cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μακάκος
Εκτός από τον άνθρωπο (γένος Homo), οι μακάκοι είναι το γένος πρωτευόντων με τη μεγαλύτερη εξάπλωση, καθώς ζουν από τη βόρεια Αφρική έως και την Ιαπωνία. Σήμερα είναι γνωστά είκοσι δύο είδη μακάκων, που περιλαμβάνουν μερικές από τις πιο γνωστές μαϊμούδες στο μη-ειδικό κοινό, όπως τους μακάκους ρέζους, Macaca mulatta, και τους μακάκους Μπάρμπαρι, M. sylvanus, μια αποικία των οποίων υπάρχει στην Ευρώπη, στο βράχο του Γιβραλτάρ. Αν και πολλά είδη δεν διαθέτουν ουρά και λανθασμένα αποκαλούνται συχνά "πίθηκοι", οι μακάκοι είναι πραγματικές μαϊμούδες, και δεν έχουν μεγαλύτερη σχέση με τους πιθήκους απ' όσο οι υπόλοιπες μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου.
Πολλά είδη μακάκων χρησιμοποιούνται εκτεταμένα ως αντικείμενα πειραμάτων και δοκιμών.
Είδη
Γένος Μακάκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κερκοπιθηκίδες
Πραξικόπημα του 2021 στη Μιανμάρ
Το πρωί της 1ης Φεβρουαρίου 2021 έγινε πραξικόπημα στη Μιανμάρ. Ο στρατός της Μιανμάρ άρπαξε την εξουσία ενώ η δημοκρατικά εκλεγμένη Πρωθυπουργός Αούνγκ Σαν Σου Κι, ο Πρόεδρος Ουίν Μιντ, και άλλα μέλη της κυβέρνησης έχουν συλληφθεί και κρατούνται. Ο ανώτατος διοικητής του στρατού, ο Μιν Αούνγκ Χλάινγκ, ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας ως αρχηγός του κράτους, και έχει κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη χώρα για ένα χρόνο.
Ιστορικό
1 Φεβρουαρίου 2021: Νωρίς το πρωί της Δευτέρας οι πραξικοπηματίες συνέλαβαν την Πρωθυπουργό Αούνγκ Σαν Σου Κι, τον Πρόεδρο Ουίν Μιντ και άλλα μέλη της κυβέρνησης. Τα στρατεύματα έκαναν περιπολίες στους δρόμους των μεγάλων πόλεων και οι επικοινωνίες είναι περιορισμένες. Δεν αναφέρθηκα σημαντικά περιστατικά βίας, τραυματισμοί και απώλειες. Αρχικά, όλα τα κανάλια της τηλεόρασης, εγχώρια, κρατικά και διεθνή, σταμάτησαν να εκπέμπουν. Οι τράπεζες αναγκάστηκαν να κλείσουν, ενώ προβλήματα υπήρχαν και στις υπηρεσίες τηλεφωνίας και ίντερνετ. Ο στρατός ανακοίνωσε ότι 24 υπουργοί της κυβέρνησης και οι αναπληρωτές τους έχουν καθαιρεθεί, και ότι έχουν διορίσει 11 υπουργούς που θα αναλάβουν καθήκοντα. Λέγεται ότι οι υποψίες για «νοθεία» στις γενικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου 2020 είναι μία από τις αφορμές που πυροδότησαν την έναρξη του πραξικοπήματος. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Στρατιωτικό οδόφραγμα στον δρόμο για τα γραφεία της κυβέρνησης στο Μανταλέι. Το κρατικό κανάλι, το MRTV, σταμάτησε να εκπέμπει λόγω «τεχνικών
3 Φεβρουαρίου 2021: Απέργησαν οι εργαζόμενοι πάνω από 100 νοσοκομείων, 71 μηχανικοί τηλεπικοινωνιών και 1.500 εθελοντές που βοηθούσαν στη μάχη κατά του κορονοϊού τους τελευταίους 10 μήνες. Επτά σύλλογοι εκπαιδευτικών, με συμπεριλαμβανόμενο τον Σύλλογο Δασκάλων της Μιανμάρ που έχει πάνω από 100.000 μέλη, ανακοίνωσαν ότι θα προσχωρήσουν στο Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής και θα απεργήσουν. Το λαϊκό κίνημα «Μην Αγοράζετε από Επιχειρήσεις Χούντας» έκανε έκκληση για μποϊκοτάζ προϊόντων και υπηρεσιών στους στρατιωτικούς που συμμετείχαν στο πραξικόπημα. Στα μποϊκοταρισμένα προϊόντα περιλαμβάνονται: ο πάροχος τηλεπικοινωνικών Mytel, οι μπύρες Ντάγκον, Μιανμάρ και Μανταλέι, τα τσιγάρα Ρούμπι, αρκετές μάρκες καφέ και τσαγιού, η κινηματογραφική εταιρεία 7η Αίσθηση και μία εταιρεία λεωφορείων. Τα 6 από τα 13 μέλη της Αναπτυξιακής Επιτροπής της Μανταλέι, με συμπεριλαμβανόμενο τον αντιδήμαρχο, υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους.
4 Φεβρουαρίου 2021: Οι πάροχοι ίντερνετ της Μιανμάρ διατάχθηκαν να διακόψουν τη λειτουργία του φέισμπουκ μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου, επειδή η εφαρμογή χρησιμοποιήθηκε για διοργάνωση διαδηλώσεων και απεργιών, απειλεί την επίτευξη «σταθερότητας στη χώρα» και διαδίδει «ψεύτικες ειδήσεις και παραπληροφόρηση». Ο μισός πληθυσμός της Μιανμάρ, 23 εκατομμύρια άνθρωποι, χρησιμοποιούν το φέισμπουκ, και υπάρχουν βαθιές ανησυχίες ότι με αυτήν την φραγή έχει γίνει παραβίαση των δικαιωμάτων τους.
5 Φεβρουαρίου 2021: Επειδή το φέισμπουκ είχε φραγή, οι χρήστες χρησιμοποίησαν το τουίτερ για να καταδικάσουν τη στρατιωτική επέμβαση και να κάνουν έκκληση για συμπαράσταση στις ειρηνικές διαδηλώσεις τους. Τα χάσταγκ #ΣεβαστείτεΤιςΨήφους, #ΑκούστεΤηΦωνήΤηςΜιανμάρ και #ΣώστεΤηΜιανμάρ κυκλοφόρησαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες. Οι εκπαιδευτικοί συμμετείχαν στην απεργία, καθώς και το προσωπικό των 200 από τα 246 πανεπιστήμια. Οι δρόμοι της Γιανγκόν, μαγαζιά και σπίτια, στολίστηκαν με κόκκινα μπαλόνια και κορδέλες, για να δείξουν την υποστήριξή τους στην Εθνική Δημοκρατική Ένωση, το κόμμα της Σαν Σου Κι. H ΕΧΝΑΑ και η Ουάσινγκτον συζήτησαν για την δυνατότητα «άμεσης αποκατάστασης της Βιρμανικής Δημοκρατίας».
Διεθνείς αντιδράσεις
Πολλές χώρες εξέφρασαν ανησυχίες για το πραξικόπημα και ενθάρρυναν τον διάλογο μεταξύ κυβέρνησης και στρατού ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα: το Μπανγκλαντές, η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, η Μαλαισία, το Πακιστάν, οι Φιλιππίνες, η Νότια Κορέα και η Σιγκαπούρη. μικρογραφία|3.000 διαδηλωτές ζήτησαν την απελευθέρωση της [[Αούνγκ Σαν Σου Κι|Σαν Σου Κι στο Τόκιο Ιαπωνίας. ]] Ορισμένες χώρες διατήρησαν ουδέτερη στάση, δεν υποστήριξαν καμία πλευρά και χαρακτήρισαν το πραξικόπημα ως «εσωτερική υπόθεση» της Μιανμάρ: η Ταϊλάνδη, η Καμπότζη και το Βιετνάμ.
Πολλές χώρες καταδίκασαν το πραξικόπημα και ζήτησαν να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πραξικοπήματα Κατηγορία:Πολιτική της Μιανμάρ
Παρασκευή και 13 (ταινία)
Ως Παρασκευή και 13 αναφέρονται οι παρακάτω ταινίες:
Θηρεσία Κουνιγούνδη Σομπιέσκα
Η Θηρεσία Κυνεγόνδη (πολων. Teresa Kunegunda Sobieska, 4 Μαρτίου 1676 - 10 Μαρτίου 1730) από τον Οίκο των Σομπιέσκι ήταν Πριγκίπισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας, Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, και της Μαρίας Καζιμίρας Λουίζας ντε Λα Γκρανζ, κόρης του Ερρίκου Αλβέρτου, Μαρκήσιου του Αρκιάν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1695 τον Μαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Βαυαρίας Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες Κατηγορία:Οικογένεια Σομπιέσκι
Αλ Χαρράρα
Κατάρ
Κατηγορία:Γεωγραφία του Κατάρ Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας
1424 Σουντμανία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σουντμανίας εκτιμάται σε 70,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0559. Η Σουντμανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε περίπου 12 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουντμανια
Ιοντικός κρύσταλλος
μικρογραφία|Η κρυσταλλική δομή του χλωριούχου νατρίου Ιοντικός κρύσταλλος ονομάζεται ο κρύσταλλος που αποτελείται από ιόντα που είναι ενωμένα λόγω της μεταξύ τους ηλεκτροστατικής έλξης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων κρυστάλλων είναι οι ιοντικές ενώσεις αλογόνων με αλκάλια, όπως το φθοριούχο κάλιο (KF), το χλωριούχο κάλιο (KCl) , το βρωμιούχο κάλιο (KBr) , το ιωδιούχο κάλιο (KI) , το φθοριούχο νάτριο (NaF) και άλλοι συνδυασμοί κατιόντων νατρίου, ρουβιδίου, καισίου ή λιθίου με ανιόντα φθορίου, χλωρίου, βρωμίου και ιωδίου. Το χλωριούχο νάτριο (NaCl) έχει συγκέντρωση 6:6. Οι ιδιότητες του NaCl επηεράζουν τις έντονες αλληλεπιδράσεις που υπάρχουν μεταξύ των ιόντων (Na+ και Cl-). Είναι ένας πολύ καλός αγωγός του ρεύματος, όταν είναι σε υγρή κατάσταση, ενώ αντίθετα μονωτής του ρεύματος σε στερεή κατάσταση. Όταν διαλύεται, τα ευκίνητα ιόντα μεταφέρουν φορτία μέσα στο διάλυμα. Χαρακτηρίζονται από έντονη απορρόφηση υπέρυθρης ακτινοβολίας και έχουν επιφάνεια που μπορεί εύκολα να διαχωριστεί. Η ακριβής οργάνωση των ιόντων στον κρύσταλλο ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος των ιόντων στη στερεά μορφή.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιόντα Κατηγορία:Κρύσταλλοι Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία
Ρας αλ Τζαμπάλ
Το Ρας αλ Τζαμπάλ είναι το όνομα των ακόλουθων πόλεων:
Μπρέσια
Η Μπρέσια (ιταλικά: Brescia,, λατινικά: Brixia, λομβαρδικά: Brèsa) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, λίγα χιλιόμετρα από τη λίμνη Γκάρντα.
Η Μπρέσια είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της περιοχής, μετά το Μιλάνο, και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, με πληθυσμό περίπου 190.000 κατοίκους.
Είναι πλούσια σε αρχαία ρωμαϊκά και μεσαιωνικά μνημεία αλλά και σε σύγχρονη βιομηχανία. Θεωρείται κέντρο της τρίτης βιομηχανικής περιφέρειας της Ιταλίας σε παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων κυρίως αυτοκινητοβιομηχανίας και παραγωγής όπλων όπου και το εργοστάσιο Μπερέτα καθώς και με μεγάλο αριθμό βιοτεχνιών. Το Πανεπιστήμιο της Μπρέσια είναι ένα από τα πλέον σύγχρονα πανεπιστήμια της Ιταλίας. μικρογραφία|Πιάτσα ντέλα Λότζια (Piazza della Loggia), 15ος αιώνας Σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι η ιστορική πλατεία "ντέλα Λότζια", ο "παλαιός καθεδρικός ναός" (Ντουόμο Βέτσιο), λεγόμενος και "Ροτόντα", που πρόκειται για κυκλικό οικοδόμημα του 11ου αιώνα, ο "νέος καθεδρικός ναός" (Ντουόμο Νουόβο), ο "Πύργος Μπρολέτο", πολλές άλλες παλαιές εκκλησίες,  η Βιβλιοθήκη με πολλά σπάνια χειρόγραφα, η "Πινακοθήκη Μαρτινέγκο", με πολλά σπουδαία έργα – πίνακες, οι πάμπολλες κρήνες και το σύνολο σχεδόν των μεσαιωνικών κτιρίων του κέντρου της παλαιάς πόλης.
Ο πιο σημαντικός και σημαντικός σύγχρονος ζωγράφος στην ιστορία της Μπρέσια ήταν ο Francesco Filippini ιδρυτής του καλλιτεχνικού ρεύματος του «Filippinismo» που θεωρούσε τον ιταλικό ιμπρεσιονισμό σε αντίθεση με τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό.
Μεσαίωνας
Ο Καρλομάγνος κατέλαβε την Μπρέσια (774) λήγοντας την Λομβαρδική κυριαρχία της βόρειας Ιταλίας. Ο Λουδοβίκος Β΄ της Ιταλίας έκανε την περίοδο 855-875 την Μπρέσια πρωτεύουσα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι τοπικοί ευγενείς και πολίτες αντιτάχθηκαν σταδιακά στις εξουσίες του αρχιεπισκόπου ως αυτοκρατορικού αντιπροσώπου, στις αρχές του 12ου αιώνα έγινε ελεύθερη κοινότητα. Τα επόμενα χρόνια επεκτάθηκε στην γειτονική ύπαιθρο και προσάρτησε μεγάλες πόλεις όπως το Μπέργκαμο και η Κρεμόνα που την νίκησε δύο φορές στο Ποντόλιο. Η Μπρέσια επεκτάθηκε απέναντι στον τοπικό επίσκοπο Μανφρέδο (1138), ο λόγος ήταν η εμπλοκή του στην παπική εκλογή. Η εκλογή αυτή δίχασε το Κολλέγιο των Καρδιναλίων, ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ είχε την μειοψηφία και ο Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄ την πλειοψηφία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1130 ο Ανάκλητος Β΄ απέκτησε την εξουσία στην Μπρέσια. Η τοπική αριστοκρατία κατόρθωσε να πετύχει την εκδίωξε του Μανφρέδου, η εξέγερση ξεκίνησε (1135) μέχρι την χρονιά που αναγκάστηκε ο Μανφρέδος να δραπετεύσει στην Ρώμη για να ζητήσει την προστασία του πάπα. Ο ιστορικός Ιωάννης του Σάλσμπουρι έγραψε ότι ο Άρνολντ πίεζε τους πολίτες της Μπρέσιας να εξεγερθούν εναντίον του επισκόπου. Ο Μανφρέδος συμμετείχε στην Β΄ Σύνοδο του Λατερανού (1139), εκεί πέτυχε την υποστήριξη του πάπα Ιννοκέντιου Β΄ και ο Άρνολντ εξορίστηκε από την Ιταλία. Η πατρίδα του Άρνολντ ήταν η Μπρέσια αλλά δεν μπορούσε να επιστρέψει στην πατρίδα του, παρέμεινε στην εξορία και συνέχισε τον αγώνα του ενάντια στην εκκλησία. Ο κύριος συνεργάτης του ήταν ο Πέτρος Αβελάρδος που καταδικάστηκε στο "Συμβούλιο του Σενς" ως αιρετικός (1141), ενώθηκε με την Κοινότητα της Ρώμης (1148), ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα και ο Πάπας Αδριανός Δ΄ διέταξαν την εκτέλεση του (1155).
Στην διάρκεια των πολέμων 12ου-13ου αιώνα η Μπρέσια εντάχθηκε εναλλακτικά είτε με τους αυτοκράτορες είτε εναντίον τους, στην Μάχη του Λενιάνο αποτελούσε το δεύτερο σε μέγεθος στρατό μετά από αυτόν του Μιλάνου. Με την "Ειρήνη της Κωνσταντίας" που έληξε ο πόλεμος με τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσσα η πόλη πέρασε σε καθεστώς "Ελεύθερης κοινότητας" (1183). Ο Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν πολιόρκησε την Μπρέσια και την κατέλαβε με την "μάχη της Κορτενούοβας" (1237), τότε έχασε το καθεστώς της ελεύθερης πόλης. Ο Οίκος των Χοενστάουφεν επέβαλλε στην Μπρέσια και τις υπόλοιπες πόλεις που κατέλαβε ισχυρές ευγενείς οικογένειες των Γιβελλίνων. Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Ζ΄ του Λουξεμβούργου πολιόρκησε την Μπρέσια για έξι μήνες (1311) αλλά έχασε τα 3/4 του στρατού του. Αργόυερα πολιόρκησε την Μπρέσια ο Σκαλιγκέρι της Βερόνας με εξόριστους Γιβελλίνους, οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια του Ιωάννη της Βοημίας αλλά ο Μαστίνο Β΄ ντελλα Σκάλλα έδιωξε τον διορισμένο από αυτόν κυβερνήτη. Ο Μαλατέστα Δ΄ Μαλατέστα κατέλαβε την πόλη (1406), την παρέδοσε κατόπιν στον Φιλίππο Μαρία Βισκόντι (1416) ο οποίος με την σειρά του την πούλησε στην Δημοκρατία της Βενετίας (1426). Οι κάτοικοι της Μπρέσιας πίεσαν τον Φίλιππο να ξεκινήσει εχθρότητες εναντίον των Ενετών αλλά ηττήθηκε τελικά κοντά στην πόλη από τον αρχηγό των Βενετικών μισθοφορικών στρατευμάτων Φραντσέσκο Μπουσσόνε ντα Καρμανιόλα (1427). ΟΦραγκίσκος Α΄ Σφόρτσα πολιόρκησε ξανά την Μπρέσια (1439) και νίκησε τον εκπρόσωπο του Φίλιππο, από τότε παρέμεινε οριστικά στην Δημοκρατία της Βενετίας μέχρι την Γαλλική κατάκτηση (1512).
Νεότερα χρόνια
Την περίοδο 1490 - 1640 η Μπρέσια ήταν το κορυφαίο κέντρο του βιολιού, από το 1530 εξαπλώθηκε σε όλες τις υπόλοιπες πόλεις της βόρειας Ιταλίας. Στις αρχές του 16ου αιώνα η Μπρέσια ήταν μιά από τις πλουσιότερες Λομβαρδικές πόλεις αλλά δεν συνήλθε ποτέ από την λεηλασία των Γάλλων (1512). Η "πολιορκία της Μπρέσιας" (18 Φεβρουαρίου 1512) έγινε κατά την διάρκεια του Πολέμου της Λίγκας του Καμπραί, την Μπρέσια υπερασπίστηκαν τα Βενετικά στρατεύματα. Ο Γκαστόν του Νεμούρ ήταν ο αρχηγός των Γαλλικών στρατευμάτων που επιτέθηκαν στην πόλη στην διάρκεια μιας νεροποντής, διέταξε τους στρατιώτες να βγάλουν τα υποδήματα τους για να μπορέσουν να περπατήσουν καλύτερα. Οι επιτιθέμενοι και οι σύμμαχοι τους είχαν βαρύτατες απώλειες που έφταναν τα 8.000 - 15.000 θύματα. Ο Γκαστόν κατέλαβε τελικά την Μπρέσια και προχώρησε σε πενθήμερες ανελέητες λεηλασίες σφάζοντας χιλιάδες άνδρες, η πόλη του Μπέργκαμο πλήρωσε στους Γάλλους 60.000 Δουκάτα για να μην πάθει τα ίδια. Οι Γάλλοι διατήρησαν την Μπρέσια μέχρι την ανακατάληψη της από την Βενετία, παρέμεινε στην Δημοκρατία μέχρι την οριστική της κατάληψη μαζί με την υπόλοιπη Ιταλία από τον Ναπολέων Α΄. Η πόλη έπαθε μεγάλη καταστροφή από έκρηξη στην οποία εκτινάχθηκαν 90.000 κιλά πυρίτιδας (1769), καταστράφηκε ολοσχερώς το 1/6 της πόλης. Στους Ναπολεόντιους χρόνους εισήλθε στο Γαλλικό βασίλειο της Ιταλίας, μετά την πτώση του Μέγα Ναπολέοντα έγινε Αυστρο-Ουγγρική επαρχεία. Η Μπρέσια επαναστάτησε εναντίον των μισητών Αυστριακών όταν ο στρατός του Πεδεμοντίου εισέβαλε στην βόρεια Ιταλία, η Αυστριακή φρουρά υπό τον Γιούλιους Γιάκομπ φον Χάιναου οπισθοχώρησε στο κάστρο. Την εποχή που ένας μεγαλύτερος Αυστριακός στρατός έφτασε στην περιοχή η Μπρέσια ήταν η μόνη από τις πόλεις της βόρειας Ιταλίας που αντιστάθηκε σκληρά. Η Μπρέσια πήρε το προσωνύμιο "Ιταλικό λιοντάρι" αφού ήταν η μοναδική πόλη που έμεινε πιστή στον βασιλιά Κάρολο Αλβέρτο, αργότερα (1859) εισήλθε στο ενωμένο Ιταλικό βασίλειο. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος οι κάτοικοι της Μπρέσιας πήραν χρυσό μετάλλιο για την αντίσταση τους στον Φασισμό.
Σημειώσεις
Η Μπρέσια υπήρξε η γενέτειρα βασιλέων των Λομβαρδών καθώς και του Πάπα Παύλου του Στ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Όρος Χάντιγκτον (Αλάσκα)
Το Όρος Χάντιγκτον χαρακτηριστική πυραμίδα βράχου και πάγου στην κεντρική οροσειρά της Αλάσκας, περίπου 13 χλμ. Ν-ΝΔ του ΜακΚίνλεϊ. Βρίσκεται επίσης 10 χλμ. ανατολικά του όρους Χάντερ. Παρόλο που επισκιάζεται -όσον αφορά στο ύψος- από το ΜακΚίνλεϊ, το Χάντιγκτον είναι δυσκολότερη και πλέον απόκρημνη κορυφή: σχεδόν προς κάθε κατεύθυνση, οι όψεις του βουνού καταθυθίζονται απότομα περίπου για 1,5 χλμ. Ακόμακαι η ευκολότερη διαδρομή του παρουσιάζει σημαντική δυσκολία και αποτελεί μεγαλύτερη τεχνική πρόκληση παρά η στάνταρ διαδρομή στο ΜακΚίνλεϊ και είναι αγαπημένη κορυφή για ορειβάτες υψηλού επιπέδου.
Η πρώτη ανάβαση στο όρος Χάντιγκτον έγινε το 1964 από τον Γάλλο αλπινιστή Λιονέλ Τερέ και την ομάδα του, μέσω της ΒΔ κόψης, που ονομάζεται επίσης Γαλλική Κόψη. Η δεύτερη ανάβαση την επόμενη χρονιά έγινε μέσω της Δ όψης και έχει καταγραφεί από τον ορειβάτη και συγγραφέα Ντέιβιντ Ρόμπερτς στο The Mountain of My Fear. Το βουνό είναι προσβάσιμο είτε από τη δυτική διακλάδωση του παγετώνα Ρουθ, στη βόρεια πλευρά του βουνού, ή από τον παγετώνα Τοκόσιτνα, στη νότια πλευρά.
Ραφαϊέλ Ισραελιάν
Ο Ραφαϊέλ «Ράφο» Ισραελιάν (αρμενικά: Ռաֆայել Իսրայելյան, Τιφλίδα, Ρωσική Αυτοκρατορία, 17 Σεπτεμβρίου 1908 – Γερεβάν, ΕΣΣΔ, 8 Σεπτεμβρίου 1973 ) ήταν διακεκριμένος Αρμένιος αρχιτέκτονας και γλύπτης που άκμασε στη σοβιετική Αρμενία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1908 στην Τιφλίδα της Γεωργίας (η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) και προερχόταν από οικογένεια Αρμένιων εκπαιδευτικών. Από την πλευρά του πατέρα του, Σαρκίς, καταγόταν από την Σουσά του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ η μητέρα του, Μαριάμ, γεννήθηκε στο Ναχιτσεβάν του σημερινού Αζερμπαϊτζάν. Αφού ολοκλήρωσε το 1925 τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του, εισήχθη το ίδιο έτος στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ακαδημίας Επιστημών της Τιφλίδας, από όπου αποφοίτησε το 1928. Ακολούθως μετέβη στο Λένινγκραντ, πραγματοποιώντας περαιτέρω σπουδές στην αρχιτεκτονική, αλλά και στις εικαστικές τέχνες. Το 1936 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν της ΣΣΔ Αρμενίας, όπου εργάστηκε σε διάφορους κρατικούς αρχιτεκτονικούς οργανισμούς. Παράλληλα, διετέλεσε από το 1941 μέχρι το 1963 καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Γερεβάν. Όντας εν ενεργεία αρχιτέκτονας από το 1936 μέχρι και τον θάνατό του, ο Ισραελιάν σχεδίασε πληθώρα δημόσιων κτιρίων, μνημείων, εκκλησιών, εργοστασίων κλπ, τόσο στην Αρμενία, όσο και στο εξωτερικό.
Αντιπροσωπευτικά έργα του Ισραελιάν θεωρούνται μεταξύ άλλων το Μνημείο της Νίκης (νυν Μητέρα Αρμενία), το μνημείο της μάχης του Σαρνταραπάτ και το παρακείμενο Εθνογραφικό Μουσείο στο Αράκς, το μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Ετσμιαντζίν, η Λέαινα του Γκεγάρντ, η Δυτική Είσοδος του Γερεβάν κ.ά. Άλλα έργα του είναι το Κτίριο #2 στην Πλατεία Δημοκρατίας του Γερεβάν, η Αψίδα του Χαρέντς, ο ναός των Αγίων Σαράντα στο Μιλάνο και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Βαρτάν στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, συμμετείχε και στην αναστήλωση θρησκευτικών μνημείων, όπως ο ναός του Αγίου Σαρκίς στη συνοικία Κέντρον του Γερεβάν.
Απεβίωσε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1973 στο Γερεβάν. Ήταν παντρεμένος από το 1934 με τη Σοφία Μουραντιάν, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά (τρεις κόρες και δύο γιους). To 2011 η οικία του Ισραελιάν στο Γερεβάν κατεδαφίστηκε προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση της ξενοδοχείο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις.
Αποτίμηση
Ο Ισραελιάν αναφέρεται ως συνεχιστής του Αλεξάντρ Ι. Ταμανιάν και αρχιτέκτονας που κατάφερε να συγκεράσει την παραδοσιακή αρμενική αρχιτεκτονική με τις σύγχρονες τάσεις της εποχής του, αλλά και με στοιχεία από την αρχιτεκτονική των αρχαίων λαών της Μεσοποταμίας. Για το έργο του έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις όπως το Κρατικό Βραβείο της Ε.Σ.Σ.Δ., το βραβείο του Αρχιτέκτονα του Λαού, του Τιμημένου Καλλιτέχνη της ΣΣΔ Αρμενίας κ.ά. Έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας αναδρομική έκθεση προς τιμήν του, ενώ παρόμοια έκθεση διεξήχθη και το 1975 στο Λένινγκραντ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σοβιετικοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αρμένιοι γλύπτες
Ερριέττα Αδελαΐδα της Σαβοΐας
Βιογραφία
Η Ερριέττα Αδελαΐδα Μαρία ήταν η τρίτη κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Α΄ της Σαβοΐας και της Χριστίνας των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1650 τον Φερδινάνδο Μαρία της Βαυαρίας και είχε τέκνα;
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Βαυαρίας
Ράοβικ
Το Ράοβιτς (Раовиќ, Rahoviq) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Ράλι Αχαιός
Το Ράλι Αχαιός είναι αγώνας αυτοκινήτων που διεξάγεται στην Αχαΐα.
Ο αγώνας διεξάγεται ανελλιπώς απο το 1972, είναι ασφάλτινη διαδρομή με πολλές ειδικές και διοργανώνεται απο τον ΑΟΠ. Αφετηρία και τέλος της διαδρομής είναι η Πάτρα ενώ διεξάγεται σε όλον τον νομό Αχαΐας και πολλές φορές ειδικές γίνονται και στους νομούς Ηλείας και Αρκαδίας. Είναι αγώνας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλι και του Κυπέλλου Ράλι Ασφάλτου απο τους παλαιότερους και σημαντικότερους. Το 2003 στον αγώνα είχε σκοτωθεί ο οδηγός Δημήτρης Κολιοπάνος.
Νικητές Ράλλυ Αχαιός
Κατηγορία:Πανελλήνια πρωταθλήματα αυτοκινήτου Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αχαΐα
Sui generis
Sui generis (Ελλ. ιδιόρρυθμος-η) είναι μια λατινική έκφραση, που χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι κάτι φέρει κυριολεκτικά την έννοια του δικού του είδους ή γένους, ή κατέχει μοναδικά χαρακτηριστικά που δεν μπορούν να ενταχθούν σε κάποιο ήδη προϋπάρχον ευρύτερο σύνολο. Η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται συχνά στην επιστήμη της νομικής και τη φιλοσοφία ως τρόπος αναφοράς και περιγραφής μιας ιδέας, μιας οντότητας ή μιας πραγματικότητας η οποία δεν μπορεί να συμπεριληφθεί σε μια ήδη υπάρχουσα ευρύτερη έννοια.
Νομική
Στο δίκαιο είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για την περιγραφή ενός νομικού χαρακτηρισμού που υπάρχει ανεξάρτητα από άλλες κατηγοριοποιήσεις, λόγω της μοναδικότητάς του. Στο δίκαιο της διανοητικής ιδιοκτησίας ο όρος sui generis χρησιμοποιείται για να δηλώσει την ιδιοκτησία ενός έργου που οφείλει την ύπαρξη του αποκλειστικά και μόνο στον δημιουργό του. Επίσης η δικαιοδοσία μιας Αρχής μπορεί να χαρακτηριστεί ως sui generis με τη σημασία ότι υφίσταται μόνο στο πλαίσιο της υπο εξέταση υπόθεσης και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να τύχει ευρύτερης εφαρμογής και αναγνώρισης.
Σε γενικές γραμμές η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας γίνεται με τους κύριους τύπους του δικαίου διανοητικής ιδιοκτησίας, όπως ευρεσιτεχνίες (πατέντες) και εμπορικά σήματα. Ωστόσο πολλές χώρες έχουν επεκτείνει την έννοια της προστασίας αυτής και σε κατηγορίες που δεν ανταποκρίνονται στους παραδοσιακούς ορισμούς της προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας. Για παράδειγμα, το γαλλικό δίκαιο προστατεύει τα σχέδια της μόδας και πολλές χώρες προστατεύουν τις βάσεις δεδομένων. Αυτοί οι νόμοι προστασίας αναφέρονται ως sui generis.
Πολιτικές επιστήμες
Στις πολιτικές επιστήμες μία οντότητα χαρακτηρίζεται ως sui generis όταν δεν μπορεί να ενταχθεί στο ευρύτερο καθεστώς τοπικής διακυβέρνησης μιας χώρας. Παραδείγματα αποτελούν το Άγιον Όρος στην Ελλάδα καθώς και η πόλη του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτές είναι περιοχές με ιδιαίτερη διοικητική οντότητα, καθώς οι μορφές αυτοδιοίκησής τους είναι εξαιρετικά διαφορετικές από εκείνες των λοιπών περιοχών της χώρας όπου ανήκουν. Ένα ακόμα παράδειγμα χρησιμοποίησης του όρου αποτελεί η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία σε σύγκριση με άλλους διεθνείς οργανισμούς έχει χαρακτηριστεί ως sui generis γεωπολιτική οντότητα, λόγω της νομικής φύσης της, καθώς και του μείγματος των εθνικών και υπερεθνικών στοιχείων της.
Κοινωνιολογία
Στην κοινωνιολογία το sui generis χρησιμοποιείται για να εκφράσει τις θεωρίες που υπάρχουν σχετικά με την κοινωνική ύπαρξη. Αντικείμενο της επιστήμης της κοινωνιολογίας είναι να μελετήσει την κοινωνική πραγματικότητα. Αυτά τα κοινωνικά γεγονότα εξηγούνται από άλλα κοινωνικά γεγονότα. Έχουν δικό τους νόημα που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλους ψυχολογικούς ή βιολογικούς παράγοντες.
Τα κοινωνικά γεγονότα που έχουν δικό τους νόημα είναι sui generis. Ο Durkheim αναφέρει ότι όταν σε μια οργάνωση αντικαθίστανται μερικά άτομα με κάποια άλλα, η ουσία του οργανισμού δεν αλλάζει. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μερικών δεκαετιών, το σύνολο του προσωπικού ενός οργανισμού μπορεί να αντικατασταθεί, ενώ παράλληλα η οργάνωση συνεχίζει να διατηρεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της. Ο Durkheim επεκτείνει αυτή την έννοια σε ολόκληρη την κοινωνία: ισχυρίζεται ότι η κοινωνία, καθώς προϋπήρχε πριν από τη γέννηση του κάθε ατόμου που την απαρτίζει, είναι ανεξάρτητη από κάθε ένα από τα μέλη της. Συνεπώς η sui generis κοινωνία που περιγράφει (με την έννοια της ανεξάρτητης/αυτόνομης) θα συνεχίσει την ύπαρξη της, ακόμα και όταν τα άτομα που την αποτελούν παύσουν να υπάρχουν.
Βιολογία
Ένα είδος που βρίσκεται στην κορυφή του γένους του αποκαλείται sui generis. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι όλα τα γένη με ένα μόνο μέλος αποτελούν είδη sui generis, παρά μόνο στις περιπτώσεις που δημιουργήθηκε ένα νέο γένος για να αναφερθεί ειδικά σε αυτό το είδος, που δεν είναι γνωστό από άλλα παραδείγματα, είναι sui generis.
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Νεροκότσυφας
Ο Νεροκότσυφας είναι πτηνό της οικογενείας των Κιγκλιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Cinclus cinclus και περιλαμβάνει 14 υποείδη. Στην Ελλάδα απαντούν τα υποείδη Cinclus cinclus aquaticus (Bechstein, 1803) και Cinclus cinclus olympicus (Madarász, 1903).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους -και του είδους- παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, παρόλο που οι ετυμολογικές πηγές της λέξης cinclus είναι ελάχιστες. Το πτηνό ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα, διότι υπάρχουν αναφορές στον Αριστοτέλη, τον Αριστοφάνη και τον Ησύχιο (βλ. Κουλτούρα).
Οι ρίζες της λατινικής ονομασίας είναι ελληνικές. Προέρχεται από την αρχαία λέξη κίγκλος, η οποία είναι αβέβαιης ετυμολογίας: [ETYM. κίγκλος <πιθ. κέγκλος (με τροπή του ‘ε’ σε ‘ι’ προ ερρίνου) <πιθ. αρχ. ινδικό cañcala «κινητός, ασταθής», αλλά η σύνδεση δεν φαίνεται να ευσταθεί επειδή cañcala <cal-cal-a με ανομοίωση. Έχει προταθεί και κέγκλος <κέλ-κλ-ος, με ανομοίωση, οπότε θα μπορούσε να συνδεθεί με τα ρήματα κέλλω, κέλομαι, αλλά και αυτή η σύνδεση παρουσιάζει σημασιολογικά προβλήματα]. Επίσης, θα μπορούσε να συνδέεται με το κιγκλίς, αβεβαίου ετύμου και, αυτό να παράγεται με ανομοίωση από το ρήμα κλίνω.
Υπάρχουν δύο απόψεις για τη σημασία της λέξης κίγκλος, οι οποίες μπορεί να διαφωνούν ως προς την προέλευση, αλλά συμφωνούν ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο: σύμφωνα με την πρώτα άποψη, η λέξη έχει σχέση με το ρήμα κιγκλίζω «ταρακουνώ, ανασηκώνομαι», οπότε και η αρχική λέξη κιγκλίς θα είχε αρχικά τη σημασία «πόρτα που ανασηκώνεται, που ανοιγοκλείνει», εξ ου και κιγκλίδωμα.
Σύμφωνα με τη δεύτερη -και πιθανότερη- άποψη η λέξη κίγκλος αναφέρεται σε είδος σατυρικής ορχήσεως, κατά την οποία οι χορευτές έκαναν κωμικές κινήσεις, κουνώντας τη μέση και τα οπίσθιά τους, κάτι που παραπέμπει σαφώς στη χαρακτηριστική κίνηση του νεροκότσυφα (bobbing).
Η αγγλική του ονομασία «Dipper», οφείλεται στo άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο της ηθολογίας του πτηνού, να κάνει μικρές, σύντομες καταδύσεις στο νερό, όπου αναζητά την τροφή του (βλ. Κίνηση στο νερό). Μάλιστα η ακριβής σημασία της λέξης «Dip», είναι ενεργητική και όχι παθητική, «εμβαπτίζω (εγώ) πρόσκαιρα, βουτάω στιγμιαία ένα αντικείμενο σε ένα υγρό, λ.χ. μια φρυγανιά στο τσάι», που αντικατοπτρίζει ακόμη περισσότερο αυτή τη συνήθεια του πτηνού.
Η ελληνική λαϊκή ονομασία του είδους, παραπέμπει στα υδάτινα ενδιαιτήματά του, από τα οποία εξαρτάται άμεσα.
Συστηματική Ταξινομική
thumb|right|300px|Ενήλικος νεροκότσυφας στο βιότοπό του Ο νεροκότσυφας περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο το 1758 ως Sturnus cinclus (Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata. - pp. [1-4], 1-824. Holmiæ. (Salvius). Ανήκει σε μονοτυπική οικογένεια, δηλαδή η οικογένεια Cinclidae, περιλαμβάνει μόνο το γένος Cinclus, το οποίο διακρίνεται σε 5 είδη που, από αυτά, τα δύο είναι ευρασιατικά.
Η φυλογενετική θέση της οικογένειας βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα. Βάσει παλαιοτέρων μορφολογικών και ηθολογικών στοιχείων, είναι πιθανότερη η φυλογενετική σχέση με τις οικογένειες Τουρδίδες και Μιμίδες. Μέχρι και 20 υποείδη είχαν περιγραφεί στο παρελθόν, αλλά μετά την ενσωμάτωση αρκετών από αυτά, σήμερα υπάρχουν 14 υποείδη, από τα οποία μόνον ένα αμφισβητείται, το Cinclus cinclus olympicus. Σε γενικές γραμμές, διακρίνονται 2 μεγάλες συστηματικές ομάδες (groups): η ομάδα cinclus και η ομάδα leucogaster. Στην πρώτη, ανήκουν τα υποείδη της Ευρώπης, της Αφρικής και της ΝΔ. Ασίας, ενώ στη δεύτερη τα υποείδη της Κ. και Α. Ασίας (συμπεριλαμβανομένων της περιοχής των Ιμαλαΐων και της Δ. Κίνας). Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων είναι σχετικά λίγες και, βασίζονται κυρίως στους χρωματισμούς, τη λευκή περιοχή στο στήθος του πτηνού και στο μέγεθος. Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμη διαφωνίες μεταξύ των ερευνητών και, είναι πιθανόν να υπάρξουν αλλαγές στη συστηματική ταξινομική του είδους στο άμεσο μέλλον.
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
thumb|left|300px|Χάρτης εξάπλωσης των υποειδών του Cinclus cinclus: Πράσινο σκούρο = μόνιμες ή/και περιοχές αναπαραγωγής των υποειδών, Πράσινο σκούρο = Περιοχές διαχείμασης Το είδος κατανέμεται σε μία σχετικά ευρεία ζώνη της Δ. και Κ. Παλαιαρκτικής, κυρίως στην Ευρασία και, σε κάποιες περιοχές της ΒΔ. Αφρικής όπου και αναπαράγεται ή μετακινείται τοπικά κατά τους χειμερινούς μήνες. Αυτό σημαίνει ότι το είδος είναι κατά βάσιν καθιστικό, δηλαδή προτιμά να βρίσκεται σε μία περιοχή, είτε όλο το χρόνο ως επιδημητικό, είτε να μετακινείται τοπικά. Όμως, υπάρχουν και διακριτοί μεταναστευτικοί πληθυσμοί, οι οποίοι κάνουν κάποιες αποστάσεις για να ξεχειμωνιάσουν. Στην Κ. Ασία, οι περιοχές όπου ανευρίσκονται τα εκεί υποείδη (βλ. Γεωγραφική κατανομή), αλληλοεπικαλύπτονται σε αρκετό βαθμό με τις περιοχές του ετέρου ασιατικού υποείδους Cinclus pallasii, το οποίο όμως, προτιμά ως ενδιαίτημα τα ύδατα με αργότερη ροή (βλ Βιότοπος).
(σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Όπως προαναφέρθηκε, οι περισσότεροι πληθυσμοί του νεροκότσυφα είναι καθιστικοί και, υπομένουν ακόμη και σκληρούς χειμώνες στην περιοχή αναπαραγωγής τους, εκτός εάν παγώσουν τα νερά εκεί, οπότε αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Μάλιστα, τα θηλυκά φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη τάση να μετακινηθούν απ’ ό, τι τα αρσενικά. Όσοι πληθυσμοί μεταναστεύουν, κινούνται προς τις πλησιέστερες περιοχές με τις καλύτερες καιρικές συνθήκες και, αποφεύγουν τα μεγάλα ταξίδια (βλ. πίνακα).
Τα νεαρά άτομα, φεύγουν συνήθως από την περιοχή όπου γεννήθηκαν, αλλά και πάλι, προσπαθούν να δημιουργήσουν δική τους επικράτεια, σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων από εκεί. Μπορεί να εγκαθίστανται 50 χιλιόμετρα ή και περισσότερο από τις φωλιές τους, αλλά αυτό αποτελεί εξαίρεση.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τις Φεςρόες, τη Μάλτα και την Τυνησία
Βιότοπος
Σύμφωνα με το σύστημα κατάταξης των ποταμίων ευρωπαϊκών ζωνών (European river zonation) τα προτιμώμενα ενδιαιτήματα αφορούν τη Ζώνη της Πέστροφας (Trout zone), η οποία χαρακτηρίζεται από απότομες κοίτες, με ρέοντα ύδατα υψηλής ταχύτητας και σχετικά χαμηλής θερμοκρασίας. Η ταχεία ροή των υδάτων δημιουργεί δίνες, οι οποίες συμβάλλουν στη σημαντική οξυγόνωσή τους. Επί πλέον, οι κοίτες των συστημάτων πρέπει να είναι ευρύτερες από 2 μέτρα και να έχουν ένα ελάχιστο όγκο απορροής 1 κυβικό μέτρο ανά δευτερόλεπτο (1m³/sec), και επιφανειακή ταχύτητα ροής, 12-20 μέτρα ανά δευτερόλεπτο (12-20m/sec).
Γενικά, τηρείται η παρουσία του στη συγκεκριμένη ποτάμια ζώνη και, μόνο κατ’ εξαίρεσιν, μπορεί να βρεθεί σε άλλες ζώνες. Τα νερά πρέπει να έχουν υπόστρωμα βραχώδες ή με βότσαλα και, τουλάχιστον εν μέρει, όχθες με πυκνούς θάμνους. Μικροί καταρράκτες, βράχια ή μεγάλες πέτρες στη ροή του ρεύματος και ρωγμές στις όχθες, είναι ευχαρίστως αποδεκτά στοιχεία. Σημαντικό παράγοντα αποτελεί, η κατά το δυνατόν ομοιογενής ροή των υδάτων και, χωρίς πάγο το χειμώνα. Η ποιότητα του νερού των συγκεκριμένων συστημάτων είναι συνήθως πολύ υψηλή, αλλά οι νεροκότσυφες μπορεί να αντέξουν και πιο υποβαθμισμένα ύδατα, εφόσον επιλέξουν την περιοχή. Ωστόσο, τα ύδατα αργής ροής, οι λίμνες ή τα κανάλια είναι ενδιαιτήματα που το πτηνό αποφεύγει, τουλάχιστον κατά την περίοδο αναπαραγωγής, ενώ η παρουσία του σε αυτά είναι πιο συχνή τον χειμώνα. Επίσης, όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές και, τα νερά αρκετά καθαρά, μπορεί να βρίσκεται ακόμη και σε αστικές περιοχές, όπως λ.χ. σε αρκετές βορειοευρωπαϊκές πόλεις που είναι κτισμένες σε ένα πυκνό δίκτυο καθαρών ρευμάτων. Κατά την διάρκεια του χειμώνα έχει παρατηρηθεί και κατά μήκος κάποιων ακτών, ιδιαίτερα άν τα γλυκά νερά όπου ζει έχουν παγώσει.
Το υψόμετρο όπου μπορεί να παρατηρηθεί ο νεροκότσυφας, εξαρτάται από την εποχή και το γεωγραφικό πλάτος. Έτσι, οι ασιατικοί πληθυσμοί είναι ικανοί να βρεθούν σε μεγάλα υψόμετρα, λόγω του αναγλύφου της περιοχής, μέχρι και πάνω από τα 4000 μέτρα, ειδικά τα υποείδη C. c. cashmeriensis και C. c. przewalski. Στην περιοχή των Ιμαλαΐων αναπαράγονται από τα 2590 μέτρα και πάνω, συνήθως στα 3500-4800 μέτρα. Το ευρωπαϊκό υποείδος C. c. aquaticus δεν φθάνει, βέβαια, σε τέτοια υψόμετρα, όμως έχει παρατηρηθεί να αναπαράγεται στην Ελβετία στα 2500 μέτρα, περίπου.
Στην Ελλάδα, ο νεροκότσυφας απαντά σε παρόμοια ενδιαιτήματα, αλλά οι προδιαγραφές της καθαρότητας του νερού είναι ακόμη υψηλότερες, πιθανότατα γιατί υπάρχει σημαντική όχληση σε πιο υποβαθμισμένες περιοχές. Ιδιαίτερα στα καθαρά νερά των ποταμών της Ηπείρου και της ανατολικής Μακεδονίας, μπορεί να βρεθεί σε σημαντικούς αριθμούς.
Μορφολογία
Το ράμφος είναι κοντό και ισχυρό και, έχει χρώμα μαυριδερό, όπως οι επίσης ισχυροί ταρσοί και τα πόδια. Τα νύχια ξεχωρίζουν γιατί είναι εξαιρετικά μακριά, σε σχέση με το μέγεθος του πουλιού, και έχουν ένα ελαφρύ ασημόγκριζο χρώμα, ενώ η ίριδα είναι καστανή. Δεν εμφανίζεται φυλετικός διμορφισμός, όμως τα αρσενικά είναι ελαφρώς βαρύτερα, κατά μέσο όρο, από τα θηλυκά και έχουν λίγο μεγαλύτερες πτέρυγες.
Τα νεαρά πτηνά, ωστόσο, διαφέρουν αρκετά από τους ενήλικες. Έχουν πολύ πιο ανοικτούς χρωματισμούς στο πτέρωμά τους, μη καλώς οριοθετημένους, σε εναλλασσόμενες αποχρώσεις του γκρίζου και του λευκού που, ιδιαίτερα στο κάτω μέρος εμφανίζουν αλληλοεπικαλυπτόμενες «νιφάδες», όπως τα διατεταγμένα κεραμίδια μιας σκεπής. Συγκεκριμένα φέρουν σκοτεινές φολιδώσεις σε γκρι υπόστρωμα στην άνω επιφάνεια και, γκρίζες φολιδώσεις σε υπόλευκο υπόστρωμα στην κάτω επιφάνεια. Οι ταρσοί και τα πόδια τους έχουν ανοικτό γκρίζο χρώμα με ροζ απόχρωση. Συνήθως, μέχρι τον Οκτώβριο του έτους γέννησής τους, αλλάζουν αυτό το πτέρωμα (moult) και αποκτούν εκείνο των ενηλίκων. Η ίριδά τους είναι πιο σκούρα από εκείνη των ενηλίκων.
Τροφή
Οι νεροκότσυφες τρέφονται αποκλειστικά με ζωική ύλη και, όποιο φυτικό υλικό έχει εντοπιστεί στην ανάλυση τροφίμων είναι περιστασιακό, όπως και οι πέτρες που βρίσκονται συχνά στο στομαχικό περιεχόμενο και, που προέρχονται από την ταχεία κατάποση μαζί με τις διάφορες προνύμφες, που ζουν ανάμεσά τους. thumb|right|300px|Το αμφίποδο Gammarus από τα αγαπημένα εδέσματα του νεροκότσυφα Μεταξύ των θηραμάτων υπερέχουν τα τυπικά έντομα που ζουν στα ορμητικά νερά, ιδιαίτερα οι προνύμφες των Τριχοπτέρων, Εφημεροπτέρων, Πλεκοπτέρων και Διπτέρων. Λιγότερο σημαντικές είναι οι προνύμφες των κουνουπιών και τα διάφορα σκαθάρια του νερού. Άλλα ασπόνδυλα συμπεριλαμβάνουν σαλιγκάρια του γλυκού νερού, σκουλήκια, Αμφίποδα και Ισόποδα. Μερικές φορές καταναλώνονται μικρά ψάρια, γόνοι ψαριών και γυρίνοι. Ζωντανά χερσαία θηράματα, όπως σκαθάρια, μυρμήγκια, σαρανταποδαρούσες και αράχνες, επίσης μπορεί να καταναλώνονται ανά περίσταση. Η διατροφή των νεοσσών αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από προνύμφες Εφημεροπτέρων, ενώ αργότερα υπερτερούν οι προνύμφες Τριχοπτέρων, όπως και στους ενήλικες.
Οι νεροκότσυφες χρησιμοποιούν διαφορετικές στρατηγικές αναζήτηση τροφής. Η απλούστερη είναι το ράμφισμα του θηράματος από το έδαφος ή από την επιφάνεια των φύλλων που επιπλέουν. Περιστασιακά, μπορεί να αναποδογυρίζουν φύλλα ή πέτρες, ενώ μία προσφιλής μέθοδος είναι να κολυμπούν στην επιφάνεια του νερού και, έχοντας το κεφάλι κάτω από αυτήν, να εποπτεύουν το βυθό. Την ίδια μέθοδο μπορεί να υιοθετούν και από όρθια θέση, στεκόμενοι πάνω σε μία πέτρα ή ένα βράχο. Ωστόσο, η πιο κοινή και εξειδικευμένη μέθοδος ανάκτησης της τροφής, είναι η κατάδυση. Σπάνια, και μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις υπεραφθονίας, μπορεί να κυνηγάει στον αέρα διάφορα ιπτάμενα έντομα.
Πτήση
Σε ξηρό έδαφος, οι νεροκότσυφες κινούνται ακατάπαυστα περπατώντας, τρέχοντας ή με μικρά άλματα. Είναι εξαιρετικοί αναρριχητές και μπορούν να αναρριχώνται σε κλιμακωτές, σχεδόν κάθετες επιφάνειες, ενώ μερικές φορές μπορούν ακόμη και να μετακινούνται ανάποδα, με το κεφάλι προς τα κάτω. Πετάνε μόνον όταν πρέπει να διανύσουν μεγαλύτερες αποστάσεις και, αυτό γίνεται με γρήγορη, ευθεία πτήση σε χαμηλό ύψος που συνήθως ακολουθεί την πορεία του ποταμού, ανεβαίνει στα όρια της όχθης και επιστρέφει «τοξωτά» πίσω στη θέση αφετηρίας. Πετούν χωρίς ενδιάμεσες παύσεις ή αερολισθήσεις (glidings), ενώ μερικές φορές η πτήση τους μοιάζει με εκείνη του μυγοχάφτη. Πτήσεις μεγάλων αποστάσεων πραγματοποιούνται με ταχύτητα 50 χμ/ώρα σε ύψη μεταξύ 50 και 100 μέτρων, όπως για παράδειγμα, η διάσχιση θαλασσίων περιοχών, όπως είναι η Βαλτική Θάλασσα.
Δραστηριότητα
thumb|left|300px|Νεροκότσυφας ασχολούμενος με την περιποίηση του πτερώματός του Η περίοδος δραστηριότητας του νεροκότσυφα αρχίζει πριν από την ανατολή του ήλιου και τελειώνει περίπου στο ηλιοβασίλεμα. Νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα, είναι οι ώρες που χρησιμοποιούνται πιο εκτεταμένα στην αναζήτηση τροφής. Στο ενδιάμεσο υπάρχει μια περίοδος για να ξεκουραστεί και να περιποιηθεί το πτέρωμά του (preening), γύρω στο μεσημέρι, αλλά αυτά μπορούν να πραγματοποιηθούν και κατά τη διάρκεια της αναζήτησης τροφής. Περνάει τη νύχτα του σε στεγασμένους χώρους, συχνά σε κόγχες, ρωγμές ή σπηλιές, ως επί το πλείστον στην άκρη του νερού και, όχι σε μια φωλιά.
Κίνηση στο νερό
Οι νεροκότσυφες είναι από τα ελάχιστα ωδικά πτηνά που έχουν μία συγκεκριμένη σχέση με το νερό: μπορούν να κολυμπούν και να καταδύονται. Αυτό οφείλεται, εκτός των άλλων, στη δομή του σώματός τους που, μπορεί να είναι «στρουμπουλό» (stocky), αλλά έχει υδροδυναμικό σχήμα. Στην πρώτη περίπτωση χρησιμοποιούν τα πόδια τους, όπως ακριβώς κάνουν οι κολυμβητές. Εάν τυχόν η πορεία τους είναι αντίθετη με τα -συνήθως ορμητικά- νερά, τότε τοποθετούν με κατάλληλο τρόπο την ουρά τους για να αντιστέκονται στο ρεύμα. Εάν χρειαστεί να κρατηθεί στον πυθμένα, τότε το σώμα του πουλιού «πιέζεται» στην κοίτη υιοθετώντας μια σκυφτή στάση και έτσι, μπορεί να παραμείνει για κάποιο χρονικό διάστημα, εξοικονομώντας ενέργεια για να ψάχνει περπατώντας την τροφή του. Συνήθως η πορεία του κάτω από το νερό «προδίδεται» από τις φυσαλίδες που αναδύονται στην επιφάνεια, παράλληλα με την πορεία του στο βυθό.
Κίνηση του σώματος
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή, σχεδόν χαρακτηριστική αυτού του είδους είναι η κίνηση του σώματός του. Συγκεκριμένα, έχει την αδιάκοπη τάση να κινεί το κάτω μέρος του σώματός του, κατά τη διεύθυνση της κατακορύφου, όταν βρίσκεται σε στέρεο έδαφος και εποπτεύει το χώρο, ή ανάμεσα στις παύσεις του περπατήματός του. Η συγκεκριμένη κίνηση έχει επικρατήσει διεθνώς με την αγγλική της ονομασία, «bobbing», όμως με την ίδια λέξη ονομάζεται και η κίνηση της ουράς πάνω-κάτω, που πολλά πτηνά την υιοθετούν, όπως λ.χ. ο Ακτίτης (Actitis hypoleucos), αλλά και ο ίδιος ο νεροκότσυφας.
Η κίνηση αυτή γίνεται ταχύτατα και αδιάκοπα, ενώ η έντασή της, δηλαδή πόσο χαμηλά «κατεβαίνει» ο κορμός, φαίνεται ότι εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Συχνά, κατά την εκτέλεση της κίνησης, οι πτέρυγες είναι ελαφρά ανοιγμένες και, ενδιάμεσα μπορεί να παρατηρηθεί μιά ανεπαίσθητη συστροφή του κορμού. Η χαρακτηριστική αυτή κίνηση γίνεται τόσο συχνά που, όταν το πουλί είναι εξιταρισμένο, μέχρι και 81 (!) μεμονωμένα «ανεβοκατεβάσματα» ανά λεπτό έχουν μετρηθεί.
Ζωτικός χώρος
Η πυκνότητα του εκάστοτε τοπικού πληθυσμού σχετίζεται με την αφθονία τροφής και, μπορεί να κυμαίνεται αναλόγως, από μερικές εκατοντάδες μέτρα νερού, μέχρι και αρκετά χιλιόμετρα ανά ζεύγος αναπαραγωγής. Ένα ζευγάρι χρειάζεται ζωτικό χώρο με εμβαδόν, περίπου 0,4 εκτάρια νερού, γι’ αυτό και οι ευνοϊκές περιοχές φωλιάσματος έχουν περίπου ένα ζευγάρι αναπαραγωγής ανά χιλιόμετρο ύδατος. Απόσταση μικρότερη από 100 μέτρα, ανάμεσα στα ζευγάρια, θα μπορούσε να είναι λόγος για διγυνία, δηλαδή ένα αρσενικό να ζευγαρώσει με περισσότερα του ενός θηλυκά.
Ζευγάρωμα
Η ηλικία που επιτυγχάνεται η σεξουαλική ωριμότητα του νεροκότσυφα είναι μικρή, ήδη από τον πρώτο χειμώνα της ζωής τους. Γι’ αυτό και τα νεαρά πουλιά προσπαθούν να βρούν ταίρι από το φθινόπωρο, αλλά λόγω ανισοκατανομής των δύο φύλων, πολλά αρσενικά συχνά δεν προσέρχονται κατά το 1ο έτος για να αναπαραχθούν. Σε κάθε περίπτωση, ο σχηματισμός των ζευγαριών έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χειμώνα. Οι νεροκότσυφες είναι κατά μεγάλο ποσοστό μονογαμικό είδος, ωστόσο έχει παρατηρηθεί αλλαγή συντρόφου μεταξύ πρώτης και δεύτερης γενιάς και η διγυνία δεν θα πρέπει να είναι σπάνια. Η μεγάλη συντροφικότητα των δύο εταίρων συχνά οδηγεί σε πολλαπλά ζευγαρώματα και, μάλιστα, περιστασιακά διά βίου. Στους περισσότερους πληθυσμούς συμβαίνουν τακτικά 2, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, 3 ωοτοκίες (broods)σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο. Το τελετουργικό συμπεριλαμβάνει σκηνές ερωτοτροπίας από το αρσενικό, με χαρακτηριστικές φωνές και κελαηδίσματα και, επίδειξη του άσπρου στήθους του. Συνήθως ακολουθεί κατά πόδας το θηλυκό, μπορεί να ανεβαίνει πάνω σε δένδρα και να πραγματοποιεί εντυπωσιακές βουτιές στο νερό.
Φώλιασμα
thumb|left|300px|Τυπική φωλιά νεροκότσυφα σε τεχνητό υπόβαθρο. Διακρίνεται η χαρακτηριστική είσοδος Στα εδάφη αναπαραγωγής (βλ. Βιότοπος), οι νεροκότσυφες φωλιάζουν σε προσεκτικά επιλεγμένες θέσεις, οι οποίες είναι αρκετά δυσεύρετες. Αυτός είναι ο λόγος που, τα ζευγάρια έχουν την τάση να διατηρούν τις ίδιες θέσεις φωλιάσματος κέθε έτος και, ακόμη και αν είναι παλιές, προτιμούν να τις επισκευάσουν παρά να αναζητούν νέες. Το αρσενικό έχει την πρωτοβουλία επιλογής της φωλιάς, με πτήσεις προς ένα συγκεκριμένο μέρος, όπου κελαηδάει και, με περιστροφικές κινήσεις προσποιείται την κατασκευή της.
Οι φωλιές είναι πάντοτε κοντά στο νερό, συχνά μερικά εκατοστά πάνω από την επιφάνειά του και, ως εκ τούτου, επιρρεπείς σε πλημμύρες κατά καιρούς. Μπορεί να βρίσκονται σε υπερυψωμένη στερεή επιφάνεια, ακόμη όμως και να κρέμονται σε ένα κλαδί πάνω από το νερό. Κατασκευάζονται σε ένα βράχο, ένα γείσο βράχου, στην όχθη, στις ρίζες ενός παραποτάμιου δένδρου, σε μία κόγχη ή κοιλότητα, αλλά μπορεί να βρίσκονται ακόμη και κάτω από μία γέφυρα, ενώ δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις να κατασκευάζονται πίσω από τις «κουρτίνες» ενός καταρράκτη. Συνήθως η φωλιά καλύπτεται στην κορυφή της για να προφυλάσσεται από τη βροχή και, προτιμώνται ημι-σκοτεινές περιοχές. Μερικές φορές είναι κτισμένη εξ ολοκλήρου μέσα σε μια σπηλιά και, μετά βίας γίνεται ορατή από το εξωτερικό περιβάλλον.
Στην κατασκευή της συμμετέχουν και τα δύο φύλα, ενώ η ολοκλήρωσή της εκτός απροόπτου, πραγματοποιείται σε περίπου 14 ημέρες, συνήθως στο τέλος Φεβρουαρίου. Είναι μία σχετικά ογκώδης, σφαιρική κατασκευή από σταθερά πλεγμένα μεταξύ τους βρύα και, ενσωματώνει στο εσωτερικό της μια δομή επίσης από βρύα και γρασίδι, επιστρωμένη κυρίως με νεκρά φύλλα. Τα υλικά κατασκευής της, συνήθως εμβαπτίζονται στο νερό πριν χρησιμοποιηθούν.
Το φώλιασμα μπορεί να ξεκινάει από το Φεβρουάριο, αλλά τις περισσότερες φορές αργά το Μάρτιο με αρχές Απριλίου στα νότια της επικράτειας, ενώ στο βορρά ή σε μεγάλα υψόμετρα, μπορεί να παραταθεί μέχρι και τις αρχές Ιουνίου. Κατά τα τελευταία 20 χρόνια έχει παρατηρηθεί μία μετάθεση του χρόνου έναρξης της ωοτοκίας προς τους καλοκαιρινούς μήνες, γεγονός που κατά μία υπόθεση οφείλεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Ωστόσο, η πιθανότερη αιτία είναι η επέμβαση του ανθρώπου στα ευαίσθητα υδάτινα οικοσυστήματα του πτηνού που, αυτά με τη σειρά τους, εμφανίζουν αυξημένες θερμοκρασίες. thumb|right|300px|Νεαρός νεροκότσυφας (διακρίνονται οι χαρακτηριστικές «φολίδες» του) Η γέννα αποτελείται συνήθως από 5, κάποιες φορές από 3-8 αβγά, διαστάσεων 26,1 Χ 18,5 χιλιοστών, περίπου και, η εναπόθεσή τους γίνεται μέρα παρά μέρα. Η δεύτερη ωοτοκία περιλαμβάνει, ωστόσο, λιγότερα και μικρότερα αβγά. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, αρχίζει συνήθως με την εναπόθεση του προτελευταίου αβγού, και διαρκεί 15-18 ημέρες. Κατά τη διάρκεια της επώασης, το αρσενικό βρίσκεται κοντά στην φωλιά και ενίοτε τροφοδοτεί το θηλυκό, αλλά επίσης και η ίδια μπορεί να αφήνει την φωλιά, ψάχνοντας για τροφή. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, χρήζουν δηλαδή της προστασίας των γονέων. Κατά τις πρώτες ημέρες σιτίζονται από το θηλυκό, με τροφή που φέρνει το αρσενικό, αργότερα όμως φέρνουν τροφή και οι δύο γονείς, ενώ ταυτόχρονα απομακρύνουν τα περιττώματα από τη φωλιά. Μετά από 19-25 ημέρες οι νεοσσοί μπορούν να εγκαταλείψουν τη φωλιά, αλλά μένουν κοντά στους γονείς τους για, ακόμη 10 έως 14 ημέρες πριν μεταναστεύσουν.
Η δεύτερη ωοτοκία αρχίζει κατά μέσο όρο, 9 ημέρες μετά την ανάπτυξη του πρώτου πτερώματος της πρώτης γενεάς, μερικές φορές ακόμη και νωρίτερα. Συχνά, σε τέτοιες περιπτώσεις, τα αρσενικά αναλαμβάνουν κατ΄αποκλειστικότητα τους νεοσσούς της πρώτης γέννας, αφού το θηλυκό επωάζει ήδη τα αβγά της δεύτερης.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι πληθυσμοί του είδους σε παγκόσμια κλίμακα, δεν φαίνεται να έχουν υποστεί μείωση κατά τα τελευταία χρόνια, όμως αυτό αφορά κυρίως στα ευρωπαϊκά υποείδη, διότι για τους πληθυσμούς της Β. Αφρικής και της Ασίας, δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αξιόπιστες μελέτες.
Ωστόσο, τα πράγματα δεν ήταν έτσι στο πρόσφατο παρελθόν, διότι οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί του νεροκότσυφα είχαν υποστεί σημαντική μείωση στις αρχές της δεκαετίας του '60. Κύριες αιτίες υπήρξαν τα αναχώματα, η διευθέτηση της ροής των ποταμών και άλλα τεχνικά μέτρα, εκτός από την ρύπανση των υδάτων και το κλείσιμο πολλών μικρών υδρόμυλων και άλλων μικρών δομών που λειτουργούσαν με βάση το νερό. Αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, εκτεταμένες προσπάθειες και αυστηρά μέτρα προστασίας ανέσχεσαν αυτή την πτώση. Οι τοπικοί πληθυσμοί είχαν τη δυνατότητα να ανακάμψουν, έτσι ώστε σήμερα τα κατάλληλα ενδιαιτήματα του νεροκότσυφα να καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της Κ. και Β. Ευρώπης. Γι’ αυτό, η IUCN θεωρεί ότι το πτηνό δεν διατρέχει άμεσο κίνδυνο και, κατατάσσεται στα είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (LC). Για την Ελλάδα τα στοιχεία είναι ανεπαρκή.
Απειλές
Οι κυριότεροι κίνδυνοι για το είδος είναι οι απώλειες από φυσικά αίτια, όπως τοπικές πλημμύρες κατά την περίοδο αναπαραγωγής, τα αρπακτικά ζώα (κυρίως νυφίτσες και ποντικοί), καθώς και οι πολύ βαρείς χειμώνες, που μπορούν να προκαλέσουν εκτεταμένο πάγωμα των υδάτων σε μια μεγάλη περιοχή. Σε σχέση με τον άνθρωπο, το είδος δεν φαίνεται να απειλείται ιδιαίτερα από τη λαθροθηρία, αλλά από την υποβάθμιση των οικοσυστημάτων του, μέσω της ραγδαίας ανάπτυξης του οικοτουρισμού, που πρέπει να γίνεται πάντοτε με σεβασμό στις θέσεις αναπαραγωγής του.
Κουλτούρα
Ο νεροκότσυφας ήταν γνωστό πτηνό στην αρχαία Ελλάδα, διότι ο Αριστοτέλης αναφέρει: «...και σχοίνιλος και κίγκλος...πάντες δε ούτοι το ουραίον κινούσι...». Ο μεγάλος φιλόσοφος κάνει αναφορά στη χαρακτηριστική κίνηση του σώματος του πτηνού.
Όμως το πτηνό αναφέρεται και στον Αριστοφάνη: «...λορδού κιγκλοβάταν ρυθμόν...», «αυτός που περπατάει λορδωτά σαν τον κίγκλο», αλλά και στον Ησύχιο: «...κιγκλίζει, σαλεύει, μοχλεύει, κινεί...».
Όλες οι αναφορές έχουν να κάνουν με τη χαρακτηριστική κίνηση του πτηνού (βλ. Κίνηση του σώματος) που, φαίνεται ότι προκαλούσε ιδιαίτερη εντύπωση από τα αρχαία χρόνια και δικαιολογούν απόλυτα την επιστημονική ονομασία του.
Σημειώσεις
i. Η οικογένεια Cinclidae έχει αποδοθεί λανθασμένα στα ελληνικά ως Κινκλίδες από τον καθηγητή του Παναπιστημίου Πατρών, Ιωάννη Όντρια. Παρόλο που είναι σαφής η πρόθεσή του να αντιστοιχίσει τη λατινική γραφή nc με την ελληνική νκ, η αρχαία λέξη κίγκλος, δίνει την απάντηση (βλ. Ονοματολογία, Κουλτούρα). Ωστόσο, στο έργο του Συστηματική Ζωολογία, υπάρχει η ορθή αναφορά Κιγκλίδες.
Σταρί Κολίν
Το Στάρι Κολίν (κυριολεκτικά Παλιό Κολίν) είναι ένας τσεχικός δήμος, και είναι μέρος της επαρχίες του Κολίν. Ο δήμος Κολίν περιέχει και το χωριό Μπάστα, όπου έχει πληθυσμό 1548 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2006. Η πρώτη γραπτή αναφορά στο χωριό χρονολογείται από το έτος 1293.
Μέσα στα όρια της πόλης, υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός που συνδέει το χωριό με το Κολίν και το Τσεσκά Τρεμποβά.