cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκέτο της Κρακοβίας
Ιστορία του γκέτο
Νέοι του κινήματος νεολαίας Ακίβα, που είχαν αναλάβει τη δημοσίευση μυστικής εφημερίδας με τίτλο HeHaluc HaLohem ένωσαν τις δυνάμεις τους με άλλους Σιωνιστές για να σχηματίσουν ένα τοπικό παρακλάδι της Εβραϊκής Οργάνωσης Μάχης (ŻOB στα πολωνικά) και να οργανώσουν την αντίσταση στο γκέτο, υποστηριζόμενη από την πολωνική Άρμια Κραγιόβα. Η ομάδα πραγματοποίησε μια ποικιλία δραστηριοτήτων αντίστασης, συμπεριλαμβανομένου του βομβαρδισμού του καφέ Cyganeria, ενός τόπου συγκέντρωσης Ναζί αξιωματικών. Σε αντίθεση με τη Βαρσοβία, οι προσπάθειές τους δεν οδήγησαν σε γενική εξέγερση, πριν εκκαθαριστεί το γκέτο.
Από τις 30 Μαΐου 1942 και μετά, οι Ναζί άρχισαν συστηματικές απελάσεις από το Γκέτο σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χιλιάδες Εβραίοι μεταφέρθηκαν τους επόμενους μήνες κατά την Επιχείρηση Κρακοβία με επικεφαλής τον SS-Ομπερφύρερ Γιούλιαν Σέρνερ. Οι Εβραίοι συγκεντρώθηκαν πρώτα στην Πλατεία Ομονοίας και στη συνέχεια στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Προκότσιμ. Η πρώτη μεταφορά αποτελούνταν από 7.000 άτομα, η δεύτερη από 4.000 επιπλέον Εβραίους, που απελάθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ στις 5 Ιουνίου 1942. Στις 13-14 Μαρτίου 1943, πραγματοποιήθηκε η τελική "εκκαθάριση" του γκέτο υπό την διοίκηση του SS-Ουντερστουρμφύρερ Άμον Γκετ. Δύο χιλιάδες Εβραίοι, που θεωρούνταν εις θέση να εργαστούν, μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εργασίας Πλάζοφ. Όσοι θεωρήθηκαν ακατάλληλοι για εργασία - περίπου 2.000 Εβραίοι - σκοτώθηκαν στους δρόμους του γκέτο εκείνες τις μέρες με τη χρήση των αστυνομικών συνεργατών Τραβνίκι. Οι υπόλοιποι 3.000 στάλθηκαν στο Άουσβιτς.
Εβραϊκό Συμβούλιο (Γιούντενρατ) του Γκέτο της Κρακοβίας
Ένα εβραϊκό συμβούλιο 24 ατόμων δημιουργήθηκε στην πόλη της Κρακοβίας και αργότερα στο Γκέτο της Κρακοβίας, όταν ιδρύθηκε το γκέτο στις 3 Μαρτίου 1941. Αυτό το Εβραϊκό Συμβούλιο ήταν υπεύθυνο για τους κατοίκους του γκέτο, αλλά λάμβανε πολλές εντολές από τοπικούς Ναζί αξιωματούχους, παρόλο που διατηρούσε κάποιο βαθμό αυτονομίας. Ορισμένες από τις λειτουργίες του περιλάμβαναν την παρακολούθηση της εργασίας και της πρόνοιας, τη διεξαγωγή απογραφής και τη φορολόγηση του πληθυσμού.
Πολιτιστική ζωή
Η πολιτιστική ζωή στο γκέτο της Κρακοβίας ήταν ζοφερή και επικίνδυνη για τον εβραϊκό πληθυσμό. Κάθε μέρα γινόταν όλο και πιο δύσκολη για ανοχή και επιβίωση. Η διάθεση ήταν ζοφερή, το ηθικό χαμηλό και η πλειονότητα των κατοίκων του γκέτο παρέμεναν απελπισμένοι.
Παρόλο που οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε ορισμένους τομείς πολιτιστικής ζωής στο γκέτο της Κρακοβίας, "διάφορες πολιτιστικές και θρησκευτικές δραστηριότητες συνεχίστηκαν μέσα στο γκέτο". Αν και η άσκηση της θρησκευτικής λατρείας απαγορεύτηκε, αυτό δεν εμπόδισε τα άτομα στο γκέτο της Κρακοβίας να προσεύχονται και να παραμένουν πιστά στον Ιουδαϊσμό. Τουλάχιστον τρεις συναγωγές ή άλλες θρησκευτικές εγκαταστάσεις ήταν ακόμη σε χρήση. Υπήρχε επίσης ένα καφενείο, όπου οι καλλιτέχνες έπαιζαν ζωντανή μουσική στο γκέτο, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό για τη διατήρηση του ηθικού των Εβραίων. Τέλος, υπήρχε ένα φαρμακείο, όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να πάνε για να συζητήσουν προβλήματα, να διαβάσουν παράνομες και επίσημες εφημερίδες και να μάθουν την πραγματικότητα του τι συνέβαινε και τι φρικαλεότητες ζούσαν.
Πολλά τραγούδια δημιουργήθηκαν από άτομα που ζούσαν το γκέτο, εξυπηρετώντας τρεις βασικούς σκοπούς: "τεκμηρίωση της ζωής του γκέτο, εκτροπή από την πραγματικότητα και διατήρηση της παράδοσης". Αυτά τα τραγούδια απεικόνισαν την τεράστια ταλαιπωρία τους, σε συνδυασμό με την αφοσίωση και την αποφασιστικότητά τους να επιβιώσουν. Μερικοί από τους πιο δημοφιλείς στίχους είναι "Me hot zey in dr'erd, me vet zey iberlebn, me vet noch derlebn" ("Στο διάολο να πάνε, θα ζήσουμε πιο πολύ από αυτούς, θα επιβιώσουμε"), που αποδίδουν τα συναισθήματα των Εβραίων μέσω της μουσικής.
Κιβέρι Αργολίδας
Το Κιβέρι είναι παραλιακό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται πολύ κοντά στους Μύλους και 12 χιλιόμετρα από το Άργος και 15 περίπου χιλιόμετρα από το Ναύπλιο και το Άστρος. Ανήκει στον δήμο Άργους - Μυκηνών και στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 911 κατοίκους.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Το γέλιο, σπάνιο στο γκέτο της Κρακοβίας, ήταν άλλος ένας τρόπος, που πολλά θύματα προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν το έντονο μίσος τους για τον εχθρό. Μερικές φορές έπαιζαν τραγούδια στο γκέτο, ενώ άλλες φορές και με συνοδεία μουσικών οργάνων. Τα τραγούδια του δρόμου είναι ένα υποείδος της μουσικής του γκέτο με τέσσερα κυρίαρχα θέματα: πείνα, διεφθαρμένη διοίκηση, ελπίδα για ελευθερία και έκκληση για εξέγερση. Η μουσική ήταν πάντα μια παραδοσιακή και σημαντική πτυχή τόσο των εβραϊκών εορτών, όσο και της εβραϊκής οικιακής ζωής γενικότερα. Τα άτομα στο Γκέτο της Κρακοβίας προσπάθησαν να διατηρήσουν αυτήν την παράδοση ζωντανή, ειδικά κατά τη διάρκεια του Πάσχα και του Γιομ Κιπούρ.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Κατά τη μυθολογία, εδώ είχε αγκυροβολήσει ο Δαναός. Στην περιοχή υπήρχε ναός του Γενέσιου Ποσειδώνα και επίσης έχουν ανακαλυφθεί μυκηναϊκοί τάφοι και υπολείμματα αρχαίου οικισμού στη θέση Άγιος Δημήτριος. Γύρω από το ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου Κιβερίου έχει αποκαλυφθεί και ανασκαφεί ένα νεκροταφείο της ύστερης ελλαδικής εποχής ΙΙΙ (1400-1100 π.Χ.). Οι ανασκαφές έγιναν το 1967 και το 1993, δίχως να δημοσιευθούν επιστημονικά τα ευρήματα μέχρι σήμερα. Το μυκηναϊκό νεκροταφείο ήταν σχετικά πολυτελές, καθώς δεν περιλάμβανε απλούς λακκοειδείς τάφους. Οι τάφοι είναι θαλαμωτοί, παρόμοιου τύπου με εκείνους στα Δενδρά και την Ασίνη. Πρόκειται για ακανόνιστου σχήματος σπηλαιώδη υπόγεια λαξεύματα στο μαλακό βράχο, στα οποία οδηγεί μια επίσης λαξευμένη κατωφέρεια, ο δρόμος. Ήταν μάλλον οικογενειακοί τάφοι και χρησιμοποιούνταν από τα μεσαία στρώματα του πληθυσμού. Κατασκευάζονταν κατά συστάδες, σχηματίζοντας νεκροταφεία. Το είδος αυτό εμφανίστηκε κατά την υστεροελλαδική ΙΙ και συνεχίστηκε μέχρι την υστεροελλαδική ΙΙΙ Γ περίοδο (1400-1100 π.Χ.). Ορισμένοι αρχαιολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι η Λέρνη παρήκμασε στην ύστερη μυκηναϊκή εποχή, μετετράπηκε σε νεκροταφείο και εγκαταλείφθηκε περί το 1250 π.Χ. Το Κιβέρι θα μπορούσε να είναι το νεκροταφείο των πλουσιότερων κατοίκων της, γιατί στους Μύλους δεν μπορούν να κατασκευαστούν θαλαμωτοί τάφοι, εξαιτίας του σκληρού και βραχώδους εδάφους του λόφου Προφήτη Ηλία. Μετά την ύστερη μυκηναϊκή εποχή δεν υπάρχουν πολλές υλικές ή κειμενικές μαρτυρίες για τον ευρύτερο χώρο του Κιβερίου.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Αν και η μουσική ήταν παρηγοριά σε πολλά άτομα, τα ποσοστά αυτοκτονιών ήταν σημαντικά υψηλότερα μεταξύ των μουσικών από ό,τι σε άλλους εργαζόμενους στο στρατόπεδο. Πολλοί από τους μουσικούς αναγκάστηκαν να είναι μάρτυρες στη δολοφονία των οικογενειών και των φίλων τους λόγω της επιμονής των Ναζί να παίζουν μουσική οι κρατούμενοι μουσικοί, ενώ άλλοι κρατούμενοι μεταφέρονταν στους θαλάμους αερίων.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Ο Παυσανίας μαρτυρεί ότι μετά τη Λέρνη, παραθαλάσσια, υπήρχε μια τοποθεσία που λέγεται Γενέσιο, επειδή βρισκόταν μικρό ιερό του Γενεσίου Ποσειδώνα, ναός δηλαδή που τιμάτο η γέννηση του θεού. Μετά το ιερό αυτό μαρτυρείται μια τοποθεσία που λέγεται Απόβαθμοι, επειδή εκεί, κατά τον μύθο, είχε αποβιβασθεί ο Δαναός με την οικογένειά του, όταν μετοίκησαν από την Αίγυπτο στο Άργος. Ο μύθος αυτός υποδεικνύει ότι ίσως να υπήρχε στην περιοχή κάποιο ίχνος αρχαίου λιμανιού, το οποίο οι ντόπιοι είχαν συνδέσει με τον Δαναό. Λειτουργικό λιμάνι, στην εποχή του Παυσανία, δεν υπήρχε πια, ενώ επίνειο του Άργους ήταν το Τημένιο. Αν όσα γράφει ο Παυσανίας είναι ακριβή και υπήρχαν ίχνη ή μνήμες αρχαίου λιμανιού στην περιοχή, ενισχύεται το ενδεχόμενο στη μυκηναϊκή εποχή να υπήρχε στην περιοχή του Κιβερίου οικισμός ή επίνειο της Λέρνης. Η δε άφιξη του Δαναού στους Αποβάθμους υποδηλώνει εμπορικές σχέσεις της περιοχής με τη Μέση Ανατολή και τη Μικρά Ασία, καθώς προτελευταίος σταθμός του ταξιδιού του Δαναού προς το Άργος ήταν η Ρόδος.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Ο Αλεξάντερ Κουλίσιεβιτς ήταν ένας επίδοξος μουσικός, που έκανε ό,τι μπορούσε για τη "συλλογή, σύνθεση και εκτέλεση τραγουδιών", ενώ ζούσε στο γκέτο, παρόλο που ήταν παράνομο. Άτομα στο γκέτο της Κρακοβίας δούλευαν 12 ώρες την ημέρα, κάρτι που τους άφηνε εξαντλημένους. Για να περάσει ο χρόνος, τραγουδούσαν καθ' όλη τη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Πάνω από το Κιβέρι δεσπόζει ο λόφος του Προφήτη Ηλία. Όπως αναφέρεται στο Αρχαιολογικόν Δελτίον (55), στην κορυφή του παραπάνω λόφου, σε υψόμετρο 388 μ. και σε απόσταση 2.280 μ. νοτιοδυτικά από το Κιβέρι, επισημάνθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίου ναϊκού κτίσματος σε  δεύτερη χρήση. Ο άγνωστος αυτός αρχαίος ναός, με βάση τα σωζόμενα αρχιτεκτονικά μέλη, χρονολογείται στον 4ο-3ο αι. π.Χ. Χρησιμοποιήθηκε έως τον 6ο μ.Χ. αι. Πιθανόν, επρόκειτο για ναό της Αρτέμιδας.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Ο Μορντεκάι Γκέμπιρτιγκ, γνωστός για τα όμορφα τραγούδια και ποιήματά του στα γίντις, προερχόταν από το Γκέτο της Κρακοβίας. Το τραγούδι του "Η πόλη μας καίγεται", που γράφτηκε το 1938, έγινε "ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια στα γκέτο και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης". Δυστυχώς, ο Γκέμπιρτιγκ σκοτώθηκε στο γκέτο της Κρακοβίας.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Πάνω από τους σημερινούς Μύλους, χτίστηκε επί Φραγκοκρατίας κάστρο, το οποίο στις πηγές αναφέρεται ως Chameres/Chamires. Σε άλλες, μεταγενέστερες, εκδοχές αναφέρεται ως Civeri ή Chiveri. Η πρώτη αναφορά για την ύπαρξη του κάστρου αυτού γίνεται το 1347, στη διαθήκη του Φράγκου ηγεμόνα Γκοτιέ ντε Μπριέν, ο οποίος ήταν τιτουλάριος δούκας των Αθηνών και άρχοντας του Άργους και του Ναυπλίου. Το κάστρο Chameres παρέμεινε φράγκικο μέχρι το 1388, όταν η τελευταία κληρονόμος των ντε Μπριέν, Μαρί Ντενιάν, το πούλησε στους Ενετούς. Προτού προλάβουν να εγκατασταθούν εκεί οι Ενετοί, το υφάρπαξαν οι Βυζαντινοί του Δεσποτάτου του Μυστρά (μαζί με το Άργος και το Θερμήσι) και το κράτησαν μέχρι το 1394, οπότε το απέδωσαν στους Ενετούς. Όταν το 1460 ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής κατέκτησε τον Μοριά, η Αργολίδα παρέμεινε ενετική. Στον ενετοτουρκικό πόλεμο που ακολούθησε (1463-1479), το γειτονικό Άργος έπεσε στα χέρια των Τούρκων το 1463, αλλά το κάστρο Chameres συνέχισε να αντιστέκεται, αν και υπέστη μεγάλες καταστροφές. Σε απογραφικό έγγραφο του 1377 πάντως δεν αναφέρεται κάστρο Chameres. Αλλά σε έγγραφο συμφωνίας ανακωχής ανάμεσα στον Μωάμεθ τον Β΄ και τον Ιωάννη Μοτσενίγο (1480), αναφέρεται το κάστρο Τζιβέρι, το οποίο διαχειρίζεται και αλυκές. Επίσης, σε νέο έγγραφο μεταξύ Μωάμεθ Β’ και Ιω. Μοτσενίγου (1481) αναφέρεται το κάστρο Τζιβέριν, το οποίο είναι ερειπωμένο.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Ένα άλλο άτομο, που βρισκόταν στο γκέτο της Κρακοβίας, ήταν ο Ρομάν Πολάνσκι, ο οποίος έγινε διάσημος σκηνοθέτης μετά την επιβίωσή του από το Ολοκαύτωμα. Ο Πολάνσκι σκηνοθέτησε μια ταινία, που αφηγείται την ιστορία του μουσικού Βλάντισλαφ Σπίλμαν, που επέζησε από το Ολοκαύτωμα.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Συνεπώς, έτσι λύνεται το μυστήριο για το όνομα του χωριού. Το αρχικό όνομα είναι Τζιβέρι. Μέχρι σήμερα οι μελετητές υποστήριζαν ότι το Τζιβέρι/Τσιβέρι είναι αποτέλεσμα τσιτακισμού του αρχικού ονόματος Κιβέρι. Τσιτακισμός λέγεται οποιαδήποτε τροπή συμφώνου σε [ts]. /k/ σε προστριβόμενα [ts] ή [ʧ] (ή και [ʨ]). Η πραγματικότητα είναι και πάλι λίγο διαφορετική. Το αρχικό όνομα είναι Τζιβέρι και πιθανότατα κάποιος μεταγενέστερος λόγιος το μετέτρεψε σε Κιβέρι, θεωρώντας ότι έτσι διορθώνει τον υποτιθέμενο τσιτακισμό. Αλλά έκανε λάθος γιατί το όνομα ήταν εξαρχής Τζιβέρι και όχι Κιβέρι, που εξαιτίας τσιτακισμού έγινε Τζιβέρι.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Προκειμένου να περάσει ο χρόνος, ενώ ήταν παγιδευμένα σε αυτές τις φρικτές συνθήκες, πολλά παιδιά στο γκέτο της Κρακοβίας έπαιζαν βιολί και άλλα όργανα, στα οποία είχαν πρόσβαση.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Το κάστρο Τζιβέρι είχε γύρω του οικισμό, ο οποίος μετακινήθηκε, μετά τον 15ο αιώνα, αρχικά ανάμεσα στο σημερινό Κιβέρι και τους Μύλους. Το 17ο αιώνα ο οικισμός ξαναμετακινήθηκε  πλησιέστερα προς το σημερινό Κιβέρι, μάλλον πάνω από μια φορά. Οι Μύλοι, ως χωριό, μαρτυρούνται μετά το 1703 (Αλμπεργκέτι). Μέχρι τότε ο οικισμός στην ευρύτερη πεδιάδα λέγεται Τσιβέρι. Το 18ο αιώνα μαρτυρείται ότι η περιοχή ήταν τουρκικό τσιφλίκι με το όνομα Τσιβέρια, που μαρτυρεί την ύπαρξη πολλαπλών οικισμών. Η μαρτυρία για Απάνου και Κάτου Κιβέρι (Civeri Pano/Catou) διασώζεται σε έγγραφο της Β’ Ενετοκρατίας (1685-1715). Βέβαια, η αναφορά ότι στο Απάνου Κιβέρι ενοριακός ναός είναι η Αγία Κυριακή αλλάζει εντελώς την προτεινόμενη από τους μελετητές χωροθεσία. Ερείπια του ναού της Αγ. Κυριακής διασώζονται στο σημερινό Σπηλιωτάκι, δυτικά του Κιβερίου, σε ιδιοκτησία της οικογένειας Μπούζιου. Συνεπώς, η μετακίνηση του οικισμού δεν έγινε ενδιάμεσα Μύλων και σημερινού Κιβερίου, αλλά προς τη Ζάβιτσα.
Γκέτο της Κρακοβίας
Πολιτιστική ζωή
Η μουσική αποδείχθηκε ότι ήταν μια οργανική πτυχή της πολιτιστικής ζωής στο γκέτο της Κρακοβίας, που βοήθησε στη διατήρηση του ηθικού των Εβραίων όσο το δυνατόν περισσότερο.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Στην παραλία του Κιβερίου σώζονται έως σήμερα δύο χαρακτηριστικά σπίτια της παλιάς εποχής. Το ένα ανήκε στον Μιχάλη και Μαγδαληνή Ιατρού (σήμερα ανήκει στον Κωνσταντίνο Γκάβρο). Περιβάλλεται από διπλό τοίχο με πολεμίστρες. Το άλλο βρίσκεται ακριβώς δίπλα του και ανήκε στον Γεώργιο Ιατρού, άλλοτε δήμαρχο Ναυπλίου (σήμερα ανήκει στον Δημήτριο Γκίκα). Από την παρουσία των Τούρκων στην περιοχή μας σώζονται ελάχιστα υλικά κατάλοιπα. Επίσης, στην παραλία Κιβερίου, στο άκρο των ιδιοκτησιών Γκάβρου και Γκίκα, σώζεται οχύρωση, της οποίας η τειχοποιία είναι ολοφάνερα τούρκικη. Αντίθετα, τα δύο οικήματα που βρίσκονται εντός των ιδιοκτησιών έχουν διαφορετική τειχοποιία και μάλλον είναι μεταγενέστερα. Χρησιμοποιήθηκαν ως εξοχικές κατοικίες της οικογένειας Ιατρού, το 19ο αιώνα. Ο Γεώργιος Ιατρός υπήρξε βουλευτής Ναυπλίας (1856-1859) και δήμαρχος της πόλης (1862).
Γκέτο της Κρακοβίας
Οργανωμένη αντίσταση
Η εβραϊκή αντίσταση της Κρακοβίας υπήρχε από το 1942 έως τα τέλη του 1943 και προήλθε από ομάδες νέων όπως η Ακίβα. Οι δύο ομάδες που σχηματίστηκαν ήταν η Ίσκρα και η Χαχαλούτζ Χαλοχέμ, ή Οργάνωση Αγώνα της Εβραϊκής Νεολαίας. Παρά το ότι τελικά επικεντρώθηκαν σε πιο κλασικές δράσεις ένοπλης αντίστασης, αρχικά επικεντρώθηκαν στην παροχή υποστήριξης σε οργανισμούς εκπαίδευσης και πρόνοιας εντός του γκέτο. Τελικά, ιδρύοντας ένα περιοδικό, οι ομάδες αρχικά επικεντρώθηκαν στη συνεργασία με το Πολωνικό Υπόγειο Κράτος και το Κομουνιστικό Κόμμα Ρομπότνιτσα (PPR). Τελικά σχεδίαζαν δράση εναντίον των Ναζί. Η Αντίσταση πραγματοποίησε διαδηλώσεις εναντίον αρκετών ναζιστικών ιδρυμάτων, όπως το καφενείο Cyganeria, το καφενείο Esplanada και ένα θέατρο. Επιπλέον, οι Εβραίοι βοηθήθηκαν με ένα πρόγραμμα ονόματι Τζεγκότα.
Κιβέρι Αργολίδας
Ιστορία - Μυθολογία
Στην περιοχή υπάρχει υποθαλάσσια πηγή γλυκού νερού που λέγεται Ανάβαλος. Το νερό προέχερται από τα βουνά γύρω από τη λίμνη Στυμφαλία και την Τρίπολη.
Πληθυσμός
Το Κιβέρι εμφάνισε σημαντική αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1896, ύστερα μέχρι το 1940 είχε μία μικρή μείωση πληθυσμού ενώ απο το 1940 μέχρι και το 1981 ο πληθυσμός του διπλασιάστηκε. Έκτοτε έχει μειωθεί αρκετά.
Γκέτο της Κρακοβίας
Οργανωμένη αντίσταση
Αρχικά, αντί να ευθυγραμμιστεί είτε με κομουνιστικές είτε με σιωνιστικές ομάδες, η ομάδα αντίστασης Ίσκρα είχε ως στόχο αποκλειστικά την καταπολέμηση και την καταστροφή των Ναζί. Από την αρχή, τα εναρκτήρια μέλη της Ίσκρα ήταν οι Χέζεκ Μπάουμινγκερ, Σλόμο Σ. και Γκόλα Μίρε. Ο Χέζεκ Μπάουμινγκερ αγωνίστηκε στον Πολωνικό Στρατό στην αρχή του πολέμου και, παρά τη συμμετοχή του στο σοσιαλιστικό σιωνιστικό κίνημα Χάσομερ Χατζαΐρ, άλλαξε πεποιθήσεις προς τον κομουνισμό. Ο Γκόλα Μίρε - άλλο ένα πρώην μέλος του Χατζαΐρ - συμμετείχε στο Πολωνικό Κομουνιστικό Κόμμα. Κατά συνέπεια, η Ίσκρα συνεργάστηκε με το κομουνιστικό τμήμα του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος σε μια ένοπλη πρωτοβουλία. Συγκεκριμένα, οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις ήταν ο στόχος της Ίσκρα. Επιπλέον, η αντίσταση στο γκέτο της Κρακοβίας αποφάσισε να επιτεθεί στο "άριο" τμήμα της πόλης αντί να πολεμήσει έναν μάταιο πόλεμο εκ των έσω.
Σίμων Β΄ του Μονφόρ
Ο Σίμων Β΄, γαλλ. Simon II (π. 1068 - π. 1104) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κύριος τού Μονφόρ (1092-π.1104).
Γκέτο της Κρακοβίας
Οργανωμένη αντίσταση
Για να ενισχυθεί, η Ίσκρα συγχωνεύτηκε με την Χαχαλούτζ Χαλοχέμ συνδυάζοντας έτσι τις κομουνιστικές τάσεις με μια σιωνιστική ομάδα, σχηματίζοντας την Εβραϊκή Οργάνωση Μάχης (Zydowska Organizacja Bojowa; ZOB). Παρά την ομοιότητα στο όνομα, αυτή η ZOB ήταν ανεξάρτητη από την οργάνωση ZOB, που ενεπλάκη στην εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Η Βέργω ήταν παιχνίδι που συνοδευόταν από ομώνυμο τραγούδι και παιζόταν στις γειτονιές του Κιβερίου τα παλιά χρόνια.
Γκέτο της Κρακοβίας
Οργανωμένη αντίσταση
Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τα εμπλεκόμενα κινήματα νεολαίας είχαν σημαντικούς, αλλά ρεαλιστικούς στόχους. Προτείνεται ότι οι προθέσεις των Ναζί ήταν προφανείς στους νέους και κατά συνέπεια αποφάσισαν να πολεμήσουν το όραμα των Ναζί, παρόλο που ήξεραν ότι η επιτυχία θα ήταν περιορισμένη. Η ένωση των δυο επιμέρους οργανώσεων σε μια μεγαλύτερη αποτέλεσε το βήμα για ένοπλη αντίσταση.
Σίμων Β΄ του Μονφόρ
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Σίμων Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης και κληρονόμου τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Οι συμμετέχοντες στο δρώμενο κάθονταν σε κύκλο όπου στην μέση χόρευε η Βέργω της οποίας οι κινήσεις ήταν σύμφωνες με τα λόγια του τραγουδιού.
Σίμων Β΄ του Μονφόρ
Βιογραφία
Το 1092 ο δευτερότοκος αδελφός του Ριχάρδος απεβίωσε στη μάχη και ο Σίμων Β΄ τον διαδέχθηκε. Το 1098 o Ροβέρτος Β΄ δούκας της Νορμανδίας έλειπε σε Σταυροφορία και ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας και επίτροπος της Νορμανδίας πολιόρκησε τον Σίμωνα Β΄, ο οποίος άντεξε με επιτυχία. Ο πατέρας των δύο πρώτων, ο Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας, ήταν 2ος εξάδελφος της Αγνής τού Εβρέ, μητέρας τού Σίμωνα Β΄. O Σίμων Β΄ απεβίωσε χωρίς κληρονόμους και άφησε την κυριότητα τού Μονφόρ στον επόμενο αδελφό του Αμωρί Γ΄.
Γκέτο της Κρακοβίας
Επίθεση στο καφενείο Cyganeria
Πρόκειται για μια από τις πιο δημοφιλείς επιθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν από τα αντιστασιακά κινήματα της Κρακοβίας. Ήταν μια από σειρά επιθέσεων σε αντίποινα στην εφαρμογή μαζικών απελάσεων. Πριν από την Cyganeria, πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις στο εργοστάσιο Όπτιμα και στο Cosmo Club, όπου σκοτώθηκαν αρκετοί Ναζί ελίτ. Επιπλέον, προγραμματίστηκαν επιθέσεις για τις 24 Δεκεμβρίου 1942: στο καφενείο Cyganeria, στο καφενείο Esplanada, στο θέατρο Στούκα και σε μια λέσχη αξιωματικών. Τελικά, ανατινάχθηκε βόμβα στην Cyganeria στις 22 Δεκεμβρίου και σκοτώθηκαν 7-70 Γερμανοί και τραυματίστηκαν πολλοί άλλοι. Η επίθεση στο θέατρο ήταν σχετικά ανεπιτυχής λόγω κακού προγραμματισμού και άρνησης να πληχθούν αθώοι Πολωνοί, που παρευρίσκονταν. Ωστόσο, οι επιθέσεις στο Esplanada και στη λέσχη αξιωματικών ήταν επιτυχημένες.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Η Βέργω απαγορευόταν να μιλάει και μόνο με τις κινήσεις της σε έκανε να καταλαβαίνεις πως αισθάνεται. Ο χορός της είχε πολλές εναλλαγές. Πότε ήταν χαρούμενος και πότε έπεφτε κάτω από πόνο και έκλαιγε σπαρακτικά. Ο χορός της τελείωνε έχοντας έντονο ρυθμό και συνοδευόταν από παλαμάκια. Στο τέλος κάνοντας υποκλίσεις ευχαριστούσε τους «συμπαίκτες» της, έβγαζε το σεντόνι και αποκαλυπτόταν.
Σίμων Β΄ του Μονφόρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί
Γκέτο της Κρακοβίας
Επίθεση στο καφενείο Cyganeria
Η σχετική επιτυχία των ομάδων Αντίστασης αναχαιτίστηκε από τον Γιούλεκ Άπελ και τον Νάτεκ Βάισμαν, που πρόδωσαν την αντίσταση. Η Χαχαλούτζ Χαλοχέμ κατακλύστηκε γρήγορα από τους Ναζί, αλλά οι καλύτερες τακτικές ασφαλείας προστάτευσαν την Ίσκρα για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, δύο βασικά μέλη της αντίστασης, ο Άντολφ Λίμπεσκιντ και ο Τενενμπάουμ, πέθαναν στην επίθεση. Τέλος, μετά την επίθεση στο Cyganeria, βρέθηκαν όπλα, διάφορα νομίσματα και εχθρικές στολές από τη Γκεστάπο. Η Γκεστάπο έστειλε μήνυμα στους Ναζί ελίτ μέσω του Ομπεργκρουπενφύρερ Βολφ και του Ραϊχσφύρερ Χίμλερ.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Τον ψηλό τον άντρα, Βέργω μ’,
Γκέτο της Κρακοβίας
Επίθεση στο καφενείο Cyganeria
Δημόσια, η ταυτότητα των δραστών των επιθέσεων δεν αποκαλύφθηκε και φημολογήθηκε ότι ήταν η Πολωνική Αντίσταση ή οι Σοβιετικοί. Όσον αφορά τους Εβραίους που πραγματοποίησαν την επίθεση, μεταμφιέστηκαν ως Πολωνοί. Αυτό αντανακλούσε την ανησυχία για ναζιστικά αντίποινα εναντίον του γκέτο, εάν εμπλέκονταν Εβραίοι.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
τον ψηλό τον άντρα και τον ακαμάτη (δις)
Γκέτο της Κρακοβίας
Θρησκευτική αντίσταση
Επιπλέον, οι Εβραίοι στο Γκέτο της Κρακοβίας συμμετείχαν σε μια μορφή θρησκευτικής αντίστασης συνεχίζοντας να ασκούν κρυφά τον Ιουδαϊσμό. Αυτό πέτυχε μέσω της προστασίας της εβραϊκής αστυνομίας.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Που’σπερνε τον χρόνο, Βέργω μ’,
Γκέτο της Κρακοβίας
Οι Δίκαιοι των Εθνών
Το μόνο φαρμακείο μες στο γκέτο της Κρακοβίας ανήκε στον Πολωνό Ρωμαιοκαθολικό φαρμακοποιό Ταντέους Πάνκιεβιτς, στον οποίο επέτρεψαν οι γερμανικές Αρχές να λειτουργήσει εκεί το φαρμακείο του, μετά από αίτημά του. Τα σπάνια φάρμακα και ηρεμιστικά, που παρέχονταν στους κατοίκους του γκέτο συχνά δωρεάν - εκτός από θέματα υγειονομικής περίθαλψης - συνέβαλαν στην επιβίωσή τους. Ο Πάνκιεβιτς χορηγούσε βαφές μαλλιών σε Εβραίους, που ήθελαν να περάσουν παράνομα τα τείχη του γκέτο. Αναγνωρίζοντας τις ηρωικές του πράξεις βοηθώντας αμέτρητους Εβραίους στο Γκέτο κατά το Ολοκαύτωμα, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ στις 10 Φεβρουαρίου 1983. Ο Πάνκιεβιτς είναι ο συγγραφέας ενός βιβλίου, που περιγράφει, μεταξύ άλλων γεγονότων, την εκκαθάριση του γκέτο.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
που’σπερνε τον χρόνο ένα φέσι σπόρο (δις)
Γκέτο της Κρακοβίας
Οι Δίκαιοι των Εθνών
Ο κατάλογος αρκετών δεκάδων Πολωνών Δικαίων των Εθνών από την Κρακοβία περιλαμβάνει τους Μαρία και Μπρόνισλαβ Φλόρεκ, που έζησαν στην οδό Τσιζόφσκα και έσωσαν τις οικογένειες Γκολντμπέργκερ και Νιχτμπέργκερ. Συγκεκριμένα, η Μαρία Φλόρεκ εφοδιάστηκε με πλαστά έγγραφα ταυτότητας, που προήλθαν από το εργοστάσιο Εμάλια του Όσκαρ Σίντλερ (χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος), για Εβραίους, που κρύβονταν στην "άρια" πλευρά της Κρακοβίας. Ο Βλάντισλαβ Μπουντίνσκι, ο οποίος παρείχε βοήθεια χωρίς αμοιβή ακόμη και σε παντελώς αγνώστους, κατέληξε να παντρευτεί μια Εβραία, την Χάνα Λαντάου, το 1943, αλλά συνελήφθησαν από την Γκεστάπο το 1944 και απελάθηκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και οι δύο επέζησαν, επανενώθηκαν στην Κρακοβία και το 1969 μετανάστευσαν στη Σουηδία. Η Πολωνή γυναικολόγος Δρ Χέλενα Ζλάπακ μετέτρεψε το σπίτι της στην οδό Γκαρμπάρσκα σε καταφύγιο για Εβραίους και διακινούσε πλαστά έγγραφα ταυτότητας, καθώς και μυστικά μηνύματα, ενώ δι΄σεωσε και αποθήκευσε φωτογραφίες από το Άουσβιτς. Συνεργάστηκε με την Τζεγκότα, περιέθαλψε άρρωστους Εβραίους, που κρύβονταν, και τους νοσήλευε σε νοσοκομεία με ψευδείς ταυτότητες.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Κι έκλαιγε, βλαστήμα,
Βέργω μ’, έκλαιγε, βλαστήμα (δις)
Σπήλιος Ζούτος
Ο Σπήλιος Ζούτος ή Σταματόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Ποιος θα το θερίσει, θα το βοτανίσει
Γκέτο της Κρακοβίας
Ζεγκότα
Η Ζεγκότα είχε επίσης εξέχουσα θέση στην Κρακοβία. Ο στόχος της ήταν να βοηθήσει τους Εβραίους σε καθημερινή βάση, αντί να στοχεύει σε μια συνολική λύση. Η Τζεγκότα παρείχε ψεύτικα έγγραφα, γιατρούς για υγειονομική περίθαλψη, χρήματα και πολλούς άλλους βασικούς πόρους και βοήθεια για τους Εβραίους.
Σπήλιος Ζούτος
Η καταγωγή του ήταν από το Μοναστηράκι Αρκαδίας. Υπηρέτησε στρατιωτικός σε πολλές μάχες. Πήγε και στην Αθήνα με τον στρατηγό Γενναίο αρχηγούντος του Καραϊσκάκη.
Γκέτο της Κρακοβίας
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Ο σκηνοθέτης Ρόμαν Πολάνσκι, επιζών του Γκέτο, στα απομνημονεύματά του το 1984 θυμήθηκε τις παιδικές του μνήμες εκεί πριν από τις μαζικές απελάσεις της Επιχείρησης Ράινχαρντ στην Κρακοβία. Έγραψε: "Η σκέψη μου ήταν ότι, αν μπορούσε κανείς να τους εξηγήσει ότι δεν κάναμε τίποτα κακό, οι Γερμανοί θα συνειδητοποιούσαν ότι όλα ήταν μια τεράστια παρανόηση."
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
‘Γω θα το θερίσω, άντρα μ’,
Σπήλιος Ζούτος
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γκέτο της Κρακοβίας
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Πολλά χρόνια αργότερα, η Ρόμα Λιγκότσκα, Πολωνή καλλιτέχνιδα και συγγραφέας και πρώτη ξαδέρφη του Πολάνσκι, η οποία ως μικρό κορίτσι διασώθηκε και επέζησε από το Γκέτο, έγραψε ένα μυθιστόρημα βασισμένο στις εμπειρίες της με τίτλο "Το Κορίτσι με το Κόκκινο Παλτό: Απομνημονεύματα". Πιστεύεται λανθασμένα ότι απεικονίζεται στην ταινία Η Λίστα του Σίντλερ. Η σκηνή, ωστόσο, βασίζεται στις αναμνήσεις του Ζέλιγκ Μπούρχουτ, επιζώντος του στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας Πλάζοβ.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
‘γω θα το θερίσω, γω θα βοτανίσω.
Βάζω πέντε εργάτες Βέργω μ’,
Γκέτο της Κρακοβίας
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Η ποιήτρια Ζουζάνα Γκιντζάνκα και ο σύζυγός της έφυγαν από το γκέτο του Λβοφ για το γκέτο της Κρακοβίας τον Σεπτέμβριο του 1942. Συνελήφθη και σκοτώθηκε στη φυλακή τον Ιανουάριο του 1945.
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
δέκα επιστάτες
Γκέτο της Κρακοβίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρακοβια Κατηγορία:Κρακοβία
Κιβέρι Αργολίδας
Η Βέργω
Έφυγε ο καλός σου, Βέργω,
έφυγε ο καλός σου και ο αγαπητικός σου.
Ήρθε ο καλός σου Βέργω μ’,
ήρθε ο καλός σου και ο αγαπητικός σου (δις)
Σου ‘φερε παπούτσια, κόκκινο φουστάνι
Πέθανε ο καλός σου, Βέργω μ΄,
πέθανε ο καλός σου και ο αγαπητικός σου.
Άλλες πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ντανιέλ Καντέ (ποδοσφαιριστής)
Ο Ντανιέλ «Γκεμπέλς» Καντέ (γαλλικά: Daniel « Goebbels » Cadet), γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου 1960 στο Πορ-ω-Πρενς της Αϊτής, είναι Αϊτινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Γνωστός ως Τι Ναζαίρ (γαλλικά: Ti Nazaire ), αγωνιζόταν ως αμυντικός ή ανασταλτικός μέσος για λογαριασμό της ΡΚ Αϊσιέν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980.
Εθνικό επίπεδο
Κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ του 1981, ο ίδιος πέτυχε το μοναδικό του, συνολικά, τέρμα ως διεθνής, στη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο το Μεξικό, στις 11 Νοεμβρίου 1981, με δυνατό αριστερό σουτ από απόσταση, περίπου, 30 μέτρων, στο 47ο λεπτό της συγκεκριμένης αναμέτρησης, προτού, στη συνέχεια, ο Ούγκο Σάντσες ισοφαρίσει, τρία λεπτά πριν από τη λήξη της αναμέτρησης.
Αγορά των Κηπευτικών
Η Αγορά των Κηπευτικών, λατιν.: Forum Holitorium, ιταλ.: Foro Olitorio, είναι μία αρχαιολογική περιοχή της Ρώμης στην Ιταλία, στις πλαγιές του Καπιτωλίνου λόφου. Βρισκόταν παραδόξως έξω από την Porta Carmentalis στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius), στριμωγμένη ανάμεσα στην Αγορά των Βοοειδών (Forum Boarium) και τα κτίρια που βρίσκοντο στον Ιππόδρομου του Φλαμινίου (Circus Flaminius). Στην αρχαιότητα ήταν η αγορά φρούτων και λαχανικών, ενώ ο χώρος της παρακείμενης Αγοράς των Βοοειδών χρησίμευε ως κρεαταγορά. Περιλάμβανε επίσης έναν ιερό χώρο με τρεις μικρούς ναούς αφιερωμένους στον Ιανό, την Ελπίδα και την Ήρα Σωτήρα.
Ο ιερός χώρος
μικρογραφία|305x305εσ|Λεπτομέρεια ενός μοντέλου κλίμακας της αρχαίας Ρώμης στο [[Μουσείο Ρωμαϊκού Πολιτισμού, που δείχνει την περιοχή του Θεάτρου του Mάρκελλου, την Αγορά των Χορταρικών και την Αγορά των Βοοειδών.]]
Η κατασκευή του ιερού χώρου της Αγοράς χρονολογείται από την εποχή της Δημοκρατίας, πιο συγκεκριμένα στην περίοδο μεταξύ του Α΄ Καρχηδονιακού και του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Στη συνέχεια, την εποχή του Ι. Καίσαρα ( 1ος αι π.Χ.), υπέστη ανακαινίσεις που περιελάμβαναν την κατεδάφιση ενός τέταρτου που υπήρχε ναού: αυτός είχε κτιστεί από τον Mάνιο Ακίλιο Γλάβριο (ύπατο το 191 π.Χ.) δίπλα στον ναό του Ιανού και κατεδαφίστηκε κατά την ανέγερση του Θεάτρου του Mάρκελλου, το οποίο τότε ολοκληρώθηκε από τον Aύγουστο. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στη λατρεία της Diana (Αρτέμιδος).
Οι σκάλες των τριών ναών δεν ήταν ευθυγραμμισμένες, γεγονός που επιβεβαιώνει την απουσία ενιαίων πολεοδομικών κριτηρίων κατά την εποχή της Δημοκρατίας. Η κατασκευή τους οριοθετούσε την περιοχή της αγοράς, η οποία προηγουμένως θα πρέπει να εκτεινόταν μέχρι τον Τίβερη. Αυτοί οι ναοί αποτελούν πλέον μέρος της δομής της βασιλικής του Σαν Νικόλα ιν Κάρτσερε (San Nicola in Carcere), της οποίας οι πρώτες ιστορικές αναφορές χρονολογούνται από τον 11ο αι. στην Ποντιφική Βίβλο (Liber Pontificalis).
Ο ναός του Ιανού
Ο ναός του Ιανού (Janus) ήταν αυτός που βρισκόταν στα δεξιά και ο πιο κοντινός στο θέατρο του Μάρκελλου. Κτίστηκε από τον Γάιο Δουίλιο την εποχή του Α΄ Εμφυλίου Πολέμου και ανακαινίστηκε το 17 μ.Χ. από τον Τιβέριο. Ήταν ένας περίπτερος ναός sine postìcum (δηλ. με κίονες στις τρεις μόνο πλευρές), με οκτώ κίονες από τόφφο (πεπερίνο) στις μακριές πλευρές και έξι στο μπροστινό μέρος, καλυμμένους με γύψο και υψωμένος σε χαμηλή εξέδρα με κομψό σχήμα.
Ο ναός της Ελπίδος
Ο ναός της Ελπίδος (Aedes Spei) βρισκόταν στα αριστερά, αντίθετα με τον ναό του Ιανού. Κτίστηκε από τον Aύλο Ατίλιο Καλατίνο, την εποχή του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου επίσης. Ανακαινίστηκε το 232 π.Χ. και ξανακτίστηκε μετά την πυρκαγιά του 213 π.Χ., που επίσης κατέστρεψε τους ναούς της περιοχής Σαντ' Ομομπόνο. τελικά ανακαινίστηκε το 17 μ.Χ. από τον Γερμανικό. Ήταν ένας περίπτερος δωρικός ναός με έξι κίονες στο μπροστινό μέρος και έντεκα στη μακριά πλευρά. Οι κίονες κατασκευάστηκαν από ακατέργαστο τραβερτίνη και καλύφθηκαν με γύψο για να μοιάζουν στην εμφάνιση με μάρμαρο. Είχε 25 μ. σε μήκος και 11 μ. σε πλάτος.
Εξακολουθούν να υπάρχουν έξι κίονες του ναού με το επιστύλιό τους, ενσωματωμένοι στην αριστερή πλευρά της εκκλησίας του Σαν Νικόλα.
Ο ναός της Ήρας Σωτήρος
μικρογραφία|305x305εσ|Η εκκλησία του Σαν Νικόλα ιν Κάρτσερε. Έξι κίονες του ναού της Ελπίδος ενσωματώθηκαν στη νότια πλευρά, ενώ τρεις κίονες του ναού της Ήρας Σωτήρος ενσωματώθηκαν στην πρόσοψη.
Ο ναός της Ήρας Σωτήρος (Juno Sospita) βρισκόταν μεταξύ του ναού της Ελπίδος και του ναού του Ιανού: στα ερείπιά του, προς τα τέλη του 11ου αι., ιδρύθηκε η σημερινή εκκλησία. Αυτός κτίστηκε γύρω στο 195 π.Χ. από τον Γάιο Κορνήλιο Κέθεγο. Ήταν ένας περίπτερος ιωνικός ναός, με έξι κίονες στην πρόσοψη, τρεις σειρές κιόνων στην μπροστινή πλευρά και δύο στην πίσω πλευρά. Προς τον πρόναο του ναού οδηγούσε μία σκάλα από τραβερτίνη, η ίδια που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για την πρόσβαση στην εκκλησία. Ήταν ο μεγαλύτερος ναός από τους τρεις, αφού είχε ύψος 30 μ. σε μήκος και 15 μ. σε πλάτος, καθώς και ο υψηλότερος, όπως φαίνεται συγκρίνοντας τους διατηρημένους κίονες καθενός από τους ναούς. Η σημερινή κατασκευή οφείλεται στην ανακαίνιση, που έκανε κάποια Καικιλία Μετέλλα το 90 π.Χ.
Τα απομεινάρια του ναού είναι: το υπόγειο το οποίο είναι επισκέψιμο μέσα στην εκκλησία· και τρεις κίονες ενσωματωμένοι στην πρόσοψη, ένας από τους οποίους δεν έχει κιονόκρανο. Αυτοί οι κίονες ήταν ακόμα ορατοί στην αρχική τους κατάσταση, πριν κτιστεί η πρόσοψη της εκκλησίας. Άλλα απομεινάρια, όπως κάποιες κολώνες, είναι ορατά στο εσωτερικό του ναού.
Αμπιεβιλέρ
Το Αμπιεβιλέρ (γαλλικά: Ambiévillers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Χρήστος Παππάς
Ο Χρήστος Παππάς (Αθήνα, 1962) είναι Έλληνας πολιτικός, καταδικασθείς για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Την περίοδο 2012 - 2019 διετέλεσε βουλευτής επικρατείας με το πολιτικό κόμμα Χρυσή Αυγή. Μετά την καταδίκη του, το 2020, διέφευγε για μήνες μέχρι που συνελήφθη την 1η Ιουλίου 2021, στην περιοχή του Ζωγράφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Ηλία Παππά, αξιωματικού του στρατού, συνεργάτη της Χούντας των Συνταγματαρχών και ιδρυτικού μέλους της Χρυσής Αυγής. Εργάστηκε ως στέλεχος πωλήσεων και υπήρξε ιδρυτής των εκδόσεων Ηλιοφόρος εκδίδοντας βιβλία εθνικιστικού περιεχομένου. Αναφέρεται ως μέλος της νεολαίας της ΕΠΕΝ. Αργότερα διετέλεσε ιδρυτικό μέλος της Χρυσής Αυγής και αποτελεί στενό συνεργάτη του Νίκου Μιχαλολιάκου, την κόρη του οποίου έχει βαφτίσει. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με την Χρυσή Αυγή, ενώ την ίδια θέση κατέλαβε και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά.
Προφυλάκιση, αποφυλάκιση και καταδίκη
Τον Οκτώβριο του 2020, καταδικάστηκε από το τριμελές εφετείο Αθηνών σε 13 χρόνια φυλάκισης. Καταζητείτο για περισσότερους από 8 μήνες μέχρι να συλληφθεί σε διαμέρισμα στου Ζωγράφου την 1η Ιουλίου 2021.
Σχέσεις με ναζισμό
Σε έρευνα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας στο σπίτι του Παππά στην Ανατολή Ιωαννίνων το Σεπτέμβριο του 2013 βρέθηκαν δύο όπλα χωρίς άδεια και πλήθος από ναζιστικά αναμνηστικά. Μεταξύ άλλων, βρέθηκαν δύο φωτογραφίες στις οποίες εμφανίζεται να είναι ντυμένος με την επίσημη στολή των SS χαιρετώντας ναζιστικά μπροστά από ναζιστική σημαία, ενώ στην δεύτερη να φοράει το περιβραχιόνιο των ναζί. Σε άλλο φωτογραφικό υλικό παρουσιάζεται με την οικογένειά του να χαιρετάει ναζιστικά, να μαθαίνει στα παιδιά του να χαιρετούν ναζιστικά, ενώ ευχετήριες κάρτες του ίδιου και της συζύγου του φέρουν τη σβάστικα και χρονολογία σύμφωνα με ημερολόγιο που ξεκινά από το έτος γέννησης του Χίτλερ. Ακόμα, εντοπίστηκαν δύο γερμανικά κράνη, ένα με το σήμα των Ες-Ες και ένα με τη σβάστικα, σημαίες μικρού και μεγάλου μεγέθους με τον αγκυλωτό σταυρό, κάδρο με τη φωτογραφία του Αδόλφου Χίτλερ με την επιγραφή "Χρυσή Αυγή" πάνω από τη φωτογραφία, πινακίδα με την επιγραφή "Adolf Hitler Strasse" (Οδός Αδόλφου Χίτλερ), και μία φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ο Μπενίτο Μουσολίνι να χαιρετά φασιστικά. Διατηρούσε επίσης αλληλογραφία με τον Λεόν Ντεγκρέλ, Βέλγο δημοσιογράφο και πολιτικό που είχε ενταχθεί στα Waffen SS και είχε λάβει παράσημο από τον Χίτλερ. Σε επιστολή του προς τον Ντεγκρέλ τον αποκαλεί ήρωα στρατηγέ ενώ διακηρύσσει την πίστη του ίδιου προς το πρόσωπο του Χίτλερ. Αντίθετα ο Χρήστος Παππάς αρνείται κάθε σχέση με τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό και τις ιδέες του Χίλτερ. Σε άλλο άρθρο του ο Χρήστος Παππάς γράφει πως ''Εμείς οι Έλληνες εθνικοσοσιαλιστές θα σταθούμε προσοχή στην επέτειο της αυτοκτονίας του Χίτλερ και της Εύα Μπράουν χαιρετώντας με τον αιώνιο χαιρετισμό και θα κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή. Στην καρδιά μας φουντώνει η πίστη με τα λόγια του Φύρερ, "σε μια-δυο γενιές θα μου αποδοθεί δικαιοσύνη".''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Έλληνες νεοναζιστές Κατηγορία:Μέλη της Χρυσής Αυγής με καταδικαστικές αποφάσεις
Γουές Κρέιβεν
Ο Γουές Κρέιβεν (Wesley Earl "Wes" Craven, 2 Αυγούστου 1939 - 30 Αυγούστου 2015) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Ο Κρέιβεν έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς στο είδος του τρόμου λόγω της πολιτιστικής επίδρασης και επιρροής των ταινιών του. Στο σύνολο της φιλμογραφίας του, ο Κρέιβεν ήταν περισσότερο γνωστός για την πρωτοποριακή του δουλειά στο είδος του τρόμου, ιδιαίτερα τις ταινίες σλάσερ, όπου συνδύαζε κλισέ τρόμου με χιούμορ και σάτιρα.
Ο Κρέιβεν δημιούργησε τη σειρά ταινιών Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (1984-2010), γράφοντας και σκηνοθετώντας την πρώτη ταινία Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (A Nightmare on Elm Street, 1984), γράφοντας το σενάριο της τρίτης ταινίας Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors, 1987) και γράφοντας και σκηνοθετώντας την έβδομη ταινία Ο Νέος Εφιάλτης (Wes Craven's New Nightmare, 1994). Το 1996 σκηνοθέτησε την ταινία τρόμου Scream, μία από τις σπουδαιότερες δουλειές του, δίνοντας το φιλί της ζωής σε ένα είδος ταινιών που στη δεκαετία του '90 άρχισε πια να ξεθωριάζει. Η επιτυχία του Scream οδήγησε στη δημιουργία μιας επιτυχημένης σειράς ταινιών, η οποία αποτελείται συνολικά από έξι ταινίες, με τον Κρέιβεν να έχει σκηνοθετήσει τη δεύτερη (1997), τρίτη (2000) και τέταρτη (2011) ταινία.
Σκηνοθέτησε επίσης τις κλασικές καλτ ταινίες Το Τελευταίο Σπίτι Αριστερά (Τhe Last House on the Left, 1972) και Αίμα στους Λόφους (The Hills Have Eyes, 1977), την κωμωδία τρόμου Οι Άνθρωποι Κάτω Από Τις Σκάλες (People Under the Stairs, 1991) και το ψυχολογικό θρίλερ Νυχτερινή Πτήση (Red Eye, 2005). Άλλες αξιόλογες ταινίες του περιλαμβάνουν τις Το Τέρας του Βάλτου (Swamp Thing, 1982), Βουντού (The Serpent and the Rainbow, 1988), Ο Βρυκόλακας του Μπρούκλιν (Vampire in Brooklyn, 1995), Μια Τρυφερή Σχέση (Music of the Heart, 1999) και Κλέφτης Ψυχών (My Soul to Take, 2010).
Στις 30 Αυγούστου 2015, σε ηλικία 76 ετών, ο Κρέιβεν απεβίωσε από όγκο στον εγκέφαλο στο σπίτι του στο Λος Άντζελες.
Καριέρα ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος
Ο Γουές Κρέιβεν θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους σκηνοθέτες ταινιών τρόμου. Στη φιλμογραφία του συγκαταλέγεται το κλασικό θρίλερ Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (A Nightmare on Elm Street, 1984) που σύστησε στο κοινό τον εικονικό καλτ χαρακτήρα Φρέντι Κρούγκερ, Το Τελευταίο Σπίτι Στα Αριστερά (Τhe Last House on the Left, 1972) το οποίο είχε απαγορευτεί την εποχή κυκλοφορίας του ενώ το 2009 γυρίστηκε το remake από τον ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη Ντένη Ηλιάδη. Μία από τις σπουδαιότερες δουλειές του παραμένει έως και σήμερα η σειρά ταινιών σειράς ταινιών Scream όπου κατάφερε να συσσωρεύσει όλα τα κλισέ του τρόμου και να τα γκρεμίσει με πλούσια δόση ειρωνείας και τρομακτικής διάθεσης, επαναπροσδιορίζοντας τις νεανικές ταινίες τρόμου. Στις 22 Μαρτίου 2010, ο ίδιος ανακοίνωσε μέσω της σελίδας του του στο twitter, την επιστροφή του ως σκηνοθέτης στο Scream 4. Το τέταρτο μέρος της επιτυχημένης σειράς ταινιών τρόμου κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011.
Προσωπική ζωή
Ο Κρέιβεν παντρεύτηκε την Μπόνι Μπρόκερ με την οποία έκαναν δύο παιδιά τους Τζόναθαν και Τζέσικα Κρέιβεν. Χωρίσανε το 1969.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Ολύμπια Λάρισας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορική αναδρομή
Προκάτοχος της ομάδας είναι η Γ.Ε. Ολύμπια Λάρισας, ιστορικός σύλλογος της πόλης που ιδρύθηκε το 1979, από τις τάξεις του οποίου πέρασαν διακεκριμένοι αθλητές, όπως οι Νίκος Οικονόμου, Δήμος Ντικούδης, Γιώργος Πρίντεζης κ.ά.
Το 2009 οι δύο ισχυρότεροι σύλλογοι καλαθοσφαίρισης της Λάρισας, η Α.Ε.Λ. 1964 - Γ.Σ. και η Ολύμπια Λάρισας, η οποία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, συγχωνεύτηκαν για να συγκροτήσουν από κοινού ένα πιο ανταγωνιστικό σύλλογο, με σκοπό να συγκεντρώσει το καθολικό ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού της πόλης. Το όνομα του νέου συλλόγου αποτελεί συνδυασμό των παλαιών ονομάτων: πριν το «Ολύμπια Λάρισας» προστέθηκε το «Γυμναστικός Σύλλογος», όνομα που έφερε η Α.Ε.Λ. 1964 μετά τη συγχώνευσή της με το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Γυμναστικού Σύλλογου Λάρισας.
Έπειτα από 7 χρονιές στην Α1, (2002-03 και για 6 συνεχόμενες χρονιές μεταξύ 2004-2010), το 2009-10 η Ολύμπια Λάρισας, λαμβάνοντας μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, κατέλαβε την τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με άμεση συνέπεια τον υποβιβασμό.
Την επόμενη χρονιά, 2010-11, εντάχθηκε στο δυναμικό της Β' Εθνικής, όπου ως ερασιτεχνική πλέον ομάδα μπορούσε να εξυγιανθεί οικονομικά. Παρ' όλα αυτά δεν έλαβε μέρος στους αγώνες και τοποθετήθηκε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας.
Από την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο σύλλογος της Λάρισας γύρισε σελίδα, συμμετέχοντας στο τοπικό του Πρωτάθλημα, με την πρόθεση να αξιοποιήσει λαρισαίους αθλητές. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη κατέλαβε την 4η θέση.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Γ.Σ. Ολύμπια Λάρισας, έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Θ., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η και τελευταία θέση του 1ου Ομίλου.
Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Βασίλης Μητσόπουλος. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί από τον Οκτώβριο του 2011 ο Θρασύβουλος Λιάγκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρων Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2009 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2009
Ρένα Ντορ
Η Ρένα Ντορ (πραγματικό όνομα: Ειρήνη Γιαννάτου, 1917 - 5 Μαρτίου 2000) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και υπηρέτησε το μουσικό θέατρο. Έμεινε ορφανή από 4 ετών και είχε άλλα 4 αδέλφια. Πρωτόπαιξε πρώτη φορά 13 ετών, αρχικά σαν χορεύτρια στον θίασο της Ζωζώ Νταλμάς σε περιοδεία που έκανε στην Αίγυπτο. Πρώτο θεατρικό έργο πού έπαιξε ήταν "Ο υφυπουργός" το 1935. Έπαιξε στους γνωστότερους θιάσους της εποχής και το 1952 συγκρότησε δικό της θίασο μαζί με τη Μαρίκα Κρεββατά και τον Μίμη Κοκκίνη, και το 1954 με τις Μαρίκα Κρεββατά και Ρένα Βλαχοπούλου.
Κατά τη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου συμμετείχε στους εορτασμούς της επετείου επικράτησης του Πραξικοπήματος στο Παναθηναϊκό Στάδιο μαζί με άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές. Τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1978 στο θέατρο «Μινώα» με την επιθεώρηση του Ν. Ελευθερίου Τι Κωστάκης, τι Αντρίκος, τα πληρώνει ο λαουτζίκος.
Αμπλάν-ε-Βελότ
Το Αμπλάν-ε-Βελότ (γαλλικά: Amblans-et-Velotte) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ρένα Ντορ
Προσωπική ζωή
Σύντροφος της ζωής της υπήρξε ο επίσης ηθοποιός, Αλέκος Λειβαδίτης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ πάντα όλοι οι καλλιτέχνες τη θυμούνταν. Το έτος 1997 της απονεμήθηκε το βραβείο "Παναθήναια" του "Θεατρικού Μουσείου" για τη συνολική της προσφορά στο χώρο της επιθεώρησης. Το εγκεφαλικό που υπέστη το 1999 όμως, ήταν πολύ βαρύ κι έτσι έμεινε σε νοσοκομείο για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 83 ετών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. .
Αμπλάν-ε-Βελότ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ρένα Ντορ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κωνσταντίνος Πετρόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Πετρόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα Αρκαδίας. Είχε πάει στην Κωνσταντινούπολη, από όπου και επέστρεψε όταν άρχισε η επανάσταση. Υπηρέτησε ως στρατιώτης και υπήρξε ένας από τους πιο έξυπνους και γενναιότερους Μαγουλιανίτες. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον εκτιμούσε για την επιτηδειότητα του στις μάχες και ήθελε να τον έχει πάντα μαζί του. Πήρε μέρος και στις δύο μάχες του Βαλτετσίου και υπηρέτησε και στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και αλλού. Τον έστειλε ο Κολοκοτρώνης να πάει να βρει Τούρκους του Δράμαλη επειδή δεν εμπιστευόταν τις φήμες που άκουγε και ήθελε να το εξακριβώσει. Πολέμισε στις μάχες εναντίον του Δράμαλη από την αρχή ως το τέλος.
Μετά την φυλάκιση του Κολοκοτρώνη στην Ύδρα εξεστράτευσε και αυτός κατά των Αράβων του Ιμπραήμ Πασά, και έπεσε μαχόμενος στη μάχη του Κρεμμυδίου.
Σωτήριος Βισβίκης
Ο Σωτήριος Βισβίκης ήταν κλέφτης και Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από το Βογατσικό Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σ. Βισβίκης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βογατσικό. Ανέπτυξε κλέφτικη δράση και έδρασε στα βουνά της περιoχής των νομών Καστοριάς και Κοζάνης, Βέρνο, Τρικλάριο, Γράμμο, Άσκιο και Βόιο. Στη συνέχεια, λόγω της επιδεινούμενης κατάστασης του Ελληνισμού της Μακεδονίας ανέπτυξε έντονη δράση κατά των Οθωμανικών αρχών και των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Το 1904, στο Δέλινο (σήμερα Τριγωνικό) Κοζάνης, στο σπίτι του Νικολάου Μαλούτα, συναντήθηκε με τον Παύλο Μελά και συμφωνήσαν να συνεργαστούν για τον κοινό σκοπό. Το σώμα του τότε απαρτίζονταν από 8 άντρες.
Ήταν παρών μαζί με άλλους οπλαρχηγούς τη νύχτα της 12ης Οκτωβρίου του 1904 στη Στάτιστα Καστοριάς, όπου στρατοπεύδευσε ο Παύλος Μελάς. Μαζί με τον οπλαρχηγό Αλέξανδρο Καραλίβανο και τους άνδρες τους διέμειναν σε γειτονικό σπίτι και δεν ήταν παρόντες στα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του Παύλου Μελά. Συνέχισε τη δράση του στις περιοχές Καστοριάς και Κοζάνης αλλά πέρα από την εθνική αποστολή του, συνέχισε και τις κλέφτικες συνήθειες, αποσπώντας χρηματικά ποσά από πλουσίους. Συνεργάστηκε επίσης με τον Γεώργιο Τσόντο (Βάρδα).
Τελικά συνελήφθη στην Κοζάνη από τις Οθωμανικές αρχές μετά από προδοσία.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κλέφτες Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Κεμπιλί (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Κεμπιλί είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας στα σύνορα με την Αλγερία. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Κεμπιλί. Έχει συνολική έκταση 22.084 τ.χλμ., (2ο σε έκταση), και πληθυσμό 146.500 (2007). Δημιουργήθηκε το 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Φιλοδοξίες
Φιλοδοξίες είναι ελληνική καθημερινή δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2002-2006, που δημιουργήθηκε από την Άντα Γκουρμπαλή και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel από τις 16 Δεκεμβρίου του 2002 μέχρι τις 25 Ιουνίου του 2006. Τη σκηνοθεσία της σειράς ανέλαβαν ο Ερρίκος Αναγνωστόπουλος, η Κατερίνα Κοκκινίδου, ο Γιάννης Βασιλειάδης και η Κατερίνα Καραμπαγιά ενώ την παραγωγή της σειράς είχε η εταιρεία ΑΝΩΣΗ Α.Ε..
Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή του μεγαλοεκδότη Ερρίκου Βαρσάμη, τις σχέσεις με τις συζύγους του, τα παιδιά του και την οικογένειά του καθώς και τις αντιπαλότητές του τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι Φιλοδοξίες προβλήθηκαν για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν και αποτελούνται συνολικά από 799 επεισόδια. Η σειρά αυτή μαζί με την επίσης καθημερινή σειρά Απαγορευμένη Αγάπη αποτελούσαν την απογευματινή ζώνη καθημερινών δραματικών σειρά του Mega Channel, από τις 17:40 μέχρι τις 19:00, για τέσσερα χρόνια με τις Φιλοδοξίες να προβάλλονται στο slot 18:20-19:00. Ο πρώτος κύκλος προβλήθηκε από τις 16 Δεκεμβρίου 2002 μέχρι τις 5 Αυγούστου του 2003 και αποτελείται από 160 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 8 Σεπτεμβρίου του 2003 και ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουλίου του 2004, σε 232 επεισόδια. Η τρίτη σεζόν της σειράς προβλήθηκε από τις 6 Σεπτεμβρίου του 2004 μέχρι τις 29 Ιουλίου του 2005 και αποτελείται από 214 επεισόδια. Τέλος ο τέταρτος κύκλος αποτελείται από 193 επεισόδια και η περίοδος προβολής του είναι από τις 5 Σεπτεμβρίου του 2005 μέχρι τις 25 Ιουνίου του 2006. Ο χαρακτήρας με την μακροβιότερη παρουσία στο καστ της σειράς ήταν αυτός του Ερρίκου Βαρσάμη που υποδυόταν ο Γιάννης Βούρος, και συμμετείχε από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο της σειράς. Ηθοποιοί που επίσης είχαν μεγάλη, χρονικά, παρουσία στη σειρά ήταν η Λίλα Καφαντάρη, η Ναταλία Λιονάκη, ο Μάριος Ιορδάνου, η Ευδοκία Ρουμελιώτη και η Χριστίνα Κουτσουδάκη. Πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες, που προστέθηκαν στο καστ της σειράς κατά τη διάρκεια προβολής της, είχαν η Λουκία Παπαδάκη, ο Μέμος Μπεγνής, ο Τζώνυ Θεοδωρίδης, ο Βύρων Κολάσης και η Τζίνα Αλιμόνου.
Υπόθεση
Η σειρά διαδραματίζεται στο επιτυχημένο περιοδικό μόδας "Rouge", του οποίου εκδότης είναι ο Ερρίκος Βαρσάμης. Ο Ερρίκος είναι ένας άνδρας γύρω στα 50, γοητευτικός, αυτοδημιούργητος, με δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο και άπειρες ερωτικές περιπέτειες. Παρ' όλες τις περιπέτειές του βρίσκει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της Θάλειας, πρώην μοντέλου και τωρινής αρχισυντάκτριας του περιοδικού. Η Θάλεια ξεκίνησε την καριέρα του μοντέλου σε μικρή ηλικία και ξέρει καλά τα μυστικά του μόντελινγκ. Στην αρχή της καριέρας της την βοήθησε ο Σταύρος, ο οποίος είναι φωτογράφος και αδερφός του Ερρίκου. Οι δυο τους είναι αγαπημένα αδέρφια, αλλά από την στιγμή που ο Σταύρος γνωρίζει την Θάλεια στον Ερρίκο, αρχίζουν τα προβλήματα. Η Θάλεια είναι βαθιά ερωτευμένη με τον Σταύρο, αλλά εκείνος την αντιμετωπίζει σαν μια απλή περιπέτεια. Όταν ο Ερρίκος την φλερτάρει, εκείνη γοητεύεται και αποφασίζει να προχωρήσει μαζί του και να φτάσει μέχρι και τον γάμο. Τότε ο Σταύρος, συνειδητοποιεί πόσο την αγαπά, αλλά πλέον δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Η σειρά περιγράφει τις ζωές αυτών των ηρώων, τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, τις φιλοδοξίες, τις ερωτικές τους περιπέτειες, τα μίση και τα πάθη τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες