cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γενική τοπολογία
Παραδείγματα τοπολογικών χώρων
Ένα γραμμικό γράφημα έχει φυσική τοπολογία και γενικεύεται σε πολλούς γεωμετρικούς τομείς όπως η θεωρία γραφημάτων με κορυφές και γωνίες.
Ο χώρος Σιερπίνσκι είναι το πιο απλό μη διακριτό τοπολογικό διάστημα. Σχετίζεται με την θεωρία υπολογισμών και τη σημασιολογία της.
Υπάρχουν πολλές τοπολογίες σε οποιοδήποτε πεπερασμένο σύνολο. Τέτοια διαστήματα καλούνται πεπερασμένα τοπολογικά διαστήματα. Πεπερασμένα τμήματα χρησιμοποιούνται μερικές φορές για παραδείγματα και αντιπαραδείγματα για τα γενικότερα τοπολογικά διαστήματα.
Σε κάθε σύνολο μπορεί να δοθεί η έννοια της πεπερασμένης τοπολογίας στην οποία τα ανοικτά σύνολα είναι τα κενά και τα σύνολα των οποίων τα συμπληρώματα είναι πεπερασμένα. Αυτό είναι το μικρότερο τοπολογικό T1 σε κάθε πεπερασμένο σύνολο.
Κάθε σύνολο είναι τοπολογικά μετρίσιμο, όταν ορίζεται ως ανοικτό αν είναι κενό η τα συμπληρωματικά του είναι μετρήσιμα. Όταν τα σύνολα είναι άπειρα, τότε χρησιμοποιείται ως αντιπαράδειγμα σε πολλές περιπτώσεις.
Η πραγματική γραμμή μπορεί να είναι το κατώτερο τοπολογικό όριο. Εδώ, τα βασικά ανοιχτά σύνολα είναι τα μισάνοιχτα διαστήματα [ a, b).  Αυτή η τοπολογία στο R είναι αυστηρά καλύτερη από την Ευκλείδεια τοπολογία που ορίστηκε παραπάνω ; μια ακολουθία συγκλίνει σε ένα σημείο σε αυτή την τοπολογία, εάν και μόνο εάν συγκλίνει και στην Ευκλείδεια τοπολογία. Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι ένα σύνολο μπορεί να έχει πολλές διακριτές τοπολογίες να ορίζονται σε αυτό.
Αν το Γ είναι διακριτός αριθμός, και το σύνολο Γ = [0, Γ) μπορεί να εφωδιαστεί με την τυπικη τοπολογία που γενικέυεται στα διαστήματα (a, b), [0, b) και (a, Γ) όπου a και b είναι στοιχεία του Γ.
Συνεχείς συναρτήσεις
Η συνέχεια εκφράζεται σε όρους τοπολογικών περιοχών: Η
f
είναι συνεχής σε ένα
x ∈ X
V
η
f(x)
, υπάρχει μια περιοχή
U
του
x
τέτοια ώστε
f(U) ⊆ V
. Διαισθητικά, η συνέχεια σημαίνει ότι δεν έχει σημασία πόσο "μικρό" γίνεται το
, υπάρχει πάντα η
που περιέχει το
μέσα στο
και η εικόνα της
περιέχει το
. Αυτό είναι ισοδύναμο με την προϋπόθεση ότι η εικόνα των ανοιχτών (κλειστών) συνόλων του
Y
είναι ανοιχτά (κλειστά) στο
. Στα μετρικά διαστήματα, ο ορισμός αυτός είναι ισοδύναμος με την δ -ευκρίνειας που χρησιμοποιείται συχνά στην ανάλυση.
Ένα ακραίο παράδειγμα: αν το σύνολο
X
μας δίνει τη διακριτή τοπολογία,όλες οι συναρτήσεις σε κάθε τοπολογικό χώρο
T
είναι συνεχείς. Από την άλλη, αν το
είναι εφωδιασμένο με μη διακριτή τοπολογία και το
σύνολο είναι T0, τότε οι μόνες συνεχείς συναρτήσεις είναι οι σταθερές συναρτήσεις. Αντίθετα, οποιαδήποτε συνάρτηση των οποίων η εμβέλεια είναι μη διακριτή είναι συνεχής.
Εναλλακτικοί ορισμοί
Αρκετοί Χαρακτηρισμοί για μια τοπολογική δομή υπάρχουν και ως εκ τούτου υπάρχουν διάφοροι ισοδύναμοι τρόποι για να ορίσετε μια συνεχή συνάρτηση.
Ορισμοί περιοχών
Οι ορισμοί βασίζονται σε προεικόνες που είναι συχνά δύσκολα να χρησιμοποιηθούν άμεσα. Το ακόλουθο κριτήριο εκφράζει τη συνέχεια όσον αφορά τις τοπολογικές περιοχές:Η f είναι συνεχής σε ένα σημείο x ∈ X αν και μόνο αν για κάθε περιοχή V του f(x), υπάρχει περιοχή U του x τετοια ώστε η f(U) ⊆ V. Διαισθητικά, η συνέχεια σημαίνει ότι δεν έχει σημασία πόσο "μικρός" γίνεται ο  V , υπάρχει πάντα ένα U που περιέχει το x και χαρτογραφεί στο εσωτερικό V.
Αν τα X και Y είναι μετρικοί χώροι, είναι ισοδύναμο να εξετάστουν οι περιχές των ανοικτών μπαλών του κέντρου στο Χ και f (x) αντί για όλες τις περιοχές. Αυτό δίνει τον παραπάνω ορισμό δ-ε της συνέχειας στο πλαίσιο των μετρικών χώρων. Ωστόσο, γενικά στους τοπολογικούς χώρους, δεν υπάρχει έννοια της εγγύτητας ή της απόστασης.
Σημειώστε, ωστόσο, ότι αν ο χώρος είναι χώρος Hausdorff, εξακολουθεί να είναι αλήθεια ότι η f είναι συνεχής στο α αν και μόνο αν το όριο των f στο x προσεγγίζοντας το a είναι f (α). Σε ένα απομονωμένο σημείο, κάθε συνάρτηση είναι συνεχής.
Εθνική Μαυροβουνίου U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 του Μαυροβουνίου είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα του Μαυροβουνίου σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Μαυροβουνίου Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Μαυροβουνίου (Кошаркашки Савез Црне Горе, КСЦГ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Τιζί Ουζού
Το Τιζί Ουζού ή Τιζί Ουεζού (βερβερικές γλώσσες: Tizi Wezzu ή Thizi Wezzu, ⵜⵉⵣⵉ ⵡⴻⵣⵣⵓ, ثيزي وزو) είναι πόλη στη βόρεια κεντρική Αλγερία. Είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Αλγερίας και πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας. Είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην περιοχή της Καβυλίας πίσω από τη Μπετζάγια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 135.088 κατοίκους, από 117.259 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,45%.
Ιστορία
Η πόλη κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας και επεκτάθηκε στα χρόνια της γαλλικής αποικιοκρατίας. Σήμερα αποτελεί περιφερειακό εμπορικό κέντρο με ειδίκευση στην καλαθοπλεκτική. Στην περιοχή παράγονται σταφύλια, σύκα και ελιές.
Ετυμολογία
Το όνομα προέρχεται από τη βερβερική φράση Τιζί Ουεζού, όπου Τιζί σημαίνει «ορεινό πέρασμα», ενώ Αζού σημαίνει «φορσυθία», φυτό το οποίο φύεται στην περιοχή. Έτσι η ονομασία της πόλης μεταφράζεται ως «πέρασμα της φορσυθίας».
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην καρδιά της Καβυλίας. Καλύπτει έκταση περίπου 105 τ.χλμ. στην κοιλάδα του ποταμού Ασίφ Ν Σεμπαού και περιβάλλεται από βουνά. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ. Στα βόρεια βρίσκεται το όρος Μπελουά του οποίου η κορυφή βρίσκεται στα 850 μ. από τη στάθμη της θάλασσας. Ένα τμήμα της παλιάς πόλης (γνωστή ως Πάνω Πόλη) βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού.
Κλίμα
Το Τιζί Ουζού έχει θερμό μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa).
Αθλητισμός και εκπαίδευση
Η τοπική επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου είναι η ΖΣ Καμιλί η οποία αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών της Αλγερίας με έδρα το Σταντ ντυ 1έ Νοβάμπρ 1954.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Νήσος Αγκιλκία
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά ποταμών της Αιγύπτου Κατηγορία:Νησιά του Νείλου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αίγυπτο
Χειροκροτήματα
Ο τίτλος Χειροκροτήματα μπορεί να αναφέρεται:
Γιώργος Βλάχος (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιώργος Βλάχος είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Κέρκυρα στις 13 Νοεμβρίου 1948.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Όλυμπο Κέρκυρας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1967 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου αρχικά αγωνίστηκε στην ομάδα της Αγίας Παρασκευής. Ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός και ο Πανιώνιος ενδιαφέρθηκαν να τον αποκτήσουν και ο ΠΑΟ κατάφερε να τον εντάξει στην ομάδα του το 1969. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού αμυντικού, παρότι ήταν δεξιοπόδαρος. Πέτυχε τέσσερα τέρματα με τη φανέλα του ΠΑΟ.
Κέρδισε 2 Πρωταθλήματα με τον ΠΑΟ, το 1970 και το 1972. Σε ηλικία 23 ετών αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό, ενώ παράλληλα ήταν φοιτητής της Παντείου. Ο Γιώργος Βλάχος ήταν εκείνη την εποχή ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στη θέση του στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Μετά τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε στον ΟΦΗ από το 1976 έως το 1983, ενώ έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Άγιο Νικόλαο, όπου αγωνίστηκε έως το 1985. Το 1969 αγωνίστηκε με την Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας στο Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ σε δυο αγώνες της προκριματικής φάσης με τη Μάλτα και την Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ
Το Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ (γερμανικά: Julius-Maximilians-Universität Würzburg) είναι ένα πανεπιστήμιο στο Βύρτσμπουργκ, στη Γερμανία, που ιδρύθηκε το 1402. Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της ομάδας Κοΐμπρα (Coimbra Group).
Ιστορία
Η επίσημη ονομασία του είναι Julius-Maximilians-Universität Würzburg (ή «Πανεπιστήμιο Ιούλιος Μαξιμιλιανός του Βύρτσμπουργκ"), αλλά είναι συνήθως αναφέρεται ως το Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ. Αυτό το όνομα προέρχεται από τον Γιούλιους φον Έχτερ Μέσπελμπρουν, πρίγκιπας-επίσκοπος του Βύρτσμπουργκ, ο οποίος επανέφερε το πανεπιστήμιο 431 χρόνια πριν, και τον πρίγκιπα εκλέκτορα Μαξιμιλιανό-Ιωσήφ, ο πρίγκιπας κάτω από τον οποίο εκκοσμίκευση εμφανίστηκαν κατά την έναρξη του 19ου αιώνα. Κεντρική διοίκηση του Πανεπιστημίου, γραφείο αλλοδαπός φοιτητής, και διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα βρίσκονται εντός του συμμαχικού περιοχή της παλιάς πόλης, ενώ η νέα πανεπιστημιούπολη φιλελεύθερες τέχνες, με σύγχρονη βιβλιοθήκη του, με θέα την πόλη από τα ανατολικά. Το πανεπιστήμιο σήμερα έχει περίπου 25.000 φοιτητές, εκ των οποίων περισσότεροι από 1.000 προέρχονται από άλλες χώρες.
Προσωπικότητες
Ο Ερνστ Γκραίφενμπεργκ Ξεκίνησε να εργάζεται ως οφθαλμίατρος στο Πανεπιστήμιο.
Νομπελίστες
Για την έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο:
Που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο:
Φοιτητές
Ζαν-Μαρκ Αιρώ, Γκούσταβ Νάχτιγκαλ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, Σπυρίδων Μηλιαράκης, Ερνστ Μπλοχ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γερμανία
Στραντάνους
Ο Στραντάνους ή Γιαν φαν ντερ Στρετ (φλαμανδικά: Stradanus ή Jan Van der Straet ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, που ανήκε στο καλλιτεχνικό ρεύμα του μανιερισμου και δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία κατά τον 16ο αιώνα.
Βιογραφία
Ο Στραντάνους γεννήθηκε στην Μπρυζ και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο εργαστήριο του πατέρα του. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Αμβέρσα με τον Πίτερ Άρτσεν. Το 1545 έγινε μέρος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, το φλαμανδικό ισοδύναμο της «Ακαδημίας του Αγίου Λουκά» της Ρώμης. Το 1550 έφθασε στη Φλωρεντία, όπου μπήκε στην υπηρεσία των Μεδίκων και του Τζόρτζιο Βαζάρι. Η Αυλή των Μεδίκων ήταν ο βασικός του πάτρονας και σχεδίασε ορισμένες σκηνές για ταπισερί και τοιχογραφίες για τη διακόσμηση του Παλάτσο Βέκιο στη Φλωρεντία, τη βίλλα των Μεδίκων στο Πότζιο α Καϊάνο και σχεδίασε «χαρτόνια» για ταπισερί για την «Arazzeria Medicea». Εργάστηκε, επίσης, για την οικογένεια Πάτσι (Pazzi) στα κτίσματά της στο Μοντεμούρλο (Montemurlo).
Πολλά από τα έργα του εικονίζουν σκηνές κυνηγίου, θέμα που έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και μεταφέρθηκαν και σε χαρακτικά. Συνεργάστηκε με τους χαράκτες Χιερόνυμους Κοκ και μέλη της οικογένειας Χάλλε (Galle) στην Αμβέρσα για τη δημιουργία εκατοντάδων χαρακτικών με ποικιλία θεμάτων, πολλά από τα οποία αναπαράχθηκαν κατ' επανάληψη και συχνά περιλαμβάνονταν σε τόμους βιβλίων. Εργάστηκε, επίσης με τον Φραντσέσκο ντε' Ρόσσι (ή Φραντσέσκο Σαλβιάτι) στη διακόσμηση του Μπελβεντέρε του Βατικανού. Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν στη δημιουργία του «Studiolo di Francesco I», μιας αίθουσας του Παλάτσο Βέκιο, στην οποία συμμετείχε με δύο πίνακες, ένας από τους οποίους ήταν το εργαστήριο του Αλχημιστή.
Ο Κάρελ φαν Μάντερ έγραψε γι' αυτόν στο Schilder-boeck του, αναφέροντας ότι το 1604 ήταν 74 ετών και μέλος της Ακαδημίας ζωγράφων της Φλωρεντίας. Αναφέρει επίσης τον μαθητή του Αντόνιο Τεμπέστα, ο οποίος ζωγράφιζε πλοία και σκηνές μάχης (bataljes).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Μανιεριστές ζωγράφοι
Δουκάτο της Πομερανίας
Το Δουκάτο της Πομερανίας (γερμανικά: Herzogtum Pommern, πολωνικά: Księstwo Pomorskie) ήταν δουκάτο στην Πομερανία, νότια ακτή της Βαλτικής Θάλασσας, κυβερνούμενο από δούκες του Οίκου της Πομερανίας (Γκρίφινς). Η χώρα υπήρχε κατά τον Μεσαίωνα, στα έτη 1121–1160, 1264–1295, 1478–1531 και 1625–1637.
Το δουκάτο προήλθε από τη σφαίρα του Βαρτσίσουαφ Α΄, ενός σλαβικού Πομερανικού δούκα, και επεκτάθηκε από τα εδάφη του Σλάβε και Στόλπ το 1317, το Πριγκιπάτο του Ρύγκεν το 1325, και τα εδάφη του Λάουενμπουργκ και Μπούτο το 1455. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, περιλάμβανε επίσης τις βόρειες περιοχές Νόιμαρκ και Ούκερμαρκ, καθώς και την Σιρσιπανία και το Μεκλεμβούργο-Στρέλιτς.
Το Δουκάτο της Πομερανίας ιδρύθηκε ως υποτελές κράτος της Πολωνίας το 1121, το οποίο παρέμεινε μέχρι τη διάλυσή της Πολωνίας μετά το θάνατο του Πολωνού κυβερνήτη Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου το 1138. Στη συνέχεια, οι Δούκες της Πομερανίας ήταν ανεξάρτητοι και αργότερα υποτελείς του Δουκάτου της Σαξονίας από το 1164 έως το 1181, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1181 έως το 1185, της Δανίας από το 1185 έως το 1227 και τέλος, από το 1227, να μείνει με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα επόμενα γερμανικά κράτη.
Τις περισσότερες φορές, το δουκάτο κυβερνήθηκε κοινά με δούκα Γκρίφιν, με αποτέλεσμα διάφορα εσωτερικά χωρίσματα. Αφού πέθανε ο τελευταίος δούκας του Γκρίφιν κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου το 1637, το δουκάτο μοιράστηκε μεταξύ Βραδεμβούργου-Πρωσίας και Σουηδίας. Οι Βασιλιάδες της Σουηδίας και οι Μαργράβοι του Βρανδεμβούργου, αργότερα βασιλείς της Πρωσίας, έγιναν μέλη ως Δούκες της Πομερανίας στη λίστα των συμμετεχόντων στη λίστα του Ράιχσταγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην δουκάτα Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πλουραλισμός
Ο πλουραλισμός είναι ιδεαλιστική αντίληψη σύμφωνα με την οποία καθετί που υπάρχει αποτελείται από έναν ολόκληρο κόσμο από ανεξάρτητες οντότητες. Οι αιτίες του κόσμου είναι πολλές, ποικίλες και ατομικές, και δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές ως μορφές ή τρόποι έκφρασης μιας ενιαίας και απόλυτης ουσίας. Κύριοι εκπρόσωποί του πλουραλισμού ήταν ο Γουίλιαμ Τζέιμς και ο Φρήντριχ Σίλερ. Συγγενεύει ως θεωρία με τον δυϊσμό και είναι διαμετρικά αντίθετη προς τον μονισμό. Έτσι η πλουραλιστική ερμηνεία ενός φαινομένου λαμβάνει υπόψη ποικιλία παραγόντων ενώ η μονιστική, ένα μόνο παράγοντα. Ο Τζέημς θεωρεί ότι το σύμπαν είναι ένα σύνολο από ανεξάρτητα μέρη που έχουν μόνο εξωτερική, επιφανειακή σύνδεση. Απορρίπτει τη θεωρία για την αντικειμενικότητα της αλήθειας και υποστηρίζει την πολυμορφία και την πολλαπλότητά της, λέγοντας πως "Αληθινό είναι κάθε τι που είναι χρήσιμο". Πλουραλιστής θεωρείται ο Εμπεδοκλής, που διακρίνει τέσσερις βασικές ουσίες, από τις οποίες αποτελούνται τα όντα (το χώμα, το νερό, τον αέρα και τη φωτιά). Πλουραλιστική επίσης είναι και η οντολογική θεωρία του Νικολάι Χάρτμαν που χωρίζει την πραγματικότητα σε τέσσερις βαθμίδες (βαθμίδα της ύλης, της ζωής, της συνειδήσεως και του πνεύματος). Ο Λάιμπνιτς κρίνει ότι ο κόσμος αποτελείται από άπειρες αυτοδύναμες μονάδες, δηλαδή ανεξάρτητες πνευματικές οντότητες που τις συνδέει μια αρμονία.
Ο πλουραλισμός ως πολιτική θεωρία υποστηρίζει ότι η πολιτική κυριαρχία δεν αποτελεί μονοπώλιο μιας ομάδας ή μιας τάξης αλλά πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία και τη συγκατάθεση της πλειοψηφίας του κοινωνικού συνόλου.
Ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη pluralis που σημαίνει πλήθος, πληθυντικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου Κατηγορία:Δημοκρατία Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες Κατηγορία:Επιστημολογικές θεωρίες
Δήμος Νικηφόρου Φωκά
Ο Δήμος του Νικηφόρου Φωκά ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρεθύμνης. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του Νομού Ρεθύμνου και είχε σαν έδρα τη Γωνιά. Ονομάστηκε από τον αυτοκράτορα του 10ου αιώνα, Νικηφόρο Φωκά, ο οποίος απελευθέρωσε την περιοχή το 961 μ.Χ. ιδρύοντας και το χωριό Καλονύκτης Ρεθύμνου. Το 2011, αριθμούσε πληθυσμό της τάξεως των 8,911 κατοίκων, ενώ η έκτασή του ήταν της τάξεως των 95,641 τ.χλμ..
Ο δήμος και από το 2010 δημοτική ενότητα (απογραφή 2011) περιλαμβάνει 14 δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμαρχοι
Από τη σύσταση του δήμου το 1999 ως την κατάργησή του, το 2010, δήμαρχος υπηρέτησε ο Αντώνιος Πατεράκης. Για τρίτη φορά εξελέγη το 2006 με ποσοστό 100%.
Αμπελοχώρι Βοιωτίας
Το  Αμπελοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται δυτικά της Θήβας, χτισμένο ανάμεσα σε λόφους σε υψόμετρο 300 μέτρων. Το παλιό του όνομα, το οποίο ακόμα ακούγεται, ήταν Σαλισάτι. Έχει πληθυσμό 314 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την αμπελουργία και την κτηνοτροφία. Στο Αμπελοχώρι γεννήθηκε ο αγιορείτης ασκητής Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (1912-1998). Η τοπική κοινότητα Αμπελοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 10,647 χμ² (2011).
Ετυμολογία
Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Αμπελοσάλεσι οπότε και μετονομάστηκε σε Αμπελοχώρι.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Υπουργείο Βορείου Ελλάδος
Το Υπουργείο Βορείου Ελλάδος (Βόρειας Ελλάδας) συστάθηκε για πρώτη φορά το 1955 από την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου ως συνέπεια της κατάργησης των Γενικών Διοικήσεων, οι οποίες αντικαταστάθηκαν, ως επί το πλείστον, από τις Νομαρχίες. Πρώτος Υπουργός διετέλεσε ο Γεώργιος Κοσμάς. Σε αυτό το πλαίσιο, δημιουργήθηκε το «Υπουργείο Βορείου Ελλάδος», με έδρα το Διοικητήριο στη Θεσσαλονίκη. Αρμοδιότητα του Υπουργείου ήταν ο συντονισμός και η επίβλεψη εκτέλεσης της κυβερνητικής πολιτικής στην περιφέρειά του (Μακεδονία και Θράκη), καθώς και η εποπτεία των Νομαρχών. Καταργήθηκε το 1971 από τη δικτατορική κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου λόγω της σύστασης, στο πρότυπο των παλαιότερων Γενικών Διοικήσεων, των Περιφερειακών διοικήσεων. Οι αρμοδιότητές του μοιράστηκαν στις ανάλογες Περιφερειακές Διοικήσεις, των οποίων προΐστατο ο αντίστοιχος υφυπουργός, που υπήχθησαν στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το Υπουργείο επανιδρύθηκε το 1974 από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή ενώ το 1988 μετονομάστηκε σε Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης.
Λεπουιάι
Η Λεπουιάι (σαμόα: Lepuia'i) είναι ένα χωριό των νησιών Σαμόα. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε πληθυσμό, αλλά μεγαλύτερο σε έκταση χωριό του νησιού Μανόνο, μετά το Φαλέου. Ανήκει στο Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Έχει πληθυσμό 223 κατοίκων (2006).
Το Μανόνο συμπεριλάμβάνει μόνο τέσσερα χωριά: Σάλουα, Φαλέου, Απάι και την Λεπουιάι.
Γεωγραφία
Η Λεπουιάι βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού.
Δημογραφία
Η Λεπουιάι έχει πληθυσμό 223 κατοίκων (2006). Είναι το δεύτερο μικρότερο σε πληθυσμό, αλλά μεγαλύτερο σε έκταση χωριό από τα τέσσερα του Μανόνο, μετά το Φαλέου.
Παραπομπές
Λεπουιάι Λεπουιάι
Τριτάκη Πάτρας
Το Τριτάκη είναι συνοικία βορειοδυτικά του κάστρου της Πάτρας, στην Ελλάδα, και ουσιαστικά αποτελεί μέρος της περιοχής του Βλατερού. Χαρακτηριστικό της συνοικίας είναι πως υπάρχει μόνο ένας στενός δρόμος στην άκρη της, ο οποίος διέρχεται περιμετρικά του κάστρου, ενώ όλη η υπόλοιπη συνοικία είναι γεμάτη από μικρά ανηφορικά/κατηφορικά δρομάκια με σκάλες. Αυτή η γειτονιά φημίζεται για τα παλιά σπίτια της, τα μικρά δρομάκια και σκαλάκια που συνδέουν το κέντρο της πόλης με το Κάστρο. Οι πιο γνωστές σκάλες της περιοχής είναι οι Σκάλες Τριτάκη, που βρίσκονται στο τέλος της οδού Κολοκοτρώνη και δυτικά της κορυφής της κλίμακας της Αγίου Νικολάου. Δεν είναι τόσο γνωστές, ωστόσο τουρίστες τις χρησιμοποιούν για να κατέβουν από το Κάστρο στο κέντρο.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία της είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον Κρητικό συνταγματάρχη Νικόλαο Τριτάκη, ο οποίος το 1866 είχε αγοράσει 21 στρέμματα γης στην περιοχή αποτελώντας ήδη από το 1824 κάτοικο Πατρών. Τα συγκεκριμένα στρέμματα είχαν παραχωρηθεί από τον Καποδίστρια στον Εμμανουήλ Παπανικολάκη για αποικισμό Κρητικών αλλά αυτός μεταβίβασε τα διακαιώματα στον Τριτάκη. Το κράτος δεν αναγνώρισε τη μεταφορά με αποτέλεσμα να χρειαστεί δικαστική απόφαση (184/1876) του Αρείου Πάγου για να λυθεί η υπόθεση.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Μπελσέρ
Το Μπελσέρ (γαλλικά: Bellesserre, οξιτανικά: Bèrasèrra) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Υδροχλωρικό οξύ
Το υδροχλωρικό οξύ είναι υδατικό διάλυμα του αέριου υδροχλωρίου με το οποίο έχει και τον ίδιο χημικό τύπο, HCl. Είναι ανόργανο ισχυρό οξύ, πολύ διαβρωτικό με πολλές και σημαντικές βιομηχανικές χρήσεις. Προσβάλλει το δέρμα και καταστρέφει κάθε φυτικό ή ζωικό ιστό. Η οσμή του είναι ερεθιστική και αποπνικτική. Το καθαρό υδροχλωρικό οξύ είναι τελείως άχρωμο, αλλά το υδροχλωρικό οξύ του εμπορίου είναι κιτρινωπό επειδή περιέχει προσμίξεις. Τα υγρά του στομάχου περιέχουν υδροχλωρικό οξύ που εκκρίνεται από πολυάριθμους μικρούς αδένες, οι οποίοι βρίσκονται στα τοιχώματά του.
Το παλιότερο όνομά του ήταν σπίρτο του άλατος. Το όνομα αυτό το πήρε από την εποχή κατά την οποία παρασκευαζόταν αποκλειστικά και μόνο από το κοινό μαγειρικό αλάτι το οποίο αποτελεί στη φύση άφθονη και φθηνή πρώτη ύλη. Πρώτος περιγράφει γενικά το οξύ ο Άραβας αλχημιστής Γιαμπίρ ιμπν Χαϊάν (Jabir ibn Hayyan) κατά τον 8ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε από τους αλχημιστές στην αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου, και αργότερα από Ευρωπαίους επιστήμονες όπως ο Γιόχαν Ρούντολφ Γκλάουμπερ (Johann Rudolf Glauber), ο Τζόζεφ Πρίστλεϋ (Joseph Priestley) και ο Σερ Χάμφρεϋ Ντέϊβυ (Humphry Davy).
Η παραγωγή του υδροχλωρικού οξέος σε μεγάλη κλίμακα αρχίζει κατά τη Βιομηχανική Επανάσταση και σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτατα στη χημική βιομηχανία ως πρώτη ύλη στην παραγωγή πολυάριθμων εμπορικών προϊόντων. Χρησιμοποιείται όμως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις όπως για τον καθαρισμό λεκανών των αφοδευτηρίων, για τον καθαρισμό των τοίχων από τις πολλές ασβεστώσεις, για τον καθαρισμό των μετάλλων πριν τον γαλβανισμό τους με ψευδάργυρος, για την παραγωγή ζελατίνης, στην επεξεργασία δέρματος κ.ά.
Από το 1988, το υδροχλωρικό οξύ έχει καταγραφεί στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών ως πρόδρομη ένωση για την παραγωγή της ηρωίνης, της κοκαΐνης και της μεθαμφεταμίνης.
Ιστορία
thumb|left|150px|Μεσαιωνικό χειρόγραφο που απεικονίζει τον αλχημιστή Jabir ibn Hayyan Το υδροχλωρικό οξύ ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 800 μ.Χ. από τον αλχημιστή Γιαμπίρ ιμπν Χαϊάν ο οποίος ανακάτεψε μαγειρικό αλάτι (χλωριούχο νάτριο) με βιτριόλι (θειικό οξύ). Ο Γιαμπίρ ανακάλυψε πολλές σπουδαίες χημικές ενώσεις και κατέγραψε τις ανακαλύψεις τους σε περισσότερα από είκοσι βιβλία. Έτσι, η γνώση για το υδροχλωρικό οξύ και τα άλλα αντιδραστήρια διατηρήθηκε για εκατοντάδες χρόνια. Η ανακάλυψη από το Γιαμπίρ του βασιλικού νερού που αποτελείται από υδροχλωρικό και νιτρικό οξύ, ενδιέφερε πάρα πολύ τους αλχημιστές που έψαχναν για τη φιλοσοφική λίθο.
Κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης στην Ευρώπη, η ζήτηση για αλκαλικές ουσίες αυξήθηκε. Μία νέα βιομηχανική διαδικασία του Γάλλου Νικολά Λεμπλάν (Nicolas Leblanc) επέτρεψε τη φθηνή και σε μεγάλη κλίμακα παραγωγή του ανθρακικού νατρίου (σόδας). Στη μέθοδο Leblanc, το κοινό αλάτι μαζί με θειικό οξύ, ασβεστόλιθο και άνθρακα, μετατρεπόταν σε ανθρακικό νάτριο απελευθερώνοντας υδροχλώριο στην ατμόσφαιρα ως παραπροϊόν. Το 1863 θεσπίστηκε νόμος στην Αγγλία και σε άλλες χώρες που υποχρέωνε τους παραγωγούς σόδας να μην ελευθερώνουν το υδροχλώριο στον αέρα αλλά να το διοχετεύουν στο νερό. Έτσι ξεκίνησε η παραγωγή υδροχλωρικό οξύ σε βιομηχανική κλίμακα.
Τον 20ό αιώνα, η μέθοδος Leblanc αντικαταστάθηκε από τη μέθοδο Σολβέ (Solvay) κατά την οποία δεν παράγεται υδροχλωρικό οξύ ως παραπροϊόν. Επειδή όμως το υδροχλωρικό οξύ είχε ήδη αποκτήσει μεγάλο ενδιαφέρον ως χημικό προϊόν, επινοήθηκαν άλλες μέθοδοι παραγωγής του, μερικές από τις οποίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και σήμερα. Μετά το 2000, το υδροχλωρικό οξύ, παράγεται κυρίως από τη διοχέτευση σε νερό του του παραπροϊόντος υδροχλωρίου από τη βιομηχανική παραγωγή οργανικών ενώσεων.
Προέλευση
Το αέριο υδροχλώριο βρίσκεται στη φύση σε μικρά ποσά στα αέρια των ηφαιστείων. Το υδατικό διάλυμα υπάρχει στο γαστρικό υγρό των θηλαστικών. Τα άλατά του (π.χ. NaCl) είναι πολύ διαδεδομένα στη φύση κυρίως στο θαλασσινό νερό αλλά και σαν ορυκτά (Αλίτης, συλβίνης, καρναλίτης κ.ά)
Παρασκευές αέριου υδροχλωρίου
Το αέριο υδροχλώριο παράγεται εργαστηριακά: Βιομηχανικά παράγεται με θέρμανση στους 350 °C του χλωριούχου νατρίου με πυκνό θειικό οξύ.
Βιομηχανική παραγωγή υδροχλωρικού οξέος
Το υδροχλωρικό οξύ παράγεται σε διαλύματα μέχρι και 38 % σε HCl. Παραγωγή διαλυμάτων μεγαλύτερων συγκεντρώσεων (μέχρι λίγο πάνω από το 40 %) είναι εφικτή από χημικής άποψης, αλλά ο ρυθμός εξάτμισης είναι τόσο υψηλός που η αποθήκευση και ο χειρισμός του οξέος χρειάζονται επιπλέον προφυλάξεις, όπως εφαρμογή πίεσης και χαμηλής θερμοκρασίας. Μαζική βιομηχανική παραγωγή γίνεται για συγκεντρώσεις 30% έως 34% έτσι ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά του οξέος και ο περιορισμός απωλειών από τους ατμούς του αέριου HCl. Διαλύματα για οικιακή καθαριστική χρήση είναι περιεκτικότητας 14 % - 16 %.
Οι κυριότερες βιομηχανίες παραγωγής υδροχλωρικού οξέος σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η Dow Chemical και η Georgia Gulf Corporation των Η.Π.Α., η Κινέζικη FMC, η Tosoh Corporation από την Ιαπωνία, η Ολλανδική Akzo Nobel και η Βελγική Tessenderlo. Η συνολική παγκόσμια παραγωγή, εκφρασμένη ως HCl, εκτιμάται σε 20 εκατομμύρια τόνους/έτος από τους οποίους τα 3 εκατομμύρια προέρχονται από άμεση σύνθεση και το υπόλοιπο από δευτερογενείς διεργασίες.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Γενικά τα διαλύματα του υδροχλωρικού οξέος είναι διαυγή, άχρωμα και σε υψηλές συγκεντρώσεις ατμίζοντα. Οι φυσικές ιδιότητές τους όπως σημείο βρασμού και σημείο τήξης, πυκνότητα, pH κλπ. εξαρτώνται από τη συγκέντρωση του διαλύματος. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα φυσικά χαρακτηριστικά κάποιων διαλυμάτων υδροχλωρικού οξέος.
Η πίεση και η θερμοκρασία αναφοράς του παραπάνω πίνακα είναι 1 Atm (101.325 kPa) και 20 °C
Αζεοτροπικό μίγμα
Το υδροχλωρικό οξύ σχηματίζει με το νερό δυαδικό (δηλ. δύο συστατικών) αζεοτροπικό μίγμα που αποστάζει με αναλογία 20.22 % w/w σε HCl στους 108.58 °C. Έτσι, αν βράσουμε σε πίεση 1 Atm μίγμα HCl-H2Ο οποιασδήποτε σύστασης, θα μείνει στη φιάλη βρασμού διάλυμα 20.22 % w/w σε HCl. Το διάλυμα αυτό θα αποστάζει στους 108.58 °C, χωρίς μεταβολή στη σύσταση και στο σημείο βρασμού του. Από διάλυμα, λοιπόν, περιεκτικότητας > 20.22 % μπορεί να αποχωριστεί με απόσταξη καθαρό HCl, ενώ από διαλύματα μικρότερης περιεκτικότητας θα αποχωριστεί καθαρό νερό. Επειδή το αζεοτροπικό αυτό σύστημα HCl-H2Ο έχει σταθερό σημείο βρασμού και σύσταση, χρησιμοποιείται ως πρότυπο διάλυμα για την παρασκευή διαλυμάτων διαφόρων συγκεντρώσεων απαραίτητων στην ογκομετρική ανάλυση, παρόλο που η ακριβής συγκέντρωση του διαλύματος εξαρτάται από την ατμοσφαιρική πίεση κατά τη στιγμή της παρασκευής του διαλύματος.
Υπάρχουν τέσσερα σταθερά ευτηκτικά σημεία για το υδροχλωρικό οξύ μεταξύ του πάγου (που είναι 0 % σε HCl) και ισάριθμων κρυσταλλικών μορφών : HCl·H2Ο (68% HCl), HCl·2H2Ο (51% HCl), HCl·3H2Ο (41% HCl) και HCl·6H2Ο (25% HCl).
Το υδροχλωρικό ως ισχυρό οξύ
Το υδροχλωρικό είναι μονοπρωτικό οξύ, πράγμα που σημαίνει ότι ιοντίζεται πλήρως σε ένα στάδιο αποδίδοντας ένα πρωτόνιο το οποίο βέβαια είναι εφυδατωμένο (Η3Ο+) και ένα ανιόν χλωρίου (Cl-) : Το υδροχλωρικό οξύ μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή χλωριούχων αλάτων όπως είναι το χλωριούχο νάτριο (ΝaCl).
Τα μονοπρωτικά οξέα έχουν μιά σταθερά ιοντισμού, Ka, η οποία εκφράζει και το ποσοστό ιοντισμού ή διάστασης της χημικής ένωσης στο νερό. Για ένα ισχυρό οξύ όπως το υδροχλωρικό, η Ka είναι μεγάλη και εξαρτάται από την περιεκτικότητα του διαλύματος σε HCl. Δεν είναι γενικά καλώς ορισμένη και αναφέρονται τιμές όπως 103 και 104 ακόμα και 107 που δεν στηρίζονται όμως σε θερμοδυναμικά δεδομένα.
Όταν χλωριούχα άλατα, όπως το NaCl, προσθέτονται σε υδατικά HCl, ουσιαστικά δεν επηρεάζουν το pH αποδεικνύοντας ότι το ανιόν Cl- είναι ασθενής συζυγής βάση και δεν υδρολύεται. Για διαλύματα υδροχλωρικού οξέος ενδιάμεσης ισχύος, η ταύτιση της Molarity του οξέος και της Molarity των ιόντων Η3Ο+ στο διάλυμα είναι πολύ ικανοποιητική (μέχρι τέσσερα δεκαδικά ψηφία) πράγμα που επιβεβαιώνει τον ισχυρό χαρακτήρα και τον πλήρη ιοντισμό του οξέος.
Από τα ισχυρά οξέα, το υδροχλωρικό είναι το μονοπρωτικό οξύ που έχει τις λιγότερες πιθανότητες να αλλοιωθεί κατά την αποθήκευση ή τον χειρισμό του. Τα διαλύματά του είναι αρκετά σταθερά και το ανιόν χλωρίου που περιέχουν είναι σχετικά αδρανές και μη-τοξικό.
Το υδροχλωρικό οξύ αποτελεί άριστο μέσο οξίνισης και προτιμάται έναντι άλλων οξέων στις ογκομετρήσεις προσδιορισμού της ποσότητας μιας βάσης που περιέχεται σε ένα υδατικό διάλυμα. Άλλωστε τα ισχυρά οξέα έχουν μεγαλύτερη ακρίβεια στον καθορισμό του τελικού σημείου μιας ογκομετρήσεις.
Αντιδράσεις υδροχλωρικού οξέος
♦ Αντιδράσεις οξέος-βάσης
Αντιδρά με υδατικά διαλύματα βάσεων (π.χ. διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου, NaOH, διάλυμα αμμωνίας ΝΗ3 κλπ.) και βασικών οξειδίων (π.χ. οξείδιο του ασβεστίου, CaO κ.ά.):
♦ Μεταθετικές αντιδράσεις
Αντιδρά με άλατα ασθενών οξέων όπως π.χ. το θειώδες νάτριο, Na2SO3 (άλας του θειώδους οξέος), ανθρακικό ασβέστιο, CaCO3 (άλας του ανθρακικού οξέος) κλπ. :
♦ Δράση ως οξειδωτικό
Fiat Freemont
Το Fiat Freemont ήταν ένα μεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Fiat, αν και ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μια παράλληλη έκδοση του Dodge Journey, με το οποίο έχουν μικρές μόνο εμφανισιακές διαφορές. Το Freemont κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler για λογαριασμό της Fiat, από τον Μάρτιο του 2011 έως το 2016. Αντικατέστησε τα Dodge Journey και Fiat Ulysse.
Υδροχλωρικό οξύ
Αντιδράσεις υδροχλωρικού οξέος
Δίνει αντιδράσεις απλής αντικατάστασης με μέταλλα που οφείλονται στην οξειδωτική δράση του υδροξωνίου (Η3Ο+). Το υδροχλωρικό οξύ αντιδρά με τα μέταλλα πάνω από το Η2 στην ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων οπότε εκλύεται Η2 και σχηματίζεται χλωρίδιο του μετάλλου που περιέχει το μέταλλο με τον κατώτερο αριθμό οξείδωσής του : όπου x = ο μικρότερος αριθμός οξείδωσης του μετάλλου και Μ = όλα τα μέταλλα εκτός Bi, Cu, Hg, Ag, Pt, Au π.χ.
Fiat Freemont
Ειδικότερα το Freemont παρουσιάστηκε στο Σαλόνι της Γενεύης τον Μάρτιο του 2011 και κυκλοφόρησε πρώτα στην Ιταλία στις 29 Μαΐου, ενώ στις άλλες χώρες της Ευρώπης μέσα στο καλοκαίρι του ίδιου έτους. Αρχικά κυκλοφόρησε μόνο στις αριστεροτίμονες χώρες, με αξιοσημείωτη εξαίρεση την Ολλανδία, όπου η επίσημη αντιπροσωπεία αποφάσισε να μην το εισάγει, καθώς το θεώρησε υπερβολικά μεγάλο σε κυβισμό και σε εμπορική τιμή για μοντέλο της Fiat για να καταφέρει αξιόλογες πωλήσεις. Ωστόσο, μια δεξιοτίμονη εκδοχή κυκλοφόρησε τελικώς στην Αυστραλία, αλλά δεν διατέθηκε ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Υδροχλωρικό οξύ
Αντιδράσεις υδροχλωρικού οξέος
♦ Δράση ως αναγωγικό
Δραστηριότητες καθημερινής ζωής
Οι ΔΚΖ ορίζονται ως «τα πράγματα που συνήθως κάνουμε... όπως η προσωπική μας σίτιση, το να κάνουμε μπάνιο, το να ντυθούμε, να περιποιηθούμε-καλλωπιστούμε, να εργαστούμε, να ασχοληθούμε με τα οικιακά και να ψυχαγωγηθούμε στον ελεύθερο χρόνο μας." Ένα πλήθος εθνικών ερευνών συλλέγει δεδομένα σχετικά με την κατάσταση των ΔΚΖ του πληθυσμού των ΗΠΑ. Παρότι έχουν προταθεί βασικές κατηγορίες ΔΚΖ, το τι συγκεκριμένα συνιστά μία συγκεκριμένη ΔΚΖ σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον για ένα συγκεκριμένο άτομο μπορεί να διαφέρει.
Fiat Freemont
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Υδροχλωρικό οξύ
Αντιδράσεις υδροχλωρικού οξέος
Οξειδώνεται από τα πιο ισχυρά από το χλώριο οξειδωτικά στοιχεία όπως το φθόριο (F2) και το όζον (O3). Το χλώριο αντικαθίσταται από F και Ο αντίστοιχα : Οξειδώνεται από ισχυρά οξειδωτικά όπως το υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4), το διχρωμικό κάλιο (K2Cr2O7), το νιτρικό οξύ (HNO3) και τα οξείδια του μαγγανίου (MnO2) και του μολύβδου (PbO2) : Αντιδρά επίσης με το υπεροξείδιο του νατρίου : με υπερχλωρικό κάλιο : με χλωράσβεστο : με νιτρικό νάτριο :
♦ Το βασιλικό ύδωρ
Δραστηριότητες καθημερινής ζωής
Βασικές ΔΚΖ
Οι Βασικές ΔΚΖ αποτελούνται από καθήκοντα αυτοφροντίδας, μεταξύ των οποίων:
Instrumental ΔΚΖ
Οι Instrumental Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (iΔΚΖ) [Instrumental Activities of Daily Living-IADLs] δεν είναι απαραίτητες για θεμελιώδη λειτουργία, αλλά επιτρέπουν σε ένα άτομο να ζει ανεξάρτητα στην κοινότητα:
Υδροχλωρικό οξύ
Αντιδράσεις υδροχλωρικού οξέος
Το βασιλικό ύδωρ είναι μίγμα αραιού νιτρικού (HNO3) και υδροχλωρικού οξέος, τα οποία αντιδρούν με αναλογία 1:3. Ονομάστηκε έτσι γιατί διαλύει τον βασιλιά των μετάλλων, τον χρυσό (Au) και τον μετατρέπει σε χλωριούχο χρυσό(III) (AuCl3) που είναι ευδιάλυτος στο νερό :
♦ Ανίχνευση του υδροχλωρικού οξέος
Το υδροχλωρικό οξύ και τα άλατά του ανιχνεύονται με την προσθήκη διαλύματος νιτρικού αργύρου (AgNO3), οπότε σχηματίζεται χαρακτηριστικό άσπρο ίζημα σύμφωνα με την αντίδραση: Το αέριο HCl ανιχνεύεται με αέρια αμμωνία (ΝΗ3) οπότε σχηματίζονται λευκά νέφη χλωριούχου αμμωνίου (NH4Cl).
Δραστηριότητες καθημερινής ζωής
Instrumental ΔΚΖ
Oι νοσηλευτές ως οι καθ' ύλην αρμόδιοι για την προαγωγή και διατήρηση της ψυχοσωματικής υγείας του ατόμου αξιολογούν την ικανότητα του ατόμου να ανταποκρίνεται στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, αλλά και διατυπώνουν υπαρκτές και δυνητικές διαγνώσεις σε περίπτωση υπαρκτής ή δυνητικής δυσλειτουργίας με βάση το πρωτόκολλο της Ένωση Νοσηλευτικής Διάγνωσης Αμερικής (NANDA) και προβαίνουν αυτόνομα ή σε συνεργασία με άλλους επαγγελματίες υγείας στις απαραίτητες ενέργειες.
Αξιολόγηση των ΔΚΖ
Υπάρχουν αρκετά εργαλεία αξιολόγησης, όπως η κλίμακα ΔΚΖ Katz, η κλίμακα Instrumental ΔΚΖ Lawton , η κλίμακα Δραστηριοτήτων Καθημερινής Ζωής του Μπρίστολ και η Κλίμακα Barthel.
Υδροχλωρικό οξύ
Διαλύτης
thumb|right|100px|Το υδροχλωρικό οξύ είναι πολύ κοινό χημικό αντιδραστήριο
Δραστηριότητες καθημερινής ζωής
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Νοσηλευτική Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας Κατηγορία:Ιατρική Αποκατάστασης Κατηγορία:Προσωπική φροντίδα
Μαρίνος Ουζουνίδης (πολιτικός)
Ο Μαρίνος Ουζουνίδης είναι Έλληνας πολιτικός.
Υδροχλωρικό οξύ
Διαλύτης
Το υδροχλωρικό οξύ χρησιμοποιείται πολύ στην αναλυτική χημεία και αποτελεί τον κυριότερο μέσο διάλυσης δειγμάτων ορυκτών και κραμάτων. Τα κύρια πλεονεκτήματά του είναι : Το υδροχλωρικό οξύ διαλύει τα περισσότερα από τα κοινά μέταλλα. Εξαιρούνται τα : αντιμόνιο (Sb), άργυρος (Ag), αρσενικό (As), βισμούθιο (Bi), υδράργυρος (Hg) και χαλκός (Cu). Οι αντιδράσεις διάλυσης του μολύβδου (Pb), του κοβαλτίου (Co), του νικελίου (Ni) και του καδμίου (Cd) είναι πολύ αργές.
Μαρίνος Ουζουνίδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012, εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της περιφερειακής ενότητας Έβρου με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, θέση που παραχώρησε μετά την τελετή ορκωμοσίας του στην Βουλή των Ελλήνων στον αρχηγό του κόμματος και συνυποψήφιο στην ίδια περιφέρεια Πάνο Καμμένο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του ιδίου χρόνου. Ο αρχηγός των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος του ανέθεσε μετά την δεύτερη εκλογή του, το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης.
Υδροχλωρικό οξύ
Διαλύτης
Τα περισσότερα από τα οξείδια και υδροξείδια των κοινών μετάλλων είναι επίσης διαλυτά στο υδροχλωρικό οξύ. Προσβάλλονται επίσης και τα ανθρακικά άλατα όπως ο ασβεστόλιθος αλλά και τα θειούχα ορυκτά όπως ο γαληνίτης και ο αντιμονίτης. Εξαιρείται ο σιδηροπυρίτης.
Τρόφιμα
Πολλές χημικές αντιδράσεις που εμπλέκουν το υδροχλωρικό οξύ εφαρμόζονται στην παραγωγή τροφίμων, συστατικών τροφίμων και πρόσθετων. Τα τρόφιμα στα οποία χρησιμοποιείται το οξύ είναι η ασπαρτάμη, η φρουκτόζη, το κιτρικό οξύ, η λυσίνη, διάφορες υδρολυόμενες φυτικές πρωτεΐνες κ.ά. Χρησιμοποιείται επίσης ως ρυθμιστής οξύτητας (E507) στα τυροκομικά και στην μπύρα χωρίς να έχουν αναφερθεί παρενέργειες.
Μαρίνος Ουζουνίδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι εξάδελφος του συνονόματου και συνεπώνυμου πρώην ποδοσφαιριστή και προπονητή Μαρίνου Ουζουνίδη.
Την 1 Σεπτεμβρίου 2015, ο Μαρίνος Ουζουνίδης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Έλληνες μηχανολόγοι μηχανικοί
Υδροχλωρικό οξύ
Καθαρισμός του χάλυβα
Μια από τις σημαντικότερες εφαρμογές του υδροχλωρικού οξέος είναι η απομάκρυνση της σκουριάς και των ανεπιθύμητων προσμίξεων από την επιφάνεια χάλυβα αυξημένης περιεκτικότητας σε άνθρακα, πριν από κάποια επεξεργασία όπως η ανόπτυση, ο γαλβανισμός κλπ. Χρησιμοποιείται κατά κανόνα διάλυμα 18%. Η αντίδραση αφαίρεσης του οξειδίου του σιδήρου είναι : Το προϊόν δηλ. ο χλωριούχος σίδηρος(ΙΙ), FeCl2, επαναχρησιμοποιείται αντί για το υδροχλωρικό οξύ έχοντας τα ίδια αποτελέσματα αλλά τελικά δηλητηριάζεται από την παρουσία βαρέων μετάλλων στον χάλυβα.
Παράλληλα με τις βιομηχανικές τεχνικές καθαρισμού του χάλυβα, έχουν αναπτυχθεί και διεργασίες επανάκτησης του υδροχλωρικού οξέος όπως η τεχνική ρευστοποιημένης κλίνης, με τις οποίες αναδημιουργείται το οξύ από τα απόβλητα των καθαρισμών. Η πιο συνηθισμένη τεχνική είναι η υδροπυρόλυση που βασίζεται στην αντίδραση :
Παραγωγή οργανικών ενώσεων
Το υδροχλωρικό οξύ χρησιμοποιείται για την παραγωγή οργανικών ενώσεων όπως το βινυλο-χλωρίδιο (χλωρο-αιθάνιο, CH2=CHCl), ο πολυμερισμός του οποίου οδηγεί στο πολυ-βινυλο-χλωρίδιο, το γνωστό PVC. Το βινυλο-χλωρίδιο παράγεται από την καταλυτική αντίδραση του υδροχλωρικού οξέος με το ακετυλένιο : Άλλες οργανικές ενώσεις που παράγονται με υδροχλωρικό οξύ είναι η διφαινόλη Α (που χρησιμοποιείται στην παραγωγή πολυανθρακικών θερμοπλαστικών πολυμερών), ο ενεργός άνθρακας, το ασκορβικό οξύ (βιταμίνη C) και πολλά φαρμακευτικά προϊόντα.
Παραγωγή ανόργανων ενώσεων
Πολυάριθμες ανόργανες ενώσεις μπορούν να παραχθούν από το υδροχλωρικό οξύ με αντιδράσεις οξέος-βάσης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται χημικά προϊόντα επεξεργασίας νερού όπως ο χλωριούχος σίδηρος (ΙΙΙ) που παράγεται από τον μαγνητίτη (Fe2O3) με την αντίδραση : αλλά και ένυδρα χλωριούχα άλατα του αργιλίου (PAC).
Άλλες ανόργανες ενώσεις που παράγονται με υδροχλωρικό οξύ είναι διάφορα χλωριούχα άλατα όπως χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2) και χλωριούχο νικέλιο (NiCl2) που χρησιμοποιούνται στην ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση : καθώς και ο χλωριούχος ψευδάργυρος (ZnCl2) που χρησιμοποιείται στους γαλβανισμούς και στη βιομηχανία παραγωγής μπαταριών.
Έλεγχος του pH και εξουδετέρωση
Το υδροχλωρικό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη ρύθμιση του pH ενός διαλύματος αφού αντιδρά με τα ιόντα υδροξυλίου (ΟΗ-) : Σε βιομηχανίες τροφίμων και φαρμάκων όπου απαιτείται υψηλή καθαρότητα των προϊόντων, το υδροχλωρικό οξύ που χρησιμοποιείται για έλεγχο του pH πρέπει να είναι εξαιρετικής ποιότητας. Σε άλλες περιπτώσεις όπως π.χ. στην εξουδετέρωση υγρών αποβλήτων, επαρκεί η καθαρότητα του εμπορικού υδροχλωρικού οξέος.
Αναγέννηση ιοντοανταλλακτών
Πολύ καλής ποιότητας υδροχλωρικό οξύ χρησιμοποιείται στην αναγέννηση των ρητινών ανταλλαγής ιόντων (ιοντοανταλλακτικές ρητίνες). Η ανταλλαγή κατιόντων χρησιμοποιείται ευρέως για την αφαίρεση ιόντων, όπως π.χ. Na+ και Ca2+ από το νερό για παραγωγή απιονισμένου νερού. Το οξύ χρησιμοποιείται για την έκπλυση των κατιόντων από τις ρητίνες. Οι ιοντοανταλλάκτες και το απιονισμένο νερό χρησιμοποιούνται σε όλες τις βιομηχανίες χημικών προϊόντων, παραγωγης πόσιμου νερού, και σε όλες τις βιομηχανίες τροφίμων.
Άλλες χρήσεις
Το υδροχλωρικό οξύ χρησιμοποιείται σε μεγάλο αριθμό εφαρμογών μικρής κλίμακας όπως η επεξεργασία δερμάτων, ο οικιακός καθαρισμός και η κατασκευή κτιρίων. Χρησιμοποιείται επίσης στην παρασκευή φωσφορικού οξέος, χλωριούχου αμμωνίου, λιπασμάτων, χρωμάτων και τεχνητού μεταξιού και ακόμα για τον καθαρισμό μεμβρανών σε μονάδες αφαλάτωσης, για την παραγωγή συνθετικού καουτσούκ από την επεξεργασία ισοπρένιου. Οι διαδικασίες άντλησης πετρελαίου μπορούν να βελτιωθούν με εγχύσεις υδροχλωρικού οξέος στα πετρώματα που περιβάλλουν τα πετρελαϊκά κοιτάσματα. Έτσι διαλύεται ένα μέρος των βράχων και μεγαλώνει η δομή του κοιτάσματος.
Το υδροχλωρικό οξύ στους ζωικούς οργανισμούς
Το γαστρικό υγρό αποτελεί μια από τις κυριότερες εκκρίσεις των κυττάρων των τοιχωμάτων του στομάχου των θηλαστικών. Στον άνθρωπο αποτελείται κυρίως από υδροχλωρικό οξύ (περίπου 5000 ppm) και από χλωριούχο κάλιο και νάτριο. Το pH του γαστρικού υγρού είναι από 1 έως 2.
Το γαστρικό υγρό ενεργεί ως φραγμός έναντι μικροοργανισμών για την πρόληψη των λοιμώξεων και παίζει σημαντικό ρόλο στην πέψη των τροφών. Το χαμηλό pH του μετουσιώνει τις πρωτεΐνες των τροφών και έτσι διευκολύνει την πέψη τους από πεπτικά ένζυμα όπως η πεψίνη. Μετά την απομάκρυνση από το στομάχι, το υδροχλωρικό οξύ εξουδετερώνεται στον δωδεκαδάκτυλο από όξινο ανθρακικό νάτριο.
Το ίδιο το στομάχι προστατεύεται από το ισχυρό οξύ εκκρίνοντας ένα παχύ, προστατευτικό στρώμα βλέννας που αποτελείται από ρυθμιστικό διάλυμα σεκρετίνης-όξινου ανθρακικού νατρίου. Αν οι παραπάνω μηχανισμοί δε λειτουργούν σωστά, προκαλούνται πεπτικά έλκη και καούρες.
Ασφάλεια
Το πυκνό υδροχλωρικό οξύ είναι ατμίζον. Τόσο οι ατμοί όσο και το διάλυμα έχουν διαβρωτική επίδραση στους ανθρώπινους ιστούς και προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα, τα μάτια, το δέρμα και τα έντερα. Μετά την ανάμειξη του υδροχλωρικού οξέος με κοινά χημικά οξειδωτικά, όπως το υποχλωριώδες νάτριο (χλωρίνη, NaClO) ή το υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4), παράγεται τοξικό αέριο χλώριο : Οι εξοπλισμοί ατομικής προστασίας πρέπει να περιλαμβάνουν γάντια από λάστιχο ή από PVC, προστατευτικά γυαλιά και ρούχα ανθεκτικά στα οξέα. Οι κίνδυνοι από τα διαλύματα υδροχλωρικού οξέος εξαρτώνται από τη συγκέντρωση. Ο ακόλουθος πίνακας παραθέτει την ταξινόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα διαλύματα του υδροχλωρικού οξέος :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Αχμέτ Αφίφ
Ο Αχμέτ Αφίφ (Ahmed Afif, γεννημένος στις 6 Ιανουαρίου 1967) είναι πολιτικός και τραπεζίτης των Σεϋχελλών,  αντιπρόεδρος της νησιωτικής χώρας από τις 27 Οκτωβρίου 2020, διαδεχόμενος τον Βίνσεντ Μέριτον.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Σεϋχέλλες, γιος του Αμπντάλα Αφίφ, και έχει ρίζες από τις Μαλδίβες. Ο πατέρας του ήταν ο Πρόεδρος της Ενωμένης Σουβαδιβικής Δημοκρατίας από το 1959 έως το 1963. Ο Αφίφ αποφοίτησε από Πανεπιστήμιο του Ουόρικ έχοντας κάνει σπουδές στα Μαθηματικά, την Επιχειρησιακή Έρευνα, τη Στατιστική και τα Οικονομικά. Είχε υπηρετήσει ως πρόεδρος των τραπεζών NouvoBanq Seychelles  και Seychelles Savings Bank.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά στην Εθνοσυνέλευση το 2006 στην περιφέρεια Ανς Ετουάλ. Το 2015 εντάχθηκε στη Συμμαχία Σεϋχέλλες ως υποψήφιος αντιπρόεδρος του Πάτρικ Πιλάι στις προεδρικές εκλογές του 2015. Το 2016 η Συμμαχία Σεϋχέλλες εντάχθηκε στον Linyon Demokratik Seselwa για τις εκλογές του 2016. Το 2018 ο Αφίφ εξελέγη Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης των Σεϋχελλών.
Στις 27 Οκτωβρίου 2020 μετά τη νίκη του LDS στις γενικές εκλογές, ο Αφίφ ορκίστηκε αντιπρόεδρος. Στις 4 Νοεμβρίου 2020 τα χαρτοφυλάκια του Τύπου και της Πληροφορικής Επικοινωνίας ανατέθηκαν στον Αφίφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Σεϋχελλών
Γουάβελ Ραμκαλάουαν
Ο Γουάβελ Ραμκαλάουαν (Wavel Ramkalawan, γεννηθείς στις 15 Μαρτίου 1961) είναι πολιτικός των Σεϋχελλών και Αγγλικανός ιερέας που υπηρετεί ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών από τις 26 Οκτωβρίου 2020. Ο Ραμκαλάουαν ήταν βουλευτής της αντιπολίτευσης από το 1993 έως το 2011 και το 2016 έως το 2020. Διετέλεσε επίσης αρχηγός της αντιπολίτευσης από το 1998 έως το 2011 και το 2016 έως το 2020. Στις 25 Οκτωβρίου 2020, ο Ραμκαλάουαν κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, στην πρώτη νίκη για έναν υποψήφιο της αντιπολίτευσης μετά την ανεξαρτησία.
Πρώτα χρόνια
Ο Ραμκαλάουαν γεννήθηκε στο Μαέ, το κύριο νησί των Σεϋχελλών. Γεννήθηκε σε μια μέτρια οικογένεια, το μικρότερο από τα τρία παιδιά. Ο παππούς του ήταν από το Μπιχάρ της Ινδίας. Ο πατέρας του ήταν τενεκετζής και η μητέρα διευθύντρια δασκάλα. Ο Ραμκαλάουαν ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Κολέγιο των Σεϋχελλών, το σχολείο των αγοριών της χώρας που άνηκαν στην ελίτ. Ο Ραμκαλάουαν χειροτονήθηκε ως ιερέας το 1985 μετά από θεολογικές σπουδές στο Θεολογικό Κολέγιο Αγίου Παύλου του Μαυρίκιου και στη συνέχεια ακολούθησε περαιτέρω σπουδές στη θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Επιστρέφοντας στις Σεϋχέλλες, εργάστηκε σε αρκετές ενορίες στις Σεϋχέλλες, ανεβαίνοντας για να γίνει ιερέας υπεύθυνος της ενορίας του Αγίου Σωτήρα.
Είσοδος στην πολιτική
Ήταν το έργο του ως ιερέα που οδήγησε τον Ραμκαλάουαν στην πολιτική. Μέσα από το ποιμαντικό του έργο, ήρθε σε επαφή με πολλούς ανθρώπους που είχαν υποστεί καταστολή και κατάχρηση ανθρώπινων και πολιτικών ελευθεριών από την κυβέρνηση. Εκείνη την εποχή, οι Καθολικές και Αγγλικανικές εκκλησίες ήταν οι μόνοι θεσμοί που μπορούσαν να μιλήσουν για κοινωνικά ζητήματα. τους επιτρεπόταν να συζητήσουν αυτά τα θέματα σε κηρύγματα κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίων υπηρεσιών, τα οποία μεταδόθηκαν τις εναλλακτικές Κυριακές.
Το 1990, ο Ραμκαλάουαν εκφώνησε ένα κήρυγμα, που μεταδόθηκε στον εθνικό ραδιοφωνικό σταθμό, στο οποίο αμφισβήτησε τις πρακτικές της μονοκομματικής κυβέρνησης και υποστήριξε τη μεγαλύτερη ελευθερία, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την τήρηση του κράτους δικαίου στη χώρα. Αν και η εκπομπή του κόπηκε, ο Ραμκαλάουαν διένειμε αντίγραφα κηρυγμάτων που επέκριναν την κυβέρνηση. Το 1991, ενώ ήταν ακόμη ιερέας, ενώθηκε με τους συναδέλφους αντιφρονούντες Ροζέ Μανσιάν και Ζαν-Φρανσουά Φεραρί και ίδρυσαν το παράνομο Parti Seselwa. Ο Ραμκαλάουαν έγινε ο πρώτος αρχηγός του.