cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασίλειο του Ισραήλ (Σαμάρεια)
Γενεαλογία
Σύμφωνα με την Βίβλο, το βόρειο βασίλειο είχε 19 βασιλείς από 9 δυναστείες κατά τα 208 χρόνια της ύπαρξής του. μικρογραφία|500x500px|Η γενεαλογία των βασιλέων της Ηνωμένης Μοναρχίας του Ισραήλ (γαλάζιο), του Βασιλείου του Ιούδα (πράσινο) και του Βασιλείου του Ισραήλ (κόκκινο).|κέντρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία Κατηγορία:Ισραήλ
Ιβάν Ρούσεφ
Ο Ιβάν Ρούσεφ (βουλγαρικά: Иван Русев) (γενν. 10 Μαΐου 1979) είναι Βούλγαρος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Σταδιοδρομία
Το πρώτο παιχνίδι του Ιβάν Ρούσεφ στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν στην ομάδα του NESEBAR B Εθνικής κατηγορίας ανδρών σε ηλικία 14 ετών,το 1993-1996. Το 1996-1997 ο Ιβάν Ρούσεφ έκανε μεταγραφή στην ομάδα της Λίτεξ Λόβετς της B Εθνικής κατηγορίας, σε ηλικία 17 ετών και πήραν την άνοδο για Α Εθνική κατηγορία.
Κατόπιν, ο Ρούσεφ πήρε μεταγραφή για την ομάδα της DOBRUJA A Εθνικής κατηγορία όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο 1998-1999.
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Ιβάν Ρούσεφ συμμετείχε στην Εθνική ομάδα παίδων 14-16 ετών, στην Εθνική ομάδα νέων 16-18 ετών και στην Εθνική Ελπίδων 18-21 όπου υπήρξε αρχηγός τους [στις τρεις Εθνικές ομάδες με 75 συμμέτοχες και 25 γκολ.
Μαρίνο Γκετάλντι
Ο Μαρίνο Γκετάλντι (λατινικά: Marinus Ghetaldus, Marin Getaldić; 2 October 1568 – 11 April 1626) ήταν ένας Ραγκουζανός επιστήμονας. Ήταν μαθηματικός και φυσικός που σπούδασε στην Ιταλία, την Αγγλία και το Βέλγιο. Τα καλύτερα του αποτελέσματα είναι κυρίως στη φυσική, ειδικά στην οπτική και στα μαθηματικά. Ήταν ένας από τους λίγους μαθητές του Φρανσουά Βιέτ.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1995
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1995.
Ιβάν Ρούσεφ
Σταδιοδρομία
Το έτος 1996 σε ηλικία 16 ετών ο Ιβάν Ρούσεφ ανακηρύχτηκε ο καλύτερος Νέος ποδοσφαιριστής της Βουλγαρίας.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1995
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Μαρίνο Γκετάλντι
Βιογραφία
μικρογραφία|Το Variorum problematum collectio, 1607 Γεννημένος στην οικογένεια ευγενών Γκετάλντι, ήταν ένα από τα έξι παιδιά. Ήταν γνωστός για την εφαρμογή της άλγεβρας στη γεωμετρία και την έρευνά του στον τομέα της γεωμετρικής οπτικής, στην οποία έγραψε 7 έργα, μεταξύ των οποίων το Promotus Archimedus (1603) και το De resolutione et compositione mathematica (1630). Παρήγαγε επίσης ένα φυλλάδιο με τις λύσεις 42 γεωμετρικών προβλημάτων, το Variorum problematum colletio, το 1607 και έθεσε το έδαφος για την αλγεβρική γεωμετρία. Οι συνεισφορές του στη γεωμετρία αναφέρθηκαν από τον ολλανδό φυσικό Κριστιάαν Χούιγκενς και τον Έντμοντ Χάλλεϊ, ο οποίος υπολόγισε την τροχιά του γνωστού ως κομήτη του Χάλλεϊ στην Αγγλία.
Ιβάν Ρούσεφ
Σταδιοδρομία
Όπως προαναφέραμε ο Ιβάν Ρούσεφ το 6-2000 πήρε μεταγραφή για την Ελλάδα σε ηλικία 20 ετών, στην ομάδα του Αιγάλεω Β Εθνικής κατηγορίας για 6 μήνες έως τον 12-2000.
Μαρίνο Γκετάλντι
Βιογραφία
Ο Γκετάλντι ήταν ο κατασκευαστής του παραβολικού καθρέφτη (διαμέτρου 66 εκατοστών), που διατηρείται σήμερα στο Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Λονδίνο. Ήταν επίσης πρωτοπόρος στην κατασκευή κωνικών φακών. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Πάντοβα συναντήθηκε με τον Γαλιλαίο Γκαλιλέι, με τον οποίο μιλούσαν τακτικά. Ήταν καλός φίλος του Γαλλικού μαθηματικού Φρανσουά Βιέτ. Του δόθηκε η θέση του καθηγητή των μαθηματικών στο Λέουβεν στο Βέλγιο, ένα από τα πιο διάσημα πανεπιστημιακά κέντρα στην Ευρώπη την εποχή εκείνη.
Ιβάν Ρούσεφ
Σταδιοδρομία
Ο Ρούσεφ την 1-2001 έκανε μεταγραφή στην ΑΕΚ για τεσσεράμισι χρόνια έως τον 6-2005. Τον 1-2001 παραχωρείται δανεικός στον Αθηναϊκό ομάδα Α Εθνικής κατηγορία για 6 μήνες έως 6-2001.
Μαρίνο Γκετάλντι
Κληρονομιά
Δύο αξιοσημείωτες τοποθεσίες στο Ντουμπρόβνικ συνδέονται με το όνομα του Γκετάλντιτς: το σπήλαιο του Μπέτε, από το ψευδώνυμο του με το οποίο διεξήγαγε πειράματα με αναφλέξιμους καθρέφτες. Το Ποζβίζντ είναι ένας βασικός στρατηγικός πύργος στο σύστημα οχύρωσης Στον το οποίο οι αρχές της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ του ανέθεσαν να κατασκευάσει το σύστημα το 1604.
Ιβάν Ρούσεφ
Σταδιοδρομία
Μετά παραχωρείται δανεικός στον Απόλλωνα Αθηνών Β Εθνικής κατηγορίας τον 6-2001 έως τον 6-2002,και στη συνεχεία για 6 μήνες δανεικός στον Αθηναϊκό Β Εθνικής κατηγορίας από 6-2002 έως 12-2002.
Μαρίνο Γκετάλντι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες μαθηματικοί
Ιβάν Ρούσεφ
Σταδιοδρομία
Την 1-2003 με εισήγηση του κ. Μπαγιεβιτς ο Ιβάν Ρούσεφ ενσωματώνεται στο roster της DREAM TEAM της ΑΕΚ [σημειώνεται ότι στο ΕURO του 2004, συμετείχαν 7 παίχτες της ΑΕΚ].
Την επόμενη χρονιά ο Ιβάν Ρούσεφ αγωνιζόταν στην ΑΕΚ με προπονητή τον κ.SANTOS, χάνοντας το πρωτάθλημα την τελευταία στιγμή.
Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι ο Ιβάν Ρούσεφ συμμετείχε σε 2 παιχνίδια CHAMPIONS LEAGUE ως βασικός και σε 2 παιχνίδια στο κύπελλο UEFA.
Η παραμονή του Ιβάν Ρούσεφ στην ΑΕΚ ήταν έως τον 6-2005, με 35 συμμετοχές και 4 γκολ. Τον 6-2005 ο Ιβάν Ρούσεφ πήρε μεταγραφή για τον Λεβαδειακό ομάδα Α Εθνικής κατηγορίας έως τον 6-2008. Την περίοδο 2006-2007 ο Λεβαδειακός αγωνιζόταν στην Β Εθνική κατηγορία.
Ο Ιβάν Ρούσεφ με την ομάδα του Λεβαδειακού είχε 65 συμμετοχές και 13 γκολ. Ο Ιβάν Ρούσεφ μεταγράφηκε από το Λεβαδειακο στην ομάδα του Διαγόρα Ρόδου Β Εθνικής κατηγορίας για 2 χρονιά από τον 6-2008-6-2010.
Αγωνιζόμενος στον ΟΦΗ, ο Ρούσεφ κερδίζει η ομάδα του την άνοδο για την SUPER LEAGUE και αναδεικνύεται πρώτος scorer στα play-off για την ομάδα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίτεξ Λόβετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσερνομόρετς Μπουργκάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Σπάρτακ Βάρνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διαγόρα Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Σκιπίων Μποργκέζε
Ο Σκιπίων, ιταλ. Scipione (1 Σεπτεμβρίου 1577 - 2 Οκτωβρίου 1633) από τον Οίκο των Καφαρέλλι ήταν Ιταλός καρδινάλιος, συλλέκτης έργων τέχνης και προστάτης καλλιτεχνών, όπως του Καραβάτζιο και του Μπερνίνι. Κληροδότημά του είναι η συλλογή τέχνης στη βίλλα Μποργκέζε στη Ρώμη.
Η γέννηση και η άνοδος
Αρχικά ονομαζόταν Σκιπιόνε Καφαρέλλι και γεννήθηκε στην Αρτένα, ως γιος τού Φραγκίσκου Καφαρέλλι και της Ορτένσια Μποργκέζε. Ο πατέρας του είχε οικονομικές δυσκολίες, έτσι την εκπαίδευσή του πλήρωσε ο θείος του πάπας Παύλος Ε΄ από τον Οίκο των Μποργκέζε. Αυτός το 1605 τού απένειμε γρήγορα το αξίωμα τού καρδιναλίου και τού έδωσε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το όνομα και τον θυρεό των Μποργκέζε.
Κατά το πρότυπο τού παπικού νεποτισμού, ο Σκιπίων άσκησε τεράστια εξουσία ως γραμματέας τού πάπα και ουσιαστικά ως επικεφαλής της κυβέρνησης τού Βατικανού. Στο όνομα τού ιδίου κι στο όνομα τού πάπα συγκέντρωσε τεράστια περιουσία μέσω παπικών τελών και φόρων και απέκτησε απέραντες ιδιοκτησίες γης για τον Οίκο των Μποργκέζε.
Ως καρδινάλιος
Έλαβε πολλές τιμές από τον θείο του. Έγινε γενικός επιθεωρητής τού Παπικού κράτους, αντιπρόσωπος (legatus) στην Αβινιόν, αρχιερέας των βασιλικών τού Λατερανού και τού Βατικανού, έφορος (prefect) της Υπογραφής της Χάρης (Ανώτατου Εκκλησιαστικού δικαστηρίου), ηγούμενος τού Σουμπιάκο και τού Σαν Γκρεγκόριο ντα Σασσόλα επί τού Καίλιου λόφου και βιβλιοθηκονόμος της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας. Επίσης έλαβε τα αξιώματα τού Μεγάλου Σωφρονιστή, τού γραμματέας των Αποστολικών Υπομνημάτων, την αρχιεπισκοπή της Μπολόνια, την προστασία της Γερμανίας και των Αψβουργικών Κάτω Χωρών, των Ταγμάτων των Δομινικανών, Καμαλντολέζε και Ολιβέτα, τού προσκυνήματος τού Λορέτο, της Ελβετικής Φρουράς και πολυάριθμες άλες εκκλησιαστικές θέσεις. Σε καθένα από αυτά τα αξιώματα ο καρδινάλιος ελάμβανε μισθό. Τα έσοδά του το 1609 ήταν 90.000 σκούδα και το 1612 έφθασαν τα 140.000 σκούδα. Με τον τεράστιο αυτόν πλούτο αγόρασε τις κώμες Μοντεφορτίνο και Ολεβάνο Ρομάνο από τον Πιερ-Φραντσέσκο Κολόννα δούκα τού Ζαγκαρόλο αντί 280.000 σκούδων.
Έγινε καρδινάλιος-ανιψιός, ένα επίσημο αξίωμα ως το 1692, και έτσι ήταν υπεύθυνος των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών υποθέσεων τού Παπικού κράτους. Επιπρόσθετα ο Παύλος Ε΄ τού εμπιστεύτηκε τη διαχείριση των οικονομικών της παποσύνης και της οικογένειας Μποργκέζε.
Προκάλεσε μεγάλη αμφισβήτηση και δυσαρέσκεια με τη χρήση "δώρων" από την παπική κυβέρνηση για τη χρηματοδότηση επενδύσεων των Μποργκέζε. Θεωρώντας, ότι η αγορά ακινήτων ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να εξασφαλίσει οικονομική σταθερότητα, αγόραζε ολόκληρες πόλεις και άλλες εκτεταμένες ιδιοκτησίες, όπως το 1/3 της γης νότια της Ρώμης. Χρησιμοποιώντας την εξουσία του ως καρδιναλίου-ανιψιού, συχνά εξανάγκαζε τους ιδιοκτήτες να πωλήσουν τις περιουσίες τους σημαντικά μειωμένες. Έτσι εξασφάλιζε, ότι οι τύχες της οικογένειας δεν θα εξαρτιόταν προσωρινά από εκκλησιαστικά αξιώματα.
Απεβίωσε το 1633 στη Ρώμη σε ηλικία 60 ετών και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μποργκέζε στη Σάντα Μαρία Ματζόρε.
Προσωπική ζωή
Οι σύγχρονοί του σχολίασαν τα σχεδόν δημόσια σκάνδαλα, που προέκυψαν σε περιπτώσεις πιθανής ομοφυλοφιλίας τού Σκιπίωνα· αυτή αντανακλάται στο γούστο του για τη συλλογή έργων τέχνης με ομοερωτικό απόηχο. Το 1605 έφερε στη Ρώμη τον Στέφανο Πινιατέλλι, με τον οποίο ήταν στενά συνδεδεμένος και εξόργισε τον θείο του.
Σύμφωνα με τον μεταγενέστερο συγγραφέα Γκαετάνο Μορόνι, ο Σκιπιόνε "ήταν επιμελής για τη στοργή τού Στέφανο· τον κάλεσε στη Ρώμη και τον εισήγαγε στην Αυλή του, όπου ο Στέφανο απέκτησε τέτοια επιρροή επάνω στον καρδινάλιο, ώστε ο Σκιπιόνε δεν έκανε κάτι χωρίς τη συμβουλή του. Αυτό ήταν αρκετό για να τον φθονήσουν οι αυλικοί και να πουν κακόβουλες και δηλητηριώδης συκοφαντίες εναντίον του: οι καρδινάλιοι και οι πρέσβεις ανέφεραν στον πάπα, ότι ο Στέφανο είχε απεχθή ελαττώματα και πως για την αξιοπρέπεια τού ανιψιού του θα πρέπει να αποβληθεί πλήρως".
Όταν έγινε αυτό, ο Σκιπιόνε έπεσε σε μακρά και σοβαρή ασθένεια και επανήλθε μόνο όταν επετράπη στον Πινιατέλλι να επιστρέψει. Ο πάπας αποφάσισε να ελέγχει τον Στέφανο χειροτονώντας τον· έτσι ξεκίνησε για τον Στέφανο μία σταδιοδρομία, που τον οδήγησε στο να γίνει καρδινάλιος το 1621. Πάντως ο Ιταλός ιστορικός Λορέντσο Καρντέλλα σημειώνει, πως η Ρωμαϊκή Εξέταση τον αθώωσε δύο φορές από την κατηγορία της "κακής επιρροής" στον καρδινάλιο Σκιπιόνε.
Στην εποχή μας ο Τζοβάννι-Αντόνιο Μάρτα εξέδωσε αναφορές κατασκόπων, που αντιτίθενται στο ότι ο Στέφανο ήταν πράγματι αθώος και επιβεβαιώνουν τις ομοφυλοφιλικές τάσεις τού καρδιναλίου. Περιλαμβάνουν τη μαρτυρία ενός ευγενούς, για τον οποίο ο Σκιπιόνε έλεγε ότι "τον αγαπά ως το σημείο παραφροσύνης" και για τον οποίο είχε αποφασίσει να τού εξασφαλίσει τον ερυθρό πίλο τού καρδιναλίου· επίσης ένα σκοτεινό επεισόδιο, όπου ένας νεαρός 18 ετών υποτίθεται ότι φονεύθηκε στον προθάλαμο τού Σκιπιόνε από τους υπηρέτες του, αφού άφησε την κλίνη τού καρδιναλίου.
Οικοδομικές δραστηριότητες
Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εκτεταμένους κήπους από αρχιτέκτονες στις ιδιοκτησίες του στη Ρώμη, όπως στο παλάτσο Μποργκέζε επί τού Κυριναλίου (1610-16) και στη βίλλα Μποργκέζε (1613, με βελτιώσεις ως το τέλος του). Οι δύο αυτοί κήποι επηρέασαν την κατασκευή άλλων και είχαν νεωτεριστικά στοιχεία, όπως οι καταρράκτες και το ότι περιβαλλόταν από πυκνά άλση, που αν και οι κήποι ήταν στην πόλη, έδιναν μία απομόνωση αγροκτήματος.
Στο πρώτο ήμισυ της σταδιοδρομίας του η οικοδομή εκκλησιών σχετιζόταν με τα επίσημα αξιώματά του. Κατά το επόμενο ήμισυ το ενδιαφέρον του ήταν ευρύτερο και παρενέβη στο Σαν Κρισόγονο, τη Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα, τη Σάντα Μαρία ντελλα Βιττόρια, τη Σάντα Κιάρα α Κάζα Πία, τον Σαν Γκρεγκόριο Μάγκνο, όπως επίσης κτίζοντας νέους ναούς στις γειτονικές πόλεις τού Μοντεφορτίνο και Μόντε Κομπάτρι. Κατά την παποσύνη τού Γρηγορίου ΙΕ΄ των Λουντοβίτσι το κύριο ενδιαφέρον του ήταν μνημειακά έργα. Το πρώτο ήταν ο καλλωπισμός τού παρεκκλησίου των Καφφαρέλλι στη Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα (1620-23) και το δεύτερο ήταν το μεγάλο ξύλινο κενοτάφιο, που διακοσμήθηκε με γλυπτά τού Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι στη Σάντα Μαρία Ματζόρε (1622).
Αφού εισήλθε στο Ιερό Κολέγιο όπου σπούδασε, η πρώτη του εργασία ήταν η κατασκευή και διακόσμηση των παρεκκλησίων προσευχής τού Αγ. Ανδρέα και της Αγ. Σύλβια στο πλάι τού Σαν Γκρεγκόριο Μάγκνο αλ Τσέλιο. Το έργο καταδεικνύει την αφοσίωσή του την Χριστιανική κληρονομία της πόλης και τον σεβασμό στους αναμορφωτές της Εκκλησίας της προηγούμενης γενιάς. Η ανακαίνιση τού Σαν Σεμπαστιάνο εκτός των τειχών (1607-14), ναού που έκτισε ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ το 312, στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή λειψάνων τού καιρού του. Ο Σαν Σεμπαστιάνο ήταν ένας από τους επτά ναούς της Ρώμης και η αποκατάστασή του ήταν καίρια για την αναβίωση σειράς προσκυνημάτων. Η ανακαίνιση ήταν ουσιαστικά πλήρης εκσυγχρονισμός: ξανακτίστηκε η πρόσοψη, προστέθηκε οπίσθια είσοδος και προσεκτικά εξετάστηκε και επιδιορθώθηκε το εσωτερικό με σύγχρονες διακοσμητικές αντιλήψεις.
Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της επισκευής είναι η προσθήκη τού ονόματος και τού θυρεού των Μποργκέζε. Στην κορυφή τού στηθαίου της στοάς υπάρχει ο αετός και ο δράκος (εμβλήματα τού Οίκου του) και από κάτω η αφιερωματική επιγραφή: Σκιπιόνε Μποργκέζε μέγας δικαστής, καρδινάλιος και ιερέας της Ιεράς Ρωμαϊκής Εκκλησίας, 1626. Μέσα ο θυρεός του υπάρχει στο κεντρικό σημείο της οροφής και στο προσκήνιο στο τέλος τού σηκού. Στη βάση τού ουρανού (baldachino) υπάρχει και άλλη επιγραφή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Άγιος Γεώργιος Πολυδενδρίου Αττικής
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Πολυδενδρίου, του δήμου Ωρωπού, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στη Β. Αττική, δίπλα και δυτικά από το Καπανδρίτι και το Πολυδένδρι, πάνω στην εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης (ΕΟ 1) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πολυδενδρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πολυδενδρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ωρωπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Μπελογκραττσίκ
Το Μπελογκραττσίκ (βουλγ. Белоградчик) είναι μικρή πόλη της βορειοδυτικής Βουλγαρίας στην Επαρχία Βιντίν, έδρα ομώνυμου δήμου. Η πόλη είχε πληθυσμό 5.334 κατοίκους τον Δεκέμβριο του 2009. Το Μπελογκραττσίκ είναι αξιοσημείωτο για τους εντυπωσιακούς βράχους του, που μοιάζoυν με τα Μετέωρα σε μικρότερη κλίμακα και καλύπτουν μια έκταση 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 522 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 43°37΄ Βόρειο πλάτος και 22°41΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει σε ευθεία γραμμή μόλις 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Σερβία και 28 χιλιόμετρα από τον ποταμό Δούναβη και τα σύνορα με τη Ρουμανία.
Το Μπελογκραττσίκ αποτελεί τουριστικό προορισμό, με τους τουρίστες να προσελκύονται από το μεσαιωνικό φρούριό της και βεβαίως από τους ιδιόμορφους βράχους της. Χαμηλότερα, στα βορειοδυτικά, βρίσκεται το Σπήλαιο Μαγκούρα, ένα από τα μεγάλα επισκέψιμα σπήλαια της Βουλγαρίας, περίφημο για τις προϊστορικές βραχογραφίες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπελογκραττσικ
Μέναιχμοι (Πλαύτος)
Μέναιχμοι (λατινικός τίτλος: Menaechmi) είναι κωμωδία του Ρωμαίου συγγραφέα Πλαύτου με πιθανή χρονολογία συγγραφής γύρω στο 206 π.Χ.
Αφηγείται την ιστορία δύο δίδυμων αδελφών: του Μέναιχμου της Επιδάμνου και του Μέναιχμου των Συρακουσών που όταν ήταν παιδιά χωρίστηκαν και ως ενήλικες δεν γνωρίζονται. Όταν συναντιούνται, αναγνωρίζονται μετά από πολλές κωμικές παρεξηγήσεις που προκαλούνται λόγω της ομοιότητας και του ίδιου ονόματός τους.
Το έργο παρουσιάζει διάφορους χαρακτήρες της αρχαίας Ρώμης, όπως τον παράσιτο, την απαιτητική εταίρα, τον κωμικό δούλο, την αυταρχική σύζυγο, τον γέρο πεθερό και τον κομπογιαννίτη γιατρό. Όπως στα περισσότερα έργα του Πλαύτου, μεγάλο μέρος των διαλόγων είναι λυρικό.
Υπόθεση
Ο πρόλογος απαγγέλλεται ίσως από τον δούλο Μεσσηνίωνα, ο οποίος εκθέτει στο κοινό «όλες τις λεπτομέρειες της υπόθεσης», δηλαδή όλα τα γεγονότα που πρέπει να γίνουν γνωστά πριν αρχίσει η κωμωδία. Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Επίδαμνο.
Πρόκειται για την ιστορία δύο διδύμων, του Μέναιχμου και του Σωσικλή. Όταν ήταν παιδιά, ο πατέρας τους, έμπορος από τις Συρακούσες, αποφάσισε να πάρει ένα από τα δίδυμα μαζί του στην αγορά του Τάραντα και το παιδί, μέσα στο πλήθος, χάθηκε. Το βρήκε ένας Επιδάμνιος που το υιοθέτησε ως νόμιμο γιο του. Ο πατέρας του χαμένου παιδιού αρρώστησε και πέθανε σε λίγες μέρες από τη λύπη του. Έτσι ο παππούς αποφάσισε να δώσει στο άλλο δίδυμο το όνομα του εξαφανισμένου παιδιού, Μέναιχμος. Ο Μέναιχμος των Συρακουσών μόλις ενηλικιώθηκε αναζητά, εδώ και έξι χρόνια, τον αδερφό του μέχρι που φτάνει στην Επίδαμνο με τον δούλο του Μεσσηνίωνα, αγνοώντας ότι εκεί βρίσκεται και ο δίδυμος αδερφός του. μικρογραφία|259x259εσ|[[Μουσικός θίασος με ντέφι (αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)|Μουσικός θίασος με ντέφι, σκηνή από παράσταση κωμωδίας σε τοιχογραφία της Πομπηίας]] Στην Επίδαμνο ζει ο αδερφός του που στην αρχή του έργου εμφανίζεται να μαλώνει με τη ζηλότυπη σύζυγό του. Φεύγει από το σπίτι του, εκμυστηρευόμενος στον Πενίκουλο, έναν παρασιτούντα, ότι έχει κλέψει τον μανδύα της γυναίκας του και πρόκειται να τον χαρίσει στην Ερωτιάδα, μια εταίρα που μένει δίπλα.
Εν τω μεταξύ, ο Μέναιχμος από τις Συρακούσες φθάνει στην πόλη με τον Μεσσηνίωνα, τον δούλο του. Ο τελευταίος τον προειδοποιεί για τη διαφθορά της Επιδάμνου, προτρέποντας να σταματήσουν τις έρευνες για τον αγνοούμενο αδελφό του, καθώς τα χρήματά τους έχουν λιγοστέψει. Ο κύριος δίνει το πουγκί του να το φυλάξει ο σκλάβος, ο οποίος συνεχίζει την προειδοποίησή του ενάντια στους πονηρούς ανθρώπους της Επιδάμνου που συνηθίζουν να κλέβουν τα χρήματα των ξένων, όταν η Ερωτιάς βγαίνει από το σπίτι της και καλωσορίζει τον Μέναιχμο των Συρακουσών, νομίζοντας ότι είναι ο αδερφός του.
Τον ρωτάει γιατί διστάζει να μπει, το δείπνο είναι έτοιμο, και απορώντας ο Συρακούσιος τη ρωτά, εντελώς απόμακρα, τι δουλειά έχει μαζί τους, παίρνοντας την απάντηση «για δουλειές της Αφροδίτης». Ο Μεσσηνίων ψιθυρίζει στον κύριό του ότι η κυρία αναμφίβολα ενδιαφέρεται για τα χρήματά του και τη ρωτά αν γνωρίζει τον κύριό του. Είναι ο Μέναιχμος, φυσικά, απαντά η Ερωτιάς. Αυτό τους εκπλήσσει, αλλά ο Μεσσηνίων εξηγεί ότι κατάσκοποι των κλεφτών της πόλης πιθανότατα έμαθαν το όνομά του.
Η Ερωτιάς, κουρασμένη από αυτά που θεωρεί ανοησίες, λέει στον Μέναιχμο να έρθει για το γεύμα — και αυτός: για ποιο γεύμα μιλάει; Αυτό που παρήγγειλε όταν της χάρισε τον μανδύα της γυναίκας του, απαντά εκείνη. Αρχικά αυτός διαμαρτύρεται ότι δεν έχει γυναίκα και μόλις έφτασε στην πόλη, μετά αρχίζει να συνειδητοποιεί την προοπτική ενός καλού φαγητού και ενός όμορφου κοριτσιού. Στέλνει τον Μεσσηνίωνα στο πανδοχείο, δίνοντάς του εντολή να επιστρέψει να τον συναντήσει το ηλιοβασίλεμα.
Μετά το φαγητό, φεύγει από την Ερωτιάδα με μια γιρλάντα στο κεφάλι και τον μανδύα στο μπράτσο του, η εταίρα του τον έδωσε για να τον διορθώσει. Χαίρεται για την τύχη του—δείπνο, φιλιά και ένας ακριβός μανδύας—όλα χάρισμα, όταν ο θυμωμένος Πενίκουλος, που είχε χάσει τον Μέναιχμο της Επιδάμνου μέσα στο πλήθος της αγοράς, τον συναντά και τον επιπλήττει που πήγε μόνος του για φαγητό στην Ερωτιάδα. Φυσικά, αντιμετωπίζεται ως ξένος, ο Πενίκουλος οργισμένος τρέχει και μαρτυράει στη σύζυγο για τον κλεμμένο μανδύα.
Ο Μέναιχμος των Συρακουσών παραξενεύεται ακόμη περισσότερο όταν συνειδητοποιεί ότι ο άγνωστος Πενίκουλος τον αποκάλεσε με το όνομά του και τσιμπιέται για να βεβαιωθεί ότι είναι ξύπνιος, όταν η υπηρέτρια της Ερωτιάδας βγαίνει και του δίνει ένα βραχιόλι για να το πάει στον χρυσοχόο για επισκευή. Υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά, και πηγαίνει βιαστικά στο πανδοχείο για να πει στον Μεσσηνίωνα για το νέο πολύτιμο απόκτημα.
Τώρα η εξαγριωμένη σύζυγος, που ο Πενίκουλος της έχει ανακοινώσει την κλοπή του μανδύα της, τρέχει έξω από το σπίτι ακριβώς τη στιγμή που ο άντρας της επιστρέφει από την αγορά, πηγαίνοντας για το γεύμα στην Ερωτιάδα. Του ζητά να επιστρέψει τον μανδύα της ή να μην ξαναπατήσει στο σπίτι, αυτός πηγαίνει στην Ερωτιάδα για να τον πάρει, αποφασίζοντας να αγοράσει στην αγαπημένη του έναν καλύτερο. Όταν τον ζητά, η εταίρα τον χαρακτηρίζει ψεύτη και απατεώνα και του λέει ότι του έχει ήδη δώσει τόσο τον μανδύα όσο και το βραχιόλι της. Έτσι, ο Μέναιχμος της Επιδάμνου βρίσκει τις πόρτες και της γυναίκας και της ερωμένης του κλειστές και χωρίς να καταλαβαίνει τι συμβαίνει, φεύγει για να πάρει τη συμβουλή των φίλων του.
Καθώς ο πεθερός επιστρέφει με τον γιατρό, ο πραγματικός σύζυγος εμφανίζεται. Οργίζεται όταν η γυναίκα του και ο πεθερός του αυξάνουν τα προβλήματά του υπονοώντας ότι είναι θεότρελος. Το ξέσπασμα της οργής του πείθει τον γιατρό για την παραφροσύνη του και καλεί σκλάβους να τον δέσουν και να τον πάνε σε άσυλο. Ακριβώς τότε εμφανίζεται ο Μεσσηνίων και, παίρνοντας τον δεμένο σύζυγο για τον αφέντη του, διώχνει τους δούλους, τον ελευθερώνει και ως ανταμοιβή ζητά τη δική του ελευθερία. Ο σύζυγος λέει στον Μεσσηνίωνα ότι δεν τον γνωρίζει, αλλά σε κάθε περίπτωση να θεωρεί τον εαυτό του ελεύθερο. Όταν ο Μεσσηνίων του λέει ότι θα επιστρέψει σύντομα για να του δώσει τα χρήματα που έχει φυλαγμένα, τότε αρχίζει να υποψιάζεται ότι μπορεί να είναι πραγματικά λίγο τρελός και πηγαίνει στην Ερωτιάδα για περαιτέρω εξηγήσεις για τον μανδύα.
Ο δίδυμος αδελφός επιστρέφει, πάντα ψάχνοντας τον Μεσσηνίωνα, τη στιγμή που ο δούλος επιστρέφει βιαστικά με τα χρήματα. Ο κύριός του τον επιπλήττει γιατί εξαφανίστηκε τόση ώρα, αλλά ο σκλάβος διαμαρτύρεται ότι - πώς; μόλις τον έσωσε και τον ελευθέρωσε. Ο κύριος σκέφτεται αυτή τη νέα σύγχυση όταν εμφανίζεται ο δίδυμος αδελφός του από το σπίτι της Ερωτιάδας.
Τα δύο αδέρφια τρίβουν τα μάτια τους σαστισμένα βλέποντας ο ένας τον άλλον, αλλά οι εξηγήσεις φέρνουν γρήγορα την αναγνώριση. Αγκαλιάζονται και, μέσα στη γενική αγαλλίαση, ο Μεσσηνίων απελευθερώνεται από τον πραγματικό του αφέντη αυτή τη φορά.
Επιρροή
Το θέμα έχει εμπνεύσει διάφορους συγγραφείς, μεταξύ των οποίων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκή λογοτεχνία
Νόμος περί Ελληνικής ιθαγένειας (1835)
Ο νόμος περί Ελληνικής ιθαγένειας του 1835 ήταν ο πρώτος σχετικός νόμος του νεοσυσταθέντος Ελληνικού Κράτους, ο οποίος καθόριζε τα περί Ελληνικής ιθαγένειας.
Ορισμοί
Ο νόμος του 1835 αναφέρει τον όρο ιθαγένεια, οπότε το σύνηθες αναφερόμενο ότι ο όρος υπηκοότητα είναι παλιότερης εποχής όταν οι υπήκοοι του βασιλιά υπάκουαν σ’ αυτόν και είναι προσβλητικός, και τον αντικατέστησε ο όρος ιθαγένεια ως επιλογή της σύγχρονης εποχής λόγω πολιτικής ορθότητας, είναι εντελώς λάθος (καθώς το 1835 ούτε σύγχρονη εποχή είναι, και η Ελλάδα ήταν κανονικό Βασίλειο). Αντίθετα, ήταν ο όρος ιθαγένεια που επικράτησε από την πρώτη στιγμή, και οι όρος υπηκοότητα και πολίτης που δυσκολεύτηκαν να αντικαταστήσουν τους όρους Ελληνική ιθαγένεια και Έλληνας ιθαγενής (ή υπήκοος).
Καθώς επίσης το Σύνταγμα του 1832 ανέφερε ότι η πολιτογράφηση ήταν απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων διαφορετική από την πατριογράφηση, η παράγραφος 5 του Άρθρου 1 του νόμου του 1835 αναφέρει ότι: (ως Έλληνες θεωρούνται) "ε΄. Άπαντες οι διά πολιτογραφήσεως το δικαίωμα της ιθαγένειας προσκτησόμενοι", ορίζοντας τον όρο πολιτογράφηση ισοδύναμο με αυτόν της ιθαγένειας.
Κτήση ιθαγένειας
Από το νόμο αυτό προέκυπταν 11 περιπτώσεις με τις οποίες κάποιος, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, είχε ή μπορούσε να αποκτήσει Ελληνική ιθαγένεια. Πέντε γενικές κατηγορίες που κάποιος θεωρούνταν Έλληνας :
Η πολιτογράφηση γινόταν με την αίτηση του ξένου, ο οποίος από εκείνη τη στιγμή και μετά αποκτούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Με την πλήρωση όλων των κριτηρίων δε, ο ξένος αποκτούσε την ιθαγένεια με όρκο ενώπιον του Νομάρχη, για υποταγή στους νόμους και πίστη στο Βασιλιά (Άρθρα 8 και 9).
Απώλεια και επανάκτηση ιθαγένειας
Η απώλεια ιθαγένειας προέκυπτε μετά από:
Δυνατότητα επανάκτησης της Ελληνικής ιθαγένειας είχε αυτός που επανέρθει στην Ελλάδα και δηλώσει ότι θέλει κατοικήσει μόνιμα σ’ αυτήν (στην περίπτωση 5 μετά από χηρεία και αν ήδη δεν κατοικούσε στην Ελλάδα) ενώ για τις περιπτώσεις 3 και 4 απαιτούνταν Βασιλική έγκριση.
Ισχύς και λήξη
Ο νόμος παρέμεινε χωρίς τροποποιήσεις σε ισχύ μέχρι την ένταξη των περί ιθαγενείας κανονισμών στον Αστικό Κώδικα του 1856. Εκεί, οι περιπτώσεις απόκτησης της Ελληνικής ιθαγένειας έγιναν πιο λίγες και συγκεκριμένες :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικό δίκαιο ιθαγένειας Κατηγορία:Δίκαιο ιθαγένειας Κατηγορία:1835
Γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 2017
Οι γενικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο διεξήχθησαν την Πέμπτη 8 Ιουνίου και ανακοινώθηκαν μόνο δύο μήνες νωρίτερα από την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι, στις 18 Απριλίου 2017<sup class="cx-segment-block"><span title="List of United Kingdom Parliament constituencies" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/List_of_United_Kingdom_Parliament_constituencies" class="mw-redirect"> [2]  μετά από συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο. Σε καθεμιά από τις 650 εκλογικές περιφέρειες εξελέγη ένα Μέλος του Κοινοβουλίου (MP) στη Βουλή των Κοινοτήτων. Το κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά έχασε την πλειοψηφία, με αποτέλεσμα το σχηματισμό μιας κυβέρνησης μειοψηφίας έπειτα από συμφωνία με το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (DUP) της Βόρειας Ιρλανδίας.
Αποτελέσματα
Με καταμετρημένα τα αποτελέσματα από 650 εκλογικές περιφέρειες, τα αποτελέσματα ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμενο Βασιλειο
Δίκαιο του εδάφους
thumb|400px|Δίκαιο του εδάφους ανά είδος. {{legend|#0000ff|Χωρίς όρους Δίκαιο του εδάφους για αυτούς που γεννιούνται στη χώρα}} {{legend|#00ccff|Δίκαιο του εδάφους με όρους}} {{legend|#ccffff|Δίκαιο του εδάφους καταργήθηκε}} Το Δίκαιο του εδάφους, ή Jus soli (Γιους σόλι) είναι το δικαίωμα οποιουδήποτε που γεννιέται στην επικράτεια ενός κράτους σε ιθαγένεια ή υπηκοότητα (αυτού του κράτους). Ως χωρίς όρους βάση ιθαγένειας είναι το κυρίαρχο σύστημα στην ήπειρο της Αμερικής, αλλά σπάνιο αλλού. Μετά την Εικοστή Έβδομη Τροποποίηση του Συντάγματος της Ιρλανδίας που ίσχυσε το 2004, καμία Ευρωπαϊκή χώρα αυτή τη στιγμή δεν παρέχει ιθαγένεια χωρίς όρους βάση του δίκαιου του εδάφους. Μια μελέτη του 2010 βρήκε ότι μόνο 30 από τις 194 χώρες του κόσμου παραχωρούν ιθαγένεια με τη γέννηση σε παιδιά από ξένους κατοίκους χωρίς χαρτιά, αν και βέβαιες πληροφορίες δεν ήταν διαθέσιμες για 19 χώρες.
Σχεδόν όλες οι χώρες στην Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Ωκεανία παρέχουν ιθαγένεια από τη γέννηση βάση της αρχής του Δικαίου της καταγωγής, (ή δίκαιο του αίματος, jus sanguinis), με την οποία η ιθαγένεια «κληρονομείται» από τους γονείς όχι μέσω του τόπου γέννησης, ή μιας περιορισμένης μορφής του δικαίου του εδάφους όπου η ιθαγένεια από τον τόπο γέννησης είναι αυτόματη μόνο για τα παιδιά συγκεκριμένων μεταναστών. Οι χώρες που έχουν κυρώσει τη Συνθήκη για τη Μείωση της Ανιθαγένειας του 1961, παραχωρούν ιθαγένεια σε ανιθαγενή άτομα που δεν θα μπορούσαν να πάρουν καμία άλλη ιθαγένεια και που γεννήθηκαν στην επικράτειά τους, ή πλοίο ή αεροπλάνο με τη σημαία τους.
Το Δίκαιο του εδάφους είναι συνδεδεμένο με παραχωρητικά πολιτικά δικαιώματα. Οι περισσότερες χώρες με χωρίς όρους δίκαιο του εδάφους παρέχουν επίσης υπηκοότητα (και ιθαγένεια) βάση του δικαίου της καταγωγής, αλλά οι κανονισμοί τείνουν να είναι πιο αυστηροί από τις χώρες που χρησιμοποιούν το δίκαιο της καταγωγής ως την κυριότερη βάση ιθαγένειας.
Ιστορία
Μια πρώιμη μορφή Δικαίου του εδάφους είναι από την εποχή των μεταρρυθμίσεων του Κλεισθένη στον αρχαίο Αθηναϊκό νόμο τον 6ο αιώνα π.Χ. εξελίχθηκε παραπέρα στο Ρωμαϊκό κόσμο με το Έδικτο του Καρακάλλα του 212 μ.Χ., το οποίο καθιστούσε νομικά Ρωμαίους πολίτες όλους τους ελεύθερους κατοίκους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1996
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1996.
Δίκαιο του εδάφους
Ιστορία
Πολύ αργότερα, η ανεξαρτησία των Αγγλικών αποικιών στην Αμερική και η Γαλλική Επανάσταση στα τέλη του 18ου αιώνα, έθεσαν τα θεμέλια για το Δίκαιο του εδάφους. Με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη του 19ου και 20ου αιώνα, και τις μαζικές μεταναστεύσεις στη Αμερική και την Δυτική Ευρώπη, το Δίκαιο του εδάφους επεκτάθηκε σε όλο και περισσότερες χώρες.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1996
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Δίκαιο του εδάφους
Ιστορία
Στην τέλος του 19ου αιώνα, τα εθνικά κράτη διαχωρίζονταν διακριτά σε αυτά που παραχωρούσαν ιθαγένεια βάσει του δικαίου του εδάφους (π.χ. η Γαλλία), και σε αυτά που παραχωρούσαν βάσει του δίκαιου της καταγωγής, jus sanguinis (π.χ. η Γερμανία πριν το 1990). Όμως, από το 2007 και μετά, η Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση έστρεψε την προσοχή σε αυτές τις δύο αντικρουόμενες βάσεις παραχώρησης ιθαγένειας.
Εθνικοί νόμοι
Ο Lex soli (λεξ σόλι, νόμος εδάφους) είναι ένας νόμος που καθορίζει στην πράξη ποιος και με ποιες προϋποθέσεις μπορεί να δικαιούται να εφαρμοστεί σ’ αυτόν το δίκαιο του εδάφους. Οι περισσότερες χώρες έχουν τέτοιους συγκεκριμένους νόμους που αντιστοιχούν στην εφαρμογή των αντίστοιχων νόμων του δίκαιου του εδάφους της χώρας, και αυτοί οι νόμοι είναι και ο πιο συνηθισμένος τρόπος κτήσης ιθαγένειας. Μια συχνή εξαίρεση στο lex soli είναι η περίπτωση που τέκνο γεννιέται σε μια χώρα από γονείς σε πρεσβεία  ή προξενική αρχή, ή γενικά σε διπλωματική αποστολή ξένης χώρας, που υπηρετούν στην εν λόγω χώρα.
Δίκαιο του εδάφους με όρους
Σε κάποιες χώρες υπάρχει η τάση για περιορισμό του δικαίου του εδάφους, με τον όρο τουλάχιστον ένας γονέας να είναι πολίτης, ομογενής, ή νόμιμα μόνιμος κάτοικος του κράτους κατά τη γέννηση του παιδιού, ή με τον όρο ότι τουλάχιστον ένας γονέας κατοικεί στη χώρα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η μετατροπή του δικαίου του εδάφους έχει δεχτεί κριτική ότι συνεισφέρει στην οικονομική ανισότητα, για διαιώνιση της αναγκαστικής εργασίας από πολίτες δεύτερης κατηγορίας, και για δημιουργία ανιθαγένειας. Το δίκαιο του εδάφους έχει περιοριστεί στις παρακάτω χώρες :
Κατάργηση του δικαίου του εδάφους
Κάποιες χώρες που πριν καταγράφονταν σε αυτές που είχαν δίκαιο του εδάφους το έχουν καταργήσει πλήρως, παρέχοντας ιθαγένεια μόνο σε παιδιά που γεννιούνται στη χώρα και (τουλάχιστον) ο ένας γονέας είναι πολίτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίκαιο ιθαγένειας Κατηγορία:Ανθρώπινη μετανάστευση Κατηγορία:Ιθαγένεια
Εθνική Μάλτας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Μάλτας αντιπροσωπεύει τη Μάλτα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Μαλτέζικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Malta Basketball Association).
Αριάν Λαμπέντ
Η Αριάν Λαμπέντ (Ariane Labed, Αθήνα 8 Μαΐου 1984) είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Attenberg, για την οποία κέρδισε το βραβείο Volpi Cup Α' Γυναικείου Ρόλου στο 67ο Φεστιβάλ της Βενετίας και το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και από την εμφάνισή της στην ταινία της Έλεν Έντμουντσον, Μαρία Μαγδαληνή το 2018.
Εθνική Μάλτας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Επίσημο γυναικείο διασυλλογικό πρωτάθλημα οργανώνεται στη χώρα από το 1973. Η γυναικεία εθνική ομάδα λαμβάνει μέρος τακτικά στο κατώτερο τη τάξει ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την ονομασία «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA» (παλαιότερα «European Promotion Cup» και «Division C»).
Αριάν Λαμπέντ
Βιογραφία
Γεννημένη από Γάλλους γονείς, η Λαμπέντ έζησε τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής της στην Αθήνα και μετά τα επόμενα έξι χρόνια στη Γερμανία. Έφτασε στη Γαλλία σε ηλικία 12 ετών. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας (εκπαίδευση στο θέατρο, πτυχίο στις εφαρμοσμένες τέχνες, μεταπτυχιακό στη δραματουργία και τη σκηνική αναπαράσταση). Συμμετείχε στη δημιουργία της θεατρικής ομάδας Vasistas μαζί με την Αργυρώ Χιώτη, με την οποία ανέβασε έργα στο Εθνικό Θέατρο.
Καριέρα
Η Λαμπέντ έλαβε το Volpi Cup Α' Γυναικείου Ρόλου στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ερμηνεία της στην ταινία Attenberg, σε σκηνοθεσία της Αθηνάς Τσαγκάρη, που ήταν η πρώτη της ταινία. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Άλπεις, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Λάνθιμου. Το 2018, ενσάρκωσε τη Ραχήλ στην ταινία της Helen Edmundson Μαρία Μαγδαληνή.
Εθνική Μάλτας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Έχει διοργανώσει το θεσμό δύο φορές, το 1996 και το 2006. Σε αυτόν έχει επίσης κατακτήσει δύο χρυσά μετάλλια, κατά τα έτη 2008 και 2010, με τη Ρεμπέκα Θόρεσεν να αποτελεί την παίκτρια που σημείωσε σε αμφότερες τις περιστάσεις τους περισσότερους πόντους.
Αριάν Λαμπέντ
Προσωπική ζωή
Η Λαμπέντ είναι από το 2013 παντρεμένη με τον Έλληνα σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες γαλλικής καταγωγής
Εθνική Μάλτας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλτα Γυναικων
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1997
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Άγιος Γεώργιος Θορικού Αττικής
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κερατέας, του δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στη ΝΑ. Αττική, βορειοδυτικά του Θορικού και δίπλα στην εθνική οδό προς Λαύριο (ΕΟ 89), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 18.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερατέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερατέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Snowdrop
Το Snowdrop (κορεατικά: 설강화, Seolganghwa) είναι νοτιοκορεάτικη τηλεοπτική σειρά της με πρωταγωνιστές τους Jung Hae-in, Jisoo, Yoo In-na, Jang Seung-jo, Yoon Se-ah, Kim Hye-yoon και Jung Yoo-jin. Προβλήθηκε στο JTBC από τις 18 Δεκεμβρίου 2021 έως τις 5 Φεβρουαρίου 2022.
Μεγάλο Χωριό Τήλου
Το Μεγάλο Χωριό είναι πεδινός οικισμός στην Τήλο των Δωδεκανήσων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Μεγάλο Χωριό βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Τήλου και είναι κτισμένο στις απότομες πλαγιές του λόφου του Αγίου Στεφάνου με το αρχαίο κάστρο στην κορυφή του. Το χωριό απέχει 7 χλμ. βορειοδυτικά από τα Λιβάδια, που είναι το λιμάνι του νησιού. Το σημαντικότερο αξιοθέατο του χωριού είναι το κάστρο του φρουρίου της Μεσσαρίας, χτισμένο μεταξύ του 14ου και 15ου αιώνα και το σπήλαιο Χαρκαδιό, όπου βρέθηκαν σκελετοί νάνων ελεφάντων από το 4.500 π.Χ. Ενδιαφέροντα είναι τα κτίρια του Δημαρχείου, του δημοτικού σχολείου, της βιβλιοθήκης, του Μουσείου των Νάνων Ελεφάντων, του ιατρείου και το παντοπωλείου που αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Η γειτονική πλατεία προσφέρει θέα προς τα νότια της κοιλάδας και του κόλπου της Ερίστου. Πολλές εκκλησίες,κυρίως ιδιόκτητες, στη περιοχή του κάστρου αλλά και του χωριού έχουν κηρυχθεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. μικρογραφία|Ο δρόμος προς το κάστρο
Διοικητικά
Το Μεγάλο Χωριό ορίστηκε ως έδρα του νησιού το 1948 όταν συστάθηκε ο δήμος με το ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948. Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την έδρα του Δήμου Τήλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 241 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τήλου
Ζαν ντε Βιλιέ
Ο Ζαν ντε Βιλιέ ήταν ο 22ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1285 - 1293), διαδέχθηκε τον Νικολά Λόρνι. Ο Ζαν ντε Βιλιέ ήταν πρεσβύτερος του Τάγματος στην Γαλλία και παρέμεινε εκεί ακόμα και μετά την εκλογή του μέχρι να επιλυθούν τα προβλήματα του. Ο Ζακ ντε Ταξί επελέγη να έχει στην θέση του τον ρόλο του Μέγα Μάγιστρο σε αναμονή για την άφιξη του Ζαν ντε Βιλιέ στους Αγίους Τόπους. Ο Ζαν ντε Βιλιέ βρισκόταν στην Πολιορκία της Άκρας (1291) αλλά δραπέτευσε πριν πέσει η πόλη στους Μαμελούκους, τον διαδέχθηκε ο Εντ ντε Πεν.
Μέγας Μάγιστρος
Ο Μέγας Μάγιστρος Υγκ ντε Ρεβέλ τον προσκάλεσε στους Αγίους Τόπους, διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής στην Τρίπολη του Λιβάνου (4 Απριλίου 1277) και κατόπιν προϊστάμενος του Τάγματος στην Γαλλία (1282). Το καλοκαίρι του 1285 εξελέγη Μέγας Μάγιστρος αλλά παρέμεινε στην Γαλλία μέχρι να επιλύσει τα προβλήματα του Τάγματος. Την εποχή που βρισκόταν ακόμα στην Προβηγκία (21 Αυγούστου 1286) προσπάθησε να κινητοποιήσει τον χριστιανικό κόσμο για βοήθεια αλλά οι προσπάθειες του ήταν μάταιες. Την περιουσία του την πούλησε στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας και παρέμεινε στην Γαλλία για να πάρει τα χρήματα, όταν έφτασε στους Αγίους Τόπους κατείχε σημαντικά ποσά. Την εποχή που γινόταν η πολιορκία της Άκρας (27 Ιουνίου 1286) στην θέση του Μέγα Μάγιστρου και γενικού στρατηγού τοποθετήθηκε ο Ζακ ντε Ταξί ενώ περίμεναν την άφιξη του ίδιου. Ο Ζαν ντε Βιλιέ έφτασε στους Αγίους Τόπους το φθινόπωρο του 1286 και ήταν πρόεδρος στην Σύνοδο που έγινε στην Άκρα (28 Οκτωβρίου 1288). Οι χριστιανοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πολιορκία της Τρίπολης (17 Μαρτίου 1289). Οι χριστιανικές δυνάμεις κινητοποιήθηκαν, ανάμεσα τους ο Κοντόσταυλος Αμαλρίκ, κύριος της Τύρου, οι δυνάμεις του βασιλιά της Γαλλίας υπό την ηγεσία του Ιωάννη Α΄ του Γκραγύ, οι Ναΐτες, οι Ιωαννίτες υπό την ηγεσία του Μάθιου οφ Κλερμόντ, η Δημοκρατία της Βενετίας, η Δημοκρατία της Γένοβας και η Πίζα. Η καταστροφή του παλιού πύργου του επισκόπου και του νέου πύργου των Ιωαννιτών ήταν προμήνυμα για την πτώση της Άκρας (26 Απριλίου 1289). Τα Χρονικά είναι ξεκάθαρα εκείνη την εποχή για την οικογένεια των ντε Βιλιιέρ και τις απώλειες των Ιπποτών στους Αγίους Τόπους. Ο θάνατος του Καλαούν έδωσε μια προσωρινή ανάσα στους χριστιανούς αλλά ο γιος και διάδοχος του Αλ-Ασράφ Χαλίλ ορκίστηκε να καταλάβει την Άκρα.
Η απώλεια της Άκρας
Οι χριστιανικές δυνάμεις που αντιμετώπισαν τους Μαμελούκους στην πολιορκία της Άκρας χωρίστηκαν σε τέσσερα τμήματα. Στο πρώτο ήταν διοικητές ο Ιωάννης Γ΄ του Γκραγύ και ο Όθων του Γκράντσον, στο δεύτερο ο Ερρίκος Β΄ της Κύπρου, στο τρίτο ήταν οι ντε Βιλιιέρ και ο Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος του Αγίου Θωμά της Άκρας και στο τέταρτο οι Ναΐτες Ιππότες υπό τον Γκιγιόμ ντε Μποζέ. Τα στρατεύματα του Αλ-Ασράφ Χαλίλ συγκεντρώθηκαν έξω από τα τείχη της Άκρας (5 Απριλίου 1291) και στην συνέχεια ξεκίνησε την επίθεση (12 Απριλίου 1291). Οι πολιορκημένοι προσπάθησαν να αποκρούσουν τους εισβολείς χωρίς επιτυχία, δεν έφεραν αποτέλεσμα ούτε οι ενισχύσεις που έστειλε ο βασιλιάς της Κύπρου (4 Μαίου 1291). Οι Μουσουλμάνοι άνοιξαν μια ρωγμή στην πύλη του Αγίου Αντωνίου αλλά οι Ναίτες και οι Ιωαννίτες υπό τον Μάθιου οφ Κλερμόντ απέκρουσαν με επιτυχία την επίθεση. Οι γυναίκες και τα παιδιά προσπάθησαν να μπουν στην θάλασσα να δραπετεύσουν αλλά η ταραγμένη θάλασσα τους εμπόδισε. Οι εχθροί προχώρησαν αε νέα επίθεση στην πύλη του Αγίου Αντωνίου (18 Μαίου 1291), οι Ναΐτες τον απέκρουσαν προσωρινά αλλά ο Μέγας Μάγιστρος Γκιγιόμ ντε Μποζέ έπεσε στην παγίδα, τραυματίστηκε θανάσιμα και πέθανε αμέσως μετά. Ο Ζαν ντε Βιλιέ τραυματίστηκε και ο ίδιος αλλά κατάφερε να διασωθεί και να δραπετεύσει. Οι Μουσουλμάνοι κατέλαβαν την Άκρα, οι άντρες θανατώθηκαν και τα γυναικόπαιδα πουλήθηκαν δούλοι. Η διάσωση του Ζαν ντε Βιλιέ προκάλεσε σάλο στο Τάγμα, αυτό φαίνεται στην επιστολή στον Πρωκαθύμενο του Σαιντ Ζιλ και μελλοντικό Μέγα Μάγιστρο Γκιγιώμ ντε Βιλαρέ. Ο Ζαν ντε Βιλιέ κατέφυγε στην Λεμεσό, προσπάθησε να αναδιοργανώσει το Τάγμα για να ανακαταλάβει την Άκρα. Το βασικό του καθήκον ήταν να υπερασπιστεί το Βασίλειο της Κύπρου και το Βασίλειο της Αρμενίας που κινδύνευαν επίσης από τους Μουσουλμάνους, σχεδίαζε επίσης να κατακτήσει την Ρόδο που ανήκε τότε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Πέθανε (30 Οκτωβρίου 1293) και τον διαδέχθηκε ως Μέγας Μάγιστρος ο Εντ ντε Πεν.
Πηγές
Κατηγορία:Οσπιτάλιοι Ιππότες
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1998
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Χρήστος Στεργιάκας
Ο Χρήστος Στεργιάκας (γενν. 11 Μαρτίου 1999) είναι Έλληνας κωπηλάτης. Μαζί με τον Στέφανο Ντούσκο κατέκτησαν το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Στέφανος Ντούσκος
Ο Στέφανος Ντούσκος (γενν. 29 Μαρτίου 1997, Ιωάννινα) είναι Έλληνας χρυσός Ολυμπιονίκης της κωπηλασίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Ιωαννίνων (Ν.Ο.Ι.).
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, συμμετείχε μαζί με την ελληνική ομάδα στο αγώνισμα των ελαφρών τετράκοπων σκιφ, όπου τερμάτισε στην 6η θέση. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ μαζί με τον Χρήστο Στεργιάκα.
Στη μεγαλύτερη επιτυχία του, στους Ολυμπιακούς Αγώνες Τόκιο 2020 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό σκιφ με νέο ολυμπιακό ρεκόρ, καταρρίπτοντας εκείνο του Μάχε Ντρίσντεϊλ από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016. Αυτή η μεγάλη διάκρισή του αντιπροσωπεύει το 4ο μετάλλιο της ελληνικής κωπηλασίας στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Μαχανάντι
Ο Μαχανάντι (αγγλ. Mahanadi River) είναι μεγάλος ποταμός της ανατολικής κεντρικής Ινδίας. Είναι γνωστός από το ότι σε αυτόν κατασκευάσθηκε το μεγαλύτερου μήκους χωμάτινο φράγμα στον κόσμο, το Φράγμα Χιρακούντ. Το μήκος του είναι 858 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση περίπου 132.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όσο ολόκληρη η Ελλάδα, η πέμπτη μεγαλύτερη για ποταμό της Ινδίας, ενώ ως προς το μήκος είναι ο έκτος μακρύτερος ποταμός στη χώρα του. Ο Μαχανάντι διαρρέει τις πολιτείες Τσατίσγκαρ και Ορίσα (Οντίσα), και εκβάλλει στον Κόλπο της Βεγγάλης.
Ονομασίες
Η ονομασία «Μαχανάντι» στη σανσκριτική γλώσσα (κλασική ινδική) μπορούμε να πούμε ότι σημαίνει «Μεγαλοπόταμος», καθώς η λέξη maha σημαίνει «μέγας» και nadi σημαίνει «ποταμός».
Σε παλαιότερες εποχές ο ποταμός ήταν γνωστός και με άλλες ονομασίες. Πιο συγκεκριμένα:
Πηγή και άνω ρους
Ο Μαχανάντι, όπως και πολλοί άλλοι ποταμοί των Ινδιών, σχηματίζεται από πολλούς ορεινούς χειμάρρους και ρυάκια, οπότε η πραγματική πηγή του είναι αδύνατο να ταυτισθεί. Πάντως το απώτατο (αλλά όχι το υψηλότερο) κεφαλόβρυσό του βρίσκεται 6 χιλιόμετρα από το χωριό Φαρσίγια, σε υψόμετρο 442 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, μέσα σε ένα πυκνό δάσος νοτίως της μικρής πόλεως Σιχάουα, στο Διαμέρισμα Νταμτάρι του Τσατίσγκαρ. Οι λόφοι της περιοχής αποτελούν προέκταση των Ανατολικών Γκατ και από αυτούς πηγάζουν και πολλοί μικροί παραπόταμοι του Μαχανάντι.
Στα πρώτα εκατό περίπου χιλιόμετρα του ρου του, ο Μαχανάντι ρέει προς τα βόρεια, στο Διαμέρισμα του Ράιπουρ, περνώντας δίπλα από τα ανατολικά προάστια της μεγάλης πόλεως Ράιπουρ. Είναι στενός σε αυτόν τον άνω ρου του και το συνολικό εύρος της κοιλάδας του δεν ξεπερνά τα 500 έως 600 μέτρα.
Μέσος ρους
Μετά τη συμβολή του με τον μακρύτερο παραπόταμό του, τον Σιβνάθ ή Σεονάθ, ο Μαχανάντι στρέφεται προς τα ανατολικά και ακολουθεί την ίδια γενική κατεύθυνση μέχρι τις εκβολές του. Δέχεται τα νερά των πααποτάμων Τζονκ και Χάσντεο προτού εισέλθει στην Οντίσα, στα μισά περίπου της συνολικής διαδρομής του. Κοντά στην πόλη Σαμπάλπούρ έχει ανεγερθεί στον ποταμό το μεγαλύτερου μήκους χωμάτινο φράγμα (γεώφραγμα) στον κόσμο, το Φράγμα Χιρακούντ, με κυρίως μήκος 4800 μέτρα και μαζί με τα πλάγια αναχώματά του 25,8 χιλιόμετρα. Το φράγμα αυτό σχηματίζει τη μεγαλύτερη σε έκταση τεχνητή λίμνη σε ολόκληρη την Ασία, την ομώνυμη Λίμνη Χιρακούντ, με μέγιστο εμβαδόν 784 τετρ. χιλιόμετρα, μήκος 55 χιλιόμετρα και όχθες μήκους άνω των 675 χιλιομέτρων.
Κάτω ρους
thumb|250px|Το δέλτα του Μαχανάντι στο Φολς Πόιντ Ο Μαχανάντι διασχιζει το Διαμέρισμα της Κάτακα στη διεύθυνση δύση-ανατολή. Στην Κάτακα αποσχίζεται από αυτόν μια μεγάλη διακλάδωση, γνωστή ως Καθατζόντι. Πιο κάτω, ο Καθατζόντι διασπάται περαιτέρω σε πολλά μικρότερα ποτάμια, όπως είναι οι Κουαχάι, Ντέβι και Σούρυα, που εκβάλλουν χωριστά στον Κόλπο της Βεγγάλης. Αλλά και ο κυρίως Καθατζόντι εκβάλλει στη θάλασσα με την ονομασία Τζότνταρ (Jotdar). Μετά την Κάτακα αποσχίζονται από τον Μαχανάντι και άλλα ρεύματα νερού, όπως οι Μπιρούπα, Τσιτροπτάλα, Τζενγκούτι και Λουν. Ο Μπιρούπα στη συνέχεια ενώνεται με τον Ποταμός Μπραχμάνι στο Κρουσναναγκάρ. Ο κυρίως Μαχανάντι χύνεται στη θάλασσα σχηματίζοντας δέλτα με πολλά κανάλια, ένα από τα μεγάλα δέλτα της Ινδίας, κοντά στον λιμένα Παραντήπ.
Πλωτότητα
Πριν την ανέγερση του Φράγματος Χιρακούντ ο Μαχανάντι ήταν πλωτός από ποταμόπλοια από τις εκβολές του μέχρι τον δήμο Αράνγκ, περί τα 250 χιλιόμετρα από τις πηγές του. Ωστόσο, αρκετά χαμηλά φράγματα συγκρατήσεως, εκτός από το μεγάλο του Χιρακούντ, έχουν σταματήσει την ποταμοπλοΐα στον Μαχανάντι, περιορίζοντάς την στην περιοχή του δέλτα του και τη μεγάλη τεχνητή Λίμνη Χιρακούντ.
Εμπόριο και γεωργία
Ο Μαχανάντι είναι ένας από τους σημαντικότερους ποταμούς της Οντίσα. Ρέει αργά σε όλο σχεδόν τον ρου του και εναποθέτει περισσότερα φερτά υλικά από οποιονδήποτε άλλο ποταμό της Ινδικής υποηπείρου.
Οι παρόχθιες πόλεις Κάτακα και Σαμπάλπούρ υπήρξαν μεγάλα εμπορικά κέντρα κατά την αρχαιότητα, ενώ ο ίδιος ο ποταμος αναφέρεται από τον Πτολεμαίο με την ονομασία Μανάδα. Σήμερα η κοιλάδα του είναι γνωστή κυρίως για το εύφορο έδαφός της και την εντατική γεωργία.
Υδατικά δεδομένα
thumb|Μια άποψη της Γέφυρας Τζόμπρα Μια μέση ετήσια ποσότητα νερού ίση με 66,9 κυβικά χιλιόμετρα (km³) εκτιμάται ότι διαρρέει τη λεκάνη απορροής του Μαχανάντι. Από αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον άνθρωπο τα 50,0 km³. Η καλλιεργήσιμη γη της λεκάνης ανέρχεται σε περίπου 80 εκατομμύρια στρέμματα, περίπου το 4% της καλλιεργήσιμης γης ολόκληρης της Ινδίας. Ωστόσο στη σημερινή εποχή η χρήση των επιφανειακών υδάτων στη λεκάνη είναι μόνο 17,0 km³ ανά έτος. Στα μέσα του 20ού αιώνα η αποθηκευτική χωρητικότητα ήταν συνολικά 0,8 km³, ενώ σήμερα έχει φθάσει τα 8,5 km³, με άλλα 5,4 km³ να πρόκειται να προστεθούν με την ολοκλήρωση έργων υπό κατασκευή. Επιπρόσθετη χωρητικότητα άλλων 11,0 km³ θα ήταν διαθέσιμη εάν πραγματοποιούνταν προτεινόμενα προγράμματα έργων. Το υδροηλεκτρικό δυναμικό της λεκάνης του Μαχανάντι έχει εκτιμηθεί στα 627 MW (μεγαβάτ) με παράγοντα πληρώσεως 60%.