cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαταραχή προσωπικότητας
Κοινωνικοοικονομική κατάσταση
Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση θεωρείται επίσης ως ένας πιθανός παράγοντας για την ανάπτυξη διαταραχών προσωπικότητας. Υπάρχει μία στενή σύνδεση μεταξύ της χαμηλής γονεϊκής/γειτονικής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και των συμπτωμάτων των διαταραχών. Σε μία έκδοση του 2015 στη Βόννη της Γερμανίας, όπου συγκρίθηκαν η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γονιών και η προσωπικότητα των παιδιών, φάνηκε ότι τα παιδιά που προέχονταν από ανώτερα κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα ήταν πιο αλτρουιστικά, έμεναν μακριά από διάφορους κινδύνους και είχαν συνολικά υψηλότερο IQ. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει χαμηλότερο ρίσκο να αναπτυχθούν διαταραχές προσωπικότητας αργότερα στη ζωή των παιδιών με πιο ανεπτυγμένο κοινωνικό υπόβαθρο.
Γονεϊκότητα
Τεκμήρια δείχνουν ότι οι διαταραχές προσωπικότητας μπορεί να ξεκινήσουν από τα προβλήματα προσωπικότητας των γονέων. Αυτά μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στα ίδια τα παιδιά μεγαλώνοντας, μερικά από τα οποία είναι η δυσκολία πρόσβασης σε ανώτερη εκπαίδευση, στην εύρεση εργασίας και σε αλληλεξαρτώμενες διαπροσωπικές σχέσεις. Είτε λόγω γενετικής είτε λόγω προτύπων συμπεριφοράς, τα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν αυτά τα ίδια στοιχεία. Επιπλέον, οι κακές γονεϊκές ικανότητες φαίνεται να ενισχύουν τα συμπτώματα των διαταραχών προσωπικότητας. Συγκεκριμένα, η έλλειψη μητρικού δεσμού έχει συσχετιστεί με τις διαταραχές προσωπικότητας. Σε μία έρευνα όπου συγκρίθηκαν 100 υγιή άτομα με 100 ασθενείς με οριακή διαταραχή προσωπικότητας (ΟΔΠ), η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς είχαν σημαντικά μεγάλο ποσοστό απουσίας θηλασμού ως μωρά (42.4% στην ΟΔΠ σε σχέση με το 9.2% των υγειών ατόμων). Οι ερευνητές συμπέραναν ότι αυτό το γεγονός μπορεί να είναι πολύ σημαντικό στην ενίσχυση του μητρικού δεσίματος με το παιδί. Επιπλέον, υπάρχουν ευρήματα που υποδηλώνουν ότι αν ένα παιδί δεν ανατραφεί και υποστηριχθεί σωστά, θα εμφανιστούν άλλα προβλήματα στις διαπροσωπικές του σχέσεις οδηγώντας τελικά στην ανάπτυξη διαταραχών προσωπικότητας.
Γενετικοί παράγοντες
Αυτή τη στιγμή, η έρευνα στη γενετική και το πως αυτή συνδέεται με τις διαταραχές προσωπικότητας είναι ανεπαρκής. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετοί πιθανοί παράγοντες κινδύνου που εξετάζονται. Οι ερευνητές ψάχνουν πληροφορίες στους γενετικούς μηχανισμούς για στοιχεία όπως η επιθετικότητα, ο φόβος και το άγχος, στοιχεία τα οποία είναι κοινά στα άτομα που έχουν διαγνωστεί. Η έρευνα αυτή συνεχίζεται.
Νευροβιολογική συσχέτιση
Η έρευνα δείχνει ότι αρκετές περιοχές του εγκεφάλου αλλάζουν με τις διαταραχές συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα, ο ιππόκαμπος μπορεί να γίνει 18% μικρότερος, μικρότερη αμυγδαλή, βλάβες στο ραβδωτό σώμα-επικλινή πυρήνα και στο νευρικά μονοπάτια του προσαγωγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαταραχές της προσωπικότητας Κατηγορία:Συμπεριφορικές επιστήμες Κατηγορία:Ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς
Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών (πετοσφαίριση ανδρών)
Ο Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα την Πάφο. Αποτελεί τμήμα του σωματείου Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών, το οποίο διαθέτει και γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα. Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1979. Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Αφροδίτη. Η ομάδα έχει κατακτήσει 4 φορές το πρωτάθλημα Κύπρου, 4 φορές το Κύπελλο Κύπρου και 3 φορές το Σούπερ Καπ. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Πορεία στο χρόνο
Ο Παφιακός Σύλλογος Αθλοπαιδιών ιδρύθηκε το 1979. Στις 23 Φεβρουαρίου 1980 εγκρίθηκε η ένταξη του στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1980 το οποίο και κατέκτησε, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο του στην Α΄ κατηγορία. Παρέμεινε για 2 χρόνια στην Α΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την περίοδο 1982. Την περίοδο 1982-83 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία στην οποία συμμετέχει έως και σήμερα.
Το πρώτο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ήρθε την περίοδο 1991-92. Ακολούθησε η κατάκτηση του κυπέλλου την περίοδο 1996-97. Την περίοδο 2003-04 κατέκτησε και πρωτάθλημα και κύπελλο. Ακολούθησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2005-06 και το κύπελλο την περιόδου 2007-08. Ο επόμενος τίτλος της ομάδας ήρθε με την κατάκτηση του κυπέλλου την περίοδο 2016-17. . Ακολούθησε το πρωτάθλημα της περιόδου 2017-18.
Τελικοί κυπέλλου
Ο Παφιακός έχει κατακτήσει 4 φορές το Κύπελλο Κύπρου. Συνολικά έχει συμμετάσχει 9 φορές στον τελικό του κυπέλλου.
Σούπερ Καπ
Ο Παφιακός έχει κατακτήσει 3 φορές το Σούπερ Καπ. Συνολικά έχει συμμετάσχει 8 φορές στον αγώνα για την κατάκτηση του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου Κατηγορία:Δήμος Πάφου
Αυτοκράτορας
Ένας αυτοκράτορας είναι ένας Μονάρχης, και συνήθως η κυρίαρχη εξουσία μιας Αυτοκρατορίας ή άλλου είδους αυτοκρατορικής σφαίρας. Οι αυτοκράτορες γενικά αναγνωρίζονται ως η υψηλότερη μοναρχική τιμή και αξία, ξεπερνώντας τους βασιλιάδες. Στην Ευρώπη, ο τίτλος του Αυτοκράτορα χρησιμοποιείται από τον Μεσαίωνα, που θεωρείται εκείνη την εποχή ισότιμος ή σχεδόν ίσος με την αξιοπρέπεια του Πάπα λόγω της θέσης του τελευταίου ως ορατού αρχηγού της Εκκλησίας και πνευματικού ηγέτη του Καθολικού τμήματος της Δυτικής Ευρώπης.
Βρόχος While
δεξιά|250px|μικρογραφία|Διάγραμμα ροής while επανάληψης. Ο βρόχος While επιτυγχάνει την συνεχή εκτέλεση μιας ομάδας εντολών ή μιας και μόνο εντολής ενόσω μια δοθείσα λογική συνθήκη είναι αληθής. Πιο συγκεκριμένα ο βρόχος While ελέγχει την λογική συνθήκη πριν εκτελέσει κάποια από τις εντολές που εμπεριέχει και αν η συνθήκη αυτή είναι αληθής συνεχίζει με την εκτέλεση των εντολών. Έπειτα ελέγχει ξανά την συνθήκη και τερματίζει μόνο στην περίπτωση που αυτή είναι ψευδής.
Ξέρα Ασάνη Έβρου
Η Ξέρα Ασάνη ή Νοτιοδυτική Ασάνη, είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στον Νομό Έβρου, και συγκεκριμένα στις εκβολές του Δέλτα του Έβρου του Δήμου Αλεξανδρούπολης, με τις νησίδες Ασάνη στα ανατολικά και Καραβιού Ξηράδι στα νότια της, να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Είναι η μεσαία από τις 3 νησίδες, και η συνολική έκταση της είναι 0.4 τ. χλμ. και και το μήκος της ακτής 6.259 χλμ.
Βρόχος While
Διάγραμμα ροής
Στην παραπάνω εικόνα παρουσιάζεται το διάγραμμα ροής του βρόχου While. Συγκεκριμένα γίνεται έλεγχος της συνθήκης Α. Αν αυτή είναι αληθής τότε εκτελούνται οι εντολές Β και γίνεται ξανά έλεγχος της συνθήκης Α. Οι εντολές Β θα εκτελούνται μέχρις ότου η συνθήκη Α να γίνει ψευδής. Μόλις η συνθήκη γίνει ψευδής το πρόγραμμα θα τερματίσει.
Ξέρα Ασάνη Έβρου
Η νησίδα, όπως και η ευρύτερη περιοχή, αποτελεί οικότοπο που φιλοξενεί μεγάλο αριθμό από είδη πτηνών.
Βρόχος While
Πλεονεκτήματα
Το κύριο πλεονέκτημα του βρόχου While είναι η δυνατότητα επαναληπτικής εκτέλεσης ομάδας εντολών ή μιας και μόνο εντολής. Δηλαδή δεν είμαστε υποχρεωμένοι να γράφουμε τις ίδιες εντολές ξανά και ξανά προκειμένου να εκτελέσουμε μια ομάδα εντολών για τις διάφορες τιμές μιας μεταβλητής. Αυτό μας εξοικονομεί χρόνο στην συγγραφή του προγράμματος και ταυτόχρονα το πρόγραμμά μας είναι πιο μικρό και ως συνέπεια πιο γρήγορο κατά την εκτέλεση.
Ξέρα Ασάνη Έβρου
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες του Δέλτα του Έβρου
Βρόχος While
Πλεονεκτήματα
Επίσης με τον βρόχο While μπορούμε να δημιουργήσουμε και ένα είδος καθυστέρησης στην εφαρμογή μας αν αυτό κριθεί απαραίτητο(συγχρονισμός εργασιών κ.α.).
Αυτοκράτορας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Αυτοκρατορικοί τίτλοι
Σεισμός στη Χίο (1881)
μικρογραφία|300x300εσ|Μερική άποψη της Χίου μετά τον σεισμό του 1881. Ζωγραφιά του [[Σαρλ Μπαρμπάν.]] Ο σεισμός της Χίου το 1881 σημειώθηκε στις 13:40 τοπική ώρα (11:40 ΣΠΩ) στις 3 Απριλίου. Ο σεισμός προκάλεσε σοβαρή ζημιά στο νησί της Χίου και επηρέασε τις γειτονικές πόλεις Τσεσμέ και Αλάτσατα, στις ακτές της (σημερινής) Τουρκίας. Ο σεισμός είχε εκτιμώμενο μέγεθος 7.3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και υπολογίζεται ότι έχασαν τη ζωή τους 7.866 άτομα. Η καταστροφή που προκάλεσε ο σεισμός ήταν η τελευταία από τις τρεις "καταστροφές" που έπληξαν το νησί της Χίου κατά τον 19ο αιώνα.
Παραπομπές
Χιος 1881 Χιος 1881 Κατηγορία:Χίος
Αγασίας Μηνοφίλου
μικρογραφία|Τραυματισμένος Γαλάτης πολεμιστής, από την αγορά των Ιταλών στη Δήλο, που αποδίδεται στον Αγασία Ο Αγασίας Μηνοφίλου ήταν Αρχαίος Έλληνας γλύπτης από την Έφεσο. Πιθανώς να επρόκειτο για ξάδερφο του Αγασία, υιού του Δωσίθεου, γλύπτη του Μονομάχου Μποργκέζε. Αναφορά προς το πρόσωπό του γίνεται σε επιγραφή στα ελληνικά, μέσω της οποίας φαίνεται να άσκησε την τέχνη του στην Δήλο, ενώ το συγκεκριμένο νησί ευρισκόταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, πιθανώς προς το 100 π.Χ. Πιθανώς να φιλοτέχνησε ένα εντυπωσιακό γλυπτό πολεμιστή το οποίο, σήμερα, ευρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Βρόχος While
Παράδειγμα σε C
Στην παραπάνω εφαρμογή δημιουργούμε μια μικρή καθυστέρηση πριν το πρόγραμμα συνεχίσει την κανονική του ροή.
Μειονεκτήματα
Το μειονέκτημα το βρόχου While είναι ότι σε περίπτωση που ο προγραμματιστής δεν προβλέψει σωστά την ροή του προγράμματός του τότε μπορεί να δημιουργηθεί ατέρμων βρόχος. Δηλαδή η περίπτωση το πρόγραμμα να εισέλθει στον βρόχο και ποτέ να μην δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να εξέλθει από αυτόν.
Παράδειγμα σε C
Στην περίπτωση αυτή το πρόγραμμα θα εκτυπώνει επ' αόριστον την τιμή της μεταβλητής x.
Πηγές
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Έλεγχος ροής
Βασιλική του Αγίου Γεωργίου εκτός των τειχών
Η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου εκτός των τειχών (στα ιταλικά: Basilica di San Giorgio fuori le mura) είναι η πιο παλιά καθολική εκκλησία της Φερράρα. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Po di Volano, που είναι παραπόταμος του Πάδου, στη contrada (περιοχή) di Borgo San Giorgio. Ακριβώς δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του μοναστικού τάγματος των Ολιβετάνι (San Giorgio degli Olivetani).
Η εκκλησία χτίστηκε μεταξύ 7ου και 8ου αιώνα και λόγω των βαρβαρικών εισβολών μεταφέρθηκε εκεί η αρχιεπισκοπική έδρα από τη Voghenza. Το 1135 η αρχιεπισκοπική έδρα μεταφέρθηκε στον ναό που μέχρι και σήμερα αποτελεί το Καθεδρικό της Φεράρα. Η εκκλησία ξαναχτίστηκε το 14o αιώνα από τον Μπιάτζιο Ροσέτι και το 1581 σε σχέδια του Αλμπέρτο Σκιάτι. Το 17ο και το 18ο αιώνα υπέστη τις τελικές τροποποιήσεις, με τη κατασκευή της πρόσοψης από τον Αντρέα Φερέρι
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία
1592 Ματιέ
Ο Ματιέ (Mathieu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,915. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το όνομα ενός εκ των συγγενών του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ματιέ εκτιμάται σε 13,47 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2232 ± 0,024. Ο Ματιέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 37 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματιε
Αντόνιο Πιγκαφέττα
Ο Αντόνιο Πιγκαφέττα (Antonio Pigafetta, 1492 - 1531) ήταν Ενετός διανοούμενος και γεννήθηκε στην Βιτσέντσα της σημερινής Ιταλίας. Σπούδασε αστρονομία, γεωγραφία και χαρτογραφία. Μάλιστα είχε ναυτική εμπειρία καθώς συμμετείχε στα πληρώματα των πλοίων των Ιωαννιτών ιπποτών της Ρόδου.
Βρέθηκε ανάμεσα στο πλήρωμα του Φερδινάνδου Μαγγελάνου που θα εξερευνούσε τα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας. Κρατούσε ημερολόγιο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, το οποίο στο μέλλον τον βοήθησε να μεταφράσει μια από τις γλώσσες των Φιλιππίνων, την Σεμπουάνο. Τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη του Μακτάν.
Αυτός και άλλοι 17 με αρχηγό τον Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο ήταν οι μόνοι που επιβίωσαν της αποστολής και ολοκλήρωσαν πρώτοι τον περίπλου της γης. Το ημερολόγιο του είναι η μόνη πηγή λεπτομερειών για το ταξίδι του Μαγγελάνου και αργότερα του Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί εξερευνητές
ΟΧΕΝ Περιστερώνας
Η Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νεολαίας Περιστερώνας ή η ΟΧΕΝ Περιστερώνας (διαβάζεται «οχέν») ήταν μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Περιστερώνα της επαρχίας Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κατωκοπια. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε το 1950. Αποτελεί το παράρτημα της Ορθόδοξης Χριστιανική Ένωση Νέων (ΟΧΕΝ) στην Περιστερώνα. Η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στην Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ), στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε. Το 1984 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας.
Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Ελλάδας αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη εγχώρια διοργάνωση ποδοσφαίρου ανδρών, μετά το πρωτάθλημα της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας). Διοργανώτρια αρχή του θεσμού είναι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.). Από την έναρξή του το 1931 έχει διεξαχθεί 80 φορές, στις οποίες κυπελλούχος αναδείχθηκε τις 79.
ΟΧΕΝ Περιστερώνας
Ιστορία
Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία για πέντε συνεχόμενες περιόδους, έως την περίοδο 1990-91 που υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1991-92 συμμετείχε και πάλι στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας, καταφέρνοντας να κατακτήσει το πρωτάθλημα του ομίλου για δεύτερη φορά και να προβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1993-94, υποβιβάστηκε και διαγράφηκε από τη δύναμη της ΚΟΠ. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ για τα επόμενα 19 χρόνια.
Το 2013 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΚΟΠ 2013 μέσα από το οποίο κέρδισε τη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2013-14, στο οποίο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 2020 ανέστειλε τη λειτουργία της.
Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Από την περίοδο 2018–2019 (με εξαίρεση την περίοδο 2020–2021) στο Κύπελλο Ελλάδας συμμετέχουν οι Π.Α.Ε. των επαγγελματικών εθνικών κατηγοριών της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας) και της Super League 2 (Α2 Εθνικής Κατηγορίας) και οι 53 κυπελλούχοι σύλλογοι των τοπικών Ε.Π.Σ.
ΟΧΕΝ Περιστερώνας
Ιστορία
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΟΧΕΝ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Από την αγωνιστική περίοδο 2013−14 έως την περίοδο 2017–2018 μετείχαν μόνο οι σύλλογοι των δύο ανώτερων εθνικών κατηγοριών, Super League και Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League), ενώ μέχρι τη σεζόν 2012−2013 λάμβαναν επίσης μέρος αυτοί της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League 2 κατά την περίοδο 2010–2013).
ΟΧΕΝ Περιστερώνας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950 Κατηγορία:Περιστερώνα Λευκωσίας
Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Παλαιότερα και έως την περίοδο 1970−1971, δικαίωμα προαιρετικής συμμετοχής είχαν και οι αγωνιζόμενοι στα πρωταθλήματα των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.), με αποτέλεσμα κάποιες χρονιές ο συνολικός αριθμός των ομάδων να φτάνει ή ακόμα και να υπερβαίνει τις 200. Κατά καιρούς υπέστη διαφοροποιήσεις της επίσημης ονομασίας του, όπως π.χ. με την προσθήκη ονομασιών των εκάστοτε χορηγών.
Τρέχον κάτοχος του τίτλου είναι η Α.Ε.Κ. (2022–2023).
Πριν από την ίδρυση της Ε.Π.Ο.
Διοργανώσεις κυπέλλου αναφέρονται από τα πρώτα ήδη χρόνια του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 1907 καταγράφεται η διεξαγωγή συναντήσεων που προκήρυξαν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (σημερινή Ε.Ο.Ε.) και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (Σ.Ε.Α.Γ.Σ., πλέον Σ.Ε.Γ.Α.Σ.) με σύστημα νοκ άουτ, όπου στον τελικό αναμετρήθηκαν οι Εθνικός Γ.Σ. (επιβλήθηκε με 2-1) και Ακαδημαϊκόν Γυμναστήριον (ομάδα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών), νικητές αντίστοιχα των Πειραϊκού Συνδέσμου και Πανελλήνιου Γ.Σ. κατά τους ημιτελικούς.
Ως "αγώνα κυπέλλου" διεξαχθέντα υπό τον Σ.Ε.Α.Γ.Σ. περιγράφει προπολεμική αθλητική εφημερίδα δύο διοργανώσεις περί τα 1909 και 1910, τις οποίες κατέκτησαν οι Σ.Π. Γουδί και Πειραϊκός Σύνδεσμος. Είναι πιθανόν αυτές να ταυτίζονται με τα πρωταθλήματα (του ίδιου φορέα και με νικητές τους προαναφερόμενους) των περιόδων 1908–1909 και 1909–1910 για τα οποία κάνουν λόγο πηγές της μεταγενέστερης βιβλιογραφίας ή όντως να προκηρύχθηκαν διοργανώσεις τόσο κυπέλλου, όσο και πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς.
Ο θεσμός υπό την Ε.Π.Ο.
thumb|280px|Η ομάδα της [[Α.Ε.Κ. (ποδόσφαιρο)|Α.Ε.Κ. κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της Ε.Π.Ο. το 1932.]] Ξεκίνησε την περίοδο 1931–1932 και τα πρώτα χρόνια η συμμετοχή ήταν προαιρετική, ενώ για πολλά χρόνια στη συνέχεια, ως τη φάση των «16» τα ζευγάρια προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι συχνές μετακινήσεις των ομάδων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχαν καθιερωθεί οι προκριματικοί όμιλοι, με τις ομάδες της Α΄ Εθνικής να τίθενται επικεφαλής και τις δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου να προκρίνονται.
Μέχρι το 1963–1964 εάν κάποιος αγώνας παρέμενε ισόπαλος και μετά την παράταση, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας και στην περίπτωση νέας ισοπαλίας έπειτα από 120', ακολουθούσε κλήρωση ("στρίψιμο" νομίσματος) στα γραφεία της Ε.Π.Ο. μία από τις επόμενες ημέρες. Ο επαναληπτικός καταργήθηκε, όταν στον ημιτελικό Παναθηναϊκού − Ολυμπιακού Πειραιώς 1–1 οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κατέστρεψαν το γήπεδο και διέκοψαν τον αγώνα, πιστεύοντας ότι ήταν κανονισμένο να λήξει ισόπαλο ώστε να γίνει επαναληπτικός και να υπάρξουν επιπλέον εισπράξεις. Τότε (1964) δεν απονεμήθηκε ο τίτλος, ωστόσο πολλά χρόνια αργότερα η Ε.Π.Ο. αναγνώρισε αυτό το τρόπαιο στην Α.Ε.Κ., η οποία είχε προκριθεί στον τελικό αποκλείοντας τον Πιερικό Κατερίνης.
Στη διοργάνωση της περιόδου 1968–1969, ο κυπελλούχος αναδείχθηκε με κλήρωση (στρίψιμο νομίσματος).
Την περίοδο 1990–1991 καθιερώθηκε για πρώτη φορά η διεξαγωγή διπλών αγώνων στον τελικό και ίσχυσε για δύο χρονιές (1990–1991 και 1991–1992), σε αντιγραφή της αντίστοιχης ιταλικής (στην Αυστρία είχαν επανέλθει σε μονό τελικό το 1990).
Περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στη διοργάνωση έχει ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος υπήρξε τελικός νικητής 28 φορές, έχοντας συμμετάσχει σε 41 τελικούς. Κατέχει μάλιστα το ρεκόρ έξι συνεχόμενων κατακτήσεων από το 1957 και μετά. Στον αντίποδα, το διάστημα των περιόδων 1973–1974 έως 1979–1980, το τρόπαιο κατέκτησαν διαδοχικά 7 διαφορετικοί σύλλογοι.
Σύστημα διεξαγωγής
thumb|180px|Το τρόπαιο του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδας που η [[Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία|Ε.Π.Ο. απένεμε κάθε χρόνο μεταξύ 1972 και 2009.]]
2018–Σήμερα
Από την περίοδο 2018–2019 στο Κύπελλο Ελλάδας συμμετέχουν οι Π.Α.Ε. των επαγγελματικών εθνικών κατηγοριών της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας) και της Super League 2 (Α2 Εθνικής Κατηγορίας) και οι 53 κυπελλούχοι σύλλογοι των τοπικών Ε.Π.Σ.
2005–2013
Από την περίοδο 2005–2006 και μέχρι την περίοδο 2012–2013 ίσχυε το ακόλουθο σύστημα διεξαγωγής:
2ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 1ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι) τις ομάδες της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, αποκλείεται.
3ος γύρος: Πρόκειται για έναν συμπληρωματικό, εμβόλιμο γύρο, με μόνο 2 ζευγάρια αγώνων ομάδων Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, ώστε το σύνολο των ομάδων που θα συνεχίσουν στη διοργάνωση να είναι 32. Και στη φάση αυτή οι δύο αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ.
4ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 2ου και του 3ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι ξανά) τις ομάδες της Α΄ Εθνικής που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας μικρότερης κατηγορίας, δηλαδή οι ομάδες της Α΄ Εθνικής είναι όλες φιλοξενούμενες. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, και πάλι αποκλείεται.
5ος γύρος (φάση των 16): Οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τον 4ο γύρο μπαίνουν πλέον σε ελεύθερη κλήρωση και σχηματίζονται 8 ζευγάρια, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έδρα του αγώνα ορίζεται από την κλήρωση. Και πάλι οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ, μόνο που σε περίπτωση ισοπαλίας δεν υπάρχει δυνατότητα για παράταση ή πέναλτι. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ορίζεται επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν και πάλι υπάρξει ισοπαλία, τότε ακολουθεί κανονικά η διαδικασία παράτασης και πέναλτι. Δεν υπολογίζεται ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ στην περίπτωση 2 ισοπαλιών, αφού κάθε αγώνας αυτής της φάσης λογίζεται ως μοναδικός.
Προημιτελικοί (φάση των 8): Οι 8 ομάδες σχηματίζουν, πάντα κατόπιν κλήρωσης, 4 ζευγάρια όπου πλέον οι αγώνες γίνονται διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ για την πρόκριση, χωρίς όμως και πάλι να αποκλείεται το ενδεχόμενο για παράταση ή πέναλτι στον επαναληπτικό αγώνα.
Ημιτελικοί: Διεξάγονται ακριβώς με την ίδια διαδικασία των προημιτελικών.
Τελικός: Διεξάγεται μονός αγώνας με ενδεχόμενο παράτασης ή πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας, ενώ η έδρα του αγώνα ορίζονταν έγκαιρα από την Ε.Π.Ο. και διευκρινίζονταν οι περιπτώσεις όπου οι αντίπαλες ομάδες του τελικού προέρχονται από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Με νέο όμως καταστατικό από το 2012, όλοι οι τελικοί ορίζονται στην έδρα του Ο.Α.Κ.Α. ανεξάρτητα από τις γεωγραφικές περιοχές των ομάδων του τελικού.
Ανά σύλλογο
* Η συμμετοχή των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού στον τελικό του 1962 προσμετράται και για τους δύο ως παρουσία φιναλίστ, δεδομένου ότι ο αγώνας διακόπηκε λόγω σκότους στη παράταση (0-0). Λόγω των επεισοδίων μεταξύ των παικτών των δυο ομάδων, των επεισοδίων στις κερκίδες, τις υπερβολικές καθυστερήσεις και την καχυποψία ότι όλα αυτά ήταν σκόπιμα για να επαναληφθεί ο αγώνας και να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη οι ομάδες, το συμβούλιο της Γ.Γ.Α. αποφάσισε να τιμωρήσει την Ε.Π.Ο. με επίπληξη και απαγόρευσε την επανάληψη του αγώνα ως ποινή για τις δυο ομάδες.
** Το 1964 διεκόπη ο ημιτελικός μεταξύ Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού, πάλι στην παράταση (1-1), λόγω εισβολής των φιλάθλων στον αγωνιστικό χώρο. Τότε δεν έγινε τελικός, ενώ αρκετά αργότερα η Ε.Π.Ο. αναγνώρισε αυτό το τρόπαιο στην Α.Ε.Κ., η οποία είχε προκριθεί στον τελικό αποκλείοντας τον Πιερικό Κατερίνης στα ημιτελικά.
*** Το 1966 πάλι δεν έγινε τελικός. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είχε προκριθεί στον τελικό έχοντας αποκλείσει τον Α.Ο. Τρικάλων, ενώ στον άλλο ημιτελικό μεταξύ Α.Ε.Κ. και Α.Ο. Καβάλας ξέσπασε διαμάχη μεταξύ των δυο ομάδων, με αφορμή την έδρα του ημιτελικού. Ο Α.Ο. Καβάλας τελικά μηδενίστηκε και η Ε.Π.Ο. όρισε καθυστερημένα τον τελικό τον Ιούλιο. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς διαμαρτυρήθηκε έντονα επειδή οι παίκτες του και ο προπονητής είχαν φύγει ήδη για διακοπές, με αποτέλεσμα να μην κατέβει στον τελικό. Τελικά, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η Ε.Π.Ο. ανακήρυξε κυπελλούχο την Α.Ε.Κ..
Ανά πόλη
Σύμφωνα με την τρέχουσα ένταξη κάθε συλλόγου σε μία Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.).
Επιμέρους στατιστικά, ρεκόρ και πληροφορίες
Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 28 κατακτήσεις, ενώ διαθέτει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια από την περίοδο 1956–1957 έως την περίοδο 1960–1961.
Η Α.Ε.Κ. είναι η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Ο Άρης Θεσσαλονίκης αποτελεί την πρώτη ομάδα εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής και συνάμα την πρώτη της Θεσσαλονίκης που κατέκτησε το τρόπαιο, ενώ ο Α.Γ.Σ. Καστοριάς αποτελεί την πρώτη επαρχιακή ομάδα που στέφθηκε νικήτρια του θεσμού (1980) και μάλιστα μαζί με την Α.Ε. Λάρισας (1985, 2007) και τον Ο.Φ.Η. (1987) είναι οι μόνες εκτός των δύο μεγάλων αστικών κέντρων της Αθήνας - Πειραιά και της Θεσσαλονίκης που έχουν καταφέρει να κερδίσουν το τρόπαιο στην ιστορία του θεσμού.
Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι η ομάδα με τις περισσότερες παρουσίες σε τελικό με 42 και ακολουθεί ο Παναθηναϊκός με 30.
Συμμετοχή σε κατακτήσεις
Ως κατακτήσεις του Κυπέλλου Ελλάδας σε ατομικό επίπεδο, προσμετρώνται οι περιπτώσεις που ο παίκτης αγωνίστηκε τουλάχιστον μία φορά για τη διοργάνωση της εκάστοτε περιόδου. Όταν δεν μετείχε στον τελικό της χρονιάς, αυτή αναγράφεται με πλάγια γραμματοσειρά και συνοδεύεται από επεξηγηματική σημείωση.
Τέρματα και αρχισκόρερ έτους
Ποδοσφαιριστές που έχουν σημειώσει τουλάχιστον 50 γκολ στην κανονική διάρκεια ή παράταση αγώνων κυπέλλου (όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι) και με τη σχετική αθλητική βιβλιογραφία να παραθέτει στοιχεία έως και τη διοργάνωση 2008–2009 μόνο, είναι:
Παρουσίες, αγώνες και επιτυχίες
Από τους παίκτες που μετείχαν αποκλειστικά σε νικηφόρους τελικούς, ο Καλιτζάκης αποτελεί αυτόν με τις περισσότερες παρουσίες στην ιστορία του θεσμού και συγκεκριμένα 7. Ο Μπέμπης έχει 8, οι Ρωσίδης, Πολυχρονίου 7, ενώ και οι τρεις ως μόνη ήττα το 1-2 του 1956 από την Α.Ε.Κ. (στον μοναδικό, άλλωστε, τελικό σε 13 που ο Ολυμπιακός Πειραιώς ηττήθηκε κατά τη 15ετή κυριαρχία του στη διοργάνωση μεταξύ 1951 και 1965).
Τέρματα σε τελικό
Προσμετρώνται όσα σημειώθηκαν στην κανονική διάρκεια του αγώνα και την παράταση, όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι:
Από τους παραπάνω, χατ τρικ σημείωσαν οι Νίκος Κίτσος (1932, στον πρώτο τελικό του θεσμού), Γιάννης Βάζος (1947), Τάκης Τσιρώνης (1980, έπειτα από 33 χρόνια και διεξαγωγή ισάριθμων ακριβώς αγώνων με 8 να περιλαμβάνουν παράταση), Βασίλης Τσιάρτας (1996) και Μάρκους Μπεργκ (2014). Ο Τάκης Τσιρώνης κατέχει τη διάκριση του ταχύτερου χατ τρικ και του μοναδικού καθαρού (στα τελευταία 24' της επανάληψης), ενώ κυπελλούχοι στέφθηκαν οι τέσσερις που έπονται του πρωτοπόρου Νίκου Κίτσου.
Οι 83 σύλλογοι με συμμετοχή στα προημιτελικά
Κατά τις 78 φορές που ο θεσμός έχει διεξαχθεί μέχρι και την περίοδο 2019–2020 (δεν συνυπολογίζεται η διοργάνωση 1940–1941 που διακόπηκε στον αρχικό γύρο), μόλις 19 σύλλογοι έχουν προκριθεί στον τελικό, με 11 από αυτούς να στέφονται κυπελλούχοι, άλλοι 26 έως (μόνο) τα ημιτελικά και 38 στα προημιτελικά.
Ντέρμπι στο κύπελλο
Έως και την 78η διεξαγωγή του Κυπέλλου Ελλάδας (αγωνιστική περίοδος 2019–2020, χωρίς να περιλαμβάνεται η προαναφερόμενη 1940–1941), μόνον οι Α.Ε.Κ., Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός και Π.Α.Ο.Κ. έχουν να επιδείξουν διψήφιο αριθμό παρουσιών στον τελικό του και επιπρόσθετα, συγκεντρώνουν το 90% σχεδόν των τροπαίων. Οι πιθανές 6 μεταξύ τους συναντήσεις, διατηρούν για οποιοδήποτε γύρο του θεσμού το χαρακτήρα του ντέρμπι τον οποίον έχουν και στο πρωτάθλημα. Το ίδιο συμβαίνει επίσης για αυτή των δύο της συμπρωτεύουσας Άρη Θεσσαλονίκης και Π.Α.Ο.Κ., η οποία στο εξωτερικό αφενός αναγνωρίζεται ως η πλέον ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική αντιπαλότητα της Ελλάδας έπειτα από εκείνη των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού, αφετέρου έχει συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα 50 σπουδαιότερα σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κατά μέσο όρο, προκύπτουν 2 διασταυρώσεις κάθε χρόνο μεταξύ των (θεωρούμενων ως) δημοφιλέστερων συλλόγων στην Ελλάδα, με το φίλαθλο κοινό να έχει την ευκαιρία παρακολούθησης σχεδόν τριών (2,7) ντέρμπι κυπέλλου ετησίως. Χωρίς κανένα εξελίχθηκαν 8 διοργανώσεις, δηλαδή μία στην 9ετία, ενώ περισσότερα υπήρξαν τα 9 της περιόδου 2000–2001 ως αποτέλεσμα των διπλών αγώνων σε κάθε φάση, ακόμα και των ομίλων, πλην του τελικού. Οι Άρης Θεσσαλονίκης και Π.Α.Ο.Κ. αναμετρήθηκαν τρεις φορές για την 1949–1950, το ίδιο Α.Ε.Κ. και Παναθηναϊκός την 1995–1996.
Μοναδική κυπελλούχος που επικράτησε και των τριών άλλων σε γύρο νοκ άουτ, αποτέλεσε η Α.Ε.Κ. τη χρονιά 1977–1978. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το κύπελλο 1993–1994 και η Α.Ε.Κ. το 1995-1996 έχοντας να αντιμετωπίσουν επίσης τρεις διασταυρώσεις για ντέρμπι, αλλά με την πρώτη (συμπτωματικά μεταξύ τους) κατά τη φάση των ομίλων και άρα χωρίς σοβαρή πιθανότητα αποκλεισμού εφόσον δεν νικούσαν, όπως και συνέβη. Α.Ε.Κ. και Ολυμπιακός Πειραιώς έχουν αναμετρηθεί σε 38 αγώνες και τους πιο πολλούς, ενώ ο δεύτερος και ο Παναθηναϊκός παρουσιάζουν την υψηλότερη συχνότητα διασταυρώσεων με 30 (πρόκειται όμως και για το ζευγάρι που καθυστερεί περισσότερο να συναντηθεί και συγκεκριμένα από το 2008). Γενικά, ο Ολυμπιακός Πειραιώς έχει αντιμετωπίσει κάποιον από τους τρεις 79 φορές και σε 104 αγώνες, αριθμοί μεγαλύτεροι των υπολοίπων. Το ντέρμπι των “αιωνίων”, αποτελεί τον συνηθέστερο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας έχοντας λάβει χώρα σε 11 περιπτώσεις εντός 44 ετών, αρχική το 1960, πλέον πρόσφατη το 2004 και με μοιρασμένες τις επιτυχίες (το 1962 διακόπηκε χωρίς την ανάδειξη νικητή).
Κατάλογος αγώνων
<references group="υ"/>
Γήπεδα διεξαγωγής
Σε όλη σχεδόν την ιστορία του θεσμού, υπήρχε ένας χώρος σταθερής ή έστω συχνότατης τέλεσης του αγώνα ανά διαστήματα. Αρχικά και μέχρι το 1963 ήταν το γήπεδο Παναθηναϊκού, σήμερα «Απόστολος Νικολαΐδης» (17 μονοί τελικοί από τους πρώτους 21, με συνεχείς 12 μεταξύ 1939 και 1956), το οποίο το διαδέχθηκε το ανακαινισμένο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» από το 1969 και για όλη τη δεκαετία του 1970 (8 στους 11). Κατόπιν τριών ετών στο γήπεδο «Νίκος Γκούμας» και με την ανέγερση του πολλαπλάσιας χωρητικότητας Ολυμπιακού Σταδίου Αθηνών, αυτό αποτέλεσε (πλην δύο διοργανώσεων με διπλό τελικό) τη μόνιμη επιλογή της Ε.Π.Ο. για τα επόμενα 14 χρόνια και ανεξαρτήτως αντιπάλων (παρότι ταυτόχρονα διατελούσε έδρα του Παναθηναϊκού και για μικρότερες περιόδους των Ολυμπιακού, Α.Ε.Κ.). Ακολούθησε η 12ετία 1997–2008 με 9 διαφορετικά γήπεδα διεξαγωγής και για πρώτη φορά τα 3 στην λεγόμενη επαρχία, ενώ στη συνέχεια έχει επανέλθει ο προκαθορισμός του σταδίου Ο.Α.Κ.Α. μέσω της προκήρυξης του Κυπέλλου Ελλάδας.
Τηλεοπτική κάλυψη
Οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας καλύπτονται τηλεοπτικά και εκπέμπουν από τον ιδιωτικό σταθμό τηλεοπτικό εθνικής εμβέλειας της συνδρομητικής τηλεόρασης, COSMOTE TV, η οποία ανήκει στον όμιλο Ο.Τ.Ε..
Χορηγίες
Το διάστημα 2006–2010, κεντρικός χορηγός του Κυπέλλου Ελλάδας ήταν η εταιρεία Hellas Online, ενώ ο θεσμός ονομαζόταν «Κύπελλο Hellas Online». Για την περίοδο 2010–2011, ο κεντρικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν ο Ο.Π.Α.Π., ενώ η διοργάνωση είχε τον τίτλο «Κύπελλο Ελλάδος ΟΠΑΠ». Το 2022, τη χορηγία της διοργάνωσης ανέλαβε η εταιρεία Novibet, ενώ ο θεσμός πήρε την ονομασία «Κύπελλο Ελλάδας Novibet».
Αδελαΐδα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ
Η Αδελαΐδα (γερμ. Adelheid, 23 Φεβρουαρίου 1800 - 13 Σεπτεμβρίου 1820) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ που με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ολδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και της Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1817 τον Αύγουστο του Ολδεμβούργου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας
Το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας Α.Ε. ή ΕΔΥΤΕ ή GRNET (πρώην Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας ή ΕΔΕΤ) ξεκίνησε σαν ένα δίκτυο παροχής υπηρεσιών Διαδικτύου της ελληνικής πανεπιστημιακής και ερευνητικής κοινότητας. Είναι ένα δίκτυο κορμού (backbone network) που συνδέει στο Διαδίκτυο (Internet) και εξασφαλίζει τη σύνδεση σε αυτό διάφορα επιμέρους δίκτυα χρηστών όπως των Πανεπιστημίων, των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων της χώρας. Η βασική υποδομή του δικτύου, που καλύπτει όλη την Ελλάδα (σχεδόν 9.000 χιλ. οπτικών ινών - ταχύτητες έως 26x10 Gbps), διασυνδέει περισσότερους από 100 φορείς και περίπου 500.000 χρήστες. Η διαχείρισή του έχει ανατεθεί στην ΕΔΥΤΕ Α.Ε. και στόχος είναι η ψηφιακή σύγκλιση της Ελλάδας με την ΕΕ με την αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών.
Η ΕΔΥΤΕ Α.Ε. αποτελεί φορέα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Ελλάδα Δικτυο Ερευνας Ερευνας Τεχνολογιας
Κάρλος Σάινθ (ο γηραιότερος)
Ο Κάρλος Σάινθ Θεναμόρ (Ισπανικά: Carlos Sainz Cenamor, 12 Απριλίου 1962), γνωστός και με το ψευδώνυμο Ματαδόρ (Matador), είναι Ισπανός πρώην οδηγός αυτοκινήτων και παγκόσμιος πρωταθλητής.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1962 στη Μαδρίτη. Άρχισε να ασχολείται με τα ράλι το 1980. Τερμάτισε 2ος στο Ισπανικό Πρωτάθλημα Ράλι το 1986, ενώ ήρθε 1ος το 1987 και το 1988. Είναι υποστηρικτής της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο γιος του, Κάρλος Σάινθ Τζούνιορ (γενν, 1/9/1994), συμμετέχει στη Φόρμουλα 1 με τη Φερράρι
1987
Το 1987, η Ford, με όχημα της οποίας συμμετείχε στο Ισπανικό Πρωτάθλημα Ράλι, του έδωσε την ευκαιρία να κάνει το ντεμπούτο του στο WRC στο Ράλι Πορτογαλίας, από το οποίο εγκατέλειψε. Συμμετείχε σε άλλα 2 ράλι εκείνη τη χρονιά: Eκείνο της Κορσικής στη Γαλλία, που τερμάτισε 7ος και εκείνο της Μεγ. Βρετανίας, όπου τερμάτισε 8ος.
1988
Παρέμεινε στη Ford για το 1988, με νέο συνοδηγό τον Luis Moya, με τον οποίο θα παρέμενε για 15 σεζόν. Συμμετείχε σε 5 ράλι, με καλύτερα αποτελέσματα δύο 5ες θέσεις σε Γαλλία και Ιταλία. Τελικά, τερμάτισε 11ος στο πρωτάθλημα, με 26 βαθμούς.
Τότε, η Ford, συμμετείχε με το Sierra, το οποίο ήταν πισωκίνητο, έχοντας έτσι μειονέκτημα σε σχέση με τους τετράτροχους αντιπάλους της, και δυσκολευόταν να κρατήσει τα νεαρά ταλέντα που είχε τότε, όπως τον Σάινθ αλλά και τον Ντιντιέ Οριόλ. Αμφότεροι αποχώρησαν για το 1989: Ο Οριόλ για την κυρίαρχη τότε Lancia, ενώ ο Σάινθ για την Toyota.
Πρώτα Βάθρα (1989)
Όταν ο Σάινθ πήγε στην Toyota, το 1989, εκείνη ήταν αξιοσημείωτη μόνο στο Ράλι Σαφάρι, αφού τα Celica ήταν φτιαγμένα για Ράλι τύπου αντοχής. Αυτό όμως με το 1989 άλλαξε, χάρη στον Σάινθ αλλά και τον Φινλανδό Γιούχα Κάνκουνεν, που οδηγούσε το έτερο Celica. Ο Matador, σε σεζον 13 ράλι, συμμετείχε σε όλα τα Ευρωπαϊκά ράλι (8 το 1989) εκτός από εκείνο της Σουηδίας: Στα 4 πρώτα (Μόντε Κάρλο, Πορτογαλία, Γαλλία και Ελλάδα) εγκατέλειψε. Σε Φινλανδία και Ιταλία πήρε τα 2 πρώτα του βάθρα, τερματίζοντας 3ος και στις 2 περιπτώσεις, ενώ στο Ράλι Μεγ. Βρετανίας (το τελευταίο της χρονιάς), ήταν πρωτοπόρος μέχρι τις τελευταίες ειδικές διαδρομές, όταν αναπτύχθηκε ένα πρόβλημα, το οποίο τον έριξε 2ο.
Τερμάτισε τη χρονιά στην 8η θέση, με 39 βαθμούς.
Πρώτες Νίκες και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1990)
Το 1990 συμμετείχε σε όλα τα Ράλι, εκτός από το Ράλι της Ακτής Ελεφαντοστού. Στα πρώτα 4 ράλι, τερμάτισε 2ος σε Μόντε Κάρλο και Γαλλία, 4ος στη Κένυα και εγκατέλειψε στην Πορτογαλία. Το 5ο ράλι, το Ράλι Ακρόπολις ήταν σημαντικό για τον Σάινθ, αφού πήρε την πρώτη του νίκη στο WRC. Μέχρι το τέλος της χρονιάς πήρε άλλες 3 νίκες, σε Νέα Ζηλανδία, Φινλανδία (όπου και έγραψε ιστορία ως ο 1ος μη Σκανδιναβός οδηγός που κερδίζει το συγκεκριμένο Ράλι) και Μεγ. Βρετανία (ο αριθμός νικών που πήρε το 90 ήταν ρεκόρ για την εποχή), τερμάτισε 2ος σε Αργεντινή και Αυστραλία και 3ος στην Ιταλία και έτσι πήρε το πρωτάθλημα οδηγών άνετα με 140 βαθμούς (ρεκόρ συγκομιδής βαθμών για την εποχή), 45 ολόκληρους βαθμούς μπροστά από τον Ντινιτέ Οριόλ της Lancia, ενώ η Toyota έχασε το πρωτάθλημα κατασκευαστών από τη Lancia για μόλις 6 βαθμούς.
(Σχεδόν) επιτυχής υπεράσπιση τίτλου (1991)
Το 1991, ο Σάινθ συμμετείχε σε όλα τα ράλι εκτός από της Σουηδίας και της Ακτής Ελεφαντοστού. Η χρονιά ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, νικώντας στο Μόντε Κάρλο. Επίσης νίκησε σε Πορτογαλία και Γαλλία και εγκατέλειψε στην Κένυα προτού έρθει η ώρα για το Ράλι Ακρόπολις, στο οποίο όλα έδειχναν ότι θα κέρδιζε για 2η συνεχόμενη χρονιά, αλλά 1.6 χλμ. πριν το τέλος, έπαθε λάστιχο, που τον έριξε 2ο πίσω από τη Lancia του Γιούχα Κάνκουνεν. Στη συνέχεια, νίκησε σε Νέα Ζηλανδία και Αργεντινή, τερμάτισε 4ος στη Φινλανδία, ενώ στο Ράλι Αυστραλίας ένα ατύχημα τον άφησε προσωρινά με αυχενικό κολάρο. Στο Ράλι του Σανρεμό (Ιταλία), τερμάτισε 6ος, ενώ εγκατέλειψε στη Ισπανία, φτάνοντας στο τελευταίο Ράλι της χρονιάς, στη Μεγάλη Βρετανία μόλις 2 βαθμούς πίσω από τον Κάνκουνεν, ο οποίος νίκησε και το Ράλι και τον τίτλο, με τον Σάινθ 3ο στο Ράλι και 2ο στη βαθμολογία, 7 βαθμούς πίσω από τον Κάνκουνεν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αμφότεροι κατέρριψαν τα 2 ρεκόρ που είχε κάνει ο Σάινθ την προηγούμενη χρονιά: Το ρεκόρ νικών από ένα οδηγό σε μία σεζον (Σάινθ και Κάνκουνεν είχαν από 5 νίκες) αλλά και το ρεκόρ συγκομιδής βαθμών (150 βαθμούς ο Κάνκουνεν, 143 ο Σάινθ).
2ο πρωτάθλημα (1992)
Για το 1992, η Toyota αντικατέστησε το Toyota Celica ST165 με το Celica ST185.thumb|right|300px|Οδηγώντας στο Ράλι του Μόντε Κάρλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Ναντουά
Το Ναντουά (γαλλικά: Nantua) είναι κοινότητα στα ανατολικά της Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Είναι υπονομαρχία του νομού Αιν με πληθυσμό 3.446 κατοίκους (2017).
Οι κάτοικοι αποκαλούνται Ναντουασιέν. Συχνά αναφέρονται και ως Κατολάρ, υποτιμητική ονομασία που τους απέδιδαν στο παρελθόν οι Καλβινιστές του γειτονικού φέουδου της Γενεύης, καθώς οι κάτοικοι της κοινότητας παρέμειναν καθολικοί.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ|Η κοινότητα Ναντουά, η λίμνη και η οδογέφυρα Α40 Η κοινότητα Ναντουά βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού Αιν, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στη φυσική και ιστορική περιοχή Άνω Μπυζέ, στη Γαλλία.
Έχει πληθυσμό 3.446 κατοίκους (2017) και έκταση 12,79 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Είναι η μία από τις τρεις υπονομαρχίες του νομού. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα του νομού Μπουρ-αν-Μπρες είναι 50 χιλιόμετρα και από τις 2 άλλες υπονομαρχίες απέχει: από το Μπελέ 61 χιλιόμετρα και από το Ζεξ 67 χιλιόμετρα.
Η πόλη είναι κτισμένη σε ύψος 417 έως 1.125 μέτρα δίπλα στην ομώνυμη λίμνη και στους πρόποδες ενός υψηλού, ασταθούς ασβεστολιθικού βράχου, υπό συνεχή παρακολούθηση. Στα νότια υψώνεται το οροπέδιο Σαμουάζ.
Σε απόσταση 10 χιλιομέτρων βρίσκεται το χωριό Σαρίξ, γνωστό για τη λίμνη του, το σπήλαιο Σερά (το μεγαλύτερο σπήλαιο του νομού Αιν), τους καταρράκτες και τα μονοπάτια πεζοπορίας.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|252x252εσ|Το Δημαρχείο Δείτε επίσης: Ιστορία του Αιν
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή της κοινότητας Ναντουά διακρίθηκε για την ενεργή αντίσταση στους κατακτητές. Σε αντίποινα, οι Γερμανοί διοργάνωσαν αρκετές συλλήψεις μελών της αντίστασης. Κατά τη διάρκεια της 14ης Δεκεμβρίου 1943, 150 άνδρες ηλικίας μεταξύ 18 και 40 ετών συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στην απέλαση. Η πόλη απελευθερώθηκε το Σεπτέμβριο του 1944 από τα στρατεύματα που αποβιβάσθηκαν στην Προβηγκία.
Για τη δράση των κατοίκων του κατά τη διάρκεια του πολέμου, η πόλη Ναντουά τιμήθηκε με το μετάλλιο της Γαλλικής Αντίστασης από τον στρατηγό Σαρλ ντε Γκωλ το 1947. Της απονεμήθηκε επίσης ο πολεμικός σταυρός 1939-1945. Το μνημείο των απελαθέντων που βρίσκονται στις όχθες της λίμνης και ένα μουσείο της Αντίστασης υπενθυμίζουν τη δράση των μακί του νομού Αιν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ
Καραβιού Ξηράδι Έβρου
Το Καραβιού Ξηράδι ή Καραβιού Ξουράφι, είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στο νομό Έβρου, και συγκεκριμένα στις εκβολές του Δέλτα του Έβρου του Δήμου Αλεξανδρούπολης, με τις νησίδες Ασάνη στα βορειοανατολικά και Ξέρα Ασάνη στα βόρεια να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Είναι η μικρότερη σε μέγεθος νησίδα σε σχέση με τις άλλες 2, και η συνολική έκταση της είναι 0.08 τ. χλμ. και και το μήκος της ακτής 2.207 χλμ.
Η νησίδα, όπως και η ευρύτερη περιοχή, αποτελεί οικότοπο που φιλοξενεί μεγάλο αριθμό από είδη πτηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες του Δέλτα του Έβρου
Γούβες Ηρακλείου
Οι Γούβες  (επίσημο: αι Γούβαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 141 μέτρα νότια του Β.Ο.Α.Κ ενώ απέχει περίπου 5 χλμ. Α.-ΝΑ. από τις Γούρνες (έδρα δήμου) και 19 χλμ. Α. από το Ηράκλειο. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.
Κοινότητα Γουβών
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γουβών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Πελαγία, Καλιβομούρης, Κάτω Γούβες, Πελεκητά και Σκοτεινό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η Κοινότητα έχει 3.031 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κα. Δημήτριο Μακράκη.
Κοινοτάρχες Γουβών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γουβών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν
Το Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν στην Ιερουσαλήμ είναι μοναστήρι της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εγκατεστημένο επί της οροφής του παρεκκλησίου της Αγίας Ελένης του Παναγίου Τάφου.
Ιστορία
Το μοναστήρι ήταν αρχικά γνωστό υπό την ονομασία Ντεΐρ ελ-Μαλάκ (το μοναστήρι του Αγγέλου). Κατασχεθέν στους Κόπτες από τους Σταυροφόρους, τους επεστράφη από τον Σαλαντίν το 1187, ενώ έλαβε την ονομασία Ντεΐρ ελ-Σουλτάν (το μοναστήρι του Σουλτάνου).
Στην συνέχεια, οι Αιθίοπες απέκτησαν ελευθερία εισόδου στον Πανάγιο Τάφο. Ωστόσο, τον 16ο αιώνα, έπειτα από σειρά πολέμων μεταξύ του Αντάλ και της Αβησσυνίας, η αιθιοπική κοινότητα της Παλαιστίνης, ούσα απομονωμένη, σύντομα ευρέθηκε σε δεινή οικονομική θέση. Οι Αιθίοπες εκδιώχθηκαν, τότε, από τον Πανάγιο Τάφο και εγκαταστάθηκαν εντός δύο μικρών εξωτερικών παρεκκλησιών τα οποία και μοιράζονταν με τους Κόπτες.
Έπειτα από την απαγόρευση της εισόδου τους στον Πανάγιο Τάφο, το 1890, ο Οθωμανός Σουλτάνος, Αμπντουλχαμίντ Β΄, τους παραχώρησε το δικαίωμα εγκατάστασης μιας μεγάλης σκηνής επί της οροφής του Πανάγιου Τάφου, προκειμένου να εορτάσουν το Πάσχα, κατάσταση η οποία παραμένει απαράλλαχτη έως σήμερα. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναγνωρίστηκε επισήμως στους Αιθίοπες το 1967 από το Κράτος του Ισραήλ.
Επί της συγκεκριμένης οροφής ευρίσκεται αντίγραφο σε επίπεδο μικρογραφίας ενός αιθιοπικού χωριού.
Παραπομπές
Ντειρ ες-Σουλταν
Peace Sells... but Who's Buying?
Ιστορία του δίσκου
Μετά την επιστροφή του κιθαρίστα Κρις Πόλαντ στο συγκρότημα, οι Megadeth ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το διάδοχο του "Killing Is My Business... and Business Is Good!" τον Οκτώβριο του 1985 στα "Music Grinder Studios" του Λος Άντζελες. Την παραμονή πρωτοχρονιάς του 1986, εμφανίστηκαν στο Σαν Φρανσίσκο μαζί με τους Metallica, τους Exodus και τους Metal Church. Στις αρχές της νέας χρονιάς, το συγκρότημα υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία "Capitol Records", η οποία πήρε τα δικαιώματα τους από την "Combat". Οι ηχογραφήσεις για το νέο δίσκο συνεχίστηκαν από τις 15 Φεβρουαρίου μέχρι τις 20 Μαρτίου 1986 "Rock Steady Studios" και τα "Maddog Studios" του Λος Άντζελες.
Το νέο άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 20 Ιουλίου ανεβαίνοντας στο # 76 των αμερικανικών τσαρτ, όντας ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος ο οποίος κατάφερε κάτι τέτοιο, ενώ το Νοέμβριο του 1992 του απονεμήθηκε το βραβείο του πλατινένιου δίσκου. Ο δίσκος θεωρείται ένας από τους καλύτερους του συγκροτήματος και ένας από τους κορυφαίους και επιδραστικότερους στην ιστορία του χέβι μέταλ, με το "Metal Rules" να το κατατάσσει 25ο στη λίστα του με τα 100 καλύτερα άλμπουμ του είδους, ενώ βρίσκεται στην   8η θέση του περιοδικού Rolling Stone και στην 23η της ανάλογης λίστας του "Digital Dream Door".
Το συγκρότημα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να προωθήσει το δίσκο, ανοίγοντας συναυλίες των Motörhead και του King Diamond, ενώ το Φεβρουάριο του 1987 περιόδευσαν μαζί με τον Alice Cooper. Το Μάρτιο εκείνης της χρονιάς μετέβησαν στη Μεγάλη Βρετανία για την πρώτη τους ευρωπαϊκή περιοδεία, ενώ τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1987 περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Overkill και τους Necros. Μετά την τελευταία συναυλία της περιοδείας στη Χαβάη, ο Κρις Πόλαντ και ο Γκαρ Σάμουελσον απολύθηκαν για να πάρουν τη θέση τους ο Τζεφ Γιανγκ και ο Τσακ Μπέλερ, αντίστοιχα.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Wake Up Dead", ένα κομμάτι του οποίου οι στίχοι μιλούν για έναν άπιστο άντρα ο οποίος φοβάται ότι η σύζυγος του θα τον σκοτώσει αν μάθει για την κρυφή ζωή του. Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτέλεσε και το πρώτο βίντεο κλιπ του συγκροτήματος. Ακολουθεί το "The Conjuring", το οποίο περιγράφει μία τελετή Αποκρυφισμού, ένα θέμα με το οποίο ασχολούνταν αρκετά ο Ντέιβ Μαστέιν την εποχή εκείνη.
Τρίτο τραγούδι του δίσκου είναι το "Peace Sells", του οποίου το βίντεο έλαβε μεγάλο αριθμό μεταδόσεων από το τηλεοπτκό δίκτυο "MTV" και αποτελεί ένα από τα γνωστότερα κομμάτια των Megadeth. Οι στίχοι του εναντιώνονται στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, τη θρησκεία όπως και σε κάθε κοινωνικό στερεότυπο και γι' αυτό το συγκρότημα κατηγορήθηκε ως επαναστατικό και με αντιαμερικανικές τάσεις. Ακολουθεί το "Devil's Island" το οποίο παρουσιάζει τις σκέψεις ενός μελλοθάνατου πάνω στη Νήσο του Διαβόλου, μία γαλλική αποικία στην Γαλλική Γουιάνα. Σύμφωνα με τους στίχους του τραγουδιού, μετά από Θεία παρέμβαση ο κατάδικος γλυτώνει τη ζωή του αλλά θα πρέπει να περάσει την υπόλοιπη ζωή του πάνω στο νησί.
Το "Good Mourning / Black Friday" είναι εμπνευσμένο από τον πρώην ντράμερ του συγκροτήματος, Ντιζόν Καράδερς, ενώ το "Bad Omen" αναφέρεται σε ανθρώπους οι οποίοι λατρεύουν το διάβολο αλλά όταν σε μία τελετή τους τον καλούν, καταλήγουν νεκροί. Ακολουθεί η διασκευή στο "I Ain't Superstitious" του Γουίλι Ντίξον το οποίο είχε αρχικά ηχογραφήσει ο Howlin' Wolf, ενώ ο δίσκος κλείνει με το "My Last Words", το οποίο αναφέρεται στα συναισθήματα που διέπουν ανθρώπους οι οποίοι παίζουν ρωσική ρουλέτα.
Τραγούδια
1. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:37
2. The Conjuring (Mustaine) - 5:02
4. Devil's Island (Mustaine) - 5:05
6. Bad Omen (Mustaine) - 4:03