cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επαρχία Τσάκο
Οικονομία
μικρογραφία|Εργοστάσιο [[ταννίνης στο Πουέρτο Τιρόλ.]] Η γεωργική ανάπτυξη στο Τσάκο συνδέεται κυρίως με την εμπορική καλλιέργεια του ξύλου κεμπράτσο και του βαμβακιού. Το Τσάκο παράγει σήμερα το 60% της εθνικής παραγωγής βαμβακιού της Αργεντινής. Η γεωργική παραγωγή τροφίμων αντιπροσωπεύει το 17% της παραγωγής της Αργεντινής. Αυτό περιλαμβάνει καλλιέργειες όπως η σόγια, το σόργο και ο αραβόσιτος. Το ζαχαροκάλαμο καλλιεργείται επίσης στο νότο, καθώς και το ρύζι και ο καπνός σε μικρότερο βαθμό.
Οι φυλές βοοειδών που αποτελούνται από διασταυρώσεις με ζεμπού θεωρούνται καλύτερα προσαρμοσμένες στις υψηλές θερμοκρασίες, την έλλειψη χόρτου και τις περιστασιακές πλημμύρες από ό,τι οι καθαρόαιμες φυλές που εκτρέφονται εντατικά.
Η βιομηχανία συνεισφέρει περίπου 10% στην επαρχιακή οικονομία και περιλαμβάνει τα υφάσματα που παράγονται από το τοπικό βαμβάκι, την παραγωγή πετρελαίου και άνθρακα, καθώς και τη ζάχαρη, το αλκοόλ και το χαρτί, τα οποία προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο.
Στο Τσάκο βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Τσάκο, αλλά ο τουρισμός δεν είναι μια καλά αναπτυγμένη βιομηχανία στην επαρχία. Το κύριο αεροδρόμιο της επαρχίας, το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ρεσιστένσια, εξυπηρετεί περίπου 100.000 επιβάτες ετησίως.
Πολιτική οργάνωση
Η επαρχία χωρίζεται σε 25 νομούς (ισπανικά: departamentos).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Αργεντινής
Τάρανδοι κολυμβητές
Οι τάρανδοι κολυμβητές είναι προϊστορικό έργο τέχνης που βρέθηκε στη Γαλλία. Εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό ευρετηρίου «Palart.550». Είναι κατασκευασμένο από σκαλισμένο χαυλιόδοντα μαμούθ. Παριστάνει δύο ταράνδους, οι οποίοι διασχίζουν το νερό, ο ένας πίσω από τον άλλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Προϊστορία
Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα
Η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα ή Ανθούσα η Ξανθή με τα Χρυσά Μαλλιά είναι ένα ελληνικό παραμύθι που έχει συλλέξει ο Γεώργιος Α. ο Μέγας στο "Λαογραφικά παραμύθια της Ελλάδας". Άλλες παραλλαγές συνέλεξαν ο Μιχάλης Μερακλής και η Άννα Αγγελοπούλου.
Σύνοψη
Μια ηλικιωμένη γυναίκα προσπαθούσε για πολλά χρόνια να φτιάξει σούπα από φακή, αλλά κάθε φορά της έλειπε συνεχώς και ένα συστατικό. Όταν τελικά, μπόρεσε να φτιάξει τη σούπα, την έβαλε σε ένα ρυάκι να κρυώσει. Εκείνη τη στιγμή ο πρίγκιπας Φοίβος έφερε το άλογό του να ξαποστάσει και να πιει νερό. Η κατσαρόλα τρόμαξε το άλογο και επειδή αυτό δεν έπινε, ο πρίγκιπας την κλώτσησε. Η γριά εμφανώς αναστατωμένη τον καταράστηκε να λαχταρά και να προσμένει την Ανθούσα, Ξανθούσα, Χρυσομαλλούσα, όσο η ίδια τη σούπα.
Αυτός, φαγωμένος από λαχτάρα, κυνήγησε την Ανθούσα, την Ξανθούσα, τη Χρυσομαλλούσα για τρεις μήνες μέχρι που βρήκε τον Πύργο χωρίς Είσοδο. Εκεί έμενε η κοπέλα. Είδε μια δράκαινα να πλησιάζει και να φωνάζει την Ανθούσα, την Ξανθούσα, τη Χρυσομαλλούσα να της ρίξει τα μαλλιά της. Η δράκαινα τα σκαρφάλωσε, έφαγε και ήπιε με την Ανθούσα, την Ξανθούσα, τη Χρυσομαλλούσα και ξανακατέβηκε. Έχοντας δει το παρασύνθημα, ο πρίγκηπας της φώναξε να του ρίξει τα μαλλιά της. Η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα έκανε όπως της είπαν και μόλις οι δύο νέοι αντίκρισαν ο ένας τον άλλο, ερωτεύτηκαν. Η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλούσα τον έκρυψε από την δράκαινα, η οποία θα τον έτρωγε αν τον έβλεπε. Μόλις η δράκαινα έφυγε από τον πύργο το επόμενο πρωί, σφράγισαν όλα τα στόματα στον πύργο, γιατί εκεί όλα τα αντικείμενα μπορούσαν να μιλήσουν, και έφυγαν. Όταν επέστρεψε η δράκαινα και η κόρη της δεν απαντούσε, το γουδί, που είχαν ξεχάσει ο πρίγκιπας και η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα να του κλείσουν το στόμα, της είπε ότι τράπηκαν σε φυγή. Τους κυνήγησε η δράκαινα πάνω σε μια αρκούδα, αλλά η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα πέταξε πίσω της μια χτένα, που έγινε βάλτος. Αφού η δράκαινα κατάφερε να περάσει από το βάλτο, η κοπέλα πέταξε μια άλλη χτένα που έγινε αγκάθια και τέλος ένα φουλάρι που έγινε θάλασσα. Η δράκαινα δεν μπορούσε να περάσει τη θάλασσα, αλλά ειδοποίησε την Ανθούσα, την Ξανθούσα, τη Χρυσομαλλούσα ότι ο πρίγκιπας θα την άφηνε σε ένα δέντρο, ενώ πήγαινε να μιλήσει στη μητέρα του για να φέρει την κοπέλα στο κάστρο και όταν φιλήσει τη μητέρα του, τότε θα ξεχάσει την Ανθούσα, την Ξανθούσα, Χρυσομαλλούσα και αποφάσιζε να παντρευτεί κάποια άλλη. Όταν συνέβη αυτό, θα έπρεπε να πάρει δύο κομμάτια ζύμης ψωμιού που ετοιμάζονταν για το γάμο και να τα κάνει πουλιά.
Έτσι και έγινε, και η Ανθούσα, η Ξανθούσα, η Χρυσομαλλούσα έκανε όπως είπε η δράκαινα. Τα πουλιά πέταξαν στο κάστρο και το ένα ρώτησε το άλλο για το τι είχε συμβεί μεταξύ του πρίγκιπα Φοίβου και της Ανθούσας, της Ξανθούσας, της Χρυσομαλλούσας. Τότε ξαφνικά εκείνος την θυμήθηκε, πήγε στο δέντρο που την είχε αφήσει και την έφερε στο κάστρο, όπου παντρεύτηκαν.
Το όνομα της ηρωίδας
Τα τρία ονόματα της ηρωίδας σημαίνουν «Ανθισμένη», «Ξανθομάλλα» και «Χρυσομάλλη».
Ταξινόμηση
Το παραμύθι ταξινομείται στον κατάλογο Aarne-Thompson-Uther ως τύπος 310, «Η Κόρη στον Πύργο». Άλλα παραμύθια αυτού του τύπου περιλαμβάνουν το The Canary Prince, την Petrosinella, την Persinette, την Prunella και την Ραπουνζέλ. Η ελληνική παραλλαγή καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1890 στην ανατολική Θράκη. Σε αντίθεση με τα περισσότερα παραμύθια αυτού του είδους, δεν ανοίγει με τη σκηνή στον κήπο όπου το μωρό ανταλλάσσεται με τη δράκαινα. Το κυνηγητό της δράκαινας μοιάζει ιδιαιτέρως με αυτό της Petrosinella. Αυτό το κυνηγητό, στην πραγματικότητα, είναι ένα άλλο είδος παραμυθιού, τύπου Aarne-Thompson 313, «Η Κόρη που βοηθά τον Ήρωα να Δραπετεύσει». Άλλα παραμύθια αυτού του τύπου περιλαμβάνουν The Water Nixie, Foundling-Bird, Nix Naught Nothing και The Master Maid. Σε αυτές τις ιστορίες, το κορίτσι είναι κόρη του κακού από τον οποίο δραπετεύει ο ήρωας. Μερικοί λαογράφοι έχουν ερμηνεύσει πως στην ιστορία της Ραπουνζέλ, το να είναι η ηρωίδα υιοθετημένη κόρη της δράκαινας ή μάγισσας είναι μια αναπροσαρμογή ενός πρωτότυπου στο οποίο η κοπέλα είναι κόρη της.
Ο Ελβετός μελετητής του λαϊκού παραμυθιού Max Lüthi κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι το επεισόδιο της Μαγικής Φυγής, τυπικό του παραμυθιού τύπου ATU 313, "The Magical Flight" ("Girl Helps the Hero Flee"; "The Devil's Daughter"), είναι πράγματι συστατικό του τύπου παραμυθιού ATU 310, "Η Κόρη στον Πύργο", αν και απουσιάζει στη Ραπουνζέλ. Ομοίως, ο μελετητής Ton Deker παρατήρησε ότι σε προφορικές εκδοχές η ηρωίδα και ο πρίγκιπας δραπετεύουν από τον πύργο μέσω της σεκάνς «Magic Flight».
Οι διοργανώτριες του Ελληνικού Καταλόγου Λαογραφικού Παραμυθιού, Άννα Αγγελοπούλου και Αίγλη Μπρόσκου, παρατήρησαν ότι στις παραλλαγές της ελληνικής, της γιουγκοσλαβικής και της κορσικής γλώσσας, η ηρωίδα είναι η κόρη της μάγισσας. Στον καθηγητή Michael Merakles, αυτό το χαρακτηριστικό εμφανίζεται στον τύπο 313, "Η Μαγική Φυγή".
Επιπλέον, οι ιδρυτές του Ισπανικού Καταλόγου Λαογραφικού Παραμυθιού, που ήταν οι μελετητές Julio Camarena και ο Maxime Chevalier, δημιούργησαν έναν νέο υποτύπο στον Ισπανικό Κατάλογο: τον τύπο 310B, "La doncella en la torre escapa mediante fuga mágica" (Αγγλικά: "The Maiden in the Tower escapes by Magic Flight"), ένας συνδυασμός " Η Κόρη στον Πύργο» με το επεισόδιο λήξης της Μαγικής Φυγής.
Παραλλαγές
Μια παραλλαγή από τη Μάλτα, το Fenchelchen (Μετά το Μάραθο ), που συνέλεξε η μελετήτρια Bertha Ilg, δείχνει έναν συνδυασμό της κοπέλας που κλειδώθηκε στον πύργο από τη μάγισσα και της μαγικής απόδρασης του κοριτσιού από τον πύργο.
Μια ρωμαϊκή παραλλαγή που δημοσιεύτηκε από τη Rachel Harriette Busk, η οποία συλλέχθηκε από την Palombara με τον τίτλο Filagranata, περιέχει την επιθυμία μιας γυναίκας για τον μαϊντανό στον κήπο της μάγισσας, τη μάγισσα που παίρνει το παιδί της, τον πρίγκιπα που βρίσκει την κόρη στον πύργο και που της ζητά να πετάξει κάτω τη κόμη της. Η ιστορία συνεχίζεται με τη σειρά της Μαγικής Φυγής: η έντιμη Φιλαγρανάτα δίνει στον πρίγκιπα τρία αντικείμενα για να αποσπάσει την προσοχή της μάγισσας: ένα μυστρί, μια χτένα και ένα βάζο με λάδι. Το παραμύθι ολοκληρώνεται με το επεισόδιο του Ξεχασμένου Αρραβωνιαστικού.
Σε ένα παραμύθι που συνέλεξε ο Βούλγαρος λαογράφος Kuzman Shapkarev από την Οχρίδα της σύγχρονης Βόρειας Μακεδονίας, "МОМА ТЕНТЕЛИНА И ВОЛЦИ" ("Η Τεντελίνα και ο λύκος"), μια έγκυος γυναίκα χάνεται στο βάλτο και ένας λύκος εμφανίζεται να τη βοηθήσει, με προϋπόθεση να πάρει την κόρη της ως πληρωμή. Εκείνη κάνει μια συμφωνία και ξεχνάει το περιστατικό. Χρόνια αργότερα, γεννά ένα κορίτσι, την Τεντελίνα, το οποίο πλησιάζει ο λύκος για να τηρήσει τη συμφωνία της μητέρας της. Η Τεντελίνα παραδίδεται και ο λύκος την κλείνει σε έναν πύργο. Όποτε θέλει ο λύκος να την φτάσει, της τραγουδάει: «Τεντελίνα, Τεντελίνα, λύσε τα μαλλιά σου». Ο αδερφός της Τεντελίνα, ονόματι Κόσταντιν, ρωτά τη μητέρα του πού βρίσκεται η αδερφή του. Του διηγείται όλη την ιστορία και εκείνος αποφασίζει να τη βρει. Στο τέλος του παραμυθιού, αφού τον βοηθούν τρεις ηλικιωμένες κυρίες, αυτός και η Τεντελίνα δραπετεύουν από τον πύργο πετώντας μαγικά αντικείμενα στο διάβα τους για να καθυστερήσουν τον λύκο.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ελληνικά παραμύθια
Κέχρος Ροδόπης
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Κέχρος βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα με υψόμετρο 650 μέτρα, σε απόσταση 36 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 65 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή. Πολιτισμικά, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Ο οικισμός δημιουργήθηκε όταν οι Πομάκοι βοσκοί της γύρω περιοχής αφού μετακόμισαν τις μάντρες τους έξω από το χωριό, άρχισαν με την πάροδο των χρόνων να φτιάχνουν και τα σπίτια τους κοντά σε αυτές. Αξιοθέατο θεωρείται το ανακαινισμένο τζαμί του που έχει αξιοσημείωτη διακόσμηση.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί μέρος του δήμου Αρριανών, του οποίου αποτελεί δημοτική ενότητα. Η δημοτική ενότητα έχει έκταση 140,617 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 1.222 κατοίκων ενώ ως ξεχωριστός οικισμός 199. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Πομακοχώρια Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Χοιρομέρι
thumb|Κομμάτι χοιρομέρι Το χοιρομέρι ή ζαμπόν είναι κρέας από πόδι χοίρου ή αγριόχοιρου το οποίο διατηρείται με ή χωρίς ξήρανση, με κάπνισμα ή χωρίς. Αλλαντικά από χοιρομέρι φτιάχνονται σε ολόκληρο τον κόσμο, κάποια από τα οποία είναι συγκεκριμένα για κάποιες περιοχές, όπως το χαμόν (jamón) στην Ισπανία. Επιπλέον πολλά προϊόντα από χοιρομέρι έχουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, όπως το προσούτο Πάρμας.
Ιστορία
Η διατήρηση του χοιρινού μπουτιού ως ζαμπόν έχει μακρά ιστορία, με τον Κάτωνα τον Πρεσβύτερο να γράφει για το «αλάτισμα των χοιρομεριών» στο βιβλίο του De Agri Cultura γύρω στο 160 π.Χ.
Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι οι Κινέζοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που ανέφεραν την παραγωγή ζαμπόν. Η Larousse Gastronomique< ισχυρίζεται ότι έχει καταγωγή από τη Γαλατία. Καθιερώθηκε τη ρωμαϊκή περίοδο, όπως αποδεικνύεται από την εισαγωγή του από τη Γαλατία που αναφέρει ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων στα γραπτά του.
Λόγω της διαδικασίας συντήρησης, το χοιρομέι είναι σύνθετο τρόφιμο, που αποτελείται από το αρχικό κρέας, καθώς και από τα υπολείμματα των συντηρητικών παραγόντων, όπως το αλάτι, αλλά εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως τρόφιμο από μόνο του.
Ξηρή ωρίμανση
δεξιά|μικρογραφία| Προσθήκη αλατιού στο ωμό χοιρινό μπούτι ως μέρος της ξηρής ωρίμανσης Τα παραδοσιακά χοιρομέρια ξηρής θεραπείας μπορούν να χρησιμοποιούν μόνο αλάτι ως συντηρητικό, όπως το προσούτο, αν και αυτό είναι σχετικά σπάνιο. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τον καθαρισμό του ωμού κρέατος, το αλάτισμά του ενώ πιέζεται σταδιακά για να στραγγίξει όλο το αίμα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκεκριμένα βότανα και μπαχαρικά για να προσθέσουν γεύση σε αυτό το βήμα. Στη συνέχεια, τα χοιρομέρια πλένονται και κρεμάζονται σε σκοτεινό μέρος με ρύθμιση θερμοκρασίας μέχρι να στεγνώσουν. Στη συνέχεια κρεμιέται στον αέρα.
Η διάρκεια ωρίμανσης ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του αλλαντικού, με, για παράδειγμα, το ζαμπόν Τζινχουά να χρειάζεται περίπου 8 έως 10 μήνες για να ωριμάνσει, το ζαμπόν Σερράνο ωριμάζει σε 9-12 μήνες, το ζαμπόν Πάρμας περισσότερο από 12 μήνες, και το ζαμπόν Ιβηρικής μπορεί να χρειαστεί έως και 2 χρόνια για να αποκτήσει τα επιθυμητά γευστικά χαρακτηριστικά.
Τα περισσότερα σύγχρονα ζαμπόν ξηρής ωρίμανσης χρησιμοποιούν επίσης νιτρώδη (είτε νιτρώδες νάτριο είτε νιτρώδες κάλιο), τα οποία προστίθενται μαζί με το αλάτι. Τα νιτρώδη χρησιμοποιούνται επειδή εμποδίζουν την ανάπτυξη βακτηρίων και, αντιδρώντας με τη μυοσφαιρίνη του κρέατος, δίνουν στο προϊόν το επιθυμητό σκούρο κόκκινο χρώμα. Η ποσότητα και το μείγμα αλατιού και νιτρωδών που χρησιμοποιείται έχει επίδραση στη συρρίκνωση του κρέατος. Λόγω της τοξικότητας των νιτρωδών (η θανατηφόρα δόση νιτρωδών για τον άνθρωπο είναι περίπου 22 mg ανά kg σωματικού βάρους), ορισμένες περιοχές προσδιορίζουν τη μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε νιτρώδη στο τελικό προϊόν. Κάτω από ορισμένες συνθήκες, ειδικά κατά το μαγείρεμα, τα νιτρώδη άλατα στο κρέας μπορούν να αντιδράσουν με προϊόντα αποικοδόμησης αμινοξέων, σχηματίζοντας νιτροζαμίνες, που είναι γνωστές καρκινογόνες ουσίες.
Η ξηρή σκλήρυνση του χοιρομεριού περιλαμβάνει σειρά από ενζυματικές αντιδράσεις. Τα ένζυμα που εμπλέκονται είναι οι πρωτεϊνάσες (καθεψίνες – B, D, H & L και καλπαΐνες) και οι εξωπεπτιδάσες (πεπτιδάση και αμινοπεπτιδάση). Αυτά τα ένζυμα προκαλούν πρωτεόλυση του μυϊκού ιστού, η οποία δημιουργεί μεγάλο αριθμό μικρών πεπτιδίων και ελεύθερων αμινοξέων, ενώ ο λιπώδης ιστός υφίσταται λιπόλυση για τη δημιουργία ελεύθερων λιπαρών οξέων. Το αλάτι και τα φωσφορικά άλατα δρουν ως ισχυροί αναστολείς της πρωτεολυτικής δραστηριότητας. Ζωικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ενζυματική δραστηριότητα περιλαμβάνουν την ηλικία, το βάρος και τη φυλή. Κατά τη διάρκεια της ίδιας της διαδικασίας, συνθήκες όπως η θερμοκρασία, η διάρκεια, η περιεκτικότητα σε νερό, το δυναμικό οξειδοαναγωγής και η περιεκτικότητα σε αλάτι επηρεάζουν το κρέας.
Η περιεκτικότητα σε αλάτι στο χοιρομέρι ξηρής ωρίμανσης ποικίλλει σε ένα κομμάτι κρέατος, με βαθμίδες που μπορούν να προσδιοριστούν μέσω δειγματοληψίας και δοκιμών ή μη επεμβατικά μέσω αξονικής τομογραφίας.
Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης
Η Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης (Ε.Δ.Ε.Μ.) είναι ένα προοδευτικό, μεταρρυθμιστικό κόμμα στο χώρο του κέντρου. Ιδρύθηκε το 2014 από τον δικηγόρο Απόστολο Πόντα. Αποτελεί συνιστώσα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής.
Χοιρομέρι
Υγρής ωρίμανσης
Τα χοιρομέρια με υγρή ωρίμανση αλατίζονται βυθίζοντάς σε άλμη, μερικές φορές με άλλα συστατικά όπως ζάχαρη που προστίθενται επίσης για γεύση. Το κρέας συνήθως διατηρείται στην άλμη για περίπου 3 έως 14 ημέρες. Η υγρή ωρίμανση έχει επίσης ως αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου και του βάρους του τελικού προϊόντος, κατά περίπου 4%.
Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης
Ιστορικό
Η Ε.Δ.Ε.Μ. ιδρύθηκε στον Οκτώβριο του 2014, ενώ η επίσημη παρουσίασή του έγινε σε εκδήλωση που διοργανώθηκε από το κόμμα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, από τον Απόστολο Πόντα.
Χοιρομέρι
Υγρής ωρίμανσης
Η διαδικασία υγρής ωρίμανσης μπορεί επίσης να επιτευχθεί με άντληση του διαλύματος ωρίμανσης στο κρέας. Αυτό μπορεί να είναι ταχύτερο, να αυξήσει το βάρος του τελικού προϊόντος περισσότερο από τη βύθιση και να εξασφαλίσει πιο ομοιόμορφη κατανομή του αλατιού στο κρέας. Αυτή η διαδικασία είναι ταχύτερη από την παραδοσιακή άλμη και συνήθως ολοκληρώνεται σε λίγες μέρες.
Το χοιρομέρι υγρής ωρίμανσης συνήθως μαγειρεύεται είτε κατά την επεξεργασία είτε μετά την παλαίωση.
Η ιταλική εκδοχή του μαγειρεμένου, ζαμπόν υγρής ωρίμανσης ονομάζεται prosciutto cotto, όπως και παρόμοια χοιρομέρια που παρασκευάζονται εκτός Ιταλίας. Αρχικά αλατίζεται, στη συνέχεια ψήνεται σε δοχείο και τέλος παστεριώνεται στην επιφάνεια. Οι ιταλικοί κανονισμοί του επιτρέπουν να περιέχει αλάτι, νιτρώδη, ζάχαρη, δεξτρόζη, φρουκτόζη, λακτόζη, μαλτοδεξτρίνη, πρωτεΐνη γάλακτος, πρωτεΐνη σόγιας, φυσικά ή τροποποιημένα άμυλα, μπαχαρικά, ζελατίνη και αρωματικές ύλες.
Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης
Ιστορικό
Το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 σε 52 από τις 57 εκλογικές περιφέρειες και συγκέντρωσε συνολικά 0,12% και 7.615 ψήφους.
Χοιρομέρι
Κάπνισμα
Το χοιρομέρι μπορεί επίσης να συντηρηθεί επιπρόσθετα με κάπνισμα, στο οποίο το κρέας τοποθετείται σε καπνιστήριο για να ωριμάσει με τη δράση του καπνού.
Οι κύριες γευστικές ενώσεις του καπνιστού χοιρομερίου είναι η γουαϊακόλη και τα 4-, 5- και 6-μεθυλ παράγωγά του καθώς και η 2,6-διμεθυλφαινόλη. Αυτές οι ενώσεις παράγονται με την καύση της λιγνίνης, ενός κύριου συστατικού του ξύλου που χρησιμοποιείται στο καπνιστήριο.
Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης
Ιστορικό
Στις 2 Φεβρουαρίου 2017 εντάχθηκε ως συνιστώσα στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Χοιρομέρι
Χρήσεις
μικρογραφία| Μια πιατέλα ζαμπόν και τυρί σε φέτες για σάντουιτς Το χοιρομέρι χρησιμοποιείται συνήθως σε φέτες, συχνά ως γέμιση για σάντουιτς και παρόμοια τρόφιμα, όπως στο σάντουιτς με ζαμπόν και σάντουιτς με ζαμπόν και τυρί. Άλλες παραλλαγές περιλαμβάνουν φρυγανισμένα σάντουιτς όπως το κροκ-μεσιέ και το κουμπάνο. Είναι επίσης ένα δημοφιλές συστατικό της πίτσας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένωση Δημοκρατικής Εθνικής Μεταρρύθμισης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Κίνημα Αλλαγής
Χοιρομέρι
Χρήσεις
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένα κομμένο χοιρινό μπούτι, είτε ολόκληρο είτε σε φέτες, που έχει ωριμάσει αλλά απαιτεί επιπλέον μαγείρεμα είναι γνωστό ως γκαμόν. Τα γκαμόν ωριμάζουν παραδοσιακά πριν τα κόψουν από την πλευρά του χοιρινού μαζί με το μπέικον. Όταν ψηθεί, το γκαμόν είναι χοιρομέρι. Τέτοια ψητά είναι παραδοσιακό πιάτο των βρετανικών χριστουγεννιάτικων δείπνων.
Επιπτώσεις στην υγεία
Ως επεξεργασμένο κρέας, υπήρξε ανησυχία για τις επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ζαμπόν. Μια μελέτη μετα-ανάλυσης από το 2012 έδειξε μια στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης επεξεργασμένου κρέατος και του κινδύνου καρκίνου του παγκρέατος, με αύξηση στην κατανάλωση κατά 50 g την ημέρα που οδηγεί σε αύξηση του κινδύνου κατά 19%.
Μια ευρωπαϊκή μελέτη κοόρτης από το 2013 συσχέτισε επίσης θετικά την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος με υψηλότερη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες, με εκτίμηση ότι το 3,3% των θανάτων μεταξύ των συμμετεχόντων θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με την κατανάλωση κατά μέσο όρο λιγότερο από 20 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος ανά ημέρα κατά τη διάρκεια της μελέτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καπνιστό κρέας Κατηγορία:Πασχαλινά εδέσματα Κατηγορία:Αλλαντικά Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Αγία Παρασκευή Αχεντριά Ηρακλείου
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αχεντριά, της δημοτικής ενότητας Αστερουσίων, του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο Ν.ΝΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Κόφινα] και στον δυτικό μυχό του όρμου Τσούτσουρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 73 χλμ. Ν.ΝΑ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Μέχρι το 1976 ο οικισμός ονομαζόταν Πέρα Τσούτσουρος ή Πέρα Τσούτσουρα. Μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αχεντριά του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχεντριά και προσαρτήθηκε στον δήμο Αστερουσίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αστερουσίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρχανών-Αστερουσίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Μάγια Σάντου
Η Μάγια Σάντου (Maia Sandu, γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1972), είναι πολιτικός της Μολδαβίας, πρόεδρος της χώρας από τις 24 Δεκεμβρίου 2020, η οποία υπηρέτησε στο αξίωμα της πρωθυπουργού από τις 8 Ιουνίου 2019 ως τις 12 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Έγινε η τρίτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας μετά τις Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι και την Νατάλια Γκέρμαν. Η κυβέρνησή της ανατράπηκε με πρόταση μομφής, η οποία εγκρίθηκε στο κοινοβούλιο στις 12 Νοεμβρίου 2019.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 2010 έως το 2012, εργάστηκε ως σύμβουλος του διοικητή της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσινγκτον. Από το 2012 έως και τον Ιούλιο του 2015 ήταν υπουργός Παιδείας. Στις 23 Ιουλίου 2015 της έγινε επίσημη πρόταση από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα να αναλάβει ως υποψήφια την πρωθυπουργία ως διάδοχος της Νατάλια Γκέρμαν. Στις 23 Δεκεμβρίου 2015 ίδρυσε με επικεφαλής την ίδια το κόμμα της Δράσης και της Αλληλεγγύης. Ενώ το 2016 ήταν υποψήφια στις προεδρικές εκλογές με τον Φιλοευρωπαϊκό συνασπισμό, ωστόσο η ίδια ηττήθηκε στις εκλογές από τον Ιγκόρ Ντοντόν. Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Πάβελ Φίλιπ μετά την 1η Ιουνίου 2019, ξεκίνησαν οι συνομιλίες μεταξύ του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος και του Κόμματος Δράσης και Αλληλεγγύης για την συγκρότηση μιας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος της Μολδαβίας πρότεινε την Μάγια Σάντου για πρωθυπουργό. Στις 8 Ιουνίου 2019 η Σάντου έλαβε την έγκριση του διορισμού της από το κοινοβούλιο, όπως και το υπουργικό της συμβούλιο με 86 έδρες υπέρ έναντι 16 κατά.
Ενώ την ίδια μέρα το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Μολδαβίας με απόφασή του κήρυξε παράνομο και αντισυνταγματικό τον διορισμό της πρωθυπουργού Μάγια Σάντου, δημιουργώντας έτσι μια τεράστια συνταγματική κρίση μετά από καταγγελίες της αντιπολίτευσης. Στις 15 Ιουνίου 2019 το ίδιο το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε τον διορισμό της πρωθυπουργού και του υπουργικού συμβουλίου συνταγματικά ορθό.
Η Μάγια Σάντου ανατράπηκε από πρωθυπουργός μετά από πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο στις 12 Νοεμβρίου 2019. Παρέμεινε προσωρινά στην πρωθυπουργία μέχρι τον διορισμό νέας κυβέρνησης και την διαδέχθηκε ως πρωθυπουργός ο Ίον Κίτσου.
Στις 15 Νοεμβρίου 2020, η ίδια εξελέγη πρόεδρος της Μολδαβίας ύστερα από τη νίκη της επί του Ίγκορ Ντόντον στον δεύτερο γύρο. Ανέλαβε και επίσημα καθήκοντα στις 24 Δεκεμβρίου 2020 και με αυτόν τον τρόπο κατέληξε να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Μολδαβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Μολδαβίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μολδαβίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Συμπόσιον ή Λαπίθαι
thumb|right|260px|Η μάχη των Λαπιθών και των Κενταύρων Το Συμπόσιο ή Λαπίθαι είναι έργο του Λουκιανού που αποτελείται από σαράντα οκτώ ενότητες της ύστερης σατιρικής περιόδου («θηρευτικός λόγος») σε μορφή διαλόγου και συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των επτά συμποσίων που είχαν γραφτεί στην μακρά παράδοση του λογοτεχνικού αυτού είδους, όπως το Συμπόσιο του Πλάτωνα, του Ξενοφώντος, του Πλουτάρχου (Συμποσιακά), του Αθήναιου (Δειπνοσοφιστές) του χριστιανού Μεθοδίου Ολύμπου (Συμπόσιον των δέκα παρθένων) και του αυτοκράτορα Ιουλιανού (Συμπόσιον ή Καίσαρες).
Πρόσωπα
«Χτύπησαν τις ασπίδες τους και Μετά ακούγονταν οι θρήνοι και οι κραυγές θριάμβου των ανδρών».
Μπάζιλ Ιωνίδης
Ο Μπάζιλ Ιωνίδης (αγγλικά: Basil Ionides, Βασίλειος Ιωνίδης, 1884 – 1950) ήταν Βρετανός αρχιτέκτονας και συλλέκτης έργων τέχνης ελληνικής καταγωγής. Είναι γνωστός για τα βιβλία διακόσμησης που έγραψε καθώς και για τις εργασίες εσωτερικής διακόσμησης που διεξήγαγε το 1929 στο θέατρο Σαβόυ του Λονδίνου.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στην Γλασκώβη, και ήταν ο 4ος γιός του Λουκά Ιωνίδη και εγγονός του Έλληνα προξένου στο Λονδίνο, Αλέξανδρου Κωνσταντίνου Ιωνίδη. Κατά τις σπουδές του στην Σκωτία κατά την περίοδο 1900–1903, έγραψε διάφορα άρθρα σχετικά με την αρχιτεκτονική, και σχεδίασε το πρώτο κτήριο του στην ηλικία των 18 ετών. Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής του εργασίας το 1904 ή 1905, μετακόμισε στο Λονδίνο και άρχισε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας.
Ξεκίνησε την δική του επιχείρηση το 1908 και σχεδίασε αρκετές οικίες. Κατά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρέτησε ως μέλος των εφεδρικών δυνάμεων του Ναυτικού όπου είχε τον βαθμό εφέδρου αξιωματικού. Παραιτήθηκε από τον βαθμό του ωστόσο, καθώς προτιμούσε να είναι απλός ναύτης παρά να δίνει διαταγές σε άτομα τα οποία ήταν πολύ πιο έμπειρα από αυτόν στις υποθέσεις του ναυτικού. Τραυματίστηκε το 1917 και κατόπιν αποτάχθηκε, και επέστρεψε στην επιχείρηση του στρεφόμενος προς την διακόσμηση εσωτερικών χώρων.
Μετέπειτα
Το 1930 παντρεύτηκε την Νέλι Σάμιουελ, γόνο αριστοκρατικής οικογένειας -ιδιοκτήτες της εταιρείας πετρελαιοειδών Shell Oil- την οποία γνώρισε κατά την διάρκεια της εργασίας του. Η Νέλι ασχολούνταν με την τέχνη και ήταν ειδικός σε θέματα ανατολίτικης πορσελάνης τα οποία και επίσης συνέλλεγε, πολλά από τα οποία δώρισε στον δήμο του Ρίτσμοντ. Έκαναν μαζί ένα γιό, ο οποίος πέθανε στην ηλικία των 9 ετών. Το 1931 αγόρασαν την έκταση του Μπάξτεντ Παρκ, το οποίο ανακαίνισαν και με την πάροδο του χρόνου έγιναν σημαντικοί συλλέκτες τέχνης. Το 1940 εκδηλώθηκε πυρκαγιά η οποία κατέστρεψε το σπίτι όπου ζούσαν, μαζί και με την σημαντική συλλογή έργων τέχνης. Κατά την διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ιωνίδης διέσωσε αρκετά έργα τέχνης από βομβαρδισμένα κτήρια, τα οποία ιδιοποιήθηκε και μετέφερε στην νέα οικία του. Το 1944, υπηρέτησε ως Σερίφης του Νότιγχαμ.
Διακόσμηση
Ήταν σημαντικός αρχιτέκτονας και διακοσμητής της Αρ Ντεκό, και είναι κυρίως γνωστός για την διακόσμηση του θεάτρου Σαβόυ και του εστιατορίου Claridge's.
Πέθανε στο Μπράιτον σε ηλικία 66 ετών και θάφτηκε στην εκκλησία στο Μπάξτεντ Παρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας Κατηγορία:Οικογένεια Ιωνίδη
Αγγελική αρχαγγελική
thumb|right|300pxΗ αγγελική αρχαγγελική με λατινική ονομασία Angelica Archangelica είναι βότανο πολυετές, ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελλάδα όπου θα τη βρείτε καλλιεργημένη ήμερη αλλά και αυτοφυή, με προτίμηση σε υγρά και σκιερά εδάφη. Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδανθών, ενώ είναι θάμνος αρωματικός και καλλωπιστικό με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και καλλυντικές χρήσεις.
Οι θεραπευτικές χρήσεις της έχουν ρίζες στην Κινεζική βοτανοθεραπεία, ενώ το κατεξοχήν χρησιμοποιούμενο μέρος του φυτού για θεραπευτικούς σκοπούς είναι η ρίζα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας της σε κουμαρίνες και αιθέριο έλαιο, χωρίς βέβαια να απορρίπτεται η χρήση των σπόρων, με μικρότερη περιεκτικότητα.
Το αιθέριο έλαιο αγγελικής χρησιμοποιείται σε συσκευή αρωματοθεραπέιας, αλλά και σε έλαια μασάζ για τόνωση, χαλάρωση, πνευματική διαύγεια και αντιμετώπιση της μελαγχολίας.
Σε σχέση με την επιδερμίδα, η αγγελική προστατεύει από μολύνσεις, λειτουργεί καταπραϋντικά σε παθήσεις του δέρματος όπως ψωρίαση, και είναι πολύ καλό επουλωτικό. Η καλλυντική χρήση της είναι περιορισμένη σε δέρματα με έντονη ξηροδερμία με διάλυση αιθέριου ελαίου σε βάση ελαίου.
Η κατανάλωση της αγγελικής πρέπει να γίνεται κατόπιν συνεννόησης με γιατρό. Σε καταστάσεις εγκυμοσύνης δεν πρέπει να καταναλώνεται. Η υπερκατανάλωση προκαλεί σοβαρές παρενέργειες. Η εξωτερική χρήση πρέπει να γίνεται με προσοχή καθώς η χρήση πριν την έκθεση στον ήλιο προκαλεί ερεθισμούς και πανάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελινοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης
Κιόσεγκ
Το Κιόσεγκ (ουγγρικά: Kőszeg· γερμανικά: Güns· σλοβακικά: Kysak· σλοβενικά: Kiseg· κροατικά: Kiseg) είναι μικρή πόλη στην κομητεία Βας της Ουγγαρίας. Η πόλη φημίζεται για τον ιστορικό της χαρακτήρα.
Γεωγραφία
Το Κιόσεγκ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Ουγγαρίας, στα σύνορα με την Αυστρία. Βρίσκεται 250 χλμ δυτικά της πρωτεύουσας Βουδαπέστης.
Η πόλη τοποθετείται στο δυτικό τμήμα της Πεδιάδας της Παννονίας, στις αρχές των Άλπεων, που υψώνονται στη γειτονική Αυστρία.
Δημογραφικά στοιχεία
Το 1880, το Κιόσεγκ είχε 7.301 κατοίκους με εθνοτική γερμανική πλειοψηφία (το 1495, το 1715 και το 1784 υπήρχε επίσης γερμανική πλειοψηφία). Οι Γερμανοί πολίτες ήταν κυρίως Λουθηρανοί, όπως στο Σόπρον. Κατά τη διάρκεια της Αυστροουγγρικής εποχής ο πληθυσμός της πόλης υπέστη μαγυαροποίηση.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επίσημα, 117 Γερμανοί εκδιώχθηκαν, αλλά στην πραγματικότητα περισσότεροι γερμανόφωνοι εκτοπίστηκαν επειδή ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε από 10.320 (το 1941) σε 8.780 (το 1949). Κατά την κομμουνιστική εποχή οι υπόλοιποι Γερμανοί αφομοιώθηκαν με τους Μαγυάρους. Το 2001 το Κιόσεγκ είχε 11.844 κατοίκους, 93,4% Μαγυάρους, 3,2% Γερμανούς, 1,6% Κροάτες. Η κατανομή των θρησκειών ήταν: 72,2% Ρωμαιοκαθολικοί, 8,6% Λουθηρανοί, 2,5% Καλβινιστές, 1,1% άλλοι, 5,5% Άθεοι, 10,1% χωρίς απάντηση, άγνωστο (απογραφή 2001).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1953
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1953 έγινε παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Μετείχαν 6 σύλλογοι που αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε έναν γύρο.
Ο Ν.Ο. Πατρών δεν μετείχε στο πρωτάθλημα. Τους αγώνες διηύθυνε ο Ιταλός διαιτητής Μπαρμπιέρι.
Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος, πέντε χρόνια μετά τον τελευταίο του τίτλο.
Το Πειραϊκό ντέρμπι
Ο αγώνας Εθνικού - Ολυμπιακού την 18 Σεπτεμβρίου 1953, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των 5.000 φιλάθλων που παρακολούθησαν τους κολυμβητικούς και υδατοσφαιρικούς αγώνες της ημέρας. Σε μια όμορφη και ηλεκτρισμένη από τους οπαδούς των ομάδων ατμόσφαιρα, ο Εθνικός επικράτησε με 5–1 του Ολυμπιακού (2–0 το σκορ ημιχρόνου). Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο έχασε μεγάλες ευκαιρίες για να πετύχει τέρμα και ο αγώνας ήταν ντέρμπι. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Εθνικός επέβαλλε την ανωτερότητα του.
Οι αγώνες
17/9/1953
18/9/1953
19/9/1953
20/9/1953
== Τελική βαθμολογία == * Ο Ν.Ο. Μυτιλήνης έχει τρεις μηδενισμούς.
Β' κατηγορία
Η Β' κατηγορία διεξήχθη το τριήμερο 14 ως 16 Σεπτεμβρίου 1953.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Α.Ο. Αστέρας Μαγούλας
Ο Αθλητικός Όμιλος "Αστέρας Μαγούλας" είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Μαγούλα Αττικής. Ξεκίνησε ως ανεξάρτητη ομάδα το 1950 αλλά μόλις το 1980 συντάχθηκε επίσημο καταστατικό (με υπογραφές 21 μελών) για την ίδρυσή του. Από το Νοέμβριο του 1983 η ομάδα του Αστέρα μετέχει στα επίσημα πρωταθλήματα. Αρχικά μετείχε στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς και από το 2003 εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Έχει χρώματα μπλε και άσπρο και έμβλημα το μπλε αστέρι σε λευκό φόντο. Το 2011 κατέκτησε το ερασιτεχνικό νταμπλ, αφού αναδείχθηκε πρωταθλητής Δ΄ Εθνικής και Κυπελλούχος Ελλάδος Ερασιτεχνών.
Κυπελλούχος Ελλάδος
Στις 25/6/2011 ο Αστέρας Μαγούλας κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος Ερασιτεχνών νικώντας με 2-0 τον Αγρότη Λιανοκλαδίου στο Δημοτικό Στάδιο Χαλκίδας. Τα γκολ πέτυχαν ο Σερέπας στο 70΄ και ο Καραμάνος στο 76΄. Η σύνθεση του Αστέρα στον τελικό ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980
Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας
Ο Βαγράτ/Παγκράτιος Δ΄, ბაგრატ IV Bagrat IV, 1018 – 24 Νοεμβρίου 1072), από τον Οίκο των Βαγρατιδών, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1027 έως το 1072. Κατά τη διάρκεια της μακράς και περιπετειώδους βασιλείας του, ο Βαγράτ Δ΄ προσπάθησε να καταστείλει τους μεγάλους ευγενείς και να εξασφαλίσει την κυριαρχία της Γεωργίας από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τη Σελτζουκική εξάπλωση. Σε μία σειρά ανάμεικτων συγκρούσεων, ο Βαγράτ Δ΄ επέτυχε να νικήσει τους πιο ισχυρούς υποτελείς του, την αντίπαλη οικογένεια των Λιπαριτιδών, φέρνοντας υπό τον έλεγχό του αρκετούς φεουδαρχικούς θύλακες και υποβιβάζοντας τους βασιλείς του Λόρρι και του Καχέτι, καθώς και τον εμίρη της Τιφλίδας. Όπως πολλοί μεσαιωνικοί Καυκάσιοι κυβερνήτες, έφερε αρκετούς βυζαντινούς τίτλους, ιδιαίτερα εκείνους του νωβελίσσιμου, του κουροπλάτη και του σεβαστού.
Πρώιμη βασιλεία
αριστερά|μικρογραφία| Νόμισμα του Βαγράτ Δ', που κόπηκε μεταξύ 1060 και 1072. Ήταν γιος του Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας (βασ. 1014–1027) από την πρώτη του σύζυγο Μαριάμ του Βασπουρακάν. Σε ηλικία τριών ετών, ο Βαγράτ παραδόθηκε από τον πατέρα του ως όμηρος στον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ (βασ. 976–1025 ) ως τίμημα για την ήττα του Γεωργίου Α΄ στον πόλεμο του 1022 με τους Βυζαντινούς. Ως μικρό παιδί ο Βαγράτ πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια στην πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη και απελευθερώθηκε το 1025. Ήταν ακόμη στη Βυζαντινή επικράτεια, όταν απεβίωσε ο Βασίλειος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κωνσταντίνος Η'΄ (κυβ. 1025–1028). Ο Κωνσταντίνος Η΄ διέταξε την επιστροφή του νεαρού πρίγκιπα, αλλά ο Αυτοκρατορικός αγγελιαφόρος δεν μπόρεσε να προλάβει τον Βαγράτ, ο οποίος βρισκόταν ήδη στο Γεωργιανό βασίλειο.
Μετά το τέλος του Γεωργίου Α΄ το 1027 ο Βαγράτ, οκτώ ετών, τον διαδέχθηκε στον θρόνο. Στη συνέχεια η χήρα βασίλισσα Mαριάμ επέστρεψε στο προσκήνιο και έγινε αντιβασίλισσα για τον ανήλικο γιο της. Μοιράστηκε την αντιβασιλεία με τους μεγιστάνες, ιδιαίτερα τον Λιπάριτ Δ΄ δούκα του Τριαλέτι και τον Ιβάνε δούκα του Κάρτλι.
Δυναστικοί πόλεμοι
μικρογραφία| Καταστατικό του Βαγράτ Δ', 1060–1065. Λίγο μετά την άνοδο του Βαγράτ Δ΄ στον θρόνο, ο Κωνσταντίνος Η΄ έστειλε στρατό για να καταλάβει τη βασική πόλη-φρούριο του Αρτανούτζι (σημερινό Aρντανούτς Τουρκίας) για λογαριασμό του Γεωργιανού Βαγρατίδη πρίγκιπα Δημητρίου, γιου του Γκούργκεν του Κλαρτζέτι, το οποίο του είχε αποσπαστεί από τον πάππο του Bαγράτ Δ΄, τον Bαγράτ Γ΄, απο το πατρογονικό φέουδο του στο Arρτανούτζι στις αρχές της δεκαετίας του 1010. Αρκετοί Γεωργιανοί ευγενείς αυτομόλησαν στους Βυζαντινούς, αλλά οι πιστοί υπήκοοι του Βαγράτ Δ΄ έδωσαν μία πεισματική μάχη.
Το τέλος του Κωνσταντίνου Η΄ το 1028 κατέστησε τη Βυζαντινή εισβολή άκαρπη και, το 1030, η βασίλισσα Μαριάμ επισκέφθηκε τον νέο Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ (βασ. 1028–1034). Διαπραγματεύτηκε μία συνθήκη ειρήνης και επέστρεψε με τον υψηλό Βυζαντινό τίτλο του κουροπαλάτη για τον γιο της το 1032. Η Μαριάμ του έφερε για σύζυγο και τη Βυζαντινή πριγκίπισσα Ελένη Αργυρή. Η Ελένη ήταν κόρη του Βασιλείου Αργυρού, αδελφού του Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄, και ο γάμος ήταν μία διπλωματική προσπάθεια για την ίδρυση μίας στρατηγικής ένωσης. Ωστόσο, το τέλος της Ελένης λίγο αργότερα στο Κουτάισι έδωσε στη Γεωργιανή αυλή την ευκαιρία να ακολουθήσει μία ακόμη διπλωματική πρωτοβουλία μέσω του 2ου γάμου του Βαγράτ Δ΄ με τη Μπορένα, κόρη του βασιλιά της Αλανίας, μίας Χριστιανικής χώρας στον Βόρειο Καύκασο.
Το 1039 ο Δημήτριος επέστρεψε στη Γεωργία με Βυζαντινά στρατεύματα. Αυτή τη φορά, υποστηρίχθηκε από τον Λιπάριτ Δ΄, από τον Οίκο των Λιπαριτιδών, τον πιο ισχυρό ευγενή στη Γεωργία.
Ο Λιπάριτ, ως δούκας της περιφέρειας Τριαλέτι και αργότερα ως αρχιστράτηγος των βασιλικών στρατευμάτων, είχε εμφανιστεί ως υπερασπιστής του νεαρού βασιλιά Βαγράτ στις αρχές της δεκαετίας του 1030. Η στρατιωτική ικανότητα του Λιπάριτ είχε αποδειχθεί για άλλη μία φορά το 1034 όταν, επικεφαλής ενός συνδυασμένου στρατού Γεωργίας-Αρμενίας, νίκησε έναν στρατό των Σαδαδιδών στο Aρράν. Το 1038 ο Λιπάριτ ήταν στα πρόθυρα της κατάληψης της αρχαίας Γεωργιανής πρωτεύουσας της Τιφλίδας, η οποία ήταν μουσουλμανικό προπύργιο από τον 8ο αι. Φοβούμενοι την αυξανόμενη δύναμή του, οι Γεωργιανοί ευγενείς έπεισαν τον Βαγράτ να αποσύρει τον στρατό του Λιπάριτ και έτσι ματαίωσαν το σχέδιο. Ως αποτέλεσμα, ο Λιπάριτ έγινε ορκισμένος εχθρός του βασιλιά και άρχισε να συνεργάζεται ενεργά με τους Βυζαντινούς για εκδίκηση κατά του Βαγράτ και των ευγενών του.
Για λογαριασμό του υποψηφίου Δημητρίου, ο Λιπάριτ γνώρισε μία σειρά από επιτυχίες εναντίον του Bαγράτ. Παρά το τέλος του Δημήτρη το 1042, ο Λιπάριτ συνέχισε τον αγώνα του σε συμμαχία με τους Βυζαντινούς και τον Δαβίδ Α΄ του Λόρρι. Μετά την ήττα στο Σασιρέτι, ο Βαγκράτ έμεινε μόνο με τις δυτικές επαρχίες. Κατά τις εκστρατείες των Σελτζούκων στη Μ. Ασία το 1048, ο Λιπάριτ, που πολεμούσε στη Βυζαντινή πλευρά, αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Καπέτρου. Ο Βαγράτ το εκμεταλλεύτηκε αυτό και επέστρεψε στις ανατολικές κτήσεις του. Ωστόσο η τύχη του βασιλιά αντιστράφηκε γρήγορα μετά την επιστροφή του Λιπάριτ από την αιχμαλωσία. Ο επαναστάτης δούκας ανάγκασε τον Βαγράτ να καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου κρατήθηκε ως αποτέλεσμα των δολοπλοκιών του Λιπάριτ, για τρία χρόνια. Απόντος του Βαγράτ (1050–1053), ο Λιπάριττ ήταν ο πραγματικός ηγεμόνας της Γεωργίας. Τοποθέτησε μάλιστα ως βασιλιά τον γιο τού Βαγράτ Γεώργιο και αυτοανακηρύχθηκε αντιβασιλιάς. Μετά την επιστροφή του Βαγράτ, ο Λιπάριτ πολέμησε ξανά εναντίον του. Τελικά το 1060 οι οπαδοί του συνωμότησαν και παρέδωσαν τον δούκα στον βασιλιά Βαγράτ, ο οποίος τον ανάγκασε να μπει σε ένα μοναστήρι. Τώρα, ο Βαγράτ είχε την ευκαιρία να περιορίσει την εξουσία των δυναστικών πριγκίπων: μείωσε τους ηγεμόνες του Λόρρι και του Καχέτι σε ικανότητα και κράτησε για λίγο την Τιφλίδα.
Επιθέσεις Σελτζούκων
Στη δεκαετία του 1060, ο Μπαγκράτ αντιμετώπισε ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα: οι Σελτζούκοι υπό τον Αλπ Αρσλάν άρχισαν να διεισδύουν στις παραμεθόριες περιοχές της Γεωργίας. Ο Μπαγκράτ έπρεπε να αγοράσει ειρήνη με το να παντρευτεί την ανιψιά του με τον Αλπ Αρσλάν κάποια στιγμή μετά το 1064. Αργότερα παντρεύτηκε τον Σελτζούκο βεζίρη Nizam al-Mulk.
Η απειλή των Σελτζούκων ώθησε τις κυβερνήσεις της Γεωργίας και του Βυζαντίου να επιδιώξουν μία στενότερη συνεργασία. Για να εξασφαλίσει τη συμμαχία, η κόρη του Βαγκράτ Δ΄, η Μάρτα (Μαρία) παντρεύτηκε κάποια στιγμή μεταξύ 1066 και 1071 τον Βυζαντινό συναυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα. Η επιλογή μίας Γεωργιανής πριγκίπισσας ήταν άνευ προηγουμένου και θεωρήθηκε στη Γεωργία ως διπλωματική επιτυχία από την πλευρά του Βαγράτ Δ΄.
Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Βαγράτ συνέπεσαν με αυτό, που ο καθηγητής Ντέιβιντ Μάρσαλ Λανγκ περιέγραψε ως «την τελική καταστροφή του ανατολικού Χριστιανικού κόσμου»: τη Μάχη του Μαντζικέρτ, στην οποία ο Αλπ Αρσλάν επέφερε μία συντριπτική ήττα στον Βυζαντινό στρατό, αιχμαλωτίζοντας τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ'΄, ο οποίος σύντομα απεβίωσε στη δυστυχία. Ο Βαγράτ Δ΄ απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, στις 24 Νοεμβρίου 1072, και ετάφη στη Μονή Χκονντίντι. Η επικυριαρχία στο ταραγμένο βασίλειο της Γεωργίας πέρασε στον γιο του Γεώργιο Β΄.
Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης
Το Αστεροσκοπείο υπάγεται στο Κέντρο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Το 1967 εγκαινιάσθηκε το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Αστρονομία σε μία γειτονική θέση. Σημερινός διευθυντής (από το 2005) του Αστεροσκοπείου είναι ο Καθηγητής Andreas Quirrenbach.
Ιστορία
Τα όργανα του Αστεροσκοπείου προήλθαν από το αστεροσκοπείο του Μάνχαϊμ. Το 1880 το ίδρυμα μεταφέρθηκε προσωρινώς στην Καρλσρούη επειδή οι αστρονομικές ατμοσφαιρικές συνθήκες επιδεινώθηκαν. Στα επόμενα χρόνια, τρεις άλλες τοποθεσίες εξετάσθηκαν για μετεγκατάσταση, με τη Χαϊδελβέργη-Καίνιχστουλ να επιλέγεται τελικά.
Στις 20 Ιουνίου 1898 το «Großherzogliche Bergsternwarte» εγκαινιάσθηκε με τελετή από τον Μέγα δούκα Φρειδερίκο του Μπάντεν. Το ίδρυμα αποτελείτο από δύο αλληλοσυμπληρούμενα τμήματα: το αστροφυσικό με επικεφαλής τον Μαξ Βολφ και το αστρομετρικό με επικεφαλής τον Καρλ Βίλελμ Βάλεντίνερ. Ο Βάλεντίνερ ήταν ο πρώην διευθυντής στο αστεροσκοπείο στο Μάνχαϊμ και είχε αποφασίσει την πρώτη μετεγκατάσταση. Μετά τη συνταξιοδότηση του Βάλεντίνερ το 1909, αμφότερα τα τμήματα τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Μαξ Βολφ.
thumb|Ο διπλός Αστρογράφος Μπρους στο Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης Ενώ ακόμα το νέο συγκρότημα του αστεροσκοπείου βρισκόταν υπό κατασκευή, ο Βολφ κατόρθωσε να εξασφαλίσει μία δωρεά 10.000 δολαρίων από την Αμερικανίδα ευεργέτρια Κάθριν Γουλφ Μπρους, για την απόκτηση ενός ισχυρού νέου διπλού διοπτρικού τηλεσκοπίου των 41 εκατοστών για τη νέα τεχνική της φωτογραφίας, τον «Διπλό αστρογράφο Μπρους». Για πολλά χρόνια αυτό το τηλεσκόπιο ήταν το βασικό ερευνητικό όργανο του Αστεροσκοπείου. Αργότερα ο Βολφ εξασφάλισε μία ακόμα δωρεά για την κατασκευή ενός κατοπτρικού τηλεσκοπίου 71 εκατοστών, του πρώτου τέτοιου τηλεσκοπίου στο Αστεροσκοπείο.
Τα κύρια πεδία δραστηριότητας του αστεροσκοπείου ήταν η έρευνα των νεφελωμάτων και η αναζήτηση για την ανακάλυψη νέων αστεροειδών. Ο Βολφ, οι υπόλοιποι παρατηρητές και οι διάδοχοί του ανεκάλυψαν περισσότερους από 800 αστεροειδείς, μεταξύ των οποίων και τον πρώτο τρωικό αστεροειδή, τον Αχιλλέα, το 1906. Αυτός ο καταιγισμός νέων ανακαλύψεων οφείλεται στην πρωτοπόρο χρήση της φωτογραφικής μεθόδου. Ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε με αυτή τη μέθοδο ήταν ο 323 Μπρούσια, που ονομάθηκε και αυτός προς τιμή της δωρήτριας του αστρογράφου.
Από την 1η Ιανουαρίου 2005 το Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης έπαψε να υπάγεται στο γερμανικό κράτος, καθώς συγχωνεύθηκε με το Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστροφυσικής και το Ινστιτούτο Αστρονομικών Υπολογισμών για να συναποτελέσουν το Κέντρο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαιδελβεργη Αστεροσκοπειο Χαιδελβ
Μπέρτα της Ιταλίας
Η Μπέρτα, γερμ. Bertha (απεβ. μετά το 1014) έγινε με τον γάμο της μαργραβίνα της Ιβρέας και βασίλισσα της Ιταλίας.
Βιογραφία
Οι γονείς της δεν είναι γνωστοί, αλλά συχνά λέγεται ότι η Μπέρτα μπορεί να ταυτιστεί με τη Μπέρτα του Μιλάνου, μέλους του Οίκου των Ομπερτένγκι. Άλλοι λόγιοι προτείνουν ότι η Μπέρτα μπορεί να είναι κόρη του Ουμβέρτου των Μποζονιδών δούκα του Σπολέτο & μαργράβου της Τοσκάνης ή του Αμεδαίου, γιου του Άνσκαρ (Β΄) μαργράβου της Ιβρέας & δούκα του Σπολέτο.
Η Μπέρτα εμφανίζεται σε οκτώ βασιλικά διπλώματα του Αρντουίνου, στα οποία συνήθως αναφέρεται ως consors regi (βασιλική σύζυγος).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αρνουίνο μάργραβο της Ιβρέας & βασιλιά της Ιταλίας και είχε τέκνα:
Πλάτανα Τραπεζούντας
Τα Πλάτανα (τουρκικά: Akçaabat) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Τραπεζούντας της Μαύρης Θάλασσας στην Τουρκία. Βρίσκεται στα δυτικά της πόλης της Τραπεζούντας. Καλύπτει μια έκταση 385 τ.χλμ. και το υψόμετρο του είναι 10μέτρα. Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 48.315 κατοίκων (2007). Τα Πλάτανα είναι μια παραθαλάσσια πόλη, γνωστή για την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου Ακτσααμπάτ Σεμπατσπόρ, τον κεφτέ Πλατάνων και του χορού Χόρον. Τα Πλάτανα φιλοξενούν διεθνές φεστιβάλ φολκλόρ από το 1990, και η Τοξοβολία-Στίβος έλαβε χώρα εν μέρει στα Πλάτανα στους Πρώτους Αγώνες της Μαύρης Θάλασσας το 2007.
Όνομα
Οι πρώτοι άποικοι της πόλης προήλθαν από το Αιγαίο και η πόλη ονομάστηκε "Πλάτανα" λόγω της αφθονίας πλατανιών. Στα τουρκικά, το όνομα παρερμηνεύθηκε ως Πουλατχανέ (γη του σιδήρου) και ύστερα έγινε Ακτσεαμπάντ (αφθονία χρημάτων).
Κλίμα
Στην περιοχή, το κλίμα χαρακτηρίζεται από σχετικά υψηλές θερμοκρασίες και ομοιόμορφη κατανομή της βροχόπτωσης, με τους βροχερότερους μήνες να είναι οι χειμερινοί. Στοσύστημα Κέππεν τα Πλάτανα έχουν υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa) και ωκεάνιο κλίμα (Cfb).
Ιστορία
Ιδρύθηκε ως μια εμπορική αποικία της Μιλήτου περίπου στον 7ο αιώνα π.Χ.. Η πόλη τέθηκε υπό περσικό ζυγό γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ. Μετά από μια σύντομη υποταγή της πόλης στην αυτοκρατορία του Μεγαλεξάνδρου, τα Πλάτανα ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο του Πόντου που ιδρύθηκε από τον Μιθριδάτη του Πόντου γύρω στον 3ο αιώνα Π. χ. Μετά τη διάλυση του Βασιλείου του Πόντου γύρω στο 60 π.Χ., οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την περιοχή γύρω από την Τραπεζούντα. Καθώς τα Πλάτανα ήταν επίνειο για την Τραπεζούντα, ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της ανατολικής Μαύρης Θάλασσας, και συνεπώς της περιοχής Πόντου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Αν και τα Πλάτανα ήταν στόχος ξένων επιθέσεων πολλές φορές, η πόλη παρέμεινε υπό Βυζαντινό έλεγχο μέχρι την ανάληψη της εξουσίας στην περιοχή από την οικογένεια Κομνηνού, ενός κλάδου της Βυζαντινής δυναστείας. Οι Κομνηνοί είχαν τη βοήθεια της γεωργιανής βασίλισσας Ταμάρα μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204. Αυτό το νέο κράτος, η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, επέζησε ως υποτελές βασίλειο των Σελτζουκιδών. Το βασίλειο επέζησε για 257 χρόνια, μέχρι την προσάρτηση της στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον Οκτώβριο του 1461. Η πρώτη μάχη μεταξύ των Οθωμανών και των Κομνηνών δόθηκε δυτικά των Πλατάναων γύρω στο Ακτσάκαλε, όπου οι Τραπεζούντιοι έχασαν 8 πλοία. Καθώς τα Πλάτανα βρίσκονται στα δυτικά της Τραπεζούντας, ο Μεχμέτ Β΄ χρησιμοποίησε τα Πλάτανα ως βάση για την τελική κατάκτηση της Τραπεζούντας. Ο πύργος του Ακτσάκαλε "το Λευκό Κάστρο" κατακτήθηκε το 1468.
Κατά τη διάρκεια αιώνων Τουρκοκρατίας, τα Πλάτανα ήταν σημαντική πόλη, μια από τις σημαντικότερες του Πόντου. Τα Πλάτανα έγιναν δήμος το 1880.
Το 1810, το ρωσικό ναυτικό αποβιβάστηκε στις ακτές των Πλατάνων γύρω από το Σαλατζίκ. Οι κάτοικοι της πόλης απώθησαν τους Ρώσους μετά από αρκετές ημέρες.
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τα Πλάτανα στις 20 Απριλίου του 1916. Καθώς οι ρωσικές δυνάμεις αποσύρθηκαν μετά τη Ρωσική Επανάσταση, οι Οθωμανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τα Πλάτανα, στις 17 Φεβρουαρίου του 1918. Μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923, τα Πλάτανα ήταν μια από τις κωμοπόλεις της Τραπεζούντα, σύμφωνα με τη νέα διοικητική οργάνωση.
Ο πληθυσμός έχει αυξηθεί ταχύτατα από το 1980 και έπειτα, φτάνοντας τους 50.000 κατοίκους το 2008 από τους 15.000 κατοίκους που είχε στη δεκαετία του 1980. Τον Ιούνιο του 1990, η πόλη επηρεάστηκε από πλημμύρα. Η διάλυση της ΕΣΣΔ το επόμενο έτος επηρέασε τον πληθυσμό της πόλης.
Νέα Τραπεζούς Γρεβενών
Η Νέα Τραπεζούντα, επίσημα Νέα Τραπεζούς, είναι οικισμός της Κοκκινιάς στην περιφερειακή ενότητα Γρεβενών σε υψόμετρο 660 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Νέα Τραπεζούντα βρίσκεται προς τα βόρεια του νομού και τα όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης, σε απόσταση 19,5 χλμ. Β.-ΒΑ. τα Γρεβενά και 14 χλμ. ΝΔ. από τη Σιάτιστα. Βρίσκεται δίπλα και δυτικά της Κοκκινιάς και δημιουργήθηκε μετά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, όταν οι εξισλαμισθέντες Έλληνες (Βαλαάδες) που ζούσαν σε αυτή έφυγαν για την Τουρκία και στην περιοχή εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο, οι οποίοι ήταν κυρίως από την Όλασα της Τραπεζούντας και το Κιλίγερις του Νικσάρ. Την περίοδο της κατοχής το χωριό κάηκε δύο φορές, από τους Ιταλούς και τους Γερμανούς. Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 πολλοί κάτοικοί του μετανάστευσαν στην Αυστραλία, Δυτική Γερμανία και Βέλγιο.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοκκινιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κοκκινιά τη τοπική κοινότητα Κοκκινιάς που ανήκει στην δημοτική ενότητα Ηρακλεωτών του Δήμου Γρεβενών αποτελούν και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 19 κατοίκους.