cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεοτόκος Τρικάλων
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Από κατάστιχα των Ιερών Μονών των Μετεώρων, προκύπτει ότι στην περιοχή του χωριού κατοικούσαν νομάδες που έβρισκαν ευνοϊκές συνθήκες για την βοσκή των κοπαδιών τους.
Το 1754 κατοικούσαν 11 οικογένειες, το 1758 4 οικογένειες, το 1765 8 οικογένειες, το 1767 5 οικογένειες, το 1769 7 οικογένειες, το 1772 6 οικογένειες και το 1820-1821 είχε 3 κτίσματα. Με την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881 είχε 109 κατοίκους, το 1896 είχε 144 και το 1907 είχε 200. Με την απογραφή του 1961 στον οικισμό κατοικούσαν 463 κάτοικοι, ενώ το 1977 ο γενικός πληθυσμός ήτανε 550 κάτοικοι από τους οποίους 196 ήτανε μετανάστες στο εξωτερικό. Με την απογραφή του 1981 είχε 394 κάτοικους.
Στα τέλη της δεκαετίας του 50, το δημοτικό σχολείο της Θεοτόκου αριθμούσε γύρω στους 100 μαθητές. Το 2009 υπήρχαν στο χωριό 80 κάτοικοι, ενώ το 2021 ο πραγματικός πληθυσμός είναι λιγότερο από 60 άτομα. Μαζί με το άλλο χωριό της δημοτικής κοινότητας, την Αχλαδέα, το 2021, απογράφτηκαν 130 άτομα.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Είναι κτισμένος στα δυτικά του χωριού, στην περιοχή με την ονομασία Παλιοχώρι. Είναι βυζαντινού ρυθμού με τρούλο και χτίστηκε το 1977 στη θέση παλαιότερης εκκλησίας, η οποία ήταν βασιλικού ρυθμού με νάρθηκα αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Σε πολύ κοντινή απόσταση υπάρχει μικρός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, οποίος χτίστηκε στη θέση ομώνυμου ναΰδριου.
Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου
Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και θεμελιώθηκε το 1967, ενώ εγκαινιάσθηκε το 1974.
Τσιουμαντάλα
Νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει το ύψωμα Τσιουμαντάλα. Στους πρόποδες υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής.
Αϊ-λιάς
Είναι το ψηλότερο σημείο του χωριού. Βρίσκεται βορειοανατολικά του μέσα σε μία κατάμεστη από βελανιδιές περιοχή. Την ονομασία την πήρε από το εκκλησάκι του προφήτη Ηλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Sofagate
Ως Sofagate έγινε γνωστό το διπλωματικό ατόπημα κατά την επίσκεψη στην Τουρκία τον Απρίλιο του 2021 της προέδρου της ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του προέδρου του ευρωπαϊκού συμβουλίου Σαρλ Μισέλ κατά την οποία η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν  έτυχε ανάρμοστης συμπεριφοράς από τον οικοδεσπότη καθώς δεν είχε προβλεφθεί θέση για αυτήν στην αίθουσα συσκέψεων στο προεδρικό παλάτι στην Άγκυρα.
Η έκβαση του περιστατικού
Τα δύο κορυφαία στελέχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Σαρλ Μισέλ και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επισκέφθηκαν την τουρκική κυβέρνηση για τον σκοπό αυτό. Στην ατζέντα της η ΕΕ είχε τα προαναφερθέντα θέματα με στόχο την διαμαρτυρία της ΕΕ. Στην επίσκεψη αυτή η Τουρκία επιφύλαξε άνιση μεταχείριση στην φον ντερ Λάιεν. Κατά την διάρκεια της υποδοχής και την στιγμή που θα γινόταν η προκαθορισμένη φωτογραφία των αρχηγών κρατών, η διάταξη των καθισμάτων προέβλεπε δύο χρυσοποίκιλτες καρέκλες, μία για τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και μία άλλη στην οποία τοποθετήθηκε ο Σαρλ Μισέλ, ενώ η ομόσημη πρόεδρος φον ντερ Λάιεν αφέθηκε να περιμένει όρθια στον ίδιο χώρο ενώπιον των καθισμένων. Οι κάμερες μετάδοσης κατέγραψαν την στεκούμενη επίσημη εκπρόσωπο και αξιωματούχο ισόβαθμης αρχηγού κράτους να ζει μια στιγμή αμηχανίας, για να παραπεμφθεί τελικά στον υποδεέστερης αξίας καναπέ, ο οποίος βρισκόταν μεν μακριά από τους δύο άλλους πρωταγωνιστές, ήταν δε και απέναντι του ως προς το πρωτόκολλο κατώτερου Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.
Αντιδράσεις
Το περιστατικό αυτό ερμηνεύτηκε εν μέρει ως απαξιωτικό και μισογυνιστικό, το θέμα πήρε διαστάσεις στον ευρωπαϊκό τύπο και είχε πολιτικές και διπλωματικές συνέπειες. Στην ανακοίνωση τύπου μετά την συνάντηση πάντες εκπρόσωποι της Τουρκίας έλειπαν, ενώ η φον ντερ Λάιεν άσκησε κριτική στη γενική στάση της Τουρκίας ως προς τα θέματα της ατζέντας.
Αρχικά ο εκπρόσωπος τύπου της ΕΕ είπε ότι η φον ντερ Λάιεν κατά το στιγμιότυπο του διπλωματικού ατοπήματος έδωσε τόπο στο πρωτόκολλο προκειμένου να επικεντρωθεί στα επικείμενα θέματα της συζήτησης. Η τουρκική πλευρά απέκρουσε τις κριτικές των ΜΜΕ λέγοντας ότι με την επιτροπή του Σαρλ Μισέλ έτσι είχε συμφωνηθεί το πρωτόκολλο, το οποίο τηρήθηκε κατά γράμμα. Τα ΜΜΕ αναρωτήθηκαν γιατί ο Σαρλ Μισέλ δεν αντέδρασε, ούτε καν προθυμοποιήθηκε να προσφέρει την θέση του στην ισότιμη συνάδελφο και υψηλή εκπρόσωπο της ΕΕ. Στην κατηγορία αυτή ο Σαρλ Μισέλ αποκρίθηκε αρχικά ότι η φον ντερ Λάιεν έτυχε αυτής της μεταχείρισης λόγω της αυστηρής ερμηνείας του πρωτοκόλλου από πλευράς του οικοδεσπότη, αργότερα όμως εξέφρασε την βαθιά λύπη του λέγοντας ότι από εκείνη την στιγμή λόγω του περιστατικού έχει χάσει τον ύπνο του και αν μπορούσε θα γύριζε το χρόνο πίσω.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αμφορέας των Παναθηναίων
thumb|right|356x356px|Ο αρχαιότερος σωζόμενος αμφορέας των Παναθηναίων. 560 π.Χ., Βρετανικό Μουσείο thumb|right|150px|Τέθριππο thumb|150px|Τελικός αρματοδρομίας. Ψευδοπαναθηναϊκός αμφορέας, περ. 500 π.Χ., [[Γλυπτοθήκη του Μονάχου]] Ο αμφορέας των Παναθηναίων ή Παναθηναϊκός αμφορέας ήταν παραδοσιακό έπαθλο με το οποίο βραβεύονταν οι νικητές των αγωνισμάτων γυμναστικής και αρματοδρομίας στα Παναθήναια.
Ιστορικό
Απονεμήθηκε για πρώτη φορά στους αγώνες του 566-565 π.Χ., όταν έγινε η ριζική αναρρύθμιση του θεσμού των Παναθηναίων, και διαδέχτηκε τον αμφορέα της προτομής αλόγου, που μέχρι τότε ήταν το προγενέστερο παραδοσιακό τρόπαιο. Η απονομή του συνεχίστηκε ετησίως, διατηρώντας επί τέσσερις αιώνες τα βασικά του χαρακτηριστικά. Το περιεχόμενο του αμφορέα ήταν ιερό λάδι από την ελιά που φύτρωνε στην αυλή της ακαδημίας. Είχε καθορισμένη, σταθερή περιεκτικότητα 36,4 λίτρων, ενώ κατά διαστήματα χρησιμοποιήθηκαν και αμφορείς μικρότερου μεγέθους, περιεκτικότητας του μισού ή του ενός τρίτου του κανονικού. Το ύψος του αμφορέα κυμαίνεται από 60 ως 70 εκατοστά. Οι αμφορείς κατασκευάζονταν και απονέμονταν σε μεγάλους αριθμούς, ανάλογα με το άθλημα, όπως καταγράφεται στην επιγραφή Inscriptiones Graecae II² 2311. Ο νικητής της αρματοδρομίας παραλάμβανε έπαθλο 140 αμφορείς, ενώ στον τελικό της ασπίδας, ο ηττημένος ελάμβανε έναν αμφορέα. Σε κάθε Παναθήναια κατασκευάζονταν περί τους 1500 αμφορείς, ενώ η παραγγελία τους δίνονταν σε ένα εργαστήριο μετά από διαγωνισμό. Σήμερα σώζονται περί τους 1000 αμφορείς, ή τμήματά τους. Ο Αμφορέας Burgon που χρονολογείται το 560 π.Χ. είναι ο αρχαιότερος που διασώθηκε.
Το σχήμα
thumb|165x165px|Δρομείς, 530 π. Χ.|εναλλ.=|αριστερά Το σχήμα του Παναθηναϊκού αμφορέα διακρίνεται για το πλατύ οξυπύθμενο σώμα, κοντό και στενό λαιμό, ενώ στην βάση του συνδυάζει τον εχίνο. Ο ζωγραφικός διάκοσμός του συνεχίζει να είναι παραδοσιακός μελανόμορφος, ακόμα και μετά την άνθιση της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας. Η έμπροσθεν όψη εικονίζει πάντοτε την πρόμαχο Αθηνά προς τα αριστερά, με δόρυ και ασπίδα, στο οποίο το 540-530 π.Χ. προστέθηκαν δύο στήλες δωρικού ρυθμού με πετεινούς που συμβολίζουν την αψιμαχία, ενώ η όπισθεν όψη έχει κάθε φορά διαφορετική σκηνή από το αγώνισμα στο οποίο τιμήθηκε ο νικητής. Από το 510 π.Χ. το εργαστήριο κατασκευής των αμφορέων προσθέτει το σήμα του επάνω στην ασπίδα της Αθηνάς. Χαρακτηριστικό της γνησιότητας των Παναθηναϊκών αμφορέων είναι η επιγραφή «τον Αθένεθεν άθλον», ή «των Αθήνηθεν άθλων». Αμφορείς του ίδιου τύπου και με τα ίδια χαρακτηριστικά που δεν φέρουν την επιγραφή αυτή θεωρούνται εμπορικά αντίγραφα. Οι Ψευδοπαναθηναϊκόι αυτοί λεγόμενοι αμφορείς κατασκευάζονταν επίσης σε μεγάλους αριθμούς και διακινούνταν παράλληλα με τους αγώνες ως αναμνηστικά σουβενίρ. Από τον 4ο αιώνα αρχίζει μια κάποια παραλλαγή της έμπροσθεν όψης, ενώ μεταβάλλεται και το σχήμα του αμφορέα. Αντί των πετεινών παρουσιάζονται διάφορα σύμβολα που αλλάζουν κάθε έτος, ενώ το σύμβολο του εργαστηρίου παραμελείται. Το 392 -391 π.Χ. μνημονεύεται ο επώνυμος άρχοντας, και θα συνεχίσει να μνημονεύεται μέχρι το 312-311 π.Χ.. Το 363-362 π.Χ. και μεταγενέστερα η Αθηνά παριστάνεται προς τα δεξιά, ενώ η εικόνισή της παίρνει αρχαΐζοντα χαρακτηριστικά. .
Η όπισθεν όψη παριστάνει διάφορες εικόνες από τα αγωνίσματα, ενώ η καλλιτεχνική του απόδοση ακολουθεί την εκάστοτε κυριαρχούσα τέχνη. Στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. συναντάμε απονομές, ενώ από τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. εικονίζονται διάφορες προσωποποιήσεις, όπως π.χ. η θεά Νίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία Κατηγορία:Αμφορέας * *
Τρίμερ
Το τρίμερ είναι ένα είδος κοπτικού μηχανήματος για το τριμάρισμα των τριχών. Η διαφορά του από την απλή ξυριστική μηχανή είναι ότι έχει τη δυνατότητα να κόβει την τρίχα σε διάφορα μεγέθη και όχι απλώς να την  κόβει κοντά στη ρίζα. Τα τρίμερ προορίζονται κυρίως για χρήση στο πρόσωπο και στο σώμα. Δεν είναι προορισμένα για κούρεμα, καθώς το τριχωτό της κεφαλής έχει διαφορετική σύσταση και πυκνότητα από αυτήν του προσώπου και του σώματος.
Ξυριστική μηχανή vs Trimmer
Η ξυριστική μηχανή και το τρίμερ, είναι ουσιαστικά ίδιες συσκευές από πλευράς κατασκευής. Η βασική διαφορά τους έγκειται στη χρήση για την οποία καθένα από αυτά προορίζεται, αλλά και στις λεπίδες τους.
Οι ξυριστικές μηχανές προορίζονται ειδικά και μόνο για ξύρισμα. Η ισχύς τους είναι χαμηλότερη, αλλά έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν τέλεια απομάκρυνση της τρίχας (το λεγόμενο ξύρισμα «γυαλί»). Τα τρίμερ από την άλλη, δεν προορίζονται για βαθύ ξύρισμα. Είναι εξοπλισμένα με ειδικά χτενάκια για τη σωστή περιποίηση και το κόψιμο των γενιών, σε επιθυμητά σχήματα και μεγέθη. Ώστε ακόμη κι εάν κάποιος επιθυμεί να χρησιμοποιήσει ξυριστική μηχανή σε γένια μεγαλύτερα από αυτά μερικών ημερών, θα πρέπει πρώτα να χρησιμοποιήσει το τρίμερ, που είναι πιο ισχυρό και ύστερα να ξυρίσει.
Είδη τρίμερ
Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη τρίμερ, τα οποία έρχονται να καλύψουν πληθώρα αναγκών. Υπάρχουν τα κλασικά τρίμερ για το μούσι και τη γενειάδα, υπάρχουν τρίμερ για τη μύτη και τα αυτιά, γυναικεία τρίμερ, τρίμερ για το σώμα κλπ. Πολλά μάλιστα από τα τρίμερ σύγχρονης εποχής, έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν κεφαλές, ενώ περιλαμβάνουν και πληθώρα από εξαρτήματα, χτενάκια και σκάλες. Με τον τρόπο αυτό μεταμορφώνονται σε πραγματικά πολυμηχανήματα, καθώς εκτός από τη χρήση τους ως τρίμερ, είναι σε θέση να αντικαταστήσουν όχι μόνο την ξυριστική μηχανή, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και την κουρευτική. Από πλευράς λειτουργίας υπάρχουν τέσσερεις διαφορετικοί τύποι τρίμερ: τρίμερ ρεύματος, επαναφορτιζόμενα, ρεύματος / επαναφορτιζόμενα και τρίμερ μπαταρίας.
Καθώς μάλιστα η χρήση του τρίμερ είναι απλή και ασφαλής, συνήθως συστήνονται για χρήση από εφήβους, προς αποφυγήν κοψιμάτων ή τραυματισμών. Τα έφηβα αγόρια χρησιμοποιούν συνήθως το τρίμερ για το πρόσωπο, ενώ τα κορίτσια για τις μασχάλες και άλλα σημεία με ήπια τριχοφυΐα.
Αθλητισμός και τρίμερ
Πολλοί αθλητές, όπως κολυμβητές, δρομείς και ποδηλάτες, καλούνται να αφαιρέσουν την περιττή τριχοφυΐα από το σώμα τους, προκειμένου να έχουν καλύτερες αποδόσεις. Η αλήθεια είναι ότι η περιποίηση σώματος δεν είναι θέμα μόνο απόδοσης και επίδοσης, αλλά κυρίως υγείας και υγιεινής.
Για παράδειγμα, οι ποδηλάτες πέφτουν συχνά και είναι μεγαλύτερος ο κίνδυνος μόλυνσης των τραυμάτων, αν υπάρχει τριχοφυΐα στο σημείο του τραυματισμού. Η έλλειψη τριχοφυΐας στα πόδια, επίσης, κάνει πιο εύκολη τη φροντίδα των άκρων τους (μασάζ και εφαρμογή κρεμών και σκευασμάτων), που πολλοί χρειάζονται μετά τις προπονήσεις, αλλά και τους αγώνες. Επίσης, λόγω αεροδυναμικής, το τριμάρισμα των ποδιών βοηθά στην αύξηση της ταχύτητάς τους. Φυσικά, μπορεί να πρόκειται για μια βελτίωση δεκάτων του δευτερολέπτου, αλλά σε έναν αγώνα ωρών, το άθροισμα είναι πολύ μεγαλύτερο. Τα ίδια ισχύουν σε γενικές γραμμές και για τους δρομείς. Λίγο διαφορετική είναι η περίπτωση των κολυμβητών. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι το τριμάρισμα βοηθάει σημαντικά τους κολυμβητές, καθώς μειώνεται η αντίσταση μέσα στο νερό. Τέλος, για κάποιους είναι και θέμα εμφάνισης.
Τα αθλητικά ρούχα άλλωστε, που έχουν σχεδιαστεί για καλύτερες επιδόσεις σε αθλήματα όπως η ποδηλασία και ο στίβος, ή στην κολύμβηση, έχουν στενή εφαρμογή στο σώμα. Οι τρίχες δημιουργούν μια επιπρόσθετη επιφάνεια μεταξύ του δέρματος και του υλικού και καθώς η αθλητική στολή τρίβεται, δημιουργείται ερεθισμός και δυσφορία. Συνήθεις περιοχές που τριμάρουν οι αθλητές, είναι αυτές των χεριών, ποδιών, στήθους, κεφαλής και παλάμης.
Κουκλοθέατρο της Θείας Λένας
Το Κουκλοθέατρο της Θείας Λένας ήταν ένα κουκλοθέατρο το οποίο δημιούργησε η γνωστή Ελληνίδα παιδαγωγός Αντιγόνη Μεταξά και είχε έδρα την Αθήνα.
Σύντομο ιστορικό σημείωμα
Το κουκλοθέατρο ιδρύθηκε το 1940 και μέχρι το 1964 δεν είχε μόνιμη στέγη. Στο κουκλοθέατρο αυτό η Θεία Λένα παρουσίασε διάφορα παραμύθια καθώς και 2 κωμωδίες με πρωταγωνιστές το Φασουλή και τον Περικλή. Την 1η Οκτωβρίου του 1964 το κουκλοθέατρο αυτό εγκαταστάθηκε μόνιμα για τους Χειμερινούς μήνες στο Αμφιθέατρο της ΧΕΝ στην οδό Αμερικής 11 στην περιοχή της Πλατείας Συντάγματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι και την 1η Οκτωβρίου του 1970 οπότε κι έφυγε επειδή τότε εγκαταστάθηκε εκεί το Κουκλοθέατρο Αθηνών. Το κουκλοθέατρο αυτό ξεκινούσε τις παραστάσεις του στο Αθηναϊκό κοινό το 2ο Σάββατο του Οκτωβρίου κάθε έτους και τις ολοκλήρωνε την Κυριακή των Βαΐων του επόμενου επειδή μετά το Πάσχα ξεκινούσε τις περιοδείες στην επαρχία. Μετά τον θάνατο της Θείας Λένας στις 16 Οκτωβρίου του 1971, το κουκλοθέατρο αυτό το λειτούργησε 2,5 περίπου χρόνια ακόμα η κόρη της Λήδα Κροντηρά. Στις 7 Απριλίου του 1974 το κουκλοθέατρο αυτό τερμάτισε οριστικά τη λειτουργία του μετά από 34 χρόνια επειδή η Λήδα Κροντηρά είχε κουραστεί. Τέλος, αυτά τα παραμύθια της Θείας Λένας την ημερομηνία που εγκαταστάθηκε το κουκλοθέατρο μόνιμα στο Αμφιθέατρο της ΧΕΝ ξεκίνησαν να εκδίδονται σε μικρούς δίσκους οι οποίοι στη 2η πλευρά τους είχαν διάφορα τραγούδια για παιδιά τα οποία σχεδόν όλα τους ήταν σε μουσική του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους του γνωστού δημοσιογράφου και στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου. Αυτοί οι μικροί δίσκοι εκδόθηκαν μέχρι και τις 21 Απριλίου του 1967 που επιβλήθηκε η Στρατιωτική Δικτατορία.
Τρίμερ
Γυναικεία τρίμερ
Τα εύχρηστα εργαλεία trimming όμως δεν απευθύνονται αποκλειστικά στους άνδρες. Υπάρχουν τρίμερ ειδικά σχεδιασμένα για τις γυναικείες ανάγκες. Τα τρίμερ αυτά προορίζονται για τη φροντίδα της γυναικείας τρίχας, προστατεύοντας παράλληλα το πιο ευαίσθητο γυναικείο δέρμα. Τα περισσότερα από αυτά συνοδεύονται από πληθώρα εξαρτημάτων και κεφαλών, προκειμένου να καλύψουν διαφορετικές ανάγκες, όπως τριμάρισμα σε φρύδια, πρόσωπο, αυτιά, αλλά και ευαίσθητες περιοχές, όπως οι μασχάλες, το μπικίνι κλπ. Ουσιαστικά πρόκειται για μία καλλυντική συσκευή για την απομάκρυνση της ανεπιθύμητης τριχοφυΐας από το γυναικείο σώμα με απόλυτη ακρίβεια.
Ιστορικά στοιχεία
Η εταιρεία WAHL, πρωτοπόρος στα κοπτικά, ήδη από το 1919, λάνσαρε το πρώτο τρίμερ για μύτη και αυτιά το 1975. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1984, η ίδια εταιρεία σχεδίασε και κυκλοφόρησε στην αγορά το πρώτο παγκοσμίως τρίμερ προσώπου που λειτουργούσε με μπαταρία. Μέχρι το 1990, είχε κυκλοφορήσει στην αγορά μία πλήρη και ολοκληρωμένη σειρά τρίμερ προσώπου και σώματος.
Κι άλλες εταιρείες ακολούθησαν και μέσα σε μερικές δεκαετίες το τρίμερ είχε γίνει απαραίτητο εργαλείο για την ανδρική, αλλά και τη γυναικεία περιποίηση. Μάλιστα, η ίδια εταιρεία Wahl, το έτος 2001 λάνσαρε το μοντέλο Trim N Vac – το πρώτο τρίμερ που χρησιμοποιούσε σύστημα απορρόφησης των τριχών, το οποίο κατοχυρώθηκε ως πατέντα από την Wahl. Το προϊόν αυτό είχε τη δυνατότητα να ρουφάει τις τρίχες που κόβονταν, όπως θα έκανε μία ηλεκτρική σκούπα.
Ισλαμική τρομοκρατία
Ως ισλαμική τρομοκρατία ή ριζοσπαστική ισλαμική τρομοκρατία ορίζεται οποιαδήποτε τρομοκρατική ενέργεια, δέσμη πράξεων ή εκστρατεία που διαπράττουν ομάδες ή άτομα που προβάλλουν ισλαμικά ή ισλαμιστικά κίνητρα ή στόχους. Οι ισλαμιστές τρομοκράτες δικαιολογούν τη βίαιη τακτική τους μέσω ερμηνείας του Κορανίου και του Χαντίθ.
Ορολογία
Η επίσημη χρήση της φράσης «ισλαμική τρομοκρατία» βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Αυτή η χρήση έχει χαρακτηριστεί από δυτικούς πολιτικούς ως «αντιπαραγωγική», «ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη», «διανοητικά αμφισβητήσιμη» και «επιζήμια για τις κοινοτικές σχέσεις». Ωστόσο, πολλοί θεωρούν ότι η άρνηση χρήσης του όρου αποτελεί πράξη «αυτοεξαπάτησης», «πλήρους λογοκρισίας» και «πνευματικής κακοήθειας».
Τρομοκρατικές επιθέσεις ανά τον Κόσμο
Κατά την διετία 2014-2015 έχουν καταγραφεί πάνω από 75 τρομοκρατικές επιθέσεις σε 20 χώρες.
Πηγές
Κατηγορία:Τρομοκρατία
Μαγδαληνή-Σίβυλλα του Νάιντσουλτς
H Μαγδαληνή-Σίβυλλα, γερμ. Magdalena-Sibylla von Neidschutz (8 Φεβρουαρίου 1675 - 14 Απριλίου 1694) από τον Οίκο του Νάιντσουλτς ήταν κόρη συνταγματάρχη· έγινε ερωμένη του εκλέκτορα της Σαξονίας και έλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Ρόχλιτς.
Βιογραφία
Ήταν κόρη της Ούρσουλας-Μαργαρίτας του Χάουγκβιτς, η οποία ήταν ερωμένη του Ιωάννη Γεωργίου Γ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας. Με διαταγή του εκλέκτορα, η Ούρσουλα-Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, που επίσημα αναφέρεται ως πατέρας της Μαγδαληνής-Σιβύλλας. Όμως υπήρχαν φήμες ότι η Μαγδαληνή-Σίβυλλα ήταν κόρη του εκλέκτορα· αν είναι έτσι, έγινε ερωμένη του ετεροθαλούς αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄.
Αυτό έγινε το 1691. Τότε η μητέρα του Άννα Σοφία της Δανίας τον πίεσε να νυμφευτεί το 1692, για να αναγκαστεί να αφήσει τη σχέση αυτή. Ωστόσο μόλις ο Ιωάννης-Γεώργιος Δ΄ ανέλαβε εκλέκτορας, ζούσε ανοιχτά με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα, η οποία έτσι έγινε η (πρώτη) επίσημη ερωμένη (Favoritin) ενός εκλέκτορα της Σαξονίας. Αυτός εγκατέλειψε τη σύζυγό του στο ανάκτορο και μετακόμισε σε άλλο μέγαρο με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα. Η ερωμένη του έλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Ρόχλιτς γι'αυτήν και τους απογόνους της.
Σύντομα μετά την γέννηση της νόθης κόρης της, απεβίωσε από ευλογιά και 23 ημέρες μετά απεβίωσε και ο εκλέκτορας από την ίδια ασθένεια.
Οικογένεια
'Εγινε ερωμένη του Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε φυσικό τέκνο:
1196 Σεμπά
Η Σεμπά (Sheba) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,085. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Βασίλισσας του Σαβά (Saba ή Sheba).
Μαγδαληνή-Σίβυλλα του Νάιντσουλτς
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
1196 Σεμπά
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σεμπά εκτιμάται σε 29,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1634. Η Σεμπά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 19 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεμπα
Ταζ (φυλή)
Οι Ταζ (ρωσικά: πληθυντικός Тазы, μεταγράφεται ως Tazy) ζουν κατά κύριο λόγο στη Ρωσία. Δημιουργήθηκαν στη δεκαετία του 1890 από μεικτούς γάμους μεταξύ των Ουντέγκε, των Νανάι και των Κινέζων. Οι Ταζ μιλούν ρωσικά και τη γλώσσα Ταζ (μια βορειοανατολική μανδαρινική ποικιλία με μερικές λέξεις από τις γλώσσες Ουντέγκε και Νανάι). Στη δεκαετία του 1880 υπήρχαν 1.050 ομιλητές της γλώσσας Ταζ ενώ στις μέρες μας ομιλείται μόνο από ηλικιωμένους.
Σύμφωνα με τη Ρωσική απογραφή του 2002, οι Ταζ αριθμούσαν 276 άτομα, όλοι ομιλητές της ρωσικής γλώσσα. Μεταξύ αυτών
Στο Μπασκορτοστάν, τέσσερις άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν ως Ταζ.
Στο Κράι Χαμπάροφσκ, τρεις άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν ως Ταζ (ένας άνδρας και δύο γυναίκες). Και οι τρεις ζούσαν σε αστικές περιοχές.
Σύμφωνα με τη Ρωσική απογραφή του 2010, ο αριθμός των Ταζ μειώθηκε στα 274 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ασία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Ιθαγενείς πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Η Γη της Επαγγελίας (ταινία, 1975)
Η Γη της Επαγγελίας (πολωνικά: Ziemia obiecana) είναι μια πολωνική δραματική ταινία του 1975 σε σκηνοθεσία του Άντζεϊ Βάιντα και βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ. Η ταινία μιλάει για την ιστορία ενός Πολωνού, ενός Γερμανού και ενός Εβραίου που αγωνίζονται να χτίσουν ένα εργοστάσιο στον ακατέργαστο κόσμο του καπιταλισμού του 19ου αιώνα.
Στην ταινία παρουσιάζεται μια συγκλονιστική εικόνα του Λοτζ, με τα βρώμικα και επικίνδυνα εργοστάσια και τις πολυτελείς κατοικίες που στερούνται γούστο και πολιτισμό. Η ταινία ακολουθεί τα βήματα του Καρόλου Ντίκενς, του Εμίλ Ζολά και του Μαξίμ Γκόρκι, καθώς και των Γερμανών εξπρεσιονιστών όπως Κνοπφ, Μάιντερ και Γκροζ, οι οποίοι έδωσαν μαρτυρία κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Στην δημοσκόπηση του 2015 που διεξήγαγε το Πολωνικό Μουσείο Κινηματογράφου στο Λοτζ, η ταινία Η Γη της Επαγγελίας κατατάχθηκε πρώτα στον κατάλογο των μεγαλύτερων πολωνικών ταινιών όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άντζεϊ Βάιντα
Κρανοχώρι Καστοριάς
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κρανοχώρι Καβάλας
Το Κρανοχώρι, επίσημα Κρανοχώριον είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς σε υψόμετρο 780 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κρανοχώρι βρίσκεται δυτικά του Αλιάκμονα σε απόσταση 10 χλμ. ΒΑ. από το Νεστόριο και 18 ΝΔ. από την Καστοριά. Είναι κτισμένο σε οροπέδιο και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια φασολιών. Στην περιοχή έχει εντοπιστεί οικισμός ρωμαϊκής εποχής που είχε σχέση με την αρχαία Διοκλητιανούπολη. Πιθανολογείται, από επιγραφή που βρέθηκε πάνω από την κύρια είσοδο εκκλησίας στο "Σκάλι", ότι πρόκειται για την αρχαία Βάττυνα. Η επιγραφή αναφέρει ψήφισμα διαμαρτυρίας των κατοίκων της για καταπάτηση των κτημάτων τους από Ρωμαίους επαρχικούς.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Δρανίτσι και έτσι αναφέρεται το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκαλίστης (Ομορφοκκλησιάς) που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Κρανοχώριον και το 1941 αποσπάται στο νομό Καστοριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πτελέα και την Κάτω Πτελέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πτελέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 245 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νεστορίου Κρανοχώρι
Ημέρα του πι
thumb|Ο Λάρυ Σω κατά την ημέρα του πι στο Exploratorium μικρογραφία|εναλλ.=Πίτα του πι στο Πολυτεχνείο του Ντελφτ (Ολλανδία)|Πίτα του πι στο Πολυτεχνείο του Ντελφτ (Ολλανδία) Η Ημέρα του πι (Pi Day) είναι ένας ετήσιος εορτασμός για τη μαθηματική σταθερά π (πι), δηλαδή τον λόγο της περιφέρειας προς τη διάμετρο κάθε κύκλου.
Ο εορτασμός
Η Ημέρα του πι εορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου (3/14 με τον αμερικανικό τρόπο γραφής των ημερομηνιών), επειδή τα 3, 1 και 4 είναι τα πρώτα τρία ψηφία του αριθμού πι (π = 3,14159...) στο δεκαδικό σύστημα αριθμήσεως. Το 2009 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ υπεστήριξε τη θέσπιση της Ημέρας του πι.
Εκτός της Ημέρας του πι, υπάρχει και η Ημέρα προσεγγίσεως του πι (Pi Approximation Day), στις 22 Ιουλίου κάθε χρόνου (22/7 με τον δικό μας τρόπο γραφής των ημερομηνιών), καθώς το κλάσμα 22/7 αποτελεί μία συνηθισμένη προσέγγιση του π, χρονολογούμενη από τον Αρχιμήδη.
Ιστορικό
Το 1988 οργανώθηκε η πρώτη γνωστή εορταστική εκδήλωση κάπως μεγάλης κλίμακας για την Ημέρα του πι. Οργανωτής της ήταν ο Αμερικανός φυσικός και καλλιτέχνης Λάρυ Σω (Larry Shaw, Lawrence N. Shaw, 1939-2017) στο μουσείο Exploratorium του Σαν Φρανσίσκο, όπου εργαζόταν. Ο εορτασμός εκείνος περιελάμβανε παρέλαση του προσωπικού και των επισκεπτών του μουσείου γύρω από έναν από τους κυκλικούς χώρους του, καθώς και την κατανάλωση στρογγυλών φρουτοπιτών (η λέξη pie = πίτα είναι στην αγγλική ομόηχη του pi = π). Το Exploratorium συνεχίζει να διοργανώνει εορτασμούς της Ημέρας του πι. Στη δεκαετία του 1990 σημαντικός στην Ευρώπη υπήρξε ο ρόλος του συλλόγου «Φίλοι του αριθμού πι» (Freunde der Zahl Pi), που συστάθηκε το 1995 στη Βιέννη.
Στις 12 Μαρτίου 2009 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ πέρασε ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα (non-binding resolution), που αναγνώριζε την 14η Μαρτίου 2009 ως «Εθνική Ημέρα του πι». Για την Ημέρα του πι του 2010, η Google παρουσίασε ένα εορταστικό Google Doodle, με απεικονίσεις κύκλων και συμβόλων του π. Από τότε έχει επαναλάβει το ίδιο σε άλλα έτη (π.χ. το 2018, τριακοστή επέτειο του πρώτου εορτασμού του Σω).
Ολόκληρος ο μήνας Μάρτιος του 2014 (3/14) εορτάσθηκε από μερικούς ως «μήνας του πι». Το επόμενο έτος, το 2015, η Ημέρα του πι είχε και πάλι ιδιαίτερη σημασία, ιδίως στις 9:26:53 π.μ., όταν η ημερομηνία (3/14/15) και η ώρα αντιπροσώπευαν τα πρώτα 10 ψηφία του π. Συμπληρώνοντας την τριετία, η Ημέρα του πι το 2016 ήταν επίσης σημαντική, καθώς η ημερομηνία (3/14/16) αντιπροσώπευε το πι στρογγυλευμένο στα 4 πρώτα δεκαδικά ψηφία του.
Εκδηλώσεις
Η Ημέρα του πι έχει εορτασθεί με πολλούς και διάφορους τρόπους, όπως η συζήτηση της σημασίας του αριθμού, η κατανάλωση και το πέταγμα πιτών, κ.ά..
Το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) έχει συχνά ταχυδρομήσει τις αποφάσεις του για την τύχη των αιτήσεων εισαγωγής σε επίδοξους μελλοντικούς φοιτητές, έτσι ώστε να τις λαβαίνουν κατά την Ημέρα του πι. Από το 2012 το MIT έχει ανακοινώσει ότι θα αναρτά αυτές τις αποφάσεις (ιδιωτικά) στο Διαδίκτυο κατά την Ημέρα του πι, ακριβώς στις 6:28 μ.μ., χρόνο τον οποίο έχουν αποκαλέσει «χρόνο του ταυ», ώστε να τιμήσουν εξίσου τους αριθμούς π και 2π = τ. Το 2015 πάντως οι αποφάσεις αναρτήθηκαν στις 9:26 π.μ., σε αναγνώριση της «στιγμής πι» εκείνου του έτους.
Το Πρίνστον φιλοξενεί πολυάριθμες εκδηλώσεις σε έναν κοινό εορτασμό της Ημέρας του πι και των γενεθλίων του Άλμπερτ Αϊνστάιν, τα οποία συμπίπτουν την ίδια ημερομηνία. Ο Αϊνστάιν έζησε στο Πρίνστον περισσότερο από είκοσι χρόνια, εργαζόμενος στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πι Ημερα
Γιούχαν Άαβικ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άαβικ γεννήθηκε το 1884 στην κωμόπολη Χόλστρε της σημερινής Εσθονίας που, εκείνη την περίοδο, ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Σπούδασε τρομπέτα και μουσική σύνθεση στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης με σπουδαίους δασκάλους, μεταξύ των οποίων οι Γκλαζούνοφ και Λιάντοφ, από όπου αποφοίτησε το 1911. Αργότερα υπηρέτησε ως μαέστρος στο Θέατρο Vanemuine του Τάρτου, που ανήκε τότε στο Κυβερνείο της Λιβόνια (1911-1915), όπου και ίδρυσε σχολή μουσικής, της οποίας υπήρξε διευθυντής. Έμεινε στο Τάρτου μέχρι το 1925, οπότε έφυγε για την πρωτεύουσα Τάλιν. Εκεί, υπήρξε από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της μουσικής ζωής τής πόλης. Διετέλεσε διευθυντής του Θεάτρου Εσθονία και διευθυντής του Ωδείου Τάλιν (1933-1940 και 1941-1944), καθηγητής και διευθυντής του Ωδείου Ντόρπατ (1928-1944) και διευθυντής ενός εσθονικού φεστιβάλ τραγουδιού στη Σουηδία (1948-1961) (μετά την μόνιμη εγκατάστασή του εκεί, το 1944). Εισήγαγε την εσθονική χορωδιακή μουσική στην σκανδιναβική χώρα και την παρουσίασε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Συνέθεσε 200 έργα, περίπου, κυρίως έργα φωνητικής μουσικής και μουσικής δωματίου. Επίσης, πάρα πολλά έργα μουσικής για παιδιά. Σε μεγάλη ηλικία, δημοσίευσε μια ιστορία της εσθονικής μουσικής σε τέσσερις τόμους (Τόμοι Ι και ΙΙ, Στοκχόλμη 1965 και ΙΙΙ, ΙV, Καναδάς, 1969).
Πηγές
Κατηγορία:Εσθονοί συνθέτες
Οπστίνα
Ο Οπστίνα (Opština, Obshtina, Občina ή Općina, Κυριλλικό: општина ή община) είναι ένας σλαβικός όρος διοικητικής διαίρεσης, ο οποίος μεταφράζεται συνήθως ως δήμος στα Ελληνικά. Χρησιμοποιείται από τις ακόλουθες χώρες:
Αναφορές
Κατηγορία:Μορφές διοικητικής διαίρεσης
Ιγγρία
thumb|right|Η Ιγγρία και οι [[Λουθηρανισμός|λουθηρανικές της ενορίες στο ρωσικό κυβερνείο της Αγίας Πετρούπολης, περί το 1900. ]] thumb|right|Η σημαία της Ιγγρίας
Η ιστορική Ιγγρία (φινλανδικά: Inkeri ή Inkerinmaa· ρωσικά: Ингрия, Ίνγκριγια, Ижора, Ιζόρα, ή Ингерманландия, Ινγκερμανλάνντιγια· σουηδικά: Ingermanland· εσθονικά: Ingeri ή Ingerimaa) είναι η γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται κατά μήκος της νότιας ακτής του Φινλανδικού Κόλπου, που συνορεύει με τη λίμνη Λάντογκα στον Καρελικό Ισθμό στα βόρεια και επί του ποταμού Νάρβα στα σύνορα με την Εσθονία στα δυτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ρωσίας
Πασικράτης
Ο Πασικράτης ήταν μάρτυρας της χριστιανικής εκκλησίας που έζησε τον 3ο αι. μ.Χ.
Καταγόταν από το Δορύστολο της κάτω Μοισίας και υπηρετούσε ως στρατιωτικός στον έπαρχο Αυλοζάνη. Αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και αποκεφαλίσθηκε. Η μνήμη του συνεορτάζεται με εκείνη του Ουαλεντίων στις 24 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 3ου αιώνα
Mont Pelerin Society
Η Mont Pelerin Society (MPS) είναι ένας διεθνής οργανισμός που αποτελείται από οικονομολόγους (συμπεριλαμβανομένων οκτώ βραβευμένων με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών), φιλόσοφους, ιστορικούς, διανοούμενους, ηγέτες της αγοράς, και άλλους αφοσιωμένους στην κατανόηση της προσωπικής και πολιτικής ελευθερίας. Στους ιδρυτές του περιλαμβάνονται οι: Φρίντριχ Χάγιεκ, Καρλ Πόπερ, Λούντβιχ φον Μίζες, Τζωρτζ Στίγκλερ, και ο Μίλτον Φρίντμαν. Το MPS τάσσεται υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, των οικονομικών πολιτικών της ελεύθερης αγοράς, καθώς και των πολιτικών αξιών της ανοικτής κοινωνίας. Αν και τα θεμέλια του MPS και η έμφαση βρίσκονται στον κλασσικό φιλελευθερισμό, ο μαρξιστής κοινωνικός θεωρητικός David Harvey απέδιδε στο MPS την εξάπλωση του νεοφιλελευθερισμού.
Στόχοι
Η ομάδα παράλληλα δήλωσε ότι «είναι δύσκολο να φανταστούμε μια κοινωνία στην οποία η ελευθερία μπορεί να διαφυλαχτεί αποτελεσματικά» χωρίς την «διαχυμένη δύναμη και πρωτοβουλία» που συνδυάζεται με την «ιδιωτική περιουσία και την ανταγωνιστική αγορά», και θεώρησαν πως είναι επιθυμητό, μεταξύ άλλων, να εξετάσουν τα ακόλουθα θέματα :
Η ομάδα «δεν σκοπεύει να εγκαθιδρύσει ορθοδοξία με λεπτολογίες και παρακωλύσεις», «να διενεργήσει προπαγάνδας» ή «να εναρμονιστεί με κάποιο πολιτικό κόμμα». Σκοπεύει να διευκολύνει «την ανταλλαγή απόψεων –να συμβάλει στη διατήρηση και την καλυτέρευση της ελεύθερης κοινωνίας».
Ονομασία
Η εταιρία του Mont Pelerin (Mont Pelerin Society) δημιουργήθηκε την 10η Απριλίου 1947 σε ένα συνέδριο που οργάνωσε ο Φρίντριχ Χάγιεκ (Friedrich August von Hayek). Αρχικά, επρόκειτο να ονομαστεί Σύλλογος Άκτον–Τοκβίλ (Acton-Tocqueville Society). Τελικά, χρησιμοποιήθηκε το όνομα του Ελβετικού θερέτρου όπου έλαβε χώρα το συνέδριο, έπειτα από την έντονη διαφωνία του Frank Knight που δεν ήθελε να λάβει η ομάδα το όνομά της από δύο «Ρωμαιοκαθολικούς Αριστοκράτες» και αφού ο Μίζες εξέφρασε την ανησυχία του ότι τα λάθη των Άκτον και Τοκβίλ θα συνδέονταν με τον Σύλλογο.
Επιρροή
Ο Χάγιεκ τόνισε ότι η το MPS θα έπρεπε να γίνει μια επιστημονική κοινότητα που θα επιχειρηματολογεί εναντίον του κολεκτιβισμού, ενώ δεν ασχολείται με τις δημόσιες σχέσεις ή την προπαγάνδα. Ο Σύλλογος έχει γίνει μέρος ενός διεθνούς κινήματος από δεξαμενές σκέψης. Ο Χάγιεκ το χρησιμοποίησε ως ένα φόρουμ για να ενθαρρύνει τα μέλη του, όπως ο Antony Fisher να συνεχίσει τη διαδρομή των δεξαμενών σκέψης. Ο Fisher ίδρυσε το Institute of Economic Affairs (IEA) στο Λονδίνο το 1955, το Heritage Foundation στην Ουάσιγκτον το 1973, το Manhattan Institute for Policy Research στην Νέα Υόρκη το 1977 και το Atlas Economic Research Foundation το 1981. Το Ίδρυμα Άτλας υποστηρίζει ένα ευρύ δίκτυο δεξαμενών σκέψης, συμπεριλαμβανομένου του Fraser Institute.
Εξέχοντα μέλη του MPS που σταδιοδρόμησαν στην πολιτική είναι ο τέως καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Λούντβιχ Έρχαρντ, ο Πρόεδρος της Ιταλίας Λουίτζι Εϊνάουντι, ο πρόεδρος της του συμβουλίου της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Arthur F. Burns και ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζορτζ Σουλτς. Μεταξύ των σημαντικότερων σύγχρονων πολιτικών προσώπων είναι ο πρώην Πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας Βάτσλαβ Κλάους και από ενεργοί πολιτικοί, όπως ο πρώην Πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Sir Τζέφρι Χάου, ο πρώην Ιταλός Υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας Αντόνιο Μαρτίνο, ο υπουργός Οικονομικών της Χιλής Carlos Cáceres, και πρώην υπουργός Οικονομικών της Νέας Ζηλανδίας Ruth Richardson, είναι όλοι μέλη του MPS. Από τους 76 οικονομικούς συμβούλους του προσωπικού της προεκλογικής εκστρατείας του Ρόναλντ Ρίγκαν για το 1980, οι 22 ήταν μέλη της MPS.
Οκτώ μέλη της MPS, οι Χάγιεκ, Φρίντμαν, Στίγκλερ, Maurice Allais, James M. Buchanan, Ronald Coase, ο Gary Becker S. και ο Βέρνον Σμιθ έχουν τιμηθεί με το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών.
Κριτική από Χανς-Χέρμαν Χόπε
Το 2006, ο φιλελεύθερος θεωρητικός και οικονομολόγος της Αυστριακής Σχολής Χανς-Χέρμαν Χόπε ίδρυσε την Property and Freedom Society ως μια αντίδραση ενάντια σε αυτό που θεωρούσε ως μετατόπιση του MPS προς το «σοσιαλισμό». Ο Χόπε δήλωσε ότι άτομα, τα οποία δεν κατονόμασε, είχαν «σκεπτικισμό σχετικά με το MPS από την αρχή», το 1947. Είπε ότι ο Λούντβιχ φον Μίζες είχε αμφιβολίες ως προς το αν «μια κοινωνία γεμάτη με πιστοποιημένους κρατικούς παρεμβατιστές», θα μπορούσε να επιδιώξει τα φιλελεύθερα ιδεώδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεξαμενές σκέψης Κατηγορία:Φιλελευθερισμός
Φέρντιναντ φον Λίντεμαν
Ο Καρλ Λούις Φέρντιναντ φον Λίντεμαν (Carl Louis Ferdinand von Lindemann, 12 Απριλίου 1852 – 6 Μαρτίου 1939) ήταν Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για την απόδειξή του (δημοσιεύθηκε το 1882), ότι ο π είναι υπερβατικός αριθμός, δηλαδή δεν είναι ρίζα κάποιας μη-μηδενικής πολυωνυμικής εξισώσεως (πολυωνύμου) με συντελεστές ρητούς αριθμούς.
Βιογραφικά στοιχεία
Αργότερα σπούδασε μαθηματικά στα Πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν, του Ερλάνγκεν και του Μονάχου. Στο Ερλάνγκεν πήρε διδακτορικό, υπό την επίβλεψη του Φέλιξ Κλάιν, με θέμα τις μη ευκλείδειες γεωμετρίες. Στη συνέχεια ο Λίντεμαν δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ και στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Κατά τη θητεία του στο δεύτερο, εκπόνησε την απόδειξη ότι ο π είναι υπερβατικός αριθμός (Θεώρημα Λίντεμαν-Βάιερστρας). Μετά το Φράιμπουργκ, ο Λίντεμαν μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Καίνιγκσμπεργκ. Εκεί ο Λίντεμαν υπήρξε ο επιβλέπων καθηγητής για τις διδακτορικές διατριβές των μαθηματικών Ντάβιντ Χίλμπερτ, Χέρμαν Μινκόφσκι και Άρνολντ Σόμμερφελντ.
Η απόδειξη της υπερβατικότητας του π
Το 1882 ο Λίντεμαν δημοσίευσε την εργασία για την οποία είναι κυρίως γνωστός, την απόδειξη της υπερβατικότητας του π. Οι μέθοδοί του ήσαν παρόμοιες με εκείνες που είχε εφαρμόσει εννέα χρόνια νωρίτερα ο Σαρλ Ερμίτ για να αποδείξει ότι ο αριθμός e, η βάση των φυσικών λογαρίθμων, είναι υπερβατικός. Πριν τη δημοσίευση της αποδείξεως του Λίντεμαν ήταν ήδη γνωστο ότι αν ο π ήταν υπερβατικός, τότε θα ήταν αδύνατο να τετραγωνισθεί ο κύκλος με κανόνα και διαβήτη. Το αρχαίο αυτό ζήτημα βρήκε έτσι την οριστική απάντησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πι
Ψευδοαρχαιολογία
Πολλές εναλλακτικές αρχαιολογίες έχουν υιοθετηθεί από θρησκευτικές ομάδες. Περιθωριακές αρχαιολογικές ιδέες όπως η αρχαιοκρυπτογραφία και η πυραμιδολογία υιοθετήθηκαν από θρησκευτικές ή εσωτερικές ομάδες, που κυμαίνονται από τους Αγγλοϊσραηλίτες έως τους θεοσοφιστές. Άλλες εναλλακτικές αρχαιολογίες περιλαμβάνουν εκείνες που έχουν υιοθετηθεί από μέλη της Νέας Εποχής και των σύγχρονων παγανιστικών συστημάτων. Οι αρχαιολόγοι έχουν ασκήσει έντονη κριτική στην ψευδοαρχαιολογία, με τον John R. Cole, να τη χαρακτηρίζει «κακή χρήση λογικής και αποδείξεων, παρανόηση της επιστημονικής μεθόδου και γεμάτη εσωτερικές αντιφάσεις». Η σχέση μεταξύ εναλλακτικής και ακαδημαϊκής αρχαιολογίας έχει συγκριθεί με τη σχέση μεταξύ των θεωριών του ευφυούς σχεδιασμού και της εξελικτικής βιολογίας από ορισμένους αρχαιολόγους.
Όροι
Διάφοροι όροι έχουν χρησιμοποιηθεί για να αναφερθούν σε αυτές τις μη ακαδημαϊκές ερμηνείες της αρχαιολογίας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ο όρος «λατρευτική αρχαιολογία» χρησιμοποιήθηκε από αρχαιολόγους όπως ο Τζον Ρ. Κόουλ (John R. Cole) (1980) και ο William H. Stiebing Jr. (1987). Το "Fantastic archaeology" χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980 ως τίτλος προπτυχιακού μαθήματος στο Χάρβαρντ που δίδασκε ο Στίβεν Γουίλιαμς (Stephen Williams), ο οποίος εξέδωσε ένα βιβλίο με τον ίδιο τίτλο. Στη δεκαετία του 2000 ο όρος «εναλλακτική αρχαιολογία» άρχισε να εφαρμόζεται από ακαδημαϊκούς όπως ο Τιμ Σεμπάστιαν (Tim Sebastion) (2001), ο Ρόμπερτ Τζ. Γουάλις (Robert J. Wallis) (2003), ο Κορνέλιους Χόλτορφ (Cornelius Holtorf) (2006) και ο Gabriel Moshenka (2008). Οι Garrett F. Fagan και Κένεθ Φέντερ (2006), ωστόσο, ισχυρίστηκαν ότι αυτός ο όρος επιλέχθηκε μόνο επειδή «προσδίδει μια πιο ζεστή, πιο ασαφή αίσθηση» που «ελκύει τα ανώτερα ιδανικά και τις προοδευτικές μας κλίσεις». Υποστήριξαν ότι ο όρος "ψευδοαρχαιολογία" ήταν πολύ πιο κατάλληλος, όρος που χρησιμοποιείται επίσης από άλλους εξέχοντες ακαδημαϊκούς και επαγγελματίες αρχαιολόγους όπως ο Κόλιν Ρένφριου (2006).
Άλλοι ακαδημαϊκοί αρχαιολόγοι επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν διαφορετικύς όρους για να αναφερθούν σε αυτές τις ερμηνείες. Ο Glyn Daniel, ο εκδότης του Antiquity, χρησιμοποίησε την υποτιμητική εκδοχή "σκατοαρχαιολογία". Ομοίως ο ακαδημαϊκός William H. Stiebing Jr. σημείωσε ότι υπήρχουν ορισμένοι όροι που χρησιμοποιούνται για την ψευδοαρχαιολογία που ακούγονται σε κλειστά κυκλώματα, όμως δεν μπορούν να αναφερθούν ανοικτά.
Βασικά χαρακτηριστικά
Ο Γουίλιαμ Στίμπινγκ (William H. Stiebing Jr.) υποστήριξε ότι παρά τις πολλές διαφορές τους, υπάρχει ένα σύνολο βασικών χαρακτηριστικών που μοιράζονται σχεδόν όλες οι ψευδοαρχαιολογικές ερμηνείες. Θεώρησε μάλιστα ότι εξαιτίας αυτού, η ψευδοαρχαιολογία μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί ως ένα «ενιαίο φαινόμενο». Συνέχισε εντοπίζοντας τρία βασικά κοινά σημεία των ψευδοαρχαιολογικών θεωριών: την αντιεπιστημονική φύση της μεθόδου και των στοιχείων της, την ιστορία της παροχής «απλών, συμπαγών απαντήσεων σε περίπλοκα, δύσκολα ζητήματα» και την τάση της να παρουσιάζεται ως διωκόμενη από το αρχαιολογικό κατεστημένο, συνοδευόμενη από μια αμφίθυμη στάση απέναντι στο επιστημονικό ήθος του Διαφωτισμού. Την ιδέα ότι υπάρχουν βασικά χαρακτηριστικά των ψευδοαρχαιολογιών συμμερίζονται και άλλοι ακαδημαϊκοί, όπως ο Κόουλ.
Έλλειψη επιστημονικής μεθόδου
Οι ακαδημαϊκοί κριτικοί έχουν επισημάνει ότι οι ψευδοαρχαιολόγοι συνήθως αμελούν να χρησιμοποιήσουν την επιστημονική μέθοδο. Αντί να δοκιμάζουν τα στοιχεία για να δουν ποιές υποθέσεις ταιριάζουν, «συμπιέζουν» τα αρχαιολογικά δεδομένα για να χωρέσουν σε ένα «συμπέρασμα» που συχνά εξάγεται μέσα από προαισθήσεις, διαίσθηση, θρησκευτικά ή εθνικιστικά δόγματα. Διαφορετικές ψευδοαρχαιολογικές ομάδες έχουν μια ποικιλία βασικών υποθέσεων που είναι συνήθως αντιεπιστημονικές: οι Ναζί ψευδοαρχαιολόγοι, για παράδειγμα, χρησιμοποίησαν την πολιτισμική υπεροχή της αρχαίας άριας φυλής ως βασική υπόθεση, ενώ οι χριστιανοί φονταμενταλιστές θεωρούν πως η Γη έχει ηλικία μικρότερη των 10.000 ετών. Οι Ινδουιστές φονταμενταλιστές πιστεύουν ότι το είδος Homo sapiens είναι πολύ παλαιότερο από τα 200.000 χρόνια που υποδεικνύουν οι αρχαιολόγοι Παρόλα αυτά, πολλοί από τους υποστηρικτές της ψευδοαρχαιολογίας ισχυρίζονται ότι κατέληξαν στα συμπεράσματά τους χρησιμοποιώντας επιστημονικές τεχνικές και μεθόδους, ακόμη και όταν είναι αποδεδειγμένο ότι δεν το έχουν κάνει.
Καθώς συνήθως λείπουν επιστημονικά στοιχεία, οι ψευδοαρχαιολόγοι χρησιμοποιούν άλλες μορφές στοιχείων για να υποστηρίξουν τα επιχειρήματά τους. Για παράδειγμα, συχνά κάνουν χρήση «γενικευμένων πολιτισμικών συγκρίσεων», εξετάζοντας διάφορα τέχνεργα και μνημεία από μια κοινωνία, επισημαίνοντας παράλληλα ομοιότητες με εκείνα μιας άλλης, για να υποστηρίξουν το συμπέρασμα ότι και οι δύο έχουν κοινή πηγή -τυπικά έναν αρχαίο χαμένο πολιτισμό όπως η Ατλαντίδα, η Μου, ή κάποια άλλη εξωγήινη επιρροή. Ωστόσο, κάτι τέτοιο αφαιρεί εντελώς τα διάφορα τέχνεργα ή μνημεία από το αρχικό τους εννοιολογικό πλαίσιο, κάτι εντελώς ασύμβατο με την αρχαιολογική επιστήμη.
Μια άλλη μορφή αποδεικτικών στοιχείων που χρησιμοποιούν ορισμένοι ψευδοαρχαιολόγοι είναι η ερμηνεία διαφόρων μύθων ως ανακλάσεις ιστορικών γεγονότων, αλλά με αυτόν τον τρόπο αυτοί οι μύθοι συχνά αφαιρούνται από το πολιτισμικό τους πλαίσιο. Για παράδειγμα, ο ψευδοαρχαιολόγος Ιμάνουελ Βελικόφσκι (Immanuel Velikovsky) ισχυρίστηκε ότι οι μύθοι των μεταναστεύσεων και των θεών του πολέμου στον πολιτισμό των Αζτέκ της Κεντρικής Αμερικής αντιπροσώπευαν μια κοσμική καταστροφή που συνέβη τον 7ο και 8ο αιώνα ΠΚΕ. Ο ισχυρισμός του επικρίθηκε από τον αρχαιολόγο Γουίλιαμ Στίμπινγκ, ο οποίος σημείωσε ότι τέτοιοι μύθοι αναπτύχθηκαν μόνο τον 12ο έως τον 14ο αιώνα, δύο χιλιετίες αφότου ο Βελικόφσκιy ισχυρίστηκε ότι τα γεγονότα είχαν συμβεί και ότι η ίδια η κοινωνία των Αζτέκ δεν είχε καν αναπτυχθεί μέχρι τον 7ο αιώνα ΠΚΕ.
Οι ψευδοαρχαιολόγοι συνήθως αυτοπαρουσιάζονται ως θύματα που αντιμετωπίζουν το ισχυρό αρχαιολογικό κατεστημένο. Συχνά χρησιμοποιούν γλώσσα που υποτιμά τους ακαδημαϊκούς και τους απορρίπτει πλάθοντας την εικόνα ότι περνούν τον χρόνο τους σε σκονισμένες βιβλιοθήκες, αρνούμενοι να αμφισβητήσουν την ορθοδοξία του κατεστημένου, μήπως χάσουν τη δουλειά τους. Σε μερικά πιο ακραία παραδείγματα, ψευδοαρχαιολόγοι έχουν κατηγορήσει ακαδημαϊκούς αρχαιολόγους ότι είναι μέλη μιας εκτεταμένης συνωμοσίας για να κρύψουν την αλήθεια για την ιστορία από το κοινό. Όταν οι ακαδημαϊκοί αμφισβητούν τους ψευδοαρχαιολόγους και επικρίνουν τις θεωρίες τους, πολλοί ψευδοαρχαιολόγοι το βλέπουν ως περαιτέρω απόδειξη ότι οι δικές τους ιδέες είναι σωστές και ότι απλώς καταστέλλονται από μέλη της ακαδημαϊκής συνωμοσίας
Ο Κόλιν Ρένφριου παραδέχτηκε ότι το αρχαιολογικό κατεστημένο είναι συχνά «ανθεκτικό απέναντι στις ριζοσπαστικές νέες ιδέες», αλλά ότι δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο απορρίπτονται κατηγορηματικά οι ψευδοαρχαιολογικές θεωρίες. Ο Γκάρετ Τζ. Φέιγκαν (Garrett G. Fagan) επεκτάθηκε προσέτι, σημειώνοντας πώς στην ακαδημαϊκή αρχαιολογική κοινότητα, «νέα στοιχεία ή επιχειρήματα πρέπει να εξετάζονται διεξοδικά, προκειμένου να διασφαλιστεί η εγκυρότητά τους ... οι μακροχρόνια και καλά εδραιωμένες θέσεις απαιτούν σημαντική προσπάθεια και ισχυρά δεδομένα για να ανατραπούν». Σημείωσε, επίσης, ότι οι ψευδοαρχαιολογικές θεωρίες απλά δεν έχουν επαρκή υποστηρικτικά στοιχεία, ώστε να γίνουν αποδεκτές από επαγγελματίες αρχαιολόγους.
Αντίθετα, πολλοί ψευδοαρχαιολόγοι, ενώ ασκούν κριτική στο ακαδημαϊκό κατεστημένο, προσπαθούν επίσης να λάβουν υποστήριξη από συγγραφείς με ακαδημαϊκά προσόντα. Κατά καιρούς παραθέτουν ιστορικούς, και στις περισσότερες περιπτώσεις νεκρούς ακαδημαϊκούς για να στηρίξουν τα επιχειρήματά τους. Για παράδειγμα, ο ψευδοαρχαιολόγος Γκράχαμ Χάνκοκ, στο Fingerprints of the Gods (1995), σημειώνει επανειλημμένα ότι ο διαπρεπής φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν σχολίασε κάποτε θετικά την υπόθεση της μετατόπισης των πόλων, μια θεωρία που έχει εγκαταλειφθεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά την οποία υποστηρίζει ο Χάνκοκ. Όπως σημειώνει, ωστόσο, ο Fagan, το γεγονός ότι ο Αϊνστάιν ήταν φυσικός και όχι γεωλόγος δεν αναφέρεται καν από τον Χάνκοκ, ούτε το γεγονός ότι η κατανόηση της τεκτονικής των πλακών (η οποία ήρθε να διαψεύσει τη μετατόπιση του φλοιού της γης) εμφανίστηκε μόνο μετά τον θάνατο του Αϊνστάιν.
Εθνικιστικά κίνητρα
Η ψευδοαρχαιολογία υποκινείται ενίοτε από τον εθνικισμό (βλ. ναζιστική αρχαιολογία, που χρησιμοποιεί την πολιτιστική υπεροχή της αρχαίας Άριας φυλής ως βασική υπόθεση για να καθιερώσει τον γερμανικό λαό ως απόγονο της αρχικής άριας «κυρίαρχης φυλής») ή την επιθυμία να αποδείξει μια συγκεκριμένη θρησκευτική ( πρβλ . ευφυής σχεδιασμός ), ψευδοϊστορική, πολιτική, ή ανθρωπολογική θεωρία. Σε πολλές περιπτώσεις, προκύπτει ένα a priori συμπέρασμα και πραγματοποιείται εργασία πεδίου, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ρητά και λεπτομερώς η θεωρία. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Τζον Χουπς (John Hoopes) «η ψευδοαρχαιολογία προωθεί ενεργά μύθους που χρησιμοποιούνται συνήθως στην υπηρεσία της λευκής υπεροχής, του ρατσιστικού εθνικισμού, της αποικιοκρατίας και καταπίεσης των αυτόχθονων πληθυσμών».
Οι αρχαιολόγοι διακρίνουν την έρευνά τους από την ψευδοαρχαιολογία επισημαίνοντας τις διαφορές στη μεθοδολογία έρευνας, συμπεριλαμβανομένων των αναδρομικών μεθόδων, των παραποιήσιμων θεωριών, της αξιολόγησης από ομοτίμους και μιας γενικά συστηματικής προσέγγισης για τη συλλογή δεδομένων. Αν και υπάρχουν συντριπτικά στοιχεία πολιτιστικών διασυνδέσεων των σχετικών με το παρελθόν λαϊκών παραδόσεων, η αντικειμενική ανάλυση -από ανθρωπολογική άποψη των πολιτισμικών τους πλαισίων και των πολιτιστικών αναγκών στις οποίες ανταποκρίνονται- υπήρξε σχετικά μικρή. Ωστόσο, σε αυτό το πνεύμα, ο Robert Silverberg εντόπισε τη χρήση του πολιτισμού του Mound Builder από τους Μορμόνους σε ένα ευρύτερο πολιτιστικό πλέγμα και ο Gwyn Williams τοποθέτησε το ταξίδι του Madoc και των «Ουαλών Ινδιάνων» στα μεταβαλλόμενα και εξελισσόμενα κοινωνικοϊστορικά του πλαίσια.
Θρησκευτικά κίνητρα
Οι ψευδοαρχαιολογικές θεωρίες με θρησκευτικά κίνητρα περιλαμβάνουν τη θεωρία της νεαρής γης ορισμένων ιουδαιοχριστιανών φονταμενταλιστών. Υποστηρίζουν ότι η Γη είναι ηλικίας 4.000–10.000 ετών, με τα στοιχεία να ποικίλλουν, ανάλογα με την πηγή. Ορισμένοι Ινδουιστές ψευδοαρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το είδος Homo sapiens είναι πολύ αρχαιότερο από τα 200.000 χρόνια που πιστεύεται γενικά. Ο αρχαιολόγος Τζον Κόουλ (John R. Cole) αναφέρεται σε τέτοιες πεποιθήσεις ως «λατρευτική αρχαιολογία» και πιστεύει ότι είναι ψευδοαρχαιολογικές. Θεωρεί πως αυτού του είδους η «ψευδοαρχαιολογία» εμπεριέχει «πολλές από τις ιδιότητες, τις αιτίες και τα αποτελέσματα της θρησκείας».
Ένα πιο συγκεκριμένο παράδειγμα θρησκευτικής ψευδοαρχαιολογίας είναι ο ισχυρισμός του Ρον Γουάιατ (Ron Wyatt) ότι ανακάλυψε την κιβωτό του Νώε, τους τάφους του Νώε και της συζύγου του, την τοποθεσία των Σοδόμων και των Γομόρρων, τον Πύργο της Βαβέλ και πολλές άλλες σημαντικές τοποθεσίες. Ωστόσο, δεν έχει παρουσιάσει επαρκή στοιχεία για να εντυπωσιάσει τους μελετητές της Βίβλου, τους επιστήμονες και τους ιστορικούς. Το Answers in Genesis διαδίδει πολλές ψευδοεπιστημονικές έννοιες ως μέρος της δημιουργιστικής θέσης του.
Εκούσια και ακούσια ψευδοαρχαιολογία
Η ψευδοαρχαιολογία μπορεί να ασκηθεί ηθελημένα ή ακούσια. Οι αρχαιολογικές απάτες και οι φάρσες θεωρούνται σκόπιμη ψευδοαρχαιολογία. Γνήσια αρχαιολογικά ευρήματα ενδέχεται να μετατραπούν ακούσια σε ψευδοαρχαιολογία μέσω αντιεπιστημονικής ερμηνείας. (βλ . προκατάληψη επιβεβαίωσης). Οι επαγγελματίες της ψευδοαρχαιολογίας συχνά στρέφονται εναντίον ακαδημαϊκών αρχαιολόγων και καθιερωμένων επιστημονικών μεθόδων, υποστηρίζοντας ότι η συμβατική επιστήμη έχει παραβλέψει τα κρίσιμα στοιχεία. Μπορεί να γίνει επίκληση θεωριών συνωμοσίας, στις οποίες «το κατεστημένο» συνωμοτεί για την καταστολή στοιχείων.