cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο Frederick
Εξ Αποστάσεως Προγράμματα
Μεταπτυχιακό Διεθνούς Εμπορίου και Ναυτιλιακής Διοίκησης
Μεταπτυχιακό Ναυτικού Δικαίου και Ναυτιλιακής Διοίκησης
Μεταπτυχιακό στα Αειφόρα Ενεργειακά Συστήματα**
Μεταπτυχιακό Διασφάλισης Ποιότητας
-Παραγωγή και Υπηρεσίες
-Εκπαίδευση
Μεταπτυχιακό Αναλυτικά Προγράμματα και Διδασκαλία
-Εκπαιδευτική Τεχνολογία
-Ηγεσία και Διδασκαλία
-Γλώσσα και Λογοτεχνία
Μεταπτυχιακό στην Πληροφορική - Έξυπνα Συστήματα και Συστήματα Διαδικτύου***
Μεταπτυχιακό Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στην Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη
Μεταπτυχιακό Ειδική Εκπαίδευση
*Νέα Κατεύθυνση - Δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί διαδικασία αξιολόγησης - πιστοποίησης από τον Φορέα Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας της Ανώτερης Εκπαίδευσης. Σε περίπτωση θετικής αξιολόγησης η κατεύθυνση αναμένεται να λειτουργήσει το Χειμερινό Εξάμηνο του 2017.
***Αξιολογημένο Πρόγραμμα σπουδών σε συμβατική μορφή - υπό αξιολόγηση για παροχή εξ αποστάσεως δυνατότητα.
Ακαδημαϊκό Προφίλ
Το Πανεπιστήμιο Frederick είναι ένα απο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που λειτουργουν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Άρχισε τη λειτουργία του το Σεπτέμβριο του 2007 μετά από απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας χάρη στην πολύχρονη  και επιτυχημένη πορεία του ως Frederick Institute of Technology. Τον Ιανουάριο του 2012, το Πανεπιστήμιο πήρε την τελική άδεια λειτουργίας του μετά την αξιολόγησης της πορεία ανάπτυξης και την πρόοδο του Πανεπιστημίου από τον Οκτώβριο του 2007 έως τον Οκτώβριο του 2011, περίοδο κατά την οποία το Πανεπιστήμιο λειτουργούσε με αρχική άδεια λειτουργίας. Η απόφαση αυτη πάρθηκε  με βάση της έκθεσης της Αξιολόγησης Επιτροπής Ιδιωτικών Πανεπιστημίων.
Από το έτος 2010-2011 λειτουργεί διδακτορικά προγράμματα σπουδών και ολα τα προγράμματα του Πανεπιστημίου είναι πλήρως αναγνωρισμένα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα προγράμματα σπουδών κατέχουν της αντίστοιχης επαγγελματικής αναγνώρισης από επαριθμα επαγγελματικά σώματα και σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί προαπαιτούμενο για το δικαίωμα εξάσκησης επαγγέλματος.
Κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2011-2012, το Πανεπιστήμιο Frederick βραβεύθηκεμε το ECTS Label, ως αναγνώρισης της υψηλότερης βαθμίδας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την άριστη εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς και συσσώρευσης ακαδημαϊκών μονάδων (ECTS).
Το Πανεπιστήμιο Frederick είναι ανάμεσα σε άλλα 23 πανεπιστήμια στην Ευρώπη, που παρέλαβαν το ECTS Label την ίδια χρονιά. Το ECTS είναι ένα φοιτητο-κεντρικό σύστημα για τη συσσώρευση και μεταφορά πιστωτικών μονάδων, βασιζόμενο στη διαφάνεια των μαθησιακών αποτελεσμάτων και των διαδικασιών μάθησης. Αποσκοπεί στη διευκόλυνση του προγραμματισμού, της παράδοσης, της αξιολόγησης, της αναγνώρισης και της επικύρωσης τίτλων σπουδών και ενοτήτων μάθησης, καθώς και της κινητικότητας των φοιτητών.
Αναγνώριση από επαγγελματικά ιδρύματα
Τα προγράμματα σπουδών λαμβάνουν αντίστοιχη  επαγγελματική  αναγνώριση από τα παρακάτω επαγγελματικά ιδρύματα  Η αναγνώριση από τα επαγγελματικά σώματα έχει μεγάλη  σημασία για τους απόφοιτούς καθώς  σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί προαπαιτούμενο για το δικαίωμα εξάσκησης επαγγέλματος.
Το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου (ΕΤΕΚ) αναγνώρισε όλα τα προγράμματα του Πανεπιστημίου Frederick που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του με αποτέλεσμα οι απόφοιτοι να εγγράφονται στο μητρώο του Επιμελητηρίου.
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αρχιτεκτόνων
Το πενταετές δίπλωμα Αρχιτεκτονικής είναι επίσημα αναγνωρισμένο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αρχιτεκτόνων, με βάση σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Article21(7) of Directive 2005/36/EC Qualifications of Architects).
Συμβούλιο Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Κύπρου
Το Πρόγραμμα Νοσηλευτικής έχει πιστοποιηθεί από το Συμβούλιο Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Κύπρου και οι απόφοιτοι εγγράφονται στο Μητρώο Νοσηλευτικής Κύπρου.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή – Πτυχίο Γενικής Νοσηλευτικής
Το πτυχίο Γενικής Νοσηλευτικής είναι επίσημα αναγνωρισμένο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και ο επαγγελματικός τίτλος Νοσηλευτής/(τρια) Γενικής Νοσηλευτικής με βάση σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Annex V, point 5.2.2 of Directive 2005/36/EC)
Μητρώο Κοινωνικών Λειτουργών Κύπρου
Οι απόφοιτοι του προγράμματος Κοινωνικής Εργασίας εγγράφονται στο Μητρώο Κοινωνικών Λειτουργών Κύπρου.
Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
Οι απόφοιτοι των προγραμμάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης και Προδημοτικής Εκπαίδευσης εγγράφονται στους καταλόγους της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας.
Association of International Accountants (AIA)
Οι απόφοιτοι από τα προγράμματα Λογιστικής & Χρηματοοικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων απαλλάσσονται σε 12 από τα 16 γραπτά του ΑΙΑ.
Association of Chartered Certified Accountants (ACCA)
Οι απόφοιτοι από τα προγράμματα Λογιστικής & Χρηματοοικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων απαλλάσσονται σε 9 και 8 από τα 14 γραπτά του ACCA αντίστοιχα. Επιπροσθέτως, οι απόφοιτοι του προγράμματος Ναυτιλιακών Σπουδών απαλλάσσονται από σύνολο  εξετάσεων του ACCA.
Institute of Chartered Accountants of England and Wales (ICAEW)
Institute of Chartered Shipbrokers
Οι απόφοιτοι του προγράμματος Ναυτιλιακών Σπουδών απαλλάσσονται από σύνολο εξετάσεων του ICS.
Έρευνα και Ακαδημαϊκό Προσωπικό
Μία από τις κύριες πύλες  δραστηριοτήτων του Πανεπιστημίου Frederick είναι η ανάπτυξη και η μεταφορά της γνώσης μέσω δραστηριοτήτων βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας. Κατά συνέπεια, το Πανεπιστήμιο στοχεύει στη συνεχή βελτίωση της θέσης του ως ερευνητικός οργανισμός διεθνούς κύρους, με σημαντική συνεισφορά στην επιστήμη, την τεχνολογία και την καινοτομία, προς όφελος της τοπικής και της ευρωπαϊκής κοινωνίας και οικονομίας.
Συγκεκριμένα, οι βασικοί τομείς δραστηριοποίησης ερευνητικών ομάδων του Πανεπιστημίου είναι οι εξής :
Ερευνητικά Προγράμματα και Δίκτυο Συνεργασιών
Το Πανεπιστήμιο Frederick θεωρείταιι ένας  από τους κυριότερους ερευνητικούς οργανισμούς στην Κύπρο. Τα τελευταία 10 χρόνια το Frederick συμμετείχε σε περισσότερα από 110 ερευνητικά προγράμματα. Η επιλογή των προγραμμάτων αυτών έγινε μέσα από ανταγωνιστικές διαδικασίες και έτυχε χρηματοδότησης από φορείς όπως την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Ηνωμένα Έθνη, το Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας, κα.Συνολικά η χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών ανέρχεται πάνω από  80 εκ. ευρώ, ταυτ’οχρονα όμως ο προϋπολογισμός συμμετοχής του Πανεπιστημίου Frederick ξεπερνά τα 9 εκ. ευρώ. Πέραν των ερευνητικών προγραμμάτων, προσωπικό του Πανεπιστημίου μπορεί να λάβει μέρος σε συμβουλευτικές επιτροπές ή να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες προωθώντας με αυτόν τον τρόπο τη διάχυση της γνώσης.
Παραπομπές
Frederick
Χιόνα Αχαΐας
Η Χιόνα είναι μικρό χωριό της Αχαΐας. Βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Κομποβουνίου. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου.
Ιστορία
Αναφέρεται τουλάχιστον από το 1697 σε βενετικά έγγραφα ενώ το 1713 αποτελούσε μία ενορία μαζί με τα χωριά Γολέμι και Κουτροχώρι. Ο οικισμός απείχε δυόμισι ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τέσσερις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα καθώς και ότι είχε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Όπερα του Ντάλας
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Εξωτερική έποψη της Λυρικής Σκηνής Γουίνσπιαρ (Winspear Opera House), όπου ανεβαίνουν οι παραστάσεις της Όπερας του Ντάλας Η Όπερα του Ντάλας (Dallas Opera) είναι μια αμερικανική εταιρεία όπερας που εδρεύει στο Ντάλας του Τέξας.
Iδρύθηκε το 1957 ως «Όπερα της Πόλης του Ντάλας» (Dallas Civic Opera) από τον ιμπρεσάριο Λόρενς Κέλι και τον διευθυντή ορχήστρας Νικόλα Ρεσίνιο. Η πρώτη της καλλιτεχνική περίοδος εγκαινιάστηκε από την υψίφωνο Μαρία Κάλλας, η οποία έδωσε για αυτόν τον σκοπό μια εναρκτήρια συναυλία υπό τη διεύθυνση του Ρεσίνιο.
Πολλοί μονωδοί έκαναν την πρεμιέρα τους στις ΗΠΑ με την Όπερα του Ντάλας. Σε αυτούς συγκαταλέγονται οι Μονσεράτ Καμπαγιέ, Πλάθιντο Ντομίνγκο, Τζόαν Σάδερλαντ, Τζον Βίκερς και Βάλτραουντ Μάγιερ. Ο σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι έκανε επίσης την πρώτη του παραγωγή στις ΗΠΑ με την ίδια εταιρεία όπερας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερα
Στασιό Μεσσηνίας
Το Στασιό, επίσημα Στασιόν και παλαιότερα αναφερόμενο ως Στασικό ή Στάσιο ή Στασό, είναι μικρό χωριό, κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Γεράνιο, σε υψόμετρο από 157 - 170 μέτρα, με θέα το Ιόνιο Πέλαγος και τον Κυπαρισσιακό κόλπο. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από την Κυπαρισσία και περίπου 15 χιλιόμετρων βορειοανατολικά από τα Φιλιατρά.
Ιστορία
Το ίδιο το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το χωριό πήρε την ονομασία του από την στάση την οποία πραγματοποιούσαν εκεί οι προσκυνητές, οι οποίοι έκαναν την διαδρομή προκειμένου να επισκεφτούν τον Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στο γειτονικό χωριό της Χριστιανούπολης, καθώς στο ύψος του χωριού Στασιού υπήρχε πηγή. Αρχικά ήταν κτισμένο περίπου 1,5 χιλιόμετρο ανατολικότερα από όπου είναι τώρα και μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση γύρω στα 1840. Την εποχή της Ενετοκρατίας το χωριό του Αγίου Ιωάννου (San Zuanne) συναντάται ως Στασικό (Stasico) ή Στασιό σε βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Στασικό (Stasico), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).
Διοικητική ιστορία
Ο οικισμός του Αγίου Ιωάννου - Στασιού προσαρτήθηκε στον παλαιό δήμο της Κυπαρισσίας το 1835. Ο οικισμός αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του δήμου Κυπαρισσίας της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 85 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Ως και την απογραφή του 1879 αναφερόταν επίσημα ως Άγιος Ιωάννης - Στασιό και στη συνέχεια ως Στασιό μέχρι το 1907, που πλέον επίσημα αναγράφεται ως Στασιόν. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στο Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας. Το 1912 το χωριό αποσπάται από το δήμο Κυπαρισσίας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Στασιού και παρέμεινε έτσι, μέχρι και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Στασιόν σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Στασίου του Δήμου Τριφυλίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 160 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς το χωριό είναι γνωστό για τα αγροτικά του προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο, το κρασί και την ρίγανη, τα οποία παράγονται στην περιοχή του.
Τα τελευταία χρόνια το χωριό γνωρίζει μεγάλη οικιστική ανάπτυξη με πολυτελείς εξοχικές κατοικίες Ελλήνων, Γερμανών και Άγγλων, που αγοράζουν και κτίζουν στη περιοχή λόγω του ειδυλλιακού τοπίου.
Κτίρια και αξιοθέατα του χωριού
Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο Ιερος Ναος των Παμμεγιστων Ταξιαρχών, ενώ διάσπαρτα στο βουνό  Γεράνιο  βρίσκονται τα γραφικά ξωκλήσια του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννη και του Προφήτου Ηλία. Το Στασιό φημίζεται για τις πηγές του με τα ολοκάθαρα νερά, τη πηγή Μουντρούχα, τη πηγή Ταξιαρχών και τη πηγή Αγίου Ιωάννη, οι οποίες βρίσκονται σε τοπία συνδυασμένα με πλατάνια και κυπαρίσσια. Στην μέση του χωριού, στην πλατεία, υπάρχει παραδοσιακό καφενείο, το οποίο το καλοκαίρι λειτουργεί και ως ψησταριά προσφέροντας διάφορους μεζέδες και γουρνοπούλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Μπάλας Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μπάλας Αχαΐας
Ο Μπάλας είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 520 μέτρων. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας), επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβιζιάνων και ανάμεσα στα χωριά Λεπάδι και Γεωργάνοι. Απέχει 42 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και μόλις 1,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τους Γεωργάνους. Ο Ηπειρώτης γιατρός και λαογράφος Ιωάννης Λαμπίδης τον αναφέρει, το 1888, ως συνοικία των Γεωργάνων να κατοικείται αποκλειστικά από χριστιανικό πληθυσμό. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Γεωργάνους και το Λιβάδι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γεωργάνων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 43 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Φορμιγάλ
Το χιονοδρομικό κέντρο του Φορμιγάλ (πλήρες όνομα στα ισπανικά: Aramón Formigal), βρίσκεται στον πυρηναϊκό δήμο Sallent de Gállego, στο ομώνυμο χωριουδάκι, στην Αραγωνία της Ισπανίας.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Η περιοχή «Canal de Izas». Το χιονοδρομικό κέντρο βρίσκεται στην ύπαιθρο της Κοιλάδας της Τένα, στην επαρχία της Ουέσκας.
Το υψηλότερο σημείο του χιονοδρομικού κέντρου βρίσκεται στην κορυφή «Tres Hombres» στα 2.250 μ. υψόμετρο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, με κατακόρυφη υψομετρική διαφορά 740μ. Η πλειοψηφία των πιστών του βρίσκονται στη βόρεια και βορειοανατολική του μεριά.
ΚΝ Τενερίφε
Η ΚΝ Τενερίφε (ισπανικά: CD Tenerife) είναι ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, πρωτεύουσα της νήσου Τενερίφης, στις Κανάριες Νήσους. Ιδρύθηκε το 1912. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο Ελιοδόρο Ροδρίγεθ Λόπεθ (Estadio Heliodoro Rodríguez López), χωρητικότητας 23.660 θεατών. Η ομάδα μετράει 13 συμμετοχές στη Πριμέρα Ντιβιζιόν, 36 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 8 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β΄ και 3 στην Τερκέρα Ντιβιζιόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Ο Γεώργιος Κολοκοτρώνης (1866 - 1913) ήταν Έλληνας αξιωματικός.
Φορμιγάλ
Περιγραφή
Το χιονοδρομικό κέντρο καταλαμβάνει τέσσερις διαφορετικές κοιλάδες, με αποτέλεσμα να χωρίζεται αυτό σε τέσσερις μεγάλες ζώνες: «Sextas» (κοιλάδα Tres Hombres), «Sarrios» (κοιλάδα Izas), «Anayet» και «Portalet». Η κάθε περιοχή είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο και μέσω μιας υπηρεσίας μεταφοράς με λεωφορείο (το λεωφορείο δεν ανεβαίνει στο τμήμα Sarrios). Η βάση κάθε κοιλάδας διαθέτει χώρο στάθμευσης και χώρο εξυπηρέτησης, από όπου ξεκινούν οι αναβατήρες.
Η διαχείριση του κέντρου γίνεται σήμερα από τον όμιλο «Aramón» (παράφραση του «Montañas de Aragón» δηλαδή Βουνά της Αραγωνίας).
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ήταν πρωτότοκος γιος του Πάνου Κολοκοτρώνη. Παππούς του ήταν ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και κατατάχθηκε στο Πεζικό. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στην Κρητική Επανάσταση του 1897 και στον Μακεδονικό Αγώνα ως ένας από τους 4 αξιωματικούς που το 1904 εξήλθαν στη Μακεδονία για εκτίμηση της κατάστασης (οι υπόλοιποι τρεις ήταν οι Παύλος Μελάς, Α. Κοντούλης και Α. Παπούλας). Η απόφαση για την επιλογή του οφειλόταν στο αρχηγό της αποστολής Αλέξανδρο  Κοντούλη, ο οποίος μετά από χρόνια ανέφερε πως οδηγήθηκε στην επιλογή αυτή λόγω του οικογενειακού ονόματός του καθώς δεν τον θεωρούσε ικανό αξιωματικό. Ενστάσεις για την επιλογή του είχε και ο Παύλος Μελάς. Κατά τη διάρκεια της αποστολής αυτής ο Κολοκοτρώνης ήρθε σε σύγκρουση με τον Αλέξανδρο Κοντούλη και τον Παύλο Μελά καθώς οι δύο τελευταίοι υποστήριζαν ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να εφοδιάσει με οπλισμό του Έλληνες ομογενείς ενώ ο ίδιος υποστήριζε, μαζί με τον Παπούλα, ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να αποστείλει σώματα στρατού υπό την ηγεσία Ελλήνων αξιωματικών. Μάλιστα η διαμάχη μεταξύ Μελά - Κολοκοτρώνη οδήγησε σε μονομαχία, ύστερα από πρόσκληση του πρώτου, με αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό του Κολοκοτρώνη στον μηρό.
Φορμιγάλ
Ιστορία
Ο αρχικός πυρήνας του κέντρου αναπτύχθηκε γύρω από την κοιλάδα της «Izas», αν και η πρώτες επεκτάσεις έγιναν προς το νότο. Οι επόμενες προσθήκες έγιναν προς τα βόρεια, προς τα σύνορα με τη Γαλλία, επεκτείνοντας το κέντρο προς τις κοιλάδες του «Anayet» (1997) και του «Portalet» (2006).
Το 2008 το Φορμιγάλ φιλοξένησε το πρωτάθλημα σκι «FIS Alpine Junior World Ski Championships» στα τέλη Φεβρουαρίου.
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1910 προήχθη σε ταγματάρχη. Κατά τις παραμονές των Βαλκανικών Πολέμων ανέλαβε μετά από δικό του αίτημα διοικητής τάγματος του στο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών. Το τάγμα αυτό, το "1ο Τάγμα Κρητών", είχε μικρή συμμετοχή στους Βαλκανικούς Πολέμους, ωστόσο ήταν ήταν το πρώτο που μπήκε στη Θεσσαλονίκη την 26 Οκτωβρίου 1912. Την 30 Οκτωβρίου έως αρχές Νοεμβρίου του 1912 ως διοικητής του τάγματος κατέλαβε και τυπικά για λογαριασμό του Ελληνικού Στρατού τη Χαλκιδική και το Άγιον Όρος απ' όπου οι Τούρκοι είχαν αποχωρήσει αμαχητί .Στη συνέχεια το τάγμα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του ελληνοβουλγαρικού πολέμου του 1913.
Φορμιγάλ
Ιστορία
Το 2014, συνδέθηκε με το γειτονικό χιονοδρομικό κέντρο της Παντικόσας διαμορφώνοντας το χειμερινό συγκρότημα «Aramón Formigal - Panticosa» με συνολικό μήκος πιστών 180χλμ. από τα οποία 47,4χλμ διαθέτουν υποδομή τεχνητού χιονιού.
Υπηρεσίες και υποδομή
Προσφέρει τις συνήθεις υπηρεσίες ενός χιονοδρομικού κέντρου: τελεφερίκ σκι (με χωρητικότητα 35.920 σκιέρ ανά ώρα), ιατρείο, σχολή σκι, ενοικίαση εξοπλισμού, σίτιση, κλπ.
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Κολοκοτρώνης σκοτώθηκε σε μάχη στα στενά της Κρέσνας την 12η Ιουλίου 1913. Τάφηκε επί τόπου σε έδαφος που μετά το τέλος του πολέμου παρέμεινε στη βουλγαρική επικράτεια. Προτομή του στήθηκε στο χώρο του μνημείου της μάχης Λαχανά, μαζί με προτομές άλλων πεσόντων αξιωματικών του Τάγματος Κρητών.
Φορμιγάλ
Υπηρεσίες και υποδομή
Επιπλέον, υπάρχουν 3 ειδικές διαδρομές: Snow Park, Video Slalom και Tubers, ενώ 440 κανόνια τεχνητού χιονιού παρέχουν τη δυνατότητα για κάλυψη με τεχνητό χιόνι σε πίστες συνολικού μήκους 34 χλμ.
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον υποστράτηγο Πάνο Κολοκοτρώνη. Στην κατοχή του είχε ως οικογενειακό κειμήλιο το σπαθί του φημισμένου του προγόνου, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη το οποίο - έπειτα από επιθυμία που είχε εκφράσει ο ίδιος πριν αναχωρήσει για το μέτωπο - δωρήθηκε μετά το θάνατό του στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ελλάδας.
Φορμιγάλ
Υπηρεσίες και υποδομή
Στη βάση του κέντρου στα 1.500 μ. υψόμετρο βρίσκεται το χωριό του Φορμιγάλ, χτισμένο ειδικά για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του χιονοδρομικού κέντρου και το οποίο διαθέτει διάφορα ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Από το σημείο αυτό ένας 8-θέσιος αναβατήρας παρέχει την κύρια πρόσβαση προς τις πίστες. Πριν το 2004 η πρόσβαση αυτή γινόταν από τηλεκαμπίνες, που οι χιονοδρόμοι τις αποκαλούσαν «El huevo» (Το Αυγό) και οι οποίες έχουν αντικατασταθεί από τον αναβατήρα. thumb|Η θέα προς το χωριό από τις πίστες σκι της κοιλάδας «Tres Hombres».
Γεώργιος Κολοκοτρώνης
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Κολοκοτρώνη Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Φορμιγάλ
Υπηρεσίες και υποδομή
Ακόμα, όπως όλα τα χιονοδρομικά κέντρα του ομίλου Aramón, διαθέτει πληθώρα από εστιατόρια που προσφέρουν μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων. Το «après-Ski» προσφέρεται κυρίως στη «Marchica», μια αίθουσα για γιορτές με μια μεγάλη εξωτερική βεράντα που βρίσκεται στους πρόποδες των πιστών στην περιοχή «Sextas», η οποία είναι ανοιχτή μέχρι τις 21:00 η ώρα, και στην οποία συνήθως λαμβάνουν χώρα συναυλίες και παραστάσεις από DJs.
Από το 2006 ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται και το καλοκαίρι δραστηριότητες στην περιοχή της «Anayet» με έναν αναβατήρα σε λειτουργία και με την εγκατάσταση μιας παιδικής χαράς.
Το 2008 τέθηκε σε λειτουργία ένα νέο σύστημα πρόληψης χιονοστιβάδων.
Τα κοντινότερα διεθνή αεροδρόμια βρίσκονται στη Σαραγόσα στην Ισπανία και στη Λούρδη στη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χιονοδρομικά κέντρα Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Δημήτριος Βότσης (δήμαρχος Αγρινίου)
Γεννήθηκε το 1903 στο Αγρίνιο και εξελέγη δήμαρχος το 1934, θέση στην οποία έμεινε μέχρι την κατοχή της χώρας από τους Γερμανούς. Όταν οι Γερμανοί μπήκαν στην πόλη (21 Απριλίου 1941), συνελήφθη και βασανίστηκε αργότερα από τους Ιταλούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγρινίου Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Ρουτίλιο Μανέττι
Ο Ρουτίλιο ντι Λορέντσο Μανέττι (Rutilio di Lorenzo Manetti, περ. 1571 – 22 Ιουλίου 1639) ήταν Ιταλός ζωγράφος του ύστερου μανιερισμού ή του πρώιμου μπαρόκ, που εργάσθηκε κυρίως στη Σιένα.
Βίος και έργο
Ο Μανέττι επηρεάσθηκε και ίσως διδάχθηκε από τους τοπικούς ζωγράφους Φραντσέσκο Βάννι και Βεντούρα Σαλιμπένι. Είναι γνωστό ότι αργότερα συνεργάσθηκε με τον Ραφφαέλλο Βάννι, τον γιο του Φραντσέσκο. Ο Μανέττι είναι γνωστός για τα εξής έργα του, στη Σιένα ή σε γειτονικές πόλεις: «Η ιστορία της Αγίας Αικατερίνης και του Πάπα Γρηγορίου» (1597, Παλάτσο Πούμπλικο), «Η Βάπτιση του Χριστού» (1600, ναός Σαν Τζοβαννίνο ιν Παντανέτο), ένας κύκλος νωπογραφιών με θέμα την «Ιστορία του Αγίου Ρόκκου» (1605-1610, ναός του Αγίου Ρόκκου αλλά Λούπα), «Ο Πάπας Αλέξανδρος Α΄ ελευθερούται εκ της φυλακής από έναν άγγελο» (ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή ιν Γκρέτι), «Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου» (1620, Σαντ Αγκοστίνο), «Ανάπαυση κατά τη Φυγή στην Αίγυπτο» (Σαν Πιέτρο αλλέ Σκάλε), «Ο θάνατος του Αντονίνο Πατρίτσι» (1616, Μοντιτσάνο), «Ο Μακάριος Δομήνικος του Πότσο στο τραπέζι» (σήμερα εκτίθεται στη Φλωρεντία), «Η γέννηση της Παρθένου» (1625, ναός της Αγίας Μαρίας ντέι Σέρβι στη Σιένα) και «Εξορκισμός του Αγίου Αντωνίου» (1628, Βασιλική του Αγίου Δομήνικου). Επιπλέον ο Μανέττι έχει ζωγραφίσει μια αξιοσημείωτη «Αλληγορία των τεσσάρων εποχών» και την «Παραβολή των τυφλών», που σήμερα βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.
Η τεχνοτροπία του Μανέττι μετακινήθηκε από το στιλ του Φεντερίκο Μπαρότσι προς εκείνο του Καραβάτζο μετά την πρώτη δεκαετία του 17ου αιώνα. Το εάν αυτή η μεταβολή προήλθε έμμεσα από τα έργα τοπικών ζωγράφων της Σιένα και της Φλωρεντία, ή από επισκέψεις του ίδιου του καλλιτέχνη στη Ρώμη, είναι άγνωστο. Ανάμεσα στα αριστουργήματά του συγκατελέγεται και η συνεισφορά του στη διακόσμηση του Καζίνο Μεντίτσεο στη Φλωρεντία, όπου ζωγράφισε δίπλα στους Ματτέο Ροσσέλλι, Τζοβάννι Λανφράνκο και Τσεζάρε Νταντίνι. Μαθητής ή ακόλουθος του Μανέττι υπήρξε ο Στέφανο Βόλπι (1585-1642).
Άγραφος νόμος
Με τον όρο «Άγραφος νόμος» χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που δεν υπάρχουν κάπου γραμμένοι. Παράδειγμα άγραφου νόμου είναι το έθιμο ή εθιμικό δίκαιο. Το εθιμικό δίκαιο αποτελείται από κανόνες που αφ' ενός μεν ισχύουν, χωρίς να έχουν τεθεί υποχρεωτικά από την Πολιτεία, αλλά έχουν διαμορφωθεί και επιβληθεί μετά από μακροχρόνια, αδιάκοπη και ομοιόμορφη εφαρμογή από τον ίδιο τον λαό ενός γεωγραφικού τόπου ή χώρας με την προϋπόθεση της απόδοσης σ΄ αυτούς ενσυνείδητης δεσμευτικής ισχύος. Θα πρέπει δηλαδή οι κανόνες αυτοί να εφαρμόζονται επί μακρό χρόνο με «συνείδηση δικαίου», υπό την αντίληψη ότι είναι δεσμευτικοί.
Στη σύγχρονη εποχή πάντως θεωρείται κατάκτηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου το γραπτό δίκαιο. Το γραπτό δίκαιο δημιουργεί στους πολίτες ασφάλεια δικαίου, επειδή όλοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανατρέξουν στο κείμενό του και να δουν με ακρίβεια τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Ιδιαίτερα αντιληπτό γίνεται αυτό στο χώρο του Ποινικού Δικαίου, όπου «άγραφα» εγκλήματα θα έδιναν αφορμή για αυθαιρεσία του κράτους και ανασφάλεια μεταξύ των πολιτών. Γι' αυτό και στα περισσότερα κράτη ισχύει η αρχή nullum crimen nulla poena sine lege scripta (κανένα έγκλημα και καμία ποινή χωρίς γραπτό νόμο). Σήμερα όλα τα κράτη έχουν την Επίσημη Εφημερίδα (πρβλ. Εφημερίδα της Κυβερνήσεως), στην οποία δημοσιεύονται υποχρεωτικά όλοι οι νόμοι που ψηφίζει το Κοινοβούλιο και η οποία είναι προσβάσιμη σε όλους.
Αντίθετα το έθιμο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στο Διεθνές Δίκαιο και εφαρμόζεται στις σχέσεις μεταξύ κρατών με τις ίδιες προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν ανωτέρω (μακρόχρονη πρακτική και opinio iuris).
Στο ελληνικό Δίκαιο έθιμο δεν μπορεί να υπερισχύσει νόμου, ισχύει δηλαδή το συμπληρωτικό και όχι το καταργητικό έθιμο. Κανένα έθιμο επίσης δεν έχει ισχύ, αν συγκρούεται με τη δημόσια τάξη, με θεμελιώδεις δηλαδή κανόνες της έννομης τάξης (π.χ. βεντέτα). Η ισχύς του εθίμου ρυθμίζεται στον Γενικού Ιδιωτικού Δικαίου.
Κατηγορία:Νόμοι
Άρτουρι Ίλμαρι Βίρτανεν
Ο Άρτουρι Ίλμαρι Βίρτανεν (Artturi Ilmari Virtanen, 15 Ιανουαρίου 1895 – 11 Νοεμβρίου 1973) ήταν Φινλανδός χημικός που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1945.
Ο Βίρτανεν επινόησε το ενσίρωμα AIV (ζωοτροφή), που βελτίωσε την παραγωγή γάλακτος, καθώς και μία μέθοδο συντηρήσεως του βουτύρου, το άλας AIV, που αύξησε τις εξαγωγές βουτύρου της Φινλανδίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βίρτανεν γεννήθηκε στο Ελσίνκι, αλλά τελείωσε το σχολείο στο Κλασικό Λύκειο του στο Βίιπουρι, το σημερινό Βίμποργκ της Ρωσίας.
Το 1918 πήρε το διδακτορικό του στην οργανική χημεία. Το επόμενο έτος άρχισε να εργάζεται στα εργαστήρια της μεγάλης εταιρείας γαλακτοκομικών προϊόντων Valio και το 1920 έγινε διευθυντής των εργαστηρίων. Αισθανόμενος ωστόσο ότι είχε ελλείψεις στις γνώσεις του και ακολουθώντας το ενδιαφέρον του για τη βοτανική και τη ζωολογία, άφησε τη θέση του στη εταιρεία και σπούδασε στο ETH Ζυρίχης, στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ και στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, φυσικοχημεία, εδαφοχημεία και μικροβιολογία. Το 1923 στη Σουηδία συνεργάσθηκε με τον Χανς φον Όιλερ-Τσέλπιν, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα πήρε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Επιστρέφοντας στη Φινλανδία, έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι το 1924 και απέκτησε φήμη για τις διαλέξεις του στη βιοχημεία. Εργάσθηκε στο εργαστήριο της Ενώσεως Εξαγωγέων Βουτύρου, το οποίο ενσωματώθηκε στο Πανεπιστήμιο. Το 1930 ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Βιοχημείας και ο Βίρτανεν έμεινε σε αυτό μέχρι τον θάνατό του. Το 1931 έγινε καθηγητής της βιοχημείας στο Πολυτεχνείο του Ελσίνκι και το 1939 στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Το 1933 αγόρασε ένα αγρόκτημα κοντά στο Ελσίνκι, όπου πειραματίστηκε στην πράξη πάνω στα αποτελέσματα των επιστημονικών του ερευνών.
Ο Βίρτανεν πήρε ως σύζυγό του τη βοτανολόγο Λίλια Μόισιο (Lilja Moisio) το 1920 και απέκτησαν μαζί δύο γιους. Αρεσκόταν στην απλή ζωή, δεν είχε ποτέ δικό του Ι.Χ. αυτοκίνητο, ποτέ δεν κάπνισε και ποτέ δεν ήπιε οινοπνευματώδες ποτό. Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών, δύο εβδομάδες μετά από κάταγμα του ισχίου.
Επιστημονικές έρευνες
Η έρευνα του Βίρτανεν άρχισε με τη μελέτη της φωσφορυλιώσεως των εξοζών το 1924. Μπόρεσε να αποδείξει ότι η φωσφορυλίωση αποτελεί το πρώτο στάδιο σε πολλές αντιδράσεις ζυμώσεως, κάτι που θεμελίωσε τη θεωρία της γλυκολύσεως.
Το 1925 τα ενδιαφέροντά του Φινλανδού ερευνητή στράφηκαν στα βακτηρίδια που δεσμεύουν το άζωτο στις ρίζες των ψυχανθών φυτών. Βελτίωσε τις μεθόδους συντηρήσεως του βουτύρου, προσθέτοντας φωσφορικό δινάτριο για την αποτροπή της οξινης υδρολύσεως. Οι έρευνες του Βίρτανεν από το 1925 ως το 1932 περιελάμβαναν την επινόηση μιας νέας μεθόδου συντηρήσεως των ζωοτροφών (ζωοτροφή AIV). Η μέθοδος, που κατοχυρώθηκε το 1932, ήταν ένα είδος ενσιρώματος που βελτίωνε την αποθήκευση χλωρών ζωοτροφών, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για τους μακρούς χειμώνες της πατρίδας του. Η διαδικασία περιλαμβάνει την προσθήκη αραιωμένου υδροχλωρικού ή θειικού οξέος σε σιτηρά που μόλις αποθηκεύθηκαν. Η αυξημένη οξύτητα σταματά την επιβλαβή ζύμωση, ενώ δεν έχει δυσμενή επίδραση πάνω στη θρεπτική αξία της ζωοτροφής ή των ζώων στα οποία ταΐζεται.
Το 1945 ο Βίρτανεν πήρε το Βραβείο Νόμπελ στη Χημεία «για την έρευνα και τις επινοήσεις του στην αγροτική χημεία και στη χημεία τροφίμων».
Τιμητικές διακρίσεις
Η βράβευση με το Νόμπελ έφερε στον Βιρτάνεν ανακηρύξεις του ως επίτιμου διδάκτορα και ως μέλους ακαδημιών επιστημών. Υπήρξε μέλος της Φινλανδικής, της Νορβηγικής, της Σουηδικής, της Φλαμανδικής, της Βαυαρικής και της Ποντιφηκικής Ακαδημίας Επιστημών, καθώς και της Σουηδικής και της Δανικής Ακαδημίας Μηχανικών. Επίσης, είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίων της Λούνδης, των Παρισίων, του Γκίσεν και του Ελσίνκι, του Βασιλικού Τεχνικού Κολεγίου της Στοκχόλμης και του Φινλανδικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Φινλανδοί βιοχημικοί
Βάρβογλης
Το ελληνικό επώνυμο Βάρβογλης μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Καρλ Ότφριντ Μύλλερ
Ο Καρλ Ότφριντ Μύλλερ (γερμανικά: Karl Otfried Müller, 28 Αυγούστου 1797 – 1 Αυγούστου 1840) ή εκλατινισμένα ως Κάρολους Μύλλερ, ο Σιλέσιος (Carolus Müller Silecius), ήταν Γερμανός λόγιος και κλασικιστής, ο οποίος εισήγαγε τη σύγχρονη μελέτη της ελληνικής μυθολογίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Μπριγκ της Σιλεσίας (σημερινό Μπζεγκ στην Πολωνία), η οποία την εποχή εκείνη αποτελούσε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Ο πατέρας του ήταν ιερέας στον πρωσικό στρατό, και στο οικογενειακό περιβάλλον κυριαρχούσε η ατμόσφαιρα του προτεσταντικού πιετισμού. Τα αδέρφια του ήταν ο Γιούλιους Μύλλερ (Julius Müller, θεολόγος) και ο Έντουαρντ Μύλλερ (Eduard Müller, φιλόλογος). Παρακολούθησε μαθήματα στο γυμνάσιο της πόλης, ενώ έλαβε την πανεπιστημιακή του εκπαίδευση στο Μπρέσλαου (σημερινό Βρότσουαφ της Πολωνίας) και εν μέρει στο Βερολίνο, όπου του κίνησε το ενδιαφέρον η μελέτη της λογοτεχνίας, τέχνης και ιστορίας της αρχαίας Ελλάδας υπό την επιρροή του κλασικιστή Άουγκουστ Μπεκ (August Bekk). Το 1817 εξέδωσε στα λατινικά τη διδακτορική διατριβή του με τίτλο Aegineticorum liber (Ελεύθερη Αίγινα, ή Επί της νήσου της Αιγίνης), διορίστηκε καθηγητής στο Μπρέσλαου και το 1819 έγινε επίκουρος καθηγητής αρχαίας λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, με ειδικότητα στην αρχαιολογία και ιστορία της αρχαίας τέχνης. Μελέτησε βαθιά την αρχαία ελληνική τέχνη ταξιδεύοντας το καλοκαίρι του 1822 σε βιβλιοθήκες και ιδρύματα της Ολλανδίας, Αγγλίας και Γαλλίας.left|thumb|200x200px|Τα μνημεία του Μύλλερ (βάθος) και του [[Σαρλ Λενορμάν|Λενορμάν (έμπροσθεν) στον λόφο του Κολωνού]]
Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη κατά την εποχή του Διαφωτισμού, όπου η ελληνική μυθολογία θεωρούνταν παράδειγμα μιας παγκόσμιας θρησκείας στη γένεση της, ο Μύλλερ επικεντρώθηκε σε μια ουσιοκρατικού τύπου αντιμετώπιση της, η οποία στηριζόταν στη θεωρία, πως η μυθολογία αυτή ήταν το αποτέλεσμα των ανθρώπων της εποχής εκείνης και του χαρακτήρα τους, ενώ σε γενικές γραμμές θεωρούσε πως ο πυρήνας του κάθε πολιτισμού παραμένει μοναδικός και αμετάβλητος, διαφωνώντας με τη θεωρία της επιρροής της αιγυπτιακής τέχνης στην ελληνική.
Ο Μύλλερ αντιμετώπισε δυσκολίες κατά την εργασία του στο Γκέτινγκεν, καθώς την περίοδο εκείνη υπήρχαν πολιτικές αναταραχές, ως συνέπεια της ανάληψης των καθηκόντων του νέου βασιλιά του Αννόβερου Ερνέστου Αύγουστου Α΄ το 1837, οπότε δύο χρόνια αργότερα έφυγε από τη Γερμανία, διαχειμάζοντας αρχικά στην Ιταλία και κατόπιν ταξιδεύοντας στην Ελλάδα. Εξερεύνησε τα ερείπια των αρχαίων κτισμάτων στην Αθήνα, επισκέφτηκε πολλές τοποθεσίες στην Πελοπόννησο και τελικά κατέληξε στους Δελφούς όπου και ξεκίνησε ανασκαφές.
right|thumb|180px|Φωτογραφία από εκδήλωση μνήμης για τον Μύλλερ, 50 έτη μετά τον θάνατό του (Αθήνα, 1890) Προσβλήθηκε από πυρετό και πέθανε στην Αθήνα το 1840. Ο τάφος του βρίσκεται στον λόφο του Κολωνού, δίπλα σε αυτόν του Γάλλου αρχαιολόγου Σαρλ Λενορμάν. Η επιτύμβια στήλη του μνήματος του Μύλλερ, που φέρει ανθέμιο στο ύφος των αρχαίων ταφικών μνημείων, είναι έργο του Χριστιανού Χάνσεν και έχει χαραγμένη την επιγραφή: ΚΑΡΟΛΟΣ ΟΔΟΦΡΗΔΟΣ ΜΥΛΛΕΡΟΣ, ΕΓΕΝΝΗΘΗ ΕΝ ΒΡΙΓΗΙ ΤΗΣ ΣΙΛΕΣΙΑΣ, ΕΤΕΙ ,ΑΨΗΖ', ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΑΘΗΝΗΣΙΝ, ΕΤΕΙ ,ΑΩΜ', ΙΟΥΛΙΟΥ Κ.
Έργο
Ο στόχος του Μύλλερ ήταν να δημιουργήσει μια λεπτομερή περιγραφή της ελληνικής ζωής στο σύνολο της και επιθυμούσε να καταγράψει τα αποτελέσματα των πολυετών ερευνών του στο magnum opus του με τίτλο Geschichten hellenischer Stämme und Städte (Ιστορία των ελληνικών φυλών και πόλεων). Ωστόσο από το φιλόδοξο αυτό έργο κατόρθωσε να συγγράψει μόνο 2 τόμους, τον Orchomenos und die Minyer (Ορχομενός και Μινύες, 1820) και τον Die Dorier (Οι Δωριείς, 1824), ο οποίος περιέχει και την έρευνα του με τίτλο Über die Makedonier (Σχετικά με τους Μακεδόνες), στην οποία ασχολήθηκε με τους οικισμούς, καταγωγή και πρώιμη ιστορία των Μακεδόνων. Ο Μύλλερ είχε την πεποίθηση πως το πολίτευμα της δημοκρατίας ευνοεί τη μεγάλη μάζα και μισεί τις διαφοροποιήσεις. Παράλληλα καθιέρωσε ένα νέο επίπεδο ως προς την χαρτογραφική ακρίβεια των τοποθεσιών της αρχαίας Ελλάδας, ενώ το 1828 συνέγραψε μια μελέτη σχετικά με τις Ετρουσκικές αρχαιότητες με τίτλο Die Etrusker (Οι Ετρούσκοι).
left|thumb|160px|Προτομή του Μύλλερ στο [[Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών]] Η πραγματεία του με τίτλο Prolegomena zu einer wissenschaftlichen Mythologie (Προλεγόμενα στην επιστημονική μυθολογία, 1825) έθεσε τις βάσεις για την επιστημονική μελέτη των μύθων, μέσω της διασταύρωσής τους με λογοτεχνικές και ιστορικές πηγές, καθώς και μελετώντας τις διαφοροποιήσεις που μπορεί να εισήχθηκαν από συγγραφείς και ποιητές όπως ο Όμηρος και ο Ησίοδος. Επιπλέον ασχολήθηκε με τη μελέτη της αρχαίας τέχνης στο Handbuch der Archäologie der Kunst (Εγχειρίδιο αρχαιολογίας της τέχνης, 1830) και το Denkmäler der alten Kunst (Μνημεία της αρχαίας τέχνης, 1832), το οποίο συνέγραψε με τον ιστορικό της τέχνης Κάρλ Έστερλαϊ τον πρεσβύτερο Carl Wilhelm Friedrich Oesterley). Το έργο αυτό επεκτάθηκε αργότερα και ολοκληρώθηκε από τον φιλόλογο Φρίντριχ Βίζελερ (Friedrich Wieseler).
Το 1833 μετέφρασε τις Ευμενίδες του Αισχύλου συνοδεία εκτενών εισαγωγικών σχολίων, κάτι που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του κλασικιστή Γιόχαν Γκότφριντ Γιάκομπ Χέρμαν (Johann Gottfried Jakob Hermann) και των οπαδών του, οι οποίοι του επιτέθηκαν με ιδιαίτερα αιχμηρή κριτική. Άλλες μεταφράσεις που έκανε ήταν του De lingua latina (Η λατινική γλώσσα, 1833) του Μάρκου Τερέντιου Βάρρωνα και του De significatione verborum (Η σημασία των λέξεων, 1839) του Σέξτου Πομπηίου Φέστου (Sextus Pompeius Festus).
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε για τη σύνταξη της ιστορίας της αρχαιοελληνικής γραμματείας, η οποία εκδόθηκε μεταθανάτια το 1841 με τον τίτλο Geschichte der griechischen Literatur bis auf das Zeitalter Alexanders (Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας έως την εποχή του Αλεξάνδρου). Το έργο αυτό μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα ελληνικά "εκ της Γερμανικής υπό Αριστείδου Κυπριανού", πρώτα το 1867-68 και κατόπιν το 1885, με βάση την "διασκευασθείσα εκ της, υπό του καθηγητού Emil Heintz, επεξεργασθείσης 4ης εκδόσεως, μετά σημειώσεων και προσθηκών υπό Εμμανουήλ Γαλάνη", ως: Κάρολος Οδοφρ. Μύλλερος, Ιστορία της ελληνικής φιλολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλέλληνες Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Τζένιφερ Γκάρνερ
Παράλληλα με τη σειρά, είχε μικρούς ρόλους σε επιτυχημένες ταινίες όπως τις: Περλ Χάρμπορ (Pearl Harbor) το 2001 και Πιάσε με αν μπορείς (Catch Me If You Can) το 2002. Από τότε, η Γκάρνερ έχει εμφανιστεί σε υποστηρικτικούς αλλά και πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές ταινίες συμπεριλαμβανομένου τις: Daredevil (2003), Ξαφνικά...30 (13 Going on 30) το 2004, Ηλέκτρα (Elektra) το 2005 και Juno το 2007.
Παντρεύτηκε τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Μπεν Άφλεκ, με τον οποίο έχει αποκτήσει δύο κόρες και ένα γιο. Χώρισαν το 2015.
Πρώτα χρόνια
Η Γκάρνερ μεγάλωσε σε ένα συντηρητικό περιβάλλον. Πήγαινε εκκλησία κάθε Κυριακή, δεν φορούσε μακιγιάζ ή μπικίνι και περίμενε μέχρι τουλάχιστον τα δεκέξι της χρόνια προτού της επιτραπεί να τρυπήσει τα αυτιά της. Αργότερα, αστειευόμενη δήλωσε ότι το γεγονός αυτό έφερνε την οικογένειά της «μόλις ένα βήμα από το να γίνουν Άμις». Ξεκίνησε να κάνει μαθήματα μπαλέτου σε ηλικία τριών ετών και συνέχισε να χορεύει σε όλη την νεαρή της ηλικία. Παρ' όλα αυτά, δεν ονειρευόνταν τον εαυτό της στο μέλλον ως κλασική μπαλαρίνα. Η Γκάρνερ φοίτησε στο Λύκειο Τζορτζ Ουάσινγκτον του Τσάρλστον. Το 1990, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Ντένισον του Οχάιο, όπου αρχικά σπούδασε χημεία αλλά αργότερα άλλαξε τομέα και διάλεξε την υποκριτική, όπου εργάστηκε σε πολλές θεατρικές παραγωγές. Αποφοίτησε από το Ντένισον, όντας μέλος της αδερφότητας Πι Βήτα Φι, το 1994.
Καριέρα
Το 1994, η Γκάρνερ εμφανίστηκε σε παραγωγές της Ατλάντας δύο έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, το Ο Έμπορος της Βενετίας και το Όνειρο Θερινής Νυκτός, από τον θίασο Georgia Shakespeare.
Το 1995, η Γκάρνερ επιδίωξε να ασχοληθεί με το θέατρο στη Νέα Υόρκη και λάμβανε 150 δολάρια την εβδομάδα, ως αντικαταστάτρια στο έργο A Month in the Country για την εταιρεία Roundabout Theatre. Τότε κέρδισε τον πρώτο τηλεοπτικό της ρόλο στην τηλεταινία Zoya, η οποία ήταν βασισμένη στo μυθιστόρημα του Ντάνιελ Στιλ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, έκανε σύντομες εμφανίσεις σε επεισόδια των σειρών Spin City και Νόμος και τάξη, ενώ ακόμη εξασφάλισε ρόλους σε δύο τηλεοπτικές σειρές μικρής διάρκειας, τις Significant Others και Time of Your Life''.
Η Γκάρνερ έκανε την πρώτη της μεγάλη εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη τον 21ο αιώνα στην κωμωδία Μεγάλε, τι κάναμε χθες βράδυ; (Dude, Where's My Car?), υποδυόμενη την κοπέλα του χαρακτήρα του Άστον Κούτσερ. Το 2001, εμφανίστηκε ως η υποστηρικτική χαρακτήρας μιας νοσοκόμας στην επική ταινία υψηλού προϋπολογισμού Περλ Χάρμπορ (Pearl Harbor), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο μελλοντικός της σύζυγος Μπεν Άφλεκ.
Αργότερα το 2001, ο Τζέφρεϊ Τζ. Άμπραμς, ο παραγωγός της τηλεοπτικής σειράς Felicity, στην οποία η Γκάρνερ έκανε σποραδικές εμφανίσεις από το 1998, προσέγγισε την Γκάρνερ για να κάνει οντισιόν για τον ρόλο της Σίντνεϊ Μπρίστοου στη νέα του κατασκοπική δραματική σειρά Κωδικός Alias (Alias). Η Γκάρνερ, η οποία μέχρι τότε υποδυόταν κλαψιάρες και εγκαταλειμμένες γυναίκες, δεν είχε μάθει ότι «θα χρειαζόταν να ρίχνει και μερικές μπουνιές και κλοτσιές» μέχρι τις πρώτες λίγες ημέρες στην οντισιόν. Αφού της είπαν ότι «χτυπάει και σαν κορίτσι» και χωρίς να έχει καθόλου υπόβαθρο στις πολεμικές τέχνες ή στη γυμναστική, γράφτηκε σε ένα ιδιωτικό μάθημα Τάε Κβον Ντο διάρκειας ενός μήνα για να ροετοιμαστεί για την οντισιόν. Αν και η Γκάρνερ κατάφερε να κερδίσει το ρόλο μετά από αρκετές οντισιόν, ο Άμπραμς αποκάλυψε ότι παρέμενε πανικόβλητος με την ιδέα ότι η Γκάρνερ δε θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα με το ρόλο, κυρίως γιατί, την πρώτη ημέρα των γυρισμάτων, η ίδια η Γκάρνερ του είπε, «Δε νομίζω ότι μπορώ να το κάνω». Η Γκάρνερ αργότερα σχολίασε, «Ήμουν πολύ κορίτσι τότε. Δεν ήξερα καν πων να δίνω μπουνιές». Αν και έκανε η ίδια πολλές από τις σκηνές δράσεις κατά τη διάρκεια της σειράς, τις επικίνδυνες εκρήξεις και τις πολύπλοκες μάχες της αναλάμβανε η κασκαντέρ της, Σόνα Ντάγκινς. Τα πρώτα επεισόδια του πρώτου κύκλου της σειράς, τα οποία είχαν κατά μέσο όρο 10,2 εκατομμύρια εβδομαδιαίους τηλεθεατές, χάρισαν στην Γκάρνερ τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά το 2002. Ο μισθός της Γκάρνερ για τη σειρά ξεκίνησε στις 40.000 δολάρια ανά επεισόδιο και έφτασε στις 150.000 δολάρια ανά επεισόδιο στο τέλος της σειράς. Κατά τη διάρκεια της σειράς, η Γκάρνερ έλαβε τέσσερις διαδοχικές υποψηφιότητες για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά, όπως και υποψηφιότητες για το αντίστοιχο Βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία της. Κέρδισε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Δραματική Σειρά το 2005. Την ίδια χρονιά, κατά τη διάρκεια του τέταρτου κύκλου, η Γκάρνερ σκηνοθέτησε το επεισόδιο «In Dreams» της σειράς, το οποίο προβλήθηκε το Μάιο. Έγινε παραγωγός της σειράς στον πέμπτο και τελευταίο κύκλο. Η σειρά τελείωσε το Μάιο του 2006. Ο πέμπτος κύκλος αποτελούνταν από 17 επεισόδια αντί για 22 που είχε αρχικά προγραμματιστεί εξαιτίας της εγκυμοσύνης της Γκάρνερ, που ενσωματώθηκε στο σενάριο του κύκλου.
Μετά την αρχική επιτυχία της σειράς Κωδικός Alias (Alias), η Γκάρνερ έκανε μια μεγάλη κάμεο εμφάνιση στην ταινία Πιάσε με αν μπορείς (Catch Me if You Can) το 2002. Ο ρόλος που την ανέδειξε ως ηθοποιό και την έκανε ευρύτερα γνωστή ήταν όταν υποδύθηκε το ερωτικό ενδιαφέρον του χαρακτήρα του Μπεν Άφλεκ ως Ηλέκτρα Νάτσιος στην ταινία δράσης Daredevil (2003), την κινηματογραφική προσαρμογή του κόμικς. Η Γκάρνερ δήλωσε ότι η προπόνηση της για την ταινία Daredevil ήταν πιο σκληρή και από αυτή για τη σειρά Κωδικός Alias (Alias) και αποκάλυψε ότι κρεμμόταν ανάμεσα στα καλώδια αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των σκηνών μάχης και ο Άφλεκ ήταν «υπεύθυνος για να τη φτάνει και να τη σώζει». Είχε ένα ενδεχομένος σοβαρό ατύχημα στο πλατό της ταινίας Daredevil όταν, μπλέχτηκε στα καλώδια με τα χέρια της ανήμπορα να κινηθούν ενώ έκανε μια αναστροφή και έπεσε με το πρόσωπο με μεγάλη ταχύτητα στον τοίχο. Ανακαλώντας το πως την έσωσε ο Άφλεκ, δήλωσε το 2003, «από το πουθενά έρχεται αυτός ο κόκκινος διάβολος ύψους 1,93 εκ. ο οποίος κατά κάποιο τρόπο απλώνει τα χέρια του και φωνάζει: "Την έπιασα!" Στο λέω, ήταν κάπως σαν "Έχω το δικό μου σούπερ ήρωα"». Ενώ η ταινία Daredevil έλαβε μικτές κριτικές, αποτέλεσε εισπρακτική επιτυχία.
Η Γκάρνερ ερμήνευσε το τραγούδι του Φρανκ Λόεσερ, «My Heart Is So Full of You» στο φιλανθρωπικό άλμπουμ του 2006 Unexpected Dreams. Εμφανίστηκε στις ταινίες Ο Πρώην και ο Επόμενος (Catch and Release) το 2006 και Ζώνη Υψηλού Κινδύνου (The Kingdom) το 2007 πλάι στους Τζέιμι Φοξ, Τζέισον Μπέιτμαν και Άσχραφ Μπάρχομ. Έπειτα, εμφανίστηκε στην κωμωδία/δράμα Juno, που αποδείχτηκε απρόσμενα και σταδιακά εισπρακτική επιτυχία. Μετά την πρεμιέρα της ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, το περιοδικό Entertainment Weekly διακήρυξε την ερμηνεία της Γκάρνερ ως την καλύτερη υποστηρικτική γυναικεία ερμηνεία του φεστιβάλ γράφοντας, «Το αστέρι του Alias και της ταινίας Ζώνη Υψηλού Κινδύνου (The Kingdom) δε ρίχνει ξύλο σε αυτήν τη γλυκιά κωμωδία. Αντίθετα, ως μια νεαρή σύζυγος που ελπίζει απεγνωσμένα να υιοθετήσει, είναι αστεία, λίγο σκληρή και απίστευτα συγκινητική».
Η Γκάρνερ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ τη 1 Νοεμβρίου 2007, υποδυόμενη τη Ροξάν στο θεατρικό έργο Συρανό ντε Μπερζεράκ πλάι στον Κέβιν Κλάιν στο Θέατρο Ρίτσαρντ Ρότζερς στο Μπρόντγουεϊ. Το έργο είχε αρχικά προγραμματιστεί να τελειώσει στις 23 Δεκεμβρίου 2007, αλλά έλαβε παράταση μέχρι τις 6 Ιανουαρίου 2008, λόγω απεργίας των μηχανικών σκηνής του Μπρόντγουεϊ στα τέλη του 2007.
Η Γκάρνερ εμφανίστηκε στην επιτυχημένη ρομαντική κωμωδία Valentine's Day το 2010 και στο ριμέικ του 2011 με τίτλο Αρθουρ: Ο εκατομμυριούχος της συμφοράς (Arthur) της ταινίας του 1981, Αρθουρ, αυτός ο καταπληκτικός κύριος 10 (Arthur). Το 2011, η Γκάρνερ έλαβε πρόσκληση για να γίνει μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Το 2012, η Γκάρνερ πρωταγωνίστησε στις ταινίες Η Παράξενη Ζωή του Τίμοθι Γκριν (The Odd Life of Timothy Green) και Butter. To 2013, θα εμφανιστεί στην ταινία The Dallas Buyer's Club.
Παραγωγός
Το 2006, η Γκάρνερ ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής ονόματι Vandalia Films. Η πρώτη ταινία που παρήγαγε η εταιρεία ήταν η Butter, η οποία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους της Αμερικής το 2012. Η εταιρεία αυτόν τον καιρό ασχολείται με μια κινηματογραφική προσαρμογή της Ντίσνεϊ του βιβλίου της Αγκάθα Κρίστι, Miss Marple.
Γάμος και οικογένεια
Στις 19 Οκτωβρίου 2000, η Γκάρνερ παντρεύτηκε τον ηθοποιό Σκοτ Φόλεϊ, τον οποίο γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Felicity το 1998. Χώρισε από τον Φόλεϊ τον Μάρτιο του 2003 και έκανε αίτηση διαζυγίου τον Μάιο του 2003, δηλώνοντας ως αίτιο αγεφύρωτες διαφορές. Το διαζύγιο οριστικοποιήθηκε στις 30 Μαρτίου 2004. Μετά τη διάστασή της από τον Φόλεϊ, η Γκάρνερ είχε σχέση με τον Μάικλ Βάρταν, συμπρωταγωνιστή της στη σειρά Κωδικός Alias, από τον Αύγουστο του 2003 έως το Μαρτιο του 2004.