cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση
Οσφυονωτιαία παρακέντηση
Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί εάν είναι απαραίτητο, αλλά αυτό θεωρείται γενικά ένδειξη ότι ενδέχεται να απαιτούνται πρόσθετες θεραπείες για τον έλεγχο των συμπτωμάτων και τη διατήρηση της όρασης. Οι επαναλαμβανόμενες οσφυϊκές παρακεντήσεις θεωρούνται δυσάρεστες από τους ανθρώπους και παρουσιάζουν κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων της σπονδυλικής στήλης εάν γίνονται πολύ συχνά. Μερικές φορές απαιτούνται επαναλαμβανόμενες οσφυϊκές παρακεντήσεις για τον επείγον έλεγχο του ICP εάν η όραση του ατόμου επιδεινωθεί γρήγορα.
Φαρμακευτική αγωγή
Η καλύτερα μελετημένη ιατρική θεραπεία για ενδοκρανιακή υπέρταση είναι η ακεταζολαμίδη (Diamox), η οποία δρα αναστέλλοντας το ένζυμο ανθρακική ανυδράση και μειώνει την παραγωγή CSF κατά έξι έως 57 τοις εκατό. Μπορεί να προκαλέσει τα συμπτώματα της υποκαλιαιμίας (χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα), τα οποία περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία και μυρμήγκιασμα στα δάχτυλα. Η ακεταζολαμίδη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την εγκυμοσύνη, καθώς έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί εμβρυϊκές ανωμαλίες σε μελέτες σε ζώα. Επίσης, στους ανθρώπους έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μεταβολική οξέωση, καθώς και διαταραχές στα επίπεδα ηλεκτρολυτών στο αίμα των νεογέννητων μωρών. Το διουρητικό φουροσεμίδιο χρησιμοποιείται μερικές φορές για θεραπεία εάν η ακεταζολαμίδη δεν είναι ανεκτή, αλλά αυτό το φάρμακο μερικές φορές έχει μικρή επίδραση στην ICP.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα αναλγητικά (παυσίπονα) για τον έλεγχο των πονοκεφάλων της ενδοκρανιακής υπέρτασης. Εκτός από τους συμβατικούς παράγοντες όπως η παρακεταμόλη, μια χαμηλή δόση της αντικαταθλιπτικής αμιτριπτυλίνης ή του αντισπασμωδικού τοπιραμάτη έχουν δείξει κάποιο πρόσθετο όφελος για την ανακούφιση του πόνου.
Η χρήση στεροειδών στην προσπάθεια μείωσης του ICP είναι αμφιλεγόμενη. Αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε σοβαρό οίδημα θηλής, αλλά διαφορετικά αποθαρρύνεται η χρήση τους
Στεντ φλεβικού κόλπου
Οι φλεβικές φλεβοκομβικές καταστάσεις που οδηγούν σε φλεβική υπέρταση φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε σχέση με την αυξημένη ICP, και η ενδομυϊκή στένωση ενός εγκάρσιου κόλπου μπορεί να επιλύσει τη φλεβική υπέρταση, οδηγώντας σε βελτιωμένη απορρόφηση του CSF, μειωμένη ICP, θεραπεία του οιδήματος θηλής και άλλων συμπτωμάτων της IIH.
Ένα αυτοεκτεινόμενο μεταλλικό στεντ αναπτύσσεται μόνιμα εντός του κυρίαρχου εγκάρσιου κόλπου κατά μήκος της στένωσης υπό γενική αναισθησία. Γενικά, οι άνθρωποι παίρνουν εξιτήριο την επόμενη μέρα. Τα άτομα χρειάζονται διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία για περίοδο έως και 3 μηνών μετά τη διαδικασία και θεραπεία με ασπιρίνη για έως και 1 έτος.
Σε μια συστηματική ανάλυση 19 μελετών με 207 περιπτώσεις, σημειώθηκε βελτίωση 87% στο συνολικό ποσοστό συμπτωμάτων και 90% ποσοστό θεραπείας για τη θεραπεία του οιδήματος θηλής. Σημαντικές επιπλοκές εμφανίστηκαν μόνο σε 3/207 άτομα (1,4%). Στη μεγαλύτερη ενιαία σειρά ενδοστερνιστικών ενδοστερνιστικών ενδοπροθέσεων υπήρχε ποσοστό υποτροπής 11% μετά από ένα στεντ, απαιτώντας περαιτέρω στεντ.
Λόγω της μονιμότητας του στεντ και του μικρού αλλά σαφούς κινδύνου επιπλοκών, οι περισσότεροι εμπειρογνώμονες θα προτείνουν ότι το άτομο με IIH πρέπει να έχει οίδημα θηλής και να έχει αποτύχει στην ιατρική θεραπεία ή να έχει δυσανεξία στη φαρμακευτική αγωγή πριν από την έναρξη του stent.
Χειρουργική επέμβαση
Υπάρχουν δύο κύριες χειρουργικές επεμβάσεις για τη θεραπεία της IIH: αποσυμπίεση θήκης οπτικού νεύρου και αιμάτωση και shunt. Η χειρουργική επέμβαση κανονικά προσφέρεται μόνο εάν η φαρμακευτική αγωγή είτε δεν είναι επιτυχής είτε δεν είναι ανεκτή. Η επιλογή μεταξύ αυτών των δύο διαδικασιών εξαρτάται από το κυρίαρχο πρόβλημα στο IIH. Καμία από τις διαδικασίες δεν είναι τέλεια: και οι δύο μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές επιπλοκές ενώ και οι δύο μπορεί τελικά να αποτύχουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων. Δεν υπάρχουν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές για να καθοδηγήσουν την απόφαση σχετικά με ποια διαδικασία είναι η καλύτερη.
Η διέγερση του θηκαριού του οπτικού νεύρου είναι μια επέμβαση που περιλαμβάνει την κατασκευή μιας τομής στην επένδυση του συνδετικού ιστού του οπτικού νεύρου στο τμήμα πίσω από το μάτι. Δεν είναι απολύτως σαφές πώς προστατεύει το μάτι από την αυξημένη πίεση, αλλά μπορεί να είναι το αποτέλεσμα είτε της εκτροπής του CSF στην τροχιά είτε της δημιουργίας μιας περιοχής ουλώδους ιστού που μειώνει την πίεση. Οι επιδράσεις στην ίδια την ενδοκρανιακή πίεση είναι πιο μέτριες. Επιπλέον, η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της τύφλωσης στο 1-2%. Η διαδικασία συνεπώς συνιστάται κυρίως σε εκείνους που έχουν περιορισμένα συμπτώματα πονοκέφαλου αλλά σημαντικό οίδημα θηλής ή απειλούμενη όραση, ή σε εκείνους που έχουν υποβληθεί σε ανεπιτυχή θεραπεία με ένα shunt ή έχουν αντενδείξεις για χειρουργική επέμβαση shunt.
Η χειρουργική επέμβαση Shunt, που συνήθως εκτελείται από νευροχειρουργούς, περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός αγωγού με τον οποίο το CSF μπορεί να αποστραγγιστεί σε άλλη σωματική κοιλότητα. Η αρχική διαδικασία είναι συνήθως μια οσφυϊκή κοιλότητα (LP), η οποία συνδέει τον υποαραχνοειδή χώρο στην οσφυϊκή μοίρα με την περιτοναϊκή κοιλότητα. Γενικά, μια βαλβίδα πίεσης περιλαμβάνεται στο κύκλωμα για να αποφευχθεί η υπερβολική αποστράγγιση όταν το άτομο είναι όρθιο. Το LP shunt παρέχει μακροχρόνια ανακούφιση σε περίπου τις μισές περιπτώσεις. Μερικές φορές απαιτείται ανατοποθέτηση του shunt- συνήθως λόγω απόφραξης της διακλάδωσης. Εάν η οσφυϊκή χειρουργική επέμβαση χρειάζεται επανειλημμένες επανατοποθετήσεις, μπορεί να εξεταστεί ένα shunt κοιλιακής κοιλότητας ή κοιλιακή χειρουργική. Αυτά τα shunt εισάγονται σε μία από τις πλευρικές κοιλίες του εγκεφάλου, συνήθως με στερεοτακτική χειρουργική επέμβαση, και στη συνέχεια συνδέονται είτε στο δεξιό κόλπο της καρδιάς είτε στην περιτοναϊκή κοιλότητα, αντίστοιχα. Δεδομένης της μειωμένης ανάγκης για ανατοποθετήσεις στα κοιλιακά shunts, είναι πιθανό ότι αυτή η διαδικασία θα γίνει ο προτεινόμενος τύπος θεραπείας με shunt.
Έχει αποδειχθεί ότι σε παχύσαρκους ανθρώπους, η βαριατρική χειρουργική επέμβαση (και ειδικά η γαστρική επέμβαση παράκαμψης ) μπορεί να οδηγήσει σε επίλυση της κατάστασης σε πάνω από 95%.
Πρόγνωση
Δεν είναι γνωστό σε ποιο ποσοστό ατόμων με IIH θα μετριαστούν αυθόρμητα τα συμπτώματα και ποιο ποσοστό θα εμφανίσει χρόνια ασθένεια.
Το IIH δεν επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής. Οι μείζονες επιπλοκές από ΙΙΗ προκύπτουν από οίδημα οπτικής θηλής που δεν έχει θεραπευτεί ή δεν επιδέχεται θεραπείας. Σε ποικίλες περιπτώσεις, ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος του να επηρεαστεί η όραση κάποιου σημαντικά από το IIH αναφέρεται ότι κυμαίνεται μεταξύ 10 και 25%.
Επιδημιολογία
Παρά τις αρκετές αναφορές για IIH σε οικογένειες, δεν υπάρχει γνωστή γενετική αιτία για IIH. Άτομα από όλες τις εθνικότητες μπορεί να αναπτύξουν IIH. Στα παιδιά, δεν υπάρχει διαφορά στην εμφάνιση της νόσου μεταξύ αγοριών και κοριτσιών.
Από τις εθνικές βάσεις δεδομένων εισαγωγής νοσοκομείων φαίνεται ότι η ανάγκη για νευροχειρουργική επέμβαση για ΙΙΗ έχει αυξηθεί σημαντικά κατά την περίοδο μεταξύ 1988 και 2002. Αυτό αποδόθηκε τουλάχιστον εν μέρει στον αυξανόμενη επικράτηση της παχυσαρκίας, αν και μέρος αυτής της αύξησης μπορεί να εξηγηθεί από την αυξανόμενη δημοτικότητα του shunting σε σχέση με τη αναζωογόνηση της θήκης του οπτικού νεύρου.
Ιστορία
Η πρώτη έκθεση του IIH έγινε από τον Γερμανό ιατρό Heinrich Quincke, ο οποίος το περιέγραψε το 1893 με το όνομα ορρώδης μηνιγγίτιδα(serous meningitis) Ο όρος "pseudotumor cerebri" εισήχθη το 1904 από τον συμπατριώτη του Max Nonne. Πολλές άλλες περιπτώσεις εμφανίστηκαν στη βιβλιογραφία στη συνέχεια. Σε πολλές περιπτώσεις, η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση μπορεί στην πραγματικότητα να οφείλεται σε υποκείμενες συνθήκες. Για παράδειγμα, ο ωτικός υδροκεφαλός που αναφέρθηκε από τον νευρολόγο του Λονδίνου Sir Charles Symonds μπορεί να οφείλεται σε θρόμβωση φλεβικού κόλπου που προκαλείται από μόλυνση μεσαίου ωτός. Τα διαγνωστικά κριτήρια για IIH αναπτύχθηκαν το 1937 από τον χειρουργό της Βαλτιμόρης Walter Dandy. Ο Dandy εισήγαγε επίσης υποχρονική αποσυμπιεστική χειρουργική στη θεραπεία της πάθησης.
Οι όροι «καλοήθης» και «ψευδο-όγκος» προέρχονται από το γεγονός ότι η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση μπορεί να σχετίζεται με όγκους του εγκεφάλου. Αυτοί οι άνθρωποι στους οποίους δεν βρέθηκε όγκος διαγνώστηκαν επομένως με «ψευδο-όγκο εγκεφάλου» (μια ασθένεια που μιμείται έναν όγκο στον εγκέφαλο). Η ασθένεια μετονομάστηκε σε καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση το 1955 για να τη διακρίνει από την ενδοκρανιακή υπέρταση λόγω απειλητικών για τη ζωή ασθενειών (όπως ο καρκίνος). Ωστόσο, αυτό θεωρήθηκε επίσης παραπλανητικό, διότι οποιαδήποτε ασθένεια που μπορεί να τυφλώσει κάποιον δεν θα πρέπει να θεωρηθεί καλοήθης, και ως εκ τούτου το όνομα αναθεωρήθηκε το 1989 σε «ιδιοπαθή (χωρίς αναγνωρίσιμη αιτία) ενδοκρανιακή υπέρταση».
Η χειρουργική επέμβαση Shunt εισήχθη το 1949. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκαν shunt κοιλιακών κοιλοτήτων. Το 1971, αναφέρθηκαν καλά αποτελέσματα με shunt οσφυϊκής κοιλότητας. Οι αρνητικές αναφορές για το shunt τη δεκαετία του 1980 οδήγησαν σε μια σύντομη περίοδο (1988-1993) κατά τη διάρκεια της οποίας η αναζωογόνηση των οπτικών νεύρων (η οποία είχε αρχικά περιγραφεί σε μια μη σχετιζόμενη ασθένεια το 1871) ήταν πιο δημοφιλής. Έκτοτε, συνιστάται κυρίως το shunt, με περιστασιακές εξαιρέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις Κατηγορία:Νευροχειρουργική Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γλαστριά Χίου
Η Γλαστριά ή το Γλαστρί ή Κλήμα είναι βραχονησίδα της Χίου πολύ κοντά στις βορειανατολικές ακτές της και ανατολικά από το ακρωτήριο Μπαμπακάς. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καρδαμύλων του τότε δήμου Καρδαμύλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρδαμύλων που υπάγεται στον Δήμο Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χίος Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ιωάννης των Πουατιέ-Λουζινιάν
Ο Ιωάννης (απεβ. 7 Αυγούστου 1343) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν κοντόσταυλος και έπειτα αντιβασιλιάς της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αμαλρίκ κυρίου της Τύρου και της Ισαβέλλας των Χετουμιδών, κόρης του Λέοντα Β΄ της Αρμενίας. Αδέλφια του ήταν ο Γκυ και η Αγνή (Μαρία), σύζυγος του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας.
Στις 7 Αυγούστου 1343 δολοφονήθηκε στην Κιλικία.
Οικογένεια
Πριν το 1340 νυμφεύτηκε την Σολντάνε των Βαγρατιδών, κόρη του Γεωργίου Ε΄ της Γεωργίας και είχε τέκνο:
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κάρολος Εμμανουήλ της Σαβοΐας-Νεμούρ
Ο Κάρολος-Εμμανουήλ (12 Φεβρουαρίου 1567 - 13 Αυγούστου 1595) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας του Νεμούρ (1585-1595) κατά τη διάρκεια των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων. Ήταν γιος του Ιακώβου δούκα του Νεμούρ και της Άννας των Έστε, κόρης του Έρκολε Β΄ δούκα της Φερράρας. Μαζί με τους Καθολικούς Γκιζ πολέμησε τους Ουγενότους. Ανέλαβε την άμυνα του Παρισιού κατά την πολιορκία από τον Ερρίκο Δ΄.
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1585, όταν εκείνος απεβίωσε. Η περίοδος εξουσίας του συνέπεσε με μία ασταθή εποχή. Εμπλέχθηκε σε πολιτικές ίντριγκες, λόγω του ότι η μητέρα του, από τον πρώτο γάμο της με τον Φραγκίσκο δούκα του Γκιζ, είχε τρεις γιους. Τα μέλη του Οίκου των Γκιζ ήταν καθολικοί και αντιτίθεντο στους Ουγενότους. Ο Κάρολος-Εμμανουήλ συμπαθούσε την μερίδα τους, αλλά μετά τη δολοφονία των ετεροθαλών αδελφών του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ και Λουδοβίκου Β΄ καρδινάλιου του Γκιζ, οι Ουγενότοι φυλάκισαν τον Κάρολο-Εμμανουήλ το 1588. Αργότερα απέδρασε.
Μετά την ήττα, ο Κάρολος-Εμμανουήλ διαφώνησε έντονα με τον ετεροθαλή αδελφό και για καιρό σύμμαχό του Κάρολο των Γκιζ, δούκα του Μαγιέν, όταν εκείνος υποστήριξε συνδιαλλαγή με τον Ερρίκο Δ΄. Αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση του Λυοναί, όπου προσπαθούσε να ζήσει ανεξάρτητος από το Γαλλικό στέμμα. Φυλακίστηκε από τον αρχιεπίσκοπο της Λυών στον πύργο Πιέρ-Ενσίζ, από όπου απέδρασε. Θα επιτιθόταν στη Λυών, αλλά η παρέμβαση του δούκα του Μονμορενσύ, στρατάρχη (constable) της Γαλλίας, ματαίωσε την επίθεση και έτσι η προσπάθεια ανεξαρτησίας του απέτυχε.
Απεβίωσε στο Ανεσύ της Άνω Σαβοΐας, αφήνοντας το δουκάτο στο νεότερο αδελφό του Ερρίκο Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες της Γενεύης
Βέζερ
Ο Βέζερ (γερμανικά: Weser ) είναι ποταμός της Κάτω Σαξονίας στη βορειοδυτική Γερμανία. Με συνολικό μήκος από τις πηγές του μέχρι τις εκβολές 744 χιλιόμετρα, είναι ο μακρύτερος ποταμός εξ ολοκλήρου στη Γερμανία. Ξεκινά στο Χάνοβερς Μύντεν μέσω των συμβολής των Βέρρα και Φούλντα και εκβάλει στα λιμάνια Μπρεμερχάφεν και Νόρντενχαμ, στη Βόρεια Θάλασσα. Περίπου 50 χιλιόμετρα πριν τις εκβολές του περνά από την χανσεατική πόλη της Βρέμης.
Συνδέεται με το δίκτυο καναλιών που εκτείνεται ανατολικά-δυτικά κατά μήκος της βόρειας γερμανικής πεδιάδας.
Ο ποταμός σε συνδυασμό με τον Βέρρα – μια διαλεκτική μορφή του Βέζερ – έχει μήκος 744 χιλιόμετρα. Έτσι αποτελεί τον μακρύτερο ποταμό εξ ολοκλήρου στη Γερμανία. Ο ίδιος ο Βέζερ έχει μήκος 452 χιλιόμετρα. Ο Βέρρα πηγάζει υψώνεται στη Θουριγγία, το γερμανικό κρατίδιο νότια της κύριας προβολής της Κάτω Σαξονίας.
Ετυμολογία
Weser και Werra είναι οι ίδιες λέξεις σε διαφορετικές διαλέκτους. Η διαφορά αντανακλά τα παλιά γλωσσικά σύνορα μεταξύ της Κεντρικής και της Κάτω Γερμανικής, περνώντας από το Χάννοβερς Μύντεν.
Το όνομα είναι συγγενές με το Γουίαρ στην Αγγλία και Βιστούλας στην Πολωνία, που προέρχεται από τη ρίζα * weis- «να ρέει», που έδωσε στα παλιά αγγλικά/παλαιά φριζικά το wāse «λάσπη, ρουφήξιμο», την παλιά σκανδιναβική λέξη veisa «λάσπη, στάσιμη πισίνα», στα ολλανδικά το waas «ομίχλη· μουσκεμένη γη», το παλαιοσαξονικό waso «βρεγμένο έδαφος, βούρκος», παλαιά άνω γερμανική wasal «βροχή» και γαλλικό vase «λάσπη».
Πορεία
Ο Βέζερ-Βέρρα είναι ο μακρύτερος ποταμός εξ ολοκλήρου στη Γερμανία.
Ο Βέζερ ξεκινά από τη συμβολή των Φούλντα και Βέρρα. Στη συνέχεια κατηφορίζει προς το φαράγγι Πόρτα Βεστφάλικα, ανάμεσα σε δύο ψηλές σειρές λόφων, τη Βιενγκεμπίργκε, δυτικά και τη Βεζερμπέργκλαντ στα ανατολικά.
Μεταξύ Μίντεν και Βόρειας Θάλασσας, οι άνθρωποι έχουν μετατρέψει τον ποταμό σε κανάλι για πλοία μέχρι 1.200 τόνων. Οκτώ υδροηλεκτρικά φράγματα βρίσκονται στις άκρες των παρακείμενων ρεμάτων που αποτελούν τον ποταμό. Η πλοήγηση συνδέεται δυτικά με το κανάλι Ντόρτμουντ-Εμς μέσω της παράκτιας διώρυγας. Συνδέεται ανατολικά στο Μπρεμερχάφεν με τον Έλβα.
Ένας μεγάλος ταμιευτήρας νερού, η Εντερζέε, στον Έντερ, τον κύριο παραπόταμο του Φούλντα, χρησιμοποιείται για να υπάρχει αρκετό βάθος νερού για ναυτιλία όλο το χρόνο. Το φράγμα, που κατασκευάστηκε το 1914, βομβαρδίστηκε και υπέστη σοβαρές ζημιές από βρετανικά αεροσκάφη τον Μάιο του 1943, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές και περίπου 70 θανάτους κατάντη. Ξαναχτίστηκε μέσα σε τέσσερις μήνες. Ο ταμιευτήρας είναι σημαντική θέρετρο. Το φράγμα χρησιμοποιείται για την παραγωγή ηλεκτρισμού.Ο Βέζερ εισέρχεται στη Βόρεια Θάλασσα στο νοτιότερο τμήμα του γερμανικού όρμου. Στη θάλασσα χωρίζεται σε δύο σκέλη – την κοίτη του ποταμού στο τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Αυτοί οι θαλάσσιοι βραχίονες ονομάζονται Alte Weser (παλιός Βέζερ) και Neue Weser (νέος Βέζερ). Είναι οι πλωτές οδοί για πλοία που κατευθύνονται προς τα λιμάνια Μπρέμερχάφεν, Νόρντενχαμ και Βρέμη.
Ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Βέζερ είναι ο Άλλερ, ο οποίος συμβάλλει νότια της Βρέμης.
Αξιόλογες πόλεις
Κύριες πόλεις κατά μήκος του Βέζερ είναι: Χαννοβερς Μύντεν, Μπεφερούνγκεν, Χέξτερ, Χολτσμίντεν, Μποντενβέρνερ, Χάμελν, Χέσσισχ Όλντερντορφ, Ρίντελν, Φλότο, Μπαντ Ουνχαουζεν, Πόρτα Βεστφάλικα, Μίντεν, Πετερσχάγκεν, Νίνμπουργκ, Άχιμ, Βρέμη, Μπράκε, Νόρντενχαμ και Μπεμεχάφεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Φίλιππος Φιλίππου (δρομέας)
Ο Φίλιππος Φιλίππου (γενν. 29 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Κύπριος πρώην δρομέας αντοχής, του Γ.Σ. «Ευαγόρας» Αμμοχώστου. Καθώς διηγείται ο ίδιος, με την τουρκική εισβολή του 1974 εγκλωβίστηκε στο Ριζοκάρπασο. Στην προσπάθεια να μην τον ανακαλύψουν οι Τούρκοι μέχρι να καταγράψει ο Ερυθρός Σταυρός, ζούσε σε λάκκο όπου κρυβόταν.
Ο Φιλίππου κατέχει ακόμα το πανελλήνιο ρεκόρ στα 3000 μέτρα φυσικών εμποδίων (στηπλ) με 8.24,01, από την εποχή που οι Κύπριοι αθλητές αγωνίζονταν με την εθνική ομάδα στίβου της Ελλάδας (15 Σεπτεμβρίου 1983), μια επίδοση που πέτυχε στην Καζαμπλάνκα, στους Μεσογειακούς Αγώνες. . Είναι το παλαιότερο πανελλήνιο ρεκόρ σε οποιοδήποτε ολυμπιακό αγώνισμα του στίβου (ανδρών ή γυναικών) που δεν έχει καταρριφθεί ακόμα, ενώ το ρεκόρ των στηπλ από Ελλαδίτη αθλητή παραμένει ακατάρριπτο από το 1973 μέχρι σήμερα (με 8.25,6). . Στο συγκεκριμένο αγώνισμα, ο Φιλίππου δεν έλαβε μετάλλιο, ωστόσο στους ίδιους Μεσογειακούς Αγώνες (του 1983) έτρεξε και στον δρόμο των 5000 μέτρων, όπου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με χρόνο 13.59,37, ενάμισυ μόλις δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο Αλμπέρτο Κόβα.
Ο Φιλίππου συμμετείχε και στον μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, μαζί με τον Μάριο Κασσιανίδη, ωστόσο αν και είχε δηλωθεί στην λίστα εκκίνησης τελικά δεν έτρεξε.
Σε Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου ο Φιλίππου κέρδισε στη διοργάνωση του 1983 (που έλαβε χώρα στη Σμύρνη) τον αγώνα δρόμου των 10000 μέτρων, με χρόνο 29.10,75.
Στην Ελλάδα, ο Φιλίππου πήρε δύο χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978, στα 10000 μέτρα και στα 3000 μέτρα στηπλ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1979 ήρθε πρώτος στα 3000 μέτρα στηπλ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1980, που διεξάχθηκε στη Λευκωσία, τερμάτισε πρώτος στα 10000 μέτρα και στα 3000 μέτρα στηπλ. Τέλος, σε αυτό του 1981, πήρε το χρυσό στα στηπλ. Επίσης, κέρδισε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1980 (απόσταση 12000 μέτρα), με χρόνο 37,29΄.
Αγγλικό σύστημα μέτρησης
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης
Κλάθρος ο ερυθρός
O κλάθρος ο ερυθρός ή κιγκλίδωμα το ερυθρό (Clathrus ruber) είναι ένα είδος μύκητα της οικογένειας Phallaceae. Κατανέμεται στη νότια και κεντρική ηπειρωτική Ευρώπη, καθώς και στη δυτική Τουρκία, στη Βόρεια Αφρική (Αλγερία) και στη δυτική Ασία (Ιράν), ενώ είναι σπάνιος στην κεντρική Ευρώπη. Σήμερα, έχει εισαχθεί και σε άλλες περιοχές και τώρα εμφανίζει ευρεία εξάπλωση σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική. μικρογραφία|Kλάθρος ο ερυθρός (Clathrus ruber), Θέρμα, Νήσος Σαμοθράκη, Θράκη Είναι ένας σαπροφυτικός μύκητας σε σχήμα κόκκινου φαναριού, που τρέφεται με ξυλώδες φυτικό υλικό σε αποσύνθεση και συναντάται συχνά, μόνος ή σε ομάδες. σε δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων, κωνοφόρων και κήπους. Το καρπόσωμα αρχικά εμφανίζεται με σχήμα υπόλευκου "αυγού", ενώ στη συνέχεια σχίζεται στην επιφάνεια και αναδύεται το δικτυωτό ακανόνιστα σφαιρικό και σπογγώδες κόκκινο πλέγμα. Οι χρωστικές που είναι υπεύθυνες για το πορτοκαλί-κόκκινο χρώμα του μύκητα είναι καροτενοειδ ή, κυρίως λυκοπένιο και βήτα-καροτένιο - οι ίδιες ενώσεις που ευθύνονται για το κόκκινο και το πορτοκαλί χρώμα της ντομάτας και των καρότων, αντίστοιχα. Εμφανίζεται την περίοδο Σεπτέμβριος-Νοέμβριος και Απρίλιος-Ιούνιος. Αν και η βρωσιμότητα του C. ruber δεν έχει τεκμηριωθεί επίσημα, η άσχημη οσμή σάπιου κρέατος ή πτώματος ζώου σε αποσύνθεση που αναδίδει, θα αποθάρρυνε τους περισσότερους ανθρώπους από το να το φάνε.
Πηγές
Αθανασίου Ζ. (2010), Μανιτάρια, Εκδόσεις Ψύχαλου
Διαμαντής Σ. (1992),Τα Μανιτάρια της Ελλάδος, Εκδόσεις Ίων
https://www.lemnosnature.gr/fungi/%CE%BA%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B8%CF%81%CF%8C-clathrus-ruber/
https://www.agriamanitaria.gr/clathrus-ruber-%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B1/
http://phytologio.blogspot.com/2015/11/em-clathrus-ruberem-p-micheli-ex-pers.html
Παραπομπές
Κατηγορία:Μανιτάρια
Τόρκοι
Οι Τόρκοι (αγγλικά: Torkil) ήταν τουρκική φυλή του Μεσαίωνα, πιθανόν κιπτσακικής ή ογουζικής καταγωγής. Οι Τόρκοι ήταν μία από τις φυλές που σχημάτισαν τη συνομοσπονδία φυλών Καρακαλπάκ ("Μαυροκούκουλοι", "Karakalpak" - τουρκική λέξη), μια χαλαρή ένωση ημινομαδικών φυλών που υπηρέτησαν και πολέμησαν ως συνοριακές φρουρές για διάφορους πρίγκιπες των Ρώσων του Κιέβου. Το 1177, ένας στρατός Κουμάνων, με τη βοήθεια του στρατού του Μεγάλου Πριγκιπάτου του Ριαζάν, λεηλάτησε έξι πόλεις των Τόρκων και των Μπερεντέι (τουρκική φυλή, επίσης μέλος της συνομοσπονδίας φυλών Καρακαλπάκ).
Στην Ουκρανία, πολλά ονόματα τοπωνυμίων ανάγονται στους Τόρκους, όπως Τορτσέσκ, Τόρτσιν, οι ποταμοί Τορέτς και Τορτς, ο δρόμος Τόρσκι κατά μήκος του ποταμού Τετίλχα, τα χωριά Τορέτς, Τορκί, Τορέτσκε.
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Ερρίκος Α΄ του Νεμούρ
Βιογραφία
Η μητέρα του, από τον πρώτο της γάμο με τον δούκα του Γκιζ, είχε τρεις γιους. Το 1595 απεβίωσε ο αμφιθαλής, άγαμος αδελφός του Κάρολος-Εμμανουήλ και τον διαδέχθηκε. Το 1588 απέσπασε τη μαρκιωνία του Σαλούτσο από τη Γαλλία για χάρη του εξαδέλφου του δούκα της Σαβοΐας. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του πρίγκιπες του Γκιζ τον προέτρεψαν να συμμετάσχει στην Ένωση των Καθολικών και έγινε κυβερνήτης του Ντωφινέ στο όνομα της φατρίας αυτής. Το 1596 υποτάχθηκε στον Ερρίκο Δ΄. Όταν ήλθε σε διαπληκτισμό με το δούκα της Σαβοΐας, αποσύρθηκε στη Βουργουνδία και ενώθηκε με τους Ισπανούς στον πόλεμο εναντίον της Σαβοΐας. Μετά τη συμφωνία του 1616, απσσύρθηκε στη Γαλλική Αυλή.
Απεβίωσε το 1632 και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος, έπειτα ο Κάρολος-Αμεδαίος και τέλος ο Ερρίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα της Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Ωμάλ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες της Γενεύης
Γ Πτηνού
Ο γ (γάμμα) Πτηνού (Gamma Apodis, γ Aps) είναι ο δεύτερος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του νότιου αστερισμού Πτηνού. Είναι ορατός με γυμνό μάτι, αλλά όχι από την Ελλάδα ή οποιοδήποτε σημείο της Ευρώπης, καθώς βρίσκεται πολύ νότια. Ελάχιστα πάντως διαφέρει σε φωτεινότητα από τον φωτεινότερο του αστερισμού, τον α Πτηνού. Το φάσμα του αντιστοιχεί σε κίτρινο γίγαντα αστέρα, σε προχωρημένη ηλικία.
Ο αστέρας αυτός εκπέμπει εξάλλου ακτίνες Χ, με ισχύ εκπομπής 1,61 × 1023 W (161 τρισεκατομμύρια γιγαβάτ), η οποία τον καθιστά μία από τις 100 ισχυρότερες αστρικές πηγές ακτίνων Χ σε απόσταση μικρότερη των 50 παρσέκ από το Ηλιακό Σύστημα.
Ο γ Πτηνού απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 5,7 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (20.500 χιλιόμετρα την ώρα).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πτηνόν (αστερισμός) Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G
Ντλάμποκα (ποταμός)
δεξιά|μικρογραφία| Η άνω κοιλάδα του ποταμού Ντλάμποκα, με τον καταρράκτη στο βάθος
Ο Ποταμός Ντλάμποκα (Длабока река, Dlaboka Reka; Përroi i Thellë), κυριολεκτικά σημαίνει βαθύ ποτάμι, είναι ένα ποτάμι στη δυτική Βόρεια Μακεδονία, που βρίσκεται στην περιοχή της Άνω Ρέκα. Είναι ένας αριστερός παραπόταμος στον ποταμό Ριμπνίσκα (Ribnička), ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του ποταμού Ράντικα. Η πηγή του είναι ψηλά στο όρος Κόραμπ, σχηματίζοντας μια απότομη κοιλάδα, που είναι ένα από τα λίγα μέρη με αλπικό κλίμα στη Βόρεια Μακεδονία.
Ο διάσημος καταρράκτης Κόραμπ βρίσκεται κοντά στην πηγή του ποταμού. Ο ποταμός ρέει από το εγκαταλελειμμένο χωριό Ζούζνιε, στη συνέχεια στο φαράγγι κάτω από τα χωριά Νίστροβο (Nistrovo) και Μπιμπάι (Bibaj), και στη συνέχεια αδειάζει στον ποταμό Ριμπνίσκα (Ribnička).
Wardruna
Οι Wardruna είναι νορβηγικό μουσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2003 από τον Εϊνάρ Σέλβικ μαζί με τους Gaahl και Lindy Fay Hella. Εκτελούν μουσικές παραστάσεις με σκανδιναβικές πολιτιστικές και εσωτερικές παραδόσεις με σκανδιναβικά παραδοσιακά όργανα και άλλες πηγές ήχου όπως τα δέντρα, οι βράχοι, το νερό και οι δαυλοί.
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε πέντε άλμπουμ, τα τρία πρώτα βασίζονται σε νορβηγικούς ρούνους, το τέταρτο βασίζεται στις ρήσεις του Odin από τη Völuspá και άλλες αρχαίες νορβηγικές πηγές. Το όνομα Wardruna σημαίνει «ο φύλακας των μυστικών» ή «εκείνη που ψιθυρίζει».
Διασπορά των Τατάρων της Κριμαίας
Η διασπορά Τατάρων Κριμαίας χρονολογείται από την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 1783, μετά της οποίας οι Τάταροι της Κριμαίας μετανάστευσαν σε μια περίοδο που καλύπτεται από το 1783 έως το 1917. Η διασπορά ήταν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα της καταστροφής της κοινωνικής και οικονομικής ζωής τους ως συνέπεια της ένταξης στην Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Η Σοβιετική Ένωση επέφερε την τελική διάλυση των Τάταρων της Κριμαίας το 1944, εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν απέλασε όλους τους Ταρτάρους της Κριμαίας που απέμειναν στην Κριμαία προς την Κεντρική Ασία και τα Ουράλια. Αυτός ο πληθυσμός θεωρείται εξόριστη κοινότητα και όχι διασπορά.
Πρόσφατες προκλήσεις
Οι κύριες προκλήσεις για την διασπορά των Τατάρων της Κριμαίας στη δεκαετία του 1990 ήταν η διάβρωση της εθνικής ταυτότητας ως αποτέλεσμα του γρήγορου εκσυγχρονισμού των κοινοτήτων και των συνακόλουθων δυσκολιών στην κινητοποίηση πόρων μεταξύ των απαθών μελών της διασποράς (ειδικά στην Τουρκία) προκειμένου να υποστηριχθεί ο επαναπατρισμός συν-εθνικών. Όπως και σε άλλες διασπορές, η πολιτική δραστηριότητα της διασποράς ασκείται κυρίως από ελίτ και εθνοτικές οργανώσεις.
Υπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ των Τάταρων της Κριμαίας ως προς τους στόχους της διασποράς και του εθνικού κινήματος και το πώς να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, οδηγώντας σε μια έντονη εσωτερική πολιτική, όπως και σε άλλες ακμάζουσες διασπορές της δεκαετίας του 1990. Ωστόσο, η διασπορά των Τατάρων της Κριμαίας αναμένεται να λάβει μια κοινή στάση στην αναγνώριση της νομιμότητας της Εθνικής Συνέλευσης των Τατάρων της Κριμαίας στην Κριμαία, και αναγνωρίζει τον Μουσταφά Αμπντουλμίλ Κιριμόλου ως τον ηγέτη στη λήψη σημαντικών αποφάσεων σχετικά με τη μοίρα του έθνους. Η διασπορά συμφωνεί επίσης με την ηγεσία του Cemiloğlu όσον αφορά τον μη βίαιο πολιτικό αγώνα για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των απελαθέντων Τάταρων της Κριμαίας στο πλαίσιο του σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας. Για τη διασπορά, η αποκατάσταση της κυριαρχίας των Τατάρων της Κριμαίας φαίνεται να αντικαθίσταται από μια σύγχρονη ατζέντα που σχετίζεται με τον τρόπο κινητοποίησης πολιτικών και οικονομικών πόρων για την επιστροφή των εναπομείναντων Τάταρων της Κριμαίας από τους τόπους απέλασης στην πατρίδα τους και για την αναγνώριση του πολιτικού Τατάρ της Κριμαίας δικαιώματα από τις αρχές της Ουκρανίας και της Κριμαίας. Η επιτακτική ανησυχία για τη διασπορά καθώς και για τους Τάταρους της Κριμαίας στην πατρίδα είναι η αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης σε σχέση με το έγκλημα που διαπράχθηκε κατά της εθνοτικής τους κοινότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ταταροι κριμαιας Κατηγορία:Μουχατζίρ
Σωματοπαραφρένεια
Η σωματοπαραφένεια είναι τύπος μονοθεματικής παραίσθησης, κατά την οποία ο ασθενής αρνείται την ύπαρξη ενός άκρου ή ολόκληρου τμήματος του σώματός του. Το προσβαλλόμενο άτομο διακατέχεται από την εσφαλμένη ιδέα πως τα άκρα του σώματός του δεν ανήκουν πραγματικά σε εκείνο, αλλά βρίσκονται από σφάλμα στο σώμα του. Η συγκεκριμένη πεποίθηση δεν επιδέχεται αλλαγή από λογικά επιχειρήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αυταπάτη μπορεί να εκδηλωθεί με πιο οξεία μορφή, ώστε ο ασθενής να αντιμετωπίζει και να φροντίζει ένα άκρο του ως ξεχωριστή οντότητα από τον ίδιο.
Η συγκεκριμένη διαταραχή διαφέρει από την παρόμοια σωματοαγνωσία, η οποία χαρακτηρίζεται από αδυναμία αναγνώρισης μιας πλευράς ή ενός άκρου του σώματος πιθανότατα λόγω παράλυσης ή εγκεφαλικής βλάβης που οδηγεί σε ημιχωρική παραμέληση. Στην περίπτωση της σωματοαγνωσίας, ο ασθενής είναι σε θέση να αποκτήσει προσωρινή επίγνωση του άκρου του έπειτα από υπόδειξη.
Η σωματοπαραφρένεια έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται κυρίως στον αριστερό βραχίονα του σώματος και συνήθως συνοδεύεται από παράλυση της αριστερής πλευράς και ανοσογνωσία (έλλειψη επίγνωσης της πάθησης, εν προκειμένω της παράλυσης). Η συσχέτιση μεταξύ σωματοπαραφρένειας και παράλυσης έχει καταγραφεί σε πολλές κλινικές περιπτώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές Κατηγορία:Διαταραχές παραισθήσεων
Άριες Μέριτ
Ο Άριες Μέριτ (Aries Merritt, γεννήθηκε 24 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου στο αγώνισμα των 110 μέτρων με εμπόδια. Είναι χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα με 12,80 δευτερόλεπτα από την ίδια χρονιά.
Άγιος Κυπριανός Λακωνίας
Ο Άγιος Κυπριανός είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγίας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Κυπριανός είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στη Λακωνική Μάνη, από την πλευρά του Λακωνικού κόλπου, κοντά στην επαρχιακή οδό Χωσιαρίου-Γερολιμένα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 85 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1889 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαγείας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Λαγείας και και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαγείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Χάντερ Σ. Τόμσον
Ο Χάντερ Στόκτον Τόμσον (18 Ιουλίου 1937 – 20 Φεβρουαρίου 2005) ήταν ένας Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας που ίδρυσε το κίνημα της δημοσιογραφίας γκόντζο. Έγινε γνωστός με την έκδοση των Αγγέλων της Κόλασεως (1967), ενός βιβλίου για το οποίο πέρασε έναν χρόνο ζώντας και οδηγώντας με τη συμμορία μοτοσυκλετών Hells Angels για να καταγράψει την αυτόπτης μαρτυρία του της ζωής και των εμπειριών τους.
Γεώργιος Δικώνυμος
Ο Γεώργιος Δικώνυμος (1877 – 1939), γνωστός με το προσωνύμιο Μακρής (σωστή ορθογραφία Μακρύς, λόγω αναστήματος), ήταν Κρητικός Μακεδονομάχος. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους του Μακεδονικού αγώνα.
Χάντερ Σ. Τόμσον
Το 1970, έγραψε ένα αντισυμβατικό άρθρο με τίτλο " Το Κεντάκυ Ντέρμπι είναι Παρεικμασμένο και Αχρείο " για το περιοδικό Scanlan's Monthly, το οποίο ανέβασε το προφίλ του και καθιέρωσε το κύρος του στον κόσμο της "αντι-κουλτούρας". Τον οδήγησε επίσης να δημιουργήσει το δικό του υποείδος του ρεύματος της Νέας Δημοσιογραφίας που ονόμασε «Gonzo», το οποίο ήταν ουσιαστικά ένα συνεχιζόμενο πείραμα στο οποίο ο συγγραφέας γίνεται κεντρικό πρόσωπο και συμμετέχων στα γεγονότα της αφήγησης.
Γεώργιος Δικώνυμος
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Δικώνυμος γεννήθηκε το 1877 στον Καλλικράτη Σφακίων του Νομού Χανίων. Ήταν ανηψιός του επίσης Μακεδονομάχου μπάρμπα-Ανδρέα Δικώνυμου.
Χάντερ Σ. Τόμσον
Ο Τόμσον παραμένει περισσότερο γνωστός για το μυθιστόρημα Fear and Loathing in Las Vegas (1971), ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σαν μαρκυσκελές άρθρο στο περιοδικό Rolling Stone, και στο οποίο καταπιάνεται με τις συνέπειες αυτού που θεωρούσε αποτυχία του κινήματος αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960. Διασκευάστηκε στο κινηματογράφο δύο φορές: χαλαρά στο Where the Buffalo Roam με πρωταγωνιστή τον Bill Murray ως Τόμσον το 1980, και πιο πιστά το 1998 από τον σκηνοθέτη Terry Gilliam στην ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστές τους Johnny Depp και Benicio del Toro.
Γεώργιος Δικώνυμος
Βιογραφία
Το 1903 στρατολογήθηκε από τους Παύλο Μελά και Γεώργιο Τσόντο στο πρώτο αντάρτικο σώμα προερχόμενο από την ελεύθερη Ελλάδα που συγκροτήθηκε με σκοπό την ενθάρρυνση και τόνωση των Μακεδόνων για ένοπλη αντίσταση εναντίον της βουλγαρικής προπαγάνδας και της δράσης των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Το σώμα αυτό, αποτελούμενο από συνολικά 10 άνδρες, πέρασε την ελληνοτουρκική μεθόριο και εισήλθε στη Δυτική Μακεδονία στις 13 Ιουνίου. Εκτός από το Δικώνυμο, μέλη του ήταν οι Κρήτες Ευθύμιος Καούδης, Γεώργιος Πέρος, Λαμπρινός Βρανάς, Γεώργιος Σεϊμένης, Γεώργιος Ζουρίδης, Γεώργιος Στρατινάκης, Ευστράτιος Μπονάτος, Μανούσος Καντουνάτος και Νικόλαος Δουκάκης. Στη Μακεδονία τους υποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα ζητούσε από την Ελλάδα να στείλει στην περιοχή ένοπλα σώματα ώστε να μην πέσει η Μακεδονία στα χέρια των Βούλγαρων. Μετά από ένα μήνα παραμονής, το σώμα αυτό επέστρεψε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του τον Γεώργιο Σεϊμένη, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε συμπλοκή με τους Βούλγαρους.
Χάντερ Σ. Τόμσον
Ο Τόμσον έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για τη θέση σερίφη της κομητείας Pitkin του Κολοράντο το 1970 με προεκλογική εκστρατεία με τίτλο Freak Power. Η εκστρατεία του καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ Freak Power: The Ballot or the Bomb. Έγινε γνωστός για την αντιπάθειά του προς τον Ρίτσαρντ Νίξον, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αντιπροσώπευε «αυτή τη σκοτεινή, επιθετική και αθεράπευτα βίαιη πλευρά του αμερικανικού χαρακτήρα». Κάλυψε την εκστρατεία επανεκλογής του Nixon το 1972 για το Rolling Stone και αργότερα συνέλεξε τις ιστορίες σε μορφή βιβλίου ως Fear and Loathing on the Campaign Trail '72.
Η παραγωγή του Τόμσον μειώθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, καθώς πάλευε με τις συνέπειες της φήμης του, παραπονούμενος ότι δεν μπορούσε πλέον απλώς να αναφέρει τα γεγονότα, καθώς τον αναγνώριζαν πολύ εύκολα. Αρκετά άρθρα του που αφορούσαν γεγονότα υψηλού προφίλ απορρίφθηκαν από την αρχισυνταξία του περιοδικού Rolling Stone, και ο ίδιος δυσκολευόταν να πείσει πιο παραδοσιακές εκδόσεις να τυπώσουν τα άρθρα του. Συνέχισε να γράφει για εναλλακτικές εφημερίδες και είχε μια ανάθεση ως κριτικός για τη mainstreamεφημερίδα San Francisco Examiner για ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς του στο διάστημα 1979–1994 συγκεντρώθηκε και εκδώθηκε στο βιβλίο The Gonzo Papers. Συνέχισε να γράφει για διάφορα δημοσιογραφικά μέσα σε διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένων σποραδικών ιστοριών που δημοσιεύτηκαν στο Rolling Stone και μιας εβδομαδιαίας στήλης που εμφανιζόταν στο ESPN.com με τίτλο «Hey, Rube» που ξεκίνησε το 2000.
Γεώργιος Δικώνυμος
Βιογραφία
Ο Δικώνυμος επέστρεψε στη Μακεδονία αρχικά ως υπαρχηγός του Γ. Τσόντου και στη συνέχεια ως αρχηγός σώματος περίπου 120 ανδρών. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, συνεχίζοντας τη δράση του μέχρι το 1908. Αργότερα πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Πέθανε το 1939 στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Χάντερ Σ. Τόμσον
Ήταν διάσημος για τη χρόνια χρήση αλκοόλ και παράνομων ναρκωτικών, την αγάπη του για τα όπλα και την απερίφραστη περιφρόνηση του για την εξουσία. Συχνά παρατηρούσε: «Δεν θα ήθελα να μιλήσω υπερ των ναρκωτικών, του αλκοόλ, της βίας ή του παραλογισμού, αλλά η αλήθεια είναι ότι για μένα έχουν υπάρξει εξαιρετικά χρήσιμα». Ο Τόμσον αυτοκτόνησε σε ηλικία 67 ετών, μετά από μια σειρά προβλημάτων υγείας. Σύμφωνα με τις επιθυμίες του, οι στάχτες του εκτοξεύτηκαν από ένα κανόνι σε μια τελετή που χρηματοδοτήθηκε από τον φίλο του Τζόνι Ντεπ και στην οποία παρευρέθηκαν φίλοι, όπως ο τότε γερουσιαστής Τζον Κέρι και ο Τζακ Νίκολσον. Ο Hari Kunzru έγραψε, «η αληθινή φωνή του Τόμσον αποκαλύπτεται ότι είναι αυτή του Αμερικανού ηθικολόγου ... αυτός που συχνά κάνει τον εαυτό του άσχημο για να αποκαλύψει την ασχήμια που βλέπει γύρω του»
Πρώιμη ζωή
Ο Τόμσον γεννήθηκε σε μια μεσοαστική οικογένεια στο Λούιβιλ του Κεντάκι, ο πρωτότοκος τριών γιών της Βιρτζίνια Ντέιβισον Ρέι (1908, Σπρίνγκφιλντ, Κεντάκι – 20 Μαρτίου 1998, Λούισβιλ), η οποία εργάστηκε ως επικεφαλής βιβλιοθηκάριος στην Ελεύθερη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Λούισβιλ και του Jack Robert Τόμσον (4 Σεπτεμβρίου 1893, Horse Cave, Κεντάκι – 3 Ιουλίου 1952, Louisville), ασφαλιστικόςρπράκτορας υθμιστής δημόσιας ασφάλισης και βετεράνος του Α' Παγκοσμί υστήθηκανο σΟι γονείς του παρουσιάστηκαν από έναν φίλο από την αδελφότητα του Τζακ στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι τον Σεπτέμβριο του 1934 και παντρεύτηκαν στις 2 Νοεμβηςοεφημερίδας υ 1935 Ο δημοσιογράφος του Guardian, Nicholas Lezard, δήλωσε ότι το μικρό όνομα του Τόμσον, Χάντερ, προήλθε από έναν πρόγονο από την πλευρά της μητέρας του, τον Σκωτσέζο χειρουργό John Χάντερ. Μια πιο άμεση απόδοση είναι ότι το μικρό και μεσαίο όνομα του Τόμσον, Χάντερ Stockton, προήλθε από τον παππού και τη γιαγιά του από τη μητέρα του, Prestly Stockton Ray και Lucille Χάντερ.
Εκπαίδευση
εναλλ.=Oval-shaped photo portrait of a young man with short hair wearing a suit|αριστερά|μικρογραφία| Το πορτρέτο του γυμνασίου του Τόμσον Δείχνοντας ενδιαφέρον για τον αθλητισμό και επιδεικνύοντας αθλητική κλίση από νεαρή ηλικία, ο Τόμσον συνίδρυσε τον αθλητικό σύλλογο Hawks Athletic Club ενώ φοιτούσε στο σχολείο I.N. Bloom Elementary School, που σαν συνέπεια του προσφέρθηκε μία θέση στον Louisville's Castlewood Athletic Club, ένα προπαρασκευαστικό αθλητικό σύλλογο για μαθητές λυκείου. Τελικώς, δεν συμμετείχε ποτέ σε αθλητικές ομάδες στις τάξεις του λυκείου.
Ο Τόμσον φοίτησε στα σχολεία I.N. Bloom, Highland Middle School και Atherton High School, πριν μεταφερθεί στο Λύκειο Ανδρών του Louisville τον Σεπτέμβριο του 1952. Επίσης, το 1952, έγινε δεκτός ως μέλος του Λογοτεχνικού Συλλόγου Athenaeum, μιας λογοτεχνικής και κοινωνικής λέσχης υπό την αιγίδα του σχολείου που χρονολογείται από το 1862. Τα μέλη του εκείνη την εποχή προέρχονταν από τις οικογένειες της ανώτερης τάξης του Λούιβιλ και περιλάμβαναν τον Πόρτερ Μπιμπ, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ο πρώτος εκδότης του Rolling Stone, λόγω και της υποστήριξης του Τόμσον. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Τόμσον διάβασε και θαύμασε το μυθιστόρημα The Ginger Man του J. P. Donleavy.
Ως μέλος του Athenaeum, ο Τόμσον συνεισέφερε με άρθρα και βοήθησε στην παραγωγή της επετηρίδας της λέσχης με τίτλο The Spectator. Η ομάδα απέβαλε τον Τόμσον το 1955 για εγκληματική δραστηριότητα. Του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για συνεργεία σε ληστεία καθώς επέβαινε στο ίδιο αυτοκίνητο με το δράστη, ο Τόμσον καταδικάστηκε σε 60 ημέρες φυλάκισης στην φυλακή Κεντάκυ Jefferson County Jail. Εξέτησε 31 ημέρες και, μια εβδομάδα μετά την αποφυλάκισή του, κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ενώ ήταν στη φυλακή, ο επιθεωρητής της σχολικής περιφέρειας απέρριψε το αίτημα του Τόμσον να δώσει τις τελικές εξετάσεις λυκείου, οπότε και δεν μπόρεσε να πάρει το απολυτήριο λυκείου.
Στρατιωτική θητεία
Ο Τόμσον ολοκλήρωσε τη βασική εκπαίδευση στην αεροπορική βάση Lackland στο Σαν Αντόνιο του Τέξας και πήρε μετάθεση στην αεροπορική βάση Scott στο Belleville του Ιλινόις για να εκπαιδευτεί στα ηλεκτρονικά. Έκανε αίτηση για να γίνει αεροπόρος, αλλά η σχολή Δοκίμων της Πολεμικής Αεροπορίας απέρριψε την αίτησή του. Το 1956, μεταφέρθηκε στην αεροπορική βάση Eglin κοντά στο Fort Walton Beach, στη Φλόριντα. Ενώ υπηρετούσε στο Eglin, παρακολούθησε βραδινά μαθήματα στο State University της Φλόριντα. Στο Eglin, είχε την πρώτη επαγγελματική ανάθεση ως αθλητικός συντάκτης της εφημερίδας The Command Courier. Κατάφερε να προσληφθεί παραποιώντας την εργασιακή του εμπειρία. Ως αθλητικός συντάκτης, ο Τόμσον ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την ποδοσφαιρική ομάδα Eglin Eagles, καλύπτοντας τους αγώνες της. Στις αρχές του 1957, έγραψε μια αθλητική στήλη για την The Playground News, μια τοπική εφημερίδα στο Fort Walton Beach της Φλόριντα. Το όνομά του δεν εμφανίστηκε στη στήλη επειδή οι κανονισμοί της Πολεμικής Αεροπορίας απαγόρευαν την εξωτερική απασχόληση.
Το 1958, ως αεροπόρος πρώτης τάξεως, ο διοικητής του τον συνέστησε για πρόωρη τιμητική απόλυση. "Συνοπτικά, αυτός ο αεροπόρος, αν και ταλαντούχος, δεν φαίνεται ικανός να ακολουθήσει τους κανονισμούς", έγραψε ο επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών συνταγματάρχης William S. Evans στο γραφείο προσωπικού του Eglin. «Μερικές φορές η επαναστατική του τάση και η αφ'υψηλού νοοτροπία του φαίνεται να μεταδίδεται και σε άλλα μέλη του προσωπικού».
Πρώιμη δημοσιογραφική καριέρα
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Τόμσον έγραψε δύο μυθιστορήματα, το Prince Jellyfish και το <i id="mw7Q">The Rum Diary</i>, και υπέβαλε πολλά διηγήματα στους εκδότες – χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση. Το ημερολόγιο του ρουμιού, βασισμένο στις εμπειρίες του Τόμσον στο Πουέρτο Ρίκο, δημοσιεύτηκε μόλις το 1998.
Τον Μάιο του 1962, ο Τόμσον ταξίδεψε στη Νότια Αμερική για ένα χρόνο ως ανταποκριτής για την εβδομαδιαία εφημερίδα του ομίλου Dow Jones <i id="mw9A">, National Observer</i>. Στη Βραζιλία, πέρασε αρκετούς μήνες ως δημοσιογράφος για τον Κ'ηρυκα της Βραζιλίας, την μοναδική καθημερινή εφημερίδα στην αγγλική γλώσσα, που κυκλοφορούσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η παλία φίλη του Sandra Dawn Conklin (ή Sandy Conklin Τόμσον, στη συνέχεια Sondi Wright) τον συνάντησε στο Ρίο. Παντρεύτηκαν στις 19 Μαΐου 1963, λίγο μετά την επιστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες, και έζησαν για λίγο στο Άσπεν του Κολοράντο, όπου απέκτησαν έναν γιο, τον Χουάν Φιτζέραλντ Τόμπσον (γεννημένος στις 23 Μαρτίου 1964). Ο Χάντερ και η Σάντι χώρισαν το 1980.
Άγγελοι της Κόλασης
Hell's Angels (1967)    Λεωφ. Παρνασσού 318. Ενώ έγραφε το Hell's Angels, ο Τόμσον διέμενε σε ένα σπίτι στη γειτονιά Haight-Ashbury του Σαν Φρανσίσκο. Το 1965 ο Carey McWilliams, συντάκτης του The Nation, προσέλαβε τον Τόμσον για να γράψει μια ιστορία για την μοτοσυκλετιστική λέσχη / συμμορία των Χέλς Έϊντζελς στην Καλιφόρνια. Εκείνη την εποχή ο Τόμσον ζούσε σε ένα σπίτι στη γειτονιά Haight-Ashbury του Σαν Φρανσίσκο πολύ κοντά στο σπίτι των Χέλς Έϊντζελς — το οποίο ήταν απέναντι από το σπίτι του συγκροτήματος των Grateful Dead. Το άρθρο του εμφανίστηκε στις 17 Μαΐου 1965, μετά την οποία έλαβε αρκετές προσφορές βιβλίων και πέρασε τον επόμενο χρόνο ακολουθώντας την λέσχη ως παρατηρητής. Η σχέση χάλασε όταν τα μέλη των Χέλς Έϊντζελς αντιλήφθηκαν ότι ο Τόμσον τους εκμεταλλευόταν για προσωπικό όφελος και ζήτησαν μερίδιο από τα κέρδη του. Ένας καυγάς σε ένα πάρτι είχε ως αποτέλεσμα τον Τόμσον να υποστεί άγριο ξυλοδαρμό. Ο οίκος Random House δημοσίευσε το το βιβλίο Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs το 1966 και η διμάχη μεταξύ του Τόμσον και της λέσχης ήταν πολύ καλή δημοσιότητα για το βιβλίο. Το τηλεοπτικό δίκτυο CBC μετέδωσε ακόμη και μια συνάντηση μεταξύ του Τόμσον και ενός μέλους των Έϊντζελς, τον Skip Workman, ενώπιον ενός ζωντανού κοινού σε τηλεοπτικό στούντιο.
Σε άρθρο η εφημερίδα New York Times επαίνεσε το βιβλίο ως ένα «θυμωμένο, ενήμερο, συναρπαστικό και γραμμένο με νεύρο βιβλίο», που δείχνει τους Χέλς Έϊντζελς «όχι τόσο ως απόκληρους της κοινωνίας αλλά ως συναισθηματικά, διανοητικά, και μορφωτικά ακατάλληλους να εκμεταλευτούν τις ευκαιρίες που προσφέρει η σύγχρονη κοινωνική τάξη πραγμάτων». Ο κριτικός επαίνεσε επίσης τον Τόμσον ως «πνευματώδη, παρατηρητικό και πρωτότυπο συγγραφέα· η πεζογραφία του βρυγχάται σαν εξάτμιση της μοτοσικλέτας».
Μετά τη δημοσίευση του βιβλίου, ο Τόμσον εμφανίστηκε ως ο εαυτός του στο επεισόδιο της 20ης Φεβρουαρίου 1967 του παιχνιδιού To Tell The Truth, λαμβάνοντας και τις τέσσερις ψήφους από τα μέλη της επιτροπής.
Τέλη δεκαετίας του 1960
Μετά την επιτυχία του Hell's Angels, ο Τόμσον πούλησε με επιτυχία άρθρα του σε πολλά εθνικά περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των The New York Times Magazine, Esquire, Pageant και Harper's.
Το 1967, λίγο πριν το Καλοκαίρι της Αγάπης, ο Τόμσον έγραψε το άρθρο «Η περιοχή Hashbury στο Σαν Φρανσίσκο είναι η πρωτεύουσα των χίπις» για το περιοδικό The New York Times Magazine. Επέκρινε τους χίπις του Σαν Φρανσίσκο ως στερούμενοι τόσο των πολιτικών πεποιθήσεων της Νέας Αριστεράς όσο και του καλλιτεχνικού πυρήνα αξιών των Μπιτ καλλιτεχνών, χαρακτηρίζοντας τους ως μία ανούσια κουλτούρα που κατακλύζεται από νέους που περνούσαν το χρόνο τους στο κυνήγι των ναρκωτικών. «Η ώθηση δεν είναι πλέον για «αλλαγή» ή «πρόοδο» ή «επανάσταση», αλλά απλώς για να δραπετεύσετε, να ζήσετε στην μακρινή περίμετρο ενός κόσμου που θα θέλατε να υπήρχε – και ίσως που θα έπρεπε να υπήρχε– και να βρείτε ένα τρόπο επιβίωσης με αποκλειστικά εγωκεντρικούς όρους», έγραψε.
Μέχρι τα τέλη του 1967, ο Τόμσον και η οικογένειά του μετακόμισαν πίσω στο Κολοράντο και νοίκιασαν ένα σπίτι στο Woody Creek, ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι έξω από το Aspen. Στις αρχές του 1969, ο Τόμσον έλαβε μια επιταγή 15.000 δολλαρίων για τις πωλήσεις του βιβλίου των Hell's Angels και χρησιμοποίησε τα δύο τρίτα του ποσού σαν προκαταβολή για την αγορά ενός οικοπέδου και σπιτιού όπου θα ζούσε για το υπόλοιπο της ζωής του. Ονόμασε το σπίτι Owl Farm και συχνά το περιέγραφε ως το «οχυρό του».
Στις αρχές του 1968, ο Τόμσον συνυπέγραψε την επιστολή διαμαρτυρίας «Writers and Editors War Tax Protest », όπου υποσχόταν να μην καταβάλει πληρωμές φόρων σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Σύμφωνα με τις επιστολές του Τόμσον και τα μεταγενέστερα γραπτά του, εκείνη την εποχή, σχεδίαζε να γράψει ένα βιβλίο με τίτλο The Joint Chiefs για τον «θάνατο του αμερικανικού ονείρου ». Χρησιμοποίησε μια προκαταβολή 6.000 δολαρίων από τον εκδοτικό οίκο Random House για να ακολουθήσει την προεδρική εκστρατεία του 1968 και να παρευρεθεί στο Συνέδριο των Δημοκρατικών του 1968 στο Σικάγο. Από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του στο Σικάγο, ο Τόμσον παρακολούθησε τις συγκρούσεις μεταξύ της αστυνομίας και των διαδηλωτών, οι οποίες, όπως έγραψε, είχαν μεγάλη επίδραση στις πολιτικές του απόψεις. Το βιβλίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και το θέμα του θανάτου του αμερικανικού ονείρου μεταφέρθηκε στοα μετέπειτα έργα του. Το συμβόλαιο με τον οίκο Random House τελικά εκπληρώθηκε με την παράδοση του βιβλίου του 1972 Fear and Loathing in Las Vegas. Υπέγραψε επίσης συμφωνία με τον οίκο Ballantine Books το 1968 για να γράψει ένα σατιρικό βιβλίο με τίτλο The Johnson File για τον τρέχων πρόεδρο των Η.Π.Α. Lyndon B. Johnson. Λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή του συμβολαίου, ωστόσο, ο Τζόνσον ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε επανεκλογή οπότε και η συμφωνία ακυρώθηκε.
Εκστρατεία σερίφη του Άσπεν
Το 1970, ο Τόμσον έθεσε υποψηφιότητα για σερίφη της κομητείας Pitkin του Κολοράντο, ως μέρος μιας ομάδας πολιτών που προσπαθούσαν να αναλάβουν πολιτικά αξιώματα τοπικής διοίκησης υπαγώμενοι σε πολιτικό σχήμα με το σλόγκαν "Freak Power". Η πλατφόρμα περιελάμβανε την προώθηση της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών (μόνο για προσωπική χρήση, όχι για διακίνηση, καθώς αποδοκίμαζε την κερδοσκοπία ), την εκσκαφή του οδοστρώματος και τη μετατροπή τους σε χλοώδη μονοπάτια για πεζούς, την απαγόρευση οποιουδήποτε κτιρίου τόσο ψηλού που να κρύβει τη θέα στα βουνά, τον αφοπλισμό όλων των αστυνομικών δυνάμεων και μετονομασία του Άσπεν σε «Fat City» για να αποτρέψει τους επίδοξους επενδυτές. Ο Τόμσον, έχοντας ξυρίσει το κεφάλι του, αναφέρθηκε στον ευπρεπή και κομψοντυμμένο Ρεπουμπλικανό υποψήφιο ως «ο μακρυμάλλης αντίπαλός μου».