cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευκλείδης
Τα Στοιχεία
Το έργο αυτό του Ευκλείδη ήταν τόσο σημαντικό ώστε η γεωμετρία που θεμελίωσε στα Στοιχεία, η βάση της οποίας είναι το Ευκλείδειο αίτημα, (από σημείο εκτός ευθείας διέρχεται μοναδική παράλληλη), ονομάστηκε Ευκλείδεια. Τα Στοιχεία σήμερα θεωρούνται το κορυφαίο μαθηματικό έργο όλων των εποχών και οι εκδόσεις τους μέχρι και σήμερα υπολείπονται σε πλήθος μόνο από τη Βίβλο.
Το πρώτο βιβλίο των Στοιχείων περιλαμβάνει όλα τα θεωρήματα και προβλήματα που είναι απαραίτητα για να φτάσουμε στο πυθαγόρειο θεώρημα, το οποίο αποδεικνύεται στην 47η πρόταση, στη δε 48η που είναι και η τελευταία αποδεικνύεται το αντίστροφο του πυθαγορείου θεωρήματος.
Το δεύτερο βιβλίο με 14 προτάσεις αποτελεί τη λεγόμενη Γεωμετρική Άλγεβρα. Η θεωρία αριθμών αναπτύσσεται στα βιβλία 7, 8 και 9, ενώ το 10ο βιβλίο, που είναι και το μεγαλύτερο με 115 προτάσεις, πραγματεύεται την αρρητότητα. Τα βιβλία 11-13 ασχολούνται με τη στερεομετρία.
Σωζώμενα Έργα
thumb|Άγαλμα του Ευκλείδη.
Τα δύο τελευταία έργα εικάζεται ότι ήταν μέρη ενός γενικότερου έργου του με τίτλο "Στοιχεία Μουσικής".
«Κωνικά»
Τα κωνικά ήταν ένα έργο για τις κωνικές τομές που αργότερα επεκτάθηκε από τον Απολλώνιο στο ομώνυμο διάσημο έργο του. Είναι πιθανό τα πρώτα τέσσερα βιβλία του έργου του Απολλώνιου να προέρχονται απευθείας από τον Ευκλείδη. Σύμφωνα με τον Πάππο, «ο Απολλώνιος, αφού ολοκλήρωσε τα τέσσερα βιβλία των κωνικών του Ευκλείδη και πρόσθεσε τέσσερις άλλους, έδωσε οκτώ τόμους κώνων». Τα κωνικά του Απολλώνιου αντικατέστησαν προηγούμενες πραγματείες για το θέμα, μεταξύ αυτών και το έργο του Ευκλείδη.
«Μηχανικά»
Αρκετά έργα στον τομέα της μηχανικής αποδίδονται στο Ευκλείδη, από αραβικές πηγές. Σε αυτό που περιέχει το βαρύ και το ελαφρύ, σε εννέα ορισμούς και πέντε προτάσεις, Αριστοτελικές αντιλήψεις για κινούμενα σώματα και την έννοια της ειδικής βαρύτητας. Στο χειρισμό της βαρύτητας αντιμετωπίζεται η θεωρία του μοχλού με έναν παρόμοιο ευκλείδειο τρόπο, ο οποίος περιέχει έναν ορισμό, δύο αξιώματα και τέσσερις προτάσεις. Ένα τρίτο κομμάτι, στους κύκλους που περιγράφονται από τα άκρα ενός κινούμενου μοχλού, περιέχει τέσσερις προτάσεις. Αυτά τα τρία έργα συμπληρώνουν το ένα το άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν προταθεί ότι είναι υπολείμματα μιας ενιαίας πραγματικότητας για τη μηχανική που γράφει ο Ευκλείδης.
«Περί διαιρέσεων», «Πορίσματα», «Τόποι προς επιφάνεια», «Ψευδάρια»
Είναι διάφορα έργα Γεωμετρίας.
Γλυκιά ζωή
Η Γλυκιά Ζωή (ιταλ. La dolce vita) είναι ασπρόμαυρη κινηματογραφική ταινία του 1960 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φεντερίκο Φελίνι και με πρωταγωνιστές τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, την Ανούκ Αϊμέ, την Υβόν Φουρνό, την Ανίτα Έκμπεργκ και τον Αλαίν Κούνυ.
Πλοκή
thumb|left|200px|Η Ανίτα Έκμπεργκ βουτά στη [[Φοντάνα ντι Τρέβι και ο Φελίνι δημιουργεί μία από τις κλασσικότερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου ]] Ο Μαρτσέλο είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη της δεκαετίας του 1950. Με τα ρεπορτάζ του καλύπτει τις κοινωνικές ειδήσεις: σταρ του κινηματογράφου, θαύματα και σκάνδαλα της αριστοκρατίας. Η ταινία καλύπτει επτά ημέρες της ζωής του Μαρτσέλο. Ο Μαρτσέλο, παρ' όλη την επαγγελματική και κοινωνική του επιτυχία, ζητάει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή και νομίζει ότι το μυστικό της ζωής βρίσκεται στον πλούτο, ο οποίος κατά την γνώμη του απελευθερώνει τον άνθρωπο από την συμβατότητα της ζωής. Όταν όμως χάνει τον καλύτερό του φίλο, καταλαβαίνει ότι αλλού είναι το νόημα της ζωής.
Θέματα και μοτίβα
Η ταινία ξεκινάει με ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού, που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό. Ο δημοσιογράφος Μαρτσέλο και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο, ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο. Το άγαλμα του Χριστού, που μοιάζει σαν να ευλογεί όλη τη Ρώμη καθώς πετά από πάνω, αντικαθίσταται σύντομα από το βέβηλο τρόπο ζωής και την νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό θαύμα στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Η παράδοση του αγάλματος είναι η πρώτη πολλών επαναλαμβανόμενων σκηνών. Η καθολική εκκλησία θεώρησε τη σκηνή αυτή παρωδία της δευτέρας παρουσίας και γι' αυτό στην Ισπανία απαγορεύτηκε το έργο μέχρι το 1975.
Ο χαρακτήρας του φωτορεπόρτερ Παπαράτσο, εμπνευσμένος από τον φωτορεπόρτερ Τάτσιο Σεκιαρόλι, είναι η προέλευση της λέξης παπαράτσι, η οποία σε πολλές γλώσσες αναφέρεται στον αδιάκριτο φωτογράφο.
Βραβεύσεις
Η Γλυκιά Ζωή απέσπασε πολλά βραβεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φεντερίκο Φελίνι Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίνο Ρότα Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής American International Pictures Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσινετσιτά
Ιβάν Στέφαν
Ο Ιβάν-Στέφαν ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1330-1331).
Ήταν γιος και διάδοχος του τσάρου Μιχαήλ-Ασέν και της σερβίδας πριγκίπισσας Άννας-Νέδας Νεμάνια. Ο πατέρας του τον όρισε συγκυβερνήτη το 1323, αλλά όταν χώρισε τη μητέρα του το 1324 τον εξόρισε μαζί της και με τα αδέλφια του στη Σερβία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του στο Βελμπάζντ ακολούθησε περίοδος αναρχίας και η αποτυχημένη προσπάθεια του Σέρβου βασιλιά Στέφανου-Ούρου Γ΄ (και αδελφού της Άννας-Νέδας) να κυριεύσει τη Βουλγαρία. Τότε η αριστοκρατία πρότεινε στον Σέρβο βασιλιά να εγκαταστήσει στον Βουλγαρικό θρόνο τον Ιβάν-Στέφαν.
Έτσι το 1330 ο Ιβάν-Στέφαν έγινε τσάρος. Αν και ήταν σε ηλικία κοντά στην ωριμότητα, η επιρροή της μητέρας του Άννας-Νέδας ήταν ακόμη καθοριστική. Οι σχέσεις του με το Βυζάντιο χειροτέρεψαν, προκαλώντας κρίση στο βασίλειο. Ο ίδιος, η αδελφή του Θεοδώρα και οι γιοι της εκδιώχθηκαν από την πρωτεύουσα Τάρνοβο από τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο, ο οποίος κυρίευσε το 1331 το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης. Μετά την αποτυχία της επανάκτησης των χαμένων εδαφών, προκλήθηκε μεγάλη δυσφορία στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα να γίνει πραξικόπημα. Ο Ιβάν-Στέφαν, η μητέρα του και τα αδέλφια αναγκάστηκαν του να εγκαταλείψουν το Τάρνοβο, ενώ οι πραξικοπηματίες έκαναν τσάρο τον εξάδελφό του Ιβάν Αλεξάνταρ(1331 - 1371).
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Μπορίς Ζαχοντέρ
Ο Μπορίς Βλαντίμιροβιτς Ζαχοντέρ (Борис Владимирович Заходер, 9 Σεπτεμβρίου 1918, Καγκούλ, Βεσσαραβία, Βασίλειο της Ρουμανίας — 7 Νοεμβρίου 2000, Μόσχα, Ρωσία) ήταν Ρώσος ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είναι γνωστός για τις μεταφράσεις του Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, Winnie the Pooh και άλλων κλασσικών παιδικών βιβλίων.
Βίος
Γεννήθηκε (1918-2000) σε μια εβραϊκή οικογένεια στη Μολδαβία αλλά μεγάλωσε στη Μόσχα. Αφού αποφοίτησε το 1935 από το λύκειο, σπούδασε στο Ινστιτούτο της Μόσχας στην Αεροπορική και έπειτα στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας. Ξεκίνησε δημοσιεύοντας ποιήματα και παραμύθια για τα παιδιά.
Εργογραφία
Άρχισε να δημοσιεύει μεταφράσεις παιδικής λογοτεχνίας το 1960. Η μετάφραση του Λιούις Κα΄ρολ για τις περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, καθώς έγινε πιο δημοφιλής από πολλούς άλλους γνωστούς συγγραφείς συμπεριλαμβανομένου του Σαμουήλ Μαρσάκ και του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ. Μια από τις συλλογές παιδικών διηγημάτων του είναι ¨Ο Ερημίτης και το Τριαντάφυλλο¨.
Βραβεύσεις
Του απονεμήθηκε το Ρωσικό Κρατικό Βραβείο για το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Ρώσοι μεταφραστές
Σινάτος
Σινάτος (ο) είναι κύριο όνομα το οποίο ανήκει στη σφαίρα της αστικής μυθολογίας της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης, όπως αυτή παρουσιάζεται στα Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως. Το όνομα δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της λαϊκής παρετυμολογίας, προκειμένου να εξηγηθεί το λατινικό όνομα Σενάτον ή Σινάτον (Λατινικά: senatus) με το οποίο ονομαζόταν το ένα από τα δύο κτήρια της Βυζαντινής Συγκλήτου και συγκεκριμένα το κτήριο, που βρισκόταν στη βόρεια πλευρά του Φόρου του Κωνσταντίνου. Με αυτή τη λογική ο Σινάτος ήταν το μακρινό πρόσωπο του παρελθόντος, που έχτισε το κτήριο.
Δύο πράγματα είναι προφανή από την παραπάνω παρετυμολόγηση του ονόματος της Συγκλήτου στο Φόρο του Κωνσταντίνου. Το πρώτο είναι ότι ο θεσμός κατά τη Μεσοβυζαντινή Εποχή είχε χάσει την πολιτική του σημασία και επομένως και το κτήριο πια δεν είχε καμία πολιτική σημασία για τον απλό κόσμο. Το δεύτερο ότι η πολιτισμική και γλωσσική ενότητα ελληνορωμαϊκού κόσμου είχε διαρραγεί, αν όχι πλήρως, τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Ορσίλοχος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορσίλοχος είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα, όλα από τα ομηρικά έπη:
Πηγές
Ορσιλοχος Ορσιλοχος Ορσιλοχος
Ιππώναξ
Βιογραφία
Υπήρξε ο εισηγητής της παρωδίας (ήταν ένας από τους πρώτους που τη χρησιμοποίησε για να περιγελάσει την επική ποίηση) και τα ποιήματά του συντέλεσαν στην ανάπτυξη της τραγωδίας. Στις σάτιρές του αυτός δεν απέφυγε να περιγελάσει ούτε τους θεούς, ούτε τους ίδιους τους γονείς του. Από τη φτώχεια και την ασχήμια του Ιππώνακτα πηγάζει η ροπή του προς υποθέσεις ταπεινές και η πολύ χαμηλή φρασεολογία του. Η ποίησή του είναι ρεαλιστική. Τα θέματά του ο Ιππώναξ αντλεί από τη ζωή. Γι' αυτό αγαπήθηκε από τα λαϊκά στρώματα και είχε μεγάλη απήχηση, ιδιαίτερα κατά τα ελληνιστικά χρόνια. Ο Ηρώνδας τον πήρε ως πρότυπο για τους μίμους του, ο Καλλίμαχος επαίνεσε την ποίησή του και ο Θεόκριτος είπε ότι με χωλούς στίχους ο Ιππώναξ είπε σωστά πράγματα. Κατά το Βυζαντινό Λεξικό του Σούδα είναι ο γιός του Πυθέα και της Πρωτίδος. Όπως μαρτυρεί ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ("Φυσική Ιστορία" XXXVI 4 (4, 5)), ο Ιππώναξ, "ο οποίος, όπως είναι γνωστό, έζησε κατά την 60η Ολυμπιάδα" (δηλ. στο διάστημα 540 - 536 π. Χ.) ήταν σύγχρονος των γλυπτών Βούπαλου και Αθήνιδος. Το 540 π.Χ. εξορίστηκε από την Έφεσο από τους τυράννους Αθηναγόρα και Κωμά, και εγκαταστάθηκε στις Κλαζομενές όπου έζησε φτωχικά μέχρι το τέλος της ζωής του. Εκεί έγινε περίγελος από τους γλύπτες Βούπαλο (Οράτιος, "Epod." vi. 14) και Αθήνι από τη Χίο, οι οποίοι τον έφτιαξαν μικροκαμωμένο, αδύνατο και άσχημο (καθώς κατά τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο ήταν εμφανισιακά άσχημος) σε ένα (κατά τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο) άγαλμα, σαν μια αστεία γελοιογραφία (αν και το Λεξικό του Σούδα μιλάει για πολλά προσβλητικά αγάλματα που αυτοί είχαν φτιάξει στον Ιππώνακτα), και το εξέθεσαν δημόσια για να τον περιγελάσουν. Τότε αυτός (όπως μας πληροφορεί πάλι ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος), γεμάτος οργή, εξαπέλυσε όλη τη σάτιρα των ιάμβων του σε αυτούς τους γλύπτες, οι οποίοι, "όπως πιστεύουν ορισμένοι" (λέει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος), τους οδήγησαν στην αγχόνη. Ωστόσο ο ίδιος ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μας λέει, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, διότι οι δύο αυτοί γλύπτες συνέχισαν να δημιουργούν και μετά από αυτό το περιστατικό, και αριθμεί τα έργα τους που δημιούργησαν τότε σε κοντινά νησιά. Και εδώ όπως και στην περίπτωση του Αρχιλόχου, φαίνεται ότι οι παραδόσεις υπερβάλλουν. Πάντως δείχνουν την πειστική δύναμη και των δύο ποιητών. Όπως φαίνεται από τους στίχους του Ιππώνακτα, η αντιπάθεια που του έδειξε ο Βούπαλος οφειλόταν στην ερωτική αντιζηλία του για την κατάκτηση της Αρήτης.
Από την ποίησή του σώζονται λίγα αποσπάσματα. Τα αποσπάσματα του Ιππώνακτα που σώζονταν τον 19ο αιώνα εκδόθηκαν από τον Bergk στο "Poetae Lyrici Graeci" (4th ed. 1878). Οι ανασκαφές στην Οξύρρυγχο ανέδειξαν παπυρικά χειρόγραφα με νέα αποσπάσματα έργων του.
Πηγές
- Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, "Φυσική Ιστορία" XXXVI 4 (4, 5): http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Plin.+Nat.+36&fromdoc=Perseus%3Atext%3A1999.02.0137
- Harry Thurston Peck, "Harpers Dictionary of Classical Antiquities" (1898), άρθρο Hippōnax: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0062:id=hipponax-harpers
- Λεξικό του Σούδα, λήμμα Ἱππώναξ: http://www.stoa.org/sol-bin/search.pl?login=guest&enlogin=guest&db=REAL&field=adlerhw_gr&searchstr=iota,588
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σατιρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
ΠΦΚ Βέλμπαστν Κιουστεντίλ
Η ΠΦΚ Βέλμπαστν Κιούστεντιλ είναι μια βουλγαρική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κιουστεντίλ. Ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Osogovo Stadium, χωρητικότητας 13000 θεατών. Συμμετέχει στο South-West V AFG, την τρίτη κατηγορία της χώρας. Το 1954 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας. Ξανασυμμετείχε στην κατηγορία την περίοδο 1995-2001.
Επιτεύγματα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας:
Κύπελλο Βουλγαρίας:
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Πατριαρχικός σταυρός
border|100px|right Ο Πατριαρχικός Σταυρός αποτελεί παραλλαγή του Χριστιανικού σταυρού, το καθολικό σύμβολο του Χριστιανισμού. Παρόμοιος με το Λατινικό σταυρό, ο σταυρός του Πατριαρχείου διαθέτει μια μικρότερη οριζόντια γραμμή η οποία τοποθετείται πάνω από την κύρια του σταυρού, έτσι ώστε οι δύο αυτές γραμμές να είναι τόσο κοντά στην κορυφή. Μερικές φορές ο Πατριαρχικός σταυρός έχει μια σύντομη, διαγώνια γραμμή κοντά στο κάτω μέρος του. Αυτή η διαγώνια, χαμηλότερη γραμμή, συχνά εμφανίζεται στην ελληνική βυζαντινή εικονογραφία, την Ανατολική Ευρώπη, καθώς και την Ανατολική Ορθόδοξη εκκλησία. Το σύμβολο, που συχνά αναφέρεται ως πατριαρχικός σταυρός, εμφανίστηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, σε μεγάλους αριθμούς, κατά τον 9ο αιώνα. Στη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ο διπλός σταυρός δεν ήταν θρησκευτικό, αλλά πολιτικό σύμβολο που χρησιμοποιούσαν οι δικαστικοί υπάλληλοι και οι Βυζαντινοί ιεραπόστολοι. frame|Ο Σέρβος Τσάρος [[Στέφανος Δουσάν απεικονίζεται κρατώντας τον Πατριαρχικό Σταυρό]]
Ερμηνείες του συμβόλου
Η αρχική δοκός (γραμμή) αντιπροσωπεύει την πινακίδα που φέρει την επιγραφή "ΙΗΣΟΥΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ" (συντομογραφία συχνά στα Λατινικά "INRI", και στην ελληνική ως "ΙNBI"). Μια δημοφιλής άποψη είναι ότι η κάτω, διαγώνια, δοκός είναι για να ακουμπάνε τα πόδια αυτών που σταυρώνονταν, ωστόσο δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν τη χρήση ξύλου για να στηρίζονται τα πόδια κατά τη διάρκεια της Σταύρωσης και έχει ένα βαθύτερο νόημα. Το κάτω μέρος της δέσμης μπορεί να αντιπροσωπεύει μια ισορροπία της δικαιοσύνης. Ορισμένες πηγές δείχνουν ότι, ως ένας από τους κλέφτες που σταυρώθηκε και εξομολογήθηκε στον Ιησού την αμαρτία του και αποδέχθηκε τον Ιησού σαν Μεσσία αίρεται στον παράδεισο, ενώ ο άλλος κλέφτης που Τον απέρριψε κατέληξε στην κόλαση.
Πολλές από τις συμβολικές ερμηνείες που έχουν δοθεί για την ερμηνεία του διπλού σταυρού έχουν τεθεί αμέσως. Μια από αυτές λέει ότι η πρώτη οριζόντια γραμμή συμβόλιζε την κοσμική εξουσία των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, ενώ η άλλη γραμμή συμβόλιζε την εκκλησιαστική τους εξουσία. Επίσης,μια άλλη υποστηρίζει ότι η πρώτη γραμμή αντιπροσωπεύει τον θάνατο και η δεύτερη την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.
Είδη σταυρών
thumb|left|100px|Ο Ανατολικός Ορθόδοξος Σταυρός, με λοξή διαγώνια γραμμή thumb|150px|left|Ρωμαιοκαθολικός αρχιεπισκοπικός θυρεός (έκδοση με [[πάλλιο)]] Ο Ανατολικός Ορθόδοξος σταυρός (επίσης γνωστός ως Ορθόδοξος σταυρός, Βυζαντινός σταυρός, Ανατολικός σταυρός και τέλος "Ρώσικος" σταυρός) μπορεί να θεωρηθεί μια τροποποιημένη έκδοση του Πατριαρχικού σταυρού, έχοντας δύο μικρότερες δοκούς, όπου η μια βρίσκεται στην κορυφή και η άλλη κοντά στο κάτω μέρος. Η κάτω δοκός αντιπροσωπεύει το ξύλο στο οποίο ήταν καρφωμένα τα πόδια του Ιησού. Στις περισσότερες παραστάσεις (ακόμα και σήμερα στην ελληνική εκκλησία) η κάτω οριζόντια δοκός είναι ευθεία. Στη μεταγενέστερη Ρώσικη παράδοση, αλλά και σε πολλές άλλες, κατέληξε να είναι διαγώνια, όπως απεικονίζεται, με την αριστερή μεριά να είναι συνήθως υψηλότερη. Μία παράδοση λέει ότι αυτό προέρχεται από την ιδέα ότι όπως ο Ιησούς πήρε την τελευταία του πνοή, η δοκός που ήταν καρφωμένα τα πόδια Του έσπασε, με αποτέλεσμα να πάρει κλίση προς τα πλάγια. Αναφέρεται επίσης ότι η διαγώνια δοκός αντιπροσωπεύει τον μετανιωμένο και τον αμετανόητο κλέφτη που σταυρώθηκαν μαζί με το Χριστό, το ένα, στα δεξιά του Ιησού αντιπροσωπεύει την ένωση με τον Θεό, ενώ το αριστερό τον χωρισμό από Αυτόν.
Κατηγορία:Σύμβολα
Ιβέτα Ραντίτσοβα
Η Ιβέτα Ραντίτσοβα (Iveta Radičová, προφορά στα σλοβακικά: [ˈiʋeta ˈraɟitʃoʋaː], 7 Δεκεμβρίου 1956-) ήταν η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σλοβακίας από το 2010 μέχρι το 2012. Ηγήθηκε κυβέρνησης συνασπισμού στην οποία κατείχε τη θέση του υπουργού Άμυνας τους τελευταίους πέντε μήνες του συνασπισμού. Προηγουμένως, διατέλεσε υπουργός Εργασίας από το 2005 μέχρι το 2006 στη δεύτερη κυβέρνηση του Μίκουλας Ντζούριντα.
Βιογραφία
Η Ραντίτσοβα γεννήθηκε στη Μπρατισλάβα τις 7 Δεκεμβρίου 1956. Έχει μια κόρη και είναι χήρα του Στάνο Ράντιτς, διάσημου Σλοβάκου κωμικού και ηθοποιού ο οποίος απεβίωσε το 2005. Πέρα από σλοβακικά, η Ραντίτσοβα μιλάει άπταιστα ρωσικά και επίσης γνωρίζει καλά αγγλικά, γερμανικά και πολωνικά.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Η Ραντίτσοβα άρχισε την ακαδημαϊκή της πορεία ως φοιτήτρια κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Κομένιους στη Μπρατισλάβα, λαμβάνοντας το πτυχίο το 1981. Εργάστηκε ως κοινωνιολόγος στην Σλοβακική Ακαδημία Επιστημών από το 1979 μέχρι το 1989, συντονίζοντας μια ερευνητική ομάδα για τις οικογενειακές πολιτικές. Το 1990 παρακολούθησε για ένα χρόνο μεταπτυχιακά προγράμματα στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Όταν επέστρεψε στη Σλοβακία το 1991, ίδρυσε το κέντρο για την ανάλυση κοινωνικών πολιτικών, μια από τις πρώτες μη κυβερνητικές οργανώσεις της Σλοβακίας, της οποίας ήταν εκτελεστική διευθύντρια μέχρι το 2005. Παράλληλα, παρέδιδε διαλέξεις στα τμήματα κοινωνιολογίας, πολιτικής επιστήμης και κοινωνικής εργασίας στο πανεπιστήμιο Κομένιους. Το 2005 ανακηρύχθηκε καθηγήτρια κοινωνιολογίας από το τμήμα φιλοσοφίας του πανεπιστημίου Κομμένιους, η πρώτη καθηγήτρια κοινωνιολογίας στη χώρα. Την άνοιξη του 2013 επέστρεψε στην Οξφόρδη ως επισκέπτρια καθηγήτρια.
Πολιτική
Η Ραντίτσοβα ξεκίνησε την πολιτική σταδιοδρομία της το 1990 ως μέλος του κινήματος Λαός Ενάντια στη Βία, και ήταν εκπρόσωπος τύπου του κόμματος μέχρι το 1992. Από το 2005 μέχρι το 2006 διατέλεσε υπουργός Εργασίας, Κοινωνικών Υποθέσεων και Οικογένειας στη κεντροδεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μίκουλας Ντζούριντα. Τότε η Ραντίτσοβα εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του φιλελεύθερου συντηρητικού κόμματος Σλοβακική Δημοκρατική και Χριστιανική Ένωση-Δημοκρατικό Κόμμα (SDKU-DS) στις εκλογές του 2006. Στις εκλογές του 2006, το SDKU-DS πέρασε στην αντιπολίτευση. Η Ραντίτσοβα έγινε επισήμως μέλος του SDKU-DS μετά την εκλογή της και στη συνέχεια εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος. Η Ραντίτσοβα διατέλεσε επίσης αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για τις κοινωνικές υποθέσεις και τη στέγαση.
Το 2009, η Ραντίτσοβα ήταν η υποψήφια του SDKU-DS για τις προεδρικές εκλογές και υποστηρίχθηκε από το συντηρητικό Χριστιανικό Δημοκρατικό Κίνημα και το Κόμμα του Ουγγρικού Συνασπισμού. Στο πρώτο γύρο, στις 21 Μαρτίου, η Ραντίτσοβα έλαβε το 38,05% των ψήφων, δεύτερη μετά τον προηγούμενο πρόεδρο Ιβάν Γκασπάροβιτς, ο οποίος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Η Ραντίτσοβα ηττήθηκε στο δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη τις 4 Απριλίου, συγκεντρώνοντας το 44,47% των ψήφων. Είναι η μόνη γυναίκα η οποία προχώρησε σε δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών στην ιστορία της Σλοβακίας. thumb|230px|left|Η Ραντίτσοβα το 2011 Λίγο μετά την ήττα στις προεδρικές εκλογές, η Ραντιτσόβα ψηφίζοντας για έναν απόντα βουλευτή του κόμματός της, παραβιάζοντας του κανόνες του κοινοβουλίου. Η κίνηση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί από την έδρα της στο κοινοβούλιο τις 23 Απριλίου 2009.
Πρωθυπουργός
Στις αρχές του 2010, η Ραντίτσοβα εξελέγη επικεφαλής του ψηφοδελτίου του SDKU-DS για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, κερδίζοντας τον πρώην υπουργό οικονομικών Ιβάν Μίκλος. Κατά την προεκλογική εκστρατεία το κόμμα της έκανε λόγο για δημοσιονομική πειθαρχία και ενδυνάμωση της οικονομίας μετά από ύφεση 4,7% το 2009.
Στις βουλευτικές εκλογές τις 12 Ιουνίου 2010, το SDKU-DS ήρθε δεύτερο με ποσοστό 15,42% των ψήφων, αρκετά λιγότερες από το κεντροαριστερό κόμμα Σμερ του πρωθυπουργού Ρόμπερτ Φίτσο, το οποίο έλαβε το 34,79% των ψήφων. Όμως τα κόμματα του συνασπισμού του Φίσκο, το υπερεθνικό Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα και το εθνοσυντηρητικό HZDS, έλαβαν λίγες ψήφους και το HZDS δεν κατάφερε να κερδίσει έδρες στη Βουλή. Όταν ο Φίσκο αποδείχθηκε ότι δεν μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση, η Ραντίτσοβα, ως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο Γκασπάροβιτς τις 23 Ιουνίου 2010. Η Ραντιτσόβα έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σλοβακίας τις 8 Ιουλίου 2010, επικεφαλής κυβέρνησης συνασπισμού με το φιλελεύθερο Ελευθερία και Αλληλεγγύη, το Χριστιανικό Δημοκρατικό Κίνημα, το εθνικά ουγγρικό Μοστ-Χιντ και το SDKU-DS. Ο συνασπισμός κατείχε τις 79 από τις 150 έδρες του κοινοβουλίου. Μέσω της συνεργασίας με το Μοστ-Χιντ επιχείρησε να βελτιώσει τις σχέσεις με την Ουγγαρία, οι οποίες είχαν πληγεί με την υιοθέτηση αμφισβητήσιμων νόμων για τη γλώσσα και την υπηκοότητα.
Η Ραντιτσόβα έχασε την ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής τις 11 Οκτωβρίου 2011, μετά από διαμάχη για το πρόγραμμα διάσωσης της Ευρωζώνης, με αποτέλεσμα τη πτώση της κυβέρνησής της. Οι πρόωρες εκλογές έλαβαν χώρα τις 10 Μαρτίου 2012. Η Ραντιτσόβα δεν έθεσε ξανά υποψηφιότητα. Το 2013 δημοσίευσε ένα βιβλίο για τις εμπειρίες της ως πρωθυπουργός.
Χρήστος Αηδόνης
Ο Χρήστος Αηδόνης είναι Έλληνας καθηγητής φυσικής αγωγής και πολιτικός. Διατέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και βουλευτής Δράμας από το 2004 μέχρι το 2014.
Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής (ΤΕΦΑΑ) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Διατέλεσε κατά σειρά:
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικές Αλληλεγγύης, αρμόδιος σε θέματα Διατροφής και Άθλησης, θέση που κράτησε μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 2011.
Κατάλογος χωρών ανά λόγο ακτογραμμής / εμβαδού
Το άρθρο αυτό είναι ένας κατάλογος χωρών κατά λόγο Ακτογραμμής/Εμβαδού. Ο λόγος ακτογραμμής/εμβαδού για κάθε χώρα, μετρά πόσα μέτρα παραλίας αντιστοιχούν σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο εμβαδού της. Ο λόγος αυτός καταδεικνύει την ευκολία πρόσβασης στην παραλία μιας χώρας από οποιοδήποτε χερσαίο σημείο της. Άρα, μια νησιωτική χώρα όπως οι Μαλδίβες, ή μια χώρα χαραγμένη από τη θάλασσα, όπως ή Ελλάδα, πιθανότατα θα έχει υψηλό λόγο παραλίας/εμβαδού, ενώ μια ηπειρωτική χώρα όπως η Αυστρία θα έχει μηδέν.
Επιπροσθέτως, ο λόγος ακτογραμμής/περιμέτρου, μετρά το ποσοστό ακτογραμμής στη συνολική περίμετρο, δηλαδή το μήκος χερσαίων συνόρων συν την ακτογραμμή κάθε χώρας. Συνεπώς, μία νησιωτική χώρα όπως η Μάλτα θα έχει ποσοστό 100%, ενώ μία ηπειρωτική χώρα σαν την Ελβετία θα έχει 0%.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
List of countries by coast/area ratio దేశాల జాబితా – తీరము, వైశాల్యం నిష్పత్తి క్రమంలో
Βάσια Τριφύλλη
Η Βάσια Τριφύλλη (πραγματικό όνομα: Βασιλική Ελευθερίου, Αθήνα 1 Ιουνίου 1943) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1969). Η πρώτη της εμφάνιση έγινε με το θίασο των Κώστα Βουτσά - Μάρως Κοντού - Νίκου Ρίζου (1969 - 1970). Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1970 με την ταινία Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά.
Είχε συμμετοχές σε ταινίες στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, όπως: Ο παλαβός κόσμος του Θανάση, Ο φαλακρός μαθητής κ.ά. Χάρισε τη φωνή της στη μεταγλώττιση της σειράς κινουμένων σχεδίων Μάγια η μέλισσα. Είναι, επίσης, η ελληνική φωνή της Γκλεν Κλόουζ ως Κρουέλλα Ντε Βιλ, στις ταινίες Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας (1996) & Τα 102 σκυλιά της Δαλματίας (2000). Αξέχαστη θα μείνει η συμμετοχή της στους Αυθαίρετους (1989).
Έχει παρουσιάσει με αρκετά μεγάλη επιτυχία, διάφορα τηλεπαιχνίδια, με κυριότερο το Ραντεβού στα τυφλά. Έχει τιμηθεί με το έπαθλο Παναθήναια για την προσφορά της στην επιθεώρηση την περίοδο 2000 - 2002.
Είναι δημοτική σύμβουλος Αθηναίων. Συμμετείχε στον τρίτο κύκλο του Dancing with the stars όπου κατέκτησε την όγδοη θέση.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Οτρυντέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οτρυντέας (Οτρυντεύς) είναι γνωστός ένας βασιλιάς της πόλεως `Υδης, η οποία ήταν χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Τμώλος της Τρωάδας. Ο γιος του Οτρυντέα και μιας Ναϊάδας, ο Ιφιτίωνας πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα. Ο Οτρυντέας αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Υ, στίχος 384).
Πηγές
Οτρυντεας
Αθανάσιος Δίπλας
Ο Αθανάσιος Δίπλας (Θεσσαλονίκη, 1965), αγγλ.: Athanassios Diplas, είναι Ελληνοαμερικανός οικονομολόγος και πρώην διευθυντικό στέλεχος στις εταιρείες Goldman Sachs και Deutsche Bank, ο οποίος ειδικεύεται στη διαχείριση συστημικού ρίσκου και τις συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS). Σήμερα είναι τακτικό μέλος Δ.Σ. και στέλεχος της βιοτεχνολογικής εταιρείας BioMech Holdings.
Έχει διατελέσει πρόεδρος στην επιτροπή διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association (ISDA) των ΗΠΑ και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αγορά των παραγώγων.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο 1965 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο 3ο Γενικό Λύκειο της Θεσσαλονίκης το 1982.
Έκανε προπτυχιακές του σπουδές στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ και έλαβε με άριστα το πτυχίο του το 1986. Έφυγε στις ΗΠΑ το 1987 μετά από υποτροφία και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον.
Στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικά στη φημισμένη σχολή οικονομικών, Σχολή Ουάρτον, από όπου έλαβε ΜΒΑ και πτυχίο Οικονομικών το 1997.
Προϋπηρεσία
Από τον Αύγουστο 1997 μέχρι τον Απρίλιο 2003 απασχολήθηκε στην αγορά παραγώγων και στην ανάληψη ρίσκου στην χρηματοοικονομική εταιρεία Goldman Sachs στις ΗΠΑ.
Το διάστημα 2003 - 2012 εργάστηκε ως διευθυντής διαχείρισης συστημικού ρίσκου και μάνατζερ COO στη διεθνή τράπεζα Deutsche Bank στη Νέα Υόρκη. Διετέλεσε μέλος Δ.Σ. στην ICE Trust.
Τον Ιούνιο 2011, μετά από πρόταση που του έγινε, ανέλαβε μαζί με τον οικονομολόγο Charlie Mulhern, την προεδρία της επιτροπής διακυβέρνησης της International Swaps and Derivatives Association.
Τον Απρίλιο 2023, η αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία BioMech Holdings, τον προσέλαβε στο Δ.Σ. της εταιρείας με χρέη τεχνικού συμβούλου για θέματα οικονομικού ρίσκου.
Κάτω Μονή
Η Κάτω Μονή είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Αθανάσιος Δίπλας
Προσωπικά στοιχεία
Ζει μόνιμα στην συνοικία Chatham στο Νιου Τζέρσεϊ στις ΗΠΑ.
Κάτω Μονή
Η Κάτω Μονή είναι ένα μικρό γραφικό χωριό της επαρχίας Λευκωσίας, 32 μόλις χιλιόμετρα από την πόλη της Λευκωσίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Κορώνη, σ’ ένα υψόμετρο 415 μέτρων κι η επικράτειά της φτάνει ως τις άνω όχθες του ποταμού της Περιστερώνας, ενός από τους δύο παραπόταμους του Σερράχη, με το αρχαίο όνομα Σά(ε)τραχος. Από τον πυρήνα του παλιού χωριού ο οικισμός απλώνεται σε μια οροπεδινή ράχη, από βορρά προς νότο, με μια υπέροχη εποπτεία του ανατολικού και δυτικού τοπίου. Από τη μια το βλέμμα αγγίζει τη Λευκωσία και από την άλλη αντικρίζει τον κόλπο της Μόρφου και τον Πενταδάκτυλο.
Αθανάσιος Δίπλας
Προσωπικά στοιχεία
Είναι παντρεμένος με την αμερικανίδα Julie Kolehouse και έχουν μαζί τρία ενήλικα τέκνα.
Κάτω Μονή
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Αθανάσιος Δίπλας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κάτω Μονή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Επισκοπή Ημαθίας
Με το όνομα Επισκοπή Ημαθίας αναφέρονται δύο οικισμοί:
Κτήμα Συγγρού
thumb|234x234px|Ανδριάντας του Ανδρέα Συγγρού Το Κτήμα Συγγρού, εκτείνεται σε μία περιοχή 950 στρεμμάτων στα σύνορα των τριών όμορων δήμων της Κηφισιάς, του Αμαρουσίου και των Μελισσίων, με την κύρια είσοδό του να βρίσκεται επί της λεωφόρου Κηφισίας, στο ύψος του νοσοκομείου ΚΑΤ.
Επισκοπή Ημαθίας
Επισκοπή Ημαθίας
Κτήμα Συγγρού
== Ιστορικό == Το Κτήμα αποτελεί κληροδότημα προς την πάλαι ποτέ Γεωργική Εταιρεία Αθηνών από την Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου - Συγγρού (1842 - 1921), συζύγου του Ανδρέα Συγγρού, η οποία στη διαθήκη της εξέφρασε τη ρητή επιθυμία η αξιοποίηση του Κτήματος να συμβάλει στη «μόρφωση καλών γεωργών και κηπουρών». Το 1988 η διαχείριση του Κτήματος πέρασε στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών, το οποίο αποτελεί μετεξέλιξη της Γεωργικής Εταιρείας Αθηνών και πλέον, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), τελεί υπό τον έλεγχο και την εποπτεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Το Κτήμα Συγγρού στις μέρες μας
Από τα υπόλοιπα 250 στρέμματα του Κτήματος, περίπου 200 είναι διαμορφωμένα για γεωργική χρήση ενώ την υπόλοιπη έκταση καταλαμβάνουν οι κτιριακές εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών και της Εθνικής Σχολής Αναβρύτων (στην οποία είχε φοιτήσει και ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄), καθώς και η διατηρητέα έπαυλη του Ανδρέα Συγγρού και ο, επίσης διατηρητέος, ναός του Αγίου Ανδρέα. Ο τελευταίος είναι ο μοναδικός ορθόδοξος ναός γοτθικού τύπου στην Ελλάδα (κατασκευασμένος με βάση τα σχέδια του Ερνστ Τσίλερ) και η πιο πρόσφατη ανακαίνισή του περατώθηκε το 2007.
Ίσως το πιο σημαντικό γεγονός στην πρόσφατη ιστορία του Κτήματος Συγγρού αποτελεί η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το 1981 και είχε ως αποτέλεσμα να αποτεφρωθούν 407 στρέμματα δασικής έκτασης. Η ζημιά σταδιακά αποκαταστάθηκε, εν μέρει μέσω της φυσικής αναδάσωσης αλλά σε σημαντικό βαθμό και μέσω της συνδρομής των προσκόπων και πολλών εθελοντών. Ειδικά για τους τελευταίους, οι προσπάθειες για την αναδάσωση και στη συνέχεια για την προστασία του δάσους αποτέλεσαν το έναυσμα για τη δημιουργία των δύο εθελοντικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σήμερα εντός του Κτήματος.
Το Κτήμα Συγγρού ως χώρος Αστικού Πρασίνου
Αποτελεί χώρο που συμβάλλει στην αισθητική αναβάθμιση και βελτίωση της οικολογικής και κοινωνικής της πόλης. Η χρήση του αστικού πρασίνου έχει Κοινωνικά οφέλη ως χώρος εκπαίδευσης και επικοινωνίας των ανθρώπων ,Οικονομικά οφέλη δημιουργώντας υπεραξία των ακινήτων της περιοχής και Περιβαλλοντολογικά με την μείωση της ρύπανσης και την βελτίωση του αστικού κλίματος.
Το Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών αποτελεί τον φορέα διαχείρισης του Κτήματος με σκοπό την ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της γεωργίας στην Χώρας μας .Επιτελεί σημαντικό εκπαιδευτικό έργο μέσω της λειτουργίας σχολικών μονάδων αγροτικής εκπαίδευσης και διοργάνωσης σεμιναρίων, στο χώρο του κτήματος. Η διαχείριση του Κτήματος (Δάσους, Καλλιεργειών, Κτιρίων) αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του 7αμελούς ΔΣ του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών που ορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση και του προσωπικού του Νομικού Προσώπου, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Σημαντικό ρόλο έχουν και οι ομάδες εθελοντών (Οι φίλοι του Δάσους" και η Εθελοντική Ομάδα 1989) καθώς και οι όμοροι Δήμοι (Αμαρουσίου, Κηφισιάς) και η Περιφέρεια Αττικής. μικρογραφία|O Ελληνικός Κήπος ( Hellenic garden) Μέλημα της διοίκησης είναι  η διάδοση του σεβασμού στο περιβάλλον και η διαφύλαξη της παρακαταθήκης της Ιφιγένειας Συγγρού για την δημιουργία ,εντός του κτήματος ,γεωργικής εκπαίδευσης και η αξιοποίηση του Κτήματος προς αυτήν την κατεύθυνση αποκλειστικά. Εντός του Κτήματος φιλοξενείται και  το ΔΙΕΚ ΣΥΓΓΡΟΥ (ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ) με αντικείμενο την Ανθοκομία-Κηποτεχνία, ενώ το 2020 παραδόθηκε ένας  εμβληματικός Ελληνικός Κήπος (Hellenic Garden), μπροστά στον Πύργο Συγγρού  μοναδικός ως υπόδειγμα ανθεκτικού κήπου στην Κλιματική Αλλαγή. Μετά και τη μεγάλη προσπάθεια του ΔΣ (2019-2021)  το Κτήμα να μην έχει χρέη και με θετικό προϋπολογισμό, ξεκίνησαν έργα που στηρίζονται στο στη Διαχειριστική Μελέτη Αρχιτεκτονικής Τοπίου του 2019 , που αφορούν την πυρασφάλεια, την  επέκταση του Μελισσοκομικού Μουσείου και την ενίσχυση του δασικού και αγροτικού οικοσυστήματος, προς όφελος των εκπαιδευομένων και των πολιτών. Τέλος, σημαντικό το έργο της αναβάθμισης και ψηφιοποίησης της ιστορικής Γεωργικής Βιβλιοθήκης, σε συνεργασία με τους Φίλους του Δάσους (2018-19).
Οφελέστης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οφελέστης είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Οφελεστη Οφελεστη
Σάκκος Ορεστιάδας
Ο Σάκκος είναι πεδινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 40 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 4,5 χλμ. από το κέντρο της Ορεστιάδας και αποτελεί τη βόρεια συνέχειά της. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορεστιάδος. Πολλοί κάτοικοι κατάγονται από το Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης (σημερινή Τουρκία) και είναι στην καταγωγή τους Αρβανίτες κτίστες από την περιοχή της Κορυτσάς που στα μέσα του 16ου αιώνα ήρθαν στην περιοχή και συμμετείχαν στο κτίσιμο του τζαμιού της Αδριανούπολης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ορεστιάδας του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 186 κατοίκους.
Στον Σάκκο εδρεύει το Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Κέντρο Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων
μικρογραφία|ΚΑΠΗ στη Πυλαία Θεσσαλονίκης Τα ΚΑΠΗ (Κέντρα Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων) είναι ένας θεσμός που προασπίζει τα κοινωνικά δικαιώματα της τρίτης ηλικίας. Ιδρύθηκε το 1984 με νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Υγείας και Προνοίας. Ο Θεσμός αναπτύχθηκε σταδιακά μέσω των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, και διευρύνθηκε σε όλη τη χώρα ώστε ως το 2017 να λειτουργούν περισσότερα από 900 κέντρα.
Σκοπός
μικρογραφία|ΚΑΠΗ στον Τύλισσο Ηρακλείου Ο σκοπός των ΚΑΠΗ είναι η πρόληψη ψυχολογικών και κοινωνικών προβλημάτων των ηλικιωμένων, η συνεργασία του κοινωνικού συνόλου και των ειδικών φορέων σχετικά με τα προβλήματα των ηλικιωμένων, και η υγειονομική πρόληψη.
Υπηρεσίες
Τα ΚΑΠΗ προσφέρουν ψυχοσυναισθηματική στήριξη, κοινωνική φροντίδα στα άτομα της τρίτης ηλικίας, ιατροφαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη. Επίσης σε όσους χρειάζεται προσφέρεται και φυσικοθεραπεία. Επιπλέον παρέχεται εργοθεραπεία και οργανωμένη ψυχαγωγία Τα ΚΑΠΗ βοηθάνε στην επιμόρφωση, στις διαλέξεις, στη μελέτη θεμάτων. Οργανώνουν επισκέψεις σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους και κατασκηνώσεις.
Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας Κατηγορία:Ψυχαγωγία στην Ελλάδα Κατηγορία:Πρόληψη στην Ελλάδα
Airbus A220
Το Airbus A220, γνωστό ως Bombardier CSeries είναι αεριωθούμενο αεροσκάφος μικρού μήκους, με δύο κινητήρες, μεσαίας εμβέλειας που διατίθενται στην αγορά από την Airbus αλλά σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν αρχικά από τον καναδικό κατασκευαστή Bombardier Aerospace. Μετά τη συμμετοχή της Airbus, τα αεροσκάφη κατασκευάζονται από την CSeries Aircraft Limited Partnership.
Το CS100 (τώρα A220-100) με 108 έως 133 θέσεις έκανε την πρώτη του πτήση στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 και τέθηκε σε υπηρεσία στις 15 Ιουλίου 2016 με το πρώτο αεροσκάφος να πετάει για την Swiss Global Air Lines. Το αεροσκάφος CS300 (τώρα A220-300) 130 έως 160 θέσεων πέταξε για πρώτη φορά στις 27 Φεβρουαρίου 2015, έλαβε πιστοποίηση στις 11 Ιουλίου 2016 και τέθηκε σε υπηρεσία από την αεροπορική εταιρεία airBaltic στις 14 Δεκεμβρίου 2016.
Η Airbus απέκτησε ποσοστό 50,01% του προγράμματος CSeries τον Οκτώβριο του 2017, ενώ η συμφωνία έκλεισε τον Ιούλιο του 2018. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Bombardier διατήρησε μερίδιο 31% ενώ η Investissement Québec το 19%. Η Airbus σχεδιάζει να ανοίξει μια δεύτερη γραμμή συναρμολόγησης για το αεροσκάφος στο εργοστάσιο της στο Mobile της Αλαμπάμα.
Στις 31 Ιανουαρίου 2019 δόθηκε το πρώτο αεροσκάφος A220 στην αμερικανική εταιρεία Delta Air Lines. Πρόκειται για μια μεγάλη πρόοδο για το πρόγραμμα.
Έναρξη προγράμματος
Στις 31 Ιανουαρίου 2007, η Bombardier ανακοίνωσε ότι θα συνεχιστούν οι εργασίες για το αεροσκάφος, με την έναρξη λειτουργίας του το 2013. Τον Νοέμβριο του 2007, η Bombardier επέλεξε τους κινητήρες PW1000G.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2008, το διοικητικό συμβούλιο εξουσιοδότησε τη Bombardier να προσφέρει επίσημες προτάσεις πωλήσεων της οικογένειας CSeries σε αεροπορικές εταιρείες. δεξιά|μικρογραφία| Το μοντέλο εμφάνισης CSeries, το οποίο παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του αεροπορικού φεστιβάλ Farnborough του 2008
Πτητικές δοκιμές
Μια εκτεταμένη ενημέρωση για το πρόγραμμα CSeries παρουσιάστηκε στις 7 Μαρτίου 2013. το πρώτο "αεροπλάνο δοκιμής πτήσης" (FTV) παρουσιάστηκε σε μια σχεδόν ολοκληρωμένη κατάσταση μαζί με άλλα τρία FTV σε διάφορες καταστάσεις συναρμολόγησης. Το ηλεκτρονικό σύστημα του πρώτου αεροσκάφους δοκιμής πτήσης ενεργοποιήθηκε επιτυχώς τον Μάρτιο του 2013 και οι δοκιμές στη στατική δοκιμή του αεροσκάφους προχώρησαν ικανοποιητικά και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
Παραγωγή
Η παραγωγή τέθηκε σε ενέργεια από επτά παραδόσεις CSeries το 2016 έως 30-35 αεροσκάφη το 2017 μετά την προμήθεια των κινητήρων Pratt & amp; Whitney PW1000G. Η παραγωγή θα μπορούσε να αυξηθεί σε 90-120 αεροσκάφη ετησίως έως το 2020. Ο στόχος παράδοσης CSeries για το 2017 αναθεωρήθηκε σε 20 έως 22, λόγω των καθυστερήσεων παράδοσης της Pratt & Whitney.
Μετά από μήνες καθυστερήσεων στον κινητήρα, η Korean Air έλαβε το πρώτο της CS300 την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017.
Η Airbus
μικρογραφία| Το A220-300 με την έκδοση Airbus μετά την εξαγορά του Ιουλίου του 2018 Στις 8 Ιουνίου η Airbus και η Bombardier ανακοίνωσαν ότι η Airbus θα κατέχει πλειοψηφικό μερίδιο. Το κεντρικό γραφείο, η ηγετική ομάδα και η πρωτεύουσα γραμμή τελικής συναρμολόγησης θα παραμείνουν στην Mirabel, με το προσωπικό να φτάνει στους 2.200 υπαλλήλους. Το FAL in Mobile θα ξεκινήσει τις παραδόσεις το 2020 με μηνιαίο ρυθμό παραγωγής τεσσάρων, ανερχόμενο σε έξι για χωρητικότητα οκτώ, ενώ το κύριο Mirabel FAL μπορεί να φτάσει σε δέκα.
Επιχειρησιακό ιστορικό
μικρογραφία| [[AirBaltic|Η airBaltic έγινε ο πρώτος φορέας εκμετάλλευσης του CS300 τον Δεκέμβριο του 2016. ]] Το CS100 (σήμερα A220-100) ξεκίνησε να λειτουργεί στις 15 Ιουλίου 2016 με την πρώτη πτήση να γίνεται με την Swiss International Air Lines από Ζυρίχης προς Παρίσι. Το CS300 (τώρα A220-300) ξεκίνησε στις 14 Δεκεμβρίου 2016 με πτήση της airBaltic από τη Ρίγα προς το Άμστερνταμ με διαμόρφωση 145 θέσεων.
Τον Ιούλιο του 2018 πραγματοποιήθηκε η παράδοση του πρώτου αεροσκάφους με την επωνυμία Airbus: ένα αεροσκάφος A220-300 που παραδόθηκε στην Air Baltic. Στις 26 Οκτωβρίου, η Delta Air Lines έλαβε το πρώτο της A220-100. Στις 7 Φεβρουαρίου 2019, η Delta πραγματοποίησε την πτήση A220-100 από το αεροδρόμιο New York-LaGuardia στο Ντάλας Φορτ Γουόρθ.
Χειριστές
Από τις 28 Φεβρουαρίου 2019, 60 αεροσκάφη βρίσκονται σε υπηρεσία απο της ακόλουθες αεροπορικές εταιρίες:
Παραγγελίες και παραδόσεις
Η οικογένεια Airbus A220 έχει τις ακόλουθες σταθερές παραγγελίες και συνολικά αεροσκάφη:
Αγορά
Το A220-100 ανταγωνίζεται το Embraer E195-E2, ενώ το -300 ανταγωνίζεται το Boeing 737 MAX 7 και το Airbus A319neo.
Στις 17 Φεβρουαρίου 2016, η Air Canada υπέγραψε συμφωνία με την Bombardier για 75 αεροσκάφη CS300 στο πλαίσιο του σχεδίου ανανέωσης του στόλου της με την  παραδόσεις να πραγματοποιούνται από τα τέλη του 2019 έως το 2022. Η αγορά ύψους 3.8 δισεκατομμυρίων δωλαρίων για 45 αεροσκάφη CS300 ολοκληρώθηκε στις 28 Ιουνίου 2016.
Στις 28 Μαΐου 2018, η Air Baltic ανακοίνωσε νέα παραγγελία για 30 CS300.
Τον Ιανουάριο του 2019,έγινε η επιβεβαίωση πωλήσεων προς τους JetBlue και την Moxy έσπρωξε για την παραγγελία A220. Η Airbus αναγνώρισε ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των A220-300 και A319neo οδήγησε σε λιγότερες παραγγελίες A319, αλλά επιβεβαίωσε ότι η A319neo δεν θα διακοπεί.
Προδιαγραφές
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Αναφορές
Κατηγορία:Αεροσκάφη Airbus
1. ΦΚ Πρίμπραμ
Η '''1. ΦΚ Πρίμπραμ (τσεχ. 1. FK Příbram a.s., ως το 2008 Μαρίλα Πρίμπραμ''') είναι μια τσεχική ποδοοσφαιρική ομάδα από το Πρίμπραμ, που ιδρύθηκε το 1928. Αποτελεί νομικά διάδοχο της ιστορικής Ντούκλα Πράγας, ομάδας με 11 εθνικούς τίτλους μεταξύ 1953 και 1982, μια που προέκυψε από συγχώνευση της Ντούκλα Πράγας με τη ΦΚ Πρίμπραμ (FC Příbram) και τη δημιουργία της "ΦΚ Ντούκλα" (FC Dukla), που μετά από αρκετές αλλαγές ονομάτων πήρε το σημερινό της όνομα. Συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία Τσεχίας. Έδρα της ομάδας είναι το Να Λιτάφτσε, χωρητικότητας 9100 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Κωνσταντίν Κωνσταντίνοφ
Ο Κωνσταντίν Ιβάνοβιτς Κωνσταντίνοφ (ρωσ. Константин Иванович Константинов) (1817 ή 1819 - 12 Ιανουαρίου 1871) υπήρξε ρώσος επιστήμονας στον τομέα της στρατιωτικής βαλλιστικής και πυραυλικής τεχνολογίας, της κατασκευής οργάνων καταμετρήσεως και Αντιστράτηγος.
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνοφ σπούδασε στην στρατιωτική σχολή του Μιχάιλοβσκογιε στην Αγία Πετρούπολη το 1836 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Έγινε αρχηγός του Petersburg Rocketry Department (Петербургское ракетное заведение) το 1849, το 1861 ανέλαβε την εποπτεία της κατασκευής ενός εργοστασίου βαλλιστικών βλημάτων, όπου και στην συνέχεια έγινε διευθυντής του.
Εφευρέσεις
Ο Κωνσταντίνοφ ανάπτυξε το 1844 μια μέθοδο υπολογισμού της ταχύτητας των βλημάτων σε οποιοδήποτε σημείο της τροχιάς τους. Κατασκεύασε τα πιο τελειοποιημένα βλήματα για την εποχή του (19ος αιώνας) εμβέλειας 4 με 5 χιλιομέτρων. Εκτός αυτού κατασκεύασε εξέδρες εκτόξευσης πυραύλων, και μηχανές κατασκευής βαλλιστικών βλημάτων. Έγραψε διάφορα επιστημονικά βιβλία περί βαλλιστικής, πολεμικών όπλων, πυροτεχνικής και αεροναυτικής.
Σχόλια
Προς τιμή του, ένας κρατήρας της Σελήνης φέρει το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωνσταντινωβ Κωνσταντινωβ
Οφέλτιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Οφέλτιος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Οφελτιος Οφελτιος
Μπλαντάιρ
Η Μπλαντάιρ (αγγλικά και Τσιτσέουα: Blantyre) ή Μαντάλα (Mandala) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μαλάουι και πρωτεύουσα της Συνοικίας Μπλαντάιρ και της Νότιας Περιφέρειας. Έχει πληθυσμό 728.000, οι περισσότεροι από αυτούς ομιλούν την Τσιτσέουα, ενώ αρκετοί κάτοικοι αυτής της πόλης ομιλούν Ελληνικά. Βρίσκεαι νότια του Μαλάουι και κεντρικά της Βόρειας Περιφέρειας. Έχει επιφάνεια 1.039 χλμ. και έκταση 228 τ.χλμ.
Τοποθεσία
Η Μπλαντάιρ βρίσκεαι νότια του Μαλάουι και κεντρικά της Βόρειας Περιφέρειας
Γεωγραφία
Η Μπλαντάιρ βρίσκεται στα Υψίπεδα Σάιρ. Έχει επιφάνεια 1.039 χλμ. και έκταση 228 τ.χλμ.
Δημογραφία
Η Μπλαντάιρ, σύμφωνα με την απογραφή του 2012, είχε πληθυσμό 728.000.
Σημαντικά Πρόσωπα από τη Μπλαντάιρ
thumb|right|250px|Η Κέιτ Κάμπμπελ βρίσκεται στη μέση, στη γραμμή 4
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαλάουι
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1954-55
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1954-55 διεξήχθη σε τέσσερις κατηγορίες με 36 συνολικά ομάδες, αφού έγιναν δεκτά τέσσερα νέα σωματεια-μέλη. Τον τίτλο κατέκτησε ο σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής Ολυμπιακός, χωρίς να παραχωρήσει ούτε ισοπαλία, και προκρίθηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1954-1955.
Αγώνες διαβάθμισης
Σύμφωνα με τους κανονισμούς της εποχής ο ουραγός της ανώτερης κατηγορίας έδινε αγώνες διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της κατώτερης κατηγορίας για την παραμονή/άνοδο ή υποβιβασμό. Έτσι ο ουραγός Πανελευσινιακός αγωνίστηκε με την πρωταθλήτρια της Α2 κατηγορίας Προοδευτική, από την οποία ηττήθηκε και υποβιβάστηκε. Τελικά, λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών και της αύξησης των ομάδων της Α΄ σε 8 ο Πανελευσινιακός παρέμεινε, ενώ ανέβηκε και η Δόξα ως 2η της Α2.
Α2΄ Κατηγορία
* Διαβάθμιση: Αίας - Ν. Ευγενίας: 2-0, 1-1. ** Μετονομάστηκε σε Β΄ κατηγορία και εντάχθηκαν Χαλκηδών, Ν. Ευγενίας.
Β΄ Κατηγορία
* Αγώνας κατάταξης: Ερμής-ΑΕΚ: 1-0 * Διαβάθμιση: ΑΕΚ-Απόλλων Ρέντη: 2-4, 3-3. ** Μετονομάστηκε σε Γ΄ κατηγορία και εντάχθηκαν ΑΕΚ, Αιολικός.
Δόκιμη κατηγορία
Στο πρωτάθλημα Δόκιμης κατηγορίας της περιόδου 1954-55 συμμετείχαν 16 ανεξάρτητα σωματεία, χωρισμένα σε 3 ομίλους.
Πρωταθλήτριες ομάδες των ομίλων αναδείχθηκαν ο Πρωτεύς Νικαίας στον 1ο όμιλο, η Α.Ε. Άσπρων Χωμάτων στον 2ο όμιλο και ο Ηρακλής Ελευσίνας στον 3ο όμιλο. Ύστερα από αγώνες κατάταξης μεταξύ τους, πρωταθλήτρια ομάδα της Δόκιμης κατηγορίας αναδείχθηκε η Α.Ε. Άσπρων Χωμάτων.
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1954-1955
913 Οτίλα
Η Οτίλα (Otila) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,771. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Οτίλα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Οτίλα είναι S (λιθώδης), ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οτιλα
ΦΚ Σπαρτάκ Γερεβάν
Η ΦΚ Σπαρτάκ Γερεβάν' ήταν μια αρμενική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γερεβάν. Η ομάδα αγωνιζόταν στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως FC Araks-Impeks Yerevan. Είχε ιδρυθεί το 2001, όταν απέκτησε τα δικαιώματα της Αράκς Αραράτ ΦΚ, η οποία διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Στη συνέχεια άλλαξε το όνομα της σε ΦΚ ΣΠαρτάκ Γερεβάν. Το 2003 η ομάδα διαλύθηκε και οι ποδοσφαιριστές της μετακινήθηκαν στην ΦΚ Μπανάντς.
Τεχνήτιο
Το χημικό στοιχείο τεχνήτιο είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 43 και ατομικό βάρος 98,9062. Έχει θερμοκρασία τήξης 2200±50 °C και θερμοκρασία βρασμού 4877 °C. Ανήκει στην ομάδα της 2ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.
Γενικά
Είναι ασημόχρωμο και κηλιδώνεται στον αέρα. Πρόκειται για το ελαφρύτερο στοιχείο του οποίου όλα τα ισότοπα είναι ραδιενεργά. Το τεχνήτιο είναι ένα από τα τρία τελευταία στοιχεία που ανακαλύφθηκαν, με ατομικό αριθμό μικρότερο του Ουρανίου. Στη φύση το στοιχείο απαντά σε ασήμαντες ποσότητες, δηλαδή 10-10 γραμμάρια σε ένα τόννο ναστουράνη. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί στην φύση δημιουργήθηκε τεχνητά το 1937 στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ από τους Εμίλ Σεγκρέ και Σαρλ Περιέ. Επειδή ήταν το πρώτο στοιχείο που σχηματίστηκε εξ ολοκλήρου εργαστηριακά ονομάστηκε τεχνήτιο. Το τεχνήτιο είναι εξαιρετικά ασταθές στοιχείο. Το σταθερότερό του ισότοπο, το 97Tc έχει χρόνο ημιζωής μόνο 2.600.000 χρόνια, που είναι μικρό χρονικό διάστημα σε σύγκρισή με την ηλικία της Γης.
Φυσικές ιδιότητες
Το μεταλλικό τεχνήτιο με τη μορφή σκόνης έχει φαιό χρώμα (θυμίζει ρήνιο, μολυβδαίνιο και λευκόχρυσο). Το συμπαγές μέταλλο {χελώνες από τηγμένο μέταλλο, μεταλλικό χαρτί), έχει αργυρόφαιο χρώμα. Σε κρυσταλλική κατάσταση έχει εξαγωνικό κρυσταλλικό πλέγμα με διάταξη μέγιστης συσσώρευσης (α = 2,735 Ώνγκστρεμ, c = 4,391 Ώνγκστρεμ).