cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλληλεγγύη Κατηγορία:Σχολεία στην Ελλάδα
Πυριτικό οξύ
Στη χημεία, πυριτικό οξύ είναι οποιαδήποτε χημική ένωση περιέχει το στοιχείο πυρίτιο (Si) και αυτό είναι συνδεδεμένο με ομάδες οξειδίου (=O) και υδροξυλίου (−OH), και φέρει τον γενικό τύπο [H2xSiOx+2]n ή εναλλακτικά τον τύπο [SiOx(OH)4−2x]n. Το ορθοπυριτικό οξύ είναι ένα αντιπροσωπευτικό, χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Τα πυριτικά οξέα σπάνια παρατηρούνται μεμονωμένα, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν σε υδατικά διαλύματα, συμπεριλαμβανομένου του θαλασσινού νερού, και παίζουν ρόλο στη βιομεταλλοποίηση. Είναι τυπικά άχρωμα ασθενή οξέα που είναι ελάχιστα ή καθόλου διαλυτά στο νερό. Όπως τα πυριτικά ανιόντα, τα οποία είναι γνωστές συζευγμένες βάσεις τους, τα πυριτικά οξέα συνήθως τυχαίνει να είναι ολιγομερή ή πολυμερή. Απλό (μονομερές) πυριτικό οξύ δεν έχει ποτέ εντοπιστεί, καθώς τέτοια έχουν κυρίως μόνο για θεωρητικές μελέτες.
Αντιδράσεις
Τα πυριτικά οξέα μπορούν να θεωρηθούν ως ένυδρες μορφές πυριτίου, επακριβώς ως, 2H2xSiOx+2 = SiO2·(H2O)x.
Το πυρίτιο διαλύεται πολύ αραιά στο νερό  και υπάρχει στο θαλασσινό νερό σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από 100 μέρη ανά εκατομμύριο. Σε τέτοια αραιά διαλύματα, το πυρίτιο θεωρείται ότι υπάρχει ως ορθοπυριτικό οξύ.
Οι θεωρητικοί υπολογισμοί δείχνουν ότι η διάλυση του πυριτίου στο νερό προχωρά με το σχηματισμό ενός συμπλέγματος, SiO2·2H2O, και στη συνέχεια ορθοπυριτικό οξύ.
Ο διπλός δεσμός πυριτίου-οξυγόνου του μεταπυριτικού οξέος, όπως από τον τύπο H2SiO3, είναι υποθετικός και εξαιρετικά ασταθής. Τέτοιοι διπλοί δεσμοί μπορούν να ενυδατωθούν σε ένα ζεύγος υδροξυλικών (-ΟΗ) ομάδων:
Για παράδειγμα,
ή
Εναλλακτικά, το μεταπυριτικό οξύ μπορεί να σχηματίσει κυκλικά πολυμερή, [−SiO(OH)2−]n, τα οποία επεκτείνονται με ενυδάτωση σε γραμμικά πολυμερή -αλυσίδων-, HO[−SiO(OH)2−]nH.
Ομοίως, το διπυριτικό οξύ μπορεί να σχηματίσει σύνθετα πολυμερή με τετρασθενείς μονάδες, [=Si2O3(OH)2=]n. Αντίθετα, ολιγομερικά και πολυμερικά οξέα μπορεί να αποπολυμεριστούν με υδρόλυση σε γέφυρες Si−O−Si, ή τέτοιες γέφυρες δημιουργούνται με συμπύκνωση:
Όπως οι οργανικές σιλανόλες, τα πυριτικά οξέα είναι ασθενή οξέα. Το ορθοπυριτικό οξύ έχει δυναμικά διάστασης pKa1 = 9,84, pKa2 = 13.2 στους 25 °C.
Τα πυριτικά οξέα και τα πυριτικά στο διάλυμα αντιδρούν με μολυβδενικά ανιόντα, αποδίδοντας κίτρινα σύμπλοκα πυριτιομολυβδενικού. Αυτή η αντίδραση έχει χρησιμοποιηθεί για την τιτλοδότηση της περιεκτικότητας σε πυρίτιο σε υδατικά διαλύματα και τον προσδιορισμό της φύσης τους.
Σε ένα τυπικό παρασκεύασμα, το μονομερές ορθοπυριτικό οξύ βρέθηκε να αντιδρά πλήρως σε 75 '', το διμερές πυροπυριτικό οξύ σε 10' και τα υψηλότερα ολιγομερή σε σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο. Η αντίδραση δεν παρατηρείται με κολλοειδές πυρίτιο.
Ιστορικό
Το πυριτικό οξύ παρατηρήθηκε (αναγνωρίστηκε) από τον Σουηδό επιστήμονα Γιενς Γιάκομπ Μπερζέλιους στις αρχές του 19ου αιώνα για να εξηγήσει τη διάλυση του διοξειδίου του πυριτίου (πυρίτιο, χαλαζία) στο νερό, συγκεκριμένα μέσω της ακόλουθης αντίδρασης ενυδάτωσης:
Με βάση τις καμπύλες πίεσης ατμών για το silica gel, ο Reinout Willem Van Bemellen υποστήριξε ότι δεν υπήρχαν ένυδρες πυριτικές ενώσεις, παρά μόνο silica gel. Από την άλλη πλευρά, ο Gustav Tschermak von Seysenegg πίστευε ότι είχε παρατηρήσει διαφορετικά πυριτικά οξέα ως προϊόντα αποσύνθεσης των φυσικών πυριτικών πηκτωμάτων.
Το πρώτο κρυσταλλικό πυριτικό οξύ παρασκευάστηκε από τον φυλλοπυριτικό νατροσιλίτη (Na2Si2O5) το 1924. Περισσότερα από 15 κρυσταλλικά οξέα είναι γνωστά και περιλαμβάνουν τουλάχιστον έξι τροποποιήσεις της ομάδας, H2Si2O5. Ορισμένα οξέα μπορούν να προσροφήσουν και να παρεμβάλουν οργανικά μόρια, και ως εκ τούτου είναι ενδιαφέρουσες εναλλακτικές λύσεις αντί του πυριτίου.
Παρασκευή
Τα κρυσταλλικά πυριτικά οξέα μπορούν να παρασκευαστούν αφαιρώντας τα κατιόντα νατρίου από διαλύματα πυριτικών νατρίου με ρητίνη ανταλλαγής ιόντων, ή με επεξεργασία πυριτικών νατρίου με πυκνό θειικό οξύ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Αλχαζέν
Ο Αλχαζέν (1 Ιουλίου 965 - 6 Μαρτίου 1040) ή Αμπού Αλί αλ-Χασάν ιμπν αλ-Χασάν ιμπν αλ-Χάιταμ όπως ήταν το πλήρες όνομα του (أبو علي، الحسن بن الحسن بن الهيثم, Περσικά: بوعلی محمد بن حسن بن هیثم ), ήταν Άραβας μουσουλμάνος επιστήμονας, μαθηματικός, αστρονόμος, και φιλόσοφος. Έκανε σημαντικές συνεισφορές στα πεδία της οπτικής και οπτικής αντίληψης μελετώντας και οργανώνοντας τις θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων, και της επιστημονικής μεθόδου, καθώς και υπήρξε σημαντική μορφή στην ιστορία της θεωρητικής φυσικής μαζί με τον Δημόκριτο της αρχαιότητας.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κοντά στην αυλή των Φατιμιδών στο Κάιρο, και κέρδιζε τα προς το ζην γράφοντας πραγματείες και μελέτες και εκπαιδεύοντας τα μέλη της αριστοκρατίας. Έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με την οπτική, με το πιο σημαντικό να είναι το επτάτομο Κιτάμπ αλ Μαναζίρ (βιβλίο περί της Οπτικής) το οποίο στα λατινικά της δυτικής μεσαιωνικής Ευρώπης αποδόθηκε ως De aspectibus ή Perspectiva και άσκησε σημαντική επιρροή στην μετέπειτα εξέλιξη της οπτικής.
Ο Αλχαζέν έδειξε μέσω πειράματος πως το φως ταξιδεύει σε ευθείες γραμμές και πραγματοποίησε διάφορα πειράματα με φακούς, καθρέφτες, διάθλαση και ανάκλαση. Στις παρατηρήσεις του συμπεριλαμβάνεται και το φαινόμενο της καρφίτσας, για το οποίο κατασκεύασε ένα κουτί, όπου στην μια πλευρά τοποθέτησε ένα μικρό διάφραγμα και στην απέναντί της, που την άφησε κενή, διαπίστωσε πως το είδωλο ήταν πιο ευκρινές, αλλά και πιο αμυδρό. Επίσης, με την κατασκευή αυτή μπόρεσε να αναλύσει το φως στα βασικά του χρώματα, έξι αιώνες πριν τον Νεύτωνα.
Σημαντική ήταν η έρευνα του στην διόφθαλμη οπτική, όπου διόρθωσε εν μέρει και επέκτεινε την θεωρία του Πτολεμαίου και την περιέγραψε όπως περίπου ισχύει σήμερα, ακόμη κι αν δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ή να αξιοποιήσει δυο βασικά στοιχεία: την αναγνώριση του ρόλου του αμφιβληστροειδούς και προφανώς την έλλειψη πειραματικής έρευνας των οφθαλμικών οδών. Η πρωτοποριακή συνεισφορά του Alhazen ήταν ότι, αφού περιέγραψε όπως νόμιζε ότι το μάτι ήταν ανατομικά κατασκευασμένο, συνέχισε να εξετάζει πώς αυτή η ανατομία θα συμπεριφερόταν λειτουργικά ως οπτικό σύστημα. Η κατανόησή του για το φαινόμενο της καρφίτσας από τα πειράματά του φαίνεται ότι επηρέασε την αντίληψή του για την αναστροφή της εικόνας στο μάτι, την οποία προσπάθησε να αποφύγει. Επηρεασμένος από τον Γαληνό και τον Αριστοτέλη, η θεωρία του για την σύνθεση του φωτός και της όρασης τηρούσε το αριστοτελικό σχήμα, περιγράφοντας εξαντλητικά τη διαδικασία της όρασης με λογικό, ολοκληρωμένο τρόπο, πιστεύοντας ότι ο φακός ήταν το δεκτικό όργανο της όρασης, αν και μερικά από τα αποσπάσματά του υπονοούν ότι πίστευε πως εμπλέκεται και ο αμφιβληστροειδής.
Εκτός από το ειδικό πάθος του για την οπτική, ήταν στην εποχή του ειδικός για τις εκλείψεις και κατάλαβε σωστά τα μαθηματικά πίσω από αυτές.
Στην μεσαιωνική Ευρώπη ο Αλχαζέν αποκαλούνταν τιμητικά και ως Δεύτερος Πτολεμαίος (Ptolemaeus Secundus) ως σύγκριση με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο του 2ου αιώνα, η απλώς καλούνταν ο Ιατρός. Υπάρχουν αναφορές σε αυτόν και ως αλ-Μπάσρι βάσει του τόπου γέννησης του που ήταν η πόλη Μπάσρα (Βασόρα στο σημερινό Ιράκ), ή αλ-Μίσρι (της Αιγύπτου).
Πηγές
Κατηγορία:Άραβες επιστήμονες Κατηγορία:Επιστημονική μέθοδος
Πασχάλης Τσιάγκας
Ο '''Πασχάλης Α. Τσιάγκας ή Παπαπασχάλης, γνωστός αργότερα με το ψευδώνυμο Καπετάν Ανδρούτσος''' (Λιβαδοχώρι Σερρών, 1873 - Νικόκλεια Σερρών, 24 Φεβρουαρίου 1907) ήταν Έλληνας ιερέας και στην συνέχεια οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα. Υπήρξε ο πρώτος ιερέας του αγώνα που αυτοκαθαιρέθηκε του ιερατικού αξιώματος ώστε να γίνει οπλαρχηγός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πασχάλης Α. Τσιάγκας - το επίθετό του εμφανίζεται και ως Τσάγκας - γεννήθηκε το 1873 στα Σακάφτσια (νυν Λιβαδοχώρι) Σερρών και σε νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε ιερέας. Αρχικά υπηρέτησε ως εφημέριος στη γενέτειρά του. Όντας πιστός στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και ενάντιος στην βουλγαρική Εξαρχία έγινε στόχος κομιτατζήδων, οι οποίοι στις 15 Σεπτεμβρίου του 1905 προσπάθησαν να τον δολοφονήσουν. Η απόπειρα απέτυχε και στη συνέχεια ο Τσιάγκας ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές οι οποίες καταδίωξαν και εξόντωσαν το σώμα των κομιτατζήδων.
Έπειτα από αυτό το γεγονός, πριν λήξει το 1905 μετατέθηκε για λόγους ασφαλείας σε ενορία της πόλης των Σερρών ενώ η περιουσία του λεηλατήθηκε. Μάλιστα, το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου του 1906, ομάδα κομιτατζήδων επιτέθηκε εναντίον της οικίας του με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ο πατέρας του (πυροβολήθηκε στην προσπάθειά του να αμυνθεί) και η σύζυγός του (κάηκε ζωντανή από φωτιά που άναψαν οι επιτιθέμενοι) και να τραυματιστούν σοβαρά η μητέρα του και ο ετεροθαλής αδελφός του. Μάλιστα, και ο ίδιος ο Τσιάγκας υπέστη εγκαύματα.
Έπειτα από αυτό το συμβάν, ο Τσιάγκας σχημάτισε αντάρτικο σώμα δύναμης έξι ανδρών και έδρασε στην περιοχή της Βισαλτίας υπό το πολεμικό όνομα «καπετάν Ανδρούτσος». Στις 24 Φεβρουαρίου του 1907 - και ενώ την προηγούμενη ημέρα είχε καταδιώξει ομάδα κομιτατζήδων - ο ίδιος και το αντάρτικο σώμα του περικυκλώθηκαν στη Νικοσλάβη (νυν Νικόκλεια) από οθωμανικό απόσπασμα. Μετά την άρνησή του να παραδοθεί, ξεκίνησε μάχη κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις από τους άνδρες του ενώ παρόμοια τύχη είχε και ο ίδιος. Μάλιστα, το σώμα του υπέστη κακοποίηση τόσο πριν όσο και μετά το θάνατό του ενώ οι αρχές δεν επέτρεψαν να γίνει θρησκευτική ταφή. Μετά τη διάλυση του μικρού του αντάρτικου αποσπάσματος, ακολούθησαν διώξεις εναντίον Ελλήνων χωρικών της ευρύτερης περιοχής.
Ο Πασχάλης Τσιάγκας ήταν ο πρώτος ιερέας του Μακεδονικού Αγώνα που πολέμησε και σκοτώθηκε ως οπλαρχηγός σώματος. Στις Σέρρες, θα διανοιχτεί δρόμος που θα φέρει το όνομά του, ενώ υπάρχει προτομή προς τιμήν του, στην Πλατεία Νίκης της συνοικίας Καλκανίου. Ο γιος του Νικόλαος, τέθηκε υπό την προστασία της τοπικής μητρόπολης και αργότερα ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου του Μηχανικού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
No Life for Me
Το "No Life for Me" είναι ένα συνεργατικό στούντιο άλμπουμ από τα δύο αμερικάνικα συγκροτήματα Wavves και Cloud Nothings. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 28 Ιουνίου του 2015 από την Ghost Ramp, την δισκογραφική εταιρεία του Nathan Williams των Wavves. Η παραγωγή έγινε από τον Nathan Williams και τον αδερφό του Joel, οι οποίοι είναι γνωστοί και ως Sweet Valley.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Αστυνομικό μυθιστόρημα
Η αστυνομική λογοτεχνία είναι είδος του πεζού λογοτεχνικού λόγου όπου μέσα από τη μυθοπλασία εξερευνείται η πλευρά της ανθρώπινης κοινωνίας που έχει να κάνει με το έγκλημα, τη διάπραξη και την ανακάλυψή του. Συνήθως, σκοπός είναι να ανακαλυφθούν οι υπαίτιοι αλλά και τα κίνητρα που τους οδήγησαν στη διάπραξη του εγκλήματος. Τα βασικότερα χαρακτηριστικά είναι το μυστήριο και η αγωνία, τα οποία είναι πανταχού παρόντα. thumb|right|Από τους πιο διάσημους ήρωες της αστυνομικής λογοτεχνίας, Σέρλοκ Χολμς και δρ. Γουάτσον
Πρώτες εμφανίσεις
Το πιο παλιό γνωστό κείμενο αστυνομικής λογοτεχνίας, μπορεί να θεωρηθεί το διήγημα «Τα τρία μήλα», ένα από τα διηγήματα των Αραβικών ιστοριών «Χίλιες και μια νύχτες». Σε αυτό το διήγημα, ένα κομματιασμένο πτώμα ανακαλύπτεται τυχαία, και ο χαλίφης Χαρούν αλ-Ρασίντ διατάζει τον βεζύρη του, να ανακαλύψει τον ένοχο μέσα σε τρεις μέρες.
Αλλά και η Κίνα έχει δώσει ιστορίες αστυνομικής λογοτεχνίας με τη λεγόμενη «Μυθοπλασία του Γκονγκ-αν» (Gong'an fiction), με δικαστές να εξερευνούν εγκλήματα. Πιο γνωστές ιστορίες είναι αυτές του δικαστή Μπάο (Judge Bao) του 16ου αιώνα και του δικαστή Ντί (Judge Dee) του 18ου αιώνα.
Η καθιέρωση του είδους
Ωστόσο αυτό που ξέρουμε σήμερα σαν αστυνομική λογοτεχνία, είναι φαινόμενο που αρχίζει τον 19ο αιώνα όταν στη Μ. Βρετανία και στη Γαλλία θεσμοθετείται ο ρόλος της αστυνομίας κατά του εγκλήματος. Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα εικάζεται πως δημιουργήθηκε από τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε το 1841 με τίτλο «Οι φόνοι της οδού Μοργκ». Αν και αποτέλεσε την αφετηρία της αστυνομικής λογοτεχνίας χρειάστηκαν περίπου εξήντα χρόνια έως ότου θεσπιστεί ως ένα ξεχωριστό είδος μυθιστορήματος.
Στην Ιταλία χρησιμοποιείται ο όρος κίτρινο μυθιστόρημα και αυτό οφείλεται στη σειρά «Το Κίτρινο της Μοντατόρι», σχεδιασμένη από τον Λορέντσο Μοντάνο, η οποία δημοσιεύεται στην Ιταλία από τις εκδόσεις Μοντατόρι από το 1929/ (ο όρος  κίτρινο, από το χρώμα του εξωφύλλου, αντικατέστησε στην Ιταλία τον όρο αστυνομικό μυθιστόρημα.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα γράφτηκε το 1928 από τον Παύλο Νιρβάνα με τίτλο ''"Το έγκλημα στο Ψυχικό". Όμως η Κατοχή της Ελλάδας από τους Γερμανούς δεν επέτρεψε την ανάπτυξη του λογοτεχνικού είδους με αποτέλεσμα να μην υπάρξουν νέες δημοσιεύσεις.''
Ο Αριστείδης Κυριακού είναι από τους πρώτους Έλληνες συγγραφείς λαϊκών αστυνομικών μυθιστορημάτων και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης κατά την περίοδο της Κατοχής.
Παραλογοτεχνία
Κατά τον 19ο αιώνα γεννήθηκε στην Ελλάδα ο όρος παραλογοτεχνία. Την περίοδο εκείνη τα αστικά κέντρα δέχονται μαζική προσέλευση πολιτών κυρίως από αγροτικές περιοχές ενώ ταυτόχρονα υπάρχει ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου των πολιτών. Αποτέλεσμα της μεγάλης ζήτησης είναι η εισαγωγή μεταφρασμένων μυθιστορημάτων από το εξωτερικό στην Ελλάδα. Η παραλογοτεχνία είναι ένα είδος αστικού χαρακτήρα αφού το κλίμα της πόλης η ένταση, η βία, η καχυποψία και ο φόβος αποτελούν πηγή έμπνευσης για πολλούς συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Κατηγορίες
Η αφήγηση ενός αστυνομικού μυθιστορήματος μπορεί να διακριθεί στις εξής κατηγορίες:
Η αστυνομική λογοτεχνία στον κινηματογράφο
Το αστυνομικό μυθιστόρημα και η κινηματογραφική βιομηχανία έχουν ενώσει τις δυνάμεις. Οι σχέσεις τους χρονολογούνται από την εποχή του 1930. Ο κινηματογράφος άλλοτε λόγω έλλειψης δημιουργιών κι άλλοτε για πιο σίγουρη επιτυχία, συνεργάζεται με την αστυνομική λογοτεχνία δανείζοντας τις υποθέσεις ή και το αντίστροφο. Ο κινηματογράφος δανείστηκε ιστορίες και ήρωες συνολικά από όλους τους τομείς της λογοτεχνίας. Τόσο ο κινηματογράφος όσο και το αστυνομικό μυθιστόρημα μπορούν να ικανοποιήσουν την ίδια ανάγκη με σαφής διαφορά στον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται το δράμα. Η επιτυχία της μετατροπής μυθιστορηματικών έργων σε ταινίες είναι μεγάλη.
Συγγραφείς
Μερικοί συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας ευρέως γνωστοί για τα έργα τους είναι:
Ελληνική συγγραφική λέσχη
Στις αρχές του 2010 δημιουργήθηκε στην Ελλάδα η Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας στην οποία συμμετέχουν συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων. Είναι οικονομικά ανεξάρτητη λέσχη με τακτικά και επίτιμα μέλη μέσα στην οποία συζητούνται ποικίλα θέματα γύρω από τους στόχους της, για την καταγραφή των έργων αστυνομικής λογοτεχνίας τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η λέσχη διοργανώνει ημερίδες και ομιλίες σχετικά με το αστυνομικό μυθιστόρημα.
Βιωσιμότητα
Η βιωσιμότητα του αστυνομικού μυθιστορήματος είναι ένα θέμα που κατά καιρούς επανέρχεται στις συζητήσεις. Υποστηρίζεται πως αν ακολουθήσει την τεχνολογία και κάθε καινοτομία που χρησιμοποιείται από τη σύγχρονη εγκληματολογία στις πραγματικές εξιχνιάσεις των εγκλημάτων, το αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να συνεχίσει να έχει ύπαρξη και μερίδιο στη σύγχρονη λογοτεχνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστυνομική λογοτεχνία
Βλαχάβα Τρικάλων
Η Βλαχάβα είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων και υπάγεται στον Δήμο Μετεώρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων
Σοφία Σλήμαν
Η Σοφία Εγκαστρωμένου - Σλήμαν (Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1852 - Αθήνα 27 Οκτωβρίου 1932) ήταν η δεύτερη σύζυγος του ερασιτέχνη αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν, χάρις στον οποίο ανακαλύφθηκαν οι τοποθεσίες των Μυκηνών και της Τροίας. Συνόδευε τον σύζυγό της στις ανασκαφές και μετά το θάνατό του, συνέχισε να προβάλει το έργο του, ενώ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση και τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Νοσοκομείου Σωτηρία της Αθήνας.
Η Σοφία ήταν Αθηναία, κόρη εμπόρου υφασμάτων, γεννημένη στις 12 Ιανουαρίου 1852. Πήγε σχολείο στο Αρσάκειο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Μετά το διαζύγιό του από την πρώτη του γυναίκα, ο Σλήμαν ζητούσε να παντρευτεί μια Ελληνίδα. Την Σοφία επέλεξε ο Σλήμαν για σύζυγό του με τη βοήθεια του φίλου του Θεόκλητου Βίμπου, από τον οποίο είχε ζητήσει να βρει υποψήφια που «πρέπει να έχει μαύρα μαλλιά και να είναι, αν είναι δυνατόν, όμορφη». Ανέφερε ότι «δεν τον ενδιέφερε αν ήταν φτωχή», αλλά ζητούσε «να αγαπά την μόρφωση και να είναι λάτρις του Ομήρου... αλλά το κυριότερο είναι να έχει καλή καρδιά... να είναι ένα πλάσμα στοργικό, ευπειθές και υπάκουο». Ο Βίμπος του έστειλε φωτογραφίες υποψηφίων και ο Σλήμαν διάλεξε τη Σοφία. Παντρεύτηκαν στις 23 Σεπτεμβρίου 1869, όταν αυτή ήταν δεκαεπτά και ο Σλήμαν σαράντα επτά ετών. Με τον Ερρίκο απέκτησαν δυο παιδιά: την Ανδρομάχη Σλήμαν (1871 – 1962), μετέπειτα σύζυγο του Λέοντος Μελά και τον Αγαμέμνονα Σλήμαν (1878-1954), μετέπειτα πολιτικό.
Ένα χρόνο μετά το γάμο τους, ο Ερρίκος άρχισε τις ανασκαφές μαζί με τη Σοφία. Μεταξύ 1882 – 1883 ήταν μαζί του στην ανασκαφή του λόφου Χισαρλίκ, στην περιοχή των Δαρδανελίων όπου ανακάλυψαν τη θέση της Τροίας. Στην ανασκαφή αυτή βρέθηκαν τα αρχαία κοσμήματα (διάδημα) με τα οποία φωτογραφήθηκε να φορά η Σοφία, σε μια πασίγνωστη στη συνέχεια φωτογραφία. Συνόδεψε τον Ερρίκο και στις μετέπειτα ανασκαφές του στις Μυκήνες.
Το σπίτι τους στην Αθήνα, το Ιλίου Μέλαθρον το σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ από το 1878 και το μέγαρο εγκαινιάστηκε στις 30 Ιανουαρίου 1881.
Μετά το θάνατο του Ερρίκου το Δεκέμβριο του 1890, δυο χρόνια αργότερα, το 1892, η Σοφία δώρησε ένα τμήμα της συλλογής των αρχαίων της Τροίας στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, οπότε επισκέφθηκε στρατιώτες με φθίση, στο Νοσοκομείο Ελπίς, άρχισε να σχεδιάζει τη δημιουργία ενός σανατορίου. Σχημάτισε έναν «όμιλο κυριών» με τις οποίες ανέλαβε τη σύσταση εταιρείας, την οποία ονόμασε «Σωτηρία». Έπεισαν την Ιερά Μονή Πετράκη να δωρήσει στην εταιρεία οικόπεδο 600 στρεμμάτων στου Γουδή, όπου το 1903 άρχισεν οι εργασίες οι οποίες ολοκληρώθηκαν το 1905, με τα εγκαίνια του σανατορίου «Σωτηρία» από την βασίλισσα Όλγα, με 40 κλίνες, το πρώτο τέτοιο ίδρυμα στη χώρα, με σκοπό τη νοσηλεία απόρων φυματικών. Μετά το 1919, οπότε ανέλαβε τη διοίκηση του νοσοκομείου το κράτος, η Σοφία Σλήμαν ήταν πρόεδρος στο 8μελες συμβούλιο μέχρι τον θάνατό της το 1932.
Το ίδρυμα αυτό, που σήμερα έχει το όνομα Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος, έχει ως έμβλημα παράσταση της Σοφίας Σλήμαν. Στο Μουσείο Ιστορίας του Νοσοκομείου το οποίο εγκαινιάστηκε το 2012, δόθηκε η ονομασία «Σοφία Σλήμαν» προς τιμήν της.
Μαύροι Πίνακες
Μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και την εμφύλια διαμάχη στην Ισπανία, ο καλλιτέχνης ανέπτυξε μια αίσθηση πικρίας για τους ανθρώπους. Ο Γκόγια είχε βιώσει τον πανικό, τον τρόμο, και την υστερία σε προσωπικό επίπεδο. Είχε επιβιώσει από δύο παραλίγο θανάσιμες ασθένειες, και έγινε ιδιαίτερα αγχώδης και ανήσυχος για το ενδεχόμενο υποτροπίασης. Ο συνδυασμός αυτών των γεγονότων θεωρείται πως ώθησε τον Γκόγια να δημιουργήσει αυτά τα 14 έργα, κοινώς γνωστά ως Μαύροι Πίνακες.
Χρησιμοποιώντας λάδι και ζωγραφίζοντας απευθείας πάνω στους τοίχους της τραπεζαρίας και του σαλονιού του, ο Γκόγια δημιούργησε έργα με σκοτεινά θέματα. Αυτές οι ζωγραφιές έγιναν άνευ παραγγελίας και επρόκειτο να παραμείνουν μέσα στο σπίτι του καθώς πιθανότατα ο Γκόγια δεν είχε πρόθεση να τις εκθέσει δημοσίως: "...αυτοί οι πίνακες ήταν πιο προσωπικοί από κάθε άλλο πίνακα που έχει δημιουργηθεί ποτέ στην ιστορία της Δυτικής Τέχνης." Ο Γκόγια είτε δεν έδωσε τίτλους σε αυτά τα έργα είτε τους έδωσε ονόματα τα οποία δεν αποκάλυψε ποτέ σε κανέναν. Οι τίτλοι έχουν δοθεί κυρίως από ιστορικούς της τέχνης.
Τα έργα
Άλλος ένας πίνακας αυτής της σειράς έργων του Γκόγια είναι γνωστός ως Το Σάββατο των μαγισσών ή ο Μέγας Τραγόμορφος (El aquelarre). Απειλητικό και υποβλητικό, αυτό το έργο σε γήινους τόνους απεικονίζει την αρχαία παράδοση σύμφωνα με την οποία το Σάββατο ήταν ημέρα συνάντησης όλων των μαγισσών, παρουσία του διαβόλου, που έπαιρνε μορφή τράγου. Ο τράγος απεικονίζεται μαύρος και εμφανίζεται σαν μια μορφή που βρίσκεται μπροστά στο πλήθος μαγισσών και μάγων. Έχουν σκοτεινά μάτια στις βαθιές κοιλότητες του προσώπου τους. Έχουν τρομακτικά χαρακτηριστικά και απεικονίζονται συσπειρωμένοι ενώ υποκλίνονται μπροστά στο διάβολο. Μόνο ένα κορίτσι φαίνεται να μην επηρεάζεται από το πλήθος. Είναι καθισμένη σε μια καρέκλα, στη δεξιά άκρη της εικόνας, και είναι ντυμένη στα μαύρα. Αν και δε φαίνεται να συμμετέχει στην τελετή, δείχνει να απορροφάται βλέποντας τη σχέση του πλήθους με το διάβολο.
Η περιορισμένη ποικιλία χρωμάτων στους δύο προηγούμενους πίνακες δεν αποτελεί χαρακτηριστικό όλων των έργων της σειράς. Η Μάχη με ρόπαλα δείχνει τη δραματική χρήση των διαφόρων σκιών του μπλε και του κόκκινου που κάνει ο Γκόγια καθώς δύο άντρες χτυπάν ο ένας τον άλλον. Αν και στο αυθεντικό έργο η μάχη γινόταν σε χωράφι, η ζωγραφιά υπέστη σοβαρή φθορά κατά τη μεταφορά, και η εκδοχή που βρίσκεται στο Μουσείο ντελ Πράδο είναι η εικόνα που επικάλυψε το αρχικό έργο. Σ' αυτό τον πίνακα έχει τονιστεί η αγριότητα των μαχόμενων, που είναι αδύνατο να αποφύγουν ο ένας τα χτυπήματα του άλλου καθώς τα πόδια τους είναι βυθισμένα στη λάσπη. Θεωρείται ότι προμηνύει τη μάχη ανάμεσα στις δύο Ισπανίες, που θα χαρακτήριζε τις επόμενες δεκαετίες.
Στον πίνακα Φανταστικό Όραμα ο Γκόγια έχει χρησιμοποιήσει επίσης φωτεινό κόκκινο στο ρούχο μιας από τις δύο μορφές που αιωρούνται πάνω από μια ομάδα ιππέων, καθώς επίσης και στο φτερό ενός οπλισμένου άντρα που στοχεύει αυτές τις φιγούρες. Το 1823, η απολυταρχική μοναρχία εγκαθιδρύθηκε ξανά στην Ισπανία με τον Φερδινάνδο τον 7ο, και ο Γκόγια αναγκάστηκε να ζήσει κρυμμένος για κάποια περίοδο. Ένα χρόνο αργότερα, πήγε στη Γαλλία και εγκαταστάθηκε στη Μπορντό, όπου και έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Οι Μαύροι Πίνακες μεταφέρθηκαν σε καμβά το 1874 υπό την επίβλεψη του Salvador Martínez Cubells, διευθυντή του Μουσείο ντελ Πράδο. Ο ιδιοκτήτης τους, ο Βαρώνος Emile d'Erlanger, δώρισε του πίνακες στο Ισπανικό κράτος το 1881, και από τότε εκτίθενται στο Μουσείο ντελ Πράδο.
Αμφισβήτηση της γνησιότητας των έργων
Ενώ είναι ευρέως αποδεκτό πως οι Μαύροι Πίνακες είναι έργα του Γκόγια, ο καθηγητής τέχνης Juan José Junquera έχει αμφισβητήσει την αυθεντικότητά τους. Μετά την ολοκλήρωση μιας μελέτης που πραγματοποίησε πάνω στους Μαύρους Πίνακες προκειμένου να γράψει το ομώνυμο βιβλίο του, κατέληξε πως: Αυτοί οι πίνακες δεν είναι αυθεντικοί. Ένα από τα κύρια επιχειρήματα του είναι πως η Έπαυλη του Κουφού είχε μόνο έναν όροφο καθ' όλη τη χρονική περίοδο που έζησε ο Γκόγια στο σπίτι. Σύμφωνα με τον καθηγητή, το συμβόλαιο αγοράς της έπαυλης από τον Γκόγια, η πράξη της μεταφοράς στο μοναδικό εγγονό του, τον Μαριάνο, και μια καταγραφή της περιουσίας που έγινε όταν παντρεύτηκε ο Μαριάνο το 1830, περιγράφουν ένα σπίτι με μόνον έναν όροφο. Ο δεύτερος όροφος προστέθηκε μετά το θάνατο του Γκόγια και καθώς οι Μαύροι Πίνακες βρέθηκαν και στους δύο ορόφους του κτιρίου: Αν ο πάνω όροφος δεν υπήρχε την εποχή του Γκόγια, τότε φυσικά δεν είναι έργα του Γκόγια. Ο Janquera επίσης υποστηρίζει πως δεν υπάρχει καμία αναφορά στους Μαύρους Πίνακες από σύγχρονους του Γκόγια. Σύμφωνα με τον καθηγητή οι πίνακες πιθανόν να είναι έργα του γιου του Γκόγια, Javier, που είχε πλήρη πρόσβαση στην έπαυλη και γνώριζε το έργο και την τεχνική του μεγάλου ζωγράφου. Παρουσιάστηκαν ως πίνακες του Γκόγια από τον γιο του Javier, Mariano, ο οποίος περιγράφεται ως διεφθαρμένος ή ίσως ο ίδιος ο Javier να χρησιμοποίησε τους πίνακες (ακόμα και αν δεν τους ζωγράφισε ο ίδιος) για να πετύχει μια καλύτερη τιμή για το σπίτι. Η Manuela Mena, η υπεύθυνη του Μουσείο Ντελ Πράδο για τους πίνακες του 18ου αιώνα, αναφερόμενη σε αυτό το θέμα, σχολίασε: Δεν μπορούμε να στείλουμε το Σκύλο στο υπόγειο του μουσείου επειδή βρισκόταν στον προφανώς ανύπαρκτο δεύτερο όροφο της Έπαυλης.''
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη)
Vought F4U Corsair
Το Vought F4U Corsair (αγγλικά σημαίνει "κουρσάρος") ήταν ένα αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος που βρισκόταν σε υπηρεσία κυρίως στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Πόλεμο της Κορέας. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε αρχικά από τη Vought, αλλά πρόσθετες συμβάσεις παραγωγής δόθηκαν κατόπιν άδειας στην Goodyear Aerospace (ονομαζόμενη FG) και στην Brewster Aeronautical Corporation (ονομαζόμενη F3A).
Το Corsair σχεδιάστηκε και εντάθηκε στην υπηρεσία ως αεροσκάφος για να λειτουργεί από αεροπλανοφόρο, όπου χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλους αριθμούς στα τέλη του 1944 και στις 1945. Προβλήματα κατά την αρχική του φάση οδήγησαν ώστε να προτιμηθεί αρχικά το Grumman F6F Hellcat όμως το Corsair έγινε γρήγορα ένα από τα ικανότερα μαχητικά-βομβαρδιστικά για αεροπλανοφόρα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Βιβλιογραφία
F4U FG Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αγωνιστικά αεροσκάφη
Πανάγος Σισίνης
Ο Πανάγος Σισίνης (- 1716) ήταν πρόκριτος της Γαστούνης την περίοδο της Β΄ Φραγκοκρατίας. Τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως Άγιος Νεομάρτυρας.
Βιογραφικά στοιχεία
Κύρια πηγή για τον βίο του αποτελεί το συναξάρι που ανακάλυψε στην Βιβλιοθήκη της Ακαδημίας του Βουκουρεστίου ο διδάκτωρ της Νεοτέρας Ιστορίας Ιωάννης Χατζής το 2004. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν εγκωμιαστικό λόγο (αγνώστου συγγραφέα), που περιγράφει την ζωή και το μαρτύριο των δύο κατονομαζομένων στον υπέρτιτλό του αγίων. Προηγείται αυτού η ασματική ακολουθία των εν λόγῳ αγίων, έργο του ιερομόναχου Ζαχαρία Καραντινού (του οποίου η ταυτότητα παραμένει αβέβαιη). Τα δύο κείμενα απόκεινται στον κώδικα υπ’ αριθμόν 919 (ff. 140-171) της Βιβλιοθήκης της Ακαδημίας της Ρουμανίας στο Βουκουρέστι με υπέρτιτλο «Ἐν μηνὶ Μαρτίῳ θη συμψάλλεται καὶ ἡ ἀκολουθία τῶν ἁγίων νέων μαρτύρων Πανάγου καὶ Χρήστου, ποιηθεῖσα παρὰ τοῦ ἐν ἱερομονάχοις ἐλαχίστου Ζαχαρίου τοῦ Καραντινοῦ τοῦ ἐξ Αἰτωλίας, αἰτήσει εὐσεβῶν τινῶν Χριστιανῶν». Οι πληροφορίες του κειμένου κατέστησαν δυνατή την σύνδεση άλλων στοιχείων, που ήταν γνωστά για το πρόσωπο αυτό για δεκαετίες.
Από το συναξάρι πληροφορούμαστε, επίσης, ότι είχε οριστεί σύνδικος (δηλαδή εκπρόσωπος των ντόπιων στους Βενετούς με αρμοδιότητες αγορανομίας και απονομής δικαιοσύνης). Το αξίωμα αυτό πρέπει να είναι ενδεικτικό της εκτίμησης στο πρόσωπό του τόσο των Βενετών, όσο και των Ελλήνων.
Η υπογραφή του εμφανίζεται σε αρκετά δημοσιευμένα έγγραφα απευθυνόμενα στην βενετική διοίκηση κατά την διάρκεια της Βενετοκρατίας. Τα έγγραφα αυτά (όπως το σχετικό με την εκλογή του μητροπολίτη Πατρών με ημερομηνία 27 Ιανουαρίου 1713) είχαν δημοσιευτεί ήδη από τα μέσα του 20ου αι., χωρίς ωστόσο να υπάρχουν περισσότερα στοιχεία για το εν λόγῳ πρόσωπο.
Όπως μας πληροφορεί το συναξάρι, μετά την ανακατάληψη της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς το 1716 του ζητήθηκε, όπως και σε άλλους χριστιανούς της περιοχής, να αλλαξοπιστήσει, με την δικαιολογία οι γονείς του (που είχαν ήδη πεθάνει) είχαν ασπαστεί τον Μωαμεθανισμό. Η άρνησή του σήμανε την καταδίκη του σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού την 1η Μαρτίου του 1716. Το σώμα του παρέμεινε άταφο και δεχόμενο μεταθανάτια κακοποίηση για τρεις μέρες, οπότε και επετράπη στους Χριστιανούς της Γαστούνης να το ενταφιάσουν εντός του παλαιού, μη σωζόμενου σήμερα, ναού του Αγίου Νικολάου.
Την ίδια περίοδο θανατώθηκαν, αρνούμενοι να αλλαξοπιστήσουν, και περίπου 50 ακόμη Χριστιανοί της περιοχής. Από αυτούς γνωρίζουμε μέσω του συναξαρίου τον ιερέα Χρήστο από την Ανδραβίδα (που ενταφιάστηκε στον ίδιο τάφο με τον Πανάγο) και έναν νεαρό με το όνομα Κανέλλος. Οι υπόλοιποι παραμένουν ανώνυμοι. Η λειτουργική τους τιμή επανασυστάθηκε επισήμως το 2007 με απόφαση του Μητροπολίτη Ηλείας και η μνήμη τους εορτάζεται στις 9 Μαρτίου.
Λειτουργική τιμή
Επειδή η ακολουθία του Ζαχαρία Καραντινού δεν διέθετε απολυτίκια και μεγαλυνάρια, με μέριμνα του Μητροπολίτη Ηλείας Γερμανού Β΄ ανετέθη σε αρμόδιο πρόσωπο η σύνθεση απολυτικίου και μεγαλυναρίου, κοινών για τους δύο νεομάρτυρες και το πλήθος των ανωνύμων που μαρτύρησαν μαζί τους, αλλά και ιδιαίτερου απολυτικίου και μεγαλυναρίου για καθέναν από τους δύο γνωστούς νεομάρτυρες, Χρίστο και Πανάγο.
Απολυτίκιο κοινό.
'''Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.'''
Τῆς Γαστούνης τὸ κλέος καὶ Ἠλείας τὸ σέμνωμα, τοὺς ἐσχάτοις ἐν χρόνοις Χριστὸν ὁμολογήσαντας, Πανάγον τε καὶ Χρῖστον οἱ πιστοί, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς· ἀληθεῖς γὰρ οὗτοι ἀγωνισταὶ, καὶ των πάλαι μαρτύρων ὤφθησαν ἐφάμιλλοι. Δόξα τῷ ἐνισχύσαντι Χριστῷ· δόξα τῷ στεφανώσαντι· δόξα τῷ δεδοκότι σὺν αὐτοῖς μαρτύρων ὅμιλον.
Μεγαλυνάριο κοινό.
Χρῖστον καὶ Πανάγον τοὺς ἀθλητάς, καὶ τοὺς ἐν Γαστούνῃ, μαρτυρήσαντας σὺν αὐτοῖς, χρόνοις ἐν ὑστέροις διὰ Χριστοῦ τὴν πίστιν, ἐν ὕμνοις ἐπαξίως ἀνευφημήσωμεν.
Απολυτίκιο του Αγίου Πανάγου.
'''Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.'''
Τὸν Νεομάρτυρα Πανάγον ἅπαντες ἡμεῖς γεραίρομεν ἐνθέοις ἄσμασι, τὸν τῆς Γαστούνη ἀθλητὴν ἐν χρόνοις γε τοῖς ὑστέροις. Οὗτος γὰρ ἀπώσατο εὐσεβείας τὴν ἄρνησιν, μάρτυς δ’ ἀπερίτρεπτος ἀνεδείχθη ἐν ἄρχουσιν. Διὸ ἐν χαρμοσύνῃ βοῶμεν· Χαῖρε Χριστοῦ ὁ Νεομάρτυς.
Μεγαλυνάριο του Αγίου Πανάγου.
Ξίφει ἀπετμήθης τὴν κεφαλήν, στερρὲ νεομάρτυς, τῆς Γαστούνης ἄρχων σοφέ, Πανάγε θεόφρον, τυράννων δὲ τὸ ἄγος κατῄσχυνας εἰς τέλος, τῷ μαρτυρίῳ σου.
Γκουντβάρα Σις Γκανζ Σαχίμπ
Ο Γκουντβάρα Σις Γκανζ Σαχίμπ είναι ένας από τους εννέα ιστορικούς γκουντβάρας που βρίσκονται στο Δελχί. Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1793 από τον Μπάγκχελ Σινγκ, με σκοπό να τιμήσει την τοποθεσία όπου μαρτύρησε ο ένατος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ. Βρίσκεται στην αγορά Τσαντόνι Τσοκ στην παλαιά πόλη του Δελχί, στο σημείο όπου ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ αποκεφαλίστηκε υπό τις διαταγές του Αυτοκράτορα των Μουγκάλ, Αορανζέμπ, στις 11 Νοεμβρίου 1675. Ο λόγος της εκτέλεσής του ήταν επειδή διαμαρτυρήθηκε ενάντια στον βίαιο εξαναγκασμό των Κασμίρι Πάντιτς να ασπαστούν το Ισλάμ, κάτι το οποίο αρνήθηκε και ο ίδιος να κάνει παραμένοντας πιστός στον Σιχισμό.
Ιστορία
Ο ένατος Γκουρού του Σιχισμού, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ, αποκεφαλίστηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο γκουντβάρα, στις 11 Νοεμβρίου 1675 υπό τις διαταγές του Αυτοκράτορα των Μουγκάλ, Αοραντζέμπ, όταν ο Γκουρού διαμαρτυρήθηκε ενάντια στον βίαιο εξαναγκασμό των Κασμίρι Πάντιτς να ασπαστούν το Ισλάμ. Ωστόσο, πριν το σώμα του εκτεθεί δημοσίως, ένας από τους ακολούθους του, ο Λάχι Σαχ Βαντζάρα, το έκλεψε κατά τη διάρκεια της νύχτας και στη συνέχεια το αποτέφρωσε στο σπίτι του. Σήμερα, στο σημείο του σπιτιού του είναι χτισμένος ο Γκουντβάρα Ρακάμπ Γκανζ Σαχίμπ.
Ο κορμός του δέντρου κάτω από το οποίο έγινε ο αποκεφαλισμός του Γκουρου, καθώς και το πηγάδι το οποίο χρησιμοποίησε κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του για να κάνει μπάνιο, διατηρούνται μέσα στο μαυσωλείο του ναού. Επίσης, δίπλα στον γκουντβάρα, βρίσκεται ο αστυνομικός σταθμός όπου ο Γκουρού φυλακίστηκε και οι βοηθοί του βασανίστηκαν. Κοντά στον σταθμό, βρίσκεται η αγορά Τσαντόνι Τσοκ.
Στις 11 Μαρτίου 1783, ο Σιχ στρατιωτικός ηγέτης Μπάγκχελ Σινγκ (1730–1802), εισέβαλε στο Δελχί με τον στρατό του και κατέλαβε το Diwan-i-Am μέσα στο Κόκκινο Οχυρό. Ο Μουγκάλ Αυτοκράτορας, Σαχ Αλάμ Β΄, επήλθε σε συμφωνία μαζί του επιτρέποντάς του να οικοδομήσει γκουντβάρας σε Σιχ ιστορικές τοποθεσίες της πόλης, καθώς επίσης και να λαμβάνει το 37.5% όλων των ειδικών φόρων κατανάλωσης της πρωτεύουσας. Ο Γκουντβάρα Σις Γκανζ Σαχίμπ ήταν ένας από τους γκουντβάρας που χτίστηκαν από τον Μπάγκχελ Σινγκ μέσα σε διάστημα οκτώ μηνών, από τον Απρίλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1783. Ωστόσο, λόγω του ασταθούς πολιτικού κλίματος που επικρατούσε τον επόμενο αιώνα, ο ναός εναλλασσόταν μεταξύ γκουντβάρα και τζαμιού κάνοντας τον σημείο αμφισβήτησης ανάμεσα στις κοινότητες, κάτι που οδήγησε σε έναν δικαστικό αγώνα. Τελικά, μετά από παρατεταμένη απολίνωση, κατά την περίοδο της κυριαρχίας των Βρετανικών Ινδιών, το Δημοτικό Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση υπέρ των Σιχ και η σημερινή δομή του γκουντβάρα ολοκληρώθηκε το 1930. Η επιχρύσωση των τρούλων προστέθηκε στα επόμενα χρόνια. Το 2000 περίπου, ο αστυνομικός σταθμός πέρασε στα χέρια της Επιτροπής Διαχείρισης των Σιχ Γκουντβάρα στο Δελχί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκουντβάρα (Ιερός ναός) του Σιχισμού Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1935-36
Την περίοδο 1935-36 η ΕΠΣ Μακεδονίας διοργάνωσε το τοπικό πρωτάθλημα σε δυο κατηγορίες Α΄ και Β΄. Οι Άρης ΠΑΟΚ και Ηρακλής συμμετείχαν στην Εθνική Κατηγορία όπως και την προηγούμενη χρονιά, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος υποβιβάστηκε στην Α΄ καθώς έγινε μείωση των ομάδων της Εθνική Κατηγορίας από 10 σε 8.
Με τη 2η συνεχόμενη περίοδο διοργάνωσης Εθνικής Κατηγορίας το τοπικό πρωτάθλημα ήταν υποβαθμισμένο, ελάχιστες αναφορές υπάρχουν στον τύπο της εποχής.
Α΄ Κατηγορία
Για την Α΄ κατηγορία υπάρχουν αναφορές για αγώνες μεταξύ τεσσάρων συλλόγων:
Β΄ Κατηγορία
Για τη Β΄ κατηγορία υπάρχουν αναφορές για αγώνες μεταξύ 5 τουλάχιστον συλλόγων: Στους αγώνες διαβάθμισης για την παραμονή ή άνοδο στην Α΄ ,που έγιναν πριν την έναρξη της επόμενης περιόδου συμμετείχε και ο Αετός Παπάφη
Δεν αγωνίστηκαν στο τοπικό πρωτάθλημα ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Θερμαϊκός. Σύλλογο με το όνομα «Θερμαϊκός» συναντάμε μόνο σε άρθρα για αγώνες εφήβων που διοργάνωσε η Ένωση ανεπίσημων σωματείων, μέχρι και το 1940 που συμμετείχε στο Κύπελλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1935-1936 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Σκυλλούρα
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Άλια
Ο όρος Άλια μπορεί να αναφέρεται σε:
Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον
μικρογραφία|Άγαλμα του Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον στο Λόφο Τόομε στο Τάρτου μικρογραφία|Τάφος του Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον στο νεκροταφείο Πόκροφ στη Ρίγα Ο Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον (εσθονικά: Kristian Jaak Peterson, γεννηθείς στις 14 Μαρτίου 1801 (Π.Η. 2 Μαρτίου) στη Ρίγα, 4 Αυγούστου (Π.Η. 23 Ιουλίου) 1822 στη Ρίγα) επίσης γνωστός ως Κρίστιαν Γιάκομπ Πέτερζον, ήταν Εσθονός ποιητής, κοινώς θεωρούμενος ως κήρυκας της εσθονικής εθνικής λογοτεχνίας και ιδρυτής της σύγχρονης εσθονικής ποίησης. Η λογοτεχνική του καριέρα σταμάτησε απότομα λόγω της φυματίωσης που τον σκότωσε στην ηλικία των 21 ετών. Τα γενέθλιά του στις 14 Μαρτίου γιορτάζονται στην Εσθονία ως Ημέρα της Μητρικής Γλώσσας.
Αυτές οι γραμμές έχουν ερμηνευθεί ως αξίωση για την αποκατάσταση του δικαιώματος ύπαρξης της εσθονικής γλώσσας. Μετά το άνοιγμα του Πανεπιστημίου του Τάρτου το 1802, όπου οι διαλέξεις γίνονταν μόνο στα γερμανικά, ο Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον έγινε ο πρώτος πανεπιστημιακός σπουδαστής που ομολόγησε την εσθονική του καταγωγή συμβάλλοντας στην εθνική αφύπνιση της Εσθονίας.
Ο Κρίστιαν Γιάακ Πέτερσον συγκέντρωσε τα εσθονικά του ποιήματα σε δύο μικρά βιβλία, αλλά ποτέ δεν τα είδε να δημοσιεύονται, καθώς αυτό συνέβη μόνο εκατό χρόνια μετά το θάνατό του. Τρία γερμανικά ποιήματα δημοσιεύθηκαν μεταθανάτια το 1823. Ένα από τα έργα του Πέτερσον εκπληρώθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ήταν η γερμανική εκδοχή του Mythologia Fennica του Κρίστφριντ Γκανάντερ, ένα λεξικό φινλανδικών μυθολογικών λέξεων και ονομάτων (το σουηδικό πρωτότυπο δημοσιεύθηκε το 1789). Η μετάφραση του λεξικού του Γκάναντερ από τον Πέτερσον βρήκε πολλούς αναγνώστες στην Εσθονία και στο εξωτερικό, καθιστώντας το σημαντική πηγή εθνικής ιδεολογίας και έμπνευσης για πρώιμη εσθονική λογοτεχνία. Η κυρίαρχη επιρροή του επεκτάθηκε στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές
Κιβιλτζίμ Καγιά
Η Κιβιλτζίμ Καγιά (γενν. 27 Μαρτίου 1992) είναι αθλήτρια του στίβου από την Τουρκία. Συμμετέχει στο αγώνισμα της σφυροβολίας.
Έχει κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018. Έχει συμμετάσχει επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, χωρίς να προκριθεί στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σφυροβόλοι Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2017 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ισλαμικούς Αγώνες Αλληλεγγύης 2017 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Αχιλλέας Μαλαμίδης
Ο Αχιλλέας Μαλαμίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σερρών στις εκλογές του Μαΐου 1915 και επανεξελέγη σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915 (εξελέγη στις 23 Μαΐου 1916) και του 1920.
Στην κυβέρνηση Νικολάου Στράτου διετέλεσε υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Άννα της Ουγγαρίας, δούκισσα του Μακσό
Η Άννα, ουγγρ. Anna Magyarország Macsóból (γενν. 1226) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Νόβγκοροντ & της Γαλικίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1243 τον Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς των Ρουρικιδών, πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ, μπάνου της Σλαβονίας & δούκα του Μακσό και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Επιτροπή Φον ντερ Λάιεν
Η Επιτροπή φον ντερ Λάιεν είναι η τρέχουσα Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Δεκεμβρίου 2019 και αναμένεται να λήξει έως τον χειμώνα του 2024.
Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία προεδρεύει του Κολεγίου των 26 (ένας Επίτροπος από κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από τη Γερμανία, η οποία είναι η χώρα προέλευσης της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πρότεινε υποψήφιο, λόγω της αναμενόμενης Εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή αλλιώς Brexit).
Εκλογή
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αντιμετώπισε πολλούς επικριτές, ιδίως Ευρωβουλευτές, δεδομένου ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αγνόησε το λεγόμενο σύστημα spitzenkandidat (κορυφαίος υποψήφιος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με βάση τις Ευρωεκλογές) για την πρόταση για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής.
Επίτροποι
Ακόμη και πριν από την επιβεβαίωση της φον ντερ Λάιεν, δεσμεύτηκε να ορίσει τον Φρανς Τίμερμανς, τον spitzenkandidat του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, ως τον Πρώτο Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, κατά δήλωση της Φον ντερ Λάιεν, η Μαργκρέιτε Βέστεϊγιερ, θα οριστεί και εκείνη Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ο Φιλ Χόγκαν παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 2020 απο την θέση του Ευρωπαΐου Επιτρόπου Εμπορίου και αντικαταστάθηκε από την Μαρέιντ Μαγκίνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Γιλμάζκιοϊ
Το Γιλμάζκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Σκυλλούρα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Νικόλαος Δράκος
Ο Νικόλαος Δράκος ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Ιωάννη Δράκου, αξιωματικού του στρατού και υπουργού, και της Αικατερίνης Δαγκλή. Αποφοίτησε από στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία ως αξιωματικός του Πυροβολικού.
Στην κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου ανέλαβε υπουργός Στρατιωτικών.
Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Μπότσαρη, κόρη του Δημητρίου Μπότσαρη, και είχαν αποκτήσει παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Ν
Οι δοσατζήδες
Οι δοσατζήδες, γνωστή και με τον τίτλο Περιπλανώμενοι Ιουδαίοι είναι μια Ελληνική κωμική ταινία παραγωγής του 1959 σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο του Ναπολέων Ελευθερίου. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Θανάσης Βέγγος, Αλέκα Στρατηγού και Κούλης Στολίγκας.
box office
Η ταινία προβλήθηκε την περίοδο 1958-1959 και έκοψε 16.465 εισιτήρια και ήρθε στην 24η θέση σε 51 ταινίες της σεζόν.
Παραγωγή
Η ταινία αυτή αποτέλεσε την πρώτη συνεργασία του Θανάση Βέγγου με τον Νίκο Σταυρίδη σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ η δεύτερη τους συνεργασία θα γίνει τρία χρόνια αργότερα, το 1962, στην κωμωδία Ευτυχώς Τρελλάθηκα σε σκηνοθεσία του Κώστα Ανδρίτσου. Συνολικά οι δυο ηθοποιοί εχουν συνεργαστεί κινηματογραφικά σε 6 ταινίες με πρωταγωνιστικό η υποστηρικτικό ρόλο ο καθένας τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Αζωοσπερμία
Αζωοσπερμία είναι η ιατρική κατάσταση ενός άνδρα του οποίου το σπέρμα δεν περιέχει σπερματοζωάρια. Σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα, αλλά πολλές μορφές της επιδέχονται ιατρική θεραπεία. Στους ανθρώπους, η αζωοσπερμία επηρεάζει περίπου το 1% του ανδρικού πληθυσμού και μπορεί να παρατηρηθεί έως και στο 20% των περιπτώσεων ανδρικής υπογονιμότητας στον Καναδά.
Σε ένα μη παθολογικό πλαίσιο, η αζωοσπερμία είναι επίσης το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα μιας επιτυχημένης βαζεκτομής.
Συμπτώματα
Ανάμεσα στα συμπτώματα της αζωοσπερμίας συγκαταλέγονται η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, η στυτική δυσλειτουργία, πόνος και πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων, μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο και το υπόλοιπο σώμα. Πολλοί άνδρες ωστόσο δεν εμφανίζουν έντονα συμπτώματα και ανακαλύπτουν τυχαία ότι πάσχουν από αζωοσπερμία, όταν κάνουν διάφορες εξετάσεις μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες για απόκτηση απογόνων.
Ταξινόμηση
μικρογραφία|Αζωοσπερμία και πολλαπλά λευκά αιμοσφαίρια σε δείγμα σπέρματος. Η αζωοσπερμία μπορεί να ταξινομηθεί σε τρεις κύριους τύπους. Πολλές καταστάσεις, που έχουν αναφερθεί, μπορεί επίσης να προκαλέσουν διαφορετικό βαθμό ολιγοσπερμίας παρά αζωοσπερμία. Η προ-ορχική αζωοσπερμία και η ορχική αζωοσπερμία είναι γνωστές ως μη αποφρακτική αζωοσπερμία, ενώ η μετα-ορχική αζωοσπερμία ονομάζεται αποφρακτική.
Προ-ορχική αζωοσπερμία
Η προ-ορχική αζωοσπερμία χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή διέγερση των κατά τα άλλα φυσιολογικών όρχεων και της γεννητικής οδού. Τυπικά, τα επίπεδα της θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) είναι χαμηλά (υπογοναδοτροπικά) ανάλογα με την ανεπαρκή διέγερση των όρχεων για την παραγωγή σπέρματος. Παραδείγματα περιλαμβάνουν υποϋποφυσισμό (για διάφορες αιτίες), υπερπρολακτιναιμία και εξωγενή καταστολή της FSH από την τεστοστερόνη. Η χημειοθεραπεία μπορεί να καταστέλλει τη σπερματογένεση. Η προ-όρχικη αζωοσπερμία παρατηρείται στο 2% περίπου των περιπτώσεων αζωοσπερμίας. Η προ-ορχική αζωοσπερμία είναι ένα είδος μη αποφρακτικής αζωοσπερμίας. Το σύνδρομο Κάλμαν, οι θεραπείες ακτινοβολίας για καρκίνο και η λήψη κάποιων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν προ-ορχική αζωοσπερμία.
Ορχική αζωοσπερμία
Η αζωοσπερμία των όρχεων σημαίνει ότι οι όρχεις είναι μη φυσιολογικοί, ατροφικοί ή απουσιάζουν και η παραγωγή σπέρματος είναι σοβαρά διαταραγμένη έως του βαθμού της απουσίας σπέρματος. Τα επίπεδα FSH τείνουν να είναι αυξημένα (υπεργοναδοτροπικά) καθώς διακόπτεται ο βρόχος ανάδρασης (έλλειψη αναστολής ανάδρασης στην FSH). Η πάθηση εμφανίζεται στο 49-93% των ανδρών με αζωοσπερμία. Η ανεπάρκεια των όρχεων περιλαμβάνει απουσία αποτυχίας παραγωγής σπερματοζωαρίων και χαμηλή παραγωγή και διακοπή ωρίμανσης κατά τη διαδικασία της σπερματογένεσης.
Γενικά, οι άνδρες με ανεξήγητη υπεργοναδοτροπική αζωοσπερμία πρέπει να υποβληθούν σε χρωμοσωμική αξιολόγηση.
Μετα-ορχική αζωοσπερμία
Στην μετα-ορχική αζωοσπερμία, το σπέρμα παράγεται αλλά δεν εκσπερματώνεται, μια κατάσταση, που επηρεάζει το 7-51% των αζωοσπερμικών ανδρών. Η κύρια αιτία είναι μια φυσική απόφραξη (αποφρακτική αζωοσπερμία) στην αναπαραγωγική οδό. Ο πιο συνηθισμένος λόγος είναι μια βαζεκτομή, που γίνεται για να προκληθεί στειρότητα ως μέθοδος αντισύλληψης. Άλλες αποφράξεις μπορεί να είναι συγγενείς (για παράδειγμα, αγενεσία του σπερματικού αγγείου όπως παρατηρείται σε ορισμένες περιπτώσεις κυστικής ίνωσης) ή επίκτητες, όπως η απόφραξη του πόρου της εκσπερμάτισης, για παράδειγμα από μόλυνση.
Το σύνδρομο Young είναι μια σπάνια διαταραχή, που εμφανίζεται κλινικά ως αποφρακτική αζωοσπερμία. Στο σύνδρομο Young δεν υπάρχουν δομικές ανωμαλίες των σπερματικών πόρων και της επιδιδυμίδας, υπάρχει φυσιολογική σπερματογένεση και η αποφρακτική αζωοσπερμία οφείλεται σε συμπυκνωμένες εκκρίσεις στον σπερματικό πόρο.
Ιδιοπαθής αζωοσπερμία
Γίνεται λόγος για ιδιοπαθή αζωοσπερμία όταν δεν είναι γνωστή η αιτία της πάθησης. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολλαπλών παραγόντων κινδύνου, όπως η ηλικία και το βάρος. Για παράδειγμα, μια ανασκόπηση το 2013 κατέληξε στο αποτέλεσμα ότι η ολιγοσπερμία και η αζωοσπερμία σχετίζονται σημαντικά με το υπερβολικό βάρος (αναλογία πιθανοτήτων 1,1), παχύσαρκοι (αναλογία πιθανοτήτων 1,3) και νοσηρή παχυσαρκία (αναλογία πιθανοτήτων 2,0), αλλά η αιτία είναι άγνωστη. Η ανασκόπηση δεν βρήκε σημαντική σχέση μεταξύ της ολιγοσπερμίας και των λιποβαρών ατόμων.
Γενετικοί παράγοντες
Οι γενετικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν προ-ορχική αζωοσπερμία, ορχική αζωοσπερμία και μετα-ορχική αζωοσπερμία (ή ολιγοσπερμία) και περιλαμβάνουν τις ακόλουθες καταστάσεις: Η συχνότητα των χρωμοσωμικών ανωμαλιών είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ποσότητα του σπέρματος, επομένως οι άνδρες με αζωοσπερμία κινδυνεύουν να έχουν 10 –15% (άλλες πηγές αναφέρουν 15–20% ) ανωμαλίες στον καρυότυπο έναντι περίπου <1 % στον γόνιμο ανδρικό πληθυσμό.