cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισάγιεβο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ρότζερ Πένροουζ
Ο σερ Ρότζερ Πένροουζ (Roger Penrose, γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1931) είναι Άγγλος μαθηματικός φυσικός και φιλόσοφος της επιστήμης, βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2020. Είναι πλέον ομότιμος καθηγητής μαθηματικών στην έδρα Rouse Ball στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Ο Πένροουζ συνέβαλε στη μαθηματική φυσική της Γενικής Σχετικότητας και στην κοσμολογία. Συνεργάσθηκε πολύ με τον Στήβεν Χώκινγκ, π.χ. διατυπώνοντας τα θεωρήματα ιδιομορφίας Penrose-Hawking, και βραβεύθηκε με το Νόμπελ «για την ανακάλυψη ότι η δημιουργία μελανών οπών είναι μια ισχυρή πρόβλεψη της γενικής θεωρίας της σχετικότητας».
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ρότζερ Πένροουζ γεννήθηκε στο Κόουλτσεστερ του Έσσεξ. Γονείς του ήταν η Μάργκαρετ, το γένος Ληθς (Leathes), και ο ψυχίατρος, γενετιστής και μαθηματικός Λάιονελ Πένροουζ. Παππούς του από την πλευρά του πατέρα του ήταν ο Ιρλανδός ζωγράφος Τζ. Ντόυλ Πένροουζ (1862-1932), ενώ παππούς του από την πλευρά της μητέρας του ήταν ο φυσιολόγος Τζων Μπέρεσφορντ Ληθς και γιαγιά του από την ίδια πλευρά η Σόνια Μαρί Νάτανσον, μια Ρωσοεβραία που είχε εγκαταλείψει την Αγία Πετρούπολη στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Θείος του Ρότζερ ήταν ο καλλιτέχνης Ρόλαντ Πένροουζ, του οποίου ο γιος με τη σημαντική φωτογράφο Λη Μίλερ είναι ο φωτογράφος Άντονυ Πένροουζ. Ακόμη, ο Ρότζερ είναι αδελφός του φυσικού Όλιβερ Πένροουζ (γενν. 1929), της γενετίστριας Σίρλεϋ Χότζσον (Shirley Hodgson, γενν. 1945) και του γκρανμαίτρ σκακιστή Τζόναθαν Πένροουζ (γενν. 1933).
Επιστημονικές έρευνες
thumb|255px|left| Το τρίγωνο Penrose Το 1955, ενώ ήταν ακόμη φοιτητής, ο Ρότζερ Πένροουζ επανεισήγαγε στη φυσική τον γενικευμένο αντίστροφο πίνακα του Ε.Χ. Μουρ, που είναι γνωστός σήμερα και ως αντίστροφος πίνακας Moore-Penrose και είχε ανακαλυφθεί εκ νέου από τον Σουηδό γεωδαίτη Arne Bjerhammar το 1951. Αρχίζοντας την επιστημονική έρευνα υπό τον καθηγητή γεωμετρίας και αστρονομίας σερ Γουίλιαμ Βάλανς Ντάγκλας Χοτζ, ο Πένροουζ ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Κολέγιο Σαιν Τζωνς του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1958, με διατριβή με θέμα Μέθοδοι τανυστών στην αλγεβρική γεωμετρία, υπό τον αλγεβριστή και γεωμέτρη Τζων Α. Τοντ. Την ίδια δεκαετία συνέλαβε και εκλαΐκευσε το τρίγωνο Penrose, περιγράφοντάς το ως «το αδύνατον στην πλέον καθαρή του μορφή» και αντάλλαξε υλικό με τον καλλιτέχνη Μ.Κ. Έσερ, του οποίου προγενέστερες απεικονίσεις αντικειμένων που είναι αδύνατον να υπάρχουν ενέπνευσαν εν μέρει το τρίγωνο αυτό. Με τη σειρά του, ο Πένροουζ ενέπνευσε στον Έσερ τον «Καταρράκτη» του και το «Ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας».
Ως λέκτορας στο Κολέγιο Μπέρκμπεκ του Λονδίνου (και έχοντας μετατοπίσει τα ενδιαφέροντά του από τα καθαρά μαθηματικά στην αστροφυσική εξαιτίας του κοσμολόγου Ντένις Σιάμα) το 1964, σύμφωνα με τον Κιπ Θορν, «ο Ρ. Πένροουζ έφερε επανάσταση στα μαθηματικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να αναλύσουμε τις ιδιότητες του χωροχρόνου». Μέχρι τότε, οι έρευνες για την καμπύλη γεωμετρία της γενικής σχετικότητας είχαν περιορισθεί σε περιπτώσεις με αρκετά υψηλή συμμετρία, ώστε οι εξισώσεις του Αϊνστάιν να είναι επιλύσιμες αναλυτικά, και υπήρχε αμφιβολία για το κατά πόσον τέτοιες περιπτώσεις ήταν συνήθεις στο πραγματικό Σύμπαν. Μια προσέγγιση σε αυτό το ζήτημα ήταν με τη χρήση της θεωρίας διαταραχών, και αναπτύχθηκε με επικεφαλής τον Τζων Άρτσιμπαλντ Γουήλερ στο Πρίνστον. Η άλλη, και πιο ριζικά καινοτόμος, προσέγγιση ξεκίνησε από τον Πένροουζ: ήταν να παραβλέψει τη λεπτομερή γεωμετρική δομή του χωροχρόνου και αντί αυτού να επικεντρώνει την προσοχή μόνο στην τοπολογία του χώρου, ή το πολύ στη σύμμορφη δομή του, καθώς είναι η τελευταία αυτή (όπως προσδιορίζεται από τους κώνους φωτός) που καθορίζει τις τροχιές των φωτοειδών γεωδαισιακών, και ως εκ τούτου τις αιτιώδεις σχέσεις τους. Η σημασία της εργασίας-σταθμού του Πένροουζ «Gravitational Collapse and Space-Time Singularities» (= «Βαρυτική κατάρρευση και χωροχρονικές ιδιομορφίες») δεν ήταν το μοναδικό του αποτέλεσμα. Αυτό συνοψίζεται κατά προσέγγιση στο ότι εάν ένα σώμα όπως ένας αστέρας που πεθαίνει καταρρεύσει προς το κέντρο του πέρα από ένα ορισμένο σημείο, τότε τίποτα δεν μπορεί να αποτρέψει το βαρυτικό πεδίο από να γίνει τόσο δυνατό, ώστε να σχηματίσει μια χωροχρονική ιδιομορφία (singularity). Κατέδειξε επίσης έναν τρόπο να εξαχθούν παρόμοια γενικά συμπεράσματα σε άλλα πλαίσια, με σημαντικότερο εκείνο της κοσμολογικής Μεγάλης Αρχικής Εκρήξεως, με το οποίο ασχολήθηκε σε συνεργασία με τον πιο διάσημο μαθητή τού Σιάμα, τον Στήβεν Χόκινγκ. Τα θεωρήματα ιδιομορφίας Penrose-Hawking είναι εμπνευσμένα από την εξίσωση Raychaudhuri, που συνέλαβε ο Ινδός φυσικός Αμάλ Κουμάρ Ραϋτσαουντούρι.
thumb|295px|left|Προβλεπόμενη θεωρητικά θέα από έξω από τον [[Ορίζοντας γεγονότων|ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας που φωτίζεται από λεπτό δίσκο προσαυξήσεως.]] Η συνεισφορά του Πένροουζ ήταν πιο αποφασιστική στο τοπικό πλαίσιο της βαρυτικής καταρρεύσεως, ξεκινώντας από την εικασία της «κοσμικής λογοκρισίας» του 1969, με την έννοια ότι τυχόν προκύπτουσες ιδιομορφίες θα ήταν περιορισμένες στο εσωτερικό ενός ομαλού ορίζοντα γεγονότων, που θα περιέκλειε μια κρυμμένη χωροχρονική περιοχή, για την οποία ο Γουήλερ επινόησε τον όρο «μαύρη τρύπα», αφήνοντας μια ορατή εξωτερική περιοχή με ισχυρή, αλλά πεπερασμένη καμπυλότητα. Από αυτή την εξωτερική περιοχή, ένα μέρος της βαρυτικής ενέργειας θα μπορούσε να εξαχθεί με αυτό που είναι γνωστό ως διαδικασία Πένροουζ, ενώ η πτώση ύλης μέσα στην τρύπα θα μπορούσε να απελευθερώσει περαιτέρω ενέργεια, κάτι που ερμηνεύει αστροφυσικά φαινόμενα όπως τους κβάζαρ.
Μετά την «αδύναμη υπόθεση της κοσμικής λογοκρισίας», ο Πένροουζ προχώρησε το 1979 στη διατύπωση μιας ισχυρότερης εκδοχής που ονομάζεται «ισχυρή υπόθεση της κοσμικής λογοκρισίας». Μαζί με την υπόθεση Belinski-Khalatnikov-Lifshitz και ζητήματα μη γραμμικής σταθερότητας, η επίλυση των εικασιών της κοσμικής λογοκρισίας είναι ένα από τα σημαντικότερα εξέχοντα προβλήματα στη Γενική Σχετικότητα. Επίσης από το 1979 χρονολογείται η υπόθεση καμπυλότητας Weyl του Πένροουζ σχετικώς με τις αρχικές συνθήκες του παρατηρήσιμου μέρους του Σύμπαντος και την προέλευση του Δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής. Ο Πένροουζ και ο Τζέιμς Τερέλ συνειδητοποίησαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον ότι τα αντικείμενα που κινούνται με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός φαίνονται να υφίστανται μια ιδιόμορφη παραμόρφωση και περιστροφή. Αυτό το φαιμόνενο αποκαλείται περιστροφή Terrell ή περιστροφή Penrose-Terrell.
Το 1967 ο Πένροουζ επινόησε τη θεωρία των twistors («συστροφέων»), που χαρτογραφεί γεωμετρικά αντικείμενα από τον χώρο Minkowski στον τετραδιάστατο μιγαδικό χώρο με τη μετρική υπογραφή (2,2).
thumb|Μια [[Πλακόστρωση Πένροουζ]] Σε έναν διαφορετικό τομέα, ο Πένροουζ είναι πολύ γνωστός για την ανακάλυψη του πλακοστρώσεων Πένροουζ το 1974, οι οποίες σχηματίζονται από δύο διαφορετικού σχήματος πλακάκια, που μπορούν να πλακοστρώσουν μια επίπεδη επιφάνεια μόνο μη περιοδικά, και είναι οι πρώτες ανακαλυφθείσες πλακοστρώσεις που επιδεικνύουν πενταπλή περιστροφική συμμετρία. Ο Πένροουζ ανέπτυξε αυτές τις ιδέες με βάση το άρθρο «Deux types fondamentaux de distribution statistique» (= «Δύο θεμελιώδεις τύποι στατιστικής κατανομής», 1938) από τον Τσέχο γεωγράφο, δημογράφο και στατιστικολόγο Κόρτσακ (Jaromír Korčák, 1895-1989). Το 1984 τέτοια μοτίβα παρατηρήθηκαν στη διάταξη των ατόμων σε ημικρυστάλλους. Μια άλλη αξιοσημείωτη συνεισφορά του Πένροουζ είναι η έννοια των δικτύων σπιν, την οποία συνέλαβε το 1971. Με βάση αυτά περιγράφηκε αργότερα η γεωμετρία του χωροχρόνου στην κβαντική βαρύτητα βρόχων (loop quantum gravity). Ο Πένροουζ είχε επίσης επιρροή στη διάδοση των κοινώς γνωστών ως διαγραμμάτων Penrose (αιτιακά διαγράμματα).
Το 1983, ο Πένροουζ προσκλήθηκε να διδάξει στο Πανεπιστήμιο Ράις στο Χιούστον από τον τότε κοσμήτορα Μπιλ Γκόρντον. Εργάσθηκε εκεί από το 1983 έως το 1987.
Μεταγενέστερη δραστηριότητα
Το 2004 ο Πένροουζ δημοσίευσε το βιβλίο: The Road to Reality: A Complete Guide to the Laws of the Universe (Αναζητώντας την πραγματικότητα), έναν ολοκληρωμένο οδηγό 1.099 σελίδων για τους φυσικούς νόμους, που περιλαμβάνει μια εξήγηση της δικής του θεωρίας: Η λεγόμενη ερμηνεία Πένροουζ προβλέπει τη σχέση μεταξύ της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας, και υποστηρίζει πως μια κβαντική κατάσταση παραμένει σε υπέρθεση έως ότου η διαφορά της καμπυλότητας του χωροχρόνου φθάσει σε ένα σημαντικό επίπεδο.
Ο Πένροουζ περάτωσε τη σταδιοδρομία του ως «Διακεκριμένος επισκέπτης καθηγητής Φυσικής και Μαθηματικών Francis και Helen Pentz» στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας.
Το προγενέστερο Σύμπαν
thumb|295px|Εικόνα της αποστολής [[WMAP που δείχνει τις ανεπαίσθητες ανισοτροπίες στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου.]] Το 2010 ο Πένροουζ ανέφερε πιθανές ενδείξεις (βασισμένες σε ομόκεντρους κύκλους που βρέθηκαν στα δεδομένα της διαστημικής αποστολής Wilkinson Microwave Anisotropy Probe για την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου μικροκυμάτων) για την ύπαρξη ενός παλαιότερου Σύμπαντος, που υπήρχε πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη του δικού μας Σύμπαντος. Αναφέρει αυτά τα στοιχεία στον επίλογο του βιβλίου του Κύκλοι του Χρόνου (2010), ένα βιβλίο στο οποίο παρουσιάζει τους λόγους που έχει να πιστεύει (σχετικούς με τις εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν, την καμπυλότητα Weyl και την υπόθεση καμπυλότητας Weyl), ότι η μετάβαση στη Μεγάλη Έκρηξη θα μπορούσε να ήταν αρκετά ομαλή, ώστε ένα προηγούμενο Σύμπαν να επιβιώσει. Προέβη σε αρκετές εικασίες σχετικώς με την καμπυλότητα Weyl και την υπόθεση καμπυλότητας Weyl, μερικές από τις οποίες στη συνέχεια αποδείχθηκαν από άλλους, και επίσης εκλαΐκευσε τη θεωρία του ως προς τη σύμμορφη κυκλική κοσμολογία (CCC).
Με απλά λόγια, ο Πένροουζ πιστεύει ότι η ιδιομορφία στην εξίσωση πεδίου του Αϊνστάιν που αντιστοιχεί στη Μεγάλη Αρχική Έκρηξη είναι μόνο μια φαινομενική ιδιομορφία, παρόμοια με τη γνωστή φαινομενική ιδιομορφία στον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας. Η δεύτερη ιδιομορφία μπορεί να αναιρεθεί με μια αλλαγή του συστήματος συντεταγμένων, οπότε ο Πένροουζ προτείνει μια διαφορετική αλλαγή του συστήματος συντεταγμένων που θα αφαιρέσει την ιδιομορφία στην περίπτωση της Μεγάλης Εκρήξεως. Μια συνέπεια αυτού είναι ότι τα μεγάλα γεγονότα στη Μεγάλη Έκρηξη μπορούν να γίνουν κατανοητά χωρίς να ενοποιηθούν η γενική σχετικότητα και η κβαντομηχανική, και επομένως δεν περιοριζόμαστε απαραίτητα από την εξίσωση Wheeler-DeWitt, η οποία διακόπτει τη ροή του χρόνου. Αντί για αυτή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εξισώσεις Einstein-Maxwell-Dirac.
Φυσική και συνείδηση
thumb|Ο Πένροουζ σε συνέδριο Ο Πένροουζ έχει γράψει βιβλία για τη σύνδεση μεταξύ της θεμελιώδους φυσικής και της ανθρώπινης (ή ζωικής) συνειδήσεως. Στο The Emperor's New Mind (1989) υποστηρίζει ότι οι γνωστοί νόμοι της φυσικής είναι ανεπαρκείς για να εξηγήσουν το φαινόμενο της συνειδήσεως. Ο Πένροουζ προτείνει τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσε να έχει μια νέα φυσική που θα συμπεριλαμβάνει την ερμηνεία της συνειδήσεως και καθορίζει τις απαιτήσεις για μια γέφυρα μεταξύ κλασικής και κβαντικής μηχανικής (αυτό που αποκαλεί «σωστή κβαντική βαρύτητα»). Ο Πένροουζ χρησιμοποιεί μια παραλλαγή του θεώρηματος τερματισμού του Τούρινγκ για να δείξει ότι ένα σύστημα μπορεί να είναι ντετερμινιστικό χωρίς να είναι αλγοριθμικό. (Για παράδειγμα, φανταστείτε ένα σύστημα με δύο μόνο καταστάσεις, ON και OFF. Εάν η κατάσταση του συστήματος είναι ON όταν μία δεδομένη Μηχανή Τούρινγκ σταματά και OFF όταν η μηχανή Τούρινγκ δεν σταματά, τότε η κατάσταση του συστήματος καθορίζεται πλήρως, δηλαδή ντετερμινιστικά, από τη μηχανή. Ωστόσο, δεν υπάρχει αλγοριθμικός τρόπος για να προσδιορισθεί εάν η μηχανή Τούρινγκ σταματά.)
Ο Πένροουζ πιστεύει ότι τέτοιες ντετερμινιστικές αλλά μη αλγοριθμικές διεργασίες ενδέχεται να συμμετέχουν στην κατάρρευση κβαντομηχανικών κυματοσυναρτήσεων και να αξιοποιούνται από τον εγκέφαλο. Υποστηρίζει ότι οι υπολογιστές σήμερα δεν μπορούν να έχουν νοημοσύνη, επειδή είναι αλγοριθμικώς ντετερμινιστικά συστήματα. Επιχειρηματολογεί εναντίον της απόψεως ότι οι λογικές διαδικασίες του ανθρώπινου νου είναι εντελώς αλγοριθμικές (και ότι μπορούν επομένως να αναπαραχθούν από έναν αρκετά περίπλοκο υπολογιστή). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα εκπορευόμενα από τους υποστηρικτές της «ισχυρής τεχνητής νοημοσύνης», οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η σκέψη μπορεί να προσομοιωθεί αλγοριθμικά. Το βασίζει αυτό στο ότι κατά τη γνώμη του η συνείδηση υπερβαίνει την τυπική λογική, επειδή πράγματα όπως το άλυτο του προβλήματος τερματισμού του Τούρινγκ και τα Θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ εμποδίζουν ένα αλγοριθμικό σύστημα λογικής να αναπαράγει κάποια χαρακτηριστικά ανθρώπινης νοημοσύνης όπως η μαθηματική διορατικότητα. Αυτοί οι ισχυρισμοί υποστηρίχθηκαν αρχικώς από τον φιλόσοφο Τζων Ράντολφ Λούκας του Κολλεγίου Μέρτον της Οξφόρδης.
Το «επιχείρημα Penrose-Lucas» σχετικώς με τις συνέπειες των θεωρημάτων μη πληρότητας του Γκέντελ για τις υπολογιστικές θεωρίες της ανθρώπινης νοημοσύνης έχει επικριθεί από πολλούς μαθηματικούς, επιστήμονες υπολογιστών και φιλόσοφους και η συναίνεση μεταξύ εμπειρογνωμόνων σε αυτούς τους τομείς φαίνεται να είναι ότι το επιχείρημα αποτυγχάνει, αν και διαφορετικοί συγγραφείς επιλέγουν διαφορετικές πτυχές του επιχειρήματος για να επιτεθούν. Ο κορυφαίος υποστηρικτής της τεχνητής νοημοσύνης Μάρβιν Μίνσκυ ήταν ιδιαίτερα επικριτικός, δηλώνοντας ότι ο Πένροουζ «προσπαθεί να αποδείξει, στο ένα κεφάλαιο μετά το άλλο, ότι η ανθρώπινη σκέψη δεν μπορεί να βασίζεται σε καμία γνωστή επιστημονική αρχή». Η θέση του Μίνσκυ είναι ακριβώς η αντίθετη: πίστευε ότι οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα μηχανές, των οποίων η λειτουργία, αν και περίπλοκη, μπορεί να ερμηνευθεί πλήρως από τη σημερινή φυσική. Ο Μίνσκυ είχε τη γνώμη ότι «μπορεί κάποιος να ωθήσει αυτή την αναζήτηση [για επιστημονική ερμηνεία] υπερβολικά μακριά απλώς αναζητώντας νέες βασικές αρχές αντί να σκύψει πάνω από τις πραγματικές λεπτομέρειες. Αυτό είναι που βλέπω στην αναζήτηση του Πένροουζ για μια νέα βασική αρχή της φυσικής που θα ευθύνεται για τη συνειδητή σκέψη.»
Ο Πένροουζ απάντησε στην κριτική για το The Emperor's New Mind με το επόμενο βιβλίο του, το Σκιές του νου (1994), αλλά και με το The Large, the Small and the Human Mind (1997), Στα έργα αυτά συνδύασε τις δικές του παρατηρήσεις με αυτές του αναισθησιολόγου Στιούαρτ Χάμεροφ.
Οι Πένροουζ και Χάμεροφ υποστήριξαν ότι η συνείδηση είναι το αποτέλεσμα κβαντικών βαρυτικών επιδράσεων σε μικροσωληνίσκους, τις οποίες ονόμασαν «Orch-OR» (Orchestrated Objective Reduction, ενορχηστρωμένη αντικειμενική αναγωγή). Ο Μαξ Τέγκμαρκ, σε μια εργασία του στο Physical Review E, υπελόγισε ότι η χρονική κλίμακα για την πυροδότηση νευρώνων και των διεγέρσεων στους μικροσωληνίσκους είναι πιο αργή από τον χρόνο κβαντικής αποσυνδέσεως κατά έναν παράγοντα τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια. Η αποδοχή αυτής της εργασίας συνοψίζεται από την εξής δήλωση προς υποστήριξη του Tegmark: «Οι φυσικοί εκτός της διαμάχης, όπως ο Τζων Α. Σμόλιν της IBM, λένε ότι οι υπολογισμοί επιβεβαιώνουν αυτό που είχαν υποψιαστεί εξ αρχής: Δεν έχουμε έναν εγκέφαλο που βρίσκεται σχεδόν στο απόλυτο μηδέν. Είναι αρκετά απίθανο ότι ο εγκέφαλος εξέλιξε κβαντική συμπεριφορά». Η εργασία του Τέγκμαρκ έχει αναφερθεί ευρύτατα από τους επικριτές της θέσεως Penrose-Hameroff.
Ο Χάμεροφ σε μια διάλεξη σε σειρά ομιλιών περί της κβαντικής βιολογίας, έδωσε μια επισκόπηση της τρέχουσας έρευνας στο θέμα και απάντησε σε μεταγενέστερες κριτικές του μοντέλου Orch-OR. Επιπροσθέτως, μια εργασία του 2011 από τους Πένροουζ και Χάμεροφ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Cosmology, δίνει ένα επικαιροποιημένο μοντέλο της θεωρίας τους Orch-OR, υπό το φως των κριτικών, και συζητά τη θέση της συνειδήσεως μέσα στο Σύμπαν.
Ο Φίλιπ Τέτλοου (Phillip Tetlow), παρόλο που ο ίδιος υποστηρίζει τις απόψεις του Πένροουζ, παραδέχεται ότι οι ιδέες του Πένροουζ για τον μηχανισμό της ανθρώπινης σκέψεως είναι προς το παρόν μια άποψη μειοψηφίας στους επιστημονικούς κύκλους, επικαλούμενος τις κριτικές του Μίνσκυ και αναφέροντας την περιγραφή του επιστημονικού δημοσιογράφου Τσαρλς Σάιφ (Charles Seife) για τον Πένροουζ ως «έναν από μια χούφτα επιστημόνων» που πιστεύουν ότι η φύση του ανθρώπινου νου κρύβει μια κβαντική διαδικασία.
Τον Ιανουάριο του 2014 οι Χάμεροφ και Πένροουζ ισχυρίστηκαν ότι μια ανακάλυψη κβαντικών δονήσεων σε μικροσωληνίσκους από τον Ανιρμπάν Μπαντιοπαντιάυ του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστήμης Υλικών στην Ιαπωνία επιβεβαιώνει την υπόθεση της θεωρίας Orch-OR. Μια αναθεωρημένη και ενημερωμένη εκδοχή της θεωρίας δημοσιεύθηκε μαζί με κριτικό σχολιασμό και συζήτηση στο τεύχος Μαρτίου 2014 του περιοδικού Physics of Life Review.
Προσωπική ζωή
Ο Ρότζερ Πένροουζ είναι έγγαμος με τη Βανέσα Τόμας (Vanessa Thomas), διευθύντρια Ακαδημαϊκής Αναπτύξεως στη Σχολή Κόουκθορπ (Cokethorpe) και πρώην επικεφαλής των μαθηματικών στη Σχολή Άμπινγκντον (Abingdon). Μαζί έχουν έναν γιο. Ο Πένροουζ έχει τρεις ακόμα γιους από έναν προηγούμενο γάμο του, με την Αμερικανίδα Τζόαν Άιζαμπελ Γουέτζ (Joan Isabel Penrose-Wedge), με την οποία παντρεύτηκαν το 1959.
Σε συνέντευξή του στο BBC Radio 4 στις 25 Σεπτεμβρίου 2010, ο Πένροουζ δήλωσε: «Προσωπικά δεν είμαι πιστός. Δεν πιστεύω σε καθιερωμένες θρησκείες οποιουδήποτε είδους. Θα έλεγα ότι είμαι άθεος». Ωστόσο, στην ταινία A Brief History of Time το 1991, είχε δηλώσει: «Νομίζω ότι θα έλεγα ότι το Σύμπαν έχει κάποιο σκοπό, δεν υπάρχει τυχαία ... μερικοί άνθρωποι, νομίζω, ασπάζονται την άποψη ότι το Σύμπαν απλώς υπάρχει και λειτουργεί ... και τυχαία κατά κάποιο τρόπο βρισκόμαστε μέσα σε αυτό το πράγμα. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτός είναι ένας πολύ αποδοτικός ή χρήσιμος τρόπος τού να θεωρεί κάποιος το Σύμπαν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι πολύ βαθύτερο σχετικώς με αυτό». Σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα The Jerusalem Post ο Πένροουζ δήλωσε ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί Εβραίος σύμφωνα με τους θρησκευτικούς νόμους, αλλά δεν αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος. Ο Πένροουζ είναι υποστηρικτής των Humanists UK.
Τιμητικές διακρίσεις
thumb|Ο Πένροουζ στο [[Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, σε ομιλία στην τελετή απονομής σε αυτόν του Βραβείου Φονσέκα]] Ο Πένροουζ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία για τις συνεισφορές του στην επιστήμη. Πρωτίστως, το 2020 του απονεμήθηκε το κατά το ήμισυ το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την ανακάλυψη ότι «η δημιουργία μελανών οπών είναι μια ισχυρή πρόβλεψη της γενικής θεωρίας της σχετικότητας». Το άλλο μισό του Βραβείου μοιράσθηκαν ο Ράινχαρντ Γκέντσελ και η Αντρέα Γκεζ για την ανακάλυψη ενός συμπαγούς σώματος πολύ μεγάλης μάζας στο κέντρο του Γαλαξία μας.
Το 2004 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Ντε Μόργκαν για τις ευρείες και πρωτότυπες συνεισφορές του στη μαθηματική φυσική. Η σχετική αναφορά από τη Μαθηματική Εταιρεία του Λονδίνου έχει ως εξής: "«Το βαθύ έργο του πάνω στη Γενική Σχετικότητα υπήρξε μείζων παράγοντας για την κατανόηση των μελανών οπών. Η ανάπτυξη από αυτόν της θεωρίας των συστροφέων (twistors ) έχει προσφέρει μια όμορφη και παραγωγική προσέγγιση στις κλασικές εξισώσεις της μαθηματικής φυσικής. Οι ανακαλύψεις του σχετικώς με τις πλακοστρώσεις του επιπέδου βρίσκονται στο υπόβαθρο των νεοανακαλυφθέντων ημικρυστάλλων»."
Το 2005 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και από το Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λέβεν (Βέλγιο), ενώ το 2006 από το Πανεπιστήμιο της Υόρκης. Το 2006 κέρδισε το Μετάλλιο Ντιράκ που δίνεται από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας και το 2008 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Κόπλεϋ. Το 2011 τιμήθηκε, τρία έτη μετά τον Στήβεν Χώκινγκ, με το Βραβείο Φονσέκα από το Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Ισπανία) και το 2012 με το Μετάλλιο «Richard R. Ernst» από το περίφημο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης (ETH Zürich) για «τη συμβολή του στην επιστήμη και την ενίσχυση της συνδέσεως μεταξύ επιστήμης και κοινωνίας». Το 2015 πήρε επίτιμο διδακτορικό από το Κέντρο Ερευνών και Προχωρημένων Μελετών του Εθνικού Πολυτεχνείου του Μεξικού (CINVESTAV-IPN).
Οι πιο αξιόλογες από τις παλαιότερες τιμητικές διακρίσεις του είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κώδικας του Βερολίνου
εναλλ.=Ίχνος SVG μιας εικόνας της πέτρας ή του πολύτιμου λίθου του Αβράξα από τους Γνωστικούς και τα ερείπια τους από τον Τσαρλς Γ. Kίνγκ, 1887. Τα γράμματα είναι "ΙΑΩ", και "ΣΕΜΕΣ ΕΙΛΑΜ".|μικρογραφία|261x261εσ|Ίχνος SVG μιας εικόνας της πέτρας ή του πολύτιμου λίθου του [[Αβράξας|Αβράξα από τους Γνωστικούς και τα ερείπια τους από τον Τσαρλς Γ. Kίνγκ, 1887. Τα γράμματα είναι "ΙΑΩ", και "ΣΕΜΕΣ ΕΙΛΑΜ".]] Ο Κώδικας του Βερολίνου (επίσης γνωστός ως Κώδικας της Αχμίμ), με αριθμό προσχώρησης Papyrus Berolinensis 8502, είναι ένα κοπτικό χειρόγραφο του 5ου αιώνα μ.Χ., που ανακαλύφθηκε στην Αχμίμ της Αιγύπτου. Στο Κάιρο, τον Ιανουάριο του 1896, ο Καρλ Ράινχαρντ αγόρασε τον κώδικα, ο οποίος είχε ανακαλυφθεί πρόσφατα, τυλιγμένος με φτερά, σε έναν τοίχο ενός χριστιανικού χώρου ταφής. Ήταν ένα βιβλίο με παπύρους, που χρονολογείται στις αρχές του 5ου αιώνα (ή πιθανώς στα τέλη του 4ου αιώνα) που γράφτηκε στη Σαχιδική διάλεκτο της Κοπτικής, η οποία ήταν σε κοινή χρήση στην Αίγυπτο εκείνη την εποχή.
Μεταφέρθηκε στο Βερολίνο στο Νησί των Μουσείων, όπου γνωστοποιήθηκε στη Βασιλική Ακαδημία Επιστημών της Πρωσίας από τον Καρλ Σμιντ, στις 16 Ιουλίου του 1896. Ο Σμιντ επιμελήθηκε το κείμενο Πράξη του Πέτρου το 1903, αλλά το γνωστικό περιεχόμενο του Κώδικα του Βερολίνου δεν μεταφράστηκε τελικά πλήρως μέχρι το 1955. Λίγοι άνθρωποι έδωσαν σημασία στον κώδικα μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν μια νέα γενιά μελετητών του πρώιμου χριστιανισμού έδειξε αυξημένο ενδιαφέρον μετά την ανακάλυψη της πιο διάσημης ομάδας πρώιμων Γνωστικών χριστιανικών εγγράφων που βρέθηκαν στην Βιβλιοθήκη της Ναγκ Χαμαντί το 1945.
Ο Κώδικας του Βερολίνου είναι γραμμένος σε Κοπτικό κώδικα πάνω σε ξύλινο χαρτόνι καλυμμένο με δέρμα που δεν μοιάζει με μαυρισμένο, ούτε μοιάζει με περγαμηνή ή δέρμα με στυπτηρία (δηλαδή δέρμα που έχει ντυθεί με στυπτηρία για να μαλακώσει και αργότερα περάστηκε απο λευκαντικό).
Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων
Ένα κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων είναι μια φυσική δομή εμπειρογνωμόνων για τη διαχείριση και τη φροντίδα ασθενών με σπάνιες ασθένειες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος όρος είναι «κέντρο αριστείας».
Κώδικας του Βερολίνου
Τέσσερα κείμενα συνδέονται μεταξύ τους στον Κώδικα του Βερολίνου. Όλα είναι ελληνικά έργα σε κοπτικές μεταφράσεις. Το πρώτο, σε δύο ενότητες, είναι ένα απόσπασμα του Ευαγγελίου της Μαρίας, το οποίο είναι και το πρωτότυπο χειρόγραφο που χρησιμοποιήθηκε ως πηγή. Το συγκεκριμένο χειρόγραφο είναι μια κοπτική μετάφραση παλαιότερου ελληνικού πρωτοτύπου. Αν και οι σωζόμενες σελίδες είναι καλά διατηρημένες, το κείμενο δεν είναι πλήρες και είναι σαφές (από αυτό που διαπιστώθηκε) ότι το Ευαγγέλιο της Μαρίας περιείχε δεκαεννέα σελίδες, υποθέτοντας ότι ο κώδικας ξεκινά με αυτό. Οι σελίδες 1 εως 6 και 11 εως 14 λείπουν εντελώς.
Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων
Ιστορικό
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η ανάγκη για κέντρα αριστείας για σπάνιες ασθένειες εκφράστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες το 1999 οδήγησαν το ΝΙΗ να εγκρίνει μια πρόταση για τη σταδιακή δημιουργία κέντρων έως ότου ιδρύθηκαν 40 κέντρα. Η επιτροπή NIH τόνισε επίσης την ανάγκη για στενή συνεργασία των κέντρων με ομάδες υποστήριξης ασθενών. Παρόμοιες ανάγκες εντοπίστηκαν στην Ευρώπη τον Δεκέμβριο του 1993, όταν εμπειρογνώμονες σε διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσδιόρισαν πέντε τομείς προτεραιότητας για τη δημόσια υγεία, μεταξύ των οποίων υπήρχε « πρόγραμμα της ΕΕ για τη διαχείριση των σπάνιων ασθενειών». Ακολούθησε η σύσταση της 8ης Ιουνίου 2009 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία περιγράφεται μια δράση στον τομέα των σπάνιων ασθενειών, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη της ΕΕ ενθαρρύνονται να εκπονήσουν σχέδιο ή στρατηγική για τις σπάνιες ασθένειες έως το τέλος του 2013. Η στρατηγική θα περιλαμβάνει Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης ως βασικό στοιχείο όλων των Εθνικών Σχεδίων για τις Σπάνιες Νόσους. Τα Κέντρα αναμένεται να συνεργάζονται στενά με οργανώσεις ασθενών και άλλους ενδιαφερόμενους. Λίγο αργότερα, ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εξέφρασε το ενδιαφέρον του να αναλάβει δράση για τις σπάνιες ασθένειες και συμπεριέλαβε τους ασθενείς με σπάνιες ασθένειες στο όραμα των στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη από τον Φεβρουάριο του 2018. Σε αυτήν την κατεύθυνση, υπογράφηκε ένα μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ του ΠΟΥ και της Rare Diseases International σχετικά με τη δημιουργία του Συνεργατικού Παγκόσμιου Δικτύου για τις Σπάνιες Νόσους (CGN4RD) με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και τη σύνδεση κέντρων εμπειρογνωμοσύνης διεθνώς σε ένα παγκόσμιο δίκτυο στο πλαίσιο του 13ο Γενικού Προγράμματος Εργασίας του ΠΟΥ για τα έτη 2019-2023.
Κώδικας του Βερολίνου
Ο Κώδικας περιλαμβάνει επίσης το Απόκρυφο του Ιωάννη, τη Σοφία του Ιησού Χριστού και μια επιτομή της Πράξης του Πέτρου. Αυτά τα κείμενα συζητούνται συχνά μαζί με τα προηγούμενα κείμενα της Ναγκ Χαμαντί.
Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων
Ευρώπη
Στην Ευρώπη, ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τα κέντρα εμπειρογνωμοσύνης για σπάνιες ασθένειες ή τα δίκτυα αυτών είναι το Orphanet. Ο οργανισμός διατηρεί μια βάση δεδομένων κέντρων που πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίστηκαν από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Σπάνιες Νόσους.
Κώδικας του Βερολίνου
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Κοπτικός Χριστιανισμός Κατηγορία:Γνωστικά κείμενα Κατηγορία:Απόκρυφα
Κέντρο εμπειρογνωμοσύνης σπανίων παθήσεων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (San Diego Film Critics Society Award For Best Supporting Actor) είναι ένα βραβείο που απονεμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Μαϊμού
Μαϊμού ονομάζεται κάθε  κερκοπιθηκιδές (μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου) ή πλατύρρινο (μαϊμούδες Νέου Κόσμου) πρωτεύον. Όλα τα πρωτεύοντα που δεν είναι προσιμιίδες ή πίθηκοι, είναι μαϊμούδες. Σήμερα υπάρχουν 264 γνωστά σωζόμενα είδη μαϊμούδων και αντιπροσωπεύουν δύο από τις τρεις ομάδες των σιμιίδων πρωτευόντων (η τρίτη ομάδα αποτελείται από τα 22 είδη πιθήκων). Οι μαϊμούδες γενικά θεωρούνται νοήμονα ζώα. Σε αντίθεση με τους πιθήκους, οι μαϊμούδες έχουν ουρές.
Οι μαϊμούδες Νέου Κόσμου ταξινομούνται μέσα στην υποτάξη Πλατύρρινοι, ενώ οι μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου (υπεροικογένεια Κερκοπιθηκοειδή) αποτελούν μέρος της υπόταξης Κατάρρινοι, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους πιθήκους. Για αυτόν τον λόγο, σύμφωνα με την επιστημονική ορολογία, οι μαϊμούδες είναι παραφυλετική ομάδα (δηλαδή δεν αποτελούν μία συνεκτική ομάδα) και τα Κερκοπιθηκοειδή συγγενεύουν περισσότερο με τους πιθήκους απ' ότι με τους Πλατύρρινους.
Χαρακτηριστικά
Οι μαϊμούδες ποικίλουν σε μέγεθος από την Πυγμαία Μαρμοζέτα, των 14 με 16 εκατοστών μήκος (μαζί με την ουρά) και των 120 με 140 γραμμαρίων βάρος, στον αρσενικό Μανδρίλο, του ενός μέτρου ύψος και 35 κιλών βάρος. Πολλές μαϊμούδες είναι δενδρόβιες, ενώ άλλες ζουν σε σαβάνες. Η δίαιτα τους διαφέρει από είδος σε είδος και περιλαμβάνει συνήθως τα εξής: φρούτα, φύλλα, καρπούς, καρύδια, λουλούδια, αυγά και μικρά ζώα (συμπεριλαμβανομένων των εντόμων και των αραχνών).
Πολλά χαρακτηριστικά είναι κοινά μεταξύ των ομάδων. Οι περισσότεροι πλατύρρινοι έχουν συλληπτήριες ουρές, ενώ οι κερκοπίθηκοι έχουν μη-συλληπτήριες ουρές ή δεν έχουν καθόλου ουρές. Πολλές μαϊμούδες έχουν τριχρωματική όραση - σαν τους ανθρώπους, άλλες διχρωματική και άλλες μονοχρωματική. Αν και οι μαϊμούδες του Παλαιού και του Νέου Κόσμου, όπως και οι πίθηκοι έχουν τα μάτια στους στο μπροστινό μέρος της κεφαλής, τα πρόσωπα των μαϊμούδων είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, αν και ορισμένες ομάδες μοιράζονται συγκεκριμένα κοινά χαρακτηριστικά όπως είναι η μύτη, τα μάγουλα κτλ.
Ταξινομία
Στη λίστα που ακολουθεί εμφανίζονται με έντονη γραφή οι ομάδες των μαϊμούδων ανάμεσα στις υποδιαιρέσεις των πρωτευόντων.
Η μικρότερη διαίρεση που περιλαμβάνει όλες τις μαϊμούδες είναι τα Σιμιόμορφα (σιμιίδες), ομάδα στην οποία ταξινομούνται και οι πίθηκοι. Είναι λανθασμένη επιστημονικά η χρήση του όρου «μαϊμούδες» για να γίνει αναφορά στους πιθήκους, καθώς οι πίθηκοι ορίζονται ξεκάθαρα ως διαφορετική ομάδα από τις μαϊμούδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύοντα
Τίνταγκελ
thumb|250px|Ερείπια του Κάστρου του Τίνταγκελ μικρογραφία|αριστερά Το χωριό Τίνταγκελ βρίσκεται στην Κορνουάλη, στις βόρειες ακτές προς τον Ατλαντικό Ωκεανό. Το ίδιο το χωριό, αλλά και το κοντινό Κάστρο του Τίνταγκελ σχετίζονται με τους μύθους γύρω από τη φυσιογνωμία του Βασιλιά Αρθούρου και τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος Κατηγορία:Κορνουάλη
Τούλσι Γκάμπαρντ
Η Τούλσι Γκάμπαρντ (αγγλικά: Tulsi Gabbard, 12 Απριλίου 1981) είναι Αμερικανίδα πολιτικός και στρατιωτική αξιωματούχος, η οποία υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 2η κογκρεσιακή περιφέρεια της Χαβάης από το 2013 έως το 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, του οποίου διατέλεσε και Αντιπρόεδρος από το 2013 έως το 2016.
Εξελέγη στην βουλή, το 2012, και είναι η πρώτη Ινδουίστρια και Σαμοανή Αμερικανίδα, μέλος του Κογκρέσου. Ήταν υποψήφια για το προεδρικό χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ του 2020.
Το 2002, η Γκάμπαρντ εξελέγη μέλος στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Χαβάης. Το 2004-2005 υπηρέτησε σε μία ιατρική μονάδα της Χαβανέζικης Εθνοφρουράς του Στρατού στο Ιράκ, και το 2008-09 εργάστηκε στο Κουβέιτ ως αξιωματικός της Στρατιωτικής Αστυνομίας. Το 2013-2016 ήταν αντιπρόεδρος της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής, και μετά παραιτήθηκε για να υποστηρίξει τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς στις προκριματικές προεδρικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος το 2016.
Η Γκάμπαρντ υποστηρίζει ένα πρόγραμμα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης με "Μοναδικό Πάροχο Υγείας"  και την ενίσχυση της ομοσπονδιακής νομοθεσίας για τις αμβλώσεις. Υποστήριξε τον Νόμο περί Οικογενειακών παροχών για άδειες μετ'αποδοχών και το σχέδιο για βασικό άνευ όρων εισόδημα για όλους. Μέχρι το 2004, ήταν παραταγμένη κατά των γάμων ομοφυλοφίλων στη Χαβάη, αλλά το 2012 απολογήθηκε δημόσια για αυτήν την θέση. Απολογήθηκε και πάλι προτού ξεκινήσει την προεκλογική της εκστρατεία το 2019. Είναι ενάντια στον στρατιωτικό κρατικό παρεμβατισμό και στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας αυτοπεριγράφηκε ως "γεράκι". Κατόπιν της συνάντησής της με τον Πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ διατήρησε μία σκεπτικιστική άποψη για τους αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς ότι χρησιμοποίησε χημικά όπλα στον άμαχο πληθυσμό.
Η Γκάμπαρντ, με την ανακοίνωσή της να διεκδικήσει την υποψηφιότητα του Δημοκρατικού Κόμματος στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2020, έγινε η πρώτη βετεράνος γυναίκα στην προεδρική κούρσα.
Βιογραφία
Η Γκάμπαρντ γεννήθηκε την 12η Απριλίου 1981 στο χωριό Λελοαλόα της κομητείας Μαοπουτάσι, στο μεγαλύτερο νησί της Αμερικανικής Σαμόα, το Τουτουίλα. Ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας του Μάικ Γκάμπαρντ και της Κάρολ Γκάμπαρντ (πατρικό όνομα: Πόρτερ). Το 1983, όταν η Τούλσι ήταν δύο ετών, με την οικογένειά της μετακόμισαν στη Χαβάη. Η Γκάμπαρντ μεγάλωσε σε πολυπολιτισμικό σπιτικό. Η μητέρα της ήταν γεννημένη στην Ιντιάνα και μεγαλωμένη στο Μίτσιγκαν, ενώ ο πατέρας της γεννήθηκε στην αμερικανική Σαμόα και έζησε την παιδική του ηλικία στη Χαβάη και τη Φλόριντα.
Η Γκάμπαρντ ανατράφηκε εν μέρει σύμφωνα με τις διδαχές της θρησκευτικής κοινότητας Ίδρυμα Επιστήμης της Ταυτότητας (SIF) και του πνευματικού ηγέτη της, Κρις Μπάτλερ. Για την Τούλσι, ο Μπάτλερ ήταν ένας "γκουρού ντεβ" (που σημαίνει "πνευματικός δάσκαλος"). Και ο νυν και ο πρώην σύζυγός της ήταν, επίσης, μέλη της κοινότητας. Η Γκάμπαρντ ενστερνίστηκε τον Ινδουϊσμό ως θρήσκευμα όταν ήταν έφηβη. Το όνομα Τούλσι προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη για τον ιερό βασιλικό, που είναι ιερό φυτό στον Ινδουισμό. Και τα αδέλφια της, επίσης, έχουν ονόματα Ινδουϊστικής Σανσκριτικής προέλευσης. Έβγαλε όλο το γυμνάσιο με μαθήματα κατ'οίκον, με εξαίρεση δύο χρόνια που μαθήτευσε σε σχολεία των Φιλιππίνων.
Το 1998, η Γκάμπαρντ άρχισε να εργάζεται στην Συμμαχία για Παραδοσιακούς Γάμους και Αξίες, μια αντι-ομοφυλοφιλική επιτροπή πολιτικής δράσης που ίδρυσε ο πατέρας της, για να περάσει μια τροπολογία που θα απαγόρευε τους γάμους ομοφυλοφίλων στη Χαβάη. Μιλώντας εκ μέρους της Συμμαχίας το 2004 τάχθηκε κατά των "ολιγάριθμων ομοφυλοφίλων εξτρεμιστών". σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tulsi-gabbard-promoted-major.jpg|μικρογραφία|Η Γκάμπαρντ στην τελετή για την προαγωγή της σε ταγματάρχη την 12η Οκτωβρίου 2015 Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Γκάμπαρντ εργάστηκε στην μη κερδοσκοπική οργάνωση "Σταντ Απ για την Αμερική" (SUFA), που ίδρυσε ο πατέρας της. Το 2002, ενώ εργαζόταν ως δασκάλα πολεμικών τεχνών, έγινε η νεαρότερη βουλευτίνα που εκλέχτηκε ποτέ για να εκπροσωπήσει την 42η περιφέρεια στη Χαβανέζικη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το 2004, η Γκάμπαρντ προσφέρθηκε να υπηρετήσει στην Εθνοφρουρά του Στρατού στο Ιράκ και επέλεξε να μην εκστρατεύσει για την επανεκλογή της. Προτού αναχωρήσει για το Ιράκ, είχε εργαστεί επίσης ως εκπαιδεύτρια στην Υγιεινή Χαβανέζικη Συμμαχία.
Στρατιωτική υπηρεσία
Τον Απρίλιο του 2003, ενώ ήταν βουλευτής στο Χαβανέζικο νομοθετικό σώμα, στρατολογήθηκε στην Χαβανέζικη Εθνοφρουρά του Στρατού. Τον Ιούλιο του 2004, αποχώρησε για 12-μήνη περιοδεία στο Ιράκ, υπηρετώντας ως ειδική στην Ιατρική Ομάδα, του 29ου Τάγματος Υποστήριξης στην 29η Ταξιαρχία Πεζικού Μάχης. Στο Ιράκ η Γκάμπαρντ υπηρέτησε στην περιοχή Λογιστικής Υποστήριξης Ανακόντα, και ολοκλήρωσε την θητεία της το 2005.
Στις 4 Ιουλίου 2021, προήχθη σε Αντισυνταγματάρχη.
Εκπαίδευση
Το 2009, η Γκάμπαρντ αποφοίτησε από το Χαβανέζικο Πανεπιστήμιο του Ειρηνικού με πτυχίο στην Επιστήμη της Διοίκησης Επιχειρήσεων, και ειδίκευση στις Διεθνείς Επιχειρήσεις.
Βουλή των Αντιπροσώπων της Χαβάης (2002-2004)
Το 2002, μετά από αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών (σε μονοεδρικές), η Γκάμπαρντ συμμετείχε στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος για την 42η περιφέρεια της Χαβάης, και κέρδισε τους άλλους 3 υποψήφιους συγκεντρώνοντας το 48% των ψήφων. Στη συνέχεια, στις γενικές εκλογές, κέρδισε τον Ρεπουμπλικάνο Αλόνσο Χιμένεζ, συγκεντρώνοντας το 65% των ψήφων. Σε ηλικία 21 ετών, η Γκάμπαρντ έγινε η νεώτερη βουλευτίνα που εκλέχθηκε ποτέ, στην ιστορία της Χαβάης και σε Αμερικανικό νομοθετικό σώμα.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η Γκάμπαρντ ηγήθηκε σε διαμαρτυρίες και τάχθηκε κατά ενός νόμου που θα νομιμοποιούσε τα "σύμφωνα συμβίωσης" μεταξύ ομοφυλοφίλων. Παρότρυνε τους Χαβανέζους να υποστηρίξουν μία "Συνταγματική τροποποίηση για την προστασία του Γάμου" ως ένωση ενός άντρα και μίας γυναίκας, που θα παρεμπόδιζε τους γάμους ομοφυλοφίλων, σε ομοσπονδιακό επίπεδο ώστε να μην γίνεται υπέρβαση του δικαίου από τους κρατικούς νόμους.
Το 2004, η Γκάμπαρντ έβαλε υποψηφιότητα για επανεκλογή, αλλά αναγκάστηκε να φύγει για να υπηρετήσει στην Εθνοφρουρά του Στρατού στο Ιράκ. Η Ρίντα Καμπανίλα, η άλλη υποψήφια, διαμαρτυρήθηκε για αυτήν την αποχώρηση στο εξωτερικό και ζήτησε την παραίτηση της Γκάμπαρντ. Τον Αύγουστο του 2004 η Γκάμπαρντ ανακοίνωσε ότι δεν θα κάνει εκστρατεία επανεκλογής, αλλά το όνομά της παρέμεινε στο ψηφοδέλτιο, όπως όριζε ο κρατικός νόμος. Στις εκλογές, η Καμπανίλα κέρδισε την Γκάμπαρντ με ποσοστό 64% έναντι 25%.
Δημοτικό Συμβούλιο της Χονολουλού (2011-2012)
Όταν επέστρεψε στην πατρίδα, μετά τη δεύτερη στρατιωτική θητεία της στη Μέση Ανατολή το 2009, η Γκάμπαρντ έβαλε υποψηφιότητα για μια θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Χονολουλού. Τον Σεπτέμβριο του 2010, 10 υποψήφιοι συμμετείχαν στις ανοιχτές ακομμάτιστες προκριματικές εκλογές, και η Γκάμπαρντ ήρθε πρώτη συγκεντρώνοντας το 33% των ψήφων. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών στις 2 Νοεμβρίου, η Γκάμπαρντ νίκησε τη Σεσίντα Μοπεόν, με ποσοστό 58% έναντι 42%.
Η Γκάμπαρντ διευκόλυνε τους διανομείς τροφίμων μετριάζοντας τους περιορισμούς στη στάθμευση των φορτηγών τους. Με το Νομοσχέδιο 54, εξουσιοδότησε τους δημόσιους υπαλλήλους να κατάσχουν τα προσωπικά αντικείμενα που βρίσκονται αποθηκευμένα σε δημόσια περιουσία, κατόπιν 24-ωρης ειδοποίησης στον ιδιοκτήτη τους. Παρά τις κριτικές της αντιπολίτευσης, της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Ελευθεριών (ACLU) και της Χαβανέζικης Κατοχής, το νομοσχέδιο 54 εγκρίθηκε και έγινε το Δημοτικό Διάταγμα 1129.
Εκλογές του 2012 και πρώτη θητεία (113ο Κογκρέσο)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tulsi_Gabbard.jpg|μικρογραφία|Η Γκάμπαρντ το 2012 Στις αρχές του 2011, η Μέιζι Χιρόνο, ενώ ήταν μέλος στη Βουλή των Αντιπροσώπων για την 2η περιφέρεια του Κογκρέσου της Χαβάης, ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφια για τη Γερουσία. Τον Μάιο του 2011, η Γκάμπαρντ έβαλε υποψηφιότητά για την έδρα της Χιρόνο. Στις προκριματικές του Δημοκρατικού Κόμματος συμμετείχαν 6 υποψήφιοι, από τους οποίους ο πιο γνωστός ήταν ο πρώην Δήμαρχος της Χονολουλού, ο Μούφι Χάνεμαν. Κέρδισε η Γκαμπάρντ συγκεντρώνοντας το 55% των ψήφων (62.882 από 114.159). Η εφημερίδα Honolulu Star-Advertiser χαρακτήρισε την νίκη της ως μια «απίθανη άνοδο». Την 16η Αυγούστου, η Γκαμπάρντ παραιτήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο για να επικεντρωθεί στην εκστρατεία της για το Κογκρέσο.
Ως υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος, η Γκάμπαρντ μίλησε στη Δημοκρατική Εθνική Σύνοδο του 2012 στο Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας, κατόπιν πρόσκλησης της Νάνσι Πελόσι, η οποία την περιέγραψε ως «ένα αναδυόμενο αστέρι». Στις γενικές εκλογές της 6ης Νοεμβρίου 2012 (για τη Βουλή), η Γκάμπαρντ αναμετρήθηκε με τον Ρεπουμπλικάνο Καβίκα Κρόουλι και κέρδισε με διαφορά 80,6% -19,4% (168,503 έναντι 40,707 ψήφοι). Είναι η πρώτη Αμερικανίδα από τη Σαμόα και η πρώτη Ινδουίστρια που έγινε μέλος του Κογκρέσου.
Τον Δεκέμβριο του 2012, η Γκάμπαρντ ζήτησε να διοριστεί σε μία έδρα της Αμερικανικής Γερουσίας που έμεινε κενή μετά το θάνατο του γερουσιαστή Ντάνιελ Ινοουέι, αλλά παρά την υποστήριξη από σημαντικούς Δημοκράτες, δεν συμπεριλήφθηκε στους τρεις υποψήφιους που επέλεξε το Δημοκρατικό Κόμμα της Χαβάης. Τον Μάρτιο του 2013, η Γκάμπαρντ παρουσίασε το νομοσχέδιο για «Διευκόλυνση στις Πτήσεις Ηρώων», που θα διευκόλυνε τους ελέγχους ασφαλείας στα αεροδρόμια για τους σοβαρά τραυματισμένους βετεράνους. Ο νόμος πέρασε από το Κογκρέσο και υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Η Γκάμπαρντ παρουσίασε επίσης μία εκδοχή για τον Τροποποιητικό Νόμο Στρατιωτικής Δικαιοσύνης.
Δεύτερη θητεία (114ο Κογκρέσο)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Hawaii_National_Guard_hosts_135th_National_Guard_Association_of_the_United_States_conference_130923-A-VC646-149.jpg|μικρογραφία|Από ομιλία της Γκάμπαρντ στο 135ο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Εθνοφρουρών το 2013 Την 4η Νοεμβρίου 2014, η Γκάμπαρντ συμμετείχε στις εκλογές για το 113ο Κογκρέσο, αναμετρήθηκε με τον Ρεπουμπλικάνο Κρόουλι και τον Ελευθεριστή Τζο Κεντ, και κέρδισε την επανεκλογή της συγκεντρώνοντας το 78,7% (142.010) των ψήφων. Μαζί με την γερουσιαστή Χιρόνο, η Γκάμπαρντ παρουσίασε ένα νομοσχέδιο για την βράβευση των Φιλιππινέζων και Αμερικάνων-Φιλιππινέζων βετεράνων που αγωνίστηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με απονομή του Χρυσού Μεταλλίου του Κογκρέσου. Ο νόμος πέρασε από το Κογκρέσο και υπογράφηκε από τον Ομπάμα τον Δεκέμβριο του 2016.
Η Γκάμπαρντ παρουσίασε ένα νομοσχέδιο για να αποτρέπεται η κακοποίηση παιδιών και η παραμέληση σε στρατιωτικές βάσεις, που πέρασε από το Κογκρέσο και υπογράφηκε από τον Ομπάμα τον Δεκέμβριο του 2016. Ονομάστηκε «Νόμος της Ταλία», εις μνήμην της πεντάχρονης Ταλία Ουίλιαμς.
Τρίτη θητεία (115ο Κογκρέσο)
Την 8η Νοεμβρίου 2016, συμμετείχε στις εκλογές για το 115ο Κογκρέσο, αναμετρήθηκε με την Ρεπουμπλικάνα Άντζελα Κααιχούε και κέρδισε την επανεκλογή της συγκεντρώνοντας το 81,2% (170.848) των ψήφων. Το 2017, η Γκάμπαρντ παρουσίασε το νομοσχέδιο «Όχι Ορυκτά Καύσιμα για ένα Καλύτερο Μέλλον», ο οποίος θέτει ως μακροχρόνιο στόχο το 2035 για τη μετάβαση των Ηνωμένων Πολιτειών σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το 2018, η Γκάμπαρντ παρουσίασε το νομοσχέδιο για την «Διασφάλιση των Αμερικανικών Εκλογών», για τα χάρτινα ψηφοδέλτια στις ομοσπονδιακές εκλογές.
Τέταρτη θητεία (116ο Κογκρέσο)
Τον Νοέμβριο του 2018, η Γκάμπαρντ συμμετείχε στις εκλογές για την επανεκλογή της στη Βουλή, και νίκησε τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Μπράιαν Έβανς, συγκεντρώνοντας το 77,4% (153.271) των ψήφων. Στις 24 Μαρτίου 2019 δόθηκε στη δημοσιότητα μια τετρασέλιδη περίληψη της έκθεσης του Μιούλερ (448 σελίδες), την οποία συνέταξε ο Γενικός Εισαγγελέας Ουίλιαμ Μπαρ, από την οποία προέκυπτε πως, σε ό,τι αφορά την εμπλοκή της Ρωσίας στις εκλογές του 2016, ούτε ο πρόεδρος Τραμπ ούτε στελέχη του επιτελείου του συνεργάστηκαν με τη Μόσχα. Ως απάντηση, η Γκάμπαρντ σχολίασε ότι «το ότι ο προέδρος των ΗΠΑ δεν βρέθηκε να είναι ένοχος για συνωμοσία με μια ξένη δύναμη που ήθελε να αναμιχθεί στις εκλογές μας είναι καλό για την Αμερική». Στη συνέχεια, επανέφερε ως θέμα το νομοσχέδιό της για την ασφάλεια των εκλογών, και υποστήριξε ότι θα περιόριζε τις ξένες παρεμβολές το 2020.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, η Γκάμπαρντ και ο βουλευτής Ουόλτερ Τζόουνς παρουσίασαν το νομοσχέδιο Όχι Άλλοι Προεδρικοί Πολέμοι, ως μια προσπάθεια να «αποκατασταθεί το Κογκρέσο ως αρμόδιο σώμα για την κήρυξη πολέμου, και να σταματήσουν αυτοί οι προεδρικοί πόλεμοι που συνεχίζονται χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.» Την 25η Οκτωβρίου 2019, η Γκάμπαρντ ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια για επανεκλογή στη Βουλή το 2020, παραπέμποντας στην εκστρατεία της για την Προεδρία. Ο Χαβανέζος γερουσιαστής Κάι Καχέλ και ο πρώην Κυβερνήτης της Χαβάης Νιλ Αμπερκρόμπι επέκριναν την Γκάμπαρντ για τις σημαντικές ψηφοφορίες που έχασε λόγω της εκστρατείας της, ιδίως για την ψηφοφορία για τη Συρία. Όμως, και οι άλλοι υποψήφιοι πρόεδροι, που ήταν μέλη του κογκρέσου τότε, απουσίαζαν εξίσου συχνά.
Συμμετοχές σε επιτροπές
Συμμετοχή σε νομοθετικές Συνελεύσεις
Δημοκρατική Εθνική Επιτροπή
Την 22η Ιανουαρίου 2013, η Γκάμπαρντ εξελέγη ομόφωνα αντιπρόεδρος της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής για μια τετραετία. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Γκάμπαρντ εξέφρασε δυσαρέσκεια για την αδράνεια στις κλήσεις της για περισσότερα Δημοκρατικά ντιμπέιτ. Αυτό, επειδή οι Δημοκράτες προγραμμάτισαν μόνο 6 ντιμπέιτ, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι 11. «Είναι θέμα δημοκρατίας και ελευθερίας λόγου», δήλωσε. Στα προηγούμενα χρόνια, οι Δημοκράτες οργάνωσαν περισσότερα προεδρικά ντιμπέιτ, 25 το 2008, και 15 το 2004. Ένα άλλο ζήτημα ήταν η διάκριση των επικυρωμένων από τα ανεπικύρωτα ντιμπέιτ, και η επιβολή κυρώσεων σε Δημοκράτες υποψήφιους που συμμετέχουν σε ανεπικύρωτα ντιμπέιτ.
Στη συνέχεια των συζητήσεων για τα ντιμπέιτ, η Γκάμπαρντ δήλωσε ότι αισθάνθηκε «απρόσκλητη», ενώ η προεδρίνα της Δημοκρατικής Επιτροπής, η Ντέμπι Ουάσερμαν Σουλτζ, την κάλεσε να σταματήσει να σχολιάζει τη διαδικασία των ντιμπέιτ και να εστιάσει στους υποψήφιους. Η Γκάμπαρντ, σε μία επιστολή της προς την προεδρίνα, την κατηγόρησε ότι παραβίασε το καθήκον της ως μέλος της Δημοκρατικής Επιτροπής για ουδετερότητα, όταν ευνόησε τη Χίλαρι Κλίντον. Αυτή η επιστολή αργότερα διέρρευσε στη δημοσιότητα από την WikiLeaks, μαζί με άλλα μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της Δ.Ε.Ε. Στις 28 Φεβρουαρίου 2016 η Γκάμπαρντ παραιτήθηκε από την αντιπροεδρία της Δ.Ε.Ε. για να υποστηρίξει τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς που ήταν υποψήφιος για Πρόεδρος των ΗΠΑ. Τον Ιούλιο, στο Δημοκρατικό Εθνικό Συνέδριο, η Γκάμπαρντ στην ομιλία της επιβεβαίωσε αυτήν την υποστήριξη.
Τον Ιούλιο του 2016, η Γκάμπαρντ ξεκίνησε μια συλλογή υπογραφών για να σταματήσει ο διορισμός "σουπερεκλεκτόρων" (εκλέκτορες που δεν είναι δεσμευμένοι σε έναν υποψήφιο) στο Δημοκρατικό Κόμμα. Στις εκλογές του 2017 για την προεδρία της Δ.Ε.Ε., η Γκάμπαρντ υποστήριξε τον Κιθ Έλισον, ο οποίος, όμως, ήρθε δεύτερος και εξελέγη αντιπρόεδρος. Η Γκάμπαρντ ήταν ανεπίσημη συνυποψήφια του Μπέρνι Σάντερς στην Καλιφόρνια, της οποίας το όνομα δεν αναφερόταν στο ψηφοδέλτιο και έπρεπε να το γράψουν οι ψηφοφόροι. Λίγο μετά τις εκλογές, αναφέρθηκε ως πιθανή προεδρική υποψήφια για το 2020.
Προεδρική εκστρατεία του 2020
Στις 18 Οκτωβρίου 2019, η πρώην υπουργός Εξωτερικών και προεδρική υποψήφια του 2016, η Χίλαρι Κλίντον, μίλησε για Ρωσική συνωμοσία που "περιποιήθηκε" την υποψήφια ενός τρίτου κόμματος για να σπείρει διχόνοιες στο Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Τύπος το καταλόγισε αυτό στην Γκάμπαρντ, μολονότι η ίδια έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα είναι υποψήφια τρίτου κόμματος το 2020. Οι άλλοι προεδρικοί υποψήφιου του Δημοκρατικού Κόμματος, οι Άντριου Γιανγκ, Μαριάν Ουίλιαμσον, Μπέτο Ορούρκ, Πιτ Μπούτιτζετζ, Τζον Ντελάνι, Μπέρνι Σάντερς, καθώς και ο Πρόεδρος Τραμπ και η Νίνα Τέρνερ,  υπερασπίστηκαν την Γκάμπαρντ και επέκριναν τους σχολιασμούς της Κλίντον. Στις 22 Ιανουαρίου 2020, η Γκάμπαρντ κατέθεσε μήνυση για συκοφαντία κατά της Κλίντον, ζητώντας για αποζημίωση πάνω από 50 εκατομμύρια δολάρια.
Πολιτικές θέσεις
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:The_Sophomore_Class_of_the_114th_Congress_lays_a_wreath_at_the_Tomb_of_the_Unknown_Soldier_in_Arlington_National_Cemetery_(17316362274).jpg|μικρογραφία|Η Γκάμπαρντ στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλιγκτον στη Βιρτζίνια Στην προεδρική εκστρατεία του 2020 η πλατφόρμα εσωτερικής πολιτικής της Γκάμπαρντ είναι προοδευτική από οικονομική και κοινωνική άποψη.
Πολιτική για τα ναρκωτικά και μεταρρυθμίσεις του ποινικού δικαίου
Η Γκάμπαρντ έχει διαμαρτυρηθεί για ένα «χαλασμένο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης» που βάζει «ανθρώπους στη φυλακή για το κάπνισμα μαριχουάνας» ενώ την ίδια ώρα επιτρέπει στις φαρμακευτικές εταιρείες που ευθύνονται για « χιλιάδες θανάτους ανθρώπων από χρήση οπιοειδών να ξεφύγουν ατιμώρητοι και με τα ταμεία τους γεμάτα». Η Γκάμπαρντ δήλωσε ότι ως πρόεδρος θα «σταματήσει τον αποτυχημένο πόλεμο κατά των ναρκωτικών, θα νομιμοποιήσει τη χρήση μαριχουάνας, θα καταργήσει τη δυνατότητα αποφυλάκισης κρατούμενου με χρηματική εγγύηση, καθώς και τα ιδιωτικά σωφρονιστικά ιδρύματα». Στα νομοσχέδια που πρότεινε περιλαμβάνονται ο Νόμος για Ομοσπονδιακή Αποποινικοποίηση της Μαριχουάνας, ο νόμος για διαγραφή παλιών καταδικαστικών αποφάσεων που σχετίζονται με τη χρήση μαριχουάνας, και άλλοι συναφείς.