cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατάλογος πρώην εξοπλισμού των Ελληνικών ένοπλων δυνάμεων
Μετά το Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1946 και μετά)
• A373 Ερμής πλοίο ηλεκτρονικής επιτήρησης (Γερμανική κατασκευή)
• A384 Σωτήρ πλοίο ανάκτησης (Βρετανική κατασκευή)
• Α407 Ανταίος ρυμουλκό πλοίο (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Α408 Άτλας ρυμουλκό πλοίο (Καναδική κατασκευή)
• Α409 Αχιλλεύς II ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• Α412 Αίας II ρυμουλκό πλοίο (Αμερικάνικη κατασκευή)
• A413 Πυλεύς ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• A415 Έβρος πλοίο υποστήριξης στόλου (Γαλλική κατασκευή)
• Α428 Άτλας ρυμουλκό πλοίο (Βρετανική κατασκευή)
• Α429 Περσεύς II ρυμουλκό πλοίο (Καναδική κατασκευή)
• Α429 Περσεύς III ρυμουλκό πλοίο (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Α432 Γίγας ρυμουλκό πλοίο (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Α436 Μήνος ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• A438 Αιγεύς II ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• Α439 Ατρεύς ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• Αλιάκμων Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Αλφειός Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Ανάφη Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Αξιός Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Αχελώος Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Blohm & Voss Α440 Διομήδης ρυμουλκό πλοίο (Γερμανική κατασκευή)
• Βραχνή Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Castagno κατηγορίας ναρκοκυνηγητικά (Ιταλική κατασκευή)
• *M60 Ερατώ
• *Μ61 Ευνίκη
• Combattante III κατηγορίας ταχείας επίθεσης πλοία (Γαλλική κατασκευή)
• *P20 Λάσκος
• *P21 Μπλέσσας
• *P22 Μυκόνιος
• *P23 Τρουπάκης
• D03 Αιγαίον προμηθευτικό καταστροφέων πλοίων (Γερμανική κατασκευή)
• D218 Κίμων καταστροφέας πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• D219 Νέαρχος καταστροφέας πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• D220 Φορμίων καταστροφέας πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• D221 Θεμιστοκλής καταστροφέας πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• ΕΒΟ Υπερταχείας επίθεσης catamaran (Ελληνική κατασκευή)
• Ελευσίς Ιάσων tank landing ship (Ελληνική κατασκευή)
• Ελευσίς Russen ταχείας επίθεσης πλοίο (Βρετανική και Ελληνική κατασκευή)
• Έλλη Καταδρομικό (Ιταλική κατασκευή, το όνομα προέρχεται από την αρχαία Ελληνική ονομασία του Ελλήσποντου των Δαρδανελίων)
• ΕΝ 56 Πυρπολητής κανονιοφόρο (Ελληνική κατασκευή)
• ΕΝ 56A Μαχητής κανονιοφόρο (Ελληνική κατασκευή)
• ΕΝ Α410 Ατρόμητος ρυμουλκό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• ΕΝ Α411 Αδάμαστος ρυμουλκό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• ΕΝ P25 Κωστάκος ταχείας επίθεσης πλοίο (Γαλλική προέλευση και Ελληνική κατασκευή)
• ΕΝ P96 Παναγόπουλος III ταχύ περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Έσπερος κατηγορίας ταχείας επίθεσης πλοία (Γερμανική κατασκευή)
• *Typ 141 Albatros
• *Typ 141 Bussard
• *Typ 141 Έσπερος
• *Typ 141 Habicht
• *Typ 141 Καταιγίς
• *Typ 141 Kormoran
• *Typ 141 Κυκλών
• *Typ 141 Λαίλαπς
• *Typ 141 Sperber
• *Typ 141 Τυφών
• F463 Μπουμπουλίνα φρεγάτα (Ολλανδική κατασκευή)
• Fletcher κατηγορίας καταστροφείς πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• *D06 Ασπίς
• *D16 Βέλος
• *D28 Θύελλα
• *D56 Λόγχη
• *D63 Ναβαρίνον
• *D85 Σφενδόνη
• Flower κατηγορίας corvettes (Βρετανική κατασκευή)
• *Αποστόλης ΙΙ
• *Κριεζής ΙΙ
• *Σαχτούρης ΙΙ
• *Τομπάζης ΙΙ
• Gearing κατηγορίας καταστροφείς πλοίων FRAM I (Αμερικάνικη κατασκευή)
• *D212 Κανάρης
• *D214 Σαχτούρης
• *D215 Τομπάζης
• *D216 Αποστόλης
• *D217 Κριεζής
• Gleaves κατηγορίας καταστροφείς πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• *D20 Δόξα
• *D63 Νίκη
• Harbour defence motor launch boat ML1051 (Βρετανική κατασκευή)
• Harbour defence motor launch boat ML1149 (Βρετανική κατασκευή)
• Harbour defence motor launch boat ML1221 (Βρετανική κατασκευή)
• *L51 Θεμιστοκλής
• *L53 Κανάρης
• *L65 Πίνδος
• *L69 Αδριάς (Το όνομα προέρχεται από την αρχαία Ελληνική ονομασία της Αδριατικής)
• *L81 Hastings
• *L84 Κρήτη
• *L91 Μιαούλης
• *L95 Αιγαίον
• Θέτις κατηγορίας κανονιοφόρα (Γερμανική κατασκευή)
• *P62 Νίκη
• *P63 Δόξα
• *P64 Ελευθερία
• *P65 Καρτερία
• *P66 Αγών
• Κάνδανος Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Knox κατηγορίας φρεγάτες (Αμερικάνικη κατασκευή)
• *F456 Ήπειρος
• *F457 Θράκη
• *F458 Μακεδονία
• Κομμένο Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Κύθηρα Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• L104 Οινούσσες tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L144 Σύρος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L153 Ναυκρατούσα dock landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L153 Ναυκρατούσα dock landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• L154 Ικαρία tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L157 Ρόδος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L158 Λήμνος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L161 Γρηγορόπουλος medium landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L162 Τούρνας medium landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L164 Russen medium landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L165 Κρυσταλλίδης medium landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L166 Merlin medium landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L171 Κρήτη tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L172 Λέσβος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L179 Σάμος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• L195 Χίος tank landing ship (Αμερικάνικη κατασκευή)
• M209 Αφρόεσσα ναρκαλιευτικό (Βρετανική κατασκευή)
• M210 Λέρος ναρκαλιευτικό (Βρετανική κατασκευή)
• M211 Σύμη ναρκαλιευτικό (Βρετανική κατασκευή)
• M212 Κως ναρκαλιευτικό (Βρετανική κατασκευή)
• M213 Αργό ναρκαλιευτικό (Αμερικάνικη κατασκευή)
• M242 Κίσσα ναρκαλιευτικό (Αμερικάνικη κατασκευή)
• M246 Αίγλη εκπαιδευτικό πλοίο (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Μ247 Δάφνη ναρκαλιευτικό (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Μαλακάσι Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Μήλος Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Motomarine D45 περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Motomarine Guardian 53 περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Motomarine Javelin 74 ταχύ περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Motomarine Panther 57 περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Motomarine Protector 29 ταχύ περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Ν04 Άκτιον ναρκοθετικό (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Ν05 Αμβρακία ναρκοθετικό (Αμερικάνικη κατασκευή)
• Νεώριον P289 Γουλανδρής I περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Νεώριον P290 Γουλανδρής II περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Olympic Marine OL44 περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Olympic Marine L65-74 περιπολικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Παλαιοχώρι Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Πέραμα Α422 Οδυσσεύς ρυμουλκό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Πέραμα A423 Ηρακλής ΙV ρυμουλκό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Πέραμα Α424 Ιάσων I ρυμουλκό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Πηνειός Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Σαλαμίς A74 Άρης εκπαιδευτικό πλοίο (Ελληνική κατασκευή)
• Σέριφος Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Σοφάδες Tank landing craft (Βρετανική κατασκευή)
• Στρυμών Tank landing ship (Βρετανική κατασκευή)
• Tiger κατηγορίας ταχείας επίθεσης πλοία (Γαλλική προέλευση και Γερμανική κατασκευή)
• *Typ 148 P14 Άννινος
• *Typ 148 P15 Αρλιώτης
• *Typ 148 P17 Μπάτσης
• *Typ 148 P74 Βλαχάβας
• *Typ 148 P76 Τούρνας
• *Typ 148 P77 Σακίπης
• Wild Beast κατηγορίας καταστροφείς πλοίων (Αμερικάνικη κατασκευή)
• *D01 Αετός
• *D31 Ιέραξ
• *D54 Λέων
• *D67 Πάνθηρ
Υποβρύχια
Αεροσκάφη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
ME
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων ME ή Me ή me (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται εμ-ι) και λέξη ή αριθμός με μπορεί να αναφέρεται :
Τόναια
Τα Τόναια ήταν μία αρχαία ελληνική τοπική εορτή, που γινόταν στη νήσο Σάμο προς τιμή της θεάς `Ηρας. Κατά τη διάρκεια της τελετής των Τοναίων το ξόανο της θεάς μεταφερόταν έξω από τα όρια της πόλεως, κοντά στη θάλασσα, όπου το ράντιζαν με κλαδιά λυγαριάς βουτηγμένα στο θαλασσινό νερό και προσέφεραν γλυκίσματα.
Πηγή
Τοναια Τοναια
Γκαγκαβούζικη γλώσσα
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ελλάδας Κατηγορία:Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Τουρκίας Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Ρινόπλαξ
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους είναι η λατινική απόδοση της ελληνικής λέξης Ρινόπλαξ (ρις «μύτη» + πλαξ «πλάκα, επίπεδη επιφάνεια»), με σαφή αναφορά στο χαρακτηριστικό ράμφος του πτηνού.
Για τη λατινική επιστημονική ονομασία του είδους vigil, υπάρχουν δύο απόψεις: σύμφωνα με την πρώτη, η λέξη σημαίνει «αυτός που επαγρυπνεί προσέχοντας για κάτι» και, κατ’ ακολουθίαν, «φρουρός, εναργής», εξ ου και η δάνεια ελληνική λέξη «βιγλάτορας». Η έννοια του «φρουρού» μπορεί να προσδόθηκε στο πτηνό, λόγω του ράμφους του που μοιάζει με κράνος, άλλωστε υπάρχει τέτοια δοξασία στους ιθαγενείς των περιοχών όπου κατοικεί (βλ. Κουλτούρα).
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, η ονομασία έχει τη ρίζα της στο λατινικό ρήμα vigeo < (ινδοευρ.) weg «ζώ, είμαι γεμάτος ζωή» και, κατ’ επέκτασιν, «είμαι ευτραφής, ευζώητος», που πιθανόν να παραπέμπει στο μεγάλο ράμφος του πτηνού.
Παρόμοιο συσχετισμό με το ράμφος του πτηνού κάνει, επίσης, η αγγλική του ονομασία Helmeted hornbill «βούκερως με ράμφος-κράνος».
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1781, από τον Γερμανό πάστορα και φυσιοδίφη Γιόχαν Ράινχολντ Φόρστερ, στη Σουμάτρα, ως Buceros vigil. Κάποιοι ερυνητές εξακολουθούν να το τοποθετούν στο γένος Buceros, αν και διαφέρει αρκετά στη μορφολογία και στη φωνή από αυτό. Το γένος Rhinoplax είναι μονοτυπικό, δεν περιλαμβάνει δηλαδή άλλο είδος, εκτός από το Rhinoplax vigil.
Γεωγραφική κατανομή
Η ρινόπλαξ απαντά μόνιμα, μόνο σε ορισμένες περιοχές της ΝΑ. Ασίας και, συγκεκριμένα, στη Σουμάτρα, τη Βόρνεο και στο μεγαλύτερο μέρος της Μαλαισιανής Χερσονήσου, δηλαδή στη Μαλαισία και μέρος της Ταϊλάνδης και της Μιανμάρ. Από τη Σινγκαπούρη φαίνεται ότι έχει εκλείψει.
Βιότοπος
Η ρινόπλαξ ενδημεί στα πρωτογενή αειθαλή και ημι-αειθαλή πεδινά δάση, μέχρι τα 1500 μέτρα. Προτιμά τα ανώμαλα, πετρώδη εδάφη και μπορεί να συχνάζει, τοπικά, σε επιλεκτικά υλοτομημένες τοποθεσίες.
Γενικά
Η ρινόπλαξ είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό πτηνό όπως, άλλωστε, όλα τα μέλη της οικογένειας Βουκερωτίδες, με το χαρακτηριστικό μεγάλο ράμφος της. Ωστόσο, ένα επί πλέον στοιχείο είναι το μεγάλο της μέγεθος -είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μέλος της οικογένειας-.
Έχει κυρίως μαυριδερό πτέρωμα, εκτός από το ότι η κοιλιά και τα πόδια είναι λευκωπά. Επίσης, και η ουρά είναι λευκή με το κάθε φτερό να έχει μία μαύρη λωρίδα κοντά στην άκρη. Η ουρά είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με τα δύο κεντρικά φτερά της να είναι μακρύτερα από τα υπόλοιπα, δίνοντας στο πουλί συνολικό μήκος μεγαλύτερο από οποιουδήποτε άλλου είδους στην οικογένεια. Γύρω από τους οφθαλμούς υπάρχουν καφεκάστανες τούφες, ενώ άλλο μορφολογικό χαρακτηριστικό είναι το γυμνό και ζαρωμένο «μπάλωμα» του λαιμού, τιρκουάζ στα θηλυκά και κόκκινο στα αρσενικά.
Ράμφος
Το ράμφος έχει χαρακτηριστικό μεγάλο ύβωμα, εν είδει «κράνους», το οποίο ξεκινάει από τη μέση του και φθάνει μέχρι το μέτωπο, όπου και τελειώνει απότομα. Τόσο το ύβωμα, όσο και το κυρίως ράμφος έχουν δύο χρωματισμούς: είναι κιτρινωπά, στο χρώμα του κεριού, στην άκρη τους, ενώ το υπόλοιπο τμήμα τους είναι κοκκινωπό, λόγω του εκκρίματος του αδένα, που χρησιμεύει στον καθαρισμό του πτερώματος (preening). Σε αντίθεση με τις άλλες βουκερωτίδες οι οποίες διαθέτουν κοίλο ύβωμα με πολλές αεροφόρους οδούς, η ρινόπλαξ διαθέτει ύβωμα συμπαγές που, μαζί με το ράμφος και το κρανίο, μπορεί να αποτελούν το 10% του συνολικού βάρους του πτηνού. Το συγκεκριμένο συμπαγές ύβωμα αποτελείται από κάποιο κερατινοειδές υλικό, το οποίο ονομάζεται «ελεφαντόδοντο του βούκερου» και φαίνεται να αποτελεί μία από τις σοβαρές αιτίες για τη λαθροθηρία του είδους σε κάποιες περιοχές.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:
Τροφή
thumb|right|300px|Ακριβής ζωγραφική απεικόνιση, που δείχνει την κίνηση του πτηνού μέσα στα ενδιαιτήματά του Η ρινόπλαξ είναι κυρίως οπωροφάγο πτηνό, με προτίμηση τις συκιές της περιοχής όπου ζει. Ωστόσο, μπορεί να τρέφεται και με ζωική ύλη, όπως φίδια, μικρά θηλαστικά, ακόμη και νεοσσούς του δικού της είδους. Πολλές φορές κρέμεται ανάποδα στα κλαδιά και, χρησιμοποιεί το ύβωμα του ράμφους ως εργαλείο για να σκάψει σε σάπια ξύλα και χαλαρούς φλοιούς, προς αναζήτηση εντόμων ή παρόμοιας λείας. Παρόλο που τα ζευγάρια αναπαραγωγής βρίσκονται μαζί στην περιοχή φωλιάσματος, όταν αναζητούν την τροφή τους, το κάνουν ξεχωριστά.
Ηθολογία
Σε αντίθεση με πολλούς οπωροφάγους βούκερους, η ρινόπλαξ είναι μάλλον καθιστικό πτηνό, μένει δηλαδή σε μία σταθερή περιοχή την οποία υπερασπίζεται από τους ανταγωνιστές της. Μικρές ομάδες, μέχρι και 14 μη αναπαραγωγικά πτηνά μαζί με νεαρά πουλιά μπορούν να αναζητούν τροφή σε ενιαίο χώρο, αλλά τα ζευγάρια αναπαραγωγής έχουν τις δικές τους περιοχές. Μάλιστα, τα αρσενικά αλληλοκαταδιώκονται συχνά, πετώντας ανάμεσα στα δένδρα του δάσους, ενώ χρησιμοποιούν και τα βαριά τους ράμφη για να «κονταροχτυπιούνται». Επειδή αυτές οι αψιμαχίες συμβαίνουν συνήθως κοντά στα οπωροφόρα δένδρα, πιστεύεται ότι είναι ανταγωνισμός αποκλειστικά για την περιοχή αναζήτησης τροφής.
Φωνή
Η ρινόπλαξ έχει ξεχωριστή, ιδιαίτερη φωνή που, έχει χρησιμοποιηθεί από τους ερευνητές ως συγκεκριμένο διαφοροποιητικό στοιχείο για το διαχωρισμό του είδους από την παλαιότερη κατάταξή του (βλ. Συστηματική). Ηχοφασματική ανάλυση των δυνατών ήχων που παράγονται από διάφορα άτομα, έδειξαν ότι περιείχαν λίγες αρμονικές (δηλαδή είναι πολύ απλοί στη σύνθεσή τους), με το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας που παράγεται, να είναι μεταξύ 500-1500 Hz, συχνότητες που ευνοούν τη μετάδοση σε μεγάλες αποστάσεις. Έτσι εξηγείται το ότι οι ήχοι αυτοί διαδίδονται μέχρι και 2-3 χιλιόμετρα στο δάσος, κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι φωνητικές κλήσεις οργανώνονται σε δύο διακριτά μέρη, και εικάζεται ότι το πρώτο μέρος (τα διαδοχικά «χου») μπορεί να χρησιμεύσει κυρίως ως μέσο για την προσέλκυση της προσοχής των γειτονικών ατόμων του ιδίου είδους, ενώ το δεύτερο μέρος (το «γέλιο») μπορεί να χρησιμεύσει ως μια «διαφήμιση» της ηλικίας, του μεγέθους και της σωματικής κατάστασης του ατόμου που αρθρώνει τον ήχο.
Αναπαραγωγή
Όπως και οι άλλες βουκερωτίδες, η ρινόπλαξ χαρακτηρίζεται από το εξαιρετικά ιδιόμορφο στοιχείο της αναπαραγωγικής της ηθολογίας, να «κτίζει» το θηλυκό μέσα στη φωλιά για να επωάσει τα αυγά της. Συγκεκριμένα, η φωλιά επιλέγεται να είναι η κουφάλα ενός δένδρου, ψηλά από το έδαφος και, κατόπιν, το αρσενικό «σφραγίζει» το θηλυκό μέσα στο δένδρο, χτίζοντας την είσοδο με λάσπη. Αφήνει μόνο μία μικρή τρύπα, από την οποία τροφοδοτεί το θηλυκό με εξεμεσμένη λεία, ενόσω εκείνη επωάζει. Παρόλο που η αναπαραγωγή της δεν είναι επαρκώς μελετημένη, η ρινόπλαξ είναι μονογαμική και ωοτοκεί από τον Ιανουάριο μέχρι το Μάρτιο, αλλά έχει παρατηρηθεί να κάνει το ίδιο τον Μάιο ή ακόμη και το Νοέμβριο. Μόλις εκκολαφθούν οι νεοσσοί, το θηλυκό σπάζει την είσοδο με το ράμφος της και βγαίνει, αλλά στη συνέχεια ξανασφραγίζει την είσοδο, μέχρις ότου οι νεοσσοί αποκτήσουν το πρώτο τους πτέρωμα.
Κατάσταση πληθυσμού
Υπάρχει μια σειρά από παράγοντες που φαίνεται να απειλούν το είδος, ενώ και οι πληθυσμοί του είναι γνωστό ότι μειώνονται. Η εξαιρετικά ταχεία αποψίλωση των δασών στη ΝΑ. Ασία, λόγω της υλοτομίας και τη μετατροπή της γης σε χωράφια για τη γεωργία, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά στοιχεία, καθώς, ακόμη και προστατευόμενες περιοχές έχουν παράνομα αποψιλωθεί από τους υλοτόμους. Η αποψίλωση των δασών πιστεύεται ότι είναι η αιτία για την εξαφάνιση του είδους στη Σινγκαπούρη, από το 1950.
Ευτυχώς, η προτίμηση του πτηνού στα δάση των απομακρυσμένων λόφων, περιορίζει κάπως την απώλεια των ενδιαιτημάτων του, καθώς οι περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν συνήθως λιγότερη πίεση από την υλοτομία και τη γεωργία. Οι δασικές πυρκαγιές έχουν επίσης καταστρέψει ή υποβαθμίσει τους οικοτόπους του είδους, ιδιαίτερα κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Για όλους αυτούς τους λόγους και, κυρίως, διότι οι πληθυσμοί της έχουν σταθερά καθοδική τάση, η Ρινόπλαξ ταξινομείται ως Κρισίμως Κινδυνεύων (CR) είδος στην Κόκκινη Λίστα της IUCN.
Κουλτούρα
Οι ιθαγενείς Πουνάν της Βόρνεο στην Ινδονησία, πιστεύουν ότι μία μεγάλη Ρινόπλαξ, φρουρεί τον ποταμό που χωρίζει τη Ζωή από το Θάνατο (βλ. και Ονοματολογία).
Σημειώσεις
i. Η λέξη Ρινόπλαξ είναι θηλυκού (F) γένους
ii. Σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης vigil είναι πιθανές και οι αποδόσεις «ευτραφής», «ευζώητος» (βλ. Ονοματολογία). Εδώ επιλέγεται η πρώτη εκδοχή «εναργής», ως απ’ ευθείας μετάφραση του επιθέτου vigil, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η επιλογή δεν επιδέχεται περαιτέρω συζήτησης.
Πηγές
Κατηγορία:Βουκερωτίδες
Χερουβικός Ύμνος
Χερουβικός Ύμνος ή απλώς «Χερουβικό» λέγεται ο χριστιανικός ύμνος που αναφέρεται στα τάγματα των Αγγέλων και ιδιαίτερα στα Χερουβείμ και που ψάλλεται κατά τη Θεία Λειτουργία σε αργό μέλος από το χορό πριν από την έξοδο των Τιμίων Δώρων. Στη διάρκεια του Χερουβικού ο ιερέας διαβάζει τη σχετική ευχή και την ώρα που θυμιατίζει ψάλλει τον 50ό ψαλμό (της Μετανοίας). Αν είναι Κυριακή, ο ιερέας λέγει, μυστικά πάντα, και τον αναστάσιμο ύμνο "Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι..." . Υπάρχουν (ψάλλονται) τέσσερις χερουβικοί ύμνοι:
<ul><li> "Οἱ τὰ Χερουβεὶμ μυστικῶς εικονίζοντες καὶ τῇ Ζωοποιῷ Τριάδι τὸν Τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες πᾶσαν την βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν ὠς τὸν βασιλέα τῶν ὃλων ὑποδεξόμενοι ταῖς ἀγγελικαῖς ἀοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν· Ἀλληλούϊα." , που ψάλλεται σ' όλες τις λειτουργίες.</li></ul><ul><li> "Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ σήμερον, Υἱὲ Θεοῦ κοινωνόν με παράλαβε· οὐ μὴ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς σου τὸ Μυστήριον εἴπω· οὐ φίλημά σοι δώσω καθάπερ ὁ Ἰούδας· ἀλλ' ὡς ὁ ληστὴς ὁμολογῶ σοι· Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου." , που ψάλλεται στη λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης.</li></ul><ul><li> "Σιγησάτω πᾶσα σὰρξ βροτεία, καὶ στήτω μετὰ φόβου και τρόμου, καὶ μηδὲν γήϊνον ἐν ἑαυτῇ λογιζέσθω· ὁ γὰρ Βασιλεὺς τῶν Βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων προσέρχεται σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς· προηγοῦνται δὲ τούτου οἱ Χοροὶ τῶν Ἀγγέλων μετὰ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας, τὰ πολυόμματα Χερουβεὶμ καὶ τὰ ἑξαπτέρυγα Σεραφεὶμ, τὰς ὄψεις καλύπτοντα καὶ βοῶντα τὸν ὕμνον· Ἀλληλούϊα." , που ψάλλεται στη Λειτουργία του Μεγάλου Σαββάτου και στη Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.</li></ul><ul><li> "Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σὺν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν· ἰδοὺ γὰρ εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης. Ἰδοὺ θυσία μυστικὴ τετελειωμένη δορυφορεῖται· πίστει καὶ πόθῳ προσέλθωμεν, ἵνα μέτοχοι ζωῆς ἀιωνίου γενώμεθα. Ἀλληλούϊα." που ψάλλεται στη Λειτουργία των Προηγιασμέων Δώρων τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ο οποίος είναι και ο αρχαιότερος πάντων.</li></ul>
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Μαξιμιλιανός του Λίχτενσταϊν (1578–1645)
Ο Μαξιμιλιανός, γερμ. Maximilian (6 Νοεμβρίου 1578 - 29 Απριλίου 1645) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν αδελφός του Καρόλου πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Έγινε υψηλόβαθμος αξιωματικός στην υπηρεσία των Αψβούργων, ώσπου προήχθη στον βαθμό του στρατάρχη. Το 1623 ανήλθε σε πρίγκιπα της αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χάρτμανν Β΄ βαρόνου του Λίχτενσταϊν και της Άννας-Μαρίας (1547-1601), κόρης του Καρόλου κόμη του Όρτενμπουρκ. Ο πατέρας του ήταν σύμβουλος του αυτοκράτορα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κάρολος και μικρότερος ο Γκούνντακαρ.
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, αδελφή της Άννας-Μαρίας, συζύγου τού αδελφού του Καρόλου. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1585, ο Μαξιμιλιανός κληρονόμησε δύο ιδιοκτησίες στην Κάτω Αυστρία. Το 1597 απεβίωσε ο πεθερός του, τελευταίος άρρην απόγονος του Οίκου των Μποσκοβίτσε, έτσι ο Μαξιμιλιανός έγινε κληρονόμος κυριοτήτων στη Μοραβία. Το 1606 υπέγραψε μία οικογενειακή συμφωνία με τα αδέλφια του, που όριζε, ότι ο πρωτότοκος του πρεσβύτερου κλάδου θα είναι ο επικεφαλής του Οίκου του Λίχτενσταϊν.
Το 1627 απεβίωσε ο αδελφός του Κάρολος, αφήνοντας έναν γιο 16 ετών, τον Κάρολο-Ευσέβιο. Τότε ο Μαξιμιλιανός ανέλαβε επίτροπος και εφήρμοσε την Αντι-μεταρρύθμιση στην επικράτεια του Λίχτενσταϊν. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, οι Προτεστάντες κατέλαβαν το δουκάτο της Οπάβα· όταν ο Άλμπρεχτ φον Βάλλενσταϊν ανέκτησε την Οπάβα, ανάθεσε στον Μαξιμιλιανό την ενίσχυση του καθολικισμού στο δουκάτο. Ο Μαξιμιλιανός δεν είχε τέκνα και όταν απεβίωσε στο Γκυόρ σε ηλικία 67 ετών, οι ιδιοκτησίες του μοιράστηκαν μεταξύ του αδελφού του Γκούννταρ και του ανιψιού του Καρόλου-Ευσεβίου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1597 την Αικατερίνη Σεμμπέροβα του Μποσκοβίτσε & της Τσέρνα Χόρα, κόρη του Ιωάννη Σεμμπέρα βαρόνου του Μποσκοβίτσε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν
1566 Ίκαρος
Ο Ίκαρος (Icarus) είναι ένας μικρός γεωπλήσιος αστεροειδής με πολύ έκκεντρη τροχιά, η οποία τον φέρνει πολύ κοντά στον Ήλιο. Ο Ίκαρος έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 17,4. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και, ταιριαστά, του έδωσε το όνομα του μυθικού Ικάρου, που πλησίασε υπερβολικά τον Ήλιο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ίκαρος πλησιάζει τον `Ηλιο περισσότερο από ό,τι και ο πιο εσωτερικός πλανήτης, ο Ερμής, ενώ διασχίζει και της τροχιές της Αφροδίτης, της Γης και του Άρη.
Ο Ίκαρος περνά σχετικώς κοντά από τη Γη ανά χρονικά διαστήματα 9, 19 ή 38 (γήινων) ετών. Στις κοντινότερες από αυτές τις προσεγγίσεις πλησιάζει σε αποστάσεις μερικών εκατομμυρίων χιλομέτρων, π.χ. 6,4 εκατομμύρια χλμ. στις 14 Ιουνίου 1968 (απόσταση ίση με 16 φορές την απόσταση Γης-Σελήνης). Κατά τη διάρκεια αυτής της προσεγγίσεως ο Ίκαρος έγινε ο πρώτος αστεροειδής που παρατηρήθηκε με τη χρήση ραντάρ, από το ραδιοτηλεσκόπιο του Γκόλντστόουν στην Καλιφόρνια. Η προτελευταία μέχρι σήμερα προσέγγιση του Ικάρου στη Γη ήταν το 1996, σε απόσταση 15,1 εκατομμύρια χλμ. και η πιο πρόσφατη στις 16 Ιουνίου 2015, σε απόσταση 8,1 εκατομμύρια χλμ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ικάρου εκτιμάται σε 1 ως 1,4 χιλιόμετρο. Ο φασματικός τύπος του είναι U, ενώ το άλβεδό του είναι 0,4 (0,51 το γεωμετρικό). Η μάζα του εκτιμάται σε 2,9 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια του ισημερινού του Ικάρου υπολογίζεται σε 0,039 cm/sec². (25.000 φορές ασθενέστερη βαρύτητα από την αντίστοιχη γήινη) και η ταχύτητα διαφυγής σε 0,74 m/sec (2,7 χιλιόμετρα την ώρα). Ο Ίκαρος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 16 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται ότι κυμαίνεται από περίπου +500 ως -90 βαθμούς C, κοντά στο περιήλιο και το αφήλιο της τροχιάς του, αντίστοιχα, ενώ η μέση σε -30 βαθμούς C περίπου.
Το «Σχέδιο Icarus»
Την άνοιξη του 1967 ο καθηγητής Πωλ Σάντορφ του M.I.T. ανέθεσε στους φοιτητές του σε ένα μάθημα μηχανικής την εκπόνηση ενός σχεδίου για την καταστροφή του Ικάρου στην περίπτωση που βρισκόταν σε πορεία συγκρούσεως με τη Γη. Το σχέδιο αυτό είναι γνωστό ως «Σχέδιο Ίκαρος» (Project Icarus). Το περιοδικό Time αφιέρωσε ένα άρθρο στην προσπάθεια αυτή τον Ιούνιο 1967 και κατά το επόμενο έτος η αναφορά των φοιτητών εκδόθηκε με τη μορφή βιβλίου. Αυτή η αναφορά ήταν η βάση για την ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1979 Meteor
Ο Ίκαρος στη λογοτεχνία
Η προσέγγιση του Ικάρου στον Ήλιο και στη Γη έχει δώσει έμπνευση σε πολλές ιστορίες, όπως οι παρακάτω:
Σημειώσεις
Ικαρος
Fiat M14/41
thumb|right|Αντίτυπο του Fiat M14/41. Το Fiat M 14/41 ήταν ιταλικό μέσο άρμα μάχης το οποίο εντάχθηκε σε υπηρεσία με τον Ιταλικό Βασιλικό Στρατό το 1941. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην Βόρεια Αφρική, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Επρόκειτο για βελτιωμένη έκδοση του προγενέστερου M13/40, με ισχυρότερο κινητήρα ντίζελ. Παρήχθη σε μικρούς αριθμούς, διότι κρίθηκε πως ήταν ήδη παρωχημένο όταν εντάχθηκε στην παραγωγή. Είχε πανομοιότυπο σασί με τον προκάτοχο M13/40, αλλά το κύτος του ήταν επανασχεδιασμένο και είχε ανώτερου επιπέδου θωράκιση. Υπολογίζεται πως κατασκευάστηκαν 800 αντίτυπα στο διάστημα 1941 - 1942.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέσα άρματα μάχης Κατηγορία:Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Σχέσεις Τσεχίας-Ελλάδας
Οι σχέσεις Τσεχίας–Ελλάδας είναι οι εξωτερικές σχέσεις (διμερείς σχέσεις) ανάμεσα στην Τσεχία και την Ελλάδα. Οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την πρώην Τσεχοσλοβακία ξεκίνησαν το 1920 μετά την ίδρυση της Τσεχοσλοβακίας. Η Τσεχική Δημοκρατία και η Ελλάδα εγκαθίδρυσαν διπλωματικές σχέσεις την 1η Ιανουαρίου του 1993. Και οι δύο χώρες έχουν μια πρεσβεία στην πρωτεύουσα της άλλης. Και οι δύο χώρες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Έλληνας πρεσβευτής Παναγιώτης Σαρρής ανακλήθηκε για λίγο από την Πράγα προς την Αθήνα, λόγω της παρεξηγημένης δημόσιας δήλωσης του τσέχου Προέδρου Μίλος Ζέμαν ο οποίος μίλησε για τις συνέπειες της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσεχια Ελλαδα
Μότυα
Η Μότυα είναι αρχαία ισχυρή πόλη στο νησί Σαν Πανταλεό ανάμεσα στο Τράπανι και τα Μαρσάλα, ανήκει διοικητικά στα Μαρσάλα που βρίσκονται στην Ιταλική επαρχία του Τράπανι, στη δυτικότερη ακτή της Σικελίας. Ο μαρμάρινος "Ηνίοχος των Μοτύων" που βρέθηκε το 1979 είναι διάσημο έργο τέχνης και εκτίθεται στο τοπικό "Μουσείο του Τζουζέπε Γουίτακερ". Το όνομα της πόλης είναι Φοινικικής προέλευσης και μεταφράζεται ως "κέντρο επεξεργασίας μαλλιού". Το ίδιο όνομα σύμφωνα με τους Έλληνες προέρχεται από μία γυναίκα τη "Μοτύα" ή "Μοτύη" που συνδέεται με τον ήρωα Ηρακλή. . Το νησί ονομάστηκε "Σαν Πανταλέο" από μοναχούς του Μέγα Βασιλείου που εγκαταστάθηκαν τον Μεσαίωνα.
Ίδρυση
Η πόλη ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.χ. από τους Φοίνικες την ίδια εποχή που ιδρύθηκε η Καρχηδόνα στην Τυνησία, οι Φοίνικες είχαν ιδρύσει με τον ίδιο τρόπο περιοχές σε όλα τα μέρη για εμπορικούς σκοπούς, σύντομα έγινε ισχυρή πόλη με μεγάλη εμπορική σημασία. Οι Φοίνικες εκμεταλλεύτηκαν τη λιμνοθάλασσα για αμυντικούς στόχους και οικοδόμησαν πανίσχυρα τείχη. Το νησί έχει διαστάσεις 850 μέτρα μήκος και 750 μέτρα πλάτος και βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1 χιλιόμετρο από τη Σικελική ξηρά, ενώθηκε με μια υπερυψωμένη γέφυρα την οποία μπορούσαν να διαβούν τεράστια άρματα με ρόδες. Η ίδρυση της πόλης ανάγεται στον 8ο αιώνα π.χ. σαν αποικία των Φοινίκων, επέλεξαν πολλές αποικίες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο για εμπορικούς στόχους. Οι Φοίνικες μετέτρεψαν γρήγορα το αφιλόξενο νησί σε μία από τις πιο ακμάζουσες πόλεις στην αρχαιότητα αφού εκμεταλλεύτηκαν τους ανεμόμυλους και τις αλυκές που προϋπήρχαν, χρησιμοποίησαν τη λιμνοθάλασσα για αμυντικούς στόχους και οικοδόμησαν μεγάλες οχυρώσεις. Οι ανεμόμυλοι και οι αλυκές έχουν αποκατασταθεί και είναι ανοιχτοί για το κοινό. Η διακυβέρνηση της Μότυα γινόταν απ'ευθείας από την Καρχηδόνα, ο Διόδωρος Σικελιώτης την καταγράφει ως "Καρχηδονιακή αποικία" αλλά αυτό δεν είναι ακριβές.
Έδρα των Καρχηδονίων στη Σικελία
Οι Ελληνικές αποικίες αυξήθηκαν σημαντικά στη Σικελία τους επόμενους αιώνες, οι Έλληνες είχαν υπό το έλεγχο τους το μεγαλύτερο μέρος του νησιού αλλά οι Φοίνικες διατήρησαν το βορειοδυτικό τμήμα, τα βασικά τους κέντρα ήταν : η Πάνορμος σημερινό Παλέρμο, η Μότυα και η Σολούς. Η Μότυα ήταν η πιο πολύτιμη αποικία χάρη στη θέση της και τον φυσικό της πλούτο, ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Σικελίας. Τα πλεονεκτήματα της ήταν παρόμοια με εκείνα που είχαν εκείνη την εποχή τα Μαρσάλα. Το όνομα της Μότυα δεν ήταν ωστόσο την ίδια εποχή διαδεδομένο στον αρχαίο κόσμο, την αναφέρει για πρώτη φορά ο Εκαταίος ο Μιλήσιος. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι ήταν από τις σημαντικότερες Φοινικικές αποικίες την εποχή που έγινε η Αθηναϊκή Εκστρατεία στη Σικελία (415 π.χ.). Ο Καρχηδόνιος Χάννιμπαλ Μάγκο έφτασε στα Μαρσάλα (409 π.χ.) και ο στόλος του προσπάθησε να ελέγξει ολόκληρη την ακτή, ο στρατός του προχώρησε στο εσωτερικό του νησιού για να κυριεύσει τη Σελινούντα. Όταν έπεσε η Σελινούς ο εξόριστος από τις Συρακούσες Ερμοκράτης που είχε πολλές φρουρές σε όλες τις Σικελικές πόλεις λεηλάτησε τη Μότυα και την Πάνορμο. Ο Καρχηδόνιος στρατηγός Αμίλκας έκανε τη δεύτερη εκστρατεία του στη Σικελία (407 π.χ.), η Μότυα και η Πάνορμος ήταν τα βασικά σημεία για τον ανεφοδιασμό του στόλου του.
Η καταστροφή της αρχαίας πόλης
Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο Πρεσβύτερος έβαλε στόχο να διαλύσει όλες τις αποικίες των Καρχηδονίων στη Σικελία, ξεκίνησε εκστρατεία στα βορειοδυτικά του νησιού (397 π.χ.). Οι πολίτες της Μότυα πήραν ενισχύσεις από τη μητρόπολη Καρχηδόνα και αντιστάθηκαν δυναμικά, έκοψαν επίσης την υπερυψωμένη γέφυρα για να μην μπορούν οι Συρακούσιοι να φτάσουν στο νησί. Ο Διονύσιος έφτιαξε με κόπο ένα ανάχωμα για να καλύψει το ένα χιλιόμετρο απόσταση από την ακτή. Όταν ολοκλήρωσε τις εργασίες έφτασε στη Μότυα και άρχισε να πολιορκεί σκληρά τους πύργους, οι κάτοικοι αμύνθηκαν με όλες τους τις δυνάμεις και όταν κατέλαβε τους πύργους ξεκίνησαν τις οδομαχίες με τους Έλληνες μέσα στους δρόμους σώμα με σώμα. Η σκληρή αντίσταση των Καρχηδονίων της Μότυα εξόργισε σε τεράστιο βαθμό τον Διονύσιο, γι'αυτό όταν κατέλαβε το νησί έσφαξε τους περισσότερους κατοίκους.
Οι Συρακούσιοι τοποθέτησαν φρουρά με κυβερνήτη τον Μπίτον ενώ ο αδελφός του Λεπτίνης των Συρακουσών μετέφερε στη Μότυα τον στόλο του. Την επόμενη άνοιξη (396 π.χ.) ο Καρχηδόνιος στρατηγός Ιμίλκας έφτασε με τεράστιο στρατό από την πατρίδα του και ανακατέλαβε με σχετική ευκολία ολόκληρη την περιοχή αλλά η πόλη είχε καταστραφεί και δεν μπορούσε με κανένα τρόπο να ανταγωνιστεί τη νέα πόλη Μαρσάλα. Ο Ιμίλκας ίδρυσε νέα πόλη στην απέναντι ακτή με το ίδιο όνομα και μετέφερε τους επιζώντες κατοίκους από την παλαιά πόλη. H παλαιά πόλη ερημώθηκε και κατοικήθηκε μόνο από λίγους ψαράδες, όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος είχε εξαφανιστεί. Δεν είναι γνωστό αν δέχτηκε Ελληνικό πληθυσμό, βρέθηκαν όμως νομίσματα με την Ελληνική επιγραφή "ΜΟΤΥΑΙΟΝ" σύμφωνα με τα πρότυπα της γειτονικής πόλης Σεγέστα. Τον Μεσαίωνα μεταφέρθηκαν στο νησί μοναχοί του Αγίου Βασιλείου και του έδωσαν το όνομα Σαν Πανταλεό, το ανακάλυψε ο εξερευνητής Τζόσεφ Ουίτακερ (1888).
Αρχαιολογικά ευρήματα
Το πρώτο νησί της Μότυα και την ακτή γύρω από αυτό έχουν περιγράψει ξεκάθαρα πολλοί γεωγράφοι όπως ο Ουίλιαμ Χένρυ Σμιθ. Η ακτή είναι απότομη και γεμάτη βραχονησίδες ανάμεσα τους ξεπροβάλλει το νησάκι του Σάν Πανταλέο, εκεί βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Μότυα. Στο Σαν Παντελέο βρέθηκαν θραύσματα αρχαίων τειχών, δυο πύλες, νομίσματα και πολλά δείγματα αρχαίας κεραμικής διασκορπισμένα σε ολόκληρο το νησάκι. Η περίμετρος του είναι μόλις δυόμιση χιλιόμετρα και το κατοικούν λίγοι ψαράδες αλλά το έδαφος είναι πετρώδες και άγονο. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης περιγράφει τα κτίσματα στην αρχαία πόλη ψηλά, στενά και σε κοντινή απόσταση το ένα από το άλλο κάτι που αποδεικνύει τις μεγάλες δυσκολίες των κατοίκων να αμυνθούν.