cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας
Αρομανικά
Τα Αρομανικά (Limba Armãneascã) ή Βλάχικα είναι μια ανατολική ρομανική γλώσσα που ομιλείται σε αρκετές περιοχές σε όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Οι ομιλητές της ονομάζονται Αρομάνοι ή "Βλάχοι" (που είναι εξώνυμο σε ευρεία χρήση για τον προσδιορισμό των κοινοτήτων στα Βαλκάνια). Μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με τη σύγχρονη Ρουμανική γλώσσα, με παρόμοια μορφολογία και σύνταξη, καθώς και ένα μεγάλο κοινό λεξιλόγιο που κληρονόμησε από τα Λατινικά. Μία σημαντική πηγή ανομοιότητας μεταξύ της Ρουμανικής και αρωμανικής γλώσσας είναι οι γλώσσες που έχουν επηρεαστεί περισσότερο: ενώ τα Ρουμανικά έχουν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις σλαβικές γλώσσες, η αρομανική γλώσσα έχει επηρεαστεί περισσότερο από την Ελληνική γλώσσα, με την οποία βρίσκεται σε στενή επαφή σε όλη της την ιστορία.
Η μεγαλύτερη Αρομανική κοινότητα της Βόρειας Μακεδονίας βρίσκεται στην πόλη Κρούσεβο (περίπου το 10% του δημοτικού πληθυσμού). Στη Βόρεια Μακεδονία, η γλώσσα είναι γνωστή ως 'Βλάχικη' (влашки јазик, vlaški jazik).
Νοηματική γλώσσα
Η Σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα (σλαβομακεδονικά: македонски знаковен јазик, μεταγρ. makedonski znakoven jazik ή македонски гестовен јазик / makedonski gestoven jazik) είναι μια νοηματική γλώσσα της κωφής κοινότητας στη Βόρεια Μακεδονία. Όπως όλες οι νοηματικές γλώσσες, η Σλαβομακεδονική νοηματική γλώσσα βασίζεται επίσης σε χειρονομίες και κινήσεις σώματος, ιδιαίτερα στις κινήσεις με τα χέρια. Ο ακριβής αριθμός χρηστών της γλώσσας στη Βόρεια Μακεδονία δεν είναι γνωστός, αλλά 6.000 άνθρωποι ζητούν ειδήσεις στην νοηματική γλώσσα στην σλαβομακεδονική τηλεόραση. Η εκμάθηση και η χρήση της γλώσσας, καθώς και τα δικαιώματα της κωφής κοινότητας στη Βόρεια Μακεδονία διέπονται από εθνικό νόμο.
Ξένες γλώσσες
Πολλοί άνθρωποι μιλούν μία ξένη γλώσσα. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού έχει γνώση της Σερβοκροατικής γλώσσας, των Γαλλικών ή των Γερμανικών. Η Ρωσική είναι επίσης γνωστή. Μεταξύ του νεότερου πληθυσμού, τα Αγγλικά είναι εξαιρετικά γνωστά, μαζί με τη γνώση των Σερβοκροατικών και των Γερμανικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας
30 (δίσκος της Αντέλ)
30 είναι ο τίτλος του τέταρτου δίσκου της Αγγλίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Αντέλ που κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου του 2021 από την Columbia Records. Κατηγορία:Δισκογραφία της Adele
.to
.to είναι ο top-level domain κωδικός χώρας Internet  (ccTLD) για το Βασίλειο των Τόνγκα, σύμπλεγμα νησιών στον νότιο Ειρηνικό.
Η κυβέρνηση της Τόνγκα εμπορεύεται τα domain που ανήκουν στον ccTLD της σε κάθε ενδιαφερόμενο. O ccTLD .to χορηγείται από το Tonga Network Information Center (Τonic).
Επειδή το αγγλικό to συναντάται συχνά στην αγγλική γλώσσα ως πρόθεση, το ccTLD .to έγινε δημοφιλές για την δημιουργία εύκολα μνημονεύσιμων διευθύνσεων URL, πρακτική που ονομάζεται domain hack. Υπηρεσίες συντόμευσης/ανακατεύθυνσης URL με χρήση του συγκεκριμένου ccTLD (π.χ. go.to) είναι αρκετά δημοφιλείς. Άλλα domain hacks δεν χρησιμοποιούν το to ως πρόθεση, συμπεριλαμβανομένων της ιστοσελίδας του Daniel J. Bernstein, cr.yp.to, της ιστοσελίδας της λονδρέζικης εταιρίας ανάπτυξης ιστοσελίδων Potato, p.ota.to, και υπηρεσίες για uploading όπως το uloz.to (σώσε το στα τσεχικά και τα σλοβακικά).
Το αρκτικόλεξο «T.O.» είναι επίσης κοινό ψευδώνυμο για το Τορόντο στο Οντάριο του Καναδά και χρησιμοποιείται ως domain κωδικός πόλης, όπως αποδεικνύεται από δημοφιλείς ιστοσελίδες που σχετίζονται με το Τορόντο, όπως η www.dine.to και η www.jobs.to. Το domain αυτό  χρησιμοποιείται επίσης και για την πόλη του Τορίνο στην Ιταλία.
Όταν αγοράζονται τα domain .to, όλες οι τυπικές DNS λειτουργίες είναι δυνατές και τα καταχωρημένα σε αυτό σάιτ δεν απαιτείται να προβάλουν διαφημίσεις εκ μέρους το χορηγού του domain, δηλαδή της Tonico. Μερικά domain είναι δωρεάν όπως το .edu.to, αλλά μόνο σε εκπαιδευτικά ιδρύματα της Τόνγκα.
Το .to είναι ένα από τα λίγα ccTLDs που (επίσημα) δεν διατηρεί (δημόσια) βάση δεδομένων WHOIS, ώστε να παρέχει πληροφορίες για τα πρόσωπα που έχουν καταχωρήσει τα εκάστοτε .to domain. Είναι δυνατή η επικοινωνία με τα πρόσωπα αυτά μέσω της διεύθυνσης tonic.to πληκτρολογώντας το domain τους στο πεδίο αναζήτησης κάτω από το "New Domain Name".
Το top-level domain .to είχε A record και HTTP server τουλάχιστον από το 1998.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Top-level domains
Επαρχία Γκρεβενμάχερ
δεξιά Η Επαρχία Γκρεβενμάχερ (1843 – 3 Οκτωβρίου 2015) ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Λουξεμβούργου. Περιείχε 3 καντόνια που διαιρούνταν σε 26 δήμους: Συνόρευε με την επαρχία του Λουξεμβούργου στα δυτικά και του Ντίκιρχ στα βόρεια, με τα γερμανικά κρατίδια της Ρηνανίας-Παλατινάτου και του Σάαρλαντ στα ανατολικά, και με το γαλλικό διαμέρισμα Μοζέλ στα νότια. Είχε κατά κεφαλήν εισόδημα $57,800.
Μετά την αναδιοργάνωση της διοικητικής διαίρεσης του Λουξεμβούργου του 2015 οι τρεις επαρχίες καταργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λουξεμβούργου
Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης
Η Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης (ισπανικά: Luisa Isabel de Orleans, γαλλικά: Louise Elisabeth d'Orléans, 11 Δεκεμβρίου 1709 - 16 Ιουνίου 1742) ήταν βασίλισσα της Ισπανίας από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 1724 ως σύζυγος του Λουδοβίκου Α΄.
Πρώτα χρόνια
Η Λουίζα Ελισάβετ ήταν μία από τις επτά κόρες του Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης και της συζύγου του Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων. Η μητέρα της ήταν νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρκησίας ντε Μοντεσπάν. Ήταν γνωστή ως Ελισάβετ.
Γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών και ήταν η τέταρτη (επιζήσασα) κόρη (η μεγαλύτερη αδερφή της, Μαρία Ισαβέλλα, πέθανε 1 έτους). Πριν από το γάμο της, ήταν γνωστή ως "Δεσποινίς ντε Μονπενσιέ" (Mademoiselle de Montpensier). Μεγάλωσε ανάμεσα σε έναν αδελφό και πέντε αδελφές. Επειδή κανείς δεν ενδιαφερόταν γι' αυτήν, η Ελισάβετ έλαβε κακή εκπαίδευση και φάνηκε ότι προοριζόταν για γάμο με κάποιον άσημο Γερμανό ή Ιταλό πρίγκιπα. Όπως και η μικρότερη αδερφή της, η Λουίζα Νταϊάνα της Ορλεάνης, είχε μια εκπαίδευση σε μοναστήρια. Ήταν πολύ κοντά με τον αδερφό της, Λουδοβίκο, Δούκα του Σαρτρ, κατά τη γέννησή του, ο οποίος, μετά το θάνατο του πατέρα του το 1723, θα κληρονομήσει τον τίτλο του δούκα της Ορλεάνης.
Από το 1715, ο πατέρας της ήταν de facto ηγέτης της Γαλλίας ως αντιβασιλέας του ανήλικου Λουδοβίκου ΙΕ΄. Το 1718 ξέσπασε ο Πόλεμος της Πενταπλής Συμμαχίας μεταξύ της Γαλλίας και των 4 συμμάχων της και της Ισπανίας. Το 1720, ο Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας ήθελε να κάνει ειρήνη και πρότεινε διπλό γάμο: η τρίχρονη κόρη του, Μαριάννα Βικτωρία, θα παντρευόταν τον εντεκάχρονο Λουδοβίκο ΙΕ΄ και ο γιος και κληρονόμος του Λουδοβίκος θα παντρευόταν μία από τις κόρες του Αντιβασιλέα.
Πριγκίπισσα των Αστουριών
Εκείνη την εποχή, η Ελισάβετ και η αδελφή της Φιλιππίνη Ελισάβετ ήταν οι μοναδικές μη-έγγαμες κόρες του Αντιβασιλέα. Αργότερα αποφασίστηκε να παντρευτούν δύο πρίγκιπες της Ισπανίας. Επομένως, το 1721, στην ηλικία των έντεκα, η Ελισάβετ παντρεύτηκε δι' αντιπροσώπου τον Λουδοβίκο της Ισπανίας τον Νοέμβριο, στο Παρίσι. Στη συνέχεια η Λουίζα Ελισάβετ και η μικρότερη αδερφή της έφυγαν στη Μαδρίτη. Παρά την κρύα υποδοχή από την ισπανική βασιλική οικογένεια, ειδικά από την Ελισάβετ Φαρνέζε, τη μητέρα του μελλοντικού συζύγου της, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Ισπανίας στις 20 Ιανουαρίου 1722 στη Λέρμα. Η προίκα της ήταν 4 εκατομμύρια λίβρες. Ως σύζυγος του κληρονόμου της Ισπανίας, η Ελισάβετ είχε τον τίτλο της Πριγκίπισσας των Αστουριών.
Η αδελφή της, Φιλιππίνη, αργότερα αρραβωνιάστηκε τον Κάρολο, έναν άλλο κληρονόμο στο θρόνο της Ισπανίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ και η αδελφή της στάλθηκε αργότερα στη Γαλλία όπου πέθανε στην ηλικία των δεκαεννέα στο Παρίσι.
Βασίλισσα της Ισπανίας
Στις 15 Ιανουαρίου 1724, ο συναισθηματικά ασταθής Φίλιππος Ε΄ παραιτήθηκε υπέρ του μεγαλύτερου γιου του, ο οποίος έγινε βασιλιάς. Η Ελισάβετ έγινε βασίλισσα της Ισπανίας, αλλά μετά από μόλις επτά μήνες βασιλείας, ο Λουδοβίκος πέθανε από ευλογιά. Επειδή πέθανε χωρίς κληρονόμο, ο πατέρας του ανέβηκε πάλι στο θρόνο. Η Ελισάβετ έμεινε στη Μαδρίτη για κάποιο χρονικό διάστημα μετά το θάνατο του συζύγου της, αλλά το ισπανικό βασίλειο ήταν εχθρικό προς την μοναχική έφηβη χήρα και την εκκεντρική συμπεριφορά της.
Χήρα
Η Λουίζα Ελισάβετ πέθανε 16 Ιουνίου 1742, σε ηλικία 32 ετών. Τότε θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι, κοντά στο Παλάτι του Λουξεμβούργου, όπου ο ετεροθαλής αδελφός της Λουί Σαρλ ντε Σαιν-Αλμπέν ήταν επίσκοπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Αστουριών
Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν
Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν (αγγλ. Michigan State Legislature), είναι το Πολιτειακό νομοθετικό σώμα της αμερικανικής πολιτείας του Μίσιγκαν. Το Νομοθετικό Σώμα, είναι διθάλαμο σώμα, που αποτελείται από την Γερουσία του Μίσιγκαν (άνω βουλή) και την Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν (κάτω βουλή). Το 4o (IV) άρθρο του Συντάγματος του Μίσιγκαν, που εγκρίθηκε το 1963, ορίζει τον ρόλο του νομοθετικού σώματος, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συγκροτηθεί.
Οι κύριοι σκοποί του Νομοθετικού Σώματος του Μίσιγκαν, είναι η θέσπιση και παρασκευή νέων νόμων, η τροποποιήση ή η κατάργηση των παρόντων νόμων, καθώς και ο καθορισμός και η ψήφιση του ετήσιου προϋπολογισμού του Μίσιγκαν.
Το Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, συνέρχεται στο πολιτειακό καπιτώλιο στο Λάνσινγκ.
Στο παρόν 99ο Νομοθετικό Σώμα του Μίσιγκαν, αμφότερα τα σώματα (Γερουσία και Βουλή), ελέγχονται υπό την πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανικών, η οποία όμως είναι ισχνή.
Γερουσία του Μίσιγκαν
Η Γερουσία του Μίσιγκαν, είναι το άνω νομοθετικό σώμα (άνω βουλή) του Μίσιγκαν. Τα 38 μέλη της (οι γερουσιαστές), εκλέγονται ανά τέσσερα χρόνια και υπηρετούν έως δύο τετραετείς θητείες (8 χρόνια), αντιπροσωπεύοντας τις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες (από τις οποίες και εκλέγονται), των οποίων ο πληθυσμός κυμαίνεται από 212.500 έως 263.500 κατοίκους.
Σήμερα (από το 2018), την πλειοψηφία των εδρών της Γερουσίας του Μίσιγκαν, κατέχει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με 22 έδρες, ενώ την μειοψηφία των εδρών, το Δημοκρατικό Κόμμα, με 16 έδρες.
Ο Πρόεδρος της Γερουσίας, είναι εκάστοτε Αντικυβερνήτης του Μίσιγκαν, ο οποίος δεν είναι μέλος της Γερουσίας, και μπορεί να ψηφίσει και να δώσει την καθοριστική ψήφο, μόνο σε περιπτώσεις ισοψηφίας.
Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν
Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν, είναι το κάτω νομοθετικό σώμα (κάτω βουλή) του Μίσιγκαν. Τα 110 μέλη της (οι Βουλευτές/Αντιπρόσωποι), εκλέγονται ανά δύο χρόνια, μαζί με τις εκλογές για την ομοσπονδιακή Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, αντιπροσωπεύοντας τους κατοίκους των μονοεδρικών περιφερειών (εκ των οποίων εκλέγονται), που ο πληθυσμός τους κυμαίνεται από 77.000 έως 91.000 κατοίκους.
Σήμερα (από το 2020), την πλειοψηφία των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν, κατέχει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με 58 έδρες, ενώ την μειοψηφία των εδρών, το Δημοκρατικό Κόμμα, με 52 έδρες.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων, σε κάθε πρώτη συνεδρίαση (ανά δύο χρόνια), εκλέγει έναν από τα μέλη της, για το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Μίσιγκαν __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αγία Ζώνη (συνοικία Αμμοχώστου)
Τοποθεσία
Η Αγία Ζώνη αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νοτιοανατολικά συνορεύει με την Χρυσή Ακτή, στα νότια με τον Σταυρό, στα νοτιοδυτικά και δυτικά με την Ακρόπολις, στα βορειοδυτικά με την Χρυσοσπηλιώτισσα και στα βόρεια και βορειοανατολικά με τον Άγιο Νικόλαο.
Εκπαιδευτήρια
Το 1850 λειτούργησε το πρώτο δημοτικό σχολείο των Βαρωσίων, δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Ζώνης. Ονομαζόταν «Αλληλοδιδακτικό Σχολείο». Το 1878 χωρίστηκε σε δημοτικό σχολείο (Αλληλοδιδακτικό – Αστική Σχολή) και σε σχολαρχείο. Το 1923 το σχολαρχείο έγινε ημιγυμνάσιο. Το 1923 η Αστική Σχολή χωρίστηκε σε δύο: στην Α΄ Αστική ή Αστική Αγίου Νικολάου και στη Β΄ Αστική Σχολή ή Δημοτικό Αγίας Ζώνης ή Μαντζούρειο το οποίο στεγαζόταν δίπλα από την εκκλησίας της Αγίας Ζώνης.
Μέχρι το 1974 το Δημοτικό Σχολείο Αγίας Ζώνης στεγαζόταν δίπλα από την εκκλησία της ενορίας, σε ένα τεράστιο χώρο, που περιλάμβανε ένα επιβλητικό κεντρικό κτίριο, βοηθητικές αίθουσες, μεγάλη αυλή με κήπους, πεύκα και ευκαλύπτους και χώρους για αθλοπαιδιές.
Παραμόρφωση δίκην λαιμού κύκνου
Η παραμόρφωση δίκην (ή τύπου) λαιμού κύκνου είναι παραμόρφωση της θέσης του δακτύλου, στην οποία η άρθρωση που βρίσκεται πλησιέστερα στα ακροδάκτυλα είναι μόνιμα λυγισμένη προς την παλάμη, ενώ η πλησιέστερη άρθρωση προς την παλάμη είναι λυγισμένη μακριά από αυτήν (κάμψη της άπω μεσοφαλαγγικής άρθρωσης [DIP] με υπερέκταση της εγγύς μεσοφαλαγγικής άρθρωσης [PIP]). Συνήθως προκαλείται από τραυματισμό ή από φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα ή μερικές φορές οικογενείς (εκ γενετής, όπως το σύνδρομο Ehlers-Danlos ).
Παθοφυσιολογία
Η παραμόρφωση δίκην λαιμού κύκνου έχει πολλές πιθανές αιτίες που προκύπτουν από τις αρθρώσεις DIP, PIP ή ακόμη και από τις αρθρώσεις MCP. Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει τέντωμα του παλαμιαίου συνδέσμου στην άρθρωση PIP για τη δημιουργία υπερέκτασης, συν κάποια βλάβη στη σύνδεση του εκτείνοντος τένοντα στη βάση της άπω φάλαγγας που προκαλεί ένα υπερκαμπτό σφυροδάκτυλο. Η παραμόρφωση δίκην ράμφους πάπιας είναι παρόμοια πάθηση που επηρεάζει τον αντίχειρα (ο οποίος δεν μπορεί να έχει πραγματική παραμόρφωση δίκην λαιμού κύκνου επειδή δεν έχει αρκετές αρθρώσεις).
Διάγνωση
Γίνεται κυρίως κλινικά. Η μαγνητική τομογραφία του χεριού μπορεί να υποδηλώσει την εξασθένηση του παλαμιαίου συνδέσμου της PIP και βλάβη του εκτείνοντος τένοντα για την DIP.
Θεραπεία
Νάρθηκας για το δάκτυλο. Παθητικό τέντωμα και εκκαθάριση της παραμόρφωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκελετικές παθήσεις
Συνθήκη της Βουργουνδίας του 1548
Η Συνθήκη της Βουργουνδίας του 1548 (που επικυρώθηκε στις 26 Ιουνίου), επίσης γνωστή ως Συναλλαγή του Άουγκσμπουργκ, διευθέτησε το καθεστώς των Αψβουργικών Κάτω Χωρών εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της Γερμανίας.
Ιστορία
Ουσιαστικά το έργο του Φίχλιους φαν Άυτα (Viglius van Aytta), αντιπροσωπεύει ένα πρώτο βήμα προς την ανάδειξη των Κάτω Χωρών ως ανεξάρτητης επικράτειας. Κατέστη δυνατό πολιτικά από τη γαλλική απώλεια του Αρτουά και της Φλάνδρας. Διοικητικά, στο Mέχελεν ιδρύθηκε καγκελαρία και δικαστήριο που για πρώτη φορά είχε ως δικαιοδοσία αποκλειστικά «τις Κάτω Χώρες». Η συνθήκη είχε ως αποτέλεσμα μια σημαντική μετατόπιση εδαφών από τον Κύκλο της Κάτω Ρηνανίας-Βεστφαλίας στον Βουργουνδικό Κύκλο. Η νεοσύστατη διοικητική διαίρεση της αυτοκρατορίας ένωσε τώρα όλα τα εδάφη της Βουργουνδίας, τα οποία δεν υπάγονταν πλέον στο Αυτοκρατορικό Δικαστικό Επιμελητήριο (Reichskammergericht). Για να αντισταθμίσει το εδαφικό του κέρδος, ο Κύκλος της Βουργουνδίας ήταν πλέον υποχρεωμένος να πληρώσει φόρους ισοδύναμους με αυτούς δύο πριγκίπων-εκλογέων και, σε πολεμικούς φόρους για τους Οθωμανικούς Πολέμους, ακόμη και ισοδύναμους τριών πριγκίπων-εκλογέων.
Για να διασφαλίσει ότι η επικράτεια της Βουργουνδίας, τώρα ενωμένη στον Βουργουνδικό Κύκλο, θα παρέμενε υπό μια ενιαία διοίκηση, ο Κάρολος Ε΄ εξέδωσε το επόμενο έτος την Πραγματική Κύρωση του 1549, που κήρυξε τις Δεκαεπτά Επαρχίες  των Κάτω Χωρών ως μια ενιαία αδιαίρετη κτήση, που δεν πρέπει να διαιρεθεί σε μελλοντική κληρονομιά.
Η συνέπεια αυτών των προσπαθειών μείωσης του κατακερματισμού της διακυβέρνησης της Γερμανίας ήταν ο διαχωρισμός των Κάτω Χωρών ως οντότητας διαφορετικής από την υπόλοιπη αυτοκρατορία, αποτελώντας ένα σημαντικό βήμα προς τον σχηματισμό της Ολλανδικής Δημοκρατίας το 1581.
Εδάφη
Η συνθήκη, γραμμένη στα Νέα Λατινικά, ορίζει στο άρθρο 15 ότι τα αναφερόμενα εδάφη θα γίνουν μια ενιαία ενότητα, που θα μεταβιβάζεται αδιαίρετη στις επόμενες γενιές μετά τον Κάρολο Ε΄ (μιλώντας σε πληθυντικό μεγαλοπρέπειας) μέσω κληρονομικής διαδοχής:
(πρωτότυπο κείμενο) Nimirum, nos veros, haereditarios & supremos Dominos dictarum nostrarum provinciarum Patrimonialium Belgicarum, pro Nobis, nostris haeredibus & successoribus, simul dictae nostrae Provinciae Patrimoniales Belgicae, nominatimai, nominatim Ducatiae, nominatim Ducatiae, Comitatus Flandriae, Artesiae, Burgundiae, Hannoniae, Hollandiae, Selandiae, Namurci, Zutphaniae; Marchionatus SR Imperii, Dominia Frisiae, Ultraiecti, Transisalaniae, Groningae, Falcomontis, Dalhemii, Salinis, Mechliniae & Traecti, una cum omnibus eorundem appendicibus & incorporationibus, Principatibus, Praelaturis, Commonitis & Dignatiibus in posterum & semper sub protectione, custodia, conservatione & auxilio Imperatorum & Regum Romanorum & SRI eosque fruituros libertatibus ac iuribus eiusdem, & per dictos Imperatores & Reges Romanorum, & status dicti SRI semper, sicut alii Impraidemos, Defence, conservandos, fovendos, & fideliter iuvandos.
(ελληνική μετάφραση) Προφανώς, οι προαναφερθείσες βελγικές επαρχίες μας, για εμάς, και για τους κληρονόμους και διαδόχους μας, εμείς [είμαστε] οι πραγματικοί, κληρονομικοί και ανώτατοι Άρχοντες των προαναφερθέντων Πατριμονικών βελγικών επαρχιών μας, δηλαδή τα δουκάτα Λοθαριγγίας, Βραβάντης, Λούξεμπουργκ, Λίμπουργκ, και Γκέλρε, οι κομητείες της Φλάνδρας, Αρτουά, Βουργουνδίας, Αινώ, Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ναμύρ και Ζούτφεν, η μαρκιωνία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Αμβέρσα), οι κυριότητες της Φρισίας, της Ουτρέχτης, του Oβεράισελ, του Χρόνινχεν, του Φάλκενμπουρχ, του Ντάλεμ, του Σαλίν, του Mέχελεν και του Μάαστριχτ, μαζί με όλα τα παραρτήματα και τις ενώσεις τους, πρίγκιπες, πρωτεύοντες, αξιωματούχους, κόμητες, βαρόνους και άρχοντες που ανήκουν σε ορισμένους ηγέτες, θα είναι στο μέλλον ένα, και πάντα υπό την προστασία, την επιμέλεια, τη διατήρηση και τη βοήθεια των Αυτοκρατόρων και των Βασιλέων των Ρωμαίων και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και θα απολαμβάνουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα της ίδιας [Αυτοκρατορίας] και για πάντα θα υπερασπίζονται πιστά, θα διατηρούνται, θα υποστηρίζονται και θα βοηθιούνται από τους προαναφερθέντες Αυτοκράτορες και Βασιλείς των Ρωμαίων και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπως και οι άλλοι πρίγκιπες, κράτη και μέλη της ίδιας Αυτοκρατορίας. [note 1]
Γεράρδος Δ΄ του Χόλσταϊν-Πλεν
Ο Γεράρδος Δ΄ (γερμαν. Gerhard IV, π. 1277 - 1323) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν (1312-1323).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεράρδου Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν και της Ίνγκεμποργκ των Μπγιέλμπο, κόρης του Βάλντεμαρ της Σουηδίας.
thumb|left|200px|Η βούλα του Γεράρδου Δ΄ Κληρονόμησε το Πλεν και το 1314 πώλησε το μεγαλύτερο μέρος του στον αδελφό του Ιωάννη Γ΄. Η βούλα του φέρει την επιγραφή: S[IGILLUM] DEI GRA[TIA] GHERARDI P[RAE]POSITI LUBIC[E]N[SIS], δηλ. σφραγίδα Γεράρδου, θεία χάριτι πραιπόσιτου (κοσμήτορα του Συλλόγου του Καθεδρικού) του Λύμπεκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1313 την Αναστασία, κόρη του Νικολάου Α΄ του Χάγκεν, κόμη του Σβερίν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Secret
Το Secret είναι ένα τραγούδι ηχογραφημένο από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαντόνα και βρίσκεται στο έκτο στούντιο άλμπουμ της, Bedtime Stories. Κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 1994 ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ από τις εταιρείες Warner Bros. Records, Maverick και Sire. Είναι βασισμένο σε ένα ντέμο από τον παραγωγό Σεπ Πετιμπόν, το οποίο επανεπεξεργάστηκε από τον Ντάλας Όστιν που συνεργαζόταν με την Μαντόνα εκείνη την περίοδο. Το κομμάτι γράφτηκε και παρήχθη από την τραγουδίστρια και τον Όστιν, με τον Πετιμπόν ως πρόσθετο στιχουργό. Ήταν μια διαφορετική προσέγγιση από το μουσικό στυλ της Μαντόνα στους προηγούμενους δίσκους της, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή της καριέρας της η μουσική της αποτελούνταν ως επί το πλείστον από χορευτικά τραγούδια και μελωδικές μπαλάντες. Το Secret συνδυάζει ποπ και RnB είδη, με ενοργάνωση από ακουστική κιθάρα, ντραμς και χορδές, ενώ στιχουργικά μιλάει για έναν εραστή που κρύβει κάποιο μυστικό.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε συνοδευόμενο από οκτώ διαφορετικά remixes του ντι τζέι, Τζούνιορ Βασκουέζ, που χρησιμοποίησε τα φωνητικά της Μαντόνα, αλλά άλλαξε εντελώς τη σύνθεση του κομματιού. Ασυνήθιστο για έναν τραγουδιστή στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Μαντόνα μίλησε για το νέο σινγκλ της μέσω διαδικτύου, αφήνοντας ένα ηχητικό μήνυμα στους οπαδούς της, καθώς και ένα απόσπασμα του τραγουδιού. Έλαβε ευνοϊκές κριτικές από μουσικούς κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τη φωνητική απόδοση της Μαντόνα και το μέτριο RnB τέμπο του, θεωρώντας το σαγηνευτικό και αισθαντικό. Ήταν επίσης και εμπορική επιτυχία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έφτασε στον αριθμό τρία στα «Billboard Hot 100» τσαρτς και πιστοποιήθηκε χρυσό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε μέχρι το νούμερο πέντε, επεκτείνοντας το ρεκόρ που κατείχε η ίδια, με 35 συνεχόμενα τραγούδια να μπαίνουν στο τοπ 10 της συγκεκριμένης χώρας. Κατέκτησε τα τσαρτς και στον Καναδά, τη Φινλανδία και την Ελβετία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1994 Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα Κατηγορία:Αμερικανικά τραγούδια
Πολύσιτος Ξάνθης
Ο Πολύσιτος ή το Πολύσιτο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πολυσιτος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και την ανατολική άκρη της πεδιάδας της Ξάνθης σε υψόμετρο 33 μέτρα. Απέχει 11 χλμ. ΒΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου), 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Ξάνθη και 39 χλμ. Δ. από την Κομοτηνή. Νότια από το χωριό περνάει ο Κόσυνθος που νοτιοανατολικά εκβάλλει στη Βιστωνίδα λίμνη, δυτικά ο χείμαρρος Χαλκόρεμα, βόρεια περνάει η Εγνατία Οδός και η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης που τον χωρίζει από το Άνω Πολύσιτο, βορειοανατολικά είναι οι Αμαξάδες.
Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Κιλιτζά-κιοϊ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται ως Πολύσιτον στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1996 με το ΦΕΚ 84Α - 16/05/1996 μετονομάστηκε σε Πολύσιτος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πολυσίτου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 403 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Ανθρωποζωολογία
Η ανθρωποζωολογία είναι το υποσύνολο της εθνοβιολογίας που ασχολείται με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων και άλλων ζώων. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό πεδίο που συμπίπτει με άλλες ειδικότητες συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπολογίας, εθνολογίας, ιατρικής, ψυχολογίας, κτηνιατρικής και ζωολογίας. Μια σημαντική εστίαση της ανθρωποζωολογικής έρευνας είναι η ποσοτικοποίηση των θετικών επιπτώσεων των σχέσεων ανθρώπου-ζώου με τη μελέτη των αλληλεπιδράσεών τους. Περιλαμβάνει μελετητές από πεδία, όπως, της ανθρωπολογίας, της κοινωνιολογίας, της βιολογίας, της ιστορίας και της φιλοσοφίας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Άνθρωπος και ζώα
Μστσισλάβ
Το Μστσισλάβ ή Μστσισλάβλ (λευκορωσικά: Мсці́слаў, λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο: Mscisłaŭ, ρωσικά: Мстиславль, πολωνικά: Mścisław, λιθουανικά: Mstislavlis) είναι πόλη στην περιφέρεια Μόγκιλεφ στην Ανατολική Λευκορωσία. Αποτελεί διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μστσισλάβ. Το 2009, ο πληθυσμός της ήταν 10.804 κάτοικοι.
Ιστορία
Το Μστσισλάβλ αναφέρεται γραπτά για πρώτη φορά στο χρονικό του Ιπάτιεφ το 1156. Αρχικά συμπεριλήφθηκε στο Πριγκιπάτο του Σμολένσκ, αλλά είχε γίνει η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου του Μστσισλάβλ το 1180. Κατά τον Μεσαίωνα, ήταν η έδρα της οικογένειας των πρίγκιπων Μστσισλάβσκι. Πιστεύεται ότι ο Πιότρ Μστσισλάβετς γεννήθηκε στο Μστσισλάβλ.
Το 1377 καταλήφθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Ο πρώτος Λιθουανός δούκας του Μστσισλάβλ ήταν ο Καριγκάιλα, αδελφός του Γιογκάιλα. Η πόλη παρέμεινε μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βοϊβοδάτο του Μστσισλάβ μέχρι τις διαιρέσεις της Πολωνίας το 1772. Τώρα είναι ένα κέντρο της επαρχίας.
Τα κτίρια ιστορικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν την εκκλησία Καρμελιτών (1637, ανακαινίστηκε το 1746-50) και τον καθεδρικό ναό του Ιησουιτών (1640, ανακαινίστηκε το 1730-38, μετατράπηκε σε ορθόδοξο καθεδρικό ναό το 1842).
Το 1939 ζούσαν στο Μστσισλάβλ 2.067 Εβραίοι, που αντιπροσώπευαν σχεδόν το 20% του τοπικού πληθυσμού. Ο γερμανικός στρατός κατέλαβε την πόλη τον Ιούλιο του 1941. Στις αρχές Οκτωβρίου, σκοτώθηκαν 30 ηλικιωμένοι Εβραίοι. Στις 15 Οκτωβρίου 1941, μαζί με την τοπική αστυνομία δολοφονήθηκαν από 850 έως 1.300 Εβραίοι.
Είναι η γενέτειρα του Εβραίου ιστορικού και συγγραφέα Σιμόν Ντούμπνοφ, του Εβραίου κομμουνιστή Γιακόβ Τσούμπιν και του εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη Αβραάμ Α. Μάνιεβιτς, μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Κατάλογος συνθέσεων του Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα
Ο παρών είναι κατάλογος των έργων του Τζοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα καταχωρημένων κατά είδος. Ο Τόμος (δίνεται σε παρένθση για τα μοτέτα) αναφέρεται στο αριθμό τόμου της πλήρους έκδοσης Breitkopf & Härtel, στην οποία βρίσκονται τα έργα. Έξι από τους τόμους των λειτουργιών και ορισμένα από τα μοτέτα του και άλλα έργα περιελήφθησαν στη συλλογή, του Παλεστρίνα όντος εν ζωή. Άλλα έργα συλλέχθηκαν αργότερα, από διάφορες πηγές. Οι ημερομηνίες αυτών των έργων είναι άγνωστες, εκτός του ότι είναι γνωστό πως συντέθηκαν επ' ευκαιρία κάποιου εορτασμού. Τα έργα που εκδόθηκαν του Παλεστρίνα όντος εν ζωή, αναμφίβολα συντέθηκαν πολύ πριν εκδοθούν, ενώ τα υπόλοιπα παρέμειναν αδημοσίευτα έως τον 19ο αιώνα.
Οι 32 Τόμοι των Απάντων του Παλεστρίνα εκδόθηκαν από τον οίκο Breitkopf & Härtel μεταξύ του 1862 και του 1907. Οι τόμοι των λειτουργιών συμπεριλαμβάνουν έργα που εκδόθηκαν σε προγενέστερες εκδόσεις των λειτουργιών (Με τα Άπαντα Τομ. 10 να αντιστοιχούν στο πρώτο Βιβλίο των Λειτουργιών κ.λπ.). Ορισμένα από τα έργα των τριών τελευταίων τόμων θεωρούνται αμφίβολης γνησιότητας.
Πεντάφωνα
Τα σημειωμένα με αστερίσκο αποτελούν κύκλο 29 μελοποιήσεων από το Τραγούδι του Σολομώντα.
Τετράφωνοι ύμνοι
(Όλοι στον Τόμο 8)
Τετράφωνοι θρήνοι
(Όλοι στον Τόμο 25. Υπάρχουν επίσης και οι εξής εκδοχές: (1) για 4, 5, 6 και 8 φωνές (2) για 3, 4, 5, και 6 φωνές και (3) για 4, 5, και 6 φωνές)
Λιτανείες
(Όλες στον τόμο 26)
Μαγκνίφικατ (Μεγαλυνάρια)
(Όλα στο Τόμο 27)
Ιερές ωδές
('Ολες στον Τόμο 30)
Πεντάφωνα
(Όλα στον Τόμο 29)
Κοσμικά μαδριγάλια
(Όλα στον Τόμο 28)
Κοσμικά (ερωτικά) τραγούδια
(Όλα στον Τόμο 30)
Άλλα
Υπάρχουν επίσης έργα που αποδίδονται στον Παλεστρίνα στα αρχεία του Ιουλιανού Παρεκκλησίου (Julian Chapel), από τα αρχεία του Παρεκκλησίου του Ποντίφηκα (Pontifical Chapel) από τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, από τα αρχεία του Αγ. Ιωάννη του Λατερανού, από τα αρχεία της Σάντα Μαρία Ματζιόρε, (Santa Maria Maggiore), από τη βιβλιοθήκη του Ρωμαϊκού Κολεγίου και διάφορες άλλες συλλογές, που περιλαμβάνονται στους τόμους 30, 31 και 32. Πολλά από αυτά, ωστόσο, θεωρούνται αμφίβολης γνησιότητας.
Διαδίκτυο
Παλεστρίνα
Γρηγόριος Γώγος
Ο Γρηγόριος Γώγος (1824 ή 1828–1898) ήταν Έλληνας θεολόγος και κληρικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Μάραθος Μαγνησίας
Ο Μάραθος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Μάραθος βρίσκεται στα βόρεια παράλια του Παγασητικού κόλπου με υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει περίπου 12 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τον Βόλο ενώ είναι ανάμεσα στους οικισμούς Κριθαριά (βορειοανατολικά) και Άγιος Γεώργιος (δυτικά), όπου η μεταξύ τους χερσόνησος του ομώνυμου μικρού ορμίσκου (αλλιώς Κυνηγού) έχει κριθεί αρχαιολογικός χώρος. Η παραλία του χωριού βρίσκεται σε κλειστό κόλπο, είναι προστατευμένη από τους ανέμους, με πολλά δέντρα που προσφέρουν φυσική σκιά και αρκετά ταβερνάκια και καφέ. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Νέας Αγχιάλου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Νέα Αγχίαλο, τον Άγιο Γεώργιο, τη Βελανιδιά, τη Δημητριάδα και την Κριθαριά αποτελούν την Κοινότητα Νέας Αγχιάλου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νέας Αγχιάλου του Δήμου Βόλου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 353 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Ιωάννης Φίλιος
Ο Ιωάννης Φίλιος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Ήπειρο και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στη Λάρισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Ζμπίγκνιεφ Βοντέτσκι
Ο Ζμπίγκνιεφ Στανίσουαφ Βοντέτσκι (πολωνικά: Zbigniew Stanisław Wodecki) (6 Μαΐου 1950 – 22 Μαΐου 2017) ήταν Πολωνός τραγουδιστής, μουσικός, συνθέτης, ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής.
Πρώιμη ζωή και καριέρα
Ο Βοντέτσκι γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1950 στο Γκόντουφ της Πολωνίας. Άρχισε να παίζει βιολί σε ηλικία 5 ετών. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, είχε συνεργαστεί με το λογοτεχνικό καμπαρέ Piwnica pod Baranami και την τραγουδίστρια Έβα Ντεμάρτσικ. Ως τραγουδιστής, έκανε το ντεμπούτο του το 1972 στο Εθνικό Φεστιβάλ Πολωνικού Τραγουδιού του Οπόλε. Έχει μείνει κυρίως γνωστός για τα τραγούδια Chałupy Welcome To, Lubię wracać tam, gdzie byłem, Z Tobą chcę oglądać świat (ντουέτο με την Ζντζισουάβα Σοσνίτσκα) και Zacznij od Bacha, καθώς και για τις πολωνικές εκδόσεις του soundtracks των Μάγια η Μέλισσα και Rudolph the Red-Nosed Reindeer: The Movie. Τη δεκαετία του 1980 εμφανίστηκε σε ένα καμπαρέ με τον Ζένον Λασκόβικ. Εμφανίστηκε ως ένας από τους κριτές στην πολωνική έκδοση του τηλεοπτικού σόου Dancing with the Stars, Taniec z gwiazdami, κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 σεζόν του.
Θεωρείται ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές της δεκαετίας του 1970 και του 1980 στην Πολωνία και του απονεμήθηκαν πολλά βραβεία για τα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα, όπως το βραβείο καλύτερου ντεμπούτου στο Εθνικό Φεστιβάλ Πολωνικού Τραγουδιού του Οπόλε το 1972, το Βραβείο Δημοσιογράφων στο Εθνικό Φεστιβάλ Πολωνικού Τραγουδιού του Οπόλε το 1978, το Ειδικό Βραβείο στο Εθνικό Φεστιβάλ Πολωνικού Τραγουδιού του Οπόλε το 1991, 2 Μουσικά Βραβεία «Φριντέρικ» το 2016 και ένα Χρυσό Βραβείο Φριντέρικ το 2018, το Αργυρό Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis το 2011 και μετά θάνατον ο Σταυρός του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (2017).
Προβλήματα υγείας και θάνατος
Το 2014, ο Βοντέτσκι αποκάλυψε ότι είχε κολπική μαρμαρυγή και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Στις 8 Μαΐου 2017, ο καλλιτέχνης υπέστη ένα τεράστιο εγκεφαλικό επεισόδιο, μια επιπλοκή από επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης που έκανε σε ιδιωτική κλινική, στις 5 Μαΐου 2017 και μεταφέρθηκε στην εντατική στο Κεντρικό Κλινικό Νοσοκομείο του MSWiA στη Βαρσοβία, όπου πέθανε 13 ημέρες αργότερα, από επιπλοκές από το εγκεφαλικό.
Προσωπική ζωή
Ο Βοντέτσκι και η σύζυγός του, Κρίστινα, είχαν τρία παιδιά: την Γιοάννα, την Καταζίνα και τον Πάβεου. Η οικογένειά του ήταν από τη Γουαζίσκα του Πόβιατ Βοντζίσουαφ. Ήταν επίτιμος πολίτης της Γκμίνα Γκόντουφ. Ήταν γνωστός ως σύμμαχος της ΛΟΑΤ+ κοινότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι
Ανατολική ανδαλουσιανική διάλεκτος
Η ανατολική ανδαλουσιανική διάλεκτος είναι μία εκ των νότιων διαλέκτων της ισπανικής γλώσσας στην Ιβηρική χερσόνησο. Παρότι τα ανδαλουσιανικά ιδιώματα συχνά εντάσσονται σε μια κοινή ανδαλουσιανική διάλεκτο, οι διαφορές μεταξύ των δύο κύριων ιδιωματικών μπλοκ είναι τέτοιες που κάνουν απαραίτητη τη διαφοροποίησή τους, ακολουθώντας ταυτόχρονα το έτερο διακριτικό κριτήριο της ισπανικής διαλεκτολογίας μεταξύ δυτικών και ανατολικών διαλέκτων. Η ανατολική διάλεκτος εκτείνεται στο τέως Βασίλειο της Γρανάδας (επαρχίες της Γρανάδας και Αλμερία), στην επαρχία της Χαέν και εν μέρει σε αυτές της Μάλαγα και Κόρδοβας και χαρακτηρίζεται από μια αυξομειούσα χρήση ανά περιοχή και κοινωνική ομάδα.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ανατολική ανδαλουσιανικής διαλέκτου αποτελεί η ύπαρξη τριών φωνηέντων που δεν υφίστανται στο γενικότερο φωνολογικό σύστημα της ισπανικής. Αυτά είναι τα ανοικτά /ɛ, æ, ɔ/ που διαφοροποιούν ζεύγη όπου ετυμολογικά εμφανιζόταν ένα /s/ σε έξοδο συλλαβής όπως στον πληθυντικό των ουσιαστικών /kasa/ 'σπίτι' έναντι /kasæ/ 'σπίτια'. Δεν υφίσταται ευρέως η σύγχυση των συριστικών (θεθέο και σεσέο) αν και το /s/ πραγματώνεται με τη ράχη της γλώσσας και όχι με τη μύτη της όπως στις βόρειες διαλέκτους.
Σε μεγάλο βαθμό τα ιδιώματα που ανήκουν στην ανατολική διάλεκτο (μαζί με ορισμένα της δυτικής όπως αυτά της Μάλαγα) τείνουν προς τη διαλεκτική ισοπέδωση με τη διάλεκτο της Καστίλης-Λα Μάντσα, μια μεταβολή που πρωταγωνιστούν οι νέοι ομιλητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νότιες διάλεκτοι της ισπανικής γλώσσας
Ο Μαθητής (μυθιστόρημα)
Ο Μαθητής (γαλλικός τίτλος: Le Disciple) είναι μυθιστόρημα του Πωλ Μπουρζέ που δημοσιεύτηκε το 1889. Ιδεολογικό και ηθικοδιδακτικό μυθιστόρημα για τις νέες γενιές της εποχής, θεωρείται το σημαντικότερο έργο του συγγραφέα.
Υπόθεση
Το 1885, ο εικοσάχρονος Ρομπέρ Γκρεσλού, βαθιά επηρεασμένος από τις ιδέες του αθεϊστή και ντετερμινιστή φιλοσόφου Αντριάν Σιξτ, τον επισκέπτεται και του υποβάλλει ένα χειρόγραφο υψηλής ποιότητας. Στη συνέχεια, ο νεαρός φεύγει για την Ωβέρνη για να εργασθεί ως δάσκαλος της νεαρής κόρης του μαρκήσιου ντε Ζυζά-Ραντόν, στην οποία ο νεαρός δάσκαλος προσπαθεί να εφαρμόσει την πειραματική μέθοδο του φιλοσόφου.
Δύο χρόνια αργότερα, η κόρη του μαρκήσιου, ερωτευμένη με τον νεαρό, συνειδητοποιεί ότι αυτός ο σύνδεσμος ήταν για τον νεαρό δάσκαλο ένα επιστημονικό πείραμα χωρίς ειλικρινή αγάπη και αυτοκτονεί με το φιαλίδιο με δηλητήριο που αγόρασε ο εραστής της. Ο Ρομπέρ Γκρεσλού κατηγορείται για δολοφονία και στη συνέχεια φυλακίζεται, παραμένοντας σιωπηλός και χωρίς να αμυνθεί κατά της κατηγορίας που του ασκήθηκε. Από το κελί του, γράφει μια μακρά εξομολόγηση στον φιλόσοφο, η οποία αποτελεί το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος. Ο Αντριάν Σιξτ καλείται σε ανάκριση από τον δικαστή που αναρωτιέται σε ποιο βαθμό η επιρροή του φιλοσόφου θα μπορούσε να καταστρέψει την ηθική αίσθηση του μαθητή του.
Μετά την ομολογία του κατηγορούμενου, ο φιλόσοφος κάτω από το βάρος της ενοχής αναγνωρίζει ότι ο νεαρός μαθητής του είχε πράγματι βρει στα έργα του τους λόγους που τον οδήγησαν να ενεργήσει με αυτόν τον τρόπο. Τη λύση δίνει ένα έγκλημα τιμής, όπου ο αδελφός της κοπέλας εκτελεί τον νεαρό μαθητή.
Σχόλια
Ο Πωλ Μπουρζέ, αρχέτυπο συντηρητικού διανοούμενου, ο οποίος από το 1880 έως το 1930 απολάμβανε στη Γαλλία μεγάλη λογοτεχνική φήμη, στο πρώτο μέρος της λογοτεχνικής σταδιοδρομίας του υπήρξε μαθητής του φιλοσόφου Ιππολίτ Ταιν, στη συνέχεια, απορρίπτοντας την επιστημονική και υλιστική ιδεολογία, στράφηκε στον Καθολικισμό. Σ' αυτό το έργο του, στο μεταίχμιο της στροφής του από το ψυχολογικό στο ιδεολογικό και ηθικοπλαστικό μυθιστόρημα, καταδικάζει τις ιδέες του Ταιν και άλλων στοχαστών που πιστεύει ότι οδηγούν σε φανατισμό με καταστροφικές και αυτοκαταστροφικές επιπτώσεις που φθάνουν τον φόνο ή την αυτοκτονία, βασιζόμενος στο παράδειγμα μιας υπόθεσης αυτοκτονίας ​​που απασχόλησε τη γαλλική κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Σερβικές γενικές εκλογές 2022
Στις 3 Απριλίου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Σερβία, για να εκλεγούν ο Πρόεδρος και τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Την ίδια ημέρα θα διεξαχθούν περιφερειακές εκλογές για τα συμβούλια 12 δήμων και 2 πόλεων, με συμπεριλαμβανόμενο το Βελιγράδι.
Οι προεδρικές εκλογές είναι οι τακτικές που διεξάγονται ανά πενταετία, ενώ οι βουλευτικές εκλογές για τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης είναι πρόωρες, δηλαδή ο Πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς είχε ανακοινώσει εκ των προτέρων, από τον Οκτώβριο του 2020, ότι οι επόμενες εκλογές που κανονικά θα διεξάγονταν το 2024 θα γίνουν νωρίτερα, κατά τον Απρίλιο του 2022.
O Αλεξάνταρ Βούτσιτς επανεξελέγη Πρόεδρος με το 60% των ψήφων, και η συμμαχία του Μαζί Μπορούμε Να Κάνουμε Τα Πάντα κέρδισε τις 120 από τις 250 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Ιστορικό
Μετά τις εκλογές του 2012, η λαϊκιστική συμμαχία του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (ΣΠΚ) ανέβηκε στην εξουσία μαζί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα Σερβίας (ΣΚΣ). Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο οποίος το 2012 ήταν αναπληρωτής του Πρωθυπουργού Ίβιτσα Ντάσιτς, μετά τις εκλογές του 2014 έγινε Πρωθυπουργός, και μετά την προεδρική εκλογή του 2017 έγινε Πρόεδρος της Σερβίας. Οι επικριτές λένε, ότι από τότε που ανέβηκε ο Βούτσιτς στην εξουσία, η Σερβία οπισθοδρόμησε δημοκρατικά προς αυταρχισμό, με περιορισμό στην ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και στις πολιτικές ελευθερίες. Η εκλογή του Βούτσιτς το 2017 συνοδεύτηκε από μαζικές διαδηλώσεις για τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης. Στη συνέχεια, ο Βούτσιτς διόρισε πρωθυπουργό την Άνα Μπρνάμπιτς, η οποία αρχικά ήταν ανεξάρτητη πολιτικός αλλά από το 2019 έχει μπει στο ΣΠΚ. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Αλεξάνταρ Βούτσιτς είναι Πρόεδρος της Σερβίας από το 2017]] Στα τέλη Νοεμβρίου του 2018 ξεκίνησαν μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες,   που σταμάτησαν το 2020 λόγω της κρίσης από την πανδημία κορονοϊού και των απαγορεύσεων που επιβλήθηκαν για την αντιμετώπισή της. Με τις διαδηλώσεις ενισχύθηκε η ενότητα των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, από τις οποίες η Συμμαχία για τη Σερβία (ΣγΣ) ήταν η μεγαλύτερη και η πιο επιφανής, και οι διαδηλωτές ζήτησαν την παραίτηση του Βούτσιτς και άλλων υψηλόβαθμων αξιωματούχων της κυβέρνησης. Το 2019 ο Βούτσιτς ξεκίνησε την εκστρατεία του για «Το Μέλλον της Σερβίας». Η αντιπολίτευση μποϊκόταρε τις εκλογές του 2020, λέγοντας ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για να είναι «ελεύθερες και δίκαιες» εκλογές.
Προεδρικές εκλογές
Ο Πρόεδρος της Σερβίας εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων, δηλαδή ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος, εντός περιόδου 15 ημέρων, στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Η προεδρική θητεία είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος.
Βουλευτικές εκλογές
Η Σερβική Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 250 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στην Εθνοσυνέλευση είναι 3% των ψήφων. Για τα κόμματα που εκπροσωπούν τις μειονότητες δεν υπάρχει εκλογικό όριο. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ.
Δικαίωμα ψήφου και υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Σερβίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι εκλογείς ψηφίζουν γράφοντας έναν κύκλο γύρω από τον αριθμό που αντιστοιχεί στον πολιτικό συνδυασμό που έχουν επιλέξει. Δηλαδή οι εκλογείς επιλέγουν και ψηφίζουν ολόκληρο τον πολιτικό συνδυασμό κομμάτων ή/και ανεξάρτητων πολιτικών, χωρίς να μπορούν να εκφράσουν προτίμηση για έναν συγκεκριμένο υποψήφιο του συνδυασμού. Κάθε εκλογέας μπορεί να ψηφίσει μόνο έναν πολιτικό συνδυασμό.
Πολιτικά κόμματα - συμμαχίες
μικρογραφία|273x273εσ|Το ψηφοδέλτιο των εκλογών Στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται τα κόμματα και οι συμμαχίες που συμμετέχουν στις εκλογές, με την σειρά που εμφανίζονται στο ψηφοδέλτιο. Η συμμαχία Για τα παιδιά μας του Αλεξάνταρ Βούτσιτς κέρδισε την πλειοψηφία στις εκλογές του 2020. Στις αρχές Μαΐου 2021 ο Βούτσιτς, ως αρχηγός του ΣΠΚ, πρότεινε στον Αλεξάνταρ Σάπιτς, τον αρχηγό της Σερβικής Πατριωτικής Συμμαχίας, μία συγχώνευση των δύο κομμάτων. Μετά την συγχώνευση, η οποία έγινε στις 26 Μαΐου 2021, ο Σάπιτς έγινε αντιπρόεδρος του ΣΠΚ. Από το 2012, το ΣΠΚ διατηρεί καλές σχέσεις συνεργασίας και με το Σοσιαλιστικό Κόμμα Σερβίας. Κατόπιν συμφωνίας, σε αυτές τις εκλογές το Σοσιαλιστικό Κόμμα υποστηρίζει τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς για Πρόεδρο της Σερβίας και τον Ίβιτσα Ντάσιτς για Πρωθυπουργό.
Τον Αύγουστο του 2020 η Συμμαχία για τη Σερβία, μία μεγάλη συμμαχία της αντιπολίτευσης η οποία μποϊκόταρε τις εκλογές του 2020, μετασχηματίστηκε σε Ενωμένη Αντιπολίτευση της Σερβίας (ΕΝΑΣ). Είχε 12 ιδρυτικά κόμματα-μέλη και εκπρόσωπο έναν ανεξάρτητο πολιτικό, τον Τζόρτζε Βουκαντίνοβιτς. Η συμμαχία ήταν προσωρινή, και διαλύθηκε προς τα τέλη του 2020. Το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, το οποίο ήταν μέλος της ΕΝΑΣ, διαπραγματεύτηκε το σχηματισμό μίας νέας συμμαχίας, στην οποία προσχώρησαν το Δημοκρατικό Κόμμα, το Λαϊκό Κόμμα, το Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών, και άλλα μικρά κόμματα και κινήματα. Τον Φεβρουάριο 2022 η συμμαχία ονομάστηκε Ενωμένη Σερβία για τη Νίκη και ανακοίνωσε ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές με τον Ζντράβκο Πόνος για υποψήφιο Πρόεδρο και την Μαρίνικα Τέπιτς για κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο.
Δημοσκοπήσεις
Από τις προηγούμενες εκλογές μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές δημοσκοπήσεις στις οποίες ένας αντιπροσωπευτικός αριθμός εκλογέων ρωτήθηκαν τι θα ψηφίσουν στις εκλογές.
Πλάκα Νάξου
Η Πλάκα είναι παράλιος οικισμός της δυτικής Νάξου με 18 κατοίκους (απογραφή 2011). Στα βόρεια συνορεύει με την παραλία του Μάραργκα και στα νότια με την Μικρή Βίγλα.
Η παραλία
Η περιοχή του οικισμού είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία της μήκους τουλάχιστον 3 χλμ. Μετά τη δεκαετία του 90 η βελτίωση της προσβασιμότητας και ανάπτυξη τουριστικών υποδομών έχει τραβήξει το διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον. Τον Μάιο του 1918 η «Guardian» την συμπεριέλαβε στις 25 καλύτερες παραλίες της Ευρώπης.
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τον οικισμό της Βίβλου ( 654 κ.) την Τοπική Κοινότητα Βίβλου ( 672 κ.). Η τ.κ. Βίβλου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Μιχαήλ Σάπκας
Ο Μιχαήλ Σάπκας (1873 - 1956) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Στις δημοτικές εκλογές του 1907 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του δημάρχου Αχιλλέα Αστεριάδη. Εξελέγη δήμαρχος Λάρισας στις εκλογές του 1914, αναγκάστηκε, όμως, να παραιτηθεί από τη θέση του μετά το ξέσπασμα του κινήματος της Εθνικής Άμυνας. Εξελέγη για δεύτερη φορά στις δημοτικές εκλογές του 1925 και επανεξελέγη σε αυτές του του 1929 ενώ διετέλεσε δήμαρχος και για ένα μικρό χρονικό διάστημα κατά το έτος 1934. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ίδρυσε δημοτικό ωδείο, δημοτική βιβλιοθήκη και μουσείο, ολοκλήρωσε τα έργα της ύδρευσης, του ηλεκτροφωτισμού της πόλης, των σφαγείων και της νέας αγοράς, εξασφάλισε τα απαραίτητα κονδύλια για την κατασκευή διδακτηρίων ενώ παραχώρησε έκταση δεκαπέντε (15) στρεμμάτων για την ανέγερση του Σταδίου Αλκαζάρ.
Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 και του 1912 χωρίς όμως επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1920 και επανεξελέγη σε αυτές του 1936 με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος.
Ήταν παντρεμένος με την Ίουλία Λογιωτάτου, κόρη του Αχιλλέα Λογιωτάτου, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά την Αλκμήνη και τον Αλέκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Δήμαρχοι Λαρισαίων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Μακεδόνες
Πετρόνιος της Μπολόνια
Ο Άγιος Πετρόνιος (ιταλική γλώσσα: San Petronio / Σαν Πετρόνιο) (πέθανε γύρω στο 450 μ.Χ.) ήταν επίσκοπος της Μπολόνια κατά τον πέμπτο αιώνα. Είναι πολιούχος της πόλης. Γεννημένος από μια ευγενή ρωμαϊκή οικογένεια, έγινε Χριστιανός και στη συνέχεια ιερέας. Ως επίσκοπος της Μπολόνια, έχτισε την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου (Μπολόνια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι Μπολόνιας Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ
Ο Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού Μονάρχη στο Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος του Γιβραλτάρ. Ο κυβερνήτης διορίζεται από τον μονάρχη με εντολή της Βρετανικής Κυβέρνησης. Ο ρόλος του κυβερνήτη είναι να δρα ως de facto αρχηγός του κράτους. Είναι υπεύθυνος για τον επίσημο διορισμό του Επικεφαλής Υπουργού του Γιβραλτάρ καθώς και άλλων μελών της Κυβέρνησης του Γιβραλτάρ μετά από τις γενικές εκλογές. Ο κυβερνήτης υπηρετεί και ως αρχηγός του στρατού του Γιβραλτάρ και είναι ο μόνος υπεύθυνος για την άμυνα και την ασφάλειά του. Από τις 11 Ιουνίου 2020, το αξίωμα κατέχει ο Σερ Ντέιβιντ Στιλ.
Η επίσημη κατοικία του κυβερνήτη είναι το "Κόνβεντ".
Κατάλογος κυβερνητών του Γιβραλτάρ (2000-σήμερα)
Κατηγορία:Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Κεβίν Μπουά
Ο Κεβίν Μπουά (Kevin Bua, γενν. στις 11 Αυγούστου 1993) είναι Ελβετός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Βασιλεία.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπουά ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Σερβέτ. Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 2013. Το καλοκαίρι του 2015, μετακόμισε στη Ζυρίχη.
Στις 8 Ιουλίου 2016, η Βασιλεία ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπουά με τετραετές συμβόλαιο με ισχύ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Ο Μπουά κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελβετίας στο τέλος της σεζόν 2016-17. Για το σύλλογο αυτός ήταν ο όγδοος συνεχόμενος τίτλος και συνολικά ο 20ος τίτλος πρωταθλήματος. Κέρδισαν επίσης το Κύπελλο Ελβετίας για δωδέκατη φορά, πράγμα που σήμαινε ότι έκαναν το νταμπλ για έκτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.
Τη σεζόν 2018-19, κέρδισε το Κύπελλο Ελβετίας. Στον πρώτο γύρο, η Βασιλεία νίκησε την Μόντλινγκεν με 3-0, στο δεύτερο γύρο την Εσαλόν με 7-2 και στον γύρο των 16 την Βίντερτουρ με 1-0. Στον προημιτελικό, νίκησε τη Σιόν με 4-2 στην παράταση και στον ημιτελικό τη Ζυρίχη με 3-1. Όλοι αυτοί οι αγώνες διεξήχθησαν εκτός έδρας. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου 2019 στο Σταντ ντε Σουίς εναντίον της Τουν, με τη Βασιλεία να κερδίζει με 2-1. Ο Μπουά έπαιξε σε πέντε αγώνες κυπέλλου και σημείωσε δύο γκολ στον αγώνα εναντίον της Εσαλόν.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Μπουά γεννήθηκε στην Ελβετία και έχει επίσης ισπανική υπηκοότητα λόγω της καταγωγής του πατέρα του. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελβετίας U20.