cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουόλτερ Χάουζερ Μπράταιην
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1902 στο Amoy της Κίνας από τους Ρος Μπράταιην και Ottilie Χάουζερ και έζησε τα πρώτα χρόνια του στο Σπρίνγκφιλντ του Όρεγκον, όπου ένα δημοτικό σχολείο πήρε το όνομα για τον τιμήσει. Μεγάλωσε στο Tonasket του Ουάσιγκτον σε μία φάρμα που ανήκε στους γονείς του. Το 1924 πήρε το πτυχίο του στη φυσική και στα μαθηματικά από το το κολέγιο Whiteman στο Walla Walla Ουάσιγκτον και το 1926 πήρε το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Μέτα πήγε ανατολικά πήρε το διδακτορικό του στη φυσική από το Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα το 1929. Ο διδακτορικός καθηγητής του ήταν John T. Tate Sr και η διδακτορική διατριβή του ήταν σχετική με τις επιπτώσεις τον ηλεκτρονίων στους ατμούς του υδραργύρου. Το 1928 και 1929 δούλευε στο Εθνικό Κέντρο Προτύπων την ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον και το 1929 προσλήφθηκε από τα Bell Telephone Labs.
Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Μπράταιην ασχολήθηκε στα Bell με την επιφανειακή φυσική του βολφραμίου και αργότερα στα ημιαγωγικό υλικό οξείδιο του πυριτίου. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου ο Μπράταιην ασχολήθηκε με την έρευνα στην ανιχνευσιμότητα υποβρυχίων με σύμβαση Εθνικό Αμυντικό Κέντρο Έρευνας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Σταδιοδρομία στη φυσική
Μέτα τον πόλεμο ο Μπράταιην γύρισε πίσω στα Bell Labs και εντάχθηκε στο νεοσύστατο τμήμα ημιαγωγών. Ο Γουίλλιαμ Σόκλεϋ ήταν ο διευθυντής του τμήματος και πίσω στο 1946 έκανε έρευνες για το πως θα μπορούσε να παραχθεί ενισχυτής από κάποια ημιαγωγικά υλικά.
Κρύσταλλοι καθαρών ημιαγωγών (όπως το πυρίτιο και το γερμάνιο) είναι πολύ ασθενείς αγωγοί σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος επειδή η ενέργεια που πρέπει να έχει ένα ηλεκτρόνιο για να καταλάβει επίπεδο ενέργειας αγωγιμότητας είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τη θερμική ενέργεια που διαθέτει το ηλεκτρόνιο σε ένα τέτοιο κρύσταλλο. Θερμαίνοντας έναν ημιαγωγό μπορεί να ωθήσει τα ηλεκτρόνια σε θέσεις αγωγού αλλά είναι πιο πρακτικό να αυξήσουμε την αγωγιμότητα προσθέτοντας αλλά υλικά στον ημιαγωγό (εμπλουτισμός). Ένας κρύσταλλος μπορεί να εμπλουτίζεται με μια μικρή ποσότητα ενός στοιχείου που έχει περισσότερα ηλεκτρόνια από τον ημιαγωγό, και τα επιπλέον ηλεκτρόνια θα είναι ελεύθεροι να κινηθούν μέσα στον κρύσταλλο. Ένα τέτοιο κρύσταλλο είναι ημιαγωγός τύπου n (n-type). Μπορεί κάποιος να προσθέσει επίσης στοιχείο που έχει λιγότερα ηλεκτρόνια από τον ημιαγωγό και έτσι θα δημιουργηθούν οπές και τα ηλεκτρόνια θα μπορούν να μετακινούνται μέσα στον κρύσταλλο σαν να ήταν θετικά φορτισμένο, τέτοιος κρύσταλλος ονομάζεται ημιαγωγός τύπου p (p-type).
Προσωπική ζωή
Ο Μπράταιην ζούσε στο Σάμιτ του Νίου Τζέρσι μετά μετακόμισε στο Σιάτλ όπου και έζησε μέχρι τον θάνατο του.
Στα μέσα
Το αστρόπλοιο USS Brattain στη σείρα Star Trek: The Next Generation επεισόδιο Night Terrors ονομάστηκε προς τιμήν του επιστήμονα.
Μάχη στο Δέκιμον
Η Μάχη στο Δέκιμον (Μάχη του δεκάτου σταδιοδείκτη) διεξήχθη στις 13 Σεπτεμβρίου του 533 με αντιπάλους τους Βανδάλους, με αρχηγό τον Γελίμερο, και την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, υπό την ηγεσία του στρατηγού Βελισάριου, σε απόσταση δέκα σταδίων (16χλμ) από την Καρχηδόνα. Αποτέλεσμα της μάχης ήταν η ήττα των Βανδάλων.
Δεκάτου Σταδιοδείκτη Κατηγορία:Βανδαλικός Πόλεμος
Αναζωπύρωση της οδού Αζούσα
Η αναζωπύρωση ξεκίνησε με μια συνάθροιση στις 14 Απριλίου 1906 και συνεχίστηκε έως το 1915 περίπου. Χαρακτηρίστηκε από την ομιλία σε γλώσσες, τις λατρευτικές λειτουργίες, και το διαφυλετικό εύρος. Οι συμμετέχοντες εισέπραξαν κριτική από τα ΜΜΕ και τους θεολόγους, που εκείνη την εποχή τους θεώρησαν προσβλητικούς και ανορθόδοξους.
Σήμερα, η αναζωπύρωση θεωρείται από τους ιστορικούς ως το γεγονός που έπαιξε καταλυτικό ρόλο για τη διάδοση του Πεντηκοστιανισμού στον 20ό αιώνα.
Υπόβαθρο
Την ημέρα της Πεντηκοστής έλαβε χώρα η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους 12 μαθητές (περιλαμβανομένων και των αποστόλων του Ιησού) οπότε, σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων, έλαβαν Άγιο Πνεύμα μιλώντας σε ξένες γλώσσες (γλωσσολαλιά) «για τα θαυμαστά έργα του Θεού», γεγονός που έγινε αντιληπτό από Ιουδαίους και προσήλυτους που ήταν στην Ιερουσαλήμ για τη γιορτή των Εβδομάδων. Αυτός ο τρόπος βαπτίσματος καλείται «Αναζωπύρωση» (Revival) και κατέχει σημαντικό ρόλο στην Πεντηκοστιανή Εκκλησία καθώς θεωρείται ως ο πιο έγκυρος τρόπος εμφάνισης της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
Η Αναζωπύρωση της Ουαλίας
Το 1904, πραγματοποιήθηκε η αναζωπύρωση της Ουαλίας, κατά τη διάρκεια της οποίας περίπου 100.000 άνθρωποι στην Ουαλία μεταστράφηκαν στον Χριστιανισμό. Διεθνώς, οι Ευαγγελικοί Χριστιανοί εξέλαβαν αυτό το γεγονός ως σημάδι ότι η εκπλήρωση της προφητείας στο βιβλίο του Ιωήλ, κεφάλαιο 2:23-29 ήταν έτοιμη να πραγματοποιηθεί. Ο Γιόζεφ Σμέιλ, ποιμένας της Πρώτης Βαπτιστικής Εκκλησίας στο Λος Άντζελες, πήγε στην Ουαλία προκειμένου να βεβαιωθεί προσωπικά για την αναζωπύρωση. Μετά την επιστροφή του στο Λος Άντζελες, προσπάθησε να αναφλέξει ένα παρόμοιο γεγονός στην κοινότητά του. Οι προσπάθειές του όμως ήταν βραχύβιες, και τελικά εγκατέλειψε την Πρώτη Βαπτιστική Εκκλησία για να δημιουργήσει την Πρώτη Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, όπου συνέχισε τις προσπάθειές του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άλλες μικρής κλίμακας αναζωπυρώσεις πραγματοποιούνταν σε Μινεσότα, Βόρεια Καρολίνα, και Τέξας. Μέχρι το 1905, αναφορές για γλωσσολαλιά, υπερφυσική θεραπεία, και σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής πολλών ανθρώπων, συνόδευσαν αυτές τις αναζωπυρώσεις. Δεδομένου ότι τα νέα διαδόθηκαν, Ευαγγελικοί σε όλες τις ΗΠΑ άρχισαν να προσεύχονται για παρόμοιες αναζωπυρώσεις στις συναθροίσεις τους.
Ο Σέυμουρ επισκέπτεται το Λος Άντζελες
Το 1905 ο τριαντατετράχρονος γιος πρώην σκλάβων Γουίλιαμ Σέυμουρ, ήταν σπουδαστής του γνωστού ιεροκήρυκα Καρόλου Πάρχαμ και προσωρινός ποιμένας σε μια μικρή Αγιαστική εκκλησία στο Χιούστον του Τέξας. Η Νέλυ Τέρρυ, μια αφρο-αμερικανή γυναίκα που πήγαινε σε μια μικρή Αγιαστική εκκλησία στο Λος Άντζελες, έκανε ένα ταξίδι για να επισκεφτεί την οικογένεια της στο Χιούστον το 1905. Στο Χιούστον, επισκέφτηκε την εκκλησία του Σέυμουρ, όπου εκείνος κήρυττε ότι το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα συνοδεύθηκε με τη γλωσσολαλιά. Αν και δεν το είχε δοκιμάσει αυτό προσωπικά, η Τέρρυ εντυπωσιάστηκε με τον χαρακτήρα και το μήνυμα του Σέυμουρ. Αργότερα από την Καλιφόρνια, η Τέρρυ προσκάλεσε τον Σέυμουρ να έρθει για να μιλήσει στην τοπική εκκλησία. Ο Σέυμουρ έλαβε και δέχτηκε την πρόσκληση τον Φεβρουάριο του 1906, και έλαβε οικονομική βοήθεια και τη συγκατάβαση του Πάρχαμ για την προγραμματισμένη ενός μηνός επίσκεψη. .
Οδός North Bonnie Brae
Ο Σέυμουρ και η μικρή ομάδα των νέων οπαδών του που σύντομα μεταφέρθηκαν στο σπίτι του Ρίτσαρντ και της Ρουθ Άσμπερρυ, στην οδό North Bonnie Brae 214. Λευκές οικογένειες από τοπικές Αγιαστικές εκκλησίες άρχισαν επίσης να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις. Η ομάδα συγκεντρωνόταν τακτικά και προσευχόταν για το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα. Στις 9 Απριλίου 1906, 5 εβδομάδες αφότου ξεκίνησαν οι προσευχές και το κήρυγμα του Σέυμουρ, και 3 μέρες μετά από το ξεκίνημα της προγραμματισμένης για 10 μέρες νηστείας, ο Έντουαρντ Λη μίλησε σε γλώσσες για πρώτη φορά. Στην επόμενη συνάθροιση, ο Σέυμουρ μοιράστηκε την ομολογία του Λη και έκανε κήρυγμα πάνω στο εδάφιο Πράξεις 2:4. Το ίδιο βράδυ άλλα έξι γλωσσολάλησαν, μέσα στους οποίους ήταν και η Τζένη Μουρ, που αργότερα παντρεύτηκε τον Σέυμουρ. Μερικές ημέρες αργότερα, στις 12 Απριλίου, ο ίδιος ο Σέυμουρ μίλησαν σε γλώσσες, μετά από ολονύχτια προσευχή.
Οι ειδήσεις από τα γεγονότα της οδού North Bonnie Brae κυκλοφόρησαν γρήγορα μεταξύ αφροαμερικανών, ισπανόφωνων και λευκών και ενδιαφερόμενων στην πόλη, και για μερικές βραδιές, διάφοροι κήρυκες της συνάθροισης μίλησαν σε όσους είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από το σπίτι των Άσμπερρυ. Το ακροατήριο περιλάμβανε ανθρώπους από ένα ευρύ φάσμα οικονομικών, κοινωνικών και θρησκευτικών υποβάθρων. Τελικά και η ίδια η Χάτσινς μίλησε σε γλώσσες και ολόκληρη η εκκλησίας της άρχισε να συμμετέχει στις συναθροίσεις του Σέυμουρ. Σύντομα το πλήθος των μελών της συνάθροισης έγινε πολύ μεγάλο, και ήταν γεμάτο από ανθρώπους που μιλούσαν σε γλώσσες, που δοξολογούσαν και υμνούσαν. Τελικά, το μπροστινό μέρος του σπιτιού που γινόταν η συνάθροιση κατέρρευσε, αναγκάζοντας την ομάδα να ψάξει για ένα νέο χώρο συναθροίσεων. Ένας κάτοικος της γειτονιάς περιέγραψε τα γεγονότα της οδού North Bonnie Brae 214 με τα παρακάτω λόγια:
Οδός Αζούσα 312
Η ομάδα της οδού North Bonnie Brae τελικά βρήκε ένα διαθέσιμο κτήριο στην οδό Αζούσα 312, που είχε αρχικά κατασκευαστεί για να στεγαστεί μία Αφρικανική Μεθοδιστική Επισκοπική Εκκλησία. Το ενοίκιο ήταν μόνο 8,00 $ τον μήνα.
Το ασβεστοκονίαμα ρύπαινε το πάτωμα του μεγάλου δωματίου που έμοιαζε με αποθήκη. Εν τούτοις, καθαρίστηκε, φροντίστηκε και προετοιμάστηκε για τις συναθροίσεις. Η πρώτη συνάθροιση πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 1906. Οι συναθροίσεις της εκκλησίας γίνονταν στον πρώτο όροφο, όπου οι πάγκοι είχαν τοποθετηθεί σε ορθογώνιο σχήμα. Μερικοί από τους πάγκους ήταν απλά σανίδες τοποθετημένες πάνω σε μικρά βαρελάκια. Υπήρχε και μία ανυψωμένη πλατφόρμα. Αρχικά δεν υπήρχε άμβωνας. Ο Φρανκ Μπάρτλεμαν, ένας από τους πρώτους συμμετέχοντες στην αναζωπύρωση, αναφέρει: Το δεύτερο πάτωμα, που σήμερα αποκαλείται Ιεραποστολή της Αποστολικής Πίστης (Apostolic Faith Mission), στέγαζε ένα γραφείο και δωμάτια στα οποία έμεναν μέλη της εκκλησίας συμπεριλαμβανομένου του Σέυμουρ και της συζύγου του, Τζένη. Είχε επίσης ένα μεγάλο δωμάτιο προσευχής που εξυπηρετούσε την εκκλησία όταν γέμιζε η κυρίως αίθουσα. Το δωμάτιο προσευχής εφοδιάστηκε με καρέκλες και πάγκους φτιαγμένους από σεκόγια, τοποθετημένους στο τέλος πίσω από τις καρέκλες.
Από τα μέσα του Μαΐου του 1906, από 300 ως 1500 άτομα προσπαθούσαν να ανακατασκευάσουν και να εφοδιάσουν στο κτήριο. Δεδομένου ότι στο κτήριο υπήρχαν άλογα πριν τη μετατροπή του σε εκκλησία, μύγες ενόχλησαν συνεχώς τους ανθρώπους που συναθροίζονταν. Πλήθος από ανθρώπους κάθε υπόβαθρου συνήλθαν μαζί για να λατρέψουν: άνδρες, γυναίκες, παιδιά, μαύροι, λευκοί, ισπανόφωνοι, ασιάτες, πλούσιοι, φτωχοί, αναλφάβητοι και μορφωμένοι. Άτομα όλων των ηλικιών συγκεντρώθηκαν στο Λος Άντζελες με την επιθυμία να συμμετάσχουν στις συναθροίσεις. Η ανάμειξη των φυλών και η ενθάρρυνση των γυναικών στην καθοδήγηση της λατρείας ήταν αξιοπρόσεκτη για την εποχή.
Συναθροίσεις και λατρεία
Η λατρεία στην οδό Αζούσα 312 ήταν συνεχής, αυθόρμητη, και εκστατική, με συναθροίσεις που διαρκούσαν σχεδόν 24 ώρες το 24ωρο. Μεταξύ εκείνων που προσελκύστηκαν στην αναζωπύρωση δεν ήταν μόνο Αγιαστές, αλλά και Βαπτιστές, Μεννονίτες, Κουάκεροι, και Πρεσβυτεριανοί. Ένας παρατηρητής σε μια από τις συναθροίσεις έγραψε:
Οι Los Angeles Times δεν έδειξαν την ίδια συμπάθεια για τις συναθροίσεις, και κριτικάροντας έγραψαν:
Ο Κάρολος Πάρχαμ ήταν επίσης αιχμηρός στην κριτική του:
Η πρώτη έκδοση της «Αποστολικής Πίστης» δημοσίευσε την κοινή αντίδραση των επισκεπτών για την αναζωπύρωση:
Ανάμεσα στις από πρώτο χέρι μαρτυρίες περιλαμβάνονται αναφορές για τυφλούς στους οποίους αποκαταστάθηκε η όρασή τους, για ασθένειες που θεραπεύτηκαν αμέσως, και για μετανάστες που μιλούσαν Γερμανικά, Γίντις, και Ισπανικά και που ευαγγελίζονταν στη μητρική τους γλώσσα από ακαλλιέργητους μαύρους, οι οποία μετέφραζαν τις γλώσσες στα Αγγλικά με «υπερφυσική ικανότητα»
Η υμνωδία ήταν σποραδική, χωρίς όργανα και περιστασιακά σε ξένες γλώσσες. Υπήρχαν περίοδοι εκτεταμένης σιωπής. Οι επισκέπτες έκαναν τις ομολογίες τους και τα μέλη διάβαζαν μεγαλόφωνα τις ομολογίες που στέλνονταν ταχυδρομικώς. Υπήρχε προσευχή για το χάρισμα των γλωσσών. Γινόταν προσευχή σε γλώσσες για τους αρρώστους, για τους ιεραποστόλους, και για οποιοδήποτε αίτημα δινόταν από τους συμμετέχοντες ή ερχόταν ταχυδρομικά. Γινόταν αυθόρμητο κήρυγμα και καλέσματα για σωτηρία, αγιότητα και το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα. Πολλοί άνθρωποι δοξολογούσαν συνεχώς σε όλη τη διάρκεια των συναθροίσεων. Τα μέλη της ιεραποστολής ποτέ δεν έλαβαν οικονομικές προσφορές, αλλά υπήρχε ένα δοχείο κοντά στην πόρτα για καθέναν που ήθελε να υποστηρίξει την αναζωπύρωση. Ο πυρήνας των μελών της Ιεραποστολής της Οδού Αζούσα δεν ήταν ποτέ πολύ παραπάνω από 50-60 άτομα, αλλά υπήρχαν εκατοντάδες και χιλιάδες άνθρωποι που επισκέπτονταν ή που έμεναν προσωρινά την Ιεραποστολή.
Πεποιθήσεις
Ο Σέυμουρ και τα υπόλοιπα της Ιεραποστολής Αποστολικής Πίστης της οδού Αζούσα είχαν πέντε βασικές πεποιθήσεις:
Κληρονομιά
Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια Πεντηκοστιανοί και Χαρισματικοί Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο. Ο Πεντηκοστιανισμός είναι το δεύτερο δόγμα μετά τον Ρωμαικοθολικισμό και σήμερα είναι το πιο γρήγορα αυξανόμενο δόγμα του Χριστιανισμού. Η Αναζωπύρωση της Οδού Αζούσα είναι κοινά απόδεκτή ως η απαρχή του σύγχρονου Πεντηκοστιανού Κινήματος
Παραπομπές
Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Δρυπετίνα
Η Δρυπετίνα (απεβ. π. 66 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και ήταν αφοσιωμένη στον πατέρα της Μιθριδάτη ΣΤ΄.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης.
Το όνομά της είναι υποκοριστικό τού Δρυπέτις, όνομα που είχε η κόρη τού Δαρείος Γ΄ της Περσίας. Είχε διπλή σειρά δοντιών. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, κατά τον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο η Δρυπετίνα ασθένησε βαριά, έτσι κατά την υποχώρηση τού πατέρα της εκείνη έμεινε πίσω στο φρούριο της Σινώπης, στην προστασία τού ευνούχου Μηνοφίλου. Όταν οι Ρωμαίοι υπό τον Μάλλιο Πρίσκο πολιόρκησαν το φρούριο, ο Μηνόφιλος τη σκότωσε για να μην αιχμαλωτιστεί η Δρυπετίνα από τους Ρωμαίους· ο ίδιος έπειτα αυτοκτόνησε. (ΧVΙ 7.10).
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22
Το Κύπελλο Ελλάδας 2021–22 αποτελεί την 80η διοργάνωση του θεσμού. Συμμετέχουν οι ομάδες των 2 επαγγελματικών κατηγοριών, της Σούπερ Λιγκ 1 και της Σούπερ Λιγκ 2, καθώς και οι ομάδες της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, ενώ σε αντίθεση με τη διοργάνωση της προηγούμενης περιόδου δε συμμετέχουν οι ομάδες της τρίτης τη τάξει επαγγελματικής κατηγορίας, της Φούτμπολ Λιγκ, η οποία ενωποιήθηκε με το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2 με τη νέα αναδιάρθρωση του 2021, καθώς και οι νικήτριες ομάδες των τοπικών κυπέλλων των Ε.Π.Σ., οι διοργανώσεις των οποίων δεν ολοκληρώθηκαν εξαιτίας της αναστολής τους η οποία προήλθε από την πανδημία.
Ξεκίνησε στις 28 Αυγούστου με αγώνες για την 1η φάση μεταξύ των ομάδων της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο τελικός ορίστηκε για τις 21 Μαΐου.
Κυπελλούχος αναδείχτηκε ο Παναθηναϊκός για 19η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του ΠΑΟΚ με 1-0 στον τελικό.
1η και 2η φάση
Στις δυο πρώτες φάσεις της διοργάνωσης συμμετέχουν οι ομάδες της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Πηγή 1η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
Πηγή 2η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
3η και 4η Φάση
Στην τρίτη και στην τέταρτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν οι ομάδες της Σούπερ Λιγκ 2, καθώς και οι νικητές της δεύτερης φάσης (ομάδες Γ Εθνική Ερασιτεχνικής Κατηγορίας)
Πηγή 3η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
Πηγή 4η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
5η Φάση
Στην πέμπτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν 10 ομάδες της Σούπερ Λιγκ 1, εκτός των τεσσάρων πρώτων ομάδων της περσινής περιόδου που πήραν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια (ΑΕΚ, Άρης, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ).
Πηγή 5η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
6η Φάση (Φάση των 16)
Στην έκτη φάση της διοργάνωσης συμμετέχουν και οι ΑΕΚ, Άρης, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ. Απο αυτή τη φάση μέχρι και τα ημιτελικά, οι αγώνες είναι διπλοί. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 1-2 Δεκεμβρίου και οι επαναληπτικοί στις 22-23 Δεκεμβρίου 2021.
Πηγή 6η Φάση Κυπέλλου Ελλάδος 2021-2022 epo.gr
Προημιτελική Φάση
Μαζί με την κλήρωση της προημιτελικής φάσης έγινε και η κλήρωση των ημιτελικών και προέκυψαν τα εξής σταυρώματα: Παναθηναϊκός ή Αναγέννηση Καρδίτσας - Άρης ή Λαμία και ΠΑΟΚ ή ΑΕΚ - Παναιτωλικός ή Ολυμπιακός. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 19-20 Ιανουαρίου 2022 και οι επαναληπτικοί στις 9 Φεβρουαρίου, εκτός του Λαμία - Άρης που έγινε στις 26 Ιανουαρίου.
Πηγή Αποτελέσματα Κληρώσεων Κυπέλλου Ελλάδος epo.gr
Ημιτελική φάση
Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν το διήμερο 20-21 Απριλίου 2022 και οι επαναληπτικοί στις 27 Απριλίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022
Ζιντέρ
Το Ζιντέρ (Zinder) ή Νταμαγκαράμ (Damagaram) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του κράτους του Νίγηρα. Το 2001 είχε 170.574 κατοίκους, ενώ σήμερα ο πληθυσμός του εκτιμάται ότι έχει υπερβεί τις 200 χιλιάδες. Βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 470 μέτρων, στα νότια της χώρας, σε οδική απόσταση 861 χιλιομέτρων ανατολικά της πρωτεύουσας του Νίγηρα Νιαμέ και 240 χιλιομέτρων βόρεια της μεγάλης πόλεως Κάνο της Νιγηρίας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Ζιντέρ είναι πλάτος 13°48΄ Βόρειο και μήκος 8°59΄ Ανατολικό.
Ιστορία
Από μικρό χωριό των Χάουσα, το Ζιντέρ αναδείχθηκε σημαντική πόλη-κέντρο του εμπορίου της Σαχάρας με την ίδρυση του Σουλτανάτου του Νταμαγκαράμ το 1736 από αριστοκράτες Κανούρι. Το μεγάλο φρούριο της παλαιάς πόλης (Μπιρίνι) χτίστηκε λίγο αργότερα και η πόλη έγινε μεγάλος σταθμός για το εμπόριο νότια με το Κάνο και ανατολικά με την Αυτοκρατορία Μπόρνου. Οι καταυλισμοί των νομάδων Τουαρέγκ και οι εμπορικοί οίκοι στο Ζένγκου του Ζιντέρ επεκτάθηκαν με αυτό το εμπόριο.
Μετά την ανεξαρτησία του Νίγηρα από τη Γαλλία, το φρούριο του Ζιντέρ μετονομάσθηκε σε Τανιμούν, το όνομα ενός ντόπιου σουλτάνου.
Το 2003 η κινητή τηλεφωνία έφθασε στην πόλη, με την ανέγερση πύργου-κεραίας, και επηρέασε σημαντικά την εμπορική ζωή.
Περιγραφή
thumb|Το Πανεπιστήμιο του Ζιντέρ Η σημερινή πόλη αποτελείται κατά βάση από τρεις περιοχές: Η Μπίρνι, η παλιά πόλη των Χάουσα, φιλοξενεί το Μεγάλο Τζαμί του Ζιντέρ και το Ανάκτορο του Σουλτάνου, καθώς και ένα μουσείο. Το Ζένγκου ή Ζανγκό, το παλαιό προάστιο των Τουαρέγκ, είναι γνωστό για την τοπική αρχιτεκτονική του. Τέλος, η Σαμπόν Γκαρί (= η νέα πόλη), που κείται ανάμεσα στις δύο προηγούμενες περιοχές, είναι το εμπορικό κέντρο, γνωστό για τη μεγάλη αγορά της.
Εκτός αυτού, η πόλη διαιρείται διοικητικά σε 5 δήμους, που φέρουν τα ονόματα Ζιντέρ I ως Ζιντέρ V. Σήμερα η πόλη απλώνεται προς τα βόρεια (προάστιο Καρκάντα) και τα δυτικά
Η πόλη έχει πολλά τμήματα βραχώδους εδάφους από γρανίτη, που μπορούν να κρατήσουν νερό κατά την εποχή των βροχών που να μην απορροφηθεί από το έδαφος, αλλά η πόλη έχει μακρά ιστορία λειψυδρίας. Πρόσφατα τοποθετήθηκαν αγωγοί από κινεζική εταιρεία, που μεταφέρουν νερό από τα βόρεια στο μεγαλύτερο μέρος της πόλεως, ωστόσο το πρόβλημα πιθανότατα θα συνεχισθεί, καθώς ο πληθυσμός αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται. Τον Νοέμβριο του 2011 εγκαινιάσθηκε στο Ζιντέρ το πρώτο στην ιστορία διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας.
Ο ύψους 250 μέτρων τηλεοπτικός ιστός στα βόρεια του Ζιντέρ είναι η υψηλότερο ανθρώπινο κατασκεύασμα σε ολόκληρο τον Νίγηρα.
Το αεροδρόμιο του Ζιντέρ (κωδικός: ZND) βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νοτίως της πόλεως και έχει έναν αεροδιάδρομο, μήκους 1.825 μέτρων.
Asylum shopping
Ο όρος asylum shopping είναι ένας υποτιμητικός όρος για την πρακτική ορισμένων αιτούντων άσυλο να υποβάλλουν αίτηση ασύλου σε διάφορα κράτη ή να επιδιώκουν να υποβάλουν αίτηση σε ένα συγκεκριμένο κράτος αφού έχουν ταξιδέψει μέσω άλλων κρατών. Χρησιμοποιείται κυρίως στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χώρου Σένγκεν, αλλά έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο του Καναδά.
Οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο προστατεύονται από τη διεθνή σύμβαση βάσει της αρχής της μη επαναπροώθησης, η οποία ορίζει ότι μια χώρα δεν μπορεί να αναγκάσει κάποιον που ζητά άσυλο να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του εάν το άτομο είναι πιθανό να υποστεί δίωξη εκεί. Η Σύμβαση του Δουβλίνου, που καλύπτει την Ευρωπαϊκή Ένωση, ορίζει ότι οι αιτούντες άσυλο επιστρέφονται στη χώρα στην οποία καταγράφηκε για πρώτη φορά η είσοδός τους στην Ένωση και στην οποία πήραν για πρώτη φορά δακτυλικά αποτυπώματα. Ένας άλλος στόχος αυτής της πολιτικής είναι να αποτραπεί η περιφορά των αιτούντων άσυλο σε τροχιά, δηλαδή να αποτραπεί η συνεχής μεταφορά αιτούντων άσυλο μεταξύ χωρών που προσπαθούν να πείσουν άλλες να τους δεχτούν. Ένας από τους στόχους της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικά θέματα είναι να αποτραπεί το λεγόμενο "asylum shopping".
Η ευρωπαϊκή νομοθεσία, ο κανονισμός του Δουβλίνου, απαιτεί οι αιτούντες άσυλο να έχουν καταγράψει την αίτησή τους για άσυλο στην πρώτη χώρα στην οποία φθάνουν και η απόφαση της πρώτης χώρας της ΕΕ στην οποία έχουν υποβάλει αίτηση να είναι η τελική απόφαση σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ωστόσο,σε πολλές περιπτώσεις, χώρες που δεν είναι φιλικές προς τους αιτούντες άσυλο αντιστέκονται σθεναρά στη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και στην καταγραφή των αιτούντων. Για παράδειγμα, ορισμένοι επιδιώκουν να υποβάλουν αίτηση ασύλου στη Γερμανία και τη Σουηδία, όπου εφαρμόζεται μια πιο σοβαρή προσέγγιση όσον αφορά την πρόνοια και την υποστήριξη της ένταξης και είναι πιθανότερο να τηρηθούν τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Ορισμένοι αιτούντες άσυλο φέρονται να έκαψαν τα δάχτυλά τους για να αποφύγουν τον έλεγχο του αρχείου δακτυλικών αποτυπωμάτων στην Ιταλία, ώστε να μπορέσουν να υποβάλουν αίτηση ασύλου σε άλλη χώρα. Το αρχείο δακτυλικών αποτυπωμάτων, γνωστό ως σύστημα Eurodac, χρησιμοποιείται για την αναχαίτιση πολλαπλών ή ψευδών αιτήσεων ασύλου. Στην Ιρλανδία, τα δύο τρίτα των αιτούντων άσυλο των οποίων οι αιτήσεις απέτυχαν διαπιστώθηκε ότι ήταν ήδη γνωστοί στις βρετανικές συνοριακές αρχές, το ένα τρίτο των περιπτώσεων ισχυρίστηκαν πως είχαν διαφορετική υπηκοότητα από την αληθινή τους, όπως για παράδειγμα περιπτώσεις Τανζανών που ισχυρίζονταν ότι διέφυγαν από διώξεις στη Σομαλία.
Arte
thumb|right|Η έδρα του σταθμού βρίσκεται επί του ποταμού Ιλ στο [[Στρασβούργο]] Το Arte είναι Γερμανογαλλικός τηλεοπτικός σταθμός με έδρα το Στρασβούργο. Ιδρύθηκε μετά από σύμβαση των δυο κρατών το 1992. Το πρόγραμμά του θεωρείται υψηλού επιπέδου και τα θέματά του είναι πολιτικά και πολιτιστικά. Στόχος του είναι η προβολή Ευρωπαϊκών παραγωγών σε κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ και σχόλιο. Παρότι το ποσοστό αγοράς του καναλιού δεν είναι μεγάλο, έχει μεγάλη επιρροή στη δημόσια γνώμη στις δυο χώρες.
Εκπέμπει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στα Γαλλικά και στα Γερμανικά. Οι εκπομπές πωλούνται και σε άλλα κανάλια.
Τα επιλεγμένα προγράμματα είναι διαθέσιμα με αγγλικούς, ισπανικούς και πολωνικούς υπότιτλους στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Γαλλικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Στρασβούργο Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1992 Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί στην Ολλανδία
Βαγιονιά Ηρακλείου
Η Βαγιονιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Γόρτυνας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου. Βρίσκεται στην πεδιάδα της Μεσαράς, στους πρόποδες των Αστερουσίων Ορέων. Από το χωριό διέρχεται και ο χείμαρρος Χυλβέστρα, παραπόταμος του Γεροποταμού. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 230 μ. και απέχει 51 περίπου χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.
Στο χωριό υπάρχει δραστήριος Εκπολιτιστικός Σύλλογος, Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο, Γυμνάσιο και, από το 2007 δανειστική βιβλιοθήκη και κέντρο πρόσβασης στο Διαδίκτυο.Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκαλλιέργεια, τα αμπέλια και τα σιτηρά.
Ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ανεγέρθηκε στη θέση παλαιότερου με το ίδιο όνομα, ο οποίος κατεδαφίστηκε το 1937. Υπάρχουν και πολλοί ακόμα ναοί, όπως της Σαμαρείτιδας, του Αγίου Μοδέστου, προστάτη των ζώων και του Αγίου Χαραλάμπους.
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του χωριού Βαγιονιά ίδρυσε στις αρχές του 15ου αιώνα ο Νείλος Νταμιλάς με προσωπικά του έξοδα ένα γυναικείο μοναστήρι, όπως αναφέρεται στη διαθήκη του (1417): "Του μακαριωτάτου εν ιερομονάχοις κυρού Νείλου του λεγομένου Νταμιλά διαθήκη και τυπική παράδωσις ην παρέδωκε των μοναζουσών των εν τη σεβασμία μονή της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας της παντανάσσης της παρ' εκείνου οικοδομηθείσης εν τη τοποθεσία τη λεγομένη Βαϊοναία".
Στη βενετική απογραφή του Πέτρου Καστροφύλακα, αναφέρονται και οι άλλοι δύο οικισμοί (1583): τα Λούκια με 57 κατοίκους στο Κ99 με την ονομασία Lucia και η Κουμάσα στο Κ98 με το όνομα Cumassa και 106 κατοίκους.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σταβγίων και με το ΦΕΚ 408Α - 18/12/1925 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Σταβγιών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βαγιωνιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Κουμάσα και Λούκια αποτελούν την κοινότητα Βαγιονιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνας του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 580 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Βαγιονιάς
Παραπομπές
Βαγιονια Βαγιονια
Κάρολος της Καλαβρίας
Ο Κάρολος των Καπετιδών-Ανζού (Carlo d'Angiò, 1298 - 9 Νοεμβρίου 1328) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν δούκας της Καλαβρίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου βασιλιά της Νάπολης και της Γιολάντας του Οίκου της Βαρκελώνης.
Λίγα είναι γνωστά για τη νεανική του ζωή: μπορούμε να υποθέσουμε ότι έζησε στην αυλή του πάππου του Καρόλου Β΄. Όταν το 1309 ο Κάρολος Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος ως βασιλιάς της Νάπολης, απονεμήθηκε στον Κάρολο ο τίτλος του δούκα της Καλαβρίας και ορίστηκε γενικός διοικητής του βασιλείου. Ο πατέρας του ήθελε να τον θέσει αρχηγό της στρατιωτικής βοήθειας, που έστειλε στους Φλωρεντιανούς, αλλά τελικά πήγε ο θείος του Πέτρος η Καταιγίδα και ο εξάδελφός του Κάρολος πρίγκιπας του Τάραντα, οι οποίοι σκοτώθηκαν στη μάχη του Μοντεκατίνι με τους Πισάτες το 1315.
Οικογένεια
Το 1323 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Κάρολος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με τη Μαρία των Βαλουά, κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Νάπολης
Μίμης Κοκκίνης
Ο Μίμης Κοκκίνης (1903-1956) ήταν Έλληνας ηθοποιός του ελαφρού μουσικού θεάτρου και πρωταγωνιστής-κωμικός της επιθεώρησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Θόδωρου Έξαρχου, έγινε μέλος του ΣΕΗ το 1922 και προπολεμικά εμφανίστηκε σε διάφορες επιθεωρήσεις του Αιμ. Δραγάτση. Επίσης εμφανίστηκε ως θιασάρχης θιάσου «βαριετέ» (Θέατρο «Μόντιαλ») και ως συνθιασάρχης στην επιθεώρηση Η κιβωτός του Νώε (Θέατρο «Απόλλων»). Μεταπολεμικά ήταν συνθιασάρχης: στον «Θίασο των 8» (Μενέλαος Θεοφανίδης, Άννα και Μαρία Καλουτά, Μ. Κοκκίνης, Ορέστης Μακρής, Κώστας Μανιατάκης, Κυριάκος Μαυρέας, Μάνος Φιλιππίδης), στον Θίασο του Θεάτρου «Λυρικόν» (στην οπερέτα Να τα πάρεις τα κορίτσια), το 1948 στον θίασο του Θεάτρου «Σαμαρτζή» (Μαρίκα Κρεββατά, Γιώργος Γαβριηλίδης, Σταύρος Ιατρίδης, κ.ά.), το 1949 στον θίασο της Ηρούς Χαντά (στις οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη Γλυκιά Νανά και Η κόρη της αμαρτίας). Εκτός των προηγουμένων, συνεργάστηκε πολλές φορές και με τους θιάσους του Θεάτρου «Ακροπόλ». Το 1952 ήταν θιασάρχης στο έργο 3 μοντέρνα κορίτσια και το 1953, συνθιασάρχης στην εξαιρετικά επιτυχημένη επιθεώρηση Ο μήνας έχει 9. Κηδεύτηκε στο Διακοφτό της Αχαΐας και ανάμεσα σε αυτούς που είχαν πάει στην κηδεία του ήταν ο Βασίλης Αυλωνίτης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα
Το Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (Ε.Δ.Κ.) (αγγ. European Democratic Party, EDP) είναι κεντρώο  ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα που υποστηρίζει την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ιδρύθηκε το 2004. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Φρανσουά Μπαϊρού.
Το κόμμα συμπεριλαμβάνει 18 εθνικά κόμματα από 15 ευρωπαϊκές χώρες. Εκπροσωπείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από 13 ευρωβουλευτές, οι 12 από τους οποίους συμμετέχουν στην πολιτική ομάδα Ανανεώστε την Ευρώπη, ενώ ένας συμμετέχει στην πολιτική ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκράτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά φιλελεύθερα κόμματα
Ιστιοφόρο
Το ιστιοφόρο είναι σκάφος ή πλωτό ναυπήγημα που αποκλειστικό μέσο πρόωσης έχει την αιολική ενέργεια (τον άνεμο) επί των ιστίων του (πανιά). Αποτελεί τη δεύτερη εξελικτική βασική κατηγορία τύπων πλοίων, μετά το κωπήλατο και πριν από το μηχανοκίνητο (ατμόπλοιο).
Προσδιορισμός
Σύμφωνα με τον Διεθνή Κανονισμό Αποφυγής Συγκρούσεως στη θάλασσα (ΔΚΑΣ), ιστιοφόρο - μηχανοκίνητο σκάφος που κινείται με τη φερόμενη βοηθητική μηχανή του (σε άπνοια ή σε αντιμονές ή σε εκτέλεση αναστροφών για τις οποίες η επιτυχία χωρίς τη μηχανή του θα ήταν αμφίβολη), παύει να θεωρείται ιστιοφόρο, αλλά μηχανοκίνητο, χωρίς δηλαδή το προνόμιο της προτεραιότητας.
Γενικά τα ιστιοφόρα λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων ευελιξίας τους, στην αλλαγή πορειών, διατηρούν προτεραιότητα σε τυχόν διασταύρωση της πορείας τους με άλλα μηχανοκίνητα πλοία, και ειδικότερα εντός διαύλων, εισόδων - εξόδων λιμένων κ.λπ., όπου ο χώρος εντείνει ακόμη περισσότερο αυτή την αδυναμία.
Ιστορία
Από την απώτατη αρχαιότητα μέχρι τα μέσα του μεσαίωνα η εξέλιξη του ιστιοφόρου πλοίου ήταν βραδύτατη, αν και το κουπί συνέχιζε να παραμένει ισχυρό μέσον πρόωσης. Τότε το ιστίο (πανί) που φέρονταν κυρίως από σταυρωτή κεραία (οριζόντια δοκό) από τον ιστό (κατάρτι), αποτελούσε το βοηθητικό μέσον πρόωσης, αφενός για τη μερική ανάπαυση των πληρωμάτων, αλλά ειδικότερα για την λεγόμενη «ουριοδρομία» (με τον άνεμο από πρύμνη).
Όπως μας πληροφορεί ο Όμηρος, η ώρα απόπλου ήταν αμέσως μετά τη θερινή δύση του Ηλίου όπου αφού κόπαζε η θαλάσσια αύρα, η «πελαγία αύρα» των αρχαίων άρχιζε να πνέει η «απόγεια αύρα». Έτσι απέπλεαν οι τριήρεις ουριοδρομώντας, με κολπωμένο (φουσκωμένο) το εγκάρσιο πανί (ιστίο) τους. Σύμφωνα με τον σπουδαίο ναύαρχο και αρχαιολόγο Σέρρε το λυκαυγές της δόξας του ιστιοφόρου ήταν το "τετράγωνο ιστίο" και η εξέλιξή του σε τρίγωνο και τραπεζοειδές που άρχισε και η χρήση τους.
Παρά ταύτα πολλοί ναυτικοί ιστορικοί επιμένουν ότι η τριήρης δεν ήταν ιστιοφόρο αφού κύριο μέσον είχε τα κουπιά, επηρεασμένοι από τη σύγχρονη αντίληψη του όρου. Λειτουργικά θεωρούν ότι το ιστιοφόρο δεν αναδείχθηκε ούτε στη ρωμαϊκή περίοδο, αλλά ούτε και στη βυζαντινή αλλά περί τον 15ο αιώνα όπου τότε μπορούσαν να πλέουν και με αντίθετο άνεμο δηλαδή να πλέουν την «εγγυτάτη». Τότε άρχισαν να εμφανίζονται τα λεγόμενα πανιά λατίνια, με τα οποία οι γαλέρες και οι νεφ του Λουδοβίκου του Αγίου πέτυχαν τη μέγιστη εξέλιξη. Παράλληλα εμφανίσθηκαν τα αργοκίνητα ιστιοφόρα σκάφη όπως το γαλιόνι, οι καράκες και λίγο αργότερα οι καραβέλες. Μικρά μεν, πλην όμως ευέλικτα, τα οποία και χρησιμοποίησαν οι πρώτοι εξερευνητές όπως ο Χριστόφορος Κολόμβος, ο Βάσκο ντα Γκάμα, κ.ά.
Αναμφίβολα σταθμός στην εξέλιξη των ιστιοφόρων αποτέλεσε η επιπλέον σπουδαία για τη ναυπηγική, ναυτική τέχνη και ναυτική τακτική, ναυμαχία της Ναυπάκτου όπου το ιστιοφόρο καθιερώθηκε και ως πολεμικό πλοίο γραμμής.
Όλων αυτών ακολούθησαν παράλληλες εφευρέσεις και ανακαλύψεις, όπως π.χ. το πηδάλιο, η άγκυρα, η πυξίδα, η αλυσιδωτή θωράκιση, κ.λπ., που επιτάχυναν την παραπέρα εξέλιξη του ιστιοφόρου πλοίου. Μέχρι που έφθασε η στιγμή της εξέλιξης, όταν ο λευκός ατμός αποτέλεσε τα μαύρα σύννεφα των ιστιοφόρων πλοίων.
Βασικοί τύποι
Την εποχή των ιστιοφόρων πλοίων υπήρχαν μόνο τρεις βασικές κατηγορίες: α) τα πολεμικά ιστιοφόρα, β) τα εμπορικά ιστιοφόρα και γ) τα ανένταχτα, τα κοινώς λεγόμενα «πειρατικά». Τα δε εμπορικά μετέφεραν εμπορεύματα, επιβάτες και ζώα, δεν υπήρχε ακόμη ιδιαίτερη κατηγορία αντίστοιχη με το φορτίο όπως σήμερα. Ο δε πλοίαρχος αυτών εκτελούσε και χρέη ναυτικού πράκτορα, τροφοδότη, και όλες εκείνες τις επιμέρους βοηθητικές ειδικότητες που απαντώνται σήμερα στο ναυτιλιακό κόσμο.
Επίσης η σπουδαιότερη διάκριση που γίνονταν τότε στα ιστιοφόρα ήταν ανάλογα με τον αριθμό των ορθίων ιστών τους (κοινώς κατάρτια, ή άρμπουρα) που έφεραν, μη λαμβάνοντας υπόψη τον πρόβολο. Έτσι αυτά διακρίνονταν σε: Εκτός αυτής της διάκρισης τα μονόστηλα και τα δίστηλα έπαιρναν και άλλες ονομασίες ανάλογα του είδους και του αριθμού των ιστίων τους (των πανιών τους), αλλά και εκ της γενικότερης εξαρτίας τους.
Δείτε επίσης
*
Γιόχαν Γκότλιμπ Φίχτε
Οnline έργα
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ιδεαλιστές Κατηγορία:Γερμανικός ιδεαλισμός
Άλεκς Μάριτς
Ο Άλεκς Μάριτς (Σίδνεϊ της Αυστραλίας, 22 Οκτωβρίου 1984), είναι Αυστραλοσέρβος πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,11 μ, ζυγίζει 125 κιλά και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Ο Μάριτς αγωνίστηκε τη διετία 2010-2012 στον Παναθηναϊκό, κατακτώντας τρεις τίτλους. Σήμερα αποτελεί βοηθό προπονητή των Σίδνεϊ Κινγκς.
Ως αθλητής
Ο Μάριτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2008 στην ισπανική Γρανάδα. Ένα χρόνο αργότερα πήρε μετεγγραφή στην σέρβικη Παρτιζάν Βελιγραδίου, όπου εξελίχθηκε σε σταρ της ομάδας έχοντας 14.6 πόντους με 62% στα δίποντα και 8.4 ριμπάουντ ανά αγώνα στην Ευρωλίγκα. Μάλιστα έφτασε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα το 2010 και ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Ο Παναθηναϊκός εντόπισε τον παίκτη και τον απέκτησε το 2010, ώστε να συμπληρώσει την θέση του σέντερ με τον Μάικλ Μπατίστ. Με τους πράσινους συμμετείχε σε δύο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα το 2011 και 2012, κατακτώντας τον τίτλο το 2011. Στην Ελλάδα κέρδισε ένα Πρωτάθλημα το 2011 και ένα Κύπελλο το 2012.
Το 2014, υπέγραψε στην Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ο τότε 30χρονος σέντερ είχε πολύ περιορισμένο ρόλο στη Μακάμπι και έτσι τον Δεκέμβριο του 2014, συμφώνησε με την Γαλατασαράι. Στην τούρκικη ομάδα έμεινε τρεις μήνες, έχοντας 2 πόντους και 2,5 ριμπάουντ σε 9:20 κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα και στις 3 Μαρτίου 2015 υπέγραψε στην Πετροχίμι Μπάνταρ Ιμάμ Χάρμπορ του ιρανικού πρωταθλήματος. Εκεί σε 1,5 μήνα είχε 9,3 πόντους και 6,9 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Στις 29 Απριλίου 2015, έφυγε από το Ιράν και μετακόμισε στην Ισπανία για λογαριασμό της Γκραν Κανάρια.
Στις 29 Ιουνίου 2016, συμφώνησε με την ομάδα της πατρίδας του τους Σίδνεϊ Κινγκς. Στο πρωτάθλημα της Αυστραλίας ο Μάριτς είχε 5.4 πόντους και 4.7 ριμπάουντ. Στις 9 Μαρτίου 2017, επέστρεψε στην ισπανική Ομπραντόιρο.
Στις 26 Ιουνίου 2017, συμφώνησε με την Αλ Μουχάρακ του Μπαχρέιν, ωστόσο αγωνίστηκε σε έναν μόλις αγώνα. Αυτή ήταν και η τελευταία ομάδα της καριέρας του, αφού το 2017 αποσύρθηκε σε ηλικία 33 ετών και αφού συνολικά είχε πληγεί από σημαντικούς τραυματισμούς.
Ως προπονητής
Τον Ιούλιο του 2019, συμφώνησε και επέστρεψε στους Σίδνεϊ Κινγκς ως βοηθός προπονητή.
Εθνική ομάδα
Με την ομάδα κάτω των 19 της Αυστραλίας ο Μάριτς κατέκτησε το 2003 το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Το 2005 συμμετείχε στην εθνική ομάδα κάτω των 21 της Αυστραλίας. Ο Μάριτς είχε διακαή πόθο να παίξει στην εθνική ομάδα της Σερβίας, αλλά η FIBA δεν του το επέτρεψε. Με την εθνική Αυστραλίας ανδρών συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010, στην Τουρκία, έχοντας 9.2 πόντους και 4.3 ριμπάουντ σε 6 αγώνες. Αγωνίστηκε επίσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο, φτάνοντας μέχρι τα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τις Η.Π.Α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γρανάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αλέξιος Τράντας
Ο Αλέξανδρος Τράντας, ευρύτερα γνωστός ως Αλέξιος Τράντας (1867-1960) ήταν διακεκριμένος Έλληνας οφθαλμίατρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βούρμπιανη Ιωαννίνων το 1867, και το 1880 τελείωσε το σχολείο του χωριού του. Αμέσως μετά γράφτηκε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων από όπου και απεφοίτησε. Το 1891 πήρε το πτυχίο της Ιατρικής από το πανεπιστήμιο Αθηνών. Λίγα χρόνια αργότερα εργάστηκε στην Πρέβεζα, και μετέπειτα εμπλούτισε τις ιατρικές του γνώσεις μετεκπαιδευόμενος στην οφθαλμολογία στο Παρίσι.
Μετέβη αργότερα στην Κωνσταντινούπολη όπου διατέλεσε γιατρός του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ καθώς και διευθυντής της Σκουλουδείου Οφθαλμολογικής Κλινικής της Κωνσταντινούπολης. Μετά το 1922 εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και μετέφερε την δράση και την ζωή του στην Αθήνα.
Διακρίσεις και αναγνώριση
Υπήρξε κορυφαίος επιστήμονας με διεθνή αναγνώριση. Η συνεισφορά του στην οφθαλμολογική επιστήμη θεωρείται ακρογωνιαία και ακόμα και σήμερα αναγνωρίζεται ως ο πατέρας της Γωνιοσκοπίας, καθώς το 1898, υπήρξε ο πρώτος ιατρός, σε παγκόσμια κλίμακα, που μελέτησε τη γωνία του κερατοειδή χιτώνα σε ζωντανό άνθρωπο. Μαζί με τον Ελβετό οφθαλμολόγο Γιόχαν Φρίντριχ Χόρνερ, υπάρχει η ονομασία των κηλίδων Χόρνερ-Τράντας (Horner-Trantas dots) για το σχετικό οφθαλμολογικό σύμπτωμα στην ιατρική. Βοήθησε επίσης τον τόπο καταγωγής του προσφέρωντας γενναιόδωρα τα χρήματα και τις υπηρεσίες του στην Βούρμπιιανη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οφθαλμίατροι Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Νεολογισμός
Νεολογισμός (από το νέος + λόγος= λέξη, ομιλία) είναι μια λέξη, ένας όρος, ή μια φράση που έχουν δημιουργηθεί πρόσφατα - συχνά για να ενισχύσουν τις νέες έννοιες, για να συνθέσουν τις προϋπάρχουσες έννοιες, ή για να καταστήσουν τον παλαιότερο ήχο ορολογίας πιο σύγχρονο.
Οι νεολογισμοί είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι στον προσδιορισμό των εφευρέσεων, των νέων φαινομένων, ή των παλαιών ιδεών που έχουν πάρει ένα νέο πολιτιστικό πλαίσιο. Ο όρος «ηλεκτρονικό ταχυδρομείο», όπως χρησιμοποιείται σήμερα, αποτελεί παράδειγμα νεολογισμού.
Οι νεολογισμοί είναι εξ ορισμού «νέοι», και αποδίδονται υπό αυτήν τη μορφή συχνά άμεσα σε ένα συγκεκριμένο άτομο, μια δημοσίευση, μια περίοδο ή ένα γεγονός.
Ο όρος «νεολογισμός» ήταν ίδιος περίπου το 1800 έτσι για κάποιο χρόνο στις αρχές του 19ου αιώνα, η λέξη «νεολογισμός» ήταν η ίδια ένας νεολογισμός.
Οι νεολογισμοί μπορούν επίσης να αναφερθούν σε μια υπάρχουσα λέξη ή μια φράση που έχει οριστεί μια νέα έννοια.
Στην ψυχιατρική ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δημιουργία των λέξεων που έχουν μόνο την έννοια στο πρόσωπο που τους χρησιμοποιεί, ανεξάρτητος από την κοινή έννοια χρήσης της. Θεωρείται κανονικός στα παιδιά, αλλά ένα σύμπτωμα της σκεπτόμενης αναταραχής ενδεικτικό μιας ψυχωτικής διανοητικής ασθένειας όπως η σχιζοφρένια στους ενηλίκους.
Στη θεολογία ένας νεολογισμός είναι ένα σχετικά νέο δόγμα (παραδείγματος χάριν, ορθολογισμός). Από αυτή την άποψη, ένας νεολογιστής είναι καινοτόμος στον τομέα ενός συστήματος δόγματος ή πεποίθησης, και συχνά θεωρείται αιρετικός ή ανατρεπτικός από την επικρατούσα ιεροσύνη ή το θρησκευτικό όργανο.
Παραδείγματα νεολογισμών
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστιανουπόλεως
Στους δυτικούς πρόποδες του όρους Αιγάλεω και σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων από τα Φιλιατρά δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής βυζαντινός Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα του χωριού της Χριστιανούπολης, το οποίο υπάγεται στον Δήμο Τριφυλίας της Μεσσηνίας.
Ο ναός αυτός, ο οποίος σήμερα υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας, ανεγέρθηκε, προς τα τέλη του 11ου αιώνα, όταν η απλή επισκοπή Χριστιανουπόλεως προήχθη σε Μητρόπολη. Πιθανολογείται, από τα ευρήματα που υπάρχουν στην περιοχή του χωριού, ότι ανεγέρθηκε πάνω ή κοντά στα ερείπια αρχαίου ναού του «Σωτήρος Διός».
Ο ναός ανήκει τυπολογικά στους σύνθετους οκταγωνικούς με νάρθηκα. Βόρεια και νότια του κεντρικού τρουλαίου τμήματος αναπτύσσονται διώροφοι πλευρικοί χώροι, ενώ διαθέτει πολλά και μεγάλα παράθυρα ποικίλης μορφής. Η τοιχοποιία του ναού είναι ιδιαίτερα επιμελημένη και ακολουθεί το πλινθοπερίκλειστο σύστημα δόμησης.
Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς βυζαντινούς ναούς του Μωριά, εξ ού και η λαϊκή ρήση, «Αγιά Σωτήρα στο Μωριά και Αγιά Σοφιά στην Πόλη», που έλεγαν οι απλοί πιστοί, οι οποίοι ήθελαν προφανώς να κάνουν σύγκριση ως προς την κατασκευή και το μέγεθος, με τον ναό της Αγιά Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη.
Ο ναός αυτός λειτουργούσε ανελλιπώς μέχρι το έτος 1825, αλλά γνώρισε καταστροφές από την εκστρατεία του Ιμπραήμ-Πασά στην Πελοπόννησο, αλλά και από τον σεισμό του 1886, που συγκλόνισε την περιοχή της Τριφυλίας και είχε ως αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο τρούλος και η νότια πλευρά του ναού αυτού. Το έτος 1921 κηρύχθηκε προστατευόμενο μνημείο. Το έτος 1938 το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων αποφάσισε να αναστηλώσει τον καταστραμμένο ναό, αλλά με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διεκόπηκαν αναγκαστικά οι εργασίες, για να συνεχισθούν και πάλι από το 1948 ως το 1950 και μεταγενέστερα οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι το 2014 που ολοκληρώθηκε η αναστήλωση του μνημείου αυτού.
Κλάιβ Μπάρκερ
Ο Κλάιβ Μπάρκερ (Clive Barker, 5 Οκτωβρίου 1952) είναι Άγγλος συγγραφέας και ενίοτε κινηματογραφικός σκηνοθέτης και γραφίστας.
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1952 στο Λίβερπουλ της Αγγλίας. Πριν πάει στο κολέγιο βρισκόταν στο ίδιο σχολείο με τον Τζον Λένον. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Ο Μπάρκερ έχει δηλώσει πως είναι ομοφυλόφιλος από τις αρχές της δεκαετίας του '90. Τώρα ζει στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια με τον σύντροφό του, τον φωτογράφο Ντέιβιντ Άρμστρονγκ και την κόρη του Άρμστρονγκ, Νικόλ, από παλαιότερη σχέση του δευτέρου.
Ο Μπάρκερ είναι ένας εκ των κορυφαίων σύγχρονων συγγραφέων φαντασίας και τρόμου. Εμφανίστηκε στο χώρο με τη συλλογή διηγημάτων Τα Βιβλία του Αίματος, η επιτυχία των οποίων τον έκανε αμέσως διάσημο. Μετά την κυκλοφορία των βιβλίων και στη Β. Αμερική, ο ίδιος ο Στίβεν Κινγκ είπε για τον Μπάρκερ: "Έχω δει το μέλλον του τρόμου και το όνομά του είναι Κλάιβ Μπάρκερ". Ο ίδιος ο συγγραφέας ωστόσο αποφεύγει να ταυτιστεί με την εικόνα του συγγραφέα αιματοβαμμένων διηγημάτων. Το συγγραφικό του ύφος χαρακτηρίζεται ως μοντέρνο φάνταζι και αστικό φάνταζι με στοιχεία τρόμου. Έχει όμως βαθύτερα στοιχεία ρεαλισμού και ασχολείται πολύ με τη φύση του μυαλού, του πνεύματος και των ονείρων, με τη δύναμη των λέξεων και των αναμνήσεων. Χαρακτηριστική είναι η αντίληψή του για κρυμμένους, φανταστικούς κόσμους που συνυπάρχουν με τον δικό μας και για το ρόλο της σεξουαλικότητας στο υπερφυσικό. Ο ίδιος αναφέρεται στο στυλ του ως σκοτεινό φάνταζι (dark fantasy).
Βιβλιογραφία
Σημειώνεται σε παρένθεση ο τίτλος όπως έχει εκδοθεί στα ελληνικά
Κινηματογράφος
Ο Μπάρκερ είχε πάντα ένα ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο. Οι ταινίες του βέβαια αποσπούσαν διφορούμενες κριτικές. Οι πρώτες του ταινίες μικρού μήκους The Forbidden και Salome, ήταν πειραματικές, καλλιτεχνικές ταινίες με σουρεαλιστικά στοιχεία.
Μετά την αποτυχία της ταινίας Nightbreed, ο Μπάρκερ έγραψε και σκηνοθέτησε το Lord of Illusions. Για ένα διάστημα εργαζόταν επάνω στην κινηματογραφική μεταφορά του Άμπαρατ σε συνεργασία με την εταιρεία Ντίσνεϊ. Καλλιτεχνικές διαφορές όμως τον ανάγκασαν να σταματήσει.
Τον Οκτώβριο του 2006 ο Μπάρκερ ανακοίνωσε μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του ότι θα γράψει το σενάριο για ένα επερχόμενο ριμέικ της ταινίας Hellraiser.
Η επιτυχημένη ταινία του Μπέρναρντ Ρόουζ, Candyman, βασίστηκε στο διήγημα "The Forbidden", από τα Βιβλία του Αίματος.
Ο Μπάρκερ επίσης ανέλαβε την εκτέλεση παραγωγής στην ταινία Θεοί και Δαίμονες, η οποία γνώρισε μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία ενώ ήταν υποψήφια στα βραβεία Όσκαρ.
Ως σκηνοθέτης:
Γραφιστική τέχνη και θεατρικά
Ο Μπάρκερ είναι επίσης παραγωγικός και ως σχεδιαστής, και συχνά εικονογραφεί ο ίδιος τα βιβλία του. Ζωγραφιές του υπάρχουν στα εξώφυλλα των θεατρικών του συλλογών Incarnations (1995) και Forms of Heaven (1996), όπως επίσης και στη δεύτερη αγγλική έκδοση των Βιβλίων του Αίματος. Οι δουλειές του έχουν παρουσιαστεί στη Νέα Υόρκη, στη Bess Cutler Gallery και στο Λος Άντζελες, στη La Luz De Jesus. Πολλά από τα σχεδιαγράμματα και τις ζωγραφιές του βρίσκοναι στη συλλογή Clive Barker, Illustrator, που εκδόθηκε το 1990.
Το έργο του Μπάρκερ Frankenstein in Love ανέβηκε στη σκηνή του Λονδίνου το Σεπτέμβριου του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες
Το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες είναι διεθνής συμφωνία, η οποία εκπονήθηκε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και παρέχει ένα πλαίσιο για τη βελτίωση της παγκόσμιας ανταπόκρισης στις ανάγκες των προσφύγων.
Οι κυβερνήσεις αναλαμβάνουν δεσμεύσεις στο πλαίσιο του Συμφώνου κατά την τακτική συνεδρίαση του Παγκόσμιου Φόρουμ για τους Πρόσφυγες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Ανθρώπινη μετανάστευση Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Ανθρωπιστική βοήθεια
Μέτεχ
Το Μέτεχ (σερβικά κυριλλικά: Метех) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Πλαβ
Nereide (υποβρύχιο)
Το Nereide ήταν υποβρύχιο κλάσης Nautilus το οποίο ναυπηγήθηκε για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Règia Marina) στα 1911-13 και χρησιμοποιήθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Βυθίστηκε το 1915 από το αυστροουγγρικό υποβρύχιο U-5 με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίττερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Ο κυβερνήτης του Nereide, Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (Medaglia d'Oro al Valore Militare) για την δράση του όταν βυθίστηκε το σκάφος του.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στην Βενετία την 1η Αυγούστου 1911. Καθελκύστηκε στις 12 Ιουλίου 1913. Δεν είναι γνωστό πότε εντάχθηκε στην δύναμη του στόλου, όμως το πιθανότερο είναι πως συνέβη μετά από την ολοκλήρωσή του στις 20 Δεκεμβρίου 1913.