cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aegean Oil
Η Aegean Oil είναι ελληνική εταιρεία πετρελαιοειδών, η οποία κατέχει εκατοντάδες πρατήρια καυσίμων σε όλη τη χώρα. Η εταιρεία είναι συμφερόντων του επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη και του αδελφού του Ιάκωβου.
Οι αδελφοί Μελισσανίδη, οι οποίοι κατείχαν την εταιρεία Αιγαίον Οϊλ ΑΕ, εξαγόρασαν το 1999 την EVROIL, μια μικρή εταιρεία που δραστηριοποιείτο εμπορικά στον νόμο Έβρου και ανέπτυξαν μέσω αυτής -και αφού ο Ιάκωβος Μελισσανίδης μετακινήθηκε στην Αλεξανδρούπολη- το δίκτυο της εταιρείας, το οποίο τα δύο πρώτα χρόνια αριθμούσε περί τα 150 πρατήρια στην βόρεια Ελλάδα. Παράλληλα άρχισε η πανελλαδική ανάπτυξη του δικτύου με το εμπορικό σήμα Aegean. Σήμερα το δίκτυο πωλήσεων της Aegean αριθμεί πάνω από 700 πρατήρια σε όλη την Ελλάδα.
Η εταιρεία έχει ετήσιο κύκλο εργασιών περίπου 1 δισ. ευρώ. και συνολικά απασχολεί περί τους 2.500 εργαζόμενους.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις πετρελαιοειδών και αερίου
Σβάντε Τούνμπεργκ
Ο Σβάντε Τούνμπεργκ (γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1969) είναι σουηδός ηθοποιός, παραγωγός και συγγραφέας. Έχει συγγράψει το βιβλίο Σκηνές από μια οικογένεια και έναν πλανήτη σε κρίση (σουηδικά: Scener ur hjärtat) με την γυναίκα του, την μέτσο-σοπράνο και τραγουδίστρια Μαλένα Έρνμαν. Είναι επίσης συνδεδεμένος με το έργο της κόρης του, της νεαρής ακτιβίστριας για το περιβάλλον Γκρέτα Τούνμπεργκ.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε ως Σβάντε Βίλελμ Φριτς Τούνμπεργκ στην ενορία Μπου της Στοκχόλμης. Είναι γιος των Όλοφ Τούνμπεργκ και Μόνα Άντερσον. Μεγάλωσε στο Σάλτσιε-Μπόο.
Ξεκίνησε να ασχολείται με το δράμα το 1991 παίζοντας στο Βασιλικό Θέατρο Δράματος Ντράματεν στο Ρωμαίος και Ιουλέτα και τον χαρακτήρα "Έτταν" στο Πήτερ Παν. Άρχισε να σπουδάζει θέατρο και όπερα στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ.
Σταδιοδρομία
Περιόδευσε σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του στο Γκέτεμποργκ, μπήκε στο Κρατικό Θέατρο της Σουηδίας (Ρικστεάτερν). Έπαιξε ως ηθοποιός σε έργα του νεανικού προγράμματος του Θεάτρου, όπως τα έργα Tralala-la του Τόμας Τίντχολμ (1997), το Sprit του Μπέριε Λίντστρεμ (1998), το Ciao bella της Ιρένα Κράους (1999) και Min bror του Ίσα Σέιερ (2000). Ακόμη έπαιξε στο En hopplös grabb του Πέτερ Σ. Ρόζενλουντ, το 2001. Το 1998 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Skärgårdsdoktorn. Εμφανίστηκε στο Θέατρο της Ανατολικής Γοτθίας (σουηδικά: Östgötateatern) του Νόρσεπινγκ. Το 2002, πρωταγωνίστησε στη συναυλία Ιωσήφ – ο γόης του μουσικού στην σουηδική Τηλεόραση, όπου έπαιξε τον συνθέτη Ιωσήφ Μάρτιν Κράους.
Αυτός είναι ο διαχειριστής (μάνατζερ) και παραγωγός για τη γυναίκα του, την Μαλένα Έρνμαν. Συμμετείχε στην συγγραφή των άλμπουμ Opera di fiori (2011) και Sweden (2016), ενώ είναι πρόεδρος των εταιρειών Ernman Produktion AB και Northern Grace AB. Επίσης γράφει και σκηνοθετεί για τις περιοδείες της, ενώ είναι και ηθοποιός για τις ετήσεις χριστουγεννιάτικες περιοδείες της Έρνμαν.
Προσωπική ζωή
Ο Τούνμπεργκ και η Έρνμαν παντρεύτηκαν το 2004. Απέκτησαν δύο κόρες, τις Γκρέτα και Μπεάτα (γεννήθηκαν αντίστοιχα το 2003 και 2005). Η Γκρέτα είναι ακτιβίστρια για την κλιματική αλλαγή. Δημοσίευσαν ένα βιβλίο το 2018 όπου μιλούν για τις διαγνώσεις των κορών τους και πως η κλιματική κρίση δημιούργησε μια οικογενειακή κρίση.
Επίσης συνοδεύει την κόρη του Γκρέτα σε διάφορες διασκέψεις και άλλες επισκέψεις ως μέρος της εκστρατείας της. Τον Δεκέμβριο του 2018, ο Τούνμπεργκ και η κόρη του, η έφηβη ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ ταξίδεψαν στο Κατοβίτσε της Πολωνίας για τις εργασίες της διάσκεψης για τη κλιματική αλλαγή των ΟΗΕ, όπου η Γκρέτα έδωσε ομιλία.
Στα μέσα Αυγούστου 2019, η Γκρέτα και ο Σβάντε Τούνμπεργκ έφυγαν από το Πλίμουθ για να κάνουν το ταξίδι στην Αμερική μέσω του Ατλαντικού. Τους μετέφερε το πλοίο Malizia II.
Αρχικά δήλωσε ότι ανησυχούσε για την σχολική απεργία για το κλίμα που έκανε η μεγαλύτερη κόρη του Γκρέτα, λέγοντας "Υποτίθεται ότι θα έπρεπε να βρίσκεται στο σχολείο, δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε την δράση της" Αργότερα δήλωσε ότι "η Γκρέτα μας πίεσε να αλλάξουμε τις ζωές μας, δεν είχα κανένα στοιχείο για το κλίμα. Ξεκινήσαμε το ερευνούμε σε βάθος, διαβάζοντας όλα τα βιβλία – τα έχει διαβάσει όλα επίσης." Τώρα είναι ο μάνατζερ της Γκρέτας. Την συνόδευσε στο αγωνιστικό πλοίο Malizia II όταν πέρασε τον Ατλαντικό Ωκεανό πηγαίνοντας στην Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Όλοφ Τούνμπεργκ
Ο Όλοφ Φριτς Τούνμπεργκ (21 Μαΐου 1925 - Στοκχόλμη, 24 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Σουηδός ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Ζωή και καριέρα
Ο Τούνμπεργκ γεννήθηκε με το όνομα Φριτς-Όλοφ Τούνμπεργκ στο Βεστερός. Σπούδασε δράμα στη Στοκχόλμη και συνέχισε τις σπουδές του στο ίδιο αντικείμενο από το 1950 έως το 1952, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1940 έπαιζε έργα σε δημόσια πάρκα.
Μετά την ολοκλήρωση της δραματικής σχολής εντάχθηκε στο περιφερειακό θέατρο Östgötateatern, όπου ήταν σκηνοθέτης εκτός από την υποκριτική και στη συνέχεια έγινε ένας ελεύθερος επαγγελματίας ηθοποιός. Στη δεκαετία του 1950 έγινε γνωστός για το έργο του σχετικά με το ραδιοφωνικό πρόγραμμα Mannen i svart (Άνθρωπος στα μαύρα), όπου παρουσίαζε όλα τα είδη ιστοριών τρόμου και του υπερφυσικού με τη βαθιά φωνή, συνοδευόμενα από μια ποικιλία από ηχητικά εφέ.
Έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες, συχνά σε υποστηρικτικούς ρόλους. Επίσης, έπαιξε τον Σιρ Χαν η στις σουηδικές εκδόσεις της ταινίας Το Βιβλίο της Ζούγκλας, καθώς και τη συνέχεια Το Βιβλίο της Ζούγκλας 2 (2003).
Το 2006 συμμετείχε στο πρόγραμμα Sommar στο Sveriges Radio P1.
Επίσης, έχει σκηνοθετήσει για την τηλεόραση.
Προσωπική ζωή
Ο Τούνμπεργκ στο παρελθόν ήταν παντρεμένος με τη Μόνα Άντερσον. Αυτός είναι ο πατέρας του ηθοποιού Σβάντε Τούνμπεργκ, παντρεμένος με τη Μαλένα Έρνμαν. Η εγγονή του είναι η ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ. Είναι μακρινός συγγενής του χημικού Σβάντε Αρρένιους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νατάσα Νίνκοβιτς
Η Νατάσα Νίνκοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Наташа Нинковић, 22 Ιουλίου 1972) είναι ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης από τη Σερβία. Περισσότερο γνωστή έγινε από τους ρόλους της, στις κινηματογραφικές ταινίες Savior (1998), War Live (2000), The Professional (2003) και Klopka (2007). Στην καριέρα της έχει συμμετάσχει σε πάνω από 10 ταινίες, σε πάνω από 5 τηλεταινίες και σε πάνω από 10 τηλεοπτικές σειρές. Πέρα από τη μικρή και τη μεγάλη οθόνη έχει συμμετάσχει και στο θέατρο.
Γεννήθηκε στο Τρεμπίνιε, της Γιουγκοσλαβίας (τότε, τώρα Βοσνία και Ερζεγοβίνη), ο πατέρας λέγεται Μπράνκο και η μητέρα της Μιλένα. Στη γενέτειρά της τελείωσε την υποχρεωτική της εκπαίδευση, ενώ το 1994, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή, του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Συμμαθητές εκεί ήταν αρκετοί γνωστοί σήμερα Σέρβοι ηθοποιοί όπως ο Βόιν Σέτκοβιτς, ο Σεργκέι Τριφούνοβιτς και ο Νεμπόισα Γκλογκόβατς. Η Νίνκοβιτς είναι παντρεμένη με τον Νέναντ Σαρένατς, με τον οποίον απέκτησε δίδυμα, τον Λούκα και τον Ματία Σάρενατς.
Η καριέρα της ξεκίνησε το 1989, στην ταινία Najbolji, όπου ερμήνευσε μία σερβιτόρα, σε ηλικία 17 ετών. Το 1998 συμμετείχε στην πρώτη της τηλεταινία, ονόματι Golubovića apoteka. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και για πρώτη φορά σε τηλεοπτική σειρά, ονόματι Porodično blago (1998-2001). Το 1998, για την ταινία Savior, έλαβε το βραβείο της Καλύτερης Γυναίκες Ηθοποιού, στο Sochi International Film Festival, καθώς και στο Valencienne Film Festival. Στην ίδια κατηγορία βραβεύτηκε τρεις φορές και στο Niš International Film Festival.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Μικρό Μοναστήρι Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1962 για την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1961-62 ήταν το τελευταίο που διεξήχθη χωρίς μόνιμο χαρακτήρα, αφού από την επόμενη σεζόν οι ομάδες αποδεσμεύτηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα των ενώσεων. Παρά τις σχετικές εξαγγελίες που αναφέρονταν σε καθιέρωση μόνιμης Β΄ Εθνικής το εφαρμοσθέν σύστημα εκτός από δυσλειτουργικό ήταν και ιδιαίτερα περίπλοκο. Μετείχαν 74 ομάδες χωρισμένες με γεωγραφικά κριτήρια σε δυο "τομείς", το βόρειο και το νότιο. Φυσικά δεν επρόκειτο για εθνικό πρωτάθλημα, αλλά για ένα τουρνουά, τύπου Β΄ Εθνικής, ενώ μεγάλες διακυμάνσεις υπήρχαν στη σύνθεση των ομίλων, με άλλους που περιελάμβαναν μόλις έξι ομάδες και άλλους με εννιά ομάδες. Οι νικητές των δέκα ομίλων προκρίθηκαν στην τελική φάση, στην οποία χωρίστηκαν σε νότιο και βόρειο όμιλο και οι δυο πρωταθλητές ανέβηκαν στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Αρχικά διεξήχθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα, από τα οποία προκρίθηκαν 74 σύλλογοι για την πρώτη φάση της Β΄ Εθνικής. Ανάλογα με τη δυναμικότητά της, η κάθε τοπική ένωση έστειλε διαφορετικό αριθμό ομάδων, με ανώτερο τις πέντε ομάδες που προκρίθηκαν από τις τρεις ιδρύτριες ενώσεις της ΕΠΟ: ΕΠΣ Αθήνας, ΕΠΣ Πειραιά και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δέκα ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια, η κατάταξη στους οποίους είχε διπλό χαρακτήρα: την διεκδίκηση της ανόδου στην Α΄ εθνική και τη διεκδίκηση μιας θέσης στη μόνιμη Β΄ Εθνική της επόμενης σεζόν. Οι δέκα νικητές των ομίλων πέρασαν στην τελική φάση για να διεκδικήσουν την άνοδο στην Α΄ εθνική κατηγορία. Χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των πέντε ομάδων, Νότιο και Βόρειο και οι δύο πρωταθλητές κέρδισαν την άνοδο.
Οι υπόλοιπες οκτώ (8) ομάδες της τελικής φάσης κέρδισαν τη συμμετοχή τους τους στη μόνιμη Β΄ Εθνική της επόμενης σεζόν. Επίσης, την συμμετοχή στη Β΄ Εθνική της επόμενης σεζόν κέρδισαν και οι πρώτες 3 ή 4 ομάδες κάθε αρχικού ομίλου, ώστε μαζί με τις δύο που υποβιβάστηκαν από την Α΄ Εθνική να συμπληρωθεί ο αριθμός 36 (2 όμιλοι των 18). Τελικά, ο αρχικός σχεδιασμός δεν ίσχυσε, αφού την επόμενη σεζόν δημιουργήθηκαν 4 όμιλοι με 60 συνολικά συλλόγους, οπότε στη Β΄ Εθνική προκρίθηκαν άλλες δύο ή τρεις ομάδες από καθε όμιλο.
Γ΄ όμιλος
* Από τη συνένωση Ολυμπιακού Κ. με Πράσινα Πουλιά.
Δ΄ όμιλος
* Ο μετέπειτα "Εύριπος Χαλκίδας".
Ε΄ όμιλος
1 Την επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε "Ο.Φ.Χ. Παγχανιακός".
Α΄ όμιλος
* Αγώνες κατάταξης για δυο θέσεις στη μόνιμη Β΄ Εθνική
Β΄ όμιλος
* Αγώνας κατάταξης: Ηρακλής Κ. - Ορφέας: 2-1
Γ΄ όμιλος
* Αγώνας κατάταξης: Πιερικός - Ολυμπιακός Κ.: 1-0
Αναφορές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1961-1962
Αλεξάντερ Μέξι
Ο Αλεξάντερ Μέξι (Aleksandër Meksi, γεν. 8 Μαρτίου 1939 στα Τίρανα) είναι Αλβανός πολιτικός.
Βιογραφία
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων και ειδικεύθηκε στη μεσαιωνική αρχιτεκτονική και την αναστήλωση βυζαντινών ναών. Εργάστηκε στο Ινστιτούτο Μνημείων Πολιτισμού από το 1962 έως το 1987 και στο Ινστιτούτο Αρχαιολογίας από το 1987 έως το 1991.
Ο Μέξι ήταν ο πρώτος μη κομμουνιστής πρωθυπουργός της Αλβανίας από το 1992 έως το 1997 υπηρετώντας υπό την προεδρία του Σαλί Μπερίσα. Πριν από αυτό ήταν αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου για έναν χρόνο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, οξύνθηκαν οι διμερείς σχέσεις Αλβανίας-Ελλάδας, με τον ίδιο να θέτει με δηλώσεις του το 1993 ζήτημα αναγνώρισης αλβανικής μειονότητας εντός της Ελλάδας, στην οποία ζητούσε να συμπεριληφθούν οι Τσάμηδες, οι Αρβανίτες, καθώς και οι Αλβανοί μετανάστες. Μετά τις ταραχές του 1997 στη χώρα, ο Μέξι αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο διάδοχός του Μπασκίμ Φίνο προερχόταν από το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα (SP).
Είναι ένας από τους ιδρυτές του Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας (DP), αλλά πλέον δεν έχει καθήκοντα.
Έχει υπάρξει συγγραφέας πληθώρας συγγραμμάτων σχετικά με την αρχαιολογία και την αρχιτεκτονική μνημείων στην Αλβανία. Επέστρεψε στον πολιτικό βίο το 2009 ως επικεφαλής του συνασπισμού Πόλος Ελευθερίας, μιας εναλλακτικής δεξιάς πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Πέραν των Άλπεων Γαλατία
μικρογραφία|320x320εσ|Η Πέραν των Άλπεων Γαλατία, αργότερα Ναρβωνική Γαλατία Ο όρος Πέραν των Άλπεων Γαλατία (λατινικά: Gallia Transalpina ή Gallia Ulterior) είναι η ρωμαϊκή ονομασία μιας περιοχής που αρχικά περιλάμβανε σχεδόν το σύνολο της Γαλατίας. Ο όρος δήλωνε τη Γαλατία δυτικά (πέρα, σε σχέση με τη Ρώμη) των Άλπεων. Διακρίνονταν έτσι από την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (Gallia cisalpine), η οποία βρισκόταν ανατολικά των Άλπεων και καταλάμβανε τα εδάφη της σημερινής Βόρειας Ιταλίας.
Μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους του νότιου τμήματος αυτής της περιοχής (που αντιστοιχεί περίπου με τις σημερινές πρώην περιοχές Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή και Ρον-Αλπ) μεταξύ 122 και 118 π.Χ., το όνομα της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας άρχισε να υποδηλώνει μόνο αυτά τα κατακτημένα εδάφη. Η περιοχή έλαβε το καθεστώς επαρχίας της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 70 π.Χ. Και αργότερα, υπό τον Αύγουστο, η περιοχή πήρε το όνομα Ναρβωνική Γαλατία (Gallia Narbonensis).
Το υπόλοιπο τμήμα της Γαλατίας κατακτήθηκε μεταξύ του 58 και του 51 π.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Γαλατία
Διονύσης Καπανδρίτης
Γεννήθηκε το 1948 στη Ζάκυνθο, όπου και απεβίωσε το 2015 σε ηλικία 67 ετών.
Πρώτα χρόνια
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αχιλλέα Ζακύνθου και ο πρώτος του αγώνας του ήταν στις 10 Απριλίου του 1961 σε ηλικία 13 ετών, στον οποίο και πέτυχε το πρώτο του γκολ εναντίον στη Δόξα Νέας Μανωλάδας (1-1).
Ολυμπιακός Πατρών
Στις 31 Ιουλίου του 1965 μετέβη στην Αχαϊκή πρωτεύουσα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πατρών, όπου και αγωνίστηκε για δύο σεζόν στη Β΄ Εθνική.
Σεμιγαλλία
thumb|250x250px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Σεμιγαλλία με κίτρινο thumb|150x150px|Το έμβλημα της Σεμιγαλλίας thumb|350x350px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Σεμιγαλλία με πράσινο Η Σεμιγαλλία (λετονικά: Zemgale, γερμανικά: Semgallen, λιθουανικά: Žiemgala) είναι μία από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται στο Σύνταγμα της Λετονικής Δημοκρατίας. Βρίσκεται στη μέση του νοτίου τμήματος της Λετονίας.
Διονύσης Καπανδρίτης
Παναχαϊκή
Στις 15 Αυγούστου του 1967 πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή. Με τη φανέλα των κοκκινόμαυρων αγωνίστηκε για τρία συναπτά έτη, δύο αγωνιστικές περιόδους στη Β΄ Εθνική και μια στην Α΄ Εθνική, αποτελώντας βασικό μέλος της χρυσής ομάδας που πήρε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, κερδίζοντας τον τίτλο του πρωταθλητή στη δεύτερη κατηγορία κατά την περίοδο 1968-69.
Σεμιγαλλία
Η Σεμιγαλλία αναγνωρίζεται μαζί με τη Σελονία ως μία περιοχή, αν και μερικές φορές η Σελονία θεωρείται χωριστή πέμπτη περιοχή. Επίσης, στο οικόσημο της Λετονίας, η Σεμιγαλλία εκπροσωπείται μαζί με την Κουρλάνδη, λόγω της ιστορικής σχέσης μεταξύ των δύο περιοχών. Η Σεμιγαλλία συνορεύει με άλλες ιστορικές περιοχές της Βαλτικής, όπως το Βίντζεμε (νότιο τμήμα της πρώην Λιβονίας) προς τα βορειοανατολικά, τη λιθουανική Σαμογιτία προς νότο, την Κουρλάνδη προς τα δυτικά και τη Λατγαλία προς τα ανατολικά, καθώς και τον κόλπο της Ρίγας προς τα βόρεια. Η γεωγραφία της Σεμιγαλλίας αποτελείται κυρίως από πεδιάδες και μερικούς λόφους. Ο Λιέλουπε είναι ο σημαντικότερος ποταμός μετά τον Νταουγκάβα. Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Γιέλγκαβα, η πρώην πρωτεύουσα του Δουκάτου της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.
Διονύσης Καπανδρίτης
Παναχαϊκή
Στο Κύπελλο με την Παναχαϊκή έφτασε δύο συνεχείς χρονιές έως τα προημιτελικά της διοργάνωσης, το 1968 και το 1969.
Σεμιγαλλία
Ιστορία
Η Σεμιγαλλία θεωρείται μια από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας. H περιοχή παίρνει το όνομά της από τον Βαλτικό λαό, γνωστό ως Σεμιγάλλιοι. Από τον 13ο αιώνα η Σελόνια έχει συμπεριληφθεί ως τμήμα της Σεμιγαλλίας και περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της. Ενώ παίρνει το όνομά της από τη βαλτική φυλή των Σελόνων. Η παραδοσιακή Σελόνια περιλαμβάνει επίσης τμήμα της βορειοανατολικής Λιθουανίας. Τα Σεμιγαλλικά, η γλώσσα της Σεμιγαλλίας, μιλιόταν στην περιοχή μέχρι τον 16ο αιώνα. Το Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας ήταν ένα ημιανεξάρτητο δουκάτο που υπήρξε από το 1561 έως το 1795, και περιλάμβανε τις περιοχές της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Αν και τυπικά υποτελές στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, οι δούκες του λειτουργούσαν αυτόνομα. Μετά την προσάρτηση του Δουκάτου από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, από το 1795 έως το 1918, το Δουκάτο αποτέλεσε το Κυβερνείο της Κουρλάνδης, στο οποίο συμπεριλήφθηκε και η Σεμιγαλλία. Τέλος δόθηκε μαζί με την Κουρλάνδη στην ανεξάρτητη Λετονία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Διονύσης Καπανδρίτης
Α.Π.Σ. Ζάκυνθος
Το 1970 επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και στη νεοσύστατη τότε ομάδα, έπειτα τη συγχώνευση του Ζακυνθιακού (πρώην Αχιλλέα, 1960) με τον Απόλλωνα (1962), Α.Π.Σ. Ζάκυνθος. Αγωνίστηκε επί μία δεκαετία στην ομάδα όπου έκλεισε και την καριέρα του.
Σεμιγαλλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Λιθουανίας
Διονύσης Καπανδρίτης
Α.Π.Σ. Ζάκυνθος
Την περίοδο 1980-81 ο Καπανδρίτης αποτέλεσε για λίγες αγωνιστικές παίκτη αλλά και προπονητή της ομάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ
Ζαν ντ'Ορλεάν (1965)
Ο Ζαν ντ'Ορλεάν (γαλλικά: Jean d'Orleans, γεννημένος στις 19 Μαΐου 1965) είναι επικεφαλής του Οίκου της Ορλεάνης και δούκας του Βαντόμ. Φέρει τον τίτλο τού κόμη τού Παρισιού και ως Ιωάννης (Δ΄) είναι ο νόμιμος διεκδικητής τού στέμματος στη Γαλλία από τη μεριά των Ορλεανιστών.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου κόμη της Ορλεάνης και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (Ζ΄), της Γαλλίας και της Μαρίας-Θηρεσίας, κόρης του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Επειδή ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος του Κλερμόν ήταν διανοητικά καθυστερημένος, ο Ιωάννης θεωρήθηκε από τους Ορλεανιστές ως διάδοχος του πατέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Βαντόμ Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Εντ ντ'Ορλεάν (1968)
Ο Εύδης, γαλλ. Eudes d'Orléans (γενν. 18 Μαρτίου 1968) από τον Οίκο της Ορλεάνης είναι δούκας του Ανγκουλέμ.
Βιογραφία
Είναι ο τρίτος γιος του Ερρίκου κόμη του Παρισιού και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (Ζ΄), της Γαλλίας και της Μαρίας-Θηρεσίας, κόρης του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Το 1999 νυμφεύτηκε τη Μαρί-Λιές-Κλωντ-Άννα-Ρολάν, κόρη του Λουί-Μεριαντέκ κόμη του Ροάν-Σαμπό και έχει τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Technoblade
Ο Alexander (1 Ιουνίου 1999 - Ιούνιος 2022), γνωστός στο διαδίκτυο ως Technoblade, ήταν Αμερικανός YouTuber και διαδικτυακή προσωπικότητα, γνωστός για τα βίντεο και τις ζωντανές ροές του στο Minecraft στο κανάλι του στο YouTube, καθώς και για τη συμμετοχή του στο Dream SMP. , το κανάλι του Technoblade στο YouTube έχει περισσότερους από 15 εκατομμύρια συνδρομητές. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2022 από μεταστατικό καρκίνο.
Καριέρα
Το κύριο κανάλι του Technoblade στο YouTube εγγράφηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 2013, και το περιεχόμενό του περιστράφηκε κυρίως γύρω από το βιντεοπαιχνίδι Minecraft. Τα περισσότερα από τα πρώτα βίντεό του περιείχαν παιχνίδι στον διακομιστή Hypixel.
Σε ένα βίντεο από το 2017, ο Technoblade κέρδισε το Minecraft με την ρύθμιση "μέγιστης δυσκολίας" χρησιμοποιώντας μόνο ένα χειριστήριο τύπου τιμονιού.
Ο Technoblade αυξήθηκε σε δημοτικότητα το 2019, μετά από τις πολλαπλές του νίκες στα τουρνουά "Minecraft Monday" του Keemstar. Συμμετείχε τακτικά σε τουρνουά Minecraft Championship με άλλες γνωστές προσωπικότητες του Minecraft στο YouTube και αναφέρθηκε από τον Cale Michael του Dot Esports ως "ένας από τους καλύτερους παίκτες Minecraft στον χώρο δημιουργίας περιεχομένου, ειδικά όταν πρόκειται για εκδηλώσεις πάικτη-εναντίον-παίκτη".
Ο Technoblade έγινε μέλος του διακομιστή Minecraft Dream SMP το 2020, στον οποίο άρχισε να δημιουργεί συχνά περιεχόμενο. Ενώ δημιουργούσε περιεχόμενο στον συγκεκριμένο διακομιστή, o Technoblade είχε μια φιλική αντιπαλότητα με τον συνάδελφό του YouTuber, Dream. Αμφισβήτησαν την αναγνώριση για τον τίτλο του «καλύτερου παίκτη του Minecraft » στις βάσεις των θαυμαστών τους μέσω μιας σειράς μονομαχιών παικτών εναντίον παικτών που διοργάνωσε ο συνάδελφός του YouTuber MrBeast, τον οποίο κέρδισε o Technoblade. Γύρω στο χρόνο του θανάτου του, τον Ιούνιο του 2022, o Technoblade είχε φτάσει τους 10,8 εκατομμύρια συνδρομητές.
Προσωπική ζωή
Ο Αλεξάντερ γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1999. Έμενε στην Bay Area του Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια. Ήταν επίσης γνωστό ότι έπασχε από ΔΕΠΥ.
Η υπόλοιπη προσωπική ζωή του Αλεξάντερ παραμένει άγνωστη. Κατά τη δική του παραδοχή, έκανε μια πολυετή φάρσα στους θεατές του εξαπατώντας το κοινό του ώστε να πιστέψει ότι το όνομά του ήταν "Dave". Αυτό ήταν γενικά αποδεκτό ως το πραγματικό του όνομα μέχρι να ανακοινωθεί ο θάνατός του.
Διάγνωση καρκίνου και θάνατος
Ο αγώνας του Technoblade με τον καρκίνο είχε προηγουμένως δημοσιευτεί με τους θαυμαστές του. αποκάλυψε τη διάγνωσή του τον Αύγουστο του 2021 αφού παρατήρησε πόνο στο δεξί του χέρι και ένα εξόγκωμα στον ώμο του. Ως απάντηση, ο Dream δώρισε US$21,409 για έρευνα για τον καρκίνο αργότερα εκείνο τον μήνα. Ο Technoblade ενθάρρυνε επίσης τους θαυμαστές του να φορούν μάσκες προσώπου και να εμβολιάζονται κατά του COVID-19, καθώς ήταν σχετικό με την τρέχουσα σοβαρή ανοσοανεπάρκειά του. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία αποδείχθηκαν ανεπιτυχείς, καθώς ο θεραπευτής του δήλωσε ότι το χέρι του θα έπρεπε ενδεχομένως να ακρωτηριαστεί. Τον Δεκέμβριο του 2021, ο Technoblade υποβλήθηκε με επιτυχία σε επέμβαση διάσωσης άκρου με το χέρι του να παραμένει άθικτο.
Στις 30 Ιουνίου 2022, ένα βίντεο ανέβηκε στο κανάλι του Technoblade στο YouTube όπου ο πατέρας του ανακοίνωσε ότι ο Technoblade έχασε την μάχη με τον καρκίνο. Στην συνέχεια διάβασε ένα μήνυμα που γράφτηκε από τον Technoblade στις τελευταίες του ώρες και είπε ότι τα μελλοντικά έσοδα από το merchandising και τα βίντεο θα πήγαιναν στο Sarcoma Foundation of America και κολεγιακή εκπαίδευση των αδελφών του. Το βίντεο ολοκληρώθηκε με ένα γραπτό μήνυμα από τη μητέρα του Technoblade. Ο Technoblade αρχικά σχεδίαζε να γράψει και να ηχογραφήσει το βίντεο ο ίδιος πριν από το θάνατό του, αλλά δεν μπορούσε λόγω της επιβάρυνσης της υγείας του.
Αντιδράσεις και αφιερώματα
Το βίντεο αφιέρωμα έγινε το κορυφαίο βίντεο της τάσης στο YouTube αργότερα εκείνη την ημέρα, ξεπερνώντας τις 30 εκατομμύρια προβολές τις πρώτες 24 ώρες. Έκτοτε, έχει προβληθεί πάνω από 70 εκατομμύρια φορές και έχει αρέσει πάνω από επτά εκατομμύρια φορές, και έγινε το βίντεο με τις περισσότερες προβολές και τα περισσότερα like στο κανάλι του Technoblade. Το κανάλι του απέκτησε επίσης περισσότερους από 4 εκατομμύρια συνδρομητές μετά θάνατον.
Πολλοί YouTubers, συμπεριλαμβανομένου του Dream και άλλων μελών του Dream SMP, εξέφρασαν τα συλλυπητήρια, την υποστήριξη και τον θαυμασμό τους για αυτόν στο διαδίκτυο, καθώς και ο συνιδρυτής του διακομιστή Hypixel και ο επιχειρηματίας Έλον Μασκ. Το YouTube έστειλε τα συλλυπητήρια του στην οικογένεια, τους φίλους και τους θαυμαστές του μετά τη δημοσίευση του βίντεο. Ο επίσημος λογαριασμός Twitter του Minecraft δημοσίευσε επίσης τα συλλυπητήρια του,   και το Ίδρυμα Sarcoma της Αμερικής έστειλε την υποστήριξή του στην οικογένεια, δημιουργώντας επίσης ένα ειδικό αφιέρωμα στον Αλέξανδρο στον ιστότοπό τους. Σε μια δήλωση, ο διευθύνων σύμβουλος του ιδρύματος Brandi Feiser είπε ότι η Technoblade είχε συγκεντρώσει πάνω από 500.000 δολάρια για να υποστηρίξει την έρευνα για το σάρκωμα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Σύμφωνα με το Polygon, ο Technoblade ήταν «μία από τις πιο διάσημες προσωπικότητες του Minecraft.
Σε συνέντευξή του στους New York Times, ο Don Pireso, ο επικεφαλής διαχειριστής του Hypixel, δήλωσε ότι η οικογένεια του Technoblade δεν θα έκανε περαιτέρω σχόλια σχετικά με τον θάνατό του, καθώς "το βίντεο που μοιράστηκαν περιέχει όλες τις πληροφορίες που μοιράζονται με άνεση αυτή τη στιγμή". Η ομάδα Hypixel δημιούργησε επίσης έναν ψηφιακό χώρο στον διακομιστή Minecraft, όπου οι θαυμαστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ψηφιακό βιβλίο του παιγνιδιού για να γράψουν μονοσέλιδα μηνύματα τα οποία τελικά θα σταλθούν στην οικογένεια του Technoblade.
Στις 2 Ιουλίου 2022, η Mojang Studios πρόσθεσε ένα αφιέρωμα στον Technoblade στην εικόνα εκκίνησης του Minecraft: Java Edition. Η τροποποιημένη εικόνα πρόσθεσε μια κορώνα σε ένα γουρούνι, σε σχέση με την επωνυμία του δέρματος και του καναλιού του Minecraft στο παιχνίδι του Technoblade. Σύμφωνα με το Polygon, οι θαυμαστές ζήτησαν να προστεθεί ένα splash κείμενο στο κύριο μενού του Minecraft ως φόρο τιμής στον Technoblade, με το κείμενο να γράφει "Ο Technoblade δεν πεθαίνει ποτέ!", σε σχέση με μια από τις συνηθισμένες φράσεις-κλειδιά στο περιεχόμενο του Technoblade.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλβέρτος Β΄ της Βρέμης
Ο Αλβέρτος Β΄ (απεβ. 14 Απριλίου 1395) από τον Οίκο των Γουέλφων του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, ήταν αρχιεπίσκοπος της πριγκιπικής επισκοπής της Βρέμης (1360-95). Αν και τοποθετήθηκε ανορθόδοξα, επιβλήθηκε. Δυσαρέστησε τους πολίτες της Βρέμης και τους αγρότες της επαρχίας, που εξεγέρθηκαν και αυτονομήθηκαν. Η δαπανηρή ζωή του τον ανάγκασε να παραχωρεί κτήματα και τελικά μειώθηκε η ισχύς του.
Πριν γίνει αρχιεπίσκοπος
Ήταν ο τρίτος γιος του Μάγκνους Α' πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Σοφίας των Άνχαλτ, κόρης του Ερρίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Στένταλ.
Ο Αλβέρτος ήταν ιερέας (canon) και ως οφικιάλιος είχε εισοδήματα (prebendaries) από την Καθολική επισκοπή του Μαγδενβούργου· επίσης ήταν υποδιοικητής (provost) της επισκοπής του Χάλμπερστατ.
Το 1348 απεβίωσε ο αρχιεπίσκοπος της Βρέμης και ο Σύλλογος των κληρικών εξέλεξε τον Μαυρίκιο του Ολδενβούργου. Όμως ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄, παρά το προνόμιο αυτό της Βρέμης να εκλέγει τον αρχιεπίσκοπό της, έστειλε τον Γκόντφρεϋ του Άρνσμπεργκ. Συμφωνήθηκε ο Γκόντφρεϋ να κατέχει τον τίτλο και ο Μαυρίκιος να ασκεί την εξουσία με τον τίτλο του βοηθού (coadjutor). Αργότερα όμως ο Γκόντφρεϋ έστειλε τον Γκέρχαρτ Γ' κόμη του Χόγια εναντίον του Μαυρίκιου. Όταν όμως ο Γκόντφρεϋ ισχυροποιήθηκε, απείλησε τον κόμη. Τότε ο Γκέρχαρτ Γ' προσπάθησε να εκτοπίσει τον Γκόντφρεϋ και κάλεσε σύμμαχο τον εξ ανατολών γείτονα της Βρέμης, τον Μάγκνους Α', ο οποίος ζήτησε ανταμοιβή τον διορισμό του γιου του Αλβέρτου ως νέου επισκόπου Βρέμης.
Ως επίσκοπος Βρέμης αποκτά ισχύ
Οι δύο σύμμαχοι έπεισαν τον πάπα να διορίσει τον Αλβέρτο ως αρχιεπίσκοπο το 1360 και το επόμενο έτος ο Σύλλογος πείστηκε να τον αποδεχθεί. Αλλά ο Γκόντφρεϋ κρατούσε τη θέση του αρχιεπισκόπου, υποστηριζόμενος από τους πολίτες της Βρέμης και ο Μαυρίκιος επίσης. Το 1362 οι πολίτες της Βρέμης αναγνώρισαν τον Αλβέρτο ως αρχιεπίσκοπο και εκείνος αναγνώρισε τα προνόμιά τους. Το 1365 οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Αλβέρτου, Μάγκνους Β' και Λουδοβίκος, πολιόρκησαν το Φόρντε (Vörde), έδρα του Μαυρίκιου, που αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Έτσι επιβλήθηκε ως αρχιεπίσκοπος.
Βοήθησε τον 2ο εξάδελφό του Αδόλφο Ζ' κόμη του Χόλσταϊν-Κίελ και την πόλη του Αμβούργου να εκδιώξουν τους ληστές του Έρικ Β΄ και Αλβέρτου Ελ δουκών της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.
Οι σχέσεις με τις πόλεις του επιδεινώνονται
Η διακυβέρνησή του δεν είχε στόχους. Το 1366 συντεχνίες της Βρέμης απέλασαν μερικούς Συμβούλους της πόλης, που προσέφυγαν στον Αλβέρτο. Ο αρχιεπίσκοπος προσπάθησε να επωφεληθεί από τη διαφορά: στρατεύματά του κατέλαβαν την πόλη, που δήλωσε υποτέλεια και έκαψε το ξύλινο άγαλμα του Ρολάνδου, σύμβολο της αυτονομίας της. Ορίστηκε νέο Συμβούλιο και η πόλη του έδωσε πίστωση το τεράστιο ποσό των 20.000 μάρκων Βρέμης. Οι πρώην Σύμβουλοι κατέφυγαν και κέρδισαν την υποστήριξη του Κόνραντ Β' κόμη του Όλντενμπουγκ, που τους συνέδραμε. Κατέλαβαν την πόλη, αποκεφάλισαν τους προδότες Συμβούλους και επανέφεραν την αυτονομία της πόλης. Επίσης και η πόλη Στάντε αυτονομήθηκε. Ο Αλβέρτος Β' προσπάθησε να επιτεθεί 2η φορά στη Βρέμη, αλλά δεν είχε χρήματα και οι συγγενείς του Γουέλφοι ήταν απασχολημένοι στη διεκδίκηση του Λύνεμπουργκ από τους Άνχαλτ.
Το 1371 ο επιμελητής (bailiff) του Φόρντε έκτισε το φρούριο Ζλίκμπορχ στο στόμιο του Όστε, παραπόταμου του Έλβα. Σκοπός ήταν ο έλεγχος της γης του Κέντλιγκεν και του Χάντλεν, θύλακα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ. Το 1378 ο αρχιεπίσκοπος υπέγραψε ειρήνη με τον δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ· το επόμενο έτος οι αγρότες των δύο αυτών περιοχών κατεδάφισαν το Ζλίκμπορχ, που απειλούσε την ελευθερία τους.
To 1380 οι πιστωτές του, οι Μάντελσλοχ, ήρθαν και ζητούσαν τις υποθήκες: λυμαινόταν την πόλη και την υπόλοιπη αρχιεπισκοπή της Βρέμης. Τότε οι πολίτες και οι ευγενείς της επαρχίας συνέστησαν Σώμα και έκαναν συμφωνία (pact) να πληρώνουν τους φόρους όχι στον αρχιεπίσκοπο, αλλά στο Σώμα. Η πόλη της Βρέμης και οι ευγενείς της επαρχίας κατέλαβαν κάστρα και κτήματα, μια και ο Αλβέρτος Β' ήταν πια ανίσχυρος.
Η σπάταλη ζωή και η απώλεια εξουσίας του
Ο Αλβέρτος ζούσε σπάταλα. Υποσχέθηκε κτήματα της αρχιεπισκοπής για να του δοθεί πίστωση. Το 1369 δανείστηκε από την πόλη της Βρέμης με υποθήκη του μεταλλείου του και του δικαιώματός του κοπής νομίσματος· από τότε η πόλη έκοβε δικά της. Το 1375 ενεχυρίασε το Χάζελντορφ στον Αδόλφο Ζ' κόμη του Χόλσταϊν-Κίελ και το Ζτέντινγκεν στον Κόνραντ Β' κόμη του Όλντενμπουργκ· οι δύο περιοχές τελικά χάθηκαν από την αρχιεπισκοπή και απομονώθηκαν.
Υποθήκευσε το 1368 τα έσοδα του κάστρο Βόλντε και τα τέλη περιοχών νότια του Έλβα στον αδελφό του Μάγκνους Β' αντί 4.150 μάρκων Βρέμης. Το επόμενο έτος η Βρέμη, το Μπουξτεχούντε και το Στάντε εξαργύρωσαν αυτές τις υποθήκες στον Μάγκνους Α' κρατώντας τις ιδιοκτησίες για τους εαυτούς τους, κερδίζοντας έτσι ισχύ και παραμερίζοντας την εξουσία του αρχιεπισκόπου. Το 1391 αναγνώρισε τον ανιψιό του Όθωνα ως διάδοχό του και του παραχώρησε το κάστρο Φόλντε. Το 1389 έβαλε ενέχυρο τα έσοδα της περιοχής του Χάγκεν ιμ Βρέμισεν στον Κόνραντ Β' αντί 500 χρυσών γκίλντερς.
Ο Αλβέρτος ταπεινώνεται
Κατά την Έριδα του Λύνεμπουργκ (1370-88) ο Γιόχαν φον Τσέστερφλεθ έκανε ψυχολογικό πόλεμο εναντίον του και το 1376 ισχυρίστηκε δημόσια ότι ήταν ερμαφρόδιτος. Ο Αλβέρτος έπρεπε να εξεταστεί σωματικά, ένα σκάνδαλο που τον ταπείνωσε. Απεβίωσε το 1395 αφήνοντας μεγάλα χρέη και απώλεια ιδιοκτησιών, που επέφεραν παρακμή στο πριγκιπάτο - επισκοπή.
Aναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Οικονομία της Γαλλίας
Η οικονομία της Γαλλίας είναι μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη οικονομία της αγοράς με αξιοσημείωτη κρατική συμμετοχή σε στρατηγικούς τομείς. Είναι η έβδομη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο με βάση το ονομαστικό ΑΕΠ και η δέκατη μεγαλύτερη οικονομία κατά την Ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, που αποτελεί περίπου το 4% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Η Γαλλία έχει μια διαφοροποιημένη οικονομία, όπου κυριαρχεί ο τομέας των υπηρεσιών (ο οποίος το 2017 αντιπροσώπευε το 78,8% του ΑΕΠ της), ενώ ο βιομηχανικός τομέας αντιπροσώπευε το 19,5% του ΑΕΠ και ο πρωτογενής τομέας αντιπροσώπευε το υπόλοιπο 1,7%. Η Γαλλία ήταν το 2020 ο μεγαλύτερος αποδέκτης Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Ευρώπη] και ο δεύτερος μεγαλύτερος δαπανών στην Ευρώπη στην έρευνα και την ανάπτυξη. Κατατάχθηκε μεταξύ των 10 πιο καινοτόμων χωρών στον κόσμο από τον Δείκτη Καινοτομίας του Bloomberg για το 2020, καθώς και στο 15ο πιο ανταγωνιστικό έθνος παγκοσμίως, σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας του 2019 (αύξηση 2 βαθμών σε σύγκριση με το 2018). Ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη εμπορική χώρα στον κόσμο (και δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Γερμανία). Η Γαλλία είναι επίσης ο πιο δημοφιλής προορισμός στον κόσμο, καθώς και η κορυφαία γεωργική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το 2022, η Γαλλία ήταν η 26η χώρα στον κόσμο ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ με 44.747 δολάρια ανά κάτοικο. Το 2021, η Γαλλία συμπεριλήφθηκε στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών με τιμή 0,903 (δηλαδή πολύ υψηλή ανθρώπινη ανάπτυξη) και 22η στον Δείκτη Αντίληψης για τη Διαφθορά το 2021.
Το Παρίσι είναι μια κορυφαία πόλη παγκοσμίως και έχει ένα από τα μεγαλύτερα ΑΕΠ πόλεων στον κόσμο. Κατατάσσεται ως η πρώτη πόλη στην Ευρώπη (και 3η παγκοσμίως) ως προς τον αριθμό των εταιρειών που ταξινομούνται στο Fortune Global 500. Το Ιλ-ντε-Φρανς παρήγαγε 738 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (ή 882 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σε συναλλαγματικές ισοτιμίες της αγοράς) ή περίπου το 1/3 της γαλλικής οικονομίας το 2018 ενώ η οικονομία της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού - η μεγαλύτερη στην Ευρώπη με το Λονδίνο - παράγει περίπου το 1/3 του ΑΕΠ της Γαλλίας ή περίπου 1,0 τρισεκατομμύρια δολάρια. Το Παρίσι έχει καταταχθεί ως η 2η πιο ελκυστική πόλη στον κόσμο το 2019 από την KPMG. Η Λα Ντεφάνς, η κεντρική επιχειρηματική περιοχή του Παρισιού, κατατάχθηκε από την Ernst &amp; Young το 2017 ως η κορυφαία επιχειρηματική περιοχή στην ηπειρωτική Ευρώπη και τέταρτη στον κόσμο. Ο ΟΟΣΑ έχει την έδρα του στο Παρίσι, την οικονομική πρωτεύουσα του έθνους. Τα άλλα μεγάλα οικονομικά κέντρα της χώρας περιλαμβάνουν τη Λυών, την Τουλούζη (κέντρο της ευρωπαϊκής αεροδιαστημικής βιομηχανίας), τη Μασσαλία και τη Λιλ.
Επιχειρήσεις
Με 31 εταιρείες που ανήκουν στις 500 μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, η Γαλλία ήταν το 2020 η πιο εκπροσωπούμενη ευρωπαϊκή χώρα στο Fortune Global 500 για το 2020, μπροστά από τη Γερμανία (27 εταιρείες) και το Ηνωμένο Βασίλειο (22).
Αρκετές γαλλικές εταιρείες κατατάσσονται μεταξύ των μεγαλύτερων στους κλάδους τους, όπως η AXA στις ασφάλειες και η Air France στις αεροπορικές μεταφορές. Η πολυτέλεια και τα καταναλωτικά αγαθά είναι ιδιαίτερα σημαντικά, με τη L’Oréal να είναι η μεγαλύτερη εταιρεία καλλυντικών στον κόσμο, ενώ η LVMH και η Kering είναι οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες προϊόντων πολυτελείας στον κόσμο. Στον τομέα της ενέργειας και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, η GDF-Suez και η EDF είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας στον κόσμο και η Areva είναι μια μεγάλη εταιρεία πυρηνικής ενέργειας. Η Veolia Environnement είναι η μεγαλύτερη εταιρεία περιβαλλοντικών υπηρεσιών και διαχείρισης νερού στον κόσμο. Η Vinci SA, η Bouygues και η Eiffage είναι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Η Michelin κατατάσσεται στους 3 κορυφαίους κατασκευαστές ελαστικών. Η JCDecaux είναι η μεγαλύτερη εταιρεία υπαίθριας διαφήμισης στον κόσμο. Η BNP Paribas, η Credit Agricole και η Société Générale κατατάσσονται μεταξύ των μεγαλύτερων στον κόσμο με βάση το ενεργητικό τους. Η Capgemini και η Atos είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες συμβούλων τεχνολογίας.
Η Carrefour είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος λιανικής στον κόσμο όσον αφορά τα έσοδα. Η Total είναι η τέταρτη μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία πετρελαίου στον κόσμο. Η Danone είναι η πέμπτη μεγαλύτερη εταιρεία τροφίμων στον κόσμο και ο μεγαλύτερος προμηθευτής μεταλλικού νερού στον κόσμο. Η Sanofi είναι η πέμπτη μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία στον κόσμο. Η Publicis είναι η τρίτη μεγαλύτερη διαφημιστική εταιρεία στον κόσμο. Η Groupe PSA είναι η 6η στον κόσμο και η 2η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ευρώπη. Η Accor είναι ο κορυφαίος ευρωπαϊκός ξενοδοχειακός όμιλος. Η Alstom είναι ένας από τους κορυφαίους ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων στον κόσμο στις σιδηροδρομικές μεταφορές.
Δημόσια χρηματοδότηση
μικρογραφία|250x250εσ| Δανεισμός της γαλλικής κυβέρνησης ([[Ισοζύγιο κρατικού προϋπολογισμού|δημοσιονομικά ελλείμματα ) ως ποσοστό του ΑΕΠ, 1960–2009]] μικρογραφία|250x250εσ|Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας από το 1978 έως το 2009 μικρογραφία|250x250εσ|Σύνθεση της γαλλικής οικονομίας (ΑΕΠ) το 2016 ανά τύπο δαπανών
Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2012, η Γαλλία διεξήγαγε προεδρικές εκλογές στις οποίες ο νικητής Φρανσουά Ολλάντ είχε αντιταχθεί στα μέτρα λιτότητας, υποσχόμενος να εξαλείψει το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Γαλλίας έως το 2017. Η νέα κυβέρνηση δήλωσε ότι είχε στόχο να ακυρώσει τις φορολογικές περικοπές και απαλλαγές που θεσπίστηκαν πρόσφατα για τους πλούσιους, αυξάνοντας τον ανώτατο φορολογικό συντελεστή στο 75% για εισοδήματα άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, επαναφέροντας την ηλικία συνταξιοδότησης στα 60 έτη με πλήρη σύνταξη για όσους έχουν εργαστεί 42 χρόνια, αποκατάσταση 60.000 θέσεων εργασίας που κόπηκαν πρόσφατα από τη δημόσια εκπαίδευση, ρύθμιση των αυξήσεων ενοικίων και κατασκευή πρόσθετων δημόσιων κατοικιών για τους φτωχούς.
Τον Ιούνιο του 2012, το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ολάντ κέρδισε τη πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές, δίνοντάς του τη δυνατότητα να τροποποιήσει το γαλλικό Σύνταγμα και να επιτρέψει την άμεση εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε. Τα επιτόκια των γαλλικών κρατικών ομολόγων μειώθηκαν κατά 30% σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, λιγότερο από 50 μονάδες βάσης πάνω από τα επιτόκια των γερμανικών κρατικών ομολόγων.
Τον Ιούλιο του 2020, κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η γαλλική κυβέρνηση εξέδωσε 10ετή ομόλογα με αρνητικά επιτόκια, για πρώτη φορά στην ιστορία της (πράγμα που σημαίνει ότι οι επενδυτές που αγοράζουν γαλλικά ομόλογα θα πληρώσουν, αντί να λάβουν, τόκους για την κατοχή του γαλλικού δημόσιου χρέους).
Η Γαλλία κατέχει το 2020 τα τέταρτα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο.
Εθνικό χρέος
Η κυβέρνηση της Γαλλίας παρουσιάζει έλλειμμα προϋπολογισμού κάθε χρόνο από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Από το 2021, το γαλλικό δημόσιο χρέος έφθασε το 118,6% του γαλλικού ΑΕΠ.
Σύμφωνα με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη υποτίθεται ότι περιορίζουν το χρέος τους στο 60% της παραγωγής ή μειώνουν διαρθρωτικά την αναλογία προς αυτό το ανώτατο όριο και έχουν δημόσια ελλείμματα που δεν υπερβαίνουν το 3,0% του ΑΕΠ.
Στα τέλη του 2012, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προειδοποίησαν ότι τα αυξανόμενα επίπεδα χρέους της Γαλλίας έθεταν σε κίνδυνο την πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ της Γαλλίας, αυξάνοντας την πιθανότητα μελλοντικής πιστωτικής υποβάθμισης και το επακόλουθο υψηλότερο κόστος δανεισμού για τη γαλλική κυβέρνηση. Το 2012 η Γαλλία υποβαθμίστηκε από τους οίκους αξιολόγησης Moody's, Standard&Poor's και Fitch στην πιστοληπτική ικανότητα AA+.
Τον Δεκέμβριο του 2014 η πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας υποβαθμίστηκε περαιτέρω από τον Fitch (και την S&P) στην πιστοληπτική ικανότητα AA.
Δεδομένα
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους κύριους οικονομικούς δείκτες την περίοδο 1980–2021 (με εκτιμήσεις του προσωπικού του ΔΝΤ το 2022–2027). Ο πληθωρισμός κάτω του 5% είναι πράσινος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γαλλια
Η πιο σκοτεινή ώρα
Η Πιο Σκοτεινή Ώρα (πρωτότυπος τίτλος: Darkest Hour) είναι πολεμική δραματική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία Τζο Ράιτ και σενάριο Άντονι ΜακΚάρτεν. Η ταινία αφηγείται τις πρώτες μέρες του Ουίνστον Τσόρτσιλ ως Πρωθυπουργoύ του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της Κρίσης του Πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου του Μαΐου 1940, που απεικονίζει την άρνησή του να συνάψει συνθήκη ειρήνης με τη Ναζιστική Γερμανία εν μέσω της προέλασής της στη Δυτική Ευρώπη. Πρωταγωνιστούν οι Γκάρι Όλντμαν, Κριστίν Σκοτ Τόμας, Λίλι Τζέιμς, Στίβεν Ντιλέιν, Ρόναλντ Ρίκαπ και Μπεν Μέντελσον.
Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται σε μια φράση που περιγράφει τις πρώτες μέρες του πολέμου, η οποία έχει αποδοθεί ευρέως στον Τσόρτσιλ. Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα της στο 44ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τελουράιντ την 1η Σεπτεμβρίου 2017, και προβλήθηκε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Ξεκίνησε μια περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 22 Νοεμβρίου 2017, ακολουθούμενη από τη γενική κυκλοφορία στις 22 Δεκεμβρίου και κυκλοφόρησε στις 12 Ιανουαρίου 2018 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ταινία εισέπραξε 150 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν ιδιαίτερα την ερμηνεία του Όλντμαν, με πολλούς να την θεωρούν ως μία από τις καλύτερες της καριέρας του.
Ο Όλντμαν κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, καθώς και το BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου, τη Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου και το Βραβείο Screen Actors Guild για την εξαιρετική ερμηνεία του στο πρωταγωνιστικό ρόλο. Μεταξύ των πολυάριθμων διακρίσεών της, η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες στα 90α Βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας, και κέρδισε τα βραβεία Α' Ανδρικού Ρόλου και Καλύτερου Μακιγιάζ και Κομμώσεων. Στα 71α Βραβεία Κινηματογράφου της Βρετανικής Ακαδημίας, έλαβε εννέα υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας.
Πλοκή
Τον Μάιο του 1940, το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα στο Κοινοβούλιο απαιτεί την παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεϊν καθώς θεωρείται ήταν πολύ αδύναμος απέναντι στη ναζιστική επίθεση. Ο Τσάμπερλεϊν λέει στους συναδέλφους του Συντηρητικού Κόμματος ότι θέλει τον Λόρδο Χάλιφαξ ως διάδοχό του, αλλά ο Χάλιφαξ δεν πιστεύει ότι έχει δίκιο. Ο Τσάμπερλεν αποφασίζει να επιλέξει τον μοναδικό άνθρωπο που τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα δεχτούν ως αρχηγό μιας εθνικής κυβέρνησης : τον Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος ήταν ο Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου, που προέβλεψε σωστά τον κίνδυνο από τον Αδόλφο Χίτλερ πριν τον πόλεμο. Το επόμενο πρωί, η Γερμανία εισβάλλει στις Κάτω Χώρες.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ', ο οποίος δεν εμπιστεύεται έντονα τον Τσόρτσιλ λόγω της υποστήριξής του προς τον αδελφό του Εδουάρδο Η' κατά τη διάρκεια της κρίσης της παραίτησης, τον προσκαλεί απρόθυμα να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Τσόρτσιλ περιλαμβάνει τον Τσάμπερλεν (ως Πρόεδρος του Συμβουλίου) και τον Χάλιφαξ (ως Υπουργός Εξωτερικών). Ο Τσόρτσιλ έχει κακή φήμη στο Κοινοβούλιο λόγω της καριέρας του στο Ναυαρχείο, όπως στον ρόλος του στην εκστρατεία της Καλλίπολης στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τις απόψεις του για την Ινδία, τον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο και την προηγούμενή του αποστασία στο Φιλελεύθερο Κόμμα. Το Κοινοβούλιο αντιδρά ψύχραιμα στην πρώτη ομιλία του Τσόρτσιλ που υπόσχεται « Αίμα, κόπο, δάκρυα και ιδρώτα». Ο Τσάμπερλεϊν και ο Χάλιφαξ είναι τρομοκρατημένοι από την άρνηση του Τσόρτσιλ να διαπραγματευτεί για την ειρήνη και σχεδιάζουν να παραιτηθούν από την κυβέρνηση για να αναγκάσουν να ψηφίσει πρόταση δυσπιστίας, δημιουργώντας μια κατάσταση στην οποία ο Χάλιφαξ είναι πιθανό να γίνει Πρωθυπουργός.
Ο Τσόρτσιλ επισκέπτεται τον Γάλλο Πρωθυπουργό Πωλ Ρενό, ο οποίος πιστεύει ότι ο Τσόρτσιλ έχει αυταπάτες επειδή δεν παραδέχτηκε ότι οι Σύμμαχοι χάνουν τη Μάχη της Γαλλίας, ενώ ο Τσόρτσιλ γίνεται έξαλλος που οι Γάλλοι δεν έχουν σχέδιο για αντεπίθεση. Αν και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φρανγκλίνος Ρούσβελτ είναι συμπονετικός για τα δεινά του Τσόρτσιλ, οι ενέργειές του περιορίζονται από ένα απομονωτικό Κογκρέσο και τις Πολιτικές Ουδετερότητας. Ο Τσόρτσιλ εξοργίζεται από το υπουργικό συμβούλιο και τους συμβούλους του επειδή εκφώνησε μια ραδιοφωνική ομιλία στην οποία υπονοεί ψευδώς ότι οι Σύμμαχοι προχωρούν στη Γαλλία, κερδίζοντας του μια επίπληξη από τον Βασιλιά. Ο Χάλιφαξ και ο Τσάμπερλεν συνεχίζουν να πιέζουν να χρησιμοποιήσουν τον Ιταλό Πρέσβη Τζουζέπε Μπαστιανίνι ως διαμεσολαβητή με τη Γερμανία.
Το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα παγιδεύεται στη Δουνκέρκη και στο Καλαί και η Βρετανία αρχίζει να προετοιμάζεται για μια γερμανική εισβολή. Ενάντια στη συμβουλή του Πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου, ο Τσόρτσιλ διατάζει τον Ταξίαρχο Νίκολσον στο Καλαί να ηγηθεί της 30ης Ταξιαρχίας Πεζικού σε μια δράση οπισθοφυλακής για να αποσπάσει την προσοχή του εχθρού και να κερδίσει χρόνο για την εκκένωση των στρατιωτών στη Δουνκέρκη.
Η καταστροφή στη Γαλλία κάνει το Πολεμικό Υπουργικό Συμβούλιο να υποστηρίξει τις διαπραγματεύσεις με τη Γερμανία. Κάτω από μεγάλη πίεση, ο Τσόρτσιλ συμφωνεί να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας ειρήνης μέσω διαπραγματεύσεων, αλλά πνίγεται στις λέξεις καθώς προσπαθεί να υπαγορεύσει μια επιστολή ζητώντας συνομιλίες. Ο Γεώργιος ΣΤ' επισκέπτεται απροσδόκητα τον Τσόρτσιλ. όπου του εξηγεί ότι έχει έρθει για να υποστηρίξει τον Τσόρτσιλ για να συνεχίσει τον πόλεμο. Ξεκινά η ιδέα του Τσόρτσιλ για εκκένωση στρατευμάτων από «μικρά σκάφη» από τη Δουνκέρκη. Ακόμα αβέβαιος, ο Τσόρτσιλ μπαίνει παρορμητικά στο μετρό του Λονδίνου (για πρώτη φορά στη ζωή του) και ρωτά τους ξαφνιασμένους επιβάτες τη γνώμη τους, όπου όλοι οι πολίτες θέλουν να συνεχίσουν να πολεμούν τον Χίτλερ. Ο Τσόρτσιλ απευθύνεται στο εξωτερικό υπουργικό συμβούλιο και σε άλλα μέλη του Κοινοβουλίου και συγκεντρώνει την υποστήριξή τους.
Καθώς ο Τσόρτσιλ ετοιμάζεται να μιλήσει στο Κοινοβούλιο, ο Χάλιφαξ ζητά από τον Τσάμπερλεν να συνεχίσει το σχέδιό του να παραιτηθεί, αλλά ο Τσάμπερλεν αποφασίζει πρώτα να ακούσει την ομιλία. Προς το τέλος της ομιλίας του, ο Τσόρτσιλ διακηρύσσει ότι «θα πολεμήσουμε στις ακτές» σε περίπτωση εισβολής των Γερμανών, με ηχηρή υποστήριξη από την αντιπολίτευση, ενώ οι βουλευτές των Τόρις πίσω του κάθονται σιωπηλοί, έως ότου ο Τσάμπερλεϊν σκουπίζει το μέτωπό του με το μαντήλι του, μια προκαθορισμένη κίνηση που σηματοδοτεί ότι πρέπει να υποστηρίξουν τον πρωθυπουργό. Ο Τσόρτσιλ βγαίνει από την αίθουσα με ζητωκραυγές και με ενθουσιασμό κουνώντας χαρτιά διαταγών.
Διανομή ρόλων
Ο Ντέιβιντ Στράδερν έδωσε τη φωνή του Προέδρου Ρούσβελτ, που ακούστηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τσόρτσιλ. Αυτός ήταν ο τελευταίος κινηματογραφικός ρόλος για τον Γουίτροου, ο οποίος πέθανε λίγες εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της ταινίας τον Σεπτέμβριο.
Επιλογή ηθοποιών
Στις 29 Μαρτίου 2016, αναφέρθηκε ότι ο Τζο Ράιτ βρισκόταν σε συζητήσεις για τη σκηνοθεσία της ταινίας. Τον Απρίλιο του 2016, αναφέρθηκε ότι ο Γκάρι Όλντμαν βρισκόταν σε συνομιλίες για να υποδυθεί τον Τσόρτσιλ. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι η εταιρεία Focus Features θα κυκλοφορούσε την ταινία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 24 Νοεμβρίου 2017, ενώ ο Μπεν Μέντελσον επρόκειτο να υποδυθεί τον Βασιλιά Γεώργιος ΣΤ' και η Κριστίν Σκοτ ​​Τόμας την Κλεμεντίν Τσόρτσιλ.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου