cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημοτικό τραγούδι
Ιστορικές συνάφειες
Στο επιστημονικό έργο της λαογραφίας προστέθηκαν αργότερα οι μουσικές κατα­γραφές τραγουδιών. Οι πρώτοι λαογράφοι περιορίζονταν στα κείμενα. Ο Νικόλαος Πολίτης δεν ασχολήθηκε ο ίδιος με με την μουσική καταγραφή, αλλά την περιέλαβε στο διάγραμμα της λαογραφικής ύλης του. Το 1930, ωστόσο, σημειώθηκε σημαντική μεταβολή στη μελέτη της μουσικής του δημοτικού τραγουδιού και άρχισαν να γίνονται οι πρώτες συστηματικές μουσικολογικές παρατηρήσεις. Μεταγενέστεροι λαογράφοι εξέτασαν τους δρόμους των τραγουδιών, με συνέπεια να αποδειχθεί η μη καλλιτεχνική αυτονομία, όπως άλλωστε συμβαίνει σε οποιαδήποτε εκδήλωση λαϊκής τέχνης. Καθώς η παραδοσιακή μουσική δεν συνιστά ένα ερμητικά κλειστό σύστημα, μέσω των δρόμων του εμπορίου ταξίδευε ως πολιτισμικό προϊόν και υιοθετείτο σε άλλες επικράτειες καθιστώντας δυσδιάκριτο πλέον τον τόπο παραγωγής του. Το δημοτικό τραγούδι εκφράζεται με ποιητική και μουσική αρτιότητα ανώνυμης διεργασίας, προφορικής λαϊκής παράδοσης και αυτοσχεδιαστικής αρχής. Η δημοτική μουσική είναι καταρχήν τροπική, ώστε να μην επιτρέπει στο μη μυημένο να συλλάβει τις καθοριστικές ιδιαιτερότητές της διαβάζοντας απλώς μια μελωδία στο πεντάγραμμο. Αυτός που θα προσπαθήσει να συνοδέψει μια μελωδία θα διαπιστώσει ότι η λογική του τρόπου είναι πιο περιοριστική από αυτήν της κλίμακας. Επιπλέον, δεν ακολουθεί το συγκερασμό και είναι προσαρμοσμένη στις φυσικές κλίμακες και στη γνωστή διαφορετικότητα των μουσικών διαστημάτων. Ως προς τον τρόπο εκτέλεσης και μελωδικής σύστασης τα δημοτικά τραγούδια είναι μονοφωνικά. Έχουν ως βάση μια μελωδία και τραγουδιούνται από έναν ή ομάδες τραγουδιστών και οργανοπαιχτών.
Εξαίρεση αποτελεί η πολυφωνία σε ορισμένα τραγούδια της Ηπείρου, που καλλιεργεί την εντύπωση χορωδιακού τραγουδιού. Δεδομένου ότι η πολυφωνική μουσική θεωρείται εξέλιξη της μονοφωνικής, διατυπώνονται διάφορες απόψεις. Ο Ανωγειανάκης πιστεύει ότι ο εκσυγχρονισμός της λαϊκής μουσικής έφερε τις συγκερασμένες κλίμακες και την πολυφωνική τεχνική, που γενικεύεται βαθμιαία, ενώ παλαιότερα τη συναντούμε μόνο στην καντάδα. Ως ζωντανά είδη της προφορικότητας οι παραδόσεις και τα δημοτικά τραγούδια συνδέονται άμεσα με τα ιστορικά γεγονότα και με τη συμπεριφορά των μελών της κοινότητας. Από την παρακολούθηση της πορείας του δημοτικού τραγουδιού συμπε­ραίνεται ότι ως ξεχωριστή κατηγορία τα επικά τραγούδια είναι αυτά που δημιουργήθηκαν βάσει ιστορικών γεγονότων που εκτυλίχθηκαν στον ελλαδικό χώρο της οθωμανικής επικράτειας, σε ορισμένο χρόνο και περιοχή, αντίθετα από τις άλλες κατηγορίες που έχουν ως αφορμές δημιουργίας τον έρωτα, τη γέννηση του παιδιού, το θάνατο, τη ξενιτιά, και τις οποίες μπορούμε να θεωρήσουμε παγκόσμιες.
Η τάση αναζήτησης και καταγραφής των εκφραστικών δημιουργιών του αγροτικού κόσμου κατά τον 19ο αιώνα δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την ανάπτυξη των πολιτικών και πνευματικών ρευμάτων του εθνικισμού και του ρομαντισμού αντίστοιχα. Με το κλέφτικο τραγούδι ενισχυόταν το ιδεολόγημα της διαρκούς αντίστασης στην καταπίεση που ασκούσαν όλοι οι πιθανοί φορείς τοπικής και συλλογικής εξουσίας, όπως συνέβαινε με όλα τα είδη σχεδόν επικού τραγουδιού στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο.
Βασικά χαρακτηριστικά
Τα βασικά χαρακτηριστικά του δημοτικού τραγουδιού, με τα οποία και χαρακτηρίζεται ως τέτοιο συνοψίζονται στα ακόλουθα δέκα:
Είδη δημοτικού τραγουδιού
Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι ανάλογα με το θέμα του διακρίνεται στα ακόλουθα βασικά είδη:
Σημειώνεται ότι τα τέσσερα πρώτα μπορεί ν΄ αποτελούν έπη ή μυθιστορίες και κατά είδος να δημιουργούν σειρά, τους λεγόμενους κύκλους (π.χ. ακριτικός κύκλος).
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Προφορική λογοτεχνία Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική Κατηγορία:Δημοτική μουσική Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Uriah Heep
Οι Uriah Heep είναι βρετανικό συγκρότημα της χαρντ ροκ σκηνής. Θεωρούνται ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που θεμελίωσαν το είδος και συνεχίζει να ηχογραφεί νέες κυκλοφορίες, με πορεία η οποία έχει ξεπεράσει τα πενήντα χρόνια.
1967-1976
Οι Uriah Heep σχηματίστηκαν στο Λονδίνο το 1967, με τον Ντέηβιντ Γκάρικ στα φωνητικά, τον Μικ Μποξ στην κιθάρα, τον Κεν Χένσλεϊ στα πλήκτρα, τον Άλεξ Νάπιερ στα τύμπανα και τον Πωλ Νιούτον στο μπάσο. Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν Spice και στις ζωντανές τους εμφανίσεις έπαιζαν, κατά βάση, διασκευές.
left|thumb|180px|Ο Λη Κέρσλεηκ το 1973 Στα τέλη του 1970, οι Uriah Heep ηχογράφησαν το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο "Salisbury", χωρίς να καταφέρει να γνωρίσει ιδιαίτερη επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρ' όλα αυτά, έφθασε στην κορυφή των τσαρτ της Φινλανδίας, πορεία την οποία θα πραγματοποιούσαν και τα επόμενα τρία άλμπουμ του συγκροτήματος. Ο ήχος του "Salisbury" βάδιζε σε περισσότερο progressive rock μονοπάτια, ιδιαίτερα στο ομώνυμο κομμάτι, διάρκειας 16 λεπτών. Το τραγούδι "Lady in Black", γνώρισε επιτυχία ως σινγκλ έξι χρόνια αργότερα, όταν ανέβηκε στο # 5 των γερμανικών τσαρτ. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, ο Κηθ Μπέηκερ αποχώρησε, για να αντικατασταθεί από τον Ίαν Κλαρκ. Οι Uriah Heep, περιόδευσαν για πρώτη φορά στην Αμερική, ανοίγοντας συναυλίες των Steppenwolf, ενώ μεταπήδησαν στην "Bronze Records".
Τον Ιούλιο του 1971, ηχογράφησαν τον τρίτο τους δίσκο, με τίτλο "Look at Yourself", ο οποίος ήταν και ο πρώτος τους δίσκος ο οποίος ανέβηκε στο βρετανικό Top-40, φθάνοντας ως το # 39. Στα τέλη της χρονιάς, ο Πωλ Νιούτον αποχώρησε, για να αναλάβει τη θέση του μπασίστα ο Μαρκ Κλαρκ, ενώ λίγο αργότερα, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Λι Κέρσλεηκ. Για τον επόμενο τους δίσκο, ο Κλαρκ συμμετείχε μόνο στο τραγούδι "The Wizard", αφού κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων αποχώρησε, για να έρθει στη θέση του ο Γκάρι Τέην και να ολοκληρώσει τα υπόλοιπα κομμάτια του νέου δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1972, με τον τίτλο "Demons and Wizards", φθάνοντας στο # 20 των βρετανικών τσαρτ και το # 23 των αντίστοιχων αμερικάνικων. Το σινγκλ "Easy Livin' " ανέβηκε στο αμερικανικό Top-40, ενώ οι Uriah Heep είχαν ήδη ολοκληρώσει τις ηχογραφήσεις για τον επόμενο δίσκο τους.
Το Νοέμβριο του 1972, κυκλοφόρησε μέσω της "Bronze Records", ο δίσκος "The Magician's Birthday", ο οποίος έγινε χρυσός, όπως και ο προκάτοχος του. Τον Ιανουάριο του 1973 και κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του "The Magician's Birthday", ηχογραφήθηκε το "Uriah Heep Live", το οποίο κυκλοφόρησε τρεις μήνες αργότερα, φθάνοντας στο # 13 των βρετανικών τσαρτ, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το καλοκαίρι του 1973, ηχογράφησαν στη Γαλλία, το δίσκο "Sweet Freedom", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, ενώ ήταν το τέταρτο χρυσό άλμπουμ του συγκροτήματος. Ο δίσκος έφθασε ως το # 18 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ ανέβηκε στο Top-20 πολλών ευρωπαϊκών τσαρτ. Στις αρχές του επόμενου έτους, ηχογράφησαν στο Μόναχο της Γερμανίας, το δίσκο "Wonderworld".
Το 1975, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Return to Fantasy", ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10, όπου βραβεύθηκε ως ασημένιος δίσκος. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ, τη θέση του μπασίστα είχε αναλάβει ο Τζον Γούετον, λόγω του προβλήματος εθισμού στις ναρκωτικές ουσίες ο οποίο αντιμετώπιζε ο Γκάρι Τέην. Ο Τέην, βρέθηκε νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης, στις 8 Δεκεμβρίου 1975.
Ακολούθησε μία παγκόσμια περιοδεία, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο Μποξ έπεσε από τη σκηνή στην εμφάνιση τους στο Λούισβιλ του Κεντάκι σπάζοντας ένα κόκαλο του δεξιού του χεριού. Τον Ιούνιο του 1976, κυκλοφόρησε ο ένατος δίσκος τους, με τίτλο "High and Mighty", ο οποίος ήταν ο τελευταίος των Uriah Heep με τον Ντέηβιντ Μπάιρον στα φωνητικά και σηματοδότησε την έναρξη της εμπορικής παρακμής του συγκροτήματος, ως προς τις πωλήσεις στη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού έφθασε μόλις, ως το # 55 στην πατρίδα τους και ήταν ο πρώτος δίσκος από το 1971, ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο Billboard Hot-100 στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.
1977-1986
thumb|left|250px|Οι Uriah Heep το 1977 Μετά την απόλυση του Μπάιρον λόγω προβλημάτων αλκοολισμού, ο μπασίστας Τζον Γουέτον παραιτήθηκε. Με νέα μέλη τον τραγουδιστή Τζον Λότον και τον μπασίστα Τρέβορ Μπόλντερ, οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν τον Φεβρουάριο του 1977, το δίσκο "Firefly", ενώ περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ανοίγοντας συναυλίες των KISS. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησε το "Innocent Victim", με το σινγκλ "Free Me" να γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία στη Νέα Ζηλανδία όπου έφθασε ως το # 3 αλλά και στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία όπου ανέβηκε στο Top-10. Παρ' όλα αυτά, ο δίσκος δεν κατάφερε να μπει στα βρετανικά ή τα αμερικανικά τσαρτ, γεγονός που επαναλήφθηκε στο "Fallen Angel" του 1978, στο οποίο οι Uriah Heep παρουσίασαν μία πιο μελωδική προσέγγιση.
Στις 28 Φεβρουαρίου του 1985, πέθανε ο Ντέηβιντ Μπάιρον λόγω καρδιακών επιπλοκών οι οποίες προκλήθηκαν από υπερβολική δόση αλκοόλ. Λίγες μέρες αργότερα, οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν τον 16ο δίσκο τους, με τίτλο "Equator", στην περιοδεία για την προώθηση του οποίου αφιέρωναν το κομμάτι "The Wizard" στον Μπάιρον. Μετά την περιοδεία, ο Σινκλέρ αποχώρησε, για να αντικατασταθεί από τον Φιλ Λανζόν, ενώ ο ο Γκόλμπι άφησε τη θέση του τραγουδιστή στον Στεφ Φοντέην και λίγο αργότερα, στον Μπέρνι Σο.
1986-σήμερα
Οι Uriah Heep συνέχισαν με τον Μικ Μποξ στην κιθάρα, τον Μπέρνι Σο στα φωνητικά, τον Τρέβορ Μπόλντερ στο μπάσο, τον Φιλ Λανζόν στα πλήκτρα και τον Λι Κέρσλεηκ στα τύμπανα, μέχρι το 2007. Τον Δεκέμβριο του 1987, επισκέφθηκαν για πρώτη φορά τη Σοβιετική Ένωση, όπου εμφανίστηκαν για δέκα συναυλίες στο Ολυμπιακό Στάδιο της Μόσχας, ηχογραφήσεις των οποίων υπάρχουν στο ζωντανό δίσκο "Live in Moscow". Μετά από μία περιοδεία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, συνέχισαν στη Μεγάλη Βρετανία και κυκλοφόρησαν το δίσκο "Raging Silence". Τον Φεβρουάριο του 1991, κυκλοφόρησε ο 18ος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο "Different World", σημειώνοντας πολύ χαμηλές πωλήσεις.
thumb|right|250px|Ο Μπέρνι Σο το 2009 Το επόμενο άλμπουμ τους, κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου του 1995, με τίτλο "Sea of Light", όντας ο πρώτος δίσκος τους, ο οποίος μπήκε στα γερμανικά τσαρτ από το 1983. Τον Σεπτέμβριο του 1998, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Sonic Origami" στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, ενώ ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυκλοφορία του δίσκου, ακολουθήθηκε από μία επιτυχημένη ευρωπαϊκή περιοδεία, ενώ στις 7 Δεκεμβρίου 2001, επανενώθηκαν για μία συναυλία με τους Τζον Λότον και Κεν Χένσλεϊ, η ηχογράφηση της οποίας κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2002, με τον τίτλο "The Magician's Birthday Party".
Στις αρχές του 2007, ο ντράμερ Λι Κέρσλεηκ αποχώρησε λόγω προβλημάτων υγείας, για να αντικατασταθεί από τον Ράσελ Γκίλμπρουκ, με τον οποίο ηχογράφησαν το άλμπουμ "Wake the Sleeper", το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου του 2008. Τον Οκτώβριο του επόμενου έτους, κυκλοφόρησε το "Celebration", για τον εορτασμό σαράντα ετών ύπαρξης του συγκροτήματος. Ο δίσκος περιέχει δύο νέα τραγούδια και δώδεκα επανεκτελέσεις παλιών τραγουδιών τους. Στις 25 Ιουλίου 2010, εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "High Voltage", στο "Victoria Park" του Λονδίνου, όπου έπαιξαν ολόκληρο το δίσκο "Demons and Wizards".
Τον Απρίλιο του 2011, κυκλοφόρησε ο 23ος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο "Into the Wild", ο οποίος ανέβηκε στο Top-50 των τσαρτ ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γερμανία, η Φινλανδία, η Σουηδία και η Ελβετία.
Στις 21 Μαΐου 2013, πέθανε από καρκίνο στο πάγκρεας ο μπασίστας του συγκροτήματος, Τρέβορ Μπόλντερ, σε ηλικία 62 ετών. Την θέση του πήρε ο Ντέιβι Ρίμερ.
Στις αρχές του 2014, οι Uriah Heep μπήκαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του 24ου δίσκου τους, ο οποίος κυκλοφόρησε με τον τίτλο "Outsider" στις 6 Ιουνίου στην Ευρώπη και τέσσερις ημέρες αργότερα στην Βόρεια Αμερική, μέσω της "Frontiers Records". Την επόμενη χρονιά, περιόδευσαν στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία και ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του της συλλογής "Totally Driven". Το διπλό αυτό άλμπουμ, περιελάμβανε νέες ηχογραφήσεις κλασικών κομματιών του συγκροτήματος.
Δισκογραφία
Ηχογραφήσεις στο Στούντιο
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα
Η εξαφάνιση (τηλεοπτική σειρά)
Η τηλεοπτική σειρά Η Εξαφάνιση είναι μια δραματική σειρά που προβλήθηκε από τον Alpha τις σεζόν 2007-2008 και 2008-2009, σε σενάριο Άντας Γκουρμπαλή, Τάσου Λαμπροθανάση και σκηνοθεσία του Στράτου Μαρκίδη. Ο 1ος κύκλος της σειράς τα πήγε πάρα πολύ καλά σε τηλεθέαση, αλλά ο δεύτερος κύκλος δεν τα πήγε καθόλου καλά και τα νούμερα τηλεθέασης ήταν μονοψήφια. Αυτή ήταν η τελευταία σειρά που πρωταγωνίστησε ο Νίκος Σεργιανόπουλος, αλλά δεν πρόλαβε να την ολοκληρώσει και έτσι ο ίδιος πρωταγωνίστησε μόνο στον 1ο κύκλο και στον 2ο κύκλο τη θέση του πήρε ο Φίλιππος Σοφιανός.
1ος Κύκλος
Ο Φίλιππος (Νίκος Σεργιανόπουλος) και η Αλεξάνδρα (Ναταλία Δραγούμη) είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι. Είναι παντρεμένοι 17 χρόνια, ακόμα ερωτευμένοι και έχουν δυο παιδιά, τη Νεφέλη και τον Πάνο. Όταν ο Φίλιππος παίρνει μια σημαντική δουλειά κάνει έκπληξη στην Αλεξάνδρα ένα ταξίδι στην Τυνησία. Στην Τυνησία ζει και ο Μάουρο (Σταύρος Ζαλμάς), που είναι ένας Ελληνοϊταλός γιατρός. Ζει σ΄ ένα σπίτι απομονωμένος, αφού ένα τραγικό γεγονός απ΄ το παρελθόν τον βασανίζει και δεν τον αφήνει να συνεχίσει τη ζωή του. Όταν ο Μάουρο αποφασίζει να φύγει απ΄ την Τυνησία, ο Φίλιππος με την Αλεξάνδρα φτάνουν εκεί. Ο Μάουρο βλέπει την Αλεξάνδρα στο αεροδρόμιο και αυτή η συνάντηση θα είναι η μοιραία. Οι ζωές των τριών αυτών προσώπων θ΄ αλλάξουν απ΄ τη μια στιγμή στην άλλη, σαν η μοίρα να αποφάσισε να τους παίξει ένα παράξενο, μεταφυσικό παιχνίδι. Η Αλεξάνδρα και ο Φίλιππος ζουν στιγμές ευτυχίας στην Τυνησία. Μέχρι τη στιγμή που η Αλεξάνδρα εξαφανίζεται μυστηριωδώς σ΄ ένα παζάρι. Ο Φίλιππος την ψάχνει, πανικόβλητος προσπαθεί να την βρει σ΄ ένα ξένο μέρος, αβοήθητος, αλλά οι προσπάθειες του είναι μάταιες.
Χρυσή πόλη
Η Χρυσή Πόλη (γερμ. Die goldene Stadt) είναι γερμανική μελοδραματική ταινία του 1942 σε σκηνοθεσία Φάιτ Χάρλαν και πρωταγωνίστρια την Κριστίνα Σέντερμπαουμ.
Η εξαφάνιση (τηλεοπτική σειρά)
2ος Κύκλος
Ο Φίλιππος και ο Μάουρο διεκδικούν την Αλεξάνδρα, ενώ η Ρίτα αισθάνεται ότι η σχέση της με τον Φίλιππο δεν έχει τελειώσει... Η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δύσκολη για την Αλεξάνδρα, καθώς ο κλοιός σφίγγει όλο και περισσότερο και τα διλήμματα στη ζωή της μεγαλώνουν.
Πτωχοκομείο Αθηνών
Το Πτωχοκομείο Αθηνών ήταν ευαγές ίδρυμα της Ελεήμονος Εταιρείας το 1864.
Χρυσή πόλη
Πλοκή
Η νεαρή δεσποινίδα Άννα Γιόμπστ, κόρη δήμαρχου και πλούσιου χήρου μεγαλογαιοκτήμονα, ζει σε ένα βοημικό χωριουδάκι έξω από την Πράγα. Η μητέρα της, που έχει πεθάνει από καιρό, είχε πνιγεί κάποιο βράδυ στα απέραντα έλη έξω από το χωριό. Ο πατέρας της λέει: «... πήρε λάθος δρόμο στο σκοτάδι και πνίγηκε». Η Άννα τότε ήταν μικρή, αλλά όλοι στο χωριό λένε για την ιστορία αυτή: «... επειδή ήθελε να φύγει από το σπίτι της και το παιδί της».
Η εξαφάνιση (τηλεοπτική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Χρυσή πόλη
Πλοκή
Ένας μηχανικός, ο Λάιντβάιν που κάνει πολεοδομικές μετρήσεις για την αποξήρανση των ελών, γνωρίζεται με την Άννα και της διηγείται για την όμορφη, τη «χρυσή πόλη» Πράγα. Η Άννα, αν και δεσμευμένη με τον νεαρό Τόμας, ερωτεύεται τον Λάιντβάιν. Ο πατέρας της Άννας, Μέλχιορ Γιόμπστ, ζητάει αντικαταστάτη του Λάιντβάιν και τον διώχνει. Έτσι η Άννα αναγκαστικά λέει το ναι και ορίζει την ημέρα για τους γάμους με τον Τόμας. Ονειροπολεί, όμως, και δεν ξεχνά τον Λάιντβάιν και τη χρυσή πόλη.
Μια μέρα που ο πατέρας της λείπει σε ταξίδι, η Άννα αποφασίζει να πάει για μια μέρα στην Πράγα για να επισκεφτεί τη θεία της. Εκεί συναντά τον Λάιντβάιν και ανακαλύπτει ότι είναι αρραβωνιασμένος. Θέλει να γυρίσει στο σπίτι της, αλλά ο εξάδελφός της Τόνυ, νόθος και τύπος προικοθήρα την αποπλανεί. Έτσι, η Άννα από ντροπή αναγκάζεται να μείνει στη θεία της.
Ο πατέρας της, πικραμένος για την απότομη αλλαγή της κόρης του, την αποκληρώνει και αρραβωνιάζεται την υπηρέτριά του, τη Μάρισκα. Ο Τόνυ, βλέποντας την προίκα να χάνεται, εγκαταλείπει την Άννα και γυρνά πίσω σε μια εύπορη ταβερνιάρισσα και πρώην ερωμένη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1942 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Πτωχοκομείο Αθηνών
Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1864 και μετά από πολλές αναζητήσεις χώρου στέγασης ανεγέρθηκε τελικά το 1875 κτήριο επί οικοπέδου που πρόσφερε η Μονή Ασωμάτων στη σημερινή λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας (τότε αποκαλούμενη Λεωφόρος Κηφισίας) με δαπάνη του Ανδρέα Συγγρού απέναντι από το σημερινό Βυζαντινό Μουσείο, πρώην Μέγαρο Δούκισσας της Πλακεντίας.Το Πτωχοκομείο αργότερα μετονομάστηκε σε «Γηροκομείο» και μεταφέρθηκε στους Αμπελοκήπους. Το κτίριο της Βασιλίσσης Σοφίας κατεδαφίστηκε το 1932 και στη θέση του ανεγέρθηκε πολυτελής έπαυλη που έγινε κατοικία του Ελευθερίου Βενιζέλου και ακολούθως οικία του εκάστοτε Βρετανού Πρεσβευτή, δίπλα στη Βρετανική Πρεσβεία της Αθήνας.
Δίπλα στο κτήριο του Πτωχοκομείου ανεγέρθηκε μικρός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, που υφίσταται και σήμερα ως ξεχωριστός, ελεύθερα προσβάσιμος γωνιαίος χώρος του αρχικού οικοπέδου.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αθήνα
Κώστας Μουντάκης
thumb|Ανδριάντας του Κώστα Μουντάκη στο Ρέθυμνο. Ο Κώστας Μουντάκης (Αλφά Ρεθύμνης, 10 Φεβρουαρίου 1926 - Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 1991) ήταν Έλληνας μουσικός. Θεωρείται μαζί με τους Νίκο Ξυλούρη, Θανάση Σκορδαλό και Λεωνίδα Κλάδο ως ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς λυράρηδες της Κρήτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στο χωριό Αλφά του Ρεθύμνου (σήμερα υπάγεται στο δήμο Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνης). Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του μουσικού και χορευτή Νίκου Μουντάκη και της Καλλιόπης ενώ η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τον Καλλικράτη Σφακίων. Λίγο καιρό μετά τη γέννησή του έμεινε ορφανός από πατέρα. Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο ενώ φοιτούσε στο ημιγυμνάσιο και να εργαστεί ως πλανόδιος μικροπωλητής. Μεγαλώνοντας σε μουσικό περιβάλλον, ήρθε από νωρίς σε επαφή με την κρητική μουσική παράδοση και αναδείχτηκε από την εφηβική του ηλικία σε ικανό λυράρη.
Το 1948 κατατάχτηκε στη χωροφυλακή υπηρετώντας στα Χανιά, στα Σφακιά και στην Αθήνα ενώ το διάστημα 1950 - 1952 είχε αποσπαστεί στο ιδιαίτερο γραφείο του Σοφοκλή Βενιζέλου. Παραιτείται και εργάζεται στο εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας για 16 χρόνια.
Παράλληλα προσπαθεί να προωθήσει την κρητική μουσική μέσω της ραδιοφωνίας που είχε τη μεγάλη δύναμη στην προβολή της παραδοσιακής μουσικής κάτω από την επίβλεψη του Σίμωνα Καρά. Περνάει από την κριτική επιτροπή του τότε Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) και μαζί με τον Βυζιργιάννη στο λαούτο αρχίζουν εκπομπές στο πρόγραμμα του Σίμωνα Καρά, προβάλλοντάς την κρητική μουσική.
Σε συνεργασία με τον Στέλιο Κουτσουρέλη, πραγματοποιούν το 1955 την πρώτη ηχογράφηση δίσκου 78 στροφών με τα τραγούδια «Ο Ζητιάνος» και η «Ρεθυμνιωτοπούλα». Στα επόμενα χρόνια πραγματοποιεί πλήθος δισκογραφικών εκδόσεων, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως ο περισσότερο ηχογραφημένος λυράρης Κρητικής μουσικής. Δίσκοι και τραγούδια όπως: «Ένα ματσάκι γιασεμιά», «Αργαλειός», «Μυλωνάδες και μαζώχτρες», «Κρητικός γάμος», «Η Μάχη της Κρήτης- Κρητικά νακλιά», «Αναφορά στον Καζαντζάκη», είναι μόνο μερικά δείγματα της δουλειάς του.
Η φήμη του Μουντάκη εξαπλώθηκε σε όλη την Κρήτη και στους Έλληνες της διασποράς τους οποίους είχε επισκεφτεί πολλές φορές. Για πρώτη φορά πήγε στις ΗΠΑ το 1960 και το 1971 στον Καναδά, την Αυστραλία την Νότιο Αφρική και άλλες χώρες με παρουσία ομογενών.
Από το 1975 αναγκάζεται λόγω προβλημάτων υγείας να διακόψει την επαγγελματική του δραστηριότητα και παίζει μόνο σε επιλεγμένα γλέντια και εκδηλώσεις. Μέσα σε αυτό το διάστημα θεωρεί ως επιτακτική ανάγκη την παιδεία, δηλαδή τη μάθηση και τη διδασκαλία της κρητικής λύρας με την ίδρυση σχολών στις μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης. Επίσης συμπαραστέκεται στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών και γίνεται πολύτιμος συνεργάτης στα ερευνητικά προγράμματα εθνομουσικολογίας του Ινστιτούτου.
Η πρώτη σχολή λύρας ιδρύεται στο Ηράκλειο στο «Ωδείο Απόλλων», το 1979, μετά στο Ρέθυμνο (1980), τα Χανιά (1981), στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου (1983) και τέλος ιδρύει το «Ελληνικό Ωδείο» στην Αθήνα το 1985. Ο Κώστας Μουντάκης παλιότερα είχε αρχίσει μαθήματα και στην «Παγκρήτιο Ένωση». Απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα.
Το έργο και η συμβολή του Μουντάκη στην κρητική παραδοσιακή μουσική τυγχάνουν της καθολικής αναγνώρισης μουσικών και κριτικών (όπως ο μουσικός και τραγουδιστής Χρόνης Αηδονίδης, ο λογοτέχνης και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο καθηγητής μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Αμαργιανάκης κ.ά.) ενώ θεωρείται ως ένας από τους πιο εμπορικούς λυράρηδες.
Η σύζυγος του Μουντάκη, Κική, απεβίωσε στην Αθήνα την 30ή επέτειο του θανάτου του λυράρη, στις 31 Ιανουαρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας Κατηγορία:Έλληνες χωροφύλακες
Τζέσι Καπς
Η Τζέσι Καπς (γεννημένη στις 17 Φεβρουαρίου 1998) είναι Βελγίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Στο Βελγικό πρωτάθλημα σκοποβολής έχει αναδειχθεί δύο φορές πρωταθλήτρια. Το 2021 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ και ταυτόχρονα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο. Είναι αθλήτρια του Γερμανικού συλλόγου Wissener Schützenverein e.V. 1870 και κατοικεί στο Βίσεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βελγίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Συνθήκη του Γκουλιστάν
Η συνθήκη του Γκουλιστάν (Ρωσικά: Гюлистанский договор, Περσικά: عهدنامه گلستان) ήταν συνθήκη ειρήνης που συνήφθη μεταξύ της Ρωσίας και της αυτοκρατορικής Περσίας (σύγχρονο Ιράν) στις 24 Οκτωβρίου 1813 στο χωριό Γκουλιστάν (το σύγχρονο Γκοράνμποϊ του Αζερμπαϊτζάν) ως αποτέλεσμα του πρώτου ευρείας κλίμακας ρωσοπερσικού πολέμου, που διήρκεσε από το 1804 έως το 1813. Οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις έγιναν εσπευσμένα μετά την ανακατάληψη του Λανκάραν από τον στρατηγό Πιότρ Κοτλιαρέφσκι στις 1 Ιανουαρίου, 1813. Το κείμενο της συνθήκης προετοίμασε ο Βρετανός διπλωμάτης Sir Γκορ Ούζλι που υπηρέτησε ως διαμεσολαβητής και φέρεται ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στην περσική αυλή. Υπογράφηκε από τον Νικολάι Ρτίτσεφ από τη ρωσική πλευρά και από τον Μιρζά Αμπουλχασάν Χαν Ιλτσί από την περσική πλευρά.
Το αποτέλεσμα της συνθήκης ήταν η παραχώρηση του μεγαλύτερου τμήματος των εδαφών της Περσίας στην Τρανσκαυκασία. Επίσης, συνέβαλε άμεσα στο ξέσπασμα του επόμενου πολέμου του 19ου αιώνα, δηλαδή του ρωσοπερσικού πολέμου (1826-1828). Με τη επακόλουθη συνθήκη του Τουρκμεντσάι τα τελευταία εδάφη του Καυκάσου αποσπάστηκαν οριστικά από το Ιράν. Έως το 1828 η Περσία έχασε, με τις συνθήκες του Γκουλιστάν και του Τουρκμεντσάι, όλα τα τα εδάφη της στην Υπερκαυκασία και τον Βόρειο Καύκασο. Η περιοχή βόρεια του ποταμού Αράς, στην οποία ανήκουν των σύγχρονων εθνών της Γεωργίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν ήταν ιρανικό έδαφος, έως ότου κατελήφθη από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσοπερσικοί πόλεμοι Κατηγορία:Συνθήκες ανακωχής Κατηγορία:Νεότερη ιστορία του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:19ος αιώνας στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Αρμενίας Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Γεωργίας Κατηγορία:19ος αιώνας στη Γεωργία
Στοιχεία
Τα Στοιχεία του Ευκλείδη (Στοιχεῖα) είναι μια μαθηματική πραγματεία που αποτελείται από 13 βιβλία γραμμένα από τον Ευκλείδη στην Αλεξάνδρεια περίπου το 300 π.Χ. Περιλαμβάνει μια συλλογή ορισμών, αξιωμάτων και θεωρημάτων που ορίζουν τη μαθηματική επιστήμη από τότε. Τα περιεχόμενα καλύπτουν την ευκλείδεια γεωμετρία, αλλά και την αρχαιοελληνική θεωρία των αριθμών, όπως και ένα αλγεβρικό σύστημα που έγινε γνωστό ως «γεωμετρική άλγεβρα» και το οποίο είναι αρκετά ισχυρό ώστε να επιλύει πολλά αλγεβρικά προβλήματα, όπως αυτό της εύρεσης τετραγωνικών ριζών.
Ετυμολογία
Το όνομα «Στοιχεία» είναι ο πληθυντικός του «στοιχείον». Σύμφωνα με τον Πρόκλο, ο όρος «στοιχείον» σημαίνει ένα θεώρημα που υπεισέρχεται σε άλλα προβλήματα του κλάδου του και βοηθά να αποδειχθούν πολλά άλλα θεωρήματα. Επειδή η λέξη «στοιχείον» στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει και «γράμμα», υποδηλώνεται ότι τα θεωρήματα των Στοιχείων θα πρέπει να τα αντιλαμβανόμαστε ως έχοντα την ίδια σχέση με τη γεωμετρία όπως τα γράμματα με τη γλώσσα. Οι μεταγενέστεροι σχολιαστές αποδίνουν μια ελαφρώς διαφορετική σημασία στον όρο, τονίζοντας το πώς οι προτάσεις προχωρούν με μικρά βήματα και «χτίζουν» επάνω σε προηγούμενες προτάσεις με μια καλώς καθορισμένη σειρά.
Τα Στοιχεία θεωρούνται η παλαιότερη σωζόμενη επιστημονική πραγματεία και είναι το πρώτο έργο γραμμένο κατά την παραγωγική-αποδεικτική μέθοδο. Αποδείχθηκε βασική για τη δημιουργία και την εξέλιξη της λογικής και της σύγχρονης επιστήμης.
Ιστορικά στοιχεία
Το έργο αυτό του Ευκλείδη γράφτηκε στην Αλεξάνδρεια περίπου το 300 π.Χ και πολύ γρήγορα έγινε καθολικά αποδεκτό και έθεσε στο περιθώριο και συνακόλουθα στη λήθη προηγούμενα έργα γεωμετρίας. Πρώτη έκδοση των Στοιχείων στη Δυτική Ευρώπη έγινε το 1482 στη Βενετία και ακολούθησαν έκτοτε πολλές εκδόσεις σε διάφορες χώρες και γλώσσες. Υπολείπονται σε αριθμό εκδόσεων μόνο από τη Βίβλο.
Ο Πρόκλος στο έργο του Σχόλια στο 1ο Βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη αναφέρει:
"Πολλοί τον θαυμάζουν [Ευκλείδη] για τη συγγραφή των Στοιχείων, για τη διάταξη και την επιλογή των θεωρημάτων και των προβλημάτων. Γιατί δεν καταχώρισε κάθε τι που ήταν γνωστό, αλλά κάθε απαραίτητο για την οικοδόμηση της γεωμετρίας, επίσης χρησιμοποίησε όλους τους τρόπους των συλλογισμών που είναι αλάνθαστοι και οικείοι στην επιστήμη, ακόμη χρησιμοποίησε όλες τις αποδεικτικές μεθόδους"."
Στα Στοιχεία συναντώνται όλες οι μέχρι σήμερα γνωστές αποδεικτικές μέθοδοι. Η Συνθετική, η Εις άτοπον απαγωγή, η Αναλυτική και τέλος η Μαθηματική ή Τέλεια Επαγωγή.
Η δομή του έργου
Στα 13 βιβλία των Στοιχείων υπάρχουν 121 ορισμοί, 5 αιτήματα, 9 κοινές έννοιες και 465 προτάσεις.
Τα βιβλία Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV αποτελούν την επιπεδομετρία χωρίς τις αναλογίες. Τα Ι και ΙΙ αναφέρονται στα ευθύγραμμα σχήματα, ενώ, τα ΙΙΙ και ΙV στον κύκλο. Τα βιβλία V και VΙ αναφέρονται στις αναλογίες και στην ομοιότητα. Τα βιβλία VΙΙ, VΙΙΙ και ΙΧ αποτελούν την αριθμητική (θεωρία αριθμών). Το βιβλίο Χ αναφέρεται στα ασύμμετρα μεγέθη και στην αρρητότητα και τέλος Τα βιβλία ΧΙ, ΧΙΙ, και ΧΙΙΙ αποτελούν τη στερεομετρία.
Βιβλίο Ι
Περιέχει 23 ορισμούς, 5 αιτήματα, 9 κοινές έννοιες και 48 προτάσεις. Οι προτάσεις 1-26 είναι χωρίς το 5ο αίτημα, αποτελούν τη λεγόμενη απόλυτη ή ουδέτερη γεωμετρία και αποδίδονται στον Θαλή. Οι προτάσεις 27-48 χρησιμοποιούν το 5ο αίτημα, αποτελούν τη λεγόμενη γεωμετρία των παραλλήλων και αποδίδονται στους Πυθαγορείους. Η πρόταση 47 είναι το Πυθαγόρειο θεώρημα και η 48 το αντίστροφό του. Η οργάνωση του βιβλίου είναι τέτοια ώστε να αποδειχθούν όλα εκείνα τα θεωρήματα που είναι αναγκαία για την απόδειξη του πυθαγορείου θεωρήματος.
Βιβλίο ΙΙ
Περιέχει 2 ορισμούς και 14 προτάσεις. Αποτελούν τη Γεωμετρική Άλγεβρα και αποδίδεται στους Πυθαγορείους. Η πρόταση 11 είναι η διαίρεση ενός ευθυγράμμου τμήματος σε μέσο και άκρο λόγο, δηλαδή είναι η κατασκευή της Χρυσής Τομής. Οι προτάσεις 12-13 είναι το γενικευμένο πυθαγόρειο θεώρημα αμβλείας και οξείας γωνίας αντίστοιχα και η 14 είναι ο τετραγωνισμός ευθύγραμμου σχήματος.
Βιβλίο ΙΙΙ
Βιβλίο ΙV
Περιέχει 7 ορισμούς και 16 προτάσεις. Αναφέρεται στην εγγραφή και περιγραφή στον κύκλο ευθυγράμμων σχημάτων, καθώς και στην κατασκευή των κανονικών πολυγώνων με πλήθος πλευρών 3,4,5,6 και 15. Αποδίδεται στους Πυθαγορείους.
Βιβλίο V
Περιέχει 18 ορισμούς και 25 προτάσεις και αποδίδεται στον Εύδοξο. Αναφέρεται στη θεωρία λόγων μεγεθών. Ο ορισμός 4 είναι η γνωστή Αρχή Ευδόξου-Αρχιμήδους. Ο ορισμός αναλογίας μεγεθών συμπίπτει με τον ορισμό των πραγματικών αριθμών ως τομές Dedekind στους ρητούς.
Περιέχει 5 ορισμούς και 33 προτάσεις. Αναφέρεται στην ομοιότητα ευθύγραμμων σχημάτων και στις δευτεροβάθμιες εξισώσεις. Η πρόταση 30 είναι η κατασκευή της Χρυσής Τομής με άλλον τρόπο σε σχέση με την ΙΙ.11.
Βιβλίο VΙΙ
Περιέχει 23 ορισμούς και 39 προτάσεις. Αναφέρεται στην θεωρία αριθμών. Η πρόταση 1 είναι ο ευκλείδειος αλγόριθμος για την εύρεση του ΜΚΔ. Οι υπόλοιπες προτάσεις αναφέρονται σε ιδιότητες αναλογιών, στους πρώτους αριθμούς, στα πολλαπλάσια και στο ΕΚΠ. Επίσης δίνεται ο ορισμός των τέλειων αριθμών.
Βιβλίο VΙΙΙ
Περιέχει 27 προτάσεις και αναφέρεται σε σειρές αριθμών, συνεχείς αναλογίες και στην γεωμετρία των αριθμών. Αρκετές προτάσεις αναφέρονται σε γεωμετρικές προόδους.
Βιβλίο ΙΧ
Περιέχει 36 προτάσεις και αναφέρεται σε ιδιότητες άρτιων και περιττών αριθμών, στην εύρεση τέλειων αριθμών, στο άθροισμα ν πρώτων όρων γεωμετρικής προόδου. Στην πρόταση 20 αποδεικνύεται ότι οι πρώτοι αριθμοί είναι άπειροι στο πλήθος.
Βιβλίο Χ
Περιέχει 4 ορισμούς και 115 προτάσεις. Αναφέρεται στα ασύμμετρα μεγέθη και στην αρρητότητα. Είναι το μεγαλύτερο βιβλίο, αποδίδεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα και ειδικότερα στον Θεαίτητο.
Βιβλίο ΧΙ
Περιέχει 28 ορισμούς και 39 προτάσεις. Αναφέρεται σε στοιχεία στερεομετρίας.
Βιβλίο ΧΙΙ
Περιέχει 18 προτάσεις. Αναφέρεται σε σχέσεις στερεών γεωμετρικών σχημάτων (όγκοι-επιφάνειες). Υπάρχει η “μέθοδος της εξάντλησης”, που χρησιμοποιεί αργότερα ο Αρχιμήδης για να θεμελιώσει τον ολοκληρωτικό λογισμό. Αποδίδεται στον Εύδοξο.
Βιβλίο ΧΙΙΙ
Περιέχει 18 προτάσεις. Αναφέρεται στα κανονικά ή πλατωνικά στερεά (τετράεδρο, κύβος, οκτάεδρο, δωδεκάεδρο, εικοσάεδρο). Στην τελευταία πρόταση υπολογίζονται οι ακμές των πέντε κανονικών στερεών συναρτήσει της ακτίνας της περιγεγραμμένης σφαίρας και αποδεικνύεται ότι τα κανονικά στερεά είναι μόνο αυτά τα πέντε. Αποδίδεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα και ειδικότερα στον Θεαίτητο.
Οι προτάσεις είναι δύο ειδών, τα θεωρήματα και τα προβλήματα. Τα θεωρήματα είναι προτάσεις που πρέπει να αποδειχθούν, ενώ τα προβλήματα είναι γεωμετρικές κατασκευές και πρέπει να κατασκευαστούν. Η απόδειξη κάθε θεωρήματος ολοκληρώνεται με τη φράση όπερ έδει δείξαι, ενώ κάθε λύση προβλήματος με τη φράση όπερ έδει ποιήσαι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στοιχεια Κατηγορία:Βιβλία μαθηματικών
Λευκούδα Θεσσαλονίκης
Η Λευκούδα είναι χωριό του Νομού Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία, υπάγεται στο Δήμο Βόλβης και μαζί με την Αρέθουσα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αρέθουσας. Βρίσκεται λίγο βορειότερα της λίμνης Βόλβης, στις πλαγιές των χαμηλών όρεων Βόλβης και έναντι των Κερδυλίων, μόλις 3 χλμ. απο την Αρέθουσα, σε υψόμετρο 410 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Λευκούδα έχει 121 κατοίκους.
Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Καβάκι (λεύκα) και το 1927 μετονομάστηκε σε Λευκούδα. Το Καβάκι κατοικούνταν από Τούρκους και βρισκότανε μακρύτερα και πιο ψηλά από το παρών σημείο.
Το πρώτο σχολείο του χωριού λειτούργησε περίπου το 1920 δίπλα στο παρεκκλήσι του Άι Γιώργη στην περιοχή Πλατάνια στο ΒΔ μέρος του χωριού.
Η δεύτερη και σημερινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε από Μυτιληναίους μαστόρους το 1962-63.
Το 1930 ξεκίνησε η διανομή του κλήρου μέχρι το 1934 και τότε άρχισε η καλλιέργεια των χωραφιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Βέντνορ Σίτι (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Βέντνορ Σίτι (Ventnor City) είναι πόλη, που βρίσκεται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην Κομητεία Ατλάντικ στην πολιτεία του Νιού Τζέρσεϊ. Έχει πλυθησμό 10,650 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Ο πασίγνωστος θαλάσσιος περίπατος του Ατλάντικ Σίτι συνεχίζεται για 1,4 μίλια μέσα στο Βεντνορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Δερκυλίδας
Ο Δερκυλίδας ήταν Σπαρτιάτης στρατιωτικός κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. Για την πονηριά και την εφευρετικότητά του, έλαβε το προσωνύμιο Σίσυφος. Το 411 π.Χ., ανέλαβε τη θέση του αρμοστή στην Άβυδο. Τη διετία 399-397 π.Χ. ο Δερκυλίδας αντεκατέστησε τον Θίμβρωνα και οδήγησε τους Σπαρτιάτες, μέσω της Θράκης, στη δυτική ακτή της Ασίας, όπου λεηλάτησαν τη Βιθυνία και την Αιολίδα. Αφού συμμάχησε με τον Τισσαφέρνη και τον Μειδία, επιτέθηκε κατά του Φαρνάβαζου. Το 396 π.Χ. ο βασιλιάς Αγησίλαος τον έστειλε από την Αμφίπολη στον Ελλήσποντο. Το 394 π.Χ. ο Δερκυλίδας αντικαταστάθηκε από τον βασιλιά Αγησίλαο στη θέση του ανώτατου ναύαρχου της Σπάρτης.
Επιπρόσθετες πηγές
Δερκυλιδας
Ψαθογιάννος Χανίων
Ο Ψαθογιάννος ή Ψαθόγιαννος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 20 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 150 μ. Το κυρίο προϊόν της περιοχής είναι το ελαιόλαδο. Εκτιμάται ότι παράγονται ετησίως στον Ψαθογιάννο πάνω από 900 τόνοι ελαιόλαδου.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Psatoiano, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Psatogiano με 76 κατοίκους, 18 οφειλόμενες αγγαρείες και 2 προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Psatoiorgo. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Psathogiano με 14 χριστιανικές και 12 μουσουλμανικές οικογένειες.
Το 1881 ανήκε στον δήμο Αλικιανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε μικτό πληθυσμό, με 116 χριστιανούς και 63 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 117 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μανολιόπουλου, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.
Δείτε επίσης: Κοινότητα Ψαθογιάννου
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται κατασκευή γνωστή ως «Πύργος του Ψαθόγιαννου». Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς ως φυλακή, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε ελαιοτριβείο. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται μεγάλος πλάτανος με κρήνη από κάτω του, η οποία κτίστηκε επί τουρκοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Γεώργιος Βάλντεμαρ της Δανίας
Ο Γεώργιος-Βάλντεμαρ, δανικά: Georg-Valdemar (16 Απριλίου 1920 - 29 Σεπτεμβρίου 1986) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας. Έγινε στρατιωτικός ακόλουθος.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άξελ πρίγκιπα της Δανίας και της Μαργαρίτας των Μπερναντότ, κόρης του Καρόλου δούκα του Βέστεργκοτλαντ.
Απεβίωσε το 1986 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 66 ετών. Ήταν τιμητικά συνταγματάρχης της 5ης ταξιαρχίας του Συντάγματος της Βασίλισσας (του Ηνωμένου Βασιλείου) από το 1975.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1950 την Άννα, κόρη του Ιωάννη Μπόουζ-Λάυον, η οποία ήταν χήρα από τον πρώτο της γάμο με τον Τόμας υποκόμη Άνσον. Ο Γεώργιος-Βάλντεμαρ δεν απέκτησε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Τα Καλύτερα Κόμικς
Τα Καλύτερα Κόμικς ήταν ένα ιστορικό εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικς που κυκλοφορούσε εναλλάξ τις τέσσερις εβδομάδες κάθε μήνα μήνα ως Διαπλανητικά, Παράξενα, Δυναμικά (Υπεράνθρωπα στα πρώτα τεύχη) και Εκπληκτικά.
Εκδότης ήταν ο εκδοτικός οίκος Μ. Πεχλιβανίδης και Σια Α.Ε, που επίσης εξέδιδε τα Κλασσικά Εικονογραφημένα και το Γέλιο και Χαρά.
Το περιεχόμενό τους προερχόταν από τις εκδόσεις National Periodical Publications (μετέπειτα DC Comics) των ΗΠΑ και αντιστοιχούσε στην περίοδο που είναι γνωστή ως Silver Age. Στα Διαπλανητικά (απόδοση του τίτλου Mystery in Space) εμφανιζόταν κυρίως ο Αdam Strange (ως "Παράξενος Αδάμ"), στα Παράξενα (Strange Adventures) διάφορες ιστορίες με καλύτερη την σειρά των Atomic Knights (ως "Ατομικοί Ιππότες"), στα Δυναμικά (Action Comics) ο Superman (ως "Υπεράνθρωπος" στα πρώτα τεύχη) και o Batman (ως "Νυκτερίδας" και ``Άνθρωπος Νυχτερίδα``), και στα Εκπληκτικά (Tales of The Unexpected) ο Space Ranger ως "Εξερευνητής του Διαστήματος". Υπήρχαν και αρκετές ιστορίες με άλλους ήρωες οι περισσότερες απ' τις οποίες δεν αφορούσαν επανεμφανιζόμενους χαρακτήρες.
Εκτός από τους τέσσερις παραπάνω αμερικανικούς τίτλους, ιστορίες αντλήθηκαν και από τους ακόλουθους τίτλους: Adventure Comics, Detective Comics, House of Mystery, House of Secrets, My Greatest Adventure, Showcase, Superboy, Superman, Superman’s Girl Friend, Lois Lane, Superman’s Pal, Jimmy Olsen, World’s Finest Comics.
Εκδόθηκαν συνολικά 136 τεύχη από τον Ιούνιο του 1961 μέχρι και το 1963, οπότε σταμάτησε η έκδοση. Προς το τέλος της εκδόσεως, από το τεύχος 133, η συχνότητα κυκλοφορίας των Δυναμικών αυξήθηκε, και κυκλοφορούσαν δύο φορές τον μήνα, εβδομάδα παρά εβδομάδα. Η τιμή κάθε τεύχους ήταν τρεις δραχμές, δηλαδή διπλάσια από την τιμή μιας εφημερίδας. Για να μειωθεί το κόστος εκτύπωσης, αλλά και για τεχνικούς λόγους της εποχής, το τυπογραφείο έκανε έγχρωμη εκτύπωση από την μια πλευρά του χαρτιού και ασπρόμαυρη από την άλλη, με αποτέλεσμα να είναι έγχρωμες μόνον οι μισές σελίδες. Αργότερα, δεκαπέντε από τα τεύχη επανακυκλοφόρησαν σε τρεις θεματικούς χαρτόδετους τόμους από ένας για τα Διαπλανητικά, τα Παράξενα και τα Εκπληκτικά (αλλά όχι και για τα Δυναμικά), σε μια προσπάθεια να πουληθεί το στοκ που τευχών που παρέμειναν απούλητα, μια πολύ συνηθισμένη τακτική των Ελλήνων εκδοτών εικονογραφημένων περιοδικών από τότε ακόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Στάμος Παπαδάκης
Ο Στάμος Παπαδάκης ήταν ελληνικής καταγωγής Αμερικανός αρχιτέκτονας.
Βιογραφία
Γιος της Ιωάννας Τόμπρου και του Ιωάννη Παπαδάκη, γνωστού κατασκευαστή της εποχής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906. Το 1924 παρακολουθεί μαθήματα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το 1925 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου σπουδάζει στην École Spéciale d'Architecture από το 1925 έως το 1929. Έχει καθηγητές τον Robert Mallet-Stévens και τον Auguste Perret. Συμφοιτητές του είναι ο Berthold Lubetkin και ο Jean Ginsberg.
Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του Μοντέρνου Κινήματος στην Ελλάδα και ήταν επικεφαλής των νέων αρχιτεκτόνων που συγκρότησαν την ελληνική ομάδα για το 4ο CIAM (Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής) που έγινε στην Αθήνα το 1933. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας αυτήν ήταν ο Ιωάννης Δεσποτόπουλος, ο Βασίλειος Δούρας, ο Αλέξανδρος Δραγούμης, ο Γεώργιος Καλύβας, ο Πάτροκλος Καραντινός, ο Gustav Eglau και ο Ισαάκ Σαπόρτα.
Το 1935 μεταναστεύει στη Νέα Υόρκη, όπου γνωρίζει τη δεύτερη σύζυγό του, ζωγράφο Audrey Papadaki-Skaling. Εκτός απο την εξάσκηση του επαγγέλματος του αρχιτέκτονα, δούλεψε και σαν καλλιτεχνικός επιμελητής του περιοδικού Architectural Forum (1948-1960), ήταν Καθηγητής Αρχιτεκτονικής και σχεδιασμού στο Brooklyn College (City University of New York) (1948-1960), ήταν επιμελητής έκδοσης των περιοδικών Plus και Progressive Architecture και έγραψε πολλά βιβλία, βιβλιοκριτικές και δύο ποιητικές συλλογές.
Πιο συγκεκριμένα, έγραψε δυο βιβλία για τον Βραζιλιάνο αρχιτέκτονα Όσκαρ Νίεμαϊερ και επιμελήθηκε το βιβλίο για τον Λε Κορμπυζιέ, "Le Corbusier, Architect, Painter, Writer". Υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής στον διαγωνισμό για το πολεοδομικό σχέδιο της νέας πρωτεύουσας της Βραζιλίας, Μπραζίλια (1958).
Πέθανε το 1992 στο New Milford του Κονέκτικατ.
Έργα του
Επιπλέον, στην πρώτη έκδοση της συλλογής "Gli elementi dell' architectura funzionale" του Alberto Sartoris (1932), μπορούμε να δούμε μία σειρά από σχέδια από μη υλοποιημένες εργασίες του Στάμου Παπαδάκη. Ενδεικτικά αναφέρουμε το φάρο-μνημείο στο Χριστόφορο Κολόμβο (1928-σπουδαστικό θέμα μαζί με τον G. Ovide Leclercq), τον φάρο για το αεροδρόμιο του Τατοΐου (1929-1932), ένα μικρό εργαστήριο βιοτεχνίας με κατοικία (οικία Παπαηλίου), καθώς επίσης και μία σειρά προσχεδίων για το ελληνικό περίπτερο στην Biennale (Διεθνής Έκθεση) της Βενετίας.
Βραβεία
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κοντολέων
Το ελληνικό επώνυμο Κοντολέων μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Μιχαήλ Λαχανοδράκων
Ο Μιχαήλ Λαχανοδράκων ήταν στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ο οποίος ορίσθηκε από το 778 μ.Χ. αρχιστράτηγος των στρατευμάτων της Μικράς Ασίας. Το ίδιο εκείνο έτος κινήθηκε εναντίον των Αράβων και εισέβαλε στην Κομμαγηνή, από όπου επέστρεψε θριαμβευτής. Τον επόμενο χρόνο αραβικά στρατεύματα στάλθηκαν εναντίον των βυζαντινών εδαφών με διαταγή του χαλίφη Μαχαδή, και έφθασαν μέχρι το Δορύλαιο, το οποίο πολιόρκησαν. Ο Λαχανοδράκων με επιτυχημένες ενέργειες κατόρθωσε να αναγκάσει τους Άραβες να εγκαταλείψουν την πολιορκία μέσα σε 17 ημέρες. Το 780 για μία ακόμα φορά αραβικά στρατεύματα με αρχηγούς τους Αρούν και Οσμάν, γιους του χαλίφη, ηττήθηκαν από τον Μιχαήλ Λαχανοδράκοντα, ο οποίος ύστερα από νέα νίκη του το 782 εξανάγκασε την αραβική πλευρά να συνάψει ειρήνη με τους Βυζαντινούς.
Ο Μιχαήλ Λαχανοδράκων σκοτώθηκε το 792 μ.Χ. πολεμώντας εναντίον των Βουλγάρων.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Ψάρι Ηλείας
Το Ψάρι είναι οικισμός του νομού Ηλείας. Έχει πληθυσμό 261 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού και σε υψόμετρο 30 περίπου μέτρων. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.
Ιστορία
Το χωριό πρωτοσχηματίζεται στις αρχές του 15ου αιώνα. Αναφέρεται το 1461/1462 σε οθωμανικό τιμαριώτικο κατάστιχο να κατοικείται από ελληνωφονους. Την 20/04/1835 ορίζεται έδρα του τότε Δήμου Καλοτυχίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Καλοτυχίας και προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίων, ενώ ορίστηκε ως έδρα του δήμου τα διαστήματα 08/03/1841-07/09/1849 και 27/05/1864-12/06/1865. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το δήμο Βουπρασίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Ψαρίου. Με το ΦΕΚ 7Β της 20/01/1918 μετονομάστηκε σε Βουπράσιον, όνομα το οποίο δεν επικράτησε. Με το ΦΕΚ 202Α της 18/11/1967 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βάρδας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Βουπρασίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Ο οικισμός απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας
Psari, Elis
Κάριν Μπάλτσερ
Η Κάριν Μπάλτσερ (Karin Balzer, 5 Ιουνίου 1938 – 17 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Ανατολικογερμανίδα αθλήτρια στίβου, η οποία αγωνίστηκε στα 80 μ. με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, 1964 και 1968 και στα 100 μέτρα με εμπόδια το 1972. Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο το 1964 και ένα χάλκινο το 1972, ενώ τερμάτισε 5η το 1968.
Καριέρα
Η Κάριν Μπάλτσερ γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1938. Ήταν η πρώτη Ανατολικογερμανίδα που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, στο Τόκιο το 1964 με χρόνο 10,50 (ισοφάριση του παγκόσμιου ρεκόρ, που όμως δεν αναγνωρίστηκε λόγω ευνοϊκού ανέμου), τερματίζοντας μαζί με άλλες δυο αθλήτριες, οπότε αναδείχτηκε νικήτρια στην ηλεκτρονική χρονομέτρηση με διαφορά 1 και 2 εκατοστών του δευτερολέπτου από τη δεύτερη και την τρίτη αθλήτρια αντίστοιχα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1966, νίκησε στα 80 μ. Το 1968 στο Μεξικό, ήρθε 5η με χρόνο 10,6. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1969, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθηκε στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο του Πειραιά, πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με εμπόδια με χρόνο 13,29. . Το 1970, έκανε εξαιρετική επίδοση με χρόνο 12,70. Στο ίδιο αγώνισμα, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο
Ραντ (μονάδα)
Η μονάδα Ραντ (rad), διεθνές σύμβολο rd, αποτελεί μονάδα μέτρησης απορροφηθείσης δόσης ακτινοβολίας που είναι ίση με την ποσότητα μιας ιοντίζουσας ακτινοβολίας, που ανεξάρτητα της πηγής προέλευσής της, προκαλεί απορρόφηση ενέργειας 100 εργίων ανά γραμμάριο (erg/gr) ακτινοβολούμενης ύλης. 1 rd = 100 erg/gr.
Ιστορία
Η μονάδα ραντ είχε προταθεί αρχικά, (1918), για την μέτρηση ακτινοβολίας Χ και ανήκε στο σύστημα μέτρησης CGS. Όμως από το 1970 οπότε και γενικεύτηκε το Διεθνές σύστημα μονάδων η μονάδα ραντ αντικαταστάθηκε ως προς τις σχέσεις των μονάδων μέτρησης, από έργια ανά γραμμάριο σε τζάουλ ανά χιλιόγραμμο ύλης, όπου και η σύγχρονη μονάδα γκρέυ, (Gy), σε σχέση:
Σήμερα η μονάδα ραντ θεωρείται ξεπερασμένη, η δε χρήση της έχει σχεδόν εκλείψει από όλα τα ινστιτούτα, εργαστήρια και κέντρα πυρηνικών ερευνών και εφαρμογών ακτινοβολιών.
Κατηγορία:Μονάδες ακτινοβολίας Κατηγορία:Μονάδες που δεν ανήκουν στο SI
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2016-2017
Α' Φάση
Την Α΄ φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση με διαβάθμιση κατηγοριών (ΕΣΠΑΑΑ, ΕΠΕΣΘ, ΕΣΠΕΠ) δικαίωμα πρόκρισης στην Β΄ φάση είχαν τέσσερις ομάδες, και από τις ενώσεις χωρίς διαβάθμιση δύο ομάδες. Οι 26 ομάδες που πήραν την πρόκριση από τις τοπικές ενώσεις είναι:
Β' Φάση
Στη Β΄ φάση εισήλθαν οι 35 ομάδες της Α2 Εθνικής κατηγορίας 2016-17. Με τις 26 ομάδες των τοπικών ενώσεων που προκρίθηκαν από την Α΄ φάση, αποτέλεσαν ένα σύνολο από 61 ομάδες. Την 1η αγωνιστική σχηματίστηκαν 30 ζευγάρια, ενώ η Γ.Ε. Ηρακλείου προκρίθηκε απευθείας μετά από κλήρωση. Οι 31 ομάδες που προκρίθηκαν στην 2η αγωνιστική, σχημάτισαν 15 ζευγάρια, ενώ η Αναγέννηση Άρτας προκρίθηκε απευθείας μετά από κλήρωση. Στην 3η αγωνιστική προκρίθηκαν 16 ομάδες οι οποίες σχημάτισαν 8 ζευγάρια. Οι οκτώ νικήτριες σχημάτισαν στη συνέχεια τέσσερα ζευγάρια για την τελευταία αγωνιστική της Β΄ φάσης. Οι τέσσερεις νικήτριες προκρίθηκαν στη Γ΄ φάση. Σε όλες τις αγωνιστικές της Β' Φάσης η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια για να αποφευχθούν μεγάλες μετακινήσεις.