cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1985
Διευθυντές ορχηστρών
Με έντονους χαρακτήρες ο μαέστρος της διοργανώτριας χώρας. Ήταν η μόνη χρονιά που παρουσίαζε έναν διευθυντή ορχήστρας για πολλαπλές συμμετοχές που δεν ήταν ο διευθυντής ορχήστρας της διοργανώτριας χώρας: ο Έλληνας μαέστρος Χάρης Ανδρεάδης ηγήθηκε της ορχήστρας τόσο για την κυπριακή, όσο και για την ελληνική συμμετοχή.
Ψηφοφορία
Η κάθε χώρα είχε μία κριτική επιτροπή, η οποία έδινε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 και 1 βαθμό για τα 10 καλύτερα τραγούδια.
Η ίδια η ψηφοφορία ήταν συναρπαστική, καθώς τα φαβορί, που ήταν η Γερμανία, αρχικά απέκτησαν προβάδισμα νίκης. Όμως, μετά την βαθμολογία του Ηνωμένου Βασιλείου, προηγήθηκαν η Νορβηγία και η Σουηδία (μόνο 1 βαθμός για τη Γερμανία και 12 για τη Νορβηγία).
Η παρουσιάστρια Λιλ Λίντφορς είχε ένα "εσκεμμένο ατύχημα" με τα ρούχα της, καθώς της έφυγε στη σκηνή το φόρεμά της και έμεινε με το εσώρουχο και με το επάνω μέρος του φορέματός της. Αφού πρώτα προσποιήθηκε ότι εξεπλάγη, η παρουσιάστρια στη συνέχεια παρουσίασε ένα άλλο φόρεμα από κάτω (σαν μανδύα), προκαλώντας τις ζητωκραυγές του κοινού. Η Λιλ στη συνέχεια πήρε τη θέση της στη σκηνή και άρχισε να ανακοινώνει φωναχτά τους εκπροσώπους για τη βαθμολογία, και είπε "Ήθελα μόνο να σας ξυπνήσω λιγάκι."
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Μαριμόν-λε-Μπενεστρόφ
Το Μαριμόν-λε-Μπενεστρόφ (κυριολεκτικώς Μαριμόν κοντά στο Μπενεστρόφ ; Μόρσμπεργκ  ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κρατικός Αερολιμένας Κοζάνης «Φίλιππος»
Σχολή εκπαίδευσης πιλότων
Το 2018 ξεκίνησε τη λειτουργία της η σχολή εκπαίδευσης πιλότων αεροσκαφών Egnatia Aviation στον αερολιμένα Κοζάνης. Λόγω του υποστελεχομένου αερολιμένα και των περιορισμένων ωρών λειτουργίας του, η σχολή αποχώρησε από τον αερολιμένα της Κοζάνης τον Φεβρουάριο του 2022.
Διοικητικά
Στην απογραφή του 2011 καταγράφεται ως οικισμός με την ονομασία Αεροδρόμιο, ο οποίος μαζί με τα Πετρανά, τις Σχολές ΟΑΕΔ και τον Τσέλικα ανήκουν στη τοπική κοινότητα Πετρανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης με πληθυσμό 10 κατοίκους. Από την Ε.Ε.Τ.Α.Α (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) αναφέρεται ως οικισμός από το 1971.
Περιστατικά και ατυχήματα
Στις 23 Νοεμβρίου 1976, η πτήση 830 των Ολυμπιακών Αερογραμμών από Αθήνα με ενδιάμεσο σταθμό την Λάρισα, συνετρίβη σε υψόμετρο 1310 μέτρων (4300 πόδια) στο όρος Μεταξάς κοντά στο χωριό Μεταξάς Κοζάνης σκοτώνοντας και τους 46 επιβάτες. Το αεροσκάφος ήταν ένα ελικοφόρο NAMC YS-11A, με νηολόγιο SX-BBR. Έχει κτιστεί ένα εκκλησάκι κοντά στον χώρο του ατυχήματος. Η αιτία του ατυχήματος ήταν χαμηλή νέφωση και υψηλή ομίχλη χωρίς ορατότητα.
Παραπομπές
Κοζάνης Αερολιμένας
Uleiota planata
Η Uleiota planata είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Silvanidae. Αυτή η καινούργια οικογένεια δημιουργήθηκε από ένα τμήμα της οικογένειας Cucujidae. Η μικρή οικογένεια Silvanidae εκπροσωπείται στην Ευρώπη με μόνο περίπου 40 είδη, το γένος Uleiota περιέχει μόνο ένα είδος, την Uleiota planata, την οποία συναντούμε και στην Ελλάδα. Το όνομα «Uleiota» προέρχεται από την λέξη «ὑλειώτης» της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και σημαίνει  «αυτός που ζει στο δάσος», επίθετο που αποδίδεται στο θεό Πάνα. Το λατινικό επίθετον «planata» δηλαδή «πεπλατυσμένη» κάνει αναφορά στο πλατύ σώμα. Το είδος Uleiota planata εξαπλώνεται σε σχεδόν όλη την Ευρώπη και το έντομο το συναντούμε κάτω από τον φλοιό διάφορων φυλλοβόλων και κωνοφόρων δέντρων, ιδιαίτερα βελανιδιές και πεύκα.
Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το μήκος της Uleiota planata πλησιάζει αρκετά τα πέντε  χιλιοστόμετρα. Το σκούρο κάστανο σώμα είναι πολύ πεπλατυσμένο με παράλληλες πλευρές.
Τα στοματικά μόρια  δείχνουν προς τα μπροστά. Το άνω χείλος είναι αποστρογγυλεμένο και στην ακμή βλεφαριδοφόρο (Εικ. 7 A). Η άνω γνάθος έχει δυο δόντια στην άκρη και στα αρσενικά φέρει κέρατο που εκφύεται στη βάση και δείχνει προς τα πάνω και μπροστά (Εικ. 7 Β, κέρατο αριστερά ). Η γναθική προσακτρίδα είναι τετραμερής, το τελευταίο άρθρο τελειώνει αποστρογγυλεμένο (Εικ. 7 D δεξιά). Η χειλική προσακτρίδα είναι τριμερής και το τελευταίο άρθρο είναι λοξά κομμένο στην άκρη (Εικ. 7 C).
Οι κεραίες συνίστανται από ένδεκα άρθρα. Είναι νηματοειδείς και έχουν  μήκος περίπου ίσο με το σώμα. Το πρώτο άρθρο είναι μεγάλο, το δεύτερο μικρό, τα ακόλουθα επιμήκη και περίπου το ίδιο φαρδιά και μακριά (τα τρία πρώτα άρθρα στη Εικ. 1). Το πρόνωτο είναι πιο πλατύ παρά  μακρύ. Το πιο πλατύ είναι πίσω από το κεφάλι, προς τη βάση στενεύει. Οι πριονωτές πλευρές στις  μπροστινές γωνίες  είναι επεκταμένες σε λοβό με δυο ή τρία δόντια  (Εικ. 1).
Τα έλυτρα είναι σχεδόν παράλληλα. Στους ώμους αρχίζει μια ράχη με αιχμηρή άκρη και τρέχει παράλληλα στις πλευρές, στην πίσω άκρη του ελύτρου (Εικ. 4  Β). Κοντά στη ραφή (Εικ. 4 Α)  τρέχει μια άλλη, χαμηλή και θαμπή ράχη. Μεταξύ των δυο ραχών το έλυτρο είναι επίπεδο και έχει θολές σειρές με στίγματα και κοντές χονδρές τρίχες (Εικ. 4).
Τα πόδια  όπως και οι κεραίες είναι ανοικτά καφέ. Οι  ταρσοί  έχουν πέντε άρθρα, το τέταρτο άρθρο είναι όμως πολύ μικρό και παραβλέπεται εύκολα. Το άρθρο με τα νύχια είναι τόσο μεγάλο όσο τα υπόλοιπα άρθρα των ταρσών μαζί.
Τα μπροστινά και μεσαία ισχία είναι μικρά, σφαιρικά και μακριά το ένα από το άλλο (Εικ. 2).
Βιολογία
Προνύμφες (Εικ. 6 Β) και ακμαία συναντούμε κάτω από τον φλοιό διάφορων δέντρων, κωνοφόρων ή μη, όταν ο φλοιός από κάποιο τραυματισμό αρχίζει να ξεκολλάει από το ξύλο. Τα ακμαία καμιά φορά όμως βγαίνουν έξω στην επιφάνεια του φλοιού. Ακμαία μπορούμε να συναντήσουμε όλο το χρόνο και πολλές φορές σε ομάδες.
Συμπεραίνεται από μια έρευνα πως σε σύγκριση με άλλα έντομα του ίδιου βιότοπου η συχνότητα του είδους δεν εξαρτάται πολύ από το βαθμό αποσυνθέσεως του ξύλου. Εξ άλλου το είδος είναι πολύ ανθεκτικό σχετικά με υγρασία και θερμοκρασία, πάλι σε σύγκριση με άλλα έντομα του ίδιου βιότοπου. Οι προνύμφες επιβίωσαν τρεις ώρες με υγρασία μόνο δέκα στις εκατό και Θερμοκρασία 54 βαθμούς Κελσίου.
Σχετικά με την τροφή υπάρχουν αντιφατικές αναφορές (αρπακτικό, κοπριά άλλων εντόμων που ζουν κάτω από το φλοιό, μύκητες, φυτικοί χυμοί). Σύμφωνα με τον Reitter το είδος είναι σαρκοφάγο.
Κατά τη σύζευξη τα σώματα σχηματίζουν γωνία 180 μοιρών και τα οπίσθια άκρη της κοιλίας αγγίζονται (Εικ. 5).
Γεωγραφική εξάπλωση
Εξ αιτίας του τρόπου ζωής το είδος εύκολα μεταφέρεται με το ξύλο. Ο παραδοσιακός χώρος διαμονής εξαπλώνεται σε δυτικο-ανατολική διεύθυνση από τη Μεγάλη Βρετανία και τη νότια Σκανδιναβία μέχρι τον Καύκασο και το Ιράν. Στα Νότια της Ευρώπης συναντούμε το είδος στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία,  όπως και στην Πορτογαλία, λείπει όμως στη Σικελία και την Κρήτη. Η παρουσία στην Τουρκία είναι υπό συζήτηση.
Πηγές
Κατηγορία:κολεόπτερα
Μαρλύ (Μοζέλ)
Το Μαρλύ (Μαρλάιεν, 1940-44: Μάρλινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Έχει πληθυσμό 10.108 κατοίκους (2019) και βρίσκεται κοντά στην πόλη Μετς, πρωτεύουσα του νομού Μοζέλ.
Τάνια Φρανκ
Η Τάνια Τσιάρα Φρανκ (γενν. 24 Ιανουαρίου 1993) είναι Αυστριακή αθλήτρια της ιστιοπλοΐας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Αυστριακοί Ολυμπιονίκες
Ελληνική απογραφή 1845
Η ελληνική απογραφή του 1845 ήταν η ενδέκατη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Ήταν επίσης η ένατη και τελευταία στη σειρά από τις ετήσιες απογραφές που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 1836-1845. Ο πληθυσμός ανήλθε στους 960.236 και παρουσίασε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη του απογραφή του 1844 κατά 29.941 κατοίκους. Η συνολική έκταση του Βασιλείου ήταν κατά την απογραφή 47.516 τ.χλμ. και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 20,2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλο και την ηλικία, καθώς τότε ενδιέφερε τις αρχές μόνο η εξακρίβωση του αριθμού του πληθυσμού και όχι τα κοινωνικοοικονομικά του χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα της απογραφής αυτής δημοσιεύτηκαν το 1847.
Μέγκλα Άρτας
Η Μέγκλα είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 65 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 26 χλμ. από την πόλη της Άρτας.
Bloch MB.150
Το Bloch MB-150 ήταν ένα Γαλλικό χαμηλοπτέρυγο, ολομεταλλικό καταδιωκτικό μονοπλάνο, με ανασυρώμενο σύστημα προσγείωσης και κλειστό πιλοτήριο, που αναπτύχθηκε από την «Société des Avions Marcel Bloch» σαν υποψήφιο για το διαγωνισμό του Γαλλικού Υπουργείου Αέρος του 1934, για ένα νέο σχέδιο καταδιωκτικού.
Μέγκλα Άρτας
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Μέγκλα υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Μέγκλα εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά. Η Μέγκλα μαζί με την Μαρκινιάδα, τον Ζυγό, την Διασέλλα και τις Μελάτες αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαρκινιάδας με συνολικό πληθυσμό 434 κατοίκους.
Bloch MB.150
Ανάπτυξη
Αν και το διαγωνισμό κέρδισε το πρωτότυπο του Morane-Saulnier MS.406, η ανάπτυξη συνεχίστηκε, καταλήγοντας στην πρώτη απόπειρα πτήσης του πρωτότυπου MB.150.01 το 1936. Δυστυχώς, το αεροσκάφος αποδείχθηκε ανίκανο να αποκολληθεί από το έδαφος. Μετά από μετατροπές που συμπεριέλαβαν ισχυρότερες πτέρυγες μεγαλύτερης επιφάνειας, βελτιωμένο σύστημα προσγείωσης και εγκατάσταση ενός αστεροειδούς κινητήρα Gnome-Rhone 14N-0 των 940 hp με τρίφυλλο έλικα σταθερού βήματος, το ΜΒ.150 τελικά πέταξε τον Οκτώβριο του 1937.
Μέγκλα Άρτας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεγκλα Αρτας Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Bloch MB.150
Ανάπτυξη
Στη συνέχεια παραδόθηκε στο Κέντρο Δοκιμών Αεροπορικού Υλικού «CEMA» (Centre d'Essais du Materiel Aerien) για αξιολόγηση, όπου η απόδοσή του αποδείχθηκε επαρκώς ενδιαφέρουσα ώστε να εγκριθεί η περαιτέρω ανάπτυξή του. Έτσι, στις αρχές του 1938 αυξήθηκε ελαφρά το εκπέτασμά του και εγκαταστάθηκε ένας κινητήρας 14N-7. Όταν ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές στα τέλη της Άνοιξης του 1938, η SNCASO πήρε την εντολή της προ-παραγωγής 25 εξ αυτών των αεροσκαφών. Η παραγωγή αυτή του MB-150.01 ουδέποτε έλαβε χώρα, αφού το αεροσκάφος ήταν εντελώς ακατάλληλο για μαζική παραγωγή. Η επανασχεδίαση θα οδηγούσε στα πρωτότυπα των MB.151 και MB.152, που αναπτύχθηκαν και παράχθηκαν παράλληλα. Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κάπου 120 είχαν φτάσει στα χέρια της Armée de l'Air, αλλά ελάχιστα εξ αυτών ήταν ικανά να πετάξουν, καθώς από τα περισσότερα έλειπαν τα σκόπευτρα και οι έλικες. Τα MB.153 και MB.154 προορίζονταν για δοκιμές Αμερικανικών αεροκινητήρων, αλλά μόνον το πρώτο πέταξε και όταν συνετρίβει λίγες μέρες αργότερα, καταστράφηκε πέραν επισκευής και μαζί του σταμάτησε η αναζήτηση αυτής της εναλλακτικής λύσης. Αντ’ αυτού, η προσοχή στράφηκε στην επέκταση της ακτίνας δράσης του ΜΒ.152. Αυτό επιτεύχθηκε με τη μετακίνηση του πιλοτηρίου προς τα πίσω, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για μια νέα δεξαμενή καυσίμων. Άλλες μετατροπές περιελάμβαναν μιαν ελαφρώς πλατύτερη ημιπτέρυγα και αεροδυναμική αναβάθμιση του καλύμματος κινητήρα. Το αποτέλεσμα, τυποποιημένο ως MB.155, απέδωσε ευνοϊκά στις πτητικές δοκιμές και παραγγέλθηκε η παραγωγή του στα 1940, αλλά μόνον 10 αεροσκάφη είχαν ολοκληρωθεί πριν την πτώση της Γαλλίας. Σύμφωνα με τους όρους της ανακωχής, τα 19 εναπομείναντα στη γραμμή παραγωγής αεροσκάφη ολοκληρώθηκαν και παραδόθηκαν στην υπηρεσία της κυβέρνησης του Vichy. Από εκεί, τελικά κάποια βρέθηκαν στα χέρια της Luftwaffe, μετά το 1942.
Το τελευταίο μέλος της οικογένειας, το MB.157, χρησιμοποίησε έναν κατά πολύ ισχυρότερο κινητήρα και τελικά εξελίχθηκε σε ένα πολύ διαφορετικό αεροσκάφος, καθώς το σχέδιό του προσαρμόστηκε για να δεχθεί μια μεγαλύτερη και βαρύτερη μηχανή. Ημιτελές κατά την εποχή της ανακωχής, ολοκληρώθηκε και πέταξε υπό Γερμανική επίβλεψη. Καθώς επέδειξε εξαιρετικές επιδόσεις, αποσυναρμολογήθηκε από τους Γερμανούς για αξιολόγηση. Ο κινητήρας εστάλη στη Γερμανία και το σκάφος εξετάστηκε σε αεροδυναμική σήραγγα, όπου επιβεβαίωσε την υπεροχή του σχεδίου του. Αργότερα καταστράφηκε κατά τη διάρκεια ενός βομβαρδισμού.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα ΜΒ.151 και ΜΒ.152 εξόπλισαν έξι Μοίρες Καταδιωκτικών κατά τη μάχη της Γαλλίας το 1940, αλλά αποδείχθηκαν τελείως ξεπερασμένα από τα Messerschmitt Bf 109E. Συνέχισαν να πετούν με την αεροπορία της κυβέρνησης του Βισύ, μέχρι την κατάρρευσή της. Στη συνέχεια, κάποια από αυτά χορηγήθηκαν στη Ρουμανία, που τα χρησιμοποίησε κατά των Σοβιετικών.
Εννέα MB.151 εξήχθησαν στην Ελλάδα. Πολέμησαν κατά των Ιταλών και Γερμανών εισβολέων και σημείωσαν αρκετές καταρρίψεις αλλά παρουσίασαν και πολλά μηχανικά προβλήματα.
Παραλλαγές
Μόνον ένα πρωτότυπο MB.150.01
Μόνον ένα πρωτότυπο MB.153.01 με κινητήρα Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp
Σχεδιαζόμενη έκδοση με κινητήρα Wright R-1820 Cyclone. Δεν κατασκευάστηκε.
Το Bloch MB.150 σε Ελληνική υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρήγγειλε 25 αεροσκάφη ΜΒ.151 το Σεπτέμβριο του 1939, αλλά καθώς η Γαλλία βρισκόταν σε κατάσταση πολέμου, τελικά μόνον τα εννέα εξ αυτών παραδόθηκαν στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1940. Εντάχθηκαν στην 24η Μοίρα Δίωξης με έδρα το Θριάσιο και αποστολή την άμυνα των Αθηνών. Αργότερα μετεγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη που είχε γίνει στόχος των Ιταλικών βομβαρδιστικών και κατά τη Γερμανική εισβολή, μεταφέρθηκαν στα Τρίκαλα. Παρά τα τεράστια μηχανολογικά προβλήματα που αντιμετώπισαν, κάποια κατόρθωσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην άμυνα της χώρας, επέτυχαν δε νίκες τόσο έναντι Ιταλικών όσο και Γερμανικών αεροσκαφών. Κύκνειο άσμα τους υπήρξε η ιστορική αερομαχία της 15 Απριλίου 1941, όπου τα τελευταία πτήσιμα καταδιωκτικά της αεροπορίας (6 P.24, 3 Gladiator και 3 MB.151) υπερασπιζόμενα το αεροδρόμιό τους, αντιμετώπισαν με άνισους όρους πάνω από τα Τρίκαλα τη Γερμανική ΙΙ/JG 27.Στη διάρκεια της αερομαχίας αυτής,τουλάχιστον 1 γερμανικό αεροσκάφος τύπου Ju-87 Stukas,τέθηκε εκτός μάχης από τον Έλληνα πιλότο Γεώργιο Μόκκα πρίν καταρριφθεί καί ο ίδιος από τον Γερμανό άσσο της Luftwaffe,Gustav Rodel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Bloch Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Ν-αιθυλυδροξυλαμίνη
Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη (αγγλικά:N-ethylhydroxylamine) είναι οργανική χημική ένωση, η οποία περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H7NO, αν και παριστάνεται συνήθως με ημισυντακτικό της τύπο CH3CH2NHOH. Είναι μια οργανική υδροξυλαμίνη.
Λούισβιλ (Κεντάκι)
thumb|250px Το Λούισβιλ (αγγλικά: Louisville, Kentucky), είναι πόλη των ΗΠΑ, και μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας Κεντάκι, καθώς και έδρα της κομητείας Τζέφερσον. Ο πληθυσμός της πόλης του Λούσιβιλ, ανέρχεται στους 615,924 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021 ), ενώ της μητροπολιτικής περιοχής του Λούισβιλ (γνωστή και ως "Κεντακιάνα", αφού περιλαμβάνει και περιοχές της πολιτείας Ιντιάνα), ανέρχεται σε 1,307,647 κατοίκους (2021).
Ν-αιθυλυδροξυλαμίνη
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό της τύπο (C2H7NO) η N-αιθυλυδροξυλαμίνη έχει τα ακόλουθα έξι (6) ισομερή θέσης:
Λούισβιλ (Κεντάκι)
Ο πληθυσμός της κομητείας (Τζέφερσον) κατά τις εκτιμήσεις για το 2021, ανέρχεται στους 764,069 κατοίκους. Η πόλη είναι σήμερα γνωστή για το ετήσιο αγώνα ιπποδρομίας Κεντάκι Ντέρμπι. Το Λούισβιλ, είναι επίσης γνωστό, λόγω ότι είναι έδρα της πολυεθνικής αλυσίδας φαστ φουντ "KFC" (Kentucky Fried Chicken), ως πατρίδα του μποξέρ Μοχάμεντ Άλι, καθώς και για το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ.
Επαρχίες της Ελλάδας
Διοίκηση των Επαρχιών
Η διοίκηση των Επαρχιών αποτελείτο από δύο μέρη: τον Έπαρχο και το Επαρχιακό Συμβούλιο. Μέλη του Επαρχιακού Συμβουλίου ήταν οι Νομαρχιακοί Σύμβουλοι της αντίστοιχης επαρχίας. Ο Έπαρχος ή ο Υποέπαρχος ήταν ο Νομαρχιακός Σύμβουλος ο οποίος λάμβανε τις περισσότερες ψήφους στις Νομαρχιακές Εκλογές.
Ν-αιθυλυδροξυλαμίνη
Παραγωγή
Η υδροχλωρική N-αιθυλυδροξυλαμίνη παράγεται με ηλεκτροχημική αναγωγή νιτραιθάνιου, διαλυμένου σε υδροχλωρικό οξύ, χρησιμοποιώντας χαλκό ως άνοδο και γραφίτη ως κάθοδο.
Αυτοδιάσπαση
Η χημικά καθαρή N-αιθυλυδροξυλαμίνη διασπάται σύντομα με εξώθερμη αντίδραση σε αιθάνιο και αζανόνη και γι' αυτό συνήθως φυλάσσεται στη μορφή του υδροχλωρικού της άλατος, όπως άλλωστε είναι εμπορικά διαθέσιμη:
Αντιδράσεις με ηλεκτρονιόφιλα
Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με ηλεκτρονιόφιλα χημικά είδη, όπως τα αλκυλιωτικά μέσα (π.χ. αλαλκάνια, RX), και μάλιστα μπορεί να αντιδράσει μαζί τους τόσο με το οξυγόνο της, όσο και με το άζωτό της. Δηλαδή: αλλά και
Παραγωγή οξιμών
Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με αλδεΰδες ή κετόνες, σχηματίζοντας οξίμες:
Αυτή η χημική αντίδραση είναι χρήσιμη για τον καθαρισμό κετονών και αλδεϋδών, γιατί είναι κατά κάποιον τρόπο αντιστρέψιμη, αφού αν θερμανθεί η παραγώμενη οξίμη μαζί με ένα ανόργανο οξύ, ανακτάται η αρχική κετόνη ή αλδεΰδη. .
Επίσης, οι οξίμες χρησιμοποιούνται ως συναρμωτές σε ενώσεις συναρμογής.
Αντίδραση με χλωροθειονικό οξύ
Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη αντιδρά με το χλωροθειονικό οξύ, οπότε παράγεται O-υδροξυαιθυλαμινοθειονικό οξύ:
Αναγωγή σε αιθαναμίνη
Η N-αιθυλυδροξυλαμίνη μπορεί να αναχθεί σε αιθαναμίνη :
Επαρχίες της Ελλάδας
Ιστορικά Στοιχεία (1833–1999)
Οι Επαρχίες της Ελλάδας ιδρύθηκαν με τη διοικητική διαίρεση του 1833, αν και αναφέρονταν ήδη από τη πρώτη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828. Αρχικά, οι Επαρχίες ήταν 42. Ο αριθμός των Επαρχιών τροποποιούνταν και με τις επόμενες διοικητικές διαιρέσεις έγιναν 49, ενώ προστίθονταν νέες καθώς ενσωματώνονταν στο ελληνικό κράτος νέα εδάφη. Καταργήθηκαν με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1836 όταν το κράτος χωρίστηκε σε «Διοικήσεις» και ορισμένες «Υποδιοικήσεις», αλλά ξαναδημιουργήθηκαν με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1845. Οι Επαρχίες καταργήθηκαν ξανά ως διοικητικές μονάδες το 1887 αλλά συνέχισαν να διατηρούν υπηρεσίες που σχετίζονταν κυρίως με την εκπαίδευση και με κάποιες οικονομικές υπηρεσίες για να ξαναδημιουργηθούν τέσσερα χρόνια μετά, το 1891. Με τη Διοικητική διαίρεση του 1899 έφτασαν στις 69. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχαν 139 Επαρχίες και μετά τον πόλεμο, με την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στις 7 Μαρτίου 1948, οι Επαρχίες ανήλθαν σε 148.
Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κώδικα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης (Προεδρικό Διάταγμα 30/1996), οι Επαρχίες αποτελούσαν μία «ιδιαίτερη διοικητική οντότητα» εντός της ευρύτερης «διοικητικής περιφέρειας» των νομαρχιών. Από την 1η Ιανουαρίου 1999 και τελικά μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006, οι Επαρχίες καταργήθηκαν ως μονάδες της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας, σύμφωνα με τον Νόμο 2539/1997, στο πλαίσιο του προγράμματος «Καποδίστριας».
Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (2011)
Με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» που εφαρμόστηκε το 2011, πολλές Επαρχίες ή τμήματα Επαρχιών επανήλθαν ως Δήμοι είτε με ίδιες είτε με διαφορετικές ονομασίες. Μερικές Επαρχίες αντιστοιχούν σε Δήμους που δεν μεταβλήθηκαν με την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης» (Επαρχία Λασιθίου, Επαρχία Σαμοθράκης → Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου, Δήμος Σαμοθράκης). Ορισμένες Επαρχίες επανασυστάθηκαν ως Περιφερειακές Ενότητες:
Πίνακας των Επαρχιών της Ελλάδας έως το 1999
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι Επαρχίες της Ελλάδας ανά Νομό, οι οποίες ίσχυαν έως το 1999:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Ελλάδας
Βαρκά Ευρυτανίας
Τα Βαρκά είναι ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ο οποίος βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένος στους νότιους πρόποδες του όρους Ανάληψη ή Τσούκκα (1.473 μ. - τμήμα των Ευρυτανικών Αγράφων) σε υψόμετρο 510 μέτρα. Απέχει 50 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 88 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και περίπου 2 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Λεπιανά του οποίου από παλιά αποτελούσε συνοικισμό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λεπιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Λεπιανά και τον Άγιο Βλάσιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Λούισβιλ (Κεντάκι)
Ιστορία
Το Λούισβιλ, ιδρύθηκε το 1778 στις όχθες του ποταμού Οχάιο στο βόρειο κεντρικό Κεντάκι από τον George Rogers Clark, καθιστώντας το Λούισβιλ μια από τις παλαιότερες πόλεις δυτικά των Απαλλάχιων. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ' της Γαλλίας.
Η πόλη τον 19ο αιώνα ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στην ενδοχώρα, ενώ σήμερα είναι το 7ο μεγαλύτερο λιμάνι της ενδοχώρας των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κεντάκι Κατηγορία:Κεντάκι
Νεράιδα Κοζάνης
Η Νεράιδα είναι οικισμός του δήμου Σερβίων στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Είναι παραλίμνιος οικισμός της λίμνης του Πολυφύτου, βρίσκεται στο κέντρο της λίμνης, ψηλά στο λόφο Νεράιδας και στα όριά του βρίσκεται η γέφυρα Σερβίων Νεράιδας, που αποτελεί τμήμα της εθνικής οδού Λάρισας - Κοζάνης, ενώ απέχει 6 χιλιόμετρα από την έδρα του δήμου στον οποίο ανήκει τα Σέρβια.
Απέχει 20 χιλιόμετρα από την πόλη της Κοζάνης, 142 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Θεσσαλονίκης και 107 χλμ. βόρειοδυτικά της Λάρισας. Κατά την απογραφή του 2011 η Νεράιδα είχε 148 κατοίκους.
Ιστορία
Περίπου δύο χιλιόμετρα βόρεια από τη Νεράιδα, στο λόφο «Πατσούρα», που υψώνεται πλάι στην αριστερή όχθη του Αλιάκμονα, εντοπίστηκαν τα λείψανα (θεμελιώσεις κτηρίου, κιβωτιόσχημοι τάφοι και όστρακα αγγείων ) ρωμαϊκού οικισμού.
Η περιοχή της Νεράιδας, ανήκει διοικητικά στο Νομό Κοζάνης και μετά τον επιτυχή Μακεδονικό αγώνα και τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους, όπου απελευθερώθηκε η ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας από τον Ελληνικό στρατό, ανήκει στην Ελλάδα.
Οι κάτοικοί της είναι πρόσφυγες από το ΝΑ Πόντο της περιοχής Σεβάστειας, όπου με την ανταλλαγή το 1922 άφησαν όλο το βιό τους και εγκαταστάθηκαν κοντά στα Λεύκαρα Κοζάνης.
Το μέρος αυτό ήταν άγονο και χωρίς νερό. Όπως καταλαβαίνετε τα προβλήματα ήταν πολλά και δύσκολα.
Ετσι το 1929 αποφάσισαν να κατέβουν το λόφο, κοντά  στον ποταμό Αλιάκμονα και να στήσουν το σπιτικό τους   από την αρχή, κοντά  στον ποταμό Αλιάκμονα.
Στις παρυφές του λόφου είχε άφθονες πηγές με πεντακάθαρο νερό, εξ΄ού και το όνομα Νεράιδα που έδωσε στα εγκαίνια του χωριού, ο τότε Δεσπότης Κοζάνης Ιωακείμ εντυπωσιασμένος από το μέρος και τα πολλά νερά.
Η ζωή τους κυλούσε ομαλά και προοδευτικά, καθώς εκείνο τον καιρό είχαν κατασκευάσει μικρό υδραυλικό φράγμα στο ποτάμι και με το νερό των πηγών είχαν δωρεάν ύδρευση και άρδευση.
Πέρασαν τα χρόνια μέχρι το 1974 και η ΔΕΗ λόγω του Υδροηλεκτρικού  ΥΗΣ Πολυφύτου εξανάγκασε δια της βίας με το κλείσιμο του φράγματος τους κατοίκους να μεταγκατασταθούν για Τρίτη φορά. Αυτή ήταν πιο οδυνηρή από τις άλλες, διότι κομμάτιασε το χωριό. Πολλοί από τους κατοίκους εγκαταστάθηκαν στο σημερινό λόφο της Νεράιδας, καθώς και  στο Πλατύ Ημαθίας, στην Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στην Κοζάνη ενώ αρκετοί ξενιτεύτηκαν.μικρογραφία|301x301εσ|Το Πάρκο στην είσοδο του χωριού μικρογραφία|274x274px|[[Αρχείο:Θέα Λίμνης Πολυφύτου 1.jpg|μικρογραφία|270x270εσΗ θέα της Λίμνης Πολυφύτου στην ανατολική πλευρά του χωριού]]Η κατάσταση ήταν δραματική, οι αποζημιώσεις ήταν πολύ μικρές και δεν υπήρχε εργασία. Η ΔΕΗ και οι κρατικοί μηχανισμοί ήταν απόντες και οι κάτοικοι δεν εντάχθηκαν στο καθεστώς Η  Νεράιδα είναι ένα πανέμορφο τουριστικό χωριό του Δήμου Σερβίων νομού Κοζάνης. Κτισμένη στην κορυφή του λόφου και ακριβώς επάνω από την Γέφυρα Σερβίων Νεράιδας ηγείται  του κέντρου της λίμνης Πολυφύτου. Η πλεονεκτικής της αυτή τοποθεσία αποτελεί πόλο έλξης πολλών επισκεπτών όλες τις εποχές του χρόνου. Καθημερινά  σταθμεύουν τουριστικά λεωφορεία  με τουρίστες από την Ελλάδα και το Εξωτερικό.
Από την Νεράιδα ο επισκέπτης μένει ενθουσιασμένος, καθώς το υγρό και στερεό στοιχείο ξετυλίγονται μοναδικά  στα πόδια του και σε συνδυασμό με τα παιχνίδια της φύσης προσφέρουν  από κάθε γωνιά του χωριού μια μαγευτική εικόνα. Η Λίμνη Πολυφύτου, η Γέφυρα Σερβίων Νεράιδας, τα Πιέρια Ορη και το υπέροχο ηλιοβασίλεμα είναι μερικά χαρακτηριστικά  που συνθέτουν το φυσικό μαγευτικό τοπίο, το οποίο μένει ανεξίτηλα χαραγμένο στην μνήμη του κάθε επισκέπτη.
Οι  Ταβέρνες, οι Καφετέριες και τα Ξενοδοχεία που λειτουργούν περιμετρικά της Νεράιδας είναι οικογενειακές επιχειρήσεις και φημίζονται για το υψηλό αίσθημα φιλοξενίας και το μεράκι στην εργασία τους. Τα αγνά και ποιοτικά υλικά που χρησιμοποιούν, η καλή και ποιοτική μουσική σε συνδυασμό με την μαγευτική θέα ανταμείβουν τον κάθε επισκέπτη,  αφήνοντάς του τις καλύτερες εντυπώσεις.
Ονομασία
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παλαιότερων κατοίκων της, η ονομασία του χωριού προέρχεται από Νεράιδες που εμφανιζόντουσαν μόλις σουρούπωνε, στους πρώτους πρόσφυγες κατοίκους της περιοχής, που διέσχιζαν το λοφίσκο έξω από το παλαιό χωριό. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, όταν οι Νέοι του χωριού περνούσαν την Γέφυρα, Νεράιδες του ποταμού προέτρεπαν αυτούς να πέσουν στο Ποτάμι, για να τις συναντήσουν. Την ονομασία του χωριού την έδωσε ο τότε Δεσπότης Σερβίων - Κοζάνης Μακαριστός Ιωακείμ, που όταν είδε τα πολλά νερά που ανάβλυζαν στην όχθη του ποταμού, ενθουσιάστηκε και πρότεινε στους κατοίκους από Νέα Ηράκλεια να μετονομασθεί σε ΝΕΡΑΪΔΑ.
Πληθυσμός
Η Νεράιδα ιδρύθηκε από Πόντιους και Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Νεράιδας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σερβίων, του Δήμου Σερβίων-Βελβεντού, της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης, της Δυτικής Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η έκταση του σημερινού οικισμού χωρίς εσωτερικά ύδατα, είναι 9,248 τ.χλμ., ενώ η συνολική επιφάνεια του χωριού μαζί με εσωτερικά ύδατα, ανέρχεται σε 12,198 τ.χλμ..
Οικονομία
Οι  Ταβέρνες, οι Καφετέριες και τα Ξενοδοχεία που λειτουργούν περιμετρικά της Νεράιδας είναι οικογενειακές επιχειρήσεις και φημίζονται για το υψηλό αίσθημα φιλοξενίας και το μεράκι στην εργασία τους. Τα αγνά και ποιοτικά υλικά που χρησιμοποιούν, η καλή και ποιοτική μουσική σε συνδυασμό με την μαγευτική θέα ανταμείβουν τον κάθε επισκέπτη,  αφήνοντάς του τις καλύτερες εντυπώσεις.
Αθλητισμός
Ψάρεμα στην λίμνη και Διαγωνισμός ψαρέματος, Αγώνες κολυμβητικοί ο διάπλους της λίμνης, Σκι και κωπηλασία στην λίμνη με Πανευρωπαϊκούς και Πανελλαδικούς Αγώνες.
Ποδηλατικός Γύρος Λίμνης Πολυφύτου.
Εκδηλώσεις  Φανός τις Απόκριες, καρναβάλι Σερβίων, Πλατανορέμματος, Καρναβάλι Κοζάνης, Φάτνη τα Χριστούγεννα,  καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις  από τον Μορφωτικό Σύλλογο Νεράιδας και κάθε πενταετία Αντάμωμα Νεραϊδιωτών
Αξιοθέατα
thumb|Η θέα από τη Νεράιδα προς τη [[Λίμνη Πολυφύτου και τα Σέρβια Κοζάνης]]
Τοπική αυτοδιοίκηση
Ο οικισμός της Νεράιδας ήταν κατά το παρελθόν και μέχρι το 1998, μια ανεξάρτητη κοινότητα. Έκτοτε και με την εφαρμογή του "σχεδίου Ι.Καποδίστριας" από την 01 Ιανουαρίου 1999, ανήκει στο Δήμο Σερβίων και αποτελεί, ένα από τα δεκαπέντε δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Σύμφωνα με τον νόμο "Καλλικράτη" συνενώθηκαν οι δήμοι Σερβίων, Βελβεντού, Καμβουνίων και η κοινότητα Λιβαδερού και έγινε νέος Δήμος με την ονομασία Δήμος Σερβίων - Βελβεντού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Άγιος Μάμας Χαλκιδικής
Ο Άγιος Μάμας είναι μεγάλος οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στον δήμο Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής. Βρίσκεται ανάμεσα στις χερσονήσους της Κασσάνδρας και της Σιθωνίας. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 70 χιλιόμετρα. Αριθμεί (2021) 1.093 κατοίκους, κύρια ασχολία των οποίων είναι η καλλιέργεια βρώσιμης ελιάς στον εύφορο κάμπο του χωριού και οι τουριστικές επιχειρήσεις.
Ανάμεσα στα άλλα, στον οικισμό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, τοπική ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στη Γ΄ κατηγορία του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος της ΕΠΣ Χαλκιδικής, καθώς επίσης και εκπολιτιστικός σύλλογος. Στο χωριό γίνεται το πανελλαδικά γνωστό πανηγύρι (εμποροπανήγυρη, παλαιότερα ζωοπανήγυρη) κάθε Σεπτέμβριο. Στο χώρο του πανηγυριού υπήρχε το παλιό ξωκκλήσι του Αγίου Μάμα, στο χώρο του όμως χτίστηκε ένας καινούριος ναός και ένα υπερσύγχρονο πολιτιστικό κέντρο.
Τοπική κοινότητα Αγίου Μάμαντος
Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,465 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Παπά Αλώνι και Πόρτες.
Ιστορικά στοιχεία
Στην «τούμπα» του Αγίου Μάμα η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ευρήματα, βάσει των οποίων η περιοχή κατοικήθηκε από το 5000 π.Χ. Από επιγραφή των αυτοκρατορικών χρόνων, που βρέθηκε κοντά στο χωριό και αναφέρει μια οικογένεια που κατοικούσε «εν Ολύνθω», εικάζεται ότι το όνομα της αρχαίας Ολύνθου διασώθηκε ως το τέλος της αρχαιότητας στον εδώ ρωμαϊκό οικισμό.
Το χωριό Άγιος Μάμας αναφέρεται σε έγγραφα του Αγίου Όρους τον 11ο αιώνα. Το 15ο αιώνα υποτάχθηκε στους Τούρκους. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε φορολογικά στο χάσι του Λόγγγου. Στην επανάσταση του 1821 το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους και στην περιοχή έγινε η Μάχη των Ελών. Οι κάτοικοι του Αγίου Μάμαντα συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Μεταξύ αυτών διακρίθηκαν οι αγωνιστές Δημήτριος Πολύζος, Ιωάννης Πολύζος, Αυγερινός Ιωάννου και άλλοι.
Το παλιό χωριό ήταν τσιφλίκι του αρχαιολάτρη Πασά Μιχαήλ Μπέη από τις Σέρρες,ο οποίος είχε στολίσει την αυλή του με αρχαία ευρήματα από τους αρχαιολογικούς χώρους της Χαλκιδικής. Η πρώτη γνωστή ιστορική μαρτυρία για την εμποροζωοπανήγυρη χρονολογείται στο 1870.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Αγιος Μαμας Κατηγορία:Δήμος Μουδανιών Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Λιμένας
Γενικά με τον όρο λιμένας νοείται ο ασφαλής εκείνος όρμος στον οποίο μπορούν να προσεγγίζουν με ασφάλεια τα πλοία προκειμένου να προβούν σε εμπορικές πράξεις. Διακρίνονται δε σε φυσικούς λιμένες που αγγλικά αποδίδεται με τον όρο Harbour (Χάρμπορ) και σε τεχνητούς λιμένες (αγγλικά Port), και ακόμη σε θαλάσσιους ή παραθαλάσσιους, ποτάμιους ή παραποτάμιους και σε λιμναίους ή παραλιμναίους. Λιμένες που προσεγγίζουν αποκλειστικά πολεμικά πλοία και εξυπηρετούνται αποκλειστικά αυτά ονομάζονται ναύσταθμοι ή ναυτικές βάσεις
Διαχείριση λιμένα
Οι λειτουργίες που απαρτίζουν την συνολική διαχείριση ενός λιμένα μεταβάλλονται συνεχώς. Για αυτό ευθύνονται οι συνεχώς αναπτυσσόμενες ναυτιλιακές τεχνολογίες από τις οποίες ύστερα επέρχονται σημαντικές μεταβολές στην παγκόσμια οικονομία αλλά και αλλαγές στα μοτίβα μεταφορών εμπορεύματος.
Πληροφοριακές τεχνολογίες
Αυτός ο όρος περιλαμβάνει κάθε μέσο, όπως οι δορυφόροι για παράδειγμα, που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει για να εξασφαλίσει επικοινωνία ανάμεσα σε λιμένες, πλοία και με την εφοδιαστική αλυσίδα. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και συστήματα όπως το AIS (Automatic Identification System - Σύστημα Αυτόματης Αναγνώρισης), τους EPIRB (Emergency Position Indicating Radio Beacons - Ραδιοφάροι Έκτακτης Ανάγκης), τα PLBs (Personal Location Beacons - Φάροι Προσωπικής Τοποθεσίας), τα SART (Search and Rescue Transponders - Ραντάρ Έρευνας και Διάσωσης) και τα ραδιόφωνα VHF.
Οι σημαντικότεροι λιμένες παγκοσμίως
Οι 20 σημαντικότεροι εμπορικοί λιμένες του κόσμου, το 1974, από ναυτιλιακή (κατάπλοι πλοίων) και φορτοεκφορτωτική κίνηση (διακινούμενα φορτία σε τόνους - εκτός πετρελαιοειδών) είναι κατά σειρά: Ρότερνταμ, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Κόμπε, Οσάκα, Χονγκ Κονγκ, Αμβούργο, Αμβέρσα, Φιλαδέλφεια, Λίβερπουλ, Μασσαλία, Σαν Φρανσίσκο, Μπουένος Άιρες, Σιγκαπούρη, Σαουθάμπτον, Λος Άντζελες, Σαγκάη, Βοστόνη, Λισσαβόνα και Γιοκοχάμα. Μετά το τελευταίο άνοιγμα της Κίνας στην αγορά της Δύσης σήμερα ο λιμένας της Σαγκάης καταλαμβάνει ισχυρότατη θέση μεταξύ των πλέον εμπορικών λιμένων του κόσμου αφού σχεδόν το σύνολο των εισαγωγών - εξαγωγών της Χώρας πραγματοποιούνται από αυτόν τον λιμένα καθιστώντας το Χονγκ Κονγκ υποδεέστερο.
Τα σημαντικότερα ελληνικά λιμάνια
Σημαντικότερα ελληνικά λιμάνια είναι του Πειραιά (επίνειο της Αθήνας), της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, της Ηγουμενίτσας, του Ηρακλείου και Χανίων (Κρήτης), της Καβάλας, του Βόλου, του Λαυρίου, της Ρόδου, της Ραφήνας και της Κέρκυρας, παλαιότερα δε, μεγάλης εμπορικής σημασίας ήταν και της Ερμούπολης (Σύρος).
Annihilator
Οι Annihilator είναι καναδικό speed metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1984 στην Οττάβα.
Βιογραφία
Οι Annihilator δημιουργήθηκαν από τον κιθαρίστα Τζεφ Γουότερς και τον τραγουδιστή Τζον Μπέιτς, οι οποίοι συνεργάστηκαν αρχικά με τον μπασίστα Ντέιβ Σκοτ και το ντράμερ Πωλ Μάλεκ. Μετά την ηχογράφηση του ντέμο "Welcome to your Death", οι Μπέιτς και Σκοτ αποχώρησαν, με τους δύο εναπομείναντες να ηχογραφούν το ντέμο "Phantasmagoria", το 1986.
Το 1987 ο Γουότερς μετακόμισε στο Βανκούβερ, εντάσσοντας στο συγκρότημα τον Ράντι Ράμπατζ στα φωνητικά και τον Ρέι Χάρτμαν στα τύμπανα. Στην επόμενη διετία, ηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τον Γουότερς να αναλαμβάνει και τα μέρη του μπάσου. Μετά την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων, στο συγκρότημα εντάχθηκαν ο μπασίστας Γουέιν Ντέρλι και ο κιθαρίστας Ντέιβ Ντέιβις.
left|thumb|250px|Οι Γουότερς και ΠάντενΤον Σεπτέμβριο του 1989, κυκλοφόρησε το "Alice in Hell" και οι Annihilator περιόδευσαν σε Ευρώπη και Αμερική. Ο δίσκος θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους του μουσικού είδους thrash / speed metal. Αμέσως μετά, ο Ράμπατζ παραιτήθηκε και τη θέση του πήρε ο πρώην τραγουδιστής των Omen, Κόμπερν Παρ. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το "Never, Neverland" και βγήκε σε περιοδεία με τους Judas Priest και τους Pantera. Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, το μικρόφωνο ανέλαβε ο Άαρον Ράνταλ και τα τύμπανα ο Μάικ Μαντσίνι.
Το καλοκαίρι του 1993 κυκλοφόρησαν το "Set the World on Fire", γνωρίζοντας μικρή επιτυχία στην Ευρώπη. Την επόμενη χρονιά, ο Γουότερς ανέλαβε και τα φωνητικά, ο Ράντι Μπλακ τα τύμπανα και ο Καμ Ντίξον το μπάσο για το "King of the Kill". Ακολούθησαν τα "Refresh the Demon" (1996) και "Remains", με τον Γουότερς και τον Ντέιβις ως τα μοναδικά σταθερά μέλη του σχήματος.
Οι Annihilator έπαιξαν ξανά ζωντανά το 1999, μετά από τρία χρόνια και κυκλοφόρησαν το "Criteria for a Black Widow", με τη σύνθεση που είχε ηχογραφήσει το ντεμπούτο τους, με εξαίρεση τον Ντάρλι του οποίου τη θέση πήρε ο Ράσελ Μπέργκβιστ. Μετά την περιοδεία για το άλμπουμ, ο Ράμπατζ απολύθηκε και τη θέση του πήρε ο Τζο Κόμοου, ενώ τη δεύτερη κιθάρα ανέλαβε ο Κάραν Μέρφι και τα τύμπανα ο Ράντι Μπλακ.
Επόμενοι δίσκοι των Annihilator ήταν τα "Carnival Diablos" (2001) και "Waking the Fury" (2002), πριν η σύνθεση του συγκροτήματος διαλυθεί για άλλη μια φορά. Ο Γουότερς αποφάσισε να προσλάβει τον Μάικ Πάντεν στη ρυθμική κιθάρα και οι υπόλοιπες θέσεις να καλύπτονται μόνο στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Έτσι, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τα "All for You" (2004), "Schizo Deluxe" (2005), "Metal" (2007) και "Annihilator" (2010).
Το καλοκαίρι του 2011, εμφανίστηκαν ζωντανά στην πατρίδα τους μετά από 18 χρόνια, στα φεστιβάλ του Κεμπέκ και του Μόντρεαλ.
Τον Αύγουστο του 2013, κυκλοφόρησε το 14ο στούντιο άλμπουμ των Annihilator, με τίτλο "Feast".
Τον Απρίλιο του 2015, το συγκρότημα ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στον 15ο δίσκο του με τίτλο "Suicide Society", του οποίου η κυκλοφορία ανακοινώθηκε για τις 18 Σεπτεμβρίου 2015, με τον Γουότερς να επανέρχεται στα φωνητικά των Annihilator. Ακολούθησε το "For the Demented" στις αρχές Νοεμβρίου του 2017 μέσω της Neverland Music/Silver Lining Music.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Καναδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Καναδικά speed metal συγκροτήματα
Άγιος Νικόλαος Σελλών Ιωαννίνων
Για τοπωνύμια με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Άγιος Νικόλαος Ιωαννίνων
Ο Άγιος Νικόλαος (πρώην Ζαραβούτσι ) είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 520 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στα βορειοδυτικά του δήμου Δωδώνης και απέχει 37 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 59 χλμ ανατολικά της Ηγουμενίτσας και 8,5 χλμ. δυτικά από τον κόμβο Τύρια της Εγνατίας Οδού. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου (αρχικής κτίσης 1848) με την υπεραιωνόβια βελανιδιά και βρίσκεται στη βορειοδυτική άκρη του χωριού, οι καταρράκτες "Κρέμαση" και τα γειτονικά δάση από βελανιδιά της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Κωνσταντίνου.
Ιστορία - Ονομασία
Η θέση του οικισμού ανάμεσα στις παράλιες πόλεις με την ενδοχώρα καθώς και ευρήματα που υπάρχουν δείχνουν κατοίκηση της περιοχής από την αρχαιότητα. Στη τοποθεσία "Κρούσια" με υψόμετρο 689 μέτρα βρέθηκαν ερείπια αρχαίου κάστρου και πόλης που πιθανολογείται ότι ήταν μια από τις περίπου εβδομήντα πόλεις της Ηπείρου που καταστράφηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο στους πολέμους του εναντίον του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα (βλ. Τρίτος Μακεδονικός πόλεμος). Την περίοδο της τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση αναφερόταν με το όνομα Ζαραβούτσι ή Ζαραβούτσιον, οπότε και μετονομάστηκε το 1955. Το 1611 ο Διονύσιος Φιλόσοφος ή Σκυλόσοφος, στη δεύτερη εξέγερση του εναντίον των Τούρκων, επιτέθηκε στη τούρκικη φρουρά και κατοίκους του χωριού και το ερήμωσαν. Το 1670 ο Τούρκος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή το αναφέρει ως τσιφλίκι του Μεμούτ πασά με κατοίκους Χριστιανούς. To 1856 αναφέρεται από τον Παναγιώτη Αραβαντινό ως ελληνικό χωριό της Θεσπρωτίας και τσιφλίκι με 8 χριστιανικά σπίτια που εκκλησιαστικά υπαγόταν στην Εκκλησία Ιωαννίνων και διοικητικά στην Παραμυθιά.
Διοικητικά
Το 1934 με το ΦΕΚ 200Α - 26/06/1934 συστάθηκε κοινότητα Ζαραβουτσίου με την απόσπαση του οικισμού Ζαραβούτσι από την κοινότητα Κόπρας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1937 με το ΦΕΚ 119Α - 01/04/1937 αποσπάσθηκε από την τότε επαρχία Παραμυθίας του νομού Ιωαννίνων και υπάχθηκε στην επαρχία Δωδώνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Παλιουρή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 127 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Μαρσιγύ (Μοζέλ)
Το Μαρσιγύ (Μαρτσελίνγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Αλάν Μπαντόγεφ
Ο Αλάν Καζμπέκοβιτς Μπαντόγεφ (Ρωσικά: Ала́н Казбе́кович Бадо́ев, Ουκρανικά: Алан Казбекович Бадоєв, Οσετικά: Бæдойты Хъазыбеджы фырт Алан), είναι διάσημος Ουκρανός σκηνοθέτης και περιστασιακός ηθοποιός, γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου του 1981 στο Μπεσλάν της Ρωσίας. Έχει δουλέψει με πάρα πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την Ζάννα Μπαντόγεβα για 9 χρόνια, μεχρι το 2012. Μαζί απέκτησαν 2 παιδιά τον Μπορίς και την Λολίτα. Ο Αλάν είναι πολύ στενός φίλος με τον τραγουδιστή Μαξ Μπάρσκιχ, έχει σκηνοθετήσει όλα του τα βίντεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Ουκρανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ουκρανοί ηθοποιοί
Αρτέμιδα Αττικής
Στατιστικά
Η ευρύτερη περιοχή της Δημοτικής Κοινότητας Αρτέμιδος βρίσκεται στις ακτές του Νοτίου Ευβοϊκού Κόλπου, 28 χμ. ανατολικά των Αθηνών και μόλις 5 χιλιόμετρα από τα Σπάτα στα Μεσόγεια, των οποίων αποτελεί επίνειο. Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής. Δικαστικά υπάγεται στο Ειρηνοδικείο Κορωπίου και οικονομικά στη Δ.Ο.Υ. Παλλήνης. Η περιοχή και παλιός οικισμός της Λούτσας παραμένει μέχρι το 1974 στα διοικητικά όρια των Σπάτων, ενώ έκτοτε αναγνωρίζεται ως Κοινότητα Αρτέμιδος της Ανατολικής Αττικής. Το 1994 ξεπερνάει τους 10.000 κατοίκους και προάγεται σε δήμο, σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων. Το 2011 συνενώθηκε με τον πρώην Δήμο Σπάτων για να σχηματίσουν τον Δήμο Σπάτων - Αρτέμιδος, με πληθυσμό ο οποίος ανήρχετο σε 21.488 κατοίκους κατά την απογραφή 2011.
Η Δημοτική Κοινότητα Αρτέμιδος καταλαμβάνει έκταση 21.226 στρεμμάτων, από τα οποία ένα πολύ μικρό μέρος αποτελεί το παλιό κέντρο, ενώ το 50% της συνολικής επιφάνειας είναι εκτάσεις ενταγμένες σε Σχέδιο Πόλεως. Το υπόλοιπο της Δημοτικής Κοινότητας καταλαμβάνεται από εκτάσεις, κυρίως γεωργικές, όπου υπάρχουν και ορισμένες αγροικίες και εξοχικές κατοικίες. Στη περιοχή υπάρχουν αρκετές αγροτικές εκτάσεις με κυρίαρχη καλλιέργεια αυτήν της αμπέλου για παραγωγή οίνου. Ο πληθυσμός της περιοχής σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ανέρχεται σε 17.391 κατοίκους, ήτοι 819 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μεγάλη πληθυσμιακή προσέλευση παρατηρείται κατά τη δεκαετία του '90, εποχή κατά την οποία η περιοχή αποτελεί δημοφιλή παραθεριστικό προορισμό. Η Άρτεμις αποτελεί κόμβο ανάμεσα στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και τον λιμένα της Ραφήνας. Επίσης αποτελεί το επίνειο των Σπάτων χωρίς σημαντικές λιμενικές υποδομές πέρα από το αλιευτικό καταφύγιο που υπάρχει στη Λούτσα.
Ετυμολογικές και ερμηνευτικές αναφορές
Η αρβανίτικη ονομασία Λούτσα, προέρχεται από το αλβανικό Llucë που σημαίνει "λάσπη, βόρβορος". Μετονομάστηκε σε Άρτεμις το 1981.
Η περιοχή αναπτύσσεται και χωρίζεται από τον Δήμο Σπάτων από τον πρώτο κοινοτάρχη Εμμανουήλ Αναγνωσταρά και αναγνωρίζεται ως δήμος τιμάται με την ονομασία της θεάς Αρτέμιδος καθώς η ομώνυμη λεωφόρος που διέρχεται από το παραδοσιακό κέντρο καταλήγει νότια στην Αρχαία Βραυρώνα όπου σώζονται τα ερείπια του ναού της Βραυρωνίας Αρτέμιδος.
Στο έμβλημα δε του δήμου χαράσσεται η εικόνα της θεάς Αρτέμιδος.
Αρχαία ιστορία
Η Δημοτική Κοινότητα Αρτέμιδας βρίσκεται στην περιοχή με το τοπωνύμιο Λούτσα που προέρχεται από την αρβανίτικη λέξη «λούτσα» δηλαδή υγρός – βαλτώδης τόπος, πιθανότατα εξαιτίας της ύπαρξη λίμνης ή έλους στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Λίμνη. Η περιοχή αυτή, βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο του Δήμου, και κατοικήθηκε από το 2.000 π.Χ., δηλαδή κατά την διάρκεια της πρωτοελλαδικής περιόδου. Στην περιοχή Αλυκή αποκαλύφθηκε οχυρωμένος πρωτοελλαδικός οικισμός, οι Αραφηνίδες Αλές, ο οποίος αποτελούσε το δεύτερο σε μέγεθος Δήμο των αρχαίων Αραφηνίων. Ο μύθος αναφέρει πως ο Ορέστης επιστρέφοντας από την Ταυρική χερσόνησο με την Ιφιγένεια και το θαυματουργό ξόανο της Αρτέμιδος, αποβιβάστηκε στις Αραφηνίδες Αλές, όπου ίδρυσε ναό για την Αρτέμιδα και έστησε άγαλμα. Τα θεμέλια του ναού διατηρούνται σήμερα σε ελεγχόμενο χώρο στην κεντρική παραλία του δήμου, όπως επίσης και ο βωμός της θεάς σε κοντινή απόσταση επάνω στην ακτή. Στο ναό λατρευόταν η Άρτεμη ως «ταυροπόλος» θεά, ενώ η Ιφιγένεια αποσύρθηκε στο ιερό της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα, το οποίο σώζεται έως σήμερα.
Από τον Ευριπίδη φαίνεται ότι είχε επιζήσει μια παλιά λατρευτική συνήθεια μια συμβολική ανθρωποθυσία που λάμβανε χώρας στις Αραφηνίδες Αλές, και κατά την διάρκεια της οποίας χαράσσονταν ο λαιμός ενός ανθρώπου ώστε να βραχεί με αίμα ο βωμός της θεάς. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, και σύμφωνα με την χαρτογραφική αποτύπωση του Γερμανού χαρτογράφου Κάουπερτ, η περιοχή που καταλαμβάνει σήμερα ο Δήμος Αρτέμιδος ήταν ιδιαίτερα αραιοκατοικημένη. Στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο ναός του αγίου Σπυρίδωνα αποτυπώθηκαν ερείπια, πιθανότατα υπολείμματα αρχαίου λιμενίσκου. Αξιοσημείωτη η περιτοίχιση που περιλαμβάνει το σημερινό κέντρο και τμήμα της 6ης πολεοδομικής ενότητας με την ένδειξη «Μάνδρα Διάκου». Στον ίδιο χάρτη αποτυπώνονται οι εκτεταμένοι αμμόλοφοι του παραθαλάσσιου μετώπου που καταλαμβάνονται από δασική βλάστηση.
Νεώτερη ιστορία
Η σύγχρονη Άρτεμις είναι άμεσα συνδεδεμένη με την γειτονική πόλη των Σπάτων που είχε από το 1952 εξελιχθεί σε δήμο, ήταν η συνοικία των Σπάτων με καθαρά παραθεριστικό χαρακτήρα σταδιακά άρχισε να αποκτά παροδικούς και λίγους μόνιμους κατοίκους. Η περιοχή έως τα τέλη του '70 αποτελεί χωριό με αγροτικό και κτηνοτροφικό χαρακτήρα, αποσπάστηκε από τα Σπάτα το 1974 σαν αυτόνομη κοινότητα με το όνομα Κοινότητα Αρτέμιδας, στην νέα κοινότητα δόθηκε το αρχαίο όνομα της περιοχής που είχε σχέση με την λατρεία της θεάς αντί για το όνομα Λούτσα που συνήθιζαν να την αποκαλούν οι Σπαταναίοι. Κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90 καθίσταται δημοφιλής λόγω της εγγύτητάς της με την πρωτεύουσα ως παραθαλάσσιος προορισμός κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Με την οικιστική επέκταση της πρωτεύουσας επιλέγονται εκτάσεις της Λούτσας από ανθρώπους μέσων και χαμηλών εισοδημάτων για την οικοδόμηση εξοχικών κατοικιών. Η περιοχή διαμορφώνει το ιδιαίτερο προφίλ της και πραγματοποιείται απόσχιση από το Δήμο Σπάτων-Λούτσας. Στα τέλη του '90 η περιοχή γνωρίζει οικιστική ανάπτυξη, χωρίς όμως να συνοδεύεται από μια παράλληλη ανάπτυξη των υποδομών. Η παράκτια ζώνη αξιοποιείται από γραφικά καφέ, καταστήματα και μπαρ και διαμορφώνεται σταδιακά το παραθεριστικό προφίλ της περιοχής. Αναγνωρίζεται πλέον ως δήμος και αναπτύσσεται
Πολεοδομικά χαρακτηριστικά
Η περιοχή της Αρτέμιδος είναι αρκετά εκτεταμένη. Κάποιοι αριθμοί δίνουν μια ιδέα του μεγέθους. Έχει έκταση 21,226 τ.χλμ., 480 χλμ. οδικό δίκτυο, πάνω από 650 χλμ. δίκτυο ύδρευσης, 18 χλμ. παραλία, ενώ η δημοτική κοινότητα διαιρείται σε 14 πολεοδομικές ενότητες (13 νέες εντάξεις και το παλιό κέντρο). Η γειτνίαση με το αεροδρόμιο αλλά και τον λιμένα της Ραφήνας δημιουργεί πλεονεκτήματα αλλά και προβλήματα.
Ένα φλέγον ζήτημα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, είναι η διέλευση των αεροπλάνων πάνω από την πόλη σε χαμηλό ύψος, κι ένα δεύτερο εξ ίσου σημαντικό η ανυπαρξία μονάδας επεξεργασίας αστικών λυμάτων (βιολογικός καθαρισμός).
Συνοικίες
Η πόλη της Αρτέμιδος αναπτύσσεται πέριξ της παραθαλάσσιας ζώνης της Λούτσας που αποτελεί και το κέντρο της. Η οικιστική ζώνη εκτείνεται κατακόρυφα της παραλιακής προς τα βόρεια και τα νότια του κέντρου, ενώ δυτικά εκτείνονται οι πευκόφυτοι λόφοι της περιοχής. Οι συνοικίες της είναι αρκετά αραιοκατοικημένες. Μερικές από τις συνοικίες και περιοχές της Αρτέμιδος είναι οι εξής: Λούτσα, Βραυρώνα, Βελανιδέζα, Πράσινος Λόφος[1], Βρύση, Υπαπαντή, Άγιος Νικόλαος, Αλυκή, Γαλήνη Η κεντρική παραλία της Αρτέμιδος επεκτείνεται από την συνοικία των Αλυκών μέχρι τον ναό της Ταυρoπόλου Αρτέμιδας με μεγάλη κίνηση τους θερινούς μήνες λόγω ότι τα νερά είναι καθαρά και πολύ ρηχά με εύκολη πρόσβαση σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους με κινητικά προβλήματα.