cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στέλλα Μουάνγκι
Εκπροσώπησε το Νορβηγία το 2011 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, με το τραγούδι "Haba Haba", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό και κατέλαβε την 17η θέση στον ημιτελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Νορβηγία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Βασιλική της Αγίας Τριάδας (Φλωρεντία)
Η Βασιλική της Αγίας Τριάδας (Σάντα Τρίνιτα) είναι μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία που βρίσκεται μπροστά από την ομώνυμη πλατεία, που διασχίζεται από την οδό Τορναμπουόνι, στο κέντρο της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης της Ιταλίας. Είναι η μητρική εκκλησία του Τάγματος των Βαλομβροσιανών μοναχών, που ιδρύθηκε το 1092 από έναν Φλωρεντίνο ευγενή. Νότια στην οδό Τορναμπουόνι βρίσκεται η Γέφυρα της Αγίας Τριάδας επί του Άρνου ποταμού. Απέναντι από την εκκλησία είναι το γοτθικού ρυθμού Παλάτσο Σπίνι Φερόνι.
Ιστορικά στοιχεία
Στο εσωτερικό της εκκλησίας, βρίσκεται το Παρεκκλήσι Σασέτι που περιέχει τοιχογραφίες του Ντομένικο Γκιρλαντάιο και το Παρεκκλήσι Μπαρτολίνο Σαλιμπένι με τοιχογραφίες του Λορέντσο Μόνακο.
Παρόλο που η σύγχρονη ιταλική λέξη για την τριάδα εκφέρεται ως «τρινιτά», με σημάδι τονισμού στο τελευταίο φωνήεν, η παλιά εκφώνηση των Φλωρεντίνων συνήθιζε να τονίζει το πρώτο φωνήεν. Μερικές φορές, προστίθεσαι σημάδι τονισμού προκειμένου να υποδείξει την την ασυνήθιστη προφορά.
Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1258-1280 στη θέση μιας προϋπάρχουσας εκκλησίας του 11ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, συνέβησαν πολλαπλές ανακατασκευές. Η μανιεριστική πρόσοψη (1593-1594) σχεδιάστηκε από τον Μπερνάρντο Μπουονταλέντι. Το ανάγλυφο πάνω από την κεντρική πόρτα της Τριάδας φιλοτέχνησε ο Πιέτρο Μπερνίνι και ο Τζιοβάνι Μπατίστα Κατσίνι. Οι ξύλινες πόρτες του 17ου αιώνα περιέχουν ανάγλυφες φιγούρες με αγίους του Τάγματος των Βαλομβροσιανών. Η Στήλη της Δικαιοσύνης (Colonna di Giustizia) στην πλατεία έξω από την εκκλησία, προέρχεται από τα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη και ήταν ένα δώρο προς τον Κοσμά Α΄ των Μεδίκων εκ μέρους του Πάπα Πίου Δ΄.
Παραπομπές
Αγία Τρι
Κωνσταντίνος Μάνος (φωτογράφος)
Ο Κωνσταντίνος Μάνος γεννήθηκε από γονείς Ελλήνων μεταναστών στην Columbia της Νότιας Καρολίνας. Η φωτογραφική του δραστηριότητα ξεκινάει στην ηλικία των 13 στην φωτογραφική λέσχη του σχολείου του και σύντομα εξελίσσεται σε επαγγελματική δραστηριότητα. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας και παράλληλα εργάστηκε ως επίσημος φωτογράφος της συμφωνικής ορχήστρας της Βοστώνης.
Το 1961 ήρθε στην Ελλάδα για να φωτογραφίσει την πατρίδα του. Αποτέλεσμα του ταξιδιού αυτού ήταν το βιβλίο του "A Greek Portfolio", το οποίο εκδόθηκε τελικά το 1972. Το 1963 έγινε μέλος του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Μάγκνουμ (Magnum).
Φωτογραφίες του Μάνου εκτίθενται στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στο Art Institute του Σικάγου, στην Bibliotheque Nationale του Παρισίου, στο Museum of Fine Arts στο Χίουστον, στο μουσείο Μπενάκη και σε άλλα. Το 2003 βραβεύτηκε με το Leica Medal of Excellent για τις φωτογραφίες του με χρώμα και τη συνεχιζόμενη φωτογραφική του δουλειά για το American Color.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Μπρένταν Ρότζερς
Ο Μπρένταν Ρότζερς (Brendan Rodgers, 26 Ιανουαρίου 1973) είναι Βορειοϊρλανδός προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής ο οποίος προπονεί τη Λέστερ Σίτι.
Ο Ρότζερς ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπαλιμένα Γιουνάιτεντ, όπου παρέμεινε μέχρι που αποκτήθηκε από τη Ρέντιγκ σε ηλικία 18 ετών, αν και λόγω μιας γενετικής πάθησης στα γόνατα αναγκάστηκε να αποσυρθεί σε ηλικία 20 ετών. Παρέμεινε στη Ρέντινγκ ως προπονητής και στη συνέχεια διευθυντής των ακαδημιών. Έπειτα αγωνίστηκε για τις ερασιτεχνικές ομάδες Νιούπορτ, Γουίτνεϊ Τάουν και Νιούμπερι Τάουν για αρκετά χρόνια. Αφότου ταξίδευσε στην Ισπανία για να μελετήσει προπονητικές μεθόδους, προσκλήθηκε από τον Ζοζέ Μουρίνιο να γίνει προπονητής των ακαδημιών της Τσέλσι το 2004 και το 2006 έγινε αναπληρωτής προπονητής.
Το 2008 διορίστηκε προπονητής της Γουότφορντ, όπου παρέμεινε μέχρι που δέχθηκε την πρόταση να γίνει προπονητής της Ρέντινγκ το 2009. Έφυγε από τον σύλλογο μετά 6 μήνες, ύστερα απογοητευτικά αποτελέσματα. Το 2010 προσλήφθηκε από τη Σουόνσι Σίτι και την οδήγησε στην άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, η πρώτη φορά που το κατάφερε ουαλική ομάδα, και κατέλαβε τελικά την 11η θέση. Το 2012 ο Ρότζερς δέχθηκε να γίνει ο νέος προπονητής της Λίβερπουλ, φτάνοντας μέχρι τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος τη σαιζόν 2013-14 πριν απολυθεί τον Οκτώβριο του 2015. Τον Μάιο του 2016 έγινε προπονητής της Σέλτικ, με την οποία ήταν αήττητος τη πρώτη σαιζόν και κατέκτησε τρεμπλ και τις δύο σαιζόν. Το Φεβρουάριο του 2019 προσλήφθηκε από τη Λέστερ Σίτι, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Αγγλίας το 2021, το πρώτο για τη Λέστερ. Στις 2 Απριλίου του 2023 αποτέλεσε παρελθόν από τον πάγκο της Λέστερ ύστερα από τέσσερα χρόνια συνεργασίας πληρώνοντας την κακή φετινή σεζόν της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ, με τις «αλεπούδες» να βρίσκονταν κάτω από την ζώνη του υποβιβασμού με δέκα αγωνιστικές να απέμεναν ως το φινάλε της Πρέμιερ Λιγκ. Έκατσε στον πάγκο της Λέστερ για 204 ματς μετρώντας 96 νίκες, 71 ήττες και 37 ισοπαλίες.
Καρακάσι Ευρυτανίας
Το Καρακάσι  ή Στρογγυλού είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε υψόμετρο 314 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και στις όχθες της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχει 7 χλμ. Δ. από τη Δυτική Φραγκίστα, 16 χλμ. ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 55 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δυτική Φραγκίστα, τα Γουλαίικα και τα Περουλαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Δυτικής Φραγκίστας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας
Ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας (Henry I, 1068 - 1 Δεκεμβρίου 1135) βασιλιάς της Αγγλίας (1100 - 1135) ήταν τέταρτος και μικρότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας, διάδοχος του αδελφού του Γουλιέλμου Β΄ της Αγγλίας. Εκπαιδεύτηκε στα Λατινικά και τις τέχνες. Με τον θάνατο του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος Β΄ κληρονόμησε τη Νορμανδία, ο δεύτερος Ριχάρδος απεβίωσε νέος, ο τρίτος του γιος Γουλιέλμος Β΄ την Αγγλία και έτσι ο μικρότερος γιος του Ερρίκος έμεινε χωρίς βασίλειο. Τότε ο Ερρίκος ανέλαβε την κομητεία του Κοταντέν στη δυτική Νορμανδία από τον Ροβέρτο Β΄, αλλά ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Ροβέρτος Β΄ τον εκθρόνισαν (1091). Ο Ερρίκος δημιούργησε σταδιακά τη στρατιωτική του βάση στο Κοταντέν και συμμάχησε με τον Γουλιέλμο εναντίον του Ροβέρτου Β΄. Βρέθηκε μαζί με τον Γουλιέλμο στο κυνήγι, όπου εκείνος βρήκε τον θάνατο (1100) και αμέσως κατέλαβε τον Αγγλικό θρόνο με πολλές υποσχέσεις να διορθώσει την άσχημη πολιτική του αδελφού του. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την Ματθίλδη της Σκωτίας, αλλά είχε έναν μεγάλο αριθμό από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε πολλά νόθα παιδιά.
Ο Ροβέρτος Β΄ επιτέθηκε, αμφισβητώντας την κυριαρχία του στην Αγγλία (1101)· η αποτυχημένη εκστρατεία έληξε με την επικύρωση του Ερρίκου Α΄ σαν βασιλιά. Μετά τη σύντομη ειρήνη, ο Ερρίκος επιτέθηκε ξανά στη Νορμανδία την περίοδο 1105 - 1106· η εκστρατεία έληξε νικηφόρα στη μάχη του Τινσεμπραί και ο Ροβέρτος Β΄ παρέμεινε φυλακισμένος για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας και ο Φούλκων των Ιεροσολύμων αμφισβήτησαν την κυριαρχία του Ερρίκου Α΄ στη Νορβηγία. Ο γιος του Ροβέρτου Β΄, ο Γουλιέλμος Κλίτο, με την υποστήριξή τους εξεγέρθηκε την περίοδο 1116 - 1119. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ξανά νικητής στη μάχη του Μπρεμούλ και στη συνέχεια ακολούθησε ειρήνη με τον βασιλιά Λουδοβίκο (1120). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν σκληρός, αλλά ταυτόχρονα επιδέξιος κυβερνήτης· μπόρεσε να χειριστεί επιτυχώς όλα τα προβλήματα που δημιούργησαν οι βαρόνοι στην Αγγλία και τη Νορμανδία. Στην Αγγλία διατήρησε το Άγγλο-Σαξονικό σύστημα διοίκησης, τους νόμους και το φορολογικό σύστημα με πρόσθετες διατάξεις, ειδικά στο σύστημα της δικαιοσύνης· πολλοί από τους υπαλλήλους του στο διοικητικό του σύστημα ανήκαν στις κατώτερες τάξεις. Ο Ερρίκος Α΄ προχώρησε σε θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά την περίοδο 1101 - 1105 βρέθηκε σε σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι Άνσελμο· υποστήριξε το τάγμα του Κλυνύ και είχε σημαντικό ρόλο στην επιλογή των επισκόπων. Ο μόνος νόμιμος γιος και διάδοχός του Γουλιέλμος Άντελιν πνίγηκε σε ναυάγιο, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στη διαδοχή του θρόνου. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αντελίζα του Λέουβεν με την ελπίδα να αποκτήσει γιο, αλλά δεν έκανε καθόλου παιδιά. Ο Ερρίκος Α΄ αναγκάστηκε να ορίσει διάδοχό του την κόρη του Ματθίλδη της Νορμανδίας και τον δεύτερο σύζυγόο της Γοδεφρείδο Ε΄ κόμη του Ανζού, αλλά οι σχέσεις τού Γοδεφρείδου Ε΄ με τον πεθερό του ήταν τεταμένες στα σύνορα τού Ανζού. Τη διαδοχή αμφισβήτησε ο ανιψιός του Ερρίκου Α΄, ο Στέφανος του Μπλουά, που κατέλαβε τον θρόνο από τη Ματθίλδη, δημιουργώντας μακρά περίοδο εμφύλιου πολέμου, που έμεινε γνωστή σαν "αναρχία".
Παιδική ηλικία
thumb|right|250px|Απεικόνιση του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας σε έγγραφο του 13ου αιώνα. Ο Ερρίκος Α΄, τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο της Νορμανδίας, γεννήθηκε στην Αγγλία το 1068 το καλοκαίρι ή τις τελευταίες βδομάδες του χρόνου στην πόλη Σέλμπι στο Γιορκσάιρ. Ο πατέρας του ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ ο Κατακτητής ένας από τους κορυφαίους βασιλείς του μεσαίωνα, που κατέκτησε την Αγγλία και είχε στεφθεί βασιλιάς δυο χρόνια πιο πριν (1066)· η εξουσία του επεκτάθηκε μέχρι την Ουαλλία. Ο Γουλιέλμος Α΄ ίδρυσε μια νέα Νορμανδική ελίτ, που κυριαρχούσε και στις δυο πλευρές πέρα από τη Μάγχη. Οι Άγγλο-Νορμανδοί βαρόνοι ήταν στενά συνδεδεμένοι με το βασίλειο της Γαλλίας: υπήρχε μια στενή σύνδεση με κομητείες, οι οποίες ήταν υπό τον νόμιμο έλεγχο του βασιλιά. Η μητέρα του Ερρίκου, η Ματθίλδη της Φλάνδρας, ήταν εγγονή του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας· ο ίδιος πήρε το όνομά του από τον θείο του Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ο νεότερος από τους τέσσερις γιους των γονέων του· στη φυσική του εμφάνιση έμοιαζε περισσότερο με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο. Όπως περιγράφει ο ιστορικός Ντέιβιντ Κάρπεντερ (γεν. 1947), οι δύο άλλοι, ο Ριχάρδος και ο Γουλιέλμος ήταν "κοντοί, γεροδεμένοι, με μαύρα μαλλιά". Σαν συνέπεια της μεγάλης διαφοράς ηλικίας ανάμεσα στα αδέλφια και λόγω τού πρόωρου θανάτου τού Ριχάρδου, ο Ερρίκος είχε ελάχιστες σχέσεις με τους αδελφούς του· συνδέθηκε με την αδελφή του Αδέλα, με την οποία βρισκόταν πιο κοντά στην ηλικία. Υπάρχουν ελάχιστες πηγές για την παιδική του ηλικία, οι ιστορικοί Τσαρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) και Κάθλιν Τόμσον γράφουν, ότι μεγάλωσε στην Αγγλία· αντίθετα η ιστορικός Τζούντιθ Γκριν (γεν. 1961) γράφει, ότι μεγάλωσε στο δουκάτο. Είχε εκκλησιαστική εκπαίδευση υπό την επίβλεψη του επισκόπου Όσμουντ στο Σόλσμπερι· πιθανότητα ο προορισμός των γονέων του ήταν να γίνει κληρικός. Δεν είναι γνωστός ο βαθμός της εκπαίδευσης, που δόθηκε στον Ερρίκο· το βέβαιο είναι, ότι μπορούσε να διαβάζει Λατινικά και είχε το βασικό υπόβαθρο στις τέχνες. Ο Ρομπέρ Μαρτίν-Ατσάρντ του παρείχε στρατιωτική εκπαίδευση· ο Ερρίκος στέφθηκε ιππότης από τον πατέρα του στις 24 Μαΐου 1086.
Η κληρονομιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή
Ο πατέρας του Γουλιέλμος ο Κατακτητής τραυματίστηκε θανάσιμα σε μια εκστρατεία του στο Βεξίν, ο Ερρίκος συναντήθηκε με τον πατέρα του στο Ρουέν τον Σεπτέμβριο όταν αποφάσισε να μοιράσει την περιουσία του στους γιους του. Η διαδοχή στη δυτική Ευρώπη ήταν αβέβαιη, σε μερικές περιοχές τις οποίες κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροβέρτος είχε αυξημένη δημοτικότητα. Στις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης η πατρική κληρονομιά μοιράστηκε σύμφωνα με την παράδοση που επικρατούσε εκείνη την εποχή να παίρνει ο μεγαλύτερος αδελφός τα ακριβότερα κομμάτια γης και οι μικρότεροι ευτελέστερα τμήματα. Στη διαίρεση των εδαφών ο Γουλιέλμος ακολούθησε τη Νορμανδική παράδοση που είχε κληροδοτήσει από την οικογένεια του, την Αγγλία αντίθετα την απέκτησε με τον πόλεμο. Ο δεύτερος αδελφός του Γουλιέλμου Ριχάρδος πέθανε από ατύχημα στη διάρκεια κυνηγιού με αυτό τον τρόπο οι τρεις αδελφοί του κληρονόμησαν το μερίδιο της περιουσίας του. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροβέρτος παρά το γεγονός ότι είχε βρεθεί σε σύγκρουση με τον πατέρα του Γουλιέλμο πριν τον θάνατο του κληρονόμησε το πατρικό δουκάτο της Νορμανδίας. Ο τρίτος αδελφός του Γουλιέλμος Ρούφος ο οποίος ήταν ο περισσότερο ευνοούμενος γιος του Γουλιέλμου κληρονόμησε το βασίλειο της Αγγλίας. Ο Ερρίκος δεν κληρονόμησε βασίλειο αλλά πήρε σαν αποζημίωση το τεράστιο ποσό των 5.000 λιρών και κτήματα της μητέρας του στο Μπάκιγχαμ και στο Γκλόστερσαιρ. Η νεκρική πομπή του Γουλιέλμου έγινε στόχος ενός εξαγριωμένου άντρα που κατηγόρησε τον ίδιο και την οικογένεια του για παρανομίες, ο Ερρίκος έγινε δέκτης των παραπόνων και αποζημίωσε τον άντρα με ασήμι.
Κόμης του Κοταντέν
thumb|right|250px|Η σύλληψη του Ερρίκου από τον Όντο του Μπαγιέ (1088 - 1089) - λεπτομέρεια από την ταπεστρί του Μπαγιέ Ο Ροβέρτος επέστρεψε στη Νορμανδία αναμένοντας να κληρονομήσει τόσο το δουκάτο όσο και το βασίλειο της Αγγλίας αλλά στον δρόμο έμαθε ότι ο Γουλιέλμος Ρούφος διέσχισε τη Μάγχη και στέφτηκε βασιλιάς της Αγγλίας ως Γουλιέλμος Β΄. Ο Ροβέρτος δυσαρεστήθηκε έντονα από την κληρονομιά και έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδια του για εισβολή στην Αγγλία με σκοπό να κυριεύσει το βασίλειο με την υποστήριξη των δυσαρεστημένων ευγενών στον Γουλιέλμο. Ο Ερρίκος παρέμεινε ωστόσο στη Νορμανδία επειδή δεν ήθελε να συγκρουστεί ανοιχτά με τον Γουλιέλμο πιθανότατα από φόβο μη τυχόν ο Ροβέρτος κάνει κατάσχεση στα κτήματα του στη Νορμανδία αν επιχειρούσε να φύγει. Ο Γουλιέλμος Ρούφος ωστόσο έκανε κατάσχεση στα Αγγλικά του εδάφη αφήνοντας τον Ερρίκο ακτήμονα. Το 1088 τα σχέδια του Ροβέρτου για εισβολή στην Αγγλία είχαν αρχίσει να αποτυγχάνουν γι'αυτό πρότεινε στον Ερρίκο να του δανείσει μέρος από την πατρική του κληρονομιά αλλά εκείνος το αρνήθηκε. Ο Ερρίκος και ο Ροβέρτος ήρθαν τελικά σε μια συμβιβαστική λύση, ο Ροβέρτος θα έκανε τον Ερρίκο κόμη της δυτικής Νορμανδίας σε αντάλλαγμα 3000 λιρών. Τα εδάφη του Ερρίκου αποτελούσαν μια νέα κομητεία γύρω από το Κοταντέν αλλά επεκτάθηκαν σύντομα στο Αβρανχίν. Η επέκταση αυτή επέτρεψε στον Ερρίκο να έχει την εξουσία στους δυο σημαντικότερους Νορμανδούς επισκόπους, η επέμβαση του Ροβέρτου στην Αγγλία απέτυχε και ο Γουλιέλμος Ρούφος παρέμεινε ασφαλής.
Συμμαχία με τον Ροβέρτο
Ο Ροβέρτος κάλεσε όλους τους Νορμανδούς βαρόνους για βοήθεια,ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος ήταν ο πρώτος που έφτασε τον Νοέμβριο στη Ρουέν για να δηλώσει την υποστήριξη του, οι βιαιότητες ξέσπασαν στους δρόμους και από τις δυο πλευρές για τον έλεγχο της πόλης. Ο Ροβέρτος και ο Ερρίκος άφησαν το κάστρο για να βρεθούν στη μάχη αλλά ο Ροβέρτος υποχώρησε αφήνοντας τον Ερρίκο να συνεχίσει να πολεμά μόνος του, η μάχη κατέληξε υπέρ των δυνάμεων του δούκα και ο Ερρίκος συνέλαβε τον Κόναν αιχμάλωτο. Ο Ερρίκος ήταν τόσο θυμωμένος για την επανάσταση εναντίον του που μετέφερε τον Κόναν στην κορυφή του κάστρου της Ρουέν, παρά τις εκκλήσεις του Κόναν να του χαρίσει τη ζωή και ότι θα του πληρώσει τεράστια χρηματικά ποσά για λύτρα ο Ερρίκος τον έριξε από την κορυφή του κάστρου και τον σκότωσε. Οι σύγχρονοι ιστορικοί ερμηνεύουν τη στάση αυτή του Ερρίκου σαν στόχο να δώσει ένα καλό μάθημα σε όλους τους μελλοντικούς επαναστάτες, υμνήθηκαν σε μεγάλο βαθμό τα κατορθώματα του εκείνη την εποχή. Την επόμενη μέρα ο Ροβέρτος πίεσε τον Ερρίκο να εγκαταλείψει τη Ρουέν επειδή φοβήθηκε ότι τα προσωπικά του κατορθώματα θα τον οδηγήσουν σε υπεροψία και θα του ζητούσε πίσω την κομητεία της Κοταντέν. Στις αρχές του 1091 ο Γουλιέλμος Ρούφος επιτέθηκε στη Νορμανδία με έναν μεγάλο στρατό για να πείσει τον Ροβέρτο να έρθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Τα δυο αδέλφια ήρθαν τελικά σε συμφωνία, ο Ροβέρτος θα παραχωρούσε στον Γουλιέλμο μια σειρά από κάστρα και πόλεις στη Νορμανδία, ο Γουλιέλμος με τη σειρά του θα βοηθούσε τον Ροβέρτο να ανακτήσει το Μάιν και να ολοκληρώσει τον έλεγχο του δουκάτου στα εδάφη του Ερρίκου. Ο σημαντικότερος όρος της συμφωνίας θα ήταν η διαδοχή του ενός στο βασίλειο του άλλου στην περίπτωση που ο ένας από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους.
Συμμαχία με τον Γουλιέλμο Ρούφο εναντίον του Ροβέρτου
Η συμφωνία του Ροβέρτου με τον Γουλιέλμο έφερε πόλεμο ανάμεσα στον Ερρίκο και τα αδέλφια του. Ο Ερρίκος κινητοποίησε στρατό δυτικά της Νορμανδίας αλλά οι δυνάμεις του Ροβέρτου και του Γουλιέλμου τον συνέτριψαν. Ο Ερρίκος με τις δυνάμεις που διασώθηκαν κατέφυγε στον Μοντ Σάιντ Μισέλ και ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1091 να το πολιορκεί, η θέση ήταν εύκολη αλλά ο στρατός του υπέφερε από έλλειψη νερού. Ο χρονικογράφος Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφει ότι ο Ροβέρτος επέτρεψε ενισχύσεις σε φαγητό και νερό να φτάσουν στον Ερρίκο, αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Γουλιέλμο Ρούφο. Η συνέχεια των γεγονότων είναι αβέβαιη, οι πολιορκητές δυσαρεστήθηκαν έντονα με τον σχεδιασμό της επιχείρησης και ο Ερρίκος εγκατέλειψε το Μοντ Σαιν Μισέλ, ύστερα από συνθήκη παράδοσης με τον Ροβέρτο αναχώρησε για τη Βρετάνη.
Άνοδος στον θρόνο
thumb|right|250px|Η στέψη του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας σε έγγραφο του 17ου αιώνα. Ο Ερρίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Αγγλίας μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Ρούφου σε δυστύχημα σε κυνήγι. Το απόγευμα της 2ης Αυγούστου 1100 ο βασιλιάς πήγε κυνήγι στο Νέο Δάσος με τη συνοδεία ευγενών ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο αδελφός του Ερρίκος. Ένα βέλος που έριξε ο βαρόνος Βάλτερ Τιρέλ χτύπησε τον βασιλιά στο στήθος και ο Γουλιέλμος έπεσε νεκρός την ίδια στιγμή. Πλήθος από φήμες ακούστηκαν για τον φόνο του βασιλιά οι περισσότερες από τις οποίες αναφερόντουσαν σε δολοφονία, πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί τις απέρριψαν με τον ισχυρισμό ότι ο θάνατος από ατύχημα σε κυνήγι ήταν τότε συνηθισμένο γεγονός. Χάος επικράτησε μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου ο Τιρέλ δραπέτευσε από τη Γαλλία είτε επειδή σαν δολοφόνος φοβήθηκε την τιμωρία είτε επειδή ήταν ο μεγαλύτερος ύποπτος και θα γινόταν εξιλαστήριο θύμα. Ο Ερρίκος επιτέθηκε στο Ουίντσεστερ για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο. Ο Γουλιέλμος του Μπρετέγ υποστήριξε τα δικαιώματα του Ροβέρτου στον θρόνο στον οποίο είχαν ορκιστεί οι βαρόνοι την προηγούμενη χρονιά και βρισκόταν τότε στον δρόμο της επιστροφής από τη Σταυροφορία. Οι ισχυρισμοί του Ερρίκου περιστράφηκαν γύρω από το γεγονός ότι ο ίδιος γεννήθηκε μετά την άνοδο στον θρόνο των γονέων του, με αυτόν τον τρόπο έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο του Πορφυρογέννητου. Ο Ερρίκος απέκτησε την υποστήριξη του Ερρίκου του Μπόμοντ και του Ροβέρτου του Μελάν που πίεσαν τους υπόλοιπους βαρόνους να τον ακολουθήσουν, κατέλαβε το κάστρο του Ουίντσεστερ και κυρίευσε τον βασιλικό θησαυρό.
Ο Ερρίκος στέφθηκε βιαστικά βασιλιάς της Αγγλίας στις 5 Αυγούστου στο αβαείο του Ουέστμινστερ από τον Μαυρίκιο επίσκοπο του Λονδίνου, ο Άνσελμος αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι βρισκόταν στην εξορία και ο Τόμας αρχιεπίσκοπος της Γιορκ βρισκόταν στο Ρίπον. Ο νέος βασιλιάς για να κερδίσει την υποστήριξη των Άγγλων υποσχέθηκε να επαναφέρει την ειρήνη και την τάξη στη χώρα αναστρέφοντας τη μισητή πολιτική του Γουλιέλμου, υποσχέθηκε να διατηρήσει τις Αγγλικές συνήθειες, έθιμα, νόμους και την Αγγλική εκκλησιαστική παράδοση σύμφωνα με τους νόμους του Εδουάρδου του Ομολογητή. Ο Ερρίκος ενίσχυσε σημαντικά τους οπαδούς του με νέα κτήματα και διατήρησε την ίδια ανακτορική αυλή. Ο Γουλιέλμος Τζιφάρ καγκελάριος του Γουλιέλμου Ρούφου έγινε επίσκοπος του Ουίντσεστερ, οι σερίφηδες του Γουλιέλμου είχαν ενεργό ρόλο και στη νέα κυβέρνηση. Ο αντιδημοφιλής Ρανούλφ Φλαμπάρντ, επίσκοπος του Νταρχάμ που κατηγορήθηκε για διαφθορά φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Ο προκάτοχος του Γουλιέλμος είχε αφήσει πολλές κενές θέσεις, ο Ερρίκος φρόντισε να τις αναπληρώσει με νέους δικούς του οπαδούς για να εξασφαλίσει την υποστήριξη τους. Ο Ερρίκος Α΄ έστειλε γράμμα στον Άνσελμο ζητώντας του συγχώρεση για το γεγονός ότι δεν μπορούσε να περιμένει τη στέψη του από τον ίδιο και δήλωσε πρόθυμος για δεύτερη στέψη αν τυχόν του ζητηθεί.
Γάμος με τη Ματθίλδη της Σκωτίας
thumb|right|250px|Η Ματθίλδη της Σκωτίας, πρώτη σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Στις 11 Νοεμβρίου 1100 ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την 20ετή Ματθίλδη των Ντάνκελντ, κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας. Ο Ερρίκος ήταν 32 ετών, αλλά οι γάμοι με διαφορά ηλικίας ήταν συνηθισμένοι στις βασιλικές οικογένειες τον 11ο αιώνα. Το ζευγάρι είχε γνωριστεί την περασμένη δεκαετία· η γνωριμία έγινε με την παρέμβαση του επισκόπου Όσμουντ του Σαλίσμπουρι. Ο ιστορικός Τσαρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) αναφέρει, ότι αν και το ζευγάρι είχε στενή σχέση, ο γάμος έγινε περισσότερο για πολιτικούς λόγους από τον Ερρίκο Α΄. Το αρχικό όνομα της Ματθίλδης ήταν Έντιθ και ήταν απόγονος της Άγγλο-Σαξονικής οικογένειας του Ουέσσεξ, ανιψιά του Έντγκαρ Έθελινγκ, δισεγγονή του Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου και απόγονος του Αλφρέδου του Μέγα. Με τον γάμο αυτόν ο Ερρίκος Α΄ απέκτησε πλήρη νομιμοποίηση στον Αγγλικό θρόνο, αφού η Ματθίλδη ήταν φιλόδοξη γυναίκα με ισχυρότατη εξουσία σε ολόκληρη τη Βρετανία.
Η Ματθίλδη εκπαιδεύτηκε σε μια σειρά από μοναστήρια και είχε πάρει όρκους να γίνει μοναχή, κάτι που στάθηκε σοβαρό εμπόδιο στον γάμο της με τον Άγγλο βασιλιά. Είπε, ότι δεν επιθυμούσε να γίνει μοναχή και κάλεσε τον επίσκοπο Άνσελμο να λύσει τους όρκους της· ο Άνσελμος συγκάλεσε εκκλησιαστικό συμβούλιο στο Λάμπεθ για να εξετάσει το ζήτημα. Το συμβούλιο, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, αποφάσισε ότι η Ματθίλδη, αν και είχε περάσει τη ζωή της σε μοναστήρια, δεν είχε ορκιστεί μοναχή, άρα το αίτημά της μπορούσε να γίνει δεκτό. Έτσι ο επίσκοπος Άνσελμος μετά την απόφαση του συμβουλίου έλυσε τους όρκους, ώστε να προχωρήσει ο γάμος. Η Ματθίλδη αποδείχτηκε ικανότατη βασίλισσα για τον Ερρίκο Α΄: προέδρευε στα βασιλικά συμβούλια την εποχή που έλλειπε ο σύζυγος της, είχε εκτενή συμμετοχή στα γράμματα και τις τέχνες. Το ζευγάρι απέκτησε σύντομα δυο παιδιά: τη Ματθίλδη της Νορμανδίας (1102) και τον Γουλιέλμο Άντελιν (1103)· απέκτησαν άλλον έναν γιο, τον Ριχάρδο, που πέθανε σε βρεφική ηλικία. Μετά τη γέννηση των παιδιών τους η Ματθίλδη παρέμεινε στο Ουέστμινστερ, ενώ ο Ερρίκος πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στην Αγγλία και στη Νορμανδία για να διευθύνει τις βασιλικές υποθέσεις και τα θρησκευτικά θέματα. Ο Ερρίκος Α΄ είχε έντονη ερωτική δραστηριότητα: είχε έναν μεγάλο αριθμό από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε πολλά νόθα παιδιά. Αναφέρονται τουλάχιστον 9 γιοι και 13 κόρες, πολλούς από τους οποίους είχε υποστηρίξει και αναγνωρίσει. Ήταν συνηθισμένο γεγονός εκείνη την εποχή για έναν Άγγλο ευγενή, ιδιαίτερα βασιλιά, να έχει ερωμένες, με τις οποίες να αποκτήσει νόθα παιδιά. Ο Ερρίκος Α΄ είχε πολλές ερωμένες πριν από τον γάμο του, αλλά συνέχισε να έχει νέες σχέσεις και να κάνει νέα νόθα παιδιά ακόμη και μετά τον γάμο του με τη Ματθίλδη. Πολλοί έχουν υποθέσει, ότι η επιλογή των ερωμένων του έγινε με πολιτικούς στόχους, αλλά η θεωρία δεν έχει γίνει αποδεκτή.
Συνθήκη του Άλτον
thumb|right|250px|Απεικόνιση του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας σε έγγραφο του 14ου αιώνα. Στις αρχές του 1101 ο Ερρίκος τοποθέτησε νέα αντιβασιλεία αλλά πολλοί από την Άγγλο-Νορμανδική ελίτ υποστήριζαν τον Ροβέρτο ή ήταν έτοιμοι να το κάνουν σε περίπτωση που ο Ροβέρτος αποκτούσε δύναμη. Τον Φεβρουάριο ο Φλάμπαρντ δραπέτευσε από τον Πύργο του Λονδίνου διέσχισε τη Μάγχη για να βρει τον Ροβέρτο και να του δηλώσει την υποστήριξη του για επίθεση στην Αγγλία. Τον Ιούλιο ο Ροβέρτος συγκέντρωσε στόλο με στόχο να επιτεθεί εναντίον του Ερρίκου στην Αγγλία. Ο Ερρίκος έκανε κατάσχεση στα εδάφη του Φλαμπάρντ, με την υποστήριξη του Άνσελμου ο Φλαμπάρντ καθαιρέθηκε από τη θέση του επισκόπου. Ο Ερρίκος συγκάλεσε συνέλευση τον Απρίλιο και τον Ιούνιο στην οποία η Αγγλική αριστοκρατία του έδωσε νέους όρκους υποταγής αλλά η υποστήριξη φαίνεται ότι ήταν χαλαρή. Με την εισβολή προ των πυλών ο Ερρίκος συγκέντρωσε το ιππικό του έξω από το Πεβένσει την περιοχή που ετοιμαζόταν ο Ροβέρτος να εισβάλει. Πολλοί ευγενείς και κληρικοί που του είχαν δηλώσει την υποταγή τους ήρθαν να τον υποστηρίξουν αλλά πολλοί άλλοι δεν εμφανίστηκαν. Ο Άνσελμος με επέμβαση του δήλωσε ότι είναι καθήκον των Άγγλων να υποστηρίξουν τον Ερρίκο για θρησκευτικούς λόγους.
Ο Ροβέρτος εμφανίστηκε αιφνίδια στην ακτή του Πόρτσμουθ στις 20 Ιουλίου με μερικές εκατοντάδες άντρες αλλά σύντομα ενώθηκαν μαζί τους πολλοί Άγγλοι ευγενείς. Ο Ροβέρτος προτίμησε να μην πάει στο Ουίντσεστερ για κατάληψη του βασιλικού θησαυρού, έτσι έδωσε χρόνο στον Ροβέρτο να βαδίσει με τις δυνάμεις του δυτικά. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στο Άλτον, αμέσως ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την ειρήνη με πρωτοβουλία του Φλαμπάρντ. Τα αδέλφια συμφώνησαν να κλείσουν τη Συνθήκη του Άλτον σύμφωνα με την οποία ο Ροβέρτος απελευθέρωσε τον Ερρίκο από τους όρκους υποτέλειας και τον αναγνώρισε βασιλιά, ο Ερρίκος αρνήθηκε τα δικαιώματα του στη Νορβηγία με εξαίρεση το Ντομφρόν και ο Ροβέρτος θα πλήρωνε ετήσια 2000 λίρες τον χρόνο. Τα αδέλφια συμφώνησαν επιπλέον αν ένας από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους θα αναγνώριζε τον άλλον σαν διάδοχο του στο βασίλειο ή στο δουκάτο, ο Φλαμπάρντ θα παρέμενε επίσκοπος και τα αδέλφια θα αναλάμβαναν κοινές εκστρατείες στο Γαλλικό έδαφος. Ο Ροβέρτος παρέμεινε στην Αγγλία με τον Ερρίκο μερικούς μήνες πριν επιστρέψει στη Νορμανδία. Ο Ερρίκος παρά την ειρήνη προχώρησε σε τιμωρία των βαρόνων οι οποίοι ήταν εναντίον του στην εκστρατεία. Ο Γουλιέλμος του Βαρέν κόμης του Σάρρεϋ κατηγορήθηκε αλλά δεν καλύφθηκε από την αμνηστία του Άλτον και εξορίστηκε από την Αγγλία. Το 1102 ο Ερρίκος στράφηκε εναντίον του Ροβέρτου του Μπελέμ του πιο ισχυρού Άγγλου βαρόνου με 45 κατηγορίες, ο Ροβέρτος δραπέτευσε και κήρυξε τον πόλεμο στον Ερρίκο. Ο Ερρίκος πολιόρκησε τα κάστρα του Ροβέρτου στο Αρουντέλ, το Τίκχιλ και το Σρούσμπερυ, στη συνέχεια επιτέθηκε στο Μπρίντζνορθ. Ο Ροβέρτος αναγκάστηκε να υποκύψει, δέχτηκε τις προτάσεις του Ερρίκου για εξορία και δραπέτευσε στη Νορμανδία.
Κατάκτηση της Νορμανδίας
thumb|right|150px|Σφραγίδα του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας που απεικονίζει τον βασιλιά έφιππο - μπροστινή όψη. thumb|right|150px|Σφραγίδα του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας που παρουσιάζει τον βασιλιά στον θρόνο - πίσω όψη. Το δίκτυο των συμμάχων του Ερρίκου στη Νορμανδία έγινε ισχυρότερο το 1103, ο Ερρίκος πάντρεψε τις νόθες κόρες του με Νορμανδούς ευγενείς. Ο Ερρίκος προσπάθησε να κερδίσει την αριστοκρατία της Νορμανδίας με την υποστήριξη Νορμανδών ευγενών. Ο Ροβέρτος συνέχισε να είναι σύμμαχος με τον Ροβέρτο του Μπελέμ αλλά η θέση του είχε εξασθενήσει σημαντικά. Ο Ερρίκος ισχυρίστηκε ότι ο δούκας Ροβέρτος παραβίασε τους όρους της ειρήνης και διέσχισε τη Μάγχη για να συμμαχήσει με πολλούς βαρόνους στη Νορμανδία που είχαν έρθει σε σύγκρουση με τον Ροβέρτο. Ο Ερρίκος κατηγόρησε τον αδελφό του ότι υποστήριξε τους εχθρούς του πριν φύγει από την Αγγλία. Η Νορμανδία συνέχισε να βρίσκεται σε χάος, ο Ερρίκος έστειλε τον φίλο του Ροβέρτο Φίτζαμον στη Νορβηγία με στόχο να προκαλέσει τον αδελφό του Ροβέρτο σε πόλεμο, ο Φίτζαμον αιχμαλωτίστηκε την πράξη αυτή χρησιμοποίησε ο Άγγλος βασιλιάς σαν πρόφαση για να επιτεθεί στον Ροβέρτο. . Ο Ερρίκος είχε την υποστήριξη των γειτονικών κομήτων με τη Νορμανδία αλλά ο βασιλιάς των Φράγκων Φίλιππος προτίμησε να μείνει ουδέτερος. Ο Ερρίκος κατέλαβε τη δυτική Νορμανδία και βάδισε ανατολικά του Μπαγιέ, η πόλη αρνήθηκε να παραδοθεί και ο Ερρίκος την έκαψε. Η Καέν φοβήθηκε μήπως έχει την ίδια τύχη και παραδόθηκε στον Ερρίκο κάτι που του επέτρεψε να φτάσει μέχρι το Φαλαίζ αλλά είχε πολλές απώλειες. Ο Ερρίκος διέκοψε την εκστρατεία του και αναζήτησε διαπραγματεύσεις για ειρήνη με τον Ροβέρτο χωρίς αποτέλεσμα, ο Ερρίκος διέκοψε τις δραστηριότητες μέχρι τον Σεπτέμβριο και επέστρεψε στην Αγγλία.
Ο Ερρίκος επιτέθηκε ξανά τον Ιούλιο του 1106 αποφασισμένος να δώσει την τελική μάχη, ύστερα από μερικές επιτυχίες στην αρχή στράφηκε νοτιοδυτικά στο κάστρο του Τινσεμπραί. Πολιόρκησε το κάστρο και ο δούκας Ροβέρτος με την υποστήριξη του Ροβέρτου του Μπελέμ ξεκίνησε από το Φαλαίζ για να το υπερασπιστεί, όταν απέτυχαν οι ειρηνικές διαπραγματεύσεις ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου η μάχη του Τινσεμπραί. Η μάχη κράτησε περίπου μια ώρα και ξεκίνησε με επίθεση από το ιππικό του δούκα Ροβέρτου, το πεζικό και οι ευγενείς από τις δυο πλευρές ενώθηκε στη μάχη. Οι εφεδρείες του Ερρίκου υπό τη διοίκηση του Ηλία, κόμη του Μαίν και του Αλαίν δούκα της Βρετάνης επιτέθηκαν στα πλευρά του εχθρικού στρατού συντρίβοντας στην αρχή τα στρατεύματα του Μπελέμ και στη συνέχεια τις υπόλοιπες δυνάμεις του δούκα, ο Ροβέρτος συνελήφθη αλλά ο Ροβέρτος του Μπελέμ κατάφερε να δραπετεύσει. Ο Ερρίκος εξουδετέρωσε κάθε αντίσταση στη Νορμανδία και ο Ροβέρτος διέταξε τις φρουρές που είχαν απομείνει να παραδοθούν. Ο Ερρίκος έφτασε στη Ρουέν, ορκίστηκε πίστη στους νόμους και τα έθιμα της Νορμανδίας ενώ παράλληλα δέχτηκε όρκο υποτέλειας από τους βαρόνους και τους κατοίκους. Οι περισσότεροι αιχμάλωτοι από τη μάχη του Τινσεμπραί ελευθερώθηκαν αλλά ο Ροβέρτος και οι μεγάλοι ευγενείς φυλακίστηκαν ισόβια. Ο γιος του Ροβέρτου Γουλιέλμος Κλίτο ήταν μόλις τριών ετών και ανέλαβε τη φροντίδα του ένας Νορμανδός βαρόνος ο Ηλίας του Σαιν Σενς. Ο Ερρίκος συμφιλιώθηκε με τον Ροβέρτο του Μπελέμ, του έδωσε πίσω τα εδάφη του και τον δέχτηκε στη βασιλική αυλή. Ο Ερρίκος δεν μπορούσε να πάρει με νόμιμο τρόπο το δουκάτο από τον αδελφό του γι'αυτό απέφυγε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο του "δούκα", ισχυριζόταν μονάχα ότι ήταν σαν βασιλιάς της Αγγλίας κηδεμόνας του δουκάτου.
Επαρχιακή διοίκηση
Ο Ερρίκος κληρονόμησε το βασίλειο της Αγγλίας από τον Γουλιέλμο Ρούφο αναλαμβάνοντας την κυριαρχία στην Ουαλία και τη Σκωτία ενώ διεκδίκησε το δουκάτο της Νορμανδίας στο οποίο υπήρχαν πολλές ταραχές. Τα σύνορα της Αγγλία με τη Σκωτία ήταν αβέβαια τότε, η Άγγλο-Νορμανδική επίδραση έφτασε μέχρι την Κάμπρια αλλά οι σχέσεις του Ερρίκου με τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ήταν καλές κάτι που έγινε εμφανές με τον γάμο του Ερρίκου με την αδελφή του Δαυίδ. Στην Ουαλία ο Ερρίκος προσπάθησε με την εξουσία του να γοητεύσει τους τοπικούς πρίγκιπες ενώ τοποθετήθηκαν Νορμανδοί λόρδοι κατά μήκος των συνόρων της νότιας Ουαλίας. Η Νορμανδία βρισκόταν υπό τον έλεγχο ενός δικτύου από δούκες και επισκόπους με την κατασκευή οχυρωματικών κάστρων κατά μήκος των συνόρων. Οι συμμαχίες και οι σχέσεις με τα γειτονικά δουκάτα ήταν απαραίτητος παράγοντας για να διατηρηθεί η σταθερότητα στα Νορμανδικά σύνορα. Ο Ερρίκος βασίλευσε με ένα μεγάλο δίκτυο λόρδων και βαρόνων στην Αγγλία και στη Νορμανδία οι οποίοι διοικούσαν επιδέξια τα πολιτικά θέματα. Οι πολιτικές φιλίες ήταν απαραίτητες τον 12ο αιώνα γι'αυτό ο Ερρίκος διατήρησε ένα στενό δίκτυο φίλων κατά μήκος ολόκληρου του βασιλείου πιστό στον ίδιο. Ο Ερρίκος τιμωρούσε όλους τους βαρόνους που στρέφονταν εναντίον του, διατηρούσε ένα ευρύτατο δίκτυο από κατασκόπους και πληροφοριοδότες ώστε να μαθαίνει τα γεγονότα. Ο Ερρίκος ήταν αυστηρός και σκληρός βασιλιάς αλλά όχι υπερβολικά για τα δεδομένα της εποχής του. Σταδιακά με την ενίσχυση των φίλων του και την εξουδετέρωση των εχθρών του κατόρθωσε να δημιουργήσει μια ομάδα βαρόνων η οποία όπως περιγράφει ο συγγραφέας Τσάρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) ήταν "πιστή και αφοσιωμένη στον βασιλιά".
Νόμοι και αυλή
Η βασιλική αυλή του Ερρίκου ήταν πολυσύνθετη, στην κορυφή βρισκόταν η βασιλική αίθουσα η "ντόμους" με τα μέλη της οικογένειας του και τον στενό κύκλο της βασιλικής αυλής. Η "ντόμους" χωρίστηκε σε τρια βασικά τμήματα : το παρεκκλήσι υπό τη διοίκηση του καγκελάριου που ασχολήθηκε με τα βασιλικά διατάγματα, το τμήμα των οικονομικών υποθέσεων και το τμήμα που ήταν υπεύθυνο για τα ταξίδια και τις συνοδείες. Η "ντόμους" περιείχε μέλη όλων των κοινωνικών τάξεων από όλα τα μέρη του βασιλείου. Αρχικά χρησιμοποιούσε τα Νορμανδικά έθιμα του πατέρα του αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια η χρήση τους γινόταν όλο και πιο σπάνια. Η αυλή του Ερρίκου ήταν επιβλητική με εντυπωσιακές νέες κατοικίες, φρούρια με μεγάλες πολυτέλειες και επιδείξεις όπως ένας κήπος με εξωτικά ζώα στα ανάκτορα του Γούντστοκ. Η αυλή ήταν περισσότερο ελεγχόμενη σε σχέση με τους προηγούμενους βασιλείς, τα μέλη της είχαν πολλούς περιορισμούς στη συμπεριφορά τους και δεν μπορούσαν να λεηλατήσουν γειτονικά χωριά όπως έκαναν την εποχή της βασιλείας του Γουλιέλμου Ρούφου.
Ο Ερρίκος Α΄ έμεινε γνωστός για τη σημαντική επέκταση του συστήματος της βασιλικής δικαιοσύνης. Στην Αγγλία υπήρχε μέχρι την εποχή του το Αγγλοσαξονικό νομικό σύστημα με σημαντικές προσθήκες. Ο Ρογήρος του Σαλίσμπουρι αναφέρει τη δημιουργία ενός υπουργείου μετά το 1110 με στόχο να συλλέγει και να ελέγχει τα έσοδα των σερίφηδων στις επαρχίες. Το δικαστικό συμβούλιο του Ερρίκου έκανε περιοδείες σε κάθε μεριά του βασιλείου με σκοπό να καταγράφει και να εφαρμόζει τους βασιλικούς νόμους. Τα έσοδα του Ερρίκου προέρχονταν από την επέκταση του δικαστικού συστήματος, τους φόρους και τα τέλη. Ο Ερρίκος αναμόρφωσε το νομισματικό σύστημα τρεις φορές (1107, 1108, 1125) με βαριές ποινές σε όσους προσπαθούσαν να υποτιμήσουν το νόμισμα. Στη Νορμανδία μετά το 1106 μετέφερε τα διατάγματα και τους νόμους που εφάρμοζε στην Αγγλία. Πολλοί από τους βασιλικούς υπαλλήλους που ονομάστηκαν "νέοι άνδρες" προέρχονταν από τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις αλλά σύντομα αναδείχτηκαν διαχειριστές της βασιλικής δικαιοσύνης και των βασιλικών εσόδων.
Προστριβές με την εκκλησία
thumb|right|150px|Η σφραγίδα του αρχιεπισκόπου Άνσελμου του Καντέρμπερι. Η ικανότητα του Ερρίκου να κυβερνήσει συνδέθηκε άμεσα με την εκκλησία, ο Ερρίκος είχε το πάνω χέρι στη διακυβέρνηση της αλλά η σχέση σταδιακά άλλαξε με την πάροδο του χρόνου. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής είχε μεταρρυθμίσει την Αγγλική εκκλησία με την υποστήριξη του Λανφράνκ, αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι ο οποίος έγινε πιστός φίλος και σύμβουλος του βασιλιά. Με τον γιο του Γουλιέλμο Ρούφο η σχέση κατέρρευσε, ο βασιλιάς και ο αρχιεπίσκοπος Άνσελμος έγιναν εχθροί με τελική κατάληξη να πάει ο Άνσελμος εξορία, ο Ερρίκος πίστευε στις θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις αλλά όταν έγινε βασιλιάς ήθελε να έχει ενεργό ρόλο στην εκλογή των επισκόπων. Οι επίσκοποι στην Αγγλία εκλεγόντουσαν και έδιναν όρκο υποτέλειας στον βασιλιά, ο Πάπας Ουρβανός Β΄ δυσαρεστήθηκε έντονα για αυτό και το καταδίκασε αναφέροντας ότι οι επίσκοποι είναι υπό τη δική του εξουσία, όχι του κάθε βασιλιά. Ο Άνσελμος επέστρεψε από την εξορία στην Αγγλία με το διάταγμα του Ουρβανού στα χέρια (1100) και πληροφόρησε τον Ερρίκο ότι θα έπρεπε να συμμορφωθεί με τις εντολές του πάπα. Ο Ερρίκος βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση από τη μια θα έχανε σημαντικό μέρος από τις εξουσίες του από την άλλη ο Άνσελμος ήταν γι'αυτόν ο πιο πολύτιμος σύμμαχος στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει με τον αδελφό του Ροβέρτο.
Θρησκευτική πολιτική
Μια μακρόχρονη διαμάχη ξέσπασε ανάμεσα στους αρχιεπισκόπους του Καντέρμπερι και της Γιορκ με επίκεντρο τον διάδοχο του Άνσελμου Ραλφ του Εσκυρές. Ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι παραδοσιακά ζητούσε όρκο υποταγής σαν ανώτερος από τον αρχιεπίσκοπο της Γιορκ αλλά αυτή τη φορά η επισκοπή της Γιορκ δήλωσε ότι είναι ανεξάρτητη και δεν υπήρχε λόγος να το κάνει, ο Ερρίκος υποστήριξε τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι αντίθετα ο πάπας υποστήριξε τη Γιορκ. Το θέμα είχε εμπλακεί περισσότερο λόγω της προσωπικής φιλίας του Ερρίκου με τον Θοέρσταν αρχιεπίσκοπο της Γιορκ αλλά ο βασιλιάς δήλωσε ότι δεν ήταν πρόθυμος να εφαρμόσει κανένα παπικό διάταγμα χωρίς τη δική του έγκριση. Ο Ερρίκος χρειαζόταν την παπική υποστήριξη στη διαμάχη του με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο, επέτρεψε στον Θοέρσταν να παραστεί στο Συμβούλιο της Ρενς (1119) που είχε συγκληθεί από τον πάπα αλλά χωρίς να γίνει καμιά αναφορά για το Καντέρμπερι. Ο Ερρίκος πιστεύοντας ότι ο Θοέρσταν παραβίασε τις διαβεβαιώσεις που του έδωσε τον εξόρισε από την Αγγλία αλλά την επόμενη χρονιά ο βασιλιάς και ο αρχιεπίσκοπος προχώρησαν σε ειρηνική λύση.
Ο βασιλιάς εξακολουθούσε να έχει ενεργό ρόλο στην εκλογή των Άγγλων και των Νορμανδών επισκόπων και αρχιεπισκόπων. Ο Ερρίκος διόρισε σε θέσεις επισκόπου πολλούς από τους αυλικούς του, σύμφωνα με τον ιστορικό Μπρέτρ Μαρτίν "μερικοί από τους αυλικούς του μπορούσαν να ελπίζουν σε μια μήτρα". ] Οι καγκελάριοι του βασιλιά και της βασίλισσας έγιναν επίσκοποι του Ντάραμ, του Χέρεφορντ, του Λονδίνου, του Λίνκολν, του Ουίντσεστερ και του Σόλσμπερι. Ο Ερρίκος πήρε μερικούς από τους επισκόπους σαν συμβούλους του σπάζοντας όλες τις προηγούμενες παραδόσεις που έδιναν προτεραιότητα στον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι. Το αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό βασιλικό σώμα με το οποίο ο Ερρίκος μπορούσε να ασκήσει επίδραση στην πολιτική του. Οι ισορροπίες άλλαξαν ελαφρά μετά το 1125 όταν ο Ερρίκος τοποθέτησε μια σειρά από υποψηφίους σε κρίσιμες εκκλησιαστικές θέσεις με προορισμό τις μεταρρυθμίσεις, οι επιπτώσεις που είχε η βασιλεία του Ερρίκου στην εκκλησία φάνηκε καθαρά μετά τον θάνατο του.
Δωρεές και πίστη
Όπως πολλοί βασιλείς εκείνη την περίοδο ο Ερρίκος έκανε μεγάλες δωρεές στην εκκλησία και στα μοναστήρια αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί δεν τον θεωρούν ιδιαίτερα ευσεβή βασιλιά. Η προσωπική του πίστη αναπτύχθηκε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αλλά τα τελευταία χρόνια έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στα πνευματικά θέματα. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή είχαν τραγικά γεγονότα που έζησε τα τελευταία χρόνια και τον έφεραν στα όρια της κατάρρευσης όπως ο θάνατος του γιου του Γουλιέλμου Αντελίν (1120) και ο γάμος της κόρης του (1129). Σαν οπαδός των μεταρρυθμίσεων κατάφερε να επεκτείνει σημαντικά τις μεταρρυθμιστικές ομάδες στην εκκλησία, ήταν οπαδός του τάγματος του Κλυνύ πιθανότατα για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Δώρισε πολλά χρήματα στο αβαείο του Κλυνύ και μετά το 1120 τοποθέτησε μια εγκατάσταση του τάγματος στο αβαείο του Ρέντινγκ. Η κατασκευή του αβαείου του Ρέντινγκ ξεκίνησε το 1121, ο Ερρίκος του έδωσε πολλά χρήματα και εδάφη, το έκανε σύμβολο της δυναστείας του. Ίδρυσε πολλές κοινότητες σύμφωνα με τους Αυγουστινιανούς κανόνες, νοσοκομεία λεπρών και νέες γυναικείες μονές. Ήταν μεγάλος συλλέκτης ιερών αντικειμένων, έστειλε αντιπροσωπεία στην Κωνσταντινούπολη για να συλλέξει ιερά λείψανα (1118) πολλά από τα οποία δόθηκαν στο αβαείο του Ρέντινγκ.
Συγκρούσεις με Γαλλία και Ανζού
Μετά το 1108 η Νορμανδία απειλήθηκε συνεχώς από τη Γαλλία, το Ανζού και τη Φλάνδρα. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας κληρονόμησε τον Γαλλικό θρόνο (1108) και ξεκίνησε τη δημιουργία μιας ισχυρής γραφειοκρατικής εξουσίας. Ο Λουδοβίκος ζήτησε από τον Ερρίκο να του δώσει όρκο υποτέλειας για τα δυο αμφισβητούμενα κάστρα που βρίσκονταν στα Νορμανδικά σύνορα, στην ελεύθερη ζώνη. Ο Ερρίκος αρνήθηκε και ο Λουδοβίκος απάντησε με κινητοποίηση του στρατού. Μετά από διαπραγματεύσεις οι δυο βασιλείς αποφάσισαν να κλείσουν ειρήνη χωρίς μάχη αλλά τα προβλήματα έμειναν χωρίς λύση. Ο Φούλκων των Ιεροσολύμων ανέβηκε στον θρόνο του Ανζού και ξεκίνησε τη δημιουργία της Ανδεγαυικής αυτοκρατορίας. Ο Φούλκων των Ιεροσολύμων κληρονόμησε την κομητεία του Μαίν από τη σύζυγο του και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Ερρίκο επικυρίαρχο αναφέροντας ότι το Μαίν είναι ιδιοκτησία του. Ο Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας ενώθηκε για λίγο με τη συμμαχία πριν τον θάνατο του (1111). Ο Ερρίκος αρραβώνιασε την εξάχρονη κόρη του Ματθίλδη με τον Ερρίκο τον μελλοντικό Ρωμαίο αυτοκράτορα. Ο γάμος ήταν μεγάλη τύχη για τον Ερρίκο επειδή βρήκε τους πόρους που αναζητούσε για την εκστρατεία του στην Ιταλία, η προίκα ήταν 6.666 λίρες από την Αγγλία και τη Νορμανδία. Ο Ερρίκος δεν μπορούσε να βρει τα χρήματα γι'αυτό θέσπισε έναν επιπλέον φόρο στους υπηκόους του, η Ματθίλδη στέφτηκε αυτοκράτειρα το 1110.
Ο Ερρίκος απάντησε στην απειλή από Γαλλία και Ανζού συγκεντρώνοντας τους οπαδούς του στα Νορμανδικά σύνορα. Μερικοί Νορμανδοί βαρόνοι στάθηκαν απρόθυμοι να τον βοηθήσουν, συνελήφθησαν και καθαιρέθηκαν από τα αξιώματα τους, ο Ερρίκος χρησιμοποίησε την περιουσία τους που κατασχέθηκε για να κάνει δώρα στους συμμάχους του στις γειτονικές περιοχές ιδιαίτερα το Μαίν. Το 1110 επιχείρησε να συλλάβει τον νεαρό Γουλιέλμο Κλίτο αλλά πρόλαβε να δραπετεύσει σε ασφαλές στη Φλάνδρα. Τότε ο Ερρίκος άρχισε να υπογράφει με τον τίτλο του "δούκας της Νορμανδίας". Ο Ροβέρτος του Μπελέμ στράφηκε πάλι εναντίον του Ερρίκου, όταν εμφανίστηκε στην αυλή του σε ρόλο Γαλλικού απεσταλμένου συνελήφθη και φυλακίστηκε. Την περίοδο 1111 - 1113 ξέσπασαν επαναστάσεις στη Γαλλία και το Ανζού, ο Ερρίκος διέσχισε τη Νορμανδία για να υποστηρίξει τον ανιψιό του Θεοβάλδο Β΄ της Καμπανίας που είχε επαναστατήσει εναντίον του Λουδοβίκου. Σε μια διπλωματική ενέργεια απέναντι στον Γάλλο βασιλιά ο Ερρίκος αρραβώνιασε τον νεαρό γιο του Γουλιέλμο Αντελίν με την κόρη του Φούλκωνα Ματθίλδη του Ανζού και πάντρεψε τη νόθη κόρη του Ματθίλδη με τον Κόναν Γ΄ της Βρετάνης δημιουργώντας συμμαχίες με το Ανζού και τη Βρετάνη. Ο Λουδοβίκος συνάντησε τον Ερρίκο τον Μάρτιο του 1113, του επέτρεψε να πάρει τα αμφισβητούμενα κάστρα και αναγνώρισε την κυριαρχία του στο Μαίν, το Μπελέμ και τη Βρετάνη.
Ουαλία και Νορμανδία
thumb|right|250px|Νομίσματα του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας από το νομισματοκοπείο της Οξφόρδης. Ο Ερρίκος ξεκίνησε εκστρατεία στη Νότια Ουαλία (1108) για να επεκτείνει τη βασιλική εξουσία στην περιοχή και να μεταφέρει Φλαμανδούς εποίκους. Από το 1114 πολλοί Νορμανδοί λόρδοι ήταν έτοιμοι για επίθεση, ο Όουαιν απ Κάντουγκαν τύφλωσε έναν από τους πολιτικούς ομήρους που κρατούσε και στη βόρεια Ουαλία ο Γκριφφίντ απ Κινάν απείλησε τον κόμη του Τσέστερ. Ο Ερρίκος έστειλε την ίδια χρονιά τρεις στρατούς στην Ουαλία με τον Γιλβέρτο Φίτζ Ριχάρδο να οδηγεί μια δύναμη από τα νότια, ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας πίεσε από τα βόρεια και ο ίδιος βάδισε στον κέντρο. Ο Όουαιν απ Κάντουγκαν άρχισε να εκλιπαρεί για ειρήνη και ο Ερρίκος δέχτηκε πολιτική συμφωνία, ενίσχυσε τα σύνορα με την Ουαλία τοποθετώντας οπαδούς του.
Συντριβή των επαναστατών
Ο Ερρίκος απάντησε με εκστρατεία εναντίων των βαρόνων ισχυροποιώντας τη συμμαχία του με τον Θεοβάλδο. Ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας τραυματίστηκε σε μάχη και πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1118 διευκολύνοντας την πίεση στη Νορμανδία από τα βορειοανατολικά. Ο Ερρίκος επιχείρησε να συντρίψει επανάσταση στην Αλανσόν αλλά ηττήθηκε από τον Φούλκωνα και τον στρατό των Ανδεγαυών. Σύντομα βρέθηκε σε δύσκολη θέση επειδή οι προμήθειες εξαντλήθηκαν και πολλοί από τους βαρόνους αναγκάστηκαν να τον εγκαταλείψουν. Στις αρχές του 1119 ο Ευστάθιος του Μπρετέγ και η κόρη του Ερρίκου Ιουλιανή απείλησαν να ενωθούν με τους επαναστατημένους βαρόνους. Έγινε ανταλλαγή των ομήρων για να αποφύγουν τη σύγκρουση αλλά οι σχέσεις έγιναν ακόμα χειρότερες όταν και οι δυο πλευρές άρχισαν να ακρωτηριάζουν τους αιχμαλώτους. Ο Ερρίκος επιτέθηκε και κατέλαβε την πόλη της Μπρετέγ παρά τις προσπάθειες της Ιουλιανής να σκοτώσει τον πατέρα της με ένα τόξο. Την επόμενη μέρα της μάχης ο Ερρίκος αποκλήρωσε το ζεύγος από όλα τα εδάφη του στη Νορμανδία.
Η κατάσταση για τον Ερρίκο βελτιώθηκε τον Μάιο του 1119 όταν συμμάχησε με τον Φούλκωνα των Ιεροσολύμων μετά τον γάμο του γιου του Γουλιέλμου Αντελίν με τη κόρη του Φούλκωνα Ματθίλδη, ο Φούλκων του πλήρωσε επιπλέον ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Ο Φούλκων αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα αφήνοντας την κομητεία του Μαίν στα χέρια του Ερρίκου ο οποίος μπορούσε να συγκεντρώσει τις προσπάθειες του για να συντρίψει τους εχθρούς του. Το καλοκαίρι ο Ερρίκος προχώρησε για τη Νορμανδική Βεξίν και συγκρούστηκε με τις δυνάμεις του Λουδοβίκου στη μάχη του Μπρεμούλ. Ο Ερρίκος φρόντισε να οργανώσει καλά τον στρατό του δημιουργώντας σειρές από πεζούς ευγενείς. Οι Γάλλοι στρατιώτες παρέμειναν αντίθετα έφιπποι, κατάφεραν να διασπάσουν την πρώτη γραμμή του Ερρίκου αλλά δυσκολεύτηκαν σημαντικά στη δεύτερη και ο Γαλλικός στρατός άρχισε να καταρρέει. Ο Ερρίκος δέχτηκε θανατηφόρο χτύπημα αλλά η πανοπλία μπόρεσε να τον προστατεύσει. Ο Λουδοβίκος και ο Γουλιέλμος Κλίτο δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης, ο Ερρίκος επέστρεψε στη Ρουέν πραγματοποιώντας θρίαμβο. Ο πόλεμος σταμάτησε και ο Λουδοβίκος μετέφερε τις διαφωνίες του για τη Νορμανδία τον Οκτώβριο στο συμβούλιο του πάπα Κάλλιστου Β΄ στη Ρενς. Ο Ερρίκος στο συμβούλιο αντιμετώπισε σκληρά παράπονα για την κατάκτηση και τη διαχείριση της Νορμανδίας, παρά το γεγονός ότι τον υποστήριξε ο Γοδεφρείδος αρχιεπίσκοπος της Ρουέν βρέθηκε σε αισθητά μειονεκτική θέση. Ο Κάλλιστος παρόλα αυτά απέφυγε να πάρει θέση υπέρ του Λουδοβίκου και ζήτησε να λυθούν οι διαφορές τους ειρηνικά. Ο Αμωρί του Μόντφορτ ήρθε σε συμφωνία με τον Ερρίκο αλλά ο Ερρίκος και ο Γουλιέλμος Κλίτο απέτυχαν να βρουν μια ειρηνική πρόταση η οποία θα ικανοποιούσε και τους δυο. Τον Ιούνιο του 1120 ο Ερρίκος και ο Λουδοβίκος έκλεισαν ειρήνη με ευνοϊκούς όρους για τον Άγγλο βασιλιά, ο Γουλιέλμος Αντελίν θα έδινε όρκο υποτέλειας στον Λουδοβίκο και ο Λουδοβίκος με τη σειρά του επικύρωσε τα δικαιώματα του Γουλιέλμου στο δουκάτο της Νορμανδίας.
Δεύτερος γάμος του Ερρίκου
Ο δυστυχής Ερρίκος όχι μονάχα έμεινε χωρίς γιο αλλά δεν είχε κανέναν ανιψιό για διάδοχο. Ο Ερρίκος προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Αντελίζα του Λουβέν με μοναδικό στόχο να αποκτήσει διάδοχο, ο γάμος έγινε στο κάστρο του Ουίνδσορ τον Ιανουάριο του 1121. Ο Ερρίκος διάλεξε την Αντελίζα επειδή ήταν ελκυστική και καταγόταν ευγενείς, τον συνόδευσε σε όλα τα ταξίδια ώστε να μεγιστοποιηθούν οι πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί. Το ναυάγιο του λευκού πλοίου έφερε αναταραχές στην Ιταλία, ο πνιγμός του Ριχάρδου, κόμη του Τσέστερ οδήγησε σε εξέγερση υπό την ηγεσία του Μαρεντάντ απ Μπλεντίν, ο Ερρίκος έκανε νέα επέμβαση το καλοκαίρι στη βόρεια Ουαλία αν και χτυπήθηκε με ένα βέλος επιβεβαίωσε την κυριαρχία του στην περιοχή. Με τον θάνατο του Γουλιέλμου ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη του Φούλκωνα των Ιεροσολύμων η συμμαχία του Ερρίκου με το Ανζού κατέρρευσε. Ο Φούλκων επέστρεψε από την Ανατολή και ζήτησε από τον Ερρίκο πίσω την κόρη του Ματθίλδη μαζί με την προίκα της που περιείχε πολλά εδάφη και οχυρά στο Μαίν. Η Ματθίλδη αναχώρησε για τον πατέρα της αλλά ο Ερρίκος αρνήθηκε να δώσει πίσω την προίκα της με τον ισχυρισμό ότι ανήκε στον ίδιον πριν τον γάμο του γιου του. Ο Φούλκων πάντρεψε την άλλη κόρη του Σιβύλλα του Ανζού με τον Γουλιέλμο Κλίτο και της παραχώρησε την προίκα της Ματθίλδης στο Μαίν. Ξέσπασε νέα σύγκρουση καθώς ο Αμωρί του Μοντφόρτ συμμάχησε με τον Φούλκων και υποκίνησε νέα εξέγερση στα σύνορα της Νορμανδίας με το Ανζού (1123). Ο Αμωρί ενώθηκε με πολλούς Νορμανδούς βαρόνους ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Βαλεράν ντε Μπομώ γιος του παλιού συμμάχου του Ερρίκου Ροβέρτου του Μελάν.
Κρίση διαδοχής
thumb|right|250px|Μικρογραφία των αρχών του 14ου αιώνα που παρουσιάζει το ναυάγιο του Λευκού πλοίου Ο Ερρίκος έστειλε στη Νορμανδία τον Ροβέρτο του Γκλόστερ και τον Ρανούλφ λε Μεσίν, στη συνέχεια στα τέλη του 1132 τους ακολούθησε και ο ίδιος. Ο Ερρίκος ξεκίνησε την πολιορκία στα κάστρα των επαναστατών και στη συνέχεια περίμενε να περάσει ο χειμώνας για να επαναλάβει τις επιδρομές. Την άνοιξη ξεκίνησε ξανά τις επιδρομές, ο Ρανούλφ σκέφτηκε ότι οι επαναστάτες θα επέστρεφαν στη βάση τους στο Βαττεβίλ και περίμενε να περάσουν για να τους ρίξει στην παγίδα, ο Βαλεράν επιτέθηκε στις βασιλικές δυνάμεις αλλά οι ιππότες του έπεσαν από τους τοξότες του Ρανούλφ, οι επαναστάτες σύντομα συνετρίβησαν. Ο Βαλεράν συνελήφθη αιχμάλωτος και ο Αμωρί δραπέτευσε, ο Ερρίκος τύφλωσε τον Βαλεράν θεωρώντας ότι είναι περισσότερο ατιμωτική τιμωρία από την εκτέλεση και πήρε πίσω τα κάστρα. Ο Ερρίκος πλήρωσε στον πάπα Καλλίστο ένα μεγάλο ποσό χρημάτων σε αντάλλαγμα της ακύρωσης του γάμου του Γουλιέλμου Κλίτο με τη Σιβύλλη.