cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραϊμόν Καλά
Κανόν Γιαουντέ
Μάλιστα, μόλις έναν χρόνο αργότερα και έπειτα από τις πολύ καλές εμφανίσεις του με την ομάδα της Κανόν Γιαουντέ, ο τότε προπονητής της Εθνικής Καμερούν, Ανρί Μισέλ τον καλεί να συμμετάσχει στην αποστολή της εικοσιτριάδας ποδοσφαιριστων για το Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ το 1994, όπου αποτέλεσε δίδυμο στόπερ στην άμυνα, μαζί με τον δεκαοκτάχρονο τότε και μετέπειτα αρχηγό, Ριγκομπέρτ Σόνγκ.
Παναχαϊκή
Το 1995 παίρνει μεταγραφή για την ￼￼Παναχαϊκή με την οποία αγωνίστηκε τρία έτη. Στην Ελλάδα με την πατραϊκή ομάδα ο Καλά πραγματοποιεί πολύ καλές εμφανίσεις σε συνέχεια της ήδη εντυπωσιακής ποδοσφαιρικής του πορείας.
Το 1998 έπειτα τον υποβιβασμό της Παναχαϊκής στην Β΄ Εθνική, αποχωρεί από την ομάδα και παρά το έντονο ενδιαφέρον από άλλους ελληνικούς συλλόγους, παίρνει τελικά μεταγραφή για την ισπανική Εξτρεμαδούρα.
Κατίκι Δομοκού
Σερβίρεται σε τόστ ή ντάκο, συνοδεύει σαλάτες και γεμίζει πίτες.
Ραϊμόν Καλά
Παναχαϊκή
Στην Α΄ Εθνική με τη φανέλα της Παναχαϊκής, κατέγραψε 71 συμμετοχές και πέτυχε 3 γκολ.
Κατίκι Δομοκού
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Ραϊμόν Καλά
Εξτρεμαδούρα
Στην Εξτρεμαδούρα αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια και πραγματοποίησε σε Πριμέρα και Σεγούντα Ντιβιζιόν 121 εμφανίσεις, ενώ πέτυχε και 1 γκολ. Το 2002, έπειτα από τον υποβιβασμό της ομάδας στην τρίτη κατηγορία ο Καλά πήρε μεταγραφή στη γερμανική Μπόχουμ.
Μπόχουμ
Το 2004 πραγματοποιεί το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στον αγώνα της Μπόχουμ εναντίον της Σταντάρ Λιέγης για τον πρώτο προκριματικό γύρο της διοργάνωσης.
Το 2005 παίρνει μεταγραφή για την τουρκική Σίβασπορ, αφότου έχει υποβιβαστεί η Μπόχουμ στη δεύτερη κατηγορία.
Ο Καλά αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο σέντερ-μπακ της ομάδας σε όλη την παρουσία του εκεί. Στα τρία έτη που αγωνίστηκε με τη φανέλα της Μπόχουμ στην Μπουντεσλίγκα, σημείωσε 77 εμφανίσεις και 6 γκολ.
Σίβασπορ
Το 2005 αποτελεί παίκτη της Σίβασπορ που και αυτή τότε ήταν νεοφώτιστη στην πρώτη κατηγορία της Τουρκίας. Στη Σίβασπορ αγωνίστηκε για έναν χρόνο και κατέγραψε 26 συμμετοχές με την ομάδα να τερματίζει 8η στο πρωτάθλημα.
Σπορτίβ Ντουάλα
Το 2006 επιστρέφει στο Καμερούν και αγωνίζεται για λογαριασμό της Σπορτίβ Ντουάλα. Αφού πραγματοποιεί δύο έτη παρουσίας στη Σπορτίβ Ντουάλα, το 2008 θα κλείσει την καριέρα του στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του σε ηλικία 33 ετών.
Εθνική Καμερούν
Το 1994 σε ηλικία μόλις 19 ετών ο Καλά κλήθηκε στην Εθνική ομάδα της χώρα του και μετέχει ως βασικός στο Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ το 1994, όπου αποτέλεσε δίδυμο στην άμυνα, μαζί με τον Ριγκομπέρτ Σόνγκ.
Αγωνίστηκε σε άλλα δύο Μουντιάλ, το 1998 στη Γαλλία και το και το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας.
Το 2000 και το 2002 ήταν επίσης παίκτης στις αποστολές της Εθνικής Καμερούν ￼στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
Συνολικά έχει 63 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρα του, καθώς και 2 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές της Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2000
Έβερτ
Το επώνυμο Έβερτ μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κερκέλι
Το κερκέλι είναι νηστίσιμο κουλουράκι, με περιοχή προέλευσης τον Πόντο. Τα ποντιακά κερκέλια παρασκευάζονται με αλεύρι, νερό, ελαιόλαδο, μαγιά, ζάχαρη και αλάτι. Η ζύμη παρασκευάζεται με ανάμιξη των υλικών, και πλάθεται σε στρογγυλά κουλουράκια, που ψήνονται στον φούρνο. Είναι πασχαλινά κεράσματα, που φτιάχνονται το Σάββατο του Λαζάρου και μοιράζονται στα παιδιά την Κυριακή των Βαΐων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα Κατηγορία:Πόντος
Ντορσοντούρο
Το Ντορσοντούρο αποτελεί ένα από τα έξι "Σεστιέρι" ή "Περιοχές" στις οποίες είναι διαιρεμένη η Βενετία. Το όνομα του προέρχεται από το "Ψηλή κορυφογραμμή" επειδή περιλαμβάνει ψηλές και στερεές εκτάσεις γης στα νότια, ανάμεσα τους τα νησιά Τζιουντέκκα και Σάκκα Φίζολα. Η αρχική θέση του Σεστιέρι ήταν το "Κανάλι της Τζιουντέκκα" γύρω από το οποίο κτίστηκαν οι πρώτοι οικισμοί τον 6ο αιώνα. Τον 11ο αιώνα ο οικισμός επεκτάθηκε πέρα από το Μεγάλο Κανάλι και κτίστηκαν νέες Βασιλικές. Τον 19ο αιώνα ιδρύθηκαν στο Ντορσοντούρο η Ακαδημία και η Γέφυρα Ακαδημίας που το συνδέει με το Σεστιέρι Σαν Μάρκο, η περιοχή έγινε δημοφιλής στους τουρίστες. Το δυτικό τμήμα και το νησί Τζιουντέκκα άρχισε την ίδια εποχή να εκβιομηχανίζεται.
Αργύρης Τσακαλίας
Σπούδασε θεολογία στην Πάτμο και στη Χάλκη και δίδαξε με τον δικό του τρόπο θρησκευτικά σε διάφορα σχολεία. Εξέδωσε πολυάριθμα βιβλία τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν εξαντληθεί.
Για κάποιο διάστημα είχε διατελέσει αρχιμανδρίτης. Ωστόσο στην εξέλιξη της ζωής και της σκέψης του αναθεώρησε και σε πολλά έργα του πραγματοποιεί κριτική ανάγνωση της Βίβλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Έμιλι Σνετλάγκε
Η Μαρία Έμιλι Σνετλάγκε (Maria Emilie Snethlage) (13 Απριλίου 1868 - 25 Νοεμβρίου 1929) ήταν μια γερμανικής καταγωγής Βραζιλιάνα νατουραλίστης και ορνιθολόγος που εργάστηκε για την πανίδα πουλιών του Αμαζονίου. Η Σνετλάγκε έζησε στη Βραζιλία από το 1905 μέχρι το θάνατό της. Ήταν η διευθύντρια του Μουζέου Παρανένεσε Εμίλιου Γκοέλντι (Museu Paraense Emílio Goeldi) από το 1914 έως το 1922. Περιέγραψε αρκετά είδη πουλιών κατά την διάρκεια της ζωής της.
Πρώτα χρόνια
Η Μαρία Έμιλι Σνετλάγκε γεννήθηκε στο Κράατς (τώρα μέρος του Γκράνζε) στην επαρχία του Βρανδεμβούργου της Πρωσίας και εκπαιδεύτηκε ιδιωτικά από τον πατέρα της Ρεβ. Έμιλ Σνέθλετζ, λουθηρανός ποιμένας, μετά το θάνατο της μητέρας της. Το 1889 πέρασε μια εξέταση που της επέτρεψε να διδάξει νέες γυναίκες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σε ηλικία 21 ετών σπούδασε γαλλικά στο Νεσατέλ και εργάστηκε για μερικά χρόνια ως δάσκαλος στην Αγγλία, την Ιρλανδία και τη Γερμανία. Έδειξε ενδιαφέρον για τη φύση σε νεαρή ηλικία μέσω του βιβλίου Entdeckungsreisen in Feld und Flur του Χέρμαν Βάγκνερ και συνέλεξε φυτά για ένα ερμπάριο πέρα από την αποστολή σημειώσεων για πουλιά στον Ρούντολφ Μπλάζιους σε νεαρή ηλικία. Το 1899, σε ηλικία 30 ετών αποφάσισε να σπουδάσει φυσική ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Οι προϋποθέσεις για αυτήν στο πανεπιστήμιο περιελάμβαναν την ανάγκη να είναι στην τάξη πέντε λεπτά πριν από την ώρα και να καθίσει πίσω από μια αναδιπλούμενη οθόνη. Δεν έπρεπε να κάνει ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του μαθήματος και έπρεπε να φύγει από τις εγκαταστάσεις μόνο δεκαπέντε λεπτά μετά το τέλος του μαθήματος. Η Σνέθλετζ ήταν μία από τις πρωτοπόρες γυναίκες που φοίτησαν σε πανεπιστήμιο και συνέχισε τις σπουδές της στην Τζένα και το Φράιμπουργκ, αποκτώντας διδακτορικό το 1904, summa cum laude. Η διατριβή της αφορούσε το μυϊκό έντομο με τον Άουγκουστ Βάισμαν ως σύμβουλο διατριβής. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ζωολογικός βοηθός στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Βερολίνου προτού προσληφθεί από τον Εμίλιου Γκοέλντι για το μουσείο φυσικής ιστορίας στο Μπέλεμ μετά από σύσταση του Δρ. Α. Ράιχενου. Ο Γκοέλντι είχε εργαστεί από το 1894 για να ηγηθεί του Μουζέου Παρανένσε και όταν ο Ελβετός ζωολόγος Γκότφριντ Χάφμαν (1874-1946) έφυγε από το μουσείο μετά από διαφωνίες με τον Γκοέλντι, η κενή θέση συμπληρώθηκε από την Σνετλάγκε το 1905.
Βραζιλία
Η δουλειά της Σνετλάγκε στον Βραζιλιάνικο Αμαζόνιο την πήγε στο Άκρε και σε άλλα απομακρυσμένα μέρη για τη συλλογή αποστολών. Έγινε διευθύντρια του Μουζέου Παρανένσε Εμίλιου Γκοέλντι, μετά το θάνατο του βοτανολόγου Ζακ Χύμπερ, μεταξύ του 1914 και του 1922. Έγραψε το Catálogo das Aves Amazônicas (1914). Η Σνετλάγκε έλαβε τιμητική ιδιότητα μέλους στην Ένωση Βρετανικών Ορνιθολόγων το 1915. Το 1921 πήγε στο Εθνικό Μουσείο στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ως "naturalista viajante". Συνέχισε τις σπουδές της για τη βραζιλιάνικη ορνιθοπανίδα με εκδρομές στο Μίνας Ζεράις, Μαρανιάου, Σεαρά, Εσπίριτου Σάντου, Σάντα Καταρίνα, Παρανά, στο Σάο Πάολο και στον Βραζιλιάνικο Αμαζόνιο. Σε μια αποστολή στο Κουρούα, τον κύριο παραπόταμο του Ιρίρι το 1914, βρίσκονταν σε μια βάρκα με το χέρι της στο νερό, όταν ένα πιράνια την δάγκωσε. Η πληγή μολύνθηκε και αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει, μόνη της, το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού χεριού της με μαχαίρι.
Πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στο Πόρτου Βέλιου της Ροντόνιας, και θάφτηκε στο Νεκροταφείο των Αθώων ενώ ήταν σε εκδρομή. Στην τελευταία επιστολή της, που έγραψε λίγο πριν πεθάνει, η Σνετλάγκε αναφέρει τη συνάντησή της με την αγγλίδα συλλέκτρια πεταλούδων Μάργκαρετ Φουντέιν.
Ο ανιψιός της ήταν ο εθνολόγος Δρ Έμιλ Χάινριχ Σνετλάγκε.
Κληρονομιά
Το Hemitriccus minor, ένα νέο είδος πήρε το όνομά της, ενώ το Pyrrhura snethlageae, που περιγράφεται ως νέο στην επιστήμη το 2002, ονομάστηκε προς τιμήν της.
Η Σνετλάγκε τιμάται επίσης με τα κοινά και επιστημονικά ονόματα του marmoset της Emilia (Mico emiliae), επίσης γνωστό ως μαρμοζέτα του Σνετλάγκε, και τα επιστημονικά ονόματα δύο ειδών ερπετών της Νότιας Αμερικής: Atractus snethlageae, ένα φίδι, και η Loxopholis snethlageae, είδος σαύρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί βοτανολόγοι Κατηγορία:Ζωολόγοι Κατηγορία:Ορνιθολόγοι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι επιστήμονες
Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών
Ο Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλ. United States Secretary of Defense) είναι ο επικεφαλής και εκτελεστικός διευθύνων σύμβουλος του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θέση διοίκησης και εξουσίας του υπουργού Άμυνας είναι η δεύτερη επί των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, ύστερα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ (αρχιστράτηγο).
Η θέση του "Γραμματέα της Άμυνας" (Υπουργού Άμυνας), δημιουργήθηκε στο 1947, αφού μέχρι τότε η θέση διαιρούνταν στον "Υπουργό Πολέμου" και στον "Υπουργό του Ναυτικού". Είναι ανάλογη με αυτή των υπόλοιπων υπουργών Άμυνας άλλων κρατών.
Μαζί με τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Υπουργό Οικονομικών και τον Γενικό Εισαγγελέα, είναι οι πιο σημαντικοί υπουργοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, λόγω της φύσης και της σημασίας των αντικειμένων τους.
Από τις 22 Ιανουαρίου 2021, ο Αφροαμερικανός στρατηγός εν αποστρατεία Λόιντ Τζ. Όστιν από την Τζόρτζια, υπηρετεί ως 28ος Υπουργός Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Υπουργεία Άμυνας  Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμυνης Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Άννα Χριστίνα του Ζούλτσμπαχ, πριγκίπισσα του Πεδεμοντίου
Βιογραφία
Η Άννα Χριστίνα Λουίζα ήταν η τέταρτη κόρη του Θεοδώρου Ευσταθίου του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και της Μαρίας Ελεονώρας, κόρης του Γουλιέλμου της Έσσης-Ρότενμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ, Πρίγκιπα του Πεδεμοντίου (διάδοχο της Σαρδηνίας). Απέκτησαν ένα γιο:
Το 1723 η Άννα Χριστίνα απεβίωσε σε ηλικία 19 ετών και το 1724 ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο. Το 1730 ο Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ έγινε Βασιλιάς της Σαρδηνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Πεδομόντιου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Ζούλτσμπαχ
Κομέζου
μικρογραφία|186x186εσ|Το Κομέζου είναι [[Ιαπωνία|Ιαπωνικό ξύδι ρυζιού.]] Το κομέζου είναι ξύδι ρυζιού με χώρα προέλευσης την Ιαπωνία. Είναι συστατικό του σούσι και άλλων πιάτων της Ιαπωνικής κουζίνας. Είναι άχρωμο έως υποκίτρινο, έχει γεύση ήπια, και σχετικά μικρή οξύτητα 4,5%. Διατίθεται συσκευασμένο στα σούπερ μάρκετ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Πολυξένη της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Η Πολυξένη (γερμ. Polyxena, 21 Σεπτεμβρίου 1706 - 13 Ιανουαρίου 1735) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λανδγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Σαρδηνίας.
Βιογραφία
Η Πολυξένη Χριστίνα Ιωάννα ήταν η πρώτη κόρη του Ερνέστου Λεοπόλδου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Μαξιμιλιανού Καρόλου Αλβέρτου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1724 τον Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Πεδομόντιου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σαρδηνίας
Δημοκρατικό Κόμμα Λιβάνου
Το Δημοκρατικό Κόμμα Λιβάνου (αραβικά: الحزب الديمقراطي اللبناني) είναι πολιτικό κόμμα στο Λίβανο που ίδρυσε ο εμίρης Ταλάτ Αρσλάν το 2001. Ο εμίρης Ταλάτ είναι γιος του ηγέτη του Λιβανέζου Δρούζου εμίρη Ματζίντ Αρσλάν και έχει προεδρεύσει του κόμματος από την ίδρυσή του. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λιβάνου είναι επίσημα κοσμικό και έχει μέλη από όλες τις λιβανικές σέκτες, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξής του προέρχεται από τους Δρούζους, οι οποίοι υποστηρίζουν την οικογένεια Αρσλάν. Το αντίπαλο δρουζικό κόμμα είναι το Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λιβάνου αποτελεί μέρος της συμμαχίας της 8ης Μαρτίου.
Ιστορία
Το κόμμα εκπροσωπήθηκε στο κοινοβούλιο του Λιβάνου το 2000 και το 2009. Ο εμίρης Ταλάτ Αρσλάν κέρδισε έδρα στο Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί την περιοχή Αλεΐ και ένας άλλος εκπροσωπώντας την περιοχή Μπααμπντά. Τον Ιούλιο του 2011, ο πρίγκιπας Ταλάλ διόρισε τον υπουργό κ. Μαρουάν Χαϊρεντίν να εκπροσωπεί τον εαυτό του και την οικογένειά του στη νεοσυσταθείσα κυβέρνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δ
Κριστίν Γκίρις
Η Κριστίν Γκίρις (γενν. 20 Αυγούστου 1990 στο Ζβικάου) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου. Είναι αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν 11η στο τριπλούν. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 ήταν 5η με 14.33 μ. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατάφερε να κερδίσει το ασημένιο μετάλλιο στο άλμα εις τριπλούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Εθνική Βιβλιοθήκη Χουάν Ραμόν Μολίνα
Η Εθνική Βιβλιοθήκη Χουάν Ραμόν Μολίνα, (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Honduras Juan Ramón Molina) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Ονδούρας, που βρίσκεται στην Τεγκουσιγκάλπα, την πρωτεύουσα της Ονδούρας.
Η βιβλιοθήκη πήρε το όνομά της το 2009 από τον ποιητή της Ονδούρας Χουάν Ραμόν Μολίνα.
Δραστηριότητα
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ονδούρας είναι ένας κοινωφελής οργανισμός που υπάγεται στη Γραμματεία Πολιτισμού, Τεχνών και Αθλητισμού και έχει ως αποστολή να συγκεντρώνει, να καταγράφει, να ταξινομεί, να συντηρεί και να διαδίδει όλη την παραγωγή τεκμηρίων που δημοσιεύεται στη χώρα και στο εξωτερικό.
Η ίδρυσή της χρονολογείται από τις 27 Αυγούστου 1880 επί διοίκησης του Μάρκο Αουρέλιο Σότο, μέσω συμφωνίας της 11ης Φεβρουαρίου, με προϋπολογισμό χιλίων πέσος.
Ο τωρινός διευθυντής της Βιβλιοθήκης είναι ο συγγραφέας Εντουάρντο Μπερ από την Ονδούρα.
Ο διευθυντής της βιβλιοθήκης δήλωσε: "Το όνομα Χουάν Ραμόν Μολίνα είναι το καλύτερο όνομα που θα μπορούσε να επιλεχθεί για το μεγαλύτερο αναγνωστήριο της χώρας της Κεντρικής Αμερικής. (...) ανακοίνωσε επίσης όλα τα ονόματα των διανοουμένων της Ονδούρας που επιλέχτηκαν για τις διάφορες αίθουσες  της Εθνικής Βιβλιοθήκης, το αναγνωστήριο, την παιδική αίθουσα, την αίθουσα πορτραίτων, την παλαιά  συλλογή  και την πινακοθήκη: Κλεμεντίνα Σουάρες, Αντόνιο Ραμόν Βαλέχο, Ρουμπέν Μπερίος, Ανίμπαλ Κρουζ και Εζεκιέλ Παντίγια, ενώ η αίθουσα της ξένης συλλογης και αναφοράς πήρε το όνομα του Κουβανού ποιητή Χοσέ Μαρτί ".
Συλλογή
Σήμερα, η αίθουσα Κλεμεντίνα Σουάρες φιλοξένει τη συλλογή βιβλίων της Ονδούρας (18 000 τόμοι), ενώ η αίθουσα Χοσέ Μαρτί στεγάζει την ξένη συλλογή (20 000 τόμοι). Τα παλαιά βιβλία φυλάσσονται στην αίθουσα Αντόνιο Ραμόν Βαλέχο, όπου υπάρχουν 2.000 βιβλία της Ονδούρας από το 1883 έως το 1959 και 4.000 ξένα βιβλία από το 1700 έως το 1959. Η αίθουσα που φέρει το όνομα του Ρουμπέν Μπερίος διαθέτει μία συλλογή 1500 παιδικών βιβλίων. Ορισμένοι από τους 60 000 τόμους που φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη δεν έχουν καταλογογραφηθεί και, ως εκ τούτου, δεν είναι προσβάσιμοι στο κοινό. Το κτίριο στεγάζει επίσης ένα εργαστήριο αποκατάστασης βιβλίων και ψηφιοποιούνται τα παλαιότερα βιβλία (αλλά μόνο της Ονδούρας) (περίπου 1.400 μέχρι το 2014).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ονδούρα Ο
Ελισάβετ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1567-1618)
Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabeth von Braunschweig-Wolfenbüttel von Welfen (23 Φεβρουαρίου 1567, κάστρο Xέσσεν - 24 Οκτωβρίου 1618 στο Ότερντορφ) ήταν Γερμανίδα ευγενής γυναίκα. Ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ και μετά δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Χάρμπουργκ.
Βιογραφία
Η Ελισάβετ ήταν κόρη του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1528-1589) και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν (1540-1602), κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1568 στο αβαείο Γκάντερσχαϊμ μεταστράφηκε σε προτεστάντισσα, υπό την πίεση του Ιουλίου. Ωστόσο η ηγουμένη Μαργαρίτα του Χλουμ ήταν ακόμη καθολική. Ο Ιούλιος προσπάθησε να εκλεγεί η Ελισάβετ στη θέση της, όμως ο Σύλλογος του αβαείου αρνήθηκε να το πράξει. Το 1582 ο Ιούλιος εγκατέλειψε αυτό το σχέδιο και άρχισε να ψάχνει έναν κατάλληλο σύζυγο για την Ελισάβετ.
Αυτή παντρεύτηκε για πρώτη φορά στις 6 Μαΐου 1583 στο Βόλφενμπυτελ με τον Αδόλφο ΙΔ΄ κόμη του Σ.Χόλσταϊν-Πίνεμπεργκ και του Σάουενμπουργκ (1547-1601).
Μετά το τέλος του Aδόλφου ξαναπαντρεύτηκε στις 28 Οκτωβρίου 1604 στο κάστρο Χάρμπουργκ με τον Χριστόφορο δούκα του Μπράουνσβαιγκ-Χάρμπουργκ (1570-1606). Απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα, μετά από πτώση στο κάστρο του Χάρμπουργκ.
Από το 1609 έως το 1617 η Ελισάβετ ζούσε στη Βρέμη, με έξοδα της πόλης του Χάρμπουργκ. Το 1617 επέστρεψε στο Χάρμπουργκ. Απεβίωσε έναν χρόνο αργότερα, στο Ότερντορφ. Τάφηκε στο Χάρμπουργκ του Αμβούργου, δίπλα στον δεύτερο σύζυγό της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Αδόλφο ΙΔ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (γιο του Όθωνα Δ΄ κόμη του Σάουενμπουργκ και Χόλσταϊν-Πίνεμπεργκ) και είχε τέκνο:
To 1601 απεβίωσε ο Αδόλφος ΙΑ΄ και το 1604 η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Χριστόφορο των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαιγκ-Χάρμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Πέντε οικογένειες
Πέντε Οικογένειες (Five Families) αποκαλούνται οι βασικές εγκληματικές οικογένειες του οργανωμένου εγκλήματος στην Νέα Υόρκη της Ιταλο-Αμερικανικής Μαφίας. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1931 όταν ο Σαλβατόρε Μαραντζάνο οργάνωσε τις διάφορες συμμορίες της Νέας Υόρκης σε δομή και ιεραρχία.
Οι πέντε οικογένειες είναι:
Ιστορία
Το καλοκαίρι του 1931, και μετά την δολοφονία του Τζο Μασερία στις 15 Απριλίου του ίδιου έτους και το τέλος του πολέμου Καστελαμαρέζε, ο Σαλβατόρε Μαραντζάνο αποφάσισε να δημιουργήσει τις πέντε οικογένειες για να ελέγχει πλήρως κάθε δραστηριότητα στην Νέα Υόρκη. Έτσι εισήγαγε πρώτα την εξής ιεραρχία σε κάθε οικογένεια της Μαφίας:
Ο Μαραντζάνο ανακήρυξε τον εαυτό του «Αφεντικό όλων των Αφεντικών» (capo di tutti capi), σπάζοντας όμως την συμφωνία που είχε κάνει με τον Λάκι Λουτσιάνο για την δολοφονία του Μασερία. Ο Λουτσιάνο δέχτηκε να δολοφονήσει τον Μασερία με αντάλλαγμα την ισότητα όλων των συμμοριών στην Νέα Υόρκη και χωρίς κάποιον επικεφαλής. Ο Σαλβατόρε Μαραντζάνο θα βρεθεί δολοφονημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1931, πέντε μήνες μετά από την αυτοανακήρυξή του σε Αρχινονό. Ο Λουτσιάνο διέταξε την θέση του «Αφεντικού όλων των Αφεντικών» να αντικατασταθεί από την περίφημη «Επιτροπή» που ο αρχηγός της κάθε μιας των πέντε οικογενειών θα μετέχει στην Επιτροπή, συν τους αρχηγούς του Μπαφάλο και του Σικάγο. Το συμβούλιο θα υπηρετεί ως κυβερνητικό σώμα της Κόζα Νόστρα στις ΗΠΑ.
Περιοχές δραστηριότητας
Μετά τους κανόνες ιεραρχίας μπήκαν και τα όρια των περιοχών όπου η κάθε μια από τις πέντε οικογένειες θα είχε και την περιοχή που θα δραστηριοποιούταν χωρίς να επιτρέπεαι να μπαίνει στην περιοχή άλλης, παρ'όλα αυτά όμως υπήρχε το φαινόμενο παραβίασης αυτού του κανόνα με βίαια και αιματηρά περιστατικά. Έτσι η κάθε μια οικογένεια είχε τις παρακάτω περιοχές υπό τον ελέγχο της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαφία
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2014-15
Το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2014-15 ήταν η 1η έκδοση του Κυπέλλου Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ. Νικήτρια ήταν η για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2014-15 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2014-15.
Διεξήχθη σε 3 γύρους. Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερες έδρες. Προκρινόταν η νικήτρια ομάδα. ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η και η Δόξα Πολεμιδιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 8 Φεβρουαρίου 2015 στο. Ο κανονικός αγώνας έληξε με το ισόπαλο αποτέλεσμα. Στη ημίωρη παράταση δεν επιτεύχθησαν τέρματα. Ακολούθησε η διαδικασία των πέναλτι με την ΑΕΜ να κερδίζει με 5-4.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
Σλάβκο Κάλεζιτς
Ο Σλάβκο Κάλεζιτς (Μαυροβουνιακά: Славко Калезић, γεν. 4 Οκτωβρίου 1985) είναι τραγουδιστής και στιχουργός από το Μαυροβούνιο. Εκπροσωπησε το Μαυροβούνιο στην Eurovision 2017 με το τραγούδι Space. Δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, κατακτώντας την δέκατη έκτη θέση στον α ' ημιτελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι Κατηγορία:Τραγουδιστές Κατηγορία:Στιχουργοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Μαυροβούνιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Βιλφρέδος Β΄ της Βαρκελώνης
Ο Βιλφρέδος Β΄ Μπορέλ, (Καταλανικά. Guifré II Borrell, Wifredo II Borrell, (874 - 911) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνας και της Οσόνας (897 - 911).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βιλφρέδου Α΄ του δασύτριχου, κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Ουρζέλ & Σερδάνια και της Γκουινεδίλδα, κόρης τού Βαλδουίνου Α΄ τού σιδηρόχειρα πρώτου κόμη της Φλάνδρας.
Όταν το 897 απεβίωσε ο πατέρας του η ιδιοκτησία διαιρέθηκε: ο Βιλφρέδος Β΄ έλαβε τη Βαρκελώνη, Ζιρόνα, Οσόνα, ο Σουνιφρέδος Β΄ έλαβε το Ουρζέλ, ο Μιρό Β΄ τη Σερδάνια και ο Σουνυέρ βοηθούσε στη διακυβέρνηση των κομητειών του Βιλφρέδου Β΄. Το 911 απεβίωσε ο Βιλφρέδος Β΄ και τάφηκε στη μονή Σαντ Πάου ντελ Καμπ της Βαρκελώνης. Εκτελεστής της διαθήκης του ήταν ο Ιδαλγουέρ επίσκοπος του Μπικ: τον Βιλφρέδο Β΄ διαδέχθηκε ο Σουνυέρ στις κομητείες της Βαρκελώνης, Ζιρόνας και Οσόνας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Πάπας Βενέδικτος Θ΄
Ο Πάπας Βενέδικτος Θ' , λατ. Benedictus IX (π. 1012 - π. 1056), κατά κόσμον Θεοφύλακτος από το Τούσκουλο της Ρώμης, ήταν πάπας με τρεις θητείες μεταξύ των ετών 1032 - 1048. Ήταν ηλικίας περίπου 20 ετών όταν εκλέχθηκε για πρώτη φορά· ήταν ένας από τους πιο νέους σε ηλικία πάπες. Ο μόνος πάπας που εκλέχθηκε περισσότερες από μία φορές και ο μόνος που επώλησε το αξίωμά του.
Πρώτη θητεία
Ο Βενέδικτος Θ' ήταν υιός του Αλμπέρικ Γ' κόμη του Τούσκουλο και ήταν ανιψιός των παπών Βενεδίκτου Η' και Ιωάννου ΙΘ'. Ο πατέρας του, δωροδοκώντας τους Ρωμαίους, απέκτησε την παπική καθέδρα για λογαριασμό του υιού του. Ο Βενέδικτος Θ' ήταν σχεδόν 20 ετών όταν έγινε ποντίφικας για πρώτη φορά στις 11 (ή 12) Οκτωβρίου 1032, όπως αναφέρει ο μοναχός Ρούπερτ Γκλάμπερ Η θεολογία του και οι συνήθεις δραστηριότητες της Εκκλησίας ήταν εξ ολοκλήρου Ορθόδοξες. Εκτός από τη σύνδεση με την κοινωνικά ισχυρή του οικογένεια, είχε ελάχιστα προσόντα. Στην εποχή του συνεχίστηκε η αντιπαράθεση των προκατόχων του· ο ίδιος ζούσε ζωή έκλυτη και απίστευτα σκανδαλώδη.
Ο ιστορικός Φέρντιναντ Γκρεγκορόβιους, εχθρικά διακείμενος προς τον παπισμό, έγραφε πώς "βεβήλωσε τα ιερά μυστήρια της θρησκείας". Η "Καθολική Εγκυκλοπαίδεια" τον αποκαλεί "ντροπή για την καθέδρα του αγ. Πέτρου". Ο πάπας Βίκτωρ Β' αναφέρει στο 3ο Κεφ. των Διαλόγων του ότι έκανε "πράξεις σοδομισμού και άλλες ακατονόμαστες που δεν τολμώ να σκεφτώ". Ωστόσο ο Reginald Lane Poole γράφει ότι "σε μια περίοδο οξείας πολιτικής εχθρότητας, κατηγορίες φτιάχτηκαν και έγιναν πιστευτές, που δεν θα είχαν προταθεί σε μια πιο ήρεμη εποχή". Πιθανώς και η αντίθεση πολλών σε μια ηγεμονία του Τούσκουλο να καθόρισε τις κατηγορίες. "Ήταν ένας αμελής, ίσως και άσωτος πάπας, αλλά η εικόνα του Βενέδικτου Θ' σχεδιάστηκε σε μια περίοδο που η αντίπαλη μερίδα ήτα ανοδική, ενώ ο ίδιος δεν είχε φίλους ή υποστηρικτές. Ίσως και η πώληση του αξιώματός του αργότερα αμφισβητηθεί και αυτή". Το 1036 πιέστηκε να εγκαταλείψει τη Ρώμη.
Ο Κορράδος Β' Σαλίων βασιλιάς της Γερμανίας, που εκτόπισε τους επισκόπους Πλακεντίας και Κρεμώνας, βοήθησε το Βενέδικτο Θ' να επιστρέψει. Ο επίσκοπος της Πλακεντίας κατηγόρησε τον πάπα για "μοιχείες και δοολοφονίες". Το Σεπτέμβριο του 1044 η αντιπολίτευση ανάγκασε το Βενέδικτο Θ' να φύγει πάλι από τη Ρώμη και εξέλεξε τον Ιωάννη, επίσκοπο της Σαμπίνα, ως πάπα Σίλβεστρο Γ'.
Δεύτερη θητεία
Ο Βενέδικτος Θ' σύντομα μετάνοιωσε που παραιτήθηκε και επέστρεψε στη Ρώμη, θεωρώντας τον εαυτό του πάπα. Ο Γρηγόριος ΣΤ' συνέχισε να αναγνωρίζεται ως πάπας· επίσης επέστρεψε και ο Σίλβεστρος Γ'. Σημαντικοί κληρικοί και λαϊκοί παρακάλεσαν τον Ερρίκο Γ' Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας να έλθει να αποκαταστήσει την τάξη. Πράγματι το Δεκέμβριο του 1046 ο Ερρίκος Γ' συγκάλεσε Σύνοδο στο Σούτρι, που κήρυξε έκπτωτους τους Βενέδικτο Θ', Σίλβεστρο Γ' και καθαίρεσε το Γρηγόριο ΣΤ' λόγω σιμωνίας, αφού είχε εξαγοράσει το αξίωμά του. Εξελέγη νέος πάπας ο Κλήμης Β'. Ο Βενέδικτος Θ', που δεν παρευρέθηκε στη Σύνοδο, δεν αποδέχθηκε τις αποφάσεις της.
Τρίτη θητεία
Όταν ο Κλήμης Β' απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1047, ο Βενέδικτος Θ' επέστρεψε τον επόμενο μήνα καταλαμβάνοντας το ανάκτορο του Λατερανού, αλλά τον Ιούλιο του 1048 γερμανικά στρατεύματα τον απομάκρυναν. Εξελέγη νέος πάπας ο Πόπο, επίσκοπος του Μπρίξεν, ως Δάμασος Β', που κατηγόρησε το Βενέδικτο Θ' για σιμωνία και τον κάλεσε να απολογηθεί. Ο Βενέδικτος Θ' δεν εμφανίστηκε και αφορίστηκε. Έπειτα εγκατέλειψε τις αξιώσεις του στην καθέδρα της Ρώμης· μάλλον ο πάπας Λέων Θ' αναίρεσε την απαγόρευση. Απεβίωσε περίπου το 1056 και ετάφη στη μονή της Γκροταφεράτα. Ο ηγούμενός της αναφέρει ότι μετενόησε και έζησε μακρά από τα λάθη που έκανε ως ποντίφικας.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα Κατηγορία:Οικογένεια Θεοφύλακτων
Μαρία Ιωσηφίνα του Βελγίου
Η Μαρία Ιωσηφίνα, (γαλλ. Marie José, 4 Αυγούστου 1906 - 27 Ιανουαρίου 2001) από τον Οίκο των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν πριγκίπισσα του Βελγίου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ιταλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Καρλόττα Σοφία Αμαλία Ερριέττα Γαβριέλλα ήταν η μόνη κόρη του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου και της Ελισάβετ, κόρης του Καρόλου Θεοδώρου, Δούκα εν Βαυαρία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1930 τον Ουμβέρτο Β΄ της Ιταλίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Πεδομόντιου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Κερασιά Ιάσμου Ροδόπης
Η Κερασιά Ιάσμου, επίσημα Κερασέα, είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κερασιά βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, σε απόσταση 22 χλμ. ΒΑ. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου) και 20 χλμ. ΒΔ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του Παπίκιου όρους σε υψόμετρο 560 μέτρα, νοτιοανατολικά της Αγελαδοκορυφής (υψόμετρο 1.189 μέτρα). Σε κοντινή απόσταση, στα νότια υπάρχουν λείψανα από μονόχωρο ναό ο οποίος χρονολογείται στον 11ο - 12ο αιώνα. Στα νοτιοανατολικά, στο μέσο της απόστασης από τον γειτονικό Σώστη, υπάρχουν λείψανα μονής (περίβολος με ναό στο κέντρο) και εκτεταμένου μοναστηριακού συγκροτήματος, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται το καθολικό (τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα). Στην περιοχή έχουν βρεθεί νομίσματα των αρχών του 11ου έως το τέλος του 13ου αιώνα.
Σημείωση
Στη Ροδόπη και το Δήμο Αρριανών υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κερασιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ελισάβετ του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ
Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabet von Braunschweig-Calenberg von Welfen (8 Απριλίου 1526 στο Νήνοβερ - 19 Αυγούστου 1566 στο Σλόιζινγκεν) ήταν μια πριγκίπισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ από τη γέννησή της και από το γάμο της κόμισσα του Χένεμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Έρικ Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ και της συζύγου του Ελισάβετ των Χόεντσολερν (1510-1558), κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βραδεμβούργου. Η Ελισάβετ μεγάλωσε ως αυστηρή προτεστάντισσα από τη μητέρα της.
Η Ελισάβετ παντρεύτηκε στις 19 Αυγούστου 1543 στο Μύντεν με τον Γεώργιο-Ερνέστο κόμη του Χένεμπεργκ (1511-1583). Ο αδελφός του Πόπο ΙΒ΄ είχε νυμφευτεί τη μητέρα τής Eλισάβετ δύο έτη νωρίτερα. Η μητέρα της, ο αδελφός της Έρικ Β΄ και ο εξάδελφός της Ιωακείμ Β΄ Έκτωρ εγγυήθηκαν την προίκα της για 20.000 γκίλντερς. Το μοναστήρι στο Βέεντε συνέβαλε 350 γκίλντερς σε αυτήν την προίκα. . Ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum), ο γαμπρός τής υποσχέθηκε τις περιοχές Σλόιζινγκεν, Τέμαρ και Ζουχλ. Μέσω του γάμου του με την Ελισάβετ, ο Γεώργιος-Ερνέστος ήρθε σε επαφή με τις κορυφαίες προτεσταντικές δυναστείες στη Γερμανία.
Ο γάμος της Ελισάβετ παρέμεινε άτεκνος. Αυτή αφιερώθηκε στην ευσέβεια και τη φιλανθρωπία και εθεωρείτο «ειρηνική» γυναίκα. Ως αυστηρά ευαγγελική συζυγική κόμισσα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετατροπή της κομητείας Χένεμπεργκ σε προτεσταντική. Η κομητεία παρείχε άσυλο σε αρκετούς εκτοπισμένους Προτεστάντες ιεροκήρυκες.
Η Ελισάβετ απεβίωσε στις 19 Αυγούστου 1566 και τάφηκε στην εκκλησία τού κάστρου Σλόιζινγκεν. Ο τάφος της διακοσμήθηκε με επιτάφιο επίγραμμα, που είχε σκαλιστεί ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής της. Πριν από το τέλος της ο Οίκος Χένεμπεργκ έθετε τους τεθνεώτες του στο αβαείο Βέσρα, ωστόσο, ο Γεώργιος-Ερνέστος αποφάσισε να μεταφέρει τον τόπο της ταφής του Οίκου στο Σλόιζινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1543 τον Γεώργιο-Ερνέστο κόμη του Χένεμπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Ρομπ Γκρέι (καλαθοσφαιριστής)
Ο Ρόμπερτ Ντετζούαν Γκρέι Τζούνιορ (γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣ Μονακό του Γαλλικού Πρωταθλήματος (LNB Pro A). Είναι πόιντ γκαρντ και έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Μεταγράφηκε από το Κολέγιο του Χάουαρντ.
Πρώιμη ζωή
Ο Γκρέι έπαιξε στο Λύκειο Ίστ Ράδερφορντ ως δευτεροετής σπουδαστής, έχοντας κατά μέσο όρο 22,5 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά παιχνίδι. Μεταγράφηκε στο Σχολείο Κριστ και οδήγησε την ομάδα με επίδοση 32–5 και είχε μέσο όρο 11,3 πόντους ανά παιχνίδι ως τριτοετής. Ο Γκρέι τελείωσε την προπαρασκευαστική του σταδιοδρομία στην Ακαδημία Ουέστ Όουκς στη Φλόριντα.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Γκρέι σημείωσε 1.710 πόντους στην κολεγιακή δράση του, που ήταν οι περισσότεροι πόντοι στην AAC όταν αποφοίτησε, αν και έκτοτε έχει ξεπεραστεί από τον Κουίντον Ρόουζ. Ο Γκρέι αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον τον Δεκέμβριο του 2017 με πτυχίο κοινωνιολογίας.
Επαγγελματική πορεία
Ο Γκρέι επιλέχθηκε στον δεύτερο γύρο του ντραφτ του NBA G League του 2018 από τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς. Στη συνέχεια προστέθηκε στην σύνθεση της προετοιμασίας.
Στις 28 Μαΐου 2019, ο Γκρέι υπέγραψε με μία άλλη ομάδα του Γαλλικού Πρωταθλήματος, την Μετροπολιτάν 92, για την περίοδο 2019-2020. Είχε κατά μέσο όρο 14,5 πόντους, 2,9 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ ανά αγώνα. Στις 17 Ιουνίου 2020, ο Γκρέι υπέγραψε επέκταση συμβολαίου. Σε τέσσερις αγώνες την περίοδο 2020-21, είχε κατά μέσο όρο 10 πόντους, 1,3 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ ανά αγώνα. Στις 29 Οκτωβρίου 2020, ο Γκρέι υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό. Οδήγησε την ομάδα στο Eurocup και είχε μέσο όρο 17,2 πόντους ανά αγώνα. Στις 23 Ιουλίου 2021, ο Γκρέι υπέγραψε επέκταση δύο ετών με την ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζενές Λαΐκ ντε Μπουρ-αν-Μπρες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κλοτίλντ Κουρώ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λεβαλουά-Περρέ, στο Ωτ-ντε-Σεν και είναι κόρη του Ζαν-Κλωντ Κουρώ (γενν. 1942) και της Γαλλίδας ευγενούς Κατρίν ντυ Πονταβίς ντε Ρεναρντιέρ (γενν. 1948), κόρη του Πιέρ-Φρανσουά-Μαρί-Αντουάν, κόμη ντυ Πονταβίς ντε Ρεναρντιέρ (γενν. 1926).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 2003 τον Εμανουέλε-Φιλιμπέρτο του Οίκου της Σαβοΐας πρίγκιπα της Βενετίας & τιτουλάριο διάδοχο της Ιταλίας και έχει τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Βύλλις
Η Βύλλις ή Βουλλίς ήταν αρχαία πόλη στη σημερινή Αλβανία, πρωτεύουσα στην Ιλλυρική φυλή Βυλλίονες, βρισκόταν στα σύνορα της νότιας Ιλλυρίας με την Ήπειρο. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τον Αυλώνα, στον Αλβανικό Νομό Φιέρ. Η Αλβανική κυβέρνηση ανακήρυξε την περιοχή της Βύλλις αρχαιολογικό πάρκο (7 Απριλίου 2003). Ο Στέφανος ο Βυζάντιος γράφει ότι την πόλη ίδρυσαν οι Μυρμιδόνες όταν επέστρεφαν από την Τροία με αρχηγό τον Νεοπτόλεμο. Ο θρύλος αυτός απεικονίζεται στα αρχαία νομίσματα της πόλης. Τα πανίσχυρα τείχη της Βύλλις οικοδομήθηκαν στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς δεν ήταν ούτε Ηπειρώτικα ούτε Μακεδονικά. Αργότερα διεκδίκησε τον τίτλο της Ελληνιστικής πόλης, τα Ελληνικά τα μιλούσαν σε μεγάλο βαθμό αφού όλες οι νότιες Ιλλυρικές φυλές ήταν δίγλωσσες, μιλούσαν Ιλλυρικά και Ελληνικά. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. δέχτηκε από την Ελλάδα απεσταλμένους ιερείς με το όνομα Θεωρούς, αυτό μπορούσε να γίνει μόνο σε Ελληνικές πόλεις. Την περίοδο που είχε ξεσπάσει ο πόλεμος μεταξύ Ρωμαίων και Ιλλυριών οι κάτοικοι υποστήριξαν την Αρχαία Ρώμη απέναντι στον Ιλλυριό βασιλιά Γένθιο, όταν ωστόσο μετά συμμάχησαν μαζί τους οι Ιλλυριοί και οι Μακεδόνες οι Ρωμαίοι τους κατέστρεψαν. Μετά από μια μεγάλη περίοδο παρακμής έγιναν Ρωμαική αποικία (30 π.Χ.) και γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη.
Ιωάννης Ψύχας
Ο Ιωάννης Ψύχας ήταν Έλληνας αθλητής, από τους πρωτοπόρους στην σύγχρονη Ελλάδα, που συμμετείχε στις Ζάππειες Ολυμπιάδες.
Ο Ψύχας ήταν από την Κύμη και υπηρετούσε σαν εργάτης του αρτοποιείου στον Ελληνικό στρατό. Το 1870 πήρε μέρος στα Β΄Ολύμπια που έγιναν στο Παναθηναϊκό στάδιο. Εκεί ήταν πρώτος στην διελκυστίνδα και τρίτος στην δισκοβολία και στον Ακοντισμός επί σκοπόν.
Βύλλις
Το τοπωνύμιο είναι γνωστό σε επιγραφές του 2ου-3ου αιώνα π.Χ. ως "Βύλλις", ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στο έργο του Γεωγραφική Υφήγησις την καταγράφει ως "Βουλλίς". Το εθνικό όνομα των κατοίκων της πόλης σε μια μαντική πινακίδα του 4ου αιώνα π.Χ. που προέρχεται από την Αρχαία Δωδώνη εμφανίζεται ως "Βυλλίων". Ο Ψευδοσκύμνος εξέτασε νομίσματα της Ελληνιστικής εποχής του 3ου-2ου αιώνα π.Χ., μετέφρασε το όνομα της πόλης ως "Βουλινός". Ο Στέφανος ο Βυζάντιος σε μια εκτεταμένη εργασία που έκανε για την περιοχή τον 6ο αιώνα π.χ. την καταγράφει ως "Ιλλυρίδος πόλις" και τους κατοίκους με το εθνικό όνομα "Βυλλιδεύς". Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι ο κάτοικος της πόλης είχε τη δική του εθνότητα με το όνομα "Βυλλιδεύς", τα νομίσματα είχαν την επιγραφή "ΒΥΛΛΙΣ", κόπηκαν αποκλειστικά από τη φυλή των "ΒΥΛΛΙΟΝΩΝ". Όλα τα ονόματα αυτά παρουσιάζονται σε νομίσματα που κόπηκαν από το "Κοινόν των Βυλλιόνων", τα μισά αναφέρονται για τους Βυλλίονες ως πόλη-κράτος τα άλλα μισά ως Ιλλυρική φυλή. Η Βύλλις ήταν το αστικό κέντρο που ασκούσε την εξουσία με τη μορφή της πρωτεύουσας, υπήρχε πολιτική εξουσία και τις αποφάσεις έπαιρνε το "Κοινόν των Βυλλιόνων".
Ιωάννης Ψύχας
Ο Ψύχας τιμήθηκε το 2009 σε συνέδριο ο με θέμα Η Ελλάδα και η ομογένεια των Α’ και Β’ Ολυμπίων στο Ζάππειο μέγαρο της Αθήνας.
Βύλλις
Αρχαιότητα
Η Βύλλις ιδρύθηκε από την Ιλλυρική φυλή των Βυλλίονων (350 π.Χ.) σε οικισμό που υπήρχε από τον προηγούμενο αιώνα. Αρχικά οχυρώθηκε σε έναν Ιλλυρικό λόφο που επέβλεπε τους ψηλούς λόφους στην περιοχή του Μαλλακαστέρ. Την περιοχή της διεκδίκησαν τόσο η Επίδαμνος, όσο η Απολλωνία και η Ήπειρος. Η δημιουργία της Ιλλυρικής πόλης τον 4ο αιώνα π.Χ. συνδέεται με την ύπαρξη ορυχείων ασφάλτου στη Σελενίτσα, βρισκόταν στην κοιλάδα στην απέναντι πλευρά του ποταμού. Οι οχυρώσεις του 4ου αιώνα π.Χ. οικοδομήθηκαν σε ισοδομικά πέτρινα επίπεδα. Τα τείχη είχαν μήκος 2,25 χιλιόμετρα και πλάτος 3,5 μέτρα, περιλαμβάνουν έκταση 30 εκτάρια γύρω από έναν λόφο. Στο ιερό της Δωδώνης του 4ου αιώνα π.Χ. εμφανίζεται επιγραφή των Βυλλίονων στην οποία αναζητούσαν τη θεότητα που θα τους προστατεύσει.
Ιωάννης Ψύχας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της διελκυστίνδας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Βύλλις
Ελληνιστική περίοδος
Οι νοτιότερες Ιλλυρικές φυλές ανάμεσα και οι Βυλλίονοι ήταν δίγλωσσες, η Βύλλις ειδικά ήταν σε μεγάλο βαθμό Ελληνόφωνη. Στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. δέχτηκε Θεωρούς από τους Δελφούς κάτι που δεν μπορούσε να γίνει σε καμιά πόλη αν οι κάτοικοι δεν ήταν Ελληνόφωνοι. Το μεγάλο χρονικό διάστημα που πέρασε μέχρι την εποχή που ο Θεωροδόκος κατέγραψε τις πόλεις της νότιας Ιλλυρίας στους Δελφούς δείχνει ότι ο εξελληνισμός έγινε σταδιακά. Τον 3ο αιώνα π.Χ. οικοδομήθηκαν στη Βύλλις ένα θέατρο, μια Αγορά, δύο Στοές και ένας περίστυλος ναός. Στα τείχη της πόλης υπήρχαν έξι πύλες στις δύο από τις οποίες περνούσε ο μεγάλος δρόμος που ερχόταν από την Απολλωνία στη διεύθυνση του ποταμού Αώου, στις έξοδο του έφευγε προς τη Μακεδονία ή την Αντιγόνεια της Ηπείρου. Την εποχή που ανακατασκευάστηκε ο δρόμος κοντά στο Αρχαιολογικό Πάρκο (2011) βρέθηκε άγαλμα της Ελληνιστικής περιόδου που παριστάνει έναν στρατιώτη ή μια θεότητα. Το "Ιλλυρικόν Κοινόν των Βιλλίονων" ήταν εξελληνισμένο και δίγλωσσο, μετά το 232 π.Χ. αποτελούσε Συνασπισμό δύο πόλεων. Το Κοινό συνεδρίασε στις δύο μεγαλύτερες πόλεις που ήταν η Βύλλις και η Νίκαια η οποία ήταν επίσης Δήμος όπως δείχνει επιγραφή του 2ου αιώνα π.Χ. Όταν ξέσπασαν οι Ρωμαίο-Ιλλυρικοί πόλεμοι οι Βυλλίονοι υποστήριξαν την Αρχαία Ρώμη απέναντι στον Ιλλυριό βασιλιά Γένθιο, αργότερα άλλαξαν τη συμμαχία τους υπέρ των Μολοσσών και των Μακεδόνων και ο Ρωμαϊκός στρατός τους κατέστρεψε.
Βυζάντιο
Η Βύλλις έγινε τμήμα της Ρωμαικής επαρχίας της Ηπείρου, το όνομα της αναφέρεται συχνά όταν ξέσπασε ο Μέγας Ρωμαϊκός εμφύλιος. Μετά από μια μεγάλη περίοδο παρακμής η πόλη βρέθηκε ξανά σε ακμή σαν Ρωμαϊκή επαρχία όπως βρέθηκε σε επιγραφή που ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος την αποκαλεί "αποικία Βυλλίονων". Ο Στράβων αποκαλεί την ευρύτερη περιοχή σαν "Βυλλιακή". Τα τείχη της Βύλλις έχουν περισσότερες από τέσσερις επιγραφές γραμμένες στα Ελληνικά με λεπτομέρειες σχετικά με την κατασκευή τους από τον αρχιτέκτονα Βικτωρίνο με εντολή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (483-565). Την περίοδο των πρώτων χριστιανικών χρόνων η Βύλλις παρέμεινε σημαντικό κέντρο στην Ήπειρο αν και έπεσε σημαντικά η αξία του σε σχέση με την αρχαιότητα, οικοδομήθηκε μεγάλος αριθμός από εκκλησίες με μωσαϊκά δάπεδα με πολύπλοκες διακοσμήσεις. Οι δύο από αυτές τις Βασιλικές έχουν προσθέσει νέους θαλάμους και ένα νέο Βαπτιστήριο στη "Βασιλική Β".
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμικά Μνημεία της Αλβανίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία Κατηγορία:Ιλλυρική Αλβανία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία Κατηγορία:Πόλεις στην Αρχαία Ιλλυρία
Ερίκ Καστέλ
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Ερίκ ΚαστέλΕρίκ Καστέλ (στα γαλλικά Eric Castel) είναι ποδοσφαιρικός χαρακτήρας κόμικς που δημιουργήθηκε από τους Βέλγους κομίστες Raymond Reding (1920 – 1999) και Francoise Hugues. Ο Ερίκ Καστέλ, σύμφωνα πάντοτε με το σενάριο, αγωνίσθηκε με έναρξη το 1979 στη Μπαρτσελόνα (αν και προηγούμενα φέρεται να ανήκει στην Ίντερ Μιλάνου) και εν-συνεχεία την Παρί Σεν Ζερμέν πριν επιστρέψει στην ομάδα της Καταλονίας για να κλείσει την καριέρα του (1986) Πλην της αγωνιστικής του δράσης, οι συντελεστές του χαρακτήρα φρόντισαν να του προσδώσουν και κοινωνική διάσταση, εμφανίζοντάς τον να παρουσιάζει πλούσια προσωπική ζωή.
Στην Ελλάδα κάποιες από τις ιστορίες του Ερίκ Καστέλ δημοσίευσε η εκδοτική εταιρεία STAR COMICS, αλλά και τα περιοδικά Μπλεκ και Αγόρι. Από τις 17 Δεκεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε πως ο Έρικ Καστέλ επέστρεφε με επανέκδοση όλων των ιστοριών του, όπως και τον αδημοσίευτών του, συνολικά 15 τεύχη και το συλλεκτικό τεύχος #0 από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως σε συνεργασία με το Έθνος Της Κυριακής.
The Movie Database
Το The Movie Database (TMDb, Η βάση δεδομένων ταινιών) είναι μια συλλογική βάση δεδομένων για ταινίες. Το έργο ιδρύθηκε από τον Travis Bell το 2008 για να συλλέξει αφίσες ταινιών. Η αρχική βάση δεδομένων ήταν μια δωρεά από το ελεύθερο έργο Open Media Database (omdb). Το TMDb είναι ένα ανταγωνιστικό έργο του εμπορικού Internet Movie Database και μπορεί π.χ. να χρησιμοποιείται από το λογισμικό του κέντρου πολυμέσων Kodi.
Το 2010, το TMDb πουλήθηκε στην εταιρεία Fan TV, ωστόσο, τον ιστότοπο εξακολουθεί να διαχειρίζεται ο ιδρυτής του. Στα μέσα του 2020, η βάση δεδομένων περιείχε 568.729 ταινίες και 1.752.577 άτομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Ιστότοπος για ταινίες
Γιάνα Μπούρτσεσκα
Η Γιάνα Μπούρτσεσκα (Јана Бурческа, Jana Burčeska, 6 Ιουλίου 1993) είναι Σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 που έλαβε χώρα στην Ουκρανία, με το τραγούδι "Dance alone" ; το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού. Η ίδια έγινε γνωστή στην ΠΓΔΜ μετά τη συμμετοχή της το 2011 στο Macedonian Idol, όπου τερμάτισε στην πέμπτη θέση.
Βιογραφία
Τον Οκτώβριο του 2017, η Μπούρτσεσκα γέννησε μια κόρη που πήρε το όνομα Dona.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σουνιφρέδος Β΄ του Ουρζέλ
Ο Σουνιφρέδος Β΄, Sunifredo II (περί το 870 - 948) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης του Κόμης της Ουρζέλ (897 - 948).
Βιογραφία
Το 897 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τους αδελφούς του· οι πατρικές κτήσεις μοιράστηκαν μεταξύ τους: ο Βιλφρέδος Β΄ έλαβε τη Βαρκελώνη, Ζιρόνα, Οζόνα, ο Σουνιφρέδος Β΄ το Ουρζέλ, ο Μιρό Β΄ τη Σερδάνια και ο Σουνυέρ διαδέχθηκε τον Βιλφρέδο Β΄.
Το 940 εμφανίζεται να κυβερνά ακόμη. Απεβίωσε το 948 σε ηλικία 78 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Άγιος Γεώργιος Αμφίσσης Φωκίδας
''Για την νησίδα Άγιος Γεώργιος στην Φωκίδα το λήμμα: Άγιος Γεώργιος Γαλαξιδίου Για άλλα λήμματα με το ίδιο όνομα, δείτε: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)''
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός της Παρνασσίδας στο νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 260 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται νότια της Άμφισσας σε απόσταση μόλις 2,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, δίπλα στην ΕΟ Ιτέας - Άμφισσας και μέσα στις δυτικές εκτάσεις του Ελαιώνα της Άμφισσας, που είναι ο αρχαιότερος ελαιώνας της ελληνικής επικράτειας με περισσότερες από ένα εκατομμύριο ελιές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 110 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 2,712 χμ² (2011). Επίσης στο χωριό είχε ζήσει για μερικά χρόνια ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, του οποίου εικόνα βρίσκεται και στον κεντρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Αγιος Γεωργιος
Σκακιστικό Τουρνουά Μπουένος Άιρες 1939
Το τουρνουά πραγματοποιήθηκε στο Μπουένος Άιρες, αμέσως μετά το τέλος της όγδοης σκακιστικής Ολυμπιάδας. Πιο συγκεκριμένα, το τουρνουά πραγματοποιήθηκε μεταξύ της 2ας Οκτωβρίου και της 19ης Οκτωβρίου 1939 και διοργανώθηκε από τον σκακιστικό σύλλογο Círculo de Ajedrez, ο οποίος ήταν ένας εκ των δύο σημαντικότερων σωματείων του αθλήματος στην πόλη.
Οι καθημερινοί αγώνες μεταξύ των σκακιστών έλαβαν χώρα στις μακροχρόνιες εγκαταστάσεις του συλλόγου στην οδό Bartolomé Mitre 670, με τους γύρους να ξεκινούν στις 8:30 μ.μ. . Όλοι οι συμμετέχοντες, εκτός από τον Πολ Κέρες, είχαν αποφασίσει να μείνουν στην Αργεντινή, λόγω του ξεσπάσματος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκάκι
Πέτρινοι κύκλοι της Σενεγκάμπια
Οι Πέτρινοι κύκλοι της Σενεγκάμπια είναι αρχαιολογικός χώρος κατά μήκος του ποταμού Γκάμπια στην Αφρική. Πρόκειται για λίθους με κυκλική παράταξη οι οποίοι χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα π.Χ έως τον 16ο αιώνα μ.Χ και αποτελούν σύμφωνα με ιστορικές έρευνες ταφικά μνημεία.
Περιγραφή
Το συγκεκριμένο μνημείο αποτελείται από τέσσερις ομαδοποιήσεις λίθων σε σχήμα κύκλου: Wassu, Kerbatch, Sine Ngayene, Wanar οι οποίοι εκτείνονται σε 350 χιλιόμετρα πλάι στις όχθες του ποταμού Γκάμπια. Κάθε κύκλος αποτελείται από 10 έως 24 λίθους ενώ ο συνολικός αριθμός των λίθων φτάνει τους 93. Επιπλέον στην πλειοψηφία κάθε πέτρα έχει κυβοειδές ή κυλινδρικό σχήμα και είναι μικρότερη του ενός μέτρου όμως υπάρχουν και πέτρες που φτάνουν τα 3 μέτρα σε ύψος.