cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμφίπυρα
Περιγραφή
Το γένος περιλαμβάνει μικρές ή μεσαίου μεγέθους νυκτόβιες πεταλούδες, που διακρίνονται από τις νηματόμορφες κεραίες τους, την κάπως πεπλατυσμένη κοιλία τους, τα ισχυρά πόδια και τα διασταυρούμενα μεταξύ τους φτερά (πτέρυγες) όταν το έντομο αναπαύεται. Το κυριότερο είδος είναι η αμφίπυρα η πυραμιδοειδής (A. pyramidea), που συναντάται στην Ευρώπη σε ρωγμές κομμένων ξύλων, κάτω από φύλλα και κάτω από στέγες σπιτιών.
1929
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη *
Μαργαρίτα της Οπάβας
Η Μαργαρίτα τσεχικά: Markéta Opavská, σιλεσιανά: Margaret s Uopawje', γερμανικά: 'Margaret von Troppau, πολωνικά: Małgorzata opawska (1330–1363) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών-Οπάβας ήταν κόρη του δούκα της Οπάβας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Μοραβίας.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη (5η από τον 1ο γάμο) του Nικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα, (εγγονού του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας) και της 1ης συζύγου του Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Πσεμύσουαφ δούκα του Ρατσίμπους.
Η Μαργαρίτα τάφηκε στο Σαιντ-Τομάς του Μπρνο.
Οικογένεια
Το ζευγάρι είχε έξι παιδιά:
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Νάνια ΦΚ
Η Νάνια ΦΚ είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Legon στην Γκάνα. Συμμετέχει στην Ghana Football Leagues. Έδρα της ομάδας είναι το Nania Football Club Accra. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1998.
Η ομάδα έχει κερδίσει το Ghanaian FA Cup το 20011 όπως και το Ghana Super Cup.
Τον Μάρτιο του 2012, η CAF τιμώρησε την ομάδα με τριετή αποκλεισμό από διεθνείς διοργανώσεις μετά την καθυστερημένη απόσυρση της από το CAF Confederation Cup 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γκάνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1998
Νικόλαος Ρόκας (στρατιωτικός)
Ο '''Νικόλαος Κ. Ρόκας''' (Μάνδρα Αττικής, 1870 – Αθήνα, 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός που διακρίθηκε για τη δράση του σε πολλές μάχες των αρχών του 20ου αιώνα.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε το 1870 στη Μάνδρα Αττικής και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Ρόκα, δικαστικού επιμελητή, και της Ελευθερίας Νικολαΐδη. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Καπετάν Κολιού, ταγματάρχη της Οροφυλακής, και ανιψιός του Γεωργίου Νικολαΐδη, βουλευτή και στρατηγού. Μετά την αποφοίτησή του από το προπαρασκευαστικό σχολείο υπαξιωματικών Κέρκυρας έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 σαν Λοχίας. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Υπαξιωματικών, απ’ την οποία αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός πεζικού (1902).
Μακεδονικός Αγώνας
Το διάστημα 1905-1907 συμμετείχε στο Μακεδονικό Αγώνα ως ανθυπολοχαγός του πεζικού με το ψευδώνυμο «Καπετάν Κολιός», το οποίο όφειλε στον παππού του, ο οποίος είχε λάβει μέρος με το ίδιο όνομα στην Επανάσταση του 1821 καθώς και στην απομάκρυνση ληστών από την Αττική. Συγκεκριμένα, έδρασε αρχικά ως αρχηγός σώματος 20 ανδρών στον Όλυμπο (περιοχή Πιερίων, Βοδενών/Έδεσσας). Η περιοχή αυτή ήταν κρίσιμη, διότι διασφάλιζε παροχή πολεμοφοδίων και τη συντήρηση δύναμης ικανής να επέμβει στην περιοχή Γιαννιτσών. Στη συνέχεια (Ιούλιος 1906) μετετέθη στη Νάουσα, αντικαθιστώντας τον Ανθυπολοχαγό Κατεχάκη. Το ίδιο έτος και μετά από αίτημα του Ν. Ρόκα εκλήθη στην περιοχή και ο Σαράντος Αγαπηνός (Τέλλος Άγρας). Τον Αύγουστο του 1906 αντιμετώπισε με επιτυχία στον Αλιάκμονα σε κατά μέτωπο επίθεση τους κομιτατζήδες, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία ιερέων και άλλων πολιτών καθώς και τον εκβουλγαρισμό του πληθυσμού, μέσω ίδρυσης βουλγαρόφωνων σχολείων. Την ίδια επιτυχία σημείωσε και αργότερα στο Βέρμιο όρος. Τον Οκτώβριο του 1906 δέχτηκε πρόταση συμφιλίωσης από το βοεβόδα των Βουλγάρων Τζανέτωφ, την οποία και απέρριψε.
Συμμετοχή σε μάχες και αποστολές την περίοδο 1907 – 1919
Το 1907 επέστρεψε στην Αθήνα και έλαβε εντολή να συμμετάσχει στην ίδρυση πολιτοφυλακής Κρήτης, κατ’ ουσίαν του πρώτου στρατού στην Κρήτη, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912-13. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στα Χανιά γεννήθηκε και ο γιος του Κωνσταντίνος Ρόκας, μετέπειτα Καθηγητής Νομικής (1910-1981).
Το 1912-13 συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως Υπολοχαγός, ενώ από την θέση του Ταγματάρχη υπηρέτησε στην Β. Ήπειρο-Αλβανία.
Το Σεπτέμβριο του 1916, ο Ελευθέριος Βενιζέλος με επιστολή του κάλεσε τον Ν. Ρόκα να τάξει προς το μέρος του κινήματος που οργάνωνε το Σύνταγμα Χανίων που διοικούσε ο Ν. Ρόκας, κάτι το οποίο ο τελευταίος αρνήθηκε, μη θέλοντας να συνδεθεί με οποιαδήποτε κομματική παράταξη. Ο Βενιζέλος αποδέχτηκε την ουδετερότητα του Ρόκα χωρίς να θίξει την παραπέρα στρατιωτική του καριέρα. Έτσι, λίγο αργότερα, κατά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, ο Ν. Ρόκας υπηρέτησε σαν διοικητής του 1ου Συντάγματος πεζικού, το όποιο έδρασε στο μέτωπο του Στρυμόνα.
Αργότερα, έλαβε μέρος στην Εκστρατεία στην Ουκρανία διοικώντας το 1ο Σύνταγμα πεζικού και απελευθέρωσε τη συμμαχική φρουρά της Χερσώνας (25.2.1919), την οποία πολιορκούσαν ισχυρότατες σοβιετικές δυνάμεις. Αυτή ήταν και η πρώτη μάχη με την εμπλοκή ελληνικών δυνάμεων. Το Μάρτιο, το 1ο Σύνταγμα έλαβε μέρος στην άμυνα της Μπερόζβκας.
Συμμετοχή στη Μικρασιατική Εκστρατεία
Στη συνέχεια, στο βαθμό του Συνταγματάρχη ο Ν. Ρόκας πήρε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία σε όλο το διάστημα από την απόβαση του Ελληνικού Στρατού, ως διοικητής Συντάγματος αρχικά και μετά της 5ης Μεραρχίας. Η 5η Μεραρχία έδωσε σκληρές μάχες στα υψώματα του Τσαούς Τσιφλίκ (2.7.1921) και εξασφάλισε την κατοχή του Καλέ Γκρότο (15.8.1921). Στη συνέχεια, η 5η Μεραρχία κατείχε τον τομέα Μπορντί (υψώματα Ιν Τεπέ και Αγιάζ Ιν Τεπέ μέχρι Χαϊράν Μπαμπά), μήκους 50 χιλιομέτρων, κοντά στο Αφιόν Καραχισάρ. Μετά την τουρκική επίθεση και την υποχώρηση των Ελληνικών δυνάμεων ο Ρόκας ακολούθησε διαφορετικό δρομολόγιο απ’ την ομάδα του Ν. Τρικούπη (η οποία αιχμαλωτίστηκε στην περιοχή Ουσάκ) και έτσι πέτυχε να περάσει πέραν του Ουσάκ και να αποφύγει την αιχμαλωσία της μεραρχίας του, καθώς και να διασώσει τμήματα από άλλες μεραρχίες και μονάδες (16.8.1922). Η φάλαγγα του συνταγματάρχη Ρόκα όταν βγήκε απ’ τον τουρκικό κλοιό είχε 30.000 άνδρες περίπου, πολλαπλάσια δηλαδή δύναμη απ’ την οργανική δύναμη της μεραρχίας του.
Αποστράτευση και τελευταία χρόνια
Το 1923 αποστρατεύθηκε για πολιτικούς λόγους, συγκεκριμένα λόγω διενέξεως με τον Ν. Πλαστήρα, με το βαθμό του υποστρατήγου. Αποκαταστάθηκε αρχικά ως υποστράτηγος εν ενεργεία, από το 1927, και στη συνέχεια προβιβάστηκε σε αντιστράτηγο και στο βαθμό αυτό αποστρατεύθηκε (1929). Εκλήθη και έλαβε μέρος στον Πόλεμο το 1940-41 ως Διοικητής της Ε΄ Αναπλ. Στρατιωτικής Διοίκησης Αλεξανδρούπολης.
Απεβίωσε στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο διακεκριμένος Καθηγητής  της  Νομικής και Υπουργός Κωνσταντίνος Ρόκας. Εγγονοί του είναι οι ομότιμοι πανεπιστημιακοί καθηγητές και δικηγόροι Νικόλαος Ρόκας και Ιωάννης Ρόκας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Πολεμικός Σταυρός Α' Τάξεως Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Καρλ φον Οσιέτσκι
150px|thumb|Αναμνηστική πλάκα στην οικία στο Βερολίνο, όπου ο Οσιέτσκι εξέδιδε από το 1927 έως το 1933 το περιοδικό Die Weltbühne 150px|thumb|Το εξώφυλλο του περιοδικού Die Weltbühne της [[12 Μαρτίου 1929. Διακρίνεται το όνομα του Καρλ φον Οσιέτσκι]] Ο Καρλ φον Οσιέτσκι (Carl von Ossietzky, Αμβούργο, 3 Οκτωβρίου 1889 – Βερολίνο, 4 Μαΐου 1938) ήταν ριζοσπάστης Γερμανός ειρηνιστής και κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 1935. Κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία και κατασκοπία το 1931 μετά τη δημοσίευση λεπτομερειών για την υποτιθέμενη παραβίαση της Συνθήκης των Βερσαλλιών από μέρους της Γερμανίας με την αναδόμηση της Luftwaffe (Γερμανική Πολεμική Αεροπορία) και την εκπαίδευση πιλότων στη Σοβιετική Ένωση. Το 1990 η κόρη του, Ροζαλίντα φον Οσιέτσκι–Παλμ ζήτησε την επανεξέταση των κατηγοριών και η ετυμηγορία έγινε αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας το 1992.
Αν και δεν ολοκλήρωσε το σχολείο, ο Οσιέτσκι κατόρθωσε να κάνει καριέρα στη δημοσιογραφία, με τη θεματολογία των άρθρων του να ποικίλλει από κριτική θεάτρου και φεμινιστικά θέματα μέχρι τα προβλήματα της πρώιμης μηχανοκίνησης. Αργότερα παραδέχτηκε ότι η αντίθεση του στο γερμανικό μιλιταρισμό κατά το τέλος της αυτοκρατορίας του Γουλιέλμου του δεύτερου τον οδήγησε, ήδη από το 1913, να γίνει ειρηνιστής. Τη χρονιά αυτή παντρεύτηκε τη Μοντ Λίχφιλντ - Γουντ (Maud Lichfield-Wood) από την Αγγλία, με την οποία απέκτησε μία κόρη. Κατά τα χρόνια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1918 – 1933), τα πολιτικά του σχόλια του έδωσαν τη φήμη ενός ένθερμου υποστηρικτή της δημοκρατίας και μιας πλουραλιστικής κοινωνίας. Έγινε επίσης γραμματέας της Γερμανικής Κοινωνίας Ειρήνης (Deutsche Friedensgesellschaft). Το 1927 διαδέχθηκε τον Κουρτ Τουχόλσκυ (Kurt Tucholsky) στη θέση του εκδότη του περιοδικού Die Weltbühne (Παγκόσμια Σκηνή). 150px|left|thumb|Μνημείο του Καρλ φον Οσιέτσκι στο πρώην κομμουνιστικό Ανατολικό Βερολίνο. Ο Καρλ Οσιέτσκι υπήρξε για πολλά χρόνια μία συνεχής φωνή αφύπνισης μέχρι, τον Ιανουάριο του 1933, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ έγινε καγκελάριος και η ναζιστική δικτατορία ξεκίνησε. Ακόμη και τότε, ο Οσιέτσκι ήταν ένας από τον πολύ στενό κύκλο προσώπων που συνέχισαν να μιλούν ανοικτά εναντίον του ναζιστικού κόμματος. Στις 28 Φεβρουαρίου 1933, μετά τη φωτιά του Κοινοβουλίου της Γερμανίας συνελήφθη. Ο Βίλχεμ φον Στέρνμπουργκ (Wilhelm von Sternburg), ένας από τους βιογράφους του Οσιέτσκι, εικάζει ότι αν είχε στη διάθεση του λίγες μέρες ακόμη, θα είχε σίγουρα ενταχθεί στη μεγάλη ομάδα των συγγραφέων που εγκατέλειψαν αεροπορικώς τη χώρα. Εν ολίγοις, ο Οσιέτσκι υποτίμησε την ταχύτητα με την οποία το ναζιστικό καθεστώς θα ξεφορτωνόταν τους ανεπιθύμητους πολιτικούς του αντιπάλους. Οδηγήθηκε στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Έστερβέγκεν (Esterwegen) κοντά στο Όλντενμπουργκ (Oldenburg), ανάμεσα σε άλλα στρατόπεδα.
Η φήμη του Οσιέτσκι έφτασε στο απόγειο της το όταν, πάσχοντας ήδη από μία ανίατη ασθένεια βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης του 1935. Οι Ναζί δεν κατόρθωσαν να το αποτρέψουν, ωστόσο αρνήθηκαν να του επιτρέψουν να ταξιδέψει στο Όσλο προκειμένου να παραλάβει το βραβείο του. Με μια πρωτοφανή κίνηση πολιτικής ανυπακοής, ο Οσιέτσκι εξέδωσε μία ανακοίνωση από το νοσοκομείο αναφέροντας ότι διαφωνούσε με τις αρχές που ανακοίνωσαν ότι η αποδοχή του βραβείου θα τον έθετε εκτός της γερμανικής κοινωνίας (deutsche Volksgemeinschaft):
Το Πανεπιστήμιο του Όλντενμπουργκ ονομάστηκε «Καρλ φον Οσιέτσκι» προκειμένου να τον τιμήσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Γερμανοί αντιστασιακοί
Κύπελλο Βραζιλίας ποδοσφαίρου ανδρών 1992
Το  Κύπελλο Βραζιλίας ποδοσφαίρου ανδρών 1992 ήταν η τέταρτη διοργάνωση του Κυπέλλου Βραζιλίας. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 7 Ιουλίου 1992 και τελείωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1992. Νικήτρια ήταν η Ιντερνασιονάλ.
Σύστημα διεξαγωγής
Στη διοργάνωση αγωνίστηκαν 32 ομάδες οι οποίες αγωνίστηκαν σε νοκ-άουτ φάσεις διπλών αγώνων. Ίσχυε ο κάνονας των εκτός έδρας γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Βραζιλίας ποδοσφαίρου ανδρών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1992
Τζένη Μπαλατσινού
Η Τζένη (Πολυξένη) Μπαλατσινού (Θεσσαλονίκη, 2 Νοεμβρίου 1970) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 1990.
Το 1991 πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός" σε διαγωνισμό του εξωτερικού.
Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1970 στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Σε ηλικία 19 ετών, κέρδισε τον τίτλο της Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του ΑΝΤ1 και στη συνέχεια πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός 1991" σε διαγωνισμού του εξωτερικού. Το 1992, επιλέχθηκε για να λέει την πρόγνωση του καιρού στα «Νέα του ΑΝΤ1» (έως και το 1994) με παρουσιαστή τον Τέρενς Κουίκ. Παράλληλα, έκανε ένα μικρό πέρασμα από την σαπουνόπερα του ΑΝΤ1 «Η Λάμψη» (το διάστημα 1991-1992) και από την κωμική σειρά του ΑΝΤ1 «Οι Μεν Και Οι Δεν» στο επεισόδιο 39 «Αυτό το κάτι», το προτελευταίο της 1ης σεζόν, τον Ιούνιο του 1994.
Το 1994 ανέλαβε την παρουσίαση της εκπομπής «Star News» στο STAR και το 1995 συμμετείχε στην εκπομπή «Bravissimo» της Ρούλας Κορομηλά ως συμπαρουσιάστρια.
Τη σεζόν 1996-1997 ανέλαβε τη δική της εκπομπή ομορφιάς στο MEGA, με τίτλο «Χείλια Χρώματα». Ακόμα, συμμετείχε σε δύο κινηματογραφικές ταινίες, που λέγονταν «Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» (1999) και «Ο εργένης» (2000).
Μετά από αρκετά χρόνια απουσίας από την τηλεόραση, επέστρεψε ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο reality του ΑΝΤ1, «Greece's Next Top Model» (2009-2011) και τη σεζόν 2011-2012 παρουσίαζε το show «Dancing On Ice» στο ίδιο κανάλι.
Τη σεζόν 2013-2014, παρουσίασε μαζί με τον Πέτρο Κωστόπουλο την εκπομπή «Πρωινό mou» στο Mega Channel, ενώ ακολούθησε η παρουσίαση της lifestyle εκπομπής «Joy» (2014-2015). Τη σεζόν 2015-2016 ήταν η παρουσιάστρια της εκπομπής «Jenny Jenny» στο ίδιο κανάλι, η οποία συνεχίστηκε για δεύτερη σεζόν, στον ΑΝΤ1. Το 2019 ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή: Εκπαιδεύοντας τη Τζένη στον ΑΝΤ1.
Προσωπική ζωή
Από το 1996 έως το 2014 ήταν παντρεμένη με τον Πέτρο Κωστόπουλο με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Στις 16 Ιουνίου 2019 παντρεύτηκε τον Βασίλη Κικίλια με τον οποίο απέκτησαν έναν γιό τον Παναγιώτη-Αντώνιο στις 25 Δεκεμβρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
.ae
.ae είναι ο top-level domain κωδικός για τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στο διαδίκτυο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Έγκωμη
Η Έγκωμη είναι αρχαία πόλη στην Επαρχία Αμμόχωστου στη Κύπρο.
Ιδρύθηκε πιθανά από Αλασγούς το 17ο αιώνα π.Χ. αρχικά σαν μικρή πολίχνη δίπλα στον Πεδιαίο ποταμό και κοντά στο λιμάνι όπου γινόταν εξαγωγή χαλκού. Στην συνέχεια εξελίχθηκε σε πόλη με μεγάλη εμπορική δραστηριότητα. Στη Έγκωμη μεταφερόταν ο χαλκός και υφίστατο επεξεργασία πριν μεταφερθεί στο λιμάνι και εξαχθεί σε άλλες πόλεις.
Κατά τον 13 αιώνα π.Χ. οι Αχαιοί/Μυκηναΐοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Η Έγκωμη ήταν τειχισμένη με κυκλώπεια τείχη, τα οποία χτίστηκαν μετά την κυριαρχία Αχαιών στην πόλη. Είχε πολλά και μεγαλοπρεπή δημόσια κτίρια και πιστεύεται ότι διέθετε εσωτερικό λιμάνι, το οποίο ενωνόταν με τη θάλασσα με κανάλι. Τον 11ο αιώνα π.Χ. μετά από μεγάλη φυσική καταστροφή ή αναταραχή, η πόλη εγκαταλείφθηκε και ιδρύθηκε ανατολικότερα μια νέα, η Σαλαμίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου
Όρος Αμώμων
Το Όρος Αμώμων είναι τοπωνύμιο στην Αττική, το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλλιο του (Αθηναίου την καταγωγή) Οικουμενικού Πατριάρχη Νεοφύτου Β΄ το 1611 «περί του εν τω των Αμώμων όρει κειμένου σταυροπηγιακού μοναστηρίου του Γενεσίου της Θεοτόκου». Το μοναστήρι αυτό ταυτίσθηκε με τη μονή της Θεοτόκου της Νέας Μάκρης. Από την αναφορά αυτή ο Δημήτριος Καμπούρογλου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι Αμώμων όρος ονομαζόταν η ανατολική πλευρά του Πεντελικού όρους, πάνω από τη Ραφήνα. Με δεδομένο ότι κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας η Πεντέλη αποτελούσε κέντρο του μοναχισμού με πολλούς διάσπαρτους μοναχούς, αυτή η άποψη είναι λογική (άμωμος = άψογος ηθικά, αμόλυντος).
Πηγές
Αμωμων Ορος
Ναυαρχείο (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ναυαρχείο μπορεί ν΄ αναφέρεται στα ακόλουθα:
Λύσανδρος Καυταντζόγλου
Ο Λύσανδρος Καυτανζόγλου Η μορφή αυτή του ονόματός του καθιερώθηκε κατά τον Εικοστό αιώνα από την ελληνική βιβλιογραφία: --εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκη, συμπλήρωμα τ. Ζ΄, λήμμα: «Καυταντζόγλου Λυσίμαχος» --εγκυκλοπαίδεια Δομή, έκτη έκδοση 1974, λήμμα: «Καυταντζόγλου Λύσανδρος» --εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 1988, λήμμα: «Καυταντζόγλου Λύσανδρος» --«Εθνική Πινακοθήκη, 100 χρόνια», έκδοση της Πινακοθήκης 2001, σελ. 329, στη λεζάντα του πίνακα του Νικηφ. Λύτρα: «Λύσανδρος Καυταντζόγλου» --«Οι Έλληνες ζωγράφοι», τ. Δ΄ (Λεξικό των Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών), εκδ. Μέλισσα, 1976, σελ. 230: λεζάντα υπ’ αριθ. 6. «Λύσανδρος Καυταντζόγλου» --«Συλλογή Τράπεζας της Ελλάδος, Ελληνική ζωγραφική και χαρακτική», έκδοση της Τράπεζας, Αθήνα 1993, σελ. 29 : «…από τον μεγάλο Έλληνα αρχιτέκτονα Λύσανδρο Καυταντζόγλου». Βλ. επίσης τις ιστοσελίδες με την υπογραφή του Καυταντζόγλου, του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών, του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, τις Τέχνες-Γράμματα-Πολιτισμός, History , το βιβλίο [https://www.biblionet.gr/titleinfo/?titleid=110947 «Από τον χριστιανικό Παρθενώνα στον Λύσανδρο Καυταντζόγλου» του Γρ. Πουλημένου], του του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Ελευθέριος Βενιζέλος, τη σχετική με τον πίνακα του Λύτρα και πλείστες άλλες. Βλ. επίσης Οδός Καυταντζόγλου (Θεσσαλονίκη) και όλες τις πινακίδες του Δήμου Θεσσαλονίκης και της οδού Καυταντζόγλου των Αθηνών –Άλλες μορφές του ονόματος είναι: Καυταντζόγλους (εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκη, τ. Ζ΄, λήμμα «Καυταντζόγλους Λύσανδρος», Καυτανζόγλους [http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/e/8/6/metadata-426-0000006.tkl&do=318162.pdf&pageno=507&width=381&height=608&maxpage=522&lang=en (σελ. 473)] και Καυτανζόγλου (1811 - 5 Οκτωβρίου 1885) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας.
Ντιπάρ
Η Ντιπάρ (Dibra; Дебар, Debar; Debre) είναι μέρος της Κοιλάδας Ντριν στα σύνορα Βόρειας Μακεδονίας και Αλβανίας.
Λύσανδρος Καυταντζόγλου
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1811. Ο παππούς του Ιωάννης Γούτας Καυτανζόγλου ήταν πρόκριτος της Θεσσαλονίκης με μεγάλη προσφορά κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Γονείς του Λύσανδρου ήταν ο Μερκούριος Καυτανζόγλου και η Γαλλίδα Φρανσουάζ (Φανή) Ταβερνιέ, ενώ αδέρφια του ήταν ο Λυσίμαχος (1806 ή 1808 - 1850, θείος του γνωστού διπλωμάτη Λυσίμαχου Καυτανζόγλου) και ο Δαΐφρων (1812 ή 1813 -;).
Ντιπάρ
Το ψηλότερο δρομάκι περιβάλλεται από ακόμη ψηλότερα βουνά από όλες τις πλευρές: στα βόρεια βρίσκεται η οροσειρά Κόραμπ, η οποία περιέχει το βουνό Κόραμπ, το οποίο στα 2764 μέτρα είναι το υψηλότερο σημείο και στις δύο χώρες. Τα βουνά στις άλλες πλευρές υπερβαίνουν επίσης τα 2000 μέτρα. Ο Μαύρος Δρυμός ρέει από το νότο μέσα από ένα στενό φαράγγι στην κοιλάδα. Προηγουμένως ο ποταμός ήταν διαβόητος για ετήσιες πλημμύρες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν οικισμοί κοντά στον ίδιο τον ποταμό. Από την κατασκευή μιας δεξαμενής από την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας, η Λίμνη Δίβρη, ρυθμίζει το επίπεδο του ποταμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Κοιλάδες της Ευρώπης
Λύσανδρος Καυταντζόγλου
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1844 ο Λύσανδρος κλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση και ανέλαβε τη διεύθυνση του ιδρυθέντος Σχολείου των Τεχνών στο Πολυτεχνείο μέχρι το 1862, οπότε παραιτήθηκε. Έθεσε τις βάσεις για την οργάνωση και την ανάπτυξη του Ιδρύματος και ήταν βασικός παράγοντας της ανέγερσης του κτηριακού συγκροτήματος του Πολυτεχνείου, του οποίου κατέστρωσε τα σχέδια. μικρογραφία|Ο ναός του Αγίου Ανδρέα στην [[Πάτρα]] Πέθανε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 1885. Γιος του ήταν ο διπλωμάτης Λυσίμαχος Καυτανζόγλου (1870-1935), το κληροδότημα του οποίου χρηματοδότησε την ανέγερση του Καυτανζογλείου Σταδίου στη Θεσσαλονίκη, στα εγκαίνια του οποίου εκφώνησε λόγο ο εγγονός του και ανιψιός του Λυσίμαχου, Λύσανδρος (ο νεότερος) Καυτανζόγλου (1912-1978), γιος του αδερφού του Λύσανδρου, πολιτικού Ερμόδωρου-Ιωάννη Καυτανζόγλου. Εκτός του Λυσίμαχου και του Ερμόδωρου-Ιωάννη, ο Λύσανδρος Καυτανζόγλου είχε και δύο κόρες, τη Φανή (γενν. 1863, σύζ. Δημητρίου Ψάθη) και την Ελένη (γενν. 1872, σύζ. Χρήστου Ζωγράφου).
Έργα του
thumb|220px|Η πρόσοψη του κτιρίου Αβέρωφ, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Έργα του είναι μεταξύ άλλων:
καθώς και πάνω από δεκαπέντε ιδιωτικά κτήρια σε ολόκληρη την Ελλάδα. Είχε κάνει επίσης τα σχέδια για ένα μεγαλοπρεπές πανελλήνιο ηρώο-μνημείο, ένα μικρό Πάνθεο, τα οποία, παρά το ότι βραβεύτηκαν από τη Γαλλική Ακαδημία Καλών Τεχνών, τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων Κατηγορία:Μακεδόνες
Ζοζέπ Μαρία Μαουρί
Ο Ζοζέπ Μαρία Μαουρί ι Πριόρ (Josep Maria Mauri i Prior, γενν. το 1941) είναι Καταλανός Καθολικός ιερέας και από το 2012 προσωπικός αντιπρόσωπος του επισκοπικού Συνηγεμόνα της Ανδόρρας. Αρχιεπισκόπου Ζουάν Ενρίκες Βίβες Σισίλια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Παλάρς Ζουσά της Ισπανίας και χειροτονήθηκε ιερέας το 1965. Το 2010 διορίστηκε γενικός επίσκοπος της Επισκοπής της Ουρχέλ και αναπληρωτής του τότε αντιπροσώπου του επισκοπικού Συνηγεμόνα της Ανδόρρας, Νεμέσι Μαρκές Όστε. Στις 20 Ιουλίου 2012 ορκίστηκε προσωπικός αντιπρόσωπος.
Artigliere (αντιτορπιλικό, 1937)
Το Artigliere ήταν ένα από τα δεκαεννέα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Ανήκε στην πρώτη ομάδα σκαφών αυτής της κλάσης και είχε πολεμική δράση έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati ήταν ελαφρώς βελτιωμένες εκδοχές της προηγούμενης κλάσης Oriani. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m. Το πλάτος τους ήταν 10,15 m και το μέσο βύθισμά τους έφτανε τα 3,15 m, ενώ με πλήρες φορτίο ανέρχονταν σε 4,3 m. Τα Soldati είχαν εκτόπισμα 1830-1850 t (1800-1820 LT) με κανονικό φορτίο και 2450-2550 t (2410-2510 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά τη διάρκεια του πολέμου ανερχόταν σε 206 αξιωματικούς υπαξιωματικούς και ναύτες.
Σχεδιασμένα για μέγιστη ισχύ 48000 shp και ταχύτητα 34-35 kn σε επιχειρησιακές συνθήκες, τα πλοία της κλάσης αυτής έφτασαν σε ταχύτητες 39-40 kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών τους, όντας όμως ελαφρώς φορτωμένα. Είχαν ακτίνα δράσης 2340 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 14 kn και 682 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 34 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πυργίσκους, έναν στην πλώρη μπροστά από την υπερκατασκευή, καθώς και έναν ακόμη στην πρύμνη. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 120 mm που μπορούσε να βάλει βλήματα φωτισμού/κατάδειξης στόχων. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν οκτώ πυροβόλα των 20 mm, ενώ ο οπλισμός συμπληρώνονταν από δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533 mm εγκατεστημένους στο μέσον του πλοίου. Παρόλο που δεν ήταν εφοδιασμένα με σύστημα σόναρ για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τα πλοία της κλάσης αυτής διέθεταν ζεύγος εκτοξευτών βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 48 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Artigliere ξεκίνησε στις 15 Φεβρουαρίου 1937 στις εγκαταστάσεις της O.T.O. στο Λιβόρνο. Καθελκύστηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1937 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 14 Νοεμβρίου του επόμενου έτους.
Η δράση του έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο ήταν βραχύβια. Δέχτηκε πλήγματα από το βρετανικό καταδρομικό HMS York κατά τη ναυμαχία του ακρωτηρίου Πασσέρο, που έλαβε χώρα στις 12 Οκτωβρίου 1940, με συνέπεια να βυθίστεί την επομένη. Η θέση του ναυαγίου ανακαλύφθηκε το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Soldati Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Βιοφωταύγεια
Βιοφωταύγεια (ή και βιοφωτισμός) ονομάζεται το φαινόμενο παραγωγής και έκλυσης ορατού φωτός από ζωντανούς οργανισμούς. Η διαδικασία αυτή επιτυγχάνεται μέσω χημικών αντιδράσεων και παρατηρείται σε πληθώρα διαφορετικών οργανισμών όπως βακτήρια, φύκη, μύκητες, ψάρια και έντομα. Το φαινόμενο λαμβάνει χώρα και στο χερσαίο αλλά και στο υδάτινο περιβάλλον με τη θάλασσα να κρατάει τα ηνία και να παρουσιάζει τμήματα όπου η βιοφωταύγεια είναι η κύρια πηγή φωτός (π.χ. μεγάλα βάθη). Η παραγωγή του φωτός γίνεται σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις μέσω οξείδωσης μιας ομάδας χημικών ουσιών που ονομάζονται λουσιφερίνες ή εωσφορίνες (luciferins). Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των επιστημόνων η βιοφωταύγεια αναπτύχθηκε για να εξυπηρετήσει σκοπούς όπως η επικοινωνία, η θήρευση ή η άμυνα των οργανισμών προσφέροντας ορισμένες φορές τρομερά πλεονεκτήματα στους χρήστες του.
Οργανισμοί
Το φάσμα των οργανισμών με την ικανότητα βιοφωταύγειας είναι εντυπωσιακά μεγάλο και περιλαμβάνει ταξινομικές μονάδες με τεράστια ποικιλία και διαφορετικότητα. Ξεκινώντας από θαλάσσια βακτήρια και χερσαίους μύκητες (όπως τα μανιτάρια) φτάνει μέχρι κεφαλόποδα και ψάρια. Ενδιάμεσα συναντώνται, στο θαλάσσιο ενδιαίτημα, ομάδες οργανισμών όπως τα δινομαστιγωτά, τα κνιδόζωα (μέδουσες), τα κτενοφόρα, οι πολύχαιτοι, τα μαλάκια, τα καρκινοειδή, τα εχινόδερμα ακόμα και τα σαλάχια ενώ, στο χερσαίο ενδιαίτημα, εντοπίζονται οργανισμοί όπως τα μυριάποδα και τα κολεόπτερα (πυγολαμπίδες). Ωστόσο, παρατηρούνται και κάποιες περιπτώσεις όπου η παραγωγή φωτός από έναν οργανισμό ενώ φαίνεται να γίνεται από τον ίδιο, γίνεται στην πραγματικότητα από βακτήρια ή άλλους μικροοργανισμούς που το άτομο φιλοξενεί σε κοιλότητες και σημεία του σώματός του. Τέτοιες περιπτώσεις είναι συνήθεις σε κάποια γένη ψαριών και κεφαλόποδων (όπως τα καλαμάρια). μικρογραφία|Βιοφωτισμός δινομαστιγωτών με τον κυματισμό. Τρεις είναι οι ομάδες με ικανότητα βιοφωτισμού που παρατηρούνται συχνότερα από τον άνθρωπο: Οι πυγολαμπίδες, τα δινομαστιγωτά και τα βακτήρια. Ο βασικότερος λόγος είναι η εγγύτητα και ενίοτε η έκταση που εμφανίζεται το φαινόμενο. Για παράδειγμα, τα δινομαστιγωτά είναι υπεύθυνα για την δημιουργία σπάνιων εικόνων στις ακτές και τους  κόλπους όπου βρίσκονται σε αφθονία. Με τον κυματισμό ή την ανατάραξη των νερών τα άτομα των δινομαστιγωτών ενεργοποιούνται ελευθερώνοντας ακτινοβολία και δίνοντας στα νερά ένα λαμπερό γαλάζιο χρώμα.
Ενδιαίτημα
Δεν υπάρχουν περιβάλλοντα που να εμποδίζουν την παραγωγή βιοφωτισμού, υπάρχουν όμως περιβάλλοντα που την ευνοούν. Το σκοτάδι είναι, φυσικά, πάντα απαραίτητο ώστε να είναι τα σήματα εμφανή, οπότε τα ωκεάνια βάθη, όπου το φως είναι ελάχιστο ή ακόμα και παντελώς απόν, ευνοούν την ύπαρξη μηχανισμών όπως αυτός του βιοφωτισμού. Αυτό βέβαια δε σημαίνει την απουσία του φαινομένου από τα ρηχά νερά ή την ξηρά τη νύχτα.
Παραγωγή
Η ευρύτερα εξαπλωμένη μέθοδος για την εκπομπή βιοφωτισμού είναι η οξείδωση μορίων χημικών ουσιών που ονομάζονται λουσιφερίνες (luciferins) παρουσία ενζύμων που ονομάζονται λουσιφεράσες (luciferases). Από την αντίδραση αυτή προκύπτει ένα ασταθές μόριο-προϊόν  το οποίο σε διάστημα νανοδευτερολέπτων απελευθερώνει τη δεσμευμένη ενέργεια με τη μορφή φωτονίου (δηλαδή φωτός). Οι οργανισμοί έχουν την ικανότητα ελέγχου της διαδικασίας ελέγχοντας την δράση των λουσιφερασών ή φωτοπρωτεϊνών, που είναι επίσης ένζυμα με όμοια δράση. Προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα ένζυμα αυτά απαιτείται η σύνδεση τους με ιόντα όπως το Ca2+ και το Mg2+.
Λειτουργία
Το κυνήγι και η εύρεση θηράματος με τη χρήση του βιοφωτισμού παρουσιάζει ενδιαφέρουσες πτυχές ιδιαίτερα στο θαλάσσιο περιβάλλον. Αρχικά, δίνεται η δυνατότητα προσέλκυσης της λείας. Πληθώρα οργανισμών «μαγνητίζονται» από το έντονο φως, ιδιαίτερα σε συνθήκες απουσίας κάποιας άλλης πηγής φωτός. Στα ανήλια βάθη των ωκεανών η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται από ομάδες οστεϊχθύων. Επίσης, υπάρχει η πιθανότητα χρήσης αναλαμπών και ξαφνικών λάμψεων από έναν θηρευτή ώστε να αποπροσανατολίσει και να αποδιοργανώσει τη λεία του όπως το καλαμάρι του γένους Taningia.
Η άμυνα και η αποφυγή θήρευσης φαίνεται να παρουσιάζει ακόμα περισσότερες εφαρμογές επίσης στο θαλάσσιο ενδιαίτημα. Μια ξαφνική λάμψη από τη λεία μπορεί να αποπροσανατολίσει έναν θηρευτή, δημιουργώντας σύγχυση και μειώνοντας την ικανότητα όρασης. Ο αντιφωτισμός είναι ακόμα μια εφαρμογή που σκοπεύει στο καμουφλάρισμα των οργανισμών από θηρευτές μεγαλύτερων βαθών που εντοπίζουν της σκιά της λείας τους κοιτώντας προς την επιφάνεια των νερών. Τα φωτοφόρα (τα κύτταρα από όπου εκπέμπεται η ακτινοβολία) βρίσκονται εδώ στην κοιλιακή χώρα των ζώων. Επιπλέον, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου η χρήση του βιοφωτισμού χρησιμοποιείται ώστε να προειδοποιήσει για την τοξικότητα του χρήστη και άλλες όπου η λεία στοχεύει στη αποθάρρυνση του θηρευτή να την πλησιάσει και να τη θηρεύσει «αφήνοντας» τον να τραφεί με κομμάτια που συνεχίζουν να ακτινοβολούν ακόμα και μετά την αποκόλληση από τον αρχικό οργανισμό θέτοντας έτσι τον θηρευτή σε ευάλωτη θέση σε σχέση με κάποιον μεγαλύτερο.
Τρίτη εφαρμογή είναι η επικοινωνία. Ο βιοφωτισμός εδώ κατέχει θέση περίοπτη στις πυγολαμπίδες κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου και του ζευγαρώματος όπου τα φωτεινά σινιάλα προσελκύουν και γοητεύουν το κατάλληλο ταίρι. Στην περίπτωση της επικοινωνίας η εξειδίκευση είναι και η μεγαλύτερη καθώς πολλές φορές στοχεύει αποκλειστικά στην ενδοειδική υπόστασή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτοχημεία Κατηγορία:Βιοχημεία
Πολιτειακή Γερουσία της Καλιφόρνιας
Η Πολιτειακή Γερουσία της Καλιφόρνιας (αγγλικά: California State Senate) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος της Καλιφόρνιας. Υπάρχουν 40 πολιτειακοί γερουσιαστές. Το πολιτειακό νομοθετικό σώμα συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο της Καλιφόρνιας στο Σακραμέντο. Ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης της Καλιφόρνιας είναι ο ex officio Πρόεδρος της Γερουσίας και μπορεί να δώσει τη λύση σε περίπτωση ισόπαλης ψηφοφορίας. Οι αξιωματούχοι της Γερουσίας, εκλεγόμενοι στην αρχή κάθε κοινοβουλετυιτκής συνεδρίασης, είναι ο Προσωρινός πρόεδρος της Πολιτειακής Γερουσίας της Καλιφόρνιας, ο Γραμματέας της Πολιτειακής Γερουσίας της Καλιφόρνιας και ο Κοσμήτωρ της Γερουσίας (Sergeant-at-Arms).
Πριν το 1968, οι περιφέρειες περιφέρειες της πολιτειακής γερουσίας περιορίσθηκαν στο να έχει κάθε κομητεία  μόνο μία έδρα. Αυτό οδήγησε στην κατάσταση η Κομητείας Λος Άντζελες, με 6 εκατομμύρια κατοίκους το 1968, να έχει 600 φορές λιγότερη εκπροσώπηση από τους κατοίκους των κομητειών του Αλπίν και του Καλάβερας, μερικών από τις ολιγοπληθέστερες κομητείες της Καλιφόρνιας. Η ομοσπονδιακή απόφαση Ρέινολντς εναντίον Σιμς (Reynolds v. Sims) του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών ανάγκασε όλες τις πολιτείες να σχηματίσουν περιφέρειες με ίσους πληθυσμούς. Έτσι, τα όρια άλλαξαν για να παρέχουν ισότιμη αντιπροσώπηση.
Τα κόκκινα χρώματα της αίθουσας της γερουσίας της Καλιφόρνιας βασίζονται στα παρόμοια χρώματα της βρετανικής Βουλής των Λόρδων. Ομοίως, η αίθουσα της κάτω βουλής του κοινοβουλίου της Καλιφόρνιας είναι πράσινα διακοσμημένη, αντίστοιχα με την Βουλή των Κοινοτήτων.
Στην τωρινή συνεδρίαση οι Δημοκρατικοί ελέγχουν 30 από τις έδρες, ποσοστό 75%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Πολιτειακές άνω βουλές στις Ηνωμένες Πολιτείες
.af
.af είναι ο top-level domain κωδικός για το Αφγανιστάν στο διαδίκτυο.
Με τον πόλεμο του Αφγανιστάν, ο τομέας .af τέθηκε υπό τον έλεγχο του νεότερου καθεστώτος των Ταλιμπάν, με την ICANN να λέει ότι "αναβάλλει τη λήψη αποφάσεων εντός της χώρας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αφγανιστάν Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Μαύρη Μοίρα
Η Μαύρη Μοίρα ήταν στολίσκος πειρατικών σκαφών που συγκρότησαν αρματολοί της περιοχής του Ολύμπου και ορισμένοι Μακεδόνες και Θεσσαλοί. Ο στολίσκος αυτός έδρασε το 1807 στον θαλάσσιο χώρο των Βορείων Σποράδων και στον Θερμαϊκό μέχρι τη Λήμνο προς βορρά και μέχρι τον Καφηρέα προς νότο.Όταν τον Αύγουστο του 1807 ο ναύαρχος Σινιάβιν με τον ρωσικό στόλο αποχώρησε από το Αιγαίο, αρκετοί Υδραίοι, Σπετσιώτες και κάτοικοι άλλων νησιών δεν ήθελαν να γυρίσουν στις πατρίδες τους, επειδή φοβούνταν τουρκικά αντίποινα. Σχηματίζοντας μικρούς στολίσκους με ορμητήριο τις Βόρειες Σποράδες λεηλατούσαν πλοία με τουρκική σημαία. Την ίδια περίοδο ο Αλή πασάς, θέλοντας να εκκαθαρίσει τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία από τους αρματολούς, εξεστράτευσε εναντίον τους. Οι αρματολοί κατέφυγαν στις Βόρειες Σποράδες, όπου ενώθηκαν με τους πειρατές. Οι πιο σημαντικοί μεταξύ αυτών των αρματολών ήταν ο Γιάννης Σταθάς, ο Καψαβέρνης, ο Θύμιος Βλαχάβας, ο Τσαχίλας, οι Λαζαίοι, ο Σύρος, ο Μπεζιώτης, ο Ρομφαίης από τη Νάουσα, ο Βασίλης και ο Νικοτσάρας. Οργάνωσαν πολύ καλά τους πειρατικούς στολίσκους και τέθηκαν επικεφαλής τους. Πρώτοι καπετάνιοι αναδείχτηκαν ο Νικοτσάρας και ο Γιάννης Σταθάς. Έβαφαν τα πλοία τους μαύρα και τα πανιά σε σκούρο χρώμα. Γι' αυτό και ο στόλος τους πήρε το όνομα «Μαύρη Μοίρα». Ο περιηγητής Couzineri (Voyage dans le Macedoine, I, σελ. 74) γράφει ότι η Μαύρη Μοίρα αποτελούνταν από εβδομήντα πλοία διαιρεμένα σε δέκα μοίρες που αποκαλούνταν ταϊφέδες. Κάθε μοίρα έφερε το όνομα των αρματολών που επέβαιναν σ' αυτήν (δηλαδή Μοριάς, Ρούμελη, Βάλτος, Όλυμπος, Άσπρη Θάλασσα, Σκιάθος, Νάουσα, Κασσάνδρα κ.λπ.). Οι αρχικαπετάνιοι Σταθάς και Νικοτσάρας έκαναν ορμητήριό τους τη Σκιάθο, επιτίθεντο και καταβύθιζαν κάθε τουρκικό σκάφος, σκοτώνοντας τα πληρώματα, ενώ χτυπούσαν με εμβολή και βύθιζαν και πολεμικά πλοία, όπως κορβέτες και μπρίκια. Δημοτικά τραγούδια που διέσωσε ο Πάσοβ, μιλούν για τα κατορθώματα της Μαύρης Μοίρας στα ύδατα του Αιγαίου, της Κασσάνδρας και του Θερμαϊκού. Τον Νοέμβριο του επόμενου χρόνου τουρκική ναυτική μοίρα βαρέων σκαφών, αποτελούμενη από φρεγάτες και μπρίκια, επιτέθηκε στη βάση των πειρατικών στη Σκιάθο. Ο τουρκικός στόλος υπέστη καταστροφή, σ' αυτό δε βοήθησε και αγγλική πολεμική φρεγάτα που έπλεε εκεί. Οι Τούρκοι τότε επεδίωξαν τη συνδιαλλαγή: έδωσαν αμνηστία στους πειρατές, οι νησιώτες γύρισαν στα νησιά τους, οι αρματολοί στα αρματολίκια τους και η Μαύρη Μοίρα διαλύθηκε. Όμως, οι αρματολοί καθώς χωρίστηκαν, απομονωμένοι δέχτηκαν την επίθεση του Αλή πασά και μέσα σε τρία χρόνια εξοντώθηκαν όλοι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πειρατές Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:1807 Κατηγορία:Ναυτική ιστορία της Ελλάδας
.cz
.cz είναι ο top-level domain κωδικός για τη Τσεχία στο Διαδίκτυο. Ο κωδικός αυτός χρησιμοποιήθηκε από την Τσεχοσλοβακία μέχρι τη διάσπασή της σε Τσεχία και Σλοβακία.
Δείτε επίσης
Κατάλογος top-level domains
Κατηγορία:Τσεχία Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Βλαντιμίρ Μέλνικοφ
Ο  Βλαντιμίρ Νικολάεβιτς Μέλνικοφ  (Ουκρανικά: Володимир Миколайович Мельников, Ρωσικά: Владимир Николаевич Мельников), είναι Ουκρανός συγγραφέας και συνθέτης, γεννημένος στις 14 Σεπτέμβριος του 1951 στο Τσερναούτσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ουκρανοί ποιητές Κατηγορία:Ουκρανοί συνθέτες
Ντέιβιντ Μπερνς
Ο Ντέιβιντ Μπερνς (David Burns, 22 Ιουνίου 1902 – 12 Μαρτίου 1971) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής του θεάτρου και του κινηματογράφου του Μπρόντγουεϊ.
Ζωή και καριέρα
Ο Μπερνς γεννήθηκε στην Μοτ Στριτ στην Τσάιναταουν του Μανχάταν. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ το 1923 στο έργο Polly Preferred και πήγε στο Λονδίνο με την παράσταση εκείνη το 1924. Το πρώτο του μιούζικαλ ήταν το Face the Music το 1932, και το Nymph Errant (1933) του Κόουλ Πόρτερ ήταν η πρώτη του εμφάνιση στο Λονδίνο. Εμφανίστηκε σε πολλές κωμωδίες και μιούζικαλ σε μια σχεδόν 50χρονη καριέρα.
Κέρδισε δύο βραβεία Tony για τον καλύτερο ηθοποιό σε μιούζικαλ, για τις ερμηνείες του ως "Μέγιορ Σιν" στο The Music Man (1958) και ως "Senex" στο A Funny Thing Happened on the Way to the Forum (1963). δεξιά|μικρογραφία| Ο Ντέιβιντ Μπερνς και η [[Τζίντζερ Ρότζερς στο έργο Hello, Dolly!'' στο Μπρόντγουεϊ (1964)]] Ο Μπερνς παρουσίασε το τραγούδι επιτυχίας "It Takes a Woman" από το Hello, Dolly (1964) ως το αυθεντικό "Horace Vandergelder".
Ο Μπερνς κέρδισε ένα βραβείο Emmy Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για τον Καλύτερο Β' Ανδρικό Ρόλο σε Δραματική Σειρά για τον ρόλο του Mr. Solomon στην τηλεοπτική ειδική εμφάνιση του 1971 ( Hallmark Hall of Fame ) Το Τίμημα του Άρθουρ Μίλερ.
Θάνατος
Ο Μπερνς πέθανε στη σκηνή στις 12 Μαρτίου 1971, από καρδιακή προσβολή στη Φιλαδέλφεια κατά τη διάρκεια της πρόβας εκτός πόλης του μιούζικαλ των Kander και Ebb 70, Girls, 70.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αφράτι
Με την ονομασία Αφράτι υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Αφρατι
Μπεκέμ Γιουνάιτεντ
Η Μπεκέμ Γιουνάιτεντ είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπεκέμ, Γκάνα. Αγωνίζεται στη Poly Tank Division One League, αφότου διαβαθμίστηκε από την ανώτατη Glo Premier League την περίοδο 2011-12.
Το Σεπτέμβριο του 2011, η ομάδα ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια του πρωταθλήματος Poly Tank Division One League Zone 1 και προβιβάστηκε στην Glo Premier League για την επόμενη περίοδο.
Έδρα της ομάδας είναι το Nana Gyeabour's Park, χωρητικότητας 5000 θεατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γκάνας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Μπεκέμ Γιουνάιτεντ
.my
.my είναι ο top-level domain κωδικός για τη Μαλαισία στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλαισία Κατηγορία:Top-level domains
Ξηρόβρυση Κιλκίς
Για οικισμό της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Ξηρόβρυση Ευβοίας
Η Ξηρόβρυση ή Ξερόβρυση είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 220 μέτρα ..
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ξηρόβρυση βρίσκεται στο κέντρο του νομού και απέχει 10 χλμ. βόρεια της πόλης του Κιλκίς και 56,5 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως πρόσφυγες από Πόντο, Καύκασο και Ανατολική Θράκη, αλλά και Σαρακατσάνους. Οι πρόσφυγες εκ Καυκάσου ήρθαν από το χωριό Γιαλνιζτζάμ της περιοχής Σαρήκαμις Καρς και oι πρόσφυγες εκ Πόντου από το χωριού Βαρενού (πλησίον Κρώμνης και Ίμερας της ευρύτερης περιοχής Αργυρούπολης). Το δημοτικό σχολείο της Ξηρόβρυσης λειτουργούσε από το 1930 περίπου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 90 περίπου. Επιπλέον η Ξηρόβρυση δεν έχει Γυμνάσιο και Λύκειο. Όμως στην Ξηρόβρυση λειτουργεί το Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού και τελεί διάφορες διοργανώσεις. Στο κέντρο περίπου του χωριού δεσπόζει η εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου με ύψος καμπαναριού περίπου 9 μέτρα και ύψος τρούλου περίπου 12 μέτρα μαζί με τον σταυρό. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός της εκκλησίας είναι βασιλική με τρούλο και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα προαύλιο στρωμένο με γρασίδι να διακοσμεί την πρόσοψη του ναού.
Η σφαγή αμάχων το 1946
Στις 20 Νοεμβρίου 1946, παραστρατιωτικοί του Λαζίκ και του Μπαντουβάκη σκότωσαν 47 άμαχους κατοίκους της Ξηρόβρυσης, κατέστρεψαν 50 σπίτια και έσφαξαν πολλά αιγοπρόβατα. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά ενώ μετά την καταστροφή το χωριό, που την εποχή εκείνη αριθμούσε 465 κατοίκους, ποτέ δεν ανέκαμψε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιώργο Μαυρογορδάτο ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές ενέργειες της περιόδου 1945 έως δημοψήφισμα 1946 σε έναν "μονομερή εμφύλιο της μοναρχικής δεξιάς εναντίον των ανυπεράσπιστων αντιπάλων της - ουσιαστικά κάθε πολιτικής απόχρωσης"
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Σερσεμλί ή Σερσεμλή και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιλκίς του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ξερόβρυση. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κιλκίς, την Αργυρούπολη, το Ζαχαράτο, την Κολχίδα, το Μεταλλικό και το Σεβαστό αποτελούν την δημοτική κοινότητα Κιλκίς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 171 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 172 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Μόσυχλον
Το Μόσυχλον είναι βουνό, ανενεργό ηφαίστειο, στη Λήμνο.
Μυθολογία
Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία στη κορυφή του έπεσε ο Ήφαιστος όταν ο Δίας τον πέταξε από τον ουρανό. Οι κάτοικοι της Λήμνου, οι "αγριόφωνοι" Σίντιες, τον περιποιήθηκαν και ο θεός δημιούργησε εκεί το εργαστήριο του, με βοηθούς τους Καβείρους που τους λάτρευαν στη αρχαία Λήμνο.
Το όνομα
Το όνομα του όρους αναφέρεται και με τον αρσενικό τύπο: ο Μόσυχλος. Όμως, επικρατέστερος είναι ο ουδέτερος: το Μόσυχλον, όπως υποστηρίζει ο κυριότερος ιστορικός της Λήμνου Αργύριος Μοσχίδης βασιζόμενος σε αρχαίες πηγές.
Η θέση
Η θέση του αρχαίου ηφαιστείου δεν είναι εξακριβωμένο πού ακριβώς βρισκόταν πάνω στο νησί, αλλά θεωρείται επικρατέστερο ότι βρισκόταν κοντά στη θέση όπου γινόταν η εξαγωγή της θεραπευτικής λημνίας γης, στο λόφο "Δεσπότης", που βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Κότσινος, Ρεπανίδι και Βάρος της κεντρικής Λήμνου.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ελλάδας
Μάγνος Μάξιμος
Ο Μάγνος Μάξιμος, λατιν. Magnus Maximus (π. 335 - 28 Αυγούστου 388) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας στη Δύση (383-388). Σφετερίστηκε τον θρόνο από τον Γρατιανό το 383, έπειτα από διαπραγμάτευση με τον Αυτοκράτορα της Ανατολής Θεοδόσιο Α΄.
Έγινε αυτοκράτορας στη Βρετανία και τη Γαλατία το επόμενο έτος, ενώ ο αδελφός τού Γρατιανού, ο Βαλεντινιανός Β΄ διατήρησε την Ιταλία, την Παννονία, την Ισπανία και την Αφρική. Το 387 οι φιλοδοξίες του Μ. Μάξιμου τον οδήγησαν να εισβάλει στην Ιταλία, ηττήθηκε όμως από τον Θεοδόσιο Α΄ στη μάχη του Ποετόβιο (νυν Πτούι στη Σλοβενία) το 388. Κατά την άποψη μερικών ιστορικών, το τέλος του σημαδεύει τη λήξη της άμεσης αυτοκρατορικής παρουσίας στη βόριο Γαλατία και τη Βρετανία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε περί το 335 στη Gallaecia (Γαλικία, ΒΔ Ισπανία), στην επικράτεια του κόμη Φλ. Θεοδοσίου του Πρεσβύτερου, με τον οποίο ισχυριζόταν ότι συγγένευε. Ο Μάξιμος ήταν γιος του στρατηγού Φλ. Ιουλίου Ευχέριου και αδελφός του Μαρκελίνου. Οι σύγχρονοί του περιγράφουν το αξίωμά του ως προσβλητικό, όταν μικρής σημασίας άνθρωποι προήχθησαν σε υψηλές θέσεις.
Ο Μάξιμος ήταν διακεκριμένος στρατηγός. Υπηρέτησε υπό τον κόμη Θεοδόσιο στην Αφρική το 373 και στον Δάνουβη (Δούναβη) το 376, όπου όμως η συμπεριφορά του περιγράφεται ως άπληστη και απρόσεκτη. Είναι πιθανό να ήταν νέος αξιωματικός στη Βρετανία το 368, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Συνωμοσίας. Όταν του ανατέθηκε η Βρετανία το 380, νίκησε μία επιδρομή Πίκτων και Σκώτων το 381.
Ο Αυτοκράτορας της Δύσης Γρατιανός είχε γίνει αντιδημοφιλής, διότι έδειχνε εύνοια προς τους Αλανούς -έναν Ιρανόφωνο λαό (όπως επίσης τοι Σαρμάτες και οι Οσσέτιοι), που υιοθέτησε νωρίς τον Χριστιανισμό και μετανάστευσε ανατολικά και δυτικά από την πατρίδα τους- παρά προς τους Ρωμαίους πολίτες. Το 383 ο Μάξιμος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του. Πήγε στη Γαλατία για την επιδίωξη των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών του, παίρνοντας μαζί του ένα μεγάλο μέρος της από Βρετανούς φρουράς του.
Έπειτα από την άφιξή του στη Γαλατία, ο Μάξιμος εξήλθε για να συναντήσει τον Γρατιανό, τον οποίο νίκησε έπειτα από πέντε ημερών αψιμαχίες κοντά στο Παρίσι. Ο Γρατιανός διέφυγε και σκοτώθηκε στη Λυόν στις 25 Αυγούστου 383. Συνεχίζοντας την εκστρατεία του στην Ιταλία, ο Μάξιμος σκόπευε να ανατρέψει τον 12ετή Βαλεντινιανό Β΄, αλλά ο Θεοδόσιος Α΄ Αυτοκράτορας στην Ανατολή έστειλε τον Φλάβιο Μπάουτο με ισχυρό στρατό για να τον εμποδίσει. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις το 384, περιλαμβανομένης της παρεμβολής του Αμβροσίου επισκόπου του Μεδιολάνου, που οδήγησαν σε συμφωνία με τους Βαλεντινιανό Β΄ και Θεοδόσιο Α΄, στην οποία ο Μάξιμος αναγνωρίστηκε ως Αύγουστος στη Δύση.
Ο Μάξιμος έκανε πρωτεύουσά του την Augusta Treverorum (Τρέβηροι, Τρηρ) στη Γαλατία και κυβέρνησε τη Βρετανία, τη Γαλατία, την Ισπανία και την Αφρική. Έκοψε νομίσματα και εξέδωσε έναν αριθμό διαταγμάτων, αναδιοργανώνοντας το σύστημα επαρχιών της Γαλατίας. Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι ο Μάξιμος ίσως θέσπισε το αξίωμα του κόμη της Βρετανίας (comes Britanniarum). Έγινε ένας δημοφιλής αυτοκράτορας· ο Κουίντος Αυρήλιος Σύμμαχος εκφώνησε έναν πανηγυρικό για τις αρετές εκείνου. Ο Μάξιμος χρησιμοποίησε στρατό φοιδεράτων, όπως των Αλαμαννών, με σπουδαίο αποτέλεσμα. Ήταν επίσης αυστηρός διώκτης των αιρετικών.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Διονύσης Χατζηδάκης
Ο Διονύσης Χατζηδάκης είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά. Το 1965 εισάγεται κατόπιν εξετάσεων στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Ακολουθούν 27 χρόνια σταδιοδρομίας στο Πολεμικό Ναυτικό. Ήταν κυβερνήτης τριών πολεμικών πλοίων (της Ναρκοθέτιδος Αμβρακία, του Αρματαγωγού Ικαρία και Αντιτορπιλικού Αετός) και υπασπιστής δύο υπουργών Εθνικής Αμύνης (των Τζαννή Τζαννετάκη και Ιωάννη Βαρβιτσιώτη).
Από το 1991 ως το 1994 διετέλεσε Ναυτικός Ακόλουθος της Ελλάδας στο Παρίσι, όπου συμμετείχε στην επαναδιαπραγμάτευση των Μιράζ, στους χειρισμούς για την παραμονή των Κυανόκρανων του Ο.Η.Ε. στην Κύπρο και στις διαπραγματεύσεις για την εγκατάσταση βλημάτων Εxocet στην Κύπρο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από τον Μάιο του 1994 και για εννιά έτη διετέλεσε γενικός διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρώην πρωθυπουργού και επιτίμου προέδρου της Ν.Δ., Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Στις δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δήμαρχος, από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 52%. Στις δημοτικές εκλογές του 2010 επανεκλέχθηκε δήμαρχος, από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 61,5%, πετυχαίνοντας ένα από τα υψηλότερα ποσοστά πανελλαδικά.
Τον Δεκέμβριο του 2012 επιλέχθηκε μεταξύ 350 Ευρωπαίων αιρετών και αξιωματούχων για την αυτοδιοικητική του πορεία μέσα στους 6 καλύτερους αυτοδιοικητικούς και του απενεμήθη ο τίτλος LOCAL LEADER OF THE YEAR από την Eπιτροπή Περειφερειών της Ε.Ε.
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 επανεκλέχθηκε δήμαρχος, από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 65,84%, πετυχαίνοντας ένα από τα υψηλότερα ποσοστά πανελλαδικά.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών και εξελέγη με 39.423 ψήφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Παλαιού Φαλήρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Νικόλαος Αναγνωστίδης
Ο Νικόλαος Αναγνωστίδης (1906-1967) ήταν Έλληνας χειρουργός, υφηγητής χειρουργικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο Αναγνωστίδης καταγόταν από τη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στις 16 Μαΐου 1944 παρουσίασε τη «διατριβή επί υφηγεσία» του, με τίτλο Περί εκτεταμένων εγκαυμάτων και βασικών αρχών θεραπείας τους, στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ και στις 19 Απριλίου 1944, μετά τη δημόσια ανάπτυξη του προβλεπόμενου από το νόμο μαθήματος και ύστερα από ευρεία συζήτηση, ο Ν. Αναγνωστίδης αναγορεύθηκε Υφηγητής Χειρουργικής, και έγινε έτσι ο πρώτος υφηγητής στην ιστορία της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Στη συνέχεια ο Αναγνωστίδης διετέλεσε εντεταλμένος υφηγητής του μαθήματος «Στοιχεία Ανατομίας και πρώται βοήθειαι» (1960) και εντεταλμένος υφηγητής της Β΄ Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου, καθώς και διευθυντής της κλινικής αυτής. Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, αλλά δεν προάχθηκε ποτέ σε καθηγητή εξαιτίας των πολιτικών φρονημάτων του. Για ένα διάστημα μάλιστα εξορίσθηκε στον Άγιο Ευστράτιο, όπου ήταν παρέα με τον Γιώργο Ζουράρι και τον πατέρα τού λογοτέχνη Θέμη Λιβιεριάδη, όντες φίλοι από τη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Miyavi
Ο Τακαμάσα Ισιχάρα (石原貴雅), 14 Σεπτεμβρίου 1981), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Miyavi (雅) , είναι Ιάπωνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός, κιθαρίστας, δισκογραφικός παραγωγός και ηθοποιός. Η κληρονομιά του ως κιθαρίστας των Dué le Quartz και του supergroup S.K.I.N. τον καθιέρωσαν ως ολοκληρωμένο μουσικό στην ιαπωνική μουσική σκηνή.