cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραψωδία (μουσική)
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Σίμος Ιωαννίδης
Ο Συμεών (Σίμος) Ιωαννίδης Γκράτσος ή Στογιάννης ή Αρμενσκιώτης ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από τα Άλωνα (Αρμένσκο) Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
200px|left|thumb|Ο οπλαρχηγός Σίμος ΙωαννίδηςΑρχικά διατέλεσε υπασπιστής του Κώττα Χρήστου. Μετά τον απαγχονισμό του καπετάν Κώττα αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα. Επανήλθε μετά από λίγο καιρό συνεργαζόμενος με τον Ευθύμιο Καούδη, δρώντας στην περιοχή του Περιστερίου.
Το 1904 συμμετείχε στην επιχείρηση του Ζελενιτσίου (Σκλήθρου), όπου εξοντώθηκαν 13 Βούλγαροι. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο επίσης, στις περιοχές Φλώρινας, Βαρνούντα και Πελαγονίας. Μετά το 1906 συγκρότησε δική του ομάδα, στην οποία τέθηκε επικεφαλής και συνεργάστηκε με το σώμα του Παύλου Ρακοβίτη. Στις 24 Οκτωβρίου 1906 η ομάδα του οπλαρχηγού Σίμου Στογιάννη σκότωσε τρεις βουλγαρίζοντες άντρες και μια γυναίκα από την Τύρσια (Τρίβουνο) Φλώρινας που πήγαιναν στο παζάρι της Φλώρινας. Το σώμα του έδρασε στην ανατολική και νότια πλευρά του Βέρνου έως το 1908. Του ανατέθηκε η αποστολή της εξόντωσης του Βασίλ Τσακαλάρωφ αλλά δεν κατάφερε να την φέρει εις πέρας.
Προς τιμήν του μετονομάστηκε το χωριό Μοτέσνιτσα της Φλώρινας σε Σίμος Ιωαννίδης, το 1957.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας Κατηγορία:Μακεδόνες
Μιρασόλ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Η Μιρασόλ Φουτεμπόλ Κλούμπε είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μιρασόλ. Ιδρύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1925. Έδρα της ομάδας είναι το Municipal José Maria de Campos Maia, χωρητικότητας 14534 θεατών. Συμμετέχει στην Campeonato Brasileiro Série D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Μιρασόλ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Εκλογές στο Τατζικιστάν
Στο Τατζικιστάν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Για πρώτη φορά έγιναν προεδρικές εκλογές το 1991.
1991
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στο Τατζικιστάν έγιναν στις 24 Νοεμβρίου 1991. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον Ραχμόν Ναμπίγεφ από το κομμουνιστικό Κόμμα του Τατζικισταν, ο οποίος συγκέντρωσε 56,9% των ψήφων, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 84,6%.
1994
Οι προεδρικές εκλογές του 1994 έγιναν στις 6 Νοεμβρίου. Ο υποστηριχθείς από το κομμουνιστικό Κόμμα, Ιμομάλι Ραχμόνοφ πρώτευσε με ποσοστό 59,5%. Το 95% των ψηφοφόρων προσήλθαν στις κάλπες.
1999
Ο Ραχμόνοφ επανεξελέγη στις εκλογές που έγιναν στις 6 Νοεμβρίου 1999, με ποσοστό 97,6% των ψήφων. Η αντιπολίτευση είχε απαιτήσει την αναβολή των εκλογών. Το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε ως παράνομο από την αντιπολίτευση. Τις εκλογές επέκριναν και οι ξένοι παρατηρητές αναφορικά με την εγγραφή των υποψηφίων, την πρόσβαση των ΜΜΕ και τις παρατυπίες κατά την ψηφοφορία, συμπεριλαμβανομένων των πολλαπλών ψηφοφοριών.
2006
Στις 22 Ιουνίου του 2003, ο πρόεδρος Ραχμόν- τότε Ραχμόνοφ - κέρδισε ένα δημοψήφισμα, με βάση το οποίο του επετράπη να διεκδικήσει άλλες δυο θητείες στο αξίωμα του Προέδρου μετά το 2006. Ο Ραχμόνοφ επανεξελέγη στις[6 Νοεμβρίου 2006 στην προεδρία της χώρας με περίπου 79% των ψήφων, στις εκλογές που μποϋκοτάρισε η αντιπολίτευση επικαλούμενη εκτεταμένη νοθεία. Ο κύριος αντίπαλος του Ραχμόνοφ, ο Ολιμζόν Μπομπόγεφ, του Οικονομικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, έλαβε το 7,2% των ψήφων. Η συμμετοχή ανήλθε στο 91% Οι εκλογικοί παρατηρητές από την Κοινοπολιτεία χαρακτήρισαν τις εκλογές "νόμιμες, ελεύθερες και διαφανείς", ενώ ο ΟΑΣΕ τις καταδίκασε.
2013
Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2013, ο Ραχμόν επανεξελέγη για 4η επταετή θητεία, με ποσοστό γύρω στο 83%. Συνολικά 6 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές εκείνες, ενώ τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος.
2020
Ο Ραχμόν κέρδισε ξανά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2020.
2010
Οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Φεβρουαρίου 2010 επικρίθηκαν από τον ΟΑΣΕ. Το κυβερνών κόμμα του Ραχμόν (Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα) κέρδισε 71,7% των ψήφων και απώλεσε 4 έδρες.
Εξελέγησαν βουλευτές σε 41 εκλογικές περιφέρειες, με άλλους 22 να εκλέγονται με απλή αναλογική με το ελάχιστο 5%.
Συνέλευση των Αντιπροσώπων του Τατζικιστάν, 28 Φεβρουαρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=500 colspan=2|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Δημοψηφίσματα
Στο Τατζικιστάν έχουν διεξαχθεί και μερικά δημοψηφίσματα.
Παραπομπές
*
Τέκτονας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τέκτονας (Τέκτων) είναι γνωστός ο πατέρας του Φερέκλου. Ο Τέκτονας αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ε 59), όπου γενεαλογείται ως γιος του Αρμόνου, από τον οποίο αποκαλείται και «Αρμονίδης». Ο Τέκτονας δίδαξε στον Φέρεκλο τη ναυπηγική τέχνη, κι έτσι ο τελευταίος μπόρεσε να κατασκευάσει το πλοίο με το οποίο ο Πάρις έφερε την Ωραία Ελένη από τη Σπάρτη στην Τροία.
Βραχμαγκούπτα
Ο Βραχμαγκούπτα ( σανσκριτική: ब्रह्मगुप्त,, 598 – 670) ήταν Ινδός μαθηματικός και αστρονόμος ο οποίος έγραψε δύο σημαντικά έργα των Μαθηματικών και της Αστρονομίας. Το πρώτο ήταν η Βραχμασφουτασιντάντα (Brāhmasphuṭasiddhānta, εκτεταμένη μελέτη του Βράχμα) μια θεωρητική μελέτη του 628 η οποία περιέχει τους πρώτους κανόνες για υπολογισμούς με το μηδέν, ενώ ο Αραμπιάτα μερικές δεκαετίες νωρίτερα επίσης στην Ινδία είχε περιγράψει την έννοια του μηδέν. Το δεύτερο κείμενο του είναι η Καντακαντιάκα (Khaṇḍakhādyaka) το 665, ένα πιο πρακτικό κείμενο σχετικά με μαθηματικούς υπολογισμούς. Θεωρείται πως ο Βραχμαγκούπτα καταγόταν από το Μπινμάλ της επαρχίας Ρατζαστάν στην Ινδία.
Ο Βραχμαγκούπτα ήταν ο πρώτος που διατύπωσε σαφείς κανόνες για υπολογισμούς με χρήση του μηδενός. Τα κείμενα του ήταν γραμμένα σε ελλειπτικό στίχο, όπως ήταν και η καθιερωμένη συνήθεια στα Ινδικά μαθηματικά, με συνέπεια να αναδύεται και μια ποιητική χροιά κατά την ανάγνωσή τους. Καθώς δεν έχουν διατυπωθεί μαθηματικές αποδείξεις για τα ευρήματα του, δεν είναι γνωστό πως ο Βραχμαγκούπτα έφτασε σε αυτά. Πιθανολογείται ότι γράφτηκε σε στίχο για ευκολότερη απομνημόνευση και ότι ίσως ο Βραχμαγκούπτα έδινε τις αποδείξεις στους μαθητές του, αν και είναι εξίσου πιθανό να γινόταν αποδεκτό κάποιο θεώρημα και τύπος, μετά την επαλήθευσή τους από πλήθος παραδειγμάτων.
Ζωή και έργο
Στους στίχους 7 και 8 του κεφαλαίου 24/ΣʹΔʹ της Βραχμασφουτασιντάντα, αναφέρεται πως ο Βραχμαγκούπτα σύνθεσε το κείμενο αυτό στην ηλικία των τριάντα ετών στην πόλη Σάκα κατά το ινδικό έτος 550 (628 μ.Χ.) κατά τη βασιλεία του Βιαγραμούκα, και από εκεί εξάγεται ως έτος γέννησης του το 598. Οι σχολιαστές του έργου του τον αναφέρουν ως τον μεγάλο σοφό του Μπινμάλ, μια πόλη στην πολιτεία του Ρατζαστάν της βορειοδυτικής Ινδίας. Κατά τους αρχαίους χρόνους το Μπινμάλ ήταν η έδρα των Γκουρτζάρ, ο πατέρας του ανήκε στους Τζισνουγκούπτα, και έζησε την περισσότερη ζωή του στο Μπινμάλ κατά τη βασιλεία του Βιαγραμούκα. Ως συνέπεια, ο Βραχμαγκούπτα συχνά αναφέρεται ως ο Μπιλαμαλατσάρια, δηλαδή ο δάσκαλος από το Μπινμάλ (Μπιλάλα κατά τους αρχαίους χρόνους).
Ήταν ο επικεφαλής του αστεροσκοπείου στην Ουτζαΐν, και κατά τη θητεία του αυτή έγραψε τις δύο πραγματείες του, τη Βραχμασφουτασιντάντα και την Καντακαντιάκα, που καλύπτουν και οι δύο μαθηματικά και αστρονομία. Η Βραχμασφουτασιντάντα είναι το πιο διάσημο έργο του και επηρέασε σημαντικά τους άραβες αστρονόμους και μαθηματικούς. Ο Ιρανός λόγιος αλ-Μπιρούνι έγραψε το 1050 στο βιβλίο του Ταρίκ αλ-Χιντ, πως ο χαλίφης των Αββασιδών της Βαγδάτης ο αλ-Μα'μούν, παρέλαβε ένα βιβλίο που του αποστάλθηκε από την πρεσβεία των Αββασιδών στην Ινδία, και είχε μεταφραστεί στα Αραβικά ως η μαθηματική πραγματεία του Σιντχίντ. Είναι γενικά αποδεκτό πως το Σιντχίντ δεν είναι παρά το βιβλίο Βραχμασφουτασιντάντα του Βραχμαγκούπτα.
Ο Βραχμαγκούπτα είχε ασκήσει έντονη κριτική ενάντια στα έργα των άλλων αστρονόμων, και στη Βραχμασφουτασιντάντα είναι φανερό πως υπάρχει ένα σχίσμα ανάμεσα στους Ινδούς μαθηματικούς. Η διαμάχη εστιάζονταν κυρίως στη σχέση με την εφαρμοσμένη πλευρά των μαθηματικών και τη χρήση τους στον πραγματικό κόσμο, παρά στη θεωρητική ορθότητά τους. Στην περίπτωση του Βραχμαγκούπτα, οι διαφωνίες ξεκινούσαν κυρίως από την επιλογή των εκάστοτε αστρονομικών παραμέτρων και θεωριών. Η κριτική απέναντι στις άλλες θεωρίες εμφανίζεται στα δέκα πρώτα κεφάλαια για την αστρονομία, με το εντέκατο κεφάλαιο να είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στην κριτική, με τα κεφάλαια 12 και 18 να μη περιέχουν καθόλου κριτική. Χαρακτηριστικά άσκησε δριμεία κριτική στις απόψεις του προγενέστερού του Ινδού μαθηματικού και αστρονόμου Αριαμπάτα, ότι η Γη είναι μια περιστρεφόμενη σφαίρα, απόψεις που διαδίδονταν ευρέως από έναν σύγχρονό του αστρονόμο, τον Μπασκάρα Αʹ, αν και δεν είναι γνωστό κατά πόσο γνώριζε το έργο αυτού.
Άλγεβρα
Ο Βραχμαγκούπτα έδωσε τη λύση της γενικής γραμμικής εξίσωσης στο κεφάλαιο 18 της Βραχμασφουτασιντάντα, <blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">Η διαφορά μεταξύ των ρούπα'', όταν αντιστραφούν και διαιρεθούν με τη διαφορά των αγνώστων, είναι ο άγνωστος της εξίσωσης. Τα ρούπα [τα οποία αφαιρούνται] από το τετράγωνο και τον άγνωστο πρέπει να αφαιρεθούν. ''
το οποίο είναι η λύση για την εξίσωση το οποίο εκφράζεται και ως, όπου τα ρούπα αναφέρονται στις σταθερές γ και ε και οι άγνωστοι στο β και δ. Έδωσε επίσης δύο ισοδύναμες λύσεις στην παρακάτω εξίσωση δευτέρου βαθμού
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''18.44. Αφαίρεσε τον μεσαίο [αριθμό] από την τετραγωνική ρίζα των ρούπα πολλαπλασιασμένης τέσσερις φορές το τετράγωνο και αυξημένης με το τετράγωνο του μέσου [αριθμού]. Διαίρεσε το υπόλοιπο με δύο φορές το τετράγωνο. [Το αποτέλεσμα είναι ο] μεσαίος [αριθμός].''' ' 18.45. Όποια και να είναι η τετραγωνική ρίζα των ρούπα πολλαπλασιασμένης με το τετράγωνο [και] αυξημένης με το τετράγωνο του μισού του αγνώστου, αφαίρεσε το με το μισό του αγνώστου [και] διαίρεσε [το υπόλοιπο] με το τετράγωνο του. [Το αποτέλεσμα είναι] ο άγνωστος.
οι οποίες είναι, αντίστοιχα, λύσεις για την εξίσωση undefined ισοδύναμης με το,
και
Συνέχισε με την επίλυση ταυτόχρονων απροσδιόριστων εξισώσεων δηλώνοντας πως η επιθυμητή μεταβλητή πρέπει να απομονωθεί πρώτα, και κατόπιν η εξίσωση να διαιρεθεί με τον επιθυμητό συντελεστή της μεταβλητής. Συγκεκριμένα, πρότεινε να χρησιμοποιείται η μέθοδος της 'πολτοποίησης' για τη λύση εξισώσεων με πολλαπλούς αγνώστους.
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''18.51. Αφαίρεσε τα χρώματα τα οποία είναι διαφορετικά από το πρώτο χρώμα. [Το υπόλοιπο] διαιρεμένο με το πρώτο [συντελεστή του χρώματος] είναι η μέτρηση του πρώτου. [Συνθήκες] δύο επί δύο εμφανίζονται [όταν μειωθεί] με παρόμοιους διαιρέτες, [και συνεχίζει να] επαναλαμβάνεται. Αν υπάρχουν πολλά [χρώματα], ο πολτοποιητής [πρέπει να χρησιμοποιηθεί]. ''
Όπως και η άλγεβρα του Διόφαντου της Αλεξάνδρειας, η άλγεβρα του Βραχμαγκούπτα ήταν συγκοπτόμενη. Η πράξη της πρόσθεσης συμβολιζόταν με την τοποθέτηση των αριθμών δίπλα δίπλα, η αφαίρεση με την τοποθέτηση μια τελείας πάνω από τον αφαιρετέο, και η διαίρεση με το να τοποθετείται ο διαιρέτης κάτω από τον διαιρετέο, παρόμοια με τη σημερινή μαθηματική σημειολογία αλλά χωρίς την παύλα της διαίρεσης. Ο πολλαπλασιασμός, οι ρίζες, και οι άγνωστες ποσότητες αναπαριστούνταν με συντομογραφίες των αντίστοιχων όρων. Η έκταση της Ελληνικής επιρροής στη μαθηματική συγκοπή, αν υπάρχει, δεν είναι γνωστή και είναι πιθανό πως και η Ελληνική και η Ινδική μέθοδος της συγκοπής προέρχεται από μια κοινή Βαβυλωνιακή πηγή.
Αριθμητική
Οι τέσσερις στοιχειώδεις πράξεις (πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός και διαίρεση) ήταν γνωστές σε πολλούς πολιτισμούς προγενέστερους του Βραχμαγκούπτα. Το σημερινό αριθμητικό σύστημα είναι βασισμένο στο Ινδοαραβικό και εμφανίστηκε πρώτα στη Βραχμασφουτασιντάντα. Ο Βραχμαγκούπτα περιγράφει τον πολλαπλασιασμό ως:
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''Ο πολλαπλασιαστέος επαναλαμβάνεται σαν ένα λουρί για τα ζώα, τόσο συχνά όσο υπάρχουν ακέραιες μονάδες στον πολλαπλασιαστή, και πολλαπλασιάζεται επανελλημένως με αυτούς, και τα γινόμενα προστίθενται. Είναι πολλαπλασιασμός. Ή ο πολλαπλασιαστέος επαναλαμβάνεται τόσες φορές, όσες υπάρχουν συστατικά μέρη στον πολλαπλασιαστή''.
Η Ινδική αριθμητική ήταν γνωστή στη Μεσαιωνική Ευρώπη ως Μόντους Ίντοραμ(Modus Indoram), που στα Λατινικά σημαίνει μέθοδος των Ινδών. Στη Βραχμασφουτασιντάντα, ο Πολλαπλασιασμός ονομάστηκε Γκομουτρίκα(Gomutrika). Στην αρχή του κεφαλαίου δώδεκα της Βραχμασφουτασιντάντα, με τον τίτλο Υπολογισμοί, ο Βραχμαγκούπτα περιγράφει τις πράξεις των κλασμάτων. Ο αναγνώστης θεωρείται πως πρέπει να γνωρίζει τις βασικές αριθμητικές πράξεις μέχρι του σημείου του υπολογισμού των τετραγωνικών ριζών, αν και ο Βραχμαγκούπτα εξηγεί πως μπορεί να βρεθεί ο κύβος και η κυβική ρίζα ενός ακέραιου, και αργότερα περιγράφει τους κανόνες που διέπουν τον υπολογισμό των δυνάμεων του 2 και των τετραγωνικών ριζών. Ακολουθεί με το να παραθέτει τους κανόνες για υπολογισμούς με τέσσερις συνδιασμούς κλασμάτων, του, και ,  , και , και του.
Προόδοι
Ο Βραχμαγκούπτα συνεχίζει με το να δίνει το σύνολο των τετραγώνων και των κύβων των πρώτων ν ακεραίων. <blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.20. Το σύνολο των τετραγώνων είναι το [σύνολο] πολλαπλασιασμένο με δύο [φορές] τον αριθμό των βημάτων αυξημένου με ένα [και] διαιρεμένου με τρία. Το σύνολο των κύβων είναι το τετράγωνο αυτού [του συνόλου]. Σωροί αυτών των ίδιων σφαιρών [μπορούν επίσης να υπολογιστούν]. ''
Εδώ ο Βραχμαγκούπτα βρήκε το αποτέλεσμα σε σχέση με το σύνολο των πρώτων ν ακεραίων, αντί σε σχέση με το ν όπως στη σύγχρονη πρακτική.
Ορίζει το σύνολο των τετραγώνων των πρώτων ν φυσικών αριθμών ως ν(ν+1)(2ν+1)/6, και το σύνολο των κύβων των πρώτων ν φυσικών αριθμών ως (ν(ν+1)/2)².
Μηδέν
Η Βραχμασφουτασιντάντα του Βραχμαγκούπτα είναι το πρώτο βιβλίο το οποίο αναφέρεται στο μηδέν ως κανονικό αριθμό -με εξαίρεση τις αναφορές του Αριαμπάτα-, αντί για ένα σύμβολο ως αναπαράσταση ενός άλλου αριθμού όπως κάναν οι Βαβυλώνιοι, ή ως σύμβολο για την έλλειψη μιας ποσότητας όπως έκανε ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και οι Ρωμαίοι, και ανεξάρτητα οι Ολμέκοι στην Προκολομβιανή Αμερική, οπότε ο Βραχμαγκούπτα θεωρείται ως ο πρώτος που μορφοποίησε πλήρως την έννοια του μηδενός. Καθόρισε κανόνες για τη χρήση του μηδέν με αρνητικούς και θετικούς αριθμούς. Το μηδέν συν ένα θετικό αριθμό, είναι ο θετικός αριθμός, και το μηδέν συν ένας αρνητικός αριθμός, είναι ένας αρνητικός αριθμός. Στο κεφάλαιο 18 του βιβλίου, περιγράφει τις πράξεις πάνω στους αρνητικούς αριθμούς, περιγράφωντας πρώτα την πρόσθεση και αφαίρεση τους,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''18.30. [Το σύνολο] δύο θετικών [αριθμών] είναι θετικός, των δύο αρνητικών αρνητικός, ενός θετικού και αρνητικού η διαφορά τους, αν είναι ίσοι τότε είναι μηδέν. Το σύνολο ενός αρνητικού και του μηδέν είναι αρνητικός, θετικού και μηδενός θετικός, των δύο μηδενικών μηδέν. '' [...]
Συνεχίζει με τον πολλαπλασιασμό,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''18.33. Το γινόμενο ενός αρνητικού και ενός θετικού είναι αρνητικός, δύο αρνητικών θετικός, και των θετικών θετικός, το γινόμενο του μηδέν και ενός αρνητικού, του μηδέν και ενός θετικού, ή δύο μηδενικών είναι μηδέν. ''
Αλλά η περιγραφή που δίνει στη διαίρεση με το μηδέν, διαφέρει από τη σύγχρονη έννοια,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''18.34. Ένας θετικός διαιρεμένος με ένα θετικό ή με ένα αρνητικό είναι θετικός, το μηδέν διαιρεμένο με το μηδέν είναι μηδέν, ένας θετικός διαιρεμένος με ένα αρνητικό είναι αρνητικός, ένας αρνητικός διαιρεμένος με ένα θετικό είναι [επίσης] αρνητικός. 18.35. Ένας αρνητικός ή ένας θετικός διαιρεμένος με το μηδέν έχει [το μηδέν] σαν τον διαιρέτη του, ή το μηδέν διαιρεμένο με ένα αρνητικό ή ένα θετικό [έχει τον αρνητικό ή τον θετικό ως τον διαιρέτη του]. Το τετράγωνο ενός αρνητικού ή ενός θετικού είναι θετικός, [το τετράγωνο] του μηδενός είναι μηδέν. Αυτό του οποίου [το τετράγωνο] είναι το τετράγωνο είναι η τετραγωνική ρίζα [του].''
Εδώ ο Βραχμαγκούπτα λέει πως, και όσο για την περίπτωση όπου  δεν έδωσε εξηγήσεις. Οι κανόνες που παραθέτει για την αριθμητική των αρνητικών αριθμών και το μηδέν, είναι αρκετά κοντά στις σύγχρονες έννοιες, εκτός από τη διαίρεση με το μηδέν όπου στα σύγχρονα μαθηματικά δεν ορίζεται.
Πυθαγόρειες τριάδες
Στο κεφάλαιο δώδεκα του βιβλίου του, ο Βραχμαγκούπτα δίνει ένα τρόπο για την παραγωγή Πυθαγόρειων τριάδων:
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.39. Το ύψος ενός βουνού πολλαπλασιασμένο με τον πολλαπλασιαστή είναι η απόσταση στη πόλη, δεν διαγράφεται. Όταν διαιρείται με τον πολλαπλασιαστή αυξημένου κατά δύο τότε είναι το άλμα του ενός που κάνει το ίδιο ταξίδι. ''
Ή, με άλλα λόγια, αν δ = μχ/(χ + 2), τότε ο ταξιδιώτης που κάνει ένα "άλμα" κάθετα προς τα πάνω σε μια απόσταση δ, από ένα βουνό ύψους μ, και κατόπιν ταξιδεύει σε μια ευθεία γραμμή προς την πόλη σε μια οριζόντια απόσταση μ * χ από τη βάση του βουνού, τότε ταξιδεύει την ίδια απόσταση όπως κάποιος που κατεβαίνει κάθετα από το βουνό και κατόπιν ταξιδεύει πάνω στον οριζόντιο άξονα προς στην πόλη. Διατυπωμένο γεωμετρικά, λέει πως εάν ένα τρίγωνο με οξεία γωνία έχει μια βάση μήκους α = μ * χ, και το ύψος του έχει μήκος β = μ + δ, τότε το μήκος, γ, της υποτείνουσας του δίνεται από το γ = μ (1+χ) – δ. Και πράγματα, η στοιχειώδης αλγεβραϊκή επεξεργασία δείχνει πως α2 + β2 = γ2 όπου η τιμή του δ είναι γνωστή, οπότε και καταλήγουμε στο Πυθαγόρειο θεώρημα, την πιο διάσημη διατύπωση των Πυθαγόρειων τριάδων. Επίσης, εάν τα μ και χ είναι ρητοί αριθμοί, αυτό σημαίνει πως το ίδιο είναι και οι δ, α, β and γ. Μια Πυθαγόρεια τριάδα επομένως μπορεί να βρεθεί από το α, β και πολλαπλασιάζοντας τον κάθε αριθμό με το ελάχιστο κοινό πολλαπλάσιο των παρονομαστών του.
Η εξίσωση του Πελ(Pell)
Ο Βραχμαγκούπτα συνέχισε δίνοντας μια αναδρομική συνάρτηση για την παραγωγή λύσεων ορισμένων περιπτώσεων των Διοφαντικών εξισώσεων δευτέρου βαθμού όπως με τη χρήση του Ευκλείδιου αλγόριθμου. Ο αλγόριθμος του ήταν γνωστός ως ο 'πολτοποιητής' καθώς σπάει τους αριθμούς σε μικρότερα κομμάτια.
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''Η φύση των τετραγώνων: 18.64. [Σημείωσε την] δύο φορές την τετραγωνική ρίζα ενός τετραγώνου με ένα πολλαπλασιαστή και αυξημένης ή μειωμένης με ένα αυθαίρετο [αριθμό]. Το γινόμενο του πρώτου [ζεύγους], πολλαπλασιασμένου με τον πολλαπλασιαστέο, με το γινόμενο του τελευταίου [ζεύγους], είναι το τελευταίο που υπολογίζεται. 18.65. Το σύνολο των γινομένων της αστραπής είναι το πρώτο. Το προσθετέο είναι ίσο με το γινόμενο των προσθετέων. Οι δύο τετραγωνικές ρίζες, διαιρεμένες με τον προσθετέο ή τον αφαιρετέο, είναι τα προσθετέα ρούπα. ''
το οποίο είναι μια γενίκευση της ταυτότητας που ανακαλύφθηκε από τον Διόφαντο,
Χρησιμοποιώντας την ταυτότητα του καθώς και το γεγονός ότι τα \psi\,\!_1) και  \psi\,\!_2) είναι λύσεις στις εξισώσεις  and, αντίστοιχα, τότε   είναι μια λύση στο , μπόρεσε και βρήκε ολοκληρωμένες λύσεις στην εξίσωση το Πελ μέσα από μια σειρά εξισώσεων της μορφής. Δυστυχώς, ο Βραχμαγκούπτα δεν μπόρεσε να εφαρμόσει τη λύση αυτή ενιαία για όλες τις πιθανές τιμές του N, αλλά μπόρεσε μόνο να δείξει πως αν το έχει μια ακέραια λύση για το k = ±1, ±2, ή ±4, τότε το  έχει μια λύση. Η λύση της γενικής εξίσωσης του Πελ λύθηκε κατόπιν από τον Μπασκάρα Β το 1150.
Γεωμετρία
Ο Βραχμαγκούπτα αφιέρωσε ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του στη γεωμετρία.
Ο τύπος του Βραχμαγκούπτα
Το πιο διάσημο αποτέλεσμα του Βραχμαγκούπτα στη γεωμετρία είναι ο τύπος του για τα εγγεγραμμένα τετράπλευρα. Δοσμένων των μηκών των πλευρών οποιουδήποτε εγγεγραμμένου τετράπλευρου, ο Βραχμαγκούπτα έδωσε μια γενική και μια ακριβής εξίσωση για το εμβαδό του σχήματος,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.21. Το κατά προσέγγιση εμβαδόν είναι το γινόμενο των μισών του αθροίσματος των πλευρών και των απέναντι πλευρών σε ένα τρίγωνο και σε ένα τετράπλευρο. Το ακριβές [εμβαδό] είναι η τετραγωνική ρίζα από το γινόμενο, του μισού του αθροίσματος των πλευρών μειωμένο με την [κάθε] πλευρά του τετράπλευρου. ''
Αν και ο Βραχμαγκούπτα δεν αναφέρει ρητά πως αυτά τα τετράπλευρα είναι εγγεγραμμένα, είναι εμφανές από τους κανόνες που χρησιμοποιεί πως πρόκειται για τέτοια. Ο τύπος του Ήρωνα, είναι μια ειδική περίπτωση αυτού του τύπου και μπορεί να εξαχθεί κάνοντας μια από τις πλευρές ίση με μηδέν (δηλαδή να έχουμε τρίγωνο).
Τρίγωνα
Ένα από τα θεωρήματα του Βραχμαγκούπτα δίνει τα μήκη των δύο τμημάτων της βάσης ενός τριγώνου όταν αυτή χωρίζεται από το ύψος του:
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.22. Η βάση μειώνεται και αυξάνεται με τη διαφορά των τετραγώνων των πλευρών διαιρεμένων με τη βάση. Όταν διαιρείται με το δύο τότε είναι τα πραγματικά τμήματα. Το κάθετο [ύψος] είναι η τετραγωνική ρίζα από το τετράγωνο μιας πλευράς μειωμένης από το τετράγωνο του τμήματος της. ''
Επομένως τα μήκη των δύο τμημάτων είναι.
Επιπλέον παραθέτει ένα θεώρημα για τρίγωνα του Ήρωνα, τρίγωνα δηλαδή στα οποία όλες οι πλευρές και το εμβαδό είναι ρητοί αριθμοί.
για ρητούς αριθμούς u, v, και w.
Το θεώρημα του Βραχμαγκούπτα
Ο Βραχμαγκούπτα συνεχίζει,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.23. Η τετραγωνική ρίζα του συνόλου των δύο γινομένων των πλευρών και αντίθετων πλευρών ενός άνισου τετράπλευρου είναι η διαγώνιος. Το τετράγωνο της διαγώνιου μειώνεται με το τετράγωνο του μισού του συνόλου της βάσης και της κορυφής, η τετραγωνική ρίζα είναι τα κάθετα [ύψη]. ''
Έτσι, σε ένα "μη ίσο" κυκλικό πολύεδρο -το οποίο είναι ισοσκελές τραπεζοειδές-, το μήκος της κάθε διαγωνίου είναι.
Συνεχίζει με εξισώσεις για τα μήκη και εμβαδά των γεωμετρικών σχημάτων, όπως την περιφέρεια και μήκος ενός ισοσκελές τραπεζοειδούς και ενός σκαληνού τετράπλευρου, και τα μήκη των διαγωνίων σε ένα κυκλικό τετράπλευρο,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.30-31. Απεικονίζοντας δύο τρίγωνα μέσα σε ένα [κυκλικό τετράπλευρο] με άνισες πλευρές, οι δύο διαγώνιου είναι οι δύο βάσεις. Τα δύο τμήματα τους είναι ξεχωριστά το άνω και κάτω τμήμα [που σχηματίζονται] στην τομή των διαγωνίων. Τα δύο [κάτω τμήματα] των δύο διαγωνίων είναι δύο πλευρές σε ένα τρίγωνο, η βάση [του τετράπλευρου είναι η βάση του τριγώνου]. Ο κάθετος του είναι το χαμηλότερο κομμάτι της [κεντρικής] καθέτου, το άνω τμήμα της [κεντρικής] καθέτου είναι το μισό του συνόλου των [πλευρών των] καθέτων μειωμένων κατά το χαμηλότερο [μέρος της κεντρικής καθέτου]. ''
Αριθμός π
Στον στίχο 40, δίνει την εκτίμηση του αριθμού π,
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''12.40. Η διάμετρος και το τετράγωνο της ακτίνας πολλαπλασιάζονται [και τα δύο] με το τρία είναι [αντίστοιχα] η πρακτική περιφέρεια και το εμβαδό [ενός κύκλου]. Οι ακριβείς [τιμές] είναι οι τετραγωνικές ρίζες των τετραγώνων αυτών των δύο πολλαπλασιαζόμενων με δέκα. ''
Έτσι ο Βραχμαγκούπτα χρησιμοποιεί το 3 ως μια 'πρακτική' τιμή για το π, και \sqrt{10} (3.16...) ως μια 'ακριβής' τιμή του π.
Μετρήσεις και κατασκευές
Μετά την εκτίμηση της τιμής του π, ασχολήθηκε με τη γεωμετρία των πλάνων και στερεών, όπως με την εύρεση της χωρητικότητας και του εμβαδού επιφανείας (ή τα κενά μέρη που εξάγωνται από τα στερεά). Βρήκε τη χωρητικότητα των ορθογώνιων πρισμάτων, πυραμίδων, και τον κόλουρο κώνο μια τετράγωνης πυραμίδας. Επιπλέον βρήκε το μέσο βάθος μιας σειράς από χάσματα. Για τη χωρητικότητα του κόλουρου κώνου της πυραμίδας, δίνει την 'πραγματική' τιμή ως το βάθος επί το τετράγωνο των μέσων τιμών των κορυφών της άνω και κάτω επιφάνειας, και την 'επιφανεική' το βάθος επί τη μέση τιμή τους.
Πίνακας ημιτόνων
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''2.2-5. Τα ημίτονα: Πρόγονοι, δίδυμοι, Μεγάλη Άρκτος, οι Βέδες, οι θεοί, φωτιές, έξι, γεύσεις, ζάρια, οι θεοί, η σελήνη, πέντε, ο ουρανός, η σελήνη, η σελήνη, βέλη, ήλιοι [...] ''
Εδώ ο Βραχμαγκούπτα χρησιμοποιεί ονόματα αντικειμένων τα οποία αντιπροσωπεύουν τα ψηφία των οποίων η αριθμητική τιμή εξαρτάται από τη θέση τους μέσα στο νούμερο, όπως ήταν κοινό να χρησιμοποιούνται ονομασίες αντικειμένων στις Σανσκριτικές πραγματείες. Οι Πρόγονοι αντιπροσοπεύουν το 14 σύμφωνα με την Ινδική κοσμολογία, οι δίδυμοι το 2, η Μεγάλη Άρκτος το 7 ως τα 7 αστέρια του αντίστοιχου αστερισμού, οι Βέδες το 4 για το σύνολο των Βεδών, τα ζάρια το 6 ως το σύνολο των πλευρών ενός ζαριού, και η αρίθμηση των υπόλοιπων αντικειμένων ακολουθεί παρόμοια λογική. Η παραπάνω παράθεση μεταφράζεται σε ένα κατάλογο ημιτόνων, 214, 427, 638, 846, 1051, 1251, 1446, 1635, 1817, 1991, 2156, 2312, 1459, 2594, 2719, 2832, 2933, 3021, 3096, 3159, 3207, 3242, 3263, and 3270, με την ακτίνα να είναι 3270.
Παρεμβολική εξίσωση
Το 665 ο Βραχμαγκούπτα εφήυρε και χρησιμοποίησε μια ειδική περίπτωση της παρεμβολικής εξίσωσης Νιούτον-Στίρλινγκ(Newton–Stirling) δευτέρου βαθμού, ώστε να παρεμβολίσει νέες τιμές στην ημιτονική μεταβολή από άλλες τιμές που είχαν ήδη πινακοποιηθεί. Η εξίσωση δίνει μια εκτίμηση για την τιμή της μεταβολής f με παράμετρο την τιμή a + xh (όπου h > 0 και −1 ≤ x ≤ 1) όταν η τιμή είναι ήδη γνωστή για a − h, a και a + h.
όπου Δ είναι η πρώτης τάξης μεταβολή της διαφοράς, π.χ.
Αστρονομία
Οι Άραβες γνώρισαν την Ινδική αστρονομία μέσω της Βραχμασφουτασιντάντα. Ο διάσημος χαλίφης των Αββασίδων Αλ-Μανσούρ(712–775) ίδρυσε τη Βαγδάτη στις όχθες του Τίγρη, και την έκανε ένα κέντρο μάθησης. Το 770 ο χαλίφης κάλεσε ένα λόγιο του Ουτζαΐν, ο οποίος χρησιμοποίησε το βιβλίο του Βραχμαπούτρα για την εξήγηση του Ινδικού συστήματος της αριθμητικής αστρονομίας, και κατόπιν οι Άραβες μετέφρασαν και υιοθέτησαν τις γνώσεις αυτές.
Στο κεφάλαιο 7 του βιβλίου του Βραχμαπούτρα, με τον τίτλο Σεληνικό Ήμισυ, απορρίπτεται η ιδέα πως η Σελήνη είναι μακρύτερα από τη Γη απ'ότι ο Ήλιος, μια ιδέα η οποία διατηρούνταν στα γραπτά της εποχής, και δίνει την εξήγηση πως η Σελήνη φωτίζεται από τον Ήλιο.
<blockquote style="background:#f9f9f9; border:1px solid #d2d2d2; padding:6px;">''7.1. Αν το φεγγάρι ήταν πάνω από τον ήλιο, πως θα ήταν δυνατός ο υπολογισμός της αυξομείωσης να υπολογιστεί βάσει του υπολογισμού [του γεωγραφικού μήκους] της Σελήνης; Το πλησιέστερο ήμισυ της [θα ήταν] πάντα φωτεινό 7.2. Με τον ίδιο τρόπο όπου το ορατό μισό που φωτίζεται από τον ήλιο είναι φωτεινό, και αυτό που δε φωτίζεται σκοτεινό, έτσι και [η φωτεινότητα] του φεγγαριού [αν είναι] κάτω από τον ήλιο
7.3. Η φωτεινότητα αυξάνεται στην κατεύθυνση του ήλιου. Στο τέλος ενός φωτεινού δεκαπενθήμερου, το εγγύς μισό είναι φωτεινό και το απομακρυσμένο μισό σκοτεινό. Επομένως, η ανύψωση των άκρων της ημισελήνου [μπορεί να γίνει μέσω] των υπολογισμών''
Μερικές από τις σημαντικές συνεισφορές του Βραχμαπούτρα στην αστρονομία είναι: Ο Βραχμαγκούπτα άσκησε κριτική στις παραδοσιακές Ινδικές αντιλήψεις πως η Γη ήταν επίπεδο ή κούφια, και υποστήριζε πως η Γη είναι σφαιρική.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών Κατηγορία:Ινδοί μαθηματικοί
Ναύβολος
Πηγές
Ναυβολος Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας (Συνασπισμός ή ΣΥΝ) (παλαιότερα Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα της Αριστεράς. Ιδρύθηκε στις 7 Απριλίου του 1989 ως εκλογική συμμαχία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, της Ελληνικής Αριστεράς και άλλων κομμάτων του κεντροαριστερού χώρου.
Στις 28 Ιουνίου του 1991, μετά την αποχώρηση του Κ.Κ.Ε., μετεξελίχθηκε σε ενιαίο κόμμα, ενώ στις 15 Ιανουαρίου του 2004 πρωτοστάτησε στο σχηματισμό του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), του οποίου απετέλεσε τη μεγαλύτερη συνιστώσα. Στις 10 Ιουλίου του 2013, ο Συνασπισμός αυτοδιαλύθηκε, ενόψει της μετατροπής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε ενιαίο κόμμα.
Ο Συνασπισμός ήταν μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Ίδρυση
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου δημιουργήθηκε ως εκλογική συμμαχία πριν τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 1989, έχοντας ως κύριους εταίρους τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Αριστεράς: το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και την Ελληνική Αριστερά, μετεξέλιξη του ευρωκομμουνιστικού Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού. Οι επαφές μεταξύ στελεχών των δύο κομμάτων ξεκίνησαν μετά το 12ο Συνέδριο του Κ.Κ.Ε., ενώ το Δεκέμβριο του 1988 δόθηκε στη δημοσιότητα το «Κοινό πόρισμα Κ.Κ.Ε-Ε.ΑΡ», το οποίο αποτελούσε την πολιτική πλατφόρμα συγκρότησης του Συνασπισμού. Στο Συνασπισμό προσχώρησαν επίσης η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά του Ανδρέα Λεντάκη, το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού του Μπάμπη Πρωτοπαπά και προσωπικότητες από το ΠΑΣΟΚ και το Κέντρο όπως ο Μανόλης Δρεττάκης και ο Στάθης Παναγούλης. Τον Απρίλιο του 1989 συγκροτήθηκαν τα όργανα του κόμματος, με τον Χαρίλαο Φλωράκη να αναλαμβάνει τη θέση του προέδρου και τον Λεωνίδα Κύρκο τη θέση του γραμματέα του κόμματος.
1989-1991
Ο Συνασπισμός συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές, τον Ιούνιο του 1989, όπου κατάφερε να βγει στην τρίτη θέση με ποσοστό 13,1%, εκλέγοντας 28 βουλευτές. Στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν την ίδια ημέρα, κατάφερε να εκλέξει τέσσερις ευρωβουλευτές. Μετεκλογικά, συμφώνησε με την Νέα Δημοκρατία, να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με αυτή, αλλά ο πρωθυπουργός να μην είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Έτσι, σχηματίστηκε η κυβέρνηση συνεργασίας, με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη. Ο Συνασπισμός αποτέλεσε το πρώτο αριστερό κόμμα στην Ελλάδα που συμμετείχε στην κυβέρνηση και συνεπώς στην διακυβέρνηση της χώρας. Ο Συνασπισμός μετείχε και στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, αλλά τα ποσοστά του έπεσαν στο 10,97% και εξέλεξε 21 βουλευτές. Η πτώση των ποσοστών του οφείλεται κατά πολλούς στην κυβερνητική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Λόγω της εκ νέου αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, συμμετείχε και πάλι σε κυβέρνηση, αυτή τη φορά στην οικουμενική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον οικονομολόγο και πρώην Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Ξενοφώντα Ζολώτα.
Λίγες ημέρες μετά τις εκλογές και το σχηματισμό της οικουμενικής κυβέρνησης η πλειοψηφία της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας, και δεκαπέντε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., αποχώρησαν από το κόμμα, διαφωνώντας με την τακτική του Συνασπισμού και τη συμμετοχή του στις κυβερνήσεις συνεργασίας. Ανεξαρτητοποιήθηκε επίσης και ο Δημήτρης Δεσύλλας, ευρωβουλευτής, εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού.
Ο Συνασπισμός συμμετείχε και στις εκλογές του Απριλίου του 1990, αλλά η πτωτική πορεία των ποσοστών του κόμματος συνέχισε. Έλαβε το 10,28% των ψήφων και εξέλεξε 19 βουλευτές. Μετά από πρόταση του Φλωράκη και με τη σύμφωνη γνώμη του Κύρκου, πρόεδρος εξελέγη το Μάρτιο του 1990 η Μαρία Δαμανάκη. μικρογραφία|Το λογότυπο του ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου Στο Κ.Κ.Ε., στις 28 Ιουνίου του 1991, μετά την αλλαγή του πολιτικού συστήματος στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και την κρίση που αυτή προκάλεσε στο κομμουνιστικό κίνημα, οι αποκαλούμενοι «ανανεωτικοί», οι οποίοι ζητούσαν αναθεώρηση βασικών αρχών της θεωρίας και λειτουργίας του κόμματος, αποχώρησαν από το κόμμα, ύστερα από την επικράτηση της μαρξιστικής-λενινιστικής πτέρυγας στο 13ο Συνέδριο. Οι αποχωρήσαντες ήταν πλειοψηφία σε πολλές κομματικές τοπικές οργανώσεις και περίπου το 45% της Κεντρικής Επιτροπής, μεταξύ των οποίων και ο πρώην γραμματέας του κόμματος Γρηγόρης Φαράκος.
1991-2004
Μετά από αυτό, οι ανανεωτικοί του Κ.Κ.Ε. και τα υπόλοιπα κόμματα της συμμαχίας αποφάσισαν να μετατρέψουν το Συνασπισμό σε ενιαίο πολιτικό κόμμα. Το 1ο (Ιδρυτικό) Συνέδριο του Συνασπισμού έγινε το 1992. Σε αυτό το συνέδριο, πρόεδρος του κόμματος εξελέγη η Μαρία Δαμανάκη, δίχως να υπάρχει άλλη υποψηφιότητα. Στις εκλογές του 1993, ωστόσο, ο Συνασπισμός απέτυχε να εισέλθει στη Βουλή (έλαβε ποσοστό 2,94%) και η Δαμανάκη παραιτήθηκε. Αμέσως μετά, διεξήχθη το 2ο Συνέδριο του κόμματος για την ανάδειξη νέας ηγεσίας. Στην πρώτη ψηφοφορία προηγήθηκε ο Αλέκος Αλαβάνος με 43% και ακολούθησαν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος με 21%, ο Φώτης Κουβέλης με 20% και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης με 19%. Στη δεύτερη ψηφοφορία, νέος πρόεδρος του κόμματος, εξελέγη ο Νίκος Κωνσταντόπουλος.
Στις ευρωεκλογές του 1994, ο Συνασπισμός συγκέντρωσε το υψηλότερο μέχρι τότε ποσοστό του ως ενιαίο κόμμα (6,25%) και εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές, τον Αλέκο Αλαβάνο και τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 διπλασίασε το ποσοστό του (5,12%) και στις ευρωεκλογές του 1999 πήρε 5,16% και επανεξελέγησαν οι δύο ευρωβουλευτές του.
Στις εθνικές εκλογές του 2000, ο Συνασπισμός υποστηρίχθηκε και από την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά και έλαβε 3,20%. Μετά τις εκλογές, δεκαοκτώ μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, που από καιρό ζητούσαν προσέγγιση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., αποχώρησαν από το Συνασπισμό, καταγγέλλοντας την ηγεσία του για «αριστερή στροφή», ιδρύοντας τη βραχύβια Ανανεωτική και Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς.
Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, πραγματοποιήθηκε το 3ο Συνέδριο του Συνασπισμού. Στο Συνέδριο επανεξελέγη στην προεδρία του κόμματος ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ενώ εξελέγησαν και τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής.
Το Μάιο του 2003, διεξήχθη Προγραμματικό Συνέδριο του κόμματος. Στο Συνέδριο αυτό αποφασίστηκε η αλλαγή του ονόματος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, σε «Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας». Λίγους μήνες αργότερα, η πρώην Πρόεδρος του κόμματος Μαρία Δαμανάκη, παραιτήθηκε από βουλευτής και αποχώρησε από το Συνασπισμό.
2004-2013
Στις βουλευτικές εκλογές 2004, ο Συνασπισμός μαζί με μικρότερα αριστερά κόμματα και οργανώσεις συγκρότησε το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Τα κόμματα αυτά ήταν η Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά, η Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς, η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά και οι Ενεργοί Πολίτες. Η συμμαχία υποστηρίχθηκε και από την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδος, η οποία όμως δε συμμετείχε στα ψηφοδέλτια. Τελικά, έλαβε 3,27% και εξέλεξε έξι βουλευτές, όλους προερχόμενους από το Συνασπισμό. Στις ευρωεκλογές του ίδιου έτους, ο Συνασπισμός συμμετείχε χωρίς τους συμμάχους του, λόγω κρίσης προσανατολισμού στο εσωτερικό του. Έλαβε το 4,16% των ψήφων και εξέλεξε έναν ευρωβουλευτή.
Λίγους μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο, διεξήχθη το 4ο Συνέδριο του Συνασπισμού, για την ανάδειξη νέας ηγεσίας. Πρόεδρος του κόμματος, εκλέχθηκε ο Αλέκος Αλαβάνος. Η εκλογή του Αλέκου Αλαβάνου στην προεδρία του κόμματος, καθώς και η επανεπιβεβαίωση της διάθεσης για συνεργασία με τα μικρότερα αριστερά κόμματα, δημιούργησαν συνθήκες αναθέρμανσης της συμμαχίας. Στο πλαίσιο αυτό ο Συνασπισμός πρότεινε για υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων στις Δημοτικές εκλογές του 2006 τον τριανταδυάχρονο Αλέξη Τσίπρα και κάλεσε όλες τις τοπικές οργανώσεις του κόμματος να συμφωνήσουν σε κοινούς υποψηφίους για όλες τις πόλεις και νομούς της χώρας με τα υπόλοιπα κόμματα της συμμαχίας.
Η επιλογή του νεαρού Τσίπρα, παρά την προηγηθείσα έντονη εσωκομματική αντιπαράθεση, αποδείχτηκε αρκετά επιτυχημένη, μια και στις 15 Οκτωβρίου 2006 ανακηρύχθηκε τρίτος μετά το Νικήτα Κακλαμάνη (Ν.Δ.) και τον Κώστα Σκανδαλίδη (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) συγκεντρώνοντας ποσοστό 10,5%, ανώτερο από εκείνο του Σ. Χαλβατζή (Κ.Κ.Ε.) (8,8%).
Στις εκλογές του 2007, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. πέτυχε σημαντική άνοδο, κερδίζοντας ποσοστό 5,04% και συνολικά δεκατέσσερις έδρες, δώδεκα από τις οποίες κατέλαβαν υποψήφιοι προερχόμενοι από το Συνασπισμό.
Το Φεβρουάριο του 2008, διεξήχθη το 5ο Συνέδριο του Συνασπισμού. Το συνέδριο εξέλεξε πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα με 840 ψήφους (70,4%) έναντι 342 του Φώτη Κουβέλη (28,7%). Ο Αλέκος Αλαβάνος, ωστόσο, παρέμεινε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις ευρωεκλογές του 2009 ο Συνασπισμός, συμμετέχοντας στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., πέτυχε την εκλογή του Νίκου Χουντή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θεωρήθηκε ως αποτυχία και έγινε αντικείμενο κριτικής, κυρίως από την «Ανανεωτική Πτέρυγα» του Συνασπισμού, με τον Λεωνίδα Κύρκο να ζητά τη διάλυση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Αλέκος Αλαβάνος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και από βουλευτής, παραίτηση η οποία δεν έγινε αποδεκτή και την οποία ανακάλεσε, λίγες ημέρες αργότερα.
Μετά την εσωκομματική κρίση των προηγούμενων μηνών, και εν όψει των εθνικών εκλογών του ίδιου χρόνου, ο Αλέκος Αλαβάνος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μην είναι υποψήφιος. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, συγκέντρωσε 4,60% και εξέλεξε δεκατρείς βουλευτές, όλους προερχόμενους από το Συνασπισμό.
Τον Ιούνιο του 2010, πραγματοποιήθηκε το 6ο Συνέδριο του Συνασπισμού. Η «Ανανεωτική Πτέρυγα» με επικεφαλής το Φώτη Κουβέλη, διαφωνώντας με τη συμμετοχή του Συνασπισμού στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αποχώρησε από το κόμμα, ιδρύοντας τη Δημοκρατική Αριστερά. Τον Φώτη Κουβέλη ακολούθησαν ακόμη τρεις βουλευτές, οι οποίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Ιδεολογικός προσανατολισμός
Ο Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας αυτοπεριγράφεται ως κόμμα της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, εμπνεόμενο από τις ιδέες της ανανέωσης του αριστερού εργατικού κινήματος στην Ελλάδα και την Ευρώπη με στρατηγικό του στόχο τον «σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία» μέσω του «δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό» ενώ παράλληλα χαρακτηρίζεται και από τον αριστερό ευρωπαϊσμό. Υποστηρίζει ότι η κουλτούρα του κόμματος εμπλουτίζεται από την ενεργό συμμετοχή του στο κίνημα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Συγχρόνως προσπαθεί να εισάγει τα ζητήματα της οικολογίας με μεγαλύτερη ένταση στην Αριστερά. Ο Συνασπισμός αποδίδει τις θεωρητικές αναζητήσεις του σε θέσεις φιλοσόφων και πολιτικών όπως ο Καρλ Μαρξ, ο Βλαντιμίρ Λένιν, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο Αντόνιο Γκράμσι, ο Λουί Αλτουσέρ και ο Νίκος Πουλαντζάς.
Όπως δηλώνει στα καταστατικά κείμενά του, ο Συνασπισμός επιδιώκει να ενσωματώνει οργανικά στην αναζήτηση μιας καινούριας ταυτότητας της Αριστεράς, πολίτες που με διαφορετική ιστορία και προέλευση εκφράζουν τη συνέχεια, τις κριτικές και ανανεωτικές απόπειρες που εμφανίστηκαν σε όλες τις πτέρυγες και σε όλη την ιστορική πορεία της Αριστεράς. Κάτω από τη σημαία του μπορεί κανείς να βρει ανθρώπους διαφορετικών ιδεολογικών καταβολών, από σοσιαλιστές μέχρι και ελευθεριακούς κομμουνιστές.
Για τον παραπάνω λόγο, τα μέλη του Συνασπισμού έχουν το δικαίωμα να σχηματίζουν εσωκομματικές ομάδες («τάσεις»). Οι τάσεις μπορούν να εκδίδουν δικά τους έντυπα, να διοργανώνουν ανοιχτές συζητήσεις και να συγκροτούν δικά τους ψηφοδέλτια («λίστες») στις εκλογές για την ανάδειξη οργάνων, να εκφράζουν τις διαφωνίες τους δημόσια, όμως δε μπορούν να δουλεύουν ενάντια στις αποφάσεις του κόμματος. Ο ρόλος των τάσεων είναι ιδιαίτερα σημαντικός στα πλαίσια του διαλόγου και της κριτικής στα όργανα του κόμματος, αλλά και της επαφής με τα σύγχρονα ρεύματα της αριστεράς. Αυτός ο τρόπος λειτουργίας του κόμματος βρίσκεται σε αντιδιαστολή με τον λεγόμενο "δημοκρατικό συγκεντρωτισμό", που επιτρέπει μεν στα μέλη ενός κόμματος να εκφράζουν τις απόψεις τους στις εσωτερικές διαδικασίες, επιβάλλει όμως την απόλυτη έκφραση της απόφασης κάθε διαδικασίας και τελικά του συνόλου της "γραμμής" από κάθε μέλος εξώστρεφα, ανεξαρτήτως διαφωνιών που μπορεί να έχουν με αυτήν.
Οι σημαντικότερες τάσεις του Συνασπισμού ήταν το Αριστερό Ρεύμα, η Ανανεωτική Πτέρυγα, το Κοκκινοπράσινο Δίκτυο, η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση, η Αριστερή Ενότητα και η Πρωτοβουλία 2010.
Πτέρυγα νεολαίας
Η Νεολαία Συνασπισμού ήταν η οργάνωση νεολαίας του Συνασπισμού. Μέχρι το 1999 ονομαζόταν Ένωση Αριστερών Νέων (Ε.Α.Ν.). Η Νεολαία Συνασπισμού ήταν αυτόνομη από την κομματική δομή, είχε τα δικά της όργανα, αλλά γενικά κινούνταν στα πλαίσια της κομματικής γραμμής. Είχε παρουσία σε αρκετούς φοιτητικούς συλλόγους μέσω της Αριστερής Ενότητας. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δημοκρατικών Αριστερών Νεολαιών (ENDYL).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Κατηγορία:Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ
Νταγκ Μπέργκαμ
Ο Ντάγκλας Τζέιμς Μπέργκαμ (αγγλικά: Douglas "Doug" James Burgum, 1 Αυγούστου 1956), είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, επενδυτής και πολιτικός, που υπηρετεί ως 33ος Κυβερνήτης της Βόρειας Ντακότα από το 2016. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Πριν ενασχοληθεί με την πολιτική, ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος της Microsoft. Επίσης, είναι ιδρυτής της κτηματομεσιτικής και κατασκευαστικής εταιρείας "Kilbourne Group" που εδρεύει στο Φάργκο. Από το 1983 έως το 2001, ήταν ιδιοκτήτης και πρόεδρος της εταιρείας λογιστικού λογισμικού "Great Plains Software", την οποία πούλησε στην Microsoft το 2001, έναντι 1,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Πολιτικά, θεωρείται ότι ανήκει στην πτέρυγα των μετριοπαθών Ρεπουμπλικανών.
Βιογραφία
Ο Νταγκ Μπέργκαμ, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1956, στο Άρθουρ της Βόρειας Ντακότα, από τον Τζόζεφ Μπέργκαμ και την Κάθριν Κίλμπερν. Σπούδασε πανεπιστημιακές σπουδές στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα στο Φάργκο, λαμβάνοντας πτυχίο το 1978. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (MBA) στην διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (1980).
Προσωπικά στοιχεία
Από το 1991 έως το 2003, ήταν παντρεμένος με την Κάρεν Στόκερ, με την οποία έχουν αποκτήσει τρια παιδιά. Το 2016, παντρεύτηκε την Κάθριν Χέλγκας. Διαμένει στο Φάργκο.
Η προσωπική του περιουσία, ξεπερνά τα 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.
Πολιτική
Στις εκλογές του 2016 για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Βόρειας Ντακότα, ο Μπέργκαμ, αφού είχε λάβει το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, κατάφερε να εκλεγεί 33ος Κυβερνήτης της Βόρειας Ντακότα με ποσοστό 76,52%, έναντι 19,39% του Δημοκρατικού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη το 2020, με ποσοστό 65,84%, έναντι 25,38% της Δημοκρατικής ανθυποψήφιάς του.
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γεννητικά όργανα
μικρογραφία|249x249εσ|Τα σεξουαλικά όργανα μιας γυναίκας και ενός άνδρα
Γεννητικά όργανα θεωρούνται τα μέρη του σώματος που συντάσουν το σύστημα αναπαραγωγής ενός σύνθετου οργανισμού. Χωρίζονται σε εσωτερικά και εξωτερικά, ανάλογα με τη θέση τους εντός ή εκτός του σώματος, αν έρχονται δηλαδή σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον ή όχι.
Τα εξωτερικά γεννητικά όργανα του άνδρα είναι το πέος και το όσχεο (ο θύλακας των όρχεων) και τα εσωτερικά οι όρχεις, η επιδιδυμίδα, ο σπερματικός πόρος και ο προστάτης. Της γυναίκας εξωτερικό γεννητικό όργανο είναι το αιδοίο και εσωτερικά ο κόλπος, η μήτρα, οι ωοθήκες και οι σάλπιγγες.
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Μέρες ραδιοφώνου
Μέρες ραδιοφώνου (Αγγλικά: Radio Days) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής δραματικής κωμωδίας του 1987 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν, ο οποίος είναι και ο αφηγητής στην ταινία. Θέμα της ταινίας είναι η ζωή μιας αμερικανικής οικογένειας κατά τη χρυσή εποχή του ραδιοφώνου με μουσική και αναμνήσεις εκείνης της εποχής.
Πλοκή
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940, ο μικρός Τζο ζούσε σε μια μικροαστική οικογένεια Αμερικανοεβραίων στο Ρόκαγουεϊ του Κουίνς. Η μητέρα του άκουγε πρωινές ραδιοφωνικές εκπομπές. Ο πατέρας του κρατούσε το επάγγελμά του μυστικό. Ο Τζο μαθαίνει αργότερα ότι ντρεπόταν επειδή ήταν ταξιτζής. Άλλα μέλη της οικογένειας είναι ο θείος Έιμπ και η θεία Σάιλ, ο παππούς και η γιαγιά και η θεία Μπι, η οποία βγαίνει συνέχεια ραντεβού ψάχνοντας να βρει τον ιδανικό σύζυγο.
Η αγαπημένη ραδιοφωνική εκπομπή του Τζο είναι Μασκοφόρος εκδικητής. Στη φαντασία του Τζο, ο Μασκοφόρος έχει εικόνα ήρωα, αλλά στην πραγματικότητα ο ηθοποιός που δανείζει τη φωνή του στον ήρωα είναι κοντός και φαλακρός. Άλλες ραδιοφωνικές αναμνήσεις περιλαμβάνουν ιστορίες ηρώων του αθλητισμού, ειδήσεις για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα ρεπορτάζ για επιδρομή εξωγήινων και μια είδηση για ένα κοριτσάκι που έπεσε σε ένα πηγάδι.
Μαζί με κάποιους συμμαθητές του, ο Τζο ψάχνει να βρει γερμανικά αεροπλάνα, αλλά τελικά βρίσκουν μια γυναίκα που γδύνεται στο υπνοδωμάτιό της. Αργότερα μαθαίνουν ότι αυτή η γυναίκα είναι η επόμενη δασκάλα τους. Μόνος του στην ακτή, ο Τζο βλέπει ένα γερμανικό πλοίο, αλλά αποφασίζει να μην το πει σε κανέναν, γιατί δεν θα τον πιστέψουν.
Ο Τζο εντυπωσιάζεται από τη λάμψη του Μανχάταν, από όπου εκπέμπουν οι ραδιοφωνικές εκπομπές. Επισκέπτεται το κτήριο της ραδιοφωνίας και το περιγράφει ως το ομορφότερο πράγμα που έχει δει ποτέ.
Ο Τζο μαζεύει ιστορίες ραδιοφωνικών αστέρων, όπως η Σάλι Γουάιτ, που στο όνειρό της να γίνει διάσημη ήταν εμπόδιο η κακή της φωνή και προφορά. Ξεκινώντας από πωλήτρια τσιγάρων, παγιδεύεται στην ταράτσα του κτηρίου της ραδιοφωνίας με τον Ρότζερ, ο οποίος απατά την Αϊρίν. Αργότερα, γίνεται μάρτυρας ενός εγκλήματος με αποτέλεσμα να θέλει να τη σκοτώσει ο γκάνγκστερ Ρόκο, ο οποίος, όμως, ακολουθεί τη συμβουλή της μητέρας του και χρησιμοποιεί τις διασυνδέσεις του για να προωθήσει την καριέρα της. Η Σάλι τελικά γίνεται ρεπόρτερ της κοσμικής στήλης.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς, φωνάζουν τον Τζο από το δωμάτιό του για να γιορτάσει η οικογένεια την έλευση του 1944. Ταυτόχρονα, τα αστέρια του ραδιοφώνου μαζεύονται στην ταράτσα του κτηρίου τους. Ο αφηγητής κλείνει λέγοντας ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ εκείνες τις ραδιοφωνικές φωνές, αν και κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς γίνονται όλο και πιο αχνές.
Μουσική
Το σάουντρακ της ταινίας, που περιέχει τραγούδια από τις δεκαετίες 1930 και 1940, παίζει βασικό ρόλο στην πλοκή. Κυκλοφόρησε σε κασέτες και σιντί το 1987. Μεταξύ άλλων, ακούγονται κομμάτια των Γκλεν Μίλερ, Τόμι Ντόρσεϊ, Άρτι Σο, Μπένι Γκούντμαν και Ντιουκ Έλινγκτον.