cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το καπλάνι της βιτρίνας
Γράφτηκε το 1963, ενώ η συγγραφέας βρισκόταν εξόριστη, ως πολιτικός πρόσφυγας, στη Μόσχα. Το 1968 κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε μετάφραση του Αμερικανού φιλέλληνα Έντουαρντ Φέντον (Edward Fenton) και δύο χρόνια αργότερα έλαβε το βραβείο Mildred L. Batchelder του αμερικανικού οργανισμού Association for Library Service to Children (ALSC). Από το 1974 κυκλοφόρησε σε επανειλημμένες ανατυπώσεις ξεπερνώντας συνολικά σε πωλήσεις τα 250.000 αντίτυπα. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε 23 ξένες γλώσσες σε 37 διαφορετικές εκδόσεις. Πρόκειται για το πρώτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα της συγγραφέως που την καταξίωσε στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ παραμένει ευπώλητο και σήμερα. Αν και απευθύνεται σε παιδιά και ακολουθεί τις συμβάσεις και το ύφος της παιδικής λογοτεχνίας, καταφέρνει να θίγει ώριμα θέματα και να πραγματοποιεί πολιτικές αναφορές, πρωτοπορώντας στο είδος του.
Το 1990 μεταφέρθηκε στην μικρή οθόνη σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πέτρου Λύκα και προβλήθηκε από την ΕΤ1 σε έναν κύκλο 10 επεισοδίων.
Η υπόθεση
Κεντρικές ηρωίδες είναι δύο μικρά κορίτσια η Μυρτώ και η Μέλια (Μέλισσα) που μεγαλώνουν στη Σάμο, το 1936. Ο παππούς τους μεγαλώνει τις δύο αδερφές με ιστορίες της ελληνικής μυθολογίας και να τις γαλουχεί με τις αξίες των αρχαίων Ελλήνων. Το καπλάνι, μια βαλσαμωμένη τίγρη, που βρίσκεται μέσα στη βιτρίνα του σαλονιού του σπιτιού τους, αποτελεί το αντικείμενο των μαγικών ιστοριών που τους διηγείται ο ξάδερφός τους, ο Νίκος, φοιτητής στην Αθήνα, αλλά και συνωμοτικό μέσο επικοινωνίας μαζί του. Η δικτατορία του Μεταξά όμως θα φέρει τέλος στην παιδική αθωότητα και τα δύο κορίτσια θα βρεθούν αντιμέτωπα με προβληματισμούς και καταστάσεις, με τις οποίες θα ωριμάσουν.
Παραπομπές
Καπλανι της βιτρινας Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά
Λίμνη Θόρισβατν
Η Λίμνη Θόρισβατν (ισλανδικά: Þórisvatn) είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ισλανδίας. Βρίσκεται κεντρο-ανατολικά της Ισλανδίας. Έχει επιφάνεια 88 τ.χλμ. Το μέγιστο βάθος της είναι 109 μέτρα. Βρέχει τις Βορειοανατολική Ισλανδία στα βόρεια, Ανατολική Ισλανδία στα ανατολικά και Νότια Ισλανδία στα νοτιοδυτικά. Όπως και οι περισσότερες λίμνες της Ισλανδίας, έχει πράσινο χρώμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Ισλανδίας
173 Ινώ
Η Ινώ (Ino) είναι μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,66. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τη μυθική Θηβαία πριγκίπισσα Ινώ, που αργότερα έγινε θεότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ινω
Αστροχημεία
Η αστροχημεία είναι η μελέτη της σύνθεσης και των αντιδράσεων των ατόμων, των μορίων και των ιόντων στο διάστημα. Η αστροχημεία είναι μερικώς αστρονομία και μερικώς χημεία. Επιπλέον, η αστροχημεία διερευνά τον σχηματισμό κοσμικής σκόνης και χημικών στοιχείων στο Σύμπαν με ανάλυση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας των ουράνιων σωμάτων. Ένα άλλο σημαντικό θέμα της αστροχημείας είναι η μελέτη της προβιοτικής οργανικής χημείας για την κατανόηση της προέλευσης της ζωής στη Γη.
Υποπεριοχές της Αστροχημείας
Η αστροχημεία είναι μια καινούρια επιστήμη, η οποία μελετά κυρίως μόρια (σχηματισμό, καταστροφή και αφθονία) σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Αυτά τα περιβάλλοντα μπορεί να είναι:
Ανάλογα με τις συνθήκες των περιβαλλόντων, τα μόρια θα βρίσκονται στο αέριο ή στη συμπυκνωμένη φάση.
Η Αστροχημεία μπορεί να διαιρεθεί σε 3 υποπεριοχές, ανάλογα με το αντικείμενο παρατήρησης και μελέτης:
Πηγές
Κατηγορία:Χημεία Κατηγορία:Αστρονομία
Ριμ-Σιν Α΄
Ο Ριμ-Σιν Α΄, γιος του Ελαμίτη ισχυρού άντρα Κουντούρ-Μαντούκ ήταν βασιλιάς της Σουμεριακής πόλης-κράτους της Λάρσας την περίοδο (1822 π.Χ. - 1763 π.Χ.) σύμφωνα με τη Μέση Χρονολόγηση ή την περίοδο (1758 π.Χ. - 1699 π.Χ.) σύμφωνα με την Νέα Χρονολόγηση. Θεωρείται ο τελευταίος Σουμέριος μονάρχης και ο μακροβιότερος σε όλη την ιστορία των πόλεων της Σουμερίας, ήταν σύγχρονος του Χαμουραμπί της Βαβυλώνας. Η βασιλεία του ξεκίνησε την χρονιά που διαδέχθηκε τον αδελφό του Γουαράντ-Σιν (1822 π.Χ.), αμέσως επέκτεινε το κράτος του με επιθέσεις στις γειτονικές πόλεις Ουρούκ, Ισίν και τη Βαβυλώνα, η πόλη έγινε τόσο μεγάλη και πλούσια που ανησύχησαν έντονα όλοι οι γείτονες της. Ο βασιλιάς της Ισίν, ο κυβερνήτης της Ουρούκ και ο κυβερνήτης της Βαβυλώνας συμμάχησαν εναντίον του, ο Ριμ-Σιν τους συνέτριψε και κατέλαβε σταδιακά ολόκληρη την Μεσοποταμία.
Οι κατακτήσεις ολοκληρώθηκαν με την καταστροφή της Ντερ και τη λεηλασία της Ουρούκ, αλλά χάρισε τη ζωή στους κατοίκους της (1801 π.Χ.). Αργότερα (1797 π.Χ.) επιτέθηκε στην Ισίν και κατάκτησε την πρωτεύουσά της (1792 π.Χ.). Η νίκη αυτή ήταν τόσο σημαντική που η ημερομηνία της απομνημονευόταν κάθε χρόνο μέχρι το τέλος της βασιλείας του. O νέος πανίσχυρος Αμορίτης βασιλιάς της Βαβυλώνας Χαμουραμπί επιτέθηκε και κατέκτησε την Ισίν (1787 π.Χ.), η πληροφορία ωστόσο θεωρείται υπερβολική, καθώς ήταν μόνο μια επιδρομή. Ο Χαμουραμπί στράφηκε εναντίον του Ριμ-Σιν (1764 π.Χ.) όταν αρνήθηκε να του στείλει βοήθεια εναντίον του Ελάμ, αν και του την είχε υποσχεθεί επειδή ήταν σύμμαχοι. Ο Χαμουραμπί εισήλθε με στρατό στη Λάρσα και την κατέλαβε (1763 π.Χ.) ύστερα από εξάμηνη πολιορκία, ο Ριμ-Σιν Α΄ δραπέτευσε, αλλά αργότερα συνελήφθη και πέθανε υπέργηρος στη φυλακή.
Πηγές
Κατηγορία:Αποβιώσαντες υπό κράτηση Κατηγορία:Βασιλείς της Λάρσα
Πυθοκλής ο Ηλείος
μικρογραφία|409x409εσ|Η γλυπτική παράσταση του [[Δορυφόρος (γλυπτική)|Δορυφόρου σε έργο του Πολύκλειτου. Αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης.]] Ο Πυθοκλής ο Ηλείος ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος υπήρξε νικητής στο αγώνισμα του πεντάθλου κατά τους 82ους (452 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως ο ανδριάντας του σωζόταν ακόμα στην Ολυμπία και πως ήταν έργο του γλύπτη Πολύκλειτου.
Ο ανδριάντας που φιλοτέχνησε ο Πολύκλειτος, πιθανώς να ακολουθούσε την γλυπτική παράσταση του Δορυφόρου, καθώς υπάρχουν επιγραφικά στοιχεία που αναφέρουν πως ο ανδριάντας του Πυθοκλή υπήρχε στην αρχαία Ρώμη ως αντίγραφο, ή πως ο ίδιος ο ανδριάντας μεταφέρθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Σαντάφ Καντέμ
Η Σαντάφ Καντέμ, γεννημένη στις 23 Ιανουαρίου 1995 στην Τεχεράνη του Ιράν, είναι Ιρανή πυγμάχος.
Αποτελεί την πρώτη Ιρανή η οποία συμμετείχε σε επίσημο αγώνα πυγμαχίας, έπειτα από την Ιρανική Επανάσταση του 1979.
Βιογραφία
Η Σαντάφ Καντέμ αναδείχθηκε νικήτρια κατά τη διάρκεια του πρώτου διεθνή αγώνα της, ο οποίος διεξήχθη στις 14 Απριλίου 2019 στο Ρουαγιάν της Γαλλίας, επικρατώντας της Γαλλίδας πυγμάχου Ανν Σωβέν εμπρός σε φίλαθλο κοινό 1.500 θεατών. Αφιέρωσε τη συγκεκριμένη νίκη της «σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που έδωσαν την ζωή τους για την υπεράσπιση της χώρας (της), κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ιράν-Ιράκ».
Προπονητής της Καντέμ είναι ο Μαχιάρ Μονσιπούρ, Γαλλοϊρανός, πρώην πρωταθλητής Γαλλίας το 1996 και το 1997, καθώς και παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία σούπερ πετεινού της αγγλικής πυγμαχίας μεταξύ του 2003 και του 2006. Μετά το πέρας του συγκεκριμένου αγώνα, γνωστοποίησε πως εις βάρος της ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί στο Ιράν, μην επιτρέποντάς της, ως αποτέλεσμα, μαζί με τον Μαχιάρ Μονσιπούρ, να επιστρέψει στη χώρα.
Ραπτομηχανή
μικρογραφία|Διάγραμμα σύγχρονης ραπτομηχανής|εναλλ.=|400x400εσ Η ραπτομηχανή είναι μια μηχανή για ράψιμο, γάζωμα ή συρραφή υφασμάτων με κλωστή. Εφευρέθηκε κατά την πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση, το 1790, και επέτυχε μεγάλη βελτίωση στην αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα της βιομηχανίας ένδυσης.
Η ραπτομηχανή οικιακής χρήσης ράβει εύκολα και γρήγορα, χωρίς την ταλαιπωρία της βελόνας και της δαχτυλήθρας του ραψίματος στο χέρι.
Οι ραπτομηχανές βιομηχανικής χρήσης είναι μεγαλύτερες και ταχύτερες από τις οικιακές, και διατίθενται σε ποικιλία μεγεθών, κόστους, εμφάνισης και δυνατοτήτων.
Εφεύρεση
Το 1755, Ο Τσαρλς Φρέντερικ Βίσενταλ, Γερμανός μηχανικός που εργαζόταν στην Αγγλία, τιμήθηκε με το πρώτο Βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μια μηχανική συσκευή που διευκόλυνε το ράψιμο. Η εφεύρεση αποτελείτο από μία διπλή βελόνα με οπή (τρύπα) στο ένα άκρο. μικρογραφία|Αντίγραφο της ραπτομηχανής του Σέιντς από τον Newton Wilson. μικρογραφία|Η αλυσιδωτή βελονιά της μηχανής του Thomas Saint. Εφαρμόστηκε στην πρώτη ραπτομηχανή για συρραφή δερμάτων. Ένα βελόνι διάτρησης προηγείτο της βελόνας ραψίματος. Το 1790, ο Άγγλος εφευρέτης Τόμας Σαίηντ επινόησε το πρώτο σχέδιο ραπτομηχανής, αλλά δεν διαφήμισε ούτε εμπορεύτηκε την ιδέα του. Προοριζόταν για ράψιμο δερμάτων και καμβάδων, και το σχέδιο περιλάμβανε οδηγό κλωστής, σαίτα και μασουρίστρα, αλλά ίσως δεν υλοποιήθηκε.
Η μηχανή του έραβε με αλυσιδωτή βελονιά. Η κατακόρυφη βελόνα διαθέτει οπή (τρύπα) στην άκρη της από όπου περνά η κλωστή. Η βελόνα κατεβαίνει και ανεβαίνει, αφήνοντας στο κάτω μέρος του υφάσματος έναν βρόχο. Ένα βελόνι διάτρησης που προηγείτο της βελόνας ραφής έχει διανοίξει την επόμενη οπή, ενώ ένα διχαλωτό σκέλος μεταφέρει τον βρόχο εκεί. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται σε όλο το μήκος της ραφής. Η μηχανή του Σαίηντ είχε σχεδιαστεί για παραγωγή δερμάτινων ειδών,  σέλες και χαλινάρια, αλλά και καμβάδες πανιά πλοίου. Το 1874, ένας κατασκευαστής ραπτομηχανών, ο Γουίλιαμ Νιούτον Γουίλσον, βρήκε τα σχέδια του Σαίηντ στο Λονδρέζικο Γραφείο διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, έκανε προσαρμογές στη σαίτα, και κατασκεύασε μία ραπτομηχανή που λειτουργούσε και σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου.
Το 1804, οι Άγγλοι Τόμας Στόουν και Τζέημς Χέντερσον κατασκεύασαν μία ραπτομηχανή, και ο Σκοτσέζος Τζών Ντάνκαν κατασκεύασε μία μηχανή κεντήματος. Το 1807, ο Βιεννέζος ράφτης Γιόζεφ Μαντερσπέργκερ άρχισε να σχεδιάζει την πρώτη ραπτομηχανή του, την οποία παρουσίασε σε λειτουργία το 1814. Παρά την οικονομική ενίσχυση που έλαβε από την κυβέρνηση, δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία.
Το 1829, εφευρέθηκε μία πρακτική και άνετη ραπτομηχανή από τον Γάλλο Βαρθολομαίος Τιμονιέ,  που έραβε ευθεία γαζιά με αλυσιδωτή βελονιά όπως το μοντέλο του Σαίηντ. Το 1830, υπέγραψε ένα συμβόλαιο με τον Αύγουστο Φερράντ, έναν μεταλλειολόγο μηχανικό, ο οποίος έκανε τα απαιτούμενα σχέδια και υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που εκδόθηκε την 17 Ιουλίου 1830. Την ίδια χρονιά άνοιξαν την πρώτη βιομηχανία ειδών ένδυσης παράγουν στρατιωτικές στολές για τον γαλλικό Στρατό. Αλλά, το εργοστάσιο κάηκε, ίσως μάλιστα από εργαζόμενους που φοβήθηκαν ότι θα αντικατασταθούν από την μηχανή.
Ένα μοντέλο της μηχανής εκτίθεται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου. Ήταν ξύλινη με μυτερή βελόνα που κατεβαίνει μέσω του υφάσματος, πιάνει το νήμα, ανεβαίνει τραβώντας το νήμα και δημιουργώντας έναν βρόχο, ο οποίος κλειδώνεται από τον επόμενο βρόχο. To 1832, o Γουόλτερ Χαντ εφηύρε την πρώτη αμερικάνικη ραπτομηχανή που έραβε με κομποβελονιά (δύο κλωστές). Η βελόνα της ραπτομηχανής του Hunt, κινούμενη με παλλόμενο βραχίονα και διαπερνώντας το ύφασμα, σχημάτιζε με την κλωστή θηλιά. Έπειτα, μέσα από τη θηλιά περνούσε άλλη κλωστή, τυλιγμένη σε παλινδρομική σαΐτα, με τρόπο τέτοιο ώστε κατά το ανέβασμα της βελόνας οι δυο κλωστές να δένονται σφιχτά σχηματίζοντας κόμπο. Τελικά, ο Χαντ έχασε το ενδιαφέρον του για τις μηχανές, και απλά καταχώρησε την ευρεσιτεχνία του το 1854. Το 1842, ο Τζον Γκρήνοου κατοχύρωσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την πρώτη αμερικάνικη ραπτομηχανή.
Το 1844, παρουσιάστηκε η μηχανή του Άγγλου Τζών Φίσερ, το 1845 του Ελίας Χόουε και το 1851 του Ισαάκ Μέριτ Σίνγκερ, με πιο επιτυχημένη την τελευταία.
Βιομηχανικός ανταγωνισμός
Ο Σίνγκερ είχε δει μία ραπτομηχανή να επισκευάζεται σε ένα κατάστημα της Βοστώνης, και ως μηχανικός σχεδίασε τροποποιήσεις. Εισήγαγε τον κάθετο κινούμενο βελονοφόρο, την οριζόντια κινούμενη σαΐτα, την οριζόντια πλάκα για την τοποθέτηση του υφάσματος, το ποδαράκι στερέωσης του υφάσματος, το σύστημα αυτόματης προώθησης του υφάσματος και τους ρυθμιστές τάσης των κλωστών, με στοιχεία από τις μηχανές των Τιμονιέ, Χάντ και Χόουε. Το 1851 έλαβε το αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η πατήστρα. Ο Χόουε διεκδίκησε και κέρδισε αποζημίωση από τον Σίνγκερ, ο οποίος πλήρωσε $1,15 για κάθε μηχανή που πωλήθηκε άνευ άδειας από τον Χόουε. Κατόπιν συνεργασίας με τον δικηγόρο Έντουαρντ Κλαρκ, εισήγαγαν στην αγορά το σύστημα του διακανονισμού που επιτρέπει στον αγοραστή να πληρώσει το χρηματικό αντίτιμο της ραπτομηχανής σε δόσεις.
Βελονιές
μικρογραφία|O οδηγός κλωστής της ραπτομηχανής Χουσκβάρνα 3600. Η ραπτομηχανή έχει δυνατότητα εφαρμογής διαφορετικών ειδών βελονιάς, απλά γαζιά και διακοσμητικά μοτίβα. Το πρότυπο ISO 4915:1991 περιλαμβάνει περισσότερα από 35 συστήματα ραφής, με 1 έως και 7 κλωστές.
Τα απλά γαζιά διακρίνονται σε: αλυσιδωτή βελονιά, κομποβελονιά, κρυφοβελονιά και όβερλοκ.
Αλυσιδωτή βελονιά
Πρόκειται για τον πρώτο τύπο βελονιάς που εφαρμόστηκε στις πρώιμες ραπτομηχανές, και υστερεί σε δύο σημεία: δεξιά|μικρογραφία|Η βασική αλυσιδωτή βελονιά.
Κομποβελονιά
μικρογραφία|Σχηματισμός κομποβελονιάς με δύο κλωστές και σαίτα όπως στις πρώιμες ραπτομηχανές. μικρογραφία|Κομποβελονιά με περιστρεφόμενη σαίτα όπως εφηύρε ο Άλεν Γουίλσον, και υπάρχει σε πολλές σύγχρονες μηχανές. με-πλαίσιο|Ο σχηματισμός της ραφής με κομποβελονιά. Η κομποβελονιά είναι ραφή με δύο κλωστές, εκ των οποίων η μία έρχεται από την βελόνα και η άλλη από την μπομπίνα.
Όβερλοκ
μικρογραφία|Μία βιομηχανική όβερλοκ μάρκας Ζοτζέ. Η βελονιά όβερλοκ γίνεται με ένα έως τέσσερα νήματα, μία ή δύο βελόνες, και μία ή δύο περιστρεφόμενες σαίτες. Μερικές ραπτομηχανές όβερλοκ κόβουν και τα περιθώρια του υφάσματος μετά το καρύκωμα. Οι οικιακές και βιομηχανικές όβερλοκ χρησιμοποιούνται για την ραφή πλεκτών και ελαστικών υφασμάτων, και για στριφώματα. Συνηθέστερες είναι οι μηχανές με δύο έως 4 κλωστές, και είναι ρυθμιζόμενες για ποικιλία βελονιών. Η όβερλοκ με 5 κλωστές γαζώνει με την "βελονιά ασφαλείας". Μια παρόμοια μηχανή που χρησιμοποιείται για το τέντωμα των υφασμάτων ονομάζεται "ψευδοασφάλεια".
Κρυφοβελονιά
Η κρυφοβελονιά γίνεται με δύο ή περισσότερες βελόνες και μία ή δύο σαίτες.
Ζιγκ-ζαγκ βελονιά
μικρογραφία|Ζιγκ-ζαγκ βελονιά Προτιμάται στα στριφώματα για προστασία από το ξέφτισμα, στα ελαστικά υφάσματα και για προσωρινή σύνδεση δύο υφασμάτων.
Μηχανισμοί οδήγησης
Το πόδι πίεσης και τα δόντια κίνησης κινούν το ύφασμα προς τα εμπρός καθώς ανεβοκατεβαίνει η βελόνα και δημιουργείται η ραφή. Η κλωστή τοποθετείται στον άξονα της κουβαρίστρας ή τον άξονα της μασουρίστρας στο πάνω μέρος της ραπτομηχανής, και περνά από οδηγούς και τον πετεινό προτού καταλήξει στο μάτι της βελόνας.
Ρυθμιστής δοντιών
μικρογραφία|Πόδι πίεσης και δόντια κίνησης. Σε μερικές ραπτομηχανές, ο ρυθμιστής δοντιών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κατεβάσει τα δόντια κίνησης. Σε αυτήν την περίπτωση, ο χρήστης κινεί το ύφασμα χειροκίνητα προς την κατεύθυνση που θέλει να ράψει.
Ρυθμιστής πίεσης ποδιού
Υπάρχει σε κάποιες μηχανές, και χρησιμοποιείται από τον χρήστη για να ρυθμίσει την πίεση που ασκεί το πόδι πίεσης ανάλογα με το πάχος του υφάσματος
Ρυθμιστές γαζιών
Ο επιλογέας είδους βελονιάς βρίσκεται συνήθως στην πλευρά της ραπτομηχανής και χρησιμοποιείται για επιλογή τύπου ραφής: ίσιο, ζιγκ ζαγκ, διακοσμητικό κ.ο.κ. Ο ρυθμιστής μήκους γαζιού για τα ευθεία γαζιά. Ο ρυθμιστής πλάτους γαζιού, για γαζιά που έχουν πλάτος, όπως τα ζιγκ ζαγκ και τα διακοσμητικά.
Πετάλι λειτουργίας
Το ηλεκτροκίνητο πετάλι λειτουργίας επιταχύνει τη λειτουργία της μηχανής, δηλαδή όσο περισσότερη δύναμη ασκείται τόσο γρηγορότερα δουλεύει η μηχανή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικιακές συσκευές Κατηγορία:Ραπτική
Κατάλογος στρατιωτικού εξοπλισμού της Κύπρου
δεξιά|μικρογραφία|FN P90 στα χέρια της [[Εθνική Φρουρά (Κύπρος)|Κυπριακής Εθνικής Φρουράς κατά τη διάρκεια παρέλασης στη Λάρνακα.]] Η Κυπριακή Εθνική Φρουρά είναι συνδυασμένη οπλική δύναμη και αντιπροσωπεύει τις οργανωμένες δυνατότητες γης, αέρος και θαλάσσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο εξοπλισμός συνήθως εισάγεται από άλλες χώρες, δεδομένου ότι η χώρα έχει πολύ περιορισμένη βαριά βιομηχανική και εμπορική βιομηχανική ικανότητα, λόγω του μικρού πληθυσμού και της μάζας γης της (χωρίς τα κατεχόμενα εδάφη). Ο ρόλος της διατήρησης, αναβάθμισης και τροποποίησης του στρατιωτικού εξοπλισμού είναι πρωτίστως καθήκον της Εθνικής Φρουράς Τεχνικό Σώμα, αν και πιο σύνθετες δραστηριότητες βασίζονται στη διαθεσιμότητα των δημοσίων συμβάσεων. Από το 2023 έχει γίνει άρση του εμπάρκου όπλων από τις Η.Π.Α. προς την Κυπριακή Δημοκρατία ξεκλειδώνοντας τη δυνατότητα η Εθνική Φρουρά να εξοπλιστεί με Αμερικανικά όπλα.
Ίδρυμα Αντίλ Σοζ
Το Αντίλ Σοζ, επίσης γνωστό ως Ίδρυμα Αντίλ Σοζ (Адил Соз Фонд, μεταγραφή: Adil Soz Fond) είναι Καζακικός μη κυβερνητικός οργανισμός ο οποίος ασχολείται με την ερεύνηση της διαφθοράς στο καζακστανικό δίκαιο και πολιτική. Αναφερόμενος ως "οργανισμός παρατήρησης των μέσεων ενημέρωσης", είναι η μόνη ΜΚΟ της Κεντρικής Ασίας που ανήκει στην Διεθνή Ανταλλαγή Ελευθερίας της Έκφρασης. Το ίδρυμα υποστηρίζεται από το USAID. Ο κύριος στόχος του είναι "η ίδρυση μιας ανοικτής πολιτικής κοινωνίας στο Καζακστάν και ελεύθερη, αμερόληπτη και προοδευτική δημοσιογραφία." Ο οργανισμός προσπαθεί να προστατεύει τους δημοσιογράφους από τη κυβερνητική παρέμβαση βασισμένη στα πολιτικά δικαιώματα, που προς το παρόν είναι ένα ζήτημα στο Καζακστάν. Το 2008 ανέφερε 122 περιστατικά παρενόχλησης και βίας εναντίον δημοσιογράφων από τον Ιανουάριο έως τον Νοέμβριο του 2008.
Κατάλογος στρατιωτικού εξοπλισμού της Κύπρου
Μικρά Όπλα
μικρογραφία|Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων οπλισμένοι με [[:en:FN_SCAR|FN SCAR-L.]]
Τεθωρακισμένα Οχήματα
μικρογραφία|[[:en:T-80|Τ-80U άρματα μάχης κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 1ης Οκτωβρίου στη Λευκωσία.]] μικρογραφία|Τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) [[:en:Véhicule_de_l'Avant_Blindé|VAB-VCAC της Εθνικής Φρουράς.]]
Αεροσκάφη
μικρογραφία|Επιθετικό Ελικόπτερο [[:en:Mil_Mi-24|Mil Mi-35P της Διοίκησης Αεροπορίας.]] μικρογραφία|Αντι-αρματικό ελικόπτερο [[:en:Aérospatiale_Gazelle|Aérospatiale Gazelle της Εθνικής Φρουράς.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου __ΜΕΠΠ__
Βίνιτσα
Η Βίννιτσα ή Βίννιτσια (ουκρ: Ві́нниця, ρωσ: Ви́нница, πολων: Winnica, γερμ. Winniza, ρουμ.Vinnița) είναι πόλη στην δυτικό-κεντρική Ουκρανία. Είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Βίνιτσας και η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής. Στην τελευταία απογραφή, η πόλη αριθμούσε 372.484 κάτοικους το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Δισκογραφία των Raining Pleasure
Οι Raining Pleasure ήταν ελληνικό συγκρότημα ποπ/εναλλακτικής ροκ μουσικής από την Πάτρα. Κυκλοφόρησαν 7 άλμπουμ από το 1996 έως το 2009, καθώς και κάποια singles και EPs, ενώ η πρώτη τους δισκογραφική εμφάνιση έγινε με τη συμμετιοχή τους στη συλλογή "Δυτική Ακτή '96" του ελληνικού μουσικού περιοδικού Ποπ+Ροκ.
== Δισκογραφία ==
CD, 1996, Lazy Dog Records
1. Talking To A Poet
2. Deep Blue
3. Romance
4. Kill Myself In Joy
5. For Me For You For Noone
6. Waiting For The Bell To Ring
7. Sun And The Moon
8. Venus In An Ambulance
9. Boom!
11. Billy's Hard Laid
12. 2U
13. Bijoux
14. Vain
15. Open Window
CD, 1998, Lazy Dog Records
1. Polly
2. Julie's Birthday
3. The Last Waltz
4. Improving
5. Is That Yoo?
6. Breathe In - Breathe Out
7. Rainsong 55
10. Six Days And Six Nights
CD EP, 2001, Minos-EMI
1. Capricorn
2. Femme Fatale
3. Free!
CD, 2001, Minos-EMI
1. Overture
2. Fake
3. Only through you
4. Capricorn
5. Song of the wolf
6. The approaching of the hour
7. Ride-a-loop
8. Free!
9. I won't hurt you
10. Another song
11. All this beauty
12. Sacrifice
CD single, 2003, Minos-EMI
1. The World (May God Forgive Me), Or The End Of Kindness
2. Identical Twins
CD, 2003, Minos-EMI
1. Swinging Troubles
2. Love Me, Love Me, Love Me
3. A Ring (Forwards + Backwards)
4. Kastor Bossa
5. Identical Twins
6. The World (May God Forgive Me), Or The End Of Kindness
7. The Freak
8. Arbie Reynolds
10. Luv 90
11. No One's Gonna Love Your Troubles
Reflections
Music by Manos Hadjidakis
CD / LP, 2005, Minos-EMI / Blue Note
1. Orpheus
2. The Day
3. Love her
4. Dance of the dogs (instr.)
5. Kemal
6. Dedication
8. Street song
9. Bitter way
10. Noble dame (feat. Elly Paspala)
CD, 2007, Minos-EMI / Celesta Records
1. Breathe in - Breathe out
2. You are not young anymore
3. Flamenko
4. Stains on the wall
5. God is pregnant
6. Who's gonna tell Juliet?
8. Love was just a girl
9. Game over
10. Stay
11. Our father
12. Rainbow
CD, 2009, Minos-EMI
CD 1
1. Nostalgia
4. God is pregnant
5. Stains on the wall
6. Capricorn
7. Another song
9. Is that yoo?
10. Who's gonna tell Juliet?
11. Identical twins
12. Rainbow
13. 2U
CD 2
1. Kemal
2. Noble dame
3. Rainsong
4. Breathe in breathe out
5. Kastor Bossa
6. Luv 90
7. Free!
8. Fake
9. Love was just a girl
10. Sacrifice
11. No one's gonna love your troubles
Πηγές
Discogs Βικιπαίδεια
MacTutor History of Mathematics archive
Το MacTutor History of Mathematics archive είναι ιστότοπος που διατηρούν ο John J. O'Connor και ο Edmund F. Robertson και φιλοξενείται από το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους στη Σκωτία. Περιέχει λεπτομερείς βιογραφίες πολλών ιστορικών και σύγχρονων μαθηματικών, καθώς και πληροφορίες για γνωστές καμπύλες και διάφορα θέματα ιστορίας των μαθηματικών.
Το History of Mathematics archive αποτέλεσε εξέλιξη του Mathematical MacTutor system, μια βάση δεδομένων σε HyperCard των ιδίων, το οποίο είχε λάβει το βραβείο Ευρωπαϊκού Ακαδημαϊκού Λογισμικού το 1994. Την ίδια χρονιά ίδρυσαν τον ιστότοπό τους. Το 2015, το αρχείο είχε βιογραφίες για πάνω από 2800 μαθηματικούς και επιστήμονες.
Το 2015, ο O'Conner και ο Robertson έλαβαν από την Μαθηματική Εταιρία του Λονδίνου για το έργο τους, το Βραβείο Hirst. Η μνεία για το Βραβείο Hirst ονομάζει το αρχείο ως «τον πλέον χρησιμοποιούμενο και πλέον σημαντικό διαδικτυακό πόρο για την ιστορία των μαθηματικών».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστοριογραφία των μαθηματικών
Ερριέττα Αικατερίνη του Νάσσαου
Η Ερριέττα Αικατερίνη (γερμ. Henriette Catherine von Nassau, 10 Φεβρουαρίου 1637 - 3 Νοεμβρίου 1708) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη Αλβέρτου Α΄ του Ζολμς-Μπράουνφελς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1659 τον Ιωάννη Γεώργιο Β΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
174 Φαίδρα
Η Φαίδρα (Phaedra) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,48. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομα από την τραγική σύζυγο του Θησέα στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση «διάμετρος» της Φαίδρας εκτιμάται σε 69,24 χλμ., παρότι με βάση την καμπύλη φωτός της το σχήμα της πρέπει να είναι πολύ ακανόνιστο ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,149. Η Φαίδρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 45 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φαιδρα
Sputnik V (εμβόλιο)
Το εμβόλιο Sputnik V (ρωσ. Спутник V) έχει ως σκοπό να προσδώσει επίκτητη ανοσία κατά του κορωνοϊού SARS-CoV-2 που προκαλεί την ασθένεια COVID-19. Το εμβόλιο αυτό έχει αναπτυχθεί στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Γκαμαλέγια και έχει καταχωρηθεί στις 11 Αυγούστου 2020 στο ρωσικό Υπουργείο Υγείας ως Gam-COVID-Vac (ρωσ. Гам-КОВИД-Вак). Στις 2 Φεβρουαρίου 2021, δημοσιεύθηκε η ενδιάμεση ανάλυση της κλινικής μελέτης φάσης ΙΙΙ του εμβολίου στο ιατρικό περιοδικό The Lancet, υποδεικνύοντας 91.6% αποτελεσματικότητα και χωρίς να προκαλεί ασυνήθιστες παρενέργειες.
Το Gam-COVID-Vac εγκρίθηκε αρχικά για διανομή στη Ρωσία με βάση τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης Φάσης I-II που δημοσιεύθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020. Η διανομή του εμβολίου σε μαζική κλίμακα υπό έκτακτες συνθήκες (emergency use authorization) ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2020 σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας, της Αργεντινής, της Λευκορωσίας, της Ουγγαρίας, της Σερβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 2021, συνολικά 71 χώρες έχουν χορηγήσει άδεια χρήσης του Sputnik V, ενώ 1.2 δις δόσεις του εμβολίου παραγγέλθηκαν από διάφορες χώρες του κόσμου.
Τεχνολογία
μικρογραφία|200x200εσ|Δίχρωμη κωδικοποίηση του εμβολίου Sputnik V. Το φιαλίδιο με το μπλε καπάκι περιέχει διάλυμα με τον αδενοϊό Ad26 και χορηγείται πρώτο. Το φιαλίδιο με το κόκκινο καπάκι περιέχει τον αδενοϊό Ad5 και χορηγείται μετά από 21 μέρες. μικρογραφία|Αδενοϊός, το γονιδίωμα του οποίου έχει τροποποιηθεί για να μην μπορεί να αναπαραχθεί (με μπλε). Ταυτόχρονα, έχει προστεθεί γονίδιο υπεύθυνο για την κωδικοποίηση της πρωτεΐνης - ακίδας του SARS-CoV-2 (με κόκκινο). Το εμβόλιο Sputnik V είναι ένα εμβόλιο ιικών φορέων. Για την παρασκευή του χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικοί αδενοϊοί κοινού κρυολογήματος, ένας που ονομάζεται Ad26 και ένας άλλος που ονομάζεται Ad5. Στους φορείς αυτούς αφαιρέθηκαν τμήματα του γενετικού τους υλικού για να μην μπορούν να αναπαραχθούν και προστέθηκε τμήμα γενετικού υλικού (σ.σ. γονίδιο) του κορωνοϊού υπεύθυνου για την κωδικοποίηση της πρωτεΐνης - ακίδας του.
Το εμβόλιο αυτό έρχεται έπειτα από δεκαετίες έρευνας πάνω σε τεχνολογίες όπου χρησιμοποιούνται αδενοϊοί. Το πρώτο εμβόλιο αυτού του είδους εγκρίθηκε για γενική χρήση το 2020. Το εμβόλιο αυτό είχε να κάνει με την αντιμετώπιση του ιού Έμπολα και κατασκευάστηκε από την εταιρεία Johnson & Johnson. H ίδια ακριβώς τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή εμβολίου κατά της COVID-19, τόσο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου χρησιμοποιήθηκε αδενοϊός Ad5 ο οποίος συναντάται στους χιμπατζήδες, όσο και από την Johnson & Johnson, όπου χρησιμοποιήθηκε αδενοϊός Ad26.
Η λειτουργία του εμβολίου είναι απλή. Μετά τον εμβολιασμό, ο αδενοϊός εισχωρεί μέσα στο κύτταρο. Εκεί, κατευθύνεται προς τον πυρήνα του κυττάρου και προσκολλάται στην πυρηνική μεμβράνη για να προωθήσει το γενετικό του υλικό μέσα στον πυρήνα. Το γενετικό του υλικό δεν μπορεί να αντιγραφεί, αλλά το γονίδιο του κορωνοϊού, το οποίο είναι ενσωματωμένο στο γενετικό του υλικό μεταγράφεται σε mRNA. Το mRNA με τη σειρά του εξέρχεται από τον πυρήνα και κατευθύνεται στα ριβοσώματα, όπου γίνεται η μετάφρασή του και η σύνθεση της πρωτεΐνης - ακίδας του κορωνοϊού. Κάποιες από τις πρωτεΐνες που συντίθενται, ταυτόχρονα διασπώνται σε κομμάτια από το κύτταρο. Οι πρωτεΐνες - ακίδες που έχουν παραχθεί, αλλά και τα κομμάτια των πρωτεϊνών μπορούν να αναγνωριστούν από το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Αυτό οδηγεί στην παραγωγή Β και Τ λεμφοκυττάρων, όπως επίσης Β και Τ κυττάρων μνήμης.
Kάποιοι ερευνητές εκφράζουν την ανησυχία ότι μετά τη χορήγηση της πρώτης δόσης του εμβολίου, το ανοσοποιητικό μας σύστημα θα μπορούσε να παράγει αντισώματα κατά του αδενοϊού. Ως αποτελέσμα, στη δεύτερη δόση του εμβολίου, ο αδενοϊός θα μπορούσε να αναγνωριστεί και να αδρανοποιηθεί πριν προλάβει να επαναλάβει την παραπάνω διαδικασία. Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, οι επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου Gamaleya αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν στη δεύτερη δόση έναν διαφορετικό αδενοϊό. Με αυτό τον τρόπο, πέτυχαν η αποτελεσματικότητα του εμβολίου να είναι 91.6%, την ίδια στιγμή που το εμβόλιο της Οξφόρδης έχει αποτελεσματικότητα 70.4%, και το εμβόλιο μιας δόσης της Johnson & Johnson 66%. Τέλος, ένας αδενοϊός έχει πολύ πιο ισχυρή δομή σε αντίθεση με ένα mRNA, το οποίο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Γι' αυτό το λόγο τα εμβόλια ιικών φορέων μπορούν να αποθηκευτούν σε θερμοκρασία ψυγείου, ενώ τα RNA εμβόλια χρειάζονται πολύ χαμηλότερες θερμοκρασίες αποθήκευσης, της τάξης των -70oC.
Φάσεις Ι-ΙΙ
μικρογραφία|Ανοσία μετά τον 1ο και τον 2ο εμβολιασμό, το καθένα με διάστημα εμπιστοσύνης 95%, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο The Lancet Η δοκιμή ασφάλειας κλινικής μελέτης Φάσης Ι (Phase I safety trial) ξεκίνησε στις 18 Ιουνίου 2020. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, δημοσιεύθηκαν επιστημονικά δεδομένα κλινικής μελέτης Φάσης Ι-ΙΙ στο περιοδικό The Lancet, όπου αναφέρθηκαν τα προκαταρκτικά στοιχεία ασφάλειας και ανοσοαπόκρισης του εμβολίου. Πιο συγκεκριμένα, και τα δύο σκευάσματα του εμβολίου παρήγαγαν ισχυρή ανοσοαπόκριση σε όλα τα εμβολιασμένα άτομα, με την ανοσοαπόκριση ατόμων (κυτταρική και χυμική) στο εμβόλιο σε κατεψυγμένη μορφή να είναι ελαφρώς ισχυρότερη από την ανοσοαπόκριση στο εμβόλιο σε λυοφιλιωμένη μορφή. Η λυοφιλιωμένη μορφή, όμως, θεωρείται πιο σταθερή και μπορεί να αποθηκευτεί και να μεταφερθεί στους 2 έως 8 ° C. Κανένας συμμετέχων δεν παρουσίασε σοβαρές παρενέργειες.
Φάση ΙΙΙ
Η κλινική μελέτη Φάσης ΙΙΙ του εμβολίου είναι μια τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη δοκιμή, η οποία διεξάγεται σε πολλαπλά κέντρα όπου συμμετέχουν 40.000 εθελοντές, και έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει μέχρι τον Μάϊο 2021. Στις 2 Φεβρουαρίου 2021 δημοσιεύθηκε η ενδιάμεση ανάλυση της φάσης αυτής, η οποία διεξήχθη στη Μόσχα με περίπου 20.000 εθελοντές. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν 91.6% (95% CI 85.6–95.2) αποτελεσματικότητα μετά τον δεύτερο εμβολιασμό, και χωρίς να έχουν καταγραφεί ασυνήθιστες παρενέργειες. Η δοκιμή ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, όπου χρησιμοποιήθηκε η κατεψυγμένη μορφή του εμβολίου, και τα δεδομένα αναλύθηκαν μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 2020. Η ομάδα εθελοντών άνω των 60 ετών (ο μεγαλύτερος συμμετέχων ήταν 87 ετών) έδειξε υψηλή αποτελεσματικότητα (91,8%), του ίδιου επιπέδου με τις μικρότερες ηλικίες. Ο μικρότερος συμμετέχων ήταν 18 ετών, ενώ αποκλείστηκαν από την έρευνα άτομα όπως οι εγκυμονούσες, οι θηλάζουσες, όσοι έχουν φυματίωση, βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή, παρουσιάζουν αλλεργικές αντιδράσεις σε φάρμακα ή έκδοχά τους, άτομα που υποφέρουν από σοβαρή αναιμία κ.α.
Σύνθεση
Το εμβόλιο αποτελείται από δύο μέρη. Το ενεργό μέρος περιέχει τροποποιημένο αδενοϊό με ανασυνδυασμένο DNA (Ad26 για την πρώτη δόση και Ad5 για τη δεύτερη) με ενσωματωμένο γονίδιο στο γενετικό του υλικό για την έκφραση της πρωτεΐνης - ακίδας του κορωνοϊού.
Τα υπόλοιπα συστατικά (έκδοχα) είναι ίδια, και για τις δύο δόσεις, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά και περιλαμβάνουν:
Διανομή στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει συνάψει συμφωνίες με μεμονωμένους παραγωγούς εμβολίων εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών για τον εμβολιασμό των Ευρωπαϊων πολιτών. Προς το παρόν, έχουν συναφθεί συμφωνίες με έξι φαρμακευτικές εταιρείες, ενώ με άλλες δύο οι συζητήσεις βρίσκονται σε διερευνητικό επίπεδο. Όσες εταιρείες θέλουν να διανείμουν εμβόλια στις χώρες της ΕΕ εκτός του πλαισίου αυτού, θα πρέπει να υποβάλλουν ξεχωριστή αίτηση για εξέταση του εμβολίου στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ), για να ακολουθήσει η έγκρισή του από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Στις 4 Μαρτίου ξεκίνησε η κυλιόμενη αξιολόγηση (rolling review) του εμβολίου Gam-COVID-Vac (Sputnik V) του Γκαμαλέγια. H αίτηση υποβλήθηκε από την εταιρεία R-Pharm Germany GmbH. Μετά το στάδιο αυτό ακολουθεί η αίτηση για την υπό όρους άδεια κυκλοφορίας (conditional marketing authorisation) του εμβολίου στην ΕΕ. Η αδειοδότηση του εμβολίου εξετάζεται να γίνει με τη βοήθεια του γερμανικού ινστιτούτου Πάουλ Έρλιχ, το οποίο ενεργεί ως ανεξάρτητη αρχή αδειοδότησης. Η ρωσική πλευρά πρότεινε να διαθέσει όλα τα επιστημονικά δεδομένα μαζί με δοκιμαστικές παρτίδες του εμβολίου, έτσι ώστε οι ενδιαφερόμενοι συνεργάτες να μπορούν να προβούν σε πλήρη και ανεξάρτητη ανάλυση τόσο των φαρμακολογικών χαρακτηριστικών του όσο και άλλων οικονομικών και υλικοτεχνικών παραγόντων.
Κατσάκοι
μικρογραφία|[[Κοσοβάροι Αλβανοί επαναστάτες ελέγχουν ένα δρόμο στο Κοσσυφοπέδιο, δεκαετία του 1920]] Οι Κατσάκοι (kaçak, качаци / kačaci) είναι όρος που χρησιμοποιείται για τους αλβανούς ληστές που δραστηριοποιούνταν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα στη βόρεια Αλβανία, το Μαυροβούνιο, το Κοσσυφοπέδιο και τη Βόρεια Μακεδονία και αργότερα ως όρος για τις πολιτοφυλακές αλβανικών επαναστατικών οργανώσεων κατά του βασιλείου της Σερβίας (1910-18), του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (1918-24), που ονομάζονταν "κίνημα κατσάκ".
Κίνημα των Κατσάκων, 1920–24
Η Επιτροπή για την Εθνική Άμυνα του Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Komiteti për Mbrojten Kombëtare së Kosovës) δημιουργήθηκε στα Σκόδρα, υπό τον Χασάν Πρίστινα το 1918. Η επιτροπή υποστήριξε οργανωτικά και οικονομικά τους κατσάκους σε κατοικημένες από Αλβανούς περιοχές της Γιουγκοσλαβίας, στο Κοσσυφοπέδιο και στα Σκόπια (πρώην Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου). Οι Κατσάκοι δραστηριοποιούνταν επίσης γύρω από την Οχρίδα και τη Μπίτολα. Στις 6 Μαΐου 1919, η Επιτροπή ζήτησε γενική εξέγερση στο Κοσσυφοπέδιο και άλλες περιοχές που κατοικούνταν από Αλβανούς στη Γιουγκοσλαβία. Οι Κατσάκοι ήταν δημοφιλείς μεταξύ των Αλβανών και η τοπική στήριξή τους αυξήθηκε στη δεκαετία του 1920, όταν ο Χασάν Πρίστινα έγινε μέλος του αλβανικού κοινοβουλίου, ο Χότζε Καντρίου έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Μπαϊράμ Τζούρρι έγινε Υπουργός Πολέμου (1921). Και οι τρεις ήταν Κοσοβάροι Αλβανοί. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου υπό τον Αζέμ Γκαλίτσα ξεκίνησαν έναν ένοπλο αγώνα, γνωστό και ως "κίνημα Κατσάκ", μια επανάσταση μεγάλης κλίμακας στη Ντρένιτσα όπου ενεπλάκησαν περίπου 10.000 άτομα υπό τον Γκαλίτσα. Η εξέγερση καταπνίχθηκε από τον γιουγκοσλαβικό στρατό. Ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ του Γιουγκοσλαβικού στρατού και των Κατσάκων πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1920 και 1921, 1923, με μια αναβίωση το 1924. Ένα από τα επιτεύγματα ήταν η δημιουργία της "ουδέτερης ζώνης" γύρω από το Γιουνίκ, η οποία θα χρησίμευε για να διακινδυνεύσει τα σύνορα και να παράσχει πυρομαχικά και άλλη υλικοτεχνική υποστήριξη για τους κατσάκους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αλβανίας Κατηγορία:Αλβανικός εθνικισμός Κατηγορία:Αλβανική απόσχιση Κατηγορία:Ιστορία του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Εξεγερθέντες Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία
Γουάλας Μπίρι
Ο Γουάλας Μπίρι (Wallace Fitzgerald Beery, 1 Απριλίου 1885 - 15 Απριλίου 1949) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1931 Ο Πρωταθλητής (The Champ). Ο ηθοποιός υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους του αμερικανικού κινηματογράφου κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και η εικόνα του ερχόταν σε αντίθεση με το πρότυπο του σαγηνευτικού και κομψού γόη που προωθούνταν εκείνη την περίοδο. ξεκίνησε την πορεία του στην έβδομη τέχνη πρωταγωνιστώντας σε βωβές ταινίες και πέρασε με επιτυχία στον ομιλούντα κινηματογράφο. Οι σημαντικότερες ταινίες στις οποίες έλαβε μέρος είναι οι: Στα Κάτεργα (The Big House, 1930), Μιν και Μπιλ (Min and Bill, 1930), Γκραντ Οτέλ (Grand Hotel, 1932), Το Βράδυ στις Οκτώ (Dinner at Eight, 1933) και Βίβα Βίλλα (Viva Villa, 1934). Ο Μπίρι εμφανίστηκε σε περίπου 250 ταινίες στην καριέρα του. Υπήρξε αδελφός του Νόα Μπίρι του πρεσβύτερου και θείος του Νόα Μπίρι του νεώτερου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νίκολα Γκρούεφσκι
Ο Νίκολα Γκρούεφσκι,, 31 Αυγούστου 1970-) είναι Σλαβομακεδόνας πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας από το 2006 έως το 2016 και φυγάς.
Τον Μάιο του 2018 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με κατηγορίες διαφθοράς. Τον Νοέμβριο του 2018 διατάχθηκε να εκτίσει την ποινή του, αλλά δεν έκανε check-in με τις αρχές και αντ' αυτού διέφυγε στην Ουγγαρία, όπου ζήτησε και του χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο.
Οικογένεια και πρώτα χρόνια
Ο Νίκολα Γκρούεφσκι γεννήθηκε 1970, ενώ ο πατέρας του είχε γεννηθεί στο χωριό Αχλάδα της Φλώρινας. Ο παππούς του, Νικόλαος Γρούιος (1911 - 1940), πολέμησε ως στρατιώτης του Ελληνικού Στρατού κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, πληγώθηκε στη μάχη και πέθανε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Φλώρινας στις 19 Νοεμβρίου 1940 και το όνομά του είναι χαραγμένο στο ηρώο της Αχλάδας, μαζί με τους χωριανούς που σκοτώθηκαν στους Βαλκανικούς Πολέμους, στη μικρασιατική εκστρατεία και το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο η οικογένεια του πατέρα του Γκρούεφσκι, όπως χιλιάδες άλλοι Σλαβομακεδόνες, κατέφυγε από την ελληνική στη γιουγκοσλαβική Μακεδονία.
Οι γονείς του χώρισαν και ο Γκρούεφσκι μεγάλωσε με τη μητέρα του, που εργαζόταν ως νοσηλεύτρια. Κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ο θείος του, Γιόρνταν Μιγιάλκοφ, ήταν υπουργός εσωτερικών της κυβέρνησης που οδήγησε τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας στην ανεξαρτησία. Ο Γκρούεφσκι σπούδασε οικονομικά και ξεκίνησε να εργάζεται στο χρηματοοικονομικό τομέα, ως ο πρώτος χρηματιστής του χρηματιστηρίου των Σκοπίων. Το 1996 εισήλθε στην πολιτική εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος των Σκοπίων και το 1997 έγινε γνωστός ως οικονομολόγος γράφοντας για οικονομικά ζητήματα. Την επόμενη χρονιά διορίστηκε υπουργός εμπορίου και το 1999 υπουργός οικονομικών.
Οικονομική πολιτική
Στην κυβέρνηση του Λιούμπτσο Γκεοργκιέβσκι (Ljubco Georgievski) ήταν υπουργός Οικονομικών, μέχρι το 2002. Ανάμεσα στα επιτεύγματά του όταν ήταν υπουργός καταγράφεται και η ιδιωτικοποίηση της "Fenimak", ενώ προέβη και σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Επίσης, εισήγαγε τον ΦΠΑ (18%) και υποχρέωσε τις επιχειρήσεις να εκδίδουν νόμιμες λιανικές αποδείξεις.
Πρωθυπουργός
Τον Ιούνιο του 2007 έλαβε μέρος σε συνάντηση κορυφής στα Τίρανα μαζί με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και τους πρωθυπουργούς της Αλβανίας και της Κροατίας.
Στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2008 κατάφερε να επικρατήσει άνετα και το κόμμα του κατέλαβε πάνω από τις μισές έδρες του κοινοβουλίου, η εκλογική διαδικασία όμως σκιάστηκε από βία και νοθεία κυρίως λόγω έριδας μεταξύ των αλβανικών κομμάτων της Βόρειας Μακεδονίας.
Η νέα κυβέρνηση εγκρίθηκε στις 26 Ιουλίου του 2008, με 78 υπέρ επί συνόλου 120 βουλευτών στη Βουλή της χώρας
Στις 17 Απριλίου 2014 το κυβερνών κόμμα VMRO-DPMNE του Γκρούεφσκι κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές και ο ίδιος έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Η νέα κυβέρνηση εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο στις 19 Ιουνίου 2014 με 77 ψήφους υπέρ και 6 κατά. Οι βουλευτές του σλαβικού συνασπισμού της αντιπολίτευσης δεν αναγνώρισαν το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και την κυβέρνηση.
Παραίτηση
Στις 4 Ιανουαρίου του 2016 ανακοίνωσε την παραίτηση του από την πρωθυπουργία λόγω των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων και τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης έτσι ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές. Προσωρινός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Εμίλ Ντιμιτρίεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κήτων ο Λοκρός
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Κήτων ο Λοκρός (5ος αιώνας π.Χ.) ή Κήπων ή Κητίδας, ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τους Οπούντιους Λοκρούς της Μεγάλης Ελλάδας, ο οποίος υπήρξε νικητής στο αγώνισμα του πεντάθλου κατά τους 83ους (448 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η αναφορά σε αυτόν διασώζεται στους παπύρους της Οξυρρύγχου όπου διευκρινίζεται πως κατάγεται από τους Λοκρούς της Ιταλίας και όχι αυτούς της Φθιώτιδας, ενώ και η μορφή του ονόματος που παρατίθεται (Κήπων) το επιβεβαιώνει έμμεσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του πεντάθλου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Οπούντιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Στέμμα της Καστίλης
Το Στέμμα της Καστίλης, ως ιστορική οντότητα, θεωρείται πως ιδρύθηκε το 1230 με την τρίτη και οριστική ένωση των μοναρχών των βασιλείων της Καστίλης και του Τολέδο αφενός, και των βασιλείων της Λεόν και της Γαλικίας αφ'ετέρου, και με την ένωση των Κοινοβουλίων τους μερικές δεκαετίες αργότερα. Το 1217, ο Φερδινάνδος Γ΄ στέφθηκε βασιλιάς της Καστίλης και του Τολέδο και 14 χρόνα μετά, αφότου ικανοποίησε οικονομικά τις νόμιμες κληρονόμους τού Λεόν, Σάντσα και Ντούλθε, ενσωμάτωσε και το ομώνυμο βασίλειο στους τίτλους του. Έκτοτε τα δύο βασίλεια κυβερνήθηκαν από τον ίδιο μονάρχη.
Δύο βασίλεια: Λεόν και Καστίλη
Το Βασίλειο τού Λεόν προέκυψε το 910 όταν ο Γκαρθία Α΄ των Αστουριών μετέφερε την πρωτεύουσά του από το Οβιέδο στη Λεόν. Αντίθετα, το Βασίλειο της Καστίλης εμφανίστηκε αρχικά ως μια κομητεία του Βασιλείου τού Λεόν που από το δεύτερο ήμισυ του 10ου αιώνα ως το πρώτο του 11ου αιώνα πέρασε στιγμές κατά τις οποίες ελεγχόταν και από το Βασίλειο της Παμπλόνα. Εν τέλει, τον 11ο αιώνα έγινε ένα βασίλειο με τα δικά του δικαιώματα.
Μέχρι την οριστική ένωση των δύο βασιλείων το 1231, η Καστίλη είχε βρεθεί δύο φορές κάτω από τον ίδιο μονάρχη με τη Λεόν:
Ο Φερδινάνδος Γ΄ έλαβε το Βασίλειο της Καστίλης από τη μητέρα του Βερεγγάρια της Καστίλης το 1217, και το Βασίλειο τού Λεόν από τον πατέρα του (Αλφόνσο Θ΄ τού Λεόν) το 1231. Από τότε και μετά τα δύο βασίλεια ενώθηκαν υπό το όνομα "Βασίλειο τού Λεόν και της Καστίλης", ή απλά "Στέμμα της Καστίλης". Ο Φερδινάνδος Γ' αργότερα κατέκτησε την Κοιλάδα του Γουαδαλκιβίρ, ενώ ο γιος του Αλφόνσος Ι΄ κατέκτησε το Βασίλειο της Μούρθια από τον Αλ-Ανταλούς, επεκτείνοντας περισσότερο την περιοχή του Στέμματος της Καστίλης. Με δεδομένο αυτό, οι βασιλείς του Στέμματος της Καστίλης παραδοσιακά αυτοαποκαλούνταν «Βασιλιάς της Καστίλης, τού Λεόν, του Τολέδο, της Γαλικίας, της Μούρθια, της Χαέν, της Κόρδοβας, της Σεβίλλης, και Κύριος της Βισκαΐας και της Μολίνα», μεταξύ άλλων κτήσεων που προστέθηκαν αργότερα. Ο κληρονόμος στο θρόνο τιτλοφορείται Πρίγκιπας των Αστουρίων από τον 14ο αιώνα.