cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσελιάμπινσκ
Οικονομία
Στο Τσελιάμπινσκ υπάρχουν επίσης αρκετά εργοστάσια ηλεκτρονικών όπως τα "Metran", "Polet" και το "Zavod Electromashina", τα οποία εξυπηρετούν και πολιτικές αλλά και στρατιωτικές ανάγκες.
Το Μετρό του Τσελιάμπινσκ
Το 1993 άρχισαν οι εργασίες για την κατασκευή ενός δικτύου υπόγειου αστικού σιδηροδρόμου με τρεις γραμμές. Η κατασκευή προχωρά αργά με την Νέα Αυστριακή μέθοδο για διάνοιξη σηράγγων. Η ολοκλήρωση αναμένεται το 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Εμίλ Γιάνινγκς
Ο Εμίλ Γιάνινγκς (Emil Jannings, πραγματικό όνομα: Theodor Friedrich Emil Janenz, 23 Ιουλίου 1884 - 2 Ιανουαρίου 1950) ήταν Γερμανός ηθοποιός γεννημένος στην Ελβετία. Πρόκειται για τον πρώτο ηθοποιό που βραβεύτηκε με Όσκαρ Ανδρικής Ερμηνείας στην πρώτη απονομή του 1929 για τις ταινίες Το Λυκόφως της Δόξας (The Last Command, 1928) και Όταν η Σαρξ Υποκύπτει (The Way of All Flesh, 1927). Γνωστός επίσης για την ταινία του Γιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ Ο Γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel, 1930), ο ηθοποιός κατά τα τέλη της καριέρας του συμμετείχε σε ταινίες που έκαναν προπαγάνδα υπέρ των Ναζί.
Πρώτα βήματα
Το πραγματικό όνομα του ηθοποιού που γεννήθηκε στο Ρόρσαχ της Ελβετίας ήταν Τέοντορ Φρίντριχ Εμίλ Γιάνεντς. Η μητέρα του ήταν Γερμανίδα εβραϊκής καταγωγής και ο πατέρας του Αμερικανός. . Όταν ο ηθοποιός ήταν ακόμη μικρός, η οικογένειά του μεταφέρθηκε στο Γκέρλιτς της Γερμανίας, πόλη στης οποίας το θέατρο ο ηθοποιός θα ξεκινούσε αργότερα τη θεατρική του σταδιοδρομία. Δούλεψε επίσης στη Βρέμη και στη Λειψία πριν συμμετάσχει στη θεατρική ομάδα του Μαξ Ράινχαρντ στο Βερολίνο.
Σταδιοδρομία
Ο Γιάνινγκς ήταν θεατρικός ηθοποιός που συμμετείχε σε ταινίες. Έκανε την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση το 1914 κι ο σκηνοθέτης Ερνστ Λιούμπιτς βρήκε στο πρόσωπό του το κατάλληλο άτομο για να ερμηνεύσει τους κεντρικούς ρόλους σε ψεύδοϊστορικά δράματα όπως: Μαντάμ Ντυμπαρύ (Madame DuBarry, 1919), όπου υποδύθηκε τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της ,και Άννα Μπόλεϋν (Anna Boleyn, 1921), όπου υποδύθηκε τον Ερρίκο τον 8ο. Το 1922 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού του Σαίξπηρ Οθέλλος κι έπειτα στην ταινία του Φρήντριχ Βίλεμ Μουρνάου Ο Τελευταίος των Ανθρώπων (Der Letzte Mann, 1924). Ο Γιάνιγκς συνέχισε τη συνεργασία του με τον Μουράου πρωταγωνιστώντας σε άλλες δυο ταινίες του: Ο Ταρτούφος (Herr Tartüff), όπου υποδύθηκε τον ομώνυμο ρόλο και Φάουστ (Faust - eine deutsche Volkssage), όπου εμφανίστηκε στον ρόλο του Μεφιστοφελή. Στη συνέχεια ο ηθοποιός συμμετείχε σε αμερικανικές ταινίες και το 1929 βραβεύθηκε με με Όσκαρ Ανδρικής Ερμηνείας στην πρώτη απονομή του 1929 για τις ταινίες Το Λυκόφως της Δόξας (The Last Command, 1928) και Όταν η Σαρξ Υποκύπτει (The Way of All Flesh, 1927). Σύμφωνα με τη Σούζαν Ορλιάν, συγγραφέα του βιβλίου Rin Tin Tin: The Life and The Legend ο Γιάνινγκς δεν ήταν στην πραγματικότητα ο νικητής του πρώτου Όσκαρ Ανδρικής Ερμηνείας. Σύμφωνα με έρευνες που έκανε ανακάλυψε ότι ο πρώτος νικητής της ακαδημίας ήταν το γερμανικό ποιμενικό Rin Tin Tin, ένας από τους μεγαλύτερους κινηματογραφικούς σταρ της περιόδου που κέρδισε. Αλλά οι ψηφοφόροι της ακαδημίας που φοβούνταν ότι κανείς δεν θα τους έπαιρνε στα σοβαρά αν επέλεγαν για πρώτο νικητή έναν σκύλο διάλεξαν τον πρώτο αναπληρωματικό για το βραβείο.
Η σταδιοδρομία του στο Χόλιγουντ έληξε κατά τη μετάβαση προς τις ομιλούσες ταινίες το 1927. Η βαριά γερμανική του προφορά δεν άφηνε το κοινό να καταλάβει τα λεγόμενά του και για αυτόν τον λόγο οι παραγωγοί της ταινίας του 1928 Ο Πατριώτης (The Patriot) και ο σκηνοθέτης της Ερνστ Λιούμπιτς πρότειναν σε άλλον ηθοποιό να ντουμπλάρει τη φωνή του Γιάνινγκς. Ο Γιάνινγκς αντέδρασε με αυτή την απόφαση και η φωνή του ξαναπροστέθηκε στο φιλμ. Το 1930 επέστρεψε στην Ευρώπη, όπου γύρισε μαζί με τη Μάρλεν Ντίτριχ την ταινία Ο Γαλάζιος Άγγελος (Der blaue Engel, 1930). Η ταινία γυρίστηκε τόσο στα αγγλικά, όσο και στα γερμανικά.
Χρόνια πολέμου
left|thumb|200px| Ο Γιάνινγκς με τον [[Γιόζεφ Γκαίμπελς το 1938]] Κατά την εγκαθίδρυση του καθεστώτος του Χίτλερ, ο ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες που είχαν ως σκοπό να ενισχύσουν το ναζισμό. Μερικές από αυτές τις ταινίες ήταν οι Εστεμμένοι Είλωτες (Der alte und der junge König - Friedrichs des Grossen Jugend, 1935), Πριν απ'το Ηλιοβασίλεμα (Der Herrscher, 1937), Ohm Kruger, 1941 και Die Entlassung, 1942. Το 1941 ο υπουργός προπαγάνδας των εθνικοσοσιαλιστών Γιόζεφ Γκαίμπελς τον ανακήρυξε Καλλιτέχνη του Έθνους.
Όταν οι Σύμμαχοι μπήκαν στη Γερμανία το 1945, ο Γιάνινγκς κρατούσε το Όσκαρ στα χέρια του, ως απόδειξη των δεσμών του με το Χόλιγουντ. Ο ενεργός του ρόλος στη ναζιστική προπαγάνδα κατά τα χρόνια του πολέμου τον καθιστούσε ανεπιθύμητο και για αυτόν τον λόγο δεν επιχείρησε να επιστρέψει στα κινηματογραφικά δρώμενα. Αποσύρθηκε και εγκαταστάθηκε στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και το 1947 έλαβε την αυστριακή υπηκοότητα.
Γάμοι
Ο Γιάνινγκς νυμφεύθηκε τρεις φορές. Και οι τρεις του γάμοι ήταν με Γερμανίδες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Θάνατος
Ο Γιάνιγκς απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών στο Στρομπλ της Αυστρίας από καρκίνο του ήπατος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Αρχιλοχίας
Ο Αρχιλοχίας (Αλχιας) είναι ο ανώτατος βαθμός Υπαξιωματικού (OR-8) του Ελληνικός Στρατού, ανώτερος του Επιλοχία και κατώτερος του Ανθυπασπιστή. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό είναι ο Αρχικελευστής και στην Πολεμική Αεροπορία ο Αρχισμηνίας.
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Master Sergeant.
Ελλάδα:
Στον Ελληνικό Στρατό διακρίνονται σε:
Είναι ο καταληκτικός βαθμός που μπορούν να λάβουν οι Επαγγελματίες Οπλίτες.
Στην Ελλάδα ο βαθμός του Αρχιλοχία καθορίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αφού μέχρι τότε ίσχυε η διαβάθμιση Επιλοχίας - Ανθυπασπιστής. Για πολλά χρόνια (μέχρι την πτώση της Χούντας) ο Επιλοχίας ήταν ο ανώτατος βαθμός Υπαξιωματικού του Στρατού Ξηράς. Στο βαθμό του αρχιλοχία οι απόφοιτοι της ΣΜΥ παραμένουν για έξι χρόνια.
Κύπρος:
Στην Εθνική Φρουρά διακρίνονται σε:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Κιμ Φίλμπυ
Ο Κιμ Φίλμπυ, πλήρες όνομα Χάρολντ Έντριαν Ράσσελ Φίλμπυ (Harold Adrian Russell Philby, 1 Ιανουαρίου 1912 – 11 Μαΐου 1988), ήταν Άγγλος διπλωμάτης καριέρας που κέρδισε τη φήμη του κυρίως ως ο μεγαλύτερος κατάσκοπος του 20ού αιώνα, λόγω της δράσης του υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης στην προπολεμική και πολεμική περίοδο (Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου) αλλά κυρίως στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Είναι γνωστός και με τον τίτλο "ο 3ος άνθρωπος", επειδή κατά τις έρευνες για την ανακάλυψη του δικτύου του, αφού εντοπίστηκαν οι δύο συνεργάτες του, ο ίδιος κατάφερνε να ξεφεύγει για σημαντικό διάστημα, ενώ ήταν γνωστό ότι υπήρχε και τρίτο άτομο σε εκείνη την ομάδα.
Καταγωγή, νεανική ηλικία και είσοδος στην κατασκοπία
Ήταν γιος επίσης διπλωμάτη αριστοκρατικής Αγγλικής οικογενείας του Στ. Τζων Φίλμπυ (St. John Philby) ο οποίος εγκατέλειψε την Αγγλία και τη θέση του για να γίνει διπλωματικός σύμβουλος στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας – δεν είναι γνωστό εάν αυτό σήμαινε ίσως και συνέχιση μιας κρυφής κατασκοπευτικής δράσης. Ο πατέρας του καθιέρωσε το όνομα "Κιμ" σε ανάμνηση του παιδικού ήρωα του συγγραφέα Ράντγιαρντ Κίπλινγκ από το ομώνυμο βιβλίο. Εκείνο που είναι γνωστό είναι ότι και οι δύο είχαν μισήσει το αριστοκρατικό εκείνο περιβάλλον της εποχής τους, του οποίου η εξωτερική καταπίεση και η υποκρισία ήταν τα πολύ εμφανή χαρακτηριστικά του. Ο νεαρός Κιμ το 1928 εισήχθη για σπουδές στο υψηλού κύρους Κολέγιο της Αγίας Τριάδας (Trinity College),στο Καίμπριτζ, και εκεί επηρεάστηκε πολύ τόσο από τη στάση των καθηγητών του, την οποία έβρισκε κοινωνικά απεχθή, όσο και από την οικονομική κρίση που ακολούθησε. Νοιώθοντας ότι το οικονομικό σύστημα της κοινωνίας του είχε αποτύχει και συγκλονισμένος απ τα φαινόμενα τρομερής φτώχειας που χτυπούσαν τότε τα λαϊκά στρώματα, από αντίδραση άρχισε να εκδηλώνει φιλοκομμουνιστικά αισθήματα και παρατηρώντας την ανοχή που η τάξη του έδειχνε στα πρόσωπα των Μουσολίνι και Χίτλερ αποφάσισε ότι ο μόνος τρόπος αντίδρασης είναι να ενταχθεί υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης. Στον άμεσο κύκλο των συμμαθητών του βρέθηκε κοντά στον Γκάι Μπάρτζες (Guy Burgess), ο οποίος έτρεφε επίσης απέχθεια προς την Αγγλική κοινωνία και για τον πρόσθετο λόγο ότι ήταν ομοφυλόφιλος, κάτι που δεν ήθελε να το κρύβει αλλά που η κοινωνία εκείνη δεν ανεχόταν να το αποκαλύπτει κανείς ελεύθερα. Είχε, επίσης, επηρεαστεί και από τη σκληρή ανέχεια και εξαθλίωση απ την οποία υπέφερε ένας ερωμένος του υπηρέτης και σερβιτόρος στο Κολέγιο, τον οποίο συντηρούσε οικονομικά για να επιζήσει. Ο Μπάρτζες ήταν ήδη μυημένος στη Σοβιετική κατασκοπία από έναν άλλον αρχαιότερο φοιτητή στο Κολλέγιο τον Άντονυ Μπλαντ (Antony Blund), με παρόμοια αισθήματα για την κοινωνία και με τις ίδιες σεξουαλικές προτιμήσεις. Ο Μπλαντ έπεισε τον Μπάρτζες να μυήσει τον Φίλμπυ και αυτοί οι δύο στη συνέχεια μύησαν τον επίσης συμμαθητή τους Ντόναλντ Μακλήν (Donald Maclean) ο οποίος ήταν πιο ασταθής ως χαρακτήρας αλλά μισούσε επίσης το κοινωνικό του περιβάλλον, αν και για άλλους λόγους. Έκτοτε οι τέσσερις αυτοί δημιούργησαν μια αχώριστη παρέα με πολύ ισχυρούς δεσμούς η οποία ήταν πρόθυμη να συνεχίσει το κατασκοπευτικό της έργο, το οποίο στα μάτια τους φάνταζε πάντα ως μια εθελοντική ιδεαλιστική πράξη. Το δίκτυο των Σοβιετικών πρακτόρων στη Βρετανία χειρίζονταν οι Άρνολντ Ντόιτς (Arnold Deutsch), Θήοντορ Μάνλυ (Theodore Manly) και ο Αλεξάντερ Ορλώφ (Alexander Orlov), οι οποίοι συστηματικά στρατολογούσαν άτομα από την αγγλική υψηλή κοινωνία και τα πανεπιστήμια με σκοπό να τα χρησιμοποιήσουν στο απώτερο μέλλον και όποτε το απαιτούσαν οι περιστάσεις.
Κατασκοπία στον Πόλεμο
Την περίοδο εκείνη δεν είναι γνωστό αν τους είχε ανατεθεί κάποια αποστολή, αλλά το 1933 ο Φίλμπυ βρίσκεται στην Αυστρία σε επαφή με άτομα της Κομιντέρν για να βοηθήσει στη φυγάδευση αντι-ναζίστών που βρίσκονταν υπό δίωξη και όπου έγινε θεατής δολοφονιών πολιτικών φυγάδων από την τοπική αστυνομία. Το 1936, που αρχίζει ο Ισπανικός Εμφύλιος, οι τρεις νεαροί κατάσκοποι διατάσσονται να μεταβάλουν εντελώς τη συμπεριφορά τους και να δείχνουν απόλυτα φιλοφασιστικοί και απεχθείς προς τον κομμουνισμό, για να μπορούν να διεισδύσουν αργότερα σε υψηλότερες θέσεις, από όπου θα ήταν πιο χρήσιμοι. Ο Μπάρτζες, ωστόσο, παθαίνει ψυχολογικό σοκ όταν μαθαίνει τον θάνατο του εραστή του, ο οποίος πολεμούσε στις Διεθνείς Ταξιαρχίες, και επιδίδεται σε συστηματική μέθη που τον οδηγεί συχνά σε παρεκτροπές, ο Μπλαντ έχει φοβίες ότι η δράση του μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθεί ενώ ο Μακλήν νοιώθει πάντα μια μόνιμη ψυχολογική αστάθεια. Έτσι, ο Φίλμπυ παίζει έκτοτε τον ρόλο του ηθικού αρχηγού και συνεκτικού ατόμου της ομάδας εκείνης καταλήγοντας τελικά ο καθοδηγητής τους. Το 1937 ο Φίλμπυ εργάζεται ως δημοσιογράφος και αρθρογραφεί υπέρ των Χίτλερ και Φράνκο και είναι μέλος ενός Αγγλο-Γερμανικού Συνδέσμου Φιλίας, πράγμα που του δίνει την ευκαιρία να γίνει δεκτός στο φρανκικό αρχηγείο στο Μπούργκος και να έχει πρόσβαση σε αρκετές πληροφορίες. Αργότερα, ωστόσο, στα απομνημονεύματά του, θα γράψει ότι είχε εντολή να δολοφονήσει τον Φράνκο, κάτι που δεν έκανε από φόβο ότι αυτό θα εξέθετε και τους άλλους φίλους του. Σε μια δεδομένη περίπτωση είναι σίγουρο ότι ειδοποίησε τη Μόσχα για τις δυνάμεις του Φράνκο, πράγμα που οδήγησε τη Μαδρίτη να αποφασίσει τη μάχη της Τερουέλ στην οποία ζήτησε και παρευρέθη ο ίδιος ο Φίλμπυ με σκοπό να αναφέρει στη Μόσχα το κατά πόσο οι Ισπανοί υπάκουαν ακριβώς στη στρατηγική που σχεδίαζαν στην πράξη Σοβιετικοί αξιωματικοί στη Μαδρίτη. Εκεί τραυματίστηκε τυχαία από οβίδα Βρετανών των Διεθνών Ταξιαρχιών, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η παρασημοφόρηση από τον ίδιο τον Φράνκο. Παράλληλα, ωστόσο, ο Φίλμπυ χρησιμοποιείται από τη Μόσχα και ως παρατηρητής ενός άλλου κατασκόπου, του Όττο Κατζ, που στο άλλο στρατόπεδο έχει εντολή για την εκκαθάριση των αναρχικών και έντονα αντισταλινικών ηγετών στη Μαδρίτη και στη Βαρκελώνη, καθώς στοιχεία από αυτά τα γεγονότα γίνονται γνωστά στους κατασκόπους του Φράνκο.
Επιστρέφοντας στην Αγγλία διαθέτει τα εξωτερικά εχέγγυα ενός ατόμου που θα ήταν χρήσιμο στις μυστικές υπηρεσίες της πατρίδας του. Προηγουμένως ο Μπάρτζες έχει προσληφθεί ως πράκτορας της MI6 (Υπηρεσία Πληροφοριών για Αμυντικούς σκοπούς). Το "διαβατήριό" του για εκείνη τη θέση εξασφαλίζεται από την προηγούμενη στάση του, καθώς και την ανάμιξή του με φιλοφασιστικούς και φιλοχιτλερικούς κύκλους, που συνδέονται με την Αγγλική βιομηχανία. Τελικά ο ίδιος ο Μπάρτζες είναι που διεξάγει τη συνέντευξη, η οποία καταλήγει φυσικά στην πρόσληψη του Φίλμπυ. Στη συνέχεια είναι ο Φίλμπυ που προσλαμβάνει τον Μακλήν στην ίδια υπηρεσία που, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, διέθετε ήδη και άλλα άτομα που εργάζονταν για τους σοβιετικούς. Προσλαμβάνεται αργότερα επίσης και ο Μπλαντ με υποδείξεις που του κάνουν οι ήδη προσληφθέντες συνάδελφοί του για το πως να αντιδράσει κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που δίνει με κάποιο άλλο στέλεχος της ΜΙ6. Ο Μπάρτζες θα δηλώσει, εντούτοις, αργότερα, ότι το στοιχείο-κλειδί που τους άνοιξε τον δρόμο στις μυστικές υπηρεσίες ήταν ουσιαστικά η αριστοκρατική τους καταγωγή σε μια κοινωνία που οι ταξικές διαφορές είχαν βαθιά παράδοση, κάτι που τους έθετε αυτόματα πάνω από κάθε υποψία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πόλέμου ο Φίλμπυ αρχικά ασχολείται με τον εντοπισμό των στοιχείων της ΜΙ6 που αφορούν στη Ρωσία. Σε δεδομένη στιγμή, το 1941, η ΜΙ6 φαίνεται να έχει πλήρη ενημέρωση για μελλοντική επίθεση της Γερμανίας, παρά το σύμφωνο ειρήνης που υπάρχει μεταξύ τους. Ο Φίλμπυ ανακαλύπτει ότι η πηγή προέλευσης των πληροφοριών προέρχεται μέσα από τη Γερμανία και επιβεβαιώνει την, μυστική μεν, αλλά από καιρού υπάρχουσα, διασύνδεση της ΜΙ6 με τον αρχηγό της γερμανικής αντικατασκοπίας Βίλχελμ Κανάρις, διοικητή της Άμπβερ. Ο Φίλμπυ ενημερώνει τη Μόσχα αλλά ο Στάλιν είχε μεγάλο φόβο ότι επρόκειτο για τέχνασμα της ΜΙ6: Στις προειδοποιήσεις αυτές οι Ρώσοι απάντησαν με ανακοινωθέν του Πρακτορείου Τας ότι "η Βρετανία επιδιώκει να εμπλέξει τον Χίτλερ σε ένα νέο μέτωπο και να επεκτείνει τον πόλεμο προς δικό της συμφέρον". Οι Ρώσοι προτιμούν να αγνοήσουν την προειδοποίηση, αλλά η επαλήθευσή της καταγράφεται στο ενεργητικό του Φίλμπυ.
Στη συνέχεια του αναθέτουν την αντικατασκοπία στην περιοχή της Ιβηρικής χερσονήσου και Πορτογαλίας, μιας περιοχής στην οποία εντοπίζονται και αρκετές επαφές μεταξύ ΜΙ6 και Άμπβερ μέσω των επαφών Ισπανίας και Γιβραλτάρ. Ο Φίλμπυ, που το ξέρει, χρησιμοποιεί όσα στοιχεία του είναι ήδη γνωστά και με αυτά δεν δυσκολεύεται να καταφέρει σοβαρά πλήγματα στις κινήσεις υποβρυχίων και κατασκόπων του Γ΄ Ράϊχ. Ο αρχηγός του Σερ Στιούαρτ Μένζις (Stewart Menzies) μένει πολύ ικανοποιημένος, σε βαθμό που ο Φίλμπυ γίνεται ο ευνοούμενος του. Εκείνη την εποχή συνάδελφος με τον Φίλμπυ ήταν ο Ίαν Φλέμινγκ, μετέπειτα συγγραφέας των περιπετειών του Τζέιμς Μποντ. Λέγεται ότι το στυλ του ήρωα των βιβλίων του, όπως επίσης και τη συστηματική του επιτυχία με τις γυναίκες, τα έχει πάρει από τον Φίλμπυ, ο δε αρχηγός του, ο ‘Μ’, δεν είναι άλλος απ τον ίδιο τον Μένζις, αν και στην πραγματικότητα στην ΜΙ6 αναφερόταν ως ο "C": Απλά ο Φλέμινγκ χρησιμοποίησε το πρώτο γράμμα του ονόματος του Μένζις στη θέση του πραγματικού. Κατά το τέλος του πολέμου ο Φίλμπυ πείθει τον Μένζις να αναλάβει τον τομέα αντικατασκοπίας της Σοβιετικής Ένωσης, μια θέση που του είχε υποδείξει η Μόσχα.
Ψυχροπολεμική κατασκοπία
Το 1945 ένας Σοβιετικός κατάσκοπος ονόματι Κονσταντίν Βολκώφ που έχει πέσει σε δυσμένεια σχεδιάζει την αποσκίρτησή του προς τη Δύση προσφέροντας λίστα με ονόματα σοβιετικών κατασκόπων που δρουν στη Βρετανία. Στη λίστα εκείνη γίνονται αναφορές σε ένα άτομο με 'σκωτζέζικο όνομα' από αριστοκρατική γενιά που δρα για τη Μόσχα υπό το ψευδώνυμο 'Όμηρος'. Ο Φίλμπυ αναγνωρίζει την έμμεση περιγραφή του Μακλήν, οπότε αναλαμβάνει προσωπικά εκείνη την υπόθεση, η οποία καταλήγει φυσικά στην εκτέλεση του Βολκώφ από τη Μόσχα, διασώζοντας έτσι τον Φίλμπυ και ολόκληρη την ομάδα του. Λίγο μετά ο Άντονυ Μπλαντ που νοιώθει ότι το πρόσωπό του κινδυνεύει να αποκαλυφθεί αποσύρεται έντεχνα από την ομάδα τους: καταφέρνει να προσληφθεί ως ειδικός έργων τέχνης στο Ανάκτορο του Μπάκινχαμ αν και εκτελεί μια τελευταία κατασκοπευτική υπηρεσία υπέρ της βασιλικής οικογενείας, εξαφανίζοντας στοιχεία που είχαν βρεθεί στην, υπό κατοχή τώρα, Γερμανία και συσχέτιζαν τον άλλοτε διάδοχο του θρόνου κι αργότερα παραιτηθέντα Βασιλιά Εδουάρδο με αγγλικούς βιομηχανικούς κύκλους, οι οποίοι χρηματοδοτούσαν τον Χίτλερ. Έκτοτε ο Μπλαντ αποσύρεται από τον κατασκοπευτικό του ρόλο αν και δεν παύει να επικοινωνεί με την ομάδα του Φίλμπυ. Η δράση του θα αποκαλυφθεί επίσημα πολύ αργότερα, επί κυβέρνησης Θάτσερ η οποία και αποκάλυψε δημόσια τον ρόλο του και του αφαίρεσε τους τιμητικούς τίτλους που του είχαν απονείμει στο παρελθόν.
Ακολουθεί τοποθέτηση τού Φίλμπυ στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης για να έχει, υποτίθεται, καλύτερη πρόσβαση στη σοβιετική περιοχή, συντονίζοντας δυτικούς κατασκόπους που δρουν εκεί. Το 1947 ο Μακλήν, που είναι παντρεμένος με Αμερικανίδα, βρίσκει την ευκαιρία να τοποθετηθεί στην Ουάσινγκτον, μαζί μάλιστα με τον Μπάρτζες, και εκεί τον φέρνουν σε επαφή με το κύκλωμα της Μόσχας που δρα για την κλοπή των μυστικών της Ατομικής Βόμβας ερχόμενος μάλιστα ο ίδιος σε μυστική επαφή με τον επιστήμονα Κλάους Φουχς του Σχεδίου Μανχάτταν. Οι ΗΠΑ μετά την αποκάλυψη του ατομικού μυστικού νοιώθουν την ανάγκη να αποκτήσουν μια μεγάλη κεντρική αντικατασκοπευτική υπηρεσία, που ως τότε δεν διαθέτουν, και ζητούν τη βοήθεια της Βρετανίας η οποία υποδεικνύει τον Φίλμπυ ως τον πιο αρμόδιο σύμβουλο. Η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος ο Φίλμπυ θέλει να βρίσκεται εκεί για να επιβλέπει την ομάδα του.
Οι έρευνες, όμως, των ΗΠΑ για τη διαρροή μυστικών - μεταξύ άλλων και τη δημιουργία του ΝΑΤΟ την οποία γνώριζε η Μόσχα προτού αυτή ανακοινωθεί - οδηγούν στη Βρετανική Πρεσβεία και η προσπάθεια του Φίλμπυ να παραπλανήσει τις έρευνες είναι αρχικά πολύ επιτυχημένη έως ότου το σοβιετικό κωδικό όνομα του Μακλήν, ‘Χόμερ’, γίνεται γνωστό από έναν άλλο σοβιετικό πράκτορα που θέλει να αποσκιρτήσει στην Ουάσινγκτον. Ο Φίλμπυ προδίδει το μέρους που κρύβεται αυτός ο κατάσκοπος και οι σοβιετικοί κατάσκοποι τον εκτελούν. Με την πράξη αυτή ο Φίλμπυ διακινδύνευε να οδηγήσει τις έρευνες στο άτομό του, γιατί ήταν από τους λίγους που γνώριζαν τις λεπτομέρειες τις υπόθεσης εκείνης. Δεν είχε, όμως, άλλη επιλογή, γιατί ο κατάσκοπος αυτός είχε ήδη αποκαλύψει και τη φυσική περιγραφή του ‘Χόμερ’, πράγμα που περιέσφιξε τον κλοιό γύρω απ' τον Μακλήν. Η Μόσχα δίνει εντολή στον Φίλμπυ να αποκαλύψει τον Μακλήν τάχα ως αποτέλεσμα δικών του ερευνών για να διασώσει τον ίδιο, αλλά ο Φίλμπυ θέτει ως όρο να μπορέσει προηγούμενα να φυγαδεύσει τους φίλους του Μακλήν και Μπάρτζες. Το 1951, οι δύο αυτοί επιστρέφουν στην Αγγλία και ενόσω ο Φίλμπυ προβαίνει σε αποκαλύψεις στις ΗΠΑ, βρίσκουν τον χρόνο να δραπετεύσουν μέσω Γαλλίας με ένα πολωνικό φορτηγό πλοίο που τους περιμένει. Ακολουθεί ένα χάος ερευνών και αλληλοκατηγοριών μεταξύ Άγγλων και Αμερικανών, οι οποίοι επιμένουν ότι πρέπει να υπήρξε και ένα τρίτο πρόσωπο στην όλη υπόθεση, απ' όπου και ο χαρακτηρισμός ‘Ο 3ος Άνθρωπος’. Οι Αμερικάνοι επιμένουν ότι ο Φίλμπυ, επί χρόνια φίλος και στενός συνάδελφος των Μπάρτζες - Μακλήν, δεν μπορεί να αγνοούσε τη δράση τους. Οι Άγγλοι αποσύρουν τον Φίλμπυ στην Αγγλία και τον εξαναγκάζουν σε παραίτηση από τη θέση του, αλλά αποτυγχάνουν να του αποσπάσουν στοιχεία κατά τις έρευνες που ακολουθούν. Η κυβέρνηση της Αγγλίας προτιμά να κλείσει το θέμα αφήνοντας τον Φίλμπυ να ασχολείται έκτοτε με τη δημοσιογραφία, γράφοντας ως ανταποκριτής στη Βηρυτό για τα περιοδικά Observer και Economist. Αλλά στα τέλη 1962 ένας άλλος στενός συνεργάτης του Φίλμπυ αποσκιρτά στη Σοβιετική Ένωση και ο κλοιός ξανασφίγγει γύρω από τον Φίλμπυ, παρόλο που αυτή τη φορά δεν είχε άμεση εμπλοκή ο ίδιος. Στις 23 Ιανουαρίου 1963 ο Φίλμπυ αποφασίζει κι αυτός να δραπετεύσει ξαφνικά στη Μόσχα και επιβιβάζεται σε σοβιετικό φορτηγό που βρίσκεται στη Βηρυτό.
Αυτοεξορία στη Μόσχα και θάνατος
Όταν ο Φίλμπυ έφτασε στη Μόσχα, του απονεμήθηκε η Σοβιετική υπηκοότητα καθώς και τιμητική σύνταξη. Αργότερα, οι Σοβιετικοί του ανέθεσαν την εκπαίδευση νέων κατασκόπων σε ενημερωτικά σεμινάρια και, τελικά, αφού πέθανε, σε ηλικία 76 ετών (1988) τον τίμησαν με τον βαθμό του Συνταγματάρχη και τον τίτλο του Ήρωα των Σοβιέτ.
Άλλοι αργότερα προσπάθησαν να μειώσουν τη φήμη του Φίλμπυ, υποστηρίζοντας ότι τελικά δεν κατόρθωσε να κάνει όση ζημιά του αποδίδουν και πως τις περισσότερες φορές έπεφτε σε παγίδες που του έστηναν άλλοι πράκτορες της ΜΙ6, αλλά αυτό δεν φαίνεται να ευσταθεί, αν κανείς αναλογιστεί το μεγάλο διάστημα το οποίο χρειάστηκε να αποκαλυφθεί όσο και την εξαιρετική υψηλή θέση που διέθετε. Άλλοι υπέδειξαν ότι προς το τέλος της καριέρας του ο Φίλμπυ είχε συμβιβαστεί αρκετά με το περιβάλλον του και μάλλον απολάμβανε τις υψηλές αμοιβές που του πρόσφερε η κατασκοπεία, ενώ σκόπιμα απέφευγε τη δράση ξέροντας ότι τον παρακολουθούν. Παρόλα αυτά θεωρείται ως σήμερα ο μεγαλύτερος κατάσκοπος όλων των εποχών κυρίως για τη μακροχρόνια δράση του και τις ιστορικές στιγμές, στις οποίες έπαιξε αποφασιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί κατάσκοποι Κατηγορία:Βρετανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί κατάσκοποι Κατηγορία:Διπλοί πράκτορες Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Λαμπορί
Το Λαμπορί (γαλλ.: Laborie) είναι ψαροχώρι στη νότια ακτή της Αγίας Λουκίας και αποτελεί την έδρα ομώνυμης περιφέρειας του νησιού. Αρχικά ονομαζόταν "L'Islet a Caret" από τις θαλάσσιες χελώνες Καρέτα Καρέτα που αφθονούσαν στην περιοχή. Έλαβε το όνομα Λαμπορί από τον Βαρώνο de Laborie που ήταν ο Γάλλος κυβερνήτης της Αγίας Λουκίας το διάστημα 1784-1789. Εκείνη την εποχή το χωριό είχε 712 κατοίκους. Οι Γάλλοι επέβαλαν τα μεγάλα αγροκτήματα στο νησί και μετά την κατάκτηση του νησιού από τους Βρετανούς το 1814, πολλοί Γάλλοι γαιοκτήμονες παρέμειναν στα κτήματά τους. Το 1838 άνοιξε το πρώτο σχολείο. Γνωστό ως "Σχολείο Μίκο" επειδή άνοιξε και λειτουργούσε από τη Λαίδη Mico Trust, είχε 80 μαθητές και λειτούργησε μέχρι το 1891. Μέχρι τότε ένα καθολικό σχολείο είχε ανοίξει στο χωριό. Το 1907, η πρώτη εκκλησία του 18ου αιώνα αντικαταστάθηκε από μια μεγαλύτερη εκκλησία που άνοιξε το 1914. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι αμερικανικές δυνάμεις άνοιξαν έναν σταθμό ραντάρ στο λόφο Morne le Blanc για να βοηθήσουν στην προστασία του αεροδρομίου που είναι τώρα το διεθνές αεροδρόμιο Hewanorra. Τα απομεινάρια είναι ορατά μέχρι και σήμερα. Η κρεολική κληρονομιά των κατοίκων είναι ακόμα ορατή σήμερα, τόσο στον τοπικό πολιτισμό όσο και στη γαλλική γλώσσα του Saint Lucian Creole που εξακολουθεί να ομιλείτε ευρέως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγίας Λουκίας
Πέος
Το πέος είναι το όργανο ενός αρσενικού ζώου το οποίου χρησιμοποιείται για την εναπόθεση σπέρματος στα θηλυκά (ή ερμαφρόδιτα) κατά τη διάρκεια της συνουσίας. Τέτοια όργανα υπάρχουν σε πολλά ζώα, τόσο σπονδυλωτά όσο και ασπόνδυλα, αλλά δεν έχουν τα αρσενικά κάθε είδους ζώου πέος. Ο όρος πέος χρησιμοποιείται για πολλά όργανα που χρησιμοποιούνται για την εναπόθεση σπέρματος, αλλά όχι όλα. Για παράδειγμα τα αντίστοιχα όργανα στα περισσότερα κεφαλόποδα είναι ο εκτοκότυλος, ένα εξειδικευμένο πλοκάμι, και οι αρσενικές αράχνες χρησιμοποιούν τα συλληπτήρια άκρα τους. Ακόμη και στα σπονδυλωτά υπάρχει εξειδικευμένη ορολογία, όπως ημιπέος.
Στα περισσότερα είδη ζώων στα οποία υπάρχει ένα όργανο το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πέος δεν έχει άλλη λειτουργία πέρα από την εναπόθεση του σπέρματος στο θηλυκό, αλλά στα πλακουντοφόρα ζώα στο πέος βρίσκεται το άπω άκρο της ουρήθρας, απ'όπου αποβάλλονται τα ούρα κατά τη διάρκεια της ούρησης και το σπέρμα κατά τη διάρκεια της συνουσίας.
Παραπομπές
κατηγορία:Ανατομία ζώων Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι
Ο Ουμπερτίνο (Ubertino ή Umbertino Pallavicini) από τον Οίκο των Παλαβιτσίνι ήταν ο δεύτερος Μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το 1237 έως τον θάνατο του το 1278, ενός κρατιδίου κατά τη Φραγκοκρατία στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Ήταν γιος του πρώτου μαρκήσιου Γκουίντο Παλαβιτσίνι.
Παρά το γεγονός ότι μετά την πτώση τού βασιλείου της Θεσσαλονίκης το 1224 και το μαρκιζάτο της Βοδονίτσας έγινε υποτελές τού πριγκιπάτου της Αχαΐας, ο Ουμπερτίνο βοήθησε τον εξάδελφό του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος, δούκα της Αθήνας, στον πόλεμο εναντίον του πρίγκιπα της Αχαΐας, Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου.
Ήταν παρών στη Μάχη στο Καρύδι το 1258 και μετά την ήττα από τον Βιλλεαρδουίνο υποχώρησε με τον δούκα Γκυ ντε λα Ρος πίσω στην Θήβα. Το 1259 όμως, βοήθησε τον πρίγκιπα και πήρε μέρος στην εκστρατεία και τη Μάχη της Πελαγονίας. Το 1263 ο Ουμπερτίνο ήταν και πάλι στο πλευρό του πρίγκιπα, στον πόλεμο με το Δεσποτάτο του Μορέως για την ανάκτηση των χαμένων εδαφών του πριγκιπάτου.
Το 1264 έλαβε κληρονομιά από την αδελφή του γη κοντά στην Πάρμα.
Όταν πέθανε, τον κληρονόμησε η νεότερη αδελφή του Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Ουμπερτινο
Πρασονήσι Ολύμπου Καρπάθου
Για νησίδα της Καρπάθου με το ίδιο όνομα, δείτε το λήμμα Πρασονήσι Ολύμπου
Για άλλες νησίδες της Ελλάδας με το ίδιο όνομα: Πρασονήσι
Το Πρασονήσι είναι μικρή νησίδα του Αιγαίου στα Δωδεκάνησα με έκταση 0,0095 τ.χλμ.. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Καρπάθου, στο στενό πορθό που σχηματίζεται μεταξύ Καρπάθου και της νησίδας Σαρίας. Δεν κατοικείται και διοικητικά υπάγεται στην Κοινότητα Ολύμπου του Δήμου Καρπάθου.
Γιάννης Καραβίδας
Ο Γιάννης Καραβίδας, (1934 - 2019) ήταν Έλληνας λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Μικρή Γότιστα Ιωαννίνων το 1934 από γονείς αγρότες.  Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν στα γυμνασιακά του χρόνια. Το 1965 εμφανίζεται επίσημα στα γράμματα με την ποιητική του συλλογή Σπίθες στο μάρμαρο, για να ακολουθήσουν έως και τον θάνατό του πολλές άλλες. Έγραψε ακόμα διάφορα μελετήματα, άρθρα και κριτικά σημειώματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα ιταλικά, γαλλικά, πολωνικά και ουγγρικά. Διετέλεσε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και έτυχε πολλών άλλων διακρίσεων.
Κριτικά δοκίμια
Ο Γιάννης Καραβίδας έγραψε ακόμη πολλά άρθρα και κριτικά σημειώματα σ’ εφημερίδες και περιοδικά, έκανε παρουσιάσεις λογοτεχνών και διαλέξεις και συνεργάστηκε για μια περίπου δεκαετία ως κριτικός λογοτεχνικών βιβλίων με την εφημερίδα Ριζοσπάστης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Κάισερι Ερσίγιεσπορ
Η  Κάισερι Ερσίγιεσπορ είναι ένας τουρκικό αθλητικός σύλλογος από την Καισάρεια (Καππαδοκία). Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας. Την περίοδο 2006-07, παρόλο που διαβασθμίστηκε, αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2007-2008 επειδή έφτασε στον τελικό του κυπέλλου. Χρώματα της είναι το μπλε και το μαύρο. Αγωνίζεται στο Kadir Has Stadium.
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Λέβαν Γρουζίνσκι
Ο Λέβαν, γιος του Μπακάρ, ლევან ბაქარის ძე ή Λέων Μπακάροβιτς Γρουζίνσκι, Леон Бакарович Грузинский, (6 Σεπτεμβρίου 1728 – 23 Ιουνίου 1763) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου τού Mουχράνι, κλάδου της βασιλικής δυναστείας Μπαγκρατιόνι. Στη Ρωσία έφερε το επώνυμο Γρουζίνσκι (ρωσικά: της Γεωργίας).
Σταδιοδρομία
Ο πρίγκιπας Λεβάν ήταν γιος του πρίγκιπα Μπακάρ τού Κάρτλι, που είχε ακολουθήσει τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄, βασιλιά τού Κάρτλι, στην εξορία στη Ρωσία το 1724. Ο Λέβαν σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και, πέρα από τα γεωργιανά και τα ρωσικά, γνώριζε λατινικά, γαλλικά και γερμανικά. Όπως πολλά μέλη της οικογένειάς του και συγγενείς του, ακολούθησε στη συνέχεια στρατιωτική σταδιοδρομία. Υπηρέτησε στο επίλεκτο σύνταγμα Iζμαϋλόφσκυ, φτάνοντας στο βαθμό τού δεύτερου ταγματάρχη τού Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού. Ο Λέβαν ενδιαφερόταν έντονα για την ιστορία και έγραψε ένα από τα πρώτα γεωργιανά εγχειρίδια στην παγκόσμια ιστορία, που περιγράφει την ιστορία περίπου 50 χωρών και λαών. Ο πρίγκιπας Λέβαν απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 1763. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι Ντονσκόι στη Μόσχα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1752 την πριγκίπισσα Aλεξάνδρα Γιακόβλεβνα Σιβίρσκυ (1728-1793), της οποίας η γιαγιά ήταν αδελφή της τσάρισας της Ρωσίας Aγάφυας Γρουσετσκάγιας. Μετά τον γάμο, ο πρίγκιπας Λέβαν μετακόμισε στο χωριό Μπρίνκοβο, προίκα της συζύγου του. Ο πρίγκιπας Λέβαν έζησε 13 χρόνια σε γάμο και άφησε τη σύζυγό του χήρα 35 ετών. Το ζευγάρι είχε εννέα παιδιά, εκ των οποίων η πριγκίπισσα Άννα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Νταντιάνι, τού Γεωργιανού ευγενούς Οίκου των Νταντιάνι.
Τα παιδιά του πρίγκιπα Λεβάν με την πριγκίπισσα Aλεξάνδρα Σιβίρσκυ ήταν:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Πρόδρομος Σκοτίδας
Ο Πρόδρομος Σκοτίδαs ή Ποζιαρίτης ή Ποζιαρίδης ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Ραψομανίκι Ημαθίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πρόδρομος Σκοτίδας γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Ραψομανίκι Ημαθίας. Ήταν ο μεγάλος, από τον πρώτο γάμο, ετεροθαλής αδερφός του Δημήτριου Κατσιάμπα. Η μητέρα τους Κυραάννα ήταν εγγονή του οπλαρχηγού Πολυζωγόπουλου από τη Νάουσα της Επανάστασης του 1821. Δυο αδέρφια που η καταγωγή τους είναι από το Ρουμλούκι και συγκεκριμένα από τους Ποζαρίτες (Κεφαλοχώρι) Ημαθίας αντιστάθηκαν στον κατακτητή, τον ταλαιπώρησαν και έδωσαν δείγματα πατριωτισμού στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα κοντά στους Β. Σταυρόπουλο (Κόρακα), τον Μ. Αναγνωστάκο (Ματαπά), τον Κ. Μπουκουβάλα, τον Π. Παπατζανετέα, το Λ. Κορομηλά, τον Τ. Άγρα και τον φίλο τους βέβαια, τον καπετάν Σημανίκα που τους είχαν κοντά τους στο βάλτο των Γιαννιτσών. Ο Πρόδρομος Σκοτίδας έδρασε ως κλέφτης στο Βέρμιο από το 1887. Ήταν όργανο πράκτορα τάξεως Γ΄ και αυτός και ο αδερφό του Δημήτριο Κατσάμπα αναλάμβαναν ριψοκίνδυνεs αποστολές μεταμφιεσμένοι πότε σε παπάδες, πότε σε χωρικούς, έμπαιναν το βράδυ και σκότωναν κάθε τύραννο ή Τούρκο ή Βούλγαρο κομιτατζή που ταλαιπωρούσαν και σκότωναν τον Ελληνικό πληθυσμό του Ρουμλουκίου Ημαθίας και μετά από πολλές αιματηρές μάχες κατάφεραν υπό τις διαταγές του καπετάν Ματαπά και του καπετάν Κόρακα να εγκαταστήσουν την πρώτη Ελληνική καλύβα μέσα στη λίμνη των Γιαννιτσών και να εκδιώξουν τους Βούλγαρους που τόσα χρόνια ταλαιπωρούσαν την περιοχή. Μία από τις πιο σημαντικές ενέργειες του Πρόδρομου Σκοτίδα, του Δημήτριου Κατσάμπα και των Μ. Αναγνωστάκη (Ματαπά) και Μπουκουβάλα ήταν η επίθεσή τους στο δυτικό τμήμα της λίμνης, όπου οι Βούλγαροι κυριαρχούσαν με δίκτυο αλληλοϋποστηριζομένων οχυρωμάτων, κατά τα οποία κατέλαβε την καλύβα, που ήταν απέναντι από την Ακρολίμνη. Στην επιχείρηση εκείνη οι Βούλγαροι απώλεσαν περί τους 20 κομιτατζήδες.
Μακεδονικός Αγώνας
Το 1903 μπήκαν πρώτοι στη λίμνη των Γιαννιτσών και κατέλαβαν την πρώτη Ελληνική καλύβα, την οποία οργάνωσε ο Θεοχάρης Κούγκας με τον Τζόλα Περήφανο μαζί με τους Παντελή Παπαϊωάννου (Γραικό) και Ιωάννη Ράμναλη.
Το 1905, ο Μ. Αναγνωστάκος, ο Κ. Μπουκουβάλας, ο Π. Παπατζανετέας, ο Ι. Δεμέστιχας και ο Β. Σταυρόπουλος οργάνωσαν τα ένοπλα σώματα μαζί με τους Πρόδρομο Σκοτίδα και Δημήτριο Κατσάμπα, που υπήρξαν οι πρώτοι πράκτορες στην περιοχή.
Σύμφωνα με την περιγραφή του Β. Σταυρόπουλου (καπετάν Κόρακα), για τον Πρόδρομο Σκοτίδα: thumb|left|125px|Η θρυλική Κυράννα, μητέρα του Πρόδρομου Σκοτίδα και του [[Δημήτριος Κατσάμπας|Δημήτριου Κατσάμπα]]
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Ο καπετάν Σκοτίδας ήταν από τους πρώτους που μπήκαν στη Θεσσαλονίκη και διακρίθηκε στη Μάχη του Λαχανά εναντίον των Βουλγάρων. Ο Πρόδρομος Σκοτίδας με τον Μ. Αναγνωστάκο μπήκαν πρώτοι στη Θεσσαλονίκη με σκοπό να καταλάβουν την πόλη πριν το Βουλγαρικό στρατό. Αντιμετώπισαν επιτυχημένα τους κομιτατζήδες και επιτέθηκαν στη Μάχη του Λαχανά κατά των Βουλγάρων που χρόνια είχαν πολεμήσει. Απωθώντας τους έσωσαν τη Θεσσαλονίκη καθώς και την Ελληνική μεραρχία που θα δεχόταν ξαφνική επίθεση. Στη μάχη του Λαχανά σκοτώθηκε και ο Μ. Αναγνωστάκος, τη στιγμή μάλιστα που οι Βούλγαροι υποχωρούσαν.
Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας
Ο Πρόδρομος Σκοτίδας εγκαταστάθηκε στο Νεόκαστρο Ημαθίας όπου απέκτησε δυο γιους, τον Ιωάννη και τον Δημήτριο (που έβγαλε το όνομα προς τιμή του αδικοχαμένου του αδερφού Δημήτριου Κατσιάμπα). Απόγονοί τους, ζουν σήμερα στην Αλεξάνδρεια της Μακεδονίας, στην Κορυφή Ημαθίας και στην Αθήνα.
Μπεν Κίνγκσλεϊ
Ο σερ Μπεν Κίνγκσλεϊ, (αγγλικά: Ben Kingsley, γεννημένος ως: Krishna Pandit Bhanji) είναι Άγγλος ηθοποιός. Έχει αποσπάσει ένα βραβείο Όσκαρ, ένα Γκράμι, ένα BAFTA, δύο Χρυσές Σφαίρες και ένα βραβείο Screen Actors Guild.Έγινε ευρέως γνωστός για τον ρόλο του ως Μαχάτμα Γκάντι, στην ταινία Γκάντι του 1982, για την οποία κέρδισε Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Έχει παίξει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, όπως στην ταινία Η Λίστα του Σίντλερ, Hugo και Iron Man 3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βιομηχανική κατασκοπεία
Η Βιομηχανική Κατασκοπεία είναι μία μορφή μυστικής συλλογής πληροφοριών, πραγματοποιούμενη από μεμονωμένες προσωπικότητες ή από ομάδα ατόμων.Αποτελεί αδικοπραξία και συνεπάγεται υποχρέωση αποζημίωσης από πλευράς των παραγόντων που υπέκλεψαν ή κατασκόπευσαν. Είναι δημιούργημα των τελευταίων χρόνων και αποβλέπει στην παρακολούθηση αντίπαλων βιομηχανιών.Πιο συγκεκριμένα αποτελεί προσβολή απόλυτου δικαιώματος κυριότητας καθώς η κατασκοπεία γίνεται εις βάρος της επιχείρησης/εταιρίας ή βιομηχανίας με σκοπό να υποκλέψει ή αντιγράψει τα αυθεντικά σχέδια της. Ειδικοί μισθωμένοι πράκτορες παρακολουθούν τις δραστηριότητες συναφών βιομηχανιών και συγκεντρώνουν στοιχεία σχετικά με τις μεθόδους της παραγωγής, την κατασκευή νέου τύπου προϊόντων κ.λ.π.Ο βαθμός εξέλιξής της είναι τόσο μεγάλος που κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι εφάμιλλη της στρατιωτικής κατασκοπείας παγκοσμίως όσον αφορά τα μέσα και τους πόρους που χρησιμοποιούνται.
Η βιομηχανική κατασκοπεία, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, έχει ως στόχο την μελέτη των μοντέλων σκέψης / σχεδίασης και παραγωγής των ανταγωνιστών ώστε να μπορέσουν να ενισχύσουν και βελτιστοποιήσουν τις δικές τους τεχνικές και προσφερόμενα προϊόντα άρα σχετίζεται άμεσα με τις έννοιες ζημία και αποζημίωση. Με την μορφή της θετικής ζημίας δηλαδή την μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή ή στην προκειμένη περίπτωση το διαφυγόν κέρδος, δηλαδή το κέρδος που προσδοκάται από την επιχείρηση σύμφωνα με τα στοιχεία/εκτιμήσεις πάνω στην πορεία των πωλήσεων κτλ.
Ακόμη, πέρα από την υλική βλάβη, υπάρχουν νομικές προεκτάσεις επί του θέματος, όπως η ηθική βλάβη, εάν και εφόσον προκύπτει από το δικαστήριο προσβολή της αξιοπιστίας και φήμης της εταιρείας. Ουσιαστικά πρόκειται για διανοητική ιδιοκτησία που υποκλέπτεται και αντιγράφεται. Ο νόμος προβλέπει πως οι πνευματικοί δημιουργοί με την δημιουργία του έργου αποκτούν πάνω σ' αυτό πνευματική ιδιοκτησία που περιλαμβάνει, ως αποκλειστικά και απόλυτα δικαιώματα, το δικαίωμα της εκμετάλλευσης του έργου (περιουσιακό δικαίωμα) και το δικαίωμα της προστασίας του προσωπικού τους δεσμού προς αυτό (ηθικό δικαίωμα).
Η κατασκοπεία είναι μια έννοια συνδεδεμένη με την βιομηχανία από την εποχή που νοείται η δεύτερη. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των επικρατέστερων βιομηχανιών, προκάλεσε την ανάγκη για στενή παρακολούθηση των ενεργειών και πλάνων των άλλων εταιρειών ή βιομηχανιών. Συνεπώς μια ανάγκη για ενδελεχή μελέτη των αντιπάλων σχεδίων και ιδεών. Πραγματοποιείται για εμπορικούς σκοπούς και ουδεμία σχέση έχει με την εθνική – διακρατική κατασκοπεία. Τα νομικά και γενικά η νομική επιστήμη προστατεύουν την βιομηχανία από τέτοιες απόπειρες και έχει αναπτύξει λεπτομερή κώδικα σχετικά με την βιομηχανική ιδιοκτησία και πολλές αρχές και οργανισμοί ανά τον κόσμο στις μέρες μας εξασφαλίζουν την προστασία της.
Διαφορά μεταξύ έρευνας ανταγωνιστών και βιομηχανικής κατασκοπίας
Η ανταγωνιστική νοημοσύνη ή οι ανταγωνιστικές πληροφορίες περιλαμβάνει 2 εν δυνάμει σενάρια νόμιμης και ηθικής χρήσης της συστηματικής συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών.
Μορφές οικονομικής και βιομηχανικής κατασκοπείας
Η οικονομική ή βιομηχανική κατασκοπεία πραγματοποιείται σε δύο κύριες μορφές. Με λίγα λόγια, ο σκοπός της κατασκοπείας είναι να συγκεντρώσει γνώση για έναν οργανισμό.Μπορεί να περιλαμβάνει την απόκτηση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως πληροφορίες για τη βιομηχανική παραγωγή, τις ιδέες, τις τεχνικές και τις διαδικασίες, την σύσταση των προϊόντων ή τις χημικές φόρμουλες.
Ακόμη, η κατασκοπεία μπορεί να περιλαμβάνει την παγίδευση των ιδιωτικών ή επιχειρησιακών πληροφοριών που διαχειρίζονται ή συγκεντρώνονται και αναλύονται, από την ίδια την επιχείρηση, όπως βάσεις δεδομένων των πελατών, την τιμολόγηση, τις πωλήσεις, την έρευνα και την ανάπτυξη, τις πολιτικές, τις κατευθύνσεις σχεδιασμού, τις στρατηγικές μάρκετινγκ και την αλλαγή των συνθέσεων των προιόντων και τον τόπο παραγωγής αυτών.
Επίσης, συχνό φαινόμενο είναι η κατασκοπεία πάνω σε διαγωνισμούς ανάθεσης δημόσιου ή ιδιωτικού οργανισμού ή και κράτους, όπου στόχοι είναι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να αναλάβουν την σύμβαση. Οι όροι των προσφορών γίνονται γνωστοί έτσι ώστε η επιχείρηση που κατέχει τις ευαίσθητες πληροφορίες να μπορεί να επικρατήσει στην διαδικασία.
Τομείς-στόχοι της κατασκοπείας
Η οικονομική και βιομηχανική κατασκοπεία είναι συνήθως συνδεδεμένη με την βαριά βιομηχανία, την βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας συμπεριλαμβανομένου τις εταιρείες λογισμικού και υλικού Η/Υ, την βιοτεχνολογία, αεροναυπηγική, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, τεχνολογία κινητήρων, οχήματα, εργαλεία, ενέργεια , τεχνολογία υλικών και χρωμάτων. Τέλος η επιχειρηματική-βιομηχανική περιοχή Silicon Valley των ΗΠΑ είναι γνωστή ως μια από τις πιο στοχευμένες περιοχές βιομηχανικής κατασκοπείας στον κόσμο.
Κλοπή πληροφοριών και δολιοφθορά
Τα τελευταία χρόνια, η οικονομική ή βιομηχανική κατασκοπεία έχει αναλάβει έναν διευρυμένο ορισμό, καθώς η έννοια τείνει να συμπεριλάβει και τις απόπειρες σαμποτάζ μεταξύ των εταιρειών. Με αυτή την έννοια, ο όρος παίρνει τις ευρύτερες προεκτάσεις της μητρικής της λέξης, για παράδειγμα όταν μια εταιρεία προσπαθεί να σαμποτάρει μια άλλη εταιρεία για να την βλάψει. Άνθρωποι των επιχειρήσεων έχουν την αντίληψη ότι κατασκοπεία και σαμποτάζ είναι δύο συγγενικές έννοιες και δράσεις.
Πράκτορες-Κατάσκοποι και η διαδικασία συλλογής
Τα πιο διαδεδομένα μοντέλα δράσης για τους κατάσκοπους είναι, αρχικά ένας δυσαρεστημένος υπάλληλος οικειοποιείται πληροφορίες, είτε για να βλάψει την εταιρεία του, είτε για να ευνοηθεί ο ίδιος. Κατά δεύτερον μια κυβέρνηση ή επιχείρηση ψάχνει πληροφορίες για να αναπτύξει ιδέες και προϊόντα προς δικό της όφελος και γενικά για να αποκτήσει πλεονέκτημα απέναντι σε αντίπαλη εταιρία/κράτος. Επίσης, η χρήση κάποιου "εσωτερικού" και έμπιστου της εταιρείας ο οποίος πρόθυμα ή με βία και απειλή μπορεί να παρέχει πληροφορίες και νέα σε κάποια άλλη. Η παραίτηση εργαζομένων και η πρόσληψή τους από νέα εταιρία-ανταγωνιστή συνεπάγεται αυτόματη μεταφορά ευαίσθητων πληροφοριών και γνώσης, κάτι που αποτελεί βασικό σενάριο σε εκατοντάδες περιπτώσεις βιομηχανικής κατασκοπείας που καταλήγουν σε τεράστιες δικαστικές διαμάχες.
Περιπτώσεις δράσης πρακτόρων έχουν καταγραφεί ως: άτομο που συμμετέχει σε ομάδα ξενάγησης εντός των εγκαταστάσεων που στην συνέχεια "χάνεται", ένας συντηρητής, μηχανικός, φύλακας, πωλητής, καθαριστής και κάθε άτομα που εξουσιοδοτείται να εισέρχεται στους χώρους της επιχείρησης. Οι πράκτορες μπορούν να κάνουν διάρρηξη και να αποσπάσουν τα δεδομένα ή και να αναζητήσουν τυχόν ενδιαφέροντα απορρίμματα στους κάδους της εταιρείας. Τέλος οι υπολογιστές διευκόλυναν σε μεγάλο βαθμό την διεξαγωγή κατασκοπείας, αφού μπορούν να επεξεργαστούν τεράστιο όγκο πληροφοριών, έχουν ευκολία πρόσβασης ή φυσικά ή μέσω του Διαδικτύου.
Προσωπικοί Η/Υ
Υπολογιστές έχουν γίνει βασικά εργαλεία κατά την άσκηση βιομηχανικής κατασκοπίας, λόγω του τεράστιου όγκου των πληροφοριών που περιέχουν και την ευκολία του να αντιγράφεται και να μεταδίδεται. Η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών για κατασκοπεία αυξήθηκε ραγδαία τη δεκαετία του 1990. Οι φορητοί υπολογιστές ήταν, και είναι, ένας πρωταρχικός στόχος όταν άτομα που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για επαγγελματικούς λόγους γίνονται θύματα υποκλοπής δεδομένων τους από τα προσωπικά τους αρχεία. Περιστατικά τέτοιου τύπου έχουν σημειωθεί με δράστες προσωπικό ξενοδοχείου, αλλά και γενικά σε χώρους όπως αεροδρόμια, ταξί, τρένα και ούτω καθεξής, όπως επίσης και σε περιπτώσεις σύνδεσης στο Διαδίκτυο, καθώς οι πληροφορίες μπορούν να κλαπούν κατά τη μεταφορά.
Διαδίκτυο
Η εξάπλωση του Διαδικτύου και των δικτύων υπολογιστών έχει αυξήσει το εύρος και τη λεπτομέρεια των πληροφοριών που διατίθενται και την ευκολία της πρόσβασης για τους σκοπούς της βιομηχανικής κατασκοπείας. Παγκοσμίως, 50.000 εταιρείες την ημέρα θεωρείται ότι δέχονται διαδικτυακές επιθέσεις. Ευαίσθητες στρατιωτικές ή αμυντικές τεχνικές ή άλλες βιομηχανικές πληροφορίες δεν έχουν άμεση νομισματική αξία σε απλούς εγκληματίες, σε σύγκριση με, ενδεικτικώς, τα στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού κάποιου ατόμου.
Κακόβουλο λογισμικό
Ένα από τα μέσα των δραστών που διενεργεί βιομηχανική κατασκοπεία είναι η εκμετάλλευση των τρωτών σημείων του λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αυτό έχει οδηγήσει σε χρήση λογισμικών ως ένα εργαλείο που μεταδίδει ψηφιακά αντίγραφα, εμπορικά μυστικά, μελλοντικά σχέδια και επαφές. Νεότερες μορφές κακόβουλου λογισμικού είναι προγράμματα που επηρεάζουν συσκευές και υποκλέπτουν στοιχεία. Όπως κινητές συσκευές τηλεφώνων με φωτογραφική μηχανή και εγγραφή. Στις προσπάθειες για την αντιμετώπιση αυτών των επιθέσεων στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας τους, οι εταιρείες διατηρούν σημαντικές πληροφορίες εκτός δικτύου.
Αναδρομή στην ιστορία της βιομηχανικής Κατασκοπείας
Οικονομική και βιομηχανική κατασκοπεία έχει μια μακρά ιστορία. Πρόδρομος του είδους αυτού της κατασκοπείας μπορεί να θεωρηθεί η εισαγωγή αβγών μεταξοσκωλήκων από την Κίνα στο Βυζάντιο, την οποία πέτυχε ο Ιουστινιανός το 552 μ.Χ. με την αποστολή δύο καλόγηρων-κατασκόπων στη μακρινή αυτή ασιατική χώρα, που από τότε έχασε το μονοπώλιο της βιομηχανίας των μεταξωτών υφασμάτων. Η επιτυχία του πατέρα Francois Xavier d'Entrecolles στην Κίνα να αποκαλύψει στην Ευρώπη τις μεθόδους παραγωγής της κινεζικής πορσελάνης το 1712 θεωρείται μια πρόωρη περίπτωση της βιομηχανικής κατασκοπείας που έδωσε την ευκαιρία στους Ευρωπαίους να μάθουν το μυστικό την παρασκευής της πορσελάνης Meissen και να αξιοποιήσουν την φόρμουλα για να την ιδιοκατασκευάσουν. Ωστόσο ιστορικές μαρτυρίες έχουν γραφτεί μεταξύ της Βρετανίας και της Γαλλίας σε επίπεδο βιομηχανικής κατασκοπείας. Στις αρχές του 18ου αιώνα, έγινε μια συντονισμένη προσπάθεια να εισαχθεί Βρετανική βιομηχανική τεχνολογία στη Γαλλία, υπό την κάλυψη εισαγωγής Γάλλων μαθητευόμενων στην Αγγλία.
Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, παρατηρήθηκε ανακατεύθυνση μεταξύ της κατασκοπικής κοινότητας από τον στρατιωτικό στον βιομηχανικό τομέα, και επέκταση των προγραμμάτων που απευθύνονται σε κλοπή των πληροφοριών αυτών. Η κληρονομιά της κατασκοπείας του Ψυχρού Πολέμου, δεν περιλαμβάνει μόνο την ανακατεύθυνση του προσωπικού, αλλά επίσης την χρήση συσκευών και βοηθημάτων στην κατασκοπεία, όπως βάσεις δεδομένων ηλεκτρονικών υπολογιστών, σαρωτές για υποκλοπές, κατασκοπευτικούς δορυφόρους, ιούς και κοριούς.
IBM,Texas Instruments - Groupe Bull
Μεταξύ 1987 και 1989, οι εταιρείες IBM και Texas Instruments κατηγόρησαν την Groupe Bull, γαλλικών συμφερόντων, ότι προσπαθούσε να διαπράξει βιομηχανική κατασκοπεία εις βάρος τους. Η κυβέρνηση της Γαλλίας φέρεται να έχει πραγματοποιήσει στο παρελθόν βιομηχανική κατασκοπεία εις βάρος αμερικανικών εταιρειών στον τομέα της αεροδυναμικής και των δορυφόρων.
Volkswagen
Το 1993, η κατασκευάστρια εταιρία αυτοκινήτων Opel κατηγόρησε την Volkswagen για βιομηχανική κατασκοπεία, όταν ο διευθυντής παραγωγής της Opel, Jose Ignacio Lopez, και επτά άλλα στελέχη μετακόμισαν στη Volkswagen. Η Volkswagen στη συνέχεια μήνυσε την Opel, με αποτέλεσμα μια νομική μάχη τεσσάρων ετών. Η υπόθεση, η οποία τελικά έληξε το 1997, οδήγησε σε έναν από τους μεγαλύτερους συμβιβασμούς στην ιστορία της βιομηχανικής κατασκοπείας, με τη Volkswagen να συμφωνεί να καταβάλει στην General Motors (μητρικός όμιλος της Opel) 100.000.000 δολλάρια Αμερικής και να αγοράσει τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο $ των ανταλλακτικών αυτοκινήτων από την εταιρεία μέσα στα επόμενα 7 χρόνια.
Βραζιλία
Αποκαλύψεις από τα έγγραφα Snowden παρείχαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διεξάγει επιθέσεις οικονομικής κατασκοπείας εναντίον της Βραζιλίας, τις οποίες υποστήριξαν προφανώς η Καναδική κυβερνηση και οι ΗΠΑ.
ΗΠΑ
Σύμφωνα με τον Edward Snowden, οι κατάσκοποι της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ κατασκοπεύουν ξένες επιχειρήσεις. Ακόμα, η κινεζική οικονομική κατασκοπεία περιγράφεται ως η μεγαλύτερη απειλή για την τεχνολογία των ΗΠΑ, καθώς οι απόπειρες επιθέσεων είναι πολυάριθμες και συχνές. Οι ανησυχίες σχετικά με την έκταση των κυβερνοεπιθέσεων στις ΗΠΑ που προέρχονται από την Κίνα, έχουν οδηγήσει στην κατάσταση που περιγράφεται ως το ξεκίνημα ενός "νέου ψυχρού κυβερνοπολέμου»
Γερμανία
Εκτιμάται ότι οι γερμανικές επιχειρήσεις χάνουν € 50 δισεκατομμύρια και 30.000 θέσεις εργασίας λόγω της βιομηχανικής κατασκοπείας κάθε χρόνο που εκτελείται από ανταγωνιστικές εταιρείες της Ιαπωνίας. Κινήσεις που βλάπτουν την οικονομία κάθε χώρας και στοχεύουν σε τομείς όπως η κατασκευή αυτοκινήτων, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χημεία, τηλεπικοινωνίες, οπτική, τεχνολογία ακτίνων Χ, μηχανήματα και εξοπλισμούς. Επίσης οι πληροφορίες και η τεχνογνωσία που συλλέγεται, σχετίζεται όχι μόνο με την έρευνα και ανάπτυξη, αλλά επίσης με τεχνικές διαχείρισης και προώθησης. Σχετική έρευνα του 2007 για λογαριασμό της συμβουλευτικής εταιρίας Corporate Trust αναφέρει ότι το 20% των γερμανικών επιχειρήσιων, κυρίως μικρές και μεσαίες, έχουν πέσει θύματα βιομηχανικής κατασκοπείας.
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνοπόλεμος Κατηγορία:Επιχειρηματικά εγκλήματα
Τζορτζ Γουεά
Ο Τζορτζ Γουεά (George Tawlon Manneh Oppong Ousman Weah, Μονρόβια, γεννήθηκε 1η Οκτωβρίου 1966) είναι ο 25ος πρόεδρος της Λιβερίας και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Κατά την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόταν ως επιθετικός. Το 1995 βραβεύτηκε από τη FIFA ως ο Παίκτης της Χρονιάς, ενώ ταυτόχρονα τιμήθηκε με την Χρυσή Μπάλα στην Ευρώπη, αλλά και το τίτλο του καλύτερου Αφρικανού ποδοσφαιριστή της χρονιάς και το 2004 συμπεριελήφθη στον κατάλογο FIFA 100.
Με τον τελευταίο τίτλο έχει βραβευθεί άλλες δύο φορές (1989, 1994). Ο Γουεά έχει ψηφιστεί από αθλητικούς συντάκτες από όλο τον κόσμο, ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της Αφρικής για τον 20ό αιώνα.