cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Αρκαδίας
Η μονή μετά την επανάσταση του 1821 και η διάλυσή της
Μετά την έναρξη της Επανάστασης του 1821, η μονή αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Το 1826 με την καταστροφική επέλαση του Ιμπραήμ, οι μοναχοί εγκαταλείπουν την Μονή και μαζί με αυτούς της Λουκούς, συγκεντρώνονται στην τοποθεσία «Ισιώματα» και στη συνέχεια καταφεύγουν στο Ναύπλιο. Μετά την αποχώρηση του Ιμπραήμ, η μονή συνεχίζει να λειτουργεί. Η περιουσία της Μονής ήταν σημαντική και αποτελούταν από βοσκοτόπια, κτήματα, αμπέλια, ελαιόδεντρα και άλλα καρποφόρα δέντρα στον κάμπο του Άστρους και στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη. Είναι σημαντική επίσης, η χρηματοδότηση της Μονής στην νεοσύστατη σχολή του Αγίου Ιωάννη τον Αύγουστο του 1832. Το 1834 η Μονή διαλύθηκε γιατί δε συγκέντρωνε τον απαιτούμενο αριθμό μοναχών. Η λαϊκή μούσα κατέγραψε ως εξής τη διάλυση των μοναστηριών και την αρπαγή της περιουσίας τους, από διάφορα ισχυρά πρόσωπα της εποχής:
Η μονή σήμερα
Σήμερα, από τη μονή σώζεται μόνο το καθολικό και λίγα ερείπια από τα κελιά της μονής. Παρουσιάζει πολλά προβλήματα με κυριότερο την καταστροφή των αγιογραφιών αφενός από βανδαλισμούς και αφετέρου την υγρασία που καταστρέφει ότι έχει απομείνει. Το Καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο και κάθε χρόνο στην παραμονή της γιορτή του στις 7 Μαΐου γίνεται πανηγύρι.
Πηγές
Α Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Ο Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία, ευρέως γνωστή απλά και ως Προοδευτική, είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στη Νίκαια και στον Κορυδαλλό, προάστια της περιφέρειας του Πειραιά, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1927, χρώματά του το βυσσινί και το λευκό και έμβλημά του ο Φοίνικας, το μυθικό πτηνό που αναγεννιέται από τις στάχτες του.
130px|μικρογραφία|Εναλλακτικό λογότυπο
Διατηρεί 4 ενεργά αθλητικά τμήματα: τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών, τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών και τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών. Σε όλα τα τμήματα διαθέτει και τα αντίστοιχα τμήματα υποδομών. Στο παρελθόν καλλιεργούσε και άλλα αθλητικά τμήματα.
Έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος ανδρών αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας στη Νίκαια, ενώ έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος» στον Κορυδαλλό.
Ιστορία
thumb|right|250px|Εκδήλωση επετείου ίδρυσης του συλλόγου το 1926, στον Κινηματογράφο «Εκλαίρ» της Κοκκινιάς. (εφ.«Η Βραδυνή», 24 Απριλίου 1926) thumb|right|250px|Αναφορά για ίδρυση Μουσικού Ωδείου στην Κοκκινιά από τον σύλλογο, με σκοπό τη διάδοση της μουσικής. (εφ.«Η Βραδυνή», 25 Απριλίου 1926) Ο «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία» με επίσημη πλήρη ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία Νικαίας Κορυδαλλού» έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1927, ωστόσο όμως προϋπήρχε από το 1925. Ιδρύθηκε στην ευρύτερη περιοχή των προσφυγικών συνοικισμών της Παλαιάς Κοκκινιάς και της Νέας Κοκκινιάς του Πειραιά, κατά τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ως ιδρυτές του συλλόγου αναφέρονται οι Στ. Κοραής, Δ. Καραμπετιάδης, Άγγ. Μποντζίδης, Σ. Σαββίδης, Γεώργ. Αμφιλοχιάδης, καθώς και οι Μεταξάς και Ν. Βερτζόπουλος. Πρώτος πρόεδρος του συλλόγου διετέλεσε ο Στυλιανός Κοραής, πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και βασικό ιδρυτικό μέλος του συλλόγου και μετέπειτα πρώτος δήμαρχος της Νέας Κοκκινιάς, σημερινή Νίκαια. Άμεσα και πιο συγκεκριμένα από τη δεκαετία του '30 μέχρι σήμερα, ο σύλλογος εκτός της Κοκκινιάς συνδέθηκε ιστορικά και με τον Κορυδαλλό, στην περιοχή του οποίου διατηρούσε τις εγκαταστάσεις του και διεξάγονταν διάφορες εκδηλώσεις του. Για χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν το βυσσινί και το λευκό και για έμβλημά του, ο μυθικός αθάνατος «Φοίνικας», που αναγεννάται από τις στάχτες του, φανερώνοντας μια στάση μαχητικής και αισιόδοξης ζωής, που μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, αναδιαμορφώνει το παρελθόν σαν ελπιδοφόρο μέλλον και πορεία με προοπτική.
left|250px|thumb|Η Προοδευτική της περιόδου 1960-61, αγωνιζόμενη στο 2ο πρωτάθλημα της νεοσύστατης Α΄ Εθνικής στο [[Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης|Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Άνω: Φίλιος, Μπ. Βεργίδης, Γερμενής, Γεωργιτσάκης, Αναστασιάδης, Βαραμέντης Κάτω: Μητώσης, Δαούτης, Μεσολογγίτης, Μπέσης, Χριστοφίδης (αριστερά προς δεξιά)]] Το τμήμα ποδοσφαίρου ήταν ένα από τα πρώτα σωματεία που εντάχθηκαν στην νεοσύστατη Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία το 1926 με αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 31  και παραμένει ενεργό μέχρι σήμερα, αποτελώντας το πιο διακεκριμένο του συλλόγου. Έχει 3 συμμετοχές στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πριν τη θέσπιση της Α' Εθνικής κατηγορίας το 1959, 15 συμμετοχές στην Α' Εθνική κατηγορία, 29 συμμετοχές στην Β' Εθνική κατηγορία και επίσης, έχει φτάσει 2 φορές μέχρι τα ημιτελικά και 4 φορές μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας. Με τη φανέλα της ομάδας αναδείχθηκαν και αγωνίστηκαν πολλοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές με σημαντική πορεία στο ελληνικό ποδόσφαιρο μεταξύ των οποίων οι Γιούρκας Σεϊταρίδης, Ανδρέας Μουράτης, Σούλης Κίνλεϊ, Πέτρος Χριστοφίδης, Μπάμπης Ταουξής, Γιώργος Κανσός, Βασίλης Τερκεσίδης, Μάκης Γερμενής, Τάσος Σουρούνης, Κώστας Μεσολογγίτης, Αλέξης Αναστασιάδης, Στέλιος Μπέσης, Μπάμπης Βεργίδης, Γιάννης Βαραμέντης, Κώστας Καρπαθάκης, Τάκης Δαούτης, Φώτης Μπαλόπουλος, Βαγγέλης Μπαλόπουλος, Κώστας Γεωργιτσάκης, Τάκης Σπετσέρης, Γιάννης Φραντζής, Παναγιώτης Σκούφος, Νίκος Φίλιος, Σταύρος Νικολακάκος, Σπύρος Καλής, Τάκης Οικονομόπουλος, Γιάννης Φρονιμίδης, Αντώνης Τζανετουλάκος, Διονύσης Σπετσαρίας, Γιώργος Σκριβάνος, Λάκης Γκλέζος, Άρης Τσαχουρίδης, Γιώργος Γρυπαίος, Πότης Μπαρμπαλιάς, Σταμάτης Βουρδαμής, Νίκος Πανουσάκης, Μίλτος Βρεκούσης, Γιάννης Μανδρέκας, Χρήστος Ξανθόπουλος, Κώστας Βαφειάδης, Νίκος Πρινέας, Παντελής Γιαλελής, Άγης Πανόπουλος, Νίκος Σταθόπουλος, Στέλιος Βογιατζής, Σέρτζιο Εσπινόζα, Γιώργος Δαδίτσος, Γιώργος Ρυμικής, Πέτρος Ξανθόπουλος, Τάκης Μανδραφλής, Ισαάκ Αλμανίδης, Μοχάμεντ Αφάς, Ρολάντ Ζαΐμι, Τάκης Γιαννόπουλος, Όλιβερ Μακόρ, Τάσος Πάντος, Βαγγέλης Μόρας, Κράσιμιρ Κόλεφ, Όλεγκ Προτάσοφ, Διονύσης Χιώτης, Φότο Στρακόσια, Κώστας Φραντζέσκος, Αλ Σαΐντ Μπαγιαζίντ, Σάββας Παντελίδης, Αλ Τζάχερ, κ.α. ενώ προπονητές έχουν διατελέσει μεταξύ άλλων οι Φίλιππος Κουράντης, Μιχάλης Λεκκός, Γιούρκας Σεϊταρίδης, Πέτρος Χριστοφίδης, Σούλης Κίνλεϊ, Σεβεριάνο Κορέιρα, Βασίλης Τερκεσίδης, Κώστας Καραπατής, Πάνος Μάρκοβιτς, Αντώνης Μηγιάκης, Κώστας Λινοξυλάκης, Νταν Γεωργιάδης, Βαγγέλης Μπαλόπουλος, Στάθης Χάιτας, Γιάννης Κυράστας, Μάρτι Κουουζέλα, Λάκης Πετρόπουλος, Νίκος Κόβης, Νίκος Καρούλιας, Μάκης Κατσαβάκης, Σούλης Παπαδόπουλος κ.α.
Το 1962 και επί προεδρίας Κυριάκου Βουλγαράκη ο σύλλογος εκτός του ήδη υπάρχοντος ποδοσφαιρικού τμήματος, προχώρησε στην εκ νέου σύσταση του τμήματος στίβου, το οποίο στα τέλη της δεκαετίας του '60 ανέστειλε τη λειτουργία του και την δημιουργία των τμημάτων καλαθοσφαίρισης ανδρών και το πετοσφαίρισης ανδρών, όπου αμφότερα ιδρύθηκαν κυρίως έπειτα από πρωτοβουλία του Στάθη Σαραντέα, μέλος του Δ.Σ. συλλόγου. Το 1992 δημιουργήθηκε το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών και το 1994 δημιουργήθηκε ο «Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής», όπου είναι ένας από τους πιο ενεργούς συλλόγους βετεράνων ποδοσφαιριστών της Ελλάδας, με έντονη δραστηριότητα. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 μέχρι και τις αρχές της επόμενης, διατηρούσε επίσης τμήμα ποδοσφαίρου σάλας ανδρών και τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Τα τμήματα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών του συλλόγου, από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 έχουν σταματήσει τη λειτουργία τους. Το 2016 δημιουργήθηκε το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, αρχικά σε μορφή ακαδημίας, καλλιεργώντας το άθλημα σε ηλικίες 5 έως 17 ετών. Σήμερα ο σύλλογος διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και ποδοσφαίρου γυναικών και τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών.
Αξιομνημόνευτοι διατελέσαντες πρόεδροι του συλλόγου είναι οι Στυλιανός Κοραής, Γεώργιος Πασαμήτρος, Δημήτριος Κάρτης, Κυριάκος Βουλγαράκης, Γιάννης Καρράς, Λευτέρης Τσαλουχίδης, Λάμπρος Τσεμπεράκης, Ευάγγελος Σαβράμης, Γεώργιος Ασημέλης, Κωνσταντίνος Στυλιανού, Δημήτριος Αρχοντάκης, Παναγιώτης Μπαταγιάννης κ.α.
Τίτλοι και Διακρίσεις
Πανελλήνιες διοργανώσεις Τοπικές διοργανώσεις
Διακρίσεις
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου αρχικά ιδρύθηκε το 2016 σε μορφή ακαδημίας, καλλιεργώντας το άθλημα σε ηλικίες 5 έως 17 ετών. Ωστόσο όμως δεν μακροημέρευσε και έπειτα από περίπου 1 χρόνο ανεστάλη η λειτουργία του. Το καλοκαίρι του 2022 και έπειτα από την ραγδαία ανάπτυξη του γυναικείου ποδοσφαίρου στην Ελλάδα επανασυστάθηκε το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου, δημιουργώντας τμήματα υποδομών όλων των ηλικιών αλλά και αγωνιστική ομάδα, η οποία θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας αλλά και στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας.
Στην πρώτη επίσημη συμμετοχή της, η γυναικεία ομάδα τερμάτισε στην 4η θέση του 10ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής για την αγωνιστική περίοδο 2022-33. Έδρα της αποτέλεσε το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, η παραδοσιακή και ιστορική έδρα της ανδρικής ομάδας. Ο πρώτος επίσημος αγώνας της διεξήχθη στις 11 Δεκεμβρίου του 2022 με αντίπαλο τον Π.Ο. Αγίου Θωμά στο Δημοτικό Στάδιο Ζωγράφου «Γρηγόρης Λαμπράκης», γνωρίζοντας την ήττα με 2-0.
Τμήμα ποδοσφαίρου σάλας ανδρών
Το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας ανδρών του συλλόγου είναι ανενεργό τα τελευταία χρόνια. Αποκορύφωμα στην ιστορία του αποτελεί η μοναδική του συμμετοχή στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, την περίοδο 1999-00, λαμβάνοντας μέρος και στον τελικό.
Μονή Στουδίου
Η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Στουδίου, γνωστή απλά ως Μονή Στουδίου (ή των «ακοιμήτων μοναχών»), ήταν σπουδαίο μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Βαπτιστή, κτισμένο στον Ξηρόλοφο, τον έβδομο λόφο της Κωνσταντινούπολης, έχοντας σημαντική συμβολή στη θρησκευτική, πολιτική και πολιτιστική ζωή της πόλης. Μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος, γνωστό σήμερα ως Ιμραχόρ Τζαμί (İmrahor Camii).
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Σύλλογος βετεράνων ποδοσφαιριστών
Ο «Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής» ιδρύθηκε το 1994. Αποτελεί μέλος της Ένωσης Συνδέσμων Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών Πειραιά. Είναι ένας από τους πιο δραστηριοποιημένους και οργανωμένους συλλόγους βετεράνων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα. Σκοποί του συλλόγου από την ίδρυσή του, είναι η σύσφιξη των σχέσεων και η διεξαγωγή πολιτιστικών, κοινωνικών, φιλανθρωπικών και αθλητικών εκδηλώσεων.
Μονή Στουδίου
Ιδρύθηκε μάλλον πριν το 454 από κάποιον Συγκλητικό ονόματι Στούδιο, ο οποίος είχε αναδειχθεί ύπατος της Κωνσταντινούπολης από το 457 και από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Αυτός θαύμαζε το μοναχικό βίο και μέσα σε μια μεγάλη έκταση που κατείχε, έκτισε μια τρίκλιτη βασιλική, η οποία ήταν αφιερωμένη στον Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον πρώτο ασκητή. Εκεί εγκαταστάθηκε αδελφότητα μοναχών, που ονομάστηκαν ακοίμητοι, καθώς προσευχόταν αδιάλειπτα νυχθημερόν. Ο Θεοφάνης Ομολογητής τοποθετεί την ίδρυσή της περί το 463, επί αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ και Πατριάρχου Γενναδίου Α΄.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Σύλλογος βετεράνων ποδοσφαιριστών
Στο σύλλογο εντάσσονται και δραστηριοποιούνται βετεράνοι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, αγωνίστηκαν στην Προοδευτική. Η διοίκηση του συλλόγου αποτελείται από τα μέλη του και επανεκλέγεται κάθε φορά μέσω ψηφοφορίας. Πρόεδροι του συλλόγου έχουν αποτελέσει μεταξύ άλλων οι Χρήστος Ξανθόπουλος, Γιώργος Σκριβάνος, Τάκης Καλούδης, Διονύσης Σπετσαρίας, κ.α.
Μονή Στουδίου
Η Μονή Στουδίου είχε δικό της Τυπικό («Υποτύπωσιν») και πλούτισε την εκκλησιαστική υμνολογία με νέους ύμνους και κανόνες, οι οποίοι υιοθετήθηκαν αμέσως από την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, αντικαθιστώντας την παλιά υμνογραφία. Το Τυπικό της Μονής αποτέλεσε πρότυπο για πολλές άλλες, τόσο στην επικράτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όσο και στη Ρωσία, μετά τον 11ο αιώνα. Στα χρόνια του Ιωάννου Τσιμισκή, ο Ευθύμιος Στουδίτης συνέταξε το πρώτο Τυπικό του Αγίου Όρους.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Σύλλογος βετεράνων ποδοσφαιριστών
Στην Γενική Συνέλευση του Συλλόγου τον Οκτώβριο του 2018 για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου νέος Πρόεδρος εκλέχτηκε ο Κώστας Βαφειάδης (παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής, αλλά και των Αίαντα Σαλαμίνας και Βύζαντα Μεγάρων κ.α.), Αντιπρόεδρος ο Τάκης Καλούδης και Γενικός Γραμματέας ο Τάσος Τζαβάρας (παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής, του Αχαρναϊκού των ιωαννινων κ.α.) με Β' Γενικό Γραμματέα τον Σωτήρη Τζαγκαβέλη και Ταμίας ο Αλέκος Νταβέλης (παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής, του Α.Σ. Ρόδου κ.α.) με βοηθό Ταμία τον Βασίλη Ιωαννίδη.
Ποδοσφαιρικές δραστηριότητες
Οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές της Προοδευτικής, άρχισαν να δραστηριοποιούνται από τις αρχές της δεκαετίας του '60, χωρίς όμως να έχει συσταθεί επίσημα σύλλογος. Μοναδική τους δραστηριότητα αποτέλεσε επί χρόνια, ο αγώνας «Βραδυποριακός-Ταλαιπωριακός», μεταξύ βετεράνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα, τον οποίο καθιέρωσαν στο Γήπεδο Νίκαιας κάθε Μεγάλη Παρασκευή από το 1961 μέχρι το 2013. Πρωτοστάτες για την διεξαγωγή του αγώνα ήταν βετεράνοι ποδοσφαιριστές που είχαν αγωνιστεί και στις δύο ομάδες.
Μονή Στουδίου
Μεγάλη ακμή γνώρισε επί των ημερών τού Θεοδώρου Στουδίτη (9ος αιώνας) και ύστερα, οπότε με την εγκατάσταση της αδελφότητας των Σακκουδιτών, η μοναχική αδερφότητα έφτασε να αριθμεί πάνω από 700 μοναχούς. Στους αιώνες που λειτούργησε απέκτησε μεγάλη φήμη, αναδείχθηκε στην πολυπληθέστερη Μονή της Πόλης και αποτέλεσε πνευματικό κέντρο της Αυτοκρατορίας.
Οι μοναχοί της ονομαζόταν Στουδίτες και η οργάνωση του βίου τους αποτέλεσε πρότυπο για ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο. Τρεις Αυτοκράτορες αποσύρθηκαν εκεί και έγιναν Στουδίτες, ενώ τρεις Στουδίτες έγιναν Πατριάρχες. Έπαιξε σπουδαίο ρόλο κατά την Εικονομαχία, κατά τη διάρκεια της οποίας υπέφερε πολλά, καθώς οι μοναχοί της αναδείχτηκαν αγωνιστές της μετέπειτα Ορθοδοξίας και υπερασπιστές της τιμής των εικόνων. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας έκλεισε, καθώς της επιβλήθηκαν όροι που οι μοναχοί αρνήθηκαν να δεχθούν. Ανασυστήθηκε το 1294 με τις γενναιόδωρες χορηγίες του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, αδερφού του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β', και λειτούργησε μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1453. Τον 14ο αιώνα κατείχε την κορυφαία θέση μεταξύ των μονών της Κωνσταντινούπολης και ο εκάστοτε ηγούμενός της συμμετείχε στις εργασίες της Πατριαρχικής Συνόδου.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Ποδοσφαιρικές δραστηριότητες
Ωστόσο, έπειτα από την, επίσημα, σύσταση του συλλόγου, το 1994, πραγματοποιούνται συχνά φιλικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες, μεταξύ άλλων αντίστοιχων συλλόγων βετεράνων και συμμετέχει επίσης σε διάφορες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Αξιοσημείωτο είναι πως οργανώνονται φιλικοί αγώνες με συλλόγους, που υπήρξαν κοινοί ποδοσφαιριστές, στους οποίους και απονέμονται φόροι τιμής και αγώνες για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Έχει διοργανώσει πλήθος ποδοσφαιρικών τουρνουά βετεράνων όπως με τους Αιγάλεω, Φωστήρα και Αίαντα Σαλαμίνας, τους Ατρόμητο Αθηνών, Εθνικό Πειραιώς και Φωστήρα κ.α. Επίσης αγωνίζεται σε καθιερωμένους φιλικούς αγώνες βετεράνων με τους βετεράνους των ΑΕΚ και Παναθηναϊκού.
Μονή Στουδίου
Στη σπουδαία βιβλιοθήκη της Μονής θησαυριζόταν έγγραφα, επιστολές και υλικό που αφορούσε στα περιουσιακά στοιχεία και τα προνόμιά της. Επιπλέον, η Μονή περιλάμβανε σχολή αντιγραφέων, τα χειρόγραφα της οποίας ήταν περιζήτητα σε ολόκληρο το Χριστιανικό κόσμο και πολλά από αυτά σώζονται σε διάφορες βιβλιοθήκες της Δυτικής Ευρώπης και της Ανατολής. Στη Μονή φυλασσόταν επίσης πολλά ιερά λείψανα, μεταξύ των οποίων η κάρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, του πατέρα του Ζαχαρία και του Αγίου Θεοδώρου, αλλά τα περισσότερα χάθηκαν στην περίοδο της Φραγκοκρατίας.
thumb|right|350px|Σχέδιο της μονής το 1877 Η εκκλησία της Μονής, που βρίσκεται στο κέντρο του μοναστικού συγκροτήματος, ανήκει στον παλαιό τύπο της βασιλικής, όμοια με τις εκκλησίες που ανήγειρε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Αποτελείται από τρία κλίτη, μια μεγάλη πολυγωνική κόγχη για το ιερό, ένα γυναικωνίτη που περιβάλλει τον κυρίως ναό και ένα μεγάλο ορθογώνιο αίθριο δυτικά. Η διακόσμηση του ναού ήταν εκπληκτική, όπως αναφέρουν πολλοί περιηγητές.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου είναι ανενεργό.
Μονή Στουδίου
Πολλοί ιστορικοί, χρονικογράφοι και περιηγητές έχουν καταγράψει γεγονότα που σχετίζονται με τη Μονή Στουδίου. Μεταξύ αυτών οι: Θεοφάνης, Λέων Γραμματικός, Μιχαήλ Ατταλειάτης, Γεώργιος Ακροπολίτης, Γεώργιος Κεδρηνός, Μιχαήλ Γλυκάς, Νικήτας Χωνιάτης, Νικηφόρος Γρηγοράς και Συμεών ο Μεταφραστής.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Τίτλοι και Διακρίσεις
Τοπικές διοργανώσεις
Μονή Στουδίου
Περί το 1481, η βασιλική μετετράπη σε τέμενος από τον ιπποκόμο του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄, Αλβανό Ελιά Μπέη και πήρε το όνομα Μιραχόρ ή Ιμραχόρ τζαμί ή «Τζαμί του ιπποτρόφου». Το 1782 κάηκε, το 1894 επλήγη από σεισμό, ενώ το 1920 κάηκε ξανά. Σήμερα υπάρχουν τα ερείπιά της. Το εξαιρετικό ψηφιδωτό δάπεδο του 13ου αιώνα με τα γεωμετρικά σχέδια και τις μινιατούρες ζώων και πουλιών είναι σήμερα εκτεθειμένο στον ήλιο και τη βροχή και σιγά σιγά καταστρέφεται. Τα υπολείμματα του τεράστιου μοναστικού συγκροτήματος που ήταν διασκορπισμένα γύρω από το ναό, όπως περιγραφόταν από διάφορους περιηγητές, δεν υπάρχουν πλέον, καθώς χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους της περιοχής για να επανοικοδομήσουν τα σπίτια τους μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1920.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του συλλόγου, είναι ανενεργό τα τελευταία χρόνια.
Μονή Στουδίου
Το 2013 το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας αποφάσισε να ανακαινιστεί και να μετατραπεί και πάλι σε τζαμί.
Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1927 Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Μονή Στουδίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2021-22
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2021–22 ήταν το 35ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων και χωρίζεται σε 2 φάσεις. Στην Α' φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους και στη συνέχεια έχουμε τα πλέι οφ και τα πλέι άουτ. Οι τέσσερις τελευταίες ομάδες αγωνίστηκαν για την παραμονή σε ζευγάρια (9ος-12ος και 10ος-11ος), με τους ηττημένους των δύο ζευγαριών (Ηλυσιακός και Νηρέας Χαλανδρίου) να υποβιβάζονται στην Α2. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 6 Νοεμβρίου.
Play-out
Ηλυσιακός και Νηρέας Χαλανδρίου υποβιβάστηκαν στην Α2 Εθνική Κατηγορία
Τελική κατάταξη
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2021 2022 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2021 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2022
Φράδμων ο Αργείος
Ο Φράδμων ο Αργείος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από το Άργος, τον οποίο ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ως σύγχρονο του Πολύκλειτου, Μύρωνα, Πυθαγόρα, Σκόπα και Παρέλιου, κατά την εποχή της τέλεσης των 90ών ολυμπιακών αγώνων της αρχαιότητας το 420 π.Χ., περιγράφοντας τον διαγωνισμό που έγινε για τη δημιουργία γλυπτού με την παράσταση πληγωμένης Αμαζόνας, το οποίο μετέπειτα θα τοποθετούνταν στο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο. Κατά τη διήγηση του Πλινίου, ο Φράδμων ο οποίος ήταν και ο νεότερος, κατετάγη 5ος στον διαγωνισμό, αν και τα στοιχεία που παρέχει κάνουν τους αρχαιολόγους να αποδίδουν την κατασκευή ενός γλυπτού Αμαζόνας που διασώζεται στον Φράδμωνα.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο του 19ου αιώνα Άντολφ Φουρτβένγκλερ, θεωρείται πιθανό πως υπήρξε μαθητής του Πολύκλειτου, ωστόσο άλλες απόψεις θεωρούν πιθανό πως ο Φράδμων έζησε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. οπότε και η διήγηση του Πλίνιου μάλλον ήταν ανεκδοτολογική.
Το 1969, ανακαλύφθηκαν 3 βάσεις αγαλμάτων στην αρχαία Όστια κοντά στη Ρώμη, ένα από τα οποία αναφερόταν πως ήταν κάποιας ιέρειας των Δελφών με το όνομα Χαρίτη και πως είχε δημιουργηθεί από τον Φράγμων τον Αργείο. Οι επιγραφές έχουν χρονολογηθεί στον 1ο αιώνα π.Χ., κάτι που κάνει πιθανό τα γλυπτά να μεταφέρθηκαν από τους Δελφούς αφήνοντας πίσω τις παλιές τους βάσεις και καθώς τοποθετήθηκαν στην Όστια σε νέες βάσεις να επαναχαράχτηκαν οι προηγούμενες επιγραφές.
Κονσταντίν Στανισλάφσκι
Παιδική ηλικία
Σύμφωνα με το βιβλίο του Μελ Γκόρντον "Η μέθοδος Στανισλάφσκι", ο μεγάλος σκηνοθέτης γεννήθηκε στη Μόσχα ως Κονσταντίν Σεργκέγεβιτς Αλεξέγεφ από εύπορη οικογένεια το 1863. Έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση στην ηλικία των «2 ή 3 ετών», σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του «Η ζωή μου στην τέχνη». Πήρε το καλλιτεχνικό όνομα Στανισλάφσκι νωρίς στην καριέρα του -στην ηλικία των 25- πιθανώς για να προστατέψει τη φήμη της οικογένειάς του. Προερχόταν από εύπορη οικογένεια, που κατασκεύαζε χρυσά και ασημένια διακοσμητικά για στρατιωτικές στολές και διακοσμήσεις. Η Μαρί Βάρλεϋ, η γιαγιά του, ήταν μια περιπλανώμενη Γαλλίδα ηθοποιός και το μόνο μέλος της οικογένειας με καλλιτεχνικό υπόβαθρο. Ο Στανισλάφσκι είχε οχτώ αδέρφια, που συμμετείχαν μαζί του στη δημιουργία παραστάσεων σε γενέθλια και διακοπές. Στα οχτώ του, ο Στανισλάφσκι άρχισε να ενδιαφέρεται για το τσίρκο και συχνά διηύθυνε και πρωταγωνιστούσε σε δικές του παραστάσεις τσίρκου. Ένα άλλο πάθος του νεαρού Στανισλάφσκι ήταν το κουκλοθέατρο, όπου ανέβασε σκηνές από τον "Κουρσάρο" και τον "Πέτρινο επισκέπτη". Με το κουκλοθέατρο, έμαθε να ακονίζει την αγάπη του για τη λεπτομέρεια, μια ιδιότητα που ο Στανισλάφσκι θα ενσωμάτωνε στη σκηνοθεσία του αργότερα στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Στα 14, ο Στανισλάφκσι ξεκίνησε τα πολυάριθμα τετράδιά του γεμάτα παρατηρήσεις, αφορισμούς και προβλήματα. Σαν εκκολαπτόμενος ηθοποιός, ο Στανισλάφσκι θα ντυνόταν σαν αλήτης και θα πήγαινε στις αποβάθρες του τρένου, ή θα μεταμφιεζόταν τσιγγάνος. Η απόφασή του να σπουδάσει θέατρο παρέμεινε ακλόνητη, παρά την αντίθεση του πατέρα του.
Καριέρα στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας
Το 1881, ο Στανισλάφσκι φοίτησε σε μια σχολή στη Μόσχα, όπου διδάχθηκε την υποκριτική μέσω μίμησης. Μερικές εβδομάδες αργότερα και ανικανοποίητος, ο Στανισλάφσκι πήγε να σπουδάσει στο Θέατρο Μάλι, (Малый театр) όπου έμαθε να κάνει καλές πρόβες, να εμφανίζεται φρέσκος στις παραστάσεις και να παίρνει περισσότερη ενέργεια από τους άλλους ηθοποιούς παρά από το κοινό. Όμως ο διαφωτισμός του Στανισλάφσκι προήλθε περισσότερο όταν είδε την υποκριτική του Ιταλού ηθοποιού Τομάζο Σαλβίνι στον ''Οθέλλο. Ο Στανισλάφσκι θεωρούσε τον Σαλβίνι ένα "τίγρη του πάθους" γεμάτο αλήθεια, δύναμη, καλλιτεχνικό αισθητήριο, αέρινη κίνηση και τελειότητα. Ξύρισε το μούσι και το μουστάκι του όπως του Σαλβίνι και στα είκοσι πέντε πήρε το όνομα Στανισλάφκι, αναμενόμενα όμοιο σε εκείνο του Σαλβίνι. Η έμπνευση του Στανισλάφσκι θα προερχόταν περισσότερο από την επιθυμία του να ευχαριστήσει το κοινό, μια ιδιότητα που θα τον έφτανε σε μεγάλη απόγνωση όταν αυτή η ανάγκη δεν υπήρχε.
Ο Στανισλάφσκι έπαιξε το ρομαντικό καλοπερασάκια σε γαλλικές φαρσοκωμωδίες και τελικά ίδρυσε την Εταιρεία Τέχνης και Λογοτεχνίας το 1888, όπου απέκτησε θεατρική και αισθητική πείρα. Εκεί, ο Στανισλάσφκι προσέλαβε τον σκηνοθέτη Αλεξάντερ Φεντότοφ για να διδάξει σε αυτόν και το θέατρό του. Ο τελευταίος δίδαξε στο Στανισλάφσκι πολλά πράγματα, όπως το να βγάζει μοντέλα χαρακτήρων από πραγματικούς ανθρώπους και όχι από τις ερμηνείες των ηθοποιών, να χρησιμοποιεί αντιτιθέμενα χαρακτηριστικά του ρόλου (για παράδειγμα, ένας καλός άνθρωπος που ανακαλύπτει τα κακά χαρακτηριστικά του) και πολλές τεχνικές χαλάρωσης. Ο Στανισλάφσκι αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα αυτά τα χρόνια: έπεσε σε θεατρικά κλισέ, είχε προβλήματα έμπνευσης και κατακλυζόταν μερικές φορές από πολλές θεωρίες, που τον έκαναν να αποκτήσει αυτογνωσία. Ήταν τότε που παντρεύτηκε την αγαπητή του, τη Μάσα Περεβοστσίκοβα, που το θεώρησε μεγάλο πλεονέκτημα για την υποκριτική του.
Όταν μια γερμανική θεατρική ομάδα επισκέφθηκε τη Ρωσία, δε θαύμασε την υποκριτική ή το περιεχόμενο των έργων, λάτρεψε όμως το ρεαλισμό των κουστουμιών και την πειθαρχία στις πρόβες, το οποίο είναι ένα άλλο παράδειγμα του τρόπου του να παίρνει αυτό που θέλει από συγκεκριμένες θεωρίες και πρακτικές, απορρίπτοντας τα υπόλοιπα. Ο Στανισλάφσκι άρχισε να αποκτά φήμη στη Μόσχα σαν μοντέρνος και καινοτόμος σκηνοθέτης με παραγωγές όπως "Uriel Acosta", "Οθέλλος" και "The bells". To 1897, η εταιρεία είχε μια πληθώρα αποτυχημένων παραγωγών και ηθοποιών στερούμενων κινήτρων. Ήταν τότε που ο κριτικός, δάσκαλος και δραματουργός Βλαντιμίρ Νεμίροβιτς-Νταντσένκο συζήτησε με το Στανισλάφσκι σχετικά με τα προβλήματα του μοντέρνου θεάτρου και την επιθυμία τους να δημιουργήσουν ό,τι θα γινόταν γνωστό ως το "Θέατρο Τέχνης της Μόσχας".
Το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας
Το 1897 συνίδρυσε το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας (ΘΤΜ) με τον Βλαντιμίρ Νεμίροβιτς-Νταντσένκο, αλλά το θέατρο άρχισε να λειτουργεί το 1898. Η πρώτη παραγωγή του ήταν το επιδοκιμασμένο από την κριτική και προηγουμένως λογοκριμένο "Τσάρος Φίοντορ" του Τολστόι. Ανέβασαν επίσης το "Γλάρο" του Αντόν Τσέχωφ. Αρχικά, ο Τσέχωφ δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις του Νταντσένκο για την παράσταση, γιατί ήθελε ένα πιο έμπειρο θίασο για να τον ανεβάσει. Ο Στανισλάφσκι εξωράισε και ανανέωσε το σενάριο του Τσέχοφ, κάτι που προκάλεσε σοκ στο κοινό. Σύμφωνα με τη "Μέθοδο Στανισλάφσκι" του Μελ Γκόρντον, "ο λεπτομερής του ρεαλισμός μεταμόρφωσε την πιο κοινότοπη σκηνή σε μια ενορχηστρωμένη επίδειξη στιγμιαίων εφέ...Κάτι μοντέρνο είχε γεννηθεί". Το ΘΤΜ είχε δημιουργήσει αυτό που έγινε γνωστό σαν Ψυχολογικός Ρεαλισμός. Ο Ψυχολογικός Ρεαλισμός περιλάμβανε κρυφές συγκρούσεις και σχέσεις, που είναι ενσωματωμένα στην καθημερινή ζωή.
Στον Τσέχοφ δεν άρεσε ποτέ η απόδοση των έργων του, αλλά στο υπόλοιπο του κοινού και του κόσμου άρχισε να αρέσει η δουλειά του ΘΤΜ. Ήταν τότε που έγινε γνωστό σαν σπίτι του Τσέχωφ, καθώς εκεί ανέβασαν μελαγχολικά έργα του, όπως ο "Θείος Βάνιας", οι "Τρεις αδελφές" και ο "Βυσσινόκηπος". Το ΘΤΜ έγινε ένας σεβαστός θεσμός και άρχισε να παραδίδει μαθήματα χορού, φωνής και ξιφομαχίας. Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-ιαπωνικού πολέμου, η ομάδα ταξίδεψε στη Γερμανία και την Ανατολική Ευρώπη, όπου τους θαύμασαν τόσο πολύ, ώστε ένας Γερμανός συγγραφέας τους αποκάλεσε "καλλιτεχνικές θεότητες". Έγιναν παρελάσεις προς τιμήν τους, καθώς οι Ευρωπαίοι δεν είχαν δει ποτέ ένα τόσο λαμπρό θέατρο. Μετά την επιστροφή στη Ρωσία, ο Στανισλάφσκι έπεσε σε καλλιτεχνική κρίση, καθώς η υποκριτική και η σκηνοθεσία του έγιναν άρρυθμες, αφού δήλωσε την έλλειψη ικανοποίησης και έμπνευσης. Πήγε στη Φινλανδία διακοπές με τη γυναίκα του και στην επιστροφή δημιούργησε τη μέθοδο υποκριτικής του, που θα άλλαζε το τι σημαίνει να είναι κανείς ηθοποιός.
Το "σύστημα (ή μέθοδος) Στανισλάφσκι"
Το σύστημα Στανισλάφσκι εστίαζε στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής αλήθειας πάνω στη σκηνή διδάσκοντας στους ηθοποιούς να "ζουν το ρόλο" κατά τη διάρκεια της παράστασης. Παρότι αρχικά έγινε γνωστός στις ΗΠΑ για το ρεαλισμό του, ο Στανισλάφσκι ανέπτυξε το σύστημα για να εφαρμόζεται σε όλες τις μορφές θεάτρου, σκηνοθετώντας μελόδραμα, βαριετέ, όπερα κλπ. Προκειμένου να δημιουργήσει μια ομάδα ηθοποιών που να δουλεύουν σαν καλλιτεχνικό σύνολο, άρχισε να οργανώνει μια σειρά εργαστηρίων, στα οποία οι νεαροί ηθοποιοί εκπαιδεύονταν στο σύστημά του. Στο πρώτο εργαστήριο του ΘΤΜ, οι ηθοποιοί διδάσκονταν να χρησιμοποιούν τις μνήμες τους για να εκφράζουν φυσικά τα συναισθήματα. Ο Στανισλάφσκι σύντομα παρατήρησε ότι μερικοί από τους ηθοποιούς που χρησιμοποιούσαν ή έκαναν κατάχρηση της συναισθηματικής μνήμης κατέληγαν σε υστερία. Αν και ποτέ δεν αποκήρυξε τη συναισθηματική μνήμη σαν απαραίτητο εργαλείο του ηθοποιού, άρχισε να αναζητά για λιγότερο επώδυνους τρόπους πρόσβασης στο συναίσθημα, δίνοντας τελικά έμφαση στη χρήση από τον ηθοποιό της φαντασίας και της πίστης στις δεδομένες συνθήκες του σεναρίου παρά των δικών του και συχνά οδυνηρών μνημών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες
Ανάκτορο του Πόρτιτσι
To Ανάκτορο του Πόρτιτσι (ιταλ. Reggia (Palazzo Reale) di Portici), είναι ένα ιστορικό βασιλικό ανάκτορο που βρίσκεται στο Πόρτιτσι, νοτιοανατολικά της Νάπολης, κατά μήκος της ακτής, στην περιοχή της Καμπανίας στην Ιταλία. Αποτελεί μία από τις τέσσερις επίσημες κατοικίες στην περιοχή της Νάπολης, όπου χρησιμοποιούνταν από τη δυναστεία των Βουρβόνων, η οποία βασίλευε στο Βασίλειο της Νεαπόλεως (1735–1816) και αργότερα στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών (1816-1861). Οι άλλες επίσημες βασιλικές κατοικίες στην περιοχή της Νάπολης, όπου χρησιμοποιούνταν από τη δυναστεία των Βουρβόνων, βρίσκονται στο κέντρο της Νάπολης, στην Καζέρτα και στο Καποντιμόντε.
Σήμερα, ο Βοτανικός Κήπος του Πόρτιτσι έχει περιέλθει στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης «Φρειδερίκος Β΄». Αυτοί οι κήποι ήταν κάποτε μέρος της μεγάλης βασιλικής περιουσίας που περιελάμβανε έναν «αγγλικό κήπο», έναν ζωολογικό κήπο και διαρυθμισμένα παρτέρια. μικρογραφία|290x290εσ|Βοτανικός Κήπος του Πόρτιτσι. Το ανάκτορο βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από τον αρχαιολογικό χώρο του Ερκουλάνεουμ και φιλοξενεί την Ακαντέμια Ερκολανέζε (Accademia Ercolanese). Είναι το Μουσείο Ερκουλάνεουμ, που ίδρυσε το 1758 ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄.
Ιστορία
Το 1735 ο 18ετής Κάρολος στέφθηκε βασιλιάς, Ζ΄ της Νάπολης και Ε΄ της Σικελίας. Η κατάληψη των δύο βασιλείων έγινε με στρατό, που επιβλήθηκε στον Κάρολο ΣΤ΄ της Γερμανίας. Το 1738 ο Κάρολος και η σύζυγός του Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1724-1760) επισκέφθηκαν την έπαυλη του Εμμανουήλ-Μαυρικίου δούκα του Ελμπέφ και εντυπωσιάστηκαν από την περιοχή του Πόρτιτσι. Ανάθεσαν την κατασκευή του ανακτόρου, που θα ήταν για δική τους διαμονή, αλλά και για τη φιλοξενία ξένων αξιωματούχων, που θα ταξίδευαν στο βασίλειο.
Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1738 υπό τη διεύθυνση του Αντόνιο Κανεβάρι. Ο αρχιτέκτονας είχε βοηθήσει το ζεύγος στην κατασκευή του ανακτόρου του Καποντιμόντε. Το εσωτερικό του ανακτόρου του Πόρτιτσι διακοσμήθηκε από τον Τζουζέππε Μπονίτο, ενώ οι κήποι διαμορφώθηκαν με γλυπτά του Ζόζεφ Κάναρτ.
Κατά την ανασκαφή των θεμελίων ανακαλύφθηκαν τμήματα ρωμαϊκών επαύλεων (villae) και οικιών ευγενών, καθώς και πολλά έργα τέχνης. Μεταξύ αυτών ήταν ένας ναός με 24 μαρμάρινους κίονες. Τα ευρήματα τέθηκαν στο Μουσείο του Πόρτιτσι, που κτίστηκε για τον σκοπό αυτόν και προσαρτήθηκε στην Ακαντέμια Ερκολανέζε. Το Μουσείο ιδρύθηκε από τον Κάρολο το 1755 για να στεγάσει επίσης τα αντικείμενα από τις ανασκαφές στο Ερκουλάνεουμ.
Καθώς το νέο βασιλικό ανάκτορο δεν ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να στεγάσει όλους τους αυλικούς, οικοδομήθηκαν άλλες επαύλεις στη γειτονική περιοχή, 122 από τις οποίες είναι γνωστές ως βίλες του Βεζουβίου. Επίσης επεκτάθηκε και το ανάκτορο του Καποντιμόντε. Ο Κάρολος και η σύζυγός του κράτησαν το ανάκτορο του Πόρτιτσι ως θερινή διαμονή· εδώ γεννήθηκαν 7 από τα 12 τέκνα τους.
Το 1759 ο Κάρολος έγινε βασιλιάς της Ισπανίας ως Κάρολος Γ΄ και άφησε τη Νάπολη και τη Σικελία στον τρίτο γιο του Φερδινάνδο Α΄, ο οποίος έκανε επίσημη έδρα της Αυλής το ανάκτορο της Καζέρτα από το ίδιο έτος. Το ανάκτορο του Πόρτιτσι δόθηκε στον πρώτο γιο του Καρόλου, τον Φίλιππο, που είχε διανοητική υστέρηση· απεβίωσε εκεί το 1777. Έτσι το ανάκτορο του Πόρτιτσι επισκιάστηκε από το πολύ μεγαλύτερο της Καζέρτα.
Το 1769 το ανάκτορο φιλοξένησε τον Ιωσήφ Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας και Γερμανίας. Το 1770 ο 14ετής Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ έμεινε εδώ. Το 1799 Ο Φερδινάνδος Α΄ πρόσθεσε το κτήριο μίας όπερας. Κατά την κατάληψη από τον Ναπολέοντα Α΄, ο Ζοακίμ Μυρά άλλαξε την επίπλωση σε γαλλικό στυλ. Ο Φερδινάνδος Α΄ απεβίωσε το 1825 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Α΄ των Δύο Σικελιών. Το 1804 η Μαρία Ισαβέλλα της Ισπανίας, σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄, γέννησε εδώ το πρώτο τέκνο τους, τη Λουίζα-Καρλόττα, η οποία θα παντρευτεί τον θείο της Φραγκίσκο δε Πάουλα δούκα του Κάδιθ. Το 1848 η Μαρία-Ισαβέλλα απεβίωσε εδώ σε ηλικία 59 ετών.
Στην εποχή μας το ανάκτορο στεγάζει τη Γεωπονική Σχολή του "Πανεπιστημίου της Νάπολης Φρειδερίκος Β΄". Το 1834 η Γεωγραφία της Νάπολης περιέγραφε το οικοδόμημα του Καρόλου ως εξής: "το ανάκτορο κτίστηκε με αίγλη ως θερινή διαμονή. Περί το 1750 στέγασε τα πολύτιμα ευρήματα από τις ανασκαφές του Ερκουλάνεουμ και της Πομπηίας. Το κτήριο είναι ορθογώνιο διαστάσεων 122 μ. Χ 110 μ. και έχει τρία επίπεδα. Η πρόσοψη είναι προς τη θάλασσα· από την εσωτερική αυλή περνά κύρια οδός της πόλης, που οδηγεί προς Σαλέρνο, Σάννιο, Απουλία, Καλαβρία. Στο εσωτερικό του βρίσκονται τα βασιλικά διαμερίσματα και οι πολυτελείς στοές, οι οποίες περιέχουν το μουσείο, μοναδικό για τα εκθέματά του: αγάλματα, χάλκινα αντικείμενα, ανάγλυφα, αγγεία, κηροπήγια και εργαλεία κάθε είδους, που βρέθηκαν στις ανασκαφές των δύο πόλεων και τώρα αποτελούν το Μουσείο των Βουρβόνων, μαζί με Ελληνικά και Ρωμαϊκά ψηφιδωτά. Υπάρχουν στοές με πίνακες της Ιταλικής, Γαλλικής και Φλαμανδικής σχολής. Οι κήποι είναι προς στα ανατολικά, στις πλαγιές του Βεζούβιου. Είναι αχανείς, με λίγη διακόσμηση, αλλά με πολλά δένδρα, όπως αγριοκυδωνιές και άρβουτους, γεμάτα τσίχλες και άλλα πουλιά".
Αρχιτεκτονική
Η νότιοδυτική πρόσοψη βλέπει στη θάλασσα. Πριν την είσοδο υπάρχει μία μεγάλη αυλή, περιφραγμένη με ατρακτοειδείς κιονίσκους (μπαλούστρα). Στο κέντρο του ορθογώνιου κτηρίου υπάρχει ορθογώνια αυλή, κατά μήκος της οποίας περνά η κεντρική οδός προς την Καλαβρία (στράντα ντελε Καλάμπριε). Σήμερα καλείται οδός του Πανεπιστημίου. Υπάρχουν δύο πάρκα: το νοτιοδυτικό εκτείνεται προς τη θάλασσα και το βορεοανατολικό προς τον Βεζούβιο.
Στα αριστερά της Αυλής των ευγενών είναι η βασιλική φρουρά και το ανακτορικό παρεκκλήσιο του 1749. Ένα μεγαλόπρεπο σαλόνι του 1741 οδηγεί προς την ιματιοθήκη και τον πρώτο όροφο, όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της Καρολίνα Βοναπάρτη, συζύγου του Ζοακίμ Μυρά. Το σαλόνι του ορόφου είναι πλούσια διακοσμημένο σε ρυθμό Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ακολουθεί το διαμέρισμα της Μαρίας-Αμαλίας, της οποίας το ιδιαίτερο δωμάτιο (μπουντουάρ) διακοσμήθηκε με πορσελάνη από το Εργοστάσιο Πορσελάνης Καποντιμόντε, που είχε ιδρύσει η ίδια το 1743.
Το πάρκο
Το πάρκο, που φέρει το όνομα Κήπος της βασίλισσας, αρχικά εκτεινόταν από το Πουλιάνο προς τον Βεζούβιο και από το Γκρανατέλλο ως τη θάλασσα. Διαιρείται σε δύο μέρη· το χαμηλότερο έχει Αγγλικούς κήπους και έργα τέχνης, όπως το αναβρυτήριο των Σειρήνων (φοντάνα ντελλε Σιρένε), το κιόσκι του βασιλέως Καρόλου, το αναβρυτήριο των κύκνων (φοντάνα ντέι τσίνι) και ένα αμφιθέατρο. Το σε υψηλότερο επίπεδο πάρκο έχει τον ιδιωτικό ζωολογικό κήπο του Καρόλου με καγκουρό, έναν ελέφαντα, δύο λιοντάρια, δύο πάνθηρες, τέσσερις αντιλόπες, μία αφρικανική λέαινα, ένα πούμα, δύο αμερικανικούς ταπίρους και έναν ακανθόχοιρο. Ο νεωτερισμός αυτός διατηρήθηκε από τον Φερδινάνδο Α΄ και επιδεικνυόταν στους ξένους αξιωματούχους.
Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία Κατηγορία:Παλάτια στη Νάπολη
Κρατικός Αερολιμένας Σκύρου
Ο Κρατικός Αερολιμένας Σκύρου (συντομογραφίες: IATA: SKU, ICAO: LGSY, ΥΠΑ: ΚΑΣΥ) βρίσκεται στην στρατιωτική βάση Τραχύ στο βόρειο τμήμα του νησιού. Το πολιτικό αεροδρόμιο βρίσκεται σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από την πόλη της Σκύρου (ή Χώρα).
Ιστορικά γεγονότα
Ο αερολιμένας κατασκευάστηκε κατά τη περίοδο 1975-1981, και η πρώτη προσγείωση πραγματοποίηθηκε το 1978.
Χαρακτηριστικά αερολιμένα
Ο αερολιμένας βρίσκεται σε υψόμετρο 15 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και διαθέτει έναν διάδρομο απογειώσεων/προσγειώσεων με διεύθυνση 17/35 και μήκος 3.002 μ. (9.849 πόδια). Το εμβαδό του δαπέδου στάθμευσης είναι 15.000 μ2 ενώ του αεροσταθμού 7.500 μ2.
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Την επίγεια εξυπηρέτηση των επιβατών του Κρατικού Αερολιμένα Σκύρου έχει αναλάβει η Olympic Air.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αερολιμενας Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα
Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι τύπος προοδευτικής πνευμονοπάθειας που μπορεί να προληφθεί και να θεραπευτεί. Η ΧΑΠ χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια αναπνευστικά συμπτώματα και περιορισμό της ροής του αέρα. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν δύσπνοια και βήχα, που μπορεί ή όχι να παράγει βλέννα. Η ΧΑΠ επιδεινώνεται προοδευτικά με τις καθημερινές δραστηριότητες όπως το περπάτημα ή το ντύσιμο να γίνονται δύσκολες.
Οι δύο πιο συχνές παθήσεις της ΧΑΠ είναι το εμφύσημα και η χρόνια βρογχίτιδα, και αποτελούν τους δύο κλασικούς φαινότυπους της ΧΑΠ. Το εμφύσημα ορίζεται ως διευρυμένες κυψελίδες του πνεύμονα των οποίων τα τοιχώματα καταρρέουν με αποτέλεσμα μόνιμη βλάβη στον πνευμονικό ιστό. Ως χρόνια βρογχίτιδα ορίζεται ο παραγωγικός βήχας που εμφανίζεται για τουλάχιστον τρεις μήνες κάθε χρόνο για δύο χρόνια. Και οι δύο αυτές καταστάσεις μπορεί να υπάρχουν χωρίς περιορισμό της ροής αέρα όταν δεν ταξινομούνται ως ΧΑΠ. Το εμφύσημα είναι μόνο μία από τις δομικές ανωμαλίες που μπορεί να περιορίσουν τη ροή του αέρα και μπορεί να υπάρξει χωρίς περιορισμό της ροής του αέρα σε σημαντικό αριθμό ατόμων. Η χρόνια βρογχίτιδα δεν οδηγεί πάντα σε περιορισμό της ροής του αέρα, αλλά στους νεαρούς ενήλικες που καπνίζουν ο κίνδυνος εμφάνισης ΧΑΠ είναι υψηλός. Πολλοί ορισμοί της ΧΑΠ στο παρελθόν περιελάμβαναν το εμφύσημα και τη χρόνια βρογχίτιδα, αλλά ποτέ δεν συμπεριλήφθηκαν στους ορισμούς της έκθεσης GOLD. Το εμφύσημα και η χρόνια βρογχίτιδα παραμένουν οι κυρίαρχοι φαινότυποι της ΧΑΠ, αλλά συχνά υπάρχει αλληλεπικάλυψη μεταξύ τους και έxουν επίσης περιγραφεί και άλλοι φαινότυποι.
Η πιο κοινή αιτία ΧΑΠ είναι το κάπνισμα. Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, την έκθεση σε επαγγελματικές ερεθιστικές ουσίες όπως η σκόνη από δημητριακά, η σκόνη ή οι αναθυμιάσεις καδμίου και γενετικοί παράγοντες. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, κοινές πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης εσωτερικών χώρων είναι η χρήση άνθρακα και βιομάζας όπως ξύλο και ξηρή κοπριά ως καύσιμο για μαγείρεμα και θέρμανση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ζουν στις ευρωπαϊκές πόλεις εκτίθενται σε επιβλαβή επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Η διάγνωση βασίζεται στην κακή ροή αέρα όπως μετράται με τη σπιρομέτρηση.
Οι περισσότερες περιπτώσεις ΧΑΠ μπορούν να προληφθούν με τη μείωση της έκθεσης σε παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα και οι ατμοσφαιρικοί ρύποι. Ενώ η θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την επιδείνωση, δεν υπάρχουν πειστικές ενδείξεις ότι οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή μπορεί να αλλάξει τη μακροπρόθεσμη έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας. Οι θεραπείες για τη ΧΑΠ περιλαμβάνουν τη διακοπή του καπνίσματος, τους εμβολιασμούς, την πνευμονική αποκατάσταση, τα εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά και τα κορτικοστεροειδή. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να ωφεληθούν από τη μακροχρόνια οξυγονοθεραπεία, τη μείωση του όγκου των πνευμόνων και τη μεταμόσχευση πνευμόνων. Σε όσους έχουν περιόδους οξείας επιδείνωσης, μπορεί να χρειαστεί αυξημένη χρήση φαρμάκων, αντιβιοτικών, κορτικοστεροειδών και νοσηλεία.
Όσον αφορά το 2015, η ΧΑΠ επηρέασε περίπου 174,5 εκατομμύρια άνθρωποι (2,4% του παγκόσμιου πληθυσμού). Εμφανίζεται τυπικά σε άνδρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 35-40 ετών. Το 2019 προκάλεσε 3,2 εκατομμύρια θανάτους, το 80% των οποίων σημειώθηκε σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, μια άνοδος από τους 2,4 εκατομμύρια θανάτους το 1990. Ο αριθμός των θανάτων αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω λόγω της συνεχιζόμενης έκθεσης σε παράγοντες κινδύνου και της γήρανσης του πληθυσμού. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2010 το οικονομικό κόστος υπολογίστηκε σε 32,1 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και αναμένεται να ανέλθει στα 49 δολάρια ΗΠΑ δισεκατομμύρια το 2020. Στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτό το κόστος υπολογίζεται σε 3,8 δισεκατομμύρια £ ετησίως.
Σημεία και συμπτώματα
μικρογραφία| Σημεία και συμπτώματα σταδίων της ΧΑΠ. Ένα βασικό σύμπτωμα της ΧΑΠ είναι η χρόνια και προοδευτική δύσπνοια που είναι το πιο χαρακτηριστικό της πάθησης. Η δύσπνοια είναι συχνά το πιο οδυνηρό σύμπτωμα που ευθύνεται για το σχετικό άγχος και την αίσθηση αναπηρίας. Τα συμπτώματα του συριγμού και το σφίξιμο στο στήθος που σχετίζονται με τη δύσπνοια μπορεί να ποικίλλουν κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ή μεταξύ ημερών και δεν είναι πάντα παρόντα. Το σφίξιμο στο στήθος συχνά ακολουθεί προσπάθεια. Πολλοί άνθρωποι με πιο προχωρημένη ΧΑΠ αναπνέουν με σφιγμένα χείλη, κάτι που μπορεί να βελτιώσει τη δύσπνοια. Η δύσπνοια είναι συχνά υπεύθυνη για μειωμένη σωματική δραστηριότητα και τα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με χειρότερα αποτελέσματα. Σε σοβαρές και πολύ σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει συνεχής κόπωση, απώλεια βάρους, απώλεια μυών και ανορεξία. Τα άτομα με ΧΑΠ έχουν συχνά αυξημένη δύσπνοια και συχνά κρυολογήματα πριν αναζητήσουν θεραπεία.
Δυσκολία στην αναπνοή
Ένα βασικό σύμπτωμα της ΧΑΠ είναι η χρόνια και προοδευτική δύσπνοια που είναι το πιο χαρακτηριστικό της πάθησης. Η δύσπνοια είναι συχνά το πιο οδυνηρό σύμπτωμα που ευθύνεται για το σχετικό άγχος και την αίσθηση αναπηρίας. Τα συμπτώματα του συριγμού και το σφίξιμο στο στήθος που σχετίζονται με τη δύσπνοια μπορεί να ποικίλλουν κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ή μεταξύ ημερών και δεν είναι πάντα παρόντα. Το σφίξιμο στο στήθος συχνά ακολουθεί προσπάθεια. Πολλοί άνθρωποι με πιο προχωρημένη ΧΑΠ αναπνέουν με σφιγμένα χείλη, κάτι που μπορεί να βελτιώσει τη δύσπνοια. Η δύσπνοια είναι συχνά υπεύθυνη για μειωμένη σωματική δραστηριότητα και τα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με χειρότερα αποτελέσματα. Σε σοβαρές και πολύ σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει συνεχής κόπωση, απώλεια βάρους, απώλεια μυών και ανορεξία. Τα άτομα με ΧΑΠ έχουν συχνά αυξημένη δύσπνοια και συχνά κρυολογήματα πριν αναζητήσουν θεραπεία.
Βήχας
Το συχνότερο πρώτο σύμπτωμα της ΧΑΠ είναι χρόνιος βήχας, ο οποίος μπορεί να ή να μην παράγει βλέννα με τη μορφή φλέγματος. Το φλέγμα απομακρύνεται με τον βήχα με τη μορφή πτυέλων τα οποία μπορεί να είναι διαλείποντα και μπορεί να καταποθούν ή να φτυστούν ανάλογα με κοινωνικούς ή πολιτισμικούς παράγοντες και επομένως δεν είναι πάντα εύκολο να αξιολογηθούν. Ωστόσο, συνοδός παραγωγικός βήχας παρατηρείται μόνο στο 30% των περιπτώσεων. Μερικές φορές μπορεί να αναπτυχθεί περιορισμένη ροή αέρα απουσία βήχα. Τα συμπτώματα είναι συνήθως χειρότερα το πρωί.
Ο χρόνιος παραγωγικός βήχας είναι αποτέλεσμα υπερέκκρισης βλέννας και όταν επιμένει για περισσότερους από τρεις μήνες κάθε χρόνο για τουλάχιστον δύο χρόνια, ορίζεται ως χρόνια βρογχίτιδα. Η χρόνια βρογχίτιδα μπορεί να εμφανιστεί πριν από τη διάγνωση περιορισμένης ροής αέρα. Μερικά άτομα με ΧΑΠ αποδίδουν τα συμπτώματα στις συνέπειες του καπνίσματος. Σε σοβαρή ΧΑΠ, ο έντονος βήχας μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα πλευρών ή σε σύντομη απώλεια συνείδησης.
Παροξύνσεις
Μια παρόξυνση είναι η ξαφνική επιδείνωση των σημείων και των συμπτωμάτων που διαρκεί για αρκετές ημέρες. Το βασικό σύμπτωμα είναι η αυξημένη δύσπνοια, άλλα εμφανή συμπτώματα είναι η υπερβολική βλέννα, ο αυξημένος βήχας και ο συριγμός. Ένα συνηθισμένο σημάδι είναι η παγίδευση αέρα. Η συνήθης αιτία μιας έξαρσης είναι μια ιογενής λοίμωξη, πιο συχνά το κοινό κρυολόγημα. Το κοινό κρυολόγημα είναι συνηθέστερο τους χειμερινούς μήνες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ανά πάσα στιγμή. Άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού μπορεί να είναι βακτηριακές ή σε συνδυασμό μερικές φορές δευτερογενώς σε ιογενή λοίμωξη. Η πιο κοινή βακτηριακή λοίμωξη προκαλείται από το Haemophilus influenzae. Άλλοι κίνδυνοι περιλαμβάνουν την έκθεση στον καπνό του τσιγάρου (ενεργητικά και παθητικά) και περιβαλλοντικούς ρύπους – τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς χώρους. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, οι εισαγωγές στα νοσοκομεία για παροξύνσεις ΧΑΠ μειώθηκαν απότομα, γεγονός που μπορεί να αποδοθεί στη μείωση των εκπομπών και στον καθαρότερο αέρα. Υπήρξε επίσης μια αξιοσημείωτη μείωση στον αριθμό των κρυολογημάτων και λοιμώξεων από γρίπη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ο καπνός από τις πυρκαγιές αποδεικνύεται αυξανόμενος κίνδυνος σε πολλά μέρη του κόσμου και οι κυβερνητικές υπηρεσίες έχουν δημοσιεύσει προστατευτικές συμβουλές στους ιστότοπούς τους. Στις ΗΠΑ, η EPA συμβουλεύει ότι η χρήση μάσκας σκόνης δεν παρέχει προστασία από τα λεπτά σωματίδια στις πυρκαγιές, και αντ' αυτού συμβουλεύει τη χρήση μάσκας σωματιδίων που εφαρμόζουν καλά. Αυτή η ίδια συμβουλή προσφέρεται στον Καναδά για τις επιπτώσεις των δασικών πυρκαγιών τους. Οι πυρκαγιές στην Αυστραλία δουν επιπρόσθετα στους παράγοντες υψηλού κινδύνου για ΧΑΠ και την επιδείνωσή της για τους αγρότες.
Ο αριθμός των παροξύνσεων δεν φαίνεται να σχετίζεται με κάποιο στάδιο της νόσου. Όσοι έχουν δύο ή περισσότερες το χρόνο θεωρείται ότι έχουν επιδείνωση της εξέλιξης της νόσου. Η ευθραυστότητα στη γήρανση αυξάνει τις παροξύνσεις και τη νοσηλεία.
Οι παροξύνσεις στη ΧΑΠ είναι συχνά ανεξήγητες και μια μελέτη υπογραμμίζει την πιθανότητα πνευμονικής εμβολής ως πιθανή αιτία μερικών από αυτές. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πλευριτικού τύπου πόνο στον θώρακα και καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς εικόνα λοίμωξης. Τέτοια έμβολα θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στα αντιπηκτικά.
Συννοσηρότητες
Η ΧΑΠ εμφανίζεται συχνά μαζί με μια σειρά από άλλες καταστάσεις ( συννοσηρότητες) που οφείλονται εν μέρει σε κοινούς παράγοντες κινδύνου. Οι κοινές συννοσηρότητες περιλαμβάνουν καρδιαγγειακή νόσο, δυσλειτουργία των σκελετικών μυών, μεταβολικό σύνδρομο, οστεοπόρωση, κατάθλιψη, άγχος και καρκίνο του πνεύμονα. Το μεταβολικό σύνδρομο έχει βρεθεί ότι επηρεάζει έως και το πενήντα τοις εκατό των ατόμων με ΧΑΠ και επηρεάζει σημαντικά την έκβαση. Δεν είναι γνωστό εάν συνυπάρχει με ΧΑΠ ή αναπτύσσεται ως συνέπεια της παθολογίας. Το μεταβολικό σύνδρομο από μόνο του έχει υψηλό ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας και αυτό το ποσοστό ενισχύεται όταν συνυπάρχει με ΧΑΠ. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ΧΑΠ πεθαίνουν από συννοσηρότητες και όχι από αναπνευστικά προβλήματα.
Το άγχος και η κατάθλιψη είναι συχνά επιπλοκές της ΧΑΠ. Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένη αναπηρία, καρδιοπνευμονικό σύνδρομο, συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας, της δευτεροπαθούς πολυκυτταραιμίας, της αναπνευστικής ανεπάρκειας, του πνευμοθώρακα, του καρκίνου του πνεύμονα και της καχεξίας (μυϊκή απώλεια).
Δεν είναι σαφές εάν τα άτομα με ΧΑΠ διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από COVID-19, αν και εάν μολυνθούν κινδυνεύουν να νοσηλευτούν και να αναπτύξουν σοβαρότερη νόσο. Η διαφοροποίηση των συμπτωμάτων της COVID-19 από μια έξαρση είναι δύσκολη. Τα ήπια πρόδρομα συμπτώματα μπορεί να καθυστερήσουν την αναγνώρισή της και, όπου περιλαμβάνουν απώλεια γεύσης ή όσφρησης, πρέπει να τίθεται η υποψία για COVID-19.