cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ 2019-2020
Έξαρση της καταστολής
Με τις διαδηλώσεις να εξασθενούν διαρκώς, η κυβέρνηση συνέχισε την προσπάθειά της ενισχύσει τον έλεγχο της σε όλο το Χονγκ Κονγκ, σε κάθε πτυχή της ζωής των πολιτών. Τα σχολικά βιβλία λογοκρίθηκαν και εξαλείφθηκε κάθε αναφορά στην σφαγή της πλατείας Τιενανμέν. Καθηγητές που ενθάρρυναν τους εφήβους σε πολιτικές συζητήσεις και εκδηλώσεις, κινδύνευαν με κυρώσεις. Ακόμα, βιβλία που ήταν επικριτικά προς την κυβέρνηση της Κίνας απαγορεύτηκαν από τις δημόσιες βιβλιοθήκες. Η κυβέρνηση προσπάθησε επίσης να αλλάξει τα γεγονότα της επίθεσης στον σταθμό Γιουέν Λονγκ ισχυριζόμενη πως η αστυνομία είχε επέμβει «εγκαίρως». Τον Αύγουστο του 2020, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, παρενέβη και απέρριψε ιδιωτικές διώξεις κατά της αστυνομίας που είχαν ξεκινήσει από φιλοδημοκρατικούς ακτιβιστές. Τον Ιανουάριο του 2021, η αστυνομία συνέλαβε περισσότερα από 50 άτομα, που ήταν υποψήφιοι στις προκριματικές εκλογές του Ιουλίου, με την κατηγορία της «ανατροπής της κρατικής εξουσίας». Έπειτα και από αυτές τις μαζικές συλλήψεις, οι περισσότεροι από τους ενεργούς και εξέχοντες αντιπολιτευόμενους πολιτικούς στο Χονγκ Κονγκ είχαν συλληφθεί από τις αρχές χρησιμοποιώντας τον νόμο εθνικής ασφαλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κινεζικά (zh) Κατηγορία:Ταραχές στην Κίνα Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Κίνα
Αργύρης Χιόνης
Ο Αργύρης Χιόνης (22 Απριλίου 1943 – 25 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στα Σεπόλια, από γονείς νησιώτες, εσωτερικούς μετανάστες. Στα δεκατέσσερά του άρχισε να γράφει ποιήματα σε έμμετρο και ομοιοκατάληκτο στίχο, μιμούμενος τις μαντινάδες και τα αποσπάσματα από τον Ερωτόκριτο, που η Κρητικιά μητέρα του τραγουδούσε. Μπήκε πολύ νωρίς στη βιοπάλη γι’ αυτό τελείωσε Νυχτερινό Γυμνάσιο (2ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αθηνών). Εμφανίστηκε στα γράμματα με ποιήματα που δημοσίευσε το 1963 στο περιοδικό "Δωδέκατη Ώρα" και το 1964 στη Νέα Εστία. Το 1966, σε ηλικία 23 ετών, εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή, οι "Απόπειρες φωτός".
Μετάβαση στο εξωτερικό
Στις αρχές του 1968, ποιήματά του μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ολλανδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του '68 η μεταφράστριά του στην Ολλανδία, Maria Blijstra και ο σύζυγός της, συγγραφέας Rein Blijstra, παλιοί φίλοι του Καζαντζάκη και λάτρεις της Ελλάδας, επισκέφθηκαν το Παρίσι για ένα λογοτεχνικό συνέδριο, οπότε και συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και τον προσκάλεσαν στο Άμστερνταμ. Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες ο Αργύρης Χιόνης επιχείρησε το ταξίδι αυτό με πολλές δυσκολίες. Στο σπίτι των Blijstra γνωρίστηκε με τον ελληνιστή καθηγητή του Πανεπιστημίου Arnold van Gemert και την ελληνίδα γυναίκα του, που του πρότειναν να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ολλανδία, υποσχόμενοι να του βρουν δουλειά. Ο Χιόνης επέστρεψε στο Παρίσι και λίγους μήνες αργότερα έλαβε μήνυμα από την Ολλανδία ότι βρέθηκε δουλειά σε έναν εκδότη κλασικών κειμένων, οπότε έφυγε πάλι για το Άμστερνταμ. Στο Άμστερνταμ έζησε τα επόμενα οκτώμισι χρόνια. Στην αρχή δούλεψε σκληρά, τόσο για τον βιοπορισμό όσο και για την εκμάθηση της γλώσσας. Του χορηγήθηκε υποτροφία για συγγραφή από την Εταιρεία Συγγραφέων, ενώ έγινε δεκτός στους λογοτεχνικούς κύκλους και απέκτησε πρόσβαση στα λογοτεχνικά περιοδικά. Στο εξωτερικό εκδόθηκαν δύο βιβλία του ("Σχήματα Απουσίας" και "Μεταμορφώσεις"), ενώ βραβεύτηκαν δύο θεατρικά έργα του, "Ο Ρήτορας" και "Αυτός εκτός και εντός του κοστουμιού του", σε διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει για τις Κάτω Χώρες ο θεατρικός οργανισμός Sater και το λογοτεχνικό περιοδικό Soma το 1971. Τελικά διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο και παράλληλα εγγράφηκε, με κρατική υποτροφία, στη Σχολή Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ.
Επιστροφή στην Ελλάδα
Το 1977 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου δούλεψε ως μεταφραστής, συνέγραψε μια σειρά παιδικών εκπομπών για το ραδιόφωνο και έκανε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο Διεθνές Συγγραφικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Iowa.
Το 1992 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και αποσύρθηκε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας, όπου ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του μόνο με την καλλιέργεια της γης και την ποίηση.
Ποιήματα και πεζογραφήματά του έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ολλανδικά, σερβοκροατικά και ρουμάνικα. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.
Πέθανε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αθήνα, όπου βρέθηκε -όπως κάθε χρόνο- για να περάσει με φίλους τα Χριστούγεννα του 2011.
Εργογραφία
Ποίηση:
Μεταφράσεις:
Έχει επίσης μεταφράσει και δημοσιεύσει σε λογοτεχνικά περιοδικά πολλά ποιήματα γραμμένα στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά και ολλανδικά, καθώς και ολόκληρη την αρχική σειρά του κόμικ "Αστερίξ" και ένα μεγάλο μέρος της σειράς του κόμικ "Ιζνογκούντ".
Μεταφράσεις έργων του σε ξένες γλώσσες:
Βραβεία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Δημήτριος (υιός Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας)
Ο Δημήτριος, დემეტრე Demetre, (απεβ. το 1042) από τον Οίκο των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και διεκδικητής του θρόνου της Γεωργίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας από τη δεύτερη σύζυγό του Άλντα, κόρη του βασιλιά της Αλανίας.
Βιογραφία
Μετά το τέλος του Γεωργίου Α΄, ορισμένοι Γεωργιανοί ευγενείς θέλησαν να ενθρονίσουν τον Δημήτριο αντί του ετεροθαλούς αδελφού του Βαγράτ Δ΄ (βασ. 1027–1072), αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η Άλντα και ο Δημήτριος ζούσαν στο φέουδό τους στην Ανακοπία, μία οχυρωμένη θαλάσσια πόλη στην Αμπχαζία, που τους είχε κληροδοτήσει ο αείμνηστος βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Οι προσπάθειες της μητέρας του Βαγράτ Δ΄, της Μαριάμ να κάνει τον Δημήτριο πιστό στο στέμμα, πήγαν μάταιες. Απειλούμενη από τον Βαγράτ Δ΄, η Άλντα αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και παρέδωσε την Ανακοπία στον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ Αργυρό, ο οποίος τίμησε τον γιο της Δημήτριο με τον βαθμό του μαγίστρου. Αυτό συνέβη το 1033.
Το 1039 ο Δημήτριος επέστρεψε στη Γεωργία με Βυζαντινά στρατεύματα. Ο Ο Λιπάριτ Δ΄ του γένους των Λιπαριτιδών, ο πιο ισχυρός ευγενής στη Γεωργία, υποστήριξε τον επαναστατημένο πρίγκιπα και ξεκίνησε αρχικά μία επιτυχημένη εκστρατεία κατά του στρατού του Βαγράτ Δ΄. Ωστόσο ο Δημήτριος απεβίωσε απροσδόκητα το 1042. Η Άλντα, με τον γιο τού Δημητρίου, τον Δαβίδ, κατέφυγαν στην πατρίδα της την Αλανία. Ο Γεωργιανός λόγιος του 18ου αι. πρίγκιπας Βαχούστι υποστηρίζει, ότι οι απόγονοι του Δαβίδ άκμασαν στην Αλανία και παρήγαγαν μία σειρά από τοπικούς πρίγκιπες, ένας από τους οποίους ήταν ο Δαβίδ Σοσλάν, ο δεύτερος σύζυγος της βασίλισσας Tάμαρ της Γεωργίας (βασ. 1184–1213). Ο Δημήτριος μπορεί επίσης να είχε μία κόρη, την Ειρήνη (απεβ. το 1108), την επίσημη ερωμένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στα μέσα της δεκαετίας του 1050 και στη συνέχεια σύζυγο τού σεβαστοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού.
Η Ανακοπία, που παραχωρήθηκε από την Άλντα και τον Δημήτριο στον Αυτοκράτορα, παρέμεινε υπό τη Βυζαντινή κυριαρχία, έως ότου ανακτήθηκε από τον γιο τού Βαγράτ Δ΄ και διάδοχο Γεώργιο Β΄ το 1074. Αυτό συνέβη μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ (1071). Τότε η Γεωργία, επωφελούμενη από την ήττα των Βυζαντινών στα χέρια των Σελτζουκιδών, ανέκτησε μία σειρά από βασικά εδάφη, που είχαν χαθεί στην Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 11ου αι., συμπεριλαμβανομένης της Ανακοπίας, καθώς και των φρουρίων που βρίσκονται στο θέμα της Ιβηρίας.
Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μάγιστροι Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Chupa Chups
μικρογραφία|177x177εσ|Το [[λογότυπο Chupa Chups, σχεδιασμένο από τον Σαλβαδόρ Ντάλι]] Τα Chupa Chups (ισπανική προφορά:[tʃupa tʃups];) είναι δημοφιλή ισπανικά γλειφιτζούρια και άλλα είδη ζαχαροπλαστικής που πωλούνται σε περισσότερες από 150 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η μάρκα ιδρύθηκε το 1958 από τον Enric Bernat και ανήκει σήμερα στην ιταλο-ολλανδική πολυεθνική εταιρία Perfetti Van Melle. Το όνομα της μάρκας προέρχεται από το ισπανικό ρήμα chupar, που σημαίνει "πιπιλίζω".
Ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Enric Bernat εργάστηκε για ένα εργοστάσιο παραγωγής μαρμελάδας μήλων με την ονομασία "Granja Asturias". Αφού έδωσε την ευκαιρία να κάνει γλειφιτζούρια, οι επενδυτές έφυγαν. Η Bernat ανέλαβε την εταιρεία το 1958 και μετονομάστηκε σε Chupa Chups. Κατασκεύασε τις μηχανές παραγωγής και πώλησε ένα ριγωτό μπετόν σε ένα ξύλινο ραβδί για μία πεσέτα το καθένα.
Ο Bernat πήρε την ιδέα των γλειφιτζούρι του από το να πάρει τα κολλώδη χέρια του από το λιώσιμο των γλυκών. Bernat θεώρησε ότι εκείνη την εποχή, τα γλυκά δεν είχαν σχεδιαστεί για παιδιά. Οι καταστηματάρχες έλαβαν οδηγίες να τοποθετήσουν το Chupa Chups κοντά στην ταμειακή μηχανή στην περιοχή των χεριών των παιδιών, αντί της συνήθους τοποθέτησης πίσω από το πάγκο.
Μια γίγαντα γλειφιτζούρι Chupa Chups για πώληση
Η εταιρεία Chupa Chups ήταν επιτυχημένη. Μέσα σε πέντε χρόνια τα γλυκά της Bernat πωλούνταν σε 300.000 καταστήματα. Όταν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά η καραμέλα, τα λαμπερά ραβδιά ήταν κατασκευασμένα από ξύλο αλλά άλλαξαν σε πλαστικά ραβδιά. Μετά το τέλος της δικτατορίας του Francisco Franco (1939-75), η αυτοχρηματοδοτούμενη ιδιωτική εταιρεία πήγε διεθνής. Στη δεκαετία του 1970 τα γλειφιτζούρια εμφανίστηκαν στην Ιαπωνία και στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Ινδονησία, η Σιγκαπούρη, οι Φιλιππίνες και η Μαλαισία, καθώς και η Αυστραλία. Στη δεκαετία του 1980 επεκτάθηκε στις αγορές της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής και στη δεκαετία του 1990 στις περισσότερες ασιατικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Κορέας. Στην Κίνα κατασκευάστηκαν από την Tatagum στο Panyu, κοντά στο Guangzhou. Από το 2003, 4 δισεκατομμύρια γλειφιτζούρια ετησίως πωλούνται σε 150 χώρες. Η εταιρεία έχει 2.000 υπαλλήλους, κάνει το 90% των πωλήσεών της στο εξωτερικό και έχει κύκλο εργασιών € 500.000.000.
Το 1991, ο Bernat πέρασε τον επίσημο έλεγχο της εταιρείας στον γιο του Xavier. Η θυγατρική εταιρεία / εταιρεία Smint ιδρύθηκε το 1994.
Τον Ιούλιο του 2006 η εταιρεία συνολικά αποκτήθηκε από τον ιταλικό όμιλο Perfetti Van Melle. μικρογραφία|242x242εσ|Τα γλυφιτζούρια Chupa Chups
Εμπορία
Το λογότυπο Chupa Chups σχεδιάστηκε το 1969 από τον καλλιτέχνη Salvador Dalí. Η πρώτη εκστρατεία μάρκετινγκ ήταν το λογότυπο με το σύνθημα "És rodó i dura molt, Chupa Chups", το οποίο μεταφράζεται από την Καταλανική ως "Είναι στρογγυλό και μακράς διαρκείας". Αργότερα, προσωπικότητες όπως η Madonna προσλήφθηκαν για να διαφημίσουν το προϊόν.
Στη δεκαετία του 1980, λόγω του μειούμενου ποσοστού γεννήσεων, επιχειρήθηκε ένα σύνθημα κατά του καπνίσματος "Smoke Chupa Chups" να προσελκύσει περισσότερους ενήλικες καταναλωτές. Το σημερινό σύνθημα για την καταπολέμηση του καπνίσματος της εταιρείας είναι "Σταματήστε το κάπνισμα, ξεκινήστε να πιπιλίζετε", με τα πακέτα τους παρωδώντας τα σχέδια των τσιγάρων. Ορισμένα πακέτα παρωδίζουν τις υποχρεωτικές ασπρόμαυρες προειδοποιητικές ετικέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ειδοποίηση "Το πιπίλισμα δεν σκοτώνει".
Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα
Ελί Οκομπό
Ο Ελί-Φρανκ Οκομπό (Élie-Franck Okobo, γεννήθηκε 23 Οκτωβρίου 1997) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μέτρων αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την Μονακό του Πρωταθλήματος Γαλλίας και της Ευρωλίγκα. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του σε συλλόγους σε ηλικία 16 ετών και στη συνέχεια αγωνίστηκε για την ομάδα νέων της Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ, φτάνοντας στο παιχνίδι τίτλου του Γαλλικού Πρωταθλήματος Ελπίδων το 2016.
Έχει εκπροσωπήσει τη Γαλλία σε διεθνείς διοργανώσεις. Ήταν βασικός παίκτης για την ομάδα κάτω των 20 ετών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA, στο οποίο συμμετείχε δύο φορές, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο το 2017. Έχει επίσης αγωνιστεί με την εθνική ομάδα ανδρών στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA του 2019 και στο Ευρωμπάσκετ 2022.
Πρώτα χρόνια
Ο Οκομπό γεννήθηκε στο Μπορντώ της Γαλλίας από πατέρα Κονγκολέζο και μητέρα Γαλλίδα. Σε ηλικία 16 ετών, εντάχθηκε στην JSA Μπορντώ Μπασκέτ της ΝΜ1, το ερασιτεχνικό τμήμα τρίτης κατηγορίας του γαλλικού μπάσκετ. Την περίοδο 2014–15 άρχισε να παίζει για την Εσπουάρ Πω-Λακ-Ορτέζ στο Πρωτάθλημα Νέων. Στην πρώτη εμφάνισή του στις 20 Σεπτεμβρίου 2014, σημείωσε 23 πόντους και 4 κλεψίματα καθώς η ομάδα του έχασε από την Εσπουάρ Σαλόν-Ρεμ. Μετά από 29 αγώνες, είχε μέσο όρο 9,8 πόντους, 3,0 ριμπάουντ, 1,9 ασίστ και 1,2 κλεψίματα ανά αγώνα.
Πρώτη χρονιά (2015–16)
Στις 13 Ιουνίου 2016, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ του Γαλλικού Πρωταθλήματος, της υψηλότερης επαγγελματικής κατηγορίας της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2015–16, έπαιξε κυρίως με την Εσπουάρ Πω-Λακ-Ορτέζ στο νεανικό πρωτάθλημα, έχοντας περιορισμένα λεπτά συμμετοχής για την ανώτερη ομάδα στο Γαλλικό Πρωτάθλημα. Στις 6 Οκτωβρίου 2016, ο Οκομπό ξεκίνησε την δεύτερη θητεία του στο Πρωτάθλημα Ελπίδων καταγράφοντας 17 πόντους, 5 ριμπάουντ και 8 ασίστ στη νίκη με 102–56 επί της Εσπουάρ Μονακό. Έπαιξε το πρώτο παιχνίδι του στην 1η Γαλλίας για την Πω-Ορτέζ στις 24 Οκτωβρίου 2015. Στις 25 Μαρτίου 2016, έφτασε στους 34 πόντους και 10 ριμπάουντ, και οι δύο επιδόσεις οι καλύτερες της χρονιάς, στη νίκη στο πρωτάθλημα νέων επί της Εσπουάρ Λε Χαβρ. Την επόμενη εβδομάδα απέναντι στην ΑΣ Μονακό Μπασκέτ, σημείωσε 5 πόντους - τους πρώτους του και μοναδικούς στη χρονιά στο ανώτερο πρωτάθλημα. Στο νεανικό πρωτάθλημα, ο Οκομπό είχε μέσο όρο 15,5 πόντους, 4,4 ριμπάουντ, 3,2 ασίστ και 2,2 κλεψίματα ανά παιχνίδι.
Αυξημένος ρόλος (2016–17)
Την περίοδο 2016–17, ο Οκομπό έπαιξε με φειδώ στο Πρωτάθλημα Ελπίδων, προκειμένου να λαμβάνει σημαντικά λεπτά συμμετοχής ερχόμενος από τον πάγκο για την Πω-Ορτέζ στο πρωτάθλημα ανδρών. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2016, έκανε την πρώτη συμμετοχή του στη χρονιά στην 1η Γαλλίας, καταγράφοντας 5 πόντους, 2 ριμπάουντ και 2 ασίστ απέναντι στην Σολέ Μπασκέτ. Στη δεύτερη συμμετοχή του εκείνη την χρονιά στο νεανικό πρωτάθλημα, ο Οκομπό σημείωσε νταμπλ-νταμπλ 21 πόντων και 12 ριμπάουντ στις 15 Οκτωβρίου απέναντι της Εσπουάρ Γκραβελίν-Ντουνκέρκ. Στις 25 Οκτωβρίου, έκανε την παρθενική εμφάνισή του στο FIBA Europe Cup, την τέταρτη διηπειρωτική ευρωπαϊκή διοργάνωση, σημειώνοντας 6 πόντους και 2 ριμπάουντ στη νίκη επί της Τάρτου.
Ο Οκομπό κατέγραψε το υψηλό της χρονιάς με 20 πόντους, 6 ριμπάουντ, 10 ασίστ και ένα λάθος στη νίκη 101–66 επί της JIP Παρντουμπίτσε στον δεύτερο γύρο του FIBA Europe Cup στις 13 Δεκεμβρίου. Στις 5 Φεβρουαρίου 2017, σημείωσε τους περισσότερούς του πόντους στην χρονιά με 15, με 5 ριμπάουντ και 4 ασίστ, στη  νίκη στο πρωτάθλημα επί της Ελάν Σαλόν. Έκλεισε την αγωνιστική περίοδο με μέσο όρο 4,6 πόντους, 2,1 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά παιχνίδι στο ανώτερο πρωτάθλημα και 8,2 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ ανά παιχνίδι στο FIBA Europe Cup. Ο Οκομπό ήταν ο δεύτερος στο βραβείο Καλύτερου Νέου Παίκτη του Γαλλικού Πρωταθλήματος.
Στη βασική ομάδα (2017–18)
Στο πρώτο του παιχνίδι της περιόδου 2017–18, ο Οκομπό έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην αρχική πεντάδα στο Γαλλικό Πρωτάθλημα στις 23 Σεπτεμβρίου 2017, σημειώνοντας 14 πόντους και 8 ασίστ για να νικήσει η ομάδα του την Ελάν Σαλόν. Στις 7 Οκτωβρίου, ηγήθηκε των σκόρερ με 21 πόντους και 3 κλεψίματα απέναντι στην HTV Μπασκέτ. Είχε άλλη μία αξιοσημείωτη απόδοση στις 10 Δεκεμβρίου, σημειώνοντας 23 πόντους για την ομάδα σε μία νίκη επί της Λεβαλουά Μετροπολιτάν. Στις 10 Φεβρουαρίου σημείωσε 30 πόντους, με 8 ασίστ και 4 ριμπάουντ, σε μία νίκη με 105–93 επί της Ελάν Σαλόν. Η απόδοση του χάρισε το βραβείο του παίκτη της εβδομάδας από την ιστοσελίδα Eurobasket.com. Με την Πω-Ορτέζ, ο Οκομπό έφτασε στα πλέι οφ ως παίκτης της όγδοης καλύτερης ομάδας του πρωταθλήματος. Στις 23 Μαΐου, κατά τη διάρκεια του 1ου αγώνα της σειράς απέναντι στο Μονακό, ο Οκομπό σημείωσε 44 πόντους, ως προσωπικό ρεκόρ του, στην ήττα με 99–97.
Φοίνιξ Σανς (2018–2020)
Στις 21 Ιουνίου 2018, ο Οκομπό επιλέχθηκε με την 31η επιλογή στο ντραφτ του NBA του 2018 από τους Φοίνιξ Σανς. Στην πρώτη συμμετοχή του στο ΝΒΑ στις 17 Οκτωβρίου, ο Οκομπό σημείωσε δύο πόντους και μία ασίστ στη νίκη με 121–100 επί των Μάβερικς. Στις 28 Οκτωβρίου, ο Οκομπό σημείωσε 18 πόντους, 5 ριμπάουντ και 7 ασίστ στην ήττα με 117–110 από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Τρεις μέρες αργότερα, ο Οκομπό έκανε το πρώτο του ξεκίνημα ως βασικός στο NBA, καταγράφοντας οκτώ πόντους, τέσσερα ριμπάουντ και πέντε ασίστ σε 28 λεπτά δράσης σε μία ήττα με 120-90 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Στις 13 Νοεμβρίου 2018, ο Οκομπό μεταφέρθηκε στους Νόρδερν Αριζόνα Σανς, παίζοντας για την ομάδα το ίδιο βράδυ στην ήττα από τους Σάντα Κρουζ Ουόριορς, και συνέχισε να παίζει τόσο με το Φοίνιξ όσο και με τη Νόρθερν Αριζόνα όλο το 2018. Το παιχνίδι με την μεγαλύτερη επιθετική παραγωγικότητα στην πρώτη χρονιά του έγινε στις 28 Νοεμβρίου, σημειώνοντας 19 πόντους στην ήττα με 115–99 από τους Λος Άντζελες Κλίπερς. Στις 2 Φεβρουαρίου 2019, ο Οκομπό κατέγραψε 11 ασίστ, ως οι περισσότερες της αγωνιστικής περιόδου, σε μία ήττα με 118–112 απέναντι στους Ατλάντα Χοκς. Παραιτήθηκε από τους Σανς στις 25 Νοεμβρίου 2020.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2020, ο Οκομπό υπέγραψε με τους Μπρούκλιν Νετς. Αποσύρθηκε με την ολοκλήρωση της προετοιμασίας.
Λονγκ Άιλαντ Νετς (2021)
Στις 27 Ιανουαρίου 2021, ο Οκομπό συμπεριλήφθηκε στην σύνθεση των Λονγκ Άιλαντ Νετς.
ΑΣΒΕΛ (2021–2022)
Στις 10 Ιουλίου 2021, ο Οκομπό υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη γαλλική ισχυρή ομάδα ΑΣΒΕΛ. Τη σεζόν 2021-22, μέτρησε κατά μέσο όρο 14.5 πόντους, 3.9 ασίστ, 2.8 ριμπάουντ και 13.5 βαθμούς στο PIR ανά 27 λεπτά συμμετοχής στην Ευρωλίγκα, όντας ο έκτος καλύτερος σκόρερ της σεζόν. Μάλιστα, αναδείχτηκε MVP της 7ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα, αφού κόντρα στον Παναθηναϊκό είχε 35 πόντους (8/12 δίποντα, 5/7 τρίποντα, 4/4 βολές), 4 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα και 5 κερδισμένα φάουλ συγκεντρώνοντας 37 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Στις 25 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας, αφού η Βιλερμπάν κέρδισε στους τελικούς τη Μονακό με 3-2 στη σειρά των τελικών. Στο καθοριστικό πέμπτο παιχνίδι σκόραρε 20 πόντους, με 7 ριμπάουντ και 9 ασίστ και αναδείχτηκε MVP των τελικών του Πρωταθλήματος Γαλλίας.
Μονακό (2022-σήμερα)
Στις 15 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από την Μονακό μέχρι το καλοκαίρι του 2024. Στις 30 Δεκεμβρίου 2022 κόντρα στην Ζάλγκιρις είχε 22 πόντους (10/11 βολές, 3/6 δίποντα, 2/5 τρίποντα), 4 ριμπάουντ, 9 ασίστ, 4 κλεψίματα, 6 κερδισμένα φάουλ και 1 λάθος στα 30:21 που έμεινε στο παρκέ, συγκεντρώνοντας 35 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης. Έτσι αναδείχτηκε MVP της 16ης αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα. Στις 22 Απριλίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας αφού η Μονακό νίκησε στον τελικό την Βιλερμπάν 90-70, με τον ίδιο να ξεχωρίζει έχοντας 20 πόντους, 7 ασίστ και 6 ριμπάουντ. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας αφού η Μονακό κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μετροπολιτάν 3-0.
Εθνική Ομάδα
Ο Οκομπό ήταν μέλος της γαλλικής εθνικής ομάδας μπάσκετ κάτω των 20 ετών, κάνοντας την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2016 στη Φινλανδία. Είχε την καλύτερη επίδοσή του στη διοργάνωση στις 23 Ιουλίου 2017, σημειώνοντας 23 πόντους, 7 ριμπάουντ και 4 κλεψίματα σε μία νίκη με 74–60 επί της Φινλανδίας. Ήταν ο τρίτος κορυφαίος σκόρερ στην διοργάνωση, με μέσο όρο 18,9 πόντους, 3,9 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ και 1,9 κλεψίματα ανά παιχνίδι, ευστοχώντας με 42,9 % στα τρίποντα. Έπαιξε επίσης με την γαλλική εθνική ομάδα κάτω των 20 ετών, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2017, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Στην διοργάνωση είχε κατά μέσο όρο 12,3 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 4,0 ασίστ ανά αγώνα.
Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική στο Ευρωμπάσκετ 2022. Η Γαλλία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, αφού ηττήθηκε στον τελικό στο Βερολίνο από την Ισπανία με 88-76.
Maoam
μικρογραφία|Το [[λογότυπο των Maoam]] Η Maoam (στα γερμανικά προφέρεται Ma-o-am) είναι καραμέλα φρούτων από τον κατασκευαστή ζαχαροπλαστικής Haribo που διατίθεται σε διάφορες γεύσεις. Τυπικά, πέντε κομμάτια μιας ποικιλίας συσκευάζονται σε πακέτο και πολλά από αυτά τα πακέτα διαφορετικών γεύσεων πωλούνται συσκευασμένα ως ραβδί. Υπάρχουν επίσης και τα "Maoam Kracher" ως πακέτο 200, 260 και 400 g, καθώς και ένα πακέτο χύμα 1.2 kg.
Ιστορία
Ο Edmund Münster ανέλαβε το "Düsseldorfer Lakritzenwerk" το 1900. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, τα προϊόντα γλυκόριζας βρίσκονταν στο προσκήνιο. Το 1930-31, η Münster ανέλαβε την άδεια να παράγει μια φρουτώδη καραμέλα μαστίχας με το όνομα της τέχνης "MAOAM" από το εξωτερικό, το οποίο έπρεπε να συντομεύει τον Mundet Allen χωρίς εξαίρεση. Τον Αύγουστο του 1930 υπέβαλε αίτηση στο περιφερειακό δικαστήριο του Ντίσελντορφ για «προστασία μοντέλου για το προϊόν Maoam, καραμέλα χωρίς ζάχαρη, ζάχαρη, σιρόπι και άλλα συστατικά». Η προστασία περιλαμβάνει το όνομα MAOAM, το προϊόν, τη συσκευασία και οποιαδήποτε απομίμηση γλυκόριζας, κακάου, ζάχαρης ή προϊόντων αρτοποιίας. Την εποχή εκείνη οι καραμέλες παρήχθησαν από την Edmund Münster GmbH & Co. KG και συσκευάστηκαν σε χαρτί με κερί.
Το Πάσχα του 1931, ο Edmund Münster πρόσφερε για πρώτη φορά στον πελάτη του Maoam. Ήδη εκείνη την εποχή υπήρχε το τυπικό λογότυπο του Maoam, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα σε λίγο τροποποιημένη μορφή. Πολύ σύντομα, βρέθηκαν μιμητές αυτής της καραμέλας (για παράδειγμα "Mamba" από την Storck), η οποία οφειλόταν στην επιτυχία του προϊόντος. Μετά τον πόλεμο, ο Münster ξεκίνησε και πάλι με την παραγωγή του MAOAM. Το 1986, ο παραγωγός ζαχαροπλαστικής Bonner Haribo απέκτησε την εταιρεία και επομένως τα δικαιώματα εμπορικών σημάτων στη Maoam.
Ο χώρος παραγωγής του Maoam βρίσκεται στην Hildebrandtstraße στην περιοχή Friedrichstadt του Ντίσελντορφ από το 1930 έως το 1982 και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο πρώην εργοστάσιο της Novesia στο Jülicher Landstraße στο Neuss.
Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Ωρέιγ (Ωτ-Βιέν)
Το Ωρέιγ (γαλλικά: Aureil, οξιτανικά: Aurèlh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωρετουά (γαλλικά: Aurétois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Βικιπαίδεια στα Κανάντα
Η Βικιπαίδεια στα Κανάντα (ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವಕೋಶವು) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Κανάντα. Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2003, έχει μέτρια δραστηριότητα και στις 10 Σεπτεμβρίου 2018 είχε 23.689 άρθρα με 360 ενεργούς χρήστες. Επίσης είναι η δωδέκατη δημοφιλέστερη Βικιπαίδεια στην Ινδική υποήπειρο.
Η κοινότητα της Βικιπαίδειας στα Κανάντα διεξήγαγε συνάντηση στο Μπανγκαλόρ στις 2 Απριλίου 2006, λαμβάνοντας αρκετά υψηλή κάλυψη από τον τύπο.
Ιστορία
μικρογραφία|200x200εσ|Η τούρτα της 9ης επετείου της Βικιπαίδειας στα Κανάντα Στις 16 Αυγούστου 2009 η εν λόγω έκδοση της Βικιπαίδειας είχε περίπου 6.800 άρθρα, και ήταν η 100η μεγαλύτερη έκδοση της Βικιπαίδειας.
Τον Ιανουάριο του 2013, είχε 12.961 άρθρα με 93 ενεργούς χρήστες και 2.680 εικόνες, και ήταν η 108η μεγαλύτερη έκδοση της Βικιπαίδειας εκείνη την εποχή.
Τον Ιανουάριο του 2016, η Βικιπαίδεια στα Κανάντα ήταν η δέκατη μεγαλύτερη και ως εκ τούτου η μικρότερη Βικιπαίδεια στις Ινδικές γλώσσες. Ο διαχειριστής Omshivaprakash αποδίδει την έλλειψη άρθρων στην έλλειψη ενδιαφέροντος μεταξύ της κοινότητας της γλώσσας Κανάντα, στη έλλειψη ευαισθητοποίησης για τη Βικιπαίδεια στα Κανάντα και την έλλειψη εργαλείων πληκτρολόγησης στη γλώσσα, καθώς και στη περιορισμένη πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε περιοχές της Καρνάτακα.
Ερώδιον το πελαργόμορφο
μικρογραφία|Ερώδιον το πελαργόμορφο (Erodium ciconium), Επταπύργιο, Θεσσαλονίκη, 13-03-2023 Το Ερώδιον το πελαργόμορφο (επιστημονική ονομασία Erodium ciconium), ανήκει στην οικογένεια Γερανιίδες (Geraniaceae). Το όνομα του γένους Ερώδιον (Erodium), προέρχεται από τα ελληνικά, λόγω του σχήματος του καρπού, του οποίου η μακριά άκρη θυμίζει το ράμφος του ερωδιού, ενώ το όνομα του είδους πελαργόμορφο (ciconium) προέρχεται από το λατινικό «ciconia» ή «cicogna» που σημαίνει πελαργός, λόγω της μακριάς άκρης του καρπού που θυμίζει το ράμφος του. Είδος με μεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα και συναντάται σε ξηρά, αμμώδη ή διαταραγμένα εδάφη από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1300 μ.. Φυτό αδενωδώς χνουδωτό με φύλλα ωοειδή ή προμήκη, πτεροσχιδή ή πτερότμητα. Πέταλα περίπου 8 χιλ. ανοικτό κυανό. Σέπαλα 12-15 χιλ. αθερόληκτα. Ταξιανθία σκιάδιο με 3-10 άνθη. Περίοδος ανθοφορίας από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Ο καρπός με μακρύ ράμφος, μήκους 7-9 εκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Γερανιοειδή
Τσακώνικος
Ο Τσακώνικος είναι ένας πεντάσημος ελληνικός παραδοσιακός χορός με ρίζες στην αρχαία Ελλάδα. Χορεύεται από γυναίκες και άντρες και έχει προέλευση από την Πελοπόννησο, στην Τσακωνιά δηλαδή στο νοτιοανατολικό τμήμα της επαρχίας Κυνουρίας, του νομού Αρκαδίας. Οι χορευτές με την παραδοσιακή Τσακώνικη ενδυμασία τον χορεύουν στις εθνικές και τοπικές γιορτές καθώς και στα θρησκευτικά πανηγύρια. Οι χορευτές παρατάσσονται σε ανοιχτό κύκλο και χορεύουν κρατώντας ο ένας τον άλλο σφιχτά. Άρχισε να διδάσκεται το 1930 στο Λύκειο Ελληνίδων και στη Γυμναστική Ακαδημία, ενώ μέχρι και σήμερα αποτελεί μέρος της διδακτέας ύλης στο μάθημα του ελληνικού παραδοσιακού χορού σε όλα τα Τ.Ε.Φ.Α.Α. της Ελλάδας. Η Δώρα Στράτου τον επέλεξε ως εξώφυλλο για το βιβλίο Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί του Ο.Ε.Δ.Β. του Υπουργείου Παιδείας αναφέροντας τις αρχαιοελληνικές ρίζες του. Στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση διδασκόταν στο Γυμνάσιο στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής και από το 1999 η διδασκαλία του υπάρχει στο σχολικό βιβλίο της Γ΄ και Δ΄ τάξης του Δημοτικού σχολείου. Ο Τσακώνικος χορός είναι καταγεγραμμένος στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Ιστορία
Οι μελετητές του Τσακώνικου χορού δε μπορούν να καταλήξουν με σιγουριά σχετικά με την προέλευσή του. Οι επικρατέστερες εκδοχές είναι:
Περιγραφή
Οι χορευτές παρατάσσονται σε σχήμα ανοιχτού κύκλου και ο πρωτοχορευτής/τρια που κρατάει μαντήλι, ξεκινάει το χορό προς τα δεξιά, με τους υπόλοιπους χορευτές να έχουν δώσει κλίση στα σώματά τους κατά ¾ προς τα δεξιά. Τα χέρια είναι ενωμένα με τέτοιο τρόπο ώστε το δεξί χέρι του δεύτερου χορευτή να είναι κάτω από το αριστερό του πρώτου χορευτή. Έτσι μειώνεται η ελευθερία κινήσεων των χορευτών, μιας και τα χέρια τους βρίσκονται ακινητοποιημένα περίπου στο ύψος της μέσης τους, ενώ τα σώματά τους είναι σε στενή επαφή χωρίς να μπορούν να κάνουν γρήγορα και μεγάλα βήματα. Τα σώματα κινούνται με κυματοειδή κίνηση, σε συνδυασμό με αργά βήματα πίσω-εμπρός, δίνοντας την εικόνα ενός τεράστιου αργού φιδιού.
Τσακώνικες Περιοχές
Νότια Κυνουρία:
Βόρεια Κυνουρία:
Τραγούδια
Τα τραγούδια του Τσακώνικου χορού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας
Αζά-λε-Ρι
Το Αζά-λε-Ρι (γαλλικά: Azat-le-Ris, οξιτανικά: Asac le Ríu ή Asac lo Ris) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αζατώ (γαλλικά: Azataux).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Γουάνγκ Γιανγκ
O Γουάνγκ Γιανγκ (κινέζικα: 汪洋, γεννηθείς την 12η Μαρτίου 1955) είναι ένας Κινέζος πολιτικός. Είναι μέλος της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΚ, και Πρόεδρος της Πολιτικής Συμβουλευτικής Διάσκεψης του Κινεζικού Λαού. Ο Γουάνγκ ήταν ο ένας από τους τέσσερις Aντιπρόεδρους του Κρατικού Συμβουλίου της Κίνας στην κυβέρνηση του Λι Κετσιάνγκ την περίοδο 2013-2018. Μέχρι το Δεκέμβριο του 2012, ήταν ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Κουανγκτούνγκ, το ανώτερο γραφείο στη νότια Κινεζική επαρχία. Το 2005-2007 διετέλεσε γραμματέας του κόμματος στο Τσονγκτσίνγκ, έναν δήμο της ενδοχώρας.
Ο Γουάνγκ θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους μεταρρυθμιστές στην ηγεσία της Κίνας, και πρωτοπόρος στο μοντέλο ανάπτυξης της Κουανγκτούνγκ, που χαρακτηρίστηκε από έμφαση στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, οικονομική ανάπτυξη και διεύρυνση του ρόλου της κοινωνίας πολιτών. Θεωρείται ευρέως ως ένα από τα πιο «φιλελεύθερα» μέλη της Κινεζικής ελίτ, υποστηρίζοντας τις οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις.
Παιδική ηλικία
Ο Γουάνγκ γεννήθηκε στο Σουτσόου της επαρχίας Ανχουέι, σε μια συνηθισμένη αστική οικογένεια της εργατικής τάξης. Ο πατέρας του ήταν εργάτης. Το 1972-1976, εργάστηκε χειρωνακτικά σε ένα εργοστάσιο επεξεργασίας τροφίμων προτού προαχθεί σε προϊστάμενο. Το 1975 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Στη συνέχεια μπήκε στην τοπική Σχολή του Κόμματος ως εκπαιδευτής, προτού ξεκινήσει σπουδές στην πολιτική οικονομία το 1979, στην αυγή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων του Τενγκ Σιαοπίνγκ, στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος. Επέστρεψε στην πόλη του ως εκπαιδευτής κομματικής πολιτικής προτού ενταχθεί στην τοπική Κομμουνιστική Ένωση Νέων - από όπου είχε ανοδική πορεία στην επαρχιακή οργάνωση μέχρι το 1984. Στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση του Αναπληρωτή Διευθυντή και Διευθυντή του Επαρχιακού Αθλητικού Γραφείου του Ανχουέι, μέχρι το 1988.
Η πρώτη του θητεία στην πολιτική διοίκηση ήταν στο Τόνγκλινγκ του Ανχουέι, με έναρξη το 1988. Εργάστηκε στη δημοτική διοίκηση ως αναπληρωτής γραμματέας του κόμματος, εν ενεργεία δήμαρχος, και δήμαρχος, ενώ παράλληλα συνέχιζε τις σπουδές για το πτυχίο πολιτικής διοίκησης στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος. Το επόμενο έτος προάχθηκε σε βοηθό του επαρχιακού Κυβερνήτη, και το 1993-1998 διετέλεσε Υποδιοικητής του Ανχουέι. Τελικά στάλθηκε για να εργαστεί στην κεντρική κυβέρνηση ως αναπληρωτής επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης και Μεταρρύθμισης, και στη συνέχεια ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Επικρατείας, το 2003-2005, ως υπεύθυνος για τις καθημερινές διοικητικές εργασίες στο Γενικό Γραφείο του Κρατικού Συμβουλίου.
Τσονγκτσίνγκ
Το 2005-2007 ο Γουάνγκ εργάστηκε ως γραμματέας της κομματικής επιτροπής στο Τσονγκκίνγκ, έναν δήμο στα δυτικά της ενδοχώρας. Ο Γουάνγκ με το ιστορικό των επιτευγμάτων του στο Τσονγκτσίνγκ τράβηξε την προσοχή του έθνους, για το έργο του στο να φέρει μια γεωγραφικά απομακρυσμένη και σχετικά υπανάπτυκτη περιοχή στη διεθνή σκηνή. Στο Τσονγκτσίνγκ, ο Γουάνγκ επαινέθηκε για τον τρόπο που χειρίστηκε μια ευαίσθητη υπόθεση αστικής κατεδάφισης. Επίσης ήταν πρωτοπόρος στις μεταρρυθμίσεις των δημοτικών μέσων ενημέρωσης. Από την 1η Ιανουαρίου 2007, τα μέσα ενημέρωσης του Τσονγκκίνγκ, όσον αφορά την επιλογή των ειδήσεων για τις καθημερινές εκπομπές, σταμάτησαν να δίνουν προτεραιότητα στις δραστηριότητες των δημοτικών αρχηγών, και άρχισαν να επικεντρώνονται στις ιστορίες των απλών ανθρώπων, με αποτέλεσμα αυξημένη κάλυψη σε θέματα για τη γεωργία, την αγροτική ζωή και τους αγροτικούς μετανάστες.
Το 2007 ο Μπο Σίλαι διαδέχθηκε τον Γουάνγκ στη θέση του γραμματέα του κόμματος. Κατόπιν αυτού, ο Μπο οργάνωσε μια εκστρατεία εναντίον υποτιθέμενων τοπικών γκάνγκστερ. Οι πολιτικοί παρατηρητές σημείωσαν ότι ο Μπο, με τις δραστηριότητές του στην καταπολέμηση του εγκλήματος, επέκρινε έμμεσα τον Γουάνγκ Γιάνγκ για ανοχή της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος, και της συναφούς διαφθοράς στην αστυνομία και τους δικαστικούς του Τσονγκτσίγνκ. Στη συνέχεια, ο Μπο συνελήφθη για διάφορες κατηγορίες και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ στην επίσημη αξιολόγηση για την εκστρατεία του καταλογίστηκε ότι περιστοιχίστηκε από σοβαρές παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, σχεδόν 1.000 άτομα στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας, και ως επί το πλείστον ήταν ένα εργαλείο που χρησιμοποίησε ο Μπο Σιλάι για να συγκεντρώσει την εξουσία στα χέρια του και να ελέγχει τους οικονομικούς πόρους.
Κουανγκτούνγκ
Μετά το 17ο Συνέδριο του Κόμματος, στο πλαίσιο της κομματικής πολιτικής ανασχηματισμού της περιφερειακής ηγεσίας, ο Γουάνγκ Γιάνγκ ανέλαβε τη θέση του γραμματέα της κομματικής επιτροπής του Κουανγκτούνγκ, με επίσημη ημερομηνία διορισμού τον Νοέμβριο του 2007. Επρόκειτο για ένα από τα σημαντικότερα περιφερειακά γραφεία στην Κίνα, και συνοδεύτηκε από μία θέση στο Πολιτικό Γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος, που ιεραρχικά ήταν το δεύτερο ανώτερο διοικητικό συμβούλιο της χώρας. Για ορισμένους παρατηρητές ο προαναφερθείς διορισμός αποτέλεσε απρόσμενη έκπληξη, δεδομένου ότι μέχρι το 2007 ο Γουάνγκ δεν είχε πλήρη συμμετοχή μέλους στην Κεντρική Επιτροπή, ένα μεγαλύτερο σώμα από ~200 μέλη, αποτελούμενο κυρίως από αξιωματούχους περιφερειακού και υπουργικού επιπέδου. αριστερά|μικρογραφία|Συνάντηση με τον Αντιπρόεδρο της Βραζιλίας, Χάμιλτον Μουράο, το 2019 αριστερά|μικρογραφία|Ο Γουάνγκ Γιάνγκ και ο [[Τζακ Λιου|Τζακ Λιού κατά τη διάρκεια ξενάγησης στο Καλοκαιρινό Παλάτι στο Πεκίνο, 5 Ιουνίου 2016]] Στην Κουανγκτούνγκ, ο Γουάνγκ αποδείχθηκε τολμηρός μεταρρυθμιστής. Προώθησε σημαντικά την κινητικότητα της επαρχίας, που ήδη είχε σημανθεί ως «τόπος επώασης των μεταρρυθμίσεων» της Κίνας, προς μεγαλύτερες οικονομικές και πολιτικές ελευθερίες. Επίσης, ο Γουανγκ αντιμετώπισε διαφορετικά την επαρχιακή οικονομία από την παραγωγή, και ευνόησε την ανάπτυξη της Σεντσέν σε κόμβο καινοτομίας για τη νέα Κινεζική οικονομία. Ως ηγέτης επέδειξε μοναδική αξία και ξεχώρισε από τους τυπικούς, αόρατους, και απρόθυμους για ανάληψη κινδύνων, περιφερειακούς διοικητές που παπαγαλίζουν την κομματική γραμμή. Οι πολιτικοί παρατηρητές συχνά τον σύγκριναν με τον Μπο Σιλάι, καθώς και οι δύο θεωρούνταν ως ανερχόμενοι αστέρες της Κινεζικής πολιτικής που συναγωνίζονταν για το καλύτερο γραφείο. Τα γραφεία που κατείχαν ήταν σημαντικά για την οργάνωση της περιφέρειας ως "πεδίο δοκιμών", για πολιτικές που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε εθνικό επίπεδο. αριστερά|μικρογραφία|Συνάντηση του Γουάνγκ Γιάνγκ με τον Πρωθυπουργό της Ταϊλάνδης, την 9η Νοεμβρίου 2009 Εν μέσω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, το Κουανγκτούνγκ αντιμετώπισε ένα μαζικό κύμα από πτωχεύσεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Περί αυτού, ο Γουάνγκ απάντησε ότι δεν θα επέμβει διοικητικά προς πρόληψη των πτωχεύσεων. Σχολίασε ότι οι μη κερδοφόρες επιχειρήσεις «δεν είναι παραγωγικές και τελικά θα εξαλειφθούν από την αγορά». Μετά από μια επίσκεψη, στο Δέλτα του ποταμού Περλ, του πρωθυπουργού Ουέν Ζιαμπάο, που τάχθηκε υπέρ της προστασίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την πρόληψη της ανεργίας, ο Γουάνγκ, ως διοικητικός εκπρόσωπος του Κουανγκτούντκ, αντέδρασε και δεν προσκολλήθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές της κεντρικής κυβέρνησης που απαιτούσαν βαρύτερη κρατική παρέμβαση.
Το 2009, ο Γουάνγκ προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να επαναφέρει τον θεσμό της Πρωτομαγιάτικης περιόδου διακοπών με επταήμερη διάρκεια, στη Κουανγντούνγκ, που είχε καταργηθεί πριν από λίγα χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Κουανγκτούνγκ, ο Γουάνγκ αποδείχθηκε, επίσης, αυθεντικός κριτικός της διαφθοράς και του νεποτισμού, και φημολογήθηκε ότι ήρθε στα μαχαίρια με την οικογένεια του εκλιπώντος στρατηγού Γε Τζιανίνγκ. Η οικογένεια Γε είχε εκτεταμένα οικονομικά και πολιτικά ενδιαφέροντα στην Κουανγκτούνγκ, και διατηρούσε μεγάλη δύναμη επιρροής μεταξύ των κορυφαίων πολιτικών της χώρας, ιδιαίτερα στους απογόνους των πρώτων επαναστατών του Κομμουνισμού, τους γνωστούς ως «μικρούς Πρίγκιπες». Ο Γουάνγκ επικρίθηκε για «πολιτική αφερεγγυότητα», επειδή κινήθηκε με θρασύτητα επισκιάζοντας το κατεστημένο υπό το οποίο είχαν ωφεληθεί πολύ οι Πρίγκιπες. Κατά την προεκλογική περίοδο του 18ου Εθνικού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ο Γουάνγκ διαφημίστηκε πολύ ως ανερχόμενος αστέρας, και μάλλον τον πλασάρανε για θέση στη Μόνιμη Επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου (ΜΕΠΓ) για το 2012. Ωστόσο, λέχθηκε ότι οι σχέσεις του με την οικογένεια Γε υπονόμευσαν την υποψηφιότητά του. Τελικά, στη 18η ΜΕΠΓ επικράτησαν άνθρωποι που περιγράφονταν ως μικροί Πρίγκιπες. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|α->δ: [[Τζακ Λιου|Τζακ Λιού, Τζον Κέρι, Λιου Γιαντόνγκ, Γουάνγκ Γιάνγκ, Γιανγκ Τζιέτσι, Μαξ Μπάοκους. 6 Ιουνίου 2016. Στο πλαίσιο του Στρατηγικού και Οικονομικού Διαλόγου ΗΠΑ-Κίνας]]
Κεντρική κυβέρνηση
Μολονότι ο Γουάνγκ δεν έφτασε στο απόγειο της Κινεζικής πολιτικής ζωής, όπως είχε προβλεφθεί νωρίτερα από ορισμένους παρατηρητές, στο 18ο Συνέδριο κατάφερε να «ανανεώσει» την θητεία του ως μέλος στο Πολιτικό Γραφείο για άλλα 5 χρόνια. Ακολούθως, στην θέση του στη Κουανγκτούντκ τον διαδέχτηκε ένας άλλος πολιτικός αστέρας, ο Χου Τσουνουα. Στο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο τον Μάρτιο του 2013, ο Γουάνγκ Γιάνγκ προήχθη στη θέση του Αντιπρόεδρου στην κυβέρνηση του Λι Κετσιάνγκ, επιβλέποντας τα χαρτοφυλάκια της γεωργίας, της διαχείρισης των υδάτων, του εμπορίου, του τουρισμού και της μείωσης της φτώχειας. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Οι [[Τζον Κέρρυ|Τζον Κέρι, Τζακ Λιου και Γουάνγκ Γιάνγκ στην κοινή σύνοδο για την Ενεργειακή Ασφάλεια, 10 Ιουλίου 2013 στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ]] Υπό την ιδιότητά του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Γουάνγκ συναντήθηκε συχνά με διεθνείς αξιωματούχους και συνόδευσε τους Σι Τζινπίνγκ και Λι Κετσιάνγκ σε ταξίδια στο εξωτερικό. Ωστόσο, οι περιοδικές ενδείξεις των τολμηρών πολιτικών απόψεών του, φαίνεται πως υποχώρησαν στο παρασκήνιο, καθώς η νέα ομάδα των κομματικών αρχηγών σταδιακά σύγκλινε προς την ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ. Μετά την 4η Ολομέλεια της 18ης Κεντρικής Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2014, ο Γουάνγκ δημοσίευσε ένα άρθρο, εκπροσωπώντας το κόμμα, στην εφημερίδα People's Daily, στο οποίο εξήρε τις νομικές μεταρρυθμίσεις που συζητήθηκαν στην ολομέλεια και δήλωσε ότι η Κίνα θα μάθει από το δικό της πολιτισμό και εμπειρία και ποτέ «δεν θα αντιγράψει ξένα πρότυπα ή φιλοσοφίες» όσον αφορά τη νομική μεταρρύθμιση. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Οι Ουίλιαμ Μπερνς, [[Τζακ Λιου, Γιάνγκ Τζιετσι και Γουάνγκ Γιάνγκ σε συνάντηση για τον Διάλογο ΗΠΑ-Κίνας, την 11η Ιουλίου 2013]]Ο Γουάνγκ έχει ηγηθεί πολλάκις σε ειδικές επιτροπές πολιτικού συντονισμού. Από το 2013 είναι αρχηγός στην ομάδα για την πνευματική ιδιοκτησία και την παραποίηση/απομιμηση προϊόντων και στην ομάδα του Κρατικού Συμβουλίου για τη μείωση της φτώχειας, και αναπληρωτής αρχηγός στην Επιτροπή για την ασφάλεια των τροφίμων. Το 2014 έγινε αναπληρωτής αρχηγός στην ομάδα για την προώθηση και ανάπτυξη της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη - Ένας Δρόμος», και αρχηγός στην ομάδα για τη μείωση της φτώχειας. Το 2017, εν όψει του 19ου Συνεδρίου του Κόμματος, ο Γουάνγκ θεωρήθηκε ως εξαιρετικός υποψήφιος για θέση στη μόνιμη επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου.
Ο Γουάνγκ εξελέγη μέλος της 19ης Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου, τον ανώτατο φορέα λήψης αποφάσεων στην Κίνα, στην 1η Ολομέλεια της 19ης Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΚ την 25η Οκτωβρίου 2017.
Πολιτικές θέσεις και δημόσια εικόνα
Ο Γουάνγκ θεωρείται συχνά ως ένας προοδευτικός λιμπεραλιστής στην κυρίαρχη ελίτ της Κίνας, ο οποίος αντιπροσωπεύει μια σχολή σκέψης που υποστηρίζει τη διεύρυνση του ρόλου της ελεύθερης αγοράς, τη βαθμιαία πολιτική φιλελευθεροποίηση, και μια κυβέρνηση που είναι περισσότερο σε επαφή με τις ανάγκες των απλών ανθρώπων. Μολονότι ήταν γενικά πιο παράτολμος, στην αμφισβήτηση της κομματικής ορθοδοξίας, από τους συνομήλικούς του, οι αναλυτές εκτίμησαν ότι είναι απίθανο να αμφισβητήσει άμεσα την κομματική γραμμή.
Ο Γουάνγκ θεωρείται επίσης ως υπέρμαχος των αγορακεντρικών λύσεων στην οικονομική ανάπτυξη. Αν η οικονομική ανάπτυξη παρομοιαστεί με το ψήσιμο ενός κέικ, ο Γουάνγκ είπε ότι τότε η προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι περισσότερο το «ψήσιμο του κέικ» παρά η διαίρεσή του σε κομμάτια, δηλαδή, η οικονομική ανάπτυξη έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα από την αναδιανομή του πλούτου. Αντίθετα, ο Μπο Σιλάι υποστήριξε το «πρότυπο Τσονγκτσίνγκ», σύμφωνα με το οποίο η δίκαιη αναδιανομή του πλούτου προηγείται ή είναι ταυτόχρονη με την οικονομική ανάπτυξη. Οι αντίθετες απόψεις των Γουάνγκ και Μπο στη «Θεωρία του κέικ» έχουν χαρακτηριστεί ως ένα αυξανόμενο εμφανές ιδεολογικό χάσμα «αριστεράς-δεξιάς» στην κυρίαρχη ελίτ της Κίνας.
Ο Γουάνγκ είναι χαμογελαστός στο κοινό και αποφεύγει τη βαφή μαλλιών, σε αντίθεση με τους περισσότερους συναδέλφους του. Είναι γνωστός για τους απροσχεδίαστους και αστειευόμενους σχολιασμούς που συχνά έχει κάνει δημόσια. Ως κορυφαίος οικονομικός αξιωματούχος που εκπροσώπησε την Κίνα στον Στρατηγικό και Οικονομικό Διάλογο ΗΠΑ-Κίνας του 2013, ο Γουάνγκ παρομοίασε τη σχέση μεταξύ των δύο χωρών με τη σχέση ενός παντρεμένου ζευγαριού. Σε συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τζέικομπ Τζακ Λιου, ο Γουάνγκ δήλωσε: «Γνωρίζω ότι στις ΗΠΑ επιτρέπονται οι γάμοι ομοφυλοφίλων, αλλά δεν νομίζω ότι ο Τζέικομπ και εγώ είμαστε πρόθυμοι για κάτι τέτοιο». Αργότερα πρόσθεσε ότι η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες καλύτερα να μην «επιλέξουν την πορεία ενός διαζυγίου», αιτιολογώντας, «όπως αυτό των Γουέντι Ντενγκ και Ρούπερτ Μέρντοχ, είναι απλά πανακριβό».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι πολιτικοί
Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ
Η Μπάρμπαρα φον Σίρστετ (το γένος Σένεμπεργκερ, 5 Μαρτίου 1974) είναι Γερμανίδα τηλεπαρουσιάστρια, ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Πρώιμη ζωή
Η Σένεμπεργκερ είναι το μόνο παιδί του κλαρινετίστα Χανς Σένεμπεργκερ και της συζύγου του Άνεμαρι. Σπούδασε κοινωνιολογία, ιστορία τέχνης και επικοινωνία στο Άουγκσμπουργκ.
Τηλεόραση
Από το 1999, η Σένεμπεργκερ συμμετέχει σε πολλές γερμανικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των Die Schöneberger Show και Blondes Gift ("Ξανθό Δηλητήριο"), για τις οποίες έλαβε ένα βραβείο Γκρίμε. Επίσης συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές ταινίες και έχει παρουσιάσει τελετές βραβείων όπως το Βραβείο Έκο 2009.
Η Σένεμπεργκερ εκπροσώπησε τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015, που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη και στον διαγωνισμό του 2016, ο οποίος διεξήχθη στη Στοκχόλμη – νωρίτερα παρουσίασε επίσης το Unser Lied für Stockholm ("Το τραγούδι μας για τη Στοκχόλμη"). Η Σένεμπεργκερ εκπροσώπησε και πάλι τη Γερμανία στον διαγωνισμό του 2017 στο Κίεβο, στον διαγωνισμό του 2018 στη Λισαβόνα, στον διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ και στον διαγωνισμό του 2021 στο Ρότερνταμ. Σε όλους τους διαγωνισμούς ανακοίνωσε τις βαθμολογίες της χώρας της.
Μουσική
Το 2007, η Σένεμπεργκερ κυκλοφόρησε το πρώτο της στούντιο άλμπουμ, Jetzt singt sie auch noch! («Τώρα τραγουδάει κι αυτή!»). Το δεύτερο άλμπουμ της, Nochmal, nur anders ("Πάλι, μόνο διαφορετικό"), ακολούθησε το 2009. Το 2014 ανακοίνωσε την πρώτη της Μουσική Περιοδεία στη Γερμανία. Στις 25 Οκτωβρίου 2013, κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ της Σένεμπεργκερ, γνωστό από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, το οποίο περιστρέφεται θεματικά γύρω από τη ζωή της ανάμεσα σε μια γυναίκα που συμμετέχει στην τηλεόραση και μια νοικοκυρά.
Στις 11 Μαΐου 2018, κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ της Σένεμπεργκερ Eine Frau gives Informations, το οποίο πραγματεύεται τις γυναίκες από διαφορετική οπτική γωνία σε κάθε τραγούδι και διασκεδάζει τους άντρες.
Ραδιόφωνο
Τον Οκτώβριο του 2018 ξεκίνησε ένα 24ωρο ραδιοφωνικό πρόγραμμα με επίκεντρο την ίδια, το Barba Radio.
Προσωπική ζωή
Η Σένεμπεργκερ μένει στο Βερολίνο με τον δεύτερο σύζυγό της, τον Μαξιμίλιαν φον Σίρστατ και έχει έναν γιο και μια κόρη. Το 2009, της απονεμήθηκε το βραβείο Douglas Hope Carrier. Είναι επίσης, μαζί με τον συνάδελφό της τηλεοπτικό παρουσιαστή Όλιβερ Βέλκε, επί μακρόν πρεσβευτή του διεθνούς οργανισμού βοήθειας για τα παιδιά terre des hommes.
Νταγκμάρα Χαντζλίκ
Η Νταγκμάρα Χαντζλίκ (γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1986) είναι Κύπρια δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Συμμετείχε στον γυναικείο μαραθώνιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Τιπαζά
Η Τιπαζά (πρώην Τεφεσέντ, Σενουά-βερβερικά: Μπαζάρ, ⴱⴰⵣⴰⵔ, تيپازة) είναι βερβερόφωνη πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στην Αλγερία. Όταν αποτελούσε τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ονομαζόταν Τιπάσα. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε το 1857 και είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα αρχαία της μνημεία και τις παραλίες της. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 25.225 κατοίκους.
Αρχαία ιστορία
Η Τιπάσα, όπως ονομαζόταν τότε η πόλη, ήταν παλιός καρχηδονιακός εμπορικός σταθμός ο οποίος κατακτήθηκε από την Αρχαία Ρώμη. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε στρατιωτική αποικία από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο για την κατάκτηση των βασιλείων της Μαυριτανίας.
Στη συνέχεια έγινε ισοπολίτιδα πόλη με την ονομασία Colonia Aelia Tipasensis, η οποία έφθασε στους 20.000 κατοίκους κατά τον 4ο αιώνα, σύμφωνα με τον Στεφάν Γκσελ.
Η Τιπάσα καταστράφηκε από τους Βανδάλους το 430 μ.Χ., αλλά ανακατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς ένα αιώνα αργότερα. Στα τέλη του έβδομου αιώνα η πόλη κατεδαφίστηκε από τις δυνάμεις των Ομεϋαδών και ερειπώθηκε.
Τον 19ο αιώνα ο τόπος αποικίστηκε και πάλι. Πλέον η πόλη αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό στην Αλγερία, κυρίως λόγω των αρχαιολογικών ευρημάτων της Τιπάσα.
Η πόλη και τα περίχωρά της αποτελούν τη μεγαλύτερη βερβερόφωνη κοινότητα της δυτικής Αλγερίας, των Σενουά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Αφρικής Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αλγερία Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Μαρία Αλεξανδρίνα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
H Μαρία Αλεξανδρίνα (γερμ. Marie Alexandrine von Sachene-Weimar-Eisenach von Wettin, 20 Ιανουαρίου 1849 - 6 Μαΐου 1922) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Καίστριτς.
Βιογραφία
Η Μαρία Αλεξανδρίνα Άννα Σοφία Αυγούστα Ελένη ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Αλεξάνδρου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Σοφίας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1876 τον Ερρίκο Ρόυς, Πρίγκιπα του Καίστριτς, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Μπαλεντάν
Το Μπαλεντάν (γαλλικά: Balledent, οξιτανικά: Baladent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαλεντανσόν (γαλλικά: Balledenchons).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Λα Μπαζέζ
Το Λα Μπαζέζ (γαλλικά: La Bazeuge, οξιτανικά: La Baseuge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαζεζουά (γαλλικά: Bazeugeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Γιόχαν Λούντβιχ Μπαχ
Ο Γιόχαν Λούντβιχ Μπαχ (Johann Ludwig Bach, Ταλ, 4 Φεβρουαρίου 1677 - Μάινινγκεν, ταφή 1 Μαΐου 1731) ήταν Γερμανός συνθέτης, γιος του Γιόχαν Γιάκομπ Μπαχ. Γεννήθηκε στο Ταλ, πολύ κοντά στο Άιζεναχ και φοίτησε στο Γυμνάσιο της Γκότα την περίοδο 1688-93. Για την μουσική του εκπαίδευσή δεν διαθέτουμε πληροφορίες. Από το 1699 κατείχε θέση μουσικού στην Αυλή του Μάινινγκεν, όπου αργότερα έγινε Κάντορας (1703) και Καπελμάιστερ (1711). Το 1706 δεν κατάφερε να διαδεχτεί τον Κρίστιαν Ντέντεκιντ στη θέση του Κάντορα για την εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ.