cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Βρεττάκος
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βελέζ Μόσταρ
Η Βελέζ (κροάτικα: "Velež", Σερβικά: "Вележ") είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ιδρύθηκε το 1922 με χρώματα το κόκκινο και άσπρο. Στη Βελέζ άρχισε και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ενώ αυτή υπήρξε και η πρώτη ομάδα που ανέλαβε ως προπονητής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
Σάντα Μαρία ντέλα Σαλούτε
Η Σάντα Μαρία ντέλα Σαλούτε (ιταλικά: Santa Maria della Salute, μτφ: Παναγία της Υγείας) είναι ρωμαιοκαθολικός ναός και έλλασων βασιλική που βρίσκεται στη Βενετία, Ιταλία και συγκεκριμένα στο στενό ακρωτήριο Πούντα ντέλλα Ντοτζάνα στην συνοικία Ντορσοντούρο. Ανήκει στις λεγόμενες εκκλησίες της πανώλης.
Αρχίζοντας από το καλοκαίρι του 1630, η πανώλη έπληξε τη Βενετία και μέχρι το 1631 είχε σκοτώσει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού. Στην πόλη 46.000 άνθρωποι πέθαναν ενώ στην ευρύτερη περιοχή οι νεκροί έφτασαν τους 94.000. Διαρκείς επικλήσεις, προσευχές και λιτανείες στις εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Ρόκκο και τον Άγιο Λαυρέντιο απέτυχαν να σταματήσουν την επιδημία. Έτσι στις 22 Οκτωβρίου 1630 η γερουσία της Βενετίας αποφάσισε να κτιστεί μία νέα εκκλησία. Η εκκλησία δεν αφιερώθηκε σε κάποιο άγιο προστάτη από την πανούκλα, αλλά στην Παναγία, η οποία θεωρούταν προστάτιδα της Δημοκρατίας. Από τα σχέδια επιλέχθηκε αυτό του Μπαλντασάρε Λονγκένα για μια ροτόντα σε ρυθμό μπαρόκ ο οποίος ήταν δημοφιλής τότε. Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1631 και ολοκληρώθηκε το 1687.
Η πρόσοψη του ναού είναι διακοσμημένη με αγάλματα του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Θεοδώρου, των Ευαγγελιστών, των Προφητών, της Ιουδίθ με το κεφάλι του Ολοφέρνη. Τα αγάλματα των τεσσάρων Ευαγγελιστών αποδίδονται στον Τομάσο Ρούες. Στο κύριο τέμπλο του ναού, έργο του Λονγκένα, βρίσκεται η βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Μεσοπαντίτισσας, η οποία μεταφέρθηκε από την Κρήτη με την κατάκτηση της τελευταίας από τους Οθωμανούς το 1669.
Ο τρούλος του ναού ήταν μια σημαντική προσθήκη στο αστικό τοπίο της Βενετίας και σύντομα έγινε ένα από εμβλήματα της πόλης, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες όπως ο Καναλέττο, ο Γουίλιαμ Τέρνερ, ο Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ και ο Φραντσέσκο Γκουάρντι.
Παραπομπές
κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Μπαρόκ εκκλησίες
Μοττραμίτης
Ο μοττραμίτης (αγγλ. mottramite) είναι βαναδινικό ορυκτό του μολύβδου και του χαλκού. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή Mottram του Chesire στην Αγγλία, όπου εντοπίστηκε σε σωρούς αποθεμάτων.
Είναι το άλλο άκρο παραμικτικής σειράς που σχηματίζει με τον δεσκλοϊζίτη. Αποτελεί δευτερεύον ορυκτό που σχηματίζεται στις ζώνες οξείδωσης βαναδιούχων μεταλλευμάτων.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο δεσκλοϊζίτης, ο μιμητίτης, ο βουλφενίτης, ο κερουσίτης, ο αζουρίτης, ο νταφτίτης, ο διοπτάσιος και ο μαλαχίτης.
Απαντά σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Εκτός από το Μόττραμ ανευρίσκεται και στο γειτονικό Σριούσμπερι (Shrewsbury) στην Αγγλία, την Κόρδοβα στην Ισπανία, τη Γαλλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ (Αριζόνα, Νέο Μεξικό, Νεβάδα, τη Χιλή (περιοχές Coquimbo και Copiapo), τη Βολιβία, την Αργεντινή, τη Ζάμπια, το Tsumeb και τις γειτονικές περιοχές του στη Ναμίμπια.
Αντίθετα με το δεσκλοϊζίτη, δεν απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου ούτε σε άλλη περιοχή της Ελλάδας.
Βιβλιογραφία
Μοττραμιτης Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Ρικ Άλεν (ντράμερ)
Ο Ρικ Άλεν (Richard John Cyril "Rick" Allen, γενν. 1 Νοεμβρίου 1963) είναι ο ντράμμερ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Def Leppard. Είναι γνωστός για το γεγονός ότι ξεπέρασε τον πλήρη ακρωτηριασμό του αριστερού του χεριού και συνέχισε να παίζει με το συγκρότημα, που ακολούθως κατάφερε να φτάσει στο αποκορύφωμα της δημοτικότητας του παγκοσμίως. Κατατάχτηκε #7 στην Βρετανική ιστοσελίδα Gigwise στην λίστα με τους 100 Καλύτερους Ντράμμερς Όλων Των Εποχών.
Def Leppard
Στις 28 Νοεμβρίου 1978 ο Ρικ Άλεν γίνεται μέλος του συγκροτήματος Def Leppard, μετά την αποχώρηση του ντράμμερ Tony Kenning, σε ηλικία μόλις 15 χρόνων, με πρωτοβουλία της μητέρας του. Το 1979 παράτησε το σχολείο (τα υπόλοιπα μέλη παράτησαν τις δουλειές τους την ίδια περίοδο) για να επικεντρωθούν στο στόχο τους, που ήταν να πετύχουν επαγγελματικά. Την ίδια χρονιά άνοιξαν την συναυλία του Sammy Hagar στο Λονδίνο και τους επόμενους μήνες άνοιξαν συναυλίες των AC/DC. Στις 14 Μαρτίου του 1980 κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ της μπάντας, το On Through the Night, που απέσπασε πολύ καλές κριτικές από το περιοδικό Rolling Stone, έφτασε μέχρι το #51 στα charts των ΗΠΑ και στο #15 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης κατάφερε να καθιερώσει το συγκρότημα ως ένα από τα κυρίαρχα του New Wave of British Heavy Metal. Στην συνέχεια το συγκρότημα ξεκίνησε περιοδεία, ανοίγοντας συναυλίες των Pat Travers, AC/DC και Ted Nugent. Η επιτυχία των Def Leppard αυξήθηκε με τα επόμενα τους άλμπουμς, High 'n' Dry (1981) και Pyromania (1983), που πούλησαν 2 και 10 εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ.
Ατύχημα και ανάρρωση
Στις 31 Δεκεμβρίου 1984, ο 21χρονος Άλεν, κατευθυνόμενος προς το σπίτι της οικογένειας του στο Σέφιλντ για το πάρτι για την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ενεπλάκει σε αυτοκινητιστικό ατύχημα. Σύμφωνα με τον Άλεν, οδηγούσε το Chevrolet Corvette του όταν τον προσπέρασε προκλητικά ένα Alfa Romeo. Πάνω στα νεύρα του να προσπεράσει το Alfa Romeo δεν πρόσεξε ότι πλησίαζε σε στροφή, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, το οποίο πέρασε από ένα πέτρινο τοίχο και κατέληξε σε ένα χωράφι. Το αυτοκίνητο κατέληξε αναποδογυρισμένο, ο ίδιος εκσφενδονίστηκε εκτός του οχήματος, ενώ η φιλενάδα του Miriam Barendsen παρέμεινε ασφαλής στη θέση της. Από το ατύχημα ο Άλεν έχασε το αριστερό του χέρι. Η Miriam δεν τραυματίστηκε και βρήκε τον Άλεν στο χωράφι. Τους βοήθησαν δύο περαστικοί και ο Άλεν οδηγήθηκε στο νοσοκομείο. Οι γιατροί επανατοποθέτησαν το χέρι του Άλεν αλλά αναγκαστικά το αφαίρεσαν λόγω μόλυνσης. Βγήκε από το νοσοκομείο μετά από τρεισήμισι εβδομάδες.
Ο Άλεν βρισκόταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση, αφού πίστευε ότι δεν θα μπορούσε να ξαναπαίξει με το συγκρότημα. Το ίδιο πίστευαν και οι υπόλοιποι αλλά τον στήριζαν ψυχολογικά και δεν ήθελαν να τον διώξουν από τη μπάντα στη χειρότερη στιγμή της ζωής του. Ο ίδιος μαζί με τον Joe Elliott συνάντησαν ειδικούς και άρχιζαν να σχεδιάζουν ένα μοντέλο ντραμς προσαρμοσμένο στις ανάγκες του. Ο πρώην ντράμερ των Status Quo, Jeff Rich, που τον βοήθησε κατά την ανάρρωσή του, σχεδίασε μαζί του ένα ηλεκτρονικό μοντέλο ντράμς, που θα μπορούσε να παίζει με ένα χέρι. Η εταιρία Simmons, που είναι κατασκευαστής ηλεκτρονικών ντραμς, δημιούργησε ένα μοντέλο με τις προδιαγραφές τους. Ο Άλεν έκανε την πρώτη του μετά το ατύχημα εμφάνιση το 1986 στο φεστιβάλ Monsters of Rock στο Κάστρο του Ντόνιγκτον, ενώ το 1987 οι Def Leppard κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Hysteria, που είναι και το πιο επιτυχημένο του συγκροτήματος μέχρι σήμερα, πουλώντας 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς
Χιλιόμετρο μηδέν (ταινία)
Το Χιλιόμετρο μηδέν (Ρωσικά: Нулевой километр) είναι ταινία στο είδος θρίλερ/δράσης, ρωσικής παραγωγής του 2007.
Πλοκή
Ένας νεαρός σκηνοθέτης μουσικών βίντεο, μια χορεύτρια μπαλέτου και ένας άντρας που αναζητά Dolce Vita - πηγαίνουν στη Μόσχα για να κατακτήσουν την πόλη, αλλά ο καθένας από αυτούς με τον δικό του τρόπο. Αργά ή γρήγορα, οι τρεις τους θα συνειδητοποιήσουν: για να κερδίσει ο καθένας αυτό που θέλει πρέπει να θυσιάσει πολλά πράγματα, όπως η φιλία και η αγάπη.
Ιωάννης Δαβάκης
Ο Ιωάννης Δαβάκης του Δικαίου (13 Νοεμβρίου 1907 - 31 Ιουλίου 1996) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από τη Λακωνία, που διετέλεσε βουλευτής.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1907 στη Λακωνία, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παιδιατρική στο Παρίσι. Ο αδερφός του, Δημήτριος Δαβάκης, ήταν επίσης βουλευτής.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών το 1974 με την Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνοντας 19.864 ψήφους.
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών τον Ιούλιο του 1996. Κηδεύτηκε το απόγευμα της 31ης Ιουλίου 1996 από τον ιερό ναό του Κοιμητηρίου Καλλιθέας. Ήταν παντρεμένος με την Παναγιώτα Ιγγλέζου και είχαν 1 γιο και 1 κόρη. Άφησε συγγραφικό έργο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1993
Ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης του 1993 ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που διεκπεραιώθηκε μεταξύ της Πάρμα της Ιταλίας και της Αντβέρπ του Βελγίου. Ο τελικός διεξήχθη στο Στάδιο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο της Αγγλίας στις 12 Μαΐου 1993. Ήταν ο τελευταίος αγώνας του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1992–93 και ο τελικός του 33ου Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Η Πάρμα κέρδισε την Αντβέρπ με 3–1 και έγινε η όγδοη διαφορετική ιταλική ομάδα που κατακτά ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Ως νικήτρια, η Πάρμα αγωνίστηκε για το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ του 1993 εναντίον της δευτεραθλήτριας του UEFA Champions League της περιόδου 1992–93, Μίλαν, αφού η πρωταθλήτρια Μαρσέιγ είχε αποκλειστεί από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λόγω καταγγελιών για στημένους αγώνες.
Αυτός ήταν ο τελευταίος τελικός ευρωπαϊκού κυπέλλου που διοργανώθηκε στο παλιό Γουέμπλεϊ, καθώς επρόκειτο να ανοικοδομηθεί σε ένα ολοκαίνουργιο στάδιο.
Ιστορικό
Το Γήπεδο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο είχε φιλοξενήσει τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης σε μια προηγούμενη περίπτωση: το 1965. Η αγγλική Γουέστ Χαμ κέρδιςε τον αγώνα με δύο γκολ απέναντι στην αντίπαλη ομάδα του Μονάχου 1860-η οποία δεν σκόραρε-της Δυτικής Γερμανίας μπροστά σε 97.974 άτομα, τη μεγαλύτερη προσέλευση όλων των εποχών σε τελικό Κυπέλλου Κυπελλούχων. Το Γουέμπλεϊ είναι διάσημο για τη φιλοξενία των τελικών του Κυπέλλου Αγγλίας, καθώς και για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966.
Περίληψη
Η Πάρμα άνοιξε το σκορ στο 10ο λεπτό, όταν ο τερματοφύλακας Στέβαν Στογιάνοβιτς δεν υπολόγισε σωστά ένα κόρνερ που επέτρεψε στον αρχηγό της Πάρμα, Λορέντζο Μινότι να στείλει την μπάλα στα δίχτυα από τα αριστερά της περιοχής του πέναλτι. Αλλά η Αντβέρπ ισοφάρισε μετά από δύο λεπτά,ο Άλεξ Τσερνιατύνσκι έπαιξε μια πλάγια μπαλιά στον Φράνσις Σεβερέινς, ο οποίος σούταρε την μπάλα δίπλα από τον τερματοφύλακα με το αριστερό του πόδι για να ισοφαρίσει το σκορ. Οι Ιταλοί άρχισαν να κυριαρχούν στο παιχνίδι και ο Αλεσάντρο Μέλι μετά από μισή ώρα έκανε το 2-1 με κεφάλια μετά από μια σέντρα από τα δεξιά. Το παιχνίδι τελείωσε για την Αντβέρπ έξι λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, όταν ο Στέφανο Κουόγκι σκόραρε με ένα σουτ με φάλτσο δίπλα από τον τερματοφύλακα μέσα από την περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάρμα ΦΚ
Ελεονώρα του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Η Ελεονώρα (γερμ. Eleonore von Anhalt-Zerbst, 10 Νοεμβρίου 1608, Τσέρμπστ - 2 Νοεμβρίου 1681, Κάστρο Όστερχολμ, Αλς) από τον Οίκο των Aσκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμος της έγινε Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ροδόλφου του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1576-1621) από τον πρώτο γάμο του με τη Δωροθέα Χεδβίγη των Γουέλφων (1587-1609), κόρη του Ερρίκου Ιουλίου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Παντρεύτηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1632 στο Νόρμπουργκ με τον Φρειδερίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ (1581-1658). Ήταν η δεύτερη σύζυγός του. Η Αυλή του δούκα στο Nόρντμπουργκ είχε λιγοστούς οικονομικούς πόρους και τα παιδιά της Ελεονώρας έπρεπε να αναζητήσουν σταδιοδρομία αλλού. Ο θεολόγος Κρίστοφ Βίλχελμ Μέγκαντερ ήταν ο εξομολογητής της από το 1653 και μετά. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του θετού της γιου Ιωάννη Βογισλάβου, το δουκάτο υπέστη πτώχευση και το φέουδο έπαυσε να υπάρχει από τη Δανία.
Η Eλεονώρα απεβίωσε το 1681 στην ιδιοκτησία της χηρείας της στο Κάστρο Όστερχολμ στο Αλς και τάφηκε δίπλα στον άνδρα της.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Bielenda
Η Bielenda (προφέρεται: Μπιελέντα), ή BIELENDA Kosmetyki Naturalne, είναι πολωνική οικογενειακή εταιρεία καλλυντικών, που ιδρύθηκε το 1990 από την Μπαρμπάρα Μπιελέντα. Η εταιρεία πωλεί προϊόντα για επαγγελματική και καταναλωτική χρήση, για περιποίηση προσώπου, σώματος και μαλλιών. Αυτά τα προϊόντα περιλαμβάνουν κρέμες, μάσκες, scrub, βάλσαμα, καλλυντικά αδυνατίσματος, προϊόντα περιποίησης για τον ήλιο, προϊόντα προσωπικής φροντίδας, σκευάσματα περιποίησης μαλλιών και χτενίσματος, καθώς και έλαια λουτρών αρωματοθεραπείας. Η εταιρεία εργάζεται για τη δημιουργία ενός δικτύου καλλυντικών και αισθητικών κέντρων, προσφέροντας θεραπείες ομορφιάς και αισθητικές θεραπείες. Όλα τα προϊόντα Bielenda αναπτύσσονται και παράγονται στην Πολωνία.
Η εταιρεία πωλεί τα προϊόντα της στη Γαλλία, στη Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Λετονία, στο Μαυροβούνιο, στη Σλοβενία, στη Σλοβακία, στην Τσεχία, στην Ουγγαρία, στην Αυστρία, στη Λιθουανία, στην Εσθονία, στη Σουηδία, στη Φινλανδία, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Ελλάδα, στην Ουκρανία και στο Καζακστάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα
Πλατανιάς Χανίων
Ο Πλατανιάς είναι παραθαλάσσιο χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος καθώς και ιστορική έδρα του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Βρίσκεται 12 χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων, σε μία από τις πιο τουριστικές παραλιακές ζώνες της δυτικής Κρήτης και μαζί με τη γειτονική Αγία Μαρίνα διαθέτει πολυάριθμα τουριστικά καταλύματα. Ακριβώς απέναντι από τον οικισμό υπάρχει η νησίδα των Αγίων Θεοδώρων.
Ιστορικά στοιχεία
Αρχικά ο Πλατανιάς βρισκόταν γύρω από την κορυφή του λόφου πάνω από την παραλία. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1577 σε βενετικό έγγραφο ως πύργος Πλατανέα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας στον λόφο είχε κατασκευαστεί φρούριο για να χρησιμεύσει κυρίως ως παρατηρητήριο. Κατά τη διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης του 1895-1898, ο Πλατανιάς απετέλεσε από τον Φεβρουάριο του 1897 την έδρα των ελληνικών στρατευμάτων που αποβιβάστηκαν στο νησί υπό τον Τιμολέοντα Βάσσο. Στα πλαίσια της Επανάστασης του Θέρισου, ο οικισμός άλλαξε συχνά χέρια μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. Τα νεότερα χρόνια άρχισε η ανάπτυξη του παραλιακού οικισμού που επιταχύνθηκε με την εμφάνιση του τουρισμού. Ο παραλιακός οικισμός αναφέρεται ως Κάτω Πλατανιάς ή Νέος Πλατανιάς και ο οικισμός στον λόφο ως Άνω Πλατανιάς ή Παλαιός Πλατανιάς.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Πλατανιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πλατανιά του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 979 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Πλατανιά
Αθλητισμός
Ο οικισμός έγινε γνωστός για την ποδοσφαιρική του ομάδα, τον Α.Ο. Πλατανιά που αγωνίζεται από την περίοδο 2012-13 στην Α' Εθνική, κάνοντας τον Πλατανιά τον μικρότερο πληθυσμιακά οικισμό που εκπροσωπήθηκε στην Α' Εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Κάστρο του Ντεβίν
thumb|250px|Άποψη του κάστρου thumb|250px|Άποψη του χωριού Ντεβίν από το κάστρο To Κάστρο Ντεβίν (σλοβακικά: hrad Devín ή Devínsky hrad, γερμανικά: Burg Theben) είναι κάστρο στο Ντεβίν, προάστιο της Μπρατισλάβα, πρωτεύουσας της Σλοβακίας. Το κάστρο είναι χτισμένο πάνω σε ένα απότομο λόφο, σε υψόμετρο 212 μέτρα, πάνω από τη συμβολή του Μοράβα με τον Δούναβη, απέναντι από την Αυστρία.
Ετυμολογία
Το όνομα του κάστρου πιθανόν προέρχεται από την παλιά ινδοευρωπαϊκή/πρωτοσλαβική ρίζα ντέιβ- με μετάπτωση ντόιβ-, η οποία σχετίζεται με το φως και την οπτική αντίληψη. Ντεβίν, Ντιβίν, Ντεβίνκα, Ντιβίνο, Ντζιβίν και παρόμοια σλαβικά ονόματα μπορούν να ερμηνευθούν ως παρατηρητήρια. Η ίδια ρίζα σχετίζεται με την όραση και βρίσκεται στη λέξη ντιβ (κακό πνεύμα), και έτσι σημαίνει «τόπος των κακών πνευμάτων». Λιγότερο πιθανή, αλλά δημοφιλής, είναι η προέλευση του ονόματος από την παλιά σλαβική λέξη ντέβα (κορίτσι), με το όνομα ντέβιν γκραντ να σημαίνει το σημαίνει το κάστρο του κοριτσιού.
Ιστορία
thumb|250px|Ο αποκαλούμενος «πύργος της παρθένου» Το κάστρο του Ντεβίν είναι ανάμεσα στα παλαιότερα της Σλοβακίας. Πιθανότατα, η παλαιότερη μνεία στο κάστρο γίνεται σε έγγραφο του 864, όταν ο Λουδοβίκος ο Γερμανός πολιόρκησε τον πρίγκιπα Ράστισλαβ σε ένα από τους συχνούς πολέμους ανάμεσα στους Φράγκους και τη Μεγάλη Μοραβία στο κάστρο Ντόβινα. Η ταυτοποίηση του κάστρου Ντόβινα ως του κάστρου Ντεβίν έχει υπάρξει αντικείμενο συζητήσεων βασισμένες στα γλωσσολογικά επιχειρήματα και στην απουσία αποδεικτικών αρχαιολογικών στοιχείων.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μεγάλης Μοραβίας, το Ντεβίν ήταν το κέντρο ενός μεγάλου οικισμού. Ο αμυντικός του ρόλος ενισχυόταν από μικρότερα οχυρά στο Ντεβίνσκα Κομπίλα. Μια προ-ρωμανική εκκλησία είχε χτιστεί στο κάστρο ανάμεσα στο 850 και το 863/870. Ο ρυθμός της πιο συγγενής με της εκκλησίες της Δαλματίας και του Νόρικουμ σε σχέση με εκκλησίες με συνεχή παράδοση της βυζαντινής και της αρχιτεκτονικής της ύστερης αρχαιότητας. Το εσωτερικό της εκκλησίας ήταν διακοσμημένο με αγιογραφίες των οποίων το χρώμα προερχόταν (σύμφωνα με τη χημική ανάλυση) από τη βόρεια Ιταλία. Οι δύο στύλοι που ανακαλύφθηκαν υποδεικνύουν ότι οι τοπικοί ιερείς επιτελούσαν διοικητικό ή εκπαιδευτικό έργο. Μαζί με άλλα τέχνεργα, έξι τάφοι που χρονολογούνται από την εποχή της Μεγάλης Μοραβίας βρέθηκαν κοντά στην εκκλησία και θεωρήθηκε ότι ανήκουν σε τοπικούς ηγεμόνες και στις οικογένειές τους.
Ένα ανάκτορο προστέθηκε το 15ο αιώνα. Οι οχυρώσεις ενισχύθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αν και το κάστρο δεν καταλήφθηκε ποτέ, έπαψε να είναι σημαντικό όταν το βασίλειο της Ουγγαρίας ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και έπαψε να αποτελεί συνοριακό φυλάκιο, με αποτέλεσμα να παύσει να χρησιμοποιείται από τον στρατό. Ο Στέφανος Μπάτορι παρέλαβε το κάστρο μετά από δωρεά. Σύμφωνα με τον Στέφανο Μπάτορι ιδιοκτήτης του κάστρου ήταν ο οίκος των Κέγκλεβιτς. Το 1609, ο Ματθαίος Β΄επιβεβαίωσε ότι οι Κέγκλεβιτς εξακολουθούσαν να είναι ιδιοκτήτες του κάστρου, αλλά ήταν ενέχυρο στους Παλοσκάι, από τους οποίους δεν μπορούσαν να το αγοράσουν. Το 1635, ο Παλ Πάλφι αγόρασε το κάστρο. Οι Πάλφι ήταν οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του κάστρου. Το 1809, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Πρέσμπουργκ (Μπρατισλάβα), το κάστρο (το οποίου εξακολουθούσε να θεωρείται απειλή) καταστράφηκε από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα.
Πηγές
Ντεβιν Κατηγορία:Μεγάλη Μοραβία
Κίνημα για Αλλαγές
Το Κίνημα για Αλλαγές (Μαυροβουνιακά: Покрет за промјене, PzP) είναι ένα κεντροδεξιό ως δεξιό, λαϊκιστικό, φιλελεύθερο συντηρητικό πολιτικό κόμμα στο Μαυροβούνιο. Το κόμμα σχηματίστηκε το 2002 ως ΜΚΟ με την ονομασία «Ομάδα για Αλλαγές», και στις 17 Ιουλίου 2006 ιδρύθηκε επίσημα ως πολιτικό κόμμα με το σημερινό του όνομα. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Νεμπόισα Μέντογεβιτς. Από το 2012 το Κίνημα για Αλλαγές είναι μέρος της συμμαχίας Δημοκρατικό Μέτωπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Μαυροβουνίου
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα
Το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα «Βασίλειος Παπαντωνίου»  (ΠΛΙ) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με έδρα το Ναύπλιο. Ιδρύθηκε το 1974 από την Ιωάννα Παπαντωνίου στη μνήμη του πατέρα της Βασιλείου Παπαντωνίου και διοικείται από επταμελές διοικητικό συμβούλιο.
Με την οργάνωση ενός Εθνογραφικού Μουσείου και ενός Ερευνητικού Κέντρου, το ΠΛΙ έθεσε ως στόχους: (α) Τη συμβολή του στην καταγραφή και μελέτη του νεότερου ελληνικού πολιτισμού. (β) Τη δημοσίευση-προβολή των αποτελεσμάτων κάθε έρευνας με εκθέσεις, εκδόσεις και επιστημονικές ανακοινώσεις. (γ) Την οργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και εκδηλώσεων για την εξοικείωση των παιδιών με τις ποικίλες δραστηριότητες του μουσείου, συνδυάζοντας τη μάθηση με το παιχνίδι. (δ) Την επιμόρφωση-μετεκπαίδευση ειδικών στους τομείς που ενδιαφέρουν το ίδρυμα.
Βραβεύσεις
Το 1981 το ΠΛΙ βραβεύθηκε με τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς για την έκθεσή του «Παραγωγή, επεξεργασία και εφαρμογή φυσικών υφαντικών υλών», η οποία αποτέλεσε την αφετηρία για μουσειολογικό προβληματισμό όλων των μικρών και πολλών μεγάλων μουσείων στην Ελλάδα, αλλά και για την προσφορά του στη μελέτη του νεότερου ελληνικού πολιτισμού, το μέγεθος και την ποιότητα των συλλογών του, την εκπαιδευτική και καινοτόμο -από αισθητικής πλευράς- έκθεση και την πρωτοτυπία των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων. Είναι το μοναδικό ελληνικό μουσείο που του έχει απονεμηθεί αυτό το βραβείο μέχρι σήμερα.
Συλλογές
Οι συλλογές του Ιδρύματος συγκροτούνται το 1974 με την αρχική δωρεά 6.000 αντικειμένων από την Ιωάννα Παπαντωνίου και σήμερα αριθμούν 45.000 αντικείμενα άμεσα συνδεδεμένα με τον λαϊκό και τον νεότερο ελληνικό πολιτισμό. Τα περισσότερα αντικείμενα χρονολογούνται στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού, ενώ υπάρχουν και αρκετά παλαιότερα, όπως για παράδειγμα τα "κοπτικά", με «σημεία» και «κλαβία» από αιγυπτιακές τουνίκες του 6ου μ.Χ. αιώνα. Η ενδυματολογική συλλογή, η συλλογή παιχνιδιών από όλο τον κόσμο, τα κοσμήματα, η ζωγραφική, τα σχέδια και τα χαρακτικά ξεχωρίζουν, ενώ σημαντική διαμορφώνεται και η συλλογή των ενδυμάτων μόδας και των εξαρτημάτων τους.
Για την καλύτερη διαχείριση των συλλογών δημιουργήθηκε το πρόγραμμα ηλεκτρονικής καταγραφής μουσειακών συλλογών «ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ», το οποίο σχεδιάστηκε εξ αρχής με βάση την τεχνοχνωσία του ΠΛΙ, λαμβάνοντας υπόψη τα βασικά διεθνή πρότυπα για την τεκμηρίωση των εθνογραφικών αντικειμένων.
Μουσείο "Βασίλειος Παπαντωνίου" - Μόνιμες εκθέσεις
Το Μουσείο «Β. Παπαντωνίου» στεγάζεται σ’ ένα ανακαινισμένο και κατάλληλα τροποποιημένο νεοκλασικό κτίριο των αρχών του 20ού αιώνα, που βρίσκεται στην οδό Β. Αλεξάνδρου 1 και Σοφρώνη, στο Ναύπλιο.
Το 1974 η πρώτη έκθεση είχε θέμα τις αγροτικές και αστικές φορεσιές της Πελοποννήσου.
Το 1981 διαμορφώθηκε ο χώρος του ισογείου, προκειμένου να στεγάσει την έκθεση με θέμα τις φυσικές υφαντικές ύλες στην Ελλάδα: την παραγωγή, την επεξεργασία και την εφαρμογή τους στα τοπικά ενδύματα και στην οικιακή χρήση, με αναφορές σε τεχνικές, επαγγέλματα κλπ., καλύπτοντας την περίοδο από το 1835 έως το 1945. Οι ενότητες της έκθεσης αφορούσαν το βαμβάκι, το λινάρι, το καννάβι, το σπάρτο, το μετάξι, το μαλλί, το τραγόμαλλο, το γνέσιμο και το βάψιμο των νημάτων, τις υφαντικές λουρίδες, το ντύσιμο του αργαλειού και τους διάφορους τύπους αργαλειών, τις νεροτριβές και τα μαντάνια, τη βαφική, τη ραπτική, τον γάμο και την προίκα, την κεντητική, τις ποδιές, τα πλεκτά, τις δαντέλες και τα σταμπάτα.
Το 1986 αναμορφώνεται ο πρώτος όροφος με τη διαμόρφωση αιθουσών έκθεσης, πωλητηρίου και βοηθητικών χώρων για να στεγάσει την έκθεση "Ελληνικές Φορεσιές", έτσι όπως διαμορφώθηκαν τα τελευταία 150 χρόνια στον ελλαδικό χώρο.
Το 1999, στις 11 Αυγούστου, με την ευκαιρία του εορτασμού των 25 χρόνων λειτουργίας του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος, σε συνδυασμό με την έλευση της νέας χιλιετίας, στον πρώτο και δεύτερο όροφο του Λαογραφικού Μουσείου φιλοξενήθηκε η έκθεση «Τα καλύτερα του ΠΛΙ», με στόχο να παρουσιαστεί το εύρος και η ποικιλία των μουσειακών του συλλογών, που τότε αριθμούσαν τα 25.000 αντικείμενα από 22 διαφορετικές κατηγορίες.
Από το 2006, στο ήδη αναμορφωμένο εσωτερικά κτίριο, παρουσιάστηκε η έκθεση με θέμα «Ελληνικόν Άστυ: Ναύπλιον 1822-1922».
Η νέα μόνιμη έκθεση “Συλλογές: ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο” είναι αφιερωμένη στις συλλογές του Ιδρύματος. Σε μια ελεύθερη και τολμηρή εγκατάσταση διαγράφεται η πορεία από τον 19ο στον 21ο αιώνα. Επιλεγμένα αντικείμενα σε θεματικές ενότητες μας ταξιδεύουν στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον του ελληνικού ιστορικού χώρου και χρόνου.
Στο ισόγειο λειτουργεί το πωλητήριο του μουσείου όπου διατίθενται οι εκδόσεις του ΠΛΙ (βιβλία, δίσκοι, αφίσες, κάρτες), καθώς και είδη δώρων.
"Σταθμός" - Μουσείο παιδικής ηλικίας
Το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα από την ίδρυσή του είχε με ιδιαίτερη ευαισθησία προβληματιστεί πάνω στο θέμα «Παιδί-Μουσείο». Είναι το πρώτο μουσείο στην Ελλάδα που ξεκίνησε προγράμματα πάνω στο αντικείμενο αυτό, τα οποία και είχαν πανελλαδική εμβέλεια. Το 1982 οργάνωσε στο Ναύπλιο την πρώτη συνάντηση εκπαιδευτικών, με σκοπό την ευαισθητοποίηση στον χώρο και τη δημιουργία προγραμμάτων εκπαίδευσης για παιδιά στο μουσείο, τα οποία είχαν ιδιαίτερη επιτυχία. Το ίδρυμα, στην ιδέα για μια νέα προσέγγιση αυτού του θέματος προγραμμάτισε τη δημιουργία ενός «Μουσείου του Παιδιού», σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση.
Η πρώτη έκθεση «Το Παιδί και το Παιχνίδι» είχε ως επίκεντρο τις συλλογές του ΠΛΙ με παιχνίδια του χωριού και της πόλης, διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων, κατασκευασμένα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, καθώς και κάποια φτιαγμένα από τα ίδια τα παιδιά. Τα περισσότερα ανήκουν στην εποχή του μεσοπόλεμου και στη δεκαετία του 1950. Οι συλλογές διαθέτουν επίσης εκμαγεία από παιδικά παιχνίδια της αρχαιότητας που δένουν το χθες με το σήμερα και εκφράζουν τη συνέχεια στη μορφή του παιδικού παιχνιδιού. Μέσα από αυτά διαφαίνεται η πορεία που ακολούθησαν οι κοινωνικοοικονομικές δομές της ελληνικής κοινωνίας: από τον πηλό στη λαμαρίνα και ύστερα στο πλαστικό.
Ο «Σταθμός» ανανεώθηκε και πάλι το 2008 με «Μια έκθεση για τη Μαργαρίτα», που αφιερώθηκε σε όλα τα παιδιά που χάθηκαν άκαιρα. Η έκθεση απευθύνεται σε παιδιά όλων των ηλικιών αλλά και στους μεγάλους, γιατί μπορεί ν’ ανακαλέσει στη μνήμη τωρινές ή καταχωνιασμένες χαρές, στιγμές που όλοι τις ζήσαμε ή και τις ζούμε στη θέα ενός παιδικού παιχνιδιού. Ανάμεσα στα εκθέματα οι εικαστικές εγκαταστάσεις του προγράμματος «Παιδιά και Καλλιτέχνες προτείνουν στο Σταθμό», οι σημαντικές συλλογές «Κούκλες με ελληνικές τοπικές φορεσιές» της Φανής Καζές, οι φιγούρες του θεάτρου Σκιών και του Κουκλοθέατρου κ.ά.
Περιοδικές εκθέσεις
Το ΠΛΙ έχει οργανώσει και έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με πιο σημαντικές:
Ευρωπάλια, Τρεις Κύκλοι Της Ζωής, Βρυξέλλες, Οκτώβριος 1985
Η έκθεση φιλοξενήθηκε στο δημαρχείο των Βρυξελλών, σε σχέδιο του Βέλγου σχεδιαστή Daniel Serveitens de Merk, και περιλάμβανε αντικείμενα κυρίως από τις συλλογές του ΠΛΙ για τους τρεις κύκλους της ζωής και μέρος της συλλογής του από φιγούρες θεάτρου σκιών.
==== Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Η Ελληνική Φορεσιά και το Κόσμημα άλλοτε και τώρα, Αθήνα 1985 ==== Η έκθεση έγινε στην αίθουσα Athenaeum και αφορούσε τη διαχρονική εξέλιξη της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς και του ελληνικού κοσμήματος, μετά από πολλές και ποικίλες επιδράσεις, καταλήγοντας στην παρουσίαση εμπνεύσεων (ενδυμάτων και κοσμημάτων) σύγχρονων σχεδιαστών (π.χ., Γιάννης Ντεσσές, Γιάννης Ευαγγελίδης, Γιάννης Τσεκλένης, Βασίλης Κουρκουμέλης, Μιχάλης Ασλάνης, Λουκία Μπέικου, Ηλίας Λαλαούνης κλπ.). Οργάνωση: ΠΛΙ, ΥΠ.ΠΟ.
Salute to Greece (ελληνική χρονιά), Η Ελληνική Φορεσιά, Οδοιπορικό στην πόλη μας, Ντάλας (Τέξας) 1990
Το ΠΛΙ συμμετείχε στην έκθεση που έγινε στο Ντάλας, στο πλαίσιο εκδηλώσεων με τον γενικό τίτλο "Salute to Greece" με δύο εκθέσεις, η μία με τοπικές ελληνικές φορεσιές και η δεύτερη με έργα ζωγραφικής των παιδιών που συμμετείχαν στα εκπαιδευτικά του προγράμματα.
==== Αθήνα 2004 - Πολιτιστική Ολυμπιάδα, ''Πτυχώσεις. Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ού αιώνα'', Αθήνα, 21.6-17.10.2004 ==== Μεγάλη έκθεση για την ενδυματολογική πρακτική των πτυχώσεων στην αρχαιότητα, την επίδρασή τους σε άλλους πολιτισμούς και τη σύγχρονη μόδα του 21ου αιώνα.
Λεμεσός 2007, Αθήνα 2010, "Ενδύεσθαι". Για ένα Μουσείο Πολιτισμού του Ενδύματος
Η έκθεση βασίστηκε στην ενδυματολογική συλλογή του ΠΛΙ, προϊόν της συλλεκτικής φιλοσοφίας της προέδρου Ιωάννας Παπαντωνίου και κάλυπτε όλη την εξέλιξη της μόδας στην Ευρώπη από τον 18ο έως τον 21ο αιώνα. Φιλοδοξία της έκθεσης αυτής ήταν να αναδείξει την ανάγκη δημιουργίας ενός Μουσείου Πολιτισμού του Ενδύματος στην Ελλάδα.
Λονδίνο 2012, «6 ‘Παγκόσμιοι’ Έλληνες σχεδιαστές μόδας» και «3 σύγχρονοι Έλληνες σχεδιαστές»
Στην έκθεση παρουσιάστηκαν δημιουργίες των Γιάννη Ντεσσέ, Γιάννη Ευαγγελίδη, Τζέιμς Γκαλάνο, Τζορτζ Σταυρόπουλου, Ντίμη Κρίτσα και Γιάννη Τσεκλένη, που συνδυάστηκαν με δημιουργίες γνωστών σύγχρονων Ελλήνων σχεδιαστών, όπως οι Μαίρη Κατράντζου, Σοφία Κοκοσαλάκη και Marios Schwab.
Το 1999, στο πλαίσιο του εορτασμού των 25 χρόνων του, το ΠΛΙ παρουσίασε τις εκθέσεις:
"Άμφια – Το ένδυμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας" Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, 1-30.9.1999
Στην έκθεση παρουσιάστηκαν μεταξωτά και χρυσοκέντητα άμφια από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, του Βυζαντινού Μουσείου, του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος, που χρονικά κάλυπταν την περίοδο από τον 16ο έως και τον 20ό αιώνα. Τα ενδύματα εκτέθηκαν μεμονωμένα και ως ενδυματολογικά σύνολα, που αντιστοιχούσαν στους τρεις βαθμούς της ιεροσύνης, το διακονικό, τον ιερατικό και τον επισκοπικό βαθμό. Το σκεπτικό της παρουσίασης ήταν να αναδειχθούν, παράλληλα με τα πολυτελή χρυσοκέντητα ιερατικά ενδύματα, και διαφορετικές, λιγότερο γνωστές μορφές αμφίων, που διαμορφώνονται από υφάσματα ή κεντήματα προορισμένα για τον στολισμό του σπιτιού ή του κοσμικού ενδύματος. Ένας από τους στόχους της έκθεσης ήταν να φέρει στο φως παρόμοιο υλικό, που ως τώρα δεν έχει μελετηθεί και να ευαισθητοποιήσει κοινό και ειδικούς προς αυτή την κατεύθυνση.
Γιάννης Τσεκλένης - Ένας Έλληνας σχεδιαστής μόδας Θέατρο Θησείο, Αθήνα, 1-20.10.1999
Έκθεση με δημιουργίες του γνωστού Έλληνα σχεδιαστή μόδας Γιάννη Τσεκλένη, που εκτός των άλλων επί πολλά έτη πάλεψε για τη δημιουργία μονάδας παραγωγής στην Ελλάδα με στόχο τις επώνυμες ελληνικές εξαγωγές και το 1972 τα είδη του έφταναν σε 32 χώρες σε όλο τον κόσμο. Ο Γιάννης Τσεκλένης δώρισε το σύνολο των συλλογών του στο ΠΛΙ.
Jean Dessès – Ένας Έλληνας σχεδιαστής μόδας Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Αθήνα, 1-20.10.1999
Η έκθεση παρουσίασε για πρώτη φορά στο κοινό συγκεντρωμένες δημιουργίες του μεγάλου μόδιστρου Γιάννη Ντεσσέ, που εργάστηκε κυρίως στο Παρίσι μέχρι την εγκατάστασή του στην Ελλάδα το 1963.
Οι ελληνικές φορεσιές του Λυκείου των Ελληνίδων στο έργο του Τσαρούχη, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Τσαρούχη Μουσείο Λυκείου των Ελληνίδων, Αθήνα, Οκτώβριος 1999-Οκτώβριος 2000
Στην έκθεση παρουσιάστηκαν δώδεκα τέμπερες του Γιάννη Τσαρούχη με θέμα τις ελληνικές τοπικές φορεσιές και η αναπαράστασή τους σε τρεις διαστάσεις, με αυθεντικές φορεσιές από τη συλλογή του Λυκείου των Ελληνίδων.
Τέλος, το 2014, για τον εορτασμό των 40 χρόνων από την ίδρυση του ΠΛΙ έγιναν οι ακόλουθες εκθέσεις:
Νύφες. Παράδοση και μόδα στην Ελλάδα Μουσείο Μπενάκη, νέο κτίριο, Αθήνα, 23.1-25.5.2014, Φουγάρο, Ναύπλιο, 6.9-9.11.2014
Με επίκεντρο τον γάμο, τη σημαντική αυτή στιγμή στη ζωή της γυναίκας, στην έκθεση παρουσιάστηκε μια μεγάλη γκάμα νυφικών ενδυμάτων από τις συλλογές του ΠΛΙ, από τα κομψά και περίτεχνα νυφικά του τέλους του 19ου αιώνα έως τις πρωτοποριακές δημιουργίες των σύγχρονων σχεδιαστών και τις εκκεντρικές εμφανίσεις των νυφών του 21ου αι. Στην πρώτη έκθεση εκτέθηκαν 65 νυφικά, ενώ η δεύτερη εμπλουτίστηκε με νέες δωρεές, φτάνοντας τα 103 εκθέματα.
==== '''Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς''' Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, Λονδίνο, 4.2-2.3.2014, Ελληνικός Κόσμος, Ταύρος, 8.5-28.9.2014, Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο, Λευκωσία, 30.10.2014-19.4.2015 ==== Στην έκθεση παρουσιάστηκαν πάνω από 40 αυθεντικά χαρακτηριστικά ελληνικά ενδύματα των συλλογών του ΠΛΙ από τον 18ο έως τις αρχές του 20ού αιώνα και ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Κούλας Λαιμού.
Νίκος Χρονόπουλος- Γιώργος Μπουζιάνης, Μαθητής και Δάσκαλος
Πολιτιστικό Κέντρο Δάφνης - Μουσείο Γ. Μπουζιάνη, 6.3.-30.9.2014
Έκθεση με δημιουργίες του σημαντικού ζωγράφου Νίκου Χρονόπουλου μαζί δυο έργα του δασκάλου και φίλου του Γιώργου Μπουζιάνη από τις συλλογές του ΠΛΙ.
Κτιριακές εγκαταστάσεις
Οι υπηρεσίες του ΠΛΙ στεγάζονται στα:
Έρευνα
Το ΠΛΙ έχει εκπονήσει τρία πιλοτικά μουσειολογικά προγράμματα:
Εθνικό Αρχείο Ενδυμασίας
Το πρόγραμμα του Εθνικού Αρχείου Ενδυμασίας, που άρχισε να πραγματοποιείται το 1988 σε συνεργασία με το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης (ΜΕΛΤ) και το Λύκειο των Ελληνίδων Αθηνών, είχε σκοπό την καταγραφή της παραδοσιακής φορεσιάς σ' ολόκληρη την Ελλάδα πριν χαθούν οι αυθεντικές ζωντανές πηγές. Σ’ αυτό το πρόγραμμα συμμετείχαν επίσης το Εθνολογικό και Λαογραφικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το τμήμα Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Ηρακλείου.
Πρόγραμμα Καταγραφής Συλλογών
Το πρόγραμμα καταγραφής των μουσειακών αντικειμένων μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή ξεκίνησε έχοντας ως βάση το ΠΛΙ και την υποστήριξη του Κοινωνικού Ταμείου της ΕΟΚ, μέσω του ΥΠ.ΠΟ. Εφαρμόστηκε το 1986 σε τέσσερα περιφερειακά λαογραφικά μουσεία και στο Μ.Ε.Λ.Τ, με σκοπό να επεκταθεί και στα υπόλοιπα. Το πρόγραμμα στόχευε στην πλήρη καταγραφή των συλλογών των λαογραφικών μουσείων και τη σύνδεσή τους μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, για την ευκολότερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ερευνητών.
===ETHNOMUSEUM NET === Από το 1996 το ΠΛΙ συμμετέχει στο «Δίκτυο για τη διάχυση της τεχνογνωσίας για την τεκμηρίωση των εθνογραφικών αντικειμένων» ( Ethnomuseum net ), που χρηματοδοτείται από το ΕΠΕΤ ΙΙ, σε συνεργασία με την Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών - Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Τεχνολογίας Υπολογιστών, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το ICOM -Ελληνικό Τμήμα και άλλα εθνογραφικά μουσεία της Ελλάδας.
Στόχοι του προγράμματος:
Πρόγραμμα «ΜΕΛΙΝΑ»
Το ΠΛΙ συμμετείχε με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ‘’Φτιάχνοντας το Πουκάμισο’’, σε συνεργασία με το 3ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου. Τα παιδιά μαθαίνουν τη σημασία της ενδυμασίας από τους προϊστορικούς χρόνους και τη διαχρονική εξέλιξή της και στη συνέχεια δημιουργούν το πουκάμισο, το νεοελληνικό "πουκάμισο", που αποτελεί απαραίτητο τμήμα για όλες τις τοπικές μας φορεσιές. Κατά το δεύτερο έτος (1996-97) εντάχθηκαν στο πρόγραμμα 35 επιπλέον σχολεία και αποφασίστηκε το ΠΛΙ να αναλάβει τον σχεδιασμό και υλοποίηση παραπάνω εκπαιδευτικών προγραμμάτων
TEXtile and apparel EuroMEDiterranean heritage for Innovation (TEXMEDIN)
Το TEXMEDIN ήταν ένα διακρατικό έργο που συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας του προγράμματος MED, με στόχο να ενισχύσει τη σημαντική κληρονομιά της κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης της ευρωμεσογειακής περιοχής και να προωθήσει τη χρήση της ως πηγή έμπνευσης για σχεδιαστές νέων συλλογών και προϊόντων ανταγωνιστικών με υψηλή ποιότητα και αισθητική. Το έργο άρχισε τον Απρίλιο του 2009 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2012. Χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ σε ποσοστό 75%, ενώ το υπόλοιπο συμπληρώθηκε από εθνικούς πόρους.
Συμμετείχαν εννιά εταίροι από έξι ευρωπαϊκές χώρες που ανήκουν στην περιοχή της Μεσογείου, όλες με μακρά παράδοση στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και της ένδυσης, καθώς και στον σχεδιασμό και τη δημιουργικότητα.
Δημιουργήθηκε μια βάση δεδομένων που εμπλουτίστηκε με 800 αντικείμενα από τα τρία μουσεία και το Carpiformazione (200 από τον καθένα). Τα αντικείμενα αυτά αποτελούσαν τα αντιπροσωπευτικά δείγματα του αποθέματος της πολιτιστικής κληρονομιάς στον τομέα υφάσματος-ένδυσης και ο στόχος ήταν (α) να φτιαχτεί ένα εργαλείο για την παρουσίαση και την παροχή πληροφοριών σε οποιανδήποτε ενδιαφέρεται για την πολιτιστική κληρονομιά στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος και (β) να προσφέρει μια ελκυστική πηγή έμπνευσης και ενημέρωσης στους νέους σχεδιαστές, στυλίστες, σχολές μόδας και κλωστοϋφαντουργίας, καθώς και στις εταιρίες ένδυσης. Το ΠΛΙ συμμετείχε εμπλουτίζοντας τη βάση με ελληνικές τοπικές ενδυμασίες και εξαρτήματά τους.
Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ένα διακρατικό δίκτυο εργαστηρίων (Inspiring Labs) και προκηρύχθηκε διαγωνισμός σχεδίου (TEXMEDIN Design Challenge). Τα Inspiring Labs έδιναν τη δυνατότητα σε νέους σχεδιαστές ή στελέχη σχεδιασμού επιχειρήσεων να αποκτήσουν πρόσβαση στα αρχεία των μουσείων, να περιηγηθούν σε κέντρα τεκμηρίωσης που περιέχουν βιβλία και περιοδικά μόδας και να συνδεθούν διαδικτυακά με την ψηφιακή βιβλιοθήκη του έργου. Ο διαγωνισμός σχεδίου έδωσε τη δυνατότητα στις νέες γενιές των σχεδιαστών από την ευρωμεσογειακή περιοχή να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους δυναμικά και να αναβαθμίσουν τη δημιουργικότητά τους, χρησιμοποιώντας την κληρονομιά της κλωστοϋφαντουργίας και της ένδυσης. Η πρωτοβουλία αυτή προσέφερε ευκαιρίες για νέα ταλέντα στον ευρωμεσογειακό χώρο και ενθάρρυνε τις επιχειρήσεις του κλάδου στο να επενδύσουν στον σχεδιασμό ως ένα στρατηγικό μέσο ανταγωνιστικότητας. Μέσω της διεξαγωγής του διακρατικού διαγωνισμού, επιλέχθηκε μια ομάδα 60 νέων σχεδιαστών με βάση τις εργασίες τους. Οι επιλεγμένοι σχεδιαστές είχαν την ευκαιρία να εκπαιδευτούν στις εγκαταστάσεις των Inspiring Labs, όπου τους παρασχέθηκε νέα τεχνογνωσία και ενισχύθηκε η δημιουργικότητά τους. Με την ολοκλήρωση της κατάρτισης, οι καλύτερες εργασίες παρουσιάστηκαν στο κοινό στην Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα. Οι σχεδιαστές υλοποίησαν μία πρωτότυπη εργασία, σχεδιάζοντας νέα προϊόντα (υφάσματα, ενδύματα, αξεσουάρ ή προϊόντα εσωτερικού χώρου). Τα σχέδια βασίστηκαν στη σύγχρονη ερμηνεία ενός ή περισσοτέρων αντικειμένων του υλικού της ψηφιακής βιβλιοθήκης του έργου TEXMEDIN.
Στις 21 και 22 Ιουνίου 2011 πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο της Λυών η πρώτη έκθεση των πρωτοτύπων και ανακηρύχθηκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού.
Europeana Fashion
Το ΠΛΙ συμμετείχε στο project Europeana Fashion, σε συνεργασία με 22 εταίρους από 7 χώρες της Ευρώπης, και δημοσίευσε στην ψηφιακή βιβλιοθήκη Europeana 10.000 ενδύματα και αξεσουάρ μόδας.
Αρχεία
Τα αρχεία του ΠΛΙ περιέχουν σπάνιο υλικό, κυρίως από επιτόπιες έρευνες για την ενδυμασία, τον χορό, το τραγούδι κλπ.:
Σχέσεις με άλλα μουσεία
Το ΠΛΙ συνεργάζεται σταθερά με πολλά μουσεία και φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού, όπως το Μουσείο Μπενάκη, το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, το Μουσείο Κοσμήματος Η. Λαλαούνη, το Λύκειο των Ελληνίδων Αθηνών, το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών στη Θεσσαλονίκη, το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας και το Ίδρυμα Λανίτη στη Λεμεσό, το Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου, το παράρτημα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, το παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης και τον πολιτιστικό χώρο Φουγάρο στο Ναύπλιο.
Στα πλαίσια της επιστημονικής συνεργασίας με άλλα μουσεία και φορείς, το ΠΛΙ, εκτός των άλλων, συνέβαλε στη δημιουργία και οργάνωση του Λασκαρίδειου Λαογραφικού Μουσείου στη Νέα Κίο Αργολίδας (1980), καθώς και στη δημιουργία του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων και Κέντρο Εθνομουσικολογίας (Μ.Ε.Λ.Μ.Ο.Κ.Ε.) στην Αθήνα.
Σεμινάρια - Συνέδρια
Το ΠΛΙ, στοχεύοντας στην επιμόρφωση του προσωπικού του και στην ανταλλαγή απόψεων, έχει οργανώσει τοπικές και διεθνείς συναντήσεις στο Ναύπλιο. Οι τελευταίες είναι συναντήσεις των επιτροπών που λειτουργούν στα πλαίσια του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM) και του Διεθνούς Συμβουλίου για την Παραδοσιακή Μουσική (ICTM), των οποίων το ΠΛΙ είναι ενεργό μέλος.
Στις σπουδαιότερες συναντήσεις συγκαταλέγονται:
Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη είναι μοναδική στο είδος της για την εξειδίκευσή της στη μουσειολογία-εθνολογία, τη λαογραφία, την ενδυματολογία, την κοινωνιολογία, την ιστορία, τις τέχνες και τεχνικές, το θέατρο, τον χορό, τη μουσική, το παιδικό βιβλίο και στόχο έχει την εξυπηρέτηση του ερευνητικού προσωπικού του ΠΛΙ, της επιστημονικής κοινότητας και των παιδιών του σχολείου. Σήμερα περιλαμβάνει 12.000 τίτλους βιβλίων και 250 τίτλους περιοδικών.
Από το 1993 χρησιμοποιείται το ηλεκτρονικό βιβλιοθηκονομικό σύστημα ΑΒΕΚΤ (Σύστημα Αυτοματισμού Βιβλιοθηκών Εθνικού Κεντρου Τεκμηρίωσης του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών).
Η βιβλιοθήκη δεν είναι δανειστική για το κοινό. Για την εξυπηρέτησή του λειτουργεί μικρό αναγνωστήριο και παρέχεται η δυνατότητα φωτοτύπησης των βιβλίων.
Εκδόσεις
Το ΠΛΙ πραγματοποιεί διάφορες εκδόσεις (βιβλία, δίσκους, κάρτες, αφίσες) που απευθύνονται είτε στο ευρύ είτε στο ειδικό επιστημονικό κοινό. Οι εκδόσεις του προωθούν τη μελέτη του νεοελληνικού πολιτισμού, εμπλουτίζοντας την ελληνική βιβλιογραφία και δισκογραφία. Ανάμεσά τους, σημαντική η σειρά της ενδυματολογίας που επιμελείται η πρόεδρος του ΠΛΙ, ενδυματολόγος Ιωάννα Παπαντωνίου.
Έρικ Μέγιερ
Ο Έρικ Μέγιερ είναι κιθαρίστας της thrash metal μουσικής σκηνής, γνωστότερος ως μέλος του συγκροτήματος Dark Angel.
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα
Εκδόσεις
Στις επιστημονικές εκδόσεις συγκαταλέγονται οι επιστημονικές επετηρίδες ‘’Εθνογραφικά’’, που αριθμεί 14 τόμους και «Ενδυματολογικά» με 4 τόμους.
Το 1983, το βιβλίο της Αγγελικής Αμαντρύ ‘Η Ελληνική Επανάσταση σε γαλλικά κεραμικά του 19ου αιώνα’ και το 1987 το βιβλίο της Μπέτυς Ψαροπούλου ‘Οι τελευταίοι τσουκαλάδες του Ανατολικού Αιγαίου’, εκδόσεις του ΠΛΙ, απέσπασαν βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών (βλ. πλήρη κατάλογο εκδόσεων του ΠΛΙ στο τέλος του άρθρου).
Μαγίνοβιτς
Το Μαγίνοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Мајиновић) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως του Βάλιεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Κόλουμπαρα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 126 κατοίκους.
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα
Φίλοι του ΠΛΙ
Το Σωματείο «Φίλοι του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος» ιδρύθηκε το 1989 με σκοπούς: Σήμερα, αριθμώντας 500 μέλη, ανταποκρίνεται πλήρως στους σκοπούς της ίδρυσής του. Ως αρωγό προς το Ίδρυμα σωματείο, συμμετέχει με ειδικές ομάδες μελών του σε εκπαιδευτικά προγράμματα (π.χ., «Το Ναύπλιο στον 19ο αιώνα», «Καραγκιόζης» κλπ.), διαθέτει σώμα εθελοντών ξεναγών (για τους εκθεσιακούς χώρους του Ιδρύματος και για την πόλη του Ναυπλίου -σε σχέση με το πρόγραμμα «Το Ναύπλιο στον 19ο αιώνα»)- και προσφέρει διττά στο ΠΛΙ και στην πόλη του Ναυπλίου.
Μαγίνοβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Βάλιεβο
Έρικ Μέγιερ
Καριέρα
Ο Μέγιερ γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1966 στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια και μαθήτευσε στο "Downey High School" του Λος Άντζελες. Εκεί γνώρισε τον Τζιμ Ντάρκιν, τον Ντον Ντότι και τον Ρομπ Γιαν, με τους οποίους συνεργάστηκε στους Dark Angel.
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα
Φίλοι του ΠΛΙ
Παράλληλα, λειτουργεί τμήμα διδασκαλίας και παρουσίασης ελληνικών τοπικών χορών από τη χορευτική του ομάδα. Σκοπός της ίδρυσης της χορευτικής ομάδας ήταν αφενός μεν να εμπνεύσει στα παιδιά και τους νέους την αγάπη για τον δημοτικό χορό και το τραγούδι και αφετέρου να γνωρίσει σ’ αυτό το ζωντανό κοινό στοιχεία του λαϊκού μας πολιτισμού.
Έρικ Μέγιερ
Καριέρα
Στους Dark Angel εντάχθηκε το 1984, συμμετέχοντας συνθετικά σε όλα τα τραγούδια του πρώτου τους δίσκου, "We Have Arrived". Δύο χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ ακολούθησε το "Darkness Descends", ένας από τους σημαντικότερους δίσκους του thrash metal με το συγκρότημα να περιοδεύει μαζί με μεγάλα ονόματα του χέβι μέταλ όπως οι Motörhead και οι Megadeth. Ακολούθησαν τα άλμπουμ "Leave Scars" (1989) και "Time Does Not Heal" (1991) όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "Live Scars", πριν το συγκρότημα διαλυθεί.
Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πελοποννησιακο Κατηγορία:Ναύπλιο Κατηγορία:Ελληνικά κοινωφελή ιδρύματα
Έρικ Μέγιερ
Καριέρα
Μετά τη διάλυση των Dark Angel, ο Μέγιερ μαζί με τον τραγουδιστή Ρον Ράινχαρτ σχημάτισαν τους Hunger με τη συμμετοχή του μπασίστα Γκρεγκ Ρο και του ντράμερ Ρ. Ντ. Ντέιβις. Οι Hunger ηχογράφησαν ένα ντέμο, το 1993, για να διαλυθούν λίγο αργότερα.
Ο Μέγιερ συμμετείχε ως γκεστ στο "The Rotten Ways of Human Misery" των Blackthorn, ενώ έκανε και την παραγωγή του δίσκου. Το 1994, έκανε την παραγωγή και μίξη του "F.A.L." των μεξικανών Pactum, όπως και του "Cronicas de Dolor" των, επίσης μεξικανών Transmetal.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, ανακοινώθηκε η δεύτερη επανένωση των Dark Angel, χωρίς τον Μέγιερ στη σύνθεση τους. Ένα μήνα αργότερα, δημοσιεύθηκε βίντεο που έδειχνε το συγκρότημα να κάνει πρόβα με τον Μέγιερ, πλέον, να έχει ενταχθεί και να περιοδεύει μαζί τους το 2014.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Πολυθέα Ηρακλείου
Η Πολυθέα αποτελεί χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι 500 μέτρα βορειοανατολικά του Καστελλίου. Η κύρια ασχολία στο χωριό είναι η γεωργία και παράγεται κυρίως λάδι. Στα καφενεία του χωριού προσφέρεται ρακή, η οποία συνοδεύεται από παραδοσιακούς μεζέδες. Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.