cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός του Παλέρμο
Το ηλιόμετρο
Ακόμη, από τη διαφορά του μεγέθους της εικόνας του ηλίου μπορούν να γίνουν μετρήσεις για τη μεταβολή της απόστασης της Γης από τον Ήλιο.
Ανακαινίσεις του 17ου και του 19ου αι.
Ο ναός αποτελείται από διαφορετικούς ρυθμούς, καθώς στους αιώνες υπέστη ποικίλες αλλαγές. Η τελευταία έγινε στο τέλος του 18ου αι., όταν ανακαινίστηκε ριζικά το εσωτερικό σε σχέδια του Φερντινάνντο Φούγκα.
Το 1767 ο αρχιεπίσκοπος Φιλανγκιέρι ανάθεσε αρχικά στον Φούγκα την ανακαίνιση του κτηρίου· οι εργασίες όμως ξεκίνησαν το 1781 με τον Τζουζέπε Βενάντσιο Μαρβούλια από το Παλέρμο, σύμφωνα με τα σχέδια του Φούγκα και διάρκεσαν ως τον 19ο αι. Οι παρεμβάσεις του Μαρβούλια ήταν τελικά πιο επεμβατικές και δραστικές από αυτές του Φλωρεντινού αρχιτέκτονα: ο Φούγκα ήθελε να κρατήσει τη βασιλική με τα τρία μακρά κλίτη και την ξύλινη στέγη, αλλά ο αρχιτέκτονας από το Παλέρμο πρόσθεσε τον παράταιρο τρούλο.
Βασιλείς που στέφθηκαν και τάφηκαν
Στον καθεδρικό υπάρχει σύνθεση της τέχνης με την ιστορία της Σικελίας κατά την τελευταία χιλιετία: εδώ στέφθηκαν ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄ της Σαρδηνίας από τον Οίκο της Σαβοΐας και ο Κάρολος Ε΄ της Σικελίας (Κάρολος Ζ΄ της Νάπολης) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας.
Στο δεξί κλίτος τα δύο πρώτα παρεκκλήσια, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους, διατηρούν τους βασιλικούς τάφους: του Ρογήρου Β΄ των Ωτβίλ της Σικελίας· της κόρης του Κωνσταντίας Α΄ της Σικελίας, του συζύγου της Ερρίκου ΣΤ΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας, του γιου τους Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας & Σικελίας· της συζύγου του τελευταίου Κωνσταντίας· της εγγονής της Κωνσταντίας Β΄· του εγγονού της τελευταίας Γουλιέλμου Β΄ δούκα των Αθηνών. Η σαρκοφάγος του Φρειδερίκου Β΄ ερίδεται σε δύο ζεύγη λεόντων και γύρω της, έξι κίονες από πορφυρίτη κρατούν έναν ουρανό.
Παλαιότερος είναι ο τάφος του Όντο επισκόπου του Μπαγιέ (απεβ. 1097), ετεροθαλούς αδελφού τού Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας.
Ο θησαυρός του καθεδρικού ναού
Το Θησαυροφυλάκιο περιέχει ιερά άμφια από τον 16ο ως τον 18ο αι., καλύμματα αγ. τραπέζης, αρτοφόρια, κύπελλα μετάληψης, ένα εικονογραφημένο προσευχητάριο του 15ου αι. και το χρυσό στέμμα της Κωνσταντίας από τον Οίκο της Βαρκελώνης, κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας και συζύγου του Φρειδερίκου Β΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας & Σικελίας. Άλλα πολύτιμα αντικείμενα με ένθετα σμάλτα, κεντήματα και κοσμήματα εκτίθενται σε βιτρίνες, όπως το περγαμηνό προσευχητάριο τού 1452 με τον θυρεό του αρχιεπισκόπου Σίμωνα από τη Μπολόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Σικελία Κατηγορία:Παλέρμο
Γιάννης Κάσδαγλης
Ο Γιάννης Κάσδαγλης (γενν. Αθήνα, 1934) είναι Έλληνας ηθοποιός, με συμμετοχή σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, επί μία 25ετία (1969 – 1993 ). Έλαβε μέρος, επίσης, σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, αλλά και σίριαλ ή θεατρικές παραστάσεις της τηλεόρασης. Από το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’60 συνεργάστηκε με τον κινηματογραφικό παραγωγό Φιλοποίμενα Φίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί
Ιωάννης Ε. Μπόγδανος
Ο Ιωάννης Μπόγδανος (πέθ. Πάτρα 1895) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αχαία.
Γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν γιος του Ευστάθιου Μπόγδανου προκρίτου της πόλης προεπαναστατικά. Το 1844 εγκαταστάθηκε στην Πάτρα όπου αγόρασε έκταση, έχτισε τη κατοικία του στην οποία φιλοξένησε και τον Γεώργιο Α', ασχολήθηκε με το εμπόριο,.
Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐοήλιδος στις εκλογές του 1874 και στις εκλογές του 1875.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιγιαλείας Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Κοινότητα Μαθιάς Ηρακλείου
Η Κοινότητα Μαθιάς είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 160Α - 14/05/1930 με την απόσπαση του οικισμού Μαθιά από την κοινότητα Γερακίου και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 167 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Νικολουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) είναι η διπλωματική υπηρεσία και το υπουργείο εξωτερικών και άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η ΕΥΕΔ είναι επικεφαλής του Ύπατου Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφαλείας (ΥΕ), ο οποίος είναι επίσης Πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκτελεί την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ (ΚΕΠΠΑ) συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ).
Η ΕΥΕΔ δεν προτείνει ή δεν εφαρμόζει πολιτική από μόνο του, αλλά προετοιμάζει πράξεις που θα εγκριθούν από τον Ύπατο Εκπρόσωπο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Συμβούλιο. Η ΕΥΕΔ είναι επίσης υπεύθυνη για τις διπλωματικές αποστολές (αντιπροσωπείες) της ΕΕ [4] και τις δομές διαχείρισης πληροφοριών και κρίσεων.
Η ΕΥΕΔ, καθώς και το γραφείο της ΥΕ, ξεκίνησαν μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009. Διατυπώθηκε επίσημα την 1η Δεκεμβρίου 2010. Η ΕΥΕΔ συστάθηκε με τη συγχώνευση των υπηρεσιών εξωτερικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου, στις οποίες προστέθηκε προσωπικό αποσπασμένο από εθνικές διπλωματικές υπηρεσίες των κρατών μελών. Μολονότι υποστηρίζει τόσο την Επιτροπή όσο και το Συμβούλιο, η ΕΥΕΔ είναι ανεξάρτητη από αυτές και διαθέτει δικό της προσωπικό, καθώς και ένα ξεχωριστό τμήμα στον προϋπολογισμό της ΕΕ.
Η ΕΥΕΔ και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας (EDA) συγκροτούν από κοινού τη Γραμματεία της Μόνιμης Δομημένης Συνεργασίας (PESCO), τη διαρθρωτική ολοκλήρωση την οποία ακολουθούν 25 από τις 27 εθνικές ένοπλες δυνάμεις της ΕΕ από το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Δασιά Σκοπέλου
Η Δασιά (ή Δέσα ή Ντέσα), είναι μια μικρή και κατάφυτη νησίδα στην παραλία της Μηλιάς, στη Σκόπελο. Είναι ακανόνιστου σχήματος και σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι ακατοίκητη. Σήμερα εξακολουθεί να είναι ακατοίκητη. Πολύ κοντά στη Δασιά βρίσκεται μια άλλη βραχονησίδα, το Στρογγυλό.
Μέτωπος
Ο Μέτωπος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος που ανήκε στους Πυθαγορείους.
Καταγόταν από το Μεταπόντιο και φέρεται να είναι ο συγγραφέας του έργου "Περί αρετής" του οποίου μερικά αποσπάσματα αναφέρει ο Στοβαίος.
Ο Ιάμβλιχος στην αναφορά του στους Πειθαγορείους φιλοσόφους αναφέρει και κάποιον φιλόσοφο Μέτωπο καταγόμενο από τη Σύβαρη, που κατά πάσα πιθανότητα πρέπει να είναι ο ίδιος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Ρευματιά Μεσσηνίας
Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2001 η Ρευματιά έχει 102 κατοίκους, ενώ ο Χρυσότοπος 19.
Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται το σπήλαιο Ταμπούρι μήκους 300 μέτρων με πολλούς σταλακτίτες. Υπάρχει επίσης το μουσείο του Βαγγέλη Κάψια. Εδώ και χρόνια, στό Δ.Δ. Ρευματιάς (Λούμι) του Δήμου Ιθώμης, λειτουργεί ιδιωτικό Λαογραφικό μουσείο, από τον Ευάγγελο Κάψια, κάτοικο Ρευματιάς, με πολλά και πλούσια εκθέματα.
Πηγές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Η Μάχη των Φύλων (ταινία)
Η Μάχη των Φύλων (πρωτότυπος τίτλος: Battle of the Sexes) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία των Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις και σενάριο του Σάιμον Μποφόι. Αναφέρεται στον αγώνα τένις μεταξύ της Μπίλυ Τζιν Κινγκ και του Μπόμπι Ριγκς,που διεξήχθη το 1973.
Πλοκή
ΗΠΑ, 1973. Οι κορυφαίες τενίστριες, μεταξύ αυτών η Μπίλυ Τζιν Κινγκ, δεν δέχονται να αμείβονται οκτώ φορές λιγότερο από τους τενίστες και αποχωρούν από τα τουρνουά και διαγράφονται από την ομοσπονδία. Η Κινγκ είναι παντρεμένη με τον Λάρι Κινγκ και ερωτεύεται την κομμώτρια Μέριλιν. Σε ένα τουρνουά η Μέριλιν την ακολουθεί και η ομοφοβική τενίστρια Μάργκαρετ Κορτ χαίρεται γιατί η Κινγκ θα είναι αποσπασμένη. Τελικά, η Κορτ κερδίζει την Κινγκ. Επιπλέον, ο Λάρι έχει καταλάβει ότι η Μπίλι και η Μέριλιν έχουν σχέση.
Παράλληλα, ο πρώην τενίστας και τζογαδόρος Μπόμπι Ριγκς έχει προτείνει στην Κινγκ να παίξουν ένα παιχνίδι μεταξύ τους και η Κινγκ αρνείται. Μετά τη νίκη της Κορτ επί της Κινγκ, ο Ριγκς απευθύνεται στην Κορτ και εκείνη δέχεται. Στον αγώνα, ο Ριγκς κερδίζει.
Μετά από αυτό το γεγονός, η Κινγκ εξοργίζεται και δέχεται να παίξει με τον Ριγκς, για να αποδείξει ότι μπορεί μία γυναίκα να κερδίσει έναν άντρα στο τένις. Ωστόσο, η ψυχολογία της πέφτει, καθώς χωρίζει με τη Μέριλιν και στον επόμενο αγώνα δεν έχει καλή απόδοση. Εξαφνίζεται για λίγες μέρες και είναι άρρωστη.
Την ημέρα του αγώνα, η Μέριλιν φτάνει στο γήπεδο λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Συναντιούνται με την Κινγκ στα αποδυτήρια και μένουν μόνες τους. Μετά από λίγο, ο αγώνας ξεκινά. Στην αρχή παίρνει προβάδισμα ο Ριγκς, όμως η Κινγκ κερδίζει και τα τρία σετ. Στο τέλος, πηγαίνει για λίγο στα αποδυτήρια μόνη της και κλαίει και μετά βγαίνει πάλι στο γήπεδο, σε ένα κοινό που την αποθεώνει.
Βραβεία/Διακρίσεις
Στις Χρυσές Σφαίρες η ταινία ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και Α' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).
Στα Βραβεία Satellite είναι υποψήφια σην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον σεξισμό Κατηγορία:Φεμινιστικές ταινίες
Μυστίκ
Η  Μυστίκ (αγγλικά: Mustique; γαλλικά: Moustique) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων και πέμπτο του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Πρωτεύουσα είναι η Λοβέλ, ενώ άλλα χωριά είναι η Μπριτάννια Μπέυ και η Ντοβέρ. Έχει πληθυσμό 500 κατοίκους με πυκνότητα 88 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Από αυτήν πήρε το όνομά του και ένα μικρότερο νησί, που βρίσκεται στα νότια, η Πετίτ Μυστίκ (που σημαίνει "Μικρή Μυστίκ").
Το νησί ανήκει στην Εταιρεία Μυστίκ, η οποία, με τη σειρά της, ανήκει στους κατοίκους του νησιού.
Γεωγραφία
thumb|right|250px|Παραλίες στην Ανατολική ακτή
Η Μυστίκ βρίσκεται κεντρικά του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων και βόρεια-κεντρικά των Γρεναδίνων. Βρίσκεται νότια των νησιών Μπατοβία και Μπαλικώ, βόρεια των Πετίτ Μυστίκ και Σαβάν και νοτιοανατολικά των Μπεκία και Κουάτρ. Έχει έκταση 6 τ.χλμ., μήκος 4,8 χλμ., πλάτος 2,3 χλμ. και επιφάνεια 5,7 χλμ.. Το ψηλότερο υψόμετρο είναι 183 μέτρα.
Τα σημαντικότερα χωριά είναι το Λοβέλ, το Μπριτάννια Μπέυ και το Ντοβέρ. Το Λοβέλ είναι το μεγαλύτερο.
Δημογραφία
Η Μυστίκ είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Γρεναδίνων και πέμπτο του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Έχει πληθυσμό 500 κατοίκων με πυκνότητα 88 κατοίων ανά τ.χλμ.
Τουρισμός
Έχει πάνω από 100 βίλες. Επίσης, υπάρχει και ένα ξενοδοχείο που λέγεται Κόττον Χάουζ και ανήκει στην Εταιρεία Μυστίκ. Ένα άλλο ξενοδοχείο είναι το Φάιρφλαϊ, που ανήκει στους Σταν και Λιζ Κλέυτον.
Αρχαία Ιστορία
Η ιστορία της Μυστίκ και του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων αρχίζει τον 15ο αιώνα, όταν Ισπανοί κωπηλάτες είδαν αυτό το βραχώδες σύμπλεγμα νησιών και το ονόμασαν 'Los Pájaros' (Λος Πάχαρος, "Τα Πουλιά"), επειδή έμοιαζαν με κοπάδι πουλιών που φαίνονταν να σκορπίζονται προς τη θάλασσα. Αργότερα, κατά τον 17ο αιώνα, μετονομάστηκαν σε Γρεναδίνες από πειρατές που χρησιμοποιούσαν τους κόλπους για να κρύβουν τους θησαυρούς τους και τα πλοία τους. Αργότερα, τα νησιά χρησιμοποιήθηκαν από τους Ευρωπαίους για να καλλιεργήσουν ζαχαροκάλαμα. Αυτή η επικερδής βιομηχανία διήρκεσε μέχρι τον 19ο αιώνα.
Οι καλλιέργειες ζάχαρης της Μυστίκ εγκαταλείφθηκαν. Το Πλαντέισιον Χάουζ" (Σπίτι της Καλλιέργειας) χτίστηκε τον 18ο αιώνα.
Πρόσφατη ιστορία
Η Μυστίκ αγοράστηκε το 1958 από τον Κόλλιν Τρέννατ, υπό την συνοδία του οποίου το νησί άρχισε να αναπτύσσεται. Η Πριγκήπισσα Μάργκαρετ, αδερφή της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, έχτισε ένα διοικητήριο που λέγεται Les Jolie Eaux (Λε Ζολί Ω).
Μεταφορές
thumb|right|250px|Το [[Διεθνές Αεροδρόμιο της Μυστίκ]]
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο της Μυστίκ, το οποίο ανήκει στην Εταιρεία Μυστίκ. Βρίσκεται 2 μέτρα (8 πόδια) πάνω από τη θάλασσα. Έχει μήκος 992 μέτρων (3.255 ποδιών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του Αγίου Βικέντιου και Γρεναδίνων
Κατάλογος Άγγλων μοναρχών
Ο κατάλογος των βασιλέων και βασιλισσών του βασιλείου της Αγγλίας αρχίζει με τον Αλφρέδο το Μέγα, βασιλιά του Ουέσσεξ, ενός από τα μικρά βασίλεια που κυβερνούσαν ένα τμήμα της σύγχρονης Αγγλίας.
Ο πρώτος βασιλιάς που έλαβε τον τίτλο Rex Anglorum (Βασιλιάς της Αγγλίας) ήταν ο Όφα της Μερκίας, αν και δεν διατήρησε την ισχύ του. Τον 9ο αιώνα ο βασιλιάς του Ουέσσεξ, Έγκμερτ, ο οποίος κυριαρχούσε ήδη στο Κεντ και στο Σάσσεξ κατέκτησε την Μερκία το 829 και την Νορθουμβρία το 830 και έγινε κυρίαρχος όλων των βασιλείων της Αγγλίας.
Τα πρώτα χρόνια της Αγγλοσαξονικής δυναστείας
Πολλοί ιστορικοί καταγράφουν σαν βασιλείς της Αγγλίας και άλλους βασιλείς πριν από τον Αλφρέδο όπως τον Όφα της Μερκίας βασιλιά της Μερκίας και τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ. Τον 8ο αιώνα ο Όφα βασίλευε σε μια περιοχή στην νότια Αγγλία αλλά το βασίλειο του δεν επέζησε μετά τον θάνατο του (796), ο Εγβέρτος κατέκτησε την Μερκία (829) αλλά έχασε σύντομα τον έλεγχο της περιοχής από τον Όφα. Τον 9ο αιώνα το Ουέσσεξ ήταν το κυρίαρχο βασίλειο στην Αγγλία, ο Αλφρέδος ο Μέγας ήταν κύριος στην δυτική Μερκία, πήρε τον τίτλο του βασιλιά των Άγγλων και των Σαξόνων αλλά δεν μπόρεσε να κατακτήσει ποτέ την ανατολική και την βόρεια Αγγλία που υπήρχε το βασίλειο των Ντάνελαβ. Ο γιος του Αλφρέδου Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος κατέκτησε την ανατολική Ντάνελαβ και ο εγγονός του Έθελσταν της Αγγλίας κατακτώντας την Νορθουμβρία και έγινε βασιλιάς ολόκληρης της Αγγλίας (927), για πολλούς είναι ο Έθελσταν είναι ο πρώτος βασιλιάς της Αγγλίας. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι ο Έλφγουιρντ του Ουέσσεξ έγινε βασιλιάς για 4 βδομάδες (924) αλλά είναι ασαφές αν πρόλαβε να γίνει η στέψη του επειδή πέθανε μόνο 16 μέρες μετά τον πατέρα του Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο. Δεν είναι σαφές επίσης αν ο Έλφγουιρντ έγινε βασιλιάς ολόκληρου του βασιλείου επειδή ο Εδουάρδος ο πρεσβύτερος πριν τον θάνατο του διένειμε το βασίλειο του στα δυο, στον Έλφγουιρντ έδωσε το Ουέσσεξ και στον Έθελσταν την Μερκία.
Η Νορμανδική κατάσταση
Το 1066 εμφανίστηκαν τρεις διεκδικητές για τον θρόνο της Αγγλίας, αυτοί ήταν ο Χάρολντ Γκόντουινσον ο οποίος είχε την υποστήριξη των Βιτεναγεμότων μετά τον θάνατο του Εδουάρδου του Ομολογητή, ο Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας σαν διάδοχος του Αρθακανούτου και ο Γουλιέλμος Β΄ της Νορμανδίας, απόγονος του Ρόλλο της Νορμανδίας, ξάδελφος του Εδουάρδου του Ομολογητή και υποτελής του βασιλιά της Γαλλίας. Ο Χάραλντ και ο Γουλιέλμος επιτέθηκαν ξεχωριστά (1066), ο Χάρολντ Γκόντουινσον κατάφερε να αποκρούσει επιτυχώς την επίθεση του Χάραλντ Γ΄ αλλά έχασε τον θρόνο του με την Νορμανδική επίθεση του Γουλιέλμου. Μετά την Μάχη του Χέιστινγκς ο Γουλιέλμος Β΄ της Νορμανδίας στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας ως Γουλιέλμος Α΄ ή Γουλιέλμος ο Κατακτητής στο Αββαείο του Ουέστμινστερ τα Χριστούγεννα του 1066, ο Γουλιέλμος μετακίνησε την πρωτεύουσα της Αγγλίας από το Ουίντσεστερ στο Λονδίνο. Στις 14 Οκτωβρίου πέθανε ο Χάρολντ Γκόντουινσον και οι υποστηρικτές της Αγγλο - Σαξονικής δυναστείας όρισαν νέο βασιλιά τον Έντγκαρ Έθελινγκ γιο του Εδουάρδου του Εξόριστου και εγγονό του Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου, ο νέος μονάρχης δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τους κατακτητές και δεν στέφθηκε ποτέ.
Πλανταγενέτες
Ο Στέφανος της Αγγλίας υπέγραψε συνθήκη τον Νοέμβριο του 1153 με την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη σύμφωνα με την οποία όριζε διάδοχο του στον θρόνο της Αγγλίας τον Ερρίκο του Ανζού, τον μεγαλύτερο γιο της από τον δεύτερο σύζυγο της Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Ο Στέφανος πέθανε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνο και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος γιος της Ματθίλδης ως Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας. Οι απόγονοι του Ερρίκου Β΄ έμειναν γνωστοί με δυο ονόματα Οίκος του Ανζού λόγω της καταγωγής της οικογένειας από το Ανζού της Γαλλίας ή Οίκος των Πλανταγενετών από το όνομα του γενάρχη της δυναστείας Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη πατέρα του Ερρίκου Β΄. Οι ιστορικοί χωρίζουν τους βασιλείς της οικογένειας σε δυο ομάδες : την δυναστεία του Ανζού που αναφέρεται στους βασιλείς της οικογένειας πριν την απώλεια τον περισσότερων Γαλλικών εδαφών επί Ιωάννη του Ακτήμονα και στην δυναστεία των Πλανταγενετών μετά την απώλεια των Γαλλικών κτήσεων. Η αχανής Ανδεγαυική δυναστεία του 12ου - 13ου αιώνα εξαπλωνόταν απο τα Πυρηναία μέχρι την Αγγλία, μετά την απώλεια της Ανδεγαυίας τα μέλη της βασιλικής δυναστείας έμειναν γνωστοί με διάφορα ονόματα όπως Οίκος των Πλανταγενετών, Οίκος του Λάνκαστερ και Οίκος της Υόρκης. Το σήμα των Ανδεγαυών βασιλέων προσανατολιζόταν κυρίων στην διεκδίκηση πολλών άλλων βασιλείων απο τους απογόνους τους με εξαίρεση την Ιρλανδία τους πρώτους αιώνες. Η φράση "Ο θεός είναι το δίκαιο μου" που χρησιμοποιήθηκε απο όλους τους βασιλείς μετά τον κορυφαίο Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Γ΄, είχε ειπωθεί για πρώτη φορά από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο όταν νίκησε τις δυνάμεις του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου στην μάχη του Γκιζόρ (1198). Το πριγκιπάτο της Ουαλίας ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Αγγλίας με την Συνθήκη του Ρούντλαν (1284) επί βασιλείας Εδουάρδου Α΄ (1284), ο οποίος έστεψε τον γιο και διάδοχο του Εδουάρδο Β΄ πρίγκηπα της Ουαλίας (1301), από τότε όλοι οι Άγγλοι μονάρχες χρησιμοποιούσαν και αυτόν τον τίτλο.
Η άνοδος των Τυδώρ
Οι Τυδώρ κατάγονταν από τον Ιωάννη Μπωφόρ, νόθο γιο του Ιωάννη της Γάνδης τρίτου γιου του βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ με την ερωμένη του Κατερίνα Σουίνφορντ. Σαν νόθος γιος δεν είχε δικαίωμα να κληρονομήσει τον θρόνο της Αγγλίας, αλλά η νομιμότητα του αποκαταστάθηκε όταν οι γονείς του παντρεύτηκαν (1396) 25 χρόνια μετά την γέννηση του Ιωάννη. Η εκκλησία με παπικό διάταγμα αναγνώρισε τη νομιμότητα των Μποφώρ (1397), ;όπως τους αναγνώρισε και ο ετεροθαλής αδελφός τους βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας αλλά απέκλεισε τα δικαιώματα τους για την διαδοχή στον θρόνο της Αγγλίας. Οι Μποφώρ παρέμειναν έτσι πιστοί σύμμαχοι με τους απογόνους του Ιωάννη της Γάνδης τον Οίκο του Λάνκαστερ. Η εγγονή του Ιωάννη Μποφώρ Λαίδη Μαργαρίτα Μπωφόρ παντρεύτηκε τον Εδμόνδο Τυδώρ, γιο του Ουαλλού ευγενή Όουεν Τυδώρ και της Αικατερίνης του Βαλουά και χήρας του Άγγλου βασιλιά από τον Οίκο του Λάνκαστερ Ερρίκου Ε΄. Ενώ ο Οίκος των Τυδώρ ανέβαινε σε ισχύ αντίθετα ο Οίκος του Λάνκαστερ έπεφτε και στα τέλη του 15ου αιώνα ο Οίκος των Τυδώρ έγινε η τελευταία ελπίδα για τους οπαδούς του Οίκου του Λάνκαστερ. Ο γιος του Εδμόνδου Τυδώρ νίκησε τον Ριχάρδο Γ΄ στην μάχη του Μπόσγουορθ Φίλντ (1485) με τη λήξη του Πολέμου των Ρόδων και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Αγγλίας ως Ερρίκος Ζ΄. Ο νέος βασιλιάς Ερρίκος παντρεύτηκε την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Δ΄, ενώνοντας τον Οίκο της Υόρκης με τον Οίκο του Λάνκαστερ. Με διάταγμα του Πάπα ο βασιλιάς Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας έγινε ο αρχηγός της Αγγλικής και της Ιρλανδικής εκκλησίας.
Η κρίση διαδοχής των Τυδώρ
Ο νεαρός βασιλιάς Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας πεθαίνοντας πρόωρα από φυματίωση (1553), πριν τον θάνατο του παρέκαμψε την νόμιμη σειρά διαδοχής ορίζοντας κληρονόμο του στο Αγγλικό στέμμα την Τζέιν Γκρέιν επειδή φοβόταν ότι η Καθολική αδελφή του Μαρία θα ακύρωνε τις μεταρρυθμίσεις του ίδιου και του πατέρα του. Τέσσερις μέρες μετά τον θάνατο του Εδουάρδου (6 Ιουλίου 1553) η Γκρέιν ορκίστηκε σαν η πρώτη από τις γυναίκες βασίλισσες του Οίκου των Τυδώρ. Στις 19 Ιουλίου το βασιλικό συμβούλιο ακύρωσε την εκλογή της Τζέιν Γκρέιν ορίζοντας βασίλισσα την Καθολική ετεροθαλή αδελφή του Εδουάρδου ΣΤ΄ Μαρία, η Τζέιν Γκρέιν εκτελέστηκε σε ηλικία 16 ετών (1554). Η Μαρία παντρεύτηκε τον Αψβούργο βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας με τον όρο ότι θα κατείχε και ο ίδιος τους τίτλους της συζύγου του όσο εκείνη ζούσε. Ο Φίλιππος ήταν βασιλιάς της Αγγλίας την περίοδο 1554 - 1558 ενώ με παπικό διάταγμα αναγνωρίστηκε και βασιλιάς της Ιρλανδίας. Ο Φίλιππος δεν πατούσε καθόλου στην Αγγλία, ούτε γνώριζε την γλώσσα με αυτόν τον τρόπο την πραγματική εξουσία στην Αγγλία την ασκούσε η σύζυγος του η οποία είχε αντιδράσει από την αρχή στην απόφαση του πατέρα της να διαχωρίσει την Αγγλική εκκλησία από την Ρωμαιοκαθολική. Έδειξε μεγάλη βιαιότητα απέναντι στους αιρετικούς και πρωτοφανή τρομοκρατία που έφερε πολλές αντιδράσεις αλλά πέθανε και την διαδέχθηκε η ετεροθαλής αδελφή της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας.
Οίκος της Νορμανδίας
Αμφισβητούμενη διεκδίκηση
Κλάδος της Υόρκης
Ο Οίκος της Υόρκης καταγόταν από τον Εδμόνδο του Λάνγκλεϊ, ο οποίος ήταν 1ος Δούκας της Υόρκης και τέταρτος επιζών γιος του Εδουάρδου Γ΄.
Οίκος των Τυδώρ
Αμφισβητούμενη διεκδίκηση
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο Αγγλων μοναρχων
Ενιαίος Μηχανισμός Εξυγίανσης
Ο Ενιαίος Μηχανισμός Εξυγίανσης (EME) είναι ένας από τους πυλώνες της τραπεζικής ένωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Ενιαίος Μηχανισμός Εξυγίανσης τέθηκε σε ισχύ στις 19 Αυγούστου 2014.
Μετά από γνωστοποίηση από την ΕΚΤ ότι μια τράπεζα αποτυγχάνει ή ενδέχεται να αποτύχει, το συμβούλιο εγκρίνει σχέδιο εξυγίανσης που περιλαμβάνει τα σχετικά μέσα επίλυσης διαφορών και οποιαδήποτε χρήση του Ταμείου Ενιαίας Διευκόλυνσης, που θεσπίστηκε με την Ευρωπαϊκή Οδηγία αριθ. 806/2014. Το Ταμείο Ενιαίας Διευκόλυνσης συμβάλλει στην εξασφάλιση ομοιόμορφης διοικητικής πρακτικής στη χρηματοδότηση της επίλυσης στο πλαίσιο του ΕΥΚ. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2024, τα διαθέσιμα οικονομικά μέσα του ΕΜΕ θα φθάσουν το επιτόκιο τουλάχιστον 1% του ποσού των καλυμμένων καταθέσεων όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε όλα τα συμμετέχοντα κράτη μέλη.
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Τραπεζική στην Ευρώπη Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών Κατηγορία:Ευρωζώνη Κατηγορία:Τραπεζική στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Θεοδώρα Χατζηιωάννου
Η Θεοδώρα Χατζηιωάννου είναι Ελληνίδα ιολόγος. Είναι γνωστή για την έρευνά της πάνω στην ανακάλυψη περιοριστικών παραγόντων κατά του HIV-AIDS και άλλων φακοϊών πρωτευόντων, οι οποίοι περιορίζουν τη δράση των ιών σε συγκεκριμένα είδη, δυσχεραίνοντας τη μελέτη του ιού HIV-1 σε ζωικά μοντέλα. Τα επιστήμονικά της ευρήματα της επέτρεψαν να αναπτύξει τον πρώτο βασισμένο στον HIV-1 ιό ικανό να προκαλέσει συμπτώματα τύπου AIDS σε μη-ανθρωπίδες (και συγκεκριμένα σε μακάκους macaca nemestrina). Είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Έρευνας στο Εργαστήριο Ρετροϊολογίας στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ (en:Rockefeller University) της Νέας Υόρκης. Είναι μια εκ των συγγραφέων του πανεπιστημιακού συγγράμματος ιολογίας Principles of Virology.
Πρώτα Χρόνια και Εκπαίδευση
Η Θεοδώρα Χατζηιωάννου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σπούδασε Βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ της Μεγάλης Βρετανίας και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοτεχνολογία στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου. Εργάστηκε ως βοηθός έρευνας στο εργαστήριο του Robin Weiss στο Institute of Cancer Research, όπου, όπως λέει, ερωτεύτηκε την έρευνα και αποφάσισε να ακολουθήσει διδακτορικές σπουδές. Μετακόμισε στη Λυόν της Γαλλίας, όπου κατέκτησε διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο Claude Bernard το 1999. Η διδακτορική της έρευνα, υπό την επίβλεψη του François-Loïc Cosset, αφορούσε τη μελέτη προσαρμογής ρετροϊών για τη χρήση τους εργαλεία γονιδιακής θεραπείας, μέσω επέκτασης του τροπισμού τους για τη στόχευση συγκεκριμένων κυττάρων με τροποποίηση του μεμβρανώδους φακέλου.
Σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση των διδακτορικών της σπουδών, η Χατζηιωάννου μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου έγινε μέλος του εργαστηρίου του Stephen Goff στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια. Στη συνέχεια εκπόνησε περαιτέρω μεταδιδακτορική έρευνα με τον Paul Bieniasz στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ και το ερευνητικό κέντρο Aaron Diamond Research Center for AIDS. Ανακηρύχθηκε Επίκουρη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ το 2006 και προήχθη σε Αναπληρώτρια Καθηγήτρια το 2012.
SARS-CoV-2/COVID-19
Στις αρχές του 2020, η Χατζηιωάννου ενεπλάκη στην έρευνα κατά του κορονοϊού σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου τύπου 2 SARS-CoV-2 και της ασθένειας που αυτός προκαλεί (COVID-19). Σε συνεργασία με τον Paul Bieniasz, ανέπτυξε δοκιμασίες ψευδοϊού οι οποίες χρησιμποιούν έναν αβλαβή ιό τροποποιημένο ώστε να εκφράζει την πρωτεΐνη Spike του SARS-Cov-2 και μία φθορίζουσα πρωτεΐνη, η παρουσία της οποίας δίνει τη δυνατότητα στους ερευνητές να ανιχνεύσουν και να μετρήσουν την επιτυχή (ή μη) είσοδο του ψευδοϊού στα κύτταρα. Κατάφεραν έτσι να δοκιμάζουν την ισχύ αντισωμάτων από το πλάσμα αίματος ιαθέντων ασθενών τα οποία εμποδίζουν τη είσοδο του ιού στα κύτταρα, παρακολουθώντας την ικανότητα των ψευδοϊών να μολύνουν κύτταρα σε τρυβλίο παρουσία δειγμάτων πλάσματος από διαφορετικούς ασθενείς. Οι ψευδοϊοί αυτοί μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν λαμβάνοντας λιγότερα μέτρα βιοασφάλειας σε σχέση με τον SARS-Cov-2, διευκολύνοντας την έρευνα για τη μελέτη αντισωμάτων κατά του ιού.
Οικογενειακή ζωή
Η Χατζηιωάννου είναι παντρεμένη με τον επίσης ιολόγο Paul Bieniasz, με τον οποίο συνεργάζεται συχνά. Έχουν δύο παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοχημικοί Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες Κατηγορία:Επιστήμονες (γυναίκες) της Ελλάδας
Ροδιά
thumb|250px|Άνθη ροδιάς
μικρογραφία|Το ρόδι στο τραπέζι Η ροδιά είναι φυτό του γένους πουνική (Punica) της οικογένειας πουνικίδες (Punicaceae). Ανήκει στην τάξη μυρτώδη (Myrtales). Το γένος πουνική περιλαμβάνει δύο είδη, με σημαντικότερη την Πουνική τη ροιά ή Ροιά η κοινή (Punica granatum). Αυτή είναι γνωστή με τα κοινά ονόματα ροδιά, ροϊδιά, ρογδιά και ρωθκιά (στην Κύπρο). Καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς της, από τους οποίους παρασκευάζονται δροσιστικά ποτά και σιρόπια (γρεναδίνη), όπως επίσης και για καλλωπιστικούς σκοπούς (νάνες και διπλανθείς ποικιλίες κυρίως).
Περιγραφή
thumb|250px|Ανοιγμένο ρόδι Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και ευδοκιμεί σε θερμές περιοχές, στα νησιά και στις εσωτερικές πεδιάδες. Στη Θεσσαλονίκη καλλιεργείται στην περιοχή 40 Εκκλησιές.
Ο καρπός της είναι το ρόδι και είναι σωροκάρπιο ή συγκάρπιο από πολλές δρύπες (παλαιότερα ονομαζόταν σίδιο). Απ' τα ρόδια παράγεται το αναψυκτικό ροδάδα. Ο χυμός του ροδιού αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα του βάρους του. Ο φλοιός των καρπών είναι πλούσιος σε ταννίνη και χρησιμοποιείται στην κατεργασία των δερμάτων, ακόμα και στη βαφή των μαλλιών. Αφέψημα του φλοιού του καρπού και της ρίζας χρησιμοποιείται ως ανθελμινθικό και ιδίως κατά της ταινίας, γιατί περιέχει ένα αλκαλοειδές. Οι καρποί της ωριμάζουν το φθινόπωρο και συλλέγονται πριν αρχίσουν οι βροχές. Έπειτα, αποθηκεύονται σε ξηρό περιβάλλον. Επίσης το ρόδι έχει κουκούτσια.
Ιστορικά Στοιχεία
Το δέντρο ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα. Στον Όμηρο και στην Οδύσσεια υπάρχει αναφορά στη ροδιά. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι το φυτό καλλιεργούταν στους κήπους του βασιλέα Αλκίνοου. Ο Θεόφραστος την αναφέρει ροιά ή ρόα. Ήδη από την αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν τη φλούδα της στη βυρσοδεψία και στην ιατρική. Η Θεά Αφροδίτη συνέδεσε το όνομά της με την καταγωγή της ροδιάς, μιας και όπως λέει ο μύθος, η ίδια φύτεψε την πρώτη ροδιά στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λυθροειδή Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Δυτικής Ασίας Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Βαφικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Χλωρίδα του Νεπάλ Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα
Μανέκι Νέκο
μικρογραφία|Μία Μανέκι Νέκο Η Μανέκι Νέκο (ιαπωνικά: 招き猫) είναι ιαπωνική φιγούρα-αγαλματίδιο, η οποία πιστεύεται πως φέρνει καλή τύχη στον κάτοχό της. Συνήθως κατασκευάζεται από κεραμικά υλικά ή πλαστικό. Η φιγούρα αναπαριστά μία γάτα, παραδοσιακά μια ιαπωνική κολοβή γάτα, η οποία γνέφει με την πατούσα της μιμούμενη την ιαπωνική χειρονομία καλέσματος. Οι φιγούρες συχνά τοποθετούνται σε μαγαζιά, εστιατόρια, στεγνοκαθαριστήρια, πλυντήρια ρούχων, μπαρ, καζίνο, ξενοδοχεία, νυχτερινά κέντρα και σε άλλες επιχειρήσεις, συνήθως κοντά στην είσοδό τους. Μερικές Μανέκι Νέκο είναι εξοπλισμένες με μηχανική πατούσα η οποία κινείται μπροστά και πίσω.
Τα πιο συχνά χρώματα του αγαλματιδίου είναι το λευκό, το μαύρο και το χρυσό. Οι Μανέκι Νέκο μπορεί να αναφέρονται απλώς ως «γάτες της τύχης». Συνήθως απεικονίζονται καθιστές, κρατώντας ένα νόμισμα κομπάν, και έχοντας σηκωμένη την μία από τις δύο μπροστινές πατούσες. Η δεξιά σηκωμένη πατούσα αποσκοπεί στην προσέλκυση χρημάτων, ενώ η αριστερή σε προσέλκυση πελατών.
Προέλευση
Πιστεύεται ότι η Μανέκι Νέκο προέρχεται από το Τόκιο, ή σύμφωνα με άλλους από το Κιότο. Πρωτοεμφανίστηκε κατά την διάρκεια της όψιμης περιόδου Έντο στην Ιαπωνία. Οι πρώτες καταγραφές της Μανέκι Νέκο εμφανίζονται στο Bukō nenpyō (1852). Μία διαφήμιση για την Μανέκι Νέκο το 1902 δείχνει ότι μέχρι το τέλος του αιώνα ήταν δημοφιλείς. Πέρα από αυτό, η ακριβής προέλευσή της είναι αβέβαιη.
Μερικοί έχουν παρατηρήσει τις ομοιότητες μεταξύ της χειρονομίας της Μανέκι Νέκο και της γάτας που πλένει το πρόσωπό της. Σύμφωνα με μία ιαπωνική άποψη, μια γάτα που πλένει το πρόσωπό της σημαίνει ότι ένας επισκέπτης θα φτάσει σύντομα. Αυτή η πεποίθηση μπορεί με τη σειρά της να σχετίζεται με μια ακόμη παλαιότερη κινεζική παροιμία που δηλώνει ότι εάν μια γάτα πλένει το πρόσωπό της, θα βρέξει. Έτσι, είναι πιθανό να προκύψει η ιδέα ότι μια απεικόνιση γάτας που πλένει το πρόσωπό της θα φέρει πελάτες.
Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με την γέννηση της Μανέκι Νέκο, μεταξύ των οποίων ο πιο δημοφιλής είναι ο θρύλος του ναού Gōtoku-ji. Τον 17ο αιώνα, ένας φτωχός μοναχός ζούσε στο μικρό ναό Ζεν στη Σεταγκάγια του Τόκιο. Παρόλο που η ζωή του ήταν πολύ δύσκολη, τάιζε με τα φτωχικά του γεύματα μια αδέσποτη γάτα. Μια μέρα, ο άρχοντας σαμουράι Λι Ναότακα της περιοχής Χικόνε ήταν στο δρόμο για κυνήγι, όταν ξαφνικά ξέσπασε μια καταιγίδα, οπότε αναγκάστηκε να βρει ασφάλεια κάτω από ένα μεγάλο δέντρο κοντά στο ναό. Εκεί είδε τη γάτα, η οποία σηκώνοντας το ένα της πόδι, τον κατεύθυνε προς τον ναό. Περίεργος, ο σαμουράι κατευθύνθηκε προς το ναό για να δει καλύτερα την παράξενη γάτα. Τότε, ένας κεραυνός κατέστρεψε το δέντρο στο οποίο ο σαμουράι είχε βρει νωρίτερα καταφύγιο. Ο Ναότακα ήταν τόσο ευγνώμων ώστε έγινε προστάτης του ναού. Όταν η γάτα πέθανε, θάφτηκε σε ένα ειδικό νεκροταφείο για γάτες. Στον ναό, ένα άγαλμα της Μανέκι Νέκο φτιάχτηκε στην μνήμη αυτής της ξεχωριστής γάτας.
Εναλλακτικά, σύμφωνα με ένα παραμύθι, ένας καταστηματάρχης (ή κάτοχος πανδοχείου, ταβέρνας, ναού, κ.λπ.) φιλοξένησε μια υποσιτισμένη αδέσποτη γάτα, παρόλο που το φαγητό οριακά αρκούσε για τον ίδιο. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, η γάτα κάθισε στο μπροστινό μέρος του καταστήματος, καλώντας τους πελάτες, φέρνοντας έτσι ευημερία ως ανταμοιβή. Έκτοτε, η «γάτα που γνέφει» αποτελεί σύμβολο καλής τύχης για τους ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων.
Κουλτούρα
μικρογραφία|Μανέκι Νέκο αφιερωμένες στον [[Βούδας|Βούδα σε ναό στο Τόκιο ]] Σύμφωνα με μία μοντέρνα ιαπωνική δεισιδαιμονία, η τοποθέτηση της Μανέκι Νέκο σε υπνοδωμάτια και χώρους μελέτης θα φέρει επιθυμητά αποτελέσματα και επιτυχίες.
Πηγές
Κατηγορία:Ιαπωνική λαϊκή κουλτούρα Κατηγορία:Ιαπωνικές κούκλες Κατηγορία:Λαογραφία στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιαπωνική λαϊκή τέχνη Κατηγορία:Γάτες στη λαϊκή κουλτούρα Κατηγορία:Δεισιδαιμονίες της Ιαπωνίας Κατηγορία:Τυχερά σύμβολα Κατηγορία:Ειδώλια Κατηγορία:Γάτες στην τέχνη
Ηλιόδωρος ο Τρωσιδάμας
Ο Ηλιόδωρος ο Τρωσιδάμας (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος υπήρξε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 248ους (213 μ.Χ.) και 249ους (217 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αποτελεί την τελευταία καταχώρηση στον κατάλογο ολυμπιονικών του Ευσέβιου της Καισαρείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Rush (ταινία, 2013)
Η ταινία Rush βιογραφικό αθλητικό δράμα σε σκηνοθεσία Ρον Χάουαρντ και σε σενάριο Πίτερ Μόργκαν. Αφορά τη σεζόν 1976 της Φόρμουλα 1 και τη διαμάχη των οδηγών Τζέιμς Χαντ και Νίκι Λάουντα. Πρωταγωνιστούν οι Κρις Χέμσγουορθ ως Χαντ και ο Ντάνιελ Μπρουλ ως Λάουντα. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2013 και προβλήθηκε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Σεπτεμβρίου 2013. Κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pathé Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Βρετανικές αθλητικές ταινίες
4ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Το 4ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού (γαλλικά: Le 4e arrondissement de Paris) είναι ένα από τα 20 διαμερίσματα της πρωτεύουσας της Γαλλίας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα. Ονομάζεται επίσης και «διαμέρισμα του Δημαρχείου» αν και αυτή η ονομασία σπάνια χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή, η περιοχή συνήθως αναφέρεται ως Τέταρτο.
Το 4ο διαμέρισμα περιλαμβάνει το Δημαρχείο του Παρισιού, την πλατεία των Βοσγίων, το υπερσύγχρονο κέντρο Ζωρζ Πομπιντού και το ζωντανό νότιο τμήμα της μεσαιωνικής συνοικίας Λε Μαρα ί, (το πιο ήσυχο βόρειο τμήμα του Μαραί βρίσκεται στο 3ο διαμέρισμα). Τα ανατολικά τμήματα του Ιλ ντε λα Σιτέ, όπου βρίσκεται η Παναγία των Παρισίων, καθώς και το Ιλ Σαιν-Λουί περιλαμβάνονται επίσης στο 4ο διαμέρισμα.
Τοποθεσία και πρόσβαση
μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του 4ου διαμερίσματος μικρογραφία|320x320εσ|Συγκοινωνία: [[Μετρό Παρισιού|Μετρό και Προαστιακός]] Το 4ο διαμέρισμα του Παρισιού βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Συνορεύει δυτικά με το 1ο διαμέρισμα, βόρεια με το 3ο διαμέρισμα, ανατολικά με το 11ο και 12ο διαμέρισμα και νότια με το Σηκουάνα και το 5ο διαμέρισμα. Το ανατολικό τμήμα της νησίδας Ιλ ντε λα Σιτέ και η νησίδα Ιλ Σαιν-Λουί αποτελούν επίσης τμήμα του 4ου διαμερίσματος.
Με έκταση 1.601 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το 4ο διαμέρισμα είναι το τρίτο μικρότερο διαμέρισμα στην πόλη (μετά το 2ο και το 3ο).
Οι γραμμές 1 και 7 του μετρό διασχίζουν το 4ο διαμέρισμα από τα ανατολικά προς τα δυτικά, ενώ η γραμμή 4 εξυπηρετεί το Ιλ ντε-λα-Σιτέ στα νοτιοδυτικά του διαμερίσματος. Οι σταθμοί του μετρό Σατλέ και Μπαστίγ βρίσκονται επίσης στην άκρη του διαμερίσματος.
Ιστορικά στοιχεία
Το Ιλ ντε λα Σιτέ κατοικήθηκε από τον 1ο αιώνα π.Χ., όταν καταλήφθηκε από τη γαλατική φυλή των Παρισίων που ίδρυσαν τη Λουτέτια. Η δεξιά όχθη του Σηκουάνα κατοικήθηκε για πρώτη φορά τον 5ο αιώνα.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα, η συνοικία Λε Μαραί κατοικείται από σημαντική εβραϊκή κοινότητα και η οδός Ροζιέ βρίσκεται στο κέντρο της. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετά εστιατόρια κοσέρ και εβραϊκά ιδρύματα. Από τη δεκαετία του 1990, η γκέι κουλτούρα έχει επηρεάσει το διαμέρισμα, με νέους κατοίκους να ανοίγουν μια σειρά από μπαρ και καφέ στην περιοχή κοντά στο δημαρχείο.
Από τον Απρίλιο του 2020, το 4ο διαμέρισμα θα συνδεθεί με τα 1ο, 2ο και 3ο διαμερίσματα στον 1ο τομέα, που θα ονομάζεται Παρίσι-Κέντρο, που θα αναλάβει όλες τις λειτουργίες διαμερίσματος. Μόνο ο ταχυδρομικός κώδικας θα παραμείνει σε ισχύ.
Δημογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|300x300εσ|Η [[πλατεία των Βοσγίων]] Η περιοχή που καταλαμβάνεται τώρα από το 4ο διαμέρισμα έφτασε στον ανώτατο πληθυσμό της κατά την περίοδο που προηγήθηκε της αναδιοργάνωσης του Παρισιού το 1860. Το 1999, 30.680 κάτοικοι ήταν εγγεγραμμένοι στο διαμέρισμα των 160 εκταρίων και το διαμέρισμα πρόσφερε 41.424 θέσεις εργασίας. Αυτό αντιστοιχεί σε πληθυσμιακή πυκνότητα 19.172 κατοίκων / χλμ² και 2% του πληθυσμού του Παρισιού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2017 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 28.370 κατοίκους.
Ο πληθυσμός παρέμεινε σταθερός από το 1982, μετά από μια μεγάλη πτώση του από το 1962, σε σύγκριση με τα άλλα διαμερίσματα του κέντρου της πόλης. Το βόρειο τμήμα του 4ου διαμερίσματος είναι το παραδοσιακό κέντρο της εβραϊκής κοινότητας των Παρισίων. Σήμερα ζει εδώ μια μεγάλη κοινότητα Ορθοδόξων Εβραίων, των οποίων τα καταστήματα και τα εστιατόρια κατά μήκος της οδού Ροζιέ είναι κέντρο έλξης για τους τουρίστες. Τα παλιά μέγαρα των ευγενών στο Μαραί στις αρχές του 20ού αιώνα στέγαζαν μικρές βιοτεχνικές επιχειρήσεις και καταστήματα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 άρχισε η ανακαίνισή τους, η οποία έχει πλέον ολοκληρωθεί. Το 4ο διαμέρισμα κατοικείται σήμερα από πολλούς καλλιτέχνες και διανοούμενους. Όπως και σε άλλες συνοικίες του Παρισιού, ξένοι εκατομμυριούχοι και πλούσιοι επενδυτές διατηρούν όλο και περισσότερο κατοικίες, κάτι που συνέβη εδώ και καιρό στις νησίδες Ιλ ντε λα Σιτέ και Ιλ Σαιν-Λουί.
Συνοικίες
μικρογραφία|Οι 4 συνοικίες του 4ου διαμερίσματος Κάθε ένα από τα 20 διαμερίσματα του Παρισιού χωρίζεται σε 4 συνοικίες. Οι 4 συνοικίες του 4ου διαμερίσματος:
Σύμφωνα με την επίσημη αρίθμηση των συνοικιών του Παρισιού, έχουν τους αριθμούς από 13 έως 16.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|388x388εσ|Η [[Παναγία των Παρισίων]] μικρογραφία|300x300εσ|Το [[Δημαρχείο του Παρισιού]]
μικρογραφία|300x300εσ|Το [[Μέγαρο ντε Συλί|μέγαρο Συλύ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρίσι  04
Goldring
Η Goldring είναι κατασκευάστρια εταιρεία ακουστικού εξοπλισμού υψηλής ποιότητας, η οποία ιδρύθηκε το 1906. Το 1906, οι αδερφοί Scharf άρχισαν την κατασκευή φωνογράφων, στο Βερολίνο της Γερμανίας. Το 1926 κυκλοφόρησε το φωνογράφο "Juwel Electro Soundbox". Το 1933, η εταιρεία μεταφέρθηκε στην Αγγλία, όπου συνέχισε με την κατασκευή κεφαλών ανάγνωσης αναλογικών πικάπ.
Το 1954 κυκλοφόρησε η μαγνητική κεφαλή Goldring 500.
Οι κεφαλές Goldring άρχισαν να πωλούνται στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, από τη δεκαετία του 1950. Στη δεκαετία του 1970, η εταιρεία διέθετε στην αγορά και τα ελβετικής κατασκευής πικάπ Lenco, π.χ. το Lenco L75 ως Goldring GL75.
Οι αδελφοί Scharf άλλαξαν το όνομά τους σε Sharp, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση της εταιρείας μέχρι το 1987. Τότε, ο Gerry Sharp πούλησε την εταιρεία στο διανομέα της, Veda-UK (σήμερα τμήμα της Armour Home).
Αν και η εταιρεία είναι περισσότερο γνωστή για τις κεφαλές κινητού πηνίου, κινητού σιδήρου και κινητού μαγνήτη, όπως και για τα πικάπ, έχει κατασκευάσει επίσης μεγάφωνα και ακουστικά.
Κεφαλές κινητού σιδήρου
2100 2200 2300 2400 2500
Κεφαλές κινητού μαγνήτη
G1006 G1012GX G1022GX G1042 Elektra Elan
Ακουστικά
DR50 DR100 DR150 GX100 GX200 NS1000
Εξωτερικοί σύνδεσμοι Goldring Lenco
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Πίτερ Νορθ
Ο Πίτερ Νορθ (αγγλικά: Peter North, 11 Μαΐου 1957), γεννημένος ως Άλντεν Τζόζεφ Μπράουν (Alden Joseph Brown), είναι Καναδός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός πορνογραφικών ταινιών. Ωστόσο, περισσότερο δημοφιλής είναι ως ερμηνευτής, έχοντας συμμετάσχει σε περίπου 2.000 προνογραφικά έργα, ενώ έχει σκηνοθετήσει περίπου 70 φορές. Μεταξύ των βραβεύσεων που έχει λάβει στον χώρο του, είναι 3 φορές το F.O.X.E, στην κατηγορία Αγαπημένος Άνδρας Ερμηνευτής.
Ο Νορθ, ξεκίνησε την καριέρα του στην πορνογραφία το 1983, στην gay πορνογραφία, υπό το όνομα Matt Ramsey. Κατά τη δεκαετία του 1980, μπλέχτηκε με το σκάνδαλο της Τρέισι Λορντς, η οποία γύρισε ταινίες ενώ ήταν ανήλικη, και κάποιες με τον Νορθ, όμως η υπόθεση δεν οδήγησε κάπου. Το 1994, ο Νορθ κυκλοφόρησε ένα βιβλίο οδηγό, για να συναντήσεις και να κοιμηθείς με όμορφες γυναίκες, όνοματι Penetrating Insights.
Ο Νορθ είναι μέλος της X-Rated Critics Organization και της Adult Video News (AVN) Hall of Fame. Ο Νορθ είναι νυμφευμένος με την Νάντια Νορθ, η οποία είναι κι αυτή στον χώρο της πορνογραφίας και με την οποία είχε αρκετές φορές συμπρωταγωνιστήσει. Όμως, τον Ιούλιο του 2019, η Νάντια, εξαπέλυσε κατηγορίες εις βάρος του Πίτερ περί ενδοοικογενειακής βίας, αναφέροντας 20 περιστατικα βίας εις βάρος της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί παραγωγοί πορνογραφικών ταινιών
Γιανίκ Φερέιρα Καράσκο
Ο Γιανίκ Φερέιρα Καράσκο (Yannick Ferreira Carrasco, 4 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική Βελγίου ως πλάγιος μέσος και αμυντικός.
Μονακό
Ο Καράσκο πήγε στη Μονακό από την Γκενκ το 2010. Στις 30 Ιουλίου 2012 έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο. Στις 13 Απριλίου του 2013 σκόραρε και τα δύο τέρματα για την νίκη της ομάδας του με 2-0. Σε 27 παιχνίδια έβαλε 6 γκολ και η Μονακό επέστρεψε στη Λιγκ 1.
Ντάλιαν Γιφάνγκ
Στις 26 Φεβρουαρίου του 2018 μαζί με τον Νικολάς Γαϊτάν πήγαν στην Κίνα για λογαριασμό της Νταλιάν Γιφάνγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταλιάν Αερμπίν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ευρωπαίοι πορτογαλικής καταγωγής Κατηγορία:Πρόσωπα ισπανικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Γκραν Πρι Ρωσίας 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Ρωσίας 2021 ήταν ο δέκατος πέμπτος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα του Σότσι της Ρωσίας το τριήμερο 24-26 Σεπτεμβρίου 2021.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν χώρα το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2021. Την Pole Position κέρδισε ο Λάντο Νόρις με τον Κάρλος Σάινθ Jr να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη του αγώνα.
Τελική κατάταξη
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2021
Σύγχρονο (πολιτικό κόμμα)
Ιδρύθηκε το 2015 ως «ModernPL» αν και λόγω διαμάχης έπρεπε να αλλάξει το όνομα σε «.Σύγχρονο» αργότερα την ίδια χρονιά. Ο πρώτος Πρόεδρος του κόμματος, Ρίσαρντ Πέτρου, υπηρέτησε μέχρι το 2017, όταν τον διαδέχθηκε η Καταζίνα Λουμπνάουερ. Κέρδισε για πρώτη φορά έδρες στις βουλευτικές εκλογές του 2015 και το 2018 εντάχθηκε στον Πολιτικό Συνασπισμό για να συμμετάσχουν μαζί στις τοπικές εκλογές. Ο Σουάπκα εξελέγη πρόεδρος το 2019. Το Σύγχρονο είναι μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη και προσανατολίζεται προς τις αρχές του φιλελευθερισμού και του κλασικού φιλελευθερισμού. Υποστηρίζει επίσης την ιδιότητα μέλους της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε στα τέλη Μαΐου 2015 ως NowoczesnaPL από τον οικονομολόγο Ρίσαρντ Πέτρου. Το ιδρυτικό συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαΐου 2015, στο οποίο συγκεντρώθηκαν περίπου 6.000 άτομα για να συμμετάσχουν. Ο πρόεδρος παρουσίασε το πρόγραμμα του κόμματος και εκτός από αυτόν μίλησαν και άλλοι ακτιβιστές κατά τη διάρκεια του συνεδρίου. Λόγω κάποιας διαμάχης σχετικά με το όνομά του – υπήρχε ήδη μια μη κυβερνητική οργάνωση με το όνομα Modern Poland Foundation, τον Αύγουστο του 2015, το όνομα του κόμματος άλλαξε σε .Nowoczesna. Την ίδια περίπου περίοδο, παρουσιάστηκε το νέο λογότυπο του κόμματος και η Καμίλα Γκάσιουκ-Πιχόβιτς έγινε εκπρόσωπός του. Το κόμμα έλαβε το 7,6% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές του 2015, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να κερδίσει 28 έδρες στο Σέιμ.
Τον Μάρτιο του 2018, το Σύγχρονο και η Πολιτική Πλατφόρμα σχημάτισαν την εκλογική συμμαχία Πολιτικός Συνασπισμός για να διεκδικήσουν τις τοπικές εκλογές του 2018. Τον Μάιο του 2018, ο ιδρυτής Ρίσαρντ Πέτρου αποχώρησε από το κόμμα. Το 2019, το κόμμα ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως μέρος του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού. Τον Ιούνιο του 2019, το κόμμα εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα Πολιτική Πλατφόρμα - Πολιτικός Συνασπισμός. Κατά τις πολωνικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 το κόμμα ήταν μέλος του Πολιτικού Συνασπισμού μαζί με την Πλατφόρμα Πολιτών, την Πολωνική Πρωτοβουλία και τους Πράσινους. Μετά από αυτές τις εκλογές, το Σύγχρονο επανεντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα της Πολιτικής Πλατφόρμας και ο Άνταμ Σουάπκα εξελέγη πρόεδρος του κόμματος.
Ιδεολογία
Το κόμμα έχει συγκριθεί με το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, με την έμφαση που δίνει στον οικονομικό φιλελευθερισμό στην πολιτική του πλατφόρμα. Με το νέο του κομματικό πρόγραμμα που κυκλοφόρησε το 2021, το κόμμα άλλαξε σημαντικά την οικονομική του πορεία σε μια πιο αριστερή οικονομική στάση, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί τον προοδευτικό κοινωνικό του χαρακτήρα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη συμμετοχή στον Πολιτικό Συνασπισμό (περιλαμβάνει και άλλους αριστερούς, όπως η Πολωνική Πρωτοβουλία και οι Πράσινοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικός Συνασπισμός (Πολωνία) Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Εντέν Μασουεμά
Ο Εντέν Μασουεμά (γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1997) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον γαλλικό σύλλογο Βαλενσιέν ως δανεικός από τη Ντιζόν, ως μεσαίος.
Συλλογική καριέρα
Ο Μασουεμά έφτασε στην Παρί ΦΚ το καλοκαίρι του 2015. Ο Μασουεμά έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την Παρίς ΦΚ με 1-1 σε ισοπαλία με την Ρεντ Σταρ ΦΚ στις 9 Αυγούστου 2016.
Μετά από επιτυχημένο ντεμπούτο, ο Μασουεμά προσχώρησε στην Ντιζόν ΦΚΟ στη Λιγκ 1 στις 12 Ιουνίου 2017. Ο Μασουεμά έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την Ντιζόν σε ήττα εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν με 8-0 στις 17 Ιανουαρίου 2018, προσχωρώντας ως αλλαγή στο 61ο λεπτό.