cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινωνική σχεδίαση
Κοινωνικά χρήσιμη σχεδίαση εν δράσει
Το Homeless World Cup Legacy Center στη Santa Cruz, στη Βραζιλία είναι μια πρωτότυπη εγκατάσταση που χρησιμοποιεί το ποδόσφαιρο ως εργαλείο για την ενδυνάμωση και κοινωνική αλλαγή για τις γυναίκες και τη νεολαία. Με το ευρύ φάσμα υπηρεσιών και χρηστών στο χώρο του ξενοδοχείου ,η διάταξη του έργου βασίζεται σε μία διαβάθμιση από δημόσια σε ιδιωτική πρόσβαση ,συμπεριλαμβανόμενων αυστηρών φίλτρων πρόσβασης για να επιτύχουν το ιδανικό ασφαλές περιβάλλον μάθησης για τους νέους στο Ινστιτούτο Bola pra Frente.
Αυτά είναι μόνο κάποια από τα πολλά δείγματα κοινωνικής σχεδίασης που έχουν δημιουργηθεί για το ύψιστο καλό!
Κοινωνικός κόσμος
Ο όρος κοινωνική σχεδίαση όλο και περισσότερο χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχεδίαση για τον κοινωνικό κόσμο. Ο όρος αυτός εμπλέκει μία αντίληψη μίας πραγματικότητας φτιαγμένης από τον άνθρωπο, η οποία κατά συνέπεια μπορεί να μεταβληθεί μόνο από τον άνθρωπο ,και αλλάζει από τον άνθρωπο διαρκώς. Από αυτή την άποψη, ο κοινωνικός σχεδιασμός είναι αναπόφευκτος ,είναι εκεί είτε οι άνθρωποι γνωρίζουν για αυτόν είτε όχι.
Η κοινωνική πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα του αθροίσματος όλων των μεμονωμένων δράσεων μας. Υπάρχει μια αναδυόμενη συζήτηση αυτής της έννοιας του κοινωνικού σχεδιασμού, που περιλαμβάνει όλους τους άλλους ορισμούς του όρου.
Κοινωνική σχεδίαση - Αμφιλεγόμενη σχεδίαση
Η κοινωνική σχεδίαση έχει αποτελέσει από την αναγέννηση και εμφάνιση της υπό νέους όρους, μία δραστηριότητα που γεννά έντονες αντιθέσεις γνώμεων.
Για κάποιους, είτε αποκαλείται κοινωνική, παρηγορητική, ή δημοσίου ενδιαφέροντος ,αυτό το είδος σχεδίασης υποστηρίζεται από ένα βασικό κράμα δραστηριότητας και αφοσίωσης που έγκειται στη φυσική κλίση των σχεδιαστών για αλτρουισμό. Θεωρούν πως η κοινωνική σχεδίαση προτείνει ένα τύπο σχεδίασης που δεν είναι σχεδιασμένη για το καλό των ατόμων αλλά περισσότερο για εξιδανικευμένες ομάδες με την πρόθεση βελτίωσης των συνθηκών τους. Αλλά δεν είναι η γενίκευση επικίνδυνη; Και δεν είναι αυτό που κάνουν οι σχεδιαστές; Δεν είναι όλο το design "κοινωνικό";
Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν αυτοί, οι οποίοι πιστεύουν ότι η κοινωνική σχεδίαση εμπνέει κοινωνικό ακτιβισμό, επαναφέρει με άκρως θετικό τρόπο τον υποτιμημένο κατά τη δεκαετία του 1650 όρο , do-gooder ,που στα ελληνικά θα μεταφράζαμε ως φιλάνθρωπο και εκφράζει το αναφαίρετο δικαίωμα της γνώμης και συμμετοχής στα κοινά. Αυτή η κατηγορία ανθρώπων θεωρεί την κοινωνική σχεδίαση σαν όπλο ενάντια στην παγκόσμια φτώχεια, την έλλειψη βασικών αναγκών, κοινωνικών προβλημάτων και πολλά άλλα.
Άρθρα
Κατηγορία:Σχεδιασμός
Φιλομένα
Η Αγία Φιλομένα (από το ελληνικό Φιλουμένη, «αυτή που αγαπά να ψάλλει» και που με τη σειρά της ονομαζόταν παλαιότερα τα αηδόνια ) ήταν παρθένος και μάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας, που μαρτύρησε επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Σεπτίμιου γύρω στο έτος 202. [ 1 . ] Είναι πιθανώς μια από τις πιο δημοφιλείς και αμφιλεγόμενες αγίες στην ιστορία του Χριστιανισμού, οι συζητήσεις που σχετίζονται με τη ζωή, την ιστορικότητα και τη λατρεία της, συγκεντρώνονται σε μια έννοια που ονομάζεται Φιλομενικό Ζήτημα.
Το Φιλομένα, που θεωρείται νεαρός μάρτυρας της πρωτόγονης Εκκλησίας, δεν εμφανίζεται εγγεγραμμένο σε κανένα μαρτυρολόγιο μέχρι τον 19ο αιώνα. Στις 25 Μαΐου 1802, ενώ οι αρχαιολογικές ανασκαφές ήταν σε εξέλιξη στις κατακόμβες της Santa Priscilla, στη Via Salaria της Ρώμης , βρέθηκε μια κρύπτη σφραγισμένη με τρεις πλάκες από τερακότα. περιβαλλόταν από σύμβολα που υποτίθεται ότι παρέπεμπαν στο μαρτύριο και την παρθενία του ατόμου που θαφτεί εκεί. τα σύμβολα ήταν: άγκυρα, τρία βέλη , μια παλάμη και ένα λουλούδι. Έφεραν την επιγραφή "Lumena — Pax Te — Cum Fi ». Διαβάζοντας από τη μεσαία γραμμή σύμφωνα με την αρχαία παράδοση της έναρξης του επιταφίου από αυτή τη γραμμή, προέκυψε το σωστό κείμενο που θα έγραφε ως " Pax tecum Filumena ", που στα λατινικά σημαίνει "Ειρήνη μαζί σου, Φιλομένα".
Ως νεαρή γυναίκα, η Pauline Jaricot θεραπεύτηκε με τη μεσολάβηση της Αγίας Φιλομένης της καρδιακής νόσου. Προς τιμήν του αγίου, ίδρυσε τρεις Καθολικούς συλλόγους: τον Σύνδεσμο Ζωντανού Ροδαρίου, την Εταιρεία για τη Διάδοση της Πίστεως και τον Σύλλογο Ιερών Παιδιών. [ 3 ]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ιφιγένεια (ταινία)
Το Ιφιγένεια είναι ελληνική ταινία του 1977, σε σκηνοθεσία και σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη. Η ταινία βασισμένη στο αρχαιοελληνικό μυθολογικό πρόσωπο Ιφιγένεια, την κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, οι οποίοι διατάχτηκαν από τη θεά Άρτεμη να τη θυσιάσουν. Και το σενάριο είναι για μία διασκευή της τραγωδίας του Ευριπίδη Ιφιγένεια εν Αυλίδι. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης δημιουργεί μία ταινία βασισμένη σε αρχαιοελληνική τραγωδία (Ηλέκτρα (1962), Τρωάδες (1971)). Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τατιάνα Παπαμόσχου, Ειρήνη Παππά και Κώστας Καζάκος.
Η ταινία υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, χωρίς να το κερδίσει. Επίσης, υπήρξε υποψήφια και για τον Χρυσό Φοίνικα, στο Φεστιβάλ Καννών του 1977, χωρίς όμως να κερδίσει ούτε αυτό. Ωστόσο, βραβεύθηκε με το Belgian Femina Award και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, βραβεύθηκε ως η Καλύτερη Ταινία, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό, η Παπαμόσχου κέρδισε και το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αρχαία Ελλάδα
Αλεχάντρο Ντομίνγκες
Ο Αλεχάντρο Νταμιάν Ντομίνγκες, επίσης γνωστός ως Τσόρι, γεννημένος στις 10 Ιουνίου 1981 στο Μπουένος Άιρες, ηταν πρώην Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιτελικός μέσος.
Ο Ντομίνγκες έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο U20, με την Αργεντινή, το 2001 και ένα ΟΥΕΦΑ με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, τη σεζόν 2007-08. Επίσης, έχει βγει καλύτερος παίχτης, στο ρωσικό πρωτάθλημα, τη σεζόν 2009.
Ξεκίνημα καριέρας
Ο Αλεχάντρο Ντομίνγκες έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου, σε ηλικία 10 ετών, στις ακαδημίες της Λάνους, από την οποία αποχώρησε ως ελεύθερος σε ηλικία 14 ετών. Κατόπιν τον απέκτησε η Κίλμες, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999 σε ηλικία 18 ετών. Στην Κίλμες παρέμεινε μέχρι το 2001, πραγματοποιώντας, στο πρωτάθλημα Αργεντινής, 25 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και έξι γκολ.
Το καλοκαίρι του 2001 τον απέκτησε με ελεύθερη μεταγραφή η Ρίβερ Πλέιτ, ομάδα επίσης της Αργεντινής. Στη Ρίβερ Πλέιτ αγωνίστηκε για δυόμιση χρόνια, έχοντας πραγματοποιήσει στο πρωτάθλημα Αργεντινής, 29 εμφανίσεις και έχοντας πετύχει εννιά γκολ. Με τη Ρίβερ Πλέιτ κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Αργεντινής (2002, 2003, 2004).
Ρουμπίν Καζάν
Κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου του 2004, ο Αλεχάντρο Ντομίνγκες πήρε μεταγραφή στη ρωσική Ρουμπίν Καζάν, έπειτα από πρόταση της δεύτερης ύψους 1.500.000 ευρώ. Στη Ρουμπίν Καζάν αγωνίστηκε για τρία χρόνια, πραγματοποιώντας κατά διαστήματα πολύ καλές εμφανίσεις, γεγονός που προξένησε το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων της Ευρώπης.
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
thumb|left|250px|Ο Ντομίνγκες εν δράσει και βάζοντας γκολ με τη [[Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης|Ζενίτ, σε έναν αγώνα που είχε λήξει 8-1, με αντίπαλο τη Luch. ]] Τελικώς, τον Ιανουάριο του 2007 πήρε μεταγραφή στην επίσης ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης η οποία δαπάνησε 7.000.000 ευρώ για να τον αποκτήσει, το οποίο ήταν ποσό ρεκόρ την εποχή εκείνη, καθώς ήταν το μεγαλύτερο που είχε δαπανηθεί από ρωσική ομάδα σε ρωσική ομάδα. Το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε την επόμενη χρονιά, όταν ο Ντάνι, πήρε μεταγραφή από την Ντιναμό Μόσχας, στη Ζενίτ, έναντι 30 εκατομμυρίων ευρώ.
Στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης παρέμεινε για δύο, χρόνια πραγματοποιώντας, συνολικά σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Τσάμπιονς Λιγκ, 57 εμφανίσεις. Αξιομνημόνευτη θα μείνει μια εμφάνιση του, σε έναν αγώνα εναντίον της Μπάγερν Μονάχου, που το τελικό σκορ ήταν 4-0, υπέρ της ρωσικής ομάδας. Ο Ντομίγκες, μάλιστα, είχε βγάλει και δύο ασίστ στο εν λόγω παιχνίδι, το οποίο οδήγησε τη Ζενίτ, για πρώτη φορά στην ιστορία της, σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ).
Πίσω στη Ρουμπίν Καζάν
Τον Ιανουάριο του 2009, η Ρουμπίν Καζάν τον απέκτησε για δεύτερη φορά έπειτα από πρόταση ύψους 4.000.000 ευρώ, την οποία και αποδέχθηκε η ομάδα της Αγίας Πετρούπολης. Ο Ντομίνγκες είχε πολλές διαφορές με τον προπονητή του, στη Ρουμπίν, τον Ντικ Άτβοκαατ. Παρόλα αυτά, τη χρονιά εκείνη αγωνίστηκε στη νίκη της Ρουμπίν, μέσα στο γήπεδο της Μπαρτσελόνα, επίσης εκείνη τη χρονιά ανακηρύχθηκε ο πολυτιμότερος παίχτης του ρωσικού πρωταθλήματος, τόσο από τη Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση, όσο και από τα περιοδικά Futbol και Sport Express.
Βαλένθια
Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, ο Αλεχάντρο Ντομίνγκες ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Βαλένθια. Στη Βαλένθια παρέμεινε για δύο χρόνια, πραγματοποιώντας συνολικά, σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Τσάμπιονς Λιγκ, 36 συμμετοχές.
Ενδιάμεσα είχε δοθεί για ένα διάστημα δανεικός στη Ρίβερ Πλέιτ, η οποία είχε υποβιβαστεί και με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 33 συμμετοχές, καθώς πέτυχε και την άνοδό της.
Ολυμπιακός
Στις 2 Ιουλίου του 2013, ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτηση του Αλεχάντρο Ντομίνγκες από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Το ντεμπούτο του, με τη φανέλα του Ολυμπιακού, το έκανε σε έναν αγώνα κόντρα στην Καλλονή, στις 19 Αυγούστου 2013, το παιχνίδι είχε λήξει 0-1, υπέρ του Ολυμπιακού. Στην 1η του Δεκέμβρη, του ίδιου χρόνου, έβαλε για πρώτη φορά γκολ με τη φανέλα του Ολυμπιακού, σε έναν αγώνα στο Γ.Καραϊσκάκης. κόντρα στον Εργοτέλη, στο τελικό 3-0, υπέρ του Ολυμπιακού. Στο Τσάμπιονς Λιγκ έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013, σε έναν αγώνα εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν, το τελικό σκορ ήταν 1-4, υπέρ της γαλλικής ομάδας. Ενώ το πρώτο του γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ το πέτυχε σε έναν αγώνα κόντρα στην Μπενφίκα, στις 23 Οκτωβρίου 2013, το τελικό σκορ ήταν 1-1. Στις επιτυχημένες στιγμές, εκείνης της χρονιάς, συγκαταλέγεται και η ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού, μέχρι τη φάση των 16, του Τσάμπιονς Λιγκ. Τέλος, τη χρονιά εκείνη, στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας με την ομάδα του Ολυμπιακού.
Ο Ντομίνγκες τη χρονιά αυτή, όπως και περσινή θα είναι ο κινητήριος μοχλός της ομάδας του Ολυμπιακού. Έτσι, λόγω και της θέσης του, άλλαξε τον αριθμό της φανέλας από το 35, στο 10. Ο Ντομίνγκες, φέτος πέτυχε το πρώτο του γκολ, εναντίον του ΟΦΗ, στις 23 Σεπτεμβρίου, σε έναν αγώνα που έληξε 3-0, υπέρ του Ολυμπιακού. Το γκολ αυτό χαρακτηρίστηκε υπέροχο, καθώς εκεί, όπου πήγε η μπάλα, ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ, δεν μπορούσε να αντιδράσει. Άλλο ένα αξιομνημόνευτο περιστατικό, ήταν ακόμα ένας καυγάς, που είχε με έναν συμπαίχτη του —αυτή τη φορά—, τον Μήτρογλου, όταν ο δεύτερος δεν του επέτρεψε να εκτελέσει ένα πέναλτι, καθότι αυτός υποτίθεται ότι τα εκτελεί.
2015-2016
Η χρονιά αυτή βρήκε ηγέτη τον Τσόρι στις εγχώριες και Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της ομάδας. Στις 28 Οκτωβρίου 2015, στο ματς κυπέλλου απέναντι στον Α.Ο. Πλατανιά Χανίων, ο Τσόρι αποχώρησε τραυματίας με τις πρώτες εικασίες να δείχνουν θλάση. Το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν έπειτα βρήκε τον νεαρό διεθνή Κώστα Φορτούνη βασικό στη θέση του Αργεντίνου μέσου. Στις 18 Φεβρουαρίου 2016, στον πρώτο αγώνα της φάσης των 32 του Γιουρόπα Λιγκ απέναντι στην Άντερλεχτ, ο Ντομίνγκες έφτασε τα 100 ματς με τη φανέλα του Ολυμπιακού.
Στις 25 Αυγούστου 2016, στον δεύτερο κρίσιμο αγώνα για τα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ απέναντι στην Πορτογαλική Αρούκα, πέρασε ως αλλαγή στο τελευταίο λεπτό της κανονικής διάρκειας του ματς πετυχαίνοντας το πρώτο τέρμα, από τα δύο της παράτασης (2-1), στο 4ο λεπτό όπου θα δώσει τη πολυπόθητη πρόκριση στην ομάδα του Πειραιά. Η έλευση του Πάουλο Μπέντο στον πάγκο του Ολυμπιακού θα θέσει εκτός βασικών πλάνων τον Αργεντίνο, κίνηση που θα φέρει τον Πορτογάλο προπονητή σε ρήξη με τον κόσμου του συλλόγου.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αλεχάντρο Ντομίνγκες έχει πραγματοποιήσει συνολικά 8 συμμετοχές με την εθνική Αργεντινής Κ-20, με την οποία έχει πανηγυρίσει και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U20, ΤΟ 2001.
Με συλλόγους
thumb|right|250px|Ο Ντομίνγκες στο μέσον, πανηγυρίζοντας το πρώτο [[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας|Πρωτάθλημα Ρωσίας, της Ζενίτ, το 2007]]
Προσωπική ζωή
Ο Ντομίγνκες είναι παντρεμένος με την Κλαούντια, ενώ έχει και δύο παιδιά.
Το ψευδώνυμο Τσόρι του κόλλησε από έναν συμπαίχτη του, από τότε που έπαιζε στις ακαδημίες της Κίλμες, ο οποίος του έλεγε ότι ήρθε για να τους κλέψει τη θέση, καθώς ο προπονητής τον είχε βάλει βασικό στο πρώτο του παιχνίδι. Τσόρι είναι το υποκοριστικό του Τσορίσο, που σημαίνει ο κλέφτης.
Οι Εννέα του Λιτλ Ροκ
Ως οι Εννέα του Λίτλ Ροκ είναι γνωστοί οι εννιά πρώτοι Αφροαμερικανοί μαθητές που γράφτηκαν το 1957 στο Little Rock Central High School, ένα σχολείο που μέχρι τότε ήταν αποκλειστικά για λευκούς μαθητές. Τα εννιά αυτά παιδιά, ενώ είχαν γραφτεί στο σχολείο, αρχικά εμποδίστηκαν να μπουν στο κτίριο από λευκούς συμμαθητές τους και μέλη της Εθνοφρουράς, η οποία έπαιρνε εντολές από τον κυβερνήτη του Αρκάνσας Όρβιλ Φόμπους. Τελικά μπήκαν στο σχολείο και άρχισαν να παρακολουθούν τα μαθήματα, ύστερα από την παρέμβαση του τότε Αμερικανού Προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και με τη συνοδεία στρατιωτών. Το γεγονός αυτό θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του Κινήματος για τα ατομικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών (African-American Civil Rights Movement.)
Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου
Στις 17 Μαΐου του 1954, το Ανώτατο δικαστήριο των Η.Π.Α., με την ιστορική απόφασή του "Brown v. Board of Education", κήρυξε αντισυνταγματικούς τους νόμους με βάση τους οποίους ίσχυε ο φυλετικός διαχωρισμός σε σχολεία. Μετά την απόφαση αυτή το National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) αποφάσισε να εγγράψει μαύρους μαθητές σε σχολεία που μέχρι τότε ήταν μόνο για λευκούς σε διάφορες πολιτείες στον νότο των Η.Π.Α. Στο Λιτλ Ροκ, την πρωτεύουσα του Αρκάνσας, το τοπικό σχολικό συμβούλιο συμφώνησε να συμμορφωθεί με την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου και η Virgil Blossom, η οποία ήταν σχολικός επιθεωρητής στην περιοχή, υπέβαλε ένα σχέδιο για τη σταδιακή ενσωμάτωση των μαύρων μαθητών στα σχολεία της πόλης το οποίο το σχολικό συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα. Το σχέδιο αυτό θα ετίθεντο σε εφαρμογή με την έναρξη του σχολικού έτους το Σεπτέμβριο του 1957.
Έτσι το 1957, το NAACP έγραψε εννιά μαύρους μαθητές στο Little Rock Central High School, που επιλέχθηκαν με κριτήριο τους υψηλούς τους βαθμούς. Οι Εννέα του Λίτλ Ροκ ήταν: ο Έρνεστ Γκρην(γεν.1941), η Ελίζαμπεθ Εκφορντ (γεν.1941), ο Τζέφερσον Τόμας (γεν.1942),ο Τέρρενς Ρόμπερτς (γεν.1941),η Καρλόττα Γουόλς ΛαΝίερ (γεν.1942), Minnijean Brown (γεν.1941),η Γκλόρια Ρέι Κάρλμαρκ (γεν.1942), η Thelma Mothershed (γεν.1940), and η Μέλμπα Μπελς (γεν.1941).
Τα γεγονότα του Λιτλ Ροκ
Το Σεπτέμβριο του 1957, όταν ξεκίνησε η σχολική χρονιά, το White Citizens Council του Λίτλ Ροκ άρχισε να απειλεί οποιονδήποτε, λευκό ή μαύρο, που υποστήριζε την απόφαση του δικαστηρίου για κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα σχολεία. Ο κυβερνήτης του Αρκάνσας Όρβιλ Φόμπους έδωσε εντολή στην εθνοφρουρά να εμποδίσει τους μαύρους μαθητές να μπουν στο σχολείο. Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1957 οι εννέα Αφροαμερικανοί μαθητές προσπάθησαν να μπουν στο κτίριο. Προηγουμένως, στις 4 Σεπτεμβρίου είχε προσπαθήσει να μπει στο σχολείο μόνη της Ελίζαμπεθ Εκφορντ, μια από τους εννιά μαθητές, ύστερα από λάθος συνεννόηση με τους υπόλοιπους οχτώ. Μέλη της Εθνοφρουράς και λευκοί μαθητές και τότε είχαν εμποδίσει την Έκφορντ με βρισιές, απειλές και κάθε είδους προσβολές να μπει στο κτίριο. Η Ελίζαμπεθ Έκφορντ, σε συνέντευξή της μετά από χρόνια, περιγράφοντας τα γεγονότα εκείνης της ημέρας,είπε: ''Πλησίαζαν ολοένα και πιο κοντά. Κάποιος άρχισε να ουρλιάζει "Λιντσάρετε την". Έψαξα να βρω κάποιο φιλικό βλέμμα μέσα στο πλήθος — κάποιον που θα μπορούσε να με βοηθήσει. Κάποια στιγμή είδα μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία φαινόταν ευγενική, αλλά όταν την κοίταξα ξανά, με χτύπησε''.
Στις 23 Σεπτεμβρίου επαναλήφθηκαν τα ίδια. Και οι εννιά τώρα μαθητές, στην προσπάθειά τους να μπουν στο σχολείο,βρέθηκαν αντιμέτωποι με μέλη της εθνοφρουράς και με πολλούς λευκούς μαθητές και γονείς που τους έβριζαν, τους απειλούσαν και τους χτυπούσαν. Η Beals στη συνέντευξή της είχε επίσης δηλώσει: Οι συγκεντρωμένοι ούρλιαζαν "πιάστε την, "σκοτώστε την", " κρεμάστε την". Οι γονείς μας πετούσαν πράγματα και μας χτυπούσαν. Κάποιοι περπατούσαν δίπλα μας και μας χτυπούσαν στο πρόσωπο. Κάποια στιγμή η Beals δέχτηκε επίθεση με οξύ στα μάτια από έναν λευκό μαθητή. Οι εννέα αφροαμερικανοί μαθητές, ενώ αρχικά μπήκαν στο σχολείο, τελικά φυγαδεύτηκαν από το κτίριο και διέφυγαν με ένα αυτοκίνητο που τους περίμενε από έξω. Την επόμενη ημέρα, ο Δήμαρχος του Λίτλ Ροκ, Woodrow Mann, ζήτησε από τον Αμερικανό Πρόεδρο Άιζενχάουερ να στείλει ομοσπονδιακούς στρατιώτες για να προστατεύσουν τους εννέα μαθητές. Ο Άιζενχάουερ έστειλε στο Λίτλ Ροκ στρατιώτες της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας των Η.Π.Α., τους οποίους ο κυβερνήτης του Αρκάνσας χαρακτήρισε στρατό κατοχής, και αφαίρεσε από τον Φόμπους τον έλεγχο της Εθνοφρουράς στο Αρκάνσας. Έτσι στις 25 Σεπτεμβρίου του 1957 και με τη συνοδεία ομοσπονδιακών στρατιωτών και οι εννιά μαθητές μπήκαν τελικά στο σχολείο και άρχισαν να παρακολουθούν τα μαθήματα. .
Όμως καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς γινόταν καθημερινά δέκτες σωματικής και λεκτικής κακομεταχείρισης από πολλούς λευκούς συμμαθητές τους οι υπεύθυνοι δε του σχολείου τους είχαν πει ότι θα έπρεπε να ανεχθούν πολλά και δε θα έπρεπε να ανταποδίδουν τις κάθε είδους προσβολές και επιθέσεις που θα δέχονταν. Η Minnijean Brown μετά από έναν καυγά με έναν λευκό μαθητή στο εστιατόριο του σχολείου, αποβλήθηκε από το Little Rock Central High School. Οριστικά εκδιώχτηκε το Φεβρουάριο του 1958 ύστερα από ένα επεισόδιο με μια λευκή συμμαθήτριά της. Και στις δύο περιπτώσεις η Brown είχε δεχτεί προσβολές από τους συμμαθητές της και είχε ανταποδώσει. Αποφοίτησε από το New Lincoln High School στη Νέα Υόρκη. Σε εκπομπή που προβλήθηκε στην τηλεόραση το 1981 με τίτλο Crisis at Central High αναφέρθηκε ότι λευκοί μαθητές στο Little Rock Central High School τιμωρούνταν μόνο όταν οι προσβολές τους ήταν πολύ έντονες και υπήρχαν μάρτυρες ενήλικοι.
Κάποιοι γονείς από τους εννιά μαθητές δέχτηκαν πιέσεις για να πάρουν τα παιδιά τους από το συγκεκριμένο σχολείο. Επίσης δέχτηκαν απειλές για τη ζωή τους ενώ τέσσερις έχασαν τις δουλειές τους. Την επόμενη χρονιά, πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ο Φόμπους και το νομοθετικό σώμα της πολιτείας του Αρκάνσας πέρασαν ένα νόμο που επέτρεπε στον κυβερνήτη να κλείσει τα σχολεία και να τα εκμισθώνει σε συλλόγους ιδιωτικών σχολείων, ως ένα τρόπο για να εμποδίσει την ένταξη σε αυτά μαύρων μαθητών και έτσι έκλεισε όλα τα γυμνάσια του Λιτλ Ροκ. Ακολούθησε ένα δημοψήφισμα, στο οποίο ελάχιστοι μαύροι Αμερικανοί του Λιτλ Ροκ κατάφεραν να ψηφίσουν, και με το οποίο 130.000 κάτοικοι της περιοχής στήριξαν τον Φόμπους και αντιτάχθηκαν στην κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού έναντι μόλις 7.500. Τα σχολεία παρέμειναν κλειστά μέχρι το Σεπτέμβριο του 1959 οπότε ξανάνοιξαν αφού προηγουμένως, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, ο νόμος αυτός είχε κηρυχθεί αντισυνταγματικός. Το διάστημα που τα σχολεία παρέμεναν κλειστά οι εφτά από τους εννέα του Λιτλ Ροκ (καθώς ο Green είχε αποφοιτήσει και η Brown είχε αποβληθεί) έκαναν μαθήματα δια αλληλογραφίας.
Η στάση του Φόμπους
Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Φόμπους, δεχόταν πιέσεις, ενώ ήταν υποψήφιος για τρίτη φορά, και για να διασκεδάσει τους φόβους ενός τμήματος των ψηφοφόρων του που διακατέχονταν από ρατσιστικές αντιλήψεις και για να μην διακινδυνεύσει την επανεκλογή του, αποφάσισε να στείλει την εθνοφρουρά στο Little Rock Central High School και να εμποδίσει την είσοδο Αφροαμερικανών μαθητών σε αυτό.
Διάφορα
Στην πρόεδρο του NAACP  Daisy Bates και στους Εννέα του Λίτλ Ροκ  απονεμήθηκε το  Spingarn Medal το 1958 και το Congressional Gold Medal το 1999.
Το Little Rock Central High School ανακηρύχθηκε National Historic Site και σήμερα στεγάζει το Μουσείο για τα ατομικά δικαιώματα.
Για τα γεγονότα του Λίτλ Ροκ γυρίστηκαν δύο ταινίες: το 1981 η ταινία Crisis at Central High, και το 1993 η ταινία The Ernest Green Story.
To 2007, κυκλοφόρησε αναμνηστικό ασημένιο δολάριο "σε αναγνώριση της δύναμης, της αποφασιστικότητας και του κουράγιου που επέδειξαν οι εννέα Αφροαμερικανοί μαθητές του Little Rock Central High School το 1957". Η μια πλευρά του νομίσματος απεικονίζει τους 9 μαθητές συνοδευόμενους από στρατιώτες και η άλλη το Little Rock Central High School το 1957.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων Κατηγορία:Ρατσισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Μπατ (θεά)
Η Μπατ ήταν θεά-αγελάδα της Αιγυπτιακής μυθολογίας με ανθρώπινο πρόσωπο με αφτιά και κέρατα αγελάδας. Μέχρι το Μέσο βασίλειο η ταυτότητα και οι ιδιότητές της είχαν απορροφηθεί από τη θεά Αθώρ.
Λατρεία
Η λατρεία της Μπατ ανάγεται σε πρώιμους περιόδους, και πολλοί τη χρονολογούν στην ύστερη παλαιολιθική αγελαδοτροφία. Η Μπατ ήταν η κύρια θεά του Seshesh, αλλιώς Hu, ο οποίος είναι στα ελληνικά ο Διοσπολίτης, 7ος νομός της Άνω Αιγύπτου.
Όνομα
Το επίθετο Μπατ μπορεί να συνδεθεί με τη λέξη μπα συν τη θηλυκή κατάληξη τ. Το μπα ενός ατόμου ισοδυναμεί περίπου με την προσωπικότητα ή ουσία του, και συνήθως μεταφράζεται ως ψυχή.
Απεικονίσεις στην αρχαία αιγυπτιακή κουλτούρα
Ενώ είναι σπάνιο να απεικονίζεται καθαρή η Μπατ στη ζωγραφική ή τη γλυπτική κάποια σημαντικά αντικείμενα (όπως τα πάνω μέρη της Παλέτας του Νάρμερ) έχουνε απεικονίσεις της θεάς με τη μορφή αγελάδας. Σε άλλες περιπτώσεις, απεικονίζεται ως ουράνια αγελάδα που περιτριγυρίζουν άστρα, ή ως ανθρώπινη γυναίκα. Συνήθως απεικονίζεται σε φυλακτά με ανθρώπινο πρόσωπο αλλά με χαρακτηριστικά αγελάδας, όπως αφτιά και με κέρατα προς τα μέσα, όπως αυτά που είχαν τα πρώτα βοοειδή που εξέθρεψαν η Αιγύπτιοι.
Σχέση με την Αθώρ
Η απεικόνιση της Μπατ ήταν έντονα όμοια με αυτήν της Αθώρ, μια αντίστοιχη θεά της Κάτω Αιγύτπυο. Σε δυσδιάστατες αναπαραστάσεις, και οι δύο θεές απεικονίζονται ανφάς, κοιτώντας των θεατή, και όχι προφίλ σύμφωνα με τη συνήθη αρχαία αιγυπτιακή απεικόνιση. Η σημαντική διαφορά στην απεικόνιση είναι ότι τα κέρατα της Μπατ έχουν κλίση προς τα μέσα, ενώ της Αθώρ ελαφρά προς τα έξω. Είναι πιθανόν αυτή η διαφορά να αντιστοιχεί στα διαφορετικά είδη βοοειδών που εκτρέφονταν σε διαφορετικές περιόδους.
Το κέντρο λατρείας της Αθώρ ήταν στον 6ο νομό της Άνω Αιγύπτου, δίπλα στον 7ο που ήταν της Μπατ, κάτι που υποδηλώνει ότι ίσως στην Προδυναστική Αίγυπτο οι θεές ήταν η ίδια θεά. Ως την εποχή του Μέσου βασιλείου η λατρεία της Αθώρ είχε και πάλι απορροφήσει αυτή της Μπατ, όπως ήταν συνηθισμένο στο αιγυπτιακό πάνθεον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης
Το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης είναι νοσοκομείο που βρίσκεται στο νομό Πιερίας. Βρίσκεται λίγο έξω από τον Αρωνά. Διαθέτει σήμερα 227 κλίνες και καλύπτει περίπου 3000 επισκέψεις το χρόνο σε ασθενείς που η μετακίνησή τους στο νοσοκομείο ή σε άλλη υγειονομική μονάδα είναι δυσχερής, ή εγκυμονεί κινδύνους. Υπάγεται στην Γ΄ Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας.
Ιστορικό
Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1944. Μέχρι τότε, δεν υπήρχε κανένα νοσηλευτικό ίδρυμα στην Πιερία. Αρχικά στεγάστηκε σε ένα πεπαλαιωμένο οίκημα στην πόλη της Κατερίνης, διαθέτοντας 15 κλίνες. Λόγω της ακαταλληλότητας του κτιρίου και των ολοένα αυξανόμενων αναγκών, αποφασίστηκε η ανέγερση νέων κτιριακών εγκαταστάσεων σε άλλο σημείο της πόλης (σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος Κατερίνης). Προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την υλοποίηση του έργου, αποφασίστηκε η διενέργεια εράνου το 1950 στους κατοίκους της Πιερίας. Το 1952 η συνεισφορά αυτή έλαβε υποχρεωτικό χαρακτήρα (καταβάλλοντας ο αγροτικός πληθυσμός του νομού Πιερίας ένα ποσοστό 0,5% επί της τιμής του σιταριού και ανάλογη παρακράτηση στα καπνά). Οι οικοδομικές εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1957. Ωστόσο, λόγω προβλημάτων και καθυστερήσεων, το νοσοκομείο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1960. Στα τέλη του 2010, το νοσοκομείο μεταφέρθηκε στις νέες και υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις στο 6ο χλμ. Κατερίνης – Αρωνά, Νέο Κεραμίδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατερίνη Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Ελλάδα
Γύρος του πλανήτη με ποδήλατο
Ο γύρος του πλανήτη με ποδήλατο έχει πραγματοποιηθεί αρκετές φορές. Για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε από το 1980 ως το 1994 από τους γάλλους Φρανσουάζ και Κλοντ Ερβέ. Το γύρο του πλανήτη με ποδήλατο έχουν επίσης πραγματοποιήσει και οι:
Στις μέρες μας παρόμοια προσπάθεια κάνουν και:
Περιγραφή
Ο Κλοντ και η Φρανσουάζ Ερβέ ξεκίνησαν με τα ποδήλατά τους την 1η Απριλίου του 1980 από τη Λυών της Γαλλίας. Διέσχισαν κάνοντας πετάλι περισσότερα από 150.000 χλμ, περνώντας διαδοχικά από όλες της ηπείρους της Γης, με εξαίρεση την Ανταρκτική.
Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια το ταξίδι του ζευγαριού θα διαρκούσε περίπου τρία χρόνια. Παρόλ’ αυτά η πραγματικότητα έδειξε ότι η 'αποστολή' των δύο γάλλων ποδηλατών θα ολοκληρωνόταν δεκατέσσερα χρόνια αργότερα…
Η μεγαλύτερη όμως έκπληξη για τους δύο ταξιδιώτες δεν αφορούσε την αλλαγή της συνολικής διάρκειας του ταξιδιού, αλλά τον αριθμό των συμμετεχόντων. Στις αρχές του 1988 η Φρανσουάζ Ερβέ διαπίστωσε ότι είχε μείνει έγκυος. Συνέχισε παρόλ’ αυτά να ποδηλατεί μέχρι τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. Τελικά, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1988, η κόρη του Κλοντ και της Φρανσουάζ, Μανόν, γεννήθηκε στο Πάλμερστον Νορθ της Νέας Ζηλανδίας.
Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο Κλοντ και η Φρανσουάζ Ερβέ δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη σχέση με το ποδήλατο πριν αποφασίσουν να κάνουν το γύρο του πλανήτη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στο βιβλίο που περιγράφουν την περιπέτειά τους:
''Η ιδέα [σημ. εννοεί το γύρο του κόσμου με ποδήλατο] μας γοητεύει έντονα. Συνδυάζει την αγάπη μας για τη φύση με εκείνην για τον αθλητισμό. Μόνο που, νά, δεν έχουμε ασχοληθεί ποτέ με την ποδηλασία. Μήπως αυτό αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο; Δεν βαριέσαι!'' Ένα άλλο χαρακτηριστικό που κάνει το ταξίδι των δύο γάλλων να ξεχωρίζει είναι η αυτοχρηματοδότησή του. Σε αντίθεση με άλλες παρόμοιες προσπάθειες που γίνονται με τη βοήθεια κάποιου χρηματοδότη ή χορηγό, ο Κλοντ και η Φρανσουάζ Ερβέ αποφάσισαν να βασιστούν στις δικές τους δυνατότητές: Πέρα από τις αρχικές τους οικονομίες (που κράτησαν για λίγα μόνο χρόνια), η χρηματοδότηση του ταξιδιού βασίστηκε στην πώληση φωτογραφιών και τη διοργάνωση διαλέξεων σχετικά με το ίδιο το ταξίδι.
Η διαδρομή
Ο Κλοντ και η Φρανσουάζ Ερβέ πέρασαν από τις εξής χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδηλασία
VBL
Το VBL (Vehicule Blindé Legèr ή VBL Panhard) είναι γαλλικό ελαφρύ τροχοφόρο τεθωρακισμένο όχημα αναγνώρισης. Κατασκευάζεται από την γαλλική εταιρεία Panhard και εισήχθη για πρώτη φορά στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού το 1997. Είναι αμφίβιο όχημα και έχει σχεδιαστεί προκειμένου να παρέχει επαρκή προστασία από πυρά μικρών όπλων,θραύσματα πυροβολικού,νάρκες και όπλα μαζικής καταστροφής. Μπορεί να φέρει αντιαρματικούς πυραύλους Milan, πολυβόλο MAG 7,62 mm ή Browning M-2HB των 12,7 mm. Το VBL έχει λάβει μέρος σε μια σειρά πολεμικών επιχειρήσεων, με κυριότερες αυτές της Σομαλίας,της Βοσνίας, του Κοσόβου και του Αφγανιστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της Panhard
375 Ούρσουλα
Η Ούρσουλα (Ursula) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,47. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ούρσουλας υπολογίσθηκε σε 216 χιλιόμετρα (από επιπρόσθηση στις 15 Νοεμβρίου 1984), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούρσουλας θα είναι περίπου 6,04 cm/sec (162 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 114,2 m/sec (411 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Η Ούρσουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουρσουλα
Προφιτερόλ
Το προφιτερόλ και τα σχετιζόμενα εδέσματα ανά τον κόσμο μπορεί να συνδέονται με ιδιαίτερες παραλλαγές της γέμισης ή της σάλτσας σε διαφορετικές περιοχές.
Ιστορία
Το προφιτερόλ αντλεί τις ρίζες του από την εποχή της αναγέννησης. Η Αικατερίνη των Μεδίκων παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας και μαζί της έφερε όλες της τις συνταγές από την πατρίδα της την Τοσκάνη. Ένας από τους μάγειρες της, ο Ποπελίνι, δημιούργησε το 1540 τη ζύμη σου το οποίο έγινε πολύ δημοφιλές στη Γαλλία (όπως και άλλα ιταλικά γλυκά) και μαζί με αυτό τα προφιτερόλ. Η φήμη του επιδόρπιου εξαπλώθηκε αλλά το πραγματικό προφιτερόλ αναπτύχθηκε μετά τον 17ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα Κατηγορία:Ιταλικά επιδόρπια Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Μπρανκόβινα
Η Μπρανκοβίνα (σερβικά : Бранковина) είναι χωριό της Σερβίας στην περιφέρεια της Κολουμπάρα. Βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιόμετρα από το Βάλιεβο όπου ανήκει διοικητικά, σε υψόμετρο 267 μέτρων, σύμφωνα με την απογραφή του 2002 είχε 573 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 1991 είχε 529 κάτοικους.
Ολόκληρη η περιοχή της Μπρανκοβίνα έχει κηρυχθεί ιστορικό ορόσημο μεγάλης σημασίας το 1979 και προστατεύεται από την Δημοκρατία της Σερβίας.
Στο χωριό υπάρχουν πολλά σημαντικά πολιτιστικά μνημεία:
Στην Μπρανκοβίνα έζησε και ο ποιητής Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς ο οποίος γεννήθηκε στην κοντινή Ραμπρόβιτσα και τελείωσε το δημοτικό σχολείο εκεί. Καθ 'όλη τη ζωή του ο Μαξίνοβιτς παρέμεινε συναισθηματικά δεμένος με την Μπρανκοβίνα και πέρασε τα τελευταία χρόνια του εκεί και θάφτηκε στο νεκροταφείο της σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του.
Δημογραφία
Η Μπρανκοβίνα έχει πληθυσμό 448 κατοίκους και ο μέσος όρος ηλικίας είναι 40,5 χρόνια (39,5 για τους άνδρες και 41,6 για τις γυναίκες). Το χωριό έχει 160 νοικοκυριά, και ο μέσος αριθμός ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 3,58.
Το χωριό σε μεγάλο βαθμό κατοικείται από Σέρβους (σύμφωνα με την απογραφή του 2002 . αντίστοιχα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σερβίας
Λυκούργος Σακελλάρης
Ο Λυκούργος Σακελλάρης (1947-2018), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε μεταξύ άλλων ως Νομάρχης Θεσσαλονίκης από το 1982 έως το 1985.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σούρπη της Μαγνησίας, το 1947. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΑΠΘ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ το 1974 και έλαβε μέρος στην πρώτη ομάδα πρωτοβουλίας του κινήματος, τον Σεπτέμβριο του 1974. Διατέλεσε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του Κινήματος στους νομούς Ιωαννίνων (στην Τ.Ο.) από το 1975 έως το 1976 και Μαγνησίας από το 1980 έως το 1982.
Διορίστηκε Νομάρχης Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 1982 και υπηρέτησε στη συμπρωτεύουσα έως το 1985.
Από το 1985 έως το 1987 ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών.
Το 1997 ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ).
Πέθανε σε ηλικία 71 ετών από καρκίνο στις 16 Ιουνίου 2018 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη στην Καλαμαριά. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά, το Δημήτρη, που είναι οφθαλμίατρος, και τη Νίκη, που είναι δασκάλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Νομάρχες Θεσσαλονίκης
Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Ακρωτηρίου
Η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Ακρωτηρίου ή η ΑΠΕΑ (διαβάζεται «απεά») είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ακρωτήρι της επαρχίας Λεμεσού. thumb|120px|Παλαιότερο έμβλημα της ΑΠΕΑ.
Ιστορία
Η ΑΠΕΑ ιδρύθηκε το 1955. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Έμβλημα της είναι το φλαμίγκο, αποδημιτικό είδος πουλιού που επισκέπτεται κάθε χρόνο την Αλυκή Ακρωτηρίου.
Αρχικά αγωνιζόταν στα αγροτικά πρωταθλήματα στην Ποδοσφαιρική Αθλητική Αγροτική Ομοσπονδία Κύπρου (ΠΑΑΟΚ).
Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η ΑΠΕΑ ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.
Η ΑΠΕΑ συμμετείχε 6 συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Καλύτερη πορεία είχε την περίοδο 1986-87 όταν τερμάτισε στη δεύτερη θέση του ομίλου της, δύο βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση που οδηγούσε στην Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1990-91 τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
Το 2015 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2015 μέσω του οποίου εξασφάλισε συμμετοχή στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ (η διοργάνωση αυτή είχε αντικαταστήσει τη Δ΄ κατηγορία τη χρονιά εκείνη).
Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην 13η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΑΠΕΑ συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Η ΑΠΕΑ συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Κάρολος Μπερζάν
Ο Κάρολος Μπερζάν (1895-1952) ήταν Ελβετός καθηγητής που πολιτογραφήθηκε Έλληνας.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγες εβδομάδες προ του θανάτου του, το 1952, η σχολή του περιήλθε στην ιδιοκτησία και τη διεύθυνση του πρώην υποδιευθυντού της Αντώνη Μωραΐτη ο οποίος και μετέφερε τη σχολή στο Ψυχικό, η οποία μετονομάστηκε σε Πρότυπο Λύκειο Αθηνών και αργότερα σε Σχολή Μωραΐτη. Ο Μπερζάν έγραψε πολλά σχολικά συγγράμματα και είχε συνεργαστεί για μεγάλο διάστημα με το Εθνικό Ίδρυμα ειδικά για την επιμόρφωση δασκάλων στη Κέρκυρα.
Πηγές
Κατηγορία:Ελβετοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Ραϊμόν
Ο Ραμόν Πελεχέρο ι Σαντσίς (Ramon Pelegero i Sanchis)), γνωστός ως Ραϊμόν (Raimon) είναι Βαλενθιανός τραγουδοποιός. Αποτελεί έναν από τους κύριους εκπροσώπους του Νέου Καταλανικού Τραγουδιού μαζί με τον Λιουίς Λιακ, τον Ζοάν Μανουέλ Σεράτ και τη Μαρία δελ Μαρ Μπονέτ.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Σάτιβα, μια μικρή πόλη της Κοινότητας της Βαλένθια, τον Δεκέμβριο του 1940, αρχικά εργάστηκε στον τοπικό ραδιοσταθμό για να μετακομίσει μετέπειτα στη Βαλένθια όπου σπούδασε Ιστορία. Εκεί γίνεται γνωστός και γεύτηκε την πρώτη του επιτυχία με την έκδοση του πρώτου του EP το 1963. Σε δύο χρόνια απέκτησε φήμη στους, περιορισμένους από τη λογοκρισία του καθεστώτος, χώρους του καταλανόφωνου τραγουδιού και πραγματοποίησε διεθνείς εμφανίσεις στο Βέλγιο και το Παρίσι. Με το άλμπουμ Cançons de la roda del temps, όπου εμπεριέχονται αποκλειστικά μελοποιημένα ποιήματα του Σαλβαδό Εσπρίου από τη συλλογή El caminant i el mur και του οποίου το εξώφυλλο είναι έργο του Ζουάν Μιρό συνδέεται άμεσα με δύο από τις κυρίαρχες μορφές της καταλανικής κουλτούρας του εικοστού αιώνα και η οποία συνεχίστηκε με την απόδοση του "Petita cançó de la teva mort" και "Indesinenter" του ίδιου ποιητή μερικά χρόνια αργότερα. Οι διεθνείς και τοπικές συναυλίες του συνεχίστηκαν με παρουσία στο Μεξικό, το Παρίσι και τη Γερμανία.
Η δεκαετία του 1970 μπαίνει με την έκδοση του άλμπουμ Per destruir aquell qui l'ha desert, το οποίο φέρει εξώφυλλο του ζωγράφου Αντόνι Τάπιες και περιέχει στο πρώτο του μέρος μελοποιημένα ποιήματα από καταλανόφωνους ποιητές του δεκάτου πέμπτου αιώνα από συγγραφείς όπως τον Αουζιάς Μαρκ. Στη συνέχεια συνέχισε την ανοδική του πορεία τόσο στο εξωτερικό όσο και το εσωτερικό, με αποκορύφωμα τη συναυλία του στη Μαδρίτη το 1975 όπου συγκέντρωσε 60.000 άτομα.
Δισκογραφία
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νέο Καταλανικό Τραγούδι
Άγιος Νικόλαος Παραλογγών Αρκαδίας
Ο Άγιος Νικόλαος Παραλογγών είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, πολύ κοντά και νότια των Παραλογγών σε υψόμετρο 810 μέτρα. Απέχει 80 χλμ. Β. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου - μέσω Σελλά), 85 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη και 78 χλμ. ΒΑ. από τον Πύργο (μέσω Λάλα). Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1976 στο ΦΕΚ 27Α - 11/02/1976 να προσαρτάται στην κοινότητα Παραλογγών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Παραλογγούς και τον Πέτα αποτελούν την κοινότητα Παραλογγών που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κοντοβάζαινας του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 38 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 48.
Σημείωση
Στον ίδιο Δήμο αλλά στη Δημοτική Ενότητα Λαγκαδίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Νικόλαος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Τουρμόν
Το Τουρμόν (γαλλικά: Tourmont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρμονιέ (γαλλικά: Tourmoniers).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γιάνις Τσίμζε
Πρώτα χρόνια
Ο Τσίμζε γεννήθηκε στο αγρόκτημα Ράουνα στην οικογένεια του κτηνοτρόφου Αντρέας (Άνσις) Τσίμζε και της συζύγου του Άννα. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας. Η αρχική του εκπαίδευση προήλθε από το σχολείο της ενορίας Ράουνα, όπου επίσης έμαθε να παίζει τα όργανα. Από την ηλικία των δεκαέξι ετών εργάστηκε ως ιδιωτικός δάσκαλος. Αργότερα ήταν καθηγητής στο σχολείο της κοινότητας Βαλμιέρα και οργανοπαίχτης.
Εκπαίδευση
Το 1836 ο Τσίμζε πήγε στη Γερμανία για να σπουδάσει στο Σεμινάριο Εκπαιδευτικών Βάισενφελς που τελείωσε το 1838. Εκεί έμαθε να παίζει βιολί και πιάνο και βελτίωσε τις δεξιότητές του ως οργανοπαίχτης. Το 1838-39 ήταν εξωτερικός φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου παρακολούθησε διαλέξεις μαθηματικών, διδακτικής και θεωρίας της μουσικής. Ο καθηγητής μουσικής του ήταν ο Λούντβιχ Κρίστιαν Ερκ, ένας συλλέκτης, εναρμονιστής, εκδότης και ερευνητής γερμανικών λαϊκών τραγουδιών.
Σεμινάριο Δασκάλων Βίντζεμε
Μετά την επιστροφή του από τη Γερμανία, από το 1839 μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Τσίμζε ήταν επικεφαλής του Σεμιναρίου Δασκάλων του Βίντζεμε όπου δίδασκε στους μελλοντικούς δασκάλους τη διεξαγωγή χορωδιών και την εναρμόνιση των λαϊκών τραγουδιών. Ο Τσίμζε ακολούθησε τις αρχές του Γιόχαν Πεσταλότσι και του Αδόλφου Ντίστερβεγκ και όλα τα μαθήματα διεξάγονταν στα γερμανικά.
Κατά τη διάρκεια των σαράντα δύο ετών εργασίας του στο Σεμινάριο Δασκάλων ο Τσίμζε εκπαίδευσε περισσότερους από τετρακόσιους φοιτητές οι οποίοι στη συνέχεια έγιναν Λετονοί και Εσθονοί καθηγητές. Το να είναι κάποιος δάσκαλος τον 19ο αιώνα σήμαινει επίσης ότι ήταν εκπαιδευτής, μουσικός, λογοτέχνης και δημότης. Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι εκπαιδευτικοί διοργάνωσαν χορωδίες και συνεργάστηκαν μαζί τους και τις πολιτιστικές κοινωνίες.
Μουσική κληρονομιά
Ο Γιάνις Τσίμζε ήταν η πρώτη εξέχουσα λετονική φιγούρα στη μουσική, η οποία ενέπνευσε την εκτεταμένη συλλογή, τη δημοσίευση, τη ρύθμιση και την έρευνα της λαϊκής μουσικής. Ενθάρρυνε την ανάπτυξη του κινήματος της χορωδίας και τη δημιουργία νέων πρωτότυπων συνθέσεων. Χάρη στις δραστηριότητες του Τσίμζε και των μαθητών του, διεξήχθησαν τα πρώτα πανεσθονικά (1869) και πανλετονικά (1873) φεστιβάλ τραγουδιού. Ο Τσίμζε συγκαταλεγόταν σε όσους συνέλαβαν την ιδέα του γεγονότος, ενώ ο σπουδαστής του Ιντρίκις Ζίλε ήταν ένας από τους επικεφαλής μαέστρους του Φεστιβάλ Τραγουδιού. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Τραγουδιού περιελάμβανε διάφορες διατάξεις λαϊκών τραγουδιών από τον Τσίμζε και τον αδελφό του Δαβίδ. Τα γερμανικά συναισθήματα του Τσίμζε προέκυψαν καθώς συνέκρινε τα τρία αδέλφια που έκαναν το προίκα-θώρακα για την αδερφή του στο τραγούδι "Rīga dimd" (Η Ρίγα αντηχεί) με τον γερμανό ευγενή, τη Λουθηρανική Εκκλησία και την γερμανική Ρίγα. Για το λόγο αυτό, επικρίθηκε σοβαρά από τον Άτις Κρόνβαλντς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί συνθέτες
Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι
Το Εθνικό Πάρκο Γιοσέμιτι (αγγλικά: Yosemite National Park, ) βρίσκεται στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ και εκτείνεται κυρίως στις κομητείες Μαριπόζα και Tuolumne. Έχει συνολική έκταση 761.266 στρεμμάτων (3.081 χμ²) και φθάνει μέχρι τις δυτικές πλαγιές της οροσειράς Σιέρρα Νεβάδα. Αποτελεί τουριστικό προορισμό για περισσότερους από 3.5 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως και οι περισσότεροι επισκέπτες έρχονται σε επαφή μόνο με την έκταση των 18 χμ² της ομώνυμης κοιλάδας. Το 1984 ανακηρύχθηκε μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ενώ είναι αναγνωρισμένο διεθνώς για τη φυσική ομορφιά του, τις εντυπωσιακές βουνοπλαγιές από γρανίτη, τους καταρράκτες, τα ποτάμια και τους χειμάρρους του, καθώς και τη βιοποικιλότητα που παρατηρείται στο πάρκο. Περίπου το 89% της έκτασής του έχει ανακηρυχθεί περιοχή άγριας φύσης. Υπήρξε ιστορικά το πρώτο πάρκο που τέθηκε υπό προστασία με απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ και παρά το γεγονός πως δεν αποτέλεσε τον πρώτο αναγνωρισμένο εθνικό δρυμό, το Γιοσέμιτι διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός ευρύτερου ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη της ιδέας των εθνικών πάρκων στις Ηνωμένες Πολιτείες, χάρη στην πολύτιμη συμβολή του Τζον Μιούιρ και άλλων φυσιολατρών.
Το πάρκο Γιοσέμιτι είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε έκταση και λιγότερο κατακερματισμένους βιότοπους στη Σιέρα Νεβάδα, που φιλοξενεί μία μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Το υψόμετρό του κυμαίνεται από 600 έως 4.000 μέτρα και χωρίζεται σε πέντε κύριες ζώνες βλάστησης. Από τα συνολικά 7.000 είδη βλάστησης που έχουν παρατηρηθεί στην Καλιφόρνια, περίπου το 50% ευδοκιμεί στη Σιέρα Νεβάδα και ποσοστό μεγαλύτερο του 20% στο Γιοσέμιτι, το οποίο συνιστά φυσική κατοικία για περισσότερα από 160 σπάνια είδη φυτών, με σπάνιους γεωλογικούς σχηματισμούς και μοναδικό υπέδαφος. Η γεωλογία της ευρύτερης περιοχής του Γιοσέμιτι χαρακτηρίζεται από την παρουσία πετρωμάτων από γρανίτη και υπολειμμάτων παλαιότερων σχηματισμών. Πριν από περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια, το επίπεδο της Σιέρα Νεβάδα ανυψώθηκε και έφερε κλίση, με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν σχετικά ήπιες πλαγιές στα δυτικά, και πιο απότομες στο ανατολικό τμήμα της οροσειράς. Η ανύψωση ευνόησε επίσης τη δημιουργία χειμάρρων και κοιτών, ώστε να σχηματιστούν σταδιακά βαθιά και στενά φαράγγια. Ο πάγος και το χιόνι που συσσωρεύτηκαν πριν από περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια σχημάτισαν παγετό στα μεγαλύτερα ύψη, ο οποίος υποχώρησε στις κοιλάδες. Το πάχος του χιονιού εκτιμάται πως έφθασε μέχρι τα 1.200 μέτρα και η μεταφορά της μάζας του συνέβαλε στη διαμόρφωση του χαρακτηριστικού σχήματος (τύπου U) της κοιλάδας του Γιοσέμιτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλιφόρνια Γιοσεμιτι Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες
ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος είναι η τρίτη Σύνοδος που έγινε στην Κωνσταντινούπολη. Το 680/681 καταδίκασε τον μονοθελητισμό και τον μονοενεργητισμό ως αιρέσεις και καθόρισε ότι ο Ιησούς Χριστός είχε δύο θελήσεις και δύο ενέργειες, θεϊκές και ανθρώπινες.
Η εποχή
Η Σύνοδος διευθέτησε ένα σύνολο θεολογικών αντιπαραθέσεων, που είχαν ξεκινήσει από τον 6ο αι., αλλά είχαν ενταθεί κατά τις βασιλείες του Ηρακλείου (βασ. 610-641) και του εγγονού του Κώνστα Β' (βασ. 641-668). Ο Ηράκλειος είχε ανακτήσει ένα μεγάλο μέρος της Αυτοκρατορίας, που είχε καταληφθεί από τους Πέρσες και είχε προσπαθήσει να γεφυρώσει τη διαμάχη με τον Μονοφυσιτισμό, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα ισχυρός στη Συρία και την Αίγυπτο, προτείνοντας μία μετριοπαθή θεολογική θέση (Έκθεσις), που στηριζόταν καλά στην παράδοση, όπως όλες οι θέσεις. Το αποτέλεσμα ήταν πρώτα ο μονοενεργητισμός, ότι δηλ. ο Χριστός, αν και είχε δύο φύσεις, είχε μία ενέργεια (θεϊκή και ανθρώπινη) και επίσης ο μονοθελητισμός, δηλ. ο Χριστός είχε μία θέληση, καθώς δεν υπήρχε αντίθεση στον Χριστό μεταξύ της θεϊκής και της ανθρώπινης βούλησης. Το δόγμα αυτό έγινε αποδεκτό στο μεγαλύτερο μέρος του Ρωμαϊκού/Βυζαντινού κόσμου, αλλά δημιουργήθηκε αντίθεση στην Ιερουσαλήμ και στη Ρώμη και ξεκίνησε μία διαμάχη, που συνεχίστηκε ακόμη και μετά την απώλεια των ανακτηθέντων επαρχιών με το τέλος του Ηρακλείου. Όταν ο εγγονός του Κώνστας Β΄ ανέλαβε τον θρόνο, είδε την αντίθεση ως απειλή για τη σταθερότητα της Αυτοκρατορίας και προσπάθησε να σιωπήσει την αντιπαράθεση, απαγορεύοντας τη συζήτηση υπέρ ή κατά του δόγματος (Τύπος). Ο πάπας Μαρτίνος Α΄ και ο μοναχός Μάξιμος, οι πιο ακραίοι αντίπαλοι του μονοθελητισμού -που τον ερμήνευαν ως άρνηση της ανθρώπινης θέλησης του Χριστού- συγκρότησαν σύνοδο στη Ρώμη το 649, που καταδίκασε τον μονοενεργητισμό και τον μονοθελητισμό. Στην Κωνσταντινούπολη, περί το 653, μερικοί κατηγόρησαν τον πάπα ότι υποστήριζε εξέγερση, το οποίο εθεωρείτο μεγίστη προδοσία· έτσι ο Μαρτίνος Α΄ συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε και στάλθηκε σε εξορία, όπου σύντομα απεβίωσε. Ο Μάξιμος δικάστηκε και βασανίστηκε έως θανάτου. Η θέση του Μαρτίνου Α΄ και του Μαξίμου του Ομολογητή υποστηρίχθηκε από άλλους στη Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη που ακολούθησε.
Οι προετοιμασίες
Όταν ο γιος και διάδοχος του Κώνστα Β΄, ο Κωνσταντίνος Δ΄, κατέβαλε τους Μουσουλμάνους που πολιορκούσαν την Κωνσταντινούπολη το 678, αμέσως έστεψε την προσοχή του στην αποκατάσταση της επικοινωνίας με τη Ρώμη. Έγραψε στον πάπα Δόνο προτείνοντάς του μία Σύνοδο για το θέμα. Όταν η επιστολή έφθασε στη Ρώμη, ο Δόνος είχε αποβιώσει, αλλά ο διάδοχός του πάπας Αγάθων συμφώνησε με την πρόταση του Αυτοκράτορα και διέταξε συνεδριάσεις σε όλη τη Δύση, ώστε αντιπρόσωποι (legati) να παρουσιαστούν στη Σύνοδο, σύμφωνα με την Παράδοση της Εκκλησίας. Έγινε μία συνεδρίαση στο Μιλάνο, υπό τον αρχιεπίσκοπο Μαυσύετο· μία άλλη στο Χάτφιλντ το 680, στην οποία προήδρευσε ο Θεόδωρος αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι. Ο Αγάθων έκανε μία συνεδρίαση στη Ρώμη το Πάσχα του 680, με εκπροσώπους από τις τοπικές συνεδριάσεις.
Έπειτα έστειλε την αντιπροσωπεία στην Κωνσταντινούπολη, όπου έφθασε με δύο επιστολές, μία από τον πάπα για τον Αυτοκράτορα και μία από τους επισκόπους του συνεδρίου της Ρώμης προς αυτούς που συγκεντρώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Εν τω μεταξύ ο Κωνσταντίνος Δ΄ κάλεσε τον Πατριάρχη Γεώργιο Α΄ της Κωνσταντινούπολης και όλους τους επισκόπους της δικαιοδοσίας του σε Σύνοδο. Επίσης κάλεσε τον Πατριάρχη Μακάριο της Αντιόχειας, που έμενε στην Κωνσταντινούπολη λόγω της μουσουλμανικής κατοχής της έδρας του.