cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αναπούρνα (πεζοπορική κυκλική διαδρομή)
Η Κυκλική διαδρομή της Αναπούρνα είναι μια πεζοπορική διαδρομή γύρω από την οροσειρά της Αναπούρνα του κεντρικού Νεπάλ. Το συνολικό μήκος της διαδρομής ποικίλλει μεταξύ των 160-230 χιλιομέτρων, και η απόσταση εξαρτάται από το που ο ορειβάτης επιλέγει να ξεκινήσει και να τερματίσει την πεζοπορία. Το υψηλότερο σημείο της διαδρομής είναι σε υψόμετρο 5416μ στο πέρασμα Thorung La, αγγίζοντας την άκρη από το οροπέδιο του Θιβέτ. Κατά τη πεζοπορία ο ορειβάτης διασχίζει δύο διαφορετικές κοιλάδες ποταμών και περιτριγυρίζει την οροσειρά της Αναπούρνα, διασχίζοντας το πέρασμα Thorung La (5416μ). Σχεδόν όλοι οι πεζοπόροι επιλέγουν την αριστερόστροφη κυκλική διαδρομή γιατί το ανέβασμα μέχρι το υψηλότερο σημείο των 5416μ γίνεται σταδιακά και ο ορειβάτης μπορεί να εγκλιματιστεί στο υψόμετρο με ασφάλεια. Κατά την ορειβατική διαδρομή διακρίνονται τα βουνά και οι κορυφές της οροσειράς Αναπούρνα οι οποίες βρίσκονται σε υψόμετρο 6000-8000μ: Dhaulagiri, Machhapuchhre, Manaslu, Gangapurna, Tilicho, Pisang, και Paungda Danda. Η πεζοπορία συνήθως ξεκινά από το χωριό Μπεσισαχάρ ή Μπουλμπούλε στην κοιλάδα του ποταμού Marshyangdi και καταλήγει στο φαράγγι Kali Gandaki. Η πρόσβαση στο χωριό Μπεσισαχάρ, μπορεί να επιτευχθεί οδικώς σε επτά ώρες από το Κατμαντού. Η διαδρομή διαπερνά ορυζώνες, υποτροπικά δάση, πολλούς καταρράκτες, γιγάντια βράχια αλλά και διάφορα χωριά. Η Κυκλική διαδρομή της Αναπούρνα συχνά έχει ψηφιστεί ως η καλύτερη μεγάλης απόστασης πεζοπορία στον κόσμο, καθώς συνδυάζει μια μεγάλη ποικιλία κλιματικών ζωνών, ξεκινώνας από τροπικές περιοχές στα 600μ φτάνοντας σε αρκτική περιοχή στα 5416μ στο πέρασμα La Thorong. Επίσης υπάρχει πλούσια πολιτιστική ποικιλία χωριών από Ινδουϊστικά χωριά στα χαμηλά υψόμετρα μέχρι Βουδιστικά χωριά Θιβετιανού πολιτισμού στην κοιλάδα Manang και στην κάτω περιοχή του Mustang. Τα τελευταία χρόνια έχει ανοιχτεί χωματόδρομος και έχει αλλάξει την μορφή των χωριών καθώς και το αρχικό πεζοπορικό μονοπάτι. Η κατασκευή του χωματόδρομου έχει κάνει την περιοχή δημοφιλή για ποδηλασία βουνού.
Διάρκεια πεζοπορίας
990px|δεξιά|μικρογραφία|Θέα της οροσειράς Αναπούρνα στην περιοχή [[Manang (3500μ), Nepal.]]Η πεζοπορία συνήθως διαρκεί 15–20 μέρες,  ξεκινώντας από Κατμαντού με λεωφορείο για Μπεσισαχάρ και επιστρέφοντας πίσω μέσω της πόλης Ποκάρας. Το μονοπάτι είναι σχετικά μέτριας δυσκολίας και κατά την διάρκεια της πεζοπορίας ο ορειβάτης περνάει αρκετές κρεμαστές μεταλλικές ή ξύλινες γέφυρες. Σημεία για διαμονή ή για φαγητό/τσάι υπάρχουν κατά μήκος ολόκληρης της διαδρομής. Κάποιες ομάδες ορειβατών επιλέγουν την υπαίθρια κατασκήνωση, συνήθως όταν κάνουν παράκαμψη της διαδρομής για να ανέβουν σε κάποια κορυφή. δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Paungda Danda και κοιλάδα Marsyangdi κοντά στο Pisang ~3200μ. Μέρα 1η - Από Κατμαντού οδικώς με ιδιωτικό αυτοκίνητο ή λεωφορείο δυτικά προς Μπεσισαχάρ [820μ]  (η διαδρομή διαρκεί 6-7 ώρες). Ο ορειβάτης αν ξεκινήσει νωρίς από Κατμαντού προλαβαίνει να φτάσει μεσημέρι στο Μπεσισαχάρ και στην συνέχεια να περπατήσει μέχρι το χωριό Μπουλμπούλε [840μ].
Μέρα 2η - Πεζοπορία στο Ghermu / Jagat [1130m].
Μέρα 3η - Πεζοπορία στο Tal [1700m].
Μέρα 5η - Πεζοπορία στο Chame [2710m].
Μέρα 7η - Πεζοπορία στο Manang [3520m].
Μέρα 8η - Ημέρα εγκλιματισμού στο υψόμετρο στο Manang [3520m].
Μέρα 9η - Πεζοπορία στο Yak Kharka [4050μ] ή Letdar [4250m].
Μέρα 10η - Πεζοπορία στο Thorung Phedi [4500m].
Μέρα 11η - Πεζοπορία στο Muktinath [3800m], διάσχιση του περάσματος Thorung La σε υψόμετρο 5416μ (υψηλότερο σημείο της διαδρομής).
Μέρα 12η - Πεζοπορία στο Marpha [2665m].
Μέρα 13η - Πεζοπορία στο Lete [2470m] (τώρα αυτή η διαδρομή γίνεται συχνά με αυτοκίνητο ή με ποδήλατο βουνού).
Μέρα 14η - Πεζοπορία στο Tatopani [1160m] όπου υπάρχουν και θερμά λουτρά(τώρα αυτή η διαδρομή γίνεται συχνά με αυτοκίνητο ή με ποδήλατο βουνού, κατά την διάρκεια της 14ης μέρας).
Μέρα 15η - Πεζοπορία στο Ghorepani [2775m].
Μέρα 16η - Πεζοπορία στο Birethanti [1050m] και ταξίδι οδικώς στην Ποκάρα.
Οι μέρες ολοκλήρωσης της πεζοπορίας εξαρτάται από την ταχύτητα που ένας πεζοπόρος θέλει ή μπορεί να περπατήσει ή των παράπλευρων διαδρομών που θέλει να κάνει (ή και των μερών που θα σπαταλήσει για εγκλιματισμό υψόμετρου), τις καιρικές συνθήκες κλπ. Σε γενικές γραμμές ολόκληρη η διαδρομή μπορεί να ολοκληρωθεί από 8 με 25 μέρες. Πολλοί ορειβάτες επιλέγουν να τερματίσουν την διαδρομή στο Jomson όπου υπάρχει αεροδρόμιο με πτήσεις για Κατμαντού. Σε αυτήν την περίπτωση η διαδρομή μπορεί να τερματιστεί ακόμη και σε 6 μέρες.
Υπάρχει και η δυνατότητα περπατήματος από το Ghorepani προς το Tadapani, Ghandruk, Landruk και στην συνέχεια στο Phedi, διαδρομή η οποία ακολουθεί το παλαιότερο μονοπάτι της διαδρομής (το μονοπάτι αυτό χρησιμοποιούνταν την εποχή που δεν είχε ανοιχτεί ο δρόμος για το Beni). Αυτή η αλλαγή θέλει τρεις μέρες παραπάνω αντί της συντομότερης διαδρομής από το Ghorepani προς Ποκάρα που παρουσιάστηκε παραπάνω. Μια δημοφιλής προσθήκη στο αρχικό μονοπάτι είναι η πεζοπορία στο Αναπούρνα Base Camp, γνωστό ως διαδρομή ABC (ή Annapurna Sanctuary). Το μονοπάτι αυτό στρίβει βόρεια από το Tadapani και ξαναενώνεται με το παλαιότερο μονοπάτι είτε στο Ghandruk είτε στο Landruk. Η επίσκεψη στο μονοπάτι ABC προσθέτει άλλες 5 μέρες στην διάρκεια του περπατήματος στο Αναπούρνα.
Κάποιοι ορειβάτες ακολουθούν το υψηλότερο μονοπάτι από το χωριό Upper Pisang διαμέσου του Ghyaru, Ngawal προς το Manang καθώς οι θέες από εκεί είναι καταπληκτικές ενώ τα χωριά αποτελούν πολύ καλά διατηρημένα δείγματα χωριών Θιβετιανού πολιτισμού. Ο ύπνος σε αυτά τα χωριά θέλει εγκλιματισμό γιατί τα χωριά αυτά βρίσκονται σε υψόμετρο περισσότερο από τα 3500μ όπου βρίσκεται το Manang. Άλλο ένα μονοπάτι το οποίο είναι δημοφιλές είναι το μονοπάτι που οδηγεί στην λίμνη  Tilicho Tal η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 4919μ. Σήμερα υπάρχει διαμονή στο μονοπάτι για την λίμνη Tilicho Tal και πλέον δεν χρειάζεται η διαμονή σε σκηνές που γινόταν στο παρελθόν. Εάν κάποιος/α θέλει να διασχίσει προς το Jomson δια μέσου της διαδρομής Tilicho ή οποία θέλει ορειβατικό εξοπλισμό και σκηνές για διανυκτέρευση. Συγκεκριμένες εποχές, όταν χιονίζει, μπορούν να κάνουν το πέρασμα επικίνδυνο ή αδύνατο να διασχιστεί.
Τον Οκτώβριο 2014, ο Seth Wolpin κατάφερε την γρηγορότερη διάσχιση της κυκλικής διαδρομής Αναπούρνα σε χρόνο 72 ώρες και 4 λεπτά. Ξεκίνησε στο Μπεσισαχάρ και τελείωσε στο Naya Pull, ακολουθώντας τα νέα μονοπάτια του Αναπούρα. Έχει καταγραφεί   νέο ρεκόρ διάσχισης της κυκλικής διαδρομής από τον Έλληνα αθλητή Λευτέρη Παρασκευά ο οποίος τον Μάιο 2017 κατάφερε να ολοκληρώσει το κυκλικό μονοπάτι της Αναπούρνα σε 68 ώρες και 20 λεπτά.
Καιρός
Παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος των Ιμαλαΐων δεν μπορεί να διασχιστεί κατά την διάρκεια της υγρής περιόδου, το μεγαλύτερο μέρος της κυκλικής διαδρομής του Αναπούρνα βρίσκεται προστατευμένο από βροχές. Αυτό σημαίνει ότι η διαδρομή μπορεί να διασχιστεί σχεδόν όλο τον χρόνο, ακόμη και την υγρή περίοδο των μουσώνων.
Οκτώβριος - Νοέμβριος
Αυτή είναι η πιο διάσημη περίοδος πεζοπορίας. Επειδή μόλις τελειώνει η υγρή περίοδος των μουσώνων όλα είναι καθαρά και ανθισμένα. Σύννεφα δεν υπάρχουν συνήθως και οι θέες είναι πολύ καθαρές. Παρόλο που ο καιρός είναι γενικά ζεστός το βράδυ οι θερμοκρασίες πέφτουν χαμηλά μέχρι πάγο. Αυτή είναι η πιο διάσημη περίοδος και τα καταλύματα γρήγορα γεμίζουν με κόσμο.
Δεκέμβριος - Μάρτιος
Αυτή είναι η πιο κρύα περίοδος του μονοπατιού. Εξαρτάται από το υψόμετρο, αλλά οι θερμοκρασίες κατά την ημέρα μπορεί να είναι χαμηλές και το βράδυ οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από το 0. Τα μονοπάτια αυτή την περίοδο δεν έχουν πολύ κόσμο. Το πέρασμα Thorung La Pass, το οποίο βρίσκεται στα 5416μ συχνά παραμένει κλειστό  για μέρες από τις χιονοπτώσεις. Εκτός από τις περιπτώσεις που αποκλειστούν τα μονοπάτια λόγω του χιονιού τα περισσότερα καταλύματα, εστιατόρια παραμένουν ανοικτά την περίοδο αυτή.
Απρίλιος - Μάϊος
Εξαιτίας του ζεστού καιρού ο Απρίλιος και Μάιος είναι δεύτερη δημοφιλής περίοδος που προσελκύει κόσμο η διαδρομή αυτή. Την περίοδο αυτή το χιόνι λιώνει και υπάρχουν μέρες με καθαρό ουρανό για θέα στα τοπία.
Ιούνιος - Σεπτέμβριος
Αυτή είναι η υγρή περίοδος των μουσώνων. Παρόλο που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς ιστορίες για καταρρακτώδεις καταιγίδες ή  κατολισθήσεις λάσπης ή και ορδές βδελλών, το μεγαλύτερο μέρος του μονοπατιού (βόρειο μέρος) δεν επηρεάζεται. Στο νότιο κομμάτι τις διαδρομής κοντά στην Ποκάρα έχει μεγάλες βροχοπτώσεις σε αντίθεση με το βόρειο μέρος της Αναπούρνα. Στο βόρειο μέρος του μονοπατιού υπάρχουν λουλούδια και είδη βλάστησης που ευδοκιμούν μόνο την υγρή περίοδο αυτή. Αυτήν την περίοδο επίσης το μονοπάτι μέχρι την αλπική λίμνη Tilicho στα 4919μ είναι πιο βατό/εύκολο.
Ιστορία
Η περιοχή της Αναπούρνα άνοιξε σε αλλοδαπούς πεζοπόρους το 1977 με τις διαμάχες ομάδων Khampa που υποστηρίζονταν από την CIA και είχαν βάση σε περιοχές μέσα στο Θιβέτ. Η αρχική διαδρομή ξεκινούσε από το από την πόλη Dhurme η οποία βρισκόταν στον δρόμο από Κατμαντού προς Ποκάτρα και διαρκούσε 23 μέρες. Δρόμοι άρχισαν να κατασκευάζονται αρχές 1980 από το Dhurme προς το βορά και από την Ποκάρα προς την δύση και στην κοιλάδα Kali Gandaki. Σήμερα χωματόδρομος καταλήγει στο Chame και Manang δια μέσου της κοιλάδας Marsyangdi ενώ από την άλλη πλευρά στο Muktinath δια μέσου της κοιλάδας Kali Gandaki. Σήμερα από το αρχικό μονοπάτι των 23 ημερών μόνο 5 μέρες γίνονται χωρίς οδικό μονοπάτι. Σήμερα νέες διαδρομές έχουν σηματοδοτηθεί ώστε να αποφεύγεται ο δρόμος. Η ύπαρξη του χωματόδρομου έχει αλλάξει την μορφή των χωριών αλλά παράλληλα έχει γίνει δημοφιλές το άθλημα της ποδηλασίας βουνού. Από το 2011 εταιρίες στο Muktinath και Jomoson νοικιάζουν ποδήλατα βουνού σε τουρίστες. Ο χωματόδρομος που ξεκινάει από το Muktinath δεν έχει πολύ κίνηση και ο ποδηλάτης σε 2-3 μέρες μπορεί να κατέβει ποδηλατώντας 3.000μ υψόμετρο.
Νέες περιοχές στην Αναπούρνα έχουν ανοίξει για ορειβάτες τα τελευταία χρόνια όπως πρόσβαση στο Άνω Mustang, Naar-Pho κοιλάδα, Manaslu και Tsum κοιλάδα. Αυτή τη στιγμή η πεζοπορία στις περιοχές αυτές είναι περιορισμένη και θέλει ειδικές άδειες που κοστίζουν και υπάρχουν και διάφοροι άλλοι περιορισμοί όπως το να έχεις οδηγό μαζί.
2014 χιονοθύελλα
Τον Οκτώβριο 2014, μια ξαφνική χιονοθύελλα σκότωσε 43 ανθρώπους, από τους οποίους οι μισοί ήταν Νεπαλέζοι. Προκλήθηκε από ένα φονικό κυκλώνα που έπληξε το ανατολική ακτογραμμή της Ινδίας και περίπου 350 ορειβάτες χτυπήθηκαν από την χιονοθύελλα αυτή.
Τηλεπικοινωνίες
Σε πάρα πολλά σημεία της διαδρομής σήμερα υπάρχει σύνδεση στο διαδίκτυο. Κάλυψη κινητής τηλεφωνίας 3G υπάρχει σε διάφορα σημεία της διαδρομής. Συντεταγμένες: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BD%CE%B1_(%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE)&language=el&params=28.794671_N_83.937368_E_dim:80000_region:NP-GA_type:mountain_source:dewiki <span class="geo-dms" title="Χάρτες, αεροφωτογραφίες, και άλλα δεδομένα για αυτή την τοποθεσία"> 28°47′41″N 83°56′15″E  &#xFEFF; / &#xFEFF; <span class="geo-dec" title="Χάρτες, αεροφωτογραφίες, και άλλα δεδομένα για αυτή την τοποθεσία">28.794671°N 83.937368°E &#xFEFF; / 28.794671; 83.937368   ]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεπάλ Κατηγορία:Ορειβασία
Ένωση Νέων Αγίας Νάπας
Η Ένωση Νέων Αγία Νάπας (ή η ΕΝΑΝ) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα είχε δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το 1990 ενοποιήθηκε με την ΑΠΕΑΝ Αγίας Νάπας δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλο Αγία Νάπα.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε με την ονομασία Ανόρθωση Αγίας Νάπας και αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Η ονομασία άλλαξε σε Ένωση Νέων Αγίας Νάπας όταν εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης το 1988.
Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1988-89, τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου της. Το γεγονός αυτό της έδωσε την ευκαιρία να διεκδικήσει σε αγώνες μπαράζ την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία με τις πρώτες ομάδες των άλλων τριών ομίλων. Η ΕΝΑΝ τερμάτισε στην τρίτη θέση, ένα μόλις βαθμό πίσω από την πρώτη και τη δεύτερη θέση που έδιναν το εισιτήριο της ανόδου στη Γ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από την πρωταθλήτρια ΑΠΕΑΝ Αγίας Νάπας, η οποία στους αγώνες μπαράζ κέρδισε την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος και συγκεκριμένα στις 14 Ιουλίου 1990, οι δύο ομάδες ενοποιήθηκαν δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλο Αγία Νάπα (ΑΟΑΝ) ο οποίος πήρε τη θέση της ΑΠΕΑΝ στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1990-91.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Η ΕΝΑΝ συμμετείχε στον Β΄ όμιλο. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΕΝΑΝ στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αγία Νάπα Κατηγορία:Αθλητικός Όμιλος Αγία Νάπα
Σταρ Τρεκ (ταινία)
Σταρ Τρεκ (αγγλικά: Star Trek) είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 2009 σε σκηνοθεσία του Τζέι Τζέι Έιμπραμς και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά Star Trek.Είναι η ενδέκατη ταινία Σταρ Τρεκ και επίσης είναι μια ταινία επανεκκίνησης με πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αυτούς της αρχικής σειράς, ωστόσο τους υποδύονται άλλοι ηθοποιοί.Επιπλέον, είναι η πρώτη ταινία της σειράς επανεκκίνησης. Η ταινία ακολουθεί τον Τζειμς Κιρκ και τον Σποκ πανώ στο USS Enterprise ενώ αντιμετωπίζουν τον Νέρωνα, έναν Ρωμυλιανό ο οποίος έρχεται από το μέλλον και απειλεί την Ηνωμένη Ομοσπονδία Πλανητών. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια εναλλακτική πραγματικότητα, εξαιτίας του ταξιδιού στο χρόνο από τον Νέρωνα και τον αρχικό Σποκ.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 8 Μάϊου 2009 από την Paramount Pictures. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 385 εκατομμύρια παγκοσμίως ενάντια σε προϋπολογισμό $ 150 εκατομμύριων. Η κριτική αντίδραση στο φιλμ ήταν κυρίως θετική, με τους κριτές να επαινούν την ανάπτυξη των χαρακτήρων, την ιστορία, τις σκηνές δράσεις της ταινίας, τους κασκαντέρ, τα εφέ και το μουσικό σκορ του Μαΐκλ Γκιατσίνο. Προτάθηκε για διάφορα βραβεία, ανάμεσα σε αυτά και για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, κερδίζοντας τελικά το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ, κάνοντάς την την πρώτη ταινία Σταρ Τρεκ που κερδίζει βραβείο Όσκαρ. Ακολουθήθηκε από τις ταινίες Star Trek into Darkness και το Star Trek Beyond το 2013 και το 2016, αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Μαύρες τρύπες στη μυθοπλασία Κατηγορία:Σταρ Τρεκ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ζλάταν Μουσλίμοβιτς
Ο Ζλάταν Μουσλίμοβιτς είναι Βόσνιος διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1981 στην Μπάνια Λούκα και αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος και σουηδικής υπηκοότητας.
Τα πρώτα βήματα
Ο Ζλάταν Μουσλίμοβιτς ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως έφηβος από της Σουηδικές ομάδες Χάβο και Χουκσβάρνα και μετακινήθηκε στην ΙΦΚ Γκέτεμπορκ το 1998. Το 2000 μετακόμισε στην Ιταλία.
Η καρίερα του
Ο Μουσλίμοβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2000 με την Ουντινέζε έμεινε όμως ελάχιστα στην ομάδα μια και κάθε χρόνο έφευγε ως δανεικός. Την σεζόν 2004-05 με την ομάδα Ριμίνι πέτυχε 15 γκολ σε 32 αγώνες και βοηθάει την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να προβιβαστεί.
Τη σεζόν 2005-06 και 2006-07 αγωνίζεται ως δανεικός στην Μεσίνα και την Πάρμα. Το 2007 υπογράφει με την Αταλάντα στην Α' κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος αλλά δεν αγωνίζεται παρά ελάχιστα, η ομάδα υποβιβάζεται και ο Μουσλίμοβιτς υπογράφει στον ΠΑΟΚ τριετές συμβόλαιο. Την πρώτη χρονιά με την ομάδα ξεκινάει εντυπωσιακά το πρωτάθλημα αλλά ένας τραυματισμός τον αφήνει πίσω και ολοκλήρωσε τη σεζόν με 7 γκολ. Τα κρίσιμα τέρματα που πέτυχε, όπως αυτό που χάρισε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ το 2010 κόντρα στη Φενερμπαχτσέ, καθώς και η αγάπη του για τον σύλλογο, έκαναν τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ να αγαπήσουν τον ποδοσφαιριστή και να του δώσουν το παρατσούκλι "Αλάνι".
Εθνική ομάδα
Ο Ζλάταν Μουσλίμοβιτς είναι μέλος της εθνικής ομάδας της Βοσνίας & Ερζεγοβίνης από το 2006 όταν και πρωτοεμφανίστηκε σε ένα φιλικό με την εθνική ομάδα της Γαλλίας.
Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πιστοϊέζε 1921 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Ρίμινι 1912 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚΡ Μεσσίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουϊτζόου Ρενχέ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Nissan Navara
Το Nissan Navara είναι ένα επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από το 1985 έως σήμερα, σε 4 γενιές. Από τον Ιούλιο του 2014, βρίσκεται στην τέταρτη γενιά του. Το μοντέλο έχει κινητήρα εμπρός με διαμήκη τοποθέτηση, καθώς και κίνηση στους πίσω τροχούς ή στους τέσσερις τροχούς.
Θειαιθέρες
Οι θειαιθέρες ή (οργανικά) σουλφίδια είναι μια ομάδα οργανικών ενώσεων του θείου που περιέχουν ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα μια τουλάχιστον ομάδα του τύπου C-S-C ή RS- (αλκυλοθειομάδα, όπου R: με την ευρεία έννοια οποιασδήποτε ανθρακούχας ομάδας).
Όπως πολλές άλλες θειούχες ενώσεις, οι θειαιθέρες έχουν έντονη οσμή. Είναι ακριβώς οι θειούχες αντίστοιχες ενώσεις των αιθέρων. Επειδή το θείο και το οξυγόνο ανήκουν στην ίδια ομάδα του περιοδικού συστήματος, υπάρχουν αρκετές ομοιότητες στη συμπεριφορά των δυο ομάδων ενώσεων. Υπάρχουν όμως και διαφορές που πηγάζουν από τη σημαντική διαφορά ηλεκτραρνητικότητας των δυο στοιχείων και του γεγονότος ότι το θείο διαθέτει επιπλέον από το οξυγόνο τα 3d (έστω και κενά) τροχιακά. Τα δυο αυτά στοιχεία δείνουν στο θείο και στις δισθενείς ενώσεις του τη δυνατότητα οξείδωσης ή και συναρμογής με υψηλότερα σθένη, έως και έξι (6).
Ταξινόμηση
Οι θειαιθέρες γενικά ταξινομούνται όπως οι αιθέρες. Μερικές από τις ταξινομήσεις τους είναι οι ακόλουθες:
1. Ως προς τον αριθμό των ομάδων C-S-C που διαθέτουν: 2. Ως προς την παρουσία κατώτερων χαρακτηριστικών ομάδων: 3. Ως προς το είδος των δακτυλίων που περιέχονται: 4. Τέλος, με βάση την ύπαρξη γέφυρας περισσότερων του ενός ατόμων θείου έχουμε:
Ονοματολογία
Η κατά IUPAC ονοματολογία των θειαιθέρων γίνεται όπως στους αιθέρες με την προσθήκη του προθέματος «θει-» στην κατάληξη «αιθέρας» (π.χ. διμεθυλοθειαιθέρας αντί διμεθυλαιθέρας ή με την αντικατάσταση του προθέματος «οξυ-» με το «θειο-», όταν η ομάδα δηλώνεται σαν υποκαταστάτης (π.χ. «μεθυλοθειο-», για την ομάδα CH3S-, αντί του «μεθοξυ-» της αντίστοιχης CH3S, των αιθέρων). Συνήθως το ίδιο σύστημα διατηρείται και στις ενώσεις που οι αντίστοιχες οξυγονούχες διατηρούν επισήμως εμπειρικά ονόματα. Π.χ. το «ανισόλη» (PhOMe) γίνεται «θειανισόλη» (PhSMe), για να δηλωθεί η αντίστοιχη θειούχα ένωση. Γνωστή εξαίρεση αποτελεί η ένωση θαιοφαίνιο που είναι η αντίστοιχη θειούχα ένωση του φουράνιου.
Δομή
Τα άτομα της χαρακτηριστικής ομάδας των θειαιθέρων (C-S-C) τοποθετούνται σε γωνία ακριβώς 90° (αντί των ~120° της ομάδας C-O-C των αιθέρων). Οι δε δεσμοί C-S έχουν μήκος περίπου 180 pm (αντί των περίπου 150 pm των δεσμών C-Ο των αιθέρων) και πόλωση ~1,5‰ (αντί ~19% των δεσμών C-Ο των αιθέρων). Αυτές οι διαφορές, μαζί με τη μεγαλύτερη πλωσιμότητα του θείου από το οξυγόνο δικαιολογούν τις διαφορές στις φυσικές και χημικές ιδιότητες των αντίστοιχων ενώσεων θειαιθέρων και αιθέρων. Σε γενικές τάσεις οι θειαιθέρες είναι λιγότερο πτητικοί, με υψηλότερο σημείο τήξης και λιγότερο υδρόφιλοι από τους αντίστοιχους αιθέρες.
Με διαλκυλίωση θειούχων αλάτων
Με διαλκυλίωση από αλκυλαλογονίδια (όπου αλκυλο- (R), με την ευρεία έννοια κάθε ανθρακούχας ομάδας) θειούχων αλάτων παράγονται θειαιθέρες με δυο όμοιες ανθρακούχων ομάδων :
Με αλκυλίωση αλάτων θειολών
Με αλκυλίωση από αλκυλαλογονίδια (όπου αλκυλο- (R), με την ευρεία έννοια κάθε ανθρακούχας ομάδας) αλάτων θειολών (π.χ. R'SK) παράγονται θειαιθέρες και με δυο ανόμοιες ανθρακούχων ομάδων. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες):
Αναγωγή σουλφοξειδίων
Με αναγωγή σουλφοξειδίων από υδροϊώδιο παράγονται θειαιθέρες και με δυο ανόμοιες ανθρακούχων ομάδων :
Οργανικά δισουλφοξείδια
1. Με επίδραση χλωριούχου χαλκού σε θειόλες παράγονται δισουλφίδια με δυο όμοιες ανθρακούχων ομάδων :
2. Με επίδραση αλκυλαλογονιδίων (RX) σε (Ανόργανα (δισουλφίδια), όπως το Na2S2, παράγονται δισουλφίδια με δυο όμοιες ανθρακούχων ομάδων :
3. Με επίδραση αλάτων θειολών (RSNa) σε σουλφενυλοαλογονίδια (R'SX), παράγονται δισουλφίδια και με δυο ανόμοιες ανθρακούχων ομάδων. :
Επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου
Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου (HgX2) παράγονται διαλκυλοθειουδραργιρικά άλατα :
Επίδραση αλκυλαογονιδίων
Με επίδραση αλκυλαογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου :
Οξείδωση προς σουλφοξείδια
Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς σουλοφοξείδια :
Επίδραση αλογόνου
Με επίδραση αλογόνου παράγονται σουλφενυλοαλογονίδια :
Αναγωγή
Με επίδραση «υδρογόνου εν τω γεννάσθαι» (δηλαδή μέταλλο + οξύ) παρράγονται θειόλες :
Φυσική παρουσία και εφαρμογές
Οι θειαιθέρες είναι σημαντικοί στη Βιολογία. Παραδείγματα αποτελούν το αμινοξύ μεθειονίνη, που διαθέτει μεθυλοθειοομάδα και άρα ιδιότητες θειαιθέρα, και του συνένζυμου βιοτίνη. Το πετρέλαιο περιέχει μεγάλει πολλές οργανικές ενώσεις του θείου, στις οποίες περιλαμβάνονται θειαιθέρες. Μερικοί από αυτούς περιέχουν διπλούς δεσμούς και άρα είναι πολυμερίσιμοι, αχηματίζοντας χρήσιμα πλαστικά προϊόντα. Ακόμη, το συνένζυμο Μ. CH3SCH2CH2SO3- είναι πρώτη ύλη για την παραγωγή μεθανίου (π.χ. για φυσικό αέριο μέσω της διεργασίας της μεθανογένεσης.
373 Μελουζίνα
Η Μελουζίνα (Melusina) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,13. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Μελουζίνα ή Μελουσίνα, μια νεράιδα-γοργόνα των μεσαιωνικών ευρωπαϊκών θρύλων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Μελουζίνας υπολογίσθηκε σε 95,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 920 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Η Μελουζίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 58 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μελουζινα
Κώστας Μανουσάκης
Ο Κώστας Μανουσάκης (γεν. Ιανουάριος 1929 – 26 Αυγούστου 2005, Αθήνα) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ήταν ο σκηνοθέτης της ταινίας Προδοσία, η οποία ήταν υποψήφια στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 1965.
Το 1966 κυκλοφόρησε η επόμενη ταινία του, Ο φόβος, η οποία συμμετείχε στο 16ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Η ίδια ταινία παρουσιάστηκε και το 2005 στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε ειδική προβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κυτταρική βιολογία
Η Κυτταρολογία που σήμερα φέρεται περισσότερο καθιερωμένη ως Κυτταρική βιολογία ή Βιολογία κυττάρων είναι κλάδος της Βιολογίας που έχει ως αντικείμενο έρευνας και σπουδής το κύτταρο.
Αντικείμενο έρευνας
Η κυτταρική βιολογία εξετάζει τα κύτταρα τόσο σε ότι αφορά τη δόμησή τους, τον πολλαπλασιασμό τους όσο και τις λειτουργίες που επιτελούν στο κύκλο ζωής τους και την εξ αυτών διάκριση των κυττάρων. Αυτό επιτυγχάνεται τόσο κατά τη μικροσκοπική έρευνα όσο και στη μοριακή έρευνα των κυττάρων που εξετάζει ειδικότερα η μοριακή Βιολογία.
Συμβολή
Η συμβολή της Κυτταρικής βιολογίας βοηθούμενη και από άλλους επιστημονικούς κλάδους του είδους, (Βιολογικές επιστήμες), και ιδιαίτερα από τη Βιοχημεία, έχει καταστεί σήμερα από τις σπουδαιότερες στην Ιατρική, από την καταπολέμηση μικροβίων μέχρι και στη καταπολέμηση του καρκίνου.
Διάκριση
Βασικά η κυτταρολογία διακρίνεται σε δύο κατηγορίες στις: Ανάλογα όμως του εξεταζόμενου είδους των κυττάρων ακολουθεί επιμέρους διάκριση.
Πόλεμος του Αυλώνα
Ο Πόλεμος του Αυλώνα ή ο Πόλεμος του 1920 (Lufta e Vlorës ή Lufta e Njëzetës ; Guerra di Valona) ήταν μια σειρά από μάχες μεταξύ ιταλικών δυνάμεων, σταθευμένων στην ευρύτερη ερπαρχία του Αυλώνα του Ιταλικού Προτεκτοράτου της Αλβανίας, και Αλβανών εθνικιστών, διαιρεμένων σε μικρές ομάδες μαχητών. Ο πόλεμος διήρκεσε τρεις μήνες μέχρι την ανακωχή. Είχε μεγάλο αντίκτυπο στον αγώνα της Αλβανίας για τη διαφύλαξη των εδαφών της όσο τα αλβανικά σύνορα και το μέλλον της χώρας συζητιώνταν στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού. Ο πόλεμος του Αυλώνα θεωρείται ως σημείο καμπής στην καθιέρωση της αλβανικής ανεξαρτησίας.
Ιστορικό
Πριν εισέλθει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ως σύμμαχος της Τριπλής Συνεννόησης, το Βασίλειο της Ιταλίας υπέγραψε τη μυστική Συνθήκη του Λονδίνου: η Ιταλία υποσχέθηκε να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας μέσα σε ένα μήνα με αντάλλαγμα ορισμένα εδαφικά κέρδη στο τέλος του πολέμου. Τα υποσχεθέντα εδάφη προς την Ιταλία ήταν Αλβανικά και μνημονεύονταν στα άρθρα 6 και 7 της Συνθήκης: Άρθρο 6 Η Ιταλία θα αποκτήσει πλήρη κυριαρχία επί της επαρχίας του Αυλώνα, του νησιού Σάσων και των γύρω περιοχών. . . .
Άρθρο 7 Έχοντας αποκτήσει το Τρέντο (επαρχία) και την Ίστρια με το άρθρο 4, τη Δαλματία και τα νησιά της Αδριατικής με το άρθρο 5, καθώς και τον κόλπο του Αυλώνα, η Ιταλία αναλαμβάνει, σε περίπτωση που σχηματιστεί ένα μικρό, αυτόνομο και ουδέτερο κράτος στην Αλβανία, να μην αντιταχθεί στην πιθανή επιθυμία της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ρωσίας να διαμεριστούν οι βόρειες και νότιες περιοχές της Αλβανίας μεταξύ Μαυροβουνίου, Σερβίας και Ελλάδας. Η νότια ακτή της Αλβανίας, από τα σύνορα της ιταλικής επικράτειας στον Αυλώνα έως το Ακρωτήριο Στύλος, πρέπει να ουδετεροποιηθεί. ''Στην Ιταλία θα παραχωρηθεί το δικαίωμα διαμόρφωσης των εξωτερικών σχέσεων της Αλβανίας. Σε κάθε περίπτωση, η Ιταλία θα δεσμευτεί να εξασφαλίσει για την Αλβανία μια περιοχή αρκετά εκτεταμένη ώστε να επιτρέψει στα σύνορά της να συναντήσουν εκείνα της Ελλάδας και της Σερβίας δυτικά της λίμνης Οχρίδας . .'' Το 1920, οι σύμμαχοι στην Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού, δεν είχαν ακόμη αποφασίσει για το μέλλον της Αλβανίας, αλλά οι απαιτήσεις της Ιταλίας για κυριαρχία επί του Αυλώνα δεν συναντούσαν σοβαρές αμφισβητήσεις. Ο Ιταλός πρωθυπουργός Φραντσέσκο Σαβέριο Νίτι ήλπιζε επίσης να λάβει εντολή και για το υπόλοιπο της χώρας σύμφωνα με τη μυστική Συνθήκη του Λονδίνου.
Η πορεία του πολέμου
Ο πόλεμος ξεκίνησε στις 4 Ιουνίου, αφού ο Ιταλός στρατηγός Settimo Piacentini αρνήθηκε να παραδώσει την επαρχία του Αυλώνα στην αλβανική κυβέρνηση. Η Αλβανία είχε προηγουμένως εξαναγκάσει μεγάλο μέρος της ιταλικής κατοχής να εγκαταλείψει τη χώρα, αλλά μετά από αιτήματα του Αχμέτ Ζόγκου, του τότε υπουργού Εσωτερικών της Αλβανίας, να συνεχισθεί η εκκένωση, το αίτημα απορρίφθηκε από την Ιταλία και η εκκένωση σταμάτησε. Οι αλβανοί ανακοίνωσαν τη σύσταση της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας υπό την ηγεσία του Τσαζίμ Κοτσούλι, η οποία άρχισε να συγκεντρώνει εθελοντές. Ο Αχμέτ Λεπένικα έγινε αρχηγός του αποσπάσματος που αποτελούμταν από περίπου 4000 άντρες. Οι Αλβανοί αντάρτες ήταν άσχημα οπλισμένοι και μερικοί δεν έφεραν καν όπλο, κάποιοι ήταν οπλισμένοι με μόνο ραβδιά και πέτρες. Μέσα και γύρω από τον Αυλώνα υπήρχαν περίπου 25.000 Ιταλοί στρατιώτες που στάθμευαν στην περιοχή με πυροβολικό.
Στις 2 Αυγούστου 1920, υπεγράφη το αλβανο-ιταλικό πρωτόκολλο βάσει του οποίου η Ιταλία θα υποχωρούσε από την Αλβανία. Αυτό σταμάτησε τις ιταλικές αξιώσεις για την επαρχία του Αυλώνα και τη παροχή συμμαχικής εντολής για την Αλβανία, σώζοντας το έδαφος του αλβανικού κράτους από περαιτέρω διχοτόμηση. Στις 5 Αυγούστου, ανακοινώθηκε εκεχειρία τερματίζοντας τις ιταλο-αλβανικές εχθροπραξίες.
Ανακωχή
δεξιά|μικρογραφία|Ιταλικά κανόνια που κατέλαβαν οι Αλβανοί άτακτοι σε μια από τις μάχες Μετά από τρεις μήνες πολέμου, υπεγράφη συμφωνία ανακωχής μεταξύ της ιταλικής και της αλβανικής κυβέρνησης. Τα κύρια σημεία της ήταν τα εξής:
Ήταν το πρώτο διπλωματικό σύμφωνο μεταξύ της Αλβανίας και μιας ξένης δύναμης. Η Αλβανία είχε χρησιμοποιήσει όλη της την επιρροή για να αποκτήσει πλήρη και ανεπιφύλακτη αναγνώριση από τις δυτικές δυνάμεις της ανεξαρτησίας της Αλβανίας εντός των συνόρων του 1913.
Gulfstream V
Το Gulfstream V είναι επιχειρηματικό αεροσκάφος, κατασκευασμένο από την Αμερικανική Gulfstream Aerospace. Η στρατιωτική έκδοση του, σε χρήση από τις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, φέρει την ονομασία C-37A, ενώ τα Gulfstream G500 και G550 αποτελούν βελτιωμένες εκδόσεις του.
Εξέλιξη
Το Gulfstream V (ή G-V όπως αποκαλείται) πέταξε πρώτη φορά το 1995, έλαβε τα κατάλληλα πιστοποιητικά το 1997 και έγινε ένα από τα πρώτα επιχειρηματικά αεροσκάφη πολύ μεγάλης εμβέλειας (περισσότερα από 6000 ναυτικά μίλια). Έχοντας την ικανότητα να μεταφέρει 16 επιβάτες, σε κανονική διαμόρφωση καθισμάτων, και να πετάει σε αποστάσεις μέχρι 6500 ναυτικά μίλια (12.038 χλμ), το G-V έγινε το επιχειρηματικό αεροσκάφος με τη μεγαλύτερη εμβέλεια (κατά τη διάρκεια της παρουσίασής του).
Σε υπηρεσία στις Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις το Gulfstream V φέρει την ονομασία C-37A και χρησιμοποιείται ως αεροσκάφος μεταφοράς κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων.
Το C-37A φέρει σύστημα ελέγχου πτήσης συνδεδεμένο με δορυφορικό Σύστημα Εντοπισμού Θέσης, εξελιγμένο ραντάρ καιρού και σύστημα αυτόματου πιλότου, οθόνες απεικόνισης στο ύψος των ματιών των πιλότων (head-up display) και συστήματα ενίσχυσης της όρασης (Enhanced Vision Systems), για μεγαλύτερη ασφάλεια σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας. Παράλληλα το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με συμβατικά και στρατιωτικά συστήματα τηλεπικοινωνιών που εξασφαλίζουν την ασφαλή πραγματοποίηση κλήσεων και αποστολή και λήψη δεδομένων. Το C-37A έχει την ικανότητα να πετάει σε υψόμετρο 51.000 ποδών και η τυπική σύνθεση του πληρώματος, στα πλαίσια της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, περιλαμβάνει δύο πιλότους, έναν ιπτάμενο μηχανικό, ένα χειριστή τηλεπικοινωνιών και έναν ιπτάμενο φροντιστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Επιχειρηματικά αεροσκάφη V
Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος
Ο Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος (66-74 μ.Χ.) (  " המרד הגדול "     , Μεγάλη  Επανάσταση) έφερε αντιμέτωπους τους Ιουδαίους με τη Ρώμη (Ιουδαιορωμαϊκοί Πόλεμοι). Από την εποχή της ενοποίησης του μεσογειακού χώρου κανένας λαός δεν αγωνίστηκε με τόσο σθένος εναντίον της Ρώμης όσο οι Ιουδαίοι, οι οποίοι στήριξαν την αντίσταση τους στην μονοθεϊστική τους θρησκεία, στην συνείδηση της μοναδικότητας τους και στην μεσσιανική πίστη τους ότι αυτοί ήταν οι εκλεκτοί του θεού.
Το ξέσπασμα του πολέμου
Ο επίτροπος της Ιουδαίας Αλβίνος αντικαταστάθηκε το 64 από τον Γέσσιο Φλώρο. Ο Γέσσιος Φλώρος ήταν υπόδειγμα αρπακτικότητας. Οι υπερβάσεις και οι παρανομίες που την εποχή του Αλβίνου γίνονταν στα κρυφά τώρα γίνονταν φανερά. Το 66 ξέσπασαν νέες ταραχές στην Καισάρεια μεταξύ Ιουδαίων και Ελλήνων, για την πρόσβαση σε μια συναγωγή. Ο Φλώρος τις κατέστειλε με χρήση βίας και οι Ιουδαίοι της πόλης τον δωροδοκήσαν με οκτώ τάλαντα προκειμένου να τους δικαιώσει. Εκείνος αφού έλαβε αυτό το ποσό όχι μόνο δεν τους δικαίωσε αλλά ούτε καν ασχολήθηκε με την υπόθεση τους.
Ο Γέσσιος Φλώρος είχε στραφεί προς έναν άλλο στόχο. Το θησαυροφυλάκιο του Ναού της Ιερουσαλήμ. Έτσι πήγε με στρατό στην πόλη και απέσπασε δεκαεπτά τάλαντα με πρόφαση την καθυστέρηση καταβολής του φόρου προς την Ρώμη. Οι αρχές του Ναού και το πλήθος διαμαρτυρήθηκαν και σύντομα ξέσπασαν ταραχές. Ο Γέσσιος Φλώρος συνέλαβε περίπου 3.600 από αυτούς που είχαν εξεγερθεί και τους σταύρωσε. Ύστερα από αυτό το γεγονός τα πράγματα ηρέμησαν προσωρινά ύστερα από παρέμβαση του αρχιερέα του Ναού Ανανία του Εζεκία, των ιερέων αλλά και της αδελφής του Ηρώδη Αγρίππα, Βερενίκης που έτυχε τότε να βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ.
Νέες ταραχές ξέσπασαν όταν έφτασαν στην πόλη στρατιωτικές ενισχύσεις που κάλεσε ο Φλώρος από την Καισαρεία. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες προσπάθησαν να φτάσουν στον Ναό και το φρούριο Αντωνία όμως το πλήθος τους απέκοψε τις διόδους. Τελικά έγινε νέα ανακωχή και ο Γέσσιος Φλώρος εγκατέλειψε την πόλη και επέστρεψε στην Καισαρεία αφήνοντας στα παλαιά ανάκτορα των Ασμοναίων μια κοορτί. Ταυτόχρονα έστειλε μήνυμα προς τον έπαρχο της Συρίας Κέστιο Γάλλο με το οποίο του εξιστορούσε τα συμβάντα. Πρεσβεία προς τον έπαρχο έστειλαν και οι αρχές της πόλης υποστηρίζοντας την δική τους εκδοχή.
Ο Κέστιος Γάλλος έστειλε έναν χιλίαρχο, τον Νεαπολιτανό, στην πόλη Ιαμνεία. Εκεί έγινε σύσκεψη, στην οποία συμμετείχαν οι αρχές του Ναού και ο Ηρώδης Αγρίππας, που επέστρεφε από την Αίγυπτο, όπου είχε πάει για να συγχαρεί τον νέο έπαρχο της χώρας Τιβέριο Ιούλιο Αλέξανδρο. Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να πάει ο Ηρώδης Αγρίππας με τον Νεαπολιτανό στην πόλη, προκειμένου να διαπιστωθούν οι διαθέσεις του πλήθους. Τα πνεύματα ήταν ήσυχα. Ύστερα από αυτό ο Νεαπολιτανός εγκατέλειψε την πόλη. Τότε το πλήθος στράφηκε προς τον Ηρώδη Αγρίππα και τον αρχιερέα, διαμαρτυρόμενο για τις αδικίες του επιτρόπου και ζητώντας να σταλεί πρεσβεία απ’ ευθείας στον Νέρωνα. Ο Ηρώδης Αγρίππας, καθώς ήταν γνώστης των ρωμαϊκών πραγμάτων, διείδε ότι κάτι τέτοιο δεν θα είχε αποτέλεσμα και προσπάθησε να πείσει το πλήθος να ασχοληθεί με την συλλογή του φόρου, που όφειλε η περιοχή της Ιουδαίας και με την επισκευή των ζημιών στην πόλη. Το πλήθος πειθάρχησε πρόσκαιρα και μαζεύτηκαν σαράντα τάλαντα. Σύντομα όμως η δυσαρέσκεια αναζωπυρώθηκε και ο Ηρώδης Αγρίππας εγκατέλειψε την πόλη, λιθοβολημένος από το πλήθος.
Την ίδια χρονική περίοδο, κοντά στην Νεκρά θάλασσα μια ομάδα Σικάριων υπό τον Μεναχέμ ή Μαναήμ, απόγονο του Ιούδα του Γαλιλαίου κατέλαβε με αιφνιδιαστική νυκτερινή επίθεση το οχυρό της Μασάντα. Η ρωμαϊκή φρουρά εξοντώθηκε και μια ομάδα Σικάριων εγκαταστάθηκε στο οχυρό.
Στην Ιερουσαλήμ ο Ελεάζαρος, γιος του αρχιερέα Ανανία, ο οποίος κατείχε το αξίωμα του στρατηγού της φρουράς του Ναού, ζήτησε την διακοπή των θυσιών που γίνονταν δυο φορές την ημέρα προς τιμή του Αυτοκράτορα. Την παραχώρηση αυτή την είχαν κάνει οι αρχές του Ναού την εποχή που διαπραγματεύονταν με τον Πόπλιο Πετρώνιο. Υπό την πίεση του πλήθους, οι αρχές του Ναού συναίνεσαν στην απαίτηση αυτή.
Οι Ιουδαίοι δεν αναγνώριζαν πλέον την εξουσία της Ρώμης. Η ώρα του πολέμου είχε έρθει (τέλη άνοιξης - αρχές καλοκαιριού του 66).
Προσωρινή επικράτηση των μετριοπαθών
Όταν πέρασε ο πρώτος ενθουσιασμός στις τάξεις των επαναστατών επικράτησαν δεύτερες σκέψεις. Οι μετριοπαθείς δεν ήθελαν να συγκρουστούν με μια κολοσσιαία δύναμη όπως η Ρώμη. Έτσι ο αρχιερέας και κάποιοι επιφανείς πολίτες έστειλαν πρεσβείες και στον Γέσσιο Φλώρο και στον Ηρώδη Αγρίππα  ζητώντας τους να στείλουν στρατό για να καταπνιγεί η εξέγερση. Στην πρώτη πρεσβεία επικεφαλής ήταν ο Σίμων του Ανανία και στην δεύτερη συμμετείχαν ο Σαούλ, ο Αντίπατρος και ο Κοστόβαρος, που ήταν μέλη της βασιλικής οικογένειας. Ο Φλώρος δεν απάντησε. Ο Ηρώδης Αγρίππας έστειλε στους μετριοπαθείς ενισχύσεις, 2.000 ιππείς με επικεφαλής τους Δαρείο και Φίλιππο γιο του Ιακίμου .Οι μετριοπαθείς αναθάρρησαν και κατέλαβαν την Άνω Πόλη. Οι επαναστάτες οι οποίοι κατείχαν την Κάτω Πόλη και τον Ναό τους επιτέθηκαν. Ύστερα από οκταήμερες οδομαχίες οι μετριοπαθείς υποχώρησαν. Τα ανάκτορα που διέμενε ο Ηρώδης Αγρίππας πυρπολήθηκαν. Την ίδια τύχη είχε το σπίτι του αρχιερέα Ανανία και πολλά δημόσια κτίρια. Οι μετριοπαθείς με επικεφαλής τον αρχιερέα Ανανία και τον αδελφό του Εζεκία κατέφευγαν στα ανάκτορα της Άνω Πόλης(του Ηρώδη).
Οι επαναστάτες επιτέθηκαν εναντίον του φρουρίου Αντωνία(αρχές Αυγούστου του 66) το κατέλαβαν και οι Ρωμαίοι κατέφυγαν μαζί με τους μετριοπαθείς στα ανάκτορα της Άνω Πόλης. Ακολούθησαν πολυήμερες άγριες επιθέσεις των επαναστατών εναντίον του ανακτόρου.
Κατόπιν την ηγεσία των επαναστατών ανέλαβε ο Μεναχέμ (Μαναήμ) που είχε φτάσει με μια δύναμη Σικαρίων στην πόλη. Οι επαναστάτες επιτέθηκαν ξανά εναντίον του ανακτόρου. Οι μετριοπαθείς συνθηκολόγησαν και εγκατέλειψαν το ανάκτορο ενώ οι Ρωμαίοι κατέφυγαν στους πύργους Ιππικό, Φασαήλ και Μαριάμ (αρχές Σεπτεμβρίου 66). Αμέσως μετά δολοφονήθηκαν από Σικάριους ο αρχιερέας και ο αδελφός του. Ο Μεναχέμ ο οποίος φόρεσε πορφύρα και αυτοπροβλήθηκε ως βασιλιάς επιχείρησε να εισέλθει μαζί με τους ενόπλους του στο Ναό. Ο Ελεάζαρος, ο γιος του νεκρού αρχιερέα όμως, είχε άλλη γνώμη. Έτσι αφού άφησε το Μεναχέμ και τους οπαδούς του να εισέλθουν στον Ναό τους επιτέθηκε μαζί με τους οπαδούς του και τους διέλυσε. Ο Μεναχέμ συνελήφθη ύστερα από καταδίωξη και δολοφονήθηκε. Όσοι οπαδοί του γλύτωσαν υπό την ηγεσία του Ελεάζαρου γιου του Ιαείρου επέστρεψαν στο οχυρό Μασάντα. Οι πολιορκημένοι Ρωμαίοι που βρίσκονταν στα Ιερουσαλήμ όταν είδαν ότι δεν μπορούσαν να φύγουν συνθηκολόγησαν. Σύμφωνα με την συνθήκη θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν την πόλη άοπλοι. Μόλις όμως παρέδωσαν τα όπλα τους το πλήθος με επικεφαλής τους οπαδούς του  Ελεάζαρου τους σκότωσε.
Τα γεγονότα  που  έγιναν  στην  Ιερουσαλήμ  πυροδότησαν ένα κύμα βίας που τύλιξε όλη την Παλαιστίνη. Στην Καισάρεια οι Έλληνες κάτοικοι εξολόθρευσαν τους Ιουδαίους συμπολίτες τους φοβούμενοι ότι θα στασίαζαν. Οι Ιουδαίοι εξοργίστηκαν και άρχισαν τις επιδρομές εναντίον όλων σχεδόν των πόλεων της Παλαιστίνης που είχαν μικτό πληθυσμό. Πολλές από τις πόλεις της Δεκαπόλεως λεηλατήθηκαν. Την ιδία τύχη είχαν η Σεβαστή και η Γάζα. Οι επιδρομές επεκτάθηκαν και στην Συρία. Οι Έλληνες κάτοικοι αντέδρασαν με σφαγές των Ιουδαίων κατοίκων. Ο ιουδαϊκός πληθυσμός των πόλεων της Ασκάλωνας της Ίππου, των Γαδάρων και της Πτολεμαΐδας εξολοθρεύτηκε. Οι σφαγές επεκτάθηκαν και στις πόλεις της Συρίας. Οι Ιουδαίοι κάτοικοι της Σκυθόπολης οι οποίοι συμπαρατάχθηκαν με τους Έλληνες εναντίον των επιδρομών των ομοεθνών τους αφοπλίστηκαν και είχαν την ίδια τύχη. Ταραχές έγιναν και στην Αλεξάνδρεια όπου χρειάστηκε η επέμβαση δυο λεγεώνων για να επανέλθει η τάξη. Οι μόνες πόλεις οι οποίες δεν ακολούθησαν αυτό το κύμα της βίας ήταν η Αντιόχεια, η Απάμεια και η Σιδώνα ενώ οι κάτοικοι της Γέρασας φρόντισαν να φυγαδεύσουν με ασφάλεια τους Ιουδαίους που βρίσκονταν εκεί.
Η αντίδραση του Κέστιου Γάλλου
Ο Κέστιος Γάλλος πραγματοποίησε μια εκστρατεία εναντίον των επαναστατών η οποία λίγο έλειψε να εξελιχθεί σε πανωλεθρία για τους Ρωμαίους (Σεπτέμβριος- Νοέμβριος 66).
Οι πολεμικές προετοιμασίες των ιουδαϊκών αρχών
Ύστερα από την υποχώρηση των Ρωμαίων η φιλοπόλεμη παράταξη της Ιερουσαλήμ κατάφερε να πάρει με το μέρος της τους μετριοπαθείς. Οι πιο επιφανείς πολίτες συγκεντρώθηκαν στον Ναό για να συντονίσουν την πολεμική προσπάθεια και να ορίσουν διοικητές στα διάφορα μέρη της χώρας. Στην Ιερουσαλήμ εκλέχθηκαν διοικητές ο αρχιερέας Ανανίας γιος του Ανανία και ο Ιωσήφ γιος του Γωρίονα. Στον Ελεάζαρο γιο του Σίμωνα, τον ηγέτη των Ζηλωτών, δεν έδωσαν κανένα αξίωμα γιατί τον θεωρούσαν επικίνδυνο. Για την Ιδουμαία επιλέχθηκαν ως διοικητές ο Ιησούς γιος του Σαπφά, ο Ελεάζαρ γιος του Νέου και ο Νίγερ ο Περαΐτης, για την Περαία ο Μανασσής ,για την περιοχή της Θαμνάς ο Ιωάννης ο Εσσαίος, για την Ιεριχώ ο Ιώσηπος (Ιωσήφ) γιος του Σίμωνα, για την Γοφνιτική και την Ακραβατηνή ο Ιωάννης γιος του Ανανία και για την Γαλιλαία ο Ιώσηπος γιος του Ματθία.
Όλοι οι διοικητές προσπάθησαν να οχυρώσουν τα εδάφη της δικαιοδοσίας τους όσο καλύτερα μπορούσαν. Στην Ιερουσαλήμ ο αρχιερέας Ανανίας οχύρωσε την πόλη ενώ στην Γαλιλαία που ήταν εκτεθειμένη ο Ιώσηπος πραγματοποίησε ένα μεγάλο έργο. Οχύρωσε με τείχη την Γαυλανίτιδα την Σελεύκεια την Σωγάνη και την Γάμαλα. Στην Άνω Γαλιλαία την Ιαμνίθ, την Μερώθ και τον βράχο Ακχαβάρων. Στην Κάτω Γαλιλαία την Τιβεριάδα, τις Ταριχές και την Σεπφωρί, το σπηλαίο των Αβίλων κοντά στην θάλασσα της Γαλιλαίας, την Βηρσαβέ, την Σελάμε, τα Ιωταπάτα, την Καφαρεκχώ, την Ιάφα, την Σιγώφ και το Ιταβύριο (Θαβώρ) όρος. Επίσης ο Ιωάννης γιος του Λευί με εντολή του Ιώσηπου οχύρωσε τα Γίσχαλα.
Δεν έλειψαν οι εμφύλιες συγκρούσεις. Ο Σίμων γιος του Γιώρα λεηλατούσε την Ακραβατηνή ώσπου ύστερα από τις ενέργειες του αρχιερέα Ανανία αποσύρθηκε στην Μασάντα και ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα συνωμοτούσε διαρκώς εναντίον του Ιώσηπου μέχρι που ο τελευταίος κατάφερε να τον περιορίσει στα Γίσχαλα (χειμώνας 66/7) .Ο Κέστιος Γάλλος έστειλε μια αντιπροσωπεία Ιουδαίων που είχαν διαφύγει από την Ιερουσαλήμ με επικεφαλής τον Σαούλ στον Νέρωνα που εκείνη την εποχή πραγματοποιούσε  την  περιοδεία  του  στην επαρχία της Αχαΐας για να τον ενημερώσουν για ότι είχε συμβεί και να ρίξουν τις ευθύνες στον Φλώρο .Ύστερα από λίγο πέθανε και στην θέση του διορίστηκε ο ικανότατος Γάιος Λικίνιος Μουκιανός.
Η έναρξη της ρωμαϊκής αντεπίθεσης. Η υποταγή της Γαλιλαίας
Ο Νέρων αποφάσισε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τον πόλεμο έτσι την άνοιξη του 67 ανέθεσε την διεξαγωγή του στον έμπειρο στρατηγό Τίτο Φλάβιο Βεσπασιανό. Ο Βεσπασιανός, έχοντας ως υπαρχηγό τον γιο του Τίτο επιτέθηκε στην Γαλλιλαία.
Την ιδία εποχή οι Ιουδαίοι ηγέτες Ιωάννης ο Εσσαίος, Σίλας ο Βαβυλώνιος και Νίγερ ο Περαΐτης αποφάσισαν να επιτεθούν εναντίον της Ασκάλωνας όπου υπήρχε μια ρωμαϊκή φρουρά με επικεφαλής τον Αντώνιο. Οι Ιουδαίοι έκαναν αρκετές επιθέσεις στην πόλη ηττήθηκαν όμως ολοκληρωτικά και μόνο λίγοι μαζί με τον τραυματισμένο Νίγερ κατάφεραν να διασωθούν.
Η κατάκτηση της Γαλιλαίας ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 67.Ο Ιώσηπος κατόρθωσε να διασωθεί αναγγέλλοντας κατά την παράδοση του στον Βεσπασιανό ότι θα γίνονταν αυτοκράτορας, ενώ ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα και οι οπαδοί του διέφυγαν από την περιοχή.
Η καθαίρεση και ο φόνος του Αρχιερέα
Ενώ ο Τίτος επέστρεφε στην Καισάρεια και ο Βεσπασιανός  καταλάμβανε την Ιαμνεία και την Άζωτο ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα έφτανε με τους οπαδούς του στην Ιερουσαλήμ. Εκεί πήρε μέρος στην διαμάχη μεταξύ μετριοπαθών και φιλοπολέμων που προκάλεσε την παράνομη αντικατάσταση και τον φόνο του νόμιμου αρχιερέα, την είσοδο Ιδουμαίων ενόπλων στην Ιερουσαλήμ, τον θάνατο χιλιάδων πολιτών και την επικράτηση της αχαλίνωτης τρομοκρατίας των Ζηλωτών στην πόλη (καλοκάιρι 67-χειμώνας 68).
Η υποταγή της Περαίας. Ρωμαϊκές επιδρομές στον νότο
Όταν ο Σίμων γιος του Γιώρα που είχε καταφύγει στην Μασάντα έμαθε για την εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει στην Ιερουσαλήμ συγκέντρωσε αρκετούς Σικάριους, ληστές και εξαθλιωμένους και άρχισε να λεηλατεί την ιουδαϊκή ύπαιθρο, έχοντας ως κέντρο το χωριό Αΐν (ή Ναΐν). Κατόπιν εγκατέστησε μια βάση κοντά στην Ιερουσαλήμ στην περιοχή Φερεταί όπου υπήρχαν πολλά σπήλαια .Οι Ζηλωτές έσπευσαν να τον αντιμετωπίσουν σε μάχη αλλά ηττήθηκαν.
Ο Βεσπασιανός έμαθε για τις εμφύλιες συγκρούσεις των Ιουδαίων. Αποφάσισε κινηθεί περιμετρικά της Ιερουσαλήμ και να αφήσει τους αντιπάλους του να αλληλοεξοντωθούν. Έτσι βάδισε εναντίον της Περαίας. Τα Γάδαρα που ήταν η ισχυρότερη πόλη καταλήφθηκαν αμαχητί στα τέλη του Φεβρουαρίου του 68 μια και οι φιλοπόλεμοι είχαν διαφύγει πριν την άφιξη του Ρωμαϊκού στρατού. Ο Βεσπασιανός έστειλε τον χιλίαρχο Πλάκιδο εναντίον τους. Εκείνος τους πρόλαβε στο χωριό Βεθεναβρίν. Ύστερα από σκληρή μάχη κατέλαβε το χωριό. Όσοι από τους υπερασπιστές διέφυγαν πανικόβαλαν τον πληθυσμό της περιοχής ο οποίος τράπηκε σε φυγή μαζικά προς την Ιεριχώ. Ο Πλάκιδος τους πρόφτασε και πάλι στον ποταμό Ιορδάνη. Εκεί έγινε μεγάλη σφαγή και οι νεκροί ήταν τόσοι πολλοί ώστε γέμισαν την Νεκρά θάλασσα. Έπειτα επιβίβασε τους άντρες του σε λέμβους και κατέλαβε όλους τους οικισμούς μέχρι τον Μαχαιρούντα. Η Περαία είχε κατακτηθεί.
Εμφύλιες συγκρούσεις Ρωμαίων και Ιουδαίων
Στις  αρχές   του   Ιανουαρίου  του   69 οι  λεγεώνες  του  Ρήνου  στασίασαν  και ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον διοικητή των λεγεώνων του Κάτω Ρήνου Λεύκιο Ουιτέλιο. Στα μέσα του Ιανουαρίου του 69 ο Γάλβας  δολοφονήθηκε  από τον Μάρκο Σαλούιο Όθωνα. Ένας νέος εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε.
Μέσα στην Ιερουσαλήμ βασίλευε το καθεστώς βίας και διαφθοράς των Ζηλωτών που είχαν πλέον αναγνωρίσει ως αρχηγό τον Ιωάννη. Οι Ιδουμαίοι που βρίσκονταν στον στρατό του όμως στασίασαν και απώθησαν τον Ιωάννη και αρκετούς οπαδούς του στον Ναό. Τότε οι Ζηλωτές κάλεσαν τους οπαδούς τους που βρίσκονταν στην πόλη να μαζευτούν στον  Ναό για να επιτεθούν. Μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο Ιδουμαίοι και μετριοπαθείς συμφώνησαν να καλέσουν μέσα στην πόλη τον Σίμωνα, που είχε εγκαταλείψει την Ιδουμαία ύστερα από την κατάκτηση της από τους Ρωμαίους. Ο αρχιερέας Ματθίας του Βοηθού του μετέφερε την πρόσκληση. Ο Σίμων δέχθηκε και κατέλαβε την πόλη (Φεβρουάριος του 69) ενω ο Ιωάννης αποκλείστηκε στον Ναό.
Ο εμφύλιος πόλεμος στην πλευρά των Ρωμαίων έληξε με την δολοφονία του Όθωνα (μέσα Απριλίου του 69). Οι εμφύλιες διαμάχες στην Ρώμη είχαν δυσαρεστήσει τον στρατό της Ανατολής. Οι ζυμώσεις που γίνονταν στην ηγεσία του ανέδειξαν τελικά αυτοκράτορα τον Βεσπασιανό (αρχές Ιουλίου του 69). Η προφητεία του Ιώσηπου επαληθεύτηκε και ο Βεσπασιανός τον απελευθέρωσε και του απένειμε την ρωμαϊκή πολιτεία. Το καθεστώς του Ουιτέλιου ένα μείγμα φαιδρότητας και αγριότητας, κατέρρευσε και ο ίδιος είχε οικτρό τέλος. Ο Βεσπασιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από την Σύγκλητο και αναχώρησε για την Ρώμη (τέλος Δεκεμβρίου του 69).