cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eξαφάνιση των παιδιών της οικογένειας Σόντερ
Η συνέχεια της οικογενειακής έρευνα
Στον 21ο αιώνα, οι προσπάθειες της οικογένειας έφτασαν να περιλαμβάνουν διαδικτυακά φόρουμ όπως τον ιστότοπο www.websleuths.com εκτός από την κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο ορισμένους που ασχολήθηκαν με την υπόθεση πιστεύουν ότι τα παιδιά πέθαναν εκείνη την μοιραία νύχτα του 1945. Λόγου χάρη, ο Τζορτζ Μπραγκ, ένας τοπικός συγγραφέας, ο οποίος το 2012 ερεύνησε την υπόθεση, έγραψε στο βιβλίο του West Virginia's Unsolved Murders (Οι Άλυτες Ανθρωποκτονίες της Δυτικής Βιρτζίνια), ότι ο Τζον Σόντερ έλεγε την αλήθεια στον αρχική του κατάθεση, όταν είπε ότι προσπάθησε να ξυπνήσει τα αδέρφια του πριν φύγει από το σπίτι. Εκείνος είχε δηλώσει: «Η λογική λέει ότι μάλλον κάηκαν στη φωτιά, αλλά δεν μπορείς πάντα να ακολουθήσεις την λογική».
Επίσης η Αμερικανίδα συγγραφέας, επιχειρηματίας και δημοσιογράφος Στέισι Χορν, η οποία έκανε ένα αφιέρωμα για την υπόθεση για στην Εθνική Δημόσια Ραδιοφωνία γύρω από την 60η επέτειο της το 2005, πιστεύει επίσης ότι ο θάνατος των παιδιών στη φωτιά είναι η πιο εύλογη εξήγηση. Σε μια σύγχρονη ανάρτηση στο ιστολόγιο της, σημείωσε ότι η φωτιά συνέχιζε να σιγοκαίει όλη τη νύχτα μετά την κατάρρευση του σπιτιού και ότι δύο ώρες δεν ήταν αρκετές για να ερευνηθεί καλά η στάχτη. Ακόμα κι αν ήταν, οι πυροσβέστες μπορεί να μην ήξεραν τι να ψάξουν. «Ωστόσο», είπε, «είναι αρκετά περίεργο το όλο ζήτημα… που αν κάποια μέρα μαθευόταν ότι τα παιδιά δεν πέθαναν τελικά στη φωτιά δεν θα σοκαριζόμουν».
Το 2022, το κανάλι History Channel πρόβαλε ένα επεισόδιο της σειράς του History's Greatest Mysteries (Τα Μεγαλύτερα Μυστήρια της Ιστορίας) που περιγράφει λεπτομερώς τα γεγονότα της υπόθεσης.
Αναφορές
Κατηγορία:Αγνοούμενα άτομα Κατηγορία:Ανεξιχίαστες Υποθέσεις στις Η.Π.Α.
Αλμπεράντα του Μπουοναλμπέργκο
Η Αλμπεράντα του Μπουονάλμπεργκο, ιταλ. Alberada di Buonalbergo, (άκμασε 1051/52-1122) έγινε δούκισσα της Απουλίας & Καλαβρίας ως η πρώτη σύζυγος του Ροβέρτου Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας (1059–1085). Το επίθετό της buon albergo σημαίνει καλό πανδοχείο.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον Γυισκάρδο το 1051/52, όταν ήταν ακόμη ένας ληστής βαρόνος στην Καλαβρία. Ως προίκα της, έφερε στον Ροβέρτο διακόσιους ιππότες υπό τον ανιψιό της Γκιράρντ του Μπουοναλμπέργκο. Είχε δύο παιδιά με τον Ροβέρτο: μια κόρη, την Έμμα, μητέρα του Τανκρέδου, πρίγκιπα της Γαλιλαίας και έναν γιο, τον Βοημούνδο Α΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Το 1058 ο πάπας Νικόλαος Β΄ ενίσχυσε το ισχύον κανονικό δίκαιο κατά της συγγένειας εξ αίματος· με αυτό το επιχείρημα, ο Ροβέρτος απέπεμψε την Αλμπεράντα υπέρ ενός πλεονεκτικότερου γάμου με τη Σιγκελγκάιτα, αδελφή του Γισούλφος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Παρ' όλα αυτά ο χωρισμός ήταν ήπιος και η Αλμπεράντα δεν έδειξε κακόβουλη διάθεση.
Ήταν ζωντανή κατά το τέλος του Βοημούνδου Α΄ τον Μάρτιο του 1111 και απεβίωσε σε πολύ μεγάλη ηλικία, πιθανότατα τον Ιούλιο του 1122 ή εκεί περίπου. Τάφηκε κοντά στο μαυσωλείο της οικογένειας Ωτβίλ στο αβαείο της Αγίας Τριάδας στη Βενόζα. Ο τάφος της είναι ο μόνος, που έχει μείνει άθικτος σήμερα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1051/52 τον Ροβέρτο Γυισκάρδο δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Άφιδνος
Στην ελληνική μυθολογία ο Άφιδνος ήταν επώνυμος ήρωας, ο οποίος έδωσε το όνομά του στον αρχαίο δήμο της Αιαντίδας φυλής της Αθήνας και τον οικισμό της αρχαίας Αττικής, την Άφιδνα ή γνωστότερη, ως οι Αφίδναι, που με τη σειρά της εξελίχθηκε στη σημερινή κωμόπολη Αφίδνες Αττικής. Στο σπίτι της μητέρας του, της Αίθρας, ο Άφιδνος φύλαξε την Ωραία Ελένη για χάρη του Θησέα. Οι Διόσκουροι, αδελφοί της Ελένης, έκαναν έφοδο στο σπίτι, οπότε ο Άφιδνος κατάφερε να τραυματίσει τον ένα, και συγκεκριμένα τον Κάστορα, στον δεξιό ώμο. Αργότερα, όταν ο Μενεσθέας δέχθηκε φιλικά τους Διοσκούρους στην Αθήνα, ο Άφιδνος τους υιοθέτησε και τους μύησε στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Αφιδνος
Αντωνία η Νεότερη
Η Αντωνία η Νεότερη, λατιν. Antonia Minor (31 Ιανουαρίου 36 π.Χ. - 1 Μαΐου 37 μ.Χ.) από το γένος των Αντωνίων, ήταν η μικρότερη αδελφή της Αντωνίας της Πρεσβύτερης. Έγινε ανιψιά του Αυγούστου, μητέρα του Κλαύδιου, γιαγιά του Καλιγούλα και μεγάλη θεία και προγιαγιά του Νέρωνα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μάρκου Αντωνίου μέλους της Β΄ Τριανδρίας και της Οκταβίας της Νεότερης, κόρης του Γαΐου Οκταβίου ανθυπάτου. Η μητέρα της ήταν αδελφή του Αυγούστου.
Γέννηση και νεανική ζωή
Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μετά το 36 π.Χ., η μητέρα της την έφερε στη Ρώμη μαζί με τα άλλα παιδιά της, καθώς ο Μ. Αντώνιος την εγκατέλειψε για την Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου. Δεν γνώρισε τον πατέρα της, καθώς εκείνος διαζεύχθηκε το 32 π.Χ. τη μητέρα της και αυτοκτόνησε το 30 π.Χ. Ανατράφηκε από τη μητέρα της, τον θείο της Αύγουστο και τη νέα του σύζυγο Λιβία Δρουσίλλα. Κληρονόμησε ιδιοκτησίες στην Ιταλία, Ελλάδα και Αίγυπτο. Ήταν πλούσια γυναίκα και με επιρροή· συχνά δεχόταν κόσμο, που ερχόταν για επίσκεψη στη Ρώμη. Είχε πολλούς φίλους, όπως τον πλούσιο Εβραίο Αλέξανδρο τον Αλαμπάρχ, αδελφό του φιλοσόφου Φίλωνα του Αλεξανδρέα και τον Λούκιο Βιτέλλιο, πατέρα του μέλλοντα Αυτοκράτορα Βιτέλλιου.
Γάμος με τον Δρούσο
Το 16 π.Χ. παντρεύτηκε τον Ρωμαίο στρατηγό και ύπατο Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο. Αυτός και ο αδελφός του Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων ήταν οι δύο γιοί της Λιβίας από προηγούμενο γάμο της και είχαν υιοθετηθεί από τον Αύγουστο. Από τα παιδιά τους επέζησαν τρία: ο Γερμανικός, η Λιβίλλα και ο Κλαύδιος. Το 9 π.Χ. ο Ν. Κ. Δρούσος έπεσε από το άλογο και από τα τραύματα έπαθε επιπλοκές και απεβίωσε στη Γερμανία. Ο θείος της Αύγουστος την πίεσε να παντρευτεί πάλι, αλλά αυτή δεν θέλησε.
Μεγάλωσε τα παιδιά της στη Ρώμη. Ο Τιβέριος υιοθέτησε το 4 μ.Χ. τον Γερμανικό, αλλά ο τελευταίος απεβίωσε το 19 μ.Χ., υποτίθεται δηλητηριασμένος από τα χέρια του Γναίου Καλπουρνίου Πίσο και της Μουνατία Πλανσίνα. Με διαταγές του Τιβερίου και της Λιβίας, απαγορεύτηκε στην Αντωνία τη Νεότερη να ακολουθήσει την κηδεία του (αυτό υπαινίσσεται ο Τάκιτος). Όταν η Λιβία απεβίωσε το 29 μ.Χ., η Αντωνία έλαβε τη φροντίδα του μικρότερων εγγονών της: του Καλιγούλα, της Αγριππίνας της Νεότερης, της Ιουλίας Δρουσίλλας, της Ιουλίας Λιβίλλας (τέκνων του Γερμανικού) και μετά της Κλαυδίας Αντωνίας (τέκνου του Κλαυδίου).
Έζησε μετά από τον άνδρα της, τον Γερμανικό, τη Λιβίλλα, και από αρκετά από τα εγγόνια της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 16 π.Χ. τον Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο (Δρούσο τον πρεσβύτερο), γιο του Τιβερίου Κλαυδίου Νέρωνα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Το Καλάθι του Τρόμου
Το Καλάθι του Τρόμου (αγγλικά: Basket Case) επίσης γνωστό και ως Το Καλάθι του Πικνίκ, είναι ένα b-movie του 1982 που συνδυάζει κωμωδία και τρόμο. Η ταινία είναι γνωστή για το χαμηλό προϋπολογισμό της, το περίεργο χιούμορ και την ωμή βία. Η ταινία κέρδισε ένα ακροατήριο στη δεκαετία του 1980, λόγω της κυκλοφορίας της σε βιντεοκασέτα και έγινε πολύ σύντομα μια cult ταινία. Ο Κέβιν Βαν Χέντενρικ πρωταγωνιστεί ως ένας νεαρός άντρας ο οποίος αναζητά εκδίκηση από τους γιατρούς που χώρισαν χειρουργικά αυτόν και τον δίδυμο σιαμαίο αδερφό του χωρίς την θέλησή τους.
Πλοκή
Ο Ντουέιν Μπράντλει (Κέβιν Βαν Χέντενρικ) φτάνει στη Νέα Υόρκη με ένα κλειδωμένο καλάθι. Μετά νοικιάζει ένα δωμάτιο σε ένα φθηνό ξενοδοχείο και το περιεχόμενο του καλαθιού αποκαλύπτεται: στο καλάθι ζει ο παραμορφωμένος σιαμαίος αδερφός του ο Μπελιάλ. Αν και ενωμένοι κατά τη γέννηση, τα δίδυμα είχαν χειρουργικά χωριστεί χωρίς την θέλησή τους σε μικρή ηλικία. Καθώς τα δίδυμα αναζητούν εκδίκηση από τους γιατρούς που τους χώρισαν, ο Ντουέιν κάνει φίλη μια νοσοκόμα (Τέρι Σούζαν Σμιθ). Ο Μπελιάλ ζηλεύει και την σκοτώνει, εξοργισμένος με τις πράξεις του αδερφού του ο Ντουέιν αποφασίζει να σκοτώσει τον Μπελιάλ, με αποτέλεσμα τα δύο αδέρφια να πέσουν απ'το παράθυρο του ξενοδοχείου.
Παραγωγή
Το Καλάθι του Τρόμου γυρίστηκε σε φιλμ 16 mm. Ο σκηνοθέτης Φράνκ Χενενλότερ δεν είχε τον έλεγχο του Post-Production με το αποτέλεσμα να είναι σκοτεινό, θολό, και μετατράπηκε σε μια διαφορετική αναλογία διαστάσεων. Η ταινία γυρίστηκε εν μέρει στο Μανχάταν. Ο Χενενλότερ έγραψε το σενάριο της ταινίας καθώς περπατούσε γύρω από την πλατεία Times Square, την οποία χαρακτήρισε "άθλια, υπέροχη ατμόσφαιρα."
Ειδικά Εφέ
Τα ειδικά εφέ του Μπελιάλ αποτελούνταν από μια μαριονέτα σε μερικές σκηνές καθώς και Stop-Motion Animation σε άλλες. Στις σκηνές που φαίνεται το χέρι του Μπελιάλ να επιτίθεται στα θύματά του, είναι στην πραγματικότητα ένα γάντι που το χειριζόταν ο Χενενλότερ. Η πλήρους μεγέθους μαριονέτα του Μπελιάλ παρατηρείται στις σκηνές όπου ο Μπελιάλ φαίνεται με έναν ηθοποιό ή όπου τα μάτια του γίνονται κόκκινα. Στη σκηνή όπου ο Μπελιάλ κάνει άνω κάτω το δωμάτιο του Ντουέιν χρησιμοποιήθηκε Stop-Motion Animation.
Συνέχειες
Την Cult επιτυχία της ταινίας ακολούθησαν δύο συνέχειες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Λομβαρδικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017
Η εφημερίδα Economist, η οποία στοιχηματίζει στο στρατόπεδο «ναι» για να κυριαρχήσει, προβλέπει επίσης ότι, λόγω του αντιληπτού «αντι-νότιου κώνου» της ψηφοφορίας, οι «εθνικές φιλοδοξίες» του Matteo Salvini, ομοσπονδιακού γραμματέα του LN, θα επηρεαστούν αρνητικά με μια ηχηρή νίκη, ενώ ο Ζαΐα θα μπορούσε να γίνει ο «μελλοντικός ηγέτης του κόμματος».
Μαγούλα Αιτωλοακαρνανίας
μικρογραφία Η Μαγούλα είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 30 μέτρα, το οποίο βρίσκεται δυτικά του Αχελώου ποταμού στην ευρύτερη περιοχή του Νεοχωρίου. Απέχει 20,5 χλμ. δυτικά του Μεσολογγίου και 10 χλμ. νοτιοδυτικά από το Αιτωλικό. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραχελωΐτιδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Νεοχώρι και τα Μάρμαρα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Νεοχωρίου Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οινιάδων του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 422 κατοίκους. μικρογραφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Μπαμπόρουφ
Το Μπαμπόρουφ (πολωνικά: Baborów, Bauerwitz) είναι πόλη και η έδρα της Γκμίνα Μπαμπόρουφ, στο Πόβιατ Γκουουμπτσίτσε του Βοεβοδάτου Οπόλε, στη νότια Πολωνία. Η πόλη έχει έκταση 11,86 χλμ2 και ο πληθυσμός της είναι 2.844 κάτοικοι (2021). Το Μπαμπόρουφ βρίσκεται στον ποταμό Πσίνα.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά της πόλης προέρχεται από το 1296, στην οποία αναφέρεται ένας βούιτ Γιαρόσουαφ (Jarosław). Η πόλη πιθανότατα ιδρύθηκε από έναν Βοήμιο άρχοντα, τον Μπάβορ Β΄ (ή Μπάμπορ). Αργότερα ήταν μέρος ενός ανεξάρτητου δουκάτου, της Βοημίας που διοικούνταν από τη Μοναρχία των Αψβούργων, το Βασίλειο της Πρωσίας και από το 1871 και το 1945 από το Γερμανικό Ράιχ. Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε μέρος της Πολωνίας. Του παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης πριν από το 1340, αν και του αφαιρέθηκαν από το 1575 έως το 1718. Τον 18ο αιώνα, το Μπαμπόρουφ ανήκε στην περιοχή φορολογικής επιθεώρησης του Προύντνικ.
Σύμφωνα με τη γερμανική απογραφή του 1890, η πόλη είχε πληθυσμό 2.707 κατοίκους, εκ των οποίων οι 2.220 (82%) ήταν Τσέχοι. Σημάδεψε τα γλωσσικά σύνορα του 19ου αιώνα μεταξύ γερμανικής, πολωνικής και τσέχικης γλώσσας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη, τότε γνωστή ως Μπάουερβιτς (Bauerwitz), ήταν η βάση για δύο ομάδες καταναγκαστικής εργασίας (E288 και E398) Βρετανών και αιχμαλώτων πολέμου της Κοινοπολιτείας, υπό τη διοίκηση του γερμανικού στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B/344 στο Γουαμπινοβίτσε (τότε γνωστό ως Λάμσντορφ). Τον Ιανουάριο του 1945, καθώς οι σοβιετικοί στρατοί ξεκίνησαν ξανά την επίθεσή τους και προχωρούσαν από τα ανατολικά, οι Γερμανοί έστειλαν σε πορεία τους αιχμαλώτους προς τα δυτικά στη λεγόμενη Μεγάλη Πορεία ή Πορεία Θανάτου. Πολλοί από αυτούς πέθαναν από το τσουχτερό κρύο και την εξάντληση. Οι τυχεροί έφτασαν αρκετά μακριά προς τα δυτικά για να απελευθερωθούν από τους συμμαχικούς στρατούς μετά από περίπου τέσσερις μήνες ταξιδιού με τα πόδια σε άθλιες συνθήκες. Ο γερμανικός πληθυσμός της πόλης φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Γουαμπινοβίτσε και εκδιώχθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Οπόλε Κατηγορία:Πόβιατ Γκουουμπτσίτσε
Α.Ο. Κυανούς Αστήρ Βάρης
Ο '''Α.Ο. Κυανούς Αστήρ Βάρης''' είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Βάρη Αττικής. Ιδρύθηκε το 1964, έχει χρώματα το μπλε και το λευκό και έμβλημα το αστέρι. Δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρισης.
Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής (ΕΠΣΑΝΑ), ενώ πριν την ίδρυση της τελευταίας ανήκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αθηνών (ΕΠΣΑ). Υψηλότερη του διάκριση είναι η συμμετοχή του στο στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, στην οποία αγωνίζεται και κατά την τρέχουσα αγωνιστική περιόδο (2021-22).
Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Βάρης,με την ονομασια ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΓΛΑΤΖΗΣ όπου και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε στις 21 Μαΐου του 1964. Στην αρχή το σωματείο ηταν σε αδράνεια. Οι νέοι της εποχής αθλούντο σε μία αλάνα που είχαν διαμορφώσει σε γήπεδο εκεί που βρίσκονται σήμερα τα σχολεία της Βάρης. Εκεί τους ανακάλυψαν το 1966 οι Κατσίκης Ιωάννης και Αντωνίου Παναγιώτης οι οποίοι ουσιαστικά ενεργοποίησαν το σωματείο.
Η ομάδα μεταφέρεται μπροστά από τον σημερινό φούρνο του Γεωργιάδη όπου όμως λόγω των βροχοπτώσεων, ο χώρος μετατρεπόταν σε λίμνη με αποτέλεσμα η ομάδα μετακομίζει εκ νέου εκεί που βρίσκεται ο σημερινός Ναυτικός Ομιλος της Βάρκιζας.
Η ομάδα φιλοξενείται στη Βούλα για προπονήσεις και για αγώνες στη Βούλα και το Κορωπί.
Η ομάδα παραμένει εκεί μέχρι το 2004 οπότε μετακομίζει στο σημερινό Δημοτικό Στάδιο της Βάρης που αρχικά κατασκευάσθηκε σαν Ολυμπιακό προπονητήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
Αγωνιστική πορεία
Ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του πορεία από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και το πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Το 1973 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο νικώντας τον Α.Ο. Παραδείσου Αμαρουσίου με 2-1 σε αγώνα κατάταξης στο ουδέτερο γήπεδο Ταύρου έπειτα από ισοβαθμία και προβιβάστηκε στην Β΄ Κατηγορία και το 1980 κατέκτησε την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΑ, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Αθηνών τη σεζόν 1980-81. Συνέχισε τα επόμενα χρόνια στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και με τη δημιουργία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής εντάχθηκε στη δύναμή της, συμμετέχοντας και αγωνιζόμενος έκτοτε στις διοργανώσεις της.
Τη σεζόν 2010-11 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ και προβιβάστηκε στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2011-12 και την αμέσως επόμενη, 2012-13, κέρδισε την ιστορική άνοδο στην ερασιτεχνική Γ' Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής αγωνίστηκε από τη σεζόν 2013-14 μέχρι και τη σεζόν 2015-16, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2019-20 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλητής ΕΠΣΑΝΑ (χωρις ηττα) και κέρδισε εκ νέου την άνοδο στην Γ΄ Εθνική, όπου και αγωνίζεται από τη σεζόν 2020-21.Εχει κατακτησει δυο φορες το κυπελλο ΕΠΣΑΝΑ το 2010 και το 2020.
Ειναι η πρωτη ερασιτεχνικη ομαδα στην Ελλαδα που καθιερωσε ομαδα β και αγωνιστηκε στην Γ κατηγορια της ΕΠΣΑΝΑ .https://www.youtube.com/channel/UCgpV061-__ShzKgySeR95tA/videos
Ελπίδα Τσουρή
Η Ελπίδα Τσουρή είναι Ελληνίδα πολιτικός και συμβολαιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1961.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε (1994) νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου. Εκλέχθηκε μάλιστα δύο φορές, το 1994 και το 1998.
Υπήρξε πρόεδρος και διευθύντρια της τοπικής εφημερίδας «Δημοκρατική» και του ραδιοφωνικού της σταθμού. Διετέλεσε γενική γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Χίου.
Στις εκλογές του Απριλίου 2000 εκλέχθηκε βουλευτής Χίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα από το Βόρειο Αιγαίο που εκλέχθηκε στην Εθνική Αντιπροσωπεία.
Τον Οκτώβριο 2001, στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κ.Ε. του Κινήματος και ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας με αντικείμενα τα Ολυμπιακά του τομέα της Υγείας, την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, την ψυχική υγεία, την αγωγή υγείας, τις προμήθειες, την εκπαίδευση και τα επαγγέλματα υγείας. Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε γραμματέας της Επιτροπής Εμπορικής Ναυτιλίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Το 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου πρώτη, με 9.670 σταυρούς, που αποτελούσαν το 42% του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στο νησί. Το 2007 εκλέχθηκε βουλευτής ξανά πρώτη σε σταυρούς, παρά την πανελλαδική μείωση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2009 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου.
Στις εκλογές του 2012, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, τερματίζοντας δεύτερη στο ψηφοδέλτιό του, πίσω από τον Κωνσταντίνο Τριαντάφυλλο.
Στις 30 Νοεμβρίου 2019, με επιστολή της ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Κίνημα Αλλαγής.
Οικογένεια
Η Ελπίδα Τσουρή είναι μητέρα τριών παιδιών: του Θοδωρή, της Δέσποινας και της Στεφανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Τσουρη Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Πρόνοιας
Αφείδας
Με το όνομα Αφείδας ή Αφείδαντας αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:
Πηγές
Αφειδ Αφειδ
OpenBSD
Το OpenBSD είναι ένα ελεύθερα διαθέσιμο λειτουργικό σύστημα βασισμένο στο 4.4 BSD UNIX. Δίνει έμφαση στην φορητότητα, στην καθιέρωση προτύπων, στην ορθότητα του κώδικα, στην ασφάλεια και στην ολοκληρωμένη κρυπτογραφία. Το εγχείρημα συντονίζεται από τον Theo de Raadt στο Κάλγκαρι της Αλμπέρτας (Καναδάς), καθώς οι νόμοι τον Καναδά επιτρέπουν την εξαγωγή κρυπτογραφίας, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπως οι ΗΠΑ.
Από την ανάπτυξη του OpenBSD έχει προκύψει πλήθος προγραμμάτων που χρησιμοποιούνται εκτενώς στον τομέα της πληροφορικής, όπως το OpenSSH και το LibreSSL.
Οι υποστηρικτές του, ανάμεσα τους πρόσωπα όπως ο Michael Lucas, το εγκωμιάζουν για την φιλοσοφία του όσον αναφορά την ασφάλεια του συστήματος.
Η ομάδα της ανάπτυξής του συχνά προβάλλει ότι μονάχα 2 περιπτώσεις τρυπών ασφαλείας, εκμεταλλεύσιμες απομακρυσμένα, έχουν εντοπιστεί στον πηγαίο κώδικα του λειτουργικού συστήματος.
Το σλόγκαν " Only two remote holes in the default install, in a heck of a long time! ", ελεύθερα μεταφρασμένο σε "Μόνο δύο απομακρυσμένα εκμεταλλεύσιμες τρύπες ασφαλείας στην βασική εγκατάσταση, σε αρκετά μεγάλο διάστημα!" φαίνεται πλέον στην αρχική σελίδα του λειτουργικού.
Τυχαιοποίηση του Πυρήνα
Πραγματοποιείται επανασύνδεση (relinking) του πυρήνα του λειτουργικού συστήματος κατά την επανεκκίνηση του υπολογιστή. Αυτό έχει ως σκοπό την δημιουργία ενός μοναδικού σε μορφή πυρήνα, κάτι που κάνει δυσκολότερες τυχών επιθέσεις τρίτων προς τον πυρήνα. Η επιθέσεις γίνονται δυσκολότερες, καθώς αλλάζουν οι θέσεις μνήμης τις οποίες ο πυρήνας δεσμεύει. Επιπλέον μέτρα για την εγγύηση της τυχαιότητας των θέσεων αυτών εφαρμόζονται επίσης. .
Ασφαλέστερη έκδοση του Χorg
Ειδική έκδοση του Xorg, η Xenocara, αναπτυγμένη από την ομάδα του OpenBSD με κύριο μέλημα την ασφάλεια και την απλότητα. Η Xenocara είναι βασισμένη στην έκδοση 7.7 του Xorg. Οι προγραμματιστές του ΟpenBSD παρακολουθούν στενά την ανάπτυξη του Χorg, καθώς επικαιροποιούν την Xenocara με βάση τις καινούργιες αλλαγές στον X11, με τροποποιήσεις σε αυτόν με βάση την φιλοσοφία του OpenBSD.
Μια από τις σημαντικές αλλαγές για παράδειγμα, ήταν η τροποποίηση του Xorg (ανακοινωμένη τον Φεβρουάριο του 2014) έτσι ώστε η Xenocara, δηλαδή ο Xorg στο OpenBSD να λειτουργεί χωρίς δικαιώματα χρήστη root.
Αντικατάσταση βασικών εργαλείων
Ανάπτυξη πολλών από των βασικών εργαλείων που συνήθως βρίσκονται στα συστήματα Unix, όπως τα GNU coreutils από την αρχή, ή η τροποποίηση αυτών ώστε να είναι συμβατά με την άδεια BSD.
Ενσωματωμένη Κρυπτογραφία
Την κρυπτογραφία σε πολλά τμήματα του συστήματος. To OpenBSD περιέχει ενσωματωμένες μεθόδους κρυπτογράφησης και υποστήριξη σε κρυπτογραφικό υλικό. Αυτά χρησιμοποιούνται σε πολλές πλευρές του λειτουργικού συστήματος, για παράδειγμα, η μέθοδος κρυπτογράφησης bcrypt, ανεπτυγμένη από το OpenBSD Project χρησιμοποιείται στην κρυπτογράφηση των κωδικών ασφαλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:BSD Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Μετασχηματισμοί Γαλιλαίου
Οι Μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου είναι εξισώσεις που μετασχηματίζουν την κίνηση ενός σώματος όπως αυτή γίνεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς Ο έτσι ώστε να περιγράφεται όπως αυτή γίνεται σε ένα άλλο αδρανειακό σύστημα αναφοράς Ο' κινούμενο ως προς το αρχικό (με σταθερή ταχύτητα).
Συμβάσεις
Οι ελληνικοί δείκτες στο εξής θα παίρνουν τιμές: 0,1,2,3. Οι αγγλικοί δε, θα παίρνουν τιμές 1,2,3.
Επίσης θα χρησιμοποιείται η αθροιστική σύμβαση του Einstein κατά την οποία όταν ένας δείκτης εμφανίζεται δύο φορές σε ένα γινόμενο, μία με αναλλοίωτη (xi) μορφή και μία με συναλλοίωτη (xi) μορφή τότε υποννοείται άθροιση σε αυτόν τον δείκτη, δηλαδή:
Χρονικές και Χωρικές Μεταθέσεις
Έστω ότι έχουμε δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς (Ο και Ο') των οποίων οι άξονες είναι παράλληλοι. Και έστω ότι και τα δύο έχουν ίδιες μονάδες μέτρησης μήκους και χρόνου. Αν τη στιγμή που το ρολόι του Ο' δείχνει t'=0, το ρολόι του Ο δείχνει t=τ και επίσης ο Ο' έχει χωρικές συντεταγμένες (b1,b2,b3) ως προς τον Ο, τότε η χωροχρονική θέση ενός γεγονότος στον Ο (Χ), όπως περιγράφεται στο σύστημα του Ο' (Χ') είναι:
Στροφές
Έστω δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς με μηδενική σχετική ταχύτητα το ένα ως προς το άλλο. Έστω επίσης ότι έχουν κοινή αρχή και τα ρολόγια των παρατηρητών τους δείχνουν την ίδια ώρα (t'=t ή x'0=x0), δηλαδή έστω ότι b^\alpha=0 και έστω ότι οι άξονές τους έχουν τυχαίο προσανατολισμό. Ο μετασχηματιμός των συντεταγμένων μπορεί να γραφεί ως.
Συνεπώς αν στην σχέση θέσουμε όπου α=0, θα πάρουμε το εξής:, επομένως έχουμε ότι: G^0{}_0=1 και G^0{}_i=0.
Επίσης γνωρίζουμε ότι το χωρικό κομμάτι του: x'^\alpha, δηλαδή το: x'^i μετασχηματίζεται σε στροφή κατά τον εξής τρόπο:, όπου R είναι πίνακας (τανυστής) στροφής. Άρα έχουμε ότι: και συνεπώς ισχύει ότι: G^i{}_0=0 και.
Προωθήσεις
Έστω ότι έχουμε και πάλι δύο αδρανειακά συστήματα αναφοράς με κοινή ώρα και κοινή αρχή και παράλληλους άξονες. Έστω επίσης ότι το Ο' κινείται με ταχύτητα.
Σε αυτήν την περίπτωση οι μετασχηματισμοί είναι ο εξής:
Γενικός Μετασχηματισμός Γαλιλαίου
Ο γενικός μετασχηματισμός μετασχηματίζει τις εξισώσεις σε ένα σύστημα που έχει προώθηση, στρέφεται και εμφανίζει χρονική και χωρική μετάθεση.
Ο μετασχηματισμός τότε παίρνει τη μορφή: X'=GX+b, όπου: και.
Ομάδα Γαλιλαίου
Αν έχουμε τρία αδρανειακά συστήματα αναφοράς Ο1, Ο2, Ο3, τότε οι μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου από το ένα σύστημα στο άλλο και συγκεκριμένα από το Ο1 στο Ο2 και από το Ο2 στο Ο3 είναι: και αντιστοίχως.
Αντικαθιστώντας το Χ2 στην τελεταία, έχουμε:. Μπορούμε να δείξουμε ότι και αυτός ο τελευταίο μετασχηματισμός που εκφράσει έναν άμεσο μετασχηματισμό από το Ο1 στο Ο3 είναι μετασχηματισμός Γαλιλαίου.
Πιο συγκεκριμένα θα δείξουμε ότι το σύνολο των γενικών μετασχηματισμών του Γαλιλαίου με την πράξη, όπου g1, g2: Γαλιλαϊκοί(g) μετασχηματισμοί, αποτελεί ομάδα.
Απόδειξη
Έχουμε:. Θέτουμε G=G_2G_1 και. Οπότε ο μετασχηματισμός γίνεται: που είναι Γαλιλαϊκός άρα πράγματι το σύνολο των Γαλιλαϊκών μετασχηματισμών με την πράξη που ορίστηκε πιο πάνω είναι κλειστό, δηλαδή η πράξη οδηγεί σε στοιχεία του ίδιου συνόλου. Έχουμε:
Παρατηρούμε ότι: g=g', άρα υπάρχει η προσεταιριστική ιδιότητα. Πρέπει να ελέγξουμε αν υπάρχει στοιχείο g0, τέτοιο ώστε: g*g_0=g.
Αυτό συμβαίνει όταν: και συνεπώς όταν:.
Άρα υπάρχει το ουδέτερο στοιχείο της πράξης (*) μεταξύ των Γαλιλαϊκών μετασχηματισμών και αυτό είναι το g_0(I,0). Πρέπει να ελέγξουμε αν υπάρχει στοιχείο g0, τέτοιο ώστε όταν πολλαπλασιαστεί με το g να μας δώσει το ουδέτερο στοιχείο της οριζόμενης πράξης: g*g_0=(I,0).
Έχουμε:.
Αυτό συμβαίνει όταν: και όταν:.
Άρα υπάρχει το αντίστροφο στοιχείο του g(G,b) και αυτό είναι το:.
Και άρα απεδείχθη το ζητούμενο.
Μετασχηματισμός Γαλιλαίου και Κυματικός Τελεστής
Ο κυματικός τελεστής ή αλλιώς τελεστής D' Alembert (υποθέτουμε διάδοση κύματος μόνο κατά τον άξονα x για διευκόλυνση): ), δεν μένει αμετάβλητος κάτω από Γαλιλαϊκό μετασχηματισμό.
Απόδειξη
Έχουμε τον Γαλιλαϊκό μετασχηματισμό:
Προσοχή!: Η ταχύτητα u είναι η ταχύτητα του συστήματος Ο' ως προς το Ο. Η ταχύτητα υ είναι η ταχύτητα του κύματος.
Ψάχνουμε να βρούμε την έκφραση του τελεστή D' Alembert κάτω από αυτόν τον μετασχηματισμό. Έχουμε:
Συνεπώς στις νέες συντεταγμένες ο τελεστής D' Alembert γίνεται:
Από την ανάγκη να βρεθεί ένας μετασχηματισμός που δε θα αλλάζει την κυματική εξίσωση και θα ικανοποιεί τα ηλεκτρομαγνητικά (Η/Μ) κύματα και το ότι τα Η/Μ κύματα έχουν ταχύτητα διάδοσης στο κενό ίση με αυτή του φωτός στο κενό ο Einstein διατύπωσε την ειδική θεωρία της σχετικότητας. Οι μετασχηματισμοί που δεν αλλάζουν τη μορφή της κυματικής εξίσωσης και είναι σύμφωνοι με την ειδική σχετικότητα είναι οι μετασχηματισμοί του Lorentz.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μηχανική Κατηγορία:Ειδική σχετικότητα Κατηγορία:Θεωρητική φυσική Κατηγορία:Επιστημονικές θεωρίες
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62 ήταν η 24η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 5η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1961-62 συμμετείχαν 13 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία).
1 Από τον Ολυμπιακό αφαιρέθηκε ένας βαθμός.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Μπαράζ
Η προτελευταία ομάδα του πρωταθλήματος, Αλκή Λάρνακας, έδωσε αγώνες μπαράζ με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας 1961-62, Πανελλήνιο Λεμεσού. Η νικήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία 1962-63 ενώ η ηττημένη θα συνέχιζε στην Β΄ κατηγορία 1962-63.
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 29 Ιουλίου 1962 στην έδρα του Πανελλήνιου, στο στάδιο ΓΣΟ. Η Αλκή κέρδισε με 2-3. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στις 5 Αυγούστου 1962 στο Παλιό ΓΣΖ, έδρα της Αλκής. Οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 5-5 και έτσι η Αλκή παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία και ο Πανελλήνιος στη Β΄ κατηγορία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1961-1962
Αχμίμ
Η Αχμίμ (αραβικά: اخميم) είναι πόλη της Αιγύπτου στη δεξιά όχθη του Νείλου απέναντι από τη Σοχάγκ, περίπου 130 χιλιόμετρα νότια της Ασιούτ. Το 1986, ο πληθυσμός της ήταν 70.602 κάτοικοι.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα του "Ιπού" ή "Χεντ Μινού" και ήταν η πρωτεύουσα της 9ης νομής της Άνω Αιγύπτου. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο το όνομά της ήταν "Πανόπολις", η πόλη του Πάνα, γιατί τον θεό Μιν οι Έλληνες τον εξίσωναν με τον δικό τους θεό Πάνα. Για τους Κόπτες η Αχμίμ ήταν ένα από τα σημεία εκκίνησης των αποστολών στην ανατολική έρημο. Εκτός από τον θεό της γονιμότητας Μιν λατρευόταν και μια τοπική θεά η Απρίτ.
Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα στα περίχωρα της Αχμίμ ένα κολοσσιαίο άγαλμα επτά μέτρων της Merytamun, κόρης και βασιλικής συζύγου του Ραμσή Β, μετά τον θάνατο της Νεφερτίτης. Αυτό το μνημειώδες άγαλμα πλαισιώνει την είσοδο σε ναό του Μιν, ένα άλλο άγαλμα (όπου εξακολουθεί να υπάρχει) έπρεπε να είναι εκείνο του Ραμσή Β΄.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Μηλίτσα Καστοριάς
Η Μηλίτσα (Τοπική Κοινότητα Μηλίτσας - Δημοτική Ενότητα Ίωνος Δραγούμη), ανήκει στον δήμο Ορέστιδος της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς που βρίσκεται στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Έδρα του δήμου είναι το Άργος Ορεστικό και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Μηλίτσα ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μηλίτσας, του πρώην Δήμου Ίωνος Δραγούμη του Νομού Καστοριάς.
Η Μηλίτσα έχει υψόμετρο 642 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Προσωπικότητες
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Αλουσιάνος
Ο Αλουσιάνος (βουλγαρικά : Алусиан, Αλούσιαν) ήταν Βούλγαρος αλλά και βυζαντινός ευγενής που αυτοανακυρύχθηκε αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας για ένα μικρό χρονικό διάστημα το 1041.
Βιογραφία
Ο Αλουσιανός ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ και της Μαρίας. Με τον θάνατο του πατέρα του και την πτώση του πρώτου βουλγαρικού Βασιλείου, μαζί με τους αδερφούς του Πρεσιανό, Τρόιαν και ο Ααρών και τη μητέρα του παραδόθηκαν στον βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ το 1018.
Επί Μιχαήλ Δ΄ ο Αλουσιανός διορίσθηκε πατρίκιος, στρατηγός και διοικητής της Θεοδοσιούπολης. Παντρεύτηκε πλούσια Αρμένισα ευγενή και απέκτησε πολλά κτήματα, αλλά έπεσε σε δυσμένεια κι έχασε αρκετά κτήματα και πλήρωσε κι ένα μεγάλο ποσό.
Αργότερα το 1040 συμμετείχε στην Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου, ξαδέλφου του, εγκαταλείποντας την βυζαντινή αυλή. Ο Αλουσιανός έγινε δεκτός από τον Πέτρο, ο οποίος του έδωσε ένα σώμα στρατού με την οποίο επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη. Η πολιορκία όμως απέτυχε, και ο βουλγαρικός στρατός ηττήθηκε από τους Βυζαντινούς. Ο Αλουσιανός μόλις που δραπέτευσε και επέστρεψε στην όστροβο.
Μια νύχτα το 1041, κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο Αλουσιανός εκμεταλλεύτηκε τη μέθη του Πέτρου, έκοψε τη μύτη του και τον τύφλωσε με ένα μαχαίρι κουζίνας. Γρήγορα ο Αλουσιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη θέση του Πέτρου από τα στρατεύματά του, αλλά τα στρατεύματα του συνωμότησαν και λιποτάκτησαν στους Βυζαντινούς. Δεδομένου ότι τα βουλγαρικά και βυζαντινά στρατεύματα προετοιμάζονταν για τη μάχη, Ο Αλουσιανός μόνος χωρίς επαρκή στρατό, έρημος στον εχθρό, παρέδωσε τον Πέτρο στον αυτοκράτορα. Ως ανταμοιβή, αποκαταστάθηκαν τα κτήματα του και του δόθηκε ο υψηλός τίτλος του μάγιστρου.
Μετέπειτα τύχη του Αλουσιανού είναι άγνωστη, αλλά οι απόγονοί του, ο Αλουσιανοί, συνέχισαν να ευημερούν στις τάξεις της βυζαντινής αριστοκρατίας, μέχρι τον 14ο αιώνα.
Οικογένεια
Με το γάμο του με την αρμενική αρχόντισσα από το Θέμα Χαρσιανού ονομαζόμενη Δαλασσηνή, είχε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Οικογένεια Αλουσιανού Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας
Ο Γεώργιος Μιχαήλοβιτς, ρωσικά Георгий Миха́йлович (23 Αυγούστου 1863 - 28 Ιανουαρίου 1919) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.
Εκτελέστηκε το 1919 στην Αγ. Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ) σε ηλικία 56 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1900 τη Μαρία πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Αλέξανδρος Ε΄ της Ιμερετίας
Ο Αλέξανδρος Ε΄, ალექსანდრე V, (π. 1703/4 – Μάρτιος 1752), της δυναστείας των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι), ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1720 ως το τέλος του το 1752, με εξαίρεση τις περιόδους 1741 και 1746–1749.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου Ζ΄ τού Ιμερέτι και της πριγκίπισσας Ροντάμ τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία). Ο Αλέξανδρος ανατράφηκε στην αυλή τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι και απολάμβανε την υποστήριξή του στον αγώνα για την εξουσία στο Ιμερέτι. Επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη τη δεκαετία του 1710 για να ζητήσει οθωμανική βοήθεια κατά των Γκουριέλι, σφετεριστών τού στέμματος τού Ιμερέτι. Τον Αύγουστο του 1719 επέστρεψε με ένα απόσπασμα Τούρκων βοηθών, καθαίρεσε τον Γεώργιο Η΄ Γκουριέλι τον Ιούνιο του 1720, και στέφθηκε βασιλιάς τού Ιμερέτι. Ωστόσο, από το 1721 έως το 1728, η διακυβέρνηση διοικούνταν ουσιαστικά από τον Μπεζάν Νταντιάνιi, πρίγκιπα της Μινγκρελία. Όταν ο Αλέξανδρος ανέλαβε τα πλήρη ηνία της εξουσίας, ο γιος τού Μπεζάν και διάδοχος Oτία αψήφησε αυτόν και την φιλοτουρκική πολιτική του και προσπάθησε να απομακρύνει τον Αλέξανδρο Ε΄ από τον θρόνο. Ο Αλέξανδρος Ε΄ κατάφερε να τον εξαναγκάσει σε υποταγή το 1732 και έβαλε, προς το παρόν, τέλος σε μία φεουδαρχική αναρχία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1730, ο βασιλιάς ουσιαστικά απέσυρε την πίστη του από τους Οθωμανούς, αρνήθηκε να δεχτεί την περσική επικυριαρχία και προσπάθησε να συνάψει συμμαχία με τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1738 έστειλε τον επίσκοπο Tίμοθυ Γκαμπασβίλι στην Αγία Πετρούπολη με σχέδιο κοινών ενεργειών κατά των Οθωμανών. Ωστόσο, η Ρωσο-τουρκική συνθήκη του Βελιγραδίου του 1739 κατέστησε την αποστολή μάταιη. Αγανακτισμένοι με τη διπλωματία του στη Ρωσία, οι Οθωμανοί υποστήριξαν ένα πραξικόπημα, που καθαίρεσε τον Αλέξανδρο Ε΄ υπέρ του αδελφού του Γεωργίου Θ΄. Ο Πέρσης ηγεμόνας Ναδίρ Σαχ πήρε γρήγορα το μέρος του Αλέξανδρου Ε΄ και διαμαρτυρήθηκε στην οθωμανική κυβέρνηση. Έτσι το 1742 ο Αλέξανδρος Ε΄ αποκαταστάθηκε, αλλά αντιμετώπισε μία εξέγερση, το 1746, από τον αδελφό του Μαμούκα, που κυβέρνησε ως αντίπαλος βασιλιάς σε περιοχές τού Ιμερέτι, έως ότου ο αδελφοκτόνος πόλεμος έληξε με τη νίκη τού Αλέξανδρου το 1749. Ωστόσο, η γενική αστάθεια και τα περιστασιακά ξεσπάσματα ανυπακοής των ευγενών συνέχισαν να προβληματίζουν το υπόλοιπο της βασιλείας του Αλεξάνδρου Ε΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Πρώτα το 1721, τη Mαριάμ (απεβ. το 1731), κόρη του Μπεζάν Νταντιάνι, πρίγκιπα της Mινγκρέλια, και μετά, το 1732, την Tαμάρ (απεβ. το 1772), κόρη τού πρίγκιπα Λέβαν Αμπασίντζε. Ο Αλέξανδρος είχε τέκνα, πρίγκιπες:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Επισκοπή Σαλαμίνος
Η Επισκοπή Σαλαμίνος είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Σαλαμίνος υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Σαλαμίνος Κύπρου, ο οποίος απεβίωσε το 403 μ.Χ. και εορτάζει την 12ην του μηνός Μαΐου. Ο Άγιος αυτός παρουσιάζεται και ως Επίσκοπος Κωνσταντίας.
Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Κωνσταντίας και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος υπήρξε πριν από την Κωνσταντίας από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Επίσης, φαίνεται ότι ο Επίσκοπος Σαλαμίνος να ήταν κατά κάποιον τρόπο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, καθώς και ο Απόστολος Βαρνάβας, ο οποίος θεωρείται ο Ιδρυτής και προστάτης της Εκκλησίας της Κύπρου και ο πρώτος Αρχιεπίσκοπός της, υπήρξε Επίσκοπος στην πόλη της Σαλαμίνας, όπου και μαρτύρησε.
Σήμερα, η Επισκοπή Σαλαμίνος, έχει την έδρα της στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και δεν έχει Επίσκοπο. Ο εκάστοτε Επίσκοπος Σαλαμίνος είναι ένας από τους βοηθούς του Αρχιεπισκόπου Κύπρου μαζί με τον Χωρεπίσκοπο Καρπασίας, τον Χωρεπίσκοπο Νεαπόλεως και τον Χωρεπίσκοπο Μεσαορίας.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, κατά την συνεδρία της στις 5 Οκτωβρίου 2007 απεφάσισε την τιμητική παύση του Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος Βαρνάβα Σολωμού και την ένταξίν του εις την τάξιν των εφησυχαζόντων Αρχιερέων. Ο ίδιος απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 2020.
Ρίτσι Φόλκνερ
Ο Ρίτσι Φόλκνερ (Richard Ian Faulkner, 1 Ιανουαρίου 1980) είναι Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest.
Βιογραφία
Ο Ρίτσι Φόλκνερ γεννήθηκε την πρωτοχρονιά του 1980 στο Λονδίνο της Αγγλίας. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στα εφηβικά του χρόνια και ηχογράφησε την πρώτη του επαγγελματική δουλειά με τους Deeds το 2002, στο άλμπουμ με τίτλο "Blown".
Το 2006, έκανε γκεστ εμφάνιση στο "Feed My Soul" των Voodoo Six, ενώ είχε ήδη ενταχθεί στο προσωπικό σχήμα της Λώρεν Χάρις, κόρης του μπασίστα και ιδρυτή των Iron Maiden, Στιβ Χάρις. Μαζί της, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Calm Before the Storm" τον Ιούνιο του 2008.
Τον Απρίλιο του 2011, έγινε μέλος των Judas Priest αντικαθιστώντας τον Κ.Κ. Ντάουνινγκ. Η πρώτη του εμφάνιση με το συγκρότημα έγινε στην εκπομπή "American Idol", όπου έπαιξαν τα "Breaking the Law" και "Living After Midnight" μαζί με τον Τζέιμς Ντάρμπιν.
Το 2013, έκανε την ενορχήστρωση σε επτά κομμάτια του δίσκου "Charlemagne: The Omens of Death" του Κρίστοφερ Λι, ενώ ανακοινώθηκε η ολοκλήρωση του νέου δίσκου των Judas Priest, του πρώτου με τον Φόλκνερ στη σύνθεση τους, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2014 με τίτλο "Redeemer of Souls".
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2021, ο Φόλκνερ θα πάθει επί σκηνής ρήξη αορτικής ρίζας ενώ έπαιζε το δεύτερο σόλο του τραγουδιού "painkiller" και θα υποβληθεί σε επέμβαση δέκα ωρών.
Ντο
Η λέξη Ντο ή ΝΤΟ μπορεί να αναφέρεται:
Φυλακές Αγίου Στεφάνου Αχαΐας
Οι Κρατικές Φυλακές Αγίου Στεφάνου Αχαΐας είναι σωφρονιστικό κατάστημα εγγύς της Πάτρας, που βρίσκεται στην περιοχή "Μαγούλα" της Βιομηχανικής Περιοχής Πάτρας. Γειτνιάζουν με την οικιστική περιοχή Διδαχαίικα.
Ιστορικό πλαίσιο
Εγκαινιάστηκαν το 1978. Στις αρχές της δεκαετίας 1980 δημιουργήθηκαν εκεί νέες εγκαταστάσεις μεγάλης χωρητικότητας.
Λαβίνια Φοντάνα
Η Λαβίνια Φοντάνα (Lavinia Fontana) (1552 - 11 Αυγούστου 1614) ήταν Ιταλίδα ζωγράφος του ύστερου Μανιερισμού, γνωστή για τις προσωπογραφίες της. Θεωρείται η πρώτη επαγγελματίας καλλιτέχνιδα στη Δυτική Ευρώπη, η οποία εργάστηκε στην ίδια σφαίρα με τους άνδρες ομολόγους της, έξω από την αυλή ή το μοναστήρι.
Φυλακές Αγίου Στεφάνου Αχαΐας
Ιστορικό πλαίσιο
Το κράτος αναγνωρίζει επισήμως τα σωφρονιστικά καταστήματα ως οικισμούς (Ο.Τ.Α.). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι Φυλακές Πάτρας αναγνωρίστηκαν στις 05/04/1981 ως οικισμός και προσαρτήθηκαν στην Κοινότητα (νυν Τοπική Κοινότητα και τέως Δημοτικό Διαμέρισμα) Αγίου Στεφάνου (η οποία με τη σειρά της υπάγεται πλέον στη Δημοτική Ενότητα Ωλενίας του "καλλικρατικού" Δήμου Δυτικής Αχαΐας).
Λαβίνια Φοντάνα
Βιογραφία
Η Lavinia Fontana γεννήθηκε στη Μπολόνια το 1552 από τον Πρόσπερο Φοντάνα και την Αντονία ντε Μπανάρντις. Βαφτίστηκε στις 24 Αυγούστου 1552 στον καθεδρικό ναό του San Pietro. Η μεγαλύτερη αδερφή της Εμίλια πέθανε το 1568 όταν η αυτή ήταν δεκαέξι ετών. Ο Πρόσπερο υπήρξε εξέχων ζωγράφος της λεγόμενης Σχολής της Μπολόνια και δάσκαλος της. Η Caroline P. Murphy υποστηρίζει ότι τα οικονομικά ζητήματα της οικογένειας μπορεί να ώθησαν τον Πρόσπερο να εκπαιδεύσει την κόρη του ως ζωγράφο.
Φυλακές Αγίου Στεφάνου Αχαΐας
Ιστορικό πλαίσιο
Τα σωφρονιστικά καταστήματα απογράφονται ως οικισμοί και έτσι στη συγκεκριμένη περίπτωση η δημογραφική εξέλιξη του αριθμού των κρατουμένων σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές ήταν : 358 το 1981, 521 το 1991, 711 το 2001. Το 2011 ήταν 754.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Λαβίνια Φοντάνα
Βιογραφία
Η Φοντάνα παντρεύτηκε τον Τζαν Πάολο Τσάππι το 1577. Έγινε μητέρα έντεκα παιδιών, αν και μόνο τρία επιβίωσαν μέχρι την ενηλικίωση. Μετά τον γάμο, συνέχισε να ζωγραφίζει για να συντηρήσει την οικογένειά της. Ο Τσάππι φρόντιζε για το νοικοκυριό και υπηρέτησε ως βοηθός ζωγράφος τη σύζυγό του, συνεισφέροντας στη ζωγραφική μικρών στοιχείων όπως υφάσματα κλπ.
Η Φοντάνα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και το 1580 ήταν μία από τις «Donne addtrinatte» (γυναίκες με διδακτορικά) της πόλης.
Η περίοδος της Ρώμης (1603-1614)
Η ζωγράφος και η οικογένειά της μετακόμισαν στη Ρώμη το 1603 κατόπιν πρόσκλησης του Πάπα Κλήμη Η΄, μιας και ο οίκος των Buoncompagni, του οποίου ήταν μέλος ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄, ήταν καλοί της πάτρωνες. Η Λαβίνια ευημέρησε στη Ρώμη, όπως είχε κάνει στην Μπολόνια, και ο ίδιος ο Πάπας Παύλος Ε΄ ήταν μεταξύ των παραγγελιοδοτών της. Ήταν αποδέκτρια πολυάριθμων διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένου ενός χάλκινου μεταλλίου με το πορτρέτο της που φιλοτεχνήθηκε το 1611 από τον γλύπτη και τον αρχιτέκτονα Φελίτσε Αντόνιο Καζόνι (Felice Antonio Casoni). Σύμφωνα με την Jean Owens Schaefer, στην πίσω πλευρά του μεταλλίου απεικονίζεται η Pittura, μια αλληγορική εικόνα που αντιπροσωπεύει τη ζωγραφική. Θεωρεί επίσης ότι αυτή είναι η πρώτη οπτική απόδοση της περιγραφής της Pittura από τον Τσεζάρε Ρίπα το 1603.
Εκλέχτηκε μέλος της Accademia di San Luca της Ρώμης. Πέθανε στην πόλη στις 11 Αυγούστου 1614 και στη συνέχεια τάφηκε στη Santa Maria sopra Minerva.
Το γυμνό
Η Λαβίνια Φοντάνα ήταν ίσως η πρώτη καλλιτέχνιδα που ζωγράφισε γυναικεία γυμνά. Μεταξύ των ιστορικών τέχνης, υπάρχει μια διαμάχη για την απεικόνιση της γυναικείας μορφής στους πίνακές της. Η Liana De Girolami Cheney υποστηρίζει ότι ο φυσιοκρατισμός των φιγούρων μπορεί να υποδεικνύει ότι η Lavinia χρησιμοποίησε πράγματι γυμνά μοντέλα. Η Caroline P. Murphy, από την άλλη, υποστηρίζει ότι ενώ τμήματα του σώματος είναι καλώς αποδιδόμενα, οι φιγούρες ως σύνολο είναι δυσανάλογες, παρόμοιες με την απόδοση της ανθρώπινης ανατομίας από τον ζωγράφο πατέρα της. Επιπλέον, η Murphy επισημαίνει ότι κατά την εποχή της καλλιτέχνιδας, ήταν κοινωνικά απαράδεκτο οι γυναίκες να εκτίθενται σε γυμνό· εάν είχε ανακαλυφθεί ότι χρησιμοποίησε ζωντανά γυμνά μοντέλα, η φήμη της θα αμαυρωνόταν. Υποστηρίζει επίσης ότι, όπως η Σοφονίσμπα Ανγκουισόλα, έτσι και η Λαβίνια χρησιμοποιούσε ως μοντέλα τα μέλη της οικογένειάς της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Μοντέλο αεροσκάφος
Τα μοντέλα ποικίλουν από παιχνίδια ανεμόπτερα κατασκευασμένα από χαρτόνι ή αφρώδες πολυστυρένιο έως μηχανοκίνητα μοντέλα κλίμακας κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο μπάλσα, μπαμπού, πολυστυρένιο, ίνες άνθρακα ή υαλοβάμβακα και είναι καλυμμένα από σιγαρόχαρτο ή πολυεστέρα. Ορισμένα μπορεί να είναι αρκετά μεγάλα, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται για τη διερεύνηση των δυνατοτήτων με σκοπό την κατασκευή ενός μοντέλου πλήρους κλίμακας.
Τα στατικά μοντέλα ποικίλουν από τα μαζικής παραγωγής παιχνίδια κατασκευασμένα από λευκό μέταλλο ή πλαστικό έως τα υψηλής ακρίβειας και λεπτομερή μοντέλα που παράγονται για μουσειακές εκθέσεις και απαιτούν χιλιάδες ώρες εργασίας για την κατασκευή τους. Πολλά μοντέλα έχουν μικρές διαστάσεις, και κατασκευάζονται κυρίως από εγχύματα πολυστυρενίου.
Στατικά μοντέλα για επίδειξη
thumb|Στατικό μοντέλο γραφείου ενός [[Fokker F28.]] Τα στατικά μοντέλα αεροσκάφη (δηλ. αυτά που δεν πετούν) είναι μοντέλα κλίμακας κατασκευασμένα από πλαστικό, ξύλο, μέταλλο, χαρτί, υαλοβάμβακα ή άλλο κατάλληλο υλικό. Ορισμένα στατικά μοντέλα έχουν την κατάλληλη κλίμακα για να χρησιμοποιηθούν σε αεροδυναμικές σήραγγες, όπου τα δεδομένα που αποκτούνται χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αεροσκαφών πλήρους κλίμακας. Πολλές αεροπορικές εταιρείες από ολόκληρο τον κόσμο χρησιμοποιούν μοντέλα για λόγους προώθησης. Η κλίμακά τους διαφέρει. Για εμπορικές χρήσεις οι συνηθισμένες κλίμακες είναι από 1:18 έως 1:1250, ενώ υπάρχουν και μικρότερες, αλλά όχι σε τόσο συχνή χρήση.
Ιπτάμενα μοντέλα για αθλητισμό (Αερομοντελισμός)
thumb|Χειροκίνητο ανεμόπτερο ελεύθερης πτήσης Γενικά σε όλες τις μορφές του αθλήματος και του χόμπι του αερομοντελισμού, ορισμένα ιπτάμενα μοντέλα μοιάζουν με εκδόσεις κλίμακας αεροσκαφών πλήρους μεγέθους, ενώ άλλα είναι κατασκευασμένα χωρίς πρόθεση να μοιάζουν με πραγματικά αεροσκάφη. Υπάρχουν επίσης μοντέλα πτηνών και ιπτάμενων δεινοσαύρων. Το μειωμένο μέγεθος επηρεάζει τον αριθμό Reynolds ο οποίος καθορίζει τον τρόπο που ο αέρας αντιδρά με τη ροή πάνω από το μοντέλο, και σε σύγκριση με ένα πλήρους μεγέθους αεροσκάφος οι απαιτούμενες επιφάνειες ελέγχου, η σταθερότητα και η αποτελεσματικότητα ειδικών τμημάτων αεροτομών ίσως διαφέρουν σε σημαντικό βαθμό απαιτώντας αλλαγές στον σχεδιασμό.
Η κατασκευή των ιπτάμενων μοντέλων διαφέρει από αυτή των περισσότερων στατικών μοντέλων μιας και το βάρος η ισχύ (και η επακόλουθη αναλογία ισχύος προς βάρους) είναι σημαντικές τροποποιήσεις. Τα ιπτάμενα μοντέλα δανείζονται κατασκευαστικές τακτικές από τα αεροσκάφη πλήρους μεγέθους αν και η χρήση μετάλλου είναι περιορισμένη. Έτσι λοιπόν κατασκευάζονται από ξύλο ή πολυστυρένιο, αλλά και σιγαρόχαρτο για τα ελαφρύτερα μοντέλα. Τα μηχανοκίνητα μοντέλα διαθέτουν ενσωματωμένη πηγή ισχύος, έναν μηχανισμό ο οποίος παρέχει πρόωση στο αεροσκάφος μέσω του αέρα. Οι ηλεκτροκινητήρες και οι κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι τα πιο συνηθισμένα συστήματα πρόωσης. Τα περισσότερα μηχανοκίνητα μοντέλα αεροσκάφη χρησιμοποιούν έλικες. Οι έλικες δημιουργούν ώθηση λόγω της γωνίας προσβολής των λεπίδων η οποία ωθεί τον αέρα προς τα πίσω. Για κάθε δράση υπάρχει μια ίση και αντίρροπη αντίδραση και έτσι το αεροσκάφος κινείται προς τα εμπρός.
Έλεγχος
Τα ιπτάμενα μοντέλα αεροσκάφη συνήθως ελέγχονται με μία από τις τρεις ακόλουθους μεθόδους
Αεροδυναμική των μοντέλων
Η πτητική συμπεριφορά ενός αεροσκάφους εξαρτάται από την κλίμακα κατασκευής του, την πυκνότητα του αέρα και την ταχύτητα πτήσης.
Σε υποηχητικές ταχύτητες η σχέση αυτή εκφράζεται από τον αριθμό Reynolds. Όταν δύο μοντέλα διαφορετικών κλιμάκων πετούν υπό τον ίδιο αριθμό Reynolds, η ροή αέρα θα είναι παρόμοια. Όπου οι αριθμοί Reynolds διαφέρουν, τα χαρακτηριστικά της ροής αέρα μπορούν να διαφέρουν σημαντικά. Αυτό μπορεί να κάνει ένα συγκεκριμένο μοντέλο να μην πετάξει και να απαιτεί τροποποιήσεις.