cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μορίς Φορ
Σταδιοδρομία
Υπηρέτησε ως βουλευτής του Κοινοβουλίου της Γαλλίας από το 1951 ως το 1983 και ως γερουσιαστής από το 1983 ως το 1988 στην περιφέρεια του Λοτ, ενώ ήταν επί 25 χρόνια δήμαρχος της Καόρ. Διορίστηκε στο Συνταγματικό Δικαστήριο από τον πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν.
Ως γραμματέας του υπουργού Εξωτερικών της Γαλλίας, συνυπέγραψε τη συνθήκη με την οποία ιδρύθηκε η ΕΟΚ το 1957.
Το 1957 ο Φορ τιμήθηκε με το Μέγα Παράσημο της Τιμής για τις υπηρεσίες του προς την Αυστριακή Δημοκρατία.
Ο Φορ πέθανε στην Καόρ, το Μάρτιο του 2014, σε ηλικία 92 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες
Τέσσερις Αλληγορίες (Μπελίνι)
Οι Τέσσερις αλληγορίες του Μπελίνι είναι μια σειρά τεσσάρων μικρών πινάκων που φιλοτέχνησε ο Μπελίνι, κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Αναγέννησης,  που εκτίθενται στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Βενετία).
Περιγραφή
Οι πίνακες αυτοί αποτελούν ένα σπάνιο είδος στη δημιουργία του Μπελίνι.
Πηγές
Τεσσερις Αλληγοριες Μπελινι
Σάββας Μιχαήλ
Ο Σάββας Μιχαήλ (πραγματικό όνομα Σαμπετάι Μάτσας, γεννήθηκε 1947, Αθήνα) είναι Έλληνας ιατρός, πολιτικός και συγγραφέας, κυρίως πολιτικών και φιλοσοφικών βιβλίων. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι. Από τα χρόνια της χούντας ενεργοποιείται στο χώρο της μαρξιστικής αριστεράς. Διατελεί γενικός γραμματέας του  Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) και μέλος της διεθνούς γραμματείας της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς (ΣΕΤΔ). Πέρα από άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά, έχει συγγράψει και πληθώρα, πολιτικών κυρίως, βιβλίων. Παράλληλα είναι μεταφραστής βιβλίων των Ταρίκ Αλί, Έντουαρντ Σαΐντ, Μαρξ, Ένγκελς, Αλαίν Μπαντιού, Νόαμ Τσόμσκι. Θεωρείται ειδικός στην ιστορία και την κριτική της λογοτεχνίας. Σύζυγός του είναι η Κατερίνα Μάτσα.
Βιβλιογραφία
Πηγή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι
Παύλος Παυλόπουλος (ευεργέτης)
Ο Παύλος Παυλόπουλος ήταν Έλληνας ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το 1812 ή το 1818. Σπούδασε στην Βιέννη. Ήταν νομικός, διετέλεσε Αρειοπαγίτης, και διακρίθηκε στην μακρόχρονη υπηρεσία του. Κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο κτηματική περιουσία τριακοσίων περίπου χιλιάδων δραχμών. Ευεργέτησε πλουσιοπάροχα επίσης πολλά άλλα ιδρύματα, νοσοκομεία, πτωχοκομεία και άλλα.
Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 1887.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μαξ φον Μπάρφελντ
Ο Μαξ φον Μπάρφελντ (γερμανικά: Max Ferdinand Bahrfeldt, 1856 - 1936) υπήρξε Γερμανός στρατηγός του πεζικού, λαογράφος και διεθνούς κύρους νομισματολόγος. Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1856 στο Βιλλμίνε (Willmine) στην Ούκερμαρκ (Uckermark). Η καταγωγή του ήταν από το Πρέντσλαου (Prenzlau). Το 1913 απόκτησε τον ευγενή τίτλο φον, ενώ ως στρατιωτικός είχε βαθμό αντιστράτηγου (Generalleutnant). Ήταν διοικητής της 37ης Μεραρχίας του γερμανικού αυτοκρατορικού στρατού. Στην θέση αυτή πήρε μέρος στις μάχες του Δυτικού Μετώπου στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη νομισματική. Εξειδικεύτηκε στα νομίσματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και σε αυτά της γερμανικής Κάτω Σαξωνίας. Δημοσίευσε αρκετές εργασίες και τακτικά περιοδικά στον τομέα αυτό. Αναγορεύτηκε το 1911 επίτιμος διδάκτωρ της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου του Γκίσεν. Το 1921 άρχισε να διδάσκει νομισματική στο Πανεπιστήμιο «Μάρτιν Λούτερ» του Χάλλε-Βίττενμπεργκ. Ασχολήθηκε επίσης με την λαογραφία και διενέργησε αρχαιολογικές ανασκαφές. Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 1936 στην Χάλλε παρά τον Σάαλε (Halle an der Saale).
Τζον Γουίλιαμς
Ο Τζον Τάουνερ Γουίλιαμς (John Towner Williams, γενν. 8 Φεβρουαρίου 1932) είναι Αμερικανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και κιθαριστής. Στην καριέρα του, η οποία διαρκεί πάνω από έξι δεκαετίες, ο Γουίλιαμς έχει συνθέσει μερικά από τα πιο δημοφιλή και αναγνωρίσιμα μουσικά θέματα στην ιστορία του κινηματογράφου, ανάμεσα στα οποία είναι τα μουσικά θέματα ταινιών όπως Τα σαγόνια του καρχαρία, Ο Πόλεμος των Άστρων, Σούπερμαν, Ιντιάνα Τζόουνς, Ε.Τ. ο Εξωγήινος, Επτά χρόνια στο Θιβέτ, Τζουράσικ Παρκ και οι τρεις πρώτες ταινίες του Χάρι Πότερ. Συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Στήβεν Σπίλμπεργκ από το 1974. Άλλα αξιοσημείωτα έργα του Τζον Γουίλιαμς ήταν η σύνθεση της μουσικής για τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες και το μουσικό θέμα Lost in Space και Land of the Giants. Επίσης έχει συνθέσει αναρίθμητα κλασικά κονσέρτα και άλλα έργα για ορχηστρικά και σόλο σύνολα.
Ο Γουίλιαμς έχει κερδίσει πέντε Βραβεία Όσκαρ, τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, επτά BAFTA και 22 βραβεία Γκράμι. Με 50 υποψηφιότητες για «Όσκαρ», ο Γουίλιαμς είναι ο άνθρωπος με τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό υποψηφιοτήτων, μετά τον Γουόλτ Ντίσνεϊ. Το 2005, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου διάλεξε το μουσικό θέμα του Πόλεμου των Άστρων ως το σπουδαιότερο μουσικό θέμα όλων των εποχών. Εισήχθη στο Hollywood Bowl's Hall of Fame το 2000. Ο Γουίλιαμς έχει συνθέσει το μουσικό θέμα σε 8 από τις 20 ταινίες με τις μεγαλύτερες εισπράξεις στους αμερικανικούς κινηματογράφους (προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό).
Ελβετική Δημοκρατία
Οι Γάλλοι εισέβαλαν στην Ελβετία και την μετέτρεψαν σε σύμμαχο με το όνομα «Ελβετική Δημοκρατία». Η παρέμβαση στον τοπικισμό και τις παραδοσιακές ελευθερίες προκάλεσε δυσαρέσκειες, αν και πραγματοποιήθηκαν ορισμένες εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις. Η αντίσταση ήταν ισχυρότερη στους πιο παραδοσιακούς καθολικούς προμαχώνες, με ένοπλες εξεγέρσεις που ξέσπασαν την άνοιξη του 1798 στο κεντρικό τμήμα της Ελβετίας. Ο γαλλικός στρατός κατέστειλε τις εξεγέρσεις, αλλά η υποστήριξη σε επαναστατικές ιδέες αυξήθηκε σταθερά, καθώς οι Ελβετοί ήταν δυσαρεστημένοι από την απώλεια της τοπικής τους δημοκρατίας, τους νέους φόρους, τον συγκεντρωτισμό και την εχθρότητα στη θρησκεία. Ωστόσο, υπήρξαν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.
Η Δημοκρατία ονομάστηκε Ελβετική λόγω των Ελβετών, των Γαλατών κατοίκων του Ελβετικού Οροπεδίου στην αρχαιότητα, δεν ήταν κάποια καινοτομία. Αντίθετα, η Ελβετική Συνομοσπονδία ονομάστηκε περιστασιακά Republica Helvetiorum στα Λατινικά από τον 17ο αιώνα, και η Helvetia, η ελβετική εθνική προσωποποίηση, έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1672.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Ιστορία της Ελβετίας ανά περίοδο Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γαλλικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Πάπας Στέφανος Δ΄
thumb|190px|Ο Πάπας Στέφανος Δ΄ με τον [[Λουδοβίκος ο Ευσεβής|Λουδοβίκο τον Ευσεβή]] Ο Στέφανος Δ΄ διετέλεσε Πάπας για επτά μήνες, από τον Ιούνιο του 816 ως τον Ιανουάριο του 817.
Διαδέχτηκε τον Πάπας Λέοντα Γ΄, του οποίου την πολιτική ακολούθησε. Αμέσως μετά την ανάρρησή του στον Παπικό Θρόνο, ζήτησε από το λαό της Ρώμης να ορκιστεί πίστη στο Φράγκο βασιλιά Λουδοβίκο τον Ευσεβή, στον οποίο μετέβη αυτοπροσώπως τον Αύγουστο του 816.
Αφού έστεψε βασιλιά το Λουδοβίκο στη Ρενς τον Οκτώβριο, επέστρεψε στη Ρώμη, όπου πέθανε τον Ιανουάριο του 817.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα Στέφανος Δ΄
Ψυχογενής βουλιμία
Ο όρος ψυχογενής ή νευρική ή νευρογενής βουλιμία (ΨΒ, ΝΒ, επιστ. ονομασία: bulimia nervosa) περιγράφει μια διαταραχή στην πρόσληψη τροφής. Η νευρογενής βουλιμία χαρακτηρίζεται από επεισοδιακή υπερφαγία (κατανάλωση πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα ), η οποία ακολουθείται από την προσπάθεια απαλλαγής από τις περιττές θερμίδες συνήθως μέσω εμετού, καθαρτικών, διουρητικών και υπερβολικής άσκησης. Οι γυναίκες έχουν εννέα φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν νευρική βουλιμία από τους άντρες. Τα αντικαταθλιπτικά, ιδιαίτερα τα SSRIs (εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης)  χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νευρικής βουλιμίας.
Σχετικές διαταραχές
Οι βουλιμικοί έχουν περισσότερες  πιθανότητες από τους μη βουλιμικούς να έχουν  μια συναισθηματική διαταραχή όπως  η μείζων καταθλιπτική διαταραχή  ή μια γενική αγχώδη διαταραχή. Μία έρευνα του Πανεπιστημίου Κολούμπια το 1985 σε γυναίκες που έπασχαν από βουλιμία, στο Ψυχιατρικό Ινστιτούτο της Νέας Υόρκης βρήκε ότι το 70% των ασθενών  είχαν υποφέρει από κατάθλιψη σε κάποια στιγμή της ζωής τους ( σε αντίθεση με το 25,8 % των ενήλικων γυναικών  ως δείγμα ελέγχου του γενικού πληθυσμού), που αυξανόταν στο 88% για τις συνολικές συναισθηματικές διαταραχές. Μια άλλη έρευνα στο Βασιλικό  Νοσοκομείο Παίδων της Μελβούρνη  σε μια τάξη των 2.000 ενηλίκων  βρήκε παρόμοια ότι αυτοί που συναντούσαν τουλάχιστον δυο κριτήρια για βουλιμία της τέταρτης έκδοσης του Διαγνωστικού και Στατιστικού εγχειριδίου των Πνευματικών Διαταραχών  DSM-IV  είχαν εξαπλάσια  αύξηση του ρίσκου για ανησυχία και διπλό ρίσκου για εξάρτηση ουσιών. Η βουλιμία έχει επίσης αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των δοντιών του ασθενούς εξαιτίας των οξέων που περνάνε από το στόμα από τους εμετούς προκαλώντας όξινη διάβρωση, κυρίως στην πίσω επιφάνεια των δοντιών.
Ορισμός
Τα διαγνωστικά κριτήρια για τη Νευρογενή Βουλιμία κατά DSM-IV είναι τα εξής :
Α. Επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας. Ένα επεισόδιο υπερφαγίας χαρακτηρίζεται και από τα δύο από τα παρακάτω:
Β. Επανειλημμένη ακατάλληλη αντισταθμιστική συμπεριφορά για να αποτρέψει την απόκτηση βάρους.
Γ. Η υπερφαγία και οι ακατάλληλες αντισταθμιστικές συμπεριφορές συμβαίνουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα για τρεις μήνες.
Δ. Η εκτίμηση του εαυτού αδικαιολόγητα επηρεάζεται από το σχήμα του σώματος και του βάρους.
Ε. Η διαταραχή δεν συμβαίνει αποκλειστικά κατά τη διάρκεια επεισοδίων ψυχογενούς ανορεξίας.
Διακρίνονται δύο τύποι Νευρογενούς Βουλιμίας:
Ετυμολογία
Η λέξη βουλιμία είναι συνένωση των λέξεων βοῦς (βόδι) και λιμός (πείνα). Στα αρχαία ελληνικά σήμαινε υπερβολικά μεγάλη πείνα και υποδήλωνε μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία κάποιος ήταν ικανός να καταναλώσει ένα ολόκληρο βόδι.
Ιστορικά στοιχεία
Ο όρος νευρογενής βουλιμία εισήχθηκε το 1979 από τον Βρετανό ψυχίατρο Τζέραλντ Ράσελ για να περιγράψει μια παθολογική οντότητα διαφορετική από τη ψυχογενή ανορεξία. Πρώιμες περιγραφές για τη βουλιμία υπάρχουν, όπως και για την ανορεξία, ήδη από το 18ο αιώνα (R.Whytt 1767), αλλά και από τις αρχές του 20ού αιώνα (P.Janet,1903).
Επιδημιολογία
Εξαιτίας της σχετικά πρόσφατης ταξινόμησης της νευρογενούς βουλιμίας ως ξεχωριστής νοσολογικής οντότητας, τα επιδημιολογικά δεδομένα για τη διαταραχή αυτή είναι περιορισμένα.
Η ετήσια εξάπλωση της διαταραχής έχει υπολογιστεί στο 11,15 - 13,5 ‰ ετησίως. Το ποσοστό αυτό τριπλασιάζεται όταν συμπεριληφθούν και οι υποκλινικές περιπτώσεις νευρογενούς βουλιμίας. Οι μετρήσεις της επίπτωσης της διαταραχής παρουσίασαν αύξηση μέσα στη δεκαετία 1980-1990, αλλά αυτό πιθανώς να οφείλεται στη βελτίωση της διαγνωστικής μας ικανότητας και όχι σε πραγματική αύξηση των περιστατικών.
Όπως και η ψυχογενής ανορεξία, η βουλιμία εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες. Μόνο το 5-10% των πασχόντων είναι άρρενες, η δε ηλικιακή ομάδα στην οποία συνήθως παρουσιάζεται η διαταραχή είναι αυτή των 20-24 ετών.
Υπάρχουν μεγαλύτερα ποσοστά διατροφικών διαταραχών σε ομάδες που ασχολούνται με δραστηριότητες όπως που έχουν εξιδανικεύσει  ένα αδύνατο σώμα όπως ο χορός, η ενόργανη γυμναστική, το μόντελινγκ, οι μαζορέτες, το τρέξιμο, το καλλιτεχνικό πατινάζ, η ηθοποιία και η κωπηλασία. Η βουλιμία είναι πιο συχνή στους Καυκάσιους.
Αιτιολογία
Οι απεικονίσεις των μέσων μαζικής ενημέρωσης για ένα ιδανικό σχήμα σώματος θεωρούνται ευρύτατα καθοριστικός παράγοντας για τη νευρική βουλιμία (Μπάρκερ 2003). Μία έρευνα μαθητριών λυκείου 15-18 χρονών στη Ναντρόγκα των νησιών Φίτζι βρήκε ότι τα αυτοαναφερόμενα περιστατικά πρόκλησης εμετού ανέβηκαν από 0% το 1995 (λίγες εβδομάδες μετά την εισαγωγή της τηλεόρασης  στην περιοχή) στο 11.3% το 1998. Ο εγκεφαλικά προερχόμενος νευροτροπικός παράγοντας  (BDNF) είναι υπό έρευνα ως πιθανός μηχανισμός. Μέσα από τις γνωστικές και κοινωνικοπολιτικές οπτικές γωνίες ενδείξεις για την προέλευση της νευρικής βουλιμίας μπορεί να καθιερωθούν .Το γνωστικό συμπεριφορικό  μοντέλο του βιβλίου Fairburn et al  για τη νευρική βουλιμία  προσφέρει μια κύρια ένδειξη  της βουλιμίας μέσω μιας γνωστικής οπτικής γωνίας ενώ το ιδανικό του λεπτού σώματος  είναι ιδιαίτερα υπεύθυνο για την αιτιολογία της βουλιμίας  μέσα από μια κοινωνική οπτική γωνία. Όταν προσπαθούμε να καταλάβουμε τη βουλιμία μέσα από ένα γνωστικό ευρύτερο πλαίσιο το θεωρητικό συμπεριφορικό μοντέλο του Fairburn et al θεωρείται συχνά ως το χρυσό πρότυπο. Το μοντέλο του Fairburn et al συζητάει τη διαδικασία κατά την οποία ένα άτομο πέφτει στον κύκλο κραιπάλης-κάθαρσης και έτσι αναπτύσσει βουλιμία. Το Fairburn et al’s υποστηρίζει ότι η υπερβολική ανησυχία για το βάρος σε συνδυασμό με χαμηλά ποσοστά αυτοεκτίμησης θα οδηγήσουν σε αυστηρούς, άκαμπτους και μη ελαστικούς διαιτητικούς κανόνες. Αναλόγως αυτό θα οδηγούσε σε μη ρεαλιστική περιορισμένη διατροφή που μπορεί να οδηγήσει στη συνέχεια σε ένα <<γλίστρημα>>  όπου το άτομο κάνει μια μικρή παράβαση στους αυστηρούς και μη ελαστικούς διαιτητικούς κανόνες. Επιπλέον η γνωστική διαστρέβλωση εξαιτίας της διχασμένης σκέψης οδηγεί το άτομο σε κραιπάλη. Ακολούθως θα πρέπει να προκαλέσει ένα αντιληπτό χάσιμο βάρους, ενθαρρύνοντας το άτομο να κάνει εμετό για να ισοφαρίσει την κραιπάλη. Παρ´όλ´αυτά το Fairburn et al  επιβεβαιώνει ότι ο κύκλος επαναλαμβάνεται  και έτσι θεωρεί ότι ο κύκλος αυτό-διαιωνίζεται.
Αντίθετα τα ευρήματα του Byrne and Mclean’s διέφεραν ελαφρώς από το γνωστικό συμπεριφορικό μοντέλο  του Fairburn et al στο ότι η θέληση για λεπτότητα ήταν ο βασικός παράγοντας της πρόκλησης εμετού ως μια μέθοδος ελέγχου του βάρους. Με τη σειρά του το Byrne and Mclean πρόβαλλε ως επιχείρημα ότι αυτό κάνει το άτομο ευαίσθητο στην κραιπάλη και υποδεικνύει ότι δεν είναι ένας κύκλος κραιπάλης-κάθαρσης αλλά ένας κύκλος κάθαρσης-κραιπάλης. Διότι η πρόκληση εμετού έρχεται πριν από την κραιπάλη. Παρομοίως το γνωστικό συμπεριφορικό μοντέλο του Fairburn et al δεν είναι απαραίτητα εφαρμόσιμο σε κάθε άτομο και είναι σίγουρα αναγωγιστικό. Ο καθένας διαφέρει από τον άλλο το να πάρουμε μια τόσο περίπλοκη συμπεριφορά όπως η βουλιμία και να την εφαρμόσουμε σε άλλους, θα ήταν σίγουρα μη έγκυρο. Επιπλέον το γνωστικό συμπεριφορικό μοντέλο είναι πολύ δεμένο με την κουλτούρα κάποιου στο ότι μπορεί να μην είναι εφαρμόσιμο σε κουλτούρες εκτός της δυτικής κοινωνίας. Για να αξιολογήσουμε το μοντέλο του Fairburn et al και γενικότερα η γνωστική ερμηνεία της βουλιμίας είναι περισσότερο περιγραφική παρά διευκρινιστική, καθώς δεν εξηγεί αναγκαστικά πως δημιουργείται η βουλιμία .Επιπρόσθετα να εξακριβώσουμε την αιτία και το αποτέλεσμα διότι μπορεί να είναι η διαταραγμένη διατροφή που οδηγεί στη διαταραγμένη σκέψη και όχι το αντίθετο. Όταν εξερευνούμε την αιτιολογία της βουλιμίας μέσα από μία κοινωνικοπολιτιστική προοπτική  η εσωτερίκευση του ιδανικού του αδύνατου σώματος είναι ιδιαίτερα υπεύθυνη. Η εσωτερίκευση του ιδανικού του αδύνατου σώματος είναι ο βαθμός στον οποίο προσαρμόζονται στα κοινωνικά ιδανικά της γοητείας .Τα άτομα πρώτα αποδέχονται και αφομοιώνουν  τα ιδανικά και έπειτα επιχειρούν να μεταμορφώσουν τους εαυτούς τους  για να αντανακλούν τα κοινωνικά ιδανικά της γοητείας. Ο Τζ. Κέβιν Τόμσον και ο Έρικ Στάις  υποστηρίζουν ότι η οικογένεια, οι συνομίληκοι και πιο φανερά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  ενισχύουν το ιδανικό του λεπτού σώματος  που μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο στο να αποδεχτεί και να αφομοιώσει το ιδανικό του λεπτού σώματος. Ο Στάις επιβεβαιώνει ότι αν το ιδανικό του λεπτού σώματος γίνει αποδεκτό ένα άτομο μπορεί να αρχίσει να νιώθει άβολα με το σχήμα η το μέγεθος του σώματός του  καθώς  μπορεί να μην αντανακλά απαραίτητα το ιδανικό της λεπτότητας  που ξεκίνησε η κοινωνία. Έτσι οι Άνθρωποι που νιώθουν Άβολα με το σώμα τους μπορεί να υποφέρουν από δυσαρέσκεια για το σώμα τους  και μπορεί να αναπτύξουν ένα συγκεκριμένο κίνητρο για λεπτότητα. Συνεπώς η δυσαρέσκεια για το σώμα σε συνδυασμό με το κίνητρο για λεπτότητα προωθεί δίαιτες και αρνητικά αποτελέσματα που θα μπορούσαν τελικά να δημιουργήσουν σε βουλιμικά συμπτώματα όπως  ο εμετός ή οι κραιπάλες. Οι κραιπάλες δημιουργούν αυτοαπέχθεια που οδηγεί στην πρόκληση εμετού για να εμποδίσουν την πρόσληψη βάρους.
Μια έρευνα που αφιερώθηκε στην έρευνα της εσωτερίκευσης του ιδανικού του λεπτού σώματος είναι η έρευνα των Τόμσον και Στάις. Ο σκοπός της έρευνας τους ήταν να ανακαλύψουν το πώς και σε τι βαθμό τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επηρεάζουν την εσωτερίκευση του ιδανικού του αδύνατου σώματος. Οι Τόμσον και Στάις χρησιμοποίησαν τυχαιοποιημένα πειράματα (και πιο συγκεκριμένα προγράμματα) για να διδάξουν τις γυναίκες πώς να είναι πιο επικριτικές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να μειώσουν την εσωτερίκευση  του ιδανικού του λεπτού σώματος. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δημιουργώντας επίγνωση του ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης του κοινωνικού ιδανικού της γοητείας, η εσωτερίκευση του ιδανικού του αδύνατου σώματος έπεσε  σημαντικά. Με άλλες λέξεις, λιγότερες εικόνες του ιδανικού του αδύνατου σώματος από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είχε ως αποτέλεσμα τη λιγότερη εσωτερίκευση του ιδανικού του αδύνατου. Συνεπώς ο Τόμσον και ο Στάις συμπέραναν ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επηρεάζουν την εσωτερίκευση  του ιδανικού του λεπτού σώματος.
Στέρηση τροφής
Η στέρηση τροφής και η αυτοεπιβολή διαιτών αδυνατίσματος που περιορίζουν την ενέργεια που προσλαμβάνεται φαίνεται να προκαλούν επεισόδια υπερφαγίας μόλις το φαγητό γίνει ξανά διαθέσιμο και ψυχολογικές καταστάσεις όπως εμμονή με το φαγητό και την πρόσληψη τροφής, αυξημένη συναισθηματική ανταπόκριση και δυσφορία, και έλλειψη συγκέντρωσης. Με βάση τον περιορισμό πρόσληψης τροφής κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, μπορεί να προβλεφθεί η πιθανότητα εμφάνισης κρίσεων υπερφαγίας την επόμενη ημέρα.
Ψυχολογικές θεραπείες
Υπάρχουν διάφορες εμπειρικά υποστηριγμένες  ψυχοκοινωνικές θεραπείες για τη νευρική βουλιμία. Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία η οποία περιλαμβάνει τη διδασκαλία των ασθενών να δοκιμάζουν αυτόματες  σκέψεις  και να συμμετέχουν σε συμπεριφορικά πειράματα (για παράδειγμα να τρώνε <<απαγορευμένα φαγητά κατά τις συνεδρίες) έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα και με  την ταυτόχρονη  χρήση αντικαταθλιπτικής αγωγής. Έρευνα προτείνει ότι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία είναι η καλύτερη ψυχοθεραπευτική θεραπεία για τη νευρική βουλιμία. Μία εξαίρεση ήταν μια μελέτη η οποία προτείνει ότι η διαπροσωπική θεραπεία μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματική με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, παρόλο που επιτυγχάνει τα αποτελέσματα της αργότερα. Χρησιμοποιώντας τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία οι ασθενείς καταγράφουν πόσο φαγητό τρώνε και τις περιόδους που κάνουν εμετό με τον σκοπό να αναγνωρίσουν και να αποφύγουν συναισθηματικές διακυμάνσεις που προκαλούν επεισόδια βουλιμίας σε καθημερινή βάση (Γκέλντερ, Μάγιου και Γκέντες. 2005). Ο Μπάρκερ (2003)  υποστηρίζει  ότι έρευνα έχει βρει ότι το 40%-60% των ασθενών που παρακολουθούν γνωστική συμπεριφορική θεραπεία έχουν απεξαρτηθεί από τα συμπτώματα. Υποστηρίζει ότι για να δουλέψει η θεραπεία όλοι οι ασθενείς πρέπει να δουλέψουν μαζί για να συζητήσουν, καταγράψουν και να αναπτύξουν στρατηγικές αντιμετώπισης. Υποστηρίζει επίσης ότι με το να κάνει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν τις πράξεις τους μπορεί να σκεφτούν εναλλακτικές. Ερευνητές έχουν επίσης αναφέρει θετικά αποτελέσματα για τη διαπροσωπική θεραπεία και τη θεραπεία διαλεκτικής συμπεριφοράς. Η οικογενειακή θεραπεία Μόντσλεϊ επίσης γνωστή ως  Θεραπεία βασιζόμενη στην οικογένεια που αναπτύχθηκε στο νοσοκομείο Μόντσλει στο Λονδίνο για τη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας έχει  δείξει να έχει θετικά αποτελέσματα για τη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας. Η Θεραπεία βασιζόμενη στην οικογένεια έχει δείξει μέσα από εμπειρική σχέση  έρευνα να είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τη νευρική ανορεξία σε ασθενείς κάτω των 18 χρόνων και μέσα σε 3 χρόνια από την αρχή της ασθένειας. Οι μελέτες μέχρι σήμερα που έχουν χρησιμοποιήσει τη Θεραπεία βασιζόμενη στην οικογένεια για τη θεραπεία της νευρικής βουλιμίας έχουν υπάρξει υποσχόμενες. Μερικοί ερευνητές έχουν επίσης υποστηρίξει ότι υπάρχουν θετικά αποτελέσματα στην υπνοθεραπεία. Το μοντέλο των 12 βημάτων που χρησιμοποιείται για εξαρτημένα άτομα,εφαρμόστηκε σε βουλιμικούς ασθενείς με καλά αποτελέσματα. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο σε μια προκαταρκτική μελέτη ενσωμάτωσαν το μοντέλο των 12 βημάτων στη θεραπεία βουλιμικών γυναικών σε μονάδα ενδονοσοκομειακής νοσηλείας. Σημείωσαν θετικά αποτελέσματα.
Φαρμακευτική θεραπεία
Μερικοί ερευνητές έχουν υποθέσει μια σχέση στις αλλαγές διάθεσης και κλινικές μελέτες έχουν διεκπεραιωθεί με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αναστολείς οξειδάσεων μονοαμίνης, μιανσερίνη, φλουοξετίνη, ανθρακικό λίθιο, νιμιφενσίνη, τραζοδόνη και βουπροπιόνη. Ομάδες μελέτης οι οποίες έχουν δει μια σχέση με διαταραχές κρίσεων έχουν επιχειρήσει θεραπεία με φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ. Οι ανταγωνιστές οποιειδών ναλοξόνη και ναλτρεξόνη που μπλοκάρουν τις  επιθυμίες για τυχερά παιχνίδια έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί. Έχει γίνει επίσης κάποια έρευνα η οποία χαρακτηρίζει τη νευρική βουλιμία ως μια διαταραχή εξάρτησης και περιόρισε την κλινική χρήση τοπιραμάτης, η οποία μπλοκάρει τις επιθυμίες για οπιούχα, κοκαΐνη, αλκοόλ και φαγητό.
Νοσηλεία
Μπορεί να απαιτείται επί ηλεκτρολυτικών διαταραχών, μεταβολικής αλκάλωσης και τάσεων αυτοκτονίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές Κατηγορία:Σύνδρομα Κατηγορία:Έμετος Κατηγορία:Διατροφικές διαταραχές Βουλιμια
Ενανθρώπηση
thumb|right|300px|Η Γέννηση του Θεανθρώπου Το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Λόγος ή Υιός του Θεού, γεννήθηκε από τη Μαρία ή Παναγία στη Βηθλεέμ της Βηθανίας. Η δε σύλληψη, σύμφωνα με τη διήγηση των Ευαγγελίων, έγινε με υπερφυσικό τρόπο, εκ Πνεύματος Αγίου, και πλήρη απουσία σαρκικών σχέσεων μεταξύ της Μητέρας Του της Μαρίας και του μνηστήρα της του Ιωσήφ.
Γιατί έγινε
Το μοναδικό πρόβλημα του ανθρώπου ήταν ο θάνατος. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το μηδέν και του έδωσε τη δυνατότητα να επιλέξει, είτε την αθανασία - υπακούοντας στην εντολή Του - είτε, με την παρακοή, τον θάνατο. Ο άνθρωπος επέλεξε, δυστυχώς, την παρακοή και έκτοτε άρχισε να πεθαίνει. Μάλιστα, λέει ο Μέγας Αθανάσιος, ο θάνατος εξουσίαζε πλέον τους πάντες ως νομοθετημένος από τον ίδιο τον Θεό, ως συνεπείας της δικής μας ενδεχομένης παρακοής και άρα κανείς δεν μπορούσε να τον καταλύσει. Ο Θεός πάλι, δε θα μπορούσε να "συγχωρήσει" τον άνθρωπο και να μην αφήσει τον νόμο να ισχύσει, διότι τότε θα αποδεικνυόταν ψεύτης, πράγμα άτοπον, "άτοπον μεν γάρ ήν ειπόντα τον Θεόν ψεύσασθαι". Από την άλλη, όμως, εξίσου "απρεπές" θα ήταν αν ο άνθρωπος, που πλάσθηκε από την αρχή λογικός, εξ αιτίας του διαβόλου να επέστρεφε στην ανυπαρξία. Τι έπρεπε, λοιπόν, να γίνει; Μήπως να μετανοήσει ο άνθρωπος, και ο Θεός δια της μετανοίας, να τον επαναφέρει στην προπτωτική κατάσταση; Τότε, όμως, ο Θεός θα φαινόταν και πάλι ψεύτης, αφού οι άνθρωποι δεν θα υποδουλώνονταν υπό την κυριαρχία του θανάτου. Άλλωστε " ούτε η μετάνοια από των κατά φύσιν ανακαλείται, αλλά μόνον παύει των αμαρτημάτων". επομένως μόνο ο Λόγος, που δημιούργησε τα πάντα, μπορούσε να τα αναδημιουργήσει. Και πώς να τα αναδημιουργήσει; Γενόμενος άνθρωπος. Γνώριζε ο Υιός και Λόγος του Θεού ότι για να κερδίσει τον θάνατο έπρεπε πρώτα να αναμετρηθεί μαζί του να πεθάνει δηλαδή. Επειδή δε ο Θεός δεν υπόκειται ασφαλώς, σε φθορά και θάνατο, ως η ίδια η Ζωή, δια τούτο έλαβε σώμα και ψυχή ανθρώπινα, κατά πάντα όμοια με τα δικά μας (εκτός της αμαρτίας), μέσα στη μήτρα της Θεοτόκου και μάλιστα όχι κατά φυσικό τρόπο ( με τη μεσολάβηση ανδρός) αλλ' εκ Πνεύματος Αγίου. Άρα ο Χριστός γεννήθηκε για να πεθάνει. Και γιατί μόνο ο Χριστός έπρεπε να κερδίσει τον Θάνατο; "Επειδή γάρ εξ ανθρώπων εις ανθρώπους ο θάνατος κράτησε, δια τούτο πάλιν δια της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου η του θανάτου κατάλυσις γέγονε". Άλλωστε για να επανέλθει ο άνθρωπος στο "κατ' εικόνα" έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει με την προσέλευση της ίδιας της Εικόνος του Θεού, δηλαδή του Χριστού. "Δι' ανθρώπων μεν γάρ ουκ ήν δυνατόν, επεί και αυτοί κατ' εικόνα γεγόνασιν, αλλ' ουδέ δι' αγγέλων, ουδέ γάρ αυτοί εισιν εικόνες". Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα χρησιμοποιεί ο Άγιος Αθανάσιος στο έργο του "Περί ενανθρωπήσεως". Λέει, λοιπόν, ότι όπως όταν μια προσωπογραφία κατασκευασμένη σε ξύλο γεμίσει με ακαθαρσία και εξαφανισθεί χρειάζεται απαραιτήτως να έλθει το "μοντέλο" της εικόνος για να επισκευασθεί ", κατά τούτο και ο πανάγιος του Πατρός Υιός, εικών ων του Πατρός, παρεγένετο επί τους ημετέρους τόπους, ίνα τον κατ' αυτόν πεποιημένον άνθρωπον ανακαινίση". Η μητέρα του Χριστού ονομάστηκε Θεοτόκος, γιατί γέννησε τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο.
Ποια η σημασία
Ο Χριστός γεννήθηκε για να πεθάνει αλλά δεν πέθανε για να πεθάνει. Ο Χριστός σταυρώθηκε και πέθανε για να αναστηθεί και έτσι να κερδίσει τον θάνατο. Το σώμα Του, επειδή ήταν το ίδιο ακριβώς με όλα τα ανθρώπινα, ήταν θνητό και πέθαινε. Από την άλλη επειδή στο πρόσωπο του Χριστού υπήρχαν και οι δύο φύσεις (Θεία και ανθρώπινη), "δια τον ενοικήσαντα τον Λόγον εκτός εγίνετο φθοράς". Συνέβαιναν, δηλαδή, και τα δυο μαζί και ο θάνατος να κυριαρχεί και να καταλύεται. Έτσι ο Θεάνθρωπος Χριστός πέθανε, κατά την ανθρώπινη όμως φύση (αφήνοντας απαθή τη Θεία Φύση) και χάρη στη Θεότητα Ανέστη ως Θεάνθρωπος. Έτσι η ανθρώπινη φύση, ενωμένη με τη Θεία ατρέπτως, αδιαιρέτως και ασυγχύτως στο Πρόσωπο του Χριστού, νίκησε και πάλι τη φθορά και τον θάνατο. "Ουκέτι νύν ώσπερ πάλαι κατά την του νόμου απειλήν θανάτω αποθνήσκομεν οι εν Χριστώ πιστοί (πέπαυται γάρ η τοιαύτη καταδίκη), αλλά της φθοράς παυομένης και αφανιζομένης εν τη της αναστάσεως χάριτι, λοιπόν κατά το του σώματος θνητόν διαλυόμεθα μόνον τώ χρόνω, ον εκάστω ο Θεός ώρισεν, ίνα κρείττονος αναστάσεως τυχείν δυνηθώμεν", όπως λέει ο άγιος Αθανάσιος, και συνεχίζει "δίκην γάρ των εν γη καταβαλλομένων σπερμάτων ουκ απολλύμεθα διαλυόμενοι, αλλ' ως σπειρόμενοι αναστησόμεθα, καταργηθέντος του θανάτου κατά την του Σωτήρος χάριν". Πεθαίνουμε, δηλαδή,πλέον μόνο κατά το σώμα ακριβώς όπως τα σπέρματα ( στάρι - κόλλυβα) που θάπτονται στη γη για να ξαναφυτρώσουν, περιμένοντας, δηλαδή, την κοινή Ανάσταση.
Γιατί έγινε
Με την αμαρτία των πρωτοπλάστων προσεβλήθη η θεία δικαιοσύνη, η οποία επιβάλλει στον Θεό να τους τιμωρήσει με θάνατο και να τους παραδώσει στον σατανά. Αυτή η δικαιοσύνη απαιτεί ικανοποίηση της οργής του Θεού, ικανοποίηση της θείας δικαιοσύνης. Επειδή ο άνθρωπος, κατά τον Άνσελμο και τη Δυτική θεολογική παράδοση, δεν μπορεί να δώσει άπειρη ικανοποίηση, ο Θεός αποστέλλει τον Υιό Του, ο οποίος ως Θεάνθρωπος παρέχει αντιπροσωπευτικά την ικανοποίηση. Γεννιέται δηλαδή ως Θεάνθρωπος προκειμένου να ικανοποιηθεί η θεία δικαιοσύνη. Ο Θεός δε, ευχαριστείται τόσο πολύ με το αίμα του Υιού Του ώστε αυτό, Του είναι αναγκαίο για να μπορεί να συγχωρεί τον ένοχο μόνο μετά από αυτό τον θάνατο.
Ποια η σημασία
Η «αξιομισθία» του Χριστού. Ενώ ο Χριστός οφείλει υπακοή στη δικαιοσύνη και στην τιμή του Θεού, δεν οφείλει να πεθάνει, επειδή είναι αναμάρτητος. Γι' αυτό στον Ρωμαιοκαθολικισμό θεωρείται ο θάνατος Του «υπέρτακτο έργο», και ονομάζεται αξιομισθία του Χριστού. Μετά την «ικανοποίηση» ο Χριστός, αποζημιώνεται υποχρεωτικά από τον Πατέρα με μια αμοιβή. Όμως επειδή ο Χριστός είναι θεάνθρωπος, δεν του χρειάζεται η αμοιβή. Αλλά αν ο «κερδηθείς μισθός» δεν δινόταν σε κανέναν θα ήταν άχρηστος. Γι'αυτό ο Χριστός παρέχει την ανταμοιβή, την αξιομισθία του. «Υποχρεωτικά» λοιπόν, από τον Θεό η αξιομισθία του Χριστού παραχωρείται στον Πάπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία
Γεώργιος Βουγιουκλάκης
Ο Γεώργιος Βουγιουκλάκης (1903-1956) ήταν Αθηναίος λογοτέχνης, που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο εξωτερικό και απεβίωσε στο Παρίσι.
Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Σατωντάν
Ο Γοδεφείδος ΣΤ΄, γαλλ.: Geoffroi VI vicomte de Châteaudun (απεβ. 6 Φεβρουαρίου 1250) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν.
Γεώργιος Βουγιουκλάκης
Ο Γ. Βουγιουκλάκης μετέφρασε στη δημοτική γλώσσα το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον και έγραψε τα παρακάτω 4 μυθιστορήματα:
Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Σατωντάν
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Aντελισιά ντε Νεβέρ. Παρόλο που η καταγωγή της Αντελισιά δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, είναι πιθανότατα κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Νεβέρ και της ελεονώρας κόμισσας του Βερμαντουά.
Γεώργιος Βουγιουκλάκης
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Σατωντάν
Βιογραφία
Τον Γοδεφρείδο ΣΤ΄ διαδέχθηκε η κόρη του Κλημεντία, η οποία έγινε υποκόμισσα του Σατωντάν.
Οικογένεια
Ο Γοδεφρείδος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε δύο φορές. Πρώτη του σύζυγος ήταν η Μαμπίλ, άγνωστης καταγωγής. Είχαν τρία παιδιά:
Η δεύτερη σύζυγος του Γοδεφρείφου ΣΤ΄ ήταν η Κλημεντία ντε Ρος, χήρα του Θεοβάλδου ΣΤ΄ κόμη του Μπλουά. Ο Γοδεφρείδος ΣΤ΄ και η Κλημεντία είχαν δύο διάσημες κόρες:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Κίεβο
Το Κίεβο (Київ) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ουκρανίας. Βρίσκεται στη βορειοκεντρική Ουκρανία κατά μήκος του Δνείπερου. Τον Ιούλιο του 2015 είχε πληθυσμό 2.887.974 κατοίκων (παρόλο που στον τύπο έχουν αναφερθεί υψηλότερα νούμερα), κάνοντας το Κίεβο την έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Ευρώπης.
Το Κίεβο είναι σημαντικό βιομηχανικό, επιστημονικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό κέντρο της Ανατολικής Ευρώπης. Είναι η έδρα πολλών βιομηχανιών της υψηλής τεχνολογίας, πανεπιστημίων και ιστορικών μνημείων. Το Κίεβο έχει εκτεταμένο σύστημα δημόσιων μεταφορών και υποδομών, συμπεριλαμβανομένου του μετρό του Κιέβου.
Το όνομα της πόλης φαίνεται ότι προέρχεται από το όνομα του Κίι, ενός από τους τέσσερις θρυλικούς ιδρυτές της πόλης. Κατά την διάρκεια της ιστορίας της πόλης, το Κίεβο, μια από τις παλαιότερες πόλεις στην ανατολική Ευρώπη, έχει περάσει από πολλές περιόδους δόξας και αφάνειας. Η πόλη αποτελεί εμπορικό κέντρο τουλάχιστον από τον 5ο αιώνα. Ήταν σλαβικός οικισμός στη μεγάλη εμπορική οδό Σκανδιναβίας-Κωνσταντινούπολης και υποτελής στους Χαζάρους, μέχρι την κατάληψη του από τους Βάραγγους στα μέσα του 9ου αιώνα. Υπό την εξουσία των Βάραγγων έγινε η πρωτεύουσα του Κράτους των Ρως, του πρώτου ανατολικού σλαβικού κράτους. Το 1240 η πόλη κατεστράφη από τις μογγολικές εισβολές και έχασε την περισσότερη αξία του για αιώνες. Ήταν μια επαρχιακή πρωτεύουσα στα εξώτερα μέρη των εδαφών της Λιθουανίας, της Πολωνίας και της Ρωσίας.
Η πόλη ευημέρησε και πάλι κατά την βιομηχανική επανάσταση στη Ρωσία στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1918, μετά την ανεξαρτητοποίηση της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας από τη Σοβιετική Ρωσία το Κίεβο έγινε πρωτεύουσα, και έπειτα από το 1921 έγινε μια πόλη της Σοβιετικής Ουκρανίας. Το 1934 έγινε πρωτεύουσα της σοβιετικής Ουκρανίας. Η πόλη κατεστράφη σχεδόν ολοκληρωτικά κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά ανέκαμψε γρήγορα μεταπολεμικά και παρέμεινε η τρίτη σημαντικότερη και μεγαλύτερη πόλη της Σοβιετικής Ένωσης μετά από τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την ουκρανική ανεξαρτησία το 1991, το Κίεβο συνέχισε να είναι η πρωτεύουσα της Ουκρανίας, όπως και συνέχισε να λαμβάνει μια σταθερή ροή εσωτερικών μεταναστών ουκρανικής εθνότητας από άλλες περιοχές της χώρας. Κατά την μεταμόρφωση της χώρας σε μια οικονομία της αγοράς και μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία, το Κίεβο παραμένει η μεγαλύτερη και πλουσιότερη ουκρανική πόλη. Η βιομηχανική παραγωγή του Κιέβου, βασιζόμενη στο στρατιωτικό εξοπλισμό, μειώθηκε και αυτό επηρέασε αρνητικά τις επιστήμες και τη τεχνολογία, αλλά νέοι τομείς της οικονομίας όπως οι υπηρεσίες και τα οικονομικά οδήγησαν την ανάπτυξη των μισθών και των επενδύσεων στη πόλη του Κιέβου, παρέχοντας συνεχή χρηματοδότηση για την ανάπτυξη στέγασης και υποδομών. Το Κίεβο έγινε η περισσότερο φιλοδυτική ουκρανική πόλη, ενώ στις εκλογές κυριαρχούν κόμματα υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Interactive parliamentary election 2012 result maps by Ukrayinska Pravda
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Το Blood Flow Restriction (BFR) – Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής είναι μια τεχνική όπου βασίζεται στον μερικό περιορισμό της αρτηριακής ροής και στον αποκλεισμό της φλεβικής ροής των άκρων (χέρια και πόδια) μέσω μανσέτας που τυλίγεται γύρω απο τα άκρα κατα τη διάρκεια της άσκησης
Κίεβο
Election results in Ukraine since 1998, Central Election Commission of Ukraine
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ BFR (BLOOD LOW RESTRICTION)
Κίεβο
Nations and Nationalism: A Global Historical Overview, ABC-CLIO, 2008, ISBN 1851099077 (page 1629)
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Αρχικά το BFR ανακαλύφθηκε το 1966 απο τον Ιάπωνα Dr. Yoshiaki Sato (KAATSU TRAINING) στην ηλικία των 18 ετών καθώς παρακολουθούσε ένα Βουδιστικό Φεστιβάλ. Καθώς είχε γονατίσει περιόρισε ακούσια την αιματική του ροή προς τις γάμπες και άρχισε να νιώθει πόνο και ένα μούδιασμα και μια αίσθηση ανάλογη με αυτή μετά από μια σκληρή προπόνηση ποδιών. Από τότε πέρασε 50 χρόνια έρευνας ώστε να τελειοποιήσει τη μέθοδο του. Τον καιρό εκείνο άρχισε να χρησιμοποιείται η τεχνική σε επαγγελματίες υγείας αλλά και ανθρώπους που ασχολούνταν με το bodybuilding, ενώ αργότερα άρχισε να χρησιμοποιείται και από elite αθλητές και προπονητές κυρίως με την μορφή απλών ιμάντων και λάστιχα γυμναστικής που τους έσφιγγες γύρω από τα άκρα. Έτσι εξελίχθηκε και με αποτέλεσμα οι μεν φυσικοθεραπευτές να χρησιμοποιούν την τεχνική σε περιπτώσεις ασθενών με σοβαρές μυοσκελετικές κακώσεις και σε περιπτώσεις όπου η άσκηση με μεγάλες αντιστάσεις των άκρων πρέπει να αποφεύγεται ενώ οι γυμναστές και οι αθλητές σε περιπτώσεις υπερτροφίας των μυών των χεριών και των ποδιών
Κίεβο
Ukraine on its Meandering Path Between East and West by Andrej Lushnycky and Mykola Riabchuk, Peter Lang, 2009, ISBN 303911607X (page 122)
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
ΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ BFR (ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΙΜΑΤΙΚΗΣ ΡΟΗΣ)
Κίεβο
After the parliamentary elections in Ukraine: a tough victory for the Party of Regions, Centre for Eastern Studies (7 November 2012)
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Κατά τη διάρκεια της τεχνικής αυτής (Blood flow restriction - BFR) ο ασθενής ή ο αθλητής ασκείται έχοντας τοποθετήσει έναν στενό ελαστικό ιμάντα γύρω από το άνω μέρος του χεριού τους και συγκεκριμένα στην κατάφυση του δελτοειδή (βραγχιόνιο αρτηρία) ή στο άνω μέρος των μηρών στο τελείωμα της γλουτιαίας πτυχής περιορίζοντας τη μηριαία αρτηρία. Προτού γίνει περιορισμός της αρτηριακής κυκλοφορίας γίνεται αρχικά αποκλεισμός της φλεβικής κυκλοφορίας ώστε το αίμα να εισέρχεται στους μύες χωρίς να επιστρέφει και σε συνδυασμό με ήπια άσκηση  (πολλές επαναλήψεις – μικρή αντίσταση) (πχ όπως με τα λάστιχα γυμναστικής ) επέρχεται πολύ γρήγορα κόπωση του μυ χωρίς όμως στρες στους ιστούς και στους τένοντες. Ουσιαστικά, αλλάζει τοπικά η ομοιόσταση μιας και οι μύες δεν τροφοδοτούνται αρκετά με οξυγόνο και άρα ενεργοποιούνται σχεδόν αμέσως οι μυϊκές ίνες τύπου 2 (που δεν βασίζονται στο οξυγόνο για παραγωγή ενέργειας) λόγω του περιορισμού της αιματικής ροής. Αυτόματα απελευθερώνονται αναβολικές ορμόνες που κυκλοφορούν σε όλο το σώμα.
Κίεβο
Communist and Post-Communist Parties in Europe by Uwe Backes and Patrick Moreau, Vandenhoeck & Ruprecht, 2008, ISBN 978-3-525-36912-8 (page 396)
Party of Regions gets 185 seats in Ukrainian parliament, Batkivschyna 101 – CEC, Interfax-Ukraine (12 November 2012)
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΙΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ BFR?
Κίεβο
UDAR submits to Rada resolution on Ukraine's integration with EU, Interfax-Ukraine (8 January 2013)
[http://www.ucipr.kiev.ua/publications/electronic-bulletin-your-choice-2012-issue-4-batkivshchyna/lang/en Electronic Bulletin "Your Choice – 2012". Issue 4: Batkivshchyna], Ukrainian Center for Independent Political Research (24 October 2012)
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
ΠΟΙΟΣ ΕΠΩΦΕΛΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ BFR?
Κίεβο
[http://www.geopolitika.lt/?artc=4429 Ukraine's Party System in Transition? The Rise of the Radically Right-Wing All-Ukrainian Association "Svoboda"] by Andreas Umland, Centre for Geopolitical Studies (1 May 2011)
Οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης είναι Ουκρανοί, αλλά σχεδόν όλοι γνωρίζουν ρωσικά και πολλοί χρησιμοποιούν στο σπίτι είτε τα ρωσικά, είτε τα ρωσικά και τα ουκρανικά από κοινού, ή τα ουκρανικά.
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Η BFR χρησιμοποιείται κυρίως προ-εγχειρητικά ή μετά-εγχειρητικά σε ασθενείς με ορθοπεδικά προβλήματα, γηριατρικό πληθυσμό, κατάκοιτους, ακρωτηριασμένους, ακινητοποιημένους ασθενείς, αθλητές, body builders. Πιο αναλυτικά
Κίεβο
Στα βυζαντινά ελληνικά του έργου Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν του 10ου αιώνα του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου το Κίεβο είναι γνωστό ως Κιοάβα, Κίοβα και «αποκαλείται και Σαμβατάς».
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ BFR (ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΙΜΑΤΙΚΗΣ ΡΟΗΣ)
Κίεβο
Ιστορία
Το Κίεβο είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις της Ευρώπης. Ιδρύθηκε τον 5ο αι. μ.Χ. ως εμπορικός σταθμός για τα ανατολικά σλαβικά φύλα που κατοικούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Με την άφιξη των Βαράγγων και την άνθιση του εμπορίου με τους Βυζαντινούς, η πόλη μετετράπη σε κομβικό εμπορικό και συνεπακόλουθα πολιτιστικό κέντρο, φθάνοντας στο απόγειό της κατά το 10ο και 11ο αιώνα, όταν αποτέλεσε την πρωτεύουσα του κράτους των Ρως.
Όμως μετά τα μέσα του 11ου αιώνα, το Κράτος των Ρως άρχισε να παρακμάζει και την ίδια τύχη είχε η πρωτεύουσά του. Στα 1240 το Κίεβο καταστράφηκε από τους Μογγόλους και έκτοτε υποβιβάσθηκε σε μια μικρή περιφερειακή πόλη.
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Η τεχνική περιορισμού αιματικής ροής (BFR) δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε στις εξής περιπτώσεις:
Κίεβο
Ιστορία
Η δεύτερη περίοδος ακμής ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η πόλη αναδεικνύεται σε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο στα πλαίσια της ρωσικής βιομηχανικής επανάστασης. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και το σχηματισμό της Σοβιετικής Ένωσης, το Κίεβο γίνεται πρωτεύουσα (1934) της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη κατακτήθηκε από το γερμανικό στρατό, ο οποίος προέβη σε μαζικές σφαγές και εκτελέσεις, ιδιαίτερα εναντίον του πολυάριθμου εβραϊκού στοιχείου. Πολλοί ήταν και οι κάτοικοι που εντάχθηκαν στη Βέρμαχτ, κυρίως ως παραστρατιωτικά σώματα, είτε λόγω του έκδηλου αντικομμουνισμού τους, είτε γιατί ήλπιζαν πως ο Χίτλερ μετά τη νίκη του θα τους αντάμειβε με ανεξαρτησία από τη Σοβιετική Ένωση.
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Ας δούμε μερικά πράγματα πιο αναλυτικά!
Κίεβο
Ιστορία
Παρά τις ολοσχερείς καταστροφές που προκάλεσαν οι Γερμανοί, το Κίεβο ανοικοδομήθηκε άμεσα και έγινε ξανά η τρίτη σπουδαιότερη (μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη) πόλη της ΕΣΣΔ στη μεταπολεμική εποχή. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 ανέδειξε την Ουκρανία σε ανεξάρτητο κράτος. Έκτοτε το Κίεβο είναι η πρωτεύουσα της χώρας.Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Κιέβου είναι ο καθεδρικός ναός της αγίας Σοφίας που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης .Το Κίεβο ήταν η πρώτη πρωτεύουσα των Ρους του Κιέβου (Київська Pусь) και ονομάζεται χαρακτηριστικά «Μητέρα όλων των Ρους».
Οι πιο σημαντικές εκκλησίες και μοναστήρια του Κιέβου είναι: το Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ, ο Καθεδρικός ναός της Αγίας Σοφίας, η Λαύρα του Πετσέρσκ, ο Ναός του Αγίου Ανδρέα, η Χρυσή Πύλη και το μοναστήρι Βυντουμπύτσι. Στο πλαίσιο της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία 2022 ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν ταχύτατα το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου από τα σύνορα της Ουκρανίας με την Λευκορωσία με σκοπό την περικύκλωση του Κιέβου. Ο ρωσικός στρατός κατέλαβε βασικές περιοχές στα βόρεια και δυτικά του Κιέβου,οδηγώντας σε διεθνείς εικασίες για επικείμενη πτώση της πόλης. Ωστόσο η σκληρή αντίσταση της Ουκρανίας μείωσε την δυναμική της Ρωσίας και μετά από ένα μήνα παρατεταμένων μαχών,οι ουκρανικές δυνάμεις έκαναν επιτυχημένες αντεπιθέσεις.Ο ρωσικός στρατός άρχισε να αποχωρεί από το Κίεβο στις 29 Μαρτίου 2022,ενώ στις 2 Απριλίου οι ουκρανικές αρχές δήλωσαν ότι το Κίεβο και η γύρω επαρχία ήταν και πάλι υπό τον έλεγχο της Ουκρανίας. Η εξέλιξη αυτή θεωρήθηκε ως μεγάλη οπισθοχώρηση της Ρωσίας καθώς η κατάληψη του Κιέβου ήταν ενάς από τους κύριους στόχους της Ρωσικής εισβολής.
Προπόνηση Περιορισμού Αιματικής Ροής
Από το 2018 ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΑΕΙΑΣ (APTA) αναγνωρίζει την τεχνική BFR TRAINING (ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΑΙΜΑΤΙΚΗΣ ΡΟΗΣ) σαν ένα εργαλείο των φυσικοθεραπευτών.
Μπορεί να βοηθήσει ασθενείς μετα από ACL, ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΓΟΝΑΤΟΣ , ΜΥΟΠΑΘΕΙΕΣ, ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΑΡΘΡΟΙΤΙΔΑ, ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΧΙΛΕΙΟΥ ΤΕΝΟΝΤΑ, ΑΤΡΟΦΕΙΑ καθώς επίσης να βοηθήσει και σε περιπτώσεις ΜΕ ΟΣΤΕΟΠΟΡΟΣΗ ΚΑΙ ΟΣΤΕΟΠΕΝΙΑ.
Η τεχνική BFR ελαττώνει τις δυνάμεις που ασκούνται στους τένοντες, καθώς χρησιμοποιείται μικρό ή και καθόλου φορτίο (βάρος). Επιπλέον έρευνες δείχνουν ότι το BFR μπορεί να βελτιώσει την Καρδιοαναπνευστική αντοχή (VO2Max) με χρήση λιγότερης έντασης στην άσκηση.
Επιπλέον, το BFR χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής περιόδου ή ακόμα και κατά τη διάρκεια ακινητοποίησης ενός άκρου.
Επιπροσθέτως, με τη χρήση της τεχνικής επιτυγχάνουμε περίπου τα ίδια αποτελέσματα με χρήση λιγότερου βάρους, λιγότερων επαναλήψεων και λιγότερου χρόνου. Ελαττώνει τον όγκο προπόνησης (χρησιμοποιώντας λίγα βάρη) μεταξύ ½ και 1/3.
Όσον αφορά τον χώρο του fitness, η τεχνική BFR μπορεί να χρησιμοποιηθεί, στο τέλος ενός προγράμματος, ή κατά τη διάρκεια του deload week. Σε επαγγελματίες αθλητές χρησιμοποιείται κατά την αγωνιστική περίοδο που απαιτεί λιγότερα βάρη.
Κατά τη διάρκεια της τεχνικής BFR περιορίζουμε το οξυγόνο στους μύες (ΥΠΟΞΙΑ) άρα αλλάζει η ενεργειακή δαπάνη, αυξάνεται η ταχύτητα κούρασης , ενεργοποιούνται γρηγορότερα η τύπου 2 μυϊκές ίνες , και αυξάνεται η υπερτροφία και η δύναμη.
'''Ωστόσο, το BFR έχει και ένα κόστος! Δυσφορία και πόνος στους μύες μπορεί να προκύψει (lactic acid burn). Κάποιοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν και μελανιές περίπου το 13,1%. Η λύση είναι είτε πιο φαρδιές μανσέτες είτε μικρότερη πίεση.'''
Ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα της τεχνικής BFR είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άτομα που για κάποιους λόγους δεν μπορούν να κουνήσουν τα άκρα τους, μιας και μπορεί να παράξει θετικά αποτελέσματα και χωρίς να γίνει σύσπαση του μυός.
ΠΩΣ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ και με ασφάλεια ΤΙΣ ΜΑΝΣΕΤΕΣ BFR
- Παθητική χρήση BFR (χωρίς κίνηση), πλεονέκτημα το πρήξιμο των κυττάρων, υπερτροφία
- Αερόβια χρήση BFR (με μικρή μυϊκή σύσπαση)
- Άσκηση με μικρότερο φορτίο (low-load resistance training), πλεονέκτηματα ίδια κοντά (λιγότερο 7% διαφορά) με κανονική προπόνηση με βάρη
- Αύξηση αθλητικών επιδόσεων
ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ BFR ΣΥΣΚΕΥΩΝ
* Αν ο ασθενής αντέχει και δεν εκφράζει κάποια δυσφορία και δεν ανήκει στις ομάδες κινδύνου που προαναφέραμε μπορούμε να μην ξεφουσκώνουμε τις μανσέτες μέχρι το πέρας της προπόνησης των 4 σετ. (περίπου 15-20 λεπτά)
Στους παρακάτω πίνακες θα δούμε ποτε έχουμε red flags που σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιύμε BFR ΤΕΧΝΙΚΉ ΚΑΙ ΠΟΤΕ YELLOW FLAGS ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΑΣ (απο το μάθημα - που συνιστούμε των THEBFRPROS) [[Αρχείο:BFR-RISK-HIGH-EL.jpg|μικρογραφία|ΡΙΣΚΟ BFR ]] [[Αρχείο:BFR-MEDIUM-RISK.jpg|μικρογραφία|ΜΕΣΟ ΡΙΣΚΟ BFR ]]
Κίεβο
Γεωγραφία
Αρχικά στη δυτική όχθη, σήμερα το Κίεβο βρίσκεται και στις δύο πλευρές του Δνείπερου, ο οποίος ρέει προς τα νότια μέσω της πόλης προς τη Μαύρη Θάλασσα. Το παλαιότερο και υψηλότερο δυτικό τμήμα της πόλης βρίσκεται σε πολλούς δασώδεις λόφους (Λόφοι Κιέβου), με χαράδρες και μικρά ποτάμια. Το γεωγραφικό ανάγλυφο του Κιέβου συνέβαλε στα τοπωνύμια του του, όπως το Πόντιλ (χαμηλότερο), Πέτσερσκ (σπήλαια) και Ουζβίβ (απότομος δρόμος). Το Κίεβο είναι μέρος του μεγαλύτερου υψώματος του Δνείπερου που γειτνιάζει με τη δυτική όχθη του Δνείπερου στο μέσο της ροής του και το οποίο συμβάλλει στην υψομετρική αλλαγή της πόλης.
Τα βόρεια περίχωρα της πόλης συνορεύουν με την πολωνική πεδιάδα. Το Κίεβο επεκτάθηκε στην πεδιάδα του Δνείπερου στην αριστερή όχθη (προς τα ανατολικά) μέχρι τον 20ο αιώνα. Ολόκληρο το τμήμα του Κιέβου στην αριστερή όχθη του Δνείπερου αναφέρεται γενικά ως Αριστερή όχθη (Ουκρ: Лівий берег). Σημαντικές περιοχές της κοιλάδας του Δνείπερου στην αριστερή όχθη κατασκευάστηκαν τεχνητά με άμμο και προστατεύονται από φράγματα.
Εντός της πόλης, ο ποταμός Δνείπερος σχηματίζει ένα σύστημα διακλάδωσης παραποτάμων, νησιών και λιμανιών εντός των ορίων της πόλης. Η πόλη βρίσκεται κοντά στις εκβολές του ποταμού Ντέσνα και της υδατοδεξαμενής του Κιέβου στα βόρεια, και της υδατοδεξαμενής Κάνιβ στα νότια. Συνολικά, υπάρχουν 448 περιοχές ανοιχτών υδάτων εντός των ορίων του Κιέβου, που περιλαμβάνουν τον ίδιο τον Δνείπερο, τις υδατοδεξαμενές του και πολλά μικρά ποτάμια, δεκάδες λίμνες και τεχνητά δημιουργημένες λίμνες. Καταλαμβάνουν 7.949 εκτάρια. Επιπλέον, η πόλη διαθέτει 16 ανεπτυγμένες παραλίες (συνολικά 140 εκτάρια) και 35 περιοχές αναψυχής κοντά στο νερό (που καλύπτουν περισσότερα από 1.000 εκτάρια). Πολλά χρησιμοποιούνται για ευχαρίστηση και αναψυχή, αν και ορισμένα από τα υδάτινες περιοχές δεν είναι κατάλληλες για κολύμπι.
Κλίμα
Το Κίεβο έχει ένα ζεστό-καλοκαιρινό υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Οι θερμότεροι μήνες είναι ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος, με μέσες θερμοκρασίες από 13,8 έως 24,8 °C. Οι πιο κρύοι είναι ο Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος, με μέσες θερμοκρασίες από -4,6 έως -1,1 °C. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στην πόλη ήταν 39,4 °C στις 30 Ιουλίου 1936.
Η πιο κρύα θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στην πόλη ήταν -32,9 °C στις 11 Ιανουαρίου 1951. Η χιονοκάλυψη συνήθως βρίσκεται από τα μέσα Νοεμβρίου έως τα τέλη Μαρτίου, με την περίοδο χωρίς παγετό να διαρκούν 180 ημέρες κατά μέσο όρο, αλλά ξεπερνούν τις 200 ημέρες σε ορισμένα έτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Molly house
Molly-house (ελεύθερη απόδοση οίκος molly ή σπίτι molly, πληθυντικός mollies) ήταν ένας όρος που χρησιμοποιούνταν στην Αγγλία κατά τον 18ο και 19ο αιώνα και αφορούσε μέρη, στα οποία έκαναν συναντήσεις ομοφυλόφιλοι άνδρες. Τα μέρη στα οποία συγκεντρωνόντουσαν συνήθως ήταν ταβέρνες, δημόσιοι οίκοι, καφετέριες ή, ακόμα, και ιδιωτικά δωμάτια, στα οποία οι άντρες μπορούσαν είτε να κοινωνικοποιηθούν ή να συναντήσουν πιθανώς σεξουαλικούς συντρόφους. Τα molly-houses θεωρούνται κατά κάποιον τρόπο ο προκάτοχος των σημερινών μερών συνάντησης της gay κοινότητας.
Αν και πολλά από αυτά τα κέντρα συνάντησης έτειναν να παρουσιάζουν μία ισχυρή σεξουαλική έννοια, πολλοί μελετητές τα χαρακτηρίζουν ως οίκους ανοχής. Ο Ρίκτορ Νόρτον, για παράδειγμα, διαφωνεί στο ότι αυτά τα μέρη θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται απλά για τη συνάθροιση αμοιβαίων φίλων, ίσως μόνο στην αρχή, ειδικότερα όταν ήδη από τα τέλη του 1700, άρχισε να εμφανίζεται η ανδρική πορνεία. Κατά την περίοδο αυτή η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη και διώκονταν ποινικά και μέχρι το 1861, ήταν αξιόποινη πράξη. Έτσι λοιπόν, πολλά mollies έγιναν επίκεντρο λεηλασιών και συλλήψεων, κυρίως στις αρχές του 1700. Ενώ οι θαμώνες αυτών των μερών ήταν ιδανικός στόχος για του εκβιαστές.
Προστατευτισμός
μικρογραφία|Πόστερ που δείχνει τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου σε σύγκριση με τα αποτελέσματα του προστατευτισμού Γενικά ο όρος προστατευτισμός είναι οικονομικός όρος της οικονομικής πολιτικής που ασκεί μία χώρα προκειμένου να παράσχει προστασία της εγχώριας παραγωγής αγαθών έναντι ξένου ανταγωνισμού. Τα μέτρα - μέσα που λαμβάνει μία χώρα με αντικείμενο τον προστατευτισμό χαρακτηρίζονται προστατευτικά μέτρα.