cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρήστος Μίχαλος
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει συγγράψει πλήθος μελετών σε εφημερίδες και περιοδικά καθώς και τα εξής βιβλία: "Η επαρχιακή ανάπτυξις", "Κοινή Αγορά", "Η ελληνική βιομηχανία", "Δημόσιος υπάλληλος", "Διοίκησις" & "Ιστορία τεσσάρων επαναστάσεων". Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Μίχαλος.
Πηγές
Μ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Τζόζεφ Κάμπελ
Ο Τζόζεφ Κάμπελ (Joseph Campbell, 1904-1987), μυθολόγος, δάσκαλος και για πολλούς οραματιστής, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 26 Μαρτίου 1904, από ρωμαιοκαθολικούς γονείς και μεγάλωσε στο προάστιο του Νιου Ροσέλ. Μετά τις σπουδές του στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ και στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα πανεπιστήμια του Παρισιού και του Μονάχου. Επιστρέφοντας στις Η.Π.Α, αποσύρθηκε στα Όρη Κάτσκιλ και στο Μοντερέι της Καλιφόρνια όπου ασχολήθηκε με εντατικές μελέτες. Από το 1934 μέχρι το 1972 δίδαξε συγκριτική μυθολογία στο Κολέγιο Σάρα Λόρενς, βόρεια της Νέας Υόρκης. Εκεί συνάντησε και παντρεύτηκε μια μαθήτρια, την Τζιν Έρντμαν από τη Χονολουλού, η οποία ασχολήθηκε με το σύγχρονο χορό και ίδρυσε μια φημισμένη σχολή. Οι χορογραφίες της βασίζονταν συχνά σε μυθικά θέματα που πρότεινε ο σύζυγός της.
Κατά την παιδική του ηλικία ήλθε σε επαφή με τις παραδόσεις των αμερικανών Ινδιάνων, ενώ στα πανεπιστημιακά του χρόνια, ασχολούμενος με τα γερμανικά και γαλλικά, έκανε μια διεισδυτική μελέτη για τον αρθουριανό μύθο και τη σχετική φιλολογία των αυλικών ερώτων της μεσαιωνικής Γαλλίας. Μια απροσδόκητη συνάντησή του με τον νεαρό Τζίντου Κρισναμούρτι του άνοιξε νέους ορίζοντες. Όντας στην Ευρώπη, ο Κάμπελ ανακάλυψε τον βουδισμό, τους κλασικούς του ινδουϊσμού, τη γερμανική φιλοσοφία τον Φρομπένιους, τον Σίγκμουντ Φρόιντ, τον Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, τον Τόμας Μαν και τον Τζαίημς Τζόυς.
Χάινριχ Τσίμερ
To 1941 ο Κάμπελ χρησιμοποίησε τον ελεύθερο χρόνο του για να βοηθήσει το Σβάμι Νιχιλανάντα (Swami Nikhilananda) να μεταφράσει το Ευαγγέλιο του Σρι Ραμακρίσνα. Από εκεί ξεκίνησε μια μοιραία αλυσίδα γεγονότων. Ο Σβάμι τον σύστησε στον ινδολόγο Χάινριχ Τσίμερ, (H. Zimmer), ο οποίος είχε εγκαταλείψει με την οικογένειά του τη ναζιστική Γερμανία και είχε εγκατασταθεί στο Νιου Ροσέλ, κοντά στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κάμπελ. Παρακολουθώντας τις διαλέξεις του Τσίμερ στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια, ο Κάμπελ έγινε μαθητής του. Ο Τσίμερ, ο οποίος συνάντησε τους Μαίρη και Πολ Μέλον στην Ελβετία, στο Συνέδριο Έρανος του 1939, βοηθούσε τη Μέλον στη δημιουργία ενός εκδοτικού οίκου με την επωνυμία Μπόλινγκεν Πρες (Bollingen Press). Της σύστησε τον Κάμπελ, περιγράφοντάς τον σαν «έξυπνο και διαισθητικό Ιρλανδό, ενεργητικό και γεμάτο ζωή, ο οποίος γνώριζε πολλά για τους Ινδούς αλλά και τους Ινδιάνους» και τον υπέδειξε ως υπεύθυνο του προγράμματος Μπόλινγκεν. Παρόλα αυτά το βιβλίο των Κάμπελ και Ρόμπινσον, Κλειδί για την Αγρύπνια του Φίνεγκαν δεν ήταν το πρώτο στη σειρά Μπόλινγκεν. Αντί για αυτό προτιμήθηκε η μελέτη της Μοντ Όουκς (M. Oakes), για έναν τελετουργικό πόλεμο των Ναβάχο, με τίτλο Όταν οι Δύο Ήλθαν στον Πατέρα Τους, συμπληρωμένη με μυθολογικά σχόλια του Κάμπελ.
Ο Τσίμερ πέθανε ξαφνικά στις αρχές του 1943, αφήνοντας πίσω τον ένα τεράστιο υλικό με αδημοσίευτα και ατελείωτα γραπτά στα γερμανικά και στα αγγλικά. Κατά την επόμενη δεκαετία ο Κάμπελ έδωσε μορφή στο υλικό του δασκάλου του με τέσσερα έργα: Μύθοι και Σύμβολα στην Ινδική Τέχνη και Πολιτισμό, Ο Βασιλιάς και Το Πτώμα, Οι Φιλοσοφίες της Ινδίας και τους δύο επιβλητικούς τόμους με τίτλο Η τέχνη της Ινδικής Ασίας. Αυτά τα έργα έκαναν το όνομα του Τσίμερ διάσημο αρκετά χρόνια μετά τον θάνατό του. Αν και ο Κάμπελ θεωρείτο απλά εκδότης, στην πραγματικότητα αποκρυπτογράφησε και ανέπτυξε τις ακατέργαστες σημειώσεις του Τσίμερ, μετέφρασε αρκετές σελίδες και υπέβαλε σε επιστημονική ανάλυση όσα χρησιμοποίησε ο Τσίμερ. Έτσι, καθιέρωσε ένα νέο τύπο έρευνας τον οποίο περιέγραψε ως εξής: «Κατέγραφα τις ερωτήσεις που απαιτούσαν απαντήσεις..., έκλεινα τα μάτια, ρωτούσα τον Τσίμερ και έπαιρνα τις απαντήσεις. Η φωνή του ήταν ακόμη πολύ ζωvτανή μέσα μου».
Όσο για το Ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα, το βιβλίο που έκανε διάσημο τον Κάμπελ και τη Σειρά Μπόλινγκεν (1949), άρχισε να το γράφει πολύ πριν συναντηθεί με τον Τσίμερ ή τον εκδοτικό οίκο Μπόλινγκεν. Απογοητευμένος από την έλλειψη ενθουσιασμού του εκδότη του, ο Κάμπελ έσπασε το συμβόλαιο και προσέφερε το βιβλίο στον εκδοτικό οίκο Πάνθεον (Pantheon). Ο εκδότης του Πάνθεον, ο Κουρτ Βολφ, to απέρριψε φοβούμενος πως το κοινό του ήταν περιορισμένο. Ο Βολφ -ο οποίος απολογούμενος αργότερα στον Κάμπελ του είπε πως το 1917 είχε απορρίψει την Παρακμή της Δύσης του Οσβαλντ Σπένγκλερ- τον συμβούλεψε να στείλει το χειρόγραφο στη Σειρά Μπόλινγκεν. Το τηλεγράφημα με το οποίο του απάντησαν έγραφε, "Ο Ήρωας είναι θαυμάσιο έργο!". Ο Ήρωας έφερε στο συγγραφέα του το βραβείο του Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων για δημιουργική εργασία στη φιλολογία. Στις διάφορες εκδόσεις του πούλησε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και μεταφράστηκε σε αρκετές γλώσσες. Κατά σύμπτωση, αν και το βιβλίο ταιριάζει στις ιδέες του Κ. Γκ. Γιουνγκ, τα παραδείγματα και οι ψυχολογικές αναφορές στρέφονται περισσότερο στο έργο του Φρόιντ και άλλων ψυχαναλυτών, καθώς και σε μια επιλεγμένη μερίδα φιλολογικών και εθνολογικών πηγών.
Συνέδρια Έρανος και Κ. Γκ. Γιουνγκ
Καθώς τυπωνόταν ο Ήρωας και ενώ διαμόρφωνε τα έργα του Τσίμερ, διδάσκοντας ταυτόχρονα στο Κολέγιο Σάρα Λόρενς, ο Κάμπελ ανέλαβε άλλο  ένα σχέδιο για τη Σειρά Μπόλινγκεν τις "Μελέτες των Ετήσιων Εκδόσεων Έρανος". Το ετήσιο Συνέδριο Έρανος στην Ασκόνα της Ελβετίας υπήρξε από το 1933 κέντρο διαλέξεων μελετητών της θρησκείας, της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας, ανάμεσα στους οποίους προεξέχων ήταν ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ. Οι Μέλον βοηθήθηκαν από τα Συνέδρια και ανάμεσα στα σχέδια της Μαίρης Μέλον περιλαμβανόταν η έκδοση διαλέξεων από τις Ετήσιες Εκδόσεις Έρανος. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε μόνο μετά τον θάνατό της, το 1946. Μόνο μέσα σε ένα χρόνο ο Κάμπελ διάβασε όλες τις Ετήσιες Εκδόσεις -140 διαλέξεις, οι περισσότερες στη Γερμανία ή Γαλλία- τις συνόψισε και προγραμμάτισε την έκδοσή τους. Οι εκδοτικές απόψεις του όμως ήταν διαφορετικές από εκείνες της Όλγας Φρέμπε Καπτάιν, (Olga Froebe Capstein), της ευφυέστατης και δονκιχωτικής αρχηγού του Έρανος. Η Καπστάιν πίστευε ότι η προσέγγιση του Κάμπελ ήταν πολύ ορθολογιστική και παραβίαζε τον μυστικισμό του Έρανος. Ακολούθησαν αρκετά χρόνια απραξίας αλλά τα πράγματα μπήκαν σιγά-σιγά σε μια σειρά. Οι Κάμπελ παρακολούθησαν το Συνέδριο του 1953. Και οι δυο τους γοήτευσαν τόσο τη Φρέμπε, ώστε συμφώνησε να ιδρυθεί Συνέδριο Έρανος στην Αμερική υπό τη διεύθυνσή τους. Ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο, αλλά προχώρησε η έκδοση των Μελετών και τα επόμενα χρόνια ο Κάμπελ έδωσε και ο ίδιος διαλέξεις στο Συνέδριο Έρανος. Στο μεταξύ η εξοικείωση του Κάμπελ με το έργο του Γιουνγκ βάθυνε. Όταν επισκέφτηκε τον Γιουνγκ στον πύργο του Μπόλινγκεν, περιέγραψε την εμπειρία του με μυθικούς παραλληλισμούς -η επικίνδυνη διασταύρωση των σιδηροδρομικών γραμμών, ένα πυκνό δάσος, ένα μικρό κάστρο κρυμμένο από πίσω να αντανακλάται στα νερά της σιωπηλής λίμνης και ένας Μέρλιν που καπνίζει αγγλικό καπνό.
Ο Πόλεμος των Άστρων
Όταν ο Κάμπελ αποσύρθηκε από το Κολέγιο Σάρα Λόρενς (το οποίο τον τίμησε με διδακτορικό και τη θέση του επίτιμου προέδρου) μετακόμισε στη Χαβάη, άρχισε να ταξιδεύει και να δίνει διαλέξεις ανά τον κόσμο, να εμφανίζεται στην τηλεόραση και να διεξάγει σεμινάρια. Με αυτόν τον τρόπο τον γνώρισε ένα πολύ πλατύ κοινό, καθώς και τις απόψεις του για τη μυθολογία και την κοινωνία. Επηρέασε τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα τον παραγωγό Τζορτζ Λούκας, ο οποίος γύρισε το Πόλεμος των Άστρων. Έγινε επίτιμο μέλος του Ινστιτούτου Κ. Γκ. Γιουνγκ του Σαν Φρανσίσκο. Ένας νέος εκδότης, ο Άλφρεντ βαν ντερ Μαρκ ανέλαβε να συνεχίσει το σχέδιο «Βασικές Μυθολογίες» με τον τίτλο Ιστορικός Άτλας της Παγκόσμιας Μυθολογίας. Ο πρώτος τόμος, με γενικό τίτλο Ο Δρόμος των Ζωικών Δυνάμεων, εκδόθηκε το 1983. Ο επόμενος τόμος, Ο Δρόμος της Σπαρμένης Γης, εκδόθηκε το 1988, μετά τον θάνατό του. Ο Τζόζεφ Κάμπελ πέθανε στην κατοικία του, στη Χονολουλού, στις 30 Οκτωβρίου 1987. Αν και υπέφερε από καρκίνο για αρκετούς μήνες, συνέχισε να γράφει και να εργάζεται μέχρι την ημέρα του θανάτου του.
Λίγο πριν το θάνατό του, η Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων τον εξέλεξε ως ένα από τα πενήντα μέλη της. Η εκλογή αναγγέλθηκε στις 9 Δεκεμβρίου και η καρέκλα συνεχίζει να φέρει το όνομά του. Στις 17 Δεκεμβρίου μερικές χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν τη ζωή και το έργο του Κάμπελ. Ανάμεσά τους ποιητές, χορευτές, εκδότες, ακαδημαϊκοί, μαθητές, μουσικοί φολκ και ροκ και ο σχολιαστής Μπιλ Μάγιερς (Bill Moyers), που ήταν τελετάρχης των εκδηλώσεων. Παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από την κινηματογραφική βιογραφία Το Ταξίδι του Ήρωα και από την τηλεοπτική σειρά Ο Τζόζεφ Κάμπελ και ο Δρόμος του Μύθου, με συνεντεύξεις που διηύθυνε ο Μάγιερς -για τις απόψεις του πάνω στην τέχνη, τη μυθολογία τη θρησκεία, το ανθρώπινο πνεύμα και το ταξίδι του, τη ζωή και το θάνατο, την αγάπη και το γάμο, τα τυπικά και τις τελετουργίες. Από τις συνεντεύξεις αυτές προέκυψε και το βιβλίο Η Δύναμη του Μύθου, το οποίο επιμελήθηκε ο Μάγιερς και γρήγορα μπήκε στη λίστα των άριστων πωλήσεων.
Ιδέες
Κεντρικά μοτίβα της θρησκευτικής μυθολογίας είναι για τον Κάμπελ η κατάπτωση από την αρχέγονη, άχρονη, αμετάβλητη και υπερβατική ενότητα της μυστικιστικής έκστασης στη συνήθη υλική πολλαπλότητα και μεταβλητότητα του φυσικού κόσμου η οποία διέπεται από ζεύγη αντιθέτων: καλό-κακό, αρσενικό-θηλυκό, Θεός-άνθρωπος, φύση-κοινωνία κλπ. Η δυαδικότητα αυτή είναι εγγενές χαρακτηριστικό της φύσης και της μικρογραφίας της, της ζωής, καθώς απεικονίζει τον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνεται η συμβατική ανθρώπινη συνειδητότητα τον κόσμο, αποτελώντας έτσι δείγμα απομάκρυνσης από το ενιαίο, αρχέγονο, θεϊκό πνευματικό επίπεδο το οποίο υπερέβαινε κάθε διάκριση και πολλαπλότητα. Οι μύθοι βλέπουν τη ζωή ως εκδήλωση και προβολή στο πεδίο του χρόνου της θεϊκής μορφοποιητικής και δημιουργικής δύναμης η οποία κυβερνά και διαπερνά το Σύμπαν (εκφραζόμενη ως η Μεγάλη Μητέρα), αλλά επιχειρούν και να συμφιλιώσουν τον άνθρωπο με τη μεγάλη κοσμική αντίφαση που ενυπάρχει σε αυτήν: προκειμένου να αντιμετωπίσει τη φθοροποιό τάση που διαφεντεύει το πεδίο του χρόνου, δηλαδή τον θάνατο, η ζωή πρέπει να συντηρηθεί από τις σάρκες της μέσω της τροφικής αλυσίδας, διαπράττοντας φόνο και παραβιάζοντας έτσι την ίδια την ιερότητά της. Μία άλλη όψη της ίδιας αντίφασης είναι η αυτοδιαιώνιση της ζωής με τη βοήθεια του θανάτου, μέσω της διαδοχής των γενεών. Θάνατος και ζωή δεν είναι δύο διαφορετικά πράγματα αλλά οι δύο όψεις της ύπαρξης.
Η ετήσια αναγέννηση της φύσης, ο ηλιακός κύκλος των εποχών και η πορεία της ατομικής ανθρώπινης ζωής μέσω διαδοχικών σταδίων (γέννηση, ωρίμανση, τεκνοποίηση, γήρανση, θάνατος) συσχετίζονται άμεσα με αυτούς τους προβληματισμούς, όντας εκφράσεις της μεταβολής και της επανάληψης η οποία χαρακτηρίζει όχι μόνο το φαινόμενο της ζωής αλλά και τον ίδιο τον φυσικό κόσμο, οδηγώντας σε ένα συνεκτικό σώμα κοινών, αρχετυπικών μυθολογικών συμβόλων που αφορούν την επώδυνη είσοδο στο επικίνδυνο πεδίο της γέννησης, του χρόνου, του θανάτου και του καθημερινού βίου, ουσιαστικά τις αλήθειες της βιολογικής ζωής. Στόχος των μύθων είναι η συμφιλίωση και η εναρμόνιση των ατόμων με τις αλήθειες αυτές, αλλά την ίδια στιγμή και η διατήρηση της μνήμης της μυστικιστικής συνειδητότητας ως ύψιστου ιδανικού. Επίσης οι μύθοι μπορεί να κωδικοποιούν συλλογικές ιστορικές μνήμες του περάσματος από βουκολικές / θηρευτικές σε αγροτικές κοινωνίες, ενώ όχι σπάνια επικεντρώνονται σε ήρωες οι οποίοι αναχωρούν, υπερπηδούν δοκιμασίες για να φτάσουν σε νέο επίπεδο συνειδητοποίησης και επιστρέφουν για να διδάξουν στην κοινωνία τη γνώση που απέκτησαν, πολλές φορές αυτοθυσιαζόμενοι. Το αυξημένο επίπεδο συνειδητοποίησης των ηρώων μπορεί να αφορά είτε την εναρμόνιση με τις κοσμικές αλήθειες, είτε την υπέρβαση της επιθυμίας των αγαθών και του φόβου της απώλειάς τους, των δύο καταστάσεων που δεσμεύουν τη συμβατική ανθρώπινη αντίληψη, με στόχο τη βύθιση στον Θεό. Ταυτόχρονα οι μύθοι για τον Κάμπελ προβάλλουν τη συμπόνοια για κάθε ζωντανό ον ως μονοπάτι επίτευξης του ιδανικού της προσέγγισης του Θεού, σαν ηθική έκφραση του μυστικιστικού περιεχομένου τους.
Λειτουργίες του Μύθου
Ο Κάμπελ αναγνώρισε στην μυθολογία, 4 βασικές λειτουργίες όσον αφορά στην επίδραση της πάνω στην ανθρώπινη εμπειρία, τις οποίες εξέφρασε σε πολλά έργα του όπως στο τέλος του τετράτομου Μάσκες του Θεού [1962 - 68] και στη Δύναμη του Μύθου [1988].
Τον καιρό της δημιουργίας τους, οι μύθοι λειτουργούσαν ως πρώτο-επιστήμη, αναγάγωντας γενικά συμπεράσματα μέσα από φυσικές παρατηρήσεις.
Η δομή των αρχαίων κοινωνιών δημιουργήθηκε κάτω από πολύ ισχυρότερες πιέσεις απ'ότι οι σύγχρονες. Η δομή αυτή συχνά κρινόταν απαραίτητη για την επιβίωση των κοινωνιών αυτών και εδώ ο μύθος έπαιζε τον βασικό ρόλο για τη διαιώνιση της.
Εδώ ο μύθος προσέφερε ένα αρχετυπικό πρότυπο για την τα στάδια της ενηλικίωσης, της ζωής μετά και τελικά την αντιμετώπιση της πραγματικότητας του θανάτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί μυθογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί μεταφραστές
BBC East
Το BBC East είναι τοπικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στην Ανατολική Αγγλία και έχει την έδρα του στο Νόργουιτς. Ο φορέας εξυπηρετεί τις Κομητείες: Νόρφολκ, Σάφολκ, Έσσεξ, Κέμπριτζσαϊρ, Νορθάμπτονσαϊρ, Μπέντφορντσαϊρ, Χέρτφορντσαϊρ και το βόρειο Μπάκιγχαμσαϊρ.
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1959 και επίσημα ως τοπικός φορέας το 1969.
Ραδιόφωνο
250px|left|thumb|Το Ραδιομέγαρο του Νορθάμπτον
Στούντιο
right|thumb|Το κτήριο ("The Forum") όπου στεγάζεται ο οργανισμός στο [[Νόργουιτς.]] Τα περισσότερα και τα κύρια γραφεία του οργανισμού στεγάζονται στο κτήριο "The Forum" στο Νόργουιτς. Μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου του 2003, ο οργανισμός στεγάζονταν σε ένα κτήριο, το οποίο ήταν ένα κανονικό σπίτι και το BBC το είχε μετατρέψει σε στούντιο για τις ανάγκες του οργανισμού. Η μετακίνηση του οργανισμού στο The Forum έγινε διότι το σπίτι δεν ήταν σε κεντρικό σημείο, το οποίο είναι κάτι βασικό για το BBC και διότι ο εξοπλισμός άρχισε να παλιώνει και χρειάζονταν ανανέωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Local Radio Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Αλύβη
Η Αλύβη ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη ή χώρα.
Αναφέρεται από τον Όμηρο στο δεύτερο βιβλίο της Ιλιάδος, ήταν σύμμαχος της Τροίας στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία των Οδίου και του Επίστροφου. Βρισκόταν πέρα από τη γη που γεννά ασήμι, στην περιοχή των Αλιζωνών, πιθανώς στην Εύξεινο πόντο αφού η λέξη Αλύβη ετυμολογικά σχετίζεται με τη λέξη Άλυς (Άλυς ποταμός).
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Πόντος
Γκενάντι Γκολόφκιν
Ο Γκενάντι Γκεναντίεβιτς Γκολόφκιν (κυριλλικό αλφάβητο: Геннадий Геннадьевич Головкин, 8 Απριλίου 1982), γνωστός και με το ψευδώνυμο GGG, είναι Καζάκος επαγγελματίας πυγμάχος και Ολυμπιονίκης. Ξεκινώντας την καριέρα του ως ερασιτέχνης, πέτυχε - μεταξύ άλλων - την κατάκτηση ενός χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003 και ενός ασημένιου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, προτού μεταπηδήσει στην επαγγελματική πυγμαχία.
Είναι πρώην ενιαίος παγκόσμιος πρωταθλητής της κατηγορίας των μεσαίων βαρών, έχοντας κατακτήσει και υπερασπιστεί επιτυχώς από το 2010 μέχρι το 2018 τους τίτλους των οργανισμών WBA, WBC, IBF και IBO, μετρώντας 38 νίκες σε 40 επαγγελματικούς αγώνες, από τις οποίες οι 34 προήλθαν από νοκ άουτ.
Καταγωγή και ερασιτεχνική καριέρα
Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1982 στο Καραγκάντα του Καζακστάν (τότε κομμάτι της Σοβιετικής Ένωσης ως έδαφος της ΣΣΔ του Καζακστάν) από Ρώσο πατέρα και Κορεάτισσα μητέρα. Ο ίδιος έχει δίδυμο αδελφό, ενώ τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του έχασαν τη ζωή τους υπηρετώντας ως στρατιωτικοί.
Ο Γκολόφκιν ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την πυγμαχία μετά από παρότρυνση των μεγαλύτερων αδελφών του και ήδη από την ηλικία των 12 ετών είχε αρχίσει να ξεχωρίζει με τις επιδόσεις του. Το 2002 έλαβε μέρος στους Ασιατικούς Αγώνες όπου αναδείχτηκε νικητής στην κατηγορία των 71 κιλών, ενώ το 2003 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας που διεξήχθη στην Ταϊλάνδη, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στα 75 κιλά. Το 2004 επικράτησε στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Πυγμαχίας, ενώ η παρουσία του σε μεγάλες διοργανώσεις ως ερασιτέχνης ολοκληρώθηκε το ίδιο έτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας όπου αναδείχτηκε ασημένιος ολυμπιονίκης στα 75 κιλά.
Επαγγελματική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|211x211εσ|Ο Γκολόφκιν το 2013. Ο Γκολόφκιν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πυγμαχία το 2006, αντιμετωπίζοντας τον Μάιο στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας τον Ούγγρο πυγμάχο Γκάμπορ Μπάλοχ, τον οποίο νίκησε με νοκ άουτ από τον πρώτο γύρο. Το 2009 κατέκτησε τον διηπειρωτικό τίτλο των μεσαίων βαρών στην ομοσπονδία WBO και τον Αύγουστο του 2010 κέρδισε τον τίτλο του WBA επικρατώντας του Κολομβιανού Μίλτον Νούνιες. Πετυχαίνοντας μια σειρά 23 συνεχόμενων νοκ άουτ από το 2008 έως το 2017, κατέχει το υψηλότερο ποσοστό νοκ άουτ στην ιστορία των μεσαίων βαρών. Το 2016, πέτυχε την 17η υπεράσπιση τίτλου με νοκ άουτ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Πορτορικανού Βιλφρέντο Γκόμες από το 1982. Όντας αήττητος σε 39 συνεχόμενες αναμετρήσεις (με ρεκόρ 38 νίκες και μια ισοπαλία) επικράτησε αντιπάλων όπως ο Βρετανός Μάθιου Μακλίν, ο Μεξικανός Ρούμπιο , ο Αυστραλός Ντάνιελ Γκιλ , ο Καναδός Ντέιβιντ Λεμιέ , οι Αμερικανοί Ντομινίκ Γουέιντ , Ντάνιελ Τζέικομπς και Βανές Μαρτιροσιάν κ.ά.
359 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ρε Αλέξης
Ο Ρε Αλέξης (από το re που σημαίνει ρήγας-βασιλιάς ) ήταν Κύπριος επαναστάτης του μεσαίωνα και πρόσκαιρος βασιλιάς της Κύπρου.
Ο Αλέξης ήταν φτωχός δουλοπάροικος από το χωριό Μηλιά Αμμοχώστου όπου γεννήθηκε. Εκεί ο Αλέξης στην υπηρεσία των Φράγκων έγινε ιπποκόμης και αγγελιοφόρος του βασιλιά, έτσι κέρδισε το προνόμιο, σπάνιο την εποχή εκείνη για δουλοπάροικο, να μετακινείται σε όλη την Κύπρο ελεύθερα. Μετά την ήττα του βασιλιά Ιανού της Κύπρου στην Μάχη της Χοιροκοιτίας το 1426 και την αιχμαλωσία του, ο Αλέξης ηγήθηκε λαϊκής εξέγερσης και κατάφερε να απελευθερώσει την Κύπρο για περίοδο 6 μηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι επαναστάτες Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου
Οικογένεια Ζωγράφου
Η οικογένεια Ζωγράφου είναι πλούσια οικογένεια γαιοκτημόνων και πολιτικών.
Η καταγωγή της οικογένειας είναι από το Κεστοράτι της Βορείου Ηπείρου.
Παραπομπές
*
Παγκόσμιος κίνδυνος: Geostorm
Το Παγκόσμιος κίνδυνος: Geostorm (Πρωτότυπος τίτλος: Geostorm) είναι Αμερικανική κινηματογραφική ταινία καταστροφής επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής του 2017, σε σκηνοθεσία Ντην Ντέβλιν, του οποίου ήταν η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Τζεράρντ Μπάτλερ, Τζιμ Στέρτζες, Εντ Χάρις, Άμπι Κόρνις, Ρίτσαρντ Σιφ, Αλεξάντρα Μαρία Λάρα, Ρόμπερτ Σήχαν, Ντάνιελ Γου, Εουχένιο Ντερμπέζ και Άντι Γκαρσία. Η υπόθεση ακολουθεί έναν σχεδιαστή τεχνητών δορυφόρων που προσπαθεί να σώσει τον κόσμο από μία παγκόσμια «υπερθύελλα» προκαλούμενη από ένα σύστημα δορυφόρων εκτός ελέγχου, το οποίο μπορεί να τροποποιεί τον καιρό.
Η κινηματογράφηση του έργου άρχισε στις 20 Οκτωβρίου 2014 στη Νέα Ορλεάνη. Επαναλήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 με παραγωγό τον Τζέρυ Μπρουκχάιμερ, σεναριογράφο τη Λαέτα Καλογρίδη και δεύτερο σκηνοθέτη τον Ντάνυ Κάνον. Η ταινία υπήρξε η πρώτη συμπαραγωγή των εταιρειών Skydance Media και Warner Bros., με διανομή από την τελευταία στις ΗΠΑ σε 2D, Real D 3D και IMAX 3D. Παρά τις εισπράξεις 221 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, η ταινία χαρακτηρίσθηκε εμπορική αποτυχία με δεδομένο το κόστος παραγωγής των 120 εκατομμυρίων δολαρίων και τις αρνητικές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το περιβάλλον Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τη NASA Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με διαστημικά προγράμματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο διάστημα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες καταστροφής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες της Skydance Media
Γέφυρα της Αλκάνταρα
Η γέφυρα της Αλκάνταρα (Puente de Alcántara) είναι αρχαία ρωμαϊκή τοξωτή πέτρινη γέφυρα που διασχίζει τον Τάγο στο ύψος της Αλκάνταρα, στην επαρχία του Κάθερες, στην Εξτρεμαδούρα της δυτικής Ισπανίας. Κατασκευάστηκε το 104-106 μ.Χ., ύστερα από εντολή του Τραϊανού το 98 μ.Χ. . Η γέφυρα σήμερα έχει μήκος 182 μέτρα.
Ιστορία
Μια επιγραφή στο κέντρο της γέφυρας υποδεικνύει ότι κατασκευάστηκε με εντολή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, γεννημένου στην Ισπανία. Η επιγραφή γράφει «Imp (eratori) Caesari · · · Divi Nervae (filii) · Aug (usto) · Pont (ifici) · Max (imum) · trib (unicia) · potest (ate)». Νοτιότερα βρίσκεται μία επιγραφή που αναφέρει ότι ο μηχανικός ήταν ο Γάιος Ιούλιους Λάσερ. Η γέφυρα κατασκευάστηκε με φόρους από εφτά χωριά της Λουσιτανίας και είχε ως στόχο να ενώσει τη Norba Caesarina (Κάθερες, Ισπανία) με την Conimbriga (Κοντέισα-α-Βέλια, Πορτογαλία) μέσω της Βία δε λα Πλάτα. Το όνομα προέρχεται από την ανδαλουσιανή περίοδο του Μεσαίωνα, από το αλ-κάνταρα (القنطرة), το οποίο σημαίνει η γέφυρα στα Αραβικά.
Η γέφυρα έχει καταστραφεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των πολέμων, με την καταστροφή των τόξων της, εξαιτίας της συνοριακής της θέσης και στη συνέχεια έχει ξαναχτιστεί. Κατάστραφηκε μερικώς για πρώτη φορά από τους μουσουλμάνους το 1213. Το 1475, εξαιτίας των μαχών ανάμεσα σε Καστίλη και Πορτογαλία, υπήρχαν σκέψεις να την καταστρέψουν, ώστε να μην τη διασχίσει ο Αλφόνσος Ε΄, αλλά σώθηκε από την ανδραγανθία του Πορτογάλου βασιλιά, ο οποίος υποσχέθηκε στον αντίπαλό του, Δούκα της Βιγιαερμόσα, ότι θα παρέκαμπτε τη γέφυρα επειδή «δεν θα ήθελε το βασιλείο της Καστίλης χωρίς αυτό το κτίριο».
Η γέφυρα ανακατασκευάστηκε από τον Κάρολο Α΄ το 1543, που, παραμορφώνοντας το κεντρικό τόξο, κατασκεύασε πολεμίστρες και ανακατασκεύασε το πρώτο τόξο, το οποίο είχε καταστραφεί το 1213, όταν ο Αλφόνσος Θ΄ είχε καταλάβει την πόλη από τους Άραβες.
Το 1707, κατά τη διάρκεια του πολέμου της ισπανικής διαδοχής, το δυτικό τόξο καταστράφηκε και η ανακατασκευή του έγινε ύστερα από εντολή του Καρόλου Γ΄ το 1778. Το δεύτερο τόξο της γέφυρας καταστράφηκε το 1809, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας ενάντια στον στρατό του και μόλις το 1818 το χάσμα γεφυρώθηκε με μία ξύλινη κατασκευή για να τη χρησιμοποιούν τα κάρα, αλλά αυτή πυρπολήθηκε από τον στρατό της Ελισάβετ, ώστε να εμποδίσει το πέρασμα των Χαρτιστών, οι οποίοι διοικούνταν από τον Μιγέλ Γκόμεθ Ντάμας, που είχαν εισβάλλει στην επαρχία. Ανακατασκευάστηκε ξανά το 1860 από την Ελισάβετ Β΄. Στην τελευταία ανακαίνιση του 19ου αιώνα καλύφθηκαν οι αρμοί των λίθων με κονίαμα. Η γέφυρα από τότε δεν έχει ανακαινιστεί.
Τον Σεπτέμβριο του 1969, άρχισε η κατασκευή του ταμιευτήρα της Αλκάνταρα, περίπου 600 μέτρα ανάντη της γέφυρας, με χωρητικότητα 3.137 κυβικά εκτάρια, και ο ποταμός εξετράπη μέσω μίας σήραγγας, με αποτέλεσμα η κοίτη του ποταμού να γίνει τελείως ξερή για αρκετά χιλιόμετρα. Τότε παρατηρήθηκε ότι ένα από τα βάθρα της γέφυρας είχε διαβρωθεί και έτσι έγιναν οι απαραίτητες διορθώσεις.
Σήμερα υπάρχουν αρκετές οργανώσεις οι οποίες πιέζουν ώστε να γίνουν επειγόντος επισκευές στη γέφυρα και να ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Η γέφυρα αποτελεί εθνικό μνημείο της Ισπανίας από το 1924. Ο εορτασμός 90 ετών από αυτό το ορόσημο έγινε με μια ανθρώπινη αλυσίδα.
Περιγραφή
Η γέφυρα αποτελείται από 6 τόξα ανόμοιου ύψους, τα οποία στηρίζονται πάνω σε πέντε βάθρα σε διαφορετικό ύψος από το έδαφος, το οποίο αποτελείται από λείο σχιστόλιθο. Η γέφυρα αρχικά είχε μήκος 190 μέτρα, αλλά σήμερα το μήκος της έχει μειωθεί στα 181,7 μέτρα. Το πλάτος της είναι 8,7 μέτρα. Το άνοιγμα των τόξων από τη δεξιά προς την αριστερή όχθη είναι 13,6, 23,4, 28,8, 27,4, 21,9 και 13,8 μέτρα. Το μέγιστο ύψος των τόξων είναι 45 μέτρα, χωρίς να υπολογίζεται η θριαμβική αψίδα.
Υπάρχει ένα αναμνηστικό ιερό με θριαμβική αψίδα στο κέντρο της γέφυρας, με ύψος 10 μέτρα, το οποίο είναι αφιερωμένο στον Τραϊανό. Η γέφυρα αποτελείται από ογκόλιθους γρανίτη με διαστάσεις 45 επί 55 εκατοστά. Επιπλέον, στη βάση της γέφυρας βρίσκεται ένας ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον κατασκευαστή, ο οποίος αποκαλείται Λάσερ, και εκχριστιανίστηκε τον Μεσαίωνα με το όνομα Σαν Χουλιάν με την προσθήκη καμπαναριού και ενός γρανιτένιου σταυρού. Εκεί είναι θαμένος ο κατασκευαστής του, ο Γάιος Ιούλιος Λάσερ.
Στην αψίδα πάνω από το κεντρικό βάθρο βρίσκεται μια ρωμαϊκή επιγραφή η οποία λέει: «Pontem perpetui mansurum in saecula» (έχτισα αυτή τη γέφυρα για να διαρκέσει για πάντα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλκαντ Γεφυρα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Εξτρεμαδούρα
ΚΑΑ Γάνδη
Η KAA Γάνδη (ολλανδικά: KAA Gent, ) είναι ποδοσφαιρική ομάδα του Βελγίου. Ιδρύθηκε το 1900 και εδρεύει στη Γάνδη. Ο σύλλογος είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο της Βασιλικής Βελγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (KBVB) με τον stamnummer 7. Αγωνίζεται στο Ghelamco Arena, το οποίο κατασκευάστηκε το 2013. Συμμετέχει στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου της χώρας.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1864, καθιστώντας τον έναν από τους αρχαιότερους αθλητικούς συλλόγους στο Βέλγιο, υπό τη γαλλική ονομασία La Gantoise (και εξακολουθεί να αναφέρεται με αυτή την ονομασία από το γαλλόφωνο τμήμα του Βελγίου). Τα πρώτα τμήματα που δημιουργήθηκαν ήταν αυτά του χόκεϊ επί χόρτου και του στίβου. Το 1971 ο σύλλογος, ο οποίος πλέον είναι αυτόνομος από το ποδοσφαιρικό τμήμα, πήρε τη σημερινή του ονομασία ως «KAA Γάνδη». Το ποδοσφαιρικό τμήμα (AA Gent) δημιουργήθηκε το 1900. Το ψευδώνυμο του συλλόγου είναι De Buffalo's (Τα Βουβάλια), το οποίο χρησιμοποιήθηλε για πρώτη φορά έπειτα από μια επίσκεψη του τσίρκου Buffalo Wild West στην πόλη, στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η Γάνδη αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο υψηλότερο επίπεδο του βελγικού ποδοσφαίρου την περίοδο 1913/1914 και αργότερα πάλι την περίοδο 1928/1929, όπως και το διάστημα από το 1936 έως το 1967. Στη δεκαετία του '70 και του '80, ο σύλλογος είχε αρκετές ανόδους και υποβιβασμούς μεταξύ της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, για να επανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο και πάλι το 1989.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλάνδρα Γάνδη Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1864 Κατηγορία:ΚΑΑ Γάνδη
Βοράνη
Η Βοράνη (εξελληνισμένος τύπος του Μποράν, ή Μπουράν ή το μετέπειτα περσικό Ποράν ή και Πουραντόχτ (590 - 632) ήταν αυτοκράτειρα των Σασσανιδών. Κόρη του βασιλιά της Περσίας Χοσρόη Β’, αδελφή του βασιλιά Καβάδη Β’ και θεία του βασιλιά Αρδασίρ Γ΄ ήταν μια από τις δύο γυναίκες από την δυναστεία των Σασσανιδών που κάθισαν στον Περσικό θρόνο. Τοποθετήθηκε βασίλισσα από τους ευγενείς της Περσίας, τους φίλους της οικογένειας των Σασσανιδών που σκότωσαν τον προηγούμενο σφετεριστή βασιλιά, τον στρατηγό Φαρουχάν ύστερα από δύο μήνες βασιλεία. Προσπάθησε με όλα τα μέσα να επαναφέρει την αυτοκρατορία των Σασσανιδών στην προηγούμενη ισχύ της με ευημερία και σταθερότητα στον Περσικό λαό. Μείωσε τους φόρους και έκλεισε ειρήνη με το Βυζάντιο, αλλά τελικά πέθανε ύστερα από έναν χρόνο βασιλείας, αφού όλες της οι προσπάθειές απέτυχαν. Θα την διαδεχτεί η αδελφή της Αζαρμιντόχη.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα (ταινία)
Υπόθεση
Το 1937, ένας Αμερικανός ιδεαλιστής, ο Ρόμπερτ Τζόρνταν (Γκάρι Κούπερ), πηγαίνει στην Ισπανία, η οποία μαστίζεται από τον Εμφύλιο Πόλεμο προκειμένου να πολεμήσει για τη δημοκρατία. Εκεί αναλαμβάνει την ανατίναξη μιας γέφυρας, που βρίσκεται σε στρατηγική θέση και υπό τον έλεγχο των φασιστών. Ξεκινάει λοιπόν για τα βουνά όπου πρόκειται να συναντήσει μια ομάδα ανταρτών που θα τον βοηθήσουν στην αποστολή του. Όταν φτάνει στο κρυσφύγετο των ανταρτών γνωρίζεται με τον αρχηγό τους, Πάμπλο (Ακίμ Ταμίροφ), τη σύντροφό του, Πιλάρ (Κατίνα Παξινού), και την προστατευόμενή τους, Μαρία (Ίνγκριντ Μπέργκμαν). Ο νεαρός άνδρας σύντομα εκφράζει συμπάθεια προς την Πιλάρ, ερωτεύεται τη Μαρία και έρχεται σε σύγκρουση με τον Πάμπλο, ο οποίος φέρνει αντιρρήσεις πάνω στην ανατίναξη της γέφυρας. Ο Ρόμπερτ κυριεύεται από ανησυχία, φοβούμενος ότι ο Πάμπλο πρόκειται να αποκαλύψει τα σχέδια στους αντίπαλους. Παράλληλα με τη βοήθεια της σοφής τσιγγάνας Πιλάρ, που είναι το άτομο που κρατά στην πραγματικότητα τα ηνία της ομάδας των ανταρτών καταφέρνει να κατακτήσει την πληχθείσα από τον πόλεμο Μαρία.
Πληροφορίες παραγωγής
Η επιτυχία του μυθιστορήματος του Χέμινγουεϊ Για ποιον χτυπά η καμπάνα το 1940, ώθησε την εταιρεία παραγωγής Paramount Pictures να αγοράσει τα δικαιώματα έναντι 150.000 δολαρίων, ποσό ρεκόρ για την εποχή, για να ξεκινήσουν οι διεργασίες για την κινηματογραφική μεταφορά. Μερικές μέρες αργότερα το περιοδικό Life δημοσίευσε μια συνέντευξη του Χέμινγουεϊ, στην οποία ο συγγραφέας υποδείκνυε τους κατάλληλους ηθοποιούς για την ενσάρκωση των κεντρικών ρόλων. Ο Χέμινγουεϊ επέλεξε τον επιστήθιο φίλο του Γκάρι Κούπερ για το ρόλο του Ρόμπερτ και την άσημη μέχρι τότε Ίνγκριντ Μπέργκμαν, της οποίας την ερμηνεία είχε απολαύσει το 1939 στην ταινία Ιντερμέτζο (Intermezzo), για τον ρόλο της Μαρίας. Έπειτα ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ με τον οποίο είχε συμβόλαιο η Μπέργκμαν, κανόνισε συνάντηση με τον Χέμινγουεϊ, όπου ο συγγραφέας χάρισε στην ηθοποιό ένα αντίγραφο του μυθιστορήματός του με την αφιέρωση: Στην Ίνγκριντ Μπέργκμαν, τη Μαρία αυτού του μυθιστορήματος. Ο Χέμινγουεϊ είπε στην ηθοποιό ότι θα έπρεπε να κόψει τα μαλλιά της κοντά για το ρόλο της Μαρίας και εκείνη απάντησε ότι θα έκοβε και το κεφάλι της για έναν τόσο σημαντικό ρόλο. Οι υπεύθυνοι για τη διανομή των ρόλων στην εταιρεία Paramount δεν ήθελαν να ακούσουν για την ηθοποιό. Τη θεωρούσαν ξύλινη, χωρίς ταλέντο και πολύ ψηλή για το ρόλο και προσέλαβαν αντ' αυτής μιαν άλλη Σκανδιναβή ηθοποιό τη Νορβηγίδα Βέρα Ζορίνα. Σύντομα όμως απεδείχθη ότι η Ζορίνα δεν ήταν κατάλληλη για το ρόλο και κάλεσαν τη Μπέργκμαν που είχε μόλις ολοκληρώσει τα γυρίσματα της ταινίας Καζαμπλάνκα (Casablanca, 1942) να περάσει από ακρόαση. Τρεις μέρες αργότερα, ενώ η ηθοποιός βρισκόταν στα στούντιο της Warner Bros., όπου πόζαρε πλάι στον Πολ Χένριντ για διαφημιστικές φωτογραφίες για την προώθηση του Καζαμπλάνκα, ο Σέλζνικ την κάλεσε στο τηλέφωνο λέγοντας της: ''Ίνγκριντ, είσαι η Μαρία! '' Ο ρόλος του Ρόμπερτ Τζόρνταν πήγε στον Γκάρι Κούπερ, που ήταν η πρώτη επιλογή τόσο του Χέμινγουεϊ, όσο και της εταιρείας. thumb|right|250px|Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν ως Μαρία και ο Γκάρι Κούπερ ως Ρόμπερτ σε σκηνή από την ταινία. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη έγχρωμη ταινία στην καριέρα της Μπέργκμαν, ενώ ο Γκάρι Κούπερ είχε ήδη εμφανιστεί σε τεχνικολόρ στην ταινία του Σέσιλ Ντε Μιλ Τα κόκκινα γεράκια του Βορρά (North West Mounted Police) του 1940. Μερικοί από τους κριτικούς της περιόδου έκριναν αρνητικά το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε σε έγχρωμη φωτογραφία, καθώς μέχρι τότε συνηθιζόταν να χρησιμοποιείται η ασπρόμαυρη φωτογραφία για ταινίες με σοβαρό ύφος.
Μετά την προβολή της στους κινηματογράφους η κόμμωση της Ίνγκριντ Μπέργκμαν στην ταινία λάνσαρε μόδα και πολλές οι νεαρές κοπέλες της εποχής θέλησαν να κόψουν τα μαλλιά τους κοντά για να μοιάσουν στην ηθοποιό. Η κόμμωση ονομάστηκε στυλ Μαρία.
Υποδοχή και κριτικές
Η ταινία ήταν η εμπορικότερη του 1943 κάνοντας εισπράξεις 11 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά οι κριτικοί της περιόδου την υποδέχτηκαν με ανάμεικτα συναισθήματα, κυρίως λόγω της χρήσης του τεχνικόλορ που μέχρι εκείνη την περίοδο χρησιμοποιούνταν για ταινίες πιο ανάλαφρης θεματολογίας. Ο συγγραφέας και κριτικός Τζέιμς Άγκι έγραψε: Ο ρυθμός της ταινίας είναι ο πιο ανώμαλος που έχω δει ποτέ σε μεγάλη παραγωγή... Το χρώμα είναι ευχάριστο σε ταινίες εποχής ή μιούζικαλ, αλλά δεν έχει ακόμη τελειοποιηθεί ώστε να παρουσιάζει πιστά την πραγματικότητα . Εντούτοις οι κριτικοί αναφέρθηκαν θετικά στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, κυρίως σε εκείνη της Ίνγκριντ Μπέργκμαν την οποία παρομοίασαν με την Γκρέτα Γκάρμπο. Ήταν όμως η Κατίνα Παξινού η μόνη που έλαβε βραβεία από τους κριτικούς εκείνη τη χρονιά εφόσον τιμήθηκε αρχικά από το National Board of Review κι έπειτα απέσπασε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Β' Ρόλο. Ενώ ο Ακίμ Ταμίροφ τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Β' Ρόλο.
Όσκαρ
Η ταινία έλαβε 9 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αλλά μόνο η Κατίνα Παξινού κατάφερε να κερδίσει το αγαλματίδιο. Όταν η ηθοποιός κλήθηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο της είπε: Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο στους συναδέλφους μου στο Εθνικό Θέατρο της ρημαγμένης από τον πόλεμο Αθήνας και πρόσθεσε: ''Ελπίζω να είναι όλοι τους καλά! Το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας πήγε στην ταινία Καζαμπλάνκα, ενώ ο Γκάρι Κούπερ και ο Ακίμ Ταμίροφ έχασαν τα βραβεία για τα οποία ήταν υποψήφιοι από τους Πολ Λούκας για το Φρουρά επί του Ρήνου (Watch on the Rhine) και Τσαρλς Κόμπερν για το Άστεγοι ερωτευμένοι (The More The Merrier)''. Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, έχασε το βραβείο από τη φίλη της Τζένιφερ Τζόουνς (που κέρδισε για την ερμηνεία της στην ταινία Ουράνια οπτασία (The Song of Bernadette, 1943)), την οποία έσπευσε να συγχαρεί λέγοντάς της: Η Μπερναντέτ σου νίκησε τη δική μου Μαρία. Η Τζόουνς ζήτησε συγγνώμη από την Μπέργκμαν, αλλά η ηθοποιός τη διαβεβαίωσε ότι η Ακαδημία έκανε τη σωστή επιλογή.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1943 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον Ισπανικό εμφύλιο Κατηγορία:Αμερικανικές έγχρωμες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ
Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βραζιλίας, η οποία εκπροσωπεί τη Βραζιλία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, είναι η πιο επιτυχημένη εθνική ομάδα στην ιστορία του αθλήματος και αυτή με την καλύτερη παρουσία στα Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου (είναι άλλωστε γνωστό το ρητό «οι Άγγλοι εφηύραν το ποδόσφαιρο και οι Βραζιλιάνοι το τελειοποίησαν»).
Η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας (CBF) που ιδρύθηκε στις 20 Αυγούστου του 1914 είναι υπεύθυνη για την οργάνωση της ομάδας και αποτελεί μέλος της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής (Confederación Sudamericana de Fútbol ή CONMEBOL ή, λόγω μεταγραφής, ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ).
Στα Παγκόσμια Κύπελλα
Είναι η μοναδική ομάδα παγκοσμίως που έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις του Μουντιάλ. Συνολικά, έχει κατακτήσει 5 τρόπαια (που είναι και ο αριθμός ρεκόρ στη διοργάνωση) τις χρονιές:
Έχει κατακτήσει τη δεύτερη θέση σε άλλες 2 διοργανώσεις Μουντιάλ:
Τρίτη θέση έχει κατακτήσει στα Μουντιάλ:
Τέταρτη θέση έχει κατακτήσει στα Μουντιάλ:
Κατακτήσεις Κόπα Αμέρικα
Έχει κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα 9 φορές:
Κύπελλο Συνομοσπονδιών
Έχει κατακτήσει 4 φορές το Κύπελλο Συνομοσπονδιών:
Ολυμπιακά μετάλλια
Έχει κατακτήσει 3 Ολυμπιακά μετάλλια:
Τα υπόλοιπα 2 μετάλλια κατέκτησε η Βραζιλία Κ-23
Τρέχουσα σύνθεση
Οι παίκτες που κλήθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.
Σπουδαίοι διεθνείς
thumb|250px|Ο [[Ροναλντίνιο με την φανέλα της Σελεσάο]] μικρογραφία|Η ομάδα του 1970.Κατά πολλούς, η κορυφαία εθνική ομάδα όλων των εποχών.
Ιστορικές Εμφανίσεις
Πρώτη Εμφάνιση
Κατασκευαστής εμφάνισης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο) Βραζιλια
L'Indépendant (Ανατολικά Πυρηναία)
Η L'Indépendant είναι καθημερινή γαλλική τοπική εφημερίδα, η έδρα της οποίας βρίσκεται στο Περπινιάν. Κυκλοφορεί κυρίως στους νομούς της Ωντ και των Ανατολικών Πυρηναίων.
Ιστορία
Ιδρυμένη στο Περπινιάν την 1η Ιανουαρίου 1846, από υποστηρικτές του Φρανσουά Αραγκό, υπό τον τίτλο L'Indépendant des Pyrénées-Orientales, ήταν προσκείμενη στον ρεπουμπλικανισμό σε αυτή την περίοδο κατά την οποία οι ρεπουμπλικάνοι είχαν υιοθετήσει μια επιθετική πολιτική απέναντι στην Μοναρχία του Ιουλίου με ρεπουμπλικανικές συγκεντρώσεις να λαμβάνουν χώρα. Απαγορεύτηκε κατά την Απελευθέρωση καθώς εξακολούθησε να κυκλοφορεί και υπό το καθεστώς το Βισύ, και στη συνέχεια κατά τη γερμανική κατοχή. Τελικώς η δίκη της εφημερίδας δεν έλαβε χώρα, με την τελευταία να βγαίνει, έτσι, κερδισμένη.
Αποτελεί, από τον Ιανουάριο του 2008, μέσω των Journaux du Midi, ιδιοκτησία του ομίλου Sud Ouest.
Η κυκλοφορία του για το 2009 ήταν της τάξεως των 63.585 αντιτύπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Περπινιάν Κατηγορία:Εφημερίδες στη γαλλική γλώσσα
358 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012
Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011−12 ήταν το 26ο από την καθιέρωση της Α1 εθνικής κατηγορίας και το 20ό επαγγελματικό που διοργάνωσε ο ΕΣΑΚΕ. Το πρωτάθλημα διεξήχθη με 13 ομάδες αντί 14 λόγω της μη χορήγησης πιστοποιητικού συμμετοχής του Πανελληνίου. Στις 10 Οκτωβρίου αποφασίστηκε η αναβολή της πρεμιέρας επειδή δεν βρέθηκε λύση με τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός που επικράτησε με 3-2 νίκες του Παναθηναϊκού και κατέκτησε τον τίτλο ύστερα απο 15 χρόνια.
Προημιτελικοί (στις 2 νίκες)
Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέκτησαν τις θέσεις 1 έως 8.
New Model Army (συγκρότημα)
Οι New Model Army είναι βρετανικό ροκ συγκρότημα, με ήχο που βασίζεται στη διασταύρωση της πανκ με την αγγλική φολκ μουσική, συμπεριλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα είδη. Δημιουργήθηκαν το 1980 στο Μπράντφορντ και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να εμφανίζονται ζωντανά και να κυκλοφορούν δίσκους, ουσιαστικά πλέον ως προσωπικό σχήμα του Justin Sullivan, τραγουδιστή και κιθαρίστα.
Βιογραφικό
Οι New Model Army δημιουργήθηκαν τον Οκτώβριο του 1980 στο Μπράντφορντ, κάνοντας την πρώτη τους εμφάνιση στην Scamps Disco. Αρχικά μέλη ήταν ο Justin Sullivan, ο Stuart Morrow στο μπάσο, ενώ η θέση του ντράμερ καλυπτόταν από οποιονδήποτε ήταν εύκαιρος, ώσπου το 1982 προστέθηκε στη σύνθεση και ο Robert Heaton, που θα γινόταν ο δεύτερος βασικός συντελεστής και συνθέτης του συγκροτήματος. Μαζί τους, αρχικά σαν μάνατζερ, ήταν και η Joolz Denby, ποιήτρια, ζωγράφος και σύντροφος του Sullivan, που φιλοτεχνεί όλα τα εξώφυλλα των δίσκων τους ως και σήμερα.
Το όνομά τους προήλθε από το στρατό του Όλιβερ Κρόμγουελ, που αγωνίστηκε για την κατάργηση της μοναρχίας στην Αγγλία. Για περίπου δυο χρόνια εμφανίζονταν κυρίως σε συναυλίες στην περιοχή τους και στο Γιορκσάιρ, ενώ το Μάιο του 1983 κυκλοφόρησε το πρώτο τους single Bittersweet στην Shout Records. Υπογράφοντας στη συνέχεια με την Abstract, το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησαν δυο ακόμα σινγκλς -απ' τα οποία το Great Expectations μπήκε στα βρετανικά ανεξάρτητα τσαρτς- και το 1984 πρώτο τους LP Vengeance, που προκάλεσε γενικότερη αίσθηση τόσο για την πρωτότυπη διασταύρωση της πανκ και της φολκ μελωδίας όσο και για το στιχουργικό του μέρος, που περιελάμβανε παθιασμένα μανιφέστα ενάντια στον πόλεμο, το φασισμό, τα ναρκωτικά και τον ιμπεριαλισμό, που παρ'όλα αυτά διακρίνονταν για την ποιητικότητά τους· τα δυο αυτά χαρακτηριστικά θα συνόδευαν όλες τις επόμενες κυκλοφορίες.
Η επιτυχία αυτού του δίσκου και του single The Price κίνησε το ενδιαφέρον της EMI, με την οποία υπέγραψαν συμβόλαιο υπό τον όρο να έχουν πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία. Το 1985 περιέλαβε την πρώτη είσοδό τους στα Βρετανικά τσαρτς, την κυκλοφορία του LP No Rest for the Wicked, πρώτου για την καινούργια εταιρία, αλλά και την σχεδόν ταυτόχρονη αποχώρηση του Stuart Morrow, που αντικαταστάθηκε από τον δεκαεφτάχρονο Jason "Moose" Harris. Περίπου τον ίδιο καιρό τους απαγορεύτηκε η είσοδος στις ΗΠΑ, κάτι που θα συνέβαινε άλλες τρεις φορές τα επόμενα χρόνια.
Οι επόμενες κυκλοφορίες, τα LP's The Ghost Of Cain του 1986, ηχογραφημένο με τον εμπορικό παραγωγό Glynn Johns, το ΕP New Model Army του 1987 και το LP Thunder and Consolation του 1989 θεωρούνται οι καλύτερες κυκλοφορίες τους, από μουσική και στιχουργική άποψη, με τραγούδια όπως White Coats, 51 State, Vagabonds, Stupid Questions, My Country. Ο ήχος τους παρουσιάζεται δεμένος και σύνθετος, ενώ η πολιτική τους διαμαρτυρία κορυφώνεται, εκφρασμένη από δυνατούς στίχους και τα οργισμένα φωνητικά του Sullivan.
To 1990 ο Harris αποσύρεται και τη θέση του παίρνει στο μπάσο ο Peter Nelson. Ακολουθεί το Impurity την ίδια χρονιά, τελευταίος δίσκος για την EMI, κάπως χαμηλότερων τόνων και με τη συμμετοχή του βιολονίστα Ed Alleyne Johnson, που είχε εμφανιστεί και στο Thunder and Consolation. Το συγκρότημα μετακομίζει στην ανεξάρτητη Epic και το 1993 κυκλοφορεί το single Here Comes the War, στο εσώφυλλο του οποίου περιέχονται οδηγίες για την κατασκευή μιας μικρής ατομικής βόμβας. Κυκλοφορούν τον ίδιο χρόνο το Lp The love of hopeless causes, κάνοντας μια στροφή σε πιο συμπαγή ροκ ήχο. Ο Sullivan στήνει τη δική του εταιρία, Attack Attack Records, στην οποία θα κυκλοφορήσουν όλες οι επόμενες δουλειές του συγκροτήματος, που για το υπόλοιπο της δεκαετίας περιλαμβάνουν τη συλλογή B-Sides And Abandoned Tracks (1994), το ζωντανό …And Nobody Else (1999) και μόνο studio album το μέτριο Strange Brotherhood. Η δισκογραφική απραξία του γκρουπ οφείλεται μεταξύ άλλων και στα προβλήματα υγείας του Heaton, που το 1998 εγκαταλείπει. Τη θέση του παίρνει, μετα από δική του υπόδειξη, ο Michael Dean από το προσωπικό του συγκροτήματος. Πριν την ηχογράφηση του Strange Brotherhood, στη σύνθεση προστέθηκε και ο Dean White στα πλήκτρα.
Με μοναδικό μέλος από τα αρχικά τον Sullivan, το γκρουπ κυκλοφόρησε τα LP's Eight (2000) και Carnival (2005), αποσπώντας θετικές κριτικές και για τα δυο. Το 2003 ο Sullivan κυκλοφόρησε τον προσωπικό δίσκο Navigating by the Stars, ενώ τον επόμενο χρόνο ο Heaton πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος. Τον Αύγουστο του 2007 κυκλοφορεί το άλμπουμ High, ενώ την ίδια περίοδο τους απαγορεύεται η είσοδος στις ΗΠΑ για άλλη μια φορά. Οι New Model Army συνεχίζουν να εμφανίζονται ζωντανά, μεταξύ άλλων και σε αντιφασιστικά/αντιρατσιστικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Στα χρόνια που πέρασαν από την ίδρυσή τους απέκτησαν ένα ιδιαίτερα πιστό κοινό· στην Αγγλία υπάρχουν άνθρωποι (γνωστοί ως the following) που ακολουθούν, με υπνόσακους και αντίσκηνα, ολόκληρη την περιοδεία του συγκροτήματος. Η ανυποχώρητη επιμονή τους τόσο στην πολιτική διαμαρτυρία που μεταφέρει η μουσική τους όσο και στην αντίληψή τους για το συγκρότημα περισσότερο σαν κολεκτίβα κι όχι σαν εμπορικό εγχείρημα, τους έχει καθιερώσει σαν ένα από τα σεβαστά ονόματα της μεταπάνκ σκηνής των δεκαετιών '80-'90.
Ιδανικό αέριο
Το ιδανικό αέριο αποτελεί ένα μοντέλο, χρήσιμο για να μελετηθούν κατά προσέγγιση οι ιδιότητες και η συμπεριφορά των αερίων. Σε ένα πρώτο επίπεδο, ιδανικό αέριο ονομάζεται εκείνο που επαληθεύει τους νόμους των Boyle-Mariotte και Gay-Lussac που συντίθενται σε ενιαίο νόμο υπό την μορφή της γενικής εξίσωσης γινομένων:
όπου
Οι δύο μορφές της παραπάνω σχέσης είναι ισοδύναμες. Η εξίσωση αυτή ονομάζεται επίσης εξίσωση ελαστικότητας ή γενική εξίσωση της κατάστασης του αερίου και παρέχει την σχέση που συνδέει τα τρία χαρακτηριστικά στοιχεία του δηλαδή πίεση, ειδικό όγκο και θερμοκρασία του και ισχύει για οποιαδήποτε κατάσταση του αερίου εφόσον εκείνο βρίσκεται σε θερμοδυναμική ισορροπία.
Πιο συγκεκριμένα, οι παραδοχές που γίνονται για το ιδανικό αέριο είναι οι εξής:
Τα πραγματικά αέρια αποκλίνουν από αυτό το μοντέλο, καθώς δεν είναι σημειακά, και οι κρούσεις και αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους είναι πιο περίπλοκες. Ρεαλιστικότερα μοντέλα που περιγράφουν πραγματικά (αλληλεπιδρώντα) αέρια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Φαινομενολογικά και θεωρητικά. Παράδειγμα φαινομενολογικού μοντέλου αποτελεί η εξίσωση φαν Ντερ Βάαλς, ενώ παράδειγμα θεωρητικού μοντέλου αποτελεί καταστατική εξίσωση Βίριαλ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αέρια
Σημαία της Κάτω Σαξονίας
thumb|Σημαία της Κάτω Σαξονίας. Η σημαία του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας είναι σχεδόν ίδια με την ομοσπονδιακή σημαία, με τη διαφορά ότι συμπεριλαμβάνει στο κέντρο το οικόσημο του κρατιδίου. Οι διαστάσεις της κρατικής και πολιτικής σημαίας είναι 2:3. Καθιερώθηκε στις 13 Απριλίου του 1951.
Περιγραφή
Η κρατική σημαία, όταν χρησιμοποιείται στη θάλασσα, έχει τριγωνικές τις άκρες από δεξιά. Η ίδια χρησιμοποιείται επίσης στα οχήματα αξιωματούχων.
Ιστορικά στοιχεία
Με την ίδρυση της Κάτω Σαξονίας το 1946 με συγχώνευση των κρατιδίων του Μπράουνσβαϊγκ (Braunschweig), του Όλντενμπουργκ (Oldenburg), του Σάουμπουργκ-Λίππε και του Αννόβερου, παρουσιάστηκε πρόβλημα στο να βρεθεί κάποια σημαία δεδομένης της ιστορίας όλων των πρώην εδαφών.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Κάτω Σαξονία Σαξονία
Αζαρμιντόχη της Περσίας
Η Αζαρμιντόχη της Περσίας (... - 631) ήταν βασίλισσα της Περσίας από τη δυναστεία των Σασσανιδών για λίγους μήνες το 630. Ήταν η δεύτερη και τελευταία από τις γυναίκες της δυναστείας των Σασσανιδών που κάθισαν στον θρόνο της Περσίας. Κόρη του βασιλιά της Περσίας Χοσρόη Β’, διαδέχθηκε την αδελφή της Φουραντόχη. Συνεχίστηκε στην εποχή της η μεγάλη αστάθεια που υπήρχε στην Περσία από την εποχή του πολέμου με τους Βυζαντινούς του Ηρακλείου. Παντρεύτηκε τον στρατηγό Φαρρόκι Ορμίσδα αλλά τον σκότωσε· ο γιος του Ροστάμ Φαρροκάζ στη συνέχεια εκδικήθηκε τυφλώνοντας και σκοτώνοντας τη βασίλισσα. Ο Ροστάμ Φαρροκάζ διετέλεσε αρχιστράτηγος του Περσικού στρατού την εποχή του Ισδιγέρδη Γ’. Την Αζαρμιντόχη διαδέχθηκε ο ανιψιός της Ορμίσδας Ε’.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Οικόσημο της Κάτω Σαξονίας
thumb|Το έμβλημα του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας. Το οικόσημο του κρατιδίου της Κάτω Σαξoνίας περιέχεται στη σημαία της Κάτω Σαξονίας. Μάλιστα, χωρίς αυτό η σημαία του κρατιδίου θα ήταν πανομοιότυπη με τη σημαία της Γερμανίας. Με ειδικό νόμο το 1952 ορίστηκαν οι διαστάσεις του εμβλήματος σε 7:6 (ύψος προς πλάτος).