cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ
Κριτικές εναντίον του Σκοτ
Η φήμη του Σκοτ παρέμεινε αλώβητη μέχρι και το πέρας του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ακόμα και κατά την 50ή επέτειο του θανάτου του. Τα επόμενα όμως χρόνια, έκανε την εμφάνισή της η αμφισβήτηση των επιτευγμάτων του, των μεθόδων και του χαρακτήρα του. Ήδη, μια πρώτη κριτική πάνω στον χαρακτήρα του Σκοτ προϋπήρχε από το 1922, και προερχόταν από έναν από τους επιζήσαντες της αποστολής Terra Nova. Ο Άπσλεϊ Τσέρι-Γκάραρντ, στο βιβλίο του Το Χειρότερο Ταξίδι στον Κόσμο (The Worst Journey in the World) ανέφερε λάθη και παρείχε περιγραφές του Σκοτ ως «αδύναμου» και «ευερέθιστου», αλλά εξακολουθούσε να υμνεί τον ηρωισμό του και να τον περιγράφει ως «τον τελευταίο των μεγάλων γεωγράφων εξερευνητών». Το 1927 ο ιστοριοδίφης Τζον Γκόρτον Χάγιες (John Gordon Hayes) παρατηρούσε λάθη του Σκοτ στον προγραμματισμό των μεταφορών, ενώ και οι μετέπειτα συγγραφείς, ο πρώτος βιογράφος του Ρέτζιναλντ Πάουντ (Reginald Pound, 1966) και ο Έλσπεθ Χάξλεϊ (Elspeth Huxley, 1977), που είχαν πρόσβαση σε πρωτογενές υλικό, προσδιόριζαν τις αδυναμίες του αλλά δεν παρέλειπαν να επαινούν τον ηρωισμό του.
200px|left|thumb|Η τελευταία σελίδα από το ημερολόγιο του Σκοτ. Οι πιο σοβαρές κριτικές κατά της προσωπικότητας του Σκοτ έκαναν την εμφάνισή τους τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η πρώτη από αυτές, αντίθετη με το μέχρι τότε πνεύμα της εποχής, εμφανίστηκε το 1977, όταν ο Ντέιβιντ Τόμσον (David Thomson) στο βιβλίο του Scott's Men ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο Σκοτ δεν μου φαίνεται τόσο σπουδαίος - τουλάχιστον, όχι μέχρι το τέλος». Ο Τόμσον περιέγραφε τα σχέδια του Σκοτ ως «τυχαία» και «ελαττωματικά», ενώ χαρακτήριζε την ηγεσία του από έλλειψη διορατικότητας.
Δύο χρόνια αργότερα παρουσιάζεται η συγκριτική βιογραφία των Σκοτ και Άμουνδσεν από τον Ρόλαντ Χάντφορντ, ένα βιβλίο που αποτέλεσε την πιο σημαντική επίθεση κατά του Σκοτ, σε σημείο ώστε να χαρακτηριστεί ως «στη καλύτερη περίπτωση μονόπλευρο, στη χειρότερη ως εξ ολοκλήρου κακόβουλο» και ως «αντι-ιστορική προσέγγιση». Ο Χάρτφορντ, που είχε ως σκοπό την αποδόμηση της επικρατούσας ηρωικής άποψης για τον Σκοτ σε σύγκριση με τον Αμούνδσεν, απεικόνιζε τον Σκοτ ως έναν «ηρωικό ατζαμή» και ως έναν από τους χειρότερους εξερευνητές των Πόλων ενώ κατέκρινε την τελευταία επιστολή του ως μια δόλια προσπάθεια να αποποιηθεί τις ευθύνες του για τον θάνατο των συντρόφων του, για τον οποίο φέρει ο ίδιος την ευθύνη.
Η μείωση της επιρροής του Σκοτ, συνοδεύτηκε από μια ταυτόχρονη αύξηση της δημοτικότητας ενός πρώην αντιπάλου του, του Έρνεστ Σάκλετον. Το φαινόμενο αυτό παρουσιάστηκε αρχικά στις ΗΠΑ, αλλά σύντομα επεκτάθηκε και στη Βρετανία. Το 2002 σε δημοσκόπηση στο Ηνωμένο Βασίλειο για τους "100 μεγαλύτερους Βρετανούς", ο Σάκλετον βρέθηκε στην 11η θέση με τον Σκοτ να καταλαμβάνει μόλις την 54η.
Αναθεώρηση των απόψεων για τον Σκοτ
Τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα, μια μετατόπιση της γνώμης υπέρ του Σκοτ έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της, κάτι που η ιστορικός Στέφανι Μπαρζέβσκι (Stephanie Barczewski) αποκαλεί «μια αναθεώρηση της αναθεωρημένης άποψης». Η μετεωρολόγος Σούζαν Σόλομον (Susan Solomon) το 2001, στο βιβλίο της The Coldest March: Scott's Fatal Antarctic Expedition συνδέει την τύχη της ομάδας του Σκοτ με τις εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου του 1912 και όχι τόσο με προσωπικές ή οργανωτικές αδυναμίες, αν και αποδέχεται την εγκυρότητα ορισμένων από τις επικρίσεις κατά του Σκοτ. Το 2004 ο εξερευνητή των πόλων σερ Ράνουλφ Φάινς (Sir Ranulph Fiennes) δημοσίευσε μια βιογραφία με μια ισχυρή υπεράσπιση του Σκοτ και μια διάψευση του Χάντφορντ. Το βιβλίο ήταν αφιερωμένο «στις οικογένειες των δυσφημισμένων νεκρών». Ο Φάινς αργότερα επικρίθηκε για τον προσωπικό χαρακτήρα των επιθέσεων του στον Χάντφορντ και για τη προφανή παραδοχή του ότι η προσωπική του εμπειρία ως πολικό εξερευνητή του έδωσε μοναδική εξουσία.
Το 2005 ο Ντέιβιντ Κρέιν (David Crane) δημοσίευσε μια νέα βιογραφία του Σκοτ που, σύμφωνα με την Μπαρζέβσκι, κατά κάποιο τρόπο ήταν μια αξιολόγηση «απαλλαγμένη από τα βάρη των προηγούμενων ερμηνειών». Αυτό που έχει συμβεί με τη φήμη του Σκοτ, υποστήριζε ο Κρέιν, προερχόταν από τον τρόπο που ο κόσμος έχει αλλάξει από τότε που ο ηρωικός μύθος είχε δημιουργηθεί: «...Δεν είναι ότι τον βλέπουμε διαφορετικά από τον τρόπο που [οι σύγχρονοί του] έκαναν, αλλά ότι βλέπουμε τον ίδιο, και ενστικτωδώς δεν μας αρέσει...».
Ο αρθρογράφος της Daily Telegraph, Τζάσπερ Ρις (Jasper Rees), παρομοιάζοντας τις αλλαγές στη φήμη των εξερευνητών με τις κλιματικές μεταβολές της Ανταρκτικής, αναφέρει πως «...στις παρούσες καιρικές συνθήκες της Ανταρκτικής, ο Σκοτ απολαμβάνει την πρώτη περίοδό του στον ήλιο μετά από είκοσι πέντε χρόνια...».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Βρετανοί εξερευνητές Κατηγορία:Εξερευνητές των πολικών περιοχών Κατηγορία:Εξερευνητές της Ανταρκτικής
Αντώνης Μιχαηλίδης
Ο Αντώνης Μιχαηλίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνης Μιχαηλίδης γεννήθηκε το 1948 στη Λευκωσία. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη νομική στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου και στη διοίκηση επιχειρήσεων στην Πολυτεχνική Κεντρικού Λονδίνου.
Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον όμιλο εταιρειών MPM ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Πρωτοστάτησε στην επέκτασή του ομίλου στην εμπορία αυτοκινήτων δημιουργώντας το 1991 την MPM Eurocars Ltd που αντιπροσωπεύει έκτοτε στην Κύπρο την γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Automobiles Peugeot S.A.. Το 1999 προσέθεσε στον όμιλο την εμπορία σκαφών αναψυχής.
Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΚΟΠ, της Τράπεζας Αναπτύξεως, του Συνδέσμου Εισαγωγέων Μηχανοκινήτων Οχημάτων και του Κυπριακού Συνδέσμου Αυτοκινήτου.
Είναι νυμφευμένος με τη Νινώ Μιχαηλίδου και έχει δύο παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Στις 13 Ιουνίου 2006 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2008 που τερματίστηκε η θητεία της κυβέρνησης.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003
Χουφουχάφ
Ο Χουφουχάφ ήταν αρχαίος Αιγύπτιος πρίγκιπας και βεζίρης της Τέταρτης Δυναστείας. Ήταν γιος του φαραώ Χέοπα, ετεροθαλής αδελφός του φαραώ Ρετζεντέφ και αδελφός του φαραώ Χεφρήνου και του πρίγκιπα Μινχάφ. Η μητέρα του ίσως ήταν η βασίλισσα Χενουτσέν, η πυραμίδα της οποίας είναι δίπλα στο μασταμπά του. Η γυναίκα του ήταν η Νεφερτκαού Β΄ η οποία είχε θαφθεί μαζί του στη Γκίζα.
Υπηρέτησε ως βεζίρης, ίσως κατά το τέλος της βασιλείας του Χέοπα ή κατά τη διάρκεια βασιλείας του αδελφού του, Χεφρήνου.
Ο Χουφουχάφ είχε διπλό μασταμπά στη Γκίζα (τάφος G 7130-7140), στο ανατολικό πεδίο της Γκίζας, μέρος της Νεκρόπολης της Γκίζας. Ο μασταμπάς G 7130 αποδίδεται στη γυναίκα του Χουφουχάφ Νεφερτκαού, ενώ ο G 7140 στον ίδιο. Ο Χουφουχάφ απεικονίζεται στην κεντρική αίθουσα του μασταμπά μαζί με τη βασίλισσα Χενουτσέν, ενώ αναφέρονται και αρκετοί γιοί. Ένας γιος με το όνομα Ουαετκά (επίσης αποκαλείται Τούκα) απεικονίζεται στο ναΐσκο του μασταμπά, ενώ επίσης ένας άλλος γιος με το όνομα Ιουενκά (ή Ιούν-κα) απεικονίζεται και αυτός εκεί. Ο Ιουνκά φέρει το όνομα «Γιος του Βασιλιά». Ο Χουφουχάφ είχε επίσης μια κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Δημήτρης Πετράτος
Ο Δημήτρης Πετράτος (10 Νοεμβρίου 1992) είναι Αυστραλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για τη Νιούκασλ Τζετς στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας.
Σίντνεϊ ΦΚ (2010-12)
Ο Πέτρατος έκανε το ντεμπούτο του για τη Σίντνεϊ ΦΚ, ως αλλαγή σε μία νίκη με 1-0 επί της Νιουκάσλ Τζετς, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2010-11. Έπαιξε συνεχώς ως αναπληρωματικός και στο βασικό σχήμα σε 11 αγώνες. Σημείωσε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ στο πρωτάθλημα εναντίον της Γκολντ Κοστ Γιουνάιτεντ στις 8 Ιανουαρίου 2011 και το οποίο έδωσε το προβάδισμα στη Σίδνεϊ στη νίκη με 2-0.
Ο σύλλογος του εξασφάλισε νέο διετές επαγγελματικό συμβόλαιο στις 13 Ιανουαρίου 2011, αντικαθιστώντας το συμβόλαιο νέου παίκτη. Ο Πετράτος επιβεβαίωσε τη θέση του ως ένα από τα πιο λαμπρά επερχόμενα ταλέντα για τη Σίδνεϊ, όταν σημείωσε 2 γκολ σε μία ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Σέντραλ Κόστ Μάρινερς. Μετά από έναν τσακωμό με τον Ζέλικο Κάλατς, ο Πετράτος ζήτησε και του έλαβε την αποδέσμευση του από τη Σίδνεϊ, επιτρέποντάς του να μετακινηθεί στους πρωταθλητές Μαλαισίας, Κελάνταν.
Μπρίσμπεϊν Ρόαρ (2013-17)
Στις 26 Δεκεμβρίου 2013, σημείωσε το πρώτο του χατ τρικ ενάντια του πρώην συλλόγου του Σίδνεϊ. Στις 17 Ιουλίου, σκόραρε το εναρκτήριο γκολ εναντίον της Λίβερπουλ.
Μετά από μία φτωχή σεζόν 2014-15, ο Πετράτος έκανε αμέσως αλλαγές με μία εξαιρετική σεζόν 2015-16. Κατάφερε να εμφανιστεί σε όλους τους 29 αγώνες της ομάδας, τελειώνοντας με συνολικά 7 γκολ και 5 ασίστ.
Νιούκασλ Τζετς (2017-σήμερα)
Στις 13 Ιουνίου 2017, μετά την αποδέσμευση του από την Ουλσάν Χιουντάι, ο Πετράτος υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Νιούκασλ Τζετς.
Κελάνταν
Στις 7 Δεκεμβρίου 2012, ο Πετράτος έκανε το ντεμπούτο του για τη μαλαισιανή Κελάνταν σε έναν φιλικό αγώνα προετοιμασίας εναντίον της Πέρλις Νόρθερν Λάιονς, που έληξε με 5-0. Είχε αμέσως μία πολύ ισχυρή σύνδεση και πάθος με τους φιλάθλους και υποστηρικτές και κατά το μήνα Δεκέμβριο του 2012, συνεχίστηκε το σερί σκοραρίσματος του, σημειώνοντας 4 γκολ σε 4 αγώνες. Στη συνέχεια, σκόραρε άλλα 2 τέρματα εναντίον της Πενάνγκ στις 24 Δεκεμβρίου, για να φτάσει συνολικά στα 6 γκολ σε 5 φιλικούς αγώνες.
Οι περιορισμοί των ξένων παικτών στο Πρωτάθλημα Μαλαισίας, σήμαιναν ότι ο Πέτρατος θα έπαιζε αποκλειστικά στο ΑΦΚ Καπ του 2013, όπου η Κελάνταν προκρίθηκε στον 7ο όμιλο. Εμφανίστηκε και στους 7 αγώνες της Κελάνταν στη διοργάνωση, σημειώνοντας 4 γκολ καθώς αποκλείστηκαν στην προημιτελική φάση από την Κιτσί.
Ουλσάν Χιουντάι
Στις 24 Ιανουαρίου 2017, υπέγραψε, μαζί με τον αδερφό του Κώστα Πετράτο, τριετές συμβόλαιο με τη Νιουκάσλ Τζετς, με έναρξη τη σεζόν 2017-18. Ωστόσο, λιγότερο από δύο εβδομάδες αργότερα, δέχτηκε μια προσφορά να υπογράψει στην κορεατική Ουλσάν Χιουντάι, με τριετές συμβόλαιο για το ποσό των 300.000 δολαρίων, το οποίο θα χωριζόταν ισομερώς μεταξύ της Νιούκασλ και της Μπρίσμπεϊν.
Διεθνής σταδιοδρομία
Μετά από φήμες σε όλη τη σεζόν για διεθνή κλήση του, ο Πετράτος επιλέχθηκε στην Εθνική Αυστραλίας για τους φιλικούς αγώνες πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του ενάντια στη Νορβηγία στις 24 Μαρτίου 2018, παίζοντας 74 λεπτά. Είχε μικρή συνεισφορά, καθώς η Αυστραλία έχασε με 4-1. Ήταν αναπληρωματικός στο 2ο φιλικό της Αυστραλίας εναντίον της Κολομβίας στις 28 Μαρτίου και δεν χρησιμοποιήθηκε, καθώς η Αυστραλία έμεινε στο 0-0 με την Κολομβία.
Τον Μάιο του 2018, ονομάστηκε στην 23μελής ομάδα της Αυστραλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.
Προσωπική ζωή
Ο Πετράτος είναι ελληνικής καταγωγής και προέρχεται από ποδοσφαιρική οικογένεια. Ο πατέρας του, Άγγελος, αγωνίστηκε ως αμυντικός για τη Σίντνεϊ Ολίμπικ. Ο μικρότερος αδελφός του, Κώστας, είναι ο συμπαίκτης του στους Τζετς, η νεώτερη αδελφή του, Παναγιώτα, παίζει σήμερα για τη γυναικεία ομάδα της Νιούκασλ Τζετς, ο μικρότερος αδελφός του, Μάκης, παίζει σήμερα για τη Β ομάδα της Νιούκασλ Τζετς και η νεώτερη αδελφή του, Αναστασία, παίζει σήμερα στην U11 της Σίντνεϊ Ολίμπικ.
Διακρίσεις
Μπρίσμπεϊν Ρόαρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας U23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίντνεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αυστραλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κελαντάν ΦΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Μαλαισίας Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρισμπέιν Ρόαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουλσάν Χιουντάι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Νότιας Κορέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ Τζετς
Δήμητρα Παπίου
Η Δήμητρα Παπίου (1960) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1960 όπου και έμεινε μέχρι το 14ο έτος της ηλικίας της, οπότε και μετανάστευσε με την οικογένειά της στη Γερμανία. Λίγα χρόνια αργότερα, επέστρεψε και πάλι στη Δράμα, όπου άρχισε να τραγουδά σε νυχτερινά κέντρα της πόλης, ενώ στην πορεία συνέχισε την καριέρα της στη Θεσσαλονίκη.
Τα πρώτα χρόνια, η καταξίωση κι η παύση
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η Δήμητρα Παπίου αρχίζει να φαίνεται ως μία πολλά υποσχόμενη λαϊκή τραγουδίστρια και το 1990 κυκλοφορεί τον πρώτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Με σβησμένα φώτα με τραγούδια που τη μουσική έγραψε ο Χάρης Καλούδης και τους στίχους ο Κώστας Βίρβος. Το ομότιτλο τραγούδι αποτέλεσε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία και μια διαχρονική επιτυχία της Δήμητρας Παπίου.
Το 1991, κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος της καλλιτέχνιδος που τιτλοφορείται Το μόνο σίγουρο. Η δουλειά αυτή είναι πολυσυλλεκτική από άποψη δημιουργών αφού συμμετέχουν διάφοροι συνθέτες και στιχουργοί, ανάμεσα στους οποίους ο Γιάννης Καραλής, ο Χρήστος Σκαλτσουνάκης και ο Τάσος Χαμουρτιάδης.
Καθώς περνά ο καιρός, η Δήμητρα Παπίου κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος στη λαϊκή μουσική σκηνή της χώρας και το 1992 κυκλοφορεί ο τρίτος της προσωπικός δίσκος που έχει τίτλο Θα 'μαι εδώ και περιέχει δώδεκα τραγούδια, τα έξι σε στίχους Ελένης Γιαννατσούλια και μουσική Αλέξη Παπαδημητρίου, ενώ τα υπόλοιπα σε μουσική και στίχους του Νίκου Δουλάμη. Το τραγούδι "Η νύχτα θέλει νάζια" των Γιαννατσούλια και Παπαδημητρίου αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία που προέκυψε από το συγκεκριμένο δίσκο.
Το επόμενο δισκογραφικό βήμα της Δήμητρας Παπίου πραγματοποιείται μετά απουσία τριών χρόνων, το 1995 με το δίσκο Αχ, κυρία αμαρτία, που αποτελεί ένα λαϊκό δίσκο μεν, με κάποιες έντεχνες επιρροές, όμως. Τη μεγαλύτερη επιτυχία του δίσκου αυτού αποτελεί το τραγούδι "Γέλα, καρδούλα μου" και ακολουθεί το "Και όχι μόνο" και τα δύο δημιουργήματα των Παπαδημητρίου και Γιαννατσούλια.
Το 1997, η τραγουδίστρια συνεργάζεται με το συνθέτη Μιχάλη Κουμπιό κυκλοφορώντας το δίσκο Πλατεία Ελευθερίας. με ακόμα σαφέστερους τους έντεχνους προσανατολισμούς. Πέρα από το τραγούδι "Δίχως μάχη" και ίσως το τραγούδι "Η Δράμα είναι το σώμα μου" από στίχο του οποίου προέκυψε κι ο τίτλος, ο δίσκος δεν είχε την επιτυχία που είχαν οι προηγούμενες δουλειές της τραγουδίστριας. Ο δίσκος αυτός της Παπίου αποτελεί την τελευταία της δισκογραφική παρουσία κατά τη δεκαετία του '90 καθώς αποφασίζει να αποσυρθεί από το χώρο στο αποκορύφωμα της καριέρας της. Στην απόφαση αυτή συνηγορούν δύο λόγοι σύμφωνα με την ίδια. Ο πρώτος έχει να κάνει με προσωπικά της θέματα, αφού τότε γνωρίζει το σύζυγό της και θέλει να αφοσιωθεί σ' αυτόν, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι έχει κουραστεί από τις απαιτήσεις της νυχτερινής ζωής.
Η επιστροφή και η στροφή του ρεπερτορίου
Μεσολαβεί ένα μεγάλο διάστημα απουσίας της καλλιτέχνιδος από τα μουσικά πράγματα και το 2000 η Δήμητρα Παπίου επιστρέφει με νέο ύφος μουσικά πλέον, καθώς κάνει δυναμικό comeback με το τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη "Αυτή η νύχτα μένει" για την ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου και στρέφεται στο έντεχνο ρεπερτόριο. Η συνεργασία της αυτή με τον Κραουνάκη εγκαινιάζει μια νέα εποχή για τη Δήμητρα Παπίου. Λίγα χρόνια αργότερα, η Δήμητρα Παπίου ανεβάζει μουσική παράσταση στο "House of Art" η οποία κυκλοφορεί το 2002 σε live cd με το γενικό τίτλο "Νέα γυναίκα μόνη τραγουδά". Κατά την ίδια χρονιά, η γνωστή καλλιτέχνις συμμετέχει και στο soundtrack της ταινίας "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου" με δύο τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας αυτής η Δήμητρα Παπίου δεν προχωρά σε κάποιο άλλο δισκογραφικό βήμα, αλλά συμμετέχει σε δίσκους συναδέλφων της ερμηνεύοντας κάποια κομμάτια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός τέτοιου δίσκου αποτελεί ο "Γυναικείος ρόλος" του Γεράσιμου Νεόφυτου, όπου τα 15 τραγούδια του album μοιράζονται η Δήμητρα Παπίου, η Μάρθα Φριντζήλα κι η Ηρώ Σαΐα.
Η επόμενη προσωπική δισκογραφική δουλειά της Δήμητρας Παπίου κυκλοφορεί το 2010 με τίτλο "Έμαθε η καρδιά" και η τραγουδίστρια συνεργάζεται με πολλούς αξιόλογους συνθέτες και στιχουργούς που με κάποιους απ' αυτούς είχε συνεργαστεί παλιότερα, αλλά και με άλλους με τους οποίους συνεργαζόταν πρώτη φορά. Πρόκεται για τους Σταμάτη Κραουνάκη, Κώστα Λειβαδά, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Λίνα Νικολακοπούλου, Λίνα Δημοπούλου, Δάφνη Αλεξανδρή, Κώστα Μπαλταζάνη και Δήμο Αναστασιάδη. Κατά την ίδια σεζόν η καλλιτέχνις παρουσίαζε μία μουσική παράσταση με τίτλο "Απλά Δήμητρα" στην Αθηναΐδα.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Δεκανέας
Στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, Δεκανέας (Δνεας) ονομάζεται ο κατώτατος βαθμοφόρος, ο οποίος είναι ταυτόχρονα και ο κατώτατος Υπαξιωματικός (OR-4). Είναι ανώτερος του Υποδεκανέα / Στρατιώτη και κατώτερος του Λοχία. Ο αντίστοιχος βαθμός στους αγγλόφωνους στρατούς καλείται Corporal (Kόρποραλ).
Διακρίσεις
Ελλάδα:
Ο Ελληνικός Στρατός διακρίνεται σε:
Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό είναι ο Δίοπος και στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ο Υποσμηνίας.
Κύπρος:
Στην Εθνική Φρουρά διακρίνονται σε:
Οι αντίστοιχοι βαθμοί στην Διοίκηση Ναυτικού είναι ο Δίοπος και στην Διοίκηση Αεροπορίας ο Υποσμηνίας.
Ουέντελ Αλέξις
Ο Ουέντελ Πολ Αλέξις (γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1964) είναι πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για πολλούς ευρωπαϊκούς συλλόγους, μεταξύ 1986 και 2004, κυρίως για την Άλμπα Βερολίνου, όπου ψηφίστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Γερμανικού Πρωταθλήματος τέσσερις φορές. κατά την εξαετή παραμονή του στον σύλλογο.
Μάριο Χέζονια
Πρώιμα χρόνια
Ο Χέζονια αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 12 και 13 ετών, στην πατρίδα του στην Κροατία, την ομάδα του Ντουμπρόβνικ. Το 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με τον κροατικό σύλλογο Ζάγκρεμπ. Το 2011, κέρδισε το Nike International Junior Tournament με την ομάδα του. Ονομάστηκε επίσης μέλος στην ομάδα All-Tournament, μαζί με τον τότε συμπαίκτη του Ντάριο Σάριτς. Αναγκάστηκε να μείνει εκτός δράσης τη σεζόν 2011–12 λόγω της μονοπυρήνωσης από την οποία έπασχε.
Ουέντελ Αλέξις
Λύκειο
Ο Αλέξις παρακολούθησε και έπαιξε μπάσκετ στο Λύκειο Κριστ Δε Κινγκ Ρέτζιοναλ, στο Μιντλ Βίλατζ, στο Κουίνς, στη Νέα Υόρκη.
Δεκανέας
Προσωρινή απονομή
Υπάρχουν και καταστάσεις όπου ενδέχεται ένας Στρατιώτης να λάβει τον βαθμό του Δεκανέα προσωρινά:
Ουέντελ Αλέξις
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Αλέξις έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Σάιρακιους Όραντζμεν, από το 1982 έως το 1986, όντας βασικός κατά τη διάρκεια της τελευταίας του χρονιάς.
Μάριο Χέζονια
Μπαρτσελόνα (2012-2015)
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013–14 της Ευρωλίγκα, έγινε πιο σταθερό κομμάτι της πρώτης ομάδας της Μπαρτσελόνα, αν και είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής.
Ουέντελ Αλέξις
Επαγγελματική πορεία
Ο Αλέξις επιλέχτηκε από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, μόλις μία επιλογή μπροστά από το μελλοντικό μέλος του Πανθέου, Ντράτζεν Πέτροβιτς. Ωστόσο, ο Αλέξις δεν έπαιξε ποτέ στο NBA, αλλά συνέχισε να παίζει στην Ευρώπη μέχρι το 2004. Εγκαταστάθηκε στην Ισπανία για τα δύο πρώτα του χρόνια εκεί, κατακτώντας το Κύπελλο Κόρατς το 1988, με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Από το 1988 έως το 1993, ο Αλέξις έπαιξε στην Ιταλία, όπου έφτασε στους τελικούς του εγχώριου πρωταθλήματος το 1989, ως μέλος της ομάδας της Ένικεμ Λιβόρνο. Μετά από μία σύντομη επιστροφή στην Φόρουμ Βαγιαδολίδ, μεταπήδησε στο Ισραήλ. Ως παίκτης της Μακάμπι Τελ Αβίβ, κατέκτησε το Ισραηλινό Πρωτάθλημα. Ο Αλέξις πέρασε άλλον έναν χρόνο στην Ιταλία, στη Ρέτζιο Καλάμπρια, προτού ενταχθεί στη γαλλική Λεβαλουά.
Δεκανέας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Ουέντελ Αλέξις
Επαγγελματική πορεία
Στη συνέχεια μεταγράφηκε στο Βερολίνο για την Άλμπα, όπου θα παραμείνει μέχρι το 2002. Ο Αλέξις κέρδιζε το Γερμανικό Πρωτάθλημα κάθε χρονιά εκεί και επιλέχθηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της διοργάνωσης το 1997, το 1998, το 2000 και το 2002. Εξακολουθεί να είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του συλλόγου, με 5.922 πόντους συνολικά, που ονομάστηκε «Πληρωμένος δολοφόνος» από τους οπαδούς. Ο Αλέξις αγωνίστηκε στους αγώνες της FIBA EuroStars του 1997–98 και του 1998–99, ως μέλος των συνθέσεων της Δυτικής Ευρώπης.
Αφού έπαιξε με τον ΠΑΟΚ, για ένα χρόνο, ο Αλέξις επέστρεψε στη Γερμανία και κέρδισε τον τίτλο του FIBA Europe Cup (FIBA EuroCup Challenge) με την Μιτελντόιτσερ ΜΚ.
Σταδιοδρομία στην Εθνική ομάδα
Ο Αλέξις εκπροσώπησε επίσης την εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 1998, όπου η ομάδα ΗΠΑ έπαιξε χωρίς να είναι διαθέσιμοι παίκτες του NBA, λόγω του αποκλεισμού του ΝΒΑ. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στη διοργάνωσης και ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας.
Προπονητική πορεία
Μετά το τέλος της ενεργού επαγγελματικής του πορείας στο μπάσκετ, ο Αλέξις εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στην ομάδα μπάσκετ του κολεγίου NJIT Χαϊλάντερς. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ο Αλέξις διορίστηκε βοηθός προπονητή των Όστιν Τόρος στο NBA Development League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιτελντόιτσερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998
Μάριο Χέζονια
Μπαρτσελόνα (2012-2015)
Σεζόν 2014–15
Ξεκινώντας από τη σεζόν 2014–15, ο ρόλος του στην ομάδα μεγάλωσε, σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν, έχοντας πλέον 15 λεπτά ανά παιχνίδι, σε σταθερή βάση.
Την 1η Φεβρουαρίου 2015, πέτυχε 8/8 τρίποντα σε μια νίκη της Μπαρτσελόνα με 101-53 εναντίον της Μανρέσα, και έγινε MVP της Ισπανικής Λίγκας για την 19η αγωνιστική. Η Μπαρτσελόνα ολοκλήρωσε τη συμμετοχή της Ευρωλίγκα της σεζόν 2014-2015, χάνοντας στη σειρά των προημιτελικών από τον Ολυμπιακό. Στους 22 αγώνες που συμμετείχε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2014-15 στην Ευρωλίγκα είχε κατά μέσο όρο 7,7 πόντους, 2 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 23 Απριλίου 2015, δήλωσε πως θα συμμετέχει στο ντραφτ του ΝΒΑ για το 2015. Είχε αναγνωριστεί ως πιθανή επιλογή στις αρχές της καριέρας του και εξέπληξε πολλούς επιλέγοντας να μην δηλώσει για το ντραφτ του 2014, το πρώτο έτος κατά το οποίο μπορούσε να συμμετάσχει. Ορισμένα ισπανικά και κροατικά μέσα ενημέρωσης είδαν αυτήν την κίνηση ως απάντηση του παίκτη στην κακή επικοινωνία τους τελευταίους μήνες με τον επικεφαλής προπονητή της Μπαρτσελόνα Τσάβι Πασκουάλ. Ο Πασκουάλ ωστόσο αρνήθηκε προβλήματα στην επικοινωνία μεταξύ τους. Η Μπαρτσελόνα τελείωσε τελικά τη σεζόν χάνοντας στην τελική σειρά των πλέι οφ του Πρωταθλήματος Ισπανίας, μετά από ήττα 3-0 από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ορλάντο Μάτζικ (2015–2018)
Στις 25 Ιουνίου 2015, επιλέχθηκε με την πέμπτη θέση του πρώτου γύρου του ντραφτ από τους Ορλάντο Μάτζικ. Στις 10 Ιουλίου 2015, υπέγραψε το συμβόλαιό του με την ομάδα.
Έκανε το ντεμπούτο του με τους Μάτζικ στην πρώτη ήττα της σεζόν κόντρα στους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς στις 28 Οκτωβρίου 2015, σημειώνοντας 11 πόντους σε 25 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο. Στις 31 Ιανουαρίου 2016, σημείωσε 17 πόντους στη νίκη με 119-111 επί των Μπόστον Σέλτικς. Στις 28 Φεβρουαρίου 2016, ξεκίνησε για πρώτη φορά ως βασικός σε αγώνα του ΝΒΑ τερματίζοντας με 13 πόντους με 5/9 σουτ εντός πεδιάς σε 27 λεπτά στη νίκη με 130-116 επί των Φιλαδέλφειας 76ερς. Στις 2 Μαρτίου 2016, σημείωσε 21 πόντους στη νίκη με 102-89 επί των Σικάγο Μπουλς. Στις 11 Απριλίου 2016, έκανε ρεκόρ καριέρας με επτά ασίστ και πέντε κλεψίματα, ενώ σημείωσε 19 πόντους στη νίκη με 107–98 επί των Μιλγουόκι Μπακς.
Το Ορλάντο Μάτζικ ολοκλήρωσε τη σεζόν με ρεκόρ 35-47, χάνοντας τα πλέι οφ. Ο ίδιος ολοκλήρωσε τη σεζόν κάνοντας 79 εμφανίσεις με τους μέσους όρους των 6,1 πόντων, 2,2 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ και 43,3% στην εντός πεδιάς ευστοχία. Στο τέλος της σεζόν, η διοίκηση των Ορλάντο Μάτζικ έκανε αλλαγή προπονητή, αντικαθιστώντας τον Scott Skiles με τον Frank Vogel.
Υπό τον νέο προπονητή, Frank Vogel, είχε μείωση στα αγωνιστικά λεπτά, κυρίως λόγω της μέτριας άμυνας του. Στις 28 Οκτωβρίου 2016, σημείωσε 13 πόντους στην ήττα 108-82 από το Ντιτρόιτ Πίστον. Ισοφάρισε την επίδοση των 13 πόντων στις 4 Απριλίου 2017, στην ήττα με 122-102 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Στο φινάλε της σεζόν στις 12 Απριλίου 2017, πήρε 11 ριμπάουντ, ισοφαρίζοντας την καλύτερη του επίδοση, στη νίκη με 113-109 επί του Ντιτρόιτ.
Παρόλο που η άμυνά του βελτιώθηκε προς το τέλος της σεζόν, τα ποσοστά του στο σουτ μειώθηκαν. Σε γενικές γραμμές, η δεύτερη σεζόν του είχε μειωμένα λεπτά συμμετοχής και ο μέσος όρος του ήταν 4,9 πόντοι και 2,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι με 35,5% στην εντός πεδιάς ευστοχία. Το Ορλάντο ολοκλήρωσε τη σεζόν με 29-53 ρεκόρ, χάνοντας τα πλέι οφ για πέμπτη συνεχόμενη σεζόν.
Στις 31 Οκτωβρίου 2017, η επιλογή ανανέωσης για τον τέταρτο χρόνο συμβολαίου του δεν έγινε δεκτή από τους Μάτζικ.
Αφού έπαιξε πολύ λίγο στις αρχές της σεζόν 2017-18, έκανε την πρώτη εμφάνιση της σεζόν εναντίον των Ατλάντα Χοκς στις 9 Δεκεμβρίου και σημείωσε 7 πόντους. Στις 13 Δεκεμβρίου σε ένα παιχνίδι εναντίον των Λος Άντζελες Κλίπερς, σημείωσε 17 πόντους και είχε 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 3 μπλοκ. Στις 17 Δεκεμβρίου, πέτυχε 28 πόντους που ήταν ρεκόρ καριέρας και είχε 6 ριμπάουντ και 2 ασίστ, ενώ είχε 8 στα 12 από τη γραμμή των τριών πόντων, στην ήττα με 114-110 από τους Ντιτρόιτ Πίστονς.
Νέα Υόρκη και Πόρτλαντ (2018-2020)
Στις 6 Ιουλίου 2018, υπέγραψε συμφωνία ενός έτους με 6,5 εκατομμύρια δολάρια με τους Νιου Γιορκ Νικς. Με τους Νικς είχε 8.8 πόντους και 4.1 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Στις 3 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο έναντι 3,7 εκατομμυρίων δολαρίων με το Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Σε 53 αγώνες της σεζόν 2019-2020 είχε 4.8 πόντους και 3.5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο ανά ματς.
Στις 20 Νοεμβρίου 2020, ήταν μέρος της ανταλλαγής μεταξύ τρων ομάδων και τελικά κατέληξε στους Μέμφις Γκρίζλις. Στις 11 Δεκεμβρίου οι Γκρίζλις τον άφησαν ελεύθερο.
Παναθηναϊκός (2021)
Στις 22 Φεβρουαρίου 2021, συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό, για συμβόλαιο μέχρι το τέλος της σεζόν 2020-21. Έχει πολλάκις αναφερθεί στους πράσινους, λέγοντας πως είναι η αγαπημένη του ομάδα, με τον θρύλο της ομάδας Δημήτρη Διαμαντίδη, να αποτελεί τον αγαπημένο του παίκτη. Στις 9 Μαΐου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Προμηθέα Πάτρας με 91-79. Ο ίδιος στον τελικό είχε καλή εμφάνιση με 18 πόντους (4/6 δίποντα, 2/8 τρίποντα, 4/4 βολές), 6 ριμπάουντ και 5 ασίστ. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Παναθηναϊκός κέρδισε στη σειρά των τελικών το Λαύριο με 3-1. Ο ίδιος αναδείχθηκε ”πιο θεαματικός παίκτης” του Πρωταθλήματος για τη σεζόν 2020/21, αφού ήταν πρώτος στην ψηφοφορία των προπονητών και των αρχηγών των 12 ομάδων με 5 ψήφους (ποσοστό 20,83%), δεύτερος στην ψηφοφορία του φίλαθλου κοινού με ποσοστό ψήφων 12,84% και δεύτερος στην ψηφοφορία των εκπροσώπων των ΜΜΕ με 5 ψήφους (12,5%). Επίσης, αναδείχθηκε πιο δημοφιλής παίκτης του πρωταθλήματος (συγκέντρωσε ποσοστό 21,28% στην ψηφοφορία των φιλάθλων), διπλασιάζοντας τα βραβεία του στη διοργάνωση για τη σεζόν 2020-21. Τον Ιούλιο αποχώρησε από την ομάδα, μετά την αρνητική απάντηση του στην πρόταση του Παναθηναϊκού.
Ούνικς Καζάν (2021-2022)
Στις 31 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τη ρωσική Ούνικς Καζάν. Τον Νοέμβριο κόντρα στη Ζενίτ για την VTB Λίγκα, είχε 27 πόντους (10/15 δίποντα, 2/6 τρίποντα, 1/1 ελεύθερη βολή), 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο και κανένα λάθος σε 32:11, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει με 73-66. Στις 6 Μαρτίου 2022, κατέγραψε ιστορικό τριπλ νταμπλ στην VTB Λίγκα, αφού κόντρα στην Τσμόκι-Μινσκ, είχε 25 πόντους, 12 ριμπάουντ και 12 ασίστ. Αυτό ήταν το ένατο τριπλ νταμπλ στην ιστορία της VTB και πρώτο από παίκτη της Ούνιξ. Στις 29 Απριλίου, η Ούνικς επικράτησε στην έδρα της Σαράτοφ με 88-79, έκανε το 3-0 στην προημιτελική σειρά με πρωταγωνιστή τον Χεζόνια, που έκανε ξανά τριπλ νταμπλ με 18 πόντους (3/10 δίποντα, 2/7 τρίποντα, 6/7 βολές), 10 ριμπάουντ και 10 ασίστ. Στις 6 Μαΐου κόντρα στη Ζενίτ για τα ημιτελικά της VTB έκανε το τρίτο τριπλ νταμπλ με 27 πόντους (9/9 βολές, 6/10 δίποντα, 2/4 τρίποντα), 11 ασίστ και 11 ριμπάουντ, 2 κοψίματα, 1 κλέψιμο και κανένα λάθος σε 34’54’’ συμμετοχής. Στις 11 Μαΐου, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί τον MVP της VTB Λίγκα αφού είχε 18,2 πόντους, 7,1 ριμπάουντ, 3,4 ασίστ και 2,1 κλεψίματα κατά μέσο όρο αγωνιζόμενος σε όλους τους αγώνες της κανονικής περιόδου. Συνολικά σεε κανονική διάρκεια και play off είχε 17.9 πόντους, 7.1 ριμπάουντ και 3.5 ασίστ μέσο όρο σε 31 λεπτά συμμετοχής. Στην Ευρωλίγκα μέχρι την αποβολή της Ούνικς λόγω της ρώσικης εισβολής στην Ουκρανία, κατέγραψε 14.2 πόντους με 34.9% στο τρίποντο, 6.1 ριμπάουντ, 1.8 ασίστ κι 1.2 κλεψίματα ανά 29.6' σε 25 παρουσίες. Στις 19 Ιουλίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από τη ρώσικη ομάδα.
Ρεάλ Μαδρίτης (2022-σήμερα)
Στις 21 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με συμβόλαιο μέχρι το 2024. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας, αφού η Ρεάλ κέρδισε στον τελικό την Μπαρτσελόνα 89-83. Στις 3 Φεβρουαρίου 2023 κόντρα στην Μονακό, είχε 30 πόντους (6/10 τρίποντα, 5/7 δίποντα και 2/2 βολές), 6 ασίστ και 6 ριμπάουντ, με 34 βαθμούς στην αξιολόγηση, κάνοντας έτσι προσωπικό ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα σε πόντους, ασίστ, εύστοχα τρίποντα και αξιολόγηση. Στις 21 Μαΐου 2023, η Ρεάλ νίκησε στον τελικό της Ευρωλίγκα τον Ολυμπιακό 79-78 και έτσι ο ίδιος κατέκτησε την πρώτη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Ο ίδιος στον τελικό είχε 12 πόντους και 3 ριμπάουντ.
Εθνική ομάδα
Ο Χέζονια ανακηρύχθηκε MVP του Πρωταθλήματος FIBA Europe Under-16 2011, αφού ηγήθηκε της ομάδας του έχοντας στον τελικό, 21 πόντους, 10 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, είχε κατά μέσο όρο 20 πόντους, 8,2 ριμπάουντ και 2,7 ασίστ. Βγήκε μέλος της ομάδας All-Tournament του Παγκόσμιου Κυπέλλου FIBA Under-17 2012.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Κροατίας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ 2014. Εκπροσώπησε επίσης την Κροατία στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου αποκλείστηκε στον όγδοο αγώνα από την Εθνική Τσεχίας. Σε έξι αγώνες είχε κατά μέσο όρο 6,7 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ με 41,2% στην εντός πεδιάς ευστοχία.
Εκπροσώπησε την Κροατία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου τερμάτισε στην 5η θέση.
Τον Ιούνιο του 2021, επέστρεψε και επίσημα στην Εθνική Κροατίας, καθώς βρέθηκε στην προεπιλογή για το Προολυμπιακό τουρνουά της Κροατίας, ωστόσο δεν κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2022, φτάνοντας μέχρι τους 16, όπου η Κροατία αποκλείστηκε από τη Φινλανδία. Ο ίδιος στο τουρνουά είχε 8.5 πόντους, 1.2 ασίστ και 5.8 ριμπάουντ σε 6 αγώνες με 25.4 λεπτά συμμετοχής
Γρηγόριος Αργυροκαστρίτης
Ο Γρηγόριος Αγιοκαστρίτης(-αρχές 1828) ήταν αρχιεπίσκοπος Εύβοιας, μητροπολίτης Αθηνών, λόγιος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βίος
Ο Γρηγόριος γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο, της επαρχίας Δρυϊνουπόλεως, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Μοσχόπολης. Δεν γνωρίζουμε πότε εντάχθηκε στις τάξεις του κλήρου και εκάρη μοναχός. Στα 1798 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παραμυθιάς, αλλά έμεινε εκεί λίγους μόνο μήνες
Μητροπολίτης Ευρίπου
Το 1799 μετατέθηκε στον επισκοπικό θρόνο Ευρίπου. Η μετάθεσή του ίσως ήταν αποτέλεσμα της άρνησής του να αφορίσει τους ξεσηκωμένους Σουλιώτες όταν του του ζήτησε ο Αλή πασάς. Στη νέα του θέση παρέμεινε μέχρι το 1823. Στην διάρκεια της θητείας του εμπόδισε τη ίδρυση σχολείων από τον ιατροφιλόσοφο Γεώργιο Χρυσοχόο ή Χρυσοφό (ή Κονίστρο ή Κονιστριάτη),επειδή διέδιδε την αθεΐα. Ο Γρηγόριος μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία Αφού συνεννοήθηκε με καπεταναίους Χορμοβίτες, Αργυροκαστρίτες και Χιμαρέους, τους κάλεσε να κατέβουν στην Εύβοια και να οργανώσουν τις απαρχές της επανάστασης στην περιοχή αυτή. Με την έναρξη της Επανάστασης φυλακίσθηκε από τους Τούρκους στην Χαλκίδα. Ο Μουσελίμης της Χαλκίδας τον πήρε μαζί του σε πριοδεία που έκανε σε χωριά της Καρυστίας με σκοπό να αποθαρρύνει τους ξεσηκωμένους Έλληνες. Η απελευθέρωση του Μητροπoλίτη επιτεύχθηκε οταν ο Αλέξανδρος Κριεζής απείλησε πως θα κρεμούσε έντεκα Τούρκους και έναν Εβραίο αιχμάλωτο. Τελικά μετά από λίγες μέρες απελευθερώθηκε. Ξαναφυλακίσθηκε αλλά δραπέτευεσε αφού δωροδόκησε τους δεσμοφύλακές τους το καλοκαίρι του 1822. Έστειλε επιστολή στην Κεντρική Διοίκηση της Ελλάδος στο Ναύπλιο ζητώντας να αξιοποιηθεί σε κάποια θέση για τις ανάγκες του αγώνα. Ο Γρηγόριος δεν έλαβε την επιθυμητή απάντηση και κατέφυγε στην Κέρκυρα, διατηρώντας όμως ακόμα τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ευβοίας.
Μητροπολίτης Αθηνών
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1827 εκλέγεται Μητροπολίτης Αθηνών μετά από εισήγηση του Πατριάρχη Αγαθάγγελου. Στην θέση του δεν έμεινε παρά λόγους μόνο μήνες αφού στις αρχές του 1828 (Μάρτιος) πέθανε. Τάφηκε στην Χαλκίδα. Μεταξύ των πράξεων και ενεργειών που του αποδίδονται κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του είναι η μεταφορά της κινητής και ακίνητης περιουσίας της μονής Καισαριανής και της βιβλιοθήκης αυτής στην μητρόπολη Αθηνών
Συγγραφικό μεταφραστικό έργο
Ο Γρηγόριος ήταν ο πρώτος που μετέφρασε την Καινή Διαθήκη στην Αλβανική γλώσσα και μπορεί να θεωρηθεί ο θεμελιωτής της αλβανικής φιλολογίας.. right|thumb|200px|Το εξώφυλλο της αλβανικής μετάφρασης της Καινής ΔιαθήκηςΗ μετάφραση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κέρκυρα. Θέλοντας να συμβάλει στη διάδοση της ορθόδοξης πολιτιστικής παράδοσης στην Βαλκανική, αλλά και στη διατήρηση της γλωσσικής ποικιλίας έθεσε απέναντι από την αλβανική μετάφραση όχι το αρχέτυπο κείμενο,αλλά το νεοελληνικό κείμενο του Μάξιμου Καλλιπολίτη
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αθηνών Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Παχτούρι Τρικάλων
Το Παχτούρι είναι ορεινό χωριό του Νομού Τρικάλων στον Δήμο Πύλης. Υπαγόταν διοικητικά, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010, στην Κοινότητα Νεράιδας, της οποίας και ήταν Κοινοτικό Διαμέρισμα. Από 1η Ιανουαρίου 2011 το Παχτούρι υπάγεται στο Δήμο Πύλης.
Διοικητικά
Η Κοινότητα Παχτουρίου ιδρύθηκε στις 31 Αυγούστου 1912, με τη δημοσίευση του Βασιλικού Διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. αρ.261 τ.Α' της 31/08/1912). Στην τότε Κοινότητα Παχτουρίου προσαρτήθηκαν και οι οικισμοί Δοβρόι και Μονή Αγίου Γεωργίου, με τον δεύτερο να καταργείται το 1928 και τον πρώτο να διατηρείται και να μετονομάζεται σε Αετός το 1955.
Το Φεβρουάριο του 1963 το Παχτούρι μετονομάζεται σε Λαμπρινό και αντιστοίχως η Κοινότητα Παχτουρίου σε Κοινότητα Λαμπρινού. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, όμως, η συγκεκριμένη απόφαση ανακαλείται και έτσι το χωριό ονομάζεται ξανά Παχτούρι.
Με την εφαρμογή του σχεδίου "Καποδίστριας" το 1997, η Κοινότητα Παχτουρίου καταργείται και συνενώνεται μαζί με τις Κοινότητες Αρματολικού, Κορυφής και Νεράιδας σε μία, αποτελώντας την Κοινότητα Νεράιδας. Το 2010, με την εφαρμογή του σχεδίου "Καλλικράτης", η Κοινότητα Νεράιδας καταργήθηκε και πλέον το Παχτούρι υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Πύλης.
Καταστροφές
Ο σεισμός της 1ης Μαΐου 1967: Την 1η Μαΐου 1967 το χωριό επλήγη από ισχυρή σεισμική δόνηση. Περίπου στις 09:00 και ενώ όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού βρίσκονται στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, όπου συμμετείχαν στη θεία λειτουργία για τον εορτασμό του Αγίου, εκδηλώθηκε ισχυρή σεισμική δόνηση. Σχεδόν το σύνολο των κτηρίων του χωριού κατέρρευσε. Υπήρξε μόνο ένας ηλικιωμένος νεκρός στο χωριό, ο Χρήστος Τσιρογιάννης.
Παραπομπές
Κατηγορία:χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Δελφίν (αστερισμός)
Ο Δελφίν (Λατινικά: Delphinus, συντομογραφία: Del) είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Βρίσκεται στο Βόρειο Ημισφαίριο του ουρανού και είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Συνορεύει με τους αστερισμούς Αλώπεκα, Βέλος, Αετό, Υδροχόο, Ιππάριον και Πήγασο. Οι δύο αρχαίες ελληνικές ονομασίες, Δελφίς και Δελφίν, μεταγράφηκαν στη λατινική ως Delphis και Delphin. Ο αστερισμός ίσως περιελάμβανε αρχικά και τους αστέρες του Ιππαρίου.
Ιστορία
Ο Οβίδιος, που το χαρακτήρισε ως «clarum sidus», το προσωποποιούσε ως τη θαλάσσια θεά Αμφιτρίτη, επειδή το δελφίνι την έπεισε να παντρευτεί τον Ποσειδώνα, και για την εξυπηρέτηση αυτή, έγραψε ο Μανίλιος, «υψώθηκε απ' τις θάλασσες» για να γίνει «η δόξα των άστρων». Από τον μύθο αυτό, ο αστερισμός ήταν γνωστός και ως Persuasor Amphitrites, Neptunus και Triton. Ο Κικέρων το ονομάζει Curvus (καμπυλωτό), ένα επίθετο που δικαιολογημένα έχει αποδοθεί σε όλες τις απεικονίσεις του πλάσματος αυτού ανά τους αιώνες. Ο ελληνικός μύθος που του απέδιδε τη σωτηρία του Αρίωνα όταν ο κιθαρωδός βρέθηκε στη θάλασσα με το έγχορδό του κατά το ταξίδι του προς την Κόρινθο απαθανατίσθηκε με το όνομα «Μουσικόν ζώδιον». Αλλά το Musicum signum των Ρωμαίων μπορεί να προέρχεται από το αναφερόμενο από τον Οβίδιο ότι ο αστερισμός υποτίθεται πως περιείχε εννέα αστέρες, όσες ήταν και οι Μούσες. Παρόλα αυτά ο Πτολεμαίος του απέδιδε δέκα αστέρες, ο Αργκελάντερ 20 και ο Heis 31. Ο Πτολεμαίος αποδίδει στον Δελφίνα και σημαντική αστρολογική σημασία στην «Τετράβιβλο».
Οι Ινδοί, από τους οποίους δανείσθηκαν όπως λέγεται τον αστερισμό οι `Ελληνες (αν και μάλλον το αντίστροφο φαίνεται πως αληθεύει), αποκαλούσαν τον Δελφίνα Shi-shu-mara ή Sim-shu-mara, και αργότερα Zizumara (= γουρουνόψαρο), όπως και τον αστερισμό Δράκοντα. Εδώ τοποθετούσαν τον εικοστό δεύτερο «σεληνιακό οίκο» τους (nakshatra), τον Cravishtha (= ο Ευνοϊκότερος) ή Dhanishtha (= ο Πλουσιότερος), που τον απεικόνιζαν ως τύμπανο.
Ο Al Biruni, δίνοντας το αραβικό όνομα Al Kaud (η καμήλα), αναφέρει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί, ιδίως οι ανήκοντες στην αίρεση των Νεστοριανών, θεωρούσαν πως ο αστερισμός ήταν ο Σταυρός του Ιησού, που μεταφέρθηκε στους ουρανούς μετά τη Σταύρωση. Την εποχή του Kazwini ήξεραν τα 4 λαμπρότερα άστρα ως Al Ukud (μαργαριτάρια ή πολύτιμοι λίθοι), που κοσμούσαν τον Al Salib (τον Σταυρό). Στο τέλος οι αστρονόμοι της Αραβίας υιοθέτησαν την ελληνική μορφή με την παρεφθαρμένη απόδοση Dulfim.
Ο Καίσιος (Caesius) θεώρησε ότι ο Δελφίν ήταν ο Λεβιάθαν της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ ο Νοβίδιος το κήτος που κατάπιε τον Ιωνά (αν και υπάρχει ομώνυμος αστερισμός στον οποίο το απέδιδαν οι περισσότεροι). Ο Ιούλιος Σίλερ πάλι είδε σε κάποιους αστέρες του τις στάμνες με το νερό στον γάμο της Κανά. Τέλος, στην αγγλοσαξονική λαϊκή κουλτούρα ήταν το Φέρετρο του Ιώβ.
Οι 5 κυριότεροι αστέρες του Δελφίνος ήταν στην αρχαία Κίνα ο αστερισμός Kwa Chaou (= νεροκολόκυθο, φλασκί).
Ο αστερισμός φαίνεται ολόκληρος από την Ελλάδα, να περνά λίγο νότια του ζενίθ τις καλοκαιρινές νύχτες και νωρίς το βράδι το φθινόπωρο.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Οι φωτεινότεροι αστέρες του Δελφίνος σχηματίζουν ένα χαρακτηριστικό μικρό ρόμβο.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
- Το σφαιρωτό σμήνος NGC 6934, φαιν. μεγέθους 8,9, απέχει από τη Γη 48.000 έτη φωτός, ενώ το παρόμοιο σμήνος NGC 7006, φαιν. μεγέθους 10,6, απέχει από τη Γη περισσότερο από 110.000 έτη φωτός.
- Το πλανητικό νεφέλωμα NGC 6891, φαιν. μεγέθους 10,5, απέχει από τη Γη 7.200 έτη φωτός, ενώ το ίδιο έχει διάμετρο μόλις 0,42 έτος φωτός (2,6 έτη φωτός η αμυδρή εξωτερική του άλως).
- Ο μεταβλητός αστέρας HR Δελφίνος (HR Del) είναι κατακλυσμικός μεταβλητός και «εξερράγη» ως ο «Καινοφανής του Δελφίνος» του 1967 (Nova Delphini), ο οποίος καταγράφηκε στις 8 Ιουλίου 1967 από τον George E.D. Alcock (Αγγλία) γενόμενος ορατός με γυμνό μάτι για αρκετές ημέρες.
- Γύρω από τον αστέρα HD 195019 (φαιν.μέγεθος 6,91, φασμ.τύπος G3 IV-V) ανακαλύφθηκε έμμεσα (φασματοσκοπικώς) να περιφέρεται γιγάντιος πλανήτης μάζας υπερτριπλάσιας του πλανήτη Δία με περίοδο περιφοράς 18,3 ημέρες και τροχιά με μέση ακτίνα 21 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο ίδιος ο αστέρας είναι διπλός με μέλη του συστήματος αστέρες που απέχουν μεταξύ τους πάνω από 22 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Το όλο σύστημα μας πλησιάζει με τεράστια ταχύτητα, 92,7 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (334.000 χιλιόμετρα την ώρα).
- Αλλά και εξωγαλαξιακά αντικείμενα διαθέτει ο αστερισμός, αμυδρά όμως, όπως την Ομάδα γαλαξιών NGC 6928 και τον κβάζαρ-βαρυτικό φακό MG 2016+112 με φαινόμενο μέγεθος 22.
Θεοδόσιος ο Διάκονος
Ο Θεοδόσιος ο Διάκονος ήταν Βυζαντινός ποιητής του 10ου αιώνα. Είναι γνωστός μόνο μέσα από το έργο του με τίτλο Ἅλωσις τῆς Κρήτης (γνωστό στα λατινικά ως De Creta capta ή Expugnatio Cretae), επικό ποιήμα σε 1039 δωδεκασύλλαβες γραμμές το οποίο γράφτηκε το 962 με 963 για τον εορτασμό της επανάκτησης της Κρήτης από τις δυνάμεις του Νικηφόρου Φωκά έναντι των Αράβων του εμιράτου της Κρήτης.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Επικοί ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κωνσταντίνος Θωμαΐδης
Ο Κωνσταντίνος Θωμαΐδης, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στις 27 Μαΐου 2021 σε ηλικία 87 ετών, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, στη δημιουργία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.) και στην ένταξη του Ολυμπιακού Ταεκβοντό στο χάρτη των εθνικών ομοσπονδιών, με την αποχώρηση του αθλήματος από τον ΣΕΓΑΣ, τον Νοέμβριο του 1987.
Διετέλεσε επί μακρόν πρόεδρος αλλά και γενικός γραμματέας της ΕΛ.Ο.Τ, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της ζωής του στην ανάπτυξη του Ολυμπιακού Ταεκβοντό.
Τον Δεκέμβριο του 1990, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για απομάκρυνση των Τουρκοκύπριων από τις διεθνείς διοργανώσεις και την παρουσία της Ελλάδας σε αυτές.
Από τον Μάρτιο του 1992 βρέθηκε και πάλι στη θέση του γενικού γραμματέας της ομοσπονδίας, ενώ από τον Φεβρουάριο του 1995 έως και τα τέλη Απριλίου 1996, ανέλαβε την προεδρία της ΕΛΟΤ, πριν του δοθεί ο τίτλος του επίτιμου προέδρου.
Στις 4 Νοεμβρίου 2021, το ΔΣ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό, αποφάσισε το Κύπελλο Ακρόπολης να μετονομαστεί σε Κύπελλο «Κωνσταντίνος Θωμαΐδης» στη μνήμη του εκλιπόντος επίτιμου προέδρου.
Αμπασκουλουλάρ (Τοβούζ)
Το Αμπασκουλουλάρ (επίσης, Αμπασκουλλάρ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσεσμέλι και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Χατσιχεσενλί
Το Χατσιχεσενλί (αζερικά: Hacıhəsənli) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 552 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Πολιτική ορθότητα
Ως πολιτική ορθότητα αναφέρεται η αποφυγή εκφράσεων ή ενεργειών που πιστεύεται ότι αποκλείουν, περιθωριοποιούν ή προσβάλλουν ομάδες ανθρώπων που μειονεκτούν κοινωνικά ή γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους.
Χάρη στο κίνημα της πολιτικής ορθότητας αποκαταστάθηκαν ορισμένες κοινωνικές αδικίες. Διαπιστώνεται όμως ότι υπήρξε εκφυλισμός και εκτροπή αυτής της κίνησης προς μια μορφή ελέγχου της σκέψης που απειλεί την ελευθερία της έκφρασης και προς μια συμμόρφωση στις απαιτήσεις ομάδων πίεσης. Ο Ουμπέρτο Έκο θεωρεί ότι πολιτική ορθότητα τείνει να εξελιχθεί σε νέας μορφής φονταμενταλισμό.
Η πολιτικά ορθή ορολογία χρησιμοποιείται και με ειρωνική διάθεση, φτάνοντας στα όρια του επιτρεπτού μιας «κόσμιας» συμπεριφοράς. Χρησιμοποιείται επίσης υποτιμητικά    για να επικριθεί η γλώσσα, ενέργειες ή πολιτικές που θεωρούνται ως υπερβολικά υπολογισμένες, ώστε να μην προσβάλλουν ή να φέρουν σε μειονεκτική θέση κάποια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Ο όρος είχε μόνο περιορισμένη χρήση πριν από τη δεκαετία του 1990, συνήθως ως ειρωνική αυτο-περιγραφή, αλλά μπήκε σε κανονική χρήση στις ΗΠΑ όταν ο συντηρητικός συγγραφέας Dinesh D' Souza τον χρησιμοποίησε για να κατακρίνει αυτό που έβλεπε ως προσπάθειες της Αριστεράς για την προώθηση της πολυπολιτισμικότητας μέσω της γλώσσας, των θετικών δράσεων, της αντίθεσης στη ρητορική μίσους και αλλαγών στο περιεχόμενο των σχολικών και πανεπιστημιακών προγράμματα σπουδών. Ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου την ίδια περίοδο, ιδιαίτερα σε έντυπα όπως η συντηρητική Daily Mail, που έγινε γνωστή για την έκφραση «τρελή πολιτική ορθότητα» (political correctness gone mad). Μελετητές της Αριστεράς έχουν πει ότι Συντηρητικοί και Φιλελεύθεροι Δεξιοί, όπως ο D' Souza προώθησαν τον όρο για να αποσπάσουν την προσοχή από ουσιαστικότερα ζητήματα διακρίσεων και ως μέρος ενός ευρύτερου πολιτιστικού πολέμου εναντίον του Φιλελευθερισμού Έχει επίσης λεχθεί ότι οι Συντηρητικοί έχουν τις δικές τους μορφές πολιτικής ορθότητας, κάτι που συνήθως αγνοείται.
Ιστορία
Ο όρος «πολιτικώς ορθό» δεν χρησιμοποιήθηκε συχνά στις ΗΠΑ μέχρι τον ύστερο 20ο αιώνα, και η προγενέστερη χρήση του δεν μετέδιδε την κοινωνική απαρέσκεια που απέκτησε σήμερα. Το 1793 ο όρος «πολιτικά ορθό» εμφανίζεται σε μια απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.
Ο αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος William Safire αναφέρει ότι η πρώτη καταγραμμένη χρήση με την σύγχρονη σημασία έγινε από την αμερικανίδα Toni Cade (συγγραφέα, κινηματογραφίστρια, κοινωνική ακτιβίστρια και καθηγήτρια κολλεγίου) το 1970 στην ανθολογία «The Black Woman».
Αρχές έως μέσα 20ου αιώνα
Έως τα μέσα του 20ου αιώνα, η φράση «πολιτικά ορθό» συνδέθηκε με τη δογματική εφαρμογή του  σταλινισμού, αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος και  σοσιαλιστών. Αυτή η χρήση αναφερόταν στην πολιτική γραμμή του κομμουνιστικού Κόμματος το οποίο έδινε τις «σωστές» θέσεις σε διάφορους τομείς της πολιτικής, σύμφωνα με τον αμερικανό εκπαιδευτικό Herbert Kohl. Αυτός έγραφε για τις συζητήσεις στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και αρχές της δεκαετίας του ’50:
"Ο όρος «πολιτικά ορθό» χρησιμοποιήθηκε υποτιμητικά, για να αναφερθώ σε κάποιον του οποίου η αφοσίωση στην γραμμή του ΚΚ υπερτερούσε της συμπόνιας, και οδήγησε σε κακές πολιτικές . Χρησιμοποιήθηκε από τους σοσιαλιστές εναντίον των κομμουνιστών, και είχε ως στόχο να διαχωρίζει τους σοσιαλιστές που πίστευαν στην ηθική της ισότητας  από τους δογματικούς κομμουνιστές που υποστήριζαν και υπερασπίζονταν θέσεις του κόμματος, ανεξάρτητα από την ηθική ουσία τους"
- "Uncommon Differences"