cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Άλλοι φορείς
Το σύστημα των Ηνωμένων Εθνών περιλαμβάνει μια μυριάδα αυτόνομων, χωριστά διαχειριζόμενων ταμείων, προγραμμάτων, ερευνητικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και άλλων επικουρικών φορέων. Κάθε μία από αυτές τις οντότητες έχει τη δική της περιοχή εργασίας, τη δομή διακυβέρνησης και τον προϋπολογισμό της. Αρκετοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) και ο Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), λειτουργούν ανεξάρτητα από τον ΟΗΕ, αλλά διατηρούν επίσημες συμφωνίες εταιρικής σχέσης. Ο ΟΗΕ εκτελεί μεγάλο μέρος του ανθρωπιστικού του έργου μέσω αυτών των θεσμών, όπως η πρόληψη της πείνας και του υποσιτισμού (Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης), η προστασία των ευάλωτων και εκτοπισμένων ατόμων (UNHCR) και η καταπολέμηση της πανδημίας του HIV/AIDS (UNAIDS).
Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών
Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών υπογράφηκε στις 26 Ιουνίου 1945, στο Σαν Φρανσίσκο, στο τέλος της Συνδιασκέψεως των Ηνωμένων Εθνών για τη Διεθνή Οργάνωση, και άρχισε να ισχύει στις 24 Οκτωβρίου 1945. Το Καταστατικό του Διεθνούς Δικαστηρίου αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Χάρτη.
Κράτη μέλη
Όλες οι ανεξάρτητες χώρες του κόσμου είναι μέλη του ΟΗΕ, εκτός από την Πόλη του Βατικανού, ενώ μέλος του ΟΗΕ δεν είναι η Ταϊβάν. Ειδικότερα, 193 συνολικά είναι τα κράτη μέλη του ΟΗΕ.
Χρηματοδότηση
Τα Ηνωμένα Έθνη χρηματοδοτούνται από καθορισμένες καθώς και εθελοντικές συνεισφορές από τις χώρες μέλη. Η καθορισμένη συνεισφορά βασίζεται στη γενική ικανότητα της κάθε χώρας στο να πληρώσει, και καθορίζεται από το ΑΕΠ αναπροσαρμοσμένο ως προς το εξωτερικό χρέος και το χαμηλό κατά κεφαλή εισόδημα. Ο προϋπολογισμός του ΟΗΕ για το 2021 ήταν 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, χωρίς να περιλαμβάνει πρόσθετους πόρους που δωρίστηκαν από μέλη, όπως ειρηνευτικές δυνάμεις.
Η Συνέλευση έχει καθιερώσει την αρχή ότι τα Ηνωμένα Έθνη δεν πρέπει να εξαρτώνται αδικαιολόγητα από κανένα μέλος για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του. Έτσι, υπάρχει ένα πλαφόν, που ορίζει το μέγιστο ποσό που μπορεί να πληρώσει οποιοδήποτε μέλος για τον τακτικό προϋπολογισμό. Τον Δεκέμβριο του 2000, η Συνέλευση αναθεώρησε το όριο λόγω της πίεσης των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι, το ανώτατο όριο του τακτικού προϋπολογισμού μειώθηκε από 25% σε 22%. Εκτός από τα ανώτατο όριο, το κατώτατο όριο για οποιοδήποτε κράτος μέλος ορίζεται στο 0,001% του προϋπολογισμού του ΟΗΕ.
Μεγάλο μέρος των δαπανών του ΟΗΕ αφορά τη βασική αποστολή του για την ειρήνη και την ασφάλεια, και αυτός ο προϋπολογισμός αξιολογείται χωριστά από τον κύριο οργανωτικό προϋπολογισμό. Οι ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ χρηματοδοτούνται από αξιολογήσεις, χρησιμοποιώντας έναν τύπο που προέρχεται από την τακτική κλίμακα χρηματοδότησης που περιλαμβάνει μια σταθμισμένη επιβάρυνση για τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, τα οποία πρέπει να εγκρίνουν όλες τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις. Αυτή η προσαύξηση χρησιμεύει για να αντισταθμίσει τα μειωμένα ποσοστά των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Οι μεγαλύτεροι συνεισφέροντες για τις ειρηνευτικές οικονομικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ για την περίοδο 2019–2021 είναι: οι Ηνωμένες Πολιτείες (27,89%), η Κίνα (15,21%), η Ιαπωνία (8,56%), η Γερμανία (6,09%), το Ηνωμένο Βασίλειο (5,78%), η Γαλλία (5,61%), η Ιταλία (3,30%) και η Ρωσία (3,04%).
Τα ειδικά προγράμματα του ΟΗΕ που δεν περιλαμβάνονται στον τακτικό προϋπολογισμό, όπως η UNICEF και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης, χρηματοδοτούνται από εθελοντικές συνεισφορές μελών, εταιρείες και ιδιώτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎
Μπασίρ Τζεμαγιέλ
Ο Μπασίρ Τζεμαγιέλ (αραβικά: بشير الجميّل,, 10 Νοεμβρίου 1947 - 14 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Λιβανέζος πολιτικός, διοικητής πολιτοφυλακής και εκλεγμένος πρόεδρος. Ήταν ανώτερο στέλεχος του κόμματος της Φάλαγγας και ανώτατος διοικητής της πολιτοφυλακής των Λιβανικών Δυνάμεων, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου (1975-1990). Εξελέγη πρόεδρος στις 23 Αυγούστου του 1982, ενώ η χώρα σπαρασσόταν από τον εμφύλιο πόλεμο και βρισκόταν υπό την κατοχή του Ισραήλ και της Συρίας. Δολοφονήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1982, μαζί με άλλους 26, όταν μια βόμβα εξερράγη στην έδρα της Φάλαγγας της Βηρυτού. Τη βόμβα είχε τοποθετήσει ο Χαμπίμπ Τανιούς Σαρτουνί. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) κατηγόρησε το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα (SSNP).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπασίρ γεννήθηκε στη γειτονιά Ασσραφιέ της Βηρυτού στις 10 Νοεμβρίου του 1947. Ήταν ο νεότερος από τα έξι αδέλφια. Η οικογένεια Τζεμαγιέλ προέρχεται από το χωριό Μπικφαγιά της Περιφέρειας Ματν του Λιβάνου και αποτελούσε μία από τις πλέον σημαίνουσες χριστιανικές οικογένειες της χώρας. Ο πατέρας του ήταν ο Πιερ Τζεμαγιέλ, ο οποίος ίδρυσε το κόμμα της Φάλαγγας το 1936 ως κίνημα νεολαίας. Ο Μπασίρ Τζεμαγιέλ παρακολούθησε το Κολέγιο Ιησουιτών Νοτρ Νταμ ντε Ζαμχούρ (Jesuit Collège Notre Dame de Jamhour) και το Ίδρυμα Μοντέρν ντυ Λιμπάν (Institution Moderne du Liban, IML) - Φανάρ. Ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σεν-Ζοζέφ (Université Saint-Joseph - USJ) στη Βηρυτό. Μετά τη διδασκαλία του για τρία χρόνια στο Ινστιτούτο Μοντέρν ντυ Λιμπάν, αποφοίτησε το 1971 με πτυχίο νομικής και άλλο ένα στις πολιτικές επιστήμες το 1973. Το 1971 ο Τζεμαγιέλ σπούδασε στο Κέντρο για το Αμερικανικό και Διεθνές Δίκαιο (The Center for American and International Law) κοντά στο Ντάλας του Τέξας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1972 εντάχθηκε στο δικηγορικό σύλλογο και άνοιξε ένα γραφείο στην οδό Hamra, στη Δυτική Βηρυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Λιβάνου Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
Ταμπόρα (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ταμπόρα (προφέρεται ή Τα-μπό-ρα ή άλλως Ταμ-πό-ρα), μπορεί να αφορά:
Συμμετοχή της Ουγγαρίας στη Eurovision
Ο πρώτος διαγωνισμός της Ουγγαρίας το 1994 παραμένει ο πιο επιτυχημένος, με τη Φριντερίκα Μπάγιερ να τερματίζει στην τέταρτη θέση. Το άλλο και μοναδικό αποτέλεσμα στην πρώτη πεντάδα για τη χώρα είναι η πέμπτη θέση του Ανδράς Καλάι Σόντερς το. Τα άλλα φινιρίσματα στην πρώτη δεκάδα είναι με τη Μάγκντι Ρούζα να τερματίζει ένατη το, τον ByeAlex να τερματίζει δέκατος το και τον Γιότσι Παπάι να τερματίζει όγδοος το , δίνοντας στην Ουγγαρία πέντε τερματισμούς στην κορυφαία δεκάδα.
Ιστορία
Η πρώτη συμμετοχή της χώρας θα ήταν η Andrea Szulák το, αλλά εγκαταστάθηκε ένας προκριματικός γύρος μόνο για χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ και το τραγούδι δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό. Η πρώτη επίσημη συμμετοχή ήταν το "Kinek mondjam el vétkeimet?", σε ερμηνεία της Φριντερίκα Μπάγιερ το. Η Ουγγαρία έλαβε τη μέγιστη βαθμολογία των 12 βαθμών από τις τρεις πρώτες χώρες που ψήφισαν. Ωστόσο, καθώς προχωρούσε ο διαγωνισμός, συγκέντρωσε λιγότερες ψήφους και τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Αυτό έκανε την Ουγγαρία το μοναδικό κράτος που έκανε το ντεμπούτο για να οδηγήσει την ψηφοφορία.
Η συμμετοχή του δεν ήταν τόσο επιτυχημένη, συγκεντρώνοντας μόνο 3 βαθμούς, ξεπερνώντας οριακά την τελευταία θέση της Γερμανίας. Το η Ουγγαρία και πάλι απέτυχε να προκριθεί όταν το "Fortuna", που ερμήνευσε ο Γκιον Ντέλχουσα δεν προκρίθηκε από τον προκριματικό γύρο.
Αφού ήρθε τελευταία στον ημιτελικό στον διαγωνισμό του, η Magyar Televízió (MTV), ο ουγγρικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, επιβεβαίωσε τη συμμετοχή της Ουγγαρίας στον διαγωνισμό του στο Μόσχα. Αφού αποκαλύφθηκε ότι η αρχική επιλογή του MTV είχε κυκλοφορήσει πριν από την 1η Οκτωβρίου 2008, παραβιάζοντας τους κανόνες του διαγωνισμού, αποφασίστηκε ότι το "Dance with Me", σε εκτέλεση του Ζόλι Άντοκ, θα ήταν η συμμετοχή της Ουγγαρίας, αφού η δεύτερη επιλογή του MTV να εκπροσωπήσει την Ουγγαρία αρνήθηκε. Το τραγούδι κατέλαβε τη 15η θέση στον δεύτερο ημιτελικό, αποτυγχάνοντας να προκριθεί στον μεγάλο τελικό για δεύτερη φορά από την εισαγωγή των ημιτελικών το.
Στις 22 Οκτωβρίου 2009, το MTV επιβεβαίωσε ότι θα αποχωρήσει από το διαγωνισμό του λόγω οικονομικών περιορισμών στην εταιρεία που τους εμποδίζουν να στείλουν μια ουγγρική συμμετοχή στο διαγωνισμό στο Μπέρουμ της Νορβηγίας. Η Duna TV μεταδίδει την εκδήλωση ζωντανά το 2010 και υπέβαλε αίτηση συμμετοχής στην EBU για να στείλει έναν αντιπρόσωπο στη Γερμανία το 2011, ωστόσο κατά τη διάρκεια του 65ου συνεδρίου της EBU απέρριψαν την προσφορά της Duna TV να γίνει ενεργό μέλος. Στις 27 Δεκεμβρίου 2010, επιβεβαιώθηκε ότι η MTV συμφώνησε να επιστρέψει στην έκδοση του 2011. Το MTV επέλεξε εσωτερικά το τραγούδι "What About My Dreams?", που ερμηνεύει η Κότι Βολφ. Το τραγούδι κατέλαβε την 7η θέση στον πρώτο ημιτελικό με 72 βαθμούς και ήταν η πρώτη συμμετοχή που εκπροσωπούσε την Ουγγαρία που προκρίθηκε στον τελικό από το. Στον τελικό, το τραγούδι κατέλαβε την 22η θέση με 53 βαθμούς.
Το, το MTV διοργάνωσε έναν εθνικό τελικό, το A Dal, για να επιλέξει την Ουγγρική συμμετοχή για τον διαγωνισμό στο Μπακού. Επιλέχθηκε το τραγούδι "Sound of Our Hearts", σε εκτέλεση των Compact Disco. Το τραγούδι βρέθηκε στην 10η θέση στον πρώτο ημιτελικό με 52 βαθμούς και στην 24η στον τελικό με 19 βαθμούς. Από το 2019, το A Dal χρησιμοποιείται ως διαδικασία επιλογής στην Ουγγαρία κάθε χρόνο έκτοτε.
Η Ουγγαρία βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα για άλλη μια φορά στο, όταν το τραγούδι "Origo, σε ερμηνεία του Γιότσι Παπάι, κατετάγη 8ο με 200 βαθμούς, πετυχαίνοντας το καλύτερο τους αποτέλεσμα εδώ και τρία χρόνια. Ο Παπάι εκπροσώπησε ξανά την Ουγγαρία το με το τραγούδι "Az én apám", αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, σηματοδοτώντας την πρώτη μη-πρόκριση από το 2009.
Αιτία μη συμμετοχής
Η Ουγγαρία, δεν έλαβε επίσης μέρος το 2021, το 2022 και το 2023, ενώ η χώρα σήμερα έχει την πιο αυστηρή ακροδεξιά πολιτική, από κάθε άλλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό τον Βίκτορ Ορμπάν. Έκτοτε η Ουγγαρία, απέχει επ' αόριστον από τον μουσικό διαγωνισμό, αλλά και για οικονομικούς λόγους και έλλειψη πόρων των συμμετοχών της, ενώ και η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση MTVA, δεν μετέδωσε τους διαγωνισμούς, ενώ αντίθετα έχει δημιουργηθεί ακόμη και τεταμένη τριβή μεταξύ της Ουγγρικής Κυβέρνησης και των κινημάτων ΛΟΑΤ της Ουγγαρίας, σχετικά με την Eurovision, αλλά και τα δικαιώματα των ίδιων των ΛΟΑΤ σε ολόκληρη την Επικράτεια της Ουγγαρίας.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ουγγαρίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ουγγαρία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Επιπλέον ιστοσελίδες
Ουγγαρια Eurovision
Νικόλαος Α΄ Σανούδος
Ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος (Ιταλικά : Niccolo, πέθανε το 1341) μέλος του Οίκου των Σανούδων και 5ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1323 - 1341) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου. Πολέμησε στην καταστροφική Μάχη του Αλμυρού (15 Μαρτίου 1311) στο πλευρό του Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν που ήταν κουνιάδος του, ήταν ένας από τους ελάχιστους ευγενείς που δραπέτευσαν κερδίζοντας την ζωή και την ελευθερία του.
Υπηρεσίες στον πρίγκιπα της Αχαΐας
Ο Πρίγκιπας της Αχαΐας Ιωάννης της Γραβίνας έφτασε στην Πελοπόννησο (1325) με σκοπό να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Νικόλαος Σανούδος σαν υποτελής του πριγκιπάτου ήρθε να τον υποστηρίξει. Ο Ιωάννης της Γραβίνας πολιόρκησε το κάστρο στην Καρύταινα με τον Νικόλαο δίπλα του, την άνοιξη του 1326 ο Ιωάννης της Γραβίνας εγκατέλειψε τον Μοριά αφήνοντας την διοίκηση του στρατού του στον Νικόλαο. Είχε σημαντικές επιτυχίες απέναντι στον υπεράριθμο Βυζαντινό στρατό που λεηλατούσε το πριγκιπάτο, στην συνέχεια εγκατέλειψε τον Μοριά. Ο Νικόλαος Σανούδος ήταν ο τελευταίος Δούκας του Αρχιπελάγους που διετέλεσε Φράγκος στρατηγός σε επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα. Οι ληστρικές επιδρομές των Τούρκων πειρατών τον ανάγκασαν να κλείσει ειρήνη με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο (1329), αργότερα έκανε ανακωχή και με τους Τούρκους (1332)
Οικογένεια
Ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος παντρεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου της Μπριέν, θυγατέρα του Ούγου της Μπριέν και της δεύτερης συζύγου του Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής. Η Ιωάννα ήταν μικρότερη ετεροθαλής αδελφή του δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν και θεία του Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο της Μπριέν. Δεν απέκτησαν παιδιά και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Ιωάννης. Ο μικρότερος αδελφός του Μάρκος έγινε Άρχοντας της Μήλου.
Πηγές
Νικόλαος Α Νικολαος Α Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα διεξάγεται σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, διεξάγονται προκριματικά τουρνουά, σε διάφορα σημεία της Χώρας, με τις ομάδες να βαθμολογούνται ανάλογα με την κατάταξή τους σε κάθε τουρνουά, αλλά και με τους βαθμούς αξιολόγησης της ποιότητος του τουρνουά. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας προκρίνονται στην Τελική Φάση, η οποία διεξάγεται με την μορφή final-4, με ημιτελικούς αγώνες, μικρό και μεγάλο τελικό. Η νικήτρια ομάδα του μεγάλου τελικού αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια Ελλάδος.
Από το 2014, στις επίσημες διοργανώσεις Beach Handball της ΟΧΕ (Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδος), μπορούν να συμμετέχουν μόνον τα σωματεία-μέλη της Ομοσπονδίας. Τα ανεξάρτητα-ανεπίσημα σωματεία, μπορούν να μετέχουν στα διάφορα τουρνουά, χωρίς, όμως, δικαίωμα βαθμολόγησης στην Πανελλήνια κατάταξη και διεκδίκησης τροπαίων. Το 2014, η ΟΧΕ καθιέρωσε και την διεξαγωγή του Κυπέλλου Ελλάδος, για τους άνδρες και τις γυναίκες.
Κύπελλο Ελλάδας
Το κύπελλο διεξήχθη για πρώτη φορά το 2014.
Ευρωπαϊκές διακρίσεις
Οι ελληνικοί σύλλογοι έχουν κατακτήσει μέχρι σήμερα τρία μετάλλια στο κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης (EHF EBT). Συγκεκριμένα, το 2009 η γυναικεία ομάδα Avant Garde κατέκτησε το χρυσό και τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Το 2011 η ανδρική ομάδα του Παναιτωλικού κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Το 2014 η ανδρική ομάδα Acropolis BH κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Ελληνική απογραφή 2011
Η ελληνική απογραφή του 2011, επισήμως «Γενικές Απογραφές Κτηρίων και Πληθυσµού - Κατοικιών 2011», διενεργήθηκε από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) και αποτέλεσε την τριακοστή απογραφή στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2011, ολοκληρώθηκε (στο κομμάτι της καταγραφής) τον Μάιο και είχε ως σκοπό την απογραφή τόσο του πληθυσμού όσο και των κάθε είδους κτηρίων της χώρας. Αποτέλεσε επίσης μέρος των Πανευρωπαϊκών Απογραφών 2011.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball
Πρωτάθλημα παίδων-κορασίδων
Το πρώτο πανελλήνιο αναπτυξιακό πρωτάθλημα στις κατηγορίες παίδων και κορασίδων διεξήχθη το 2018
Ελληνική απογραφή 2011
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες απογραφές, αυτή του 2011 εστίασε στην καταγραφή του «μόνιμου» πληθυσμού της Ελλάδας, όχι του «πραγματικού» (de facto). Καταχώρισε δηλαδή τους απογραφομένους στον πίνακα της περιοχής όπου δήλωσαν ότι ζουν μόνιμα το τελευταίο δωδεκάμηνο, όχι στο σημείο που βρίσκονταν την ημέρα της απογραφής. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τα αποτελέσματα της απογραφής θα είναι πολύτιμα - πέραν του προφανούς δημογραφικού ενδιαφέροντος - για τη χάραξη των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών, την υλοποίηση ακαδημαϊκών/ερευνητικών προγραμμάτων, τη ρύθμιση θεμάτων όπως η κατανομή των κρατικών επιχορηγήσεων στους ΟΤΑ ή η κατανομή των εδρών στις εκλογικές περιφέρειες κ.ά..
Βάσει της νομοθεσίας, τα αναλυτικά στοιχεία θα έπρεπε να έχουν δημοσιοποιηθεί έως τις 31 Μαρτίου 2014. Στις 22 Ιουλίου 2011 ανακοινώθηκαν κάποια πρώτα προσωρινά στοιχεία, σύμφωνα με το οποίο ο πληθυσμός ανέρχεται σε 10.787.690 κατοίκους, είναι δηλαδή ελαφρώς μειωμένος σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή. Είναι η πρώτη φορά μετά από αρκετές δεκαετίες που παρατηρείται μείωση του πληθυσμού της χώρας. Στις 28 Ιουλίου 2011, ωστόσο, η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Eurostat, ανακοίνωσε τις εκτιμήσεις της για τον πληθυσμό όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για την Ελλάδα εκτιμούσε πως την 1-1-2011 είχε πληθυσμό 11.329.600 κατοίκους, εκτίμηση που αποκλίνει από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ κατά 541.910 κατοίκους. Η μεγάλη αυτή απόκλιση δείχνει πως δεν καταγράφηκαν όλοι οι κάτοικοι της χώρας. Κύριοι λόγοι για τη μη απογραφή μεγάλου αριθμού κατοίκων θεωρούνται ο μη εντοπισμός μεταναστών, η άρνηση κατοίκων να ανοίξουν τις πόρτες των σπιτιών τους στους απογραφείς υπό τον φόβο της εγκληματικότητας που βρίσκεται σε έξαρση στην Ελλάδα και η παροχή ανακριβών στοιχείων από ορισμένους για τον αριθμό ανθρώπων που κατοικούν σε κάθε σπίτι
Διεξαγωγή
Η απογραφή υλοποιήθηκε με τη συνήθη μέθοδο της συνέντευξης στον χώρο των απογραφομένων. Αντίθετα όμως από τις προηγούμενες, οι οποίες διαρκούσαν μόλις μια ημέρα κατά την οποία ο πληθυσμός παρακινείτο να μείνει στο σπίτι του, αυτή του 2011 πραγματοποιήθηκε σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και χωρίστηκε σε δύο φάσεις (σε παρένθεση η ημερομηνία αναφοράς):
Απογραφή Κτηρίων (Φεβρουάριος 2011)
Καθ' όλο τον Φεβρουάριο πραγματοποιήθηκε καταμέτρηση των κτηρίων της χώρας και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για τη βασική χρήση, το ιδιοκτησιακό καθεστώς και άλλα χαρακτηριστικά τους. Για τη συλλογή των πληροφοριών δεν ήταν απαραίτητη η άμεση επαφή των ιδιοκτητών ή ενοίκων με τους ερευνητές, αλλά αρκούσε η συμπλήρωση του σχετικού ερωτηματολογίου από κάποιον που γνώριζε καλά το κτήριο (π.χ. ο διαχειριστής της πολυκατοικίας ή στα χωριά ένας μόνιμος κάτοικος).
Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών (Μάιος 2011)
Από 10 έως 24 Μαΐου καταμετρήθηκε ο πληθυσμός στον χώρο μόνιμης κατοικίας του, εκεί δηλαδή όπου συνήθως διαμένει, ασχέτως εάν είναι εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια άλλης περιοχής ή δεν είναι καν Έλληνας πολίτης. Συλλέχθηκαν επίσης στοιχεία για τα κοινωνικά, μορφωτικά και οικονομικά χαρακτηριστικά των απογραφομένων, καθώς και για την κατάσταση του νοικοκυριού τους. Εν αντιθέσει με την απογραφή κτηρίων που προηγήθηκε, στην απογραφή πληθυσμού ήταν απαραίτητη η αυτοπρόσωπη παρουσία των απογραφομένων ή τουλάχιστον ενός μέλους κάθε νοικοκυριού. Μετά το πέρας της απογραφής, ανακοινώθηκε από τη Στατιστική Αρχή ότι σε περίπτωση που κάποιος κάτοικος δεν κατάφερε να απογραφεί μπορεί να προσέλθει σε γραφείο της Γενικής Απογραφής που αντιστοιχεί στον τόπο μόνιμης κατοικίας του, μέσα σε διάστημα τριών ημερών από το τέλος της απογραφής, ώστε να απογραφεί.
Νομικά ζητήματα
Η συμμετοχή στην απογραφή είναι υποχρεωτική για όλους τους κατοίκους της χώρας. Ειδικά για την απογραφή πληθυσμού, εάν δεν είναι παρόντες κατά την πρώτη επίσκεψη του ερευνητή, προβλέπεται νέα επίσκεψη κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης.
Οι απαντήσεις των απογραφομένων διέπονται από το απόρρητο του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος (Ν. 3832/2010). Αυτό ορίζει ότι τα στοιχεία που συλλέγονται μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την κατάρτιση της στατιστικής και απαγορεύεται να διαβιβαστούν σε άλλες κρατικές αρχές ή ιδιώτες. Επιπλέον, ο αρμόδιος φορέας (επί του προκειμένου η ΕΛΣΤΑΤ) είναι υποχρεωμένος να λάβει προληπτικά μέτρα που θα καθιστούν αδύνατη ακόμα και την έμμεση αναγνώριση. Το απόρρητο διασφαλίζεται επίσης από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 233/2009, σύμφωνα με τον οποίο η χρήση απορρήτων στοιχείων για σκοπούς που δεν είναι αποκλειστικά στατιστικοί όπως οι διοικητικοί, νομικοί ή φορολογικοί σκοποί (...) θα πρέπει να απαγορεύεται αυστηρά.
Τηρώντας τον Κανονισμό 763/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η απογραφή εστίασε στην καταγραφή του Μόνιμου Πληθυσμού της Χώρας σε αντίθεση με τις προηγούμενες απογραφές, οι οποίες είχαν σκοπό την καταγραφή του de facto πληθυσμού (με παλαιότερη ορολογία πραγματικού πληθυσμού).
Αποτελέσματα
Στις 22 Ιουλίου 2011 δόθηκαν στη δημοσιότητα τα πρώτα προσωρινά αποτελέσματα σχετικά με τον αριθμό των κατοίκων σε επίπεδο δήμου, περιφερειακής ενότητας και περιφέρειας. Οι οριστικοί πίνακες της απογραφής πληθυσμού σε επίπεδο οικισμών δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 28 Δεκεμβρίου 2012, ενώ τα αναλυτικά αποτελέσματα του συνόλου της απογραφής θα γίνονται διαθέσιμα σταδιακά από το τέλος του 2012 και εντός του 2013.
Ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 10.815.197 κατοίκους, εκ των οποίων 49,2% είναι άνδρες και 50,8% γυναίκες. Σε σύγκριση με την απογραφή του 2001, αυτό σημαίνει μείωση κατά 148.823 άτομα. Όλες οι περιφέρειες παρουσίασαν μείωση ή σταθερότητα, με εξαίρεση την Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, όπου καταγράφηκε αξιοσημείωτη αύξηση. Επίσης, σύμφωνα με τα συμπεράσματα μελέτης της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης, 190 δήμοι παρουσιάζουν μείωση πληθυσμού και 135 αύξηση.
Οι 25 μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται τα αποτελέσματα του μόνιμου πληθυσμού για τις 25 μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις. Εκτός της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης που έχουν θεσμοθετημένα και οροθετημένα πολεοδομικά συγκροτήματα, οι υπόλοιπες πόλεις αναφέρονται σε επίπεδο οικισμού με έναν μοναδικό γεωγραφικό κωδικό. Κατά συνέπεια, δεν περιλαμβάνονται πληθυσμιακά στοιχεία εκτός των ορίων των οικισμών-πόλεων αυτών.
Σημειώνεται ότι αναφέρονται οι πληθυσμοί των πόλεων από τα αναλυτικά αποτελέσματα του μόνιμου πληθυσμού για κάθε διοικητική διαίρεση της χώρας μέχρι το επίπεδο του οικισμού. Ο αναφερόμενος δήμος δίπλα στην κάθε πόλη αφορά τον οικείο διευρυμένο δήμο, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται και απομακρυσμένοι οικισμοί, αποκομμένοι από το πολεοδομικό συγκρότημα των παραπάνω πόλεων και ο πληθυσμός του κάθε δήμου μπορεί να διαφέρει σημαντικά σε σχέση με τον πληθυσμό της κάθε πόλης. Παρακάτω ακολουθεί κατάλογος με τους δήμους της χώρας από τον μεγαλύτερο σε μόνιμο πληθυσμό μέχρι το μικρότερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011
Ποδόσφαιρο το 1899
Ελληνικό ποδόσφαιρο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1899
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ή Λαοκρατική Δημοκρατία του Κονγκό ή Κονγκό- Κινσάσα (γαλλικά: République Démocratique du Congo, πρώην Ζαΐρ) είναι χώρα της Κεντρικής Αφρικής με πληθυσμό 99.010.000 κατοίκων, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022 και έκταση 2.344.858 τ.χλμ.. Η χώρα χαρακτηρίζεται και πήρε το όνομά της από τον μεγάλο ποταμό Κονγκό ο οποίος με τους παραποτάμους του διασχίζει ολόκληρη τη χώρα. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης του ποταμού Κόγκο, ενώ προς τα ανατολικά του κλείνεται από το υδάτινο τείχος των λιμνών Τανγκανίκα, Κίβου, Εδουάρδου, Αλβέρτου κ.ά.
Συνορεύει με πολλά αφρικανικά κράτη. Πρωτεύουσα είναι η Κινσάσα. Επίσης είναι η μόνη αφρικανική χώρα που χρησιμοποιεί 2 ζώνες ώρας (UTC+1,+2)
Γεωγραφία
Τα τροπικά δάση του Κονγκό χαρακτηρίζονται από μεγάλη βιοποικιλότητα, τη μεγαλύτερη από οποιαδήποτε χώρα της Αφρικής, συμπεριλαμβανομένων σπανίων ή ενδημικών ειδών, όπως ο χιμπατζής και ο μπονόμπο, ο αφρικανικός ελέφαντας των δασών, ο ορεινός γορίλας, το οκάπι και ο λευκός ρινόκερος. Πέντε από τα εθνικά πάρκα της χώρας έχουν χαρακτηριστεί μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς: τα Γκαρουμπά, Καχούζι-Μπιεγκά, Σαλονγκά και Βιρουγκά και το καταφύγιο άγριας ζωής Οκάπι. Όλα τους βρίσκονται σύμφωνα με την UNESCO σε κίνδυνο.
Διοικητική διαίρεση
Η χώρα διαιρείται σε δέκα επαρχίες και ένα νομό:
Ιστορία
right|thumb|Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Η περιοχή του σημερινού Κονγκό κατοικείται τουλάχιστον εδώ και 80.000 χρόνια, όπως έδειξε η ανακάλυψη του καμακιού Σεμλίκι στη Κατάντα το 1988, το οποίο είναι ένα από τα παλαιότερα έχουν βρεθεί και θεωρείται ότι χρησιμοποιήθηκε για το ψάρεμα του γιγάντιου γατόψαρου. Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Μπαντού άρχισαν να εγκαθίστανται στο βόρειο τμήμα της κεντρικής Αφρικής τις αρχές του 5ου αιώνα και στη συνέχεια επεκτάθηκαν νότια.
Ελεύθερο κράτος του Κονγκό
Οι Βέλγοι άρχισαν να εξερευνούν το Κονγκό τη δεκαετία του 1870, αρχικά με τον Σερ Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ, ο οποίος ανέλαβε την εξερεύνηση με επιχορήγηση του βασιλιά Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου. Στις ανατολικές του προαποικιακού Κονγκό γίνονταν συχνά επιδρομές για την αρπαγή ανθρώπων για να πουληθούν ως δούλοι, κυρίως από Άραβες-Σουαχίλι δουλεμπόρους, όπως ο Τίπου Τιπ. Ο Λεοπόλδος σχεδίαζε να γίνει το Κονγκό αποικία. Ο Λεοπόλδος απέκτησε επισήμως τα δικαιώματα του Κονγκό στο Συνέδριο του Βερολίνου το 1885 και το μετέτρεψε σε ιδιόκτητη έκταση και το ονόμασε Ελεύθερο Κράτος του Κονγκό. Το καθεστώς του Λεοπόλδου ξεκίνησε διάφορα έργα υποδομής, όπως την κατασκευή σιδηροδρόμου ο οποίος θα ένωνε τις ακτές με την πρωτεύουσα Λεοπολντβίλ (σήμερα Κινσάσα). Χρειάστηκαν οχτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Την περίοδο 1885-1908, εκατομμύρια Κονγκολέζων πέθαναν εξαιτίας των επιπτώσεων της εκμετάλλευσης και των ασθενειών. Σε κάποιες περιοχές ο πληθυσμός μειώθηκε αισθητά. Εκτιμάται ότι η ασθένεια του ύπνου και η ευλογιά σκότωσαν σχεδόν τον μισό πληθυσμό του κατώτερου ρου του Κονγκό. Κυβερνητική επιτροπή αργότερα κατέληξε ότι ο πληθυσμός του Κονγκό είχε μειωθεί στο μισό εκείνη την περίοδο, αν και δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία.
Βελγικό Κονγκό
Το 1908, το Βελγικό Κοινοβούλιο, αν και δίστασε αρχικά, λύγισε από τη διεθνή πίεση (ιδιαίτερα αυτή του Ηνωμένου Βασιλείου) και κατέλαβε το ελεύθερο κράτος από τον βασιλιά Λεοπόλδο. Τις 18 Οκτωβρίου, το Βελγικό Κοινοβούλιο υπερψήφισε την προσάρτηση του Κονγκό ως βελγική αποικία. Οι αποικιοκράτες διοικούσαν την περιοχή και υπήρχε διπλό νομικό σύστημα (ένα ευρωπαϊκών δικαστηρίων και ένα ιθαγενές, ανάμεσα στις φυλές). Τα ιθαγενή δικαστήρια είχαν περιορισμένες εξουσίες και παρέμεναν υπό αυστηρό έλεγχο από τις αποικιακές αρχές. Δεν επιτρεπόταν καμία πολιτική δραστηριότητα στο Κονγκό.
Το Βελγικό Κονγκό αναμίχθηκε στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα γυμνάσια ανάμεσα στη Δημόσια Δύναμη και τον γερμανικό αποικιακό στρατό στη Γερμανική Ανατολική Αφρική (Ταγκανίκα), οδήγησαν σε πόλεμο, με εισβολή των Αγγλοβελγικών δυνάμεων στη γερμανική αποικία το 1916 και το 1917, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Ανατολικής Αφρικής. Η Δημόσια Δύναμη κατάφερε σημαντική νίκη στη Ταμπόρα τον Σεπτέμβριο του 1916. Μετά τον πόλεμο, στο Βέλγιο δόθηκε λόγω της συμμετοχής της Δημόσιας Δύναμης στην εκστρατεία της Ανατολικής Αφρικής από την Κοινωνία των Εθνών η εντολή της πρώην γερμανικής αποικίας Ρουάντα-Ουρουντί.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Βελγικό Κονγκό ήταν σημαντική πηγή εισοδήματος για την εξόριστη βελγική κυβέρνηση. Η Δημόσια Δύναμη συμμετείχε στις εκστρατείες των συμμάχων στην Αφρική. Οι δυνάμεις του Βελγικού Κονγκό υπό τη διοίκηση Βρετανών αξιωματούχων πολέμησαν τον ιταλικό αποικιακό στρατό στην Αιθιοπία.
Μέχρι το 1960, το Βελγικό Κονγκό είχε γίνει η δεύτερη πιο εκβιομηχανισμένη χώρα της Αφρικής μετά τη Νότια Αφρική, με ακμάζοντα μεταλλευτικό τομέα και σχετικά παραγωγικό αγροτικό τομέα.
Ανεξαρτησία
thumb|250px|Ο Πατρίς Λουμούμπα, πρώτος πρωθυπουργός του Κονγκό Το Μάιο του 1960, το Εθνικό Κίνημα του Κονγκό, με αρχηγό τον Πατρίς Λουμούμπα, κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο η κυβέρνησή του ανατράπηκε από τον συνταγματάρχη Ζοζέφ Μπομπούτου, που ήταν αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων. Ο Λουμούμπα δολοφονήθηκε την επόμενη χρονιά μέσα σε φυλακή, γεγονός που προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή.
Ακολούθησαν χρόνια χάους, αιματοχυσίας και κατακερματισμού στη χώρα.
Με συνταγματικό δημοψήφισμα μετά το πραξικόπημα, το όνομα της χώρας άλλαξε «Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό». Το 1971 ο Μομπούτου άλλαξε το όνομα ξανά, σε «Δημοκρατία του Ζαΐρ».
Ζαΐρ
Ο νέος πρόεδρος είχε την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών για την αντίθεσή του στον Κομμουνισμό, θεωρώντας ότι θα δρούσε ως ανάχωμα για κομμουνιστικές κινήσεις στην Αφρική. Δημιουργήθηκε μονοκομματικό σύστημα και ο Μομπούτου αυτοανακηρύχθηκε αρχηγός του κράτους. Περιοδικά διεξήγαγε εκλογές όπου ήταν ο μόνος υποψήφιος. Αν και επετεύχθη σχετική ειρήνη και σταθερότητα, η κυβέρνηση Μομπούτου ήταν ένοχη για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτικής καταστολής, προσωπολατρία και διαφθορά. Η διαφθορά ήταν τόσο κοινή, ώστε να γίνει γνωστή ως «le mal Zairois» ή η αρρώστια του Ζαΐρ.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι σχέσεις ΗΠΑ και Μομπούτου ψυχράθηκαν, καθώς δεν θεωρούταν πλέον απαραίτητος ως σύμμαχος στον Ψυχρό Πόλεμο. Οι αντίπαλοί του στο Ζαΐρ ζήτησαν μεταρρυθμίσεις. Έτσι, ο Μομπούτου ανακήρυξε την Τρίτη Δημοκρατία το 1990, της οποίας το σύνταγμα υποτίθεται ότι έθετε τις βάσεις για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές όμως αποδείχθηκαν απλώς κοσμητικές. Ο Μομπούτου συνέχισε να κυβερνά μέχρι που οι ένοπλες δυνάμεις τον ανάγκασαν να φύγει από το Ζαΐρ το 1997.
Το 1996, μετά τον εμφύλιο πόλεμο στη Ρουάντα, τη γενοκτονία και την άνοδο των Τούτσι στην κυβέρνηση της Ρουάντα, οι στρατιωτικές δυνάμεις των Χούτου κατέφυγαν στο ανατολικό Ζαΐρ, όπου χρησιμοποιούσαν τα στρατόπεδα των προσφύγων ως βάση για επιθέσεις στη Ρουάντα. Συμμάχησαν με τις ένοπλες δυνάμεις του Ζαΐρ για να επιτεθούν στου Τούτσι που ζούσαν στο ανατολικό Ζαΐρ.
Οι συνασπισμένοι στρατοί της Ρουάντα και της Ουγκάντα εισέβαλαν στο Ζαΐρ για να εκθρονίσουν την κυβέρνηση Μομπούτου και τελικά να ελέγξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του Ζαΐρ, ξεκινώντας τον πρώτο πόλεμο του Κονγκό. Ο συνασπισμός συμμάχησε με δυνάμεις της αντιπολίτευσης, της οποίας ηγέτης ήταν ο Λωράν-Ντεζιρέ Καμπιλά, δημιουργώντας τη Συμμαχία Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση του Κονγκό. Το 1997, ο Μομπούτου έφυγε και ο Καμπιλά προήλασε στην Κινσάσα, αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος και άλλαξε το όνομα της χώρας σε Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (République démocratique du Congo).
Πρόσφατη ιστορία
Οι δυνάμεις της Ρουάντα αποσύρθηκαν στη Γκόμα και ξεκίνησαν νέα επαναστατική στρατιωτική κίνηση των Τούτσι για να πολεμήσουν τον Καμπιλά, ενώ η Ουγκάντα εξέταζε τη δημιουργία κινήματος ανταρτών, με αρχηγό τον Κογκολέζο πολέμαρχο Ζαν-Πιερ Μπεμπά. Τα δύο επαναστατικά κινήματα, μαζί με τους στρατούς της Ουγκάντα και της Ρουάντα, ξεκίνησαν τον δεύτερο πόλεμο του Κονγκό το 1998. Οι στρατοί της Αγκόλα, Ζιμπάμπουε και Ναμίμπια συντάχθηκαν με τη κυβέρνηση. Ο Καμπιλά δολοφονήθηκε το 2001 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ζοζέφ Καμπιλά.
Τον Απρίλιο του 2001 έφτασαν στη χώρα κυανόκρανοι του ΟΗΕ, γνωστοί ως MONUC. Μετά από συζητήσεις υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης, στην οποία ο Καμπιλά θα μοιραζόταν την εξουσία με τις αντάρτες. Μέχρι τον Ιούνιο του 2003, όλοι οι ξένοι στρατοί, πέρα από αυτόν της Ρουάντα είχαν αποσυρθεί από τον Κονγκό. Δημιουργήθηκε μεταβατική κυβέρνηση, το σύνταγμα εγκρίθηκε από τους ψηφοφόρους και τις 30 Ιουλίου 2006 διεξήχθησαν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές στη χώρα.
Όμως, ο στρατηγός Λοράν Νκουντά, συμμάχησε με τις ένοπλες δυνάμεις που ήταν πιστές σε αυτόν και σχημάτισαν το Εθνικό Κογκρέσο για την Άμυνα του Λάου, το οποίο άρχισε ένοπλη επανάσταση, γνωστή ως πόλεμος στο Κίβου. Στις 23 Ιανουαρίου του 2008 τερματίστηκε ο πόλεμος στο Κίβου, έπειτα από την υπογραφή συμφωνίας για ειρήνη ανάμεσα στον κυβερνητικό στρατό και στους αντάρτες. Η ένοπλη σύρραξη σοβούσε από το 2004 στα ανατολικά της χώρας. Ωστόσο, οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν λίγους μήνες αργότερα. Στις 18 Νοεμβρίου του 2008 οι αντάρτες στα ανατολικά της χώρας ανακοίνωσαν τη μονομερή απόσυρση των δυνάμεών τους από δύο μέτωπα, για ανθρωπιστικούς λόγους. Τα Ηνωμένα Έθνη αποφάσισαν στις 20 Νοεμβρίου του 2008 να αυξηθεί η δύναμή τους στη χώρα κατά 3.000 στρατιώτες. Η Monuc, όπως λέγεται η ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών, αριθμεί 17.000 κυανοκράνους και αστυνομικούς.
Στις 22 Ιανουαρίου του 2009 ο πρώην στρατηγός Λοράν Νκουντά, πρώην αρχηγός του Εθνικού Κογκρέσου Λαϊκής Αυτοάμυνας (CNDP), το οποίο επιχείρησε να ανατρέψει την κυβέρνηση του Ζοζέφ Καμπιλά συνελήφθη στη Ρουάντα. Το Κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε νόμο στις 7 Μαΐου του 2009, για τη χορήγηση αμνηστίας προς τους αντάρτες του ανατολικού Κονγκό. .
Το Φεβρουάριο του 2011, στη διάρκεια αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος, σκοτώθηκαν 6 άτομα στο προεδρικό μέγαρο.
Διακυβέρνηση
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική. Στις 18 Δεκεμβρίου του 2005 εγκρίθηκε με δημοψήφισμα ένα νέο Σύνταγμα.
Διεθνείς σχέσεις
Τον Μάιο του 2008 οι σχέσεις της χώρας περιήλθαν σε κρίση με την άλλοτε αποικιοκρατική δύναμη, το Βέλγιο. Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) αποφάσισε να ανακαλέσει τον πρεσβευτή της στις Βρυξέλλες και να κλείσει το προξενείο της στην Αμβέρσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις δηλώσεις του Βέλγου υπουργού Εξωτερικών για «ηθικό δικαίωμα» της χώρας του στο πρώην Ζαΐρ.
Δημογραφία
thumb|left|Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT (πληθυσμός σε χιλιάδες) Ο πληθυσμός της χώρας είναι 99.010.000 κατοίκους (μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022 ). Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 3,16% (2021). Ρυθμός γεννήσεων 40,53 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 8,15 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2021).
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 62,4 χρόνια (60,0 χρόνια οι άνδρες και 64,8 οι γυναίκες).
Ανθρωπογεωγραφία
Τα γαλλικά είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας του Κονγκό. Θεωρείται η λίνγκουα φράνκα η οποία χρησιμοποιείται ανάμεσα στις πολλές διαφορετικές εθνικές ομάδες του Κονγκό. Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας για το 2014, 33 εκατομμύρια Κογκολέζοι (47% του πληθυσμού) μπορούν να γράψουν και να διαβάσουν γαλλικά. Περίπου 242 γλώσσες ομιλούνται στη χώρα, αλλά μόνο τέσσερις έχουν το καθεστώς εθνικών γλωσσών: η Κιτούμπα, Λινγκαλά, Τσιχλούμπα και τα Σουαχίλι.
Οικονομία
Η οικονομία του Κονγκό βασίζεται στις εξορύξεις. Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό θεωρείται μια από τις πλουσιότερες χώρες όσον αφορά τους φυσικούς πόρους. Τα αποθέματα ορυκτών που διαθέτει εκτιμάται ότι αξίζουν περισσότερα από 24 τρισεκατομμύρια $ δολάρια. Στο Κονγκό βρίσκονται περίπου το ένα τρίτο των παγκοσμίων αποθεμάτων κοβαλτίου και διαμαντιών και το ένα δέκατο του παγκόσμιου χαλκού. Παρά τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της, η οικονομία του Κονγκό έχει μειωθεί σε σχέση με τα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Το Κονγκό είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μεταλλευμάτων κοβαλτίου και μεγάλος παραγωγός χαλκού και διαμαντιών, τα δεύτερα από την επαρχία Κασάι, στα δύση. Τα μεγαλύτερα με διαφορά ορυχεία του Κονγκό βρίσκονται στην επαρχία Κατάνγκα στο νότο. Το ένα τρίτο των διαμαντιών της χώρας εκτιμάται ότι διανέμονται από το λαθρεμπόριο, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η παραγωγή. Το 2002, ανακαλύφθηκε κασσίτερος στα ανατολικά της χώρας, αλλά μέχρι σήμερα η εκμετάλλευσή του παραμένει σε μικρή κλίμακα. Η λαθρεμπορία των ορυκτών έχει βοηθήσει την τροφοδότηση του πολέμου στο ανατολικό Κονγκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χώρες της Αφρικής
2 Ιουνίου
1 Ιουνίου | 2 Ιουνίου | 3 Ιουνίου
Η 2α Ιουνίου είναι η 153η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (154η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 212 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ο Μεγάλος Παράνομος
Ιταλική ταινία, Ισπανικής και Ιταλικής συμπαραγωγής, έτους 1973, διάρκειας 93 λεπτών (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: Fuori uno... sotto un altro, arriva il Passatore)
Πλοκή
Ο Stefano Pelloni, γνωστός ως «il Passatore», είναι ο αγαπημένος των γυναικών, αλλά και μισητός από τους εκπροσώπους του νόμου. Μαζί με τους δυο βοηθούς του, πάντα καταφέρνει να ξεφεύγει από την τσιμπίδα του νόμου και πάντα επιστρέφει στην αγκαλιά της πανέμορφης γυναίκας του, της Mora. Όλα αυτά μέσα από το πρίσμα της ιταλικής κωμωδίας της δεκαετίας του ’70...
Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: George Hilton, Έντβιτζε Φένεκ, Manuel Zarzo, Salvatore Borghese, Chris Avram, Cris Huerta
Σενάριο: Benito Bertaccini, Tito Carpi, Gustavo Quintana, Manda Migliozzi, Antonio Fos
Σκηνοθεσία: Giuliano Carnimeo
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζουλιάνο Καρνιμέο
Δήμος Γουμένισσας
Ο Δήμος Γουμένισσας ήταν Δήμος του νομού Κιλκίς. Βρίσκόταν στα δυτικά του νομού και συνόρευε με τον νομό Πέλλας. Ο δήμος καταργήθηκε το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον δήμο Παιονίας. Μεγάλο τμήμα του δήμου απλώνεται στις πλαγιές του όρους Πάικο. Ο δήμος αποτελούνταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 6.819 κατοίκους. Η έκταση του δήμου είναι 200,3 τ.χλμ.
Ο Δήμος Γουμένισσας, από 1-1-2011 ανήκε στον Δήμος Παιονίας και περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Αμπντάλα Β΄ της Ιορδανίας
μικρογραφία|Ο Αμπντάλα (δεξιά) με τον [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα το 2010]] Ο Αμπντάλα Β΄ (1962-) είναι ο βασιλιάς της Ιορδανίας από το 1999. Γιος του Χουσεΐν της Ιορδανίας, διαδέχθηκε στο θρόνο τον πατέρα του όταν εκείνος πέθανε, στις 7 Φεβρουαρίου του 1999. Λέγεται ότι είναι απόγονος 43ης γενιάς από τον Προφήτη Μωάμεθ. Είναι παντρεμένος με τη Ράνια αλ Γιασίν.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Αμάν στις 30 Ιανουαρίου 1962 και μητέρα του είναι η Μούνα αλ Χουσεΐν, η οποία γεννήθηκε στη Βρετανία. Ο Αμπντάλα σπούδασε σε στρατιωτική σχολή της Βρετανίας. Παντρεύτηκε την παλαιστινιακής καταγωγής Ράνια Αλ Γιασίντ (σήμερα Βασίλισσα Rania al-Abdullah), με την οποία απέκτησε 4 παιδιά:
Βασιλιάς
Στις 7 Φεβρουαρίου του 1999 με το θάνατο του πατέρα του, έγινε βασιλιάς. Ο Χουσεΐν είχε διορίσει τον Αμπντάλα διάδοχο από τις 24 Ιανουαρίου 1999 και αντικατέστησε έτσι τον αδερφό του, Χασάν. Ο Αμπντάλα τροποποίησε τον Ποινικό Κώδικα της Ιορδανίας και του ασκήθηκε κριτική για περιορισμό της ελευθερίας λόγου.
Με την πολιτική του φρόντισε να ανορθώσει την οικονομία της χώρας του. Ο αναλφαβητισμός μειώθηκε στο 10%. Οι επενδύσεις από τις χώρες της Δύσης αυξήθηκαν. Στις 28 Νοεμβρίου 2004 ο Αμπντάλα αφαίρεσε τον τίτλο του διαδόχου του θρόνου από τον ετεροθαλή αδερφό του, Χαμζά, χωρίς να ορίσει άλλο διάδοχο. Το 2009 ο πρωτότοκος γιος του βασιλιά Αμπντάλα πήρε και επίσημα τον τίτλο του διαδόχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιορδανίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Μουσουλμάνοι μονάρχες
Πλωτό ναυπήγημα
Ως πλωτά ναυπηγήματα ή πλωτά κατασκευάσματα (floating costructions) ή βοηθητικά ναυπηγήματα χαρακτηρίζονται σύμφωνα με την ελληνική ναυτική νομοθεσία (άρθρο 4 παραγρ. 1 του Κ.Δ.Ν.Δ.) κάθε πλωτή κατασκευή, ανεξαρτήτου χωρητικότητας ή επάνδρωσης, που προορίζεται όμως να χρησιμοποιηθεί περισσότερο σε σταθερή παραμονή, κυρίως εντός λιμένων, όρμων, πλησίον παράλιων εγκαταστάσεων προς παροχή γενικά βοηθητικών υπηρεσιών στη Ναυτιλία. Ως παράδειγμα τέτοιων κατασκευών είναι οι Πλωτές Δεξαμενές, οι Πλωτοί γερανοί, οι Βυθοκόροι, οι Φορτηγίδες, οι πλωτές αποβάθρες, οι πλωτοί φάροι, κ.ά.
Σημειώνεται επίσης ότι και οι κατά τον Κ.Ι.Ν.Δ. σχετικές διατάξεις του 3ου τίτλου "Περί Πλοιάρχου", του 4ου "Περί πληρώματος", του 7ου "Περί μεταβίβασης, κυριότητας και εξασφάλισης απαίτησης", του 12ου "Περί σύγκρουσης πλοίων", του 13ου "Περί εξ επιθαλάσσιας αρωγής απαιτήσεων" και του 14ου "Περί θαλάσσιας ασφάλισης" εφαρμόζονται αντίστοιχα και σε κάθε πλωτό ναυπήγημα.
Κατηγορία:Ναυτιλιακή υποδομή Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Στάδιο ΓΣΟ
Το Στάδιο Γ.Σ.Ο. ήταν ένα στάδιο στη Λεμεσό. Τον Ιούλιο του 1892, μια ομάδα ντόπιων ίδρυσε τον Γυμναστικό Σύλλογο «Τα Ολύμπια» (ΓΣΟ), ο οποίος είναι ο παλαιότερος γυμναστικός σύλλογος στην Κύπρο. Το στάδιο κατασκευάστηκε το 1898 και άνοιξε το 1899 με την εκδήλωση των 3ων Παγκύπριων Αγώνων Στίβου. Το στάδιο ΓΣΟ για πολλές δεκαετίες αποτελούσε το μοναδικό χώρο των αθλητικών δραστηριοτήτων της Λεμεσού. Εκτός από τη διοργάνωση αθλητικών αγώνων, το στάδιο ΓΣΟ φιλοξενούσε και άλλες σχολικές και κοινωνικές εκδηλώσεις της Λεμεσού, όπως τα Ανθεστήρια. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως το 1975. Από το 2008 η περιοχή χρησιμοποείται ως ένα αθλητικό πάρκο με την ονομασία Φυτίδειο Αθλητικό Κέντρο ΓΣΟ.
Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της ΑΕΛ, του Απόλλων, του Άρη (όπως και των ομάδων από τις οποίες προέκυψε, ΑΠΟΛ και Σούλι), του Ανταίου, του Πανελλήνιου, του Αρίων, της ΕΠΑΛ, της Αμαθούς και της ΕΝΑΖ. Το 1975 η ΑΕΛ, ο Άρης και ο Απόλλωνας μεταφέρθηκαν στο τότε νεόκτιστο Τσίρειο Στάδιο-Γ.Σ.Ο. (το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση του Γ.Σ.Ο.). Από το 2008 η περιοχή χρησιμοποείται ως ένα αθλητικό πάρκο με την ονομασία Φυτίδειο Αθλητικό Κέντρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:ΑΕΛ Λεμεσού (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Απόλλων Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Άρης Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Δήμος Λεμεσού
Καλιμάν Α΄ Ασέν
Ο Καλιμάν Ασέν Α΄ (Калиман I Асен, 1234 - Αύγουστος 1246) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1241 - 1246), υιός και διάδοχος του μεγάλου Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ (1217 - 1241), από την δεύτερη γυναίκα του Άννα Μαρία της Ουγγαρίας, με παππούδες τον βασιλιά της Ουγγαρίας Ανδρέα Β΄ και την Γερτρούδη της Μερανίας.
Οι Μογγόλοι του Batu Khan άρχισαν να επιτίθενται στην αυτοκρατορία όσο ζούσε ακόμα ο πατέρας του. Το 1242 εξανάγκασαν το Βουλγαρικό βασίλειο να γίνει φόρου υποτελές τους. Η επιρροή και η δύναμη της Βουλγαρίας στα Βαλκάνια σταδιακά εξασθενεί με τις επιθέσεις και προσαρτήσεις εδαφών γειτονικών κρατών ενώ χάνεται οριστικά με τον πολύ πρόωρο θάνατο του σε ηλικία μόλις 12 ετών. Οι τοπικές ηγεμονικές εξουσίες πήραν θάρρος λόγω της πολύ μικρής του ηλικίας κάνοντας απαράδεκτες καταχρήσεις. Πριν τον θάνατο του (1245) ο πάπας Ιννοκέντιος ο 4ος του στέλνει γράμμα ζητώντας του την επαναφορά της Βουλγαρικής εκκλησίας στον Καθολικισμό από τον οποίο είχε απομακρυνθεί ο πατέρας του. Τον διαδέχεται ο ετεροθαλής αδελφός του Μιχαήλ Ασέν Α΄.
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Ρεάλ Βαγιαδολίδ
Η Ρεάλ Βαγιαδολίδ (ισπανικά: Real Valladolid) είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βαγιαδολίδ, Καστίλλη και Λεόν. Ιδρύθηκε στις 20 Ιουνίου 1928. Συμμετέχει στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Χοσέ Θορρίγια, χωρητικότητας 26512 θεατών. Βρίσκεται στη 14η θέση στη βαθμολογία όλων των εποχών στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Μετράει 41 συμμετοχές στην Πριμέρα Ντιβισιόν, 31 στη Σεγούντα Ντιβισιόν και 10 στην Τερθέρα Ντιβισιόν.
Τίτλοι
Καλύτερες θέσεις
Alceste (Λουλί)
Άλκηστις
Λυρική τραγωδία σε πέντε πράξεις και πρόλογο με ποιητικό κείμενο του Quinauit και μουσική επένδυση του Ζαν-Μπατίστ Λυλί.
Το έργο αυτό παρουσιάσθηκε στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου 1674.
Η "Άλκηστις" αποτελεί ένα από τα ωραιότερα μελοδράματα (όπερες) του Λουλί αλλά το ομώνυμο έργο του Γκλουκ του οποίου η σύνθεση ήταν περισσότερο νεοτερίστικη την έκανε να λησμονηθεί.
Αξιοσημείωτο στο εν λόγω έργο η άρια: "Ο ήρως που περιμένω δεν θα ξαναγυρίσει" θεωρείται ως το πλέον εκφραστικό και συγκινητικό μουσικό τμήμα του.
Πυρηνική φυσική
μικρογραφία|300x300εσ|Πυρηνική αντίδραση Η πυρηνική φυσική είναι ο τομέας της φυσικής που ασχολείται με τη μελέτη των φαινομένων που συσχετίζονται με τον πυρήνα του ατόμου, τα στοιχειώδη σωματίδια που τον αποτελούν καθώς και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους (δομή, χαρακτηριστικά, συμπεριφορά κλπ.). Ως επιστημονικός κλάδος αναπτύχθηκε τον 20ο αιώνα, μετά την ανακάλυψη της ραδιενέργειας από το ζεύγος Κιουρί και του πυρήνα του ατόμου από τον Ράδερφορντ. Από τη δεκαετία του 1930 κι έπειτα, δημιουργήθηκε ένας από τους κύριους κλάδους της σύγχρονης Φυσικής, καθώς διαπιστώθηκε η δυνατότητα εφαρμογής της στην παραγωγή ενέργειας αλλά και την κατασκευή όπλων.
Η ιστορία του πυρήνα
Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, θεωρείτο ότι τα άτομα ήταν τα τελικά συστατικά της ύλης. Η ανακάλυψη της ραδιενέργειας το 1896 από τον Ανρί Μπεκερέλ και οι μελέτες που ακολούθησαν, ιδίως από τους Κιουρί, άρχισαν να υποδηλώνουν ότι τα ίδια τα άτομα μπορεί να είναι σύνθετα αντικείμενα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε η ύλη να εκπέμπει αυθόρμητα σωματίδια, όπως στην περίπτωση της ραδιενέργειας άλφα;
Το 1911 ο Ράδερφορντ ανακάλυψε ότι τα άτομα όντως φαίνονταν να είναι σύνθετα αντικείμενα. Αναλύοντας τη διάχυση των σωματιδίων άλφα που εκπέμπονται από μια ραδιενεργό πηγή μέσα από ένα φύλλο χρυσού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "φαίνεται απλούστερο να υποθέσουμε ότι το άτομο περιέχει ένα κεντρικό φορτίο που κατανέμεται σε έναν πολύ μικρό όγκο... ". Το υπόδειγμα του Ράδερφορντ για το άτομο ήταν επομένως ένας κεντρικός πυρήνας με ηλεκτρικό φορτίο που περιβάλλεται από ηλεκτρόνια που κρατούνται σε τροχιά με ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση. Είχε ήδη προταθεί το 1904 από τον Hantarō Nagaoka.
Το 1919, ο Ράδερφορντ ανακάλυψε και πάλι την ύπαρξη στον πυρήνα του πρωτονίου, ενός σωματιδίου με στοιχειώδες θετικό φορτίο e, αλλά με μάζα πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του ηλεκτρονίου (το οποίο έχει αρνητικό στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο). Το 1932, ο Τσάντγουικ απέδειξε την ύπαρξη του νετρονίου, ενός σωματιδίου που μοιάζει πολύ με το πρωτόνιο, εκτός από το γεγονός ότι δεν έχει ηλεκτρικό φορτίο (εξ ου και το όνομά του). Παράλληλα, ο Χάιζενμπεργκ πρότεινε ότι ο ατομικός πυρήνας αποτελείται στην πραγματικότητα από μια συλλογή πρωτονίων και νετρονίων.
Το 1932, ο Λεό Σίλαρντ διατύπωσε την άποψη ότι οι πυρηνικές αλυσιδωτές αντιδράσεις μπορούν να παράγουν θερμική ενέργεια. Το 1934, ο Ενρίκο Φέρμι εισήγαγε την έννοια της ασθενούς αλληλεπίδρασης, η οποία θα γινόταν η θεωρία της στοιχειώδους αλληλεπίδρασης, που ολοκληρώθηκε το 1970, και η οποία εφαρμόζεται στην κινητική των νετρονίων, στη σταθερότητα του ατομικού πυρήνα και σε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως "πυρηνική αντίδραση". Η φυσική αυτή απομακρύνθηκε από την κλασική φυσική, στην οποία οι ενέργειες εκφράζονται χωρίς ασυνέχεια, προς την κβαντική φυσική, στην οποία οι ενέργειες είναι ασθενείς αλλά έχουν ασυνεχείς τιμές.
Πυρηνική δομή
μικρογραφία|245x245εσ Η αλληλεπίδραση που συγκρατεί τα νουκλεόνια στον πυρήνα είναι αποτέλεσμα της ισχυρής πυρηνικής αλληλεπίδρασης που συνδέει τα κουάρκ στο νουκλεόνιο. Η ισχυρή πυρηνική αλληλεπίδραση είναι η πιο έντονη από τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης (εξ ου και το όνομά της)- έχει πολύ μικρή εμβέλεια, η οποία εξασφαλίζει την ισχυρή συνοχή των νουκλεονίων, και μπορούν να θεωρηθούν ως στοιχειώδη σωματίδια (αγνοώντας την εσωτερική τους δομή) σε ένα ευρύ ενεργειακό εύρος (έως GeV).
Το υπόλειμμα αυτής της αλληλεπίδρασης γίνεται αισθητό έξω από τα νουκλεόνια: είναι ισχυρά απωθητικό μέχρι το 1 φερμί, όπου γίνεται ισχυρά ελκυστικό, και στη συνέχεια μειώνεται εκθετικά (βλέπε σχήμα για μια συγκεκριμένη διαμόρφωση σπιν). Καθώς τα πρωτόνια είναι φορτισμένα σωματίδια, αλληλεπιδρούν επίσης μέσω της αλληλεπίδρασης Κουλόμπ. Εάν ο αριθμός των πρωτονίων στον πυρήνα είναι μεγάλος, η αλληλεπίδραση Κουλόμπ υπερισχύει της ισχυρής αλληλεπίδρασης και οι πυρήνες γίνονται ασταθείς. Το ποσό της ενέργειας που συγκρατεί τον πυρήνα ενωμένο ονομάζεται ενέργεια σύνδεσης του πυρήνα.
Πυρηνικές αντιδράσεις
Μια αντίδραση λέγεται πυρηνική όταν υπάρχει αλλαγή στην κβαντική κατάσταση του πυρήνα. Στην αντίδραση συμμετέχουν τα νουκλεόνια που αποτελούν τον πυρήνα, αλλά και άλλα σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια e-, τα ποζιτρόνια e+...