cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκστρατεία της Αιγύπτου
thumb|right|300px|Η Μάχη των Πυραμίδων, έργο του Φρανσουά Βαττώ, 1799 Η Γαλλική Εκστρατεία στην Αίγυπτο και τη Συρία (1798-1801) ήταν η εκστρατεία του Μεγάλου Ναπολέοντα στη Μέση Ανατολή, με σκοπό να προστατέψει τα γαλλικά εμπορικά συμφέροντα, να υπονομεύσει τη βρετανική πρόσβαση στην Ινδία και τις Ανατολικές Ινδίες και να εκσυγχρονίσει την επιστημονική έρευνα στην περιοχή. Οι λόγοι αυτοί αποτέλεσαν τον πρωταρχικό σκοπό της Μεσογειακής Εκστρατείας του 1798, που περιελάμβανε επίσης μια σειρά ναυτικών συγκρούσεων, καθώς και την κατάληψη της Μάλτας που προηγήθηκε της άφιξης των Γάλλων στην Αίγυπτο.
Παρά τις πολλές αποφασιστικές νίκες και μια αρχικώς επιτυχή εκστρατεία στη Συρία, ο Ναπολέων και η Στρατιά του της Ανατολής αναγκάστηκαν ν΄ αποσυρθούν, μετά την αυξανόμενη πολιτική δυσαρμονία στη Γαλλία, τις συγκρούσεις στην Ευρώπη και την ήττα του γαλλικού στόλου στη ναυμαχία του Νείλου.
Προετοιμασίες
Τον καιρό της αποστολής, το Διευθυντήριο είχε την εκτελεστική εξουσία στη Γαλλία. Ο στρατός ήταν το εχέγγυο αποτροπής των ιακωβινικών και βασιλικών απειλών, με το στρατηγό Ναπολέοντα Βοναπάρτη ήδη επιτυχημένο διοικητή, κυρίως λόγω της ιδιοφυούς ηγεσίας του κατά την Ιταλική Εκστρατεία.
Τον Αύγουστο του 1797, ο Ναπολέων πρότεινε με γράμμα του στο Διευθυντήριο μια στρατιωτική εκστρατεία για την κατάληψη της Αιγύπτου, επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον πόλεμο Οθωμανών-Μαμελούκων (1516-1517), ώστε να προστατευτεί το γαλλικό εμπόριο στην περιοχή, καθώς και να αναχαιτιστεί το βρετανικό εμπόριο και η δυνατότητα πρόσβασης των Βρετανών στην Ινδία και τις Ανατολικές Ινδίες, μιας και η Αίγυπτος ήταν σε στρατηγική θέση για τον έλεγχο των εμπορικών οδών της περιοχής.
Ο Βοναπάρτης επιδίωκε να καθιερώσει τη γαλλική παρουσία στη Μέση Ανατολή, με το απώτερο σχέδιο ένωσης με το μουσουλμάνο εχθρό των Βρετανών στην Ινδία, τον σουλτάνο Τίπου του Βασιλείου της Μυσόρης. Καθώς η Γαλλία δεν ήταν έτοιμη για μια κατά μέτωπο επίθεση στη Μεγάλη Βρετανία, το Διευθυντήριο αποφάσισε να παρέμβει έμμεσα και να προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα μέτωπο στη Μεσόγειο, ενώνοντας την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο, εξετάζοντας την κατασκευή του Καναλιού του Σουέζ.
Τον καιρό του σχεδιασμού της εκστρατείας, η Αίγυπτος ήταν οθωμανική επαρχία υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου, έχοντας πετύχει ντε φάκτο την αυτονομία της, μετά την απόσχιση των Μαμελούκων. Στη Γαλλία, οι διανοούμενοι θεωρούσαν την Αίγυπτο ως λίκνο του δυτικού πολιτισμού και επιθυμούσαν την εξαγωγή των αρχών του Διαφωτισμού στους Αιγυπτίους. Γάλλοι έμποροι ήδη εγκατεστημένοι στον ποταμό Νείλο διαμαρτύρονταν για διωγμούς από τους Μαμελούκους, και ο Ναπολέων επιθυμούσε να βαδίσει στα χνάρια του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Το Διευθυντήριο συμφώνησε με το σχέδιο του Ναπολέοντα το Μάρτιο του 1798. Αν και προβληματισμένο από το εύρος και το κόστος της επιχείρησης, συμφώνησε με το σχέδιο κυρίως για ν΄ απομακρύνει το δημοφιλή και υπερφιλόδοξο στρατηγό από το κέντρο της εξουσίας, σκοπός που παρέμεινε επί μακρό χρονικό διάστημα μυστικός.
Πριν την αναχώρηση από την Τουλόν
Πάμπολλες φήμες ανέφεραν ότι 40.000 στρατιώτες και 10.000 ναύτες συγκεντρώθηκαν στα λιμάνια της Μεσογείου, και ένας μεγάλος στόλος στην Τουλόν, με 13 πλοία της γραμμής, 14 φρεγάτες και 400 μεταφορικά πλοία. Για ν΄ αποφύγουν τον εντοπισμό από το βρετανικό στόλο του ναυάρχου Νέλσωνα, ο προορισμός των γαλλικών δυνάμεων παρέμεινε μυστήριο, γνωστός μόνο στο Βοναπάρτη και τους στρατηγούς του Μπερτιέ και Καφφαρελλί και το μαθηματικό Γκασπάρ Μονζ.
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης ορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας, με υφιστάμενους αξιωματικούς τους Λουί-Αλεξάντρ Μπερτιέ, Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ, Λουί-Μαρί-Ζοζέφ-Μαξιμιλιάν Καφφαρελλί, Ωγκύστ ντε Μαρμόν, Ζαν Λαν, Ζοακίμ Μυρά, Λουί Νικολά Νταβού, Λουί Σαρλ Αντουάν Ντεσαί, Ζαν-Αντός Ζυνό, Τομά Αλεξάντρ Ντυμά, Ζαν-Λουί-Εμπενεζέρ Ρενιέ, Αντουάν-Φρανσουά Αντρεοσσύ, Γκιγιώμ-Ματιέ Ντυμά, Ωγκυστίν-Ντανιέλ Μπελλιάρ, Ζακ-Φρανσουά Μενού, ο Πολωνός Ιωσήφ Ζάγιατσεκ κ.ά. Υπασπιστές του ορίστηκαν ο αδελφός του Λουδοβίκος Βοναπάρτης, και οι Ζερώ Ντυρόκ, Εζέν ντε Μπωαρναί, Τομά Προσπέρ Ζυλλιέν, και ο Πολωνός ευγενής Ιωσήφ Σουλκόφσκι.
Ο μεγάλος στόλος στην Τουλόν ενώθηκε με ναυτικές μοίρες από τη Μπαστιά, τη Γένοβα, την Τσιβιταβέκκια (Civitavecchia, λιμάνι στην Τυρρηνική Θάλασσα κοντά στη Ρώμη), και ετέθη υπό τις διαταγές του ναυάρχου Φρανσουά-Πωλ Μπρυαί ντ' Αιγκαλλιέ, με υποναύαρχους τους Αρμάν Μπλανκέ ντυ Σεϊλά, Πιερ-Σαρλ Βιλνέβ, Ντενί Ντεκρέ και Ονορέ Γκαντώμ.
Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Αιγύπτου Κατηγορία:Οθωμανική Συρία
Ναταλία Τζίντσμπουργκ
Η Ναταλία Τζίντσμπουργκ (Natalia Ginzburg, πραγματικό όνομα: Natalia Levi, Παλέρμο, 14 Ιουλίου 1916 - Ρώμη, 7 Οκτωβρίου 1991) ήταν Εβραιοιταλιδα συγγραφέας, η οποία με το έργο της ερεύνησε τις οικογενειακές σχέσεις, την πολιτική κατά τη διάρκεια και ύστερα από το φασιστικό καθεστώς και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την φιλοσοφία.
Εβραϊκής καταγωγής, κόρη του διαπρεπούς βιολόγου Τζουζέππε Λέβι, παντρεύτηκε το 1938 τον Λεόνε Τζίντσμπουργκ, συγγραφέα και εκδότη, ηγετική μορφή του αντιφασιστικού αγώνα. Ο Λεόνε εξορίστηκε σ’ ένα χωριό των Αβρουζίων, όπου η Ναταλία και τα παιδιά τους τον ακολούθησαν, αλλά το 1943 δραπέτευσαν στην Ρώμη όπου εξέδιδαν παράνομα μιαν αντιφασιστική εφημερίδα. Το 1944 ο Λεόνε συνελήφθη και πέθανε στην φυλακή. Η Ναταλία ξαναπαντρεύτηκε το 1950.
Συνέγραψε νουβέλες, διηγήματα και δοκίμια. Για το έργο της τιμήθηκε με τα βραβεία «Strega» και «Bagutta». Τα περισσότερα από τα έργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και εκδόθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έργα της έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά.
Κατά τη δεκαετία του 1930 και για σύντομο διάστημα, υπήρξε ακτιβίστρια του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Το 1983 εξελέγη στο Ιταλικό Κοινοβούλιο ως ανεξάρτητη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι
Αυτοκινητόδρομος 3 (Κύπρος)
Ο Αυτοκινητόδρομος Α3 (ή Αυτοκινητόδρομος Λάρνακας - Αγίας Νάπας) είναι ένας αυτοκινητόδρομος στο νησί της Κύπρου ο οποίος συνδέει το Αεροδρόμιο της Λάρνακας με την Αγία Νάπα και την Επαρχία της Αμμοχώστου. Είναι 55 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος του αποτελείται από 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση (και ΛΕΑ). Η κατασκευή του άξονα ξεκίνησε στο τέλος της δεκαετίας του 80, ως υπεραστικός δρόμος (Β3) με όπου ολοκλυρώθηκε το 1993. Αργότερα προστέθηκαν 2 λορίδες, αναβαθμίζοντας τον σε αυτοκινιτόδρομο (Α3), με το έργο να ολοκληρόνεται το 2003.
Αεροδρόμιο - Δεκέλεια (Παρακαμπτήριος Λάρνακας)
Η παρακαμπτήριος της Λάρνακας ξεκίνησε να κατασκευάζεται την δεκαετία του 1980 και παραδόθηκε σε 2 φάσεις. Το πρώτο τμήμα ήταν από την Ριζοελιά μέχρι την Δεκέλεια το οποίο παραδόθηκε το 1993. Τότε κατασκευάστηκε και η σύνδεση του αυτοκινητοδρόμου με τον Α2 στον κόμβο της Ριζοελιάς. Το δεύτερο τμήμα ήταν από την Ριζοελιά μέχρι το Αεροδρόμιο της Λάρνακας το οποίο παραδόθηκε το 1999. Ουσιαστικά πρόκειται για το δυτικό κομμάτι της παράκαμψης της Λάρνακας. Μάλιστα το 2009 τροποποιήθηκε ο άξονας για να παρέχει άμεση πρόσβαση στον νέο τερματικό του αεροδρομίου.
Δεκέλεια - Αγία Νάπα
Το υπόλοιπο τμήμα μήκους 33 χιλιομέτρων, είναι από την Δεκέλεια μέχρι την Αγία Νάπα. Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν στα τέλη του 1997 από την Πύλα μέχρι την Ξυλοτύμβου ενώ από το 1998 επεκτάθηκαν και μέχρι την Αγία Νάπα. Η ολοκλήρωση του άξονα έγινε το 2003.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Κύπρου
Βαθυσκάφος
Τα βαθυσκάφη είναι ειδικής κατασκευής υποβρύχια σκάφη, που μπορούν να καταδυθούν αυτόνομα σε εξαιρετικά μεγάλα βάθη, εξ ου και η ονομασία τους, με σκοπό την παρατήρηση και εξερεύνηση του βυθού θαλασσών και λιμνών.
Γενικά
Οι διαστάσεις τους είναι σχετικά πολύ μικρές σε σχέση με τα συνήθη υποβρύχια των οποίων αποτελούν μινιατούρες, καθώς έχουν σχεδιαστεί για περιορισμένης έκτασης ερευνών βυθού, (κάθε φορά), και όχι για να μεταφέρουν υλικά και προσωπικό σε μεγάλες αποστάσεις.
Τύποι
Μπορεί να είναι συνδεδεμένα με καλώδια ή/και αγωγούς με το σκάφος επιφανείας, ή να είναι αυτόνομα. Υπάρχουν επανδρωμένα και μη επανδρωμένα βαθυσκάφη. Τα μη επανδρωμένα ελέγχονται από το σκάφος επιφανείας με ενσύρματη ή ασύρματη επικοινωνία. Ένα ηλεκτρονικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο βαθυσκάφος για να ελέγχει τις κινήσεις του και να διεξάγει μετρήσεις και παρατηρήσεις με τα όργανα που διαθέτει. Τα επανδρωμένα βαθυσκάφη έχουν υψηλές τεχνολογικές απαιτήσεις, αφού πρέπει να είναι κατάλληλα για να φιλοξενήσουν ανθρώπους σε πολύ υψηλή πίεση. Έτσι, πρέπει να διαθέτουν τον απαιτούμενο χώρο, συστήματα υποστήριξης της ζωής και ιδιαίτερα στιβαρή κατασκευή.
Σημασία
Τα βαθυσκάφη προσφέρουν πολλά ως εργαλείο εξερεύνησης της θάλασσας και του πυθμένα της και συνέβαλαν στην αποδοχή της θεωρίας των λιθοσφαιρικών πλακών, στην ανακάλυψη πολλών νέων μορφών ζωής και στην ανεύρεση ναυαγίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Μαλίκη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μαλίκη ή Μαλίκι μπορεί να αναφέρονται:
Ύφαλος Γουίνσλοου
Ο Ύφαλος Γουΐνσλοου είναι ένα υποθαλάσσιο χαρακτηριστικό στα Νησιά Φοίνικα, της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, και βρίσκεται 200 χμ βόρεια - βορειοδυτικά της Νήσου ΜακΚήν. Είναι το βορειότερο και δυτικότερο χαρακτηριστικό των Νήσων Φοίνικα, χωρίς να υπολογίζουμε τα εξωτερικά νησιά Μπαίηκερ και Χάουλαντ. Έχει ελάχιστο βάθος 11 μέτρα. Ο Ύφαλος έχει μήκος περίπου 1,6 χμ από ανατολή προς δύση, και περίπου 0,5 χμ πλάτος. Ο πυθμένας αποτελείται από ροζ κοράλλια και κόκκινη άμμο. Ο Ύφαλος Γουΐνσλοου αναφέρθηκε από τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, που έπλεε πάνω από μια περιοχή που πίστευε ότι ήταν ο Ύφαλος Γουΐνσλοου στα τέλη του 1889, αλλά δεν τον βρήκε.
Επιτροχοειδής
Επιτροχοειδής ονομάζεται η καμπύλη που διαγράφει οποιοδήποτε σταθερό σημείο (εντός ή στην περιφέρεια) κύκλου ο οποίος περιστρέφεται εφαπτόμενος εξωτερικά σε δεύτερο σταθερό κύκλο.
Ύφαλος Γουίνσλοου
Ο ύφαλος ανακαλύφθηκε από το φαλαινοθηρικό Φοίνιξ το 1851, και το όνομα του δόθηκε σε ολόκληρη την συστάδα των νησιών. Ο Πέρρυ Γουΐνσλοου ήταν ο Καπετάνιος του Φοίνικα σ' αυτό το ταξίδι του.
Επιτροχοειδής
Μπορεί να περιγραφεί με τις εξής παραμετρικές εξισώσεις: όπου:
Αυτές οι καμπύλες μελετήθηκαν για πρώτη φορά από τον Dürer το 1525. Διάφορες επιτροχοειδείς καμπύλες εμφανίζονται στη συλλογή τεσσάρων βιβλίων που έγραψε με τίτλο: “Εισαγωγή στις μετρήσεις με χάρακα και διαβήτη”. Σε αυτά τα βιβλία ονόμαζε τις επιτροχοειδείς καμπύλες αραχνοειδείς, καθώς οι περισσότερες είχαν το σχήμα ιστού αράχνης. Αργότερα ακολούθησαν και άλλοι σπουδαίοι μαθηματικοί, όπως ο Leibniz και ο Newton το 1686, o L’Hospital το 1690, o Bernoulli το 1725 και ο Euler το 1745. Παράδειγμα επιτροχοειδούς είναι το οβάλ σχήμα του εσωτερικού του κινητήρα Βάνκελ, ένας τύπος κινητήρα εσωτερικής καύσης που εφευρέθηκε από τον Γερμανό μηχανολόγο Φέλιξ Βάνκελ στις αρχές της δεκαετίας του '50. Οι σπειρογράφοι που χρησιμοποιούνται για κατασκευή διαφόρων γεωμετρικών σχημάτων είναι ένα άλλο παράδειγμα επιτροχοειδών (και υποτροχοειδών) καμπυλών.
Ύφαλος Γουίνσλοου
Δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ύφαλο Γουΐνσλοου που βρίσκεται στα Νησιά Κουκ.
Επιτροχοειδής
Τέλος, Ο κοχλίας του Πασκάλ είναι μία επιτροχοειδής καμπύλη όπου R=r=h
Ύφαλος Γουίνσλοου
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά Φοίνικα Γουινσλοου
Επιτροχοειδής
Κατηγορία:Καμπύλες
トロコイド
Μαίκιος Κόιντος
Ο Μαίκιος Κόιντος ήταν επιγραμματοποιός ελάχιστα γνωστός. Από το όνομά του πιθανολογείται ότι ήταν ρωμαϊκής καταγωγής. Εμφανίζεται στην Παλατινή Ανθολογία ως Μαίκιος Κόιντος, Κόιντος και Μαίκιος . Σώζονται δώδεκα επιγράμματά του από τον Στέφανο του Φιλίππου.
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές
Ευδοξία της Βουλγαρίας
Η Ευδοξία της Βουλγαρίας (Evdoksiya na Bŭlgariya, 5 Ιανουαρίου 1898 - 4 Οκτωβρίου 1985) ήταν κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Η Ευδοξία Αυγούστα Φιλιππίνη Κλημεντίνη Μαρία γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1898 στη Σόφια, και ήταν το τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Βουλγαρίας, και της πρώτης συζύγου του, Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων-Πάρμας.
Η Ευδοξία δεν παντρεύτηκε ποτέ, αν και υπήρχαν επίμονες φήμες ότι ήθελε να παντρευτεί έναν άνδρα βουλγαρικής καταγωγής, πράγμα που ήταν ανεπίτρεπτο εκείνη την εποχή.
Τον Σεπτέμβρη του 1944, η Ευδοξία συνελήφθη και βασανίστηκε από τους Κομμουνιστές. Ωστόσο όταν απελευθερώθηκε, της επιτράπηκε να φύγει από τη χώρα με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου ζούσε κοντά στην αδελφή της, Ναντέζντα.
Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1985 στο Φρίντριχσχαφεν σε ηλικία 87 ετών. Είναι θαμμένη στο Κάστρο Άλτσχαουζεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Νικόλαος Δοξαράς
Ο Νικόλαος Δοξαράς (Καλαμάτα, 1706/1710 – Ζάκυνθος, 2 Μαρτίου 1775) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γιος του επίσης ζωγράφου και θεωρητικού τέχνης Παναγιώτη Δοξαρά και από τους πρωτεργάτες της Επτανησιακής Σχολής.
Βιογραφία
Ο Νικόλαος Δοξαράς γεννήθηκε στην Καλαμάτα και μετά το 1715, όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέκτησε εκ νέου την Πελοπόννησο, εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στα Επτάνησα. Αρχικά εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο και στη συνέχεια στη Λευκάδα και την Κέρκυρα. Το 1729 κατατάχθηκε στον στρατό της Βενετίας και μετά το θάνατο του πατέρα του μετέβη στη Βενετία όπου σπούδασε στρατιωτικός μηχανικός και ζωγράφος. Το 1738 επέστρεψε στη Λευκάδα και το 1745 διορίστηκε αξιωματικός της Χωροφυλακής στην Κέρκυρα. Αργότερα τοποθετήθηκε για μερικά χρόνια στην Κεφαλλονιά και εν τέλει εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ζάκυνθο όπου και πέθανε το 1775.
Έργο και τεχνοτροπία
Αν και δεν είναι γνωστοί οι ζωγράφοι δίπλα στους οποίους σπούδασε στη Βενετία, θεωρείται πως η τεχνοτροπία του επηρεάστηκε από τους Τζιοβάνι Μπατίστα Πιατσέτα και Τζοβάννι Μπαττίστα Τιέπολο που τη συγκεκριμένη περίοδο δέσποζαν επί της καλλιτεχνικής ζωής της Βενετίας.
Από το 1753 έως το 1762 εργάστηκε για τη διακόσμηση της οροφής του ναού της Φανερωμένης της Ζακύνθου με βοηθό τον Στέφανο Πασηγέτη. Η διακόσμηση αυτή καταστράφηκε στον σεισμό του 1953. Προσχέδια σώζονται στην Εθνική Πινακοθήκη και ένα μέρος, Το γενέσιον της Παναγίας φυλάσσεται στο Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου. Επίσης φιλοτέχνησε το 1761 την οροφή του ναού του αγίου Μηνά στη Λευκάδα. Συγκεκριμένα ζωγράφισε τους τέσσερις Ευαγγελιστές, σκηνές από τη ζωή και το μαρτύριο του αγίου Μηνά και άλλους αγίους. Και αυτό το έργο καταστράφηκε στα τέλη του 1976 από πυρκαγιά.
Ο Νικόλαος Δοξαράς συνέχισε πιστός στην παράδοση του πατέρα του αντικαθιστώντας τη βυζαντινή αγιογραφία με ιταλικής νοοτροπίας έργα. Η επίδρασή του ήταν σημαντική στην αλλαγή του προσανατολισμού της ελληνικής ζωγραφικής από την Ανατολή προς τη Δύση.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1998-1999
Το Πρωτάθλημα μπάσκετ της Α2 εθνικής κατηγορίας 1998–99 ήταν η 13η διοργάνωση της Α2 Εθνικής κατηγορίας. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Δάφνη, ενώ την ακολούθησε στον δρόμο προς την Α1 μία ακόμα ομάδα της Αθήνας, ο Έσπερος.
Στις ισοβαθμίες υπολογίστηκαν τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. Αν οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη με την ίδια διαφορά πόντων, για την τελική κατάταξη υπολογίστηκε η συνολική διαφορά πόντων που είχαν οι ομάδες.
Πηγές
Ετήσια Αθλητική Επιθεώρηση «Ματιές στα Σπορ», Έκδοση Γ. Γεωργαλάς Α.Ε., Νο 37, Ιανουάριος 2000, σελίδες 47 & 48.
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1998 1999 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1998 1999
Μπόντιλ Ίψεν
Η Μπόντιλ Ίψεν (δανικά: Bodil Ipsen, 30 Αυγούστου 1889 - 26 Νοεμβρίου 1964) ήταν Δανέζα ηθοποιός και σκηνοθέτις του κινηματογράφου, η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του δανικού κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη, ως Μπόντιλ Λουίς Γιένσεν Ίψεν, και ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στο θέατρο και στον βουβό κινηματογράφο. Στον κινηματογράφο του ντεμπούτο της το έκανε το 1920, με την ταινία Lavinen. Στο θέατρο είχε κάνει ντεμπούτο ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1910, συμμετέχοντας στην καριέρα της σε πάνω από 200 παραστάσεις.
Ωστόσο, περισσότερη επιρροή στον δανικό κινηματογράφο άσκησε ως σκηνοθέτις, δημιουργώντας μερικά από τα πρώτα δανικά φιλμ νουάρ και ψυχολογικά έργα. Πέρα από το θέατρο και τον κινηματογράφο, είχε συμμετάσχει και σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στη γενέτειρά της. Το 1943, η Ένωση Δανών Κριτικών Κινηματογράφου, δημιουργεί τα βραβεία Bodil, τα οποία έλαβαν το όνομά τους, από την Ίψεν και την Μπόντιλ Κιερ. Η Ίψεν έχει βραβευτεί τρεις φορές από τα συγκεκριμένα βραβεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Δανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αμάντα Μίλινγκ
Η Αμάντα Αν Μίλινγκ (Amanda Anne Milling, γεννημένη στις 12 Μαρτίου 1975) είναι μία Βρετανίδα πολιτικός, η οποία από τον Φεβρουάριο του 2020 υπηρετεί ως Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου του Ηνωμένου Βασιλείου και, μαζί με τον Μπεν Έλιοτ, προεδρεύει του Συντηρητικού Κόμματος. Αποτελεί Μέλος του Κοινοβουλίου από τις γενικές εκλογές του 2015, εκπροσωπώντας το Κάνοκ Τσέις. Προηγουμένως απασχολούνταν στο πεδίο της έρευνας της αγοράς.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μίλινγκ γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1975 στο Μπάρτον απόν Τρεντ του Στάφορντσαϊρ της Αγγλίας. Εκπαιδεύτηκε στο ιδιωτικό σχολείο Μόρτον Χολ και σπούδασε οικονομικά και στατιστική στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, αποφοιτώντας το 1997. Όσο ήταν ακόμη φοιτήτρια, η Μίλινγκ έγινε μέλος του Συντηρητικού Κόμματος. Μετά τις σπουδές ξεκίνησε να εργάζεται για την ερευνητική εταιρεία SW1 Research. Το 1999 εντάχθηκε στην εταιρεία Quaestor, όπου εξελίχθηκε σε διευθύντρια. Στη συνέχεια, μεταξύ 2010 και 2014, εργάστηκε ως επικεφαλής πελατών για την Optimisa Research.
Πολιτική καριέρα
Η Αμάντα Μίλινγκ εξελέγη το 2009 δημοτική σύμβουλος για το Χέλμσορ του Ρόσεντεϊλ. Παραιτήθηκε από την έδρα της το 2014, μετά την επιλογή της ως υποψήφια των Συντηρητικών για την εκλογική ενότητα Κάνοκ Τσέις του Στάφορντσαϊρ. Ο τότε Συντηρητικός βουλευτής Έινταν Μπάρλεϊ είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι δεν θα συμμετείχε στις επερχόμενες εκλογές.
Στις γενικές εκλογές του 2015, εξελέγη βουλευτής με 20.811 ψήφους (44,2%). Το επόμενο έτος, όμως, βρέθηκε ανάμεσα στους βουλευτές για τους οποίους πραγματοποιήθηκε έρευνα από την Εκλογική Επιτροπή και την αστυνομία για φερόμενη παράβαση των κανονισμών περί εκλογικών δαπανών. Η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο 70.000 στερλινών στο Συντηρητικό Κόμμα, τον Μάρτιο του 2017, για σημαντικές παραλείψεις στην αναφορά των δαπανών για την προεκλογική εκστρατεία. Αφού ολοκλήρωσε την έρευνά της, η αστυνομία παρέπεμψε το ζήτημα στην Εισαγγελική Υπηρεσία του Στέμματος, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν και υπήρχαν στοιχεία ανακρίβειας στην αναφορά των δαπανών, δεν θα προβεί σε περαιτέρω ενέργειες καθώς δεν ήταν σαφές εάν υποψήφιοι ή άλλοι παράγοντες ενήργησαν ενσυνείδητα.
Ως μέλος του κοινοβουλίου την περίοδο 2015–2017, η Αμάντα Μίλινγκ εντάχθηκε στην Επιτροπή Επιχειρήσεων, Ενέργειας και Βιομηχανικής Στρατηγικής, καθώς και στην Υποεπιτροπή Εκπαίδευσης, Δεξιοτήτων και Οικονομίας. Οι κοινοβουλευτικές έρευνες, στις οποίες συμμετείχε, περιλαμβάνουν την κατάρρευση της εταιρείας British Home Stores και τις πρακτικές εργασίας στα καταστήματα Sports Direct. Υπηρέτησε επίσης σε Επιτροπές νομοσχεδίων, συμπεριλαμβανομένου του νομοσχεδίου Μεταρρύθμισης Πρόνοιας και Εργασίας και του νομοσχέδιο Αστυνόμευσης και Εγκλήματος.
Η Μίλινγκ υποστήριξε την παραμονή του Ηνωμένου Βασιλείου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο δημοψήφισμα του 2016. Μετά το δημοψήφισμα, βοήθησε στην οργάνωση της εκστρατείας του Μπόρις Τζόνσον για την ανάληψη της ηγεσίας του Συντηρητικού Κόμματος. Στις γενικές εκλογές του 2017 επανεξελέγη με 26.318 ψήφους (55%). Μετά τον ανασχηματισμό του Ιανουαρίου του 2018, η Αμάντα Μίλινγκ έγινε βοηθός του κυβερνητικού Γουίπ. Στις αρχές του 2019 ψήφισε υπέρ της συμφωνίας της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι σχετικά με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μετά την εκλογή του Τζόνσον στην πρωθυπουργία, τον Ιούλιο του 2019, διορίστηκε ως Αναπληρώτρια Προϊσταμένη Γουίπ της Βουλής των Κοινοτήτων και Θησαυροφύλακας του Οικοκυριού. Η Αμάντα Μίλινγκ ψήφισε υπέρ της συμφωνίας αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Οκτώβριο του 2019. Στις γενικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη με 31.636 ψήφους (68,3%). Στο πλαίσιο του ανασχηματισμού του υπουργικού συμβουλίου του 2020, η Μίλινγκ προήχθη σε Πρόεδρο του Συντηρητικού Κόμματος και Υπουργό άνευ Χαρτοφυλακίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Κρητικά
Με το όνομα Κρητικά αναφέρεται η Κρητική διάλεκτος, επίσης συναντώνται τα παρακάτω τοπωνύμια της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γιαν Λίνσεν
Ο Γιαν Λίνσεν (Jan Linsen, Χόορν 1602 ή 1603 - Χόορν, 26 Μαΐου 1635) ήταν Ολλανδός ζωγράφος μυθολογικών και ιστορικών θεμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
ΕΔ
Η συντομογραφία ελληνικών χαρακτήρων ΕΔ ή εδ ή Ε.Δ. ή Ε/Δ μπορεί να αναφέρεται:
Κοκέσι
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος κοκέσι είναι αβέβαιη. Κάποιοι πιστεύουν ότι το όνομα προήλθε από συνδυασμό ονομάτων, που δίνονταν στις κούκλες από τους κατασκευαστές τους. Κατά μία άποψη η λέξη κοκέσι προέρχεται από τη λέξη ξύλινος (木, ki, ko) ή μικρός (小, ko) και τη λέξη κούκλες (芥子, keshi). Επίσης, υπάρχει η άποψη ότι η λέξη κοκέσι προέρχεται από το «κο», που σημαίνει παιδί και το «κέσι» (keshi), που προέρχεται από το ρήμα kesu που σημαίνει σβήνω. Η λέξη κοκέσι υποδηλώνει την βρεφοκτονία ή την άμβλωση, στην οποία κατέφευγαν πολλές γυναίκες στην Ιαπωνία λόγω μεγάλης φτώχειας και λιμού σε προηγούμενους αιώνες. Ήταν ένα είδος παρηγοριάς για τις μητέρες, που είχαν χάσει τα παιδιά τους λόγω άμβλωσης ή βρεφοκτονίας. Η κούκλα είναι μια ένδειξη ότι το παιδί, που πέθανε, δεν θα ξεχαστεί. Κάποιοι αμφισβητούν την εγκυρότητα αυτής της άποψης. Αυτή η θεωρία προήλθε από μία ιστορία ενός παιδιού του ποιητή Goichi Matsunaga. Αυτή η συγκινητική ιστορία έγινε πολύ δημοφιλής και επηρέασε πολλούς ανθρώπους στο να πιστεύουν ότι είναι πραγματικά αληθινή.
Περισσότερες πληροφορίες
Οι κούκλες κοκέσι αρχικά κατασκευάζονταν στην περίοδο Έντο (1600-1868) και πουλιούνταν στους επισκέπτες των ιαματικών πηγών (onsen) στην βορειοανατολική Ιαπωνία στην επαρχία Τόοχοκου (Tōhoku). Είναι πιθανό αρχικά οι κούκλες να χρησιμοποιούνταν για μασάζ αζωγράφιστες από τους ανθρώπους, που έκαναν μπάνιο στις ιαματικές πηγές. Οι αγρότες είχαν συνδυάσει τις κούκλες κοκέσι με τη πλούσια σοδειά και την καλή υγεία και έδιναν τις κούκλες αυτές στα παιδιά τους σαν παιχνίδι, για να εξευμενίσουν τους θεούς. Οι κούκλες κοκέσι κατασκευάζονται από ξύλο κερασιάς, σφενδάμου ή ενός δένδρου, που ονομάζεται Mizuki (κατά κυριολεξία «νερό δέντρο»). Το ξύλο πρέπει να μείνει ένα έως πέντε χρόνια και μετά επεξεργάζεται από ειδικούς τεχνίτες, που ονομάζονται kijishi (木地師). Το βασικό χαρακτηριστικό στις κούκλες κοκέσι είναι ότι δεν έχουν χέρια και πόδια. Το ύψος τους μπορεί να κυμανθεί από μερικά εκατοστά έως 60 εκατοστά περίπου. Διακρίνονται για την απλότητά τους. Το πρόσωπό τους μπορεί να είναι σοβαρό, χαρούμενο ή θλιμμένο. Ο κύριος κορμός της κούκλας είναι κυλινδρικός και μακρόστενος και το κεφάλι σφαιρικό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και τα ρούχα ζωγραφίζονται με ζωηρά χρώματα. Στις παραδοσιακές κοκέσι τα συνήθη χρώματα, που χρησιμοποιούνται είναι το κόκκινο, το μαύρο και το κίτρινο. Μετά το βάψιμο οι κούκλες γυαλίζονται. Ο κορμός και το κεφάλι συνήθως κατασκευάζονται ξεχωριστά και μετά ενώνονται με κάποιο τρόπο. Οι κούκλες κοκέσι είναι ευαίσθητες στο νερό. Αν έρθουν σε επαφή με το νερό θα μουτζουρώσουν τα χρώματα. Γι' αυτό οι κατασκευαστές προειδοποιούν τους καταναλωτές να μην πιάνουν τις κούκλες με βρεγμένα χέρια και να τις σκουπίζουν με στεγνό πανί.
Είδη
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες κοκέσι: α. Παραδοσιακές, β. Δημιουργικές και γ. Μοντέρνες. Οι δημιουργικές κοκέσι (creative kokeshi) έχουν έναν μοναδικό σχεδιασμό και άρχισαν να κατασκευάζονται μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουν συνήθως προσθήκη μαλλιών πάνω στο κεφάλι. Οι δημιουργικές κοκέσι δημιουργούνται από καλλιτέχνες αστικών περιοχών ενώ οι παραδοσιακές κοκέσι συνήθως κατασκευάζονται από τεχνίτες, που ζουν σε αγροτικές περιοχές. Οι μοντέρνες κοκέσι πωλούνται ως σουβενίρ σε τουριστικά μέρη. Οι παραδοσιακές κοκέσι είναι χειροποίητες, διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα σχέδια και το σχήμα και διακρίνονται σε 11 είδη συνήθως.
Τα είδη παραδοσιακών κοκέσι είναι τα εξής ανάλογα με την περιοχή, που κατασκευάζονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικές κούκλες Κατηγορία:Λαογραφία στην Ιαπωνία
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12
Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2011–12 (γνωστό και ως Football League ΟΠΑΠ) διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι δύο πρώτες ομάδες και άλλη μία έπειτα απ' τη διαδικασία των play off. Στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας οι τρεις τελευταίες ομάδες. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με μεγάλη καθυστέρηση με τον πρώτο αγώνα να πραγματοποιείται στις 28 Οκτωβρίου. Το πρωτάθλημα διεκόπη προσωρινά τον Φεβρουάριο, έπειτα από αποχή που κήρυξαν οι ποδοσφαιριστές διεκδικώντας πλήρη ασφάλιση σε αγώνες και προπόνηση. Μετά από 19 ημέρες διακοπής το πρωτάθλημα ξανάρχισε, αν και δεν είχαν δοθεί ακόμα λύσεις στα προβλήματα. Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου 2012. Την απευθείας άνοδο εξασφάλισαν ο Πανθρακικός και η Βέροια, ενώ υποβιβάστηκαν ο Αγροτικός Αστέρας, ο Εθνικός Αστέρας και ο Διαγόρας Ρόδου. Στα Πλέι-Οφ για μία θέση στην Α΄Εθνική συμμετείχαν η Καλλιθέα, η Παναχαϊκή, ο Α.Ο. Πλατανιά και η Α.Ε.Λ. Καλλονής. Από τη διαδικασία αυτή την άνοδο εξασφάλισε επίσης ο Α.Ο. Πλατανιά.
Πλέι Οφ
Οι αγώνες των play off διεξήχθησαν μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 3 έως 6, οι οποίες ήταν η Καλλιθέα η Παναχαϊκή, ο Πλατανιάς και η ΑΕΛ Καλλονής. Με βάση τους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει οι ομάδες στο τέλος του πρωταθλήματος ξεκίνησαν τα πλέι οφ με την εξής βαθμολογία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Βιτρούβιος
right|thumb|200px|Ο [[Άνθρωπος του Βιτρούβιου του Λεονάρντο ντα Βίντσι]] Ο Βιτρούβιος, ή Μάρκος Βιτρούβιος Πολλίωνας (Marco Vitruvio Pollione, fl 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγγραφέας, αρχιτέκτονας και μηχανικός. Είναι κυρίως γνωστός για την πραγματεία του περί αρχιτεκτονικής (λατ. De architectura), έργο που σήμερα αναφέρεται συνήθως με τον τίτλο Δέκα Βιβλία Αρχιτεκτονικής και αποτελεί το μοναδικό κείμενο αρχιτεκτονικής θεωρίας και πρακτικής που διασώζεται από την κλασική εποχή. Στα παλαιότερα χειρόγραφα αναφέρεται μόνο με το όνομα Βιτρούβιος. Το παρωνύμιο Πολλίωνας (λατ. Pollio), όπως παραδίδεται από τον Φαβέντιο (4ος αιώνας ΚΕ) σε μία σύνοψη της πραγματείας του Βιτρούβιου, τείνει να καθιερωθεί, ωστόσο δεν επιβεβαιώνεται από σύγχρονες πηγές.
Ο Βιτρούβιος ολοκλήρωσε τα Δέκα Βιβλία Αρχιτεκτονικής χρησιμοποιώντας πληθώρα πηγών, κυρίως ελληνικών, όπως θεωρητικά κείμενα Ελλήνων αρχιτεκτόνων μεταξύ των οποίων και ο Ερμογένης. Η θεωρία του χαρακτηρίζεται συχνά ως ανθρωπομορφική, καθώς αποφαίνεται για τους κανόνες περί αναλογιών βασισμένος στις αναλογίες του ανθρώπινου σώματος. Εξάλλου, αρκετά αναγεννησιακά σχέδια, με πιο γνωστό τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου του Λεονάρντο ντα Βίντσι, άντλησαν από τους κανόνες αναλογιών του Βιτρούβιου.
Μένανδρος προτήκτωρ
Ο Μένανδρος Προτήκτωρ (ή Προτέκτωρ) ήταν νομικός, ιστορικός και ποιητής του 6ου αιώνα. Εξιστόρησε τα γεγονότα των ετών 558-582, συνεχίζοντας το έργο του Αγαθία. Αποσπάσματα μόνο έχουν σωθεί από το ιστορικό του έργο, το οποίο θεωρείται σημαντικό, και από τα ποιητικά του ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (Ι 101).
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινοί νομικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Game Gear
μικρογραφία|δεξιά|350px|Το Game Gear της [[Sega]] Το Game Gear (ιαπωνικά: ゲームギア, λατινισμός Χέπμπορν: Gēmu Gia) είναι φορητή κονσόλα παιχνιδιών 8-bit που κυκλοφόρησε από τη Sega στις 6 Οκτωβρίου του 1990 in North America and Europe in 1991, and in Australia in 1992. Originally retailing at JP¥19,800 in Japan, στην Ιαπωνία, το 1991 στη βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, και το 1992 στην Αυστραλία.
Το Game Gear κυκλοφόρησε βιαστικά στην αγορά, και η μοναδική του βιβλιοθήκη παιχνιδιών σε συνδυασμό με την τιμή του του έδωσαν το προτέρημα απέναντι στα Atari Lynx και TurboExpress. Ωστόσο, λόγο προβλημάτων με τη διάρκεια ζωής των μπαταριών, την έλλειψη γνήσιων τίτλων και η μικρή υποστήριξη από την ίδια τη Sega, το Game Gear δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το Game Boy, πουλώντας 10,62 εκατομμύρια μέχρι το Μάρτιο του 1996. Το Game Gear διαδέχθηκε το Genesis Nomad το 1995 και σταμάτησε την κυκλοφορία το 1997. Επανακυκλοφόρησε το 2000 ως σύστημα budget από τη Majesco, υπό την άδεια της Sega.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών τέταρτης γενιάς Κατηγορία:Κονσόλες της Sega Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Master System
Φρανκ Χάμπσον
Ο Φρανκ Χάμπσον (Frank Hampson, Audenshaw, Lancashire, Αγγλία, 21 Δεκεμβρίου 1918 – Epsom, Surrey, 8 Ιουλίου 1985) ήταν Βρετανός σεναριογράφος, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Μαζί με τον Φρανκ Μπέλαμι δημιούργησαν το περιοδικό Eagle, ενώ ο Χάμπσον ήταν ο καλλιτέχνης που φιλοτέχνησε την πιο γνωστή ιστορία αυτού του περιοδικού, υπό τον τίτλο Dan Dare. Στην Ελλάδα τη σειρά αναδημοσίευσε το περιοδικό Αγόρι ως Νταν ο Τολμηρός, αλλά αφορούσε σε μεταγενέστερη εκδοχή, άλλων συντελεστών. Ο Χάμπσον κράτησε συνεργασία με το Eagle από το 1950 έως το 1961.
Προσωπική ζωή
Ο Χάμπσον σπούδασε στο King George V School του Southport. Ο αδελφός του Έρικ σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Φρανκ νυμφεύτηκε τη Dorothy Mabel Jackson το 1944 με την οποία απόκτησαν ένα γιο.
Eagle
Το 1949, σε συνεργασία με τον Marcus Morris πρότειναν τη δημιουργία ενός νέου παιδικού περιοδικού υπό την επωνυμία Eagle, το οποίο παρουσίασαν στην Εταιρεία Τύπου Hulton. Τον Απρίλιο του 1950 το περιοδικό κυκλοφόρησε και ο Χάμπτον ήταν ο βασικός συντελεστής της πιο διάσημης σειράς επιστημονικής φαντασίας αυτού του εντύπου, που τιτλοφορήθηκε Dan Dare, Pilot of the Future.
Καριέρα και διακρίσεις
Ο Χάμπσον εργάστηκε κυρίως σαν ελεύθερος επαγγελματίας για διάφορους εκδοτικούς οίκους, εικονογραφώντας βιβλία. Το 1975 ψηφίστηκε τιμητικά ως ηγετική μορφή της διεθνούς σκηνής εικονογραφημένων και καρτούν σε εκδήλωση που έλαβε χώρα στη Lucca της Τοσκάνης. Ακόμη, οι θαυμαστές του τον ανέδειξαν ως τον σπουδαιότερο μεταπολεμικό καλλιτέχνη και συγγραφέα του είδους του, απονέμοντάς του, παράλληλα, ένα βραβείο Yellow Kid. Ήταν απόφοιτος του Ανοικτού Πανεπιστήμιου (1978) για το διαδικτυακό περιοδικό του οποίου δημιούργησε μία πλήρη ιστορία του διάσημου ήρωά του, Dan Dare, εορτάζοντας με τον τρόπο αυτό την αποφοίτησή του. Ο καλλιτέχνης απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 66 ετών, από επιπλοκές του καρκίνου εκ του οποίου έπασχε.
Πλήρης κοινωνία
Στη χριστιανική εκκλησιολογία, πλήρης κοινωνία είναι η σχέση μεταξύ Αυτοκέφαλων Εκκλησιών ή Πατριαρχείων που η εκκλησιαστική ηγεσία, ο λαός, ο κλήρος και η ιεροσύνη αναγνωρίζονται αμοιβαία μεταξύ τους και μοιράζονται τα ίδια δόγματα «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν».
Παραπομπές
* Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Μιχαήλ Χαρτοφύλαξ
Ο Μιχαήλ Χαρτοφύλαξ ήταν λόγιος του 10ου αιώνα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Σώζεται ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (Ι 122). Ο Μιχαήλ ήταν ένας από τους γραφείς της Παλατινής Ανθολογίας και είχε στην κατοχή του είτε το πρωτότυπο της Ανθολογίας του Κεφαλά είτε πιστό αντίγραφό της.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Ουαλαϊουέ
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κοινότητα Ουαλαϊουέ εκτείνεται σε μια έκταση 2,787.7 χλμ² και είχε 8.273 κατοίκους.
Ως κοινότητα, το Ουαλαϊουέ είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Γεμμολογία
right|thumb|180 px
Η Γεμμολογία είναι μια ειδικότητα που ασχολείται με την ανάλυση και πιστοποίηση της αυθεντικότητας ενός πολύτιμου λίθου, καθώς και με την αναγνώριση επεξεργασιών βελτίωσης που έχει υποστεί ένας πολύτιμος λίθος. Στην Ελλάδα το αντίστοιχο εκπαιδευτικό ίδρυμα αντιπροσωπεύει τη σχολή γεμμολογίας της Μεγάλης Βρετανίας. Οι απόφοιτοι του καθώς και απόφοιτοι από ξένα ιδρύματα δημιούργησαν το Σύλλογο Ελλήνων Γεμμολόγων.
Ένας γεμμολόγος θα πρέπει να διαθέτει γνώσεις Γεωλογίας, Φυσικής και Χημείας και η επαγγελματική του ενασχόληση -τουλάχιστον στο εξωτερικό- συνδέεται κυρίως με την εκτίμηση πολύτιμων και ημιπολύτιμων λίθων
Η λέξη "γεμμολογία" προέρχεται από την λατινική λέξη gemma η οποία σημαίνει πολύτιμος λίθος. Στα αγγλικά της Αγγλίας γράφεται με δύο m και στα αγγλικά των Ηνωμένων Πολιτειών με ένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορυκτολογία Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Λίζα Κούντροου
Η Λίζα Βάλερι Κούντροου (Lisa Valerie Kudrow, 30 Ιουλίου 1963) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από τον ρόλο της Φοίβη Μπουφέι στην σειρά Τα φιλαράκια (Friends), για τον οποίο έχει κερδίσει αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων ένα βραβείο Έμμυ και δύο Screen Actors Guild Awards. Στον κινηματογράφο, έχει παίξει στις ταινίες Ρόμι και Μισέλ (1997), Ανάλυσέ το (1999), Ο γιατρός ξανατρελάθηκε (2001), Τα πάντα για τον έρωτα (2005), ''Υ.Γ. Σ' αγαπώ (2007), Κάντε στην μπάντα (2009), Ξενοδοχείο για σκύλους (2009) και Εύκολη... κατά λάθος'' (2010).
Πρώτα βήματα
Η Λίζα Κούντροου γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας στις 30 Ιουλίου, 1963. Οι γονείς της είναι η Νέντρα Στερν (γεννήθηκε το 1934) και ο Λι Ν. Κούντροου (γεννήθηκε το 1933). Η Λίζα έχει δυο μεγαλύτερα αδέρφια, την Χελένα Μάρλα (γεννήθηκε το 1955) και τον γνωστό νευρολόγο στην Σάντα Μόνικα, Ντείβιντ Β. Κούντροου (γεννήθηκε το 1957). Οι πρόγονοι της είχαν μεταναστεύσει από τη Λευκορωσία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και την Πολωνία. Οι παππούδες της Λίζα ήταν ο Ντείβιντ Κούντροου (γεννημένος στο Μογκιλιόφ της Λευκορωσίας) και ο Γκερτρούντε Φάρμπερμαν (γεννημένος στην Ίλια της Λευκορωσίας επίσης). Η προγιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, Μέρα Μόρντεοβιτς, δολοφονήθηκε στην πόλη Ίλια της Λευκορωσίας κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Επιπλέον, η Κούντροου υπήρξε μαθήτρια στο Middle School του Portola στην Ταρζάνα της Καλιφόρνιας. Το 1979, σε ηλικία 16 ετών, υποβλήθηκε σε ρινοπλαστική για να μειώσει το μέγεθος της μύτης της.
Καριέρα: 1994-2004 και Τα Φιλαράκια
αριστερά|μικρογραφία|359x359εσ|Τα Φιλαράκια (1994-2004) Ο πρώτος μεγάλος και σημαντικότερος ρόλος της Λίζα Κούντροου ήρθε σε ηλικία 31 ετών, το 1994, μέσα από την σειρά Τα Φιλαράκια. Υποδύθηκε τη Φοίβη Μπουφέι, η οποία έχει περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, είναι χορτοφάγος, ταλαντούχα μουσικός και στη σειρά έχει μια δίδυμη αδερφή, την Ούρσουλα Μπουφέ. Στον τέταρτο κύκλο της σειράς είχε μείνε έγκυος στον γιο της, Τζόυλιαν Μουρέι Στερν, ο οποίος γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1998 και γι’ αυτό οι παραγωγοί άλλαξαν το σενάριο και η Φοίβη έγινε τότε παρένθετη μητέρα στα τρίδυμα του αδερφού της, Φρανκ. Το 1998 κέρδισε βραβείο ΕΜΜΥ για την ερμηνεία της ως Φοίβη.
Προσωπική ζωή
Η Λίζα στις 27 Μαΐου 1995, παντρεύτηκε τον Γάλλο διευθυντή διαφημιστικής εταιρείας και επιχειρηματία, Μάικλ Στερν, με τον οποίο έχουν ένα γιο τον Τζούλιαν Μουρέι Στερν (γεννημένος το 1998). Ο γάμος της Λίζα Κούντροου θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους στο Χόλιγουντ. μικρογραφία|Η Κούντροου στην πρεμιέρα της ταινίας Η άλλη γυναίκα το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Χιλιομόδι
Το Χιλιομόδι είναι τοπωνύμιο και μπορεί να αφορά κάποιο από τα παρακάτω:
Χέντρικ Φρανς φαν Λιντ
μικρογραφία|320x320εσ| Άποψη του Τίβερη, 1734 Ο Χέντρικ Φρανς φαν Λιντ {Hendrik Frans van Lint – Σεπτέμβριος 1763) ήταν Φλαμανδός τοπιογράφος και ζωγράφος απόψεων που μέλος της ομάδας των Φλαμανδών και των Ολλανδών ζωγράφων Bentvueghels που δραστηριοποιήθηκαν στη Ρώμη. Ήταν ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους τοπίων στη Ρώμη κατά το πρώτο ήμισυ του 18ου αιώνα και οι πάτρονές του περιλάμβαναν τις παλαιές αριστοκρατικές οικογένειες της Ρώμης καθώς και Ευρωπαίους ταξιδιώτες στο Grand Tour τους.
Βιογραφία
Ο Χέντρικ Φρανς φαν Λιντ γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του ζωγράφου ιστορικών θεμάτων Πίτερ φαν Λιντ και της δεύτερης συζύγου του Άννα Μούρεν (Anna Moeren, Moren ή Morren). Καθώς ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν μόλις 6 ετών ο φαν Λιντ έγινε το 1696 μαθητευόμενος του Πίτερ φαν Μπρέντελ, ζωγράφου ιταλικών τοπίων. Ο φαν Λιντ δεν έμεινε για να ολοκληρώσει τη μαθητεία του, αλλά έφυγε για τη Ρώμη κάπου μεταξύ του 1697 και του 1700. Εδώ θα παρέμενε για το υπόλοιπο της ζωής του, εκτός από μια σύντομη επίσκεψη στην Αμβέρσα το 1710 μετά τον θάνατο της μητέρας του. αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ| Τοπίο με την ανατροφή του Δία Το 1697, ο φαν Λιντ εντάχθηκε στο Bentvueghels, μια ένωση κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τους Bentvueghels να υιοθετήσουν ένα ελκυστικό ψευδώνυμο. Το προσωνύμιο του φαν Λιντ ήταν studie (στα ολλανδικά) ή lo studio (ή ακόμη και «Monsú Studio») (ο κύριος Μελέτη (στα ιταλικά)). Αυτό το ψευδώνυμο μπορεί να του δόθηκε λόγω της σχολαστικής τεχνικής του, η οποία βασίστηκε σε εκτεταμένες προπαρασκευαστικές εργασίες και μελέτες. Συνήθιζε να κάνει λεπτομερή σχέδια με μολύβι, πενάκι και αραιωμένο μελάνι, συχνά επί τόπου. Συχνά πήγαινε σε αποστολές που διαρκούσαν έως και μερικές εβδομάδες στην εξοχή γύρω από τη Ρώμη. Σε αυτές τις αποστολές συνοδεύτηκε μερικές φορές από τον Ολλανδό ζωγράφο Τέοντοορ Βίλκενς (Theodoor Wilkens). Ο φαν Λιντ θα χρησιμοποιούσε τις προπαρασκευαστικές του μελέτες για να αναπτύξει συνθέσεις πλήρους κλίμακας σε καμβά και συχνά πρόσθετε ερείπια και κλασικά κτίρια για να δημιουργήσει τα περίτεχνα φανταστικά του τοπία.
Ο φαν Λιντ έζησε στο via del Babuino και νυμφεύτηκε το 1719 τη Λουντοβίκα Μαργκαρέτε Τάσσελ (Ludovica Margarete Tassel), θυγατέρα ενός Ιταλού ράφτη. Το ζευγάρι απέκτησε δέκα παιδιά, ένα εκ των οποίων ονομάστηκε Γιάκομπ ή Τζάκομο φαν Λιντ  (Ρώμη, 1723 - 1790) και έγινε επίσης ζωγράφος. Ένας άλλος γιος του, που ονομάστηκε Τζοβάννι Ρόκκο (Giovanni Rocco) (1736-1781) έγινε αργυροχόος. μικρογραφία|320x320εσ| Κλασικό τοπίο με μορφές που κάθονται μπροστά σε ναΐσκο Ο φαν Λιντφαίνεται να εντάχθηκε στον κύκλο του Ολλανδού ζωγράφου Κασπάρ φαν Βίττελ, γνωστού στη Ρώμη ως «il Vanvitelli». Ο φαν Βίττελ είχε εγκατασταθεί στη Ρώμη το 1675, όπου οι τοπογραφικές του απόψεις τον έκαναν έναν από τους πιο φημισμένους καλλιτέχνες της γενιάς του. Ο φαν Λιντ εργάστηκε πιθανώς στο εργαστήριο του φαν Βίττελ για να βοηθήσει τον ηλικιωμένο καλλιτέχνη στην ολοκλήρωση των πολλών παραγγελιών του.
Ο Βαν Λιντ είχε επιτυχημένη σταδιοδρομία και οι πάτρονές του περιλάμβαναν επιφανείς επισκέπτες στη Ρώμη και αριστοκράτες στο Grand Tour τους, καθώς και μερικές από τις σημαντικές ρωμαϊκές οικογένειες πατρικίων, συμπεριλαμβανομένων των Altoviti, Capponi, Pamphili, Sacchetti και Soderini. Στον ντον Λορέντσο Κολόννα (Don Lorenzo Colonna) άρεσε ιδιαίτερα το έργο του και διέθετε τουλάχιστον 70 τοπία από τον καλλιτέχνη.
Η σύζυγος του Βαν Λιντ πέθανε το 1744. Την ίδια χρονιά προσχώρησε στην Congregazione Artistica dei Virtuosi al Pantheon και εξελέγη Πρύτανης το 1755. Η Congregazione ήταν μια ομάδα καλλιτεχνών που διοργάνωναν ετήσιες εκθέσεις των δικών τους πινάκων πάνω στα μεταλλικά κάγκελα μπροστά από το Πάνθεον. Ο φαν Λιντ μάλλον εργάστηκε επίσης ως τεχνίτης αποκατάστασης εικόνων.
Απεβίωσε στο σπίτι του στην οδό del Babuino στη Ρώμη στις 24 Σεπτεμβρίου 1763.
Έργο
Ενώ ο van Lint είναι γνωστό ότι απασχολούσε άλλους καλλιτέχνες όπως ο Κορράνφο Τζακουίντο (Corrado Giaquinto), Αντριέν Μανγκλάν, Άντον Ράφαλε Μενχς (Anton Raphael Mengs), Πιέρ Συμπλεϋρά (Pierre Subleyras), Σεμπαστιάνο Κόνκα (Sebastiano Conca), Τζουζέππε Κιάρι (Giuseppe Chiari) και Πλάσιντο Κοστάντσι (Placido Costanzi) για να ζωγραφίσει μορφές στα τοπία του, συχνά ζωγράφισε τον εαυτό του. Οι μοναδικοί καλλιτέχνες των οποίων οι μορφές έχουν αναγνωριστεί στο έργο του είναι ο Πομπέο Μπατόνι και ο Φραντσέσκο Τσουκαρέλλι. Οι μορφές που ζωγράφισε στις συνθέσεις του ήταν συχνά εμπνευσμένες από εκείνες των διάσημων ζωγράφων του 17ου αιώνα, όπως ο Γκουίντο Ρένι.
Η συλλογή εκτυπώσεων του Χένρι Χόαρ (Henry Hoare) στο Στάουρχεντ (Stourhead) θεωρείται χρωματισμένη στο χέρι σε μια συνεργατική προσπάθεια του Χέντρικ φαν Λιντ και του γιου του, Τζάκομο. Σε έναν κατάλογο χειρόγραφων ο χρωματισμός αυτών των εκτυπώσεων αποδίδεται σε έναν «Mr Studio». Η τεχνική είναι σύμφωνη με τους πίνακες του φαν Λιντ, αλλά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου ενός καταγεγραμμένου σχολίου σχετικά με το «νεαρό στούντιο», υποδηλώνουν ότι ο χρωματισμός μπορεί να ήταν οικογενειακή επιχείρηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Άρμη
thumb|250px|Αντλία για άρμη του 1848 στο Μπαντ Κίσσινγκεν της Γερμανίας
Η άρμη ή άλμη (λατ. sal muria, αρχ. ἁλμυρίς, ἅλμη, κοινά: αλατόνερο, σαλαμούρα) είναι νερό που περιέχει σε μεγάλο ποσοστό άλας, συνήθως χλωριούχο νάτριο, NaCl.
Η αξία της άλμης στη συντήρηση τροφίμων οφείλεται σε δύο λόγους:
Ιωάννης Ραδιναλής
Ο Ιωάννης (Γιοβάνης) Ραδιναλής ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Ράδινα (σήμ. Ράντνια) Τίκφες, Βόρεια Μακεδονία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Ραδιναλής γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Ράδινα (σήμ. Ράντνια) Τίκφες, Βόρεια Μακεδονία. Συμμετείχε αρχικά ως ένοπλος, συνεργαζόμενος με την ΕΜΕΟ, αλλά σύντομα διαχώρισε τη θέση του και αποφάσισε να υπερασπιστεί τα Ελληνικά συμφέροντα. Ήταν θείος του στρατηγού και πολιτικού της Ένωσης Κέντρου, Χρήστου Αβραμίδη.
Κατά το 1906 και το 1907, συνέχισε να δρα στην ευρύτερη περιοχή των Τικφών, όπου προσπάθησε να περιορίσει τη δράση των πολυμελών Βουλγαρικών ομάδων, ενώ την άνοιξη του 1907 ήρθε σε επαφή με τον Παντελή Παπαϊωάννου (Νικοτσάρα), προκειμένου να ενισχύσει τη δράση των Ελληνικών σωμάτων στην περιοχή της Στρώμνιτσας. Κατά τη διάρκεια περιοδείας στα χωριά της Στρώμνιτσας, το καλοκαίρι του 1907, προκειμένου να στρατολογήσουν νέους για την αντιμετώπιση των Βουλγάρων, διέμειναν στο Κολέσινο Βόρεια Μακεδονία, στο Ζίμποβο (σήμ. Ζούμποβο) Βόρεια Μακεδονία και στο Μακρύεβο (σήμ. Μοκρίεβο) Βόρεια Μακεδονία. Εκεί στις 26 Αυγούστου του 1907, προδόθηκαν από τον εξαρχικό πεθερό του Έλληνα οπλίτη που τους φιλοξένησε με αποτέλεσμα να περικυκλωθούν σύντομα από Οθωμανικό απόσπασμα. Τότε ο Ιωάννης Ραδιναλής μαζί με τους υπαρχηγούς Γεώργιο Βολιώτη (από τη Βογδάντσα) και Θεόδωρο Σέντερη ανέλαβαν να ανοίξουν δρόμο από την Κερκίνη προκειμένου να διαφύγει το σώμα. Η αναπόφευκτη συμπλοκή που ακολούθησε στοίχισε τη ζωή σε αρκετούς Έλληνες, όπως ο Θανάσης από το Βαλδέφτσι (σήμ. Βλαντιέφτσι) Στρώμνιτσας, ο Στοΐλης από τη Βαρδαρόφτσα (σήμ. Αξιοχώρι) Κιλκίς και ο οπλαρχηγός Παντελής Παπαϊωάννου ή Γραικός (καπετάν Νικοτσάρας). Η δράση του Ιωάννη Ραδιναλή συνεχίστηκε έως την επανάσταση των Νεοτούρκων το 1908.
Βαλκανικοί πόλεμοι και Α΄ΠΠ
Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο υπήρξε οδηγός του Ελληνικού στρατού στην πορεία του για τα Γιαννιτσά. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ελληνικές στρατιωτικές αρχές τον υπέδειξαν ως οδηγό για τα Συμμαχικά στρατεύματα κατά τις επιχειρήσεις Διάσπασης του Μακεδονικού Μετώπου. Έτσι, συμμετείχε σε αναγνωριστικές πτήσεις συμμαχικών αεροπλάνων από το Καρασούλι (Πολύκαστρο) έως τις Σιδηρές Πύλες (Δεμίρ Καπού) του Αξιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Ραδιναλης Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Φρανκ Μπέλαμι
Ο Φρανκ Μπέλαμι (Frank Alfred Bellamy, Kettering, Northamptonshire, 21 Μαΐου 1917 – 5 Ιουλίου 1976 ) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Οι πιο γνωστές σειρές που δημιούργησε ή συνεισέφερε σημαντικά, ήταν οι Dan Dare, Pilot of the Future (διαδεχόμενος τον εμπνευστή της ιστορίας, Φρανκ Χάμπσον), Heros the Spartan και Fraser of Africa για το περιοδικό Eagle, στου οποίου τη δημιουργία πρωτοστάτησε κι ακόμη Thunderbirds (επιστημονικής φαντασίας, στο περιοδικό TV Century 21) και Garth, για την εφημερίδα Daily Mirror (1971).
Βιογραφία και καριέρα
Ο Μπέλαμι ξεκίνησε να εργάζεται στο καλλιτεχνικό στούντιο του William Blamire στη γενέτειρά του, το 1933. Το 1942 νυμφεύτηκε τη Nancy με την οποία απέκτησαν ένα παιδί, δύο χρόνια αργότερα. Η οικογένεια μετακινήθηκε στο Νότιο Λονδίνο το 1949 ώστε ο Μπέλαμι να έχει πιο άμεση πρόσβαση στους εκδοτικούς οίκους με τους οποίους συνεργάσθηκε επί σειρά ετών, ως ελεύθερος επαγγελματίας εικονογράφος. Προηγούμενα και μέχρι το 1953, ήταν συνεργάτης του στούντιο Norfolk, ενώ το 1975 το ζευγάρι γύρισε στο Kettering. Ο Μπέλαμι διακρίθηκε επίσης με τις σειρές Captain Scarlet and the Mysterons που μεταφέρθηκαν και στην τηλεόραση, ενώ παρουσίασε δουλειές του στο περιοδικό Radio Times του BBC, όπως και στην τηλεοπτική σειρά Doctor Who.
Το τέλος
Ο Μπέλαμι πέθανε αναπάντεχα σε ηλικία μόλις 59 ετών, πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη νέα σειρά που είχε μόλις ξεκινήσει να παρουσιάζει, εμπνευσμένη από τις ταινίες «ουέστερν σπαγγέτι» του Σέρτζιο Λεόνε, στο #1 του περιοδικού Ally Sloper του Denis Gifford.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Κυψέλη (Αθήνα)
Η Κυψέλη είναι περιοχή της Αθήνας στην 6η δημοτική κοινότητα του Δήμου Αθηναίων, με πληθυσμό περίπου 65.000 κατοίκους. Βρίσκεται 1,5 με 3 χιλιόμετρα βόρεια από την Πλατεία Ομονοίας, ανατολικά της οδού Πατησίων και βόρεια του Πεδίου του Άρεως. Κέντρο της είναι η Πλατεία Κυψέλης, η οποία επισήμως φέρει την ονομασία Πλατεία Κανάρη, προς τιμήν του ήρωα Κωνσταντίνου Κανάρη, ο οποίος κατοικούσε επί σειρά ετών στην περιοχή και συγκεκριμένα στη (σημερινή) οδό Κυψέλης 56, όπου υπάρχει αναμνηστική πλακέτα προς τιμήν του.
Οριοθέτηση - διοίκηση
Κέντρο της περιοχής είναι η πλατεία Κυψέλης (Κανάρη).
Πολεοδομία
thumb|250px|Ο πεζόδρομος της [[Φωκίωνος Νέγρη]] Κέντρο της Κυψέλης είναι η Πλατεία Κανάρη, κοινώς Πλατεία Κυψέλης, και τα γύρω από αυτήν οικοδομικά τετράγωνα. Κεντρικοί δρόμοι της Κυψέλης και ταυτόχρονα δρόμοι που οδηγούν στην πλατεία είναι οι οδοί Κυψέλης και Σπετσών προς τα νότια, η οδός Βελβενδού προς τα ανατολικά, οι οδοί Εκάτης και Δάφνιδος προς τα βόρεια και οι οδοί Λέσβου και Καλλιφρονά προς τα δυτικά.
Δεσπόζουσα θέση στην Κυψέλη έχει ο κατάφυτος, πλατύς πεζόδρομος της Φωκίωνος Νέγρη. Κάτω από τον δρόμο αυτό διέρχεται ρέμα, το οποίο στα μέσα του 20ού αιώνα καλύφθηκε για να δημιουργηθεί ο πλατύς δρόμος περιπάτου με την πυκνή και ψηλή βλάστηση. Κατά μήκος της οδού, υπάρχουν αρκετά συντριβάνια και πολλά γλυπτά.
Επεκτάσεις της αρχικής Κυψέλης αποτελούν η συνοικία της Νέας Κυψέλης, που εκτείνεται έως την συνοικία Γκύζη, και η Άνω Κυψέλη, βόρεια της Νέας Κυψέλης, η οποία εκτείνεται έως το Αττικό Άλσος και τον Δήμο Γαλατσίου.