cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρκεστάν
Ιστορία
Ο Τζένγκις Χαν έδωσε την επικράτεια στο γιο του, Τσαγκατάι Χαν, και η περιοχή έγινε το Χανάτο Τσαγκατάι. Ο Ταμερλάνος κατέλαβε το δυτικό τμήμα του Τουκεστάν το 1369 και η περιοχή έγινε μέρος της αυτοκρατορίας των Τιμουριδών. Το ανατολικό τμήμα του Τουρκεστάν αποκαλούνταν επίσης Μογκουλιστάν και συνέχισε να κυβερνάται από απόγονους του Τζένγκις Χαν.
Γενικά στοιχεία
μικρογραφία| Σημαία του Τουρκεστάν Γνωστό ως Τουράν στους Πέρσες, το δυτικό Τουρκεστάν είναι επίσης γνωστό ιστορικά ως Σογδιανή, Ma wara'u'n-nahr (από τους Άραβες κατακτητές), και Υπερωξιανή από ταξιδιώτες της Δύσης. Οι δυο τελευταίες ονομασίες αναφέρονται στη θέση του πέρα από τον ποταμό Ώξο όταν προσεγγίζεται από το νότο, τονίζοντας τη μακρόχρονη σχέση του Τουρκεστάν με το Ιράν, τις Περσικές Αυτοκρατορίες και τα Χαλιφάτα των Ομεϋαδών και των Αββασιδών.
Ογούζοι Τούρκοι (επίσης γνωστοί ως Τουρκμένοι/Τουρκομάνοι), Ουζμπέκοι, Καζάκοι, Χάζαροι, Κιργίζιοι, Χαζάρα και Ουιγούροι είναι μερικοί από τους κατοίκους τουρκικών φύλων της περιοχής, οι οποίοι έχουν εξαπλωθεί περαιτέρω στην Ευρασία, σχηματίζοντας τουρκικά έθνη, όπως η Τουρκία, και υποεθνικές περιοχές όπως το Ταταρστάν στη Ρωσία και η Κριμαία στην Ουκρανία. Τα Τατζίκ και οι Ρώσοι σχηματίζουν σημαντικές μη τουρκικές μειονότητες.
Υποδιαιρείται σε Αφγανικό Τουρκεστάν και Ρωσικό Τουρκεστάν στη Δύση και Σιντσιάνγκ στην Ανατολή.
Κινεζική επιρροή
Μια περίληψη κλασικών πηγών, κυρίως του Πλίνιου και του Πτολεμαίου, για τη Σηρική Γη, την ελληνική και ρωμαϊκή ονομασία της Κίνας, αναφέρει τα ακόλουθα:
Στο περσικό έπος Σαχναμέ, η Κίνα και το Τουρκεστάν θεωρούνται το ίδιο πράγμα και ο Χαν του Τουρκεστάν ονομάζεται Χαν του Τσιν.
Το λυχνάρι του Αλαντίν, ένα αραβικό ισλαμικό παραμύθι, που λαμβάνει χώρα στην Κίνα, μπορεί να αναφέρεται στο Τουρκεστάν.
Οι κινεζικές παραδόσεις Λιάο και η προσκόλληση βοήθησαν τους Καρά Κιτάι να αποφύγουν τον εξισλαμισμό. Χρησιμοποίησαν κινεζικά και κεντροασιατικά χαρακτηριστικά στο διοικητικό τους σύστημα.
Αν και στα σύγχρονα ουρντού, "τσιν" σημαίνει Κίνα, ο όρος "τσιν" αναφερόταν στην Κεντρική Ασία κατά την εποχή του Μοχάμεντ Ικμπάλ, γι' αυτό κι έγραψε "η "Τσιν είναι δική μας" (αναφερόμενος στους μουσουλμάνους) στο τραγούδι του Tarana-e-Milli.
Στην Κεντρική Ασία, οι Ουιγούροι θεωρούσαν την κινεζική γραφή ότι είχε μεγάλο κύρος, οπότε, όταν ανέπτυξαν το παλαιό ουιγουρικό αλφάβητο, με βάση τη συριακή γραφή, σκόπιμα το μετέτρεψαν σε κάθετο όπως η κινεζική γραφή.
Η τελευταία μεγάλη νίκη των Αράβων στην Κεντρική Ασία συνέβη στη Μάχη του Ταλάς (751). Η Θιβετιανή Αυτοκρατορία ήταν σύμμαχοι με τους Άραβες κατά τη διάρκεια της μάχης. Επειδή οι Άραβες δεν προχώρησαν καθόλου στη Σιντσιάνγκ, η μάχη δεν είχε καμία στρατηγική σημασία και απλά η εξέγερση του Αν Λουσάν κατέληξε να διώξει τους Κινέζους Τανγκ από την Κεντρική Ασία. Παρά την μεταστροφή κάποιων Καρλούκων Τούρκων μετά τη μάχη του Ταλάς, η πλειοψηφία τους δεν εξισλαμίστηκε μέχρι και τα μέσα του 10ου αιώνα, όταν ίδρυσαν το Χανάτο των Καραχανιδών.
Η ισλαμική κυριαρχία στην Υπερωξιανή εξασφαλίστηκε στη Μάχη του Τάλα. Οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να περιμένουν δυόμισι αιώνες πριν από την επανάκτησή της, όταν οι Καραχανίδες ανακατέλαβαν την πόλη Μπουχάρα το 999. Άλλη άποψη είναι ότι η παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του δυτικού τουρκικού χαγανάτου έληξε την κινεζική κυριαρχία στην Κεντρική Ασία, αφού η καταστροφή του Δυτικού Χαγανάτου αφαίρεσε από τους μουσουλμάνους το μεγαλύτερο αντίπαλό τους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές Κατηγορία:Διαιρεμένες περιοχές Κατηγορία:Γεωγραφία της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Σιντσιάνγκ Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Βονγκρόβιετς
Το Βονγκρόβιετς (πολωνικά: Wągrowiec, Wongrowitz) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Βονγκρόβιετς, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας., Βρίσκεται 50 χιλιόμετρα τόσο από το Πόζναν όσο και από το Μπίντγκοστς. Ο πληθυσμός του είναι 25.525 κάτοικοι (2020). Από τον 18ο αιώνα ήταν έδρα πόβιατ. Η πόλη βρίσκεται στο κέντρο της εθνογραφικής και ιστορικής περιοχής Παουούκι στη Μείζων Πολωνία και στην περιοχή λιμνών Χόντζιες (Pojezierze chodzieskie ), στον ποταμό Βέουνα και στους παραποτάμους του, Νιέλμπα και Στρούγκα, καθώς και στις όχθες της λίμνης Ντούρουφ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθική-Αναγεννησιακή Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου]] Η πόλη ιδρύθηκε ως ένα μικρό χωριό που ονομαζόταν Προστίνια (Prostynie) από τους Κιστερκιανούς μοναχούς από το μοναστήρι στο Γουέκνο το 1319. Το 1381, το όνομα του Βονγκρόβιετς αναφέρεται για πρώτη φορά σε σχέση με το μέρος. Εκείνη την εποχή η πόλη έλαβε προνόμια πόλης, πιθανότατα σύμφωνα με τα Δικαιώματα του Μαγδεβούργου. Ήταν μια ιδιωτική εκκλησιαστική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Κτσίνια στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Στα τέλη του 14ου αιώνα, ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο έδωσε στην πόλη τα προνόμια αγοράς και έκθεσης, και το 1396 μεταφέρθηκε το μοναστήρι των Κιστερκιανών.
Η πόλη σύντομα άρχισε να ευημερεί. Τον 15ο και 16ο αιώνα ήταν σημαντικό κέντρο εμπορίου και βιοτεχνίας (κυρίως υφασμάτων). Τον 16ο αιώνα, οι Κιστερκιανοί ίδρυσαν ένα σχολείο στο Βονγκρόβιετς. Αυτή η ευημερία σταμάτησε κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού, όταν το 1656 η πόλη κατελήφθη, λεηλατήθηκε και κάηκε από τις δυνάμεις του Καρόλου Ι΄ Γουσταυού της Σουηδίας. μικρογραφία|220x220εσ| Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Βονγκρόβιετς τη νύχτα Μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, το 1973 το Βονγκρόβιετς προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και κατασχέθηκε από τους Κιστερκιανούς το 1797. Αρχικά ήταν μέρος της νεοσύστατης επαρχίας της Νότιας Πρωσίας, το 1807 μεταφέρθηκε στο Δουκάτο της Βαρσοβίας, ένα κράτος σύμμαχο της Ναπολεόντειας Γαλλίας. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα και το Συνέδριο της Βιέννης το 1815, το Βονγκρόβιετς προσαρτήθηκε ξανά από την Πρωσία, όπου αυτή τη φορά έγινε μέρος του αυτόνομου Μεγάλου Δουκάτου του Πόζεν.
Ο λαός υποβλήθηκε σε αντιπολωνικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένης της γερμανοποίησης. Το 1835, το μοναστικό τάγμα των Κιστερκιανών διαλύθηκε και η περιουσία του κατασχέθηκε από τις πρωσικές αρχές. Στη δεκαετία του 1830, ιδρύθηκε στην πόλη η μυστική αντιστασιακή οργάνωση Marianie των Πολωνών μαθητών γυμνασίου. Στις 9 Φεβρουαρίου 1849, η αυτονομία του Δουκάτου ακυρώθηκε και το Βονγκρόβιετς - με το γερμανοποιημένο όνομα Wongrowitz (Φόνγκροβιτς) - έγινε μέρος της Επαρχίας Πόζεν. Το 1888 άνοιξε μια σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το Βονγκρόβιετς με το Πόζναν. Το 1906-1907, τα ντόπια πολωνόπουλα διαμαρτυρήθηκαν κατά της γερμανοποίησης και οι διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν σε κοντινά χωριά. Οι Γερμανοί δάσκαλοι χρησιμοποίησαν σωματική τιμωρία για τις διαδηλώσεις, ιδιαίτερα μαστίγωση, και οι μεγαλύτεροι μαθητές εκδιώχθηκαν από το γυμνάσιο.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και το Βονγκρόβιετς έγινε η πρώτη πόλη της βόρειας Μείζονος Πολωνίας που απελευθερώθηκε από τους Πολωνούς κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919). Οι Πολωνοί κάτοικοι του Βονγκρόβιετς σχημάτισαν μια μονάδα ανταρτών, με επικεφαλής τον Βουοντζίμιες Κοβάλσκι, δάσκαλο από το κοντινό χωριό Τσέρλιν, που πολέμησε σε διάφορες μάχες στη βόρεια Μείζων Πολωνία το 1919. Η πόλη επανενσωματώθηκε στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και ο ντόπιος πληθυσμός έπρεπε να αποκτήσει την πολωνική υπηκοότητα ή να εγκαταλείψει τη χώρα. Αυτό οδήγησε σε σημαντική μείωση των εθνοτικών Γερμανών, ο αριθμός των οποίων στην περιοχή μειώθηκε από 16.309 το 1910 σε 8.401 το 1926 και περαιτέρω σε 7.143 το 1934. μικρογραφία| Μνημείο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Μετά το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ και το τέλος της εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1939, η πόλη προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία. Ήδη στις 7 Σεπτεμβρίου 1939, τα γερμανικά στρατεύματα πραγματοποίησαν σφαγή οκτώ Πολωνών στο Βονγκρόβιετς. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το Βονγκρόβιετς ήταν μέρος του γερμανικού Ράιχσγκαου Βάρτελαντ και το όνομά του άλλαξε από τους Ναζί σε Eichenbrück (Άιχενμπρυκ). Η Γερμανία λειτουργούσε μια ναζιστική φυλακή στην πόλη. Στην πόλη φυλακίστηκαν Πολωνοί από διάφορους οικισμούς της περιοχής και στη συνέχεια, στις 8 Δεκεμβρίου 1939, οι Γερμανοί προέβησαν σε σφαγή 107 Πολωνών, μεταξύ των οποίων ακτιβιστές, συμμετέχοντες στην εξέγερση του 1918-1919, καθηγητές, φοιτητές, αγρότες, έμποροι, στο δάσος κοντά στο Μπουκόβιετς, βόρεια του Βονγκρόβιετς. Πολλοί Πολωνοί κάτοικοι εκδιώχθηκαν στις πιο ανατολικές περιοχές της γερμανοκρατούμενης Πολωνίας (Γενικό Κυβερνείο) ως μέρος της εφαρμογής της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Τον Αύγουστο του 1944, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων μελών του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού, της κορυφαίας πολωνικής οργάνωσης υπόγειας αντίστασης. Το Βονγκρόβιετς απελευθερώθηκε τον Ιανουάριο του 1945 και οι εκδιωχθέντες Πολωνοί κάτοικοι επέστρεψαν. Η πολωνική σχολική εκπαίδευση ξανάρχισε τον Φεβρουάριο του 1945.
Κουζίνα
Το Βονγκρόβιετς είναι ένας από τους τόπους παραγωγής του τυριού λιλίπουτ Μείζονος Πολωνίας (ser liliput wielkopolski), ενός παραδοσιακού τοπικού πολωνικού τυριού, που προστατεύεται ως παραδοσιακό φαγητό από το Υπουργείο Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Πολωνίας.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Βονγκρόβιετς είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939) Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Τραγούσα Χάλκης
Η Τραγούσα είναι νησίδα της Χάλκης στα Δωδεκάνησα, η οποία βρίσκεται στο Καρπάθιο πέλαγος ανατολικά της Χάλκης, δυτικά της Ρόδου (περιοχή του Έμπωνα) και νότια της νησίδας Αλιμιάς. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: Larus audouinii και Sylvia rueppelli. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χάλκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Βασίλειος Καπνίσης
Ο Κόμης Βασίλειος Βασίλη Καπνίσης (ρωσικά: Василий Васильевич Капнист· ουκρανικά: Василь Васильович Капніст· λατινικά: Basilius Basilii filius Kapnist) ήταν ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και ευγενής ο οποίος γεννήθηκε σε οικογένεια αριστοκρατικής ελληνικής καταγωγής στις 23 Φεβρουαρίου 1758 στο χωριό Βέλικα Ομπούχιβκα στην τότε Επαρχία Κιέβου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και σημερινής Περιφέρειας Πολτάβας της Ουκρανίας. Ήταν γνωστός ως ενεργός επικριτής της δουλοπαροικίας στη Ρωσία και ως υπέρμαχος της αποκατάστασης του θύλακα των Ζαποροζιανών Κοζάκων στην περιοχή της νότιας Ουκρανίας. Όντας στρατάρχης των ευγενών, διευθυντής του Αυτοκρατορικού Θεάτρου, επικεφαλής του ταχυδρομείου και γενικός δικαστής της επαρχίας της Πολτάβας, κατείχε εξέχουσα θέση στην κοινωνία.
Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1823 στο χωριό Κίμπιντσι της τότε Επαρχίας Πολτάβας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και σημερινής Περιφέρειας Πολτάβας της Ουκρανίας.
Στάμος Σέμσης
Ο Στάμος Σέμσης (1 Οκτωβρίου 1964) είναι Έλληνας τραγουδοποιός και τραγουδιστής.
Βιογραφία
Είναι γιος του Μιχάλη Σέμση, ο οποίος ήταν για χρόνια πρώτο βιολί στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, και αδελφός του Δημήτρη Σέμση, ο οποίος κατείχε την ίδια θέση στα αναλόγια της Ελληνικής Καμεράτα και από το 2003 την ίδια θέση στα αναλογία της Κρατικής Ορχήστρας. Επίσης είναι εγγονός του Δημήτρη Σέμση, βιρτουόζου, παραδοσιακού βιολιστή, γνωστού και ως «Σαλονικιός».
Δισκογραφία
Επίσης, ο Στάμος Σέμσης έγραψε τη μουσική για τις παραστάσεις Smiley και Εδώ Και Τώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Πλυντρίδα
Τα συστήματα πλυντρίδας (π.χ. χημικές πλυντρίδες, πλυντρίδες αερίου), γνωστά και με της Αγγλική τους ονομασία "scrubbers" ("σκράμπερς") είναι μια ομάδα συσκευών ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση ορισμένων σωματιδίων ή/και αερίων από τα βιομηχανικά ρεύματα καυσαερίων. Ο πρώτος καθαριστής αέρα σχεδιάστηκε για να αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα ενός πρώιμου υποβρυχίου, του Ictíneo I, ρόλος για τον οποίο συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σήμερα. Παραδοσιακά, ο όρος "πλυντρίδα" αναφέρεται σε συσκευές ελέγχου της ρύπανσης που χρησιμοποιούν υγρό για να πλύνουν ανεπιθύμητους ρύπους από ένα ρεύμα αερίου. Πρόσφατα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης για να περιγράψει συστήματα που εγχέουν ένα ξηρό αντιδραστήριο σε ένα βρώμικο ρεύμα καυσαερίων για να "ξεπλύνουν" τα όξινα αέρια. Οι πλυντρίδες είναι μία από τις κύριες συσκευές που ελέγχουν τις εκπομπές αερίων, ιδιαίτερα τα όξινα αέρια. Οι πλυντρίδες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για ανάκτηση θερμότητας από θερμά αέρια με συμπύκνωση καυσαερίων. Χρησιμοποιούνται επίσης για υψηλές ροές σε ηλιακές, φωτοβολταϊκές ή LED διεργασίες.
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για την αφαίρεση τοξικών ή διαβρωτικών ενώσεων από τα καυσαέρια και την εξουδετέρωση τους.
Καύση
Η καύση είναι μερικές φορές η αιτία επιβλαβών καυσαερίων, αλλά, σε πολλές περιπτώσεις, η καύση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τον καθαρισμό των καυσαερίων εάν η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλή και υπάρχει αρκετό οξυγόνο.
Υγρό πλύσιμο
Τα καυσαέρια της καύσης μπορεί να περιέχουν ουσίες που θεωρούνται επιβλαβείς για το περιβάλλον και η πλυντρίδα μπορεί να τις αφαιρέσει ή να τις εξουδετερώσει. Ένας υγρός καθαριστής χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό του αέρα, του αερίου καυσίμου ή άλλων αερίων από διάφορους ρύπους και σωματίδια σκόνης. Το υγρό τρίψιμο λειτουργεί μέσω της επαφής στοχευόμενων ενώσεων ή σωματιδίων με το διάλυμα καθαρισμού. Τα διαλύματα μπορεί να είναι απλώς νερό (για σκόνη) ή διαλύματα αντιδραστηρίων που στοχεύουν συγκεκριμένα ορισμένες ενώσεις.
Η αποτελεσματικότητα απομάκρυνσης των ρύπων βελτιώνεται με την αύξηση του χρόνου παραμονής στην πλυντρίδα ή με την αύξηση της επιφάνειας του διαλύματος της πλυντρίδας με τη χρήση ακροφυσίου ψεκασμού, γεμισμένων πύργων ή αναρροφητή. Οι υγρές πλυντρίδες μπορεί να αυξήσουν την αναλογία του νερού στο αέριο, με αποτέλεσμα ένα ορατό νέφος καπνοδόχου, εάν το αέριο σταλεί σε μια καπνοδόχο.
Οι υγρές πλυντρίδες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για ανάκτηση θερμότητας από θερμά αέρια με συμπύκνωση καυσαερίων. Σε αυτή τη λειτουργία, που ονομάζεται καθαριστής συμπύκνωσης, το νερό από την αποστράγγιση της πλυντρίδας κυκλοφορεί μέσω ενός ψυγείου στα ακροφύσια στο επάνω μέρος της πλυντρίδας. Το καυτό αέριο εισέρχεται στο πλυντήριο στο κάτω μέρος. Εάν η θερμοκρασία του αερίου είναι πάνω από το σημείο δρόσου του νερού, αρχικά ψύχεται με εξάτμιση σταγόνων νερού. Περαιτέρω ψύξη προκαλεί τη συμπύκνωση υδρατμών, προσθέτοντας στην ποσότητα του νερού που κυκλοφορεί.
Ξηρές πλυντρίδες
Ένα ξηρό ή ημίξηρο σύστημα, σε αντίθεση με το υγρό, δεν διαποτίζει το ρεύμα καυσαερίων που υφίσταται επεξεργασία με υγρασία. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν προστίθεται υγρασία, ενώ σε άλλες προστίθεται μόνο η ποσότητα υγρασίας που μπορεί να εξατμιστεί στα καυσαέρια χωρίς συμπύκνωση. Επομένως, οι στεγνές πλυντρίδες γενικά δεν έχουν απαιτήσεις χειρισμού/απόρριψης ατμού στοίβας ή λυμάτων. Τα συστήματα ξηρού καθαρισμού χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση όξινων αερίων (όπως SO 2 και HCl ) κυρίως από πηγές καύσης.
Υπάρχουν διάφορα σχέδια συστημάτων καθαρισμού ξηρού τύπου. Ωστόσο, όλα αποτελούνται από δύο κύρια τμήματα ή συσκευές: μια συσκευή για την εισαγωγή του όξινου ροφητικού υλικού στο ρεύμα αερίου και μια συσκευή ελέγχου σωματιδίων για την απομάκρυνση των προϊόντων αντίδρασης, της περίσσειας ροφητικού υλικού καθώς και τυχόν σωματιδίων που βρίσκονται ήδη στα καυσαέρια.
Συστήματα ξηρού καθαρισμού χρησιμοποιούνται συχνά για την απομάκρυνση οσμών και διαβρωτικών αερίων από τις λειτουργίες της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων. Το μέσο που χρησιμοποιείται είναι συνήθως μια ένωση ενεργοποιημένης αλουμίνας εμποτισμένη με υλικά για τον χειρισμό συγκεκριμένων αερίων όπως το υδρόθειο. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται μπορούν να αναμειχθούν μεταξύ τους για να προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα απομάκρυνσης άλλων οσμών ενώσεων όπως μεθυλομερκαπτάνες, αλδεΰδες, πτητικές οργανικές ενώσεις, διμεθυλοσουλφίδιο και διμεθυλοδισουλφίδιο.
Η έγχυση ξηρού ροφητικού περιλαμβάνει την προσθήκη ενός αλκαλικού υλικού (συνήθως ένυδρη ασβέστη, ανθρακικό νάτριο ή διττανθρακικό νάτριο ) στο ρεύμα αερίου για να αντιδράσει με τα όξινα αέρια. Το ροφητικό μπορεί να εγχυθεί απευθείας σε πολλές διαφορετικές θέσεις: στη διαδικασία καύσης, στον αγωγό καυσαερίων (μπροστά από τη συσκευή ελέγχου σωματιδίων) ή σε ανοιχτό θάλαμο αντίδρασης (εάν υπάρχει). Τα όξινα αέρια αντιδρούν με τους αλκαλικούς ροφητές για να σχηματίσουν στερεά άλατα τα οποία απομακρύνονται στη συσκευή ελέγχου σωματιδίων. Αυτά τα απλά συστήματα μπορούν να επιτύχουν μόνο περιορισμένες αποδόσεις αφαίρεσης όξινου αερίου (SO 2 και HCl). Υψηλότερες αποδόσεις συλλογής μπορούν να επιτευχθούν αυξάνοντας την υγρασία των καυσαερίων (δηλ. ψύξη με ψεκασμό νερού). Αυτές οι συσκευές έχουν χρησιμοποιηθεί σε αποτεφρωτήρες ιατρικών απορριμμάτων και σε λίγους καυστήρες αστικών απορριμμάτων.
Στους απορροφητές στεγνωτηρίου ψεκασμού, τα καυσαέρια εισάγονται σε έναν πύργο απορρόφησης (στεγνωτήριο) όπου τα αέρια έρχονται σε επαφή με έναν λεπτώς ψεκασμένο αλκαλικό πολτό. Τα όξινα αέρια απορροφώνται από το μίγμα του πολτού και αντιδρούν σχηματίζοντας στερεά άλατα τα οποία απομακρύνονται από τη συσκευή ελέγχου σωματιδίων. Η θερμότητα των καυσαερίων χρησιμοποιείται για την εξάτμιση όλων των σταγονιδίων νερού, αφήνοντας ένα μη κορεσμένο καυσαέριο να εξέρχεται από τον πύργο απορρόφησης. Τα στεγνωτήρια ψεκασμού είναι ικανά να επιτύχουν υψηλές (80+%) αποτελεσματικότητες αφαίρεσης όξινων αερίων. Αυτές οι συσκευές έχουν χρησιμοποιηθεί σε λέβητες βιομηχανικής και κοινής χρήσης και σε αποτεφρωτήρες αστικών απορριμμάτων.
Προσροφητής
Πολλές χημικές ουσίες μπορούν να αφαιρεθούν από τα καυσαέρια επίσης χρησιμοποιώντας προσροφητικό υλικό. Τα καυσαέρια διέρχονται μέσω ενός φυσιγγίου το οποίο είναι γεμάτο με ένα ή περισσότερα προσροφητικά υλικά και έχει προσαρμοστεί στις χημικές ιδιότητες των εξαρτημάτων που πρόκειται να αφαιρεθούν. Αυτός ο τύπος πλυντρίδας αποκαλείται μερικές φορές και ξηρός καθαριστής. Το προσροφητικό υλικό πρέπει να αντικατασταθεί αφού κορεστεί η επιφάνειά του. Σημείωση: η προσρόφηση είναι ένα επιφανειακό φαινόμενο, η απορρόφηση περιλαμβάνει ολόκληρο το υλικό. Π.χ.: Ενεργός άνθρακας, προσροφητικό, που χρησιμοποιείται για την προσρόφηση οσμών.
Αφαίρεση υδραργύρου
Ο υδράργυρος είναι ένα εξαιρετικά τοξικό στοιχείο που βρίσκεται συνήθως στον άνθρακα και τα αστικά απόβλητα. Οι υγροί καθαριστές είναι αποτελεσματικοί μόνο για την αφαίρεση διαλυτών ειδών υδραργύρου, όπως ο οξειδωμένος υδράργυρος, Hg 2+. Ο ατμός υδραργύρου στη στοιχειακή του μορφή, Hg 0, είναι αδιάλυτος στον πολτό του καθαριστή και δεν απομακρύνεται. Επομένως, απαιτείται μια πρόσθετη διαδικασία μετατροπής Hg 0 για την ολοκλήρωση της δέσμευσης υδραργύρου. Συνήθως για το σκοπό αυτό προστίθενται αλογόνα στα καυσαέρια. Ο τύπος του άνθρακα που καίγεται καθώς και η παρουσία μιας μονάδας επιλεκτικής καταλυτικής αναγωγής επηρεάζουν την αναλογία στοιχειακού προς οξειδωμένο υδράργυρο στα καυσαέρια και επομένως τον βαθμό στον οποίο απομακρύνεται ο υδράργυρος.
Τον Ιούλιο του 2015, μια μελέτη διαπίστωσε ότι ορισμένες πλυντρίδες υδραργύρου που είναι εγκατεστημένες σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα καταγράφουν κατά λάθος και τις εκπομπές PAH (πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες).
Προϊόντα απορριμμάτων πλυντρίδων
μικρογραφία| Μία πλυντρίδα κατά την εγκατάσταση στο πλοίο TIMBUS ( αριθμός [[Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας|IMO : 9198680)]] Μια παρενέργεια του καθαρισμού είναι ότι η διαδικασία μετακινεί μόνο την ανεπιθύμητη ουσία από τα καυσαέρια σε υγρό διάλυμα, στερεή πάστα ή μορφή σκόνης. Αυτό πρέπει να απορριφθεί με ασφάλεια, εάν δεν μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί.
Μουμουνί Νταγκανό
Ο Μουμουνί Νταγκανό (Moumouni Dagano, γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1981) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Μπουρκίνα Φάσο. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 34 γκολ.
Πλυντρίδα
Προϊόντα απορριμμάτων πλυντρίδων
Για παράδειγμα, η απομάκρυνση του υδραργύρου έχει ως αποτέλεσμα ένα απόβλητο προϊόν που είτε χρειάζεται περαιτέρω επεξεργασία για την εξαγωγή του ακατέργαστου υδραργύρου είτε πρέπει να ταφεί σε ειδικό χώρο υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων που εμποδίζει τον υδράργυρο να διαρρεύσει στο περιβάλλον. Υπάρχουν προβλήματα με αυτό, καθώς είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για το περιβάλλον και πολλά εργοστάσια δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν ή να το μεταφέρουν σε χωματερή.
Ως παράδειγμα επαναχρησιμοποίησης, οι πλυντρίδες με βάση τον ασβεστόλιθο σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα μπορούν να παράγουν συνθετικό γύψο επαρκούς ποιότητας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή γυψοσανίδων και άλλων βιομηχανικών προϊόντων.
Μουμουνί Νταγκανό
Καριέρα
Στη συνέχεια μεταγράφηκε στη Γαλλία, αγωνιζόμενος με την Γκενγκάν. Το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 ήταν δύσκολο: ωστόσο σκόραρε οκτώ γκολ, αλλά ο σύλλογος υποβιβάστηκε στο τέλος της σεζόν. Επίσης δεν γνώρισε επιτυχία με την εθνική ομάδα της Μπουρκίνα Φάσο, η ομάδα του να αποτυγχάνει στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, χωρίς να έχει κερδίσει ούτε έναν αγώνα. Την επόμενη σεζόν, στη Λιγκ 2, συμμετείχε σχεδόν σε όλες τις συναντήσεις του συλλόγου και σημείωσε 13 γκολ, τερματίζοντας πέμπτος.
Πλυντρίδα
Εξάπλωση βακτηρίων
Οι κακοσυντηρημένες πλυντρίδες έχουν τη δυνατότητα να διασπείρουν βακτήρια που προκαλούν ασθένειες. Το πρόβλημα είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς καθαρισμού. Για παράδειγμα, η αιτία μιας εστίας της νόσου των Λεγεωνάριων το 2005 στη Νορβηγία ήταν μόνο μερικές μολυσμένες πλυντρίδες. Το ξέσπασμα προκάλεσε 10 θανάτους και περισσότερα από 50 κρούσματα μόλυνσης.
Μουμουνί Νταγκανό
Καριέρα
Στις 16 Αυγούστου 2005, μεταγράφηκε στη Σοσό με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο τεσσάρων ετών, αφού είχε ήδη συμμετάσχει σε τρεις αγώνες της Λιγκ 2 με τον σύλλογο της Βρετάνης. Στην επιστροφή του στην πρώτη κατηγορία, η απόδοσή του δεν είναι ακριβώς αυτή που περίμενε, σκόραρε επτά φορές με την ομάδα του. Στις 5 Ιουνίου 2006, χειρουργείται για τραυματισμό στον τένοντα του τετρακέφαλου που τον κράτησε μακριά από τα γήπεδα για τέσσερις μήνες. Στα τέλη Νοεμβρίου, άρχισε σταδιακά ξανά τις προπονήσεις. Έκανε την επιστροφή του στα γήπεδα στις 11 Φεβρουαρίου 2007 ως αναπληρωματικός πριν εγκατασταθεί ξανά στη Λυών στις 24 Φεβρουαρίου. Κέρδισε το Κύπελλο Γαλλίας με την Σοσό σημειώνοντας το πρώτο γκολ στον τελικό με αντίπαλο τη Ολιμπίκ Μαρσέιγ (αποτέλεσμα 2–2), πριν κερδίσει στα πέναλτι.
Πλυντρίδα
Πλυντρίδες στα πλοία
Οι πλυντρίδες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στα πλοία για την παραγωγή αδρανούς αερίου για τις εργασίες πετρελαιοφόρων.
Μουμουνί Νταγκανό
Καριέρα
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2007–08, δεν σκόραρε κανένα γκολ στο πρωτάθλημα (2 στο Κύπελλο). Τον Ιανουάριο του 2008 η κακή του απόδοση τον ώθησε στην εφεδρική ομάδα. Τον Ιούλιο του 2008, υπέγραψε στον σύλλογο του Κατάρ Αλ Κορ. Αγωνίστηκε εκεί για δύο χρόνια και μεταγράφηκε στην Αλ Σαϊλία, αλλά ο σύλλογος υποβιβάστηκε στη συνέχεια παρά το εντυπωσιακό ρεκόρ του Νταγκανό στο σκοράρισμα. Ξαναπροσχώρησε στην πρώην ομάδα του Αλ Κορ και έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 18 Σεπτεμβρίου, σημειώνοντας δύο γκολ με φάουλ και εξασφάλισε τη νίκη για την ομάδα του. Στο Κατάρ έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος με την Κατάρ ΣΚ το 2015.
Πλυντρίδα
Πλυντρίδες στα πλοία
Αργότερα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το παγκόσμιο ανώτατο όριο του θείου 0,5% το 2020, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας (IMO) υιοθέτησε κατευθυντήριες γραμμές για την έγκριση, εγκατάσταση και χρήση πλυντρίδων καυσαερίων (συστήματα καθαρισμού καυσαερίων) στα πλοία για να διασφαλίσει τη συμμόρφωση με τον κανονισμό περί θείου MARPOL Παράρτημα VI. Τα κράτη των οποίων ένα πλοίο φέρει την σημαία πρέπει να εγκρίνουν τέτοια συστήματα και τα λιμάνια των εν λόγω κρατών μπορούν (ως μέρος του ελέγχου τους από τις λιμενικές αρχές ) να διασφαλίσουν ότι τέτοια συστήματα λειτουργούν σωστά. Εάν ένα σύστημα πλύσης δεν λειτουργεί σωστά (και δεν τηρούνται οι διαδικασίες του ΙΜΟ για τέτοιες δυσλειτουργίες), τα κράτη μπορούν να επιβάλουν κυρώσεις στο πλοίο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει επίσης στα κράτη το δικαίωμα να ρυθμίζουν (ακόμα και να απαγορεύουν) τη χρήση συστημάτων πλυσίματος ανοιχτού βρόχου εντός λιμένων και εσωτερικών υδάτων.
Μουμουνί Νταγκανό
Καριέρα
Ήταν ο (από κοινού) πρώτος σκόρερ των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 με 12 γκολ. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Μπουρκίνα Φάσο που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής το 2013 στη Νότια Αφρική χάνοντας από τη Νιγηρία με 1–0. Στο τέλος του διοργάνωσης (12 Φεβρουαρίου 2013), έγινε αξιωματικός του εθνικού τάγματος της χώρας του μετά τα αποτελέσματα που έλαβε η ομάδα της Μπουρκίνα Φάσο κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Εθνών στη Νότια Αφρική. Συνολικά με την εθνική ομάδα της Μπουρκίνα Φάσο αγωνίστηκε 83 φορές και σημείωσε 34 γκολ.
Πλυντρίδα
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μουμουνί Νταγκανό
Τίτλοι και διακρίσεις
Ετόλ Φιλάντ ΚΡΚ Γκενκ ΦΚ Σοσό Λέχβια ΣΚ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρσχοτ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Κορ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαϊλία ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κατάρ ΣΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Η κυρία με τις καμέλιες (μυθιστόρημα)
Ο χαρακτήρας του τίτλου είναι η Μαργαρίτα Γκωτιέ, η οποία βασίζεται στη Μαρί Ντυπλεσί, την πραγματική ερωμένη του συγγραφέα, η οποία πέθανε το 1847 σε ηλικία μόλις 23 ετών από φυματίωση μέσα στα χρέη της πολυτελούς ζωής της.
Υπόθεση
αριστερά|μικρογραφία|273x273εσ|Η Μαρί Ντυπλεσί (1824-1847) Στην κομψή παριζιάνικη ημι-κοσμική κοινωνία του 19ου αιώνα, όπου εύποροι άνδρες συναναστρέφονται και διασκεδάζουν με γυναίκες ελευθερίων ηθών δημιουργώντας εφήμερες και επιπόλαιες σχέσεις, ο νεαρός Αρμάν Ντυβάλ γνωρίζει τη νεαρή και όμορφη Μαργαρίτα Γκωτιέ, μια από τις βασίλισσες αυτού του εφήμερου κόσμου.
Ο Αρμάν ερωτεύεται τη Μαργαρίτα και τελικά γίνεται εραστής της. Την πείθει να εγκαταλείψει το αμαρτωλό παρελθόν της για να αποσυρθεί μαζί του στην εξοχή, όχι μακριά από το Παρίσι, επειδή ζηλεύει τους πολλούς άντρες που η γυναίκα συναντούσε (και οι οποίοι συντηρούσαν την πολυέξοδη ζωή της). Αυτή η ειδυλλιακή συμβίωση διακόπτεται από τον πατέρα του Αρμάν, ο οποίος, ανησυχώντας για το σκάνδαλο που δημιουργεί η παράνομη σχέση, και φοβούμενος ότι θα καταστρέψει τις πιθανότητες γάμου της μικρότερης αδερφής του Αρμάν, πείθει τη Μαργαρίτα να θυσιαστεί και να εγκαταλείψει τον Αρμάν.
Έτσι, αυτή τον εγκαταλείπει στέλνοντάς του ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα χωρίς εξηγήσεις και ο Αρμάν πιστεύει ότι τον πρόδωσε για έναν άλλον εραστή, τον κόμη ντε Ζιρέ. Ο θλιβερός θάνατος της Μαργαρίτας, που αρρώστησε από φυματίωση και βρέθηκε εγκαταλελειμμένη και άπορη, ολοκληρώνει την ιστορία που αφηγείται ο ίδιος ο Αρμάν Ντιβάλ.
Το έργο
αριστερά|μικρογραφία|Αφίσα του [[Άλφονς Μούχα για τη θεατρική παράσταση του έργου το 1896 με τη Σάρα Μπερνάρ]] Το έργο γράφτηκε από τον Αλέξανδρο Δουμά υιό όταν ήταν 23 ετών και είναι ένα ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που βασίζεται στη σύντομη ερωτική σχέση του συγγραφέα με μια εταίρα, τη Μαρί Ντυπλεσί. Τοποθετημένο στα μέσα του 19ου αιώνα στη Γαλλία, το μυθιστόρημα αφηγείται την τραγική ερωτική ιστορία μεταξύ των φανταστικών χαρακτήρων της Μαργαρίτας Γκωτιέ, μιας εταίρας που υποφέρει από φυματίωση, και του Αρμάν Ντυβάλ, ενός νεαρού αστού της καλής κοινωνίας. Η κυρία ονομάζεται «η κυρία με τις καμέλιες» επειδή καθημερινά φορά μια καμέλια διαφορετικού χρώματος στο μπούστο της, λευκή όταν είναι διαθέσιμη στους εραστές της, κόκκινη όταν είναι αδιάθετη.
Το μυθιστόρημα περιγράφει τη ζωή του Παρισιού κατά τον 19ο αιώνα και τον εύθραυστο κόσμο των εταίρων.
Μονή Μεταμόρφωσης Σωτήρος
Η Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος:
Η κυρία με τις καμέλιες (μυθιστόρημα)
Το έργο
Το έργο αποτελεί μια αφήγηση μέσα στην αφήγηση, καθώς ο Αρμάν Ντυβάλ αφηγείται την περιπέτειά του στον αφηγητή του μυθιστορήματος. Στην αρχή του έργου, ο Αρμάν αποκαλύπτει στον αφηγητή ότι έστελνε καμέλιες στον τάφο της Μαργαρίτας, για να δείξει ότι η αγάπη του δεν θα πεθάνει ποτέ.
Διασκευές
Το μυθιστόρημα έχει διασκευασθεί επανειλημμένα από τη στιγμή της δημοσίευσής του μέχρι την εποχή μας για το θέατρο, την όπερα, το μπαλέτο, τον κινηματογράφο με πρώτη ταινία το 1907, το 1936 Η κυρία με τις καμέλιες με τη Γκρέτα Γκάρμπο και πιο σύγχρονες, για την τηλεόραση και σε κόμικς. Στην υπόθεση έχουν βασιστεί πολλές ταινίες, όπως το Μουλέν Ρουζ (2001).
Μεταφράσεις
Η υπόθεση του μυθιστορήματος συγκινεί μέχρι σήμερα και έχει μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες, μερικές από τις μεταφράσεις στα ελληνικά είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες
Αλεσσάντρο Ακιλλίνι
Ο Αλεσσάντρο Ακιλλίνι (Alessandro Achillini, 20 ή 29 Οκτωβρίου 1463 (ή πιθανώς 1461 ) – 2 Αυγούστου 1512) ήταν Ιταλός φιλόσοφος και γιατρός. Είναι γνωστός για τις ανατομικές μελέτες που μπόρεσε να δημοσιεύσει, οι οποίες κατέστησαν δυνατές χάρη σε ένα διάταγμα του 13ου αιώνα, υποθετικά του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄, που επέτρεπε την ανατομία ανθρώπινων πτωμάτων και οι οποίες προηγουμένως είχαν παρακινήσει τον ανατόμο Μοντίνο ντε Λούτσι (περ. 1270 – 1326) στην Μπολόνια.
Βιογραφία
μικρογραφία|Expositio primi physicorum, 1512 Ο Ακιλλίνι γεννήθηκε στη Μπολόνια και έζησε εκεί το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ήταν γιος του Κλαούντιο Ακιλλίνι, μέλους μιας παλιάς οικογένειας της Μπολόνια. Διακρίθηκε ως λέκτορας τόσο στην ιατρική όσο και στη φιλοσοφία στη Μπολόνια και την Πάδοβα και ονομάστηκε δεύτερος Αριστοτέλης.
Είχε πολύ απλοϊκή φύση. Ήταν ανειδίκευτος στις τέχνες της κολακείας και της διπλής διαπραγμάτευσης σε τέτοιο βαθμό που οι πιο πνευματώδεις και απερίσκεπτοι μαθητές του συχνά τον θεωρούσαν αντικείμενο γελοιοποίησης, παρόλο που τον τιμούσαν ως δάσκαλο. Διέθετε επίσης αρκετά ζωηρή διάθεση. Σύμφωνα με την περιγραφή ενός συναδέλφου του, ήταν όμορφος, ψηλός αλλά με καλές αναλογίες, χαρούμενος, ευδιάθετος, συχνά χαμογελαστός και ευχάριστος. Ο Ακιλλίνι δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η φήμη του μεταξύ των συναδέλφων του ήταν αξιοθαύμαστη και έχαιρε μεγάλου σεβασμού. Και παρόλο που ο Ακιλλίνι ήταν πολυδιαβασμένος και τρομερός στις συζητήσεις, λέγεται ότι ήταν κάπως άκαμπτος και δύσκαμπτος στις διαλέξεις του. Μετά τον θάνατό του, πολλοί άνθρωποι συγκλονίστηκαν υπερβολικά. Τα φιλοσοφικά του έργα τυπώθηκαν σε μονόφυλλο τόμο, στη Βενετία, το 1508, και επανεκδόθηκαν με σημαντικές προσθήκες το 1545, το 1551 και το 1568.
Ο αδελφός του ήταν ο συγγραφέας Τζοβάννι Φιλοτέο Ακιλλίνι και ο δισεγγονός του, Κλαούντιο Ακιλλίνι (1572-1640), ήταν δικηγόρος.
Το 1506 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Μπολόνια λόγω της εκδίωξης της ισχυρής οικογένειας Μπεντιβόλιο της οποίας ήταν υποστηρικτής. Στη συνέχεια πήγε στην Πάντοβα όπου διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας.
Σταδιοδρομία
Ο Αλεσσάντρο Ακιλλίνι άρχισε να διδάσκει όταν ήταν 21 ετών. Από τα έτη 1484-1512, εκτός από το 1506-1508, ήταν καθηγητής Ιατρικής ή/και Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Κατά τη διάρκεια της διετούς περιόδου μεταξύ 1506-1508 ο Ακιλλίνι ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ο Ακιλλίνι δίδαξε στην Μπολόνια επί είκοσι οκτώ χρόνια, δηλαδή περισσότερο από οποιονδήποτε έχει διδάξει ποτέ στην Μπολόνια ιατρική ή φιλοσοφία.
Το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας είχε ένα καταστατικό, σύμφωνα με το οποίο αν ένας καθηγητής δεν μπορούσε να διδάξει σε κάποια καθορισμένη ημέρα ή αν δεν είχε έναν ορισμένο αριθμό φοιτητών, αυτό θα καταγραφόταν και αργότερα θα υπήρχε μείωση του μισθού του ανά περιστατικό. Κατά τη διάρκεια των μηνών Δεκεμβρίου-Μαρτίου 1506 - 1507 ο Ακιλλίνι δεν τήρησε την απαίτηση για διδασκαλία, για την οποία του επιβλήθηκε ποινή 351 λιρών Μπολόνιας. Ο Ακιλλίνι έλαβε επίσης δύο αυστηρά διατυπωμένες επιστολές τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1507 από την Κομμούνα της Μπολόνια, στις οποίες αναφερόταν ότι η απουσία του ήταν μη εξουσιοδοτημένη και ότι αν συνεχιζόταν θα του επιβάλλονταν αυστηρές ποινές (500 χρυσά δουκάτα για το πρώτο παράπτωμα).
Ενώ διέμενε στην Μπολόνια, ο Ακιλλίνι θεωρείται ότι συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία ενδιαφέροντος για τον Γουλιέλμο του Όκαμ. Η έκταση της υποστήριξης του Ακιλλίνι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, αλλά πιστεύεται ότι αυτός και οι σύγχρονοί του στο πανεπιστήμιο υποκίνησαν μια σύντομη αναβίωση του Όχαμ, η οποία αντικατοπτρίζεται στα μεταγενέστερα έργα των μαθητών του.
Δημοσιεύσεις
Οι «Ανατομικές σημειώσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου Αχιλλίνου της Μπολόνια» παρουσιάζουν μια λεπτομερή περιγραφή του ανθρώπινου σώματος. Ο Ακιλλίνι συγκρίνει αυτά που βρήκε κατά τις ανατομές του με αυτά που βρήκαν άλλοι, όπως ο Γαληνός και ο Αβικέννας, και σημειώνει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Ο Ακιλλίνι δηλώνει ότι υπάρχουν επτά χαρακτηριστικά κατά την εξέταση του σώματος αντί για τα έξι που πιστεύεται ότι δίνονται στο βιβλίο του Γαληνού «Περί σεκτών». Αυτά τα επτά χαρακτηριστικά είναι το μέγεθος, ο αριθμός, η θέση, η μορφή, η ουσία όπως σε λεπτό ή παχύ, η ουσία όπως σε σαρκώδες ή οστέινο, και η χροιά. Σε αυτό το έργο, ο Ακιλλίνι δίνει επίσης οδηγίες για το πώς να προχωρήσει σε ορισμένες ανατομές και διαδικασίες, όπως ο ευνουχισμός, η εξαγωγή πέτρας και η αφαίρεση του θώρακα για την περαιτέρω εξέταση της καρδιάς και των πνευμόνων.
Διακρίθηκε επίσης ως ανατόμος, μεταξύ των συγγραμμάτων του είναι το De humani corporis anatomia (Βενετία, 1516-1524) και το Annotationes anatomicae (Μπολόνια, 1520). Το Annotationes Anatomicae του Ακιλλίνι εκδόθηκε για πρώτη φορά από τον αδελφό του, Τζοβάννι Φιλοτέο, στις 24 Σεπτεμβρίου 1520. Εκδόθηκε σε μικρό σχήμα δεκαοκτώ φύλλων με ένα ζεύγος ποιημάτων των έξι και δύο στίχων το καθένα.
Γουλιέλμος Δ΄ του Σαιντ-Ομέρ
O Γουλιέλμος Δ΄, γαλλ. Guillaume IV (άκμασε το 1157 - 1191) ήταν κύριος (καστελάνος) του Σαιντ-Ομέρ (περί το 1171 - 1191), επίσης κύριος του Μπωραίν και Φωκομπέργκ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Γ΄ κυρίου του Σαιντ-Ομέρ και της Ματίλντας.
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1157, όταν ο θείος του Γκωτιέ/Βάλτερ ήταν κύριος του Σαιντ-Ομέρ. Το 1186 ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται ότι ήταν 15 ετών, άρα ο Γουλιέλμος Γ΄ νυμφεύτηκε ως το 1171. Σύζυγός του ήταν η Ίντα των Αβέν και οι γενεαλογίες του Οίκου της αναφέρουν, πως όταν ο Γουλιέλμος Δ΄ νυμφεύτηκε, ήταν ήδη κύριος του Σαιντ-Ομέρ, άρα ανέλαβε την καστελανία ως το 1171. Καταστατικά από το 1178 ως το 1190 τον αναφέρουν ως κύριο του Σαιντ-Ομέρ. Φαίνεται ότι μετά έφυγε για την Παλαιστίνη, όπου απεβίωσε το 1191.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα των Αβέν, κόρη του Νικολάου κυρίου του Αβέν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Στοχαστική διαφορική εξίσωση
Στοχαστική διαφορική εξίσωση λέγεται η διαφορική εξίσωση στην οποία ένας ή περισσότεροι όροι είναι στοχαστικές διαδικασίες, που σημαίνει ότι η λύση είναι και η ίδια στοχαστική διαδικασία. Για παράδειγμα η εξίσωση dXt=b(t,Xt)dt+σ(t,Xt)dWt  όπου Wt μια m-διάστατη κίνηση Brown, αποτελεί μια στοχαστική διαφορική εξίσωση. Ο πρώτος όρος είναι ένας όρος τάσης και αποτελεί το ντετερμινιστικό μέρος της εξίσωσης και το δεύτερο άθροισμα αποτελεί το όρο διάχυσης και είναι μια στοχαστική διαδικασία. Μια στοχαστική διαφορική εξίσωση έχει λύση αν υπάρχει διαδικασία Ito Xt  που την ικανοποιεί.
Αν οι b, σ είναι ανεξάρτητες του χρόνου τότε οι λύσεις των εξισώσεων αυτής της μορφής λέγονται διαδικασίες διάχυσης.
Στοχαστικές διαφορικές εξισώσεις χρησιμοποιούνται για την μοντελοποίηση συστημάτων και φαινομένων που περιέχουν κάποιου είδους τυχαιότητας. Τέτοια προβλήματα προκύπτουν σε πολλά φυσικά φαινόμενα και σε θέματα οικονομικών (μοντελοποίηση μετοχών, μοντέλα επιτοκίων στα χρηματοοικονομικά).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Σφαγή των Λατίνων
Η σφαγή ή αλλιώς πογκρόμ των Λατίνων συνέβη στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τον Μάιο του 1182. Ήταν μια μεγάλης κλίμακας σφαγή των Ρωμαιοκαθολικών ή «Λατίνων» εμπόρων και των οικογενειών τους, οι οποίοι εκείνη την εποχή κυριαρχούσαν στο θαλάσσιο εμπόριο και τις χρηματοοικονομικές δραστηριότητες στην Κωνσταντινούπολη. Αν και ακριβείς αριθμοί δεν είναι διαθέσιμοι, το μεγαλύτερο μέρος της Λατινικής κοινότητας, που υπολογίζεται από τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης να έχει πληθυσμό 60.000 ανθρώπους, εξοντώθηκαν από τον εξαγριωμένο όχλο, ή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Η Γενοβέζικη και η Πιζάνικη κοινότητα ιδιαίτερα αποδεκατίστηκαν, και περίπου 4.000 επιζώντες πουλήθηκαν ως σκλάβοι στους Τούρκους. Η σφαγή επιδείνωσε περαιτέρω τις σχέσεις και αύξησε την εχθρότητα μεταξύ του Δυτικού και του Ανατολικού Χριστιανικού κόσμου και ακολούθησε μια σειρά εχθροπραξιών μεταξύ τους.
Υπόβαθρο
Από τα τέλη του 11ου αιώνα, Δυτικοί έμποροι, κυρίως από τις ιταλικές πόλεις-κράτη της Βενετίας, της Γένοβας και της Πίζας, είχαν αρχίσει να εμφανίζονται στην Ανατολή. Πρώτοι ήσαν οι Ενετοί, οι οποίοι είχαν εξασφαλίσει μεγάλης κλίμακας εμπορικές παραχωρήσεις από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό. Μεταγενέστερες επεκτάσεις αυτών των προνομίων και η ναυτική ανικανότητα του Βυζαντίου εκείνο τον καιρό, οδήγησαν σε ένα εικονικό θαλάσσιο μονοπώλιο και ασφυκτική πίεση στην αυτοκρατορία από τους Ενετούς.
Ο εγγονός του Αλεξίου, ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, που επιθυμούσε να μειώσει την επιρροή τους, άρχισε να μειώνει τα προνόμια της Βενετίας, ενώ σύναψε συμφωνίες με τους αντιπάλους της: Πίζα, Γένοβα και Αμάλφι. Σταδιακά, οι τέσσερις πόλεις της Ιταλίας είχαν επίσης τη δυνατότητα να δημιουργήσουν τη δική τους συνοικία στο βόρειο τμήμα της ίδιας της Κωνσταντινούπολης, απέναντι από τον Κεράτιο κόλπο.
Η κυριαρχία των Ιταλών εμπόρων προκάλεσε οικονομική και κοινωνική αναταραχή στο Βυζάντιο: Επιτάχυνε την παρακμή των ανεξάρτητων γηγενών εμπόρων υπέρ των μεγάλων εξαγωγέων, οι οποίοι συνδέθηκαν με τους αριστοκράτες της γης, οι οποίοι με τη σειρά τους συγκέντρωναν όλο και πιο μεγάλα κτήματα. Η κυριαρχία των Ιταλών εμπόρων, μαζί με την αισθητή αλαζονεία τους, τροφοδότησε τη λαϊκή δυσαρέσκεια μεταξύ των μεσαίων και κατώτερων τάξεων, τόσο στην ύπαιθρο όσο και στις πόλεις.
Στις αρχές του 1171, όμως, όταν οι Ενετοί επιτέθηκαν και κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό την συνοικία των Γενουατών στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός ανταπέδωσε, διατάζοντας τη μαζική σύλληψη όλων των Ενετών σε όλη την αυτοκρατορία και τη δήμευση της περιουσίας τους. Μια μετέπειτα ενετική εκστρατεία στο Αιγαίο απέτυχε: Μια άμεση επίθεση ήταν αδύνατη λόγω της ισχύος των βυζαντινών δυνάμεων, και οι Ενετοί συμφώνησαν σε διαπραγματεύσεις, που ο αυτοκράτορας Μανουήλ οδήγησε σε αδιέξοδο σκόπιμα. Καθώς οι συνομιλίες τραβούσαν σε μάκρος τον χειμώνα, ο ενετικός στόλος περίμενε στη Χίο, μέχρι που ένα ξέσπασμα πανούκλας τον ανάγκασε να αποσυρθεί.
Οι Ενετοί και η αυτοκρατορία παρέμειναν σε πόλεμο, με τους Ενετούς να αποφεύγουν συνετά την άμεση αντιπαράθεση, αλλά να χρηματοδοτούν τις εξεγέρσεις των Σέρβων, να πολιορκούν την Ανκόνα, το τελευταίο προπύργιο του Βυζαντίου στην Ιταλία, και να υπογράφουν μια συνθήκη με το Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας.
Οι σχέσεις έφτασαν σταδιακά στα φυσιολογικά επίπεδα: Υπάρχουν ενδείξεις μιας συνθήκης στο 1179, αν και μια πλήρης αποκατάσταση των σχέσεων θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο στα μέσα του 1180. Εν τω μεταξύ, οι Γενουάτες και οι Πιζανοί επωφελήθηκαν από τη διαμάχη με τη Βενετία, και από 1180, εκτιμάται ότι ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη έως και 60.000 Λατίνοι.
Ο θάνατος του Μανουήλ Α' και η σφαγή
Μετά το θάνατο του Μανουήλ το 1180, η χήρα του, η Λατίνα πριγκίπισσα Μαρία της Αντιόχειας, ενήργησε ως αντιβασίλισσα στο γιο της Αλέξιο Β' Κομνηνό. Η αντιβασιλεία της ήταν διαβόητη για την ευνοιοκρατία που έδειξε στους Λατίνους εμπόρους και τους μεγάλους αριστοκράτες γαιοκτήμονες, και ανατράπηκε τον Απρίλιο του 1182 από τον Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό, ο οποίος εισήλθε στην πόλη σε ένα κύμα λαϊκής υποστήριξης. Όμως, ο Ανδρόνικος διέδωσε τη φήμη ότι οι Λατίνοι της πρωτεύουσας σκέφτονταν να επιτεθούν στους Έλληνες, οπότε όχλος εισήλθε στη Λατινική συνοικία της πόλης κι άρχισε να επιτίθεται στους κατοίκους. Ο λαός της Κωνσταντινούπολης είχε τη βοήθεια του στρατού της επαρχίας, τον οποίο παρακινούσε ο Ανδρόνικος Κομνηνός που απέβλεπε στην κατάληψη της εξουσίας. Σπίτια, εκκλησίες και φιλανθρωπικά ιδρύματα λεηλατήθηκαν. Το έξαλλο πλήθος λεηλάτησε κι έκαψε τα πάντα, έσφαξε κληρικούς και λαϊκούς, γυναίκες και παιδιά, ακόμα και τους γέρους και τους αρρώστους των νοσοκομείων.
Πολλοί είχαν προβλέψει τα γεγονότα και διέφυγαν από τη θάλασσα. Λατίνοι κληρικοί έλαβαν ιδιαίτερη προσοχή, και ο Καρδινάλιος Ιωάννης, ο παπικός απεσταλμένος, αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του σύρθηκε στους δρόμους στην ουρά ενός σκύλου.
Αντίκτυπος
Η σφαγή επιδείνωσε περαιτέρω την εικόνα των Ελλήνων στη Δύση. Οι σχέσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με τη Βενετία αποκαταστάθηκαν μόνο με την πτώση του Ανδρονίκου από τον θρόνο το 1185 και την άνοδο στην εξουσία των Αγγέλων. Τακτικές εμπορικές συμφωνίες επαναλήφθηκαν μετά από διακοπή ανάμεσα στο Βυζάντιο και τα Λατινικά κράτη, όμως η υποκείμενη εχθρότητα θα παρέμενε, οδηγώντας σε μια σπειροειδή αλυσίδα εχθροπραξιών: Τρία χρόνια αργότερα, μια εκστρατεία Νορμανδών υπό τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας στο 1185 λεηλάτησε τη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αυτοκρατορίας, και «εκδικήθηκε ανελέητα την απόπειρα του 1182» με σφαγές, βιαιοπραγίες και εξευτελισμούς των γηγενών και βεβήλωση των εκκλησιών τους. Παράλληλα, οι Γερμανοί αυτοκράτορες Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα και Ερρίκος ΣΤ΄ (γιος του) απείλησαν και οι δυο να επιτεθούν στην Κωνσταντινούπολη.
Αυτές οι αμοιβαίες βιαιότητες έκαναν βαθύτερο το χάσμα ανάμεσα στο Βυζάντιο και στη Δύση.
Η επιδείνωση της σχέσης κορυφώθηκε με τη βίαιη λεηλασία της πόλης της Κωνσταντινούπολης από την Τέταρτη Σταυροφορία το 1204, η οποία οδήγησε στη μόνιμη αποξένωση των Ανατολικών Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών. Η ίδια η σφαγή ωστόσο παραμένει σχετικά ασαφής, και ο Ρωμαιοκαθολικός ιστορικός Warren Carroll αναφέρει ενδεικτικά ότι οι συνάδελφοι του που γράφουν αγανακτισμένοι για την έκβαση της τέταρτης σταυροφορίας το 1204, σπάνια αναφέρουν την σφαγή των Λατίνων το 1182.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Θηριωδίες Κατηγορία:Ιστορία της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Αντικαθολικισμός
Αλγοδυστροφία
μικρογραφία|250 px| Σοβαρή αλγοδυστροφία δεξιού βραχίονα μικρογραφία|250 px| Αλγοδυστροφία ορατή σε χέρια και καρπούς Η αλγοδυστροφία, ή επίσης γνωστή ως αντανακλαστική συμπαθητική δυστροφία (αγγλ. reflex sympathetic dystrophy (RSD) ή complex regional pain syndrome) αναφέρεται -ιατρικώς- σε σειρά επώδυνων παθολογικών καταστάσεων που χαρακτηρίζονται από συνεχή -συνήθως αυθόρμητο ή μετά από τραυματισμό- περιφερειακό πόνο που είναι φαινομενικά δυσανάλογος σε χρόνο ή σε βαθμό οποιουδήποτε γνωστού τραύματος ή άλλης βλάβης.
Συνήθως ξεκινά από ένα άκρο του σώματος (χέρι ή πόδι), εκδηλώνεται με έντονο πόνο, οίδημα, περιορισμό κινήσεων και αλλαγές στο δέρμα και τα οστά. Μπορεί αρχικά να επηρεάσει το ένα άκρο και στη συνέχεια να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Το 35% των προσβεβλημένων ατόμων αναφέρουν συμπτώματα σε ολόκληρο το σώμα τους. Δύναται να συνοδεύεται από καυσαλγία, ένα οδυνηρό αίσθημα στον ασθενή, το οποίο επηρεάζει πολύ αρνητικά την ποιότητα ζωής του. Υπάρχουν δύο τύποι αυτής της σπάνιας νευροπαθογενούς ασθένειας. Είναι δυνατή η ύπαρξη και των δύο τύπων σε ένα άτομο.
Συμπτώματα
Τα κλινικά χαρακτηριστικά της αλγοδυστροφίας έχουν βρεθεί ότι είναι φλεγμονή που προκύπτει από την απελευθέρωση ορισμένων προφλεγμονωδών χημικών σημάτων από τα νεύρα, ευαισθητοποιημένοι νευρικοί υποδοχείς που στέλνουν σήματα πόνου στον εγκέφαλο, δυσλειτουργία της ικανότητας των τοπικών αιμοφόρων αγγείων να συστέλλονται και να διαστέλλονται κατάλληλα και δυσπροσαρμοστική νευροπλαστικότητα.
Αίτια
Η αλγοδυστροφία, ή σύνδρομο σύμπλοκου περιοχικού πόνου (στα αγγλικά: CRPS), είναι ασυνήθιστη, πολύ σπάνια, και τα αίτια που την προξενούν δεν είναι σαφώς κατανοητά.
Ουίλιαμ Έτυ
Ο Ουίλιαμ Έτυ (William Etty, Γιορκ Αγγλίας, 10 Μαρτίου 1787 – 13 Νοεμβρίου 1849) ήταν Άγγλος ακαδημαϊκός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, αλλά και ένθερμος θιασώτης του γυναικείου γυμνού.
Βιογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρα του, ο Έτυ μαθήτευσε αρχικά για επτά χρόνια ως τυπογράφος στην πόλη Χαλ (Hull) της Αγγλίας. Το 1807 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, ακολουθώντας σπουδές ζωγραφικής στη Βασιλική Ακαδημία, κοντά στον ελβετικής καταγωγής Άγγλο ζωγράφο Χένρυ Φιούζελι (Henry Fuseli, 1741 - 1825). Παρακολούθησε και ιδιαίτερα μαθήματα για ένα έτος, με καθηγητή του το διάσημο Άγγλο ζωγράφο Σερ Τόμας Λώρενς, η επιρροή του οποίου κυριάρχησε για κάποιο διάστημα στο έργο του .Το 1816 και το 1822 επισκέφθηκε για σύντομα διαστήματα το Παρίσι και τη Φλωρεντία. Το 1822 έμεινε περισσότερο καιρό στην Ιταλία και κυρίως στη Βενετία. Το 1828 εκλέχθηκε μέλος της βασιλικής ακαδημίας. Στην τελευταία δεκαετία της ζωής του, η κλονισμένη υγεία του, η οικονομική δυσπραγία και η περιορισμένη πελατεία του τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη γενέτειρά του το Γιορκ (York), όπου και πέθανε στις 13 Νοεμβρίου 1849, σε ηλικία 62 ετών. Ένας ανδριάντας του Ουίλιαμ Έτυ στήθηκε το 1911 στη γενέτειρά του, μπροστά από την Πινακοθήκη του Γιορκ.
Καλλιτεχνική πορεία
Από το 1818 ο ΄Ετυ είχε ήδη επιδείξει αξιοσημείωτο ταλέντο ως προσωπογράφος, αναλαμβάνοντας συνεχείς παραγγελίες. Ήταν όμως μετά την επιστροφή του από την Ιταλία το 1824, όταν είχε εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στο Λονδίνο, που η φήμη του διαρκώς μεγάλωνε και το έργο του έτυχε ευμενούς αποδοχής από το κοινό και τους κριτικούς της τέχνης. Το 1824 εξέθεσε στο Λονδίνο το έργο του «Η Πανδώρα στεφανωμένη από τις Εποχές», το οποίο έτυχε θριαμβευτικής υποδοχής, ενώ με το ιστορικής έμπνευσης έργο του «Η Μάχη» (1825, εθνική πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο) γνώρισε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του.
Αλγοδυστροφία
Αίτια
Αυτή η υπόθεση βασίστηκε σε μια αναδρομική ανάλυση 53 ασθενών με RSD, η οποία έδειξε ότι το 68% των ασθενών και μόνο το 37% των μαρτύρων ήταν καπνιστές. Τα αποτελέσματα είναι προκαταρκτικά και περιορίζονται από τον αναδρομικό χαρακτήρα τους. Το 7% των ατόμων που έχουν CRPS σε ένα άκρο αργότερα θα το αναπτύξουν και στο άλλο άκρο. Μία μελέτη στις ΗΠΑ εκτιμά ότι το 5% ασθενών με κακώσεις στα άνω άκρα θα εκδηλώσουν την RSD, ενώ τυχόν ακινητοποίηση ενός άκρου (για οποιοδήποτε λόγο) δύναται να πυροδοτήσει την ανάπτυξη της εν λόγω πάθησης.
Ουίλιαμ Έτυ
Καλλιτεχνική πορεία
Οι πίνακες με τα γυναικεία γυμνά, που φιλοτέχνησε ο Έτυ κατά την τελευταία περίοδο της ζωής του, είναι και σήμερα αξιοθαύμαστοι, αν και όσο ζούσε ασκήθηκε καυστική κριτική για τη φιληδονία που κυριαρχούσε στη θεματολογία τους και στον τρόπο παρουσίασής τους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι ο πίνακάς του «ο Οδυσσέας και οι σειρήνες» (Πινακοθήκη του Μάντσεστερ, Αγγλία) περιγράφτηκε στον τύπο ως «ένας αηδιαστικός συνδυασμός φιληδονίας και σιχαμερής σαπίλας».
Αλγοδυστροφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόνος Κατηγορία:Σύνδρομα Κατηγορία:Μυοσκελετικές παθήσεις Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις