓΚΠΔ) που βρίσκονται στον ΕΟΧ και ισχύει για οποιαδήποτε επιχείρηση - ανεξάρτητα από την τοποθεσία, την υπηκοότητα ή την κατοικία των υποκειμένων των δεδομένων - που επεξεργάζεται τις προσωπικές πληροφορίες των ατόμων εντός του ΕΟΧ.
Καμιενίτσα (ποταμός)
Ο Καμιενίτσα (πολωνικά: Kamienica) είναι ποταμός στην Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Ντουνάγιετς, με μήκος 33,08 χλμ. αριστερά|μικρογραφία| Οι εκβολές του Καμιενίτσα στον ποταμό Ντουνάγιετς στο Νόβι Σοντς Η πηγή του ποταμού βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Όρους Γιαβοζίνα Κρινίτσκα και η εκβολή του ποταμού Ντουνάγιετς στο Νόβι Σοντς, στον πυθμένα της λοιλάδας Σοντέτσκα. Ο ποταμός σηματοδοτεί τα σύνορα μεταξύ των Κάτω Μπεσκίντι (Όρη Γκριμπόφσκιε), που βρίσκονται στα βορειοανατολικά του, και των Μπέσκιντ Σοντέτσκι, που βρίσκονται στη νοτιοδυτική πλευρά του ποταμού. Η πορεία του σχηματίζει μια κοιλάδα στην οποία βρίσκεται η Εθνική Οδός 75, η οποία συνδέει το Νόβι Σοντς και την Κρινίτσα-Ζντρούι. Η προέλευση του ονόματος του ποταμού μπορεί να εξηγηθεί από μια βραχώδη κοίτη γεμάτη με βότσαλα, η οποία γεμίζει με νερό μόνο για μικρές περιόδους του χρόνου. Χαρακτηριστικό στοιχείο του Καμιενίτσα είναι η εμφάνιση ξαφνικών πλημμυρών μετά από έντονες βροχοπτώσεις, οι οποίες σε ακραίες περιπτώσεις προκαλούν πλημμύρες στις συνοικίες του Νόβι Σοντς που βρίσκονται δίπλα στον ποταμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Ντουνάγιετς Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Τριπλή Θεά
μικρογραφία|315x315εσ|Σύμβολο της Τριπλής Θεάς (Αύξων μηνίσκος, πανσέληνος, φθίνων μηνίσκος)
Η Τριπλή Θεά είναι μία θεότητα ή ένα αρχέτυπο θεότητας, που λατρεύεται σε πολλές νεοπαγανιστικές και πνευματικές παραδόσεις. Στις πιο κοινές νεοπαγανιστικές εθιμοτυπίες, η Τριπλή Θεά προβάλλεται ως μία Τριαδική Θεότητα αποτελούμενη από τρεις ξεχωριστές μορφές ή φιγούρες οι οποίες βρίσκονται ενωμένες, ως μία οντότητα. Οι φιγούρες αυτές, αναφέρονται συνήθως ως η Παρθένα Θεά (Maiden), η Μητέρα Θεά (Mother Goddess) και η Γηραιά Θεά (Crone), οι οποίες αντιπροσωπεύουν τις τρεις φάσης της ζωής μιας γυναίκας, όσον αφορά την αναπαραγωγή - πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ικανότητα του σώματος να αποκτήσει παιδί. Σε διάφορες μορφές της θρησκείας της Wicca, ο αρσενικός της σύντροφος είναι ο Θεός με τα Κέρατα.
Η Τριπλή Θεά αποτέλεσε αντικείμενο της συγγραφής του εξέχοντος ποιητή, μυθιστοριογράφου και μυθογράφου Ρόμπερτ Γκρέιβς στα μέσα του 20ου αιώνα, σε βιβλία του όπως Η Λευκή Θεά και "Οι ελληνικοί μύθοι" καθώς και στη ποίηση του. Οι σύγχρονες νεοπαγανιστικές αντιλήψεις για την Τριπλή Θεά έχουν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τον Γκρέιβς, ο οποίος την θεωρούσε συνεχή μούσα όλης της αληθινής ποίησης, καθώς ο ίδιος ανοικοδόμησε την αρχαία λατρεία της, αντλώντας στοιχεία από την υποτροφία της εποχής του, ειδικότερα από την Τζέιν Έλεν Χάρισον και από άλλους τελετουργικούς του Κέιμπριτζ. Ο Ούγγρος μελετητής της ελληνικής μυθολογίας Καρλ Κερένυι, άσκησε μεγάλη επιρροή, ο οποίος αντιλήφθηκε επίσης, μια βασική θεά τριπλού φεγγαριού στην ελληνική μυθολογία. Πιο πρόσφατα, η πασίγνωστη αρχαιολόγος Μαρίγια Γκιμπούτας είχε υποστηρίξει την αρχαία λατρεία μιας τριαδικής θεότητας στην Ευρώπη, προκαλώντας έτσι, μεγάλες αντιπαραθέσεις. Πολλά συστήματα νεοπαγανιστικών πεποιθήσεων ακολουθούν τον Γκρέιβς στη χρήση της μορφής της Τριπλής Θεάς και εξακολουθούν να επηρεάζουν τον φεμινισμό, τη λογοτεχνία, τη ψυχολογία του Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ και τη λογοτεχνική κριτική.
Κατηγορία:Θεές της γονιμότητας Κατηγορία:Θεές Κατηγορία:Wicca
Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα
Η Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα, λατιν.: Annia Galeria Aurelia Faustina (π. 151 - μετά το 165) ήταν κόρη του Μάρκου Αυρηλίου και αδελφή του Κόμμοδου. Η εγγονή της Αννία Φαυστίνα η Νεότερη παντρεύτηκε τον Ηλιογάβαλο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα και της συζύγου του Φουστίνας της Νεότερης, κόρης του Αντωνίνου Πίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Αδέλφια της ήταν η Λουκίλλα, η Φαδίλλα, η Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα η Νεότερη, ο Κόμμοδος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ο Μάρκος Άννιος Βέρος Καίσαρας και η Βιβία Αυρηλία Σαβίνα.
Οι γονείς της Φαυστίνας την μνήστευσαν με τον Γναίο Κλαύδιο Σεβήρο, τον οποίο αργότερα, μετά το 159, παντρεύτηκε. Ο Γναίος Κλαύδιος Σεβήρος ήταν Ρωμαίος Συγκλητικός, Ποντιακής (Ελληνικής) καταγωγής, που προερχόταν από την Πομπηιόπολη, μία πόλη στην επαρχία της Γαλατίας. Όταν η Φαυστίνα παντρεύτηκε τον Γ. Κ. Σεβήρο, εγκαταστάθηκαν στην Πομπηιόπολη. Η Φαυστίνα έκανε στον Σεβήρο έναν γιο, τον Τιβέριο Κλαύδιο Σεβήρο Πρόκλο, ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος το 200.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε μετά το 159 τον Έλληνα φιλόσοφο Γναίο Κλαύδιο Σεβέρο Συγκλητικό και ύπατο από τον Πόντο, και είχε τέκνο:
Got to Be There
Το Got to Be There είναι το πρώτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Ιανουαρίου 1972, από τη Motown. Συμπεριλαμβάνει το ομώνυμο τραγούδι, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Οκτωβρίου 1971. Το άλμπουμ πώλησε 5.2 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το άλμπουμ ξανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του Hello World: The Motown Solo Collection.
Περιγραφή
Η Motown κυκλοφόρησε το solo album του Τζάκσον παράλληλα με το άλμπουμ του Ντόννι Όσμοντ, ο οποίος ήταν γνωστός για τα τραγούδια Sweet & Innocent και Puppy Love. Το Got To Be There (8η θέση) και το Hey Girl/I Knew You When του Όσμοντ (9η θέση) επέστρεψαν στο Hot 100 στις 15 Ιανουαρίου 1972. Ο Τζάκσον είχε κάνει ένα hit με το ομώνυμο τραγούδι και το Rockin' Robin, το οποίο, όπως και το Puppy Love του Όσμοντ, ήταν remake ενός τραγουδιού της δεκαετίας του 1950.
Αυτά τα δύο hits έλαβαν τη 5η και 6η θέση στο Hot 100, στις 8 Απριλίου 1972. Το I Wanna Be Where You Are του Τζάκσον (27η θέση) του Τζάκσον και το Too Young του Όσμοντ (28η θέση) θα επιστρέψουν στο Hot 100 στις 24 Ιουνίου 1972. Το άλμπουμ έχει νέες εκδοχές του Ain't No Sunshine, του You've Got a Friend και του Love Is Here and Now You're Gone.
Reception
Το άλμπουμ έφθασε στη 14η θέση του US pop albums chart και στη 3η θέση στο US R&B album chart.
Παραπομπές
κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Ανρί ντε Ρινί
Ο Ανρί ντε Ρινύ γνωστός στην Ελλάδα ως Δεριγνύ (πλήρες όνομα: Marie Henri Daniel Gauthier, comte de Rigny, ελληνικά: Μαρί Ανρί Ντανιέλ Γκωτιέ, Κόμης του Ρινύ, 2 Φεβρουαρίου 1782 – 6 Νοεμβρίου 1835) ήταν Γάλλος ευγενής, ναύαρχος του γαλλικού στόλου στην περίφημη Ναυμαχία του Ναβαρίνου στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Νεολαία
Ήταν ανιψιός του Βαρόνου του Λουί, Ζοζέφ Ντομινίκ, και γιος ενός πρώην λοχαγού του Συντάγματος Δραγόνων Παντιέβρ, ο οποίος απεβίωσε αφήνοντας πέντε μικρά αγόρια, ανάμεσά τους και τον αδερφό του, τον μελλοντικό στρατηγό Ρινύ. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση εκδιώχθηκε από το περίφημο σχολείο του Ποντ-α-Μουσσόν, όπου σπούδαζε εσώκλειστος. Στα δέκα του χρόνια, είχε χάσει τον πατέρα του, ενώ η μητέρα του ήταν στη λίστα των μεταναστριών και έπρεπε να εγκαταλείψει τη Γαλλία. Μια θεία του φρόντισε την οικογένεια του μικρού Ανρί, μαζεύοντάς τους σε ένα σπίτι με την κόρη της, δεκαέξι ετών, και τα πέντε αγόρια, με μεγαλύτερο τον Ανρί.
Είσοδος στο Πολεμικό Ναυτικό
αριστερά|μικρογραφία|266x266εσ|Ο Γάλλος ναύαρχος Δε Ριγνύ που έλαβε μέρος στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827. Επιζωγραφισμένη λιθογραφία του Levilly. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Συλλογή Χαρακτικών (893). Αφού πέρασε αρκετούς μήνες σε Ειδικό Σχολείο στη Βρέστη, όπου είχε σταλεί να τελειώσει τις εγκύκλιες σπουδές του, κατατάχθηκε το 1798 στο γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό ως δόκιμος αξιωματικός υπό τις διαταγές του ονομαστού Ναυάρχου Ετιέν Εστάς Μπρουί. Το 1799 έγινε σημαιοφόρος.
Ανακρίθηκε από τον ίδιο τον Ναπολέοντα για την αποτυχία της εισβολής στην Αγγλία, όπου έδωσε στον αυτοκράτορα μια απάντηση γεμάτη αυτοπεποίθηση και περιεκτικότητα.
Στρατιωτικές εκστρατείες από ξηρά
Στη συνέχεια συμμετείχε στις εκστρατείες στην Πρωσία, την Πολωνία και την Πομερανία. Πολέμησε αυτά τα δυο χρόνια στην Ιένα, το Πολτόλσκ, την πολιορκία του Στράλσουντ και του Γκράουντεντς, όπου τραυματίστηκε. Το 1808, συμμετείχε στη στρατιά της ισπανικής εκστρατείας, όπου χρημάτισε στρατοπεδάρχης του Στρατάρχη Μπεσιέρ. Διακρίθηκε στη Μάχη της Μεδίνας ντε Ριοσέκο και τραυματίστηκε πάλι στη Μάχη της Σομοσιέρρα. Ήταν επίσης παρών στην κατάληψη της Μαδρίτης το 1809 και στη μάχη του Βαγκράμ.
Τον ίδιο χρόνο προάχθηκε στο βαθμό του Υποπλοίαρχος (lieutenant de vaisseau) και το 1811 ήταν πια Αντιπλοίαρχος (capitaine de frégate), λαμβάνοντας διαταγές να αποπλεύσει για να συναντήσει τον αντίπαλο αγγλικό στόλο που είχε αποκλείσει τα λιμάνια του Σερμπούρ και της Χάβρης, όπου και έφερε σε πέρας με μεγάλο σθένος αυτή την επικίνδυνη αποστολή. Το 1813 τραυματίστηκε ακόμα μια φορά, κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων στο γαλλικό χωριό Μπαρσελέν που είχαν καταλάβει οι Βρετανοί.
Παλινόρθωση των Βουρβόνων και Σταθμό του Λεβάντε
Ο Ανρί ντε Ρινύ προάχθηκε στο βαθμό του Πλοιάρχου (capitaine de vaisseau) το 1816. Στις 27 Ιανουαρίου 1823 ανέλαβε την διοίκηση της γαλλικής στολής στις θάλασσες του Λεβάντε, την οποία άφησε τον Μάιο του 1824 (για λόγους υγείας), αλλά την ανέλαβε πάλι τη 18 Απριλίου 1825. Ήταν υπεύθυνος ειδικότερα για την καταστολή της τουρκικής ή της ελληνικής πειρατείας, η οποία είχε αναπτυχθεί κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η έξυπνη φροντίδα του έθεσε στο Αρχιπέλαγος την αστυνομία της ναυσιπλοΐας και ο Γάλλος καπετάνιος ήταν, σύμφωνα με τη δική του και γραφική έκφραση, ένα αληθινό Ειρηνοδίκη. Παρακολούθησε διάφορα επεισόδια της σύγκρουσης ως παρατηρητής και ενίοτε διαδραμάτισε ενδιάμεσο ρόλο κατά τις διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προηγήθηκαν της παράδοσης της Ακρόπολης Αθηνών τον Ιούνιο του 1827. αριστερά|μικρογραφία|380x380εσ|Η [[Ναυμαχία του Ναυαρίνου στις 20 Οκτωβρίου 1827 (George Philip Reinagle).]] Ορίστηκε Υποναύαρχος (contre-amiral) στις 22 Μαΐου 1825 και συμμετείχε το 1827 στις κοινές επιχειρήσεις της Γαλλίας, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίες αποφασίσθηκαν μετά τη Συνθήκη του Λονδίνου προκειμένου να τεθεί τέρμα στη σύγκρουση. Έτσι διέταξε το γαλλικό στόλο στη ναυαρχίδα η Σειρήνα στην περίφημη Ναυμαχία του Ναβαρίνου στις 20 Οκτωβρίου 1827, συντριπτική νίκη των Γάλλων, Ρωσικών και Αγγλικών συμμαχικών δυνάμεων πάνω στον Τουρκικό-Αιγυπτιακό στόλο του Ιμπραήμ Πασά. Ο Ανρί ντε Ρινύ έτσι κέρδισε τον τίτλο του Ιππότη Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Λουτρού (Ηνωμένο Βασίλειο), του Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκυ (Ρωσική Αυτοκρατορία), του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σωτήρος (Ελλάδα) και του Αντιναυάρχου.
Στην κεντρική πλατεία της Πύλου υπάρχει σήμερα σχετικό μνημείο προς ανάμνηση της μεγάλης εκείνης νίκης των συμμαχικών στόλων και των τριών ναυάρχων τους, του Βρετανού Εδουάρδου Κόδριγκτον (Sir Edward Codrington), του Γάλλου Δεριγνύ (Comte Henri de Rigny) και του Ρώσου Λογγίνου Χέυδεν (Граф Логгин Петро́вич Ге́йден, Lodewijk van Heiden). Το μνημείο είναι έργο του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου (1873–1937) και τα αποκαλυπτήρια του έγιναν το 1930, αν και ολοκληρώθηκε το 1933.
Επιστροφή στη Γαλλία
μικρογραφία|Ο ναύαρχος Ανρί ντε Ρινύ (λιθογραφία του Antoine Maurin, 1835)|255x255pxΕπιστρέφοντας στη Γαλλία μετά την εκκένωση των γαλλικών στρατευμάτων από την Εκστρατεία του Μοριά στην οποία είχε λάβει μέρος, ο Ναύαρχος ντε Ρινύ δημιουργήθηκε κόμης και ορίστηκε ναυτικός νομάρχης στην Τουλόν το 1829, αλλά στις 8 Αυγούστου του ίδιου έτους, αρνήθηκε το Υπουργείο Ναυτικών, στην κυβέρνηση Πολινιάκ. Επιστρέφοντας στην Τουλόν για λόγους υγείας, τον Σεπτέμβριο του 1830, διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου Ναυαρχείου και έλαβε τον τίτλο του Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.
Εκλέχτηκε το 1831 στην Βουλή με διπλές εκλογές (παρέμεινε βουλευτής του νομού Μοζέλ, και μετά του Πα-ντε-Καλαί μέχρι το θάνατο του το 1835). Ο Ναύαρχος ντε Ρινύ έλαβε το χαρτοφυλάκιο των Ναυτικών στις 3 Μαρτίου του ίδιου έτους. Ορίστηκε στις 4 Απριλίου 1834, Υπουργός Εξωτερικών.
Στις 12 Μαρτίου 1835, η υγεία του, η οποία έγινε όλο και πιο ασταθής, ανάγκασε τον Κόμη του Ρινύ να παραιτηθεί από τα καθήκοντα του ως Υπουργός. Ωστόσο, τον Αύγουστο, δέχτηκε μια σύντομη αποστολή στη Νάπολη. Μόλις τελείωσε στο τέλος του Οκτωβρίου, ένιωσε τα πρώτα σημάδια της ασθένειας του στην οποία υπέκυψε τη νύχτα της 6-7 Νοεμβρίου 1835, σε ηλικία 52 ετών. Τότε θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ (36ο τμήμα), και αργότερα το σώμα του μεταφέρθηκε στο Νεκροταφείο της Μονμάρτρης (4ο τμήμα) όπου βρίσκεται τώρα.
Ο Ανρί ντε Ρινύ ήταν παντρεμένος με την Adèle Narcisse Defontaine (17 Σεπτεμβρίου 1834), και τρεις μήνες μετά το θάνατό του, η χήρα του γέννησε στις 7 Φεβρουαρίου 1836 στο Παρίσι σε ένα κορίτσι με το όνομα Marie Amélie Louise Philippine Gaultier de Rigny. μικρογραφία|Μνημείο των τριών ναυάρχων της [[Ναυμαχία του Ναυαρίνου|Ναυμαχίας του Ναβαρίνου στην κεντρική πλατεία της Πύλου: de Rigny (ΔΕΡΙΓΝΥ).|εναλλ.=]]
Ερρίκος της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, επίσκοπος
Ο Ερρίκος, γερμ. Erich (1472 - 20 Οκτωβρίου 1522) από τον Οίκος των Ασκάνια ήταν ως Ερρίκος Β΄ επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ (1502-03) και ως Ερρίκος Α΄ επίσκοπος του Μύνστερ (1508-22).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Ε΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Από νέος ήλθε σε επαφή με τον Σύλλογο του καθεδρικού της Κολωνίας. Το 1484 άρχισε τις σπουδές του στο κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Το 1487 χειροτονήθηκε ιερέας και έλαβε τιμητικό εισόδημα (prebendary) στην Κολωνία. Επίσης έλαβε τιμητικά εισόδημα στο Χίλντεσαϊμ, όπου εκλέχθηκε επίσκοπος το 1502. Η επιλογή επικυρώθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄. Το επόμενο έτος θα γινόταν η χειροτονία του, αλλά παραιτήθηκε -ίσως επειδή η επισκοπή ήταν υπέρογκα χρεωμένη- υπέρ του αδελφού του Ιωάννη Δ΄ και επέστρεψε στη θέση του στην Κολωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Μάγκνους Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σίβυλλας των Βέττιν, κόρης του Ερρίκου Δ΄ του ευσεβούς, δούκα της Σαξονίας.
Το 1603 απεβίωσε στο Ράτσεμπουργκ σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1568 τη Σοφία των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Σαιν-Μαρκούφ (Καλβαντός)
Το Σαιν-Μαρκούφ (γαλλικά: Saint-Marcouf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρκυλφιέν (γαλλικά: Marculfiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αλεξάντρα Κούζακ
Η Αλεξάντρα Κούζακ (πολωνικά: Aleksandra Kurzak) (7 Αυγούστου 1977) είναι Πολωνή υψίφωνος. Έλαβε διεθνή προσοχή μετά το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης και τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου την περίοδο 2004-05.
Είναι επιτυχημένη στο λυρικό και στο κολορατούρα σοπράνο ρεπερτόριο, όπως ως Susanna στο Οι Γάμοι του Φίγκαρο, ως Gilda στο Ριγκολέττο και ως Adina στο Το ελιξίριο του έρωτα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, άρχισε να αναλαμβάνει σταδιακά βαρύτερους ρόλους σε ρεπερτόριο bel canto και Βερισμού, όπως ως Violetta στην Τραβιάτα, ως Nedda στο Οι Παλιάτσοι και ως Desdemona στο Οθέλος. Ύστερα από το γάμο της με τον Ρομπέρτο Αλάνια, το ζευγάρι εμφανίζεται συχνά σε συναυλίες και παραγωγές όπερας.
Περιοχή Σόνγκουε
Η Περιοχή Σόνγκουε (αγγλικά: Songwe District, σουαχίλι: Wilaya ya Songwe) είναι μια από τις τέσσερις περιοχές στην Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) της Τανζανίας, η οποία δημιουργήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2015. Η έδρα στην Περιοχή Σόνγκουε (Songwe District) είναι το Μκουατζούνι (Mkwajuni).
Αλεξάντρα Κούζακ
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Κούζακ γεννήθηκε στο Μπζεγκ Ντόλνι και μεγάλωσε στο Βρότσουαφ. Είναι κόρη της υψίφωνου Γιολάντα Ζμούρκο και του παίκτη γαλλικού κόρνου, Ρίσαρντ Κούζακ. Ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές στην ηλικία των 7, παίζοντας βιολί. Είχε σκοπό να γίνει χορεύτρια μπαλέτου και στη συνέχεια τότε βιολίστρια. Το ταλέντο της στο τραγούδι παρατηρήθηκε από τον μαέστρο Στέφαν Ράχον όταν μιμήθηκε τη μητέρα της στο φεστιβάλ στην Κουντόβα-Ζντρούι. Ο μαέστρος προσφέρθηκε αμέσως να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ, το οποίο οι γονείς της αρνήθηκαν. Συνέχισε να σπουδάζει στην τάξη βιολιού στο Μουσικό Λύκειο «Κάρολ Σιμανόφσκι». Στράφηκε στο τραγούδι μετά την αποφοίτησή της και ξεκίνησε μαθήματα φωνής λίγο πριν από την είσοδο της στην ακαδημία με τη μητέρα της, την οποία εξακολουθεί να θεωρεί την κύρια δασκάλα της.
Περιοχή Σόνγκουε
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στην Περιοχή Σόνγκουε (Songwe District), ήταν 100.033 άτομα ενώ κατά το 2012, ανήλθε σε 133.692 κατοίκους.
Σαιν-Μαρτέν-ω-Σαρτραίν
Το Σαιν-Μαρτέν-ω-Σαρτραίν (γαλλικά: Saint-Martin-aux-Chartrains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Περιοχή Σόνγκουε
Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Σόνγκουε (Songwe District) είναι ο Abraham Sambila Kugaluka
Αλεξάντρα Κούζακ
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Από το 1996 έως το 2000, η Κούζακ σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία «Κάρολ Λιπίνσκι», στην τάξη του Εουγκένιους Σαντσιάντεκ και εν τω μεταξύ συμμετείχε σε πολλά μουσικά φεστιβάλ και κέρδισε σε πολλούς διαγωνισμούς. Έλαβε επίσης υποτροφίες από το Πολωνικό Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και το Ίδρυμα Crescendum Est - Polonia του Αλεξάντερ Γκουντζοβάτι. Παρόλο που δεν μπήκε στον τελικό στην έκδοση 2000 της Operalia, ανακαλύφθηκε από τον Πίτερ Κατόνα, τον σκηνοθέτη της Βασιλικής Όπερας. Μετά την αποφοίτησή της, συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Hochschule für Musik und Theater Hamburg έως το 2004 με την Ίνγκριντ Κρέμλινγκ, την οποία συνάντησε για πρώτη φορά στο Φωνητικό Διαγωνισμό Στανίσουαφ Μονιούσκο του 1998 στη Βαρσοβία. Έλαβε διδακτορικό στη μουσική το 2009 και δίπλωμα υφηγεσίας στην ιατρική τον Ιούνιο του 2016.
Σαιν-Μαρτέν-ω-Σαρτραίν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μαρτινουά (γαλλικά: Saint-Martinois).
Περιοχή Σόνγκουε
Τμήματα
Η Επαρχία Σόνγκουε (Songwe District) διαιρείται διοικητικά σε 14 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012):
Σαιν-Μαρτέν-ω-Σαρτραίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Περιοχή Σόνγκουε
Αγροτικά Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σόνγκουε Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Αλεξάντρα Κούζακ
Πρώιμη καριέρα
Στις 26 Μαΐου 1999, η Κούζακ έκανε το ντεμπούτο της στην όπερα, στο ρόλο της Susanna στο Οι Γάμοι του Φίγκαρο, μαζί με τη μητέρα της ως κόμισα στην Όπερα του Βρότσουαφ, όπου ήταν σολίστας για δύο σεζόν (2000-2002). Το 2001, ερμήνευσε την Hanna στο Η Στοιχειωμένη Έπαυλη του Μονιούσκο στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας. Επέστρεψε επίσης στο ρόλο τον Ιανουάριο του 2007 όταν η παραγωγή αναβίωσε ξανά.
Την σεζόν 2001-02, εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Νέων Καλλιτεχνών της Κρατικής Όπερας του Αμβούργου και στη συνέχεια έγινε μέλος του συνόλου από τη σεζόν 2003-04. Μετά από επιτυχημένες ερμηνείες ως Gilda στο Ριγκολέττο και Βασίλισσα της Νύχτας στο Ο Μαγικός Αυλός, κέρδισε την αναγνώριση και στη συνέχεια ασχολήθηκε με διάφορους ρόλους, όπως οι: Blonde στο Απαγωγή από το Σεράι, Adele στο Die Fledermaus και Susanna στο Οι Γάμοι του Φίγκαρο. Το 2004, ερμήνευσε τη Marzelline στο Φιντέλιο. Το 2005, ερμήνευσε την Κλεοπάτρα στο Ο Ιούλιος Καίσαρ στην Αίγυπτο και τη Servilia στη La clemenza di Tito. Μετά την ερμηνεία της Fraarte στο Radamisto του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ το Μάιο του 2007, ξεκίνησε μια ανεξάρτητη καριέρα.
Διεθνής καριέρα
Η Κούζακ έλαβε διεθνή προσοχή όταν έκανε το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως Ολυμπία στο Τα Παραμύθια του Χόφμαν τον Δεκέμβριο του 2004 και στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου ως Ασπασία στο Μιθριδάτης τον Ιούλιο του 2005. Έκανε επίσης ντεμπούτο στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας, ερμηνεύοντας την Κλεοπάτρα, την Αδέλη, τη Ροζίνα στο Ο Κουρέας της Σεβίλλης και την Fiorilla στο Ο Τούρκος στην Ιταλία. Επέστρεψε στη Βασιλική Όπερα τις επόμενες σεζόν στο Δον Πασκουάλε (Norina), στην πρεμιέρα της παραγωγής του Λοράν Πελί, Το ελιξίριο του έρωτα (Adina), στο Οι Γάμοι του Φίγκαρο (Susanna) και στο Matilde di Shabran (Matilde). Εκτός από το ρόλο σήμα κατατεθέν της Gilda, έπαιξε επίσης την Ännchen στο Der Freischütz στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, τη Norina στο Θέατρο Μάσιμο Βιτόριο Εμανουέλε, και τη Blonde στο Die Entführung στη Μητροπολιτική Όπερα και την Λυρική Όπερα του Σικάγου. Το 2008 έκανε το ντεμπούτο του στην Κρατική Όπερα της Βιέννης ως Rosina. Το 2009, έπαιξε ξανά την Ασπασία στο Palacio de la Ópera στην Α Κορούνια και στην Ουαλική Εθνική Όπερα και αργότερα εμφανίστηκε στον Ντον Τζοβάννι ως Donna Anna και στο Tancredi ως Amenaide στο Theater an der Wien.
Προσωπική ζωή
Η Κούζακ παντρεύτηκε τον βαρύτονο Γιάτσεκ Γιασκούουα, τον οποίο γνώρισε κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο κολέγιο, το 2000. Εκείνος παρέμεινε στο Βρότσουαφ, ενώ η Κούζακ ακολουθούσε σπουδές και καριέρα στο Αμβούργο. Χώρισαν το 2007. Η Κούζακ είχε σχέση με τον Βαλντέμαρ Ντομπρόφσκι, γενικό διευθυντή του Μεγάλου Θεάτρου της Βαρσοβίας. Γνώρισε τον Γάλλο τενόρο Ρομπέρτο Αλάνια κατά τη διάρκεια των παραστάσεων του Το ελιξίριο του έρωτα στη Βασιλική Όπερα το 2012. Η κόρη τους, Μαλένα, γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2014. Παντρεύτηκαν τον Νοέμβριο του 2015, μεταξύ των παραστάσεων του Το ελιξίριο του έρωτα στην Όπερα του Παρισιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές υψίφωνες Κατηγορία:Πολωνές γυναίκες Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl)
Καρίν Μαρκίδη
Η Καρίν Μαρκίδη (Karin Markides, γεννημένη το 1951) είναι Σουηδέζα καθηγήτρια αναλυτικής χημείας και πρόεδρος του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Αρμενίας από την 1η Ιουλίου 2019. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Τσάλμερς από το 2006 έως το 2015. Από το 2004 έως το 2006 ήταν αντιπρόεδρος στη Vinnova. Είναι επίσης μέλος της βασιλικής σουηδικής Ακαδημίας Μηχανικών Επιστημών από το 1992 και μέλος της βασιλικής σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1999.
Η Μαρκίδη ολοκλήρωσε το διδακτορικό της με τίτλο Organosiloxanes containing cyano groups for capillary chromatography στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης το 1984. Έπειτα ξεκίνησε την ερευνητική καριέρα στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκχαμ στη Γιούτα των ΗΠΑ, αρχικά ως μεταδιδακτορική φοιτήτρια και αργότερα ως ερευνητικό προσωπικό και ως αναπληρώτρια διευθύντρια. Τον Μάιο του 1990 επέστρεψε στη Σουηδία ως καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2004, προσλήφθηκε ως γενική αντιπρόεδρος στη Vinnova, μια σουηδική εταιρεία καινοτομίας.
Η Μαρκίδη είναι διευθύντρια του επιστημονικού συμβουλίου για την ανανεώσιμη ανάπτυξη υπό τη σουηδική κυβέρνηση από το 2015. Η αποστολή του συμβουλίου είναι να παρέχει με αποδείξεις συγκεκριμένες προτάσεις με θέμα την ανάπτυξη της οικονομικής, οικολογικής, πολιτισμικής και κοινωνικής βιωσιμότητας.
Βραβεία και διακρίσεις
Η Μαρκίδη έχει λάβει αρκετά βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων τα ακόλουθα :
Διπλώματα ευρεσιτεχνίας
Η Μαρκίδη κατέχει τα ακόλουθα διπλώματα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί χημικοί Κατηγορία:Ακαδημαϊκοί
Γουσταύος της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Γουσταύος, γερμ. Gustav (31 Αυγούστου 1570; - 11 Νοεμβρίου 1597) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (κατ' όνομα μόνο) της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Βιογραφία
Οι γονείς του ζούσαν στη Σουηδία· ο πατέρας του χτυπούσε τη μητέρα του και ο Ιωάννης Γ΄ της Σουηδίας, αδελφός της Σοφίας, τον έδιωξε από τη χώρα. Τον ανάγκασε να αφήσει τον μικρό Γουσταύο στη φροντίδα της μητέρας του. Έτσι ο Γουσταύος μεγάλωσε στο Έκοσλουντ, αλλά η ανατροφή του δεν ήταν καλή: η μητέρα του είχε αδύναμο χαρακτήρα και ήταν υπερβολικά επιεικής μαζί του. Ο Κάρολος Θ΄ της Σουηδίας, επίσης αδελφός της Σοφίας, τον πήρε στην Αυλή, πιστεύοντας ότι θα ήταν καλύτερα. Αλλά ο Γουσταύος είχε κακή συμπεριφορά στις ταβέρνες της Στοκχόλμης και η μητέρα του αναγκάστηκε να ζητήσει την παρέμβαση της Γκουνίλα Μπίλκε, χήρας του Ιωάννη Γ΄. Ο Κάρολος Θ΄ αρκέστηκε να τον διώξει από την Αυλή του και ο Γουσταύος ταξίδεψε στην Ευρώπη, ως την Ιταλία, επιστρέφοντας το 1594.
Το 1597 απεβίωσε σε ηλικία 27 ετών.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Άννα Κνούτσντοτερ Λίλιε αφ Έκνα είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ο Πόλεμος του Εγκλήματος (ταινία)
Το Ο Πόλεμος του Εγκλήματος  (αγγλικά: Bullets or Ballots) είναι ένα φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής 1936 σε σκηνοθεσία Ουίλιαμ Κέκλι. Πρωταγωνιστούν οι Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον, Τζόαν Μπλόντελ και ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.
Πλοκή
Σύντομα ο Μπλέικ σύντομα κερδίζει την εμπιστοσύνη του Κρούγκερ και αυξάνει την επιρροή του μέσα στις τάξεις της εγκληματικής οργάνωσης, με εξαίρεση τον Μπαγκς Φένερ (Χάμφρευ Μπόγκαρτ), ο οποίος πιστεύει ότι ο Μπλέικ είναι πληροφοριοδότης της αστυνομίας.
Για να αντισταθμίσει τη μείωση των εσόδων της οργάνωσης, ο Μπλέικ προτείνει στον Κρούγκερ να μπει στη τοκογλυφία, που αυτή τη στιγμή ασχόλειται σε μικρή κλίμακα η  φίλη του Μπλέικ, Λι Μόργκαν (Τζοάν Μπλόντελ). Ο Κρούγκερ δέχεται την πρόταση του Μπλέικ και η ροή χρημάτων του ομίλου είναι τόσο μεγάλη που ο Kρούγκερ αγνοεί τις άλλες συμμορίες.
Στην πραγματικότητα, ο Μπλέικ συνεργάζεται με τον Διοικητή Νταν Μακλάρεν (Τζόσεφ Κινγκ) για να βρει τους ηγέτες του υποκόσμου του εγκλήματος. Με πληροφορίες του Μπλέικ, η αστυνομία αρχίζει μια σειρά επιδρομών σχετικά με τις επιχειρήσεις της οργάνωσης. Ο Φένερ, δυσαρεστημένος με την αναμίξη τους στη τοκογλυφία, σκοτώνει τον Κρούγκερ σε μια προσπάθεια να αναλάβει ως επικεφαλής της οργάνωσης. Όμως, ο Μπλέικ έχει ήδη λάβει τον τίτλο ως αρχηγός από τους άλλους ηγέτες της μαφίας και αναλαμβάνει τον έλεγχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1936 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Μπιενφαίτ-λα-Κρεσονιέρ
Το Σαιν-Μαρτέν-ντε-Μπιενφαίτ-λα-Κρεσονιέρ (γαλλικά: Saint-Martin-de-Bienfaite-la-Cressonnière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπιενφαιτουά (γαλλικά: Bienfaitois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αμαλία της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
H Αμαλία (γερμ. Amalia von Sachsen-Weimar-Eisenach von Wettin, 20 Μαρτίου 1830 - 1 Μαΐου 1872) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα των Κάτω Χωρών.
Βιογραφία
Η Αμαλία Μαρία ντα Γκλόρια Αυγούστα ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Βερνάρδου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ίντας, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών
Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών είναι μουσείο στο κέντρο της πόλης των Γιαννιτσών, στην Μακεδονία της Ελλάδας. Άνοιξε τον Οκτώβριο του 1977 και στεγάζεται σε μια προκατασκευασμένη κατασκευή. Ιδρύθηκε από την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία  Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος», με στόχο την προβολή της τοπικής ιστορίας και παράδοσης.
Εκθέματα
Στο μουσείο εκτίθενται τεχνουργήματα που σχετίζονται με τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό, οικιακά αντικείμενα (καζάνια, ταψιά, μπολ, σίδερα ρούχων που θερμαίνονται με κάρβουνα) και εργαλεία διαφόρων αγροτικών και αστικών επαγγελμάτων και επαγγελμάτων που δεν χρησιμοποιούνται πλέον (σκρατσόρο, αργαλειός, σκέπαρνο, πριόνια, πάγκοι εργασίας).
Υπάρχουν επίσης βιτρίνες με αυθεντικές ανδρικές και γυναικείες φορεσιές του 19ου και του 20ού αιώνα, τόσο καθημερινή όσο και επίσημη ενδυμασία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, στα εκθέματα με αυθεντικές στολές, όπλα και προσωπικότητα Μακεδόνων ανταρτών που δραστηριοποιούνταν γύρω από τη Λίμνη των Γιαννιτσών, χάρτες της περιοχής της λίμνης, πολυάριθμες φωτογραφίες της ζωής των Μακεδονομάχων και των ντόπιων χωρικών στις καλύβες στη λίμνη και συγκεκριμένα γεγονότα κατά τη διάρκεια του Αγώνα στη γύρω περιοχή, καθώς και μία προσωπογραφία του ντόπιου Μακεδονομάχου Καπετάν Γκόνου Γιώτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαννιτσα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πέλλα Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Γιαννιτσά
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Μπλανί
Το Σαιν-Μαρτέν-ντε-Μπλανί (γαλλικά: Saint-Martin-de-Blagny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Κωνσταντίνος Γιαταγάνας
Ο Κωνσταντίνος Γιαταγάνας (12 Οκτωβρίου 1920 – Φεβρουάριος 1997) ήταν Έλληνας σφαιροβόλος και δισκοβόλος που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951. Κέρδισε δύο χάλκινα μετάλλια στη δισκοβολία, ένα στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1951 και ένα στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνικής δισκοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της λιθοβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Μεσογειακών Αγώνων Στίβου
Πρόσπαλτα
Τα Πρόσπαλτα ή η Πρόσπαλτος (Πρόσπαλτα ή Πρόσπαλτος), (ο δήμος: Προσπάλτου, Προσπάλτων, Δήμος Προσπαλτίων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Τοποθεσία της αρχαίας Προσπάλτου
Ο δήμος της Προσπάλτου, ήταν δήμος των Μεσογείων. Βρισκόταν μεταξύ των περιοχών προς το ακρωτήριο Ζωστήρα και το δήμο των Αναγυρασίων, από τη μια πλευρά και τους Ποτάμιους δήμους από την άλλη στη σημερινή περιοχή δυτικά των Καλυβίων Θορικού, μεταξύ Αγίου Πέτρου και Βαλομάνδρας. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση βορειοδυτικά των Καλυβίων, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σαρωνικού Αττικής.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 5 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 5 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Πτολεμαΐδα φυλή με 5 επίσης βουλευτές, ενώ κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι της Προσπάλτου
Ο δημότης της αρχαίας Προσπάλτου ονομαζόταν Προσπάλτιος. Ο δήμος είχε ιερό της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Υπάρχει, επίσης, η παράδοση ότι υπήρχε ναός του Ασκληπιού, ο οποίος συντηρούνταν από ομάδα ιερέων, δεκαέξι ανδρών, τέσσερις από τέσσερες οικογένειες.
Οι κάτοικοι των Προσπάλτων ήταν γνωστοί για τους διαπληκτισμούς τους. Η πρώτη κωμωδία του Εύπολι, γραμμένη στα 429 π.Χ., ονομάζεται «Προσπάλτιοι» και σε αυτή διακωμωδούσε την φιλοδικία τους, αναφέροντάς τους ως «δικαστικούς», επικρίνοντας παράλληλα την πολιτική του Περικλή.
Προσωπικότητες από τα Πρόσπαλτα
Ως σημαντικό πρόσωπο από το δήμο αναφέρεται ο μάντης Ευθύφρων ο Προσπάλτιος, γνωστός από το έργο του Πλάτωνα, «Ευθύφρων», ο οποίος ήταν διάσημος στην Αρχαία Αθήνα για τη θρησκοληψία του, καταγόμενος από τα Πρόσπαλτα και ο οποίος πιθανολογείται ότι είναι ίσως ο συγγραφέας του Παπύρου του Δερβενίου.
Υπήρξαν επίσης και άλλοι διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Προσπάλτου, όπως οι: Μακάρτατος ο Προσπάλτιος, Δημοτίων ο Προσπάλτιος γιος του Ευτίωνα και βουλευτής, το 303/302 π.Χ., ο Διόγνητος ο Προσπάλτιος γιος του Καλλικράτη, συμπρόεδρος στην Αρχαία Βουλή, το 305/304 π.Χ., ο κληρούχος Διόδοτος ο Προσπάλτιος κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Σαιν-Μαρτέν-ντε-Φοντεναί
Το Σαιν-Μαρτέν-ντε-Φοντεναί (γαλλικά: Saint-Martin-de-Fontenay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρτιφονταίν (γαλλικά: Martifontains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός