cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δεκάπολη (Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)
Ιστορία
Η Δεκάπολη είχε ως στόχο την προώθηση μίας συνεργασίας μεταξύ των πόλεων αυτών, χωρίς ωστόσο να προδιαγράφει μία μορφή πολιτικής ένωσης σε τοπικό επίπεδο. Η Δεκάπολη διέθετε, σύμφωνα με τους ιστορικούς και τους οικονομολόγους, μία ιδιαιτέρως σπάνια ιδιαιτερότητα, ειδικά άμα ληφθεί υπόψη η χρονική περίοδος: πέραν της στρατιωτικής συμμαχίας, η αλληλοβοήθεια ήταν, επίσης, σε οικονομικό επίπεδο σε περίπτωση χρεοκοπίας.
Η Μυλούζ, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε ιδρυτικό μέλος της Δεκάπολης, υποχρεώθηκε σταδιακά να απεμπλακεί από τη συμμαχία της με τις υπόλοιπες αλσατικές πόλεις, προκειμένου να ενώσει τις δυνάμεις της σε στρατιωτικό επίπεδο με την Ελβετική Συνομοσπονδία έπειτα από τον Πόλεμο των Έξι Δηναρίων. Το σημαντικό γεγονός αυτό της ιστορίας της πόλης βρήκε τη Δεκάπολη ανήμπορη να αντιδράσει εμπρός στα στρατεύματα των ευγενών, οι οποίοι αντιτίθονταν στην ύπαρξη δημοκρατικού πολιτεύματος στη Μυλούζ. Το 1515, η Δημοκρατία της Μουλούζ προχώρησε στη σύναψη συμμαχίας με τα ελβετικά καντόνια. Το Λάνταου προσχώρησε στην αλσατική Δεκάπολη το 1521.
Η ένωση δέχθηκε ισχυρό πλήγμα λόγω του Τριακονταετούς Πολέμου που έλαβε χώρα από το 1618 έως το 1648 και ρήμαξε την περιοχή, ενώ έδωσε τη δυνατότητα στη Γαλλία να προσαρτήσει την πλειοψηφία των πόλεων αυτών έπειτα από τις συνθήκες της Βεστφαλίας το 1648. Μόνη η Δημοκρατία της Μυλούζ διατήρησε την ανεξαρτησία της. Η υπογραφή της συνθήκης του Ναϊμέχεν το 1678 σηματοδότησε το τέλος της Δεκάπολης.
Η ένωση αποτέλεσε μία πρώτη μορφή μίας ενοποιημένης Αλσατίας.
Γιώργος Τσιμπίδαρος-Φτέρης
Ο Γιώργος Φτέρης, γεννηθείς ως Γιώργος Τσιμπίδαρος (14 Σεπτεμβρίου 1891 - 14 Σεπτεμβρίου 1967), ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ανταποκριτής, κριτικός, συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στην Καρέα της Μάνης, και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Οικογένεια
Είχε τέσσερα αδέρφια, τον Γιάννη (ή Γιάγκο) ο οποίος έμενε στη Μάνη. Ο Βασίλης πολέμησε στον Μακεδονικό Αγώνα ως αρχηγός ανταρτών και σκοτώθηκε σε μάχη. Ο Πότης, όπως και ο αδερφός του Γιώργος, σπούδασε νομική, αρθρογράφησε σε αρκετές εφημερίδες και έγινε αρχισυντάκτης σε μια. Αργότερα έγινε γραμματέας του Ελευθέριου Βενιζέλου και εξελέγη βουλευτής Αθηνών, Το 1963, έγινε σύμβουλος στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Είχαν επίσης μια αδερφή, την Όλγα, η οποία ήταν παντρεμένη με τον Γιάννη Χαραμή από την Κρεμαστή Λακωνίας. Το 1931, ο Γιώργος Φτέρης παντρεύτηκε τη Ρέα Βραχίνου, και στις 13 Ιουλίου 1934, γέννησαν τη μοναδική τους κόρη Ελυάνα. αριστερά|μικρογραφία|Ο Γιώργος Φτέρης (καθήμενος) με τη σύζυγο του Ρέα (αριστερά) και την κόρη τους Ελυάνα
Δημοσιογράφος
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ο Γιώργος Φτέρης, ήταν ανταποκριτής εφημερίδων στο εξωτερικό. Αρχικά, ήταν στη Ρώμη, και αργότερα στη Γαλλία. Περιόδευσε στην Ευρώπη για να συναντήσει αρκετά γνωστά πρόσωπα της εποχής, όπως ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι, από τον οποίο έλαβε συνέντευξη αρκετές φορέας. Κατα τη διάρκεια των ταξιδιών του, γνώρισε και σχημάτισε δεσμούς φιλίας με αρκετά γνωστά άτομα, όπως ο συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, ο γλύπτης Μιχαήλ Τόμπρος, ο πολιτικός Ελευθέριος Βενιζέλος, η ηθοποιός Έλλη Λαμπέτη, ακόμη και ο Πάμπλο Πικάσο.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας Αθηναϊκά Νέα. Επίσης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για Το Βήμα. Αρθρογραφούσε το κύριο άρθρο της εφημερίδας κάθε Κυριακή.
Μεταφραστής
Το 1930, έλαβε το Βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας (Ακαδημαϊκές δάφνες), για τη μετάφραση του από τα γαλλικά στα ελληνικά των «Αθλίων» (Les Miserables). Το 1966, του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο Δημοσιογραφίας από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄. Τιμήθηκε αρκετές φορές από την Ελληνική κυβέρνηση για το έργο του στη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία.
Συγγραφέας
Έγραψε αρκετά βιβλία και άρθρα. Η κόρη του Ελυάνα δήλωσε για τον πατέρα της: ''«Τα βιβλία του έχουν βαθύ νόημα και είναι δύσκολα στην κατανόηση επειδή ήθελε να κάνει τους ανθρώπους καλύτερους. Τα βιβλία του ήταν γραμμένα σε απλή γλώσσα, αλλά είχαν βαθιά νοήματα. Δεν ήθελε οι άνθρωποι να διαβάζουν 'σκουπίδια', αλλά να ερευνούν, να βελτιώνουν τους εαυτούς τους, να ρωτούν, και να κάνουν την ανθρωπότητα πιο έξυπνη. Βασικά, να κάνουν έναν άνθρωπο να συλλογιστεί.»''
Η κατασκευή της βιβλιοθήκης της Αρεόπολης, υποστηρίχθηκε από τον ίδιο.
«Η Χωριάτα»
Ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αξιομνημόνευτα επιτεύγματα του, είναι ένα τραγούδι με την ονομασία «Η Χωριάτα». Τον χειμώνα 1941–42,τον πρώτο χειμώνα της Γερμανικής Κατοχής, έγραψε ένα αλληγορικό τραγούδι το οποίο έδωσε στη Σοφία Βέμπο, την πιο γνωστή τραγουδίστρια της εποχής και επίσης οικογενειακή φίλη του. Το τραγούδησε σε θέατρα ανά την Ελλάδα, φορώντας φόρεμα με τα χρώματα της Ελλάδας, μπλέ και λευκό. 35 χρόνια αργότερα, σχολιάζοντας το τραγούδι, ο Γιώργος Φτέρης είπε: «Είναι μια φωνή ελπίδας και συνέχισης της ύπαρξης. Αντήχησε σε μεγάλο βαθμό στις καρδιές του τότε σκλαβωμένου λαού.» Στο τραγούδι, η Ελλάδα παρουσιάζεται ως μια χωριατοπούλα, και τα νιάτα της ως ένα εκκολαπτόμενο δέντρο.
Κατά την περίοδο αυτή, όλα τα πατριωτικά τραγούδια απαγορευόταν από τους Ναζί. Ο Φτέρης το γνώριζε, και έγραψε κάθε στίχο του τραγουδιού με αλληγορικό τρόπο. Η κόρη του είπε: ''«Κάθε φορά που τραγουδούνταν, το κοινό 'ηλεκτριζόταν'. Ακούγαν το τραγούδι και το κατανοούσαν, και έτσι τους έδινε ελπίδα, τους εμχύψωνε. Φόβιζε τον εχθρό, και ήταν σαν απειλή.»''
Πολύς κόσμος λάτρεψε το τραγούδι του Φτέρη, και το μήνυμα του διαδώθηκε στην Ελλάδα. Το τραγούδι έπαιζε συνεχώς στα θέατρα. Αλλά αμέσως μετά οι Ναζί κατέλαβαν τον έλεγχο. Το τραγούδι απαγορεύθηκε, και τα θέατρα κλείσαν. Ορίστηκε ποινή για κάθε έναν που τραγουδούσε το τραγούδι, και οι Ναζί πήγαν στο σπίτι του Φτέρη, απειλώντας τον με σύλληψη. Η Βέμπο συνέχισε να τραγουδά τη «Χωριάτα» στις συναυλίες της στη Μέση Ανατολή και συνέχισε να εμπνέει το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Αν και το τραγούδι είχε καταπνιγεί στην Ελλάδα, η ζημιά για τους Γερμανούς είχε γίνει. Οι καταπονεμένοι και χωρίς ελπίδα Έλληνες πολέμησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως λέει το τραγούδι με «καινούργιους κλώνους και κλαδιά».
Θάνατος
Ο Γιώργος Φτέρης-Τσιμπίδαρος απεβίωσε το 1967 από καρκίνο του ήπατος. Το σώμα του έχει ταφεί στην πατρίδα του, Μάνη. Επί της οδού μεταξύ Αρεόπολης και Γυθείου, σε ένα λόφο έχει χτιστεί και αφιερωθεί σε αυτόν ένα μνημείο. Αν και εγκατέλειψε το χωρίο του και τους περιορισμούς του, στην εφηβική του ηλικία, πάντοτε είχε τη Μάνη στην καρδιά του. Κάποτε είχε γράψει, «Τη θύμηση της Μάνης, της πέτρας και του αέρα της Μάνης, την έπαιρνα πάντα μαζί μου, όπου κι αν πήγαινα. Σαν φυλαχτό»
Το μνημείο του είναι μια προτομή, σκαλισμένη από τον φίλο του Μιχαήλ Τόμπρο. Στον ώμο του, μια γυναίκα που αναπαριστά τη Μάνη δακρύζει, θρηνώντας για τον θάνατο του. Η κόρη του Ελυάνα δήλωσε, ''«Ο πατέρας που ποτέ δεν ήθελε μνημείο για τον εαυτό του, μιας και ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος. Ποτέ δεν πίστευε στα μνημεία, όμως η μητέρα που επέμενε πως του άξιζε ένα.»''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κοινότητα Άνω Βαλσαμονέρου
Συνολικά η κοινότητα έχει 107 κατοίκους.
Η κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κανάκη Γαβαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Χρυσαυγή Τρικάλων
Η επίσημη ονομασία είναι “η Χρυσαυγή”. Έδρα του δήμου είναι τα Τρίκαλα και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Χρυσαυγή ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Χρυσαυγής, του πρώην Δήμου Εστιαιωτίδας του Νομού Τρικάλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Σεβράν
Το Σεβράν (γαλλικά: Sevran) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβραναί (γαλλικά: Sevranais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Έλενα Ράπτη
Η Έλενα Ράπτη (Θεσσαλονίκη, 9 Μαΐου 1975) είναι Ελληνίδα πολιτικός, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, εν ενεργεία βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2004, και σήμερα υφυπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάσθηκε ως ελεύθερη επαγγελματίας στο χώρο των οπτικοακουστικών συστημάτων επικοινωνίας.
Έχει διατελέσει μέλος στην Εθνική Αντιπροσωπεία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Σταιν
Το Σταιν (γαλλικά: Stains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Στανουά (γαλλικά: Stanois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Μηδενική συνάρτηση
Στα μαθηματικά, η μηδενική συνάρτηση είναι η σταθερή συνάρτηση, η οποία είναι μηδέν για όλες τις τιμές εισόδου.
Πιο συγκεκριμένα, στους πραγματικούς αριθμούς είναι η συνάρτηση, η οποία ικανοποιεί
Πιο γενικά, η μηδενική συνάρτηση f σε ένα σύνολο S ικανοποιεί
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικά
Τραμπλαί-αν-Φρανς
Το Τραμπλαί-αν-Φρανς (γαλλικά: Tremblay-en-France) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τραμπλαιζιέν (γαλλικά: Tremblaysiens).
Γναίος Δομίτιος Κόρβουλο
Ο Γναίος Δομίτιος Κόρβουλο, λατιν.: Gnaeus Domitius Corbulo (Peltuinum π. 7 - 67 μ.Χ.) ήταν ένας δημοφιλής Ρωμαίος στρατηγός, γαμπρός επ' αδελφή του Καλιγούλα και πεθερός του Δομιτιανού. Ο Νέρωνας, πολύ φοβισμένος για τη φήμη του Κόρβουλο, τον διέταξε να αυτοκτονήσει, την οποία εντολή ο στρατηγός πραγματοποίησε πιστά: αφού αναφώνησε στα Ελληνικά «Άξιος», έπεσε στο δικό του σπαθί.
Καταγωγή
Ο Κόρβουλο γεννήθηκε κάπου στην ιταλική χερσόνησο από μία οικογένεια συγκλητικών. Ο πατέρας του, ο οποίος είχε το ίδιο όνομα, μπήκε στη Γερουσία ως επίσημος πραίτορας υπό τον Τιβέριο. Η μητέρα του Βιστιλία προερχόταν από μία οικογένεια πραιτόρων.
Επί Καλιγούλα
Η πρώιμη σταδιοδρομία του Κόρβουλο είναι άγνωστη, αλλά ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 39 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καλιγούλα, ο οποίος είχε νυμφευτεί τη Μιλωνία Καισωνία, ετεροθαλή αδελφή του Κόρβουλο.
Στην Κάτω Γερμανία
δεξιά|μικρογραφία|378x378εσ|Έφιππος ανδριάντας του Γ. Δ. Κόρβουλο στο Φόορμπουρχ των Κάτω Χώρεών, όπου έκανε το κανάλι που φέρει το όνομά του.
Μετά τη δολοφονία του Καλιγούλα, η σταδιοδρομία του Κόρβουλο σταμάτησε ως το 47 μ.Χ., όταν ο νέος Αυτοκράτορας Κλαύδιος τον διόρισε διοικητή των στρατευμάτων στην Κάτω Γερμανία, με στρατόπεδο βάσης στην Κολωνία.
Η νέα ανάθεση ήταν δύσκολη και ο Κόρβουλο έπρεπε να αντιμετωπίσει μεγάλες εξεγέρσεις από τις γερμανικές φυλές Cherusci και Chauci. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γερμανία, ο στρατηγός διέταξε την κατασκευή ενός καναλιού μεταξύ των ποταμών Ρήνου και Μεύση. Τμήματα αυτής της μηχανικής εργασίας, γνωστά ως Fossa Corbulonis (κανάλι του Κόρβουλο), έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Η πορεία του είναι πανομοιότυπη με το σύγχρονο κανάλι Φλητ, το οποίο συνδέει τις σύγχρονες πόλεις Λάιντεν (αρχαίο Μάτιλο) και Φόορμπουρχ (Forum Hadriani). Όταν έφτασε στην πεδινή Γερμανία, ο Κόρβουλο απασχολούσε τόσο τον στρατό, όσο και τις ναυτικές μοίρες τού στόλου στο να περιπολούν τον Ρήνο και τη Βόρεια Θάλασσα· τελικά εκδίωξε τους Chauci μακριά από τις Ρωμαϊκές επαρχίες. Όρισε ένα αυστηρό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, προκειμένου να διασφαλιστεί η μέγιστη αποτελεσματικότητα των λεγεώνων του: υποτίθεται ότι εκτέλεσε δύο λεγεωνάριους, όταν βρέθηκαν να έχουν αφήσει τα σπαθιά τους, για να εργαστούν στην κατασκευή οχυρώσεων σε ένα στρατόπεδο πορείας. Λέγεται ότι ο Κόρβουλο είπε, "Θέλετε να νικήστε τον εχθρό με μία αξίνα."
Στην Ανατολή
Ο Κόρβουλο επέστρεψε στη Ρώμη, όπου έμεινε μέχρι το 52 μ.Χ., όταν ορίστηκε praefectus (κυβερνήτης) της επαρχίας της Ασίας. Μετά το τέλος του Κλαυδίου το 54 μ.Χ., ο νέος Αυτοκράτορας Νέρων τον έστειλε στις ανατολικές επαρχίες, για να αντιμετωπίσει το Αρμενικό ζήτημα. Μετά από κάποια καθυστέρηση, και ενισχυμένος με στρατεύματα από τη Γερμανία, το 58 μ.Χ. αντεπιτέθηκε στον Τιριδάτη Α΄ της Αρμενίας και αδελφό του Βολογάση Α΄ της Παρθίας. Τα Αρτάξατα και τα Τιγρανόκερτα κατελήφθησαν από τις λεγεώνες του (τις III Gallica, VI Ferrata και X Fretensis) και ο Τιγράνης (ΣΤ΄), που είχε ανατραφεί στη Ρώμη και ήταν πειθήνιος υπήκοοος της κυβέρνησης, εγκαταστάθηκε ως βασιλιάς της Αρμενίας.
Το 61 μ.Χ. ο Τιγράνης ΣΤ΄ εισέβαλε στην Aδιαβηνή, ένα αναπόσπαστο τμήμα του Παρθικού βασιλείου και μία σύγκρουση μεταξύ Ρώμης και Παρθίας φαινόταν αναπόφευκτη. Αντ' αυτού, ο Βολογάσης Α΄ θεώρησε καλύτερο να συμβιβαστεί. Συμφωνήθηκε ότι τόσο τα Ρωμαϊκά, όσο και τα Παρθικά στρατεύματα πρέπει να εκκενώσουν την Αρμενία, ότι ο Τιγράνης ΣΤ΄ πρέπει να εκθρονιστεί και να αναγνωριστεί η εξουσία του Τιριδάτη Α΄. Η Ρωμαϊκή κυβέρνηση αρνήθηκε να προσχωρήσει σε αυτές τις ρυθμίσεις και ο Λεύκιος Καισένιος Παίτος, κυβερνήτης της Καππαδοκίας, διατάχθηκε να διευθετήσει το ζήτημα, φέρνοντας την Αρμενία υπό άμεση Ρωμαϊκή διοίκηση.
Εν τω μεταξύ η προστασία της Συρίας απαίτησε όλη την προσοχή του Κόρβουλο. Ο Λ. Κ. Παίτος ήταν ένας αδύναμος και ανίκανος διοικητής, που «περιφρόνησε τη φήμη που απέκτησε από τον Κόρβουλο»· υπέστη σοβαρή ήττα στη Ράνδεια το 62 μ.Χ., όταν περικυκλώθηκε, έτσι αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει με τους Πάρθους και να εκκενώσει την Αρμενία. Η διοίκηση ανατέθηκε και πάλι στην Κόρβουλο. Αυτός το 63 μ.Χ. με ισχυρό στρατό διέσχισε τον Ευφράτη. Ο Tιριδάτης Α΄ αρνήθηκε να δώσει μάχη και κανόνισε μία ειρήνη: στη Ράνδεια άφησε το διάδημά του στα πόδια του αγάλματος του Αυτοκράτορα, υποσχόμενος να μην το πάρει, έως ότου το παραλάβει από το χέρι του ίδιου του Νέρωνα στη Ρώμη.
Πτώση και τέλος
Μετά από δύο αποτυχημένες συνωμοσίες από ευγενείς και συγκλητικούς -συμπεριλαμβανομένου τού γαμπρού τού Κόρβουλο Λούκιου Άννιου Βινικιανού συγκλητικού- για την ανατροπή του Νέρωνα το 66 μ.Χ., ο Αυτοκράτορας υποψιάστηκε τον Κόρβουλο και την υποστήριξή του από τον Ρωμαϊκό λαό. Το 67 μ.Χ. ξέσπασαν αναταραχές στην Ιουδαία και ο Νέρων, αφού διέταξε τον Βεσπασιανό να αναλάβει τη διοίκηση των Ρωμαϊκών δυνάμεων, κάλεσε και τον Κόρβουλο, καθώς και δύο αδέλφια που ήταν κυβερνήτες της Άνω και Κάτω Γερμανίας, στην Ελλάδα. Κατά την άφιξή του στις Κεχραιές, το λιμάνι της Κορίνθου, αγγελιοφόροι από τον Νέρωνα συνάντησαν τον Κόρβουλο και τον διέταξαν να αυτοκτονήσει. Άφοβος, προχώρησε προς τα εμπρός για να δεχτεί τη μοίρα του και έπεσε στο δικό του σπαθί, αφού αναφώνησε στα Ελληνικά "Άξιος!".
Έργα
Ο Κόρβουλο έγραψε μία -τώρα χαμένη- αναφορά για τις Ασιατικές του εμπειρίες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κασσία Λογγίνα, κόρη του Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το έτος 30 και της Ιουνίας Λεπίδας, τρισεγγονής του Οκταβιανού Αυγούστου. Είχαν τέκνα:
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Γεγονότα Ιουνίου 2017
12 Ιουνίου
(Reuters)
14 Ιουνίου
Πολιτική και εκλογές
C8H11N
Ο χημικός τύπος C8H11N, με μοριακή μάζα 121,089149 amu) μπορεί να αναφέρεται και στα ακόλουθα ισομερή:
Γεγονότα Ιουνίου 2017
18 Ιουνίου
Τρομοκρατία
(AP, Reuters μέσω The Japan Times)
Διαδούμενος
Ο Διαδούμενος είναι ο νικητής ενός αθλητικού διαγωνισμού σε αγώνες, γυμνός ακόμα μετά τον αγώνα και σηκώνοντας τα χέρια του για να δέσει το διάδημα, μια κορδέλα που προσδιορίζει τον νικητή και η οποία στο χάλκινο πρωτότυπο περίπου του 420 π.Χ. θα ήταν μια μπρούτζινη κορδέλα. Η φιγούρα στέκεται σε αντίθεση με το βάρος της στο δεξί του πόδι, το αριστερό του γόνατο ελαφρώς λυγισμένο και το κεφάλι ελαφρώς κεκλιμένο προς τα δεξιά, ανεξάρτητο, φαινομενικά χαμένο στις σκέψεις του. Ο Φειδίας αναφέρεται ότι έφτιαξε ένα άγαλμα ενός νικητή στην Ολυμπία όταν έδενε την κορδέλα γύρω από το κεφάλι του. Εκτός από τον Πολύκλειτο, μορφές αυτού του είδους δημιούργησαν και οι διάδοχοί του Λύσιππος και Σκόπας.
Ρωμαϊκά αντίγραφα
Τόσο η Φυσική Ιστορία του Πλίνιου όσο και ο Φιλοψεύδης του Λουκιανού περιέγραψαν ρωμαϊκά μαρμάρινα αγάλματα ενός Διαδουμένου που αντιγράφηκαν από ελληνικά χάλκινα πρωτότυπα, ωστόσο δεν αναγνωρίστηκε μέχρι το 1878 ότι το ρωμαϊκό μαρμάρινο άγαλμα από το Βαισόν-λα-Ρομαίν (Ρωμαϊκό Βάσιο) στο Βρετανικό Μουσείο και δύο άλλα αναπαριστούν το χαμένο χάλκινο πρωτότυπο του Πολυκλείτου. Ο Πλίνιος κατέγραψε ότι το πρωτότυπο του Πολυκλείτου αποκτήθηκε σε δημοπρασία στην τιμή των εκατό ταλάντων, ένα τεράστιο ποσό στην Αρχαιότητα, όπως τόνισε ο Άντολφ Φουρτβένγκλερ. Πράγματι, τα ρωμαϊκά μαρμάρινα αντίγραφα πρέπει να αφθονούν, κρίνοντας από τον αριθμό των αναγνωρίσιμων θραυσμάτων και πλήρων έργων, όπως ένα κεφάλι στο Λούβρο, ένα πλήρες παράδειγμα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ένα άλλο πλήρες παράδειγμα στο Μουσείο Πράδο και ένα άλλο πλήρες παράδειγμα κάπως διαφορετικού χαρακτήρα, το κάπως μικρότερου του πραγματικού μεγέθους ρωμαϊκό μαρμάρινο άγαλμα Διαδούμενος των Φαρνέζε στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο διατηρεί το άκρο της ταινίας που πέφτει από το δεξί χέρι. Μια άλλη εκδοχή στο Βρετανικό Μουσείο, ελαφρώς κατεστραμμένη αλλά σε κατά τα άλλα λογική κατάσταση, είναι από το Βαισόν της Γαλλίας. Πιο ελεύθερες εκδόσεις χυτεύτηκαν σε μικρότερη κλίμακα ως χάλκινα αγαλματίδια και η κεφαλή του τύπου Διαδουμένου εμφανίζεται σε πολλά ρωμαϊκά εγχάρακτα πετράδια.
Σύγχρονη υποδοχή
Ένα σημάδι της συνεχιζόμενης καλλιτεχνικής αξίας που δόθηκε στον τύπο Διαδούμενος στη σύγχρονη εποχή, αφού επανασυνδέθηκε με τον Πολύκλειτο το 1878, μπορεί να αντληθεί από το γεγονός ότι ένα αντίγραφο ήταν ανάμεσα στα γλυπτά που τοποθετήθηκαν στην οροφή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όταν ολοκληρώθηκε το 1889, και ότι η Αφροδίτη του Εσκουιλίνου έχει μερικές φορές ερμηνευτεί ως γυναικεία εκδοχή του τύπου διαδούμενος (διαδούμενη ή γυναίκα που δένει ένα διάδημα). μικρογραφία|173x173εσ| Κεφαλή του τύπου του Διαδούμενου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Ανδρέας Δανόπουλος
Ο Ανδρέας Δανόπουλος (1807 - 1877) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Κριεζή για μικρό διάστημά μέχρι και την αντικατάστασή του στις 19 Ιουλίου 1852. Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 1877 εν ενεργεία βουλευτής και αντικαταστάθηκε από τον υιό του, Σωτήριο Δανόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Άργους
Βωζούρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλζοβιέν (γαλλικά: Valjoviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Φορμαέλλα
Η Φορμαέλλα είναι σκληρό τυρί που παράγεται αποκλειστικά στην Αράχωβα, του νομού Βοιωτίας. Είναι το πιο φημισμένο προϊόν της περιοχής του Παρνασσού και η ονομασία της έχει καταχωρηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση σαν Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης από το 1996. Παρασκευάζεται κυρίως από πρόβειο ή γίδινο γάλα, έχει σκληρό και συνεκτικό περίβλημα και το χρώμα του είναι ανοικτό κίτρινο. Έχει ιδιαίτερη πικάντικη γεύση, καταναλώνεται κυρίως σαν σαγανάκι και είναι ιδιαίτερα νόστιμη όταν ψηθεί ή τηγανιστεί. Η χημική του σύνθεση είναι: Μέγιστη περιεκτικότητα σε υγρασία 38 %, ελάχιστη περιεκτικότητα σε λίπος 40%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημίσκληρα τυριά Κατηγορία:Βοιωτική κουζίνα Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Κοινότητα Γερανίου Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Γερανίου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1932 με το ΦΕΚ 169Α - 21/05/1932 με την απόσπαση του οικισμού Γεράνι από την τότε κοινότητα Πρινέ και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Πετρές. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 883 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Δημητρακάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2022
Το 36o Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών διεξήχθη υπό την εποπτεία του ΣΕΓΑΣ. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μεταξύ 26 και 27 Φεβρουαρίου του 2022.
Σχόλια
Στην ανεπίσημη Βαθμολογία Γυναικών του ΣΕΓΑΣ ο Παναθηναϊκός Α.Ο. ήταν πρώτος με 53 βαθμούς. Ακολούθησαν Γ.Σ. Κηφισιάς με 40 βαθμούς και Γ.Σ. Ελευθέριος Βενιζέλος με 35 βαθμούς.
Στην ανεπίσημη Γενική Βαθμολογία Ανδρών και Γυναικών του ΣΕΓΑΣ πρώτος ήταν ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με 66 βαθμούς. Ακολούθησαν Α.Σ.Σ. Αλέξανδρος Μακεδονίας με 60 βαθμούς και Γ.Σ. Κηφισιάς με 57 βαθμούς.
Αποτελέσματα
2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024
Παραπομπές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2022 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Νικόλαος Χρυσόγελος
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στη Σίφνο. Είχε αποκτήσει τέσσερις κόρες, εκ των οποίων η Αικατερίνη είχε παντρευτεί τον πολιτικό Ιωάννη Προβελέγγιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Αφαίρεση τατουάζ
Η αφαίρεση τατουάζ έχει πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας του τατουάζ με διάφορα εργαλεία. Ενώ κάποτε το τατουάζ θεωρείτο μόνιμο, τώρα είναι δυνατό να αφαιρεθεί πλήρως ή εν μέρει, με θεραπείες. Πριν από την ανάπτυξη μεθόδων αφαίρεσης τατουάζ με λέιζερ, οι κοινές τεχνικές αφαίρεσης περιελάμβαναν τη δερμοαπόξεση, το TCA (τριχλωροξικό οξύ, δηλαδή ένα οξύ που απομακρύνει τα πρώτα στρώματα του δέρματος, φτάνοντας όμως τόσο βαθιά όσο το στρώμα στο οποίο υπάρχει το μελάνι του τατουάζ), με τρίψιμο του δέρματος με αλάτι, με κρυοχειρουργική και εκτομή, τεχνική η οποία μερικές φορές εφαρμόζεται ακόμα μαζί με δερματικά μοσχεύματα όταν πρόκειται για μεγαλύτερα τατουάζ. Μερικές πρώιμες τεχνικές αφαίρεσης τατουάζ περιελάμβαναν την ένεση ή την εφαρμογή κρασιού, ασβέστη, σκόρδου ή περιττωμάτων περιστεριού. Η τεχνική αφαίρεσης τατουάζ με λέιζερ αρχικά έγινε με λέιζερ συνεχούς κύματος και αργότερα με λέιζερ Q-switched, τα οποία έγιναν διαθέσιμα εμπορικά στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, λέγοντας αφαίρεση τατουάζ με λέιζερ συνήθως αναφερόμαστε στη μη επεμβατική αφαίρεση των χρωστικών του τατουάζ με το λέιζερ Q-switched. Συνήθως, το μαύρο και άλλα σκούρα χρώματα μελανιών μπορούν να αφαιρεθούν εντελώς.
Κίνητρα
Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2012 από την εταιρία Harris Interactive ανέφερε ότι 1 στους 7 (14%) του 21% των Αμερικανών ενηλίκων που έχουν ένα τατουάζ έχουν μετανιώσει που το έκαναν. Η δημοσκόπηση δεν αναφέρει τους λόγους για αυτήν την αλλαγή, αλλά μια δημοσκόπηση που έγινε 4 χρόνια πριν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συνηθέστεροι λόγοι ήταν: ήμουν πάρα πολύ νέος όταν έκανα το τατουάζ (20%), είναι μόνιμο και είμαι σημαδεμένος για μια ζωή (19%), και απλά δεν μου αρέσει πια (18%). Μια προηγούμενη δημοσκόπηση έδειξε ότι το 19% των Βρετανών με τατουάζ το μετάνιωσαν, όπως και το 11% των Ιταλών με τατουάζ. Έρευνες που έγιναν το 1996 και το 2006 με ασθενείς που έκαναν αφαίρεση τατουάζ, πρόσφεραν περισσότερες πληροφορίες. Από τους ερωτηθέντες, οι ασθενείς που εξέφρασαν πως μετάνιωσαν που έκαναν τατουάζ συνήθως είχαν κάνει τα τατουάζ τους στο τέλος της εφηβείας τους ή γύρω στα είκοσί τους και αυτό το ποσοστό ασθενών αφορούσε το ίδιο και τα δύο φύλα. Μεταξύ αυτών που επιζητούσαν την αφαίρεσή τους, οι περισσότεροι από τους μισούς ανέφεραν ότι τους έφερναν σε αμηχανία. Μια νέα δουλειά, τα προβλήματα με τα ρούχα και ένα σημαντικό γεγονός στη ζωής τους, ήταν επίσης κίνητρα που αναφέρθηκαν. Σημαίνων κίνητρο αφαίρεσης ήταν επίσης η αφαίρεση του ονόματος του πρώην συζύγου τους. Μερικές διάσημες προσωπικότητες που έχουν υποβληθεί σε αφαίρεση τατουάζ για τον τελευταίο λόγο είναι η Αντζελίνα Τζολί, η Εύα Λονγκόρια, ο Μάρκ Άντονυ και η Ντενίς Ρίτσαρντς. Η επιλογή κάποιου να κάνει ένα τατουάζ που αργότερα θα μετανιώσει σχετίζεται με την λανθασμένη πεποίθηση στην οποία έφηβοι και ενήλικες όλων των ηλικιών λανθασμένα πιστεύουν ότι κάθε τατουάζ που είναι αρεστό σε αυτούς σήμερα θα τους αρέσει πάντα στο μέλλον.
Κάλυψη τατουάζ
Μερικοί άνθρωποι αποφασίζουν να καλύψουν ένα ανεπιθύμητο τατουάζ με ένα νέο τατουάζ. Αυτό είναι κοινώς γνωστό ως κάλυψη. Μια επιδέξια κάλυψη μπορεί να κάνει το παλιό τατουάζ εντελώς αόρατο, αν και αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος, το στυλ, τα χρώματα και τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στα παλιά τατουάζ και την επιδεξιότητα του καλλιτέχνη τατουάζ. Καλύπτοντας ένα προηγούμενο τατουάζ απαιτεί πιο σκούρους χρωματικούς τόνους στο νέο τατουάζ για να κρύψει αποτελεσματικά το παλαιότερο, ανεπιθύμητο κομμάτι. Μερικά τατουάζ είναι πολύ σκουρόχρωμα για να καλυφθούν και σε αυτές τις περιπτώσεις οι ασθενείς μπορούν πρώτα να τα ανοίξουν χρωματικά με τη χρήση λέιζερ, για να επιτύχουν μια καλύτερη κάλυψη κάνοντας από πάνω ένα νέο τατουάζ.
Αφαίρεση με λέιζερ
Η ενεργειακή πυκνότητα (ροή), που εκφράζεται με Joules / cm2, καθορίζεται πριν από κάθε θεραπεία, καθώς και το μέγεθος κηλίδας και ο ρυθμός επανάληψης (hertz). Για την μείωση του πόνου η προτεινόμενη μέθοδος είναι απλά η ψύξη της περιοχής κατά τη διάρκεια της θεραπείας με έναν ιατρικό ψύκτη καθώς και η χρήση ενός τοπικού αναισθητικού. Κατά τη διαδικασία της θεραπείας, η ακτίνα λέιζερ περνά χωρίς να δημιουργεί βλάβες μέσα από το δέρμα, με στόχο μόνο το υγρό μελάνι που υπάρχει εκεί. Αν και τα αποτελέσματα μπορεί να είναι άμεσα, στις περισσότερες περιπτώσεις η εξασθένιση συμβαίνει σταδιακά μεταξύ των θεραπειών, κατά την περίοδο επούλωσης την 7-8 εβδομάδα.
Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων
250px|μικρογραφία|Η έδρα της IRS Η Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων (Αγγλικά: Internal Revenue Service) είναι η δημόσια οικονομική υπηρεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών που είναι υπεύθυνη για τη συλλογή φόρων και την εφαρμογή του Κώδικα Εσωτερικών Εσόδων. Είναι μέρος του Υπουργείου Οικονομικών και διευθύνεται από τον Επίτροπο Εσωτερικών Εσόδων, ο οποίος διορίζεται με πενταετή θητεία από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προκάτοχος αποτέλεσε η Επιτροπή Εσωτερικών Εσόδων, που ιδρύθηκε το 1862 για να επιβάλλει τον πρώτο φόρο εισοδήματος του έθνους που χρηματοδότησε τον Ομοσπονδιακό στρατό κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1913, η Δέκατη Έκτη Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ επικυρώθηκε εξουσιοδοτώντας το Κογκρέσο να επιβάλλει φόρο εισοδήματος και ιδρύθηκε το Γραφείο Εσωτερικών Εσόδων. Το 1953, ο μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων.
Από την ίδρυσή του, η IRS ήταν υπεύθυνη για τη συλλογή των περισσότερων εσόδων που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το 2018, μειώθηκε κατά 15% το εργατικό δυναμικό της.
Βιλπέντ (Σεν-Σαιν-Ντενί)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλπεντουά (γαλλικά: Villepintois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Βιλμόμπλ
Το Βιλμόμπλ (γαλλικά: Villemomble) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλμομπλουά (γαλλικά: Villemomblois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Βιλτανέζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλτανεζιέν (γαλλικά: Villetaneusiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Ρουασί-αν-Φρανς
Το Ρουασί-αν-Φρανς (γαλλικά: Roissy-en-France) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρουασεέν (γαλλικά: Roisséens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Κάστρο του Χιμέτζι
Το κάστρο Χιμέτζι (姫路城 Himeji-jō) είναι Ιαπωνικό καστρικό σύμπλεγμα στο Χιμέτζι, στον νομό Χιόγκο, Ιαπωνία. Το κάστρο θεωρείται ένα από τα καλύτερα δείγματα πρωτότυπης Ιαπωνικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής, αποτελώντας ένα δίκτυο 83 κτιρίων από την φεουδαρχική εποχή. Το κάστρο συχνά αναφέρεται και ως Χακούρο-τζο ή Σιρασάγκι-τζο (κάστρο του λευκού ερωδιού) εξαιτίας του λαμπρού λευκού εξωτερικού και την υποτιθέμενη ομοιότητά του με πτηνό που πετάει.
Το κάστρο Χιμέτζι χρονολογείται από το 1333, όταν ο Ακαμάτσου Νοριμούρα κατασκεύασε ένα οχυρό στην κορυφή του λόφου Χιμεγιάμα. Το οχυρό απογυμνώθηκε και επανακατασκευάστηκε ως το κάστρο Χιμεγιάμα το 1346, και δύο αιώνες αργότερα μετατράπηκε στο κάστρο Χιμέτζι. Το 1581 ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι, πρόσθεσε ένα τριώροφο πύργο σκοπιάς. Το 1600, ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου έδωσε ως βραβείο το κάστρο στον Ικέντα Τερουμάσα για την βοήθειά του στη μάχη της Σεκιγκαχάρα, ο Ικέντα επανακατασκεύασε τελείως το κάστρο από το 1601 μέχρι το 1609, επεκτείνοντάς το. Αρκετά κτίρια προστέθηκαν αργότερα το σύμπλεγμα από τον Χόντα Τανταμάσα από το 1617-18. Για πάνω από 400 χρόνια, το κάστρο Χιμέτζι παραμένει άθικτο, ακόμη και μετά τον εκτεταμένο βομβαρδισμό του Χιμέτζι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και φυσικές καταστροφές, όπως ο σεισμός στο Κόμπε το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιμετζι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Dance You Off
Το "Dance You Off" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Σουηδό τραγουδιστή Μπένιαμιν Ινγκρόσσο. Το τραγούδι κέρδισε το Melodifestivalen 2018 και προκρίθηκε απευθείας στον τελικό από τον πρώτο ημιτελικό. Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2018. Αφού κέρδισε το Melodifestivalen, εκπροσώπησε τη Σουηδία στη Eurovision 2018 στον δεύτερο ημιτελικό. Προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού, όπου κατέλαβε την 7η θέση με 274 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018
Αμπλέζ
Το Αμπλέζ (γαλλικά: Ableiges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αμπλεζουά (γαλλικά: Ableigeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Θέατρο Απόλλων (Ερμούπολη)
μικρογραφία|Το εσωτερικό του θεάτρου. Το Θέατρο Απόλλων, επίσης γνωστό ως Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων», είναι θέατρο που βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου. Το έμβλημα της πολιτιστικής ανάπτυξης της Ερμούπολης, κατασκευάστηκε το 1862-1864 σε σχέδια του διάσημου Ιταλού αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό και η σχεδίαση του είναι επηρεασμένη από τέσσερα τουλάχιστον ιταλικά πρότυπα. Η λειτουργία του άρχισε στις 20 Απριλίου 1864, με τον Ριγκολέττο του Βέρντι.
Ανέγερση θεάτρου
Στην Ερμούπολη της τριακονταετίας 1830-1860, παρατηρείται μεγάλη θεατρική κίνηση, με πρώτη την ίδρυση τοπικού θιάσου από την Ευανθία Καΐρη, την συγγραφέα αδελφή του μεγάλου διαφωτιστή Θεόφιλου Καΐρη. Στις 30 Οκτωβρίου 1861, το Δημοτικό Συμβούλιο δέχτηκε τις προτάσεις των πολιτών και αποφάσισε ομόφωνα να ανεγερθούν Θέατρο και Λέσχη στην κεντρική πλατεία. Τα έξοδα κατασκευής του Θεάτρου υπολογίστηκαν σε 60.000 δραχμές, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές αντιδράσεις για την απόφαση αυτή. Παρ' όλα αυτά η ανέγερση μιας μόνιμης στέγης για το θέατρο, που από το 1828 περιπλανιόταν στις ξύλινες αποθήκες, στις λέσχες και στα καφενεία, έγινε δεχτή με ανακούφιση από το θεατρόφιλο κοινό.
Το Θέατρο Απόλλων θεμελιώθηκε στα τέλη του 1862, στο οικόπεδο της Πλατείας Θεάτρου (σήμερα Πλατεία Ιωάννη Βαρδάκα), πολύ κοντά στην κεντρική Πλατεία Μιαούλη, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό που δούλευε τότε ως αρχιτέκτονας στον Δήμο Ερμουπόλεως.
Εγκαίνια και άνθηση
Στις 20 Απριλίου 1864, έγιναν με μεγάλη επισημότητα τα εγκαίνια του θεάτρου, με την παρουσία του εμπνευστή της κατασκευής Μιχαήλ Σαλβάγου. Τα πρώτα έργα που παρουσίασαν στο νεόκτιστο θέατρο, εκτός του Ριγκολέτο, ήταν τέσσερα μελοδράματα: η Ευνοούμενη, η Τραβιάτα, ο Επιμένων νικά και οι Κιβδηλοποιοί, παιγμένα από ιταλικό θίασο.
Τον Απρίλιο του 1866, το θέατρο δίδεται σε ελληνικό θίασο, την Ελληνική Δραματική Εταιρία, που με επιστολή του στης 22 Φεβρουαρίου 1866 ο Ραγκαβής (ως πρόεδρος της επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου) έχει συστήσει στην επιτροπή του Θεάτρου Απόλλων.
Ανεξάρτητα όμως από την αρχιτεκτονική του ποιότητα, το κτίριο δεν χαρακτηριζόταν για τη στερεότητά του. Το 1874 κιόλας χρειάστηκε γενική επισκευή, ενώ νέες επισκευές ακολούθησαν το 1881, 1890 (καθίσματα και σκηνή) και 1896 (γενική).
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός
Ο Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός, λατιν.: Lucius Aelius Lamia Plautius Aelianus (π. 45)81/96) ήταν ένας Ρωμαίος συγκλητικός, που περιγράφεται από τον Μπράιαν Τζόουνς ως «το πιο επιφανές από τους υπάτους θύματα του Δομιτιανού». Ο Ιουβενάλης χρησιμοποίησε την οικογένειά του ως την πιο αντιπροσωπευτική για τα πιο ευγενή θύματα του Δομιτιανού Ο Λ. Αί. Λάμια ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 80 με τρεις διαφορετικούς συναδέλφους: τον Άουλο Δίδιο Γάλλο Φαμβρίκιο Βεϊέντο, τον Κόιντο Αυρήλιο Πακτουμέιο Φρόντο και τον Γάιο Μάριο Μάρκελο Οκτάβιο Πόπλιο Κλούβιο Ρούφο.
Θέατρο Απόλλων (Ερμούπολη)
Εγκαίνια και άνθηση
Μετά το κτίσιμο του νέου εντυπωσιακού Θεάτρου, η ακμή της θεατρικής κίνησης συνεχίζεται ακολουθώντας την ευημερία και την ακμή της πόλης. Παρά την κάμψη της πόλης τα επόμενα χρόνια, το Θέατρο ανθεί σε όλο τον μεσοπόλεμο και τα μεγαλύτερα ονόματα του νεοελληνικού θεάτρου φιλοξενούνται στη σκηνή του, πάντα με λαμπρές παραστάσεις.
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός
Βιογραφία
Ορισμένοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λάμια ήταν πιθανότατα γιος του Τιβερίου Πλαύτιου Σιλβανου Αιλιανού. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λογγίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας. Ο γιος τους πιστεύεται ότι ήταν ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός (ύπατος το 116), γεννημένος πριν ο Δομιτιανός τούς αναγκάσει να διαζευχθούν. Υποτίθεται ότι ο Λάμια είχε μια κόρη, που αναφέρεται ως Πλαυτία, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και γέννησε αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους. Η Δ. Λογγίνα μπορεί να του είχε κάνει μία ή δύο κόρες.
Θέατρο Απόλλων (Ερμούπολη)
Καταστροφές από τον πόλεμο
μικρογραφία|Οροφογραφία του [[Αισχύλος|Αισχύλου στο θέατρο Απόλλων.]] Δυστυχώς, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Θέατρο υπέστη πολύ μεγάλες καταστροφές, γεγονός που οδήγησε στην ανάγκη για τις μεταπολεμικές επεμβάσεις, που αλλοίωσαν σε ένα βαθμό την φυσιογνωμία του κτιρίου.
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός
Βιογραφία
Ο Δομιτία Λ. αποπλανήθηκε από τον Δομιτιανό, ενώ ο πατέρας του Βεσπασιανός ήταν ακόμη στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο (70 μ.Χ.). Ο Δομιτιανός στη συνέχεια ανάγκασε τον Λάμια να τη χωρίσει, ώστε να μπορεί να την έχει για τον εαυτό του. Παρ' όλα αυτά, ο Λάμια διατήρησε την αστεία του διάθεση. Ο Τζόουνς υποψιάζεται, ότι ήταν η αίσθηση του χιούμορ του με τη μορφή αβλαβών αστείων απευθυνόμενων στον Αυτοκράτορα, που οδήγησε στην εκτέλεσή του. Ο Δομιτιανός δεν μπορούσε να ανεχθεί κριτική προς το πρόσωπό του οποιουδήποτε είδους και υπήρχε αρκετό προηγούμενο για την εφαρμογή των νόμων προδοσίας σε τέτοιου είδους λεγόμενα.
Θέατρο Απόλλων (Ερμούπολη)
Καταστροφές από τον πόλεμο
Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το θέατρο κακοποιείται, γίνεται κινηματογράφος και στα χρόνια που ακολουθούν δεν θα έρθει ποτέ ξανά στην αρχική του κατάσταση, αν και μεταπολεμικά έγιναν μερικές θεατρικές παραστάσεις, με κορυφαία αυτή της Μαρίκας Κοτοπούλη, που έδωσε στις 24 Μαρτίου 1953 την τελευταία παράσταση της ζωής της.
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός
Βιογραφία
Έχει υποτεθεί ότι ο Λάμια μπορεί να νυμφεύτηκε με άλλη γυναίκα μετά το διάζευξη από τη Δ. Λογγίνα. Η 2η σύζυγός του μπορεί να ήταν η κόρη του Κόιντου Φάβιου Βαρβάρου.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι
Θέατρο Απόλλων (Ερμούπολη)
Καταστροφές από τον πόλεμο
Το Θέατρο Απόλλων κρίθηκε ακατάλληλο για λειτουργία στη συνέχεια, ενώ το 1959 αποφασίστηκε από τον Δήμο η ανακαίνισή του. Η γενική επισκευή του άρχισε τελικά το 1970 και προκάλεσε μεγάλη αλλοίωση στο εσωτερικό του. Τα ξύλινα θεωρεία αντικαταστάθηκαν με μπαλκόνια από μπετόν.
Σημαντική υπήρξε η δράση των συλλόγων «Θεατρικός Εκπολιτιστικός Όμιλος Σύρου ο Απόλλων» (ιδρύθηκε το 1977) και «Καλλιτεχνικός Όμιλος ο Σουρής» (1978), που έδιναν παραστάσεις στο τσιμεντένιο θέατρο για να κινήσουν το ενδιαφέρον του κοινού.
Η πρώτη φάση της ανακαίνισης, με χρηματοδότηση από το κράτος και την ΕΟΚ, ολοκληρώθηκε το 1991. Το Θέατρο επαναλειτούργησε για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια περίπου, με την Δ' Συνάντηση Ερασιτεχνικών θιάσων Αιγαίου (29 Οκτωβρίου έως 8 Νοεμβρίου 1991), στην οποία πήρε μέρος ο Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Σύρου. Τις νέες οροφογραφίες φιλοτέχνησε το 1998 ο Δημήτρης Φόρτσας.
Το θέατρο σήμερα
Οι εργασίες αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 2000, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πέτρου Πικιώνη, εγκεκριμένα από το Υπουργείο Πολιτισμού, υπό την επίβλεψη και την συμβολή των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου. Η χωρητικότητα του θεάτρου σήμερα είναι 350 άτομα. Από το 2002, λειτουργεί στο χώρο του Θεάτρου ο «Χώρος Αναμνήσεων του Θεάτρου Απόλλων», με διάφορα εκθέματα, όπως αφίσες, κοστούμια διαφόρων παραστάσεων και άλλα.
Σήμερα, φιλοξενεί διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ, όπως τo "Φεστιβάλ Αιγαίου", το "Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων & Φόρουμ Animasyros" και το "Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Κυκλάδων".
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Πρόσοψη του θεάτρου. Για το Θέατρο Απόλλων είναι πολύ διαδεδομένη η άποψη ότι αποτελεί μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου, όμως αυτό δεν είναι ακριβές. Η αρχιτεκτονική του έχει επηρεαστεί από ιταλικά πρότυπα και η σχεδίαση του είναι επηρεασμένη από τέσσερα τουλάχιστον από αυτά: τη Σκάλα του Μιλάνου (1776), το ανακαινισμένο θέατρο Σαν Κάρλο της Νάπολης (1816), το ακαδημαϊκό θέατρο στο Καστελφράνκο (1745) και τέλος το Τεάτρο ντελα Πέργκολα της Φλωρεντίας (1755). Αντίθετα, ο τρόπος στήριξης της θολωτής οροφής ακολουθεί το γαλλικό σύστημα της εποχής.
Εξωτερικά, το Θέατρο δεν έχει πλούσιο αρχιτεκτονικό διάκοσμο. Είναι ένα απλό διώροφο κτίριο, με χαμηλή μαρμάρινη βάση και σοβατισμένες όψεις. Οι όροφοι χωρίζονται με ταινία από πωρόλιθο και έχουν στέψη με φαρδύ γείσο σε γεισίποδες. Στο κεντρικό τμήμα της κύριας όψης, ολόκληρο από μάρμαρο, τονίζεται έντονα ο κατακόρυφος άξονας με τέσσερις παραστάδες σε όλο το ύψος, που φέρουν επιστύλιο. Όλο το κτίριο έχει ενιαίο γείσο, τοξωτά ανοίγματα στο ισόγειο και ορθογωνικά στον όροφο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Απολλων Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σύρο Κατηγορία:Ερμούπολη
Ε.Γ.Σ. Ζαφειράκης Νάουσας
Ο Εκπολιτιστικός Γυμναστικός Σύλλογος Νάουσας "Ζαφειράκης" είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με κέντρο δραστηριοτήτων του την πόλη της Νάουσας στο Νομό Ημαθίας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δ.Α.Κ. Νάουσας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1974 και αγωνίζεται με χρώματα το πορτοκαλί, το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων. Το όνομά του παραπέμπει στο Ναουσαίο οπλαρχηγό Ζαφειράκη Θεοδοσίου (1772-1822).
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ζαφειράκη Νάουσας ξεκίνησε την αγωνιστική του πορεία από τα γήπεδα της οικείας της Τοπικής Ένωσης.
Δεκαετίες των 1980 και 1990
Την αγωνιστική περίοδο 1984-85 διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας, το οποίο τη χρονιά εκείνη διοργανώθηκε σε 4 ομίλους. Ο Ζαφειράκης συμμετείχε από κοινού με 11 ακόμη συλλόγους στον Α' Όμιλο Βορρά. Όταν ολοκληρώθηκε η αγωνιστική δράση βρέθηκε στην 9η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1989-90 κατέλαβε την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της Γ' Κατηγορίας της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., πετυχαίνοντας την άνοδο στη Β' Κατηγορία. Το επόμενο σημαντικό του βήμα πραγματοποιήθηκε το 1995-96 οπότε και ως Πρωταθλητής στην Α' Κατηγορία.
Δεκαετία του 2000
Την αγωνιστική περίοδο 2001-02, έχοντας σημειώσει 5 νίκες και 21 ήττες, υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία εφόσον τερμάτισε στη 13η και προτελευταία θέση. Την επόμενη χρονιά, 2002-03, απέτυχε να επιστρέψει στην Α' Κατηγορία παρόλο που συμμετείχε στη σχετική διαδικασία μπαράζ. Την επόμενη περίοδο, 2003-04, μπήκε και πάλι στην καλύτερη τετράδα, χωρίς να επιτύχει την άνοδο. Τελικά, ήταν την περίοδο 2004-05 που αναδείχθηκε εκ νέου Πρωταθλητής της Β' Κατηγορίας.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06, έχοντας πλέον ανέλθει στην Α' Κατηγορία της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ., ο Ζαφειράκης ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με 6 νίκες και 16 ήττες, στην 8η θέση σε σύνολο 12 ομάδων. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, βρέθηκε μία θέση υψηλότερα με 11 νίκες και 11 ήττες. Και πάλι στην 7η θέση τερμάτισε την περίοδο 2007-08, αυτή τη φορά με 10 νίκες και 12 ήττες.
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 τερμάτισε στην 3η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της κανονικής περιόδου, ενώ έπεσε στην 5η θέση μέσω της διαδικασίας των μπαράζ ανόδου. Τη χρονιά 2009-10 η απόδοση του συλλόγου παρουσίασε αισθητή κάμψη, με αποτέλεσμα να βρεθεί στη 10η θέση της τελικής βαθμολογίας (σε σύνολο 12 ομάδων) με μόλις 4 νίκες.
Δεκαετία του 2010
Μπαίνοντας στη νέα δεκαετία ο Ζαφειράκης συνέχισε να λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 είχε απολογισμό 9 νίκες και 13 ήττες απέναντι σε 11 αντιπάλους. Στο πέρας των αγωνιστικών του υποχρεώσεων είχε σκαρφαλώσει στην 6η θέση της τελικής κατάταξης. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, βρέθηκε δύο θέσεις χαμηλότερα στην τελική κατάταξη, έχοντας τον ίδιο απολογισμό αποτελεσμάτων με την προηγούμενη περίοδο.
Την περίοδο 2012-13 η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 14 νίκες και 4 ήττες. Με τον τρόπο αυτό εξασφάλισε συμμετοχή στη διαδικασία των Play-Offs όπου διασταυρώθηκε με την ομάδα που τερμάτισε στη 2η θέση, τον Αιγινιακό. Χρειάστηκαν τρία παιχνίδια (71-65 (ήττα), 78-72 (νίκη), 72-63 (ήττα)) προτού καθοριστεί ότι η ομάδα που θα περνούσε στον τελικό θα ήταν ο Αιγινιακός, αφήνοντας το Ζαφειράκη οριστικά στην 3η θέση.
Την επόμενη χρονιά, 2013-14, μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου στην κορυφή της βαθμολογίας υπήρχε τριπλή ισοβαθμία ανάμεσα στους συλλόγους: Αριδαία, Εύαθλο-Μακεδόνες Πολυκάστρου και Ζαφειράκη Νάουσας (18 νίκες και 4 ήττες). Βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης, ο Ζαφειράκης τοποθετήθηκε στην 3η θέση, περνώντας στα Play-Offs. Εκεί διασταυρώθηκε με τον Εύαθλο γνωρίζοντας δύο διαδοχικές ήττες (81-57, 60-66). Έτσι έμεινε και πάλι εκτός τελικού, οριστικά στην 3η θέση.
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 ο Ζαφειράκης τερμάτισε εκ νέου στην 3η θέση, αυτή τη φορά μόνος, με απολογισμό 16 νίκες και 6 ήττες. Αντίπαλος του συλλόγου στα Play-Offs αυτή τη φορά ήταν ο Γ.Α.Σ. Αλεξάνδρειας από τον οποίο ηττήθηκε δύο συνεχόμενες φορές (76-66, 68-77). Σαν αποτέλεσμα η πορεία του σταμάτησε ξανά στα ημιτελικά με την κατάληψη της 3ης θέσης.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Ε.Γ.Σ. Ζαφειράκης Νάουσας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κεντρικής Μακεδονίας.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δ.Α.Κ. Νάουσας, χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Ιστορική αναδρομή
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ζαφειράκη Νάουσας διαθέτει στην τροπαιοθήκη του τρία Πρωταθλήματα Γυναικών της κορυφαίας τοπικής του κατηγορίας, και συγκεκριμένα των ετών 1983, 1984 και 1990.
Την αγωνιστική περίοδο 2004-05 μετά από κάποια χρόνια αδράνειας ο Ζαφειράκης δήλωσε συμμετοχή στο γυναικείο πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. από κοινού με 5 επιπλέον ομάδες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα βρέθηκε στην 4η θέση με 4 νίκες και 6 ήττες απολογισμό.
Την επόμενη χρονιά, 2005-06, οπότε και για τον τίτλο του Πρωταθλητή ανταγωνίστηκαν 5 γυναικείοι σύλλογοι, ο Ζαφειράκης έκλεισε τη χρονιά στην 3η θέση με 3 νίκες και 5 ήττες.
Την επόμενη περίοδο, 2006-07, ο συναγωνισμός ήταν κάπως μεγαλύτερος. Έχοντας συγκεντρώσει 1 νίκη, 10 ήττες και 1 μηδενισμό, ο Ζαφειράκης κατετάγη στην 6η και προτελευταία θέση της τελικής κατάταξης.
Έκτοτε, παρόλο που ο σύλλογος εξακολουθεί να διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες, δεν έχει συμμετάσχει επισήμως στα γυναικεία πρωταθλήματα της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.
150px|right Ο Ζαφειράκης Νάουσας έχει κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ανδρών της Τ.Ε. Ε.Ο.Π.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας, κατά τα έτη 1980 και 1985.
Οι κορυφαίες διακρίσεις του τμήματος έλαβαν χώρα τις περιόδους 1990-91 και 1995-96 οπότε και αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία, έχοντας επίσης αρκετές εμφανίσεις στην Α2 και τη Β' Εθνική. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι η ομάδα έχει τροφοδοτήσει κατά καιρούς με παίκτες της την Εθνική Ελλάδος Ανδρών.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13, μετά από αδράνεια 3 ετών, η ομάδα ανδρών αγωνίστηκε στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα της Ε.Ο.ΠΕ. (στον Όμιλο της Ε.Σ.ΠΕ.Μ.) κερδίζοντας την άνοδό του στην Α2 Εθνική.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο Ζαφειράκης εντάχθηκε στο δυναμικό του 3ου Ομίλου της Α2 Εθνικής, στον οποίο συμμετείχαν 12 ομάδες στο σύνολο. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη η ομάδα της Νάουσας βρέθηκε στην 7η θέση, έχοντας συγκεντρώσει 8 νίκες και 11 ήττες (28-41 σετ).
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 η ομάδα δήλωσε συμμετοχή και ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ίδια Κατηγορία και Όμιλο. Όταν, ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε να αγωνιστεί στον εκτός έδρας αγώνα με την Ελπίδα Αμπελοκήπων για την 18η Αγωνιστική, μηδενίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 22, περ. α. του Γενικού Κανονισμού Οργάνωσης και Διεξαγωγής Πρωταθλημάτων της Ε.Ο.ΠΕ. Κατόπιν τούτου και σύμφωνα με το άρθρο 23.2 του Γενικού Κανονισμού η ομάδα αποκλείστηκε από τους υπόλοιπους αγώνες του πρωταθλήµατος και υποβιβάστηκε στην αµέσως κατώτερη κατηγορία.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Ε.Γ.Σ. Ζαφειράκης Νάουσας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Δ.Α.Κ. Νάουσας, χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Τμήματα υποδομής
Σε ό,τι αφορά τα τμήματα υποδομής του, ο Ζαφειράκης Νάουσας αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα σωματεία της Ε.Σ.ΠΕ.Μ. μετά το 2000.
Συγκεκριμένα έχει κατακτήσει τέσσερα Πρωταθλήματα Εφήβων της Ε.Σ.ΠΕ.Μ., κατά τα έτη 2003, 2005, 2006 και 2007. Επίσης έχει στην τροπαιοθήκη του έξι Πρωταθλήματα Παίδων, αυτά των ετών 1997, 2002, 2003, 2004, 2005 και 2006. Τέλος η ομάδα των Παμπαίδων έχει αναδειχθεί Πρωταθλήτρια Ε.Σ.ΠΕ.Μ. δύο φορές, το 2003 και το 2007.