cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θάλασσα Ρος
Η έκταση της θάλασσας Ρος υπολογίζεται στα 950.000 τ.χλμ. με μέγιστο βάθος θαλάσσης λιγότερο από 1000 μέτρα. Το πλέον αξιοπερίεργο της θάλασσας αυτής είναι η παράκτια ζώνη της που βρίθει από ηφαίστεια. Η δε επιφανειακή της θερμοκρασία είναι περίπου -1,8 °C. Η Θάλασσα Ρος χαρακτηρίζεται πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, πλαγκτόν και γι'αυτό το λόγο καθίσταται ικανή να θρέψει πολλά μεγαλόσωμα είδη ψαριών καθώς και φώκιες, φάλαινες, θαλάσσια πουλιά που απαντώνται στη περιοχή.
Σημειώνεται ότι στην εν λόγω θάλασσα είναι σπάνια τα παγόβουνα και αποτελεί πόλο τουριστικής έλξης αφού βρίσκεται στη "καρδιά " της Ανταρκτικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής Ρος
Ιωάννης Βαρουξάκης
Ο Ιωάννης Βαρουξάκης ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Ε.Μ.Π. (1905)
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
She Got Me
Το She Got Me είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Ελβετό τραγουδιστή Λούκα Χέννι. Ήρθε 4ο με 360 βαθμούς εκπροσωπώντας την στον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Λουίζ Νίβελσον
Η Λουίζ Νίβελσον (Луиза Берлявски-Невельсон, 23 Σεπτεμβρίου 1899 – 17 Απριλίου 1988) ήταν Ουκρανή γλύπτρια με καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είναι γνωστή για τα μνημειώδη, μονοχρωματικά ξύλινα έργα της σε τοίχους και για τα γλυπτά εξωτερικών χώρων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ουκρανία και μετανάστευσε με την οικογένειά της στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρακολούθησε καλλιτεχνικά μαθήματα στη Νέα Υόρκη και το 1941 έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση. Στα έργα της κυριαρχούν το μαύρο ή το άσπρο. Πήρε μέρος στην 31η Μπιενάλε. Η τέχνη της είχε επιρροές σε φεμινίστριες καλλιτέχνιδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες
Αστακίδα
Η Αστακίδα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων στο Καρπάθιο πέλαγος. Βρίσκεται βόρεια της Κάσου και βορειοδυτικά της Καρπάθου και έχει έκταση 0,984 τ.χλμ. Είναι η μεγαλύτερη από ένα σύμπλεγμα νησίδων, τα Αστακιδονήσια, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το Αστακιδόπουλο (0,136 τ.χλμ), το Φωκά (0,025 τ.χλμ.) και το Νήμο (0,010 τ.χλμ.). Η Αστακίδα μαζί με τις παρακείμενες νησίδες αποτελεί βιότοπο Natura 2004, με κωδικό GR4210011, που περιλαμβάνει επίσης και άλλες βραχονησίδες του Αιγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη και ανήκει στο δήμο Ηρωικής νήσου Κάσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου
Κατάλογος αντιβασιλέων της Ελλάδας
Αυτός είναι ο κατάλογος των Αντιβασιλέων της Ελλάδας. Ο Αντιβασιλέας αντικαθιστούσε τον Βασιλιά όταν/και αν ήταν ανήλικος, απών ή ανίκανος να ασκήσει τα καθήκοντά του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Δήμος Ανωγείων
Ο Δήμος Ανωγείων βρίσκεται στα ανατολικά της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, έχει έδρα τα Ανώγεια. Εκτός από την έδρα του, περιέχει μόνο τον οικισμό Σίσαρχα. Πρόκειται για ορεινό δήμο και βρίσκεται στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Έχει έκταση 130,958 τ.χλμ. και σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, έχει 2.964 κατοίκους. Ο Δήμος υπάρχει από το 1947 (πρίν ήταν Κοινότητα) και παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης». μικρογραφία|459x459px
Παραπομπές
μικρογραφία|Το σπίτι του [[Νίκος Ξυλούρης|Νίκου Ξυλούρη στα Ανώγεια|244x244εσ]]
Χάρτης
<mapframe latitude="35.294672" longitude="24.885750" zoom="13" width="1000" height="242" align="center" />
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Ρεθύμνης
Αλώνια Εύβοιας
Τα Αλώνια είναι πεδινό χωριό στα όρια της κεντρικής με τη νότια Εύβοια, στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας  το οποίο βρίσκεται προς στα παράλια του Αιγαίου Πελάγους σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 63 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Χαλκίδα. Στα νότιά του είναι τα Κόσκινα, δυτικά η λίμνη / υγρότοπος Δύστου ενώ στην ίδια κατεύθυνση περνάει η ΕΟ 44 (τμήμα Αλιβερίου - Καρύστου). Η παλιά τους ονομασία είναι Γκούρθι και έτσι αναφέρονται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πετριών, ενώ μετονομάστηκαν σε Αλώνια το 1962 με το ΦΕΚ 210Α - 13/12/1962. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Κόσκινα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοσκίνων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διστύων του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 92 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ρομαντικός ήρωας
μικρογραφία|300x300εσ|Ο ήρωας του μυθιστορήματος [[Ρενέ (μυθιστόρημα)|Ρενέ (1802) του Σατωμπριάν ]] Ο Ρομαντικός ήρωας είναι ένα λογοτεχνικό αρχέτυπο που αναφέρεται σε ένα χαρακτήρα που απορρίπτει τους καθιερωμένους κανόνες και συμβάσεις, έχει απορριφθεί από την κοινωνία και έχει τον εαυτό του (εαυτό της) ως κέντρο της ύπαρξης του (της). Ο Ρομαντικός ήρωας είναι συχνά ο πρωταγωνιστής του λογοτεχνικού έργου, και πρωταρχικός στόχος είναι στις σκέψεις του πρωταγωνιστή παρά στις πράξεις του (της).
Χαρακτηριστικά
Ο λογοτεχνικός κριτικός Νόρθροπ Φράι τόνισε ότι ο Ρομαντικός ήρωας συχνά "τοποθετείται έξω από τη δομή του πολιτισμού και ως εκ τούτου αντιπροσωπεύει τη δύναμη της φύσης, ανήθικης ή αδίστακτης, αλλά με μια αίσθηση εξουσίας, και συχνά ηγετικής, ότι η κοινωνία έχει εξαθλιωθεί από μόνη της λόγω της απόρριψης". Άλλα χαρακτηριστικά του Ρομαντικού ήρωα είναι η εσωστρέφεια, ο θρίαμβος του ατόμου πάνω από τους "περιορισμούς των θεολογικών και κοινωνικών συμβάσεων", η επιθυμία για ταξίδι, η μελαγχολία, η μισανθρωπιά, η αποξένωση και η μοναξιά. Ωστόσο, ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό του Ρομαντικού ήρωα είναι η μετάνοια για τις πράξεις του και η αυτοκριτική, που συχνά οδηγεί σε φιλανθρωπία, που εμποδίζει τον χαρακτήρα να λήγει ρομαντικά. Ένα παράδειγμα αυτού του χαρακτηριστικού είναι ο Εντμόν Νταντές στο μυθιστόρημα Ο Κόμης Μοντεχρήστος.
Συνήθως αποξενώνεται από την προσγειωμένη οικογένειά του και ακολουθεί μια αγροτική, μοναχική ζωή. Ο Ρομαντικός ήρωας μπορεί ωστόσο να έχει ένα μακροχρόνιο πολυπαθές ερωτικό ενδιαφέρον, που έπεσε θύμα των επαναστατικών τάσεων του ήρωα, με τις μοίρες τους να είναι αλληλένδετες για δεκαετίες, μερικές φορές από τη νεαρή τους ηλικία μέχρι και το θάνατό (Τατιάνα Λάρινα, Ελίζαμπεθ Μπένετ, Ευγενία Γκραντέ).
Ιστορία
Ο Ρομαντικός ήρωας άρχισε να εμφανίζεται στη λογοτεχνία κατά τη διάρκεια της Ρομαντικής περιόδου, σε έργα συγγραφέων όπως μεταξύ άλλων ο Λόρδος Μπάιρον, που εξέλιξε το είδος στον Βυρωνικό ήρωα, ο Τζον Κητς, ο Γκαίτε και ο Πούσκιν, και έχει θεωρηθεί εν μέρει ως απάντηση στη Γαλλική Επανάσταση. Μιας και ο Ναπολέων, το «ζωντανό μοντέλο ενός ήρωα», απογοήτευσε πολλούς, η τυπική αντίληψη του ήρωα ως διατήρηση της κοινωνικής τάξης άρχισε να αμφισβητείται.
Παραδείγματα
Κλασικά λογοτεχνικά παραδείγματα Ρομαντικών ηρώων περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ήρωας Κατηγορία:Ρομαντική τέχνη
Μαρί-Αν ντε Λα Τρεμουάλ
Η Μαρί Αν ντε λα Τρεμουάιγ, Πριγκίπισσα του Ουρσέν (Marie Anne de La Trémoille, princesse des Ursins, 1642 – 5 Δεκεμβρίου 1722), γνωστή και ως Μαντάμ ντε Ουρσέν, ήταν κυρία της ισπανικής αυλής και ευγενής.
Βιογραφικά στοιχεία
Διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ισπανική Αυλή ως διπλωμάτης, κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Φιλίππου Ε΄. Ήρθε σε ρήξη με την Ελισάβετ της Πάρμας και τελικά εκδιώχθηκε από την Ισπανία. Πέθανε στη Ρώμη το 1722.
Νέρολι
Η Μαντάμ ντε Ουρσέν είναι επίσης γνωστή ως το πρόσωπο που εισήγαγε ως άρωμα το αιθέριο έλαιο της νεραντζιάς, με το οποίο αρωμάτιζε τα γάντια της και έκανε μπάνιο. Έκτοτε το όνομα Νέρολι (η ίδια ήταν πριγκίπισσα της Νέρολα, στο Λάτσιο της Ιταλίας), χρησιμοποιείται για να περιγράψει το άρωμα αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
PubMed Identifier
Ο αριθμός PMID (PubMed identifier ή PubMed unique identifier ) είναι ένας μοναδικός αριθμός που αποδίδεται σε κάθε παράθεμα άρθρου επιστημονικού περιοδικού βιοιατρικής ή επιστημών ζωής της PubMed. Το σχετικό αρχείο Pubmed Central μπορεί να αποδώσει ένα επιπλέον αριθμό, το PMCID (PubMed Central identifier), οποίος συνήθως γράφεται με το πρόθεμα PMC. Ως προς το 2005, υπάρχουν χονδρικά 15 με 16 εκατομμύρια αριθμοί PMID σε χρήση, ξεκινώντας από τον αριθμό 1, ενώ προστίθενται περίπου 1 εκατομμύριο νέοι αριθμοί κάθε χρόνο.
Η απόδοση αριθμού PMID ή PMCID σε μία δημοσίευση δεν συνεπάγεται κάτι για τον τύπο ή την ποιότητα του περιεχομένου. Αριθμοί PMID αποδίδονται και σε συντακτικά σημειώματα, επιστολές προς τον συντάκτη καθώς και σε οποιοδήποτε κομμάτι περιλαμβάνεται στο περιοδικό. Η ύπαρξη του PMID συνεχίζει να υφίσταται και για δημοσιεύσεις που αποσύρθηκαν (π.χ για απάτη, ανεπάρκεια). Η ανακοίνωση διορθώσεων σε πρωτότυπες δημοσιεύσεις μπορεί να λάβει ξεχωριστό αριθμό PMCID.
Ουλιάνα Ντόνσκοβα
Η Ουλιάνα Βιτσεσλάβοβνα Ντόνσκοβα (ρωσικά: Ульяна Вячеславовна Донскова, γενν. 24 Αυγούστου 1992) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της ομαδικής ρυθμικής γυμναστικής. Έχει επίσης κερδίσει και χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012. Γεννήθηκε στην περιφέρεια Ροστόφ, της Ρωσίας και ξεκίνησε να ασχολείται με τη γυμναστική σε ηλικία 5 ετών. Το 2008, ξεκίνησε να αγωνίζεται με τη ρωσική ομάδα της ρυθμικής γυμναστικής. Και τον Αύγουστο του 2009, συμμετείχε στο πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στην Ιαπωνία. Σε αυτήν τη διοργάνωση πήρε ένα χρυσό μετάλλιο και δύο χάλκινα. Το 2010, συμμετείχε και στο πρώτο της Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου κι εκεί κατέκτησε με τη ρωσική ομάδα το χρυσό μετάλλιο.
Διαδοχικά μετά, το 2010 και το 2011, συμμετείχε ξανά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, κατακτώντας και στα δύο χρυσό μετάλλιο. Το 2012, ήρθε και ύψιστη τιμή για έναν αθλητή, κερδίζοντας χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Την ομάδα απάρτιζαν οι Ξένια Ντουντκίνα, Αναστασία Μπλιζνιούκ, Αλίνα Μακαρένκο, Αναστασία Ναζαρένκο και Καρολίνα Σεβαστιάνοβα. Αυτή ήταν η τέταρτη συνεχόμενη νίκη της Ρωσίας, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Η Ντόνσκοβα δήλωσε ότι δεν το περιμένανε να κατακτήσουν το χρυσό για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ την επιτυχία την εναπόθεσε, χαριτολογώντας, ότι οι Ρώσοι γεννιούνται ως γυμναστές της ρυθμικής. Έξι μήνες πριν του αγώνες τα κορίτσια τρέφονταν μόνο με είδη σίκαλης. Μετά τους Ολυμπιακούς του 2012, η Ντόνσκοβα, αποσύρθηκε από τη ρυθμική γυμναστική.
Πέρα από το χρυσό στους Ολυμπιακούς, και όσων αναφέρθηκαν παραπάνω, έχει κατακτήσει χρυσό και στου Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει κατακτήσει επίσης και ένα ασημένιο και τρία χάλκινα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μινσκ, το 2012, κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό και στις τρεις κατηγορίες. Στις 25 Ιουνίου του 2015, παντρεύτηκε τον πρώην επαγγελματία αθλητή του Χόκεϊ, ο οποίος αγωνίστηκε και στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ρούμπεν Μπέγκαντς. Την ίδια χρονιά το ζευγάρι απέκτησε και το πρώτο του παιδί. Η Ντόνσκοβα είναι φοιτήτρια του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της γυμναστικής Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Μουσταφά Μουσταφά
Ο Μουσταφά Μουσταφά είναι Έλληνας βουλευτής Ροδόπης του Ελληνικού κοινοβουλίου, εκλεγμένος με το ΣΥΡΙΖΑ.
Γεννήθηκε το 1955 στο Μεγάλο Δουκάτο Κομοτηνής, στο Τουρκικό Δημοτικό Σχολείο του οποίου φοίτησε. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης από το οποίο αποφοίτησε το 1982. Εργάζεται ως μικροβιολόγος.
Εντάχθηκε στην αριστερά μετά τη μεταπολίτευση και το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ. Στις βουλευτικές εκλογές του 1989-90 και του 1993 και στις νομαρχιακές του 1994 και του 1998 ήταν υποψήφιος με τον Συνασπισμό. Στις εκλογές του 1996 είχε εκλεγεί βουλευτής με το ΣΥΝ και έγινε ο πρώτος αριστερός βουλευτής που προέρχεται από τη Μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εκλέχτηκε με 12.429 σταυρούς πρώτος σε σταυρούς βουλευτής Ροδόπης με το ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι παντρεμένος με την ψυχολόγο Ελβάν Μουσταφά και έχει δυο κόρες. Είναι άθεος.
Ερσέκα
Η Ερσέκα (Ersekë) είναι πόλη της Αλβανίας, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα (Βόρεια Ήπειρος) στους πρόποδες του όρους Γράμμου. Διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Κολόνιας και στον νομό της Κορυτσάς. Είναι μια από τις 36 κύριες πόλεις της Αλβανίας. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, είναι 3.746 κάτοικοι και βρίσκεται σε υψόμετρο 1050 μέτρων.
Ιστορία
Η περιοχή της Κολόνιας αρχικά κατοικήθηκε από ηπειρωτικά φύλα και συγκεκριμένα την πιο βόρεια εγκατεστημένη ελληνική φυλή, τους Δασσαρέτες ή Δεξάρους. Η ελκυστική και πλεονεκτική θέση της περιοχής προσέλκυσε πολλούς ξένους εισβολείς. Εντούτοις, ο πληθυσμός της περιοχής κατάφερε να αντισταθεί στις διάφορες εισβολές, ξεκινώντας με τις εξεγέρσεις στην διάρκεια της Ρωμαϊκής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συνεχίζοντας μέχρι την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αλβανίας τον Νοέμβριο του 1912. Η Κολόνια έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας. Η περιοχή ανέδειξε πολλούς διακεκριμένους λόγιους, λογοτέχνες, εκπαιδευτικούς, επαναστάτες και στρατιωτικούς που συνέβαλαν καθοριστικά στη σύγχρονη αλβανική Ιστορία.
Οικονομία
Η οικονομία είναι κυρίως γεωργική. Υπάρχει μεγάλη παραγωγή μήλων στην περιοχή, ενώ υπάρχουν και δύο φυτώρια για παραγωγή δενδρυλλίων μήλων. Πολλά βέβαια εισάγονται από την Ελλάδα και τη Βόρεια Μακεδονία.
Επίσης η περιοχή έχει μεγάλη παραγωγή μελιού που φτάνει τους 4 τόνους ετησίως. Επίσης καλλιεργούνται δημητριακά. Επιπροσθέτως απαντώνται βότανα και ιατρικά φυτά, αν και αυτά καλλιεργούνται και συλλέγονται σε επίπεδο οικιακής οικονομίας.
Λόγω των μεγάλων βοσκοτόπων στην περιοχή, η ποιότητα της ζωικής παραγωγής είναι υψηλή. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής εκτρέφουν βοοειδή, πρόβατα και κατσίκια. Η Ερσέκα διαθέτει γαλακτοβιομηχανία/τυροκομείο και πολλά σημεία συλλογής και επεξεργασίας του γάλατος.
Υπάρχουν 250 επιχειρήσεις που έχουν καταχωρηθεί στον δήμο της περιοχής. Μεταξύ αυτών 6 κατασκευαστικές εταιρίες και 16 μεταφορικές. Η Ερσέκα είναι διάσημη επίσης για τα ξυλόγλυπτά της, τις σκαλιστές πέτρες και την παραδοσιακή ταπητουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς
Σέλομπ
Η Σέλομπ είναι ένα φανταστικό τέρας, ένας απο τους κακούς του μυθιστορήματος του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών ".
Περιγραφή
Η Σέλομπ είναι γιγαντιαίο πλάσμα που μοιάζει με αράχνη, ένας απόγονος του Ουνγκόλιαντ και ζει στα βουνά στα δυτικά σύνορα του Μόρντορ. Ο Σάουρον την χρησιμοποιούσε ως φύλακα στο πέρασμα του Κίριθ Ούνγκουλ.
Στους "Δύο Πύργους", το 2ο μέρος του μυθιστορήματος Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, η Σέλομπ προσπαθεί να συλλάβει τον Φρόντο Μπάγκινς, αναζητώντας έναν δρόμο για το Μόρντορ μέσα από τις σήραγγες του πύργου του Κίριθ Ούνγκολ. Καταφέρνει να τον βάλει και το κόκορα στο δίχτυ της.Ο Φρόντο Μπάγκινς διασώζεται από τον Σάμγουαιζ Γκάμτζι, ο οποίος μπαίνει σε μια πάλη με την Σέλομπ και καταφέρνει να την χτυπήσει βαριά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (χαρακτήρες) Κατηγορία:Χαρακτήρες από τη Μέση Γη Κατηγορία:Φανταστικές αράχνες
Παύλος Καμπάς
Έργα του
Το κτήριο χαρακτηρίζεται από τις μορφολογικές προτάσεις του Hebrard, από τα νεοβυζαντινά στοιχεία όπως οι καμάρες στους εξώστες που υποχωρούν στο εσωτερικό του κτηρίου. Επίσης, χαρακτηριστική είναι η οδοντωτή, διακοσμητική ταινία που συναντάμε στον τρίτο όροφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Αργινίνη
Η L-αργινίνη είναι ένα από τα 22 πρωτεϊνογόνα αμινοξέα. Στο επίπεδο της μοριακής γενετικής, τα κωδικόνιά της είναι CGU, CGC, CGA, CGG, AGA, και AGG. Στα θηλαστικά η αργινίνη ταξινομείται στα ημιαπαραίτητα ή κάτω από ορισμένες συνθήκες απαραίτητα αμινοξέα. Δηλαδή, το αν είναι απαραίτητη ή όχι εξαρτάται από το στάδιο ανάπτυξης και την κατάσταση της υγείας του κάθε ανεξάρτητου όντος. Τα πρόωρα βρέφη είναι ανίκανα να συνθέσουν αργινίνη, οπότε η αργινίνη είναι ένα απαραίτητο (διατροφικά) αμινοξύ γι' αυτά. Υπάρχουν κάποιες ακόμη συνθήκες που θέτουν κάποια αυξημένη ζήτηση από το σώμα για σύνθεση L-αργινίνης, που συμπεριλαμβάνουν χειρουργικό ή άλλου είδους τραύμα, σήψη ή έγκαυμα. Γενικά όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ανάγκη να πάρουν διατροφικά συμπληρώματα αργινίνης, γιατί το ανθρώπινο σώμα συνήθως μπορεί να την παράγει μόνο του με επάρκεια.
Η αργινίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά από ένα εκχύλισμα από το φυτό λούπινο το 1886, από τον Ελβετό χημικό Ερνστ Σούλτζε (Ernst Schultze).
Δομή
thumb|left|250px|Η μετακίνηση των ηλεκτρικών φορτίων στην ομάδα της γουανιδίνης της L-αργινίνης. Η πλευρική αλυσίδα της αργινίνης αποτελείται από μια τριμελή ανθρακική αλυσίδα, στης οποίας το τέλος είναι συνδεμένη μια (σχετικά) πολύπλοκη ομάδα γουανιδίνης.
Με pKa = 12,48, η ομάδα της γουανιδίνης είναι θετικά φορτισμένη σε όξινα, ουδέτερα, ακόμη και στα περισσότερα βασικά περιβάλλοντα, και αυτό συνεπάγεται ιδιότητες βάσης για την αργινίνη. Λόγω της σύζευξης ανάμεσα στο διπλό δεσμό και το μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων του αζώτου, το θετικό φορτίο μετακινείται, επιτρέποντας το σχηματισμό πολλαπλών δεσμών υδρογόνου.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία) Κατηγορία:Γουανιδίνες
Τιμασίθεος ο Δελφός
Ο Τιμασίθεος ο Δελφός (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής από τους Δελφούς της αρχαίας Φωκίδας, ο οποίος αρκετές φορές αναδείχθηκε νικητής στο παγκράτιο στα Πύθια και τους Ολυμπιακούς αγώνες, επίσης είχε διακριθεί στη μάχη ως γενναίος στρατιώτης.
Ήταν ένας από τους οπαδούς του Αθηναίου άρχοντα Ισαγόρα, όταν ο τελευταίος πολιόρκησε την Ακρόπολη με τη βοήθεια του Σπαρτιάτη Κλεομένη Α΄. Κατά την πολιορκία αυτή της ακρόπολης, το 508 π.Χ., ο Τιμασίθεος ήταν ένας από εκείνους που έπεσαν στα χέρια του εχθρού, και εκτελέστηκε.
Ο Ιούλιος Αφρικανός αναφέρει ότι ο Τιμασίθεος υπήρξε Ολυμπιονίκης στο παγκράτιο κατά την 66η και την 67η Ολυμπιάδα. Ο δε Παυσανίας αναφέρει ότι ο γλύπτης Αγελάδας από το Άργος φιλοτέχνησε άγαλμα για τον Ολυμπιονίκη Τιμασίθεο στην Ολυμπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Φωκαείς ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Μαρούλλα ντα Βερόνα
Η Μαρούλλα ντα Βερόνα (αποβιώσασα το 1326) ήταν Αρχόντισσα της Καρύστου κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.
Από τον γάμο της με τον Αλφόνσο Φαδρίκ απέκτησε επτά τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Τριτημόριοι της Καρύστου Κατηγορία:Οικογένεια ντα Βερόνα
In Plenty and In Time of Need
Ο εθνικός ύμνος των Μπαρμπάντος έχει τον τίτλο In Plenty and In Time of Need. Γράφτηκε από τον Έρβινγκ Μπέρτζι (Irving Burgie), γεννημένο στις ΗΠΑ, με μητέρα από τα Μπαρμπάντος (1926-) και συνθέτης του είναι ο Κ. Βαν Ρόλαντ Έντουαρντς (1912-1985). Καθιερώθηκε από τα νησιά Μπαρμπάντος το 1966.
Στίχοι
In plenty and in time of need
When this fair land was young
A pride that makes no wanton boast
Of what it has withstood
That binds our hearts from coast to coast
The pride of nationhood
Ρεφρέν:
We loyal sons and daughters all
Do hereby make it known
These fields and hills beyond recall
Are now our very own
We write our names on history's page
With expectations great
Strict guardians of our heritage
Firm craftsmen of our fate
The Lord has been the people's guide
For past three hundred years.
With Him still on the people's side
We have no doubts or fears.
Upward and onward we shall go,
And greater will our nation grow
In strength and unity.
Ελληνική μετάφραση
Πολλοί και σε περίπτωση ανάγκης
Όταν ήταν νέα αυτή η ωραία χώρα
Οι γενναίοι μας πρόγονοι έσπειραν το σπόρο
Από όπου ξεπήδησε η περηφάνια μας
Μια περηφάνια που δεν είναι κομπορρημοσύνη για κάποιον
Για το τι έχει υπομείνει
Που δεσμεύει τις καρδιές μας από ακτή σε ακτή
Η περηφάνια για την εθνικότητά μας.
Ρεφρέν:
Εμείς οι πιστοί γιοι και οι θυγατέρες όλων
Κάνουμε γνωστό εδώ
Αυτά τα χωράφια και τους λόφους κανένας δε θα μας τα πάρει πίσω
Τώρα είναι καταδικά μας
Με μεγάλες προσδοκίες
Αυστηροί φύλακες της κληρονομιάς μας
Επιδέξιοι δημιουργοί του πεπρωμένου μας.
Εδώ και 300 χρόνια.
Με Αυτόν που βρίσκεται ακόμα στο πλευρό του λαού
Δεν έχουμε φόβους ούτε αμφιβολίες.
Με τις επιτυχίες και με τις αποτυχίες θα πρέπει να πορευτούμε,
Εμπνευσμένοι, εξυψωμένοι, ελεύθεροι,
Και το κράτος μας θα γίνει πιο μεγάλο
με σθένος και ενότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας και της Δανίας
Ο Πρίγκιπας Γεώργιος της Ελλάδας και της Δανίας (24 Ιουνίου 1869 - 25 Νοεμβρίου 1957) ήταν πρίγκιπας της Ελλάδας και της Δανίας, Ύπατος Αρμοστής της Κρητικής Πολιτείας από το 1898 έως το 1906. Ήταν δευτερότοκος γιος του βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και της Μεγάλης Δούκισσας Όλγας Κωνσταντίνοβνας της Ρωσίας. Υπήρξε ο μοναδικός στην παγκόσμια ιστορία αξιωματούχος, που έφερε ταυτόχρονα το βαθμό του ναυάρχου τριών στόλων, της Ρωσίας, της Ελλάδας και της Δανίας.
Πρώτα χρόνια
Μετά τις πρώτες εγκύκλιες σπουδές, που έλαβε κατ' οίκον, μετέβη στη Δανία, όπου και σπούδασε στη Βασιλική Ναυτική Σχολή της Κοπεγχάγης. Αποφοιτώντας, επέστρεψε στην Ελλάδα και κατατάχθηκε ως αξιωματικός στο Βασιλικό Ναυτικό, γενόμενος ταυτόχρονα υπασπιστής του Βασιλιά Γεωργίου Α΄. Κατά την περίοδο εκείνη, συνοδεύοντας τον διάδοχο της Ρωσίας και μετέπειτα Αυτοκράτορα Νικόλαο Β΄ σε περίπλου της γης, όταν βρίσκονταν στην Ιαπωνία σε γενόμενη απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του Νικολάου από κάποιο φανατικό Ιάπωνα, ο πρίγκιπας Γεώργιος πρόλαβε και απέκρουσε αυτόν έγκαιρα, σώζοντας τον Νικόλαο. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ο Τσάρος της Ρωσίας απέδωσε στον Γεώργιο τον βαθμό του ναυάρχου του ρωσικού στόλου με τα διάσημα αυτού.
Το 1897 ο Πρίγκιπας Γεώργιος ήταν διοικητής του ελληνικού στόλου τορπιλοβόλων, με τον οποίο και συμμετείχε στον αποκλεισμό της Κρήτης κατ' εντολή της Ελληνικής κυβέρνησης του Θ. Δηλιγιάννη.
Ύπατος Αρμοστής
Ένα χρόνο μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο (1897) που ακολούθησε, που μπορεί να χαρακτηρίστηκε ατυχής, πλην όμως υπήρξε ιδιαίτερα σημαντικός για τη μετέπειτα στρατιωτική αναδιοργάνωση της Ελλάδας, οι Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Αυστρουγγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ρωσία) ανάγκασαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία να εγκαταλείψει την Κρήτη, δημιουργώντας υπό την προστασία τους ένα αυτόνομο κατ' εντολή κράτος, την Κρητική Πολιτεία, υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, όπου ως Ύπατο Αρμοστή (γενικό διοικητή) εγκατέστησαν κατόπιν προτροπής της Ρωσίας τον πρίγκιπα Γεώργιο.
Ο Γεώργιος ως Αρμοστής εξέδωσε σύνταγμα και όρισε Συμβούλιο του Ηγεμόνα (δηλαδή κυβέρνηση) από τους Κρητικούς αρχηγούς. Το 1899 οργάνωσε την Κρητική Χωροφυλακή. Οι απόψεις του επάνω στο Κρητικό ζήτημα τον έφεραν σε σύγκρουση με τον πολιτικό και πρωταγωνιστή της επανάστασης Ελευθέριο Βενιζέλο, αλλά και με μεγάλο μέρος του λαού της Κρήτης. Η σύγκρουση κορυφώθηκε με την επανάσταση του Θερίσου το 1905, κατά την οποία η Κρητική Χωροφυλακή του έμεινε πιστή, αλλά χρειάστηκε να ζητήσει και την στρατιωτική συνδρομή των ξένων δυνάμεων. Για την αντιμετώπιση της κρίσης οι Μεγάλες Δυνάμεις έστειλαν στην Κρήτη ειδική εξεταστική επιτροπή. Ο Γεώργιος, θεωρώντας πως μ' αυτήν τους την ενέργεια οι Δυνάμεις τον έθιγαν προσωπικά, παραιτήθηκε του αξιώματός του τον Σεπτέμβριο του 1906. Μετά την άφιξη του αντικαταστάτη του Αλέξανδρου Ζαΐμη, αναχώρησε για την Αθήνα. Τον επόμενο χρόνο η Κρητική Συνέλευση ανακήρυξε την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε επίσημα το 1913. Το 1907 νυμφεύθηκε την Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη. Μετά το κίνημα στο Γουδί το 1909 ο πρίγκιπας Γεώργιος εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, χωρίς να πάψει να επισκέπτεται τακτικά την Ελλάδα.
Μετά τον θάνατό του η σορός του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα, όπου και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.
Η Γεωργιούπολη, ένα παραλιακό θέρετρο ανάμεσα στα Χανιά και το Ρέθυμνο, ονομάστηκε προς τιμήν του.
Οικογένεια
εναλλ.=Princess Marie Bonaparte|μικρογραφία|Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη Ο Γεώργιος νυμφεύτηκε το 1907 την Πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη, κόρη του πρίγκιπα Ρολάνδου Βοναπάρτη, με την οποία απέκτησε ένα γιο και μια κόρη:
Η Ευγενία ξαναπαντρεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 1949 τον πρίγκιπα Ραϊμόνδο του Τόρε-Τάσσο, δούκα του Καστέλο Ντουίνο τον οποίο επίσης χώρισε το 1965. Απέκτησαν ένα γιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Γ Κατηγορία:Έλληνες Αρμοστές Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Ουρούκ
Η Ουρούκ (σουμεριακή Unug, βιβλική Erech, ελληνική Ορχόη ή Ωρύγεια και αραβική وركاء Warka), ήταν αρχαία πόλη των Σουμερίων κι αργότερα της Βαβυλωνίας ανατολικά του ποταμού Ευφράτη, περίπου 230 χλμ. νοτιοανατολικά της Βαγδάτης. Στην περίοδο ακμή της, η Ουρούκ είχε έκταση 6 τετρ. χιλιομέτρων, ήταν περιφραγμένη με μεγάλα τείχη κι είχε 80.000 κατοίκους, αποτελώντας τη μεγαλύτερη πόλη του τότε γνωστού κόσμου.
Η Ουρούκ ήταν μια από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες πόλεις των Σουμερίων. Ήταν η πόλη του Γκιλγκαμές, ήρωα στο ομώνυμο έπος. Τα τείχη της πόλης, σύμφωνα με το μύθο, χτίστηκαν μετά από διαταγές του ίδιου του Γκιλγκαμές ή του προκατόχου του, Ενμερκάρ, ο οποίος φέρεται κι ως ο ίδιος ο ιδρυτής της πόλης. Ο Ενμερκάρ επίσης κατασκεύασε τον περίφημο ναό Εάννα, αφιερωμένο στη λατρεία της θεάς Ινάννα (Ιστάρ). Σύμφωνα με τον Στράβωνα, στην Ουρούκ και στη Νιρμουντ ιδρύθηκαν ιατρικές σχολές για τη διδασκαλία της θεραπευτικής.
Η Ουρούκ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ιστορία της χώρας από πολύ νωρίς, ασκώντας εξουσία σε όλη τη Βαβυλωνία πριν τον καιρό του Σαργών. Αργότερα, επιφανής ήταν η παρουσία της στις εθνικές διαμάχες μεταξύ Βαβυλωνίων κι Ελαμιτών, η μυθική αφήγηση κι επεξήγηση των οποίων έχει ενσωματωθεί στο έπος του Γκιλγκαμές. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στην ελληνιστική περίοδο κατά τον Μάρτιο του 270 π.Χ., από μια επιγραφή σε σφηνοειδή γραφή που βρέθηκε στους Όρχους (Ουρούκ) αναφέρεται μια Αντιόχεια στο κανάλι της Ιστάρ, μελετητές όπως ο Getzel Cohen και ο Andrew Erskine, συμπεραίνουν ότι η σουμεριακή Ουρούκ μετονομάστηκε σε Αντιόχεια από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα.
Η Ουρούκ ανασκάφηκε για πρώτη φορά από μια ομάδα Γερμανών αρχαιολόγων πριν από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αποστολή επέστρεψε το 1928 και συνέχισε τις ανασκαφές μέχρι το 1939. Ξεκίνησε πάλι το 1954 συστηματικές ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως κάποια αρχαία σουμεριακά έγγραφα και νομικές πινακίδες από την περίοδο των Σελευκιδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ιράκ
Λάουρα (ταινία 1944)
Η ταινία Λάουρα (Laura) γνωστή κι ως Λώρα είναι ένα αστυνομικό φιλμ νουάρ παραγωγής 1944, σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Βέρα Κάσπαρι. Η διασκευή του σεναρίου έγινε από τους Τζέι Ντράτλερ, Σάμιουελ Χόφενσταϊν και Ελίζαμπεθ Ράινχαρντ. Πρωταγωνιστούν η Τζιν Τίρνεϊ, ο Ντέινα Άντριους, ο Κλίφτον Γουέμπ και ο Βίνσεντ Πράις.
Πλοκή
Ο ντετέκτιβ Μαρκ ΜακΦέρσον του αστυνομικού τμήματος της Νέας Υόρκης ερευνά το θάνατο της Λώρα Χαντ, μιας πανέμορφης κοπέλας και επιτυχημένης διευθ'ύντριας διαφημίσεων που βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της. Ο ΜακΦέρσον πρώτα παίρνει κατάθεση από τον χαρισματικό κοσμικογράφο της εφημερίδας Γουάλντο Λίντεκερ, έναν ανυπόμονο, αλλά αποτελεσματικό, ο οποίος αναφέρει πώς συνάντησε τη Λώρα και έγινε μέντορά της. Είχε γίνει ο πλατωνικός φίλος και σταθερός σύντροφός της, και χρησιμοποίησε τη σημαντική φήμη, την επιρροή και τις σχέσεις του για να προωθήσει την καριέρα της. Ο ΜακΦέρσον αρχίζει να παίρνει την κατάθεση από τον παρασιτικό αρραβωνιαστικό της Λώρας, τον Σέλμπι Κάρπεντερ, έναν «κρατημένο άνδρα» και σύντροφο της πλούσιας θείας της, Ανν Τρέντγουελ, η οποία είναι ανεκτική για τον ενθουσιασμό της ανιψιάς της με τον Κάρπεντερ, προφανώς λόγω της πρακτικής αποδοχής της για την ανάγκη του Σέλμπι για την αγάπη μιας γυναίκας πιο κοντά στην ηλικία του. Ο ΜακΦέρσον αφήνει στο τέλος την πιστή της οικονόμο της Λώρα, Μπέσι Κλέαρι και μέσα από τις μαρτυρίες τους πλάθει στο μυαλό του το χαρακτήρα της όμορφης κοπέλας. Μέσα από την κατάθεση των φίλων της Λώρας και διαβάζοντας τα γράμματα και το ημερολόγιό της, ο ΜακΦέρσον γίνεται εμμονικός με αυτήν - τόσο πολύ που ο Λίντεκερ τον κατηγορεί τελικά ότι έχει ερωτευτεί τη νεκρή γυναίκα. Μαθαίνει επίσης ότι οΛίντεκερ ζήλευε τους μνηστήρες της Λώρας, χρησιμοποιώντας τη στήλη της εφημερίδας και την επιρροή του για να τους κρατήσει μακριά. Ένα βράδυ, ενώ ο ντετέκτιβ ΜακΦέρσον κοιμάται στο διαμέρισμα της Λώρας, μπροστά από το πορτρέτο της, ξυπνά και αντικρίζει μια γυναίκα που μπαίνει στο διαμέρισμα και σοκαρισμένος διαπιστώνει ότι είναι η Λώρα. Βρίσκει ένα φόρεμα στην ντουλάπα της που ανήκε σε ένα από τα μοντέλα της, τη Νταϊάν Ρέντφερν. Ο ΜακΦέρσον καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πτώμα που υποτίθεται ότι ήταν η Λώρα ήταν στην πραγματικότητα η Ρέντφερν, που έφερε εκεί ο Κάρπεντερ ενώ η Λώρα έλειπε στη χώρα. Τώρα, η εύρεση του δολοφόνου γίνεται ακόμη πιο επείγουσα.
Σε ένα πάρτι που γίνεται για να γιορτάσουν την επιστροφή της Λώρας, ο ΜακΦέρσον συλλαμβάνει την Λώρα για τη δολοφονία της Νταϊάν Ρέντφερν. Όταν την ανακρίνει, είναι πεπεισμένος ότι είναι αθώα και ότι δεν αγαπά τη Κάρπεντερ. Πηγαίνει να ψάξει στο διαμέρισμα του Λίντεκερ, όπου βλέπει ένα ρολόι που είναι πανομοιότυπο με αυτό του διαμερίσματος της Λώρας και υποψιάζεται ότι κάτι συμβαίνει. Σε πιο προσεκτική εξέταση, διαπιστώνει ότι έχει μια μυστική κρύπτη. Ο ΜακΦέρσον επιστρέφει στο διαμέρισμα της Λώρας. Ο Λίντεκερ είναι εκεί και παρατηρεί έναν αυξανόμενο ερωτικό φλερτ μεταξύ της Λώρας, και του ντετέκτιβ. Ο Λίντεκερ προσβάλλει τον ΜακΦέρσον και απομακρύνεται από την Λώρα, αλλά σταματά στο κλιμακοστάσιο απ΄έξω. Ο ΜακΦέρσον εξετάζει το ρολόι της Λώρας, όπου ανακαλύπτει το όπλο που σκότωσε την Νταϊάν. Η Λώρα έρχεται αντιμέτωπη με την αλήθεια: ο Λίντεκερ είναι ο δολοφόνος.
Ο ΜακΦέρσον κλειδώνει τη Λώρα, στο διαμέρισμά της, προειδοποιώντας την να μην ανοίξει σε κανέναν. Αφού φύγει, ο Λίντεκερ βγαίνει από ένα άλλο δωμάτιο και προσπαθεί να σκοτώσει τη Λώρα, λέγοντας ότι αν δεν μπορεί να την έχει αυτός, κανείς δεν θα την έχει. Εκεί πυροβολείται από τον βοηθό του ΜακΦέρσον, ο οποίος είχε πει στον ΜακΦέρσον ότι ο Λίντεκερ δεν είχε φύγει καθόλου από το κτίριο, με αποτέλεσμα ο ΜακΦέρσον και δύο άλλοι αστυνομικοί να επιστρέψουν στο διαμέρισμα. Τα τελευταία λόγια του Λίντεκερ είναι: «Αντίο, Λώρα. Αντίο, αγάπη μου».
Σενάριο
Η Κάσπαρι τότε έγραψε ένα μυθιστόρημα βασισμένο στο θεατρικό της Ring Twice for Laura και τη συνέχειά του, με τον τίτλο Laura, των οποίων τα δικαιώματα αποκτήθηκαν από την 20th Century Fox, έναντι 30.000 δολαρίων. Ο Γουίλιαμ Γκετς, που αντικαθιστούσε τον Ντάριλ Ζάνουκ, που βρισκόταν στο μέτωπο, στη διεύθυνση της εταιρίας ανέθεσε στον Πρέμινγκερ τη διασκευή του θεατρικού της Κάσπαρι για τη μεγάλη οθόνη. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τους Τζέι Ντράτλερ, Σάμιουελ Χόφενσταϊν και Ελίζαμπεθ Ράινχαρντ για τη διασκευή. Εφόσον θυμόταν ακόμη τη διαφωνία του με την Κάσπαρι στην πρώτη τους απόπειρα για τη συγγραφή του σεναρίου, αποφάσισε να μην την αναμείξει στο εγχείρημα. Αισθανόταν ότι ο σημαντικότερος χαρακτήρας του σεναρίου ήταν ο Γουόλντο Λάιντεκερ και αποφάσισε να τον αναπτύξει δίνοντάς του μεγαλύτερο βάθος. Η Κάσπαρι έμεινε απογοητευμένη με τις αλλαγές στην πλοκή στις οποίες προέβη ο σκηνοθέτης.
Επιλογή ηθοποιών
Ο Ζάνουκ με τον Πρέμινγκερ είχαν διαπληκτιστεί στο παρελθόν και θύμωσε όταν, επιστρέφοντας από το μέτωπο, έμαθε ότι ο Γκετς είχε προσλάβει ξανά το σκηνοθέτη. Ανακοίνωσε στον Πρέμινγκερ ότι μπορούσε να αναλάβει την παραγωγή της ταινίας Λάουρα, αλλά του απαγόρεψε να τη σκηνοθετήσει. Ως συνέπεια τον ανάγκασε να σκηνοθετήσει την ταινία In the Meantime, Darling, η οποία έλαβε ανάμικτες κριτικές. Πολλοί σκηνοθέτες προσεγγίστηκαν για τη σκηνοθεσία της ταινίας, μεταξύ των οποίων και ο Λιούις Μάιλστοουν, αλλά όλοι τους την απέρριψαν. Στο τέλος ο Ρούμπεν Μαμούλιαν συμφώνησε να τη σκηνοθετήσει κι επιχείρησε να ξαναγράψει το σενάριο. Προσέλαβε επίσης τον Λερντ Κρέγκαρ, γνωστό για την ερμηνεία του Τζακ του Αντεροβγάλτη στην ταινία Ο Μυστηριώδης Δολοφόνος (The Lodger, 1944) για το ρόλο του Γουόλντο Λάιντεκερ. Ο Πρέμινγκερ έμεινε δυσαρεστημένος από τις αλλαγές στις οποίες προέβη ο Μαμούλιαν. Πίστευε ότι το κοινό θα υποψιαζόταν αμέσως τις κακές προθέσεις του ήρωα της ταινίας σε περίπτωση που τον υποδυόταν ηθοποιός γνωστός για την ερμηνεία κινηματογραφικών κακών. Πρώτη επιλογή του Πρέμινγκερ ήταν ο Κλίφτον Γουέμπ, ενός ηθοποιού που είχε εγκαταλείψει κατά τα τέλη της δεκαετίας του '30 τα κινηματογραφικά δρώμενα για να αφιερωθεί στο θέατρο. Ο Ζάνουκ θεωρούσε όμως τον Γουέμπ, που ήταν ομοφυλόφιλος, ιδιαίτερα θηλυπρεπή για το ρόλο, αλλά ο σκηνοθέτης υποστήριζε ότι ήταν αυτό που ο ρόλος χρειαζόταν. Ο Γουέμπ εμφανιζόταν στο Μπρόντγουεϊ σε θεατρικό του Νόελ Κάουαρντ και ο Πρέμινγκερ κατέγραψε με την κάμερά του τον ηθοποιό να ερμηνεύει το μονόλογό του στο θέατρο κι έπειτα παρουσίασε την ερμηνεία του στον Ζάνουκ, ο οποίος ήταν σύμφωνος με την πρόσληψή του. Ο Ζάνουκ ήθελε τον Ρέτζιναλντ Γκάρντινερ, για το ρόλο του αρραβωνιαστικού της Λώρα, Σέλμπι Κάρπεντερ, αλλά στο τέλος προσέλαβε τον Βίνσεντ Πράις. Για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της Λώρα και του ντετέκτιβ ΜακΦέρσον ο Ζάνουκ προσέλαβε τη Τζιν Τίρνεϊ και τον Ντέινα Άντριους (αρχική επιλογή για το ρόλο της Λώρα ήταν η Τζένιφερ Τζόουνς, ενώ για το ρόλο του ΜακΦέρσον ο Τζον Χόντιακ).
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1944 και από την αρχή ο Μαμούλιαν παρουσίασε προβλήματα με το καστ. Δεν παρείχε τις κατάλληλες οδηγίες στους σχετικά πρωτοεμφανιζόμενους Τζιν Τίρνεϊ και Ντέινα Άντριους και αγνόησε εντελώς τον Κλίφτον Γουέμπ, ο οποίος είχε ενημερωθεί ότι ο σκηνοθέτης δεν ήταν σύμφωνος με την πρόσληψή του. Οι ατελείωτοι καυγάδες του Μαμούλιαν με τον Πρέμινγκερ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οδήγησαν τον Ζάνουκ σε σύσκεψη με τους δυο άνδρες και στο τέλος, ο Μαμούλιαν αντικαταστάθηκε από τον Πρέμινγκερ, ο οποίος γύρισε την ταινία όπως εκείνος την είχε οραματιστεί. Η πρώτη αλλαγή του Πρέμινγκερ ήταν η πρόσληψη νέου διευθυντή φωτογραφίας και νέου σκηνογράφου. Αρχικά ο Πρέμινγκερ συνάντησε την αντίσταση των ηθοποιών της ταινίας που πίστευαν ότι ο λόγος της απόλυσης του Μαμούλιαν ήταν οι ερμηνείες τους.
Πρεμιέρα
Ο Ζάνουκ δεν ήταν αρχικά ικανοποιημένος με το τέλος που ο Πρέμινγκερ έδωσε στην ταινία του κι επέμεινε να αλλάξει η σεκάνς του τέλους και να αντικατασταθεί με μια σκηνή στην οποία ο Λάιντεκερ να διαπιστώνει ότι όλα όσα έγιναν ήταν όνειρο του Λάιντεκερ, αλλά μετά τη δοκιμαστική προβολή οι κριτικοί και οι δημοσιογράφοι υποδέχτηκαν με ανάμεικτα συναισθήματα το τέλος της ταινίας. Τότε ο Ζάνουκ αποφάσισε να πει στον Πρέμινγκερ να επιστρέψει στο αρχικό μοντάζ της ταινίας, δίνοντάς της το αρχικό της κλείσιμο.
Υποδοχή και Βραβεία
Οι κριτικές της ταινίας ήταν διθυραμβικές και η ακαδημία την αντάμειψε με πέντε υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, κερδίζοντας στο τέλος μόνο ένα για την ασπρόμαυρη φωτογραφία του Τζόζεφ ΛαΣελ. Ο Όττο Πρέμιγκερ βρέθηκε για πρώτη φορά υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας, αλλά έχασε από τον Λίο ΜακΚάρεϊ για την ταινία Ο Δρόμος της Αγάπης (Going My Way), ενώ ο Κλίφτον Γουέμπ, υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, έχασε το βραβείο από τον Μπάρι Φιτζέραλντ για την ταινία Ο Δρόμος της Αγάπης.
Βραβεύσεις:
Υποψηφιότητα:
Διαχρονικότητα
Το 1997 η ταινία έλαβε την 79η θέση από στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών στη λίστα που δημιουργήθηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, ενώ έλαβε την 4η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες μυστηρίου όλων των εποχών. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1944 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ότο Πρέμινγκερ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Walt Disney Records
H Walt Disney Records είναι αμερικανική δισκογραφική εταιρεία της Disney Music Group. Ιδρύθηκε το 1956, υπό την ονομασία Disneyland Records. Πριν την ίδρυση αυτής της εταιρείας, η Disney κυκλοφορούσε τα κομμάτια των ταινιών της με άλλες εταιρείες, όπως τις RCA Records, Decca Records, Capitol Records κλπ. Την ιδέα την είχε και την πρότεινε ο αδελφός του Ουώλτ Ντίσνεϋ, Ρόι Ο. Ντίσνεϋ ότι δηλαδή η Disney, θα έπρεπε να έχει δική της δισκογραφική εταιρεία. Αργότερα, ο Ρόι, διόρισε διευθυντή του νεοσύστατου τμήματος, τον Τζίμι Τζόνσον. Από το 1989, έχει την τρέχουσα ονομασία της. Η εταιρεία αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί soundtrack ταινιών της Disney αλλά και τη μουσική των θεματικών της πάρκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Walt Disney Company  Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες soundtracks Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής
22 (τραγούδι της Σάρα ΜακΤέρναν)
Το 22 είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από την Ιρλανδή τραγουδίστρια Σάρα ΜακΤέρναν. Εκπροσώπησε την στον. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον τελικό του διαγωνισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Δίαιτα
Δίαιτα ονομάζεται η πρακτική της κατανάλωσης τροφής με συγκεκριμένο τρόπο για τη μείωση, διατήρηση ή αύξηση του σωματικού βάρους ή για την πρόληψη και τη θεραπεία ασθενειών όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία. Η δίαιτα για απώλεια βάρους συνιστάται σε άτομα με προβλήματα υγείας που σχετίζονται με το βάρος. Το αποτέλεσμα μιας δίαιτας ποικίλει σημαντικά ανάλογα με το άτομο.
Η πρώτη δημοφιλής δίαιτα ονομάστηκε "Μπάντινγκ", πήρε το όνομά της από τον Ουίλιαμ Μπάντινγκ. Στο σύγγραμμά του τι 1863, Letter on Corpulence, Adressed to the Public, περιέγραψε τις λεπτομέρειες δίαιτας χαμηλών υδατανθράκων και χαμηλών θερμίδων που οδήγησε στη δραματική απώλεια βάρους του.
Έρευνα διαπίστωσε ότι σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί ενήλικοι προσπαθούν να χάσουν το βάρος τους μέσω δίαιτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΔίαιτεςΚατηγορία:Παχυσαρκία
Ελένη Αρχιγένους
Η Ελένη Αρχιγένους (1823 − 24 Οκτωβρίου 1891) υπήρξε Κωνσταντινουπολίτισσα λόγια και σύζυγος του Σαράντη Αρχιγένη.
Βιογραφία
Η Ελένη Αρχιγένους, το γένος Φενερλή, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από πλούσια οικογένεια του Φαναρίου. Παππούς της ήταν ο Εθνικός Ευεργέτης Ιωάννης Φάχρη και αδέλφια της η Εθνική Ευεργέτρια Ευανθία Θεοφιλίδου και ο γιατρός των Ανακτόρων και Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Γαλατά Παυλάκης Φενερλής Πασάς.
Το 1848 παντρεύτηκε τον Σαράντη Αρχιγένη, και συμμερίστηκε το όνειρό του για τη μόρφωση του Γένους. Το 1857 τον βοήθησε να οργανώσει στους Επιβάτες τα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια, ενώ η ίδια θέλοντας να μιμηθεί το παράδειγμα του συζύγου της, πούλησε όλα της κοσμήματα και με τα χρήματα ανήγειρε την Ελένειο Σχολή το 1868.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1873, ανέλαβε διευθύντρια και ανώτατη αρχή των Αρχιγενείων Εκπαιδευτηρίων, ενώ διατέλεσε για πολλά χρόνια και Κοσμήτρια Μεγάλων Σχολών θηλέων της Κωνσταντινούπολης, συμβάλλοντας τα μέγιστα στη γυναικεία μόρφωση. Υπήρξε καλή φίλη και συνεργάτιδα της Πολίτισσας λόγιας και διευθύντριας του Παρθεναγωγείου "Παλλάς" Σαπφούς Λεοντιάδος.
Πέθανε στους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης.
Ρήγμα του Αγίου Ανδρέα
thumb|250px|Αεροφωτογραφία του ρήγματος της πεδιάδα Καρίζο, Καλιφόρνια. thumb|250px|Τα βέλη δείχνουν τη σχετική κίνηση των δύο πλακών. Το Ρήγμα του Αγίου Ανδρέα ή Σαν Αντρέας είναι ηπειρωτικό ρήγμα μετατόπισης που εκτείνεται για περίπου 1.200 χιλιόμετρα κατά μήκος της Καλιφόρνιας. Σχηματίζει το τεκτονικό όριο μεταξύ της πλάκας του Ειρηνικού και της πλάκας της Βόρειας Αμερικής και η κίνησή του είναι οριζόντια. Το ρήγμα χωρίζεται σε τρία τμήματα, το καθένα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικό βαθμό κινδύνου σεισμού. Ο ρυθμός ολίσθησης κατά μήκος του ρήγματος κυμαίνεται σε 20 με 35 χιλιοστά ανά έτος.
Το ρήγμα εντοπίστηκε το 1895 από τον καθηγητή Άντριου Λώσον του Πανεπιστήμιου στο Μπέκλεϊ, ο οποίος ανακάλυψε τη βόρεια ζώνη. Συχνά περιγράφεται ότι πήρε το όνομά του από τη λίμνη Σαν Αντρέας, ένα μικρό υδάτινο σώμα που σχηματίστηκε σε μια κοιλάδα μεταξύ των δύο πλακών. Ωστόσο, σύμφωνα με μερικές από τις αναφορές του από το 1895 και το 1908, ο Λώσον το ονόμασε πραγματικά από τη γύρω κοιλάδα του Σαν Αντρέας. Μετά τον σεισμό του Σαν Φρανσίσκο το 1906, ο Λόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ρήγμα επεκτάθηκε μέχρι τη νότια πλευρά.
Το 1953, ο γεωλόγος Τόμας Ντίμπλι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εκατοντάδες μίλια πλευρικής κίνησης θα μπορούσαν να προκύψουν κατά μήκος του ρήγματος. Ένα πρόγραμμα που ονομάζεται Εν τω βάθει Παρατηρητήριο του Ρήγματος του Αγίου Ανδρέα (San Andreas Fault Observatory at Depth - SAFOD) κοντά στο Πάρκφιλντ, Μοντερέι, γεωτρήθηκε διαμέσω του ρήγματος κατά την περίοδο 2004-2007 για τη συλλογή υλικού και την πραγματοποίηση φυσικών και χημικών παρατηρήσεων για την καλύτερη κατανόηση της συμπεριφοράς του ρήγματος.
Βόρεια
Το βόρειο τμήμα του ρήγματος εκτείνεται από το Χόλιστερ, μέσω των βουνών της Σάντα Κρουζ, επίκεντρο του σεισμού της Λόμα Πριέτα το 1989, στη συνέχεια μέχρι τη χερσόνησο του Σαν Φρανσίσκο, όπου εντοπίστηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Λόσον το 1895, και στη συνέχεια στην Ντέιλι Σίτι κοντά στις βραχονησίδες Μάσελ Ροκ. Αυτή είναι η κατά προσέγγιση τοποθεσία του επίκεντρου του σεισμού του Σαν Φρανσίσκο του 1906. Το ρήγμα επιστρέφει στην ξηρά στη λιμνοθάλασσα Μπολίνας, βόρεια της παραλίας Στίνσον στην κομητεία Μαρίν. Επιστρέφει υποβρύχια μέσω της γραμμικής κοιλότητας του κόλπου Τομάλες που διαχωρίζει τη χερσόνησο Πόιντ Ρέγιες από την ηπειρωτική χώρα, διασχίζει ακριβώς ανατολικά του ακρωτηρίου Μποντέγκα μέσω του κόλπου Μποντέγκα και πίσω κάτω από τη θάλασσα, επιστρέφοντας στην ξηρά στο Φορτ Ρος. (Σε αυτήν την περιοχή γύρω από την περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, αρκετά σημαντικά «αδελφικά» ρήγματα διασχίζουν σχεδόν παράλληλα την περιοχή και κάθε ένα από αυτά μπορεί να δημιουργήσει καταστροφικούς σεισμούς.) Από το Φορτ Ροσ, το βόρειο τμήμα συνεχίζει χερσαία, σχηματίζοντας εν μέρει μια γραμμική κοιλάδα μέσω της οποίας ρέει ο ποταμός Γκουαλάλα. Επιστρέφει στη θάλασσα στο Πόιντ Αρένα. Μετά από αυτό, συνεχίζει παράλληλα με την ακτής μέχρι να πλησιάσει το ακρωτήριο Μεντοτσίνο, όπου αρχίζει να στρίβει προς τα δυτικά.
Κεντρική
Το κεντρικό τμήμα του ρήγματος του Αγίου Αντρέα εκτείνεται σε βορειοδυτική κατεύθυνση από το Πάρκφιλντ έως το Χόλιστερ. Ενώ το νότιο τμήμα του ρήγματος και τα τμήματα του Πάρκφιλντ βιώνουν σεισμούς, το υπόλοιπο κεντρικό τμήμα του ρήγματος εμφανίζει ένα φαινόμενο που ονομάζεται ασεισμικός ερπυσμός, όπου το ρήγμα γλιστρά συνεχώς χωρίς να προκαλεί σεισμούς.
Νότια
μικρογραφία|Εναέρια φωτογραφία της ρήγματος του Αγίου Αντρέα στην πεδιάδα του Καρίζο. μικρογραφία|Οι βράχοι του Βάσκες στην Άγουα Ντούλσε της Καλιφόρνια αποτελούν ένδειξη του ρήγματος του Αγίου Αντρέα. Το νότιο τμήμα (επίσης γνωστό ως τμήμα Μοχάβι) ξεκινά κοντά στην παραλία Μπομπέι, Καλιφόρνια. Το Μποξ Κάνιον, κοντά στη λίμνη Σάλτον, περιέχει αναποδογυρισμένα στρώματα που σχετίζονται με αυτό το τμήμα του ρήγματος. Το ρήγμα στη συνέχεια εκτείνεται κατά μήκος των νότιων προπόδων των βουνών του Σαν Μπερναντίνο, διασχίζει το πέρασμα Καχόν και συνεχίζει βορειοδυτικά κατά μήκος των βόρειων προπόδων των βουνών Σαν Γκαμπριέλ. Αυτά τα βουνά είναι αποτέλεσμα της κίνησης κατά μήκος της ρήγματος του Αγίου Αντρέα και συνήθως ονομάζονται εγκάρσια οροσειρά. Στο Πάλμντεϊλ, ένα μέρος του ρήγματος παρατηρείται εύκολα σε ένα δρόμο για τον αυτοκινητόδρομο της Άντιλοπ Βάλεϊ. Το ρήγμα συνεχίζει βορειοδυτικά παράλληλα με το δρόμο στην πόλη Ελίζαμπεθ Λέικ. Καθώς περνά τις πόλεις Γκόρμαν, Τέχον Πας και Φρέζιερ Παρκ, το ρήγμα αρχίζει να καμπυλώνει προς τα βόρεια, σχηματίζοντας τη «μεγάλη καμπύλη». Αυτή η περιοριστική καμπύλη θεωρείται ότι είναι το σημείο όπου το ρήγμα κλείνει στη Νότια Καλιφόρνια, με διάστημα επανάληψης σεισμού περίπου 140-160 ετών. Βορειοδυτικά του Φρέζιερ Παρκ, το ρήγμα διασχίζει την πεδιάδα Καρίζο, μια μακριά δίχως δέντρα πεδιάδα όπου μεγάλο μέρος του ρήγματος είναι σαφώς ορατό.
Το νότιο τμήμα, που εκτείνεται από το Πάρκφιλντ μέχρι τη λίμνη Σάλτον, είναι ικανό για σεισμό μεγέθους 8,1. Στο πλησιέστερο, αυτό το ρήγμα περνάει 55 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λος Άντζελες. Ένας τόσο μεγάλος σεισμός σε αυτό το νότιο τμήμα θα σκοτώσει χιλιάδες ανθρώπους στο Λος Άντζελες, το Σαν Μπερναρντίνο, το Ρίβερσαϊντ και τις γύρω περιοχές, και θα προκαλέσει ζημιές ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τεκτονικά όρια
Η πλάκα του Ειρηνικού, στα δυτικά του ρήγματος, κινείται προς βορειοδυτική κατεύθυνση ενώ η πλάκα της Βόρειας Αμερικής στα ανατολικά κινείται προς τα νοτιοδυτικά, αλλά σχετικά νοτιοανατολικά υπό την επίδραση της τεκτονικής πλακών. Ο ρυθμός ολίσθησης είναι κατά μέσο όρο περίπου 33 με 37 χιλιοστά τον χρόνο σε όλη την Καλιφόρνια.
Η νοτιοδυτική κίνηση της πλάκας της Βόρειας Αμερικής προς τον Ειρηνικό δημιουργεί δυνάμεις συμπίεσης κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του ρήγματος. Το αποτέλεσμα εκφράζεται ως οι παραθαλάσσιες οροσειρές. Η βορειοδυτική κίνηση της πλάκας του Ειρηνικού δημιουργεί επίσης σημαντικές δυνάμεις συμπίεσης οι οποίες είναι ιδιαίτερα έντονες όταν η πλάκα της βόρειας Αμερικής αναγκάζει το ρήγμα να κινηθεί προς τα δυτικά. Αυτό οδήγησε στο σχηματισμό των εγκάρσιων οροσειρών στη νότια Καλιφόρνια και, σε μικρότερο αλλά ακόμη σημαντικό βαθμό, στα βουνά της Σάντα Κρούζ.