cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόλαος Πέππας
Επιστημονική σταδιοδρομία
Είναι μέλος της Ακαδημίας Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών (IOM), της Αμερικανικής Ακαδημίας Μηχανικής (NAE), της Αμερικανικής Ακαδημίας Εφευρετών (NAI) , της Εθνικής Ακαδημίας Φαρμακευτικής της Γαλλίας , της Ακαδημίας Αθηνών , της Βασιλικής Εθνικής Ακαδημίας Φαρμακευτικής της Ισπανίας και της Ακαδημίας Ιατρικής, Μηχανικής και Επιστημών του Τέξας (TAMEST). Είναι ένας από τους λίγους χημικούς μηχανικούς που είναι μέλος και της NAE και της IOM. Είναι επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Γάνδης (Βέλγιο, 1999), του Πανεπιστημίου της Πάρμα (Ιταλία, 2000), του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνα (Σλοβενια), του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2000) και του Πανεπιστημίου Πατρών (2015), καθώς και επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σιτσουάν (Κίνα, 2012).
Είναι πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Εταιρειών της Επιστήμης Βιοϋλικών και Μηχανικής (International Union of Societies for Biomaterials Science and Engineering, 2008–2016). Ακόμη, έχει υπάρξει διευθυντής της Εταιρείας Βιοϊατρικής Μηχανικής (Biomedical Engineering Society, 2008–2011), Επικεφαλής του Κολλεγίου των Ερευνητών (College of Fellows) του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ιατρικής και Βιολογικής Μηχανικής (American Institute of Medical and Biological Engineering - AIMBE, 2006–2007), Πρόεδρος της Εταιρείας Βιοϋλικών (Society for Biomaterials - SFB, 2003–2004), Πρόεδρος της Εταιρείας Ελεγχόμενης Αποδέσμευσης (Controlled Release Society - CRS, 1987–1988) , διευθυντής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Χημικών Μηχανικών (American Institute of Chemical Engineers - AIChE, 1999-2002), επικεφαλής του Τομέα Υλικών (1988-90) και διευθυντής του Τομέα Βιομηχανικής του Ινστιτούτου (1997-97) και επικεφαλής του τομέα Μηχανικής του Αμερικανικού Συνδέσμου για την Εξέλιξη της Επιστήμης (AAAS, 2014-2015. Ήταν επίσης επιμελητής έκδοσης του φημισμένου επιστημονικού περιοδικού για τα βιοϋλικά Biomaterials, βοηθός επιμελητή στο περιοδικού του AIChE, επιμελητής της σειράς βιβλίων Wiley/SFB Biomaterials (2006-2014) , βοηθός επιμελητή στο περιοδικό Biomedical Microdevices , Συμβουλευτικός συντάκτης του περιοδικού Pharmaceutical Research καθώς και βοηθός αρχισυντάκτη στη σειρά Βιοϊατρικών συγγραμμάτων του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.
Είναι εκ των ιδρυτικών μελών της Εταιρείας Βιοϊατρικής Μηχανικής (Biomedical Engineering Society), της Εταιρείας Επιστήμης των Υλικών (Materials Research Society - MRS) , της Εταιρείας Ελεγχόμενης Αποδέσμευσης (CRS) , του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ιατρικής και Βιολογικής Μηχανικής (AIMBE) , ερευνητής της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (American Chemical Society) , της Βασιλικής Εταιρείας Χημείας (Royal Society of Chemistry - FRSC) , της Εταιρείας Βιοϋλικών , της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικών (American Physical Society) , της Αμερικανικής Εταιρείας Φαρμεκευτικών Επιστημόνων (American Association of Pharmaceutical Scientists - AAPS) , του Αμερικανικού Ινστιτούτου Χημικών Μηχανικών (AIChE) , του Αμερικανικού Συνδέσμου για την εξέλιξη της Επιστήμης (American Society for the Advancement of Science - AAAS) , της Αμερικανικής Εταιρείας Εκπαίδευσης Μηχανικών (American Society for Engineering Education - ASEE) και επίτιμο μέλος της Ιταλικής Εταιρείας Ιατρικής και Φυσικών Επιστημών.
Επιστημονικό έργο
Πρόκειται για έναν από τους κυρίαρχους επιστήμονες της φαρμακολογίας. Είναι εφευρέτης 37 ευρυσιτεχνιών στις ΗΠΑ, ενώ οι έρευνες του χρηματοδοτούνται από δημόσιους ερευνητικούς φορείς από το 1980. Συνεισέφερε στο να τεθούν οι βασικές αρχές και ο ορθολογικός σχεδιασμός των συστημάτων φαρμακολογίας τις περασμένες δεκαετίες. Ήταν ο πρώτος που έθεσε τις θεωρίες και τις εξισώσεις που οδήγησαν στο σχεδιασμό ενός μεγάλου εύρους νέων συστημάτων. Επι παραδείγματι, χρησιμοποιώντας βασικές αρχές της βιοϊατρικής μηχανικής καθώς και νέες θεωρίας της βιοϊατρικής μεταφοράς, ανέπτυξε τις εξισώσεις που περιγράφουν τους νόμους του Φικ για τη διάχυση των φαρμάκων, των πεπτιδίων και των πρωτεϊνών στις συσκευές ελεγχόμενης απελευθέρωσης. Η «Μέθοδος Πέππα» έχει γίνει η κυρίαρχη μέθοδος ανάλυσης των φαρμακευτικών σχηματισμών ή συστημάτων. Το πρώιμο έργο του βοήθησε στην ανάπτυξη σημαντικού αριθμού συσκευών αποδέσμευσης ελεγχόμενης από διόγκωση για την αποδέσμευση μικρών μοριακών φορτίων φαρμάκων. Χρησιμοποιώντας τις ομοιότητες μοντελοποίησης της φάσης διάβρωσης και της κατάστασης διάβρωσης, ανέπτυξε ένα ενοποιημένο μοντέλο για την χορήγηση όλων των φαρμάκων. Παρομοίως, ανέπτυξε το θεωρητικό πλαίσιο για την ανάλυση της μεταφοράς μέσω διασταυρούμενων βιοϋλικών (θεωρία Πέππα-Ράινχαρτ), ιοντικής υδρογέλης (θεωρία Μπράνον-Πέππα ), και μέσω αντιδράσεων γέλης-ιστού με σχοινία (θεωρία Χουάνγκ-Πέππα και εξίσωση Σάλιν-Πέππα ). Για τον έντονο αντίκτυπο που προκάλεσαν αυτές οι θεωρίες και αναλύσεις, έχει αναγνωριστεί ως ο πλέον επισημασμένος και αναδημοσιευμένος επιστήμονας στους τομείς της χορήγησης φαρμάκων, των βιοϋλικών και της χορήγησης φαρμάκων και των έξυπνων υλικών. Είναι ο πλέον αναδημοσιευμένος χημικός και βιοϊατρικός μηχανικός με πάνω από 90.000 αναφορές και δείκτη επιστημονικής ποιότητας h στα 143.
Ο Πέππας και οι φοιτητές του αρχικοποίησαν καινοφανή φλεγματοειδή και βιοπροσφυτικά συστήματα τα οποία αντιδρούν μοριακά με το φλέγμα και τον ιστό και έχουν τη δυνατότητα να παρατείνουν την βιοδιαθεσιμότητα των πρωτεϊνών και των πεπτιδίων στο αίμα. Ως αποτέλεσμα του έργου του, αναπτύχθηκε πληθώρα βιοϊατρικών πολυμερών και εμπορικών συσκευών χορήγησης φαρμάκων. Ήταν ο πρώτος ο οποίος ανέπτυξε καινοτόμες μη τοξικές γέλες πολυβινίλιων αλκοολών με την τεχνική ψύξης-απόψυξης το 1975. Οι γέλες αυτές είχαν μεγάλη επιτυχία ως συστήματα αντικατάστασης αρθρικών χόνδρων. Το 1978, ανέπτυξε τα ίδια συστήματα για την επί τόπου αντικατάσταση των φωνητικών χορδών. Το 1979 η ομάδα του πρωτοπόρησε στην χρήση υδρογελών στις συσκευές χορήγησης φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων και των επιδερμικών βιοπροσφυτικών συστημάτων και συστημάτων για την αποδέσμευση της θεοφυλίνης, της προξυφυλίνης, της διλτιαζέμης και της οξπρενολόλης. Το εργαστήριο του Πέππα ανέπτυξε νέες τεχνολογίες συστημάτων δια στόματος χορήγησης ινσουλίνης και άλλων προτεϊνών. Οι συσκευές αυτές αποδεσμεύουν ινσουλίνη δια στόματος, «προστατεύοντας» την κατά τη μεταφορά της στο στομάχι, το ανώτερο λεπτό έντερο και τελικά στο αίμα, και παρακάμπτοντας την ανάγκη του διαβήτη για πολλές καθημερινές δόσεις. Η ίδια τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε και για την μέσω της βλεννογόνου (δια στόματος, δια παρειάς) χορήγησης καλσιτονίνης (για την θεραπεία της οστεοπόρωσης για της μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) και ιντερφερόνης-άλφα (για την θεραπεία του καρκίνου), και πλέον ερευνάται η αποδέσμευση ιντερφερόνης-βήτα για ασθενείς με πολλαπλές αρτηριοσκληρύνσεις. Πρόκειται για έναν από τους πρωτοπόρους των έξυπνων βιοϋλικών και ιατρικών συσκευών. Χρησιμοποιώντας έξυπνα πολυμερή από το 1980, ο Πέππας και η ομάδα του ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τόσο ευαίσθητα στο pH και τη θερμοκρασία συστήματα για τη διαμορφούμενη αποδέσμευση στρεπτοκινάσης και άλλων ινωδολυτικών ενζύμων.
Έχει ιδρύσει τρεις εταιρείες: Mimetic Solutions, Appian Labs και CoraDyn Biosystems για την εμπορευματοποίηση των διάφορων φαρμακευτικών προϊόντων και ιατρικών συσκευών του. Έχει συγγράψει περισσότερα από 1.450 δημοσιεύματα, και μεγάλο αριθμό επιστημονικών εργασιών, με περισσότερες από 90.000 αναφορές και δείκτη επιστημονικής ποιότητας στα 143. Επίσης, συμμετείχε στη συγγραφή 37 συγγραμμάτων. Τα σημαντικότερα εξ αυτών είναι το τρίτομο Hydrogels in Medicine and Pharmacy (CRC Press, 1987), η μονογραφία Pulsatile Drug Delivery (WSGS, Stuttgart, 1993), δύο βιβλία για τα βιοπολυμερή (Springer, 1994), η μονογραφία Molecular and Cellular Foundations of Biomaterials (Academic Press, 2004 ), το σύγγραμμα Intelligent Therapeutics: Biomimetic Systems and Nanotechnology in Drug Delivery (Elsevier, 2004), η μονογραφία Nanotechnology in Therapeutics (Horizon Press, 2007 ) και το σύγγραμμα Chronobiology and Drug Delivery (Elsevier, 2007).
Διακρίσεις
Έχει βραβευθεί με πάνω από 150 εθνικές και διεθνείς διακρίσεις. Μεταξύ αυτών:
Επιπλέον, έχει λάβει τις υψηλότερες διακρίσεις από τα δύο πανεπιστήμια με τα οποία έχει συνεργαστείI:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί μηχανικοί Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Σκάλα Ερεσού
thumb|right|200px|Σκάλα thumb|right|200px|Παραλία Η Σκάλα Ερεσού ή Γυαλός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραθεριστικά μέρη της Λέσβου. Βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων από το χωριό της Ερεσού και ενώνεται με αυτό μέσω του κεντρικού καταπράσινου δρόμου με τις μουριές, τα πλατάνια και τις συκιές που διασχίζει τον πανέμορφο κάμπο της Ερεσού. Η οργανωμένη παραλία της εκτείνεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων περίπου και έχει κερδίσει επανειλημμένα το ευρωπαϊκό βραβείο της Γαλάζιας Σημαίας.
Στην αριστερή πλευρά ΝΑ βρίσκεται ο πευκόφυτος λόφος Μαστός (Οχυρό-Βίγλα) όπου βρισκόταν η Αρχαία Ακρόπολη, το μικρό λιμάνι με το εκκλησάκι της Παναγιούδας, στο κέντρο έχει αναπτυχθεί ένα παραθαλάσσιο θέρετρο, εστιατόρια και καφετέριες με ξύλινες εξέδρες στην άμμο, δεξιά Δ βρίσκεται το "Αφεντέλη" και στον βράχο ψηλά το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Στη δυτική πλευρά βρίσκεται ο Ψαροποταμός όπως ονομάζεται η εκβολή του χείμαρρου Χαλάντρα. Σημαντικοί συνοικισμοί της Σκάλας είναι τα Χλιαρά, Ψήνια, Κάμπος, Μονοχλάδια, Καπασσούλες, Σκορδαλός, Τρία Βουνάρια κ.α..
Στην περιοχή υπάρχει και αρχαιολογικό μουσείο από το 1962 με μοναδικά Αρχαϊκά, Κλασσικά και Ελληνιστικά ευρήματα. To 2001, με απόφαση της Κ' ΕΚΠΑ, κρίθηκε αναγκαίο τα ευρήματα και διάφορα κτίσματα να μεταφερθούν στην Μυτιλήνη και να συντηρηθούν. Το μουσείο παρέμεινε κλειστό έως τον Σεπτέμβριο του 2011 όπου και ξεκίνησε η επαναλειτουργία του.
Κάθε χρόνο από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο οι κάτοικοι της Ερεσού μετακομίζουν στον κάμπο και την Σκάλα. Η κίνηση αυτή στους ντόπιους λέγεται "συνοπαρτό", από το ρήμα συνοπαίρνω το οποίο σημαίνει μαζεύω, συλλέγω. Πριν γίνει η Ερεσός Καποδιστριακός Δήμος, ακόμη και οι Αρχές του χωριού (Αστυνομία, ΕΛΤΑ, ΟΤΕ και Δημοτικοί υπάλληλοι) συνοπαίρναν.
Σύμφωνα με μελέτη του Τμήματος Επιστημών Θάλασσας του Πανεπιστήμιου Αιγαίου του καθηγητή Αντώνη Βελεγράκη, η περιοχή της Σκάλας Ερεσού και ιδίως το κομμάτι του οικισμού έχει υποστεί καταστροφική διάβρωση.
Ιστορία
Η αρχαία πόλη εντοπίζεται στην ΒΑ περιοχή και πίσω από την Βίγλα που σήμερα ονομάζεται Ξώκαστρο. Τείχη σώζονται σήμερα σε διάφορα σημεία, πίσω από το Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα, πίσω από την Βίγλα και καταλήγουν μέχρι την περιοχή της Μινάβρας. Στον λόφο της Βίγλας σώζεται μια προελληνική πύλη, μισοκατεστραμένοι πύργοι (Ενετικός και Τουρκικός). Στο κέντρο σώζεται και μια Ρωμαϊκή δεξαμενή. Στο λιμάνι της Σκάλας μπορεί κάποιος να διακρίνει ακόμη τις αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιγραφών και συγγραφέων στην αρχαία πόλη υπήρχαν, Αρχαία Αγορά, Αρχαίο Στάδιο, Θέατρο, Πρυτανείο και Ναοί. Ανασκαφές δεν έχουν γίνει παρά μόνο σε δύο Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές.
Η πόλη αποτέλεσε σπουδαίο εμπορικό και ναυτικό κέντρο και τα εκλεκτά προϊόντα της έφταναν μέχρι την Αίγυπτο. thumb|Η πυρπόληση από τον Παπανικολή στον κόλπο της Ερεσού.
Αθλητισμός
Η Σκάλα Ερεσού διαθέτει ιδιωτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5x5.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Αρχή του Παρέτο
Η αρχή Pareto (γνωστή επίσης ως κανόνας 80/20, νόμος των ζωτικών λίγων ή η αρχή της ακεραιότητας των παραγόντων) δηλώνει ότι για πολλά γεγονότα περίπου το 80% των επιπτώσεων προέρχεται από το 20% των αιτιών. Ο σύμβουλος διαχείρισης Joseph M. Juran πρότεινε την εν λόγω αρχή και της έδωσε το όνομα του Ιταλού οικονομολόγου Vilfredo Pareto, ο οποίος έκανε τον συσχετισμό 80/20 ενώ φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης το 1896, όπως δημοσιεύθηκε στην πρώτη του δουλειά, το Cours d'économie politique. Σε αυτό το έργο, ο Pareto έδειξε ότι περίπου το 80% της γης στην Ιταλία ανήκε στο 20% του πληθυσμού.
Αποτελεί αξίωμα στην διοίκηση επιχειρήσεων ότι "το 80% των πωλήσεων προέρχεται από το 20% των πελατών".
Είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο πως ο κανόνας 80/20 ακολουθείται κατά προσέγγιση από μια κατανομή νόμου δύναμης (επίσης γνωστή ως κατανομή Pareto ) για ένα συγκεκριμένο σύνολο παραμέτρων, και πολλά φυσικά φαινόμενα έχουν αποδειχθεί εμπειρικά για να επιδείξουν μια τέτοια κατανομή.
Η αρχή Pareto σχετίζεται εμμέσως με την αποτελεσματικότητα Pareto. Ο Pareto ανέπτυξε και τις δύο έννοιες στο πλαίσιο της κατανομής του εισοδήματος και του πλούτου στον πληθυσμό.
Η αρχική παρατήρηση ήταν σε σχέση με τον πληθυσμό και τον πλούτο. Ο Pareto παρατήρησε ότι περίπου το 80% της ιταλικής γης ανήκε στο 20% του πληθυσμού. Έπειτα πραγματοποίησε έρευνες σε διάφορες άλλες χώρες και διαπίστωσε με έκπληξη ότι και εκεί υπήρχε παρόμοια κατανομή.
Ένα διάγραμμα, το οποίο έδωσε στην ανισότητα μια πολύ ορατή και κατανοητή μορφή, το λεγόμενο φαινόμενο "ποτήρι σαμπάνιας", περιέχεται στην Έκθεση του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών του 1992, η οποία έδειξε ότι η κατανομή του παγκόσμιου εισοδήματος είναι πολύ άνιση με το πλουσιότερο 20% του παγκόσμιου πληθυσμού να ελέγχει το 82,7% του παγκόσμιου εισοδήματος. Επίπλέον, ο δείκτης Gini δείχνει ότι τα έθνη έχουν κατανομές πλούτου που διαφέρουν πολύ. Η αρχή Pareto μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται και στην φορολογία. Στις ΗΠΑ, το 20% των μισθωτών κατέβαλε περίπου το 80-90% των ομοσπονδιακών φόρων εισοδήματος το 2000 και το 2006 και πάλι το 2018.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η αρχή δεν πρέπει να συγχέεται με ευρύτερες εφαρμογές. Όπως τονίζει ο Alessandro Pluchino στο πανεπιστήμιο της Catania στην Ιταλία, δεν είναι απαραίτητο πως άλλα χαρακτηριστικά συσχετίζονται με παρόμοιο τρόπο. Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το ταλέντο, αυτός και άλλοι ερευνητές δηλώνουν: «Η μέγιστη επιτυχία ποτέ δεν συμπίπτει με το μέγιστο ταλέντο και το αντίστροφο», και πως τέτοιοι παράγοντες αποτελούν αποτέλεσμα της τύχης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στατιστική θεωρία
Λεονάρντο της Πίζας
Ο Λεονάρντο της Πίζας (Σεπτέμβριος 1175 – 1240), γνωστός και ως Λεονάρντο Πιζάνο (Leonardo Pisano) ή Φιμπονάτσι (Fibonacci) ήταν Ιταλός μαθηματικός που έμεινε στην ιστορία για την περίφημη Ακολουθία Φιμπονάτσι και για την εισαγωγή στην Ευρώπη του αραβικού δεκαδικού συστήματος αρίθμησης, καθώς και άλλων μαθηματικών καινοτομιών, σε μια σκοτεινή εποχή για τις επιστήμες στην Ευρώπη.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκιγιέρμο Μπονάτσι (Bonacci, που σημαίνει απλός), εξ ου και το παρώνυμό του Φιμπονάτσι (γιος του Μπονάτσι: φίλιους μπονάτσι). Ο ίδιος χρησιμοποιούσε μερικές φορές το όνομα Μπίγκολο που σήμαινε ταξιδιώτης. Γεννήθηκε στην Πίζα αλλά ακολούθησε τον πατέρα του που διορίστηκε σε διπλωματικό πόστο ως εκπρόσωπος των εμπόρων της Πίζας στη Βόρεια Αφρική. Έζησε στην πόλη Μπετζάγια, λιμάνι στη σημερινή Αλγερία, στις εκβολές του ποταμού Γουάντι Σουμάμ κοντά στο όρος Γκουράια και στον κόλπο Καρμπόν. Εκεί εκπαιδεύτηκε σε σχολή λογιστικής, διδάχτηκε μαθηματικά και ταξίδεψε με τον πατέρα του γνωρίζοντας τα τεράστια προνόμια των αραβικών μαθηματικών συστημάτων.
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν σύμμαχος της Πολιτείας της Πίζας στον πόλεμό της κατά της Γένοβας και ενισχύθηκε τόσο πολύ η επιρροή του στην Ιταλία, που το 1224 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Νάπολης για να αντλεί επιστήμονες και ανθρώπινο δυναμικό. Γνώρισε το έργο του Φιμπονάτσι μέσω των λογίων της αυλής του και ένας από αυτούς, ο Δομίνικος Ισπανός, φιλόσοφος της αυλής, του συνέστησε να συναντήσει τον Φιμπονάτσι στην επίσκεψη της αυλής στην Πίζα το 1225.
Η ακολουθία Φιμπονάτσι
''Κάποιος τοποθέτησε σε έναν αποκλεισμένο τόπο ένα ζευγάρι κουνελιών. Τα κουνέλια αυτά αναπαράγονται με ρυθμό ένα νέο ζευγάρι το μήνα και κάθε νέο ζευγάρι γίνεται γόνιμο δύο μήνες μετά κι αναπαράγεται με τον ίδιο ρυθμό. Πόσα ζευγάρια κουνελιών έχουν παραχθεί σε έναν χρόνο από το αρχικό ζεύγος;''
Το αποτέλεσμα είναι η ακολουθία 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, 987, 1597, 2584, 4181, 6765, 10946 ... (ο Φιμπονάτσι παρέλειψε τον πρώτο όρο στο Liber abaci). Εδώ λοιπόν κάθε νέος όρος είναι το άθροισμα των δύο προηγουμένων όρων. Η ακολουθία έχει αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στην Επιστήμη. Το The Fibonacci Quarterly είναι ένα περιοδικό που είναι αφοσιωμένο στη μελέτη των μαθηματικών των σχετικών με την ακολουθία.
Ο λόγος δύο διαδοχικών αριθμών της ακολουθίας όσο οι αριθμοί μεγαλώνουν προσεγγίζει όλο και περισσότερο τον γνωστό "χρυσό λόγο" που είναι ίσος με τον άρρητο αριθμό φ=1,61803...(φ προς τιμήν του Έλληνα γλύπτη Φειδία). Όπως παρατηρείτε: 2/1=2, 3/2=1.5 , 5/3=1,666... , 8/5=1.6 , 13/8=1.625 , 21/13=1.615... , ... , 10946/6765=1,61803... , ...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεοναρντο
Ζοσέ Μοράις
Ο Zοσέ Μοράις (πορτογαλικά: José Manuel Ferreira de Morais, 27 Ιουλίου 1965, Λισαβώνα) είναι Πορτογάλος προπονητής ποδοσφαίρου.
Ο Μοράις πήγε στην Ίντερ Μίλαν τον Ιούλιο του 2009 για να αντικαταστήσει τον απερχόμενο Αντρέ Βίλας Μπόας, ο οποίος ανέλαβε την θέση του προπονητή της Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα. Είχε προσληφθεί από τον συμπατριώτη του Ζοζέ Μουρίνιο, ενώ οι δύο άνδρες συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην Μπενφίκα το 2000.
Όταν ο Μουρίνιο έλυσε το συμβόλαιό του με την Ίντερ, ο Μοράις τον ακολούθησε στην Ρεάλ Μαδρίτης τον Ιούνιο του 2010. Ομοίως ακολούθησε στη συνέχεια τον Μουρίνιο στην Τσέλσι τον Ιούνιο του 2013 μετά το τέλος της θητείας του Μουρίνιο στη Ρεάλ Μαδρίτης. Το Φεβρουάριο του 2015 ο Μοράις ξεκίνησε ως προπονητής στην Εσπεράντσε Τυνησίας.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Μοράις συνεργάστηκε με την ομάδα νέων της Μπενφίκα, καθώς και άλλων ποδοσφαιρικών συλλόγων στην Πορτογαλία, με την σουηδική Ασυρίσκα, την τυνησιακή Εσπεράνς ντε Τυνίς', καθώς και με την εθνική ομάδα της Υεμένης. Στις 27 Απριλίου 2002 έγινε προπονητής της Βεστφάλια Χέρνε στην 4η Γερμανική κατηγορία, ενώ το 2002 ήταν προπονητής στην 3η γερμανική κατηγορία της δύο φορές πρωταθλήτριας Ντρέσντνερ ΣΚ.
Διακρίσεις
Σούπερ Καπ Σαουδικής Αραβίας: 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΓΝ Εστορίλ Πράια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλ Σαμπάμπ ΦΚ (Ριάντ) Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάρνσλεϊ ΦΚ
Λογκανίκος Λακωνίας
Ο Λογκανίκος αποτελεί Τοπική Κοινότητα του Δήμου Σπάρτης και βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στα σύνορα με την Περιφερειακή Ενότητα  Αρκαδίας. Εκτός από τον κύριο οικισμό του Λογκανίκου περιλαμβάνει και τους συνοικισμούς: Βεργαδαίικα, Γιακουμαίικα, Κοτίτσα και Κυπαρίσσι. Η οδική πρόσβαση στν Κοινότητα γίνεται μέσω της Εθνικής Οδού Λεύκτρου (Μεγαλόπολης) - Σπάρτης και του Ανισόπεδου Κόμβου Λογκανίκου (14,5 χλμ.). Βρίσκεται στο μέσο της απόστασης Μεγαλόπολης - Σπάρτης, απέχοντας χρονικά περίπου μισή ώρα.
Ο Λογκανίκος είναι χτισμένος σε υψόμετρο 770 μ. Απλώνεται σε πέντε κλιτύες του Ταΰγετου με τις δύο απ’ αυτές, τη νότια (κουφόγκρεμος), όπου και η Βυζαντινή πολίχνη της «Κοτίτζας» και τη βόρεια, όπου και το Παλαιολόγειο Κάστρο του Λογκανίκου (α΄μισό του 14ου αιώνα), να είναι ψηλότερες και να αποτελούν δυο φυσικά τείχη, που απομονώνουν και  προστατεύουν το συνοικισμό από νότο και από βορρά. Στα δυτικά υπάρχει το κωνοφόρο δάσος του Ταΰγετου, ενώ ανατολικά εκτείνονται οι υπώρειες του βουνού μέχρι την κοιλάδα του Ευρώτα, με πυκνή βλάστηση και ελαιόδεντρα. Το χωριό είναι οργανωμένο σύμφωνα με τα πρότυπα των ορεινών οικισμών. Κτισμένο στην ανατολική πλευρά της βουνοπλαγιάς, για να έχει καλύτερες κλιματολογικές συνθήκες, γειτνιάζει με τα χωράφια και τους βοσκότοπους, που εξασφαλίζουν τα βασικά για την επιβίωση. Η περιοχή στην αρχαιότητα ήταν δυσπρόσιτη και καλά προφυλαγμένη ανάμεσα στα ορεινά τμήματα που σχηματίζουν οι διαδοχικές λαγκαδιές. Η κτηματική περιφέρεια της κοινότητας Λογκανίκου ταυτίζεται με την αρχαία περιοίκιδα λακωνική πόλη της Βελεμίνα ς, που αναφέρει ο Παυσανίας. Η κτηματική περιφέρεια της κοινότητας Λογκανίκου έχει έκταση 36,2 χιλιάδων στρεμμάτων, και είναι από τις μεγαλύτερες του Δήμου Σπάρτης. Στην αρχαιότητα λόγω της γεωγραφικής της θέσης (περιοχή πηγών του Ευρώτα) αποτέλεσε θέση κλειδί για τη διακίνηση πληθυσμών και στρατευμάτων στην Πελοπόννησο. Αποτελούσε έπαλξη και προμαχώνα του αρχαίου Σπαρτιατικού κράτους. Εδώ βρισκόταν στην αρχαιότητα το πέρασμα για την Αρκαδία καθώς και η βασιλική οδός της Πελοποννήσου των Παλαιολόγειων χρόνων (13ος-15ος αιώνας). Στην περιοχή εντοπίζονται σημαντικές αρχαιότητες από την Ύστερη εποχή του Χαλκού έως και την Ύστερη αρχαιότητα καθώς  και σημαντικά βυζαντινά  μνημεία, που μαρτυρούν στη μακραίωνη  ιστορία της περιοχής, στο βόρειο τμήμα της κοιλάδας του Ευρώτα. Ιδιαίτερα αξίζει να αναφερθούμε στο καθολικό της Βυζαντινής Μονής του Αγίου Γεωργίου (1375-1829), που χρονολογείται σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή το 1375 μ.Χ. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα και παλαιότερα σωζόμενα βυζαντινά μνημεία της περιοχής. Ψηλά στη βόρεια πλευρά του χωριού και δυτικά του ναού του Αγίου Γεωργίου υψώνεται η βυζαντινή καστροπολιτεία του Λογκανίκου. Στα νότια του χωριού λιγοστά σπίτια δείχνουν τη θέση της βυζαντινής πολίχνης της Κοτίτσας (15ος-18ος αιώνας) του Δεσποτάτου του Μυστρά - πατρίδα αρχόντων και εμπόρων, οι οποίοι  θα πάρουν ενεργό μέρος στις επαναστάσεις κατά των Οθωμανών τον 18ο αιώνα (1769-1774). Πέτρινα σπίτια, πηγάδια, νερόμυλοι και βρύσες, δείγματα της λαϊκής αρχιτεκτονικής και ο αμέτρητος αριθμός παμπάλαιων ξερολιθιών συμπληρώνουν τη σύνθεση του χαρακτήρα του χωριού. Δασικοί δρόμοι οδηγούν στα ψηλότερα σημεία του Ταϋγέτου: Μέγα Πηγάδι, Τιμόρι, Στενό, Λίμνα, Κουτούνι, Ρεκίτσα.
Πληθυσμός
Ο Λογκανίκος γνώρισε ελαφρά αύξηση του πληθυσμού του απο το 1879 μέχρι και το 1951, σημαντική μείωση το 1961 και το 1971, σταθεροποίηση το 1981 και 1991 και σημαντική μείωση έκτοτε.
Συμφωνία Βελιγραδίου
Ο όρος Συμφωνία Βελιγραδίου ή Συμφωνία του Βελιγραδίου ή Σύμφωνο μπορεί ν΄ αναφέρεται στις παρακάτω συμφωνίες:
Λογκανίκος Λακωνίας
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Συμφωνία Βελιγραδίου
Δείτε επίσης
Βελιγραδίου
Ρος-λε-Μπωπρέ
Το Ρος-λε-Μπωπρέ (γαλλικά: Roche-lez-Beaupré) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σούπερμαν 3
Η ταινία Σούπερμαν 3 (αγγλικά: Superman III) είναι μια Αμερικάνικη υπερηρωική περιπετειώδης ταινία, παραγωγής του 1983, σε σκηνοθεσία του Ρίτσαρντ Λέστερ και σε σενάριο του Λέσλι Νιούμαν και του Ντέιβιντ Νιούμαν. Η ταινία είναι βασισμένη στον υπερήρωα Σούπερμαν της DC Comics και πρόκειται για την τρίτη ταινία της αρχικής σειράς ταινιών Σούπερμαν. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστοφερ Ριβ, Ανέτ Ο' Τουλ, Ρόμπερτ Βον, Ρίτσαρντ Πράιορ, Άνι Ρος, Τζάκι Κούπερ και Μάργκοτ Κίντερ.
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1983 στις ΗΠΑ. Ήταν λιγότερο επιτυχημένη εισπρακτικά και κριτικά, σε σύγκριση με τις δύο προηγούμενες ταινίες. Ωστόσο, η Warner Bros έμεινε ικανοποιημένη από την πορεία της ταινίας, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει και τέταρτη ταινία με τον Σούπερμαν, το Σούπερμαν IV: η αναζήτηση για την Ειρήνη, που κυκλοφόρησε στις 24 Ιουλίου 1987 στις ΗΠΑ.
Πλοκή
Ο πλούσιος επιχειρηματίας Ρος Γουέμπστερ ανακαλύπτει το κρυφό ταλέντο του Γκας Γκόρμαν στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και αποφασίζει να τον αξιοποιήσει προκειμένου να κατακτήσει τον κόσμο. Του αναθέτει να κατασκευάσει συνθετικό κρυπτονίτη για να σκοτώσει τον Σούπερμαν. Όταν η απόπειρα αποτυγχάνει, ο συνθετικός κρυπτονίτης δημιουργεί έναν κλώνο του Σούπερμαν. Έτσι ο υπερήρωας δεν θα αργήσει να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό!
Υποδοχή
Η ταινία με προϋπολογισμό 39 εκατομμύρια δολάρια, ήταν μια μέτρια επιτυχία στο Box Office, αποφέροντας παγκοσμίως 80 εκατομμύρια δολάρια. Οι κριτικές για την ταινία ήταν μικτές από τους οπαδούς και ως επί το πλείστον αρνητικές από τους κριτικούς. Οι επικρίσεις στην ταινία ήταν κυρίως για το ύφος της ταινίας καθώς και για την ερμηνεία του Ρίτσαρντ Πράιορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Σούπερμαν (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σχετικές με υπολογιστές Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες με υπερήρωες
Δήμος Φαρκαδόνας
Η σημερινή μορφή του δήμου προέκυψε, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την επέκταση του αρχικού δήμου Φαρκαδόνας με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Οιχαλίας και Πελινναίων.
thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Φαρκαδόνας.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|300px|Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Φαρκαδόνας. {{legend|red|1 - [[#Φαρκαδόνας|Φαρκαδόνας}} {{legend|blue|2 - Οιχαλίας}} {{legend|lime|3 - Πελινναίων}} ]]
Ο Δήμος Φαρκαδόνας διαιρείται σε 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Φαρκαδόνας
Η δημοτική ενότητα Φαρκαδόνας από την οποία αποτελούνταν ο δήμος πριν την επέκτασή του. Καταλαμβάνει έκταση 219,8 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 7093 κατοίκους.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω τοπικές κοινότητες και οικισμούς:
Οιχαλίας
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Οιχαλίας καταλαμβάνει έκταση 85,6 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 5.783 κατοίκους.
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα την Οιχαλία.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω τοπικές κοινότητες και οικισμούς:
Δήμαρχοι Οιχαλίας
Κοινοτάρχες Οιχαλίας διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι: Ανδρέας Παπαποστόλου (1983-86), Ιωάννης Σακελλαρίου (1987-90) και Χρήστος Σακελλαρίου (1991-94). Δήμαρχοι διετέλεσαν :
Ροσζάν
Το Ροσζάν (γαλλικά: Rochejean) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Δήμος Φαρκαδόνας
Πελινναίων
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Πελινναίων καταλαμβάνει έκταση 63,3 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 3005 κατοίκους.
Ροσζάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Δήμος Φαρκαδόνας
Πελινναίων
Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα τους Ταξιάρχες.
Περιλαμβάνει τις παρακάτω τοπικές κοινότητες και οικισμούς:
Δήμαρχοι Πελινναίων
Δήμαρχοι διετέλεσαν :
Δήμος Φαρκαδόνας
Στις δημοτικές εκλογές του 2010, δήμαρχος του νέου Δήμου Φαρκαδόνας αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Οικονόμου, που επικράτησε στον δεύτερο γύρο συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,87%
Δήμαρχοι Φαρκαδόνας
Ο δήμος συστάθηκε στην αρχική του μορφή στις 2 Απριλίου 1883 με έδρα το χωριό Τσιότι. Το 1912 έγινε κοινότητα Τσιοτίου, η οποία προήχθη σε δήμο το 1946. Το 1955 ο Δήμος Τσιοτίου μετονομάστηκε σε Δήμο Φαρκαδόνος. Δήμαρχοι Φαρκαδόνας διετέλεσαν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φαρκαδόνας
SOCAR
Η SOCAR (State Oil Company of Azerbaijan Republic, αζερικά: Azərbaycan Respublikası Dövlət Neft Şirkəti) είναι εταιρεία πετρελαίου εξ ολοκλήρου κρατική που εδρεύει στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Η εταιρεία παράγει πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τις χερσαίες και υπεράκτιες πεδιάδες στο τμήμα του Αζερμπαϊτζάν στην Κασπία Θάλασσα.
Λειτουργεί δύο διυλιστήρια πετρελαίου στη χώρα, εργοστάσιο επεξεργασίας αερίου και παρέχει φυσικό αέριο μέσω αγωγών σε όλη τη χώρα. Η εταιρεία διαθέτει πρατήρια καυσίμων με το εμπορικό σήμα SOCAR στο Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και την Ελβετία. Η εταιρεία απασχολεί περίπου 61.000 εργαζόμενους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρίες φυσικού αερίου Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Αζερμπαϊτζάν
Κανναβιδιόλη (CBD)
Η κανναβιδιόλη (αγγλ. CBD) είναι οργανική ένωση και είναι ένα από τουλάχιστον 85 κανναβινοειδή που υπάρχουν στην κάνναβη. Πρόκειται για ένα σημαντικό φυτοκανναβινοειδές, που αντιστοιχεί στο 40% του εκχυλίσματος του φυτού κάνναβης και χρησιμοποιείται σε ευρύ φάσμα ιατρικών εφαρμογών. Λόγω της φαρμακευτικής της δράσης, η χρήση της κανναβιδιόλης σε καταναλωτικά προϊόντα έχει νομιμοποιηθεί από το 2016 στην Ελλάδα και πλέον αποτελεί νόμιμη διαδικασία στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Στις περισσότερες χώρες που τα προϊόντα κανναβιδιόλης - CBD είναι νόμιμα χρειάζεται να περιέχουν λιγότερο από 0,2% THC - Τετραϋδροκανναβινόλη. Παρά την παρουσία της σε ένα από τα φυτά της κάνναβης -το είδος Cannabis sativa- η κανναβιδιόλη δεν αποτελεί ναρκωτική ουσία και δεν προκαλεί εξάρτηση, όντας έτσι κατάλληλη για κατανάλωση από παιδιά, ηλικιωμένους, ακόμα και ζώα.
Έρευνα
Η κανναβιδιόλη θεωρείται σπασμολυτικό για τα ζώα, όμως, μελέτες σε ανθρώπους δεν έχουν δείξει τέτοια αποτελέσματα. Το 2015 ξεκίνησε μελέτη σε τυχαίους ασθενείς για την αντιμετώπιση επιληπτικών συνδρόμων. Επίσης η CBD είναι νευροπροστατευτική για τα ζώα.
Πηγές-Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιεπιληπτικά Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις Κατηγορία:Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Ομάδα των Δώδεκα
Η Ομάδα των Δώδεκα ιδρύθηκε το 1951. Ιδρυτικά μέλη ήταν οι:
Το 1954 αποχώρησαν από την ομάδα οι Μ. Καραγάτσης και Άγγελος Τερζάκης και πέθανε ο Κώστας Ουράνης, στην μνήμη του οποίου το έπαθλο της Ομάδας ονομάστηκε έκτοτε «Έπαθλο Κώστα Ουράνη». Η ομάδα παρέμεινε με 9 μέλη έως το 1956, όταν έγινε μέλος ο Κλέων Παράσχος, ενώ το 1957 αποχώρησε ο Γιάννης Χατζίνης και έγιναν μέλη οι Οδυσσέας Ελύτης, Ε. Π. Παπανούτσος, Τάκης Παπατσώνης. Από εκείνη την χρονιά η ομάδα έδινε και νέο βραβείο, το «Έπαθλο Λ. Γουλανδρή», για τα είδη μελέτη, δοκίμιο, κριτική και ταξιδιωτικό κείμενο. Το 1958 προστέθηκε και το «Έπαθλο Κ. Χατζηπατέρα» για ποιητικές συλλογές και το 1959 το «Βραβείο Πουρφίνα», ενώ την ίδια χρονιά αποχώρησε ο Οδυσσέας Ελύτης και πιθανότατα ο Άγγελος Τερζάκης, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν από τους Αντρέα Καραντώνη και Κ. Θ. Δημαρά. Το 1963 θεσμοθετήθηκε από την Ελένη Ουράνη (Άλκης Θρύλος) νέο βραβείο, το «Έπαθλο Μαρία Νεγρεπόντη», στην μνήμη της μητέρας της.
Η Ομάδα των Δώδεκα διαλύθηκε το 1967.
Πηγές
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Βραβεία των «Δώδεκα» (1951-1966)
Κατηγορία:Νεοελληνική λογοτεχνία
67
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 67 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άγιοι Θεόδωροι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγιοι Θεόδωροι αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δαϊκλής ο Μεσσήνιος
Ο Δαϊκλής ο Μεσσήνιος (ή Διοκλής) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τη Μεσσηνία που έγινε ολυμπιονίκης στο στάδιο στην 7η Ολυμπιάδα το 752 π.Χ. Το αγώνισμα του σταδίου (δρόμος περίπου 180 μέτρων) ήταν το μοναδικό άθλημα της διοργάνωσης για τις 13 πρώτες Ολυμπιάδες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών
Ιστορία
Ο Φ.Σ.Π. ιδρύθηκε στην Πάτρα το 1950. Λειτουργεί αδιάκοπα από τότε μέχρι σήμερα. Έχει βραβευτεί για το πολυδιάστατο έργο του από την Ακαδημία Αθηνών. Το 1968 διοργάνωσε στο Πατρινό Καρναβάλι το «Παιδικό Ποδηλατικό Ράλλυ» που έμεινε γνωστό ως «Μπέιμπυ Ράλλυ», το οποίο συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αποτελεί πρόδρομο τρόπον τινά του σύγχρονου «Καρναβάλι των μικρών».
Παλαιότερα διατηρούσε τμήματα Σκάκι και Επιτραπέζιάς αντισφαίρισης με συμμετοχές στα αντίστοιχα πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής.
Δραστηριότητες
Από το 1954 κ.εξ. εκδίδει το περιοδικό Φυσιολατρικός Κόσμος όπου περιγράφονται αναλυτικά όλες οι δραστηριότητές του, ενώ εκδίδει και βιβλία που αφορούν στο πράσινο και στην φύση εν γένει. Το περιοδικό Φυσιολατρικός Κόσμος έχει περιεχόμενο φυσιολατρικό και φιλολογικό. Ο Φ.Σ.Π. διατηρεί τμήματα παραδοσιακών χορών-χορών λάτιν, ζωγραφικής, βυζαντινής χορωδίας και μεικτής χορωδίας. Αρκετές φορές το χρόνο διοργανώνει εκδρομές σε διάφορα μέρη φυσικής ομορφιάς για τα μέλη του.
Ύμνος
Ο Φυσιολατρικός Σύνδεσμος Πατρών έχει δικό του ύμνο ο οποίος αποτελείται από πέντε στροφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μορφωτικά Σωματεία Κατηγορία:Σύλλογοι και σωματεία της Πάτρας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σκακιστικοί σύλλογοι
Μακαρέας
Με το όνομα Μακαρέας ή Μακαρεύς ή Μάκαρ ήταν γνωστά τα παρακάτω 5 μυθολογικά πρόσωπα:
Μακαρ Μακαρ
Ρος-λε-Μπλαμόν
Το Ρος-λε-Μπλαμόν (γαλλικά: Roches-lès-Blamont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τόλης Πολάτος
Ο Τόλης Πολάτος (1945- 2002) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Η κηδεία του έγινε το 2002 στο Νεκροταφείο του Σχιστού. Ο γιος του Κίμωνας είναι μουσικός της ροκ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τζίμι Μπέην
Ο Τζέιμς Στιούαρτ «Τζίμι» Μπέην (αγγλικά: James Stewart "Jimmy" Bain, 19 Δεκεμβρίου 1947 - 23 Ιανουαρίου 2016) ήταν Σκωτσέζος μπασίστας γνωστότερος για τη συνεργασία του με τα χαρντ ροκ συγκροτήματα Rainbow και Dio.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπέην γεννήθηκε στο Νιούτονμορ των Χάιλαντς της Σκωτίας και σε εφηβική ηλικία μετακόμισε με την οικογένεια του στο Βανκούβερ του Καναδά.
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 εντάχθηκε στους Street Noise και τον Ιανουάριο του 1974 ξεκίνησε να παίζει στους Harlot. Με αυτούς συνέχισε μέχρι τον Ιούλιο του 1975, όταν και δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Ρίτσι Μπλάκμορ, ο οποίος τον καλούσε να ενταχθεί στους Rainbow. Ταυτόχρονα είχε δεχθεί πρόταση για να ενταχθεί στους The Babys, την οποία αρνήθηκε.
Rainbow
Στους Rainbow, ο Μπέην αντικατέστησε τον Γκρεγκ Γκρούμπερ, ενώ λίγο αργότερα ο ντράμερ Κόζι Πάουελ ήλθε στη θέση του Γκάρι Ντρίσκολ.
Το Νοέμβριο του 1975, ξεκίνησε η πρώτη περιοδεία των Rainbow, περνώντας από τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το Φεβρουάριο του 1976, μετέβησαν στο Μόναχο της Γερμανίας όπου ηχογράφησαν το δεύτερο τους δίσκο, με τίτλο "Rainbow Rising", ο οποίος κυκλοφόρησε το Μάιο εκείνης της χρονιάς και έγινε χρυσός στη Μεγάλη Βρετανία.
Τον Ιούνιο του 1976 ξεκίνησαν την παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, κατά το γερμανικό κομμάτι της οποίας ηχογραφήθηκε το ζωντανό άλμπουμ "Rainbow On Stage". Οι ίδιες ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν σε εκτενέστερη μορφή το 1990 από την εταιρεία "Connoiseur", με τίτλο "Live in Germany 1976". Το Φεβρουάριο του 1977, ο Μπέην αποχώρησε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον Μπομπ Ντέισλι.
1977-1982
Το καλοκαίρι του 1978, ο Μπέην δημιούργησε τους Wild Horses μαζί με τους κιθαρίστες Μπράιαν Ρόμπερτσον (Thin Lizzy) και Νιλ Κάρτερ (μετέπειτα μέλος των UFO και του Γκάρι Μουρ) και τον ντράμερ Κλάιβ Έντουαρτς (Πατ Τράβερς, Electric Sun). Οι Wild Horses υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία "ΕΜΙ" και κυκλοφόρησαν τον Απρίλιο του 1980, το ομώνυμο ντεμπούτο τους, το οποίο ανέβηκε στο # 38 των βρετανικών τσαρτ και παρέμεινε στους καταλόγους επιτυχιών για τέσσερις εβδομάδες.
Τον Αύγουστο του 1981, κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος τους με τίτλο "Stand Your Ground", χωρίς εμπορική επιτυχία. Τα υπόλοιπα μέλη των Wild Horses πλην του Μπέην, αποχώρησαν μετά την κυκλοφορία του δίσκου και αυτός ξαναδημιούργησε το συγκρότημα με νέα μέλη, για ένα μικρό χρονικό διάστημα, πριν διαλυθούν οριστικά.
Ο Μπέην συμμετείχε στο δίσκο "Dirty Fingers" του Γκάρι Μουρ, ο οποίος ηχογραφήθηκε το 1981 και κυκλοφόρησε το 1983. Τον Δεκέμβριο του 1982, περιόδευσε με το προσωπικό σχήμα του Φιλ Λάινοτ ως κιμπορντίστας του συγκροτήματος και το 1983 εντάχθηκε στο νεοσυσταθέν συγκρότημα του πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Ρόνι Τζέιμς Ντίο.
Η εποχή Dio
Με τους Dio, ο Μπέην ηχογράφησε το άλμπουμ "Holy Diver", το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1983, ανεβαίνοντας στο # 13 των βρετανικών τσαρτ, ενώ έγινε πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δίσκος περιείχε τις επιτυχίες "Holy Diver" και "Rainbow in the Dark". Την επόμενη χρονιά, οι Dio κυκλοφόρησαν το, επίσης, πλατινένιο, "The Last in Line", το οποίο ανέβηκε στο # 4 στη Μεγάλη Βρετανία και περιείχε τα σινγκλ "We Rock" και "Mystery".
Ο Μπέην παρέμεινε ως βασικό στέλεχος του συγκροτήματος και συνέγραψε όλα τα άλμπουμ των Dio μέχρι και το "Dream Evil" του 1987. Σε αυτό το διάστημα, κυκλοφόρησαν τέσσερις στούντιο δίσκους, τρεις εκ των οποίων ανέβηκαν στο βρετανικό Top-10 με τους δύο να βραβεύονται ως ασημένιοι, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες δύο έγιναν πλατινένιοι και ένας χρυσός. Στα τέλη του 1988, αποχώρησε από τους Dio λόγω των συνεχών αλλαγών προσωπικού.
Δεκαετία του '90
Τον Ιούλιο του 1988, ο Μπέην αντικατέστησε προσωρινά τον μπασίστα των Cinderella, ενώ ήταν ακόμη μέλος των Dio. Το 1991, κυκλοφόρησε το ομώνυμο και μόνο άλμπουμ του πρότζεκτ που έκανε με τον πρώην ντράμερ των Black Sabbath, Βίνι Άπις και τον τραγουδιστή Μάντι Λάιον, με την ονομασία WWIII. Το 1992, ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο αποχώρησε για δεύτερη φορά από τους Black Sabbath και σχημάτισε ξανά το προσωπικό του σχήμα, καλώντας τον Τζίμι Μπέην να συμμετάσχει, κάτι που αρχικά έγινε αλλά ο Μπέην αποχώρησε πριν ηχογραφήσουν, τον Μάρτιο του 1993.
Η επιστροφή στους Dio και η νέα χιλιετία
Το 1999, επέστρεψε στους Dio για να ηχογραφήσουν τους δίσκους "Magica" και "Killing the Dragon" το 2000 και 2002, αντίστοιχα. Την επόμενη χρονιά αποχώρησε, ενώ τα επόμενα πρότζεκτ του ήταν και πάλι με τον Βίνι Άπις και ήταν οι The Hollywood All Starz και οι 3 Legged Dogg. Με τους δεύτερους, ηχογράφησε το δίσκο "Frozen Summer" το 2006. Μετά τη διάλυση των 3 Legged Dogg ο Μπέην συμμετείχε σε περιοδεία των Heaven and Hell αντικαθιστώντας τον μπασίστα Γκίζερ Μπάτλερ.
Μετά το θάνατο του Ντίο, συνέχισε να περιοδεύει με τους Hollywood Allstarz.
Πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 2016, σε ηλικία 69 ετών.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Σκωτσέζοι μουσικοί‏ Κατηγορία:Μέλη των Dio (συγκρότημα)
Μητροπολίτης Βρυούλων Παντελεήμων
Ο Μητροπολίτης Βρυούλων Παντελεήμων (κατά κόσμον Γεώργιος Σκλάβος, 24 Αυγούστου 1936 ) είναι Έλληνας ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Παντελεήμων Σκλάβος γεννήθηκε το 1936 στη Θεσσαλονίκη. Το 1955 ξεκίνησε να φοιτά στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε το 1959. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Πριγκηποννήσων Δωρόθεο το 1957 και Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα. Διετέλεσε Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου Ντεπώ. Το 1964 μετατέθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας και υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Αδελαΐδα και στη συνέχεια στο Σίδνεϊ.
Εξελέγη Τιτουλάριος Επίσκοπος Θεουπόλεως από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου την 1 Ιανουαρίου 1971 και χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Ιεζεκιήλ και τους Επισκόπους Αυστραλίας κ. Γαβριήλ και Ζηνουπόλεως κ. Αρίσταρχο. Ως Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας διετέλεσε Αρχιερατικός Επίτροπος Σίδνεϊ, Αρχιερατικός Επίτροπος Μελβούρνης και Αρχιερατικός Επίτροπος Αδελαΐδας.
Το 1984 με επιστολή του προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, απεσύρθη της ενεργού υπηρεσίας και έκτοτε εφησύχαζε στην ιδαίτερη πατρίδα του, την Θεσσαλονίκη. Την 9η Ιανουαρίου 2018 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Βρυούλων.
Παραπομπές
Σκλάβος Παντελεημων Παντελεημων Παντελεημων Παντελεημων
Ο Ύμνος της Κρήτης
Ο Ύμνος της Κρήτης είναι ένα τραγούδι που περιγράφει συνοπτικά τους αγώνες της Κρήτης για ελευθερία και Ένωση με την Ελλάδα.
Υπόβαθρο
Ο δημιουργός των στίχων του είναι ο ποιητής Γεώργιος Παράσχος και ήταν αδελφός του Αχιλλέως Παράσχου. Οι στίχοι του, παρόλο που ο ίδιος δεν ήταν Κρητικός, απετέλεσε αργότερα επαναστατικό τραγούδι στις μάχες της Κρητικής Επανάστασης του 1896-1897. Αργό έγιναν θούριο από τον μαέστρο Σπυρίδωνα Καίσαρη και ενσωματώθηκαν στο μελόδραμα του, "Ολονυκτία της Κρήτης".
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαναστατικά τραγούδια Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898) Κατηγορία:Κρητική λογοτεχνία
Ελευθέριο - Κορδελιό
Το Ελευθέριο - Κορδελιό είναι πόλη στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης και βρίσκεται στα βορειοδυτικά αυτού. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 26.850 κατοίκους. Αποτελούσε έδρα δήμου μέχρι την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, οπότε εντάχθηκε στον Δήμο Κορδελιού - Ευόσμου. Το Νέο Κορδελιό δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 από Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες (282 άτομα) από το χωριό Παπά-Σκάλα του Κορδελιού της Σμύρνης.
Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση και προσβασιμότητα
Το Κορδελιό καθίσταται εύκολα προσβάσιμο μέσω της οδού Μοναστηρίου και της Περιφερειακής Οδού. Ο ΟΑΣΘ εξυπηρετεί το Κορδελιό με τις γραμμές 1,9,18,19,20,42,43,51,52,54,80 και 82.
Αθλητικές ομάδες
Στο Κορδελιό δραστηριοποιούνται οι ποδοσφαιρικές ομάδες Οδυσσέας Κορδελιού και Ελευθεριακός, οι οποίες δημιουργήθηκαν και οι δύο από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Υπάρχουν και άλλες ερασιτεχνικές ποδοσφαιρικές ομάδες.
Στο μπάσκετ και στο βόλεϋ δραστηριοποιούνται ο Α.Σ Πρωτέας Ελευθερίου-Κορδελιού, ο Α.Σ Όλυμπος Ελευθερίου-Κορδελιού και ο Α.Γ.Σ. Ελευθερίου-Κορδελιού «ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ».
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Οι δημοτικές στεγασμένες αθλητικές εγκαταστάσεις είναι οι εξής:
Επιπλέον υπάρχουν και πολλές δημοτικές ανοικτές αθλητικές εγκαταστάσεις: ανοικτά Γήπεδα Μπάσκετ Κορδελιού, Γήπεδα Τένις Ελευθερίου-Κορδελιού, Γήπεδο Ποδοσφαίρου Ελευθερίου-Κορδελιού, Προπονητήριο Διαλογής, Προπονητήριο Ποδοσφαίρου Μυτιληνάκια 5Χ5 - Ελευθερίου Κορδελιού.
Συνοικίες
thumb|Η δημοτική ενότητα Κορδελιού Το Κορδελιό περιλαμβάνει τις εξής συνοικίες:
Πληθυσμός
Η ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του Ελευθερίου-Κορδελιού έχει ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Υβέτ, το κορίτσι της ακολασίας
Υβέτ, το κορίτσι της ακολασίας (Γαλλικά: En cas de malheur) είναι μια δραματική Γαλλική ταινία του 1958 σε σκηνοθεσία Κλωντ Ωτάν Λαρά. Στην ταινία, που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του διάσημου Βέλγου συγγραφέα Ζωρζ Σιμενόν, πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό και Ζαν Γκαμπέν.
Περίληψη
Η Υβέτ είναι μια αφελής, νέα και όμορφη κλέφτρα, που στη διάρκεια μιας ληστείας θα τραυματίσει τη γυναίκα του ιδιοκτήτη. Η συνεργός της συλλαμβάνεται και προκειμένου να γλυτώσει την καταδίκη απευθύνεται στον φτασμένο δικηγόρο Αντρέ Γκομπιλό. Εκείνος θα την αθωώσει και θα την βάλει υπό την προστασία του. Εκείνη γίνεται ερωμένη του αλλά εξακολουθεί να είναι διχασμένη ανάμεσα στον ευκατάστατο γηραιό δικηγόρο και τον νεαρό εραστή της Ματσέτι, ένα φοιτητή ιατρικής. Ο Αντρέ μετακομίζει με την ερωμένη του σε νέο σπίτι εγκαταλείποντας την οικογενειακή εστία και λίγο αργότερα μαθαίνει ότι η Υβέτ εγκυμονεί το παιδί του. Το ανεξέλεγκτο πάθος και η αφέλεια της όμως θα την οδηγήσουν για μια τελευταία, μοιραία φορά στο φτωχικό δωμάτιο του νεαρού εραστή της...
Αντιδράσεις
Η ταινία εξαιτίας των αρκετά τολμηρών σκηνών της και του αμοραλιστικού χαρακτήρα της κεντρικής ηρωίδας αλλά και όλων όσων την περιβάλουν συνάντησε την σκληρή κριτική της καθολικής εκκλησίας και δεν κατάφερε να έχει ευρεία διανομή στις Η.Π.Α. Ακόμα και σήμερα σε κάποιες από τις κόπιες που κυκλοφορούν σε DVD έχουν λογοκριθεί κάποια δευτερόλεπτα της περίφημης σκηνής που εικονίζεται στην αφίσα της ταινίας.
Ριμέικ
Το βιβλίο έγινε ξανά ταινία το 1998 σε σκηνοθεσία Πιέρ Ζολιβέ με πρωταγωνιστές του Ζεράρ Λανβάν, Βιρζινί Λεντουαγιέν και Καρόλ Μπουκέ. Προβλήθηκε με τον τίτλο En plein cœur.
Ρονιόν (Ντου)
Το Ρονιόν (γαλλικά: Rognon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ίνγκεμποργκ της Νορβηγίας
Η Ίνγκεμποργκ Χάκονσντοτερ, νορβηγ. Ingeborg (1301 - 17 Ιουνίου 1361) από τον Οίκο του Σβέρρε ήταν πριγκίπισσα της Νορβηγίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Σόντερμανλαντ και μετά δούκισσα του Χάλλαντ. Κατά την ανηλικιότητα του γιου της έγινε αντιβασίλισσα της Νορβηγίας (1319-27) και της Σουηδίας (1319-1326).
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας και της Ευφημίας των Βίτσλαβ, κόρης του Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα του Ρύγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1312 τον Έρικ των Μπγιέλμπο, δούκα του Σόντερμανλαντ και είχε τέκνα:
Το 1318 δολοφονήθηκε ο Έρικ και η Ίνγκεμποργκ έκανε δεύτερο γάμο με τον Κνουτ Πόρσε δούκα του Χάλαντ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Ινγκεμποργκ Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια
Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Αλεξάνδρεια ήταν ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Αλεξάνδρειας στην Ημαθία. Ο σύλλογος διατηρούσε τμήμα ποδοσφαίρου και είχε αγωνιστεί στα πρωταθλήματα Γ και Δ Εθνικής.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Ο ΑΜΣ Αλεξάνδρεια ιδρύθηκε το 1961 έπειτα από συγχώνευση των δυο τότε συλλόγων της πόλης «Μέγας Αλέξανδρος» και «Δόξα Ρουμλουκίου» και έκτοτε αναφερόταν συνήθως ως «Αλεξάνδρεια» αν και η επίσημη μετονομασία έγινε το 1963
Από την περίοδο 1961-62 ο ΑΜΣ Αλεξάνδρεια αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚΔΜ όπου αγωνίζονταν σύλλογοι από Ημαθία, Πέλλα και Πιερία. Το 1965 κατέκτησε το πρωτάθλημα, δεν προβιβάστηκε όμως στη Β΄ Εθνική ,αλλά στη νεοσύστατη Β΄ Εθνική Ερασιτεχνική (ουσιαστικά τρίτη κατηγορία). Το 1967 η κατηγορία καταργήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς και ο σύλλογος επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Κοντά στη Β΄ Εθνική βρέθηκε και τη δεκαετία του 1970 συμμετέχοντας, χωρίς επιτυχία, στα ειδικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα μεταξύ πρωταθλητών τοπικών ενώσεων του 1973, 1974 και 1975.
Το 1973 αναδείχθηκε κυπελλούχος ΕΠΣΚΔΜ, νικώντας άνευ αγώνα τον Απόλλωνα Λιτοχώρου, ο οποίος δεν προσήλθε στον αγώνα του τελικού.
Δεκαετίες 80 - 90
Η δεκαετία του 80 βρίσκει το σύλλογο πρωταθλητή στην ΕΠΣ Κεντρικής Μακεδονίας, με συλλόγους μόνο της Ημαθίας πια, οπότε και ξεκινάει μια συνεχής παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Εθνικής.