cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γερμανικό Μουσείο
Το μουσείο ιδρύθηκε στις 28 Ιουνίου 1903, ύστερα από μια συνάντηση του Συνδέσμου Γερμανών Μηχανικών (VDI) με πρωτοβουλία του Όσκαρ φον Μίλερ. Το επίσημο του όνομα είναι Deutsches Museum von Meisterwerken der Naturwissenschaft und Technik (Γερμανικό Μουσείο Αριστουργημάτων Επιστήμης και Τεχνολογίας). Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στο Μόναχο. Για ένα χρονικό διάστημα το μουσείο συνήθιζε να φιλοξενεί συναυλίες ποπ και ροκ όπως το The Who, Jimi Hendrix και Elton John.
Ιστορία
Λίγους μήνες πριν από τη συνάντηση της Εταιρείας Γερμανών Μηχανικών του 1903, ο Όσκαρ φον Μίλερ συγκέντρωσε μια μικρή ομάδα που υποστήριξε την επιθυμία του να ιδρύσει μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας. Σε μια επίδειξη υποστήριξης, αυτή η ομάδα δωρίζει αυθόρμητα 260.000 μάρκα στην υπόθεση και εξέλεξε μια «προσωρινή επιτροπή» για να ξεκινήσει το εγχείρημα.
Τον Ιούνιο του 1903, ο πρίγκιπας Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας συμφώνησε να ενεργήσει ως προστάτης του μουσείου και η πόλη του Μονάχου δώρισε το Coal Island ως τόπο για το έργο. Επιπλέον, άρχισαν να φθάνουν εκθέματα από το Μόναχο, τη Γερμανία και το εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των συλλογών από τη Βαυαρική Ακαδημία. Καθώς δεν υπήρχε ειδικό μουσείο, τα εκθέματα εμφανίζονταν στο Εθνικό Μουσείο.
Στις 12 Νοεμβρίου 1906, τα προσωρινά εκθέματα στο Εθνικό Μουσείο ανοίχτηκαν με τελετή στο κοινό και στις 13 Νοεμβρίου τοποθετήθηκε η θεμελιώδης πέτρα για το μόνιμο μουσείο.
Το πρώτο όνομα του μουσείου, το "Γερμανικό Μουσείο για τα Αριστουργήματα της Φυσικής Επιστήμης και Τεχνολογίας", δεν προοριζόταν να περιορίσει το μουσείο στις γερμανικές προόδους στην επιστήμη και την τεχνολογία, αλλά να εκφράσει τη σημασία της επιστήμης και της τεχνολογίας στο γερμανικό λαό.
Ο Όσκαρ φον Μίλερ άνοιξε το νέο μουσείο στα 70ά του γενέθλια, στις 2 Μαΐου 1925, μετά από μια καθυστέρηση σχεδόν δέκα ετών. Από την αρχή, τα εκθέματα του μουσείου υποστηρίζονται από έγγραφα που είναι διαθέσιμα σε μια δημόσια βιβλιοθήκη και αρχεία, τα οποία είναι ανοιχτά επτά ημέρες την εβδομάδα για να εξασφαλίσουν την πρόσβαση στο εργαζόμενο κοινό.
Πριν και κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το μουσείο είχε τεθεί σε τεράστιο προϋπολογισμό από το ναζιστικό κόμμα και πολλά εκθέματα είχαν τη δυνατότητα να ξεπεραστούν με λίγες εξαιρέσεις όπως το νέο δωμάτιο αυτοκινήτου αφιερωμένο στις 7 Μαΐου 1937. Μέχρι το τέλος του 1944 το μουσείο υπέστη σοβαρές ζημίες από βομβιστικές επιθέσεις με το 80% των κτιρίων και το 20% των εκθεμάτων υπέστη ζημιές ή καταστράφηκε. Καθώς τα συμμαχικά στρατεύματα μπήκαν στο Μόναχο τον Απρίλιο του 1945, ο μουσουλμάνος διευθυντής, Karl Bässler, μόλις κατάφερε να κρατήσει την τελευταία μόνιμη γέφυρα στο νησί των Μουσείων από το να ανατιναχθεί από τα γερμανικά στρατεύματα.
Μετά τον πόλεμο, το μουσείο έπρεπε να κλείσει για επισκευές και οι προσωρινά μισθωτές, όπως το Τεχνολογικό Κολλέγιο και το Ταχυδρομείο, χρησιμοποίησαν το μουσείο καθώς ανακατασκευάστηκαν τα κτίριά τους. Το Μουσείο ήταν επίσης η έδρα της Κεντρικής Επιτροπής των Ελευθερωμένων Εβραίων, που εκπροσώπησε Εβραίους εκτοπισμένους στην Αμερικανική Ζώνη της Γερμανίας μετά τον πόλεμο.
Τον Νοέμβριο του 1945, η βιβλιοθήκη ήταν σε θέση να ανοίξει εκ νέου, ακολουθούμενη από την αίθουσα συνεδριάσεων τον Ιανουάριο του 1946. Μια ειδική έκθεση για πενήντα χρόνια του κινητήρα ντίζελ άνοιξε τον Οκτώβριο του 1947 και τα κανονικά εκθέματα άρχισαν εκ νέου το Μάιο του 1948. Όχι μόνο το 1965, είκοσι χρόνια μετά το τέλος του πολέμου στη Γερμανία, η έκθετη περιοχή ταιριάζει (και μετά υπερβαίνει) το προπολεμικό μέγεθος.
Τον Αύγουστο του 1969, η διαστημική κάψουλα Απόλλων 8 παρουσιάστηκε σε ειδική έκθεση με τίτλο «Ο άνθρωπος και ο χώρος» και το 1970 διορίστηκε ο πρώτος σκηνοθέτης πλήρους απασχόλησης, Theo Stillger. Στη δεκαετία του 1970 η δήλωση αποστολής του μουσείου τροποποιήθηκε για να ενθαρρύνει την εξήγηση της πολιτιστικής σημασίας της επιστήμης και της τεχνολογίας στα εκθέματα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 παρατηρήθηκαν σοβαρές ζημιές σε αρκετά εκθέματα λόγω εμπρησμού που είχε ως αποτέλεσμα το μικρότερο εκθεσιακό χώρο των 34.140 τετραγωνικών μέτρων. Ακολούθησε εκτεταμένη προσπάθεια ανασυγκρότησης και πρόσθετο κτίριο που έφερε το συνολικό εκθεσιακό χώρο σε 55.000 τετραγωνικά μέτρα μέχρι το 1993. Οι δεκαετίες 1980 και 90 επίσης έφεραν συμφωνίες με το Κέντρο Επιστημών στη Βόννη και την κυβέρνηση με αποτέλεσμα τη δημιουργία του Deutsches Museum Bonn και του Εκθεσιακού αεροδρομιου Flugwerft Schleißheim.
Το 1996, η Βαυαρική κυβέρνηση έδωσε κτίρια στην ιστορική περιοχή Theresienhöhe του Μονάχου στο Γερμανικό Μουσείο με αποτέλεσμα τη δημιουργία του νέου μουσείου μεταφορών, το Deutsches Museum Verkehrszentrum, το οποίο άνοιξε το 2003 και σήμερα στεγάζει το οδικό όχημα και εκθέματα τρένων που αφαιρέθηκαν από την αρχική τοποθεσία του Γερμανικό Μουσείο. Η συνοικία Theresienhöhe είναι μια νέα περιοχή στην άκρη της κεντρικής πόλης του Μονάχου, ενώ το Μουσείο Μεταφορών αποτελεί μέρος του σχεδιασμού της μικτής χρήσης.
Iστορική αναδρομή
1903 Ίδρυση Μουσείου
1906 Άνοιγμα των προσωρινών συλλογών στους χώρους του πρώην Εθνικού Μουσείου στη Maximilianstrasse
1909 Άνοιγμα πρόσθετων συλλογών στο παλιό στρατόπεδο στο Isar (Ehrhardtstraße)
1911 Τελετή εγκαινίασης της αίθουσας συλλογής
1925 Άνοιγμα του Deutsches Museum στο νέο κτίριο του νησιού των Μουσείων
1928 Τοποθέτηση της βάσης για τη βιβλιοθήκη και την αίθουσα
1930 Απογευματινή τελετή της βιβλιοθήκης και της αίθουσας
1932 Άνοιγμα της βιβλιοθήκης
1935 Εγκαίνια του συνεδριακού κέντρου
1944 Καταστροφή του 80% του κτιρίου
1948 Επανέναρξη μετά την καταστροφή
1983 Καταστροφή θαλάσσιων και κινητήρων με πυρκαγιά
1984 Άνοιγμα της νέας αίθουσας αεροδιαστημικής. προσωρινό κλείσιμο ορισμένων τμημάτων σε χαλάζι και ζημιές στο νερό
1992 Άνοιγμα του Μουσείου Αεροπορίας του Schleißheim στο αεροδρόμιο του Oberschleißheim
1995 Ανοίγει υποκατάστημα του Deutsches Museum στη Βόννη
2003 Εγκαίνια του Μεταφορικού Κέντρου στους πρώην εκθεσιακούς χώρους
2015 Οκτώβριος Έναρξη της πρώτης μεγάλης φάσης ανακαίνισης / εκσυγχρονισμού, με πολλά εκθέματα να κλείνουν
Νησί του Μουσείου
Ο κύριος χώρος του μουσείου Deutsches είναι ένα μικρό νησί στο ποταμό Isar, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί για ράφτινγκ ξύλου από τον Μεσαίωνα. Το νησί δεν είχε κτίρια πριν από το 1772, επειδή είχε πλημμυρίσει τακτικά πριν από το κτίριο του Sylvensteinspeicher.
Το 1772 χτίστηκαν στο νησί οι στρατώνες του Ισραήλ και, μετά την πλημμύρα του 1899, τα κτήρια ανοικοδομήθηκαν με προστασία από πλημμύρες. Το 1903 το Δημοτικό Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι θα δωρίσουν το νησί για το νεόκτιστο Deutsches Museum. Το νησί που ήταν γνωστό ως Kohleninsel (νησί άνθρακα) μετονομάστηκε σε Museumsinse.
Άλλες περιοχές
μικρογραφία|191x191εσ|Ο [[Όσκαρ φον Μίλερ]]
Εκτός από την κύρια περιοχή του Museumsinsel, το μουσείο έχει δύο υποκαταστήματα,ένα κοντά στο Μόναχο και ένα στη Βόννη.
Το υποκατάστημα Flugwerft Schleißheim βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης του Μονάχου κοντά στο παλάτι Schleißheim. Βασίζεται στις εγκαταστάσεις μιας από τις πρώτες στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις στη Γερμανία που ιδρύθηκαν λίγο πριν από τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλαμβάνει το παλιό κέντρο ελέγχου και ελέγχου αέρα καθώς και σύγχρονα κτίρια που προστέθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 2000 μετά από ισχυρή έγκριση από τον Franz-Josef Strauss, ο τότε πρωθυπουργός του κρατιδίου της Βαυαρίας, ο οποίος ήταν παθιασμένος φιλάθλος.
Το Flugwerft Schleißheim παρουσιάζει διάφορα ενδιαφέροντα αεροπλάνα για τα οποία δεν υπήρχε αρκετός χώρος στο site του Museumsinsel στο κέντρο του Μονάχου. Μεταξύ των πιο σημαντικών εκθεμάτων είναι ένα αεροπλάνο Horten που κατασκευάστηκε το 1940, αποκαθισμένο από τα λίγα επιζόντα μέρη. Μια συλλογή των γερμανικών κατασκευών των αεροσκαφών VTOL (κάθετα απογείωση και προσγείωση) που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1950 και του 1960 είναι μοναδική. Μια σειρά από μαχητικά αεροπλάνα του Βιετνάμ καθώς και ρωσικά αεροπλάνα που αναλήφθηκαν από την Ανατολική Γερμανία μετά την επανένωση είναι επιδεικτικά γνωστά. Αυτός ο σταθμός διαθέτει επίσης ένα εργαστήριο αφιερωμένο στην αποκατάσταση όλων των τύπων αεροπλάνων που προορίζονται για στατική επίδειξη.
Το τελευταίο υποκατάστημα άνοιξε το 2003 και ονομάζεται Deutsches Museum Verkehrszentrum, που βρίσκεται στο Theresienhöhe του Μονάχου και εστιάζει στην τεχνολογία των μεταφορών.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μουσεία τεχνολογίας
Όσκαρ φον Μίλερ
Ο Όσκαρ φον Μίλερ (Oskar von Miller) (7 Μαΐου 1855 - 9 Απριλίου 1934) ήταν Γερμανός μηχανικός και ιδρυτής του Γερμανικού Μουσείου, ενός μεγάλου μουσείου τεχνολογίας και επιστήμης στο Μόναχο.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Μόναχο σε οικογένεια Άνω Βαυαρίας από το Aichach, ήταν ο γιος του πρώτου επιτηρητή του χυτηρίου βασιλικών μεταλλευμάτων στο Μόναχο, Ferdinand von Miller (1813-1887) και η σύζυγός του Anna Pösl (1815-1890). Ο Μίλερ παντρεύτηκε τον ζωγράφο Marie Seitz το 1884, με τον οποίο είχε επτά παιδιά, δύο από τους οποίους, ωστόσο, πέθαναν στη βρεφική ηλικία. Ο αδελφός του ήταν ο ανθρακωρύχος και διευθυντής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου, βαρόν Φέρντανταν ο Μίλερ. Με την ανύψωση του πατέρα του Φερδινάνδου στην βαυαρική αριστοκρατία στις 12 Οκτωβρίου 1875 και με την επιγραφή του οικογενειακού ονόματος στην ταινία της αριστοκρατίας του Βασιλείου της Βαυαρίας στις 30 Δεκεμβρίου 1875, ο Όσκαρ αναβιώνει ταυτόχρονα.
Ο Μίλερ αποφάσισε να μελετήσει την τεχνολογία και την οικοδομική βιομηχανία. Σύντομα ανακάλυψε τον πρόσφατα ανεπτυγμένο τομέα της ηλεκτροτεχνίας και έτσι γύρισε σε αυτό. Το 1882 οργάνωσε την πρώτη ηλεκτροτεχνική έκθεση στη Γερμανία, αφού συναρπάστηκε από την πρώτη έκθεση αυτού του είδους στο Παρίσι. Στην έκθεση αυτή, στις 16 Σεπτεμβρίου 1882, σε συνεργασία με τον Marcel Deprez, κατάφερε να μεταδώσει για πρώτη φορά ηλεκτρικό ρεύμα σε απόσταση 60 περίπου χιλιομέτρων, από το Miesbach έως το Γκλασπαλάστ στο Μόναχο.
Το 1883, μαζί με τον Emil Rathenau, ήταν διευθυντής της γερμανικής εταιρείας Edison (αργότερα AEG). Κατασκεύασε το πρώτο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής στη Γερμανία το 1884 στο Μόναχο.
Αγία Σωτήρα Μεσσηνίας
Με την ονομασία Αγία Σωτήρα Μεσσηνίας μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Όσκαρ φον Μίλερ
Βιογραφία
Το 1890 ίδρυσε το δικό του γραφείο μηχανικής, το οποίο σύντομα πρωτοστάτησε στην ενεργειακή βιομηχανία. Αναλαμβάνει τη διαχείριση της ηλεκτροτεχνικής έκθεσης στη Φραγκφούρτη το Μάιο το 1891. Σε αυτή την έκθεση ο Mikhail Dolivo-Dobrovolsky πέτυχε να μεταδώσει τριφασικό εναλλασσόμενο ρεύμα 20.000 V 176 χιλιομέτρων από το Lauffen am Neckar στη Φρανκφούρτη, ένα τεχνικό αριστούργημα και σημαντική σημαντική ανακάλυψη τη μετάδοση εναλλασσόμενου ρεύματος.
Το 1903 εκπλήρωσε το όνειρό του να ιδρύσει ένα μουσείο αφιερωμένο στην επιστήμη και την τεχνολογία - το Γερμανικό Μουσείο. Ο Μίλερ είχε στρατολογήσει εκτεταμένες επαφές εδώ και πολλά χρόνια για ένα τέτοιο μουσείο. Στο Λεοπόλδο (αντιβασιλιάς της Βαυαρίας) βρήκε έναν προστάτη που τον διαβεβαίωσε επίσης για εθνική υποστήριξη. Διάσημοι επιστήμονες και επιχειρηματίες όπως ο Μαξ Πλανκ, ο Hugo Junkers, ο Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν και ο Emil Rathenau τον συμβούλευσαν για τη δομή των τμημάτων. Σχεδόν όλο το υλικό που χρειάστηκε για την κατασκευή του κτιρίου δόθηκε, λόγω της δέσμευσής του. Με τον Καρλ φον Λίντε (Carl von Linde) εκπαίδευσε την πρώτη εκτελεστική επιτροπή του μουσείου στον κατασκευαστή της τεχνολογίας ψύξης και τον Walther von Dyck, τον πρύτανη του τεχνικού πανεπιστημίου.
Το 1906 ο αυτοκράτορας Βίλχελμ Β 'έθεσε τον ακρογωνιαίο λίθο του συγκροτήματος του μουσείου στη σημερινή του θέση στο νησί του μουσείου. Μέχρι το μεγάλο άνοιγμα, το οποίο έλαβε χώρα στα 70α γενέθλια του von Miller στις 7 Μαΐου 1925, δημιουργήθηκαν μικρότερα εκθέματα σε προσωρινά δωμάτια.
Από το 1918 έως το 1924 ήταν διευθυντής έργου στην κατασκευή του τότε μεγαλύτερου υδροηλεκτρικού σταθμού υψηλής πίεσης στον κόσμο, του Walchenseekraftwerk.
Ο Μίλερ πέθανε το 1934 στο Γερμανικό Μουσείο ως συνέπεια καρδιακής προσβολής, λίγους μήνες μετά τον τυχαίο θάνατο της συζύγου του. Μίλησε δίπλα στην εκκλησία στο νεκροταφείο του Νεουχάουζεν στο Μόναχο.
Σημειώσεις
Στα γερμανικά προσωπικά ονόματα, ο von είναι μια προσφορά που σχεδόν σημαίνει μέσα ή από και συνήθως υποδηλώνει κάποιο είδος ευγένειας. Ενώ το von (πάντα πεζά) είναι μέρος του οικογενειακού ονόματος ή της εδαφικής ονομασίας, όχι ένα πρώτο ή μεσαίο όνομα, εάν ο ευγενής αναφέρεται μόνο με επώνυμο στα αγγλικά, χρησιμοποιήστε Schiller ή Clausewitz ή Goethe, όχι von Schiller κ.λπ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί μηχανικοί
Σταντ Φρανσαί
Η Σταντ Φρανσαί (γαλλικά: Stade Français, ) είναι γαλλικό αθλητικό σωματείο με έδρα το Παρίσι. Το πιο επιτυχημένο τμήμα του είναι αυτό του ράγκμπι γιούνιον, ενώ διαθέτει πληθώρα άλλων αθλητικών τμημάτων.
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1883 στο Café Procope στο Saint-Germain-des-Prés, από μερικούς εφήβους που επιθυμούσαν να οργανώσουν αθλητικές δραστηριότητες έξω από το Λύκειο Σαιντ-Λουί, που βρίσκεται στην boulevard Saint-Michel στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού. Στην αυλή του σχολείου τοποθετήθηκε μια πλάκα για τον εορτασμό του γεγονότος. Στο Café Procope τοποθετήθηκαν δύο πλάκες (μία εντός και μία εκτός) με σκοπό να θυμίζει την ίδρυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας
Μπλόκο του Περιστερίου
Το Μπλόκο του Περιστερίου, που έλαβε χώρα στις 17 Νοεμβρίου 1943, ήταν γερμανική τρομοκρατική επιχείρηση των κατοχικών αρχών σε βάρος του άμαχου πληθυσμού του Περιστερίου, ως αντίποινα για ένα μικροεπεισόδιο που είχε συμβεί σε βάρος μίας γερμανικής περιπόλου, τρεις ημέρες νωρίτερα.
Τι προηγήθηκε
Το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου 1943 άγνωστοι πετροβόλησαν μία περίπολο του γερμανικού στρατού στην περιοχή του Μεταξουργείου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό του επιλοχία της. Ως αντίδραση και με το πρόσχημα της αναζήτησης όπλων, οι γερμανικές αρχές αποφάσισαν να προβούν σε μία κατασταλτική επιχείρηση έπειτα από τρεις ημέρες, η οποία είχε σαν συνέπεια τη δολοφονία πολλών αμάχων κατοίκων της συνοικίας του Περιστερίου.
Το μπλόκο
Το μεσημέρι της 17ης Νοεμβρίου 1943, ισχυρές δυνάμεις των ναζί κατακτητών περικύκλωσαν ταυτόχρονα, τρεις γειτονιές των Αθηνών (Περιστέρι, Καισαριανή, Βοτανικό). Στην πλατεία του Περιστερίου, κάτω από καταρρακτώδη βροχή έφτασαν στρατιωτικά καμιόνια τα οποία αποβίβασαν οπλισμένους άνδρες των S-S και της Γκεστάπο, μαζί με Έλληνες δωσίλογους συνεργάτες τους. Ο πληθυσμός διατάχθηκε με μεγάφωνα να συγκεντρωθεί στα καφενεία, προς έλεγχο, ενώ τρεις άνδρες (οι νεαροί Μανώλης Κατσάκος και Θεόδωρος Βλάχος και ο μεσήλικας Μιχαήλ Γιαννόπουλος), οι οποίοι, φοβισμένοι από την παρουσία των Γερμανών, επιχείρησαν να διαφύγουν τρέχοντας, δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ. Εν-συνεχεία, δύο γέροντες, ο Θανάσης Κόκκαλης και ο συνταξιούχος καθηγητής Μαθηματικών Σταύρος Θεοδωρόπουλος (ή Αρνέλης) ζήτησαν από τον Έλληνα διερμηνέα να αφεθούν να επιστρέψουν στις οικίες τους επειδή ήταν ασθενείς, αλλά εκείνος αρνήθηκε και τους ειρωνεύτηκε. Οι δύο ηλικιωμένοι αντέδρασαν και τον εξύβρισαν και τότε αυτός τους πυροβόλησε, δολοφονώντας τους, δίχως οι Γερμανοί να αντιδράσουν. Από τους συγκεντρωθέντες άνδρες που βρίσκονταν στα καφενεία επιλέχθηκαν οι είκοσι νεότεροι και πιο εύρωστοι, που πιάστηκαν και κλείσθηκαν στα φορτηγά. Έπειτα η έρευνα συνεχίσθηκε στα σπίτια, στα οποία οι Γερμανοί έμπαιναν σπάζοντας τις θύρες και με το πρόσχημα της έρευνας, προέβαιναν σε εκτεταμένη πλιατσικολόγηση. Τριάντα ακόμη άνδρες συνελήφθησαν μέσα στα σπίτια έως τις 5 μ.μ. που διήρκεσε το μπλόκο και οδηγήθηκαν, μαζί με τους πρώτους σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αρχικά στην Ελλάδα και έπειτα στη Γερμανία.
Οι απώλειες
Το 1945, μετά την ήττα της Γερμανίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μόλις τρεις από τους εκτοπισμένους Έλληνες κατάφεραν να διασωθούν, σε κακή κατάσταση και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ήταν οι Θάνος Μαρινάκης, Βαγγέλης Φραγκιάς και Αλέκος Καρδάμης. Όλοι οι υπόλοιποι πέθαναν από τις κακουχίες του εγκλεισμού τους, ή εκτελέστηκαν.
Απόδοση ευθυνών
Μετά την Απελευθέρωση (Οκτώβριος 1944), ο Έλληνας συνεργάτης προσήχθη σε δίκη, καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια και πέθανε στη φυλακή το 1951. Ο επικεφαλής Γερμανός σωματάρχης ανθυπολοχαγός Γκόντφριντ Χελμ, δικάστηκε από στρατοδικείο, ερήμην, σε θάνατο, αλλά κατάφερε να διαφύγει της ποινής.
Κωνσταντίνος Λιδωρίκης
Ο Κωνσταντίνος Λιδωρίκης (1872 - 1941) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως υπουργός.
Σπούδασε νομικά. Στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη έγινε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στις 9 Ιουνίου 1916 και παρέμεινε στη θέση του ως τις 3 Σεπτεμβρίου 1916. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης στην επόμενη κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη. Στις 23 Μαΐου 1931 μετά την παραίτηση του Βύρωνα Καραπαναγιώτη διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε ως τις 26 Μαΐου 1932.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κωνσταντινος
Λιθουανοί Λογχοφόροι της Αυτοκρατορικής Φρουράς
Το 3ο Σύνταγμα Λογχοφόρων Ελαφρών Ιππέων της Αυτοκρατορικής Φρουράς (γαλλικά: 3e régiment de chevau-légers lanciers de la Garde impériale) ήταν μονάδα ελαφρού ιππικού της Αυτοκρατορικής Φρουράς της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, η οποία δημιουργήθηκε από τον Ναπολέοντα Α΄ και παρέμεινε σε υπηρεσία εντός του γαλλικού στρατού κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ Ιουλίου 1812 και Μαρτίου 1813.
Δημιουργηθέν κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Ρωσίας, με μέλη προερχόμενα από την λιθουανική τάξη ευγενών, το σύνταγμα τέθηκε υπό την ηγεσία του στρατηγού Γιάν Κονόπκα, ανθυπασπιστής των Πολωνών Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς. Έχοντας δεχθεί εντολή να μεταβούν στο Μινσκ τον Οκτώβριο του 1812, δύο ίλες ευρισκόμενες υπό τις διαταγές του Κονόπκα συνετρίβησαν καθ'οδόν, στο Σλόνιμ, από ρωσικές δυνάμεις, με συνέπεια οι δύο εναπομείνασες ίλες να αποτελέσουν το πυρήνα του συγκεκριμένου στρατιωτικού σώματος. Τελικώς, το 3ο Σύνταγμα Λογχοφόρων διαλύθηκε στις 22 Μαρτίου 1813, ενώ οι εναπομείναντες ιππείς του ενσωματώθηκαν στη μονάδα των Πολωνών Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς.
Σύντομα, ο Ναπολέων αντελήφθη το στρατιωτικό δυναμικό των Λιθουανών, επιθυμώντας, ως αποτέλεσμα, την δημιουργία ενός μεγάλου λιθουανικού στρατεύματος. Ο ίδιος ανέλαβε, προσωπικά, την φροντίδα των μονάδων της Αυτοκρατορικής Φρουράς, αριθμώντας, πέραν των Λιθουανών Λογχοφόρων, μία ίλη Λιθουανών Τατάρων.
Οργάνωση
Κατά τις απαρχές της Εκστρατείας της Ρωσίας, το 1812, η Μεγάλη Στρατιά έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον λιθουανικό πληθυσμό, γεγονός το οποίο ο Ναπολέων αποφάσισε να εκμεταλλευτεί. Συγκεκριμένα, στις 5 Ιουλίου 1812, διέταξε τον σχηματισμό ενός 3ου Συντάγματος Λογχοφόρων, το οποίο θα αποτελούσε τμήμα της Αυτοκρατορικής Φρουράς, έχοντας ως θεωρητικό στρατιωτικό δυναμικό της τάξεως, συνολικά, των 1,218 ανδρών, οι οποίοι θα ήσαν κατανεμημένοι εντός πέντε διαφορετικών ιλών. Στη συνέχεια, δύο ίλες σχηματίστηκαν στη Βαρσοβία, αποτελούμενες από Λιθουανούς ευγενείς,. Ο στρατηγός Γιάν Κονόπκα, ανθυπασπιστής του 1ου Συντάγματος Πολωνών Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς, ανέλαβε την ηγεσία του συγκεκριμένου σώματος, υποβοηθούμενος από τους ανθυπασπιστές Τάνσκι και Χλούσοβιτς,. Οι εθελοντές όφειλαν, με προσωπικά τους έξοδα, να προμηθευθούν την στολή, το άλογο, καθώς και τον απαραίτητο εξοπλισμό: το σχετικό διάταγμα όριζε το ύψος των αλόγων μεταξύ 60,96 εκατοστών και 91,44 εκατοστών, ενώ η μισθοδοσία ήταν αντίστοιχη εκείνης του 2ου Συντάγματος Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς.
Εντός επιστολής χρονολογούμενης από τις 29 Σεπτεμβρίου 1812, ο Ναπολέων έγραφε τα παρακάτω προς τον Μαρέ, Δούκα του Μπασσάνο:
Εκστρατεία της Ρωσίας: η συντριβή στο Σλόνιμ
μικρογραφία|αριστερά|Σαλπιγκτής του 3ου Συντάγματος Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς (πίνακας του [[Μπρονίσλαβ Γκεμπαρζέφσκι, 1896).]]
Το 1812, ξεκίνησε η Εκστρατεία της Ρωσίας στην οποία και συμμετείχε το σύνταγμα. Κατά τη διάρκεια του μηνός Οκτωβρίου του ίδιου έτους, ο στρατηγός Κονόπκα έλαβε, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο Γκρόντνο, την διαταγή να μεταβεί, μαζί με τις δύο ίλες του, στο Μινσκ. Ωστόσο, καθ'οδόν αποφάσισε να σταματήσει στο χωριό του Σλόνιμ. Οι λογχοφόρου του συντάγματος στρατοπέδευσαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία επί αριθμό ημερών, παρά την αντίθεση του αρχισυνταγματάρχη Καζιμίρ Τάνσκι, τον οποίον και διέταξε ο Κονόπκα να επιστρέψει εκ νέου στο Γκρόντνο. Στις 19 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια της αμέσως επόμενης νύκτας μετά την αποχώρησή του, το 3ο Σύνταγμα Λογχοφόρων δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση από Ρώσους στρατιώτες ευρισκόμενους υπό την ηγεσία του στρατηγού Τσάπλιτς, οι οποίοι και αποτελούσαν τμήμα του σώματος στρατού του ναυάρχου Τσιτσαγκόφ,. Ο στρατηγός Κονόπκα, όντας ο ίδιος τραυματίας, συνελήφθη ως αιχμάλωτος μαζί με ακόμη 55 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, 5 σαλπιγκτές, καθώς και 186 ελαφρούς ιππείς, ενώ οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν,. Παράλληλα, οι λογχοφόροι απώλεσαν τα επίσημα έγγραφα και τους λογαριασμούς του σώματος, καθώς και σημαντικό στρατιωτικό εξοπλισμό.
Οι δύο εναπομείνασες προσφάτως σχηματισθείσες ίλες, ευρισκόμενες υπό την ηγεσία του αρχισυνταγματάρχη Τάνσκι στο Γκρόντνο, ως συνέπεια, σχημάτισαν το 3ο Σύνταγμα Λογχοφόρων, ενώ, τον Ιανουάριο του 1813, δέχθηκαν σχετική στρατιωτική ενίσχυση 60 Λιθουανών χωροφυλάκων. Κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα, οι ελαφροί ιππείς ενσωματώθηκαν στους Πολωνούς λογχοφόρους του 1ου Συντάγματος. Στις 22 Μαρτίου 1813, το σώμα, επισήμως, διαλύθηκε, ενώ τα στελέχη του απορροφήθηκαν από το 1ο Σύνταγμα Λογχοφόρων της Αυτοκρατορικής Φρουράς, ωστόσο, η συγκεκριμένη συγχώνευση μεταξύ των δύο σωμάτων υλοποιήθηκε παρά μόνον στις 11 Απριλίου, του αμέσως επόμενου έτους.
Στολές
Η στολή ήταν αντίστοιχη εκείνης των Πολωνών λογχοφόρων του 1ου Συντάγματος, με μόνη διαφοροποίηση τα κουμπιά, ορειχάλκινου ή χρυσού χρώματος, καθώς και τη μπορντούρα και τα κορδόνια, κίτρινου ή χρυσού χρώματος. Σχέδιο το οποίο περιλαμβάνεται εντός του βιβλίου Napoleon's Polish Lancers of the Imperial Guard του Ρόναλντ Πάλι, αναπαριστά έναν λογχοφόρο του 3ου Συντάγματος, αντλώντας την έμπνευσή του από σχετική σύγχρονη ακουαρέλα. Ο αναπαριστώμενος ιππέας εμφανίζεται φορώντας μία τσάπκα από μάλλινο ύφασμα βυσσινί χρώματος, την κορυφή της οποίας κοσμεί ένα λευκό λοφίο, ενώ τα κορδόνια και οι ρακέτες είναι ίδιου χρώματος. Η τσάπκα είναι διακοσμημένη, στο μπροστινό της μέρος, με μία πλάκα χαλκού. Η «κούρτκα» (ένδυμα) είναι μπλε χρώματος με βυσσινί αναγυρίσματα, ενώ το γαλόνι και τα κουμπιά είναι λευκού χρώματος. Τα μανικέτια και τα γυρίσματα είναι, επίσης, βυσσινί χρώματος, με λευκή μπορντούρα. Η επωμίδα, το γαϊτάνι και η ζώνη είναι λευκού χρώματος. Το παντελόνι πορείας είναι φτιαγμένο από ύφασμα γκρίζου χρώματος, με μία λωρίδα βυσσινί χρώματος διακοσμημένη με μία σειρά λευκών κουμπιών. Στους σαλπιγκτές, η τσάπκα είναι λευκού χρώματος, ενώ τα κορδόνια είναι χρώματος κίτρινου ή βυσσινί και το λοφίο, επίσης, βυσσινί. Η κούρτκα είναι βυσσινί χρώματος με λευκά αναγυρίσματα, ενώ η μπορντούρα είναι χρυσού χρώματος. Το παντελόνι είναι μπλε χρώματος και φέρει δύο λωρίδες κίτρινου χρώματος.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Αυτοκρατορικής Φρουράς (Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία) Κατηγορία:Πρώην στρατιωτικοί σχηματισμοί της Γαλλίας
Χένρι Σόμερσετ, 7ος δούκας του Μπωφόρ
Ο Χένρι Σόμερσετ, 7ος δούκας του Μπωφόρ (5 Φεβρουαρίου 1792 - 17 Νοεμβρίου 1853) Βρετανός ευγενής, στρατιωτικός, πολιτικός και 7ος Δούκας του Μπωφόρ ήταν μεγαλύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 6ου δούκα του Μπωφόρ και της Λαίδης Σοφίας Λέβισον-Γκάγουερ (1771–1854), κόρης του Γκρανβίλ Λέβισον-Γκάγουερ, 1ου μαρκησίου του Στάφορντ. Ο Χένρι Σόμερσετ έγινε κόμης του Γκλάμοργκαν (1803) και μαρκήσιος του Γούστερ (1803 - 1835), ο Λόρδος Γκράνβιλ Σόμερσετ ήταν ένας από τους μικρότερους αδελφούς του.
Στρατιωτικές υπηρεσίες
Ο Μποφώρ διορίστηκε σαλπιστής στο 10ο Σώμα Ουσάρων (18 Ιουνίου 1811), προήχθη στις 21 Αυγούστου σε Υπολοχαγό του 14ου Τάγματος Δραγώνων και στις 6 Σεπτεμβρίου επανήλθε στο 10ο Σώμα Ουσάρων. Ο Γούστερ υπηρέτησε τον δούκα του Ουέλινγκτον στην Ισπανία και την Πορτογαλία την περίοδο 1812 - 1814.[1] Εξελέγη στο κοινοβούλιο με τους Τόρις στην Μόνμουθ (1813) και παρέμεινε στην θέση εκεί το 1831. Μεταφέρθηκε στο 7ο Σώμα Ουσάρων (26 Οκτωβρίου 1815) και την επόμενη χρονιά διορίστηκε λόρδος του Ναυαρχείου υπό τον λόρδο του Λίβερπουλ υπηρετώντας στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι το 1819. Διορίστηκε Καπετάνιος στο 37ο Σύνταγμα Πεζικού (2 Δεκεμβρίου 1819) και στις 30 Δεκεμβρίου δέχτηκε προαγωγή.
Ο Μπωφόρ στις αμφισβητούμενες εκλογές του 1831 έχασε στο Μόνμουθ από τον Μπέντζαμιν Χαλλ, η νίκη του Χαλλ ανατράπηκε και ο Μπωφόρ κέρδισε την έδρα αλλά την έχασε ξανά στις εκλογές του 1832 - 1833. Διορίστηκε αντισυνταγματάρχης διοικητής των γεωργών του Γκλόστερσαιρ (1834), αμφισβητήθηκε στο δυτικό Γκλόστερσαιρ αλλά εγκατέλειψε την έδρα όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως 7ος δούκας του Μπωφόρ. Διορίστηκε Υψηλός Στιούαρτ του Μπρίστολ και έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (11 Απριλίου 1842).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (25 Ιουλίου 1814) την Τζωρτζιάνα Φρειδερίκη ΦιτζΡόι (1792–1821) κόρη του Χένρι ΦιτζΡόι και της Άννας Γουέλσλι από την Οικογένεια Σκάιλερ με δεσμούς με τους Βρετανούς της Βόρειας Αμερικής, μαζί της απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την ετεροθαλή μικρότερη αδελφή της πρώτης συζύγου του Έμιλυ Φραγκίσκη Σμιθ (29 Ιουνίου 1822), κόρη του Τσάρλς Κάλλινγκ Σμιθ, ήταν και οι δυο κόρες της Λαίδης Άννας Σμιθ της αδελφής του δούκα του Ουέλινγκτον. Ο γάμος ήταν αντικανονικός από την Αγγλική εκκλησία γι'αυτό ακυρώθηκε μερικά χρόνια με αποτέλεσμα την σφοδρή αντίδραση του Ουέλινγκτον, μαζί της απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Μπωφόρ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Οικογένεια Σόμερσετ
Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο
Ο Μαρτσέλο ντελ Μπέλο (ιταλικά : Marcello Del Bello) (Ρώμη 25 Δεκεμβρίου 1921), είναι Ιταλός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης, μεγαλύτερος αδελφός του επίσης αντισφαιριστή Ρολάντο ντελ Μπέλο.
Στο απλό έφτασε στα προημιτελικά του Ρολάν Γκαρός το 1948, στο τρίτο γύρο του Γουίμπλεντον το 1949 και στον δεύτερο γύρο στο Αμερικανικό Όπεν του 1949. Στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι τέσσερις φορές έφτασε στα προημιτελικά, τόσο στο Ρολάν Γκαρός (1947, 1948, 1949, 1952) όσο και στο Γουίμπλεντον (1948, 1949, 1951, 1952), στο Αμερικάνικο όπεν το 1949 ήταν στα ημιτελικά,πάντα με συμπαίκτη τον Κουτσέλι.
Στο Κύπελλο Ντέιβις με την Ιταλία αγωνίστηκε την περίοδο 1946-1954, κέρδισε 8 και έχασε 6 αγώνες στο απλό, κέρδισε 20 αγώνες και έχασε 5 στο διπλό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Άγιος Κοσμάς Ιωαννίνων
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Κοσμάς (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Κοσμάς ή Άγιος Κοσμάς Πωγωνίου είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 630 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Κοσμάς βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και ιστορικά ανήκει στα Πωγωνοχώρια. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα σε τρεις καταπράσινους λόφους απέναντι από τα τη Νεμέρτσικα (Δούσκο) και το Πάπιγκο. Αξιοθέατα αποτελούν το παλιό και νέο δημοτικό σχολείο καθώς και το συγκρότημα του νερόμυλου - νεροτριβής του χωριού τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Η γύρω από τον Άγιο Κοσμά περιοχή καλύπτεται από "δάσος ανοικτού χαρακτήρα με ώριμα δέντρα βελανιδιάς, υγρά μέρη (πηγές, χείμαρροι) και μικρές ρεματιές στους γύρω λόφους" και έχει χαρακτηριστεί Βιότοπος CORINE.
Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται με την παλιά ονομασία Κακσοί το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λαχανοκάστρου και το 1920 με το ΦΕΚ 76Α - 03/04/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιο Κοσμά Πωγωνίου το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Αγίου Κοσμά που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Πωγωνίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 46 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,939 χμ² (2011). ]].
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Βρυσόμηλος Μεσσηνίας
Ο Βρυσόμηλος ή η Αγία Σωτήρα ή Βρυσόμυλος (συχνή αναφορά), είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται νότια των Γαργαλιάνων, κοντά στην Παραλία της Αγιά Σωτήρας,  η οποία πήρε το όνομά της από το κοντινό σε αυτήν εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, σε υψόμετρο 5 μέτρα από τη θάλασσα. Σε απόσταση περίπου 100 μέτρων από τον οικισμό βρίσκεται η παραλία της Αγιά Σωτήρας και οι ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η απόστασή του οικισμού από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 7,5 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 6,5 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Ο Βρυσόμηλος ή η Αγία Σωτήρα είναι νεοσύστατος οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε μόλις το 2011 και προσαρτήθηκε στη δημοτική κοινότητα Γαργαλιάνων, και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας, ο οποίος συστάθηκε με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Κοντά στην περιοχή του οικισμού, στη θέση "Βρυσόμυλος", 7 χιλιόμετρα νότια των Γαργαλιάνων, έχουν επισημανθεί ίχνη κατοίκησης της ρωμαϊκής εποχής.
Κάτοικοι
Ο πολύ μικρός αυτός οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 2 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, ελαιώνες και περιβόλια.
Κτίρια και αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων ή εκκλησία, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, από όπου πήρε το όνομα της και η παραλία, και το οποίο γιορτάζει κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου.
Παραλία της Αγιά Σωτήρας
Σημαντικό αξιοθέατο στην περιοχή του Βρυσομήλου είναι η Παραλία της Αγιά Σωτήρας, η οποία βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7,5 χιλιομέτρων από τους Γαργαλιάνους και αποτελεί φυσική προέκταση της Παραλίας της Χρυσής Ακτής γνωστής και ως «Μάτι», στην κατεύθυνση προς το Βρομονέρι και τον Μάραθο. Η Παραλία της Αγιά Σωτήρας θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι αναζητούν ηρεμία ή θέλουν να ασχοληθούν με το ψάρεμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Αντίστροφη μηχανική
Εφαρμογές
Σήμερα η μηχανική αυτή βρίσκει εφαρμογές στη μηχανική των υπολογιστών, τη μηχανολογία, την ηλεκτρονική μηχανική, τη χημική μηχανική, και τη βιολογία συστημάτων.
Φιλοσοφία
Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται ορισμένες φορές για να κατασκευαστεί ένα προϊόν αντίστοιχο αυτού που ήδη υπάρχει, αλλά δε διαθέτουμε επαρκή στοιχεία και άλλες φορές για να συμπληρώσουμε τις γνώσεις µας µε στόχο την επέκταση αυτού του προϊόντος. Ο τελικός στόχος είναι να εξάγουμε συμπεράσματα, που δεν θα απαιτούν επιπλέον μελέτη του υλικού για να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια που συνδέεται µε αυτό.
Η αρχή της αντίστροφης μηχανικής εμφανίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 2010, όταν και εμφανίστηκε η ανάγκη κατανόησης της ραγδαία αναπτυσσόμενης τεχνολογίας τόσο για τις συσκευές όσο και τα προϊόντα, που είχαν υλοποιηθεί.
Απώτερος στόχος
Ο απώτερος στόχος είναι η παροχή τεχνογνωσίας στην κατασκευαστική και την παραγωγική βιομηχανία για τη δραστική βελτίωση αλλά και αναβάθμιση των υπαρχόντων υλικών και την παροχή καινοτομικών, που θα μπορούν να υπερτερούν ποιοτικά έναντι αυτών, που βρίσκονται ήδη σε κυκλοφορία. Φυσικά ο επόμενες διαδικασίες, που αφορούν πολλά και διαφορετικά στοιχεία της παραγωγής, της συναρμολόγησης, των πωλήσεων, της προώθησης, μένουν ως έχουν.
Η αντίστροφη μηχανική ως σχεδιαστικό µέσο, εμφανίστηκε αρχικά στην Ιαπωνία, και εισήχθη κυρίως για την αντιγραφή προϊόντων. Αρχικά αντιμετωπίστηκε ιδιαιτέρως αρνητικά τόσο από τις επιχειρήσεις παραγωγής και όσο και από τις εταιρείες εμπορίας. Μάλιστα το κοινό, δεν αναγνώριζε κανένα δείγμα καινοτομίας ανάπτυξης ή πρωτοτυπίας. Όπως ήταν αναμενόμενο, έμεινε ως ένα δείγμα έλλειψης πρωτότυπων ιδεών, καθώς και στασιμότητας που είχε επέλθει στην τεχνολογία σχεδιασμού (design) και υλοποίησης προϊόντων (product manufacturing).
Αναλυτική διαδικασία
Κατά τη διαδικασία επανασχεδιασμού θα πρέπει σε πρώτη φάση να ελεγχθεί το προϊόν σε εργαστηριακές συνθήκες, όπως ήταν εκείνες -τότε στο παρελθόν- όταν και σχεδιάστηκε. Η αποσυναρμολόγηση του θεωρείται αναγκαία, ώστε να μελετηθεί αρχικά μακροσκοπικά και οπτικά για τα επιμέρους στοιχεία που το συγκροτούν. Σε αυτό το στάδιο µπορεί να μελετηθεί η δομή του προϊόντος όπως και ο τρόπος µε τον οποίο συνυπάρχουν και λειτουργούν όλα τα επιμέρους τμήματα του.
Επιμέρους στάδια
Η διαδικασία της αντίστροφης  μηχανικής  περιλαμβάνει τρία  (3) στάδια: Η όλη στρατηγική της αντίστροφης μηχανικής πρέπει να λαμβάνει υπόψη της: τον αριθμό υποσυστημάτων που θα σαρωθούν (ένα ή πολλά), το μέγεθος του υποσυστήματος (μεγάλο – μικρό), την πολυπλοκότητα του υποσυστήματος, το υλικό του υποσυστήματος (μαλακό ‐ σκληρό), το φινίρισμα του υποσυστήματος (στιλπνό – θαμπό), τα γεωμετρικά  χαρακτηριστικά  του υποσυστήματος  (εσωτερικό  –  εξωτερικό  μέρος), και την ακρίβεια που απαιτείται (γραμμική – ογκομετρική).
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών
Xkcd
Το xkcd, είναι ένα webcomic που δημιουργήθηκε το 2005 από τον Αμερικανό συγγραφέα Ράνταλ Μανρόε. Το tagline του κόμικ το περιγράφει ως «ένα webcomic ρομαντισμού, σαρκασμού, μαθηματικών και γλώσσας». Ο Μανρόε δηλώνει στον ιστότοπο του κόμικ ότι το όνομα του κόμικ δεν αποτελεί αρκτικόλεξο.
Το θέμα του κόμικ ποικίλλει από δηλώσεις για τη ζωή και την αγάπη έως τα μαθηματικά, προγραμματιστικά και επιστημονικά ανέκδοτα. Ορισμένα στριπ περιλαμβάνουν αναφορές σε απλό χιούμορ ή στη λαϊκή κουλτούρα. Έχει ένα καστ από φιγούρες ραβδιών, και το κόμικ περιστασιακά παρουσιάζει τοπία, γραφήματα, γραφήματα και περίπλοκα μαθηματικά μοτίβα όπως φράκταλ. Νέα κινούμενα σχέδια προστίθενται τρεις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.
Ο Munroe κυκλοφόρησε τέσσερα spinoff βιβλία από το κόμικ. Το πρώτο βιβλίο, που εκδόθηκε το 2010 και με τίτλο xkcd: volume 0, ήταν μια σειρά από επιλεγμένα κόμικς από τον ιστότοπό του. Το βιβλίο του το 2014 What If? βασίζεται στο ομώνυμο ιστολόγιό του που απαντά σε ασυνήθιστες επιστημονικές ερωτήσεις των αναγνωστών με έναν ήπιο τρόπο που είναι επιστημονικά τεκμηριωμένος. Η στήλη What If στον ιστότοπο ενημερώνεται κατά καιρούς με νέα άρθρα. Το βιβλίο του Thing Explainer του 2015 εξηγεί επιστημονικές έννοιες χρησιμοποιώντας μόνο τις χίλιες πιο συχνά χρησιμοποιούμενες λέξεις στα αγγλικά. Ένα τέταρτο βιβλίο, How To, το οποίο περιγράφεται ως «ένα βαθύτατα άχρηστο βιβλίο αυτοβοήθειας», κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2019. μικρογραφία| Ο Randall Munroe, ο δημιουργός του xkcd
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιούμορ υπολογιστών
Καρολίν Μπιερκέλι Γκρόβνταλ
Η Καρολίν Μπιερκέλι Γκρόβνταλ (γεν. 14 Ιουνίου 1990) είναι Νορβηγίδα αθλήτρια του στίβου, συγκεκριμένα δρομέας μεγάλων αποστάσεων.
Καριέρα
Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2009 και την ίδια χρονιά βραβεύτηκε ως το ανερχόμενο αστέρι του Ευρωπαϊκού Στίβου γυναικών για το 2009.
Το πρώτο της μετάλλιο στο ανώτερο επίπεδο κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, όταν τερμάτισε τρίτη στα 10,000 μέτρα γυναικών. Ένα μήνα μετά, μπήκε στον τελικό των 5000 και των 10,000 μέτρων, όπου τερμάτισε στην έβδομη και ένατη θέση αντίστοιχα.
Δεύτερο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου κατέκτησε το 2018 στα 3000 μέτρα με στιπλ, όπου τερμάτισε τρίτη σε χρόνο 9:24.46.
Ήταν 5η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, στα 3000 μέτρα γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Γεγονότα Ιουλίου 2016
9 Ιουλίου
(Reuters)
(BBC)
11 Ιουλίου
(The Guardian)
19 Ιουλίου
(AP) (BBC)
31 Ιουλίου
07
Καζάκης
Το επώνυμο Καζάκης πιθανόν αναφέρεται στους:
Σιδηροδρομικός σταθμός Αγίου Θωμά
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Θωμά είναι σιδηροδρομικός σταθμός κοντά στα βόρεια σύνορα της Αττικής με την Βοιωτία. Ο σταθμός άνοιξε στις 27 Οκτωβρίου 1983 και οφείλει την ονομασία του στον οικισμό του Αγίου Θωμά Βοιωτίας. Ο σταθμός εξυπηρετεί το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ) του Ελληνικού Στρατού Ξηράς.
Δομή σταθμού
Άγιος Θωμάς Άγιος Θωμάς Άγιος Θωμάς Άγιος Θωμάς
Ροζέτα Γκαλιαρντί
Η Ροζέτα Γκαλιαρντί (ιταλικά : Rosetta Gagliardi) (Μιλάνο 9 Φεβρουαρίου 1895 - Ελβετία 31 Ιουλίου `1975 ) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν η πρώτη Ιταλίδα που αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς αγώνες, και ήταν αθλήτρια του "Τένις Κλαμπ Μιλάνου".
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από δέκα ετών, ταυτόχρονα με την αντισφαίριση ασχολούνταν και με την ποδηλασία στο “Veloce Club Milano”, το πατινάζ από το 1912 έως το 1922 που ήταν πρωταθλήτρια Ιταλίας έξι φορές , και την κολύμβηση. Σύζυγος της από το 1932 ήταν ο Νεοζηλανδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης Τζόρτζ Προύς (George S. Prouse), ο πρώτος της γιος, Τζόνι, έγινε και αυτός αντισφαριστής.
Στο Ιταλικό πρωτάθλημα αντιφαίρισης ήταν πρώτη στο απλό το 1919, 1920, 1921, 1922 και το 1924, στο διπλό γυναικών το 1923, 1924, 1928, 1931, και το 1932, στο διπλό μεικτό το 1921, 1922, 1923 και το 1924. Ήταν πρώτη καλύτερη Ιταλίδα αντισφαιρίστρια, στην εγχώρια κατάταξη γυναικών, το 1922, 1923, 1924, 1925, 1927 και 1928.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μάικλ Στούλμπαργκ
O Μάικλ Στούλμπαργκ (Michael Stuhlbarg, 5 Ιουλίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια και έχει εβραϊκή καταγωγή. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Τζούλιαρντ.
Έγινε γνωστός το 2009 από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία Ένας Σοβαρός Άνθρωπος των αδερφών Κοέν, για τον οποίο κέρδισε βραβείο Satellite Α' Ανδρικού Ρόλου και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε στην ταινία Trumbo και ήταν υποψήφιος μαζί με όλο το καστ για Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών.
Στην τηλεόραση, υποδύθηκε από το 2010 ως το 2013 τον Άρνολντ Ρόθσταϊν στο Boardwalk Empire και κέρδισε μαζί με όλο το καστ Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Επίσης, για την ερμηνεία του στη θεατρική παράσταση Ο πουπουλένιος το 2005 κέρδισε Βραβείο Drama Desk καλύτερου ηθοποιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Τζούλια Περελί
Η  Τζούλια Περελί (ιταλικά : Giulia Perelli) (Μιλάνο 1897 - ?) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν αθλήτρια του "Τένις Κλαμπ Μιλάνου". 1897
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι, αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο στο απλό, στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ροζέτα Γκαλιαρντί και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ουμπέρτο ντε Μορπούργκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Τζεμάλ Μουφτιζατέ
Ο Τζεμάλ Μουφτιζατέ ήταν Τουρκοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υφυπουργός Παρά τω Αντιπροέδρω της Κύπρου από το 1960 έως το 1963 στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Αντιπρόεδρος ήταν ο Φαζίλ Κιουτσούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκοκύπριοι πολιτικοί Κατηγορία:Κύπριοι υφυπουργοί Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Στοιχείο Περιόδου 3
Ένα στοιχείο περιόδου 3 είναι ένα από τα χημικά στοιχεία στην τρίτη σειρά (ή περίοδο) του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων. Ο περιοδικός πίνακας παρουσιάζεται σε σειρές για να επεξηγηθούν οι επαναλαμβανόμενες (περιοδικές) τάσεις στη χημική συμπεριφορά των στοιχείων καθώς αυξάνεται ο ατομικός τους αριθμός. Η τρίτη περίοδος περιλαμβάνει οκτώ στοιχεία: νάτριο, μαγνήσιο, αργίλιο, πυρίτιο, φώσφορος, θείο, χλώριο και αργό. Τα πρώτα δύο, το νάτριο και το μαγνήσιο, είναι μέλη του "τομέα s" του περιοδικού πίνακα, ενώ τα υπόλοιπα είναι μέλη του "τομέα p". Όλα τα στοιχεία της περιόδου 3 εμφανίζονται στη φύση (σε αντίθεση με τα τεχνητά στοιχεία) και έχουν τουλάχιστον ένα σταθερό ισότοπο.
Κατηγορία:Περιοδικός πίνακας
Νικολάς Κολάσο
Ο Νικολάς Κολάσο είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως ακραίος μέσος για την αργεντίνικη Τίγρε έχοντας παραχωρηθεί ως δανεικός από την Μπόκα Τζόυνιορς.
Καριέρα
Από την ηλικία των 9 ετών ο Κολάσο είναι μέλος της Μπόκα Τζούνιορς κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 4 Ιουλίου 2009. Τον Ιανουάριο του 2010 σκόραρε το πρώτο του γκολ με την ανδρική ομάδα της Μπόκα. Τον Ιανουάριο του 2011 σκόραρε το πρώτο του γκολ στο ντέρμπι του Μπουένος Άιρες με αντίπαλο τη Ρίβερ Πλέιτ. Σταδιακά απέκτησε θέση βασικού στην ομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ολ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε
Σιδηροδρομικός σταθμός Οινοφύτων
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Οινοφύτων είναι σιδηροδρομικός σταθμός στα Οινόφυτα Βοιωτίας. Ο σταθμός άνοιξε στις 27 Οκτωβρίου 1983 και εξυπηρετείται από την Γραμμή 3 του Προαστιακού προς Αθήνα και Χαλκίδα.
Δομή σταθμού
Οινόφυτα Οινόφυτα Οινόφυτα Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Βοιωτία Οινόφυτα
Σορμπάτσι (Χατζιγκαμπούλ)
Το Σορμπάτσι (επίσης, Σόρμπατσι, Σορμπατσί, Σορμπάτσι Πέρβιγιε, και Σορμπάντσι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,440 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σορμπάτσι, Μπιριντσί Πασαλί και Ικιντσί Πασάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Στοιχείο Περιόδου 4
Ένα στοιχείο περιόδου 4 είναι ένα από τα χημικά στοιχεία στην τέταρτη σειρά (ή περίοδο) του περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Ο περιοδικός πίνακας παρουσιάζεται σε σειρές για να επεξηγηθούν οι επαναλαμβανόμενες (περιοδικές) τάσεις στη χημική συμπεριφορά των στοιχείων καθώς αυξάνεται ο ατομικός τους αριθμός, αρχίζει μια νέα σειρά όταν αρχίζει να επαναλαμβάνεται η χημική συμπεριφορά, πράγμα που σημαίνει ότι τα στοιχεία με παρόμοια συμπεριφορά εμπίπτουν στις ίδιες κάθετες στήλες. Η τέταρτη περίοδος περιλαμβάνει 18 στοιχεία που ξεκινούν με κάλιο και τελειώνουν με κρυπτό. Βλέπει την πρώτη εμφάνιση του "τομέα d" στον πίνακα.
Κατηγορία:Ομάδες χημικών στοιχείων
Γκιουβεκέντ
Το Γκιουβεκέντ (επίσης, Γκιούβεκεντ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αγκντάς του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,486 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάς
Έγκον Κρεντς
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Σύμβαση για την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας
Η σύμβαση για την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας του 1957 είναι μία από τις οκτώ θεμελιώδεις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, η οποία ακύρωσε ορισμένες μορφές καταναγκαστικής εργασίας που εξακολουθούσαν να επιτρέπονται μετά την υπογραφή της σύμβασης για την καταναγκαστική εργασία του 1930, όπως η τιμωρία για συμμετοχή σε απεργίες και η τιμωρία για την υιοθέτηση ορισμένων πολιτικών απόψεων.
Προκειμένου να εφαρμοστεί η σύμβαση για την καταναγκαστική εργασία του 1930 και η σύμβαση για την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας του 1957, δημιουργήθηκε το Ειδικό Πρόγραμμα Δράσης για την Καταπολέμηση της Καταναγκαστικής Εργασίας.
Επικυρώσεις
Μέχρι το 2016, η σύμβαση είχε υπογραφεί και επικυρωθεί από 175 από τα 187 κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Τα 12 κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας που δεν έχουν επικυρώσει την σύμβαση είναι τα εξής:
Δύο από τις χώρες που επικύρωσαν την σύμβαση - η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη - στην συνέχεια την κατήγγειλαν. Επιπροσθέτως, επτά μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών δεν αποτελούν κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και εξαιτίας αυτού δεν είναι σε θέση να επικυρώσουν τη σύμβαση πριν την ένταξή τους στον οργανισμό (Ανδόρρα, Βόρεια Κορέα, Λίχτενσταϊν, Μικρονησία, Μονακό, Μπουτάν και Ναουρού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες
Σορμπάτσι Βτόριγιε
Το Σορμπάτσι Βτόριγιε (επίσης, Σορμπάντσι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Μαρκ Μπλάουντ
Ο '''Μαρκ Ντ. Μπλάουντ''' (γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1975) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής στην θέση του σέντερ σε τέσσερις ομάδες στο ΝΒΑ από το 2000 έως το 2009.
Σταδιοδρομία
Ο Μπλάουντ πέρασε το πρώτο έτος του λυκείου στο Σάμερβιλ της Νότιας Καρολίνας, παίζοντας για το Λύκειο Σάμερβιλ. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Ακαδημία Όουκ Χιλ. Στη συνέχεια πήγε στο Λύκειο Ντομπς Φέρι για το τελευταίο του έτος και ονομάστηκε Μίστερ Μπάσκετμπολ για την Κομητεία Ουέστσεστερ. Έπαιξε στο κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ πριν εισέλθει στο ντραφτ του 1997 του NBA από τους Σιάτλ Σουπερσόνικς και πέρασε τρεις χρονιές στα μικρά αμερικανικά πρωταθλήματα.