cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμλοδιπίνη
Φαρμακολογία
Η αμλοδιπίνη μειώνει σημαντικά τη συνολική αγγειακή αντίσταση χωρίς να μειώνει την καρδιακή παροχή εκφραζόμενη από τον ρυθμό-πίεση και την καρδιακή συσταλτικότητα σε σύγκριση με τη βεραπαμίλη, μια μη διυδροπυριδίνη. Αντιθέτως, μετά από θεραπεία διάρκειας ενός μήνα με αμλοδιπίνη, η καρδιακή παροχή αυξήθηκε σημαντικά. Σε αντίθεση με τη βεραπαμίλη που έχει αποτελεσματικότητα στη συγκράτηση της συναισθηματικής διέγερσης και μειώνει το καρδιακό φορτίο χωρίς μείωση των απαιτήσεων της καρδιακής παροχής, η αμλοδιπίνη αυξάνει την απόκριση της καρδιακής παροχής ταυτόχρονα με το αυξημένο λειτουργικό καρδιακό φορτίο.
Μηχανισμός δράσης
Η αμλοδιπίνη είναι ένας αγγειοεπιλεκτικός αποκλειστής διαύλων ασβεστίου και αναστέλλει την κίνηση των ιόντων ασβεστίου στα κύτταρα των λείων μυών των αγγείων και των καρδιακών μυών που αναστέλλει τη συστολή των καρδιακών μυών και των κυττάρων των λείων μυών των αγγείων. Η αμλοδιπίνη αναστέλλει την εισροή ιόντων ασβεστίου στις κυτταρικές μεμβράνες, με μεγαλύτερη επίδραση στα αγγειακά κύτταρα λείου μυός. Αυτό προκαλεί αγγειοδιαστολή και μείωση της περιφερειακής αγγειακής αντίστασης, μειώνοντας έτσι την αρτηριακή πίεση. Οι επιδράσεις της στον καρδιακό μυ αποτρέπουν επίσης την υπερβολική συστολή στις στεφανιαίες αρτηρίες.
Αρνητικές ινοτροπικές επιδράσεις μπορούν να ανιχνευθούν in vitro, αλλά τέτοια αποτελέσματα δεν έχουν παρατηρηθεί σε ακέραια ζώα σε θεραπευτικές δόσεις. Μεταξύ των δύο στερεοϊσομερών [ R (+), S (-)], το (-) ισομερές έχει αναφερθεί ότι είναι πιο δραστικό από το (+) ισομερές. Η συγκέντρωση ασβεστίου στον ορό δεν επηρεάζεται από την αμλοδιπίνη. Και αναστέλλει συγκεκριμένα τα ρεύματα των καναλιών L- τύπου Cav1.3 στην σπειραματοειδή ζώνη του επινεφριδίου.
Οι μηχανισμοί με τους οποίους η αμλοδιπίνη ανακουφίζει τη στηθάγχη είναι:
Φαρμακοκινητική
με-πλαίσιο| Η αμλοδιπίνη και ένας από τους κύριους μεταβολίτες της: Ο δακτύλιος που περιέχει άζωτο οξειδώνεται και δύο από τις πλευρικές αλυσίδες υδρολύονται. Η αμλοδιπίνη έχει μελετηθεί σε υγιείς εθελοντές μετά από από του στόματος χορήγηση επισημασμένων με 14C φαρμάκων. Η αμλοδιπίνη απορροφάται καλά από την στοματική οδό με μέση στοματική βιοδιαθεσιμότητα περίπου 60%. Ο χρόνος ημιζωής της αμλοδιπίνης είναι περίπου 30 ώρες έως 50 ώρες και οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από 7 έως 8 ημέρες ημερήσιας δοσολογίας. Στο αίμα έχει υψηλή δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα 97,5%. Ο μεγάλος χρόνος ημιζωής του και η υψηλή βιοδιαθεσιμότητά του είναι σε μεγάλο βαθμό μέρος του υψηλού pKa (8.6). Ιονίζεται σε φυσιολογικό ρΗ, και έτσι μπορεί να προσελκύσει έντονα πρωτεΐνες. Μεταβολίζεται αργά στο ήπαρ από το CYP3A4, με την αμινομάδα να οξειδώνεται και τον πλευρικό εστέρα της να υδρολύεται, με αποτέλεσμα έναν ανενεργό μεταβολίτη πυριδίνης. Η νεφρική είναι η κύρια οδός απέκκρισης με περίπου το 60% της χορηγούμενης δόσης να ανακτάται στα ούρα, κυρίως ως ανενεργοί μεταβολίτες της πυριδίνης. Ωστόσο, η νεφρική δυσλειτουργία δεν επηρεάζει σημαντικά την απέκκριση της αμλοδιπίνης. 20-25% του φαρμάκου απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Εστέρες Κατηγορία:Πυριδίνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Χλωροαρένια Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες
Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας
Η Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας η επονομαζόμενη και Ευσεβής (Maria I de Portugal, Λισσαβώνα, 17 Δεκεμβρίου 1734 – Ρίο ντε Τζανέιρο, 20 Μαρτίου 1816) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν η μεγαλύτερη από τις τέσσερις κόρες του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωσήφ Α΄ και της Μαριάννας Βικτωρίας των Βουρβόνων. Με την άνοδο του πατέρα της στον θρόνο το 1750 πήρε τον τίτλο της πριγκίπισσας της Βραζιλίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία Φραγκίσκη Ισαβέλλα Ιωσηφίνα Αντωνία Γερτρούδη Ρίτα Ιωάννα παντρεύτηκε το 1760 τον θείο της, αδελφό του πατέρα της, Πέτρο, ο οποίος με την άνοδό της στον θρόνο έγινε συμβασιλέας του ηνωμένου βασιλείου της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας. Η πρώτη της πράξη σαν βασίλισσα ήταν να απολύσει τον αντιδημοτικό πρωθυπουργό του πατέρα της, μαρκήσιο του Πομπάλ.
Εξορία στη Βραζιλία
200px|μικρογραφία|δεξιά|Η Μαρία Α΄ το 1808 Υπέφερε από θρησκευτικό αμόκ και μελαγχολία, ως εκ τούτου ήταν ιδιόρρυθμη και δεν μπορούσε να αναλάβει σοβαρές κρατικές υποθέσεις, κάτι που έκανε από το 1799 ο αντιβασιλιάς γιος της, Ιωάννης. Ο Γάλλος στρατηγός Ζυνό υπό τις διαταγές του Ναπολέοντα επιτέθηκε στην Πορτογαλία το 1807 και κατέλαβε τη Λισσαβώνα, ενώ η βασιλική οικογένεια δραπέτευσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.
Ο Αγγλικός στρατός υπό τον Άρθουρ Ουέλσλυ άρχισε να πολιορκεί τη Λισαβώνα. Οι αρχικές όμως νίκες του επί του Ζυνό, εξαλείφθηκαν από τους ανωτέρους του στο Συνέδριο του Σίντρα στις 30 Αυγούστου 1808. Ο Ουέλσλυ κατέβηκε ξανά στην Πορτογαλία και επικεφαλής Πορτογαλικών και Αγγλικών δυνάμεων ετοιμάστηκε για νέο πόλεμο κατά των Γαλλο-Ισπανών στην άμυνα της γραμμής των Τόρες Βέδρας την περίοδο 1809 – 1810. Με την οριστική συντριβή του Ναπολέοντα το 1815, η Μαρία ανακηρύχθηκε βασίλισσα της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας, ως ηνωμένο βασίλειο. Αλλά η υπέργηρη και ιδιότροπη Μαρία παρέμεινε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου και πέθανε το 1816.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1760 τον θείο της Πέτρο Γ΄ της Πορτογαλίας και παιδιά της ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάρχες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Φεστιβάλ Μουσικής και Τεχνών Coachella Valley
Αρχικά η διεξαγωγή του φεστιβάλ πραγματοποιούταν σε μια διάρκεια δυο ημερών, έπειτα τριών και πλέον σε δυο σαββατοκύριακα, όπου προσκαλούνται διάφοροι καλλιτέχνες και τραγουδιστές με σκοπό να "δώσουν ζωή" σε αυτό το πολύ-αναμενόμενο φεστιβάλ. Παράλληλα, παράδοση έχει θεωρηθεί η διαδικασία δημιουργίας διάφορων ενδυμάτων που αντιπροσωπεύουν τον χαρακτήρα του καθενός καθώς αποτελεί βασικό λόγο για τον οποίο χιλιάδες άτομα επισκέπτονται το συγκεκριμένο φεστιβάλ κάθε χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες στην Αμερική
Κατάλογος έργων του Αρνόλφο ντι Κάμπιο
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων γλυπτικής του Ιταλού γλύπτη, αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Αρνόλφο ντι Κάμπιο (Arnolfo di Cambio, 1232/1240-1302/1310).
Εκτός από τα έργα που ακολουθούν, πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν η συμμετοχή του σε δύο τουλάχιστον δημιουργίες του δασκάλου του, Νικόλα Πιζάνο: στην Σαρκοφάγο του Αγίου Δομηνίκου στον φερώνυμο ναό της Μπολόνιας και στον άμβωνα του Duomo της Σιένας (βλ. λήμμα Κατάλογος έργων του Νικόλα Πιζάνο).
ΝτιΚαμπιο
Βιταμίνη D
thumb|300px|Είδη Βιταμινών D
Η Βιταμίνη D είναι οργανική ουσία, ανήκει και στις βιταμίνες αλλά και στις ορμόνες. Έχει λάβει το προσωνύμιο «η βιταμίνη του ήλιου», επειδή πέραν της πρόσληψής της από τα τρόφιμα, παράγεται φυσικά από τον οργανισμό μας όταν η ηλιακή ακτινοβολία έρχεται σε επαφή με το δέρμα μας.
Βιοχημεία
Η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή και επηρεάζει τη λειτουργία σχεδόν 2.000 διαφορετικών γονιδίων. Η πιο σημαντική ίσως ιδιότητα της βιταμίνης D είναι η ρύθμιση της απορρόφησης του ασβεστίου και του φωσφόρου. Επίσης, η βιταμίνη D διευκολύνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η επαρκής πρόσληψη βιταμίνης D είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη των οστών και των δοντιών αλλά και για την αυξημένη αντίσταση σε ορισμένες ασθένειες. Η βιταμίνη D είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη και έχει άμεση δράση στα γονίδια μας.
Αποδεδειγμένη κλινική δράση
Πέρα από τις παραπάνω βασικές της ιδιότητες, η βιταμίνη D μπορεί επίσης να παίξει καθοριστικό ρόλο:
- στη μείωση του κινδύνου σκλήρυνσης κατά πλάκας (Journal of the American Medical Association)
- στη μείωση του κινδύνου καρδιοπάθειας (Circulation)
- στη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης των συμπτωμάτων της γρίπης (American Journal of Clinical Nutrition)
Ανεπάρκεια
Έχει παρατηρηθεί ότι στην Ελλάδα έχουμε ανεπάρκεια των βιταμινών D και D3. Αυτό οφείλεται κυρίως στις κάτωθι αιτίες:
- Δερματική χρώση (στις Μεσογειακές χώρες το σκούρο δέρμα δυσχεραίνει την πρόσληψη της)
- Στις Μεσογειακές χώρες δεν καταναλώνουμε τις λιπαρές τροφές που την περιέχουν αφού το κύριο λίπος της διατροφής μας είναι το ελαιόλαδο
- Το γεωγραφικό πλάτος της Ελλάδας (34°- 41°)  δεν επιτρέπει επαρκή υπεριώδη ακτινοβολία τους χειμερινούς μήνες και ιδιαίτερα στις βόρειες περιοχές της (γεωγραφικό πλάτος> 39°)
Πηγές πρόσληψης και συνιστώμενη πρόσληψη
Μπορούμε να πάρουμε βιταμίνη D και μέσω της διατροφής μας, από τροφές όπως ο σολομός, οι σαρδέλες, ο κρόκος του αυγού, οι γαρίδες, τα ενισχυμένα δημητριακά και ο ενισχυμένος χυμός πορτοκαλιού. Εάν δεν καλύπτουμε τις ημερήσιες ανάγκες μας σε βιταμίνη D μέσω της έκθεσης στον ήλιο και της διατροφής, καλό θα είναι να πάρουμε συμπλήρωμα βιταμίνης D.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Τροφίμων και Γεωργικών Επιστημών (IFAS), οι ποσότητες βιταμίνης D που πρέπει να λαμβάνουμε (διεθνείς μονάδες IU την ημέρα) έχουν ως εξής:
- παιδιά και έφηβοι: 600 IU
- ενήλικες έως 70 ετών: 600 IU
- ενήλικες άνω των 70 ετών: 800 IU
- εγκυμονούσες και γυναίκες που θηλάζουν: 600 IU
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιταμίνες Κατηγορία:Στεροειδή
Κιστέρνα του Αετίου
Η δεξαμενή του Αέτιου (λατιν.: cistren Aetii) ήταν μια σημαντική ρωμαϊκή δεξαμενή νερού στην πόλη της Μεσαιωνικής Κωνσταντινούπολης. Κάποτε ήταν μία από τις μεγαλύτερες βυζαντινές δεξαμενές· τώρα είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1928 είναι γνωστή ως Karagümrük stadyumu ή Vefa stadyumu, ενώ στην Οθωμανική περίοδο ήταν γνωστή ως Çukurbostan.
Τοποθεσία
Αν και σύμφωνα με μία ύστερη παράδοση, η ανέγερση της δεξαμενής -η οποία βρισκόταν στη ΙΔ΄ περιοχή της Κωνσταντινούπολης- χρονολογείται από τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Βάλη (β.364-78), ωστόσο επιβεβαιώνεται ότι η κιστέρνα κτίστηκε το 421 από τον Αέτιο, praefectus urbi τηνς Κωνσταντινούπολη το 419 και praefectus praetorio Orientis το 425, επί του Αυτοκράτορα Θεοδόσιου Β΄ (β. 408–50). Η δεξαμενή μπερδεύτηκε από τους μελετητές για μεγάλο χρονικό διάστημα με τη δεξαμενή του Βώνου ή με εκείνη του Άσπαρος και μόνο τα τελευταία χρόνια έγινε με βεβαιότητα η ταύτισή της. Η γιγαντιαία δεξαμενή ήταν προσανατολισμένη παράλληλα με έναν κλάδο της Μέσης οδού, της κεντρικής οδού της Πόλης, ο οποίος συνέδεε την Πύλη του Χαρισίου με το κέντρο της πόλης και περνούσε κοντά από την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων. Τροφοδοτείτο από την κύρια παροχή ύδατος, δηλ. ήταν συνδεδεμένη με το υδραγωγείο του Βάλη. Λόγω των τεράστιων διαστάσεων της, στη Ρωμαϊκή εποχή η δεξαμενή χρησιμοποιήθηκε συχνά ως σημείο αναφοράς για τον προσδιορισμό άλλων κτηρίων, όπως των μοναστηριών του Προδρόμου της Πέτρας, τα Ρωμαίου και τα Μάρα.
Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ο Γάλλος ταξιδιώτης του 16ου αιώνα Pierre Gilles αναφέρει ότι περίπου το 1540 η δεξαμενή ήταν ήδη άδεια. Κατά την οθωμανική περίοδο, η ονομασία της Çukurbostan ("κοίλος κήπος") προδίδει ότι η κατασκευή χρησιμοποιήτο ως κήπος λαχανικών.
Από τη δεκαετία του 1920 η κατασκευή έχει μετατραπεί σε γήπεδο και από το 1928 φιλοξενεί ένα χώρο ποδοσφαίρου, το γήπεδο Karagümrük (ή Vefa, από την ομάδα ποδοσφαίρου Βέφα ΣΚ), το οποίο είναι το γήπεδο της ομάδας Fatih Karagümrük SK.
Πρόβλημα ταύτισης
Οι προσπάθειες για τον εντοπισμό της θέσης της δεξαμενής του Αετίου ξεκίνησαν αρκετά αργά. Η δεξαμενή είχε ταυτιστεί διαδοχικά: με μία δεξαμενή που βρίσκεται κοντά στο Παλάτι του Πορφυρογενήτου (Tekfur Saray), που τώρα έχει εξαφανιστεί· με τη δεξαμενή που βρισκόταν στην αυλή του μικρού τζαμιού Κεφελί· με τη θολωτή δεξαμενή που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Çukurbostan της Πύλης της Αδριανούπολης και γνωστής ως Zina Yokusu Bodrumi. Το κλειδί για την τελική ταύτιση της θέσης της ήταν η πληροφορία ότι η δεξαμενή του Αέτιου βρισκόταν κοντά στο μοναστήρι του Προδρόμου της Πέτρας, το οποίο ήταν σίγουρα στην κοιλάδα που χώριζε τον Ε΄ από το ΣΤ΄ λόφο: αυτό οδήγησε στην ταυτοποίησή της με την Çukurbostan κοντά στην Πύλη της Αδριανούπολης.
Περιγραφή
Η δεξαμενή έχει ορθογώνιο σχέδιο με τεράστιες διαστάσεις, που είναι 244 μ. Χ 85 μ.: το μέσο βάθος της κυμαίνεται μεταξύ 13 μ. - 15 μ. Η χωρητικότητά της ήταν περίπου 250.000-300.000 κ.μ. νερού. Οι τοίχοι της, 5,2 μ. πάχους, και μερικώς ακόμη στη θέση τους, κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τη ρωμαϊκή τεχνική οικοδόμησης που ονομάζεται opus listatum, στην οποία εναλλάσσονται τέσσερις σειρές τούβλων με δέκα σειρές πέτρας, ένα κομψό μοτίβο παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιείται στη δεξαμενή του Άσπαρος. Έχει υποτεθεί ότι αυτή η δεξαμενή χρησιμοποιήθηκε για να τροφοδοτεί με νερό την τάφρο των τειχών της Πόλης, αλλά είναι πιο πιθανό ότι ήταν μια κεντρική δεξαμενή, από την οποία το νερό διανεμόταν στην πόλη.
Σάσα Μπανκς
Η Μερσέντες Καέστνερ-Βαρνάντο (Mercedes Kaestner-Varnado, 26 Ιανουαρίου 1992) είναι Αμερικανίδα παλαίστρια, που έχει συμβόλαιο με το WWE.
Πρώτα χρόνια
Η Καέστνερ-Βαρνάντο γεννήθηκε στο Φέρφιλντ της Καλιφόρνια, ενώ αργότερα μετακόμισε στη Βοστόνη οπού ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία στην πάλη.
Καριέρα στην πάλη
Η Καέστνερ-Βαρνάντο άρχισε την εκπαίδευση της το 2008 και μετά απο δύο χρόνια άρχισε την πορεία της στην ανεξάρτητη σκηνή της πάλης. Το 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με την κορυφαία εταιρεία πάλης WWE και στάλθηκε για εκπαίδευση στο NXT Wrestling. Εκεί άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Σάσα Μπανκς". Toν Φεβρουάριο του 2015 κατάφερε να κερδίσει το Γυναικείο Πρωτάθλημα NXT, το οποίο και κράτησε μέχρι τον Οκτώβριο.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Futurama (βιντεοπαιχνίδι)
Το Futurama είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας τρίτου προσώπου βασισμένο στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων επιστημονικής φαντασίας. Το Futurama κυκλοφόρησε στις πλατφόρμες του PlayStation 2 και του Xbox. Τα πλάνα που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού παρουσιάζονται ως ένα ολόκληρο "χαμένο επεισόδιο" στο DVD της ταινίας Futurama: The Beast with a Billion Backs.
Σενάριο
Το παιχνίδι αρχίζει με τον Καθηγητή Φάρνσγουορθ, ο οποίος φορώντας ένα σομπρέρο, πουλάει την εταιρία διανομής Πλάνετ Εξπρές στην Μαμά, με την δικαιολογία ότι η επιχείρηση έχανε χρήματα εδώ και χρόνια εξαιτίας κακής διαχείρισης. Αυτή η εξαγορά κάνει την Μαμά ιδιοκτήτρια του πάνω από 50% της Γης, επιτρέποντάς την με αυτόν τον τρόπο να γίνει απόλυτη κυβερνήτης της Γης. Πολύ σύντομα, κάνει τους ανθρώπους σκλάβους της.
Μετά την επισκευή του σκάφους της Πλάνετ Εξπρές, οι Φράι, Λίλα, Μπέντερ και Φάρνσγουορθ δραπετεύουν από τη Γη με την καινούρια εφεύρεση του Καθηγητή, το Re-animator, το οποίο επαναφέρει το πλήρωμα πίσω στη ζωή κάθε φορά που αυτοί πεθαίνουν. Παρ' όλα αυτά, η Μαμά τους καταδιώκει σε μία προσπάθεια να αιχμαλωτίσει τον Φάρνσγουορθ. Ελπίζει να μετατρέψει τη Γη σε ένα τεράστιο πολεμικό πλοίο και ο Φάρνσγουορθ είναι το μοναδικό άτομο που γνωρίζει πως να κατασκευάσει μια μηχανή αρκετά μεγάλη, ώστε να μετακινήσει τη Γη. Τελικά καταφέρνει να αιχμαλωτίσει τον Φάρνσγουορθ, τοποθετεί το κεφάλι του σε ένα βάζο και στέλνει το σκάφος προς τον ήλιο με την Λίλα και τον Μπέντερ εν πλω.
Χαρακτήρες
Αν και το παιχνίδι παραμένει γενικά πιστό στη σειρά, πολύ χαρακτήρες απουσιάζουν εντελώς, με σημαντικότερο παράδειγμα την Έιμι Γουόνγκ.
Ανάπτυξη
Πολλά άτομα από την ομάδα της σειράς εργάστηκαν και για το βιντεοπαιχνίδι. Ο Ματ Γκρέινινγκ ήταν υπεύθυνος ανάπτυξης του παιχνιδιού και ο Ντέιβιντ Κόεν ήταν υπεύθυνος για τους ηθοποιούς. Οι ηθοποιοί που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι ίδιοι με αυτούς της σειράς: Μπίλι Γουέστ, Κέιτι Σαγκάλ, Τζον Ντιμάτζιο, Τρες Μακνίλ, Μορίς Λαμάρς και Ντέιβιντ Χέρμαν. Ο Φιλ Λαμάρ και η Λόρεν Τομ δεν συμμετείχαν στο βιντεοπαιχνίδι λόγω περιορισμένου μπάτζετ. Ακόμη, ο Κρίστοφερ Τινγκ που εργάστηκε για την σειρά ανέλαβε και τη μουσική σύνθεση του παιχνιδιού, ενώ ο σεναριογράφος και παραγωγός της σειράς J. Stewart Burns ήταν υπεύθυνος για την πλοκή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2003 Κατηγορία:3D βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox
Δραματουργός
Δραματουργός είναι ελληνική λέξη. Αρχικά ονομαζόταν αυτός που έγραφε δράμα.
Σήμερα σαν έννοια υποδηλώνει ένα άτομο που γνωρίζει τους γραπτούς και άγραφους κανόνες του πολιτισμού. Δια των σφαιρικών θεατρικών και λογοτεχνικής ιστορίας γνώσεων του συμμετέχει ενεργά στις διαδικασίες της δημιουργίας, επικουρείται τη δουλειά του σκηνοθέτη και με τη διαχειριστική και διοικητική δραστηριότητα του υποστηρίζει το υπό παραγωγή έργο.
Ο απαιτητικός δραματουργός γνωρίζει άριστα ξένες γλώσσες και είναι ικανός στη μετάφραση. Τα καθήκοντα του περιλαμβάνουν τη διόρθωση, προσαρμογή και γνωμοδότηση των κειμένων του θεατρικού έργου. Ο καλός δραματουργός συντονίζεται με τους συναδέλφους του, συνεργάζεται με το σκηνοθέτη και με τους ηθοποιούς όντας γέφυρα μεταξύ των δημιουργών και του έργου. Προσφέρει τεχνική βοήθεια στο συγγραφέα χωρίς να παρεμβαίνει υπερβολικά στο έργο.
Η πλειονότητα των λογοτεχνικών δημιουργών στην αρχή της σταδιοδρομίας τους εξασκείται δραστήρια στο ρόλο του δραματουργού. Αυτή η εμπειρία τους συνδράμει αργότερα στη συγγραφή και θεατρική προσαρμογή των έργων τους.
Κατηγορία:Δράμα
Θυλακική υπερκεράτωση
Η Θυλακική Υπερκεράτωση (keratosis pilaris) είναι μια αρκετά συνηθισμένη γενετική πάθηση η οποία εκδηλώνεται με την εμφάνιση τραχέων εξογκωμάτων στο δέρμα. Εμφανίζεται συχνότερα στην ράχη και στις άκρες των βραχιόνων (αν και επηρεάζονται και τα κατώτερα άκρα των βραχιόνων), αλλά εντοπίζεται και στους μηρούς, στα χέρια και στις κορυφές των ποδιών, των λαγόνων, στους γλουτούς, ή οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος πέρα από glabrous δέρματος (όπως για παράδειγμα οι παλάμες). Λιγότερο συχνά, σημάδια εμφανίζονται στο πρόσωπο και πολλές φορές χαρακτηρίζονται λανθασμένα ως ακμή.
Κατηγοριοποίηση
Παγκοσμίως, η θυλακική υπερκεράτωση επηρεάζει περίπου το 40% του ενήλικου πληθυσμού και περίπου το 50%-80% όλων των εφήβων. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες παρά στους άντρες.
Η πάθηση χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μικρών και τραχέων εξογκωμάτων στο δέρμα. Σαν αποτέλεσμα, πολλοί άνθρωποι με θυλακική υπερκεράτωση δεν γνωρίζουν πώς την έχουν και την μπερδεύουν συχνά με την ακμή.
Συμπτώματα και Σημάδια
Η Θυλακική Υπερκεράτωση εμφανίζεται όταν το ανθρώπινο σώμα παράγει περίσσεια κερατίνη, μια φυσική πρωτεΐνη του δέρματος. Η περίσσεια, κρεμοειδούς χρώματος, περικυκλώνει και εγκλωβίζει τους θύλακες της τρίχας στους πόρους. Αυτό προκαλεί τον σχηματισμό "σκληρών βυσμάτων" (η γνωστή διαδικασία της υπερκερατινοποιήσης). Αν και οι άνθρωποι με θυλακική υπερκεράτωση έχουν τα συμπτώματα όλο το χρόνο, αυτά γίνονται εμφανέστερα τους χειμερινούς μήνες όταν τα επίπεδα υγρασίας στον αέρα είναι χαμηλότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Περίοδος Χεϊάν
μικρογραφία|300x300εσ|Το Shishin-den (Αίθουσα κοινού) μαζί το Daigoku-den (Αίθουσα της Πολιτείας) είναι τα μόνα κτήρια που σώθηκαν από την περίοδο Χεϊάν στο Κιότο. μικρογραφία|Εικονογραφημένη [[προμετωπίδα του Μεγάλου Κανόνα των Μοναστικών Κανόνων (Mahâsângha Vinaya), Κεφάλαιο 3. Περίοδος Χεϊάν, μέσα-τέλη 12ου αι., ρολό, χρυσό και ασήμι σε χαρτί indigo (Μουσείο Τέχνης της Χονολουλού). |300x300εσ]] Η περίοδος Χεϊάν (ιαπωνικά: 平安時代, Heian jidai), στην ιαπωνική ιστορία, ονομάζεται η περίοδος μεταξύ 794 και 1185 που πήρε τ' όνομά της από την τοποθεσία της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, η οποία μεταφέρθηκε από τη Νάρα στο Χεϊάν-κυο (σημερινό Κιότο) το 794. Η περίοδος έκλεισε με τον πόλεμο Γκενπέι κατά τον οποίο η φατρία Μιναμότο κέρδισε, και ο αρχηγός της Γιοριτόμο ίδρυσε το σογκουνάτο Καμακούρα.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου Χεϊάν, η αυλή απολάμβανε μια σχετικά μακρά περίοδο ειρήνης και πολιτικής δύναμης στο Κιότο που διήρκεσε σχεδόν 400 χρόνια, μέχρι το 1185. Μία από τις ομάδες με τη μεγαλύτερη επιρροή της εποχής Χεϊάν ήταν η αριστοκρατική φατρία Φουτζιουάρα. Οι Φουτζιουάρα πέτυχαν να κυριαρχήσουν στη βασιλική οικογένεια παντρεύοντας γυναίκες μέλη της οικογένειάς τους με αυτοκράτορες και στη συνέχεια κυβερνούσαν για λογαριασμό των απογόνων όταν αναλάμβαναν τον θρόνο. Έλεγχαν όχι μόνο την πολιτική αυτής της εποχής, αλλά κυριάρχησαν επίσης στο πολιτιστικό περιβάλλον. Η φατρία Φουτζιουάρα τελικά αμφισβητήθηκε από τις φατρίες Μιναμότο και Τάιρα.
Η περίοδος Χεϊάν είδε μεγάλη άνθηση στον ιαπωνικό πολιτισμό από τη λογοτεχνία μέχρι τη ζωγραφική. Οι Ιάπωνες, αφού απορρόφησαν τόσα πολλά από την ήπειρο για αρκετούς αιώνες, άρχισαν να βιώνουν μια αυξανόμενη αίσθηση αυτοπεποίθησης και εκτίμησης της δικής τους γης και κληρονομιάς. Αν και οι εμπορικές αποστολές και οι βουδιστές προσκυνητές συνέχισαν να ταξιδεύουν μεταξύ της Ιαπωνίας και της ηπείρου, η αυλή αποφάσισε να τερματίσει τις επίσημες σχέσεις με την Κίνα. Μεταξύ των σημαντικών πολιτιστικών εξελίξεων αυτής της εποχής της εσωτερικής πολιτιστικής συγκέντρωσης ήταν η γραφή κάνα, η οποία διευκόλυνε τη γραφή των ιαπωνικών. Επίσης υπήρξε η καλλιέργεια της ποίησης γουάκα και άλλων χαρακτηριστικών λογοτεχνικών μορφών, για παράδειγμα, αφηγηματικών παραμυθιών (μονογκατάρι) και ημερολογίων (νίκι), όπως επίσης ενός χαρακτηριστικού ιαπωνικού στυλ ζωγραφικής, του γιαμάτο-ε. Η γραφή κάνα επέτρεψε την παραγωγή του πρώτου μυθιστορήματος στον κόσμο, της Ιστορίας του Γκέντζι, γραμμένου από την Μουρασάκι Σικίμπου (περίπου το 1020 μ.Χ.), μέλους της φατρίας Φουτζιουάρα.
Την περίοδο Χεϊάν, το κινεζικό πρότυπο συγκεντρωτικής διακυβέρνησης που υιοθετήθηκε για πρώτη φορά στην περίοδο Νάρα (710-784) άλλαξε σταδιακά καθώς η ανάπτυξη των ιδιωτικών περιουσιών (σόεν), που απαλλάσσονταν από τη φορολογία, επιβλήθηκαν στον δημόσιο τομέα και μείωσαν την ουσία της κρατικής διοίκησης. Αργότερα, όταν η δύναμη της φατρίας Φουτζιουάρα εξασθένισε, η πολιτική εξουσία είχε μετατοπιστεί από τους ευγενείς στο Κιότο στους στρατιωτικούς γαιοκτήμονες στις επαρχίες. Όταν το 1185 η φατρία Μιναμότο επιβλήθηκε, ήταν για πρώτη φορά στην ιαπωνική ιστορία που κυβέρνησαν οι στρατιωτικοί ηγέτες ή σόγκουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Ελισάβετ Βακαλίδου
Η Ελισάβετ Βακαλίδου (γνωστή με το όνομα Μπέττυ) (1950) είναι Ελληνίδα τρανσέξουαλ, από τα γνωστότερα διεμφυλικά άτομα στην Ελλάδα, που πρόβαλλε δημοσίως την ταυτότητά της και αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και των παρενδυτικών. Συμμετείχε στη ίδρυση του πρώτου ελληνικού ομοφυλοφιλικού κινήματος στην Ελλάδα, του Α.Κ.Ο.Ε. (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας), έχει συγγράψει δύο αυτοβιογραφικά βιβλία και έχει εμφανιστεί στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Επίσης, είχε προταθεί ως «Πρόσωπο της Χρονιάς» (2007) κατά την διάρκεια του «Ευρωπαϊκού Έτους ίσων ευκαιριών για όλους».
Βιογραφία
Η Βακαλίδου γεννήθηκε ως Περικλής Βακαλίδης στις Φέρες Έβρου το 1950, το τελευταίο από τα πέντε αγόρια μιας αγροτικής οικογένειας. Από την περίοδο της προεφηβείας περίπου και όταν άρχισε να ανακαλύπτει την σεξουαλικότητά της, κατάλαβε πως την έλκυαν τα άτομα του ίδιου φύλου. Οι προτιμήσεις της αυτές δεν άργησαν να γνωστοποιηθούν στο στενό περιβάλλον του χωριού και να προκαλέσουν την οργή της οικογένειας Βακαλίδη. Έτσι, η Μπέττυ έγινε το θύμα κακοποιήσεων και εξευτελισμών, λεκτικών και σωματικών, που την οδήγησαν στο να εγκαταλείψει την πατρική εστία, να σταματήσει το σχολείο και να καταφύγει στην Αθήνα σε ηλικία 15 χρονών. Τον Ιούλιο του 1965 ύστερα από μικρή διαμονή στην Αλεξανδρούπολη (όπου δούλευε μαζί με έναν από τους αδερφούς της) και την Θεσσαλονίκη, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου δούλεψε σε διάφορες περιστασιακές δουλειές.
Στις 16 Φεβρουαρίου 1966 η Μπέττυ συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Αναμορφωτήριο Ανηλίκων με την κατηγορία της αλητείας. Ο εγκλεισμός έγινε ύστερα από απαίτηση της οικογένειας, η οποία διέκοψε απόλυτα και οριστικά την επαφή μαζί της. Στις φυλακές ανηλίκων παρέμεινε μέχρι τα 18 της χρόνια, οπότε και λόγω ενηλικίωσης αποφυλακίστηκε. Το διάστημα της κράτησής της ξανάρχισε το Γυμνάσιο που είχε διακόψει, αλλά δεν κατάφερε να αποφοιτήσει καθώς κόπηκε στις εξετάσεις της Ε' Γυμνασίου. Εκείνη την περίοδο, και από θαυμασμό προς την ανερχόμενη τότε ηθοποιό, Μπέττυ Αρβανίτη, υιοθέτησε και το γυναικείο της όνομα.
Μετά την έξοδο από το αναμορφωτήριο το 1969 δούλεψε σε φορτηγά καράβια, διέμεινε στην Νέα Υόρκη και τελικά, επέστρεψε για μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα το 1972.
Από το 1974 δούλεψε παράνομα ως εκδιδόμενη, από τις πρώτες τρανς που χρησιμοποίησαν την λεωφόρο Συγγρού (όπου μέχρι τότε υπήρχαν μόνο εκδιδόμενες γυναίκες.
Το 1977 το νομοσχέδιο «Περί της εξ αφροδισίων νόσων προστασίας και ρυθμίσεις συναφών θεμάτων» που κατατέθηκε προς ψήφιση στην Βουλή, από την κυβέρνηση Καραμανλή, έδωσε το έναυσμα για την πρώτη μεγάλη δημόσια εμφάνιση των ομοφυλόφιλων και των τραβεστί στην Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτούς και η Μπέττυ, που εκτός από την συμμετοχή της στο νεοϊδρυθέν Α.Κ.Ο.Ε. πρωτοστάτησε και στις κινητοποιήσεις που έγιναν τότε. Με αφορμή το νομοσχέδιο διοργανώθηκε στις 25 Απριλίου 1977 στο θέατρο Λουζιτάνια μεγάλη συγκέντρωση τρανς και ομοφυλόφιλων στην οποία η Μπέττυ εκφώνησε την κεντρική ομιλία. Η συγκέντρωση είχε επιτυχία καο ακολούθησαν πορείες και διαμαρτυρίες των ομοφυλόφιλων που κατέληξαν στην υπαναχώρηση της κυβέρνησης η οποία απέσυρε το νομοσχέδιο προσωρινά.
Όταν το νομοσχέδιο με μερικές επί μέρους αλλαγές ήλθε προς ψήφιση στην Βουλή, από την κυβέρνηση Ράλλη αυτή τη φορά, τον Ιανουάριο του 1981, το ΑΚΟΕ πραγματοποίησε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση σαν συλλογικότητα στην οποία η Μπέττυ συμμετείχε και εκφώνησε ομιλία στην συγκέντρωση των Προπυλαίων, που πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιανουαρίου.
Το βιβλίο διασκευάστηκε σε ταινία μικρού μήκους από τον σκηνοθέτη Δημήτρη Σταύρακα, με τίτλο "Μπέτυ", στην οποία πρωταγωνιστούσε η ίδια, και μάλιστα βραβεύτηκε από την Ένωση Κριτικών στα Φεστιβάλ Δράμας και Θεσσαλονίκης.
Το 1984 προχώρησε σε εγχείρηση αλλαγής φύλου στην Καζαμπλάνκα και απομακρύνθηκε πλέον από τους κοινωνικούς αγώνες, ενώ παράλληλα ξεκίνησε πορεία στο θέατρο και στον κινηματογράφο που φτάνει ως τις μέρες μας. Παράλληλα εργάστηκε σε οίκους ανοχής μέχρι το 2000 οπότε θα εγκαταλείψει οριστικά το επάγγελμα, αφού είχε ήδη εξασφαλίσει τα χρήματα για την υπόλοιπη ζωή της.
Η διαμάχη με τον Κώστα Ταχτσή
Η γνωριμία μεταξύ των δύο έγινε το 1977 την περίοδο και με αφορμή τις κινητοποιήσεις εναντίον του νομοσχεδίου περί αφροδισίων. Ταυτόχρονα με τις κινητοποιήσεις των τρανς κινητοποιήθηκαν και οι ομοφυλόφιλοι για να συμπαρασταθούν στους τρανς και για να δημιουργήσουν το πρώτο οργανωμένο κίνημα των ομοφυλόφιλων (Α.Κ.Ο.Ε.) στην Ελλάδα. Και για τα δυο ζητήματα στρέφονται προς τον διάσημο εκείνη την εποχή ομοφυλόφιλο συγγραφέα Κώστα Ταχτσή. Ο Ταχτσής δεν συμμεριζόταν αυτές τις πρωτοβουλίες καθώς τις θεωρούσε άνευ ουσίας και σε ακατάλληλη χρονική στιγμή και δεν ήθελε με κανένα τρόπο να εμπλέξει το όνομά του με τα ομοφυλόφιλα άτομα. Εκτός αυτού, ο Ταχτσής, προτιμούσε να κρατά κρυφή αυτήν την πλευρά του εαυτού του.
Η Μπέττυ, αναλαμβάνοντας την δημόσια προβολή των αιτημάτων των τρανς στράφηκε σε κάποιες περιπτώσεις στον Ταχτσή για βοήθεια κυρίως πάνω στην συγγραφή κειμένων.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Μπέττυ, ο Ταχτσής που απολάμβανε τότε μεγάλη δημοσιότητα και την εκτίμηση του πνευματικού κόσμου της χώρας, δεν ήθελε να μοιραστεί με κανέναν άλλον και πολύ περισσότερο με μία τρανς (τις περιφρονούσε βαθύτατα, παρόλο που ο ίδιος κυκλοφορούσε συχνά στις πιάτσες του πληρωμένου έρωτα ως γυναίκα) την προβολή. Ο Ταχτσής έγραψε επιστολές σε εφημερίδες εναντίον της και φέρεται να επενέβη για να ματαιώσει θεατρικές συνεργασίες της. Σύμφωνα με μαρτυρία της ίδιας, στις 30 Ιουλίου 1983 τον απήγαγε, ενώ επέστρεφε στην κατοικία του, και τον άφησαν σε ερημικό σημείο με τη βοήθεια άλλων δύο προσώπων που τον ξυλοκόπησαν. Ο Ταχτσής κατέθεσε μήνυση, αν και όχι αμέσως, αλλά η υπόθεση εκδικάστηκε μετά τον θάνατό του, και η Μπέττυ χάρη σε δυο μάρτυρες αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Τρανς άτομα Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες - Ελληνίδες αυτοβιογράφοι
Θεόδοτος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Θεόδοτος μπορεί να αναφέρεται:
Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας
Ο Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας (João VI de Portugal, 13 Μαΐου 1767 – 10 Μαρτίου 1826), ο λεγόμενος και ο Ήπιος από τον Οίκο της Μπραγκάνσα, ήταν βασιλιάς του ενωμένου βασιλείου Βραζιλίας και Πορτογαλίας από το 1815 μέχρι το 1825 με την ανεξαρτητοποίηση της Βραζιλίας υπό τον υιό του, Πέτρο.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ιωσήφ της Βραζιλίας, πέθανε πρόωρα άτεκνος οπότε και έγινε ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου. Το 1792 ανέλαβε ουσιαστική διακυβέρνηση, αφού η μητέρα του ήταν ανίκανη να κυβερνήσει, κυριευμένη από θρησκευτικό ζήλο. Το 1799 ανέλαβε ουσιαστικά και την αντιβασιλεία, τίτλο που κράτησε ως τον θάνατο της μητέρας του το 1816. Η σύζυγος του Καρλόττα Ιωακείμη της Ισπανίας, είχε ισχυρή επιρροή πάνω του.
Εξορία στη Βραζιλία και επαναφορά
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και Βραζιλίας. Το 1807, με την κατάληψη της χώρας του από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στη Βραζιλία, όπου ο ίδιος παρέμεινε και μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815. Η δυσαρέσκεια λόγω της διακυβέρνησής του προκάλεσε ειρηνική επανάσταση το 1820. Ο ίδιος ανταποκρίθηκε, παραχώρησε σύνταγμα και επέστρεψε στην Πορτογαλία, αφήνοντας στη Βραζιλία τον γιο του, Πέτρο.
Στην Πορτογαλία συνάντησε την ανταρσία του άλλου γιου του, Δον Μιχαήλ, το 1821 και το 1823, που υποχρεώθηκε τελικά να τον εξορίσει. Νέα ανταρσία του Πέτρου στη Βραζιλία έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1825, κατά την οποία ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος αυτοκράτορας της Βραζιλίας ως Πέτρος Α΄, ιδρυτής της δυναστείας της Βραζιλίας. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ αρχικά δυσαρεστήθηκε, αλλά στη συνέχεια υποχώρησε κηρύσσοντας τον γιο του βασιλιά της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει λόγος διαχωρισμού τους. Πέθανε στη Λισαβόνα στις 26 Μαρτίου 1826, ενώ σύγχρονες έρευνες έδειξαν ότι δηλητηριάστηκε με αρσενικό.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καρλόττα Ιωακείμη των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Βραζιλίας Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Βόδια του Γηρυόνη
thumb|Ο [[Ηρακλής πολεμάει με το Γηρυόνη αμφορέας του 540 π.Χ., Λούβρο|310x310εσ]] Τα βόδια του Γηρυόνη ήταν στην ελληνική μυθολογία όντα που ανήκαν στον Γηρυόνη, ενός ανθρώπου με τρία σώματα, γιου του Χρυσάωρα. Βρίσκονταν μαζί του στη νήσο Ερύθεια. Είναι γνωστά κυρίως μέσω του δέκατου άθλου του Ηρακλή, αντικείμενο του οποίου απετέλεσε η απαγωγή τους.
Ο Γηρυόνης είχε αναθέσει τη φύλαξη των ζώων τους σε δύο φύλακες, τον Ευρυτίωνα και τον Όρθρο. Ο Ευρυτίων ήταν γιος του Άρη και της Ερυθείας. Ο Όρθρος ήταν ένας τερατόμορφος σκύλος, γιος του Τυφώνα και της Έχιδνας. Είχε δύο κεφάλια και επιπλέον εφτά κεφάλια φιδιού.
Μόλις ο ήρωας έφτασε στην Ερύθεια, και αφού πέρασε τη νύχτα του στο βουνό Άβας, ήρθε αντιμέτωπος με τους δύο φύλακες των ζώων. Τόσο ο Όρθρος, όσο και ο Ευρυτίων βρήκαν τραγικό θάνατο από το ρόπαλο του Ηρακλή. Στη συνέχεια ο Μενοίτιος, φύλακας των βοδιών του Άδη, ειδοποίησε τον Γηρυόνη για τα συμβάντα και έτσι εκείνος έσπευσε να αντιμετωπίσει τον εισβολέα. Ο Ηρακλής κατόρθωσε να εξολοθρεύσει τον Γηρυόνη, αφού τον τόξευσε με τα βέλη του.
Στον δρόμο της επιστροφής, ο Ηρακλής αντιμετώπισε πολλές περιπέτειες. Όταν τελικά επέστρεψε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αμβρακία, ένας οίστρος σταλμένος από την Ήρα διασκόρπισε το κοπάδι των βοδιών στα βουνά. Ο ήρωας κατόρθωσε να περισυλλέξει το μεγαλύτερο μέρος των ζώων. Τα υπόλοιπα παρέμειναν στα βουνά και περιήλθαν σε άγρια κατάσταση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άθλοι του Ηρακλή
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1980-1981
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1980-81 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, τους οποίους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής, αλλά έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου, όπως και στην Γ΄ φάση (των 32), όπου μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής. Από τη Δ΄ φαση (των 16) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Τη σεζόν αυτή οι προημιτελικοί και οι ημιτελικοί αγώνες ήταν διπλοί με κριτήριο πρόκρισης τη συνολική διαφορά πόντων. Ο τελικός διεξήχθη στις 17 Ιουλίου 1981 στο Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε η ΑΕΚ για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Α΄ φάση
Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Βιντεοπαιχνίδι sandbox
Το βιντεοπαιχνίδι sandbox είναι βιντεοπαιχνίδι όπου ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει, να τροποποιήσει ή να καταστρεψει το περιβάλλον του. Ο όρος συνδέεται με το αμμόκουτο (αγγλικά: sandbox) του παιδιού, όπου το παιδί μπορεί να δημιουργήσει και να καταστρέψει, συνήθως χωρίς κάποιο καθορισμένο σκοπό. Βιντεοπαιχνίδια αυτής της κατηγορίας θεωρούνται αυτά των σειρών Grand Theft Auto και Minecraft. Ενίοτε, σε αυτά ο παίκτης έχει σκοπό, εκτός από την τροποποίηση του περιβάλλοντος, να εκτελέσει και κάποιο στόχο. Ο στόχος αυτός απεικονίζεται στο χάρτη του παιχνιδιού με ένα βέλος, το οποίο καθοδηγεί τον παίκτη. Αυτή είναι η διαφορά του ειδους από τα παιχνίδια ανοικτού κόσμου, όπου ο παίκτης είναι ελεύθερος να αλλάξει τους στόχους οποιαδήποτε στιγμή.
Κατηγορία:Είδη βιντεοπαιχνιδιών
Τσούκκα Ροδόπης
Η Τσούκκα είναι μικρό ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα σε υψόμετρο 600 μέτρα, σε απόσταση 40 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 62 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή (μέσω Ραγάδας) και περίπου 6 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τον Κέχρο. Πολιτισμικά, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 65 κάτοικοι αν και μόνιμα διαμένουν πολλοί λιγότεροι εξ΄ αιτίας της δύσκολης μεταφοράς. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Τσούκκα Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
NGC 3301
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3301 31497 05767
Γεώργιος Παπαγιαβής
Ο Γεώργιος Παπαγιαβής (Δρακοβούνι Γορτυνίας, 1911 - Πάτρα, 28 Οκτωβρίου 2011) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Γεννήθηκε στο Δρακοβούνι (Γλόγοβα) Γορτυνίας το 1911 όπου και μεγάλωσε, αλλά έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Πάτρα. Ήταν εκπαιδευτικός, απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας, ενώ αργότερα σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών, έλαβε το αντίστοιχο πτυχίο και άσκησε δικηγορία στην Πάτρα.
Στον πόλεμο του 1940 πολέμησε στη «ζώνη των πρόσω». Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και τραυματίστηκε στα υψώματα του Τεπελενιού. Στην κατοχική περίοδο μπήκε στην Εθνική Αντίσταση από τους πρώτους με το ΕΑΜ. Για τη συμμετοχή του στην αντίσταση κατά της Ιταλογερμανικής κατοχής '41-'44, έλαβε τιμητικό δίπλωμα και μετάλλιο.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας το 1963. Διετέλεσε Υφυπουργός Γεωργίας της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας από τις 26 Ιουλίου 1974 έως τις 9 Οκτωβρίου 1974 με υπουργό τον Δ. Παπασπύρου. Εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου όταν και έλαβε 9,023 σταυρούς προτίμησης. Κατά τη διάρκεια της χούντας, μαζί με άλλους πατρινούς είχαν συστήσει παράρτημα της μυστικής επιτροπής δημοκρατικής νομιμότητας στην Πάτρα, δράση για την οποία διώχθηκε από το χουντικό καθεστώς. Για τον αντιδικτατορικό του αγώνα έχει τιμηθεί από το Πανεπιστήμιο Πατρών. Ήταν δύο φορές υποψήφιος για τον δημαρχιακό θώκο του δήμου Πατρέων χωρίς όμως επιτυχία.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι
Rat Bat Blue
thumb|300px|Το σόλο πλήκτρων του "Rat Bat Blue" θεωρείται από τα σπουδαιότερα της [[ροκ μουσικής]] Το Rat Bat Blue είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το πέμπτο του δίσκου "Who Do We Think We Are", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Ιανουαρίου του 1973, μέσω της "Warner" στην Αμερική και της "ΕΜΙ" στην Ευρώπη.
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Rat Bat Blue" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Δήμος Θηβαίων
Ο Δήμος Θηβαίων είναι δήμος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, που συστάθηκε με τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Θηβαίων, Βαγίων, Πλαταιών και Θίσβης. Η έκταση του νέου δήμου είναι 822,92 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 36.477 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Θήβα.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Θηβαίων είναι ένας από τους έξι δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας που συστάθηκαν το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Νότια βρέχεται από τον Κορινθιακό κόλπο, ενώ στο βορειοκεντρικό τμήμα του δήμου εκτείνεται η πεδιάδα της Θήβας, με τις λίμνες Υλίκη και ανατολικότερα την Παραλίμνη, τμήματα των οποίων υπάγονται στον Δήμο.
Ανατολικά της πόλης της Θήβας υπάρχει το δάσος του Μοσχοποδιού, με αξιοσημείωτο βοτανικό πλούτο, το οποίο απλώνεται πάνω στα υψώματα Μεγάλη και Μικρή Ψηλόραχη (στο κέντρο), τον λόφο Κουμέρκι (βόρεια) και το ύψωμα Σωρός (547 μ., στα ανατολικά). Στα εδαφική επικράτεια του Δήμου ανήκουν τα όρη Ελικώνας, Κιθαιρώνας και Ύπατο, καθώς και τα νησάκια Αλατονήσι, Βρόμα, Γκρομπολούρα, Κουβέλι, Μακρονήσι, Ταμπούρλο και Φονιάς, κατά μήκος των ακτών του Κορινθιακού κόλπου.
Δημοτικές Ενότητες και Κοινότητες
Ο Δήμος Θηβαίων υποδιαιρείται σε τέσσερις δημοτικές ενότητες (Θηβαίων, Βαγίων, Θίσβης και Πλαταιών), οι οποίες ταυτίζονται με τους αντίστοιχους καταργηθέντες δήμους. Η Δημοτική Ενότητα (Δ.Ε.) Θηβαίων αποτελείται από έξι κοινότητες, η Δ.Ε. Βαγίων από μία, η Δ.Ε. Θίσβης από πέντε και η Δ.Ε. Πλαταιών επίσης από πέντε κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα πρώην δημοτικά διαμερίσματα. Τοπικές έδρες αυτών είναι αντίστοιχα η Θήβα, τα Βάγια, η Δομβραίνα και οι Πλαταιές.
Ακολουθούν οι πληθυσμοί των επιμέρους ενοτήτων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 :
Πολιτικά
Στις δημοτικές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου (α' γύρος), προηγήθηκε ο Σπύρος Νικολάου, με ποσοστό 39,08% ακολουθούμενος από τον Νικόλαο Σβίγγο που συγκέντρωσε ποσοστό 28,76%. Στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Νοεμβρίου 2010 (β' γύρος), δήμαρχος του δήμου Θηβαίων εξελέγη ο Σπύρος Νικολάου με ποσοστό 61,96% έναντι 38,04% του αντιπάλου του, πρώην δημάρχου Νικόλαου Σβίγγου. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον πρώτο γύρο ήταν 62,81% ενώ στον δεύτερο 47,34%.
Στις συγκεκριμένες δημοτικές εκλογές το πιο επικρατέστερο κόμμα ήταν η Νέα Δημοκρατία με 61,96% ποσοστό και 8,996 ψήφους. Τα άλλα δύο ήταν το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 38,04% και 5,523 ψήφους, και η Δημοκρατική Αριστερά με ποσοστό 17,66% και 3,511 ψήφους.
Διατηρητέα Κτίρια
Παρακάτω αναφέρονται τα διατηρητέα κτίρια του δήμου σύμφωνα με τη Διεύθηνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού
Αθλητισμός
Το πλέον δημοφιλές άθλημα στο δήμο είναι το ποδόσφαιρο. Ο δήμος Θηβαίων έχει 15 ποδοσφαιρικούς συλλόγους, ανάμεσα στους οποίους η ομάδα του Α.Ο. Θήβα αγωνίζεται στη Δ΄ Εθνική, ενώ όλες οι άλλες συμμετέχουν στα τοπικά πρωταθλήματα Βοιωτίας. Στην Α' Κατηγορία αγωνίζονται ο Α.Σ Πελοπίδας Θήβας 2004, ο Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων, ο Π.Α.Σ. Κιθαιρώνας Καπαρελίου, ο Α.Ο. Πλαταιών και ο Α.Ε.Σ. Ελεώνα και στην Β' Κατηγορία ο Γ.Α.Σ. Ιωνικός Αστέρας Θήβας 2005, ο A.Γ.Σ. Ιόλαος Θήβας, ο Α.Ο. Ελικώνας Δομβραίνας, ο Α.Ο. Ελλοπιακός, ο Α.Σ. Πανβαγιακός, η Α.Ο. Δόξα Μουρικίου, ο Α.Ο. Ύπατου και ο Α.Ο. Μελισσοχωρίου.
Στο δήμο επίσης υπάρχουν 4 ομάδες καλαθοσφαίρισης (Α.Σ. Άρης Θήβας (γυναικών), Α.Σ. Άρης Θήβας (ανδρών), Γ.Σ. Ηρακλής Θήβας, και Γ.Σ. Κάδμος Θήβας (ανδρών)) οι οποίες αγωνίζονται όλες στην πόλη της Θήβας. Η πλέον επιτυχημένη από αυτές είναι ο Α.Σ. Άρης Θήβας (γυναικών) ο οποίος τις περιόδους 2003-04, 2005-06 και 2006-07 συμμετείχε στην Α1 Κατηγορία.
Επίσης στην πόλη της Θήβας υπάρχουν 2 σύλλογοι στίβου (Γ.Σ. Πίνδαρος Θήβας και Γ.Σ. Κάδμος Θήβας) και 3 πολεμικών τεχνών (Α.Σ. Παγκράτης Θήβας, Α.Σ. Βοιωτικός Θήβας, Α.Σ. Ο Σπάρτακος Θήβας). Ακόμη κάθε χρόνο διεξάγεται ο Ποδηλατικός γύρος της Θήβας και ο Γύρος της Καδμείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θηβαιων
Νίκος Στρατάκης (ζωγράφος)
Ο Νίκος Στρατάκης είναι Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Γιάννη Μόραλη και Δημήτρη Μυταρά στη ζωγραφική και τον Βασίλη Βασιλειάδη στη σκηνογραφία. Όντας ακόμα φοιτητής εργάστηκε ως βοηθός σκηνογράφου και σκηνογράφος στον κινηματογράφο σε ελληνικές και ξένες παραγωγές. Μετά το πέρας των σπουδών του ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη ζωγραφική, την οποία και ασκεί επαγγελματικά. Έργα του βρίσκονται σε συλλογές ιδιωτών, μουσείων και υπουργείων στην Ελλάδα καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στο εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Ατομικές εκθέσεις
μικρογραφία|Nikos Stratakis/ Νίκος Στρατάκης:" Acropolis" oil on canvas, 35x70, 2008
Διεθνείς Εκθέσεις Τέχνης
• §        2019: Art Revolution Taipei. Taipei, Taiwan, Ταϊβάν μικρογραφία|Girl with Fruit, Oil on Canvas
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσικής Ομοσπονδίας
μικρογραφία|150x150εσ|Έμβλημα της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής μικρογραφία|Πρώην λογότυπο της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Центральная избирательная комиссия Российской Федерации (Центризбирком)) είναι το ανώτερο εξουσιακό σώμα υπεύθυνο για τη διεξαγωγή των ομοσπονδιακών εκλογών και την επίβλεψη των τοπικών εκλογών στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1993 και αποτελείται από 15 μέλη. Ο Πρόεδρος της Ρωσίας, η Κρατική Δούμα και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας διορίζουν από πέντε μέλη. Με τη σειρά τους, αυτά τα μέλη εκλέγουν τον Πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο και τον Γραμματέα. Η Επιτροπή βρίσκεται στην εξουσία για μια θητεία τεσσάρων ετών.
Στις 30 Ιανουαρίου 2007, ο Πρόεδρος της Ρωσίας πέρασε μια τροποποίηση στη ρωσική εκλογική νομοθεσία, η οποία θα επιτρέψει στους ανθρώπους χωρίς νομική τριτοβάθμια εκπαίδευση να γίνουν μέλη της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής.
Διεθνής Συνεργασία
Η ΚΕΕ της Ρωσίας είναι μέλος του Συλλόγου Εκλογικών Αξιωματούχων Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Μέλη
Η σύνθεση της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής τον Αύγουστο του 2018 ήταν η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές εκλογές
Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας
Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας (κατά κόσμον Σταύρος Νανάκης) γεννήθηκε το 1957 στο Ηράκλειο Κρήτης.
Είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου και των τμημάτων Ιστορίας και Αρχαιολογίας και Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Αγκαράθου. Το 1988 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1992 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος υπό του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμοθέου.
Στις 3 Νοεμβρίου 2001 εξελέγη από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης δια κλήρου πρώτος Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 3 Νοεμβρίου 2001.
Το 1988 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ και από το 1989 διδάσκει Εκκλησιαστική Ιστορία στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Έχοντας περάσει απ’ όλες τις βαθμίδες, εξελέγη τακτικός Καθηγητής το 2002. Μετά το 2017 μετατάχθηκε στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού στην ίδια Σχολή. Το διάστημα 1992 - 1994 διετέλεσε Πρώτος σχολάρχης της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Διοικούσης Επιτροπής της Πατριαρχικής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Ηρακλείου Κρήτης από το 2006 - 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μητροπολίτες Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου
Παλαιοκώμη Σερρών
Η Παλαιοκώμη είναι χωριό του Δήμου Αμφίπολης στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών. Είναι το μεγαλύτερο χωριό του δήμου Αμφίπολης από άποψη πληθυσμού (1.293 κάτοικοι ), μετά το Ροδολίβος.
Αρχαιότητα
Οι πληροφορίες για την περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, είναι έμμεσες και προέρχονται από την ανασκαφική δραστηριότητα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Έχει εντοπιστεί αρχαίο νεκροταφείο της ρωμαϊκής εποχής που έχει δώσει ενεπίγραφα ειδώλια και ελληνικές επιτύμβιες επιγραφές.
Με βάση τα παραπάνω θεωρείται βέβαιη η ύπαρξη αρχαίου πολίσματος σε σημείο ανάμεσα στην Παλαιοκώμη και τη Νέα Φυλή.
Βυζαντινή εποχή
Στη βυζαντινή εποχή το κάτω μέρος της κοιλάδας του Στρυμόνα ανήκε κυρίως σε Μονές του Αγίου Όρους. Η Παλαιοκώμη αναφέρεται σε επίσημο έγγραφο για πρώτη φορά σε απογραφικό κατάλογο της Μονής Ιβήρων, την πρώτη δεκαετία του δωδέκατου αιώνα, ως Πρεβίστα. Στα επόμενα χρόνια θα αλλάξει χέρια αρκετές φορές, μεταξύ άλλων θα περάσει στην ιδιοκτησία της Μονής Ζωγράφου και τελικά θα καταλήξει στη Μονή Παντοκράτορος του Άθω.
Γενικά από εκείνη την εποχή οι πληροφορίες είναι αρκετές και αφορούν τις φορολογικές υποχρεώσεις των κατοίκων καθώς και τις ιδιοκτησίες τους και τα επαγγέλματά τους.
Οι περισσότεροι υπάγονται στο καθεστώς του παροίκου, έχοντας δική τους ιδιοκτησία την οποία κληροδοτούν στα παιδιά τους. Η βυζαντινή περίοδος τελείωσε στα τέλη του 14ου αιώνα με την οθωμανική κατάκτηση. Αυτή πραγματοποιήθηκε από τον Γαζή Αχμέτ Εβρενός στο όνομα του Σουλτάνου Μουράτ Α΄ και το όνομα του οικισμού διαμορφώνεται σε Προβίστα.
Τουρκοκρατία
Τα επόμενα χρόνια σημειώθηκε εισροή Τούρκων εποίκων. Αυτοί έγιναν ιδιοκτήτες γης και κοπαδιών. Η Μονή Παντοκράτορος διατήρησε τη θέση της όπως και άλλα μοναστήρια, κατέχοντας σημαντικές ιδιοκτησίες και προφυλάσσοντας το χωριό από την αυθαιρεσία της οθωμανικής εξουσίας.