cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών 1982
Πηγές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982
Σαν Ντιντέρο
Το Σαν Ντιντέρο (ιταλικά: San Didero) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
1148 Ραράχου
Η Ραράχου (Rarahu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,035. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Αλεξάντερ Νικολάγιεβιτς Ντόιτς, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος. Το όνομά του είναι ταϊτινό γυναικείο όνομα, γνωστό από το μυθιστόρημα Ο γάμος του Λοτί του Γάλλου συγγραφέα Πιερ Λοτί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραραχου
Νταγκλί (Κούμπα)
Το Νταγκλί (αζερικά: Dağlı) είναι χωριό και δήμος στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.243 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας, πολύ κοντά στην τοπική πρωτεύουσα, την Κούμπα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Έλεγχος
Ο έλεγχος είναι η ενέργεια του ελέγχω.
Σχολικός έλεγχος
Ο σχολικός έλεγχος είναι το έγγραφο στο οποίο αναγράφεται η βαθμολογία του κάθε μαθητή και δίνεται στον κηδεμόνα του στο τέλος του κάθε τριμήνου. Μόλις τον υπογράψει ο κηδεμόνας του μαθητή, τον παίρνει αυτός και τον επιστρέφει στο σχολείο του για να γράψουν τη βαθμολογία του επόμενου τριμήνου.
Κατηγορία:Εκπαίδευση
Viasat Explore
Το Viasat Explore είναι ένα τηλεοπτικό κανάλι που παρέχεται από τη διεθνή εταιρεία μέσων ενημέρωσης, Viasat World LTD. Το κανάλι επικεντρώνεται στην αλιεία, περιπέτεια, ανδρών κατά την εργασία και τη μηχανική. To Viasat Explore εκπέμπει 24 ώρες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και την Αφρική.
Η υπηρεσία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2002 ως Viasat Explorer στη Σουηδία, τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία. Στις 1 Νοεμβρίου 2003 επεκτάθηκε στην Ουκρανία, Ρωσία, Καζακστάν, Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μολδαβία, τη Λευκορωσία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Το 2006 στη Σερβία ξεκίνησε την καλωδιακή και δορυφορική πλατφόρμα Total TV
Το Viasat Explore παράγει και αποκτά περιεχόμενο από διεθνείς διανομείς και παραγωγής.
Από το 2012, το Viasat Explorer, μαζί με τα αδελφικά του κανάλια Viasat History και Viasat Nature μεταδίδονται σε HD μαζί με το SD feed για λογαριασμό της δορυφορικής πλατφόρμας Viasat. Το κανάλι μετονομάστηκε σε Viasat Explore στις 29 Απριλίου 2014, κερδίζοντας μια νέα ident συσκευασία με το λογότυπο και ρίχνοντας το "X" γράμμα από το λογότυπό της στη γεύση της "Ε".
Αναφορές
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2002
Σαν Φραντσέσκο αλ Κάμπο
Το Σαν Φραντσέσκο αλ Κάμπο (ιταλικά: San Francesco al Campo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σχηματισμός των αστέρων
δεξιά|μικρογραφία| Το νεφέλωμα W51 στην [[Αετός (αστερισμός)|Άκουιλα - ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια αστεριών στον Γαλαξία μας, την Γαλακτική Οδό (25 Αυγούστου 2020)]] Ο σχηματισμός των αστεριών είναι η διαδικασία κατά την οποία οι πυκνές περιοχές μέσα στα μοριακά νέφη στο διαστρικό διάστημα, που μερικές φορές αναφέρονται ως "αστρικά εκκολαπτήρια" ή "περιοχές σχηματισμού αστεριών", καταρρέουν και σχηματίζουν αστέρια. Ως κλάδος της αστρονομίας, ο σχηματισμός των αστεριών περιλαμβάνει τη μελέτη του διαστρικού μέσου (ISM) και των γιγαντιαίων μοριακών νεφών (GMC) ως προδρόμων στη διαδικασία σχηματισμού των αστεριών και τη μελέτη των πρωτοαστέρων και των νέων αστρικών αντικειμένων ως άμεσων προϊόντων του. Είναι στενά συνδεδεμένη με τον σχηματισμό των πλανητών, έναν άλλο κλάδο της αστρονομίας. Η θεωρία του σχηματισμού των αστεριών, καθώς και η καταγραφή του σχηματισμού ενός μόνο αστεριού, πρέπει επίσης να συνυπολογίζεται στις στατιστικές των δυαδικών αστέρων και της αρχικής συνάρτησης της μάζας. Τα περισσότερα άστρα δεν δημιουργούνται μεμονωμένα αλλά σαν κομμάτι μίας ομάδας αστέρων ονομαζόμενα ως αστρικά σμήνη ή αστρικοί σύλλογοι.
Σαν Τζερμάνο Κιζόνε
Το Σαν Τζερμάνο Κιζόνε (ιταλικά: San Germano Chisone) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ζερνταμπί
Το Ζερνταμπί είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4,034 κατοίκων.
Σαν Τζίλλιο
Το Σαν Τζίλλιο (ιταλικά: San Gillio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαν Τζόρτζο Καναβέζε
Το Σαν Τζόρτζο Καναβέζε (ιταλικά: San Giorgio Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αιγιστέας
O Αιγιστέας (αναφέρεται επίσης και ως Αιγίσταιος ή Άγχουρος) ήταν γιος του Μίδα, μυθικού βασιλιά της Φρυγίας. Κατά την παράδοση, όταν ο βαθύπλουτος Μίδας έλαβε χρησμό για το πως θα μπορούσε να κλείσει ένα μεγάλο γεωλογικό χάσμα που είχε εμφανιστεί στην γη της Φρυγίας, η απάντηση που του δώθηκε ήταν πως θα έπρεπε να πετάξει μέσα του ότι το πολυτιμότερο διέθετε. Παρά τον χρυσό και διάφορα πολύτιμα αντικείμενα που έριξε μέσα του όμως, δεν υπήρξε κάποιο αποτέλεσμα, παρά μόνο όταν ο γιος του ο Αιγιστέας αυτοθυσιάστηκε ρίχνοντας τον εαυτό του στο χάσμα, το οποίο έπειτα έκλεισε. Η έκφραση Αιγιστέου πήδημα προκύπτει από την διήγηση αυτή και υποδηλώνει αυτοθυσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Εκφράσεις
Σαν Τζόριο ντι Σούζα
Το Σαν Τζόριο ντι Σούζα (ιταλικά: San Giorio di Susa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπαγκμπανλί (Κούμπα)
Το Μπαγκμπανλί είναι ένα χωριό και δήμος στην επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,562 κατοίκων.
Το κλίμα
Η περιοχή αυτή του Αζερμπαϊτζάν έχει ένα εύκρατο κλίμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ρον Ριβέρα
Ο Ρονάλντο Γιουτζίν "Ρον" Ριβέρα (γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1962) είναι προπονητής και πρώην παίκτης του Αμερικανικού ποδοσφαίρου και νυ επικεφαλής προπονητής των Carolina Panthers του Εθνικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (NFL).
Ο Ριβέρα έπαιξε κολλεγιακό ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και αναγνωρίστηκε ως ένας εκ των καλύτερων αμυντικών. Επιλέχθηκε στο δεύτερο γύρο του ντραφτ του 1984 από τους Chicago Bears και ήταν αναπληρωματικός στην ομάδα του 1985 που κέρδισε το 20ο Σούπερμπολ.
Ως προπονητής, ο Ριβέρα ήταν συντονιστής 'αμυνας για τους Chicago Bears το 2006 όταν κατέκτησαν τον τίτλο της περιφερειακής κατηγορίας και ήταν φιναλίστ στο 31ο Σούπερ Μπόουλ. Το 2011 ανέλαβε επικεφαλής προπονητής των Carolina Panthers. Ο Ριβέρα έλαβε τη διάκριση του Προπονητή της Χρονιάς από το Associated Press το 2013 και το 2015. Από τότε που ανέλαβε τους Carolina Panthers έχει οδηγήσει την ομάδα σε τρεις συνεχόμενες κατακτήσεις τίτλου κατηγορίας και μια εμφάνιση στο 50ο Σούπερ Μπόουλ, όπου ηττήθηκε από τους Ντένβερ Μπρόνκος.
Νίκολα Βιτσεντίνο
Ο Νικόλα Βιτσεντίνο (Nicola ή Nicolò Vicentino, Βιτσέντσα 1511 – Μιλάνο ή Ρώμη 1572 ή 1575/1576) ήταν Ιταλός συνθέτης και θεωρητικός μουσικής του 16ου αιώνα. Υπήρξε από τους πιο οραματιστές μουσικούς της αναγεννησιακής εποχής, επινοώντας, μεταξύ άλλων, ένα μικροτονικό πληκτροφόρο που, ο ίδιος, ονόμασε αρχιτσέμπαλο.
Βιογραφικά στοιχεία
Λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια ζωής τού Βιτσεντίνο. Γεννημένος στη Βιτσέντζα, το 1511, υπήρξε μαθητής του Άντριαν Βίλαρτ στη γειτονική Βενετία. Απέκτησε πρώιμο ενδιαφέρον για τον αναγεννησιακό ουμανισμό, και τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής θεωρίας της μουσικής και εκτελεστικής πρακτικής της (για την οποία λίγα ήσαν γνωστά, αλλά αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια, μέσα από τη δουλειά λογίων, όπως ο Τ. Μέι (Girolamo Mei) και ο Τ. Τρισίνο (Giangiorgio Trissino).
Κάποια στιγμή, στη δεκαετία του 1530 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1540, πήγε στη Φερράρα η οποία επρόκειτο να γίνει το κέντρο της πειραματικής κοσμικής μουσικής στην Ιταλία, από τα μέσα έως τα τέλη του 16ου αιώνα. Πιθανότατα, εργάστηκε ως δάσκαλος μουσικής στην υπηρεσία του δούκα του Έστε, καθώς και σε μερικά από τα μέλη της οικογένειάς του, ενώ κάποια από τη μουσική τού Βιτσεντίνο τραγουδήθηκε στην Αυλή της Φερράρα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1540 αυξήθηκε η φήμη του, ως θεωρητικού μουσικής. Ο ίδιος καθιέρωσε τη φήμη του και ως συνθέτη, με τη δημοσίευση ενός βιβλίου με μαδριγάλια, στη Βενετία, το 1546. Το 1551, συμμετείχε σε ένα από τα πιο γνωστά δρώμενα της μουσικής θεωρίας του 16ου αιώνα, τη συζήτηση μεταξύ του ιδίου και του Β. Λουζιτάνο (Vicente Lusitano), στη Ρώμη. Το θέμα της συζήτησης ήταν η σχέση των αρχαίων ελληνικών μουσικών γενών (τρόπων) με τη σύγχρονη μουσική πρακτική, ιδιαίτερα δε, εάν η σύγχρονη μουσική θα μπορούσε να εξηγηθεί από την άποψη του διατονικού γένους και μόνον (όπως υποστήριζε ο Λουζιτάνο) ή από συνδυασμό των διατονικών, χρωματικών και εναρμονίων γενών, το τελευταίο από τα οποία περιείχε έναν μικρότονο (όπως υποστήριζε ο Βιτσεντίνο). Η συζήτηση έμοιαζε περισσότερο με διαμάχη μεταξύ μουσικολόγων της εποχής, με το «βραβείο» να πηγαίνει στον Λουζιτάνο. Αμετανόητος, ο Βιτσεντίνο συνέχισε με πειραματισμούς επί πραγματικής βάσης, που είχαν ως αποτέλεσμα την κατασκευή ενός ιδιαίτερου οργάνου, του αρχιτσέμπαλου, πάνω στο οποίο μπορούσε να παίξει τη μουσική που περιέγραφε στις δημοσιεύσεις του.
Μετά από μικρή παραμονή στη Ρώμη, ο Βιτσεντίνο επέστρεψε στη Φερράρα και, αργότερα, εγκαταστάθηκε στη Σιένα. Το 1563, έγινε αρχιμουσικός (maestro di cappella) στον καθεδρικό ναό της Βιτσέντζα, επιστρέφοντας έτσι στην πατρίδα του, αλλά μόνο για λίγο, διότι αποδέχτηκε θέση στο Μιλάνο, το 1565. Περί το 1570 είχε κάποια επαφή με τη βαυαρική Αυλή στο Μόναχο, παρόλο που δεν φαίνεται να πήγε ποτέ εκεί. Πέθανε στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια της επιδημίας πανώλης των ετών 1575-1576, αν και η ακριβής του ημερομηνία θανάτου του παραμένει άγνωστη.
Το αρχιτσέμπαλο του Βιτσεντίνο
Η διάσημη εφεύρεση του Βιτσεντίνο επονομάστηκε αρχιτσέμπαλο (archicembalo), ένα κλαβίχορδο (τσέμπαλο) με 36 (!) νότες ανά οκτάβα. Χρησιμοποιώντας αυτό το πληκτροφόρο, ήταν δυνατή η, ακουστικά ικανοποιητική, αναπαραγωγή διαστημάτων σε οποιαδήποτε τονικότητα. Επομένως, μερικά από τα πρόσφατα συντεθειμένα μουσικά κομμάτια σε χρωματικό ύφος, τα οποία ακούγονταν σωστά μόνον όταν τα τραγουδούσαν, μπορούσαν να παιχτούν στο συγκεκριμένο όργανο. Αργότερα, ο Βιτσεντίνο προσάρμοσε παρόμοια διάταξη και στο αρχιόργανο (arciorgano), ένα μικροτονικό πληκτρολόγιο για το εκκλησιαστικό όργανο. Μόνο ένα (1) αρχιτσέμπαλο που χρησιμοποιεί το σύστημα του διαχωρισμού της οκτάβας σε 31 πλήκτρα επιβιώνει από την Αναγέννηση: το «Clavemusicum Omnitonum Modulis Diatonicis Cromaticis et Enearmonicis», που κατασκευάστηκε από τον Β. Τρασουντίνο (Vito Trasuntino) στη Βενετία, το 1606. Εκτίθεται στο Museo internazionale e biblioteca della musica («Διεθνές Μουσείο και Μουσική Βιβλιοθήκη») της Μπολόνια.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Παρόλο που ο Βιτσεντίνο ήταν γνωστός ως συνθέτης, διότι έγραψε δύο σημαντικά βιβλία με μαδριγάλια (1546, 1571) και μοτέτα (1572) σε αρμονικά εκλεπτυσμένο ύφος, ήταν το έργο του ως θεωρητικού της μουσικής που τού έδωσε φήμη. Στη δεκαετία του 1550, στην Ιταλία, παρατηρήθηκε έντονο ενδιαφέρον για τις συνθέσεις που χρησιμοποιούσαν ευρέως χρωματικά διαστήματα, μερικές από τις οποίες αποτελούσαν μέρος της πρακτικής που αποκλήθηκε musica reservata, ενώ άλλες «περιστρέφονταν» γύρω από την έρευνα για την αρχαία ελληνική μουσική, συμπεριλαμβανομένων των τρόπων και των γενών. Συνθέτες, όπως οι Τ. ντε Ρόρε (Cipriano de Rore), Ορλάντο ντι Λάσο και άλλοι, έγραψαν μουσική που ήταν αδύνατο να αποδοθεί με συνοδεία οργάνου, χωρίς να υπάρχει κάποιο σύστημα για να ρυθμίσει το τονικό ύψος των χρωματικών διαστημάτων, με κάποιο τρόπο. Αρκετοί θεωρητικοί «επιτέθηκαν» στο πρόβλημα, συμπεριλαμβανομένου του Βιτσεντίνο. Το 1555 εξέδωσε στη Ρώμη το πιο διάσημο έργο του, L'antica musica ridotta alla moderna prattica «Η παλαιά μουσική προσαρμοσμένη στη σύγχρονη πρακτική», στο οποίο επεξηγεί πλήρως τις ιδέες του, συνδέοντας την αρχαία ελληνική μουσική θεωρία και πρακτική με τα σύγχρονα έργα. Σ’ αυτό το έργο, επέκτεινε και δικαιολόγησε πολλές από τις ιδέες που ανέφερε για πρώτη φορά στη διαμάχη του με τον Λουζιτάνο. Το, εάν ο τελευταίος προσπάθησε ποτέ να αντικρούσει αυτή την εκτεταμένη εκδοχή του Βιτσεντίνο, δεν είναι γνωστό. Ωστόσο, το βιβλίο του συνθέτη άσκησε μεγάλη επιρροή στους μαδριγαλιστές συνθέτες που εργάζονταν στη Φερράρα στις επόμενες δύο δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων των Λ. Λουτσάσι (Luzzasco Luzzaschi) και Κ. Τζεζουάλντο (Carlo Gesualdo).
Ένας άλλος τομέας στον οποίο, ο Βιτσεντίνο, έκανε πρωτότυπο έργο ήταν η μουσική δυναμική. Υπήρξε από τους πρώτους θεωρητικούς, και ίσως ο πρώτος, που αναφέρει τον ηχητικό όγκο, δηλ. την ένταση, ως εκφραστική παράμετρο. Στο έργο του, L'antica musica ridotta alla moderna prattica, αναφέρει ρητά ότι, η «ένταση του τραγουδιού πρέπει να σέβεται προσεκτικά το κείμενο και το πέρασμα που πρέπει να τραγουδηθεί».
Γιώργος Κονταλώνης
Ο Γιώργος Κονταλώνης (1917-2000) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και κομμουνιστής. Πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο, στελέχωσε τις πρώτες ένοπλες αντιστασιακές οργανώσεις της Λακωνίας, ενώ έγινε λοχαγός του αντίστοιχου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Μετά την Κατοχή φυλακίστηκε για μερικούς μήνες, όμως με την απελευθέρωση του στελέχωσε τον Δημοκρατικό Στρατό όπου αναδείχθηκε επιτελάρχης στη Μεραρχία Πελοποννήσου. Μετά την ήττα αποκήρυξε τον κομμουνισμό και ήταν από τα ελάχιστα στελέχη του ΔΣΠ που επέζησαν. Πέθανε το 2000.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε το 1917 σε οικογένεια αγροτών και καθώς είχε έφεση στις σπουδές σπούδασε στη Σχολή Στρατιωτικών Υπηρεσιών από όπου αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο όπου τιμήθηκε επ' ανδραγαθία.
Κατοχή
Το 1941 συμμετείχε στους πρώτους πυρήνες αντίστασης στην Αράχωβα Λακωνίας και πλαισίωσε την Φιλική Εταιρεία αντιστασιακή οργάνωση μελών της Νομαρχιακής επιτροπής του ΚΚΕ, η οποία το φθινόπωρο του 1941 προσχώρησε στο ΕΑΜ. Τον Μάη του 1942 έκανε σαμποτάζ στις τηλεφωνικές γραμμές Τρίπολης-Σπάρτης. Στις 18 Δεκεμβρίου 1942 ηγείται ένοπλης ανταρσίας του χωριού έναντι στην δέσμευση της συγκομιδής πατάτας από τους Γερμανούς, ενώ μετά το γεγονός καταφεύγει στον Ταύγετο. Θεωρείται ως η πρώτη ένοπλη πράξη έναντι των κατακτητών στο χώρο της Λακωνίας.
Καλοκαίρι του 1944 ήταν διοικητής του 1ού λόχου του 1ου τάγματος του 8ου συντάγματος (Λακωνίας), και πήρε μέρος στην επίθεση εναντίον Γερμανικού φρουρίου στον Βουρλιά υπό τον Άρη Βελουχιώτη, κοντά στη Σπάρτη.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Ο Αλβέρτος Βόλφγκανγκ, γερμ. Albrecht Wolfgang (8 Δεκεμβρίου 1689 - 29 Ιουνίου 1734) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας (μαργράβος ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμμπαχ και στρατηγός της Αυστρίας.
Γιώργος Κονταλώνης
Στον Δημοκρατικό Στρατό.
Το 1947 ήταν στο Αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού στον Ταύγετο. Στις 12-13 Φεβρουαρίου του 1947 ηγήθηκε επιχείρησης απελευθέρωσης κρατουμένων από τις φυλακές της Σπάρτης, όπου εξουδετερώθηκε η φρουρά των Φυλακών και αποφυλακίστηκαν πάνω από 200 πολιτικοί κρατούμενοι ενώ δεν σημειώθηκε ούτε μια απώλεια στις τάξεις των ανταρτών. Προβιβάστηκε σε αντισυνταγματάρχη και έγινε επιτελάρχης της 3ης Μεραρχίας (Πελοποννήσου) του Δ.Σ.Ε. Σχεδίασε και διεξήγαγε πολλές επιτυχημένες επιχειρήσεις εναντίον του Εθνικού Στρατού.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Ερρίκου, πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου του Βόλφσταϊν.
Γιώργος Κονταλώνης
Παράδοση, συγγραφικό έργο και ύστερα χρόνια
Μετά την συντριβή του Δ.Σ.Π κρυβόταν μαζί με τον λοχαγό Γιώργο Μερεκούλια για μήνες όπου για να ξεφύγουν της σύλληψης και της εκτέλεσης κυκλοφορούσαν με πολλές προφυλάξεις μόνο το βράδυ. Κατόπιν συνεννόησης με τον στρατιωτικό διοικητή Λακωνίας, παραδόθηκαν στις 9/1/1950 σε σταθμό Χωροφυλακής. Ήταν ο μοναδικός επιζών από τα ανώτερα στελέχη του Δ.Σ Πελοποννήσου. Ήταν επικηρυγμένος με το ποσό των 50 εκατομμυρίων δραχμών.
Αφού παραδόθηκε, αποκήρυξε τον κομμουνισμό, γράφοντας και στην εφημερίδα Βραδυνή  "ιστορικάς περιγραφάς των εγκλημάτων των κομμουνιστικών ομάδων και πως εξελίχθησαν τα γεγονότα στη Πελοπόννησο" που τιτλοφορήθηκε "Οκτώ χρόνια αρχιληστής". Απελευθερώθηκε το 1950-1, (όπως και ο Γιάννης Καραμούζης ) με την αιτιολογία ότι προσέφερε εθνικές πληροφορίες και αποκάλυψε τον μυστικό μηχανισμό της Πελοποννήσου κάτι που συνάντησε και αντιδράσεις από εθνικόφρονες.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Βιογραφία
Μεγάλωσε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο Φρειδερίκο Κάρολο στο Μπίλεφελντ και σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Αφού πραγματοποίησε τη Γκραντ Τουρ, περνώντας από τη Γαλλία, τη Βρετανία και την Ιταλία, εισήλθε στον Αυστριακό στρατό.
Γιώργος Κονταλώνης
Παράδοση, συγγραφικό έργο και ύστερα χρόνια
Μετά την Απελευθέρωση του, ασχολήθηκε επιτυχώς με το εμπόριο. Συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ Χρονικό της Εθνικής Αντίστασης (1985)- στο 17ο επεισόδιο. Έγραψε άρθρο στο περιοδικό Ενιαία Εαμική Εθνική Αντίσταση(ΕΕΕΑ) στο πρώτο τεύχος του 1985. Ενίσχυε το ΚΚΕ, ενώ και στις βουλευτικές εκλογές του 1999 είχε κάνει κάλεσμα για υπερψήφιση του ΚΚΕ. Πέθανε στις 26 Αυγούστου του 2000 στην Αθήνα, και κηδεύτηκε στο χωριό του ενώ τον επικήδειο του τον εκφώνησε στέλεχος του ΚΚΕ.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Βιογραφία
Κατά τη στρατιωτική του σταδιοδρομία έφθασε το βαθμό του υποστράτηγου. Μαζί με τον στρατάρχη Κλωντ Φλοριμόν ντε Μερσύ επιτέθηκαν στο κάστρο Κροκέτα της Πάρμας, αλλά σκοτώθηκαν. Τάφηκε αρχικά στο Μπαϊρόιτ και το 1742 η σορός του μεταφέρθηκε στο αββαείο Χίμελσκρον, όπου η αδελφή του Σοφία Μαγδαληνή, σύζυγος του Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας, έφτιαξε ένα επιτάφιο μνημείο σε ανάμνησή του.
Γιώργος Κονταλώνης
Χαρακτήρας και κριτική
Μαζί με τους Κώστα Κανελλόπουλο, Κώστα Μπασακίδη, θεωρείται από τους ικανότερους αξιωματικούς του ΔΣΠ, όπου αναφέρεται ότι επεδείκνυε ιδιαίτερη φροντίδα για τη επιτυχή έκβαση των επιχειρήσεων για να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες των μαχητών του, ενώ έχαιρε της εμπιστοσύνης της ηγεσίας αλλά και της αγάπης των μαχητών του. Αντίθετα ο Κώστας Κάραλης σε πόνημα του 1959 τον κατηγορεί ως οπορτουνιστή που στελέχωσε το ΚΚΕ ως μη κομμουνιστής για να ικανοποιήσει τη μωρή φιλοδοξία του.
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Βιογραφία
Το 1734 απεβίωσε στην Πάρμα της Εμίλια-Ρομάνια σε ηλικία 45 ετών, άγαμος.
Γιώργος Κονταλώνης
Πηγές
Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Αλβέρτος Βόλφγκανγκ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Μάχη του Φλερύς
Έχουν πραγματοποιηθεί τέσσερις μάχες κοντά στην πόλη του Φλερύς στο Βέλγιο:
Φρειδερίκος Ερνέστος του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ
Ο Φρειδερίκος Ερνέστος, γερμ. Friedrich Ernst (15 Δεκεμβρίου 1703 - 23 Ιουνίου 1762) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κυβερνήτης των δουκάτων Σλέσβιχ και Χόλσταϊν-Γκλύκστατ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Ερρίκου, πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου, κόμη του Βόλφσταϊν.
Το 1762 απεβίωσε στο Ντράγκε σε ηλικία 58 ετών άτεκνος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χριστίνα-Σοφία των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου-Φερδινάνδου των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Μπέβερν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Σαν Τζούστο Καναβέζε
Το Σαν Τζούστο Καναβέζε (ιταλικά: San Giusto Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μπιριντσί Νιουγκεντί
Το Μπιριντσί Νιουγκεντί (επίσης, Μπιριντζί-Νιούγκεντι, Νιουγκεντί Περβόγιε, Νιουγκεντί Πέρβιγιε, Νιούγκεντι, και Πέρβιγιε Νιουγκέντι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα στο βορειοανατολικό Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 6,866 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Σουσαϊκισλάκ (Κούμπα)
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Αλεξία της Ολλανδίας
Η Πριγκίπισσα Αλεξία της Ολλανδίας (Ολλανδικά: Prinses Alexia der Nederlanden, 26 Ιουνίου 2005 -) είναι το δεύτερο παιδί και κόρη του βασιλιά Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της βασίλισσας Μάξιμα, και δεύτερη στην γραμμή διαδοχής του Ολλανδικού θρόνου.
Γέννηση
Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 2005 στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μάξιμα. Η Αλεξία έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Πριγκίπισσα Αικατερίνη Αμαλία και μια μικρότερη αδελφή την Πριγκίπισσα Αριάδνη.
Ονομάσθηκε Αλεξία επιλογή του πατέρα της, καθώς της έδωσε την θηλυκή ονομασία του "Αλέξανδρος" που είναι το δεύτερο όνομά του, Ιουλιάνα από την προγιαγιά της βασίλισσα Ιουλιάνα, Μαρκέλλα από την Μαρκέλλα Σερρούτι (θεία της μητέρας της), και Λαυρεντιανή από την θεία της Πριγκίπισσα Λαυρεντιανή της Ολλανδίας (σύζυγος του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου).
Η Βάφτιση της έγινε στις 19 Νοεμβρίου 2005 στο Βάσσενααρ. Νονοί της ήταν ο θείος της Πρίγκιπας Φρίζο της Ολλανδίας, ο θείος της Χουάν Σορρεγιέτα, η Πριγκίπισσα Ματθίλδη του Βελγίου, η Λαίδη Αλεξάνδρα Γιάνκοβιτς ντε Γιεζένιτσε, ο Κύριος Φραγκίσκος Φερδινάνδος ντε Μπόφορτ.
Η Αλεξία μιλάει Ολλανδικά, Αγγλικά και Ισπανικά.
Τον Φεβρουάριο του 2016, ενώ ήταν σε διακοπές για σκι με την οικογένειά της, στην Αυστρία, η πριγκίπισσα Αλεξία έσπασε το δεξιό μηριαίο οστό. Μεταφέρθηκε μέσω ελικοπτέρου σε τοπικό νοσοκομείο και υποβλήθηκε άμεσα σε χειρουργική επέμβαση. Μετά από μερικές ημέρες πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο. Το ατύχημα συνέβη στην ίδια περιοχή όπου μια χιονοστιβάδα τραυμάτισε θανάσιμα τον θείο της, πρίγκιπα Φρίζο, τον Φεβρουάριο του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Σαν Μαουρίτσιο Καναβέζε
Το Σαν Μαουρίτσιο Καναβέζε (ιταλικά: San Maurizio Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαν Μαρτίνο Καναβέζε
Το Σαν Μαρτίνο Καναβέζε (ιταλικά: San Martino Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μπαρμπάρα Μπλίντα
Πρώτα χρόνια
Κάτοικος της πόλης Σιεμιανοβίτσε Σλόνσκιε, διοικητικό κέντρο της Μητροπολιτικής Ένωσης Άνω Σιλεσίας, η Μπλίντα προσχώρησε, το 1969, σε ηλικία 20 ετών, στο Ενωμένο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας το όνομα που χρησιμοποιείται από το Κομμουνιστικό Κόμμα που κυβερνούσε την Πολωνία από την περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αντίθεση με την οικογενειακή παράδοση, παρέμεινε μέλος μέχρι τον τερματισμό και την αναδιάρθρωση του Κόμματος είκοσι χρόνια αργότερα. Το 1976, αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο της Σιλεσίας, με ειδίκευση στην υγειονολογική μηχανική.
Πολιτική καριέρα
Χρησιμοποιώντας το επίθετο του συζύγου της, η Μπλίντα, εξελέγη στο κοινοβούλιο ως μέλος του Εργατικού Κόμματος τον Ιούνιο του 1989 και υπηρέτησε για έξι συνεχόμενες θητείες, μέχρι το 2005. Επτά μήνες μετά την ανάληψη της έδρας της, μετά τη διάλυση του Κόμματος τον Ιανουάριο του 1990 στο πλαίσιο της πτώσης του κομμουνισμού 1990-1991, συνέχισε ως μέλος των πολιτικών διαδόχων του Κόμματος, της Σοσιαλδημοκρατίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας (1990–99) και της Δημοκρατικής Αριστεράς Συμμαχίας (1999–2004) και, αφού παραιτήθηκε από την Αριστερά Συμμαχία, έγινε το τελευταίο έτος ανεξάρτητο μέλος του κοινοβουλίου.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της στην Βουλή, διορίστηκε, στις 26 Οκτωβρίου 1993, στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Βαλντέμαρ Πάβλακ ως Υπουργός Κατασκευών και Χωροταξικής Διαχείρισης και υπηρέτησε υπό την ιδιότητα αυτή σε μεταγενέστερες κυβερνήσεις των Γιούζεφ Ολέκσι και Βουοντζίμιες Τσιμοσέβιτς έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996, όταν το υπουργείο μετατράπηκε σε Κεντρικό Γραφείο Στέγασης και Δημοτικής Ανάπτυξης, με την Μπλίντα να παραμένει υπεύθυνη μέχρι το τέλος της κυβέρνησης Τσιμοσέβιτς στις 17 Οκτωβρίου 1997. Το υπουργείο έκλεισε μαζί της και, τρία χρόνια αργότερα, αντικαταστάθηκε ως Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Κατασκευών, με επικεφαλής τον Γέζι Κροπιβνίτσκι. Μετά τη θητεία ως μέλος του υπουργικού συμβουλίου, συνέχισε ως βουλευτής για οκτώ χρόνια, αλλά επίσης ξεκίνησε τις δραστηριότητές της και έγινε το 2001 πρόεδρος της JW Construction Spa, μια από τα μεγαλύτερες εταιρείες ανάπτυξης ακινήτων της Πολωνίας.
Εμπλεκόμενη σε έρευνα διαφθοράς
Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης και τις μετέπειτα επίσημες αναφορές, η Μπαρμπάρα Μπλίντα αναφέρθηκε ως ένας από τους αξιωματούχους που έλαβαν παράνομες πληρωμές από την επιχειρηματία Μπαρμπάρα Κμιέτσικ, μία από τις πλουσιότερες γυναίκες της χώρας, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, την οποία ο Τύπος είχε ονομάσει «Αλέξις της Πολωνίας» ή «Αλέξις της Σιλεσίας», ανεφερόμενη από τον γνωστό τηλεοπτικό ρόλο «Αλέξις Κάρινγκτον» στην τότε δημοφιλή αμερικανική σαπουνόπερα Δυναστεία. Μετά τη σύλληψή της το 2005 για δωροδοκία δημόσιων αξιωματούχων που εμπλέκονταν στη λεγόμενη «μαφία του άνθρακα», η Κμιέτσικ φέρεται να κατονόμασε έναν αριθμό αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένης της Μπαρμπάρα Μπλίντα, αν και οι αρχές δεν δημοσίευσαν κανένα όνομα, ούτε λεπτομέρειες για τις αποκαλύψεις της Κμιέτσικ.
Νωρίς το πρωί της Τετάρτης, 25 Απριλίου 2007, εκπρόσωποι της ABW (Οργανισμός Εσωτερικής Ασφάλειας) μπήκαν στο σπίτι της Μπλίντα στο Σιεμιανοβίτσε Σλόνσκιε με ένταλμα εισαγγελέα για να τη συλλάβουν και να ψάξουν στο σπίτι για αποδεικτικά στοιχεία. Σύμφωνα με αναφορές της ABW, κατά τη διάρκεια της έρευνας, ζήτησε άδεια να χρησιμοποιήσει το μπάνιο, όπου και αυτοπυροβολήθηκε στο στήθος με ένα περίστροφο, με επακόλουθες προσπάθειες ανάνηψης από πράκτορες της ABW που αποδείχθηκαν άκαρπες.
Συνέπεια
Η Μπαρμπάρα Μπλίντα, η οποία ήταν 57 ετών κατά τη στιγμή της αυτοκτονίας της, έγινε το κορυφαίο ειδησεογραφικό θέμα στα πολωνικά μέσα ενημέρωσης εκείνη την ημέρα και πυροδότησε πολλά σχόλια και αντιπαραθέσεις, οι οποίες εκφράστηκαν επίσης κατά τη διάρκεια μιας ειδικής συνεδρίασης της Πολωνικής Βουλής. Η ABW κατηγορήθηκε για μη επαγγελματικό χειρισμό του θέματος, ειδικά επειδή δεν εξακρίβωσε ότι η Μπλίντα κατείχε το όπλο, δεδομένου ότι γνώριζε ότι της χορηγήθηκε άδεια και κατείχε ένα όπλο μετά από απειλές για τη ζωή της τα προηγούμενα χρόνια. Ορισμένες πηγές ισχυρίστηκαν επίσης ότι ο θάνατός της δεν μπορούσε να προκύψει ως αποτέλεσμα προγραμματισμένης αυτοκτονίας, αλλά μάλλον από διαμάχη με πράκτορες της ABW, μια κατηγορία που απορρίφθηκε αμέσως από τους αξιωματούχους. Στη συνέχεια, οι ηγέτες της αντιπολίτευσης ζήτησαν την παραίτηση του υπουργού Ζμπίγκνιεφ Βασέρμαν, συντονιστή των μυστικών υπηρεσιών, αλλά κατά τη διάρκεια ακρόασης του στο κοινοβούλιο ανακοίνωσε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να παραιτηθεί και δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι θα πρέπει, αντ΄ αυτού, να αποπέμψει τον αρχηγό της ABW.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο
Ο Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο (Gentile da Fabriano, περ.1370 – 1427) ήταν Ιταλός ζωγράφος.
Έμεινε γνωστός με το όνομα της γενέτειράς του, του Φαμπριάνο (Fabriano) του Μάρκε. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα του χρόνια. Απέκτησε μεγάλη φήμη εργαζόμενος σε Βενετία, Φλωρεντία, Σιένα, Ρώμη και άλλες ιταλικές πόλεις, αλλά πολλά από τα έργα του δεν σώζονται σήμερα. Μεταξύ των καταστραφέντων ή απολεσθέντων έργων του είναι και τοιχογραφίες στο παλάτι των δόγηδων της Βενετίας και στον Άγιο Ιωάννη στο Λατερανό, στην Ρώμη.
Περιφημότερο έργο του είναι η Προσκύνηση των Μάγων (1423, Ουφίτσι). Πρόκειται για αριστούργημα του Διεθνούς Γοτθικού Ρυθμού (International Gothic), αξιοθαύμαστο τόσο για την ζωγραφική του όσο και για την συνολική του εμφάνιση με το περίτεχνο πλαίσιο και την πρεντέλλα. Η μεγάλη σημασία που έδινε ο Τζεντίλε στην διακοσμητική λεπτομέρεια φαίνεται στην πολυτέλεια των ενδυμασιών και στα πολυάριθμα ζώα της σύνθεσης.
Ο Τζεντίλε επέδρασε καθοριστικά στην ζωγραφική της εποχής και είχε ονομαστότερο συνεχιστή του τον Φρα Αντζέλικο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού (mέta)
μικρογραφία| mέta | Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού Το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού | mέta ιδρύθηκε το 2020 ως μη κερδοσκοπικός ερευνητικός οργανισμός για την ενίσχυση της κίνησης ιδεών σε ριζοσπαστική κατεύθυνση και την πολιτική τροφοδοσία του ΜέΡΑ25, του DiEM25 και της Προοδευτικής Διεθνούς, που εκπροσωπούνται και στην διοίκησή του.Το mέta κινείται σε δύο άξονες: τον ακαδημαϊκό/πολιτικό/επιμορφωτικό και τις πολιτιστικές/καλλιτεχνικές δράσεις. Οι δράσεις του απλώνονται στην έρευνα, την διοργάνωση εκδηλώσεων, σεμιναρίων και φεστιβάλ, τις εκδόσεις, την παραγωγή ενημερωτικού υλικού μέχρι την δημιουργία καλλιτεχνικού υλικού και δρωμένων, με άξονα τις πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, οικολογικές και πολιτισμικές διαστάσεις των προκλήσεων που αναδύονται σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Μια περισσότερο σχετική με το ελληνικό κοινό πτυχή της αποστολής του mέta συνίσταται στη διάθεση πλατφόρμας πολιτικής εκπαίδευσης για τα μέλη του ΜέΡΑ25.
Μετακαπιταλισμός
Το mέta συνοψίζει την προσέγγισή του στον μετακαπιταλισμό ως εξής:"Ζούμε σε μια μεταιχμιακή εποχή, σε ένα κατώφλι: κάτι έχει τελειώσει, το ξέρουμε, το βλέπουμε: αυτό που ζούμε δεν μπορεί να περιγραφεί πια ως «καπιταλισμός», έχει ξεφύγει από τα όριά του. Τα παλιά εργαλεία έχουν σπάσει, οι παλιοί κανόνες απλώς δεν ισχύουν πλέον. Κάτι ξεκινά, κάτι μετά-τον-καπιταλισμό όπως τον γνωρίζαμε, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα τι: τα πάντα είναι εφικτά, από ένα δυστοπικό μέλλον τεχνοφεουδαρχίας και ακόμα πιο ισχυρών οικονομικών ολιγαρχιών, μέχρι μια φωτεινή προοπτική δικαιοσύνης, ισότητας, ευημερίας. Στο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, στο mέta, εξετάζουμε και ερευνάμε αυτή τη μεταιχμιακή περίοδο, αυτό το κατώφλι. Και επιχειρούμε να προτείνουμε διεξόδους. Όχι μόνο με τον τρόπο της έρευνας, αλλά και με τον τρόπο της τέχνης, που δεν περιγράφει απλώς τον κόσμο: τον αλλάζει."Εκτενέστερες διευκρινίσεις σχετικά με την προσέγγιση του Κέντρου για τον μετακαπιταλισμό εντοπίζονται στη δήλωση αποστολής του mέta, καθώς και στα κείμενα εργασίας του συλλογικού εγχειρήματος «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους»στο πλαίσιο της σειράς Working Papers του mέta αλλά και στο δίγλωσσο βιβλίο mέtavisions.
Διοίκηση
Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι από το 2020 η εικαστικός Δανάη Στράτου, στο πλαίσιο της ευρύτερης ομάδας. Κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία του mέta είναι το Συμβουλευτικό Σώμα του, το οποίο περιλαμβάνει ως μέλη τους Michael Albert, Mark Blyth, Noam Chomsky, Brian Eno, iLiana Fokianaki, James K. Galbraith, Antara Haldar, Srećko Horvat, Anish Kapoor, Βασίλη Κωστάκη, Ken Loach & Paul Laverty, Beral Madra, Preethi Nallu, Shirin Neshat & Shoja Azari, Νίκο Παπαστεργιάδη, Guy Standing, Lyndsey Stonebridge, Νίκο Θεοχαράκη, Paul Tyson, Γιάνη Βαρουφάκη, Μάρη Βελονάκη και τον Slavoj Žižek,  οι οποίοι διαλέγονται για το όραμα του mέta στο δίγλωσσο βιβλίο mέtavisions.
Σαν Μάουρο Τορινέζε
Το Σαν Μάουρο Τορινέζε (ιταλικά: San Mauro Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Εμιρτιουρμπέ
Το Εμιρτιουρμπέ (επίσης, Αμιρτούρμπα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Μασάλλι του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιουλλουτεπέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μασάλλι
Επισκοπή Αλάγιας
Η επισκοπή Αλάγιας βρισκόταν στην βορειοανατολική Μικρά Ασία.
Αναφέρεται σε χειρόγραφο της μονής του Αγίου Γεωργίου του Περιστεριώτη, αλλά και από τον Κωνσταντίνο Σάθα. Είναι λέξη παρεφθαρμένη. Η Αλάγια ταυτίζεται από κάποιους με την Ροδόπολη της Τραπεζούντας. Ο μόνος γνωστός επίσκοπος της είναι κάποιος ονόματι Μελέτιος, που πέθανε στην Τραπεζούντα το 1447.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επισκοπές
Σουηδοί της Εσθονίας
Οι Σουηδοί της Εσθονίας (σουηδικά: estlandssvenskar, εσθονικά: rannarootslased) είναι μια σουηδική μειονότητα που παραδοσιακά κατοικεί στις παράκτιες περιοχές και τα νησιά της δυτικής και βόρειας Εσθονίας. Η αρχή της μόνιμης κατοίκησης των Σουηδών σε αυτές τις περιοχές (γνωστή ως Άιμπολαντ) χρονολογείται στον 13ο και 14ο αιώνα, όταν οι σουηδόφωνοι πρόγονοί τους έφθασαν στην Εσθονία από τα εδάφη της σημερινής Σουηδίας και Φινλανδίας. Σχεδόν όλη η σουηδική μειονότητα της Εσθονίας κατέφυγε στη Σουηδία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με αποτέλεσμα μόνο λίγοι από αυτούς να μείνουν πίσω, οι απόνονοι των οποίων διαμένουν μόνιμα στην Εσθονία ως σήμερα.
Δημογραφικά στοιχεία
Δεν υπάρχουν πληθυσμιακά στοιχεία σχετικά με τους πρώτους αιώνες κατοίκισης των Σουηδών στην Εσθονία. Κατά το τέλος της Τευτονικής περιόδου, υπήρχαν περίπου 1.000 σουδικές οικογένειες, με περίπου 1.500 Σουηδούς στην πρωτεύουσα Ταλίν (σουηδικά: Reval). Υπολογίζεται ότι ο συνολικός πληθυσμός εκείνη την εποχή ήταν περίπου 5-7 χιλιάδες Σουηδοί, περίπου το 2-3% του πληθυσμού της περιοχής.
Η Ρωσική Απογραφή του 1897 κατέγραψε την σουηδική μειονότητα σε 5.768 κατοίκους (1,39% του πληθυσμού) στο Κυβερνείο της Εσθονίας. Η πλειοψηφία των Σουηδών ζούσε στην κομητεία Βίεκ, όπου αποτελούσαν το 5,6% του εκεί πληθυσμού.
Η απογραφή του 1922 κατέγραψε στην Εσθονία ένα συνολικό πληθυσμό 1.107.059 κατοίκων, από τους οποίους οι Σουηδοί αποτελούσαν μόλις το 0,7%, περίπου 7.850 άνθρωποι. Ωστόσο, αυτή η μειονότητα αποτελούσε την πλειοψηφία σε μερικές περιοχές, όπως το Ρουχνού, Βόρμσι και Ριγκούλντι. Στην απογραφή του 1934 παρατηρούμε μια μικρή μείωση, με 7.641 Σουηδούς καταγεγραμμένους. Μέχρι την έκρηξη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, ο πληθυσμός εκτιμάται ότι έφθασε τις 10.000, όμως περίπου 9.000 από αυτούς αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη Σουηδία λόγω του πολέμου.
Γλώσσα
Δεν υπάρχει κάποια κοινή διάλεκτος της σουηδικής γλώσσας που να χρησιμοποιείται από τους Σουηδούς της Εσθονίας. Οι διάλεκτοι κατατάσσονται στις λεγόμενες ανατολικές διαλέκτους της σύγχρονης σουηδικής γλώσσας. Το νησί Ρουχνού έχει τη διάλεκτο του, στα νησιά Βόρμσι-Νοαρούτσι-Ριγκούλντι, επίσης, υπάρχει ξεχωριστή διάλεκτος, ενώ συναντάμε και μια διαφορετική σουηδική διάλεκτο στις τοποθεσίες Πάκρι-Βιχτερπάλου. Η διάλεκτος Χιούμα ομιλείται ακόμα από μερικούς κατοίκους του Γκαμαλσβένσκμπι.
Αουρέλ Μπαέσου
Ο Άουρελ Μπαέσου (ρουμανικά: Aurel Băeșu, 1896-1928) ήταν Ρουμάνος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος τοπίων και πορτραίτων. Πολλά από τα έργα του δείχνουν την επιρροή του Νικολάε Γκριγκορέσκου, μια επιρροή που ήταν κοινή μεταξύ των ζωγράφων της εποχή του.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν κυβερνητικός υπάλληλος που απασχολούταν από τον νομό Σουτσεάβα. Έχασε τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία και τον μεγάλωσε η γιαγιά του.
Από το 1907 έως το 1912, παρακολούθησε το γυμνάσιο "Αλεξάντρου Ντονίτσι" στη γενέτειρά του, όπου επέδειξε την ικανότητα του στη ζωγραφική. Μετά την αποφοίτησή του, εισήλθε στην Școala de Belle Arte (Σχολή Καλών Τεχνών) στο Ιάσιο, όπου σπούδασε με τον Κωνσταντίν Αρτακίνο και τον Γκεόργκε Ποποβίτσι. Το 1915 έλαβε ένα βραβείο από την Ρουμανική Ακαδημία για το πορτρέτο του γαλλικού καλλιτέχνη Λεκόμτ ντε Νουί, ο οποίος στη συνέχεια έζησε στη Ρουμανία.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κινητοποιήθηκε αλλά, την τελευταία στιγμή, υποχώρησε και προσχώρησε σε αρκετούς άλλους καλλιτέχνες που. Αν και δραπέτευσε τραυματισμένος, οι σκληρές συνθήκες εκεί οδήγησαν σε πνευμονία που τον άφησε σε κακή υγεία.
Το 1928, πέθανε από φυματίωση σε ηλικία μόλις τριάντα δύο ετών. Μια σημαντική αναδρομική έκθεση του έργου του πραγματοποιήθηκε το 2006 στο μουσείο τέχνης του Μπακάου. Το 2012, ο τάφος του λεηλατήθηκε και καταστράφηκε. Μεταξύ των αντικειμένων που ελήφθησαν ήταν μια πλάκα του φίλου του Μπαέσου, του γλύπτη Μιχάι Ονοφρέι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Σαν Πιέτρο Βαλ Λέμινα
Το Σαν Πιέτρο Βαλ Λέμινα (ιταλικά: San Pietro Val Lemina) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Λόενγκριν Φιλιπέλλο
Ο Φιλιπέλλο πέθανε σε ηλικία 75 ετών, τον Δεκέμβριο του 1993.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελβετοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1956
Φρανκ Ντρέικ
Ο Φρανκ Ντρέικ (αγγλικά: Frank Donald Drake, 28 Μαΐου 1930 - 2 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός αστρονόμος και αστροφυσικός. Είναι κυρίως γνωστός ως πρωτοπόρος της έρευνας για την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης, καθώς και ως ένας από τους ιδρυτές του ιδρύματος SETI. Ξεκίνησε τις πρώτες αστρονομικές παρατηρήσεις του κατά την δεκαετία του 1960, και ανέπτυξε την εξίσωση του Ντρέικ η οποία χρησιμοποιείται συχνά για την δημιουργία εκτίμησης της ύπαρξης εξωγήινης ζωής. Μαζί με τους Τζιουζέπε Κοτσόνι, Φίλιπ Μόρισον, Ιωσήφ Σκλόβσκι, και Καρλ Σάγκαν, συγκαταλέγεται ως ένας από τους πρωτοπόρους της αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης.
Νεαρή ηλικία
Γεννήθηκε στο Σικάγο της πολιτείας Ιλινόι των ΗΠΑ το 1930, και από μικρός ξεκίνησε να ασχολείται με την ηλεκτρονική και την χημεία, ενώ από νεαρή επίσης ηλικία είχε ενδιαφέρον για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής.
Σπούδασε αστρονομία στο πανεπιστήμιο Κορνέλ με υποτροφία του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Μετά τις σπουδές του υπηρέτησε σύντομα ως αξιωματικός για τα ηλεκτρονικά συστήματα στο καταδρομικό βαρέως τύπου USS Albany. Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ σπουδάζοντας ραδιοαστρονομία.
Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του διεξάγοντας αστρονομικές μελέτες στο Εθνικό Παρατηρητήριο Ραδιοαστρονομίας (NRAO) στη Βιρτζίνια, και αργότερα στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης (Jet Propulsion Laboratory), όπου έκανε σημαντικές μετρήσεις οι οποίες οδήγησαν στην παρουσία στοιχείων για την ύπαρξη ιονόσφαιρας και μαγνητόσφαιρας στον Δία.
Την δεκαετία του 1960, ο Ντρέικ πρωτοστάτησε στην μετατροπή του παρατηρητηρίου Αρεσίμπο σε ραδιοαστρονομικό παρατηρητήριο. Ως ερευνητής, ασχολήθηκε κυρίως με την έρευνα των πάλσαρ, και παράλληλα ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κορνέλ και διευθυντής στο Αρεσίμπο.
Εξωγήινοι πολιτισμοί
Το 1961, δημιούργησε την εξίσωση του Ντρέικ, όπου χρησιμοποιούνται 7 αστρονομικές μεταβλητές και ανάλογα με τις τιμές που λαμβάνουν υπολογίζεται ο αριθμός των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών που υπάρχουν στον Γαλαξία.
Το 1972, σχεδίασε μαζί με τον Καρλ Σάγκαν την πλάκα του Παιονήρ, το πρώτο μήνυμα της ανθρωπότητας το οποίο στάλθηκε στο διάστημα, με την ελπίδα πως κάποτε θα βρεθεί από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό ο οποίος θα είναι σε θέση να καταλάβει το μήνυμα του.
Το 1974, έγραψε το μήνυμα του Αρεσίμπο, το οποίο μεταδόθηκε από τον ραδιοπομπό της εγκατάστασης προς τον ουρανό ως μήνυμα της ανθρωπότητας και προσπάθεια επικοινωνίας με εξωγήινους πολιτισμούς.
Το 1977, άσκησε την συνολική επόπτευση στο έργο της πλάκας του Βόγιατζερ, ενός παρομοίου μηνύματος απευθυνόμενου σε εξωγήινους πολιτισμούς το οποίο περιγράφει τη ζωή στη Γη.
Το 1984 ίδρυσε μαζί με άλλους αστρονόμους, το ινστιτούτο SETI, το οποίο επικεντρώνεται στην αναζήτηση σημάτων από εξωγήινους πολιτισμούς.
Διακρίσεις
Έγινε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1974.
Επίσης, είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ όπου υπήρξε ο προεδρεύων για τις έδρες της Φυσικής και της Αστρονομίας του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας (1989–92), καθώς και είναι επίτιμος καθηγητής αστρονομίας και αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σάντα Κρουζ όπου υπηρέτησε και ως κοσμήτορας των φυσικών επιστημών (1984–88).
Το Πλανητάριο Ντρέικ στο Νόργουντ του Οχάιο έχει ονομαστεί προς τιμή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστροφυσικοί Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Γιώργος Παπαδόπουλος (τραγουδιστής)
Ο Γιώργος Παπαδόπουλος (Λευκωσία, 26 Μαΐου 1985) είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στην Κύπρο. Μετά από τρία επιτυχημένα EPs κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Θάλασσες" τόσο στην ελληνική αγορά όσο και στην κυπριακή αγορά και άρχισε να κερδίζει δημοτικότητα στην Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί με την Καίτη Γαρμπή, την Άννα Βίσση, τον Χρήστο Δάντη, τον Κωνσταντίνο Χριστοφόρου, τον Χρήστο Θηβαίο, την Έλενα Παπαρίζου, τον Γιώργο Μαζωνάκη και με άλλους πολλούς.
Προσωπική ζωή
Από το 2016 είναι ζευγάρι με την σχεδιάστρια μόδας Γαλάτεια Βασιλειάδη και έχουν αποκτήσει δυο γιους, τον Άγγελο (γενν. 24 Ιουλίου 2018) και τον Ιορδάνη (γενν. 4 Οκτωβρίου 2021).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές ποπ Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Κύπριοι στιχουργοί Κατηγορία:Κύπριοι συνθέτες
Τσιμέν
Το Τσιμέν (επίσης, Τσιμάν και Τσεμέν) είναι ένα χωριό στην επαρχία Φιζουλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Φρειδερίκος Χριστιανός του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού-Ερρίκου πρίγκιπα (μαργράβου ως προς τον τίτλο μόνο) του Βρανδμεβούργου-Μπαϊρόιτ-Κούλμμπαχ και της Σοφίας-Χριστιανής, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου, κόμη του Βόλφσταϊν.
Το 1769 απεβίωσε στο Μπαϊρόιτ σε ηλικία 61 ετών. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του 3ου εξαδέλφου του, ο Κάρολος-Αλέξανδρος μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, του νεότερου κλάδου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1732 τη Βικτώρια-Καρλόττα των Ασκάνια, κόρη του Βίκτωρα Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ-Σάουμπουρκ-Χόυμ και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Σιναλεζική γλώσσα
Τα Σιναλεζικά (σίνχαλα: සිංහල siṁhala [ˈsiŋɦələ]),, επίσης γνωστά ως Σίνχαλα, είναι η μητρική γλώσσα των Σινχαλέζων της Σρι Λάνκα. Στη Σρι Λάνκα ζουν περίπου 16 εκατομμύρια Σινχαλέζοι. Τα σίνχαλα ομιλούνται και από άλλες εθνότητες που ζουν στη χώρα. Ανήκει στις ινδοάριες γλώσσες, ανατολικός κλάδος των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Τα σίνχαλα γράφονται με δικό τους αλφάβητο, παράγωγο του βραχμικού αλφαβήτου.
Η σιναλεζική είναι επίσημη γλώσσα της Σρι Λάνκα μαζί με τα ταμίλ. Τα σιναλεζικά και τα πάλι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της λογοτεχνίας του βουδισμού Θεραβάντα.
Μερικές από τις παλαιότερες επιγραφές στη Σρι Λάνκα χρονολογούνται από τον 3ο-2ο αιώνα π.Χ., κατά την άφιξη των βουδιστών στη Σρι Λάνκα, Τα παλαιότερα σωζόμενα φιλολογικά έργα στα Σίνχαλα χρονολογούνται από τον ένατο αιώνα. Συγγενεύει με τη γλώσσα Ντιβέχι. Τα σιναλεζικά έχουν γραπτή και προφορική μορφή. Αυτό είναι καλό παράδειγμα διγλωσσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Σρι Λάνκα
Σαν Πόνσο
Το Σαν Πόνσο (ιταλικά: San Ponso) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Σαν Ραφφαέλε Τσιμένα
Το Σαν Ραφφαέλε Τσιμένα (ιταλικά: San Raffaele Cimena) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βινύλιο
Στη χημεία, βινύλιο ή αιθενύλιο είναι η χαρακτηριστική ομάδα −CH=CH2, δηλαδή το μόριο του αιθενίου (H2C=CH2) μείον ένα άτομο υδρογόνου. Το όνομα χρησιμοποιείται επίσης για οποιαδήποτε ένωση που περιέχει αυτήν την ομάδα, δηλαδή R−CH=CH2 όπου R είναι οποιαδήποτε άλλη ομάδα ατόμων.
Ένα βιομηχανικά σημαντικό παράδειγμα είναι το χλωραιθένιο, πρόδρομη ένωση του πολυβινυλοχλωριδίου (PVC), ενός πλαστικού που συνήθως είναι γνωστό ως βινύλιο.
Το βινύλιο είναι μία από τις χαρακτηριστικές ομάδες των αλκενυλίων (alkenyl). Σε έναν ανθρακικό σκελετό, sp2-υβριδικοί άνθρακες ή θέσεις λέγονται συχνά βινυλικές (vinylic). Αλλύλια ([Allyls), ακρυλικές (acrylates) και στυρενικές ενώσεις περιέχουν βινυλομάδες. (Ένας στυρενικός διασταυρωτής (styrenic crosslinker) με δύο βινυλομάδες λέγεται διβινυλοβενζόλιο (divinyl benzene).)
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του βινυλίου προέρχεται από το λατινικό vinum = "κρασί", λόγω της σχέσης του με την αιθανόλη). Ο όρος "βινύλιο" επινοήθηκε από τον Γερμανό χημικό Χέρμαν Κόλμπε (Hermann Kolbe) το 1851.
Πολυμερή βινυλίου
Οι βινυλομάδες μπορούν να πολυμεριστούν με τη βοήθεια ενός εκκινητή ριζών (radical initiator) ή ενός καταλύτη, σχηματίζοντας πολυμερή βινυλίου. Σε αυτά τα πολυμερή, οι διπλοί δεσμοί των μονομερών του βινυλίου μετατρέπονται σε απλούς δεσμούς και τα διαφορετικά μονομερή ενώνονται με απλούς δεσμούς. Οι βινυλομάδες δεν υπάρχουν στα πολυμερή βινυλίου· ο όρος αναφέρεται στην πρόδρομη ένωση. Είναι μερικές φορές σημαντικό να εξακριβωθεί η απουσία του μονομερούς βινυλίου που δεν αντέδρασε στο τελικό προϊόν, όταν το μονομερές είναι τοξικό ή μειώνει την απόδοση του πλαστικού. Ο παρακάτω πίνακας δίνει μερικά παραδείγματα πολυμερών βινυλίου.
Τα παράγωγα του βινυλιδενίου (vinylidene) και του βινυλενίου (vinylene) μπορούν να πολυμεριστούν κατά τον ίδιο τρόπο.
Δραστικότητα
Τα παράγωγα βινυλίου είναι αλκένια. Αν ενεργοποιηθούν από μια γειτονική ομάδα, η αυξημένη πόλωση του δεσμού προκαλεί χαρακτηριστική δραστικότητα, που ορίζεται ως βινύλογη (vinylogous):
Τα οργανομεταλλικά βινύλια, π.χ. βινύλιο του λιθίου, συμμετέχουν σε αντιδράσεις σύζευξης (coupling reactions) όπως στη σύζευξη Νεγκίσι (Negishi coupling).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλκένια Κατηγορία:Μονομερή Κατηγορία:Χημικές ρίζες
Ρακή
Ονομασία
Ο όρος Ρακί (Ρακή) προέρχεται από την αραβική λέξη Arak (Arabic عرق [ʕaraq]) όπου σημαίνει ιδρώτας. Την περίοδο της ανακάλυψης της απόσταξης εισήλθε στην τουρκική. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το λεξιλόγιο της οθωμανικής τουρκικής αποτελούνταν 80% από τα αραβικές λέξεις. Την εποχή εκείνη η λέξη Rakı περιέγραφε όλα τα αποστάγματα. Μετέπειτα μέσω της οθωμανικής αυτοκρατορίας η λέξη εισήχθη στις γλώσσες των λαών που αποτελούσαν την αυτοκρατορία. Έτσι στην ελληνική, την τουρκική και την ρουμάνικη γλώσσα βρίσκουμε τα λήμματα Ρακή - Ρακί, Rakı και Rachie αντίστοιχα. Στις υπόλοιπες σλαβικές γλώσσες η λέξη μετατρέπεται σε Rakia - Rakija (Βουλγάρικα ракия, πρώην Γιουγκοσλαβικές γλώσσες ракија, αλβανική Rakia ή Raki).