cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Microsoft Entertainment Pack
Ανάπτυξη
Το Microsoft Entertainment Pack σχεδιάστηκε από την ομάδα της εταιρείας "Entry Business", όπου η δουλειά ήταν να κάνουν τα Windows πιο ελκυστικά για σπίτια και μικρές επιχειρήσεις. Ο πρώην διευθυντής προϊόντος της Microsoft, Μπρους Ράιαν, είπε ότι η εταιρεία έκανε αυτό επειδή "ανησυχούσαν πως οι υψηλές απαιτήσεις υλικού του λειτουργικού συστήματος σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα το έβλεπαν μόνο ως ένα εργαλείο για τις μεγάλες επιχειρήσεις". Το έργο είχε "σχεδόν καθόλου budget", και δεν ασχολήθηκαν σημαντικές εκδότες βιντεοπαιχνιδιών επειδή είχαν αμφιβάλλει για τη νομιμότητα των Windows ως μια πλατφόρμα βιντεοπαιχνιδιών. Έτσι, ο Ράιαν συνέταξε μια σειρά από παιχνίδια που οι εργαζόμενοι των Windows είχαν εργαστεί για τον ελεύθερο χρόνο τους.
Διαφήμιση
Η Microsoft διαφήμιζε τα Entertainment Packs για casual gaming σε υπολογιστές γραφείου. Τα κουτιά είχαν συνθήματα όπως "No more boring coffee breaks" και "Only a few minutes between meetings? Get in a quick game of Klotski". Το μάρκετινγκ πέτυχε, με το Computer Gaming World να είχε περιγράψει τη σειρά το 1992 ως τους "γορίλες της ζούγκλας Gaming Lite", με περισσότερα από 500.000 αντίτυπα να έχουν πουληθεί.
Best of Microsoft Entertainment Pack
Το 1995, κυκλοφόρησε το Best of Microsoft Entertainment Pack από την Microsoft Home. Περιέχει κάποια παιχνίδια της σειράς, επιλεγμένα ως τα καλύτερα. Τα παιχνίδια αυτά είναι:
Το 2001, ένα multicart με επτά παιχνίδια κυκλοφόρησε για το Game Boy Color από την Classified Games και Saffire. Τέσσερα από τα παιχνίδια είχαν μεταφερθεί από το Best of Microsoft Entertainment Pack, ενώ τα υπόλοιπα τρία έχουν μεταφερθεί από άλλες συλλογές του Microsoft Entertainment Pack.
Υποδοχή
Η DigitalTrends σημείωσε ότι "για πολλούς, τα απλά αλλά ευχάριστα παιχνίδια που βρίσκονται στο Entertainment Pack παρέχουν μια πρώτη γεύση από το παλιό gaming του PC και υπηρέτησε ως τη πύλη για πιο πολύπλοκα κλασικά." Η PC World περιέγραψε το πακέτο ότι έχει "ξεχωριστούς σπάταλους χρόνου."
Προεδρική εκλογή στο Ναουρού 2022
Η προεδρική εκλογή του 2022 στο Ναουρού ήταν η 32η προεδρική εκλογή στη Δημοκρατία του Ναουρού. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ναουρού, ο πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και πρέπει επίσης να είναι εν ενεργεία μέλος του Κοινοβουλίου. Ο ανεξάρτητος υποψήφιος Ρας Κουν εξελέγη αδιαφιλονίκητος πρόεδρος στις 28 Σεπτεμβρίου. Οι εκλογές διεξήχθησαν τέσσερις ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους.
Κέισι Άφλεκ
Ο Κέισι Άφλεκ (Caleb Casey McGuire Affleck-Boldt, 12 Αυγούστου 1975 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Γεννήθηκε το 1975 στο Φάλμουθ της Μασαχουσέτης, γιος της Κρίστοφερ Άν "Κρις" Μπολντ, δασκάλας δημοτικού σχολείου και του Τίμοθι Μπάϊερς Άφλεκ, περιστασιακός μηχανικός αυτοκινήτων, ξυλουργός, βιβλιοπώλης, ηλεκτρολόγος, μπάρμαν, και επιστάτης του Πανεπιστήμιου Χάρβαρντ. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον ηθοποίο Μπεν Άφλεκ. Ο Άφλεκ έχει Ιρλανδική, Γερμανική, Σκωτσέζικη, Αγγλική και Ελβετική καταγωγή. Είναι επίσης δέκατος εξάδελφος του παιδικού του φίλου Ματ Ντέιμον, κάποτε απομακρυσμένοι, μέσω ενός κοινού προγόνου της Νέας Αγγλίας.
Φοίτησε στο πανεπιστήμιο George Washington και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, όπου σπούδασε φυσική, αστρονομία και δυτική φιλοσοφία, αλλά δεν αποφοίτησε. Εργάστηκε περιστασιακά στην τηλεόραση, όταν τελείωσε το γυμνάσιο και ενώ φοιτούσε στο πανεπιστήμιο στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Σάμερ Φίνιξ, αδελφή του ηθοποιού Χοακίν Φίνιξ. Ήταν ζευγάρι από το 1999 και τον Ιανουάριο του 2004 αρραβωνιάστηκαν. Στις 3 Ιουνίου 2006 παντρεύτηκαν στη Σαβάνα της Τζόρτζια. Μαζί Απέκτησαν δύο γιους: τον Ιντιάνα Όγκουστ (γ. το 2004) και τον Άτικους (γ. το 2008). Το Μάρτιο του 2016 ανακοίνωσαν ότι χωρίζουν. Την 1η Αυγούστου 2017, η Φίνιξ υπέβαλε επίσημα αίτηση διαζυγίου, επικαλούμενη «ασυμβίβαστες διαφορές», το διαζύγιο βγήκε και επίσημα μέσα στο 2017.
Το 2017 κέρδισε το Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου για την ταινία Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα, ενώ ήταν υποψήφιος και για τη Χρυσή Σφαίρα και για το BAFTA α' ανδρικού ρόλου. Έχει επίσης προταθεί και για το Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA β' ανδρικού ρόλου για την ταινία Η δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου
Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου (National Gallery) ιδρύθηκε το 1824 και στεγάζει σήμερα μια από τις πλουσιότερες συλλογές πινάκων σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι 2.300 πίνακες που διαθέτει καλύπτουν την περίοδο από τα μέσα του 13ου αιώνα έως το 1900. Βρίσκεται στην Πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο. Τα έργα που διαθέτει θεωρείται ότι ανήκουν στο Βρετανικό λαό και γι' αυτό η είσοδος στην Πινακοθήκη είναι δωρεάν (αυτό δεν ισχύει για τις ειδικές περιστασιακές εκθέσεις που διοργανώνει).
Σύντομη ιστορία
Το 1824 το Βρετανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη δαπάνη 57.000 λιρών για την αγορά της ιδιωτικής συλλογής των πινάκων του τραπεζίτη Τζον Τζούλιους Ανγκερστάιν (John Julius Angerstein). Η συλλογή περιελάμβανε 38 πίνακες, οι οποίοι θα αποτελούσαν τον πυρήνα μιας νέας εθνικής συλλογής, η οποία θα χρησίμευε ως όργανο μόρφωσης και απόλαυσης για όλους τους πολίτες. Η συλλογή επρόκειτο να εκτεθεί στην οικία του Ανγκερστάιν (στον αρ. 100 της Παλ Μαλ) μέχρι να βρεθεί κατάλληλο κτίριο για τη στέγασή της. Σε σύγκριση όμως με εθνικές πινακοθήκες άλλων χωρών, η έκταση της οικίας κρίθηκε ανεπαρκής και προκάλεσε τα ειρωνικά και επικριτικά σχόλια του τύπου. Επιπλέον, καθώς η συλλογή αυξανόταν μέσω νέων αποκτημάτων, ο χώρος ήταν ανεπαρκής για την έκθεση των πινάκων. Έτσι το 1831 αποφασίστηκε, ύστερα από πολλές συζητήσεις, η κατασκευή κτιρίου στην πλατεία Τραφάλγκαρ, ένα σημείο της πόλης προσβάσιμο από όλους, στη θέση των παλαιών Βασιλικών Στάβλων (King's Mews). Το νέο κτίριο, κατασκευασμένο από τον αρχιτέκτονα Ουίλιαμ Ουίλκινς (William Wilkins) άνοιξε τις πύλες του το 1838. Για την κατασκευή ο Ουίλκινς χρησιμοποίησε οκτώ κολώνες προερχόμενες από το παρακείμενο Carlton House που κατεδαφίστηκε το 1826.
Αρχικά το κτίριο της Πινακοθήκης στέγαζε και τη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών (Royal Academy of Arts), η οποία μετακινήθηκε σε δικό της κτίριο το 1869. Το ίδιο έτος όμως τέθηκε θέμα περί καταλληλότητας του κτιρίου και ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα E.M. Barry η μελέτη κατασκευής νέου κτιρίου. Τελικά αποφασίστηκε το κτίριο να παραμείνει αλλά να κατασκευαστεί επέκταση με νέα πτέρυγα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1876 με την προσθήκη επτά νέων αιθουσών και του σημερινού θόλου. Νέα επέκταση έγινε το 1907 με την κατεδάφιση των παραπηγμάτων στην πίσω αυλή του κτιρίου και την ανέγερση πέντε νέων αιθουσών.
Το 1985 ο Λόρδος Σένσμπουρι (Lord Sainsbury of Preston Candover) πρότεινε να χρηματοδοτήσει, μαζί με τους αδελφούς του, την ανέγερση νέας πτέρυγας, η οποία κατασκευάστηκε πλάι στο ήδη υπάρχον κτίσμα, έλαβε το όνομα "πτέρυγα Σένσμπουρι" και παραδόθηκε το 1991.
Σήμερα η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου διαθέτει αίθουσες συνολικού εμβαδού 46.396 τετ. μ.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Πολύ πριν ξεκινήσουν οι τρομοκρατικοί βομβαρδισμοί του Λονδίνου από τη Λουφτβάφε οι Βρετανοί, φοβούμενοι μέχρι και γερμανική απόβαση στα νησιά τους, άρχισαν να εξετάζουν το μέλλον της Πινακοθήκης. Ο τότε διευθυντής της Κένεθ Κλαρκ (Kenneth Clark) έκανε σαφές ότι τα αριστουργήματα που περιλαμβάνονταν στη συλλογή δεν ήταν ασφαλή και έπρεπε να απομακρυνθούν από το κτίριο. Όταν η προοπτική πολέμου με τη Ναζιστική Γερμανία έγινε πλέον σαφής οι 50 πρώτοι πίνακες απομακρύνθηκαν από την πινακοθήκη και μεταφέρθηκαν στο Μπανγκόρ της Ουαλίας (30 Σεπτεμβρίου 1938). Μετά τη Συμφωνία του Μονάχου, οι πίνακες επανήλθαν σχεδόν αυθημερόν. Ένα σχεδόν έτος αργότερα το ενδεχόμενο εκκένωσης της Πινακοθήκης έγινε εκ νέου πραγματικότητα: Δέκα ημέρες πριν την κήρυξη πολέμου μεταξύ Βρετανίας - Γερμανίας, όλοι οι πίνακες απομακρύνθηκαν από το κτίριο και μεταφέρθηκαν:
Οι θέσεις αυτές θεωρήθηκαν προσωρινές και ακολούθησαν συσκέψεις σχετικά με το πού έπρεπε να φυλαχθούν τα πολύτιμα έργα τέχνης. Υπήρξε ακόμη και σκέψη μεταφοράς τους στον Καναδά, ιδέα που απορρίφθηκε. Τελικά επιλέχθηκε το εγκαταλελειμμένο ορυχείο "Manod" στην περιοχή του Φεστίνιοχ (Ffestiniog), στις στοές του οποίου αποθηκεύτηκαν, καλά συσκευασμένοι, όλοι οι πίνακες. .
Όπως απέδειξαν τα γεγονότα, η κίνηση εκκένωσης της πινακοθήκης ήταν σωστή: Στις 12 Οκτωβρίου 1940 μια ισχυρή βόμβα ρίφθηκε στο κτίριο, με αποτέλεσμα την ολική καταστροφή της αίθουσας 10, ακριβώς αυτή στην οποία στεγάζονταν τα έργα του Ραφαήλ. Κατά τη διάρκεια συναυλίας στο κτίριο εξερράγη δεύτερη, μικρότερη βόμβα, η οποία είχε ριφθεί σε προηγούμενη επίθεση, αλλά δεν είχε εκραγεί. Το κτίριο συνέχισε να χρησιμοποιείται, κύρια ως συναυλιακός χώρος και χώρος διαλέξεων, καθ' όλη τη διάρκεια του Πολέμου. Με τη λήξη του διαπιστώθηκε ότι ούτε ένας από τους υαλοπίνακες της οροφής δεν είχε απομείνει ανέπαφος και πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι την πλήρη αποκατάστασή του.
Από το 1942 και καθώς οι βομβαρδισμοί του Λονδίνου είχαν αραιώσει σημαντικά, ορισμένα έργα άρχισαν να μεταφέρονται για προσωρινή έκθεση και πάλι στο κτίριο. Κάθε βράδυ τα αποσπούσαν από το χώρο έκθεσης και τα μετέφεραν στον υπόγειο θωρακισμένο χώρο για πλήρη ασφάλεια. Στις 17 Μαΐου 1945 άρχισαν να μεταφέρονται σταδιακά τα έργα τέχνης στο κτίριο, του οποίου οι ζημίες αποκαταστάθηκαν επίσης σταδιακά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πινακοθηκη
Rollin' Stone
Σύνθεση
Το κομμάτι είναι μία διασκευή στο "Catfish Blues" του Ρόμπερτ Πέτγουεϊ, ένα παραδοσιακό μπλουζ τραγούδι της δεκαετίας του '20. Οι στίχοι του βασίζονται στην παροιμία "A rolling stone gathers no moss" (μτφ. Μία κυλιόμενη πέτρα δεν μαζεύει βρύα). Το κομμάτι παίζεται σε μι με αργό ρυθμό 4/4, ενώ τα φωνητικά του παραμένουν φηλά, κάτι που είναι χαρακτηριστικό των delta blues.
Επιτυχία
Αν και οι πωλήσεις του σινγκλ βοήθησαν οικονομικά τον Γουότερς, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί από την καθημερινή του εργασία, το κομμάτι δεν κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών. Έναν χρόνο αργότερα, ο τραγουδιστής χρησιμοποίησε την μελωδία του "Rollin' Stone" για το τραγούδι "Still a Fool", το οποίο ανέβηκε στην ένατη θέση του Billboard R&B chart.
Το κομμάτι έδωσε το όνομα του στο διάσημο βρετανικό ροκ συγκρότημα Rolling Stones, όπως και στο περιοδικό "Rolling Stone". Το 2000, βραβεύθηκε με βραβείο "Grammy Hall of Fame" και τέσσερα χρόνια αργότερα συμπεριλήφθηκε στην λίστα με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών του "Rolling Stone", καταλαμβάνοντας την θέση # 465.
Διασκευές
Το "Rollin' Stone" διασκευάστηκε μερικώς από τον Τζίμι Χέντριξ στην δική του εκτέλεση του "Catfish Blues". Επίσης, έχει εκτελεστεί από τον Τζόνι Γουίντερ στον δίσκο "The Progressive Blues Experiment" και το κομμάτι "Tribute to Muddy". Το διασκεύασαν οι Taste του Ρόρι Γκάλαχερ στον ομώνυμο δίσκο τους με τον τίτλο "Catfish", όπως και οι Humble Pie το 1971.
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1997)
Το Billboard Hot 100 είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιεύεται από το περιοδικό Billboard, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση συλλογικά τις εβδομαδιαίες φυσικές πωλήσεις και το airplay κάθε σινγκλ. Υπήρχαν δέκα σινγκλ που έφτασαν στην κορυφή των τσαρτ, αλλά αν το "Un-Break My Heart" εξαιρεθεί από τον αριθμό (γιατί το τραγούδι ξεκίνησε την κορύφωσή του την προηγούμενη χρονιά), το σύνολο θα ήταν εννέα, το δεύτερο χαμηλότερο για μία χρονιά, ισοφάρισε με το 1996 και στη συνέχεια, το 2005. Το πιο μακροχρόνιο νούμερο ένα σινγκλ του 1997 είναι το "Candle in the Wind 1997"/"Something About the Way You Look Tonight", το οποίο καταγράφηκε για 14 εβδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100. Δύο από αυτές τις εβδομάδες καταγράφηκαν το 1998, ενώ οι υπόλοιπες 12 επιτεύχθηκαν το 1997.
Rollin' Stone
Διασκευές
Το 1993, ο Πωλ Ρότζερς και ο Τζεφ Μπεκ ηχογράφησαν το "Rollin' Stone" για την συλλογή "Muddy Water Blues: A Tribute to Muddy Waters".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του Muddy Waters Κατηγορία:Τραγούδια του 1950
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1997)
Εκείνη τη χρονιά, 7 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν το πρώτο τους νούμερο ένα τραγούδι και ειδικότερα οι: Spice Girls, Puff Daddy, Mase, The Notorious B.I.G., Hanson, Φέιθ Έβανς και 112. Ο Notorious B.I.G. έγινε ο πέμπτος καλλιτέχνης που πέτυχε ένα νούμερο ένα μετά θάνατον, μετά τον θάνατό του τον Μάρτιο του 1997. Οι Puff Daddy, Mase και The Notorious B.I.G. ήταν οι μόνοι καλλιτέχνες που πέτυχαν το νούμερο ένα περισσότερες από μία φορές, με τον Puff Daddy να έχει τα περισσότερα τραγούδια στην κορυφή, με τρία, ενώ οι Mase και The Notorious B.I.G. είχαν δύο τραγούδια στην κορυφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1997
Westland Welkin
Το Westland Welkin ήταν βρετανικό δικινητήριο βαρύ μαχητικό μεγάλου ύψους πτήσης (η αγγλική λέξη welkin σημαίνει "θόλος του ουρανού", δηλαδή τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας ). Αναπτύχθηκε στις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου προκειμένου να αντιμετωπίσει τα αναγνωριστικά μεγάλου ύψους Junkers Ju 86P της Luftwaffe, καθώς και σαν αντίμετρο σε περίπτωση που οι Γερμανοί επιχειρούσαν βομβαρδισμούς από πολύ μεγάλα ύψη. Παρήχθη μικρός αριθμός Welkin διότι η γερμανική αεροπορία δεν πραγματοποίησε τέτοιου είδους βομβαρδισμούς.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η κατασκευάστρια πρότεινε το σχέδιο P.14, που βασίζονταν στο προγενέστερο Westland Whirlwind, προκειμένου να καλύψει την απαίτηση F.4 του Υπουργείου Αεροπορίας. Επρόκειτο για ένα μεσοπτέρυγο δικινητήριο αεροσκάφος με πτέρυγες πολύ μεγάλου εκπετάσματος (21 m) και πιλοτήριο υπό πίεση, προκειμένου να σε πολύ μεγάλα ύψη (περ. στα 12.000 m ). Στα 1941 το Υπουργείο ζήτησε την κατασκευή δύο πρωτοτύπων, που θα συμμετείχαν σε συγκριτικές δοκιμές με το ανταγωνιστικό Vickers Type 432. Προωθούνταν από κινητήρες Rolls Royce Merlin Mk.76/77 και ήταν οπλισμένο με τέσσερα πυροβόλα Hispano των 20 mm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Όταν τα Welkin Mk.I ήταν έτοιμα να ενταχθούν σε παραγωγή, είχε καταστεί πλέον σαφές ότι η Luftwaffe δεν θα πραγματοποιούσε βομβαρδισμούς από μεγάλα ύψη. Αυτό είχε σαν συνέπεια να ολοκληρωθούν μόνο 77 αεροσκάφη, τα οποία δεν αξιοποιήθηκαν επιχειρησιακά. Δύο στάλθηκαν για εκπαίδευση πληρωμάτων στην αεροπορική βάση του Wittering. Πρωτάθηκε η ανάπτυξη μιας έκδοσης νυχτερινού μαχητικού, αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Η ύπαρξη των Welkin αποκαλύφθηκε στο κοινό μόνο μετά το τέλος του πολέμου.
Τα κυριότερα προβλήματα του αεροσκάφους αφορούσαν την συμπίεση στο κόκπιτ και τις πτέρυγές του, που είχαν μεγάλο πάχος και εκπέτασμα, με αποτέλεσμα να είναι πολύ εύκολο να παρουσιασθεί κατάσταση απώλειας στήριξης (stall).
Βιβλιογραφία
Welkin Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Πολιτειακές εκλογές Βικτώριας 2022
Οι πολιτειακές εκλογές της Βικτώριας 2022 διεξήχθησαν το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2022 για να εκλεγεί το 60ο Κοινοβούλιο της Βικτώριας. Και οι 88 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση (κάτω βουλή) και και οι 40 έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο (άνω βουλή) ήταν προς εκλογή τη στιγμή που άρχισαν να καταγράφονται αρχεία, ωστόσο οι εκλογές στην περιφέρεια Ναρακάν αναβλήθηκαν λόγω του θανάτου ενός υποψηφίου.
Οι Εργατικοί κέρδισαν 56 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση των 88 εδρών, μια καθαρή αύξηση κατά μία έδρα από τις προηγούμενες εκλογές του 2018. Αυτή ήταν η έκτη φορά που μια κυβέρνηση των Εργατικών επανεξελέγη στη Βικτώρια και ήταν η δεύτερη καλύτερη καταμέτρηση εδρών των Εργατικών της Βικτώριας σε πολιτειακές εκλογές. Ο Φιλελεύθερος/Εθνικός Συνασπισμός κέρδισε μια έδρα για ένα συνολικό σύνολο 28 εδρών: το Φιλελεύθερο Κόμμα κέρδισε 19 έδρες, καθαρή μείωση δύο από τις προηγούμενες εκλογές, ενώ οι Εθνικοί κέρδισαν 9 έδρες, καθαρή αύξηση 3. Οι Πράσινοι κέρδισαν 4 έδρες, καθαρή αύξηση κατά μία έδρα. Όλοι οι ανεξάρτητοι βουλευτές δεν κατάφεραν να διατηρήσουν τις θέσεις τους.
Στο Νομοθετικό Συμβούλιο, οι Εργατικοί κέρδισαν 15 έδρες, έξι λιγότερο από την πλειοψηφία και ο Συνασπισμός κέρδισε 14 έδρες. Στον πάγκο, οι Πράσινοι κέρδισαν 4 έδρες, το Legalize Cannabis κέρδισαν 2 έδρες και από μία έδρα κέρδισαν οι Animal Justice, One Nation, Democratic Labour, Liberal Democrats και Shooters, Fishers and Farmers.
Μετά τις εκλογές, στις 5 Δεκεμβρίου 2022, η 3η κυβέρνηση Άντριους ορκίστηκε από τον Κυβερνήτη. Η νέα κυβέρνηση άλλαξε ελάχιστα έπειτα από έναν σημαντικό ανασχηματισμό νωρίτερα το 2022. Την επόμενη εβδομάδα το Φιλελεύθερο Κόμμα εξέλεξε τον Τζον Πεσούτο ως αρχηγό του κόμματος και αρχηγό της αντιπολίτευσης στο νέο κοινοβούλιο, αφού ο Γκάι είχε παραιτηθεί νωρίτερα από τη θέση.
Οι εκλογές στην περιφέρεια Ναρακάν αναβλήθηκαν για τις 28 Ιανουαρίου 2023 λόγω του θανάτου του υποψηφίου του Εθνικού Κόμματος Σον Γκίλχριστ στις 21 Νοεμβρίου, πέντε ημέρες πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές. Το Εργατικό Κόμμα και το Εθνικό Κόμμα δεν συμμετείχαν στις συμπληρωματικές εκλογές.
Για τις εκλογές (συμπεριλαμβανομένης της συμπληρωματικής), η Βικτώρια είχε υποχρεωτική ψηφοφορία και χρησιμοποίησε πλειοψηφική προνομιακή ψήφο σε μονομελείς έδρες για τη Νομοθετική Συνέλευση και ενιαία μεταβιβάσιμη ψηφοφορία (STV) μαζί με δελτίο ομαδικής ψηφοφορίας (GVT) σε πολυμελείς έδρες για το αναλογικά εκπροσωπούμενο Νομοθετικό Συμβούλιο. Το Νομοθετικό Συμβούλιο είχε 40 μέλη με τετραετή θητεία, εκλεγμένα από οκτώ εκλογικές περιφέρειες με πέντε μέλη η καθεμία. Με κάθε περιφέρεια να εκλέγει 5 μέλη, η ποσόστωση σε κάθε περιφέρεια για εκλογή, μετά την κατανομή των προτιμήσεων, ήταν 16,7% (το ένα έκτο) των έγκυρων ψήφων που ψηφίστηκαν σε αυτήν την περιφέρεια.
Οι εκλογές διεξήχθησαν από την Εκλογική Επιτροπή της Βικτώριας (VEC), ένα ανεξάρτητο όργανο υπόλογο στο κοινοβούλιο.
Παραπομπές
2022 Βικτωρια
Γραμματικόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Γραμματικόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Τερέζα Λοουρένσο
Η Τερέζα, πορτογαλ. Teresa Lourenço (γενν. 1330) ήταν ερωμένη του Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Σύμφωνα με τον Φερνάο Λόπες, Πορτογάλο χρεονικογράφο του 15ου αι., ήταν ευγενής και ονομαζόταν δόνα Τερέιζα Λοουρένσο από τη Γαλικία. Όμως τον 18ο αι. αποδείχθηκε από τον Αντόνιο Γκαετάνο ντε Σόουζα, με έγγραφο που βρήκε στο Εθνικό Αρχείο ντα Τόρρε ντο Τόμπο, ότι ήταν μία κοινή κόρη από τη Λισαβόνα. Η μητέρα της Σάντσα Μαρτίνς και ο πατέρας της Λοουρένσο ήταν έμποροι.
Έπειτα από τη δολοφονία τής Ινές ντε Κάστρο, 2ης συζύγου του Πέτρου Α΄, ο βασιλιάς έκανε σχέση μαζί της. Η Τερέζα έμεινε έγκυος και έκανε τον Ιωάννη. Ο Πέτρος Α΄ εμπιστεύθηκε το παιδί στον πατέρα της για την ανατροφή του με σκοπό να τον κάνει ιππότη. Πράγματι το 1364 ο Ιωάννης έγινε μεγάλος Μάγιστρος του Τάγματος του Αβίς. Μάλιστα, έπειτα από την Κρίση των ετών 1383-85, έγινε και βασιλιάς της Πορτογαλίας.
Έπειτα από τη γέννηση του Ιωάννη, δεν γνωρίζουμε κάτι για την Τερέζα, για τη σχέση με τον γιο της, τον Πέτρο Α΄ ή αν παντρεύτηκε. Μέσω του γιου της, έγινε η πρόγονος διαφόρων ηγεμόνων: του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου, του Καρόλου δούκα της Βουργουνδίας , της Ισαβέλλας Α΄ της Καστίλης, του Μαξιμιλιανού Α΄ της Γερμανίας και του Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας.
Οικογένεια
Ήταν ερωμένη του Πέτρου Α΄ του Πορτογαλικού Οίκου της Ιβρέας βασιλιά της Πορτογαλίας και είχε τέκνο:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πορτογάλοι ευγενείς
Έλενα Φιμπινγκέροβα
Βιογραφία
Στο δημοτικό σχολείο εισήχθη σταδιακά στο στίβο εντασσόμενη στον αθλητικό σύλλογο του Ζλιν. Μετά την αποφοίτησή της από το εννιάχρονο δημοτικό σχολείο, συνέχισε τις σπουδές της στο γυμνάσιο αλλά συνέχισε να προπονείται τα βράδια στην ομάδα. Ο πατέρας της της οργάνωσε χώρο προπόνησης και στο σπίτι. Μετά την αποφοίτησή της, έπιασε δουλειά σε λογιστικό γραφείο επενδύσεων και έμεινε σε διαμέρισμα στην Οστράβα και εντάχθηκε στο σύλλογο της Βιτκόβιτσε.
Στα 16 της κέρδισε το πρωτάθλημα εφήβων της Νότιας Μοραβίας στη σφαιροβολία ρίχνοντας πάνω από 13 μέτρα. Εκπροσώπησε την Τσεχοσλοβακία για πρώτη φορά σε ηλικία 18 ετών στον διοργάνωση ελπίδων των Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρόστοκ της Ανατολικής Γερμανίας το 1967. Τερμάτισε δεύτερη με ατομικό ρεκόρ 14,25 μέτρων. Και την ίδια χρονιά, έκανε το πρώτο της ξεκίνημα στο επίπεδο γυναικών για την Τσεχοσλοβακία στο διεθνή αγώνα με την Ουγγαρία στο Κόζιτσε, όπου βελτίωσε το προσωπικό της ρεκόρ στα 14,60 μέτρα.
Το 1970 έγινε η κάτοχος του ρεκόρ της Τσεχοσλοβακίας για πρώτη φορά με επίδοση 16,32 μέτρων σε αγώνες στην Οστράβα και αμέσως μετά άρχισε να το βελτιώνει σταδιακά και έτσι να εδραιώνει τη θέση του νούμερο ένα της Τσεχοσλοβακίας σε αυτό το άθλημα. Ένα άλλο ορόσημο ήταν το έτος 1972, όταν κατέρριψε το ρεκόρ της Τσεχοσλοβακίας δύο φορές, αλλά δεν κατάφερε να διακριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου (κατέταγη έβδομη).
Το 1972 άρχισε να σπουδάζει στην παιδαγωγική σχολή του Πρερόφ και αποφοίτησε το 1975 ως διπλωματούχος καθηγήτρια φυσικής αγωγής. Το 1973 στο Ρότερνταμ κατέκτησε το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, ενώ τον Φεβρουάριο του 1974, κατέρριψε για πρώτη φορά το παγκόσμιο ρεκόρ κλειστού στίβου με επίδοση 20,36 μέτρων. Ακολούθησαν έξι χρυσά μετάλλια σε αντίστοιχες διοργανώσεις και τρία αργυρά με τελευταίο το 1985 στον Πειραιά. Την ίδια χρονιά έγινε κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στον ανοικτό στίβο για πρώτη φορά με επίδοση 21,57 μέτρων. Ωστόσο, το υπόλοιπο της σεζόν επηρεάστηκε από έναν άλλο τραυματισμό και έχασε το παγκόσμιο ρεκόρ της.
Το 1976 βελτίωσε την απόδοσή της στα 21,89 μέτρα και κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. Στο τέλος της σεζόν κατάφερε να καταρρίψει ξανά το παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 21,99 μέτρα. Τον Φεβρουάριο του 1977 στο Πρωτάθλημα της Τσεχοσλοβακίας, κατέρριψε και πάλι την παγκόσμια επίδοση κλειστού στίβου με επίδοση 22,50 μέτρων, ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο. Στα τέλη Μαΐου παντρεύτηκε τον προπονητή της Γιάροσλαβ Σμιντ. Και τον Αύγουστο του 1977, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στη Νίτρα με επίδοση 22,32 μέτρων, η πρώτη γυναίκα που ξεπέρασε τα 22 μέτρα. Η επίδοση αυτή είναι η τρίτη καλύτερη όλων των εποχών και διατηρήθηκε ως ρεκόρ για τρία χρόνια. Το 1974 ήταν τρίτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, βελτιώνοντας τη θέση της με δύο αργυρά μετάλλια στις δύο επόμενες διοργανώσεις (1978, 1986) και στις δύο περιπτώσεις χάνοντας από την Ιλόνα Σλούπιανεκ. Δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 λόγω τραυματισμού της στην πλάτη. Η κορυφαία διάκριση ήρθε το 1983 με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 1983 στο Ελσίνκι με επίδοση 21,05 μέτρα. Τελευταίος διεθνής της τίτλος ήταν στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου του 1987 στην Πράγα με το χάλκινο μετάλλιο. Με το τέλος της καριέρας της είχε κατακτήσει συνολικά 29 τίτλους εθνικών πρωταθλητών και σημείωσε 25 εθνικά ρεκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Ηλιέλαιο
Το ηλιέλαιο είναι λάδι εδώδιμο που παράγεται από τους σπόρους του φυτού Ηλίανθος και πιο συγκεκριμένα της ποικιλίας Helianthus annuus. Το λάδι που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο υφίσταται κατάλληλη επεξεργασία, έτσι ώστε να προκύψει ένα προϊόν διαυγές, με ξανθωπό χρώμα και ελαφρά γλυκιά γεύση, πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα. Το ηλιέλαιο παράχθηκε πρώτη φορά βιομηχανικά στη Ρωσική αυτοκρατορία το 1835 Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί παγκοσμίως σήμερα είναι η Ουκρανία η Ρωσία και η Αργεντινή. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στη ζήτηση για καλλιέργειες ηλίανθου. Μέτρα όπως η ανάπτυξη υβριδικών ηλιοτροπίων με σκοπό την αύξηση της παραγωγής έχουν εισαχθεί για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση.
Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ωμό στις σαλάτες, σε σάλτσες για σαλάτες, στην παρασκευή μαγιονέζας και στην παρασκευή μαργαρίνης. Επίσης χρησιμοποιείται στη μαγειρική και στο τηγάνισμα όπου είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό λόγω της υψηλής θερμοκρασίας στην οποία καπνίζει, δηλαδή ξεκινούν οι αντιδράσεις που απελευθερώνουν τοξικές ουσίες και ελεύθερες ρίζες, και η οποία φτάνει στους 230 βαθμούς Κελσίου. Το ηλιέλαιο έχει σημαντική χρήση και στη βιομηχανία για την παραγωγή χρωμάτων, πλαστικών και βερνικιών. Τέλος εφαρμογές του Ηλιελαίου βρίσκουμε στη σαπωνοποιία και στη χρήση του ως λιπαντικού μέσου. Το χρησιμοποιημένο Ηλιέλαιο (από τηγάνισμα), όπως και όλα τα σπορέλαια, χρησιμοποιείται με την κατάλληλη επεξεργασία σε πιλοτικό στάδιο στην Ελλάδα, ως καύσιμο βιοντίζελ σε πετρελαιοκινητήρες εσωτερικής καύσης με σημαντικές προοπτικές εκτεταμένης χρήσης του στο μέλλον.
Περιεκτικότητα σε ουσίες
Η περιεκτικότητα του σε οξέα αναλύεται ως εξής : Περιέχει επίσης : Λεκιθίνη, τοκοφερόλες (βιταμίνη Ε) και καροτενοειδή.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυτικά έλαια Κατηγορία:Μαγειρικά έλαια
Περδικόβρυση (αποσαφήνιση)
Το όνομα Περδικόβρυση αναφέρεται στους παρακάτω οικισμούς:
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος (γερμ. Friedrich Wilhelm, 16 Φεβρουαρίου 1620 - 29 Απριλίου 1688) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου (1640-1688).
Βιογραφία
Το 1688 απεβίωσε στο Στάτσλος του Πότσδαμ σε ηλικία 68 ετών. Επειδή ο πρωτότοκος γιος του απεβίωσε 19 ετών, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκος Γ΄, που το 1701 έγινε -ως Φρειδερίκος Α΄- βασιλιάς της Πρωσίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1646 τη Λουίζα-Ερριέττα των Νασσάου, κόρη του Φρειδερίκου-Ερρίκου, πρίγκιπα της Οράγγης και είχε τέκνα:
Το 1667 απεβίωσε η Λουίζα-Ερριέττα και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος έκανε το 1668 δεύτερο γάμο με τη Δωροθέα-Σοφία, κόρη του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Δούκες της Πρωσίας
Πλαταμώνας Καβάλας
Ο Πλαταμώνας στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε περίπου 1.000 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Πλαταμώνα εγκαταστάθηκαν 94 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 385 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 494 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Στον Πλαταμώνα δόθηκε μάχη στα τέλη Ιουλίου του 1944 μεταξύ των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ και του Βουλγαρικού στρατού κατοχής, η οποία έληξε με νίκη του ΕΛΑΣ.
Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία αιγοπροβάτων ελευθέρας βοσκής. Κάθε πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου διοργανώνεται «Γιορτή της κτηνοτροφίας», με παραδοσιακούς χορούς. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νέστου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
ΚΝ Μπαρτσελόνα
Η Κλούμπ Νατασιό Μπαρτσελόνα είναι ισπανικός πολυαθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Βαρκελώνη ιδρυθείς το 1907. Έχει ενεργά τμήματα υδατοσφαίρισης, στίβου, καταδύσεων, καράτε, εδαφοσφαίρισης, πιλότα, ράγκμπι, ιστιοπλοΐας, κολύμβησης και τριάθλου.
Η Mπαρτσελόνα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα σε συνολικούς αριθμούς πρωταθλημάτων στην Ισπανία (40 Ισπανικά Πρωταθλήματα και 19 Ισπανικές Λίγκες). Ο σύλλογος έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ευρώπης το 1982 και το Κύπελλο Ευρώπης το 1995 και το 2004.
Ο σύλλογος έχει αναδείξει 160 ολυμπιονίκες αθλητές ενώ ο σπουδαιότερος αθλητής που έχει αγωνιστεί στο σύλλογο είναι ο πολίστας Μανέλ Εστιάρτε, ο οποίος αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα από το 1979 έως το 1985 και θεωρείται από τους μεγαλύτερους πολίστες στην ιστορία του αθλήματος.
Τίτλοι
1 Πρωτάθλημα Ευρώπης
2 Κύπελλα Ευρώπης
40 Πρωταθλήματα Ισπανίας
19 Λίγκες Ισπανίας
8 Κύπελλα Ισπανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Φοίβος, Αθηνά και Πρωτέας
μικρογραφία|Ο Φοίβος και η Αθηνά.
Ο Φοίβος και η Αθηνά ήταν οι επίσημες μασκότ των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και ο Πρωτέας ήταν η επίσημη μασκότ των Θερινών Παραολυμπιακών Αγώνων του 2004, που διεξήχθησαν και οι δύο στην Αθήνα.
Η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 υποστήριξε ότι οι μασκότ αντιπροσώπευαν «τη συμμετοχή, την αδελφοσύνη, την ισότητα, τη συνεργασία, το δίκαιο παιχνίδι και την παντοτινή ελληνική αξία της ανθρώπινης προόδου».
Για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες, η ATHOC ζήτησε στη συνέχεια από τον Γκόγκο τη δημιουργία μιας νέας μασκότ στα πρότυπα του Φοίβου και της Αθηνάς. Έτσι, δημιούργησε τον Πρωτέα, έναν ιππόκαμπο που πρέπει να μεταφέρει τη ψυχή των αγώνων και τον σταθερό στόχο των αθλητών να επιτύχουν την αριστεία.
Οι μασκότ έχουν ζωγραφιστεί σε διάφορα αντικείμενα προς πώληση, όπως πινέζες, ρούχα και άλλα αναμνηστικά αντικείμενα.
Αμφισβήτηση
αριστερά|μικρογραφία| Οι ολυμπιακές μασκότ βασίστηκαν σε αυτήν την αρχαϊκή τερακότα δαίδαλα στο [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα)|Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας .]] Πριν από τους Αγώνες, μια ομάδα που σχετίζεται με την Ελληνική Εταιρεία Αρχαιόφιλων και μια ελληνική πολυθεϊστική ομάδα που ονομάζεται Επιτροπή για την Ελληνική Θρησκεία Δωδεκάθεον, αφιερωμένη στη διατήρηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, έκανε μήνυση για τις μασκότ, υποστηρίζοντας ότι «προσβάλλουν άγρια» την αρχαία ελληνική θρησκεία. Σε μια συνέντευξη στο ραδιόφωνο του BBC στις 26 Ιουνίου 2004, ο Δρ Παναγιώτης Μαρίνης, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιόφιλων, είπε ότι οι μασκότ:
« Χλευάζουμε τις πνευματικές αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού υποβιβάζοντας αυτές τις ίδιες ιερές προσωπικότητες που τιμούνταν κατά τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για τους λόγους αυτούς έχουμε προχωρήσει σε νομικές ενέργειες απαιτώντας την τιμωρία των υπευθύνων. "
Το γεγονός ότι η οργανωτική επιτροπή αναφέρθηκε στα δαίδαλα ως κούκλες έχει προκαλέσει κάποια διαμάχη μεταξύ μελετητών του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, καθώς τα δαίδαλα ήταν θρησκευτικά αντικείμενα. .
Παχυλεμούριος
Ο παχυλεμούριος (Pachylemur) είναι εξαφανισμένο γένος λεμούριου που είχε στενότερη συγγένεια με τους περιλαιμιοφόρους λεμούριους (γένος Varecia). Τα δύο είδη του γένους, Pachylemur insignis και Pachylemur jullyi, είναι γνωστά από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα που βρέθηκαν σε τοποθεσίες της κεντρικής και νοτιοδυτικής Μαδαγασκάρης. Ενδεχομένως επιβίωσε στο νότιο άκρο της Μαδαγασκάρης έως το 1280-1420 ΚΕ.
Με πιο στιβαρό μετακρανιακό σκελετό από ό,τι το Varecia, ο παχυλεμούριος αρχικά πιστευόταν ότι ήταν πιο εδαφόβιος, και έτσι πιο τρωτός στην ανθρώπινη θήρευση από ό,τι οι δεντρόβιοι συγγενείς του. Ωστόσο, πιο πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι είχε κατά κύριο λόγο δενδρόβιο τρόπο ζωής, καθώς και κάποια δυνατότητα να κρεμιέται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λεμουρίδες
Κνούτος Β΄ της Σουηδίας
Ο Κνούτος Β΄ της Σουηδίας ή Κνούτος ο Υψηλός (απεβ. το 1234) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1229 - 1234).
Ήταν γιος του Όλμγκερ, ο οποίος αναφερόταν σαν ανιψιός του Κνούτου Α΄ της Σουηδίας, πιθανότατα ο Κνούτος ήταν δισεγγονός τού Έρικ Θ΄ του Αγίου και εγγονός από πατέρα του Φίλιπ Έρικσον, ο οποίος ήταν νεώτερος γιος του Έρικ Θ΄ του Αγίου. Ήταν σύμμαχος των Φόλκουνγκ, οι οποίοι ήθελαν να περιορίσουν τις δυνάμεις της εκκλησίας και του βασιλιά.
Ο Κνούτος ήταν μέλος του βασιλικού συμβουλίου, που κυβέρνησε τη Σουηδία την εποχή που ο Ερρίκος ΙΑ΄ της Σουηδίας ήταν ανήλικος (1222 - 1229). Όταν ο Έρικ ανατράπηκε μετά την ήττα του στη μάχη του Ολούστρα (1229), ο Κνούτος Β΄ στέφθηκε βασιλιάς (1231), αλλά απεβίωσε γρήγορα (1234) και ο Έρικ ο Χωλός επέστρεψε στον θρόνο για να κυβερνήσει μέχρι το δικό του τέλος (1250).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έλενα (απεβ. πριν το 1227), κόρη του Γιαρλ Φόλκε Μπίργκερσον. Οι δύο τους γιοι:
Eurosong 2014 - A MAD show
Το Eurosong 2014 – Α MAD Show ήταν η δεύτερη τελετή Eurosong - A MAD show, που είναι ο ελληνικός τελικός που έγινε για να επιλεχθεί η ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2014. Η τελετή έγινε στις 11 Μαρτίου 2014. Οι παρουσιαστές ήταν η Δέσποινα Βανδή και ο Γιώργος Καπουτζίδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά γεγονότα του 2014 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
2-ναφθυλαμίνη
Η 2-ναφθυλαμίνη  (αγγλικά 2-naphthylamine) είναι αρωματική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C10H9N. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια αρωματική αμίνη, που ανήκει στα «θυγατρικά» ναφθαλίνια.
Χρησιμοποιείται για την παραγωγή αζωχρωμάτων. Είναι ένα γνωστό καρκινογόνο και γι' αυτό σε μεγάλο βαθμό έχει αντικατασταθεί από λιγότερο τοξικές ενώσεις.
Παραγωγή
2-Ναφθυλαμίνη παράγεται με συνθέρμανση 2-ναφθόλης με ψευδαργυροτετραχλωριούχο αμμώνιο {(NH4)2[ZnCl4]} στους 200-210°C, σύμφωνα με την αντίδραση Μπάχιρερ (Bucherer reaction).
Μπορεί να παραχθεί επίσης από ένα ακετυλο παράγωγο της 2-ναφθόλης με οξικό αμμώνιο (CH3COONH4), στους 270-280 °C.
Αντιδράσεις
Δίνει έγχρωμο προϊόν με τριχλωριούχο σίδηρο (FeCl3). Όταν αναχθεί με νάτριο διαλυμένο σε βραστή αμυλική αλκοόλη, δίνει τετραϋδρο-2-ναφθυλαμίνη, η οποία παρουσιάζει τις ιδιότητες των αλειφατικών αμινών, που είναι έντονα αλκαλική αντίδραση, έχει αμμωνιακή οσμή και δεν μπορεί να δώσει διαζωνιακές ενώσεις.
Οξειδώνεται δίνοντας 2-καρβοξυδροκινναμικό οξύ [(2-HOOC(C6H4)CH2CH2COOH].
Εφαρμογές
Πολλά παράγωγα της 2-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ χρησιμοποιούνται στο εμπόριο, ως πρόδρομες ενώσεις για χρωστικές. Επειδή, όμως, η 2-ναφθυλαμίνη είναι καρκινογόνα, συνήθως οι χρωστικές αυτές παράγονται με αμίνωση των αντιστοίχων ναφθολών (συνήθως της 2-ναφθόλης). Από αυτά τα παράγωγα, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη τεχνική αξία είναι το δ-οξύ (δ-acid) και το οξύ του οξύ του Μπρόνερ (Bronner's acid), καθώς συνδυάζονται με ορθοτετραζωδιοτολυλομάδα, για να δώσουν μια θαυμάσια κόκκινη χρωστική ουσία για τρόφιμα.
Ασφάλεια
Η 2-ναφθυλαμίνη βρίσκεται στα τσιγάρα και υπάρχει υποψία ότι συμβάλει στην ανάπτυξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
Ενεργοποιείται στο ήπαρ, αλλά γρήγορα απενεργοποιείται από την σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Στην κύστη, το ένζυμο γλυκουρονιδάση την επανενεργοποιεί τη 2-ναφθυλαμίνη με υδρόλυση του ενδιάμεσα σχηματισμένου αμιδίου, οδηγώντας στην (πιθανή) ανάπτυξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
Πέτρος Πικρός
Ο Πέτρος Πικρός (πραγματικό όνομα Γιάννης Γενναρόπουλος) ήταν δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη, πολιτικός, μεταφραστής και συγγραφέας (1894 - 1956), ενώ ασχολήθηκε και με την ποίηση. Ήταν από τους πρώτους Έλληνες συγγραφείς που έγραψαν παιδικά βιβλία.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο Παντείχιον της Μικράς Ασίας το 1894, στην περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης. Μεγάλωσε κοντά στον θείο του, διπλωμάτη στην Ελβετία. Για τον εκτοπισμό του σοσιαλιστή Αβραάμ Μπεναρόγια στην Ανάφη, επέδωσε διαμαρτυρία στον Ελευθέριο Βενιζέλο, στη Γενεύη, μαζί με συμφοιτητές του. Αφού σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι, στη Γαλλία, ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Γερμανία, όπου και σπούδασε Ιατρική με ειδίκευση στη Βιοχημεία. Επηρεάστηκε από τις σοσιαλιστικές ιδέες, ήρθε στην Ελλάδα το 1919 αρχικά στην Κρήτη (Χανιά) και στα τέλη του 1920 αναμειγνύεται ενεργά στο φοιτητικό και στο εργατικό κίνημα στην Αθήνα. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα φιλοσοφίας και κοινωνιολογίας σε πανεπιστήμια του Παρισιού και της Λειψίας της Γερμανίας.
Δεκαετίες '20, 30, '40
Το 1921 έγινε μέλος της Ανεξάρτητης Κομμουνιστικής Νεολαίας της Αθήνας και της ΟΚΝΕ. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ και Συγγρού. Το 1926 ήταν υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με το ΚΚΕ.
Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1922 με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων Χαμένα κορμιά. Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 1921 με την πολιτική του μπροσούρα Για το ψωμί και για τη λευτεριά, την οποία υπογράφει ως Γιάννης Γενάρ. Ασχολείται ευρέως με μεταφράσεις λογοτεχνικών έργων (Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Nicolas Segur, Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, Μαξίμ Γκόρκι κ.ά.), ενώ δημοσιεύει ήδη κείμενά του και στο παιδικό περιοδικό Παιδική Χαρά (από το 1921 έως το 1936) με το ψευδώνυμο «Πέτρος Πικρός» και με άλλα ψευδώνυμα, και από το 1922 γράφει και στο νεανικό περιοδικό της Αριστεράς, Νεολαία. Από τις 5-7-1923 έως 23-10-1924 αναλαμβάνει τη θέση του αρχισυντάκτη του Ριζοσπάστη, στον οποίο και αργότερα συνεχίζει σποραδικά να δημοσιεύει έρευνες και άρθρα του. Το 1924 δημοσίευσε άρθρα κοινωνικοπολιτικού προβληματισμού στο μαρξιστικού προσανατολισμού περιοδικό Βωμοί. Παράλληλα εργάζεται ως δημοσιογράφος και σε «αστικές» εφημερίδες, όπως Δημοκρατία, Αθηναϊκή, Εσπέρα, Ελεύθερος Τύπος κ.ά. Από τον Μάρτιο του 1929 έως τον Μάρτιο του 1935 δημοσιογραφεί στην εφημερίδα Πατρίς, καθιερώνοντας τα «ζωντανά ρεπορτάζ» του με το ψευδώνυμο «Ω» για τα κοινωνικά άρθρα και το «Κάθισμα 13» για τη θεατρική κριτική, ενώ δημοσιεύει και σειρά από λαϊκά μυθιστορήματά του σε συνέχειες ως «Πέτρος Πικρός» ή ως «Ω». Το «Πέτρος» μάλλον το επέλεξε για να τιμήσει τον πατέρα του που είχε αυτό το όνομα, ενώ το «Πικρός» αποτέλεσε αρχικά (1919) μέρος του πρώτου του ψευδωνύμου «Βάρδος Πικρός», όταν στην Κρήτη στιχουργούσε ποιήματα βαριάς απαισιοδοξίας. Αργότερα που ήρθε στην Αθήνα και ενεπλάκη στο κίνημα της Αριστεράς, συνέδεσε το Πικρός με τον Γκόρκι, καθώς στα ρωσικά ο «πικρός» μεταφράζεται ως «γκόρκι» και ο Μαξίμ Γκόρκι ήταν ένας από τους αγαπημένους του συγγραφείς που τον επηρέασαν σημαντικά και του οποίου μετέφρασε έργα. Το 1935 εκμεταλλευόμενος τον νόμο για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες επιτυγχάνει να το νομιμοποιήσει ως επίσημο όνομά του και να βγάλει ταυτότητα ως «Πέτρος Πικρός, του Πέτρου και της Αικατερίνης, γεννηθείς το 1895». Το 1936 νυμφεύεται τη νεαρή φιλόλογο Αικατερίνη Σιδηροπούλου.
Παρά την απομάκρυνσή του, ο Πικρός παρέμεινε αδιάλλακτα στρατευμένος στη σταλινική παράταξη. Το 1937 εξέδωσε την ιστορική και κοινωνιολογική μελέτη Ισραήλ, αποτέλεσμα λογοκλοπής από ανάλογα λήμματα της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού. Για λογοκλοπή κατηγορήθηκε και για το μυθιστόρημά του, Τουμπεκί.
Στην Κατοχή, επανασυνδέθηκε με τους παλιούς του συντρόφους, στο ΕΑΜ δημοσιογράφων, και, μετά την Κατοχή, όσο ακόμα έλειπε ο Ζαχαριάδης στην ομηρεία, συνεργάστηκε με πολλούς από αυτούς στο περιοδικό του Νέα Ζωή, το 1945, ενώ εξέδωσε και με τις πολιτικές βιογραφίες του Στάλιν και του Λένιν. Άρκεσε μια απλή αποστροφή του Ζαχαριάδη, χωρίς καν να τον κατονομάσει, στην ολομέλεια που συγκάλεσε μόλις ήρθε στην Αθήνα, για να κλείσουν ερμητικά οι πόρτες του κόμματος, να εξαφανιστούν οι συνεργάτες του περιοδικού του (το οποίο επίσης σταμάτησε άμεσα να κυκλοφορεί) και να πέσουν σε αφάνεια οι δύο πολυσέλιδες βιογραφίες των ηγετών του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, τις οποίες και ο ίδιος μέχρι τον θάνατό του δεν τις ανέφερε πλέον στην εργογραφία του.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής διώχτηκε και φυλακίστηκε, ενώ μετά τη λήξη του Εμφυλίου και τη Συμφωνία της Βάρκιζας κυκλοφόρησε το περιοδικό Νέα Ζωή, με τη συνεργασία πολλών αριστερών λογοτεχνών και διανοουμένων (Έλλη Αλεξίου, Ρόζα Ιμβριώτη, Ασημάκης Πανσέληνος, Μενέλαος Λουντέμης, Μέλπω Αξιώτη κ.ά.), το οποίο όμως έκλεισε όταν ο Πικρός κυκλοφόρησε το βιβλίο του για τον Ιωσήφ Στάλιν, έργο για το οποίο κατηγορήθηκε ως προβοκάτορας από τον Νίκο Ζαχαριάδη. Γενικότερα η δραστηριότητα του Πικρού στο χώρο του κομμουνιστικού τύπου και η σχέση του με το Κ.Κ.Ε. παρουσιάζει πολλά σκοτεινά σημεία.
Απογοητευμένος στρέφεται σε νέα ενδιαφέροντα γύρω από την ψυχολογία του βάθους των Άντλερ και Γιουνγκ. Ακόμα και τα λογοτεχνικά του έργα κυρίως μετά τον πόλεμο, τα διηγήματά του στη Φιλολογική Πρωτοχρονιά και το κύκνειο άσμα του, το μυθιστόρημα Η λαμπηδόνα του βυθού (1955), είναι εμπνευσμένα από την ψυχολογία του βάθους.
Μετέπειτα δράση
Τάχθηκε εναντίον των τροτσκιστών του Παντελή Πουλιόπουλου. Το 1934, δεν έγινε δεκτός ως δημοσιογράφος, κατά την επίσκεψη του Χέρμαν Γκαίρινγκ στην Ελλάδα. Στην Κατοχή συμμετείχε στις τάξεις του ΕΑΜ (Λογοτεχνών).
Μετά την απελευθέρωση άρχισε να εκδίδει το περιοδικό Νέα Ζωή, στο οποίο συνεργάστηκε με σπουδαίους αριστερούς διανοούμενους και συγγραφείς της εποχής. Τουλάχιστον για τα έτη 1950, 1951 1952 ,1955 ήταν συνεργάτης του Ε.Ι.Ρ.
Κατά τα τελευταία του χρόνια διέμενε με τη σύζυγό του σε ιδιόκτητο σπίτι στη Φιλοθέη, στον οικισμό των δημοσιογράφων, σε διώροφο που το μισό ήταν κατοικία του Παύλου Νιρβάνα και το άλλο μισό του Π. Πικρού. Πέθανε από καρκίνο του στομάχου, στις 27 Ιουνίου 1956 στην κλινική Σμπαρούνη (βρισκόταν απέναντι από το σημερινό Χημείο του Πανεπιστημίου Αθηνών), στα Εξάρχεια.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Σιδηροπούλου - Πικρού, η οποία ήταν φιλόλογος και απεβίωσε το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Εκρηξινατόσαυρος
Ο Εκρηξινατόσαυρος (Ekrixinatosaurus, σαύρα γεννημένη από έκρηξη) είναι γένος δεινόσαυρου το οποίο έζησε κατά την Ύστερη Κρητιδική Περίοδο. Πιστεύεται ότι ήταν θηριόποδο το οποίο ανήκε στους αβελισαυρίδες. Τα απολιθώματά του έχουν βρεθεί στην Αργεντινή. Το τυπικό είδος, Ekrixinatosaurus novasi περιγράφηκε πρώτη φορά το 2004 από τον Αργεντινό παλαιοντολόγο Jorge Calvo, και τους Χιλιανούς παλαιοντολόγους David Rubilar-Rogers και Karen Moreno.
Ο εκρηξινατόσαυρος είναι πιθανώς ο μεγαλύτερος αβελισαυρίδης που είναι γνωστός έως σήμερα, με εκτιμώμενο μήκος τα 10 με 11 μέτρα. Ήταν επίσης ιδιαίτερα ρωμαλέος και είχε σχετικά μεγάλο κεφάλι, υποδεικνύοντας ότι ήταν αποτελεσματικός θηρευτής ή πτωματοφάγος, ικανός να διώχνει άλλους θηρευτές από θηράματα ή θνησιμαία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αβελισαυρίδες
Στεκούλα Αιτωλοακαρνανίας
Η Στεκούλα είναι ορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανία σε υψόμετρο 867 μέτρων. Βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας και αποτελεί. Απέχει 25,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 12,5 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο και 3 χλμ. (οδηγικά) Δ. από τη Μακρά Λογκά. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σπαρτιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Σπαρτιά, τη Μακρά Λογκά και την Στριγκανιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπαρτιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.
Εύδημος ο Ρόδιος
Ο Εύδημος της Ρόδου (έζησε γύρω στο 370 με 300 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ο οποίος θεωρείται πατέρας της ιστορίας της επιστήμης. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους μαθητές του Αριστοτέλη. Επιμελήθηκε τα έργα του Αριστοτέλη για να τα κάνει πιο προσβάσιμα στο ευρύ κοινό. Ο ανιψιός του Εύδημου, Πασικλής, ασχολήθηκε και εκείνος με την επιμέλεια των έργων του Αριστοτέλη.
Ζωή
Ο Εύδημος γεννήθηκε στο νησί της Ρόδου, αλλά πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στην Αθήνα, όπου σπούδασε φιλοσοφία στην Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη. Η συνεργασία του Εύδημου με τον Αριστοτέλη ήταν μακροχρόνια και στενή. Θεωρείται ένας από τους πιο λαμπρούς μαθητές του Αριστοτέλη, ενώ ο Θεόφραστος ο Λέσβος και ο Εύδημος ήταν γνωστοί στις φιλοσοφικές σχολές και τους Αθηναίους όχι τόσο σαν «μαθητές» του Αριστοτέλη, αλλά σαν «σύντροφοί» του (ἑταῖροι) Αριστοτέλη.
Φαίνεται ότι ο Θεόφραστος ήταν η μεγαλύτερη ιδιοφυία από τους δύο μαθητές του Αριστοτέλη που αναφέρθηκαν παραπάνω. Ο Θεόφραστος και ο Εύδημος συνέχισαν τις μελέτες του Αριστοτέλη και τα κείμενα του σε μια ευρεία ποικιλία από θέματα. Αν και ο Εύδημος έκανε και αυτός πρωτότυπη έρευνα συνεχίζοντας την παράδοση της αριστοτελικής διδασκαλίας, ο Εύδημος ήταν ανώτερος στην συστηματοποίηση της κληρονομιάς του Αριστοτέλη και στην έξυπνη διδακτική παρουσίαση των ιδεών του Αριστοτέλη. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς που έγραψαν σχόλια για τον Αριστοτέλη έκαναν συχνά καλή χρήση του προκαταρκτικού έργου του Εύδημου. Γι' αυτόν τον λόγο, αν και τα πρωτότυπα έργα του Εύδημου έχουν χαθεί, γνωρίζουμε τον Εύδημο από τους δεκάδες σχολιαστές του Αριστοτέλη και τις μαρτυρίες που έχουν γραφτεί για το έργο του ίδιου του Εύδημου. Επομένως είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε μια εικόνα για το ποιος ήταν ο Εύδημος και ποιο το έργο του.
Ο Αριστοτέλης, λίγο πριν πεθάνει το 322 π.Χ., όρισε τον Θεόφραστο διευθυντή της Περιπατητικής Σχολής. Στη συνέχεια ο Εύδημος επέστρεψε στη Ρόδο. Εκεί ίδρυσε μια δική του φιλοσοφική σχολή, συνέχισε να γράφει φιλοσοφικά έργα και να επεξεργάζεται το έργο του δασκάλου του.
Ιστορικός της επιστήμης
Χάρις στην επιμονή του Αριστοτέλη, ο Εύδημος έγραψε την ιστορία της ελληνικής αστρονομίας και μαθηματικών. Αν και από αυτά τα γραπτά του Εύδημου έχουν σωθεί τα αποσπάσματα αυτών των έργων που ενσωματώθηκαν σε γραπτά μεταγενέστερων συγγραφέων, η αξία τους είναι τεράστια. Μόνο και μόνο επειδή οι μεταγενέστεροι συγγραφείς χρησιμοποίησαν τα γραπτά του Ευδήμου στα κείμενα τους, γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για την πρώιμη ιστορία και ανάπτυξη της ελληνικής επιστήμης. Στα ιστορικά του κείμενα ο Εύδημος έδειξε ότι η πρακτική γνώση και δεξιότητες λαών όπως οι Αιγύπτιοι και οι Βαβυλώνιοι βελτιώθηκαν από τους Έλληνες, αποκτώντας έτσι μια θεωρητική βάση, αλλά και μια συνολική φιλοσοφική κατασκευή και μεταφορά τους.
Υπάρχουν δύο έργα ιστορικού περιεχομένου που έχουν αποδοθεί στον Εύδημο αλλά είναι αμφισβητούμενο ότι τα έγραψε αυτός. Πρώτον, λέγεται ότι έγραψε μια Ιστορία της Θεολογίας, η οποία συζητούσε τις Βαβυλωνιακές, Αιγυπτιακές και Ελληνικές ιδέες σχετικά με την προέλευση του σύμπαντος. Δεύτερον, λέγεται ότι ήταν ο συγγραφέας της Ιστορίας της Λίνδου, ενός βιβλίου που μιλάει για την ιστορία της Λίνδου στη Ρόδο.
Στον Εύδημο αποδίδεται επίσης η συγγραφή ενός βιβλίου με θαυματουργές ιστορίες για τα ζώα και τις ανθρώπινες ιδιότητές τους (π.χ. υποδειγματική γενναιότητα, ηθική ευαισθησία και παρόμοια). Ωστόσο, καθώς ο χαρακτήρας αυτού του έργου δεν ταιριάζει καθόλου με τη σοβαρή επιστημονική προσέγγιση που έχει ο συνηθισμένος Εύδημος της Ρόδου, θεωρείται αρκετά πιθανό ότι το έγραψε κάποιος άλλος Εύδημος από την Ρόδο. Άλλωστε υπήρχαν πολλοί Εύδημοι στην αρχαία Ελλάδα.
Επιμέλεια του έργου του Αριστοτέλη
Ο Εύδημος, ο Θεόφραστος και άλλοι μαθητές του Αριστοτέλη φρόντισαν ώστε η πνευματική κληρονομιά του δασκάλου τους μετά τον θάνατό του να παραμείνει προσβάσιμη σε αξιόπιστη μορφή. Κατέγραψαν μάλιστα τα έργα του Αριστοτέλη σε πολλά έργα τους. Οι πηγές των έργων των μαθητών του Αριστοτέλη είναι οι διδασκαλίες του ίδιου του Αριστοτέλη, σημειώσεις που κράτησαν από τις διαλέξεις του, προσωπικές αναμνήσεις κ.λπ.
Έτσι, ένα από τα γραπτά του Αριστοτέλη εξακολουθεί να ονομάζεται Ηθικά Ευδήμεια, πιθανώς επειδή ο Εύδημος επεξεργάστηκε (αν και πολύ λίγο) αυτό το κείμενο. Ο Εύδημος έγραψε μια σειρά από σημαντικά βιβλία που αναλύουν τα έργα του Αριστοτέλη: