cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χυμεία του Ισαάκ Νεύτωνα
Η κατανόηση των χειρογράφων
Από την έκδοση του Janus Faces της Ντομπς το 1991, τρεις παράγοντες έκαναν ευκολότερη την κατανόηση και την έκδοση των αλχημικών εγγράφων του Νεύτωνα. Αρχικά, το αλχημικό περιβάλλον στο οποίο εργαζόταν ο Νεύτων είναι σήμερα περισσότερο γνωστό από ό,τι ήταν στη δεκαετία του '70 και τη δεκαετία του '80. Επιπλέον έχει μελετηθεί επαρκώς η ζωή και το έργο του Τζορτζ Στάρκι (Ειρηναίος Φιλαλήθης), ο οποίος προσδιορίστηκε από τους Ντομπς και Γουέστφολ ως αγαπημένος αλχημιστής του Νεύτωνα. Επιπλέον, είναι διαθέσιμες αρκετές πληροφορίες για την αλχημεία του συγχρόνου του Ρόμπερτ Μπόιλ –με τον οποίο ο Νεύτωνας διατηρούσε επιστημονική αλληλογραφία- όπως επίσης για τις επιδράσεις του Στάρκι στον Μπόιλ σε ό,τι αφορά στην επιστήμη της χυμείας. Όπως και ο Νεύτων, ο Μπόιλ εντρύφησε σε ένα ερευνητικό αλχημικό πρόγραμμα του Στάρκι. Όπως είναι φυσικό οι δύο βρετανικοί σοφοί αντάλλαξαν «τα μυστικά» που προήλθαν από τον αμερικανό αλχημιστή. Η συνεχιζόμενη έρευνα για τους Στάρκι - Μπόιλ και τα αλχημικά κείμενά τους καθιστά ταυτόχρονα πολύ ευκολότερη την έρευνα για τα αλχημικά ενδιαφέροντα του Νεύτωνα και τα συμφραζόμενά της, την εξακρίβωση των πηγών του. Το κυριότερο είναι ότι εντοπίζει τις πρωτότυπες συνθέσεις του Νεύτωνα από τα σχολιασμένα αντίγραφα, ή ακόμα και το μωσαϊκό των αποκομάτων που ανήκουν σε διάφορους συγγραφείς. Όπως αναφέρει ο Νόιμαν, η διάκριση των αντιγράφων από τα αυθεντικά κείμενα είναι ένα πρόβλημα πρώτου μεγέθους, που επιλύεται μόνο με τη γνώση της αλχημικής φιλολογίας του 17ου αιώνα. Η εξοικείωση με τα αδημοσίευτα χειρόγραφα του Στάρκι επέτρεψε στον Νόιμαν να αποδείξει ότι κακώς η Ντομπς είχε υποστηρίξει πως ανήκε στον Νεύτωνα το θεμελιώδες έργο Clavis, (Κλείδες), το όποιο ήταν στην πραγματικότητα τμήμα μιας επιστολής που γράφτηκε από τον Στάρκι προς τον Μπόιλ το 1651.
Η μελέτη της αλχημείας του Νεύτωνα
Όπως έχουν υποστηρίξει οι Λώρενς Πρίνσιπ (Lawrence Principe) και Γουΐλιαμ Νόιμαν (William Newman) σε διάφορες κοινές δημοσιεύσεις τους, είναι τουλάχιστον αναχρονιστικό –αν όχι ανακριβές- να διακρίνουμε την αλχημεία από τη χημεία του 17ου αιώνα. Η προσπάθεια μετατροπής μετάλλων, η χρυσοποιητική τέχνη δηλαδή στη σύγχρονη περίοδο, ήταν μια εύλογη αναζήτηση όσων ασχολούνταν με την ιατροχημεία, την επιστημονική μεταλλουργία και τη χημική τεχνολογία. Το γεγονός ότι ο Νεύτωνας, ο Μπόιλ, ο Λοκ και άλλοι επιφανείς φυσικοί φιλόσοφοι ακολουθούσαν τη χρυσοποιητική τέχνη, δεν υπονοεί κάποια παρέκκλιση από τα πρότυπα του 17ου αιώνα. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος για τον οποίο ερευνητές όπως ο Νόιμαν ή ο Πρίνσιπ υιοθέτησαν τον όρο «χυμεία», για να περιγράψουν μια κατηγορία συγγραφέων που ασχολήθηκε με τούτη την επιστήμη.
Αλλά πώς αυτή η εικόνα μπορεί να επηρεάσει την οποιαδήποτε έρευνα για την αλχημεία του Νεύτωνα σήμερα ή μελλοντικά; Οι Ντομπς και Γουέστφολ αποφάσισαν να τραβήξουν μια ισχυρή διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πρώιμης σύγχρονης «αλχημείας» και της «χημείας». Αντλώντας επιλεκτικά στοιχεία από μια διαφορετική εικόνα της αλχημείας, αυτή που διαμορφώθηκε από τον αναλυτικό ψυχολόγο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ (Carl Jung) και τον Μίρτσεα Ελιάντε (Mircea Eliade), οι δύο αμερικανοί ιστορικοί παρουσίασαν την «αλχημεία» ως μυστική επιστήμη γεμάτη θρησκευτικότητα και τη «χυμεία» ως ανοικτή προσπάθεια στραμμένη σε εγκόσμιες αναζητήσεις όπως η απόσταξη, ο καθαρισμός των μετάλλων και ο καθαρισμός των αλάτων. Αυτός ο διαχωρισμός χρησίμευσε ως κριτήριο επιλογής για τους δύο επιστήμονες και τους ώθησε να αποκλείσουν ένα μεγάλο μέρος των χειρογράφων της χυμείας του Νεύτωνα από την ανάλυση των αλχημικών (χρυσοποιητικών) αναζητήσεών του. Συνεπώς, παρήγαγαν μια εικόνα της «αλχημείας» του Νεύτωνα a priori στραμμένης στην κατεύθυνση της ζωτικοκρατίας, της μυστικότητας και της ατομικής σωτηρίας.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Αλχημεία
Λόρα Ντερν
Η Λόρα Ντερν (Laura Elizabeth Dern, 10 Φεβρουαρίου 1967) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Η Ντερν έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες όπως Μάσκα (Mask, 1985), Smooth Talk (1985), Μπλε βελούδο (Blue Velvet, 1986), Οι Άνθρωποι της Σκιάς (Fat Man and Little Boy, 1988), Ατίθαση καρδιά (Wild at Heart, 1990), Τζουράσικ Παρκ (Jurassic Park, 1993), The Baby Dance (1998), Όνειρα του Ονειρού (October Sky, 1999) και Τ' Όνομά μου Είναι Σαμ (I Am Sam, 2001). Το 1991 πρωταγωνίστησε στην ταινία Σκάνδαλο στη Μικρή Πόλη (Rambling Rose) και για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Το 2008 βραβεύθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην τηλεταινία Η καταμέτρηση (Recount). Από το 2011 μέχρι το 2013, πρωταγωνίστησε στη σειρά του HBO Enlightened και κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Κωμωδία/Μιούζικαλ. Το 2014 επέστρεψε στον κινηματογράφο συμμετέχοντας στις ταινίες Το Λάθος Αστέρι (The Fault in Our Stars), Ανίκητοι Πρωταθλητές (Game Stands Tall) και 99 Σπτικά (99 Homes). Η συμμετοχή της στην ταινία Άγρια (Wild) το 2014, της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, ενώ βραβεύτηκε με το εν λόγω βραβείο για τη συμμετοχή της στην ταινία του 2019 Ιστορία Γάμου (Marriage Story).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Προεδρικές εκλογές στο Νεπάλ (2018)
Οι τρίτες προεδρικές εκλογές στο Νεπάλ διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2018. . Καθώς αναπτύχθηκε ένας νέος εκλογικός νόμος (όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα του Νεπάλ), και, καθώς μετά τις εκλογές του 2017, θα μπορούσε να συσταθεί ένα εκλεκτορικό κολέγιο, tοι εκλογές διεξήχθησαν τρία χρόνια μετά τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, αν και η προεδρική θητεία στην πραγματικότητα έχει οριστεί να είναι πενταετής. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από ένα εκλεκτορικό κολέγιο, απαρτιζόμενο από μέλη του ομοσπονδιακού συμβουλίου και των επαρχιακών συνελεύσεων. Για τον λόγο αυτόν, ο συνολικός αριθμός των ψηφοφόρων ήταν 880. Συνολικά 862 βουλευτές έλαβαν μέρος στις προεδρικές εκλογές, κάτι που αντιστοιχεί σε ποσοστό προσέλευσης 97,95%.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος επανεξελέγη η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι, υποστηριζόμενη από το κόμμα της,το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Ενιαίο Μαρξιστικό–Λενινιστικό) και τον κυβερνητικό του εταίρο το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Μαοϊκό Κέντρο) όπως επίσης το Ομοσπονδιακό Σοσιαλιστικό Φόρουμ    Ομοσπονδιακό Σοσιαλιστικό Φόρουμ (Νεπάλ, Κόμμα Ραστρίγια Τζανάτα, Νεπάλ, Ραστρίγια Γιαναμόρτσα και Κόμμα Ραστρίγια Πραγιατάντρα.
Εκλογή αντιπροέδρου
Η εκλογή του Αντιπροέδρου ήταν προγραμματισμένο να γίνει στις 23 Μαρτίου 2018. Καθώς όμως ο απερχόμενος αντιπρόεδρος Νάντα Μπαχαντούρ Πουν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος και δεν υπήρξαν αντιρρήσεις, κηρύχθηκε εκλεγμένος αντιπρόεδρος από την Εκλογική Επιτροπή στις 18 Μαρτίου 2018.
Παραπομπές
2018 Νεπαλ
NGC 1309
Ο NGC 1309 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ηριδανό και απέχει 120 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του είναι περίπου 75.000 έτη φωτός, δηλαδή τα 3/4 αυτής του Γαλαξία μας. Ο NGC 1309 είναι τύπου SA(s)bc. Έχουν εντοπιστεί φωτεινές μπλε περιοχές Η II γέννησης νέων αστέρων, ενώ στον κιτρινωπό πυρήνα του γαλαξία υπάρχουν μεγαλύτεροι σε ηλικία αστέρες. Ο NGC 1309 ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Ηριδανού.
2002fk
Οι αστρονόμοι Reiki Kushida, Jun-jie Wang and Yu-Lei Qiu ανακάλυψαν τον υπερκαινοφανή αστέρα SN 2002fk. Όταν ανακαλύφθηκε είχε φαινόμενο μέγεθος ~15.0 και εκτιμάται ότι έφτασε σε μέγεθος ~13.0 πριν αρχίσει να σβήνει. Ήταν Τύπου Ia. Οι φασματικές γραμμές δεν έδειξαν ύπαρξη υδρογόνου, ηλίου ή άνθρακα, ενώ από την άλλη εντοπίστηκε ιονισμένο ασβέστιο, σιλικόνη, σίδηρος και νικέλιο.
2012Z
Τον υπερκαινοφανή SN 2012Z ανακάλυψαν οι S. B. Cenko, W. Li και A. V. Filippenko με το αυτοματοποιημένο τηλεσκόπιο ανίχνευσης σουπερνόβα Katzman. Οι επιστήμονες εικάζουν πως ήταν τύπου Iax και ότι ενδέχεται να έχει απομείνει ένας αστέρας-ζόμπι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1309 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός) 12626
Δήμος Στρυμόνα
Ο Δήμος Στρυμώνα ήταν δήμος του νομού Σερρών ο οποίος είχε δημιουργηθεί το 1998 με το σχέδιο Καποδίστριας και καταργήθηκε το 2010 με το σχέδιο Καλλικράτης, όταν συγχωνεύθηκε με τον νέο Δήμο Εμμανουήλ Παππά, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Στρυμώνα. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 135,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.055 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Νέος Σκοπός.
Ιστορικά στοιχεία
Ο δήμος Στρυμώνα δημιουργήθηκε με συνένωση των κοινοτήτων:
Δήμαρχος
Δήμαρχος Στρυμώνα είχε εκλεγεί ο Βασίλειος Κετσετζής του Ευαγγέλου για τρεις συνεχείς φορές, το 2006 και το 2002 και το 1998.
Παραπομπές
Σ
Струма (дем)
Μπλάνκα Βλάσιτς
Βιογραφία
Κόρη του Κροάτη κατόχου του ρεκόρ του δέκαθλου Γιόσκο Βλάσιτς ο οποίος ήταν και προπονητής της, ήταν ταλαντούχα αθλήτρια ήδη από την κατηγορία των νεανίδων και συμμετείχε τους Ολυμπιακούς Αγώνες της το 2000 στο Σίδνεϊ σε ηλικία 17 ετών. Κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων το 2000 και το 2002, η πρώτη άλτρια του ύψους που κατάφερε κάτι τέτοιο. Κατέρριψε το εθνικό ρεκόρ της Κροατίας το 2004 και κέρδισε επίσης το πρώτο της παγκόσμιο μετάλλιο στην κατηγορία των γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου εκείνη τη χρονιά.
Νόσησε από υπερθυρεοειδισμό, γεγονός που εμπόδισε την ουσιαστική δεύτερη εμφάνιση της στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα (κατετάγη 11η ) και πέρασε τη σεζόν του 2005 αναρρώνοντας από το χειρουργείο. Επέστρεψε το 2006, παίρνοντας το αργυρό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Η σεζόν του 2007 σηματοδότησε μία εξαιρετική πορεία: κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Οσάκα (η πρώτη αθλήτρια από τη χώρα της που κέρδισε στη τον κορυφαίο τίτλο στη διοργάνωση), έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια στον κλειστό το 2008 και το νικηφόρο σερί της έληξε με ήττα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου πήρε το αργυρό μετάλλιο. Με άλμα στα 2,05 μέτρα έχασε το χρυσό μετάλλιο από την Τία Ελεμπό με διαφορά προσπαθειών. Έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά το 2009. Οι διακρίσεις της περιλαμβάνουν ακόμα το έχω βραβείο του Αθλητή της Χρονιάς της IAAF για το 2010 και το Τρόπαιο του Ευρωπαίου Αθλητή της Χρονιάς (2007, 2010).
Στις 31 Αυγούστου 2008, στη συνάντηση στίβου Hanžekovićev memorijal στο Ζάγκρεμπ, η Βλάσιτς πέρασε τα 2,08 μ., ρεκόρ Κροατίας και δεύτερη καλύτερη επίδοση στο άλμα εις ύψος όλων των εποχών μετά το ρεκόρ κόσμου της Στέφκα Κοσταντίνοβα. Ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2010, ενώ την επόμενη χρονιά καθώς και το 2015 ήταν δεύτερη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Τις χρονιές 2011 έως 2013 υπέφερε από τραυματισμούς, που ήταν αρκετοί για να της στερήσουν τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012. Κατέκτησε το χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 με άλμα στα 1,97 μέτρα με τη δεύτερη προσπάθεια. Η ισοβαθμία τεσσάρων αθλητριών στο συγκεκριμένο ύψος την άφησε στην τρίτη θέση. Είναι κάτοχος του εθνικού ρεκόρ Κροατίας στο συγκεκριμένο αγώνισμα και στον κλειστό στίβο με 2,06 μέτρα από τις 6 Φεβρουαρίου 2010. Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση, τον Οκτώβριο του 2021 εκλέχθηκε μέλος της επιτροπής αθλητών των Ευρωπαϊκών Ολυμπιακών Επιτροπών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κροάτες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ορεινή Ηλείας
thumb|260px|Η Ορεινή Η Ορεινή είναι χωριό του νομού Ηλείας που βρίσκεται 76 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Λάμπεια και σε υψόμετρο 800 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας ενώ παλιότερα ανήκε στον Καποδιστριακό Δήμο Λάμπειας του οποίου αποτελούσε και δημοτικό διαμέρισμα (μαζί με τον μικρό οικισμό της Παλιοφυτιάς).
Παλιότερα στο χωριό λειτουργούσε Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο. Κατά την απογραφή του 2011 καταγράφηκαν 194 μόνιμοι κάτοικοι ενώ η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα είχε 206. Οι μόνιμοι κάτοικοι ωστόσο είναι περίπου 70 που ασχολούνται με την κτηνοτροφία.
Οι ναοί του χωριού
Τέλος στην Ορεινή υπάρχει και ένα εγκαταλελειμμένο ερημοκκλησι του Αγίου Βασιλείου και υπήρχε ένα εκκλησάκι προς τιμήν της Αγίας Βαρβάρας το οποίο καταστράφηκε.
Ονομασία
Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Μοστενίτσα ή Μποστενίτσα και μάλλον έχει σλάβικη ρίζα. Με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Ορεινή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας
Νεοκαντιανισμός
Ο νεοκαντιανισμός (αγγλικά: Neo-Kantianism) αποτελεί φιλοσοφικό ρεύμα του 19ου αιώνα που επεδίωκε την αποκατάσταση της γενικής θεωρίας του Εμμάνουελ Καντ για τη γνώση σαν βάση της φιλοσοφίας.Η σχολή αυτή απορρίπτει το «πράγμα καθ’ αυτό» του Καντ.. Αναπτύχθηκε σαν αντίδραση στον υλισμό των μέσων του 19ου αιώνα.
βΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ
Κατηγορία:Φιλοσοφικές σχολές και παραδόσεις
Δήμος Ρόδου
Ο Δήμος Ρόδου είναι δήμος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει το νησί της Ρόδου και τις γειτονικές της νησίδες. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, των δήμων Ροδίων, Αρχαγγέλου, Ατταβύρου, Αφάντου, Ιαλυσού, Καλλιθέας, Καμείρου, Λινδίων, Νότιας Ρόδου και Πεταλούδων. Η έκταση του νέου δήμου είναι 1.407,94 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 115.490 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η πόλη της Ρόδου.
Δημοτική Ενότητα Ρόδου [ 50.636 ]
μικρογραφία|250x250εσ|Χαράδρα
Δημήτρης Σιούφας
Ο Δημήτρης Σιούφας (15 Αυγούστου 1944 - 11 Ιανουαρίου 2019) ήταν δικηγόρος, πολιτικός, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής από το 2007 έως το 2009.
Δήμος Ρόδου
Προστατευόμενες τοποθεσίες
Οι περιοχές Προφήτης Ηλίας, Επτά πηγές, Πεταλούδες και Ρέματα είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000, με κωδικό GR4210006, κατά μία συνολική έκταση 113,12 τ.χλμ.
Αναφορές
Ροδος Κατηγορία:Ρόδος
Δημήτρης Σιούφας
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1944 στον Ελληνόπυργο Καρδίτσας και σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και Δημόσια διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπως και νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Ο Δημήτρης Σιούφας ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ από το 1997 και πριν, ήταν στην ίδια θέση το 1979 - 1985 και το 1994 - 1997. Ήταν επίσης μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος (1997-2001) και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου (2001-04). Από τον Απρίλιο του 2000 έως το Μάρτιο του 2004, ήταν Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.
Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Αναγνωστάκη και έχουν 2 γιους και 1 κόρη. Απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου 2019 από καρκίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανάπτυξης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίας Τάξης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
1275 Κιμβρία
Η Κιμβρία (Cimbria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,644. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον αρχαίο λαό των Κίμβρων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κιμβρίας εκτιμάται σε 28,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1109. Η Κιμβρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 39 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιμβρια
Οίνωτρος
Ο Οίνωτρος ήταν ένας από τους 50 γιους του Λυκάονα, βασιλέα της Αρκαδίας και ιδρυτής αποικίας στην σημερινή Ιταλία, την Οινωτρία που κατοικούσαν οι Οίνωτρες.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Λυκάων Κατηγορία:Λουκανία
Μερίδιο χρήσης λειτουργικών συστημάτων
μικρογραφία|Το δημοφιλέστερο λειτουργικό σύστημα ανά χώρα (Ιούλιος 2018) |εναλλ.= Το μερίδιο χρήσης λειτουργικών συστημάτων είναι το μερίδιο των υπολογιστικών συσκευών που τρέχουν σε κάθε λειτουργικό σύστημα οποιαδήποτε στιγμή. Όλα τα ποσοστά και μετρήσεις είναι αναγκαστικά εκτιμήσεις, επειδή τα δεδομένα για το λειτουργικό σύστημα είναι δύσκολο να συλλεχθούν. Υπάρχουν λίγες αξιόπιστες πρωτογενείς πηγές και μη ευρέως αποδεκτές μεθοδολογίες για την συλλογή της.
Στα έξυπνα ρολόγια και τηλέφωνα δύο συστήματα κυριαρχούν: Το Android της Google με πάνω από 2.7 δισεκατομμύρια χρήστες και τα IOS και macOS της Apple με πάνω από 1.3 δισεκατομμύρια χρήστες συνδυαστικά.
Στον τομέα των επιτραπέζιων και φορητών υπολογιστών, τα Microsoft Windows κυριαρχούν, έχοντας το 75% στις περισσότερες αγορές, το macOS της Apple ακολουθεί με περίπου 20%, το ChromeOS της Google με περίπου 5% και το Linux με περίπου 2%. Όλοι αυτοί οι αριθμοί ποικίλλουν κάπως στις διάφορες αγορές και ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνονται.
Για τους δημόσιους διακομιστές διαδικτύου, το Linux θεωρείται γενικά κυρίαρχο, αφού τροφοδοτεί περίπου το διπλάσιο του αριθμού των κεντρικών υπολογιστών που εξυπηρετεί το Windows Server - ο οποίος ακολουθείται από πολλούς μικρότερους παίκτες, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών λειτουργικών συστημάτων.
Το πεδίο των υπερυπολογιστών κυριαρχείται πλήρως από το Linux - με το 100% των TOP500 να τρέχει σε αυτό το λειτουργικό σύστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειτουργικά συστήματα
Ρισάρ Κανάλ
Ο  Ρισάρ Κανάλ  (Richard Canal) ( Ταρασκόν-συρ-Αριέζ της Γαλλίας,  16 Αυγούστου   1953 ) είναι Γάλλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.
Είναι διδάσκαλος-ερευνητής Πληροφορικής. Λάτρης της Αφρικής, όπου είναι εγκαταστημένος εδώ και είκοσι χρόνια, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σέικ Άντα Ντιόπ (Cheik-Anta-Diop) του Ντακάρ στη Σενεγάλη πριν γίνει Υπεύθυνος Προγραμμάτων στο Γιαουντέ του Καμερούν. Στη δεκαετία του ογδόντα αναδείχτηκε ως συγγραφέας χάρη στο περιοδικό “Fiction”. Έτσι έγινε γνωστός και μπόρεσε να εκδώσει τα έργα του στους μεγάλους εκδοτικούς οίκους “La Découverte”, “Fleuve Noir” και “J’ai lu”. Παρέμεινε διακριτικός άνθρωπος, παρ’ όλα τα δυο βραβεία Rosny-Ainé με τα οποία τιμήθηκε για τα μυθιστορήματά του Ombres Blanches και Aube Noir, που με το Swap-Swap αποτελούν την Αφρικανική του Τριλογία.
Δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακολουθήσει τη μόδα και μάχεται με πάθος για μια λογοτεχνική και επιστημονική φαντασία ύφους.
Μυθιστορήματα
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Μπάιρον Μπεκ
Ο Μπάιρον Μπεκ (αγγλικά: Byron Beck) (γενν, 25 Ιανουαρίου 1945) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ.
Ο Μπεκ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ντένβερ και ήταν ένας από τους έξι παίκτες (μαζί με τους Λούι Ντάμπιερ, Τζέραλντ Γκόβαν, Μπομπ Νετολίκι, Στιού Τζόνσον και Φρέντι Λιούις) που συμμετείχαν και στις 9 σεζόν (1967-1976) της αρχικής American Basketball Association (ABA). Έπαιξε για τους Ντένβερ Ρόκετς, οι οποίοι αργότερα έγιναν Ντένβερ Νάγκετς. Ο Μπεκ δεν ήταν ευλογημένος με υψηλή αθλητικότητα, αλλά ήταν ένας σκληρά εργατικός, γνωστός για το επίμονο ριμπάουντ και την αποτελεσματική του ραβέρσα. Εκπροσώπησε το Ντένβερ σε δύο ΑΒΑ All-Star Games (1969 και 1976).
Ο Μπεκ έπαιξε επίσης μία σεζόν στο NBA, αφού οι Νάγκετς εντάχθηκαν στο ΝΒΑ μέσω της συγχώνευσης ΑΒΑ-ΝΒΑ το 1976 και αποσύρθηκε το 1977, με 8.603 πόντους καριέρας ABA/NBA και 5.261 ριμπάουντ καριέρας. Στις 16 Δεκεμβρίου 1977, έγινε ο πρώτος παίκτης στο franchise του Ντένβερ του οποίου αποσύρθηκε ο αριθμός της φανέλας του (#40). Το 1981, ο Μπεκ εισήχθη στην Αθλητική Αίθουσα Φήμης του Κολοράντο.
Αφού αποσύρθηκε από την επαγγελματική καλαθοσφαίριση, ο Μπεκ μετακόμισε στο Κένεγουικ της Ουάσιγκτον, όπου εργάστηκε ως μηχανικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί
Μανσενάν
Το Μανσενάν (γαλλικά: Mancenans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
402 Χλόη
Η Χλόη (Chloe) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,02. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη βοσκοπούλα της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Χλόης υπολογίσθηκε σε 54,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 167 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι K ή S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,148 (από δεδομένα του IRAS). Η Χλόη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 7 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χλοη
Μαντέρ
Το Μαντέρ (γαλλικά: Mandeure) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
ΕΚΕΜΕΛ
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Ιδρύθηκε το 2001 με επιδίωξή του να αναδείξει μια νέα γενιά μεταφραστών και να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας της λογοτεχνικής μετάφρασης και των επιστημών του ανθρώπου. Για αυτό το λόγο λειτουργεί ένα διετές κέντρο σπουδών με τμήματα από τα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και ισπανικά προς τα ελληνικά και αντιστρόφως. Επίσης σε συνεργασία με τα Ινστιτούτα της Αθήνας (Ελληνοαμερικανική Ένωση, Ινστιτούτο Γκαίτε, Ινστιτούτο Θερβάντες και Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο) απονέμει τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης σε μεταφραστές της αγγλόφωνης, γερμανικής, ισπανόφωνης, ιταλικής και γαλλόφωνης λογοτεχνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Πενσυλβάνια εποχή
Ευρωπαϊκή και βορειοαμερικανική στρωματογραφία
Η διαφοροποίηση ανάμεσα σε Πενσυλβάνια και Μισσισσίπια διαμορφώθηκε από τη βορειοαμερικανική στρωματογραφία. Στη Βόρεια Αμερική, όπου οι αρχές της Λιθανθρακοφόρου βρίσκονται σε στρώματα κυρίως θαλάσσιου ασβεστόλιθου, η Πενσυλβάνια στο παρελθόν αντιμετωπιζόταν ως ολοκληρωμένη γεωλογική εποχή μεταξύ της Μισσισσίπιας και της Πέρμιας. Στην Ευρώπη, η Μισσισσίπια και η Πενσυλβάνια είναι λίγο-πολύ συνεχής ακολουθία ηπειρωτικών αλούβιων και ομαδοποιούνται ως λιθανθρακοφόρος περιόδος. Η τρέχουσα διεθνής γεωλογική κλίμακα της Επιτροπής Διεθνούς Στρωματογραφίας καθορίζει τη Μισσισσίπια και την Πενσυλβάνια ως υποπεριόδους της Λιθανθρακοφόρου
Μύκητες
Όλες οι σύγχρονες τάξεις μυκήτων βρέθηκαν σε πετρώματα της Πενσυλβάνιας
Σπονδυλωτά
Τα αμφίβια ήταν ποικίλα και κοινά. Ορισμένα έφταναν αρκετά μέτρα μήκος ως ενήλικα. Η κατάρρευση της οικολογίας των τροπικών δασών κατά τα μέσα της Πενσυλβάνιας προκάλεσε τον αφανοσμό αρκετών ειδών αμφιβίων που δεν κατάφεραν να επιβιώσουν σε ξηρότερες συνθήκες. Τα ερπετά άκμασαν εξαιτίας ειδικών προσαρμογών στο περιβάλλον. Μία από τις μεγαλύτερες εξελίξεις της Λιθανθρακοφόρου ήταν το αμνιωτικό αυγό, που επέτρεψε την περαιτέρω εκμετάλλευση της ξηράς από ορισμένα τετράποδα. Σε αυτές περιλαμβάνονται τα πρώτα ερπετά σαυρόψιδα (Hylonomus), και η παλαιότερη γνωστή συναψίδα (Archaeothyris). Τα ερπετά υποβλήθηκαν σε σε σημαντικές εξελικτικές αλλαγές, προκειμένου να προσαρμοστούν στο ξηρότερο κλίμα που ακολούθησε την κατάρρευση του τροπικού δάσους.
Εξωτερικοί συνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθανθρακοφόρος περίοδος
Ενέργεια ενεργοποίησης
Ο όρος ενέργεια ενεργοποίησης, στη χημεία, εισήχθη το 1889 από το Σουηδό επιστήμονα Σβάντε Αρρένιους και ορίζεται ως η ελάχιστη ενέργεια που απαιτείται για να ξεκινήσει μια χημική αντίδραση. Η ενέργεια ενεργοποίησης μιας αντίδρασης συνήθως συμβολίζεται ως Ea και δίνεται στο S.I. σε J/mol.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Μαρσώ-Σωντφονταίν
Το Μαρσώ-Σωντφονταίν (γαλλικά: Marchaux-Chaudefontaine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ακολουθία της Αγίας Ευλαλίας
μικρογραφία|290x290εσ|Χειρόγραφο της Ακολουθίας της Αγίας Ευλαλίας, Δημοτική βιβλιοθήκη της [[Βαλανσιέν]] Η Ακολουθία της Αγίας Ευλαλίας (Γαλλικά: Séquence de sainte Eulalie) θεωρείται το πρώτο λογοτεχνικό κείμενο της γαλλικής λογοτεχνίας. Γράφτηκε σε Ρομανική γλώσσα που διαφοροποιήθηκε από τα Λατινικά, μια γλώσσα που χαρακτηρίζεται από σημαντικές φωνητικές και μορφοσυντακτικές αλλαγές, που σταδιακά εξελίχθηκε στη σύγχρονη γαλλική.
Αποτελεί ένα σημαντικό παλαιογραφικό έγγραφο «πιθανώς πιο κοντά στην τρέχουσα γλώσσα αυτής της περιόδου από το κείμενο των Όρκων του Στρασβούργου». Είναι επομένως ένα από τα πρώτα υπάρχοντα κείμενα στις τοπικές γλώσσες Όιλ (παλαιά γαλλικά).
Η Ευλαλία της Μέριδα ήταν Χριστιανή μάρτυρας από τη Μέριδα της Ισπανίας, η οποία μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού γύρω στο 304. Η Ακολουθία αφηγείται την ιστορία της σε 29 στίχους και τελειώνει με μια προσευχή. Σύμφωνα με τον θρύλο, η αγία αντιστάθηκε σε ειδωλολατρικές απειλές, δωροδοκία και βασανιστήρια από τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Από θαύμα επιβίωσε από την πυρά, αλλά τελικά αποκεφαλίστηκε. Στη συνέχεια ανελήφθη στον ουρανό με τη μορφή περιστεριού.
Η ακολουθία, εμπνευσμένη από έναν ύμνο του 4ου αιώνα του Λατίνου ποιητή Προυδέντιου, συντάχθηκε σε δεκασύλλαβους στίχους γύρω στο 880.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της γαλλικής λογοτεχνίας
Νιτροφουραντοΐνη
Η νιτροφουραντοΐνη, που πωλείται με την επωνυμία Furolin μεταξύ άλλων, είναι αντιβιοτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, λοιμώξεων του αυτιού, περιορισμένων λοιμώξεων του δέρματος, αλλά δεν είναι τόσο αποτελεσματικό για τις λοιμώξεις των νεφρών. Λαμβάνεται από το στόμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, απώλεια όρεξης, διάρροια και πονοκεφάλους. Μπορεί να εμφανιστούν σπάνια μούδιασμα, πνευμονικά προβλήματα ή ηπατικά προβλήματα. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με νεφρικά προβλήματα και σε άτομα με ανεπάρκεια του ενζύμου G6PD. Ενώ φαίνεται να είναι γενικά ασφαλές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κοντά στον τοκετό. Ενώ λειτουργεί συνήθως επιβραδύνοντας την ανάπτυξη των βακτηρίων, μπορεί να οδηγήσει σε βακτηριακό θάνατο στις υψηλές συγκεντρώσεις που βρίσκονται στα ούρα.
Ιατρικές χρήσεις
Οι τρέχουσες χρήσεις περιλαμβάνουν τη θεραπεία απλών λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος (UTI) και την προφύλαξη έναντι λοιμώξεων του ουροποιητικού σε άτομα που είναι επιρρεπή σε υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις.
Η αύξηση της βακτηριακής αντοχής στα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται συνήθως, όπως οι φθοροκινολόνες και η τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη, έχει οδηγήσει σε αυξημένο ενδιαφέρον για τη χρήση νιτροφουραντοΐνης. Η αποτελεσματικότητα της νιτροφουραντοΐνης στη θεραπεία των ουρολοιμώξεων σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό βακτηριακής αντοχής σε αυτήν τη καθιστά έναν από τους παράγοντες πρώτης γραμμής για τη θεραπεία μη επιπλεγμένων λοιμώξεων του ουροποιητικού όπως συνιστάται από την Εταιρεία Μολυσματικών Νόσων της Αμερικής και την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων.
Η νιτροφουραντοΐνη δεν συνιστάται για τη θεραπεία της πυελονεφρίτιδας, της προστατίτιδας, και του ενδοκοιλιακού αποστήματος, λόγω της εξαιρετικά κακής διείσδυσης σε ιστούς και των χαμηλών επιπέδων στο αίμα.
Αντιβακτηριακή δραστικότητα
Η νιτροφουραντοΐνη έχει αποδειχθεί ότι έχει καλή δραστικότητα κατά:
Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από αυτούς τους οργανισμούς.
Πολλά ή όλα τα στελέχη των ακόλουθων γενών είναι ανθεκτικά στη νιτροφουραντοΐνη:
Εγκυμοσύνη
Η νιτροφουραντοΐνη κατατάσσεται στην κατηγορία εγκυμοσύνης Β στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην κατηγορία εγκυμοσύνης Α στην Αυστραλία. Είναι ένα από τα λίγα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως στην εγκυμοσύνη για τη θεραπεία των ουρολοιμώξεων. Ωστόσο, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στα τέλη της εγκυμοσύνης λόγω του πιθανού κινδύνου αιμολυτικής αναιμίας στα νεογέννητα. Τα νεογνά των γυναικών που έλαβαν αυτό το φάρμακο στα τέλη της εγκυμοσύνης είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης νεογνικού ίκτερου.
Τα στοιχεία ασφάλειας στην αρχή της εγκυμοσύνης είναι μικτά όσον αφορά το 2017. Το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων δηλώνει ότι, ενώ μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά το πρώτο τρίμηνο άλλες επιλογές μπορούν να προτιμηθούν. Παραμένουν θεραπεία πρώτης γραμμής στο δεύτερο τρίμηνο. Μια μετα-ανάλυση του 2015 δεν διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο από τη χρήση του πρώτου τριμήνου σε μελέτες κοόρτης που ήταν μια μικρή αύξηση δυσπλασιών σε μελέτες ελέγχου περιπτώσεων.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές παρενέργειες της νιτροφουραντοΐνης είναι η ναυτία, ο πονοκέφαλος και ο μετεωρισμός. Οι λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (που εμφανίζονται σε λιγότερο από 1% αυτών που λαμβάνουν το φάρμακο) περιλαμβάνουν:
Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι η νιτροφουραντοΐνη χρωματίζει τα ούρα καφέ αυτό είναι εντελώς ακίνδυνο.
Πνευμονοτοξικότητα
Η πνευμονοτοξικότητα που προκαλείται από τη νιτροφουραντοΐνη μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε οξείες, υποξείες και χρόνιες πνευμονικές αντιδράσεις. Οι οξείες και υποξείες αντιδράσεις πιστεύεται ότι οφείλονται σε αντίδραση υπερευαισθησίας και συχνά υποχωρούν όταν διακόπτεται το φάρμακο. Οι οξείες αντιδράσεις εκτιμάται ότι εμφανίζονται σε περίπου μία στις 5000 γυναίκες που λαμβάνουν το φάρμακο. Αυτές οι αντιδράσεις συνήθως αναπτύσσονται 3-8 ημέρες μετά την πρώτη δόση νιτροφουραντοΐνης, αλλά μπορεί να εμφανιστούν από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη του φαρμάκου. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, δύσπνοια, ρίγη, βήχα, θωρακικό πόνο πλευριτικού τύπου, κεφαλαλγία, πόνο στην πλάτη και επιγαστρικό πόνο. Η ακτινογραφία του θώρακα θα δείχνει συχνά μονόπλευρες ή αμφοτερόπλευρες διηθήσεις παρόμοιες με πνευμονικό οίδημα. Η θεραπεία περιλαμβάνει διακοπή της νιτροφουραντοΐνης, η οποία θα οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων εντός 24 ωρών.
Οι χρόνιες πνευμονικές αντιδράσεις που προκαλούνται από τη νιτροφουραντοΐνη περιλαμβάνουν διάχυτη διάμεση πνευμονίτιδα, πνευμονική ίνωση ή και τα δύο. Αυτή η ασυνήθιστη αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί 1 μήνα έως 6 χρόνια μετά την έναρξη του φαρμάκου και συνήθως σχετίζεται με τη συνολική δόση του. Αυτή η αντίδραση εκδηλώνεται με προοδευτική δύσπνοια. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσετε τη νιτροφουραντοΐνη ως πιθανή αιτία συμπτωμάτων και να διακόψετε το φάρμακο όταν προκύψει η υποψία πνευμονικών παρενεργειών, καθώς μπορεί να είναι αναστρέψιμες εάν το φάρμακο σταματήσει νωρίς.
Ηπατοτοξικότητα
Σπάνια εμφανίζονται ηπατικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας, του χολοστατικού ίκτερου, της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας και της ηπατικής νέκρωσης. Η εμφάνιση χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας μπορεί να είναι ύπουλη και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται περιοδικά για αλλαγές στις βιοχημικές εξετάσεις που θα έδειχναν ηπατική βλάβη. Αυτές οι αντιδράσεις εμφανίζονται συνήθως μετά από έκθεση στο φάρμακο για περισσότερο από 6 εβδομάδες. Εάν παρατηρηθούν σημεία ηπατικής ανεπάρκειας σε έναν ασθενή που λαμβάνει νιτροφουραντοΐνη, το φάρμακο θα πρέπει να διακόπτεται. Δεν συνιστάται εκ νέου πρόκληση με το φάρμακο σε μεταγενέστερη ημερομηνία, καθώς η αντίδραση μπορεί να έχει συστατικό υπερευαισθησίας και να επαναληφθεί κατά την επαναχορήγηση του φαρμάκου.
Νευροπάθεια
Η νευροπάθεια είναι μια σπάνια παρενέργεια της λήψης νιτροφουραντοΐνης. Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν μούδιασμα και μυρμήγκιασμα με μοτίβο γαντιού-κάλτσας, το οποίο μπορεί ή όχι να βελτιωθεί κατά τη διακοπή του φαρμάκου.
Αντενδείξεις
Η νιτροφουραντοΐνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία (CrCl <60 ml / min) λόγω συστηματικής συσσώρευσης και υποθεραπευτικών επιπέδων στο ουροποιητικό σύστημα. Ωστόσο, μια αναδρομική ανασκόπηση υποδηλώνει ότι τα δεδομένα για αυτήν την αποκοπή είναι ιχνά και το κατώφλι CrCl <40 ml / λεπτό θα ήταν καταλληλότερο. Πολλές από τις σοβαρές παρενέργειες αυτού του φαρμάκου είναι πιο συχνές στους ηλικιωμένους και σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία, καθώς αυτό προκαλεί τη διατήρηση του φαρμάκου στο σώμα και την επίτευξη υψηλότερων συστημικών επιπέδων. Έτσι, το φάρμακο δεν συνιστάται για τους ηλικιωμένους σύμφωνα με τα κριτήρια AGS Beers του 2012.
Η νιτροφουραντοΐνη αντενδείκνυται επίσης σε μωρά έως την ηλικία ενός μήνα, καθώς έχουν ανώριμα ενζυματικά συστήματα στα ερυθρά αιμοσφαίρια τους (αστάθεια γλουταθειόνης), οπότε η νιτροφουραντοΐνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται επειδή μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία. Για τον ίδιο λόγο, η νιτροφουραντοΐνη δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες μετά την 38η εβδομάδα κύησης. Η νιτροφουραντοΐνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με ανεπάρκεια αφυδρογονάσης 6-φωσφορικής γλυκόζης (G6PD) λόγω του κινδύνου ενδοαγγειακής αιμόλυσης που οδηγεί σε αναιμία.
Φαρμακολογία
Οι οργανισμοί λέγεται ότι είναι ευαίσθητοι στη νιτροφουραντοΐνη εάν η ελάχιστη ανασταλτική τους συγκέντρωση είναι 32 μg/ml ή λιγότερο. Η μέγιστη συγκέντρωση νιτροφουραντοΐνης στο αίμα μετά από από του στόματος δόση 100 mg νιτροφουραντοΐνης είναι μικρότερο από 1 μg/ml και μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμη. Η βιοδιαθεσιμότητά της είναι περίπου 90% και η απέκκριση των ούρων είναι 40%,   ενώ η διείσδυση στους ιστούς είναι αμελητέα. Το φάρμακο είναι καλά συγκεντρωμένο στα ούρα: το 75% της δόσης μεταβολίζεται γρήγορα από το ήπαρ, αλλά το 25% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα αμετάβλητο, επιτυγχάνοντας αξιόπιστα επίπεδα 200 μg / ml ή περισσότερο. Σε μελέτες σκύλων, η πλειονότητα της απέκκρισης των ούρων γίνεται μέσω σπειραματικής διήθησης με κάποια σωληναριακή έκκριση. Υπάρχει επίσης σωληναριακή απορρόφηση η οποία αυξάνεται με την οξίνιση των ούρων. Ωστόσο, η δραστικότητα της νιτροφουραντοΐνης εξαρτάται επίσης από το pΗ και η μέση ανασταλτική συγκέντρωση αυξάνεται απότομα με αυξημένο pΗ πάνω από 6. Η νιτροφουραντοΐνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία λοιμώξεων εκτός από την απλή κυστίτιδα.
Στις συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται στα ούρα (> 100 μg/ml), η νιτροφουραντοΐνη είναι βακτηριοκτόνο. Είναι βακτηριοστατικό έναντι των πιο ευαίσθητων οργανισμών σε συγκεντρώσεις μικρότερες από 32 μg/ml.
Η νιτροφουραντοΐνη και τα αντιβιοτικά κινολόνης είναι αμοιβαία ανταγωνιστικά in vitro. Δεν είναι γνωστό εάν αυτό έχει κλινική σημασία, αλλά ο συνδυασμός πρέπει να αποφεύγεται.
Μηχανισμός δράσης
Η νιτροφουραντοΐνη συμπυκνώνεται στα ούρα, οδηγώντας σε υψηλότερα και πιο αποτελεσματικά επίπεδα στο ουροποιητικό σύστημα από ό,τι σε άλλους ιστούς ή διαμερίσματα. Με 100 mg από του στόματος δόση, τα επίπεδα στο πλάσμα είναι συνήθως μικρότερα από 1 μg / ml ενώ στα ούρα φτάνουν τα 200 μg / ml.
Το φάρμακο δρα καταστρέφοντας το βακτηριακό DNA, καθώς η ανοιγμένη μορφή του είναι πολύ αντιδραστική. Αυτό καθίσταται εφικτό με την ταχεία αναγωγή της νιτροφουραντοΐνης στο εσωτερικό του βακτηριακού κυττάρου από φλαβοπρωτεΐνες (νιτροφουράνιο ρεδουκτάση) σε πολλαπλά αντιδραστικά ενδιάμεσα που προσβάλλουν ριβοσωμικές πρωτεΐνες, DNA, αναπνοή, πυροσταφυλικό μεταβολισμό και άλλα μακρομόρια εντός του κυττάρου. Η νιτροφουραντοΐνη ασκεί μεγαλύτερες επιδράσεις στα βακτηριακά κύτταρα από τα κύτταρα θηλαστικών επειδή τα βακτηριακά κύτταρα ενεργοποιούν το φάρμακο πιο γρήγορα. Δεν είναι γνωστό ποια από τις δράσεις της νιτροφουραντοΐνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη βακτηριοκτόνο δράση της. Ο ευρύς μηχανισμός δράσης για αυτό το φάρμακο είναι πιθανόν υπεύθυνος για τη χαμηλή ανάπτυξη αντοχής στη δράση του, καθώς το φάρμακο επηρεάζει πολλές διαφορετικές διαδικασίες σημαντικές για το βακτηριακό κύτταρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Νιτροενώσεις Κατηγορία:Φουράνια Κατηγορία:Κετόνες Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:Καρβαμίδια
Τσουτσουγκαμούσι
Με την επίσημη ονομασία Τσουτσουγκαμούσι, ή τσουτσουγαμούσι, προερχόμενη εκ του διεθνούς όρου, σε αγγλική γραφή tsutsugamushi (προφέρεται ομοίως), είναι μια μορφή τύφου που προκαλείται από το ενδοκυττάριο παράσιτο Orientia tsutsugamushi. Προκαλεί εξανθηματικό πυρετό και μπορεί να καταλήξει σε θάνατο.
Η νόσος τσουτσουγκαμούσι ενδημεί, με διαφορετικούς οροτύπους, σε χώρες της Άπω Ανατολής και κυρίως στην Ιαπωνία, από την οποία οφείλει το όνομά της, τη Μαλαισία, τη Σουμάτρα, την Ινδονησία, μέχρι τη Β. Ινδία και λιγότερο την Αυστραλία. Αυτή οφείλεται στον μικροοργανισμό ρικέτσια τσουτσουγκαμούσι, ή ρικέτσια προβαζέκι, εκ των ονομάτων δύο ερευνητών που πέθαναν εξ αυτής της νόσου εξ ου και η απόδοση αυτής στην ελληνική ιατρική ως ρικετσίωση, που είναι γενικότερος όρος, ή ειδικότερα "ρικετσιο-ευλογιά της ανατολής" από τα εξανθήματα που παρουσιάζει μετά από τσίμπημα ακάρεων ή κουνουπιών που την μεταδίδουν.
Η νόσος αυτή, που είναι κατ΄ ουσία είδος τύφου, πρώτο σύμπτωμα που παρουσιάζει είναι η νέκρωση του δέρματος γύρω από το σημείο του τσιμπήματος, ακολουθεί υψηλός πυρετός, που χαρακτηρίζεται ομώνυμα, με ρίγη και γενική διόγκωση λεμφογαγγλίων των οποίων ακολουθεί εμφάνιση εξανθήματος με ιδιαίτερα μεγάλες κηλίδες. Καλοήθης περίπτωση χαρακτηρίζεται εκείνη κατά τη οποία ο πυρετός αρχίζει να υποχωρεί σταδιακά μέσα στη δεύτερη εβδομάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια Κατηγορία:Ασθένειες που προκαλούνται από τσίμπημα τσιμπουριού
Χρηστάκης Καλόγερος
Στοιχεία από τον Χριστόφορο Περραιβό
Στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του για την ιστορία του Σουλίου και της Πάργας, ο Περραιβός δεν περιποιεί τιμή στον χαρακτήρα του Χρηστάκη, ονομάζοντάς τον: υποκείμενον φαυλόβιον, ή μάλλον ειπείν το παράδειγμα κάθε κακίας. Στη συνέχεια αναφέρει ότι: το σκοτεινόν και χαμερπές ένδυμα της υποκρίσεώς του, εξαπάτησε κατά καιρούς, πολλούς και απλούς και πνευματώδεις ανθρώπους, όπως εξαπατήθηκε και ο εξοχότατος κόμης Γεώργιος Μοτζενίγος, ο οποίος του δώρισε, στην Κέρκυρα, μια χρυσή εικόνα του αυτοκράτορα πασών των Ρωσσιών Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Αλλά οι αρχηγοί του Ρωσικού Στρατού, γνωρίζοντας τα φερσίματά του, τον απέβαλαν από τη Ρωσική δούλεψη. Όταν, δε, ήλθαν οι Γάλλοι στα Επτάνησα εμφανίστηκε, στη Λευκάδα, ενώπιον του υποστρατήγου Φορεστιέρ, ο οποίος βλέποντας την εικόνα του Αλεξάνδρου της Ρωσίας να κρέμεται από τον λαιμό του, τον ρώτησε τίνος είναι· και ο Χρηστάκης, χωρίς δεύτερη σκέψη, την έβγαλε από τον λαιμό του και την καταπάτησε μπροστά του, λέγοντας: η εικών αυτή έμελλε να μου υστερήσει την ζωήν, αλλά ο ερχομός των Γάλλων μού την έσωσε, διά τούτο και την πατώ, ως βλέπεις. Υποσημειώνοντας, ο Περραιβός επεξηγεί ότι αιτία που ο Χρηστάκης έμελλε να στερηθεί τη ζωή του, όταν ήταν στον Ρωσικό Στρατό, υπήρξε το ακόλουθο γεγονός: όταν οι Ρώσοι ήταν σε πόλεμο με την Τουρκία, ο Χρηστάκης βρισκόταν στη Λευκάδα και εκεί άρχισε να μεταχειρίζεται μυστικές ανταποκρίσεις με τους εχθρούς, μέχρις ότου πιάστηκαν οι επιστολές του και το Πολεμικό Συμβούλιο αποφάσισε κατ' αυτού. Πριν όμως ενεργήσουν τις αποφάσεις τους, έφτασαν στα Επτάνησα οι Γάλλοι και ο Χρηστάκης απέφυγε τον αναπόφευκτο κίνδυνο.
Στοιχεία από τον Γάλλο στρατηγό Camus de Richemont
Κατά την περιγραφή του Γάλλου στρατηγού και βαρώνου L.-A. Camus de Richemont, ο καπετάν Χρηστάκης, ήταν άνδρας με υψηλό ανάστημα, ωραίο παρουσιαστικό και με φυσιογνωμία αρρενωπή και εκφραστική που δεν στερούταν κάποιας σεμνοπρέπειας. Όπως οι παλιοί Γάλλοι ιππότες, που έμπαιναν επί κεφαλής των ενόπλων ανδρών των, έτσι και ο καπετάν Χρηστάκης συνοδευόταν πάντοτε, όταν βάδιζε μόνος του, από τον υπασπιστή του, ο οποίος έφερε τα άρματά του και μερικά διάσημα του αξιώματός του. Η ενδυμασία αυτών των ανδρών ήταν παρόμοια σχεδόν με εκείνη που φορούσαν οι νησιώτες. Το κεφάλι του Χρηστάκη ήταν ξυρισμένο γύρω από το μέτωπο, τους κροτάφους και τον σβέρκο και άφηνε έναν πλατύ δίσκο από μακριά μαλλιά στην κορυφή, που έπεφταν προς τα πίσω και καλύπτονταν με ένα μικρό κόκκινο φέσι. Περικνημίδες από βελούδο κόκκινο ή ανοιχτό μπλε έφταναν από τα σφυρά μέχρι τα γόνατα. Ένα πουκάμισο από στερεό, λευκό, λινό ύφασμα ή μάλλον ένα αμπέχονο (γαλλικά: tunique) σκέπαζε το σώβρακό τους και έπεφτε σαν πλατύ φουστάνι γύρω από τα γόνατά τους. Επάνω από το αμπέχονο (γαλλικά: tunique) φορούσαν μια ζακέτα βελουδένια πλατιά, του ιδίου χρώματος με εκείνο που είχαν οι γκέτες και από κάτω μια μεταξωτή μακριά ζώνη βαστούσε δύο μακρά πιστόλια, επάργυρα στις λαβές των. Τον οπλισμό τους συμπλήρωναν ένα μακρύ αλβανικό όπλο και μια κυρτή σπάθη, το γιαταγάνι. Βλ. Louis-Auguste Camus baron de Richemont, «Le Compat de Nicopolis d’ après les mémoires du général Camus de Richemont», στο: Frédéric Masson, Aventures de Guerre 1792-1809, Souvenirs et récits de soldats, Παρίσι, 1894, σελ. 71-89. Για την ελληνική μετάφραση, βλ. Ηλίας Β. Βασιλάς, «Η μάχη της Νικοπόλεως και ο Χαλασμός της Πρέβεζας (12/24 Οκτωβρίου 1798)», Άπαντα, Πρέβεζα, 2012, σελ. 262-263. Το σχετικό γαλλικό κείμενο, εμφανίζεται στη σελίδα 74 του βιβλίου του Masson και έχει ως εξής: ''M. le gouverneur m'opposa, comme preuve d'une disposition plus favorable de la population, la réunion d'une bande d'Arnautes, aux ordres d'un nommé Christaki, qu'il avait pris à sa solde. Le chef, ce Christaki, était un homme de haute taille, de bonne mine et d'une figure mâle et expressive qui ne manquait pas de dignité. Comme nos anciens chevaliers à la tête de leurs hommes d'armes, il se faisait accompagner, quand il allait et marchait seul, par son écuyer, qui portait ses armes et quelques insignes de son autorité. Le costume de ses hommes était à peu près celui des insulaires de la Grèce : la tête rasée autour du front, des tempes et de la nuque, ne laissant qu'un large disque de cheveux longs qui retombent par derrière et sont couverts à leur sommet par un petit fez couleur pourpre ; des guêtres en velours écarlate ou bleu de ciel, montant à la naissance du genou ; une chemise de forte toile blanche, ou plutôt une tunique, recouvrant un caleçon et tombant comme une large jupe au-dessus des genoux ; par-dessus cette tunique, une veste en velours de même couleur que celui des guêtres, et, par-dessous, une longue ceinture en soie qui soutient deux longs pistolets montés en argent. Un long fusil albanais et un sabre recourbé complétaient l'armement''.
Στοιχεία από τον Γεώργιο Χρ. Σακκά
Ο Καμαρινιώτης δάσκαλος Γεώργιος Χρ. Σακκάς, στην καταγραφή της ιστορίας της Καμαρίνας, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο καπετάν Χρηστάκης ήταν γιος του καπετάν Σπύρου, μετονομαζόμενου Μπαρούτη, ο οποίος ήταν από το Λιμπόχοβο της Λάμαρης και είχε εγκατασταθεί στην Καμαρίνα. Η κατοπινή εγκατάσταση, όμως, του ευνοούμενου του Αλή πασά, καπετάν Γιαννάκη, στο ίδιο χωριό, δημιούργησε αντιζηλίες και έχθρα και μίσος με τον ήδη εγκατεστημένο εκεί καπετάν Σπύρο Καλόγερο. Οι μεταξύ των δύο καπεταναίων σχέσεις ήταν, ως εκ τούτου, ψυχρές και σχεδόν διακεκομμένες. Διεκόπησαν δε τελείως όταν ο καπετάν Σπύρος τουφέκισε κατά την ημέραν του Πάσχα, ανεπιτυχώς, τον καπετάν Γιαννάκη, όταν αυτός τον κάλεσε να ανταλλάξουν τον χαιρετισμό του Πάσχα «Χριστός Ανέστη», με έναν πυροβολισμό. Πράγματι αντάλλαξαν από έναν πυροβολισμό, αποτέλεσμα του οποίου ήταν η σφαίρα του καπετάν Σπύρου να τρυπήσει τις παλάσκες του καπετάν Γιαννάκη. Ο καπετάν Γιαννάκης δολοφόνησε, μερικά χρόνια αργότερα, τον καπετάν Σπύρο. Ο καπετάν Χρηστάκης θέλησε να εκδικηθεί τη δολοφονία τού πατέρα του και για τον λόγο αυτόν ξεσήκωσε τους Σουλιώτες εναντίον του καπετάν Γιαννάκη.
Δημοτική παράδοση
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρματολοί Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες επαναστάτες Κατηγορία:Πρέβεζα
Φορεσιά των Αγίων Πάντων Θεσπρωτίας
thumb|308x308px|Νυφική και γιορτινή φορεσιά από τους Άγιους Πάντες Θεσπρωτίας. Αρχές 20ού αι. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η φορεσιά των Αγίων Πάντων είναι παραδοσιακή ενδυμασία που χρησιμοποιήθηκε κατά το παρελθόν στον οικισμό Άγιοι Πάντες της Θεσπρωτίας. Η συγκεκριμένη ενδυμασία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην παραδοσιακή φορεσιά της Δρόπολης και τις φορεσιές της υπόλοιπης Θεσπρωτίας.
Περιγραφή
Ο τελικός τύπος της φορεσιάς οριστικοποιήθηκε κατά τις αρχές του 20ού αιώνα. Αποτελείται από χασεδένιο ρουτί (λευκό γυναικείο πουκάμισο από βαμβακερό ύφασμα ) το οποίο από τη μέση και κάτω αποτελείται από τριγωνικά φύλλα υφάσματος σχηματίζοντας με αυτό τον τρόπο φουστανέλα. Εξαίρεση αποτελεί το μπροστινό φύλλο που έχει ορθογώνιο παραλληλόγραμμο σχήμα. Τα μανίκια και ο κορμός του πουκάμισου καλύπτονταν από ζακέτα με μανίκια και από πάνω φοριόταν επιπλέον ένα αμάνικο γιλέκο. Στις γάμπες φοριόνταν πολύχρωμες πλεκτές κάλτσες, γνωστές και ως τσουράπια και για υποδήματα χρησιμοποιούνταν τσαρούχια. Για το κάλυμμα του κεφαλιού, κατά τα παλιότερα χρόνια χρησιμοποιόταν μάλλινο μαντήλι σε κατά κύριο λόγο σκούρες αποχρώσεις και ένα μικρό φέσι, αντίστοιχο με αυτό της φορεσιάς της Δρόπολης. Αργότερα το φέσι αφαιρέθηκε και παρέμεινε μόνο το μαντήλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Νομός Θεσπρωτίας
Οικογένεια Καρρέρ
Στην Κύπρο είναι άγνωστο από που ήρθε η οικογένεια, τον 15ο αιώνα αναφέρονται ο Θωμασίνος Χαρέρης (Careri), ο γιος του Πέτρος αλλά και οι Θωμάς και Λουκάς. Γνωστή από διάφορα έγγραφα είναι και η κόρη του Θωμά, Μαργαρίτα.
Γενάρχης της οικογένειας στη Ζάκυνθο αναφέρεται ο Ιωάννης-Μαρία, που κατέφυγε στη Ζάκυνθο από την Κύπρο. Από άλλη πηγή αναφέρεται ότι γενάρχης είναι ο γιος του Λουκάς, που είχε καταγωγή από αριστοκρατική οικογένεια της Βενετίας και έλαβε φέουδο στην Κρήτη, αλλά μετά την οθωμανική κατάκτηση κατέφυγε στη Ζάκυνθο. Κλάδος της οικογένειας υπήρχε για μικρό διάστημα στην Αίγυπτο και σήμερα στην Αθήνα.
Τα σημαντικότερα μέλη της οικογένειας είναι οι:
Πηγές
* Καρρερ Καρρερ Καρρερ
Μαρβελίζ
Το Μαρβελίζ (γαλλικά: Marvelise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Δήμος Τραγίλου
Ο δήμος Τραγίλου (1999-2010) ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε μέχρι το 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτιας, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Τραγίλου. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 197,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.773 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Μαυροθάλασσα.
Δήμαρχοι
Ο τελευταίος Δήμαρχος του Δήμου Τραγίλου ήταν ο Χρυσόστομος Γκαντίδης του Νικολάου που είχε εκλεγεί και το 2006 αλλά και το 2002. Ο πρώτος Δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Παπαπαναγιώτου που εκλέχθηκε το 1998.