cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kraftwerk
Τα πρώτα χρόνια (1970-1973)
Η πρώτη αυτή φάση του συγκροτήματος ξεχωρίζει επειδή στο διάστημα αυτό η μουσική του είναι ακόμη πειραματική και εν μέρει ενόργανη. Η αφοσίωση στην καθαρά ηλεκτρονική μουσική θα αποφασιστεί και θα πραγματοποιηθεί το 1973. Αρχές του 1970 οι φοιτητές Ραλφ Χίτερ και Φλόριαν Σνάιντερ εγκαθιστούν το Kling-Klang-Studio στην οδό Mintropstraße 16 στο Ντίσελντορφ και ιδρύουν το συγκρότημα Kraftwerk. Τον Ιούνιο και Αύγουστο του ίδιου έτους ηχογραφούν με τους Κλάους Ντίνγκερ και Αντρέας Χόμαν (και οι δυο ντράμερ) το ομώνυμο άλμπουμ το οποίο θα κυκλοφορήσει από τη νεοϊδρυθείσα Phillips-Label και θα είναι 30ο στα γερμανικά LP-Charts. Το κομμάτι Ruckzuck μάλιστα θα χρησιμοποιηθεί για την τηλεοπτική εκπομπή Kennzeichen D. Στα τέλη του 1970 ο Χίτερ εγκαταλείπει για λίγο το συγκρότημα για να τελειώσει τις σπουδές του. Στις 26 Δεκεμβρίου οι Kraftwerk δίνουν συναυλία με τα μέλη Φλόριαν Σνάιντερ-Εσλέμπεν, Έμπερχαρντ-Κράνεμαν (μπάσο, τσέλο), Τσάρλι Βάις (ντραμς).
Ο Βάις εγκαταλείπει στις αρχές του 1971 το συγκρότημα και αντικαθιστάται από τους Μίχαελ Ρότερ (κιθάρα) και Κλάους Ντίνγκερ (ντραμς). Για λίγους μήνες τα μέλη του συγκροτήματος θα είναι οι Σνάιντερ, Χόμαν, Κράνεμαν, Ρότερ και Ντίνγκερ. Το διάστημα αυτό πραγματοποιείται ηχογράφηση στο στούντιο του γνωστού παραγωγού Conny Plank, η οποία όμως δεν θα κυκλοφορήσει ποτέ. Επίσης στις αρχές του 1971 οι Kraftwerk (ως τρίο Σνάιντερ, Ντίνγκερ, Ρότερ) ερμηνεύουν ζωντανά το τραγούδι Rückstoss Gondoliere στην νεανική τηλεοπτική μουσική εκπομπή Beat Club. Μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου 1971 γίνεται η ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ Kraftwerk 2 στο στούντιο του συγκροτήματος. Στο διάστημα 1971-1972 οι Kraftwerk (με τα μέλη Πλάτο Ριβέρα, Φλόριαν Σνάιντερ, Ραλφ Χίτερ και Εμίλ Σουλτ) σχεδόν αδιάκοπα πραγματοποιούν περιοδείες με συναυλίες ενώ οι Ντίνγκερ και Ρότερ αποχωρούν και δημιουργύν το συγκρότημα Neu!.
Το δεύτερο άλμπουμ Kraftwerk 2 κυκλοφορεί στις αρχές του 1972 από την Phillips. Στο περιοδικό Sounds οι Kraftwerk ψηφίζονται δημοφιλέστερο μουσικό συγκρότημα και το τραγούδι Ruckzuck καλύτερο τραγούδι του έτους. Το τρίτο άλμπουμ Ralf und Florian ηχογραφείται τον Ιούλιο του 1973 και κυκλοφορεί τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
Αφοσίωση στην synthpop
Ενώ τα πρώτα τρία άλμπουμ των Kraftwert έχουν ακόμη πειραματικό χαρακτήρα οι Χίτερ και Σνάιντερ αποφασίζουν το 1973 να παράγουν στο εξής τον ήχο του συγκροτήματος αποκλειστικά ηλεκτρονικά. Αποτέλεσμα είναι το άλμπουμ Autobahn, το οποίο σύμφωνα με την άποψη πολλών εμπειρογνωμόνων είναι σημαντικό και σημαδιακό, αφού αποτελεί το πρώτο άλμπουμ της synthpop. Τα τραγούδια αποτελούνται όλο και περισσότερο από απλοποιημένες μελωδίες οι οποίες παίζονται σε εναλλαγή με φάσεις ηχητικών εφέ. Αυτό θα μείνει το χαρακτηριστικό στιλ των Kraftwerk και στις επόμενες δεκαετίες.
Επίσης στο Autobahn χρησιμοποιούν για πρώτη φορά τον απαλλαγμένο από κάθε αίσθημα, «κρύο» τρόπο τραγουδίσματος sprechgesang («τραγούδι–ομιλία»). Το άλμπουμ αυτό, με το οποίο παραλαμβάνουν παγκοσμίως χρυσούς δίσκους, είναι το τελευταίο που δημοσιεύουν σε συνεργασία με την Phillips. Το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ γίνεται μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ. Ενθαρρυμένοι από την επιτυχία τους οι Χίτερ και Σνάιντερ ιδρύουν το 1974 δικό τους label (Kling Klang). Τον Φεβρουάριο 1975 ο Ρέντερ εγκαταλείπει το συγκρότημα και νέο μέλος γίνεται ο Καρλ Μπάρτος (ντραμς), ο οποίος θα μείνει στο συγκρότημα μέχρι το 1991. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ηχογραφείται το άλμπουμ Radioaktivität. Δημοσιεύεται το Νοέμβριο και το καλοκαίρι του 1976 το ομώνυμο single για εβδομάδες μένει στην πρώτη θέση των γαλλικών charts.
Τα άλμπουμ Autobahn και Radioaktivität θεωρούνται ότι έχουν στοιχεία από το γερμανικό μουσικό κίνημα Krautrock.
Την άνοιξη του 1977 κυκλοφορεί το έκτο άλμπουμ, Trans Europa Express. Το ομώνυμο single γίνεται μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ. Η χαρακτηριστική μελωδία του τραγουδιού θα χρησιμοποιηθεί από τον Afrika Bambaataa για το Planet Rock, το οποίο είναι ένα από τα γνωστότερα κλασικά Hip Hop κομμάτια.
Στις 21 Απριλίου 2020 ο εκ των ιδρυτών του συγκροτήματος, Φλοριάν Σνάιντερ, απεβίωσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Krautrock συγκροτήματα Κατηγορία:Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
126
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 126 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
KSCL
Αρχικά η επιχείρηση στράφηκε στον κλάδο ταξιδιών, αναψυχής και τεχνικών έργων. Το 1986 πήρε μια αλλαγή κατεύθυνσης και παρείχε το πρώτο σύστημα τιμολόγησης κινητής τηλεπικοινωνίας.
Το ιστορικό της επιχείρησης
Το 1991 η εταιρεία αγοράστηκε από την Kingston Communications (Hull) PLC και ονομάστηκε Kingston-SCL. Μετά από την ανάληψη από την Κίνγκστον, η επιχείρηση άρχισε να ανθίζει και να επεκτείνεται διεθνώς. Το 1992 άνοιξε γραφεία στο Παρίσι και το Μόναχο. Το 1993 ακολούθησε το γραφείο στο Χονγκ Κονγκ και το 1998 στο Νέο Δελχί. Οι δραστηριότητες ήταν τόσο μεγάλες, που το 1997 η εταιρεία βραβεύτηκε με το Queen's Award για τις εξαγωγικές επιδώσεις τους. Το 1998 η επιχείρηση αγοράστηκε από την διοικητή της επιτροπή και επέστρεψε στις ρίζες της. Τον Νοέμβριο του 1999 άλλαξε το όνομά της σε KSCL Limited.
Το 1999 κέρδισε επίσης το βραβείο 3i ως κορυφαία επιχείρηση τεχνολογίας της Σκωτίας. Σύμφωνα με δύο έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν επίσης το 1999, η επιχείρηση επιβεβαιώθηκε ως μεγαλύτερη επιχείρηση ανάπτυξης λογισμικού στη Σκωτία, το Ν° 17 ως επιχείρηση λογισμικών στην Βρετανία και το Ν° 39 στην Ευρώπη.
Στα τέλη του 1999 η εταιρεία πουλήθηκε για άλλη μια φορά στην γερμανική Telesens και μετονομάστηκε σε TelesensKSCL. Η TelesensKSCL έπεσε έξω στα τέλη του 2000.
Επιτεύγματα
Το 1991 η επιχείρηση παρήγαγε το παγκόσμια πρώτο σύστημα τιμολόγησης κινητής τηλεπικοινωνίας GSM για την φινλανδική Radiolinja. Το λογισμικό που λεγόταν Jupiter, μπήκε σε λειτουργία και στην France Telecom Mobiles (FTM), στην οποία το 1997 τιμολογούσε 2,5 εκατομμύρια συνδρομητές. Το 1998 η Torch Telecom (τμήμα της Kingston Communications) έγινε ο πρώτος πελάτης στον τομέα της σταθερής τηλεπικοινωνίας. Επίσης το 1998 η Elsacom έγινε ο πρώτος πελάτης στον τομέα της δορυφορικής τηλεπικοινωνίας. Το 1999 διεύθυνε τη παγκόσμια μεγαλύτερη μετατροπή τιμολόγησης για την BT Cellnet - περιλαμβάνοντας 1,3 εκατομμύριο συνδρομητές. Επίσης το 1999 διεκπεραίωσε την παγκόσμια μεγαλύτερη βελτίωση τιμολόγησης στην FTM περιλαμβάνοντας 5,5 εκατομμύρια συνδρομητές. Πάλι το 1999 το Jupiter παρείχε την παγκόσμια πρώτη συγκλίνοντα λύση τιμολόγησης σταθερής και κινητής τηλεπικοινωνίας για την SmarTone.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Βούληση
Βούληση καλείται η ικανότητα του ατόμου να θέτει σκοπούς / στόχους και να αποφασίζει να τους πραγματοποιεί. Ισχυρή βούληση παρέχει στα άτομα μεγάλες δυνατότητες να πετύχουν σπουδαία πράγματα και να υπερπηδήσουν εμπόδια που θέτει το περιβάλλον, αλλά και η κληρονομικότητα (Δημοσθένης). Σύμφωνα με μια άποψη υπάρχει σε μεγάλο βαθμό ταύτιση της βούλησης με τα κίνητρα, που αποτελούν εσωτερικές παρορμήσεις. Ωστόσο αυτή η περιγραφή της βούλησης σαν εσωτερικής παρόρμησης έρχεται κατά μία έννοια σε αντίθεση με την άποψη κάποιων φιλοσόφων, που θεωρούν ότι η βούληση είναι η ικανότητα του ατόμου να πείσει τον εαυτό του με βάση τη λογική για την αναγκαιότητα ή π.χ. την ωφέλεια να πράξει το Α ή να πράξει το Β. Εναπόκειται τότε στο άτομο να την καθορίζει και διαφέρει εντελώς από την αυθόρμητη επιθυμία, όρεξη, ορμή ή παρόρμηση, είτε αυτή είναι «εσωτερική» είτε «εξωτερική». Για παράδειγμα, ο Καντ ταυτίζει τη βούληση, όταν αυτή είναι βούληση για πραγματοποίηση ηθικής πράξης, με τον καθαρό πρακτικό Λόγο (όπως τον ονομάζει). Ή ακριβέστερα θέτει ως όρο καθορισμού της βούλησης, ή τέλος πάντων της υπερβατικής έννοιας της βούλησης όπως την εννοεί ο Καντ, τον πρακτικό Λόγο, την καθαρή από κάθε εμπειρικό στοιχείο αιτιολόγηση των πράξεων, τα πέρα από κάθε εμπειρικό στοιχείο κριτήρια καθορισμού των πράξεων.
Η έννοια της βούλησης είναι κεντρική στην ηθική φιλοσοφία και παρουσιάζει προβλήματα που θεωρούνται από πολλούς ότι παραμένουν άλυτα. Ένα από αυτά είναι η διαφωνία που υπάρχει μεταξύ των φιλοσόφων σχετικά με τη φύση της θέλησης ή βούλησης και αν αυτή μπορεί να είναι ελεύθερη, το περιβόητο πρόβλημα της ελεύθερης θέλησης. Το πρόβλημα αυτό είναι σημαντικό, μεταξύ άλλων, διότι μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι μόνο αν υπάρχει ελεύθερη θέληση μπορεί το άτομο να θεωρείται υπεύθυνο για τις πράξεις του, και άρα τελικά μόνο τότε έχει νόημα η ίδια η έννοια της ηθικότητας. Δίνεται το παράδειγμα του σαρκοφάγου ζώου που σκοτώνει το θήραμα του ακολουθώντας τα ένστικτα του, όντας «προγραμματισμένο» έτσι από τη φύση του και χωρίς βέβαια ελεύθερη επιλογή.
Επίσης, μια ευρύτερη (αν και ταυτόχρονα ασαφής) έννοια της βούλησης: η βούληση του Θεού, η βούληση του ανώτατου άρχοντα, η βούληση του λαού κ.ο.κ., έχει κεντρική θέση σε συγκεκριμένη κλασσική εκδοχή της πολιτικής φιλοσοφίας, σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να υπάρξουν καταφατικές δηλώσεις σχετικά με το τι πρέπει να είναι το Δίκαιο, αλλά πάντα αυτό ανάγεται σε μια κυρίαρχη βούληση.
Το κύκλωμα του εγκεφάλου
Η βούληση συνδέεται άμεσα με την ικανότητα να είναι κανείς αποφασιστικός στους σκοπούς που θέτει. Η λογική η οποία εδρεύει στο νεοφλοιό μπορεί να δώσει, «άχρωμα», μόνο τις εναλλακτικές επιλογές για ένα στόχο ή ένα επόμενο βήμα. Η αποφασιστικότητα αναδύεται από τα συναισθηματικά κέντρα του εγκεφάλου (κυρίως την αμυγδαλή, μέρος του «πρωτόγονου» εγκεφάλου), τα οποία είναι υπεύθυνα για τα ένστικτα και παίζουν τον καίριο ρόλο στις αποφάσεις (φόβος, θυμός - πάλη /φυγή). Πρακτικά το συναίσθημα κάνει τις επιλογές και παίρνει τις αποφάσεις σε όσα προτείνει η λογική. Η απώλεια της συνδεσιμότητας του συναισθήματος με τη λογική προκαλεί την απώλεια κάθε αίσθησης προτεραιότητας και αποδεικνύεται καταστροφική γιατί το άτομο γίνεται άβουλο. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συνήθως ως 6 αλλά και μέχρι 10 δευτερόλεπτα πριν συνειδητοποιηθούν, όπως προκύπτει από πειράματα που παρατηρούν τη δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό.
Ελευθερία, τυχαιότητα και ντετερμινισμός
Μία πτυχή του προβλήματος αφορά τη λεγόμενη φυσιοκρατική άποψη: Η βούληση, δηλαδή η ικανότητα να λαμβάνουμε αποφάσεις για τις πράξεις μας, είναι κι αυτή ένα είδος πράξης ή δράσης. Είναι μια πράξη νοητική η οποία προηγείται της φυσικής πράξης την οποία αποφασίσαμε να φέρουμε σε πέρας. Για παράδειγμα αποφασίζουμε ότι σε πέντε λεπτά θα σηκωθούμε από την καρέκλα και θα πάμε μια βόλτα. Και κατόπιν, σε πέντε λεπτά, πραγματοποιούμε αυτή την απόφαση. Όπως σημειώνει ωστόσο ο Τόμας Χομπς, οι πράξεις είναι δύο ειδών, δηλαδή ακούσιες και εκούσιες, και η βούληση καθαυτή φαίνεται να είναι, σύμφωνα με τον Χομπς, καταρχήν ακούσια. Για παράδειγμα μπορεί να αποφασίσω (δηλαδή να έχω τη βούληση) σε πέντε λεπτά να σηκωθώ. Αλλά να αποφασίσω ότι σε πέντε λεπτά θα αποφασίσω είναι μάλλον αδύνατο. Και μολονότι, σε αυτό το απλό παράδειγμα, είναι δυνατόν να αποφασίσω ότι σε πέντε λεπτά ακριβώς θα εξετάσω τα πιθανά ενδεχόμενα (να σηκωθώ ή να μη σηκωθώ) και θα πάρω μια απόφαση, ωστόσο η απόφαση καθαυτή, η στιγμή της απόφασης, το ποια θα είναι, και ο καθοριστικός της λόγος ή κίνητρο, θεωρείται από τον Χομπς ως κάτι που είναι ακούσιο ή μη ελεγχόμενο. Ή πάντως, σε πιο σύγχρονους όρους, διαφέρει από τη λεγόμενη εκούσια ή εθελούσια δράση (voluntary action). Καταλήγοντας έτσι στη λεγόμενη φυσιοκρατική άποψη ότι ελευθερία υπάρχει, αλλά μόνο σε σχέση με τις εκούσιες πράξεις. Στις οποίες δεν περιλαμβάνεται η αρχική βούληση αλλά μόνο η εκτέλεση της φυσικής πράξης. Εκτός από το κυκλικό του πράγματος (που τελειώνει και που αρχίζει ο κύκλος απόφαση->δράση->απόφαση->..) εισάγεται έτσι και το πρόβλημα του ντετερμινισμού: η βούληση αρχικά δεν καθορίζεται από το άτομο, ωστόσο σίγουρα δεν μπορεί να είναι και τυχαία, άρα προκαθορίζεται από υλικούς ή εξωτερικούς παράγοντες.
Η θέληση ως ευχή και η θέληση ως απόφαση
Μια απλή και προφανής διάκριση είναι αυτή της θέλησης ως ευχής (το υποκείμενο δεν μπορεί να καθορίσει το αποτέλεσμα) και της θέλησης ως απόφασης ή προστακτικής (επιβάλει πράξη ως μέσον για επίτευξη αποτελέσματος το οποίο το υποκείμενο έχει την ικανότητα να καθορίσει ή τουλάχιστον να επηρεάσει).
Για παράδειγμα μπορεί να θέλω η Ελλάδα να κατακτήσει το κύπελλο Ευρώπης στο ποδόσφαιρο, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν μπορώ να έχω καμία επίδραση προς αυτό το αποτέλεσμα. Άρα δεν μπορεί να έχω τη βούληση η Ελλάδα να κατακτήσει το κύπελλο, παρά μόνο τη θέληση ως ευχή.
Αυτή η διάκριση είναι σημαντική βέβαια και σε σχέση με το πρόβλημα της ελευθερίας, του αυτοκαθορισμού και του ντετερμινισμού της βούλησης. Ο αυτοκαθορισμός μπορεί να υπάρχει για τη βούληση ως προστακτική και ως απόφαση. Δηλαδή όταν υπάρχει επάρκεια ικανοτήτων και μέσων ως προς το αποτέλεσμα. Π.χ. για την επιλογή αν θα σηκωθώ να πάω μια βόλτα ή όχι, έχω την ικανότητα να πάω αν το αποφασίσω και είναι μια απλή ελεύθερη επιλογή. Και αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους ως ταυτολογία ή προφανές είναι ωστόσο χρήσιμη διαπίστωση, αφού μετατοπίζει τη θέληση από το επίπεδο της ευχής και το ζήτημα των εσωτερικών ψυχολογικών ελατηρίων προς το ζήτημα της ικανότητας και επάρκειας μέσων για τον καθορισμό του επιθυμητού αποτελέσματος.
Μεταξύ της περίπτωσης όπου το υποκείμενο μπορεί να καθορίσει άμεσα το αποτέλεσμα και της περίπτωσης που δεν μπορεί να έχει καμία επίδραση στο αποτέλεσμα έχουμε βέβαια ένα συνεχές φάσμα ή πλέγμα περιπτώσεων ως προς τις δυνατότητες προσδιορισμού του αποτελέσματος. Μπορεί άλλωστε να έχουμε σύγκρουση ή ευθυγράμμιση, σύμπτωση σε κάποιο κοινό τόπο ή πλήρη αντίθεση, συνέργεια ή αλληλο-ακύρωση μεταξύ των διαφορετικών επιδιώξεων διαφορετικών ατόμων και ομάδων, και το τελικό αποτέλεσμα η συνισταμένη αυτών των επιδιώξεων.
Μια απλοποιημένη ίσως αλλά χρήσιμη σύνοψη είναι ότι η βούληση δεν ταυτίζεται με το «θέλω» αλλά με το «θέλω και πρέπει» ενώ η ελεύθερη θέληση με το «θέλω και μπορώ».
Γλωσσική ανάλυση και λογική ανάλυση
Μια άλλη εξαιρετικά σημαντική όψη του ζητήματος αφορά την καθαρά λογική και την επιστημολογική ανάλυση της έννοιας της βούλησης. Σχετίζεται με την ανάλυση των γλωσσικών προτάσεων που αφορούν σε ηθικούς και πρακτικούς κανόνες (π.χ. ακόμα και νομικούς κανόνες). Μια βασική λοιπόν διαπίστωση από αυτή την οπτική είναι το γεγονός ότι οι δηλώσεις που αφορούν στη βούληση είναι ουσιαστικά προστακτικές προτάσεις (όπως π.χ. η πρόταση «πιάσε τη μπάλα») και όχι καταφατικές προτάσεις (δηλαδή προτάσεις που αποδίδουν μια ιδιότητα σε ένα πράγμα, όπως π.χ. «η μπάλα είναι κόκκινη»). Αυτό κατά κάποιο τρόπο είναι στοιχειώδες και είναι ανεξάρτητο από το πρόβλημα της ασάφειας όταν η βούληση επιχειρείται να νοηθεί ως καθολική και όχι ατομική έννοια. Όπως σημειώνει άλλωστε ο Βίτγκενσταϊν, οι προτάσεις του τύπου «πιάσε τη μπάλα» είναι προφανές ότι δεν επιδέχονται αληθές ή ψευδές. Άρα από τη μορφή τους και μόνο δεν επιδέχονται ούτε λογικής ούτε εμπειρικής απόδειξης ή απόρριψης. Και έχει υποστηριχθεί ότι, τουλάχιστον σε επιστημολογικό επίπεδο ή αλλιώς σε επίπεδο μεταηθικής, υφίσταται η ίδια ακριβώς αδυναμία απόδειξης ή απόρριψης οποιουδήποτε ισχυρισμού σχετικά με το αν η βούληση οφείλει ή δεν οφείλει να στρέφεται προς το Α ή το Β αντικείμενο ή να καθορίζεται από τον Χ ή Ψ γνώμονα. Σε πρακτικό επίπεδο αντίθετα, ή αλλιώς σε επίπεδο κατασκευής μιας κάποιας πρακτικά εφαρμόσιμης κανονιστικής θεωρίας, παίρνοντας ως δεδομένο ένα κάποιο σύνολο αξιών ή ένα σύνολο από κανόνες που αποδίδουν δεοντικές ιδιότητες σε πράξεις (όπως «οφείλει» να γίνει αυτό, «απαγορεύεται» να γίνει το άλλο κ.ο.κ.) όπως δείχνουν οι R. M. Hare και G. H. Von Wright  υπάρχουν σαφείς κανόνες λογικού συμπερασμού και αιτιολόγησης σχετικά με τις προτάσεις για δράση. Το οποίο όμως σημαίνει ότι στο πλαίσιο της κανονιστικής θεωρίας δεν εξετάζουμε αν το αρχικό σύνολο δεοντικών ιδιοτήτων είναι καλύτερο ή σωστότερο από κάποιο άλλο, αλλά μόνο τους κανόνες συμπερασμού ως προς τη μορφή τους.
Πολιτική κυρίαρχη βούληση
Σύμφωνα με τον Apel Karl Otto, το πρόβλημα της μη-ύπαρξης αντικειμενικά έγκυρων όρων καθορισμού της βούλησης, καθορισμού δηλαδή του τι πρέπει, είναι το κεντρικό πρόβλημα της σύγχρονης φιλοσοφίας αλλά και της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας και πρακτικής σε παγκόσμιο επίπεδο. Η απάντηση που δίνεται από τις δυτικές κοινωνίες και τη φιλελεύθερη δημοκρατία καθορίζει τη συλλογική βούληση μέσω «αποφάσεων» που λαμβάνονται με ψηφοφορία και ελεύθερες εκλογές. Ταυτόχρονα όμως, το εύρος των δυνατών εναλλακτικών επί των οποίων οι κοινωνίες καλούνται να αποφασίσουν προκαθορίζεται με βάση επιστημονικά-τεχνικά και αξιολογικά «ουδέτερα» κριτήρια. Απουσιάζει η ηθική θεμελίωση των αποφάσεων και απουσιάζει αυτός εκείνος που τελικά έχει την ευθύνη για το «που οδεύουν τα πράγματα». Οι νομικοί κανόνες αποτελούν θετικό δίκαιο, αποτέλεσμα έγκυρων διαδικασιών νομιμοποίησης χωρίς ανάγκη θεμελίωσης σε κανονιστικές ηθικές νόρμες. Η ηθική ευθύνη περιορίζεται στην ιδιωτική σφαίρα και το άθροισμα των ατομικών ελεύθερων αποφάσεων μέσω της ψήφου είναι εντελώς απο-συνδεδεμένο από τη δυνατότητα ύπαρξης καθολικών ηθικών κανόνων συλλογικότητας και αλληλεγγύης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Αυτονομία
2-ιωδοπροπάνιο
Ονοματολογία
Η ονομασία «2-ιωδοπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «ιωδο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου ιωδίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, ο αριθμός θέσης «2-» δηλώνει ότι το άτομο του ιωδίου ενώνεται το ακραίο (#2) άτομο άνθρακα της ανθρακικής του αλυσίδας.
Με φωτοχημική ιωδίωση
Με φωτοχημική ιωδίωση προπανίου παράγεται μίγμα των δύο ισομερών ιωδοπροπανίων :
Υποκατάσταση υδροξυλίου από ιώδιο
2. Η υποκατάσταση του OH από I στη 2-προπανόλη μπορεί να γίνει και με ιωδιωτικά μέσα Με τριιωδιούχο φωσφόρο (PCl3) :
Υποκατάσταση άλλου αλογόνου από ιώδιο
Με επίδραση ιωδιούχου καλίου (KI) σε ισοπροπυλαλογονίδιο (CH3CHXCH3, όπου X εδώ F, Cl, Br) :
Με αποικοδόμηση τύπου Hunsdiecker
Με επίδραση ιωδίου σε μεθυλοπροπανικό άργυρο παράγεται 2-ιωδοπροπάνιο - Αντίδραση Hunsdiecker :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται προπανόλη-2 :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αλκυλισοπροπυλαιθέρα (CH3CH2CH2OR) :
Αγχινόη του Νείλου
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Αγχιρρόη ή Αγχινόη ήταν μία από τις Ναϊάδες, κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου. Ο σύζυγος της ήταν ο Βήλος και οι δίδυμοι γιοι της ο Αίγυπτος και ο Δαναός, σύμφωνα με μερικές επιπλέον πηγές ήταν ο Κηφέας και ο Φινέας. Πηγές αναφέρουν ότι η σύζυγος του Βήλου και μητέρα των παιδιών του ήταν η Σίδη, επώνυμη της Σιδώνας στην Φοινίκη. Η Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου καταγράφει το όνομα της Αγχινόης στις Ελληνικές πηγές:
2-ιωδοπροπάνιο
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο. Π.χ. :
Αγχινόη του Νείλου
"Την εποχή που ο Βήλος έμενε στην Αίγυπτο έγινε βασιλιάς της χώρας, παντρεύτηκε την Αγχινόη κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου και απέκτησε τον Δαναό και τον Αίγυπτο, ο Ευριπίδης λέει ότι γιοι τους επιπλέον ήταν ο Κηφέας και ο Φινέας".
2-ιωδοπροπάνιο
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό ισοπροπυλεστέρα :
Αγχινόη του Νείλου
Πηγές
Κατηγορία:Ναϊάδες
2-ιωδοπροπάνιο
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει μεθυλοπροπανονιτρίλιο :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει προπανοθειόλη-2 :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει αλκυλισοπροπυλθειαιθέρα :
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-ιωδοπροπάνιο (CH3CH2I) παράγεται 2-φθοροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει προπαναμίνη-2 :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει διαλκυλισοπροπυλαμίνη :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"] σχηματίζει ιωδιούχο ισοπροπυλoτριαλκυλαμμώνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει προπανοφωσφαμίνη-2 :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει 2-νιτροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται 2-φαινυλοπροπάνιο:
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται προπάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται προπάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται προπάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1-ιωδο-3-μεθυλοβουτάνιο :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1-ιωδο-3-μεθυλο-1-βουτένιο :
3. Η αντίδραση του 2-ιωδοπροπανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ. : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
(3,4-προσθήκη) 4. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1-ιωδο-4-μεθυλοπεντάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει 2-ιωδισοπροποξυαιθάνιο : 30 px
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροιωδίου (HI) από 2-ιωδοπροπάνιο παράγεται προπένιο :
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις ιωδίου Κατηγορία:Αλοπροπάνια
Προεδρικές εκλογές στο Μπενίν 2016
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 6 Μαρτίου 2016, μία εβδομάδα μετά τον αρχικό προγραμματισμό τους, εξαιτίας λογιστικών προβλημάτων. Ο απερχόμενος πρόεδρος Τομάς Μπονί Γιαγί βρισκόταν στην εκπνοή της δεύτερης προεδρικής θητείας του και λόγω συντάγματος δεν είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει μια 3η θητεία. Οι εκλογές προσέλκυσαν το ενδιαφέρον πολλών από τους μεγαλύτερους επιχειρηματίες της χώρας, με αποτέλεσμα να διεκδικούν το προεδρικό αξίωμα περισσότεροι από 30 υποψήφιοι. Ο δεύτερος γύρος έγινε στις 20 Μαρτίου και σε εκείνον ο επιχειρηματίας Πατρίς Ταλόν κέρδισε τον πρωθυπουργό Λιονέλ Ζινσού.
Πλαίσιο
Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 4 Μαρτίου 2016. Στις εκλογές πήραν μέρος συνολικά 33 υποψήφιοι.
Αποτελέσματα
Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 8 Μαρτίου 2016 και έδειξαν ότι ο Λιονέλ Ζινσού πρώτευσε με ποσοστό 28,4% των ψήφων. Ο Πατρίς Ταλόν ήρθε 2ος με 24,8% και ο Σεμπαστιάν Αζαβόν ήρθε 3ος με ποσοστό 23,03%. Συνεπώς, ο Ζινσού θα πήγαινε στον δεύτερο γύρο με τον Ταλόν.
Για τον δεύτερο γύρο, ο Ταλόν έλαβε την υποστήριξη των 24 από τους συνολικά 32 υποψηφίους που είχαν ηττηθεί στον πρώτο γύρο. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 20 Μαρτίου 2016 και ο Ζινσού συνεχάρη τον Ταλόν για τη νίκη του, παραδεχόμενος την δική του ήττα.
Τα αποτελέσματα επικυρώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 25 Μαρτίου.
Επακόλουθο
Στην ομιλία του έπειτα από την επιβεβαίωση της εκλογής του από το συνταγματικό δικαστήριο, ο Ταλόν υποσχέθηκε ότι θα αναμορφώσει το σύνταγμα και θα καθιερωθεί μία προεδρική θητεία 5 ετών και ότι θα μειωθούν τα μέλη της κυβέρνησης από 28 σε 16 μέλη. Ορκίστηκε στις 6 Απριλίου 2016 και την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης.
Παραπομπές
2016
Μαρτακέρτ
Το Μαρτακέρτ (αρμενικά: Մարտակերտ) ή Αγντάρα (αζερικά: Ağdərə) είναι πόλη de jure στην περιοχή Ταρτάρ του Αζερμπαϊτζάν, de facto υπό τον έλεγχο της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ ως διοικητική πρωτεύουσα της Επαρχίας Μαρτακέρτ. Η περιοχή γύρω από την πόλη ελέγχεται από τις δυνάμεις του Αρτσάχ από το τέλος του πρώτου πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1991–94).
Το Μαρτακέρτ ήταν το διοικητικό κέντρο της πρώην Σοβιετικής Περιφέρειας Μαρντακέρτ στο Αυτόνομο Όμπλαστ Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η περιοχή του Μαρτακέρτ έπληξε από έντονες μάχες, συμπεριλαμβανομένων των αζερικών επιθέσεων του Μαρτακέρτ και Μαρτουνί. Το 2016 και το 2020, πραγματοποιήθηκαν μερικές συγκρούσεις κατά μήκος των γραμμών κατάπαυσης του πυρός κοντά στην πόλη.
Κλίμα
Το κλίμα στο Μαρτακέρτ κατατάσσεται ως Cfa από το σύστημα Κέππεν-Γκάιγκερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι
Ο Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι (ιταλικά: Marcantonio Raimondi, 1470 ή 1482 – 1534), ήταν Ιταλός χαράκτης και γνωστός ως ο πρώτος τυπογράφος του οποίου το έργο αποτελούνταν κυρίως από πίνακες ζωγραφικής. Οι τεχνικές που εισήγαγε ήταν πρωτοποριακές για την εποχή τους και υιοθετήθηκαν στην Ιταλία και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. Υπήρξε συνεργάτης του Ραφαήλ, του οποίου τα έργα συνέχισε να αναπαράγει και μετά τον θάνατο του το 1520. Συνολικά του αποδίδονται περίπου 300 χαρακτικά, και ο κύριος όγκος των βιογραφικών πληροφοριών που διασώζονται σχετικά με τον Ραϊμόντι προέρχεται από τον Τζόρτζο Βαζάρι.
Νεαρή ηλικία
Το ακριβές έτος γεννήσεως του είναι άγνωστο, ωστόσο θεωρείται πως είχε γεννηθεί το αργότερο έως το 1482, πιθανώς στην Άρτζινε (ή Μολινέλλα), κοντά στην Μπολόνια στην βόρεια Ιταλία όπου και θεωρείται πως μεγάλωσε. Έλαβε την αρχική εκπαίδευση του από τον ζωγράφο Φραντσέσκο Φράντσα (Francesco Francia) στην Μπολόνια, και αναφέρεται πως σύντομα επέδειξε μεγαλύτερη ικανότητα από τον δάσκαλο του.
Δεν υπάρχει κάποιος πίνακας ο οποίος είναι γνωστό πως δημιουργήθηκε από τον Μαρκαντόνιο, παρά μόνο κάποια σχέδια. Το πρώτο του χαρακτικό με τίτλο Πύραμος και Θίσβη χρονολογείται στο 1505, αν και κάποια άλλα έργα του για τα οποία δεν υπάρχει χρονολόγηση πιθανώς είναι παλαιότερα.
Αναπαραγωγές
Κατά την περίοδο 1505–1511, δημιούργησε 80 χαρακτικά ποικίλης θεματολογίας, από παγανιστική μυθολογία έως χριστιανικές παραστάσεις. Συνήθιζε να υπογράφει τα έργα του με το ακρωνύμιο MAF. Στα πρώιμα έργα του χρησιμοποίησε τις δικές του συνθέσεις, συνδυάζοντας στοιχεία από τον Φράντσα καθώς και άλλους ζωγράφους της βόρειας Ιταλίας, ενώ δέχθηκε έντονη επιρροή τόσο στις παραστάσεις όσο και στην τεχνική από τα έργα του Γερμανού Άλμπρεχτ Ντύρερ ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ιταλία. Είναι άγνωστο το κατά πόσο ο Μαρκαντόνιο συναντήθηκε με τον Ντύρερ ή και τον Μιχαήλ Άγγελο, τον καιρό που και οι 3 τους βρισκόταν στην Μπολόνια το 1506.
Κατά την περίοδο αυτή ξεκίνησε την αναπαραγωγή έργων του Ντύρερ σχετικά με την ζωή της Παρθένου Μαρίας σε ξυλογραφίες κατά την πρακτική της εποχής. Κατόπιν πιθανώς έμεινε στην Βενετία έως το τέλος της δεκαετίας χωρίς να είναι γνωστές συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Ρώμη
Περίπου το 1510, ταξίδεψε στην Ρώμη και γνωρίστηκε με τον καλλιτεχνικό κύκλο του Ραφαήλ. Η επιρροή που δέχθηκε άρχισε να αποτυπώνεται στα έργα του από την περίοδο αυτή, όπως αυτό της Λουκρητίας, και μετέπειτα τέθηκε υπό την προσωπική διδασκαλία του Ραφαήλ. Άλλο διάσημο έργο του Μαρκαντόνιο κατά την περίοδο αυτή είναι η Κρίση του Πάρι, έργο του 1515 ή 1516. Σε συνεργασία με τον Ραφαήλ, ξεκίνησαν την δική τους τυπογραφική επιχείρηση η οποία γρήγορα επεκτάθηκε και έγινε σχολή χαρακτικής με τον Μαρκαντόνιο επικεφαλής. Ανάμεσα στους πιο διάσημους μαθητές του υπήρξαν οι Μάρκο Ντέντε (γνωστός και ως Μάρκο ντα Ραβέννα), Τζοβάνι Τζάκοπο Καράλιο, και ο Αγκοστίνο ντε Μούσι (γνωστός και ως Αγκοστιάνο Βενετσιάνο).
Τελευταία χρόνια
Ο Μαρκαντόνιο και οι μαθητές του συνέχισαν να δημιουργούν χαρακτικά τα οποία βασίζονταν στα έργα του Ραφαήλ, ακόμα και μετά τον θάνατο του τελευταίου το 1520. Σε πολλές περιπτώσεις ο Μαρκαντόνιο δεν βάσιζε το χαρακτικό του στην τελική έκδοση του πίνακα ζωγραφικής, αλλά σε πρωιμότερες εκδόσεις, σχέδια και δοκίμια.
Κατά το 1524, ο Μαρκαντόνιο φυλακίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα από τον Πάπα Κλήμη Ζ´ για σειρά χαρακτικών την οποία δημιούργησε και είχε ερωτική θεματολογία (I Modi). Αποφυλακίστηκε μέσω παρέμβασης κάποιων υψηλόβαθμων αξιωματούχων που γνώριζε, και συνέχισε την εργασία του. Το 1527 όμως κατά την άλωση της Ρώμης από τα στρατεύματα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ισπανίας υπό τον Κάρολο Κουίντο, ο Μαρκαντόνιο αιχμαλωτίστηκε και αναγκάστηκε να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για την ελευθερία του. Είναι άγνωστο τι απέγινε και το που έμεινε μετά την αποχώρηση του από την Ρώμη έως τον θάνατο του το 1534.
Αναπαραγωγές των έργων του
Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Σταθμός Παλαί Ρουαγιάλ - Μουσείου του Λούβρου (Μετρό Παρισιού)
Ο σταθμός Παλαί Ρουαγιάλ - Μουσείου του Λούβρου (Palais Royal – Musée du Louvre) του μετρό Παρισιού είναι σταθμός επί των γραμμών 1 και 7. Βρίσκεται κοντά στο βασιλικό παλάτι, από το οποίο πήρε το πρώτο όνομά του και στην είσοδο του μουσείου του Λούβρου. Είναι ένας από τους οχτώ πρώτους σταθμούς της γραμμής 1, μεταξύ Πορτ ντε Μεγιό μεταξύ Πορτ ντε Βενσέν που άνοιξαν στις 19 Ιουλίου 1900. Οι αποβάθρες της γραμμής 7 άνοιξαν στις 1 Ιουλίου 1916 μαζί με την επέκταση από το σταθμό Όπερα. Ήταν ο προς νότον τερματικός της γραμμής μέχρι την επέκτασή της στο σταθμό Πον Μαιρί.
Παλαί Ρουαγιάλ
129
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 129 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μερτσέντες (Φόρμουλα 1)
Η γνωστη ως Μερτσέντες γερμανική εταιρεία, που φέρει επίσημα το εμπορικό σήμα Mercedes-Benz, συμμετέχει από το 2012 στην Φόρμουλα 1 με την ομάδα Mercedes AMG Petronas Formula One Team, που ξεκίνησε το 2010 ως Μερτσέντες Γκραν Πρι Πετρόνας.
Η εταιρεία έχει την έδρα της στο Μπράκλεϊ του Ηνωμένου Βασιλείου, χρησιμοποιώντας γερμανική άδεια. Η Μερτσέντες είχε αγωνιστεί και στο προπολεμικό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κερδίζοντας τρεις τίτλους ως Σίλβερ Άροους, εξ ου και η παραδοσιακή ονομασία «Ασημένια Βέλη» για τα μονοθέσιά της.
Daimler-Benz AG
Η Μερτσέντες έκανε το ντεμπούτο της στη Φόρμουλα 1 το 1954, ως Daimler-Benz AG. Μετά τη νίκη του πρώτου αγώνα της στις 4 Ιουλίου 1954 στο γαλλικό γκραν-πρι, ο οδηγός της Χουάν Μανουέλ Φάντζιο κέρδισε τρία ακόμα γκραν-πρι, με αποτέλεσμα να κερδίσει το πρωτάθλημα οδηγών του 1954. Επανέλαβε την επιτυχία του αυτή το 1955 και κέρδισε έτσι τον δεύτερο τίτλο για τη Μερτσέντες. Παρά το ότι κέρδισε δύο πρωταθλήματα, η Μερτσέντες αποσύρθηκε από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, λόγω ενός καταστροφικού ατυχήματος που έγινε στο Λε Μαν το 1955.
Mercedes AMG Petronas Formula One Team
Το 2012 η ομάδα μετονομάστηκε σε Mercedes AMG Petronas Formula One Team. Το 2014 η Γουίλιαμς Φόρμουλα 1 προστέθηκε ως τέταρτη ομάδα στο πρόγραμμα προμήθειας κινητήρων. Η εικοσαετής μακρά συνεργασία της Μερτσέντες με τη Μακλάρεν τελείωσε από τη σαιζόν του 2015, αντ' αυτής, η Μερτσέντες παρέχει πλέον κινητήρες στην ομάδα Λότους Φόρμουλα 1.
Επιδόσεις
Η εταιρεία έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 100 νίκες ως προμηθευτής κινητήρων και κατατάσσεται τέταρτη στην ιστορία της Φόρμουλα 1. Επίσης, με τους κινητήρες της έχουν κερδηθεί τρία πρωταθλήματα κατασκευαστών και τέσσερα πρωταθλήματα οδηγών.
Η Μερτσέντες έχει γίνει μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στην ιστορία της Φόρμουλα 1, καθώς έχει επιτύχει συνεχόμενες νίκες με τίτλους οδηγών και κατασκευαστών το 2014 και το 2015. Το 2014 η Μερτσέντες κατάφερε 11 τερματισμούς ένα-δύο κατακτώντας το ρεκόρ που είχε από το 1988 η Μακλάρεν με 10. Την επόμενη σαιζόν αύξησε το ρεκόρ σε 12 τερματισμούς ένα-δύο. Η Μερτσέντες συγκέντρωσε 16 νίκες το 2014 (επίσης το 2015), σπάζοντας το ρεκόρ των 15 της Φερράρι από το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
Ανδρούλα Αγρότου
Η Ανδρούλα Αγρότου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός και ιατρός. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ανδρούλα Αγρότου γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1947. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστημίου Φιλίας των Λαών στη Μόσχα. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Υγεία (MPH) από το Πανεπιστήμιο του Νταντί και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, με έμφαση στη Δημόσια Διοίκηση (MBA). Κατέχει τις ειδικότητες Υγειονολογίας - Κοινοτικής Ιατρικής και Γενικής Ιατρικής.
Το 1973 διορίστηκε στη δημόσια υπηρεσία, ως ιατρικός λειτουργός στο Κέντρο Υγείας Παλαιχωρίου και μετέπειτα σε διάφορα κέντρα υγείας και τμήματα πρώτων βοηθειών. Ακολούθως, εργάστηκε στον τομέα της διοίκηση του Υπουργείο Υγείας, σε διάφορες θέσεις. Μεταξύ αυτών των θέσεων ήταν η Ανώτερη Ιατρική Λειτουργούς και η Πρώτη Ιατρική Λειτουργός. Την περίοδο 2007-2010 διετέλεσε Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας. Επιπλέον, για ένα τρίμηνο πριν την αφυπηρέτησή της το 2010, διετέλεσε ως Αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας.
Είναι νυμφευμένη με τον Ανδρέα Αγρότη και έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Στις 15 Οκτωβρίου 2012 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2013 που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008
Νίκη Τζαβέλλα
Από την 21η Φεβρουαρίου του 2014 η Νίκη Τζαβέλα επανεντάχθηκε στην ΝΔ με την οποία ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές στις 25 Μαϊου 2014 (1η επιλαχούσα στην λίστα).
Βιογραφικό
Σπούδασε Ψυχολογία και Οικονομικά στα Πανεπιστήμια Howard (ΗΠΑ) και Leeds (Ηνωμένο Βασίλειο). Μετεκπαιδεύτηκε ως υπότροφος της American Field Service, του Eisenhower Foundation, του OECD και του Adenauer Stiftung.
Έχει διατελέσει Διοικητής του ΟΑΕΔ (1989-1993), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Αποκατάστασης Ομογενών εξ Αλβανίας, Αντιπρόεδρος της εταιρείας INTRACOM, Μέλος και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004, Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Κόκκαλη και Εντεταλμένη Σύμβουλος Διεθνούς Ανάπτυξης του Ομίλου ΑΝΤΕΝΝΑ.
Κατά την περίοδο 1996-2009 ήταν μέλος της Διεθνούς Επιτροπής του Πρύτανη της Σχολής John F. Kennedy School of Government του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Την περίοδο 1994-1996 διετέλεσε Βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.
Στις Ελληνικές ευρωεκλογές του 2009 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού όπου και εξελέγη. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν μέλος της ομάδας Ευρώπη της Ελευθερίας και Δημοκρατίας (EFD).
Την 21η Φεβρουαρίου του 2014 η Νίκη Τζαβέλα επανεντάχθηκε στην ΝΔ με την οποία ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές του 2014 (1η επιλαχούσα στην λίστα), καθώς και στις Ευρωεκλογές του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
130
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 130 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπέντλι Γκρινς ΣΚ
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε το 1987 από Ελληνοκύπριους. Το 2014, η Μπέντλι Γκρινς έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Αυστραλίας, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό επίτευγμα για το σύλλογο. Την επόμενη περίοδο, το 2015, κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα στους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια. Το 2016, η ομάδα τερμάτησε στην πρώτη θέση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια στην κανονική διάρκεια της περιόδου, παίρνοντας έτσι το εισιτήριο για τους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς όπου και αποκλείστηκε στα προημιτελικά, ενώ την ίδια περίοδο κατέκτησε και το πρώτο της Ντόκερτι Καπ. Την επόμενη περίοδο, το 2017, στέφθηκε πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια. Το 2018 κατέκτησε για δεύτερη φορά το Ντόκερτι Καπ.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1987 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1987
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2003
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2003 Κατηγορία:Ναύπλιο
Μάκτουμ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ
Ο Μάκτουμ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ (مكتوم بن راشد آل مكتوم; Maktūm bin Rāshid Āl Maktūm, τιμητικά επίσης: Sheikh Maktoum,  περ. 1941 - 2006) ήταν αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, εμίρης του Ντουμπάι. Έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας τον Δεκέμβριο του 1971 και μέχρι τις 25 Απριλίου 1979 κατείχε το αξίωμα, οπότε τον διαδέχθηκε ο πατέρας του, σεΐχης Ρασίντ μπιν Σαΐντ αλ Μακτούμ. Μετά το θάνατο του τελευταίου, στις 7 Οκτωβρίου 1990 έγινε ξανά πρωθυπουργός και ανέλαβε εμίρης του Ντουμπάι, μέχρι τον δικό του θάνατο, το 2006.
Ήταν έγγαμος με την ξαδέρφη του. Ήταν επίσης για λίγο προσωρινός πρόεδρος στις 2-3 Νοεμβρίου 2004, μετά το θάνατο του Σεΐχη Ζαγέντ μπιν Σουλτάν Αλ Ναχαγιάν. Τον διαδέχθηκε το 2004 ως προσωρινός πρόεδρος ο Χαλίφα μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχαγιάν. Πέθανε στην Αυστραλία, έπειτα από καρδιακή προσβολή. Τον διαδέχθηκε ο αδερφός του, Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ, στο αξίωμα του Κυβερνήτη του Ντουμπάι.
Η ταφή του έγινε στο Ντουμπάι, όπου μεταφέρθηκε η σορός του από την Αυστραλία. Από τη σύζυγό του, Αλία, απέκτησε μία κόρη, τη Λατίφα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Εμίρηδες του Ντουμπάι
Έρικ Νέιμσνικ
Ο Έρικ Νέιμσνικ (Eric John Namesnik, 7 Αυγούστου 1970 - 11 Ιανουαρίου 2006) ήταν Αμερικανός κολυμβητής, δεύτερος Ολυμπιονίκης στη Βαρκελώνη και στην Ατλάντα στο αγώνισμα των 400μ. μικτή ατομική. Κατέκτησε επίσης δύο ασημένια και ένα χάλκινο μετάλλιο στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 1991 και του 1994. Έπεσε σε κώμα έπειτα από τροχαίο ατύχημα και πέθανε το 2006.
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές
Ανταλκίδειος ειρήνη
Οι Σπαρτιάτες εξαντλημένοι από τον πόλεμο με τους Αθηναίους, τους Θηβαίους, τους Ευβοείς και τους λοιπούς Έλληνες έστειλαν ένα ναύαρχό τους, τον Ανταλκίδα, να υπογράψει ειρήνη με τους Πέρσες του Αρταξέρξη Β΄ (386 π.Χ.). Με τη συνθήκη αυτή συμφωνήθηκε μεταξύ των Σπαρτιατών και του Πέρση βασιλιά α) να παραδοθούν σε αυτόν οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας και η Κύπρος β) να διακηρυχθεί η αυτονομία των ελληνικών πόλεων εκτός από τις αθηναϊκές κληρουχίες της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σκύρου και γ) να επιβλέπουν οι Σπαρτιάτες την τήρηση της ειρήνης στον ελλαδικό χώρο.
Μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη επικράτησε για λίγα χρόνια ηρεμία στον ελληνικό κόσμο, ωστόσο άρχισαν και πάλι οι συγκρούσεις, αυτή τη φορά μεταξύ Βοιωτών και Σπαρτιατών. Ο νέος αυτός πόλεμος κατέληξε στην κατάρρευση της Σπαρτιατικής ηγεμονίας, φέρνοντας στο προσκήνιο τους Θηβαίους με τη Θηβαϊκή ηγεμονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανταλκιδειος Ανταλκιδειος ειρηνη
Κόρο (νησί)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά των Φίτζι
2525 Ο' Στην
Ο Ο' Στην (O'Steen) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,5. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Μπράιαν Σκιφ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από το πατρογονικό επώνυμο της μητέρας του Σκιφ, Ελίζαμπεθ (Elizabeth O'Steen-Skiff).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ο' Στην είναι άγνωστα. Ο Ο' Στην περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ως 4 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ο Στην
Αχιλλέας Αδαμόπουλος
Ο  Αχιλλέας Αδαμόπουλος  (1962 - 27 Ιουνίου 2015 ) ήταν Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Αναγέννηση Καρδίτσας και αγωνίστηκε κυρίως σε Α.Ο. Ξάνθη, Πανιώνιο και Ιωνικό τις δεκαετίες του ’80 και ’90.
Στην Εθνική
Ο Αχιλλέας Αδαμόπουλος αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική ανδρών της Ελλάδας σε φιλικό αγώνα εκτός έδρας με τη Γιουγκοσλαβία, στις 20 Σεπτεμβρίου 1989 (σκορ: 0-3), όταν μπήκε στο 64΄ ως αλλαγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
128
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 128 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λεδεβουρίτης
220px|right|thumb|Το [[διάγραμμα φάσεων Fe–C.]] Ο λεδεβουρίτης είναι μικρογραφική ευτηκτική δομή που παρατηρείται στους χυτοσιδήρους, δηλ. στα κράματα σιδήρου–άνθρακα που περιέχουν 2,06 έως 6,67% κ.β. C. Η δομή αυτή έλαβε το όνομά της από τον γερμανό μεταλλουργό Καρλ Χέινριχ Άντολφ Λέντεμπουρ (1837–1906), που πρώτος την παρατήρησε το 1882.
Ο λεδεβουρίτης περιέχει 4,3% κ.β. C. Σχηματίζεται στους 1147 °C, καθώς το τήγμα σιδήρου–άνθρακα κρυσταλλώνεται και δίνει ωστενίτη (γ-Fe) και σεμεντίτη (Fe3C). Η δομή αυτή ονομάζεται λεδεβουρίτης Ι. Όταν η θερμοκρασία του κράματος πέσει κάτω από τους 723 °C, ο ωστενίτης δίνει περλίτη, δηλαδή ένα φυλλοειδές ή «λαμελοειδές» μείγμα φερρίτη (α-Fe) και σεμεντίτη. Η δομή που προκύπτει σε θερμοκρασία χαμηλότερη από τους 723 °C αποκαλείται λεδεβουρίτης ΙΙ. Εάν η ταχύτητα ψύξης του κράματος είναι αρκετά υψηλή, τότε από τον λεδεβουρίτη Ι προκύπτει μπαινίτης ή και μαρτενσίτης.
Η δομή του λεδεβουρίτη μοιάζει με δενδριτική. Σε υποευτηκτικούς λευκούς χυτοσιδήρους, δηλαδή σε χυτοσιδήρους που περιέχουν σεμεντίτη (Fe3C) και λιγότερο από 4,3% κ.β. C, ο λεδεβουρίτης ΙΙ αποτελείται από δενδρίτες σεμεντίτη που έχουν σχηματιστεί μέσα σε προηγούμενους κόκκους ωστενίτη. Σε υπερευτηκτικούς λευκούς χυτοσιδήρους, δηλαδή σε χυτοσιδήρους που περιέχουν σεμεντίτη (Fe3C) και περισσότερο από 4,3% κ.β. C, ο λεδεβουρίτης ΙΙ αποτελείται από ράβδους περλίτη που έχουν αναπτυχθεί κάθετα σε πλάκες πρωτογενούς σεμεντίτη, ενώ οι ράβδοι του περλίτη περικλείονται από μάζα δευτερογενούς σεμεντίτη. Αυτές οι λεδεβουριτικές δομές δεν παρατηρούνται σε φαιούς χυτοσιδήρους φυλλοειδούς ή σφαιροειδούς γραφίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Κύμη (Μεγάλη Ελλάδα)
350px|right|thumb|Ερείπια του ναού του Απόλλωνα στην Κύμη Η Κύμη ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας, βορειοδυτικά της Νάπολης. Ιδρύθηκε από Ευβοείς από τη Χαλκίδα και την Κύμη στα μέσα του 8ου αιώνα. Ήταν η πρώτη ελληνική αποικία στην Ιταλική ενδοχώρα και από τις πρώτες αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Από την αποικία Κύμη θεωρείται πως εισήχθη το ελληνικό αλφάβητο στην Ιταλική χερσόνησο.
Πρώιμη περίοδος
Η Κύμη ιδρύθηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Εύβοια, και συγκεκριμένα από τις πόλεις Χαλκίδα και Κύμη, με αρχηγούς τον Ιπποκλή τον Κυμαίο και τον Μενασθένη από τη Χαλκίδα, όπως αναφέρει ο Στράβων. Οι Ευβοείς είχαν αποικίσει αρχικά το απέναντι νησί Ίσκια, το οποίο ονομαζόταν Πιθηκούσσες. Με βάση τις Πιθηκούσσες αποίκησαν στη συνέχεια την απέναντι ακτή. Η πόλη ευδοκίμησε τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της και λίγα χρόνια μετά ίδρυσε την αποικία Ζάγκλη στη Σικελία, τη μετέπειτα Μεσσήνη. Η κυριαρχία της Κύμης στην περιοχή ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ίδρυσε λίγο νοτιότερά της την αποικία Νεάπολη, τη μετέπειτα Νάπολη.
Η άνοδος της Κύμης οδήγησε τις γειτονικές φυλές να συνασπιστούν εναντίον της. Ο συνασπισμός αυτός όμως ηττήθηκε από τους Κυμαίους το 524 π.Χ. Η Κύμη βρισκόταν τότε υπό την ηγεσία του Αριστόδημου του Μαλακού. Οι Κυμαίοι επίσης συμμαχώντας με τους Συρακούσιους νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στη ναυμαχία της Κύμης το 474 π.Χ.
Κατάκτηση από τους Όσκους και τους Ρωμαίους
200px|right|thumb|Η Σπηλιά της Κυμαίας Σιβύλλας Η Κύμη τελικά κατέρρευσε το 421 π.Χ. όταν η τοπική φυλή των Όσκων κατέλαβε την πόλη και ερήμωσε τη γύρω περιοχή. Πολλοί κάτοικοι της Κύμης μετά την καταστροφή κατέφυγαν στη γειτονική τους αποικία, Νεάπολη. Η Κύμη στη συνέχεια το 338 π.Χ. πέρασε κάτω από την εξουσία των Ρωμαίων. Κατά τον δεύτερο καρχηδονιακό πόλεμο η Κύμη αντιστάθηκε στον στρατό του Αννίβα.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη δεν γνώρισε ταραχές, και η ηρεμία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ., οπότε η Κύμη δέχτηκε επανειλημμένες επιθέσεις και καταστροφές από τους Γότθους. Τον 6ο αιώνα οι Βυζαντινοί με τον στρατηγό Βελισάριο ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής για διάρκεια μισού αιώνα περίπου, οπότε και κυριάρχησαν οι Λομβαρδοί. Η Κύμη καταστράφηκε τελικά το 1207 όταν μία δύναμη από τη Νάπολη κατέστρεψε την πόλη που είχε μετατραπεί σε οχυρό ληστών.
Η Κυμαία Σίβυλλα
Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του μαντείου του Απόλλωνα στην Κύμη. Η Σίβυλλα αυτή ήταν η διασημότερη στον Ρωμαϊκό κόσμο, αντίστοιχα με τη Σίβυλλα της Ερυθραίας για τον ελληνικό κόσμο. Το ιερό της Κυμαίας Σίβυλλας ανασκάφηκε το 1932
Πάιονηρ 1
Το Πάιονηρ 1 ήταν διαστημικό σκάφος του διαστημικού προγράμματος των ΗΠΑ που εκτοξεύτηκε στο διάστημα. Στις 11 Οκτωβρίου 1958 έγινε το πρώτο διαστημόπλοιο που εκτοξεύθηκε από τη ΝΑΣΑ, η νεοσυσταθείσα διαστημική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πτήση ήταν η δεύτερη και πιο επιτυχημένη από τις τρεις Thor-Able διαστημικές αποστολές.
Αποστολή
Λόγω δυσλειτουργίας του οχήματος εκτόξευσης, το διαστημόπλοιο μπόρεσε να κάνει μόνο μια βαλλιστική τροχιά και δεν έφθασε ποτέ στη Σελήνη. Ωστόσο, μας έστειλε στοιχεία για το διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
01 Παιονηρ 1
Κας Μούντε
Ο Κας Μούντε (Cas Mudde, 3 Ιουνίου 1967) είναι Ολλανδός πολιτικός επιστήμονας, που εστιάζει στον πολιτικό εξτρεμισμό και στον λαϊκισμό στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έρευνά του περιλαμβάνει τα πεδία των πολιτικών κομμάτων, του εξτρεμισμού, της δημοκρατίας, της κοινωνίας των πολιτών και της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Ολλανδοί επιστήμονες
Φλύσχης
μικρογραφία|Η ορατή διαστρωμάτωση ενός φλύσχη στη Ζουμάια [[Ισπανίας]] Ο φλύσχης αποτελεί λιθολογικό σχηματισμό. Με τον όρο λιθολογικός σχηματισμός νοούνται ορισμένες αποθέσεις που αποτελούνται από διάφορα πετρώματα. Ο φλύσχης είναι ένας από τους συνηθέστερους λιθολογικούς σχηματισμούς που συναντώνται στην ύπαιθρο.