cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αιμιλία Υψηλάντη
Οικογένεια
Είχε ένα παιδί από τον σύζυγό της, Άγγελο Υψηλάντη, την ηθοποιό Μαρίνα Υψηλάντη, η οποία πέθανε σε ηλικία 55 ετών στις 12 Νοεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί
CH4O2
Ο μοριακός τύπος CH4O2 (με μοριακή μάζα 48,04 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα δύο (2) ισομερή:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C1
Volkswagen AG
Η Volkswagen AG, δηλαδή Volkswagen Aktiengesellschaft (Ανώνυμη Εταιρεία), είναι όμιλος που είναι γνωστός διεθνώς ως Volkswagen Group / Όμιλος Volkswagen και είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Το 2016 οι συνολικές πωλήσεις του ομίλου ανήλθαν στα 10,3 εκατομμύρια οχήματα, παίρνοντας έτσι τον τίτλο της μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας παγκοσμίως από την Toyota. Η έδρα του ομίλου βρίσκεται στην πόλη Βόλφσμπουργκ, στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας.
Ιστορία του ομίλου
Η Volkswagen ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1937, ως δημόσια εταιρεία, από την τότε κυβέρνηση των Ναζί, ώστε να παράγει και να διαθέτει στους καταναλωτές το Volkswagen Type 1 (μετέπειτα γνωστό ως Σκαραβαίος). Επειδή οι εγκαταστάσεις μιας πλήρους αυτοκινητοβιομηχανίας δεν υπήρχαν, ο Αδόλφος Χίτλερ αποφάσισε να τις δημιουργήσει. Για το σκοπό αυτό, δήμευσε τα κτήματα ενός ευγενούς, του Βέρνερ φον Σούλενμπεεγκ του Βόλφσμπουργκ, και δημιούργησε εκεί τις εγκαταστάσεις. Έτσι, το εργοστάσιο και η κωμόπολη που δημιουργήθηκε γύρω του, πήραν το όνομα Βόλφσμπουργκ. Η παραγωγή σχεδιαζόταν να αρχίσει το 1939, αλλά τον Σεπτέμβριο ξέσπασε ο πόλεμος και το εργοστάσιο ανέλαβε άλλες κατασκευές και επισκευές αεροσκαφών. Σε μία προσπάθεια να κρατήσει το εργοστάσιο αυτοκινήτων ενεργό, μετά την έναρξη του Β΄ Π.Π., ο Φέρντιναντ Πόρσε σχεδίασε ένα ελαφρύ όχημα για στρατιωτική χρήση, βασισμένο στην πλατφόρμα του "σκαθαριού". Κατασκεύαζε λοιπόν εκεί τα Kübelwagen, τα γνωστά "τζιπ" του Γερμανικού Στρατού. Συνολικά, το εργοστάσιο κατασκεύασε περίπου 50.000 τεμάχια. Δημιούργησε επίσης ένα αμφίβιο παρόμοιο όχημα, το Schwimmwagen από το οποίο κατασκευάστηκαν περίπου 15.000 τεμάχια.
Μετά τη λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, ο Βρετανικός Στρατός κατέλαβε το κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς εργοστάσιο και προχώρησε, ύστερα από προσπάθειες του επικεφαλής αξιωματικού και του προσωπικού του εργοστασίου, στην επανέναρξη της παραγωγής του «Σκαραβαίου». Το 1948, η βρετανική κυβέρνηση μεταβίβασε τον έλεγχο της εταιρείας ξανά στο γερμανικό κράτος και πρώτος πρόεδρος της εταιρείας τοποθετήθηκε ο Χάινριχ Νόρντοφ. thumb|left|Αλλαγή βάρδιας στο Βόλφσμπουργκ το 1973.
Το 1960, με αφορμή την μερική ιδιωτικοποίηση της VW με την διάθεση ενός μέρους των μετοχών της εταιρείας στο Χρηματιστήριο, η εταιρεία μετονομάστηκε σε Volkswagenwerk Aktiengesellschaft (η λέξη Aktiengesellschaft, ή πιο σύντομα AG, είναι η αντίστοιχη γερμανική λέξη για την αγγλική Corporation και για την ελληνική Ανώνυμη Εταιρεία). Το όνομα της εταιρείας έγινε Volkswagen AG τελικά, στις 4 Ιουλίου 1985, έτσι ώστε να διαφοροποιηθεί από τα κεντρικά γραφεία και το κεντρικό της εργοστάσιο που έχουν το όνομα Volkswagenwerk, στο Βόλφσμπουργκ. Ο όμιλος είναι σήμερα πιο γνωστός ως «Όμιλος Volkswagen» και είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής αυτοκινήτων τόσο στην Ευρώπη, όσο και (από το 2016) στον κόσμο.
Το 2008 η Porsche, κατέχοντας πλέον πάνω από το 50% του ομίλου Volkswagen, αποκάλυψε ότι ελέγχει το 75% των μετοχών του Ομίλου και ότι θα προχωρούσε στην εξαγορά του. Κατά τη διάρκεια, όμως της επακόλουθης διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης που είχε ως αποτέλεσμα και την παγκόσμια κρίση στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας (2008 - 2010), η Porsche δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την εξαγορά και απεναντίας μάλιστα κινδύνευσε να χρεωκοπήσει. Το καλοκαίρι του 2009 οι 2 εταιρίες αποφάσισαν από κοινού την ενσωμάτωση της Porsche στον όμιλο Volkswagen, δηλαδή το αντίστροφο από τα προηγούμενα σχέδια της Porsche. Ο Όμιλος προχώρησε σε σταδιακή εξαγορά της Porsche AG, η οποία έγινε πλήρης 100% την 1η Αυγούστου 2012.
Μάρκες
thumb|right|Το τμήμα έρευνας στα κεντρικά γραφεία.
Οι ακόλουθες μάρκες τυπικά ανήκουν στον όμιλο, όμως δεν χρησιμοποιούνται πλέον:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Volkswagen Volkswagen
Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας
Η Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας είναι υποδιαίρεση της Περιφέρειας Θεσσαλίας η οποία προέκυψε από την κατάτμηση του πρώην Νομού Μαγνησίας. Αποτελείται από τους δήμους Αλμυρού, Βόλου, Ζαγοράς-Μουρεσίου, Νοτίου Πηλίου και Ρήγα Φεραίου. Δεν περιλαμβάνει, ωστόσο, τις Σποράδες νήσους, οι οποίες συγκροτούν την Περιφερειακή Ενότητα Σποράδων.
Παραπομπές
Μαγνησίας Μαγνησιας
Αλέξανδρος Μπαλτάς
Ο Αλέξανδρος Μπαλτάς (1939) είναι Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής, ευρωβουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1939 στο Καινούργιο Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης στην Ελβετία.
Ήταν βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 1999, οπότε παραιτήθηκε για να τοποθετηθεί στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Εκλέχθηκε ευρωβουλευτής, παραμένοντας έως το 2004.
Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Εμπορίου (1993-1994) με υπουργό τον Κώστα Σημίτη, ενώ στις κυβερνήσεις Σημίτη διετέλεσε υφυπουργός Γεωργίας (1996) και υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1996-1999).
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Πίρομαν
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Δανάη Μπάρκα
Η Δανάη Μπάρκα (γεν. 18 Νοεμβρίου 1992) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από την παρουσίαση της πρωινής εκπομπής του Mega Channel Πάμε Δανάη τη σεζόν 2020-2021.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1992 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Νώντας Μπάρκας, είναι επιχειρηματίας ενώ η μητέρα της, Βίκυ Σταυροπούλου, είναι ηθοποιός. Από μικρή ηλικία, λόγω του διαζυγίου των γονιών της, μεγάλωσε μαζί με τη μητέρα της και τον επίσης ηθοποιό Χρήστο Χατζηπαναγιώτη.
Σε ηλικία μόλις 9 ετών έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός στην τηλεόραση συμμετέχοντας σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς Είσαι το Ταίρι Μου, στην οποία πρωταγωνιστούσε η μητέρα της, υποδυόμενη το χαρακτήρα της Στέλλας Παπαλημναίου σε μικρή ηλικία. Το 2004 ακολούθησε μία ακόμη μικρή τηλεοπτική συμμετοχή στο επεισόδιο "Η Λογική Πεθερά" της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Σε ηλικία 20 ετών αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές της.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο το 2016. Τη σεζόν 2016-2017 συμμετείχε στη θεατρική παράσταση Έπεσε νέκρα στο Θέατρο Αποθήκη. Το καλοκαίρι του 2017 συμμετείχε στην αρχαία κωμωδία Λυσσιστράτη κάνοντας περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Ακολούθησαν οι συμμετοχές της σε παραστάσεις όπως Νίκη, Ουρανία, Οι μάγισσες της Σμύρνης και Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά.
Τον Ιούνιο του 2020 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel για την παρουσίαση της νέας πρωινής ψυχαγωγικής ζώνης του σταθμού. Στις 21 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή Πάμε Δανάη, εγκαινιάζοντας και πάλι τη ψυχαγωγική ζώνη του σταθμού μετά την επαναλειτουργία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΟΤΕGlobe
Η OTEGlobe είναι μία Αθηναϊκή βάση για τη διαχείριση του διαδικτυακού κορμού που προσφέρουν υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών σε φορείς, παρόχους υπηρεσιών Διαδικτύου και εταιρικούς πελάτες στη Νότια Ευρώπη. Η εταιρεία είναι εξολοκλήρου θυγατρική του ΟΤΕ.
Δίκτυο
Η OTEGlobe λειτουργεί με 2 δίκτυα ευρείας περιοχής που καλύπτει την νότιο-ανατολική Ευρώπη τη ραχοκοκαλιά του Διαδικτύου: "GWEN", και "TBN", καθώς και "IP MPLS".
Το TBN σχηματίζει ένα χερσαίο δίκτυο κορμού που συνδέει την Ελλάδα προς τα δυτικές ραχοκοκαλιές μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, Αυστρίας και της Τσεχίας προς στη κύρια ραχοκοκαλιά στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το TBN χρησιμοποιείται αυτόνομα ή ως εφεδρική υπηρεσία της GWEN.
Υπηρεσίες
Η OTEGLOBE προσφέρει μια σειρά από υπηρεσίες τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών σε φορείς υψηλής δυναμικότητας και οργανισμούς multi-site:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος
Αμαλώτα Φθιώτιδας
Η Αμαλώτα ή Αμαλιώτα είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αμαλώτα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 221 μέτρα και την κοιλάδα του ποταμού Σπερχειού. Έχει γεωγραφικό μήκος 22.2164112205 και γεωγραφικό πλάτος 38.8762067616.Το χωριό απέχει 25 χλμ. Δ. από την Λαμίας και περίπου 3 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Υπάτη όπου ανάμεσα τους περνάει ο χείμαρρος Ξεριάς. Νοτιοανατολικά του χωριού είναι η Ιερά Μονή Αγάθωνος και το Λυχνό ενώ δυτικά η Συκά. Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας αν και στον κατάλογο των δωρητών της Μονής Ρεντίνας (Πρόθεση της Ρεντίνας) καταγράφεται, μαζί με άλλους, απροσδιόριστος.
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται ως Αμαλότα το 1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε Αμαλότα ή Αμβλότα και το 1940 σε Αμαλιώτα. Τέλος το 2001 διορθώθηκε σε Αμαλώτα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Υπάτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Υπάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 56 κατοίκους, ενώ το 2001 είχε 125.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μύτικας Άρτας
Ο Μύτικας είναι ένας οικισμός του Δήμου Αρταίων με 187 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, ο Μύτικας υπήρξε από το 1997 μέχρι το τέλος του 2010 τμήμα του Δήμου Αμβρακικού με έδρα την Ανέζα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο Μύτικας εντάχθηκε στον Δήμο Αρταίων. Ο Μύτικας μαζί με την Ανέζα και το Απόμερο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ανέζας με συνολικό πληθυσμό 1.441 κατοίκους.
Ιστορία
Σύμφωνα με το έργο του Σπυρίδωνος Αραβαντινού, «Ιστορία Αλή πασά του Τεπελενλή», ο Μύτικας υπήρξε τσιφλίκι του πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος είχε στην κατοχή του το μεγαλύτερο μέρος του κάμπου ενώ με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», ο Μύτικας ήταν ένας οικισμός με 30 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» του 1856 κάνει αναφορά στο χωριό και μας ενημερώνει ότι στο Μύτικα κατοικούσαν 23 χριστιανικές οικογένειες. Η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας το 1877, μας πληροφορεί ότι στον οικισμό, που αποτελούσε τσιφλίκι των μουσουλμάνων Τζαλάλ Μπέη και Λιάμπη, κατοικούσαν 24 οικογένειες.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτης και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Ο Μύτικας αποτελούσε μέρος του τμήματος Κάμπου.
Εξίσου σημαντική πηγή αποτελεί το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, Μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτήν την πηγή, την εποχή εκείνη οι κάτοικοι του χωριού εκκλησιάζονταν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου Ανέζας. Εμπρός από τον ναό λειτουργούσε αλληλοδιδακτικό σχολείο, στο οποίο δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν περίπου 180 μαθητές από τη Γαβριά, το Μύτικα, την Ανέζα, το Απόμερο και το Καλογερικό. Ο Μητροπολίτης Άρτας μας αναφέρει ότι σύμφωνα με δοξασίες των κατοίκων, υπήρχε στην περιοχή χριστιανικός ναός και βρισκόταν σε μια τοποθεσία με πανύψηλα δέντρα και πυκνή βλάστηση και κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει διότι υπήρχε η φημολογία ότι ένας κάτοικος πριν χρόνια, είχε επιχειρήσει να αποσπάσει μια πλάκα από τα ερείπια του ναού και υπέστη συμφορές.
Άλλη αξιόλογη πηγή αποτελεί η Οθωμανική απογραφή του 1895 που εκδόθηκε με τον τίτλο «''Bin üc yüz on bir sene-i maliyesine mahsus Yanya salnamesi. Yedinci defa olarak''» (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311, έκδοση έβδομη). Με βάση λοιπόν αυτήν την απογραφή, στον Μύτικα κατοικούσαν 8 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 98 άτομα (49 άνδρες, 49 γυναίκες). Ο αντισυνταγματάρχης του Μηχανικού, Νικόλαος Σχινάς, στο έργο του «Οδοιπορικόν Ηπείρου», που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1897), μας πληροφορεί ότι στον Μύτικα την εποχή εκείνη κατοικούσαν 30 οικογένειες ψαράδων και το χωριό αποτελούσε τσιφλίκι του Κατσιδήμα και Λιάμπη.
Κατά τη διάρκεια του ατυχή Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, το χωριό απελευθερώθηκε προσωρινά. Όπως αναφέρεται στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο Ελληνικός στρατός μέχρι το βράδυ της 23ης Απριλίου 1897 είχε ελευθερώσει τα χωριά Μύτικα, Γαβριά, Ψαθοτόπι, Κεραμάτες, Ανέζα, Καλογερικό, Βίγλα, Ράχη, Καλόβατος, Πλησιοί, Κιρκιζάτες, Στρογγυλή, Ζαβάκα, Καλομόδια, Αγία Παρασκευή, Κωστακιοί, Ακροποταμιά, Νεοχώρι, Ανθότοπος, Χαλκιάδες, Ρόκκα, Άγιος Σπυρίδωνας, Ελευθεροχώρι, Καμπή και την πόλη της Φιλιππιάδας. . Τελικά, με τη μεσολάβηση των ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας, στις 20 Σεπτεμβρίου οι εχθροπραξίες σταμάτησαν και υπογράφηκε ειρήνη. Η οριστική απελευθέρωση του Μύτικα έλαβε χώρα το διάστημα ανάμεσα στις 6 και 9 Οκτωβρίου 1912, όπου τα πρώτα ελληνικά τάγματα, πέρασαν τη γέφυρα της Άρτας και στις 2 το μεσημέρι απώθησαν τους Τούρκους και εδραιώθηκαν στους Κωστακιούς και την περιοχή Μαρατιού.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Ο Μύτικας γειτνιάζει με την Ανέζα, το Απόμερο, το Ψαθοτόπι και τη Γαβριά. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Επαρχιακής οδού Άρτας – Κορωνησίας. Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Άρτα - Μύτικα, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 187 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 258 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 300 κατοίκους ήταν το 1940 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε το 1961 με 395 κατοίκους.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Παραγωγή και Απασχόληση
Οι κάτοικοι του οικισμού έχουν ως κύρια ασχολία την κτηνοτροφία, την αλιεία και τη γεωργία. Η κύρια τοπική παραγωγή περιλαμβάνει πορτοκάλια, μανταρίνια, καλαμπόκια και τριφύλλι.
Κοινοτικές δομές, εκπαίδευση και πολιτισμός
Η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση καλύπτεται από το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο Ανέζας. Ο Μύτικας διαθέτει μία κεντρική πλατεία στην οποία υπάρχει ένας αιωνόβιος πλάτανος και η παλαιά βρύση. Ο οικισμός έχει ενεργό εκπολιτιστικό σύλλογο, ο οποίος κάθε χρόνο διοργανώνει εκδρομές και εκδηλώσεις πολιτιστικού χαρακτήρα.
Ο ενοριακός ναός του Μύτικα είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή και εορτάζει στις 26 Ιουλίου. Ο Μύτικας υπάγεται εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μυτικας Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Πάνορμο Ρεθύμνης
Το Πάνορμο (επίσημο: ο Πάνορμος) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στον βόρειο οδικό άξονα της Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.), στον Νομό Ρεθύμνης, απέχοντας Α.-ΒΑ. από το Ρέθυμνο περίπου 22,5 χλμ. .
Ιστορία
thumb|left|Τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής βασιλικής του Πανόρμου (5ος-6ος αιώνας μ.Χ.) Η ιστορία της κωμόπολης τοποθετείται ήδη από την εποχή του Πτολεμαίου. Δεν είναι επακριβώς βέβαιο αν ταυτίζεται με το Παντομάτριο, το οποίο ο Πτολεμαίος αναφέρει ως επίνειο της Ελευθέρνης. Δεν είναι, επίσης, εξακριβωμένο εάν ταυτίζεται με την κωμόπολη Panormus που αναφέρει ο Πλίνιος. Η ύπαρξη, ωστόσο, σημαντικής παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 5ου - 6ου αιώνα, στη περιοχή Αγία Σοφία, την οποία έφερε στο φως η σκαπάνη του καθηγητή Κωνσταντίνου Καλοκύρη, δείχνει ότι το Πάνορμο ήταν σημαντική κωμόπολη της περιοχής.
Το 1206 καταλήφθηκε από τους Γενουάτες με επικεφαλής τον Ενρίκο Πεσκατόρε. Λόγω του φυσικού λιμένα της, ο Πεσκατόρε οχύρωσε την κωμόπολη με φρούριο (σώζονται ορισμένα υπολείμματά του). Παρόλ' αυτά, δεν κατάφερε να εμποδίσει την κατάληψή του από τους Ενετούς το 1212. Λόγω του φρουρίου της (Καστέλλιον), η κωμόπολη πήρε το όνομα Καστέλλι. Οι Ενετοί διατήρησαν την πόλη ως έδρα καστελλάνου μέχρι το 1647, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους, οι οποίοι την μισοκατέστρεψαν. Από τότε διασώθηκε μόνο, εντός του φρουρίου, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Το Ιούλιο του 1905, ρωσικό πολεμικό, αφού απομακρύνθηκαν τα γυναικόπαιδα, βομβάρδισε τη πόλη προκαλώντας μεγάλες ζημιές, Αιτία ήταν η συγκέντρωση στο Πάνορμο επαναστατημένων Κρητικών που ζητούσαν την ένωση με την Ελλάδα και εμπόδισαν με πυροβολισμούς την αποβίβαση στρατευμάτων για αποκατάσταση της τάξης.
Σήμερα
Η κωμόπολη αρχικά ονομαζόταν "Καστέλλι", και μετονομάστηκε εξαιτίας μιας μικρής εκκλησίας που έφερε την προσωνυμία "Άι Γιώργης ο Πάνορμος". Από τις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη ξαναβρίσκει μέρος της αίγλης της, αποτελώντας διαμετακομιστικό διά θαλάσσης κέντρο των αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων της επαρχίας Μυλοποτάμου. Για το σκοπό αυτό είχαν κτισθεί εκεί μεγάλες αποθήκες. Η πόλη διέθετε, επίσης, δημοτικό σχολείο, ημιγυμνάσιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1917 και λειτούργησε το 1918, ήταν έδρα Ειρηνοδικείου και υποσταθμού Χωροφυλακής. Έτσι έγινε πρωτεύουσα της Επαρχίας Μυλοποτάμου.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η κωμόπολη, ήδη έχοντας λάβει το όνομα Πάνορμο, μετατρέπεται σε μικρό ψαροχώρι. Νέα ζωή σε αυτό προσδίνουν η διέλευση του νέου εθνικού δρόμου (Α 90 - Ε 75) από τις παρυφές του και, την δεκαετία του 1980, η δημιουργία αλιευτικού καταφυγίου. Σήμερα είναι τόπος παραθερισμού διαθέτοντας μια μεγάλη και αρκετές μικρότερες ξενοδοχειακές μονάδες. Μία από τις παλαιές αποθήκες - μονάδες επεξεργασίας χαρουπιών έχει μετατραπεί σε υπερσύγχρονη αίθουσα συναυλιών (Χαρουπόμυλος), όπου λαμβάνουν χώρα σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Κοινό Δίκαιο
Κοινoδίκαιο (common law) ή Αγγλοσαξονικό Δίκαιο είναι το δίκαιο που αναπτύχθηκε στην Αγγλία και ανήκει στην ευρύτερη παράδοση δικαίου (ή οικογένεια των χωρών του Κοινοδικαίου) που περιλαμβάνει επίσης τις Ηνωμένες Πολιτειες, την Ιρλανδία, την Αυστραλία, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά και την Κύπρο, λόγο του αποικιοκρατικού της παρελθόντος.
Πάνορμο Ρεθύμνης
Σήμερα
Από το Πάνορμο επίσης κατάγεται και ο δημιουργός της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας» Παύλος Δρανδάκης.
Κοινό Δίκαιο
Φύση
Το Αγγλικό δίκαιο χαρακτηρίζεται για την παλαιότητά του καθώς η θέσπισή του αρχίζει με την κατάληψη της Αγγλίας από τους Νορμανδούς τον 11ο αιώνα. Σε αντίθεση με τα δίκαια της ρωμαιογερμανικής οικογένειας (περιλαμβάνει τα δίκαια των χωρών της κεντρικής και νότιας Ευρώπης, μεταξύ αυτών και το ελληνικό), η βάση του Αγγλικού δικαίου δε στηρίζεται στην εξουσία του νομοθέτη, αλλά στη νομολογία. Ενώ αποστολή των Ελλήνων π.χ. δικαστών είναι η ερμηνεία του νόμου, που έχει τεθεί από άλλα όργανα, και η απονομή δικαιοσύνης, οι δικαστές του Αγγλικού δικαίου καλούνται να δημιουργήσουν δικαικούς κανόνες, απονέμοντας κάθε φορά δικαιοσύνη, κι αυτό λόγω της δεσμευτικής δύναμης του δικαστικού προηγούμενου. Οι κανόνες αυτοί δεν παύουν να είναι δεσμευτικοί και αν ακόμη έχουν πέσει σε αχρησία για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πάνορμο Ρεθύμνης
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού έχει διπλή αφιέρωση στην Ανάληψη του Σωτήρος και στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Η΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης. Υπό κατασκευή τελεί μεγάλος ιερός ναός ο οποίος πρόκειται να αφιερωθεί σε έναν από τους Αγίους Δέκα, τον Άγιο Αγαθόποδα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση γεννήθηκε στο Πάνορμο.
Κοινό Δίκαιο
Ιστορία
Κατά το μεσαίωνα, τα βασιλικά δικαστήρια ήταν αρμόδια να αντιμετωπίσουν μόνο ορισμένου περιεχομένου υποθέσεις για τις οποίες υπήρχαν ειδικές αγωγές. Έτσι, για τις υπόλοιπες υποθέσεις που ανέκυπταν, οι πολίτες προσέφευγαν στο βασιλιά, ο οποίος τους παρείχε δικαστική προστασία μέσω του Καγκελάριου. Έτσι δημιουργήθηκαν δύο κλάδοι δικαίου, το δίκαιο των βασιλικών δικαστηρίων (common law) και το δίκαιο του δικαστηρίου της Καγκελαρίας (δίκαιο της επιείκειας, επειδή προσπαθούσε να συμπληρώσει και να αμβλύνει την αυστηρότητα του common law, "equity"). Αργότερα, υπήρξε νομοθετική κινητικότητα η οποία επηρεασμένη από το Ρωμαϊκό Δίκαιο διαμόρφωσε το ναυτικό, εμπορικό και εκκλησιαστικό δίκαιο, τα οποία αποτέλεσαν τον τρίτο κλάδο δικαίου της Αγγλίας. Για κάθε κλάδο δικαίου, αρμόδιο να αποφανθεί ήταν διαφορετικό είδος δικαστηρίου, μέχρι την ενοποίηση τους με την Judicature Act το 1873.
Πάνορμο Ρεθύμνης
Διοικητικά
Ως κοινότητα αναγνωρίζεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό το Πάνορμον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί τον ακατοίκητο οικισμό Λαύρις, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πανόρμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 628 κατοίκους.
Κοινό Δίκαιο
Ιστορία
Η νομολογιακή αυτή φύση του Αγγλικού δικαίου εξακολουθεί να επικρατεί έως σήμερα, παρά τις εκτεταμένες νομοθετικές αναδιαρθρώσεις του 20ου αιώνα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης στο Αγγλικό δίκαιο είναι η βάση, λόγω της Αγγλικής αποικιοκρατίας, και στο δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας έως σήμερα.
Καράβολας
Ο καράβολας είναι ειδικό διακοσμητικό στοιχείο που μοιάζει στο σχήμα με σαλιγκάρι και απαντάται συχνά σε πολλές διακοσμητικές τέχνες, κυρίως στη σιδηρουργική και την αρχιτεκτονική, και λιγότερο στην επιπλοποιία Η λέξη αυτή είναι ιταλικής προέλευσης. Ουσιαστικά προέρχεται, με λίγη παραφθορά, από την ιταλική λέξη: caracollo (που σημαίνει σαλιγκάρι).
Πάνορμο Ρεθύμνης
Διοικητικά
Δείτε Κοινότητα Πανόρμου
Κοινό Δίκαιο
Ιστορία
Κατηγορία:Συγκριτικό Δίκαιο
Καράβολας
Χρησιμοποιήθηκε πάρα πολύ σαν αρχιτεκτονικό κόσμημα σε διάφορους ρυθμούς, με περισσότερη έμφαση στον ιωνικό ρυθμό. Η βασική φόρμα του καράβολα είναι η συνεχώς συσπειρούμενη γραμμή, η οποία καταλήγει σε μηδενικό κέντρο, είτε σε ροζέτα. Η ελληνική αντίστοιχη λέξη, για τον καράβολα, είναι «έλιξ» ή «σπείρα». Ο καράβολας ιδίως στη σιδηρουργική για να αποδώσει πλήρως τη χάρη της φόρμας, πρέπει να καταλήγει στο κέντρο, σε μία πλήρη, κλειστή σπείρα. Σε άλλες κατασκευές της σιδηρουργικής τέχνης, φτιαχνόταν οι λεγόμενοι καραβόλοι, δηλ. σχέδια σε καμπύλες ή ελικοειδείς ράβδους, που ήταν καρφωτοί με ή χωρίς εντορμίες.
Πάνορμο Ρεθύμνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πανορμο Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Καράβολας
Παραπομπές
Κατηγορία:Διακόσμηση
Ο πόλεμος των άστρων
Ο όρος ο πόλεμος των άστρων μπορεί να αναφέρεται:
Γίχλαβα
Η Γίχλαβα (τσεχικά: Jihlava,, γερμανικά: Iglau) είναι πόλη στη Τσεχία και πρωτεύουσα της περιοχής Βισότσινα. Το 2015 είχε 50.521 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Γίχλαβα, στα ιστορικά σύνορα Μοραβίας και Βοημίας. Είναι η παλαιότερη μεταλλευτική πόλη στη χώρα, όπου εξορυσσόταν άργυρος. Στην πόλη λειτουργεί πολυτεχνική σχολή, η οποία είναι το μόνο ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης στη Βισότσινα. Στη πόλη διεξάγεται διεθνές φεστιβάλ ντοκιμαντέρ.
Ιστορία
Η παλαιότερη μνεία στην ονομασία Γίχλαβα για την πόλη χρονολογείται από το 1233, όταν ο επίσκοπος του Όλομουτς επιβεβαίωσε την πώληση αγαθών στο μοναστήρι Τσελίβσκι από τους Τεύτονες Ιππότες. Την περίοδο 1240-43, άρχισε η εγκατάσταση μεταλλωρύχων στη Γίχλαβα, οι οποίοι άρχισαν να εξορύσσουν τα αποθέματα αργύρου της περιοχής. Νέα μοναστήρια ιδρύθηκαν στην πόλη, όπως το μοναστήρι των Δομινικανών και των Μινοριτών. Η πόλη απέκτησε γρήγορα δικαιώματα πόλης. Το 1270, ο βασιλιάς Ότακαρ Β΄ εξέδωσε τον πολεοδομικό κώδικα της Γιχλάβα, τον παλαιότερο στη Τσεχία, ο οποίος περιλάμβανε το πολεοδομικό σχέδιο με βάση το οποίο έπρεπε να κατασκευαστούν τα σπίτια στην πόλη, με κέντρο την πλατεία της πόλης, ενώ η Γιχλάβα οχυρώθηκε.
Μέχρι το τέλος του 14ου αιώνα, η εξόρυξη αργύρου είχε παρακμάσει, αφενός λόγω της εξάντλησης των πλουσιότερων μεταλλευμάτων αργύρου και την καταστροφή των ορυχείων από σεισμό και πλημμύρες. Όμως, καθώς η πόλη είχε ήδη αναπτυχθεί σε σημαντικό εμπορικό και υφαντουργικό κέντρο και συνέχισε να ευημερεί οικονομικά. Το 1436, στα πλαίσια των πολέμου των Χουσιτών, υπογράφηκε στην πόλη η δίαιτα του Ίνγκλαου, η οποία ήταν η τελική συμφωνία ανάμεσα σε Χουσίτες και Καθολικούς. Το 1523, η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά και ανακατασκευάστηκε σε αναγεννησιακό ρυθμό. Η πόλη καταστράφηκε ξανά κατά τη διάρκεια του τριακονταετή πολέμου από τους Σουηδούς. Η πόλη χρειάστηκε σχεδόν 100 χρόνια για να επιδιορθώσει τις καταστροφές και ξαναχτίστηκε σε μπαρόκ ρυθμό. Στα χρόνια που ακολούθησαν η Γίχλαβα αναπτύχθηκε σε κλωστοϋφαντουργικό κέντρο της Αυστρίας των Αψβούργων. Η Μαρία Θηρεσία προσκάλεσε υφαντές από την Ολλανδία για να βελτιωθεί η παραγωγή. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα, η Γιχλάβα ήταν το μεγαλύτερο υφαντουργικό κέντρο στην Αυστρία.
Μετά το 1919, η πόλη βρέθηκε στην Τσεχοσλοβακία. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανόφωνοι κάτοικοι της πόλης εκδιώχθηκαν. Εκατοντάδες πέθαναν στην πορεία προς την Αυστρία. Στη πόλη στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν Τσέχοι και Μοραβοί.
Αξιοθέατα
Ανάμεσα στα κύρια γοτθικά κτίρια της πόλης είναι οι γοτθικές εκκλησίες του Αγίου Ιακώβου, η εκκλησία της Παναγίας και η Δομονικανή εκκλησία του Σταυρού, η μπαρόκ εκκλησία του αγίου Ιγνατίου του Λογιόλα, το Δημαρχείο και διάφορες μπαρόκ, γοτθικές και αναγεννησιακές οικίες. Επίσης, στην πόλη βρίσκεται εβραϊκό κοιμητήριο, όπου ανάμεσα στα επιτύμβια μνημεία, βρίσκεται η ταφόπλακα των γονιών του Γκούσταβ Μάλερ.
Σε απόσταση εντός 30 χιλιόμετρα από τη Γίχλαβα βρίσκονται τρία μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, το ιστορικό κέντρο του Τελτς, η Εβραϊκή γειτονικά και η βασιλική του Αγίου Προκοπίου στο Τρέμπιτς και ο Προσκυνηματικός ναός του Αγίου Ιωάννη του Νέπομουκ.
Αδελφοποιήμενες πόλεις
Η Γίχλαβα έχει αδελφοποιηθεί με τις εξής πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Δέντρο των 40 Καρπών
Ανάπτυξη
Το 2008, ενώ έψαχνε τα δείγματα για να δημιουργήσει ένα δέντρο με πολύχρωμα άνθη ως ένα έργο τέχνης, ο Van Aken απόκτησε το 3 στρεμμάτων (1,2 εκταρίων) περιβόλι από το New York State Agricultural Experiment Station, το οποίο έκλεινε λόγω των περικοπών στην χρηματοδότηση. Άρχισε να μπολιάζει ανθοφόρους οφθαλμούς (μπουμπούκια) από μερικές από τις άνω των 250 κληρονομικών ποικιλιών που καλλιεργούνται εκεί, ορισμένες από τις οποίες είναι  μοναδικές, πάνω στον κορμό  ενός δέντρου. Κατά τη διάρκεια των περίπου πέντε ετών, το δέντρο συσσώρευσε κλαδιά από σαράντα διαφορετικά δέντρα "δότες", έκαστο με διαφορετικούς καρπούς, συμπεριλαμβάνοντας ποικιλίες αμυγδάλων, βερίκοκων, κερασιών, νεκταρινιών, ροδάκινων και δαμάσκηνων.
Κάθε άνοιξη, τα άνθη των δέντρων είναι ένα μείγμα από διαφορετικές αποχρώσεις του κόκκινου, ροζ και του λευκού.
Διανομή
Από το 2014, ο Van Aken έχει δημιουργήσει 16 Δέντρα των 40 Καρπών, που εγκαταστάθηκαν σε μια ποικιλία από ιδιωτικές και δημόσιες θέσεις, συμπεριλαμβανομένων κοινοτικών κήπων, μουσείων και ιδιωτικών συλλογών. Οι τοποθεσίες περιλαμβάνουν το Newton, Μασαχουσέτης· Pound Ridge, Νέας Υόρκης· Short Hills, Νιου Τζέρσεϊ· Bentonville, Αρκάνσας· και Σαν Χοσέ, Καλιφόρνιας. Έχει σχέδια να δενδροφυτέψει ένα αστικό περιβόλι με τα δημιουργήματά του.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Φυτοκομία και κηπουρική Κατηγορία:Προύμνη Κατηγορία:Περιβαλλοντική τέχνη
Κερατόσφαιρα
Η κερατόσφαιρα είναι εκφυλιστική μη φλεγμονώδης πάθηση του ματιού, στην οποία δομικές αλλαγές εντός του κερατοειδούς προκαλούν την υπερβολική λέπτυνση και την αλλαγή του σε ένα πιο σφαιρικό σχήμα από το κανονικό ομαλό καμπυλωτό. Προκαλεί λέπτυνση του κερατοειδούς, κυρίως στα περιθώρια, με αποτέλεσμα ένα σφαιρικό και ελαφρώς διογκωμένο μάτι.
Μερικές φορές εξισώνεται με το «μεγαλοκερατοειδή».
Παθοφυσιολογία
Η κερατόσφαιρα είναι μια ελάχιστα κατανοητή νόσος με αβέβαιη αιτία και η εξέλιξή της μετά από τη διάγνωση της είναι απρόβλεπτη. Εάν προσβληθούν και τα δύο μάτια, η επιδείνωση της όρασης μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του ασθενούς να οδηγεί αυτοκίνητο ή να διαβάζει. Ωστόσο, δεν οδηγεί στην τύφλωση καθαυτή.
Θεραπεία
Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση προστατευτικών γυαλιών. Υπάρχει επίσης ένας αριθμός χειρουργικών επιλογών.
Η περαιτέρω πρόοδος της νόσου συνήθως οδηγεί στην ανάγκη για μεταμόσχευση κερατοειδούς, λόγω της ακραίας λέπτυνσης του κερατοειδούς. Κυρίως, προτιμάται η μεγάλου βαθμού διεισδυτική κερατοπλαστική. Πρόσφατες προσθήκες τεχνικών ειδικά για τον κερατοειδή περιλαμβάνουν τη «διαδικασία εισχώρησης», κατά την οποία λαμβάνεται ένα μόσχευμα δότη κερατοειδούς 12 mm και κόβεται στα εξωτερικά του άκρα. Ένας θύλακας υποδοχής σχηματίζεται στο περιθώριο και ο ιστός του δότη «μπαίνει» στο θύλακα υποδοχής.
Πρόγνωση
Η κερατόσφαιρα εξακολουθεί να είναι μία κάπως μυστηριώδης ασθένεια, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς με ποικίλες κλινικές και χειρουργικές τεχνικές. Ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο διάτρησης του σφαιρικού ιστού, επειδή ο λεπτυσμένος κερατοειδής είναι εξαιρετικά αδύνατος.
Ο επαρχιακός γιατρός (Μπαλζάκ)
Ο επαρχιακός γιατρός (γαλλικός τίτλος: Le Médecin de campagne) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που εκδόθηκε το 1833 και περιλαμβάνεται στις Σκηνές της αγροτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Κερατόσφαιρα
Επιδημιολογία
Είναι μία πολύ σπανιότερη κατάσταση από τον κερατόκωνο, που είναι η πιο συνηθισμένη δυστροφία του κερατοειδούς χιτώνα. Παρομοίως με τον κερατόκωνο, συνήθως διαγιγνώσκεται στα εφηβικά έτη του ασθενούς και φθάνει στην πιο σοβαρή κατάσταση κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του ασθενούς.
Ο επαρχιακός γιατρός (Μπαλζάκ)
Είναι η ιστορία ενός Παριζιάνου γιατρού που, για να εξιλεωθεί για ένα αμάρτημά του, εγκαθίσταται σε ένα χωριό της Σαβοΐας όπου καταφέρνει να βελτιώσει τη ζωή της κοινότητας, η οποία τον ανταμείβει εκλέγοντάς τον δήμαρχο. Το έργο παρουσιάζει το ενδιαφέρον του συγγραφέα για την κοινωνική οργάνωση, την πολιτική εξουσία και τη θρησκεία και στη βάση του βρίσκονται οι πολιτικές φιλοδοξίες του Μπαλζάκ: γοητευμένος από την ιδέα να εκλεγεί βουλευτής, έγραψε ένα μυθιστόρημα για μια εμπειρία ουτοπικής «καλής διακυβέρνησης».
Κερατόσφαιρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγενείς διαταραχές Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Ο επαρχιακός γιατρός (Μπαλζάκ)
Το τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου αποτελείται από ιστορίες που διηγήθηκε ένας παλιός στρατιώτης του Ναπολέοντα. Αυτή η ενότητα χρησιμοποιεί υλικό που είχε συγκεντρώσει ο Μπαλζάκ για ένα προγραμματισμένο μεγάλο έργο, το οποίο δεν ολοκλήρωσε ποτέ.
Υπόθεση
Οι δυο τους γίνονται φίλοι και ο αξιωματικός συνοδεύει τον γιατρό κάθε μέρα στις επισκέψεις του. Έτσι, ανακαλύπτει πώς ο Μπενάσης έγινε δήμαρχος της πόλης και πώς, εφαρμόζοντας τις θεωρίες του, έφερε στον τόπο την ευημερία. Με μεγάλα υδραυλικά έργα μετέτρεψε την άνυδρη γη σε καλλιεργήσιμη όπου οι αγρότες μπορούσαν να καλλιεργήσουν σιτάρι και οπωροφόρα δέντρα. Κατέστρεψε επίσης ανθυγιεινές κατοικίες και έχτισε νέες, δημιούργησε μια μικρή βιομηχανία καλαθοποιίας και πριονιστήρια, έφτιαξε έναν δρόμο που συνέδεε το χωριό με τη Γκρενόμπλ. Ενθάρρυνε την εγκατάσταση αρκετών επαγγελματιών όπως ο αρτοποιός, ο σιδεράς και πολλοί τεχνίτες που σε πέντε χρόνια πέτυχαν μια κατάσταση ευημερίας, με την εγκατάσταση καταστημάτων, βυρσοδεψείων, κρεοπωλείων και δημοτικών δομών: δημαρχείο, σχολείο.
Στο τέλος της ιστορίας, οι δύο φίλοι μοιράζονται τα μυστικά της ζωής τους: ο Ζενεστά ομολογεί ότι έχει έναν υιοθετημένο γιο, ​​ο οποίος είναι άρρωστος και τον οποίο εμπιστεύεται στον γιατρό Μπενασί. Ο γιατρός συμφωνεί και καταφέρνει να θεραπεύσει το παιδί. Από την πλευρά του, ο γιατρός εκμυστηρεύεται το μυστικό του που τον οδήγησε στην ανάγκη να εξιλεωθεί για ένα μεγάλο σφάλμα μη θέλοντας να καταφύγει στην αυτοκτονία ή στο μοναστήρι. Στα νιάτα του παρέσυρε μια κοπέλα που έμεινε έγκυος και πέθανε. Για το λόγο αυτό, αποφάσισε να θέσει τη ζωή του στην υπηρεσία του κοινού καλού.
Οι ναπολεόντειες μάχες
Η θρυλική φιγούρα του Ναπολέοντα επιστρέφει αρκετές φορές στο μυθιστόρημα. Στο δεύτερο κεφάλαιο, ο Μπενασί συστήνει τον Ζενεστά σε έναν παλιό στρατιώτη, ο οποίος έλαβε μέρος σε μάχες και στην κατασκευή των γεφυρών στα παγωμένα νερά του ποταμού Μπερεζίνα, που επέτρεψαν τη διάβαση των υπολοίπων της Μεγάλης στρατιάς κατά την υποχώρηση από την καταστροφική Γαλλική εισβολή στη Ρωσία.
Το τρίτο κεφάλαιο, με τίτλο «Ο Ναπολέοντας των ανθρώπων», παρουσιάζει ιστορίες από το ναπολεόντειο έπος, όπως τις αφηγήθηκε ένα απόγευμα σε έναν αχυρώνα ένας πρώην πεζικάριος του Ναπολέοντα, ο Γκογκελά. Ο Μπαλζάκ προσεγγίζει εδώ ένα έργο που είχε σχεδιάσει και άρχισε να γράφει με τον τίτλο Οι ναπολεόντειες μάχες. Το έργο αυτό δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά οι αφηγήσεις των μαχών, οι αναφορές σε στρατηγούς, στρατάρχες, στρατιώτες και πεζικάριους είναι διάσπαρτες σε όλη την Ανθρώπινη κωμωδία.
Σχολιασμός
Ο επαρχιακός γιατρός είναι ένα από τα πιο πολιτικά μυθιστορήματα του Μπαλζάκ, γεννήθηκε από τη φιλοδοξία του συγγραφέα να ακολουθήσει πολιτική καριέρα. Σύμφωνα με τις προθέσεις του, το μυθιστόρημα έπρεπε να επιτελεί κυρίως διδακτικές λειτουργίες - να παρουσιάσει την ομορφιά της αγροτικής ζωής και ταυτόχρονα την ανάγκη εισαγωγής αλλαγών που βασίζονται σε συνετές, ηθικές ενέργειες. Περιγράφοντας τα αποτελέσματα μιας τέτοιας δράσης, ο Μπαλζάκ φτάνει στο σημείο να παρουσιάσει ένα όραμα μιας αγροτικής ουτοπίας, στο οποίο, ωστόσο, αναμειγνύονται στοιχεία διαφορετικών κοσμοθεωριών - φιλελευθερισμός και ουτοπικός σοσιαλισμός του Σαρλ Φουριέ - και σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός πολιτικού που επιτελεί ανθρωπιστική αποστολή.
Ο γιατρός έχει αποκαταστήσει τη ζωή και την ευημερία στο χωριό χάρη σε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης που προωθεί την ανάπτυξη του εμπορίου και της βιομηχανίας. Ωστόσο, εκθέτει πολύ συντηρητικές απόψεις για την πολιτική εξουσία και τη θρησκεία. Σύμφωνα με την κυρίαρχη άποψη της εποχής του είναι κατά της καθολικής ψηφοφορίας, επαινεί το πατριαρχικό σύστημα, αναγνωρίζει την ηθική χρησιμότητα της θρησκείας, παρουσιάζοντας τις απόψεις του Μπαλζάκ πιθανώς τη στιγμή που στράφηκε περισσότερο προς τον συντηρητισμό.
Το έργο συνδυάζει ρεαλιστικά στοιχεία με τις εξαιρετικά ακριβείς περιγραφές του χωριού και της ζωής των κατοίκων του, και ρομαντικά στοιχεία, παρουσιάζοντας μια ειδυλλιακή εικόνα της υπαίθρου και της φύσης, που παραπέμπει στις απόψεις του Ζαν Ζακ Ρουσσώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Πέταρ Ντένωφ
Γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1864 κοντά στο Σουβόροβο, περίπου 60 χλμ. από τη Βάρνα. Στις 24 Φεβρουαρίου 1922, ο Πέταρ Ντένωφ άνοιξε μια απόκρυφη σχολή στη Σόφια της Βουλγαρίας με το όνομα «Παγκόσμια Λευκή Αδελφότης». Ο Πέταρ Ντένωφ ορίζει την Παγκόσμια Λευκή Αδελφότητα ως εξής: ''Η Εξαίρετη Παγκόσμια Λευκή Αδελφότης δεν είναι κάτι ορατό. Δεν είναι ούτε εκκλησία ούτε αίρεση. Είναι μία οντότητα η οποία υφίσταται έξω από τις διεφθαρμένες συνθήκες υπό τις οποίες ζει ο απλός κόσμος.''
Μετά από προτροπή του Ντένωφ, ένας από τους οπαδούς του, ο Ομραάμ Μιχαέλ Αϊβάνχωφ εγκαθίσταται στη Γαλλία, τον Ιούλιο του 1937, όπου δέκα χρόνια αργότερα, το 1947, δημιουργεί το γαλλικό τμήμα της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι φιλόσοφοι Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες
Μαραθούντα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μαραθούντα μπορεί να αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σταλακτίτης
thumb|250px|Σταγόνα νερού όπως εξέρχεται από έναν σταλακτίτη thumb|250px|Κάτω όψη σταλακτίτη Ο σταλακτίτης δημιουργείται από τη σταδιακή εναπόθεση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστίτης) κατά τη διάρκεια σταγονοροής στο εσωτερικό των σπηλαίων και των εγκοίλων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Συνήθως έχουν κυλινδρικό - κωνικό σχήμα και κρέμονται από την οροφή των σπηλαίων.Επίσης χρειάζεται για να φτιαχθεί 100 χρόνια.
Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:
Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.
Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.
Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.
Κατηγορία:Σπηλαιολογία
Οδηγός βιβλιοθήκης
Πρόκειται για διάφορες πληροφορίες που παρέχει η βιβλιοθήκη στους χρήστες της, είτε τυπωμένες σε χαρτί είτε σε ηλεκτρονική μορφή, και εξηγεί τον τρόπο χρήσης διαφόρων υπηρεσιών της βιβλιοθήκης ,όπως για το πώς θα χρησιμοποιηθεί ένας ηλεκτρονικός κατάλογος. Ένας οδηγός μπορεί επίσης να περιγράφει όλα τα σημαντικά στοιχεία ενός θέματος ή μιας επιστήμης ή ακόμα κάποιας μορφής έντυπου υλικού (για παράδειγμα: περιοδικού, ή εφημερίδας).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Γκλουόνιο
Τα γκλουόνια ή γλοιόνια είναι στοιχειώδη σωματίδια (μποζόνια) με σπιν 1, μηδενική μάζα ηρεμίας και μηδενικό ηλεκτρικό φορτίο. Είναι σωματίδια τα οποία μεταφέρουν την ισχυρή αλληλεπίδραση, με την οποία αλληλεπιδρούν τα κουάρκς, θεμελιώδη σωματίδια από τα οποία απαρτίζεται η ύλη. Η αλληλεπίδραση αυτή περιγράφεται από την κβαντική χρωμοδυναμική.
Τα γκλουόνια είναι ταυτόχρονα φορείς του ισχυρού πυρηνικού φορτίου ("φορτίο χρώματος") και μεσάζοντες της ισχυρής πυρηνικής δύναμης. Υπάρχουν σε οκτώ ποικιλίες, που αποτελούν όλους τους δυνατούς συνδυασμούς "χρώματος" και αντι-"χρώματος" για τα τρία "χρώματα": κόκκινο, πράσινο και μπλε, και τα αντι-χρώματά τους (τρία είδη θετικού/αρνητικού φορτίου χρώματος). Ο ένατος δυνατός συνδυασμός είναι "άχρωμος" (ακριβέστερα είναι "color-singlet") και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να μεταβιβάσει την ισχυρή αλληλεπίδραση και αγνοείται. Τα "χρώματα" αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα χρώματα της οπτικής. Είναι απλά ένας τρόπος να ονοματίζουμε τα τρία είδη "φορτίου" της ισχυρής δύναμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φορείς αλληλεπιδράσεων Κατηγορία:Μποζόνια
Πύργος Γαλατά (παλαιός)
Ο παλαιός Πύργος Γαλατά ήταν πύργος ο οποίος στεκόταν στην βόρεια πλευρά του Κεράτιου Κόλπου στην Κωνσταντινούπολη, εντός του φρουρίου του Γαλατά. Ο πύργος βρισκόταν στο βορειότερο άκρο της μεγάλης αλυσίδας, η οποία εκτεινόταν κατά μήκος της εισόδου του Κεράτιου Κόλπου για την αποτροπή της εισόδου στο λιμάνι των εχθρικών πλοίων. Ο πύργος διέθετε έναν μηχανισμό για το ανήψωμα και κατέβασμα της αλυσίδας.
Ο πύργος αυτός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον σημερινό Πύργο Γαλατά, ο οποίος βρίσκεται ακόμη όρθιος. Ο τωρινός πύργος ανεγέρθηκε από τους Γενουάτες το 1348, σε διαφορετική θέση, στο βορειότερο και υψηλότερο σημείο του φρουρίου του Γαλατά.
Οι Γενουάτες ονόμασαν τον νέο πύργο Christea Turris (Πύργο του Χριστού). Οι Βυζαντινοί, ωστόσο, αποκαλούσαν, επίσης, τον νέο αυτό πύργο με την ονομασία Μεγάλος Πύργος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί πύργοι
Το Χρώμα της Μαγείας
Το χρώμα της μαγείας (στα αγγλικά The Colour of Magic) είναι το πρώτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ Δισκόκοσμος (στα αγγλικά Discworld). Εκδόθηκε το 1983. Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 1992.
Υπόθεση
Πρωταγωνιστής είναι ο Ανεμοβρόχης, ένας δειλός και κυνικός φοιτητής της σχολής μαγείας του Αθέατου Πανεπιστημίου, ο οποίος παραδόξως είναι ανίκανος να κάνει κάποιο μαγικό. Αυτό ήταν αποτέλεσμα των νεανικών του ατασθαλιών, όταν μπήκε στο δωμάτιο όπου φυλασσόταν το ισχυρότερο βιβλίο μαγείας στον Δίσκο και το άνοιξε, με αποτέλεσμα το μυαλό του να έχει χώρο μόνο για το ένα πανίσχυρο ξόρκι που διάβασε. Αυτός αναγκάζεται να γίνει ο πρώτος τουριστικός οδηγός του πρώτου τουρίστα που εμφανίστηκε ποτέ στον Δίσκο, του Δίανθου. Ο Δίανθος, από την άλλη, είναι ένας καλοκάγαθος και αφελής περίεργος τύπος, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξερευνήσει τον Δίσκο απ' τη μια άκρη του στη άλλη, μαζί με το μαγεμένο μπαούλο του από ξύλο αχλαδόξυδου. Στο δρόμο θα γνωρίσουν απέραντες περιπέτειες και κινδύνους, με τον φουκαρά τον Ανεμοβρόχη να βλαστημά την ώρα που έμπλεξε.
Η ιστορία ολοκληρώνεται στο επόμενο βιβλίο της σειράς, Το Φως της Φαντασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τέρι Πράτσετ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1983
Νάτα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Νατά και Νάτα μπορεί να αναφέρονται:
Αρχάγαθος (εγγονός του Αγαθοκλή)
Ο Αρχάγαθος υιός (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη δυναστεία των Αγαθοκλιδών ήταν πρίγκιπας των Συρακουσών και στρατιωτικός.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αρχάγαθου στρατιωτικού και μίας ανώνυμης σε εμάς γυναίκας. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Αγαθοκλή Α΄ τυράννου των Συρακουσών και της πρώτης (ανώνυμης) συζύγου του.
Ο Αρχάγαθος περιγράφεται ως νέος με μεγάλη ανδρεία και τόλμη. Έπειτα από το τέλος τού πατέρα του το 307 π.Χ., ο Αρχάγαθος σκότωσε τον εκ πατρός θείο του Αγαθοκλή Β΄ (γιο της Αλκείας, δεύτερης συζύγου τού Αγαθοκλή Α΄), ώστε να διαδεχθεί τον πάππο του Αγαθοκλή Α΄. Έπειτα από τον φόνο όμως, σκοτώθηκε από έναν πολίτη των Συρακουσών, τον Μαίμονα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Πιπερίδες
Οι Πιπερίδες (Piperaceae), επίσης γνωστά ως η οικογένεια πιπεριού, είναι μια μεγάλη οικογένεια ανθοφόρων φυτών. Η ομάδα περιλαμβάνει περίπου 3.600 είδη που σήμερα είναι αποδεκτά σε 13 γένη. Η συντριπτική πλειοψηφία των πιπεριών μπορούν να βρεθούν στα δύο κύρια γένη: Πέπερι (Piper) (2.000 είδη) και Πεπερομοία ή Πεπερόμορφος (Peperomia) (1.600 είδη).
Το πιο γνωστό είδος είναι το Πέπερι το μέλαν (Piper nigrum), το οποίο αποδίδει τους περισσότερους πιπερόκοκκους που χρησιμοποιούνται ως καρυκεύματα, συμπεριλαμβάνοντας το μαύρο πιπέρι αν και οι συγγενείς του στην οικογένεια περιλαμβάνουν πολλά άλλα καρυκεύματα.
Ετυμολογία
Η ονομασία Πιπερίδες (Piperaceae), είναι πιθανό να προέρχεται από τον Σανσκριτικό όρο «pippali», ο οποίος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα μακρά πιπέρια (όπως εκείνα του Πεπέρεως του μακρού (Piper longum)).
Ταξινομική
Το σύστημα APG ΙΙΙ του 2009 αναγνωρίζει αυτή την οικογένεια και την καταχωρεί στην τάξη των Πεπερωδών (Piperales) στον χωρίς βαθμίδα κλάδο των Μαγνολιίδων (Magnoliids). Η οικογένεια αποτελείται από πέντε γένη: Πέπερι (Piper), Πεπερομοία ή Πεπερόμορφος (Peperomia), Zippelia, Manekia και Verhuellia. Το προηγουμένως αναγνωρισμένο γένος του Ειρηνικού Macropiper, προσφάτως συγχωνεύθηκε στο Πέπερι (Piper). Ένα δοκιμαστικό κλαδόγραμμα που δείχνει τις σχέσεις που βασίζονται στον Wanke κ.ά. (2007) παρουσιάζεται παρακάτω. Αυτή η φυλογένεση βασίστηκε σε 6.000 ζεύγη βάσεων του DNA χλωροπλάστη. Μόλις προσφάτως έχει καταστεί σαφές ότι το Verhuellia είναι αδελφικό με τα άλλα τέσσερα γένη στην οικογένεια.
Χαρακτηριστικά
right|220px|thumb|Άνθος από την Magnolia × wieseneri, όπου φαίνονται οι πολλοί ύπεροι, που σχηματίζουν το γυναικείον (gynoecium) εις το μέσον του άνθους. Μέλη της οικογένειας του πιπεριού είναι δενδρύλλια, θάμνοι και πολυετή (perennial) ή ετήσια (annual) αρωματικά φυτά.
Ρίζες και μίσχοι
Τα φυτά συχνά είναι ριζωματώδη (rhizome), και μπορούν να είναι επίγεια ή επίφυτα Τα στελέχη μπορεί να είναι είτε απλά είτε διακλαδισμένα.
Άνθη
Ταξιανθίες (υπό τη μορφή αιχμών) είναι ακροδέκτες, απέναντι των φύλλων ή βρίσκονται στις μασχάλες. Τα άνθη είναι αμφιφυλόφιλα άνευ περιανθίου, έκαστο άνθος υποβαστάζεται από ένα ασπιδοειδές βράκτιο (bract). Οι στήμονες είναι 2-6 και υπογύναια με 2-locular ανθήρες. Συνήθως, υπάρχουν 3-4 στίγματα (stigma) που συνδέονται με ένα μόνο ύπερο (pistil) ανά άνθος, το οποίο είναι 1 ή 3-4 carpellate. Η ωοθήκη είναι 1 locular και ανώτερη.
Καρποί και σπόροι
Οι καρποί είναι δρυποειδείς,  με ένα μόνο κουκούτσι ανά καρπό. Οι σπόροι έχουν ένα λεπτό έμβρυο και αλευρώδες περισπέρμιο.
Γένη
Υποοικογένεια Verhuellioideae Samain & Wanke Υποοικογένεια Zippelioideae Samain & Wanke Υποοικογένεια Piperoideae Arnott
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπερώδη Κατηγορία:Πιπερώδη Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οικογένειες φυτών] Κατηγορία:Αγγειόσπερμα
Παλάτι των Τεσσάρων Ανέμων
Ιστορία
Το παλάτι ανεγέρθηκε προς το 1680, πιθανώς βάση αρχιτεκτονικών σχεδίων του Τίλμαν φαν Γκάμερεν, για λογαριασμό του υψηλόβαθμου αξιωματούχου και βασιλικού γραμματέα Στάνισλαβ Κλάινπολτ. Το παλάτι, στη συνέχεια, πωλήθηκε, το 1685, στον Γιάν Ντόμπρογκοστ Κρασίνσκι, το 1698, στον Αντρζέι Χρίζοστομ Ζαλούσκι, ενώ, στις αρχές του 18ου αιώνα, πωλήθηκε στον Επίσκοπο του Πλοκ, Αντρζέι Στάνισλαβ Κόστκα Ζαλούσκι.
Μετά την δεκαετία του 1730, ιδιοκτήτης ήταν ο Φράντσισεκ Μακσιμίλιαν Οσολίνσκι, ενώ, στη συνέχεια, ο Μίχαλ Κάζιμιρζ («Ριμπένκο») Ράτζιβιλ, ο οποίος προχώρησε στην ανακατασκευή του παλατιού βάση ροκοκό αρχιτεκτονικής, πιθανώς βάση αρχιτεκτονικών σχεδίων του Γιόχαν Ζίγκμουντ Ντέιμπελ. Τα θαυμάσια γλυπτά των Τεσσάρων Ανέμων (Νότος, Βορέας, Ζέφυρος και Εύρος) επί των κιόνων της περίφραξης χρονολογούνται από την συγκεκριμένη περίοδο. Ο καλλιτέχνης ο οποίος τα φιλοτέχνησε παραμένει άγνωστος, ωστόσο θεωρείται πιθανό, επίσης, να συμμετείχε στην διακόσμηση του Σαξονικού Κήπου.
Κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1769-71, το παλάτι ανακατασκευάστηκε από τον Σιμόν Μπόγκουμιλ Ζουγκ για λογαριασμό του Πιότρ Τέππερ. Η δεξιά πτέρυγα επεκτάθηκε, ενώ ένα νέο τμήμα ανεγέρθηκε παράλληλα της ulica Długa, με μία πρώιμη κλασικιστική υψωμένη πρόσοψη.
Το 1801, το παλάτι αγοράστηκε μέσω δημοπρασίας από τον Κάρολ Φρίντερικ Ντύκερτ. Έως το 1891, τελούσε υπό την κατοχή των κληρονόμων του. Την περίοδο μεταξύ 1808-1914, λειτούργησε ως ένα καλαίσθητο ξενοδοχείο, υπό την ονομασία Hôtel de Dresde (Ξενοδοχείο Δρέσδη). Μετά το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το παλάτι περιέπεσε σε παρακμή, μετατρεπόμενο σε κατοικία χαμηλού μισθώματος.