cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mundraub
Ιστορικό
Ξεκίνησε το 2009 στο Βερολίνο όταν τέσσερις φίλοι συνειδητοποίησαν στη διάρκεια ενός μικρού ταξιδιού καγιάκ εκτός Βερολίνου ότι κουβαλούσαν μαζί τους εισαγόμενα φρούτα για πικνίκ ενώ γύρω τους κείτονταν φρούτα που έπεφταν από τα δημόσια δέντρα επειδή κανείς δεν τα μάζευε. Τότε αποφάσισαν να χαρτογραφήσουν σημεία ενδιαφέροντος (POIs) όπου βρίσκονταν καρποφόρα δέντρα σε ελεύθερα σημεία των δρόμων και των δημόσιων χώρων και να διαμοιραστούν με φίλους τους την ακριβή τοποθεσία τους μέσω της εφαρμογής του Χάρτη της Google (Google Maps). Το Mundraub, όπως ονομάστηκε από τον νόμο που, έως το 1975, απαγόρευε στους πολίτες να κλέβουν φρούτα από τα δημόσια δέντρα επειδή προορίζονταν για την τροφοδοσία των αλόγων των Πρώσων στρατιωτών, έχει καταφέρει έως σήμερα να αριθμεί 90.041 εγγεγραμμένους χρήστες και να διαθέτει 61.230 ενεργές τοποθεσίες σε δημόσιους χώρους όχι μόνο στο Βερολίνο αλλά σε ολόκληρη τη Γερμανία και άλλες χώρες. (Εικόνα ) Ο Akehurst απέδωσε αυτή την επέκταση στη «συλλογική πράσινη συνείδηση της Γερμανίας» (2011). Σύμφωνα με τον D. Løgstrup Nielsen, έναν από τους συνιδρυτές του Mundraub, η ανθρωπογεωγραφία των Μελών του αρχικά περιοριζόταν σε εναλλακτικούς λάτρεις της φύσης και χορτοφάγους όμως ανέπτυξε σταδιακά έντονη δυναμική σε ένα ευρύτερο κοινό  (προσωπική επικοινωνία, Δεκέμβριος 05, 2020). Για τον ίδιο λόγο, όπως εξήγησε, χρειάστηκε να διαφοροποιήσουν τις δράσεις τους πέραν του διαμοιρασμού πληροφοριών και συγκομιδής φρούτων, καλώντας μάλιστα αρωγό σε όλα τις δημοτικές αρχές: Από οργανωμένες δράσεις δενδροφύτευσης με τη βοήθεια συγκρότησης μικρών τοπικών ομάδων και χορηγίες, δράσεις πληροφόρησης για το πότε είναι οι καλύτερες σοδειές, μέχρι χαρτογράφηση μικρών οινοποιείων όπου μπορεί κανείς να φτιάξει μηλίτη με τα μήλα του. Μέσα από τον διαδραστικό χάρτη του και με την επιλογή κριτηρίων, μπορεί κανείς να εντοπίσει οπωροφόρα δέντρα όπως δαμασκηνιές, κερασιές και μηλιές, καστανιές, άγρια μούρα και ​​βότανα, καθώς και ξηρούς καρπούς όπως φουντούκια https://mundraub.org. Επειδή πρόκειται για μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία, όλη η ανάπτυξη και ψηφιακή συντήρηση γίνεται από εθελοντές που προσφέρουν τις δεξιότητές τους ως αφιλοκερδώς ενώ γίνονται προσπάθειες πρόσβασης σε δημόσια ή ιδιωτική χρηματοδότηση και χορηγίες για την κάλυψη βασικών εξόδων όπως η συντήρηση του διακομιστή.
Η αποστολή και το όραμα του Mundraub
Το Mundraub φιλοδοξεί ήδη από το ξεκίνημά του να δημιουργήσει ένα βρώσιμο αστικό κοινό με ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Σε αυτή όμως την προσπάθεια καλεί ως βασικούς παίκτες (Gorenflo, 2017) τους ίδιους τους χρήστες, τις οικογένειες και τους φίλους τους, να συν-διαμορφώσουν αυτή την εναλλακτική του ελεύθερου αστικού τοπίου και της φύσης και να χρησιμοποιήσουν δυναμικές πρακτικές που τους επαναφέρουν σε επαφή με τη φύση γύρω τους (Säumel, I., Reddy, S.E. και Wachtel, T., 2019). Οι χρήστες και ευρύτερα οι πολίτες καλούνται να επαναπροσεγγίσουν την φύση που τους περιβάλλει μέσα στην πόλη τους ως δεξαμενή κοινών πόρων των οποίων είναι συν-διαχειριστές προς επίτευξη κοινού οφέλους (Bauwens, Kostakis & Pazaitis, 2019 ; Foster, 2016 ). Αν και όλα ξεκινούν από την ψηφιακή ανωνυμία, καταλήγουν σε φυσική αλληλεπίδραση στη φύση ως βρώσιμου πόρου με την οποία οι πολίτες μπορούν να αλληλεπιδράσουν μέσω της συγκομιδής, της φροντίδας, της φύτευσης (Labaeye & Mieg, 2018 ). Πάντα όμως υπό συγκεκριμένους όμως όρους και συνθήκες.
Οι κανόνες χρήσης του Mundraub
Η Έλινορ Όστρομ στο έργο της «Η Διαχείριση των Κοινών Πόρων» εστιάζει μεταξύ άλλων σε αυστηρούς κανόνες που πρέπει να διέπουν τη συλλογική διαχείριση των κοινών (1999). Αντιστοίχως στο Mundraub υπάρχουν επίσης τέσσερις βασικές αρχές που οι εγγεγραμμένοι χρήστες οφείλουν να σέβονται προκειμένου να μπορούν να  συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την πλατφόρμα και τις υπηρεσίες της:
·       Σεβασμός της ιδιωτικής περιουσίας και ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην καταπατηθεί
·       Μεγάλη προσοχή στην κοπή φρούτων ώστε να μην τραυματιστούν τα δέντρα αλλά και να μην γίνει κατάχρηση που θα επηρεάσει ενδεχομένως την τροφική αλυσίδα
·       Ενεργός συνεισφορά στον εντοπισμό νέων ελεύθερων δέντρων και φρούτων
·       Συμμετοχή στη δενδροφύτευση ως ελάχιστη συνεισφορά σε ένα βιώσιμο μέλλον για όλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστικά κοινά Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Αιαντίδα φυλή
Με την ονομασία Αιαντίς (αρχαία ελληνικά: Αἰαντίς) ή Αιαντίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Αιαντίδα (γενική: Αιαντίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Αιαντίδης (αρχαία ελληνικά: Αἰαντίδης), ή (άρθρο πληθυντικού: οι) Αιαντίδες (αρχαία ελληνικά:  Αἰαντίδαι), για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της  Αιαντίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.
Ονομασία
thumb|right|150px|Ο [[Αίας ο Τελαμώνιος μεταφέρει τη σορό του Αχιλλέα, σε κρατήρα, μεταξύ 570-565 π.Χ., Αρχαιολογικό Μουσείο της Φλωρεντίας.]] Η Αιαντίδα, πήρε το όνομά της από τον μυθικό Αίαντα.
Οι 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας
Η φυλή και η περιοχή των Αιαντιδών δήμων ήταν μέρος της μεγάλης πόλης-κράτους της αρχαίας Αθήνας, η οποία διοικούταν από εκπροσώπους των 10 φυλών της Αττικής, με βάση τη διαίρεση του Κλεισθένη, οι οποίες ήταν οι εξής:
Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή
Η αντιπροσωπευτική ποσόστωση των εκπροσώπων - βουλευτών των δήμων της Αιαντίδας (στον παρακάτω πίνακα) αποδεικνύει και τη σημαντική συμμετοχή της φυλής αυτής, κατά την πρώτη (508 π.Χ. - 306 π.Χ.) και τη δεύτερη περίοδο (306 π.Χ. - 223 π.Χ.) της διακυβέρνησής της, μέσω της αρχαίας αθηναϊκής Βουλής και της Εκκλησίας του δήμου, ειδικότερα την περίοδο μεταξύ των ετών 343 π.Χ. - 253 π.Χ..
Διάφορα για τη φυλή Αιαντίδα
Ο δήμος της Αιαντίδας που καταλάμβανε την μεγαλύτερη έκταση ήταν ο δήμος των Αφιδνών.
Προσωπικότητες από την Αιαντίδα
Με καταγωγή από τον αρχαίο δήμο Αφιδνών, αναφέρονται οι εξής:
Με καταγωγή από τον αρχαίο δήμο Ελευσίνος, αναφέρονται οι εξής:
Αρχαίες πηγές
Κατηγορία:Φυλές της αρχαίας Αθήνας
Μπιζελόσουπα
Η μπιζελόσουπα ή σούπα φάβας είναι σούπα που παρασκευάζεται συνήθως από αποξηραμένα μπιζέλια, όπως η φάβα. Είναι, με παραλλαγές, μέρος της κουζίνας πολλών πολιτισμών. Έχει συνήθως γκριζοπράσινο ή κίτρινο χρώμα ανάλογα με την περιφερειακή ποικιλία των μπιζελιών που χρησιμοποιούνται. Όλα είναι ποικιλίες του Pisum sativum.
Ιστορία
Η κατανάλωση φρέσκων μπιζελιών του κήπου πριν να έχουν ωριμάσει ήταν μία πολυτελής καινοτομία της πρώιμης νεότερης περιόδου, σε αντίθεση με τον χοντροκομμένη, παραδοσιακή αγροτική χορτόσουπα, Potage Saint-Germain, από φρέσκο αρακά και άλλα φρέσκα χόρτα κοκκινισμένα σε ελαφρά αποθέματα και καθαρισμένα, ήταν μια καινοτομία που τελειοποιήθηκε επαρκώς ώστε να μπορεί να σερβιριστεί στον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας, για τον οποίο ονομάστηκε το δικαστήριο στο Κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, περ. 1660–1680.
Ινδονησία
Ως πρώην ολλανδική αποικία, η Ινδονησία κληρονόμησε αυτό το πιάτο ως αποτέλεσμα της ολλανδικής-ινδονησιακής κουλτούρας, το οποίο είναι γνωστό ως supercis ή erwtensoep.
Σκανδιναβικές χώρες
εναλλ.=|μικρογραφία| Στη Σουηδία και τη Δανία, η μπιζελόσουπα πωλείται σε πλαστικούς σωλήνες για περιβαλλοντικούς αλλά και για λόγους βάρους. Σουηδικά ärtsoppa, φινλανδικά hernekeitto, δανικά gule ærter και νορβηγικά ertesuppe.
Στη Φινλανδία η σούπα φτιάχνεται από αρακά. Στη Σουηδία και τη Δανία χρησιμοποιούνται κίτρινα μπιζέλια.
Νορβηγία
Στη Νορβηγία, η μπιζελόσουπα σερβίρεται παραδοσιακά την άνοιξη και το Πάσχα και συμπληρώνεται με πατάτες, καρότα και λαχανικά.
Πολωνία
Στην Πολωνία, η μπιζελόσουπα συνδέεται συνήθως με τον στρατό, όπου παραμένει ένα δημοφιλές πιάτο. Αυτό συμβαίνει επειδή η μπιζελόσουπα είναι θρεπτική και φθηνή και μπορεί εύκολα να παρασκευαστεί σε μεγάλες ποσότητες. Η στρατιωτική μπιζελόσουπα (grochówka wojskowa) λέγεται ότι πρέπει να είναι αρκετά πηχτή για να μείνει ένα κουτάλι στην επιφάνεια. Αν και η μπιζελόσουπα συνήθως παρασκευάζεται σε χώρους εστιάσης, το πιάτο συνήθως σχετίζεται με κινούμενες κουζίνες. Επί του παρόντος, οι παροπλισμένες κινούμενες κουζίνες χρησιμοποιούνται συχνά κατά τη διάρκεια μαζικών εκδηλώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σούπες Κατηγορία:Πολωνικές σούπες Κατηγορία:Ουκρανικές σούπες Κατηγορία:Ολλανδική κουζίνα Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα Κατηγορία:Σουηδική κουζίνα Κατηγορία:Φινλανδική κουζίνα Κατηγορία:Σοβιετική κουζίνα Κατηγορία:Αυστραλιανή κουζίνα Κατηγορία:Καναδική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Κεμπέκ Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια Κατηγορία:Σούπες λαχανικών
Κωνσταντίνος Σ. Μακρής
Ο '''Κωνσταντίνος Σ. Μακρής''' (Αρτάκη, 1850 - Πάνορμος, 1920) ήταν διαπρεπής Έλληνας γιατρός και συγγραφέας.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1850 και σπούδασε ιατρική πρώτα στην Αθήνα και έπειτα στη Γερμανία και τη Γαλλία. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου ίδρυσε ιδιωτική κλινική και εξελίχθηκε σε έναν επιτυχημένο χειρουργό. Παράλληλα συμμετείχε ενεργά σε διάφορα ιατρικά συνέδρια, δημοσιεύοντας αρκετές επιστημονικές ανακοινώσεις. Υπήρξε προσωπικός γιατρός του Οικουμενικού πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ και αρκετών ισχυρών οικονομικά προσωπικοτήτων της αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια διετέλεσε διετέλεσε πρόεδρος της Αυτοκρατορικής Ιατρικής Εταιρείας  και γιατρός της περσικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη συμβάλλοντας τα μέγιστα στην οργάνωση του νοσοκομείου της πρεσβείας. Για τη δράση του τιμήθηκε από την Περσική Αυτοκρατορία με το παράσημο του Λέοντος και Ηλίου και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με τα παράσημα Μετζηδιέ και Οσμανιέ καθώς και με το μετάλλιο των Καλών Τεχνών.
Ο Μακρής υπήρξε επίσης περιηγητής και συγγραφέας μελετών ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με επίκεντρο την περιοχή της Κυζίκου. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιούσε συχνά ταξίδια στην γενέτειρά του Αρτάκη όπως και στα ερείπια της αρχαίας Κυζίκου.
Κατά τα τελευταία χρόνια του βίου του έχασε την όρασή του και αποσύρθηκε στην Πάνορμο όπου απεβίωσε κατά τον Μάιο του 1920. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αρτάκη όπου και κηδεύτηκε.
Οικογένεια
Ο Μακρής απέκτησε τρεις γιους οι οποίοι συμμετείχαν ως εθελοντές στον ελληνικό στρατό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Μετά το τέλος του πολέμου εξαιρέθηκαν από την αμνηστία του οθωμανικού κράτους και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα. Ήταν ο γιατρός και αρθρογράφος Ιπποκράτης, ο χημικός και επιχειρηματίας Αριστοτέλης και ο καθηγητής Περικλής.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Ο Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Η θέση του ήταν κοντά μεσάια γραμμή κυρίως ως μεσοαμυντικός και παρότι δεξιοπόδαρος χρησιμοποιούσε με ευχέρεια και τα δύο του πόδια.
Νικόλας Ιωάννου
Ο Νικόλας Ιωάννου (γενν. στις 10 Νοεμβρίου 1995) είναι Κύπριος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Άρη Θεσσαλονίκης ως δανεικός από την Νότιγχαμ Φόρεστ.
Νεανική σταδιοδρομία
Ο Ιωάννου εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην ηλικία των 11 ετών. Έπαιξε στο τουρνουά Μάρβελντ με την ομάδα U15 τον Ιούνιο του 2010, που πραγματοποιήθηκε στην Ολλανδία. Ακολούθησε η συμμετοχή του στο Manchester United Premier Cup. Η επίδοσή του τού απέφερε μία διετής υποτροφία τον Ιούνιο του 2012. Επίσης, είχε αναφερθεί πως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν διστακτική να του δώσει πλήρες συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο Ολντ Τράφορντ εναντίον της Τσάρλτον Αθλέτικ στο FA Youth Cup σε ηλικία 16 ετών. Ενώ έπαιζε στο Milk Cup, τραυματίστηκε, κάτι που τον οδήγησε εκτός δράσης για το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2012-2013. Στον τελευταίο του αγώνα με την εφεδρική ομάδα, ήταν ο αρχηγός της ομάδας ενάντια στη Τότεναμ Χότσπερ. Αγωνίστηκε επίσης σε τρεις αγώνες του ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2013-14 με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ U19.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Υπήρξε κυρίως ποδοσφαιριστής της Παναχαϊκής ήδη από μικρή ηλικία, ενώ έχει θητεία και στον ΠΑΟΚ με τον οποίο στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδος το 1985.
Νικόλας Ιωάννου
ΑΠΟΕΛ
Αφού αποδεσμεύτηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με το ΑΠΟΕΛ στις 24 Απριλίου 2014. Με την ένταξή του στην ομάδα, ο Ιωάννου δήλωσε: «Ο κύριος στόχος μου είναι να κερδίσω τρόπαια, αλλά προφανώς πρέπει να αρχίσω να παίζω. Το ΑΠΟΕΛ παίζει σε μεγάλες διοργανώσεις - το Τσάμπιονς Λιγκ και το Γιουρόπα Λιγκ - οπότε ελπίζω να παίξω σε μερικούς αγώνες».
Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του ενάντια στη φινλανδική ΧΓΚ Ελσίνκι στις 30 Ιουλίου 2014, στην ισοπαλία με 2-2 για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15. Στις 5 Νοεμβρίου 2014, σε ηλικία 18 ετών, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη φάση ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, παίζοντας και στα 90 λεπτά στην ήττα του ΑΠΟΕΛ με 0-1 εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν στο Παρκ ντε Πρενς. Στην πρώτη του σεζόν στο ΑΠΟΕΛ, ο Ιωάννου εμφανίστηκε μόνο σε επτά αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, αλλά κατάφερε να κερδίσει το νταμπλ, καθώς η ομάδα του κέρδισε τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Αδελφός του είναι ο επίσης πρώην παίκτης της Παναχαϊκής, Γιώργος Σπανοσωτηρόπουλος που είχε το προσωνύμιο «Σπανάκιας», με το οποίο ενίοτε αποκαλούσαν και τον νεότερο Μπάμπη.
Νικόλας Ιωάννου
ΑΠΟΕΛ
Στις 3 Ιουνίου 2016, ο Ιωάννου υπέγραψε τριετή επέκταση συμβολαίου μέχρι τις 31 Μαΐου 2019, αλλά λίγους μήνες αργότερα, στις 13 Μαρτίου 2020, υπέγραψε επιπρόσθετη διετή επέκταση συμβολαίου με το ΑΠΟΕΛ μέχρι τις 31 Μαΐου 2021. Μετά την επιτυχημένη του σεζόν 2016-17 με το ΑΠΟΕΛ, ο Ιωάννου έλαβε το βραβείο «Νέος Παίκτης της Χρονιάς» από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Ιωάννου έχει δύο υπηκοότητες, την κυπριακή και την αγγλική και υπήρξε επιλέξιμος να εκπροσωπήσει τις Εθνικές ομάδες των δύο χωρών. Το 2012, κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου U19. Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Κύπρου U21 στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, ερχόμενος ως αλλαγή στο 70ο λεπτό σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2015 εναντίον του Βελγίου.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1958 στην Πάτρα. Από μικρός έπαιζε στις αλάνες ποδόσφαιρο, συχνά σε εκτάσεις κοντά Στάδιο της Παναχαϊκής.
Νικόλας Ιωάννου
Διεθνής σταδιοδρομία
Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Κύπρου ανδρών σε ηλικία 18 ετών, όπου ήταν αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός στον φιλικό αγώνα της Κύπρου εναντίον της Ιαπωνίας στις 27 Μαΐου 2014. Έκανε το ντεμπούτο του για την Κύπρο στις 3 Ιουνίου 2017, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Πορτογαλίας.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Πρώτα χρόνια
Ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα από από πολύ μικρός στον Πανιώνιο Πατρών, που εκείνη την εποχή ήταν σαν θυγατρική για την ομάδα της Παναχαϊκής. Έπειτα έγινε παίκτης της Παναχαϊκής στα νεανικά της τμήματα και αργότερα στην πρώτη ομάδα.
Νικόλας Ιωάννου
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Ιωάννου, Δημήτρης Ιωάννου, είναι πρώην αρχηγός της Εθνικής Κύπρου. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μιχαήλ Ιωάννου, είναι διεθνής με τις μικρές Εθνικές Κύπρου. Παρακολούθησε το λύκειο St George's RC στο Γουόκντεν στο Μείζον Μάντσεστερ, κατά τη διάρκεια της περιόδου του στην ακαδημία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος
Ποδοσφαιρική καριέρα
Το Δεκέμβριο του 1984 πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο υπέγραψε (πενταετές) κλειστό συμβόλαιο. Εκεί βρήκε τον καλό του φίλο και συμπαίκτη του στην Παναχαϊκή, Γιάννη Ψαρρά. Με τους Θεσσαλονικείς κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 1984-85, το οποίο ήταν το δεύτερο στην ιστορία του συλλόγου.
Επέστρεψε στην Παναχαϊκή. Αργότερα, έγινε παίκτης του Πάτραι και μετά του Πανηλειακού.
Επέστρεψε στην πόλη του για λογαριασμό του Εθνικού Πατρών με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε για δυο χρονιές. Έπειτα έπαιξε με την φανέλα της ￼￼Αχαϊκής για μια χρονιά και έκλεισε την καριέρα του στον Παναιγιάλειο.
Προπονητική καριέρα
Αφότου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, πήρε δίπλωμα προπονητικής.
Πρώτα προπόνησε τον Ατρόμητο Πατρών και μετά τον Αετό Ρίου￼. Διετέλεσε βοηθός προπονητή στην Παναχαϊκή για αρκετό χρονικό διάστημα και πάλι προπονητής στην Θύελλα Πατρών αρχικά στους νέους και μετά στην πρώτη ομάδα για πιο μικρή περίοδο.
Επέστρεψε στις τάξεις της Παναχαϊκής, αναλαμβάνοντας τις ακαδημίες της Παναχαΐδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Γουλιέλμος Δ΄ του Βολφενμπύτελ
Ο Γουλιέλμος Δ΄ ο Νεότερος (π. 1425 - 7 Ιουλίου 1503) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1482-91) μαζί με τον αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ και πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, πρώτα μαζί με τον ίδιο αδελφό του (1473-83) και έπειτα μόνος του (1484-95). Οι κτήσεις του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ και της Καικιλίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου. Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν, αλλά όταν το 1473 απεβίωσε ο άκληρος αδελφός του Ερρίκος Β' ο ειρηνικός και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, παραχώρησε το Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν στους γιους του Φρειδερίκο Γ΄ και Γουλιέλμο Δ΄.
Το 1482 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Γ΄ και οι δύο γιοί του τον διαδέχθηκαν και στο Βολφενμπύτελ. Όμως δύο έτη μετά ο Γουλιέλμος Γ΄ φυλάκισε τον αδελφό του και έμεινε μόνος κύριος στα τρία πριγκιπάτα. Το 1490 αγόρασε την πόλη του Χέλμστετ από τον ηγούμενο του Βερντέν. Το 1491 παραχώρησε το Βολφενμπύτελ και Κάλενμπεργκ στους δύο γιους του, ενώ το 1495 παραχώρησε και το Γκέτιγκεν στο νεότερο γιο του. Απεβίωσε το 1503 στο Χάρντιγκσεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μπόντο Ζ΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
Παλάτι Οστρόγκσκι
Το Παλάτι Οστρόγκσκι, ή Κάστρο Οστρόγκσκι (Pałac Ostrogskich, ή Zamek Ostrogskich) είναι οχυρωμένη έπαυλη στο κέντρο της πόλης της Βαρσοβίας, στην Πολωνία, στην οδό Τάμκα. Το παλάτι κατασκευάστηκε αρχικά για την ισχυρή οικογένεια Οστρόγκσκι τον 17ο αιώνα. Αυτή τη στιγμή στεγάζει την Εταιρεία Φρεντερίκ Σοπέν και το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν.
Ιστορία
Το σημείο για το παλάτι, μια μεγάλη έκταση στον κρημνό του Βιστούλα, ακριβώς κάτω από την Οδό Νόβι Σφιατ, αγοράστηκε από τον Πρίγκιπα Γιάνους Οστρόγκσκι στις αρχές του 17ου αιώνα. Καθώς η περιοχή ήταν ακόμα προάστιο της Βαρσοβίας και εξαιρούνταν από τους νόμους της πόλης που εμπόδιζαν τους κατοίκους να χτίσουν ιδιωτικές οχυρώσεις, ο Οστρόγκσκι αποφάσισε να χτίσει εκεί ένα μικρό κάστρο. Για αυτό χρηματοδότησε έναν προμαχώνα στον οποίο επρόκειτο να κατασκευαστεί το αρχοντικό. Ωστόσο, μόνο μετά το θάνατό του ξεκίνησε η δημιουργία του ίδιου του αρχοντικού. Σχεδιασμένο από τον Τίλμαν φαν Χάμερεν, το παλάτι που χτίστηκε στην κορυφή του προμαχώνα επρόκειτο να γίνει μία από τις πτέρυγες ενός τεράστιου μελλοντικού παλατιού. Ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και αγοράστηκε από τον αναπληρωτή καγκελάριο του στέμματος, Γιαν Γκνίνσκι, ο οποίος το μετέτρεψε στην έδρα του. αριστερά|μικρογραφία| Πίνακας του 18ου αιώνα Το 1725, το παλάτι αγοράστηκε από μια άλλη αρχοντική οικογένεια, τους Ζαμόισκι, οι οποίοι το έκαναν έδρα της κριτικής επιτροπής τους (Jurydyka). Ωστόσο, καθώς το ημιτελές αρχοντικό δεν είχε πολλά χαρακτηριστικά ενός αρχοντικού παλατιού του 18ου αιώνα, δεν εξυπηρέτησε ποτέ τον αρχικό του σκοπό και με τον καιρό παραμελήθηκε. Από το 1778 χωρίστηκε σε μικρά διαμερίσματα και άρχισε να λειτουργεί ως ξενώνας για φοιτητές, ιδιοκτησίας του Μάρτσιν Νικούτα. Μετατράπηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο από τους Γάλλους το 1806. Μεταξύ 1812 και 1817 εγκαταλείφθηκε και σταδιακά ερήμωσε. Κατά τη διάρκεια της Νοεμβριανής Εξέγερσης αγοράστηκε από την πολωνική κυβέρνηση και ανακαινίστηκε για να γίνει ξανά στρατιωτικό νοσοκομείο. Παραδόθηκε στις πολιτικές αρχές το 1836 και συνέχισε να είναι νοσοκομείο μέχρι το 1859, όταν αγοράστηκε από το Μουσικό Ινστιτούτο. Εκεί έλαβαν την εκπαίδευσή τους τόσο ο Στανίσουαφ Μονιούσκο όσο και ο Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι. Στα τέλη του 19ου αιώνα, προστέθηκε ένας επιπλέον όροφος καιι το 1913 μια νέα, πολύ μεγαλύτερη έδρα για το Ινστιτούτο χτίστηκε δίπλα στο παλάτι.
Καταστράφηκε από τους Γερμανούς ως αποτέλεσμα της Εξέγερσης της Βαρσοβίας του 1944, το κτίριο είχε ξαναχτιστεί από τον Μιετσίσουαφ Κούζμα μεταξύ 1949 και 1954, ενώ τα ερείπια της κατασκευής του 1913 κατεδαφίστηκαν. Από τότε στεγάζει την Εταιρεία Φρεντερίκ Σοπέν.
Μουσείο Σοπέν
Το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν της Εταιρείας Φρεντερίκ Σοπέν στη Βαρσοβία ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930. Εκείνη την εποχή, δεκατρία πολύτιμα χειρόγραφα αγοράστηκαν από τη Λουντβίκα Τσιεχόμσκα (Ludwika Ciechomska), εγγονή της Λουντβίκα Γεντζεγέβιτς, αδελφής του Σοπέν, και του Μπογκούσουαφ Κρασέφσκι (Bogusław Kraszewski). Η δημιουργία μιας Συλλογής Φωτογραφιών, Ηχογραφήσεων και Βιβλιοθήκης ξεκίνησε πριν από το 1939.
Το 1945, το Ινστιτούτο Φρεντερίκ Σοπέν άνοιξε ξανά στη Βαρσοβία και στεγάστηκε αρχικά στην οδό Ζγκόντα και από το 1953 στο Παλάτι Οστρόγκσκι. Αυτό ήταν επίσης το σπίτι του Μουσείου, της Βιβλιοθήκης και των Συλλογών Φωτογραφιών και Ηχογραφήσεων. Το μουσείο καλύπτει την ιστορία και τα έργα του Σοπέν, συμπεριλαμβανομένων πρωτότυπων χειρογράφων και εγγράφων που έγραψε ο συνθέτης, φωτογραφίες και γλυπτά του, επιστολές, καθώς και φιλοξενεί ρεσιτάλ πιάνου και διαγωνισμούς έργων του Σοπέν. Οι πλούσιες πλατφόρμες, τα στούκο και οι τοιχογραφίες σε στυλ Πομπηίας αποτελούν κατάλληλο σκηνικό για τις αίθουσες του Μουσείου Φρεντερίκ Σοπέν.
Μάνιος Κούριος Δεντάτος
Ο Μάνιος Κούριος Δεντάτος (Λατινικά: Manius Curius Dentatus, απεβ. το 270 π.Χ.), γιος του Μάνιου, ήταν ύπατος της Ρώμης για τρεις θητείες και πληβείος ήρωας της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, γνωστός για τον τερματισμό των Σαμνιτικών Πολέμων. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, γεννήθηκε έχοντας δόντια, αποκτώντας έτσι το παρωνύμιο Dentatus, δηλαδή «δοντιάρης».
Ο Δεντάτος ήταν τριβούνος κάποτε μεταξύ των ετών 298 και 291 π.Χ. Ως τριβούνος αναχαίτισε τις προσπάθειες του interrex Άππιου Κλαύδιου Καίκου να αποκλείσει τους πληβείους υποψηφίους από τις υπατικές εκλογές. Αν η υπατία του χρονολογηθεί το 291, οι ενέργειές προώθησαν την δική του υποψηφιότητα, αλλά αφού ο Άππιος υπηρέτησε τρεις φορές ως interrex, η προγενέστερη ημερομηνία συμφωνεί περισσότερο με το χρονοδιάγραμμα της σταδιοδρομίας του Δεντάτου.
Ο Δεντάτος υπηρέτησε την πρώτη θητεία του ως ύπατος το 290 π.Χ. και κατά την διάρκειά της νίκησε τόσο τους Σαμνίτες όσο και τους Σαβίνους, πραγματοποιώντας δύο θριάμβους. Επιστρέφοντας στην πατρίδα ανέλαβε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων έργων, συμπεριλαμβανομένης της μερικής αποξήρανσης της λίμνης Velinus.
Το 283, ο Δεντάτος διαδέχθηκε στην θέση του πραίτορα (ή ενδεχομένως του υπάτου) τον Λούκιο Καικίλιο Μέτελλο Δέντερο (L. Caecilius Metellus Denter) όταν αυτός σκοτώθηκε στη μάχη του Arretium. Ο Πολύβιος αναφέρει ότι ο Δεντάτος εξώθησε τους Γαλάτες από την επικράτειά τους, ανοίγοντας το δρόμο για τη δημιουργία μιας αποικίας στην Sena.
Ως ύπατος εκ νέου το 275 π.Χ., ο Δεντάτος πολέμησε τον Πύρρο στην μάχη του Μπενεβέντο που, αν και με ασαφές αποτέλεσμα, απώθησε τον Πύρρο από την Ιταλία. Ως εκ τούτου, εξασφάλισε μία νέα, συναπτή υπατία, νικώντας τους Λουκανούς κατά το επόμενο έτος και κερδίζοντας μια πανηγυρική υποδοχή. Ήταν τιμητής το 272, ενώ το 270 εξελέγη ως ένας από τους δύο επιτρόπους για την επίβλεψη της κατασκευής του Anio Vetus, του δευτέρου υδραγωγείου της Ρώμης, για το οποίο χρησιμοποίησε το προσωπικό του μερίδιο της λείας από τις πρόσφατες νίκες του. Πέθανε κατά τη διάρκεια του έργου, το οποίο ολοκληρώθηκε υπό τον συνεπίτροπό του Μάρκο Φούλβιο Φλάκο (M. Fulvius Flaccus).
Ο Δεντάτος θεωρείται ότι ήταν αδιάφθορος και λιτός. Παραδίδεται η ιστορία ότι, όταν οι Σαμνίτες έστειλαν πρέσβεις με ακριβά δώρα, σε μια προσπάθεια να τον επηρεάσουν προς όφελός τους, τον βρήκαν να κάθεται δίπλα στη φωτιά σ’ ένα σκαμνί και να ψήνει γογγύλια. Αρνήθηκε τα δώρα, λέγοντας ότι προτιμούσε να εξουσιάζει τους κατόχους χρυσού παρά να διαθέτει ο ίδιος. Αν και η αλήθεια αυτής της ιστορίας είναι ασαφής – ίσως να ήταν μια επινόηση του Κάτωνα – ήταν η έμπνευση για μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής του Jacopo Amigoni, του Χόφερτ Φλινκ και άλλων. Μια απλουστευμένη εκδοχή αυτής της ιστορίας, προεεχόμενη απ' τον Σενέκα, αποτελεί το ανάγνωσμα του 35ου κεφαλαίου του βιβλίου λατινικών των ελληνικών Λυκείων.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Σιερπτς
Το Σιερπτς (πολωνικά: Sierpc) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Σιερπτς, στο Βοεβοδάτο Μασοβίας της βόρειοκεντρικής Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 125 χλμ. βορειοδυτικά της Βαρσοβίας. Ο πληθυσμός του είναι 17.698 κάτοικοι (2020). Βρίσκεται κοντά στην Εθνική Οδό Νο 10, που συνδέει τη Βαρσοβία με το Τόρουν. Είναι επίσης ένας σιδηροδρομικός κόμβος τοπικής σημασίας, όπου διασταυρώνονται δύο γραμμές: Κούτνο-Μπροντνίτσα και Νάσιελσκ-Τόρουν.
Ιστορία
Τον 10ο αιώνα, το Σιερπτς ήταν ένα γκορντ της πρώιμης Πολωνίας που κυβερνούσε ο Οίκος των Πιαστ. Σύμφωνα με την παράδοση, μια εκκλησία χτίστηκε το 1003. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Σιερπτς προέρχεται από το 1155. Το 1322, το Σιερπτς έλαβε προνόμια πόλης. Η πόλη τότε ήταν ιδιοκτησία των επισκόπων του Πουότσκ. Το όνομά του είναι πολωνικής προέλευσης και προέρχεται είτε από τη λέξη sierp («δρεπάνι») και το όνομα του ποταμού Σιερπιενίτσα (Sierpienica), είτε από τα παλαιά πολωνικά ονόματα Wszepraw/Siepraw (Βσέπραφ/Σιέρπραφ) ή Sierpek (Σιέρπεκ). Το 1509, ο Πολωνός βασιλιάς, Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας, παραχώρησε στους ντόπιους κατασκευαστές υφασμάτων μια «προστατευτική μάρκα», τοποθετημένη σε μολύβδινη σφραγίδα σε μια υφασμάτινη βάση. Αυτό το προνόμιο δόθηκε στις πιο σημαντικές πόλεις. Διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Πουότσκ στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Το 1793, η πόλη άρχισε να παρακμάζει. Προσαρτήθηκε από την Πρωσία στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας. Το 1807 ανακτήθηκε από τους Πολωνούς, έγινε μέρος του βραχύβιου Δουκάτου της Βαρσοβίας, το 1815 έγινε μέρος της Πολωνίας του Συνεδρίου και αργότερα ενσωματώθηκε βίαια στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1831, μετά την ανεπιτυχή πολωνική Νοεμβριανή Εξέγερση κατά της Ρωσίας, το Σιερπτς καταστράφηκε κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων και μιας επιδημίας πανούκλας, αλλά άρχισε να ανακάμπτει αργά. Το 1867, ανέκτησε τη θέση μιας επαρχιακής πόλης, όπου ξεκίνησε μια εποχή γρήγορης οικονομικής ανάπτυξης. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και το Σιερπτς επανενσωματώθηκε στην Πολωνία.
Κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου, στις 12 Αυγούστου 1920, η πόλη κατελήφθη από τους Σοβιετικούς, οι οποίοι την λεηλάτησαν και την κατέλαβαν για αρκετές ημέρες. Το 1921, ο πληθυσμός του Σιερπτς των 6.722 ατόμων περιελάμβανε 2.861 (42,5%) Εβραίους. αριστερά|μικρογραφία| Αναμνηστική πλάκα στον τόπο όπου οι Γερμανοί δολοφόνησαν πάνω από 300 Πολωνούς το 1939-1942 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το 1939 έως το 1945, το Σιερπτς ήταν υπό γερμανική κατοχή. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Sichelberg («Ζίχελμπεργκ») για να αφαιρεθούν ίχνη πολωνικής προέλευσης. Οι Γερμανοί δημιούργησαν μια φυλακή για Πολωνούς στην πόλη. Δεκάδες ντόπιοι ανάπηροι δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς τον Μάρτιο του 1940 στο κοντινό δάσος Τρόσκα. Στις 5 Απριλίου 1940, οι Γερμανοί προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις περίπου 600 Πολωνών στην πόλη και το πόβιατ, οι οποίοι στη συνέχεια φυλακίστηκαν σε δύο τοπικές φυλακές. Ο τοπικός ιερέας, Μπρονίσουαφ Κολάτορ (Bronisław Kolator) ήταν μεταξύ των Πολωνών ιερέων που δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου. Περίπου 2.000 Πολωνοί εκδιώχθηκαν από το Σιερπτς τον Φεβρουάριο του 1940 και άλλοι 400 εκδιώχθηκαν τον Δεκέμβριο του 1940. Οι άνθρωποι απελάθηκαν αρχικά στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου και στη συνέχεια στο Γενικό Κυβερνείο, ενώ τα σπίτια και τα εργαστήριά τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους, σύμφωνα με την πολιτική Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Οι Γερμανοί κατέστρεψαν επίσης την εβραϊκή κοινότητα της πόλης. Ένα γερμανικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας λειτουργούσε στην πόλη.
Ο αστεροειδής Σιερπτς 199950 πήρε το όνομά του από την πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας Κατηγορία:Πόβιατ Σιερπτς Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Αλμπέρτο Μπελτράν
Ο Αλμπέρτο Μπελτράν (Alberto Beltrán, 1924 - 1997) ήταν δομινικανός τραγουδιστής. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1947, όταν ανακαλύφτηκε το ταλέντο του σε διαγωνισμό του ραδιοφωνικού σταθμού La Voz del Yuna. Αμέσως έκλεισε αποκλειστικό συμβόλαιο με το σταθμό. Η φωνή του διαδόθηκε από τις ραδιοφωνικές εκπομπές και γνώρισε επιτυχία στη Δομινικανή Δημοκρατία.
Το 1954 εμφανίστηκε στην Κούβα, μαζί με τους Σονόρα Ματανσέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγουδιστές
Νεράιδα Ηλείας
Η Νεράιδα είναι χωριό του νομού Ηλείας. Βρίσκεται στην περιοχή της Φολόης, στην ημιορεινή Ολυμπία, 29 χιλιόμετρα από τον Πύργο. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας και είναι η τελευταία κοινότητα του δήμου δίπλα στις πηγές του Ενιπέα ποταμού. Είναι ημιορεινός οικισμός, χτισμένος στα 307 μέτρα υψόμετρο και πλούσιος σε νερά.
Ονομασία
Μέχρι το 1955 ονομαζόταν Καλολεντζή οπότε και πήρε το σημερινό του όνομα με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Φολόης
Δυτικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Το Δυτικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν το σύνολο των επιχειρήσεων που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το ξέσπασμά του τον Αύγουστο 1914, τα γερμανικά στρατεύματα σχημάτισαν το Δυτικό Μέτωπο αφού πρώτα εισέβαλαν στο Λουξεμβούργο και το Βέλγιο και απέκτησαν τον έλεγχο στις σημαντικές βιομηχανικές περιοχές της Γαλλίας. Η γερμανική εισβολή σταμάτησε μετά τη Μάχη της Μάρνης, κατά τη διάρκεια της οποίας οι δυο αντίπαλες πλευρές προχωρούσαν κατά μήκος των οχυρωμένων τάφρων (χαρακώματα) που υπήρχαν στην περιοχή και οι οποίες εκτείνονταν από τη Βόρεια Θάλασσα μέχρι τα ελβετικά σύνορα με τη Γαλλία, αυτά τα σύνορα άλλαξαν ελάχιστα στις αρχές 1917 και αργότερα το 1918.
Από το 1915 έως το 1917 πραγματοποιήθηκαν αρκετές επιθέσεις εναντίον του Δυτικού Μετώπου με μαζικούς βομβαρδισμούς από το πυροβολικό και το πεζικό. Η τοποθέτηση περιφράξεων, συρματοπλεγμάτων και πολυβόλων είχαν ως αποτέλεσμα να προκύψει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός θυμάτων κατά τη διάρκεια των επιθέσεων και αντεπιθέσεων ενώ δεν προέκυψαν σημαντικές εδαφικές προσκτήσεις. Σε αυτές τις δαπανηρές συγκρούσεις συγκαταλέγεται η Μάχη του Βερντέν το 1916 με 700.000 θύματα, η Μάχη του Σομμ με περισσότερα από ένα εκατομμύριο θύματα και η Τρίτη Μάχη του Υπρ με 487.000 θύματα.
Για να ξεπεραστεί το πολεμικό αδιέξοδο στο Δυτικό Μέτωπο, οι αντίπαλοι έκαναν χρήση της στρατιωτικής τεχνολογίας όπως το αέριο δηλητήριο, τα αεροσκάφη και τα τανκ. Η υιοθέτηση καλύτερων τακτικών και η αποδυνάμωση των στρατευμάτων στα δυτικά αναθέρμαναν την κινητικότητά τους το 1918. Οι γερμανικές επιθέσεις από αέρος το 1918 κατέστησαν δυνατές χάρη στη Συνθήκη του Μπρέστ-Λιτόφσκ, με την οποία τερματίστηκε ο πόλεμος των Κεντρικών Δυνάμεων κατά της Ρωσίας και της Ρουμανίας που είχαν σχηματίσει το Ανατολικό Μέτωπο. Χρησιμοποιώντας σύντομους αλλά έντονους βομβαρδισμούς και τακτικές διείσδυσης, τα γερμανικά στρατεύματα κινήθηκαν 100 χλμ (60 μίλια) προς τα δυτικά (η μεγαλύτερη πρόοδος που έγινε και από τις δυο πλευρές από το 1914) αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν ξεκάθαρο ούτε προκαθορισμένο.
Η ασταμάτητη εδαφική μετακίνηση των συμμαχικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια της επίθεσης των εκατό ημερών το 1918 προκάλεσε την ξαφνική κατάρρευση και ήττα των γερμανικών στρατευμάτων ενώ παράλληλα έπεισε τους Γερμανούς διοικητές ότι η ήττα ήταν αναπόφευκτη. Η γερμανική κυβέρνηση παραδόθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1918 και οι όροι της ειρήνης διευθετήθηκαν με τη Συνθήκη των Βερσαλιών το 1919.
Θησέας (όπερα του Χαίντελ)
Κάνοντας πρεμιέρα στο King's Theatre του Λονδίνου, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, μιας και κατά τη διάρκεια της παράστασης υπήρχαν πολλά μαγικά εφέ όπως ιπτάμενοι δράκοι, σκηνές μεταμόρφωσης και εμφανίσεις αξιόλογων Ιταλών τραγουδιστών όπερας. Το κοινό του Λονδίνου ενθουσιάστηκε με αυτό το έργο, και έλαβε δεκατρείς παραστάσεις, παρόλο που ο σκηνικός μηχανισμός για τα μαγικά εφέ κατέρρευσε, και θα είχε λάβει ακόμη περισσότερες παραστάσεις αν ένας από τους διευθυντές του θεάτρου δεν είχε δραπετεύσει παίρνοντας τις εισπράξεις του ταμείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες
Άγιος Ιωάννης Καρουσάδων Κέρκυρας
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Καρουσάδων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη ΒΔ. Κέρκυρα, στις ανατολικές ακτές του όρμου Σιδαρίου. Βρίσκεται μεταξύ Καρουσάδων και Σιδαρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 4. Απέχει 33 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρουσάδων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρουσάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎ Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Σάλε-Γουόρκ Ζέουντα
Η Σάλε-Γουόρκ Ζέουντα (γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1950) είναι η σημερινή Πρόεδρος της Αιθιοπίας και η πρώτη γυναίκα που κατέχει το αξίωμα. Διπλωμάτης σταδιοδρομίας, εξελέγη ομόφωνα από μέλη της Ομοσπονδιακής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης στις 25 Οκτωβρίου 2018.
Η Σάλε-Γουόρκ ήταν προηγουμένως Ειδική Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες στην Αφρικανική Ένωση και επικεφαλής του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών στην Αφρικανική Ένωση σε επίπεδο Βοηθού Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Το αμερικανικό επιχειρηματικό περιοδικό Forbes, στην ετήσια έκδοση του καταλόγου Forbes των 100 πιο ισχυρών γυναικών του κόσμου, κατέταξε τη Σάλε-Γουόρκ ως την 96η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο και την αφρικανή γυναίκα με την υψηλότερη κατάταξη στη λίστα.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Γεννημένη στην Αντίς Αμπέμπα, η Σάλε-Γουόρκ παρακολούθησε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Lycée Guebre-Mariam στην Αντίς Αμπέμπα, μετά το οποίο σπούδασε φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας. Μιλάει άπταιστα αμαρικά, γαλλικά και αγγλικά.
Διπλωματική σταδιοδρομία
Η Σάλε-Γουόρκ ήταν μόλις η δεύτερη γυναίκα που διορίστηκε πρέσβης στην ιστορία της Αιθιοπίας (η Πρέσβειρα Γιοδίτ Εμίρου ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε θέση πρέσβη).
Βετεράνος στη διπλωματική υπηρεσία της Αιθιοπίας, η Σάλε-Γουόρκ υπηρέτησε ως πρέσβειρα στη Σενεγάλη, με διαπίστευση στο Μάλι, το Πράσινο Ακρωτήριο, τη Γουινέα-Μπισάου, την Γκάμπια και τη Γουινέα, από το 1989 έως το 1993. Από το 1993 έως το 2002, ήταν Πρέσβη στο Τζιμπουτί και Μόνιμος Αντιπρόσωπος στη Διακυβερνητική Αρχή Ανάπτυξης (IGAD). Αργότερα υπηρέτησε ως πρέσβειρα στη Γαλλία, Μόνιμος Αντιπρόσωπος στον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) και ήταν διαπιστευμένη στην Τυνησία και το Μαρόκο από το 2002 έως το 2006.
Στη συνέχεια η Σάλε-Γουόρκ κατείχε άλλες θέσεις υψηλού επιπέδου, συμπεριλαμβανομένων της Μόνιμης Αντιπροσώπου της Αιθιοπίας στην Αφρικανική Ένωση και στην Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Αφρική (ECA) και της Γενικής Διευθύντριας για τις Αφρικανικές Υποθέσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιθιοπίας.
Στα Ηνωμένα Έθνη
Μέχρι το 2011 η Σάλε-Γουόρκ διετέλεσε Ειδική Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν και επικεφαλής του Ολοκληρωμένου Γραφείου Οικοδόμησης της Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνών στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (BINUCA).
Το 2011 ο Μπαν διόρισε τη Σάλε-Γουόρκ ως Γενική Διευθύντρια του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών στο Ναϊρόμπι (UNON). Υπό τη διεύθυνση της Σάλε-Γουόρκ, το γραφείο του Ναϊρόμπι έγινε ένας πιο σημαντικός κόμβος του ΟΗΕ για την Ανατολική και Κεντρική Αφρική, σύμφωνα με το ετήσιο βιβλίο της Αφρικής για το 2012.
Τον Ιούνιο του 2018 ο Γενικός Γραμματέας Αντόνιο Γκουτέρες διόρισε τη Σάλε-Γουόρκ ως Ειδική Εκπρόσωπό του στην Αφρικανική Ένωση και επικεφαλής του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών στην Αφρικανική Ένωση (UNOAU) σε επίπεδο Βοηθού Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε τη θέση.
Πρόεδρος της Αιθιοπίας
Η Σάλε-Γουόρκ διορίστηκε Πρόεδρος της Αιθιοπίας στις 25 Οκτωβρίου 2018, η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε στο ρόλο και η τέταρτη πρόεδρος από τότε που ο κυβερνών συνασπισμός του Λαϊκού Επαναστατικού Δημοκρατικού Μετώπου της Αιθιοπίας (EPRDF) εκλέχθηκε στη νεοσυσταθείσα Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Δημοκρατίας της Αιθιοπίας το 1995. Αντικατέστησε τον Μουλάτου Τεσόμε, ο οποίος παραιτήθηκε κάτω από ασαφείς περιστάσεις και η Σάλε-Γουόρκ αναμένεται να υπηρετήσει δύο εξαετείς θητείες.
Αν και ο ρόλος της είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικός (με την πλειοψηφία της εκτελεστικής εξουσίας να βρίσκεται στον Πρωθυπουργό), η εκλογή της Σάλε-Γουόρκ την έκανε την πρώτη γυναίκα αρχηγό της Αιθιοπίας από την αυτοκράτειρα Ζεουντίτου. Από το 2019 είναι η μοναδική γυναίκα αρχηγός κράτους της Αφρικής.
Στις 25 Μαρτίου 2020 η Σάλε-Γουόρκ ανακοίνωσε στο Twitter ότι έχει δώσει χάρη σε περισσότερους από 4.000 κρατούμενους σε μια κίνηση για τον περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας COVID-19 στην Αιθιοπία. Επίσης, έδωσε χάρη σε περισσότερους από 1.500 κρατούμενους στις 2 Απριλίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί Κατηγορία:Αιθίοπες πολιτικοί
Κύμη Ροδόπης
Η Κύμη (Πομάκικα: Κιζβιράν) είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κύμη βρίσκεται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 57 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 36 χλμ. ΒΑ. από την Φιλλύρα (μέσω Οργάνης). Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 680 μέτρα στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Φαντάρος της οροσειράς Ανατολικής Ροδόπης. Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχή "Νυμφαία" και πολιτισμικά, όπως όλα τα χωριά της περιοχής της Οργάνης, στα Πομακοχώρια της Ροδόπης, έχοντας διατηρήσει τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 306 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κυμη Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Τυχαιοποίηση
Τυχαιοποίηση (επίσης τυχαία κατανομή) είναι μια διαδικασία στην οποία τα υποκείμενα δοκιμής (για παράδειγμα συμμετέχοντες ασθενείς) διαφοροποιούνται χρησιμοποιώντας τυχαίους μηχανισμούς. Αυτό έχει ως στόχο την κατά το δυνατόν ομοιόμορφη κατανομή γνωστών και αγνώστων χαρακτηριστικών των υποκειμένων σε πειραματικές ομάδες και ομάδες ελέγχου. Οι συνθήκες δοκιμής δημιουργούνται προκειμένου να επιτευχθεί υψηλότερη στατιστική ασφάλεια. Η μέθοδος χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, σε ψυχολογικά πειράματα (πειράματα πεδίου και εργαστηρίου ). Ο στόχος της διαδικασίας είναι να αποκλείσει άγνωστους παράγοντες που μπορούν να επιρεάσουν το αποτέλεσμα και να οδηγήσουν σε συστηματική προκατάληψη.
Τύποι τυχαιοποίησης
Ο όρος τυχαιοποίηση χρησιμοποιείται συχνά στον πειραματικό σχεδιασμό για να δηλώσει το τυχαίο μοίρασμα των παραμέτρων σε διαφορετικές ομάδες δοκιμών. Μπορούμε ωστόσο να διακρίνουμε μεταξύ συγκεκριμένων τρόπων τυχαιοποίησης:
Χέλμουτ Γιοχάννες Λούτβιχ Μόλτκε
Ο Χέλμουτ Γιοχάννες Λούτβιχ Μόλτκε (Helmuth Johannes Ludwig Graf von Moltke, 25 Μαΐου 1848 - 18 Ιουνίου 1916), επίσης γνωστός ως Μόλτκε ο Νεότερος, ήταν Γερμανός στρατηγός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Γερμανίας. Ήταν επίσης ο ανιψιός του στρατάρχη Χέλμουτ Καρλ Μπέρνχαρντ φον Μόλτκε, που συνήθως αποκαλείται Μόλτκε ο Πρεσβύτερος, προκειμένου να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ των δυο.
Αφού έγινε επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο Μόλτκε ηγήθηκε των γερμανικών στρατευμάτων από την 1η Ιανουαρίου 1906 μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου 1914 κατά τους πρώτους μήνες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Διαμάχη εξακολουθεί να προκαλεί η απόφαση της Γερμανίας να εισέλθει στον πόλεμο όσο και στην αποτυχία του Σχεδίου Σλίφεν.
Πασχάλης Τσαρούχας
Τηλεοπτικοί ρόλοι
Έγινε ευρύτερα γνωστός τη σεζόν 1997-1998 όταν είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Ψίθυροι καρδιάς. Την ίδια χρονιά έπαιξε και στη σειρά "Για σένα". Την επόμενη σεζόν έπαιξε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά "Χωρικά Ύδατα", ενώ την περίοδο 1999-2000 πρωταγωνίστησε στη σειρά "Φύγαμε". Ακολούθησαν οι σειρές "Ερασιτέχνης άνθρωπος" και "Πρόκληση" στις οποίες είχε και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο τη σεζόν 2001-2002.
Το 2003 γνώρισε μεγάλη επιτυχία η συμμετοχή του στη σειρά "Το Παιχνίδι της Συγγνώμης" όπου συμπρωταγωνίστησε με την Τζίνα Αλιμόνου, ενώ είχε συμμετοχή και στο σενάριο της σειράς. Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές Φάε τη σοκολάτα σου, Τζένη και Ευανθία, Το καφέ της Χαράς και Το Κόκκινο Δωμάτιο μέσα στα επόμενα χρόνια όπως επίσης συμμετείχε και σε διάφορες τηλεταινίες. Τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε στις σειρές "Για την καρδιά ενός αγγέλου" και "Η γη της Ευαγγελίας". Τη σεζόν 2020 πρωταγωνίστησε στις σειρές Αν Ήμουν Πλούσιος και Η τούρτα της μαμάς
Από το 2014 δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως ηθοποιός και στην κυπριακή τηλεόραση. Εκεί έχει λάβει μέρος στις σειρές "Όμικρον θετικό" τη σεζόν 2014-2015, "Καταιγίδα" (2015-2016) και "Σαν Οικογένεια" (2016-2017). Το 2019 έλαβε μέρος στον πέμπτο κύκλο του show μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar όπου κατέλαβε την ένατη θέση. Τη σεζόν 2021-σήμερα πρωταγωνιστεί στην καθημερινή δραματική σειρά του Mega "Η Γη της Ελιάς".
Συγγραφικό έργο
Το 1999, παράλληλα με την ενασχόληση του με την υποκριτική, ξεκίνησε να ασχολείται με την συγγραφή βιβλίων. Μέχρι σήμερα έχει γράψει 17 συνολικά βιβλία, μεταξύ των οποίων είναι:
• Πολιτείες • Το παραμύθι είναι… • Η φωνή του δάσους • Δον Κιχώτης • Εκείνοι/Εμείς • Η παράσταση αρχίζει τώρα • Και να σκεφτείς, είχαμε σχεδόν νικήσει... • Ο άλλος και ο άνθρωπος • Σκούνα Κοραλλία • Ω, τι κόσμος παιδιά
Προσωπική ζωή
Από το 2006 μέχρι το 2013 υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Θεοφανία Παπαθωμά με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Αχιλλέα. Το 2016 ήρθε στον κόσμο η κόρη του Αλεξάνδρα από την τότε σχέση του.
Φιλμογραφία
Τηλεόραση
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Η Πηγή της Ζωής
Η Πηγή της Ζωής (αγγλικά: The Fountain) είναι αμερικανική επική δραματική ταινία του 2006, που συνδυάζει στοιχεία της φαντασίας, της ιστορίας, της πνευματικότητας και την επιστημονική φαντασία. Είναι σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι και πρωταγωνιστούν οι Χιου Τζάκμαν και Ρέιτσελ Βάις. Η ταινία αποτελείται από τρεις ιστορίες, στις οποίες ο Τζάκμαν και ο Βάις παίζουν διαφορετικούς χαρακτήρες που μπορεί ή δεν μπορεί να είναι τα ίδια δύο άτομα: ένας σύγχρονος επιστήμονας και η καρκινοπαθής σύζυγός του, ένας κονκισταδόρας και η βασίλισσα του, και ένας ταξιδιώτης του διαστήματος στο μέλλον που ψάχνει την χαμένη αγάπη του. Οι ιστορίες -που αλληλοσυνδέονται με τη χρήση των ρακόρ και επαναλαμβανόμενα οπτικά μοτίβα- αντικατοπτρίζουν τα θέματα της αγάπης και της θνησιμότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises
Βουλευτικές εκλογές του Κουβέιτ (2013)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Κουβέιτ στις 27 Ιουλίου 2013 μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την ακύρωση των αποτελεσμάτων από τις προηγούμενες εκλογές που είχαν διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2012.
Οι υποψήφιοι από τις περιθωριοποιημένες φυλές διατήρησαν τις 24 έδρες τους στην Εθνοσυνέλευση (πλειοψηφία), ενώ οι Φιλελεύθεροι πήραν 3 έδρες μετά τη μη συμμετοχή τους στις προηγούμενες εκλογές του 2012, οι σουνίτες υποψήφιοι κέρδισαν 7 έδρες (2 παραπάνω από τις προηγούμενες εκλογές) και οι Σιίτες ηττήθηκαν, καθώς η δύναμή τους μειώθηκε στις 8 έδρες έναντι 17 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου του 2012. Τα ισλαμιστικά κόμματα της χώρας δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές του 2013.
Παραπομπές
2013
Haiku OS
Το Haiku (επίσης γνωστό ως Haiku OS) είναι ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα λειτουργικό σύστημα για προσωπικούς υπολογιστές. Αναπτύσσεται ως συνέχεια του BeOS από μια ανεξάρτητη ομάδα εθελοντών και προορίζεται για οικιακή χρήση, ενώ είναι συμβατό με τα πρότυπα POSIX.
Ιστορικό
Μετά την εμπορική αποτυχία του λειτουργικού συστήματος BeOS και την πώληση, τον Αύγουστο του 2001 και σε τιμή 11 εκατ. $, της ιδιοκτησίας του στην εταιρεία Palm, η οποία δεν θα συνέχιζε την ανάπτυξη του προϊόντος, παρουσιάστηκε έντονο ενδιαφέρον για την συνέχεια υποστήριξης του συστήματος μέσω ενός μοντέλου ανοιχτού κώδικα. Ωστόσο, η πρόταση για πώληση μιας άδειας και την μεταβίβαση του κώδικα στην ενδιαφερόμενη κοινότητα δεν εγκρίθηκε από την Palm.
Για την υποστήριξη του εγχειρήματος OpenBeOS ιδρύθηκε το 2003 η μη κερδοσκοπική οργάνωση Haiku Inc. με έδρα τη Νέα Υόρκη, από τον ιδρυτή του εγχειρήματος, Μάικλ Φίππς.
To 2004, μετά από απαίτηση της Palm, το εγχείρημα OpenBeOS μετονομάζεται σε Haiku.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα Κατηγορία:Λειτουργικά συστήματα
Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης Γερμανός
Ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης Γερμανός Τρωϊάνος ήταν σημαντική εκκλησιαστική προσωπικότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1921 μετέβη ως απεσταλμένος της Εκκλησίας της Ελλάδος στις ΗΠΑ προκειμένου να μεσολαβήσει στην πολιτική διαμάχη που είχε δημιουργηθεί στην εκεί ορθόδοξη κοινότητα. Ακραιφνής οπαδός της βασιλείας, ο Μητροπολίτης Γερμανός συγκρούστηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Αλέξανδρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με αποτέλεσμα τον περαιτέρω διχασμό της εκεί κοινότητας σε βενιζελικούς και βασιλικούς. Παρά την διαταγή της Ιεράς Συνόδου να επιστρέψει, ο ίδιος αρνούμενος να υπακούσει παρέμεινε εκεί μέχρι το 1923.
Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ιεράρχες της εποχής του. Απεβίωσε το 1935.