cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CSI: Μαϊάμι
Πλοκή
Η επίλεκτη ερευνητική ομάδα CSI Miami εξιχνιάζει δύσκολα εγκλήματα και σκοτεινές υποθέσεις στο Μαϊάμι. Αρχηγός της ομάδας είναι ο Ορέισιο Κέιν, πρώην ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών. Η ομάδα του έχει τους εξής πρωταγωνιστές την Κάλι Ντουκέιν, τον Έρικ Ντέλκο εμπειρογνώμονα στην υποβρύχια έρευνα, την ιατροδικαστή Άλεξ Γουντς και τον Ράιαν Γουλφ, το νεότερο μέλος της ομάδας. Βοηθός του Ορέισιο σε αρκετές περιπτώσεις είναι ο ντετέκτιβ Φρανκ Τριπ, ένας σκληρός, αλλά προσεκτικός αστυνομικός από το Τέξας.
Πορεία-Βραβεία
Διέγραψε μια εξαιρετικά πετυχημένη πορεία με οκτώ κύκλους, ενώ έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων βραβείο Emmy και αγαπημένης σειράς του κοινού για το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αστυνομικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Γεώργιος Ζυγομαλάς
Ο Γεώργιος Ζυγομαλάς ήταν Έλληνας διπλωμάτης του 19ου αιώνα. Κινδύνεψε να αποτελέσει αφορμή διατάραξης των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στη τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840. Νεότερος αδελφός του ήταν ο βουλευτής Αττικής και Υπουργός δημοσίας Εκπαιδεύσεως Αντώνιος Ζυγομαλάς.
Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών ήταν έτοιμος να πάρει μέρος στην επανάσταση της Θεσσαλίας. Οι γονείς του όμως τον έστειλαν στη Μασσαλία για να τελειώσει το σχολείο.
Στην προξενική υπηρεσία εισήλθε από το 1862, και από το 1874 εργάστηκε ως γραμματέας του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στα Χανιά. Προάχθηκε σε υποπρόξενο και τιμήθηκε μάλιστα από τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ με τον Σταυρό του Σωτήρα για τις υπηρεσίες του στην Κρητική Επανάσταση του 1878. Προς το τέλος του 1885 διορίστηκε από την κυβέρνηση του Θεόδωρου Δηλιγιάννη, Διευθυντής του Γενικού Προξενείου των Χανίων.
Κατά την εκεί παρουσία του δεν έχαιρε και ιδιαίτερης εκτίμησης εκ μέρους της Υψηλής Πύλης που φέρεται κάποιες φορές να ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση την ανάκλησή του ως persona non grata, και αυτό ίσως είτε από κάποια ιδιαίτερη εθνική δράση του, είτε ακόμα και από πιθανές σε βάρος του ραδιουργίες με πολιτικό χαρακτήρα.
Η επιρροή του Γεωργίου Ζυγομαλά, στον πατέρα του Ελευθερίου Βενιζέλου, Κυριάκο, λέγεται ότι ήταν αυτή που άλλαξε την γνώμη του πατέρα και επέτρεψε στον Ελευθέριο Βενιζέλο, να συνεχίσει σε ανώτερο επίπεδο τις σπουδές του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Ντομπροβίζ
Το Ντομπροβίζ (τσεχικά: Dobrovíz) βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Πράγας, κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Πράγας. Το 2010 είχε πληθυσμό 473 κατοίκων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 344 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Καταλαμβάνει έκταση 5.97 τ.χλμ. και ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 252 61.
Μεταφορές
δεξιά|μικρογραφία|Ανακαινισμένο αγρόκτημα στο Ντομπροβίζ
Έρκουλες ΚΦ
Η Έρκουλες Κλουμπ δε Φούτμπολ (ισπανικά: Hércules Club de Fútbol, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ˈerkules]) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην πόλη Αλικάντε της επαρχίας της Βαλένθια στην Ισπανία.
Υδρομαντεία
Η υδρομαντεία είναι αρχαία μαντική τέχνη που ασκείται με την βοήθεια ή παρουσία νερού κατά διάφορους τρόπους. Κατά την αρχαιότητα η Εύβοια αλλά και η Σικελία είχαν επιπρόσθετα αναπτύξει την κυματομαντεία από την όψη και το ύψος των κυμάτων και την περιοδικότητά τους. Στις περισσότερες περιοχές η υδρομαντεία περιοριζόταν στη παρατήρηση της ήρεμης επιφάνειας νερού εντός δοχείου όπου στη συνέχεια έριχναν πολύτιμα αντικείμενα και παρακολουθούσαν τους σχηματιζόμενους κύκλους ή τον τρόπο βύθισης των. Άλλοι ασκούσαν την υδρομαντεία κρατώντας πάνω από δοχείο ύδατος δακτύλιο που εξαρτιόταν από κλωστή.
Έρκουλες ΚΦ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1922 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922  Κατηγορία:Αλικάντε
Υδρομαντεία
Ως συνέχεια αυτών των τρόπων φαίνεται να είναι και το μέχρι των σύγχρονων ημερών έθιμο της ρίψης, συνήθως, νομισμάτων σε κρήνες, πηγές, και κυρίως ιαμάτων που συνοδεύονται και με ευχές.
Microsoft WinHelp
Το Microsoft WinHelp ήταν μια μορφή για αρχεία online βοήθειας βασισμένη στη μορφή εμπλουτισμένου κειμένου (RTF) που μπορεί να προβληθεί από το πρόγραμμα winhelp.exe ή winhlp32.exe. Παρέμεινε μια δημοφιλή φόρμα βοήθειας από τα Windows 3.0 μέχρι τα Windows XP. Η Microsoft αφαίρεσε το WinHelp στα Windows Vista για να αποθαρρύνει τους δημιουργούς λογισμικού από τη χρήση της απαρχαιωμένης μορφής και την ενθάρρυνση της χρήσης νεότερων μορφών βοήθειας.
Ιστορικό
Στις 14 Οκτωβρίου του 2009, η Microsoft ανακοίνωσε τη λήψη του winhlp32.exe για τα Windows 7 στο Microsoft Download Center.
Αρχεία πηγαίου κώδικα
Εντός των αρχείων .rtf, τα θέματα χωρίζονται από αλλαγές σελίδας. Κάθε θέμα έχει μια σειρά από υποσημειώσεις που περιέχουν πληροφορίες για το αρχείο. Αυτές είναι:
Η μόνη απαιτητική υποσημείωση είναι το #, με τα άλλα να είναι προαιρετικά. Το κείμενο περιέχει περιορισμένη μορφοποίηση, όπως έντονο, λοξό ή χρωματιστό κείμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στοιχεία των Windows
Πτολεμαίος της Κύπρου
Ο Πτολεμαίος ήταν ένας πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του φαραώ Πτολεμαίου Θ' του Λάθυρου και άγνωστης σε εμάς μητέρας, πιθανώς παλλακίδας ή ακόμη και της Κλεοπάτρας Δ'.
Πιθανώς γεννήθηκε προς το τέλος του 116 π.Χ. (κατά μια άλλη εκδοχή περίπου το 96 π.Χ.). Πιστεύεται πως εστάλη στην Κω από την Κλεοπάτρα Γ' το 103 π.Χ., όπου και τον αιχμαλώτισε ο Βασιλιάς Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ την άνοιξη του 85 π.Χ. Από τον Αππιανό μαθαίνουμε πως αρραβωνιάστηκε την κόρη του τελευταίου, είτε τη Μυθριδάτιδα είτε τη Νύσσα. Ωστόσο σήμερα δεν έχουμε πληροφορίες για κάποιο γάμο ή παιδιά. Επέστρεψε στην Αίγυπτο μαζί με τον αδερφό του Πτολεμαίο ΙΒ' το 80 π.Χ. και ορίστηκε Βασιλιάς της Κύπρου. Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Πλούταρχος, αυτοκτόνησε με δηλητήριο το 58 π.Χ.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Κύπρου
ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν
Ιστορία
Η Έσεν/Μάουρεν ιδρύθηκε το 1963, μετά την συγχώνευση της ΦΚ Έσεν και της ΦΚ Μάουρεν. Όπως και οι άλλες ομάδες του Λίχτενσταϊν, αγωνίζεται στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Ελβετίας. Από το 1975 ως το 1999 αγωνίστηκε στη 2 Liga και από τη σεζόν 1999-2000, προβιβάστηκε στη 1. Liga. Ξαναϋποβιβάστηκε και στη 2.liga. Από την περίοδο 2007-2008 ως σήμερα αγωνίζεται στη 1. Liga.
Η Έσεν/Μάουρεν έχει κερδίσει το Κύπελλο Λίχτενσταϊν 5 φορές με τον τελευταίο τίτλο το 2012.
Στάδιο
Η έδρα της Έσεν/Μάουρεν είναι το Σπόρτπαρκ Έσεν/Μάουρεν. Είναι το 3ο μεγαλύτερο στάδιο του μικρού κράτους, μετά το Ράινπαρκ Στάντιον και το Σπόρτσπλατζ Ράιναου, με χωρητικότητα μόλις 600 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1963
Ιουγούρθας
Ο θάνατος του Aδερβάλ, ο οποίος ήταν αντίθετος με τις επιθυμίες της Ρώμης, μαζί με την αυξανόμενη λαϊκή οργή στη Ρώμη για την επιτυχία του Ιουγούρθα στη δωροδοκία Ρωμαίων Συγκλητικών και την αποφυγή ανταπόδοσης για τα εγκλήματά του, οδήγησαν στον Ιουγουρθικό Πόλεμο μεταξύ Ρώμης και Nουμιδίας. Μετά από πολλές μάχες στη Νουμιδία μεταξύ Ρωμαϊκών και Νουμιδικών δυνάμεων, ο Ιουγούρθας αιχμαλωτίστηκε το 105 π.Χ. και παρέλασε στη Ρώμη ως μέρος του Ρωμαϊκού θριάμβου του Γάιου Μάριου. Ρίφθηκε στη φυλακή Tullianum, όπου εκτελέστηκε με στραγγαλισμό το 104 π.Χ. Του Ιουγούρθα επέζησε ο γιος του Οξύντας, τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Γκαούντα.
Ετυμολογία
Το Nουμιδικό όνομα Ιουγούρθας ταιριάζει με τις αρχαίες παραδόσεις ονοματοδοσίας των Βερβερικών λαών και είναι πιθανό να αναλυθεί, καθώς η Λιβυκο-Βερβερική λέξη yugurtən (τους ξεπέρασε) συνδέεται με τη ρίζα agər/ugər (υπερβαίνω) στις σύγχρονες Βερβερικές γλώσσες.
Ιστορικό
Η Νουμιδία ήταν μία περιοχή της Βόρειας Αφρικής περίπου εντός των ορίων της σημερινής δυτικής Τυνησίας και της ανατολικής Αλγερίας. Οι αυτόχθονες κάτοικοι της Νουμιδίας παρέμειναν ημινομάδες, συχνά αναγνωρισμένοι ως Βέρβεροι, μέχρι που ο Mαζινίσα, επικεφαλής της φυλής Massaesyli με έδρα την Σίρτα (Cirta) -ο οποίος είχε υποστηρίξει τη Ρώμη κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο (206 π.Χ.) εναντίον των κοντινών κατοίκων της Καρχηδόνας- χρησιμοποίησε την υποστήριξη της Ρώμης, για να ιδρύσει βασίλειο. Για να γίνει αυτό ο Μασινίσα νίκησε τον αντίπαλο αρχηγό Σύφακα με τη βοήθεια του φημισμένου Ρωμαίου στρατηγού Σκιπίωνα Αφρικανού το 203 π.Χ. Οι Νουμιδική επιδεξιότητα ίππευσης και οι τακτικές του ιππικού, όπως παραθέτει ο Πολύβιος, συνέβαλαν σημαντικά στην ανάπτυξη τακτικών ιππικού στον Ρωμαϊκό στρατό, που τους βοήθησε να νικήσουν στον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο. Η συμμαχία του με τη Ρώμη άρχισε να ξεφτίζει στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαϊκούς φόβους για τις φιλοδοξίες του Mαζινίσα και την επανόρθωση της Καρχηδόνας όπως διακήρυττε ο Κάτων ο Πρεσβύτερος.
Ο Μαζινίσα απεβίωσε πριν από οποιαδήποτε πραγματική παραβίαση της συνθήκης στις αρχές του 148 π.Χ., αλλά η υποψία για τη Νουμιδία διατηρήθηκε στη Ρώμη, ώστε να την επηρεάσει για τον Ιουγούρθα. Τον Μασινίσα διαδέχθηκε ο γιος του Μικίψα. Ο Ιουγούρθας, υιοθετημένος γιος του Μικίψα (νόθου γιου του Mασταναμπάλ και συνεπώς νόθος εγγονός του Mαζινίσα), ήταν τόσο δημοφιλής μεταξύ των Nουμιδών, που ο Mικίψα τον έστειλε στην Ισπανία, για να βοηθήσει μία εκστρατεία του Σκιπίωνα Αιμιλιανού σε ένα παράλληλο με τη συμμαχία του Μαζινίσα με τον Σκιπίωνα Αφρικανό, ως προσπάθεια να μετριάσει την επιρροή του.
Δυστυχώς για τον Mικίψα αυτό εξυπηρέτησε μόνο τον Ιουγούρθα, ο οποίος χρησιμοποίησε τον χρόνο του στην Ισπανία, για να πραγματοποιήσει αρκετές ρωμαϊκές επαφές με επιρροή. Υπό τον Σκιπίωνα τον Αιμιλιανό στην πολιορκία της Νουμαντίας (134 – 133 π.Χ.), υπηρετώντας στο πλευρό του Γάιου Μάριου, ο Ιουγούρθας έμαθε για την αδυναμία των Ρωμαίων στις δωροδοκίες και ότι ισχυροί φίλοι στη Ρώμη μπορούν να προωθήσουν πολύ την υπόθεσή σου. Περιέγραψε περίφημα τη Ρώμη ως "urbem venalem et mature perituram, si vacorem invenerit" ("μία πόλη προς πώληση και καταδικασμένη σε γρήγορη καταστροφή, αν βρει αγοραστή", Sallust, Jug. 35.10).
Άνοδος στην εξουσία
Όταν ο Μικίψα πέθανε το 118 π.Χ., τον διαδέχθηκαν από κοινού ο Ιουγούρθας και οι δύο γιοί εκείνου (θετοί αδελφοί του Ιουγούρθα) Hiempsal και Adherbal. Ο Ιεμψάλ και ο Ιουγούρθας διαφώνησαν αμέσως μετά το τέλος του Μικίψα. Τελικά ο Ιουγούρθας σκότωσε τον Ιεμψάλ, γεγονός που οδήγησε σε ανοιχτό πόλεμο με τον Αδερβάλ. Αφού ο Ιουγούρθας τον νίκησε σε ανοιχτή μάχη, ο Αδερβάλ κατέφυγε στη Ρώμη για βοήθεια. Οι Ρωμαίοι αξιωματούχοι διευθέτησαν τον αγώνα, διαιρώντας την Nουμιδία σε δύο μέρη, πιθανότατα το 116, αλλά αυτός ο διακανονισμός σκιάστηκε από την κατηγορία, ότι οι Ρωμαίοι αξιωματούχοι δέχθηκαν δωροδοκίες, για να ευνοήσουν τον Ιουγούρθα. Μεταξύ των αξιωματούχων που κρίθηκαν ένοχοι, ήταν ο Λεύκιος Οπίμιος (ο οποίος ως ύπατος το 121 π.Χ. είχε προεδρεύσει γεγονότων, που οδήγησαν στον θάνατο του Γάιου Γράκχου). Στον Ιουγούρθα ανατέθηκε στο δυτικό ήμισυ. Μεταγενέστερη ρωμαϊκή προπαγάνδα ισχυρίστηκε, ότι αυτό το μισό ήταν επίσης πλουσιότερο, αλλά στην πραγματικότητα ήταν λιγότερο πυκνοκατοικημένο και λιγότερο ανεπτυγμένο.
Πόλεμος με τη Ρώμη
Μέχρι το 112 π.Χ. ο Ιουγούρθας ξανάρχισε τον πόλεμό του με τον Αδερβάλ, περιορίζοντας τον τελευταίο στην πρωτεύουσά του Σίρτα. Ο Aδερβάλ ενθαρρύνθηκε να κρατηθεί από ένα σώμα Ρωμαίων κατοίκων, εν αναμονή στρατιωτικής βοήθειας που θα έφτανε από τη Ρώμη. Ωστόσο τα Ρωμαϊκά στρατεύματα συμμετείχαν στον πόλεμο κατά των Κίμβριων και η Σύγκλητος απλώς έστειλε δύο διαδοχικές πρεσβείες, για να διαμαρτυρηθούν στον Ιουγούρθα, ο οποίος έτσι καθυστέρησε μέχρι να καταλάβει τη Σίρτα. Στη συνέχεια τα στρατεύματά του σφαγίασαν πολλούς κατοίκους, συμπεριλαμβανομένων των Ρωμαίων. Αυτό έφερε τον Ιουγούρθα σε άμεση σύγκρουση με τη Ρώμη, η οποία έστειλε στρατεύματα υπό τον ύπατο Λεύκιο Καλπούρνιο Μπέστια. Παρόλο που οι Ρωμαίοι έκαναν σημαντική εισβολή στη Νουμιδία, το βαρύ πεζικό τους δεν μπόρεσε να προκαλέσει σημαντικές απώλειες στον στρατό του Ιουγούρθα, ο οποίος περιελάμβανε μεγάλο αριθμό ελαφρού ιππικού.
Αμέσως μετά την άλωση της Σίρτα, ο Λ. Κ. Μπέστια δέχτηκε μία προσφορά διαπραγματεύσεων από τον Ιουγούρθα, μία εξαιρετικά ευνοϊκή συνθήκη ειρήνης που προκάλεσε υποψίες για δωροδοκία για άλλη μία φορά. Ο τοπικός Ρωμαίος διοικητής ανακλήθηκε στη Ρώμη, για να αντιμετωπίσει κατηγορίες διαφθοράς από τον πολιτικό αντίπαλό του και τον εκλεγμένο τριβούνο Γάιο Μέμιο, ο οποίος επίσης ζήτησε από τη φυλετική συνέλευση να ψηφίσει την ασφαλή μεταφορά του Ιουγούρθα, για να έρθει στη Ρώμη και να καταθέσει εναντίον των αξιωματούχων που είναι ύποπτοι για δωροδοκία. Ωστόσο μόλις ο Ιουγούρθας έφθασε στη Ρώμη, ένας άλλος τριβούνος χρησιμοποίησε το βέτο του για να αποτρέψει την παροχή στοιχείων. Ο Ιουγούρθας επίσης έβλαψε σοβαρά τη φήμη του και εξασθένησε τη θέση του, χρησιμοποιώντας τον χρόνο του στη Ρώμη για να κινήσει συμμορίες εναντίον του εξαδέλφου του Μάσιβα, έναν πιθανό αντίπαλο για τον θρόνο της Νουμιδίας. Η κοινή γνώμη των Ρωμαίων πολιτών και των ευγενών, μεταξύ των ισχυρότερων πολιτικών δυνάμεων στη Δημοκρατική Ρώμη, στράφηκε εναντίον του και ο Ιουγούρθας βρέθηκε για άλλη μία φορά σε πόλεμο με τη Δημοκρατία.
Ο πόλεμος ξεκίνησε ξανά μεταξύ της Νουμιδίας και της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και αρκετές λεγεώνες στάλθηκαν στη Βόρεια Αφρική υπό τη διοίκηση του υπάτου Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Νουμιδικού. Ο πόλεμος οδηγήθηκε σε μία μακρά και φαινομενικά ατελείωτη εκστρατεία, καθώς οι Ρωμαίοι προσπαθούσαν να προκαλέσουν μία αποφασιστική ήττα στον Ιουγούρθα. Μία σειρά ανίκανων στρατηγών της Ρώμης ξεκίνησαν αυτόν τον ανανεωμένο πόλεμο: το 110 π.Χ. ο Ιουγούρθας ανάγκασε σε συνθηκολόγηση ολόκληρο στρατό με επικεφαλής τον Άουλο Πστούμιο Αλβίνο και έδιωξε τους Ρωμαίους εξ ολοκλήρου από τη Νουμιδία. Ο Κ. Κ. Μέτελλος κέρδισε αρκετές μάχες εναντίον του Ιουγούρθα το 109 π.Χ., αλλά δεν κατάφερε να αναγκάσει τον βασιλιά να παραδοθεί. Απογοητευμένος από τη στασιμότητα, και πιθανότατα αντιμετωπίζοντας πολιτική πίεση από τη Ρώμη, ο υποδιοικητής του Μέτελλου, ο Γάιος Μάριος, επέστρεψε στη Ρώμη για να ζητήσει την εκλογή του ως υπάτου το 107 π.Χ. Αφού κέρδισε τις εκλογές, ο Γάιος Μάριος επέστρεψε στη Νουμιδία, για να πάρει τον έλεγχο του πολέμου, που ο βασιλιάς παρέτεινε μέσω ενός επιτυχημένου ανταρτοπόλεμου.
Ο Ιουγούρθας ήταν σύμμαχος με τη δυτική γείτονά του Μαυριτανία με γάμο: ο Μπόκχος Α΄ της Μαυριτανίας ήταν σύμμαχος και πεθερός του, μία παλαιά διπλωματική κίνηση. Στην αρχή του μεγάλου πολέμου (112–105 π.Χ.), ο Μπόκχος έμεινε μακριά από το ζήτημα, όμως τελικά ενώθηκε με τον Ιουγούρθα στις μάχες εναντίον του Γ. Μάριου το 107 π.Χ. Αυτό ήταν μία βραχύβια υποστήριξη. Το 105 π.Χ. ο Μάριος έστειλε τον κυαίστορά του, τον Λ. Κ. Σύλλα, στη Μαυριτανία προκειμένου να αποδυναμώσει τον Ιουγούρθα. Τότε ο Μπόκχος συμφώνησε να προδώσει τον Ιουγούρθα και να τον παραδώσει στον Σύλλα, με αντάλλαγμα την επέκταση των εδαφών του στη δυτική Νουμιδία μέχρι τον ποταμό Μουλούσα. Αυτό έφερε τον πόλεμο στο τέλος του. Ο Ιουγούρθας μεταφέρθηκε στη Ρώμη αλυσσοδεμένος και παρέλασε στους δρόμους, όταν τέλεσε θρίαμβο ο Γάιος Μάριος, μετά τον οποίο αφαιρέθηκαν τα βασιλικά του ρούχα και του τράβηξαν τα ενώτια. Έχασε έναν λοβό αυτιού στην πορεία. Στη συνέχεια ρίφθηκε στο Tullianum, όπου πέθανε από την πείνα ή (πιθανότατα) εκτελέστηκε με στραγγαλισμό το 104 π.Χ. Επέζησε ο γιος του Οξύντας.
Λογοτεχνικές αναφορές
μικρογραφία|Η προδοσία και η σύλληψη του Ιουγούρθα από τον Μπόκχο Α΄ της Μαυριτανίας (π. 108 π.Χ.).
Η Ιουγούρθας εμφανίζεται σε ένα από τα πρώτα σωζόμενα ποιήματα του Αρτύρ Ρεμπώ. Ο Ρεμπώ ήταν Γάλλος ποιητής, που έζησε από τα μέσα έως τα τέλη του 19ου αιώνα· ο πατέρας του ήταν καπετάνιος στο γαλλικό ναυτικό. Το ποίημα είναι μία λατινική ωδή στον Nουμίδη βασιλιά, που συνδέεται με το σύγχρονο ιστορικό πλαίσιο του Ρεμπώ, έχοντας το φάντασμα του Ιουγούρθα -όπως του Άμλετ- να φαίνεται στο μωρό Αμπντελκαντέρ αλ-Γιαζαϊρί (που δεν κατονομάζεται στο ποίημα), μετέπειτα ήρωα του αγώνα της Αλγερίας στην ανεξαρτησία της από της Γαλλία. Το ποίημα ξεκινά ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νουμιδία Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
NGC 805
Ο NGC 805 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 194 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον. Ανακαλύφθηκε από τον Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich Louis d'Arrest) στις 26 Σεπτεμβρίου, που παρατηρούσε την Κοπεγχάγη.
Ορείχαλκος
Ο ορείχαλκος αναφέρεται σε ορισμένα αρχαία ελληνικά κείμενα, αλλά δεν είναι εξακριβωμένο κατά πόσο ο όρος αυτός ανταποκρίνονταν πράγματι σε κράμα χαλκού-ψευδαργύρου.
NGC 805
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός) 0805 07899 01566
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών.
Ορείχαλκος
Ο Ησίοδος αναφέρει ότι ο Ηρακλής φορούσε κνημίδες από ορείχαλκο: « Ὣς εἰπὼν κνημῖδας ὀρειχάλκοιο φαεινοῦ, / Ἡφαίστου κλυτὰ δῶρα, περὶ κνήμῃσιν ἔθηκεν » (Ησίοδος,  Ἀσπὶς Ἡρακλέους , στ. 122–123). Σε έναν Ομηρικό ύμνο, αναφέρεται ότι η Αφροδίτη φορούσε σκουλαρίκια από ορείχαλκο και χρυσό: « ἐν δὲ τρητοῖσι λοβοῖσιν / ἄνθεμ' ὀρειχάλκου χρυσοῖό τε τιμήεντος » ( Ὁμηρικοὶ ὕμνοι , 6,  Εἲς Ἀφροδίτην , στ. 8–9).
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών
Η Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών έχει πληθυσμό 489.675 κατοίκους.
Ορείχαλκος
Ο Πλάτων στον Κριτία αναφέρει ότι οι κάτοικοι της μυθικής Ατλαντίδας γνώριζαν τον « ἐκ γῆς ὀρυττόμενον » ορείχαλκο, που έλαμπε σαν φωτιά (« πυρώδης ») και ήταν το πιο πολύτιμο μέταλλο μετά τον χρυσό. Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται πως τα τείχη της ακρόπολης και το εσωτερικό του ναού του Ποσειδώνα στην Ατλαντίδα ήταν επενδυμένα με ορείχαλκο (Πλάτων, Κριτίας, 114e, 116b-d, 119d). Οι αναφορές στην αξία του μετάλλου, που στην εποχή του Κριτία δεν υπήρχε πλέον, οδηγεί πολλούς στο συμπέρασμα πως ο ορείχαλκος του Πλάτωνα ήταν μάλλον κάποιο μυθικό υλικό ή κάποιο κράμα χαλκού–χρυσού. Άλλωστε, στην αρχαία Κόρινθο παρασκεύαζαν κράματα χαλκού με διαφορετικές αποχρώσεις, ένα εκ των οποίων το ονόμαζαν « ἡπατίζον » επειδή το χρώμα του ήταν σκοτεινό ερυθρό σαν συκώτι (αρχ. ελλ.: ἥπαρ ) (Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Historia Naturalis, 34.8).
Ο Στράβων, που έζησε στα ελληνιστικά χρόνια, είναι ο πρώτος που αναφέρει τον ψευδάργυρο ως μέταλλο που παρασκευάζονταν με «απόσταξη» μεταλλεύματος στην περιοχή της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας κοντά στην Τροία, καθώς και τον ορείχαλκο ως κράμα χαλκού και ψευδάργυρου που παρασκευάζονταν με σύντηξη των δύο μετάλλων (Στράβων, Γεωγραφία, βιβλίο XIII, 1.56).
220px|right|thumb|Το διάγραμμα φάσεων Cu–Zn (ορείχαλκος). Ο ορείχαλκος αναφέρεται επίσης σε ιουδαϊκά κείμενα της ελληνιστικής εποχής καθώς και στο βιβλίο  Περὶ θαυμασίων ἀκουσμάτων , που αποδίδεται σε άγνωστο μιμητή του Αριστοτέλη. Στο τελευταίο, αναφέρεται πως ορείχαλκος παρασκευάζονταν στη Μαύρη θάλασσα με την αναγωγή μεταλλευμάτων χαλκού μαζί με καδμεία. Η καδμεία ήταν είτε καλαμίνα, δηλαδή μετάλλευμα σμισθονίτη (ZnCO3) και ημιμορφίτη (Zn4Si2O7(OH)2·H2O) είτε οξείδια του ψευδαργύρου (ZnO με προσμίξεις οξειδίων του σιδήρου) που σχηματίζονταν σε χώρους καμίνευσης μεταλλευμάτων χαλκού, μολύβδου ή κασσίτερου.
Σύσταση και ιδιότητες
Η περιεκτικότητα του ορείχαλκου σε ψευδάργυρο καθορίζει και τις ιδιότητες του μετάλλου. Για περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο έως και 35% κ.β. περίπου, η φάση που δημιουργείται είναι ο α-Cu, δηλ. ένα στερεό διάλυμα Zn εντός Cu. Για περιεκτικότητα 32–39% κ.β. Zn, η φάση α συνυπάρχει με τη φάση β, ενώ για περιεκτικότητα μεγαλύτερη από 39% κ.β. Zn δημιουργείται και η φάση γ, που είναι εύθραυστη.
Το χρώμα του ορείχαλκου αλλάζει επίσης αναλόγως με την περιεκτικότητά του σε ψευδάργυρο. Όταν η περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο είναι χαμηλή, ο ορείχαλκος έχει ένα καφεκόκκινο χρώμα που πλησιάζει το κεραμιδί χρώμα του χαλκού. Για περιεκτικότητα σε Zn περίπου 30% κ.β., ο ορείχαλκος έχει το χρώμα του χρυσού, αλλά, για ακόμα πιο υψηλή περιεκτικότητα σε Zn, το χρώμα του γίνεται και πάλι καφεκόκκινο.
Οι ορείχαλκοι με Zn < 35% κ.β. (ορείχαλκοι α) παρουσιάζουν καλή μηχανική αντοχή και καλή αντοχή στη διάβρωση. Οι ορείχαλκοι με 32% κ.β. < Zn < 39% κ.β. (ορείχαλκοι α+β) έχουν ακόμα καλύτερη μηχανική αντοχή, μεγαλύτερη ελαστικότητα και μεγαλύτερη ολκιμότητα, αλλά κάπως μειωμένη αντοχή στη διάβρωση σε σύγκριση με τους ορείχαλκους α. Οι ορείχαλκοι με Zn > 39% κ.β. (ορείχαλκοι β) παρουσιάζουν μεγάλη μηχανική αντοχή, αλλά είναι ευκατέργαστοι μόνον εν θερμώ· σε χαμηλές θερμοκρασίες έχουν μικρή ολκιμότητα.
Κοινές ποιότητες
220px|right|thumb|Προπέλα φτιαγμένη από ορείχαλκο. Ο ορείχαλκος χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές εφαρμογές: στην παραγωγή βαλβίδων και τριβείων (ρουλεμάν), στην παραγωγή σωλήνων χωρίς ραφή και άλλων εξαρτημάτων ύδρευσης, στην κατασκευή όπλων και εξαρτημάτων μηχανών, στην κατασκευή πνευστών μουσικών οργάνων, κ.ά. Οι πιο κοινοί ορείχαλκοι είναι οι εξής:
Ορείχαλκοι με περιεκτικότητα σε Zn > 15% κ.β., όταν βρεθούν σε στάσιμα όξινα νερά, παθαίνουν διάβρωση με αποψευδαργύρωση: ο περιεχόμενος ψευδάργυρος διαλύεται και το παραμένον μέταλλο γίνεται πορώδες και εύθραυστο. Ο ορείχαλκος επίσης παθαίνει εργοδιάβρωση όταν βρίσκεται υπό μηχανική καταπόνηση σε περιβάλλον που περιέχει αμμωνία, αμίνες ή υδράργυρο.
Η αποψευδαργύρωση αντιμετωπίζεται με την προσθήκη κασσίτερου στο κράμα. Οι κασσιτερούχοι ορείχαλκοι περιέχουν 2–40% κ.β. Zn και 0,2–3,0% κ.β. Sn. Κασσιτερούχος ορείχαλκος είναι, π.χ., ο ορείχαλκος του Ναυαρχείου ή ναυτικός ορείχαλκος (αγγλ., admiralty brass/naval brass) περιέχει 30–40% κ.β. Zn και 1% κ.β. Sn. Επίσης, με προσθήκη μαγγανίου, βελτιώνεται η αντοχή του ορείχαλκου στη διάβρωση, γι' αυτό και μαγγανιούχοι ορείχαλκοι βρίσκουν εφαρμογή σε ναυπηγικές χρήσεις, π.χ. στη χύτευση προπελών.
Γιόρις φαν ντερ Χάαγκεν
Ο Γιόρις Άμπραχαμς φαν ντερ Χάαγκεν (ολλανδικά: Joris van der Haagen, ορθή προφορά Κορνέλις φαν ντερ Χάαχεν, περ. 1615 – Χάγη, 23 Μαΐου 1669 (ταφή)) ήταν ζωγράφος της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής στη ζωγραφική με ειδίκευση στα τοπία.
Ορείχαλκος
Κοινές ποιότητες
Συχνά στους ορείχαλκους προστίθεται και μόλυβδος σε πολύ μικρό ποσοστό (< 3,5% κ.β.). Ο μόλυβδος δεν διαλύεται στις κύριες φάσεις του ορείχαλκου, αλλά δημιουργεί μικρά κατακρημνίσματα στα όρια των κρυστάλλων. Η παρουσία των κατακρημνισμάτων μολύβδου κάνει τον ορείχαλκο πιο ευκατέργαστο σε μηχανουργικές κατεργασίες.
Γιόρις φαν ντερ Χάαγκεν
Βιογραφία
Δεν είναι ξεκάθαρο πού γεννήθηκε ο φαν ντερ Χάαγκεν, στο Άρνεμ ή στο Ντόρντρεχτ, αλλά τα αρχειακά στοιχεία δείχνουν ότι άρχισε να ζωγραφίζει στο Άρνεμ. Πιθανόν έμαθε ζωγραφική από τον πατέρα του, τον ζωγράφο Άμπραχαμ φαν ντερ Χάαγκεν. Όταν πέθανε ο πατέρας του το 1639, μετακόμισε στη Χάγη το 1639, όπου και έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1643. Έναν χρόνο αργότερα έγινε επίτιμος δημότης της Χάγης. Το 1656 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Confrerie Pictura, (Αδελφότητας των Ζωγράφων) που βρισκόταν στο Princessegracht, στη Χάγη. Ο πίνακας του Princessegracht που έκανε αυτήν την περίοδο μάλλον δείχνει το κτήριο στην αρχική του μορφή, πριν την ανακαίνιση που του άλλαζε εντελώς όψη.
Κληρονομία
Είναι γνωστός για τα τοπία του, και ειδικά για τις απόψεις διαφόρων πόλεων του ανατολικού μέρους της Ολλανδίας. Κάποιες φορές συνεργαζόταν με άλλους ζωγράφους, οι οποίοι ζωγραφίζανε στα τοπία φιγούρες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι έχει συνεργαστεί με τους Dirck Wyntrack, Πάουλους Πόττερ, Ludolf Leendertsz de Jongh, Jan Wijnants και Nicolaes Berchem.
Ορείχαλκος
Κοινές ποιότητες
Οι πυριτιούχοι ορείχαλκοι είναι ορείχαλκοι α φάσης (Zn < 20% κ.β.) στους οποίους έχει γίνει προσθήκη πυριτίου έως 6% κ.β. Οι ορείχαλκοι αυτοί είναι εξαιρετικά μεγάλης αντοχής και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή πολύ ανθεκτικών βαλβίδων.
Μπρούντζος, ορείχαλκος και κρατέρωμα
260px|right|thumb|Τα κράματα του χαλκού παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. C11000: Χαλκός Cu 99,9%. C22000: Εμπορικός μπρούντζος, 90% (Cu 90%, Zn 10%). C23000: Ερυθρός ορείχαλκος, 85% (Cu 85%, Zn 15%). C26000: Ορείχαλκος καλύκων, 70% (Cu 70%, Zn 30%). C28000: Μέταλλο Muntz, 60% (Cu 60%, Zn 40%). C38500: Αρχιτεκτονικός μπρούντζος (Cu 57%, Pb 3%, Zn 40%). C65500 Μπρούντζος υψηλού πυριτίου A (Cu 97%, Si 3%). C74500: «Άργυρος» νικελίου 65-10 (Cu 65%, Ni 10%, Zn 25%). C70600: Χαλκονικέλιο (Cu 90%, Ni 10%). Ο ορείχαλκος συγχέεται πολύ συχνά με τον μπρούντζο ή κρατέρωμα, που είναι κατά βάση κράμα χαλκού–κασσίτερου. Στα ελληνικά, ο όρος μπρούντζος ή μπρούτζος χρησιμοποιείται συχνά αδιακρίτως για ορείχαλκους και για κρατερώματα. Αλλά η ίδια σύγχυση υπάρχει και στα αγγλικά, όπου το κρατέρωμα αποκαλείται bronze και ο ορείχαλκος αποκαλείται brass.
Για παράδειγμα, ο «εμπορικός μπρούντζος» και ο «μπρούντζος κοσμηματοποιίας» δεν είναι κρατερώματα αλλά ορείχαλκοι (βλ. παραπάνω). Το «αρχιτεκτονικό κρατέρωμα» (αγγλ., architectural bronze) είναι επίσης ορείχαλκος με 40% κ.β. Zn και 3% κ.β. Pb.
Αντιθέτως, ένα κρατέρωμα υψηλής αντοχής (10–14% κ.β. Sn, 2–3% κ.β. Zn, 0–0,8% κ.β. P), το οποίο χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για την κατασκευή πυροβόλων όπλων, ονομάζεται συχνά στα αγγλικά «ερυθρός ορείχαλκος» (red brass) δημιουργώντας έτσι σύγχυση με τον κοινό ερυθρό ορείχαλκο, που περιέχει 15% κ.β. Zn. (Το κρατέρωμα «ερυθρός ορείχαλκος» αποκαλείται επίσης και «μέταλλο όπλων» (αγγλ., gunmetal), οπότε αποφεύγεται η σύγχυση.)
Γιόρις φαν ντερ Χάαγκεν
Κληρονομία
Στις αρχές του 2015 η Ολλανδική βασιλική οικογένεια ανακοίνωσε την επιστροφή στους απογόνους του νόμιμου ιδιοκτήτη του πίνακα του φαν ντερ Χάαγκεν, Το δάσος της Χάγης με θέα στο ανάκτορο Χάους τεν Μπος, ο οποίος είχε αποσπαστεί από τους Ναζί από τον ιδιοκτήτη του, και τον οποίο είχε αγοράσει η Βασίλισσα της Ολλανδίας Τζουλιάνα αγνοώντας την ιστορία του.
Ορείχαλκος
Μπρούντζος, ορείχαλκος και κρατέρωμα
Η σύγχυση ανάμεσα στον ορείχαλκο και τον μπρούντζο ή κρατέρωμα οφείλεται στο γεγονός ότι οι μεταλλουργοί διακρίνουν τα δύο μεταλλικά υλικά όχι τόσο με βάση τη σύσταση, αλλά περισσότερο με βάση το χρώμα. Γενικότερα στην αγορά, ορείχαλκοι αποκαλούνται τα κράματα χαλκού με χρυσοκίτρινο χρώμα, ενώ μπρούντζοι ή κρατερώματα αποκαλούνται τα κράματα χαλκού με καφεκόκκινο χρώμα.
Γιόρις φαν ντερ Χάαγκεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ορείχαλκος
Τυποποίηση
Η τυποποιημένη κατά UNS αρίθμηση των ορείχαλκων είναι C1xxxx–C4xxxx και C66400–C69800.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορειχαλκος Ορειχαλκος
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών
Δήμος Αγίας Βαρβάρας
Έδρα του δήμου είναι η Αγία Βαρβάρα. Ο Δήμος Αγίας Βαρβάρας έχει μόνιμο πληθυσμό 26.550 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αγίων Αναργύρων - Καματερού
Έδρα του δήμου είναι οι Άγιοι Ανάργυροι. Ο Δήμος Αγίων Αναργύρων - Καματερού έχει μόνιμο πληθυσμό 62.529 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αιγάλεω
Έδρα του δήμου είναι το Αιγάλεω. Ο Δήμος Αιγάλεω έχει μόνιμο πληθυσμό 69.946 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ιλίου
Έδρα του δήμου είναι το Ίλιον. Ο Δήμος Ιλίου έχει μόνιμο πληθυσμό 84.793 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Περιστερίου
Έδρα του δήμου είναι το Περιστέρι. Ο Δήμος Περιστερίου έχει μόνιμο πληθυσμό 139.981 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πετρούπολης
Έδρα του δήμου είναι η Πετρούπολη. Ο Δήμος Πετρουπόλεως έχει μόνιμο πληθυσμό 58.979 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Χαϊδαρίου
Έδρα του δήμου είναι το Χαϊδάρι. Ο Δήμος Χαϊδαρίου έχει μόνιμο πληθυσμό 46.897 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δείτε επίσης
Δυτικού Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Δυτικός Τομέας Αθηνών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2020–21
Για την περίοδο 2020–21, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Η σεζόν 2020-21 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηπείρου είναι η εξής:
Α΄ ερασιτεχνική
Η Α ερασιτεχνική γίνεται μετά από χρόνια σε δυο ομίλους εξαιτίας των αλλαγών που έφερε η πανδημία του covid-19.Συμμετέχει ο ΑΟ Ανατολής που δεν δήλωσε συμμετοχή στην Γ εθνική.Επίσης δεν κατέβηκε ο ΠΑΟ Κρύας όπως δικαιούταν.
Γ΄ ερασιτεχνική
Η Γ ερασιτεχνική διεξάγεται σε 1 όμιλο παρότι συνήθως διεξάγεται σε 2.Νέες παρουσίες είναι η ΑΕ Κρανούλας,ο Ήφαιστος Αβγού και οι Τίγρεις ενώ κατεβαίνει ξανά ο ΑΠΟ Δαβάκης.Δεν δήλωσαν συμμετοχή ο ΠΑΟ Κρύας και ο ΠΑΟ Κόνιτσας που δικαιούταν να παίξουν σε παραπάνω κατηγορίες.Επίσης δεν κατέβηκε η Δόξα Αναργύρων,η ΑΕ Ρίζας,η ΑΕ Καμποχωρίων,ο ΑΠΟΕΛ,ο Πύρρος Βοτονοσίου και ο ΑΟ Μουζακαίοι. Οι βαθμολογίες όπως διαμορφώθηκαν πριν την διακοπή των πρωταθλημάτων.Στις 10 Απριλίου 2021 η ΕΠΟ αποφάσισε την ματαίωση όλων των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων της σεζόν 2020-21.
1η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 5,6,9 και 16 Σεπτεμβρίου 2020.
ΑΟ Αμέρου Μηλιάς-Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά 0-3 αα
ΑΟ Σταυρακίου 2009-ΠΑΣ Περίβλεπτος 3-0
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΠΑΣ Κάστρου 6-0
ΑΟ Ζίτσας-Αγροτικός Καστρίτσας 0-11
Αετός Μεγάλου Περιστερίου-ΑΟ Κόντσικας 1-3
ΑΕ Πλατανιάς-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 1-2
ΑΟ Ανατολής-Ολυμπιακός Βοτανικού 1-3
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-Θύελλα Κατσικά 1-6
Θύελλα Ελεούσας-ΠΑΣ Κράψης 0-3
ΑΟ Νεοχωρόπουλου-Πίνδος Κόνιτσας 1-5
ΑΠΣ Τίγρεις-Παντελεήμονας Δροσοχωρίου 1-5
Αετός Αετορράχης-ΑΕ Ραφταναίων 1-1 (1-1 παρ. 6-5 πεν.)
Σταυραετός Συρράκου-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 3-1
Αναγέννηση Ελληνικού-ΑΕ Μικρασιατών 1-3
ΠΑΣ Πηγών Λούρου-Αστήρ Αμφιθέας 4-1
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΕ Πραμάντων 5-0
Προοδευτική Περάματος-ΑΟ Κοσμηράς 0-3
Πασσαρών Ροδοτοπίου-ΑΣ Χρυσοβίτσας 4-1
Αετός Νήσου-ΠΑΣ Μετσόβου 0-0 (2-0 παρ.)
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-ΑΕΔ Πωγωνάτος 1-0
Θρίαμβος Σερβιανών-Πανζαγορισιακός 1-3
Χωρίς αγώνα:ΠΑΟ Πεντέλης,ΠΑΟ Κουτσελιού,ΑΕ Κραψητών Καππαδόκων,ΑΕ Δαφνούλας
2η φάση
Οι αγώνες θα γίνουν στις 23,30 Σεπτεμβρίου και στις 7 Οκτωβρίου 2020.
ΑΟ Ζωοδόχος-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού 3-3 (3-3 παρ. 5-4 πεν.)
Παντελεήμονας Δροσοχωρίου-Αγροτικός Καστρίτσας 0-6
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-Κένταυρος Μουσιωτίτσας 4-1
ΑΟ Σταυρακίου 2009-Ολυμπιακός Βοτανικού 3-2
Πανζαγορισιακός-ΑΕ Χουλιαράδων 1-5
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΑΟ Κόντσικας 2-1
ΑΕ Κραψητών Καππαδόκων-ΠΑΣ Κράψης 0-6
Πίνδος Κόνιτσας-ΑΕ Δαφνούλας
ΑΟ Κοσμηράς-Αετός Αετορράχης
Αγροτικός Αστέρας Άνω Καλαμά-ΠΑΟ Πεντέλης
Τιτάν Λογγάδων-ΠΑΣ Αγίας Μαρίνας
Αετός Νήσου-Πασσαρών Ροδοτοπίου
Θύελλα Κατσικά-ΠΑΟ Κουτσελιού 3-2
Χωρίς αγώνα:ΠΑΣ Πηγών Λούρου,ΑΕ Κληματιάς
Χρυσόστομος Ζέρβας
Ο Επίσκοπος Χρυσόστομος Ζέρβας, ήταν Έλληνας Επίσκοπος και Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Καρυστίας και Σκύρου. Ο κατά κόσμον Χρήστος Ζέρβας γεννήθηκε στις Κονίστρες Καρυστίας το 1898. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1924. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον Καρυστίας Παντελεήμονα Φωστίνη. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στις Μητροπόλεις Καρυστίας (1924-1931), Δημητριάδος, Χαλκίδος, Σερβίων, Σισανίου και Πρωτοσύγκελος στη Μητρόπολη Χαλκίδος (1941-1957). Στις 26 Νοεμβρίου 1957 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου. Εκοιμήθη στην Αθήνα στις 11 Ιουλίου 1968. Κατηγορία:Μητροπολίτες Καρυστίας και Σκύρου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2020–21
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2020-2021
Ορέστης Αργυρόπουλος
Ο Ορέστης Αργυρόπουλος (Λαύριο 1888 – Αθήνα 1972), ήταν Έλληνας συνθέτης, μεταλλειολόγος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1888 και ήταν γιος του Νικολάου Αργυρόπουλου, ιατρού στα μεταλλεία Λαυρίου, και της Βικτωρίας Μπελαρντίνι. Σπούδασε μεταλλειολόγος στο Παρίσι και εγγράφηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο το 1912. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στα Μεταλλεία Λαυρίου, των οποίων διετέλεσε διευθυντής την περίοδο 1949 - 1951 στον τομέα των κατασκευών. Εξελέγη γερουσιαστής Αττικής και Βοιωτίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1929.
Παράλληλα ασχολήθηκε με τη μουσική και το πιάνο φοιτώντας στο Ωδείο Αθηνών. Τα πρώτα μαθήματα μουσικής τα πήρε από τη μητέρα του Βικτωρία, στο πιάνο. Κατόπιν, συνέχισε με τη Λίζα Φρέτσα, τον Φραντσέσκο Νικολίνι (1895-9) και τον πιανίστα Καρλ Μπέμερ (Böhmer) στο Αθηναϊκό Ωδείο Λότνερ (1905-6). Παράλληλα με τις σπουδές του στη Γαλλία, διηύθυνε πολλές φορές τη συμφωνική ορχήστρα του πανεπιστημίου του, ενώ ασχολήθηκε με τη σύνθεση. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μελέτησε πιάνο και θεωρητικά με τους Φ. Σουαζί, Δ. Λεβίδη και Μ. Παλλάντιο. Τα χειρόγραφα του συνθέτη βρίσκονται, σχεδόν στο σύνολό τους, στην κατοχή του μουσικολόγου Γιάννη Γ. Παπαϊωάννου Ο Παπαϊωάννου χαρακτηρίζει τον Αργυρόπουλο προικισμένο ερασιτέχνη και του αφιερώνει εκτενές λήμμα στην μεγάλη γερμανική μουσική εγκυκλοπαίδεια (MGG).
Μουσική δωματίου
Πηγή εργογραφίας:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες μεταλλειολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
NGC 807
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός) 0807 01571 07934
Τάκης Λαζαρίδης
Από το 2019 είναι υποψήφιος με το φιλελεύθερο κόμμα Δημοκρατική Ευθύνη.
Δράση ως την Κατοχή
Γεννήθηκε το 1928 στην Κομοτηνή. Ο πατέρας του, Κώστας Λαζαρίδης, εργαζόταν σε φούρνο και ήταν ενεργό μέλος του ΚΚΕ, ενώ εξορίστηκε για τη δράση του και για τη συμμετοχή του στο κόμμα. Το 1936 η οικογένεια μετακόμισε στον Πειραιά. Αμέσως ο πατέρας του, ενέταξε τον Λαζαρίδη στο ΚΚΕ όπου μετέφερε προκηρύξεις καθώς ήταν μικρής ηλικίας και περνούσε απαρατήρητος. Το 1937 ο πατέρας του συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ακροναυπλία. Ο Λαζαρίδης με την αδελφή του και τη μητέρα του συνέχισαν να εργάζονται για το κόμμα μέχρι το 1939 όταν συνελήφθησαν. Λόγω της μικρής ηλικίας των δύο παιδιών δεν εξορίστηκε η μητέρα τους, αλλά επέστρεψαν στην Κομοτηνή.
Με παρέμβαση της βουλγαρικής Στρατιωτικής Αρχής οι Γερμανοί απελευθέρωσαν από τις φυλακές της Ακροναυπλίας 27 αριστερούς κρατούμενους από τη βόρεια Ελλάδα, στους οποίους συμπεριλαμβανόταν και ο πατέρας του, ο οποίος έμεινε στην Αθήνα και έγινε μέλος του ΕΑΜ. Ο πατέρας του Λαζαρίδη συνελήφθη και εκτελέστηκε το 1943 ως αντιστασιακός. Την ίδια χρονιά οι βουλγαρικές στρατιωτικές αρχές συνέλαβαν στη Θράκη τη μητέρα του εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης της και την εξόρισαν μαζί με άλλους κομμουνιστές. Ο Λαζαρίδης και η αδερφή του με τη βοήθεια στελεχών του ΚΚΕ ήρθαν στην Αθήνα και εντάχθηκαν στον μηχανισμό τον Ασυρμάτων.
Δράση μετά την Κατοχή
Στη φυλακή της Καλλιθέας ήταν στο ίδιο κελί με τον Νίκο Μπελογιάννη. Ο Λαζαρίδης δεν εκτελέστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του και της αντιστασιακής δράσης του πατέρα του. Το 1966 αποφυλακίσθηκε και επανασυνδέθηκε με την οικογένεια του. Το 1967, η μητέρα του εξορίστηκε από τη Χούντα των συνταγματαρχών ως αντιφρονούσα. Ο Λαζαρίδης κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη και ζούσε στην παρανομία.
Ιδεολογική μεταστροφή και αποκήρυξη του ΚΚΕ
Αποχώρησε από το ΚΚΕ το 1975 και από τότε το αποκηρύττει δημόσια.
Το 1989 κυκλοφόρησε το έργο του "Ευτυχώς Ηττηθήκαμε Σύντροφοι" στο οποίο ασκεί αυτοκριτική στην πορεία του μέσα στο ΚΚΕ και ειδικά στην περίοδο 1944-1952 για την οποία αναφέρει: «Αν είχαμε πάρει την εξουσία στον Εμφύλιο εμείς οι αριστεροί η χώρα μας,η πατρίδα μας, θα είχε μετατραπεί σε δεύτερη Αλβανία».
Το 2003, έλαβε χώρα στη Μακρόνησο επετειακή συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Ο Θεοδωράκης είχε δηλώσει πριν τη συναυλία ότι την κάνει για να τιμήσει τους συντρόφους του που ήταν κρατούμενοι στη Μακρόνησο. Ο Τάκης Λαζαρίδης έστειλε επιστολή "Συλλυπητήρια για τη φιέστα στη Μακρόνησο" στον συνθέτη στην οποία ασκούσε έντονη κριτική στην απόφαση του Θεοδωράκη για τη συγκεκριμένη συναυλία. Ο Θεοδωράκης τού απάντησε πως "συμφιλίωση δεν επιτυγχάνεται χωρίς μνήμη".
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Βυζαντινοβενετική Συνθήκη (1268)
Η Β΄ Βυζαντινο-Βενετική συνθήκη του 1268 ήταν μία συμφωνία μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Δημοκρατίας της Βενετίας, που έθεσε προσωρινά παύση στις εχθροπραξίες μεταξύ των δύο δυνάμεων που είχαν συγκρουστεί μετά τη Ρωμαϊκή ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο το 1261.
Η Βενετία είχε μία προνομιακή θέση στη Λατινική αυτοκρατορία, που έδρευε στην Κωνσταντινούπολη και ο Παλαιολόγος είχε συμμαχήσει με τον κύριο εμπορικό αντίπαλο τής Βενετίας, τη Δημοκρατία της Γένοβας, εναντίον εκείνης. Η ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Παλαιολόγο, ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για την πολιτική και εμπορική θέση της Βενετίας στην Ανατολή, καθώς έκοψε την πρόσβαση στον Εύξεινο Πόντο και έδωσε στους Γενουάτες προνομιακή πρόσβαση. Ακολούθησε ένας ναυτικός πόλεμος της Βενετίας εναντίον της Γένοβας και των Ρωμαίων, αλλά παρά τη σημαντική νίκη της στη Μάχη του Σετεπότσι το 1263, η Βενετία απέτυχε να έχει αποφασιστικά αποτελέσματα. Παρ'όλα αυτά, ο Μιχαήλ Η΄ δυσαρεστήθηκε με τη στρατιωτική επίδοση των Γενουατών και οι δύο σύμμαχοι έγιναν όλο και πιο δύσπιστοι μεταξύ τους, οδηγώντας τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα να αναζητήσει μία προσέγγιση με τη Βενετία.
Μία πρώτη συνθήκη είχε συναφθεί το 1265, αλλά δεν επικυρώθηκε από τη Βενετία. Τέλος, η άνοδος του Κάρολου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού στην Ιταλία και οι ηγεμονικές του φιλοδοξίες στην ευρύτερη περιοχή, που απειλούσαν τόσο τη Βενετία όσο και τους Ρωμαίους, παρείχαν επιπλέον κίνητρο και στις δύο δυνάμεις να αναζητήσουν συνεργασία. Μία νέα συνθήκη ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1268, με όρους και διατύπωση πιο ευνοϊκή για τους Ρωμαίους. Προέβλεπε αμοιβαία εκεχειρία πέντε ετών, την απελευθέρωση των κρατουμένων και την επανεισδοχή -και με μέτρο παρουσία- Βενετών εμπόρων στην Αυτοκρατορία. Πολλά από τα εμπορικά προνόμια που είχαν προηγουμένως αποκτηθεί, αποκαταστάθηκαν πάλι, αν και με λιγότερο ευνοϊκούς όρους για τη Βενετία από ό,τι ο Παλαιολόγος ήταν πρόθυμος και είχε παραχωρήσει το 1265. Οι Βυζαντινοί αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τη Βενετική κατοχή της Κρήτης και άλλων περιοχών, που καταλήφθηκαν μετά την Δ΄ Σταυροφορία, αλλά κατάφεραν να αποφύγουν την πλήρη ρήξη με τη Γένοβα, ενώ αφαίρεσαν για ένα διάστημα την απειλή ένας βενετσιάνικος στόλος να βοηθούσε τον Κάρολο Α΄ της Σικελίας στα σχέδιά του να ξανακάνει την Κωνσταντινούπολη Λατινική.
thumb|right|300px|Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 1265, μετά την επαναφορά της πρωτεύουσας (από τη Νίκαια) στην Κωνσταντινούπολη.
Ιστορικό
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Δ΄ Σταυροφορία το 1204, η Δημοκρατία της Βενετίας, η οποία είχε παράσχει τον στόλο της τους Σταυροφόρους, έλαβε πολλά από τα λάφυρα της πεσμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: τα τρία όγδοα της Κωνσταντινούπολης και πολλές στρατηγικά τοποθετημένες αποικίες, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης. Αυτό το γεγονός άνοιξε τον Εύξεινο Πόντο στο Βενετικό εμπόριο, ενώ η Βενετική επιρροή στην Κωνσταντινούπολη εξασφάλισε ότι σε όλη τη νεοσύστατη Λατινική αυτοκρατορία οι Βενετοί θα έχουν προνομιακή θέση, πράγμα που τους έθετε σε υπεροχή έναντι των παλαιών εμπορικών αντιπάλων τους, των συναδέλφων της Ιταλικών θαλάσσιων δημοκρατιών της Πίζας και της Γένοβας.
Ο Μιχαήλ Η΄ από σύμμαχος των Γενουατών, γίνεται σύμμαχος των Βενετών
δεξιά|μικρογραφία| Ο Αυτοκράτορας [[Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος|Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (μικρογραφία του 14ου αιώνα από την Ιστορία του Γεωργίου Παχυμέρη).]]
Η επιστροφή της έδρας της Αυτοκρατορίας από τη Νίκαια στην Κωνσταντινούπολη από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο το 1261 και η αποκατάσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τη δυναστεία των Παλαιολόγων, ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για τη θέση και τα συμφέροντα της Βενετίας. Επιπλέον, για να αντιμετωπίσει τον ισχυρό βενετικό στόλο, ο Παλαιολόγος είχε συμμαχήσει με τους Γενουάτες στη Συνθήκη του Νυμφαίου και οι Γενουάτες ήταν σε πόλεμο με τη Βενετία. Αυτή η συμφωνία, όχι μόνο είχε δώσει στους Γενουάτες μεγάλα προνόμια, αλλά τους είχε αναθέσει και τις πρώην συνοικίες και τις ιδιοκτησίες των Βενετών στην Κωνσταντινούπολη και ακόμη απειλούσε να αποκλείσει τους Βενετούς από το εμπόριο του Εύξεινου Πόντου.
Αρχικά, οι Βενετοί υποστήριξαν τον εξόριστο Λατίνο αυτοκράτορα Βαλδουίνο Β΄ στις προσπάθειές του να σχηματίσει μία νέα Σταυροφορία και να ανακτήσει τον θρόνο και η βενετική διπλωματία στο εξής "υπηρέτησε τα Λατινικά σχέδια για την ανάκτηση της πρωτεύουσας", όπως λέει ο Δήμος Γιαννακόπουλος  Αποκλεισμένη από τον Εύξεινο Πόντο και την Κωνσταντινούπολη από την αντίπαλό της, η Βενετία ακολούθησε τώρα μια διττή στρατηγική, ώστε να χρησιμοποιήσει τον Παπισμό και (στις ενέργειές της εναντίον των Γενουατών) να αποφύγει τον αφορισμό, για να απομακρύνει τους Γενουάτες μακριά από τους Ρωμαίους και να λάβει τη βοήθεια άλλων δυτικών δυνάμεων, όπως του Μανφρέδου της Σικελίας, για μία εκστρατεία ενάντια στον Παλαιολόγο. Εν τω μεταξύ, η βενετική ναυτική δραστηριότητα στο Αιγαίο δεν παρείχε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Το καλοκαίρι του 1262, οι Βενετοί διέταξαν έναν στόλο 37 γαλερών στο Αιγαίο, να συναντηθεί με έναν Γενοβέζικο στόλο 60 πλοίων στη Θεσσαλονίκη, αλλά οι Γενουάτες αρνήθηκαν να εμπλακούν. Επίσης μία πειρατική επιδρομή από τους ευγενείς του Νεγκροπόντε, συμμάχου της Βενετίας, στη Θάλασσα του Μαρμαρά αντιμετωπίστηκε και ηττήθηκε από μια Ρωμαιο-Γενουατική μοίρα.
Το 1263 ωστόσο, η μάχη του Σετεπότσι κατέληξε σε μία ξεκάθαρη βενετική νίκη και μείωσε πολύ την αξία της γενουατικής συμμαχίας στα μάτια του Παλαιολόγου,  που ενοχλήθηκε από την προτίμηση των Γενουατών καπετάνιων να επιτίθενται στα Βενετικά πλοία για λεία, παρά να βοηθούν στον εφοδιασμό των δυνάμεών του, που πολεμούσαν στον Μωρέα, και ο οποίος ανησύχησε για την ανάπτυξη της γενουατικής επιρροής στη δική του πρωτεύουσα, καθώς οι Γενουάτες απειλούσαν να γίνουν ακόμη περισσότερο πνιγηροί στο εμπόριο από ό,τι ήταν κάποτε οι Βενετοί. Λίγο μετά τη μάχη, ο δυσαρεστημένος Μιχαήλ Η΄ απέλυσε εξήντα Γενουατικά πλοία από την υπηρεσία του. Οι δύο πλευρές γινόταν όλο και πιο δύσπιστες μεταξύ τους και ο Μιχαήλ Η΄ άρχισε να καθυστερεί τις πληρωμές για τα πληρώματα των γενουατικών πλοίων. Η ρήξη Ρωμαίων - Γενουατών διευρύνθηκε περαιτέρω το 1264, όταν ο Γενουάτης podestà στην Κωνσταντινούπολη ενεπλάκη σε μια συνωμοσία για παράδοση της πόλης στον Μανφρέδο της Σικελίας, οπότε ο Αυτοκράτορας απέλασε τους Γενουάτες από την πόλη και τους έστειλε στην Πέρινθο (δυτικά της Σηλυβρίας).
Μη επικυρωμένη συνθήκη του 1265
Στη συνέχεια ο Παλαιολόγος έστειλε έναν Βενετό αιχμάλωτο πολέμου, τον Αρίγκο Τρεβιζάνο, ως απεσταλμένο του στη Βενετία. Ο δόγης Ρενιέρο Ζένο έστειλε τον Τρεβιζάνο πίσω στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Μπενεντέτο Γκριλόνε, ο οποίος με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Τζάκοπο Ντολφίν και τον Τζάκοπο Κονταρίνι. Στις 18 Ιουνίου 1265, υπογράφηκε μία πρώτη συνθήκη εκεχειρίας από τον Παλαιολόγο και τους Βενετούς απεσταλμένους στην Κωνσταντινούπολη. Οι όροι της ήταν εξαιρετικά επωφελείς για τους Βενετούς και, κατά τη γνώμη του Γιαννακόπουλου, θα τους αποκαθιστούσαν σχεδόν τη θέση που είχαν πριν από το 1261. Τα ελληνικά και λατινικά κείμενα της συνθήκης διατηρούνται στη συλλογή Βενετικών διπλωματικών εγγράφων, που συνέλεξαν οι Γκότλιμπ Τάφελ και Γκέοργκ Τόμας και δημοσιεύθηκαν από την Αυτοκρατορική Ακαδημία Επιστημών στη Βιέννη.
Οι κύριες διατάξεις της ήταν:
Η συνθήκη δεν επικυρώθηκε από τον δόγη για ασαφείς λόγους: σύμφωνα με τον Γιαννακόπουλο, είτε οι Ενετοί ερμήνευσαν τις παραχωρήσεις του Παλαιολόγου ως ένδειξη αδυναμίας, είτε δεν εμπιστεύτηκαν τις τελικές του προθέσεις, καθώς η επιθυμία του να αποκαταστήσει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα όριά της πριν από το 1204 ήταν προφανής και επηρέαζε άμεσα τις δικές τους κτήσεις στην περιοχή. Επιπλέον, όπως επισημαίνει ο Ντόναλντ Νίκολ, ο Ζένο εξακολουθούσε να λατρεύει τον τίτλο, που απονεμήθηκε στον δόγη το 1204, του «κυρίου του ενός τετάρτου και του ενός όγδοου της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας» (dominus quartae partis et dimidiae, totius Imperii Romaniae) και θα ήταν απεχθές να αποδεχτεί μία συνθήκη, που τον αναγνώριζε απλώς ως "δόγη της Βενετίας και άρχοντα της Κροατίας, Δαλματίας, και των άλλων μερών και νησιών, που υπόκεινται στην εξουσία του" (Dux Venetiarum et dominator Chroatiae et Dalmatiae et omnium aliarum terrarum et insularum suae). Αυτό θα μείωνε ουσιαστικά τη θέση του και θα επέστρεφε τις σχέσεις της Βενετίας με την Κωνσταντινούπολη στο status quo πριν από το 1204. Η Βενετία μπορεί να ήλπιζε να εξασφαλίσει, ή ακόμη και να αυξήσει, τη θέση της στην περιοχή με τη βοήθεια είτε του Μανφρέδου της Σικελίας, είτε του νέου και φιλόδοξου υποψήφιου για την υπεροχή στην Ιταλία, του Καρόλου του Ανζού, του οποίου τα τελικά σχέδια για την Κωνσταντινούπολη ήταν γνωστά σε όλους, εξ ου και η συμπερίληψή του στο σχέδιο συνθήκης του Παλαιολόγου.
Άνοδος του Κάρολου του Ανζού. Ο Μιχαήλ Η΄ συμμαχεί με τους Γενουάτες
μικρογραφία|250px|Ο Κλήμης Δ΄ στέφει τον [[Κάρολος ο Ανδεγαυός|Κάρολο δούκα του Ανζού ως βασιλιά της Σικελίας (μικρογραφία του 14ου αιώνα). Οι φιλοδοξίες του για την ανασύσταση της Λατινικής αυτοκρατορίας ανάγκασαν τον Παλαιολόγο να αναζητήσει συμμαχία με τη Βενετία.]]