cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης 1992-93
Φάιναλ φορ
Στο μικρό τελικό, ο ΠΑΟΚ, πεισμωμένος από την αποτυχία του δυο μέρες πριν, έχοντας σε σπουδαία βραδιά τους Μπάρλοου και Λέβινγκστον υπέταξε τη Ρεάλ Μαδρίτης και κατετάγη τρίτος στην Ευρώπη για το 1993, επαναλαμβάνοντας την επιτυχία του συμπολίτη του Άρη στο Μόναχο στη διοργάνωση του 1989.
Πηγές
1993 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Τζενγκίζ Ουντέρ
Ο Τζενγκίζ Ουντέρ (14 Ιουλίου 1997) είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός επιθετικός για λογαριασμό της Μαρσέιγ, δανεικός από τη Ρόμα, και της εθνικής ομάδας της Τουρκίας.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αλτινορντού και το 2016 αποκτήθηκε από την Μπασακσεχίρ, όπου τη σεζόν 2016–17 πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις, σκοράροντας 7 φορές στο Πρωτάθλημα Τουρκίας.
Ρόμα
Το 2017 αποκτήθηκε από τη Ρόμα για 13,4 εκατομμύρια ευρώ.
Λέστερ (δανεικός)
Τη σεζόν 2020–21 δόθηκε δανεικός στη Λέστερ.
Μαρσέιγ (δανεικός)
Στις 4 Ιουλίου 2021 υπέγραψε και ανακοινώθηκε από τη Μαρσέιγ, δανεικός από τη Ρόμα, και με δυνατότητα επιλογής αγοράς στη συνέχεια για 9 εκατομμύρια ευρώ.
Διεθνής καριέρα
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Τουρκίας το Νοέμβριο του 2016. Ήταν μέλος της αποστολής της Τουρκίας στο Euro 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλτινορντού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστανμπούλ Μπασάκσεχιρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ <--Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1--> Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Πτωχοπρόδρομος
Ως Πτωχοπρόδρομος (1115 - 1160) χαρακτηρίζεται συμβατικά ο Βυζαντινός ποιητής και συγγραφέας που συνέταξε τον 12ο αιώνα σε δημώδη γλώσσα και σε δεκαπεντασύλλαβους πολιτικούς στίχους τέσσερα σατυρικά και επαιτικά ποιήματα που είναι γνωστά με το γενικό όνομα Πτωχοπροδρομικά.
Τα ποιήματα αυτά θεωρούνται στο σύνολό τους ιδιαίτερα σημαντικό έργο, ενώ μάλιστα χαρακτηρίζονται από πολλούς ως η απαρχή της νεοελληνικής λογοτεχνίας, κυρίως επειδή ήταν τα πρώτα που γράφτηκαν σε δημώδη γλώσσα κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Παλαιότερα αποδίδονταν με βεβαιότητα στον βυζαντινό ποιητή και συγγραφέα του 12ου αιώνα Θεόδωρο Πρόδρομο. Σήμερα για το ζήτημα της γνησιότητας των έργων εξακολουθεί να μην υπάρχει απόλυτη ομοφωνία. Κατά τη νεότερη κριτική και μετά από επισταμένη έρευνα οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα Πτωχοπροδρομικά είναι ποιήματα μεταγενέστερα που έχουν συνταχθεί από έναν ή περισσότερους νεότερους ευθυμογράφους, οι οποίοι έχουν μιμηθεί το ύφος του Θεοδώρου Προδρόμου, όχι όμως και τη λόγια και πολύ αρχαΐζουσα γλώσσα του. Αλλες εκδοχές αναφέρουν ότι ο Θεόδωρος Πρόδρομος μπορεί να είχε δύο "γραφές", μια τρόπον τινά γραφή της προσωπικής επιλογής του και μια δεύτερη για τις ανάγκες της εποχής και του περιβάλλοντός του ή όπως θα λέγαμε σήμερα "του καταναλωτικού κοινού".
Το περιεχόμενο
Τα λεγόμενα Πτωχοπροδρομικά είναι σύμφωνα με τους περισσότερους ειδικούς τέσσερα, αν και εκφράζεται η άποψη ότι ίσως στην ίδια ομάδα να ανήκουν και περισσότερα.
Τα χειρόγραφα δεν βρέθηκαν όλα μαζί, αλλά με διαφορά δύο αιώνων. Οι ειδικοί από το ύφος τους όμως εκτιμούν ότι πρωτογράφηκαν ή συντάχθηκαν κατά τον 12ο αιώνα και σε μία περίοδο 20-70 ετών. Όλα έχουν στην εισαγωγή τους το όνομα του συγγραφέα και αναφέρουν "Στίχοι του Θεοδώρου του Πτωχοπροδρόμου" εκτός από ένα που αναφέρει "Στίχοι του Ιλαρίωνος Μοναχού του Πτωχοπροδρόμου" -κάτι που δεν σημαίνει απαραιτήτως άλλο πρόσωπο, αφού όταν μονάζει κάποιος αλλάζει και το κοσμικό όνομά του.
Τα ποιήματα αναφέρονται με αυτοσαρκασμό και καυστική κριτική στην πείνα και τις κακουχίες ή την κακομεταχείριση που υπέστη ο ήρωάς τους. Το πρώτο αναφέρεται στα δεινά που πέρασε στα 12 χρόνια του γάμου του με μια "μάχιμη γυναίκα" όπως την αποκαλεί και που όπως προκύπτει από την ανάγνωση του ποιήματος, ήταν η χαρακτηριστική περίπτωση της βασανιστικής συντρόφου. Τον έβριζε διαρκώς για ανεπρόκοπο και έλεγε πόσο κατώτερός της ήταν και ότι έπρεπε να είχε παντρευτεί μια όμοιά του - κουτσοπάρδαλη, απένταρη, κόρη ταβερνιάρη, όπως αναφέρει ο ίδιος. Τού παραπονιόταν ότι δεν της είχε φτιάξει ένα φουστάνι, ότι δεν την πήγαινε σε γιορτές, ότι δεν της είχε πάρει ούτε ένα ζευγάρι παπούτσια και άλλα πολλά. Συχνά τον άφηνε νηστικό και μια μέρα απελπισμένος μεταμφιέστηκε σε Ρώσο μοναχό για να μπορέσει να φάει στο ίδιο τραπέζι με τα παιδιά του, έστω και ως ξένος.
Στο δεύτερο ποίημα αναφέρεται στις δυσκολίες του να θρέψει τα πολλά παιδιά του και τους συγγενείς που εξαρτώνταν από αυτόν και ζητάει την ελεημοσύνη του βασιλιά.
Στο τρίτο και στο τέταρτο μιλάει ως μοναχός, αλλά πρόκειται για διαφορετικά έργα. Στο ένα περιγράφει τις καταχρήσεις των ηγουμένων των μοναστηριών, που όταν π.χ. αρρώσταιναν οι ίδιοι έφερναν τους καλύτερους γιατρούς ενώ όταν αρρώσταιναν οι απλοί μοναχοί τους επέβαλαν ως θεραπεία τριήμερη νηστεία και τους συνιστούσαν ως φάρμακο λίγο κρεμμυδάκι. Λέει μάλιστα ο Πτωχοπρόδρομος στον Μανουήλ Κομνηνό -στον οποίο απευθύνονται οι στίχοι- να πάρει τον συγκεκριμένο ηγούμενο για γιατρό του παλατιού να βρει την υγειά του. Το έργο τελειώνει με τον Πτωχοπρόδρομο να ζητάει όπως πάντα βοήθεια.
Στο άλλο πάλι ως ως μοναχός αναθεματίζει τη μόρφωσή του και αναθυμάται τη φράση "μάθε παιδί μου τα γραμματικά" που του είχε πει κάποτε ο πατέρας του για να προκόψει. Παρομοιάζει τώρα τη ζωή με ένα σωρό απαίδευτων επαγγελματιών και τους βρίσκει όλους καλύτερούς του, ενώ εκείνος "δεν μπορεί να γεμίσει την κοιλιά του με τον Όμηρο". *Τί δὲ λοιπόν, ἂν ἔμαθα τοῦ κόσμου τὰ βιβλία, *καὶ τὸ ψομὶν ἐπιθυμῶ, πότε νὰ τὸ χορτάσω;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινή λογοτεχνία Κατηγορία:Νεοελληνική λογοτεχνία
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σερρών 2013–14
Η περίοδος 2013–14 των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Σερρών.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Σερρών
Ερρίκος της Σκωτίας
Ο Ερρίκος της Σκωτίας (Αγγλ. Henry, Earl of Northumbria, 1114 – 12 Ιουνίου 1152), μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ και διάδοχος του θρόνου της Σκωτίας ήταν γιος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας και της συζύγου του Μαώ του Χάντιγκτον. Ο Ερρίκος της Σκωτίας 3ος κόμης του Χάντιγκτον και 3ος κόμης της Νορθουμβρίας πήρε το όνομα του από τον θείο του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας που είχε παντρευτεί την αδελφή του πατέρα του Ματθίλδη της Σκωτίας. Ο πατέρας του Δαυίδ Α΄ επιτέθηκε στην Αγγλία (1136) και αντιμετώπισε τον Στέφανο του Μπλουά στο Καρλάιλ. Ακολούθησε συμφωνία μεταξύ τους χωρίς μάχη σύμφωνα με την οποία ο Ερρίκος θα έδινε όρκο υποτέλειας στον Στέφανο για το Καρλάιλ και την κομητεία του Χάντιγκτον. Ο Ερρίκος ταξίδευσε στην Αγγλική αυλή το Πάσχα του 1136, το ταξίδι ακολούθησαν πολλές κατηγορίες για προδοσία με αποτέλεσμα να επιστρέψει ο Ερρίκος ύστερα από απαίτηση του πατέρα του.
Ύστερα από δεύτερη επίθεση από τον πατέρα του ο Ερρίκος χρίστηκε με την κομητεία της Νορθουμβρίας (1139), την ίδια χρονιά συνάντησε τον Στέφανο στο Νότιγχαμ, δέχτηκε το Καρλάιλ και το Κάμπερλαντ και έδωσε όρκο υποτέλειας στον Στέφανο για την κομητεία. Την συμφωνία του Ερρίκου με τον Στέφανο ακολούθησε ο γάμος του Ερρίκου με την Άντα ντε Βαρέν, ο γάμος σταθεροποίησε την θέση του Ερρίκου στο βασίλειο του Στεφάνου. Μετά την αιχμαλωσία των δυνάμεων του Στέφανου από τις δυνάμεις της Αυτοκράτειρας Ματθίλδης ο Ερρίκος κράτησε την κομητεία της Νορθουμβρίας σαν Σκωτσέζικο δώρο. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου η κομητεία πέρασε στον ετεροθαλή αδελφό του Σίμων Β΄ του Σενλίς.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Άντα ντε Βαρέν κόρη του Γουλιέλμου του Βαρέν, 2ου κόμη του Σάρρεϋ (πέθανε το 1138) και της Ελισάβετ των Καπετιδών, κόρης του Ούγου κόμη του Βερμαντουά απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Πόλεμος επιφανείας
Ο πόλεμος επιφανείας αποτελεί κλάδο του ναυτικού πολέμου στον οποίο χρησιμοποιούνται πολεμικά πλοία επιφανείας, αεροσκάφη, ελικόπτερα, μη-επανδρωμένα εναέρια σκάφη (UAV), αλλά και με την υποστήριξη των υποβρυχίων, για τον εντοπισμό, την παρακολούθηση, στοχοποίηση και καταστροφή ναυτικών μονάδων επιφανείας (πολεμικών ή/και εμπορικών πλοίων) του αντιπάλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Surface warfare
Κατηγορία:Ναυτικές πολεμικές συγκρούσεις Κατηγορία:Ναυτική τακτική
Κρατική Επιτροπή για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης
μικρογραφία|Πέντε από τα μέλη της Κρατικής Επιτροπής για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης, στις 19 Αυγούστου 1991. Η Κρατική Επιτροπή για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης (Госуда́рственный комите́т по чрезвыча́йному положе́нию), επίσης γνωστή ως ΚΕΚΕΑ (ГКЧП), ήταν μια ομάδα οκτώ υψηλών Σοβιετικών αξιωματούχων από την Σοβιετική κυβέρνηση, το Κομμουνιστικό Κόμμα και τη KGB, οι οποίοι επιχείρησαν πραξικόπημα κατά του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στις 19 Αυγούστου 1991. Ο Αμερικανός δημοσιολόγος Ζωρζ Ομπολένσκι την αποκάλεσε Συμμορία των Οκτώ. Το πραξικόπημα τελικά απέτυχε και η προσωρινή κυβέρνηση κατέρρευσε στις 22 Αυγούστου 1991. Αρκετοί από τους συνωμότες διώχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της ρωσικής Ομοσπονδίας.
Μέλη
Ο Πούγκο αυτοκτόνησε με πυροβολισμό για να αποφύγει τη σύλληψη, ενώ τα άλλα επτά μέλη συνελήφθησαν.
Πραξικόπημα
Η Σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος του 1991, που συνέβη το τριήμερο 19-21 Αυγούστου 1991, ήταν μια προσπάθεια από την Συμμορία των Οκτώ να αναλάβει τον έλεγχο της χώρας από τον τότε Πρόεδρο της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Η Συμμορία των Οκτώ ήταν σκληροπυρηνικά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΣΕ), οι οποίοι ήταν αντίθετοι με το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Γκορμπατσόφ και τη νέα συνθήκη για την ένωση που διαπραγματεύτηκε, η οποία θα έδινε μεγάλο μέρος της εξουσίας της κεντρικής κυβέρνησης προς τις δημοκρατίες. Το πραξικόπημα κατέρρευσε μετά από δύο ημέρες, και παρόλο που ο Γκορμπατσόφ είχε αποκατασταθεί ως Πρόεδρος, το κύρος του επηρεάστηκε ανεπανόρθωτα και η επιρροή του έξω από τη Μόσχα μειώθηκε. Η εκδήλωση αποσταθεροποίησε τη Σοβιετική Ένωση και πολλοί εικάζουν ότι έπαιξε ρόλο και στη διάλυση του ΚΚΣΕ και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος, τα επτά ζωντανά μέλη από την Συμμορία των Οκτώ συνελήφθησαν.
Δίκες
Στις 15 Δεκεμβρίου 1992, ένα χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Γενικός Εισαγγελέας έστειλε την ποινική υπόθεση της Συμμορίας των Οκτώ στο Στρατιωτικό Συλλογικό στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο Ανατόλι Ουκόλοφ, αναπληρωτής πρόεδρος του Συλλογικού, ανέλαβε την επανεξέταση της υπόθεσης και η ακρόαση είχε προγραμματιστεί για τις 26 Ιανουαρίου 1993. Στους κατηγορούμενους περιλαμβάνονται τα προαναφερθέντα επτά μέλη που ζουν από την ομάδα συν τον Ολέγκ Σένιν (1937-2009, ήταν μέλος του Πολίτμπιρο και της γραμματείας), ο Ανατόλι Λουκιάνοφ (γεννήθηκε το 1930, ήταν Πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης) και ο Βαλεντίν Βαρένικοφ (1923-2009), ο οποίος ήταν Γενικός διοικητής του Στρατού, Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας, και Διοικητής των Χερσαίων Δυνάμεων.
Οι δίκες διήρκεσαν περισσότερο από δέκα μήνες, από τις 14 Απριλίου 1993 μέχρι την 1η Μαρτίου του 1994. Οποιοσδήποτε (κοινό και τύπος) μπορούσε να είναι παρών στις δίκες. Όμως, ο ξένος τύπος δεν συμμετείχε λόγω έλλειψης χώρου στην αίθουσα του δικαστηρίου. Το Συλλογικό ανέθεσε εννιαμελή επιτροπή για να διεξάγει την ποινική δίωξη, με επικεφαλής τον Ντενίσοφ, Αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας. Οι δικηγόροι υπεράσπισης ήταν οι Χένρι Ρέζινκ (για τον Σένιν), ο Χένριχ Πάντβα, ο Γιούρι Ιβανόφ (για τον Κριούτσκοφ) και ο Ντμίτρι Στέινμπεργκ (για τον Βαρένικοφ), αλλά συνολικά υπήρχαν δεκαεπτά συνήγοροι υπεράσπισης. Μετά από διάφορες τακτικές καθυστέρησης που οργανώθηκαν από την υπεράσπιση, η δίκη άρχισε στις 30 Νοεμβρίου 1993. Οι κύριοι εισαγγελείς ήταν οι Γιάζοφ, Κριούτσκοφ, Σένιν και Βαρένικοφ.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1994, η Κρατική Δούμα εξέδωσε αμνηστία στην υπεράσπιση, και στις 1 Μαρτίου του 1994 η υπόθεση έκλεισε με τους δέκα κατηγορούμενους να αποδέχονται την αμνηστία. Ο Βαρένικοφ ζήτησε αμνηστία, με την προϋπόθεση ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ θα δικαστεί και κατηγόρησε τον Γκορμπατσόφ για την δημιουργία της πρόσφατης πολιτικής αναταραχής. Το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Ο Βαρένικοφ έστειλε το αίτημά του στη Γενική Εισαγγελία αλλά απορρίφθηκε και πάλι.
Δέκα ημέρες μετά το κλείσιμο, το Προεδρείο του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναβίωσε τη δίωξη, αποφασίζοντας ότι υπήρχαν διαδικαστικές παραβάσεις με την αμνηστία. Το Προεδρείο όρισε νέα ακρόαση και όρισε νέο δικαστή, τον Βίκτορ Αλεξάντροβιτς Γιάσκιν. Διεύθυνε την περίπτωση επανεξέτασης χρησιμοποιώντας αναθεωρημένες δικαστικές διαδικασίες. Ο Γιάσκιν προσέφερε αμνηστία στους κατηγορούμενους, αλλά ο Βαρένικοφ δεν την αποδέχτηκε. Ο Βαρένικοφ αθωώθηκε για το επιχείρημα ότι ακολουθούσε τις εντολές του Υπουργού Άμυνας.
Οι Κριπούτσκοφ, Γιάζοφ, Σένιν και Παβλόφ ονομάστηκαν ως κύριοι συνωμότες.
Μετέπειτα τύχη των μελών της επιτροπής
Ο Πούγκο αυτοκτόνησε μαζί με τη γυναίκα του. Ωστόσο, ορισμένες πηγές εικάζουν ότι μπορεί να είχε δολοφονηθεί.
Ο Γιάζοφ πέρασε 18 μήνες στη Ματριόσκαγια Τισίνα, μια φυλακή στο βόρειο τμήμα της Μόσχας. Σύμφωνα με το περιοδικό "Βλαστ" αρ. 41(85), έκδοση της 14ης Οκτωβρίου 1991, επικοινώνησε με τον Πρόεδρο από τη φυλακή. Σύμφωνα με το ηχογραφημένο μήνυμα βίντεο, δήλωνε ότι μετανόησε και αποκαλούσε τον εαυτό του "χαζό". Ο Γιάζοφ αρνήθηκε ότι το έκανε και αποδέχτηκε την αμνηστία που του προσέφεραν οι Ρώσοι, δηλώνοντας ότι δεν ήταν ένοχος. Απολύθηκε από το στρατό με Προεδρικό διάταγμα, και κατά την απόλυσή του, τιμήθηκε με ένα τελετουργικό όπλο. Τιμήθηκε επίσης με το Τάγμα της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο Γιάζοφ εργάζεται ως στρατιωτικός σύμβουλος στο Γενικό επιτελείο της Ακαδημίας.
Ο Βαρένικοφ πέρασε 18 μήνες στη Ματρόσκαγια Τισίνα, αρνήθηκε να δεχθεί τη προσφερόμενη αμνηστία και τελικά βρέθηκε αθώος για τους Ρώσους. Πριν από το σχηματισμό της Συμμορίας των Οκτώ, ο Βαρένικοφ συμμετείχε στα γεγονότα του Ιανουαρίου, σε μια προσπάθεια να καταλάβουν τον τηλεοπτικό σταθμό στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Σύμφωνα με τον βοηθό του Γκορμπατσόφ, Ανατόλι Τσερνιάεφ, ο Βαρένικοφ αποφάσισε προσωπικά να χρησιμοποιήσει βία κατά των Λιθουανών, χωρίς συζήτηση με τον Πρόεδρο. Ο Βαρένικοφ ήταν βουλευτής από το 1995 μέχρι το θάνατό του. Το 2008, είχε δηλώσει δημόσια ότι η στρατιωτική δύναμη που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 1991 προοριζόταν για σκοπούς ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας του Γιέλτσιν. Ο Βαρένικοφ πέθανε το 2009 και τάφηκε στη Μόσχα.
Ο Μπακλάνοφ πέρασε 18 μήνες στη Ματρόσκαγια Τισίνα και στη συνέχεια δέχθηκε αμνηστία το 1994, δηλώνοντας ότι δεν ήταν ένοχος. Αργότερα εργάστηκε ως διευθυντής της Ροσομπστσεμάς.
Ο Γιανάγιεφ πέρασε 18 μήνες στη Ματρόσκαγια Τισίνα. Αργότερα έγινε πρόεδρος του τμήματος εθνικής ιστορίας στη Ρωσική Διεθνής Ακαδημία Τουρισμού.
Ο Παβλόφ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος με υπέρταση, αλλά στις 29 Αυγούστου 1991 μεταφέρθηκε στη Ματρόσκαγια Τισίνα. Δέχτηκε αμνηστία αναφέροντας ότι δεν ήταν ένοχος, και αργότερα έγινε ο επικεφαλής της Τσασπρομμπάνκ. Ο Παβλόφ παραιτήθηκε από την τράπεζα στις 31 Αυγούστου 1995 και έξι μήνες αργότερα η τράπεζα έμεινε χωρίς άδεια. Αργότερα ήταν σύμβουλος στην Προμστρόιμπανκ, σήμερα γνωστή ως VTB Bank. Ο Παβλόφ πέθανε το 2003 μετά από μια σειρά καρδιακών προσβολών και τάφηκε στη Μόσχα.
Αξιολογήσεις των συνεντεύξεων του Ουκόλοφ
Σύμφωνα με το Βζγκλιάντ, ο Ανατόλι Ουκόλοφ, το αρχικό άτομο που ανέλαβε τη δίωξη της Συμμορίας των Οκτώ, κατηγόρησε τον Γκορμπατσόφ για την εμφάνιση της απόπειρας πραξικοπήματος του 1991, υπονοώντας ότι ο ηγέτης δεν έπρεπε να πάει διακοπές. Ωστόσο, σε μια συνέντευξη με την Κομσομόλ Πράβντα, ο Ουκόλοφ επίσης ανέφερε πως τα μέλη της επιτροπής επέλεξαν να μην ακολουθήσουν το γράμμα του νόμου, αλλά να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
Σβέτοζαρ Μιχαΐλοβιτς
Ο Ζβέτοζαρ Μιχαΐλοβιτς (σερβικά : Светозар Мијаиловић) γεννημένος στις 8 Ιανουαρίου 1947, είναι Σέρβοβόσνιος πολιτικός και αθλητικός παράγοντας. Μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας.
Κρατική Επιτροπή για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Σβέτοζαρ Μιχαΐλοβιτς
Κατά την περίοδο της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας πολιτευόταν με το κόμμα της Μπιλιάνα Πλάβσιτς, ήταν στο κοινό συμβούλιο των υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Πρόεδρος του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου την περίοδο 1987-1993, επί προεδρίας του ο σύλλογος κατέκτησε το 1991 το Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης. Το 2014 μετά την παραίτηση του προέδρου του συλλόγου Ντράγκαν Ντζαΐτς σαν μέλος του συμβουλίου ανέλαβε προσωρινά πρόεδρος μέχρι την ανάδειξει νέου μέσω εκλογών.
Χρημάτισε υπουργός νεολαίας και αθλητισμού στην κυβέρνηση Μίλονιρ Μίνιτς και την περίοδο 2000-2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί νεολαίας και αθλητισμού της Σερβίας Κατηγορία:Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Τζαμί Ελασσόνας
Το τζαμί Ελασσόνας ένα θρησκευτικό τέμενος, η βάση του οποίου βρίσκεται στην δυτική συνοικία της Ελασσόνας, κοντά στον Ελασσονίτη ποταμό, σε μικρή απόσταση από τον οδικό άξονα Λάρισας–Κοζάνης. Χρονολογείται περίπου το 1897.
Ιστορικό πλαίσιο
Με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 τουρκικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Λάρισα και εγκαθιστούν στην Ελασσόνα το κεντρικό στρατηγείο του τουρκικού στρατού. Για τις θρησκευτικές ανάγκες οι Οθωμανοί κατασκεύασαν τζαμιά σε δεσπόζουσες θέσεις της πόλης. Το μοναδικό που σώζεται μέχρι και τις μέρες μας είναι αυτό στην περιοχή Βαρώσια.
Περιγραφή
Ο μιναρές του κατέπεσε κατά το 1961. Φέρει μια, τετράγωνη στην κάτοψή της, θολοσκέπαστη αίθουσα προσευχής διαμέτρου 6μ. περίπου, ο θόλος της οποίας στηρίζεται σε οκταγωνικό τύμπανο που επικάθεται στους τέσσερις τοίχους του κτιρίου. Το μιχράμπ, το οποίο διασώζεται, φέρει διακόσμηση με μουκαρνάς και φυτικά θέματα. Το μινμπάρ δεν διασώζεται. Στο συγκεκριμένο τζαμί δεν υπήρχε εξώστης.
Η αρχιτεκτονική του τζαμιού αυτού προκαλεί δέος. Κυριαρχεί η συμμετρία, η γεωμετρικότητα των όγκων και των ανοιγμάτων και η σχετική λιτότητα των διακοσμητικών στοιχείων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διάσταση μορφής – κατασκευής, στοιχείο χαρακτηριστικό για τα θρησκευτικά κτίσματα των δύο τελευταίων περιόδων της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Η εσωτερική οργάνωση είναι σε γενικές γραμμές απλή και ακολουθεί τα πρότυπα οργάνωσης παρόμοιων θρησκευτικών κτισμάτων της μουσουλμανικής λατρείας.
Το τζαμί έχει ανακαινιστεί και αποκατασταθεί με σκοπό να φιλοξενήσει μελλοντικά τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα
Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς
Πληροφορίες
Το Γήπεδο της Νίκης Βόλου είναι πραγματικά ταυτόσημο με την προσφυγική αυτή ομάδα. Είναι "στριμωγμένο" ανάμεσα στο δρόμο και σε σπίτια, με τις εξέδρες του να έχουν μία αρκετά παράξενη διάταξη - ιδιαίτερα η νότια πλευρά τους. Η σημερινή μορφή του γηπέδου ανάγεται στο 1970. Η τελευταία ανακαίνιση του γηπέδου έγινε το 2020 με την τοποθέτηση καθισμάτων και εκσυγχρόνισης των αποδυτηρίων. Επίσης υπολογίζεται να φτιαχτεί αθλητικό κέντρο της Νίκης Βόλου εκεί που ήταν το πάρκινγκ του ΟΣΕ, δίπλα από το γήπεδο. Είναι άγνωστη η ημερομηνία πότε θα παραδοθεί. Τα έργα θα τα αναλάβει η Μαγνήτων Νίκη Α.Ε. Τον Φεβρουάριο του 2023 ανακοινώθηκε από τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ Νίκη Βόλου στην γενική συνέλευση της Ερασιτεχνικής Νίκης Βόλου, ότι η εταιρεία τους, θα αναλάβει εξ' ολοκλήρου την υπεκμίσθωση του γκαράζ αλλά και το πρότζεκτ του αθλητικού κέντρου εντάσσοντας το σε αναπτυξιακό πρόγραμμα.
Το Γήπεδο της Νίκης ήταν ένα από τα Ολυμπιακά προπονητήρια για τους Αγώνες του 2004. Γι' αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκαν έργα αναβάθμισης των εγκαταστάσεών του. Το γήπεδο αναμορφώθηκε, κυρίως με την ανακατασκευή όλης της νότιας λοξής εξέδρας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Σεπτέμβριος 2004) η ομάδα της Νίκης Βόλου μετακόμισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, που βρίσκεται λιγότερα από 2 χιλιόμετρα βορειότερα.
Το γήπεδο ανήκει στον ερασιτέχνη Γ.Σ. Νίκης Βόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μαγνησία Κατηγορία:Γ.Σ. Νίκη Βόλου (ποδόσφαιρο)
Ηφαιστειότητα
Με τον γεωλογικό όρο ηφαιστειότητα, (λόγια "ηφαιστειότης"), χαρακτηρίζεται το σύνολο όλων εκείνων των φαινομένων που συνοδεύουν, ή προκαλούνται, ή προκλήθηκαν. ή συνδέονται ή σχετίζονται με την ανάδυση του μάγματος στον γεωφλοιό, τόσο κατά τόπο, (κατ΄ αριθμό και περιοχή), όσο και κατά συχνότητα.(¹)
Γενικά
Η Ηφαιστειότητα είναι κοσμικό φαινόμενο με δεδομένο ότι παρατηρείται και σε άλλους πλανήτες ή φυσικούς δορυφόρους όπως στη Σελήνη ακόμα και στον Ήλιο. Για παράδειγμα οι πύρινες προεξοχές του Ήλιου, οι κρατήρες της Σελήνης (²), οι μετεωρόλιθοι κ.ά. οφείλονται σε ηφαιστειότητα. Τα φαινόμενα της ηφαιστειότητας καλούνται ευρύτερα ηφαιστειακά φαινόμενα (και λόγια ηφαίστεια φαινόμενα).
Ηφαιστειακά φαινόμενα
Στα ηφαιστειακά φαινόμενα περιλαμβάνονται (γενικά):
Πηγές
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Ντούκλα Λίμπερετς
Η Ντούκλα Λίμπερετς είναι μια τσέχικη ομάδα πετοσφαίρισης με έδρα το Λίμπερετς. Ιδρύθηκε το 1948 στην Πράγα, αλλά από τότε άλλαξε πολλές φορές έδρα. Από το 1969 εδρεύει μόνιμα στο Λίμπερετς.
Έχει κατακτήσει 17 πρωταθλήματα και 9 κύπελλα Τσεχοσλοβακίας και Τσεχίας. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία της είναι η κατάκτηση του Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1976. Η πιο πρόσφατη διάκρισή της στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είναι η κατάκτηση της 3ης θέσης στο Κύπελλο Συνομοσπονδίας (CEV Καπ) το 2005.
Ευρωπαϊκοί
Κύπελλο Ευρώπης CEV Cup
Νίνα Κόσχετζ
Η Νίνα Κόσχετς, πραγματικό όνομα Νίνα Πάβλοβνα Κόσιτς (ρωσικά: Нина Павловна Кошиц, 30 Δεκεμβρίου 1891 - 14 Μαΐου 1965) ήταν ηθοποιός και τραγουδίστρια σοπράνο της όπερας με καταγωγή από την Ουκρανία που εγκαταστάθηκε στην Αμερική.
Ντούκλα Λίμπερετς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948
Νίνα Κόσχετζ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κίεβο και μετακόμησε στη Μόσχα. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα ωδικής. Πατέρας της ήταν ο επίσης τραγουδιστής Πάβελ Κόσχετζ. Σπούδασε ωδική στο Παρίσι με δασκάλα την Φελίσιτας Λιτβίνε. Υποδυήθηκε κυρίους ρόλους σε πολλές σκηνές στη Ρωσία, σε πολλές Ευρωπαικές σκηνές, καθώς και στην Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Υψίφωνοι
Σταύρος Νάλλης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταύρος Νάλλης γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Γραδέσνιτσα Μοριχόβου. Κατάγονταν από παλιά και επιφανή οικογένεια της Γραδέσνιτσας. Ο αδελφός του Τραϊανός ήταν ένας από τους έξι Έλληνες βουλευτές της Μακεδονίας στην Οθωμανική εθνοσυνέλευση μετά την επανάσταση των Νεότουρκων. Ο Σταύρος Νάλλης σπούδασε ιατρική και άσκησε το επάγγελμα του χειρουργού ιατρού στο Μοναστήρι. Πρωτοστάτησε στην οργάνωση των Ελλήνων του Μοναστηρίου, ενώ ταυτόχρονα περιέθελψε πολλούς Μακεδονομάχους. Τον Ιανουάριο του 1904 συγκρότησε μαζί με τον μεγαλέμπορο Σπυρίδωνα Δούμα και τον ιατρό Κωνσταντίνο Μιχαήλ (Μόναχο), την Εσωτερική Οργάνωση Μοναστηρίου που υπήρξε η σημαντικότερη οργάνωση των Ελλήνων της Πελαγονίας, με σπουδαία προσφορα στο Μακεδονικό Αγώνα, τόσο στον τομέα του ένοπλου αγώνα, όσο και στο τομέα της οικονομικής κυριαρχίας στην περιοχή. Τον Οκτώβριο του 1904 ήλθε σε επαφή με τον αξιωματικό Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα στο Μοναστήρι, προκειμένου να συντονίσουν τη δράση των Ελληνικών ένοπλων τμημάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Πρόκριτοι
Σφαγή των νηπίων
Κατά την Καινή Διαθήκη, η Σφαγή των νηπίων είναι το περιστατικό στο οποίο ο Ηρώδης ο Μέγας, βασιλιάς της Ιουδαίας, διατάζει την εκτέλεση όλων των αρσενικών παιδιών ηλικίας δύο ετών και κάτω που ζουν στην Βηθλεέμ και περίχωρα. Αυτό το γεγονός εξιστορείται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο Β’ 1-18 αλλά και στο πρωτευαγγέλιο του Ιάκωβου.
Ιστορία και θεολογία
Οι περισσότεροι σύγχρονοι βιογράφοι του Ηρώδη απορρίπτουν το γεγονός. Ο κλασσικός ιστορικός Michael Grant, για παράδειγμα, δήλωσε ότι «το γεγονός δεν είναι αληθές αλλά μύθος ή λαϊκή παράδοση». Η ιστορία της σφαγής των νηπίων παίζει επομένως μέρος στην ευρύτερη ιστορία της γέννησης του Ματθαίου, στην οποία η κήρυξη του ερχομού του Μεσσία (γέννηση) ακολουθείται από την απόρριψή του από τους Εβραίους (τον Ηρώδη και τους Φαρισαίους του και τον λαό της Ιερουσαλήμ) και την αποδοχή από τους εθνικούς (π.χ. οι τρεις Μάγοι εκ της Περσίας).
Άλλοι παραδέχονται και θεωρούν ότι η ιστορία της σφαγής πρέπει να είχε κάποια ιστορική βάση. Μερικοί μελετητές, όπως ο Everett Ferguson, έγραψε ότι η ιστορία έχει νόημα στο πλαίσιο της βασιλείας του Ηρώδη και ότι στα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας του ο αριθμός των βρεφών στη Βηθλεέμ που θα είχαν σκοτωθεί - όχι περισσότερο από δώδεκα περίπου - ήταν κάτι ασήμαντο για να καταγραφεί.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον Κατηγορία:Χριστιανισμός Κατηγορία:Ιησούς Χριστός Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε Νομικά και Θεολογία και έλαβε την άδεια ασκήσεως δικηγορίας. Το 1980 εκάρη μοναχός στη Μονή Πεντέλης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ. Το 1983 ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ του ανέθεσε τα καθήκοντα του υπεύθυνου του δικαστικού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Από το 1985 έως και τον Δεκέμβριο του 2000 ανέλαβε Γραμματέας των Συνοδικών Δικαστηρίων και επιτέλεσε και καθήκοντα Εκκλησιαστικού Ανακριτή σε πολλές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τον Δεκέμβριο του 2000 εξελέγη επίσκοπος Χριστιανουπόλεως, βοηθός του αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έως τον Απρίλιο του 2002 υπηρέτησε στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ως βοηθός επίσκοπος.
Έχει συγγράψει πέντε (5) βιβλία:
1.     Κόσμος. «Εξέλιξις ή Δημιουργία;». «Τυχαιότης ή πάνσοφος σκοπιμότης;». «Φυσική επιλογή ή απερινόητος Θεία Πρόνοια;».
2.     Η αίρεσης της ικανοποιήσεως της Θείας Δικαιοσύνης δια της Σταυρικής Θυσίας του Κυρίου.
3.     Αι αιρέσεις του παπισμού
4.     Η πνευματική υπόστασις της ανθρωπίνης ψυχής, ο πνευματισμός και η αλήθεια των ψυχικών και μεταφυσικών φαινομένων.
5.     Το απόλυτο υπαρξιακόν ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Ποιος είναι;
Τα παραπάνω βιβλία μπορούν να αναγνωστούν δωρεάν από τον επίσημο ιστότοπο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς (imp.gr)
Δημόσιες τοποθετήσεις
Ο Πειραιώς Σεραφείμ εκφράζει δημοσίως γνώμη του για πολιτικά και θρησκευτικά θέματα μέσω ιστοσελίδας της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου. Μεταξύ άλλων, έχει ασκήσει κριτική σε θέματα της σχέσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τη Ρωμαιοκαθολική, το κατά πόσο πόσο οφείλει η Εκκλησία να τιμά τον Καζαντζάκη , την κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην Τουρκία (Μάρτιος-Απρίλιος 2018) και άλλα. . Επίσης, έχει τοποθετηθεί δημοσίως για το ζήτημα των σχέσεων της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία, υποστηρίζοντας τα συλλαλητήρια που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 2018. Σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν υποστήριξε την άποψη της Τουρκίας περί τρομοκρατικής δράσης των οπαδών του Φετουλάχ Γκιουλέν θεωρώντας παράνομη την μη έκδοση των Τούρκων αξιωματικών που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία. Στην επιστολή περιέλαβε κριτική του Ισλάμ ως αίρεση κατά την Ορθόδοξη θεολογία και ως «συρραφή δανείων από Εβραϊκές και Χριστιανικές διδασκαλίες» και προέτρεψε τον Ερντογάν να γίνει Χριστιανός.
Ηγείται του φιλανθρωπικού έργου της Μητρόπολης Πειραιώς, στα πλαίσια του οποίου έλαβε αρκετή δημοσιότητα η κοινή εμφάνισή του με την ηγεσία της ΠΑΕ Ολυμπιακός, την οποία και ευχαρίστησε για την οικονομική συνεισφορά της. Ο Σεραφείμ δήλωσε ότι καθημερινά μοιράζονται 7.000 μερίδες φαγητό και ότι «ο Ολυμπιακός και η Ελλάδα είναι ενωμένες ιδέες κι αδιάσπαστες ».
Κριτική και αμφιλεγόμενες δηλώσεις
thumb|right|257x257px|Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά, οι Μητροπολίτες Προικοννήσου Ιωσήφ, Εδέσσης Ιωήλ, Πειραιώς Σεραφείμ και Νικαίας Αλέξιος. Οι θέσεις του Σεραφείμ, τις οποίες εκφράζει δημόσια από μέσα ενημέρωσης ή κείμενα που αναρτά στην ιστοσελίδα της της Μητρόπολης, έχουν επικριθεί για αντισημιτισμό και ομοφοβία.
Σε δηλώσεις του τον Δεκέμβριο του 2010, σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του Mega Channel, αναφέρθηκε στην άποψή του για τον έλεγχο του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος από Εβραίους τραπεζίτες που, όπως είπε, προσπαθούν να επιβάλλουν την οικονομική τους πολιτική μέσω της παγκοσμιοποίησης και του σιωνισμού. Υποστήριξε επίσης ότι ο σιωνισμός έχει ως στόχο την αποδόμηση της ελληνικής κοινωνίας από τα ελληνοχριστιανικά πρότυπα. Αναφέρθηκε, τέλος, στην άποψή του ότι ο Αδόλφος Χίτλερ είχε χρηματοδοτηθεί από εβραϊκή πολιτική οικογένεια, που είχε ως στόχο την εξυπηρέτηση του οράματος του σιωνισμού, έπειτα από τις διώξεις που θα εφάρμοζε ενάντια στην εβραϊκή κοινότητα της Γερμανίας.
Οι αντισημιτικές δηλώσεις του μητροπολίτη προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και σχολιάστηκαν επικριτικά από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο της Ελλάδος και πολιτικούς. Οι ισραηλιτικές οργανώσεις ζήτησαν από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να αποδοκιμάσει τις δηλώσεις του μητροπολίτη Πειραιά, αλλά ακόμα και να ζητήσει την παραίτησή του. Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής και αρκετοί μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας επέκριναν τις δηλώσεις του μητροπολίτη, ενώ ο Πειραιώς Σεραφείμ εξέδωσε επιστολή με την οποία δηλώνει ότι θρέφει αισθήματα αγάπης για τον εβραϊκό λαό, ότι καταδικάζει το Ολοκαύτωμα και ότι οι δηλώσεις του σχετικά με τον Σιωνισμό αποτελούν προσωπικές του απόψεις και όχι της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Για τις δηλώσεις του ασκήθηκε ηλεκτρονική μήνυση από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας "Athens Pride", η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), οι ΛΟΑΤ ΑμεΑ και το "Blender Patras". Ο μητροπολίτης αναζητήθηκε από την αστυνομία στο πλαίσιο του αυτοφώρου για παράβαση του Νόμου 927/79, περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών που αποσκοπούν σε φυλετικές διακρίσεις. Μια εκ των μηνύσεων κατετέθη από τους Andrea Gilbert και Π. Δημητρά, η οποία τέθηκε στο αρχείο από τα αρμόδια όργανα της Δικαιοσύνης καθώς δεν προέκυψε κάτι εις βάρος του Σεραφείμ. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά αναφέρει ότι η Andrea Gilbert είναι άγνωστη στη δηλωθείσα κατοικία της. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Μητρόπολης Πειραιά, ο Σεραφείμ υπέβαλε μήνυση κατά των Gilbert και Δημητρά για ψευδή καταμήνυση.
Τον Δεκέμβριο του 2013, λίγες ημέρες μετά την καταδίκη της Ελλάδας από το Δικαστήριο του Στρασβούργου, που έκρινε αντίθετο με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης, ο Σεραφείμ έστειλε επιστολή στον τότε αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο ζητώντας να μην γίνει επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Σε αυτήν ανέφερε ότι διάβασε με βαθύτατο αποτροπιασμό την είδηση πως το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε τροπολογία στον αντιρατσιστικό νόμο για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια και προσθέτει ότι για το σύνολο των Άγιων Πατέρων «η ομοφυλοφιλία είναι σιχαμερό και ακάθαρτο αμάρτημα». Σε άλλη περίσταση, στα τέλη Νοεμβρίου του 2013, είχε ανακοινώσει ότι θα αφορίσει όσους βουλευτές ψηφίσουν την τροπολογία επέκτασης του συμφώνου στα ομόφυλα ζευγάρια, και τόνισε ότι η συγκεκριμένη τροπολογία «θέτει πλέον κατά τρόπο φρικιαστικό στη χώρα μας την θεσμοθέτηση της ανατροπής της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας και την κατοχύρωση της ψυχοπαθολογικής εκτροπής της ομοφυλοφιλίας ». Οι ομοφοβικές δηλώσεις του μητροπολίτη προκάλεσαν την αντίδραση της ΛΟΑΤ κοινότητας, η οποία οργάνωσε διαμαρτυρία την ημέρα του Αγιασμού των υδάτων.
Με άλλες αφορμές, κατηγόρησε Έλληνες ευρωβουλευτές για την επιλογή τους να υπερψηφίσουν ψήφισμα της ΕΕ κατά της ομοφοβίας και των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, ενώ τον Αύγουστο του 2014, με αφορμή την ψήφιση της τροποποίησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, που μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει την ποινική δίωξη εγκλημάτων βίας ή μίσους σε βάρος σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου προσώπων, έστειλε επιστολή στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, διαμαρτυρόμενος για την συγκεκριμένη τροποποίηση.
Ο Σεραφείμ εξέφρασε τον Ιούνιο του 2015 την έντονη αντίθεσή του στην επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Υποστήριξε ότι με το «νομοσχέδιο απενοχοποιούνται οι πρακτικές της ομοφυλοφιλίας, που αναπόδραστα οδηγούν σε άπειρες λοιμώξεις του οργανισμού και καρκινογενέσεις ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεντζελόπουλος Μεντζελόπουλος Κατηγορία:Αντισημιτισμός στην Ελλάδα
Γιόζεφ Κάσα
Ο  Γιόζεφ Κάσα (Јожеф Каса, 6 Φεβρουαρίου 1945 - 3 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Σέρβος πολιτικός, οικονομολόγος και τραπεζίτης ουγγρικής καταγωγής.
Βιογραφία
Ο Γιόζεφ Κάσα γεννήθηκε στη Σουμπότιτσα της Γιουγκοσλαβίας.
Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Ζόραν Τζίντζιτς το 2001 και ο πρόεδρος της Συμμαχίας των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα, σήμερα είναι επίτιμο μέλος του κόμματος.
Συνελήφθη στις 20 Νοεμβρίου 2012 κατά τη διάρκεια της έρευνας για το σκάνδαλο "Agrobanka". ήταν υπό κράτηση μέχρι τη 12 Φεβρουαρίου 2013. Τον Ιούλιο του 2013 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας "Суботичких новина".
Ήταν παντρεμένος με την δημοσιογράφο Ιλντίκο κι έχουν τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Σέρβοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας
Άγιος Γεώργιος Δράμεσης Θεσπρωτίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)
Ο Άγιος Γεώργιος Δράμεσης είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 90 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στο κέντρο της Θεσπρωτίας σε απόσταση 14,5 χλμ. (οδηγικά) Α.-ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα, ανάμεσα στους οικισμούς Γεροπλάτανος (Β.-ΒΑ.), Κάτω Κορίτιανη (Α.-ΝΑ.), Δράμεση (Ν.) και Δριμίτσα (Δ.). Στα βορειοανατολικά του χωριού περνάει ο ποταμός Θύαμις ενώ μέσα από αυτό η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Το παλαιότερο όνομά του, από την εποχή της τουρκοκρατίας και μέχρι το 1951, είναι "Ρίζιαννη". Οι κάτοικοι του είναι Βλάχοι ή Σαρακατσάνοι και Βορειοπειρώτες. Οι Βλάχοι και οι Σαρακατσάνοι ήταν κυρίως κτηνοτρόφοι νομάδες κατά κύριο επάγγελμα και μετακινούνταν με τα κοπάδια τους προς τα Ζαγοροχώρια. Οι Βορειοπειρώτες, προέρχονται από διάφορες περιοχές της Βορείου Ηπείρου (Νότιας Αλβανίας) και μετά στον πόλεμο έχασαν τις περιουσίες και τα σπίτια τους και εγκαταστάθηκαν και αποκαταστάθηκαν με πρόγραμμα διεθνούς βοήθειας το 1952 στον οικισμό που δημιουργήθηκε από ομοιόμορφα μικρά σπιτάκια 45 τ.μ. με εξωτερική τουαλέτα, που κάποια διασώζονται και κατοικούνται ακόμη.
Ο οικισμός παλαιότερα είχε πολλούς κατοίκους κυρίως νέους που ασχολούνταν με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και κυρίως με το προσοδοφόρο αλλά κουραστικό επάγγελμα του λατόμου. Υπήρχαν πολλά λατομεία που έβγαζαν και πουλούσαν πέτρα για το χτίσιμο των σπιτιών ή άλλων κατασκευών, αλλά με την εφαρμογή μαζικά του μπετόν και τούβλων στην κατασκευή των σπιτιών, το επάγγελμα αυτό σιγά σιγά έσβησε. Οι κάτοικοι τη δεκαετία του 60 άρχιζαν να μεταναστεύουν προς άλλες περιοχές και χώρες, οι περισσότεροι προς την Αμερική. Έτσι ο οικισμός άρχισε σιγά σιγά να έχει όλο και λιγότερους κατοίκους και σήμερα δεν έχει αστυνομία, δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο αλλά ούτε και ένα καφενείο όπως παλιά, που ήταν γνωστό για τη νυκτερινή διασκέδαση όλων των Θεσπρωτών και για το πολύ καλό νερό που έτρεχε από την κεντρική δεξαμενή του χωριού. Δυστυχώς κάποιοι ανεύθυνοι τοπικοί άρχοντες φρόντισαν να γκρεμίσουν, αν και ήταν το σημείο αναφοράς του χωριού και σήμερα θα αποτελούσε πραγματικό παραδοσιακό στολίδι.
Διοικητικά
Αναφέρεται ως οικισμός με το όνομα Ρίζιαννη το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας και να ανήκει στο νομό Ιωαννίνων. Το 1937 με το ΦΕΚ 119Α - 01/04/1937 αποσπάστηκε στον νεοϊδρυθέντα νομό Θεσπρωτίας από το νομό Ιωαννίνων και το 1953 με το ΦΕΚ 349Α - 21/12/1953 μετονομάστηκε σε Άγιος Γεώργιος Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Δράμεση την τοπική κοινότητα Δράμεσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Παραποτάμου του δήμου Ηγουμενίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 112 μόνιμους κατοίκους.
Σημείωση
Στην Θεσπρωτία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Άγιος Γεώργιος Νεοχωρίου και Άγιος Γεώργιος Παραμυθιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Ρόδεραμ Γιουνάιτεντ
Η Ρόδεραμ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Rotherham United, ) είναι μια αγγλική, επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Ρόδεραμ. Συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, την τρίτη κατηγοτία του συστήματος ποδοσφαίρου Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 1925. Έδρα της ομάδας είναι το New York Stadium, χωρητικότητας 12021 θεατών. Παραδοσιακά χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο.
Επιτεύγματα
Κύπελλο Αγγλίας
Λιγκ Καπ Αγγλίας
Λιγκ Τρόφι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1888
Φρεντερίκ Μπουασονά
Ο Φρεντερίκ (Φρεντ) Μπουασονά (Frédéric Boissonnas• Γενεύη, 18 Ιουνίου 1858 – Γενεύη, 17 Οκτωβρίου 1946) ήταν Γαλλοελβετός φωτογράφος, ιδιαίτερα γνωστός για τη φωτογραφική τεχνική του, αλλά και την εκτεταμένη φωτογράφιση του ελληνικού χώρου επί τριάντα περίπου έτη, μαζί με τον συνοδοιπόρο φίλο του Ντανιέλ Μπο-Μποβί, πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης. Το έργο του, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον την Ελλάδα, θεωρείται εν γένει «πρωτοποριακό αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα». .
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Φωτογραφία της Αθήνας 1910 του Φρεντερίκ Μπουασονά. Γόνος «φωτογραφικής δυναστείας», ως περιγράφεται, ο νεαρός Μπουασονά φέρεται ως πολύπλευρο ταλέντο που συνδύαζε τα σπορ (αλπινισμός), τη μουσική και τις καλές τέχνες. Επηρεασμένος από τον δάσκαλό του Ούγγρο Κόλερ, ανέπτυξε τη δική του τεχνική στη φωτογραφία, η οποία, μαζί με τη χρήση νέων υλικών, τού απέφερε πολλές διεθνείς διακρίσεις, μεταξύ άλλων το πρώτο βραβείο της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού. Το εργαστήριο που κληρονόμησε από τον πατέρα του το διαχειρίστηκε μαζί με τον χημικό αδελφό του Εντμόν-Βικτόρ. Η ορθοχρωματική πλάκα, δική τους επινόηση έδινε βελτιωμένο φωτογραφικό αποτέλεσμα. Φωτογραφίζοντας το Mont-Blanc, με τηλεφακό κατασκευασμένο στην Αγγλία, κατόρθωσε να διακρίνει το μπλε του ουρανού από το λευκό του χιονιού στη φωτογράφισή του, διαμορφώνοντας μια φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου
Περιηγήσεις στην Ελλάδα
Την περίδο 1900 - 1930 επισκέφθηκε αρκετές φορές την Ελλάδα αποτυπώνοντας με τη φωτογραφική του μηχανή όψεις της ελληνικής κοινωνίας. Το 1903 επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα μαζί με τον Ντανιέλ Μπο - Μποβί, πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης. Μαζί με τον Ντανιέ και τον κυνηγό Χρήστο Κάκαλο κατέκτησε για πρώτη φορά την κορυφή του Ολύμπου, τον Μύτικα, τον Αύγουστο του 1913. Το τελευταίο του ταξίδι στην Ελλάδα το πραγματοποίησε το 1930 οπότε και επισκέφθηκε το Άγιο Όρος. Μεταξύ άλλων επισκέφθηκε την Πελοπόννησο, την Ανδρίτσαινα, την Αθήνα, την Ιθάκη, την Κρήτη κ.α. Συνοδοιπόρος σε πολλά ταξίδια του στην Ελλάδα υπήρξε ο ελληνιστής Βικτόρ Μπεράρ. Το αρχείο του με τις ελληνικού περιεχομένου φωτογραφίες του φυλάσσεται στο Μουσείο Φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης. Ο γιος του Ανρί-Πολ βρέθηκε σε αποστολή στο μέτωπο της Μικράς Ασίας το 1921 και αποτύπωσε με το φακό του πολύτιμα τεκμήρια από τα μετόπισθεν. Το αρχείο του Ανρί-Πολ δωρήθηκε από την οικογένεια Μπουασονά στο Μουσείο Μπενάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι Κατηγορία:Ελβετοί φωτογράφοι Κατηγορία:Φωτογραφία στην Ελλάδα
Κλέφτες
Κλέφτες, ονομάζονταν τα μέλη ένοπλων παράνομων ομάδων του βουνού, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αλλά και πριν οι οποίοι έδωσαν το όνομά τους στα φημισμένα κλέφτικα δημοτικά τραγούδια. Οι συνθήκες διαβίωσης των κλεφτών ήταν πολύ άσχημες. Αυτό συνέβαινε γιατί αναγκάζονταν να μετακινούνται συνεχώς και να βρίσκονται διαρκώς σε επιφυλακή. Η πολεμική τους τακτική ήταν άρτια, λόγω της σκληρής τους εξάσκησης όποτε δεν βρίσκονταν στη μάχη.
Προεπαναστατική δράση των κλεφτών
Η κατάκτηση του ελλαδικού χώρου από τους Οθωμανούς ώθησε κάποιους από τους πληθυσμούς των πεδινών περιοχών στο να αποσυρθούν σε άγονες ορεινές περιοχές, προσπαθώντας να γλυτώσουν από τις συνέπειες της γειτνίασης με τουρκικά στρατιωτικά ή διοικητικά κέντρα. Στις καινούριες συνθήκες ζωής τους στο σκληρό αυτό περιβάλλον δημιουργήθηκε και η ψυχοσύνθεση του αντάρτη, του ανυπότακτου, οποίος καταφεύγει στην αρπαγή, για την ηθική ικανοποίησή του αλλά και για λόγους επιβίωσης. Πράγματι, τα λίγα στοιχεία που υπάρχουν για τη δράση των κλεφτών τον 18ο αιώνα αναφέρονται μόνο σε πράξεις ληστείας και είναι γενικά παραδεκτό από τους ιστορικούς πως δεν είχαν συνείδηση ότι αγωνίζονται για την ελευθερία του συνόλου. Αντίθετα, η ένταση της ληστείας φαίνεται ότι αυξάνεται στον οθωμανικό κόσμο από τον 17ο αιώνα κ.ε., κυρίως ως έμμεσο αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης της αυτοκρατορίας. Επιπλέον παράγοντας που θα πρέπει να συνυπολογιστεί είναι ότι η ληστεία ήταν συνηθισμένη συμπληρωματική οικονομική δραστηριότητα των ορεινών νομαδικών ή ημινομαδικών ποιμενικών φύλων και, σε ορισμένες περιοχές, όπως στο Βάλτο της Αιτωλοακαρνανίας, ήταν ενδημικό φαινόμενο από την αρχαιότητα.
Πράγματι, σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι κλέφτες ήταν μόνιμη πηγή αταξίας και ανησυχίας καθώς, οργανωμένοι σε ολιγομελείς ή πολυμελείς συμμορίες, προκαλούσαν τον τρόμο στους χωρικούς και τους διαβάτες. Στήνοντας ενέδρες στους εμπόρους και τους ταξιδιώτες στα διάφορα περάσματα, τους λήστευαν ή τους κρατούσαν ομήρους μέχρι να εισπράξουν λύτρα, χωρίς γενικά να τους ενδιαφέρει το θρήσκευμα των θυμάτων τους.
Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν την αντίληψη ότι οι κλέφτες έκλεβαν μόνο τους Τούρκους και τους πλούσιους προσκυνημένους Έλληνες (π.χ. τους κοτζαμπάσηδες). Υποστηρίζουν πως βασικός στόχος τους ήταν τα αδύνατα τμήματα του πληθυσμού και επιτίθεντο στους ισχυρούς, Οθωμανούς και Χριστιανούς, μόνο όταν αισθάνονταν εξαιρετικά δυνατοί.
Κάποιες φορές, ισχυρές ομάδες κλεφτών ζητούσαν λύτρα από χωριά ή επέδραμαν σε πολιτείες όπως στο Καρπενήσι το 1764. Στις επιδρομές αυτές, κάποτε, οι χριστιανοί κλέφτες συνέπρατταν με αλβανόφωνους μουσουλμάνους («Τουρκαλβανούς» ) ή Τούρκους κλέφτες. Αντίθετα, ο Νεοκλής Σαρρής παρατηρεί ότι μεταξύ χριστιανών  και μουσουλμάνων κλεφτών προτάσσεται η «εθνική» (εισαγωγικά του συγγραφέα)  αντίθεση υπό τη μορφή της διαφοράς θρησκεύματος και δευτερευόντως γλώσσας. Κατά μια άποψη, λοιπόν, δεν φαίνονται να είχαν εθνική συνείδηση, και κατ' άλλη άποψη οι εξεγέρσεις των κλεφτών πριν το 1821 είχαν εθνικά χαρακτηριστικά. Ο Ι. Φιλήμων επίσης αναφέρει ότι οι Τούρκοι ονόμαζαν "άπιστους κλέφτες" (χιρζίζ γκιαουρλάρ) τους Έλληνες επαναστάτες. Ληστρική δράση παρόμοια με αυτή των ελλήνων κλεφτών σημειώθηκε και σε άλλες χώρες της τουρκοκρατούμενης βαλκανικής χερσονήσου, π.χ. από τους Χαϊντούκους στον χώρο της σημερινής Σερβίας και Βουλγαρίας.
Τα σποραδικά στοιχεία για τη δράση των κλεφτών εκείνη την εποχή δείχνουν τις αρπαγές και τη σκληρότητά τους ενώ, σε κάποιες περιπτώσεις, οι χωρικοί αντιστέκονταν ένοπλοι στις επιθέσεις των κλεφτών, ακόμη και σε συνεργασία με τους Τούρκους, όπως έγινε κατά τον κατατρεγμό των κλεφτών το 1805 στην Πελοπόννησο. Με τη δράση τους, οι κλέφτες ήταν μόνιμη πληγή της υπαίθρου και, κατά τη νεότερη αντίληψη, είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό πως ήταν αγαπητοί στον χριστιανικό πληθυσμό και πως οι χωρικοί τους έβλεπαν σαν εκδικητές τους. Θα ασκούσαν όμως κάποια γοητεία στους φτωχούς και απόλεμους κατοίκους της υπαίθρου, με τη σκληρότητα, την ικανότητα στα όπλα και το θάρρος τους.
Το οθωμανικό κράτος, αδυνατώντας να επιβάλει το ίδιο την τάξη, ιδιαίτερα στις ορεινές επαρχίες του, χρησιμοποίησε ένοπλες ομάδες πρώην κλεφτών ή άλλων οπλαρχηγών, προκειμένου να περιορίσει τη δράση των κλεφτών. Οι ένοπλες αυτές ομάδες ονομάζονταν αρματολοί.
Από τον 18ο αιώνα οι κλέφτες άρχισαν να δείχνουν πως είναι ικανοί να δημιουργήσουν προβλήματα στην οθωμανική κυριαρχία, με αποτέλεσμα να γίνονται υπολογίσιμοι και από τις ξένες δυνάμεις που απέβλεπαν σε εξέγερση των χριστιανικών λαών των Βαλκανίων αλλά και από τους Έλληνες που απέβλεπαν στην αποτίναξη της τουρκικής κυριαρχίας. Οι τελευταίοι είδαν στους κλέφτες τους ηρωικούς εκδικητές του Ελληνισμού και έδωσαν ρομαντικό πνεύμα στη λέξη κλέφτης, με πρώτο παράδειγμα το συγγραφέα της Ελληνικής Νομαρχίας η οποία δημοσιεύτηκε το 1806 στην Ιταλία. Αυτός αποκαλεί τους κλέφτες ανθρώπους, οι οποίοι, μη υποφέροντας τη φοβερή τυραννία των Οθωμανών, φεύγουν στα δάση για να διαφυλάξουν την ελευθερία τους και δεν ενοχλούν καθόλου τους χωρικούς.
Συνθήκες διαβίωσης και πολεμική τακτική
Οι συνθήκες διαβίωσης των κλεφτών ήταν πολύ άσχημες. Αυτό συνέβαινε γιατί αναγκάζονταν να μετακινούνται συνεχώς και να βρίσκονται διαρκώς σε επιφυλακή. Η πολεμική τους τακτική ήταν άρτια, λόγω της σκληρής τους εξάσκησης όποτε δεν βρίσκονταν στη μάχη.
Εξεγέρσεις
Οι κλέφτες βοήθησαν πολύ στις διάφορες εξεγέρσεις που πραγματοποιήθηκαν μέχρι να καταλήξουν στην επανάσταση. Συνεπώς, η μεγάλη συμβολή τους στις εξεγέρσεις οδήγησε σε ένα μεγάλο ποσοστό στην καθοριστική έναρξη της επανάστασης του 1821.