cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρύπες Χίου
Οι Τρύπες
Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται ένας νερόμυλος, που λειτουργούσε μέχρι το 1970 και μία σπηλιά, που είναι γνωστή σαν «Καλογερότρυπα». Διάσπαρτα βρίσκονται ακόμη στο χωριό πολλά εξωκλήσια. Πολλά από τα σπίτια του χωριού επίσης είναι πετρόκτιστα, χτισμένα με ιδιαίτερη τέχνη.
Η Έζουσα
Η Έζουσα είναι περιοχή κοντά στις Τρύπες. Περιλαμβάνει μία ερημική παραλία. Με βάση την απογραφή του 2011 η Έζουσα έχει 2 κατοίκους. Δεν έχει αναγνωριστεί όμως ακόμη σαν οικισμός.
Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ
Η Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ (αραβικά: نادي مولودية الجزائر, γαλλικά: Mouloudia Club d'Alger) είναι αλγερινή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Αλγερίου, η οποία αγωνίζεται στην αλγερινή Λιγκ Προφεσιονέλ 1.
Με έτος ίδρυσης το 1921, υπό την ονομασία Μουλουντιά Σααμπιά ντ'Αλζέ, η ομάδα ήταν γνωστή ως Μουλουντιά Πετρολιέ ντ'Αλζέ από το 1977 ως το 1986, όταν και άλλαξε ξανά το όνομά της στη σημερινή του εκδοχή: Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το πράσινο. Δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Σταντ Ομάρ Χαμαντί.
Η ΜΚ Αλζέ ήταν η πρώτη ομάδα από την Αλγερία που κατέκτησε μια διασυλλογική διοργάνωση, κατακτώντας συγκεκριμένα το Κύπελλο Πρωταθλητριών Αφρικής του 1976. Είναι από τις πλέον επιτυχημένες αλγερίνικες ομάδες, έχοντας κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα 7 φορές, δεύτερη στη σχετική κατάταξη πίσω από την ΖΣ Καμπιλί, και το εγχώριο κύπελλο 6 φορές, μονάχα πίσω από τις ΟΣΜ Αλζέ και ΕΣ Σετίφ στη σχετική κατάταξη.
Ιστορία
Το 1921, μια ομάδα νεαρών από τις συνοικίες Κασμπά και Μπαμπ Ελ Ουέντ μαζεύτηκαν για να ιδρύσουν την πρώτη μουσουλμανική ποδοσφαιρική ομάδα στην αποικιοκρατούμενη Αλγερία. Ηγέτης αυτής της παρέας ήταν ο Χαμούντ Αούφ, ο οποίςο χρησίμευε ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των διάφορων μελών αυτής. Στις 7 Αυγούστου 1921, ιδρύθηκε, και επίσημα πλέον, η ομάδα στην αίθουσα αναμονής του Benachere Café. Η ημερομηνία ίδρυσης συνέπεφτε με το Μουλούντ, κι ως αποτέλεσμα η ομάδα ονομάστηκε Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ. Το πράσινο, το οποίο συμβολίζει την ελπίδα του αλγερινού λαού για απελευθέρωση, ενώ ταυτόχρονα είναι και το παραδοσιακό χρώμα του Ισλάμ, και το κόκκινο, που συμβολίζει την αγάπη για την πατρίδα, επιλέχτηκαν ως τα χρώματα της ομάδας.
Το 1976, η ΜΚ Αλζέ προκρίθηκε για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Αφρικής για πρώτη φορά στην ιστορία της αφού κατέκτησε το Εθνικό Πρωτάθλημα Αλγερίας της σεζόν 1974–1975. Έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης αποκλείοντας διαδοχικά τις Αλ-Αχλί Μπενγκάζι από τη Λιβύη, την Αλ-Αχλί από την Αίγυπτο, τη Λούο Γιούνιον από την Κένυα και την Ενούγκου Ρέιντζερς από τη Νιγηρία. Στον τελικό, αντιμετώπισε την ομάδα από τη Γουινέα Χαφιά Κονακρί, η οποία είχε κατακτήσει το τρόπαιο την προηγούμενη σεζόν. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα στο Κονακρί, η ΜΚ Αλζέ ηττήθηκε με σκορ 3–0 και είχε πλέον την εξαιρετικά δύσκολη αποστολή να ανατρέψει στον επαναληπτικό αγώνα διαφορά τριών τερμάτων. Παρόλ' αυτά, στον επαναληπτικό κατάφερε να πετύχει αυτά τα τρία γκολ, με τον Ομάρ Μπετρουνί να πετυχαίνει δύο και τον Ζουμπίρ Μπασί να πετυχαίνει άλλο ένα. Τελικώς, η ομάδα από το Αλγέρι, κατάφερε να επιβληθεί στη διαδικασία των πέναλτι με σκορ 4–1, κατακτώντας έτσι τον πρώτο της Αφρικανικό τίτλο και αποτελώντας έκτοτε τη μοναδική ομάδα στην Αλγερία που να έχει καταφέρει να κερδίσει κάποια διασυλλογική διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1921 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921 Κατηγορία:ΜΚ Αλζέ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλγερίας
Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου
Η πανεπιστημιούπολη Άνω Ιλισίων είναι το πολεοδομικό συγκρότημα που περιλαμβάνει τις κτιριακές εγκαταστάσεις του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.).
Τοποθεσία
Η Πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στα Άνω Ιλίσια του Δήμου Ζωγράφου, στους πρόποδες του Υμηττού και εντάσσεται στις δυτικές υπώρειες του όρους αυτού. Καταλαμβάνει συνολικά μια έκταση 1.300 περίπου στρεμμάτων, η οποία εκτείνεται ανάμεσα σε τρεις όμορους Δήμους των Αθηνών: το Δήμο Αθηναίων (Δυτικό τμήμα Παν/πολης), το Δήμο Ζωγράφου (Βόρειο τμήμα Παν/πολης) και το Δήμο Καισαριανής (Νότιο τμήμα Παν/πολης). Η έκταση μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιμήκης με μεγάλο άξονα την κατεύθυνση Ανατολής-Δύσης, μήκους 2.500 μ. περίπου και με πλάτος που κυμαίνεται από 175 μ. μέχρι 500 μ. Ανατολικά συνορεύει με τη λεωφόρο Αλίμου-Κατεχάκη και με τους πρόποδες του Υμηττού, ενώ στα βόρεια εφάπτεται περιμετρικά με οδούς και κατοικίες των Άνω Ιλισίων και Ζωγράφου και το Νεκροταφείο Ζωγράφου και με την Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου (την αντίστοιχη πανεπιστημιούπολη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.) έκτασης 900 στρεμμάτων). Δυτικά, συνορεύει με την οδό Ούλωφ Πάλμε και το Άλσος Ιλισίων (Συγγρού), ενώ τα νότια όρια της Πανεπιστημιούπολης χωρίζονται από τις πρώτες κατοικίες του Δήμου Καισαριανής και από έναν χείμαρρο του Ηριδανού Ποταμού.
Το μεγαλύτερο τμήμα της έκτασης της Πανεπιστημιούπολης υπάγεται στα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια των Άνω Ιλισίων - Δήμου Ζωγράφου και Αθηναίων, ενώ όλη η έκταση ανήκει στη Β’ Ζώνη Υμηττού (ΦΕΚ 544Δ/1978).
Ιστορία
Οι εργασίες ανέγερσης της Πανεπιστημιούπολης Αθηνών στην περιοχή Κουπόνια ξεκίνησαν το 1956 και ολοκληρώθηκαν σε τρεις φάσεις το 1961, 1964 και 1965. Η έκταση συνολικής επιφάνειας 1.450 στρεμμάτων παραχωρήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, σύμφωνα με τις πράξεις που δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ 32Α/1961, ΦΕΚ 235Α/1961 και ΦΕΚ 14Α/1965. Η έκταση ήταν ενιαία και διακρινόταν σε δύο τμήματα, το Ανατολικό για την ανέγερση Φοιτητικών Εστιών και Αθλητικών Εγκαταστάσεων και το Δυτικό για την ανέγερση κτιρίων και εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Συγκρότημα Φοιτητικών Εστιών Πανεπιστημίου Αθηνών (Φ.Ε.Π.Α.)
Επί της λεωφόρου Ούλωφ Πάλμε δεσπόζει το κτίριο της Α' Φ.Ε.Π.Α. (Φοιτητικής Εστίας Πανεπιστημίου Αθηνών), της μεγαλύτερης φοιτητικής εστίας της χώρας με ιστορία, που ξεκινά με την ίδρυση της Πανεπιστημιούπολης. Αργότερα, εγκαινιάστηκε το κτίριο της Β' Φ.Ε.Π.Α., 500 νοτιο-ανατολικότερα, πλησίον της οδού Ταξίλου, στο ύψος της οδού Περσεπόλεως στου Ζωγράφου, ως συμπληρωματικό της Α' Φ.Ε.Π.Α.
Το 2003, το πεπαλαιωμένο κτίριο της Α' Φ.Ε.Π.Α. έκλεισε και ανακαινίστηκε εκ βάθρων. Το 2004, φιλοξένησε ξένους δημοσιογράφους και ανταποκριτές, που κάλυπταν δημοσιογραφικά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Δυο χρόνια μετά το κλείσιμο (και μετά το πέρα των Ολυμπιακών Αγώνων), το ανακαινισμένο κτίριο της Α' Φ.Ε.Π.Α. παραδόθηκε ξανά στο Ε.Κ.Π.Α. μαζί με τις "μικρές" Γ' και Δ' Φ.Ε.Π.Α., δύο ολοκαίνουρια κτίρια, τα οποία είναι παρακείμενα της Β' Φ.Ε.Π.Α.
Συγκρότημα Αθλητικών Εγκαταστάσεων
Στο χώρο μεταξύ των συγκροτημάτων των Φ.Ε.Π.Α., εκτείνονται οι αθλητικές εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν έναν στίβο με γήπεδο ποδοσφαίρου, που χρησιμοποιείται από φοιτητικές και τοπικές ομάδες (όπως ο Ηλυσιακός ), ενώ περιμετρικά υπάρχουν βοηθητικά γήπεδα καλαθοσφαίρισης, χειροσφαίρισης και τέννις. Επίσης, προς την οδό Ταξίλου βρίσκεται το πανεπιστημιακό κολυμβητήριο, ενώ απέναντι από τη Γ' Φ.Ε.Π.Α βρίσκονται το κλειστό πανεπιστημιακό γυμναστήριο και το κτίριο διδασκαλίας του Τμήματος Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης.
Ανατολικό Τμήμα
Το ανατολικό τμήμα της Πανεπιστημιούπολης εδαφικά ανήκει στο Δήμο Ζωγράφου. Περιλαμβάνει τις κτιριακές εγκαταστάσεις της Σχολής Θετικών Επιστημών (και του Τμήματος Φαρμακευτικής), της Φιλοσοφικής Σχολής, της Θεολογικής Σχολής και άλλων διοικητικών υπηρεσιών του Πανεπιστημίου. Το τμήμα αυτό έχει δύο κύριες πύλες εισόδου πεζών και οχημάτων. Η μια βρίσκεται στο πλάι του νεκροταφείου Ζωγράφου ("Πύλη Ζωγράφου"), ενώ η άλλη από την αντίθετη πλευρά, προς το νεκροταφείο της Καισαριανής ("Πύλη Καισαριανής").
Συγκρότημα Σχολής Θετικών Επιστημών
Στο κτιριακό συγκρότημα της Σχολής Θετικών Επιστημών βρίσκεται στο ανατολικότερο άκρο της Πανεπιστημιούπολης μεταξύ των νεκροταφείων Ζωγράφου και Καισαριανής. Στο συγκρότημα περιλαμβάνονται (από νοτιο-ανατολικά, με τη φορά των δεικτών του ρολογιού) τα κτίρια των Τμημάτων Βιολογίας, Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, Μαθηματικών, Φυσικής, Χημείας και του τμήματος Φαρμακευτικής, που διοικητικά ανήκει στη Σχολή Επιστημών Υγείας.
Στα κτίρια της Σχολής Θετικών Επιστημών εδράζονται η Κοσμητεία της Σχολής (μεταξύ των τμημάτων Βιολογίας και Φαρμακευτικής), το τμήμα μουσειακών ερευνών, η Διεύθυνση μηχανοργάνωσης του Ε.Κ.Π.Α. και η τυπογραφική μονάδα Πανεπιστημιούπολης, καθώς και η νεοσύστατη βιβλιοθήκη της Σχολής Θετικών Επιστημών (στα κτίρια του Μαθηματικού τμήματος). Επίσης, μεταξύ του τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος και του τμήματος Βιολογίας συστεγάζονται το Βοτανικό Μουσείο, το Ζωολογικό Μουσείο, το Μουσείο Ορυκτολογίας και Πετρολογίας και το Μουσείο Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας.
Κοντά στη λεωφόρο Αλίμου-Κατεχάκη βρίσκεται απομονωμένο το κτίριο διαχείρισης ενέργειας της Σχολής Θετικών Επιστημών, ενώ απέναντι από το Τμήμα Φαρμακευτικής βρίσκεται ο μετεωρολογικός Σταθμός του Εργαστηρίου Μετεωρολογίας του Φυσικού Τμήματος.
Συγκρότημα Φιλοσοφικής Σχολής
Στο κτιριακό συγκρότημα της Φιλοσοφικής Σχολής βρίσκεται στα δυτικά του Τμήματος Φυσικής της Σχολής Θετικών Επιστημών. Η ανέγερση αυτού του κτηρίου πραγματοποιήθηκε επί πρυτανείας του Καθηγητού Μιχαήλ-Κωνσταντίνου Π. Σταθοπούλου μεταξύ των ετών 1982-1987. Πρόκειται για ένα επταώροφο κτιριακό σύμπλεγμα, που περιλαμβάνει τα τμήματα: Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Θεατρικών Σπουδών, Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Μουσικών Σπουδών, Παιδαγωγικό Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Παι.Τ.Δ.Ε.), Ρωσικής Γλώσσας και Φιλολογίας & Σλαβικών Σπουδών, Φιλολογίας, Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (Φ.Π.Ψ.) [το οποίο βρίσκεται σε μεταβατική λειτουργία], Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας.
Δίπλα από το τέρμα λεωφορείων Άνω Ζωγράφου, βρίσκεται το υπαίθριο Αρχαιολογικό Πάρκο του Μουσείου Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας.
Συγκρότημα Θεολογικής Σχολής
Πιο δυτικά από τη Φιλοσοφική Σχολή, υψώνεται το κτιριακό συγκρότημα της θεολογικής Σχολής, που απαρτίζεται από δύο τμήματα: το Τμήμα Θεολογίας και το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας.
Συγκρότημα Τ.Υ.Π.Α./Ε.Λ.Κ.Ε. και νέου Διδασκαλείου Ελληνικής Γλώσσας
Το συγκρότημα αυτό βρίσκεται μεταξύ των κτιρίων της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής και περιλαμβάνει δύο κτίρια. Στο ένα συστεγάζονται η Τεχνική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τ.Υ.Π.Α.) και η Υπηρεσία Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας (Ε.Λ.Κ.Ε.). Στο άλλο νεόδμητο κτήριο στεγάζεται το νέο Διδασκαλείο Ελληνικής Γλώσσας της Φιλοσοφικής Σχολής.
Συγκρότημα Εστιατορίου και νέας Βιβλιοθήκης Φιλοσοφικής Σχολής
Κάτω από το προαύλιο χώρο της δυτικής εισόδου της Φιλοσοφικής Σχολής βρίσκεται το εστιατόριο του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο παιδικός σταθμός απασχόλησης παιδιών των εργαζομένων. Ακόμη δυτικότερα είναι το κτίριο της νέας Βιβλιοθήκης της Φιλοσοφικής Σχολής, όπου συνδέεται με τον προαύλιο χώρο της Φιλοσοφικής μέσω υπέργειας πεζογέφυρας.
Συγκρότημα Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών
Το κτιριακό συγκρότημα του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών βρίσκεται μεταξύ του δυτικού και ανατολικού τμήματος (ακριβώς στα όρια των Δήμων Αθηναίων και Ζωγράφου) αποκομμένο από τις άλλες σχολές και τα τμήματα της Σχολής Θετικών Επιστημών. Στα κτίρια του τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών συστεγάζονται η Μονάδα Προσβασιμότητας για Φοιτητές με Αναπηρία (ΦμεΑ), καθώς και το Κέντρο Λειτουργία Δικτύου (Κ.ΛΕΙ.ΔΙ.) του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Άλλα γεγονότα
Το 1995, πραγματοποιήθηκαν στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου δύο εκπομπές του ευρωπαϊκού τηλεοπτικού προγράμματος Παιχνίδια χωρίς σύνορα. Η πρώτη με θέμα "Μύθοι του Αισώπου" και η δεύτερη "Οι περιπέτειες του Θησέα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Δυναστεία του Κρούμου
thumb|right|200px|Ο γενάρχης του Οίκου Κρούμος σε μικρογραφία του 14ου αι.
Ο τελευταίος εκπρόσωπος της δυναστείας, ο Ρομάν (βασ. 977-991), φυλακίστηκε και έπειτα από έξι χρόνια απεβίωσε εγκάθειρκτος. Τον διαδέχθηκε ο Σαμουήλ (βασ. 997-1014) του Οίκου των Κομητοπούλων, που είχε κάνει τον Ρομάν κατ'όνομα επικεφαλής του κράτους το 977, με σκοπό να αποφύγει τη σύγκρουση.
Ιστορία
Ο Κρούμος ήταν αρχικά φύλαρχος στην Παννονία. Το παρελθόν του και τα συμβάντα γύρω από τη διαδοχή του ως χάνου των Βουλγάρων δεν μας είναι γνωστά. Εκτιμάται ότι ήταν απόγονος του χάνου Κουμπράτ (π.632-665) και ότι η εξουσία του σημάδευσε την επιστροφή της φυλής του Ντούλο, της πρώτης δυναστείας των Βουλγάρων.
Τα μέλη που έγιναν ηγεμόνες
κνιάζ(ος) = πρίγκιπας, τσάρ(ος) = αυτοκράτορας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Κρούμου
Τρύπες (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Τρύπες μπορεί να αναφέρεται:
αλλά και στους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας 2009–10
Για την περίοδο 2009–10, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Μαγνησίας.
Πρωτάθλημα
O Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου είχε πανηγυρίσει το πρωτάθλημα 2009-10 και την άνοδο στην Δ' Εθνική.
Β' Κατηγορία
* Ο Ρήγας Φεραίος Κισσού αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Γωνία
Στην επίπεδη γεωμετρία, μια γωνία σχηματίζεται από δυο ημιευθείες, οι οποίες ονομάζονται πλευρές της γωνίας, και έχουν κοινή αρχή, η οποία ονομάζεται κορυφή της γωνίας. Οι γωνίες σχηματίζονται από δυο ημιευθείες που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, αλλά αυτό το επίπεδο δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι ένα ευκλείδειο επίπεδο. Οι γωνίες σχηματίζονται επίσης με τη συνάντηση δυο επιπέδων, τόσο στο ευκλείδιο, όσο και σε άλλα διαστήματα. Αυτές οι γωνίες μεταξύ επιπέδων ονομάζονται «δίεδρες γωνίες». Ως γωνίες που σχηματίζονται με τη συνάντηση δύο καμπυλών ορίζονται οι γωνίες που σχηματίζουν οι εφαπτόμενες ημιευθείες που συναντιώνται στο σημείο τομής των δύο αυτών καμπυλών. Όμοιοι ορισμοί χρησιμοποιούνται και για τον τρισδιάστατο χώρο. Για παράδειγμα, μια «σφαιρική γωνία» σχηματίζεται από δυο μεγάλους κύκλους σε μια σφαίρα και είναι η δίεδρη γωνία ανάμεσα στα επίπεδα που ορίζονται από τους δυο μεγάλους κύκλους.
Διχοτόμος μίας γωνίας χΟψ ονομάζεται μία ημιευθεία Οδ που έχει αρχή την κορυφή της γωνίας, βρίσκεται στο εσωτερικό της και είναι τέτοια ώστε να χωρίζει τη γωνία σε δύο ίσες γωνίες χΟδ και δΟψ. Στα πλαίσια της Ευκλείδειας γεωμετρίας, η διχοτόμος μίας γωνίας είναι αξιωματικά μοναδική.
Σύγκριση γωνιών και πράξεις
Ας είναι χΟψ και κΑλ δύο γωνίες. Ταυτίζουμε την Οχ με την Ακ, ώστε η Αλ να βρίσκεται προς το μέρος της Οψ.
Δύο γωνίες που έχουν κοινή αρχή, μία κοινή πλευρά και κανένα κοινό εσωτερικό σημείο, λέγονται διαδοχικές ή εφεξής γωνίες.
Ειδικά ζεύγη γωνιών
μικρογραφία|331x331εσ|Αριστερά: Οι κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες. Δεξιά: Οι διχοτόμοι δύο διαδοχικών παραπληρωματικών γωνιών είναι κάθετες μεταξύ τους. Δυο γωνίες στις οποίες οι πλευρές της μιας είναι οι αντικείμενες ημιευθείες των πλευρών της άλλης, λέγονται κατακορυφήν. Δυο γωνίες με άθροισμα μια ευθεία γωνία, λέγονται παραπληρωματικές και δυο γωνίες με άθροισμα μια ορθή γωνία, λέγονται συμπληρωματικές.
Στα πλαίσια της ευκλείδειας γεωμετρίας ισχύουν τα παρακάτω:
αριστερά|μικρογραφία|181x181εσ|Γωνίες εντός, εκτός, εναλλάξ και επί τα αυτά ευθειών. Ας είναι φ και χ δύο ευθείες οι οποίες τέμνονται από τρίτη ευθεία ψ στα σημεία αντίστοιχα Α και Β. Σχηματίζονται οχτώ γωνίες, όπως φαίνεται στο σχήμα αριστερά. Οι γωνίες Α1, Α2, Β3 και Β4 λέγονται εκτός των φ και χ αντίστοιχα. Οι Α3, Α4, Β1 και Β2 λέγονται εντός των φ και χ αντίστοιχα. Δύο γωνίες οι οποίες βρίσκονται εκατέρωθεν της ψ λέγονται γωνίες εναλλάξ (της ψ). Για παράδειγμα, οι Α3 και Β1 είναι γωνίες εναλλάξ της ψ, όπως επίσης και οι γωνίες Α4 και Β2. Τέλος δύο γωνίες που βρίσκονται προς το ίδιο μέρος της (τέμνουσας ευθείας) ψ λέγονται επί τα αυτά μέρη της ψ. Για παράδειγμα, οι Α2 και Β2 είναι επί τα αυτά μέρη της ψ. Υπάρχουν και συνδυασμοί των πιο πάνω, για πράδειγμα, οι γωνίες Α1 και Β1 είναι εντός, εκτός και επί τα αυτά μέρη της ψ και οι γωνίες Α4 και Β1 εντός και επί τα αυτά μέρη της ψ.
Ιδιότητες
Αν φ < 90° και ω < 90° τότε είναι ίσες ως εντός εκτός επί τα αυτά με γωνία ρ, όπως φαίνεται στο αντίστοιχο σχήμα (αριστερά επάνω).
Αν φ > 90° και ω > 90°, όπως στο αντίστοιχο σχήμα (αριστερά κάτω) τότε είναι ίσες ως παραπληρωματικές ίσων γωνιών, από την προηγούμενη περίπτωση.
Αν φ < 90° και ω > 90° τότε είναι παραπληρωματικές ως ίσες προς παραπληρωματικές. Στο αντίστοιχο σχήμα (δεξιά) φερειπείν έχουμε φ = ρ και ω + ρ = 180°.
αριστερά|μικρογραφία|436x436εσ|Γωνίες με κάθετες πλευρές. Απόδειξη: Έστω φ και ω δύο γωνίες με πλευρές κάθετες μία προς μία. Διακρίνουμε τρείς περιπτώσεις:
Αν φ < 90° και ω < 90° τότε από την κορυφή της ω φέρνουμε ημιευθείες παράλληλες αντίστοιχα στις πλευρές της φ, όπως φαίνεται στο αντίστοιχο σχήμα (επάνω). Η γωνία κΒι που σχηματίζεται θα είναι ίση με τη φ, σύμφωνα με την προηγούμενη ιδιότητα. Επίσης, επειδή η Βι είναι παράλληλη στην Αε και η Αε είναι κάθετη στην Βη, οι Βι, Βη είναι κάθετες, δηλαδή η γωνία ιΒη θα είναι ορθή. Όμοια, είναι και η κΒθ ορθή. Λαμβάνουμε διαδοχικά τις ακόλουθες ισότητες γωνιών:
Αν φ > 90° και ω > 90° τότε είναι ίσες ως παραπληρωματικές οξειών γωνιών με κάθετες πλευρές.
Άνθιμος ο Ίβηρας
thumb|232x232px|Ψηφιδωτό που απεικονίζει τον Άνθιμο. Ο Άνθιμος ο Ίβηρας  (1660-1716) ήταν Γεωργιανός ιεράρχης, λόγιος, τυπογράφος και καλλιτέχνης του 17ου και 18ου αιώνα με σημαντική δράση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1716 ο Άνθιμος ήρθε σε ρήξη με τους Φαναριώτες οσποδάρους της Βλαχίας ενώ παράλληλα θεωρήθηκε από τον ηγεμόνα Νικόλαο Μαυροκορδάτο ύποπτος για συνεννοήσεις με πράκτορες της Αυστρίας με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί και να εξοριστεί στην Κωνσταντινούπολη, όμως κατά τη διάρκεια της μετάβασής του στην πρωτεύουσα, εκτελέστηκε από την συνοδεία του με πνιγμό σε παραπόταμο του Έβρου, κοντά στην Αδριανούπολη.
Αποτίμηση
Αν και αλλοεθνής, ο Άνθιμος κατέχει σημαντικό ρόλο στην εθνική αφύπνιση των Ρουμάνων και στην καλλιέργεια της ρουμάνικης γλώσσας, τη χρήση της οποίας εισήγαγε στη θεία λειτουργία. Ίδρυσε δύο τυπογραφεία στο Ριμνίκ και το Σναγκόβ, μετέφρασε αρκετά εκκλησιαστικά βιβλία από τα ελληνικά στα ρουμάνικα και εξέδωσε βιβλία σε διάφορες γλώσσες (ελληνικά, ρουμάνικα, γεωργιανά, αραβικά κλπ). Ο ίδιος γνώριζε αρκετές γλώσσες ενώ ήταν ικανός γλύπτης αλλά και μικρογράφος. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται ο γλυπτός διάκοσμος που είναι τοποθετημένος στην είσοδο της μονής Αντίμ στο Βουκουρέστι και η διακόσμηση της Καινής Διαθήκης που ο ίδιος εξέδωσε το 1697. Η μνήμη του εορτάζεται από τις ορθόδοξες εκκλησίες της Ρουμανίας και της Γεωργίας.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωργιανοί κληρικοί Κατηγορία:Μητροπολίτες Ουγγροβλαχίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 18ου αιώνα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο 2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2011 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη
Φαράγγι της Σαμαριάς
Το Φαράγγι της Σαμαριάς'' βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Χανίων της δυτικής Κρήτης και το μεγαλύτερο μέρος του υπάγεται στον δήμο Σφακίων. thumb|257x257px|Η βόρεια είσοδος του φαραγγιού|εναλλ.=|αριστερά
Γεωγραφία - χαρακτηριστικά
Χωρίζει τον κύριο όγκο της οροσειράς των Λευκών Ορέων, από το βουνό τους στα δυτικά με κορυφή τον Βολακιά. Έχει δύο φυσικές εισόδους, με τη βόρεια (42 χιλιόμετρα από Χανιά) στο οροπέδιο Ομαλός και σε υψόμετρο 1.227 μέτρα, να οφείλει το όνομα Ξυλόσκαλο στην κατασκευή από κορμούς που παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την αρχική απότομη κάθοδο. Πλέον, αυτή διευκολύνεται από βαθμωτές πέτρινες πλάκες στο επικλινές έδαφος και προστατευτικό στηθαίο. Το φαράγγι απολήγει νότια σε εκτεταμένη ξερή κοιλάδα περίπου στο επίπεδο της θάλασσας, πριν το παράλιο σφακιανό χωριό Αγία Ρουμέλη. Η διαδρομή μέσω του βασικού μονοπατιού είναι σχεδόν 13 χιλιόμετρα έως τη νότια είσοδο, 14,3 το φυλάκιο της Δασικής Υπηρεσίας (όριο Εθνικού Δρυμού) και 16,7 την ακτή. Φαίνεται ότι αποτελεί το δεύτερο της Ευρώπης σε μήκος, μετά το φαράγγι του Βερντόν στη Γαλλία. Σε επίπεδο νησιού, τουλάχιστον, οι κάτοικοι των Σφακίων πάντως θεωρούν ότι
Στις επιβλητικές Πόρτες (ή Σιδερόπορτες) απαντάται το στενότερο σημείο του με πλάτος 3 μέτρων, όπου ακριβώς εκεί το ύψος των τοιχωμάτων υπερβαίνει τα 100, κάπως κοντά ανέρχεται στα 300 και μακρύτερα τα 700. Το πέρασμα θεωρείται το εντυπωσιακότερο στοιχείο της διαδρομής, επικίνδυνο όμως τις πρώτες πρωινές και βραδινές ώρες το καλοκαίρι (όλες δε το χειμώνα) με τις κατολισθήσεις εξαιτίας απότομων μεταβολών θερμοκρασίας και της διέλευσης κρι-κρι στα βράχια προς εξεύρεση τροφής. Οριοθετεί για την πορεία από το Ξυλόσκαλο το τέρμα του γεωλογικού φαινομένου και συχνά το ρυάκι που διατρέχει το φαράγγι καλύπτει όλο το πλάτος της διόδου.
Ιστορία
Το όνομά του το πήρε από το εγκαταλελειμμένο σήμερα χωριό της Σαμαριάς, που με τη σειρά του οφείλει το όνομα στην εκκλησία της Οσίας Μαρίας. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, αποτέλεσε κρησφύγετο επαναστατών και του τοπικού πληθυσμού. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Μονοπάτι στο Φαράγγι της Σαμαριάς
Εθνικός Δρυμός
Φιλοξενεί πολλά ενδημικά είδη πουλιών και ζώων, το πλέον γνωστό από τα οποία είναι ο κρητικός αίγαγρος, γνωστός ως κρι-κρι ή στα κρητικά αγρίμι. Από το 1981 έχει ενταχθεί στο Παγκόσμιο Δίκτυο Αποθεμάτων Βιόσφαιρας (MAB: Man & Biosphere) της UNESCO, με σκοπό την ανάδειξη και προστασία πολύτιμων τόπων για τον άνθρωπο και την υπόλοιπη βιόσφαιρα. Το όρος Όλυμπος πρόκειται για την άλλη περιοχή της Ελλάδας που αντιμετωπίζεται από το κράτος και τους επιστήμονες ως "ζωντανό εργαστήριο" της φύσης, στο οποίο υλοποιείται πρότυπη διαχείριση με βάση τρεις διαφορετικές, αλληλοσυμπληρούμενες όμως, αρχές: προστασία, ανάπτυξη, επικοινωνία.
Διάβαση
Το φαράγγι είναι από τα σημαντικά αξιοθέατα της Κρήτης, έλκοντας πολλές χιλιάδες τουρίστες που θέλουν να διασχίσουν περπατώντας τη διαδρομή των 15,9 χιλιομέτρων από το Ομαλό μέχρι την Αγία Ρουμέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Σ Σ
Γερμανική Ανατολική Αφρική
thumb|right|Ιστορικός Χάρτης των ακτών της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής Η Γερμανική Ανατολική Αφρική (Γερμανικά: Deutsch-Ostafrika), ήταν γερμανική αποικία στην Ανατολική Αφρική, η οποία περιελάμβανε το Μπουρούντι, τη Ρουάντα και την Τανγκανίκα (το ηπειρωτικό τμήμα της Τανζανίας). Η έκτασή της ήταν 994.996 χιλιόμετρα (384.170 τετραγωνικά μίλια), σχεδόν τρεις φορές το μέγεθος της Γερμανίας σήμερα.
Η αποικία ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 1880 και τελείωσε με την ήττα της Αυτοκρατορικής Γερμανίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια, το έδαφος διαιρέθηκε μεταξύ της Βρετανίας και του Βελγίου με εντολή της Κοινωνίας των Εθνών.
Ιστορία
Η αποικία ξεκίνησε με τον Καρλ Πέτερς, τυχοδιώκτη ο οποίος ίδρυσε την Εταιρεία Γερμανικής Αποίκισης και υπέγραψε συμφωνίες με πολλούς αυτόχθονες οπλαρχηγούς της ηπειρωτικής χώρας κοντά στη Ζανζιβάρη. Στις 3 Μαρτίου 1885, η Γερμανική Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι είχε χορηγήσει έναΝ καταστατικό χάρτη (εκδόθηκε στις 17 Φεβρουαρίου) που επέτρεπε στην εταιρεία του Πέτερς να ιδρύσει ένα προτεκτοράτο στην Ανατολική Αφρική. Ο Πέτερς τότε έφερε στην Ανατολική Αφρική ειδικούς, οι οποίοι άρχισαν να εξερευνούν νότια έως τον Ποταμό Ρουφίτζι, βόρεια προς Γουίτου και κοντά στο Λάμου στην ακτή.
Ο Σουλτάνος της Ζανζιβάρης διαμαρτυρήθηκε, καθώς θεωρούσε εαυτόν εξίσου ηγεμόνα της ηπειρωτικής χώρας. Ο Γερμανός καγκελάριος Βίσμαρκ έστειλε πέντε πολεμικά πλοία, τα οποία έφτασαν στις 7 Αυγούστου και έστρεψαν τα όπλα τους στο Παλάτι του Σουλτάνου. Οι Βρετανοί και Γερμανοί συμφώνησαν να μοιράσουν την ηπειρωτική χώρα μεταξύ τους και ο Σουλτάνος δεν είχε άλλη επιλογή παρά να συμφωνήσει.
Η Εξέγερση του Αμπουσίρι, του 1888, πνίγηκε στο αίμα (με βρετανική βοήθεια) το επόμενο έτος. Το 1890, το Λονδίνο και το Βερολίνο συνήψαν τη Συνθήκη της Ελιγολάνδης-Ζανζιβάρης, επιστρέφοντας την Ελιγολάνδη στη Γερμανία και οριοθετώντας τα σύνορα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής με τη Βρετανική Ανατολική Αφρική.
Μεταξύ 1891 και 1894, η φυλή Χέχε, με επικεφαλής το Μκουάουα, αντιστάθηκε στη γερμανική επέκταση. Νικήθηκε από τις αντίπαλες φυλές που υποστήριξαν τους Γερμανούς. Μετά από χρόνια ανταρτοπόλεμου, ο Μκουάουα ο ίδιος εγκλωβίστηκε και αυτοκτόνησε, το 1898.
Η Εξέγερση Μάτζι Μάτζι σημειώθηκε το 1905 και κατεστάλη από τον κυβερνήτη Γκούσταφ Άντολφ φον Γκαίτσεν. Αλλά σκάνδαλα ακολούθησαν σύντομα, με τις ιστορίες της διαφθοράς και της βαρβαρότητας, ενώ και το 1907, ο Καγκελάριος Μπέρνχαρντ φον Μπύλοφ όρισε το Μπέρνχαρντ Ντέρνμπουργκ υπεύθυνο για τη μεταρρύθμιση της αποικιακής διοίκησης. Αυτή αποτέλεσε πρότυπο αποικιακής αποτελεσματικότητας και συνέβαλε στην αφοσίωση των αυτοχθόνων στη γερμανική κυριαρχία κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι Γερμανοί άποικοι στηρίχθηκαν πολύ στους τοπικούς αρχηγούς για να διατηρήσουν την τάξη και τη συλλογή των φόρων. Την 1η Ιανουαρίου 1914, εκτός από την Τοπική Αστυνομία, τα αποικιακά στρατεύματα (Σούτστρουππε) στα Νταρ ες Σαλαάμ, Μόσι, Ιρίνγκα και Μαχένγκε περιελάμβαναν 110 Γερμανούς αξιωματικούς, συμπεριλαμβανομένων 42 ιατρών, 126 υπαξιωματικών και 2.472 αυτοχθόνων στρατολογημένων ανδρών.
Οικονομική ανάπτυξη
Το εμπόριο και η ανάπτυξη άρχισαν ουσιαστικά. Από νωρίς έγινε αντιληπτό ότι η οικονομική ανάπτυξη θα εξαρτηθεί από την αξιόπιστη μεταφορά των αφρικανικών προϊόντων. Πάνω από 100.000 στρέμματα (40.000 εκτάρια) ήταν κάτω από καλλιέργεια - τη μεγαλύτερη πηγή χρημάτων. Δύο εκατομμύρια δέντρα καφέ φυτεύτηκαν και τα δέντρα καουτσούκ αυξήθηκαν σε 200.000 στρέμματα (80.000 εκτάρια), μαζί με μεγάλες φυτείες βαμβακιού. Μεταφέρθηκαν γεωργικά προϊόντα στην αγορά, με την αρχή να γίνεται το 1888. Η μακρύτερη γραμμή, το Κεντρικό Σιδηροδρομικό Δίκτυο, καλύπτει 775 μίλια (1.250 χιλιόμετρα) από Νταρ ες Σαλαάμ μέχρι το Μορογκόρο, την Ταμπόρα και την Κιγκόμα. Η τελευταία κατασκευή στην ανατολική όχθη της λίμνης Τανγκανίκα είχε ολοκληρωθεί τον Ιούλιο του 1914 και αυτό υπήρξε αιτία για μια τεράστια και εορταστική εκδήλωση στην πρωτεύουσα με μία γεωργική έκθεση. Οι εγκαταστάσεις του λιμανιού βελτιώθηκαν με τους ηλεκτρικούς γερανούς, με σιδηροδρομική πρόσβαση και αποθήκες. Προβλήτες ήταν ανακαινισμένες στην Τάνγκα, το Μπαγκαμόγιο και το Λίντι. Το 1912, το Νταρ ες Σαλαάμ και η Τάνγκα έλαβαν 356 φορτηγά και επιβατικά ατμόπλοια και πάνω από 1.000 πλοία παράκτιων σκαφών. Το 1914, το Νταρ ες Σαλαάμ και οι γύρω περιοχές είχαν πληθυσμό 166.000, μεταξύ των οποίων 10.490 (1.050 Ευρωπαίοι, 1.000 Γερμανοί). Σε όλο το προτεκτοράτο της Ανατολικής Αφρικής ήταν 3.579 Γερμανοί. Το Νταρ ες Σαλαάμ έγινε μια τεράστια εμπορική και πλούσια πόλη της Αφρικής.
Εκπαίδευση
Σε αντίθεση με τους Βέλγους, Βρετανούς, Γάλλους και Πορτογάλους αποικιοκράτες στην Κεντρική Αφρική, η Γερμανία ανέπτυξε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους Αφρικανούς Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Αναλυτικά προγράμματα, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό υλικό, όλα φέρθηκαν στη Γερμανική Ανατολική Αφρική για την εκπαίδευση των Αφρικανών. Το 1924, δέκα χρόνια μετά την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και έξι χρόνια Βρετανικής κυριαρχίας, μια αμερικανική επίσκεψη ανέφερε: «Σε ότι αφορά τα σχολεία, οι Γερμανοί έχουν καταφέρει θαύματα».
Μία από τις επιρροές της γερμανικής εξέλιξης της εκπαίδευσης στην αποικία τους ήταν η λέξη «Shule» (από το Schule στα γερμανικά), που σημαίνει σχολείο. Δεδομένου ότι οι Γερμανοί ήταν οι πρώτοι αποικιοκράτες που θέσπισαν ένα σταθερό εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην Ανατολική Αφρική, η λέξη «Shule» έχει δανειστεί στη γλώσσα Σουαχίλι.
Βιβλιογραφία και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Ανατολικη Αφρικη Κατηγορία:Εκστρατεία Ανατολικής Αφρικής (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Λάβα
thumb|right|Ροή διάπυρης λάβας στην [[Ισλανδία.]] Λάβα (αγγλικά Lava, από την λατινική λέξη labes ), είναι η εξαιρετικά ιξώδης διάπυρη ύλη, από τα έγκατα της Γης, από τηγμένα πετρώματα, που εξέρχεται από τα ηφαίστεια. Λάβα λέγεται επίσης και η ίδια «βραχώδης» ηφαιστειακή ύλη που προκύπτει μετά από τη ψύξη και στερεοποίησή της.
Χαρακτηριστικά
Η λάβα σχηματίζεται στο εσωτερικό ουρανίων σωμάτων, όπως λ.χ. της Γης, με τη μορφή μάγματος. Αρχικά, όταν εξέρχεται στην επιφάνεια από μια ηφαιστειακή φλέβα, έχει θερμοκρασία από 800 °C έως 1.200 °C. Η λάβα είναι παχύρευστη και έχει 100.000 μεγαλύτερο ιξώδες από ότι έχει το νερό και μπορεί να διανύσει μεγάλη απόσταση πριν ψυχθεί και στερεοποιηθεί. thumb|right|Λάβα σε παχύρευστη μορφή.
Η πρώτη ακριβής περιγραφή τους μάγματος αυτού (λιωμένη λάβα) περιγράφτηκε από τον Φραντζέσκο Σεράο, κατά την έκρηξη του ηφαιστείου του Βεζούβιου, το 1737. Περιγράφτηκε τότε ως «ρευστή καυτή ύλη σαν μείγμα ύδατος και λάσπης».
Χημική σύσταση
Η λάβα καταρχήν συντίθεται από κρυσταλλικά υλικά, ηφαιστειακή ύαλο και ηφαιστειακά αέρια. Ως μάγμα, όσο πλησιάζει να εξαχθεί στην επιφάνεια του πλανήτη, τόσο χαμηλώνει η θερμοκρασία της και αρχίζει να ψύχεται σχηματίζοντας ένα ηφαιστειακό γυαλί. Χημικά, τα στοιχεία από τα οποία αποτελείται (κατά μέσο όρο) είναι 45-47% οξυγόνο, 27-28% πυρίτιο, 8% αλουμίνιο, 5% σίδηρο και άλλες μικρότερες ποσότητες από μαγνήσιο, ασβέστιο, νάτριο, κάλιο, φώσφορο, τιτάνιο κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετρολογία Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Λητώον
Το Λητώον ήταν ιερό της Λητούς κοντά στην αρχαία πόλη Ξάνθο, ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα της Λυκίας στην Ανατολία. Ο αρχαιολογικός χώρος του ιερού βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Κας και Φετίγιε στην τουρκική Επαρχία Αττάλειας, περίπου 4χιλιόμετρα νότια της Ξάνθου, κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού.
Οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις στο χώρο, ο οποίος δεν αποτέλεσε ποτέ πλήρως κατοικημένο οικισμό αλλά παρέμεινε κυρίως θρησκευτικό κέντρο, χρονολογούνται στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., πριν την ελληνική πολιτιστική ηγεμονία στη Λυκία, ή οποία ξεκίνησε στις αρχές του 4ου αιώνα. Σε παλαιότερους χρόνους ο χώρος αποτέλεσε ιερό της πρότερης μητέρας θεότητας, της Ένι Μαχανάχι (Eni Mahanahi) στη Λυκία, την οποία αντικατέστησε η λατρεία της Λητούς, μαζί με τα δύο παιδιά της.
Στην ελληνική μυθολογία ένας ισχυρισμός για την πρότερη λατρεία του Απόλλωνα στην κοιλάδα της Ξάνθου, χωρίς να υποστηρίζεται από την ιστορία ή την αρχαιολογία, αποδεικνύεται από δύο μύθους, που είναι αμφότεροι συνδεδεμένοι με το όνομα «Λύκος». Ο ένας προερχόταν από τους αυτόχθονες Τελχίνες της Ρόδου και πιθανόν αποίκησε την περιοχή την περίοδο του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα. Ο άλλος Λύκος ήταν ο Αθηναίος αδελφός του Αιγέα ο οποίος, εξόριστος από την Αθήνα εισήγαγε την λατρεία του Λυκαίου Απόλλωνα, την οποία η λαϊκή ετυμολογία συνέδεσε με τη Λυκία και έτσι τον κατέστησε Αθηναίο άποικο.
Η ιερότητα του χώρου αποτελεί συστατικό ενός ανεκδότου το οποίο αναφέρει ο Αππιανός σχετικά με τον Μιθριδάτη, ο οποίος σχεδίαζε να κόψει δένδρα σε ένα ιερό δάσος προκειμένου να χρησιμοποιήσει την ξυλεία στην πολιορκία της παραλιακής πόλης Πάταρα, όμως ένας εφιάλτης τον προειδοποίησε για το ανίερο της πράξης του. Το ιερό παρέμεινε ενεργό καθόλη τη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου. Ο χώρος εκχριστιανίστηκε με την κατασκευή μίας εκκλησίας, χρησιμοποιώντας πέτρες από το ιερό, όμως εγκαταλείφτηκε τον έβδομο αιώνα μ.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Λυκία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Φέλστερ
right|Φέλστερ Το Φέλστερ (δανικά: Falster, ΔΦΑ: [ˈfælˀstɐ]) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί της Δανίας, το νοτιοανατολικότερο του αρχιπελάγους. Έχει έκταση 514 τ.χλμ. και πληθυσμό 42.352 κατοίκους (εκτίμηση 2014). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Φέλστερ είναι το Νύκεμπινγκ Φέλστερ (Nykøbing Falster) με 16.446 κατοίκους (εκτίμηση 2014). Το Φέλστερ ανήκει διοικητικά στην περιοχή Σέλαιν (Sjælland). Το Φέλστερ καθώς και το ανατολικό ένα τρίτο του Λόλαιν αποτελούν το δήμο Γκούλντμποργκσουντ. Το Φέλστερ συνδέεται οδικώς με το μεγαλύτερο νησί το Σέλαιν, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια, με τις γέφυρες Φάρε (Farøbroerne) της Ευρωπαϊκής οδού Ε47 που συνδέει την Κοπεγχάγη νοτίως με το Αμβούργο. Στα νοτιοδυτικά η E47 συνδέει το Φέλστερ με το νησί Λόλαιν μέσω ενός τούνελ κάτω από το στενό Γκούλντμποργκσουντ. Υπάρχουν άλλες δύο γέφυρες που το συνδέουν με το Λόλαιν: η γέφυρα Γκούλντμποργκσουντ στο βόρειο άκρο του στενού και η γέφυρα Φρειδερίκος Θ' στο Νύκεμπινγκ Φέλστερ.
Χενρίχ Μεχιταριάν
Ο Χενρίχ Μεχιταριάν (αρμενικά: Հենրիխ Մխիթարյան, προφορά βάσει IPA: hɛnˈɾiχ məχitʰɑˈɾjɑn, συχνά απαντώμενος και ως Μικιταριάν ή Μκιταριάν, γεννήθηκε Γερεβάν, 21 Ιανουαρίου 1989) είναι Αρμένιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός στην Ίντερ και στην εθνική Αρμενίας, της οποίας είναι αρχηγός. Είναι γνωστός για την τεχνική του κατάρτιση, τις κινήσεις του μακριά από τη μπάλα, τις ντρίπλες, την ακρίβεια στις πάσες.
Φέλστερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Χενρίχ Μεχιταριάν
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1989 στο Γερεβάν της Αρμενίας (τότε έδαφος της Σοβιετικής Ένωσης). Πατέρας του ήταν ο Αρμένιος διεθνής ποδοσφαιριστής Χαμλέτ Μεχιταριάν που απεβίωσε το 1996 εξαιτίας όγκου στον εγκέφαλο, ενώ η μητέρα του είναι ρωσικής καταγωγής. Ο Μεχιταριάν πέρασε ένα μέρος των παιδικών του χρόνων στη Γαλλία, όπου αγωνιζόταν ο πατέρας του. Εκτός από τη μητρική του αρμενική, ο Μεχιταριάν μιλάει ακόμη επτά γλώσσες, μεταξύ των οποίων ρωσικά (με ευχέρεια κυρίως λόγω της Ρωσίδας γιαγιάς του και της παραμονής του σε ρωσόφωνη περιοχή της Ουκρανίας ), ουκρανικά, αγγλικά, γαλλικά κ.ά.
Καριέρα σε συλλόγους
Από το 2009 έως το 2013 αγωνιζόταν στο Πρωτάθλημα της Ουκρανίας, αρχικά για τη Μεταλούργκ Ντονέτσκ και έπειτα για την Σαχτάρ Ντονέτσκ. Με τη φανέλα της Σαχτάρ κατέκτησε τρία συνεχόμενα νταμπλ και ένα Σούπερ Καπ Ουκρανίας το 2012, ενώ τη σεζόν 2012-13 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 25 τέρματα.
Τον Ιούλιο του 2013, μετά από εισήγηση του Γιούργκεν Κλοπ, η τότε φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ, Μπορούσια Ντόρτμουντ δαπάνησε το ποσό των 27,5 εκατομμυρίων ευρώ για να αποκτήσει τον Μεχιταριάν, προκειμένου να καλύψει το κενό που άφησε η αποχώρηση του Μάριο Γκέτσε. Παράλληλα, ο Μεχιταριάν κατέστη η ακριβότερη ως τότε μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού συλλόγου. Στη Ντόρτμουντ αγωνίστηκε μέχρι το 2016, πανηγυρίζοντας την κατάκτηση του Σούπερ Καπ Γερμανίας για το 2014 και καταγράφοντας 140 συμμετοχές και 41 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Το καλοκαίρι του 2016 μετακινήθηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ στις 22 Ιανουαρίου του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ μετά από ανταλλαγή με τον Χιλιανό ακραίο επιθετικό Αλέξις Σάντσες. Το καλοκαίρι του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρόμα όπου και κατάφερε τη σεζόν 2021-2022 να κατακτήσει μαζί το Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.
Το 2022 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από την Ίντερ.
Εθνική Αρμενίας
Ο Μεχιταριάν έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αρμενίας τον Ιανουάριο του 2007 σε φιλική αναμέτρηση με τον Παναμά, ενώ τον Μάρτιο του 2009 σημείωσε το πρώτο του τέρμα με το εθνόσημο στην εντός έδρας ισοπαλία (2-2) κόντρα στην Εσθονία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010.
Έως τώρα έχει συμμετάσχει σε 74 επίσημους αγώνες πετυχαίνοντας 25 γκολ, επίτευγμα που τον καθιστά πρώτο σκόρερ της Εθνικής του, ενώ θεωρείται ο καλύτερος σύγχρονος Αρμένιος ποδοσφαιριστής. Μέχρι στιγμής δεν έχει συμμετάσχει με την Αρμενία στα τελικά κάποιας μεγάλης διοργάνωσης, παρά μόνο σε φάσεις προκριματικών.
Διακρίσεις
Από το 2009 έως το 2017 (με εξαίρεση το 2010) ανακηρυσσόταν Καλύτερος Αρμένιος Παίκτης της Χρονιάς,  ενώ το 2012 αναδείχτηκε Καλύτερος Παίχτης του Ουκρανικού Πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2012-13 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του ουκρανικού πρωταθλήματος και παράλληλα συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές στην Ευρώπη.
Το 2012 έγινε ο πρώτος Αρμένιος που βραβεύθηκε με το Star Award, το οποίο απονέμεται σε ποδοσφαιριστές που προέρχονται από τις χώρες της Βαλτικής και της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, διάκριση που επανέλαβε και το 2013, κάτι το οποίο έχουν πετύχει κατά το παρελθόν ο Ουκρανός Αντρέι Σεβτσένκο (επίσης με δύο βραβεύσεις) και ο Ρώσος Αντρέι Αρσάβιν (με τρεις βραβεύσεις).
Το 2012, με αφορμή τους εορτασμούς για τη συμπλήρωση 2794 ετών από την ίδρυση του Γερεβάν, ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αρμενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πιουνίκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μεταλούργκ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αρμενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λίχα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Εκλογική Περιφέρεια Πάφου
Η Εκλογική Περιφέρεια Πάφου είναι μία από τις έξι εκλογικές περιφέρειες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περιλαμβάνει τους δήμους και τις κοινότητες της Επαρχίας Πάφου. Από την Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλέγονται για την ελληνοκυπριακή κοινότητα 4 βουλευτές στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Έδρες ανά βουλευτικές εκλογές
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο έγιναν το 1960. Ήταν οι μόνες βουλευτικές εκλογές στις οποίες διεξήχθησαν εκλογές και για πλήρωση των εδρών της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στην εκλογική Περιφέρεια Πάφου αντιστοιχούσαν 4 από τις 35 έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας και 2 από τις 15 έδρες της τουρκοκυπριακές κοινότητας. Μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963, οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από τα δημόσια αξιώματα και εκ τούτου οι έδρες της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε όλες τις Εκλογικές Περιφέρειες της Κύπρου παραμένουν κενές.
Μέχρι και τις εκλογές του 1981 οι έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας ήταν 35 και στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου αντιστοιχούσαν 4. Στην Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποφασίστηκε η αύξηση των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων από 35 σε 80 (56 για την ελληνοκυπριακή κοινότητα και 24 για την τουρκοκυπριακή κοινότητα). Οι έδρες που αντιστοιχούσαν στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου για την ελληνοκυπριακή κοινότητα παρέμειναν 4.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις έδρες της Εκλογικής Περιφέρειας Πάφου για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ανά εκλογική αναμέτρηση.
Αποτελέσματα εκλογών
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ανά κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου. Σε παρένθεση αναγράφεται ο αριθμός των εδρών κάθε κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογική Περιφέρεια Πάφου
1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο
Το 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο (αγγλικά 1,1-Dimethylcyclopropane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C5H10 ή πιο αναλυτικά 1,1-(CH3)2(C3H4). Πιο συγκεκριμένα, είναι ένας αλεικυκλικός υδρογονάνθρακας. Δομικά αποτελείται από έναν κυκλοπροπανικό δακτύλιο (δηλαδή ανήκει στα «θυγατρικά» κυκλοπροπάνια) και από δύο (2) μεθυλομάδες (CH3-), ενωμένες και οι δύο στο ίδιο (#1) κυκλοπροπανικό άτομο άνθρακα. Το 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο ανήκει στην ομόλογη σειρά των κυκλοαλκανίων, δηλαδή των κορεσμένων υδρογονανθράκων με έναν (τουλάχιστον) δακτύλιο.
Ενδομοριακή αντίδραση Freund
Με την τροποποιημένη αντίδραση Φρέουντ (Freund reaction) με Zn, που δίνει μεγαλύτερη απόδοση στην ενδομοριακή αντίδραση. Σ' αυτήν την περίπτωση η στοιχειομετρική εξίσωση της αντίδρασης γίνεται : 80px
Η απόδοση είναι μέτρια, γιατί παράλληλα με την ενδομοριακή αντίδραση διεξάγεται αναπόφευκτα και διαμοριακή, τα κύρια προϊόντα της οποίας είναι τα ακόλουθα δύο (2):
Με χρήση καρβενίου
Με προσθήκη μεθυλενίου σε μεθυλοπροπένιο και χρήση συστήματος διωδομεθάνιου (ZnI2), ψευδαργύρου (Zn) και χαλκού (Cu) (ο τελευταίος ως καταλύτης) : 80px
Οξείδωση
1. Όπως όλα τα κυκλοαλκάνια, το 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και νερό (H2O) : 80px 2. Παραγωγή υδραερίου: 80px 3. Καταλυτική οξυγόνωση: 80px 80px 100 px
Αλογόνωση
1. Φωτοχημική αλογόνωση υποκατάστασης υδρογόνου: Το 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο έχει 10 άτομα υδρογόνου για φωτοχημική αντικατάσταση από αλογόνα, οπότε προκύπτουν τα ακόλουθα δύο (2) ισομερή αλογονοπαράγωγα :
40px  60 px  60 px
40px 60 px  60 px
60 px 60 px
60 px  60 px
\mathrm{2}60 px 120 px
2. Με διαλογόνωση-1,3  παράγεται (κυρίως) 1,3-διαλο-2-μεθυλοβουτάνιο: 40px
Επίδραση καρβενίων
80px 100 px  60 px
Προκύπτει επομένως μίγμα 1,1,2-τριμεθυλοκυκλοπροπάνιου ~40% και 1-αιθυλο-1-μεθυλοκυκλοπροπάνιου 60%.
Νίτρωση
80px 50 px  100 px
Καταλυτική υδρογόνωση-1,3
Με καταλυτική υδρογόνωση - Παράγεται (κυρίως) μεθυλοβουτάνιο: 80px
Υδραλογόνωση-1,3
Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται (κυρίως) 2-αλο-2-μεθυλοβουτάνιο: 80px
Υδροξυαλογόνωση-1,3
Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται (κυρίως) 4-αλο-2-μεθυλο-2-βουτανόλη: 80px Η παραπάνω αντίδραση, ισχύει όταν X = Cl, Br ή I. Στην περίπτωση του υποφθοριώδους οξέος (HOF), παράγεται κυρίως 3-μεθυλο-3-φθορο-1-βουτανόλη: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:1,2-dimethylcyclopropaan.png|80x80εσ
Ενυδάτωση-1,3
Με επίδραση θειικού οξέος σε 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιo (κυρίως) όξινος θειικός 2-μεθυλο-2-βουτυλεστέρας [CH3CH<sub href="Αρχείο:1-chloro-2,2-dimethylcyclopropane.png">2 C(SO<sub resource="Αρχείο:1-chloro-2,2-dimethylcyclopropane.png" height width>4 H)(CH<sub href="(1-μεθυλοκυκλοπροπυλο)μεθυλοχλωρίδιο">3 )2], που υδρολύεται σχηματίζοντας 2-μεθυλο-2-βουτανόλη: 80px
Διυδροξυλίωση-1,3
Με επίδραση υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2) σε 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιo, παρουσία καρβοξυλικών οξέων παράγεται (κυρίως) 3-μεθυλο-1,3-βουτανoδιόλη: 80px
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια Κατηγορία:Κυκλοαλκάνια Κατηγορία:C5
Δημήτριος Θεοδοσίου
Ο Δημήτριος Θεοδοσίου ήταν Έλληνας τυπογράφος του 18ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες τυπογράφοι
Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων
Η Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων (4 Δεκεμβρίου 1707 - 19 Αυγούστου 1743) ήταν μια εγγονή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρκησίας του Μοντεσπάν. Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν γνωστή ως Μαντεμουαζέλ του Μαιν και δεν απέκτησε παιδιά.
Βιογραφία
Η Λουίζα Φραγκίσκη γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Γονείς της ήταν ο Λουδοβίκος Αύγουστος του Μαιν και η Λουίζα Βενεδίκτη των Βουρβόνων. Ήταν η μικρότερη από τα επτά παιδιά του ζευγαριού, δύο εκ των οποίων απεβίωσαν κατά την παιδική ηλικία.
Η Λουίζα Φραγκίσκη τοποθετήθηκε στο Abbaye de Maubuisson, ένα πολύ περίφημο μοναστήρι στην περιοχή Saint-Ouen-l'Aumône της Γαλλίας, στα βορειοδυτικά προάστια του Παρισιού. Ανατράφηκε εκεί. Όταν επισκέφτηκε τη Φραγκίσκη του Μαιντενόν το 1717, η Μαιντενόν είπε ότι αυτή και οι δύο αδελφοί της θα ήταν πολύ ευχαριστημένοι μαζί τους.
Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν πολύ κοντά στους γονείς της, παρόλο που οι τελευταίοι δεν ήταν ποτέ πολύ κοντά. Η μητέρα της συχνά ντρόπιαζε τον άντρα της και αυτό προκάλεσε μεγάλη τριβή. Στις 9 Απριλίου 1714, βαφτίστηκε με το όνομα της θείας της Λουίζας Φραγκίσκης, γνωστή ως Madame la Duchesse. Το 1718 φυλακίστηκαν και οι δύο γονείς της, ο πατέρας της στάλθηκε στον Doullens και τη μητέρα της στη Ντιζόν. Μεταφέρθηκε σε άλλο μοναστήρι στο Chaillot του Παρισιού γύρω από την περιοχή του σημερινού Τροκαντερό. Έμεινε στο Chaillot μέχρι το 1720 όταν οι γονείς της απελευθερώθηκαν από τις ξεχωριστές φυλακές τους.
Με το θάνατο του πατέρα της, της δόθηκαν τα διαμερίσματα στο ισόγειο με θέα στο Orangerie και ζούσε δίπλα στη μητέρα της. Η Λουίζα Φραγκίσκη φημολογήθηκε ότι ήταν αρραβωνιασμένη με έναν Monsieur de Guise, αλλά η εν λόγω δέσμευση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Μέχρι το 1740, ένας άλλος πιθανός γάμος ήταν με τον χήρο πρίγκιπα του Μονακό, ο οποίος συχνά ζούσε στις Βερσαλλίες. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ένας άλλος υποψήφιος ήταν ο πρώτος ξάδελφος της, ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων. Η Λουίζα Φραγκίσκη λέγεται ότι δεν ήταν δεν ήταν ούτε όμορφη ούτε ελκυστική, και εκτός από την προίκα της, κανείς δεν θα είχε ζητήσει το χέρι της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ
Ο Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ (Eugene Viollet-le-Duc, 1814 Παρίσι, Γαλλία-1879 Λωζάνη, Ελβετία) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας και συγγραφέας. Γεννήθηκε σε οικογένεια φιλελεύθερη και με υψηλό μορφωτικό επίπεδο στο Παρίσι στις 27 Ιανουαρίου 1814. Ανέπτυξε ένα πρώιμο ενθουσιασμό για την αρχιτεκτονική του Μεσαίωνα και μελέτησε τη γαλλική αρχιτεκτονική καθώς πέρασε τα εφηβικά του χρόνια ταξιδεύοντας και σκιτσάροντας.
Κάστρα
Οι αποκαταστάσεις του Viollet-le-Duc ήταν συχνά συνδυασμός των ιστορικών στοιχείων των κτιρίων με προσωπικές του δημιουργικές τροποποιήσεις. Για παράδειγμα, υπό την εποπτεία του, η Notre Dame δεν αποκαταστάθηκε μόνο, αλλά απέκτησε ένα τρίτο πύργο και υπέστη και άλλες μικρότερες αλλαγές. Ένα άλλο από τα πιο διάσημα έργα αποκαταστάσεων του, είναι η μεσαιωνική οχυρωμένη πόλη της Καρκασόν, η οποία ομοίως «ενισχύθηκε», με την πρόσθεση οξυκόρυφων τόξων στους πύργους των τειχών, χαρακτηριστικό γνώρισμα της τεχνοτροπίας της βόρειας Γαλλίας.