cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιδότοπος Ξάνθης
Γενικά στοιχεία
Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 500 μέτρα και βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και στα ανατολικά όρια της Ξάνθης με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. Είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες του Παπίκιου (βουνό της Κεντρικής Ροδόπης), σε απόσταση 63 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη και 49 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Σατρών της επαρχίας Ξάνθης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σατρών του Δήμου Μύκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Πρωκτός
thumb|250px|Ο πρωκτός φαίνεται στο διάγραμμα με κόκκινο thumb|250px|Ανθρώπινος πρωκτός. Ο πρωκτός (anus) είναι το τελικό τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος, στην αντίθετη πλευρά από το στόμα. Κατά τον κεφαλουραίο άξονα εκτείνεται από την ορθοπρωκτική συμβολή ως το πρωκτικό στόμιο και κατά τον προσθιοπίσθιο άξονα από το περινεϊκό σώμα ως τον πρωκτοκοκκυγικό σύνδεσμο. Η ορθοπρωκτική συμβολή εσωτερικά δεικνύεται από τα άνω όρια των πρακτικών στύλων (οδοντωτή γραμμή). Το πάνω τμήμα του πρωκτού εμβρυολογικά προέρχεται από το οπίσθιο έντερο (hindgut) ενώ το κατώτερο τμήμα από το πρωκτικό εντύπωμα. Περιβάλλεται από τους ανελκτήρες μυς και τους έσω και έξω σφιγκτήρες του πρωκτού. Η λειτουργία του είναι να ελέγχει την αποβολή των κοπράνων, ημιστερεή ουσία η οποία παράγεται από την πέψη της τροφής και περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο αποπεπτωκότα του εντερικού βλεννογόνου, άπεπτη τροφή, τροφή χωρίς θρεπτικά συστατικά ή περίσσεια βακτηρίων και άλλων ενδοβιωτικών οργανισμών.
Τα αμφίβια, ερπετά και πτηνά χρησιμοποιούν το ίδιο στόμιο, γνωστό ως κλοάκη ή αμάρα για την αποβολή υγρών και στερεών αποβλήτων, τη συνουσία και την ωοτοκία. Τα μονότρημμα θηλαστικά έχουν επίσης κλοάκη, η οποία θεωρείται χαρακτηριστικό το οποίο εξελίχθηκε από τα πρώτα αμνιωτά και θηριαψιδωτά. Τα μαρσιποφόρα έχουν ένα στόμιο για την αποβολή ούρων και κοπράνων, αλλά στα θηλυκά ο κόλπος είναι ξέχωρος. Τα πλακουντοφόρα θηλαστικά έχουν διαφορετικά στόμια για την αφόδευση, την ούρηση και την αναπαραγωγή. Τα αρσενικά έχουν ένα στόμιο για την αφόδευση και ένα για την ούρηση και αναπαραγωγή, αν και τα κανάλια που καταλήγουν σε αυτό το στόμιο είναι διαφορετικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Κεφαλόβρυσο Θεσπρωτίας
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 219 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το Κεφαλόβρυσο βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 220 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Βορείως του οικισμού «διέρχεται» η Εγνατία Οδός, ενώ πλησίον προς τα νοτιοδυτικά βρίσκεται η λίμνη Χότκοβα.
Διοικητική ιστορία
Το Κεφαλόβρυσο αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοτελής οικισμός στις 16 Μαΐου του 1918 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Σέλλιανης. . Στις 13 Ιουλίου του 1956 (ΦΕΚ 177Α) ορίστηκε έδρα της κοινότητας η οποία έναν χρόνο πριν είχε μετονομαστεί σε Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής.
Το 1997, βάσει του Σχεδίου «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244Α) και με την συνένωση κοινοτητων για την δημιουργία ενιαίων δήμων, προσαρτήθηκε στον Δήμο Παραμύθιας. Το 2011 με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» (ΦΕΚ 87Α) και την συγχώνευση δήμων σε μεγαλύτερους, υπήχθη στο Δήμο Σουλίου, όπου ανήκει και σήμερα.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τον 20ο αιώνα βάσει των επισήμων εθνικών απογραφών είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας
Η περιφρόνηση
Η Περιφρόνηση (Le Mépris) είναι γαλλική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία Ζαν-Λυκ Γκοντάρ βασισμένη στη νουβέλα του Αλμπέρτο Μοράβια Il disprezzo (1954). Πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό, Μισέλ Πικολί και Τζακ Πάλανς.
Περίληψη
Ο Αμερικανός παραγωγός Τζέρεμι Πρόκος (Τζακ Πάλανς) προσλαμβάνει τον γνωστό Αυστριακό σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ (υποδύεται τον εαυτό του στην ταινία) προκειμένου να μεταφέρει στον κινηματογράφο την Οδύσσεια του Ομήρου. Δυσαρεστημένος με την «καλλιτεχνική» προσέγγιση που ακολουθεί ο σκηνοθέτης, προσλαμβάνει τον Πωλ Ζαβάλ (Μισέλ Πικολί), συγγραφέα αστυνομικών ιστοριών και θεατρικών έργων, για να επεξεργαστεί το σενάριο. Η σύγκρουση μεταξύ καλλιτεχνικής έκφρασης και εμπορικής απήχησης ακολουθεί μια παράλληλη πορεία με την προοδευτική αποξένωση του Πωλ από τη σύζυγο του Καμίλ (Μπριζίτ Μπαρντό) η οποία φαίνεται να ξεκινά από τη στιγμή που ο Πωλ αφήνει την Καμίλ μόνη με τον εκατομμυριούχο παραγωγό.
Αν και η ιστορία της αποξένωσης του ζευγαριού υπάρχει στην νουβέλα του Μοράβια, ο Γκοντάρ ηθελημένα παραβάλει στοιχεία της προσωπικής του ζωής στα πρόσωπα και τις πράξεις των πρωταγωνιστών του. Σε μια πρώτη ανάγνωση της πλοκής οι χαρακτήρες του Πωλ, της Καμίλ και του Πρόκος αντιστοιχούν σε αυτούς του Οδυσσέα, της Πηνελόπης και του Ποσειδώνα. Μια δεύτερη ματιά αποκαλύπτει ότι θα μπορούσαν κάλιστα να αντιστοιχούν στον ίδιο τον Γκοντάρ, τη σύζυγο του Άννα Καρίνα (για την οποία προόριζε αρχικά το ρόλο της Καμίλ) και τον Τζόζεφ Ι. Λεβάιν, συμπαραγωγό του φιλμ. Σε μια σκηνή μάλιστα της ταινίας η Μπαρντό φοράει μια μαύρη περούκα που την κάνει να μοιάζει πολύ με την Καρίνα. Ο Μισέλ Πικολί έχει επίσης μια κάποια ομοιότητα με τον πρώην σύζυγο και Πυγμαλίωνα της Μπαρντό, σκηνοθέτη Ροζέ Βαντίμ.
Παραγωγή
Ο Ιταλός παραγωγός Κάρλο Πόντι πλησίασε τον Γκοντάρ για μια πιθανή συνεργασία και εκείνος πρότεινε την μεταφορά του έργου του Μοράβια Il disprezzo με πρωταγωνιστές την Κιμ Νόβακ και τον Φρανκ Σινάτρα που στη συνέχεια αρνήθηκαν. Ο Πόντι αντιπρότεινε τη Σοφία Λόρεν και τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι για πρωταγωνιστές, αλλά αυτή τη φορά αρνήθηκε ο Γκοντάρ. Τελικά επελέγη η Μπριζίτ Μπαρντό μετά από επίμονες προσπάθειες του Πόντι που πίστεψε ότι τα κέρδη της ταινίας θα εκτινάσσονταν από μια γυμνή εμφάνιση της. Κάπως έτσι προέκυψε η εναρκτήρια σεκάνς της ταινίας, γυρισμένη από τον Γκοντάρ με άφθονο γυμνό και προκλητικό τρόπο, σε μια προσπάθεια του να χλευάσει την κινηματογραφική βιομηχανία. Η σκηνή για την ακρίβεια γυρίστηκε μετά το πέρας των κανονικών γυρισμάτων και ύστερα από την επιμονή των Αμερικανών συμπαραγωγών της ταινίας. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης εμφανίζεται στην ταινία κρατώντας το ρόλο ενός βοηθού του Φριτς Λανγκ, τον οποίο βάζει κατά διαστήματα να εκφέρει πολλές δικές του θεωρίες και απόψεις της λεγόμενης Νουβέλ Βαγκ.
Η Περιφρόνηση διαδραματίζεται και γυρίστηκε εξ’ ολοκλήρου στην Ιταλία. Μέρος των γυρισμάτων έγινε στα περίφημα στούντιο της Τσινετσιτά στη Ρώμη και στην Κάζα Μαλαπάρτε στο Κάπρι. Σε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της ταινίας οι κεντρικοί χαρακτήρες (Πωλ και Καμίλ) περιφέρονται για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο διαμέρισμα τους ενώ διαφωνούν και συμφιλιώνονται αλληλοδιαδοχικά. Η συγκεκριμένη σκηνή γυρίστηκε από τον Γκοντάρ σε μια σειρά εκτεταμένων τράβελινγκ, με φυσικό φωτισμό και σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.
Εκδόσεις
Οι κινηματογραφικές εκδόσεις της ταινίας που κυκλοφόρησαν σε Γαλλία, Ιταλία και Αμερική διαφέρουν σημαντικά. Στη Γαλλική έκδοση οι διάλογοι ακούγονται σε Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά και Γερμανικά, ενώ η Αμερικανική και η Ιταλική έκδοση είναι ολοκληρωτικά μεταγλωττισμένες στα Αγγλικά και τα Ιταλικά αντίστοιχα. Στο μοντάζ υπάρχουν μικροδιαφορές μεταξύ της Γαλλικής και της Αμερικανικής κόπιας, ενώ η Ιταλική έκδοση είναι σημαντικά μικρότερη σε διάρκεια (μόλις 82 λεπτά). Τέλος η εξαιρετική μουσική που έγραψε ο Ζωρζ Ντελερού απουσιάζει από την Ιταλική κόπια, στην οποία χρησιμοποιήθηκε μουσική που έγραψε ο Πιέρο Πιτσιόνι σε πιο ελαφρύ, τζαζ μοτίβο.
Οι περισσότερες από τις εκδόσεις που κυκλοφορούν σε DVD προέρχονται από την «αυθεντική» Γαλλική κόπια.
Υποδοχή
Η ταινία δεν γνώρισε αξιόλογη εμπορική επιτυχία και απέσπασε ανάμικτες κριτικές. Σήμερα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα που μας έδωσε η δεκαετία του ’60 ενώ ο κριτικός Κόλιν Μακ Κέιμπ του περιοδικού "Sight & Sound" αποκάλεσε την Περιφρόνηση «το σπουδαιότερο έργο τέχνης που παρήγαγε η μεταπολεμική Ευρώπη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ιταλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Λυκ Γκοντάρ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία
Μαμιρόλ
Το Μαμιρόλ (γαλλικά: Mamirolle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά
Ο Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά (Charles Albert Gobat, 21 Μαΐου 1843 – 16 Μαρτίου 1914) ήταν Ελβετός δικηγόρος, δημόσιος υπάλληλος στα διοικητικά της εκπαιδεύσεως και πολιτικός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον συμπατριώτη του Ελί Ντυκομέν το 1902 για την ικανότητά τους στην ηγεσία του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Γκομπά γεννήθηκε στο Τραμελάν της Ελβετίας. Πατέρας του ήταν ένας Προτεστάντης πάστορας, ενώ ήταν ανεψιός του ιεραποστόλου Σαμουήλ Γκομπά, που έγινε Λουθηρανός επίσκοπος της Ιερουσαλήμ. Ο Σαρλ Αλμπέρ σπούδασε στα Πανεπιστήμια της της Βασιλείας, της Χαϊδελβέργης, της Βέρνης και του Παρισιού. Πήρε το διδακτορικό του στη νομική με άριστα από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 1867.
Σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, ο Γκομπά άρχισε να δικηγορεί στη Βέρνη, ενώ ταυτόχρονα έδινε διαλέξεις επί του γαλλικού αστικού δικαίου στο εκεί πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια άνοιξε δικηγορικό γραφείο στο Ντελεμόν, στο Καντόνι της Βέρνης, που σύντομα έγινε το κορυφαίο του καντονίου.
Μετά την εξάσκηση της νομικής επί 15 έτη, ο Γκομπά αναμίχθηκε στην εκπαιδευτική πολιτική. Το 1882, διορίσθηκε επιθεωρητής της Δημόσιας Εκπαιδεύσεως του Καντονίου της Βέρνης, μία θέση την οποία παρέμεινε επί 30 χρόνια. Οι θέσεις του ως προς τη φιλοσοφία της εκπαιδεύσεως ήταν προοδευτικές και επέβαλε πολλές σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα. Αναμόρφωσε το σύστημα της πρωτοβάθμιας εκπαιδεύσεως, εξασφάλισε αυξημένη υποστήριξη από τον προϋπολογισμό για τη βελτίωση του λόγου δασκάλων προς μαθητές, υποστήριξε τη μελέτη των σύγχρονων γλωσσών και προσέφερε στους μαθητές εναλλακτικούς δρόμους πέρα από την παραδοσιακά στενή κλασική παιδεία καθιερώνοντας προγράμματα επαγγελματικής εκπαιδεύσεως.
Επεδίωξε επίσης την ανάδειξή του στην πολιτική και εκλέχθηκε σε αρκετά σημαντικά αξιώματα: Στο Μέγα Συμβούλιο της Βέρνης το 1882, στο Συμβούλιο των Πολιτειών της Ελβετίας (1884-1890) και στο Εθνικό Συμβούλιο της Ελβετίας (η κάτω βουλή της χώρας) από το 1890 μέχρι τον θάνατό του το 1914. Τόσο στην καθαυτό πολιτική, όσο και στα εκπαιδευτικά θέματα υπήρξε ένας φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής. Το 1902 υποστήριξε αρκετούς νόμους που εφάρμοσαν την αρχή της διαιτησίας στις εμπορικές συμφωνίες.
Ο Γκομπά συνεργάσθηκε από το 1889 με τη Διακοινοβουλευτική Ένωση, την οποία είχε ιδρύσει ο Ράνταλ Κρέμερ (Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 1903). Το 1892 έγινε πρόεδρος του 4ου Συνεδρίου της Ενώσεως αυτής που διοργανώθηκε στη Βέρνη και ίδρυσε το «Διακοινοβουλευτικό Γραφείο» (Bureau Interparlementaire). Στη συνέχεια υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του γραφείου αυτού, που παρείχε πληροφορίες σχετικά με τα κινήματα ειρήνης, τη διεθνή συμφιλίωση και την επικοινωνία ανάμεσα στα εθνικά κοινοβούλια. Κατόπιν ο Γκομπά έγινε διευθυντής του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης, που είχε ιδρυθεί το 1891.
Τα ύστερα χρόνια
Το 1902 οι Γκομπά και Ελί Ντυκομέν βραβεύθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τις ενέργειές τους ως διευθυντές του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης (ο Γκομπά διαδέχθηκε τον Ντυκομέν μετά τον θάνατό του το 1906).
Ο Γκομπά απεβίωσε στη Βέρνη σε ηλικία 70 ετών. Ενώ παρακολουθούσε μία συνάντηση του Συνεδρίου Ειρήνης, σηκώθηκε σαν για να μιλήσει, αλλά κατέρρευσε και πέθανε περίπου μία ώρα αργότερα.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί πολιτικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες
Άντζελα Ζήλεια
Η Άντζελα Ζήλεια (24 Μαρτίου 1935-29 Ιουνίου 2023) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Τραγούδι
Έκανε μουσικές σπουδές στη Σχολή Ζουανέα και διέπρεψε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού, κερδίζοντας πέντε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ (Βαρκελώνης, Σοπότ και Θεσσαλονίκης).
Ήταν νικήτρια στο 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού στο Σοπότ το 1996. Κέρδισε το 2ο βραβείο στη Διεθνή Ημέρα Τραγουδιού της Πολωνίας, με το τραγούδι Οι Μόρτες (στίχοι Γιώργος Μουζάκης, μουσική Γ. Ιωαννίδης), το οποίο αποδόθηκε στη πολωνική γλώσσα με τον τίτλο Cyganeria, σε στίχους του Zbigniew Stawecki. Αυτό το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τις Anna German, Irena Santor και Kayah στο Φεστιβάλ του Sopot το 1993. Κέρδισε επίσης το 1ο βραβείο στη Πολωνική Ημέρα Ελληνικού Τραγουδιού.
Το τελευταίο βραβείο της ήταν το 1967 με το τραγούδι Καλωσόρισες έρωτα.
Κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο η πρώτη της εμφάνιση έγινε το 1959, στην ταινία Ο θησαυρός του μακαρίτη και καθιερώθηκε σε δραματικούς ρόλους. Παρτενέρ της στις περισσότερες ταινίες ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος.
Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αριθμός οκτανίου
Ο αριθμός οκτανίου (επίσης: αριθμός οκτανίων ή και απλώς οκτάνια) είναι ένα μέτρο της ποιότητας των καυσίμων για μηχανές εσωτερικής καύσης και ιδιαίτερα της βενζίνης. Δείχνει το βαθμό αντικρουστικής ικανότητας μιας βενζίνης. Ο αντίστοιχος αριθμός για καύσιμα με βάση το πετρέλαιο, καλείται αριθμός κετανίου.
Αντικρουστική ικανότητα
Ο αριθμός οκτανίου είναι ένα μέτρο της τάσεως ενός καυσίμου για την εμφάνιση “κτυπήματος” (knock) στον βενζινοκινητήρα. Η βενζίνη μπαίνει στους κυλίνδρους σε μια μηχανή εσωτερικής καύσης μαζί με αέρα. Μέσα στους κυλίνδρους το μείγμα καυσίμου – αέρα βρίσκεται υπό πίεση και αναφλέγεται με τη βοήθεια των σπινθηριστών (μπουζί). Όταν όμως η πίεση ξεπεράσει κάποιο όριο, το οποίο εξαρτάται από την ποιότητα του καυσίμου, τότε η ανάφλεξη δεν γίνεται κανονικά αλλά αντίθετα προκαλείται αυτανάφλεξη του καυσίμου. Τότε ακούγεται ένας χαρακτηριστικός ήχος, το “κτύπημα”, ο οποίος δημιουργείται από την επίδραση του κρουστικού κύματος της πρόωρης έκρηξης του καυσίμου στα τοιχώματα του κυλίνδρου του κινητήρα. Αποτέλεσμα του φαινομένου αυτού είναι η μείωση της ενεργειακής απόδοσης του κινητήρα αλλά και η φθορά των κυλίνδρων της μηχανής.
Το “κτύπημα” δεν εμφανίζεται στην ίδια πίεση σε όλες τις βενζίνες καθώς αυτή εξαρτάται από μια σημαντική ιδιότητά τους, την θερμοκρασία αυτανάφλεξης. Όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία αυτή τόσο μεγαλύτερη αντικρουστική ικανότητα εμφανίζει μία βενζίνη, δηλαδή τόσο περισσότερο μπορεί να συμπιεστεί χωρίς να δώσει κτύπημα. Είναι ευνόητο ότι το καύσιμο που μπορεί να συμπιεστεί περισσότερο θεωρείται και καλύτερης ποιότητας καθώς αυξάνεται η ενεργειακή απόδοση του κινητήρα.
Κλίμακα οκτανίου
Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός οκτανίου ενός καυσίμου τόσο μεγαλύτερη είναι και η επιτρεπόμενη σχέση συμπιέσεως, άρα και η ενεργειακή απόδοση του κινητήρα. Για να μπορέσουν λοιπόν να βαθμολογηθούν και να συγκριθούν οι διάφοροι τύποι βενζίνης καθιερώθηκε η λεγόμενη “κλίμακα οκτανίου”. Το μηδέν αυτής της κλίμακας αποτελεί το κανονικό επτάνιο και το εκατό το ισοοκτάνιο (2,2,4-τριμεθυλο-πεντάνιο). Αυτό σημαίνει ότι το n-επτάνιο εμφανίζει το κτύπημα του κινητήρα σε χαμηλές τιμές συμπιέσεως ενώ αντίθετα το ισοοκτάνιο αντέχει σε υψηλότερες συμπιέσεις. Η ανάμιξη n-επτανίου και ισοοκτανίου παρέχει προϊόντα με οποιονδήποτε αριθμό οκτανίου από 0 μέχρι 100.
Με βάση τα παραπάνω ο αριθμός οκτανίου ενός καυσίμου ορίζεται ως η % ποσότητα (κατ' όγκο) ισοοκτανίου (2,2,4-τριμεθυλο-πεντάνιο) σε πρότυπο μίγμα με n-επτάνιο έτσι ώστε αυτό το μίγμα να παρουσιάζει την ίδια αντικροτική συμπεριφορά (χτύπος της μηχανής) με το εξεταζόμενο καύσιμο. Έτσι, βενζίνη αριθμού οκτανίου 80 είναι εκείνη η οποία συμπεριφέρεται όπως το μείγμα που αποτελείται από 80% ισοοκτάνιο και 20% n-επτάνιο.
Μέτρηση αριθμού οκτανίου
Ο προσδιορισμός του αριθμού οκτανίου μιας βενζίνης γίνεται με τη βοήθεια ενός πρότυπου κινητήρα, στον οποίο αρχικά μπαίνει η εξεταζόμενη βενζίνη και μετριέται η συμπίεση στην οποία ακούγεται το κτύπημα. Έπειτα, μπαίνει κανονικό επτάνιο στο οποίο προστίθεται ισοοκτάνιο ωσότου ακουστεί το κτύπημα στην ίδια πίεση με εκείνη της εξεταζόμενης βενζίνης. Το επί της εκατό ποσοστό του ισοοκτανίου που υπάρχει στο μείγμα δίνει τον αριθμό οκτανίου της βενζίνης.
Η ενεργειακή απόδοση ενός καυσίμου μπορεί να εκτιμηθεί με περισσότερους από ένα αριθμούς οκτανίου και αυτό το γεγονός μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Γι' αυτό το λόγο έχουν καθοριστεί δύο μέθοδοι προσδιορισμού του αριθμού οκτανίου, η μέθοδος ερευνητικής δοκιμασίας (Research Test Method) που δίνει τον αριθμό οκτανίου έρευνας (Research octane number, RON) και η μέθοδος δοκιμασίας κινητήρα (Motor Test Method) που δίνει τον αριθμό οκτανίου κινητήρα (Motor octane number, MON). Και οι δύο μέθοδοι είναι εργαστηριακές και διαφέρουν στις συνθήκες δοκιμασίας του καυσίμου, δηλαδή στην θερμοκρασία προθερμάνσεως του αέρα, στο χρόνο αναφλέξεως του μίγματος καυσίμου – αέρα και στην ταχύτητα του κινητήρα. Γενικά, η μέθοδος δοκιμασίας κινητήρα χρησιμοποιεί εντονότερες συνθήκες από τη μέθοδο ερευνητικής δοκιμασίας, γι' αυτό ο RON ενός καυσίμου είναι υψηλότερος από τον MON. Η διαφορά μεταξύ των δύο τιμών χρησιμοποιείται ως δείκτης ευαισθησίας του καυσίμου και επιτρέπει μια εκτίμηση της ανταποκρίσεως του καυσίμου σε μεταβολές της μηχανής και σε διάφορες συνθήκες λειτουργίας.
Τέλος, οι εταιρίες πετρελαιοειδών διαθέτουν δύο πρόσθετες δοκιμασίες οι οποίες γίνονται είτε φέρνοντας το αυτοκίνητο απευθείας στο δρόμο είτε τοποθετώντας το πάνω σε σασί-δυναμόμετρο. Οι τιμές που λαμβάνονται με αυτές τις δοκιμασίες ονομάζονται οδικοί αριθμοί οκτανίου (Road octane numbers, RdON). Επειδή οι οδικοί αριθμοί οκτανίου είναι δυσκολότερο και δαπανηρότερο να ληφθούν, πολλές φορές προτιμάται η εκτίμησή του ως ο μέσος όρος των RON και MON.
Η κλίμακα οκτανίου μπορεί να προεκταθεί προς τιμές υψηλότερες από 100, αφού το ισοοκτάνιο δεν είναι η ουσία με τη μεγαλύτερη αντικρουστική ικανότητα. Έτσι για παράδειγμα η αιθανόλη έχει RON ίσο με 129. Σε αυτή την περίπτωση ως καύσιμα συγκρίσεως λαμβάνονται μίγματα ισοοκτανίου και τετρααιθυλο-μολύβδου.
Αριθμός οκτανίου υδρογονανθράκων
Ο αριθμός οκτανίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μοριακή δομή μιας χημικής ένωσης. Στον παρακάτω πίνακα δίνονται οι αριθμοί οκτανίου κινητήρα (ΜΟΝ) διαφόρων υδρογονανθράκων:
Όπως φαίνεται και από τον πίνακα, ο αριθμός οκτανίου γενικά μειώνεται με την αύξηση του αριθμού των ατόμων άνθρακα για ενώσεις της ίδιας κατηγορίας, ενώ τα διακλαδισμένα αλκάνια, τα αλκένια και ειδικότερα οι αρωματικοί υδρογονάνθρακες εμφανίζουν υψηλό αριθμό οκτανίου.
Στα διακλαδισμένα αλκάνια εξαρτάται από τον αριθμό, την θέση και το μέγεθος των διακλαδώσεων. Οι ισοπαραφίνες με πολλές πλευρικές μεθυλομάδες έχουν τον υψηλότερο αριθμό οκτανίου.
Τα κανονικά αλκάνια (χωρίς διακλαδώσεις) έχουν πολύ χαμηλό αριθμό οκτανίου για αλυσίδες με παραπάνω από πέντε άτομα άνθρακα.
Το βενζόλιο και τα μέθυλο-βενζόλια έχουν υψηλούς αριθμούς οκτανίου, ενώ όσο οι υποκαταστάτες αλλάζουν από μεθύλια σε αλκύλια με περισσότερα άτομα άνθρακα, μειώνεται και ο αριθμός οκτανίου.
Τέλος τα ναφθένια βρίσκονται ανάμεσα στα κανονικά αλκάνια και τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες, με τους υποκαταστάστες να έχουν παρόμοια επίδραση με αυτή των αρωματικών υδρογονανθράκων.
Αντικροτικά πρόσθετα
Η βελτίωση της ποιότητας μιας βενζίνης μπορεί να επιτευχθεί με προσθήκη ουσιών που ονομάζονται αντικτυπικά ή αντικροτικά (anti-knocks). Αυτές οι ενώσεις μεταθέτουν το “κτύπημα” του κινητήρα σε υψηλότερες τιμές συμπιέσεως, με αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού οκτανίου της βενζίνης. Ως αντικτυπικό, στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε συνήθως ο τετρααιθυλο-μόλυβδος [(C2H5)4Pb]. Μια τέτοια προσθήκη μπορεί να αυξήσει τον αριθμό οκτανίου από 3 μέχρι 20 μονάδες, ανάλογα με την ποσότητα που χρησιμοποιείται και ανάλογα με τον τύπο της βενζίνης. Επίσης, έχει προταθεί και η προσθήκη κατάλληλων ενώσεων μαγγανίου, καθώς και αλκοολών.
Ο τετρααιθυλο-μόλυβδος χρησιμοποιήθηκε και σαν λιπαντικό, δηλαδή δημιουργούσε επικαθίσεις που λίπαιναν τις έδρες των βαλβίδων. Ο μόλυβδος όμως, αφενός είναι ένα επικίνδυνο και τοξικό δηλητήριο και αφετέρου δημιουργεί πρόβλημα στους καταλυτικούς μετατροπείς καυσαερίων. Οι τελευταίοι υιοθετήθηκαν στα περισσότερα αυτοκίνητα από το 1990 - 1991 και από το 1992 έγιναν υποχρεωτικοί σε όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ σήμερα υπάρχουν και σε πολλές μοτοσικλέτες. Σταδιακά, για τα αυτοκίνητα αυτά άρχισε η διάθεση της αμόλυβδης βενζίνης, στην οποία εισήχθησαν αλκοόλες και αιθέρες. Αρχικά, συνέχισε να διατίθεται παράλληλα και η κλασική βενζίνη με μόλυβδο (Super βενζίνη) για τα παλαιότερα οχήματα.
Η αμόλυβδη σαν αντικροτικό πρόσθετο είχε σε αντικατάσταση του μολύβδου κυρίως κυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, όπως το βενζόλιο. Οι ενώσεις αυτές είναι οι περισσότερες επιβλαβείς για την υγεία, αλλά ένας κινητήρας με αισθητήρα λ και καταλύτη ουσιαστικά εξομοιώνει τα καυσαέρια μιας τέλειας καύσης και τους διασπά σε απλούστερες ενώσεις όπως το μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα.
Για τα αυτοκίνητα χωρίς καταλύτη και αισθητήρα λ η βενζίνη με μόλυβδο συνέχισε να διατίθεται στην αγορά έως ότου σταδιακά καταργήθηκε καθώς τα παλαιότερα αυτοκίνητα αποσύρονταν από την κυκλοφορία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πετρέλαιο Κατηγορία:Κλίμακες
Νόρα Κατσέλη
Η Νόρα (Ελεωνόρα) Κατσέλη (15 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και εκλεγμένη βουλευτής.
Βιογραφία
Είχε μητέρα την ηθοποιό Αλέκα Κατσέλη, πατέρα τον σκηνοθέτη Πέλο Κατσέλη και αδελφή την πολιτικό και οικονομολόγο Λούκα Κατσέλη. Ασχολήθηκε με την πολιτική και υπήρξε εκλεγμένη βουλευτής στη Β' Αθήνας. Μετά ασχολήθηκε με το θέατρο και την ηθοποιία. Έχει μία κόρη, τη Σάντρα.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Κατσέλη ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κότσαρι
Το κότσαρι (αρμενικά: Քոչարի, τουρκικά: Koçari, κουρδικά: Koçerî‎) είναι ένας από τους γνωστότερους ποντιακούς χορούς και ίσως ο περισσότερο φημισμένος ποντιακός χορός μετά τον χορό σέρρα. Χορεύεται επίσης, από Αζέρους, Κούρδους και Ασσύριους, ενώ αποτελεί τον εθνικό χορό των Αρμένων. Οι χορευτές πιάνονται από τους ώμους σε κύκλο ή ημικύκλιο. Τα βήματα-μέτρα του χορού είναι οκτώ και χωρίζονται σε δύο χορευτικές εικόνες. Η πρώτη χαρακτηρίζεται από τα τέσσερα πρώτα μέτρα, στα οποία εκτελούνται δυο κουτσά βήματα και δύο επιτόπιες αναπηδήσεις πάνω στην αριστερή φτέρνα. Τα επόμενα τέσσερα είναι απλά και μεταφέρουν το χορό προς τα δεξιά. Ο χορός κότσαρι παραδοσιακά ήταν αντρικός χορός. Σήμερα συμμετέχουν σε αυτόν και γυναίκες.
Προέλευση και όνομα
Το όνομα του χορού προέρχεται από τον τρόπο που χορεύεται. Συγκεκριμένα, τα δύο κουτσά βήματα (κοτσά) εκτελούνται στα πρώτα τέσσερα μέτρα του χορού με χτύπημα της φτέρνας (ποντιακά κότσ' ) στο έδαφος.
Το κότσαρι είναι χορός του ανατολικού Πόντου από το Καρς, όπως των περιοχών της Αργυρούπολης και του Παϊπούρτ, αλλά κυρίως χορευόταν από τους Έλληνες του Καυκάσου. Ήταν ακόμη γνωστός στην περιοχή της Ματσούκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Ποντιακοί χοροί Κατηγορία:Επαρχία Μπαϊμπούρτ
Κερνάρφον
Το Κερνάρφον (ουαλικά: Caernarfon «Καϊρνάρβον») είναι πόλη, κοινότητα και λιμάνι του Γκουίνεντ στην Ουαλία. Ο πληθυσμός της το 2011 ήταν 9.615 κάτοικοι. Βρίσκεται κατά μήκος του αυτοκινητοδρόμου A487, στην ανατολική ακτή των Στενών Μενάι, απέναντι από το Νησί του Άνγκλεσι. Απέχει 13,8 χλμ από το Μπάνγκορ, 31,2 χλμ από το Πόρθμαντογκ και 12,9 χλμ από το Λάνμπερις και το Εθνικό Πάρκο Σνοουντόνια.
Ανάμεσα στα ιστορικά μνημεία της πόλης περιλαμβάνονται το Κάστρο του Κερνάρφον, τα ιστορικά τείχη, η Εκκλησία του Αγίου Πέμπλιγκ, ο ανδριάντας του Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, η Παλαιά Αγορά, τα Παλαιά Δικαστήρια κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουαλίας
Φλόριντα
Φλόριντα (ή Φλόριδα) (αγγλικά: State of Florida), είναι μια νότια πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι γνωστή με το προσωνύμιο Sunshine State (Ηλιόλουστη Πολιτεία). Το όνομα Φλόριδα προέρχεται από την ισπανική λέξη φλορίδα (La Florida), που σημαίνει ανθισμένη. Έχει έκταση 170.312 τ.χλμ. και πληθυσμό 22.661.577 κατοίκους (εκτίμηση 2023).
Πρωτεύουσα της πολιτείας της Φλόριδας, είναι το Ταλαχάσι, μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη, το Τζάκσονβιλ, και μεγαλύτερη σε πληθυσμό μητροπολιτική περιοχή, είναι το Μαϊάμι.
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν πως η Φλόριντα ήταν κατοικημένη χιλιάδες χρόνια πριν φτάσουν οι Ευρωπαίοι. Οι μεγαλύτερες από τις ιθαγενείς φυλές ήταν οι Καλούσα, Τεκουέστα, Τιμουκάν, και οι Τοκομπάγκο. Ο Ισπανός εξερευνητής Χουάν Πόνθε ντε Λεόν, ονόμασε τη νέα αυτή γη προς τιμήν της Κυριακής του Πάσχα, στις 2 Απριλίου του 1513, που από τους Ισπανούς ονομάζεται «Αγία Ημέρα των Λουλουδιών». Έκτοτε, η περιοχή αυτή έμεινε γνωστή ως «η Ανθισμένη» (La Florida). Κατά τη διάρκεια του επόμενου αιώνα, οι Ισπανοί και οι Γάλλοι εγκατέστησαν αποίκους στη Φλόριντα με μεικτά αποτελέσματα. Η Ισπανική Πενσακόλα ιδρύθηκε από το Δον Τριστάν ντε Λούνα ως την πρώτη ευρωπαϊκή αποικία των σύγχρονων ΗΠΑ το 1559. Το 1565 ο Πέδρο Μενέντεζ ντε Αβιλές ίδρυσε τον Άγιο Αυγουστίνο, την πρώτη μόνιμη ευρωπαϊκή αποικία. Οι δύο αυτές πόλεις στη συνέχεια θα γίνουν οι πρωτεύουσες των Βρετανικών και Ισπανικών αποικιών της Ανατολικής και Δυτικής Φλόριντα.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1968-1969
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1968-69 υπήρξε το 10ο το οποίο διεξήχθη υπό μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 6η φορά και 9η συνολικά στην ιστορία του, ολοκληρώνοντας την περίοδο με 2 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Ολυμπιακό.
Πρωταθλητής
thumb|right|167px| Πρωταθλητής 1968–69 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Φλόριντα
Ιστορία
Έως τα μέσα του 20ού Αιώνα, η Φλόριντα ήταν η πιο αραιοκατοικημένη πολιτεία του Νότου. Σήμερα, είναι η όγδοη πιο πυκνοκατοικημένη πολιτεία των ΗΠΑ (3η μεγαλύτερη σε πληθυσμό), και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη στο Νότο.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1968-1969
Αγώνες διαβάθμισης
Διεξήχθησαν επί δεύτερη χρονιά για την άνοδο-υποβιβασμό δύο ομάδων, ανάμεσα στη 14η, τη 15η και τις δευτεραθλήτριες Βορείου και Νοτίου Ομίλου της Β' εθνικής Κατηγορίας. Τα ζευγάρια προέκυψαν με κλήρωση ως εξής:
Φλόριντα
Έδαφος και Κλίμα
αριστερά|μικρογραφία|Τοπογραφικός χάρτης της Φλόριντα. Η πολιτεία της Φλόριντα, αποτελείται από μία μεγάλη χερσόνησο στο μεγαλύτερο μέρος της, και στα βόρεια από μία στενή λωρίδα, ανάμεσα στην πολιτεία της Τζόρτζια και την πολιτεία της Αλαμπάμα.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1968-1969
Αγώνες διαβάθμισης
Απαιτήθηκε επαναληπτικός αγώνας και στις δύο περιπτώσεις, με την Προοδευτική να είναι η τυχερή στο στρίψιμο του κέρματος και να παίρνει τη θέση του Απόλλωνα στην κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1968-1969
Φλόριντα
Έδαφος και Κλίμα
Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενδιάμεσα από τον Ατλαντικό Ωκεανό (ανατολικά) και στον Κόλπο του Μεξικού (δυτικά). Στο νότιο άκρο της πολιτείας, βρίσκονται τα Στενά της Φλόριντα, τα οποία διαπερνά το Ρεύμα του Κόλπου (Gulf Stream), και χωρίζουν τις ΗΠΑ με την Κούβα.
Το διάμεσο υψόμετρο της Φλόριντα, είναι μόλις 30 μέτρα. Το υψηλότερο σημείο της πολιτείας, είναι ο Λόφος Μπρίτον, ο οποίος βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της στενής λωρίδας γης (panhandle), στα βορειοδυτικά της πολιτείας-στα σύνορα με την Αλαμπάμα, και έχει ύψος 105 μέτρα, το οποίο είναι το χαμηλότερο-υψηλότερο σημείο από κάθε άλλη πολιτεία των ΗΠΑ. Γενικά, η Φλόριντα, χαρακτηρίζεται ως μία πολύ επίπεδη πολιτεία, ιδιαίτερα στην χερσόνησό της. μικρογραφία|272x272εσ|Ο χάρτης με τα [[Έβεργκλεϊντς.]] Το κλίμα της Φλόριντα, στο μεγαλύτερο μέρος της πολιτείας, είναι υγρό υποτροπικό. Στο νοτιότερο μέρος της πολιτείας, το κλίμα είναι τροπικό. Το γενικότερο κλίμα, θεωρείται αρκετά ήπιο, με τα καλοκαίρια να είναι ζεστά και πολύ υγρά (ιδίως στο νότιο τμήμα) και τους χειμώνες, αρκετά ήπιους με σπάνιες χιονοπτώσεις. Με μέση θερμοκρασία 21.5 °C, η Φλόριντα είναι η θερμότερη πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης, η Φλόριντα, έχει από τα υψηλότερα ποσοστά βροχοπτώσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, και παράλληλα συγκεντρώνει ιδιαίτερα στα κεντρικά της, το μεγαλύτερο ποσοστό κεραυνών στις ΗΠΑ, παρότι έχει το προσωνύμιο "The Sunshine State" («Η ηλιόλουστη πολιτεία»).
Λόγω του υποτροπικού-τροπικού κλίματος της πολιτείας, η Φλόριντα, πλήττεται συχνά από επικίνδυνους τυφώνες, καθώς και από ανεμοστρόβιλους, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και ένα μεγάλο διάστημα του φθινοπώρου.
Το νότιο τμήμα της πολιτείας, στα δυτικά από το Μαϊάμι, είναι κυρίως μη κατοικήσιμο λόγω της τεράστιας ελώδους έκτασης (20.000 τ.χλμ.), στην οποία βρίσκεται και το Εθνικό Πάρκο των Έβεργκλεϊντς, ένας τροπικός υγροβιότοπος, ο οποίος φιλοξενεί πλειάδα πανίδας και χλωρίδας. Στα Στενά της Φλόριντα (νότια των Έβεργκλεϊντς), βρίσκονται τα τροπικά νησιά Φλόριντα Κις, τα οποία φιλοξενούν τον Ύφαλο της Φλόριντα - τον μοναδικό ενεργό κοραλλιογενή ύφαλο στις ΗΠΑ.
Νομοθεσία & Κυβέρνηση
αριστερά|μικρογραφία|170x170εσ|[[Ρον ντε Σάντις (Ρ) - 46ος Κυβερνήτης της Φλόριντα (2019–εν ενεργεία)]] Η βασική δομή, οι υποχρεώσεις, οι ευθύνες και η λειτουργία της Κυβέρνησης της Πολιτείας της Φλόριντα καθορίζονται από το Σύνταγμα της Φλόριντα, που επίσης θέτει τα θεμέλια της βασικής νομοθεσίας της πολιτείας και εγγυάται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Η κυβέρνηση της πολιτείας απαρτίζεται από τρεις ξεχωριστές εξουσίες: τη δικαστική, τη νομοθετική και την εκτελεστική. Το Νομοθετικό Σώμα της Φλόριντα, ορίζει τους νόμους που θέτει σε εφαρμογή ο Κυβερνήτης της Φλόριντα με την υπογραφή του.
Το Νομοθετικό Σώμα της Φλόριντα, απαρτίζεται από 40-μελή Γερουσία και Βουλή με 120 μέλη. Αμφότερα τα σώματα, βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Ρεπουμπλικανών. Η πολιτειακή γερουσία, έχει 24 Ρεπουμπλικανούς και 16 Δημοκρατικούς, και η πολιτειακή βουλή, έχει 77 Ρεπουμπλικανούς και 42 Δημοκρατικούς.
Πολιτική
Παρόλο που η Φλόριντα, παραδοσιακά πρόσκειται στο Δημοκρατικό κόμμα, τα τελευταία χρόνια η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού έχει φέρει και πολλούς που πρόσκεινται στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχει πλέον μοιραστεί ο πληθυσμός ισοδύναμα μεταξύ των δυο. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα οι Ρεπουμπλικανικοί έχουν κερδίσει τις τελευταίες κυβερνητικές εκλογές και έχουν την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο της πολιτείας.
Από το 2016, η Φλόριντα, φαίνεται πως έχει αρχίσει να στρέφεται ελαφρά προς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και μάλιστα έχει αρχίσει να θεωρείται μία πολιτεία η οποία τείνει σταδιακά να ευνοεί τους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους, παρά ότι θεωρείται ακόμα σε γενικές γραμμές ως αμφιταλαντευόμενη (swing state). Ως εκ τούτου, ο Κυβερνήτης, η Αντικυβερνήτης, η πλειοψηφία στα δύο σώματα (πολιτειακή βουλή και πολιτειακή γερουσία) του Νομοθετικού Σώματος της Φλόριντα, οι ομοσπονδιακοί Γερουσιαστές, καθώς και η πλειοψηφία των ομοσπονδιακών Βουλευτών, είναι Ρεπουμπλικανοί. Επίσης, οι δύο τελευταίες προεδρικές εκλογές (2016 και 2020), που πραγματοποιήθηκαν στην πολιτεία, εξέλεξαν τον Ρεπουμπλικανό προεδρικό υποψήφιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Εθνική Σομαλίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σομαλίας αντιπροσωπεύει τη Σομαλία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Σομαλίας (Somali Basketball Federation).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Σομαλία δεν έχει μέχρι σήμερα λάβει ποτέ μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.
Μετρά δύο συμμετοχές στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa, αρχικά το 1968 και κατόπιν το 1979. Στη δεύτερη περίσταση, οπότε ήταν και η διοργανώτρια χώρα, η Σομαλία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Τις τελευταίες δεκαετίες η χώρα απέχει από το θεσμό.
Η Σομαλία διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες και στους Παναραβικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σομαλια Γυναικων
Θέατρο του Παραλόγου
Το Θέατρο του Παραλόγου (γαλλικά: Le Théâtre de l'Absurde) είναι φράση που χρησιμοποιείται σε αναφορά σε συγκεκριμένα έργα γραμμένα από έναν αριθμό βασικά Ευρωπαίων θεατρικών συγγραφέων στις δεκαετίες του 1940, 1950 και 1960, καθώς και στο στυλ θεάτρου που εξελίχθηκε από το έργο τους. Ο όρος επινοήθηκε από τον κριτικό Μάρτιν Έσλιν, ο οποίος χρησιμοποίησε τη φράση ως τίτλο σε ένα βιβλίο του του 1962 πάνω στο θέμα αυτό. Ο Έσλιν θεώρησε πως το έργο των συγγραφέων αυτών δίνει καλλιτεχνική άρθρωση στην φιλοσοφία του Αλμπέρ Καμύ πως η ζωή είναι έμφυτα χωρίς νόημα, όπως επεξηγείται στο έργο του Ο Μύθος του Σισύφου. Το Θέατρο του Παραλόγου θεωρείται πως κατάγεται από τον Ντανταϊσμό, α-νόητη ποίηση και αβάν-γκαρντ τέχνη των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, το είδος αυτό του θεάτρου κατάφερε να γίνει δημοφιλές αφού ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τόνισε την αβεβαιότητα και επισφαλή θέση της ανθρώπινης ζωής. Η έκφραση Θέατρο του Παραλόγου έχει γίνει στόχος κριτικής από μερικούς συγγραφείς, και έτσι συναντάμε και τους όρους «Αντι-Θέατρο» και «Νέο Θέατρο».
Καθοριστικοί συγγραφείς
Σύμφωνα με τον Μάρτιν Έσλιν, οι τέσσερις καθοριστικοί θεατρικοί συγγραφείς του κινήματος είναι οι Ευγένιος Ιονέσκο, Σάμιουελ Μπέκετ, Ζαν Ζενέ και Άρθουρ Αντάμοβ, αν και καθένας από αυτούς τους συγγραφείς έχει εξ ολοκλήρου μοναδικά θέματα και τεχνικές που πηγαίνουν πέρα από τον όρο "παράλογο". Άλλοι συγγραφείς που συχνά σχετίζονται με την ομάδα αυτή είναι μεταξύ άλλων οι Τομ Στόπαρντ, Φρίντριχ Ντύρενματ, Φερνάντο Αραμπάλ, Χάρολντ Πίντερ, Έντουαρντ Άλμπι και Ζαν Ταρντιέ. Στους θεατρικούς συγγραφείς που λειτούργησαν ως έμπνευση στο κίνημα περιλαμβάνονται οι Αλφρέ Ζαρρύ, Λουίτζι Πιραντέλο, Στανισλάβ Βιτκίεβιτς, Γκυγιώμ Απολλιναίρ, οι σουρεαλιστές και πολλοί άλλοι. Το κίνημα του «Παράλογου» ή «Νέου Θεάτρου» ήταν στις αρχές του ένα διακριτό με βάση το Παρίσι (τη rive gauche, αριστερή όχθη του Σηκουάνα) αβαν-γκαρντ φαινόμενο συνδεδεμένο με εξαιρετικά μικρά θέατρα στο Καρτιέ Λατέν, και κέρδισε με τον καιρό την διεθνή εξέχουσα θέση του.
Η δομή
Στην πράξη, το Θέατρο του Παραλόγου ξεφεύγει από τους ρεαλιστικούς χαρακτήρες, καταστάσεις και ό,τι είναι συνδεδεμένο με θεατρικές συμβάσεις. Ο χρόνος, ο τόπος και η ταυτότητα είναι ασαφή και ρευστά, και ακόμη και η βασική αιτιότητα συχνά καταρρέει. Ασήμαντες πλοκές, επαναληπτικός ή χωρίς νόημα διάλογος και δραματικές ασυνέπειες χρησιμοποιούνται συχνά για να δημιουργήσουν ονειρικές, ή ακόμη και εφιαλτικές διαθέσεις.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Θεωρία θεάτρου
Βαπτιστική Ομολογία Πίστης (1689)
εναλλ.=Βαπτιστική Ομολογία Πίσητς του Λονδίνου, 1677-1689.|μικρογραφία|Βαπτιστική Ομολογία Πίσητς του Λονδίνου, [[1677-1689.]] H Βαπτιστική Ομολογία Πίστης του 1689, ή Δεύτερη Βαπτιστική Ομολογία του Λονδίνου, γράφτηκε από Αναμορφωμένους Βαπτιστές, οι οποίοι κράτησαν μια Καλβινιστική σωτηριολογία στην Αγγλία για να δώσουν μια επίσημη έκφραση της χριστιανικής τους πίστης από μια προοπτική Βαπτιστή. Επειδή υιοθετήθηκε από τον Σύνδεσμο Βαπτιστικών Εκκλησιών της Φιλαδέλφειας τον 18ο αιώνα, είναι επίσης γνωστή ως Ομολογία Πίστης της Φιλαδέλφειας. Η Ομολογία της Φιλαδέλφειας ήταν μια τροποποίηση της Δεύτερης Ομολογίας του Λονδίνου που προσέθεσε το τραγούδι των ύμνων, των ψαλμών και των πνευματικών τραγουδιών στο Δείπνο του Κυρίου και έκανε προαιρετική την τοποθέτηση των χεριών στο βάπτισμα.
Ιστορία
Η ομολογία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το 1677 με τον τίτλο "Μια ομολογία πίστης που διατυπώθηκε από τους πρεσβύτερους και τους αδελφούς πολλών συγκεντρώσεων χριστιανών, που βαφτίστηκαν κατά το επάγγελμα της πίστης τους στο Λονδίνο και τη χώρα. Με ένα προσάρτημα που αφορά το βάπτισμα.". Βασίστηκε στην Ομολογία Πίστης του Ουέστμινστερ (1646) και στη Διακήρυξη του Σαβοΐου (1658), με τροποποιήσεις που αντικατοπτρίζουν τις απόψεις των Βαπτιστών σχετικά με την οργάνωση της Εκκλησίας και το βάπτισμα. Η ομολογία δημοσιεύθηκε ξανά, με τον ίδιο τίτλο, το 1688 και το 1689.
Η Πράξη Ανοχής που ψηφίστηκε το 1689 επέτρεψε τη συνύπαρξη της θρησκευτικής ελευθερίας και του πλήθους παράλληλα με τις καθιερωμένες εκκλησίες στην Αγγλία και τη Σκωτία. Αυτή η επίσημη ανάκληση είχε ως αποτέλεσμα να συναντηθούν εκπρόσωποι από περισσότερες από 100 εκκλησίες Βαπτιστών στο Λονδίνο από τις 3 έως τις 12 Σεπτεμβρίου για να συζητήσουν και να εγκρίνουν το έγγραφο του 1677. Παρά το γεγονός ότι το έγγραφο γράφτηκε το 1677, ο επίσημος πρόλογος του εγγράφου εξασφάλισε ότι θα ήταν γνωστό ως "1689, Βαπτιστική Ομολογία Πίστης".
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρεσβυτεριανισμός Κατηγορία:Βιβλία του 17ου αιώνα Κατηγορία:Θρησκευτικά βιβλία
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2015-16
Το Κύπελλο Κύπρου 2015-16 ήταν η 42η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (39η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2015-16. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια για 4η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν κάθε ομάδα ενός ζευγαριού είχε από μία νίκη, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες σετ. Σε περίπτωση που είχαν την ίδια διαφορά (π.χ. κάθε ομάδα είχε από μια νίκη με 3-0), στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα με την μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των αποκτηθέντων και απολεσθέντων και στους δύο αγώνες πόντων. Σε περίπτωση που η διαφορά αυτή ήταν η ίδια, στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα η οποία στον νικηφόρο της αγώνα είχε μεγαλύτερο λόγο στο κλάσμα που είχε σαν αριθμητή τους αποκτηθέντες και παρονομαστή τους απολεσθέντες πόντους της. Σε περίπτωση που και οι λόγοι του κλάσματος των δύο ομάδων ήταν ίδιοι διεξαγόταν επαναληπτικός αγώνας σε ουδέτερη έδρα.
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ομόνοια και η Νέα Σαλαμίνα. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 22 Απριλίου 2016 στο Κίτιον στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Ομόνοια με σκορ 3-2 σετ (25-16, 17-25, 22-25, 25-21, 15-9).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Μάχη για τον Πλανήτη των Πιθήκων
Το Μάχη για τον Πλανήτη των Πιθήκων (αγγλικά: Battle for the Planet of the Apes) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία του Τζον Λι Τόμπσον και σε σενάριο των Γουίλιαμ Μπρόιλς Τζούνιορ, Λόρενς Κόνερ και Μαρκ Ρόζεντχολ. Η ταινία αυτή είναι η πέμπτη και η τελευταία ταινία της αρχικής σειράς του Πλανήτη των Πιθήκων. Χρονικά, είναι συνέχεια της ταινίας Η Κατάκτηση του Πλανήτη των Πιθήκων. Πρωταγωνιστούν οι Ρόντι Μακ Ντόουαλ, Κλόουντ Άτκινς, Νάταλι Τράμπυ και Τζον Χιούστον.
Στην ταινία αυτή δέκα χρόνια μετά την κατάκτηση του πλανήτη από τους πιθήκους ο Καίσαρας θέλει να επιβληθεί ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων και των πιθήκων.ένας Αμερικανός αστροναύτης της Αεροπορίας συντρίβεται σε έναν άγνωστο πλανήτη όπου οι πίθηκοι τον κυβερνούν και οι άνθρωποι είναι σκλαβωμένοι σε αυτούς. Αυτός με τη βοήθεια των εναπομεινάντων ανθρώπων θα ξεκινήσει μια επανάσταση με στόχο να ανατρέψει τους πιθήκους και να επιστρέψει πίσω στον πλανήτη του.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των ΗΠΑ το 1973. Έλαβε μικτές κριτικές και δεν ήταν μια μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, με κέρδη $362,211,740 παγκοσμίως.
Σημειώσεις Παραγωγής
Η ταινία αυτή ήταν η τελευταία της σειράς η οποία ήταν σε παραγωγή του Άρθουρ Τζέικομπς. Πέθανε στις 27 Ιουνίου 1973, δυο εβδομάδες μετά την κυκλοφορία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ο Πλανήτης των Πιθήκων Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζ. Λι Τόμσον
Γιώτης Δαγκλής
Ο Γιώτης (Παναγιώτης) Δαγκλής (1787 - 1829) ήταν Σουλιώτης οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στο Σούλι το 1787 και ήταν γιος του Γκόγκα Δαγκλή. Κατά την περίοδο του Αγώνα ήταν οπλαρχηγός των Σουλιωτών (1820-1822). Το 1827 πολέμησε στο Κερατσίνι με τον Καραϊσκάκη. Πέθανε στην Ναύπακτο το 1829.
Αναφορές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Κόπρανα
thumb|Κόπρανα ελέφαντα Τα κόπρανα είναι στερεά ή ημιστερεά απόβλητα που παράγονται από το γαστρεντερικό σύστημα των ζώων και αποβάλλονται μέσω του πρωκτού ή της κλοάκης (ή αμάρας) με τη διαδικασία της αφόδευσης. Περιλαμβάνουν άπεπτη τροφή, τροφή χωρίς θρεπτικά συστατικά ή περίσσεια βακτηρίων και άλλων ενδοβιωτικών οργανισμών. Τα κόπρανα έχουν διάφορες χρήσεις, όπως ως λίπασμα στη γεωργία, όπως το γκουανό και ως πηγή καυσίμου.
κατηγορία:Πεπτικό σύστημα κατηγορία:Φυσιολογία ζώων
Μασάντα
Η Μασάντα (εβραϊκά: מצדה, «φρούριο») είναι αρχαίο οχυρωματικό έργο στη Νότια Περιοχή του Ισραήλ, πάνω σε ένα απομονωμένο βραχώδες υψίπεδο κοντά στη Νεκρά Θάλασσα, στο ανατολικό άκρο της ερήμου της Ιουδαίας. Ο Ηρώδης ο Μέγας έχτισε ανάκτορα για τον ίδιο στην κορυφή του υψώματος και οχύρωσε τη Μασάντα ανάμεσα στο 37 και 31 π.Χ.. Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, η Πολιορκία της Μασάντα από τα ρωμαϊκά στρατεύματα στο τέλος του Πρώτου Ιουδαϊκού Πολέμου έληξε με μαζική αυτοκτονία των 960 Σικάριων επαναστατών και των οικογενειών τους που κρύβονταν εκεί.
Η Μασάντα είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στο Ισραήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ισραήλ Κατηγορία:Κάστρα στο Ισραήλ
Μοναρχία της Ισπανίας
Η Μοναρχία της Ισπανίας (ισπανικά: Monarquía de España), συνταγματικά αναφερόμενη ως το Στέμμα (la Corona) και κοινά αναφερόμενη ως η Ισπανική μοναρχία, είναι ένας συνταγματικός θεσμός και ένα ιστορικό αξίωμα της Ισπανίας. Οι αρμοδιότητες του είναι μεν μεγαλύτερες από αυτές άλλων μοναρχών στην Ευρώπη, αλλά εξακολουθούν να μην είναι πολύ μεγάλες.
Η μοναρχία περιλαμβάνει έναν βασιλεύοντα Βασιλιά ή Βασίλισσα της Ισπανίας, την οικογένειά τους και τον βασιλικό οίκο, ο οποίος στηρίζει και διευκολύνει το μονάρχη στην άσκηση των βασιλικών καθηκόντων και προνομίων του. Η μοναρχία εκπροσωπείται τρεχόντως από τον Βασιλιά Φίλιππο ΣΤ', την σύζυγο του Βασίλισσα Λετίθια της Ισπανίας, και την τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Δημοσκοπήσεις συχνά αποκαλύπτουν ότι η μοναρχία παραμένει δημοφιλής από μια μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών στη σύγχρονη Ισπανία, με περίπου το 75% των Ισπανών πολιτών να κατατάσσουν τη μοναρχία πάνω από κάθε άλλο δημόσιο θεσμό στη χώρα. Το 2010, ο προϋπολογισμός για την Ισπανική μοναρχία ήταν 7,4 εκατομμύρια ευρώ, μία από τις χαμηλότερες δημόσιες δαπάνες για τον θεσμό της μοναρχίας στην Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας
Σίδνεϊ
Το Σίδνεϊ ή και Σύδνεϋ (αγγλικά: Sydney, προφέρεται Σίντνι) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, και πρωτεύουσα της Νέας Νότιας Ουαλίας (New South Wales) της πολυπληθέστερης πολιτείας της Ωκεανίας. Τα τρία μοναδικά χαρακτηριστικά της πόλης του Σίδνεϊ είναι το βαθύ φυσικό του λιμάνι, η γέφυρα του λιμανιού και το επιβλητικό κτίριο της όπερας.
Ιστορία της πόλης
Η ιστορία της πόλης είναι πολύ νέα και ξεκινάει μόλις πριν από 200 και κάτι χρόνια,το 1770 όταν ο Βρετανός εξερευνητής πλοίαρχος Τζέιμς Κουκ έκανε την ιστορική του είσοδο στον κόλπο Μπότανι. Αφού έπλευσε κάποια μίλια προς το βορρά προσπέρασε ένα βαθύ φυσικό λιμάνι που το ονόμασε Πορτ Τζάκσον. Δεν πέρασε όμως ανάμεσα από τους δύο κάβους που οδηγούν στο εσωτερικό του λιμναίου. Κατόπιν το 1788 ο κυβερνήτης Άρθουρ Φίλιπ έφτασε από την Αγγλία με τον Πρώτο Στόλο, ο οποίος είχε για φορτίο Βρετανούς καταδίκους. Αυτός ανακάλυψε και αποβίβασε το στόλο στο βαθύ και ευρύχωρο κόλπο τον οποίο είχε προσπεράσει ο Κουκ. Με το φημισμένο του μήνυμα στον Λόρδο Σίδνεϊ, υπουργό εσωτερικών της Αγγλίας, ο Φίλιπ μετέφερε τις καλές εντυπώσεις του για το Πορτ Τζάκσον. Προς τιμήν του Λόρδου, ο Φίλιπ ονόμασε τον τόπο Σίδνεϊ και ίδρυσε εκεί τον πρώτο οικισμό. Το 1789 φτάνει στο Σίδνεϊ γαλλική εξερευνητική αποστολή μέσω της οποίας εξαπλώθηκε τεράστια επιδημία που είχε σαν αποτέλεσμα χιλιάδες ιθαγενείς Αβορίγινες να βρουν τον θάνατο. Το 1808 ξεσπούν ταραχές και ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του κυβερνήτη της πόλης και των κατασκευαστών πλοίων λόγω του λαθρεμπορίου αλκοόλ που ασκούσαν οι κατασκευαστές.right|thumb|Χάρτης της πόλης του Σίδνεϊ (1789)
Κατά τον 20ο αιώνα το Σίδνεϊ συνεχίζει την αλματώδη ανάπτυξη (χαρακτηριστικό είναι πως ενώ το 1901 είχε περίπου 500.000 κατοίκους, το 1925 ξεπερνά το 1.000.000) και νέοι μετανάστες καταφθάνουν στην πόλη (Έλληνες, Ιταλοί, Ασιάτες κλπ) δημιουργώντας ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό εθνοτήτων που σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 4.391.673 κατοίκους (αύξηση 6,6% σε σχέση με το 2006).
Το 2000 το Σίδνεϊ διοργάνωσε με απόλυτη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 2016 μένουν περίπου 150,000 Έλληνες στο Σύδνευ. Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ιδρύθηκε το 1924, έχει την έδρα της στο Σύδνευ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Άρθουρ Αντάμοβ
Ο Άρθουρ Αντάμοβ (Артю́р Адамо́в, 23 Αυγούστου 1908 – 15 Μαρτίου 1970) ήταν θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Θεάτρου του Παραλόγου.