cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντάνας Μπαρανάουσκας
Ενηλικιότητα
Ξεκινώντας το 1871, εργάστηκε στο Σεμινάριο Ιερέων του Κάουνας και άρχισε να διδάσκει τη λιθουανική γλώσσα. Έγραψε ένα εγχειρίδιο γραμματικής στα λιθουανικά, το Mokslas lietuviškosios kalbos. Αφού ο Μπαρανάουσκας πήγε στο Σέινι, απέκτησε σημαντική φήμη καθώς ήταν σε θέση να κηρύξει τόσο στα πολωνικά όσο και στα λιθουανικά. Μέχρι το 1880, αφού συνειδητοποίησε ότι η απαγόρευση της εκτύπωσης στη λιθουανική γλώσσα δεν θα αρθεί, παρά τις πολλές ανεπίσημες υποσχέσεις των τσαρικών αρχών να το πράξουν, η επιθυμία του να προωθήσει τη λιθουανική γλώσσα μειώθηκε σιγά σιγά. Ποτέ δεν έπαψε να πιστεύει ότι τα Λιθουανικά έπρεπε να αναπτυχθούν και να επεκταθούν και μέχρι το θάνατό του εργάστηκε σε μια μετάφραση της Βίβλου στα λιθουανικά, και δουλεύοντας 10–12 ώρες την ημέρα, κατάφερε να μεταφράσει τα τρία πέμπτα της Παλαιάς Διαθήκης.
Στα τελευταία του χρόνια, ο Αντάνας Μπαρανάουσκας απολάμβανε μερικές από τις ανέσεις της ζωής. Οι πεποιθήσεις του ήταν παρόμοιες με την μετέπειτα ομάδα Krajowcy. Ως εκ τούτου, για το υπόλοιπο της ζωής του προσπάθησε να συμφιλιώσει τους εθνικιστές και από τις δύο πλευρές - λιθουανική και πολωνική πλευρά. Γι' αυτό ήταν μάλλον αντιδημοφιλής μεταξύ των εθνικιστών και στις δύο πλευρές.
Οι περισσότεροι Λιθουανοί δεν παρευρέθηκαν στην ταφή του, θεωρώντας τον προδότη του κινήματος της εθνικής αναγέννησης, κυρίως Ρώσοι αξιωματούχοι και Πολωνοί παρευρέθηκαν σε αυτό. Ήταν μια εντελώς διαφορετική ιστορία, όταν χτίστηκε ένα μνημείο για αυτόν στο Σέινι. Μόνο Λιθουανοί παρευρέθηκαν στην εκδήλωση και ακόμη και τότε χύθηκε μπογιά στο μνημείο το επόμενο βράδυ.
Κληρονομιά
Πριν από τον Μπαρανάουσκας, οι κύριες "σεβαστές" γλώσσες στην περιοχή θεωρούνταν τα ρωσικά και τα πολωνικά, έτσι ο Μπαρανάουσκας ήταν ένα από τα λίγα κύρια άτομα, που ήταν υπεύθυνα για την εκ νέου νομιμοποίηση της λιθουανικής γλώσσας και κατ' επέκταση του λιθουανικού πολιτισμού. Αναφερόμενος στον Μπαρανάουσκας σε μια διάλεξη, ο Λιθουανός ποιητής των αρχών του 20ου αιώνα, Μαιρόνις είπε κάποτε, "Χωρίς αυτόν, μπορεί να μην υπάρχουμε".
Το σπίτι του Μπαρανάουσκας διατηρείται στο περιφερειακό πάρκο Ανικστσιάι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιητές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Λιθουανοί συγγραφείς
Βολφ 359
δεξιά|μικρογραφία|280px|O Wolf 359 είναι ο πορτοκαλί αστέρας, που εμφανίζεται ακριβώς πάνω από το κέντρο αυτής της αστροφωτογραφίας του 2009.
Ο Wolf 359 (Βολφ 359) είναι ένας  ερυθρός νάνος αστέρας που εμφανίζεται στον αστερισμό Λέοντα, κοντά στην εκλειπτική. Σε απόσταση περίπου 7,8 έτη φωτός από τη Γη, έχει φαινόμενο μέγεθος 13,5 και μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με μεγάλο τηλεσκόπιο. Ο Wolf 359 είναι ένα από τα πλησιέστερα αστέρια στον Ήλιο, μόνο το σύστημα Άλφα του Κενταύρου (συμπεριλαμβανομένου του Εγγύτατου του Κενταύρου), το Άστρο του Μπάρναρντ και οι καφέ νάνοι Luhman 16 και WISE 0855-0714 είναι πιο κοντά. Η εγγύτητά του στη Γη ήταν η αφορμή για τη συχνή αναφορά του σε  έργα επιστημονικής φαντασίας. Το όνομα του αστέρα προέρχεται από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ ο οποίος και μέτρησε τη σχετικά υψηλή ιδία κίνηση του.
Ηγεμόνας Ορχάν
Ο ηγεμόνας Ορχάν ηταν ο γιος Αχμέτ Α' και της Κιοσέμ Σουλτάν.Γεννήθηκε το 1609 και πέθανε απο αρρώστια το 1612 δηλαδή ενα χρόνο αργότερα απο το θάνατο του αδερφού του Ηγεμόνα Σελίμ και τη χρόνια που γεννήθηκε ο αδερφός του και μελλοντικός σουλτάνος Μουράτ Δ'.Ειναι άγνωστο το που ταφηκε.Προφάνως έχει ταφεί στο Μπλε Τζαμι.
Βολφ 359
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες εκλάμψεων Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Ηγεμόνας Ορχάν
Κατηγορία:Ηγεμόνες
Διαδηλώσεις του Χονγκ Κονγκ (2014)
μικρογραφία|Ειρηνικοί διαδηλωτές την νύχτα σε κατάληψη του κέντρου του Χονγκ Κονγκ. Στο Χονγκ Κονγκ, από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 15 Δεκεμβρίου 2014, σημειώθηκε σειρά καθιστικών διαμαρτυριών, συχνά αποκαλούμενες «Umbrella Revolution» (Επανάσταση της Ομπρέλας, 雨傘革命), ενώ μερικές φορές και Κίνημα της Ομπρέλας (雨傘運動) ή Κίνημα Κατάληψης (佔領行動).
Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν μετά την υιοθέτηση απόφασης από τη Διαρκή Επιτροπή του Εθνικού Λαϊκού Συνεδρίου (NPCSC) σχετικά με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στο εκλογικό σύστημα του Χονγκ Κονγκ. Η απόφαση θεωρήθηκε από το κοινό ως πολύ περιοριστική και ισοδύναμη του προσταδίου ελέγχου των υποψήφιων Διοικητών του Χονγκ Κονγκ από το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ).
Οι φοιτητές έκαναν απεργία κατά της απόφασης του NPCSC που ξεκίνησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 και η Ομοσπονδία Φοιτητών και Ακαδημαϊκών του Χονγκ Κονγκ ξεκίνησε τη διαμαρτυρία έξω από την έδρα της κυβέρνησης στις 26 Σεπτεμβρίου 2014. Στις 28 Σεπτεμβρίου, τα γεγονότα κλιμακώθηκαν γρήγορα. Το Κίνημα Κατάληψης του Κέντρου με Αγάπη και Ειρήνη ανακοίνωσε την έναρξη της εκστρατείας πολιτικής ανυπακοής τους. Φοιτητές και άλλοι πολίτες διαδήλωσαν έξω από την έδρα της κυβέρνησης, και μερικοί άρχισαν να καταλαμβάνουν αρκετούς μεγάλους δρόμους της πόλης. Οι διαδηλωτές μπλόκαραν τις λεωφόρους που συνδέουν τον ανατολικό με τον δυτικό τομέα της πόλης στο βόρειο τμήμα της Νήσου του Χονγκ Κονγκ κοντά στο Ναυαρχείο. Οι αστυνομικές πρακτικές - συμπεριλαμβανομένης της χρήσης δακρυγόνων - σε συνδυασμό με τις επιθέσεις της Τριάδας στους διαδηλωτές οδήγησαν περισσότερους πολίτες να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις και να καταλάβουν τον Κόλπο Causeway και το Μονγκ Κοκ. Ο αριθμός των διαδηλωτών άγγιξε τους 100.000, εξουδετερώνοντας την αστυνομία και προκαλώντας, έτσι, σφάλματα στην προσπάθεια καταστολής τους.
Κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο Χονγκ Κονγκ και στο Πεκίνο καταδίκασαν την κατάληψη ως «παράνομη» και ως «παραβίαση του κράτους δικαίου» και τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης και αξιωματούχοι της Κίνας ισχυρίστηκαν επανειλημμένα ότι η Δύση είχε διαδραματίσει «υποκινητικό» ρόλο στις διαμαρτυρίες, προειδοποιώντας για «θανάτους, τραυματισμούς και άλλες σοβαρές συνέπειες». Οι διαμαρτυρίες προκάλεσαν ρήγματα στην κοινωνία του Χονγκ Κονγκ και ξεσήκωσαν τη νεολαία - ένα τμήμα της κοινωνίας που μέχρι πρότινος απείχε από τα πολιτικά - με αποτέλεσμα να στραφεί στον πολιτικό ακτιβισμό και την αυξημένη ευαισθητοποίηση για τα πολιτικά δικαιώματα και τα καθήκοντά της. Όχι μόνο εκτυλίχθηκαν σκηνές βίας σε χώρους της κατάληψης και μορφές εμπρηστικού λόγου σε κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, αλλά ακόμη και μέλη της ίδιας οικογένειας βρέθηκαν σε διαφορετικές πλευρές της σύγκρουσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Κίνα
Μοντς και Ρόκερς
Οι Μοντς (mods) και οι Ρόκερς (rockers) ήταν δύο ιδεολογικά και στιλιστικά αντίπαλες βρετανικές νεανικές υποκουλτούρες της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Η ειδησεογραφική κάλυψη των αψιμαχιών μεταξύ των Μοντς και των Ρόκερς το 1964 πυροδότησε ηθικό πανικό για τη βρετανική νεολαία.
Αψιμαχίες
Οι Βρετανοί έφηβοι διοχέτευαν την καταπιεσμένη ζωτικότητά τους, που απελευθερώθηκε με τη μεταπολεμική κοινωνική άνοιξη, σε έναν τρομερό, ακατανόητο σε όλους -εκτός από τους ίδιους- πόλεμο, με σημαία τη μουσική. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος του 1964, 600 μοντς, οι καλοβαλμένοι νεαροί με σήμα κατατεθέν τη βέσπα και τους ύμνους των Who, του τρίτου μεγάλου βρετανικού συγκροτήματος ροκ μουσικής, πλημμύρισαν τα θέρετρα του αγγλικού Νότου, κυρίως δε το Μάργκεϊτ και το Μπράιτον. Μπροστά τους βρήκαν τον "εχθρό": τους Ρόκερς, οι οποίοι κυκλοφορούσαν με μεγάλες μοτοσικλέτες και μπριγιαντίνη στα μαλλιά. Οι δύο μεγάλες ομάδες εφήβων συγκρούστηκαν ανελέητα μεταξύ τους και, μοιραία, με την αστυνομία, μετατρέποντας τα μικροαστικά θέρετρα σε πεδίο μάχης. Όπως λίγες εβδομάδες νωρίτερα στο Κλάκτον, οι συμπλοκές τους ήταν ομηρικές, κάθε βιαιότητα δικαιολογούταν και κάθε μέσο χρησιμοποιείτο, ακόμα και οι σεζ-λονγκ στη στέγη του περίφημου ενυδρείου του Μπράιτον. Ο τελικός απολογισμός θυμάτων ήταν μικρός: δύο τραυματίες. Η αστυνομία, συχνά πλαισιωμένη από εκπαιδευμένους σκύλους, συνέλαβε τελικά 127 άτομα κατά τη διάρκεια του τριημέρου και οι τοπικοί δικαστές ανέλαβαν τα περαιτέρω. Τέσσερις οδηγήθηκαν για μερικούς μήνες στις φυλακές, ώστε να εκτονωθεί το μένος τους με έξοδα της κυβέρνησης, ενώ τα πρόστιμα για διασάλευση της τάξης, οπλοφορία κ.λπ. έφτασαν συνολικά τις 1.900 λίρες. Μερικοί από τους επαναστάτες πλήρωσαν μάλιστα το πρόστιμο επιτόπου, με προσωπική επιταγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Φίλιππος Β΄ του Ναμύρ
Ο Φίλιππος Β΄ του Ναμύρ (1195 - 1226) μέλος του Οίκου του Κουρτεναί, Μαργράβος του Ναμύρ (1212 - 1226) ήταν μεγαλύτερος γιος του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας. Με τον θάνατο του θείου του από μητέρα Φιλίππου του Ευγενούς (1212) η μητέρα του κληρονόμησε προσωρινά την Κομητεία του Ναμύρ που πέρασε κατόπιν στον ίδιο (1216). Ο πατέρας του Πέτρος εξελέγη αυτοκράτορας στην Λατινική αυτοκρατορία (1216), όταν πέθανε την επόμενη χρονιά (1217) ο Φίλιππος αρνήθηκε τον τίτλο που πέρασε στον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο. Ο Φίλιππος συγκρούστηκε με τους απογόνους του Ερρίκου Δ΄ του Λουξεμβούργου που διεκδικούσαν την κομητεία του Ναμύρ. Πολέμησε επίσης με τον Βάλεραν Γ΄ του Λίμπουργκ σύζυγο της Ερμεσίνδη Α΄ του Λουξεμβούργου, έκλεισε μαζί του ειρήνη στο Ντινάν τον Μάρτιο του 1223. Συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας, στην πολιορκία της Αβινιόν (1226) η πόλη έπεσε αλλά η επιδημία θέρισε τον στρατό και ο ίδιος πέθανε από αυτήν. Δεν είχε παντρευτεί ποτέ και τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός του Ερρίκος Β' του Ναμύρ.
Παλαίφατος
Ο Παλαίφατος ήταν συγγραφέας άγνωστης εποχής από την Αίγυπτο ή την Αθήνα.
Η Σούδα μνημονεύει τα έργα του:. Μόνο όμως από το τελευταίο (Τρωικά) διασώθηκαν κάποια αποσπάσματα.
Τορρεβέκκια Πία
Η Τορρεβέκκια Πία (ιταλικά: Torrevecchia Pia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παλαίφατος
Περί απίστων
Στον Παλαίφατο αυτόν αποδίδεται συχνά (χωρίς όμως μεγάλη βεβαιότητα) και ένα μικρό έργο που διασώθηκε μέχρι σήμερα με τίτλο Παλαιφάτου Περί απίστων [περί απίστευτων ιστοριών]. Η Σούδα πάντως το αναφέρει ως έργο του Παλαίφατου του Πάριου, ενώ ορισμένοι νεώτεροι μελετητές το αποδίδουν σε κάποιον ψευδο-Παλαίφατο, άγνωστο κατά τα άλλα.
Αντόνιο Βαλέντε
Ο Αντόνιο Βαλέντε (Antonio Valente) ήταν Ιταλός συνθέτης, οργανίστας και τσεμπαλίστας της ύστερης Αναγέννησης (16ος αιώνας).
Τορρεβέκκια Πία
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Παλαίφατος
Παταπομπές & Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι
Αντόνιο Βαλέντε
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι άγνωστες οι ακριβείς ημερομηνίες γέννησης και θανάτου τού Βαλέντε, με μόνο βέβαιο το ότι άκμασε μεταξύ 1565-1580. Είναι πιθανόν να έζησε περίπου, μεταξύ 1520 και 1600. Άγνωστη είναι, επίσης, η γενέτειρα πόλη του, πιθανόν όμως να ήταν η Νάπολη.
Ο Βαλέντε ήταν τυφλός από τα παιδικά του χρόνια. Υπηρέτησε ως οργανίστας στην Εκκλησία του Sant’ Angelo a Nilo της Νάπολης, μεταξύ Νοεμβρίου 1565 και Μαΐου 1580. Την εποχή εκείνη δημοσίευσε δύο πολύ ενδιαφέρουσες συλλογές για πληκτροφόρα όργανα (βλ. Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία). Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για τη ζωή του. Άγνωστο είναι το έτος θανάτου του αλλά, ήδη, το 1601 καταχωρείται ανάμεσα στους αποβιώσαντες οργανίστες της Νάπολης.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Η πρώτη συλλογή του Βαλέντε, Intavolatura de cimbalo [opra tutti le note, con diversi canoni spartiti per sonar ne gli organi, messe, vespere, et altri officii divini], εκδόθηκε στη Νάπολη το 1576 και επανεκδόθηκε το 1973 (!) από τον οίκο C. Jakobs, στην Οξφόρδη. Αποτελεί μία από τις αρχαιότερες εκδόσεις σχολής σύνθεσης έργων για τσέμπαλο, που άκμασε στη Νάπολη στα τέλη του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα. Περιλαμβάνει 1 φαντασία –την αρχαιότερη γνωστή και εξ ολοκλήρου γραμμένη για πληκτροφόρο όργανο, 6 ριτσερκάρε, 1 Salve regina, 3 intabulations (γραφή σε ταμπλατούρα), 6 σειρές παραλλαγών και 3 χορούς). Ο, αναφερόμενος ως, εκδότης του έργου Α. Μάτσα (Alberto Mazza), τoνίζει τη διδακτική πρόθεση του έργου στον πρόλογο, με την επισήμανση ότι, σε μουσικά απλή γλώσσα θα μπορούσε κανείς να μάθει το τσέμπαλο, σε σύντομο χρονικό διάστημα. thumb|280px|right|Η Εκκλησία του Sant’ Angelo a Nilo της Νάπολης, όπου εργαζόταν ως οργανίστας ο Βαλέντε Η δεύτερη συλλογή του Βαλέντε, Versi spirituali (43 Versi) εκδόθηκε στη Νάπολη, το 1580 και είναι, εξ ίσου, ιστορικά σημαντική ως μία από τις πρώτες περιπτώσεις λειτουργικής μουσικής απαλλαγμένης από οποιουσδήποτε δεσμούς με το τραγούδι. Τα Versi spirituali παρέχουν πλούτο, από ποικίλα, ελεύθερα συντεθειμένα κομμάτια, που καλύπτει ολόκληρη το λειτουργικό Τυπικό (Λειτουργία και Καθημερινούς Κανόνες). Μαζί με το Libro di ricercate (1575) του Ρ. Ρόντιο (Rocco Rodio) αποτελούν τα παλαιότερα έργα της λεγόμενης Ναπολιτάνικης σχολής, που έδωσε συνθέτες όπως οι Α. Μαγιόνε (Ascanio Mayone) και Τ. Τραμπάτσι (Giovanni Maria Trabaci).
Σημειώσεις
i. Αναφέρεται ότι, μπορεί και να ήταν ισπανικής καταγωγής.
RTVE (ραδιοτηλεοπτικός φορέας)
Ήταν γνωστή ως Ente Público Radiotelevisión Española (Δημόσια Οντότητα της Ραδιοτηλεόρασης της Ισπανίας) έως το 2007 όπου και αναδιαρθρώθηκε στην τρέχουσα υπηρεσία. Η RTVE έχει στον έλεγχό της την Televisión Española (TVE) η οποία έχει αναλάβει τις τηλεοπτικές υπηρεσίες και, την Radio Nacional de España η οποία έχει αναλάβει τις ραδιοφωνικές.
Αντόνιο Βαλέντε
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική
RTVE (ραδιοτηλεοπτικός φορέας)
Τηλεόραση
Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια της TVE μεταδίδουν στα Ισπανικά με εξαίρεση το TVE Catalunya, που μεταδίδει κυρίως στα Ισπανικά με ορισμένο πρόγραμμα στα Καταλανικά επίσης.
Ραδιοφωνία
Η RTVE (τότε γνωστή ως RNE) έγινε πλήρες μέλος της EBU το 1955 και η τηλεόραση της Ισπανίας (TVE) εντάχθηκε στο Δίκτυο Eurovision το 1960. Η εταιρία έχει συμβάλλει στην παραγωγή περισσοτέρων από 300 ταινιών, πολλές από τις οποίες έχουν λάβει βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ ταινιών σε όλο τον κόσμο. Από το 1979 έως το 1987 μία δεύτερη ραδιοφωνική υπηρεσία εν ονόματι Radiocadena Española, ήταν επίσης μέρος της RTVE. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της τελευταίας, σε αντίθεση με την RNE, έκαναν και προβολή διαφημίσεων. Η Radiocadena Española (RCE) συγχωνεύτηκε με την RNE μεταξύ του 1987 και 1989. Η πρώην NO-DO (κινηματογραφικού-ενημερωτικού περιεχομένου υπηρεσία) συγχωνεύτηκε επίσης στην RTVE το 1980. Από το κλείσιμο της NO-DO το 1982, η RTVE μαζί με την Filmoteca Española είναι υπεύθυνες για την φύλαξη του αρχείου της NO-DO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ισπανίας‎ Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Καντάρα (Ισκέλε)
Η Καντάρα είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Μικρός οικισμός της επαρχίας Αμμοχώστου, μέσα στο δάσος της Καντάρας. Βρίσκεται περί τα 3 χμ. νοτιοδυτικά του ομώνυμου κάστρου, στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου, στο οποίο οφείλει και την ονομασία του, στο κατεχόμενο από το 1974 από τα τουρκικά στρατεύματα τμήμα της Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ο οικισμός είναι κτισμένος σε μέσο υψόμετρο 550 μέτρων. Από γεωλογικής απόψεως, είναι τοποθετημένος πάνω στους ασβεστόλιθους του Πενταδάκτυλου, τις μάργες και τις μαργαϊκές κρητίδες. Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ρεντζίνες. Ο οικισμός δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση περί τα 550 χιλιοστόμετρα.
Η περιοχή του οικισμού της Καντάρας, λόγω του δροσερού κλίματος και του γραφικού τοπίου, αναπτύχθηκε, πριν από την τουρκική εισβολή του 1974, σε αξιόλογο ορεινό θέρετρο. Στην περιοχή δημιουργήθηκαν αρκετές εξοχικές κατοικίες. Εξάλλου το ιστορικό μοναστήρι της Καντάρας μέσα στον οικισμό, καθώς και το γειτονικό κάστρο, απετέλεσαν πόλους έλξης για αρκετούς Κυπρίους και ξένους.
Από πληθυσμιακής απόψεως, το 1931 ο οικισμός της Καντάρας εκατοικείτο από 14 άτομα. Από το 1946 και μετά ο πληθυσμός του οικισμού της Καντάρας συνυπολογιζόταν με εκείνον του χωριού Δαυλός.
Ο μικρός οικισμός της Καντάρας έχει δημιουργηθεί σχετικά πρόσφατα, κοντά στο μοναστήρι που βρίσκεται εκεί και που είναι αφιερωμένο στην Παναγία της Καντάρας (ή όπως αλλιώς λέγεται, Παναγία Κανταριώτισσα).
Η ονομασία του οικισμού, όπως και του μοναστηριού αλλά και του δάσους που βρίσκεται στην περιοχή, οφείλεται στην ονομασία του γειτονικού μεσαιωνικού κάστρου. Το ίδιο το κάστρο πήρε την ονομασία Καντάρα πιθανόν από την αραβική λέξη Kandar που σημαίνει απόκρημνο βράχο και κατ’ επέκταση οχυρή τοποθεσία, οχυρό. Υπάρχει όμως και η άποψη ότι η ονομασία Καντάρα έχει ελληνική (βυζαντινή) προέλευση.
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Τορριτσέλλα Βερτζάτε
Η Τορριτσέλλα Βερτζάτε (ιταλικά: Torricella Verzate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Τάντρα
μικρογραφία| Ταντρική τέχνη (από πάνω αριστερά, δεξιόστροφα): Μια ινδική ταντρική θεότητα, βουδιστική ταντρική θεότητα, ταντρική ζωγραφική Τζάιν, τσάκρα Κουνταλίνι, μια γιάντρα και ο Σαϊτσό του 11ου αιώνα - ιδρυτής της παράδοσης του ταντρισμού τεντάι O Ταντρισμός ( ? Σανσκριτική : तन्त्र, κυριολεκτικά "αργαλειός, υφαντό, σύστημα") υποδηλώνει τις εσωτερικές παραδόσεις του ινδουισμού και του βουδισμού που αναπτύχθηκαν πιθανότατα στα μέσα της 1ης χιλιετίας μ.Χ. Ο όρος τάντρα, στις ινδικές παραδόσεις, σημαίνει επίσης οποιοδήποτε συστηματικό ευρέως εφαρμόσιμο "κείμενο, θεωρία, σύστημα, μέθοδο, όργανο, τεχνική ή πρακτική".
Ξεκινώντας από τους πρώτους αιώνες της κοινώς χρονολογούμενης εποχής, προέκυψαν νέα τάντρα που επικεντρώνονταν στον Βισνού, τον Σίβα και τον Σακτί. Στον Βουδισμό, η παράδοση Βατζραγιάνα είναι γνωστή για τις εκτεταμένες ταντρικές ιδέες και πρακτικές της. Οι ταντρικές παραδόσεις του ινδουισμού και του βουδισμού έχουν επηρεάσει άλλες ανατολικές θρησκευτικές παραδόσεις όπως ο Τζαϊνισμός, η παράδοση Μπον του Θιβέτ, ο Ταοϊσμός και η ιαπωνική παράδοση του Σιντοϊσμού.
Ορισμένες μορφές μη βεδικής λατρείας, όπως η Πούτζα, θεωρούνται ταντρικές στη σύλληψη και τα τελετουργικά τους. Οι ναοί του ινδουισμού σε γενικές γραμμές είναι διακοσμημένοι με ταντρική εικονογράφηση. Τα ινδικά κείμενα που περιγράφουν αυτά τα θέματα ονομάζονται Τάντρα, Άγκαμα ή Σάμχιτα. Η βουδιστική λογοτεχνία του ταντρισμού έχει επηρεάσει τα θιβετιανά έργα τέχνης, τους ιστορικούς ναούς της Ινδίας και τις απεικονίσεις στη Νοτιοανατολική Ασία.
Ετυμολογία
Τάντρα κυριολεκτικά σημαίνει "αργαλειός, στημόνι, ύφανση".
Η σημασία της λέξης τάντρα που αφορά μια εσωτερική πρακτική ή έναν θρησκευτικό τελετουργισμό είναι μια ευρωπαϊκή αποικιοκρατική επινόηση. Ο όρος βασίζεται στη μεταφορά της ύφανσης, δηλώνει ο Ron Barrett, όπου η σανσκριτική ρίζας ταν σημαίνει "περιτύλιξη των νημάτων σε έναν αργαλειό". Υπονοεί τη "συνένωση των παραδόσεων και των διδασκαλιών ως νημάτων" σε ένα κείμενο, μια τεχνική ή μια πρακτική.
Ο όρος εμφανίζεται στους ύμνους της Ριγκβέντα όπως στο 10.71, με την έννοια του "στημονιού (ύφανση)". Συναντάται επίσης σε πολλά άλλα κείμενα της βεδικής εποχής, όπως στο τμήμα 7.10.42 του Αθαρβαβέδα, καθώς και σε πολλές βραχμάνες (βραχμανικά κείμενα). Σε αυτά, καθώς και σε μεταβέδικα κείμενα, η έννοια του Τάντρα είναι αυτή ενός "βασικού ή ουσιαστικού μέρους, κύριου σημείου, προτύπου, πλαισίου, χαρακτηριστικού". Στα κείμενα Σμρίτι και τα έπη του Ινδουισμού (και του Τζαϊνισμού), ο όρος σημαίνει «δόγμα, κανόνας, θεωρία, μέθοδος, τεχνική ή κεφάλαιο» και η λέξη εμφανίζεται τόσο ως ξεχωριστή λέξη όσο και ως κοινή κατάληξη, όπως άτμα-τάντρα που σημαίνει το «δόγμα ή τη θεωρία του Άτμαν (ψυχή, εαυτός)».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδουισμός Κατηγορία:Βουδισμός
Αλβανοί της Βόρειας Μακεδονίας
thumb|right|300px|Οι Αλβανοί της Βόρειας Μακεδονίας (2002). Το πορτοκάλι υποδηλώνει αλβανική πλειονότητα (πάνω από 50%), το κίτρινο αλβανική μειονότητα (20-50%), το πράσινο αλβανική μειονότητα (10-20%) και το γαλάζιο 0-10% Αλβανούς. Οι Αλβανοί της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνική κοινότητα, μετά τους σλαβομακεδόνες, στη Βόρεια Μακεδονία. Από τους 2.022.547 πολίτες της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, οι 509.083 ή το 25.2% είναι Αλβανοί σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2002. Η Αλβανική κοινότητα ζει κυρίως στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας. Οι μεγαλύτερες Αλβανικές κοινότητες υπάρχουν στους δήμους του Τέτοβου (70,3% του συνολικού πληθυσμού), του Γκόστιβαρ (66,7%), της Δίβρης (58,1%), της Στρούγκας (56,8%), του Κίτσεβου (54,5%), του Κουμάνοβου (25.8%%) και των Σκοπίων (20.4%).
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των απογραφών (που διεξάγονται κάθε 10 χρόνια), οι Αλβανοί ανέρχονταν στο 19% του συνολικού πληθυσμού το 1953. Ο πληθυσμός μειώθηκε σε 13% το 1961, αλλά αυξήθηκε και πάλι το 1971 στο 17%. Έφτασε το 19,7% το 1981 και 21% το 1991. Κατά την ταπογραφή του 2002, ο πληθυσμός της Αλβανών ήταν 25,2%. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 που η περιοχή δηλώνει την απόσχιση της από τη Γιουγκοσλαβία, ορισμένοι Αλβανοί ισχυρίστηκαν ότι αντιπροσωπεύουν το 30% του πληθυσμού και απαίτησαν ένα κατάλληλο μερίδιο εξουσίας.
Ωστόσο, ο ευρέως αποδεκτός αριθμός των Αλβανών στη Βόρεια Μακεδονία είναι σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη με διεθνή επιτήρηση το 2002. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής, οι Αλβανοί αντιπροσωπεύουν περίπου το 25,2% του συνολικού πληθυσμού. Η απογραφή του 2012 δεν διεξήχθη.
Ο πληθυσμός των Αλβανών στη χώρα είναι σε μεγάλο βαθμό αγροτικός. ΄
Δήμοι με αλβανική πλειοψηφία
Στην Βόρεια Μακεδονία, 15 δήμοι έχουν αλβανική πλειοψηφία μετά τη νέα εδαφική οργάνωση της χώρας το 2013.
Ιστορία
thumb|Αλβανοί από τη Στιρόβιτσα του [[Γκόστιβαρ το 1907]] Μετά την ήττα των Οθωμανών από τους συμμάχους του Βαλκανικού Συνασπισμού Έλληνες, Βούλγαρους, Σέρβους και Μαυροβούνιους κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το Δεκέμβριο του 1912 συγκλήθηκε στο Λονδίνο διάσκεψη πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων (Βρετανία, Γερμανία, Ρωσία, Αυστρο-Ουγγαρία, Γαλλία και Ιταλία) για να διευθετήσει τα εκκρεμή ζητήματα που προέκυψαν από τη σύγκρουση. Με τη στήριξη που δόθηκε στους Αλβανούς από την Αυστρο-Ουγγαρία και την Ιταλία, στη διάσκεψη συμφωνήθηκε να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο κράτος της Αλβανίας, το οποίο έγινε πραγματικότητα το 1913. Ωστόσο στα όρια του νέου κράτους μεγάλες περιοχές με Αλβανικούς πληθυσμούς έμειναν εκτός και παρέμειναν στην κατοχή του Βασιλείου της Σερβίας, μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής που στη συνέχεια θα σχηματισθεί η "Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας" (ΣΔΜ).
Όταν στη σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία σχηματίστηκε η ΣΔΜ το 1946, τα όργανα της εξασφάλιζαν το δικαίωμα των μειονοτήτων στην πολιτιστική ανάπτυξη και την ελεύθερη χρήση της γλώσσας τους. Μειονοτικά σχολεία και τάξεις για τις μειονοτικές γλώσσες εισήχθησαν, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το υψηλό ποσοστό αναλφαβητισμού μεταξύ αυτών των ομάδων.
Από το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο συνολικός πληθυσμός της ΣΔΜ αυξάνονταν σταθερά, με τις μεγαλύτερες αυξήσεις να σημειώνονται στην αλβανική κοινότητα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ανακλήθηκε από τη Γιουγκοσλαβία η αυτονομία της επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου αυξήθηκε σημαντικά η καταπίεση του Αλβανικού πληθυσμού, οι πρακτικές αυτές εφαρμόστηκαν και στην ομόσπονδη δημοκρατία της ΣΔΜ. Η Αλβανική γλώσσα απομακρύνθηκε από τη δημόσια οπτική, απαγορευόταν στις Αλβανικές οικογένειες να ονομάζουν τα παιδιά τους με αλβανικά ονόματα με το αιτιολογικό ότι προκαλούσαν διχασμούς με τις άλλες κοινότητες στην ομόσπονδη δημοκρατία και, τέλος, να μειώσουν το σημαντικά υψηλό ποσοστό γεννήσεων του αλβανικού πληθυσμού. Οι Αλβανικές οικογένειες απαγορεύονταν να έχουν περισσότερα από δύο παιδιά.
Το 1994, έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Βόρεια Μακεδονία αναφέρει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν οι ακόλουθες μορφές διακρίσεων εναντίον των εθνικά αλβανών στη Βόρεια Μακεδονία:
Αλβανικά πολιτικά κόμματα
Στη Βόρεια Μακεδονία υπάρχουν μερικά αλβανικά κόμματα. Η Δημοκρατική Ένωση για την Ενσωμάτωση (DUI) και το Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανών είναι τα δύο μεγαλύτερα αλβανικά πολιτικά κόμματα στη χώρα.
Στις εκλογές του 2014, τρία αλβανικά κόμματα, η Δημοκρατική Ένωση για την Ενσωμάτωση (DUI), το Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανών (DPA) και το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) κέρδισαν 19 έδρες, 7 και 1 έδρα, αντίστοιχα, και συνολικά 27 έδρες από τις 120 έδρες της Συνέλευσης. Τα κόμματα των Αλβανών έλαβαν το 21% του συνόλου της λαϊκής ψήφου.
Εθνικισμός
Ο αλβανικός εθνικισμός στα εδάφη της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας προέκυψε κατά τη διάρκεια του Αλβανικού εθνικιστικού κινήματος, το οποίο εμφανίστηκε ως αντίδραση στο Ανατολικό Ζήτημα (1878) που πρότεινε την κατανομή των κατοικημένων με Αλβανούς περιοχών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια μεταξύ των γειτονικών χωρών. Οι βαλκανικοί πόλεμοι (1912-13) που τελείωσαν με την ήττα των Οθωμανών, τη σερβική και αργότερα τη γιουγκοσλαβική κυριαρχία στην περιοχή, δημιούργησαν έναν αλβανικό εθνικισμό που είναι διακριτός στα εδάφη της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας και τονίζεται με την αλβανική γλώσσα, τον πολιτισμό και την ταυτότητα στο πλαίσιο των κρατικών και κοινωνικοπολιτικών δικαιωμάτων.
Τα παν-αλβανικά συναισθήματα είναι επίσης παρόντα και έχουν ιστορικά επιτευχθεί μόνο μία φορά όταν η σημερινή δυτική Βόρεια Μακεδονία ενώθηκε από τις ιταλικές δυνάμεις του Άξονα στο Βασίλειο της Αλβανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Αλβανικός εθνικισμός στα εδάφη της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, μια και ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, έχει κοινωνικοπολιτικές επιρροές που απορρέουν από τον αλβανικό εθνικισμό στο Κοσσυφοπέδιο. Με την προσθήκη του Ισλάμ έχει διαμορφωθεί και ορισθεί η τοπική εθνική αλβανική ταυτότητα σε αντίθεση με την ορθόδοξη σλαβική πλειοψηφία.
Παραδοσιακά ένοπλες αντιστάσεις των τοπικών Αλβανών έχουν συμβεί με το πέρασμα του χρόνου, με πιο πρόσφατες (2001) τις συγκρούσεις μεταξύ του αντάρτικου στρατού του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού (NLA) και του στρατού της Βόρειας Μακεδονίας. Η σύγκρουση τερματίσθηκε με την υιοθέτηση της Συμφωνίας της Οχρίδας (2001), η οποία εγγυάται εκτεταμένα αλβανικά κοινωνικοπολιτικά και γλωσσικά δικαιώματα στη χώρα, ικανοποιώντας μια βασική αρχή του αλβανικού πληθυσμού στη Βόρεια Μακεδονία.
Τρέχοντα θέματα
Μεταξύ των ανέργων, οι Αλβανοί παρουσιάζουν υπερβολικά πολύ μεγάλο αριθμό. Στα δημόσια ιδρύματα, καθώς και σε πολλούς ιδιωτικούς φορείς, υποεκπροσωπούνται. Αντιμετωπίζουν επίσης διακρίσεις από τους δημόσιους υπαλλήλους και τους εργοδότες. Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση των Ηνωμένων Πολιτειών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα 2012 για τη Βόρεια Μακεδονία "ορισμένα υπουργεία αρνήθηκαν να μοιραστούν πληροφορίες σχετικά με την εθνική σύνθεση των εργαζομένων". Η ίδια έκθεση προσθέτει επίσης:
Πολιτισμός
Η κύρια θρησκεία μεταξύ των Αλβανών της Βόρειας Μακεδονίας είναι το Ισλάμ, υπάρχουν και μερικοί Ρωμαιοκαθολικοί με πιο εξέχον μέλος τους τη Μητέρα Τερέζα. Υπάρχουν επίσης μερικά ορθόδοξα χριστιανικά αλβανικά χωριά που βρίσκονται στο Γκόστιβαρ, στη Ρέκα και αλλού διασκορπισμένα στα νοτιοανατολικά της χώρας. Είναι υπολείμματα του κάποτε μεγαλύτερου ορθόδοξου Αλβανικού πληθυσμού στην περιοχή, και κάποιοι φοβούνται ότι θα αφομοιωθούν και θα ξεχαστούν.
Τραβακό Σικκομάριο
Το Τραβακό Σικκομάριο (ιταλικά: Travacò Siccomario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ηγεμόνας Κασίμ
Ο Ηγεμόνας Κασίμ ηταν γιός Αχμέτ Α' και της Κιοσέμ Σουλτάν. Γεννήθηκε το 1614. Απο το 1635 ηταν διάδοχος του θρόνου, θανατώθηκε όμως το 1638, σε ηλικία 24 ετών, απο τον αδελφό του Μουράτ Δ'. Τάφηκε στην Αγία Σοφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τριβόλτσιο
Το Τριβόλτσιο (ιταλικά: Trivolzio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Τρομέλλο
Το Τρομέλλο (ιταλικά: Tromello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Πάμελα Κούρσον
Η Πάμελα Κούρσον ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου 1946, η οποία έγινε κυρίως γνωστή από τη σχέση της με τον διάσημο τραγουδιστή των The Doors, Τζιμ Μόρισον. Αποτελούσε την κύρια έμπνευση του Μόρισον άσχετα αν η σχέση τους δεν ήταν τόσο ομαλή. Πέθανε στις 25 Απριλίου 1974, σε ηλικία 27 ετών, από υπερβολική δόση ηρωίνης, με τον ίδιο τρόπο που είχε πεθάνει και ο Μόρισον τρία χρόνια νωρίτερα.
Είχε γνωρίσει τον Μόρισον στα δεκαεννέα της χρόνια, όταν σπούδαζε στο City College του Λος Άντζελες. Είχε σχέση μαζί του μέχρι τον θάνατο του τραγουδιστή το 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Παλαίφατος ο Αβυδηνός
Ο Παλαίφατος ο Αβυδηνός ήταν ιστοριογράφος του 4ου π.Χ. αιώνα από την Άβυδο της Αιγύπτου. Κατά την νεότητά του υπήρξε ερωμένος του Αριστοτέλη.
Η Σούδα μνημονεύει τους τίτλους κάποιων συγγραμμάτων του (Κυπριακά, Δηλιακά, Αττικά, Αραβικά), τα οποία όμως έχουν ολοσχερώς απολεσθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
AKB48
Οι AKB48 είναι ιαπωνικό συγκρότημα το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες. Δημιουργήθηκε το 2005 από τον στιχουργό και παραγωγό Γιασούσι Ακιμότο.
Το 2011 απέκτησαν κάλυψη από τα διεθνή ειδησεογραφικά μέσα σχετικά με το μέλος του συγκροτήματος Άιμι Εγκούτσι, η οποία αρχικά παρουσιάστηκε ως το νέο μέλος του συγκροτήματος και ως πραγματικός άνθρωπος, ωστόσο σύντομα αργότερα αποκάλυψαν πως πρόκειται για ψηφιακή προσωπικότητα προκαλώντας έκπληξη.
Team A
(Ομάδα A (ιαπ. チームA Chïmu Ē))
Team K
(Ομάδα K (ιαπ. チームK Chïmu Kē))
Team B
(Ομάδα B (ιαπ. チームB Chïmu Bī))
Team 4
(Ομάδα B (ιαπ. チームB Chïmu Fō))
Kenkyūsei
(Κενκγιουσει ιαπ. 研究生 kenkyūsei, "εκπαιδευόμενοι"))
Singles
*Billboard Japan Hot 100 είναι ιδρύθηκε το 2008, RIAJ Digital Track Chart είναι ιδρύθηκε το 2009.
Άλμπουμ
* ''Set List ~Greatest Songs~ Kanzenban (ιαπ. SET LIST～グレイテストソングス～完全盤) το 2010
Βραβεία
Λίστα με τα πιο σημαντικά βραβεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων
Σηπία Πόρου
Το Σηπία ή Σουπιά ή Σουπίτσα είναι ακατοίκητη βραχονησίδα του Μυρτώου πελάγους, στην ανατολική άκρη της Τροιζηνίας. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του στενού της Ύδρας, νοτιοδυτικά του ακρωτηρίου Σκύλλαιο, απέναντι (νότια) από τις παραλίες Σουπιά και Περγάρι.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Ανδρέας Καρώ
Ο Ανδρέας Καρώ (9 Σεπτεμβρίου 1996 -) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στον Α.Π.Ο.Ε.Λ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Καρώ υπήρξε μέλος της ακαδημίας νέων της Νότιγχαμ Φόρεστ και ακολούθως αγωνίστηκε στην ομάδα U21.
Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με τον Απόλλωνα Λεμεσού. Αγωνίστηκε για 2 σεζόν ως δανεικός στη Νέα Σαλαμίνα (2017-18) και στην Πάφο (2018-19).
Στις 12 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Λάτσιο. Μια εβδομάδα αργότερα, δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη Σαλερνιτάνα της Σέριε Β.
Διεθνής σταδιοδρομία
Στις 16 Νοεμβρίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική ανδρών Κύπρου σε εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 εναντίον της Σκωτίας, όπου ξεκίνησε στο βασικό σχήμα, όμως αντικαταστάθηκε στο 42ο λεπτό από τον Γρηγόρη Κάστανο, λόγω τραυματισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάφου FC Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919 Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Τρόβο
Το Τρόβο (ιταλικά: Trovo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Σκιαδοβούνι
Το Σκιαδοβούνι είναι επίμηκες όρος στην βόρεια-βορειοδυτική (ΒΒΔ) Πελοπόννησο. Το υψηλότερο σημείο του είναι η κορυφή «Λειψούτα» με υψόμετρο 1.466 μέτρα.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στα σύνορα των Περιφερειακών Ενοτήτων (πρώην Νομών) Αχαΐας και Ηλείας, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, και ουσιαστικά αποτελεί προέκταση του ορεινού όγκου του Ερυμάνθου προς τα νότια. «Στη βορειοανατολική πλευρά του όρους Σκιαδοβούνι εκτείνεται ο Ερύμανθος, δημιουργώντας ένα μεγάλο σε μήκος ορεινό όγκο».
Αποτελεί το νοτιοανατολικό όριο του οροπεδίου της Βουντούχλας και «βλέπει» προς την περιοχή της Τριταίας. Φυσικό όριο του βουνού είναι ο ποταμός Πηνειός, ο οποίος ρέει στην περιοχή στις ανατολικές, νοτιοανατολικές και νότιες υπώρειές του. Στις βορειότερες πλαγιές του βουνού, προς την πλευρά της Αχαΐας, είναι χτισμένο το χωριό Πτέρη, σε υψόμετρο 500 μέτρων, ενώ λίγο βορειότερα ο κυρίως ορεινός όγκος του Ερυμάνθου αρχίζει να είναι εντελώς διακριτός. Χτισμένη σε αυτό βρίσκεται επίσης η Μόνη Νοτενών, καθώς και το όμορο χωριό της Αχαΐας, Σκιαδά και της Ηλείας, Κακοτάρι.
Ονομασία
Αποκαλείται και όρος «Έλατο». Πήρε την ονομασία «Σκιαδοβούνι» από το κεφαλοχώρι του Σκιαδά, που βρίσκεται αμφιθεατρικά χτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του σε υψόμετρο 450 μ. Στις νοτιανατολικές πλαγιές του βρίσκεται το χωριό Κακοτάρι και σε εκείνες κυρίως τις περιοχές αποκαλείται και «Κακοταραίικο» βουνό ή «Κακοταροβούνι».
Χλωρίδα
Το Σκιαδοβούνι χαρακτηρίζεται κυρίως ως μη δασώδες όρος. Ωστόσο, στις πλαγιές φύεται σε αντιπροσωπευτικούς αριθμούς η Άρκευθος η οξύκεδρος (αγριόκεδρο), καθώς και έλατα, πουρνάρια και άλλα.
Ιστορικά στοιχεία
Πάνω από το χωριό Σκιαδάς, στην κορυφή Σγάρτσικο, σώζονται υδατοδεξαμενές και άλλες εγκαταστάσεις, καθώς και ερείπια του βυζαντινού κάστρου Δοξαπατρή. Στις ανατολικές πλαγιές του, από την πλευρά της Ηλείας, όπου φέρει συνηθέστερα την ονομασία «Κακοταροβούνι», τοποθετείται το λεγόμενο Κάστρο της Οχιάς (ακόμη Ωρειάς ή Ωριάς). Στην ίδια με το Κάστρο της Οχιάς ευρύτερη περιοχή σώζεται το ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο της «σπηλιάς του Τουρκο-Παναή» (Μπελογιάννη)».
Μοναστήρι των Νοτενών
Στις νότιες απολήξεις του βρίσκεται κτισμένο το Μοναστήρι των Νοτενών σε υψόμετρο 880 μέτρων, που αποτελεί τοπόσημο του βουνού και «βλέπει» στα νότια προς το πυκνό δρυοδάσος της Κάπελης.
Αθλητισμός
Οι πλαγιές του προσφέρονται για ανεμοπτερισμό καθότι «ο προσανατολισμός των απογειώσεων είναι βόρειος και δυτικός, ενώ υπάρχει δυνατότητα πτήσης με ανέμους βόρειας, βορειοδυτικής, δυτικής και νοτιοδυτικής κατεύθυνσης». Στο βουνό «υπάρχουν επίσης μεγάλες δυνατότητες πραγματοποίησης πτήσεων σε μεγάλη απόσταση προς τα βόρεια του βουνού».
Το βουνό αποτελεί και πεζοπορικό προορισμό. Αξιόλογο αποτελεί το μονοπάτι Σκιαδά-Μονή Νοτενών-Κακοτάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αχαΐας Κατηγορία:Βουνά της Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Δήμος Λασιώνος Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Strawberry Tree (συσκευή ηλιακής ενέργειας)
δεξιά|μικρογραφία|Ο δημόσιος ηλιακός φορτιστής Strawberry Tree εγκατεστημένος στο Ομπρένοβατς της Σερβίας τον Οκτώβριο του 2010. Το Strawberry Tree είναι ο πρώτος δημόσιος ηλιακός φορτιστής στον κόσμο για κινητές συσκευές. Αναπτύχθηκε από τη σερβική εταιρεία Strawberry Energy. Κέρδισε την πρώτη θέση στον διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Εβδομάδα Βιώσιμης Ενέργειας 2011» στις Βρυξέλλες, στην κατηγορία Κατανάλωση.
Λειτουργικότητες
Το Strawberry Tree είναι ηλιακός σταθμός και σταθμός WiFi που εγκαθίσταται μόνιμα σε δημόσιους χώρους όπως δρόμους, πάρκα και πλατείες, παρέχοντας στους περαστικούς την ευκαιρία να φορτίζουν δωρεάν τις κινητές τους συσκευές όταν βρίσκονται έξω. Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι:
Επίσης, το Strawberry Tree προσφέρει δωρεάν ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο στο άμεσο περιβάλλον του.
Ιστορία
Η πρώτη ιδέα ενός δημόσιου ηλιακού φορτιστή για φορητές συσκευές, του Strawberry tree αναπτύχθηκε από τον Μίλος Μιλισάβλιεβιτς, ιδρυτή της εταιρείας Strawberry Energy.
Μέχρι το 2013, υπήρχαν έντεκα Strawberry Tree. Το πρώτο Strawberry Tree εγκαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 2010 στην κεντρική πλατεία του δήμου Ομπρένοβατς της Σερβίας. Κατά τη διάρκεια των πρώτων 40 ημερών από την παρουσίαση του ηλιακού φορτιστή μετρήθηκαν 10.000 φορτίσεις. Ένα χρόνο αργότερα, σε συνεργασία με την εταιρεία Telekom Srbija, δημιουργήθηκε ένας δεύτερος δημόσιος ηλιακός φορτιστής για κινητές συσκευές στο δήμο Ζβεζντάρα στο Βελιγράδι της Σερβίας. Τον ίδιο μήνα, ένα τρίτο Strawberry Tree εγκαταστάθηκε στο Νόβι Σαντ της Σερβίας. Στις αρχές του 2012, είχαν επιτευχθεί περισσότερες από 100.000 φορτίσεις και στα τρία Strawberry Tree.
Σε συνεργασία με την εταιρεία Telekom Srbija, η Strawberry energy εγκατέστησε επίσης Strawberry Tree σε αυτές τις πόλεις:
Σε συνεργασία με την πόλη του Βελιγραδίου και τον δήμο Παλιλούλα, η Strawberry energy εγκατέστησε το Strawberry Tree Black στο Βελιγράδι στο πάρκο Τασμαϊντάν, τον Νοέμβριο του 2012, με ένα εντελώς νέο σχέδιο από τον Σέρβο αρχιτέκτονα Μίλος Μιλιβόγιεβιτς.
Αργότερα το 2013, μέσω του έργου «Μπιέλινα και Μπόγκατιτς - μαζί στο δρόμο προς την ενεργειακή βιωσιμότητα μέσω της αύξησης της ενεργειακής απόδοσης και της προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας» στο πρόγραμμα διασυνοριακής συνεργασίας Σερβίας - Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, εγκαταστάθηκαν δύο ηλιακοί φορτιστές στη Μπιέλινα: μπροστά από το πολιτιστικό κέντρο και στο πάρκο της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενέργεια στη Σερβία Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Έινταν Γκίλεν
O Έινταν Γκίλεν (Aidan Gillen, 24 Απριλίου 1968) είναι Ιρλανδός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στο Ντραμκόντρα του Δουβλίνου.
Έχει παίξει σε διάφορες κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ αυτών Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή, Ο λαβύρινθος: Πύρινες δοκιμασίες, Οι ιππότες της Σανγκάης, Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία και Bohemian Rhapsody.
Στην τηλεόραση, έπαιξε από το 1999 ως το 2000 στο Queer as Folk και προτάθηκε για BAFTA καλύτερου ηθοποιού σε σειρά.
Έπειτα, από το 2004 ως το 2008 συμμετείχε στη σειρά The Wire, από το 2010 ως το 2011 στο Love/Hate και από το 2017 έως το 2020 στο Peaky Blinders.
Από το 2011 παίζει στη σειρά Game of Thrones στον ρόλο του Πίτερ Μπέιλις και το 2012, το 2015 και το 2017 έλαβε υποψηφιότητα μαζί με όλο το καστ της σειράς για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης ερμηνείας.
Γιώργος Παπαθεοδώρου
Ο Γιώργος Παπαθεοδώρου είναι Έλληνας σκηνοθέτης και γεννήθηκε το 1968 στη Ράχη Άρτας. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στην Αθήνα. Από το 1987 ως το 1990 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη και στη συνέχεια εργάστηκε ως σκηνοθέτης. Από το 1987 έως σήμερα συνεργάζεται με πολλές εταιρείες παραγωγής στο χώρο της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου ,με ειδικότητες σκηνοθέτης, οπερατέρ, υπεύθυνος παραγωγής, παραγωγός κλπ. Από το 2014 μέχρι και σήμερα έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να επιβληθεί η νοηματική γλώσσα στο θέατρο και να υποστηριχθεί η ακουστική περιγραφή για τυφλούς.
Έινταν Γκίλεν
Βιογραφία
Επιπλέον, έχει πολλές συμμετοχές και στο θέατρο και έχει προταθεί μία φορά για βραβείο Tony Β' ανδρικού ρόλου για το έργο Ο Επιστάτης του Χάρολντ Πίντερ.
Γιώργος Παπαθεοδώρου
Βραβεύσεις
Το 2015 βραβεύτηκε από την UNESCO για την σκηνοθεσία και την οπτικοποίηση του Αγίου Δωδεκαημέρου της  Ανατολικής Ορθοδόξου εκκλησίας στην νοηματική γλώσσα.Το ίδιο καλοκαίρι στο θέατρο Πέτρας του απονεμήθηκε βραβείο από τον ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα και την κυβερνητική εκπρόσωπο  Όλγα Γεροβασίλη για την πρώτη παράσταση τραγωδίας με ενταγμένη την νοηματική γλώσσα μέσα στη Δράση.
Έινταν Γκίλεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Γιώργος Παπαθεοδώρου
Βραβεύσεις
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Βαλ ντι Νίτσα
Το Βαλ ντι Νίτσα (ιταλικά: Val di Nizza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Λούτρινο ζωάκι
εναλλ.= Βελούδινα λουλούδια|μικρογραφία|Βελούδινα λουλούδια Ένα λούτρινο ζωάκι ή λούτρινο παιχνίδι είναι ένα παιχνίδι ραμμένο από ένα κλωστοϋφαντουργικό προϊόν και γεμισμένο με ένα μαλακό υλικό.
Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν λιτά υφάσματα και υφάσματα με πέλος όπως βελούδο ή πετσετέ ύφασμα. Τα κοινά υλικά γεμίσματος είναι συνθετικές ίνες από βάτα, βαμβάκι, άχυρο, ξυλόμαλλο, πλαστικά σφαιρίδια (plastic pellets) ή φασόλια. Τα λούτρινα παιχνίδια κατασκευάζονται σε πολλές διαφορετικές μορφές, συχνά μοιάζουν με ζώα, μυθικά πλάσματα, χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων ή άψυχα αντικείμενα. Χρησιμοποιούνται συχνά ως αντικείμενα άνεσης, για ντεκόρ ή για συλλογή και δίδονται ως δώρα, όπως για την αποφοίτηση, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ή σε γενέθλια.
Κατηγορία:Λούτρινα παιχνίδια
Δάρδα
Ιστορία
Το 1810 στο χωριό ιδρύθηκε ελληνικό σχολείο από τον Ισίδωρο Οικονόμου ενώ η ελληνική παιδεία γνώρισε μεγάλη άνθηση με την ίδρυση πρόσθετων σχολείων στις αρχές του 20ού αιώνα: ενός παρθεναγωγείου (1901-1902) και ενός γυμνασίου μέσης βαθμίδας. Τη σχολική περίοδο 1901-1902 φοιτούσαν συνολικά 150 μαθητές στα ελληνικά σχολεία, τα οποία χρηματοδοτούνταν από το ταμείο της τοπικής κοινότητας, καθώς και από την τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το πρώτο αλβανικό σχολείο άνοιξε το 1917 με πρωτοβουλία του Λεωνίδα Τσίκα, που ξεκίνησε με 20 μαθητές, και με χρηματοδότηση από τη Βάτρα, η οποία χορηγεί το νέο σχολείο το 1924 που λειτουργεί μέχρι σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Βάλλε Λομελλίνα
Το Βάλλε Λομελλίνα (ιταλικά: Valle Lomellina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Βαλέτζο
Το Βαλέτζο (ιταλικά: Valeggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
14ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Το 14ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού (γαλλικά: 14e arrondissement de Paris) είναι ένα από τα 20 διαμερίσματα της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Η περιοχή συνήθως αναφέρεται ως Κατορζιέμ, δηλαδή Δέκατο-Τέταρτο.
Το διαμέρισμα, που ονομάζεται επίσημα και διαμέρισμα του Ομπσερβατουάρ, από το Αστεροσκοπείο των Παρισίων, βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Σηκουάνα και περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής Μονπαρνάς. Στην περιοχή βρίσκεται ένας σημαντικός σιδηροδρομικός σταθμός, Γκαρ Μονπαρνάς, που μοιράζεται με το γειτονικό 15ο διαμέρισμα.
Η περιοχή παραδοσιακά φιλοξενεί πολλούς καλλιτέχνες καθώς και μια βρετανική κοινότητα, που έφτασε στις αρχές του 20ού αιώνα μετά τη δημιουργία του σιδηροδρομικού τερματικού σταθμού Μονπαρνάς.
Τοποθεσία
Το 13ο διαμέρισμα βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Συνορεύει στα ανατολικά με το 13ο, στα δυτικά με το 15ο  και στα βόρεια με τα 5ο και 6ο δημοτικά διαμερίσματα.
Η έκταση του διαμερίσματος είναι 5,64 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ιστορικά στοιχεία
Τα σημερινά όρια του 14ου διαμερίσματος χρονολογούνται από το 1860, σύμφωνα με το νόμο της 16ης Ιουνίου 1859 που οδήγησε σε μια νέα διαίρεση του Παρισιού σε 20 διαμερίσματα. Πράγματι, όταν επεκτάθηκε η αστικοποίηση του Παρισιού, αφομοίωσε αρκετά μικρά χωριά όπως το Πετί Μονρούζ, το χωριό Περνετί ή το νέο χωριό Ορλεάν που ενώθηκαν για να σχηματίσουν το 14ο διαμέρισμα.
Δημογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο του 14ου διαμερίσματος μικρογραφία|249x249εσ|Η Πανεπιστημιούπολη Το 14ο διαμέρισμα έφθασε στον κορυφαίο πληθυσμό του το 1954, με 181.414 κατοίκους. Εξακολουθεί να έχει υψηλή οικιστική πυκνότητα τόσο πληθυσμού όσο και επιχειρηματικής δραστηριότητας με 132.844 κατοίκους και 71.836 θέσεις εργασίας κατά την απογραφή του 1999.
Στην απογραφή του 2017 ο πληθυσμός ανέρχονταν σε 136.941 κατοίκους.
Συνοικίες
μικρογραφία|260x260εσ|Οι 4 συνοικίες του 14ου διαμερίσματος Κάθε ένα από τα 20 διαμερίσματα του Παρισιού χωρίζεται σε 4 συνοικίες. Οι 4 συνοικίες του 14ου διαμερίσματος:
Σύμφωνα με την επίσημη αρίθμηση των συνοικιών του Παρισιού, οι συνοικίες του 14ου διαμερίσματος έχουν τους αριθμούς από 53 έως 56.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Αστεροσκοπείο των Παρισίων|Αστεροσκοπείο του Παρισιού]] μικρογραφία|250x250εσ|Το [[πάρκο Μονσουρί]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
14 Κατηγορία:Παρίσι
Άννα της Βοημίας (1290-1313)
Η Άννα, τσεχ. Anna Čech (1290 - 1313) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καρινθίας. Μαζί με τον σύζυγό της βασίλευσαν στη Βοημία.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Βεγκέσλαου Β΄ της Βοημίας & της Πολωνίας και της Ιουδήθ των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1306 τον Ερρίκο των Γκορίτσια, δούκα της Καρινθίας, που με τον γάμο του έγινε βασιλιάς της Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Βάλλε Σαλιμπένε
Το Βάλλε Σαλιμπένε (ιταλικά: Valle Salimbene) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Μαρία Μπρους
Η Μαρία Μπρους (περί το 1282 - 1323) ήταν η μικρότερη κόρη του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ου λόρδου του Άναντεϊλ και της Μάρτζορι, κόμισσας του Κάρικ, μικρότερη αδελφή του θρυλικού Ροβέρτου Μπρους. Μαζί με την αδελφή της Χριστίνα Μπρους, την ανιψιά της Μάρτζορι Μπρους, την νύφη της Ελισάβετ του Μπουργκ και την οπαδό της οικογένειας Ισαβέλλα ΜακΝταφ συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στους Άγγλους από τον κόμη του Ρος (1306). Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας διέταξε η Μαρία και η Ισαβέλλα ΜακΝταφ να κρατηθούν αιχμάλωτες και να τοποθετηθούν σε κλουβιά σε δημόσια θέα στα κάστρα του Ρόξμπουρζ και του Μπέργουικ αντίστοιχα. Το 1310 μεταφέρθηκαν φυλακισμένες σε καλύτερες συνθήκες, οι Άγγλοι είχαν ηττηθεί από τους Σκωτσέζους πρόσφατα και θα ήταν εκτεθειμένοι σε περίπτωση θανάτου τους. Οι δυο γυναίκες ελευθερώθηκαν ύστερα από συμφωνία ανταλλαγής αιχμαλώτων που ακολούθησε μετά την μάχη του Μπάνοκμπερν (1314).
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος Μπρους