cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κελάνταν
Ετυμολογία
thumb| Ο [[Χάρτης Μάο Κουν του 17ου αιώνα από τον Τσενκ Χι που βασίζεται στους χάρτες πλοήγησης των αρχών του 15ου αιώνα του Γουμπέι Ζι που δείχνουν τις εκβολές του ποταμού Κελάνταν.]] Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την προέλευση του ονόματος Κελάνταν. Μια θεωρία προτείνει ότι η λέξη Κελάνταν προέρχεται από μια τροποποιημένη εκδοχή της λέξης gelam hutam, δηλαδή της μαλαισιανής λέξης για το Κατζεπούτ (cajuput), ή Λευκόδεντρο (Melaleuca leucadendron). Άλλες θεωρίες υποστηρίζουν ότι το όνομα προέρχεται από τη μαλαισιανή λέξη kilatan, «γυαλιστερό ή αστραφτερό» ή kolam tanah, «πισίνα από πηλό». Το Κελάνταν ονομαζόταν Καλαντάν (ταϊλανδικά: กลันตัน) από τους Ταϊλανδούς όταν ήταν υπό την επιρροή τους.
Πρώιμη ιστορία
Η πρώιμη ιστορία του Κελάνταν δεν είναι πολύ σαφής, αλλά τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι υπήρξε ανθρώπινη εγκατάσταση κατά την προϊστορική εποχή. Ο πρώιμοι κάτοικοι του Κελάνταν είχαν δεσμούς με το Βασίλειο Φουνάν, την Αυτοκρατορία του Άνγκορ, τη Σριβιτζάγια, το Ματζαπαχίτ και το Σιάμ. Γύρω στο 1411, ο Ράτζα Κουμάρ, ο ηγεμόνας του Κελάνταν, ανεξαρτητοποιήθηκε από το Σιάμ και το Κελάνταν έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο στα τέλη του 15ου αιώνα.
Το Σουλτανάτο του Κελάνταν
Το 1499, το Κελάνταν έγινε υποτελές κράτος του σουλτανάτου της Μαλάκκα. Με την πτώση της Μαλάκκα το 1511, το Κελάνταν διαιρέθηκε και κυβερνήθηκε από μικρούς οπλαρχηγούς, αποτίοντας φόρο τιμής στο Βασίλειο Πατάνι, τότε το μεγαλύτερο βασίλειο της Μαλαισίας στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου. Στις αρχές του 17ου αιώνα, οι περισσότεροι από αυτούς τους αρχηγούς του Κελάνταν υπήχθησαν στον Πατάνι. Ωστόσο, η βασίλισσα του Πατάνι καθαιρέθηκε το 1651 από τον ράτζα του Κελάνταν, ξεκινώντας μια περίοδο κυριαρχίας του Κελάνταν στο Πατάνι.
Ο θρυλικός Cik Siti Wan Kembang λέγεται ότι βασίλεψε στο Κελάνταν κάποια στιγμή μεταξύ του 16ου και του 17ου αιώνα. thumb|left|Η σημαία του Κελάνταν πριν από το 1924.
Γύρω στο 1760, ο Λονγκ Γιούνους (Long Yunus), ένας πολέμαρχος με αριστοκρατική καταγωγή από το Πατάνι κατάφερε να ενοποιήσει την επικράτεια του σημερινού Κελάνταν και ενθρονίστηκε από τον πεθερό του Ku Tanang Wangsa, Αντιβασιλέα του Τερενγκάνου ως Yang di-Pertuan Muda ή Αναπληρωτής Κυβερνήτης του Κελάνταν. Τον Λονγκ Γιούνους διαδέχθηκε το 1795 ο γαμπρός του Τενγκού Μοχάμεντ Σουλτάν Μανσούρ (Tengku Muhammad Sultan Mansur) από το Τερενγκάνου. Η ενθρόνιση του Τενγκού Μοχάμεντ του Τερενγκάνου αντιτάχθηκε από τους γιους του Λονγκ Γιούνους, πυροδοτώντας έτσι έναν πόλεμο εναντίον του Τερενγκάνου από τον Λονγκ Μοχάμεντ, τον μεγαλύτερο γιο του Λονγκ Γιούνους. Η φατρία υπέρ του Τερενγκάνου ηττήθηκε το 1800 και ο Λονγκ Μοχάμεντ κυβέρνησε το Κελάνταν με τον νέο τίτλο του σουλτάνου ως Σουλτάνος Μοχάμεντ Α΄. Ωστόσο, ο θάνατος του άτεκνου Λονγκ Μοχάμεντ πυροδότησε έναν ακόμη εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των διεκδικητών του θρόνου. Ο ανιψιός του και γιος του Λονγκ Ταν (Τεμενγκγκόνγκ), Λονγκ Σενίκ Μουλούτ Μεράχ (Long Senik Mulut Merah), θριάμβευσε επί των θείων και των ξαδέλφων του και ανέλαβε το θρόνο το 1835 ως Σουλτάνος Μοχάμεντ Β΄.
Μη ομόσπονδα κρατίδια της Μαλαισίας
Σύμφωνα με τους όρους της αγγλοσιαμέζικης συνθήκης του 1909, οι Ταϊλανδοί παραιτήθηκαν από τις διεκδικήσεις τους, δηλαδή το Κελάνταν, το Τερενγκάνου, το Κεντάχ και το Περλίς τα οποία περιήλθαν υπό τη Βρετανική Αυτοκρατορία, και έτσι το Κελάνταν έγινε ένα από τα Μη Ομόσπονδα Κρατίδια της Μαλαισίας με Βρετανό Σύμβουλο.
Ιαπωνική κατοχή
Στο Κελάνταν αποβιβάστηκαν για πρώτη φορά οι Ιάπωνες κατά την εισβολή τους στη Μαλάγια, στις 8 Δεκεμβρίου 1941. Το 1943, το Κελάνταν μεταφέρθηκε από τους Ιάπωνες στην Ταϊλάνδη και έγινε επαρχία της Ταϊλάνδης. Το Κελάνταν επέστρεψε στη Μαλάγια με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1945.
Μαλαϊκή Ένωση και Ομοσπονδία της Μαλάγια
Το Κελάνταν έγινε μέρος της Μαλαϊκής Ένωσης το 1946 και στη συνέχεια της Ομοσπονδίας της Μαλάγια την 1η Φεβρουαρίου 1948, και μαζί με άλλα κρατίδια της Μαλαισίας απέκτησαν την ανεξαρτησία στις 31 Αυγούστου 1957. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1963, το Κελάνταν έγινε ένα από τα κρατίδια της Μαλαισίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας
ΦΚ Σαμπουρτάλο Τιφλίδας
Η ΦΚ Σαμπουρτάλο Τιφλίδας είναι ένας γεωργιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την Τιφλίδα. Ιδρύθηκε στις 20 Αυγούστου 1999 στην Τιφλίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γεωργίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Μπιάρν
Το Μπιάρν (γαλλικά: Biarne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Θεωρίες συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου
μικρογραφία|Η φύση της κατάρρευσης των δύο πύργων του [[Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου|Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου και του κοντινού WTC7 (σε αυτή τη φωτογραφία, το καφέ κτήριο στα αριστερά των πύργων) αποτελεί κύριο επίκεντρο των θεωριών συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου]] Οι θεωρίες συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου αποδίδουν την προετοιμασία και την εκτέλεση των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 κατά των Ηνωμένων Πολιτειών σε παράγοντες άλλους, ή επιπλέον, της Αλ Κάιντα. Σε αυτά περιλαμβάνεται η θεωρία ότι υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι είχαν εκ των προτέρων γνώση των επιθέσεων. Οι κυβερνητικές έρευνες και οι ανεξάρτητες αναθεωρήσεις έχουν απορρίψει αυτές τις θεωρίες. Οι υποστηρικτές αυτών των θεωριών υποστηρίζουν ότι υπάρχουν ασυνέπειες στην κοινώς αποδεκτή εκδοχή ή ότι υπάρχουν στοιχεία που αγνοήθηκαν, αποκρύφθηκαν ή παραβλέφθηκαν.
Η πιο προεξέχουσα θεωρία συνωμοσίας είναι ότι η κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων και του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου 7 ήταν αποτέλεσμα ελεγχόμενων κατεδαφίσεων και όχι δομικών αστοχιών λόγω πρόσκρουσης και φωτιάς. Μια άλλη εξέχουσα πεποίθηση είναι ότι το Πεντάγωνο χτυπήθηκε από πύραυλο που εκτοξεύτηκε από παράγοντες από το εσωτερικό της κυβέρνησης των ΗΠΑ, ή ότι οι αεροπειρατείες ελέγχονταν εξ αποστάσεως ή ότι επιτρεπόταν σε ένα εμπορικό αεροσκάφος να το κάνει μέσω αποτελεσματική αποχώρηση του αμερικανικού στρατού. Πιθανά κίνητρα που ισχυρίζονται οι θεωρητικοί συνωμοσίας για τέτοιες ενέργειες περιλαμβάνουν τη δικαιολόγηση των εισβολών στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ (παρόλο που η κυβέρνηση των ΗΠΑ συμπέρανε ότι το Ιράκ δεν συμμετείχε στις επιθέσεις) για να προωθήσουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα, όπως τα σχέδια για την κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου μέσω του Αφγανιστάν. Άλλες θεωρίες συνωμοσίας περιστρέφονται γύρω από τις αρχές που έχουν εκ των προτέρων γνώση των επιθέσεων και σκόπιμα αγνοούν ή βοηθούν τους επιτιθέμενους.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) και το τεχνολογικό περιοδικό Popular Mechanics ερεύνησαν και απέρριψαν τους ισχυρισμούς των θεωρητικών συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου. Η Επιτροπή της 11ης Σεπτεμβρίου και το μεγαλύτερο μέρος της κοινότητας πολιτικών μηχανικών αποδέχονται ότι οι επιπτώσεις των αεριωθούμενων αεροσκαφών σε υψηλές ταχύτητες σε συνδυασμό με επακόλουθες πυρκαγιές, και όχι κάποια ελεγχόμενη κατεδάφιση, οδήγησαν στην κατάρρευση των Δίδυμων Πύργων, αλλά κάποιες θεωρητικές ομάδες συνωμοσίας, συμπεριλαμβανομένων των Architects &amp; Engineers for 9/11 Truth, διαφωνούν με τα επιχειρήματα που προβάλλουν το NIST και το Popular Mechanics.
Υποβάθρο
Οι θεωρητικοί συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου απορρίπτουν ένα ή και τα δύο από τα ακόλουθα γεγονότα σχετικά με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου:
Αυτή η συναινετική άποψη υποστηρίζεται από διάφορες πηγές, όπως:
Ιστορία
Μετά τις επιθέσεις, έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες συνωμοσίας σε ιστότοπους, βιβλία και ταινίες. Πολλές ομάδες και άτομα που υποστηρίζουν τις θεωρίες συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου αναγνωρίζονται ως μέρος του κινήματος της Αλήθειας της 11ης Σεπτεμβρίου. Μέσα σε έξι ώρες από την επίθεση, μια πρόταση εμφανίστηκε σε μια αίθουσα συνομιλίας στο Διαδίκτυο που υποδηλώνει ότι η κατάρρευση των πύργων έμοιαζε με μια πράξη ελεγχόμενης κατεδάφισης. «Αν, σε λίγες μέρες, κανένας αξιωματούχος δεν έχει αναφέρει τίποτα για το τμήμα ελεγχόμενης κατεδάφισης», έγραψε ο συγγραφέας, «νομίζω ότι έχουμε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σοβαρό πρόβλημα». Οι πρώτες θεωρίες που προέκυψαν επικεντρώθηκαν κυρίως σε διάφορες αντιληπτές αντιφάσεις στα δημόσια διαθέσιμα στοιχεία και οι υποστηρικτές ανέπτυξαν αργότερα πιο συγκεκριμένες θεωρίες σχετικά με μια υποτιθέμενη πλοκή. Ένας ψευδής ισχυρισμός που κυκλοφόρησε ευρέως μέσω e-mail και στον Ιστό είναι ότι δεν σκοτώθηκε ούτε ένας Εβραίος στην επίθεση και ότι επομένως οι επιθέσεις πρέπει να ήταν έργο της Μοσάντ, όχι των Ισλαμικών τρομοκρατών.
Οι πρώτες επεξεργασμένες θεωρίες εμφανίστηκαν στην Ευρώπη. Μια εβδομάδα μετά τις επιθέσεις, η θεωρία της «εσωτερικής δουλειάς» ήταν το θέμα μιας διατριβής από έναν ερευνητή από το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας που δημοσιεύτηκε στην Le Monde. Άλλες θεωρίες έκαναν εμφάνιση από τις μακρινές γωνιές του πλανήτη μέσα σε λίγες εβδομάδες. Έξι μήνες μετά τις επιθέσεις, το έργο του Thierry Meyssan στις 9/11, L'Effroyable Imposture, βρέθηκε στην κορυφή της λίστας των γαλλικών μπεστ σέλερ. Η δημοσίευσή του στα αγγλικά (ως 9/11: The Big Lie ) έλαβε λίγη προσοχή, αλλά παραμένει μια από τις κύριες πηγές για τον «αληθισμό». Το 2003 κυκλοφόρησε η CIA και η 11η Σεπτεμβρίου από τον πρώην Γερμανό υφυπουργό Andreas von Bülow και η Επιχείρηση 9/11 από τον Γερμανό δημοσιογράφο Gerhard Wisnewski. Και τα δύο βιβλία εκδίδονται από τον Mathias Bröckers, ο οποίος ήταν τότε συντάκτης στη γερμανική εφημερίδα Die Tageszeitung. Ενώ αυτές οι θεωρίες ήταν δημοφιλείς στην Ευρώπη, αντιμετωπίστηκαν από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης είτε με σύγχυση είτε με διασκέδαση, και απορρίφθηκαν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως προϊόν αντιαμερικανισμού. Σε μια ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη στις 10 Νοεμβρίου 2001, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους κατήγγειλε την εμφάνιση «εξωφρενικών θεωριών συνωμοσίας [...] αυτή η προσπάθεια να μετατοπιστεί η ευθύνη μακριά από τους τρομοκράτες, τους ίδιους, μακριά από τους ένοχους»
Οι θεωρίες συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου ξεκίνησαν κυρίως στην πολιτική από την αριστερά, αλλά έχουν διευρυνθεί σε αυτό που το περιοδικό της Νέας Υόρκης περιγράφει ως «terra incognita» όπου συναντιούνται αριστερά και δεξιά, συνδυάζοντας την αντιπολιτισμική δυσπιστία της δεκαετίας του '60 με την ποικιλία "μην με πατάς".
Μεταξύ του 2004 και της πέμπτης επετείου των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου το 2006, η κύρια κάλυψη των θεωριών συνωμοσίας αυξήθηκε.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξέδωσε επίσημη ανάλυση από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) για την κατάρρευση του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Για να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη δημοσιότητα των θεωριών, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναθεώρησε μια ιστοσελίδα το 2006 για να τις απομυθοποιήσει. Ένα έγγραφο στρατηγικής εθνικής ασφάλειας του 2006 δήλωσε ότι η τρομοκρατία πηγάζει από «υποκουλτούρες συνωμοσίας και παραπληροφόρησης» και ότι «οι τρομοκράτες στρατολογούν πιο αποτελεσματικά από πληθυσμούς των οποίων οι πληροφορίες για τον κόσμο είναι μολυσμένες από ψέματα και αλλοιωμένες από θεωρίες συνωμοσίας. Οι στρεβλώσεις κρατούν ζωντανά τα παράπονα και φιλτράρουν γεγονότα που θα αμφισβητούσαν τις λαϊκές προκαταλήψεις και την ιδιοτελή προπαγάνδα» Η Αλ Κάιντα έχει επανειλημμένα αναλάβει την ευθύνη για τις επιθέσεις, με τον υπαρχηγό Ayman al-Zawahiri να κατηγορεί το σιιτικό Ιράν και τη Χεζμπολάχ ότι δυσφημούν τις σουνιτικές επιτυχίες να πλήξουν την Αμερική, ξεκινώντας σκόπιμα φήμες ότι το Ισραήλ πραγματοποίησε τις επιθέσεις.
Μερικές από τις θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου δεν περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικές στρατηγικές τυπικές για πολλές θεωρίες συνωμοσίας που καθιερώνουν μια σαφή διχοτόμηση μεταξύ καλού και κακού, ή ενόχου και αθώου. Αντίθετα, επικαλούνται διαβαθμίσεις αμέλειας και συνενοχής. Ο Matthias Bröckers, ένας πρώτος υποστηρικτής τέτοιων θεωριών, απορρίπτει την κοινά αποδεκτή περιγραφή των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου ως θεωρία συνωμοσίας που επιδιώκει «να μειώσει την πολυπλοκότητα, να ξεμπερδέψει ό,τι προκαλεί σύγχυση» και «να εξηγήσει το ανεξήγητο».
Το 2010, το «Διεθνές Κέντρο Μελετών της 11ης Σεπτεμβρίου», ένας ιδιωτικός οργανισμός που λέγεται ότι συμμερίζεται τις θεωρίες συνωμοσίας, μήνυσε για τη δημοσίευση βίντεο που συνέλεξε η NIST σχετικά με τις επιθέσεις και τα επακόλουθα. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, τα βίντεο που δημοσιεύτηκαν λίγο πριν την 9η επέτειο των επιθέσεων παρέχουν «νέα τροφή στους συνωμοσιολόγους». Πολλά από τα βίντεο δείχνουν εικόνες του 7 World Trade Center, ενός ουρανοξύστη κοντά στους πύργους του WTC που επίσης κατέρρευσε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Οι αριθμοί αλήθειας της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Στίβεν Ε. Τζόουνς και ο Μάικ Μπέργκερ πρόσθεσαν περαιτέρω ότι ο θάνατος του Οσάμα Μπιν Λάντεν δεν άλλαξε τις ερωτήσεις τους σχετικά με τις επιθέσεις, ούτε παρείχε κλείσιμο της έρευνας.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Τζέρεμι Σταλ, από τότε που έφυγε ο Μπους, ο συνολικός αριθμός των πιστών στις θεωρίες συνωμοσίας της 11ης Σεπτεμβρίου έχει μειωθεί, ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που πιστεύουν στις πιο «ριζοσπαστικές» θεωρίες έχει παραμείνει αρκετά σταθερός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας συσχετιζόμενες με τους Εβραίους
Αγιαουάσκα
Το άλλο απαραίτητο συστατικό είναι ένα φυτό που περιέχει το κύριο ψυχοδραστικό, DMT. Αυτός είναι συνήθως ο θάμνος Psychotria viridis, αλλά το Diplopterys cabrerana μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο. Άλλα φυτικά συστατικά που χρησιμοποιούνται συχνά ή περιστασιακά στην παραγωγή του αγιαχουάσκα περιλαμβάνουν τα Justicia pectoralis, ένα από τα είδη Brugmansia (ειδικά Brugmansia insignis και Brugmansia versicolor, ή μια υβριδική φυλή) ή είδη Δατούρα, και Nicotiana rustica.
Ονοματολογία
δεξιά|μικρογραφία| Ayahuasca Το Ayahuasca (αγιαουάσκα) είναι η ισπανική (παραδοσιακή) ορθογραφία μιας λέξης στις γλώσσες Κέτσουα, οι οποίες ομιλούνται στις πολιτείες των Άνδεων του Ισημερινού, της Βολιβίας, του Περού και της Κολομβίας —οι ομιλητές των γλωσσών Κέτσουα που χρησιμοποιούν τη σύγχρονη ορθογραφία του Αλβαράδο το συλλαβίζουν ayawaska. Αυτή η λέξη αναφέρεται τόσο στην κλιματσίδα Banisteriopsis caapi, όσο και στο αφέψημα που παρασκευάζεται από αυτό. Στις γλώσσες Κέτσουα, aya σημαίνει «πνεύμα, ψυχή» ή «πτώμα, νεκρό σώμα» και waska σημαίνει «σχοινί» ή «ξυλώδη κλήμα». Η λέξη ayahuasca έχει μεταφραστεί ποικιλοτρόπως ως «κλιματσίδα της ψυχής», «κλιματσίδα του νεκρού» και «κλιματσίδα πνεύματος». Αναφέρεται επίσης ως "la purge" (η κάθαρση) λόγω της πεποίθησης ότι θεραπεύει την ψυχή, προσφέροντας ένα βαθύ ταξίδι ενδοσκόπησης που επιτρέπει στον χρήστη να εξετάσει τα συναισθήματα και τους τρόπους σκέψης του.
Ιστορία
Οι αποδείξεις χρήσης του αγιαουάσκα χρονολογούνται πριν από 1.000 χρόνια, όπως αποδεικνύεται από μια δέσμη που περιέχει τα υπολείμματα των συστατικών του αγιαουάσκα και διάφορες άλλες διατηρημένες σαμανικές ουσίες σε μια σπηλιά στη νοτιοδυτική Βολιβία, που ανακαλύφθηκε το 2010.
Τον 16ο αιώνα, χριστιανοί ιεραπόστολοι από την Ισπανία συνάντησαν για πρώτη φορά ιθαγενείς Νοτιοαμερικανούς της λεκάνης του δυτικού Αμαζονίου που χρησιμοποιούσαν το αγιαουάσκα. Οι πρώτες αναφορές τους το περιέγραφαν ως «έργο του διαβόλου». Τον 20ο αιώνα, το ενεργό χημικό συστατικό του B. caapi ονομάστηκε τηλεπαθίνη, αλλά βρέθηκε ότι ήταν πανομοιότυπο με μια χημική ουσία που είχε ήδη απομονωθεί από το Peganum harmala και έλαβε το όνομα χαρμίνη. Ο μπιτ συγγραφέας Γουίλιαμ Μπάροουζ διάβασε μια εργασία του Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις σχετικά με το θέμα και ενώ ταξίδευε στη Νότια Αμερική στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αναζήτησε το αγιαουάσκα με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να ανακουφίσει ή να θεραπεύσει τον εθισμό στα οπιούχα. Το αγιαουάσκα έγινε ευρύτερα γνωστό όταν οι αδερφοί ΜακΚίνα δημοσίευσαν την εμπειρία τους στον Αμαζόνιο στις Αληθινές Παραισθήσεις. Ο Ντένις ΜακΚίνα αργότερα σπούδασε φαρμακολογία, βοτανική και χημεία του αγιαουάσκα, που έγινε το αντικείμενο της μεταπτυχιακής του διατριβής.
Ο Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτις επέτρεψε στον Κλάουδιο Ναράνχο να κάνει ένα ιδιαίτερο ταξίδι με κανό στον ποταμό Αμαζόνιο για να μελετήσει το αγιαουάσκα με τους Ινδιάνους της Νότιας Αμερικής. Έφερε πίσω δείγματα του ποτού και δημοσίευσε την πρώτη επιστημονική περιγραφή των επιδράσεων των ενεργών αλκαλοειδών του.
Παρασκευή
Τα τμήματα της κλιματίδας Banisteriopsis caapi μουσκεύονται και βράζονται μόνα τους ή με φύλλα από ένα πλήθος άλλων φυτών, συμπεριλαμβανομένων των Psychotria viridis, Diplopterys cabrerana και Mimosa tenuiflora, μεταξύ άλλων συστατικών, που μπορεί να διαφέρουν πολύ από τον ένα σαμάνο στον άλλο. Το παρασκεύασμα που προκύπτει μπορεί να περιέχει το ισχυρά ψυχεδελικό φάρμακο DMT και αλκαλοειδή που αναστέλλουν την μονοαμινοξειδάση, τα οποία είναι απαραίτητα για να κάνουν τη DMT από το στόμα ενεργή. Η παραδοσιακή παρασκευή του αγιαουάσκα ακολουθεί μια τελετουργική διαδικασία που απαιτεί από τον χρήστη να μαζέψει το κάτω φύλλο του Psychotria viridis κατά την ανατολή του ηλίου και μετά να πει μια προσευχή. Η κλιματίδα πρέπει να «καθαριστεί σχολαστικά με ξύλινες κουτάλες» και να χτυπιέται «με ξύλινες σφύρες μέχρι να γίνει ίνα».
Το ποτό μπορεί επίσης να παρασκευαστούν με φυτά που δεν περιέχουν DMT, και το Psychotria viridis αντικαθίσταται από φυτά όπως η Justicia pectoralis, η Brugmansia ή ο ιερός καπνός, γνωστός και ως mapacho (Nicotiana rustica), ή μερικές φορές δεν αντικαθίσταται. Αυτό το ρόφημα ποικίλλει ριζικά από τη μια παρτίδα στην άλλη, τόσο σε ισχύ όσο και σε ψυχοδραστική δράση, βασισμένο κυρίως στην ικανότητα του σαμάνου ή του παρασκευαστεί, καθώς και σε άλλες προσμίξεις που μερικές φορές προστίθενται και στην πρόθεση της τελετής. Οι φυσικές παραλλαγές στην περιεκτικότητα και τα προφίλ φυτικών αλκαλοειδών επηρεάζουν επίσης την τελική συγκέντρωση αλκαλοειδών στο παρασκεύασμα και η ενέργεια του μαγειρέματος μπορεί επίσης να χρησιμεύσει για την τροποποίηση του προφίλ των αλκαλοειδών.
Παραδοσιακή χρήση
δεξιά|μικρογραφία| Αγιαουάσκα που ετοιμάζεται στον [[Ισημερινός (χώρα)|Ισημερινό]] Οι χρήσεις του αγιαουάσκα στις παραδοσιακές κοινωνίες στη Νότια Αμερική ποικίλλουν πολύ. Ορισμένοι πολιτισμοί το χρησιμοποιούν για σαμανικούς σκοπούς, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, καταναλώνεται κοινωνικά μεταξύ φίλων, προκειμένου να μάθουν περισσότερα για το φυσικό περιβάλλον, ακόμη και για να επισκεφτούν φίλους και συγγενείς που βρίσκονται μακριά.
Ωστόσο, οι άνθρωποι που εργάζονται με το αγιαουάσκα σε μη παραδοσιακά πλαίσια συχνά ευθυγραμμίζονται με τις φιλοσοφίες και τις κοσμολογίες που σχετίζονται με τον σαμανισμό, όπως εφαρμόζεται από αυτόχθονες πληθυσμούς όπως οι Ουράρινα του Περουβιανού Αμαζονίου. Τα διατροφικά ταμπού συνδέονται συχνά με τη χρήση του αγιαουάσκα, αν και αυτά φαίνεται να είναι συγκεκριμένα για τον πολιτισμό γύρω από το Ικίτος, στο Περού, ένα σημαντικό κέντρο του τουρισμού αγιαουάσκα.
Στο τροπικό δάσος, αυτά τα ταμπού τείνουν προς την κάθαρση του εαυτού κάποιου—αποχή από πικάντικα και πολύ καρυκευμένα τρόφιμα, υπερβολικό λίπος, αλάτι, καφεΐνη, όξινα τρόφιμα (όπως εσπεριδοειδή) και σεξ πριν, μετά ή κατά τη διάρκεια μιας τελετής. Έχει προταθεί μια δίαιτα χαμηλή σε τρόφιμα που περιέχουν τυραμίνη, καθώς η αλληλεπίδραση της τυραμίνης και των ΜΑΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερτασική κρίση. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα αλκαλοειδή του αγιαουάσκα δρουν μόνο στο ΜΑΟ-Α, με αναστρέψιμο τρόπο παρόμοιο με τη μοκλοβεμίδη (ένα αντικαταθλιπτικό που δεν απαιτεί διατροφικούς περιορισμούς).
Επίδραση
Η κατάποση του αγιαουάσκα μπορεί επίσης να προκαλέσει σημαντική αλλά προσωρινή συναισθηματική και ψυχολογική δυσφορία. Η υπερβολική χρήση θα μπορούσε πιθανώς να οδηγήσει σε σύνδρομο σεροτονίνης (αν και το σύνδρομο σεροτονίνης δεν έχει προκληθεί ποτέ συγκεκριμένα από το αγιαουάσκα, παρά μόνο σε συνδυασμό με ορισμένα αντικαταθλιπτικά όπως τα SSRIs). Ανάλογα με τη δοσολογία, οι προσωρινές μη ενθεογονικές επιδράσεις του αγιαουάσκα μπορεί να περιλαμβάνουν τρόμο, ναυτία, έμετο, διάρροια, αστάθεια αυτόνομης λειτουργικότητας, υπερθερμία, εφίδρωση, εξασθένηση της κινητικής λειτουργίας, καταστολή, χαλάρωση, ίλιγγο, ζάλη και μυϊκούς σπασμούς που προκαλούνται πρωταρχικά από αλκαλοειδή. Οι μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις δεν είναι γνωστές.
Έχουν αναφερθεί μερικοί θάνατοι που συνδέονται με τη συμμετοχή στην κατανάλωση αγιαουάσκα. Μερικοί από τους θανάτους μπορεί να οφείλονται σε μη ελεγμένες προϋπάρχουσες καρδιακές παθήσεις, αλληλεπίδραση με φάρμακα, όπως αντικαταθλιπτικά, ψυχαγωγικά φάρμακα, καφεΐνη (λόγω της αναστολής του CYP1A2 από τα αλκαλοειδή), νικοτίνη (από την κατανάλωση τσαγιού καπνού), ή από ακατάλληλη/ανεύθυνη χρήση λόγω κινδύνων συμπεριφοράς ή πιθανών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων.
Πιθανά θεραπευτικά αποτελέσματα
Το αγιαουάσκα έχει επίσης μελετηθεί για τη θεραπεία εθισμών και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό, με χαμηλότερες βαθμολογίες στον Δείκτη Σοβαρότητας Εξάρτησης να παρατηρούνται στους χρήστες του αγιαουάσκα σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Οι χρήστες του αγιαουάσκα φαίνεται επίσης να καταναλώνουν λιγότερο αλκοόλ.
Χημεία και Φαρμακολογία
δεξιά|μικρογραφία| Μοριακή δομή της χαρμίνης δεξιά|μικρογραφία| Μοριακή δομή της χαρμαλίνης δεξιά|μικρογραφία| Μοριακή δομή τετραϋδροχαρμίνης Τα αλκαλοειδή του αγιαουάσκα είναι β-καρβολίνες που αναστέλλουν την ΜΑΟ. Τα τρία πιο μελετημένα αλκαλοειδή του B.caapi είναι η χαρμίνη, η χαρμαλίνη και η τετραϋδροχαρμίνη. Η χαρμίνη και η χαρμαλίνη είναι εκλεκτικοί και αναστρέψιμοι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης Α (ΜΑΟ-Α), ενώ η τετραϋδροχαρμίνη είναι ασθενής αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SRI).
Αυτή η αναστολή του ΜΑΟ-Α επιτρέπει στο DMT να διαχέεται χωρίς μεταβολισμό στο στομάχι και το λεπτό έντερο και τελικά να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό (το οποίο από μόνος του δεν απαιτεί αναστολή ΜΑΟ-Α) για να ενεργοποιήσει θέσεις υποδοχέα στον εγκέφαλο. Χωρίς την αναστρέψιμη αναστολή της ΜΟΑ ή τη μη εκλεκτική, μη αναστρέψιμη αναστολή της μονοαμινοξειδάσης από φάρμακα όπως η φαινελζίνη και η τρανυλκυπρομίνη, η DMT θα οξειδωθεί (και επομένως θα γινόταν βιολογικά ανενεργή) από τα ένζυμα της μονοαμινοξειδάσης στον πεπτικό σωλήνα.
Μεμονωμένοι πολυμορφισμοί του ενζύμου του κυτοχρώματος P450-2D6 επηρεάζουν την ικανότητα των ατόμων να μεταβολίζουν τη χαρμίνη. Κάποια φυσική ανοχή στη συνήθη χρήση του αγιαουάσκα (περίπου μία φορά την εβδομάδα) μπορεί να αναπτυχθεί μέσω της προς τα πάνω ρύθμισης του σεροτονινεργικού συστήματος.
Νομικό καθεστώς
Διεθνώς, το DMT είναι φάρμακο του Προγράμματος Ι σύμφωνα με τη Σύμβαση για τις Ψυχοτρόπες Ουσίες. Το Σχόλιο για τη Σύμβαση για τις Ψυχοτρόπες Ουσίες σημειώνει, ωστόσο, ότι τα φυτά που το περιέχουν δεν υπόκεινται σε διεθνή έλεγχο: "Η καλλιέργεια φυτών από τα οποία λαμβάνονται ψυχοτρόπες ουσίες δεν ελέγχεται από τη Σύμβαση της Βιέννης... Ούτε το στέμμα (φρούτο, κουμπί μεσκάλ) του κάκτου Πεγιότ ούτε οι ρίζες του φυτού Mimosa hostilis ούτε τα ίδια τα μανιτάρια ψιλοκύβης περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα 1, αλλά μόνο οι αντίστοιχες ουσίες τους, η μεσκαλίνη, η DMT και η ψιλοκίνη."
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραισθησιογόνα Κατηγορία:Ποτά Κατηγορία:Φυτικά προϊόντα
Διαλυτικά
Τα διαλυτικά είναι διακριτικά σημάδια που αποτελούνται από δύο τελείες πάνω από ένα φωνήεν. Χρησιμοποιείται στο λατινικό, ελληνικό (ϊ, ϋ) και κυριλλικό αλφάβητο. Όταν το γράμμα είναι το i ή j, το διακριτικό αντικαθιστά την άνω τελεία: ï.
Τα διαλυτικά χρησιμοποιήθηκαν στην ελληνιστική περίοδο πάνω από τα γράμματα ι και υ, συνήθως στην αρχή μιας λέξης, όπως στο ϊδων, ϋιος και ϋβριν, για να τα διαχωρίσουν από ένα προηγούμενο φωνήεν. Εντούτοις, χρησιμοποιούνται για να διαλύσουν μία δίφθογγο π.χ. «Αιδόνι — Αϊδόνι ή και Καταπραύνω — Καταπραΰνω ».
Μπιέφ-ντε-Μαιζόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Διαλυτικά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό_αλφάβητο Κατηγορία:Ελληνική_γραμματική Κατηγορία:Διακριτικά σημάδια
Άγιος Δημήτριος Άρτας
Ο Άγιος Δημήτριος ή αλλιώς Κυράτσα είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πέτα, του δήμου Νικολάου Σκουφά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι μεγάλο πεδινό χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται πάνω στην Ιονία Οδό και στην ανατολική όχθη του Αράχθου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 1 χλμ. Β.ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέτα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Πέτα και προσαρτήθηκε στον δήμο Νικολάου Σκουφά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Μπιέφ-ντυ-Φουργκ
Το Μπιέφ-ντυ-Φουργκ (γαλλικά: Bief-du-Fourg) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Τέναγης
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Τενάγης ήταν ένας από τους Ηλιάδαι, γιος της Νύμφης Ρόδου και του υπέρτατου θεού Ηλίου. Τον Τενάγη δολοφόνησαν οι αδελφοί του Ακτίς, Μακαρεύς της Ρόδου και Κάνδαλος επειδή ζήλευαν τις μεγάλες ικανότητες του στις επιστήμες.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μπιεφμορέν
Το Μπιεφμορέν (γαλλικά: Biefmorin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μπιγιεκύ
Το Μπιγιεκύ (γαλλικά: Billecul) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Μπλετεράν
Το Μπλετεράν (γαλλικά: Bletterans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Άννα Μαρία του Άνχαλτ
Η Άννα-Μαρία, γερμ.: Anna-Maria von Anhalt, πολων.: Anna Maria Anhalcka (Τσερμπστ, 13 Ιουνίου 1561 – Μπζεγκ, 14 Νοεμβρίου 1605) από τον Οίκο των Ασκάνια, ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λεγκνίτσα-Μπζεγκ-Oλάβα-Βόλουφ.
Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ, από την πρώτη του σύζυγο Αγνή, κόρη του Βόλφγκανγκ Α΄ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν.
Το 1570 η εννιάχρονη Άννα-Μαρία διαδέχθηκε την εκ πατρός θεία της Ελισάβετ ως ηγουμένη του Γκέρνροντε και του Φρόζε. Ωστόσο αυτό το αξίωμα ήταν μόνο τιμητικό, καθώς η περιοχή είχε στην πραγματικότητα ενσωματωθεί στο πριγκιπάτο του Άνχαλτ, με τον πατέρα της ως «διαχειριστή» και κάτοχο της ψήφου του Γκέρνροντε στη Γερμανική Συνέλευση (Raichstag).
Το 1577 η Άννα-Μαρία απαλλάχθηκε από τη θέση της ηγουμένης, για να παντρευτεί τον Ιωακείμ-Φρειδερίκο, πρωτότοκο γιο και κληρονόμο του Γεωργίου Β΄ του Ευσεβούς, δούκα του Μπζεγκ. Ο γάμος έγινε στο Μπζεγκ στις 19 Μαΐου του ίδιου έτους. Διάδοχός της ως ηγουμένη ήταν η μικρότερη αδελφή της Σίβυλλα.
Ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε το 1586 και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του, αλλά μόνο στην Ολάβα και στο Βόλουφ, επειδή το Μπρζεγκ δόθηκε στη σύζυγό του Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου ως εισόδημα. Η Άννα-Μαρία και ο σύζυγός της εγκαταστάθηκαν στην Oλάβα. Μόλις τρία χρόνια αργότερα το 1589, η Άννα-Μαρία γέννησε το πρώτο από τα έξι παιδιά, που απέκτησε κατά τη διάρκεια του γάμου της.
Μετά το τέλος του αδελφού του Ιωάννη-Γεωργίου το 1592, ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας της Oλάβα-Βόλουφ. Αφού η χήρα του Ιωάννη-Γεωργίου παραιτήθηκε από τα εδάφη τού εισοδήματός της το 1594 και η Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου απεβίωσε το 1595, ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος κατάφερε τελικά να επανενώσει ολόκληρο το δουκάτο. Στη διαθήκη του, που ολοκληρώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1595, έδωσε την περιφέρεια Oλάβα στη σύζυγό του ως εισόδημα.
Η Άννα-Μαρία απεβίωσε μόλις τρία χρόνια μετά τον σύζυγό της. Επειδή οι γιοι της ήταν ακόμη ανήλικοι, την διαδέχτηκε στην αντιβασιλεία η κουνιάδα της Ελισάβετ-Μαγδαληνή του Μπρηγκ και ο σύζυγός της Κάρολος Β΄ των Ποντεμπράντι δούκας του Ζιέμπιτσε-Ολεσνίτσα μέχρι το 1609, οπότε ο Ιωάννης-Χριστιανός έφτασε στην ενηλικίωση και ανέλαβε τη διακυβέρνηση μόνος του.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1577 τον Ιωακείμ-Φρειδερίκο δούκα της Λεγκνίτσα-Μπζεγκ-Oλάβα-Βόλουφ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αρρυθμία
Η αρρυθμία, επίσης γνωστή ως καρδιακή αρρυθμία, είναι ομάδα καταστάσεων στις οποίες ο καρδιακός ρυθμός είναι ακανόνιστος, πολύ γρήγορος ή πολύ αργός. Ο καρδιακός ρυθμός που είναι πολύ γρήγορος – πάνω από 100 παλμούς ανά λεπτό σε ενήλικες – ονομάζεται ταχυκαρδία και ο καρδιακός ρυθμός που είναι πολύ αργός – κάτω από 60 παλμούς ανά λεπτό – ονομάζεται βραδυκαρδία. Ορισμένοι τύποι αρρυθμίας δεν έχουν συμπτώματα. Τα συμπτώματα, όταν υπάρχουν, μπορεί να περιλαμβάνουν αίσθημα παλμών ή αίσθημα παύσης μεταξύ των καρδιακών παλμών. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει ζάλη, εξάντληση, δύσπνοια ή πόνος στο στήθος. Παρότι οι περισσότεροι τύποι αρρυθμίας δεν είναι σοβαροί, ορισμένοι προδιαθέτουν το άτομο σε επιπλοκές όπως εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ άλλοι μπορεί να οδηγήσουν σε ξαφνικό θάνατο.
Οι περισσότερες αρρυθμίες μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Οι θεραπείες περιλαμβάνουν φάρμακα, ιατρικές διαδικασίες όπως εισαγωγή βηματοδότη και χειρουργική επέμβαση. Τα φάρμακα για τον γρήγορο καρδιακό ρυθμό μπορεί να περιλαμβάνουν βήτα αναστολείς ή αντιαρρυθμικούς παράγοντες όπως η προκαϊναμίδη, οι οποίοι προσπαθούν να αποκαταστήσουν τον φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό. Αυτή η τελευταία ομάδα μπορεί να έχει πιο σημαντικές παρενέργειες, ειδικά εάν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι βηματοδότες χρησιμοποιούνται συχνά σε αργούς καρδιακούς ρυθμούς. Άτομα με ακανόνιστο καρδιακό παλμό αντιμετωπίζονται συχνά με αντιπηκτικά για να μειωθεί ο κίνδυνος επιπλοκών. Όσοι έχουν σοβαρά συμπτώματα από αρρυθμία μπορεί να λάβουν επείγουσα θεραπεία με ελεγχόμενο ηλεκτροσοκ με τη μορφή καρδιοανάταξης ή απινίδωσης.
Η αρρυθμία επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους. Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, το 2014, η κολπική μαρμαρυγή επηρεάζει περίπου το 2% έως το 3% του πληθυσμού. Η κολπική μαρμαρυγή και ο κολπικός πτερυγισμός οδήγησαν σε 112.000 θανάτους το 2013, έναντι 29.000 το 1990. Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι η αιτία περίπου των μισών θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου και περίπου το 15% όλων των θανάτων παγκοσμίως. Περίπου το 80% του ξαφνικού καρδιακού θανάτου είναι το αποτέλεσμα κοιλιακών αρρυθμιών. Οι αρρυθμίες μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνές μεταξύ των ηλικιωμένων ατόμων.
Ταξινόμηση
μικρογραφία| Αδρή ταξινόμηση των αρρυθμιών ανάλογα με την περιοχή της καρδιάς που απαιτείται για τη διατήρηση του ρυθμού|281x281εσ Οι αρρυθμίες ταξινομούνται ανά ρυθμό (ταχυκαρδία, βραδυκαρδία), μηχανισμό (αυτοματοποίηση, επανέναρξη, ενεργοποίηση) ή διάρκεια (απομονωμένοι πρόωροι παλμοί · ζεύγη· επισπεύσεις, δηλαδή 3 ή περισσότεροι παλμοί · μη διατηρούμενοι = λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα ή συνεχείς = πάνω από 30 δευτερόλεπτα).
Είναι επίσης σκόπιμο να ταξινομηθούν ανά τόπο προέλευσης:
Καρδιακοί αποκλεισμοί
Είναι επίσης γνωστοί ως αποκλεισμοί AV, επειδή η συντριπτική πλειονότητα αυτών προέρχεται από παθολογική κατάσταση στον κολποκοιλιακό κόμβο. Είναι οι πιο συχνές αιτίες βραδυκαρδίας:
Οι αποκλεισμοί πρώτου, δεύτερου και τρίτου βαθμού μπορούν επίσης να εμφανιστούν στο επίπεδο της σινοκολπικής σύνδεσης. Αυτό αναφέρεται ως σινοκολπικός αποκλεισμός, που εκδηλώνεται συνήθως με διάφορους βαθμούς και μοτίβα της βραδυκαρδίας των κόλπων.
Σύνδρομο ξαφνικού αρρυθμικού θανάτου
Το σύνδρομο ξαφνικού αρρυθμικού θανάτου (SADS), είναι όρος που χρησιμοποιείται ως τμήμα του ξαφνικού απροσδόκητου συνδρόμου θανάτου για να περιγράψει τον ξαφνικό θάνατο λόγω καρδιακής ανακοπής, που προκαλείται από αρρυθμία παρουσία ή απουσία οποιασδήποτε δομικής καρδιακής νόσου κατά την αυτοψία. Η πιο κοινή αιτία ξαφνικού θανάτου στις ΗΠΑ είναι η στεφανιαία νόσος ειδικά λόγω της κακής οξυγόνωσης του καρδιακού μυός, δηλαδή της ισχαιμίας του μυοκαρδίου ή της καρδιακής προσβολής Περίπου 180.000 έως 250.000 άνθρωποι πεθαίνουν αιφνίδια από αυτήν την αιτία κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Το SADS μπορεί να προκύψει και από άλλες αιτίες. Υπάρχουν πολλές κληρονομικές καταστάσεις και καρδιακές παθήσεις που μπορούν να επηρεάσουν τους νέους που μπορούν στη συνέχεια να προκαλέσουν αιφνίδιο θάνατο χωρίς να προηγηθούν συμπτώματα.
Οι αιτίες του SADS στους νέους περιλαμβάνουν ιογενή μυοκαρδίτιδα, σύνδρομο μακρού QT, σύνδρομο Brugada, κατεχολαμινεργική πολυμορφική κοιλιακή ταχυκαρδία, υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και αρρυθμιογόνο δυσπλασία δεξιάς κοιλίας.
Εμβρυϊκή αρρυθμία
Οι αρρυθμίες μπορούν επίσης να βρεθούν στο έμβρυο. Ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός του εμβρύου κυμαίνεται μεταξύ 110 και 160 παλμών ανά λεπτό. Οποιοσδήποτε ρυθμός πέρα από αυτά τα όρια δεν είναι κανονικός και αποτελεί αρρυθμία του εμβρύου. Αυτός είναι κυρίως αποτέλεσμα των πρόωρων κολπικών συσπάσεων, συνήθως δεν εμφανίζει συμπτώματα και έχει μικρές συνέπειες. Ωστόσο, περίπου το ένα τοις εκατό αυτών θα είναι το αποτέλεσμα σημαντικής δομικής βλάβης στην καρδιά.
Σημεία και συμπτώματα
Ο όρος καρδιακή αρρυθμία καλύπτει μεγάλο αριθμό πολύ διαφορετικών καταστάσεων.
Το πιο κοινό σύμπτωμα της αρρυθμίας είναι η επίγνωση ενός ανώμαλου καρδιακού ρυθμού, που ονομάζεται αίσθημα παλμών. Αυτό μπορεί να είναι σπάνιο, συχνό ή συνεχές. Μερικές από αυτές τις αρρυθμίες είναι ακίνδυνες (αν και αποσπούν την προσοχή των ασθενών), αλλά μερικές από αυτές προκαλούν δυσμενείς επιπτώσεις.
Ορισμένες αρρυθμίες δεν προκαλούν συμπτώματα και δεν σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες ασυμπτωματικές αρρυθμίες που σχετίζονται με ανεπιθύμητες συνέπειες. Παραδείγματα περιλαμβάνουν υψηλότερο κίνδυνο πήξης του αίματος στην καρδιά και υψηλότερο κίνδυνο ανεπαρκούς μεταφοράς αίματος στην καρδιά λόγω ασθενών καρδιακών παλμών. Άλλοι αυξημένοι κίνδυνοι είναι ο εμβολισμός και το εγκεφαλικό επεισόδιο, η καρδιακή ανεπάρκεια και ο ξαφνικός καρδιακός θάνατος.
Εάν μια αρρυθμία έχει ως αποτέλεσμα καρδιακό ρυθμό που είναι πολύ γρήγορος, πολύ αργός ή πολύ αδύναμος για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος, αυτό εκδηλώνεται ως χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και μπορεί να προκαλέσει ζάλη ή λιποθυμία.
Μερικοί τύποι αρρυθμίας έχουν ως αποτέλεσμα καρδιακή ανακοπή ή αιφνίδιο θάνατο.
Η ιατρική αξιολόγηση της ανωμαλίας με χρήση ηλεκτροκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ) είναι ένας τρόπος για τη διάγνωση και την αξιολόγηση του κινδύνου οποιασδήποτε δεδομένης αρρυθμίας.
Διάγνωση
Το απλούστερο ειδικό διαγνωστικό τεστ για την αξιολόγηση του καρδιακού ρυθμού είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα (συντομογραφία ECG ή EKG). Η συσκευή Holter είναι ΗΚΓ που έχει καταγραφέαγια περίοδο 24 ωρών, για την ανίχνευση αρρυθμιών που μπορεί να συμβούν σύντομα και απρόβλεπτα καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Μπορεί να πραγματοποιηθεί μια πιο προηγμένη μελέτη της ηλεκτρικής δραστηριότητας της καρδιάς για να εκτιμηθεί η πηγή των ανώμαλων καρδιακών παλμών. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε μια μελέτη ηλεκτροφυσιολογίας, μια ενδοαγγειακή διαδικασία που χρησιμοποιεί καθετήρα για να "ακούσει" την ηλεκτρική δραστηριότητα από μέσα στην καρδιά, επιπλέον εάν βρεθεί η πηγή των αρρυθμιών, συχνά τα ανώμαλα κύτταρα μπορούν να αφαιρεθούν και η αρρυθμία να διορθωθεί μόνιμα. Η υπεροισοφαγική κολπική διέγερση (TAS) αντ' αυτού χρησιμοποιεί ένα ηλεκτρόδιο που εισάγεται μέσω του οισοφάγου σε ένα μέρος όπου η απόσταση από το οπίσθιο τοίχωμα του αριστερού κόλπου είναι μόνο περίπου 5-6 mm (παραμένει σταθερή σε άτομα διαφορετικής ηλικίας και βάρους). Η υπεροισοφαγική κολπική διέγερση μπορεί να διαφοροποιηθεί μεταξύ κολπικού πτερυγισμού, ταχυκαρδίας νεφρικής επανεισόδου και ορθοδρομικής κολποκοιλιακής ταχυκαρδίας. Μπορεί επίσης να αξιολογήσει τον κίνδυνο σε άτομα με σύνδρομο Wolff – Parkinson – White, καθώς και να τερματίσει την υπερκοιλιακή ταχυκαρδία που προκαλείται από την επανείσοδο.
Κανονική ηλεκτρική δραστηριότητα
Κάθε καρδιακός παλμός προέρχεται από μια ηλεκτρική ώθηση από μια μικρή περιοχή ιστού στο δεξιό κόλπο της καρδιάς που ονομάζεται κόλπος κόλπων ή σινο-κόμβος (κόμβος SA). Η ώθηση προκαλεί αρχικά τη σύσπαση και των δύο κόλπων και στη συνέχεια ενεργοποιεί τον κολποκοιλιακό κόμβο (κόμβος AV), ο οποίος είναι συνήθως η μόνη ηλεκτρική σύνδεση μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών (κύριοι θάλαμοι άντλησης). Η ώθηση στη συνέχεια εξαπλώνεται και στις δύο κοιλίες μέσω της δέσμης των ινών His και Purkinje προκαλώντας συγχρονισμένη συστολή του καρδιακού μυός και, συνεπώς, του παλμού.
Σε ενήλικες, ο φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός ανάπαυσης κυμαίνεται από 60 έως 90 παλμούς ανά λεπτό. Ο καρδιακός ρυθμός ανάπαυσης στα παιδιά είναι πολύ πιο γρήγορος. Στους αθλητές, ωστόσο, ο καρδιακός ρυθμός ανάπαυσης μπορεί να είναι τόσο αργός όσο 40 παλμοί ανά λεπτό και να θεωρείται φυσιολογικός.
Ο όρος αρρυθμία κόλπων αναφέρεται σε ένα φυσιολογικό φαινόμενο εναλλασσόμενης ήπιας επιτάχυνσης και επιβράδυνσης του καρδιακού ρυθμού που συμβαίνει με την αναπνοή μέσα και έξω αντίστοιχα. Είναι συνήθως αρκετά έντονο στα παιδιά και μειώνεται σταθερά με την ηλικία. Αυτό μπορεί επίσης να υπάρχει κατά τη διάρκεια ασκήσεων αναπνοής διαλογισμού που περιλαμβάνουν βαθιά εισπνοή και συγκράτηση αναπνοής.
Βραδυκαρδίες
μικρογραφία| Κανονικός ρυθμός κόλπων, με συμπαγή μαύρα βέλη που δείχνουν προς τα κανονικά κύματα Ρ που αντιπροσωπεύουν τη φυσιολογική λειτουργία κόλπων κόλπων, ακολουθούμενη από παύση στη δραστηριότητα κόλπων κόλπων (με αποτέλεσμα παροδική απώλεια καρδιακών παλμών). Σημειώστε ότι το κύμα P που διαταράσσει την παύση (υποδεικνύεται από το διακεκομμένο βέλος) δεν μοιάζει με τα προηγούμενα (κανονικά) κύματα P — αυτό το τελευταίο κύμα P προκύπτει από ένα διαφορετικό μέρος του κόλπου, που αντιπροσωπεύει έναν ρυθμό διαφυγής. Αργός ρυθμός (λιγότερο από 60 παλμούς / λεπτό) χαρακτηρίζεται βραδυκαρδία. Αυτό μπορεί να προκληθεί από ένα επιβραδυνόμενο σήμα από τον κόλπο κόλπων (βραδυκαρδία κόλπων), από μια παύση στην κανονική δραστηριότητα του κόλπου κόλπων (διακοπή κόλπων) ή από το μπλοκάρισμα της ηλεκτρικής ώθησης στο δρόμο της από τον κόλπο προς τις κοιλίες (Μπλοκ AV ή μπλοκ καρδιάς). Ο καρδιακός αποκλεισμός έρχεται σε διάφορους βαθμούς και σοβαρότητα. Μπορεί να προκληθεί από αναστρέψιμη δηλητηρίαση του κόμβου AV (με φάρμακα που επηρεάζουν την αγωγιμότητα) ή από μη αναστρέψιμη βλάβη στον κόμβο. Οι βραδυκαρδίες μπορεί επίσης να υπάρχουν στην κανονικά λειτουργούσα καρδιά αθλητών αντοχής ή σε άλλα καλά εξοπλισμένα άτομα. Η βραδυκαρδία μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε ορισμένους τύπους επιληπτικών κρίσεων.
Ταχυκαρδίες
Σε ενήλικες και παιδιά άνω των 15 ετών, ο καρδιακός ρυθμός ανάπαυσης γρηγορότερος από 100 παλμούς ανά λεπτό ονομάζεται ταχυκαρδία. Η ταχυκαρδία μπορεί να οδηγήσει σε αίσθημα παλμών. Ωστόσο, η ταχυκαρδία δεν είναι απαραίτητα αρρυθμία. Ο αυξημένος καρδιακός ρυθμός είναι μια φυσιολογική απάντηση στη σωματική άσκηση ή στο συναισθηματικό στρες. Αυτό μεσολαβείται από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα στον κόλπο του κόλπου και ονομάζεται ταχυκαρδία κόλπων. Άλλες καταστάσεις που αυξάνουν τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος στην καρδιά περιλαμβάνουν κατάποση ή ένεση ουσιών, όπως καφεΐνη ή αμφεταμίνες και υπερδραστήριο θυρεοειδή αδένα (υπερθυρεοειδισμός) ή αναιμία.
Η ταχυκαρδία που δεν είναι φλεβοκομβική ταχυκαρδία συνήθως προκύπτει από την προσθήκη ανώμαλων παλμών στον κανονικό καρδιακό κύκλο. Οι μη φυσιολογικές παρορμήσεις μπορούν να ξεκινήσουν με έναν από τους τρεις μηχανισμούς: αυτόματη, επανεισαγωγή ή ενεργοποιημένη δραστηριότητα Μια εξειδικευμένη μορφή επανεισόδου που είναι κοινή και προβληματική ονομάζεται μαρμαρυγή.
Αν και ο όρος «ταχυκαρδία» είναι γνωστός για πάνω από 160 χρόνια, οι βάσεις για την ταξινόμηση των αρρυθμιών εξακολουθούν να συζητούνται.
Καρδιακά ελαττώματα
Τα συγγενή καρδιακά ελαττώματα είναι δομικά ή ηλεκτρικά προβλήματα στην καρδιά που υπάρχουν κατά τη γέννηση. Οποιοσδήποτε μπορεί να επηρεαστεί από αυτό, επειδή η γενική υγεία δεν παίζει ρόλο στο πρόβλημα. Προβλήματα με την ηλεκτρική οδό της καρδιάς μπορεί να προκαλέσουν πολύ γρήγορες ή ακόμη και θανατηφόρες αρρυθμίες. Το σύνδρομο Wolff – Parkinson – White οφείλεται σε ένα επιπλέον μονοπάτι στην καρδιά που αποτελείται από ηλεκτρικό μυϊκό ιστό. Αυτός ο ιστός επιτρέπει στην ηλεκτρική ώθηση, η οποία διεγείρει τον καρδιακό παλμό, να συμβεί πολύ γρήγορα. Η ταχυκαρδία της δεξιάς κοιλίας εκροής είναι ο πιο κοινός τύπος κοιλιακής ταχυκαρδίας σε κατά τα άλλα υγιή άτομα. Αυτό το ελάττωμα οφείλεται σε έναν ηλεκτρικό κόμβο στη δεξιά κοιλία λίγο πριν από την πνευμονική αρτηρία. Όταν διεγείρεται ο κόμβος, ο ασθενής θα εισέλθει σε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία δεν επιτρέπει στην καρδιά να γεμίσει με αίμα πριν ξαναχτυπήσει ξανά. Το σύνδρομο Long QT είναι ένα άλλο πολύπλοκο πρόβλημα στην καρδιά και έχει χαρακτηριστεί ως ανεξάρτητος παράγοντας θνησιμότητας. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι θεραπείας για αυτές, συμπεριλαμβανομένων των καρδιακών εκτομή, της φαρμακευτικής αγωγής ή των αλλαγών στον τρόπο ζωής που έχουν λιγότερο άγχος και άσκηση.
Αυτοματικότητα
Η αυτοματικότητααναφέρεται σε καρδιακό μυϊκό κύτταρο που πυροδοτεί μια ώθηση από μόνο του. Όλα τα κύτταρα στην καρδιά έχουν την ικανότητα να ξεκινήσουν ένα δυναμικό δράσης. Ωστόσο, μόνο μερικά από αυτά τα κύτταρα έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν συστηματικά καρδιακούς παλμούς. Αυτά τα κύτταρα βρίσκονται στο σύστημα αγωγής της καρδιάς και περιλαμβάνουν τους κόμβους SA, κόμβους AV, δέσμη His, και ίνες Purkinje. Ο σινοκολπικός κόμβος είναι μια μοναδική εξειδικευμένη τοποθεσία στον κόλπο που έχει υψηλότερη αυτοματικότητα (ταχύτερο βηματοδότη) από την υπόλοιπη καρδιά και, ως εκ τούτου, είναι συνήθως υπεύθυνη για τον καθορισμό του καρδιακού ρυθμού και την έναρξη κάθε καρδιακού παλμού.
Οποιοδήποτε μέρος της καρδιάς που ξεκινά μια ώθηση χωρίς να περιμένει τον σινοκολπικό κόμβο ονομάζεται έκτοπη εστίαση και είναι, εξ ορισμού, παθολογικό φαινόμενο. Αυτό μπορεί να προκαλέσει έναν και μόνο πρόωρο ρυθμό τώρα και μετά, ή, εάν η έκτοπη εστίαση πυροδοτείται συχνότερα από τον κινεζικό κόμβο, μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένο μη φυσιολογικό ρυθμό. Οι ρυθμοί που παράγονται από μια έκτοπη εστία στον κόλπο, ή από τον κολποκοιλιακό κόμβο, είναι οι λιγότερο επικίνδυνες δυσρυθμίες. αλλά μπορούν ακόμα να προκαλέσουν μείωση της αποτελεσματικότητας άντλησης της καρδιάς επειδή το σήμα φτάνει στα διάφορα μέρη του καρδιακού μυός με διαφορετικό χρονισμό από το συνηθισμένο και μπορεί να είναι υπεύθυνο για κακή συντονισμένη συστολή.
Οι καταστάσεις που αυξάνουν την αυτοματοποίηση περιλαμβάνουν διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και υποξία. Ο καρδιακός ρυθμός που προκύπτει εξαρτάται από το πού ξεκινά το πρώτο σήμα: Εάν είναι ο σινοατριακός κόμβος, ο ρυθμός παραμένει φυσιολογικός αλλά γρήγορος. Εάν είναι μια έκτοπη εστίαση, μπορεί να προκύψουν πολλοί τύποι δυσρυθμίας.
Επανείσοδος
Επαναλαμβανόμενες αρρυθμίες συμβαίνουν όταν μια ηλεκτρική ώθηση μετακινείται επανειλημμένα σε έναν σφιχτό κύκλο μέσα στην καρδιά, αντί να μετακινείται από το ένα άκρο της καρδιάς στο άλλο και μετά να σταματά.
Κάθε καρδιακό κύτταρο μπορεί να μεταδώσει παρορμήσεις διέγερσης προς κάθε κατεύθυνση, αλλά θα το κάνει μόνο μία φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κανονικά, η δυναμική ώθηση δράσης θα εξαπλωθεί μέσω της καρδιάς αρκετά γρήγορα ώστε κάθε κύτταρο να ανταποκρίνεται μόνο μία φορά. Ωστόσο, εάν υπάρχει κάποια ουσιαστική ετερογένεια της ανθεκτικής περιόδου ή εάν η αγωγή είναι ασυνήθιστα αργή σε ορισμένες περιοχές (για παράδειγμα σε καρδιακή βλάβη), έτσι τα κύτταρα του μυοκαρδίου δεν μπορούν να ενεργοποιήσουν το γρήγορο κανάλι νατρίου, μέρος της ώθησης θα φτάσει αργά και πιθανώς να είναι αντιμετωπίζεται ως νέα ώθηση. Ανάλογα με το χρονοδιάγραμμα, αυτό μπορεί να προκαλέσει παρατεταμένο ανώμαλο ρυθμό του κυκλώματος.
Ως ένα είδος επανεισόδου, οι δίνες διέγερσης στο μυοκάρδιο (αυτόματες δίνες) θεωρούνται ο κύριος μηχανισμός καρδιακών αρρυθμιών που απειλούν τη ζωή. Συγκεκριμένα, κυματικές αντηχήσεις είναι συχνές στα λεπτά τοιχώματα του κόλπου, μερικές φορές με αποτέλεσμα τον κολπικό πτερυγισμό. Η επανεισδοχή είναι επίσης υπεύθυνη για τις περισσότερες παροξυσμικές υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες και για επικίνδυνες κοιλιακές ταχυκαρδίες. Αυτοί οι τύποι κυκλωμάτων επανεισόδου διαφέρουν από τα σύνδρομα WPW, τα οποία χρησιμοποιούν μη φυσιολογικές οδούς αγωγιμότητας.
Αν και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα από ιχθυέλαιο μπορούν να δρουν προστατευτικά έναντι των αρρυθμιών, μπορούν να διευκολύνουν τις επαναλαμβανόμενες αρρυθμίες.
Μαρμαρυγή
Όταν ένας ολόκληρος θάλαμος της καρδιάς εμπλέκεται σε πολλαπλά κυκλώματα μικρο-επανεισόδου και, ως εκ τούτου, τρέμει με χαοτικές ηλεκτρικές παλμούς, λέγεται ότι βρίσκεται σε μαρμαρυγή.
Η μαρμαρυγή μπορεί να επηρεάσει τον κόλπο (κολπική μαρμαρυγή) ή την κοιλία (κοιλιακή μαρμαρυγή): η κοιλιακή μαρμαρυγή είναι άμεσα απειλητική για τη ζωή.
Το CPR μπορεί να παρατείνει την επιβίωση του εγκεφάλου στην έλλειψη φυσιολογικού παλμού, αλλά η απινίδωση είναι η μόνη παρέμβαση που μπορεί να αποκαταστήσει υγιή καρδιακό ρυθμό. Η απινίδωση πραγματοποιείται εφαρμόζοντας ηλεκτροπληξία στην καρδιά, η οποία επαναφέρει τα κύτταρα, επιτρέποντας στον κανονικό ρυθμό να αποκατασταθεί.
Εξαναγκασμένοι παλμοί
Εξαναγκασμένοι παλμοί συμβαίνουν όταν προβλήματα στο επίπεδο των καναλιών ιόντων σε μεμονωμένα καρδιακά κύτταρα οδηγούν σε ανώμαλη διάδοση της ηλεκτρικής δραστηριότητας και μπορούν να οδηγήσουν σε παρατεταμένο μη φυσιολογικό ρυθμό. Είναι σχετικά σπάνια και μπορεί να προκύψουν από τη δράση των αντι-αρρυθμικών φαρμάκων ή μετά από αποπολώσεις.
Διαχείριση
Η μέθοδος διαχείρισης του καρδιακού ρυθμού εξαρτάται πρώτα από το εάν το προσβεβλημένο άτομο είναι σταθερό ή ασταθές. Οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν φυσικούς ελιγμούς, φάρμακα, μετατροπή ηλεκτρικής ενέργειας ή ηλεκτρο- ή κρυο-καυτηρίαση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, άτομα που εισήχθησαν στο νοσοκομείο με καρδιακή αρρυθμία και διαταραχές αγωγιμότητας με και χωρίς επιπλοκές εισήχθησαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας περισσότερο από το ήμισυ του χρόνου το 2011.
Φυσική διαχείριση
Αρκετές φυσικές πράξεις μπορούν να αυξήσουν την παρασυμπαθητική νευρική παροχή στην καρδιά, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της ηλεκτρικής αγωγής μέσω του κόμβου AV. Αυτό μπορεί να επιβραδύνει ή να σταματήσει αρκετές αρρυθμίες που προέρχονται πάνω ή στον κόμβο AV (βλ. Κύριο άρθρο: υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες). Η παρασυμπαθητική νευρική παροχή στην καρδιά γίνεται μέσω του νεύρου του κόλπου και αυτοί οι ελιγμοί είναι συλλογικά γνωστοί ως κολπικοί ελιγμοί.
Άλλα φάρμακα
Αρκετά άλλα φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα στις καρδιακές αρρυθμίες.
Αρκετές ομάδες φαρμάκων επιβραδύνουν την αγωγή μέσω της καρδιάς, χωρίς πραγματικά να αποτρέψουν μια αρρυθμία. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον «ρυθμό ελέγχου» ενός γρήγορου ρυθμού και να το καταστήσουν φυσικά ανεκτό για τον ασθενή.
Μερικές αρρυθμίες προάγουν την πήξη του αίματος στην καρδιά και αυξάνουν τον κίνδυνο εμβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου. Τα αντιπηκτικά φάρμακα όπως η βαρφαρίνη και οι ηπαρίνες, καθώς και φάρμακα κατά των αιμοπεταλίων όπως η ασπιρίνη μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο πήξης του αίματος.
Ηλεκτρισμός
Οι αρρυθμίες μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν ηλεκτρικά, εφαρμόζοντας σοκ σε όλη την καρδιά – είτε εξωτερικά στο θωρακικό τοίχωμα, είτε εσωτερικά προς την καρδιά μέσω εμφυτευμένων ηλεκτροδίων.