cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παλαιόκαστρο Ναυαρίνου
Η προστασία του μνημείου
right|thumb|300px|Ο τάφος του [[Θρασυμήδης|Θρασυμήδη στην περιοχή της Βοϊδοκοιλιάς.]]
Σημαντικό ρόλο στην ανεύρεση, ανασκαφή, ανάδειξη, κήρυξη ως ιστορικά διατηρητέων και τη συντήρηση του οχυρωματικού αυτού μνημείου έχει αναλάβει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας. Παλαιότερα την ευθύνη είχαν οι παλαιότερες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού: ΛΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (ΛΗ’ ΕΠΚΑ), με έδρα την Καλαμάτα και αρμοδιότητα που εκτείνεται στον νομό Μεσσηνίας και η 26η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με έδρα την Καλαμάτα και αρμοδιότητα που εκτείνεται επίσης στον ίδιο νομό.
Το κάστρο κηρύχθηκε ιστορικά διατηρητέο το 1932 με το ΚΝ 5351/1932 και συμπληρώθηκε επίσης και με διάφορες υπουργικές αποφάσεις:
Διαδρομή προς το Κάστρο
Ο λόφος του κάστρου είναι προσβάσιμος από το χωριό Γιάλοβα στη βόρεια πλευρά του κόλπου του Ναβαρίνου, 6 χιλιόμετρα από την Πύλο. Ο λόφος απέχει 3 χιλιόμετρα από τη Γιάλοβα Μεσσηνίας, αλλά από τη ρίζα του λόφου μέχρι το κάστρο απαιτείται πεζοπορική ανάβαση 20 τουλάχιστον λεπτών ή και περισσότερο. […]«Κάναμε μιάμιση ώρα για ν’ ανεβούμε τα τριακόσια μέτρα από τη θάλασσα στο κάστρο. Ευτυχώς είχαμε διαλέξει για το ανέβασμα αυτό μια πρωϊνή ώρα, κι’ έτσι, εκτός ότι δεν υποφέραμε από τη ζέστη, είχαμε και την τύχη να μην πατήσομε καμιά όχεντρα, μ’ όλο που αφθονούν, όπως μου είπαν, στο άγριο αυτό βουνό. Σα φθάσαμε κάτω από τα τείχη του κάστρου, χρειάσθηκε να σκαρφαλώσουμε σωρούς πεσμένους ογκόλιθους, για να βρεθούμε στην πύλη του. Εκεί πάλι, οι τσοπάνηδες, που χρησιμοποιούν για μαντρί το κάστρο του Αβαρίνου είχαν προσθέσει, στο συρφετό των γκρεμισμένων τοίχων, αγκαλιές ξερόκλαδα που έφραζαν εντελώς την είσοδο. Εδέησε να τα βγάλομε για να μπορέσουμε να μπούμε. Μέσα στο κάστρο δεν υπάρχει τίποτα. Όλος ο επέραντος χώρος, ο περιτριγυρισμένος από τα τείχη, είναι πνιγμένος από άγρια χόρτα και χαμόδεντρα, που μισοκεπάζουν τους πεσμένους τοίχους και τα σκόρπια αγκωνάρια. Ένας λαός από αράχνες κατοικεί κ’ εδώ στα χαλάσματα, και φοβόμαστε να προχωρήσομε, μήπως και δούμε καμιά όχεντρα να μπερδεύεται στα πόδια μας, γιατί ο ήλιος έχει ανέβει πια ψηλά στον ουρανό και σιγοψήνει τα χορτάρια και τα ερείπια. Ευτυχώς ότι σώζεται ολόκληρος σχεδόν ο χτιστός επαλξωτός περίγυρος των τειχών, κ’ έτσι σεριανόντας σ’ αυτόν, μπορούμε και βλέπομε ό,τι σώζεται από το κάστρο. Αυτό όμως που προ πάντων σταματάει την προσοχή μας είναι η θέα που έχει κανείς απ’ τις επάλξεις κι απ’ τους ακρινούς πύργους του κάστρου.»[…], Πηγή: Κώστας Ουράνης, «Ταξίδια - Ελλάδα», Εκδόσεις «Εστία», (ενότητα «Το κάστρο του Αβαρίνου»), Αθήνα 1949. Από το εξαντλημένο εδώ και χρόνια βιβλίο του, με την ιστορική ορθογραφία του, αλλά χωρίς τα πνεύματα και τις περισπωμένες. Πιθανόν η μοναδική ψηφιακή μορφή του κειμένου. Πηγή: Η ιστοσελίδα ειδησεογραφίας - ενημέρωσης του Πύργου Τριφυλίας Πύργος Τριφυλίας
Είσοδος στο Κάστρο
Δύσκολα προσβάσιμο, […]«Ό,τι μ’ έκανε εμένα ν’ ανεβώ στο κάστρο του Αβαρίνου, δεν είταν η αναζήτηση κανενός θησαυρού. Είταν μια απλή ρομαντική διάθεση και δεν άργησα να μετανοιώσω. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο κοπιαστικό από αυτό το ανέβασμα. Το βουνό, όπου είναι χτισμένο το κάστρο, είναι όλο πέτρα και γεμάτο πυκνότατα χαμόδεντρα. Δεν υπάρχει κανένας δρόμος, κανένα μονοπάτι που να φέρνει στην κορφή. Υπάρχουν μόνο μερικά πατημένα σημεία, καμωμένα από τα πρόβατα και τα κατσίκια που φέρνουν για βοσκή οι τσοπάνηδες. Αλλά και αυτά δεν ακολουθούν ποτέ ίσια γραμμή. Μπερδεύονται αδιάκοπα το ‘ένα με το άλλο σαν σε λαβύρινθο, και δεν υπάρχει μίτος Αριάδνης για να σας βγάλει απ’αυτόν. Πρέπει σε κάθε σας βήμα ν’ ανοίγετε μόνος σας δρόμο μεσ’ από τα σκληρά κλαριά των σφενταμιών και των άλλων άγριων χαμόδεντρων, ξεσκίζοντας τα ρούχα σας και κινδυνεύοντας να στραβωθείτε. Το πιο δυσάρεστο όμως σ’ αυτό το ανέβασμα είναι οι αράχνες, εκατομμύρια αράχνες, που έχουν τεντωμένα τα δίχτυα τους ανάμεσα στα κλαριά. Το εξαιρετικό μέγεθος τους τις κάνει ακόμα πιο απαίσιες. Είδα αράχνες μεγάλες ίσα μ’ ένα δάχτυλο του χεριού. Τα δίχτυα τους, πυκνά και δυνατά, έχουν πλάτος ένα μέτρο και περισσότερο, κι’ όταν κολλούν στα χέρια ή το πρόσωπο, η γλοιώδης ουσία τους σας γεμίζει παγερή αηδία. Οπλισμένοι με ξύλα, προχωρούσαμε αργά, σχίζοντας σε κάθε βήμα τ΄ αποκρουστικά αυτά δίχτυα, ενώ, την ίδια στιγμή έπρεπε να κοιτάμε που βάζαμε το πόδι μας, για να μην πέσομε στις τρύπες των βράχων τις κρυμένες από τ’ άγρια χορτάρια.»[…], Πηγή: Κώστας Ουράνης, «Ταξίδια - Ελλάδα», Εκδόσεις «Εστία», (ενότητα «Το κάστρο του Αβαρίνου»), Αθήνα 1949. Από το εξαντλημένο εδώ και χρόνια βιβλίο του, με την ιστορική ορθογραφία του, αλλά χωρίς τα πνεύματα και τις περισπωμένες. Πιθανόν η μοναδική ψηφιακή μορφή του κειμένου. Πηγή: Η ιστοσελίδα ειδησεογραφίας - ενημέρωσης του Πύργου Τριφυλίας Πύργος Τριφυλίας επικίνδυνη δόμηση, χωρίς ιδιαίτερη φύλαξη. Η είσοδος είναι απαγορευμένη για λόγους επικινδυνότητας, αλλά και το κάστρο είναι δύσκολα επισκέψιμο λόγω της κοπιώδους εικοσάλεπτης ανάβασης και της πυκνής βλάστησης. Η θέα πάντως από τον λόφο, που βρίσκεται το κάστρο, αξίζει τον κόπο ανάβασης.
Αρχιτεκτονικά στοιχεία
Το κάστρο που καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 50 στρεμμάτων σε σχήμα τραπεζοειδές. κτίσθηκε στα λείψανα της κλασικής ακρόπολης της αρχαίας Πύλου, η οποία αποτέλεσε τον πυρήνα του. Απ’ αυτήν διατηρούνται κάποια τμήματα τοίχων και ξαναχρησιμοποιημένο δομικό υλικό. Σύμφωνα με τους μελετητές το κάστρο που έκτισε ο Νικόλαος Β΄ Σαιντ-Ομέρ περιορίζεται στην σημερινή ακρόπολη, στο βόρειο άκρο της κορυφής του λόφου. Δεν υπήρξε απλώς φρούριο αμυντικής χρήσης αλλά και χώρος οικισμού, ο οποίος πρέπει να εκτεινόταν εντός και εκτός αυτού στη δυτική πλευρά με τις εγκαταστάσεις του λιμανιού στην παραλία, όπως μαρτυρούν σποραδικά λείψανα στην έκταση αυτή. Η κυρία είσοδος βρίσκεται στη νότια πλευρά, εκεί όπου καταλήγει το μονοπάτι πρόσβασης που ανηφορίζει από το Στενό της Συκιάς αφήνοντας πίσω αρχαία τείχη και τουρκικά μνήματα και λείψανα νεώτερης κατοίκησης. Μεγάλο τμήμα της πύλης έχει σήμερα καταρρεύσει. Το εξωτερικό περιμετρικό τείχος, περιβάλλει την κορυφή και διαιρείται σε δύο μέρη με εγκάρσιο τείχος, το νότιο μεγαλύτερο και το βόρειο στην κορυφή, εν είδει ακρόπολης, ενώ εντός των τειχών συναντά κανείς ερείπια των δημόσιων και ιδιωτικών κτηρίων, της καθολικής εκκλησίας και υπόγειων δεξαμενών νερού. Επίσης, σήμερα, διατηρούνται τρεις σειρές λιθοπλίνθων στο μέσον της νότιας πλευράς του εξωτερικού περιβόλου, τα κατώτερα τμήματα του τείχους της βορεοανατολικής. πλευράς, καθώς και η βάση των δύο κυκλικής κατόψεως πύργων στην ίδια πλευρά του κάστρου.
Στους χρόνους πριν από τη Φραγκοκρατία, μαζί με τα λείψανα του υδραγωγείου στην παραλία και τη σωζόμενη γέφυρα στον ποταμό Τυφλομύτη μεταξύ Ρωμανού και Τραγάνας, πρέπει να ανήκει ένας μικρός ορθογώνιος πύργος στο δυτικό άκρο του δυτικού εξωτερικού τείχους, που είναι κτισμένος με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα δομής των βυζαντινών χρόνων, ενώ στην ανωδομή του κάστρου διακρίνονται κυρίως δύο περίοδοι, αυτή της ενετικής κατοχής των χρόνων 1423-1500 και εκείνη της τουρκικής του 16ου αιώνα. Άλλωστε, η διατηρούμενη σήμερα μορφή του ανήκει στον ύστερο 16ο κυρίως αιώνα, αλλά ο νότιος περίβολος πιθανόν και να προστέθηκε από τους Ενετούς ή και τους Οθωμανούς-Τούρκους. Στα ανατολικά το κάστρο δεν τειχίστηκε λόγω της φυσικής οχύρωσης του λόφου, αλλά όπου δομήθηκαν τα τείχη είναι λεπτά και ψηλά, με επάλξεις σε χελιδονοειδή απόληξη, όπου είναι ορατές και οι διάφορες κατασκευαστικές φάσεις, ενώ δεν έχουν προκύψει από τις ως τώρα έρευνες να έγιναν μεταγενέστερες οικοδομικές εργασίες στο κάστρο ούτε κατά τη δεύτερη Ενετοκρατία, παρά την έκθεση του Γκριμάνι του 1706 για τις ανάγκες του φρουρίου, ούτε ακόμα κατά την περίοδο της Επανάστασης του 1821.Το Παλιαβαρίνο είχε ήδη εγκαταλειφθεί.
Βιβλιογραφία
===Στα ελληνικά ===
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Πύλος Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
1632
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ασκληπιός (τραγωδία)
Ο Ασκληπιός είναι η έκτη τραγωδία του Άγγελου Σικελιανού και η μοναδική που έμεινε ημιτελής. Γράφτηκε τμηματικά από το 1915 κι ως το τέλος της ζωής του ποιητή το 1951, ενώ εκδόθηκε το 1955.
Περιεχόμενο
Το περιεχόμενο της τραγωδίας μας μεταφέρει στην Ελλάδα της ύστερης αρχαιότητας, με φανερή ακόμη τη ρωμαϊκή επιρροή, και τα πρώτα βήματα του Χριστιανισμού, στον 4ο αιώνα μ.Χ. και παρακολουθεί τις προσπάθειες θεραπείας -με την προσφυγή του στον Ασκληπιό και το ιερό του στην Επίδαυρο- του ασθενή αθλητή Ηγεσία. Το σκηνικό του έργου (επιδαύρειο Ασκληπιείο και λατρεία θεοτήτων σχετιζόμενων με τη θεραπεία και την υγεία του ανθρώπου σε μια εποχή σταδιακής επικράτησης νέων –χριστιανικών- ιδεών) αποτυπώνει ξεκάθαρα την πρόθεση του Σικελιανού να μιλήσει για την εποχή σύγκρουσης δύο μεγάλων παραδόσεων (του ελληνικού και του χριστιανικού πνεύματος) και την –εντός κειμένου- τελική τους συμφιλίωση και σύνθεση, μέσα και από τη φιγούρα του Ηγεσία (ενός συμβόλου -με εύγλωττο όνομα για τον πολιτικό καιρό της τελευταίας επεξεργασίας του έργου- τόσο της έννοιας του λαού, όσο και του ποιητή), ο οποίος, κρατώντας μέσα του την αρχαία αγνότητα, ενστερνίζεται και τα χριστιανικά διδάγματα, προχωρώντας σε έναν συγκερασμό των δύο κοσμοθεωριών.
Έτσι, η υγεία του Ηγεσία (ως λαού) επέρχεται μέσα από τις αλλαγές που ο ίδιος ο λαός έμπρακτα (στην καθημερινή ζωή) αποδέχεται κι εφαρμόζει με στόχο την πνευματική πρόοδό του, την αναγέννησή του εξερχόμενος από την παρακμή και την θεραπεία του από την νόσο. Ταυτόχρονα, η ψυχή του Ηγεσία-ποιητή θεραπεύεται από τα προσωπικά του πάθη και προβλήματα και βρίσκει την Υγεία (η αρχή της ίασης είναι φανερή κειμενικά ήδη από το τέλος του σωσμένου σ’ εμάς τμήματος της τραγωδίας), κάτι που αντανακλάται ευθέως στην κατάσταση (και την επιθυμία για θεραπεία) του ποιητή κατά την τελική περίοδο συγγραφής του έργου: ο Σικελιανός είναι άρρωστος και σταδιακά καθηλώνεται στο κρεβάτι από την ασθένειά του (το τέλος του δεν είναι μακριά). Επομένως, η λύτρωση της ψυχής του Ηγεσία θα σημάνει και τη λύτρωση για τον ποιητή, είναι η λύτρωση της ψυχής του. Η σύνδεση με την αρχαία τραγωδία είναι γι’ ακόμη μια φορά παρούσα, καθώς έχει προταθεί η ταύτιση του –προερχομένου από το Άργος- Ηγεσία με τον κατ’ εξοχήν «άρρωστο» απ’ το Άργος του αρχαίου δράματος, τον Ορέστη (πολλά μοτίβα, επίσης, και σημεία της σικελιανικής τραγωδίας -ιδίως τα σχετικά με τον Ηγεσία, την –απότοκο ψυχικής νόσου- ασθένεια και την δια του ύπνου και των ονείρων θεραπεία του- ανακαλούν με τρόπο υπαινικτικό από το αρχαίο δράμα αυτό που θα λέγαμε «αντιστοιχίες» τους και «πρότυπά» τους).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Άγγελου Σικελιανού
Κήλη αθλητών
Η κήλη των αθλητών ή σύνδρομο κοιλιακών - προσαγωγών ή αθλητική ηβαλγία, αποκαλούμενο επίσης και sportsman's hernia, σύνδρομο ή groin Gilmore, ή διάσπαση βουβώνων, είναι μια φυσική κατάσταση της βουβωνικής περιοχής που έχει επιπτώσεις σε αθλητές κυρίως ή ασκούμενους.
Καταπονήσεις των προσαγωγών και συμφυσιίτις είναι τα πιο συχνά μυοσκελετικά αίτια βουβωνικού άλγους στους αθλητές. Συχνά οι δύο αυτές καταστάσεις μοιάζουν και η διάγνωσή τους είναι δύσκολη.
Αλλα αίτια βουβωνικού άλγους περιλαμβάνουν την κήλη των αθλητών, τη ρήξη οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού τόνου, τη θυλακιίτιδα λαγονοψοϊτου, κατάγματα, συμπίεση νεύρων και το σύνδρομο "snapping hip".
Ο Jerry Gilmore αναγνώρισε το σύνδρομο το 1980 και ανέπτυξε μια χειρουργική τεχνική επιδιόρθωσης. Είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζονται από το χρόνιο πόνο των βουβώνων στους αθλητές και ένα διεσταλμένο έσω στόμιο του βουβωνικού καναλιού. Οι ποδοσφαιριστές επηρεάζονται πολύ συχνά, και οι επαγγελματικοί αθλητές μπορούν να επηρεαστούν. Επίσημη ύπαρξη κήλης δεν μπορεί να διαπιστωθεί στη φυσική εξέταση ή την ιατρική απεικόνιση, και δύσκολα αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια μίας "κλασσικής-ανοικτής" χειρουργικής επέμβασης επιδιόρθωσης κήλης.Ο όρος "κήλη" έχει εμμείνει, δεδομένου ότι οι χειρουργικές αποκαταστάσις παρόμοιες με εκείνες που εκτελούνται για τις βουβωνικές κήλες είναι συχνά αποτελεσματικές για τις "αθλητικές κήλες" επίσης.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τον πόνο κατά τη διάρκεια των αθλητικών μετακινήσεων, ιδιαίτερα κατά την επέκταση των ισχίων, στο στρίψιμο και στην στροφή. Αυτός ο πόνος ακτινοβολεί συνήθως στην προσαγωγό περιοχή των μυών και ακόμη και τους όρχεις, αν και είναι συχνά δύσκολο για τον ασθενή να επισημάνει την ακριβή θέση. Μετά από την αθλητική δραστηριότητα ο αθλητής με την αθλητική pubalgia θα αισθάνεται δύσκαμπτος και η περιοχή θα είναι επώδυνος. Την ημέρα μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρου, η έγερση απο το κρεββάτι ή η έξοδος από ένα αυτοκίνητο θα είναι δύσκολη. Οποιαδήποτε άσκηση που αυξάνει την ενδογαστρική πίεση, όπως το βήξιμο, το φτάρνισμα, ή η αθλητική δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει τον πόνο. Στα αρχικά στάδια, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να είναι σε θέση να συνεχίσει την αθλητική του δραστηριότητα, αλλά το πρόβλημα συνήθως σταδιακά επιδεινούται.
Δεδομένου ότι ο πόνος στην βουβωνική περιοχή και τη λεκάνη μπορεί να συσχετίζεται και με διάφορα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένων των τραυματισμών στην οσφυική σπονδυλική στήλη, την ισχιακή άρθρωση, την ιερολαγόνιο άρθρωση, την κοιλία, και το ουρογεννητικό σύστημα, η διάγνωση του συνδρόμου απαιτεί την επιδέξια διαφορική διάγνωση και εξέταση στην ηβική χώρα σε ορισμένες περιπτώσεις όπου υπάρχει έντονος πόνος βουβώνων.
Διάγνωση
Η διάγνωση του βουβωνικού άλγους στους αθλητές είναι δύσκολη για δύο λόγους:
1) η ανατομία της περιοχής είναι πολύπλοκη και 2) συνήθως συνυπάρχουν 2 με 3 διαφορετικοί τραυματισμοί.
Η διάγνωση είναι συχνά δύσκολη, τόσο για τον αθλητή όσο και για τον ιατρό, και παραμένει αδιευκρίνιστη περίπου στο 30% των περιπτώσεων. Παράγοντες που δυσκολεύουν τη διάγνωση είναι η πολυπλοκότητα της ανατομίας της περιοχής και η συχνή συνύπαρξη πολλών παθήσεων.
Η διάγνωση του συνδρόμου είναι βασισμένη στην κλινική εικόνα του ασθενούς και την φυσική ιστορία της εξέλιξης της πάθησης. Το πιό ξεχωριστό κλινικό σημείο είναι η διάταση του επιφανειακού βουβωνικού στομίου στην επηρεασθείσα πλευρά, η οποία αναδεικνύεται από τον εξετάζοντα ιατρό μέσα από το όσχεο ανάστροφα.Χαρακτηριστικά, υπάρχει συγκεκριμένος πόνος στο βήξιμο και το φτέρνισμα, καθώς επίσης και στο κάθισμα και τη συμπίεση των ποδιών μεταξύ τους
Η σωστή διάγνωση έχει μεγάλη σημασία για τη διασφάλιση της σωστής θεραπείας. Ο ιατρός θα πρέπει να παραπέμψει τον αθλητή σε απόλυτα εξειδικευμένα χειρουργικά κέντρα με υψηλά ποσοστά επιτυχίας στη συγκεκριμένη επέμβαση. Μόνο έτσι θα μπορέσουν οι αθλητές να αναρρώσουν γρήγορα και να επιστρέψουν εγκαίρως στον αθλητικό χώρο.
Κλινικά είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την κήλη των αθλητών από τα άλλα αίτια βουβωνικού άλγους, όμως στην περίπτωση της κήλης ο πόνος εντοπίζεται συνήθως προς τα έξω και άνω σε αντίθεση με τη ρήξη οπισθίου τοιχώματος του βουβωνικού τόνου. Οι ακτινογραφίες, το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να βοηθήσουν στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων που προκαλούν βουβωνικό άλγος, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για τη διάγνωση της κήλης των αθλητών. Μία μέθοδος γνωστή σαν "κηλιογραφία" μπορεί σε μερικές φορές να αναδείξει την "λανθάνουσα" ύπαρξη κήλης αλλά δεν εφαρμόζεται ευρέως λόγω του ότι είναι επεμβατική (βασίζεται στην έγχυση σκιαγραφικού ενδοκοιλιακά, και την λήψη ακτινογραφιών)!
Θεραπεία
Οι μη εγχειρητικές θεραπείες (π.χ. μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και βιταμίνες Β) συνήθως αποτυγχάνουν, αλλά μπορούν να δοκιμαστούν σε περιπτώσεις αβέβαιης διάγνωσης.
Εάν τα συμπτώματα επιμείνουν, ο ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε εγχειρητική διερεύνηση και αποκατάσταση. Υπάρχουν αναφορές για επιτυχή χειρουργική αντιμετώπιση της τάξεως του 90%.
Χειρουργική Θεραπεία
Οι τεχνικές που εφαρμόζονται είναι δύο:
Βασικά η λαπαροκοπική αποκατάσταση με εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση αναδεικνύει την ανατομία του έσω και έξω βουβωνικού στομίου, επιθεωρεί άριστα και σε ποσοστό 100% την πορεία του περιτοναϊκού σάκκου και αναδεικνύει ΠΑΝΤΑ την ύπαρξη λανθάνουσας -άρχόμενης ή και πραγματικής κήλης είτε "ευθείας" είτε "λοξής"!Η επιδιόρθωση γίνεται με "ανάταξη-επανατοποθέτηση" του περιτοναϊκού σάκκου στην σωστή του ανατομική θέση, στην επιδιόρθωση του εσω στομίου και την παράλληλη επιδιόρθωση της κήλης αλλα και ΕΝΙΣΧΥΣΗ του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος-συστήματος των ορθών κοιλιακών μυών με την τοποθέτηση πλέγματος, πράγμα που πολλές φορές ενδεικνύεται να γίνει αμφοτερόπλευρα!!!
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητική ιατρική Κατηγορία:Κήλες
Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο
Ο Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο (πέθανε το 726) ήταν σύμφωνα με την παράδοση ο δεύτερος Δόγης της Βενετίας (717 - 726). Ανακηρύχτηκε Δόγης στην Εράκλεια (717), τα επτά χρόνια που κυβέρνησε βρέθηκε σε σκληρή σύγκρουση με τους γείτονες Λομβαρδούς. Πέθανε (726) και τον διαδέχθηκε ο τρίτος Δόγης της Βενετίας Όρσο.
Βιογραφία
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο: πιθανότατα ήταν ο "Στρατιωτικός Μάγιστρος" που αναφέρεται στο σύμφωνο που υπεγράφη μεταξύ του Λοιουτπράνδου και του πρώτου δόγη Πάολο Λούτσιο Αναφέστο. Το όνομα "Τεγκαλλιάνο" του αποδόθηκε αργότερα, όπως επίσης και η υποτιθέμενη συγγένειά του με κάποια ενετική οικογένεια, τους Φονικάλλι ή τους Μαρτσέλλο. Όπως και με τον Πάολο Λούτσιο πρώτο δόγη κατά την παράδοση, η ύπαρξή του δεν είναι ιστορικά εξακριβωμένη: είναι πιθανό ο μύθος αυτός να δημιουργήθηκε για να εμφανίζεται ο τίτλος αυτός παλαιότερος απ'ότι ήταν πραγματικά. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε στην περιοχή της λιμνοθάλασσας να γίνεται χρήση του όρου «dux» (δούκας) ο οποίος μετατράπηκε σε «δόγης» στην Ενετική διάλεκτο.
Αναμίχθηκε σε μια διαμάχη που προέκυψε μεταξύ των πατριαρχών της Ακουιληία και του Γκράντο, ενώ πήρε το μέρος του τελευταίου εμπρός στον Πάπα Γρηγόριο Β΄. Φαίνεται να απεβίωσε από φυσικά αίτια, η ταφή του έγινε στην Ερακλέα. Ο ιστορικός Τζον Τζούλιους Νόρυιτς (1929 - 2018) παρουσιάζει μιά διαφορετική εκδοχή με την οποία ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο ήταν Έξαρχος της Ραβένας, την ίδια εποχή ο Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο ήταν "Στρατιωτικός Μάγιστρος".
Πηγές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Βενετίας
Πύργος του Ρήνου
Ο Πύργος του Ρήνου (Rheinturm) είναι το ψηλότερο κτίριο του Ντύσσελντορφ.
Για την κατασκευή του, που ξεκίνησε το 1979 και ολοκληρώθηκε το 1982, χρησιμοποιήθηκαν 7.500 κυβ. μέτρα σκυροδέματος. Το συνολικό του ύψος (μαζί με τις κεραίες ραδιοφώνου και τηλεόρασης που είναι τοποθετημένες στην κορυφή του) είναι 240,5 μ. ενώ το βάρος του ξεπερνά τους 22.000 τόνους. Στον Πύργο του Ρήνου υπάρχει περιστρεφόμενο εστιατόριο από όπου μπορεί κανείς να δει ολόκληρη την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία
Περίκλειστος κήπος
250px|thumb|"Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου" του [[Φρα Αντζέλικο, όπου στο βάθος απεικονίζεται ο περίκλειστος κήπος]] Περίκλειστος κήπος (στα λατινικά:Hortus Conclusus) είναι οι κλειστοί κήποι που αναπαρίστανται στους μεσαιωνικούς πίνακες. Πρόκειται για τις κλειστές αυλές-κήπους κυρίως των μοναστηριών. Στους πίνακες διακοσμούνταν πάντα από λουλούδια και δέντρα και περικλείονταν από έναν ψηλό τοίχο. Στους χριστιανικούς μεσαιωνικούς πίνακες γινόταν προσεκτική επιλογή των λουλουδιών που πολλές φορές είχαν συμβολική σημασία. Η απεικόνιση κήπων στους πίνακες δεν είναι μόνο διακοσμητική αλλά και μεταφορική: ο κήπος σε ένα έργο συμβολίζει τον επίγειο παράδεισο και την αγνότητα της Παναγίας, για τον λόγο αυτό συχνά ο Ευαγγελισμός ή άλλες σκηνές από την ζωή της Παναγίας διαδραματίζονται σε έναν κήπο ή μια αυλή με λουλούδια.
Πηγές
Κατηγορία:Εικόνες της Παναγίας Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις Κατηγορία:Μεσαιωνική τέχνη Κατηγορία:Άσμα Ασμάτων
Δημοκρατικοί Φεντεραλιστές Ανεξάρτητοι
Οι  Δημοκρατικοί Φεντεραλιστές Ανεξάρτητοι (γαλλ. Démocrate Fédéraliste Indépendant) είναι ένα γαλλόφωνο πολιτικό κόμμα του Βελγίου. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 ήταν γνωστό ως Δημοκρατικό Μέτωπο Γαλλοφώνων (γαλλ. Front Démocratique des Francophones), ενώ μέχρι το Νοέμβριο του 2015 ήταν γνωστό ως Γαλλόφωνοι Δημοκρατικοί Φεντεραλιστές (γαλλ. Fédéralistes Démocrates Francophones). Μέχρι το 1982, το κόμμα κυριαρχούσε στις αυτοδιοικητικές εκλογές των Βρυξελλών. Σημερινός αρχηγός του κόμματος είναι ο Ολιβιέ Μενγκέν.
Σε εθνικό επίπεδο, το κόμμα ήταν μέλος του Μεταρρυθμιστικού Κινήματος, μιας συμμαχίας γαλλόφωνων φιλελεύθερων κομμάτων, μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 2011, οπότε και αποχώρησε από τη συμμαχία. Ο κυριότερος λόγος της αποχώρησής τους από την συμμαχία ήταν η διαφωνία τους με τον τρόπο που ο πρόεδρος του Μεταρρυθμιστικού Κινήματος Σαρλ Μισέλ διαχειριζόταν το θέμα της διαίρεσης της περιφέρειας Βρυξελλών-Χάλλε-Βίλβορντε κατά τον Βελγικό σχηματισμό κυβέρνησης την περίοδο 2010-2011, καθώς θεωρούσαν ότι εκείνος δεν υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των γαλλόφωνων πολιτών.
Έδρες σε κοινοβούλια
Κατηγορία:Βελγικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στο Βέλγιο
Ετιέν Πασκιέ
Ο Ετιέν Πασκιέ (γαλλικά: Étienne Pasquier) (7 Ιουνίου 1529 - 1 Σεπτεμβρίου 1615) ήταν Γάλλος πολιτικός, ιστορικός, ουμανιστής, ποιητής και νομικός. Είναι γνωστός για το δεκάτομο έργο ιστορικής μελέτης Έρευνες για τη Γαλλία. Πέραν αυτού, η συμβολή του στη γαλλική λογοτεχνία του 16ου αιώνα περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό λογοτεχνικών έργων και επιστολών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ετιέν Πασκιέ κατά τη νεότητά του, έζησε στο Παρίσι. Άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος το 1549, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του με μεγάλους Ουμανιστές νομικούς, μεταξύ των οποίων οι Ζακ Κυζάς και Φρανσουά Οτμάν.
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων της Γαλλίας, πρόθυμος να συμμετάσχει στη συμφιλίωση μεταξύ Ουγενότων και Καθολικών, προσπάθησε να αναζητήσει τις ιστορικές ρίζες της ενότητας του γαλλικού έθνους, ακόμη και στο προχριστιανικό παρελθόν της χώρας. Εκμεταλλευόμενος μια μακρά ανάρρωση μετά από τυχαία δηλητηρίαση το 1558, άρχισε να εργάζεται πάνω σ' αυτό το θέμα και το 1560 δημοσίευσε τον πρώτο τόμο του έργου Έρευνες για τη Γαλλία (Recherches de la France).
Το 1565, διακρίθηκε ως υποστηρικτής του Γαλλικανισμού υπερασπιζόμενος με επιτυχία το Πανεπιστήμιο του Παρισιού κατά των Ιησουιτών σε δίκη στην οποία είχαν καταφύγει οι Ιησουίτες για να διδάσκουν στο Πανεπιστήμιο. Το έργο του Η κατήχηση των Ιησουιτών (1602) ήταν μια καυστική σάτιρα. Η δίκη αυτή τον έκανε διάσημο.
Συμμετείχε επίσης στις Μεγάλες Ημέρες στο Πουατιέ (1579) και στην Τρουά (1583): κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών, οι οποίες διενεργούνταν μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, επιτροπές με μέλη επιλεγμένα από τον βασιλιά αποστέλλονταν στις επαρχίες με πλήρη εξουσία να ακούσουν και να διευθετήσουν τις υποθέσεις που της υποβάλλονταν, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούσαν την κατάχρηση δικαιωμάτων από αριστοκράτες. Κατά τη διάρκεια αυτών, ο Πασκιέ έγραψε και δημοσίευσε ένα περίεργο λογοτεχνικό μνημείο με τις αστειότητες που αντάλλασσαν με τους συναδέλφους του. αριστερά|μικρογραφία|Ανδριάντας του Ετιέν Πασκιέ στο [[Δημαρχείο του Παρισιού]] Το 1585, διορίστηκε από τον Ερρίκο Γ' βασιλικός δικηγόρος στο κρατικό λογιστήριο, σημαντικό όργανο που είχε πολιτική, οικονομική και νομική εξουσία. Διακρίθηκε εκεί αντιτιθέμενος στο σύστημα πώλησης γης και κληρονομικών φόρων.
Το 1588, οι Θρησκευτικοί πόλεμοι τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει το Παρίσι για την Τουρ: εκμεταλλεύτηκε αυτά τα χρόνια για να εργαστεί στις Έρευνες. Τον Μάρτιο του 1594, επέστρεψε στην πρωτεύουσα στη συνοδεία του Ερρίκου Δ΄.
Στη συνέχεια, σε σχεδόν μια δεκαετία, δημοσίευσε μεγάλο αριθμό λογοτεχνικών έργων. Ως ποιητής, ο Ετιέν Πασκιέ έγραψε ποίηση ελάσσονος σημασίας, κατά τα πρότυπα του φιλολογικού κύκλου της Πλειάδας. Πιο ενδιαφέροντα είναι τα έργα του στην πεζογραφία: οι Έρευνες, οι επιστολές και τα υπομνήματά του. Η αλληλογραφία του δημοσιεύθηκε το 1619, σχολιάζει με ζωντάνια τις πολιτικές και στρατιωτικές πτυχές των Θρησκευτικών πολέμων και περιέχει έρευνα ιστορικών και φιλολογικών θεμάτων. Σημαντική μελέτη για το γαλλικό και το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο αποτελεί το έργο του Η ερμηνεία των Ινστιτούτων του Ιουστινιανού (L’interprétation des Institutes de Justinien).
Προς τα τέλη της ζωής του στράφηκε προς την ερμηνεία της Βίβλου και έγραψε φιλολογική κριτική.
Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία ογδόντα έξι ετών την 1η Σεπτεμβρίου 1615.
Έρευνες για τη Γαλλία
μικρογραφία|Έρευνες για τη Γαλλία, 1596. Με το έργο του Έρευνες για τη Γαλλία (1560–1621), ο Ετιέν Πασκιέ καθιερώθηκε ως ένας σημαντικός πρόδρομος της σύγχρονης ιστοριογραφίας, εμπνευσμένος από τις μεθόδους των Ιταλών συναδέλφων του. Έκανε συχνή χρήση πρωτογενών πηγών (ή σύγχρονων χρονικογράφων) και τις αναφέρει καθώς προχωρά, ερεύνησε επίσης δικαστικά και κυβερνητικά έγγραφα. Σε αντίθεση με πολλά άλλα ιστορικά έργα της εποχής, ο Πασκιέ προσπάθησε να δημιουργήσει μια ακριβή ανασύσταση του παρελθόντος για τις τρέχουσες ανάγκες της Γαλλίας της εποχής του, την οποία θεωρούσε ότι βρισκόταν σε περίοδο κρίσης.
Προσπάθησε να ορίσει τη Γαλλία από την άποψη των εθίμων και του πολιτισμού της γράφοντας μια εθνική ιστορία. Το έργο, πέραν της ιστορικής αξίας του, περιλαμβάνει πολλές πολιτικές και πολιτισμικές παρατηρήσεις. Ξεκίνησε την ιστορία του όχι από την προέλευση του ανθρώπινου πολιτισμού αλλά από την προέλευση της Γαλλίας από τους Γαλάτες. Ανέφερε την έλλειψη πηγών για το θέμα και βασίστηκε κυρίως στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου του Ιουλίου Καίσαρα.
Ο Πασκιέ προσπάθησε να συγκρίνει τη Γαλλία με τη Ρώμη και πίστευε ότι η ιστορία της Γαλλίας είναι τόσο ένδοξη όσο η ιστορία της Ρώμης, επικρίνοντας την ευρεία χρήση της λατινικής γλώσσας, του ρωμαϊκού δικαίου κ.λπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι νομικοί Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Πρόσωπα του Παλαιού Καθεστώτος Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων
200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Αλεξάνταρ Ματάνοβιτς, κύριος συντάκτης της εγκυκλοπαίδειας
Η Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων (διεθνώς: Encyclopaedia of Chess Openings ή ECO) είναι ένα σύστημα ταξινόμησης που αφορά τις πρώτες κινήσεις στο σκάκι. Παρουσιάζεται ως μια πεντάτομη συλλογή βιβλίων (πλέον και σε μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων) που περιγράφει τα σκακιστικά ανοίγματα. Οι κινήσεις πάρθηκαν από εκατοντάδες χιλιάδες παιχνίδια μεταξύ των μαιτρ, για την ανάλυση στο Chess Informant που δημοσιεύθηκε από το 1966, έκτοτε καταρτίζεται από αξιόλογους σκακιστές. Ο κύριος συντάκτης της είναι ο Αλεξάνταρ Ματάνοβιτς. Τόσο η εγκυκλοπαίδεια όσο και η Chess Informant δημοσιεύονται από την σερβική εταιρεία Chess Informant (σερβικά: Šahovski Informator, σκακιστικός πληροφοριοδότης). Τα ανοίγματα που περιέχει η εγκυκλοπαίδεια παρέχονται τυπικά σε έναν θεωρητικό πίνακα, ο οποίος παρουσιάζει συνοπτικά τις καλύτερες συνέχειες των ανοιγμάτων.
Τα βιβλία περιέχουν μόνο ένα μικρό κείμενο, το οποίο είναι γραμμένο σε οκτώ γλώσσες. Το μεγαλύτερο μέρος των βιβλίων αποτελείται από διαγράμματα των θέσεων και σκακιστικές κινήσεις σε διεθνή αλγεβρική σημειογραφία, με ειδικά σύμβολα για σχόλια σχετικά με τις κινήσεις.
Αντί για τα παραδοσιακά ονόματα των ανοιγμάτων, η εγκυκλοπαίδεια έχει αναπτύξει ένα μοναδικό σύστημα κωδικοποίησης που έχει υιοθετηθεί και από άλλες σκακιστικές εκδόσεις. Υπάρχουν πέντε βασικές κατηγορίες, «Α» έως «Ε», καθεμία από τις οποίες διαιρείται σε εκατό υποκατηγορίες αριθμημένες από 00 έως 99.
Ο κωδικός ECO είναι σήμα κατατεθέν της Chess Informant.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Νταμίρ Καχριμάν
Ο Νταμίρ Καχριμάν (αγγλικά: Damir Kahriman, Дамир Кахриман, 19 Νοεμβρίου 1984) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ραντνίτσκι Νις.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Έχει αγωνιστεί, κατά σειρά, στις ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε, ΦΚ Γιάβορ Ιβάνιτσα, ΦΚ Σεμλίνο, Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ, Κόνιασπορ, ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου, ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης, Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, Ηρακλή και Λαμία.
Διεθνής σταδιοδρομία
Επίσης, έχει 8 συμμετοχές με την Εθνική Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Γιάβορ Ιβάνιτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σεμλίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων
Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νομού Κιλκίς είναι ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων που βρίσκεται κοντά στις πηγές του Γαλλικού ποταμού, δίπλα στο χωριό Ποντοκερασιά. Αποτελεί μία ευκαιρία απόδρασης από την πόλη και προορισμό σημαντικό για τους φυσιολάτρες, αλλά και για όσους ασχολούνται με την επιστημονική έρευνα. Επίσης, είναι ένας από τους νεότερους βοτανικούς κήπους της Ευρώπης.
Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων: ένα ζωντανό μουσείο της φύσης
Με βάση τη σύμβαση Ραμσάρ, για την προστασία των υγροβιότοπων, ένα μεγάλο τμήμα της οροσειράς των Κρουσσίων μπήκε στο δίκτυο "ΦΥΣΗ 2000" ως προστατευόμενη περιοχή. Σε περιοχή που εφάπτεται της προστατευόμενης περιοχής, κοντά στο χωριό Ποντοκερασιά, στο τέλος της δεκαετίας του '90, άρχισε να συγκροτείται ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων (ΒΒΚΚ) σε μία έκταση 310 στρεμμάτων, από τα οποία τα 150 είναι καλυμμένα με δάσος κυρίως δρυός και τα υπόλοιπα φιλοξενούν τις συλλογές των ενδημικών φυτών. Το τότε Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (σήμερα ΕΛΓΟ "ΔΗΜΗΤΡΑ") ανέλαβε να συγκεντρώσει, να φροντίσει και να προστατέψει πολλά από τα 6.500 είδη φυτών της Ελλάδας αλλά και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σε αυτήν την προσπάθεια βοήθησαν τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και το Υπουργείο Γεωργίας σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ΒΒΚΚ στο Διαδίκτυο. Την προσπάθεια του ΒΒΚΚ υποστηρίζουν οι Φίλοι της Βαλκανικής Χλωρίδας
Ανάπτυξη της χλωρίδας στον Βαλκανικό Βοτανικό Κήπο Κρουσσίων
Σκοπός ανάπτυξης του ΒΒΚΚ είναι, μεταξύ άλλων, η προστασία φυσικών οικοσυστημάτων που περιλαμβάνουν τις πέντε βασικές ζώνες βλάστησης της Ελλάδας. Στον ΒΒΚΚ δημιουργήθηκαν κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη, την ταξινόμηση και μελέτη φυτών που υπάρχουν μόνο στα Βαλκάνια. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών της Βαλκανικής Χλωρίδας.
Το περιβάλλον του Κήπου είναι πλούσιο σε αυτοφυή φυτά (περί τα 700), αλλά και από καταρράκτες, τεχνητές λίμνες, διαμορφωμένα μονοπάτια, ρυάκια, παρατηρητήρια και λιβάδια.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1956
Το ΚΑ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1956 διεξήχθη από τις 30 Ιουνίου ως τις 1 Ιουλίου 1956 στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. της Αθήνας και περιλάμβανε έντεκα αγωνίσματα. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για τέταρτη συνεχόμενη φορά. Τη χρονιά αυτή η συμμετοχή ήταν μικρότερη από τις προηγούμενες, διότι δεν προσήλθαν αθλήτριες από την επαρχία, ενώ δεν μετείχε η ΕΑΣΑ. Το 6ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου διεξήχθη χωριστά, στις 17-18 Νοεμβρίου, στο ίδιο στάδιο αλλά τα αποτελέσματα δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1956 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
CSI: Νέα Υόρκη
To CSI: Nέα Υόρκη (CSI: NY ή Crime Scene Investigation: Nέα Υόρκη) είναι αστυνομική σειρά αμερικάνικης παραγωγής που έκανε πρεμιέρα στις 22 Σεπτεμβρίου 2004. Είναι η δεύτερη σειρά που δημιουργήθηκε κατά το πρότυπο (spin-off) του CSI: Λας Βέγκας που προβάλλεται από το αμερικάνικο κανάλι CBS.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2008 άρχισε ο 5ος κύκλος, ο οποίος τελείωσε στις 14 Μαΐου 2009 στις ΗΠΑ. Το 100-ό επεισόδιο προβλήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2008. Ο 6ος κύκλος της σειράς αποτελείται από 23 επεισόδια και άρχισε να προβάλλεται στην Αμερική στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 26 Μαΐου 2010.
Στις 19 Μαΐου 2010 ανακοινώθηκε πως η σειρά θα συνεχίσει να προβάλλεται και για 7η σεζόν, η οποία θα ξεκινήσει στις 24 Σεπτεμβρίου του 2010.
Τον Ιούλιο του 2010 το CBS ανακοίνωσε πως η ελληνικής καταγωγής Μελίνα Κανακαρίδη, που ενσάρκωνε την Ντετέκτιβ Πρώτου Βαθμού Στέλλα Μπονασέρα, δεν θα επιστρέψει στο ρόλο της στον 7ο κύκλο. Την επόμενη μέρα, το κανάλι ανακοίνωσε πως η ηθοποιός που θα προστεθεί στο cast θα είναι η δύο φορές βραβευμένη με Βραβεία Έμμυ ηθοποιός Σίλα Γουόρντ, η οποία θα υποδυθεί μία ντετέκτιβ από την Ουάσινγκτον.
Μετά το τέλος του 7ου κύκλου, δεν ήταν βέβαιο αν η σειρά θα συνέχιζε και την επόμενη τηλεοπτική σεζόν. Στις 17 Μαΐου όμως το CBS ανακοίνωσε πως θα υπάρξει και 8η σεζόν.
Συνολικά, από τις 22 Σεπτεμβρίου 2004 έως τις 22 Φεβρουαρίου 2013 έχουν προβληθεί 197 επεισόδια σε 9 κύκλους.
Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί τις έρευνες μιας ομάδας της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, αποτελούμενη από επαγγελματίες επιστήμονες που βρίσκουν λύση σε γεγονότα μυστήριων και ασυνήθιστων θανάτων και άλλων εγκλημάτων. Η ομάδα του CSI: Νέα Υόρκη πρωτοεμφανίστηκε στο 47ο επεισόδιο του CSI: Μαϊάμι.
Παραγωγή
Η παραγωγή έγινε σε συνεργασία με την καναδέζικη εταιρία Alliance Atlantis, η οποία όμως παραιτήθηκε το 2007, οπότε την παραγωγή έχει έκτοτε αναλάβει εξ ολοκλήρου το CBS Paramount Television σε συνεργασία με την Jerry Bruckheimer Productions.
Αν και το σήριαλ εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη, τα περισσότερα γυρίσματα γίνονται σε στούντιο στο Λος Άντζελες, εκτός από τις σκηνές που απαιτούσαν εξωτερικά γυρίσματα, για να φαίνεται και η ίδια η πόλη της Νέας Υόρκης.
Επεισόδια
Υπήρχαν περιπτώσεις όπου η σειρά "διασταυρωνόταν" με κάποια από τις άλλες παραγωγές CSI. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ομάδες CSI προσπαθούσαν από κοινού να λύσουν κάποια υπόθεση. Συγκεκριμένα με την ομάδα του Λας Βέγκας έχουν συνεργαστεί μία φορά, ενώ με την ομάδα του Μαϊάμι τρεις.
Έκτακτες εμφανίσεις
Η δημοσιότητα και η επιτυχία της σειράς οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι πολλοί ηθοποιοί, αλλά και άλλες μεγάλες διασημότητες έχουν περάσει από τα πλατό της σειράς, κάνοντας έκτακτες εμφανίσεις (guests) ή υποδυόμενοι τους εαυτούς τους ή χαρακτήρες άλλων ταινιών ή σειρών (cameos). Ορισμένοι από τους πιο σημαντικούς ήταν οι εξής:
( * ) Το 2009 στον ηθοποιό Ed Asner απονεμήθηκε βραβείο Emmy για την ερμηνεία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αστυνομικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
1633
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1633 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σφυροδρέπανο
Το σφυροδρέπανο είναι Κομμουνιστικό σύμβολο και χρησιμοποιείται ιδιαίτερα από κράτη, πολιτικά κόμματα και οργανώσεις που πρεσβεύουν αντιλήψεις του κομμουνισμού. Αποτελείται από ένα σφυρί, σύμβολο της εργατικής τάξης, και ένα δρεπάνι, σύμβολο των αγροτών. Το σφυροδρέπανο συμβόλιζε την ένωση αγροτών και εργατών όσον αφορά τη ρωσική επανάσταση, με τους μπολσεβίκους και τον Λένιν.
Εικονιζόταν στη Σημαία της Σοβιετικής Ένωσης και σήμερα χρησιμοποιείται ως έμβλημα κομμουνιστικών κομμάτων (π.χ. ΚΚΕ, ΚΝΕ), αλλά και κρατών (π.χ. Ανγκόλα), σε διάφορες παραλλαγές.
Greatest Hits (Queen)
Greatest Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, η οποία κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε μέσω της "Hollywood".
Εμπορική επιτυχία
Το "Greatest Hits" κυκλοφόρησε σε μία μεταβατική περίοδο για το συγκρότημα, αφού περιόδευε για τον πρώτο # 1 δίσκο του στις Ηνωμένες Πολιτείες, παίζοντας τις πρώτες του συναυλίες στη Νότια Αμερική (Φεβρουάριος - Μάρτιος 1981) και στο Μεξικό (Σεπτέμβριος 1981). Ως αποτέλεσμα, το "Greatest Hits" έγινε ο πρώτος σε πωλήσεις δίσκος των Queen, πουλώντας περισσότερα από έξι εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στη Μεγάλη Βρετανία, όπου βραβεύθηκε ως είκοσι φορές πλατινένιο και είναι ο δίσκος με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Οι πωλήσεις του ξεπερνούν τα 25 εκατομμύρια παγκοσμίως, έχοντας βραβευθεί, μεταξύ άλλων, ως 15 φορές πλατινένιο στην Αυστραλία, οκτώ φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, επτά φορές χρυσό στη Γερμανία και πέντε φορές πλατινένιο στην Ελβετία. Έχει βρεθεί συνολικά 868 εβδομάδες στους βρετανικούς καταλόγους επιτυχιών, παραμένοντας τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή και 23 εβδομάδες στο Top-10, τις εννέα εκ των οποίων στα τέλη του 1991, μετά τον θάνατο του Φρέντι Μέρκιουρι. Στο αμερικάνικο Billboard παρέμεινε για 26 εβδομάδες φθάνοντας μέχρι το # 14, θέση στην οποία παρέμεινε για έξι συνεχόμενες εβδομάδες.
Κριτικές
Οι κριτικές για τη συλλογή υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να τη βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Ultimate Guitar" με 9,4 / 10, το "Entertainment Weekly" με Β+ και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Greatest Hits (άλμπουμ)
Βολτέρρα
Ιστορία
Η πόλη αποτέλεσε νεολιθικό οικισμό και σημαντικό κέντρο των Ετρούσκων, με πρωτότυπο πολιτισμό. Πιστεύεται ότι το μέρος κατοικείται αδιάσπαστα από τουλάχιστον από τον 8ο αιώνα π.Χ. . Κατά τους χρόνους της αρχαίας Ρώμης έγινε municipium, Ισοπολίτιδα πόλη. Η πόλη ήταν κατοικία επισκόπου κατά τον 5ο αιώνα, και η επισκοπική της εξουσία εδραιώθηκε τον 12ο αιώνα. Με την παρακμή της επισκοπικής εξουσίας, η Βολτέρρα αποτέλεσε στόχο ενδιαφέροντος για τους Φλωρεντινούς, οι οποίοι και την κατέλαβαν. Η διοίκηση της Φλωρεντίας δεν ήταν πάντα δημοφιλής, και κατά καιρούς η δυσαρέσκεια ξέσπαγε σε επαναστάσεις, τις οποία κατέστειλε η Φλωρεντία.
Greatest Hits (Queen)
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 2 Νοεμβρίου 1981
Βολτέρρα
Ιστορία
Ο Πέρσιους (Persius) ο Ρωμαίος σατυρικός με Ετρουσκικές ρίζες, και ο ζωγράφος του Μανιερισμού Ντανιέλε ντα Βολτέρρα (Daniele da Volterra), ήταν από τη Βολτέρρα.
Greatest Hits (Queen)
Βραβεία
Greatest Hits (άλμπουμ)
Βολτέρρα
Ιστορία
Ο ποιητής Τζάκοπο ντα Λεόνα (Jacopo da Leona) ήταν δικαστής στη Βολτέρρα το 13ο αιώνα.
Greatest Hits (Queen)
Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα τραγούδια του "Greatest Hits" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Βολτέρρα
Αξιοθέατα
Έξω από την πόλη, προς το Λαζάτικο, βρίσκεται η Villa di Spedaletto των Μεδίκων. Επίσης στην εγγύτητα της πόλης, στην περιοχή Valle Bona υπάρχουν ανασκαφές με ετρουσκικούς τάφους.
Συγκοινωνία
Η Βολτέρρα έχει μία στάση στη σιδηροδρομική γραμμή Τσετσίνα-Βολτέρρα (Cecina-Volterra), που ονομάζεται Volterra Saline - Pomarance (Βολτέρρα Σαλίνε – Πομαράντσε), λόγω της θέσης της στην κοινότητα Σαλίνε ντι Βολτέρρα (Saline di Volterra).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πίζας
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1881
Επαναληπτικές εκλογές 1882
Την Κυριακή 2 Μαΐου 1882 διεξάχθηκαν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές στις επαρχίες Θύρας, Πυλίας και Καλαβρύτων. Προηγουμένως επαναλήφθηκαν οι εκλογές στην Αίγινα και την Κέρκυρα. Επαναληπτικές εκλογές διεξάχθηκαν και στην επαρχία Πάλλης.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Γκέτσο
Το Γκέτσο (επίσημη γραφή στα βασκικά Getxo, ισπανικά: Gecho) είναι πόλη και δήμος της μητροπολιτικής περιοχής του Μπιλμπάο της Βισκαΐας στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Λόγω του παραλιακού του χαρακτήρα, είναι γνωστό ως τόπος παραθερισμού της αστικής τάξης του Μπιλμπάο των αρχών του 20ού αιώνα διαθέτοντας πολλά δείγματα μικρών μεγάρων ενώ στα όριά του εντοπίζεται η Κρεμαστή γέφυρα Μπισκάγια, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομίας της Ουνέσκο. Όπως και οι υπόλοιπες κωμοπόλεις της ευρύτερης περιοχής του Μπιλμπάο, γνώρισε μια σημαντική αύξηση του πληθυσμού της με την εγκατάσταση χιλιάδων μεταναστών τόσο κατά το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα όσο και κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970 ως αποτέλεσμα της υψηλής ζήτησης εργατών από τις ντόπιες βιομηχανίες που έπαψε με τον αποβιομηχανισμό των τελών του 20ού αιώνα.Το 2017 είχε 78.406 κατοίκους.
Ύπαρχος
Γενικά Ύπαρχος (υπό + άρχων) σημαίνει ο αμέσως μετά τον άρχοντα, υπαρχηγός ή αναπληρωτής του άρχοντα.
Σύγχρονη χρήση
Κυρίως όμως αποτελεί ναυτικό διοικητικό τίτλο σε θέση αμέσως μετά το Κυβερνήτη αξιωματικού παντός πολεμικού πλοίου και ανεξαρτήτως βαθμού, του οποίου αυτός φέρει, αντικαθιστώντας αυτοδίκαια και αυτεπάγγελτα τον Κυβερνήτη του. Σε αυτόν κατ' ουσία συγκεντρώνονται τα βάρη της εσωτερικής υπηρεσίας του πλοίου καθώς και της καλής συντήρησης αυτού, εκτός του μηχανοστασίου.
Στο Εμπορικό Ναυτικό χρησιμοποιείται ο τίτλος του Ύπαρχου κυρίως στα επιβατηγά, ενώ στα φορτηγά χρησιμοποιείται επί το πλείστον ο όρος Υποπλοίαρχος ή ο αγγλικός όρος Chief Officer (Τσιφ Όφισερ) έναντι του Πλοιάρχου που ονομάζεται Κάπταιν ή Μάστερ (Captain or Master) και εκτελεί βάρδια τις τετραωρίες 16.00-20.00 και 04.00-08.00, με επιπρόσθετα καθήκοντα την ασφαλή φορτοεκφόρτωση του πλοίου και τον καθαρισμό των κυτών (αμπαριών) του.
Τόσο στο Πολεμικό Ναυτικό όσο και στο Εμπορικό Ναυτικό ο Ύπαρχος ανήκει στους Μάχιμους Αξιωματικούς ή στο Προσωπικό καταστρώματος αντίστοιχα.
Αρχαιότητα
Στην ελληνική αρχαιότητα ο όρος ύπαρχος δήλωνε τον σύγχρονο υποστράτηγο, ή τον έπαρχο και άλλοτε τον υποταγμένο με κάποια εξουσία ("τους Καρχηδονίων υπάρχους" Πολύβιος). Η δε φράση "ύπαρχος πόλεως" ήταν ο αντίστοιχος σήμερα φρούραρχος, καλούμενος επίσης και "πολίαρχος". Κατά δε τον Ησύχιο ύπαρχος λεγόταν ο οικονόμος, ο στρατηγός πολέμου. Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ύπαρχος λεγόταν ο υπεύθυνος της επιμελητείας του στρατού σε περίοδο εκστρατείας, συνώνυμος όρος ήταν ο "μέγας στρατοπεδάρχης".
Πηγές
Κατηγορία:Προσωπικό πλοίων Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι Κατηγορία:Τίτλοι του βυζαντινού ναυτικού Κατηγορία:Εταιρική διακυβέρνηση
Καταστατικό κατοχής
Το καταστατικό κατοχής σχετικά με την κατανομή των αρμοδιοτήτων και ευθυνών μεταξύ της μελλοντικής γερμανικής κυβέρνησης και της Συμμαχικής Αρχής Ελέγχου (γερμανικά: Besatzungsstatut zur Abgrenzung der Befugnisse und Verantwortlichkeiten zwischen der zukünftigen deutschen Regierung und der Alliierten Kontrollbehörde) της 10ης Απριλίου 1949 (Amtsbl. AHK 1949, 13) ρύθμιζε οι σχέσεις μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και των τριών κατοχικών δυνάμεων ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας. Τέθηκε σε ισχύ στις 21 Σεπτεμβρίου 1949.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν είχε ακόμη πλήρη κρατική εξουσία όταν δημιουργήθηκε, επειδή η ανώτατη εξουσία εξακολουθούσε να ασκείται από τους Συμμάχους. Αυτό το καταστατικό χορηγούσε στις τρεις δυνάμεις κατοχής, εκπροσωπούμενες από την Ύπατη Αρμοστεία των Συμμάχων (έως το 1955), στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία και στα κρατίδιά της, νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές εξουσίες. Περιορίζοντας την αρμοδιότητά τους, εξασφάλιζαν ορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα, διατηρώντας συγκεκριμένους τομείς εξωτερικής πολιτικής, αποστρατιωτικοποίηση, έλεγχο του Ρουρ, αποζημιώσεις και υποδοχή προσφύγων. Όλοι οι νόμοι υπόκεινταν στο βέτο των κατοχικών δυνάμεων.
Περιεχόμενο
Το καταστατικό κατοχής εκδόθηκε στις 10 Απριλίου 1949 από τους τρεις Δυτικούς Συμμάχους στην Ουάσινγκτον, εγκρίθηκε και απεστάλη στο κοινοβουλευτικό συμβούλιο σε ενιαίο σημείωμα (την ημέρα του τέλους του αποκλεισμού του Βερολίνου), ενώ αναγγέλθηκε επισήμως από τους τρεις στρατιωτικούς διοικητές στις 12 Μαΐου 1949.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτική Γερμανία
Girugamesh
Οι Girugämesh (ιαπ. ギルガメッシュ, Girugamesshu) είναι ιαπωνικό συγκρότημα metal που σχηματίστηκε το 2003. Το όνομα προέρχεται από τον αρχαίο βασιλιά Γκιλγκαμές.
2003-2006: Συγκρότηση
Συγκροτήθηκε το 2003 στην Chiba, όπου ο Shuu και ο Nii ήταν φίλοι από το δημοτικό σχολείο. Η πρώτη εμφάνιση του συγκροτήματος έγινε όταν τα μέλη ήταν ακόμα στο γυμνάσιο. Οι Girugamesh άρχισαν να παίζουν συναυλίες με την τρέχουσα σύνθεση τους το 2004, έως ότου κάνουν συμβόλαιο με την Gaina-Japan. Το πρώτο τους single, "Kaisen Sengen", ταξινομήθηκε στη θέση # 10 στη λίστα Oricon Indies. Το 2005, οι Girugamesh ξεκίνησαν μια εθνική περιοδεία. Μετά  κυκλοφόρησαν το πρώτο τους live DVD με πολλές  σκηνές από την περιοδεία. Τέλος μετά από πολλές περιοδείες, κυκλοφόρησαν ένα EP, το Goku - Shohankei Enban.
Το 2007, οι Girugamesh εγγράφηκαν στην ευρωπαϊκή δισκογραφική εταιρεία Gan-Shin. Το συγκρότημα τότε συμμετείχε σε ένα φεστιβάλ εννέα συγκροτημάτων του Ιαπωνικού ροκ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια που ονομάζεται "J-Rock Revolution". Εμφανίστηκαν την 2η ημέρα μαζί με τους Merry, D'espairsRay, και Mucc. Τον καιρό που έγινε το J-Rock Revolution, ορισμένα συγκροτήματα κυκλοφόρησαν υλικό στο iTunes Music Store, συμπεριλαμβανομένων των Girugamesh.
2007-παρόν: Girugamesh και παγκόσμια επιτυχία
Το καλοκαίρι του 2007, οι Girugamesh κυκλοφόρησαν ένα EP με τίτλο "Reason for crying" και τον Δεκέμβριο κυκλοφόρησαν το επώνυμο άλμπουμ τους, Girugamesh.
Το 2008, το συγκρότημα περιόδευσε στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη υπό τον τίτλο "Stupid Tour '08". Στην αρχή περιόδευσε στην Ιαπωνία και τον Ιανουάριο, για πρώτη φορά, επισκέπτονται τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Μετά την ευρωπαϊκή περιοδεία τους, οι Girugamesh συνέχισαν με την νέα περιοδεία τους "Stupid Tour '08 in Japan". Τον Μάρτιο, οι Girugamesh συνέχισαν την περιοδεία τους επισκεπτόμενοι όλα τα μέρη της Ιαπωνίας συμπεριλαμβανομένης της Οκινάουα.
Μετά από μια παράσταση στο Wacken Open Air, ξεκίνησε νέα περιοδεία με τίτλο "Shining Tour '08". Οι πρώτες παραστάσεις έγιναν τον Ιούλιο στην Οζάκα και Ναγκόγια, με φινάλε τον Αύγουστο στο Liquidroom στο Τόκιο.
Το 3ο full-length album του συγκροτήματος, με τίτλο Music, κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2008. Μετά από μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ιαπωνία το πρώτο τρίμηνο του 2009, το συγκρότημα έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Sakura Con στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Λίγο μετά από το τέλος της "Crazy Tour 2009" κυκλοφόρησαν το live DVD "Crazy Crazy Crazy" στις 3 Ιουνίου. Στις 10 Ιουλίου κυκλοφόρησε το Single, με τίτλο "Alive" το οποίο παίχτηκε ζωντανά στο κοινό, κατά το τέλος της "Crazy Tour" περιοδείας τους. Ένα μήνα πιο μετά, στις 5 Αυγούστου, το Single "Border" κυκλοφόρησε ακολουθούμενο από το "Crying Rain" στις 7 Οκτωβρίου. Στις 16 Δεκεμβρίου, κυκλοφόρησαν το 4ο τους άλμπουμ, με τίτλο "NOW", το οποίο όνομα θα χρησιμοποιηθεί για την επόμενη περιοδεία τους το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά nu metal συγκροτήματα Κατηγορία:Industrial metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Metalcore συγκροτήματα
Εργασίες σε ύψος
Εργασίες σε ύψος είναι όλες οι εργασίες, ανεξαρτήτως αντικειμένου, μέσου πρόσβασης, διάρκειας εργασιών ή ύψους στο οποίο εκτελούνται, που εμπεριέχουν τον κίνδυνο τραυματισμού του εργαζόμενου από πτώση.