cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια
Πολλές εγκυκλοπαίδειες είναι διαθέσιμες στον ιστότοπο του Internet Archive. Αν και το αρχικό κείμενο είναι ορατό, το αναγνώσιμο από το μηχάνημα κείμενο είναι συχνά κακό με πολλά σφάλματα OCR. Τον Ιανουάριο του 1995, το Project Gutenberg άρχισε να δημοσιεύει το κείμενο ASCII της Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, 11η έκδοση (1911), αλλά η διαφωνία σχετικά με τη μέθοδο σταμάτησε το έργο μετά τον πρώτο τόμο. Το έργο Gutenberg αργότερα ξεκίνησε εκ νέου την εργασία ψηφιοποίησης και διόρθωσης αυτής της εγκυκλοπαίδειας. Το Project Gutenberg δημοσίευσε τόμους με αλφαβητική σειρά, η πιο πρόσφατη έκδοση είναι ο τόμος 17 Slice 8: Matter – Mecklenburg που δημοσιεύθηκε στις 7 Απριλίου 2013. Η τελευταία Μπριτάνικα ψηφιοποιήθηκε από τους εκδότες της και πουλήθηκε πρώτα ως CD- ROM,  και αργότερα ως διαδικτυακή υπηρεσία. [4] Το 2001, το κείμενο ASCII και των 28 τόμων δημοσιεύθηκε στην Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα Elevenh Edition κατά πηγή. προστέθηκε αξίωση πνευματικών δικαιωμάτων στο υλικό που περιλαμβάνεται. Ο ιστότοπος δεν υπάρχει πλέον. Άλλα έργα ψηφιοποίησης έχουν σημειώσει πρόοδο σε άλλους τίτλους. Ένα παράδειγμα είναι το Βιβλικό Λεξικό του Easton (1897) που ψηφιοποιήθηκε από την Christian Classics Ethereal Library. Μια επιτυχημένη ψηφιοποίηση μιας εγκυκλοπαίδειας ήταν η διαδικτυακή προσαρμογή του Bartleby Project της Εγκυκλοπαίδειας Columbia, Έκτη Έκδοση, [7] στις αρχές του 2000 και ενημερώνεται περιοδικά. Υπάρχουν άλλοι ιστότοποι που παρέχουν διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες, ορισμένοι από τους οποίους είναι επίσης διαθέσιμοι στο Wikisource, αλλά οι οποίοι μπορεί να είναι πληρέστεροι από αυτούς στο Wikisource ή ενδέχεται να είναι διαφορετικές εκδόσεις.
Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 92 π.Χ.)
Βιογραφία
Το 100 π.Χ. ήταν ένας από αυτούς που πήραν τα όπλα εναντίον του Σατουρνίνου. Το 99 π.Χ. ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile), και στους αγώνες-παιχνίδια που οργάνωσε ο ίδιος, οι ελέφαντες εκτέθηκαν για πρώτη φορά στον ιππόδρομο και η ζωγραφική χρησιμοποιήθηκε στις γραφικές διακοσμήσεις. Το 95 π.Χ. ήταν πραίτορας στη Σικελία, και, με εντολή της Συγκλήτου, έδωσε νόμους στους Αλεσίνους σεβόμενοι τον διορισμό της συγκλήτου τους. Οι Μαμερτίνοι τον έκαναν προστάτη τους. Υπήρξε ύπατος το 92 π.Χ. Ο Κικέρων μιλάει γι 'αυτόν ως άνθρωπο με μεγάλη δύναμη και κάποιες ικανότητες ως ρήτορα.
Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες
Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 92 π.Χ.)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας
Τζεφ Τζάρετ
Ο Τζέφρι Λέοναρντ Τζάρετ (Jeffrey Leonard "Jeff" Jarrett, 14 Απριλίου 1967) είναι Αμερικανός παλαιστής και οργανωτής αγώνων πάλης. Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στις εταιρείες WCW και WWE. Επίσης, έγινε γνωστός στο Total Nonstop Action Wrestling, το οποίο ίδρυσε ο ίδιος μαζί με τον πατέρα του, Τζέρι Τζάρετ. Επίσης, ίδρυσε το Global Force Wrestling, του οποίου promotion, αναμένεται το ντεμπούτο του.
Καριέρα
Ο Τζεφ Τζάρετ είναι ένα παλαιστής τρίτης γενιάς, που έχει κατακτήσει συνολικά στην καριέρα του εβδομήντα πρωταθλήματα σε πάρα πολλές εταιρείες, σε ολόκληρο τον κόσμο.
WCW & WWE
Εκτός του TNA, έχει αγωνιστεί στα δύο κορυφαία "στρατόπεδα" της δεκαετίας του 1990, το WCW και το WWE, τότε γνωστό ως World Wrestling Federation. Έχει κατακτήσει στο πρώτο τέσσερις Παγκόσμιους τίτλους και στο δεύτερο έξι φορές το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE.
TNA Wrestling
Το TNA Wrestling, αποτελεί ιδέα του ίδιου και του πατέρα του, που υλοποιήθηκε το 2002. Ο Τζάρετ έχει περάσει από πολλά πόστα στο TNA, ενώ έχει υπάρξει και παλαιστής του, έχοντας κόντρες με τους κορυφαίους κάθε γενιάς, πρωτού αποδεσμευτεί τον Ιανουάριο του 2014. Ο Τζάρετ παρέμεινε ωστόσο μέτοχος της εταιρείας.
Global Force Wrestling
Ο Τζεφ Τζαρετ, αφότου αποχώρησε από το TNA, ανακοίνωσε πως θα δημιουργήσει ένα νέο promotion, το Global Force Wrestling, του οποίου την ονομασία ανακοίνωσε στις 7 Απριλίου του 2014.
Διακρίσεις
Από το TNA, αναγνωρίζεται ως έντεκα φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής. Από αυτές τις 11, οι έξι είναι για τον Παγκόσμιο τίτλο Βαρέων Βαρών του NWA, τέσσερις για τον Παγκόσμιο τίτλο Βαρέων Βαρών του WCW και μια φορά τον τίτλο της νούμερο ένα εταιρείας του Μεξικού.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Καταρίνα Άικενς - Φλοκέ
Η Καταρίνα Άικενς - Φλοκέ (φλαμανδικά: Catarina Ykens-Floquet (1608 – μετά το 1666) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος νεκρών φύσεων.
Βιογραφία
Γέννήθηκε στην Αμβέρσα, θυγατέρα του Λούκας Φλοκέ και αδελφή τριών ζωγράφων. Παντρεύτηκε τον ζωγράφο Φρανς Άικενς το 1635 και είναι γνωστή για τις νεκρές φύσεις με άνθη και φρούτα, στις οποίες περιλαμβάνονται και πίνακες με γιρλάντες.
Ορισμένες φορές τα έργα της συγχέονται με τα έργα της Καταρίνα Άικενς, που γεννήθηκε το 1659 και ήταν θυγατέρα του Γιοχάννες Άικενς από την Αμβέρσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδές ζωγράφοι
Αληθινή Ηρακλείου
Η Αληθινή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι στον κάμπο της Μεσαράς, σε υψόμετρο 150 μέτρων, πολύ κοντά στις Μοίρες.
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία, ενώ καλλιεργούνται επίσης σιτηρά. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Μεταξύ άλλων λειτουργεί Δημοτικό σχολείο.
Δείτε: Κοινότητα Αληθινής
Πηγές
Αληθ Αλ Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Pala Alpitour
Το Pala Alpitour (Palasport Olimpico ή PalaIsozaki) είναι εσωτερική αρένα πολλαπλών χρήσεων που βρίσκεται στην περιοχή Santa Rita του Τορίνο της Ιταλίας. Απέχει λίγα μέτρα ανατολικά από το Ολυμπιακό Στάδιο. Η αρένα έχει χωρητικότητα 12.350 θεατών όταν είναι διαμορφωμένη για χόκεϊ επί πάγου και είναι η μεγαλύτερη εσωτερική αθλητική αρένα στην Ιταλία. Η αρένα χτίστηκε αρχικά με κόστος 87 εκατομμυρίων ευρώ, για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006, και μαζί με την Torino Esposizioni, φιλοξένησε εκδηλώσεις χόκεϊ επί πάγου.
Από το άνοιγμα του, το Pala Alpitour έχει γίνει ένας από τους χώρους με τις περισσότερες κρατήσεις στην Ιταλία για συναυλίες μεγάλης κλίμακας. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος χώρος χωρητικότητας στην Ιταλία για τέτοιου είδους εκδηλώσεις, με τις επιτρεπόμενες μέγιστες δυνατότητες να ορίζονται σε 15.657 για γενικές συναυλίες κεντρικής σκηνής και 13.347 μέγιστη χωρητικότητα για συναυλίες τελικής σκηνής γενικής εισόδου. Στις 8 Αυγούστου 2014, η αρένα μετονομάστηκε σε Pala Alpitour.
Κατασκευή
Ο σχεδιασμός του κτιρίου αποτέλεσε αντικείμενο διεθνούς διαγωνισμού, τον οποίο κέρδισε μια ομάδα με επικεφαλής τον αρχιτέκτονα Arata Isozaki του Τόκιο. Η μελέτη σχεδιασμού συντάχθηκε από τους Archa S.P.A. Turin, Italy Arup s.r.l. Milan, Ing. Joseph Amaro, Arch. Marco Brizio. Ο χώρος σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Arata Isozaki και τον Ιταλό αρχιτέκτονα Pier Paolo Maggiora και είναι μέρος του μεγαλύτερου αθλητικού συγκροτήματος που είναι γνωστό ως το κεντρικό διαμέρισμα των Ολυμπιακών γηπέδων και περιλαμβάνει επίσης την αίθουσα κολύμβησης και την παρέλαση του πάρκου.
Το εξωτερικό του φουτουριστικού κτιρίου έχει αυστηρή ορθογώνια δομή από ανοξείδωτο ατσάλι και γυαλί, με βάση 183 επί 100 μέτρα. Απλώνεται σε τέσσερα επίπεδα, εκ των οποίων τα δύο είναι υπόγεια (έως 7,5 μέτρα κάτω από το έδαφος) και δύο σε εξωτερικούς χώρους (έως 12 μέτρα ύψος). Το συνολικό μήκος της δομής είναι περίπου 200 μέτρα.
Η δομή είναι σχεδιασμένη να είναι πραγματικό εργοστάσιο γεγονότων, χρησιμοποιώντας τα λόγια του αρχιτέκτονα της. Η αρένα είναι εντελώς ευέλικτη και προσαρμόσιμη στην εσωτερική της δομή και με τη διάταξη των κερκίδων. Λόγω ενός σύγχρονου συστήματος κινητών και ανασυρόμενων λευκαντικών, καθώς και την επιλογή ενός προσωρινού κινητού καταστρώματος. Η ακουστική της δομής είναι επίσης προσαρμόσιμη.
Η αρένα είναι ένα είδος μαγικού κουτιού και στην πραγματικότητα σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει πολλούς διαφορετικούς τύπους εκδηλώσεων μετά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006. Η αρένα μπορεί να φιλοξενήσει εκδηλώσεις όπως χόκεϊ επί πάγου, στίβου και διάφορα άλλα αθλήματα εσωτερικού χώρου, καθώς και εσωτερικές συναυλίες, συνέδρια, εκθέσεις, εκδηλώσεις, παρελάσεις, παραστάσεις, θρησκευτικές συγκεντρώσεις κ.λπ. Η μέγιστη χωρητικότητά του είναι 18.500 θέσεις, όταν βρίσκεται σε λειτουργία συναυλίας.
Γεγονότα που φιλοξένησε
Άνοιξε το 2005 και έχει θέσεις για 12.350 θεατές. Διαθέτει επίσης παγοδρόμιο. Χρησίμευσε ως ένας από τους χώρους φιλοξενίας των εκδηλώσεων χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006, συμπεριλαμβανομένων των τελικών.
Στο μπάσκετ, το Pala Alpitour φιλοξένησε την τελική φάση του EuroCup Basketball 2008-09 και το Παγκόσμιο Ολυμπιακό Προκριματικό Τουρνουά FIBA ​​2016. Το Palasport επρόκειτο να φιλοξενήσει το Final Four της σεζόν 2010-11 της EuroLeague, όπως ανακοινώθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2010, αλλά το γεγονός μεταφέρθηκε αργότερα στο Palau Sant Jordi, στη Βαρκελώνη. Ήταν ένας από τους τρεις κύριους χώρους των Παγκόσμιων Ολυμπιακών Προκριματικών Τουρνουά FIBA ​​2016 για άνδρες, που διεξήχθησαν στην Ιταλία, τις Φιλιππίνες και τη Σερβία στις 4-10 Ιουλίου 2016.
Το Pala Alpitour έχει γίνει ένας από τους κύριους χώρους για μουσικές εκδηλώσεις στην Ιταλία. Καλλιτέχνες όπως ο Μπομπ Ντίλαν, η Μαντόνα, η Ριάνα, οι U2, οι Florence and the Machine, οι 5 Seconds of Summer, η Λάνα Ντελ Ρέι, η Αριάνα Γκράντε, η Σακίρα, ο Ρενάτο Ζέρο, ο Τιτσιάνο Φέρο, οι Il Volo, η Ελίζα και ο Μάρκο Μενγκόνι έχουν εμφανιστεί στην αρένα.
Το 2007, ο χώρος φιλοξένησε την τελετή έναρξης της XXIII Winter Universiade.
Από το 2021 έως το 2025, το Pala Alpitour θα φιλοξενήσει τους τελικούς τένις ATP, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά στην ιστορία στην οποία η Ιταλία θα φιλοξενήσει το τουρνουά.
Στις 8 Οκτωβρίου 2021, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και η ιταλική ραδιοτηλεόραση RAI ανακοίνωσαν ότι ο χώρος θα φιλοξενήσει τον, μετά τη νίκη της Ιταλίας στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας με το τραγούδι "Zitti e buoni" από τους Måneskin. Οι ημιτελικοί του διαγωνισμού θα διεξαχθούν στις 10 & 12 Μαΐου 2022 και ο τελικός θα πραγματοποιηθεί στις 14 Μαΐου 2022. Θα είναι η πρώτη φορά που το Τορίνο θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό και η τρίτη φορά που η Ιταλία θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό συνολικά, με τελευταία φορά στη Ρώμη το.
Πέθανε μια Άλλη Μέρα
Το Πέθανε μια Άλλη Μέρα (πρωτότυπος τίτλος: Die Another Day) είναι μια βρετανική κατασκοπευτική ταινία του 2002 και αποτελεί την εικοστή ταινία της σειράς ταινιών Τζέιμς Μποντ σε παραγωγή της Eon Productions. Η ταινία γυρίστηκε για την Metro-Goldwyn-Mayer σε συνεργασία της ίδιας με την 20th Century Fox. Σε σκηνοθεσία του Λι Ταμαχόρι και σε σενάριο των Νιλ Πέρβις και Ρόμπερτ Γουαίντ, πρωταγωνιστεί ο Πιρς Μπρόσναν στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ για τέταρτη και τελευταία φορά, μαζί με τους Χάλι Μπέρι, Τόμπι Στίφενς, Ροζαμάουντ Πάικ και Τζούντι Ντεντς. Στην ταινία αυτήν, ο Τζέιμς Μποντ προσπαθεί να ανακαλύψει και να εντοπίσει έναν διπλό πράκτορα μέσα στην Βρετανική κατασκοπεία, ο οποίος τον πρόδωσε, καθώς και έναν Βρετανό δισεκατομμυριούχο, ο οποίος αργότερα αποκαλύπτεται ότι συνδέεται με έναν Βορειοκορεάτη μυστικό πράκτορα τον οποίον ο ίδιος φαινομενικά τον σκότωσε.
Η ταινία αυτή, αν και είναι μια πρωτότυπη ιστορία, είναι εμπνευσμένη απο τα βιβλία του Ίαν Φλέμινγκ Moonraker (1955) και Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι (1965), καθώς και το βιβλίο Colonel Sun του Κίνγκσλεϊ Έιμις, και κυκλοφόρησε πάνω στην τεσσαρακοστή επέτειο της σειράς ταινιών του Τζείμς Μποντ, και γι αυτόν τον λόγο υπάρχουν αναφορές σε κάθε μια απο τις προηγούμενες ταινιές. Τα κύρια γυρίσματα έγιναν σε μέρη όπως η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και η Ισλανδία.
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο θέατρο Royal Albert Hall στις 18 Νοεμβρίου 2002 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στο Ηνωμένο Βασιλείο στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών κυκλοφόρησε δυο μέρες μετά. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επέκριναν κυρίως τη πλοκή και την χρήση του CGI, ενώ απέφερε 431 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την την έκτη ταινία του 2002 με τις υψηλότερες εισπράξεις. Όλα αυτά γενικά είχαν ως συνέπεια να γίνει επανεκκίνηση στο franchise με την ταινία Casino Royale, το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νορβηγία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία
Κιθάρα (αρχαιοελληνική μουσική)
MariannaΈντονο κείμενο
μικρογραφία|Αγγείο του 470-460 π.Χ. όπου απεικονίζεται Μούσα να χορδίζει κιθάρα. Η κιθάρα υπήρξε έγχορδο νυκτό μουσικό όργανο της Αρχαιότητας, το οποίο ανήκε στην ευρύτερη οικογένεια της λύρας. Στην ίδια οικογένεια ανήκε και η βάρβιτος, που αποτελεί κατ' ουσίαν τη βαθύφωνη εκδοχή του ιδίου οργάνου. Σε αντιδιαστολή με την απλή λύρα, ο χαρακτήρας της οποίας ήταν περισσότερο «λαϊκός», η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε τρόπον τινά για περισσότερο λόγια χρήση, αποτελώντας το κύριο όργανο των κιθαρωδών.
Ανάμεσα στους γνωστούς κιθαρωδούς της αρχαιότητας ξεχωρίζει ο Τέρπανδρος, ο οποίος θεωρείται και εφευρέτης της κιθάρας. Κατά τον μύθο η Σαπφώ, περίφημη κιθαρωδός, ανέβηκε στον Παρνασσό όπου την υποδέχτηκαν οι Μούσες. Μέσα απ' τις φυλλωσιές βρέθηκε στη σπηλιά του Απόλλωνα, όπου πλύθηκε στην Κασταλία πηγή και με το πλήκτρο του Φοίβου άρχισε να παίζει αριστοτεχνικά κιθάρα. Οι Νύμφες της πηγής, γοητευμένες από τη δεξιότητά της, άρχισαν να χορεύουν επαινώντας τη για το ταλέντο της και τις όμορφες μελωδίες.
Κατασκευαστικά στοιχεία
Το σώμα της κιθάρας αποτελούνταν από δύο ξύλινες επιφάνειες, επίπεδες ή ελαφρώς κυρτές, οι οποίες ενώνονταν με ένα φαρδύ ξύλινο περίγραμμα, δημιουργώντας ένα ευρύχωρο εσωτερικό αντηχείο. Στο πάνω μέρος υπηρχε ο ζυγός, μια βέργα πάνω στην οποία δένονταν οι χορδές· σε άλλες παραστάσεις οι χορδές φαίνεται να δένονται γύρω από κρίκους ή έμβολα. Η άλλη άκρη των χορδών αγκυρώνονταν στο κυρίως σώμα του οργάνου, ενίοτε περνώντας πάνω από μια επίπεδη γέφυρα, η οποία εφαπτόταν στο κυρίως σώμα.
Οι περισσότερες κιθάρες που απεικονίζονται σε αγγεία της εποχής διαθέτουν επτά χορδές, κάτι που επιβεβαιώνεται από τις γραπτές περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων, ωστόσο υπάρχουν αναφορές και για επιδέξιους κιθαρωδούς που χρησιμοποιούσαν περισσότερες χορδές. Ο κιθαρωδός έπαιζε την κιθάρα χτυπώντας τις χορδές με ένα πλήκτρο το οποίο κρατούσε στο δεξί χέρι, ενώ με το άλλο χέρι κρατούσε τις επιθυμητές χορδές ώστε να σιγούν στο ενιαίο χτύπημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα Κατηγορία:Κιθάρες Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική Κατηγορία:Μουσικά όργανα Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Αριθμητική Ολοκλήρωση
μικρογραφία|290x290px|Αριθμητική ολοκλήρωση με τη μέθοδο Monte Carlo :. Τα νέα σημεία απεικονίζονται με σκούρο μπλε χρώμα, ενώ τα παλαιά με ανοιχτό μπλε χρώμα. Η τιμή του ολοκληρώματος τείνει στο 3,32 Στα μαθηματικά, η αριθμητική ολοκλήρωση (παραδοσιακά ονομάζεται επίσης αριθμητικός τετραγωνισμός ) είναι ο κατά προσέγγιση υπολογισμός ολοκληρωμάτων.
Η αριθμητική ολοκλήρωση χρησιμοποιείται όταν μια ριζική συνάρτηση δεν μπορεί να εκφραστεί με στοιχειώδεις συναρτήσεις, η αριθμητική αποτίμηση της ριζικής συνάρτησης είναι πολύ περίπλοκη ή το ολοκλήρωμα είναι μόνο διακριτό, για παράδειγμα ως αποτέλεσμα μετρήσεων. Για το σκοπό αυτό, το ολοκλήρωμα μιας συνάρτησης f στο διάστημα [a,b] αναπαρίσταται ως το άθροισμα της τιμής Q(f) ενός τύπου προσέγγισης Q (που ονομάζεται επίσης τύπος τετραγωνισμού) και μιας τιμής σφάλματος E(f):
Η ιδέα του αριθμητικού υπολογισμού των ολοκληρωμάτων δανείζεται απευθείας από τον ορισμό του ολοκληρώματος Ρίμαν.
Γραφικές διαδικασίες
Οι γραφικές μέθοδοι χρησιμοποιούν την απεικόνιση του ολοκληρώματος σχεδιάζεται σε ένα σύστημα συντεταγμένων με γραμμικούς άξονες και προσδιορίζεται η περιοχή μεταξύ του γραφήματος και της τετμήματος.
Μέτρηση
Μια άλλη γραφική μέθοδος είναι η μέτρηση της επιφάνειας με τη χρήση ενός πλανημέτρου.
Υπολογισμός χρησιμοποιώντας τύπο τετραγωνισμού
μικρογραφία|255x255px|Η αριθμητική ολοκλήρωση επιδιώκει την απλούστερη δυνατή προσέγγιση για την περιοχή Ένας τύπος τετραγωνισμού αποτελείται γενικά από ένα σταθμισμένο άθροισμα τιμών συνάρτησης
Οι θέσεις ονομάζονται σημεία αναφοράς και οι αριθμοί  ονομάζονται βάρη. Τα βάρη εξαρτώνται από τις αποστάσεις μεταξύ ενός σημείου αναφοράς και γειτονικών σημείων αναφοράς. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για την επιλογή των σημείων στήριξης και των βαρών έτσι ώστε το σφάλμα τετραγωνισμού E(f) να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο.
Ένας τύπος τετραγωνισμού έχει βαθμό ακρίβειας (ή πιστότητας) n αν ολοκληρώνει ακριβώς όλες τις πολυωνυμικές συναρτήσεις μέχρι το μέγιστο βαθμό n και αν n είναι ο μεγαλύτερος δυνατός φυσικός αριθμός που έχει αυτή την ιδιότητα.μικρογραφία|255x255εσ|Σημεία στήριξης στο διάστημαΌπως και το ολοκλήρωμα, οι τύποι τετραγωνισμού είναι γραμμικοί τελεστές.
Τύπος τετραγωνικής παρεμβολής
Μια σημαντική κατηγορία τετραγωνικών τύπων προκύπτει από την ιδέα της προσέγγισης της συνάρτησης f(x) με ένα πολυώνυμο παρεμβολής p_n(x) βαθμού n n και στη συνέχεια της ολοκλήρωσης αυτού του πολυωνύμου. Τα βάρη λαμβάνονται στη συνέχεια ως τα ολοκληρώματα των πολυωνύμων Λαγκράνζ στα συγκεκριμένα σημεία στήριξης. Κατασκευαστικά, αυτοί οι τετραγωνικοί τύποι έχουν τουλάχιστον τον βαθμό ακρίβειας n. Ο τετραγωνικός τύπος είναι επομένως με τα βάρη και τα πολυώνυμα Λαγκράνζ
Εάν τα όρια ολοκλήρωσης είναι σημεία στήριξης, μιλάμε για κλειστούς τύπους τετραγωνισμού, διαφορετικά για ανοικτούς τύπους. Εάν τα σημεία στήριξης επιλέγονται να είναι ισαπέχοντα, λαμβάνουμε μεταξύ άλλων τους τύπους Νεύτωνα-Κοτ. Ο κανόνας του τεντωμένου τραπεζοειδούς και ο κανόνας του Σίμπσον αποτελούν μέρος του κλειστού τύπου του Νεύτωνα-Κοτ, ενώ ο κανόνας του εφαπτόμενου τραπεζοειδούς αποτελεί μέρος του ανοιχτού τύπου. Οι τετραγωνικοί τύποι του Νεύτωνα-Κοτ για n ζυγούς αριθμούς έχουν μάλιστα βαθμό ακρίβειας n+1. Οι ανοιχτοί τετραγωνικοί τύποι περιλαμβάνουν επίσης τους τετραγωνικούς τύπους του Γκάους.
Εκτίμηση σφάλματος
Ονομάζουμε [c,d] το μικρότερο διάστημα που περιέχει τα σημεία αναφοράς x_i και το διάστημα [a,b]. Επιπλέον, f (n+1)- φορές είναι συνεχώς διαφορίσιμη στο [c,d]. Ανάλογα με την ποιότητα παρεμβολής του πολυωνύμου παρεμβολής, υπάρχει ένα, έτσι ώστε :
Με ολοκλήρωση προκύπτει ο τύπος σφάλματος για αριθμητικό τετραγωνισμό.
Αν για όλα τα x \in [c,d], το σφάλμα τετραγωνισμού είναι 0. Επειδή αυτό ισχύει για όλα τα πολυώνυμα μέχρι βαθμού n, ο βαθμός ακρίβειας αυτών των τύπων τετραγωνισμού είναι τουλάχιστον n.
Από αυτόν τον τύπο σφάλματος προκύπτει η εκτίμηση σφάλματος
Εάν η συνάρτηση  δεν αλλάζει πρόσημο στο διάστημα [a,b], δηλαδή εάν κανένα κομβικό σημείο δεν βρίσκεται στο διάστημα  (a,b), μπορούμε να εξάγουμε την ακόλουθη παράσταση για το υπόλοιπο μέλος χρησιμοποιώντας το θεώρημα μέσης τιμής του ολοκληρωτικού λογισμού:
με ένα ενδιάμεσο.
Παρόμοιοι τύποι για το σφάλμα τετραγωνισμού προκύπτουν επίσης για ειδικές κατανομές των σημείων πλέγματος στο διάστημα [a,b], για παράδειγμα για τους τύπους Νεύτων - Κοτ ή τους τύπους τετραγωνισμού Γκάους.
Εάν η συνάρτηση f είναι μόνο συνεχής, οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν ισχύουν και το σφάλμα μπορεί να είναι πολύ μεγάλο.
Άλλοι τύποι τετραγωνισμού
Η προσπάθεια ελαχιστοποίησης της τάξης σφάλματος του τετραγωνικού τύπου οδηγεί στον τετραγωνισμό Γκάους. Χρησιμοποιούν τη θεωρία των ορθογώνιων πολυωνύμων για να αποκτήσουν τύπους που έχουν βαθμό ακρίβειας 2n-1, όπου n είναι ο αριθμός των αξιολογήσεων της συνάρτησης που χρησιμοποιούνται.
Για την ελαχιστοποίηση του αριθμού των αξιολογήσεων συναρτήσεων, επιτρέποντας παράλληλα τον έλεγχο του σφάλματος, χρησιμοποιείται συχνά η μέθοδος παρέκτασης Ρομπεργκ. Στην περίπτωση αυτή, οι τιμές του ολοκληρώματος προεκτείνονται από όλο και μικρότερες "ζώνες" σε ένα εύρος ζώνης που εξανεμίζεται.
Αθροιστικοί τύποι τετραγωνισμού
Για να επιτύχουμε καλύτερη προσέγγιση του ολοκληρώματος, διαιρούμε το διάστημα [a,b] σε διάφορα υποδιαστήματα, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να έχουν το ίδιο μήκος. Χρησιμοποιώντας έναν από τους παραπάνω τύπους τετραγωνισμού, υπολογίζουμε στη συνέχεια το προσεγγιστικό ολοκλήρωμα σε κάθε υποδιάστημα και αθροίζουμε τα αποτελέσματα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι προσαρμοστικοί τύποι, οι οποίοι υποδιαιρούν περαιτέρω ένα διάστημα εάν το εκτιμώμενο σφάλμα στο διάστημα αυτό είναι μεγαλύτερο από ένα δεδομένο όριο.
Ολοκλήρωση Monte Carlo
Μια μέθοδος που δεν προσπαθεί να χρησιμοποιήσει έναν τύπο προσέγγισης για τη συνάρτηση που πρόκειται να ολοκληρωθεί είναι η ολοκλήρωση Monte Carlo. Για να το θέσουμε γραφικά, το ολοκλήρωμα προσδιορίζεται με τη δημιουργία n τυχαίων σημείων  ισοκατανεμημένων στο διάστημα ολοκλήρωσης [a,b](οριζόντια). Στη συνέχεια προκύπτει μια προσέγγιση του ολοκληρώματος ως ο μέσος όρος των τιμών της συναρτήσεων αυτών των σημείων
Το πλεονέκτημα είναι η σχετικά απλή εφαρμογή και η σχετικά εύκολη επέκταση σε πολλαπλά ολοκληρώματα. Στην περίπτωση αυτή, οι κλασικοί αλγόριθμοι ολοκλήρωσης επηρεάζονται έντονα από την ατυχία της διαστατικότητας και δεν είναι πλέον εφαρμόσιμοι σε προβλήματα υψηλών διαστάσεων. Ωστόσο, οι ολοκληρωτές υψηλών διαστάσεων είναι γενικά ιδιαίτερα εντοπισμένοι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι μέθοδοι MCMC μπορούν να παράγουν δείγματα με κατανομή που επιτρέπει τον αποδοτικό υπολογισμό τέτοιων υψηλών διαστάσεων ολοκληρωμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκληρωτικός λογισμός Κατηγορία:Περιοχές των μαθηματικών Κατηγορία:Φιλοσοφία των μαθηματικών Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών
Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής
Η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (αγγλικά: Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football, CONCACAF, μεταγραφή: ΚΟΝΚΑΚΑΦ) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στη Βόρεια και Κεντρική Αμερική, καθώς και στην Καραϊβική. Συμμετέχουν σε αυτή 40 ομοσπονδίες. Πρόεδρος της συνομοσπονδίας είναι ο Τζέφρι Γουέμπ από τις Νήσους Κέυμαν και γενικός γραμματέας της είναι ο Ενρίκε Σανζ ντε Σανταμαρία, που κατάγεται από την Κολομβία. Τα γραφεία της συνομοσπονδίας βρίσκονται στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.
Η CONCACAF ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1961 στην Πόλη του Μεξικού, έπειτα από συγχώνευση της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας Αμερικής (NAFC) με την Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CCCF) και αποτελούσε, εκείνη την εποχή, την πέμπτη ηπειρωτική συνομοσπονδία που προσχώρησε στη FIFA. Οι διοικητικές λειτουργίες της αφορούν τη διεξαγωγή διοργανώσεων που αφορούν εθνικές ομάδες και συλλόγους, όπως και για τη διεξαγωγή προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Η CONCACAF είναι η τρίτη πιο επιτυχημένη από τις έξι ηπειρωτικές συνομοσπονδίες που συνδέονται με τη FIFA. Το Μεξικό κυριαρχούσε στις διοργανώσεις ανδρών της CONCACAF, όμως από το 2000 η ομάδα των ΗΠΑ είναι η πιο επιτυχημένη. Οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα εκτός της Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, που κατάφερε να πάρει μετάλλιο σε Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς τερμάτισε τρίτη το 1930. Έφθασαν επίσης στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002 και το 2009 στον τελικό του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Το Μεξικό τερμάτισε έκτο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1970 και του 1986 και κέρδισε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 1999. Οι δύο χώρες έχουν κερδίσει σχεδόν όλες τις διοργανώσεις του Γκoλντ Καπ, εκτός από μία το 2000 την οποία κατέκτησε ο Καναδάς. Τα τελευταία χρόνια, η Κόστα Ρίκα έχει γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στην περιοχή και το 2014 έγινε η 4η χώρα της CONCACAF που κατάφερε να φτάσει στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν μία πολύ επιτυχημένη εθνική ομάδα γυναικών, η οποία αποτελεί το μόνο μέλος της CONCACAF, που κέρδισε κάποια από τις τρεις μεγάλες παγκόσμιες διοργανώσεις ποδοσφαίρου γυναικών, το Παγκόσμιο Κύπελλο (2), τους Ολυμπιακούς Αγώνες (4), και το Κύπελλο Αλγκάρβ (9).
Διοίκηση
Η CONCACAF αποτελείτε από τη Γενική Γραμματεία, την Εκτελεστική Επιτροπή, το Κογκρέσο, και διάφορες επιτροπές. Η Εκτελεστική Επιτροπή αποτελείται από επτά μέλη - Έναν πρόεδρο, τρεις αντιπροέδρους, και τρία μέλη. Κάθε μία από τις τρεις γεωγραφικές ζώνες στην CONCACAF εκπροσωπείται από έναν Αντιπρόεδρο και ένα μέλος. Η Εκτελεστική Επιτροπή διεκπεραιώνει τα διάφορα καταστατικά, τους κανονισμούς, και τα ψηφίσματα.
Μέλη
thumb|261px|Η θέση της AFC στη Γη
Λογότυπο
Το λογότυπο της CONCACAF άλλαξε το 2018.
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις της ΚΟΝΚΑΚΑΦ γίνονται ετησίως με εξαίρεση τις διεθνείς διοργανώσεις.
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Ποδόσφαιρο σάλας
Ποδόσφαιρο άμμου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:CONCACAF
Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν
Ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν (Pierre Joseph Prοudhon, Μπεζανσόν, 15 Ιανουαρίου 1809 - Παρίσι, 19 Ιανουαρίου 1865) ήταν Γάλλος πολιτικός, μουτουαλιστής φιλόσοφος και σοσιαλιστής. Ήταν μέλος του γαλλικού κοινοβουλίου, και ήταν ο πρώτος που αυτοχαρακτηρίστηκε αναρχικός. Θεωρείται από τους σημαντικότερους αναρχικούς συγγραφείς και οργανωτές. Μετά τα γεγονότα του 1848, άρχισε να αυτοαποκαλείται φεντεραλιστής.
Σύνοψη
Ο Προυντόν ήταν τυπογράφος στο επάγγελμα, ο οποίος έμαθε μόνος του λατινικά, για να τυπώνει καλύτερα βιβλία σε αυτήν τη γλώσσα. Η γνωστότατη του φράση είναι ότι η ιδιοκτησία είναι κλοπή, που περιέχεται στο πρώτο του μεγάλο έργο Περί ιδιοκτησίας (Qu'est-ce que la propriété? Recherche sur le principe du droit et du gouvernement), που εκδόθηκε το 1840.
Η έκδοση του βιβλίου προσέλκυσε το ενδιαφέρον των γαλλικών αρχών, αλλά και την κριτική του Μαρξ, ο οποίος ξεκίνησε αλληλογραφία με τον συγγραφέα. Οι δύο άντρες αλληλοεπηρεάστηκαν: Συναντήθηκαν στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της εξορίας του Μαρξ. Η φιλία τους τελικά έληξε, όταν ο Μαρξ απάντησε στο "Σύστημα οικονομικών αντιθέσεων ή η φιλοσοφία της αθλιότητας" του Προυντόν με το προκλητικά τιτλοφορημένο "Η αθλιότητα της φιλοσοφίας".
Η διαμάχη έγινε μία των πηγών ρήξης μεταξύ των αναρχικών και των μαρξιστικών πτερύγων της Πρώτης Διεθνούς. Κάποιοι, όπως Έντμουντ Γουίλσον, ισχυρίστηκαν ότι η επίθεση του Μαρξ στον Προυντόν οφειλόταν στην υπεράσπιση από τον τελευταίο του Καρλ Γκρυν, τον οποίο ο Μαρξ αντιπαθούσε έντονα και ο οποίος ετοίμαζε μεταφράσεις του έργου του Προυντόν.
Ο Προυντόν προτιμούσε τα εργατικά σωματεία και τους εργατικούς συνεταιρισμούς, όπως και την ατομική εργατική/αγροτική ιδιοκτησία, παρά την κοινωνικοποίηση της γης και των χώρων εργασίας. Πίστευε ότι η σοσιαλιστική επανάσταση μπορούσε να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο.
Στις "Εξομολογήσεις ενός επαναστάτη" ο Προυντόν ισχυρίστηκε ότι "η αναρχία είναι τάξη" (Anarchy is Order), μια φράση που πολύ αργότερα ενέπνευσε, κατά τη γνώμη κάποιων, το αναρχικό σύμβολο του Α μέσα σε κύκλο, σήμερα ένα από τα πιο κοινά γκράφιτι στις πόλεις.
Προσπάθησε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει μια εθνική τράπεζα, η οποία θα χρηματοδοτείτο από φόρο εισοδήματος σε καπιταλιστές και μετόχους. Παρόμοια κατά κάποιον τρόπο με μια πιστωτική ένωση, θα παρείχε άτοκα δάνεια.
Το ενδιαφέρον για την πολιτική
Το 1839 έγραψε μια πραγματεία, τη "Χρησιμότητα της αργίας της Κυριακής" (L'Utilité de la célébration du dimanche), η οποία περιείχε τους σπόρους των επαναστατικών ιδεών του. Περίπου την ίδια εποχή πήγε στο Παρίσι, όπου έζησε μια φτωχή, ασκητική και μελετηρή ζωή, αλλά γνώρισε τις σοσιαλιστικές ιδέες που τότε έκαναν την εμφάνισή τους στην πρωτεύουσα. Το 1840 δημοσίευσε το έργο του "Τι είναι ιδιοκτησία" (Qu'est-ce que la propriété). Η διάσημη απάντησή του σε αυτό το ερώτημα (τι είναι δηλ. η ιδιοκτησία: η ιδιοκτησία είναι κλοπή ), φυσικά δεν ευχαρίστησε την Ακαδημία της Μπεζανσόν, και υπήρξαν σκέψεις να αποσύρουν την υποτροφία του, αλλά την κράτησε για το κανονικό διάστημα.
Η τρίτη του αναφορά στην ιδιοκτησία ήταν ένα γράμμα του στο φουριεριστή Κονσιντεράν. Δικάστηκε γι' αυτό στην Μπεζανσόν, αλλά αθωώθηκε. Το 1846 δημοσίευσε το "Σύστημα των οικονομικών αντιθέσεων ή η φιλοσοφία της αθλιότητας". Για κάποιο χρονικό διάστημα, ο Προυντόν διηύθυνε ένα μικρό τυπογραφείο στην Μπεζανσόν, αλλά χωρίς επιτυχία. Ύστερα συνδέθηκε ως κάποιου είδους διευθυντής με μια εμπορική επιχείρηση στη Λυών. Το 1847 άφησε τη δουλειά του και τελικά εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου τώρα τον τιμούσαν ως ηγέτη του νεωτερισμού. Την ίδια χρονιά έγινε ελευθεροτέκτονας.
Επανάσταση του 1848
Ο Προυντόν ξαφνιάστηκε από τις επαναστάσεις του 1848 στη Γαλλία. Συμμετείχε στην εξέγερση του Φεβρουαρίου και στη σύνταξη της "Πρώτης Δημοκρατικής Διακήρυξης" της καινούριας Δημοκρατίας. Αλλά είχε επιφυλάξεις για τη νέα προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Dupont de l'Eure (1767-1855), ο οποίος από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 υπήρξε γνωστός πολιτικός, αν και συχνά στην αντιπολίτευση. Εκτός από τον Dupont de l'Eure στην προσωρινή κυβέρνηση επικρατούσαν ρεπουμπλικάνοι, όπως ο Λαμαρτίνος (Εξωτερικών), ο Ledru-Rollin (Εσωτερικών), ο Crémieux (Δικαιοσύνης), ο Burdeau (Πολέμου) κτλ, επειδή επεδίωκε πολιτικές μεταρρυθμίσεις σε βάρος των σοσιαλιστικών-οικονομικών μεταρρυθμίσεων, τις οποίες ο Προυντόν θεωρούσε βασικές. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Ιουλίου του 1830, το Δημοκρατικό-Σοσιαλιστικό κόμμα είχε συγκροτήσει αντι-κυβέρνηση στο Δημαρχείο, στην οποία συμμετείχαν οι Louis Blanc, Armand Marrast, Ferdinand Flocon, και ο εργάτης Albert.
Ο Προυντόν δημοσίευσε τη δική του άποψη για τις μεταρρυθμίσεις, που ολοκληρώθηκε το 1849, τη "Λύση του κοινωνικού ζητήματος" (Solution du problème social), στην οποία χάραξε ένα πρόγραμμα αμοιβαίας οικονομικής συνεργασίας μεταξύ εργατών. Πίστευε ότι αυτό θα μετέφερε τον έλεγχο των οικονομικών σχέσεων από τους καπιταλιστές και τους κεφαλαιούχους στους εργάτες. Το κεντρικό μέρος αυτού του σχεδίου ήταν η ίδρυση μιας τράπεζας που θα παρείχε πίστωση με πολύ χαμηλό τόκο και την έκδοση "εργατο-επιταγών", που θα κυκλοφορούσαν αντί για χρήμα βασισμένο σε χρυσό.
Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Δημοκρατίας (1848-1852), ο Προυντόν έκανε τη μεγαλύτερη δημόσια σύγκρουσή του μέσω της δημοσιογραφίας. Συνεργάστηκε με τέσσερις εφημερίδες: τον "Εκπρόσωπο του λαού" (Φεβρουάριος 1848-Αύγουστος 1848), το "Λαό" (Σεπτέμβρης 1848-Ιούνιος 1849), τη "Φωνή του λαού" (Σεπτέμβρης 1849 - Μάης 1850) και το "Λαό του 1850" (Ιούνιος 1850 - Οκτώβριος 1850). Το πολεμικό του συγγραφικό ύφος, σε συνδυασμό με την αντίληψη του εαυτού του ως πολιτικού περιθωρίου, δημιούργησαν μια κυνική, μαχητική δημοσιογραφία, η οποία είχε απήχηση σε πολλούς Γάλλους εργάτες, αλλά ξένιζε άλλους. Άσκησε επανειλημμένα κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης και προωθούσε μεταρρυθμίσεις στις πιστώσεις και τις συναλλαγές. Γι' αυτόν τον σκοπό, προσπάθησε να ιδρύσει μια λαϊκή τράπεζα (Banque du peuple) στις αρχές του 1849, αλλά παρόλο που γράφτηκαν πάνω από 13.000 άνθρωποι (κυρίως εργάτες), οι εξοφλητικές αποδείξεις ήταν περιορισμένες, μη φτάνοντας τα 18.000 φράγκα, και ολόκληρη η επιχείρηση ουσιαστικά πέθανε πριν καν γεννηθεί.
Ο Προυντόν έθεσε υποψηφιότητα για τη συντακτική συνέλευση τον Απρίλιο του 1848, αλλά δεν εκλέχτηκε, παρόλο που το όνομά του υπήρχε στα ψηφοδέλτια στο Παρίσι, τη Λυών, την Μπεζανσόν και τη Λιλ. Ωστόσο πέτυχε αργότερα, στις συμπληρωματικές εκλογές της 4ης Ιουνίου, και υπηρέτησε ως βουλευτής κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για τα Εθνικά Εργαστήρια, που δημιουργήθηκαν από το διάταγμα της 25ης Φεβρουαρίου 1848, που το πέρασε ο ρεπουμπλικάνος Louis Blanc. Τα Εργαστήρια θα έδιναν δουλειά στους ανέργους. Ο Προυντόν δεν ήταν ποτέ ενθουσιασμένος με τέτοιου είδους Εργαστήρια, καθώς τα αντιλαμβανόταν σαν ουσιωδώς φιλανθρωπικά ιδρύματα, που δεν έλυναν το πρόβλημα του οικονομικού συστήματος. Ωστόσο ήταν κατά της κατάργησής τους, εκτός αν μπορούσε να βρεθεί μια εναλλακτική λύση για τους εργάτες που βασίζονταν σε αυτά για τη διαβίωσή τους.
Το 1848 το κλείσιμο των Εθνικών Εργαστηρίων προκάλεσε την Εξέγερση του Ιουνίου, και η βία σοκάρισε τον Προυντόν. Αφού επισκέφτηκε προσωπικά τα οδοφράγματα, αργότερα θυμόταν ότι η παρουσία του στη Βαστίλλη ήταν "μία από τις πιο φρικτές πράξεις της ζωής μου". Αλλά γενικά κατά τη διάρκεια των ταραχωδών γεγονότων του 1848, ο Προυντόν αντιτέθηκε στην εξέγερση κηρύττοντας τον ειρηνικό συμβιβασμό, μια στάση που ερχόταν σε συμφωνία με τη στάση κατά της βίας που είχε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του. Δεν ενέκρινε τις εξεγέρσεις και τις διαδηλώσεις του Φεβρουαρίου, του Μαΐου και του Ιουνίου του 1848, αν και αισθανόταν συμπόνια για τις κοινωνικές και ψυχολογικές αδικίες που οι εξεγερμένοι είχαν αναγκαστεί να υποστούν.
Ο Προυντόν πέθανε στις 19 Ιανουαρίου 1865 και βρίσκεται θαμμένος στο Παρίσι, στο κοιμητήριο του Μονπαρνάς (τρίτη διασταύρωση, κοντά στο δρομάκι Lenoir, στον οικογενειακό τάφο των Προυντόν).
Πολιτική φιλοσοφία
Ο Προυντόν ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στον εαυτό του ως αναρχικό. Στο "Περί ιδιοκτησίας" το 1840 όριζε την αναρχία ως την "απουσία ενός αφέντη, ενός ηγεμόνα" και στη "Γενική ιδέα της επανάστασης" (1850) προέτρεπε για "μια κοινωνία χωρίς εξουσία". Επέκτεινε αυτήν την ανάλυση πέρα από τα πολιτικά καθιερωμένα, υποστηρίζοντας στο "Περί ιδιοκτησίας" ότι ο "ιδιοκτήτης" ήταν συνώνυμο του "κυρίαρχος". Για τον Προυντόν:
Ο Ζοζέφ Ντεζάκ επιτέθηκε στην υποστήριξη από τον Προυντόν της έννοιας της πατριαρχίας, την οποία οι αναρχικοί των τελών του 20ού αιώνα θα όριζαν ως σεξισμό, κάτι αντίθετο με τις αρχές του αναρχισμού.
Στο τέλος της ζωής του ο Προυντόν τροποποίησε κάποιες από τις προηγούμενες απόψεις του. Στην "Αρχή του Φεντεραλισμού" (1863) άλλαξε την αρχική κατά του κράτους στάση του, παραθέτοντας επιχειρήματα για την "εξισορρόπηση της εξουσίας από την ελευθερία" διατυπώνοντας μια "θεωρία ομοσπονδιακής κυβέρνησης". Επίσης όρισε διαφορετικά τον αναρχισμό, "ο καθένας κυβερνάει τον εαυτό του", που σήμαινε ότι "οι πολιτικές λειτουργίες περιορίστηκαν σε βιομηχανικές λειτουργίες και ότι το κοινωνικό σύστημα προκύπτει μονάχα από τις συναλλαγές και τις ανταλλαγές". Σε αυτό το έργο επίσης αποκάλεσε το οικονομικό του σύστημα "αγροτικο-βιομηχανική ομοσπονδία", υποστηρίζοντας ότι θα παρείχε συγκεκριμένες ομοσπονδιακές ρυθμίσεις, προστατεύοντας τους πολίτες των ομοσπονδιακών κρατών από τον καπιταλιστικό και τον οικονομικό φεουδαλισμό, τόσο μέσα όσο κι έξω από αυτά" κι έτσι θα σταματούσε την επανεισήγηση της "έμμισθης δουλείας". Αυτό, επειδή "τα πολιτικά δικαιώματα πρέπει να ενισχύονται από την οικονομία".
Στη "Θεωρία της ιδιοκτησίας", που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, υποστήριζε ότι "η ιδιοκτησία είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να σταθεί ως αντίβαρο στο Κράτος". Επομένως, "ο Προυντόν μπορούσε να διατηρήσει την ιδέα της ιδιοκτησίας ως κλεψιάς και ταυτόχρονα να προσφέρει ένα νέο της ορισμό ως ελευθερίας. Υπάρχει μια μόνιμη πιθανότητα κατάχρησης, εκμετάλλευσης, που σημαίνει κλεψιά. Ταυτόχρονα όμως η ιδιοκτησία είναι ένα φυσικό δημιούργημα της κοινωνίας και ένα οχύρωμα απέναντι στην καταπατητική δύναμη του κράτους".
Συνέχισε να αντιτίθεται στην ιδιοκτησία, τόσο καπιταλιστική όσο και κρατική. Στη "Θεωρία της Ιδιοκτησίας" υποστηρίζει: "Τώρα, το 1840, απορρίπτω κατηγορηματικά την ιδέα της ιδιοκτησίας, τόσο για το σύνολο όσο και για το άτομο", αλλά μετά διατυπώνει τη νέα του θεωρία για την ιδιοκτησία: "Η ιδιοκτησία είναι η μεγαλύτερη επαναστατική δύναμη που υπάρχει, με εκπληκτική ικανότητα να στέκεται ενάντια στην εξουσία" και "η κυριότερη λειτουργία της ιδιοκτησίας μέσα στο πολιτικό σύστημα θα είναι να στέκεται ως αντίβαρο στο κράτος, κι έτσι να ενισχύει την ελευθερία του ατόμου". Παρόλα αυτά, συνέχισε να αντιτίθεται στη συγκέντρωση πλούτου και ιδιοκτησίας, υποστηρίζοντας τη μικρής κλίμακας ιδιοκτησία των αγροτών και των τεχνιτών. Ακόμη αντετίθετο στην ιδιωτική ιδιοκτησία της γης: "Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ, σε σχέση με τη γη, είναι ότι το να καταβάλεις δουλειά δίνει το δικαίωμα να κατέχεις αυτό στο οποίο δούλεψες". Επιπροσθέτως, εξακολουθούσε να πιστεύει ότι η "ιδιοκτησία" θα έπρεπε να είναι πιο ισοκατανεμημένη και περιορισμένη στο μέγεθος που πραγματικά χρησιμοποιούσαν τα άτομα, οι οικογένειες και οι ενώσεις εργατών. Υποστήριζε το δικαίωμα στην κληρονομιά, και το υπερασπιζόταν σαν "ένα από τα θεμέλια της οικογένειας και της κοινωνίας". Ωστόσο αρνιόταν να το επεκτείνει πέρα από τα προσωπικά υπάρχοντα, υποστηρίζοντας ότι "σύμφωνα με τους κανόνες της ένωσης, η μεταβίβαση πλούτου δεν αφορούσε τα μέσα εργασίας".
Ως συνέπεια της αντίθεσής του με το κέρδος, την έμμισθη εργασία, την εκμετάλλευση των εργατών, την ιδιοκτησία γης και κεφαλαίου, και την κρατική ιδιοκτησία, ο Προυντόν απέρριπτε τόσο τον καπιταλισμό όσο και τον κομμουνισμό. Θέσπισε τον όρο "μουτουαλισμός" για το είδος της αναρχίας του, το οποίο περιελάμβανε κατοχή των μέσων παραγωγής από τους εργάτες. Στο όραμά του, οι αυτοαπασχολούμενοι τεχνίτες, οι αγρότες και οι συνεταιρισμοί θα εμπορεύονταν τα προϊόντα τους στην αγορά. Για τον Προυντόν τα εργοστάσια και άλλοι μεγάλοι χώροι εργασίας θα λειτουργούσαν ως "ενώσεις εργατών" βασισμένες σε αμεσοδημοκρατικές αρχές. Το κράτος θα έπαυε να υπάρχει. Η κοινωνία θα οργανωνόταν με μια ομοσπονδία από "ελεύθερες κομούνες" (μια κομούνα είναι μια τοπική κοινότητα στα γαλλικά). Το 1863 ο Προυντόν είπε: "Όλες οι οικονομικές μου ιδέες που αναπτύχθηκαν τα τελευταία 25 χρόνια μπορούν να συνοψιστούν στις λέξεις: αγροτική-βιομηχανική ομοσπονδία. Όλες οι πολιτικές μου ιδέες συμπυκνώνονται σε έναν παρόμοιο "τύπο": πολιτική ομοσπονδία και αποκέντρωση."
Ο Προυντόν ήταν ένας επαναστάτης, αλλά η επανάστασή του δε σήμαινε βίαιο ξεσηκωμό ή εμφύλιο πόλεμο, αλλά μετασχηματισμό της κοινωνίας. Αυτός ο μετασχηματισμός ήταν ουσιωδώς ηθικός στη φύση του και απαιτούσε την υψηλότερη ηθική από εκείνους που ήθελαν την αλλαγή. Ήταν χρηματική-νομισματική μεταρρύθμιση, συνδυασμένη με την οργάνωση μιας τράπεζας πιστώσεων και εργατικές ενώσεις, τα οποία ο Προυντόν πρότεινε να χρησιμοποιηθούν ως μοχλός, για να επιφέρουμε στην κοινωνία νέους όρους. Δεν είπε όμως πώς τα χρηματικά ιδρύματα θα αντιμετώπιζαν το πρόβλημα του πληθωρισμού και την επαρκή κατανομή σπάνιων πόρων.
Έκανε λίγες δημόσιες κριτικές στον Μαρξ και τον Μαρξισμό, γιατί στην εποχή του ο Μαρξ ήταν συγκριτικά ελάσσων διανοητής. Ήταν μετά τον θάνατο του Προυντόν που ο μαρξισμός έγινε μεγάλο κίνημα. Πάντως έκανε κριτική στους αυταρχικούς σοσιαλιστές της περιόδου του. Αυτή περιελάμβανε τον κρατικό σοσιαλιστή Louis Blanc, για τον οποίο ο Προυντόν είπε "Έχω να πω στον Blanc: δεν επιθυμείτε ούτε τον καθολικισμό ούτε τη μοναρχία ούτε τους ευγενείς, αλλά έχετε Θεό, θρησκεία, δικτατορία, λογοκρισία, ιεραρχία, διακρίσεις και τάξεις. Από την πλευρά μου αρνούμαι τον Θεό σας, την εξουσία σας, την κυριαρχία σας, το δικαστικό κράτος σας". Ήταν το βιβλίο του Προυντόν "Περί ιδιοκτησίας" που έπεισε τον νεαρό Καρλ Μαρξ ότι η ιδιωτική ιδιοκτησία έπρεπε να καταργηθεί.
Σε ένα από τα πρώτα του έργα, στην "Αγία Οικογένεια", ο Μαρξ γράφει: "Όχι μόνο ο Προυντόν γράφει για το συμφέρον του προλεταριάτου, αλλά είναι κι ο ίδιος προλετάριος, εργαζόμενος. Το έργο του είναι ένα επιστημονικό μανιφέστο του γαλλικού προλεταριάτου." Ο Μαρξ ωστόσο διαφωνούσε με τον αναρχισμό του Προυντόν και αργότερα δημοσίευσε κακές κριτικές στον Προυντόν. Ο Μαρξ έγραψε το "Η αθλιότητα της φιλοσοφίας", για να αντικρούσει το "Η φιλοσοφία της αθλιότητας" του Προυντόν. Στον σοσιαλισμό του, τον Προυντόν τον ακολούθησε ο Μιχαήλ Μπακούνιν.
Κληροδότημα
Αν και τελικά επισκιάστηκε από τον Καρλ Μαρξ, ο οποίος τον απέρριψε σαν μπουρζουά σοσιαλιστή, εξαιτίας των απόψεών του υπέρ της αγοράς, ο Προυντόν είχε μια άμεση και διαρκή επιρροή στο κίνημα του αναρχισμού και πιο πρόσφατα στα επακόλουθα του Μάη του '68 και μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Περιέργως, χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά ως αναφορά από τον "Κύκλο του Προυντόν", μια ακροδεξιά ένωση που σχηματίστηκε το 1911 από τον George Valois και τον Edward Berth, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν μαζί από τον συνδικαλιστή George Sorel. Αλλά θα έτειναν σε μια σύνθεση σοσιαλισμού και εθνικισμού, αναμειγνύοντας το μουτουαλισμό του Προυντόν με τον ολοκληρωτικό εθνικισμό του Charles Maurra. Το 1925, ο George Valois ίδρυσε το Faisceau, τον πρώτο φασιστικό συνασπισμό από τους fasci του Μουσολίνι.
Εκτός του ότι θεωρείται αναρχιστής φιλόσοφος, θεωρείται από κάποιους πρόδρομος του φασισμού. Ο ιστορικός του φασισμού, και συγκεκριμένα των Γάλλων φασιστών, ο Zeev Sternhell, έχει σημειώσει αυτή τη χρησιμοποίηση του Προυντόν από την άκρα δεξιά. Στη "Γέννηση της φασιστικής ιδεολογίας" λέει ότι:
"Η "Γαλλική Δράση" ( Αction Francaise) από την αρχή θεωρούσε τον συγγραφέα της "Φιλοσοφίας της Αθλιότητας" έναν από τους δασκάλους της. Του δόθηκε τιμητική θέση στην εβδομαδιαία στήλη του περιοδικού του κινήματος, η οποία είχε τίτλο ακριβώς "Οι δάσκαλοί μας". Ο Προυντόν χρωστούσε αυτή τη θέση του στη "Γαλλική Δράση" σε αυτό που οι οπαδοί του Maurra έβλεπαν σαν αντιδημοκρατικότητα, αντισημιτισμό, απέχθεια στον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, περιφρόνηση στη Γαλλική Επανάσταση, στη δημοκρατία και στον κοινοβουλευτισμό και σαν υπεράσπιση του έθνους, της οικογένειας, της παράδοσης και της μοναρχίας."
Αλλά η κληρονομιά που μας άφησε ο Προυντόν δεν περιορίζεται στην εκμετάλλευση της σκέψης του από την επαναστατική δεξιά (la droite révolutionnaire). Επίσης επηρέασε τους αντικομφορμιστές της δεκαετίας του 1930, όπως και τον κλασικό αναρχισμό. Στη δεκαετία του 1960, έγινε η κύρια επιρροή της αυτοδιαχείρισης των εργατών στη Γαλλία, εμπνέοντας το CFDT, το οποίο δημιουργήθηκε το 1964, και το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSU), το οποίο ιδρύθηκε το 1960 και του οποίου ηγήθηκε μέχρι το 1967 ο Édouard Depreux. Συγκεκριμένα, η αυτοδιαχείριση επηρέασε την εμπειρία της αυτοδιαχείρησης της LIP στην Μπεζανσόν.
Κριτικές και ρατσισμός
Ο Stuart Edwards, εκδότης του "Επιλεγμένα έργα του Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν", τονίζει: "Τα ημερολόγια του Προυντόν (Carnets, εκδ. P. Haubtmann, Marcel Rivière, Paris 1960) αποκαλύπτουν ότι είχε σχεδόν παρανοϊκά αισθήματα μίσους ενάντια στους Εβραίους, κάτι κοινό στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Το 1847 σκέφτηκε να εκδώσει ένα άρθρο ενάντια στην εβραϊκή φυλή, την οποία έλεγε πως "μισούσε". Το σχεδιαζόμενο αυτό άρθρο θα "ζητούσε την εκδίωξη των Εβραίων από τη Γαλλία... Ο Εβραίος είναι ο εχθρός της ανθρώπινης φυλής. Αυτή η φυλή πρέπει να σταλθεί πίσω στην Ασία, ή να εξολοθρευτεί. Ο Heine, ο Weil και άλλοι είναι απλώς μυστικοί πράκτορες. Οι Rothschild, Crémieux, Marx, Fould, κακοί, χολερικοί, πικροί άνθρωποι, που μας μισούν (Carnets, vol. 2, p. 337: No VI, 178)
Ο J. Salwyn Schapiro έγραψε το 1945:
Σύμφωνα με τον George Woodcock, κάποιες θέσεις του Προυντόν "κάνουν περίεργο συνδυασμό με τη δηλωμένη αναρχία του". Για παράδειγμα, πρότεινε κάθε πολίτης να υπηρετεί ένα-δύο χρόνια στον στρατό. Η πρόταση παρουσιάστηκε στο Programme Revolutionaire, ένα προεκλογικό μανιφέστο που εκδόθηκε από τον Προυντόν, όταν του ζητήθηκε να θέσει υποψηφιότητα για μια θέση στην προσωρινή κυβέρνηση. Το κείμενο λέει: "7ο: ο στρατός. Η στρατιωτική υπηρεσία από όλους τους πολίτες προτείνεται ως εναλλακτική στη στρατολόγηση και στην εφαρμογή της "αντικατάστασης", με την οποία όσοι μπορούσαν απέφευγαν αυτήν την υπηρεσία." Η κριτική του Woodcock είναι κατανοητή. Ωστόσο στο ίδιο έγγραφο ο Προυντόν περιγράφει το είδος της κυβέρνησης που προτείνει σαν "συγκεντρωτισμό ανάλογο με αυτόν του κράτους, αλλά στον οποίο κανένας δεν υπακούει, κανένας δεν είναι εξαρτημένος, και όλοι είναι ελεύθεροι".
Ο Albert Meltzer λέει ότι, αν και ο Προυντόν χρησιμοποιούσε τον όρο "αναρχικός", δεν ήταν, και ποτέ δεν αναμίχθηκε στην αναρχική δράση και πάλη, ίσα-ίσα αναμίχθηκε στην κοινοβουλευτική δραστηριότητα."
Επίλογος
Ο Προυντόν έμεινε πάντοτε σ΄ ένα επίπεδο οραματισμού ενός δικαιότερου κόσμου, χωρίς ν΄αναζητήσει τη μεθοδολογία της μετάβασης στο νέο είδος κοινωνικής οργάνωσης, που θα έκανε αυτόν τον κόσμο δυνατό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αναρχικοί Κατηγορία:Γάλλοι σοσιαλιστές Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Ντομπρόβα Γκουρνίτσα
Η Ντομπρόβα Γκουρνίτσα (πολωνικά: Dąbrowa Górnicza) είναι πόλη στο Λεκανοπέδιο Ντονμπρόβα στη νότια Πολωνία, κοντά στο Κατοβίτσε και στο Σοσνόβιετς. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Βοεβοδάτου Σιλεσίας, στους ποταμούς Τσάρνα Πσέμσα και Μπιάουα Πσέμσα (παραπόταμοι του Βιστούλα, βλέπε Πσέμσα).
Παρόλο που η Ντομπρόβα Γκουρνίτσα ανήκει στην ιστορική περιοχή της Ελάσσονος Πολωνίας, τώρα βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας (από το 1999), ενώ προηγουμένως (1975-1999) ήταν στο Βοεβοδάτο Κατοβίτσε. Η Ντομπρόβα Γκουρνίτσα είναι μία από τις πόλεις της αστικής περιοχής του Κατοβίτσε (2,7 εκατομμύρια κάτοικοι), και στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή Άνω Σιλεσίας (5,2 εκατομμύρια κάτοικοι). Ο πληθυσμός της ίδιας της πόλης είναι 119.373 κάτοικοι (Δεκέμβριος 2019).