cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιχείρηση Άλμπουμεν
Η Επιχείρηση Άλμπουμεν (Operation Albumen) ήταν σειρά από επιχειρήσεις καταδρομών εναντίον γερμανικών αεροπορικών βάσεων στην κατεχόμενη από τις Δυνάμεις του Άξονα Κρήτη, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σοπός της επιχείρησης ήταν να αποφευχθεί η χρήση των βάσεων αυτών προς υποστήριξη του Άφρικα Κορπς στον Πόλεμο της Ερήμου. Πραγματοποιήθηκαν συγχρόνως με παρόμοιες επιδρομές σε αεροπορικές βάσεις του Άξονα στη Βεγγάζη, στη Ντέρνα και στη Βάρκη της Λιβύης και ήταν από τις πρώτες σχεδιασμένες επιχειρήσεις δολιοφθοράς (σαμποτάζ) στην κατεχόμενη Ευρώπη.μικρογραφία|Επιδιόρθωση αεροσκαφών στο [[Μάλεμε Χανίων, Αύγουστος 1941]]
Σύνοψη
Κατά τα τέλη της άνοιξης του 1942, τα αεροδρόμια της Κρήτης κέρδισαν αυξημένη στρατηγική σημασία καθιστώντας την κύρια βάση διέλευσης για τη Λουφτβάφε προκειμένου αυτή να παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη στο Άφρικα Κορπς του Ρόμελ, στην προώθησή του προς το Δέλτα του Νείλου. Επιπλέον, τα αεροσκάφη της Λουφτβάφε, με βάση την Κρήτη, πραγματοποίησαν αποστολές φωτοαναγνώρισης, βομβαρδισμού και επίθεσης με συνοδεία στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Με στόχο να διαταράξουν αυτές τις επιχειρήσεις, Βρετανοί στρατηγικοί στο Κάιρο έστειλαν τρεις ομάδες από την Ειδική Μοίρα Σκαφών (SBS) και μία από την Ειδική Αεροπορική Υπηρεσία του Ντέιβιντ Στέρλινγκ (SAS) στην Κρήτη για να σαμποτάρουν τα αεροδρόμια του Ηρακλείου, του Καστελίου, του Τυμπακίου και του Μάλεμε. δεξιά|μικρογραφία| Ju 52 στην Κρήτη το 1943. Οι γερμανικοί τύποι αεροσκαφών στην Κρήτη εκείνη τη στιγμή περιελάμβαναν τα Ju 52 και Me 323 για μεταφορά, τα Ju 88 και Ju 86 για βομβαρδισμό και αναγνώριση φωτογραφιών, καθώς και το Bf 109 ως μαχητικό.
Το αεροδρόμιο του Ηρακλείου ανατέθηκε στη SAS και τα άλλα τρία αεροδρόμια στις ομάδες SBS. Η ημερομηνία για όλες τις επιθέσεις σαμποτάζ είχε προγραμματιστεί για τη νύχτα της 7ης/8ης Ιουνίου 1942.
Επιχείρηση Καστελίου
δεξιά|μικρογραφία| Me 323 Gigant το 1941. Η ομάδα που είχε αναλάβει την επίθεση στο Καστέλι αποτελούνταν από τον καπετάνιο Ντάνκαν της Μαύρης Φρουράς, δύο Υπαξιωματικούς του SBS και τον Έλληνα χωροφύλακα Βασίλη Δραμουντάνη. Η επιχείρηση εκτυλίχθηκε σύμφωνα με το σχέδιο και στις 7 Ιουνίου οι σαμποτέρ, με τη βοήθεια των ντόπιων Γιώργου Ψαράκη, Κίμωνα Ζωγραφάκη (ψευδώνυμο Blackman) και Κώστα Μαυραντωνάκη, κατάφεραν να καταστρέψουν 5 αεροσκάφη, να προκαλέσουν ζημιές σε άλλα 29 και να βάλουν φωτιά σε πολλά οχήματα και σημαντικές ποσότητες προμηθειών (συμπεριλαμβανομένων περίπου 200 τόνων αεροπορικών καυσίμων) χρησιμοποιώντας βόμβες καθυστερημένης δράσης.
Η επιχείρηση του Ιουνίου 1942 αναφέρεται συχνά ως η πρώτη επιδρομή στο Καστέλι, για να διαφοροποιηθεί από παρόμοια επιχείρηση, που πραγματοποιήθηκε ένα χρόνο αργότερα. Ένας από τους στόχους αυτής της δεύτερης επιχείρησης ήταν να οδηγήσει τους Γερμανούς να πιστέψουν ότι επέκειτο συμμαχική προσγείωση στην Κρήτη (και όχι στον πραγματικό στόχος τους, τη Σικελία). Έτσι, το βράδυ της 4ης και 5ης Ιουλίου 1943, δύο ομάδες καταδρομέων υπό τον Δανό Στρατηγό Άντερς Λάσεν και τον Έλληνα Κίμωνα Ζωγραφάκη, επιτέθηκαν ταυτόχρονα στο αεροδρόμιο του Καστελίου από δύο διαφορετικές τοποθεσίες. Παρά την ισχυρή ασφάλεια, κατάφεραν να εξαπατήσουν τη φρουρά και κατέστρεψαν τα περισσότερα σταθμευμένα αεροσκάφη και καύσιμα.
Επιχείρηση Ηρακλείου
δεξιά|μικρογραφία| 109 G-2 Bf το 1942. δεξιά|μικρογραφία| Ju 88 πάνω από την [[Αστυπάλαια το 1943. ]] Η επιχείρηση του Ηρακλείου είχε επικεφαλής τον Τζορτζ Τζέλικο και περιλάμβανε τέσσερα μέλη των Ελεύθερων Γαλλικών Δυνάμεων υπό τον Ζορζ Μπερζέ (τα άλλα τρία ήταν ο Ζακ Μουό, ο Πιέρ Λεοστίκ και ο Ζακ Σιμπάρ) και τον υπολοχαγό Κωστή Πετράκη του Ελληνικού Στρατού.
Η ομάδα μεταφέρθηκε στην Κρήτη με το ελληνικό υποβρύχιο Τρίτων και κωπηλάτησε ως την ξηρά με τρία φουσκωτά. Είχαν σκοπό να προσγειωθούν στην παραλία του Καρτερού, αλλά έφτασαν στην ξηρά στον Κόλπο των Μαλίων την αυγή της 10ης Ιουνίου και καθυστέρησαν. Λόγω της προσγείωσης σε λάθος τοποθεσία, οι άντρες έπρεπε να βαδίσουν για να φτάσουν στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου. Κρύφτηκαν μέρα και βάδισαν όλη τη νύχτα, φτάνοντας τελικά στον προορισμό τους τη νύχτα της 12ης/13ης Ιουνίου.
Λόγω της αυξημένης κίνησης, που προκλήθηκε από μια διαδοχή νυχτερινών εξορμήσεων σε εξέλιξη, η ομάδα έπρεπε να αναβάλει την επίθεσή της μέχρι το επόμενο βράδυ. Η ομάδα μπήκε στο αεροδρόμιο, ενώ αυτό βομβαρδιζόταν από τη RAF, και κατέστρεψε περίπου 20 Ju 88. Και οι έξι σαμποτέρ διέφυγαν από το αεροδρόμιο, αλλά η υποχώρησή τους προδόθηκε, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο 17χρονος Πιέρ Λεοστίκ και οι άλλοι τρεις Γάλλοι να συλληφθούν. Ο Τζέλικο και ο Πετράκης διέφυγαν στην Αίγυπτο.
Επιχείρηση Τυμπακίου
Η ομάδα του Τυμπακίου, με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Σάδερλαντ της Μαύρης Φρουράς, ανακάλυψε ότι λόγω αεροπορικών επιδρομών από την Αίγυπτο, το αεροδρόμιο είχε εγκαταλειφθεί προσωρινά και τα αεροσκάφη, που έδρευαν εκεί, μεταφέρθηκαν.
Επιχείρηση Μάλεμε
Η ομάδα του Μάλεμε αποτελούνταν από τους καπετάνιους Μάικλ Κήλυ και Τζέιμς Άλοτ, που προσγειώθηκαν στην Κρήτη με το ελληνικό υποβρύχιο Παπανικολής. Έπειτα από δύσκολη πορεία, έφτασαν στο Μάλεμε όπου ανακάλυψαν ότι το αεροδρόμιο ήταν ισχυρά προστατευμένο και πρόσφατα εξοπλισμένο με ηλεκτρικούς φράκτες, καθιστώντας αδύνατο να διεισδύσουν στην περίμετρό του.
Συνέπειες
Ως αποτέλεσμα των επιδρομών, 25 αεροσκάφη καταστράφηκαν εντελώς, πολλά άλλα υπέστησαν ζημιές και 12 Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν. Σε αντίποινα για το σαμποτάζ στο Ηράκλειο, οι δυνάμεις Κατοχής εκτέλεσαν 50 κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου την επόμενη μέρα. Πριν από τις επιθέσεις, στις 3 Ιουνίου, οι Γερμανοί είχαν εκτελέσει άλλους 12 πολίτες του Ηρακλείου. Η Λεωφόρος των 62 Μαρτύρων στο σύγχρονο Ηράκλειο ονομάστηκε εις μνήμη των θυμάτων.
Στις 23 Ιουνίου, ο Τζέλικο, ο Πετράκης και οι συμμετέχοντες στις επιχειρήσεις Καστελίου και Τυμπακίου φυγαδεύτηκαν στη Μάρσα Ματρούχ της Αιγύπτου με καΐκι από την παραλία Τρυπητή κοντά στο χωριό Κρότος στη νότια Κρήτη. Έφτασαν στη Μάρσα Ματρούχ λίγο πριν αυτή πέσει στα χέρια του Ρόμελ.
Μετά από αρκετές ημέρες ανακρίσεων υπό την απειλή της εκτέλεσης, οι Μπερζέ, Μουό και Σιμπάρ, που συνελήφθησαν μετά το σαμποτάζ του Ηρακλείου, μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο κρατουμένων Όφλαγκ XC στη Γερμανία. Τελικά, ο Μπερζέ κατέληξε στο κάστρο Κόλντιτζ της Σαξονίας, όπου κρατούνταν όσοι είχαν προσπαθήσει επανειλημμένα να διαφύγουν. Εκεί, ο Μπερζέ βρήκε τον διοικητή της SAS, Ντέιβιντ Στέρλινγκ, ο οποίος είχε συλληφθεί εν τω μεταξύ.
Τιμώντας τη μνήμη του Πιέρ Λεοστίκ, ο Κώστας Πετράκης βάφτισε τον γιο του με το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Εθνικής Αντιστάσεως
Οθωμανική Δυναστεία
Η Οθωμανική Δυναστεία (τουρκικά: Osmanlı Hanedanı) ή Οίκος του Οσμάν (οθ. τουρκικά: خاندان آل عثمان‎) ή των Οσμανιδών ή Οσμανίδες, ηγούνταν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1281 έως το 1924, ξεκινώντας από τον Οσμάν Α΄ (χωρίς να καταμετρείται ο πατέρας του, Ερτογρούλ), παρ'όλο που η δυναστεία δεν είχε ανακηρυχθεί μέχρι το 1383, όταν ο Μουράτ Α΄ ανακήρυξε τον εαυτό του Σουλτάνο. Πριν από αυτό η φυλή/δυναστεία ήταν γνωστή ως Σογούτ, αλλά μετονομάστηκε σε Οσμανλί (Οσμανίδες ή Οσμανλίδες στην Ελληνική γλώσσα) προς τιμή του Οσμάν Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι Κατηγορία:Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κωνσταντίνος Σπανδάγος
Ο Κωνσταντίνος Σπανδάγος (1916 − 10 Ιανουαρίου 2006) ήταν Έλληνας ραδιοερασιτέχνης, ιδρυτής του πρώτου ερασιτεχνικού ραδιοσταθμού στην Κρήτη.
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος ειδών πολυτελείας και εκδότης της βενιζελικής εφημερίδας «Ο Αγών». Ο Κωνσταντίνος έδειξε από μικρός την κλίση του στα ηλεκτρονικά, καθώς σε ηλικία 13 ετών είχε κατασκευάσει ένα ραδιοφωνικό δέκτη. Από το 1934 ως το 1938 σπούδασε ηλεκτρονικά σε ένα γερμανικό ιδιωτικό πολυτεχνείο στην Κωνσταντινούπολη, γενέτειρα της μητέρας του, Περσεφόνης Τσαγκαράκη, η οποία ήταν ζωγράφος. Το 1938 επέστρεψε στο Ρέθυμνο.
Αντιστασιακή δράση
Το 1941 έλαβε μέρος ως στρατιώτης στη μάχη της Κρήτης. Μετά την κατάληψή της από τους Γερμανούς εντάχθηκε, το 1942, στην Ε.Ο.Ρ. (Εθνική Οργάνωση Ρεθύμνης). Περίπου ένα μήνα μετά την ένταξή του, το Ελληνικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής έδωσε εντολή στο αρχηγείο της ΕΟΡ να φροντίσει ώστε ο Κ. Σπανδάγος να πιάσει δουλειά στο γερμανικό φρουραρχείο του Ρεθύμνου για να επισκευάζει τα ραδιόφωνα, τους ασυρμάτους και τον άλλο σχετικό εξοπλισμό των Γερμανών. Θα μπορούσε έτσι να κλέβει ανταλλακτικά για τους ασυρμάτους και τα ραδιόφωνα των Εγγλέζων κομάντος και των Ελλήνων ανταρτών που τους φιλοξενούσαν στα βουνά του νομού, και ακόμα να αντλεί πολύτιμες πληροφορίες από τις γερμανικές εκπομπές σημάτων. Η επιλογή του Κωνσταντίνου, πέρα από τη δεξιοτεχνία του στα ηλεκτρονικά, έγινε και για έναν άλλο λόγο: γνώριζε τη γερμανική γλώσσα. Η πρόταση για την πρόσληψή του έγινε από τον διερμηνέα του Γερμανού φρουράρχου, που ήταν μέλος της ΕΟΡ. Η πρόσληψη εγκρίθηκε, καθώς εκείνη την εποχή η ειδικότητα του ηλεκτρονικού ήταν σπάνια. Ο Σπανδάγος, κλέβοντας γερμανικά ανταλλακτικά, κατασκεύασε έναν ισχυρό ραδιοφωνικό δέκτη, τον οποίο η οργάνωση έκρυβε πότε στον μητροπολιτικό ναό, πότε στα γραφεία της μητρόπολης και πότε σε σπίτια των μελών της. Με τη βοήθειά του η ΕΟΡ εξέδιδε δελτίο ειδήσεων από τους ραδιοσταθμούς του Καΐρου και του Λονδίνου, το οποίο μοίραζε στα μέλη της.
Το 1944 ωστόσο οι Γερμανοί αντιλήφθηκαν τον Σπανδάγο να κλέβει ανταλλακτικά. Τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν, με αποτέλεσμα να χάσει το ένα του μάτι. Εκτός της παραπάνω δραστηριότητας, ο Σπανδάγος επισκεύαζε τους ασυρμάτους των ανταρτών και των Εγγλέζων κομάντος. Όταν έγινε η απαγωγή του Γερμανού στρατηγού Κράιπε στην Κρήτη, ο Σπανδάγος κατασκεύασε ένα ειδικό φακό για να κάνουν οι απαγωγείς σήματα στο αγγλικό υποβρύχιο που τον παρέλαβε (μαρτυρία Γιώργου Χαροκόπου). Τιμήθηκε μετά την απελευθέρωση με το μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης.
Μετά τον πόλεμο
Το 1946 ο Σπανδάγος ίδρυσε στο Ρέθυμνο την πρώτη βιοτεχνία ραδιοφώνων με τον διακριτικό τίτλο «ΚΡΗΣ» και τον πρώτο ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Κρήτη. Το 1947 μετέφερε την έδρα της βιοτεχνίας στα Χανιά. Παρότι η βιοτεχνία αυτή είχε ως ανταγωνιστές αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς κολοσσούς, όπως η RCA και η Philips, κατόρθωσε να επιβιώσει μέχρι το 1953, πουλώντας εκατοντάδες ραδιόφωνα σε όλη τη χώρα (οικιακά, αυτοκινήτου και ραδιογραμμόφωνα). Στα Χανιά ο Σπανδάγος δίδαξε επίσης ηλεκτρονικά στην Τεχνική Σχολή «Δαίδαλος». Συγχρόνως διατηρούσε και εργαστήριο επισκευής ραδιοφώνων. Κατασκεύαζε εκεί ο ίδιος τα απαραίτητα ανταλλακτικά, όπως πυκνωτές, αντιστάσεις, πηνία και μετασχηματιστές. Από το εξωτερικό εισήγε μόνο τις ηλεκτρονικές λυχνίες.
Κατά καιρούς ο Σπανδάγος είχε ασχοληθεί με τρεις κινηματογραφικές επιχειρήσεις (Σινέ «Ολύμπια», «Πάνθεον» και «Μπόλαρη»). Το 1953 ήρθε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε νέα, βελτιωμένη βιοτεχνία ραδιοφώνων, τη «Sunbeam», καθώς και την πρώτη στην Ελλάδα βιοτεχνία ιατρικών μηχανημάτων (1956) με τον διακριτικό τίτλο «Spandag». Τον Ιούνιο του 1956 κατασκεύασε τον πρώτο ηλεκτροκαρδιογράφο στην ελληνική επικράτεια, ο οποίος αγοράσθηκε από κεντρικό νοσοκομείο των Αθηνών. Το 1963 πραγματοποίησε στην Αθήνα μια από τις πρώτες πειραματικές τηλεοπτικές εκπομπές. Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ηλεκτρονικών (1957-1961). Το 1967 μετανάστευσε στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου εργαζόταν ως διευθυντής σε ένα εργοστάσιο της Philips. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1985.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοπόροι του ραδιοφώνου στην Ελλάδα
Βίκτορ Γιούστσενκο
Ο Βίκτορ Αντρίγιοβιτς Γιούστσενκο (Віктор Андрійович Ющенко, 23 Φεβρουαρίου 1954) είναι Ουκρανός πολιτικός και ο 3ος πρόεδρος της Ουκρανίας (από το 2005 ως το 2010). Ήταν ο κύριος υποψήφιος της αντιπολίτευσης ως αρχηγός του Κόμματος "Η δική μας Ουκρανία" (Наша Україна - Νασα Ουκραγίνα) στις εκλογές του 2004. Ανακηρύχθηκε νικητής των επαναληπτικών εκλογών του Δεκεμβρίου 2004, με 52% έναντι 44% για το Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Ήταν Πρωθυπουργός της Ουκρανίας την περίοδο 1999-2001.
Οι υποστηρικτές του φορούν πορτοκαλί κορδέλες. Ήρθε στην επιφάνεια σκάνδαλο απόπειρας δηλητηρίασής του με διοξίνες. Ορκίστηκε Πρόεδρος της Ουκρανίας στις 23 Ιανουαρίου του 2005.
Προεδρικές εκλογές 2010
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 17 Ιανουαρίου 2010, ο Γιανουκόβιτς προηγήθηκε με 35,32% των ψήφων ο έναντι 25,05% για την πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο. Ο απερχόμενος πρόεδρος Γιούστσενκο ήρθε 5ος με 5,45% των ψήφων.
Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
Ωντρέ Τοτού
Η Ωντρέ Ζυστίν Τοτού ή Οντρέ Τοτού    (γαλλικά: Audrey Justine Tautou, 9 Αυγούστου 1976) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Η Τοτού γεννήθηκε στη Μπωμόν της Γαλλίας. Το 1999, συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό νέων ταλέντων, χορηγός του οποίου ήταν το Canal Plus, στην εκπομπή "Οι νέοι πρώτα", και κέρδισε το βραβείο νεότερης ηθοποιού στο 9ο Φεστιβάλ Νέων Κωμικών της Μπεζιέ. Αργότερα, την πρόσεξε ο Τόνυ Μάρσαλ ο οποίος της έδωσε ένα ρόλο στο βραβευμένο με Σεζάρ, Venus Beauty Institute (1999). To 2000 κέρδισε το βραβείο Σουζάν Μπιανσέτι ως η πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιός στη Γαλλία.
Το 2001 η Τοτού εξελίχθηκε σε παγκόσμια διασημότητα, ερμηνεύοντας το ρόλο της Αμελί. Ωστόσο στη Γαλλία ακόμη ήταν περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στο Venus Beauty Institute, παρά για το ρόλο της "Αμελί". Το 2002 συμμετείχε στην ταινία Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά,και το 2004 στην ταινία Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες με τον ίδιο σκηνοθέτη της ταινίας Αμελί.
Βίκτορ Γιούστσενκο
Προεδρικές εκλογές 2010
Το Σεπτέμβριο του 2004, ο Γιούστσενκο αρρώστησε βαριά και μεταφέρθηκε επειγόντως σε κλινική της Βιέννης για θεραπεία. Διαγνώστηκε με οξεία παγκρεατίτιδα, με σοβαρές οιδηματώδεις μεταβολές, λόγω ιογενούς λοίμωξης. Ανιχνεύτηκαν επίσης χημικές ουσίες οι οποίες δεν υπάρχουν στα συνηθισμένα τρόφιμα. Ο Γιούστσενκο ισχυρίζεται ότι δηλητηριάστηκε από τις κυβερνητικές υπηρεσίες της Ουκρανίας. Το πρόσωπό του παραμορφώθηκε από τη δηλητηρίαση, ενώ ανακαλύφθηκε ότι τα επίπεδα διοξινών στο αίμα του Γιούστσενκο ήταν 6.000 υψηλότερα από το κανονικό όριο. Ο Γιούστσενκο υποβλήθηκε σε θεραπείες για την αντιμετώπιση της δηλητηρίασης και μετά το 2005 το πρόσωπό του επανήλθε στο αρχικό του μέγεθος, αλλά τα σημάδια της δηλητηρίασης παραμένουν ευδιάκριτα ακόμη και σήμερα. Ο Γιούστσενκο ανέφερε ότι η δηλητηρίαση προκλήθηκε μετά από γεύμα που είχε στις 5 Σεπτεμβρίου 2004 με ανώτατα στελέχη των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών. Συγκεκριμένα είπε ότι ενώ όλοι οι προσκεκλημένοι κατανάλωσαν φαγητό από ένα μεγάλο κοινό πιάτο, αλλά το επιδόρπιο σερβιρίστηκε σε ξεχωριστά πιάτα. Μόλις το τελείωσε, ο Γιούστσενκο ανέφερε ότι τον έπιασε σφοδρός πονοκέφαλος, οποίος εξελίχτηκε αφόρητος και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το τραπέζι. Μετά από λίγη ώρα, το πρόσωπό του άρχισε να πρήζεται και να γίνεται μπλε, καθώς το δηλητήριο επέδρασε άμεσα στον οργανισμό του.
Ωντρέ Τοτού
Βιογραφία
Το 2005 η Τοτού συμμετείχε στην πρώτη της χολιγουντιανή παραγωγή στο πλευρό του Τομ Χανκς, στην ταινία Κώδικας Da Vinci, διασκευή του ομότιτλου παγκόσμιου μπεστ σέλλερ του συγγραφέα Νταν Μπράουν, σκηνοθετημένη από τον Ρον Χάουαρντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
St Vincent Land So Beautiful
Ο εθνικός ύμνος της χώρας Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες είναι το Saint Vincent, land so beautiful (Γη του Αγίου Βικεντίου, που είσαι τόσο ωραία). Έλαβε το όνομά του από τις πρώτες λέξεις με τις οποίες ξεκινά το τραγούδι.
Στίχοι στα αγγλικά
Κουπλέ I:
Ρεφρέν:
Κουπλέ II:
Κουπλέ III:
Μετάφραση στα ελληνικά
Κουπλέ I:
Ρεφρέν:
Κουπλέ II:
Κουπλέ III:
910 Αννελίζε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αννελίζ
St Vincent Land So Beautiful
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Οικογένεια Πέρσι
Η Οικογένεια Πέρσι είναι ισχυρή οικογένεια του Μεσαίωνα στην βόρεια Αγγλία με καταγωγή από τον Γουίλιαμ ντε Πέρσι (πέθανε το 1096) έναν Νορμανδό που έφτασε στην Αγγλία στις αρχές Δεκεμβρίου 1067 μαζί με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, δημιούργησε την πρώτη κληρονομική βαρονία του Τοφλιφ στην Γιορκσάιρ και έκτισε ξανά το κάστρο της Γιορκ. Το όνομα προέρχεται από την οικία Πέρσι-αν-Αούγκ στην Νορμανδία την πατρίδα της οικογένειας την εποχή της Νορμανδικής κατάκτησης. Τα μέλη τους είχαν τους τίτλους του κόμη του Νορθάμπερλαντ, του δούκα του Νορθάμπερλαντ και της βαρονίας των Πέρσι, το επώνυμο Πέρσι ξεκληρίστηκε δυο φορές από το γενεαλογικό δέντρο αλλά διασώθηκε από θηλυκές κληρονόμους. Τον 12ο αιώνα οι Πέρσι εμφανίζονται με την Αγνή ντε Πέρσι που ο σύζυγος της Ζοσλέν του Λέουβεν υιοθέτησε το επώνυμο και τον 18ο αιώνα η Ελισάβετ Σέιμουρ παντρεύτηκε τον Σερ Ούγο Σμίθσον που υιοθέτησε για δεύτερη φορά το επώνυμο και δημιούργησε το δουκάτο του Νορθάμπερλαντ.
Μετά την άφιξη του στην Αγγλία ο Πέρσι ακολούθησε τον Γουλιέλμο στην «Εκστρατεία του βορρά» (1069 - 1070) και πήρε πολλές κομητείες στην Γιορκσάιρ από τον Ούγο ντ'Αβράνς. Την εποχή του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας η οικογένεια με τον θάνατο του τρίτου βαρόνου έμεινε με μια κληρονόμο την Αγνή ντε Πέρσι (πέθανε το 1203) με σημαντική προίκα όπως το Τοφλιφ στην Γιορκσάιρ. Η Αντελίζα του Λέουβεν χήρα δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας τακτοποίησε τον γάμο της Αγνής με τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό της Ζοσλέν του Λέουβεν. Με τον γάμο ο ευγενής Ζοσλέν από το Δουκάτο της Βραβάντης στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εγκαταστάθηκε στην Αγγλία. Οι απόγονοι τους υιοθέτησαν το επώνυμο "Πέρσι" και έγιναν κόμητες του Νορθάμπερλαντ, η οικογένεια Πέρσι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Αγγλίας και της Σκωτίας, έγιναν Φύλακες των Μαρς και διαπραγματεύτηκαν όλες τις Σκωτσέζικες υποθέσεις.
Πρώτη δημιουργία της κομητείας του Νορθάμπερλαντ (1377)
thumb|right|200px|Τα πατρικά σύμβολα της Οικογένειας Πέρσι Ο Χένρι Πέρσι, 1ος βαρόνος του Πέρσι αγόρασε το κάστρο του Άλνουικ από τον Αντώνιο Μπέκ, επίσκοπο του Ντάραμ (1309). Το κάστρο ιδρύθηκε στα τέλη του 11ου αιώνα από τον Ίβο Ντι Βέσι έναν Νορμανδό ευγενή από το Καλβάντος, ο απόγονος του Ίβο Τζων Ντι Βέσι διαδέχθηκε τον πατέρα του όταν πέθανε στην Γασκώνη (1253). Η περιουσία περιείχε την βαρονία του Άλνουικ και μεγάλες εκτάσεις στην Νορθάμπερλαντ και στην Γιορκσάιρ όπως το Μάλτον. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας πρόσφερε τις εκτάσεις του Τζων σε έναν ξένο ευγενή κάτι που ήταν μεγάλη προσβολή για την οικογένεια Ντι Βέσι. Οι εκτάσεις βρέθηκαν στην κηδεμονία του Αντωνίου Μπέκ που τις πούλησε στους Πέρσι, από τότε τα εδάφη και οι τίτλοι των Πέρσι συνδέθηκαν σταθερά με την έδρα τους στο κάστρο του Άλνουικ.
Όταν ο Χένρι Πέρσι, 2ος βαρόνος του Πέρσι πήρε δώρο από τον Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας τα εδάφη του Πάτρικ Δ΄ κόμη του Μαρς οι Πέρσι ενίσχυσαν το μέγεθος και τις οχυρώσεις του κάστρου. Ο Χένρι Πέρσι διορίστηκε στο βασιλικό συμβούλιο από τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας (1327) και πήρε τον Οίκο και το κάστρο του Σκίπτον, την επόμενη χρονιά ο Εδουάρδος Γ΄ του έδωσε το κάστρο και την βαρονία του Γουάρκγουορθ (1328). Ο 2ος βαρόνος συμμετείχε στην πολιορκία του Ντάνμπαρ, στην μάχη του Χάλιντον Χιλ, διορίστηκε Κοντόσταυλος στο Μπέργουικ-απόν-Τουίντ και ήταν αρχηγός της δεξιάς πτέρυγας του Αγγλικού στρατού στην νικηφόρα Μάχη του Νέβιλ. Ο γιος του Χένρι Πέρσι, 3ος βαρόνος του Πέρσι παντρεύτηκε την Μαρία του Λάνκαστερ θεία της Λευκής του Λάνκαστερ συζύγου του Ιωάννη της Γάνδης. Ο γιος του τρίτου βαρόνου Χένρι Πέρσι, 1ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ πήρε τον τίτλο του κόμη του Νορθάμπερλαντ αμέσως μετά την άνοδο του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1377). Οι πράξεις του Νορθάμπερλαντ έχουν καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ σχετικά με τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας. Ο 1ος κόμης του Νορθάμπερλαντ ήταν πατέρας του πιο διάσημου Πέρσι Χότσπερ. Ο Χότσπερ δεν έγινε ποτέ κόμης επειδή σκοτώθηκε στην μάχη του Σρούσμπερυ πριν τον πατέρα του, οι εκτάσεις του πρώτου κόμη και του γιου του κατασχέθηκαν από το στέμμα λόγω της επανάστασης εναντίον του Ερρίκου Δ΄.
Δεύτερη δημιουργία της κομητείας του Νορθάμπερλαντ (1416)
thumb|right|200px|Τα σύμβολα των Πέρσι μετά την τροποποίηση του Χένρι Πέρσι, 1ου βαρόνου του Πέρσι Ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας επανέφερε στην κομητεία τον γιο του Χότσπερ Χένρι Πέρσι, 2ο Κόμη του Νορθάμπερλαντ (1416) και όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων οι Πέρσι παρέμειναν σταθερά οπαδοί του Οίκου του Λάνκαστερ. Ο Χένρι Πέρσι, 3ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και τρεις από τους μικρότερους αδελφούς του σκοτώθηκαν σε μάχες υπέρ των Λάνκαστερ. Ο Χένρι Πέρσι, 4ος κόμης του Νορθάμπερλαντ συμμετείχε σε σημαντικούς πολιτικούς ελιγμούς την εποχή του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας των τελευταίων βασιλέων του Οίκου της Υόρκης. Η απουσία του στην Μάχη του Μπόσγουορθ που πολλοί την ερμηνεύουν σαν προδοσία ήταν καθοριστική στην συντριβή και τον θάνατο του Ριχάρδου Γ΄, ο νικητής Ερρίκος Τυδώρ ανέβηκε στον θρόνο σαν Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας. Το 1489 στην "Επανάσταση του Γιορκσάιρ" σπρώχτηκε από το άλογο του και θανατώθηκε.
Ο Χένρι Πέρσι, 5ος κόμης του Νορθάμπερλαντ ζούσε αρκετά μεγαλοπρεπώς και ήταν ένας από τους πλουσιότερους ευγενείς με μεγάλο νοικοκυριό. Ο Χένρι Πέρσι, 6ος κόμης του Νορθάμπερλαντ αγάπησε την Άννα Μπολέυν αλλά δεν του επέτρεψαν να την παντρευτεί, έγινε στην συνέχεια δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Ο 6ος κόμης παντρεύτηκε την κόρη του κόμητος του Σρούσμπερυ αλλά πέθανε χωρίς γιο και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Τόμας Πέρσι, 7ος κόμης του Νορθάμπερλαντ. Ακολούθησε σειρά εξεγέρσεων και δολοπλοκιών όπως η "Εξέγερση του βορρά" για να ελευθερώσουν την Μαρία Α΄ της Σκωτίας και η Συνωμοσία της Πυρίτιδας στις οποίες οι πρωταγωνιστές ήταν Πέρσι. Ο Χένρι Πέρσι, 8ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και ο Χένρι Πέρσι, 9ος κόμης του Νορθάμπερλαντ φυλακίστηκαν πολύ χρόνο στον Πύργο του Λονδίνου αλλά ο Άλγκερνον Πέρσι, 10ος κόμης του Νορθάμπερλαντ πολέμησε στον Αγγλικό εμφύλιο στο πλευρό του Καρόλου Α΄. Ο γιος του Άλγκερνον Τζόσελυν Πέρσι, 11ος κόμης του Νορθάμπερλαντ πέθανε πρόωρα χωρίς απογόνους και η αρσενική γραμμή των Πέρσι - Λέουβεν ξεκληρίστηκε. Η διάδοχος των απέραντων κομητειών των Πέρσι παντρεύτηκε τον δούκα του Σόμερσετ και η εγγονή της παντρεύτηκε έναν ευγενή από την Γιορκσάιρ τον Σερ Ούγο Σμίθσον που δημιούργησε (1766) το δουκάτο του Νορθάμπερλαντ και την κομητεία των Πέρσι. Οι απόγονοι τους είναι σήμερα εκπρόσωποι του παλιού βασιλικού οίκου.
Οι σημερινοί δούκες ζουν σήμερα στο κάστρο του Άλνουικ και στον Οίκο της Σιών λίγο έξω από το Λονδίνο.
Δημιουργία του δουκάτου
Ο τίτλος του κόμη δημιουργήθηκε ξανά από τον Ούγο Πέρσι, 1ο δούκα του Νορθάμπερλαντ (1714-1786), το όνομα του ήταν Ούγος Σμίθσον και διεκδίκησε με κοινοβουλευτικό διάταγμα το επώνυμο "Πέρσι" για τον ίδιο και τους απογόνους του (1750). Ο Ούγος Σμίθσον είχε παντρευτεί (1740) την Ελισάβετ Πέρσι, δούκισσα του Νορθάμπερλαντ (1716 - 1776) κόρη του Άλγκερνον Σέιμουρ, 7ου δούκα του Σόμερσετ (1684 - 1750) που η μητέρα του Ελισάβετ Πέρσι (1667 - 1722) ήταν η τελευταία απόγονος της αρσενικής γραμμής των Πέρσι σαν μοναδικό παιδί του τελευταίου κόμη Τζόσελυν Πέρσυ. Ο Γεώργιος Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας δημιούργησε με κοινοβουλευτικό διάταγμα για λογαριασμό του Άλγκερνον την κομητεία του Νορθάμπερλαντ (1749), ο Άλγκερνον είχε κληρονομήσει το δουκάτο του Σόμερσετ (1748) και τον τίτλο του βαρόνου του Γουάρκγουορθ. Η κομητεία πέρασε με τον θάνατο του την επόμενη χρονιά (1750) στον γαμπρό του Ούγο Σμίθσον, τον 4ο βαρονέτο.
Οι πράξεις ήταν σκόπιμη κίνηση του βασιλιά να αναβιώσει αρχαίους τίτλους και ονόματα στον εξαντλημένο κύριο κλάδο του δουκάτου του Σόμερσετ, ο Άλγκερνον πήρε επίσης με διαφορετική διαδικασία την κομητεία του Έγκρεμοντ. Το 1766 η κομητεία του Νορθάμπερλαντ αναβαθμίστηκε σε δουκάτο και ο Ούγος Πέρσι πρώην Σμίθσον πήρε τον τίτλο του πρώτου δούκα του Νορθάμπερλαντ.
Οι δούκες του Νορθάμπερλαντ
Ο πρώτος δούκας πήρε επίσης τον τίτλο του λόρδου του Λοβαίν (1784), τον διαδέχθηκε (1786) ο δεύτερος γιος του Ούγος Πέρσι, 2ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1742-1817) Υπολοχαγός στον Βρετανικό στρατό που πήρε και την κομητεία του Μπέβερλι (1790). Τον δεύτερο δούκα διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Πέρσι, 3ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1785 - 1847) ο οποίος πέντε χρόνια πριν την άνοδο του στο δουκάτο (1812) κλήθηκε στην Βουλή των Λόρδων για να τιμηθεί με τον τίτλο του βαρόνου των Πέρσι. Ο τρίτος δούκας διετέλεσε επίσης Υπολοχαγός της Ιρλανδίας (1829 - 1830), πέθανε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Άλγκερνον Πέρσι, 4ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1792 - 1865). Ο τέταρτος δούκας πήρε τον τίτλο του βαρόνου του Προύντο (1814) με έδρα το κάστρο του Προύντο στην Νορθάμπερλαντ. Ο 4ος δούκας ήταν ναύαρχος του βασιλικού ναυτικού και διετέλεσε πρώτος λόρδος της Ναυαρχίας (1852). Πέθανε επίσης άτεκνος (1865), η βαρονία των Προύντο καταργήθηκε και στην βαρονία των Πέρσι τον διαδέχθηκε ο μικρανεψιός του μέσω της θηλυκής γραμμής Τζων Στιούαρτ - Μάρεϊ, 7ος δούκας του Άθολ (1840 - 1917). Οι υπόλοιποι τίτλοι και το δουκάτο του Νορθάμπερλαντ πέρασαν στον πρώτο ξάδελφο του Τζωρτζ Πέρσι, 5ο δούκα του Νορθάμπερλαντ (1778 - 1867) μεγαλύτερο γιο του Άλγκερνον Πέρσι δεύτερου γιου του πρώτου δούκα. Η βαρονία του Λουβαίν και η κομητεία του Μπέβερλι ενσωματώθηκαν στο δουκάτο.
Τον 5ο δούκα διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Άλγκερνον Πέρσι, 6ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1810 - 1899) που υπηρέτησε σαν λόρδος της βασιλικής σφραγίδας την διετία 1879 - 1880. Ο μεγαλύτερος γιος του 6ου δούκα Χένρι Πέρσι, 7ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1846 - 1918) κλήθηκε στην Βουλή των Λόρδων (1887) για να πάρει τον τίτλο του λόρδου του Λουβαίν (1887). Ο μεγαλύτερος γιος του 7ου δούκα Χένρι Πέρσι, κόμης του Πέρσι (1871 - 1909) πέθανε πριν τον πατέρα του και τον διαδέχθηκε ο τέταρτος αλλά μεγαλύτερος επιζήσας γιος του Άλαν Πέρσι, 8ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1880 - 1930). Ο μεγαλύτερος γιος του 8ου δούκα Χένρι Πέρσι, 9ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1912 - 1940) σκοτώθηκε σε μια οπισθοχώρηση στην Δουνκέρκη όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Τον Χένρι διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ούγος Πέρσι, 10ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1914-1988). Με τον θάνατο του πρώτου ξαδέλφου του Τζέιμς Στιούαρτ - Μάρεϊ, 9ου δούκα του Άθολ ο 10ος δούκας τον διαδέχθηκε σαν 9ος βαρόνος Πέρσι και από τότε ο τίτλος ενσωματώθηκε στο δουκάτο. Τον Ούγο Πέρσι διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Χένρι Πέρσι, 11ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (1953 - 1995) και τον ίδιο μετά τον θάνατο του (1995) ο μικρότερος αδελφός του Ραλφ Πέρσι, 12ος δούκας του Νορθάμπερλαντ (γεν. 1956).
Σημαντικά μέλη της οικογένειας
Τα περισσότερα από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας Πέρσι είχαν σημαντικές διακρίσεις. Η Καρλόττα Πέρσι, δούκισσα του Νορθάμπερλαντ (1787 - 1866) σύζυγος του τρίτου δούκα τοποθετήθηκε κυβερνήτης από την μελλοντική Βασίλισσα Βικτώρια. Ο Λόρδος Τζόσελυν Πέρσι (1811 - 1881) δεύτερος γιος του πέμπτου δούκα ήταν μεγάλος πολιτικός. Ο Λόρδος Χένρι Πέρσι (1817 - 1877) τρίτος γιος του πέμπτου δούκα ήταν στρατιωτικός. Ο Λόρδος Άλγκερνον Πέρσι (1851 - 1933) δεύτερος γιος του έκτου δούκα ήταν επίσης πολιτικός. Ο Ευστάθιος Πέρσι, 1ος βαρόνος των Πέρσι του Νιούκασλ (1887 - 1958) έβδομος γιος του έβδομου δούκα ήταν πολιτικός που δημιούργησε την βαρονία των Πέρσι του Νιούκασλ (1953). Η Τζέιν Πέρσι, δούκισσα του Νορθάμπερλαντ (γεν. το 1958) σύζυγος του 12ου δούκα είναι από το 2009 λόρδος - υπολοχαγός του Νορθάμπερλαντ.
Κατοικίες των Πέρσι
Η έδρα των δουκών της Νορθάμπερλαντ ήταν το κάστρο του Άλνουικ στην πόλη Άλνουικ της Νορθάμπερλαντ. Η οικογενειακή κατοικία του Λονδίνου ήταν ο Οίκος της Σιών στο Μπρέντφορντ που αντικατέστησε την κατεδαφισμένη οικία της Νορθάμπερλαντ στο Στράντ. Τα κάστρα του Νορθάμπερλαντ και του Πρόντο ήταν οι κατοικίες των κομήτων του Μεσαίωνα και διατηρήθηκαν από τους μετέπειτα δούκες, βρίσκονται στην υπηρεσία της Αγγλικής κληρονομιάς. Το πάρκο του Αλμπούρι επίσης πρώην κατοικία έχει καλυφτεί σήμερα με διαμερίσματα ενώ οι εκτάσεις αποτελούν ιδιοκτησία του δούκα. Η παραδοσιακή θέση ταφής ήταν ο θόλος στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, οι Πέρσι ήταν η τελευταία οικογένεια που διατήρησε τα προνόμια αλλά ο τάφος γέμισε και δημιουργήθηκε μια νέα θέση ταφής στο πάρκο του Χουλν κοντά στο Άλνουικ.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1906-1907
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1906-07 κατέκτησε ο περυσινός νικητής Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος, χωρίς προς το παρόν να είναι εξακριβωμένα περισσότερα στοιχεία για τη διοργάνωση. Καταγράφεται μόνο ο τελευταίος (τελικός;) αγώνας και συγκεκριμένα η νίκη 3-0 του πρωταθλητή επί του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου, με άγνωστο να παραμένει εάν πήρε μέρος ο Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή, το θεωρούμενο ως πρώτο σωματείο στην –τότε– χώρα που προς τα τέλη του 1906 ιδρύθηκε για την αποκλειστική ενασχόληση με το άθλημα.
Η επίσημη πλέον εισαγωγή του ποδοσφαίρου σε σχολικό και πανεπιστημιακό επίπεδο, προκάλεσε αρνητικές αντιδράσεις και η γενικότερη κίνηση γύρω από αυτό μειώθηκε προσωρινά εξαιτίας των επακόλουθων κρατικών απαγορεύσεων. Ωστόσο, η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ, τώρα ΕΟΕ) και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Αθλητικών Γυμναστικών Σωματείων (ΣΕΑΓΣ, πλέον ΣΕΓΑΣ) διοργάνωσαν στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου ακόμη ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά το Φεβρουάριο του 1907, με συμμετοχή τεσσάρων ομάδων, σύστημα νοκ άουτ και νικητή –επίσης– τον Εθνικό ΓΣ.
Η αναφερόμενη ύφεση της δραστηριότητας ενδέχεται να οδήγησε στη μη ανεξάρτητη διεξαγωγή του νέου πρωταθλήματος –αντίθετα δηλαδή από την προηγούμενη χρονιά– και την ένταξή του στα πλαίσια ενός ευρύτερου αθλητικού γεγονότος (πρακτική ακολουθούμενη σποραδικά κατά το μέλλον). Τέτοια υπήρξαν για το 1907 οι αθλητικοί και γυμναστικοί αγώνες της ΕΟΑ το Μάρτιο προς τιμήν της επίσκεψης του ιταλικού βασιλικού ζεύγους και οι συνδιοργάνωσης ΕΟΑ/ΣΕΑΓΣ ΣΤ΄ Πανελλήνιοι στίβου του Απριλίου με τους Α΄ Τακτούς (handicap) Φθινοπωρινούς τον Οκτώβριο. Σε κάθε έναν από τους τρεις αγώνες μετείχαν οι σύλλογοι που διατηρούσαν τμήμα ποδοσφαίρου –και είχαν λάβει μέρος στο περυσινό πρωτάθλημα–, με πλήθος δε αποστολής που επέτρεπε επιλογές σε πιθανό καταρτισμό 11άδας: Πανελλήνιος ΓΣ (αντίστοιχα 25, 36 και 31 αθλητές), Εθνικός ΓΣ (24, 42 και 39), Πειραϊκός Σύνδεσμος (16, 19 και 17).
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1906-1907 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Παραλαυριονίτης
Ο παραλαυριονίτης (αγγλ. paralaurionite) είναι ένυδρο χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή στην οποία πρωτοβρέθηκε (Λαύριο) ενώ το πρόθεμα παρα- καταδεικνύει το διμορφισμό του με τον λαυριονίτη.
Είναι δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο από εξαλλοιώσεις μολυβδούχων μεταλλευτικών αποριμμάτων από το θαλάσσιο νερό. Ενίοτε αποτελεί προϊόν υδροθερμικής δράσης σε πολυμεταλλικές αποθέσεις.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο λαυριονίτης, ο πενφιλντίτης, ο φιντλερίτης, ο φωσγενίτης (Λαύριο), ο ματλοκίτης, ο κερουσίτης, ο υδροκερουσίτης και ο διαβολεΐτης (Tiger, Αριζόνα).
Ανευρίσκεται στην Τοσκάνη της Ιταλίας, ορισμένες περιοχές της Σκωτίας, στο Σόμερσετ της Αγγλίας, στα όρη Χαρτς στη Γερμανία, στο σύμπλεγμα Bushveld της Νότιας Αφρικής, την Αντοφαγάστα της Χιλής, το ορυχείο Touissit του Μαρόκου και πολύ μεγάλοι κρύσταλλοι με ιώδη απόχρωση στο Tiger της Αριζόνα.
Στην Ελλάδα είναι χαρακτηριστικό ορυκτό σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία Λαυρίου. Οι μεγαλύτεροι κρύσταλλοί του ανευρίσκονται στην παραλία του Θορικού.
Βιβλιογραφία
Παραλαυριονιτης Κατηγορία:Αλογονίδια
Παλιάλωνα Μεσσηνίας
Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός Παλιάλωνα, ο οποίος ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεθώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης», όταν και υπήχθη στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Παλιάλωνα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Ευαγγελισμού του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Το Αμουλάκι, τα Δεντρούλια, ο Ευαγγελισμός (έδρα), το Καβουριανό και τα Καμάρια.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Linkin Park
Οι Linkin Park είναι αμερικανικό pop rock συκρότημα από την Καλιφόρνια. Έχουν πουλήσει παγκοσμίως πάνω από 74.000.000 δίσκους, και έχουν κερδίσει δύο Βραβεία Γκράμι.
Δισκογραφία
μικρογραφία|Το λογότυπο του συγκροτήματος.|εναλλ.= right|200px|thumb|Εξώφυλλο του άλμπουμ [[Meteora (2003)]] Ακολουθεί η πλήρης λίστα των album και των CD singles των Linkin Park. Επίσης υπάρχουν και κυκλοφορίες σχετικών συγκροτημάτων, όπως Xero, Hybrid Theory, και Grey Daze, όπως επίσης και παράλληλες κυκλοφορίες των Linkin Park, όπως το Dead by Sunrise, και το Fort Minor.
Βιντεοκλίπ
Οι Linkin Park έχουν κυκλοφορήσει διάφορα βιντεοκλίπ από τους δίσκους Hybrid Theory, Built From Scratch των The X-Ecutioners, Reanimation, Meteora, Live In Texas, Collision Course, A Thousand Suns. Επίσης, κυκλοφόρησαν το New Divide (2009), το οποίο δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της ταινίας Transformers: Η εκδίκηση των ηττημένων, και το Not Alone (2009), το οποίο δημιουργήθηκε για το άλμπουμ Download to Donate, με φιλανθρωπικό σκοπό, μετά την καταστροφή της Αϊτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα Κατηγορία:Nu metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
The Red Hot Chili Peppers
Το The Red Hot Chili Peppers είναι το ντεμπούτο άλμπουμ από το αμερικανικό funk ροκ συγκρότημα Red Hot Chili Peppers, που κυκλοφόρησε στις 10 Αυγούστου 1984 από την EMI Records. Το άλμπουμ είχε παραγωγό τον κιθαρίστα των Gang Of Four, Andy Gill, και είναι το μόνο άλμπουμ που συμμετέχει ο κιθαρίστας Jack Sherman.
Το The Red Hot Chili Peppers κυκλοφόρησε με την μπάντα να είναι απογοητευμένη με την παραγωγή. Απέτυχε να μπει στο Billboard 200, φθάνοντας στο # 201. Το άλμπουμ ήταν αγαπητό σε πολλά κολέγια της Αμερικής με αποτέλεσμα η μπάντα να προβάλλεται στο MTV. Έτσι χτίστηκε η fan base της μπάντας. Τα σχόλια που δημοσιεύονται για το άλμπουμ ήταν μικτά, με το πρώτο τεύχος του περιοδικού Spin να δίνει, σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Anthony Kiedis, Scar Tissue, μια θετική αξιολόγηση. Μέχρι το 2007, είχε πουλήσει περίπου 300.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Πολλά από τα τραγούδια του άλμπουμ παίζονται σε ζωντανές εμφανίσεις, κυρίως τα «Mommy Where's Dady ?", "Get Up and Jump","Police Helicopter"και το "Out in LA"
Επιπλέον προσωπικό στην έκδοση του 2003
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Άγαλμα του Γουλιέλμου του Κατακτητή
Το Άγαλμα του Γουλιέλμου του Κατακτητή (γαλλικά: Statue de Guillaume le Conquérant) βρίσκεται στη Φαλαίζ του Καλβαντός, στη Γαλλία. Άγαλμα το οποίο αναπαριστά τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, έφιππο, όπως καταδεικνύει το όνομά του, αποτελεί έργο του Γάλλου γλύπτη Λουί Ροσέ.
Περιγραφή
Το μνημείο αποτελείται από ένα ορειχάλκινο άγαλμα εγκατεστημένο επί ενός βάθρου. Επί του βάθρου, το οποίο είναι κατασκευασμένο από γρανίτη, βρίσκονται επιπλέον έξι αγάλματα τα οποία αναπαριστούν τους Δούκες της Νορμανδίας Ρόλλο, Γουλιέλμο Α΄, Ροβέρτο Α΄, Ριχάρδο Α΄, Ριχάρδο Β΄ και Ριχάρδο Γ΄. Μία αναμνηστική πλάκα είναι, επίσης, μέρος του συμπλέγματος.
Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής, γεννημένος εντός της πόλης, φέρει το λάβαρο το οποίο του δόθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Β΄. Ο γλύπτης, έχοντας ως απώτερο σκοπό τον ρεαλισμό, εμπνεύστηκε από την ταπισερί της Μπαγιέ.
Φιλοτεχνημένο χάρη σε εθνική οικονομική συνδρομή, εγκαινιάστηκε στις 26 Οκτωβρίου 1851. Τα έξι επιπλέον αγάλματα αποτελούν μεταγενέστερη προσθήκη, χρονολογούμενη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1875.
Τοποθεσία
Το άγαλμα βρίσκεται επί της Πλατείας Γουλιέλμου του Κατακτητή στη Φαλαίζ, σε κοντινή απόσταση του δημαρχείου, της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας και του Κάστρου της Φαλαίζ.
thumb|left|Η [[Πλατεία Γουλιέλμου του Κατακτητή στη Φαλαίζ.]]
Προστασία
Το μνημείο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο στις 18 Ιουλίου 2006. Το άγαλμα αποτελεί κτήση της κοινότητας της Φαλαίζ.
thumb|left|Λεπτομέρεια του βάθρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έφιππα αγάλματα στη Γαλλία Κατηγορία:Χάλκινα γλυπτά Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Φαλαίζ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 2006 Γουλιελμος ο Κατακτητης Κατηγορία:Γαλλική γλυπτική του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γλυπτική στο Καλβαντός
Γκιλφ αλ Κεμπίρ
Το Γκιλφ αλ Κεμπίρ (αραβικά : جلف كبير) είναι οροπέδιο στο Κυβερνείο Νέας Κοιλάδας της απομακρυσμένης νοτιοδυτικής γωνίας της Αιγύπτου, και της νοτιοανατολικής Λιβύης. Το όνομά του μεταφράζεται ως "το μεγάλο εμπόδιο". Αυτό τα 7770 τετραγωνικών χιλιομέτρων ψαμμίτη οροπέδιο, περίπου στο μέγεθος του Πουέρτο Ρίκο, υψώνεται 300 μέτρα από τη λιβυκή έρημο.
Το όνομα Γκιλφ Κεμπίρ δόθηκε στο οροπέδιο του πρίγκιπα Καμάλ Ελ Ντιν Χουσεΐν το 1925, δεδομένου ότι δεν είχε καμία τοπική ονομασία. Είναι γνωστό για την άγρια ομορφιά του, τον απόμακρο χαρακτήρα του, το γεωλογικό ενδιαφέρον, και τα πετρογλυφικά που απεικονίζουν μια παλαιότερη εποχή της άφθονης ζωής των ζώων και την ανθρώπινη κατοίκηση στην περιοχή.
Οι βραχογραφίες της περιοχής μοιάζουν με τη τέχνη των κοιλάδωντου Νείλου. Η περιοχή της Σαχάρας ήταν πιο υγρή μέχρι τα μέσα του Ολόκαινου ή περίπου το 4000 π.Χ., όταν οι μουσώνες υποχώρησαν προς τα νότια, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να μεταναστεύσουν. Κάποιοι υποχώρησαν ανατολικά της κοιλάδας του Νείλου, παίρνοντας μαζί τους τις πεποιθήσεις τους και επηρεάζουν την αιγυπτιακή τέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αιγύπτου Κατηγορία:Βουνά της Λιβύης Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Κότσυφας
μικρογραφία To κοτσύφι (επιστημονικό όνομα Turdus merula) είναι ένα είδος πουλιού της τάξης στρουθιόμορφα που αναπαράγεται στην Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αμερική και στην Ωκεανία, στην οποία εμφανίστηκε πρόσφατα. Έχει ένα αριθμό υποειδών τα οποία ζουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη, ενώ κάποια ασιατικά υποείδη θεωρούνται διαφορετικά είδη. Ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, το κοτσύφι μπορεί να είναι ενδημικό ή μεταναστευτικό είδος.
Περιγραφή
Το αρσενικό είναι ολόμαυρο, με εξαίρεση το κίτρινο ράμφος και τον κίτρινο δακτύλιο γύρω από τα μάτια, ενώ το ενήλικο θηλυκό και τα νεαρά πουλιά έχουν σκούρο καφέ φτέρωμα. Αυτό το είδος αναπαράγεται στους κήπους ή στα δάση, κατασκευάζοντας μία τακτοποιημένη, καλλυμένη με λάσπη και με σχήμα μπολ φωλιά. Είναι παμφάγο, τρώγοντας μία μεγάλη ποικιλία από έντομα, γεωσκώληκες, καρπούς και φρούτα. Έχει μήκος 23 με 29 εκατοστά, μακριά ουρά και βάρος 80 με 120 γραμμάρια. Το αρσενικό έχει πολλά διαφορετικά μελωδικά καλέσματα.
Και τα δύο φύλα έχουν περιοχές όσον αφορά την περιοχή αναπαραγωγής, με χαρακτηριστικές επιδείξεις απειλών, αλλά είναι πιο αγελαία κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης και στις περιοχές διαχείμασης.Γεννά 3-5(το πολύ 9) γαλαζοπράσινα αυγά με καστανοκόκκινες κηλίδες .Μπορεί να γεννήσει έως και 5 φορές το χρόνο.Το θηλυκό κλωσά τα αυγά του για 12 έως 15 ημέρες.Τα μικρά εγκαταλείπουν τη φωλιά περίπου στην ηλικία των 2 εβδομάδων.Τα ζευγάρια θα μείνουν στην περιοχή τους όλο το χρόνο αν η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλή. Υπάρχουν πολλές λογοτεχνικές και πολιτιστικές αναφορές σχετικά με το είδος, συχνά σχετιζόμενες με το τραγούδι του.
Στην Κύπρο λέγεται και μαυρότζικλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κιχλίδες
Αντώνιος Μαγκάκης
Ο Αντώνιος Μαγκάκης (1890 - 26 Απριλίου 1952) ήταν Έλληνας νομομαθής, συγγραφέας και πολιτικός, βουλευτής Κυκλάδων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νάξο το 1890. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Επίσης, ίδρυσε νομικό φροντιστήριο στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τη συγγραφή νομικών εγχειριδίων, από τα οποία δημοφιλέστερο ήταν το «Ενοχικόν Δίκαιον».
Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του φίλου και συντοπίτη του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, εξέχοντος αντιβενιζελικού πολιτικού που το 1922 τουφεκίστηκε στη Δίκη των έξι.
Από την ίδρυση του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) κατέλαβε σ΄ αυτό τη θέση του νομικού συμβούλου, που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Το 1936 εκλέχθηκε βουλευτής Κυκλάδων με την δεξιά Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Οργανισμού Διαχειρίσεως Εφοδίων Εξωτερικού (ΕΦΕΞ).
Ο Αντώνιος Μαγκάκης πέθανε τον Απρίλιο του 1952 από καρδιακή προσβολή. Η κηδεία του έγινε με δαπάνη του ΙΚΑ.
Γιος του ήταν ο διαπρεπής κεντροαριστερός νομικός, πολιτικός και υπουργός Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης.
Τζέμπελ ελ Αχμάρ
Το Τζέμπελ ελ Αχμάρ (αραβικά : جبل الأحمر, κόκκινο βουνό) είναι βουνό στην Αίγυπτο, κοντά στην Ηλιούπολις βορειοανατολικά του Καΐρου.
Το βουνό χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Αίγυπτο ως λατομείο για τον σκληρό χαλαζίτη και την κατασκευή αγαλμάτων και σαρκοφάγων. Από το Νέο Βασίλειο και την Ύστερη εποχή διασώζονται επιγραφές με αναπαραστάσεις ζώων και γκράφιτι, συμπεριλαμβανομένου ενός κειμένου από τους εργαζόμενους στο λατομείο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουνά της Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Στίβι Γουόντερ
Ο Στέβλαντ Χάρνταγουεϊ Τζάντκινς, γνωστός ως Στίβι Γουόντερ (αγγλικά: Stevie Wonder, 13 Μαΐου 1950 - ...), είναι Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός, παραγωγός δίσκων και ακτιβιστής. Τυφλός σχεδόν από τη μέρα που γεννήθηκε, ο Γουόντερ υπέγραψε συμβόλαιο με τη θυγατρική του οίκου Μόταουν εταιρία, Τάμλα, στην ηλικία των έντεκα ετών. Συνεχίζει να ερμηνεύει και να ηχογραφεί τραγούδια για τη Μόταουν μέχρι σήμερα.
Ανάμεσα στα δημοφιλέστερα τραγούδια του συναντούμε τα «Superstition», «Sir Duke», «I Wish» και «I Just Called to Say I Love You». Πασίγνωστοι δίσκοι του είναι οι «Talking Book», «Innervisions» και «Songs in the Key of Life». Έχει ηχογραφήσει περισσότερα από τριάντα τραγούδια που εισήθησαν στην πρώτη δεκάδα του καταλόγου των μεγαλύτερων αμερικανικών χιτς και έχει λάβει είκοσι δύο Βραβεία Γκράμι, τα περισσότερα που έχουν ποτέ απονεμηθεί σε άνδρα σόλο καλλιτέχνη. Ο Γουόντερ είναι επίσης διάσημος για το έργο του ως ακτιβιστής πολιτικών ζητημάτων, συμπεριλαμβανομένης της καμπάνιας που διεξήγαγε το 1980 για να γίνουν τα γενέθλια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ αργία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2009, ο Γουόντερ αναδείχθη Αγγελιοφόρος της Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών. Το 2008, το περιοδικό Billboard εξέδωσε μια λίστα των 100 Μεγαλύτερων Καλλιτεχνών Όλων των Εποχών για να γιορτάσει τα πενήντα χρόνια έκδοσης της αμερικανικής εκδοχής του περιοδικού, με τον Γουόντερ στο νούμερο πέντε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί πιανίστες Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Τσεν Σινγκ (υδρολόγος)
Ο Τσεν Σινγκ ( Κινέζικα: 陈惺 ; Ιούλιος 1921 – 15 Μαΐου 2009) ήταν Κινέζος υδρολόγος που συμμετείχε στο σχεδιασμό του φράγματος Banqiao.
Ο Τσεν γεννήθηκε στο Ναντζίνγκ και ήταν ένθερμος επικριτής της κυβερνητικής πολιτικής κατασκευής φραγμάτων, η οποία περιλάμβανε πολλά φράγματα στη λεκάνη. Είχε συστήσει 12 υδροφράχτες για το φράγμα Banqiao, αλλά κατασκευάστηκαν 5 και ο Τσεν Σινγκ επικρίθηκε ως υπερβολικά συντηρητικός. Άλλα φράγματα του έργου, συμπεριλαμβανομένου του φράγματος Shimantan, είχαν παρόμοιες μειώσεις των χαρακτηριστικών ασφαλείας και ο Chen απομακρύνθηκε από το έργο. Το 1961, μετά την εμφάνιση προβλημάτων με το σύστημα ύδρευσης, επέστρεψε για να τον βοηθήσει. Ο Τσεν συνέχισε να είναι ειλικρινής επικριτής του συστήματος και απομακρύνθηκε ξανά από το έργο.
Τον Αύγουστο του 1975, το φράγμα Banqiao και το φράγμα Shimantan αστόχησαν όταν κατακλύστηκαν από τον Τυφώνα Νίνα, όπως είχε προειδοποιήσει ο Chen. Η αστοχία τους κατέστρεψε άλλα 60 φράγματα κατάντη.
Πέθανε τον Μάιο του 2009 σε ηλικία 87 ετών
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Υδρολόγοι Κατηγορία:Κινέζοι επιστήμονες Κατηγορία:Ασιάτες επιστήμονες
Θερμική ακτινοβολία
Θερμική ακτινοβολία ονομάζεται η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπεται από την επιφάνεια ενός σώματος λόγω της θερμοκρασίας του. Γενικά, η θερμική ακτινοβολία που εκπέμπει ένα σώμα αντιστοιχεί σε συχνότητες ολόκληρου του φάσματος ακτινοβολίας αφού προέρχεται από τη θερμική, «τυχαία», κίνηση των συστατικών της ύλης. Μερικά παραδείγματα είναι η υπέρυθρη ακτινοβολία (μη ορατή) που εκπέμπεται από ένα καλοριφέρ καθώς και η ακτινοβολία που εκπέμπεται από μία εστία φωτιάς (μέρος της οποίας, όπως γνωρίζουμε, ανήκει στο ορατό φάσμα). Αν και οι συσκευές αυτές ή η φωτιά ζεσταίνουν τον χώρο επίσης λόγω της δημιουργίας θερμών ρευμάτων αέρα, μέρος της θερμότητας που απελευθερώνουν είναι υπό την μορφή ακτινοβολίας. Ως αποτέλεσμα, αισθανόμαστε την θερμότητα που εκπέμπεται από την φωτιά ακόμα και αν ο περιβάλλον αέρας είναι πολύ κρύος.
Γενικά όλα τα σώματα στη Φύση χάνουν ή αποκτούν θερμότητα εκπέμποντας ή απορροφώντας ακτινοβολία. Καθώς κινούνται αδιάκοπα, τα σωματίδια που συγκροτούν ένα σώμα εκπέμπουν ακτινοβολία, χάνοντας έτσι ένα μέρος της κινητικής τους ενέργειας με συνέπεια να αρχίζουν να επιβραδύνονται και έτσι τα σώματα που συγκροτούν να ψύχονται. Η ποσότητα της ενέργειας που αντιστοιχεί σε κάθε περιοχή συχνότητας εξαρτάται από τον συντελεστή εκπομπής του σώματος, ο οποίος καθορίζεται από το υλικό και την θερμοκρασία του σώματος καθώς και από την γωνία υπό την οποία γίνεται η εκπομπή ή η απορρόφηση. Ένα ιδανικό σώμα του οποίου ο συντελεστής εκπομπής είναι σταθερός ονομάζεται φαιό σώμα ενώ αν ο συντελεστής είναι σταθερός και ίσος με την μονάδα τότε καλείται μέλαν σώμα. Όταν το μέλαν σώμα βρίσκεται σε θερμική ισορροπία η ακτινοβολία που εκπέμπει ονομάζεται "ακτινοβολία μέλανος σώματος". Η κατανομή της ενέργειας στις διάφορες συχνότητες για το μέλαν σώμα καθορίζεται από τον Νόμο του Πλανκ. Ο νόμος του Βιέν μας δίνει την συχνότητα της μέγιστης εκπομπής και ο νόμος των Στέφαν - Μπόλτζμαν δίνει την συνολική ενέργεια που εκπέμπεται ανά μονάδα επιφάνειας.
Χάρη στη θερμική ακτινοβολία η Γη θερμαίνεται από τον Ήλιο. Ειδικότερα, το μέτρο της ηλιακής θερμικής ακτινοβολίας λέγεται Ηλιακή σταθερά.