cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γρηγόρης Βαλλιανάτος
Πολιτική
Τον Φεβρουάριο του 2014 δήλωσε πως θα είναι υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων με τον συνδυασμό «Αθήνα Διαμαντόπετρα», ωστόσο δύο μήνες αργότερα απέσυρε την υποψηφιότητά του.
Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Έλληνες άθεοι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Νάσος Παπαργυρόπουλος
Ο Νάσος Παπαργυρόπουλος (γεν. Αθανάσιος Παπαργυρόπουλος, 8 Μαρτίου 1986) είναι Έλληνας ηθοποιός και επιχειρηματίας.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα ενώ έχει καταγωγή από τον Παρνασσό και την Κρήτη. Τελειώνοντας το σχολείο, σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε να σπουδάζει οικονομικά ενώ ένα χρόνο μετά πέρασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Αμερική, αρχικά στην Νέα Υόρκη και αργότερα στο Λος Αντζελες, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής, σκηνοθεσίας και κινηματογράφου στο UCLA.
Υποκριτική: Κινηματογράφος & Θέατρο
Το 2010, μετά το πέρας των σπουδών του, είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική ταινία του Νίκου Ζερβού με τίτλο "Show Bitch". Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στην Αμερική πέρασε από οντισιόν για κάποιο ρόλο στις επιτυχημένες σειρές True Blood και "Spartacus". Παρόλο που έφτασε κοντά στο να επιλεγεί για τους ρόλους η άδεια παραμονής του στη χώρα στάθηκε εμπόδιο και τελικά επέστρεψε στην Ελλάδα.
Το 2014, συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Η Εξέγερση του Δεκέμβρη" ενώ στο θέατρο είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο musical "Rocky Horror Show" σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου λαμβάνοντας θετικές κριτικές. Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με τις οικογενειακές επιχείρησης εστίασης παραμερίζοντας την ιδιότητα του ηθοποιού.
Το 2017 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κοινωνική ταινία του Νίκου Περάκη με τίτλο Success Story. Εκεί υποδύθηκε τον Τζίμη έναν από τους συνεργάτες του Πάνδωρα παίζοντας μαζί με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, τον Πάνο Μουζουράκη και τη Φιόνα Γεωργιάδη.
Τηλεοπτικές συμμετοχές
Το 2018, ύστερα από πρόταση του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ και της Acun Medya, αποφάσισε να λάβει μέρος στον νέο κύκλο του reality επιβίωσης Survivor Greece. Για το λόγο αυτό ταξίδεψε στον Άγιο Δομίνικο, οπού πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα του show, και έμεινε εκεί για 4,5 μήνες φτάνοντας μέχρι την τελική δωδεκάδα του παιχνιδιού. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους δέχτηκε πρόταση από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 για να ενταχθεί στη νέα ομάδα του δεύτερου κύκλου του reality επιβίωσης Nomads η οποία θα περιείχε 8 πρώην παίκτες του Survivor Greece. Τελικά αποδέχτηκε την πρόταση και μπήκε στο παιχνίδι όπου έμεινε για 1,5 μήνα κατακτώντας την 11η θέση. Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2020-2021 λαμβάνοντας μέρος στο μουσικό talent show του Open TV Just the 2 Of Us. Εκεί διαγωνίστηκε ως ντουέτο μαζί με τη Josephine ενώ στις 26 Δεκεμβρίου αναδείχτηκαν οι νικητές της σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μονή Δαδιάς Έβρου
Η Μονή Δαδιάς ή Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Δαδιάς βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου σε απόσταση 10,5 χλμ. ΝΔ. από το Σουφλί και 63 χλμ. ΒΑ. από την Αλεξανδρούπολη. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό πάρκο Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου και στην τοποθεσία "Παλαιοχώρα". Περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους με άφθονα νερά και είναι κτισμένη στη βάση ενός κατάφυτου και επιβλητικού βράχου που έχει ύψος 80 μέτρα.
Ιστορία
Η χρονολογία ίδρυσής της δεν είναι ακριβής αλλά υπάρχουν αναφορές για την ύπαρξη μοναστηριού στις αρχές του 17ου αιώνα. Ένα μεσοβυζαντινό θωράκιο και μια σπασμένη βάση από μανουάλι που βρέθηκαν χρονολογούνται στη βυζαντινή περίοδο και πιστοποιούν την ύπαρξη εκκλησίας στην περιοχή. Γύρω στα 1850 η μονή αναφέρεται να παρουσιάζει μεγάλη ακμή και να κατέχει μεγάλη περιουσία. Το 1912 οι τότε μοναχοί θανατώνονται από τους Τούρκους και το μοναστήρι ανατινάζεται. Από το 1974, μετά την εισβολή στη Κύπρο και μέχρι το 1995 λειτούργησε ως στρατόπεδο. Στον ξενώνα της μονής που υπήρχε πριν την καταστροφή του 1912 υπήρχε εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα με ανάγλυφο το Θράκα Ιππέα, η οποία διασώζεται και βρίσκεται στο μουσείο της Σόφιας.
Το καθολικό της μονής χρονολογείται το 1842 ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου που είναι αφιέρωμα του Τούρκου λήσταρχου της περιοχής Χαλίλ Αγά.
Η μονή Δαδιάς είναι ανδρικό μοναστήρι αφιερωμένο στη Γενέσιο της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και υπάγεται στην Μητρόπολη Διδυμοτείχου Ορεστιάδας και Σουφλίου. Στις εγκαταστάσεις υπάρχουν μαθητικές κατασκηνώσεις που λειτουργούν από το 1962.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1928 να προσαρτάται στη τότε κοινότητα Δαδιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τη Δαδιά και την Κοτρωνιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δαδιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1 κάτοικο.
Παραπομπές
Δαδιας Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Ουόλτερ Κάτλετ
Ο Ουόλτερ Κάτλετ (Walter Catlett, 4 Φεβρουαρίου 1889 - 14 Νοεμβρίου 1960) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, που μνημονεύεται κυρίως για τους αυταρχικούς ρόλους που ενσάρκωσε.
Γεννημένος στην Καλιφόρνια, ξεκίνησε την καριέρα του ως ερμηνευτής βοντβίλ, συνεργαζόμενος, αρχικά, με τον Χόμπαρτ Κάβανο. Πριν μπει στην κινηματογραφική βιομηχανία ασχολήθηκε και με την όπερα. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1906, ενώ το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το έκανε ή το 1911 με το The Prince of Pilsen ή το 1916 με το  So Long Letty. Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το έκανε το 1912, αλλά απείχε από αυτόν έως και το 1929. Μεταξύ άλλων συμμετείχε και στη γνωστή ταινία - σε παραγωγή Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ - Υπό την Σκιάν της Λαιμητόμου. Επίσης, συμμετείχε και στη δεύτερη ταινία της Disney, Πινόκιο, δίνοντας τη φωνή του στον χαρακτήρα ο Τίμιος Τζον.
Ο Κάτλετ πέθανε σε ηλικία 71 ετών στην Καλιφόρνια, από εγκεφαλικό επεισόδιο. Επίσης, κατέχει κι ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ, για τη συνολική προσφορά στον κινηματογράφο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎
Περσικός Κόλπος
thumb|325px| Χάρτης του Περσικού Κόλπου Ο Περσικός κόλπος, είναι μέγαλος ασιατικός κόλπος, που αποτελεί τη βορειοδυτική είσδυση της αραβικής θάλασσας του Ινδικού Ωκεανού γεωγράφοντας τις ακτές του δυτικού Ομάν, του Κατάρ, του Μπαχρέιν, με τις ανατολικές ακτές της Σαουδικής Αραβίας, των Αραβικών Εμιράτων, ελάχιστα του Ιράκ αφενός, και τις νοτιοδυτικές ακτές της Περσίας αφετέρου. Ο Περσικός Κόλπος ξεκινά από τα Στενά του Ορμούζ με εύρος 29 ναυτικά μίλια (από Ανατολάς προς Δυσμάς) προς τον Οσμανικό Κόλπο συνεχίζοντας την είσδυση επί 460 ν.μ. από ΝΑ προς ΒΔ μέχρι το Δέλτα του Σιάντ ελ-Άραμπ, με μέσο εύρος 120 ν.μ. περίπου. Η συνολική έκταση του Περσικού Κόλπου είναι 251 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου. Κατά την εποχή των παγετώνων μεγάλο μέρος του κόλπου ήταν πεδινή ξηρά.
Ονοματολογία
Ο Περσικός Κόλπος ονομάστηκε «Αραβικός Κόλπος» επί εθνικιστικού καθεστώτος Νάσερ της Αιγύπτου, όρος που συνέχισε να προτιμάται από αραβικές χώρες της περιοχής. Ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ (παλαιότερα των Times και μετέπειτα του Independent) αναφέρει ότι αν σε κάποια δυτική εφημερίδα αναγραφόταν «Περσικός Κόλπος», τότε η Αίγυπτος και το Ντουμπάι απαγόρευαν την κυκλοφορία της. Αντίθετα, αν έγραφε «Αραβικός Κόλπος», απαγορευόταν η κυκλοφορία της εφημερίδας στο Ιράν. Έτσι πολλοί δημοσιογράφοι προτιμούσαν να γράφουν «Ο Κόλπος».
Μορφολογία ακτών
Στον Περσικό Κόλπο οι μεν ανατολικές περσικές ακτές είναι υψηλές με μεγάλα παράκτια βάθη που διακόπτονται από κοιλάδες, ενώ αντίθετα οι δυτικές ακτές του Κόλπου (αραβικές) είναι πολύ χαμηλές (χθαμαλές) και αμμώδεις και σε μεγάλο βαθμό αραιοκατοικημένες. Οι βορειοδυτικές ακτές του Κόλπου βρίθουν από πολύ επικίνδυνους υφάλους. Γενικά λόγω των πολύ σφοδρών ανέμων και των καταιγίδων που σημειώνονται στην περιοχή ο Περσικός Κόλπος χαρακτηρίζεται «άξενος» από τους ναυτικούς.
Ασχολίες κατοίκων
Κυριότερες ασχολίες των παράκτιων κατοίκων του Περσικού Κόλπου, εκτός από την εξόρυξη πετρελαίου που κυριαρχεί, ιδιαίτερα στις δυτικές ακτές όπου και βρίσκονται εγκατεστημένοι μεγάλοι τερματικοί σταθμοί εξαγωγής πετρελαίου, είναι η αλιεία, η μαργαριτοκαλλιέργεια και αλιεία μαργαριταριών, και η συγκομιδή φοινίκων. Κατά τη τελευταία δεκαετία σημειώνεται μια αλματώδης τουριστική ανάπτυξη, ειδικά στις ακτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Ο Περσικός κόλπος ήταν στο επίκεντρο από τον οκταετή πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ (1980-1988). Το 1991 βρέθηκε πάλι στο επίκεντρο έπειτα από την «Καταιγίδα της Ερήμου» των Αμερικανών στρατιωτών στο Κουβέιτ όπου τότε επικράτησε και ο όρος Πόλεμος του Κόλπου, προσδιορίζοντας τον πόλεμο των Αμερικανών εναντίον του Ιράκ το 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Κόλποι Κατηγορία:Ινδικός Ωκεανός Κατηγορία:Κόλποι της Ασίας Κατηγορία:Κόλποι του Ινδικού Ωκεανού Κατηγορία:Αραβία
Αδόλφος του Γύλιχ-Μπεργκ
Ο Αδόλφος, γερμ.: Adolf, herzog von Jülich-Berg (π. 1370 - 14 Ιουλίου 1437) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ο πρώτος δούκας των ενωμένων δουκάτων του Γύλιχ και του Μπεργκ. Ήταν ο γιος του Γουλιέλμου Ζ΄ κόμη του Γύλιχ και 1ου δούκα του Μπεργκ και της Άννας των Βίτελσμπαχ, κόρης του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Το 1397 ο Αδόλφος επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο Η΄, κατέστρεψε το Ντύσελντορφ και φυλάκισε τον πατέρα του. Κηρύχθηκε παράνομος και στη συνέχεια υποτάχθηκε το 1405. Μετά το τέλος του πατέρα του το 1408, ο Aδόλφος έγινε ο 2ος δούκας του Μπεργκ. Ο Aδόλφος πολέμησε εναντίον της Λωρραίνης και άλλων διεκδικητών για το Μπαρ, αλλά παραδόθηκε μετά τη σύλληψή του το 1417. Ο εξάδελφος τού πατέρα του, ο Ρέγκιναλντ δούκας των Γύλιχ & Χέλρε, δεν είχε κληρονόμους και μετά το τέλος του το 1423, ο Aδόλφος τον διαδέχθηκε στα τρία τέταρτα του δουκάτου, το υπόλοιπο τέταρτο (που ονομάστηκε Jülicher Quart) περιήλθε στον Ιωάννη Β΄ του Λόον κύριο των Χάινσμπεργκ & Λέβενμπεργκ, εγγονό του πρώτου δούκα του Γύλιχ, Γουλιέλμου Ε΄.. Το δουκάτο του Γύλιχ πέρασε στον Αδόλφο, και έγινε ο πρώτος δούκας των ενωμένων δουκάτων Γύλιχ & Μπεργκ. ΟΕπίσης ο Ιωάννης Β΄ του Λόον-Χάινσμπεργκ ονομάστηκε κύριος του Γύλιχ. Ο Aδόλφος ξεκίνησε επίσης έναν πολυετή πόλεμο διαδοχής ενάντια στον Οίκο του Έχμοντ για το δουκάτο του Χέλρε, αλλά δεν μπόρεσε να κερδίσει, ακόμη και με την οικονομική υποστήριξη του Σιγισμούνδου της Γερμανίας, ο οποίος υποστήριξε τον Aδόλφο σε αυτόν τον αγώνα, παρά την αντίθεση του Aδόλφου στη στέψη του Σιγισμούνδου στο Άαχεν το 1414. Ο Aδόλφος υποστήριξε τον Ρωμαίο υποψήφιο στη Σύνοδο της Κωνσταντίας, που τερμάτισε το Δυτικό Σχίσμα. Παραδοσιακά πολέμησε ενάντια στον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Αργότερα εξασφάλισε το Μονσώ-Μονζουά και το 1428 κατέλαβε το Λήβενταλ-Βέφελινγκοφεν.
Ο Aδόλφος είχε μόνο έναν γιο, που προαπεβίωσε αυτού, οπότε μετά το τέλος του Aδόλφου το 1437 το δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ πέρασε στον ανιψιό του Γκέρχαρντ Ζ΄, γιο του αδελφού του Γουλιέλμου Η΄. Ο Aδόλφος απεβίωσε στην Κολωνία στις 14 Ιουλίου 1437 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Μαρτίνου στην Κολωνία.
Οικογένεια
Το 1397 ο Αδόλφος αρχικά είχε μνηστευθεί την Αικατερίνη των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, αλλά αυτός ο γάμος δεν έγινε ποτέ.
Το 1400 ο Aδόλφος νυμφεύτηκε στο Σατώ ντε Ντυν με τη Γιολάντα του Μπαρ (τη Νεότερη) (π.1378 - 10 Ιανουαρίου 1421), κόρη του Ροβέρτου Α΄ δούκα του Μπαρ και της Μαρίας των Βαλουά. Ο Aδόλφος είχε ένα παιδί από την πρώτη του σύζυγο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Γύλιχ Κατηγορία:Δούκες του Μπεργκ
Ελ Ιέρρο
thumb|right|250px|Η σημαία του Ελ Ιέρρο Το Ελ Ιέρρο (ισπανικά:El Hierro) είναι ισπανικό νησί στον Ατλαντικό ωκεανό και το νοτιοδυτικότερο των Καναρίων Νήσων. Έχει έκταση 268,71 τετρ. χλμ. και είναι το μικρότερο νησί των Καναρίων Νήσων. Είναι επίσης το νεαρότερο νησί του αρχιπελάγους, με ηλικία περίπου 1,2 εκατομμυρίων ετών. Από το 2000 χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως απόθεμα βιοποικιλότητας.
Το νησί έχει ηφαιστειογενή προέλευση, καθώς είναι η κορυφή ενός μεγάλου ασπιδοηφαιστείου, και είναι τριγωνικού σχήματος. Το αρχικό ηφαίστειο, το Ελ Γκόλφο, κατέρρευσε εξαιτίας της βαρύτητας πριν 130.000 χρόνια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ο κόλπος Ελ Γκόλφο, που έχει διάμετρο 12 χιλιόμετρα. Το κόλπο περιτριγυρίζουν βουνά ύψους 1500 μέτρων. Ανάμεσα στο βουνό και τον κόλπο υπάρχει μια μικρή πεδιάδα. Σε όλο το νησί βρίσκονται ηφαιστειακοί κώνοι μικρής ηλικίας. Η τελευταία επιβεβαιωμένη έκρηξη του ηφαιστείου ήταν το 550 π.Χ. (±75 χρόνια), ενώ υπάρχουν και ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για μια έκρηξη το 1793. Το 2011 άρχισε μια υποθαλάσσια έκρηξη που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Νησιά της Ισπανίας Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά
Jagdpanzer IV
Το Jagdpanzer IV, Sd.Kfz. 162 ήταν καταστροφέας αρμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βασισμένος πάνω στο σασί του Panzer IV. Το Jagdpanzer IV δεν διέθετε περιστρεφόμενο πύργο και αναπτύχθηκε ενάντια στην θέληση του Χάιντς Γκουντέριαν σαν υποκατάστατο των Sturmgeschütz III (StuG III). Ο Γκουντέριαν έφερε αντίρρηση για αυτό το αχρείαστο, στα μάτια του, άρμα, καθώς το Stug III και το Sturmgeschütz IV ήταν κάτι παραπάνω από αποδοτικά για τον ρόλο τους.
To άρμα διέθετε κεκλιμένη θωράκιση πάχους 80mm που ισοδυναμούσε με κάτι περισσότερο από 100mm κάθετης θωράκισης. Ο κύριος οπλισμός του αποτελούνταν από ένα κανόνι 7,5 cm. Αρχική πρόθεση ήταν το κανόνι αυτό να είναι το Pak 42 L/70, αλλά λόγω έλλειψης χρησιμοποιήθηκαν και πιο παλιά κανόνια όπως το 7,5 cm Pak 39 L/43 και το  7,5 cm Pak 39 L/48. Τα τελευταία ήταν πιο κοντά σε μήκος και λιγότερο ισχυρά από το Pak 42.
Το τελικό πρωτότυπο του Jagdpanzer IV παρουσιάστηκε τον Δεκέμβριο του 1943 και η παραγωγή ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1944, με την παραλλαγή του άρματος που έφερε το κανόνι Pak 39 L/48 να μένει στην παραγωγή μέχρι τον Νοέμβριο. Η παραγωγή των παραλλαγών με το Pak 42 L/70 ξεκίνησε τον Αύγουστο και συνεχίστηκε μέχρι τον Μάρτιο/Απρίλιο του 1945.
Τον Αύγουστο του 1943 στις 19 με 22 του μήνα, μετά την μάχη του Κουρσκ, ο Χίτλερ έλαβε αναφορές που έλεγαν πως το Sturmgeschütz III απέδωσε καλύτερα από το Panzer IV κάτω από ορισμένες συνθήκες. Έτσι υπήρξε πρόθεση να σταματήσει η παραγωγή του Panzer IV στα τέλη του 1944 και να συγκεντρωθούν αποκλειστικά στην παραγωγή του Jagdpanzer IV. Κάτι τέτοιο δεν έγινε, καθώς το Panzer IV διατηρήθηκε στην παραγωγή μέχρι το τέλος του πολέμου.
Κατηγορία:Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου J Κατηγορία:Καταστροφείς αρμάτων
Παλαιά Σφαγεία Θεσσαλονίκης
Τα Παλαιά Σφαγεία Θεσσαλονίκης, επίσης γνωστά ως Labattoir Θεσσαλονίκης, είναι πολυχώρος πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης που αποτελούσε τα Παλαιά Σφαγεία Θεσσαλονίκης.
Το κτίριο κατασκευάστηκε τη διετία 1896-97 και στέγασε τα δημοτικά σφαγεία μέχρι το 1988, με μία παύση τη διετία 1978-1980, προκειμένου να αποκατασταθούν οι ζημιές από τον σεισμό του 1978 που έπληξε την πόλη.
Από το 1990 λειτούργησαν, μαζί με το νεότερο κτίριο που υπάρχει στον περιβάλλοντα χώρο, ως δημοτικό αθλητικό κέντρο. Το 1994 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο κτίριο από το Υπουργείο Πολιτισμού, διότι αποτελεί δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στη Θεσσαλονίκη
Πάτρικ Ρόθφας
Βιογραφία
Ο Πάτρικ Ρόθφας γεννήθηκε στο Μάντισον της πολιτείας Ουισκόνσιν. Απέκτησε το πτυχίο του στην Αγγλική Φιλολογία από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν-Stevens Point (αγγλικά: University of Wisconsin- Stevens Point) το 1999, ύστερα από εννεαετή φοίτηση και συνεχείς αλλαγές κατευθύνσεων. Κατά τη διάρκεια της φοίτησης  του στο Stevens Point,  ξεκίνησε να γράφει την σατιρική στήλη συμβουλών, ”The College Survival Guide” για την πανεπιστημιακή εφημερίδα, The Pointer. Παράλληλα με τις λοιπές δραστηριότητες του,  εκείνη την περίοδο,  είχε αρχίσει  και την συγγραφή  της σειράς μυθιστορημάτων The Kingkiller Chronicle, την οποία είχε σκοπό αρχικά να την εκδόσει ως ένα αυτόνομο μυθιστόρημα. Το 2000 ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον πάνω στην Αγγλική Λογοτεχνία, τις οποίες ολοκλήρωσε επιτυχώς το 2002. Ακολούθως, επέστρεψε στο Stevens Point, για να διδάξει. Επίσης το 2002, κέρδισε στον διαγωνισμό Writers of the Future με μία σύντομη ιστορία, η οποία έφερε τον τίτλο “The Road to Levinshir” και αποτελούσε απόσπασμα του εώς τότε ανέκδοτου δεύτερου τόμου της σειράς The Kingkiller Chronicle, The Wise Man’s Fear. Το 2006, πούλησε στον εκδοτικό οίκο DAW Books το μυθιστόρημα και πρώτο τόμο της προαναφερθείσας σειράς, The Name of the Wind, το οποίο εκδόθηκε το 2007, κερδίζοντας το βραβείο Βραβείο Κουίλ και μπαίνοντας στη λίστα των μπεστ σέλλερς των New York Times.
Μετά την επιτυχία που γνώρισε με την έκδοση του πρώτου του βιβλίου, αναγκάστηκε να παρατήσει την διδασκαλία με σκοπό να εστιάσει στην συγγραφή.
Ο δεύτερος τόμος της σειράς Τhe Kingkiller Chronicle, Τhe Wise Man's Fear, εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2011 και κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση στη λίστα των μπεστ σέλλερς των New York Times.
Από το 2008, έχει ξεκινήσει έναν φιλανθρωπικό έρανο ονόματι Worldbuilders και τα χρήματα, τα οποία έχουν συγκεντρωθεί, έχουν κυρίως δοθεί στην φιλανθρωπική οργάνωση Heifer International.
Τον Ιούνιο του 2015, ο ίδιος και ο Max Temkin δημιούργησε ένα podcast που ονομάζεται “Unattended Consequences”, το οποίο αποτελούσε μια σειρά τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ των δύο ανδρών με μη συγκεκριμένο θέμα συζήτησης.
Ο κ. Ρόθφας ζει μαζί με την φίλη του, Σάρα, και τα δύο τους παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Άντονι Γκόλντγουαϊρ
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Άντονι Γκόλντγουαϊρ εισήχθη στα Πανεπιστήμια "Πενσακόλα Στέιτ Κόλετζ" (1990-92) και "Χιούστον" (1992-94). Αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης με τους Χιούστον Γκούγκαρς (μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου "Χιούστον").
Από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον αποφοίτησε το 1994, σε ηλικία 23 ετών.
Επαγγελματική καριέρα
Το 1994, ο Άντονι Γκόλντγουαϊρ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ και επιλέχθηκε από τους Φοίνιξ Σανς, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει μια θέση στο βασικό ρόστερ της ομάδας.
Τη διετία 1994-96 αγωνίστηκε στους Γιάκιμα Σαν Κινγκς, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε στο ΝΒΑ αρχικά με τους Σάρλοτ Μπόμπκατς (1996-97) κι έπειτα με τους Ντένβερ Νάγκετς (1997-98).
Το καλοκαίρι του 1998 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Τη διετία 2000-02, ο Άντονι Γκόλντγουαϊρ αγωνίστηκε στους Κάνσας Σίτυ Νάιτς, τους Ντένβερ Νάγκετς, τη Φορτιτούντο Μπολόνια και τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Την περίοδο 2005-06, πραγματοποίησε και πάλι ένα πέρασμα από αρκετές ομάδες και συγκεκριμένα από τους Μιλγουόκι Μπακς (Αμερική), τους Λος Άντζελες Κλίπερς (Αμερική), τους Γιακάμα Σαν Κίνγκς (Αμερική), τη Βαλένθια (Ισπανία), τον Πανελλήνιο (Ελλάδα) και τη Λοκομοτίβ Κούμπαν (Ρωσία).
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Γκόλντγουαϊρ μετά τη Λοκομοτίβ Κούμπαν ήταν το Αιγάλεω, στο οποίο παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Το 2009 μεταπήδησε στην ισπανική Χιρόνα, η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία στην πλούσια και πολυετή καριέρα του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γιάννης Ανδρεόπουλος
Ο Γιάννης Σόλωνος Ανδρεόπουλος γεννήθηκε το 1943 στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, όπου έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια.
Είναι πολυγραφότατος Μουσικοσυνθέτης, έχει γράψει δε πολλά τραγούδια διαφόρων στυλ, αλλά και πολλά κλασικά κομμάτια, για Πιάνο και κιθάρα. Το 1965 βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το τραγούδι, στίχους και μουσική, «Θάλασσα πλατειά μου» (Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συνθέτη).
Δημιουργός των συστημάτων «Μουσική διά αλληλογραφίας», έγινε για πολλούς ο δια Αλληλογραφίας καθηγητής τους, μαθαίνοντας Κιθάρα και μπουζούκι εκατοντάδες Έλληνες και Ελληνίδες, που δεν είχαν την ευκολία να παρακολουθήσουν μαθήματα σε Ωδείο, όπως στρατιώτες, ναυτικούς, εργαζόμενους, σπουδαστές.
Από το 1966 μαζί με την αργότερα σύζυγό του Ασπασία Θεοχαράτου, διηύθυναν το παράρτημα του «Εθνικού Ωδείου» στο Αιγάλεω και στο Νέο Ηράκλειο, όπου έμαθε διδάσκοντας για πολλά χρόνια μουσική, εκατοντάδες σπουδαστές.
Από το 1979 μπήκε και στον εμπόριο Μουσικών οργάνων, κυρίως Πιάνων δημιουργώντας τις «Γενικές Μουσικές επιχειρήσεις» που από το 1984 και μετά ανέλαβαν την συνέχιση της «Μουσικής Εταιρείας ΤΕΛΕΣΙΛΑ» που εκείνα τα χρόνια ήταν η πρώτη Εταιρεία στις πωλήσεις πιάνων στην Ελλάδα. Και οι δυο εταιρείες μαζί πούλησαν σε όλη την Ελλάδα πάρα πολλά Πιάνα. Έχει εκδώσει μερικά βιβλία Μουσικής.
Το 1998 βραβεύτηκε από την Π.Ε.Λ για το διήγημά του «Η ηχογράφηση» που αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα που τόσο παραστατικά περιγράφει.
Το 2003 κυκλοφόρησε η συλλογή ποιημάτων του «Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ» πασίγνωστη από το ιντερνέτ, όπου πολλοί-πολλές χρησιμοποιούν ποιήματα του και στα δικά τους blogs, για κάποιες σχετικές με τα θέματά τους αναφορές.
Έχει γράψει εκατοντάδες ποιήματα, στίχους, μυθιστορήματα, διηγήματα (ακυκλοφόρητα)Μουσική Ελαφρά, Λαϊκή, Κλασσική, (που κατά δήλωσή του στο ιντερνέτ  είναι κάπου 4.500 συνθέσεις) και για  δυο περίπου χρόνια είχε την εκπομπή «Μουσική, τέχνες, λόγος» στο κανάλι ΤΗΛΕΦΩΣ με αρκετή επιτυχία.
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με την σύνθεση κλασσικής Μουσικής. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι ένας μεγάλος αριθμός από Φούγγες και Κανόνες. Ασχολείται πάντα με την ποίηση, τον στίχο που χρησιμοποιεί στα τραγούδια του, το διήγημα, το μυθιστόρημα. Πολύ γνωστό είναι και το blog του στην διεύθυνση blogs.musicheaven.gr/adreo, όπου δημοσιεύει τα άρθρα του, τις σκέψεις του, τις προτάσεις του. 4000-5000 περίπου είναι οι επισκέπτες του blog του κάθε μήνα.
Ανήσυχο πνεύμα γράφει ακατάπαυστα μουσική και λόγο. Ακόμα είναι και εφευρέτης. Ένα δείγμα είναι το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που είχε πάρει το 1969, που δεν είχε τότε την τύχη να προχωρήσει, αλλά αργότερα κάποιοι ξένοι χρησιμοποίησαν την ιδέα και τον σκοπό της εφεύρεσης, δημιουργώντας τα πάσης φύσεως στολίδια, αυτοκόλλητα, στάμπες και λοιπά, που χρησιμοποιούνται για τον στολισμό ιδίως των γυναικών, στα νύχια τους στο δέρμα τους και λοιπά.
[Τον Σεπτέμβριο του 2018 εκδόθηκε, από την amazon.com το βιβλίο του Ο ROZ HLIOS, { Ο ΡΟΖ ΗΛΙΟΣ }, με πολύ καλή επιτυχία στις πωλήσεις, γραμμένο στην Ελληνική Γλώσσα. Με το μυθιστόρημά του αυτό, ο Γιάννης Ανδρεόπουλος, κάνει μια Διεθνή Εκδοτική πορεία, αφού το βιβλίο του αγοράζεται σε πολλές χώρες. Παράλληλα πολλά θέματα που γράφτηκαν και γράφονται στο blog του, blogs.musicheaven.gr/adreo,  διαβάζονται από 4.000 με 5.000 φανατικούς αναγνώστες  κάθε μήνα, δημοσιεύσεις στο facebook με αρκετούς φίλους να τον διαβάζουν και βέβαια συνεχώς αυξάνονται τα ποιήματά του, οι στίχοι του, τα διηγήματά του, τα μυθιστορήματά του, και oι συνθέσεις τραγουδιών και κλασικής μουσικής.]
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Επιμέλεια Βικιπαίδειας Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2011 Κατηγορία:Λήμματα σημασμένα για επιμέλεια χωρίς διευκρίνηση
Α.Ο. Νέος Αστέρας Ρεθύμνου
Ο Αθλητικός Όμιλος Νέος Αστήρ Ρεθύμνου είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη Σοχώρα Ρεθύμνου της Κρήτης. Την περίοδο 2006 – 2007 η ομάδα του Νέου Αστέρα Ρεθύμνου στέφτηκε πρωταθλήτρια του 10ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής και κέρδισε τη συμμετοχή της, για πρώτη φορά, σε επαγγελματικό πρωτάθλημα, αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική την περίοδο 2007 – 2009, χωρίς επιτυχία
Ιστορία
Αποτελεί έναν από τους ιστορικότερους συλλόγους του Ρεθύμνου. Ιδρύθηκε το 1945 από μία παρέα νεαρών τότε παιδιών (Γασπαράκης Αντώνης, Αραμπατζόγλου Αντώνης, Σιμσίρης Αχιλλέας, Γιαχάκης Αναστάσιος και άλλοι). Η πρώτη συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε την 25/2/1945 με Προεδρεύοντα τον Γιάννη Λυμάκη. Η πρώτη ονομασία που έδωσε το πρώτο Δ.Σ. στον νεοϊδρυθέντα σύλλογο ήταν «Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Αστήρ Ρεθύμνου» (Π.Α.Σ. Αστήρ Ρεθύμνου) και αυτό προς αναγνώριση του Αστέρα Γκύζη Αθηνών μετέπειτα Αστέρας Ζωγράφου που ήταν το σωματείο που έδωσε βοήθεια σε υλικό μέσω ενός συγγενή του Γασπαράκη Αντώνη. Μετά από δεκαέξι και πλέον χρόνια επιτυχιών και σημαντικών νικών (αναδείχθηκε Κυπελλούχος Κρήτης, κέρδισε ΠΑΛΜΕΡ, Ηρόδοτο, Εργοτέλη, Ιωνία κ.α.) μετά από γενική συνέλευση στις 28 Ιουλίου 1961 τα μέλη του συλλόγου αποφασίζουν τη συγχώνευση του Π.Α.Σ. Αστήρ Ρεθύμνου με τον Α.Ο. Κεραυνό Ρεθύμνου και τη δημιουργία του «Ρεθυμνιακού Α.Ο.».
Το ρόστερ για το 2020-2021
12px|Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας
Βασική ενδεκάδα
200px
Ακαδημίες
Οι ακαδημίες του Αστέρα Ρεθύμνου είναι από τις πιο γνωστές στην Κρήτη και με πολλές διακρίσεις στο Ρέθυμνο σε όλες τις ηλικίες. Αριθμεί πάνω από 250 παιδιά στις ακαδημίες.
Τίτλοι
1 Πρωτάθλημα Δ' Εθνική (2007) 15 Πρωταθλήματα Ρεθύμνου (1951, 1953, 1955, 1957, 1959, 1960, 1967, 1977, 1982, 1987, 1991, 1998, 2000, 2002, 2020) 11 Κύπελλα Ρεθύμνου (1951, 1953, 1957, 1958, 1959, 1978, 2000, 2001, 2003, 2005, 2006) 4 Σούπερ Καπ Ρεθύμνου(1998, 2003, 2005, 2006)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρεθύμνου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1945 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Πάπας Βίκτωρ Β΄
Ο Βίκτωρ Β΄ (Viktor II, 1020 - 28 Ιουλίου 1057) ήταν Πάπας από τις 13 Απριλίου του 1055 έως το θάνατό του το 1057.
Βιογραφία
Γεννήθηκε περίπου το 1020. Ο πατέρας του ήταν Σουηβός βαρόνος. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γκέµπχαρντ. Ήταν κόμης του Καλβ, του Τoλλενστάιν και του Χίρσμπεργκ (γερμανικά Gebhard Graf von Calw, Tollenstein und Hirschberg), και συγγενής του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1039–56). Λόγω της επιμονής ενός άλλου Γκέµπχαρντ, επισκόπου του Ρέγκενσμπουρκ και θείου του Ερρίκου Γ΄, διορίστηκε σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών επίσκοπος του Έιχστετ. Από τη θέση αυτή στήριξε τα συμφέροντα του αυτοκράτορα και τελικά έγινε ένας από τους στενότερους συμβούλους του. Τέθηκε υποψήφιος για το παπικό αξίωμα από τον ίδιο τον αυτοκράτορα Ερρίκο στο Μάιντς το Σεπτέμβριο του 1054, με αφορμή μία ρωμαϊκή αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Χίλντερμπραντ, τον μετέπειτα Πάπα Γρηγόριο Ζ΄, που πιθανότατα ήθελε να στερήσει τον αυτοκράτορα από έναν από τους ικανότερους συμβούλους του. Χειροτονήθηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη στις 13 Απριλίου του 1055. Ανήκει σε μία σειρά Γερμανών Παπών που εκλέχτηκαν κατά τη Γρηγοριανή Μεταρρύθμιση (περίπου 1050–80).
190px|left Τον Ιούνιο του 1055, ο Πάπας Βίκτωρ συνάντησε τον αυτοκράτορα στη Φλωρεντία και διεξήγαγε μία σύνοδο, που επικύρωσε την καταδίκη του γάμου των κληρικών και της σιμωνίας από τον Πάπα Λέοντα Θ΄ (1049–54) και την απώλεια της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το επόμενο έτος, τάχθηκε στο πλευρό του αυτοκράτορα, και ήταν μαζί του όταν αυτός πέθανε στο Μπόντφελντ του Χαρτζ στις 5 Οκτωβρίου του 1056. Ως φύλακας του γιου του Ερρίκου Γ΄, Ερρίκου Δ΄ (1056–1105), που ήταν ακόμη βρέφος και σύμβουλος της αυτοκράτειρας Αγνής, μητέρας και αντιβασίλισσας του Ερρίκου Δ΄, ο Βίκτωρ κατείχε πλέον τεράστια δύναμη, την οποία χρησιμοποίησε για να διατηρήσει την ειρήνη μέσα στην αυτοκρατορία και να ενισχύσει την παποσύνη ενάντια στις επιθέσεις των βαρόνων. Πέθανε λίγο μετά την επιστροφή του στην Ιταλία, στις 28 Ιουλίου του 1057 στο Αρέτσο.
Η ακολουθία του Βίκτωρα Β΄ επιθυμούσε να ταφεί η σορός του ποντίφικα στον καθεδρικό του Έιχστετ. Ωστόσο πριν φτάσουν στην πόλη, ορισμένοι κάτοικοι της Ραβέννα «έκλεψαν» τη σορό και την ενταφίασαν στο ναό της Σάντα Μαρία Ροτόντα, τόπο ταφής του Θευδέριχου του Μεγάλου.
Αν και έχουν υπάρξει οκτώ Γερμανοί Πάπες, ο Βίκτωρ Β΄ είναι ένας από τους τρεις που προέρχονται από τα όρια της σημερινής Γερμανίας. Οι άλλοι δύο είναι ο Κλήμης Β΄ (1046–47) και ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Σκεύη Κουκουμά Κούτρα
Η Σκεύη Κουκουμά Κούτρα είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένη με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σκεύη Κουκουμά Κούτρα γεννήθηκε στο Αυγόρου στις 18 Ιουλίου 1954. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε γραμματειακές σπουδές και αρχιτεκτονικό σχέδιο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι διευθύντρια τεχνικού γραφείου.
Είναι νυμφευμένη με τον Αντώνη Κουκουμά και έχει 3 υιούς, ένας εκ των οποίων είναι ο Γιώργος Κουκουμάς.
Πολιτική διαδρομή
Ξεκίνησε ως μέλος της Παγκύπριας Ενιαίας Οργάνωσης Μαθητών (ΠΕΟΜ) και της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Από το 1990 είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε μέλος του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Από το 2010 είναι γενική γραμματέας της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Γυναικείων Οργανώσεων (ΠΟΓΟ) και επικεφαλής του γραφείου γυναικών του ΑΚΕΛ. Επιπλέον, είναι αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών (ΠΔΟΓ). Από το 2013 είναι αντιπρόεδρος της Παγκύπριας Συντονιστικής Επιτροπής Προστασίας και Ευημερίας του Παιδιού. Από το 2015 είναι μέλος του πολιτικού γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 2008, η βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Αμμοχώστου του ΑΚΕΛ, Σωτηρούλα Χαραλάμπους, διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Πρώτη επιλαχούσα για τη θέση της στη βουλή ήταν η Σκεύη Κουκουμά Κούτρα, η οποία ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 6 Μαρτίου 2008, για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών. Επιπλέον, ήταν αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη. Σήμερα είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων, αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών. Ακόμη είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος του Γραφείου της Μόνιμης Επιτροπής Δημοκρατίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης από το 2011 και Αντιπρόεδρος από τις 26 Οκτωβρίου 2016 και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ξέρξης (όπερα του Χαίντελ)
Ξέρξης (HWV 40) είναι ο τίτλος μιας όπερας σέρια σε τρεις πράξεις του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ σε ιταλικό λιμπρέτο του Σίλβιο Σταμπίλια. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο στις 15 Απριλίου 1738. Η όπερα διαδραματίζεται στην Περσία περίπου το 470 π.Χ. και αφηγείται μερικά σχεδόν φανταστικά γεγονότα της ζωής του ομώνυμου βασιλιά. Ο ρόλος του Ξέρξη, που αρχικά ερμηνεύτηκε από έναν μέτζο-σοπράνο καστράτο - τώρα εκτελείται συνήθως από μια γυναίκα μέτζο-σοπράνο ή κόντρα τενόρο.
Η εναρκτήρια άρια Ombra mai fu (ποτέ δεν ήταν μια σκιά) που τραγουδά ο Ξέρξης μπροστά σε έναν πλάτανο, είναι μια από τις πιο γνωστές μελωδίες του Χαίντελ και συχνά αποκαλείται λάργκο του Χαίντελ (παρά την επισήμανση λαργκέτο στην παρτιτούρα).
Ιστορικό σύνθεσης
Στα τέλη του 1737 το King's Theatre είχε αναθέσει στον Χαίντελ να γράψει δύο νέες όπερες. Η πρώτη, ο Φαραμόντο, έκανε πρεμιέρα στις 3 Ιανουαρίου 1738. Εκείνη τη περίοδο ο συνθέτης είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται πάνω στον Ξέρξη. Η Πράξη Α΄ συντέθηκε μεταξύ 26 Δεκεμβρίου 1737 και 9 Ιανουαρίου 1738, η Β΄ ήταν έτοιμη στις 25 Ιανουαρίου, η Γ΄ στις 6 Φεβρουαρίου και ο Χαίντελ έβαλε τις τελευταίες πινελιές στη παρτιτούρα στις 14 Φεβρουαρίου. Ο Ξέρξης παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο King's Theatre, στο Χέιμαρκετ στις 15 Απριλίου 1738.
Η πρώτη παραγωγή ήταν μια πλήρης αποτυχία. Το κοινό μπορεί να είχε μπερδευτεί από τον πρωτοποριακό χαρακτήρα του έργου. Σε αντίθεση με τις άλλες όπερες του στο Λονδίνο, ο Χαίντελ συμπεριέλαβε κωμικά (buffo) στοιχεία στον Ξέρξη. Αν και αυτό ήταν χαρακτηριστικό για τα βενετσιάνικα έργα του 17ου αιώνα, μέχρι τη δεκαετία του 1730 μια όπερα σέρια αναμενόταν να είναι εντελώς σοβαρή, χωρίς ανάμειξη των ειδών της τραγωδίας και της κωμωδίας ή χαρακτήρων υψηλής και χαμηλής τάξης. Η όπερα σέρια, στην εποχή του Χαίντελ, ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου αποτελούμενη από μακριές, τριμερείς άριες ντα κάπο. Αυτό το χαρακτηριστικό άρεσε ιδιαίτερα στον κόμη του Shaftesbury, ο οποίος παρακολούθησε την πρεμιέρα και θαύμασε την όπερα.
Ιστορικό απόδοσης
Ο Ξέρξης παρήχθη για τη σκηνή της Σκάλας του Μιλάνου τον Ιανουάριο του 1962. Την παραγωγή ανέλαβε ο Πιέρο Μπελούτζι. Επειδή οι όπερες του Χαίντελ βρίσκονταν ακόμη σε σχετικά πρώιμο στάδιο της επιστροφής τους στη σκηνή, οι μουσικοί δεν είχαν σκεφτεί ακόμη να στολίσουν τα τμήματα ντα κάπο (επανάληψη του τμήματος Α') από τις άριες. Μια πλήρης ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε το 1979. Μια ιδιαίτερα αναγνωρισμένη παραγωγή στα αγγλικά, ανέβηκε από την Εθνική Λυρική Σκηνή της Αγγλίας το 1985 για τον εορτασμό των 300 χρόνων από τη γέννηση του συνθέτη. Η παραγωγή επέστρεψε για μια έκτη αναβίωση στο Κολλοσαίο του Λονδίνου τον Σεπτέμβριο του 2014. Η παραγωγή της Αγγλικής Λυρικής Σκηνής εκτελέστηκε επίσης από την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο το 2011. Πολλές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο περιλαμβάνουν τη Βασιλική Όπερα των Βερσαλλιών το 2017, την Όπερα του Ντύσσελντορφ το 2019 και την Όπερα του Ντιτρόιτ.
Πράξη Α΄
Ο Ξέρξης λέει στην Ρομίλντα ότι τη θέλει για βασίλισσα του και όταν ο Αχαιμένης διαμαρτύρεται, ο Ξέρξης τον διώχνει. Η Ρομίλντα είναι αποφασισμένη να παραμείνει πιστή στον άντρα που αγαπά, τον Αχαιμένη.
Η πριγκίπισσα Άμηστρις φτάνει τώρα, μεταμφιεσμένη σε άντρα. Ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ξέρξη, αλλά εκείνος την παράτησε και είναι αποφασισμένη να τον εκδικηθεί.
Ο Αχαιμένης δίνει στον Ελβίρο ένα γράμμα για τη Ρομίλντα, λέγοντάς της πόσο στενοχωρημένος είναι για τον αναγκαστικό χωρισμό τους και δεσμευόμενος να προσπαθήσει να την επισκεφτεί κρυφά. Η Αταλάντη, ελπίζοντας να εξασφαλίσει τον Αχαιμένη για τον εαυτό της, λέει στη Ρομίλντα ότι ο Αχαιμένης είναι ερωτευμένος με ένα άλλο κορίτσι, αλλά η Ρομίλντα δεν το πιστεύει.
Πράξη Β΄
Ο Ελβίρο έχει μεταμφιεστεί σε ανθοπώλης για να παραδώσει το γράμμα του αφέντη του Αχαιμένη στη Ρομίλντα και βάζει επίσης μια αγροτική προφορά. Δεν εγκρίνει την επιθυμία του Βασιλιά να παντρευτεί ένα απλό υποκείμενο όπως η Ρομίλντα και το κάνει ξεκάθαρο. Η μεταμφιεσμένη σε άντρα, πριγκίπισσα Άμηστρη, ακούει τον Ελβίρο να το εκφράζει και μένει άναυδη με το σχέδιο του βασιλιά να παντρευτεί μια άλλη όταν υποσχέθηκε ότι θα είναι δικός της (Άρια: "Or che siete speranze tradite"). Η πριγκίπισσα φεύγει με απόγνωση και οργή και μπαίνει η Αταλάντη. Ο Ελβίρο της λέει ότι έχει ένα γράμμα για την αδερφή της και η Αταλάντη το παίρνει, υποσχόμενη να το δώσει στη Ρομίλντα. Αντί γι' αυτό, δείχνει το γράμμα στον Βασιλιά, λέγοντάς του ότι της το έστειλε ο Αχαιμένης και δεν αγαπά πια τη Ρομίλντα. Ο Ξέρξης παίρνει το γράμμα και το δείχνει στη Ρομίλντα, λέγοντάς της ότι ο Αχαιμένης είναι πλέον ερωτευμένος με την Αταλάντη, όχι αυτήν. Ταράζεται η Ρομίλντα (Άρια: «È gelosia»).
Οι ναυτικοί χαίρονται την ολοκλήρωση της γέφυρας, που κατασκευάστηκε υπό τις διαταγές του Ξέρξη, ο οποίος διατάζει τον στρατηγό του Αριοδάτη να διασχίσει τη γέφυρα με τον στρατό του και να εισβάλει στην Ευρώπη.
Ο Ξέρξης συναντά τον συντετριμμένο αδερφό του Αχαιμένη και του λέει να φτιάξει τη διάθεση του, μπορεί να παντρευτεί τη γυναίκα που αγαπά τώρα, την Αταλάντη, δεν υπάρχει πρόβλημα. Ο Αχαιμένης είναι μπερδεμένος και επιμένει ότι αγαπά τη Ρομίλντα, όχι την Αταλάντη. Ακούγοντας αυτό, ο Βασιλιάς συμβουλεύει την Αταλάντη να ξεχάσει τον Αχαιμένη, αλλά αυτή λέει ότι αυτό είναι αδύνατο.
Ο Ελβίρο παρακολουθεί μια βίαιη καταιγίδα που απειλεί να καταστρέψει τη νέα γέφυρα. Ηρεμεί τα νεύρα του με το ποτό.
Ο Ξέρξης και ο Αχαιμένης υποφέρουν και οι δύο από τη ζήλια και τις θλίψεις της αγάπης. Ο Ξέρξης εκλιπαρεί ξανά τη Ρομίλντα να τον παντρευτεί, αλλά εκείνη παραμένει σταθερή στην άρνησή της. Η βίαια εξαγριωμένη Άμηστρη εμφανίζεται και τραβάει ένα σπαθί στον Βασιλιά αλλά η Ρομίλντα επεμβαίνει. Η Άμηστρη λέει ότι η Ρομίλντα δεν πρέπει να αναγκαστεί να παντρευτεί έναν άντρα που δεν αγαπά και η Ρομίλντα επαινεί αυτούς που είναι πιστοί στην καρδιά τους (Άρια: "Chi cede al furore").
Πράξη Γ΄
Η Ρομίλντα και ο Αχαιμένης τσακώνονται μεταξύ εραστών για το γράμμα, αλλά ηρεμούν όταν εμφανίζεται η Αταλάντη και παραδέχεται την εξαπάτησή της. Έχει αποφασίσει ότι θα πρέπει να βρει έναν άλλο σύντροφο κάπου αλλού.
Ο Ξέρξης εκλιπαρεί ξανά τη Ρομίλντα να τον παντρευτεί και εκείνη του λέει να ζητήσει την άδεια του πατέρα της, κι αν αυτός συναινέσει, θα το κάνει. Ο Αχαιμένης την κατηγορεί πικρά γι' αυτό (Άρια: «Amor, tiranno Amor»).
O Ξέρξης ρωτά για άλλη μια φορά τον Αριοδάτη εάν είναι χαρούμενος που η κόρη του παντρεύεται κάποιον ισάξιο με τον Βασιλιά. Ο Αριοδάτης πιστεύει ότι ο Ξέρξης υπονοεί τον Αχαιμένη και δίνει τη συγκατάθεσή του με χαρά. Ο Ξέρξης λέει στη Ρομίλντα ότι ο πατέρας της έχει συμφωνήσει με τον γάμο τους, αλλά η Ρομίλντα, προσπαθώντας να τον αναβάλει, του λέει ότι ο Αχαιμένης την αγαπά και μάλιστα τη φίλησε. Ο Ξέρξης, έξαλλος, διατάζει να θανατωθεί ον αδελφός του.
Η Άμηστρη ζητά από τη Ρομίλντα να πάει ένα γράμμα στον Βασιλιά, λέγοντάς της ότι αυτό θα τη βοηθήσει. Η Άμηστρη θρηνεί για τα δεινά της, αφού την εγκατέλειψε ο Ξέρξης, ο οποίος υποσχέθηκε να είναι δικός της (Άρια: "Cagion son io").
Ο Αχαιμένης κατηγορεί τη Ρομίλντα για το γεγονός ότι έχει καταδικαστεί σε θάνατο και οι εραστές τσακώνονται ξανά (Ντουέτο: «Troppo oltraggi la mia fede»).
Ο Αχαιμένης και η Ρομίλντα έχουν κληθεί στο ναό και μπαίνουν μέσα, μαλώνοντας ακόμα, αλλά μένουν έκπληκτοι και πανευτυχείς όταν ο Αριοδάτης τους λέει ότι ο Ξέρξης συμφώνησε στο γάμο τους και τους παντρεύεται που και που.
Ο Ξέρξης μπαίνει, έτοιμος να παντρευτεί την Ρομίλντα, και εξοργίζεται όταν ανακαλύπτει ότι είναι πολύ αργά, ο Αριοδάτης έχει παντρέψει την κόρη του με τον Αχαιμένη. Ο Ξέρξης καταγγέλλει πικρά τον Αριοδάτη γι' αυτό και εξοργίζεται ακόμη περισσότερο όταν φτάνει ένα γράμμα, προφανώς από την Ρομίλντα, που τον κατηγορεί για απιστία. Όταν ανακαλύπτει ότι το γράμμα είναι στην πραγματικότητα από την προηγούμενη αρραβωνιαστικιά του Άμηστρη, την οποία έδιωξε, η οργή του αυξάνεται (Άρια: "Crude furie degl' orridi abissi").
Ο Ξέρξης παίρνει το σπαθί του και διατάζει τον Αχαιμένη να σκοτώσει τη Ρομίλντα με αυτό, αλλά η Άμηστρη τον σταματά και ρωτά τον Ξέρξη αν θέλει πραγματικά να τιμωρηθεί η προδοσία και η απιστία, και αυτός συμφωνεί, οπότε η Άμηστρη αποκαλύπτει την πραγματική της ταυτότητα ως η αρραβωνιαστικιά του Ξέρξη.
Ο Ξέρξης, απογοητευμένος, παραδέχεται το λάθος του – θα παντρευτεί την Άμηστρη όπως της είχε υποσχεθεί, εύχεται στον αδερφό του Αχαιμένη και τη Ρομίλντα να ζήσουν για πάντα ευτυχισμένοι και όλοι γιορτάζουν την ευτυχή έκβαση των γεγονότων (Ρεφρέν: "Ritorna a noi la calma").
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|260x260εσ|O Ξέρξης, περνώντας με τον στρατό του την γέφυρα του Ελλήσποντου Το λιμπρέτο περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και διάφοροι χαρακτήρες του έργου όπως οι: Ξέρξης, Άμηστρις και Αχαιμένης βασίζονται σε ιστορικά πρόσωπα. Η ιστορία του Ξέρξη που επιθυμεί να παντρευτεί την αγαπημένη του αδελφού του βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Στην πραγματικότητα όμως, ήταν σύζυγος ενός άλλου αδελφού που ο Ξέρξης ερωτεύτηκε αλλά δεν κατάφερε να την παντρευτεί. Η κατάρρευση μιας γέφυρας πάνω από τον Ελλήσποντο και η επιστροφή του Ξέρξη από μια καταστροφική εκστρατεία στην Ελλάδα είναι πραγματικά γεγονότα, τα οποία συνέβησαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, αν και εδώ είναι αναχρονιστικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες
Λαοδάμας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαοδάμας ή Λαοδάμαντας αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ρώσικος Τρυποκάρυδος
Ως Ρωσικός Τρυποκάρυδος ονομάζονταν κοινώς ένας μυστηριώδης σταθμός παγκοσμίου εμβέλειας που εξέπεμπε από τη Ρωσία στα βραχέα κύματα από τον Ιούλιο του 1976 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1989. Το όνομα του σταθμού δόθηκε από τον ήχο του σήματός του, που θύμιζε τον χαρακτηριστικό ήχο του τρυποκάρυδου, συχνότητας 10 Hz. Η ισχύς του σήματος, που υπολογίζεται στα 10 MW, ήταν τόσο δυνατή και άλλαζε συχνότητα απρόβλεπτα ώστε να δημιουργεί παράσιτα σε πολλούς σταθμούς όλων των ηπείρων, είτε ιδιωτικής, δημόσιας, επαγγελματικής, ερασιτεχνικής, πολιτικής ή και στρατιωτικής χρήσης. Χιλιάδες διαμαρτυρίες διεθνώς έφτασαν στη Ρωσία. Αρχικά εκφράστηκαν διάφορες εικασίες, ότι το σήμα κάνει πλύση εγκεφάλου στους ανθρώπους όλης της Γης, ή ότι δημιουργούσε καταστροφικά καιρικά φαινόμενα που έπλητταν τον κόσμο. Μετά από την κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης όμως έγινε γνωστό ότι επρόκειτο για τεχνολογία ραντάρ ονόματι Duga, το οποίο είχε την ικανότητα να βλέπει σε όλο το βάθος και πέρα από τον ορίζοντα γύρω από τη Γη και να αφουγκράζεται παγκόσμια τις εκτοξεύσεις πυραύλων. Περισσότερες πληροφορίες έγιναν γνωστές μετά από την έκρηξη του πυρηνικού εργοστασίου στο Τσερνόμπιλ το 1986, επειδή ένα τέτοιο ραντάρ ήταν εγκατεστημένο εκεί κοντά, οπότε οι ξένοι επιστήμονες το ανακάλυψαν και το φωτογράφησαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία
Μπόζε Πράβντε
Μπόζε Πράβντε (σερβικά κυριλλικά: Боже Πравде, σερβικά λατινικά: Bože Pravde = Θεέ της Δικαιοσύνης) είναι ο εθνικός ύμνος της Σερβίας. Ήταν επίσης εθνικός ύμνος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ως το 2006 οπότε και κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και αντικαταστάθηκε από το Moja Republika.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σερβίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Άνθρωπος της Χαϊδελβέργης
Ο Homo heidelbergensis (Χαϊδελβέργειος Άνθρωπος), επίσης H. sapiens heidelbergensis είναι ένα εξαφανισμένο είδος ή υποείδος αρχαϊκού ανθρώπου, που υπήρχε κατά το Μέσο Πλειστόκαινο. Ταξινομήθηκε ως υποείδος του Homo erectus το 1950 ως H. e. heidelbergensis, αλλά προς το τέλος του αιώνα ταξινομήθηκε ευρύτερα ως ιδιαίτερο είδος. Συζητείται αν πρέπει να περιοριστεί ή όχι ο H. heidelbergensis μόνο στην Ευρώπη ή να συμπεριληφθούν επίσης δείγματα Αφρικής και Ασίας και αυτό συγχέεται περαιτέρω με το είδος δείγματος (Mauer 1) να είναι σιαγόνα, επειδή τα οστά των γνάθων διαθέτουν λίγα διαγνωστικά χαρακτηριστικά και γενικά σπανίζουν μεταξύ των δειγμάτων του Μέσου Πλειστόκαινου. Έτσι συζητείται εάν μερικά από αυτά τα δείγματα θα μπορούσαν να ταξινομηθούν σε δικά τους είδη ή σε ένα υποείδος του H. erectus.
Το Μέσο Πλειστόκαινο της Αφρικής και της Ευρώπης χαρακτηρίζεται την έλευση της Τελευταίας Αχελαίας τεχνολογίας, που αποκλίνει από τον αρχαιότερο και και τον H. erectus της εποχής, και πιθανώς σχετίζεται με την αύξηση της νοημοσύνης. Η φωτιά έγινε πιθανότατα αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής ζωής λιγότερο από 400.000 χρόνια πριν και αυτό συμπίπτει κατά προσέγγιση με τη μόνιμη και ευρύτερη εμφάνιση της Ευρώπης (πάνω από 45 ° Β) και την εμφάνιση τεχνολογίας για την κατασκευή δόρατων. Ο H. heidelbergensis φαίνεται να ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει συντονισμένες στρατηγικές κυνηγιού και επίσης να είχε μεγαλύτερη εξάρτηση από το κρέας.
Κρανία
Σε σύγκριση με τον H. erectus/ergaster του Πρώιμου Πλειστόκαινου οι άνθρωποι του Μέσου Πλειστόκαινου έχουν ένα πολύ πιο σύγχρονο ανθρώπινο πρόσωπο. Το ρινικό άνοιγμα τοποθετείται τελείως κατακόρυφα στο κρανίο. Το μετωπιαίο οστό είναι ευρύ, το βρεγματικό μπορεί να επεκταθεί και το πλακώδες τμήμα του κροταφικού οστού είναι ψηλό και τοξωτό, πράγμα που θα μπορούσε να σχετίζεται με την αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου. Το σφηνοειδές οστό έχει μια ράχη που εκτείνεται προς τα κάτω και ο αρθρικός σωλήνας στην κάτω πλευρά του κρανίου μπορεί να εξέχει εμφανώς καθώς η επιφάνεια πίσω από την άρθρωση της γνάθου είναι κατά τα άλλα αρκετά επίπεδη.