cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπαλκαναμπάτ
Βιομηχανία, οικονομία και μεταφορές
μικρογραφία|Τετράγωνα διαμερισμάτων στο Μπαλκαναμπάτ Είναι βιομηχανικό κέντρο παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η καλλιέργεια ζώων και η καλλιέργεια σιταριού και βαμβακιού είναι άλλοι τομείς οικονομίας στο Μπαλκαναμπάτ. Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Μπαλκαναμπάτ. Η πόλη συνδέεται με το Αεροδρόμιο της Ασγκαμπάτ από την Turkmenistan Airlines, καθώς και με τρένο και λεωφορείο. Η διαδρομή των λεωφορείων είναι από ανατολικά έως δυτικά του Μαγκτιμγκούλι σαγιόλι (αυτοκινητόδρομος) και κάνει στάσεις σε σταθμό λεωφορείων. Παρόλο που δεν υπάρχει επίσημη εταιρία ταξί, ιδιώτες λειτουργούν κοινόχρηστα ταξί. Σχεδόν κάθε όχημα θα παραλάβει τους επιβάτες και μια βόλτα κοστίζει περίπου 1 τουρκμενικό μανάτ (0,23 ευρώ). Η διάταξη της πόλης είναι ένα πλέγμα διαμερισμάτων που ονομάζεται κβαρτάλ (τετράγωνα). Οι κύριοι δρόμοι ονομάζονται Μαγκτιμγκούλι, Περβομάισκι και Γκουρμπανσολτάν ετζέ σαγιόλι. Υπάρχουν διάφορες εθνικές τράπεζες, υπηρεσίες της Turkmenpostal στο κέντρο κατά μήκος του Μαγκτιμγκούλι σαγιόλι, στο τετράγωνο 197.
Εκπαίδευση
Υπάρχει ένα καζακικό σχολείο που ονομάζεται προς τιμήν της Μάντι Μπεγκένοβα, ένα Τουρκμενο-Τουρκικό γυμνάσιο και Τουρκμενικά πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία.
Ξενοδοχεία
Υπάρχει ένα ξενοδοχείο 3 αστέρων Νεμπιτσί στο κέντρο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Συμμετοχή της Μαδαγασκάρης στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Γενικές πληροφορίες
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Μαδαγασκάρης ιδρύθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1963 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 26 Ιουνίου 1964. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο με 3 αθλητές. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976 και του 1988, η Μαδαγασκάρη έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 81 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία για τη χώρα ήρθε από τον Ζαν-Λουί Ραβελομαναντσόα το 1968, όταν τερμάτισε όγδοος στα 100 μέτρα ανδρών του στίβου.
Το 2006, η Μαδαγασκάρη πραγματοποίησε στο Τορίνο το ντεμπούτο της και σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ακολούθησε η απουσία από τους Αγώνες του 2010 και του 2014, επανήλθε όμως στους Αγώνες του 2018 και του 2022. Συνολικά, έχουν αγωνιστεί τρεις αθλητές στο άθλημα της αλπικής χιονοδρομίας, χωρίς να καταφέρουν να διακριθούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαδαγασκαρη Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μαδαγασκάρη
Αυγή (τηλενουβέλα)
Η Αυγή (Ισπανικά: Alborada) είναι τηλενουβέλα μεξικανικής παραγωγής του 2005. Η ιστορία τοποθετείτε στον αποικιακό Παναμά και το Μεξικό λίγα χρόνια πριν από την Μεξικανική Ανεξαρτησία από την Ισπανία.
Πρωταγωνιστούν Λουσέρο, Φερνάντο Κολούνγκα, Ντανιέλα Ρόμο και Λουίς Ρομπέρτο Γκουσμάν.
Υπόθεση
Η Μαρία Ιπόλιτα Ντίας μεγάλωσε δίπλα στην γιαγιά της, Δόνια Καρλότα, στην πόλη Σάντα Ρίτα του Παναμά. Η Ιπόλιτα γεννήθηκε στο Μεξικό, αλλά χωρίστηκε από την μητέρα της, Ασουνσιόν, σε τρυφερή ηλικία, και ποτέ δεν έμαθε ποιος ήταν ο πατέρας της. Ως αντάλλαγμα μεγάλης προίκας, η Δόνια Καρλότα κανονίζει να παντρέψει την εγγονή της με τον Αντόνιο, τον γιο της Δόνια Αδελαΐδα ντε Γκουσμάν. Λίγους μήνες μετά, η Δόνια Καρλότα πεθαίνει χωρίς να γνωρίζει ότι ο γάμος δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς ο Αντόνιο είναι σεξουαλικά ανίκανος, και ότι η Αδελαΐδα συμπεριφέρεται στην Ιπόλιτα με περιφρόνηση, επειδή είναι νόθα.
Γνωρίζοντας ότι ο Αντόνιο θα κληρονομήσει την κληρονομιά του θείου του Πρόσπερο, μόνο εάν κάνει ένα παιδί, η Αδελαΐδα αναγκάζει έναν δραπέτη των φυλακών που συνέλαβαν οι υπηρέτες της, να υποδυθεί τον Αντόνιο και να μπει στην κρεβατοκάμαρα της Ιπόλιτα την νύχτα για να την αφήσει έγκυο. Ο κακοποιός είναι ο Λουίς Μανρίκε ι Αρεγιάνο, ένας μεξικανός έμπορος που ο ξάδερφος του Ντιέγο τον έστειλε στην Σάντα Ρίτα για να κλείσει μια επαγγελματική συμφωνία, χωρίς να υποψιάζεται ότι στη πραγματικότητα ήταν μια πρόφαση για να τον σκοτώσει.
Στημένος σε μια γωνία, ο Λουίς δέχεται τους όρους της Αδελαΐδα, έχοντας ως σκοπό να το σκάσει από το παράθυρο, μα η τρυφερότητα της Ιπόλιτα τον κάνει αδύναμο στο να σταματήσει. Αργότερα, της λέει την ιστορία του και εξαφανίζεται μέσα στη νύχτα. Η Ιπόλιτα δεν έχει δει το πρόσωπό του και δεν γνωρίζει το όνομά του: το μόνο που ξέρει είναι ότι είναι από το Μεξικό. Τρια χρόνια μετά, τρεπόμενη σε φυγή εξαιτίας της Αδελαΐδα, η Ιπόλιτα φτάνει στο Μεξικό με τον γιο της Ραφαέλ, αποφασισμένη να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία ώστε τελικά να συναντήσει τον πατέρα του παιδιού της και να τον υποχρεώσει να το αναγνωρίσει.
Σύντομα μπλέκεται σε ένα ατέλειωτο κύκλο ίντριγκας και βίας που προέρχονται από την Δόνια Χουάνα, την αδερφή του Ντιέγο, ενώ θα πρέπει να πολεμήσει για τη ζωή της και του γιου της, ενώ η καρδιά της είναι μπερδεμένη με το μίσος για τον τρυφερό και παθιασμένο άγνωστο που την έκανε δική του, και την αγάπη που νοιώθει για τον Λουίς, χωρίς να γνωρίζει ότι στη πραγματικότητα πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Μάραθος Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε: Μάραθος (αποσαφήνιση)
Ο Μάραθος είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 360 μέτρα το οποίο βρίσκεται κοντά και ανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει μόλις 2 χλμ. Ν. από το Θέρμο και 31,5 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο ανάμεσα στις επαρχιακές οδούς Θέρμου - Λουτρών Στάχτης - Σίμου και Θέρμου - Ναυπάκτου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Θέρμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Θέρμο, τη Μάνδρα, τα Κουλούρια, το Μέγα Δένδρο και τον Ταξιάρχη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Θέρμου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Άννα Μάρια Άντερς
Η Άννα Μάρια Άντερς (πολωνικά: Anna Maria Anders) (22 Νοεμβρίου 1950, Λονδίνο) είναι η πρέσβειρα της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ιταλία και στον Άγιο Μαρίνο.
Ζωή
Η Άντερς είναι κόρη του Διοικητή των Πολωνικών Δυνάμεων στη Μάχη του Μόντε Κασίνο στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, Στρατηγού Βουαντίσουαφ Άντερς και της σύζυγός του, τραγουδίστριας και ηθοποιού, Ιρένα Ρενάτα Άντερς, επίσης γνωστή ως Ρενάτα Μπογκντάνσκα. Γεννήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ με πτυχίο στις σύγχρονες γλώσσες (1973). Έχει επίσης μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (1992). Το 1986, η Άννα Μάρια Άντερς παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών Ρόμπερτ Αλεξάντερ Κόστα, με τον οποίο έχει έναν γιο, τον Ρόμπερτ Βλαντίσλαβ Κόστα, ο οποίος είναι επίσης αξιωματικός του στρατού των ΗΠΑ.
Μετά την αποφοίτησή της από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, η Άντερς εργάστηκε σε χρηματοοικονομική εταιρεία δημοσίων σχέσεων και διαφημίσεων στο Λονδίνο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μετακόμισε στο Παρίσι της Γαλλίας, όπου εργάστηκε στο τμήμα επικοινωνιών της UNESCO. Το 1980, προσχώρησε στο Rezayat Paris, ένα υποκατάστημα διεθνούς ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων με επενδύσεις και κοινοπραξίες στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και στην Ασία.
Το 1994, η Άντερς εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την οικογένειά της. Μετά το θάνατο της μητέρας της το 2010, ανέλαβε το ρόλο της μητέρας της και άρχισε να ταξιδεύει στην Πολωνία σε τακτική βάση, επισκέπτοντας σχολεία και παρακολουθώντας στρατιωτικές και κυβερνητικές τελετές.
Για τις υπηρεσίες της σε Πολωνούς βετεράνους στο Ηνωμένο Βασίλειο και για τη διάδοση των κατορθωμάτων του 2ου Πολωνικού Σώματος Στρατού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός της Αξίας από τον Πολωνό Πρόεδρο, Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι. Το 2015 της απονεμήθηκε το Επίτιμο Σήμα του Συλλόγου Σιβηρικών Απελαθέντων. Από το 2015, η Άντερς είναι Επίτιμο Μέλος της Ένωσης Εφέδρων Αξιωματικών της Πολωνίας.
Ήταν η Πληρεξούσιος του Διεθνούς Διαλόγου στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Πρωθυπουργού της Πολωνίας, Ματέους Μοραβιέτσκι. Τον Μάρτιο του 2016 εξελέγη στη Γερουσία της Πολωνίας, σε μια συμπληρωματική εκλογή και εκπροσώπησε την ανατολική πλευρά της Πολωνίας που περιλαμβάνει τις: Γουόμζα, Αουγκούστουφ και Σουβάουκι. Εκπροσωπεί επίσης την Πολωνία στο WIP (Women in Parliaments Global Forum), ένα παγκόσμιο δίκτυο γυναικών βουλευτών που υποστηρίζει μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική και προωθεί τα ίσα δικαιώματα των γυναικών παγκοσμίως. Τον Αύγουστο του 2019, διορίστηκε πρέσβειρα της Πολωνίας στην Ιταλία, διαπιστευμένη επίσης στον Άγιο Μαρίνο.
Στην παρούσα θέση της, η Πρέσβειρα Άντερς εκπροσωπεί την Πολωνία στο εξωτερικό. Είναι παθιασμένη υποστηρίκτρια των Στρατιωτικών και Βετεράνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνές διπλωμάτες Κατηγορία:Πολωνές πρέσβειρες Κατηγορία:Πρέσβεις της Πολωνίας στην Ιταλία Κατηγορία:Άγγλοι πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Γυναικών 2018–19
Συνθέσεις
Οι συνθέσεις των συλλογών ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Γυναικών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2018 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2019
Περιφέρεια Αραγκατσότν
Η περιφέρεια Αραγκατσότν (Αρμενικά: Արագածոտն, ΔΦΑ: ɑɾɑɡɑt͡sɔtən) είναι μια περιφέρεια της Αρμενίας. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της περιφέρειας είναι η πόλη Ασταράκ. Σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία της Αρμενίας ο πληθυσμός της, στην απογραφή του 2011 ήταν 132.925 κάτοικοι.
Η περιφέρεια Αραγκατσότν καταλαμβάνει το βορειοδυτικό τμήμα της Αρμενίας και καλύπτει έκταση 2.756 τ.χλμ, το 9,3% της συνολικής έκτασης της Αρμενίας. Έχει εσωτερικά σύνορα με την περιφέρεια Σιράκ στα βόρεια, την περιφέρεια Λορί στα βορειοανατολικά, την περιφέρεια Κοτάικ στα ανατολικά, την περιφέρεια Αρμαβίρ στα νότια και την πόλη του Ερεβάν στα νοτιοδυτικά. Ο ποταμός Αχουριάν στα δυτικά χωρίζει το Αραγκατσότν από την επαρχία Καρς της Τουρκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αραγκατσότν
Εθνικό Μουσείο του Πόζναν
δεξιά|μικρογραφία| Η νέα βόρεια πτέρυγα, Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Το Εθνικό Μουσείο του Πόζναν (πολωνικά: Muzeum Narodowe w Poznaniu) είναι κρατικό πολιτιστικό ίδρυμα και ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στην Πολωνία. Στεγάζει μια πλούσια συλλογή πολωνικής ζωγραφικής από τον 16ο αιώνα και ύστερα, και μια συλλογή ξένης ζωγραφικής (ιταλική, ισπανική, ολλανδική και γερμανική). Το μουσείο φιλοξενεί επίσης νομισματικές συλλογές και μια έκθεση εφαρμοσμένων τεχνών.
Ιστορία
Το Εθνικό Μουσείο του Πόζναν ιδρύθηκε το 1857, ως «Μουσείο Πολωνικών και Σλαβικών Αρχαιοτήτων». Το 1894 το μουσείο μετονομάστηκε σε Περιφερειακό Μουσείο του Πόζεν. Το 1902, το μουσείο μετονομάστηκε σε Μουσείο Κάζιερ-Φρίντριχ. Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Καρλ Χίνκελντιεν και χτίστηκε το 1904.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το κτίριο υπέστη ζημιές, η συλλογή λεηλατήθηκε από Γερμανούς στρατιώτες, ενώ πολλά μουσειακά εκθέματα, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών και εθνογραφικών συλλογών, καταστράφηκαν. Μετά τον πόλεμο η πολωνική κυβέρνηση ανέκτησε πολλά από τα έργα που είχαν πάρει οι Γερμανοί. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και της δεκαετίας του 1970 το έργο μιας νέας βόρειας πτέρυγας του μουσείου σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μάριαν Τσάσκα (Marian Trzaska). Στη δεκαετία του 1990 προσαρμόστηκε από τον σχεδιαστή εσωτερικών χώρων Βίτολντ Γκουρκόβιτς (Witold Gyurkovich) και άνοιξε στο κοινό το 2001.
Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου εκτίθενται σε επτά θεματικές εκθέσεις που εξερευνούν τις κύριες τάσεις και κλάδους της εποχής: την Πινακοθήκη της Αρχαιότητας, τον Μεσαίωνα, την Πολωνική Τέχνη από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα και, στη νέα πτέρυγα, την Πινακοθήκη της πολωνικής τέχνη από την περίοδο των διαμελισμών μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πινακοθήκη Ευρωπαϊκής Τέχνης (ή Ξένη Ζωγραφική), η Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης και η Πινακοθήκη Αφίσας και Γραφιστικής. Το 2006, οι συλλογές του μουσείου περιελάμβαναν συνολικά 309.569 αντικείμενα τέχνης.
Τα έργα πολλών επιφανών Πολωνών καλλιτεχνών εκτίθενται στην Πινακοθήκη Πολωνικής Τέχνης, η οποία περιλαμβάνει πίνακες των Γιαν Ματέικο, Όλγκα Μποζνάνσκα, Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, Στανίσουαφ Βισπιάνσκι, Λέον Βιτσουουκόφσκι και Βουαντίσουαφ Τσαχόρσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στο Πόζναν Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Πόζναν Ποζναν Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Πολωνία Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Πόζναν
Ασωπός Λακωνίας
Ο Ασωπός είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ασωπού, του δήμου Μονεμβασιάς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. .Το Παπαδιάνικα gang είναι καλύτερο από το Ασωπός gang, καθώς τα μέλη του δεν παίζουν όλη μέρα λολ. Επίσης το Παπαδιανικα gang τρέχει όλοι την λακωνία με τα πατίνια του c.kogias σε αντίθεση με τον Ασωπό που τρέχουν με τα πόδια.
Παπαδιάνικα$$>>>Ασωπος
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ασωπού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 24,281 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Γλυφάδα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Κοντεβιάνικα και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασωπού του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1940 μετονομάστηκε σε Ασωπός. Το 1996 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασωπού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασωπού. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ασωπού και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασιάς.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός ταυτίζεται με την αρχαία πόλη του Ασωπού Λακωνίας που, ωστόσο, βρίσκεται νοτιότερα, κοντά στον σημερινό παράκτιο οικισμό της Πλύτρας. Η πόλη ήταν αυτόνομη και ανήκε στο Κοινό των Ελευθερολακώνων, ενώ διατηρήθηκε και στα βυζαντινά χρόνια. Η παλαιότερη ονομασία του οικισμού, Κοντεβιάνικα, έχει τις ρίζες του πιθανότατα στον ερχομό Κρητών από την περιοχή του Βιάννου, κατά την εποχή των πολέμων με τους Τούρκους στη μεγαλόνησο.
Εκδηλώσεις
Η ετήσια γιορτή της Γοργοεπηκόου στις 8 Σεπτεμβρίου.
Ο εμπνευσμένος λόφος
Ο εμπνευσμένος λόφος (γαλλικός τίτλος: La colline inspirée) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Μωρίς Μπαρές που εκδόθηκε το 1913. Αφηγείται την αληθινή ιστορία τριών μοναχών που μετέτρεψαν τον λόφο της Σιόν στη Λωρραίνη σε τόπο λατρείας και την αντιπαράθεσή τους με την επίσημη καθολική εκκλησία.
Το 1950, κατατάχθηκε ανάμεσα στα 12 μυθιστορήματα που τιμήθηκαν με το Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Το μνημείο Μπαρές στον λόφο της Σιόν Στη δεκαετία του 1830, τρεις μοναχοί της Λωρραίνης, οι αδερφοί Μπαγιάρ, αποφάσισαν να αποκαταστήσουν τον λόφο της Σιόν, «τόπο μνήμης» της Λωρραίνης, που από αμνημονεύτων χρόνων ήταν τόπος λατρείας των Γαλατών και στη συνέχεια τόπος προσκυνήματος αφιερωμένος στην Παναγία, το προσκύνημα είχε σταματήσει από τη Γαλλική Επανάσταση. Διαδίδοντας την πίστη, ανακατασκευάζοντας παρεκκλήσια και μοναστήρια από τα ερείπιά τους και αναζωπυρώνοντας τη λαϊκή ζέση είχαν σκοπό να προσδώσουν νέα πνευματική ζωή στην περιοχή. Η επιτυχία τους ήταν μεγάλη και πλήθη προσέρχονταν στη Σιόν.
Σχολιασμός
μικρογραφία|250x250εσ|Ο λόφος της Σιόν στο νομό [[Μερτ-ε-Μοζέλ της Λωρραίνης]] Το πρώτο κεφάλαιο, αρχίζει με τη φράση: «Υπάρχουν μέρη όπου φυσά το πνεύμα... Υπάρχουν μέρη που βγάζουν την ψυχή από τον λήθαργο, μέρη φυλαγμένα, λουσμένα στο μυστήριο, επιλεγμένα από την αιωνιότητα για να είναι η έδρα της θρησκευτικής συγκίνησης... Η Λωρραίνη έχει ένα από αυτά τα εμπνευσμένα μέρη.»
Ο Μωρίς Μπαρές παρουσιάζει μια πολύ ρεαλιστική ατμόσφαιρα της ζωής ενός μικρού επαρχιακού χωριού της πατρίδας του Λωρραίνης, που μετά τον γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870, μαζί με την Αλσατία είχε προσαρτηθεί στη Γερμανία. Περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια την ομορφιά των τοπίων, τον χαρακτήρα των ηρώων, τους προβληματισμούς τους και τους πνευματικούς τους αγώνες, μιλά για τις ρίζες του, τη γη του, τα δέντρα και τον άνεμο.
Περιγράφει την αντιπαράθεση δύο θρησκευτικών κινημάτων: του φωτισμένου ρεύματος των «Βιντρασιανών» και του παραδοσιακού ρεύματος των πιστών στη Ρώμη. Το πρώτο, εκπροσωπούμενο από τον λόφο Σιόν στη Λωρραίνη, συμβολίζει την ελευθερία και την πίστη στις «ρίζες». Το δεύτερο, εκφράζοντας την επίσημη ρωμαιοκαθολική εκκλησία μέσω του επισκόπου του Νανσί, συμβολίζει την τάξη και την υποταγή στην εξουσία. Παρά την αίρεση στην οποία έπεσε ο Λεοπόλδος και παρά τη νίκη της Εκκλησίας με την αποκήρυξή του, ο Μπαρές αρνήθηκε να αποφασίσει μεταξύ τάξης και ελευθερίας και έδωσε τη γνώμη του στις τελευταίες γραμμές, με την περίφημη αντίθεση ανάμεσα στο παρεκκλήσι (τάξη) και το λιβάδι (ενθουσιασμός) τα οποία ο συγγραφέας θεωρεί εξίσου απαραίτητα.
Ο συγγραφέας εργάστηκε για σχεδόν έξι χρόνια σ' αυτό το έργο, το οποίο θεωρείται το αριστούργημά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κέβιν Πάντερ
Ο Κέβιν Ξαβιέρ Πάντερ Τζ. (αγγλικά: Kevin Xavier Punter Jr., Μπρονξ, 25 Ιουνίου 1993), είναι Αμερικανός, με σέρβικη υπηκοότητα, επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την Παρτίζαν Βελιγραδίου, ενώ αποτελεί και τον αρχηγό της ομάδας.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Μετά το γυμνάσιο, ο Πάντερ πέρασε ένα χρόνο στη Χριστιανική Ακαδημία «Το Σώμα του Χριστού», στο Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας. Στην μοναδική του σεζόν εκεί, είχε κατά μέσο όρο 24,2 πόντους και 2,5 κλεψίματα.
Σταδιοδρομία στο κολέγιο
Μετά το λύκειο, ο Πάντερ έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο State Fair Community College από το 2012 έως το 2014 και στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί, με τους Τενεσί Βολουντίερς. Την πρώτη χρονιά του στο Τενεσί, είχε κατά μέσο όρο 22,1 πόντους και 3,4 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αν και δεν αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες της Southeastern Conference, ονομάστηκε στην All-SEC Δεύτερη Καλύτερη 5αδα, αφού τελείωσε με τον τρίτο υψηλότερο μέσο όρο πόντων (22,1 πόντους ανά αγώνα) και το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό ελεύθερων βολών (.853), κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.
Λαύριο και Άντβερπ Τζάιαντς (2016-2017)
Μετά την αποτυχία να επιλεχθεί στο NBA Ντραφτ 2016, ο Πάντερ έπαιξε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς στο NBA Σάμερ Λιγκ 2016. Το 2016, υπέγραψε με το Λαύριο του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Αγωνίστηκε σε 21 αγώνες με το Λαύριο και είχε μέσο όρο 12,2 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 0,9 ασίστ ανά αγώνα. Στις 27 Μαρτίου 2017, έφυγε από το Λαύριο και υπέγραψε με τη βελγική Άντβερπ Τζάιαντς μέχρι το τέλος της σεζόν.
Ρόσα Ράντομ (2017-2018)
Τον Ιούλιο του 2017, υπέγραψε με την πολωνική Ρόσα Ράντομ. Έπαιξε σε 16 αγώνες και είχε κατά μέσο όρο 20,6 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ ανά αγώνα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ της FIBA. Οι πολύ καλές επιδόσεις του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον της τουρκικής Γκαζιαντέπ το Φεβρουάριο, αλλά ο παίκτης δεν έφυγε από την ομάδα.
ΑΕΚ (2018)
Στις 10 Φεβρουαρίου 2018, μετακινήθηκε στην ΑΕΚ για την υπόλοιπη σεζόν. Με το σύλλογο κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας 2017-18, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό 88-83. Στις 6 Μαΐου 2018, κατέκτησε το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ με την ΑΕΚ. Στον τελικό, ο Πάντερ ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας του, σημειώνοντας 16 πόντους. Στο ελληνικό πρωτάθλημα είχε κατά μέσο όρο σε 11 ματς 11,4 πόντους, 2,3 ριμπάουντ και 0,8 ασίστ.
Βίρτους Μπολόνια (2018-2019)
Στις 6 Ιουλίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. Με την Μπολόνια κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Πάντερ μέτρησε 21 πόντους στον ημιτελικό με την Μπάμπεργκ και 26 πόντους στον τελικό με την Τενερίφη, έχοντας 23,5 πόντους και 7,5 ριμπάουντ, κερδίζοντας το βραβείο του MVP του Φάιναλ Φορ.
Ολυμπιακός (2019)
Στις 28 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό αγωνιζόμενος για πρώτη φορά σε σύλλογο της Ευρωλίγκα. Ωστόσο στις 24 Δεκεμβρίου 2019, έφυγε από το σύλλογο.
Ερυθρός Αστέρας (2019-2020)
Στις 27 Δεκεμβρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20.
Αρμάνι Μιλάνο (2020-2021)
Στις 18 Ιουνίου 2020, ανακοινώθηκε η μονοετής συμφωνία του με την ιταλική Αρμάνι Μιλάνο. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2020, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με την Αρμάνι Μιλάνο, νικώντας στον τελικό του Σούπερ Καπ την Βίρτους Μπολόνια 75-68, ενώ ο ίδιος πέτυχε 14 πόντους. Στις 26 Ιανουαρίου 2021, πραγματοποίησε τέσσερα ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στον Ολυμπιακό, είχε 27 πόντους, με 4/4 δίποντα, 4/8 τρίποντα, 7/8 βολές, 2 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 1 κλέψιμο και 33 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, αγωνιζόμενος 33:25. Τα ρεκόρ του αφορούσαν τους πόντους, τις ασίστ, την αξιολόγηση και τα λεπτά συμμετοχής. Στις 14 Φεβρουαρίου, κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας, αφού η Μιλάνο κέρδισε με 87-59 την Πέζαρο, με τον ίδιο να έχει 13 πόντους. Στις 11 Μαρτίου έσπασε το ατομικό του ρεκόρ πόντων σε ένα αγώνα της Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας είχε 32 (4/7 δίποντα, 5/9 τρίποντα, 9/9 βολές), 1 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο και 28 στην αξιολόγηση. Με αυτή την εμφάνιση αναδείχτηκε MVP της 29ης αγωνιστικής. Στις 30 Μαΐου κατέκτησε την τρίτη θέση στο Final Four της Κολωνίας, νικώντας στον μικρό τελικό την ΤΣΣΚΑ Μόσχας 83-73. Στην Ευρωλίγκα σε 36 αγώνες συνολικά, μέτρησε κατά μέσο όρο 14,3 πόντους με 40% στα τρίποντα και 45% στα δίποντα, 1,6 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ και πραγματοποίησε και καλές εμφανίσεις στο Final Four της Κολωνίας.
Παρτιζάν (2021-σήμερα)
Στις 2 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από την Παρτίζαν Βελιγραδίου. Μάλιστα η μεταγραφή αυτή ήταν η ακριβοπληρωμένη παίκτη στην ιστορία του σέρβικου μπάσκετ δίνοντας του 3 εκατομμύρια δολάρια για δύο χρόνια συνεργασίας. Τον Απρίλιο του 2022, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Αδριατικής Λίγκας για τη σεζόν 2021-22. Στις 23 Μαΐου, πέτυχε 30 πόντους και βοήθησε την Παρτιζάν να προκριθεί στους τελικούς της Αδριατικής Λίγκα. Στις 25 Απριλίου 2023 κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης στο πρώτο παιχνίδι των play off της Ευρωλίγκα μέτρησε, 26 πόντους (9/9 βολές, 5/8 τρίποντα και 1/3 δίποντα), 6 ασίστ, 6 κερδισμένα φάουλ και 3 ριμπάουντ σε 34 λεπτά συμμετοχής μέσα στη Μαδρίτη. Με αυτή την εμφάνιση αναδείχτηκε MVP της 1ης αγωνιστικής των πλέι οφς της Ευρωλίγκα. Τη σεζόν 2022-23 στην Ευρωλίγκα υπήρξε βασικός λόγος για την πορεία της Παρτιζάν μέχρι τα playoffs της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης (3-2), έχοντας 16.1 πόντους (44.3% τρίποντο και 91.7% βολές) 2.5 ασίστ, 2.2 ριμπάουντ και 15 PIR σε 37 αγώνες. Αυτό τον ανέδειξε σε μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα. Τον Απρίλιο του 2023, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Αδριατικής Λίγκας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Στις 22 Ιουνίου 2023, κατέκτησε την Αδριατική Λίγκα, αφού η Παρτίζαν νίκησε με 3-2 στη σειρά των τελικών τον Ερυθρό Αστέρα, με τον ίδιο να έχει στον τελικό αγώνα 32 πόντους (8/11 δίποντα, 3/6 τρίποντα, 7/8 βολές). Για την παρουσία του σε όλη τη σειρά πήρε το βραβείο του MVP των τελικών της Αδριατικής Λίγκα.
Στις 29 Ιουνίου 2023, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άντβερπ Τζάιαντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόσα Ράντομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βελγικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Σερβίας
Μάνδρα Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε: Μάνδρα
Η Μάνδρα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 450 μέτρα το οποίο βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας. Απέχει μόλις 2 χλμ. Ν. από το Θέρμο και 31,5 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Αγρίνιο και διασχίζεται από την επαρχιακή οδό Θέρμου - Κόνισκας - Διπλάτανου. Ως οικισμός αναφέρεται το 1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παμφίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Θέρμο, το Μάραθο, τα Κουλούρια, το Μέγα Δένδρο και τον Ταξιάρχη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Θέρμου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 78 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Αγώνας τυριού του Κούπερς Χιλ
Στον αγώνα αυτό οι συμμετέχοντες τρέχουν πίσω από ένα κεφάλι τυρί Γκλούσεστερ, βάρους 3 -4 κιλών, που το αφήνουν να κατρακυλήσει σε μια απότομη πλαγιά, στο Κούπερς Χιλ. Όποιος περάσει πρώτος τη γραμμή του τερματισμού κερδίζει το τυρί. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται δεξιά και αριστερά της πλαγιάς για να παρακολουθήσει τον αγώνα.
Ο αγώνας αρχικά διεξαγόταν την Ημέρα της Πεντηκοστής (Whit Monday) αλλά τελικά μεταφέρθηκε στη τελευταία Δευτέρα του Μάη. Αναφορικά με την προέλευσή του υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη ο αγώνας σχετίζεται με τη διατήρηση δικαιωμάτων βόσκησης στην περιοχή ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη έχει παγανιστική προέλευση. Ειδικότερα φέρεται να υπήρχε το έθιμο να κατρακυλούν στην πλαγιά του λόφου δεμάτια από φρύγανα, που τα είχαν βάλει φωτιά, μετά το τέλος του χειμώνα. Η πρώτη γραπτή αναφορά στον αγώνα γίνεται το 1826 αν και από τότε ήταν γνωστό ότι ήταν παλαιότερη παράδοση.
Ο αγώνας παραδοσιακά διεξάγεται από και για τους κατοίκους του χωριού Μπρόκγουερθ του Γκλουσέστερσαϊρ αλλά τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν και άτομα από άλλες χώρες. Το 1993 δεκαπέντε άτομα τραυματίστηκαν από τους οποίους οι τέσσερις σοβαρά. Δεκαέξι χρόνια αργότερα ο αγώνας ματαιώθηκε για λόγους ασφαλείας αλλά το 2011 διεξήχθη και πάλι.
Βίντεο
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ηνωμένου Βασιλείου
Νακαλιπίθηκος
Ο Nakalipithecus nakayamai ήταν προϊστορικό είδος πιθήκου που ζούσε στη σημερινή Κένυα πρώιμα στο Ύστερο Μειόκαινο, πριν από 10 εκατομμύρια χρόνια. Είναι το τυπικό είδος του νέου γένους Νακαλιπίθηκος. Το όνομα του γένους αναφέρεται στο Νακάλι, την περιοχή στην οποία βρέθηκε το απολίθωμα, ενώ το είδος πήρε το όνομά του από τον ιάπωνα γεωλόγο Κατσουχίρο Νακαγιάμα ο οποίος πέθανε ενώ εργαζόταν στο έργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρωπίδες Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά
Κηκίδιο Ροδόπης
Το Κηκίδιο ή Κικίδιο ή Κιγκίδιο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 40 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
To Κηκίδιο βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής, στην νοτιοανατολική είσοδο της πόλης ανάμεσα στον Ροδίτη (ΝΑ.) και Κόσμιο (ΝΔ.) αποτελώντας ουσιαστικά προάστιό της. Στην ανατολική πλευρά περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης και ο ποταμός Βοσβόζης ενώ στη νότια η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι από τους οποίους πολλοί είναι Πομάκοι που προέρχονται από τους οικισμούς Εσοχή, Κόβαλο, Άνω Βυρσίνη, Σμιγάδα, Κάτω Βυρσίνη, Κάρδαμο. Η παλιά ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Τσουτσού-κιοϊ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοσμίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κηκιδίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 610 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Χαουούπι
Το Χαουούπι (πολωνικά: Chałupy, κασουβικά: Chalëpë, γερμανικά: Ceynowa ) είναι χωριό του Πόβιατ Πουτσκ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνίας. Παλαιότερα ήταν μέρος της πόλης Βουαντισουαβόβο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του δημοτικού γραφείου, το Χαουούπι έχει 415 κατοίκους και η έκταση του χωριού είναι 63,7 εκτάρια. Το χωριό είναι παραθαλάσσιο και έχει δύο λιμανάκια για ψαράδες. Τα ρηχά και ήρεμα νερά του Κόλπου του Πουτσκ χρησιμοποιούνται για ιστιοσανίδα και kitesurfing.
Τουρισμός
Το 2012, η παραλία του Χαουούπι (αρ. εισόδου 22) πληρούσε τις κατευθυντήριες γραμμές για τις απαιτήσεις ποιότητας για τα νερά κολύμβησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κοντά στο χωριό υπάρχει μια παραλία γυμνιστών, η οποία έχει γίνει γνωστή από το τραγούδι Chałupy Welcome to του Ζμπίγκνιεφ Βοντέτσκι.
Οι εξοχικές κατοικίες βρίσκονται 7 χλμ από τη βάση της Χερσονήσου του Χελ, στον Κόλπο του Πουτσκ. Στο χωριό υπάρχουν καταλύματα, ξενώνες και θέρετρα. μικρογραφία|240x240εσ| Η [[Βαλτική Θάλασσα στο Χαουούπι]]
Ιστορία
Παλαιότερα ο τόπος ονομαζόταν μεταξύ άλλων Budziszewo (Μπουντζισέβο)- πήρε το όνομά του από τους ψαράδες Μπουντζίσουφ. Μέχρι σήμερα, το πιο συνηθισμένο επώνυμο των κατοίκων της χερσονήσου του Χελ είναι το Μπούντζισ (Budzisz). Οι πρώτες καταγραφές του οικισμού προέρχονται από το 1635, όταν ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας ίδρυσε το φρούριο Vladislausburg σε αυτήν την περιοχή, το οποίο αποτελούσε μέρος του αμυντικού συστήματος της πολωνικής ακτογραμμής. Το 1664, ο αλιευτικός οικισμός Budziszew καταλήφθηκε από την οικογένεια Σομπιέσκι.
Το 1836, στο Χαουούπι έλαβε χώρα η «κρίση του Θεού», η τελευταία στην Κασουβία (και επίσης στην Πολωνία και ίσως σε ολόκληρη την Ευρώπη), όπου η 51χρονη Κριστίνα Τσεϊνόβα, χήρα ψαρά, κατηγορήθηκε για μαγεία και υποβλήθηκε στη λεγόμενη δοκιμή του νερού, που έληξε με την καταδίκη του λυντσαρίσματος και τον θάνατό της. Με βάση αυτή την ιστορία, δημιουργήθηκε ο θρύλος της μάγισσας Ορτίσα (Ortysza). Ο αμμόλοφος Όρτους, που βρίσκεται 3 χλμ. από το κέντρο του Χαουούπι, πήρε το όνομά του από αυτήν.
Αμέσως μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας, η περιοχή του οικισμού αγοράστηκε από έναν κάτοικο της Βαρσοβίας, γνωστό ως Δρ. Μαγέφσκι. Ο νέος ιδιοκτήτης άρχισε να μετρά τη γη για εργοτάξια. Ο Μαγέφσκι διεκδίκησε το δικαίωμα σε ολόκληρη την περιοχή του Χαουούπι, συμπεριλαμβανομένων των οικοπέδων που ανήκαν σε ντόπιους ψαράδες για πολλές γενιές. Οι κάτοικοι εναντιώθηκαν αποφασιστικά και ενεργά στις ενέργειες του Μαγέφσκι, αρνούμενοι οποιαδήποτε ανταμοιβή. Το όνομα Χαουούπι εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1920, αν και το όνομα Τσεϊνόβα (Ceynowa) υπήρχε μέχρι το 1928. Το 1922, κατασκευάστηκε μια σιδηροδρομική γραμμή μέσω του Χαουούπι, που ένωνε το Χελ και το Βουαντισουαβόβο με τον σιδηροδρομικό σταθμό του Χαουούπι. Τότε το χωριό είχε 230 κατοίκους. Από εκείνη την εποχή, το χωριό άρχισε σταδιακά να μετατρέπεται από ψαροχώρι σε δημοφιλές θέρετρο διακοπών. Το 1991, ανεγέρθηκε η Εκκλησία της Αγίας Άννας και το 1997 χτίστηκε μαρίνα στην πλευρά του Κόλπου του Πουτσκ. Για αρκετές δεκαετίες, στο Χαουούπι πραγματοποιούνται ρεγκάτ με παλιά ψαροκάικα (τα λεγόμενα Πομεράνκα).
Από το 1954, το Χαουούπι ανήκε διοικητικά στην πόλη Βουαντισουαβόβο. Αυτό άλλαξε την 1η Ιανουαρίου 2015.
Τοπική κυβέρνηση
Η τοπική κυβέρνηση της Γκμίνα Βουαντισουαβόβο δημιούργησε μια βοηθητική κοινότητα. Την 1η Ιανουαρίου 2015 αντικαταστάθηκε από δημοτικό συμβούλιο. Το νομοθετικό όργανο του χωριού είναι η συνεδρίαση του χωριού. Εκτελεστικό όργανο του χωριού είναι ο διοικητής του χωριού. Επιπλέον, το συμβούλιο του χωριού, το οποίο αποτελείται από 3-5 άτομα, είναι το συμβουλευτικό όργανο, καθώς και βοηθητικό για τον πρόεδρο του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Πουτσκ
Γούρνα Λέρου
Η Γούρνα είναι χωριό στη Λέρο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέρου της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 282 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέρου‎
Συμμετοχή της Εσθονίας στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Παραπομπές
Εσθονία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εσθονία
Αλβέρτος Α΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Αλβέρτος Α΄, γερμ. Albrecht I (απεβ. 17 Αυγούστου 1316) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχατ-Τσερμπστ (1298-1316).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ζήγκφρητ Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Αικατερίνης των Μπγιέλμπο, κόρης του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας.
Το 1316 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος Β΄.
Οικογένεια
Το 1289 απεβίωσε η Λιούργκαρτ και ο Αλβέρτος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Ασκάνια, κόρη του 3ου εξαδέλφου του Κορράδου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αλβέρτος Β΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Ο Αλβέρτος Β΄, γερμ. Albrecht II (απεβ. 17 Ιουλίου 1362) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ (1316-1362).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης του Κορράδου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ.
Το 1362 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1324 την Αγνή των Βιτσλαβιδών, κόρη του Βϊτσλαβ Γ΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Όταν απεβίωσε η Αγνή, ο Αλβέρτος Β΄ έκανε το 1337 δεύτερο γάμο με την 3η εξαδέλφη του Βεατρίκη των Ασκάνια, κόρη του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αποθέματα πετρελαίου στη Ρωσία
Υπήρξαν ευρέως ποικίλες εκτιμήσεις των αποδεδειγμένων αποθεμάτων πετρελαίου στη Ρωσία. Οι περισσότερες εκτιμήσεις περιελάμβαναν μόνο τα αποθέματα της Δυτικής Σιβηρίας, τα οποία έχουν αξιοποιηθεί από τη δεκαετία του 1970 και προμηθεύουν τα δύο τρίτα του ρωσικού πετρελαίου. Ωστόσο, υπάρχουν δυνητικά τεράστια αποθέματα αλλού. Το 2005, το ρωσικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων υπολόγισε ότι υπάρχουν άλλα 4,7 δισεκατομμύρια βαρέλια (0,75 × 10 9 m3) πετρελαίου στην Ανατολική Σιβηρία. Τον Ιούλιο του 2013, το Ρωσικό υπουργείο Φυσικών Πόρων διέθεσε επίσημες εκτιμήσεις για τα αποθέματα για πρώτη φορά. Σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό Φυσικών Πόρων Σεργκέι Ντονσκόι, από την 1η Ιανουαρίου 2012, τα ανακτήσιμα αποθέματα πετρελαίου στη Ρωσία στην κατηγορία ABC1 (ισοδύναμα με αποδεδειγμένα αποθέματα) ήταν 17,8 δισεκατομμύρια τόνοι και τα αποθέματα κατηγορίας C2 (ισοδύναμα με πιθανά αποθέματα) ήταν 10,9 δισεκατομμύρια τόνοι.
Ιστορία
Ο Φάρμαν Σαλμάνοφ ήταν γεωλόγος από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος έγινε διάσημος για την ανακάλυψη μεγάλων πετρελαιοπηγών στη Δυτική Σιβηρία στην Περιφέρεια Τιουμέν το 1961.
Παραγωγή
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η παραγωγή πετρελαίου της Ρωσίας μειώθηκε απότομα και ανέκαμψε μόνο τα τελευταία χρόνια. Η Σοβιετική Ένωση έφτασε στο μέγιστο των 12,58 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως (2.000 × 10 6 m 3 / d) στα συνολικά καύσιμα το 1988 και η παραγωγή είχε μειωθεί σε περίπου 6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (950 × 10 3 m3 / ημέρα) έως στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Μια ανάκαμψη στη ρωσική παραγωγή πετρελαίου ξεκίνησε το 1999, την οποία πολλοί αναλυτές αποδίδουν στην ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας. Οι υψηλές παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου, η χρήση της ιαπωνικής τεχνολογίας, και η αναζωογόνηση των παλαιών πετρελαιοπηγών βοήθησε επίσης σε αυτό. Μέχρι το 2007, η ρωσική παραγωγή είχε ανακάμψει στα 9,8 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (1,56 × 10 6 m 3 / d), αλλά αυξανόταν με βραδύτερο ρυθμό από το 2002-2004. Το 2008, η παραγωγή μειώθηκε κατά 1% το πρώτο τρίμηνο και ο αντιπρόεδρος της Lukoil, Λεονίντ Φέντουμ, δήλωσε ότι θα χρειαστεί να δαπανηθούν 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για την ανάπτυξη νέων αποθεμάτων, εάν διατηρηθούν τα τρέχοντα επίπεδα παραγωγής. Ο αρχισυντάκτης του ρωσικού πετρελαϊκού επενδυτή ισχυρίζεται ότι η ρωσική παραγωγή είχε φτάσει σε δευτερεύουσα κορυφή το 2007.
Το 2007, η Ρωσία παρήγαγε περίπου 9,8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως (1,56 × 10 6 m 3 / d) πετρέλαιο και κατανάλωσε περίπου 2,8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως (450 × 10 3  m 3 / d) σε προϊόντα και εξήγαγε περίπου 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (1,1 × 10 6  m 3 / ημέρα). Πάνω από το 70% της ρωσικής παραγωγής πετρελαίου εξήχθη, ενώ το υπόλοιπο 30% επεξεργάστηκε τοπικά. Στις αρχές του 2008 οι Ρώσοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι είχαν ανησυχίες επειδή, μετά την αύξηση μόλις 2% κατά τη διάρκεια του 2007, η παραγωγή πετρελαίου άρχισε να μειώνεται και πάλι το 2008. Η ρωσική κυβέρνηση έκανε προτεινόμενες φορολογικές περικοπές στο πετρέλαιο σε μια προσπάθεια τόνωσης της παραγωγής.
Μέχρι το 2011, η ρωσική παραγωγή πετρελαίου είχε αυξηθεί στα 10,54 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (1,667 × 10 6 m 3 / ημέρα). Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2018, η παραγωγή αργού πετρελαίου της Ρωσίας αυξήθηκε στα 11,61 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (1,846 × 10 6 m 3 / ημέρα), ένα νέο ρεκόρ μετά τη σοβιετική αγορά.
Εκτιμήσεις αποθεματικών
Η ταξινόμηση ABC1 βασίζεται στο ρωσικό σύστημα και είναι το πλησιέστερο ισοδύναμο αυτού του συστήματος με τα αποδεδειγμένα αποθέματα της Εταιρίας Μηχανικών Πετρελαίου (SPE). Θεωρείται από ορισμένους ως κάπως λιγότερο αυστηρή από τα αποδεδειγμένα αποθεματικά της SPE.
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, ο Πρόεδρος της Ένωσης παραγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ρωσίας Γκενάντι Σμααλ δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι τα αποθέματα πετρελαίου που ανακαλύφθηκαν στη Ρωσία (ABC1) ανέρχονται σε 17,8 δισεκατομμύρια τόνους (17,8 * 10 12 m 3 ). Ανεφερε επίσης ότι τα αποθέματα C2 ανέρχονται σε 8 δισεκατομμύρια τόνους.
Ορυκτέλαια
Πιστεύεται ότι υπάρχουν στη δυτική Σιβηρία σημαντικά αποθέματα ορυκτέλαιων, όπως περιέχονται στον σχηματισμό Μπαζένοφ. Μια εκτίμηση από τον Γουντ Μακένζι του Bazhenov Formation ήταν ότι περιείχε 2 τρισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Παρόλα αυτά οι εφικτοί παράγοντες ανάκτησης είναι άγνωστοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας
Ντέρικ Χάμιλτον (καλαθοσφαιριστής)
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Παρά την αποτυχία του να μπει στο ΝΒΑ, ο Χάμιλτον είχε μία επιτυχημένη και μακρά σταδιοδρομία στο εξωτερικό. Έκανε μία αξιόλογη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα παίζοντας σε Σπόρτινγκ, ΑΕΚ, Απόλλωνα Πατρών και Ηράκλειο. Έπαιξε επίσης στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, με την Προεξίνκα ΚΜ Καρταχένα για δύο χρόνια και στο Ισραηλινό Πρωτάθηλμα με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, όπου του δόθηκε το προσωνύμιο "Η Κόλλα", λόγω της τεράστιας συνεισφοράς του στη χημεία της ομάδας.
Πριν από αυτό, έπαιξε επίσης με τους ισραηλινούς συλλόγους Χάποελ Χολόν και Χάποελ Εϊλάτ. Έπαιξε στο τέλος της σταδιοδρομίας του στην Ευρώπη στο Ρωσικό Πρωτάθλημα με την Ντιναμό Μόσχας.
Ο Χάμιλτον είναι ξάδεφος του πρώην καλαθοσφαιριστή του Ντιουκ, Αντόνιο Λανγκ, ο οποίος κέρδισε 2 τίτλους NCAA και είχε θητείες στο NBA, το CBA και στο εξωτερικό πριν ξεκινήσει την προπονητική και είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Άντζελο Χάμιλτον, ο οποίος οδήγησε το Πολιτειακό Κολέγιο του Κόνορς στον Εθνικό τίτλο του NJCAA το 1990 και αργότερα έπαιξε στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα πριν ξεκινήσει θητεία στο εξωτερικό και στο Continental Basketball Association. Ο γιος του Χάμιλτον, Κάιλ Χάμιλτον, παίζει αμερικανικό ποδόσφαιρο για το Πανεπιστήμιο του Νοτρ Νταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαπόελ Εϊλάτ ΜΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λαρούγκ Γκαρ
Το Λαρούγκ Γκαρ (θιβετιανά: བླ་རུང་སྒར་) είναι χωριό στην κοιλάδα Λαρούγκ και κοινότητα η οποία ανήκει στην κομητεία Σέρταρ της Αυτόνομης Θιβετιανής Περιφέρειας Γκάρζε, στη Σιτσουάν της Κίνας. Το Λαρούγκ Γκαρ θεωρούνταν το μεγαλύτερο βουδιστικό μοναστικό κέντρο μέχρι που άρχισαν εκ νέου οι κατεδαφίσεις από την κινεζική κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2016.
NGC 822
Ο NGC 822 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Εκτιμάται ότι απέχει περίπου 233 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο 80 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 5 Σεπτεμβρίου 1834.
Λαρούγκ Γκαρ
Βουδιστικό Ινστιτούτο
Το Λαρούγκ Γκαρ είναι ο τόπος στον ο οποίο ο Τζίγκμε Φούντσοκ ίδρυσε το 1980 το Βουδιστικό Ινστιτούτο της Λαρούγκ Γκαρ, του οποίου ο πληθυσμός έφτανε τα 10.000 άτομα τον Ιούνιο 2016.
NGC 822
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός) 0822 08055
Λαρούγκ Γκαρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιτσουάν
Καμπερτόνιο
Το Καμπερτόνιο (ιταλικά: Campertogno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Τζιν Σίμονς
μικρογραφία|315x315εσ|Με τον Ζαν-Πιέρ Ομόν στην ταινία Αδιάντροπη αμαρτωλή (1956) Η Τζιν Μέριλιν Σίμονς (αγγλικά: Jean Merilyn Simmons, 31 Ιανουαρίου 1929 - 22 Ιανουαρίου 2010) ήταν Βρετανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ήταν μία από τις «καλές νεαρές σταρ» του Άρθουρ Ρανκ, εμφανίστηκε κυρίως σε ταινίες, ξεκινώντας από ταινίες στη Μεγάλη Βρετανία κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθούμενες κυρίως από ταινίες του Χόλυγουντ από το 1950 και μετά.
Η Σίμονς προτάθηκε για το Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Άμλετ (1948) και κέρδισε το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Ηθοποιού (σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ) για το Μάγκες και κούκλες (Guys and Dolls, 1955). Άλλες ταινίες της είναι οι Young Bess (1953), The Robe (1953), Ματωμένοι ορίζοντες (The Big Country, 1958), Είμαστε διεφθαρμένοι;» (Elmer Gantry, 1960), Σπάρτακος (Spartacus, 1960) και το The Happy Ending (1969), για την οποία ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Κέρδισε επίσης ένα βραβείο Έμμυ για τη μίνι τηλεοπτική σειρά Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας (The Thorn Birds, 1983).
Πρώτα χρόνια
Η Σίμονς γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1929, στο Ίσλινγκτον του Λονδίνου, από τον Τσαρλς Σίμονς, χάλκινο ολυμπιονίκη στη γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912, και τη σύζυγό του, Γουίνιφρεντ Άντα (το γένος Λόβλαντ). Η Τζιν ήταν η μικρότερη από τα τέσσερα παιδιά, και τα αδέλφια της ήταν η Λόρνα, ο Χάρολντ και η Έντνα. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε την ηθοποιία.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οικογένεια Σίμονς εκκενώθηκε στο Ουίνσκομπ του Σόμερσετ. Ο πατέρας της, δάσκαλος φυσικής αγωγής, δίδαξε για μικρό χρονικό διάστημα στο σχολείο Σίντκοτ, και κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σίμονς ακολούθησε τη μεγαλύτερη αδερφή της στη σκηνή του χωριού και τραγούδησε δημοφιλή τραγούδια όπως το "Daddy Wouldn't Buy Me a Bow Wow". Τότε, η φιλοδοξία της ήταν να γίνει ακροβατικός χορευτής.
Πρώτες ταινίες
Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο, η Σίμονς γράφτηκε στη σχολή χορού Άιντα Φόστερ. Την ξεχώρισε ο σκηνοθέτης Βαλ Γκεστ, ο οποίος την έβαλε να παίξει στην ταινία της Μάργκαρετ Λόκγουντ, Give Us the Moon (1944). Ακολούθησαν μικροί ρόλοι σε πολλές άλλες ταινίες, όπως στον Mr. Emmanuel (1944), στο Kiss the Bride Goodbye (1945), στο Meet Sexton Blake (1945) και στο δημοφιλές The Way to the Stars (1945), καθώς και το σύντομο Sports Day (1945).
Η Σίμονς είχε ένα μικρό ρόλο ως αρπίστρια στο Καίσαρ και Κλεοπάτρα (1945), σε παραγωγή του Γκάμπριελ Πασκάλ, με πρωταγωνίστρια την Βίβιαν Λι και συμπρωταγωνιστή τον μελλοντικό της σύζυγο Στιούαρτ Γκρέιντζερ. Ο Πασκάλ είδε δυνατότητες στη Σίμονς, και το 1945 της έκανε επταετές συμβόλαιο.
Μεγάλες προσδοκίες και διασημότητα
Η Σίμονς έγινε διάσημη στη Βρετανία όταν πρωταγωνίστησε ως νεαρή Εστέλλα στην εκδοχή του Ντέιβιντ Λην, Μεγάλες Προσδοκίες (Great Expectations, 1946). Η ταινία ήταν η τρίτη πιο δημοφιλής ταινία στο βρετανικό ταμείο κινηματογράφου (μποξ όφις) το 1947 και η Σίμονς έλαβε εξαιρετικές κριτικές.
Η Σίμονς είχε υποστηρικτικούς ρόλους στο Hungry Hill (1947) με τη Μάργκαρετ Λόκγουντ και στην ταινία των Πάουελ-Πρέσμπουργκερ «Μαύρος Νάρκισσος» (Black Narcissus, 1947), που έπαιξε μια ινδή γυναίκα μαζί με τον Σαμπού.
Η Σίμονς ήταν πρωταγωνίστρια για πρώτη φορά στο δράμα Uncle Silas (1947). Ακολούθησε το The Woman in the Hall (1947). Κανένα δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχές. Αλλά η Σίμονς έπαιξε τότε σε μία τεράστια επιτυχία, έπαιξε την Οφηλία στον Άμλετ του Λόρενς Ολίβιε (1948), για την οποία έλαβε την πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ. Ο Ολίβιε της πρόσφερε την ευκαιρία να εργαστεί και να σπουδάσει στο Μπρίστολ Ολντ Βικ, συμβουλεύοντας την να παίξει σε οτιδήποτε της πρόσφεραν για να αποκτήσει εμπειρία. Αλλά η Σίμονς είχε συμβόλαιο με τον οργανισμό Rank, ο οποίος άσκησε βέτο στην ιδέα.
Η Σίμονς είχε το προβάδισμα στο The Blue Lagoon (1949), ένα έργο που είχε αρχικά ανακοινωθεί για τη Λόκγουντ. Ήταν μια σημαντική οικονομική επιτυχία.
Στιούαρτ Γκρέιντζερ
Η Σίμονς πρωταγωνίστησε με τον Στιούαρτ Γκρέιντζερ στην κωμωδία Adam and Evelyne (1949). Ήταν ο πρώτος ρόλος της για ενήλικες, και η Σίμονς με τον Γκρέιντζερ ερωτεύτηκαν και σύντομα παντρεύτηκαν.
Η Σίμονς έπαιξε σε δύο ταινίες που ήταν δημοφιλείς στο τοπικό ταμείο κινηματογράφου τις So Long at the Fair (1950) με τον Ντερκ Μπόγκαρτ και Trio (1950), όπου ήταν ένα από τα πολλά αστέρια. Έπειτα έπαιξε στο Cage of Gold (1950) με τον Ντέιβιντ Φαράρ και τον Ραλφ Τόμας, και στο The Clouded Yellow (1950) με τον Τρέβορ Χάουαρντ. Το 1950, η Σίμονς ψηφίστηκε ως το τέταρτο πιο δημοφιλές αστέρι στη Βρετανία.
Χάουαρντ Χιουζ και Βίκτωρ Ματσούρ
Ο Χιουζ ήθελε να ξεκινήσει μια σεξουαλική σχέση με τη Σίμονς, αλλά ο Γκρέιντζερ τον σταμάτησε λέγοντας θυμωμένα στον Χιουζ μέσω τηλεφώνου: «Κύριε Χάουαρντ αιμοβόρε Χιουζ, θα το μετανιώσεις αν δεν αφήσεις τη γυναίκα μου ήσυχη». Η πρώτη της ταινία στο Χόλυγουντ ήταν «Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι» (Androcles and the Lion, 1952), σε παραγωγή του Πασκάλ και με πρωταγωνιστή τον Βίκτωρ Ματσούρ. Ακολούθησε το «Ένα αγγελικό πρόσωπο» (Angel Face, 1953), με τον Ρόμπερτ Μίτσαμ σε σκηνοθεσία του Ότο Πρέμινγκερ. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Τόμσον, «Αν είχε παίξει σε μόνο μία ταινία - Angel Face - θα μπορούσαμε τώρα να μιλάμε με το δέος που δόθηκε στη Λουίζ Μπρουκς». Θιγμένος από την αντίσταση του Γκρέιντζερ, ο Χιουζ έδωσε εντολή στον Πρέμιγκερ να χειριστεί τη Σίμονς όσο το δυνατόν πιο σκληρά, οδηγώντας τον σκηνοθέτη να ζητήσει από τον συμπρωταγωνιστή Μίτσαμ να χτυπάει επανειλημμένα την ηθοποιό όλο και πιο δυνατά, έως ότου ο Μίτσαμ γύρισε και χτύπησε τον Πρέμιγκερ, ρωτώντας αν έτσι ήθελε.