cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαργυλία
Ιστορία
Το 201 με 200 π.Χ. κατά την διάρκεια του Α´ Κρητικού πολέμου ο Φίλιππος Ε´ της Μακεδονίας διαχείμασε με τον στόλο του στην Βαργυλία ενώ βρισκόταν αποκλεισμένος από τις ναυτικές δυνάμεις της Περγάμου και της Ρόδου. Στην περιοχή υπήρχε επίσης μνημείο της ελληνιστικής περιόδου το οποίο απεικόνιζε την Σκύλλα, μυθικό τέρας της θάλασσας. Σήμερα εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο.
Σε μεταγενέστερες περιόδους η πόλη φαίνεται να καλούνταν επίσης και Άνδανος και αργότερα Μαρκιανούπολη.
Διάσημοι κάτοικοι
Ο επικούρειος φιλόσοφος Πρώταρχος καταγόταν από την Βαργυλία, καθώς και ο ολυμπιονίκης του 3ου αιώνα π.Χ. Μενεσθέας.
Σύγχρονη εποχή
Το 2015 αναφέρθηκε από τουρκικά μέσα ενημέρωσης και αναδημοσιεύτηκε από ελληνικά, πως οικόπεδο δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Βαργυλίας διατίθονταν προς πώληση από μεσιτικό γραφείο δημόσιο για το ποσό των 22 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών ή 10 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Καθώς σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία δεν επιτρέπεται η ανέγερση οικοδομών σε αρχαιολογικούς χώρους, ακολούθησαν εκκλήσεις από τους Τούρκους αρχαιολόγους προς το τουρκικό δημόσιο ώστε ο χώρος να γίνει προστατευόμενος.
Μικύλλιο
thumb|250px|right|Τομή από δομές φωσφολιπιδίων. Παρουσιάζονται ένα [[λιπόσωμα, μικύλλιο και ένα φύλλο διπλοστιβάδας.]] thumb|250px|right|Σχήμα μικυλλίου από φωσφολιπίδια σε υδατικό διάλυμα. Οι υδρόφιλες κεφαλές σχηματίζουν μια σφαίρα με τις υδρόφοβες ουρές στο κέντρο.
Μικύλλιο (αγγλικά: micelle < λατινικά: mica «ψίχουλο, θρύμμα») στη χημεία, είναι σωματίδιο μεγέθους κολλοειδούς που σχηματίζεται συνήθως στο νερό από τη σύζευξη μορίων ή ιόντων, τα οποία έχουν ένα υδρόφιλο και ένα υδρόφοβο άκρο. Τα μικύλλια σε υδατικά διαλύματα έχουν περίπου σφαιρικό σχήμα με τα υδρόφοβα άκρα (ουρές) στο κέντρο του μικυλλίου και τα υδρόφιλλα άκρα (κεφαλές) να περιβάλλουν το μικύλλιο (στη περιφέρια της σχηματιζόμενης σφαίρας που επικοινωνεί με το υδάτινο μέσο). Αυτά ονομάζονται μικύλλια κανονικής φάσης. Υπάρχουν και τα αντίστροφα μικύλλια, τα οποία σχηματίζονται σε μη υδατικούς διαλύτες, με τα υδρόφιλα άκρα στο κέντρο. Άλλες φάσεις περιλαμβάνουν σχήματα όπως ελειψοειδή, κυλινδρικά ή διπλοστιβάδες.
Το σχήμα και το μέγεθος του μικυλλίου είναι συνδυασμός της μοριακής γεωμετρίας των επιφανειοδραστικών μορίων του και των συνθηκών του διαλύτη, όπως η συγκέντρωση επιφανειοδραστικού, η θερμοκρασία, το pH και η ιοντική ισχύς. Η διαδικασία του σχηματισμού μικυλλίων αποτελεί μέρος της συμπεριφοράς της φάσης πολλών λιπιδίων, σύμφωνα με τον πολυμορφισμό τους.
Ιστορία
Η ικανότητα του σαπουνιού στο νερό να δρα ως απορρυπαντικό, είναι γνωστή για αιώνες. Ωστόσο μόλις στις αρχές του εικοστού αιώνα άρχισε η επιστημονική μελέτη τέτοιων διαλυμάτων. Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό ήταν ο James William McBain του πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Το 1913 υπέθεσε την ύπαρξη «κολλοειδών ιόντων» για να εξηγήσει την καλή ηλεκτρολυτική αγωγιμότητα διαλυμάτων παλμιτικού νατρίου. Αυτές οι ιδιαίτερα κινητικές, αυθόρμητα σχηματισθείσες συστάδες, ονομάστηκαν μικύλλια (micelles), όρος δανειζόμενος από τη βιολογία και διαδόθηκε από τον G.S. Hartley στο κλασικό του βιβλίο Αλυσίδες Αλάτων Παραφίνης: Μια μελέτη στον σχηματισμό Μικυλλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολλοειδής χημεία
Στάδιο Αλ Μπαΐτ
Το Στάδιο Αλ Μπαΐτ (αραβικά: استاد البيت) είναι ποδοσφαιρικό στάδιο με αναδιπλούμενη οροφή στο Αλ Χορ του Κατάρ. Προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για αγώνες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022. Η σύμβαση κατασκευής του σταδίου απονεμήθηκε στην Salini και την CIMOLAI το 2015. Τον Ιανουάριο του 2020, το στάδιο έλαβε πιστοποιητικά βιωσιμότητας πράσινου σχεδιασμού, διαχείρισης κατασκευής και ενεργειακής απόδοσης.
Σχέδια
Ο εναρκτήριος αγώνας του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 θα γίνει στο Στάδιο Αλ Μπαΐτ. Η FIFA και η Οργανωτική Επιτροπή επιβεβαίωσαν ότι ο πρώτος αγώνας είναι προγραμματισμένος για τις 21 Νοεμβρίου με παρουσία 60.000 θεατών. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο εμπνέεται από τις παραδοσιακές σκηνές των νομαδικών λαών του Κατάρ και της περιοχής. Θα διαθέτει αναδιπλούμενη οροφή, παρέχοντας καλυμμένα καθίσματα για όλους τους θεατές. Συνδεδεμένο με μια σειρά από συστήματα μεταφορών, ο επιτόπιος χώρος στάθμευσης θα μπορεί να χωρέσει 6.000 αυτοκίνητα, 350 λεωφορεία και 150 πούλμαν, καθώς και 1.000 ταξί και θαλάσσια ταξί. Το στάδιο θα φιλοξενήσει περίπου 60.000 οπαδούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου, συμπεριλαμβανομένων 1.000 θέσεων για τον Τύπο. Το στάδιο είναι πιστοποιημένο για τα διαπιστευτήρια αειφορίας του σύμφωνα με το Παγκόσμιο Σύστημα Αξιολόγησης Αειφορίας (ΠΣΑΑ), για μια σειρά από πιστοποιήσεις που αντιπροσωπεύουν αειφόρο σχεδίαση και κατασκευή, πρακτικές διαχείρισης κατασκευών και αποτελεσματικότητα του ενεργειακού του κέντρου. Το στάδιο έλαβε επίσης βαθμολογία πέντε αστέρων από την ΠΣΑΑ.
Το στάδιο θα περιλαμβάνει επίσης πολυτελείς σουίτες ξενοδοχείου και δωμάτια με μπαλκόνι με θέα στο γήπεδο ποδοσφαίρου.
Για τον εορτασμό της Εθνικής Ημέρας Αθλητισμού, τα επίσημα εγκαίνια του παρακείμενου πάρκου του σταδίου ανακοινώθηκε ότι θα πραγματοποιηθούν την Ημέρα του Αθλητισμού του Κατάρ, στις 11 Φεβρουαρίου 2020.
Κατασκευή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022
Το Στάδιο Αλ Μπαΐτ στο Κατάρ είναι ένα από τα επτά στάδια που θα φιλοξενήσουν αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στάδιο μετά το Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ. Το στάδιο σχεδιάστηκε από την εταιρεία Dar Al-Handasah. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αναμένεται να διαμορφωθεί εκ νέου σε στάδιο 32.000 θέσεων. Οι πλεονάζουσες θέσεις θα αφαιρεθούν από την ανώτερη βαθμίδα και θα δοθούν σε άλλες χώρες ή θα τοποθετηθούν στις υποδομές που έχουν προγραμματιστεί για τους Ασιατικούς Αγώνες του 2030. Ο εκκενωμένος χώρος στη συνέχεια θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων, εμπορικό κέντρο και σε άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις.
Η δομή που μοιάζει με σκηνή έχει τέσσερις βάσεις, όπου καθεμίας οι εξωτερικοί τοίχοι και οι οροφές κορυφής καλύπτονται από υφαντή μεμβράνη από πολυτετραφθοροαιθυλένιο. Το εξωτερικό μέρος της μεμβράνης από πολυτετραφθοροαιθυλένιο είναι χρωματισμένο σε παραδοσιακά μαύρα, λευκά και κόκκινα χρώματα για περαιτέρω αναφορά στις σκηνές των νομάδων. Μια αναδιπλούμενη οροφή συνδέει τις τέσσερις κερκίδες για να περικλείσει το στάδιο.
Ιστορία
Τα εγκαίνια του σταδίου πραγματοποιήθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 2021, με αφορμή την τελετή έναρξης του Κυπέλλου Αραβικών Εθνών 2021. Ακολούθησε ένας αγώνας μεταξύ του Κατάρ και του Μπαχρέιν, στον οποίο το Κατάρ κέρδισε με 1-0, με κεφαλιά του Αμπντουλαζίζ Χατέμ στο 69ο λεπτό.
Στην εκδήλωση αυτή παρευρέθηκε ο Εμίρης (αρχηγός κράτους) του Κατάρ, Σεΐχης Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θανί. Ο Πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, αρκετοί αρχηγοί κρατών και αρχών και πρόεδροι από ενώσεις-μέλη, για να απολαύσουν την τελετή των εγκαινίων του Σταδίου Αλ Μπαΐτ και να σηματοδοτήσουν την επίσημη έναρξη του Κυπέλλου Αραβικών Εθνών 2021. Το νεόκτιστο στάδιο φιλοξένησε τον τελικό της διοργάνωσης στις 18 Δεκεμβρίου 2021, στον οποίο η Αλγερία νίκησε το Μαρόκο με 2-0, στην παράταση.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 ο εναρκτήριος αγώνας πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Αλ Μπαΐτ. Στις 20 Νοεμβρίου 2022 η Εθνική Κατάρ ηττήθηκε με 2-0 από την Εθνική Ισημερινού. Ο τελευταίος αγώνας για το Μουντιάλ 2022 διεξήχθη στις 14 Δεκεμβρίου 2022. Η Εθνική Γαλλίας επιβλήθηκε με 2-0 της Εθνικής Μαρόκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Κατάρ Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022 Κατηγορία:Στάδια με αναδιπλούμενες οροφές
Διασταύρωση Εύβοιας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Διασταύρωση Παλαιοκάστρου Χαλκιδικής
Η Διασταύρωση είναι ημιορεινός οικισμός στον δήμο Καρύστου της περιφερειακής ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 30 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Διασταύρωση είναι κτισμένη σε υψόμετρο 190 μέτρα, στη νότια Εύβοια, σε απόσταση 17 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο και μόλις 5 χλμ. ΒΑ. από το Μαρμάρι. Το όνομά του οφείλεται στο ότι είναι κτισμένη στη διασταύρωση των επαρχιακών δρόμων Χαλκίδας - Καρύστου και Μαρμαρίου - Αμυγδαλιάς. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρμαρίου, της επαρχίας Καρυστίας. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Μαρμαρίου, ενώ από το 2011, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στον δήμο Καρύστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Γιώργος Μαρίνος (πολιτικός)
Ο Γιώργος Μαρίνος είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1954 στον Άγιο Λουκά Ευβοίας και είναι απόφοιτος της Σχολής Ραδιοτηλεγραφητών. Είναι ναυτεργάτης ασυρματιστής και επί σειρά ετών μέλος του ΔΣ του σωματείου Ασυρματιστών, με συνδικαλιστική δράση στο ναυτεργατικό κίνημα.
Εκλέχθηκε βουλευτής Ευβοίας στις εκλογές του 2007, 2009 και του Μαΐου 2012 του Ιανουαρίου 2015 και επανεκλέχθηκε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου επανεξελέγη.
Είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Χλωριούχο τιτάνιο
Με τον όρο χλωριούχο τιτάνιο μπορεί να εννοείται:
Θερμίστορ
Τo θερμίστορ είναι ένας τύπος αντίστασης, η τιμή της οποίας επηρεάζεται από  τη θερμοκρασία, πολύ περισσότερο από όσο στις συνηθισμένες αντιστάσεις (ωμικές αντιστάσεις). Η λέξη θερμίστορ είναι συμφυρμός των αγγλικών λέξεων  thermal και resistor.
Τα θερμίστορ είναι τυπικά δύο "αντιθέτων" τύπων:
Τα θερμίστορ διαφέρουν από τους Μετρητές Θερμοκρασίας Τύπου Αντίστασης (RTDs) στα παρακάτω σημεία:
Βασική λειτουργία
Σε μία προσέγγιση πρώτης-τάξης, οπότε η σχέση ανάμεσα στην αντίσταση και τη θερμοκρασία είναι γραμμική, ισχύει:
όπου
Τα θερμίστορ μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο τύπους, ανάλογα με την τιμή του k:
Οι αντιστάσεις οι οποίες δεν είναι θερμίστορ, κατασκευάζονται να έχουν k όσο είναι δυνατόν πιο κοντά στο 0, έτσι ώστε η αντίστασή τους να παραμένει σχεδόν σταθερή σε μία πλατιά περιοχή θερμοκρασιών.
Αντί για τον θερμικό συντελεστή k, μερικές φορές χρησιμοποιείται ο  θερμικός συντελεστής της αντίστασης   \alpha_T (a με δείκτη T). Ορίζεται με τη σχέση: Αυτός ο συντελεστής \alpha_T, δεν πρέπει να συγχέεται με την παράμετρο  a που αναφέρεται παρακάτω.
Εξίσωση Steinhart–Hart
Στην πράξη η γραμμική προσέγγιση που αναφέρθηκε παραπάνω ισχύει μόνο σε μικρές περιοχές θερμοκρασιών.
Για ακριβείς μετρήσεις θερμοκρασιών η καμπύλη θερμοκρασίας-αντίστασης πρέπει να περιγραφεί με περισσότερη λεπτομέρεια. Η εξίσωση Steinhart–Hart είναι μία ευρέως χρησιμοποιούμενη προσέγγιση τρίτης τάξης:
όπου
Το λάθος στην εξίσωση Steinhart–Hart είναι γενικά λιγότερο από  0.02 °C για μετρήσεις της θερμοκρασίας σε μία περιοχή πάνω από 200 °C.
Σαν παράδειγμα τυπικές τιμές, για ένα θερμίστορ με αντίσταση 3 kΩ σε θερμοκρασία δωματίου (25 °C = 298,15 K), είναι:
Εξίσωση των παραμέτρων B ή β
Τα NTC θερμίστορ μπορούν να χαρακτηριστούν και από την εξίσωση των παραμέτρων B (ή β), η οποία είναι ουσιαστικά η εξίσωση Steinhart–Hart  με, b = 1/B και c = 0:
όπου οι θερμοκρασίες είναι σε βαθμούς kelvin, και R0 είναι η αντίσταση σε θερμοκρασία T0 =25 °C( = 298,15 K).
Λύνοντας ως προς R δίνει:
ή εναλλακτικά:
όπου.
Αυτή μπορεί να λυθεί ως προς τη θερμοκρασία:
Η εξίσωση της παραμέτρου B μπορεί να γραφεί και με τη μορφή. Αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μετατροπή της συνάρτησης της αντίστασης ως προς τη θερμοκρασία, σε μία γραμμική συνάρτηση του \ln R ως προς 1/T.
Η μέση κλίση αυτής της συνάρτησης μας δίνει μία εκτίμηση της τιμής της παραμέτρου B.
NTC (Αρνητικού συντελεστή θερμοκρασίας)
Πολλά NTC θερμίστορ κατασκευάζονται από συμπιεσμένους δίσκους, ράβδους, χάντρες ή  χύτευση ημιαγώγιμων υλικών, όπως και  τη σύντηξη μεταλλικών οξειδίων. Η λειτουργία τους οφείλεται στο ότι η ανύψωση της θερμοκρασίας του ημιαγωγού, αυξάνει τον αριθμό των ενεργών φορέων φορτίου – δηλ. τους προωθεί σε μία ζώνη αγωγιμότητας. Όσο περισσότεροι φορείς είναι διαθέσιμοι, τόσο μεγαλύτερο ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να περάσει από το υλικό.
Σε μερικά υλικά όπως τα οξείδια του σιδήρου (Fe2O3) με προσμείξεις Τιτανίου (Ti) σχηματίζεται ένας ημιαγωγός τύπου n, όπου οι φορείς φορτίου είναι ηλεκτρόνια.
Σε άλλα υλικά, όπως το οξείδιο του νικελίου(NiO) με προσμείξεις λιθίου (Li), δημιουργούνται ημιαγωγοί τύπου p όπου οι οι φορείς του φορτίου είναι οι "οπές".
Η ένταση του ρεύματος δίνεται από τον τύπο:
I = το ηλεκτρικό ρεύμα (σε αμπέρ) n = η πυκνότητα φορέων φορτίου (πλήθος/m³) A = η εγκάρσια διατομή του υλικού (m²) v = η ταχύτητα ολίσθησης των ηλεκτρονίων (m/s) e = το φορτίο του ηλεκτρονίου ( Coulomb)
Σε μεγάλες περιοχές θερμοκρασιών είναι απαραίτητη η βαθμονόμηση. Σε μικρές μεταβολές θερμοκρασιών, εάν χρησιμοποιηθεί ο κατάλληλος ημιαγωγός, η αντίσταση είναι γραμμικά ανάλογη με τη μεταβολή της θερμοκρασίας.
Ελένη Λεκαπηνή
Η Ελένη Λεκαπηνή (910 - 19 Σεπτεμβρίου 961) ήταν Ρωμαία Αυτοκράτειρα. Ήταν κόρη του Ρωμανού Α΄ και της συζύγου του Θεοδώρας και σύζυγος του Κωνσταντίνου Ζ΄. Διακρίθηκε για την ομορφιά και την εξυπνάδα της τόσο στην αυτοκρατορία όσο και στο εξωτερικό.
Θερμίστορ
NTC (Αρνητικού συντελεστή θερμοκρασίας)
Χαρακτηριστικά των θερμίστορ
Ελένη Λεκαπηνή
Αυτοκράτειρα
Ο Αυτοκράτορας Ρωμανός Α΄ πάντρεψε την κόρη του Ελένη με τον Κωνσταντίνο, γιο του Λέοντα ΣΤ΄, διάδοχο του θρόνου, για πολιτικούς σκοπούς. Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος ήταν από τον Οίκο των Μακεδόνων. Το 922, η Θεοδώρα, μητέρα της Ελένης, απεβίωσε. Στη συνέχεια, η Ελένη πήρε τη θέση της μητέρας της. Από το 945, ο Κωνσταντίνος κατάφερε να γίνει ο μόνος Αυτοκράτορας με τη βοήθεια της συζύγου του.
Θερμίστορ
NTC (Αρνητικού συντελεστή θερμοκρασίας)
Συνέπειες αυτο-θέρμανσης
Όταν περνάει ρεύμα μέσα από ένα θερμίστορ παράγεται θερμότητα, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της θερμοκρασίας του πάνω από αυτή του περιβάλλοντος. Αν το θερμίστορ χρησιμοποιείται για να μετρήσει τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, αυτή η ηλεκτρική θέρμανση του μπορεί να εισάγει σημαντικό σφάλμα στη μέτρηση, αν δεν γίνει διόρθωση. Από την άλλη όμως  αυτό το ίδιο το φαινόμενο της αυτοθέρμανσης μπορεί να αξιοποιηθεί για άλλες εφαρμογές. Μπορεί, για παράδειγμα, να αποτελέσει μία συσκευή ευαίσθητη στη ροή του αέρα,  π.χ. για τη μέτρηση του ρυθμού ανόδου σε ένα ανεμοπλάνο, όπως γινόταν με το ηλεκτρονικό βαριόμετρο ή να χρησιμεύσει ως ένα χρονόμετρο σε ένα ρελέ, όπως γινόταν παλαιότερα στα  τηλεφωνικά κέντρα.
Η ηλεκτρική ισχύς εισόδου στο θερμίστορ είναι:
Ελένη Λεκαπηνή
Χηρεία και το τέλος της
Τον Οκτώβριο του 959, ο Κωνσταντίνος Ζ΄ απεβίωσε. Η αιτία του τέλους του δεν έχει επιβεβαιωθεί, επειδή ο γιος του από την Ελένη, ο Ρωμανός Β΄ και η σύζυγός του Θεοφανώ προσπάθησαν δύο φορές να τον δηλητηριάσουν. Ο Ρωμανός Β΄ έγινε αυτοκράτορας. Μετά το τέλος του Κωνσταντίνου Ζ΄, οι πέντε κόρες του (Ζωή, Θεοδώρα, Αγάθη, Θεοφανώ και Άννα) στάλθηκαν στο μοναστήρι από τον αδελφό τους Ρωμανό Β΄, που επηρεάστηκε πιθανότατα από τη σύζυγό του. Η Ελένη απεβίωσε στις 19 Σεπτεμβρίου του 961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Ελενη
Θερμίστορ
NTC (Αρνητικού συντελεστή θερμοκρασίας)
όπου I είναι το ρεύμα που το διαρρέει και V είναι η πτώση τάσης πάνω του. Αυτή η ισχύς μετατρέπεται σε θερμότητα, η οποία μεταφέρεται στο περιβάλλον. Ο ρυθμός μεταφοράς περιγράφεται από το νόμο ψύξης του Νεύτωνα:
PT=K(T(R)-To)
όπου T(R) είναι η θερμοκρασία του θερμίστορ, ως συνάρτηση της αντίστασης του R, T0 είναι η θερμοκρασία του περιβάλλοντος και K είναι η σταθερά κατανάλωσης, η οποία συνήθως εκφράζεται σε milliwatts / βαθμό Κελσίου. Σε κατάσταση ισορροπίας, οι δύο τιμές πρέπει να είναι ίσες.
PE=PT
Το ρεύμα ή η τάση πάνω στο θερμίστορ  εξαρτώνται από το συγκεκριμένο κύκλωμα στο οποίο είναι τοποθετημένο. Ως ένα απλό παράδειγμα, εάν η τάση στο θερμίστορ διατηρείται σταθερή,  από το Νόμο του Ohm έχουμε Ι=V/R και η εξίσωση σε κατάσταση ισοροπίας μπορεί να λυθεί ως προς την θερμοκρασία περιβάλλοντος,  ως συνάρτηση της μετρούμενης αντίστασης R του θερμίστορ:
To=T(R)-V2/KR
Με αυτόν μπορούμε να μετρήσουμε την θερμοκρασία περιβάλλοντος αντισταθμίζοντας το σφάλμα λόγω αυτοθέρμανσης.
Η σταθερά κατανάλωσης Κ είναι ένα μέτρο της θερμικής αγωγιμότητας του θερμίστορ προς το περιβάλλον του. Συνήθως δίνεται σε ακίνητο αέρα ή σε καλά αναδευόμενο λάδι. Τυπικές τιμές σε θερμίστορς σχήματος μικρής χάντρας γυαλιού είναι: 1,5 mW/°C σε αέρα και 6,0 mW/°C σε καλά αναδευόμενο με λάδι. Αν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι γνωστή εκ των προτέρων, τότε το θερμίστορ μπορεί να χρησιμοποιηθεί λύνοντας την παραπάνω σχέση ως προς Κ για τη μέτρηση του συντελεστή κατανάλωσης. Δεδομένου ότι ο συντελεστής κατανάλωσης αυξάνει με το ρυθμό της ροής ενός ρευστού ρευστού γύρω από το θερμίστορ, το θερμίστορ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αισθητήρας του ρυθμού ροής του ρευστού.
Η ισχύς που καταναλώνεται πάνω στο θερμίστορ, όταν προορίζεται για μέτρηση θερμοκρασίας του περιβάλλοντος, διατηρείται σε πολύ χαμηλό επίπεδο για να διασφαλιστεί μικρό σφάλμα στη μέτρηση της θερμοκρασίας λόγω αυτοθέρμανσης (όταν δεν κάνουμε αντιστάθμιση). Ωστόσο ορισμένες εφαρμογές των θερμίστορ βασίζονται στην αυτοθέρμανση τους, ώστε να ανέβει η θερμοκρασία τους αρκετά πάνω από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Με αυτό τον τρόπο ο αισθητήρας στη συνέχεια ανιχνεύει ακόμη και μικρές αλλαγές στη θερμική αγωγιμότητα του με το περιβάλλον. Τέτοιες εφαρμογές περιλαμβάνουν ανίχνευση της στάθμης υγρών και μέτρησης της ροής υγρών και του αέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερμόμετρα Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Ρόιγος
Ο Ρόιγος, λατιν: Rhoegus, ήταν βασιλιάς των Οδρυσών στη Θράκη κατά τον 3ο αι. π.Χ. Είναι γνωστός κυρίως από τα σπάνια νομίσματά του και μια επιγραφή γκράφιτο από τον τάφο τού Kazanlăk που αποκαλύφθηκε το 2008 από τον Konstantin Bošnakov. Γιος τού Σεύθη Γ΄ ή μάλλον τού Σεύθη Δ΄.
Βιογραφία
Η αφάνεια του Ρόιγου έρχεται σε αντίθεση με την φαινομενικά ασφαλή απόδοση του πολυτελούς τάφου Kazanlăk σε αυτόν, και η ακριβής χρονολογική του θέση και οι σχέσεις του παραμένουν ασαφείς. Σύμφωνα με την επιγραφή γκράφιτο, ο Ρόιγος ήταν γιος κάποιου Σεύθη, αλλά ποιος από τους βασιλείς που ονομάζονται Σεύθης εννοείται, (αν είναι βασιλιάς) είναι αβέβαιο. Δεδομένης της θέσης του τάφου κοντά στη Σευθόπολη και της διαδεδομένης τάσης να συσχετίζονται τα πιο θεαματικά ευρήματα στην περιοχή με τον διάσημο ιδρυτή της πόλης Seuthes Σεύθη Γ΄, ο Ρόιγος έχει χαρακτηριστεί γιος του Σεύθη Γ΄ από ορισμένους συγγραφείς, και η Γονιμάση (Gonimasē), σύζυγος ενός Σεύθη, έχει προταθεί ως μητέρα του Ρόιγου. Άλλοι έχουν επισημάνει την πιθανότητα ότι το όνομα «Ρόιγος» είναι μία παραλλαγή της ορθογραφίας του «Ραίζδου» και πρότειναν να τον ταυτίσουν με τον Ραίζδο, τον πατέρα του Κότυ Γ΄ (Οδρυσών). Ενώ και οι δύο ταυτοποιήσεις θα μπορούσαν να είναι σωστές, ακόμα και αν τα δύο ονόματα είναι παραλλαγές τού ίδιου ονόματος, θα μπορούσαν να ισχύουν για διαφορετικά άτομα. Πολλά από αυτά εξαρτώνται από την αβέβαιη χρονολογία του Ρόιγου. Ο Bošnakov χρονολόγησε τον τάφο Kazanlăk στα μέσα του 3ου αι. π.Χ., κάτι που θα απέκλειε την ταύτιση τού πατέρα τού Ρόιγου Σεύθη με τον Σεύθη Γ΄ (ένας ώριμος άνδρας τη δεκαετία του 320 π.Χ., αν όχι ήδη πατέρας μεγάλων γιων το 330 π.Χ., και χωρίς να μαρτυρείται Ρόιγος ανάμεσα στους αρκετούς, γνωστούς γιους του). Αυτό θα ήταν συμβατό με μία ημερομηνία καταστροφής της Σευθόπολης στα μέσα του 3ου αι., η οποία έχει προταθεί ως διόρθωση στον πιο παραδοσιακό συσχετισμό τού τέλους της πόλης με τις Κελτικές επιδρομές του 270 π.Χ. (αν και η καταστροφή της βασιλικής κατοικίας δεν χρειάζεται να έχει άμεση σχέση με την ημερομηνία τού τάφου).
Ανάλογα με το αν ανήκει στα μέσα ή στις αρχές του 3ου αι. π.Χ., ο Ρόιγος έχει τοποθετηθεί δοκιμαστικά ως δισεγγονός, ή ως (ανεπιβεβαίωτος) γιος του Σεύθη Γ΄, δηλ.: Σεύθης Γ΄ (πριν από το 324-μετά το 312 π.Χ.) > Tήρης Δ΄ > Σεύθης Δ΄ > Ρόιγος (π. 250 π.Χ.) ή Σεύθης Γ΄ (πριν από το 324-μετά το 312 π.Χ.) > Ρόιγος (από τη Γονιμάση, πριν από το 280 π.Χ. π.). Εάν η δεύτερη (από εικασία) γενεαλογία είναι σωστή, ο Ρόιγος θα μπορούσε (αλλά δεν χρειάζεται) να ταυτιστεί με τον Ραίζδο, του οποίου ο πατέρας είναι άγνωστος (εκτός αν ήταν ο Κότυς Β΄ (Οδρυσών)), και ο γιος του οποίου Κότυς Γ΄ μαρτυρείται βασιλιάς κάπου μεταξύ 276 και 267 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Οδρυσών
Σίντι Λόπερ
Η Σίντι Λόπερ (Cynthia Ann Stephanie Lauper, 22 Ιουνίου 1953) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, ηθοποιός και ακτιβίστρια. Η καριέρα της ξεπερνά τα σαράντα χρόνια.
Καριέρα
Ο δίσκος της She's So Unusual (1983) ήταν ο πρώτος δίσκος από γυναίκα καλλιτέχνη που μπήκε τέσσερις φορές στις 5 πρώτες θέσεις στο Billboard Hot 100 - "Girls Just Want to Have Fun", "Time After Time", "She Bop" και "All Through the Night" - και χάρισε στην Λόπερ το βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Καλλιτέχνη στα 27α Βραβεία Γκράμμυ το 1985. Η επιτυχία της συνεχίστηκε με το τραγούδι για την ταινία Γκούνις: Το κυνήγι της μεγάλης περιπέτειας που συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο της, True Colors (1986). Αυτός ο δίσκος περιλάμβανε επίσης το νούμερο ένα σινγκλ "True Colors" και το "Change of Heart", που κατέκτησε την τρίτη θέση στους πίνακες επιτυχιών.
Από το 1983, η Λόπερ έχει κυκλοφορήσει έντεκα δίσκους και έχει συμμετάσχει σε πολλά άλλα έργα. Το 2010, το Memphis Blues έγινε ο πιο επιτυχημένος μπλουζ δίσκος της χρονιάς στο Billboard, παραμένοντας στο νούμερο ένα στα Billboard Blues Albums charts για 13 συνεχόμενες εβδομάδες. Το 2013, η Λόπερ κέρδισε Βραβείο Τόνυ Καλύτερης Σύνθεσης για το μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ Kinky Boots, έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε σε αυτήν την κατηγορία. Το εν λόγω μιούζικαλ έλαβε πέντε ακόμα Βραβεία Τόνυ, μεταξύ των οποίων Καλύτερου Νέου Μιούζικαλ. Το 2014, η Λόπερ έλαβε το Γκράμι Καλύτερου Άλμπουμ για Μιούζικαλ. Το 2016, η παραγωγή του West End κέρδισε το βραβείο Best New Musical στα Βραβεία Ολίβιε.
Η Λόπερ έχει πουλήσει πάνω από 50 εκατ. δίσκους παγκοσμίως. Έχει κερδίσει βραβεία Γκράμι, Όσκαρ, στα Τόνυ, στα MTV, στα Billboard και στα American Music Awards. Κάτοχος αστεριού τόσο στη Λεωφόρο της Δόξας για Στιχουργούς όσο και στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ, η Λόπερ είναι μια από τους ελάχιστους καλλιτέχνες που έχει κερδίσει τρία από τα τέσσερα μεγαλύτερα American entertainment awards. Η Λόπερ κέρδισε το πρώτο Best Female Video prize στα VMA 1984 για το τραγούδι "Girls Just Want to Have Fun". Το μουσικό βίντεο έχει αναγνωριστεί από τα MTV, VH1 και Rolling Stone ως ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά βίντεο της εποχής. Βρίσκεται στο Rock and Roll Hall of Fame Museum στην έκθεση Women Who Rock. Ο πρώτος δίσκος της συμπεριλαμβάνεται στην λίστα του περιοδικού Rolling Stone με τους 500 Καλύτερους Δίσκους Όλων των Εποχών ενώ το "Time After Time" συμπεριλαμβάνεται στην λίστα του VH1 με τα 100 Καλύτερα Τραγούδια των 25 Τελευταίων Ετών. Το VH1 έχει κατατάξει την Λόπερ στο No. 58 στην λίστα με τις 100 Καλύτερες Γυναίκες του Rock & Roll.
Η Λόπερ είναι γνωστή για την ιδιόμορφη εικόνα της, προβάλλοντας μια ποικιλία χρωμάτων στα μαλλιά και εκκεντρικό ρουχισμό, καθώς και για την ισχυρή και δεινή ικανότητά της στο τραγούδι.
Η Λόπερ έχει ισχυρό ανθρωπιστικό έργο, κυρίως ως υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ στις ΗΠΑ. Οι φιλανθρωπικές προσπάθειές της αναγνωρίστηκαν το 2013 όταν ήταν ειδική καλεσμένη στην τελετή της δεύτερης θητείας του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Ο καλύτερός μου φίλος (ταινία 2001)
Ο καλύτερός μου φίλος είναι μια ελληνική κωμωδία του 2001 σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου και Λάκη Λαζόπουλου. Είναι το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο του Λάνθιμου. Η ταινία παρουσιάστηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 42ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Εισπράξεις
Η ταινία γνώρισε εμπορική επιτυχία, πουλώντας 350.000 εισιτήρια στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο πούλησε 7.914 εισιτήρια.
Σύλβια Μάσσυ
Η Σύλβια Μάσσυ (Sylvia Lenore Massy) είναι μια Αμερικανίδα επιχειρηματίας, παραγωγός, μηχανικός ήχου, συγγραφέας και καλλιτέχνης. Η Μάσσυ είναι ίσως περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της το 1993 το Undertow, το  διπλά πλατινένιο σε πωλήσεις της εναλλακτικής  metal μπάντας Tool και τα έργα με τους System of a Down, ο Τζόνι κας και Red Hot Chili Peppers.
Ο καλύτερός μου φίλος (ταινία 2001)
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Σύλβια Μάσσυ
Από τον Ρικ Ρούμπιν και πέρα
Η Μάσσυ μίξαρε πολλά projects για τον παραγωγό Rick Rubin, συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ του Τζόνι Κας Unchained, η οποία κέρδισε ένα Βραβείο Γκράμι για το Best Country Album το 1997. Με τον Ρούμπιν, επίσης ηχογράφησε τους Tom Petty και τους Heartbreakers, Slayer, Ντόνοβαν, Geto Boys, The Black Crowes, Danzig, και System of a Down" στο ντεμπούτο άλμπουμ τους. Στη δεκαετία του '90, Massy συνέβαλε στη παραγωγή  των Red Hot Chili Peppers, Sevendust, και Powerman 5000,  Το 1997 Massy μίξαρε τους  Beastie Boys στο "Tibetan Freedom Concert" στη Νέα Υόρκη με τον Adam Yauch και παραγωγό τον  Pat McCarthy.
Ασφόδελος ο κοίλος
μικρογραφία|Λεπτομέρεια άνθους, Ασφόδελος ο κοίλος (Asphodelus fistulosus), Ακρόπολη Τειχών, Θεσσαλονίκη μικρογραφία|Ασφόδελος ο κοίλος (Asphodelus fistulosus), Ακρόπολη Τειχών, Θεσσαλονίκη Ο ασφόδελος ο κοίλος (Asphodelus fistulosus), ανήκει στην οικογένεια Λιλιίδες (LILIACEAE) και κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη σχεδόν την Ελλάδα (απουσιάζει μόνο στο ΒΔ τμήμα). Είναι ετήσιο φυτό, σπάνια πολυετές, με πολλούς λεπτούς, κοίλους βλαστούς που συναντάται σε χέρσες, πετρώδεις τοποθεσίες, μέχρι 800μ. Τα άνθη είναι λευκά ή ελαφρώς ρόδινα με μια επιμήκη καφετιά νεύρωση στη μέση. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ασφοδελοειδή
Μαρία Παλαιολογίνα (κόρη Γουλιέλμου Θ΄ του Μομφερράτου)
Η Μαρία Παλαιολογίνα (19 Σεπτεμβρίου 1508 - 15 Σεπτεμβρίου 1530) από τον Οίκο των Παλαιολόγων ήταν ευγενής στο Μομφερράτο.
Βιογραφία
Ήταν το πρώτο τέκνο του Γουλιέλμου Θ΄ Παλαιολόγου μαρκησίου του Μομφερράτου και της Άννας των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Αλανσόν.
Αδέλφια της ήταν η Μαργαρίτα Παλαιολογίνα και ο Βονιφάτιος Δ΄ Παλαιολόγος. Γεννήθηκε στο Καζάλε και το 1517 η μητέρα της τη μνήστευσε με τον Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα μααρκήσιο της Μάντουας. Ο υποψήφιος γαμπρός κατηγόρησε τη Μαρία ότι προσπάθησε να δηλητηριάσει την ερωμένη του Ισαβέλλα Μποσέττι, σύζυγο του κόμη του Καλβιζάνο και ο γάμος ακυρώθηκε. Τότε ο Φρειδερίκος Β΄ μνηστεύθηκε την Ιουλία της Αραγωνίας, 3η εξαδέλφη του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, ο οποίος από μαρκήσιο τον αναβίβασε σε δούκα.
Το 1518 απεβίωσε ο πατέρας της και τον Ιούνιο του 1530 ο αδελφός της Βονιφάτιος Θ΄ ένεκα πτώσης από το άλογο, έτσι το ενδιαφέρον του Φρειδερίκου Β΄ για τη Μαρία ανανεώθηκε. Ακύρωσε τον αρραβώνα του με την Ιουλία και πλήρωσε 50.000 δουκάτα στον Κάρολο Ε΄ γι' αυτό. Αλλά η Μαρία απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1530 στο Καζάλε σε ηλικία 22 ετών· έτσι ο υποψήφιος γαμπρός νυμφεύτηκε την αδελφή της Μαργαρίτα, μόνη κληρονόμο του Μομφερράτου.
Παραπομπές
Μαρια
Μελανούρι
Το μελανούρι (Oblada melanura Λινναίος, 1758 ) είναι ένα Μεσογειακό ψάρι του αλμυρού νερού που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών. Είναι το μόνο είδος του γένους Oblada.
Χαρακτηριστικά
Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.
Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.
Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.
Τρόπος ζωής
Τα μελανούρια είναι παμφάγα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας μετακινούνται πολύ αναζητώντας την τροφή τους.Σε μικρή ηλικία τρέφονται με κρουστοφόρα και μικρά ασπόνδυλα, καθώς και με κάποια είδη του ζωοπλαγκτού, ενώ μεγαλώνοντας θα εμπλουτίσουν το διαιτολόγιό τους και με φυτικές τροφές.Τα συναντάμε σε ρηχά και βαθειά νερά, σε μικρά κοπάδια στο βυθό, σε αμμούδες και φυκιάδες και κοντά σε βράχους της ακτής.
Αναπαραγωγή
Τα μελανούρια είναι γονοχωριστικό είδος, δηλαδή έχουν ένα φύλο σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν, όμως και περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε ότι μπορεί να κάνουν αλλαγή φύλου από θηλυκά και να γίνουν αρσενικά (όχι όμως το αντίστροφο), χωρίς να έχει βρεθεί προφανής αιτία. Γεννούν μια φορά το χρόνο, την περίοδο από Απρίλιο μέχρι Ιούνιο.
Αλιεία
Το μελανούρι πιάνεται συνήθως με παραγάδια, δίχτυα και αρμίδι με φελά καθώς και με συρτή δολωμένη με απλό πούπουλο γλάρου που σκεπάζει το αγκίστρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαρίδες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Great Wall Sailor
Το Great Wall Sailor ήταν μεγάλο pick-up αυτοκίνητο της κινεζικής αυτοκινητοβιομηχανίας The Great Wall Motors και παρήχθη από το 2001 έως και το 2010. Το μοντέλο φέρνει κάτω από το καπό του τον ίδιο κινητήρα με το SUV Great Wall Safe, που κατασκευαζόταν ταυτόχρονα (2001 - 2009), και έχει παρόμοιες ιδιότητες με αυτό, όπως το ότι κυκλοφόρησε στις εκδόσεις 4x2 (επίσης πισωκίνητη) και 4x4. Το 2008 το Sailor υπέστη μια ανανέωση, η οποία διήρκησε μέχρι και τη λήξη της παραγωγής του.
Το Sailor ανήκει στην κατηγορία των pick-up, αν και επίσης κατασκευάστηκε και μια Wagon έκδοση (καθώς η καρότσα καλυπτόταν) με την ονομασία Great Wall Sing. Επιπλέον, ως αντικαταστάτης του μοντέλου, καθορίστηκε το Great Wall Wingle 3 για την απλούστερη έκδοση.
Παραπομπές
Sailor Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Χαρά Καφαντάρη
Η Χαρά Καφαντάρη (γεννημένη στις 3 Απριλίου 1958) είναι Ελληνίδα γεωλόγος και πολιτικός. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι συνταξιούχος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.
Βιογραφία
Εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο στη δεύτερη εκλογική περιφέρεια της Αθήνας με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου 2012, του Ιανουαρίου 2015 και του Σεπτεμβρίου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών
Βραχοτσοπανάκος
μικρογραφία Ο Βραχοτσοπανάκος (ορθότ. βραχοτσομπανάκος) είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Σιττιδών, ένας από τους τσοπανάκους (γένος Sitta) που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Sitta neumayer και περιλαμβάνει 5 υποείδη.
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους, Sitta, προέρχεται από τον αρχαίο ελληνικό όρο σίττα. Πρόκειται για επιφώνημα το οποίο χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί στην αρχαιότητα για να καθοδηγούν τα ποίμνια («ουκ από τας κράνας σίττ’ αμνίδες» Θεόκρ., «σίτθ’ α Κυμαίθα, ποτί τον λόφον» Θεόκρ.). Προφανώς, πρόκειται για ονοματοποιημένο όρο, δηλαδή καταγραφή του ήχου που παρήγαγαν με το στόμα τους οι ποιμένες για να καλούν τα κοπάδια, πιθανότατα το διαπεραστικό σφύριγμα που χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα. Παραλλαγές αυτού του φωνήματος είναι τα, επίσης αρχαία, επιφωνήματα ψίττα και ψύττα. Μάλιστα, η λέξη συνδέεται με τον νεοελληνικό διαλεκτικό τύπο σίττα ή σίτα, που χρησιμοποιείται για την ονομασία της κατσίκας.
Τον όρο «εκλογίευσαν» οι Αριστοτέλης, Ησύχιος κ.α. χρησιμοποιώντας τη λέξη σίττη αντί για το ίδιο το επιφώνημα έτσι, ώστε να γίνεται αναφορά στο πτηνό. Τον όρο, δανείστηκε κατόπιν η λατινική (από το 1544) και, στη συνέχεια, επιστράφηκε στη νεοελληνική γλώσσα ως αντιδάνεια λέξη. Ο εκλατινισμένος όρος neumayer στην επιστημονική ονομασία του είδους αναφέρεται στον Αυστριακό βοτανικό και συλλέκτη Φ. Νοϊμάγερ (Franz Neumayer, 1791-1842), προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε το πτηνό.
Τόσο η αγγλική (Rock nuthatch ) όσο και η ελληνική λαϊκή ονομασία του πτηνού παραπέμπουν στα προτιμώμενα ενδιαιτήματά του.
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό ζωολόγο Κ. Μικαέλες (Georg Christian Karl Wilhelm Michahelles 1807 – 1834), υπό τη σημερινή του ονομασία (Ραγκούσα –σημ. Ντουμπρόβνικ, 1830).
Συνδέεται φυλογενετικά με το είδος S. tephronota, με τα δύο taxa, συχνά, να θεωρούνται παρακλάδι της «ομάδας» «S. europaea». Πιθανότατα, κατέστησαν πλήρως οικολογικά απομονωμένα το ένα με το άλλο, όταν απομονώθηκαν γεωγραφικά, με το S. neumayer να προσαρμόζεται στο μεσογειακό κλίμα και το S. tephronota σε περισσότερο ηπειρωτικές συνθήκες (με ψυχρότερους χειμώνες και θερμότερα καλοκαίρια), που ευνοούσαν μεγαλύτερο μέγεθος σώματος και ράμφους.
Επίσης, η τραχειά φωνή και λεπτομέρειες στο φώλιασμα, δεικνύουν ιδιαίτερα στενή σχέση με το είδος S. cashmirensis.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το είδος εμφανίζει περιορισμένο φάσμα κατανομής σε περιοχές του Παλαιού Κόσμου (Παλαιαρκτική οικοζώνη). Σε αυτές τις περιοχές εξάπλωσης απαντά αποκλειστικά ως επιδημητικό πτηνό.
Στην Ευρώπη, απαντά μόνον από τις Δαλματικές ακτές και ανατολικότερα προς Ν. Βαλκάνια.
Στην Ασία, παρομοίως, η κατανομή περιορίζεται στην Τουρκία, σε κάποιες χώρες του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής, φθάνοντας μέχρι το Ιράν, όπου και βρίσκεται το ανατολικότερο όριο του φάσματος κατανομής. Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο βραχοτσοπανάκος είναι αυστηρά καθιστικό είδος, στους περισσότερους πληθυσμούς, εκτός από κάποια μετα-αναπαραγωγική διασπορά νεαρών ατόμων, κυρίως υψομετρική (π.χ. Βουλγαρία και Ισραήλ).
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί, από τη Σλοβενία.
Στην Ελλάδα, ο βραχοτσοπανάκος απαντά ως επιδημητικό πτηνό στην βόρεια και κεντρική χώρα, καθώς και στην Πελοπόννησο και σε μερικά νησιά. Από την Κρήτη αναφέρεται ότι, είχε παρατηρηθεί παλαιότερα, ενώ από την Κύπρο αναφέρεται ως τυχαίος επισκέπτης.
Βιότοπος
Ο βραχοτσοπανάκος διαβιοί σε βραχώδεις περιοχές, δηλαδή εντελώς διαφορετικά ενδιαιτήματατα από τον συγγενικό δεντροτσοπανάκο, κάτι που διευκολύνει την αναγνώριση των δύο ειδών μεταξύ τους. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται πετρώδεις πλαγιές, γκρεμοί και φαράγγια, συνήθως σε ξηρές, άνυδρες θέσεις, από τις ακτές μέχρι τα 1.000-2.500 μ.
Στην Ελλάδα, ο βραχοτσοπανάκος απαντά, αντίστοιχα, σε βραχώδεις ορεινές πλαγιές, πετρώδεις λόφους και παρόμοια ενδιαιτήματα (βλ. και Κατάσταση στην Ελλάδα).
Μορφολογία
thumb|right|300px|Ενήλικος δεντροτσοπανάκος Ο βραχοτσοπανάκος ανήκει σε μια οικογένεια πτηνών που χαρακτηρίζονται από μεγάλο -σε σχέση με το σώμα- κεφάλι, σχεδόν ανύπαρκτο λαιμό, κοντή ουρά, ισχυρότατο ράμφος και πόδια. Συνήθως εμφανίζουν γκρίζα ή κυανογκρίζα άνω επιφάνεια σώματος και μαύρη οφθαλμική λωρίδα, που εκτείνεται από τη βάση του ράμφους μέχρι τον αυχένα.
Μοιάζει πολύ με τον δεντροτσοπανάκο, αλλά ο λάρυγγας, το στήθος, η κάτω επιφάνεια σώματος και οι πλευρές έχουν υπόλευκο ή καθαρά λευκό χρώμα και, μόνον αχνές, ωχροσκωριόχρωμες αποχρώσεις στην περιοχή της αμάρας. Το στιβαρό ράμφος είναι ελάχιστα μακρύτερο από του δεντροτσοπανάκου, πολύ μυτερό -σαν στιλέτο (sic), σκούρο γκρι, ενώ οι ταρσοί και τα πόδια είναι ανοικτά καφετί ή γκριζωπά. Η περιοχή των πηδαλιωδών φτερών της ουράς δεν φέρει μελανό χρώμα, ούτε και λευκά στίγματα.
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές:
Τροφή
Ο βραχοτσοπανάκος θεωρείται εντομοφάγο πτηνό, αν και το διαιτολόγιο περιλαμβάνει και μικρή ποσότητα φυτικού υλικού. Ιδιαίτερη προτίμηση δείχνει στις αράχνες και σε κάποια έντομα, κυρίως κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Τον χειμώνα μπορεί να τρέφεται με σαλιγκάρια και φυτικό υλικό, κυρίως σπέρματα. Τα νεαρά άτομα τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με ιπτάμενα έντομα που επιλέγουν οι γονείς τους, τα οποία συλλαμβάνονται εν πτήσει.
Ηθολογία
Όπως οι δεντροτσοπανάκοι, οι βραχοτσοπανάκοι κινούνται με γρήγορες και απότομες κινήσεις και μικρά, διαδοχικά άλματα αλλά, αντίθετα με εκείνους, μόνο στα βράχια και τις μεγάλες πέτρες. Όταν το περιβάλλον είναι κατάλληλο (π.χ. Ελλάδα) απαντούν σε ικανοποιητικούς αριθμούς, δηλώνοντας την παρουσία τους λόγω της δυνατής φωνής τους, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Φωνή
Ο βραχοτσοπανάκος έχει πολύ δυνατό, διαπεραστικό και υψίσυχνο κάλεσμα που, τις περισσότερες φορές προδίδει την παρουσία του στον χώρο. Το κάλεσμα αυτό μοιάζει με σφύριγμα και ερμηνεύει, εν πολλοίς, την ονομασία του γένους (βλ. Ονοματολογία). Το τραγούδι του μοιάζει με του δεντροτσοπανάκου, αλλά είναι λιγότερο μελωδικό, το οποίο αρθρώνει από εκτεθειμένη θέση (perching). Γενικά, είναι πολύ πιο θορυβώδης από αυτόν.
Αναπαραγωγή
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χαρακτηριστική φωλιά βραχοτσοπανάκου Η περίοδος φωλιάσματος ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή: Μάρτιο με Απρίλιο (Ισραήλ), Απρίλιο (Ιράν), μέσα Απριλίου με τέλη Μαΐου (Ελλάδα). Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο, σπανιότερα δύο φορές.
Η φωλιά κατασκευάζεται στην κοιλότητα ή ρηχή ρωγμή κάποιου βράχου, σπανιότερα στην κουφάλα ενός δένδρου και διαφέρει αρκετά από εκείνη του δεντροτσοπανάκου. Η βάση της φωλιάς βρίσκεται μέσα στη ρωγμή αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της (15-19 εκ.) εξέχει από αυτήν. Το δομικό υλικό είναι σκληρή λάσπη και το σχήμα της είναι σφαιρικό ή σφαιροειδές (σαν «φλάσκα»), αλλά η άκρη εμφανίζει κωνική προέκταση (2,5 εκ), όπου βρίσκεται η στενή είσοδος. Το εσωτερικό της φωλιάς επιστρώνεται με βρύα, τρίχες, μαλλί και πολλά, μικρά φτερά. Η διάρκεια κατασκευής μπορεί να φθάσει τις 10 ημέρες.
Η γέννα αποτελείται από 6 έως 10 (-13) υποελλειπτικά αβγά, διαστάσεων 20,6 Χ 15,3 χιλιοστών. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, διαρκεί 15-18 ημέρες, αλλά παρατείνεται σε κακές καιρικές συνθήκες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι (altricial) και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων, ενώ η πτέρωση πραγματοποιείται στις 23-25 ημέρες.
Κατάσταση πληθυσμού
Το είδος, λόγω του ευρέος φάσματος κατανομής του και των λίγων κινδύνων που αντιμετωπίζει. δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζεται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) από την IUCN.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Παρόλο που δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, απαντά σε μεγάλα νησιά του Ιονίου (Κέρκυρα, Λευκάδα, Ζάκυνθο), ενώ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το taxon της Λέσβου, από συστηματική άποψη (βλ. Εισαγωγή και Πίνακα υποειδών). Για την Κρήτη υπάρχουν ελάχιστες αναφορές από το 1994, όχι όμως από τις Κυκλάδες.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο ο Βραχοτσοπανάκος απαντά και με τις ονομασίες: Σφυριχτής (Αττική), Τσοπανάκι και Τσοπανοπούλι.
Σημειώσεις
ii. Για την ορθότητα της γραφής με δύο -τ- βλ. Ονοματολογία
iii. Στο παρόν λήμμα ακολουθείται η κατά Howard & Moore (4th ed.)  ταξινομική. Ωστόσο, αυτό κατ’ ουδένα τρόπο αποτελεί στατική κατάσταση, αλλά ως εκ της δυναμικής φύσεως του αντικειμένου, μπορεί να υπόκειται σε τυχόν αλλαγές (βλ. Συστηματική ταξινομική)
Βαφές Χανίων
Ο Βαφές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 210 μέτρων. Απέχει από τα Χανιά 37 χιλιόμετρα. Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό πιθανόν δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του χωριού Κούρτα (αργότερα Σκούτζα), το οποίο βρίσκεται ανατολικά του Βαφέ, το οποίο καταστράφηκε από πειρατές. Είναι πιθανόν να δημιουργήθηκε κατά τη Β΄ βυζαντινή περίοδο και αναφέρεται σε έγγραφα της οικογένειας Σκορδύλη. Σε ενετικές πηγές αναφέρεται ως «Βαφές, Βαμμένος ποταμός». Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι ως Vaffea στην επαρχία Αποκορώνου το 1577. Η πιο πιθανή ετυμολογία του ονόματος είναι να προέρχεται από κάποιον βαφέα. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα, το χωριό αναφέρεται ως Vaffe, με 193 κατοίκους, και ως Vaffea με 50 οφειλόμενες αγγαρίες. Ο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Vaffes και ο Αντόνιο Τριβάν στο χρονικό του ως Vaffea.
thumb|262x262px|Άποψη της εισόδου του σπηλαίου Κρυονερίδα. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, το χωριό ήταν βακουφικό, αφιερωμένο στο τζαμί του Φιντίκ Χατζή Μεχμέτ στον Χάνδακα. Τον Αύγουστο του 1821, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, στο σπήλαιο Κρυονερίδα, στη χαράδρα Λαγγός, νοτιοδυτικά του Βαφέ, οι Οθωμανοί έπνιξαν με καπνό 130 κατοίκους του χωριού οι οποίοι είχαν καταφύγει στο σπήλαιο. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, στον Βαφέ δόθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1866 μάχη ανάμεσα στον Μουσταφά πασά και τον Ιωάννη Ζυμβρακάκη, η οποία έληξε με νίκη των Τούρκων. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στον Βαφέ κατοικούσαν 65 χριστιανικές και 3 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, ο Βαφές υπαγόταν στον δήμο Φρε και είχε 700 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Βαφέ
Το χωριό κατά τη διάρκεια της κατοχής έγινε κέντρο φιλοξενίας των συμμαχικών δυνάμεων που είχαν απομείνει μετά την μάχη της Κρήτης. Ένας κάτοικος με το όνομα Νίκος Βανδουλάκης φιλοξένησε τόσους πολλούς που έγινε γνωστός με το όνομα "Βρετανός Πρόξενος". Τις 12 Δεκεμβρίου 1944, οι Γερμανοί επιτέθηκαν με τανκ στον Βαφέ, αλλά δεν κατάφεραν να προχωρήσουν. Αποτέλεσμα της μάχης ήταν ο τραυματισμός 40 Γερμανών και 5 Ελλήνων.
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται από δύο τμήματα του συνεκτικού πυρήνα και μεμονωμένα κτίσματα και γειτονιές στις παρυφές τους. Τα περισσότερα από τα κτίσματα διασώζουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό το αρχικό τους τμήμα που χρονολογείται στην όψιμη Βενετοκρατία ή την πρώιμη Τουρκοκρατία. Ο Βαφές υπέστη εκτεταμένες επεμβάσεις κατά το δεύτερο μισό του 19ου αι., οπότε εμφανίζονται νεοκλασικιστικά στοιχεία που συμπληρώνουν τα κτίσματα. Μεταξύ των κτισμάτων, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα εξής:
Στη θέση Αμπαδιά βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, με ενετική καμπάνα του 1581. Λίγο ψηλότερα από το χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη. Βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται ο βυζαντινός ναός Ασωμάτων.
Στο χωριό επίσης έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα μνημεία οι οίκιες:
Στη χαράδρα Λάγγος, 1 χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού, πέρα από το σπήλαιο Κρυονερίδα βρίσκεται σπήλαιο στη θέση Καλαμάτο, με όμορφη διακόσμηση και μικρούς θαλάμους και βάραθρα. Έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την νεολιθική και ελληνιστική εποχή.
Οικονομία
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Το χωριό παράγει κτηνοτροφικά προϊόντα, λάδι, χαρούπια και κρασί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Μπάρλεν Βιαπούρι
Ο Μπάρλεν Βιαπούρι (Paramasivum Pillay "Barlen" Vyapoory) είναι πολιτικός από τον Μαυρίκιο και αντιπρόεδρος της χώρας από το 2016. Ως αντιπρόεδρος ανέλαβε υπηρεσιακά την προεδρία μετά την παραίτηση της Αμινά Γκουρίμπ, το 2018 μέχρι τον Νοέμβριο του 2019, οπότε παραιτήθηκε. Νωρίτερα υπηρέτησε ως ύπατος αρμοστής της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου στη Νότια Αφρική και υπηρέτησε ως πρόεδρος της αρμοστείας. Είναι μέλος του Μαχητικού Σοσιαλιστικού Κινήματος.
Στις 23 Μαρτίου 2018 τέθηκε σε ισχύ η παραίτηση της προέδρου Αμινά Φαχίμ και ο Βιαπούρι ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας,θέση στην οποία παρέμεινε ως τις 26 Νοεμβρίου 2019.
Τον διαδέχθηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος ο Έντι Μπαλανσί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μαυρίκιου Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Μαυρίκιου
Μίλγιαν Μίλγιανιτς
Ο Μίλγιαν Μίλγιανιτς (Миљан Миљанић, 4 Μαΐου 1930 – 13 Ιανουαρίου 2012) ήταν Γιουγκοσλάβος, μετέπειτα Σέρβος, ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός, προπονητής και διοικητικός αξιωματικός.
Γεννημένος στη Μπίτολα, στη Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, ο Μίλγιανιτς πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε αυτό που αργότερα θα γινόταν Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας εντός της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τελικά η σημερινή Βόρεια Μακεδονία.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μίλγιανιτς ήταν προπονητής του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου (κέρδισε 10 τρόπαια), της Ρεάλ Μαδρίτης (κέρδισε διαδοχικούς τίτλους Πριμέρα Ντιβισιόν, συμπεριλαμβανομένου ενός νταμπλ τη σεζόν 1974–75), της Βαλένθια ΚΦ (απογοητευτική περίοδος που κράτησε τρία τέταρτα της σεζόν 1982-83 όταν απολύθηκε, με την ομάδα στην 17η θέση στο πρωτάθλημα) και την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, της οποίας ήταν προπονητής στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1974 και του 1982.
Η επιρροή του στο παιχνίδι του ποδοσφαίρου στη Γιουγκοσλαβία είναι τεράστια καθώς μια ολόκληρη γενιά προπονητών, συμπεριλαμβανομένων των Μίροσλαβ Μπλάζεβιτς, Ίβιτσα Όσιμ, Τόζα Βεσελίνοβιτς, κ.α. ήρθαν υπό την διδασκαλία του. Εκτός από τους θαυμαστές, ο Μίλγιανιτς έχει το μερίδιο των επικριτών που θεωρούν το σήμα κατατεθέν του, η προσεκτική και αμυντική τακτική, καθώς και η εξάρτηση από μεγαλύτερους ηλικιακά παίκτες, συνέβαλαν στα κακά αποτελέσματα και το μη ελκυστικό παιχνίδι της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980.
Το 2002, για τη συνεισφορά του στο ποδόσφαιρο, ο Μίλγιανιτς έγινε ο αποδέκτης του Τάγματος Αξίας της FIFA — η υψηλότερη διάκριση που απονέμεται από τη FIFA.
Πρώιμη ζωή
Ο Μίλγιανιτς γεννήθηκε το 1930 στη Μπίτολα, μια πόλη στην οποία είχε βρει δουλειά ο γεωμέτρης πατέρας του, Ακίμ Μίλγιανιτς και στην οποία μετακόμισε την οικογένεια δύο χρόνια νωρίτερα το 1928. Προηγουμένως, το 1922, ο Ακίμ είχε έρθει στο Βελιγράδι από το Μαυροβούνιο για να σπουδάσει στη Σχολή Γεωδαισίας που είχε ανοίξει πρόσφατα. Η οικογένεια αποτελούνταν επίσης από τη μητέρα Ζόρκα και δύο αδερφές.