cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μικροοργανισμοί ούρων
Αναερόβια
Είναι Gram αρνητικά βακτηρίδια, μη σπορογόνα. Αποτελούν φυσιολογικά τους πλέον κοινώς μικροοργανισμούς στο γενετικό σύστημα των γυναικών και στο κατώτερο γαστρεντερικό σωλήνα. Είναι υπεύθυνα για πιθανές ουρολοιμώξεις και κολπίτιδες.
Candida albicans
Ανευρίσκεται στις ουροκαλλιέργειες ανοσοκατασταλμένων ασθενών, μεταμοσχευμένων και υποβαλλόμενων σε βαριά χημειοθεραπεία και ως επιμόλυνση στα ούρα γυναικών με κολπίτιδα. Η παρουσία της «αξιολογείται» όταν εμφανίζει αποκλειστική ανάπτυξη ή μικτή αλλά με μεγάλο αριθμό αποικιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Ευρήματα ιατρικών ουρολογικών εξετάσεων
Ρόγκερ Φριτς
Ο Ρόγκερ Φριτς (γερμ. Roger Fritz) (1936- 2021) είναι Γερμανός ηθοποιός, κινηματογραφιστής και φωτογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1936 στο Μάνχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Από μικρός εργάστηκε ως φούρναρης, σερβιτόρος και μαθήτευσε ως υπάλληλος. Το 1955 εργάστηκε ως βοηθός του φωτογράφου Χέρμπερτ Λιστ και ανακάλυψε την κλίση του για το επάγγελμα του φωτογράφου.
Βραβεύτηκε το 1954 και 1956 για τις εργασίες του. Αργότερα δούλεψε και στο σινεμά ως ηθοποιός, ενώ το 1959 ίδρυσε το περιοδικό twen που κυκλοφόρησε μέχρι το 1971. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Χέλγκα Άντερς και απόκτησε δύο κόρες.Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 26 Νοεμβρίου 2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι
Τραπεζούντα Αρκαδίας
Η Τραπεζούντα (Τραπεζοῦντα) ήταν αρχαία πόλη της Αρκαδίας.
Βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Αλφειού και ανήκε στην Παρρασσία χώρα. . Σύμφωνα με τον Παυσανία το όνομα της το πήρε απο τον Τραπεζέα έναν από τους 50 γιους του Λυκάονα. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο κάποτε ο Δίας ντύθηκε με φτωχικά ρούχα και επισκέφτηκε το παλάτι του Λυκάονα, εκεί του παρέθεσαν γεύμα έχοντας ανακατέψει το κρέας των ζώων με ενός παιδιού που είχαν θυσιάσει, ο Δίας αηδιασμένος ανέτρεψε το τραπέζι και σκότωσε με κεραυνούς τον Λυκάονα και τους γιους του, από την οργή του θεού επέζησε μόνο ο Νύκτιμος γιατί η Γαία του έπιασε το χέρι , και από τότε η περιοχή ονομάστηκε Τραπεζούντα από την ανατροπή του τραπεζιού. Όταν ο Επαμεινώνδας από την Θήβα ίδρυσε την Μεγαλόπολη και την εποίκισε με κατοίκους άλλων Αρκαδικών πόλεων οι Τραπεζούντιοι αρνήθηκαν να να πάνε, και αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν με πλοία στην Τραπεζούντα του Πόντου η οποία είχε το ίδιο όνομα με την πόλη τους και είχε ιδρυθεί από Μιλήσιους. .Την εποχή που πέρασε ο Παυσανίας ήταν ήδη εγκαταλελειμμένη και ερειπωμένη.
Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί και ανασκάπτεται ανάμεσα στα χωριά Κυπαρρίσια και Μαυριά. Μέχρι στιγμής έχει ανασκαφεί το αρχαίο τείχος της πόλης.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Παρρασία
Γέφυρα της Νορμανδίας
Η γέφυρα της Νορμανδίας (γαλ. Pont de Normandie) είναι καλωδιωτή οδογέφυρα επί του ποταμού Σηκουάνα, η οποία ενώνει τις πόλεις Χάβρη και Ονφλέρ της Νορμανδίας, στη βόρειο Γαλλία. Το συνολικό της μήκος φτάνει τα 2.143,21 μ., ενώ το μακρύτερο «άνοιγμα» μεταξύ των πείρων της μετρά 856 μ., κάνοντάς την μία από τις μεγαλύτερες σε μήκος καλωδιωτές γέφυρες του κόσμου. Η χρήση της είναι οδική, διαθέτει ωστόσο μια επιπλέον λωρίδα ανά κατεύθυνση αποκλειστικά για πεζούς και ποδηλάτες, χωρίς να υπόκεινται σε τέλη διοδίων.
Τεχνικά στοιχεία
Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Μισέλ Βιρλοζέ (Michel Virlogeux), με την αρχιτεκτονική συνδρομή των Φρανσουά Ντουαγιέλ (François Doyelle) και Σαρλ Λαβίν (Charles Lavigne). Η κοινοπραξία υπεύθυνη για την κατασκευή της ξεκίνησε τις εργασίες το 1988, ο οποίες διήρκεσαν περί τα επτά χρόνια, με τα εγκαίνια της γέφυρας να λαμβάνουν χώρα στις 20 Ιανουαρίου 1995.
Την εποχή που κατασκευάστηκε, η γέφυρα της Νορμανδίας ήταν η μακρύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου και επίσης είχε το μακρύτερο άνοιγμα μεταξύ πείρων απ' οποιαδήποτε άλλη γέφυρα. Το ρεκόρ μακρύτερης γέφυρας κατακτήθηκε το 2004 με την ολοκλήρωση της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου (2883 μ.), ενώ το ρεκόρ μεγαλύτερου ανοίγματος μεταξύ πείρων το 1999 με τη Γέφυρα Τατάρα στην Ιαπωνία.
Ο λόγος που επιλέχθηκε καλωδιωτή αντί κρεμαστής γέφυρας ήταν τόσο η μεγαλύτερη αντοχή της σε δυνατούς ανέμους, αλλά και το γεγονός ότι κόστιζε λιγότερο. Το συνολικό κόστος για την κατασκευή της, καθώς και για συμπληρωματικά στοιχεία και εργασίες έφτασε τα 352 εκ. ευρώ, με το κόστος της γέφυρας αυτής καθαυτής να αγγίζει τα 233 εκ. ευρώ.
Πράσινη Αριστερά – Εργατικό Κόμμα
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα
Η Αθλητική Ένωση Καραβά (ΑΕΚ Καραβά) είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα του Καραβά της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1957. Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του Καραβά, ενοποιήθηκε με την ΠΑΕΚ δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ Κερύνειας. Το 1999 η ΑΕΚ Καραβά επαναδραστηριοποιήθηκε με την ονομασία Αθλητική Ένωση Καραβά-Λάμπουσα δημιουργώντας τμήμα πετοσφαίρισης με έδρα τη Λεμεσό.
Ιστορία
Η ΑΕΚ Καραβά ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1957 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Το 1960 λειτούργησαν και τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθόσφαιρας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Η καλαθοσφραιρική και πετοσφαιρική ομάδα αγωνίζονταν σε ιδιόκτητη έδρα στον Καραβά ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα χρησιμοποιούσε το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος της Κερύνειας ενώ για τις προπονήσεις της χρησιμοποιούσε το γήπεδο της κοινότητας στη Λάμπουσα.
Δύο γέροι τρώνε σούπα
Δύο γέροι τρώνε σούπα (Ισπανικά: Dos viejos comiendo sopa) ή To Μαγικό Φίλτρο (Ισπανικά: Dos Brunjas) είναι το όνομα με το οποίο αναφέρεται ένας από τους Μαύρους Πίνακες που φιλοτέχνησε ο Φρανθίσκο Γκόγια την περίοδο 1819 -1823. Εκείνη την περίοδο ο Γκόγια διήνυε την όγδοη δεκαετία της ζωής του και αισθανόταν βαθιά απογοητευμένος. Ζωγράφισε τα έργα στους τοίχους του σπιτιού, στο οποίο διέμενε τα τελευταία χρόνια που έζησε στην Ισπανία, πριν φύγει για τη Γαλλία, το οποίο ήταν γνωστό ως Quinta del Sordo (Η Έπαυλη του Κουφού). Τα έργα αυτά δεν προορίζονταν για δημόσια έκθεση. Ο Γκόγια είτε δεν έδωσε τίτλους σε αυτά τα έργα είτε τους έδωσε ονόματα τα οποία δεν αποκάλυψε ποτέ σε κανέναν. Οι τίτλοι έχουν δοθεί κυρίως από ιστορικούς της τέχνης. Ο πίνακας Δύο γέροι τρώνε σούπα πιθανότατα ήταν τοποθετημένος πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιού, ανάμεσα στα έργα Λεοκαντία και Δύο γέροι.. thumb|200px|left|Η θέση του πίνακα στην Έπαυλή του Κουφού ήταν πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιούthumb|300px|Φωτογραφία που λήφθηκε από τον J. Laurent το 1874 μέσα στην Έπαυλη του Κουφού. Όπως όλοι οι Μαύροι Πίνακες, μεταφέρθηκε σε καμβά μεταξύ 1874 και 1878 υπό την επίβλεψη του Salvador Martínez Cubells, ενός συντηρητή του Μουσείου ντελ Πράδο, στη Μαδρίτη. Ο ιδιοκτήτης, ο Βαρώνος Émile d'Erlanger, δώρισε τους καμβάδες στο Ισπανικό κράτος το 1881, και από τότε εκτίθενται στο Μουσείο ντελ Πράδο.
ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα
Ιστορία
Το 1972 η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής της Κύπρου το 1974, υπό το βάρος των προβλημάτων της προσφυγιάς, η ποδοσφαιρική ΑΕΚ ενώθηκε με την ΠΑΕΚ Κερύνειας δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ.
Δύο γέροι τρώνε σούπα
Σε αυτή την εικόνα, δύο ηλικιωμένες μορφές σκύβουν προς τα μπρος από ένα μαύρο φόντο. Παρότι θεωρούνται ως άντρες, το φύλλο τους δεν είναι ευδιάκριτο. Το στόμα της αριστερής φιγούρας παραπέμπει σε γκριμάτσα, πιθανώς λόγω έλλειψης δοντιών. Σε πλήρη αντίθεση με αυτή τη ζωηρή έκφραση, το πρόσωπο της δεξιάς φιγούρας οριακά φαίνεται ζωντανό. Τα μάτια είναι μαύρες κοιλότητες και το κεφάλι σε γενικές γραμμές φέρει χαρακτηριστικά κρανίου.
Όπως και στους υπόλοιπους Μαύρους Πίνακες, ο τρόπος που χρησιμοποιεί τη ζωγραφική ο Γκόγια παρουσιάζει μία σιγουριά που μπορεί να προέλθει μόνο από την εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής. Ο χειρισμός του χρώματος είναι ελεύθερος και γρήγορος και γίνεται με μεγάλη αποφασιστικότητα. Επίσης σε κάποια σημεία έχει χρησιμοποιηθεί και μαχαίρι παλέτας. Όπως και στους υπόλοιπους Μαύρους Πίνακες τα μόνα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι αποχρώσεις του μαύρου, της ώχρας, του γκρι και γήινοι τόνοι.
ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Κερύνειας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957 Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου Κατηγορία:Καραβάς
Δύο γέροι τρώνε σούπα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη)
522 Χέλγκα
Η Χέλγκα (Helga) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,85. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Είναι ο πρώτος αστεροειδής για την τροχιά του οποίου αποδείχθηκε ότι είναι σταθερή αλλά χαοτική, σε συντονισμό με την τροχιά του Δία, με σχετικώς μικρό χρόνο Λιαπούνοφ, 6.900 έτη. Η τροχιά εμφανίζεται σταθερή προς το παρόν, επειδή οι εκκεντρότητές της και οι ρυθμοί μεταπτώσεως είναι τέτοια ώστε αποφεύγει να πλησιάζει πολύ τον Δία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χέλγκα εκτιμάται σε 101,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,388. Η Χέλγκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 8 λεπτά.
Χόρας Μαν
Ο Χόρας Μαν (4 Μαΐου 1796 - 2 Αυγούστου 1859) ήταν Αμερικανός πολιτικός των Ρεπουμπλικάνων. Αξιοσημείωτο έργο του αποτελεί η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και η προώθηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Το 1848, ο Μαν εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων ενώ προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως Υπουργός Παιδείας της Μασαχουσέτης.
Υποστήριζε ότι η καθολική δημόσια εκπαίδευση ήταν ο καλύτερος τρόπος να μετατραπούν τα παιδιά σε πειθαρχημένους, συνετούς δημοκρατικούς πολίτες. Έτσι, ο Μαν κέρδισε πήρε την έγκριση από τους για την κατασκευή δημόσιων σχολείων.
Βιογραφία
Ο Χόρας Μαν γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1796 στο Φράνκλιν της Μασαχουσέτης. Ο πατέρας του ήταν αγρότης χωρίς πολλά χρήματα. Σε ηλικία είκοσι ετών, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μπράουν και αποφοίτησε σε τρία χρόνια, ενώ η συνολική εκπαίδευσή του δεν υπερέβαινε τις έξι εβδομάδες μέχρι τότε. Σύχναζε όμως στη Βιβλιοθήκη της Μασαχουσέτης, την πρώτη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έμαθε Ελληνικά και Λατινικά από τον Samuel Barrett. Στη συνέχεια σπούδασε νομική και δίδαξε για ένα διάστημα Ελληνικά και Λατινικά.
Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Το 1837 διορίστηκε γραμματέας του νεοσύστατου Διοικητικού Συμβουλίου της Μασαχουσέτης. Κατέχοντας αυτήμ τη θέση, εργάστηκε με αξιοσημείωτη ζέση
Το 1838, στο The Common School Journal παρέθεσε τις ιδέες του για το δημόσιο σχολείο.
Υπό την αιγίδα του διοικητικού συμβουλίου, αλλά και με δικά του έξοδα, ταξίδεψε στην Ευρώπη το 1843 για να επισκεφτεί σχολεία, ειδικά στην Πρωσία, και η έβδομη ετήσια έκθεσή του, που δημοσιεύθηκε μετά την επιστροφή του, περιείχε τα αποτελέσματα της περιοδείας του.
Ο Μαν ελπίζει ότι φέρνοντας σε επαφή όλα τα παιδιά όλων των τάξεων, θα μπορούσαν να έχουν μια κοινή μαθησιακή εμπειρία. Ο Μαν πρότεινε επίσης ότι η ύπαρξη σχολείων θα βοηθούσε τους μαθητές να κτίσουν χαρακτήρα. Η οικοδόμηση του χαρακτήρα ενός ατόμου ήταν εξίσου σημαντική με την ανάγνωση, τη γραφή και την αριθμητική. Ο Μαν πίστευε ότι οι γυναίκες ήταν πιο κατάλληλες για διδασκαλία, ανεξάρτητα από το καθεστώς τους ως μητέρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικός
Εθνική Τόγκο (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Τόγκο εκπροσωπεί το Τόγκο στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Τόγκο. Έδρα της ομάδας είναι το Σταντ ντε Κεγκέ.
Γοργοπόταμος Φθιώτιδας
Ο Γοργοπόταμος είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Γοργοπόταμος βρίσκεται ανατολικά της Οίτης, στα νότια του κάμπου της Λαμίας και σε απόσταση 9 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Λαμία. Το χωριό είναι κτισμένο στις όχθες του ομώνυμου ποταμού (στην αρχαιότητα Δύρας), ανάμεσα στους οικισμούς Φραντζή (ΒΑ.) και τη Μονή Γοργοεπηκόου (Ν.). Αποτελείται από δυο συνοικισμούς, τον ανατολικό, ο οποίος είναι ο παλαιότερος και ονομαζόταν Αλεπόσπιτα. Ο δυτικός αναπτύχθηκε αργότερα δίπλα στο ποτάμι κυρίως από κατοίκους των γύρω ορεινών χωριών. Ο ανατολικός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 ως Αλπόσπητα να προσαρτάται στον τότε δήμο Αλόπης (Δρυόπων) ενώ ο δυτικός για πρώτη φορά ως Γοργοπόταμο το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908. Τα Αλπόσπητα το 1864 με το ΦΕΚ 13Α - 24/03/1864 ορίστηκαν έδρα του δήμου Ηρακλειωτών και το 1912 της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά τους διορθώθηκε σε Αλεπόσπιτα και το Γοργοπόταμο σε Γοργοπόταμος. Το 1985 με το ΦΕΚ 135Α - 25/07/1985 τα Αλεπόσπιτα παύουν να είναι έδρα της κοινότητας και γίνεται ο Γοργοπόταμος, ενώ το 1991 τα Αλεπόσπιτα καταργούνται ως οικισμός και ενσωματώνονται στον Γοργοπόταμο. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Μονή Γοργοεπηκόου αποτελούν την τοπική κοινότητα Γοργοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γοργοποτάμου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 3.374 κατοίκους, ως τοπική κοινότητα 453 και ως οικισμός 420.
Πρόεδροι της Κοινότητας Γοργοποτάμου
Μετά τις εκλογές του 1982, πρόεδροι χρημάτισαν οι εξής: ...
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μιχάλης Γλυκύς
Ο Μιχάλης Γλυκύς ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός και δικηγόρος. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1912 στη Λευκωσία. Σπούδασε νομικά στο Λονδίνο. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου την περίοδο 1936-1940. Το 1941 εργοδοτήθηκε ως τμηματάρχης της Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, ακολούθως ως γραμματέας της Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας και σε άλλες θέσεις. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος και πρόεδρος της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου.
Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 1990.
Πολιτική διαδρομή
Στις 6 Οκτωβρίου 1970 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 4 Οκτωβρίου 1972.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Μαγούλας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Μαγούλας ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 9,500 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, στην αφετηρία της οδού Νεοχωρίου - Μαγούλας από την οποία και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την περιοχή του ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.
Κροίσος
Ο Κροίσος (596 π.Χ. - 546 π.Χ.), γιος του Αλυάττη, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Λυδίας της δυναστείας των Μερμνάδων. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του η Λυδική επιρροή έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή της αφού διοικούσε όλη την περιοχή δυτικά του ποταμού Άλυ.
Ήταν ξακουστός σε όλο τον αρχαίο κόσμο για τα αμύθητα πλούτη του και το παλάτι του στις Σάρδεις ήταν ένα από τα μεγαλύτερα οικοδομήματα της εποχής.
Από τους φόρους που του έδιναν οι ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας και από τα χρυσωρυχεία του Πακτωλού ποταμού, γινόταν όλο και πιο πλούσιος και πιο περήφανος για τα πλούτη του. Πίστευε μάλιστα ότι δεν υπήρχε πιο ευτυχισμένος άνθρωπος από αυτόν στον κόσμο. Γι' αυτό παραξενεύτηκε και θύμωσε πολύ όταν κάποτε πήγε στο παλάτι του ο Σόλων και όταν ο Κροίσος περηφανεύτηκε ότι είναι ο ευτυχέστερος άνθρωπος του κόσμου, ο σοφός Έλληνας του αποκρίθηκε: «μηδένα πρό του τέλους μακάριζε», δηλαδή, «μην καλοτυχίζεις κανέναν προτού δεις το τέλος του».
Και στ' αλήθεια πλήθος συμφορές βρήκαν τον Κροίσο. Ο γιος του ο Άτυς σκοτώθηκε στο κυνήγι και ο ίδιος νικήθηκε από τον βασιλιά των Περσών Κύρο και αιχμαλωτίστηκε. Τη στιγμή μάλιστα που ανεβασμένος στη φωτιά ο Κροίσος ετοιμαζόταν να πεθάνει, θυμήθηκε τα λόγια του Σόλωνα και φώναξε μετανιωμένος τρεις φορές «''Σόλων! Σόλων! Σόλων!''». Ο Κύρος, που τον άκουσε, ζήτησε να μάθει τι σήμαινε η επίκληση αυτή, και ακούγοντας την ιστορία, χάρισε στον Κροίσο τη ζωή και τον κράτησε κοντά του ως σύμβουλο.
Πολύτιμα αναθήματα του Κροίσου στους Δελφούς
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Κροίσος θέλησε κάποια στιγμή να ανακαλύψει ποιο από τα μεγάλα μαντεία του τότε γνωστού κόσμου ήταν αυτό που έδινε τους πιο αξιόπιστους χρησμούς. Έστειλε λοιπόν πρεσβείες στα σημαντικότερα μαντεία δίνοντας εντολή την εκατοστή ημέρα από την αναχώρησή τους από τις Σάρδεις να θέσουν το ερώτημα τι κάνει εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς των Λυδών, ο Κροίσος, γιος του Αλυάττη. Όταν οι Λυδοί απεσταλμένοι μπήκαν την εκατοστή ημέρα στο μαντείο των Δελφών για να ζητήσουν τον χρησμό, η Πυθία αποκρίθηκε έμμετρα: Ηξεύρω εγώ τον αριθμόν της άμμου και τα μέτρα της θαλάσσης. Νοώ τον βουβόν και τον ακούω, χωρίς να ομιλεί. Ήλθεν εις τας αισθήσεις μου οσμή σκληροδέρμου χελώνης, η οποία βράζει ομού με αρνίσια κρέατα εις χάλκινον αγγείον. Υποκάτω αυτής είναι χαλκός και άνωθεν πάλιν χαλκός. Οι απεσταλμένοι κατέγραψαν την απάντηση και επέστρεψαν στις Σάρδεις. Εκεί ο Κροίσος διάβαζε όλες τις απαντήσεις που του έφεραν οι άνθρωποί του από όλα τα μαντεία. Μόλις διάβασε την απάντηση της Πυθίας έσκυψε και προσκύνησε γιατί πείστηκε ότι ήταν το μόνο αληθινό μαντείο. Πράγματι, τη συγκεκριμένη ημέρα που είχε ορμηνέψει τους απεσταλμένους του να θέσουν το ερώτημα, ο Κροίσος έβαλε κομμάτια από χελώνα και αρνί να βράσουν μαζί σε χάλκινο λεβέτι, σκεπασμένο με χάλκινο καπάκι. Στη συνέχεια ο Κροίσος θέλησε να ευχαριστήσει, αλλά και να προσεταιριστεί, το Μαντείο των Δελφών, αλλά και αυτό του Αμφιάραου, καθώς φαίνεται πως και αυτό είχε δώσει σωστή απάντηση (η οποία όμως δεν παραδίδεται). Έκανε λοιπόν κατ' αρχήν θυσία, τρεις χιλιάδες από κάθε είδους σφάγια. Στη συνέχεια άναψε πυρά καίγοντας πολύτιμα αντικείμενα. Μετά τη θυσία έλιωσε χρυσάφι και έφτιαξε ράβδους, που καθεμιά ζύγιζε δυόμιση τάλαντα. Έφτιαξε επίσης και ράβδους από ήλεκτρο (χρυσάργυρο) που ζύγιζαν δύο τάλαντα. Έδωσε ακόμη εντολή στους τεχνίτες του να κατασκευάσουν ομοίωμα λιονταριού από ατόφιο χρυσάφι, που ζύγιζε δέκα τάλαντα. Την εποχή του Ηροδότου βρισκόταν στον θησαυρό των Κορινθίων, αλλά μειωμένο κατά τρεισήμισι τάλαντα, τα οποία το ιερατείο του Δελφού είχε λιώσει για να χρησιμοποιήσει διαφορετικά. Όλα αυτά τα χρυσά αντικείμενα ο Κροίσος τα έστειλε στους Δελφούς μαζί και με ορισμένα πολύτιμα αναθήματα όπως δύο τεράστιους κρατήρες, έναν από χρυσό κι έναν από άργυρο, τους οποίους οι ιερείς είχαν τοποθετήσει εκατέρωθεν της εισόδου του ναού του Απόλλωνα. Μετά την πυρκαγιά που κατέκαυσε τον ναό οι κρατήρες αυτοί μετακινήθηκαν και ο χρυσός τοποθετήθηκε στον θησαυρό των Κλαζομενίων, ενώ ο αργυρός επανατοποθετήθηκε στη γωνία του πρόναου. Μέσα στον κρατήρα αυτόν γινόταν η κράση νερού και κρασιού κατά την εορτή των Θεοφανίων. Μάλιστα στους Δελφούς λεγόταν ότι τον κρατήρα αυτόν είχε φιλοτεχνήσει ο Θεόδωρος από τη Σάμο. Τα αναθήματα του Κροίσου περιλάμβαναν ακόμη τέσσερις ασημένιους πίθους, που βρίσκονταν στον θησαυρό των Κορινθίων, και δύο περιρραντήρια από πολύτιμα μέταλλα αλλά και το άγαλμα μιας γυναίκας,από χρυσάφι, που λεγόταν ότι απεικόνιζε τη γυναίκα που του ζύμωνε το ψωμί. Τέλος, ανέθεσε στο ιερό περιδέραια και ζώνες που ανήκαν στη γυναίκα του και διάφορα άλλα μικρότερα λειτουργικά σκεύη.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μερμνάδων
Ευφέβιος της Νάπολης
Ο Ευφέβιος, τιμάται ως προστάτης άγιος και επίσκοπος της Νάπολης.
Βιογραφία
Ο Φερντινάντο Ουγκέλι γράφει ότι η ημερομηνία θητείας στην επισκοπή του Ευφέβιου δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Δεν υπάρχει βιογραφία της ζωής του Ευφήβιου. Ο Παύλος Ρέγιος και ο Καίσαρ Βαρόνιος θεωρούσαν ότι ο Ευφέβιος πέθανε το 713 μ.Χ., αλλά ο Ιωάννης Διακόνος θεωρεί τον Ευφέβιο τον όγδοο επίσκοπο της Νάπολης, που διαδέχθηκε τον Άγιο Ευστάθιο, ο οποίος είχε ζήσει τον 2ο αιώνα.
Από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησια εορτάζεται η μνήμη του στις 23 Μαΐου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Βιγκντίς Φινμπογκαντότιρ
Καλλιτεχνική και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως υπεύθυνη τύπου του Εθνικού Θεάτρου της Ισλανδίας από το 1954 έως το 1957 και ξανά από το 1961 έως το 1964. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, εργάζονταν παράλληλα ως ξεναγός.Δίδαξε Γαλλικά στο Menntaskólinn í Reykjavík (1962- 1967) και στο Menntaskólinn við Hamrahlíð από το (1967-1972). Δίδαξε επίσης για ένα διάστημα στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας και παρουσίαζε μαθήματα γαλλικών για τo RUV, το κρατικό κανάλι της Ισλανδίας.Ήταν η Καλλιτεχνική Διευθύντρια της Θεατρικής Ομάδας του Ρέικιαβικ (Leikfélag Reykjavíkur) από το 1972 έως το 1980.Από το 1976 έως το 1980, διατέλεσε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Πολιτιστικών Υποθέσεων για τις σκανδιναβικές χώρες.Το 1966 έγινε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συμβουλίου Γυναικών Ηγετών του κόσμου στην Σχολή Διακυβέρνησης Τζον Φ. Κέννεντυ στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.Δύο χρόνια αργότερα, διορίστηκε πρόεδρος της UNESCO για τη δεοντολογία της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Προεδρία
To 1980 έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία της Ισλανδίας. Αναμετρήθηκε με τρεις άνδρες υποψηφίους για την προεδρία και κέρδισε τις εκλογές με το 33,8 τοις εκατό της εθνικής ψήφου. Κατά την εκλογή της το 1980, υπήρξε η πρώτη γυναίκα στον κόσμο, που εξελέγη ως αρχηγός του κράτους σε δημοκρατικές εκλογές. Όταν ανέλαβε την προεδρία ήταν διαζευγμένη και ανύπαντρη μητέρα μιας κόρης την οποία υιοθέτησε το 1972. Επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο το 1984 και το 1992, καθώς και μετά από έντονη μάχη το 1988. Κατά την διάρκεια της θητείας της ως πρόεδρος, αφιερώθηκε στην διατήρηση της γλώσσας, του πολιτισμού και της μοναδικότητας της Ισλανδίας.Προώθησε την παρακολούθηση φαλαινών ως μέσο τουριστικής ανάπτυξης. Ακόμη, υποστήριξε και προώθησε θερμά την προσπάθειας για την αναδάσωση της Ισλανδίας. Παρά το γεγονός ότι το προεδρικό αξίωμα στην Ισλανδία είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικό, ανέλαβε ενεργό ρόλο στην προώθηση του πολιτισμού της χώρας και γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα. Αποσύρθηκε από την προεδρία το 1996, όταν έγινε ιδρυτική πρόεδρος του Συμβουλίου Γυναικών Ηγετών.
Παραπομπές
Ισλανδοί πολιτικοί
335
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 335 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 335 (CCCXXXV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίου και Αλβίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1088 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 335 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εθνική Τόνγκα (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Τόνγκα είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Τόνγκα. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τόνγκα. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Πολυνησίας το 1993.
Παγκόσμιο κύπελλο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Τόνγκα Τονγκα
Αρνταμπίλ (επαρχία)
Η Επαρχία Αρνταμπίλ (اردبیل اوستانی) είναι μια από τις τριάντα μία επαρχίες του Ιράν. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της χώρας, στην Περιφέρεια 3, και συνορεύει με τη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, τις επαρχίες του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν, Ζαντζάν και Γκιλάν. Το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη Αρνταμπίλ. Η επαρχία ιδρύθηκε το 1993 από το ανατολικό τμήμα του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν.
Κλίμα και γεωγραφία
Πολλοί τουρίστες έρχονται στην περιοχή για το δροσερό κλίμα (μέγιστη θερμοκρασία 35 °C) κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι χειμώνες είναι πολύ κρύοι, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν μέχρι τους -25 °C.
Η περίφημη φυσική περιοχή της είναι τα βουνά Σαμπαλάν. Η επαρχία θεωρείται από πολλούς ως η πιο κρύα επαρχία στο Ιράν. Μεγάλα τμήματα της επαρχίας είναι πράσινα και δασωμένα.
Αθλητές όπως ο Αλί Νταέι και ο Χοσέιν Ρεζαζάντε κατάγονται από την επαρχία Αρνταμπίλ.
Η πρωτεύουσα Αρνταμπίλ απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα Από την Κασπία Θάλασσα και έχει έκταση 18.011 τ.χλμ. Ευρισκόμενη κοντά στην Κασπία Θάλασσα και στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, η επαρχία έχει πολιτική και οικονομική σημασία.
Ιστορία
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της επαρχίας Αρνταμπίλ αναφέρονται στην Αβέστα, σύμφωνα με την οποία ο Ζοροάστρης γεννήθηκε από τον ποταμό Άρας και έγραψε το βιβλίο του στα βουνά Σαμπαλάν. Κατά την ισλαμική κατάκτηση του Ιράν, το Αρνταμπίλ ήταν η μεγαλύτερη πόλη στο Αζερμπαϊτζάν και παρέμεινε μέχρι την περίοδο της εισβολής των Μογγόλων.
Ο Σάχης Ισμαήλ ξεκίνησε την εκστρατεία εθνικοποίησης της κυβέρνησης του Ιράν και της γης του από εδώ, αλλά κατά συνέπεια ανακοίνωσε τον Ταμπρίζ ως την πρωτεύουσά του το 1500 μ.Χ. Ωστόσο, η Ardabil παρέμεινε σημαντική πόλη τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά μέχρι τις σύγχρονες εποχές.
Στις 28 Δεκεμβρίου 2017 ο Ζαντζάν έγινε μια από τις πολλές ιρανικές επαρχίες που ξεχώρισαν σε διαμαρτυρίες. Ο Ανώτατος ηγέτης του Ιράν έχει κατηγορήσει τη δυτική παρέμβαση. Ορισμένες γυναικείες οργανώσεις όπως το Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν έχουν δηλώσει μερική ευθύνη για την οργάνωση αυτών των διαμαρτυριών. Ακόμα άλλοι υποστηρίζουν τη θηλυκοποίηση του ιρανικού νομικού συστήματος.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 κομητείες: Αρνταμπίλ, Μπιλασαβάρ, Γκέρμι, Χαλχάλ, Κοουσάρ, Μεσγκινσάχρ, Ναμίν, Σάρεϊν, Νιρ και Παρσαμπάντ. Η κομητεία Αρασμπαράν μεταφέρθηκε στην επαρχία Αρνταμπίλ από το Ανατολικό Αζερμπαϊτζάν το 2010 και τώρα εμφανίζεται στους πιό πρόσφατους χάρτες της επαρχίας Αρνταμπίλ που παράγονται από τα ιρανικά επίσημα όργανα.
Πολιτισμός
Το Αρνταμπίλ είναι έδρα του ιερού και του τάφου του Σαΐχ Σαφί αλ-Ντιν, επώνυμο της δυναστείας των Σαφαβιδών Κουλίγιε. Έχει πολλές θερμές πηγές και φυσικά τοπία που προσελκύουν τουρίστες. Οι ιαματικές πηγές του Αρνταμπίλ είναι οι Μπίλε-Νταρέχ, Σαρέινν, Σαρνταμπέχ και Μπούσλου, οι οποίες είναι γνωστές σε όλο το Ιράν για τις ιατρικές τους ιδιότητες. Έχει επίσης μια σειρά από λίμνες: οι μεγαλύτερες από αυτές είναι οι Νε'όρ, Σουραμπίλ, Σουργκέλ, Νουσάχρ και ΑλούτσεN, τα οποία είναι τα ενδιαιτήματα κάποιων ειδών πουλιών.
Η λίμνη Νε'όρ βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή, 48 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Αρνταμπίλ. Καλύπτει μια έκταση 2,1 τ.χλμ. και έχει μέσο βάθος 3 μέτρων. Τροφοδοτείται από πηγές στο βυθό της λίμνης. Η λίμνη Σουραμπίλ βρίσκεται σε μια λοφώδη περιοχή νότια της πόλης Αρνταμπίλ και καλύπτει μια έκταση 640.000 τ. μέτρων. Η επιφάνεια της λίμνης καλύπτεται με ένα λεπτό λευκό στρώμα ορυκτών, το οποίο είναι χρήσιμο για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων και ρευματισμών. Κοντά στη λίμνη υπάρχει το συγκρότημα αναψυχής του Σουραμπίλ. Το Αρνταμπίλ είναι μια πόλη με μεγάλη ιστορία. Η προέλευσή της ξεκινά από 4000 έως 6000 χρόνια (σύμφωνα με την ιστορική έρευνα στην πόλη αυτή). Αυτή η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας του Αζερμπαϊτζάν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, αλλά η χρυσή εποχή της ήταν στην εποχή των Σαφαβιδών.
Μία από τις αρχαιότερες πόλεις στο Ιράν είναι το Μεσκίν Σαχρ. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Ιράν στο Αζερμπαϊτζάν, 839 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη. Είναι η κοντινότερη πόλη στα βουνά Σαμπαλάν. Στο παρελθόν, ήταν γνωστή ως Χίαβ, Οράμι και Βαράβι.
Στην περιοχή του Μεσκίν Σαχρ βρίσκονται οι πηγές θερμού νερού Μοϊέλ, Ιλάντο και Καϋνάρτζα, που βρίσκονται στα προάστια της πόλης. Άλλα αξιοθέατα είναι η πηγή του Κοτούρ Σουιέ, που βρίσκεται 42 χιλιόμετρα από το Μεσκίν Σαχρ, οι όχθες του ποταμού Κάρασου, το Παλαιό Κάστρο του Μεσκίν Σαχρ, το Κάστρο Καχκαχέχ που βρίσκεται 80 χιλιόμετρα από το Μεσκίν Σαχρ, το Κάστρο Ντιβ που βρίσκεται στο Καβίτζ, ο πετρογράφος του Σαπούρ Σασάνι στο Μεσκίν Σαχρ, το Παλαιό Νεκροταφείο στο Ουνάρ, ο τάφος του Σέιχ Χέινταρ στο Μεσκίν Σαχρ και το Ιμαμζαντέχ Σεγιέντ Σολεϊμάν.
Άλλα σημαντικά ιστορικά μνημεία είναι τα εξής: το μαυσωλείο του Σεΐχη Τζεμπράιλ, που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα βόρεια του Αρνταμπίλ, το παλιό αλλά πάντα ζωντανό παζάρι, το Μπαμπαμπαβούντ Ανμπαράν, το τζαμί της Παρασκευής και μερικές αρχαίες γέφυρες. Εκτός από αυτά, σε πολλά χωριά του Αρνταμπίλ, όπως το Σαντεκλού, έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίων μνημείων, συμπεριλαμβανομένων των τάφων.
Γλώσσες
Η κύρια γλώσσα της επαρχίας Αρνταμπίλ είναι τα αζερικά, μια τουρκική γλώσσα. Άλλες γλώσσες της επαρχίας περιλαμβάνουν τις γλώσσες Τατ και Ταλίς.
Κβάισι
Το Κβάισι (γεωργιανά: კვაისი, Οσετιανά: Къуайса Κβάισα) είναι οικισμός αστικού τύπου στον Δήμο Όνι της Γεωργίας. Σύμφωνα με την επίσημη υποδιαίρεση της Γεωργίας βρίσκεται στο διαμέρισμα Όνι της περιοχής Ράτσα-Λετσχούμι και Κβέμο Σβανέτι της Γεωργίας.
Ο οικισμός βρίσκεται στον ποταμό Τζέτζορα (που είναι παραπόταμος του ποταμού Φάσιδος/Ριόνι) στις πλαγιές της κορυφογραμμής Ράτσα, 60 χλμ βορειοδυτικά του Τσχινβάλι και 20 χλμ. από το Όνι.
Εναποθέσεις μολύβδου και ψευδαργύρου βρίσκονται κοντά στην πόλη, και στη Σοβιετική εποχή σημειώθηκε επιχείρηση εξόρυξης και επεξεργασίας μεταλλεύματος, ενώ ένας υδροηλεκτρικός σταθμός παραγωγής ενέργειας λειτούργησε στην περιοχή.
Η πόλη υπέφερε σημαντικά από το σεισμό της 7-8 Σεπτεμβρίου 2009 και περίπου 80 τοπικές οικογένειες παρέμειναν άστεγες στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Πόρος (μυθολογία)
Με το όνομα Πόρος ή Πόρους είναι γνωστές δύο θεότητες της ελληνικής και της ρωμαϊκής μυθολογίας:
Πορος Πορος
Βέρνον (Βρετανική Κολομβία)
Το Βέρνον (αγγλικά: Vernon) είναι πόλη στην περιοχή Οκάναγκαν στο νότιο εσωτερικό της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Βρίσκεται 440 χλμ. βορειοανατολικά του Βανκούβερ. Πήρε το όνομά του από τον Φορμπς Τζωρτζ Βέρνον, πρώην Μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης της Βρετανικής Κολομβίας που βοήθησε στην ίδρυση του Ράντσου Κόλντστριμ στο γειτονικό Κόλντστριμ. Η πόλη του Βέρνον ιδρύθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1892 και έχει πληθυσμό 40.000 κατοίκους (2013), ενώ η μητροπολιτική του περιοχή, το Ευρύτερο Βέρνον, έχει πληθυσμό 58.584 κατοίκους σύμφωνα με την καναδική απογραφή του 2011. Με αυτόν τον πληθυσμό, το Βέρνον είναι η μεγαλύτερη πόλη στην περιφερειακή ζώνη του Βόρειου Οκάναγκαν. Οι κάτοικοι του Βέρνον αποκαλούνται «Βερνονίτες».
Εκλογές στην Ισπανία
Εκλογές διεξάγονται στην Ισπανία για κοινοβούλιο αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο.
2019
Το 2019 έγιναν δύο εκλογικές αναμετρήσεις.
2008
Στις 9 Μαρτίου του 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές αυτές εξελέγησαν 350 βουλευτές στο Κογκρέσο και οι 208 άμεσα εκλεγμένοι στην Άνω Βουλή, την ισπανική δηλαδή Γερουσία. Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ισπανίας (PSOE) με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, ενώ το Λαϊκό Κόμμα της Αντιπολίτευσης παραδέχθηκε την ήττα του. '''Κογκρέσο, 9 Μαρτίου 2008 !align="left" valign=top|Κόμματα και συνασπισμοί !align="right"|Ψήφοι !align="right"|% !align="right"|Μεταβολή !align="right"|Έδρες !align="right"|Μεταβολή
Γερουσία
Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Γερουσίας, τις περισσότερες έδρες κέρδισε το Λαϊκό Κόμμα της Αντιπολίτευσης, με 101 έδρες έναντι 88 για το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα των Εργατών.
2011
Το Λαϊκό Κόμμα με αρχηγό τον Μαριάνο Ραχόι νίκησε στις εκλογές με ποσοστό 44,61% (10.815.397 ψήφοι) με 186 έδρες,ενώ το κόμμα των Σοσιαλιστών καταποντίστηκε με ποσοστό 28,73% (6.964.983 ψήφοι) με 110 έδρες. Η Ενωμένη Αριστερά αύξησε τα ποσοστά της σε 6,92% με 11 έδρες.
2015
Οι βουλευτικές εκλογές του 2015 αποτέλεσαν το τέλος του δικομματισμού.Το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα ήρθε πρώτο με 28,34% και 123 έδρες. Το Σοσιαλιστικό κόμμα της Ισπανίας έλαβε 22,06% και 90 έδρες. Την τρίτη θέση κατέλαβε το νεοσύστατο Podemos(μπορούμε) με 20,68% και 69 έδρες. Τέταρτο ήρθε το Κόμμα των πολιτών με ποσοστό 13,21% και 40 έδρες. Ποσοστά κάτω από 10% έλαβαν η Ρεπουμπλικανή αριστερά Καταλονίας με 7,03% (9 έδρες),το Βασκικό εθνικιστικό κόμμα με 5,09% (8 έδρες), το Καταλανικό εθνικιστικό κόμμα με 4,12% (6 έδρες), η Ένωση Καταλονίας με 3,78% (2 έδρες),η Ενωμένη Αριστερά με 3,56% (2 έδρες) και ο συνασπισμός Καναρίων νησιών με 3,32% (1 έδρα). Για πρώτη φορά δεν προέκυψε αυτοδύναμη κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας.
2016
Στις πιο πρόσφατες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2016, το Λαϊκό Κόμμα (PP) του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι, παρέμεινε πρώτο αυξάνοντας παράλληλα τη δύναμή του σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, καταλαμβάνοντας τελικά 134 έδρες στο κοινοβούλιο. Έπειτα από πολιτικές διαβουλεύσεις που διήρκεσαν σχεδόν έναν χρόνο, πρωθυπουργός ο Μαριάνο Ραχόι, τον Οκτώβριο του 2016.
Παραπομπές
*
Κωστής Αντωνιάδης
Ο Κωστής Αντωνιάδης είναι Έλληνας φωτογράφος, Ομότιμος Καθηγητής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.
Official website: http://costisantoniadis.eu/el
Βιογραφία
thumb|Κωστής Αντωνιάδης: από τη σειρά "Χρησιμοποιημένες Εικόνες Ι", 1985-86
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και φωτογραφία στο Institut Français de la Photographie στο Παρίσι. Από το 1977 διδάσκει φωτογραφία αρχικά στην A.Σ.Γ.Δ.T. των KATEE Αθήνας στα τμήματα Γραφιστικής, Διακόσμησης και Γραφικών Τεχνών. Το 1984 ανέλαβε την οργάνωση του Τμήματος Φωτογραφίας, το οποίο εντάχθηκε στη Σχολή Γραφικών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας. Διετέλεσε προϊστάμενος του τμήματος Φωτογραφίας τις περιόδους 1985 έως το 1992 και 2000 έως το 2003. Από το 1977 έως το 1985 εργάσθηκε ως φωτογράφος στο χώρο της διαφημιστικής φωτογραφίας.
Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και παράλληλα ως ιδρυτικό μέλος του Φωτογραφικού Κέντρου Αθηνών από το 1979 έχει διοργανώσει εκθέσεις φωτογραφίας Ελλήνων και ξένων φωτογράφων.
Από το 2002 έως το 2005 διετέλεσε διευθυντής του Μουσείου Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
523 Άδα
Η Άδα (Ada) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,60. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Άδας εκτιμάται σε 31,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2512. Η Άδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 2 λεπτά.
Ηράκλειτος
Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος (αρχ. Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος) ήταν Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος που έζησε τον 6ο με 5ο π.Χ. αιώνα στην Έφεσο, στην Ιωνία της Μικράς Ασίας. Ήταν απόγονος του ιδρυτή της πόλης, Ανδρόκλου. Λόγω της έλλειψης γνώσης για το σύνολο του έργου του, καθώς λίγα έχουν διασωθεί, αλλά και για την αινιγματική φύση της φιλοσοφίας του, καλείται «Σκοτεινός».
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|200px|left|Ηράκλειτος σε λεπτομέρεια της [[Η Σχολή των Αθηνών|Σχολής των Αθηνών του Ραφαήλ]]
Η κύρια πηγή για την ζωή του Ηρακλείτου είναι ο Διογένης ο Λαέρτιος, παρόλο που κάποιοι αμφισβητούν την εγκυρότητά του. Ο Ηράκλειτος γεννήθηκε από μια αριστοκρατική οικογένεια στην Έφεσο, κατά το 544 π.Χ. Αν λάβουμε υπ' όψιν ότι η ακμή του συμπίπτει με την 69η Ολυμπιάδα (504 π.Χ.-501 π.Χ.) και ότι έζησε 60 έτη, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ο θάνατός του συνέβη το 484 π.Χ.. Πατέρας του αναφέρεται ο Βλύσων (ή Βλόσων) ή Ηράκων. Ανήκε στο γένος των Ανδροκλειδών, εκείνων δηλαδή που υπό την Αρχηγία του Ανδρόκλου, του γιου του Βασιλέα των Αθηνών Κόδρου, εξόρμησαν από την Αθήνα και έκτισαν στην Ιωνία (Μικρά Ασία) την Έφεσο. Λίγα μάς είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια και τη μόρφωσή του, αλλά θεωρείται μάλλον αυτοδίδακτος και εμπνευσμένος, παρά εργατικός μελετητής του φυσικού κόσμου.
Οι περί του βίου του όμως αναφερόμενες ειδήσεις είναι πολύ λίγες. Ο Ηράκλειτος υπήρξε από παιδικής του ηλικίας άξιος θαυμασμού. Αν και δεν υπήρξε κανενός άλλου μαθητής, υποστήριζε ο ίδιος πως είχε μάθει τα πάντα από τον εαυτό του. Από τα διασωθέντα αποσπάσματα του έργου του, φαίνεται ότι γνώριζε πολύ καλά σχεδόν όλα τα συγγράμματα των προγενέστερων φιλοσόφων, των επικών και ελεγειακών ποιητών καθώς και όλες τις ιστορικές συγγραφές που κυκλοφορούσαν στην εποχή του στην Ιωνία.
Περίληψη του έργου του
Στον Ηράκλειτο αποδίδεται ένα έργο με τίτλο Περί Φύσεως, το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη με περιεχόμενο πολιτικό, θεολογικό και κοσμογονικό. Από τα λιγοστά αποσπάσματα που έχουν διασωθεί, φαίνεται πως ο χαρακτήρας του γραπτού έργου του είναι αποφθεγματικός. Η δομή και σύνθεση των αφορισμών του είναι λεπτομερειακά επεξεργασμένη και το ύφος του αινιγματικό. Αυτός είναι άλλωστε ο βασικός λόγος για τον οποίο αποκλήθηκε «σκοτεινός».
Χαρακτηρίζοντας με αυτόν τον τρόπο το έργο του, ο Ηράκλειτος υποδεικνύει ότι δεν αποκαλύπτει τη σκέψη του με άμεσο τρόπο, ούτε όμως επιχειρεί να παραπλανήσει τους ακροατές του. Παρέχει τα σημάδια, τα οποία εκείνοι καλούνται να εννοήσουν με τον ορθό τρόπο. Η φιλοσοφία του, πάλι με τα λόγια του ίδιου, δεν είναι μια αυθαίρετη και υποκειμενική κατασκευή αλλά μια έκφραση του λόγου που διέπει τα πάντα, όσο και αν μένει απρόσιτος στους πολλούς. Η δυσκολία κατανόησης του λόγου του δεν οφείλεται επομένως σε δική του ιδιορρυθμία, αλλά στην αδυναμία των πολλών να εννοήσουν όχι τα λόγια του αλλά τον ίδιο τον «λόγο».
Στις ρήσεις του αναφέρεται ο «Λόγος», π.χ. «τα πάντα διέπονται από τον Λόγο» κάτι που έχει γίνει αντικείμενο πολλών ερμηνειών καθώς η φιλοσοφική σκέψη και η ορολογία της ήταν τότε ακόμα στα πρώτα στάδια. Ακόμη και σήμερα η λέξη «λόγος» αντανακλά τόσα πολλά νοήματα στη χρήση της στην ελληνική που δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς λεξικογραφικά, χωρίς συνοδό ερμηνεία από παραδείγματα, ιδίως σε άλλες γλώσσες. Στον Ηράκλειτο η έννοια λόγος έχει επίσης πολλές σημασίες και εννοιακές αποχρώσεις. Σημαίνει ομιλία (προφορικός λόγος), αλλά και ρυθμιστική αρχή που διέπει το σύνολο της πραγματικότητας και συνδέει με σχέσεις αναλογίας τα πάντα. Επομένως, εδώ ο λόγος είναι η αιώνια καθολική σχέση που ρυθμίζει την πραγματικότητα, όπως αυτή εκφράζεται γλωσσικά.
Μέλημα του φιλόσοφου είναι η αφύπνιση των ανθρώπων και η καθοδήγησή τους προς την ομολογία, προς τη λογική σκέψη που καθορίζει και συνδέει τη βαθύτερη φύση των πραγμάτων. Με αυτόν τον τρόπο διακρίνει την «πολυμάθεια» από την ουσιαστική και βαθιά γνώση των πραγμάτων.
Φιλοσοφία
Ο Ηράκλειτος, μέσα από το σύγγραμά του, "Περί Φύσεως", διατύπωσε με δυσνόητο και σύντομο τρόπο, τις φιλοσοφικές του έννοιες, οι οποίες σχετίζονται με την προέλευση του κόσμου και με τον άνθρωπο.
Ο «Λόγος»
Στην φιλοσοφία του, ο Ηράκλειτος, εισάγει την έννοια του «λόγου», κατά τον οποίον, όλα στον κόσμο γίνονται λογικά, σύμφωνα μ' έναν αυστηρό νόμο της φύσης, ασχέτως με το αν αυτός ο νόμος γίνεται αντιληπτός από τους ανθρώπους. Το ανθρώπινο λογικό, είναι και αυτό απόρροια του «λόγου». Με τον τρόπο αυτό, οι διάφορες αξίες, όπως η δικαιοσύνη και ηθική, πηγάζουν επίσης από τον κοσμικό «λόγο». Κατά τον Ηράκλειτο, η έννοια της θεότητας είναι μια έκφραση του ενδοκοσμικού νου, που δημιουργεί την φύση, την ιστορία, την θρησκεία, το δίκαιο, την ηθικότητα.
Σύμφωνα με τον Ηράκλειτο, οι άνθρωποι διακρίνονται σε "αφυπνισμένους" και "καθεύδοντες". Οι καθεύδοντες (δηλ. οι "κοιμώμενοι") δεν κατανοούν την ατέρμονα ροή των συμβάντων και των πραγμάτων και παραμένουν υπόδουλοι των ψεύτικων και εύκολων δοξασιών και εντυπώσεων, που ο καθένας τους δημιουργεί σε μια δική του υποκειμενική διάσταση. Οι αφυπνισμένοι, είναι αυτοί που κατανοούν την διαφορά μεταξύ του ευρύτερου συμπαντικού νόμου και της αλήθειας του (που ο Ηράκλειτος ονόμασε «λόγο»), από τα επιφαινόμενα, από αυτά δηλαδή που αντιλαμβάνεται μέσα σε έναν προσωπικό και υποκειμενικό χώρο που δημιουργεί. Η κατανόηση αυτής της διαφοράς κατά τον Ηράκλειτο, οδηγεί στην κατανόηση της βασικής κοσμικής αρχής, της αρμονίας των αντιθέσεων, η οποία είναι και η βασική αρχή της διαλεκτικής άλλα έμμεσα και της δημοκρατίας.
Κοσμολογία
Ο κόσμος για τον Ηράκλειτο είναι ένα ενιαίο σύνολο, το οποίο ούτε γεννήθηκε, ούτε και θα χαθεί ποτέ. Δεν είναι αποτέλεσμα δημιουργίας ή γένεσης, αλλά προϋπάρχει προαιώνια και περιγράφεται ως ζωντανή φωτιά, η οποία εναλλάξ δυναμώνει και εξασθενεί, χωρίς ποτέ να σβήνει εντελώς. Επίσης υποστήριζε ότι η πρωταρχική ουσία στον κόσμο είναι η ενέργεια (το πυρ).
Το αείζωον πυρ διανύει μια κυκλική τροχιά κατά την οποία μεταλλάσσεται σε θάλασσα, κατόπιν σε γη, για να ακολουθήσει η αντίστροφη διαδικασία μεταλλαγής της γης σε θάλασσα και της θάλασσας σε φωτιά. Το πυρ του Ηρακλείτου είναι μια κοσμολογική σταθερά που κινείται και μεταμορφώνεται αέναα. Η διαρκής κίνηση και μεταβολή αποτελεί το θεμελιώδες χαρακτηριστικό της πραγματικότητας, το οποίο εξέφρασε ο φιλόσοφος με την εικόνα ενός ποταμού που παραμένει ίδιος, ενώ το νερό που κυλάει μέσα του αλλάζει διαρκώς. Αντίθετα με τους οπαδούς του, τους αποκαλούμενους Ηρακλείτειους, ο φιλόσοφος μάλλον δεν πίστευε σε μια καθολική ροή και μεταβολή, αλλά επέμενε στη σύνδεση αυτής της μεταβολής με σταθερές παραμέτρους. Η διαρκής κίνηση και μεταβολή στη φιλοσοφία του Ηρακλείτου είναι εκφρασμένη ως εξής:
Ο Ηράκλειτος όμως μπορεί να θεωρηθεί και ως εκφραστής της πρώιμης φυσιολογίας διατυπώνοντας θεωρίες που βοήθησαν στην ανάπτυξη της ιατρικής καθώς όλοι του οι φιλοσοφικοί αφορισμοί συμπίπτουν με την λειτουργία του σώματος. Ορισμένες αρχές και αξιώματα που ανέπτυξε παρατηρώντας την φύση, αποδείχθηκαν στο μέλλον ότι ήταν αληθή και βοήθησαν στην ανάπτυξη της ιατρικής.
Σε ό,τι αφορά τη θέση του ως προς τις αντίθετες έννοιες, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το απόφθεγμά του «τα ψυχρά θερμαίνονται, τα θερμά ψύχονται, τα υγρά ξηραίνονται, τα ξηρά υγραίνουν», το οποίο υποδεικνύει ότι οι φαινομενικά αντίθετες καταστάσεις, τάσεις και δυνάμεις, συνδέονται με μια συνεκτική σχέση αρμονίας. Η σχέση των αντιθέτων του δεν εκφράζεται μόνον μέσω του κοινού λόγου, αλλά και ως «πόλεμος» - μια άλλη όψη της αρμονίας, μια κοσμική σταθερά που διέπει τα αντίθετα και παράγει διαρκώς μέσω συγκρούσεων νέες ισορροπίες. Η χρήση του όρου πόλεμος («πόλεμος πατήρ πάντων» είναι ένα επίσης από τα γνωστά ρητά του) συνδέεται στην ουσία με το «τα πάντα ρει» καθώς τα πάντα στον κόσμο είναι σε συνεχή κίνηση και διεργασία (δηλαδή, σε πόλεμο). Ο Ηράκλειτος, πιστός στο «τα πάντα ρει» υπενθύμιζε ότι «δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στον ίδιο ποταμό» επειδή ανά πάσα στιγμή ο ποταμός αλλάζει, οπότε ποτέ δεν είναι ο ίδιος ποταμός.
Πολιτική
Ο Ηράκλειτος, έζησε σε μια εποχή κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν σημαντικές και ριζικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τα χρόνια της Ιωνικής επανάστασης, όπου οι φιλο-Πέρσες τύραννοι της πόλης παραιτούνται και συμβαίνουν σαρωτικές αλλαγές του πολιτεύματος στις Ιωνικές πόλεις, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας επαναστατικός λαϊκός διοικητικός πυρήνας. Μετά την αλλαγή αυτή, επικράτησε περίοδος ταραχών και βίας, με τις δομές των διάφορων διοικητικών θέσεων να καταλαμβάνονται από ακραίους που ευνοούνταν από τις αλλαγές, ενώ ο λαός σκεφτόταν ως μάζα και κινούνταν προς ένα υλιστικό πνεύμα. Ο Ηράκλειτος παρατηρώντας το αυτό, αντιπροτείνει να καταλαμβάνονται οι διοικητικές αυτές θέσεις από τους άξιους και εκφράζεται αρνητικά εναντίον της λαϊκής βάσης, θέλοντας να απομακρύνει τον κόσμο από τον υλισμό και να τον κατευθύνει προς τον πνευματικό κόσμο. Έτσι, εξαιτίας του ερειστικού λόγου του εναντίον της μάζας, ο Ηράκλειτος αποκόμισε από ορισμένους στο μέλλον τον τίτλο του "αντιδημοκράτη", παρόλο που όπως φαίνεται δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στην έναρξη της δημοκρατίας και κανείς στην εποχή του δεν τον κατηγόρησε για κάτι τέτοιο. Ο Ηράκλειτος ουσιαστικά, ήταν εκφραστής μιας αξιοκρατικής δημοκρατίας.
Η έννοια του "πολέμου"
Με την έννοια «πόλεμος», ο Ηράκλειτος εκφράζει μια αρμονία, ως μορφή παγκόσμιας δικαιοσύνης. Η μόνιμη αντιπαράθεση κάθε όψης της πραγματικότητας με την αντίθετή της, γεννά μια ισορροπία που δεν επιτρέπει σε κανένα στοιχείο να καταχραστεί αδίκως τα άλλα. Ο Ηράκλειτος είπε το περίφημο "πόλεμος πάντων  πατήρ", όπου με την έννοια "πόλεμος" δεν εννοεί φυσικά τις ανθρώπινες συγκρούσεις μίσους και σκοπιμότητας, αλλά μια αθέατη και αέναη κοσμική λειτουργία συμπαντικών ισορροπιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Προσωκρατικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της αρχαίας Ιωνίας Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι
Ανδρέας Κυπριανού
Με το όνομα Ανδρέας Κυπριανού είναι γνωστοί οι:
Όλφερτ Ντάπερ
Ο Όλφερτ Ντάπερ (ολλανδικά: Olfert Dapper, Άμστερνταμ περίπου το 1635 – Άμστερνταμ, 29 Δεκεμβρίου 1689) ήταν Ολλανδός ιατρός και συγγραφέας ιστορικών και γεωγραφικών βιβλίων. Αν και ποτέ δεν ταξίδεψε έξω από την Ολλανδία, η κύρια θεματολογία του ήταν η παγκόσμια ιστορία και γεωγραφία, με έφεση στους εξωτικούς προορισμούς. Ως πηγές για τα έργα του συνέλεξε και οργάνωσε τις αναφορές και περιγραφές εγκυκλοπαιδειών της εποχής του, καθώς και αναφορές λογίων, Ιησουιτών ιεραποστόλων, της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, και άλλων εξερευνητών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1635 ή πιθανώς στις αρχές του 1636 στο Άμστερνταμ, καθώς υπάρχουν στοιχεία για τη βάπτιση του στη Λουθηρανική εκκλησία της πόλης τον Ιανουάριο του 1636.
Το 1658 ξεκίνησε τις ιατρικές σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του, επέστρεψε στο Άμστερνταμ όπου και ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο τo 1663, με το πρώτο του έργο (σε πέντε τόμους) να έχει θέμα την ιστορία του Άμστερνταμ.
Το 1665 μετάφρασε τις Ιστορίες του Ηροδότου, για την πρώτη μετάφραση του έργου στα ολλανδικά.
Κατόπιν, από το 1668 επεκτάθηκε σε ιστοριογεωγραφικές περιγραφές για μακρινά μέρη όπως: Δεν επισκέφτηκε αυτά τα μέρη ο ίδιος, καθώς και ποτέ δεν ταξίδεψε εκτός Ολλανδίας. Στα βιβλία του μπορεί κανείς να βρει λιθογραφίες με παραστάσεις από τα Αλγέρι, Μπενίν, Κάιρο, Ακτή του Ελεφαντοστού, Βαλέτα, Μαρακές, Αγία Ελένη (νησί στον νότιο Ατλαντικό ωκεανό), Ταγγέρη, Τρίπολη της Λιβύης, Τυνησία, καθώς και περιγραφές και παραστάσεις ζώων και φυτών στα μέρη αυτά. Τα βιβλία του έγιναν αρκετά γνωστά κατά την εποχή του.
Κύριες πηγές πληροφοριών για τα έργα του υπήρξαν έργα όπως αυτά του Ισαάκ Βόσσιου (Isaac Vossius) και Σάμουελ Μπλόμαερτ (Samuel Blommaert), αναφορές της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, καθώς και περιγραφές Ιησουιτών ιεραποστόλων και άλλων ταξιδευτών.
Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου του 1689 στο Άμστερνταμ.
Περιγραφή της Αφρικής
Το βιβλίο του σχετικά με την περιγραφή της Αφρικής (Naukeurige Beschrijvinge van Africa gewesten), θεωρείται σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της ηπείρου. Εκδόθηκε στα ολλανδικά το 1668 και το 1676 (Jacob van Meurs), και υπήρξαν μεταφράσεις του στα αγγλικά (Ogilby), γαλλικά, και γερμανικά.
Η ήπειρος περιγράφεται με τα ονόματα, την κοινωνικοπολιτική κατάσταση, τα σύνορα των διαφόρων μερών της, τους ποταμούς, τις πόλεις, καθώς και τα ζώα και φυτά των περιοχών αυτών. Σε ότι αφορά τις τοπικές κοινωνίες, αναφέρονται τα ήθη και έθιμα, οι γλώσσες, βιοτικό επίπεδο, τελετουργίες, και τοπικές ενδυμασίες.
Αφιερώματα
Στο Άμστερνταμ υπάρχει δρόμος ονομασμένος προς τιμή του (Dapperstraat), καθώς και στις πόλεις Ντέβεντερ (Deventer) και Τίλμπουρχ (Tilburg).
Στο Παρίσι, το Μουσείο Ντάπερ (Musée Dapper) ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1986.
Ο Αμερικανός συγγραφέας φαντασίας Πήτερ Σ. Μπιγκλ (Peter S. Beagle), αφιέρωσε το μυθιστόρημα του με τίτλο Ο Τελευταίος Μονόκερως (The last unicorn) στον Όλφερτ Ντάπερ, για τις αναφορές που ο τελευταίος έκανε για παρουσία ζώων που εμφάνιζαν τα χαρακτηριστικά μονόκερων στο Μέιν των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ο ίδιος συγγραφέας συνέχισε το 2012 γράφοντας νέο βιβλίο, αυτή τη φορά με θέμα τα ταξίδια που -κατά το μυθιστόρημα- έκανε ο Ντάπερ ανά τον κόσμο και τι συνάντησε εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί γεωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Ολλανδοί ιστορικοί