cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dia
Ιστορικό
Από το 2000 έως το 2011, ο Dia ήταν μέρος του ομίλου Carrefour, αλλά μετά την απόσχιση του έγινε ανεξάρτητος και έκανε το ντεμπούτο του στη χρηματιστηριακή αγορά IBEX 35 της Μαδρίτης στις 2 Ιανουαρίου 2012.
Ο Όμιλος Dia αγόρασε τη Schlecker (συμπεριλαμβανομένων των 1.127 καταστημάτων της στην Ισπανία και 41 καταστημάτων στην Πορτογαλία και των τεσσάρων κέντρων διανομής) για 70,5 εκατομμύρια ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Αρχέλαος (τοξοβολία)
Το τμήμα τοξοβολίας ιδρύθηκε με πρόταση και πρωτοβουλία του Μυρωτή Κωνσταντίνου και του εφόρου Καπετανάκη Ανάργυρου.
Άρχισε να λειτουργεί από τα τέλη του 1993.
Πρόγραμμα προπονήσεων
Τμήμα Α΄ κάθε Τρίτη & Πέμπτη 18:00 - 20:00,  για ηλικίες από 8 - 11 ετών,
Τμήμα Β΄ κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή 20:00 - 22:00,  για ηλικίες από 12 - 17,
Τμήμα Γ΄ κάθε Τρίτη, και Πέμπτη 20:00 - 22:00,  για ηλικίες από 18 - 118 ετών.
Τις προπονήσεις μπορούν να παρακολουθήσουν και Α.με.Α.
Διεύθυνση Κλειστού προπονητηρίου :
Δημοτικού Σταδίου (στην αίθουσα κολυμβητηρίου) - 60100, Κατερίνη.
Αρχέλαος
Αλίκη Κωνσταντινίδου
Η Αλίκη Κωνσταντινίδου (26 Ιουνίου 1989, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στη Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως κεντρική.
Καριέρα
Η Αλίκη Κωνσταντινίδου το 2002 σε ηλικία 13 ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες της Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 2006, οπότε αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, που τότε αγωνιζόταν στην Α1 Εθνική. Το 2007 μετακινήθηκε στον Εαρινό Θεσσαλονίκης, και το 2008 στην ομάδα του Σ.Α. Πειραματικού Θεσσαλονίκης, με την οποία το 2009-10 κατέκτησε το Πρωτάθλημα του Β' ομίλου της Α2 και φυσικά την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Μετά τον υποβιβαασμό του Πειραματικού το 2011, μεταγράφηκε στην άλλη κολλεγιακή ομάδα της Θεσσαλονίκης, τον Σ.Α.Α.Κ. Ανατόλια, στον οποίον παρέμεινε μέχρι το 2013, αγωνιζόμενη στην Α1 Εθνική.
Οι εξαιρετικές εμφανίσεις της στο πρωτάθλημα κίνησαν το ενδιαφέρον του Πανναξιακού, που μόλις είχε ανέβει στη μεγάλη κατηγορία. Έτσι το Καλοκαίρι του 2013 η Αλίκη Κωνσταντινίδου πραγματοποιεί το πρώτο μεγάλο άλμα στην καριέρα της και εντάσσεται στην ομάδα της Νάξου, με την οποία γνωρίζει την πρώτη της μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 2014. Το Καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς παίρνει το πλοίο για τον Πειραιά και υπογράφει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα, όσο και το Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 2014-15, αλλά απροσδόκητα ο Ολυμπιακός δεν ανανεώνει το συμβόλαιό της, παρά τη σημαντική συμμετοχή της στην κατάκτηση του νταμπλ από τις Πειραιώτισσες.
Διεθνής καριέρα
Η Αλίκη Κωνσταντινίδου κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γυναικών το 2006, σε ηλικία 17 ετών. Από το 2011 πάντως αποτελεί τακτικό μέλος του εθνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, με πολλές συμμετοχές σε προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και σε αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας. Η Αλίκη Κωνσταντινίδου μέχρι τον Μάιο του 2018 είχε πραγματοποιήσει 19 επίσημες συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
''' 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
'''3 Κύπελλα Ελλάδας
Ατομικές Διακρίσεις
Πρωτάθλημα Ελλάδας 2014-15: Πολυτιμότερη Παίκτρια (M.V.P.) 10ης αγωνιστικής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Πανναξιακού Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ
Ο Ιάκωβος, Κόμης του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ  (αγγλικά: James, Earl of Wessex and Forfar, 17 Δεκεμβρίου 2007) είναι το νεότερο παιδί και ο μοναδικός γιος του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Εδιμβούργου και της Σοφίας, Δούκισσας του Εδιμβούργου. Είναι 14ος στην σειρά διαδοχής για τον Βρετανικό Θρόνο.
Είναι ο νεότερος εγγονός της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και του Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου. και ανιψιός του Βασιλιά Καρόλου Γ΄.
Βιογραφία
Ο Ιάκωβος Αλέξανδρος Φίλιππος Τεό Μαουντμπάττεν-Ουίνδσορ, γεννήθηκε με καισαρική τομή, στις 17 Δεκεμβρίου 2007 και ώρα 16:20 μ.μ. (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Φρίμλεϊ Παρκ στο Σάρρεϋ της Αγγλίας. Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος ήταν παρών στη γέννηση του δεύτερου παιδιού του, παρατήρησε ότι η γέννα ήταν "πολύ πιο ήρεμη από ότι η πρώτη λόγω της έκτακτης καισαρικής", η σύζυγός του "ήταν πολύ καλά στην υγεία της", και ότι ο γιος του ήταν "σαν τα περισσότερα μωρά, πολύ μικρός, πολύ γλυκός και πολύ χαριτωμένος". Το μωρό και η μητέρα του πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 20 Δεκεμβρίου και την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκαν τα ονόματά του.
Βαπτίστηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου Ουίνδσορ, στις 19 Απριλίου 2008. Νονοί του ήταν η Ντενίζ Πάλτον, η Τζιάνιε Ίργουιν, ο Άλασταιρ Μπρους, ο Ντάνκαν Μπάλιβαντ και ο Τομ Χιλ.
Από το 2020, ο Ιάκωβος παρακολουθεί το γυμνάσιο "Eagle House School" στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας.
Τίτλοι
Μέχρι τις 10 Μαρτίου του 2023 ο Ιάκωβος ήταν γνωστός ως Υποκόμης του Σέβερν, με τον μεγαλύτερο δευτερεύοντα τίτλο του πατέρα του. Έκτοτε, αφ' ότου ο πατέρας του χρίσθηκε Δούκας του Εδιμβούργου, ο Ιάκωβος χρησιμοποιεί τους ανώτερους τίτλους του πατέρα του, αυτούς του Κόμη του Ουέσσεξ και του Φόρφαρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Ιάκωβος
Βελίκα Κλαντούσα
μικρογραφία|333x333εσ|Τζαμί στη Βελίκα Κλαντούσα μικρογραφία|250x250εσ|Κάστρο στη Βελίκα Κλαντούσα Η Βελίκα Κλαντούσα (βοσνιακά: Velika Kladuša, προφέρεται [vɛ̂likaː klǎduʃa]) είναι μια πόλη και δήμος στα βορειοδυτικά της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, και βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Κροατία. Η πλησιέστερη πόλη είναι το Τσάζιν, και λίγο νοτιότερα, οι πόλεις Μπίχατς και Μποσάνσκι Νόβι. Πέρα από τα σύνορα, δεν βρίσκεται μακριά από το Τσέτινγκραντ. Διοικητικά αποτελεί τμήμα του Καντονιού Ούνα-Σάνα της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο δήμος Βελίκα Κλαντούσα έχει επίσης πολλές μικρότερες πόλεις και χωριά μέσα όπως το Μάλα Κλαντούσα, το Τοντόροβο, το Πόντζβιζντ, το Σούματατς και Τσρβάρεβατς. Η πόλη της Βελίκα Κλαντούσα είναι το κέντρο του δήμου, διότι τα περισσότερα νοσοκομεία, καταστήματα και κυβερνητικά κτίρια βρίσκονται εκεί.
Ιστορία
Η Βελίκα Κλαντούσα αναφέρθηκε για πρώτη φορά στις 30 Οκτωβρίου 1280 (το έτος αναφέρεται στο εθνόσημο της πόλης) με το όνομα Κλαντόσα. Κατά τη διάρκεια της εποχής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας είναι δεδομένο ότι ο πληθυσμός της πόλης άρχισε σιγά-σιγά να μεγαλώνει. Προς το τέλος του 13ου αιώνα μέχρι το 1464, το Βελίκα Κλαντούσα ήταν υπό τον έλεγχο δύο διαφορετικών Ούγγρων βασιλέων.
Γύρω από το 1464 η Οθωμανική Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς αυτή την περιοχή. Λεηλατήθηκε το 1558. Η πόλη τελικά καταλήφθηκε το 1633 από τους Οθωμανούς. Η Βέλικα Κλαντούσα αργότερα θα γίνει το κέντρο της Οθωμανικής επέκτασης στη γειτονική Κροατία, καθώς και την υπόλοιπη Ευρώπη. Κατά την έναρξη της κατοχής της Βοσνίας και της Ερζεγοβίνης από την Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία το 1878, η Βέλικα Κλαντούσα, μαζί με άλλες πόλεις στην περιοχή, έκαναν τη μεγαλύτερη αντίσταση στην περιοχή. Παρ΄όλα αυτά, αναπτύχθηκε με το άνοιγμα των σχολείων, την εισαγωγή κτηματολόγιων, και τη δημιουργία τζαμιού και καθολικής εκκλησίας.
Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος και Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή της Βελίκα Κλαντούσα πολέμησε στο πλευρό των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων. Σε ένα σημείο η πόλη άλλαξε συμμαχίες και επέτρεψε στους Ναζί να την καταλάβουν αλλά αυτό ήταν σχεδιασμένο με τους Παρτιζάνους, επειδή τότε έκπληκτοι οι Ναζί ήταν έκπληκτοι λόγω της από κοινού επίθεσης με τους Παρτιζάνους. Οι άνθρωποι στην περιοχή αυτή ήταν πάντα ισχυροί υποστηρικτές του Γιουγκοσλάβου Προέδρου Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και του κομμουνισμού. Ένα καφέ στη Βελίκα Κλαντούσα ονομάστηκε "Τίτο" προς τιμήν του.
Στην εποχή του Γιουγκοσλαβικού σοσιαλισμού η πόλη έγινε η έδρα της Αγκροκομέρτς, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες τροφίμων στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η εταιρεία ξεκίνησε ως ένα ενιαίο αγρόκτημα παραγωγής τροφίμων και απασχολούσε περίπου 13.000 εργαζόμενους, στο αποκορύφωμά της παραγωγής της. Η Αγκροκομέρτς έκανε τη Βέλικα Κλαντούσα και τις γύρω περιοχές από μία από τις φτωχότερες στη Γιουγκοσλαβία, σε μία από τις πλουσιότερες. Η Βελίκα Κλαντούσα ονομαζόταν σε ένα σημείο και ως "Η Ελβετία της Γιουγκοσλαβίας" χάρη στο μικρό της μέγεθος και τον μεγάλο πλούτο της και σε άλλα σημεία λεγόταν "Οι Νήσοι Κέιμαν των Βαλκανίων".
Γιουγκοσλαβικών Πολέμων
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, η Αγκροκομέρτς συνέχισε να λειτουργεί καθώς παρήγαγε όλα τα είδη τροφίμων με προορισμό το Ζάγκρεμπ, το Βελιγράδι και σε άλλες περιοχές. Η Αγκροκομέρτς είχε συνεργαστεί με διεθνείς εταιρείες τόσο μακριά όσο το Εκουαδόρ, την Κολομβία, τη Γερμανία και τη Βραζιλία. Σήμερα η Αγκροκομέρτς εξακολουθεί να λειτουργεί, αλλά σε μικρότερη χωρητικότητα από ότι πριν από τον πόλεμο. Υπάρχει συχνή αλλαγή διευθυντών και σήμερα δεν έχει διευθυντή.
Τούμανγκανγκ
Το  Τούμανγκανγκ-τονγκ (κορεατικά: 두만강동, ρωσικά: Туманган) είναι γειτονιά στο Σόνμπονγκ, στο Ράσον της Βόρειας Κορέας. Είναι η πιο κοντινή πόλη της Βόρειας Κορέας στα σύνορα με τη Ρωσία. Το Τουμανγκάνγκ βρίσκεται στο ποταμό Τούμεν, και κατά μήκος του ποταμού βρίσκεται ο Ρωσικός οικισμός Χάσαν και ο Κινεζικός οικισμός Φάνγκτσουανκουν. Ένα τρένο συνδέει το Χάσαν με το σταθμό Τούμανγκανγκ και από εκεί στο Ράσον. Επίσης ένας δρόμος συνδέει το Τούμανγκανγκ και το Σόνμπονγκ. Το 2005, η πόλη είχε πληθυσμό 9.461 κατοίκων. Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Κορέας
Ράσον
Το Ράσον (πρώην γνωστό ως Ράτζιν-Σόνμπονγκ, κορεατική προφορά: [ɾa.sʌn, ɾa.dʑin.sʌn.boŋ]) είναι πόλη στη Βόρεια Κορέα και λιμάνι ελεύθερο από πάγο στην Θάλασσα της Ιαπωνίας στο Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, στη βορειοανατολική άκρη της Βόρειας Κορέας. Βρίσκεται στην περιφέρεια Γκουάνμπουκ και στην Ειδική Οικονομική Ζώνη Ράσον.
Στη Νοτιοκορεατική προφορά, το αρχικό "Ρ" του ονόματος προφέρεται ως "Ν", (나선, Νάσον) σύμφωνα με τα πρότυπα της κορεατικής φωνολογίας. Το 2000, το όνομα μειώθηκε από «Ράτζιν-Σόνμπονγκ» σε «Ράσον». Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, οι Ιάπωνες ονόμαζαν την πόλη ως Ράσιν και εκείνη την περίοδο, ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στο τέλος της σιδηροδρομικής γραμμής. Απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 14 Αυγούστου 1945.
Πριν από το 1991, η Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιούσε το Ράσον ως εναλλακτική λύση λιμένα θερμού νερού όταν το Βλαδιβοστόκ δεν ήταν διαθέσιμο. Από το 1993 έως το 2004, διοικητικά ήταν χωρισμένο από τη Χάμγκιονγκμπουκ-ντο (Επαρχίας Βόρειας Χάμγκιονγκ) ως η άμεσα κυβερνιώμενη πόλη (Τζίκχαλσι) του Ράσον. Πριν από το 1993 και από το 2004 έως το 2009, η πόλη ήταν μέρος της Επαρχίας Βόρειας Χάμγκιονγκ. Από το 2010, η πόλη είναι μια «ειδική πόλη» (Τούκπιολσι), και αποσχίστηκε πάλι από τον επαρχιακό έλεγχο, αλλά διαφέρει από την παλαιότερη ονομασία της άμεσα κυβερνιώμενης πόλης. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη είναι ασαφής.
Το Ράσον συνορεύει με την επαρχία Τζιλίν της Κίνας και την Επαρχία Χασάνσκι στο Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας. Η Κίνα κάνει επενδύσεις στο λιμάνι, καθώς δίνει πρόσβαση προς τη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Τον Ιούλιο του 2011, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (ΛΔΚ) έδωσε το «πράσινο φως» για τη μεταφορά φορτίου μέσω του λιμένα του Ράτζιν προς τα ανατολικά της Κίνας. Άνθρακας μεταφέρεται από τα κοντινά Κινεζικά ορυχεία στη Σαγκάη. Ένα καζίνο δίπλα στη θάλασσα, μπορεί να ικανοποιήσει τους Κινέζους επισκέπτες.
Διοικητικές διαιρέσεις
Το Ράσον χωρίζεται σε μια επαρχία (γκούγιοκ) και μια κομητεία (γκουν).
Φρειδερίκος Δ΄ της Σουαβίας
O Φρειδερίκος Δ΄ (γερμ.: Friedrich IV, 1145 - 19 Αυγούστου 1167) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν Δούκας της Σουηβίας (1152 - 1167).
Ράσον
Μεταφορές
Σιδηροδρομικές Ο σταθμός Ράτζιν βρίσκεται στη Γραμμή Πιόνγκνα.
Φρειδερίκος Δ΄ της Σουαβίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Το 1150 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος-Βερεγγάριος.
Έπειτα από δύο έτη απεβίωσε ο πατέρας του και ο Φρειδερίκος Δ΄ θα γινόταν βασιλιάς της Γερμανίας, αν το αξίωμα ήταν κληρονομικό. Λέγεται ότι ο Κορράδος Γ΄ στην επιθανάτιο κλίνη του υπέδειξε στους δύο παρεστώτες, τον ανιψιό του Φρειδερίκο Γ΄ δούκα της Σουαβίας και τον επίσκοπο του Μπάμπεργκ, να ονομάσουν βασιλιά τον πρώτο, στον οποίο και ενεχείρισε τα βασιλικά διάσημα.
Ράσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Κορέας
Φρειδερίκος Δ΄ της Σουαβίας
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Γ΄ χωρίς να χάσει χρόνο πήρε τους Βαυαρούς κληρικούς για να τον επικυρώσουν και τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας να συγκαλέσει βιαστικά μία Συνέλευση (Reichstag). Εκεί οι εκλέκτορες -εκτός του αρχιεπισκόπου του Μάινς, υποστηρικτή του πάπα- ψήφισαν τον Φρειδερίκο Γ΄ και όχι τον επταετή εξάδελφό του Φρειδερίκο Δ΄. Ο Φρειδερίκος Γ΄ δούκας της Σουαβίας έγινε ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας, ο βαρβαρόσσα και παρέδωσε το δουκάτο της Σουαβίας στον Φρειδερίκο Δ΄ που έγινε δούκας στη θέση του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Γ΄ τού λέοντος δούκα της Σαξονίας και ΙΒ΄ δούκα της Βαυαρίας· δεν είχαν γνωστά τέκνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Ερρίκος Βερεγγάριος των Χοενστάουφεν
Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος (γερμ.: Heinrich-Berengar, 1137 - 1150) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν με τον πατέρα του συμβασιλιάς της Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και της Γερτρούδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Ο Κορράδος Γ΄ ήταν γιος της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος πήρε το όνομα του προπάππου του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και του πάππου του Βερεγγάριου Β΄ του Ζούλτσμπαχ.
Ο πατέρας του έπεισε τους πρίγκιπες να ψηφίσουν τον 10ετή Ερρίκο-Βερεγγάριο ως συμβασιλιά της Γερμανίας, στη Συνέλευση (Diet) στο Ρέγκενσμπουργκ το 1147, πριν φύγει για τη Β΄ Σταυροφορία. Ο Ερρίκος-Βερεγγάριος χρίστηκε και στέφθηκε στο Άαχεν.. Κατά την απουσία τού πατέρα του 1147-49) ήταν υπό τη φροντίδα τού αββά Βίμπαλντ και του πρωτονοτάριου Χάινριχ φον Βήζενμπεργκ. Υπάρχουν 9 επιστολές του Ερρίκου ως συμβασιλιά.
Νίκησε στη μάχη του Φλόχμπεργκ (1150) εναντίον του Γουέλφου ΣΤ΄ μαργράβου της Τοσκάνης και του γιου του Γουέλφου Ζ΄. Σε επιστολή του προς τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό και τη σύζυγό του Μπέρτα (Ειρήνη) του Ζούλτσμπαχ, αδελφή της μητέρας του, τον ενημερώνει για τη νίκη και για τη στρατιωτική του νοοτροπία. Απεβίωσε το ίδιο έτος και τάφηκε στη μονή του Λορχ.
Οικογένεια
Επρόκειτο να νυμφευτεί την Σοφία των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Η Σοφία μετέβη στη Γερμανία για να μάθει τη γλώσσα και τις συνήθειες της Αυλής. Όμως το 1141 ο πατέρας της απεβίωσε και οι σχέσεις των δύο χωρών ψυχράνθηκαν. Ο γάμος ακυρώθηκε, αλλά η Σοφία ζήτησε από τον αδελφό της Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας να μείνει στη Γερμανία στη μονή που ζούσε, πράγμα που έγινε και με την έγκριση των Κορράδου Γ΄ και Ερρίκου-Βερεγγάριου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Σουαβίας
Ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Σουαβίας (Federico VI di Svevia, Μοντιλιάνα, Φεβρουάριος 1167 - 20 Ιανουαρίου 1191) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν Δούκας της Σουηβίας (1170 - 1191). Ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Σουαβίας ήταν τρίτος γιος του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα και της Βεατρίκης Α΄ της Βουργουνδίας της κόρης του ΡενώÉ Α΄ της Βουργουνδίας. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ αρραβωνιάστηκε την Κωνσταντία της Ουγγαρίας κόρη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας αλλά δεν παντρεύτηκε ποτέ χάρη στον πρόωρο θάνατο του.
Συμμετείχε στον στρατό του πατέρα του διευθύνοντας την εμπροσθοφυλακή ενώ ο ίδιος ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα διοικούσε την οπισθοφυλακή. Όταν άκουσε ότι τα στρατεύματα του πατέρα του δέχτηκαν επίθεση έσπευσε να τον ενισχύσει αλλά ήταν αργά. Μετά τον θάνατο του πατέρα του έγινε αρχηγός του Γερμανικού στρατού και βάδισε νότια για την Αντιόχεια. Τον Οκτώβριο του 1190 έφτασε με 700 ιππότες στην Άκρα. Την εποχή που βρισκόταν στην Άκρα έστειλε επιστολή στον αδελφό του Ερρίκο ΣΤ΄ με την οποία του ζητούσε παπική αναγνώριση για το νοσοκομείο της Άκρας. Πέθανε από ασθένεια στην Άκρα σε ηλικία 23 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Κομητεία Σόνμπονγκ
Η Κομητεία Σόνμπονγκ, παλαιότερα γνωστή ως Ούνγκι (χάνγκουλ: 웅기, χάντσα: 雄基), είναι υποδιαίρεση της Βορειοκορεατικής πόλης Ρασόν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Βόρειας Κορέας, συνορεύοντας με τη Ρωσία και την Κίνα. Βρίσκεται στον Κόλπο Ούνγκι, μια επέκταση της Θάλασσα της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα της Κορέας). Ένα ορυχείο ουρανίου εικάζεται ότι βρίσκεται εκεί. Η λέξη Σόνμπονγκ σημαίνει "Πρωτοπορία" στα κορεατικά. Η κομητεία έχει πληθυσμό 27.331 κατοίκων.
Μεταφορές
Το Σονμπόνγκ είναι η σιδηροδρομική σύνδεση της Βόρειας Κορέας με τη Ρωσία. Μια σιδηροδρομική γέφυρα διασχίζει το Ποταμό Τουμέν μεταξύ των συνοριακών σιδηροδρομικών σταθμών της Επαρχίας Εργαζομένων Τουμανγκάνγκ και του Χασάν στη Ρωσία. Αυτή η σύνδεση βρίσκεται σε ένα από τα δύο προτεινόμενα μονοπάτια που συνδέουν τη Νότια Κορέα σιδηροδρομικώς με τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο και το υπόλοιπο της Ευρασίας, η άλλη είναι μέσω του Σινούιτζου. Η σιδηροδρομική σύνδεση μέσω του Σονμπόνγκ είναι ελαφρώς χρησιμοποιημένη, καθώς μετέφερε μόνο 10.000 επιβάτες το 2005.
Το Σονμπόνγκ είναι το ένα άκρο του σιδηροδρόμου της Γραμμής Χάμπουκ. Επίσης εξυπηρετείται από δρόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες της Βόρειας Κορέας
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων
Η Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων είναι πρώην Καθολική ενοριακή εκκλησία ευρισκόμενη στην Αμμόχωστο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, η οποία ανεγέρθηκε και ήταν σε χρήση κατά την διάρκεια της περιόδου του Βασιλείου της Κύπρου. Η εκκλησία ευρίσκεται εντός του βόρειου τμήματος της παλαιάς πόλης, πλησίον του Κάστρου της Αμμόχωστου. Η αναφορά των Λατίνων εντός του ονόματος της εκκλησίας οφείλεται στο γεγονός πως, στην διάρκεια της ίδιας περιόδου, υφίστατο Ορθόδοξη Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων (ευρισκόμενη σε απόσταση περίπου πέντε λεπτών με κατεύθυνση προς τα ανατολικά).
Η Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Λατίνων, η πρώτη Καθολική ενοριακή εκκλησία στην Αμμόχωστο, ξεκίνησε να ανεγείρεται κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 13ου αιώνα. Πιθανολογείται πως η ανέγερσή της ολοκληρώθηκε κατά το ύστατο τέταρτο του 13ου αιώνα. Για την ανέγερσή της, χρησιμοποιήθηκαν ως δομικά υλικά κατάλοιπα προερχόμενα από την γειτονική τοποθεσία της Σαλαμίνας. Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Πολιορκίας της Αμμόχωστου, η οποία διήρκεσε από το 1570 έως το 1571, η εκκλησία υπέστη σημαντικές ζημιές και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς.
Η Καθολική Εκκλησία Αγίου Γεωργίου αποτελούσε χαρακτηριστικό παράδειγμα ύστερης γοτθικής αρχιτεκτονικής, ενώ «δεν έφερε κάποιο σημάδι φθοράς», καθώς και ήταν ως προς την αρχιτεκτονική μορφή της αντίστοιχη εκείνης του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Νικολάου, ο οποίος ευρισκόταν στα νότια. Όπως σημειώνουν ορισμένοι ερευνητές, η μορφή της Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου είχε ως πηγή έμπνευσης, όσον αφορά την εξωτερική μορφή της, το παριζιάνικο παρεκκλήσιο της Σαιντ-Σαπέλ. Ωστόσο, από την αρχική εκκλησία απομένουν, σήμερα, μόνον κατάλοιπα του βόρειου και του ανατολικού τοιχώματος, ενώ διατηρείται και τμήμα της, γοτθικής αρχιτεκτονικής, αψίδας. thumb|left|300px|Αναπαράσταση σε σχέδιο της Εκκλησίας Αγίου Γεωργίου των Λατίνων.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές γοτθικής αρχιτεκτονικής Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αμμόχωστο Κατηγορία:Επισκοπή Αμμόχωστου Αμμοχωστος Κατηγορία:Εκκλησίες στο Βασίλειο της Κύπρου Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Aldi
Η Aldi είναι η κοινή μάρκα δύο κορυφαίων παγκόσμιων αλυσίδων σούπερ μάρκετ με αριθμό καταστημάτων άνω των σε 18 χώρες και εκτιμάται ότι έχει συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 50 δισ €. Με έδρα τη Γερμανία, η αλυσίδα ιδρύθηκε από τους αδελφούς Καρλ και Τέο Άλμπρεχτ το 1946, όταν ανέλαβαν το κατάστημα της μητέρας τους στην Έσση, το οποίο λειτουργούσε από το 1913. Η επιχείρηση χωρίστηκε σε δύο ξεχωριστές ομάδες το 1960, που αργότερα έγινε Aldi Nord, με έδρα την Έσση και Aldi Süd, με έδρα το γειτονικό Μύλχαϊμ. Το 1962, εισήγαγε το όνομα Aldi (ακρωνύμιο των αρχικών των λέξεων Albrecht Diskont). Στη Γερμανία, η Aldi Nord και η Aldi Süd έχουν χωριστεί οικονομικά και νομικά από το 1966, παρόλο που τα ονόματα των δύο τμημάτων μπορεί να εμφανιστούν (σαν να ήταν μια ενιαία επιχείρηση) με ορισμένα σήματα καταστημάτων ή κατά τη διαπραγμάτευση με εταιρείες αναδόχων του σήματος της εταιρείας στο εξωτερικό. Η επίσημη επωνυμία είναι η Aldi Einkauf GmbH & Compagnie, oHG. Οι γερμανικές επιχειρήσεις της Aldi αποτελούνται από 35 μεμονωμένες περιφερειακές εταιρείες της Aldi Nord με περίπου 2.500 καταστήματα στη Δυτική, Βόρεια και Ανατολική Γερμανία και 32 περιφερειακές εταιρείες της Aldi Süd με 1.600 καταστήματα στη Δυτική και τη Νότια Γερμανία. Σε διεθνές επίπεδο, η Aldi Nord λειτουργεί στη Δανία, τη Γαλλία, στο Λουξεμβούργο, στο Βέλγιο, την Ολλανδία, τις χώρες της Ιβηρικής Χερσόνησου και την Πολωνία. Η Aldi Süd δραστηριοποιείται στην Ιρλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ουγγαρία, την Ελβετία, την Αυστραλία, την Αυστρία και τη Σλοβενία ​. Τόσο η Aldi Nord όσο και η Aldi Süd λειτουργούν επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες με 1.600 καταστήματα από το 2017. Η Aldi Nord είναι ιδιοκτήτρια της αλυσίδας Trader Joe, ενώ η Aldi Süd λειτουργεί ως "Aldi".
Ιστορία
Οι πρώτες ρίζες της εταιρείας εντοπίστηκαν πίσω στο 1913, όταν η μητέρα του Karl και Theo Albrecht άνοιξε ένα μικρό κατάστημα σε ένα προάστιο του Έσσεν. Ο πατέρας τους εργάστηκε ως ανθρακωρύχος και αργότερα ως βοηθός αρτοποιού. Ο Karl Albrecht γεννήθηκε το 1920, Theo Albrecht το 1922. Ο Theo Albrecht ολοκλήρωσε μια μαθητεία στο κατάστημα της μητέρας του, ενώ ο Karl Albrecht εργάστηκε σε ένα delicatessen. Ο Karl Albrecht ανέλαβε ένα κατάστημα τροφίμων που διευθύνθηκε προηγουμένως από τον F. W. Judt, ο οποίος έχει ήδη διαφημίσει ότι ήταν η «φθηνότερη πηγή τροφής». Ο Καρλ Αλμπρέχτ υπηρέτησε στο Γερμανικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1946, οι αδελφοί ανέλαβαν τη δουλειά της μητέρας τους και σύντομα άνοιξαν ένα άλλο κατάστημα λιανικής πώλησης. Μέχρι το 1950, οι αδελφοί Albrecht είχαν 13 καταστήματα στην κοιλάδα του Ruhr. Η ιδέα των αδελφών, η οποία ήταν νέα εκείνη την εποχή, ήταν να αφαιρέσει τη νομική μέγιστη έκπτωση 3% πριν από την πώληση. Οι ηγέτες της αγοράς εκείνη την εποχή, οι οποίοι συχνά ήταν συνεταιρισμοί, απαιτούσαν από τους πελάτες τους να συλλέγουν τα γραμματόσημα εκπτώσεων και να τους στέλνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να ανακτήσουν τα χρήματά τους. Οι αδελφοί του Albrecht επίσης απέσυραν αυστηρά τα εμπορεύματα που δεν πουλούσαν από τα ράφια τους, μειώνοντας το κόστος ούτε από τη διαφήμιση ούτε από την πώληση φρέσκων προϊόντων και τη διατήρηση του μεγέθους των καταστημάτων λιανικής πώλησης. Όταν οι αδελφοί χώρισαν την εταιρεία το 1960 λόγω διαφωνίας σχετικά με το αν έπρεπε να πουλήσουν τσιγάρα. Τους ανήκαν 300 καταστήματα με ταμειακή ροή 90 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων ετησίως. Το 1962, εισήγαγε το όνομα Aldi-short για Albrecht-Diskont. Η Aldi Nord και η Aldi Süd έχουν χωριστεί οικονομικά και νομικά από το 1966, αν και τα δύο ονόματα των τμημάτων μπορεί να εμφανίζονται σαν να ήταν μια ενιαία επιχείρηση με ορισμένα εμπορικά σήματα καταστημάτων ή κατά τη διαπραγμάτευση με εταιρείες ανάδοχου. Οι μεμονωμένες ομάδες είχαν αρχικά την κυριότητα και τη διαχείριση από κοινού από τους αδελφούς. Ο Karl Albrecht (έτος 2014) διατήρησε την κυριότητα του Aldi Süd και με προσωπικό πλούτο ύψους 17,2 δισ. Ευρώ, καθιστώντας τον τον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γερμανία, ενώ οι συνιδιοκτήτες των Aldi Nord, Berthold και Theo Albrecht Jr. € 16 δισ. Ευρώ. Ο Dieter Schwarz, ιδιοκτήτης των Lidl και Kaufland, ήρθε στην τρίτη θέση, με περιουσία ύψους 11,5 δισ. Ευρώ. Η Aldi άρχισε να επεκτείνεται διεθνώς το 1967, όταν η Aldi Süd εξαγόρασε την αλυσίδα τροφίμων Hofer στην Αυστρία. Η Aldi Nord άνοιξε τα πρώτα της καταστήματα στο εξωτερικό στις Κάτω Χώρες το 1973 και άλλες χώρες ακολούθησαν. Το 1976, η Aldi άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αϊόβα και, το 1979, ο Aldi Nord εξαγόρασε τον Trader Joes. Μετά την επανένωση της Γερμανίας και την πτώση του σιδηρού παραπετάσματος, η Aldi γνώρισε ταχεία επέκταση.
Γερμανία
Ο όμιλος Aldi Nord αποτελείται σήμερα από 35 ανεξάρτητα περιφερειακά υποκαταστήματα με περίπου 2.500 καταστήματα. Η Aldi Süd αποτελείται από 31 εταιρείες με 1.600 καταστήματα. Τα σύνορα μεταξύ των εδαφών τους είναι κοινώς γνωστά ως "Aldi-Äquator" (Ελληνικά:Aldi Ισημερινός) και εκτείνονται από το Ρήνο μέσω Μούλχαϊμ, Βουέρμεϊλσκρίχεν, Μάρμπουργκ, Ζίγκεν και Γκίσεν ανατολικά της Φούλντα.
Η πρώην Ανατολική Γερμανία εξυπηρετείται από την Aldi Nord, εκτός από ένα Aldi Süd στο Σόννεμπεργκ της Θουρίγγιας, του οποίου το περιφερειακό γραφείο βρίσκεται στη Βαυαρία. Τα περιφερειακά παραρτήματα οργανώνονται ως εταιρικές σχέσεις περιορισμένης ευθύνης με έναν περιφερειακό διευθυντή για κάθε υποκατάστημα που αναφέρεται απευθείας στο κεντρικό γραφείο της Έσσης (Aldi Nord) ή στο Μούλχαϊμ (Aldi Süd).
Στη διεθνή αγορά
Ο όμιλος Aldi λειτουργεί πάνω από 8.000 καταστήματα παγκοσμίως. Η Aldi Nord είναι υπεύθυνη για τα καταστήματά της στο Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, την Πολωνία, την Ισπανία, τη Δανία και την Πορτογαλία, ενώ ασχολείται επίσης με τις αγορές των Trader Joe στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι αρμοδιότητες της Aldi Süd είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες (που λειτουργούν με το όνομα Aldi), στην Αυστρία και στη Σλοβενία ​​(Hofer), στη Μεγάλη Βρετανία, στην Ιρλανδία, στην Αυστραλία και στην Ελβετία. Το πρώτο εβραϊκό κατάστημα της Aldi Süd άνοιξε το 2005 ενώ λειτουργεί στην Ουγγαρία από το 2007. Η Aldi Süd είχε επενδύσει στην Ελλάδα από τον Νοέμβριο του 2008 εκτιμώμενα € 800 εκ, μέχρι την αποχώρηση στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ενώ η Aldi Nord μετονομάστηκε σε θυγατρικές της Ολλανδίας και του Βελγίου Combi και Lansa στην Aldi Markt / Aldi Marché, η Aldi Süd προσπαθεί να διατηρήσει μια περιφερειακή εμφάνιση, γνωρίζοντας τα καταστήματα της Aldi Süd στη Γερμανία, την Aldi Suisse στην Ελβετία και την Hofer στην Αυστρία και τη Σλοβενία.
Η Aldi εγκαινιάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία το πρώτο της κατάστημα, στις 5 Απριλίου 1990. Άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Stechford του Μπέρμιγχαμ, χρησιμοποιώντας την κατά 100% εγγεγραμμένη αγγλική εταιρεία της ALDI Stores Limited και οι πωλήσεις της Aldi στη Βρετανία αυξάνονταν σταθερά. Τον Οκτώβριο του 2013, η Aldi άνοιξε το 300ο κατάστημα στη Μεγάλη Βρετανία. Μέχρι το 2017 η Aldi είχε πάνω από 600 καταστήματα εκεί και είχε σχέδια να ανοίξει ακόμα νέα καταστήματα.
Η Aldi άνοιξε καταστήματα σε εύπορες τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των Knutsford και Bury St Edmunds. Σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας, η Aldi κάλυψε ένα κενό στην επιχείρηση στα σούπερ μάρκετ τύπου discount που προέκυψε στη χρεοκοπία της Franklins. Η Aldi άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Σίδνεϊ το 2001. Το μερίδιό της στην αυστραλιανή αγορά έχει αυξηθεί ραγδαία από το 2001 και διατηρεί μερίδιο αγοράς 12,6% στις αρχές του 2016.
Η Aldi Süd επεκτάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό το σήμα Aldi, έχοντας επεκταθεί σε όλη την τη Μεσόγειο και τις ΗΠΑ, κυρίως μέσω της οργανικής επέκτασης, αν και αγόρασε το Bottom Dollar Food στα τέλη του 2014 από τον όμιλο Delhaize. Η Aldi Süd αποκάλυψε σχέδια επέκτασης το 2015 και επεκτάθηκε στην αγορά της Νότιας Καλιφόρνιας, όπου βασίζεται ο Trader Joe's της Aldi Nord. Στις 25 Νοεμβρίου 2016, η Aldi Süd επιβεβαίωσε ότι θα επεκταθεί στην Κίνα στα τέλη του 2017.
Φήμη
Αρχικά, τα καταστήματα Aldi συχνά γελοιοποιούνταν ως φτηνά καταστήματα πώλησης προϊόντων χαμηλής ποιότητας, των οποίων οι πελάτες δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να ψωνίζουν αλλού.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Aldi κέρδισε δύο χρόνια στη σειρά το βραβείο Supermarket of the Year (2012/13), και το 2013, επίσης κέρδισε το βραβείο Grocer of the Year. Τον Απρίλιο του 2015, η Aldi ξεπέρασε την Waitrose για να γίνει η έκτη μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ του Ηνωμένου Βασιλείου. Τον Φεβρουάριο του 2017, η Aldi ξεπέρασε την Co-op για να γίνει η πέμπτη μεγαλύτερη αλυσίδα σουπερμάρκετ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Κριτική
Τον Μάιο του 2004, τα γερμανικά καταστήματα Aldi πωλούν έπιπλα κήπου κατασκευασμένα από ξύλο ινδονησίας Meranti. Επειδή δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι προέρχεται νόμιμα (70% της ινδονησιακής ξυλείας καταγράφεται παράνομα), οι περιβαλλοντικοί οργανισμοί πιέζουν τον Aldi να σταματήσει να πωλεί τα έπιπλα. Μέσα σε λίγες μέρες η Aldi ανακοίνωσε ότι όλη η ξυλεία που χρησιμοποιείται στα προϊόντα της θα φέρει το πιστοποιητικό FSC, το οποίο προωθεί την αειφόρο δασοκομία.
Τον Ιανουάριο του 2013, η Aldi προκλήθηκε από σκάνδαλο με κρέας αλόγου μαζί με την Tesco. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, η ομάδα καταστημάτων παραδέχθηκε ότι ορισμένα από τα κατεψυγμένα προϊόντα της από λαζάνια και μακαρόνια περιείχαν 30% - 100% κρέας αλόγου αντί του διαφημιζόμενου βοείου κρέατος και ότι είχε τερματίσει τη σχέση της με τον προμηθευτή που ήταν υπεύθυνος για το νοθευμένο προϊόν.
Τον Ιανουάριο του 2014, ύστερα από λανθασμένη σήμανση του κρέατος γαλοπούλας ως halal, η Aldi ζήτησε συγγνώμη και είπε: «Η Aldi δεν χαρακτηρίζει κανένα προϊόν ως πιστοποιημένο με halal». Τον Μάιο του 2015, η Aldi ζήτησε συγγνώμη και πάλι αφού πώλησε προϊόντα χοιρινού κρέατος που φέρουν την ένδειξη halal.
Κατηγορία:Γερμανικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Πεντάπολις Φωκίδας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πεντάπολη Σερρών
Η Πεντάπολις ή Πεντάπολη είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας
Γενικά
Η Πεντάπολη βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 500 μέτρα. Έχει πληθυσμό 283 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, το Παλαιόκαστρο και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.
Ιστορία
Η Πεντάπολις είναι ένα χωριό που δημιουργήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση στις αρχές του 1950 εξαιτίας του ολοκαυτώματος των Γερμανών την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής (1941 – 1944) και των καταστροφών που υπέστησαν τα γειτονικά χωριά Αιγίτιο, Βραΐλα, Καρούτες, Λιδωρίκι και Σκαλούλα. Παρόλο που οι περισσότεροι από τους εναπομείναντες κάτοικοι από το Λιδωρίκι και τη Βραΐλα δεν μετακινήθηκαν, το 1951 το χωριό αριθμούσε 1.000 κατοίκους. Το 1953 συνεστήθη η Κοινότητα Πενταπόλεως με έδρα την Πεντάπολη.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Πεντάπολις βρίσκεται Ν του Λιδωρικίου σε απόσταση 6,8 χλμ. και ΒΔ του Μαλανδρίνου σε απόσταση 5,5 χλμ. πάνω στην εθνική οδό Άμφισσας - Λιδωρικίου, κοντά στο Παραδείσι και δίπλα στην τεχνητή λίμνη του Μόρνου. Το χωριό διαθέτει υποδομές που εξυπηρετούν τους επισκέπτες, ενώ λειτουργεί δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Οι κάτοικοί της ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την πτηνοτροφία αλλά με τη δημιουργία του φράγματος του Μόρνου, το 1980, πολλές καλλιεργήσιμες περιοχές και πτηνοτροφεία βυθίστηκαν από τα νερά της λίμνης. Η πολιούχος της Πενταπόλεως είναι η Αγία Σοφία που πανηγυρίζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Στον δρόμο προς το Λιδωρίκι, στη θέση «Αϊ Γιάννης» υπάρχει τείχος οχύρωσης, όπου παλαιότερα ήταν ορατοί κιβωτιόσχημοι τάφοι ενώ 500μ. πάνω από το χωριό, υπάρχουν ερείπια τείχους οχύρωσης ή κτηρίου. Η περιοχή «Παραδεισόρεμα», σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, αποτελούσε τα όρια των Αιτωλών και των Εσπερίων Λοκρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Ερρίκος της Γερμανίας
Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (1211 - 12 Φεβρουαρίου 1242) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν με τον πατέρα του Συμβασιλέας της Ιταλίας, Συμβασιλέας της Γερμανίας (1220 - 1235), Συμβασιλέας της Σικελίας (1212 - 1217) και Δούκας της Σουηβίας (1216 - 1235). Παλαιότερα είχε την αρίθμηση Ερρίκος (Ζ΄), όπου η παρένθεση δηλώνει συμβασιλεία και δεν πρέπει να συγχέεται με τον επόμενο Ερρίκο Ζ΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σικελία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας και της Κωνσταντίας της Αραγωνίας, μέλους του Οίκου της Βαρκελώνης και κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας..
Υπό κηδεμονία
Το 1212 ο πατέρας του συμφώνησε με τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να μην έχουν τον ίδιο μονάρχη η Γερμανία και η Σικελία. Έτσι έστεψε τον Ερρίκο βασιλιά της Σικελίας με αντιβασίλισσα την Κωνσταντία, για να μπορέσει ο ίδιος να διεκδικήσει το στέμμα της Γερμανίας. Πράγματι αργότερα το ίδιο έτος ο Φρειδερίκος Β΄ έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Το 1216 ο Ιννοκέντιος Γ΄ απεβίωσε και ο Φρειδερίκος Β΄ κάλεσε τον Ερρίκο στη Γερμανία και τον έκανε δούκα της Σουαβίας ως Ερρίκο Β΄.
Το 1220 οι πρίγκιπες συγκεντρώθηκαν στη Φρανκφούρτη και εξέλεξαν τον Ερρίκο συμβασιλιά της Γερμανίας· για να τους ανταμείψει ο Φρειδερίκος Β΄ εξέδωσε τη Συμφωνία με τους εκκλησιαστικούς πρίγκιπες ευνοώντας τους. Όμως ο πάπας Ονώριος Γ΄ δεν αναγνώρισε την εκλογή και του στέρησε το δικαίωμα στο βασίλειο της Σικελίας. Ο Φρειδερίκος άφησε τον γιο του στη Γερμανία υπό την επίβλεψη του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας και μετέβη στη Σικελία (1220). Ο αρχιεπίσκοπος έστεψε τον νεαρό βασιλιά της Γερμανίας στο Άαχεν (1222) και όταν απεβίωσε (1225) τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Α΄ Βίττελσμπαχ δούκας της Βαυαρίας. Τον βοηθούσαν υπουργοί (ministerialis).
Ήταν ένας ζωντανός, μορφωμένος κυβερνήτης και διατηρούσε τραγουδιστές (minnesänger) στην Αυλή του. Μάλλον έγραψε και ο ίδιος μερικά Αυλικά ποιήματα αγάπης. Είχε ύψος 1,66 μ. και αν και χωλός, ήταν σωματικά εύρωστος.
Εξέγερση εναντίον του πατέρα του
Υποπτεύθηκε τον Λουδοβίκο Α΄ για συνεργασία με τον πάπα Γρηγόριο Θ΄ και τον έδιωξε το 1228. Ανέλαβε μόνος του, αλλά η φιλική στις πόλεις πολιτική του έκανε τους πρίγκιπες, που ήταν οι βασικοί υποστηρικτές του Φρειδερίκου Β΄, να εκνευριστούν και να παραπονεθούν στον πατέρα του. Αργότερα ήρθε σε διαμάχη με τον Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας (γιο του Λουδοβίκου Α΄). Ο πατέρας του διέταξε να ελευθερώσει τους αιχμαλώτους, φοβούμενος τη δυσαρέσκεια των Γερμανών πριγκίπων. Όταν ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα Γρηγόριο Θ΄, ο πατέρας του θύμωσε και τον κήρυξε έκπτωτο.
Ο Ερρίκος στασίασε και συμμάχησε με μερικούς επισκόπους και ευγενείς, αλλά δεν μπόρεσε να βρει άλλους συμμάχους. Οι περισσότεροι περίμεναν να δουν την εξέλιξη των πραμάτων. Ο Φρειδερίκος Β΄ επέστρεψε στη Γερμανία και κέρδιζε ακολούθους. Ο Ερρίκος εγκταλείφθηκε από τους οπαδούς του και το 1235 στο κάστρο Βίμπφελ ο πατέρας του τον εκτόπισε από τα αξιώματά του. Ο δευτερότοκος Κορράδος έγινε στη θέση του Γ΄ δούκας της Σουαβίας και εκλέχθηκε ως Δ΄ συμβασιλιάς της Γερμανίας. Συγκλήθηκε Συνέλευση το 1235 στα Μάιντς.
Φυλάκιση και το τέλος του
Εγκλείστηκε σε διάφορα κάστρα της Γερμανίας και της Νότιας Ιταλίας. Όταν τον μετακίνησαν σε ένα νέο κάστρο, έπεσε με το άλογό του από γέφυρα και σκοτώθηκε (1242). Μερικοί είπαν ότι ήθελε να αυτοκτονήσει. Η ανάλυση του σκελετού του το 1998-99 βρήκε προχωρημένη λέπρα και μάλλον γι' αυτό το λόγο ο πατέρας του δεν τον επανέφερε στη θέση του, αλλά τον κράτησε απομονωμένο. Τάφηκε σε μία αρχαία, ρωμαϊκή σαρκοφάγο στην Κοζέντσα της Καλαβρίας, με βασιλικές τιμές.
Από τους γιους του ο Ερρίκος είχε αποβιώσει. Στον άλλο γιο Φρειδερίκο ο πάππος του Φρειδερίκος Β΄ κληροδότησε (1250) την Αυστρία, τη Στυρία και 10.000 ουγγιές, αλλά το επόμενο έτος απεβίωσε δηλητηριασμένος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1225 με διαταγή του πατέρα του, την 7 έτη μεγαλύτερή του Μαργαρίτα των Μπάμπενμπερκ, κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν
Άπω Βορράς (Ρωσία)
[[Αρχείο:Map_of_the_Russian_Extreme_North.svg|μικρογραφία|300x300εσ|
]] Ο Ακραίος Βορράς ή Άπω Βορράς (ρωσικά: Крайний Север, Дальний Север) είναι μεγάλο μέρος της Ρωσίας που βρίσκεται κυρίως βόρεια του Αρκτικού Κύκλου και με τεράστιους ορυκτούς και φυσικούς πόρους. Η συνολική της έκταση είναι περίπου 5.500.000 τ.χλμ, και περιλαμβάνει περίπου το ένα τρίτο της συνολικής έκτασης της Ρωσίας. Τυπικά, οι περιφέρειες του Ακραίου Βορρά περιλαμβάνουν το σύνολο της Γιακουτίας, τις Περιφέρειας Μαγκαντάν, τις Περιφέρεια Καμτσάτκα και της Περιφέρειας Μούρμανσκ, καθώς και ορισμένες περιοχές και πόλεις της  Περιφέρειας Αρχάγγελσκ, της Δημοκρατίας των Κόμι, της Περιφέρειας Τιουμέν, του Κράι Κρασνογιάρσκ, της Περιφέρειας Ιρκούτσκ, της Περιφέρειας Σαχαλίνης, του Κράι Χαμπαρόφσκ, καθώς και όλα τα νησιά του Αρκτικού Ωκεανού, τις θάλασσές τους, τη Θάλασσα Μπέρινγκ και τη Οχοτσκική θάλασσα.
Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών της περιοχής, οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί παραδοσιακά τιμώνται από τη ρωσική κυβέρνηση με υψηλότερους μισθούς από τους εργαζόμενους των άλλων περιφερειών. Ως αποτέλεσμα του κλίματος και του περιβάλλοντος, οι αυτόχθονες λαοί της περιοχής έχουν αναπτύξει ορισμένες γενετικές διαφορές που τους επιτρέπουν να αντιμετωπίσουν καλύτερα το περιβάλλον της περιοχής.
Μεγαλύτερες πόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι το Μούρμανσκ (με πληθυσμό 302.468 κατοίκων), το Γιακούτσκ (με πληθυσμό 286,456 κατοίκων), το Νόριλσκ (με πληθυσμό 175.365 κατοίκων), το Νόβι Ουρενγκόι (με πληθυσμό 116.450 κατοίκων), και το Μαγκαντάν (με πληθυσμό 95.048 κατοίκων). Το μεγαλύτερο και πιο νότιο Αρχάγγελσκ (με πληθυσμό 350.985 κατοίκων) είναι η μεγαλύτερη από τις πόλεις και τα εδάφη που "εξισώνονται" στον Άπω Βορρά.
Νομικό καθεστώς
Ο Βορράς είναι γνωστός για το εξαιρετικά σκληρό κλίμα. Οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί, εκτός από τους αυτόχθονες πληθυσμούς που συμμετέχουν σε παραδοσιακά επαγγέλματα, και οι κρατούμενοι των στρατοπέδων εργασίας (π. χ., τα γκουλάγκ της Σοβιετικής Ένωσης), λαμβάνουν ένα επιπλέον βαθμό πληρωμής, και αναφέρεται ως "Βόρειο Μπόνους" (ρωσικά: северные надбавки, severnye nadbavki). Οι επιπλέον παροχές περιλαμβάνουν έξτρα διακοπές, επιπλέον παροχές αναπηρίας, επιπλέον συνταξιοδοτικές παροχές και επιδόματα στέγασης, ως αποζημίωση για τις δύσκολες συνθήκες εργασίας. Η αποζημίωση αυτή είχε αρχίσει στο πλαίσιο της πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης, και έχει διατηρηθεί από τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Τον Ιανουάριο του 2007, η Επιτροπή της Κρατικής Δούμας για Θέματα της Βόρειας και της Άπω Ανατολής ενέκρινε ένα σχέδιο νόμου για τον ορισμό περιοχών εντός του Άπω Βορρά, η οποία θα προσδιοριστεί η έκταση της αποζημίωσης για τους εργαζόμενους. Οι περιοχές καθορίστηκαν με βάση το γενικό κλίμα, με τις σκληρότερες περιοχές να συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη αποζημίωση σε σχέση με ηπιότερες περιοχές.
Κορραδίνος
Ο Κορράδος Ε΄ ο λεγόμενος Κορραδίνος (γερμ.: Κonradin, 25 Μαρτίου 1252 - 29 Οκτωβρίου 1268) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν ως Β΄ Βασιλιάς της Σικελίας (1254 - 1258), ως Γ΄ Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1254 - 1268), ως Δ΄ Δούκας της Σουηβίας (1254 - 1268) και ως Ε΄ διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βόλφσταϊν της Βαυαρίας και ήταν ο μόνος γιος του Κορράδου Δ΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας.
Τα νεανικά έτη
Δεν εκλέχθηκε ποτέ βασιλιάς της Γερμανίας, αλλά οι υποστηρικτές των Χοενστάουφεν τον αναγνώριζαν ως τέτοιον. Έχασε τον πατέρα του το 1254 σε ηλικία 2 ετών και μεγάλωσε στην Αυλή τού θείου του Λουδοβίκου Β΄, που ανέλαβε κηδεμόνας του και κράτησε το δουκάτο της Σουαβίας γι' αυτόν. Η Ιερουσαλήμ κρατήθηκε από έναν συγγενή του της Κύπρου, που ανέλαβε αντιβασιλιάς. Επίσης στη Σικελία ο θείος του Μαμφρέδος, νόθος αδελφός του Κορράδου Δ΄ ήταν αντιβασιλιάς, αλλά σχεδίαζε την ανατροπή του Κορραδίνου.
Μιλούσε καλά Λατινικά και ήταν όμορφος ως ο Αβεσσαλώμ. Ο πατέρας του τον εμπιστεύτηκε στην κηδεμονία της Εκκλησίας, αλλά ο Ιννοκέντιος Δ΄ τον δίωκε με το ίδιο μίσος που είχε εναντίον του πάππου του Φρειδερίκου Β΄. Ο πάπας προσπάθησε να δώσει τη Σικελία σε ξένο πρίγκιπα, μάλιστα ο διάδοχός του πάπας Αλέξανδρος Δ΄ απαγόρευσε την εκλογή του ως βασιλιά της Γερμανίας και πρόσφερε τα εδάφη των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στον Αλφόνσο Ι΄ της Καστίλλης.
Πολιτική και στρατιωτική σταδιοδρομία
Έχοντας τους τίτλους του βασιλιά της Ιερουσαλήμ και της Σικελίας, ανέλαβε το δουκάτο της Σουαβίας, πηγαίνοντας εκεί το 1262. Από μία φήμη θανάτου του Κορραδίνου, ο Μαμφρέδος στέφθηκε βασιλιάς της Σικελίας (1258). Ο πάπας κάλεσε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών κόμη του Ανζού να νικήσει τον Μαμφρέδο· πράγματι στη μάχη του Μπενεβέντο (1266) τον σκότωσε και κατέλαβε το βασίλειό του, τη Νότιο Ιταλία. Τότε Γιβελλίνοι (οπαδοί του Γερμανού βασιλιά) μετάβησαν στη Βαυαρία και τον κάλεσαν να τους ελευθερώσει. Ο Κορραδίνος δέσμευσε τη Σουαβία και παρά την αντίρρηση του θείου του, διέσχισε τις Άλπεις. Ενάντια στις απειλές του πάπα Κλήμη Δ΄ και την έλλειψη πόρων, η Βόρεια και η Νότια Ιταλία ξεσηκώθηκαν. Η Ρώμη ενθουσιάστηκε και η Καστίλη έστειλε στόλο στη Σικελία, όπου το νησί εξεγέρθηκε (εκτός του Παλέρμο και της Μεσσίνας) εναντίον των Γάλλων. Ο πάπας του επέβαλε ακοινωνησία, αλλά ο στόλος νίκησε αυτόν του Καρόλου Α΄ και ο Κορραδίνος εισήλθε με ενθουσιασμό στη Ρώμη.
Η υστεροφημία του
Ήταν 16 ετών, ο τελευταίος άρρην των Χοενστάουφεν. Η μητέρα του ίδρυσε τη μονή της Παναγίας του όρους Κάρμηλος στη Νάπολη για την ψυχή του. Σε αυτό το 1847 ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας έστησε έναν ανδριάντα του Κορραδίνου, έργο του γλύπτη Μπ. Θόρβαλντσεν. Ο Κορραδίνος είχε γράψει δύο ποιήματα (περιέχονται στον κώδικα του Μανασσή στη Χαιδελβέργη). Η μοίρα του έγινε θέμα σε θεατρικά δράματα και μυθιστορήματα.
Για το βασίλειο της Ιερουσαλήμ ξέσπασε διαφωνία για τη διαδοχή: πρεσβύτερος ήταν ο 2ος εξάδελφος τού πατέρα του, ο Ούγος του Μπριέν, αλλά το κατείχε ο Ούγος Γ΄ της Κύπρου ως αντιβασιλιάς, επίσης 2ος εξάδελφος τού πατέρα τού Κορραδίνου. Η Μαρία των Πουατιέ της Αντιόχειας διεκδίκησε το βασίλειο καθώς ήταν -ως εξαδέλφη της μάμμης του- η πλησιέστερη εξ αίματος συγγενής· μετά πώλησε το δικαίωμά της στον Κάρολο Α΄ της Νάπολης.
Στο βασίλειο της Σικελίας διάδοχος ήταν η θεία του Μαργαρίτα Χοενστάουφεν, ετεροθαλής αδελφή του πατέρα του και μητέρα τού Φρειδερίκου Α΄ Βέττιν μαργράβου του Μάισσεν, ο οποίος συνέχισε τη διεκδίκηση.
Το δουκάτο της Σουαβίας κατατμήθηκε και εκφυλίστηκε. Ο Κάρολος Α΄ ισχυροποιήθηκε ως βασιλιάς της Σικελίας(-Νάπολης), αλλά το 1282 οι Σικελοί εξεγέρθηκαν και έδιωξαν τους Γάλλους από το νησί (Σικελικοί Εσπερινοί). Ο Κάρολος Α΄ και οι απόγονοί του περιορίστηκαν στη ηπειρωτική Νότιο Ιταλία, στο λεγόμενο βασίλειο της Νάπολης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δι' αντιπροσώπου τη Σοφία των Βέττιν, κόρη του Θεοδωρίχου μαργράβου του Λάντσμπερκ. Η νομιμότητα του γάμου αμφισβητείται.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοενστάουφεν Κατηγορία:Εκτελεσθέντα παιδιά
Τυφώνας Ίρμα
Ο τυφώνας Ίρμα ήταν ένας ισχυρός τυφώνας Κατηγορίας 5, ο οποίος είχε ξεκινήσει από τα ανατολικά του Ατλαντικού Ωκεανού, στη Γουινέα-Μπισσάου στις 30 Αυγούστου 2017. Στις 8 Σεπτεμβρίου βρισκόταν πολύ κοντά στα νησιά της Καραϊβικής, ενώ διαλύθηκε πλήρως στις 17 Σεπτεμβρίου. Μαζί με τον Ίρμα, είχε ξεκινήσει άλλη μια τροπική καταιγίδα που μετατράπηκε σε ισχυρό τυφώνα, τον Χοσέ, ο οποίος ήταν εξίσου επικίνδυνος με ανέμους που είχαν φτάσει τα 150 km/h, ωστόσο δεν πλησίασε σε κατοικημένες περιοχές.
Είναι ο ισχυρότερος τυφώνας που καταγράφηκε ποτέ έξω από την Καραϊβική και τον Κόλπο του Μεξικού, ενώ μαζί με τον τυφώνα του 1935 είναι οι ισχυρότεροι που έχουν χτυπήσει τις ηπειρωτικές ΗΠΑ από την πλευρά του Ατλαντικού. Μαζί με τον τυφώνα Βίλμα το 2005 είναι οι πιο ισχυροί σε ό,τι αφορά την μέγιστη ταχύτητα των ανέμων και με τον τυφώνα Ντιν είναι οι πιο έντονοι σε ό,τι αφορά την ατμοσφαιρική πίεση. Ακόμη, είναι ο πρώτος τυφώνας ανάλογης έντασης που χτύπησε τις ΗΠΑ στην περιοχή του Ατλαντικού από τον τυφώνα Φέλιξ το 2007. Τέλος, ο τυφώνας Ίρμα είναι ο δεύτερος καταγεγραμμένος τυφώνας που χτύπησε με αυτήν την ένταση την ξηρά στην Κούβα από το 1924.
Περαιτέρω πληροφορίες
Ως ένας τυπικός τυφώνας του Ατλαντικού, o Ίρμα αναπτύχθηκε στις 30 Αυγούστου 2017 νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου από ένα τροπικό κύμα που απομακρύνθηκε από τις ακτές της δυτικής Αφρικής δυο μέρες νωρίτερα. Αρχικά, ήταν η ένατη τροπική καταιγίδα από τις 11 του έτους και ο δεύτερος μεγάλος τυφώνας για το 2017 στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Χάρη στις ευνοϊκές συνθήκες, ο τυφώνας Ίρμα ενισχύθηκε σε σύντομο διάστημα μετά τον σχηματισμό του και έγινε τυφώνας κατηγορίας 2 μέσα σε μόλις 24 ώρες. Λίγο αργότερα έγινε τυφώνας κατηγορίας 3 (συνεπώς ένας μεγάλος τυφώνας). Ωστόσο η έντασή του διακυμάνθηκε κατά τις επόμενες ημέρες, λόγω μιας σειράς κυκλώνων που εναλλάσσονταν.
Στις 5 Σεπτεμβρίου o Ίρμα έγινε κυκλώνας κατηγορίας 5, το μέγιστο επίπεδο έντασης και καταστροφών στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον και από την επόμενη ημέρα έφτασε σε μια ένταση αιχμής με ανέμους 295 χλμ./ώρα και ελάχιστη πίεση 914 mbar. Αυτό τον έφερε στη δεύτερη θέση των ισχυρότερων τυφώνων του Ατλαντικού ως προς την ταχύτητα του ανέμου, πίσω μόνο από τον Άλεν του 1980, όταν η ταχύτητα του ανέμου είχε φτάσει τα 305 χλμ./ώρα. Η Ίρμα διατήρησε τους ανέμους των 295 χλμ./ώρα για 37 ώρες, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Άλεν ο οποίος είχε διατηρήσει τους ανέμους των 285 χλμ./ώρα για 18 ώρες. Επιπλέον, η Ίρμα πέτυχε μια από τις μεγαλύτερες διάρκειες των ανέμων της κατηγορίας 5 που καταγράφηκαν ποτέ. Η χαμηλή πίεση του Ίρμα, τον καθιστά τον ισχυρότερο τροπικό κυκλώνα παγκοσμίως για το 2017.
Επιπτώσεις στην Καραϊβική
thumb|left|Βιντεοσκοπημένο υλικό με πλάνα ύστερα από το πέρασμα του τυφώνα, στον Άγιο Μαρτίνο. thumb|right|280px|Η συνολική πορεία και εξέλιξη του Ίρμα με βάση την [[κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον.]] thumb|right|280px|Ο τυφώνας πάνω από τα πληττόμενα νησιά.
Ο τυφώνας Ίρμα προκάλεσε καταστροφές στην Μπαρμπούντα, στον Άγιο Βαρθολομαίο, στον Άγιο Μαρτίνο και στις Παρθένες Νήσους ως τυφώνας κατηγορίας 5. Οι πληττόμενες περιοχές είχαν προετοιμαστεί επιπλέον με την βοήθεια του αμερικάνικου Στρατού και για τις αποικίες άλλων χωρών ο ολλανδικός Στρατός (Άγιος Μαρτίνος) και ο βρετανικός Στρατός έστειλε 997 στρατιωτικούς και 47 αστυνομικούς (Τερκς και Κέικος). Ο Ίρμα ήταν ο ισχυρότερος τυφώνας που χτύπησε τις βόρειες Υπήνεμες Νήσους και μια από τις χειρότερες καταιγίδες που χτύπησε την περιοχή, μαζί με τον τυφώνα Ντόνα το 1960 και τον τυφώνα Λούις το 1995. O τυφώνας Ίρμα έχει προκαλέσει τουλάχιστον 47 θανάτους ενώ οι ζημιές ανέρχονται περίπου στα 10 δισ. δολάρια. .
Προετοιμασία και αντιμετώπιση στις ΗΠΑ
Για ημέρες πριν πλησιάσει στις ακτές, οι αμερικάνικες μετεωρολογικές υπηρεσίες ήξεραν ότι ο τυφώνας θα χτυπήσει πρώτα στις ακτές της Φλόριντα και έπειτα θα συνεχίσει στην Τζόρτζια, την Αλαμπάμα, το Μιζούρι και εν μέρει στο Τενεσί, όπου και θα άρχιζε να διαλύεται. Αυτή ήταν μια πρώτη εκτίμηση, καθώς ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες μπορούσε να επηρεάσει και άλλες γειτονικές πολιτείες. Εν τέλει, η εκτίμηση ήταν επί το πλείστον εύστοχη.
Στις 10 Σεπτεμβρίου, ο τυφώνας διαπέρασε τις ακτές της Φλόριντα με μια ταχύτητα πιθανόν μεταξύ των κατηγοριών 3 και 4, ενώ αναφέρθηκε πως πρόκειται για την πιο καταστροφική καταιγίδα που είχε υποστεί ολόκληρη η πολιτεία. Οι κάτοικοι θωράκισαν με ό,τι ήταν δυνατό τα σπίτια τους και πολλοί μετακινήθηκαν σε κλειστούς χώρους. Με εντολή του πρόεδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, το Αμερικανικο Λιμενικό Σώμα και οι λοιποί σχετιζόμενοι αρμόδιοι ήταν ήδη σε ετοιμότητα.