cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
OGAE
Ο OGAE (Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision) είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε το 1984 στη Savonlinna της Φινλανδίας από τον Jari-Pekka Koikkalainen. Ο οργανισμός αποτελείται από ένα δίκτυο με πάνω από 40 fan club της Eurovision στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο και είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση, μη πολιτική και μη κερδοσκοπική οργάνωση. Σε αυτό που έχει γίνει μια ετήσια παράδοση για τα fan club του OGAE, μια δημοσκόπηση είναι ενεργή πριν τη διεξαγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision και επιτρέπει στα μέλη να ψηφίζουν τα αγαπημένα τους τραγούδια.
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ είναι ένα χιουμοριστικό βραβείο θαυμαστών που απονέμεται κάθε χρόνο στον καλλιτέχνη που φορούσε την πιο αξιοσημείωτη στολή. Απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1997, το βραβείο αρχικά ανέδειξε τους πιο κακοντυμένους καλλιτέχνες του διαγωνισμού, έως ότου αυτό το κριτήριο άλλαξε το 2019. Το βραβείο πήρε το όνομά του από την εκπρόσωπο του Βελγίου που ήρθε τελευταία στο διαγωνισμό του 1993, φορώντας το αυτοσχεδιασμένο φόρεμά της. Το βραβείο παρέδωσε η οπαδική ιστοσελίδα House of Eurovision από το 1997 έως το 2016 και παραδίδεται από την οπαδική ιστοσελίδα Songfestival.be από το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision
Λανδούλφος Β΄ του Μπενεβέντο
Ο Λανδούλφος Β΄, που ονομαζόταν ο Ερυθρός, (απεβ. το 961) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο και πρίγκιπας της Κάπουα (ως Λανδούλφος Δ΄ ) από το 939 ή το 940, όταν ο πατέρας του, Λανδούλφος Α΄, τον έκανε για πρώτη φορά συγκυβερνήτη. Μητέρα του ήταν η Γκέμα, κόρη του Αθανασίου Β΄ δούκα της Νάπολης. Μπορεί να είχε συγκυβερνούσε ήδη από το 933, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ατενόλφος Γ΄, έγινε επίτροπος. Ο θείος του Ατενόλφος Β΄ απεβίωσε το 940 και είναι πιθανό ότι ο Λανδούλφος Β΄ υπηρέτησε ως αντικαταστάτης του. Ο Λανδούλφος Β΄ νυμφεύτηκε την Yβαντία σε άγνωστη ημερομηνία.
Βιογραφία
Όποια και αν ήταν η περίπτωση, όταν ο πρεσβύτερος Λαντούλφ Α΄ απεβίωσε στις 10 Απριλίου 943, ο Λανδούλφος Β΄ μετακίνησε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ατενόλφος Γ΄ στο Μπενεβέντο και τον γιο τού θείου του Ατενόλφος Β΄, τον Λανδούλφος της Κόντσα στην Κάπουα. Φοβούμενοι για τη ζωή τους, οι δυο τους κατέφυγαν στο Γουαϊμάρος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο και ο Λανδούλφος Β΄ ο Ερυθρός έγινε μόνος πρίγκιπας. Η πρώτη του πράξη ήταν να συνεχίσει την οικογενειακή πολιτική της συγκυβέρνησης του διαδόχου ως πρίγκιπα μαζί στη διακυβέρνηση. Έκανε συν-πρίγκιπα τον μεγαλύτερο γιο του Πάντουλφ τον Σιδγροκέφαλο. Εκτός από αυτό, ο Λανδούλφος Β΄ έκανε ελάχιστες προσπάθειες να συνεχίσει την οικογενειακή πολιτική της συμμαχίας με τους συμπατριώτες του Λομβαρδούς και της ύφεσης με τους Βυζαντινούς. Αποστασιοποιήθηκε από την Κωνσταντινούπολη, ενώ προσπαθούσε να μην μπει σε ανοιχτό πόλεμο, και έκανε πολλές προσπάθειες να επανενώσει το Λομβαρδικό πριγκιπάτο του Σαλέρνο με το ενωμένο Κάπουας-Μπενεβέντοo. Εγκατέλειψε τη χρονολόγηση από την ανάρρηση του Αυτοκράτορα και χρονολογούσε από την αρχή της δικής του βασιλεία.
Το 946 συμμάχησε με τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Νάπολης για να εκδιώξει τον Γισούλφος Α΄ του Σαλέρνο, γιο του Γουαϊμάρος. Δέχτηκε ενέδρα σε ένα πέρασμα στο Λα Κάβα από τον Mαστάλo Α΄ του Αμάλφι και η εκδίωξη απέτυχε. Σύντομα έσπασε τη συμμαχία του με τη Νάπολη και συμμάχησε με τον Γισούλφος Α΄ για να πολιορκήσει τη Ναπολιτάνικη Νόλα. Το 950 κλήθηκε να βοηθήσει τον Aλιγκέρνo, ηγούμενο του Mόντε Κασίνο. Οι απόγονοί του θα αποδεικνύονταν οι χειρότεροι διώκτες εκείνου του μεγάλου μοναστηριού. Τις αποτυχίες του στο Σαλέρνο και τη Νάπολη τις διαδέχθηκαν επιτυχείς εκστρατείες εναντίον του διοικητή (gastald) του Ακίνο, Ατενόλφος Μεγάλου, τον οποίο εξόρισε στον Ντοσίμπιλις Β΄ της Γκαέτα.
Το 955 ο Λανδούλφος Β΄ έκανε τη μεγαλύτερη αποτυχία του, υποστηρίζοντας μία εξέγερση της Απουλίας κατά της Βυζανινής εξουσίας. Αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τη Βυζαντινή υπεροχή. Το υπόλοιπο της βασιλείας του είναι λιγότερο περιπετειώδες, απέτυχε στις δύο μεγάλες του φιλοδοξίες: την κατάκτηση του Σαλέρνο και την αντίθεση με τους Βυζαντινούς. Έκανε συγκυβερνήτη τον δεύτερο γιο του, Λανδούλφος Γ΄ το 959 και απεβίωσε το 961.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Υβαντία και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα Κατηγορία:Πρίγκιπες του Μπενεβέντο Κατηγορία:Οίκος των Λαντουλφιδών
Sulfur (τραγούδι)
Το "Sulfur" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο τους, All Hope Is Gone, του 2008. Τον Ιούνιο του 2009, κυκλοφόρησε και ως single, το τέταρτο από τα συνολικά πέντε του παραπάνω δίσκου. Λίγο πριν, και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 2009, είχε κυκλοφορήσει και video clip για την προώθηση του κομματιού, στο οποίο συμμετείχε για τελευταία φορά ο εκ των ιδρυτών του σχήματος, Joey Jordison. Το κομμάτι έγινε, επίσης, διαθέσιμο και στο βιντεοπαιχνίδι Rock Band, τον Δεκέμβριο του 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2008 Κατηγορία:Singles του 2009 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Βιορίκα Νταντσίλα
Η Βιορίκα Νταντσίλα (Vasilica Viorica Dăncilă, 16 Δεκεμβρίου 1963-) είναι Ρουμάνα πολιτικός, αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, η οποία ήταν πρωθυπουργός από τις 29 Ιανουαρίου 2018 ως τις 4 Νοεμβρίου 2019.
Γεννήθηκε στο Ροσιόρι ντε Βέντε και έγινε η πρώτη γυναίκα στο πρωθυπουργικό αξίωμα στην ιστορία της χώρας της. Το 2014 εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Από το 2015 είναι πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Οργανισμού Γυναικών (OFSD).
Μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από το 1996, η Νταντσίλα υπηρέτησε ως τοπική σύμβουλος ως το 2009, οπότε εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής.
Ευρωβουλευτής
Το 2009 εξελέγη για την πρώτη της θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Εν συνεχεία, επανεξελέγη ευρωβουλευτής το 2014 και ανέλαβε αντιπρόεδρος της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη Γεωργική και την Υπαίθρια Ανάπτυξη. Είναι επίσης πλήρες μέλος της Επιτροπής για τα Γυναικεία Δικαιώματα και την Ισότητα των Φύλων.
Το 2015 βρέθηκε στις βραχείες λίστες για τα βραβεία του Ευρωκοινοβουλίου στον τομέα της Γεωργίας. Έπειτα από δύο χρόνια, το 2017, ήταν ξανά υποψήφια σε δύο αυτόνομες κατηγορίες: Γυναικεία Δικαιώματα και Ισότητα Φύλων και επίσης Έρευνας και Καινοτομίας.
Πρωθυπουργός
Στις 17 Ιανουαρίου 2018, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Λίβιου Ντραγκνέα διόρισε την Νταντσίλα ως την πρώτη γυναίκα πρωθυπουργό στα ρουμανικά χρονικά και την τρίτη αρχηγό κυβέρνησης σε έναν χρόνο. Ο παραιτηθείς προκάτοχός της Μιχάι Τουντόσε, είδε το κόμμα του να αποσύρει την υποστήριξή του από τον ίδιο. Ο διορισμός της στην πρωθυπουργία έγινε δεκτός από τον πρόεδρο Κλάους Γιοχάνις και ο τελευταίος έδωσε την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης στην Νταντσίλα, πυροδοτώντας τις αντιδράσεις από υποστηρικτές και αντιπάλους του. Η κυβέρνησή της έλαβε την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου στις 29 Ιανουαρίου.
Ανατράπηκε από πρωθυπουργός με πρόταση μομφής στις 10 Οκτωβρίου 2019. Παρέμεινε προσωρινή πρωθυπουργός μέχρι τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Υποψήφια πρόεδρος
Η Ντάντσιλα λίγο μετά την παραίτησή της από την πρωθυπουργία διεκδίκησε ανεπιτυχώς το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2019, όπου ηττήθηκε από τον Κλάους Γιοχάνις, λαμβάνοντας ποσοστό γύρω στο 37% στον 2ο γύρο των εκλογών, στις 24 Νοεμβρίου. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Ντεμάρ ΝτεΡόζαν
Στατιστικά
Μέσοι Όροι Κανονικής Περιόδου
Μέσοι Όροι Πλέι-οφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2021-22
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 2021-22 αποτέλεσε το 51ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Πέγεια 2014 για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Ωστόσο, λόγω της ενοποίησης του Αχυρώνα Λιοπετρίου με τον Ονήσιλο Σωτήρας 2014 μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, η κενή θέση που δημιουργήθηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2022-23 καλύφθηκε με την 15η ομάδα της βαθμολογίας, Ολυμπιάς Λυμπιών, η οποία με τη λήξη του πρωταθλήματος είχε υποβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία 2022-23. Η κενή θέση που δημιουργήθηκε στη Γ΄ κατηγορία 2022-23 καλύθηκε από την 13η ομάδα της βαθμολογίας, Χαλκάνορα Ιδαλίου, ο οποίος με τη λήξη του πρωταθλήματος είχε υποβιβαστεί στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2020-21
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2021-22
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2021-22
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 2020-21
Ομάδες και έδρες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Ισοβαθμία: α Κούρης 10β, ΘΟΪ 4β, ΑΠΕΠ 2β β Εθνικός Άσσιας-Ορμήδεια FC 3-1, Ορμήδεια FC-Εθνικός Άσσιας 0-0
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Μεγάλο Πνεύμα
μικρογραφία|Έκκληση προς το Μεγάλο Πνεύμα, έξω από το Μουσείο Καλών Τεχνών στη [[Βοστώνη]] Το Μεγάλο Πνεύμα είναι η έννοια μιας ζωτικής δύναμης, ενός Υπέρτατου Όντος ή θεότητας, γνωστού πιο συγκεκριμένα ως Wakan Tanka στη γλώσσα Λακότα,   Gitche Manitou στις γλώσσες Αλγκόνκιαν, και με άλλα, συγκεκριμένα ονόματα σε μια σειρά από πολιτισμούς των Ιθαγενών της Αμερικής και των Πρώτων Εθνών. Ενώ η έννοια είναι κοινή σε έναν αριθμό αυτόχθονων πολιτισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, δεν μοιράζονται όλοι οι πολιτισμοί ή δεν ερμηνεύεται απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο. Σύμφωνα με τον Λακότα ακτιβιστή Ράσελ Μινς, μια πιο σημασιολογικά ακριβής μετάφραση του Wakan Tanka είναι το Μεγάλο Μυστήριο.
Λόγω των αντιληπτών ομοιοτήτων μεταξύ του Μεγάλου Πνεύματος και της χριστιανικής αντίληψης του Θεού, οι αποικιακοί Ευρωπαίοι ιεραπόστολοι χρησιμοποιούσαν συχνά τέτοιες υπάρχουσες πεποιθήσεις ως μέσο εισαγωγής των αυτόχθονων Αμερικανών στον Χριστιανισμό και ενθάρρυνσης του προσηλυτισμού.
Εννοιολόγηση
Το Μεγάλο Πνεύμα έχει κατά καιρούς θεωρηθεί ως μια «ανθρωπόμορφη ουράνια θεότητα», ένας θεός της δημιουργίας, της ιστορίας και της αιωνιότητας, που ενδιαφέρεται επίσης προσωπικά για τις παγκόσμιες υποθέσεις και μπορεί να επεμβαίνει τακτικά στις ζωές των ανθρώπων.
Πολλά άτομα θεωρούνται ότι ήταν «ομιλητές» του Μεγάλου Πνεύματος, άτομα που πιστεύεται ότι χρησιμεύουν ως επίγειος μεσολαβητής υπεύθυνος για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων και του υπερφυσικού γενικότερα. Ένας τέτοιος ομιλητής θεωρείται γενικά ότι έχει υποχρέωση να διατηρήσει τις πνευματικές παραδόσεις της αντίστοιχης καταγωγής του. Το Μεγάλο Πνεύμα αναζητείται από πνευματικούς ηγέτες για καθοδήγηση από άτομα καθώς και από κοινότητες γενικότερα.
Ενώ η πίστη σε μια οντότητα ή οντότητες γνωστές ως το Μεγάλο Πνεύμα υπάρχει σε πολλούς αυτόχθονες Αμερικανούς λαούς, μεμονωμένες φυλές συχνά επιδεικνύουν διαφορετικούς βαθμούς πολιτισμικής απόκλισης. Ως εκ τούτου, μια ποικιλία από ιστορίες, παραβολές, μύθους και μηνύματα που παρουσιάζουν διαφορετικά, μερικές φορές αντιφατικά θέματα και στοιχεία πλοκής έχουν αποδοθεί στην ίδια φιγούρα από διαφορετικούς κατά τα άλλα πολιτισμούς.
Γουάκαν Τάνκα
Το Wakȟáŋ Tȟáŋka (Γουάκαν Τάνκα) μπορεί να ερμηνευθεί ως η δύναμη ή η ιερότητα που βρίσκεται σε όλα, που μοιάζει με κάποιες ανιμιστικές και πανθεϊστικές πεποιθήσεις. Αυτός ο όρος περιγράφει κάθε πλάσμα και αντικείμενο ως wakȟáŋ (ιερό) ή με όψεις που είναι wakȟáŋ. Το στοιχείο Tanka ή Tȟáŋka αντιστοιχεί στο «Σπαυδαίο» ή «Μεγάλο».
Πριν από τον εκχριστιανισμό των αυτόχθονων Αμερικανών από Ευρωπαίους αποίκους και ιεραποστόλους, οι Λακότα χρησιμοποιούσαν το Wakȟáŋ Tȟáŋka για να αναφερθούν σε μια οργάνωση ή ομάδα ιερών οντοτήτων των οποίων οι τρόποι θεωρούνταν μυστηριώδεις και πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση. Ήταν η επεξεργασία αυτών των πεποιθήσεων που προκάλεσε επιστημονική συζήτηση που υποδηλώνει ότι ο όρος «Μεγάλο Μυστήριο» θα μπορούσε να είναι μια πιο ακριβής μετάφραση μιας τέτοιας έννοιας από το «Μεγάλο Πνεύμα». Ο ακτιβιστής Ράσελ Μινς προώθησε επίσης τη μετάφραση «Μεγάλο Μυστήριο» και την άποψη ότι η πνευματικότητα των Λακότα δεν είναι αρχικά μονοθεϊστική.
Ο Αρχηγός Λούθηρος Όρθια Αρκούδα (1868-1939) του Έθνους Λακότα το έθεσε ως εξής:
Μανιτού
Το Μανιτού, παρόμοιο με το Όρεντα των Ιροκουά, γίνεται αντιληπτό ως η πνευματική και θεμελιώδης δύναμη της ζωής από τους Αλγκόνκιαν. Πιστεύεται από τους ασκούμενους ότι είναι πανταχού παρών, ο οποίος εκδηλώνεται σε όλα τα πράγματα, συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών, του περιβάλλοντος και των γεγονότων που προκαλούνται από τον άνθρωπο και με άλλο τρόπο. Οι εκδηλώσεις του Μανιτού πιστεύεται επίσης ότι είναι δυϊστικές και τέτοιες αντίθετες περιπτώσεις είναι γνωστές ως aashaa monetoo (καλό πνεύμα) και otshee monetoo (κακό πνεύμα) αντίστοιχα. Σύμφωνα με το μύθο, όταν δημιουργήθηκε ο κόσμος, το Μεγάλο Πνεύμα, ο Aasha Monetoo, έδωσε τη γη στους αυτόχθονες πληθυσμούς, ιδιαίτερα στους Σαουνί.
Γκίτσι Μανιτού
Η κουλτούρα των Ανισινάαμπε, που προέρχεται από τους Αμπενάκι και Κρι που μιλούν Αλγκόνκιαν, κληρονόμησε την παράδοση του Μεγάλου Πνεύματος των προκατόχων τους. Το Γκίτσι Μανιτού (μεταγραφή και ως Gichi-manidoo) είναι μια λέξη της γλώσσας Οτζίμπουε, που συνήθως ερμηνεύεται ως Μεγάλο Πνεύμα, ο Δημιουργός όλων των πραγμάτων και ο Δωρητής της Ζωής και μερικές φορές μεταφράζεται ως το «Μεγάλο Μυστήριο». Ιστορικά, οι Ανισινάαμπε πίστευαν σε μια ποικιλία πνευμάτων, των οποίων οι εικόνες τοποθετούνταν κοντά σε πόρτες για προστασία.
Σύμφωνα με την παράδοση των Ανισινάαμπε, το Michilimackinac, που αργότερα ονομάστηκε από τους Ευρωπαίους αποίκους ως Νήσος Μάκινο, στο Μίσιγκαν, ήταν το σπίτι του Γκίτσι Μανιτού και ορισμένες φυλές Ανισινάαμπε έκαναν προσκυνήματα εκεί για τελετουργίες αφιερωμένες στο πνεύμα.
Άλλα ονόματα Ανισινάαμπε για μια τέτοια φιγούρα, που ενσωματώθηκαν μέσω της διαδικασίας του συγκρητισμού, είναι Gizhe-manidoo (Σεβάσμιος Μανιτού), Wenizhishid-manidoo (Δίκαιος Μανιτού) και Gichi-ojichaag (Μεγάλο Πνεύμα). Ενώ το Gichi-manidoo και το Gichi-ojichaag σημαίνουν και τα δύο «Μεγάλο Πνεύμα», το Gichi-manidoo έφερε την ιδέα της μεγαλύτερης πνευματικής συνδεσιμότητας ενώ το Gichi-ojichaag έφερε την ιδέα της σύνδεσης της ατομικής ψυχής με το Gichi-manidoo. Κατά συνέπεια, οι Χριστιανοί ιεραπόστολοι χρησιμοποιούσαν συχνά τον όρο Gichi-ojichaag για να αναφερθούν στη χριστιανική ιδέα του Αγίου Πνεύματος.
Σύγχρονη θρησκευτική σημασία
Η σύγχρονη πίστη στο Μεγάλο Πνεύμα συνδέεται γενικά με την Εκκλησία των Ιθαγενών της Αμερικής. Το δόγμα σχετικά με το μεγάλο πνεύμα σε αυτή τη σύγχρονη παράδοση είναι αρκετά ποικίλο και γενικά προσλαμβάνει χριστιανικές ιδέες ενός μονοθεϊστικού Θεού μαζί με ανιμιστικές αντιλήψεις. Ο αριθμός των ακολούθων αυτών των σύγχρονων πεποιθήσεων στο Μεγάλο Πνεύμα είναι άγνωστος, αλλά είναι πιθανό ότι ξεπερνούν το ένα τέταρτο του εκατομμυρίου ανθρώπων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιλήψεις περί Θεού Κατηγορία:Πολιτισμός των Πρώτων Εθνών Κατηγορία:Θεοί των αυτόχθονων πληθυσμών της Βόρειας Αμερικής
Πουντς
Δημογραφία
Η πόλη είχε κατά την απογραφή του 2001 πληθυσμό 23.442 κατοίκων, με τους άντρες να αποτελούν το 56% του πληθυσμού και τις γυναίκες το 44%. Το ποσοστό κατοίκων που γνωρίζει ανάγνωση και γραφή ανέρχεται σε 79%, 20% πιο πάνω από τον εθνικό μέσο όρο της Ινδίας. Οι άνδρες γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή σε ποσοστό 84% και οι γυναίκες σε ποσοστό 72%, ενώ το 11% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Το 87% είναι μουσουλμάνοι, 7% Σιχ και το υπόλοιπο 6% Ινδουιστές.
Ιστορική Αναδρομή
Γύρω στα 326 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στη γεωγραφική ζώνη όπου ευρίσκεται η πόλη, νότια στον ποταμό Τζέλουμ (ο Υδάσπης των Αρχαίων Ελλήνων), για να αντιμετωπίσει τον Πώρο, ινδό βασιλέα της περιοχής Παντζάμπ, περιοχής γνωστής τότε ως Ντραβαμπισάρ. Τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο ξακουστός κινέζος περιηγητής Χουγιέν Τσανγκ πέρασε από την περιοχή. Σύμφωνα με όσα κατέγραψε, η περιοχή ήταν τότε γνωστή ως τμήμα του Κασμίρ. Περίπου το 850 μ.Χ. η Πουντς έγινε βασίλειο υπό τον Ρατζά Ναρ, ο οποίος εμπορευόταν άλογα.
Το 1596 μ.Χ., ο Μογγόλος κατακτητής αυτοκράτορας Τζαχανγκίρ, όρισε ως κυβερνήτη της Πουντς, τον Ράτζα Σιράχ-Ουντ-Ντιν Ραθόρ, απόγονο των Ράο Γιόντα Σινχ και Ράο Σουράχ Σινχ. Ο Ράτζα Σιράχ-Ουντ-Ντιν Ραθόρ και οι απόγονοί του κυβέρνησαν την περιοχή μέχρι το 1798 μ.Χ. Το 1819 η περιοχή καταλήφθηκε από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινχ και παρέμεινε υπό την κατοχή της Αυτοκρατορίας των Σινχ μέχρι το 1850 οπότε και πέρασε στην κατοχή των Βρετανών, για να ενταχθεί στο νεοπαγές κράτος της Ινδίας με την αποχώρηση των αποικιοκρατών από τις Ινδίες το 1947.
Σήμερα η περιοχή αποτελεί μία από τις καλύτερες περιοχές της επαρχίας Τζαμού και Κασμίρ ως προς την ποιότητα ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ολυμπιακός Β' - Αναπτυξιακή Ομάδα
Ο Ολυμπιακός Β' - Αναπτυξιακή Ομάδα, είναι η δεύτερη ομάδα του συλλόγου της Ευρωλίγκα, Ολυμπιακού. Η ομάδα συμμετέχει στην A2 Εθνική, τη δεύτερη επαγγελματική κατηγορία πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης της Ελλάδας.
Ιστορία
Ο Ολυμπιακός Β', ιδρύθηκε το 2019 ως η δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού, ο οποίος αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα. Για την εναρκτήρια σεζόν, ο σύλλογος καταχωρήθηκε στη σεζόν 2019-20 της Α2. Στην πρώτη σεζόν της ομάδας, ο προπονητής είναι ο Δημήτρης Τσαλδάρης, με βοηθό προπονητή το Νίκο Μπάρλο.
Οι πρώτες μεταγραφές του συλλόγου ήταν ο Βαγγέλης Τζόλος, ο Ανδρέας Πετρόπουλος, ο Βασίλης Χρηστίδης, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο Πέτρος Νοέας.
Πρώτος αγώνας
Ο Ολυμπιακός B' έδωσε τον πρώτο του αγώνα της ιστορίας του στις 20 Σεπτεμβρίου 2019, όπου επικράτησε εκτός έδρας με 64-58 επί του Ερμή Λαγκαδά για την Α' Φάση του Κυπέλλου Ελλάδας και προκρίθηκε στην επόμενη φάση του θεσμού.
Γήπεδο
Ο Ολυμπιακός Β' παίζει τους εντός έδρας αγώνες του στο προπονητικό γήπεδο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2019 Κατηγορία:Ολυμπιακός Β - Αναπτυξιακή Ομάδα Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά
Break Free
Το "Break Free" είναι τραγούδι από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Αριάνα Γκράντε με συνεργάτη τον ρωσογερμανό μουσικό παραγωγό Zedd. Γράφτηκε από τον Σαβάν Κοτέτσα και έκανε πρεμιέρα στις 2 Ιουλίου 2014 στην εκπομπή Total Ariana Live του MTV. Το τραγούδι έγινε διαθέσιμο για ψηφιακή λήψη αργότερα εκείνη την ημέρα. Μουσικά, το τραγούδι ανήκει στην ηλεκτρονική χορευτική μουσική και την ηλεκτρονική μουσική, ένα νέο είδος για την Γκράντε που γράφει κυρίως μουσική ποπ και R&B.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια με φεμινιστικά μηνύματα Κατηγορία:Singles της Republic Records Κατηγορία:Τραγούδια του 2014 Κατηγορία:Singles του 2014 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ολλανδικά (nl) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Μητροπολίτης Δράμας Βασίλειος
Ο Βασίλειος Κομβόπουλος (1877-1941) διετέλεσε μητροπολίτης Δράμας την περίοδο μεταξύ 1930 και 1941.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1877 στη Σινώπη της Μικράς Ασίας, στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του εκεί Σχολαρχείου, και στη συνέχεια εργάστηκε στο εμπορικό κατάστημα του πατέρα του για πέντε χρόνια. Σε ηλικία 18 ετών, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εγγράφηκε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Αποφοίτησε ως αριστούχος και εγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε ως διδάκτωρ.
Το 1905 χειροτονήθηκε διάκονος στην Μυτιλήνη, ενώ το 1908 πρωτοσύγκελλος στην ίδια μητρόπολη, αναπληρώνοντας τον Μητροπολίτη Κύριλλο κατά την διάρκεια της διετούς του απουσίας στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ 1910 και 1912. Το 1916 προήχθη στην θέση του μητροπολίτη, στη Μήθυμνα, ενώ παράλληλα είχε οριστεί βοηθός επίσκοπος Μυτιλήνης υπό τον τίτλο Χριστουπόλεως (1914-1916). Ωστόσο, μιας και είχε φιλοβασιλικά αισθήματα, εμποδίστηκε από την επαναστατική κυβέρνηση να μεταβεί στη Μήθυμνα. Στις 25 Οκτωβρίου 1922, επί πατριάρχη Μελετίου, μετατέθηκε στη Μητρόπολη Χαλδίας. Όμως ο ίδιος δεν αποδέχθηκε την θέση και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εκεί, προέστη ενός μικρού τμήματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μετά από αίτημα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Αλεξάνδρου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως τον έθεσε σε αργία και διέταξε την επιστροφή του στην Αθήνα. Αρνήθηκε να υπακούσει και αυτοανακηρύχθηκε επικεφαλής της Αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας Ηνωμένων Πολιτειών και Καναδά, με την υποστήριξη τοπικών ελληνικών κοινοτήτων. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Αλέξανδρος υπέβαλε εκ νέου αίτημα το 1924, και το Πατριαρχείο καθαίρεσε τον Βασίλειο κατά πλειοψηφία. Το 1930 όμως, μετά από επίσκεψη του μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού, η καθαίρεση του άρθηκε, και εξελέγη Μητροπολίτης Δράμας. Έμεινε στην θέση αυτή μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου 1941, οπότε πέθανε.
Έργα
Ο Βασίλειος Κομβόπουλος, δημοσίευσε κατά την διάρκεια του βίου του και ορισμένα έργα. Μεταξύ αυτών :
Βιβλιογραφία
Βασιλειος Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Μεγάλης του Γένους Σχολής Βασιλειος
Βουλευτικές εκλογές στην Ανδόρρα, 1981
Οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ανδόρρα το 1981 περιλάμβαναν δύο γύρους ψηφοφορίας. Ο πρώτος έγινε στις 9 Δεκεμβρίου και ο δεύτερος γύρος στις 16 Δεκεμβρίου. Καθώς τα πολιτικά κόμματα δεν είχαν νομιμοποιηθεί έως το 1993, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφθασε στο 74,5%. Μετά την εκλογή του, ο Όσκαρ Ρίβας Ρετς έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.
Παραπομπές
1981
Αΐτ Γιουσέφ Ου Αλί
Το Αΐτ Γιουσσέφ Ου Αλί είναι μια μικρή πόλη και αγροτική κοινότητα στην επαρχία Αλ Χοσέιμα της περιφέρειας Τάζα-Αλ Χοσέιμα-Ταουνάτε του Μαρόκου. Κατά τη την απογραφή του 2004, η κοινότητα είχε πληθυσμό 16.492 κατοίκων σε 2981 νοικοκυριά. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Δασική πυρκαγιά στην Ικαρία (1993)
Το μεσημέρι της 30ης Ιουλίου 1993 ξέσπασε μεγάλη δασική πυρκαγιά στην Ικαρία, στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Κηρύκου, που λόγω των ισχυρών ανέμων και των ανεπαρκών πυροσβεστικών μέσων πήρε γρήγορα διαστάσεις. Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στις γύρω περιοχές για να γλυτώσουν και κατέφυγαν στην πόλη αλλά αρκετοί παρέμειναν προκειμένου να προσπαθήσουν να τα σώσουν.
Από την πυρκαγιά έχασαν τη ζωή τους 13 άνθρωποι και κάηκαν περισσότερα από 20.000 στρέμματα. Από τη φωτιά έχασαν τη ζωή τους οι: Πούλος Ευστράτιος 80 χρονών, Πούλου Κούλα 73 χρονών, Πούλου Σταματούλα 67 χρονών,  Κήρυκος Γεώργιος – Ελευθέριος 39 χρονών, Φυσίδας Ηλίας 25 χρονών, Τσαγανός Δημήτριος 21 χρονών, Μπρατσής Κωνσταντίνος 68 χρονών, Πεσκέσης Γεώργιος 73 χρονών, Πεσκέση Αικατερίνη 64 χρονών, Λιάρης Σιδερής 69 χρονών, Λιάρη Καλλιόπη 70 χρονών, Ξυλά Γεωργία 18 χρονών και Ξυλά Δέσποινα 65 χρονών. Από αυτούς ο Γιώργος Κηρύκου (που συμμετείχε στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου), ο Ηλίας Φυσίδας και ο Δημήτρης Τσαγανός έχασαν τη ζωή τους ενώ προσπαθήσουν να σώσουν ηλικιωμένους που κινδύνευαν από τη φωτιά. Για το λόγο αυτό τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών.
Κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου γίνονται επιμνημόσυνες συγκεντρώσεις στη θέση Πουλάτο, όπου το 2000 τοποθετήθηκε μνημείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρκαγιές στην Ελλάδα
Τζοβάνι Παπίνι
Ο Τζοβάνι Παπίνι (9 Ιανουαρίου 1881 – 8 Ιουλίου 1956) ήταν ένας Ιταλός δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, ποιητής και μυθιστοριογράφος.
Πρώιμη ζωή
Κατάγεται από την Φλωρεντία όπου ο πατέρας του ήταν μέσος πωλητής επίπλων (και πρώην μέλος των Giuseppe Garibaldi s Redshirts) από το Borgo degli Albizi, και η μητέρα του βάφτισε τον Παπίνι κρυφά για να αποφύγει τον επιθετικό αντιθρησκευτισμό του πατέρα του. Ο Παπίνι έζησε μια ρουστίκ, μοναχική παιδική ηλικία. Τότε απεχθανόταν όλες τις πεποιθήσεις, όλες τις εκκλησίες, και κάθε μορφή δουλείας (που συνδεόταν με τη θρησκεία)* και τον συνάρπασε η ιδέα της συγγραφής μιας εγκυκλοπαίδεια ς, όπου θα συνοψίζονταν όλοι οι πολιτισμοί.
Σπούδασε στο Istituto di Studi Superiori  (1900-2), δίδαξε για ένα χρόνο στο Αγγλο-ιταλικό σχολείο και εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στο Μουσείο της Ανθρωπολογίας τα έτη 1902-1904. Η λογοτεχνική ζωή προσέλκυσε τον Παπίνι, που το 1903 ίδρυσε το περιοδικό Il Leonardo, στο οποίο δημοσίευε άρθρα με το ψευδώνυμο "Gian Falco." Συνεργάτες του ήταν οι Giuseppe Prezzolini, Borgese, Vailati, Costetti και Calderoni. Μέσω του περιοδικού ο Παπίνι και οι συνεργάτες του παρουσίασαν στην Ιταλία σημαντικούς στοχαστές όπως οι Kierkegaard, Peirce,  Νίτσε, Santayana και Poincaré. Αργότερα στελέχωσε το Il Regno (Το Βασίλειο),  ένα εθνικιστικό έντυπο διεύθυνσης του Enrico Corradini, που ίδρυσε την Associazione Nazionalistica Italiana (Ιταλική Εθνικιστική Ένωση), για να υποστηρίξει τον αποικιακό επεκτατισμό της χώρας του.
Ο Παπίνι γνωρίστηκε με τους Γουίλιαμ Τζέιμς και Ανρί Μπερξόν, που επηρέασαν σημαντικά τα πρώτα του έργα. Άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα και δοκίμια: το Il Tragico Quotidiano ("Τραγική Καθημερινότητα") το 1906, τα Il non specializzato Cieco ("Ο Τυφλός Πιλότος") και Il Crepuscolo dei Filosofi ("Το Λυκόφως των Φιλοσόφων") το 1907. Το τελευταίο αποτελούσε πολεμική με τα καθιερωμένα στοιχεία αντιπαράθεσης λογίων, όπως των Immanuel Kant, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Auguste Comte, ο Χέρμπερτ Σπένσερ, ο Άρθουρ Σοπενχάουερ, και ο Φρίντριχ Νίτσε. Ο Παπίνι προκήρυξε το θάνατο των φιλοσόφων και την κατεδάφιση της σκέψης καθαυτής. Για λίγο φλέρταρε με τον Φουτουρισμό και άλλες βίαιες και απελευθερωτικές μορφές του Μοντερνισμού (Ο Παπίνi είναι ο χαρακτήρας πολλών ποιημάτων της Mina Loy).
Πριν και κατά τον Α ' Παγκόσμιο Πόλεμο
δεξιά|μικρογραφία|"Καρικατούρα του Παπίνι", των [[Κάρλο Καρά & Ardengo Soffici, από τη Σκούπα, το 1922.]] Το 1907 ο Τζοβάνι Παπίνι εγκατέλειψε το Il Leonardo και ίδρυσε πολλά άλλα περιοδικά. Το 1908 κυκλοφόρησε το La Voce (Η φωνή), και αργότερα το  L'Anima (Η Ψυχή) μαζί με τους Giovanni Amendola και Prezzolini. Το 1913 (προτού εμπλακεί η Ιταλία στον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο) άρχισε το Lacerba (1913-15). Για τρία χρόνια ήταν ανταποκριτής για το Mercure de France και αργότερα κριτικός λογοτεχνίας για το La Nazione (Το Έθνος). Περί το 1918 δημοσίευσε το άρθρο ανασκόπησης La Vraie Italie (Η Αληθινή Ιταλία), με τον Ardengo Soffici.
Η πένα του παρήγαγε αρκετά βιβλία. Στο Parole e Sangue ("Λέξεις και Αίμα") παρουσίασε τον βασικό αθεϊσμό του. Επιπλέον, παρολίγο να δημιουργήσει σκάνδαλο με τις εικασίες του ότι ο Ιησούς και ο Ιωάννης ο Απόστολος είχαν ομοφυλοφιλική σχέση. Το 1912 εκδόθηκε το γνωστότερο έργο του, η αυτοβιογραφία Un Uomo Finito ("Η Αποτυχία").
Το 1915 στη συλλογή ποιητικής πρόζας Cento Pagine di Poesia (100 Σελίδες Ποίησης) και τα Buffonate (Αστείο), Maschilità (Ανδρισμός) και Stroncature (Αυστηρή Κριτική ή Πλακόστρωση), ο Παπίνι βρέθηκε ενώπιος ενωπίω με τους  Βοκάκιο, Γουίλιαμ Σαίξπηρ, Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, και άλλους συγχρόνους του όπως οι Μπενεντέτο Κρότσε και Giovanni Gentile, και λιγότερο επιφανείς μαθητές του Γκαμπριέλε Ντ'Ανούντσιο. Ένας κριτικός έγραψε γι ' αυτόν:"Ο Τζοβάνι Παπίνι [...] είναι ένα από τα καλύτερα μυαλά στην Ιταλία του σήμερα. Είναι ένας εξαιρετικός εκπρόσωπος της μοντέρνας αδιάκοπης αναζήτησης για την αλήθεια, και στο έργο του βρίσκεται μία μορφή αναζωογονητικής ανεξαρτησίας, όχι όπως η αυτοαποκαλούμενη ανεξαρτησία, με άγνοια του παρελθόντος, αλλά με μελέτη και κατανόησή του."Το 1917 δημοσίευσε στίχουργήματα ομαδοποιημένα υπό τον τίτλο Opera Prima. Το 1921 ο Παπίνι ανακοίνωσε το ενδιαφέρον του για τον Ρωμαϊκό Καθολικισμό στη δημοσίευση Storia di Cristo ("Η Ιστορία του Χριστού"), ένα βιβλίο που μεταφράστηκε σε είκοσι τρεις γλώσσες και ήταν παγκόσμια επιτυχία.
Ο φασισμός και τα μεταγενέστερα χρόνια
Μετά από αρκετά ποιητικά έργα δημοσίευσε τη σάτιρα Gog (Γωγ) (1931) και το δοκίμιο ο Dante Vivo ("Ζωντανός Δάντης" ή "Αν ο Δάντης Ήταν Ζωντανός") το 1933. αριστερά|μικρογραφία|Προσωπογραφία του Παπίνι από τον Ιούλιο Zirinsky. Κινήθηκε προς τον Φασισμό, και λόγω των πεποιθήσεών του κέρδισε μια θέση διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1935. Οι Φασιστικές αρχές επιβεβαίωσαν την "άψογη φήμη" του Παπίνι μέσω του διορισμού. Το 1937 ο Παπίνι δημοσίευσε τον μοναδικό τόμο της Ιστορίας της Ιταλικής Λογοτεχνίας, με αφιέρωση στον Μπενίτο Μουσολίνι: "στον Ντούτσε, φίλο της ποίησης και των ποιητών",  για την απονομή κορυφαίων θέσεων στην ακαδημαϊκή κοινότητα, ειδικά στη μελέτη της Ιταλικής Αναγέννησης. Το 1940 ο τόμος δημοσιεύτηκε στη Ναζιστική Γερμανία με τον τίτλο Ewiges Italien - Die Großen im Reich seiner Dichtung. Ο Παπίνι ήταν ο αντιπρόεδρος της Europäische Schriftstellervereinigung (Ένωση Ευρωπαίων Συγγραφέων) που ιδρύθηκε από τον Γιόζεφ Γκαίμπελς το 1941/42. Όταν το Φασιστικό καθεστώς κατέρρευσε (1943), ο Παπίνι μπήκε στο Φραγκισκανό μοναστήρι στη La Verna με το όνομα Fra' Μποναβεντούρα.
Το έργο του επικεντρώθηκε σε διάφορα θέματα, όπως μια βιογραφία του Μιχαήλ Αγγέλου, ενώ συνέχισε να γράφει σκοτεινά και τραγικά δοκίμια. Στο πλαίσιο συνεργασίας με την εφημερίδα Corriere della Sera, συνείσφερε άρθρα που δημοσιεύτηκαν σε συλλεκτικό τόμο μετά τον θάνατό του. Έπασχε από προοδευτική παράλυση και ήταν τυφλός κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του. δεξιά|μικρογραφία|Ο τάφος του Παπίνι στο Κοιμητήριο delle Porte Sante στη [[Φλωρεντία.]] Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης Richard Dorment,   το καθεστώς του Φρανσίσκο Φράνκο s και το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησαν την σειρά από φανταστικές συνεντεύξεις του Παπίνι (Il Libro Nero, 1951) ως προπαγάνδα εναντίον του Πάμπλο Πικάσο,  υπονομεύοντας δραματικά την προ-Κομμουνιστική εικόνα του. Το 1962 ο καλλιτέχνης ζήτησε από τον βιογράφο του Pierre Daix να εκθέσει την προσποιητή συνέντευξη, όπως έπραξε στο Les Lettres Françaises.
Είχε την εκτίμηση του Bruno de Finetti, που επινόησε την υποκειμενική θεωρία των πιθανοτήτων, και του Χόρχε Λουίς Μπόρχες που σχολίασε ότι ο Παπίνι "ξεχάστηκε άδικα" και συμπεριέλαβε κάποιες από τις ιστορίες του στη Βιβλιοθήκη της Βαβέλ.
Δημοσιεύσεις
Posthumous
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί βιογράφοι
Άνω Δρυμώνας Αιτωλοακαρνανίας
Ο Άνω Δρυμώνας είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δρυμώνος, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 965 έως 1.015 μέτρων και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Δρυμώνας, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αετόπετρα, Άγιος Ιωάννης Αετόπετρας, Νεροσύρτης, Δάφνη, Λαδικού, Χαλίκι, Κοσκινάς, Μελίγκοβα, Μισάμπελλα και Νεροχώρι. Απέχει από το Αγρίνιο 40 χλμ., από τη Ναύπακτο 61,5-63,5 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς περίπου 27-33 χλμ. μέσω του τοπικού ορεινού οδικού δικτύου χωρίς άσφαλτο.
Διοικητική εξέλιξη
Αποτελεί ένα από τα χωριά που βρίσκονται στην ιστορική περιοχή του Απόκουρου. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 16/10/1940 με την ονομασία «Άνω Δρυμών» και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δρυμώνος. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Δρυμώνος του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Μετάσταση
μικρογραφία|Μόλις τα μεταστατικά κύτταρα προσκολληθούν στην [[Επιθηλιακός ιστός|επιθηλιακή βασική μεμβράνη (ένα φυσικό φράγμα που χωρίζει τα συστατικά του ιστού), διασπώνται με τη βοήθεια ενός ενζύμου που ονομάζεται κολλαγενάση τύπου IV. Τα καρκινικά κύτταρα στη συνέχεια κινούνται μέσω της ροής του αίματος, κάτι το οποίο τους επιτρέπει να εξαπλωθούν σε άλλα μέρη του σώματος όπου και σχηματίζουν έναν δευτερογενή όγκο. ]] Μετάσταση ή και δευτεροπαθής εντόπιση, ονομάζεται η απόσπαση καρκινογόνων κυττάρων από τον πρωτοπαθή καρκινικό όγκο και η μεταφορά τους κατά συνέχεια ιστού ή μέσω της λέμφου ή της αιματικής κυκλοφορίας σε άλλα μέρη του σώματος και η δημιουργία δευτερεύοντος όγκου (μεταστατικός όγκος). Ο καρκινικός αυτός όγκος χαρακτηρίζει τον καρκίνο σταδίου IV.
Μεγάλος αριθμός καρκινικών κυττάρων βρίσκεται κανονικά σε κυκλοφορία σε ασθενείς που έχουν καρκίνο. Ωστόσο, με βάση μελέτες μελανώματος σε ζωικά μοντέλα, λιγότερο από το 0,1% των καρκινικών κυττάρων κάνουν μεταστάσεις. Η ανάπτυξη των μεταστάσεων απαιτεί τα καρκινικά κύτταρα να εγκαταλείψουν την κύρια θέση τους, να κυκλοφορήσουν στην κυκλοφορία του αίματος, να υποστούν πίεση στα αιμοφόρα αγγεία, να εγκλιματιστούν σε νέο κυτταρικό περιβάλλον σε μια δευτερεύουσα τοποθεσία και να ξεφύγουν από τη θανατηφόρα μάχη με τα ανοσοκύτταρα.
Ο μεταστατικός καρκίνος δεν προκαλεί πάντα συμπτώματα. Κι ενώ μπορεί να εξαπλωθεί σε σχεδόν οποιοδήποτε μέρος του σώματος, διαφορετικοί τύποι καρκίνου είναι πιο πιθανό να εξαπλωθούν σε ορισμένες περιοχές από τις άλλες. Οι πιο κοινές τοποθεσίες όπου ο καρκίνος εξαπλώνεται είναι τα οστά, το ήπαρ και οι πνεύμονες.
Επί του παρόντος, οι μεταστάσεις αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου για πάνω από το 90% των ασθενών με καρκίνο. Υπάρχουν, ωστόσο, θεραπείες για τους περισσότερους τύπους μεταστατικού καρκίνου. Συχνά, ο στόχος της θεραπείας είναι ο έλεγχός του, σταματώντας ή επιβραδύνοντας την ανάπτυξή του. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν για χρόνια εάν ο καρκίνος αυτός ελέγχεται καλά. Άλλες θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής ανακουφίζοντας τα συμπτώματα. Γενικά, η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο του πρωτοπαθούς καρκίνου, από πού έχει εξαπλωθεί, από τις θεραπείες που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν και από τη γενική υγεία του ασθενούς.
Κλινική εικόνα
μικρογραφία|Καρκίνος πνεύμονα σε ποντικό. Εικόνα Α: φυσιολογικός πνεύμονας. Εικόνα Β: μετάσταση χωρίς θεραπεία. Εικόνα Γ: χρήση ενός είδους θεραπείας. Εικόνα Δ: χρήση άλλου είδους θεραπείας.
Στους μεταστατικούς καρκίνους, αρχικά προσβάλλονται οι κοντινοί λεμφαδένες. Στη συνέχεια οι πνεύμονες, το ήπαρ, ο εγκέφαλος και τα οστά, που είναι οι πιο κοινές τοποθεσίες μετάστασης από συμπαγείς όγκους.
Αν και ο προχωρημένος καρκίνος μπορεί να προκαλέσει πόνο, συχνά δεν είναι το πρώτο σύμπτωμα.
Διάγνωση
Τα κύτταρα σε έναν μεταστατικό όγκο μοιάζουν με αυτά του πρωτογενούς όγκου. Μόλις ο καρκινικός ιστός εξεταστεί στο μικροσκόπιο για τον προσδιορισμό του τύπου κυττάρου, συνήθως μπορεί να γίνει διάκριση εάν αυτός ο τύπος κυττάρου προέρχεται από τον πρωτογενή όγκο και είναι αποτέλεσμα μετάστασης. Για παράδειγμα, τα καρκινικά κύτταρα του μαστού φαίνονται τα ίδια είτε βρίσκονται στο στήθος είτε έχουν εξαπλωθεί σε άλλο μέρος του σώματος. Έτσι, εάν ένα δείγμα ιστού ληφθεί από έναν όγκο στον πνεύμονα, θα περιέχει κύτταρα που μοιάζουν με τα καρκινικά κύτταρα του μαστού, κι έτσι γίνεται ξεκάθαρο ότι ο όγκος του πμεύμονα είναι δευτερεύων όγκος. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο προσδιορισμός του πρωτογενούς όγκου μπορεί να είναι πολύ δύσκολος και θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν διάφορες ανοσοενισχυτικές τεχνικές, όπως ανοσοϊστοχημεία, FISH (φθορίζων in situ υβριδισμός) και άλλες. Παρά τη χρήση τεχνικών, σε ορισμένες περιπτώσεις ο πρωτογενής όγκος παραμένει άγνωστος.
Οι μεταστατικοί καρκίνοι μπορεί να βρεθούν μαζί με τον πρωτογενή όγκο μήνες ή χρόνια αργότερα. Όταν ένας δευτερογενής όγκος βρίσκεται σε έναν ασθενή που έχει υποβληθεί σε θεραπεία για καρκίνο στο παρελθόν, είναι συχνότερα μια μετάσταση παρά ένας δεύτερος πρωτογενής όγκος.
Η αρχική διάγνωση του μεταστατικού καρκίνου γίνεται συνήθως με βάση την ανίχνευση όγκων κατά την κλινική εξέταση ή με απεικόνιση, συχνά με φόντο αναγνωρισμένα αλλά μη ειδικά συμπτώματα. Μόλις υποψιαστεί ή αποδειχθεί ο μεταστατικός καρκίνος, πραγματοποιούνται περαιτέρω εξετάσεις με σκοπό τον εντοπισμό μιας πρωτεύουσας θέσης (όπου είναι δυνατόν) και την κατανόηση της ιστολογικής φύσης και της έκτασης της νόσου.
Η συναίνεση στη βιβλιογραφία είναι ότι εάν ο βασικός έλεγχος δεν αποκαλύψει έναν πρωτογενή όγκο, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται επιλεκτικά περαιτέρω εξετάσεις, καθοδηγούμενες από τα συμπτώματα των ασθενών και με σκοπό τον εντοπισμό των όγκων. Υπάρχουν κάποιες βασικές εξετάσεις που εφαρμόζονται στις περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου άγνωστης πρωτογενούς προέλευσης (CUP). Αυτές οι εξετάσεις είναι :
Θεραπεία
Η θεραπεία και η επιβίωση καθορίζονται, σε μεγάλο βαθμό, από το εάν ο καρκίνος παραμένει υπό έλεγχο ή εξαπλώνεται σε άλλες περιοχές του σώματος. Εάν ο καρκίνος κάνει μεταστάσεις σε άλλους ιστούς ή όργανα, συνήθως αυξάνει δραματικά η πιθανότητα θανάτου ενός ασθενούς. Μερικοί καρκίνοι - όπως ορισμένες μορφές λευχαιμίας, αιματολογικός καρκίνος ή κακοήθειες στον εγκέφαλο - μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο χωρίς να εξαπλωθούν καθόλου.
Όταν ο καρκίνος έχει κάνει μεταστάσεις, μπορεί να αντιμετωπιστεί με ακτινοχειρουργική, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ανοσοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, χειρουργική επέμβαση ή συνδυασμό αυτών των παρεμβάσεων (πολυτροπική θεραπεία). Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως ο τύπος του πρωτογενούς καρκίνου, το μέγεθος και η θέση των μεταστάσεων, η ηλικία του ασθενούς και η γενική υγεία, καθώς και οι τύποι θεραπειών που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν. Σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο άγνωστης πρωτογενούς προέλευσης, είναι συχνά ακόμη δυνατό να αντιμετωπιστεί η ασθένεια ακόμα και όταν ο πρωτογενής όγκος δεν μπορεί να εντοπιστεί.
Οι τρέχουσες θεραπείες σπάνια μπορούν να θεραπεύσουν τον μεταστατικό καρκίνο, αν και ορισμένοι όγκοι, όπως ο καρκίνος των όρχεων και ο καρκίνος του θυρεοειδούς, είναι συνήθως ιάσιμοι.
Η παρηγορητική αγωγή, η οποία στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με σοβαρή ασθένεια, έχει προταθεί ως μέρος του προγράμματος διαχείρισης των μεταστάσεων.
Punica fides
Η λατινική έκφραση Punica fides σημαίνει κατά λέξη «φοινικική πίστη», με μία συνυποδήλωση «κακής πίστης». Αντιπαραθέτοντάς το στην fides populi romani (την καλή πίστη του ρωμαϊκού λαού), οι Ρωμαίοι δυσφημούσαν τον δολερό χαρακτήρα των εχθρών τους, Καρχηδονίων, στα πλαίσια μιας μακροχρόνιας υποτίμησης των Φοινίκων, η οποία ήταν, ήδη, παρούσα εντός του συγγραφικού έργου του Ομήρου.
Η συγκεκριμένη έκφραση χρησιμοποιείται από τους Ρωμαίους συγγραφείς:
ΚΑΦ Κονφεντερέισον Καπ
Χορηγία
Τον Ιούλιο του 2016, η Total εξασφάλισε ένα οκταετές πακέτο χορηγίας από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) για να υποστηρίξει 10 από τις κύριες διοργανώσεις της. Η Total ξεκίνησε με το Κύπελλο Εθνών Αφρικής που διεξήχθη στη Γκαμπόν και μετονομάστηκε σε Total Africa cup of Nations.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Παναγιώτης Φελλούκας
μικρογραφία|267x267px|Ο Παναγιώτης Φελλούκας κατά την ομιλία αποχώρησής του από την προεδρία της ΕΑΚ την 1η Ιουνίου 2018 (Savvides Press Copyrights) Ο Παναγιώτης Φελλούκας είναι Κύπριος δημοσιογράφος και αθλητικογράφος και τέως Πρόεδρος της Ένωσης Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ).
Δημοσιογραφική πορεία & σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του καριέρα από το αθλητικό ένθετο της εφημερίδας «Αλήθεια» το 1985.
Το 1992 συνέχισε στην εφημερίδα «Η Μάχη» και το 1996 δουλεύοντας στην LTV δημιούργησε τη δική του εβδομαδιαία αθλητική εφημερίδα την «Αθλητική της Κυριακής».Το 2001 διαδέχθηκε τους Ζαχαρία Κυριάκου και Σάββα Κοσιάρη στην προεδρία της Ένωσης Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ).
Την 1η Ιουνίου 2018 τον Παναγιώτη Φελλούκα στην Προεδρία της Ένωσης Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ) διαδέχθηκε ο Ηρόδοτος Μιλτιάδους.
Συγγραφικό έργο
Τον Ιούλιο του 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο εκτός αθλητικού πλαισίου με τίτλο «Γιαλούσα 1974, Εγκλωβισμένος, Τίτλος τιμής. Με τα μάτια ενός παιδιού». Αιτία, οι θύμησες που είχε από τον εγκλωβισμό του το 1974, όταν οι Αττίλες είχαν ήδη κάνει την είσοδό τους στο χωριό.
Αφού πέρασαν τα χρόνια, ο Παναγιωτης Φελλουκας αποφάσισε αυτές τις πικρές αναμνήσεις να τις καταγράψει σε ένα βιβλίο το οποίο αποτελεί την παντοτινή του κατάθεση για τη Γιαλούσα των παιδικών του χρόνων.
Έχει προηγηθεί συγγραφή βιβλίων για την καριέρα ποδοσφαιριστών της Ανόρθωσης, της ΕΝΠ και του Εθνικού Άχνας, καθώς και δύο λευκώματα για κατακτήσεις τίτλων της Ανόρθωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι
Ίλκε Βιλούντα
Η Ίλκε Βιλούντα (Ilke Wyludda, γεννήθηκε 28 Μαρτίου 1969) είναι Γερμανίδα δισκοβόλος. Θεωρούμενη ως μία από τις κορυφαίες στην ιστορία του αγωνίσματος, ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης το 1996 στην Ατλάντα, δύο φορές δεύτερη σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου, ενώ εξακολουθεί να κατέχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών.
Βιογραφία
Το 1989 είχε τις πρώτες επιτυχίες στην κατηγορία γυναικών αγωνιζόμενη αποκλειστικά ως δισκοβόλος: ήταν Κυπελλούχος Ευρώπης και Κόσμου με επιδόσεις 73,04 και 71,54 μέτρα αντίστοιχα. Μεταξύ 1989 και 1991 κατέγραψε 41 διαδοχικές νίκες έως ότου ηττήθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1991, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Δεύτερη ήταν και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1995 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας με επίδοση 67,20 μέτρων. Ήταν επίσης δύο φορές Πρωταθλήτρια Ευρώπης, το 1990 στο Σπλιτ και το 1994 στο Ελσίνκι. Η καλύτερη επίδοσή της, 74,56 μέτρα, σημειώθηκε στο Νέο Βραδεμβούργο (Neubrandenburger) στις 23 Ιουλίου 1989 και την κατατάσσει δεύτερη καλύτερη του αγωνίσματος όλων των εποχών, παραμένει δε ως παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία έως 23 ετών. Στην Ανατολική Γερμανία κέρδισε τον τίτλο της πρωταθλήτριας δύο φορές (1989 και 1990) και στην επανενωμένη Γερμανία πέντε τίτλους (κέρδισε τίτλους το 1991, 1992 και 1994–96). Οι επιδόσεις της μετά την ενοποίηση της Γερμανίας παρά την ακμή της ηλικίας της δεν ήταν αντίστοιχες με αυτές έως το 1990: μόνο το 1992 κατάφερε να ξεπεράσει τα 70 μέτρα, στις 6 Ιουνίου 1992 στη Σεβίλλη της Ισπανίας με 70,96 μέτρα. Παρά τις προσδοκίες για την κατάκτηση του χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου την ίδια χρονιά στη Βαρκελώνη κατετάγη μόλις ένατη. Αντίθετα στις 29 Ιουλίου 1996 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα έφτασε στην κορυφαία στιγμή της καριέρας της με βολή 69,66 μέτρων και την πρώτη θέση στο βάθρο των νικητών.
Ως αθλήτρια ξεχώριζε για την αυτοπεποίθησή της. Μπορούσε να κάνει 5-6 βολές με πλήρη δύναμη κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης. Στη συνέχεια  ξεκουράζονταν για ένα ημίωρο πριν την έναρξη του διαγωνισμού. Αυτή της η αυτοπεποίθηση συχνά καταρράκωνε το ηθικό των αντιπάλων της. Πολλαπλοί τραυματισμοί (ήδη τραυματισμένη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996) το 1997 χρειάστηκε να καθίσει σε αναπηρικό καρότσι για τέσσερις μήνες και υποβλήθηκε σε 15 χειρουργικές επεμβάσεις μέχρι το 2000, χρονιά που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ και ακολουθήθηκαν από την πρόωρη αποχώρησή της. Το 2001 υπέστη νέο τραυματισμό στο πόδι από πτώση.
Το παιδικό της όνειρο ήταν να γίνει ιατρός, κάτι που δεν κατέστη δυνατό με την αθλητική της δραστηριότητα. Πάρ' αυτά, σπούδασε αθλητικές επιστήμες στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Φυσικής Πολιτισμού (DHFK) στη Λειψία και αποφοίτησε με δίπλωμα καθηγήτριας αγωνιστικών αθλημάτων. Εργάστηκε αρχικά ως φυσιοθεραπεύτρια και ακολούθησε άσκηση ιατρικής πρακτικής έως το 2010. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2010 χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί το δεξί της πόδι πάνω από το γόνατο λόγω σήψης. Έχασε το πόδι της αλλά επέστρεψε στον στίβο και άρχισε να συμμετέχει σε αγώνες παρα-αθλητισμού. Το 2012 εκπροσώπησε τη Γερμανία στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και έγινε η πρώτη Γερμανίδα αθλήτρια που εκπροσώπησε τη χώρα της σε Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες. Το 2014, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα IPC στο Σουόνσι, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο στη δισκοβολία F57 και το ασημένιο στη σφαιροβολία. Μια φλεγμονή στον ώμο εμπόδισε τη δεύτερη συμμετοχή της στους Παραολυμπιακούς Αγώνες το 2016 και μια μόλυνση στο γόνατο την ανάγκασε να τερματίσει τη δεύτερη καριέρα της στο τέλος του 2017.
Διακρίσεις
Πηγή: World Athletics
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Δισκοβόλοι Κατηγορία:Σφαιροβόλοι
Βασίλης Μπολάνος
Ο Βασίλης Μπολάνος (γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1958 ) είναι ο πρόεδρος της Ομόνοιας και εκπρόσωπος των Ελλήνων της Αλβανίας.
Ιστορία
Το 2007, ο Μπολάνος υποστήριξε ότι η ελληνική κοινότητα της Αλβανίας άξιζε τα ίδια δικαιώματα όπως και οι Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο. Στις 21 Απριλίου, 2009 καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκισης και του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 3.800 ευρώ για την αφαίρεση πινακίδων. Ο Μπολάνος έφερε αντιρρήσεις για τις πινακίδες που εγκατέστησαν οι αρχές, επειδή ήταν γραμμένες μόνο στα αλβανικά. Ο Μπολάνος άσκησε έφεση κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι η εγκατάσταση των πινακίδων ήταν θέμα του δήμου. Παρ'όλα αυτά, ένα εφετείο ακύρωσε την αρχική καταδίκη.
Τον Δεκέμβριο του 2009, μετά από έρευνα του τμήματος διώξεων της Αυλώνας, κατηγορήθηκε για κατάχρηση εξουσίας και παραποίηση επίσημων εγγράφων εκδίδοντας παράνομες άδειες οικοδόμησης κατά μήκος της νότιας Αλβανικής ακτής.
Στις 24 Μαΐου 2010 εξερράγη βόμβα στο διαμέρισμα του Μπολάνου, προκαλώντας ζημιές στο σπίτι και στα γύρω αυτοκίνητα. Το σπίτι του έγινε στόχος επίθεσης στις προηγούμενες εκλογές.