cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βάσος Μαυροβουνιώτης
Στην Οθωνική περίοδο
Ο Μαυροβουνιώτης ήταν από τους λίγους ατάκτους αξιωματικούς της προηγούμενης περιόδου οι οποίοι εντάχθηκαν στον νέο Οθωνικό στρατό. To 1833 επανεντάσσεται στον στρατό ως μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής Εκδουλεύσεων και Διαγωγής των Ατάκτων για την επαναστατική περίοδο. Έτσι από αυτήν την θέση ενέταξε αρκετούς δικούς του ανθρώπους στο στράτευμα. Το 1834 διορίστηκε Συνταγματάρχης -Νομοεπιθεωρητής Αττικής και Βοιωτίας και το 1836 διοικητής του Σώματος Οροφυλακής Φθιώτιδας. Το 1843 προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε διοικητής Οροφυλακής Λοκρίδας ενώ το 1846 διορίστηκε βασιλικός υπασπιστής του Όθωνα. Σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα διαδραμάτισε ο Μαυροβουνιώτης καθώς συνεργάστηκε με το Γαλλικό κόμμα. Τέλος σημαντική οικονομική άνεση έχει αποκτήσει είτε ως ιδιοκτήτης εκτεταμένων γαιών σε Αττική, Φωκίδα και Εύβοια, είτε ως ενοικιαστής προσόδων.
Στο κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου
Στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου δεν έλαβε μέρος στη συνωμοσία. Παρά τις δεκάδες επιστολές που είχε λάβει από τους κινηματίες που προσπαθούσαν να τον καθησυχάσουν σχετικά με τις πραγματικές τους προθέσεις, ο Μαυροβουνιώτης απειλούσε να καταπνίξει την εξέγερση, αλλά συγκρατήθηκε από τον Όθωνα, ενώ έλαβε τη διαβεβαίωση από πως η νέα κατάσταση δεν θα απειλούσε την στρατιωτική του θέση και την επιρροή του στην Ανατολική Στερεά.
Οικογενειακή κατάσταση
Ο Μαυροβουνιώτης όταν μετέβαινε στο Λίβανο στάθμευσε για λίγο στην Κέα,όπου γνώρισε την Ελέγκω, κόρη έμπορου Γιώργου Ιωαννίτη, και την ερωτεύθηκε, ενώ αυτή ήταν δεκαέξι ετών και έγκυος. Την απήγαγε με τη θέλησή της, την εγκατέστησε στον πύργο του φίλου του Γιαννούλη Δημητρίου, αρχηγού των αλβανοφώνων της Άνδρου, στον Αμόλοχο και την παντρεύτηκε μετά την επιστροφή του από το Λίβανο στο μοναστήρι της Ζωοδόχου πηγής στο Γαύριο της Άνδρου. Μετά το γάμο τους ζουν σε συνθήκες πολεμικές και η σύζυγός του εκτελεί χρέη νοσοκόμας στα πεδία της μάχης. Όμως τελικά λόγω των διαφορετικών προσωπικοτήτων τους-εκείνη εγγράμματη και με φιλελεύθερες κοινωνικοπολιτικές αντιλήψεις και ισχυρή προσωπικότητα-ήλθαν σε ρήξη το 1839. Καθώς μάλιστα τον περισσότερο χρόνο ο Βάσος Μαυροβουνιώτης ζούσε μακριά από τη γυναίκα του στην έδρα της Οροφυλακής, στη Στυλίδα, εκείνη συνήψε σχέση με άλλον άντρα. Από την αλληλογραφία που αντήλλαξε το ζευγάρι φαίνεται πως για τον Βάσο ήταν μια τραυματική εμπειρία. Από το γάμο τους είχαν αποκτήσει τέσσερις γιους, τον Αλέξανδρο (1831), τον Κωνσταντίνο (1832), τον Γεώργιο (1833) και τον Τιμολέοντα (1836) (ο πρώτος κι ο τέταρτος έγιναν στρατιωτικοί). Επίσης μια κόρη τη Ροδόεσσα (1826). Το 1842 ο Βάσος ξαναπαντρεύεται, την Μπίλιω Οικονόμου, κόρη Υδραίου εμπόρου, από την οποία απέκτησε μια κόρη ονόματι Πέτρα. Η Ελέγκω πέθανε το 1891.
Ο θάνατος
Πέθανε ξαφνικά από πνευμονία σε ηλικία πενήντα ετών, στις 9 Ιουνίου του 1847 στη διάρκεια προεκλογικής εκστρατείας. Ο Μαυροβουνιώτης, «[...] χωρίς να ανήκει στα στα παλαιά μεγάλα αρματολικά τζάκια, κατόρθωσε στηριγμένος μόνο στα προσόντα του, να ανέβει στις υψηλές βαθμίδες της στρατιωτικής ιεραρχίας και να παίξει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία της μετεπαναστατικής Ελλάδας»
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Οροφυλακής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
BBC White City
250px|right|thumb|Το White City One τον Απρίλιο του 2013.
Το BBC White City (BBC Λευκή Πόλη) αναφέρεται σε κτήρια του BBC στην περιοχή White City, η οποία βρίσκεται στο δυτικό Λονδίνο, αλλά και σε ένα κτήριο με γραφεία (τώρα γνωστό ως White City One), το οποίο εγκαινιάστηκε το 1990 στο πλαίσιο αυτών των κτηρίων του BBC. Το White City One στεγάζει τα προγράμματα του BBC Panorama, Top Gear, Watchdog και πολλά άλλα.
Το BBC White City βρίσκονται κοντά στο Κέντρο Τηλεόρασης του BBC. Το BBC σχεδιάζει να φύγει από το White City και τα κτήρια είτε θα κατεδαφιστούν ή θα μετατραπούν σε μία πανεπιστημιούπολη για το Κολέγιο Imperial. Το White City One εκκενώθηκε τον Μάρτιο του 2013.
Κτήρια
250px|right|thumb|Το Κέντρο Μέσων Ενημέρωσης στο White City.
Τα κτήρια βρίσκονται ανάμεσα στην Γαλλο-Βρετανική Έκθεση του 1908 και στο Στάδιο White City, στο οποίο διοργανώθηκαν οι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1908.
Η δεύτερη φάση των κτηρίων εγκαινιάστηκε το 2004, γνωστό και ως BBC Media Village. Η νέα αυτή φάση αποτελείται από το Κέντρο Μεταδόσεως, το Κέντρο Μέσων Ενημέρωσης και άλλα δύο κτήρια με γραφεία.
Από το 2012, η αίθουσα συνεδριάσεων στα κεντρικά γραφεία φιλοξενεί διάφορα ιστορικά αντικείμενα, όπως παλιές τηλεοπτικές κάμερες, ένα BBC Micro και ένα πρωτότυπο iPod. Επίσης, ένα μέρος του κτηρίου είναι έτσι ζωγραφισμένο ώστε να μοιάζει σαν μία εικονική Test Card F του BBC.
Ρως
Οι Ρως (ρωσικά: Русь, ουκρανικά: Русь, πολυτονικό: Ῥῶς) ήταν μια πρώιμη μεσαιωνική ομάδα που ζούσε στην περιοχή της σύγχρονης Ρωσίας, Ουκρανίας, Λευκορωσίας και άλλων χωρών και είναι πρόγονοι των σύγχρονων Ρώσων και άλλων ανατολικοευρωπαϊκών εθνοτήτων. Σύμφωνα με αμφότερες τις σύγχρονες βυζαντινές και ισλαμικές πηγές και το Πρώτο Χρονικό των Ρως, που συγκεντρώθηκαν γύρω στο 1113 μ.Χ., οι Ρως ήταν Βάραγγοι που είχαν μετεγκατασταθεί «από τη θάλασσα», πρώτα στη βορειοανατολική Ευρώπη, δημιουργώντας μια πρώιμη πολιτεία που τελικά τέθηκε υπό την ηγεσία του Ρούρικ.
Αργότερα, ο συγγενής του Ρούρικ, Όλεγκ κατέλαβε το Κίεβο, ιδρύοντας το Ρως, ακαδημαϊκά γνωστό ως Ρως του Κιέβου. Οι απόγονοι του Ρούρικ ήταν η κυρίαρχη δυναστεία των Ρώσων (μετά το 862) και των βασιλείων που δημιουργήθηκαν στην περιοχή που είχε προηγουμένως καταληφθεί από το Ρως του Κιέβου, το Πριγκιπάτο της Γαλικίας-Βολινίας (μετά το 1199), το Τσερνίγκοφ, το Νόβγκοροντ, 1349), το Βλαντίμιρ-Σούζταλ, το Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας και οι ιδρυτές του Βασιλείου της Ρωσίας.
Ετυμολογία
Σύμφωνα με την πιο διαδεδομένη θεωρία, η ονομασία Ρως, όπως και η φινλανδική ονομασία για τη Σουηδία (Ruotsi), προέρχεται από έναν παλαιό φινλανδικό όρο ruskea για ανοικτό καφέ χρώμα και θα μπορούσε να συνδεθεί με τη σουηδική παράκτια περιοχή Ρόσλαγκεν (Rus-law) ή Ρόντεν, όπως ήταν γνωστή σε προηγούμενες εποχές. Η ονομασία Ρως θα είχε τότε την ίδια προέλευση με τις φινλανδικές και εσθονικές ονομασίες για τη Σουηδία: Ruotsi και Rootsi.
Βιλμολάκ
Το Βιλμολάκ (γαλλικά: Villemolaque, καταλανικά: Vilamulaca) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλμολακουά (γαλλικά: Villemolaquois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Come Out and Play
Το Come Out and Play είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Atlantic Records".
Το κομμάτι "Be Chrool to Your Scuel" είναι παρωδία στο "Be True To Your School" των Beach Boys, αν και η μουσική είναι εντελώς διαφορετική. Στο συγκεκριμένο τραγούδι έκαναν γκεστ συμμετοχή ο Alice Cooper στα φωνητικά, ο Μπίλι Τζόελ στο πιάνο, ο Μπράιαν Σέτζερ των Stray Cats στην κιθάρα και ο Κλάρενς Κλέμονς των E-Street Band στο σαξόφωνο. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού απαγορεύτηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο MTV, καθώς θεωρήθηκε υπερβολικά βίαιο.
Το κομμάτι "Leader of the Pack" είναι διασκευή στο τραγούδι των The Shangri-Las από το 1964.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,1 / 5 και το "Metal Archives" 79%. Ανέβηκε μόλις στο # 53 του Billboard, αλλά με το πέρασμα του χρόνου ξεπέρασε τις πωλήσεις των 500.000 αντιτύπων και βραβεύθηκε ως χρυσό, κάτι που συνέβη και με το σινγκλ του κομματιού "Leader of the Pack".
Βραβεία
Come Out and Play (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Leader of the Pack (σινγκλ)
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Μέλη των Twisted Sister
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Come Out and Play" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985 Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Κρατάς μυστικό; (τηλεοπτική σειρά)
Κρατάς Μυστικό; είναι ελληνική μαύρη κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2019-2020, που δημιουργήθηκε από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο και την Έλενα Σολωμού και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha σε Ελλάδα και Κύπρο. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελείται ο Αντώνης Αγγελόπουλος ενώ το τραγούδι των τίτλων της σειράς, «Πού βαδίζουμε κύριοι», έγραψε και ερμήνευσε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 3 Οκτωβρίου του 2019 ενώ το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 2020, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της στα 18 επεισόδια λόγω χαμηλής τηλεθέασης.
Υπόθεση
Ο Τάσος είναι παντρεμένος με την Αγγελική και ο Αριστείδης με την Τζένη. Η Λίζα είναι συνάδελφος της Αγγελικής. Ο Αριστείδης έχει εξωσυζυγικές σχέσεις με την Αγγελική και την Λίζα και διάφορες περιστασιακές σχέσεις. Η Κλάρα έχασε τον σύζυγό όταν αυτός πέθανε δίπλα στην ερωμένη του, Λίζα. Τώρα η Κλάρα έχει βρει τον πατέρα Νεκτάριο στον οποίο εξομολογείται ότι την απασχολεί. Η Δώρα μεγαλώνει μόνη της τον γιο της ενώ κάνει παρέα με τον Τάσο ενώ βγαίνει με τον Θανάση. Η Σίσσυ είναι δασκάλα, διαφορετική από τις άλλες, ενώ στον ελεύθερο χρόνο της προσπαθεί να λύσει τα μυστήρια που απασχολούν τον κόσμο. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ανακαλύπτονται ερωτικές και οικογενειακές σχέσεις των ηρώων της σειράς.
Χαρακτήρες
Λίζα Ντάνου (Τραϊάνα Ανανία): Η Λίζα εργάζεται ως αεροσυνοδός. Είναι μία αφελής, αρκετά ρομαντική, νέα κοπέλα που σε κάθε της σύντροφο βλέπει τον άντρα της ζωής της και το άλλο της μισό. Δουλεύει στην ίδια εταιρία με την Αγγελική, ενώ όταν ο -κατά πολλά χρόνια μεγαλύτερος- σύντροφός της πεθάνει θα γνωρίσει τον τραυματιοφορέα Αριστείδη με τον οποίο θα κάνει σχέση πιστεύοντας πως θα χωρίσει από τη σύζυγό του.
Τάσος (Κωνσταντίνος Ασπιώτης): Ο Τάσος είναι παντρεμένος με την Αγγελική και έχει κόρη τη Δανάη. Σαν χαρακτήρας είναι αρκετά αγαθός αφήνοντας τη γυναίκα του να παίρνει αποφάσεις για την οικογένειά τους ενώ στηρίζεται οικονομικά από την ίδια, καθώς είναι άνεργος. Εξαιτίας αυτού περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του μαζί με την κόρη του Δανάη που δεν της χαλάει κανένα χατίρι.
Αριστείδης Μιχαλούδης (Μελέτης Ηλίας): Ο Αριστείδης είναι τραυματιοφορέας και σύζυγος της Τζένης με την οποία έχουν ένα παιδί. Παρόλο την καλή σχέση με την γυναίκα του, δεν είναι καθόλου πιστός καθώς συνάπτει σχέσεις με αρκετές γυναίκες εκτός γάμου. Ακόμη κάνει παρέα στο γυμναστήριο με τον Τάσο, μη γνωρίζοντας πως είναι ο άντρας της Αγγελικής με την οποία έχει παράλληλη σχέση. Παράλληλα κάνει σχέση και με τη Λίζα.
Κλάρα Κοσμάτου Μπουκουβάλα (Ελισάβετ Κωνσταντινίδου): Η Κλάρα ήταν μία πλούσια κυρία της καλής κοινωνίας που όταν χάνει τον άντρα της μαθαίνει πως χάνει και την περιουσία τους εξαιτίας αυτού. Μετά τον θάνατο του, και μη έχοντας την οικονομική δυνατότητα, να επισκεφτεί έναν ψυχολόγο γνωρίζει τον πατέρα Νεκτάριο σε ένα ταξίδι στον όποιο εξομολογείται όλες τις παράλογες και πρωτοπόρες σκέψεις της ενώ προσπαθεί να τον βοηθήσει οικονομικά στις εκκλησιαστικές του δράσεις. Κατά βάθος είναι ερωτευμένη με τον πατέρα Νεκτάριο άλλα διστάζει να το ομολογήσει ευθέως.
Αγγελική Αστερίου (Ντορέττα Παπαδημητρίου): Η Αγγελική είναι μία δυναμική αεροσυνοδός, σύζυγος του Τάσου και μητέρα της Δανάης. Στη δουλειά της είναι συνάδερφος με την Λίζα στην οποία θέλει να κάνει κακό, διότι μοιράζονται τον ίδιο εραστή τον Αριστείδη. Ακόμη μισεί τον σύζυγό της Τάσο καθώς είναι αρκετά άβουλος και μη ικανός να βρει μία δουλειά και να την προσφέρει όσα θέλει.
Δώρα Πέτρουλα (Βίκυ Παπαδοπούλου): Η Δώρα είναι μία εργαζόμενη μητέρα που μεγαλώνει μόνη το γιο της Δημήτρη. Εργάζεται στην ταβέρνα της Τζένης με την οποία μοιράζεται τα προβλήματά της, δέχεται φλερτ από τον Θανάση, ενώ γνωρίζει στο πάρκο τον Τάσο από τον οποίο έλκεται ερωτικά άλλα δε θέλει να του το πει.
Σίσσυ Αστερίου (Δήμητρα Σιγάλα): Η Σίσσυ είναι δασκάλα στο δημοτικό σχολείο που πηγαίνουν ο γιος της Δώρας και το παιδί της Τζένης και του Αριστείδη. Την ίδια δεν την απασχολεί ιδιαίτερα το επάγγελμά της, άλλα κόσμοι και άνθρωποι που ζουν εκτός τη γης ενώ προσπαθεί να επιλύσει παγκόσμιες θεωρίες συνωμοσία. Όταν γονείς και μαθητές επισκέπτονται το γραφείο της, αυτή μιλάει για θέματα αόριστα προσπαθώντας να τους εξηγήσει πως πίσω από κάθε γεγονός κρύβεται κάτι σκοτεινό. μικρογραφία|Το καστ της σειράς "Κρατάς μυστικό;" Τζένη Φαρμάκη (Ευσταθία Τσαπαρέλη): Η Τζένη είναι ιδιοκτήτρια ταβέρνας στο Βοτανικό και είναι παντρεμένη με τον Αριστείδη. Η ίδια αν και αρκετά δυναμική δεν έχει καταλάβει για καιρό τις απιστίες του άντρα της. Όταν μάθει γι' αυτές ψάχνει τρόπους να τον κάνει να πληρώσει. Παράλληλα συμβουλεύει τον Θανάση σε κάθε του κίνηση για το πως θα κατακτήσει τη Δώρα.
Νεκτάριος Αστερίου (Ταξιάρχης Χάνος): Ο πατέρας Νεκτάριος είναι αρχιερέας σε εκκλησία. Είναι αρκετά ήσυχος σαν χαρακτήρας άλλα όταν στη ζωή του μπει η Κλάρα, με την οποία είναι εντελώς διαφορετικοί σα χαρακτήρες, θα τον αναστατώνει σε καθημερινή βάση. Ο Νεκτάριος κάνει παράλληλη ζωή καθώς το βράδυ εργάζεται ως λαϊκός τραγουδιστής στα μπουζούκια με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα για να φτιάξει μία στέγη για άπορους. Η δεύτερη ιδιότητά του ήταν αυτή που στο παρελθόν του στέρησε τη δυνατότητα να έχει σχέσεις με τις δύο κόρες του Αγγελική και Σίσσυ, με τις οποίες δεν έχει μιλήσει για χρόνια.
Δημήτρης Πέτρουλας (Τίμος Παπαευθυμίου): Ο Δημήτρης είναι ο 9χρονος γιος της Δώρας. Στο πάρκο γνωρίζεται με την Δανάη με την οποία μοιράζεται τις σκέψεις του. Ακόμη ψάχνει πληροφορίες για τον πατέρα του, καθώς η Δώρα δεν του έχει πει κάτι γι' αυτόν.
Δανάη (Σοφιλένια Τζανέτου): Η Δανάη είναι η κόρη του Τάσου και της Αγγελικής. Περνάει αρκετό χρόνο της ημέρας με τον πατέρα της ο οποίος δεν της χαλάει κανένα χατίρι και του έχει αρκετή αδυναμία.
Παραγωγή
Η προετοιμασία της σειράς και αναζήτηση του καστ ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2018. Αρχικά η σειρά επρόκειτο να κάνει πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2019, αλλά τελικά η πρεμιέρα μετατέθηκε για τη σεζόν 2019-2020. Τα γυρίσματα της σειράς ξεκίνησαν τον Μάιο του 2019 σε φυσικούς χώρους στην Αττική.
Ενώ αρχικά το ρόλο της Κλαράς επρόκειτο να ερμηνεύσει η Μαρία Καβογιάννη, αποφάσισε να αποχωρήσει μετά τα γυρίσματα των πρώτων επεισοδίων. Τελικά την ηθοποιό αντικατέστησε η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου.
Η αρχική έγκριση της σειράς ήταν για την παραγωγή 15 επεισοδίων με πιθανότητα παραγωγής άλλων 15 σε περίπτωση που η σειρά σημείωνε επιτυχία. Τελικά το κανάλι αποφάσισε, τον Νοέμβριο του 2019, να ολοκληρώσει τη σειρά στα 18 επεισόδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Λογοθέτης του Γενικού
Ο λογοθέτης του Γενικού ήταν αξίωμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για πολλούς αιώνες. Ήταν κυβερνητικό οφφίκιο ανάλογο με αυτό του Βεζύρη ή του υπουργού οικονομικών, προσαρμοσμένο βέβαια στις κρατικές λειτουργίες της εκάστοτε εποχής.
Ήταν υπεύθυνος για τον υπολογισμό και τη συλλογή των φόρων σε όλη την Αυτοκρατορία. Τα πρόσωπα που είχαν αυτό το αξίωμα ήταν αυλικοί του Αυτοκράτορα και είχαν ή έπαιρναν τίτλο ευγενείας.
Το αξίωμα αυτό έχασε την αρχική του σημασία σε διάφορες περιόδους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αντιπροσωπεύοντας διαφορετικά οφφίκια.
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
417
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 417 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Orange2Fly
Η "orange2fly" είναι ελληνική αεροπορική εταιρεία, με έδρα το Μαρούσι, Αθήνα, Ελλάδα.
Ιστορία
μικρογραφία|Airbus A320-200 της Orange2Fly στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 από την Κυπριακή επενδυτική εταιρία Esperius LTD. Παρέλαβε το πρώτο της αεροσκάφος τον Ιούλιο του 2016. Η αεροπορική εταιρία "orange2fly" πραγματοποιεί ναυλωμένες πτήσεις.
Στόλος
Ο στόλος της αεροπορικής εταιρείας "orange2fly" αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Τζοακίνο Γκρέκο
Ο Τζοακίνο Γκρέκο (ιταλικά: Gioachino Greco, λατινικά: Joachimus Graecus, περ. 1600 – περ. 1634) ήταν Ιταλός σκακιστής και συγγραφέας. Υπήρξε ίσως ο σημαντικότερος γκρανμαίτρ του 17ου αιώνα και ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες στην ιστορία του παιχνιδιού.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Τσέλικο κοντά στην Κοζέντσα της Καλαβρίας στην Ιταλία και ήταν γνωστός και ως Il Calabrese (ο Καλαβρέζος). Η Καλαβρία είχε ήδη σημαντική παράδοση στο σκάκι. Ήδη από το 1619 κρατούσε σημειώσεις από τακτικές και ιδιαιτέρως έξυπνα παιχνίδια που έπαιζε και πούλαγε αντίγραφά τους. Στη Ρώμη πολλοί διάσημοι φρόντισαν να αποκτήσουν αντίγραφα τών παιχνιδιών του. Παρόλο που ήταν πολύ δημοφιλής στη Ρώμη, ταξίδεψε επίσης για να αγωνιστεί και με τους ισχυρούς σκακιστές της υπόλοιπης Ευρώπης.
Στο Παρίσι έπαιξε με τους ισχυρότερους σκακιστές και θα πρέπει να ήταν πολύ επιτυχημένος αφού στο ταξίδι του προς την Αγγλία τον λήστεψαν αποσπώντας του 5.000 σκούδα (ή κορώνες), ένα πολύ μεγάλο ποσό, που είχε βγάλει παίζοντας σκάκι. Στο Λονδίνο νίκησε όλους τους ισχυρούς παίκτες. Εκεί ανέπτυξε και την ιδέα της καταγραφής ολόκληρων των παρτίδων και όχι απλώς θέσεων. Επέστρεψε στο Παρίσι, όπου έγραψε και για τις καινούργιες του ιδέες. Μετά ταξίδεψε στην Ισπανία, όπου επίσης νίκησε τους ισχυρότερους σκακιστές. Επέστρεψε στην Ιταλία, όπου πείστηκε από έναν Ισπανό ευγενή να ταξιδέψει στην Αμερική. Πέθανε αρκετά νέος στις Αντίλλες, μάλλον από κάποια αρρώστια, δωρίζοντας την περιουσία του στους Ιησουΐτες.
Το έργο του
Οι παρτίδες που έχει παραδώσει δεν φαίνεται πουθενά να αμφισβητήθηκαν, έτσι θεωρείται ότι παίχτηκαν πραγματικά, αλλά στο The Oxford Companion to Chess αναφέρεται η πιθανότητα οι παρτίδες του να ήταν πλαστές (κατασκευασμένες). Οι παρτίδες του, στις οποίες πάντως δεν αναφέρονται τα ονόματα των αντιπάλων του, είναι γενικά αρκετά πιθανό να συμβούν στην πράξη (και πολύ συχνά έχουν επαναληφθεί), ο ίδιος ήταν σίγουρα ικανός να τις παίξει. Η μελέτη τους θεωρείται ιδιαιτέρως χρήσιμη ακόμα και σήμερα, ενώ επηρέασαν την τέχνη του σκακιού σε μεγάλο βαθμό για τους επόμενους αιώνες. Ο Γκρέκο ήταν πολύ ισχυρότερος παίκτης από οποιονδήποτε άλλον στην εποχή του, επίτευγμα που πολύ λίγοι (όπως ο Φιλιντόρ) κατέχουν.
Ο Γκρέκο ασχολήθηκε πολύ με την ιταλική παρτίδα (ίσως το δημοφιλέστερο άνοιγμα της εποχής) ενώ ο ίδιος αγαπούσε πολύ την σικελική άμυνα.
Στο The Oxford Companion to Chess αναφέρεται ότι το όνομα της θυσίας ενός αξιωματικού στο αντίπαλο ροκέ (πάνω στο πιόνι θ7) είναι ελληνικό δώρο και ότι αυτό οφείλεται μάλλον στην χρήση του από τον Γκρέκο παρά στον δούρειο ίππο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σκακιστές
Νησιά Παρασέλ
thumb|Τα νησιά Παρασέλ (πάνω) στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Τα νησιά Παρασέλ (κινεζικά: 西沙群岛) είναι ένα μικρό σύμπλεγμα από κοραλλιογενείς ατόλλες, περίπου 400 χλμ ανατολικά του Βιετνάμ, στη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ανήκουν διοικητικά στην Κίνα, διεκδικούνται όμως και από την Ταϊβάν και το Βιετνάμ. Πλήττονται συχνά από τυφώνες και έχουν τροπικό κλίμα. Αποτελούν το επίκεντρο μιας τοπικής διαμάχης, λόγω κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που πιστεύεται ότι υπάρχουν κάτω από τα γύρω ύδατα. Η Κίνα κατασκεύασε λιμενικές εγκαταστάσεις και αεροδρόμιο στο νησί Γούντυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κίνας Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ Κατηγορία:Ταϊβάν Παρασελ
Προσωπικό πλοίου
Το Προσωπικό των εμπορικών πλοίων (personnel) διακρίνεται στις επί μέρους κατηγορίες:
Το προσωπικό των πολεμικών πλοίων κατανέμεται περίπου το ίδιο σε "Διευθύνσεις" και "Επιστασίες" αντί υπηρεσίες των εμπορικών πλοίων. Οι δε Αξιωματικοί διακρίνονται σε Μάχιμους, Μηχανικούς και Γενικών Υπηρεσιών, προερχόμενοι οι τελευταίοι εξ Υπαξιωματικών.
Δείτε επίσης
*
Βιλνέβ-ντε-λα-Ραό
Το Βιλνέβ-ντε-λα-Ραό (γαλλικά: Villeneuve-de-la-Raho, καταλανικά: Vilanova de Raò) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλνεβουά (γαλλικά: Villeneuvois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Ιστορία
Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης ήταν σημαντικότατος παράγοντας για την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας, ιδιαίτερα με τη σύνταξη της «Νεοελληνικής Γραμματικής» το 1939, σημαντικότατο έργο για την σχολική εκπαίδευση, που τότε και για αρκετά χρόνια αργότερα είχε σαν χαρακτηριστικό της (όπως και όλο το ελληνικό κράτος) τη διγλωσσία, δηλαδή τη χρήση και της δημοτικής και της καθαρεύουσας.
Το 1956, τρία χρόνια πριν το θάνατό του, συνέταξε την διαθήκη του, στην οποία ζητούσε να χρησιμοποιηθεί η περιουσία του για να συνεχιστεί το έργο του ώστε να «...ωφεληθούν κάπως από την περιουσία μου τα Ελληνόπουλα, γιατί αυτά βασανίζονται και ζημιώνουν από τη γλωσσική ακαταστασία που βασιλεύει στην παιδεία και στη ζωή μας.».
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Ο Κολοσσός του Κωνσταντίνου (Statua Colossale di Costantino I) ήταν ένα τεράστιο ακρολιθικό άγαλμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ ( π. 280 - 337), που κάποτε καταλάμβανε τη δυτική αψίδα της βασιλικής του Μαξεντίου στην Ιερά Οδό (Via Sacra), κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά στη Ρώμη. Τμήματα του Κολοσσού βρίσκονται τώρα στην αυλή του παλάτσο ντέι Κονσερβατόρι των Mουσείων Καπιτωλίνου, στον λόφο του Καπιτωλίου, επάνω από το δυτικό άκρο της Αγοράς.
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Ιστορία
Το ίδρυμα Τριανταφυλλίδη ιδρύθηκε το 1959 ως παράρτημα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης με σκοπό την προαγωγή της ελληνικής γλώσσας, με έρευνα, επιστημονικές δημοσιεύσεις, συγκέντρωση αρχειακού ελληνικού και η έκδοση βιβλίων.
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
Το μεγάλο κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια του Κολοσσού ήταν σκαλισμένα από λευκό μάρμαρο, ενώ το υπόλοιπο σώμα αποτελούνταν από πλίνθους και ξύλινο πλαίσιο, πιθανόν καλυμμένο με επιχρυσωμένο μπρούντζο (δηλ. ήταν ένας ακρολιθικός ανδριάντας). Κρίνοντας από το μέγεθος των υπολοίπων κομματιών, η καθιστή, ένθρονη φιγούρα θα ήταν περίπου 12 μ. υψηλή. Το κεφάλι είναι περίπου 2 μ. ύψος και κάθε πόδι έχει μήκος πάνω από 2 μ.
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Ιστορία
Το 1998 δημοσίευσε διαδικτυακά (on-line) το ψηφιακό «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής».
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|150px|Το ένα από τα δύο δεξιά χέρια του Κολοσσού.
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Ιστορία
Το 2014, το ίδρυμα βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Χρυσό Μετάλλιο της Τάξης των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών, «για την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας και της νεοελληνικής φιλολογίας και την προαγωγή της παιδείας του ελληνικού λαού με σημαντικότατο εκδοτικό και ερευνητικό έργο»
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
Το χέρι του αγάλματος μπορεί να κρατούσε ένα σκήπτρο με το ιερό μονόγραμμα XP επικολλημένο σε αυτό. Τα μετάλλια που έκοψε ο Κωνσταντίνος αυτή την εποχή, τον δείχνουν να φέρει ένα τέτοιο. Μία επιγραφή λέγεται ότι ήταν χαραγμένη κάτω από το άγαλμα:"ΜΕσω αυτοΥ του σημεΙου σωτηρΙας, που εΙναι το αληθινΟ σΥμβολο της καλοσΥνης, Εσωσα την πΟλη σας και την απελευθερωσα απΟ τον ζυγΟ του τυρΑννου, και με την πρΑξη της απελευθΕρωσΗς μου αποκατΕστησα τη ΣΥΓΚΛΗΤΟ και τοΝ ΛαΟ της ΡΩμης στην αρχαΙα φΗμη και λαμπρΟτητΑ τους."Το μεγάλο κεφάλι είναι λαξευμένο σε τυπική, αφηρημένη, κωνσταντίνεια τεχνοτροπία («ιερατική μορφή του αυτοκράτορα») των υστερορωμαϊκών πορτραίτων αγαλμάτων, ενώ τα άλλα μέρη του σώματος είναι νατουραλιστικά, ακόμη και με κάλους και με διογκωμένες φλέβες. Το κεφάλι προοριζόταν ίσως, για να δείξει την υπέρβαση της (αλλόκοτης) φύσης του Αυτοκράτορα επάνω από την ανθρώπινη σφαίρα. Αυτό δηλώνουν τα μεγαλύτερα από την πραγματικότητα μάτια του, που κοιτάζουν προς την αιωνιότητα από ένα άκαμπτο, απαθές, μετωπικό πρόσωπο. Η επεξεργασία του κεφαλιού δείχνει μία σύνθεση ατομικιστικού πορτραίτου: μύτη αετίσια, βαθύ σαγόνι και προεξέχον πηγούνι είναι τα χαρακτηριστικά όλων των εικόνων του Κωνσταντίνου, καθώς οι τάσεις της υστερορωμαϊκής προσωπογραφίας εστιάζουν στον συμβολισμό και την αφαίρεση και όχι στη λεπτομέρεια.
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Κολοσσός του Κωνσταντίνου
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Η δυτική αψίδα της Βασιλικής του Μαξεντίου —όπου η αρχική τοποθεσία του Κολοσσού— υποδεικνύεται με κόκκινο χρώμα. δεξιά|μικρογραφία|Ένα χαρακτικό του 18ου αι. της βόρειας πλευράς της Βασιλικής του Μαξεντίου· η δυτική αψίδα θα ήταν στα αριστερά.
Η Βασιλική, στο βόρειο όριο της Αγοράς, ξεκίνησε το 307 από τον συναυτοκράτορα Μαξέντιο. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ολοκλήρωσε τη Βασιλική, αφού νίκησε τον Μαξέντιο στη Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας το 312. Ο Κωνσταντίνος φαίνεται να έχει αναπροσανατολίσει το κτήριο, αλλάζοντας τη θέση της κύριας εισόδου και προσθέτοντας μία νέα αψίδα στη βόρεια πλευρά. Με αυτές τις αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου αγάλματος στη δυτική αψίδα, ο Κωνσταντίνος δήλωνε δημόσια και εμφανώς την ανατροπή του νικημένου αντιπάλου του. Η ακριβής χρονολόγηση τού αγάλματος είναι προβληματική. Έχει προταθεί ότι η ημερομηνία 312-315 για την αρχική δημιουργία του αγάλματος είναι πιθανή για πολιτικούς λόγους, ενώ μία ουσιαστική επανεπεξεργασία των χαρακτηριστικών λίγο μετά το 325 υποδεικνύεται για λόγους ιστορίας τέχνης.
Ο Κολοσσός λεηλατήθηκε κάποια στιγμή στην Ύστερη Αρχαιότητα, πιθανότατα για τα χάλκινα τμήματα του σώματος. Τα μαρμάρινα τμήματα του αγάλματος ήρθαν στο φως το 1486. Τα σωζόμενα απομεινάρια απομακρύνθηκαν αργότερα από τη Βασιλική και τοποθετήθηκαν στην γειτονική αυλή του παλάτσο ντέι Κονσερβατόρι από τον Mιχαήλ-Άγγελο, ο οποίος εργαζόταν στην περιοχή. Περιέργως, ανάμεσα στα υπολείμματα του αγάλματος υπάρχουν δύο δεξιά χέρια (με σηκωμένους δείκτες), τα οποία διαφέρουν ελαφρώς. Έχει προταθεί ότι το άγαλμα ξαναδουλεύτηκε κάποια στιγμή αργά στη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄ και το ένα χέρι που κρατούσε το σκήπτρο, αντικαταστάθηκε από ένα χέρι που κρατούσε ένα χριστιανικό σύμβολο.
κέντρο|μικρογραφία|600px|Θραύσματα του Κολοσσού του Κωνσταντίνου Α΄. Τα θραύσματα είναι διατεταγμένα ως εξής από αριστερά προς τα δεξιά: το δεξί χέρι (με τον αγκώνα), το κεφάλι, το δεξί επιγονάτιο, ένα δεξί χέρι, (η με κίονες είσοδος του μουσείου), η αριστερή κνήμη, το δεξί πόδι, το αριστερό επιγονάτιο, (ένα διακοσμημένο υπόλειμμα στήλης), το αριστερό πόδι. Το δεύτερο δεξί χέρι βρίσκεται πέρα από τη -με κίονες- είσοδο, προς τα αριστερά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκθέματα των Μουσείων του Καπιτωλίου (Ρώμη)
Αναγνώριση ομιλίας
Κάποια συστήματα αναγνώρισης ομιλίας χρησιμοποιούν "αναγνώριση ομιλίας ανεξάρτητη από τον ομιλήτη", ενώ άλλα χρησιμοποιούν "εξάσκηση", όπου ένα άτομο διαβάζει κομμάτια κειμένου σε ένα σύστημα αναγνώρισης ομιλίας. Τότε, αυτού του είδους τα συστήματα αναλύουν τη φωνή ενός ομιλητή και την χρησιμοποιούν για να προσαρμόσουν την αναγνώριση της ομιλίας του συγκεκριμένου ατόμου από τον υπολογιστή, με αποτέλεσμα την πιο ακριβή καταγραφή της. Συστήματα που δεν χρησιμοποιούν εξάσκηση ονομάζονται συστήματα "ανεξάρτητα από τον ομιλητή".
Οι εφαρμογές αναγνώρισης ομιλίας συμπεριλαμβάνουν τα Φωνητικά Περιβάλλοντα Χρήστη (Voice User Interfaces) όπως η φωνητική πληκτρολόγηση (π.χ. "Κάλεσε σπίτι"), ο έλεγχος των οικιακών ηλεκτρονικών συσκευών και συστημάτων (π.χ. "Άναψε φως"), η διαδικτυακή αναζήτηση, η απλή τοποθέτηση δεδομένων, η προετοιμασία δομημένων εγγράφων (π.χ. μία αναφορά ραδιολογίας), η επεξεργασία "από-ομιλία-σε-κείμενο" και τα αεροσκάφη.
Ο όρος αναγνώριση ομιλίας δεν αναφέρεται τόσο στο "ποιος" μιλάει, αλλά στο "τι" λέει. Αναγνωρίζοντας επιπλέον όμως και την ταυτότητα του ομιλητή είναι δυνατόν να διευκολυνθεί η διαδικασία της μετάφρασης της ομιλίας του σε συστήματα που έχουν προηγουμένως εξασκηθεί στην φωνή του συγκεκριμένου ατόμου ή ακόμη είναι δυνατόν να πιστοποιηθεί ή αναγνωριστεί η ταυτότητα του ομιλητή σε συστήματα ασφαλείας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή Κατηγορία:Ομιλία Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Αγνή του Παλατινάτου
Η Αγνή, γερμ. Agnes von Pfaltz (1201 - 1267) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη τού παλατινού κόμη τού Ρήνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.
Βιογρραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη τού Ρήνου και της Αγνής των Χοενστάουφεν, κόρης τού Κορράδου παλατινού κόμη τού Ρήνου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1222 τον Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
420
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 420 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οιδίπους και Σφίγγα (Γκυστάβ Μορώ)
Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα (γαλ. Œdipe et le Sphinx) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη.
Περιγραφή
Ο πίνακας περιγράφει το μύθο του Οιδίποδα και της Σφίγγας. Ο ήρωας έχει συναντήσει το μυθικό τέρας, με μορφή γυναίκας, φτερούγες αρπακτικού πτηνού και σώμα λιονταριού. Κατασκευάστηκε το έτος 1808 από τον τότε άγνωστο 38χρονο Μορώ και αγοράστηκε από τον Ναπολέοντα τον Μάιο του 1864. Κεντρική μορφή του πίνακα είναι η Σφίγγα, η οποία έχει ανέβει στο στήθος του Οιδίποδα. Ο Οιδίπους βρίσκεται σε αδιέξοδο με την πλάτη στο βράχο. Φοράει χλαμύδα, στηρίζεται στο δόρυ του και αντικρίζει τη Σφίγγα έτοιμος να την αντιμετωπίσει. Ανάμεσα στη σκηνή και στον θεατή ανοίγεται γκρεμός, στον οποίο βρίσκονται μόνο λίγα υπολείμματα των διαμελισμένων σωμάτων των προηγούμενων περαστικών θυμάτων του τέρατος. Στη δεξιά πλευρά του πίνακα διακρίνουμε έναν κίονα με φίδι που αναρριχάται προς μία πεταλούδα. Δεξιά και αριστερά φυτρώνει λίγη βλάστηση, μια συκιά και μια δάφνη. Αριστερά, στο βάθος, ένας δρόμος οδηγεί μέσα από ένα φαράγγι για την Θήβα.
Καλλιθέα Ξάνθης
Η Καλλιθεά είναι ένας ορεινός οικισμός του Νομού Ξάνθης, κτισμένη σε υψόμετρο 700 μέτρων στην οροσειρά της Ροδόπης. Υπάγεται διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Σταυρουπόλεως του Δήμου Ξάνθης, ύστερα από την εφαρμογή του Πρόγραμματος Καλλικράτης. Απέχει οδικώς 74 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ξάνθης. Ο οικισμός σχεδόν εγκαταλείφθηκε κατά τη δεκαετία του 1980. Κατοικείτο στις αρχές του 20ού αιώνα από Έλληνες, Βούλγαρους και Τούρκους, ενώ με την ανταλλαγή πληθυσμών κατοικήθηκε από Έλληνες πρόσφυγες.
Παραπομπές
Καλλιθέα Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης
Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση είναι ουρολοίμωξη. Είναι νόσος κυρίως της νεαράς ηλικίας.
Συμπτώματα
Υψηλός πυρετός εμφανίζεται πρωί και βράδυ που πέφτει με χλιαρό λουτρό και την λήψη αντιμικροβιακών ενός ευρέως φάσματος ή βάσει του αντιβιογράμματος.
Ίαση
Η χορήγηση των φαρμάκων για την ίαση γίνεται αφού διερευνηθεί το ουροποιητικό σύστημα. Γίνεται ανιούσα κυστεογραφία με σκιαγραφικό ενδοφλεβίως, με απλή ακτινογράφηση κοιλίας σε νεφρά, ουρητήρα και κύστες (ΝΟΚ). Η δεύτερη λήψη γίνεται προ της ούρησης και η τρίτη λήψη γίνεται μετά την ούρηση.
Πηγές
Κατηγορία:Παθήσεις του ουροποιογεννητικού συστήματος
Ε.Π.Γ.Σ. Παλλεσβιακός
Ο Παλλεσβιακός Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Γυμναστικός Σύλλογος είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Μυτιλήνη και ένας από τους ιστορικότερους αθλητικούς συλλόγους της Λέσβου με επίσημο έτος ίδρυσης το 1923. Ιδρύθηκε με την επωνυμία «Παλλεσβιακός Γ.Σ.» και καλλιέργησε τα αθλήματα ποδοσφαίρου, κλασικού αθλητισμού, κολύμβησης και υδατοσφαίρισης και λειτούργησε μέχρι και το 1963, όποτε και συγχωνεύτηκε με τον Άρη Μυτιλήνης. Το 1973 επανιδρύθηκε με την ονομασία υπό την οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το λευκό. Σήμερα διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϊ.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
thumb|right|230px|Η ποδοσφαιρική ομάδα του Παλλεσβιακού το [[1926.]] Ο «Παλλεσβιακός Γυμναστικός Σύλλογος» ιδρύθηκε το 1923 στη Μυτιλήνη από μια παρέα παλιών φιλάθλων που προέρχονταν από τα παλιότερα σωματεία «Διαγόρας», με έτος ίδρυσης πριν από το 1906 (ενδεχομένως το 1899) και «Άτλας» που είχε ιδρυθεί από διάσπαση του Διαγόρα το 1906. Τα προπολεμικά χρόνια είχε αθλητικά τμήματα ποδοσφαίρου, κλασικού αθλητισμού, κολύμβησης και υδατοσφαίρισης. Τον Απρίλιο του 1924 είχε ήδη κατασκευάσει γυμναστήριο σε χώρο που του παραχώρησε ο Δήμος Μυτιλήνης, το είχε περιφράξει με συρματόπλεγμα και είχε διαμορφώσει γήπεδο ποδοσφαίρου, σκάμματα αλμάτων και βαλβίδες ρίψεων. Στο γυμναστήριο γυμνάζονταν οι αθλητές-μέλη του, κυρίως μαθητές του τοπικού γυμνασίου, όπως οι: Δ. Δημητριάδης, Ν. Κουφέλλης, Α.Χ. Χάββας, Θ. Τυραδέλλης, Ε. Κόκκαλης, Σ. Στεφανίδης, Κ. Βαλετόπουλος, Τζάννος Αυτζής, Παν. Καρράς, Μιχ. Φίλιος. Ο σύλλογος δήλωσε συμμετοχή στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1924, αλλά δεν είναι γνωστό αν μετείχε. Όμως, τον Σεπτέμβριο του 1924 είχε ήδη ολοκληρώσει το γυμναστήριό του και διοργάνωσε τους Α΄ Παλλεσβιακούς Αγώνες, με συμμετοχή και αθλητών του Παγχιακού, τους οποίους συνόδεψαν πάνω από 300 εκδρομείς από τη Χίο καθώς και στρατευμένων της Μεραρχίας Αρχιπελάγους. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε τρεις ημέρες: Κυριακή 14, Τετάρτη 17 και Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου και περιλάμβαναν αγωνίσματα δρόμων, αλμάτων, ρίψεων και σκυταλοδρομίας ανδρών και εφήβων, αγώνα δρόμου δημοσίας οδού 10χλμ και αγώνες διελκυστίνδας ομάδων. Στους διακριθέντες αναφέρονται οι: Κλεάνθης Παλαιολόγος, Μιχ. Φίλιος, Στέφανος Στεφανίδης, Ευστρ. Κονάκας, Στρατής Πραΐδης,
Το 1925 μετείχε στους Πανιώνιους Αγώνες στην Αθήνα με τον δρομέα Κ. Παλαιολόγο που τερμάτισε 3ος στα 100μ και στα 200μ. Επίσης, μετείχε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1925, στο οποίο κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στα 5.000μ με τον Ν. Διαλεκτό. Το 1926 μετείχε στην ίδρυση της "Ένωσης Ποδοσφαιρικών Ομάδων Μυτιλήνης" μαζί με άλλους έξι συλλόγους της πόλης και σύμφωνα με την προκήρυξη πρωταθλήματος εντάχθηκε στην Α΄ κατηγορία με αρχηγό τον Μ. Σάββα. Από το 1932 εντάχθηκε στη νέα "Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιγαίου", η οποία ουσιαστικά δεν λειτούργησε, αφού επισημοποιήθηκε μόλις το 1939. Έτσι μεταπολεμικά εντάχθηκε στη νεοϊδρυθείσα Ε.Π.Σ. Λέσβου, στην οποία μετέχει μέχρι σήμερα.
Την προπολεμική περίοδο με δική του πρωτοβουλία ξεκίνησαν οι Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου, που μεταπολεμικά καθιερώθηκαν για πολλά χρόνια, για να ξεκινήσουν ξανά τη δεκαετία του '80. Ο Παλλεσβιακός διοργάνωσε τους πρώτους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες το 1927 στη Μυτιλήνη με τη συμμετοχή αθλητών από τα νησιά Χίος, Σάμος, Λήμνος και Λέσβος. Είχαν σημειώσει λαμπρή επιτυχία αλλά δεν υπήρξε συνέχεια κατά την προπολεμική περίοδο. Μεταπολεμικά, τις δεκαετίες του '50 και '60, ανασυστάθηκαν και ο Παλλεσβιακός είχε τακτική συμμετοχή, ενώ τους διοργάνωσε κάποιες φορές στη Μυτιλήνη, όπως το 1961.
Τέλος, την προπολεμική περίοδο είχε επιτυχημένο τμήμα κολύμβησης και υδατοσφαίρισης που μετείχε με επιτυχία στα πανελλήνια πρωταθλήματα του 1928, 1929 και 1930 (με το Σαρόγλου στα 400 μ. ελευθέρας). Μάλιστα, το 1929 αναδείχθηκε πολυνίκης σύλλογος και στη γενική βαθμολογία κατέλαβε την τρίτη θέση. Το 1932 το κολυμβητικό τμήμα του Παλλεσβιακού συγχωνεύτηκε με εκείνο και του Άρη Μυτιλήνης και δημιουργήθηκε ο Ν.Ο. Μυτιλήνης. .
Ποδόσφαιρο
Μεταπολεμικά, η ποδοσφαιρική του ομάδα ξεκίνησε δυναμικά. Το 1946 αναδείχθηκε πρωταθλητής Μυτιλήνης και στη συνέχεια πρωταθλητής Νήσων Αιγαίου, αν και η επικράτησή του αμφισβητήθηκε από τον Ολυμπιακό Σάμου, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε στον τύπο πως ο Παλλεσβιακός δεν αγωνίστηκε με τον πρωταθλητή Σάμου, όπως όφειλε. Το 1948 επανέλαβε το ίδιο κατόρθωμα (πρωταθλητής Λέσβου και Αιγαίου), νικώντας στον τελικό την Λαίλαπα Χίου με 2-1. Το 1948 κατέκτησε και το Κύπελλο Αιγαίου νικώντας στον τελικό τον Αστέρα Χίου με 3-0. Την εποχή αυτή στο σύλλογο αγωνίζονταν, μεταξύ άλλων, οι: Παχόγλου, Τσουλάτης, Φινάκης, Γιαννίκος, Τριαντάφυλλου, Αξαρλής, Διαμαντόπουλος, Παπαπάντου, Σβώρος, Κουλούρας, Ψαρρός.
Στη συνέχεια, η ΕΠΣ Αιγαίου διαλύθηκε, με την ίδρυση της ΕΠΣ Λέσβου το 1948, οπότε αγωνιζόταν εκεί. Κατέκτησε τρεις τίτλους στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λέσβου και τη σεζόν 1961-62 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική κατηγορία, στον Β΄ όμιλο του Νότου, όπου τερμάτισε στην 7η θέση με 27 β. (16-37 γκολ). Το 1963 κατέκτησε τον τίτλο και στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με τον Άρη Μυτιλήνης δημιουργώντας την «Αθλητική Ένωση Μυτιλήνης», η οποία έπαιξε στη Β΄ Εθνική τη σεζόν 1963-64, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αφού τερμάτισε 14η με 57 β. (36-49 γκολ) και υποβιβάστηκε.
Το 1965 η ΑΕ Μυτιλήνης απορρόφησε τον ΑΟ Αιολικό και ως «ΠΓΣ Μυτιλήνη» αγωνίστηκε άλλες δυο σεζόν στη Β΄ Εθνική: 1965-66 (11η - 59β.) και 1966-67 (15η-60 β.), οπότε υποβιβάστηκε. Το 1969 ο ΠΓΣ Μυτιλήνη συνενώθηκε με τον Λεσβιακό και δημιούργησαν τον «Απόλλωνα Μυτιλήνης» που έπαιξε τρεις φορές στη Β΄ Εθνική (1969-70, 1971-72, 1973-74). Το 1975 ο Απόλλων συγχωνεύτηκε με τον Άτλαντα και δημιούργησαν τον «Α.Ε.Π.Σ. Αιολικός Μυτιλήνης».
Στίβος
Μέχρι και το 1963 που συγχωνεύτηκε με τον Άρη Μυτιλήνης, ο Παλλεσβιακός διατηρούσε ακμαίο τμήμα κλασικού αθλητισμού, το οποίο μετείχε στους Αιγαιοπελαγίτικους αλλά και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Από τον Παλλεσβιακό ξεκίνησε η πρωταθλήτρια Ελλάδος Άλκη Κατσικαδέλλη.
Επανίδρυση
Το 1973 ο Παλλεσβιακός επανιδρύθηκε με την επωνυμία «Παλλεσβιακός Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Γυμναστικός Σύλλογος», που προέκυψε από τη μετονομασία του σωματείου «Αναγέννηση Μυτιλήνης», που είχε ιδρυθεί το 1971. Την ίδια χρονιά επανιδρύθηκε και ο «Άρης Μυτιλήνης». Λίγο αργότερα ίδρυσε και τμήμα μπάσκετ ανδρών, ενώ τη δεκαετία του '80 ιδρύθηκε και τμήμα βόλεϊ ανδρών και γυναικών.
Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Ε.Π.Σ. Λέσβου και έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα (1975, 1980, 1982, 1986, 1988, 1991).
Η ομάδα μπάσκετ κατάφερε να κυριαρχήσει στο τοπικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε 14 φορές: (1979, 1980, 1982, 1984, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 2011, 2013), ενώ πήρε τίτλους και στα παιδικά-εφηβικά πρωταθλήματα.
Το τμήμα βόλεϊ ιδρύθηκε τη δεκαετία του '80. Το ανδρικό τμήμα αγωνίστηκε τρεις φορές στη Γ΄ Εθνική, ενώ το γυναικείο στη Β΄ Εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι νήσου Λέσβου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Λέσβου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Κόλπος του Τσανταρλί
250px|right|thumb|Η πόλη του [[Γενί Φοτσά και ο κόλπος.]] Ο Κόλπος του Τσανταρλί (Çandarlı Körfezi), γνωστός κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας ως Ελαΐτικος Κόλπος από την ομώνυμη αρχαία πόλη, είναι κόλπος του Αιγαίου Πελάγους στη Μικρά Ασία και ο τρίτος από τα βόρεια. Βρίσκεται στα νότια του Τσανταρλί και στα βόρεια της Φώκαιας. Ο όρμος, ο οποίος βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στη Επαρχία Σμύρνης, ήταν επίσης το κέντρο της ιστορικής περιοχής της Αιολίδας. Στον Ελαΐτικο Κόλπο ήταν χτισμένη η θρησκευτική πρωτεύουσα της Αιολίδας της Δωδεκάπολης Κύμη καθώς και το Γρύνειον με τον ονομαστό ναό του Απόλλωνα. Επίσης ο Κάικος ποταμός χύνεται στον όρμο.
Επίσης από τον κόλπο βρέχονται οι επαρχίες της Δεκελί, Περγάμου και Φωκαίας. Σημαντικοί οικισμοί στα παράλια του Κόλπου είναι το Τσανταρλί, το Γενί Σακράν, ο Αλιαγάς και το Γενί Φοτσά. Ο Αλιαγάς είναι σημαντικό βιομηχανικό λιμάνι με κέντρο αποσυναρμολόγησης πλοίων και διυλιστήριο πετρελαίου. Επίσης υπάρχουν σχέδια για τη κατασκευή του "Λιμανιού του Βορείου Αιγαίου" στον Ελαϊτικό Κόλπο το οποίο θα είναι το βιομηχανικό κέντρο της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
Αναδιάρθρωση ελληνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου
Η αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου εφαρμόζεται από την εκάστοτε αθλητική ηγεσία της Ελλάδας σε συνεργασία και υπό την απόλυτη έγκριση της Ε.Π.Ο. ή τις κατά τόπου Ποδοσφαιρικές Ενώσεις, με στόχο την αναβάθμιση και την βελτίωση της λειτουργίας των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων. Μπορεί να αφορά αύξηση ή μείωση των ανά κατηγορία συμμετεχόντων συλλόγων ή/και σε προσθήκη ή κατάργηση κατηγοριών.
Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία των ελληνικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου αποτέλεσαν η δημιουργία της Α΄Εθνικής, τον Οκτώβριο του 1959, η αντίστοιχη καθιέρωση μόνιμης Β΄Εθνικής το φθινόπωρο του 1962, η προσθήκη της Γ΄Εθνικής, πρώτα το Δεκέμβριο του 1965 και οριστικά το 1982, η θέσπιση του Εθνικού Ερασιτεχνικού στα 1977, αλλά και η μετονομασία του (με παράλληλα δραματική μείωση των ομίλων του σε μόλις τέσσερις) σε Δ΄Εθνική (αργότερα "Περιφερειακό Πρωτάθλημα") μια δεκαετία μετά το 1987.
Αναδιάρθρωση του 1967
Το καλοκαίρι του 1967 επιβλήθηκε μια απότομη αλλαγή στη δομή των πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου από το τότε καθεστώς. Η Γ΄Εθνική (η οποία μετρούσε μόλις δυο περιόδους ύπαρξης) καταργήθηκε και στη θέση της ιδρύθηκε (σωστότερα επανήλθε) το Ειδικό Πρωτάθλημα για την άνοδο στη Β΄Εθνική, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν (1960-1962) για την άνοδο στην Α΄Εθνική. Παράλληλα, οι όμιλοι της Β΄Εθνικής μειώθηκαν από τρεις σε δυο, σύντομα όμως (1969) ξαναέγιναν τρεις και παρέμειναν έτσι για όλη την επόμενη εξαετία.
Ο τραγέλαφος της διετίας 1975-1976
Όσον αφορά στην αυξομείωση του αριθμού των συλλόγων στην Α΄Εθνική, αξιοσημείωτη είναι η αφαίρεση (-2 ομάδες) του 1975 η οποία συνδυάσθηκε με παράλληλη μείωση των ομίλων της Β΄Εθνικής από τρεις σε δυο, σχήμα που διατηρήθηκε στην κατηγορία έως και το 1982-83. Μάλιστα, η αναδιάρθρωση εκείνη είχε αποφασισθεί μόλις στα τέλη της αγωνιστικής περιόδου 1974-75, κάτι που γέννησε μεγάλα παράπονα από τους συλλόγους της Α΄Εθνικής οι οποίοι βρίσκονταν στις τελευταίες θέσεις. Τα σωματεία του Ολυμπιακού Βόλου και του Αιγάλεω (τα οποία συμπλήρωσαν τον αριθμό των πέντε, αντί τριών υποβιβασθέντων, ο μεγαλύτερος στα χρονικά της Α΄Εθνικής) διαμαρτυρήθηκαν έντονα, αφού εάν η αναδιάρθρωση δεν εφαρμοζόταν με τέτοιο πρόχειρο τρόπο, θα διατηρούνταν στην κατηγορία. Ωστόσο, μόλις ένα χρόνο αργότερα (1976) οι αρμόδιοι παράγοντες της Ομοσπονδίας κατόπιν πρωτοβουλίας του τότε υφυπουργού -αρμόδιου επί θεμάτων αθλητισμού- κ. Αχιλλέα Καραμανλή (τυπικά ήταν απόφαση της Ε.Π.Ο. ύστερα από εισήγηση της Γ. Γραμματείας Αθλητισμού), επανέφεραν σε 18 τον αριθμό των ομάδων της Α΄Εθνικής, γεγονός που προκάλεσε ποικίλλες αντιδράσεις, αφού με την προσθήκη των δυο επιπλέον ομάδων απέφευγε τον υποβιβασμό ο Πανσερραϊκός, διαθέτων στενούς δεσμούς με την κρατούσα πολιτική ηγεσία, ως ποδοσφαιρικός εκπρόσωπος της γενέτειρας του τότε πρωθυπουργού.
Αναδιαρθρώσεις κατά τη δεκαετία του '80
Το 1983, το 1988 και το 1989 υπήρξαν τρεις νέες περιπτώσεις αναδιάρθρωσης, με τη μείωση των Π.Α.Ε. της Α΄Εθνικής σε 16, την ενοποίηση των δυο ομίλων της Β΄Εθνικής σε πανελλήνιο όμιλο και την εισαγωγή 2 ομίλων στη Γ΄Εθνική (στην πρώτη περίπτωση), την "πειραματική" ενοποίηση της Γ΄Εθνικής (στη δεύτερη περίπτωση) και την επάνοδο του αριθμού των συλλόγων Α΄Εθνικής σε 18, με ταυτόχρονη διεξαγωγή αγώνων κατάταξης ("μπαράζ") μεταξύ ομάδων Α΄-Β΄Εθνικής και Β΄-Γ΄Εθνικής, για διεκδίκηση επιπλέον "εισιτηρίων" ανόδου (τρίτη περίπτωση).
Η αναδιάρθρωση του 2000
Μια (πολυδιαφημισμένη) αναδιάρθρωση που περιελάμβανε σταδιακή (σε βάθος τριετίας) μείωση ομάδων στα ελληνικά πρωταθλήματα αναγγέλθηκε στα τέλη του 1999 από τον τότε πρόεδρο της ποδοσφαιρικής λίγκας Βίκτωρα Μητρόπουλο και ήταν βασισμένη σε σχέδιο που επεξεργάσθηκε (επ΄αμοιβή) για λογαριασμό της Ε.Π.Α.Ε. η διεθνής εταιρία "Deloitte & Touche". Όμως ουδέποτε ολοκληρώθηκε και για μια μόνο σεζόν (2000-01) ίσχυσε μια απλή μετονομασία των πρωταθλημάτων, που τον επόμενο χρόνο καταργήθηκε. Είχε προταθεί ο όρος "Διακεκριμμένη κατηγορία" για την Α΄Εθνική, ενώ η Β΄ και η Γ΄ Εθνικές κατηγορίες αποκλήθηκαν "Α΄Κατηγορία" και "Β΄Κατηγορία" αντίστοιχα.
Αναδιάρθρωση 2013
Η αναδιάρθρωση του 2013, αν και είχε ανακοινωθεί από τον πρώην πρόεδρο της Ε.Π.Ο. Σοφοκλή Πιλάβιο το 2010 καθυστέρησε αρκετά στην υλοποίησή της, λόγω (κυρίως) των επικείμενων αρχαιρεσιών στην Ομοσπονδία. Οριστικοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 2013 και προέβλεπε αύξηση των ΠΑΕ της "Σούπερ Λιγκ" από 16 σε 18 (τουλάχιστον για την περίοδο 2013-14), επάνοδο του θεσμού των 2 ομίλων στη Β΄Εθνική (τουλάχιστον για την περίοδο 2013-14) και συγχώνευση της Γ΄ Εθνικής που τότε ήταν ημιεπαγγελματική με την ονομασία Φουτμπολ Λιγκ 2 με τη Δ΄ Εθνική, σε μια νέα, καθαρά ερασιτεχνική κατηγορία, την Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική.
Αναδιάρθρωση 2019
Με την αναδιάρθρωση που έγινε νόμος του κράτους το Μάιο του 2019 επανήλθαν οι τρεις επαγγελματικές κατηγορίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η αναδιάρθρωση περιελάμβανε τη δημιουργία μιας νέας Α2 Εθνικής Επαγγελματικής Κατηγορίας με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της Β΄ Εθνικής (Football League) και Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας σε τρίτο και τέταρτο επίπεδο αντίστοιχα.
Η αναδιάρθρωση έγινε έπειτα από πρωτοβουλίες του Υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Βασιλειάδη.
Αναδιάρθρωση 2021
Η αναδιάρθρωση που έγινε το καλοκαίρι του 2021 η Σούπερ Λιγκ 2 συγχώνευθηκε με την Φούτμπολ λιγκ και επανήλθαν οι 2 όμιλοι αυτή τη φορά με 36 ομάδες.Τον Νοέμβριο λόγω δικαίωσης δύο ομάδων αντί για 36 ομάδες έγινε με 34 ομάδες λόγω μη χορήγησης πιστοποιητικού σε αλλες δύο ομάδες. Και η Γ Εθνική επανήλθε ως 3η κατηγορία.
Παραπομπές
Αναδιαρθρωση ελληνικων πρωταθληματων ποδοσφαιρου
Βιλνέβ-λα-Ριβιέρ
Το Βιλνέβ-λα-Ριβιέρ (γαλλικά: Villeneuve-la-Rivière, καταλανικά: Vilanova de la Ribera) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλνεβουά (γαλλικά: Villeneuvois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Φίλων ο Λαρισαίος
Ο Φίλων ο Λαρισαίος (159/158 π.Χ.-84/83 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος του πρώτου μισού του πρώτου αιώνα π.Χ. από τη Λάρισα. Ήταν μαθητής του Κλειτόμαχου, τον οποίο και διαδέχτηκε ως σχολάρχης της Ακαδημίας του Πλάτωνα στην Αθήνα. Συγγράμματά του δεν διασώθηκαν. Ήταν της φιλοσοφικής σχολής των σκεπτικών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 159 ή 158 π.Χ. Πήγε στην Αθήνα, όπου έγινε μαθητής του Κλειτόμαχου. Σύμφωνα με τον Σέξτο Εμπειρικό ήταν ιδρυτής της «τέταρτης ακαδημίας». Ήταν δάσκαλος του Αντίοχου του Ασκαλωνίτη. Κατά την διάρκεια του πρώτου Μιθριδατικού πολέμου έφυγε από την Αθήνα και μετέβη στη Ρώμη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Σκεπτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Λαρισαίοι Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
419
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 419 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δημήτρης Αράπης
Ο Δημήτρης Αράπης, γεννημένος στις 4 Απριλίου 1990 στη Θεσσαλονίκη, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 2,02 μέτρα και αγωνίζεται στις θέσεις Small Forward και Power Forward.
Ο Αράπης φοίτησε στην Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης «Αστέρια», προτού κλείσει το πρώτο του συμβόλαιο στη Μ.Ε.Ν.Τ. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης παρέμεινε δύο χρόνια (2007-2009) βοηθώντας τη στις προσπάθειές της στην Α2 Εθνική.