cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προπαδιενόνη
Η προπαδιενόνη ή μεθυλενοκετένη (αγγλικά: propadienone) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C3H2O, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά ως CH2=C=CO. Είναι μια κετένη.
Δείτε επίσης
Αναφορές και σημειώσεις
Πηγές
Κατηγορία:Κετένες Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Τρες Μακνίλ
Η Τρες Μακνίλ (Tress MacNeille, 20 Ιουνίου 1951) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία δανείζει αποκλειστικά τη φωνή της. Έχει δανείσει τη φωνή της σε διάφορους χαρακτήρες στους Σίμσονς, το Futurama, τους Rugrats, τo Tiny Toon Adventures, το Courage the Cowardly Dog, το Animaniacs και το All Grown Up!.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Επαρχία Πάζαρτζικ
Η Επαρχία Πάζαρτζικ (βουλγαρικά: Област Пазарджик) είναι επαρχία στη νότια Βουλγαρία, η οποία πήρε το όνομά της από το διοικητικό και βιομηχανικό της κέντρο - την πόλη Πάζαρτζικ. Έχει επικράτεια 4.456,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα και χωρίζεται σε 12 δήμους με συνολικό πληθυσμό 275.548 κατοίκους, από τον Φεβρουάριο του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Επαρχία Λόβετς
Η Επαρχία Λόβετς (βουλγαρικά: Област Ловеч) είναι μία από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας, η οποία βρίσκεται στο βόρειο κέντρο της χώρας. Πήρε το όνομά της από την κύρια πόλη της - το Λόβετς. Από τον Δεκέμβριο του 2009, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 151.153 κάτοικοι.
Πληθυσμός
Η επαρχία Λόβετς είχε πληθυσμό 169.951 κατοίκους σύμφωνα με απογραφή του 2001, εκ των οποίων το 49,1% ήταν άνδρες και το 50,9% γυναίκες. Στα τέλη του 2009, ο πληθυσμός της επαρχίας, που ανακοινώθηκε από το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο της Βουλγαρίας, ήταν 151.153 κάτοικοι, εκ των οποίων το 29,4% είναι ηλικίας άνω των 60 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Τάμι Ντάκγουορθ
Η Λάντα Τάμι Ντάκγουορθ (αγγλικά: Ladda Tammy Duckworth, 12 Μαρτίου 1968) είναι Αμερικανίδα πολιτικός και βετεράνος αξιωματικός του Στρατού των ΗΠΑ, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ιλινόι, από τον Ιανουάριο του 2017. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως Αντιπρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος (DNC).
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 8η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας του Ιλινόι, από το 2013 έως το 2017. Υπό την Κυβέρνηση Ομπάμα, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Υποθέσεων Βετεράνων αρμόδια για Δημόσιες και Διακυβερνητικές Υποθέσεις, από το 2009 έως το 2011.
Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2016, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή Μαρκ Κερκ, με ποσοστό 54.9% έναντι 39.8%. Είναι υποψήφια για τις εκλογές του 2022.
Βιογραφία
Η Τάμι Ντάκγουορθ, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1968 στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης, από Αμερικανό πατέρα (ο οποίος ήταν στρατιωτικός) και μητέρα Ταϊλανδέζικης και Κινέζικης καταγωγής. Το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών της χρόνων το πέρασε στη Σιγκαπούρη, στη Μπανγκόκ και στη Τζακάρτα. Στα 16 της, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Χονολουλού της Χαβάης. Φοίτησε στα διεθνή σχολεία "Singapore American School", "International School Bangkok" και στο "Jakarta International School". Στο Λύκειο, φοίτησε στο "McKinley High School" στη Χονολουλού, απ'όπου και αποφοίτησε το 1985.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1989. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στις Διεθνείς Σχέσεις, στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον της Ουάσινγκτον, και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 1992. Για ένα διάστημα παρακολούθησε μαθήματα διδακτορικών σπουδών πάνω στις Πολιτικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Ιλινόι. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (PhD) πάνω στις Ανθρώπινες Υπηρεσίες, από το Πανεπιστήμιο Καπέλα της Μινεαπόλεως, από το 2015.
Το 1990, εντάχθηκε στο Σώμα Εφέδρων Αξιωματικών του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Πραγματοποίησε εκπαίδευση σε μαχητικά ελικτόπτερα και αργότερα εκπαιδεύτηκε σε σχολή πτήσης. Το 1996, μετατέθηκε στην Εθνοφρουρά των ΗΠΑ. Το 2004, στον Πόλεμο του Ιράκ, έλαβε μέρος και σε μία αποστολή με ελικόπτερο χτυπήθηκε με πυραυλική χειροβομβίδα από Ιρακινούς αντάρτες, και υπέστη ακρωτηριασμό και στα δύο της πόδια, καθώς επίσης, τραυματίστηκε συνολικά σοβαρά. Αφυπηρέτησε από τον Στρατό, το 2011, με τον βαθμό της Αντισυνταγματάρχου, έχοντας λάβει διακρίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Ιλινόι Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ταϊλανδοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αναπηρία Κατηγορία:Ανάπηροι πολέμου __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πρέσεβο
Το Πρέσεβο (σερβικά: Прешево/Preševo) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Είναι η νοτιότερη πόλη της Σερβίας και η μεγαλύτερη στη γεωγραφική περιοχή της Κοιλάδας του Πρέσεβο.
Το Πρέσεβο είναι το πολιτιστικό κέντρο των Αλβανών στη Σερβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κωμόπολη του Πρέσεβο ​​είχε πληθυσμό 13.426 κατοίκους, ενώ ο δήμος είχε 34.904 κατοίκους. Οι Αλβανοί αποτελούν την εθνοτική πλειοψηφία του δήμου, ακολουθούμενοι από τους Σέρβους, τους Ρομά και άλλες εθνικότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ναϊάρ Σουλτάνα
Η Ναϊάρ Σουλτάνα, (1937 – 27 Οκτωβρίου 1992), πραγματικό όνομα Ταϊγιάμπα Μπάνο και γνωστή και ως Μάλκα-ι-Τζαζμπάτ (Βασίλισσα των συναισθημάτων), ήταν Ινδή-Πακιστανή ηθοποιός. Κατά την περίοδο των δεκαετιών 1950 και 1960, υπήρξε μία από τις κορυφαίες ηθοποιούς του Πακιστανικού κινηματογράφου (Lollywood).
Καριέρα
Η Ναϊάρ Σουλτάνα ξεκίνησε την κινηματογραφική της καριέρα το 1955 με την ταινία Qatil, στην οποία είχε έναν υποστηρικτικό ρόλο. Οι γονείς της σχετίζονταν με την ηθοποιό Σαμίμ Μπάνο, τη σύζυγο του διάσημου Πακιστανού παραγωγού και σκηνοθέτη Ανβάρ Καμάλ Πασά, ο οποίος και είχε σκηνοθετήσει την ταινία. Αργότερα την ίδια χρόνια, πήρε τον δεύτερο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Χουμαγιόν Μιρζά, Intikhab. Από εκεί κι έπειτα, συμμετείχε σε αρκετές ταινίες έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό όνομα, Ναϊάρ Σουλτάνα. Αξιοσημείωτες ταινίες της αποτελούν οι Saat Lakh (1957), Baaji (1963), Mazloom (1959) και Saheli (1960).
Μετά τον γάμο της με τον Ντάρπαν, εγκατέλειψε για κάποιο χρονικό διάστημα τον κινηματογράφο. Επέστρεψε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 αλλά οι περισσότερες από τις ταινίες της, όπως οι Ek Musafir Ek Haseena (1968), Meri Bhabhi (1969), Hamjoli (1970) και Azmat (1973), δε σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Τη δεκαετία του 1970, αποφάσισε να πρωταγωνιστήσει σε πιο χαρακτηριστικούς ρόλους στις ταινίες Abhi To Main Jawan Hoon του Σ. Σουλεϊμάν και Mazi Haal Mustaqbil και Seeta Maryam Margaret του Χασάν Ταρίκ. Αυτές ήταν και οι τελευταίες ταινίες της που έλαβαν επαίνους από κριτικούς, πριν τη σταδιακή αποχώρησή της από τη μεγάλη οθόνη. Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1981, η Ναϊάρ ανέλαβε το γραφείο που εκείνος διατηρούσε, μέχρι και τον δικό της θάνατο. Σε 37 χρόνια καριέρας, η Ναϊάρ συμμετείχε σε πάρα πολλές ταινίες κι έλαβε αρκετά βραβεία, ενώ ο αβίαστος τρόπος που ερμήνευε τους τραγικούς της ρόλους της χάρισε τον τίτλο Μάλκα-ι-Τζαζμπάτ (Βασίλισσα των συναισθημάτων).
Προσωπική ζωή
Η Ναϊάρ Σουλτάνα γεννήθηκε το 1937 στο Αλιγκάρ των Βρετανικών Ινδιών και προερχόταν από μια Μουσουλμανική οικογένεια, η οποία της έδωσε το όνομα Ταϊγιάμπα Μπάνο. Φοίτησε στο Μουσουλμανικό Πανεπιστήμιο του Αλιγκάρ, ενώ το 1947, μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν, η οικογένειά της μετανάστευσε στο Καράτσι.
Στο αποκορύφωμα της καριέρας της παντρεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Ντάρπαν, έναν από τους αυθεντικούς ρομαντικούς πρωταγωνιστές της «χρυσής εποχής» της Πακιστανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Θάνατος
Η Ναϊάρ Σουλτάνα πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1992 από καρκίνο στο Νοσοκομείο Άγκα Χαν, στο Καράτσι στο Πακιστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί Κατηγορία:Πακιστανές ηθοποιοί
Χαμένοι στο Διάστημα (ταινία)
Χαμένοι στο Διάστημα (Lost in Space) είναι τίτλος Αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1998 την οποία σκηνοθέτησε ο Στίβεν Χόπκινς και είναι βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του δικτύου CBS. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Ουίλιαμ Χαρτ, Ματ ΛεΜπλάνκ και Γκάρι Όλντμαν. Το σενάριο της ταινίας δανείζεται την υπόθεση της σειράς, στην οποία η οικογένεια Ρόμπινσον περιπλανάται στο αχανές σύμπαν στα μέσα του 21ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Αντόνιο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο
Ο Αντόνιο Β΄, ιταλ.: Antonio II da Montefeltro (1348 – 1404) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κόμης του Ουρμπίνο.
Το 1391, ενώ πολεμούσε εναντίον των Μαλατέστα, ο Αντόνιο Β΄ κατέλαβε το κάστρο του Σασοφεράτο και του Καντιάνο. Απεβίωσε το 1404, αφού έφυγε από το Ουρμπίνο κατά τη διάρκεια μιας πανώλης.
Οικογένεια
Πάντρεψε τον γιο του:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Πολιορκία της Αμμοχώστου
Η Πολιορκία της Αμμοχώστου είναι ένα επεισόδιο του Δ΄ Βενετοτουρκικού Πολέμου, και συγκεριμένα η πολιορκία από τα οθωμανικά στρατεύματα της πόλης της Αμμοχώστου, του τελευταίου προπυργίου της Βενετικής Δημοκρατίας στην Κύπρο. Ο οθωμανικός στρατός διοικούνταν από τον Λάλα Μουσταφά πασά, με τον Μαρκαντόνιο Μπραγκαντίν να ηγείται της άμυνας της πόλης. Μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου 1570, οι Οθωμανοί είχαν υποτάξει ολόκληρο το νησί εκτός από την Αμμόχωστο. Η ενετική φρουρά και οι πολίτες άντεξαν για 11 μήνες, αντέχοντας επτά επιθέσεις και 150. 000 βολές πυροβολικού. Μη μπορώντας να λάβει βοήθεια από τη Βενετία και την Ιερά Συμμαχία, ο Μαρκαντόνιο Μπραγκαντίν αναγκάστηκε τελικά να παραδώσει την πόλη την 1η Αυγούστου 1571. Αν και ο Λάλα Μουσταφά πασάς είχε υποσχεθεί στη φρουρά και τους κατοίκους ελεύθερη έξοδο, δεν τήρησε την υπόσχεσή του και έσφαξε βάναυσα όλους τους υπερασπιστές της πόλης. Η κατάληψη της πόλης ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Κύπρου από τον οθωμανικό στρατό. Λίγο μετά την πτώση της Αμμοχώστου, ο οθωμανικός στόλος ηττήθηκε από την Ιερά Συμμαχία στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, αλλά η Κύπρος παρέμεινε υπό οθωμανική κυριαρχία μέχρι τον 20ό αιώνα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η Κύπρος, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πλούσια σε φυσικούς πόρους νησιά της Μεσογείου, βρίσκεται υπό βενετική κυριαρχία από το 1489. Μαζί με την Κρήτη, ήταν μία από τις κύριες υπερπόντιες κτήσεις της Δημοκρατίας, με πληθυσμό 180. 000 κατοίκων το 1570. Η πλεονεκτική θέση της Κύπρου της επέτρεπε να ελέγχει το εμπόριο με το Λεβάντε, η παραγωγή βαμβακιού και ζάχαρης εγκαταστάθηκε στο νησί.
Μετά το τέλος του μακροχρόνιου πολέμου της Ουγγαρίας με τους Αψβούργους το 1568, ο Σελίμ Β' έστρεψε την προσοχή του στην Κύπρο. Οι υποστηρικτές του πολέμου επικράτησαν στην Κωνσταντινούπολη, παρά το γεγονός ότι το "κόμμα της ειρήνης" είχε επικεφαλής τον Μεγάλο Βεζίρη Σοκολλού Μεχμέτ πασά και ότι η συνθήκη ειρήνης με τη Βενετία είχε ανανεωθεί μόλις ένα χρόνο νωρίτερα, το 1567. Ο σεΐχης αλ-Ισλάμ Ebusuud-Efendi εξέδωσε φετφά που δικαιολογεί την παραβίαση της συνθήκης ειρήνης. Η επίσημη αιτιολόγηση για την παραβίαση της συνθήκης ήταν ότι η Κύπρος ήταν κάποτε (για λίγο τον 7ο αιώνα) "η γη του Ισλάμ" και ότι αυτό το καθεστώς, σύμφωνα με τις ισλαμικές αντιλήψεις, θα έπρεπε να είχε αποκατασταθεί. Μέχρι τις αρχές του 1570 οι οθωμανικές προετοιμασίες για πόλεμο είχαν γίνει εμφανείς και οι προειδοποιήσεις που έστειλε ο βαΐλος Μαρκαντόνιο Μπαρμπάρο έπεισαν το Μεγάλο Συμβούλιο ότι ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος.
Ενισχύσεις και χρήματα στάλθηκαν εσπευσμένα τόσο στην Κρήτη όσο και στην Κύπρο. Στις 27 Ιουνίου ο οθωμανικός στόλος, αποτελούμενος από περίπου 350-400 πλοία και μεταφέροντας τον οθωμανικό στρατό, απέπλευσε προς την Κύπρο. Την 1η Ιουλίου ο στόλος έφτασε στις Σαλίνες, κοντά στη Λάρνακα, όπου ο στρατός αποβιβάστηκε και κατευθύνθηκε προς την πρωτεύουσα, τη Λευκωσία.
Η πολιορκία της Λευκωσίας άρχισε στις 22 Ιουλίου και διήρκεσε επτά εβδομάδες. Στις 9 Σεπτεμβρίου οι Οθωμανοί κατάφεραν να εισβάλουν στην πόλη. Ακολούθησε σφαγή, μετά την οποία η πόλη των 20.000 κατοίκων εγκαταλείφθηκε, οι μόνοι επιζώντες ήταν οι γυναίκες και τα παιδιά που είχαν υποδουλωθεί. Οι Οθωμανοί αποκεφάλισαν τον Nicolo Dandolo, ο οποίος ηγήθηκε της άμυνας της πρωτεύουσας. Οι Οθωμανοί διοικητές έστειλαν επιστολή με έναν ντόπιο χωρικό στον επικεφαλής του στρατού της Αμμοχώστου, Μπραγκαντίν, με την οποία τον ενημέρωναν ότι η Λευκωσία είχε πέσει και οι υπερασπιστές της ήταν "όλοι τεμαχισμένοι" και πρότειναν στον στρατιωτικό αυτό διοικητή να συνθηκολογήσει «για να σας στείλουμε με τα πλοία μας όπου θέλετε να πάτε στις χριστιανικές χώρες, αλλιώς να είστε σίγουροι ότι θα σας σκοτώσουμε όλους ως ενήλικες, καθώς και παιδιά».
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Κύπρου Κατηγορία:Πολιορκίες
Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα
Η Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα (πολωνικά: Irena Jurgielewiczowa, το γένος Ντροζντόβιτς [Drozdowicz]) (13 Ιανουαρίου 1903 – 25 Μαΐου 2003) ήταν Πολωνή δασκάλα και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας και λογοτεχνίας για νέους ενήλικες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν υπόγεια δασκάλα, μέλος του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού και συμμετέχουσα στην Εξέγερση της Βαρσοβίας. Μετά τον πόλεμο ήταν λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.
Είναι περισσότερο γνωστή για το Ten obcy (Ο ξένος, 1961) και το Inna.
Βιογραφία
Η Ιρένα Γιουργκιελεβιτσόβα γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1903 στο Ντζιαουόσιν της Πολωνίας. Σπούδασε πολωνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα το 1928 και παιδαγωγική στο Ελεύθερο Πολωνικό Πανεπιστήμιο (Wolna Wszechnica Polska). Εργάστηκε ως δασκάλα στη Βαρσοβία από το 1928. Πέρασε το 1932 έως το 1934 στη Γαλλία. Μετά την επιστροφή της, ήταν λέκτορας στο Ελεύθερο Πολωνικό Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην κατεχόμενη Πολωνία ήταν δασκάλα στην υπόγεια εκπαίδευση. Εντάχθηκε στον αντιστασιακό Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό, έλαβε μέρος στην Εξέγερση της Βαρσοβίας και από το 1944 μέχρι το τέλος του πολέμου ήταν αιχμάλωτη πολέμου στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έγραψε το πρώτο της βιβλίο για παιδιά, Historia o czterech pstroczkach (Η ιστορία των τεσσάρων μπιζελιών).
Μετά τον πόλεμο, η Γιουργκιελεβιτσόβα εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία. Δίδαξε στο παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας (1947 – 1950) και ήταν διευθύντρια λογοτεχνίας του Εθνικού Θεάτρου της Νέας Βαρσοβίας (Państwowy Teatr Nowej Warszawy). Από το 1954 έγινε συγγραφέας πλήρους απασχόλησης. Τα βιβλία της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, όπως βουλγαρικά, τσέχικα, γερμανικά, ιταλικά, ιαπωνικά, ρωσικά και ουκρανικά.
Η Γιουργκιελεβιτσόβα ήταν παντρεμένη με τον ζωγράφο Μιεστσίσουαφ Γιουργκιελέβιτς. Πέθανε στις 25 Μαΐου 2003, σε ηλικία 100 ετών.
Αναγνώριση
Το έργο της έχει περιγραφεί ότι συνδυάζει τη γνώση των προβλημάτων και τη νοοτροπία των νεαρών αναγνωστών της με το ενδιαφέρον για την ηθική και πνευματική τους μεταμόρφωση. Οι αναγνώστες της την επαίνεσαν επειδή είναι «έξυπνη αλλά όχι αυταρχική, πατριωτική αλλά όχι εθνικιστική».
Έγραψε μια σειρά παιδικής λογοτεχνίας και λογοτεχνίας για νέους, καθώς και μερικά απομνημονεύματα. Το 1958 έλαβε το Βραβείο του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου για το έργο της. Ένα χρόνο αργότερα έλαβε το βραβείο της πόλης της Βαρσοβίας. Είναι περισσότερο γνωστή για το Ten obcy (Ο ξένος, 1961), για το οποίο έλαβε το δίπλωμα τιμής του Διεθνούς Συμβουλίου Βιβλίων για Νέους το 1964. Η συνέχεια του βιβλίου, Inna? (1975) καταχωρήθηκε στο Premio Europeo. Η αυτοβιογραφία της, Byłam, byliśmy (Ήμουν, ήμασταν, 1998) ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Νίκε. Είναι επίσης αποδέκτρια του Τάγματος του Χαμόγελου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς παιδικών βιβλίων Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Πολωνοί αιωνόβιοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Εξακουστός Βοϊωάννης
Ο Εξακουστός Βοϊωάννης ήταν βυζαντινός στρατηγός και Κατεπάνω της Ιταλίας από το 1041 έως το 1042. Ήταν γιος του επίσης βυζαντινού στρατηγού Βασιλείου Βοϊωάννη.
Οβίδιο Λάρι
Ο σεβασμιότατος Οβίδιο Λάρι (ιταλικά: Ovidio Lari, γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1893, απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 1975) διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (Aosta) του Τορίνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Τζουζέππε Ανφρόσσι. (Giuseppe Anfossi).
Εξακουστός Βοϊωάννης
Αντικατέστησε τον Μιχαήλ Δοκειανό μετά την ήττα του τελευταίου στην Μάχη του Μοντεματζόρε στις 4 Μαΐου. Ο Βοϊωάννης είχε λιγότερες εισφορές και ενισχύσεις από τον Δοκειανό έχοντας στην διάθεση του μόνο Βάραγγους. Ο Βοϊωάννης αποφάσισε να προσπαθήσει να απομονώσει τους Λομβαρδούς αντάρτες στο Μέλφι κι επιδίωξε μάχη μαζί τους κοντά στο Μοντεπελόζο.
Οβίδιο Λάρι
Πηγές
Λάρι, Οβίδιο Λάρι, Οβίδιο
Εξακουστός Βοϊωάννης
Σύμφωνα με τον Γουλιέλμο της Απουλίας, πριν από τη μάχη έκανε μια ομιλία στα στρατεύματα του με σκοπό να τους εμψυχώσει. Οι Νορμανδοί στρατοπέδευσαν στο Μόντε Σιρίκολο και κατέλαβαν μια εφοδιοπομπή που προορίζονταν για το ελληνικό στρατόπεδο και ανάγκασε τους Βυζαντινούς σε μάχη, στην οποία ο Βοϊωάννης νικήθηκε και αιχμαλωτίστηκε (3 Σεπτεμβρίου 1041). Οι Νορμανδοί έδωσαν τον Βοϊωάννη σαν αιχμάλωτο στον Λομβαρδό Ατενούλφ του Μπενεβέντο. Ο τελευταίος δέχθηκε ένα μεγάλο ποσό λύτρα σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του Βοϊωάννη. Έπειτα από την απελευθέρωση του ο Βοϊωάννης αντικαταστάθηκε ως καπετάνω από τον Συνοδιανό.
Πηγές
Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας
Λιμιόνιζα Ύδρας
Η Λιμιόνιζα ή Λιμνιόνιζα  ή Λιμιώνιζα είναι βραχονησίδα αλλά και παραλία στο Μυρτώο πέλαγος και την Ύδρα. Η βραχονησίδα βρίσκεται στον ομώνυμο όρμο στη νότια πλευρά του νησιού ενώ η ομώνυμη παραλία απέναντί της (βορειοδυτικά) και αποτελεί δημοφιλή προορισμό τουριστικών καϊκιών. Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο δήμο Ύδρας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Γλώσσα Αμπάου
Η γλώσσα Αμπάου (ISO 639-3: aau, Ethnologue: aau, Glottolog: abau1245 ) είναι γλώσσα της οικογενείας Σεπίκ με χρήση στην επαρχία Σανταούν της Παπούα Νέα Γουινέα. Χρησιμοποιείται από 7.300 ομιλητές σύμφωνα με στοιχεία του 2000, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή. Οι ομιλητές νεότερης ηλικίας συχνά την αναμειγνύουν με την Τοκ Πισίν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Επαρχία Πέρνικ
Η Επαρχία Πέρνικ (βουλγαρικά: Област Перник) είναι επαρχία στη δυτική Βουλγαρία η οποία γειτνιάζει με τη Σερβία. Η κύρια πόλη της είναι το Πέρνικ, ενώ άλλοι δήμοι είναι το Μπρέζνικ, το Κοβάτσεφτσι, το Ράντομιρ, το Τραν και το Ζέμεν.
Η Επαρχία Πέρνικ είχε πληθυσμό 133.750 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011, εκ των οποίων το 48,9% ήταν άνδρες και το 51,1% ήταν γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Αλεξάντρε Πάτο
Ο Αλεξάντρε Ροδρίγκες ντα Σίλβα (Alexandre Rodrigues da Silva, γεννήθηκε 2 Σεπτεμβρίου 1989), περισσότερο γνωστός ως Αλεξάντρε Πάτο (Alexandre Pato), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ορλάντο Σίτι.
Ο Πάτο ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ιντερνασιονάλ και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κύρια ομάδα το 2006, σε ηλικία 16 ετών. Σκόραρε 12 γκολ σε 27 εμφανίσεις και τον Αύγουστο του 2007 αποκτήθηκε από τη Μίλαν για 22 εκατομμύρια ευρώ. Το 2009 σκόραρε 18 γκολ σε 42 αναμετρήσεις και κέρδισε τα βραβεία Golden Boy και Νέος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Σέριε Α. Τη σαιζόν 2010-11 βοήθησε τη Μίλαν να κατακτήσει τη Σέριε Α και ήταν ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου με 14 γκολ. Τον Ιανουάριο του 2013 ο Πάτο επέστρεψε στη Βραζιλία για λογαριασμό της Κορίνθιανς για 15 εκατομμύρια €, και κέρδισε το Καμπεονάτο Παουλίστα. Το 2014 αποκτήθηκε από τη Σάο Πάουλο με τη μορφή διετή δανεισμού, και σκόραρε 38 φορές σε 95 παιχνίδια. Το 2016 πήγε δανεικός στην Τσέλσι και αργότερα μέσα στη χρονιά αποκτήθηκε από τη Βιγιαρεάλ και την επόμενη χρονιά από την Τιαντζίν Τιανχάι και το 2019 επέστρεψε στη Σάο Πάουλο. Τον Φεβρουάριο του 2021 αποκτήθηκε από την Ορλάντο Σίτι ως ελεύθερος παίκτης.
Ο Πάτο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών της Βραζιλίας το 2008 και ήταν μέλος της αποστολής στο κύπελλο συνομοσπονδιών του 2009 και του Κόπα Αμέρικα 2011. Επίσης έχει κερδίσει δύο συνεχόμενα ολυμπιακά μετάλλια, χάλκινο το 2008 και ασημένιο το 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Κοινότητα Άνω Βιάννου
μικρογραφία|500x500εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Η Κοινότητα Άνω Βιάννου είναι κοινότητα του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άνω Βιάννος και αρχικά υπαγόταν στο Νομό Λασιθίου από τον οποίο αποσπάσθηκε το 1932. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 29,256 χμ² (2011). Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Μονή, Άγιος Νικόλαος, Καψάλη, Κερατόκαμπος, Λουτράκι και Μονομπούκα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 984 κατοίκους.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Πήλι Εύβοιας
Το Πήλι ή Πήλιο είναι χωριό της βόρειας Εύβοιας και ανήκει στον Δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του Πηλίου ανέρχεται στους 628 κατοίκους.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές της Εύβοιας, είναι παραθαλάσσιο και περιβάλλεται από ψηλές ορεινές πλαγιές. Βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Πυξαριά. Ανατολικά του βρίσκεται η κορυφή Πρίονας με υψόμετρο 1.003 μ του όρους Πυξαριά και δυτικά του το ακρωτήρι Δάγρι (361 μ.) Απέχει 57,4 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 9,3 χιλιόμετρα από το Προκόπι.
Ιστορία
Η περιοχή κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με τα ευρήματα μικροί οικισμοί υπήρχαν στην περιοχή της σημερινής θέσης του χωριού που χρονολογούνται από τη Μυκηναϊκή και Ελληνιστική περίοδο, ενώ σε κοντινό λόφο έχουν βρεθεί και ερείπια μεσαιωνικού κάστρου. Το χωριό δημιουργήθηκε στην τωρινή του θέση κοντά στη θάλασσα όταν οι κάτοικοι ήταν σίγουροι ότι δεν κινδύνευαν από επιδρομείς και ελευθερώθηκε από τους Τούρκους το 1835. Οι κάτοικοι των μικρών οικισμών που υπήρχαν στα τριγύρω στα βουνά συγκεντρώθηκαν στο Πήλι. Μεγάλες λεηλασίες και καταστροφές έγιναν στο χωριό την εποχή του Ελληνογερμανικού πολέμου. Επίσης στην περιοχή λειτουργούσαν μεταλλεία και εργοστάσιο κατεργασίας λευκόλιθου.
Ασχολίες κατοίκων
Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία. Η παραλία του χωριού είναι κυρίως αμμώδης με διάσπαρτα βότσαλα και είναι αρκετά βαθιά. Επίσης διαθέτει αλιευτικό καταφύγιο.
Αξιοθέατα
Αξιοσημείωτο αξιοθέατο είναι το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, κτισμένο το 1350 που βρίσκεται λίγα μέτρα από την ακτή. Επίσης στην παραλία του Πηλίου και στην τριγύρω περιοχή σώζονται ερειπωμένες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και φόρτωσης λευκόλιθου. <mapframe latitude="38.755" longitude="23.58" zoom="14" width="400" height="300" align="right" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Γιόζεπ Μάρτι
Ο Γιόζεπ Μάρτι (πλήρες ονοματεπώνυμο Josep Marti I Capell) είναι Ισπανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου του 1932.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την αρχή της δεκαετίας του ’50, σε Ισπανικά έντυπα της εταιρείας «Ferma», για λογαριασμό της οποίας δημιούργησε τη σειρά «El Pequeño Grumete » (1953 – 1957) σε σενάριο του Salvador Dulcet. Ακολούθως συνεργάσθηκε με το σεναριογράφο Joan Larch για την εικονογράφηση της σειράς «El Dueño del ΑΤΟΜΟ» (1956). Από το 1960 ξεκίνησε συνεργασία στο εξωτερικό, κυρίως για το Βρετανικό Οίκο «Fleetway» (1962 – 1967) και τα περιοδικά πολεμικής θεματολογίας. Την ίδια εποχή (1963 – 1965) εικονογράφησε την ποδοσφαιρική σειρά «Roy of the Rovers» για το περιοδικό «Tiger». Για το περιοδικό «Scorcher & Score» σχεδίασε τη σειρά «Lord Rumsey’s Rovers» ενώ για το περιοδικό «The Victor» τις αντίστοιχες «Bill and Ben, the fighting Tennis Men», «The Whirler», «Duke Farlow», «Crazy Fred Kay's Railroad» και «The Seventh Mission».Τις δεκαετίες του ΄70 και του ’80 στράφηκε τόσο στα παιδικά βιβλία και κόμικς («Primo Furor Teutonicus», «Fix & Foxi») για Ισπανικούς εκδοτικούς οίκους, όσο και στη διαφήμιση, με σχεδιασμό εξώφυλλων άλμπουμ και ενημερωτικών φυλλαδίων. Το 1976 απασχολήθηκε στη Γερμανική έκδοση του χαρακτήρα «Mickey Mouse» και αργότερα επεκτάθηκε στη Γαλλία και στη Σκανδιναβία. Από το 1977 έως το 1982 είχε την επιμέλεια της σειράς «Ben’s Bande» σε κείμενα του Peter Wiechmann, ενώ δημιούργησε επίσης τις σειρές «Les Courtes sont les meilleures», «Fanny Hill», «Benjamin», «Bibi», «Pumucki», «Sumsi», «E-Team», «Blagues Coquines», «Danny», «Tom Dooley» και «Moomins».
Παραπομπές
Μαρτι Γιοζεπ
Μπακτιγιάρ Ζαϊνουντίνοφ
Ο Μπακτιγιάρ Μπατιρζάνουλι Ζαινουντίνοφ (Бақтияр Батыржанұлы Зайнутдинов) (γενν. 2 Απριλίου 1998) είναι Καζάκος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος/δεξιός πλάγιος μέσος/αριστερός πλάγιος μέσος/κεντρικός αμυντικός/αριστερός πλάγιος αμυντικός για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Συλλογική καριέρα
Στις 12 Ιανουαρίου 2019, ο Ζαινουντίνοφ υπέγραψε στη Ροστόφ. Στις 8 Δεκεμβρίου 2019, σκόραρε δύο φορές σε μια εκτός έδρας νίκη με 4–1 επί της ΦΚ Σπαρτάκ Μόσχας.
Στις 25 Αυγούστου 2020, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καζακστάν Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καζακστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ταράζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Καζακστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αστάνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρωσία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κεραμαργιώ Καρδίτσας
Η Κεραμαργιώ είναι οικισμός της Δρακότρυπας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Κεραμαργιώ βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, στους πρόποδες του όρους Καραβούλα των Βορείων Αγράφων σε υψόμετρο 710 μέτρα. Απέχει περίπου 40 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου), 40 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Καρδίτσα και 37 ΝΔ. από τα Τρίκαλα.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Δρακότρυπας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Δρακότρυπας που υπάγεται στη δημοτική ενότητας Μουζακίου του Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 46 κάτοικοι.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Τσεχο-Καζακικές σχέσεις
Οι Τσεχο-Καζακικές σχέσεις είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και του Καζακστάν.
Ιστορία
Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και του Καζακστάν εγκαθιδρύθηκαν στις 1 Ιανουαρίου 1993. Το 2012, ο πρόεδρος του Καζακστάν, ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Τσεχία και την Αυστρία, και συζήτησαν την εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας. Το 2014, ο Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο Μίλος Ζέμαν, συζήτησαν για την εμβάθυνση της διμερής οικονομικής συνεργασίας και την τσεχική βοήθεια για την διαφοροποίηση της οικονομίας του Καζακστάν.
Εμπόριο και οικονομία
Η οικονομική συνεργασία μεταξύ της Τσεχίας και του Καζακστάν βασίζεται σε διάφορες διμερείς συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών το 1996, 1998 και 2004. Το διμερές εμπόριο έχει αυξηθεί από 200 εκατομμύρια δολάρια το 2009 σε 1.2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014. Λόγω των αρνητικών συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και την πτώση των τιμών του πετρελαίου, μειώθηκε στα 666 εκατομμύρια δολάρια το 2015. Το 2015, το περισσότερο εμπόριο από τις τσεχικές επιχειρήσεις ήταν στους κλάδους της υψηλής τεχνολογίας, των οργάνων, της γεωργίας και της βιομηχανίας του κινηματογράφου.
Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία|Πρεσβεία του Καζακστάν στην Πράγα
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Τσεχίας Κατηγορία:Πολιτική του Καζακστάν
Τορπέντο-ΖΙΛ
Η Τορπέντο-ΖΙΛ (ρωσικά: Торпедо-ЗИЛ) ήταν ρωσικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από τη Μόσχα, η οποία υπήρξε το διάστημα απο το 2005 έως το 2011.
Ιστορία
Ο σύλλογος «Τορπέντο-ΡΓ» ιδρύθηκε το 2005, ως αποτέλεσμα των κατευθυντήριων γραμμών της συνεργασίας της «Российской газеты» και της «ЗиЛ». Την περίοδο του 2005, η ομάδα μετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στην περιοχή «Μόσχας Κέντρου» καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση και πετυχαίνοντας την άνοδο σε ανώτερη κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, το 2006, αγωνίστηκε στην περιοχή της «Δύσης».
Το 2009, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Τορπέντο-ΖΙΛ». Κύριος μέτοχος του συλλόγου έγινε ένας από τους επί σειρά ετών οπαδούς της «автозаводцев», ο διάσημος Ρώσος επιχειρηματίας Αλεξάντρ Μαμούτ, ως χορηγός της ομάδας, ενώ διέθετε και τον αθλητικό ιστότοπο στο διαδίκτυο «championat.ru». Επίσης, μετοχές του συλλόγου κατείχαν οι Α.Β. Τουκμάνοφ, Β.Ν. Φιλάτοφ, η «Российской газеты» και η ЗАО «ЗИЛ Ай Пи», η οποία ήταν μία από τις θυγατρικές της ОАО «Завод имени И. А. Лихачева».
Στις 19 Μαρτίου του 2009, στην επίσημη ιστοσελίδα της Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) δημοσιεύθηκε η μετονομασία του συλλόγου από «Τορπέντο-ΡΓ» σε «Τορπέντο-ΖΙΛ» και τον αποκλεισμό της ποδοσφαιρικής ομάδας Τορπέντο Μόσχας από το πρωτάθλημα. Την 1η Φεβρουαρίου του 2011, η Τορπέντο-ΖΙΛ διαλύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2005 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Τ
Γερμανοί του Καζακστάν
Οι Γερμανοί του Καζακστάν ή οι Γερμανοί Καζακστανοί (Kasachstandeutsche) είναι μειονότητα στο Καζακστάν, και αποτελούν ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Σήμερα ζουν κυρίως στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας μεταξύ των πόλεων Νουρ-Σουλτάν και Οσκεμέν, με την πλειοψηφία να είναι κάτοικοι της πόλης. Με περίπου ένα εκατομμύριο τη στιγμή της σοβιετικής διάλυσης, οι περισσότεροι έχουν μεταναστεύσει από τότε, συνήθως στη Γερμανία ή τη Ρωσία. Ωστόσο, μετά από σημαντική μείωση από το 1989 έως το 2009, έως το 2015 ο αριθμός είχε σημειώσει μια μικρή αύξηση μερικών χιλιάδων, για πρώτη φορά μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ιστορία
Οι περισσότεροι από αυτούς είναι απόγονοι των Γερμανών του Βόλγα, οι οποίοι απελάθηκαν στη τότε Σοβιετική Δημοκρατία του Καζακστάν από τη Γερμανική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βόλγα αμέσως μετά τη ναζιστική Γερμανική εισβολή κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Μεγάλα τμήματα της κοινότητας φυλακίστηκαν στο σοβιετικό σύστημα στρατοπέδευσης (γκουλάγκ).
Μετά την απέλαση, οι Γερμανοί του Βόλγα, καθώς και άλλες απελαθείσες μειονότητες, υπέστησαν δια της βίας πολιτιστική αφομοίωση στον ρωσικό πολιτισμό. Οι μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του στόχου περιλάμβαναν την απαγόρευση της δημόσιας χρήσης της γερμανικής γλώσσας και την εκπαίδευση στα γερμανικά, την κατάργηση των γερμανικών εθνικών αργιών και την απαγόρευση της δημόσιας τήρησής τους και την απαγόρευση της μετεγκατάστασης μεταξύ άλλων.
Αυτά τα μέτρα είχαν θεσπιστεί από τον Ιωσήφ Στάλιν, παρόλο που η γερμανική κοινότητα του Βόλγα στο σύνολό της δεν ήταν σε καμία περίπτωση συνδεδεμένη με τη ναζιστική Γερμανία, και οι Γερμανοί του Βόλγα ήταν πιστοί πολίτες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα της Σοβιετικής Ένωσης για αιώνες. Αυτοί οι περιορισμοί έληξαν, ωστόσο, κατά τη διάρκεια του "Ξεπαγώματος Χρουστσόφ".
Το 1972 , πάνω από 3.500 Γερμανοί Ρώσοι έστειλαν αίτημα στη Μόσχα ζητώντας και πάλι μια αυτόνομη δημοκρατία στις περιοχές του Βόλγα. Η κυβέρνηση απάντησε με μια ad hoc επιτροπή, για να μελετήσει αυτό το αίτημα. Το 1976, η Επιτροπή συμφώνησε τελικά να δημιουργήσει μια αυτόνομη Περιφέρεια (κομητεία) στο Βόρειο Καζακστάν, με επίκεντρο το Ερεϊμεντάου, 140 χιλιόμετρα από το Τσελινογκράντ (Παρθένα Γη πόλη και πρωτεύουσα της περιοχής των παρθένων εδαφών). Η περιοχή θα βρισκόταν εν μέρει στα «παρθένα εδάφη», τα οποία είχαν ήδη βάλει 41,8 εκατομμύρια εκτάρια στη γεωργική παραγωγή, αν και αυτή η περιοχή ήταν μια από τις λιγότερο ανεπτυγμένες στο Καζακστάν. Η επιτυχία της αγροτικής εστίασης του Χρουστσόφ οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην εργασία των Γερμανών, που εξορίστηκαν εκεί. Αυτή η κυβερνητική πρόταση δημιούργησε μεγάλη αντίθεση στο Καζακστάν από κατοίκους, συμπεριλαμβανομένης μιας δημόσιας διαμαρτυρίας, ένα σπάνιο φαινόμενο στη Σοβιετική Ένωση. Καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια, για να διατηρηθεί η διαδήλωση μυστική. Οι ηγέτες του Τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος αντιτάχθηκαν επίσης σθεναρά στο σχέδιο , καθώς θα μείωνε την εξουσία τους στη ΣΣΔ του Καζακστάν. Τελικά, τίποτα δεν προέκυψε από την ιδέα, η οποία δεν είχε υποστήριξη ούτε από τους Γερμανούς Ρώσους, οι οποίοι πίστευαν ότι η ανασύσταση της Δημοκρατίας του Βόλγα ήταν ο μόνος τρόπος προς την πλήρη επανένταξη και αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους.
Σύμφωνα με την απογραφή του 1989, περισσότεροι πολίτες γερμανικής καταγωγής ζούσαν στο Καζακστάν, με αριθμό 957.518, ή 5,8% του συνολικού πληθυσμού, περισσότερο από ό, τι σε ολόκληρη τη Ρωσία συμπεριλαμβανομένης της Σιβηρίας (841.295).
Ένας μικρός αριθμός Γερμανών επέστρεψε στο Καζακστάν από τη Γερμανία τα τελευταία χρόνια, αδυνατώντας να αφομοιωθεί στη γερμανική πολιτιστική σφαίρα. Ο οργανισμός Αναγέννηση, που ιδρύθηκε το 1989, χειρίζεται πολιτιστικές και κοινοτικές υποθέσεις της γερμανικής εθνικής κοινότητας.
Οι περισσότεροι Γερμανοί του Καζακστάν μιλούν μόνο ρωσικά. Οι περισσότεροι ήταν ιστορικά οπαδοί του Προτεσταντισμού, αλλά μερικοί είναι Ρωμαιοκαθολικοί και ορισμένοι άλλοι υιοθέτησαν την Ρωσική Ορθοδοξία. Σήμερα πολλοί, πιθανώς η πλειοψηφία, είναι άθρησκοι. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις Γερμανών στο Καζακστάν βρίσκονται στις πόλεις και τα χωριά της Βόρειας περιοχής, όπως το Ουσπέν (11,19%), το Ταράν (10,14%) και το Μποροντουλίχα (11,40%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανική διασπορά ανά χώρα
Ντουβάν Σαπάτα
Ο Ντουβάν Σαπάτα (Duván Zapata, 1 Απριλίου 1991), λανθασμένα γνωστός και ως Ντουβάν Ζαπάτα από τον ελληνικό Τύπο, είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αταλάντα και την εθνική ομάδα της Κολομβίας.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αμέρικα δε Κάλι και αργότερα αγωνίστηκε για την Εστουδιάντες δε Λα Πλάτα. Το 2013 έφυγε για την Ιταλία και αποκτήθηκε από τη Νάπολι και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στην Ουντινέζε και τη Σαμπντόρια, με τη δεύτερη να τον αποκτά το 2018 και να τον δίνει αμέσως δανεικό στην Αταλάντα για δύο χρόνια. Τη σεζόν 2018–19 βοήθησε την Αταλάντα να κατακτήσει την τρίτη θέση και σκόραρε 23 γκολ, γεγονός που τον κατέταξε δεύτερο σκόρερ του πρωταθλήματος, και χρίστηκε μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Αποκτήθηκε μόνιμα από την Αταλάντα τον Ιανουάριο του 2020.
Διεθνής καριέρα
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2017 και έλαβε μέρος στο Κόπα Αμέρικα 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα δε Κάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου, Μπουντσλάου
Ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі) είναι πρώην κιστερκιανός και νυν καθολικός ενοριακός ναός στο χωριό Μπουντσλάου της περιοχής Myadzyel της Περιφέρειας του Μινσκ, στη Λευκορωσία. Η εκκλησία είναι ένα αρχιτεκτονικό μνημείο του ύστερου μπαρόκ και εκεί βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας του Μπουντσλάου, η οποία είναι μια από τις πιο σεβαστές καθολικές εικόνες. Το 1996, ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ ανακήρυξε αυτήν την εικόνα προστάτιδα της Λευκορωσίας.
Ιστορία
Το 1591, χτίστηκε μια ξύλινη εκκλησία, στην οποία υπήρχε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η τελευταία μεταφέρθηκε από τον Jan Pats από τη Ρώμη (ως δώρο από τον πάπα Κλήμη Η΄) το 1598 και τοποθετήθηκε στην εκκλησία το 1613. Το 1643, χτίστηκε μια νέα εκκλησία και το 1750 - μια κατοικία. Η κατασκευή μιας νέας εκκλησίας άρχισε στις 29 Ιουνίου 1767. Τμήμα των τειχών του παρεκκλησιού του 17ου αιώνα χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της κατασκευής.
Το 1783, η εκκλησία αφιερώθηκε στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Κατά το δεύτερο μισό του 18ου αι., προστέθηκαν στην εκκλησία διάφορα δωμάτια. Από το 1756 και έπειτα, λειτουργούσε στο μοναστήρι σχολή μουσικής, ενώ κατά την περίοδο μεταξύ 1793-1842 λειτουργούσε διετή σχολή και νοσοκομείο. Το διάστημα μεταξύ 1731-1797, μελετούνταν στη θεολογική σχολή η ηθική θεολογία και η ρητορική, ενώ ο αριθμός των μοναχών ήταν περίπου 4-17 άτομα.
Ο ναός έκλεισε το 1852, καθώς μερικοί από τους μοναχούς του έλαβαν μέρος στην εξέγερση του 1863-64.
Η κατοικία του ιερέα που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα σώζεται κοντά στο ναό.
Αρχιτεκτονική
Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική. Η κύρια πρόσοψη περικλείεται από δύο πύργους στις δύο πλευρές της, οι οποίοι είναι διακοσμημένοι με πλούσια διακοσμητικά στοιχεία. Το εσωτερικό καλύπτεται με θόλους. Ο σφαιρικός τρούλος βρίσκεται στο μέσον του ναού. Στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας βρίσκεται ένας ξυλόγλυπτος βωμός, αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (ο οποίος χρονολογείται από το 1643 περίπου). Πρόκειται για ένα από τα πιο εκπληκτικά μνημεία του μπαρόκ στη Λευκορωσία. Οι πίσω πλευρές του βωμού είναι διαμορφωμένες σε κορινθιακή κιονοστοιχία, η οποία χρησιμεύει ως υπόβαθρο για 20 γλυπτά. Οι εξαιρετικές τοιχογραφίες της εκκλησίας σώζονται μέχρι την εποχή μας χωρίς μεταγενέστερες αλλαγές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Λευκορωσία
Νόλφο ντα Μοντεφέλτρο
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φεντερίκο Α΄, ο οποίος είχε σκοτωθεί από τον λαό της πόλης σε εξέγερση εναντίον του. Ο Φεντερίκο Α΄ ήταν γιος του Γκουίντο κοντοτιέρου.
Το 1323 ο Νόλφο, τώρα αρχηγός της μερίδας των Γιβελλίνων στο Μάρκε, ανακατέκτησε την πόλη νικώντας τον παπικό διοικητή Φεραντίνο Μαλατέστα. Η πρώτη του κίνηση ως κύριος του Ουρμπίνο ήταν η δολοφονία όλων των εχθρών του πατέρα του.
Το 1333 ονομάστηκε σύμβουλος από τον Ιωάννη της Βοημίας και λοχαγός του παπικού στρατού. Ο Nόλφο προσάρτησε το Μπόργκο Σαν Σεπόλκρο και το φρούριο του Σαν Λέο και προσλήφθηκε ως κοντοτιέρος από τους Πιζανούς, για τους οποίους κατέλαβε τη Λούκκα το 1342. Το 1348 διορίστηκε αρχιστράτηγος του στρατού της Δημοκρατίας της Βενετίας ενάντια στους κόμητες της Γκορίτσια. Έγινε επίσης αυτοκρατορικός εκπρόσωπος (vicarius) της κομητείας του Ουρμπίνο. Το 1351 προσλήφθηκε από τον Τζοβάννι Βισκόντι, κύριο του Μιλάνου. Την επόμενη χρονιά κατέλαβε το Κάλι, αλλά απωθήθηκε το 1354 από τον παπικό διοικητή Γκιλ δε Αλμπόρνοθ, που εστάλη στην Ιταλία για να ανακαταλάβει τα διασπασμένα Παπικά Κράτη.
Μετά την υπογραφή συνθήκης ειρήνης, έγινε παπικός εκπρόσωπος (vicarius) στα εδάφη του. Ο Νόλφο απεβίωσε το 1364.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Bohemian Rhapsody (ταινία)
Το Bohemian Rhapsody είναι βρετανική-αμερικανική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία του Μπράιαν Σίνγκερ και σενάριο του Άντονι ΜακΚάρτεν. Αναφέρεται στο ροκ μουσικό συγκρότημα Queen και επικεντρώνεται στον τραγουδιστή τους, Φρέντι Μέρκιουρι, τον οποίο ενσαρκώνει ο Ράμι Μάλεκ.
Πλοκή
Η ταινία αναφέρεται στην άνοδο του συγκροτήματος, στην περίοδο που ο Μέρκιουρι επιχείρησε να κάνει σόλο καριέρα και στην αναζωογόνηση της μπάντας στο Live Aid του 1985. Επίσης, αναφέρεται στη διάγνωση του Μέρκιουρι με AIDS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Queen Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Λέκτορας
Λέκτορας ήταν ο τίτλος που λάμβανε το μέλος ΔΕΠ στην ιεραρχική δομή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ήταν ο πρώτος (κατώτερος) τίτλος της βαθμίδας εξέλιξης. Κάθε Λέκτορας ήταν υποχρεωτικά κάτοχος διδακτορικού διπλώματος με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Ιεραρχία
Η βαθμίδα του λέκτορα δημιουργήθηκε με τον Ν.1268/1982 και καταργήθηκε με τον νόμο Ν.4009/2011.
Η ιεραρχία που ίσχυε με τον νόμο Ν.1268/1982 είναι η εξής:
Στην παραπάνω κατηγορία, οι καθηγητές και οι αναπληρωτές καθηγητές εκλέγονται ως μόνιμοι.
Εκλογή και εξέλιξη των μελών ΔΕΠ
Για την ένταξη στην θέση λέκτορα αποτελούν προϋποθέσεις:
Για εξέλιξη στην θέση επίκουρου καθηγητή απαιτείται:
Για την εκλογή ή εξέλιξη σε θέση αναπληρωτή καθηγητή απαιτείται:
Για την εκλογή ή εξέλιξη σε θέση καθηγητή απαιτείται:
Τα μέλη ΔΕΠ έχουν δικαίωμα για έρευνα και διδασκαλία καθώς και για ελευθερία στην εκτέλεση του έργου τους σύμφωνα πάντα με τις αποφάσεις του τμήματος. Αποτελούν ανθρώπινο δυναμικό του Δημοσίου. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα προβλέπονται από τη νομοθεσία για τους καθηγητές των ΑΕΙ.
Με Π.Δ. καθορίζονται οι προϋποθέσεις για την εξωπανεπιστημιακή απασχόληση μελών ΔΕΠ, όπου η συμμετοχή τους είναι αναγκαία για την εκπαιδευτική τους λειτουργία ή για την προαγωγή της επιστήμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστημιακοί τίτλοι - βαθμοί
Φεντερίκο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο
Ο Φεντερίκο Β΄ Πάολο Νοβέλλο, ιταλ.: Federico II Paolo Novello da Montefeltro (απεβ. π. το 1370) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόμης του Ουρμπίνο από το 1364 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Νόλφο κόμη του Μοντεφέλτρο. Είχε τέσσερις γιους, εκ των οποίων ο Αντόνιο Β΄ επέστρεψε, για να γίνει κόμης του Ουρμπίνο το 1364.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Καλιντού Κουλιμπαλί
Ο Κουλιμπαλί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη γαλλική Μετς το 2010, και το 2012 αποκτήθηκε από τη Γκένκ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Βελγίου την πρώτη του χρονιά. Το 2014 αποκτήθηκε από την Νάπολι για περίπου 6,5 εκατομμύρια λίρες. Με τη Νάπολι έχει κατακτήσει ένα Σουπερκόπα (2014). Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α τις σαιζόν 2015–16, 2016–17, 2017–18 και 2018–19, καθώς και καλύτερος αμυντικός της Σέριε Α για το 2018-19. Τον Ιούλιο του 2022 αποκτήθηκε από την Τσέλσι για 33 εκατομμύρια λίρες.
Καθώς ο Κουλιμπαλί γεννήθηκε στη Γαλλία από Σενεγαλέζους γονείς, μπορούσε να αγωνιστεί με τις εθνικές και των δύο χωρών, και αρχικά αγωνίστηκε στην Κ-20 ομάδα της Γαλλίας. Όμως, το 2015 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Σενεγάλης και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο κύπελλο εθνών Αφρικής 2017, στο Μουντιάλ 2018 και στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2019, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό. Το 2022 κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Καμίνι Ύδρας
Το Καμίνι ή η Καμινιού ή ο Νικόλας είναι νησίδα στο Μυρτώο πέλαγος, η οποία βρίσκεται στα νότια του κόλπου της Ύδρας και απέναντι από τα βόρεια παράλια του νησιού. Νοτιοανατολικά του είναι ο συνοικισμός Καμίνια της Ύδρας και νοτιοδυτικά ο παραθαλάσσιος οικισμός Βλυχός.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Ύδρα
Μπέρνχαρντ Χάινε
Ο Μπέρνχαρντ Χάινε, αγγλ. Bernhard Heine (1800-1846) ήταν Γερμανός γιατρός, ειδικός στα οστά και εφευρέτης του οστεοτόμου, ενός εξειδικευμένου και πρωτοποριακού για τις αρχές του 19ου αιώνα, ιατρικού εργαλείου για την κοπή των οστών και για χειρουργικές ορθοπεδικές επεμβάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Αλάμα (Γρανάδα)
Είναι γνωστή για τα αραβικά της λουτρά, που είναι χτισμένα πάνω στα απομεινάρια των αντίστοιχων ρωμαϊκών, που της προσδίδουν και το όνομά της (al-hama) που στα αραβικά σημαίνει «το λουτρό». Είναι επίσης διάσημη για τα φυσικά φαράγγια που διασχίζει ο ποταμός Αλάμα που εντοπίζεται στα βόρεια του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Γρανάδας
Νταγκ Μάξτεντ
Ο Νταγκ Μάξτεντ (πλήρες ονοματεπώνυμο Douglas Francis Maxted, Γουεστ Χαμ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 1914 – Αδελαΐδα, Αυστραλία, 1999) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων και δημιουργός κόμικς.