cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομόρρυθμη Εταιρεία
Δ.Ο.Υ. έδρας
Το καταστατικό της ομόρρυθμης εταιρίας, μετά την υπογραφή του και πριν δημοσιευθεί στο Πρωτοδικείο, προσκομίζεται στο Επιμελητήριο της έδρας της, όπου εγγράφεται στα βιβλία επωνυμιών η εταιρική επωνυμία, και στην αρμόδια ∆.Ο.Υ για την καταβολή του νόμιμου φόρου.
Ειδικότερα, η εταιρία αυτή υπόκειται σε αναλογικό φόρο, που υπολογίζεται σε 1% επί της πραγματικής αξίας των εταιρικών εισφορών και που καταβάλλεται μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την υποβολή της σχετικής δήλωσης και πάντοτε πριν τη δημοσίευση του καταστατικού στο Πρωτοδικείο. Επίσης, καταβάλλεται 0,50% επί του κεφαλαίου υπέρ ΤΣΝ (Ταμείο Συντάξεως Νομικών).
Πρωτοδικείο έδρας
Δύο αντίγραφα του καταστατικού κατατίθενται στο Πρωτοδικείο έδρας για δημοσίευση. Η δημοσίευση αυτή αποτελεί την πράξη ίδρυσης-σύστασης της Ο.Ε.
Επιμελητήριο
Εντός δύο μηνών από τη σύσταση της εταιρείας πρέπει να εγγραφεί η εταιρεία στο οικείο επιμελητήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εταιρική μορφή Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο Κατηγορία:Εταιρική μορφή (Ελλάδα)
Αναρίτα
Η Αναρίτα είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί. Την περίοδο της Φραγκοκρατίας η Αναρίτα ήταν φέουδο. Το 1468 ο βασιλιάς Ιάκωβος Β΄ δώρησε την Αναρίτα στον ιππότη Jerome Salviati.
Πληθυσμός
Έως το 1958 ο πληθυσμός της Αναρίτας αποτελείτο κυρίως από Ελληνοκύπριους αλλά και μερικές δεκάδες Τουρκοκύπριους. Κατά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι έφυγαν από την Αναρίτα και εγκαταστάθηκαν στα Μανδριά. Στη συνέχεια τα σπίτια τους καταστράφηκαν και δεν μπορούσαν να επιστρέψουν πίσω. Το ΕΒΚΑΦ έφτιαξε μερικά σπίτια για αυτούς στα Μαντριά, όπου παρέμειναν έως τις 30 Αυγούστου 1975, όταν, ως συνέπεια της τουρκικής εισβολής 1974, μεταφέρθηκαν από την UNFICYP στη βόρεια Κύπρο. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στον Καραβά.
Στην Αναρίτα παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της. Στην τελευταία απογραφή πληθυσμού (2011) ο πληθυσμός της Αναρίτας παρουσιάζεται αυξημένος σε σχέση με τις προηγούμενες απογραφές, όντας ο μεγαλύτερος πληθυσμός που καταγράφηκε ποτέ στην κοινότητα.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Τζίπι Λίβνι
μικρογραφία|Η Λίβνι με τον [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα το 2010]] Η Τζίπι Λίβνι (8 Ιουλίου 1958) είναι πολιτικός από το Ισραήλ, υπουργός Εξωτερικών της χώρας και εντολοδόχος πρωθυπουργός της χώρας. Εξελέγη πρόεδρος του κόμματος Καντίμα στις 17 Σεπτεμβρίου του 2008. Έπειτα από την αποτυχία της να συμφωνήσει με διάφορα κόμματα για σχηματισμό νέας κυβέρνησης, προκήρυξε πρόωρες εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2009. Στο μεσοδιάστημα επικεφαλής υπηρεσιακής κυβέρνησης παρέμεινε ο παραιτηθείς πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ. Η Λίβνι ομιλεί αγγλικά και γαλλικά, εκτός από τη μητρική της γλώσσα, που είναι τα εβραϊκά. Το 2004 τιμήθηκε με το βραβείο Abirat Ha-Shilton ("Ποιότητα στη Διοίκηση").
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου του 1958 στο Τελ Αβίβ  και ο πατέρας της γεννήθηκε στην Πολωνία. Ο τελευταίος την περίοδο 1974-1984 θήτευσε ως βουλευτής στην Κνεσέτ με το κόμμα Λικούντ.
Η Λίβνι υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας της και εργάστηκε για τη Μοσάντ σχεδόν επί δύο χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του 1980, για να παραιτηθεί το 1983. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Ναφτάλι Σπίτσερ (με τον οποίο απέκτησε 2 παιδιά) και ολοκλήρωσε τις νομικές σπουδές της. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Μπαρ Ιλάν και εργάστηκε ως δικηγόρος επί δεκαετία. Σήμερα ζει στο Τελ Αβίβ.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η κάθοδός της στην πολιτική έγινε το 1996, οπότε και απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Ωστόσο, διορίστηκε επικεφαλής μιας αρχής κυβερνητικού οργανισμού που επέβλεπε την ιδιωτικοποίηση διαφόρων εταιρειών. Το 1999 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Κνεσέτ με το κόμμα Λικούντ. Τον Ιούλιο του 2001 διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Αριέλ Σαρόν στο αξίωμα της υπουργού αρμόδιας για την περιφερειακή συνεργασία και στη συνέχεια άλλαξε πολλά χαρτοφυλάκια, μεταξύ των οποίων εκείνο της Γεωργίας, της Απορρόφησης Μεταναστών και του Οικισμού και Δημοσίων Έργων. Την 1η Οκτωβρίου του 2005 ανέλαβε επίσημα υπουργός Δικαιοσύνης.
Η νέα κυβέρνηση (31η) ορκίστηκε στις 4 Μαΐου του 2006 και σε αυτήν η Λίβνι ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, διατηρώντας ταυτόχρονα το Υπουργείο Εξωτερικών. Την περίοδο εκείνη δεν ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης, ωστόσο ανέκτησε το χαρτοφυλάκιο την περίοδο από τις 29 Νοεμβρίου του 2006 ως τις 7 Φεβρουαρίου του 2007.
Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2006, η Λίβνι περιγραφόταν ως "η δεύτερη πιο ισχυρή πολιτική μορφή του Ισραήλ". Είναι η δεύτερη γυναίκα στη χώρα της που έγινε υπουργός εξωτερικών, μετά την Γκόλντα Μέιρ. Το 2007 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο με τις 100 προσωπικότητες που επηρεάζουν περισσότερο τις τύχες του κόσμου (Time 100). Το περιοδικό Forbes την κατέταξε 40ή στον κατάλογο με τις 100 ισχυρότερες γυναίκες στον κόσμο το 2006, 39η το 2007, και 52η το 2008.
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Το ανάκτορο των Βερσαλλιών βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι στην πόλη των Βερσαλλιών. Από το 1682 ως το 1789 οι Βερσαλλίες ήταν πρωτεύουσα της Γαλλίας. Σήμερα αποτελεί ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Τζίπι Λίβνι
Πολιτική σταδιοδρομία
Έγινε το πρώτο μέλος του υπουργικού συμβουλίου που διαχώρισε τις τρομοκρατικές ενέργειες από τις αντάρτικες επιθέσεις Παλαιστινίων εναντίον του ισραηλινού στρατού. Τις σχετικές δηλώσεις τις έκανε στην αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή Nightline, που μαγνητοσκοπήθηκε στις 28 Μαρτίου του 2006. Το 2007 συναντήθηκε με τον Παλαιστίνιο πρωθυπουργό Σαλάμ Φαγιάντ, με σκοπό να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης του παλαιστινιακού λαού.
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Ιστορία κατασκευής του παλατίου
Οι Βερσαλλίες ήταν μέχρι το 1660 ένα απλό μικρό παλάτι που χρησίμευε κυρίως ως καταφύγιο κυνηγιού. Μετά το 1660 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ αποφάσισε να επεκτείνει το παλάτι, και όχι να κατεδαφίσει το αρχικό κτίριο, με σκοπό οι Βερσαλλίες να γίνουν βασιλικό ανάκτορο και το πιο λαμπρό παλάτι της Ευρώπης. Οι πρώτες εργασίες διαπλάτυνσης άρχισαν το 1661, ενώ μέχρι το 1685 είχε τελειώσει το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών. Στα τέλη του 18ου αιώνα το ανάκτορο είχε την σημερινή του μορφή. Η συνολική πρόσοψη έχει μήκος 570 μέτρα. Κατά την διάρκεια των εργασιών εργάζονταν ως και πάνω από 20.000 εργάτες στις Βερσαλλίες. Αλλά και όταν τελείωσαν οι εξωτερικές εργασίες, πραγματοποιούνταν συνεχώς εσωτερικές αλλαγές, κυρίως στον 18ο αιώνα, όπως αλλαγές δωματίων και αλλαγές στην διακόσμηση.
Τζίπι Λίβνι
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 2 Μαΐου του 2007 η Λίβνι ζήτησε την παραίτηση του πρωθυπουργού Ολμέρτ εν μέσω της δημοσίευσης του προσωρινού πορίσματος της επιτροπής Βίνογκραντ. Η ίδια προσφέρθηκε να αναλάβει την ηγεσία του Καντίμα αν παραιτούνταν ο Ολμέρτ. Ωστόσο, ο Ολμέρτ δεν παραιτήθηκε και η απόφαση της ίδιας να παραμείνει στην κυβέρνησή του προκάλεσε σχόλια.
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Το ανάκτορο
Το ανάκτορο αποτελείται από τρία μέρη, το κυρίως μέρος όπου έμενε η βασιλική οικογένεια σε σχήμα U, και άλλες δύο πτέρυγες δεξιά και αριστερά του κυρίως κτιρίου όπου έμεναν οι ευγενείς, ο κλήρος και οι υπουργοί. Άλλα 3 παραπλήσια κτίρια χτίστηκαν για να στεγάσουν το προσωπικό, που αποτελούνταν από χιλιάδες υπηρέτες, τα μαγειρεία, τα εκατοντάδες άλογα μαζί με τις άμαξες τους και όλο τον υπόλοιπο απαραίτητο εξοπλισμό.
Το κέντρο των Βερσαλλιών είναι η Αίθουσα των Καθρεφτών (ή και Αίθουσα των Κατόπτρων), μήκους 70 μέτρων και είναι στολισμένη με πανάκριβα κρύσταλλα, κεριά και καθρέφτες, τους πιο ακριβούς της εποχής εκείνης. Επίσης στην οροφή και στους τοίχους δεσπόζουν οι τοιχογραφίες και άλλα διάφορα έργα τέχνης από τους καλύτερους ζωγράφους της Ευρώπης εκείνης της εποχής, με ανεκτίμητη αξία. Παράλληλα, δίπλα στην Αίθουσα των Καθρεφτών βρίσκονται τα βασιλικά διαμερίσματα, με μεγαλύτερο αυτό του βασιλιά, που περιλαμβάνει δεκάδες δωμάτια. Κυρίαρχο στοιχείο σε όλα αυτά τα δωμάτια είναι οι τοιχογραφίες και οι πίνακες ζωγραφικής, εμπνευσμένοι από την ελληνική μυθολογία. Έτσι τα δωμάτια αυτά φέρουν τα ονόματα όπως Δωμάτιο του Ηρακλή, Σαλόνι της Αφροδίτης κτλ. Στο κέντρο της Αίθουσας των Κατόπτρων βρίσκεται η είσοδος για το πολυτελέστατο υπνοδωμάτιο του βασιλιά, με απερίγραπτο πλούτο. Συμβολίζει το κέντρο της δύναμης του απόλυτου μονάρχη, το κέντρο της χώρας υπό τον Λουδοβίκο ΙΔ', που είναι ο θεμελιωτής των Βερσαλλιών. Το 1710 ήταν έτοιμη και η Βασιλική Εκκλησία, ενώ το 1770 και η Βασιλική Όπερα. Συνολικά στο παλάτι υπάρχουν 700 δωμάτια. τιστεί η Βασιλική εκκλησία του ανακτόρου, διάφοροι χώροι χρησίμευαν ως χώροι για εκκλησιαστική λειτουργία. Έχει δύο ορόφους, στον δεύτερο παρευρισκόταν ο βασιλιάς μαζί με την βασιλική οικογένεια ενώ στο ισόγειο οι ευγενείς της βασιλικής αυλής. Οι τοιχογραφίες σε όλη την εκκλησία έχουν ως κύριο θέμα το Άγιο Πνεύμα, τον Θεό και τον Χριστό.
Οι κήποι
thumb|right|300px|Παρτέρι με λουλούδια στον κήπο των Βερσαλλιών Το ανάκτορο των Βερσαλλιών είναι γνωστό και για τους τεράστιους κήπους του μαζί με πολλά συντριβάνια και αγάλματα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης, με συνολική έκταση που φτάνει τα 800 εκτάρια. Η φυτοκάλυψή του είναι έργο του βασιλικού κηπουρού Αντρέ Λε Νοτρ. Στα συντριβάνια και στα αγάλματα είναι αποτυπωμένη η ελληνική μυθολογία, όπως και στο εσωτερικό του ανακτόρου. Ο συνολικός κήπος των Βερσαλλιών απλώνεται σε τρία επίπεδα πίσω από το παλάτι, και είναι η συνέχιση της αρχιτεκτονικής του παλατιού. Όπως και το ανάκτορο, έτσι και οι κήποι έχουν ως σκοπό να τιμήσουν τον βασιλιά και την χώρα του. Τα μεγάλα ποτάμια της Γαλλίας αντιπροσωπεύονται σαν αγάλματα. Μπροστά από το Μεγάλο Κανάλι, ένα τεράστιο κανάλι σε σχήμα σταυρού, βρίσκεται το συντριβάνι του Απόλλωνα, το πιο μεγαλοπρεπές από όλα τα συντριβάνια των Βερσαλλιών. thumb|left|280px|Τμήμα του κήπου των Βερσαλλιών
Τζίπι Λίβνι
Εκλογές 2009
Στις 24 Οκτωβρίου του 2008 το Σας αρνήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση. Η Λίβνι εγκατέλειψε τις προσπάθειές της για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού και η χώρα της οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές. Τα κυριότερα θρησκευτικά κόμματα, όπως το Σας, διαφώνησαν με τη Λίβνι στα θέματα της κοινωνικής πρόνοιας αλλά και του πολιτικού καθεστώτος της Ιερουσαλήμ.Οι εκλογές διενεργήθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου του 2009. Ο Ολμέρτ παρέμεινε πρωθυπουργός μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης. Διαψεύδοντας τις προβλέψεις, το Καντίμα της Λίβνι επικράτησε του δεξιού Λικούντ του πρώην πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με οριακή διαφορά μίας έδρας στην Κνεσέτ. Ειδικότερα, το κόμμα Καντίμα πήρε είκοσι οκτώ έδρες έναντι είκοσι επτά για το Λικούντ. . Αμφότεροι η Λίβνι και ο Νετανιάχου διακήρυξαν την εκλογική τους νίκη. . Η πρόεδρος του Καντίμα ζήτησε από τον αντίπαλό της να συμπράξει με το κόμμα της για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης ενότητας. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί με δηλώσεις τους εξέφρασαν την υποστήριξή τους προς τη Λίβνι συγκεκαλυμμένα. Στις 20 Φεβρουαρίου ο πρόεδρος Σιμόν Πέρες ανακοίνωσε ότι θα αναθέσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον ηγέτη της Δεξιάς, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η Λίβνι κατέστησε σαφές ότι δεν θα λάμβανε μέρος σε μια κυβέρνηση του Νετανιάχου.
Εκλογές 2015
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2015, στις οποίες ηΛίβνι έλαβε μέρος με την Σιωνιστική Ένωση, έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης.
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Οι κήποι
Για την κατασκευή του Μεγάλου Καναλιού πέθαναν χιλιάδες εργάτες, είτε από ατυχήματα είτε από την ελονοσία. Το Μεγάλο Κανάλι από μόνο του είναι 24 εκτάρια μεγάλο. Για την παροχή νερού για τα συνολικά 55 συντριβάνια χρειάζονταν ένα καλό αρδευτικό σύστημα. Η μηχανή του Μαρλί ήταν ένα τεχνολογικό θαύμα για την εποχή, καθώς διοχέτευε τα νερά του ποταμού Σηκουάνα στους κήπους των Βερσαλλιών. Αλλά πάλι τα συντριβάνια δεν γινόταν να έχουν συνεχώς νερό, καθώς οι ποσότητες δεν επαρκούσαν. Στον κήπο βρίσκονταν και δύο άλλα κτίρια, το Μεγάλο Τριανόν και το Μικρό Τριανόν. Αυτοί οι χώροι πρόσφεραν στην βασιλική οικογένεια ξεκούραση και χαλάρωση.
Τζίπι Λίβνι
Κριτική
Κατά την ισραηλινή επίθεση στη Γάζα το 2008-09 η Λίβνι επικρίθηκε έντονα από τον Αμρ Μούσα, επικεφαλής του Αραβικού Συνδέσμου, με αφορμή τις δηλώσεις της ότι "δεν υφίστατο ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα".
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Η ζωή στις Βερσαλλίες
Η ζωή στο πιο πολυτελές βασιλικό ανάκτορο της Ευρώπης ήταν για τους Γάλλους βασιλιάδες μαζί με ολόκληρη την βασιλική οικογένεια και τους υπόλοιπους ευγενείς πολύ άνετη. Ζούσαν μια εξαιρετικά πλούσια, γεμάτη χλιδή και τρομερά σπάταλη ζωή. Διάφοροι κανονισμοί και εθιμοτυπικά κανόνιζαν την ζωή εκεί. Στο πρωινό ξύπνημα του βασιλιά μαζευόταν όλη η βασιλική οικογένεια βοηθώντας τον βασιλιά να ντυθεί και γινόταν κάτι σαν μια μικρή τελετή. Στη συνέχεια ακολουθούσε η πρωινή λειτουργία ενώ προς το μεσημέρι ως και το απόγευμα ο βασιλιάς παρακολουθούσε συμβούλια και ύστερα πήγαινε για περίπατο και κυνήγι στους κήπους των Βερσαλλιών. Το απόγευμα συχνά περιελάμβανε κάποια θεατρική παράσταση (κωμωδία κυρίως), ενώ τα βράδια του χειμώνα ακολουθούσε δεξίωση με πλούσιο μπουφέ στο ανάκτορο των Βερσαλλιών και συγκεκριμένα στο μεγάλο διαμέρισμα του βασιλιά με συνοδεία χορού και μουσικής.
Τζίπι Λίβνι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιβνι Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Ανάκτορο των Βερσαλλιών
Η ζωή στις Βερσαλλίες
Δεν ήταν σπάνιες και οι οργανωμένες γιορτές στις Βερσαλλίες κατά τον γάμο ή την γέννηση ενός μέλους της βασιλικής οικογένειας, ή ακόμη και για κάποια στρατιωτική νίκη. Τότε φαινόταν όλος ο υπερβολικός πλούτος της γαλλικής μοναρχίας, με πολυτελέστατα γεύματα, χορούς, πλούσιο μπουφέ, θεατρικές παραστάσεις, πυροτεχνήματα (αν και σπάνια) και φυσικά μπιλιάρδο και τζόγος. Τα ποσά που ξοδεύονταν για την ψυχαγωγία της βασιλικής οικογένειας και των ευγενών για τον τζόγο ήταν αστρονομικά.
Κόστος
Όλα τα έξοδα για την ανέγερση αυτού του πολυτελούς ανακτόρου έχουν παραμείνει από την εποχή εκείνη. Συνολικά κόστισε 25.725.839 λίβρες, που σημαίνει 10.500 τόννους ασήμι (1 λίβρα είναι 409 γραμμάρια ασημιού). Σε ευρώ είναι περίπου 2,6 δισεκατομμύρια, ένα τεράστιο ποσό. . Αν συνυπολογίσουμε και τα παραπλήσια έξοδα, όπως αυτά για το υπηρετικό προσωπικό, για τις συχνές ανακαινίσεις και όλα τα συναφή, ερχόμαστε στο υψηλό ποσό των 250 δισεκατομμυρίων. Λίγα είναι τα κτίρια σε όλο τον κόσμο που έχουν κοστίσει τόσο ακριβά. thumb|right|280px|Τμήμα της αίθουσας των κατόπτρων
Μετά την Γαλλική Επανάσταση
Στην Γαλλική Επανάσταση το βασιλικό καθεστώς ανατράπηκε, οπότε οι Βερσαλλίες έπαψαν να είναι βασιλική κατοικία και πρωτεύουσα της Γαλλίας. Αφού είχε τελειώσει η Γαλλική Επανάσταση, το παλάτι μόλις και μετά βίας συντηρούνταν. Αντίθετα κάτω από τον Λουδοβίκο-Φίλιππο ολόκληρο το ανάκτορο ανακαινίσθηκε και δημιουργήθηκε το Μουσείο Γαλλικής Ιστορίας σε μια πτέρυγα των Βερσαλλιών. Το 1871 ανακηρύχτηκε στις Βερσαλλίες η Δεύτερη Γερμανική Αυτοκρατορία, ενώ το 1919 υπογράφηκε η συνθήκη με την οποία τελείωσε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία Βερσαλλιες Βερσαλλιες
Μακκαβαίοι
Οι Μακκαβαίοι ήταν μια ιουδαϊκή παράταξη (2ος αι. π.Χ.). Ο πρώτος αρχηγός των Μακκαβαίων, ο Ματταθίας, είχε επαναστατήσει κατά των Σελευκιδών της Συρίας και συγκεκριμένα κατά του Αντίοχου Δ' Επιφανούς (167 π.Χ.). .
Μετά το θάνατο του Ματταθία, τον αγώνα ανάλαβε ο γιος του, Ιούδας Μακκαβαίος, από τον οποίο πήρε και το όνομά του το κίνημα αυτό, που κατάφερε να καταλάβει την Ιερουσαλήμ και να αποκαταστήσει την μονοθεϊστική λατρεία   (χειμώνας 164/3 π.Χ.).
Η Ιουδαία μεταξύ Πτολεμαίων και Σελευκιδών
Ύστερα από την διάσπαση του κράτους του Μεγάλου Αλεξάνδρου η Ιουδαία περιήλθε σταδιακά κατά την διάρκεια του 3ου π.Χ. αιώνα υπό την κυριαρχία της δυναστείας των Πτολεμαίων. Η κυριαρχία των Πτολεμαίων διατηρήθηκε αμείωτη έως την εποχή της εξασθένισης του βασιλείου τους κατά το τέλος του ίδιου αιώνα. Η ανατροπή που έφερε στο πολιτικό σύστημα ισχύος των ελληνιστικών βασιλείων η δραστηριότητα του Σελευκίδη βασιλιά Αντίοχου Γ' και του Αντιγονίδη βασιλιά Φίλιππου Ε', έφεραν την Ιουδαία (μαζί με την υπόλοιπη Συρία) υπο την κυριαρχία των Σελευκιδών (198 π.Χ.).
Προς την επανάσταση των Μακκαβαίων
Η άνοδος του Αντίοχου Γ' έφερε σε σύγκρουση το βασίλειο του με την νεα υπερδύναμη της Μεσογείου την Ρώμη που κυριαρχούσε στον ελλαδικό χώρο ύστερα από την μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.). Ο πόλεμος με τους Ρωμαίους υπήρξε καταστροφικός για το βασίλειο των Σελευκιδών τόσο εδαφικά οσο και οικονομικά, εδαφικά έχασε όσα εδάφη κατείχε δυτικά του όρους Ταύρος, οικονομικά υποχρεώθηκε να καταβάλλει μια υπέρογκη πολεμική αποζημίωση.
Οι καταθλιπτικές οικονομικές συνθήκες που κυριάρχησαν στο σελευκιδικό βασίλειο κατά την εποχή των διαδόχων του Αντίοχου Γ', Σέλευκου Δ' και Αντίοχου Δ', η διάσπαση της ιουδαϊκής κοινωνίας σε παρατάξεις (νεωτεριστές και παραδοσιακοί) που δημιουργήθηκε με την επιβολή της πολιτικής των νέων επικυρίαρχων στην περιοχή και η ρωμαϊκή καχυποψία που οδήγησε στην ταπείνωση τον Αντιοχο Δ' στην Αλεξάνδρεια(Ελεύσινα προάστιο Αλεξάνδρειας, αρχές Ιουλίου του 168 π.Χ.) έφεραν το ξέσπασμα της σύγκρουσης που ξεκίνησε το 168 π.Χ. με την επιδρομή του πρώην αρχιερέα Ιάσονα και των οπαδών του στην Ιερουσαλήμ, συνεχίστηκε με την είσοδο του Αντίοχου Δ' στην πόλη τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους που συνοδεύτηκε από διωγμούς, βιαιότητες και σύληση του Ναού και ολοκληρώθηκε με την επανάσταση του ιερέα Ματταθία και των οπαδών του  που εκδηλώθηκε όταν ο Σελευκίδης βασιλιάς,  τον χειμώνα του 167 π.Χ. έθεσε την ιουδαϊκή   θρησκεία εκτός νόμου.
Η επανάσταση
Ο διάδοχος του Ματταθία Ιούδας ακολουθώντας μια τακτική αιφνιδιαστικών επιθέσεων (σε αρκετές περιπτώσεις νυκτερινών) κατόρθωσε να νικήσει αρκετές φορές τις σελευκιδικές στρατιωτικές δυνάμεις που κινήθηκαν εναντίον του και να καταλάβει λίγο μετά τον θάνατο του Αντίοχου Δ' στις ανατολικές επαρχίες του σελευκιδικού κράτους την Ιερουσαλήμ (εκτός του οχυρού της Άκρας). Ο εξαγνισμός του Ναού που ακολούθησε συνοδεύτηκε από την καθιέρωση μιας νέας γιορτής (γιορτή των Εγκαινίων). Η γιορτή αυτή έγινε ιδιαίτερα αγαπητή με το πέρασμα του χρόνου καθώς επισημαίνει την αξία του αγώνα για τη διατήρηση της πίστης και των παραδόσεων ενάντια σε δυνάστες και είναι γνωστή ως η εορτή του Χανουκά.
Ο επίτροπος του ανήλικου γιου του Αντίοχου Δ΄ Λυσίας ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να επιβληθεί και καθώς ο ίδιος αντιμετώπιζε εσωτερικά προβλήματα, αποκατέστησε την ιουδαϊκή θρησκεία και διόρισε ένα νέο αρχιερέα από την παράταξη των ελληνιζόντων Ιουδαίων. Οι ενέργειες αυτές αποκατέστησαν την ειρήνη μεταξύ των δυο παρατάξεων αλλά μόνο προσωρινά. Η αναζωπύρωση της εμφύλιας διαμάχης οδήγησε σε νέα επέμβαση των Σελευκιδών. Ο νέος και δραστήριος Σελευκίδης βασιλιάς Δημήτριος κατάφερε τελικά να επιβληθεί ύστερα από τον θάνατο του Ιούδα σε μάχη (160 π.Χ.).
Οι διάδοχοι του Ιούδα και των Μακκαβαίων
Ύστερα από τον θάνατο του Ιούδα την ηγεσία της παράταξης των Μακκαβαίων ανέλαβε ο αδελφός του Ιωνάθαν. Η παρακμή του Σελευκιδικού βασιλείου, οι συνεχείς δυναστικές έριδες και οι εμφύλιοι πόλεμοι, η ρωμαϊκή παρουσία και οι συνεχείς εδαφικές απώλειες δεν επέτρεψαν στους βασιλείς της δυναστείας να εκμεταλλευτούν τα αποτελέσματα της νίκης τους. Σε αυτό συνέβαλε και η δραστηριότητα του Ιωνάθαν, ο οποίος διέθετε διπλωματικές ικανότητες και κατάφερε να αναμιχθεί με επιτυχία τόσο ο ίδιος οσο και ο αδελφός του Σίμων στα εσωτερικά του σελευκιδικού κράτους.
Ο Ιωνάθαν δολοφονήθηκε άδοξα από τον στρατηγό και μελλοντικό βασιλιά Διόδοτο. Ο αδελφός του Σίμων αποδείχθηκε άξιος διάδοχος του καθώς πέτυχε την απομάκρυνση της σελευκιδικής φρουράς από το οχυρό της Άκρας στην Ιερουσαλήμ.Έτσι η ιουδαϊκή ανεξαρτησία γίνονταν πλέον πραγματικότητα(143/2 π.Χ.). Επιπλέον μερικά χρόνια αργότερα εκλέχθηκε επίσημα αρχιερέας από μια συνέλευση του ιουδαϊκού λαού (140 π.Χ.). Ο Σίμων ο οποίος αναμείχθηκε και αυτός στα εσωτερικά των Σελευκιδών βρήκε άδοξο τέλος όταν το 134 π.Χ. δολοφονήθηκε με δόλο από έναν διεκδικητή της εξουσίας του με την παρότρυνση ίσως  του Σελευκίδη βασιλιά Αντίοχου Ζ'. Ο γιος του όμως Ιωάννης Υρκανός κατάφερε να διατηρήσει την εξουσία  και να επεκτείνει τα όρια του κράτους του.
Το ίδιο κατάφεραν και οι διάδοχοι του Αριστόβουλος και Αλέξανδρος Ιανναίος οι οποίοι έλαβαν και το βασιλικό αξίωμα. Η βασίλισσα Σαλώμη Αλεξάνδρα που τους διαδέχθηκε κατάφερε να διατηρήσει την σταθερότητα στο βασίλειο. Η διένεξη όμως των γιων της Αριστόβουλου και Υρκανού και η άφιξη των Ρωμαίων στην γειτονική Συρία θα οδηγήσουν στην κατάλυση του βασιλείου από τον Γνάιο Πομπήιο(63 π.Χ.). Ο τελευταίος Ασμοναίος βασιλιάς Αντίγονος Ματταθίας που διέθετε την υποστήριξη των Πάρθων δεν θα καταφέρει να επιβληθεί του αντιπάλου του Ηρώδη που διέθετε την υποστήριξη των Ρωμαίων και το 37 π.Χ. θα χάσει τη βασιλεία και τη ζωή του.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Μαρία Στασινοπούλου
Η Μαρία Στασινοπούλου είναι ελληνίδα φιλόλογος και κριτικός λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1945. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (1969-1999). Συνεργάστηκε με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και το Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη στην παραγωγή και εφαρμογή ηλεκτρονικών μέσων διδασκαλίας. Από τη συνεργασία αυτή κυκλοφόρησαν ως βοηθήματα για τους διδάσκοντες τα βιβλία της: Αρχαία Ελληνική Ιστορία: Τι είναι Τέχνη; (1995), Πού κρύβεται η Περσεφόνη; (1995) και Βυζαντινή Ιστορία: Εν Βενετία 1453… (1995), Ιουστινιανός, Μια Ιστορία σαν ψηφιδωτό (1996), Κωνσταντινούπολη, Η ίδρυση μιας παγκόσμιας πρωτεύουσας (1996). Πήρε μέρος σε ομάδα υπό τον καθηγητή Φάνη Κακριδή για την πειραματική εφαρμογή και διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών στη Μέση Εκπαίδευση. Συμμετείχε σε ραδιοφωνικές εκπομπές με θέματα για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
thumb|112 (αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης) thumb|Χειριστής ανταποκρίνεται σε κλήση έκτακτης ανάγκης Ο Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112» είναι ένας τηλεφωνικός αριθμός έκτακτης ανάγκης που χρησιμοποιείται για άμεση επικοινωνία επί 24ώρου βάσεως με τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αστυνομία, ΕΚΑΒ, πυροσβεστική). Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1991 και από το 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεώνει τα κράτη-μέλη της να παρέχουν κλήση του «112» από σταθερό ή κινητό τηλέφωνο και από τηλεφωνικό θάλαμο χωρίς τηλεφωνική χρέωση. Οι Ευρωπαίοι πολίτες από οποιοδήποτε χώρα της ευρύτερης Ευρώπης καλούν τον πανευρωπαϊκό αριθμό «112» προκειμένου να εξυπηρετηθούν από τις αρμόδιες τοπικές αρχές για να ζητήσουν βοήθεια. Για τα GSM δίκτυα κινητής τηλεφωνίας ο αριθμός «112» είναι κοινός σε όλες τις χώρες της υφηλίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών ανακήρυξαν την 11η Φεβρουαρίου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα του 112», καθώς ο αριθμός 112 σχηματίζεται από τη συγκεκριμένη ημερομηνία (11/2).
Λειτουργία
Στην Ελλάδα, από τις αρχές του 2019 ξεκίνησαν οι δοκιμαστικές λειτουργίες του, ενώ από τον Ιανουάριο του 2020 κατέστησαν δυνατές και τέθηκαν σε πλήρη λειτουργία οι παρακάτω δυνατότητες του 112, μεταξύ άλλων.
Μαρία Στασινοπούλου
Ξένες γλώσσες: αγγλικά και ρουμάνικα.
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
Εισερχόμενο σκέλος
Το εισερχόμενο σκέλος αφορά τις κλήσεις των πολιτών προς τον αριθμό 112 σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης και περιλαμβάνει τις παρακάτω δυνατότητες:
Μαρία Στασινοπούλου
Εργογραφία
Χρονολόγιο-Εργοβιογραφία Γιώργου Σεφέρη (Μεταίχμιο 2000)
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
Εισερχόμενο σκέλος
• Κλήση χωρίς χρέωση, επί 24 ώρες τη μέρα και 7 ημέρες την εβδομάδα, από σταθερό ή κινητό τηλέφωνο, ακόμη και χωρίς κάρτα SIM, καθώς και από δημόσιους τηλεφωνικούς θαλάμους χωρίς τηλεκάρτα. Επιπλέον, υπάρχει η δυνατότητα ειδοποίησης των υπηρεσιών εκτάκτου ανάγκης και με αποστολή μηνυμάτων SMS και MMS, αλλά και με email και fax.
Μαρία Στασινοπούλου
Εργογραφία
''Πίσω από τις γραμμές. Σελίδες κριτικής'' (University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2005)
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
Εισερχόμενο σκέλος
• Λειτουργία του αριθμού εντός της εμβέλειας οποιουδήποτε δικτύου κινητής τηλεφωνίας, ενώ αν η περιοχή του συμβάντος δεν καλύπτεται από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας του καλούντος, η κλήση προς το 112 πραγματοποιείται μέσω άλλων δικτύων.
Μαρία Στασινοπούλου
Εργογραφία
Κυρία, με θυμάστε; Αφηγήματα (Κίχλη 2010)
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
Εισερχόμενο σκέλος
• Απάντηση από ειδικά εκπαιδευμένους χειριστές στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά.
Μαρία Στασινοπούλου
Εργογραφία
Χαμηλή βλάστηση, θάμνοι, πόες και μπονσάι (Κίχλη 2018)
''Ο βίος και το έργο του Κ.Π. Καβάφη,'' συνεργασία Δημήτρη Δασκαλόπουλου, (Μεταίχμιο 2002, νέα συμπληρωμένη έκδοση 2013)
Κ.Π. Καβάφης, ''Ποιήματα. Επιλογή,'' συνεργασία Δημήτρη Δασκαλόπουλου, (Μεταίχμιο 2003)
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης «112»
Εξερχόμενο σκέλος
Το εξερχόμενο σκέλος αφορά την προειδοποίηση των πολιτών από την υπηρεσία σε περιπτώσεις ποικίλης φύσης καταστροφών, με την αποστολή μηνυμάτων σε καθορισμένες γεωγραφικές περιοχές μέσω διαφόρων τεχνολογιών και καναλιών επικοινωνίας. Συγκεκριμένα, έγινε πλέον δυνατή η αποστολή μηνυμάτων εκπομπής κυψέλης (Cell Broadcast – CB), δηλαδή γραπτών προειδοποιητικών μηνυμάτων στα ελληνικά και τα αγγλικά που συνοδεύονται από χαρακτηριστικό ήχο συναγερμού, στα έξυπνα κινητά τηλέφωνα (smartphones) των πολιτών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Επιπλέον, είναι εφικτή η ειδοποίηση μέσω γραπτών μηνυμάτων SMS, email ή φωνητικών συναγερμών με τηλεφωνική κλήση σε κινητό ή σταθερό τηλέφωνο, μέσω εγγραφής των πολιτών στη βάση δεδομένων της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.
Μαρία Στασινοπούλου
Εργογραφία
Έχει επιμεληθεί την έκδοση του τρίτομου Κοινού Λόγου της Έλλης Παπαδημητρίου (Ερμής 2003) και του δεύτερου τόμου της Αλληλογραφίας Μαρώς-Γιώργου Σεφέρη (Ίκαρος 2005).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Λάδι
Το λάδι ή έλαιο είναι υγρό στις συνήθεις θερμοκρασίες περιβάλλοντος, το οποίο παράγεται είτε από ορυκτούς υδρογονάνθρακες είτε από φυτά ή από ζώα, είτε συνθετικά όπως από σιλικόνη. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν αναμιγνύεται με το νερό, συνήθως εύφλεκτο, και στην αφή δίνει την αίσθηση του «λιπαρού».
Συστατικά
Υπάρχουν ορυκτά έλαια που παράγονται από πετρέλαιο. Αυτά αποτελούν μίγματα από υγρούς υδρογονάνθρακες. Τα φυτικά και ζωικά έλαια είναι οργανικές ενώσεις με κύριο συστατικό τα λιπαρά οξέα και τη γλυκερόλη, αλλά στην ακατέργαστη μορφή τους περιέχουν και άλλες λιπαρές ουσίες. Στις θερμοκρασίες δωματίου είναι υγρά σε αντίθεση με τα λίπη που είναι στερεά. Η διαφορά οφείλεται στο ότι τα λάδια (έλαια) έχουν μεγαλύτερο ποσοστό ακόρεστων λιπαρών οξέων από τα λίπη. Τα λάδια σιλικόνης παράγονται συνθετικά και είναι πολυμερή του πυριτίου.
Αναλόγως με την προέλευση η τις ιδιότητές του, το λάδι παίρνει και το όνομά του. Υπάρχει ορυκτέλαιο, συνθετικό λάδι, ελαιόλαδο, σπορέλαιο (και ειδικότερα ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, σογιέλαιο, βαμβακέλαιο κλπ), μουρουνέλαιο, ιχθυέλαια, αρωματικά έλαια, αιθέρια έλαια, μηχανέλαια κτλ.
Χρήσεις
Τα φυτικά και ζωικά λάδια συνήθως είναι βρώσιμα ή μπορεί να γίνουν βρώσιμα μετά από επεξεργασία. Χρησιμοποιούνται αυτούσια ή σαν συστατικά στην παρασκευή άλλων τροφιμων. Επίσης στη φαρμακευτική και την παρασκευή καλλυντικών. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν και για φωτισμό ή θέρμανση αλλά αυτή η χρήση πλέον σπανίζει στις αναπτυγμένες χώρες. Τα ορυκτά λάδια χρησιμοποιούνται κυρίως ως καύσιμα και λιπαντικά. Επίσης σαν πρώτη ύλη στην πετροχημική βιομηχανία για παραγωγή άλλων υλικών όπως πλαστικών κλπ. Καθαρές μορφές ορυκτελαίων χρησιμοποιούνται για φάρμακα και καλλυντικά.
Πώς παράγεται
Ο καρπός συλλέγεται από τον Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο, δηλαδή έξι με οκτώ μήνες μετά την εμφάνιση της ανθοφορίας του δένδρου. Για την παραγωγή της καλύτερης ποιότητας λαδιού, ο καρπός πρέπει να συλλέγεται όταν αλλάζει το χρώμα του, τότε δηλαδή που υπάρχει η μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λάδι και η καλύτερη γεύση. Μολονότι έχουν κάνει την εμφάνισή τους μηχανές, η συλλογή του ελαιόκαρπου γίνεται στις περισσότερες χώρες με τον παραδοσιακό τρόπο: με τα χέρια. Οι εργάτες τινάζουν τα κλαδιά με ραβδιά, αφού απλώσουν πανιά ή δίχτυα για τη συλλογή του καρπού, και συγκεντρώνουν τον καρπό σε τσουβάλια. Σε κάποιες περιοχές, δεν κάνουν ούτε αυτό, αλλά περιμένουν τον καρπό να ωριμάσει και να πέσει μόνος του από το δένδρο (π.χ., στην Κέρκυρα). Βέβαια, το λάδι αυτό δεν είναι άριστης ποιότητας. Όταν μαζευτεί ο καρπός, πρέπει να μεταφερθεί στο ελαιοτριβείο όσο γίνεται πιο γρήγορα (μετά από 1-2 μέρες). Αυτό συμβαίνει γιατί, αν αφεθεί ο καρπός, οι ελιές αρχίζουν να αλλοιώνονται (επέρχεται ζύμωση).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Υλικά
Μπόμπι Χίναν
Ο Ρέιμοντ Λούις "Ρέι" Χίναν (Raymond Louis Heenan, 1 Νοεμβρίου 1944 - 17 Σεπτεμβρίου 2017), γνωστός ως Μπόμπι Χίναν, ήταν Αμερικανός πρώην μάνατζερ παλαιστών και σχολιαστής.
Καριέρα
Ο "Εγκέφαλος" Μπόμπι Χίναν πέρασε από τα American Wrestling Association, World Wrestling Federation και World Championship Wrestling. Ήταν γνωστός για τη ικανότητα του να γίνεται μισητός στο κοινό και για τη κόντρα του με τον Γκορίλα Μονσούν. Μετά από χρόνια, το WWE τον χαρακτήρισε ως έναν από τους πιο αγαπητούς θρύλους του αθλήματος. Το 2004, ο Μπόμπι Χίναν εντάχθηκε στο τιμητικό WWE Hall of Fame.
Μάνατζερ
Ο Χίναν δούλεψε ως μάνατζερ πολλών παλαιστών, με επιφανέστερους τους: Αντρέ τον Γίγαντα, Μπιγκ Τζον Σταντ, Ρικ Ρουντ, Χάρλεϊ Ρέις, "Μίστερ Πέρφεκτ" Κερτ Χένιγκ, Τεντ Ντιμπιάσι, Ρικ Φλερ, Νικολάι Βολκόφ, Λεξ Λούγκερ και Σι Εμ Πανκ.
Πηγές
http://ecwfrenchtribute.free.fr/HTLM/Photos/Photos_B/Bobby_Heenan.htm
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Αιτιολογική πρόταση
Στα αρχαία ελληνικά
Εισάγεται με τους συνδέσμους ότι (μετά από ρήματα ψυχικού πάθους - εκφράζει πραγματική αιτιολογία), ως (όταν το περιεχόμενο είναι με υποκειμενική αιτιολογία όπως και στην ειδική πρόταση), διότι, ούνεκα, οθούνεκα (ο ούνεκα μπορεί να έχει και χρονική σημασία), ότε, οπότε, ει, επεί και επειδή.
Είναι επιρρηματικοί προσδιορισμοί της αιτίας.
Εκφέρονται με διάφορους τρόπους:
Μετά από ρήματα ή εκφράσεις ψυχικού πάθους μπορεί να υπάρξει πρόταση που να εισάγεται με το ει, αν η αιτιολογία της είναι αμφιλεγόμενη ή υποκειμενική (όπως το ως). Συχνά μπορεί να λειτουργήσει ως υποκείμενο απρόσωπων εκφράσεων (π.χ. θαυμαστόν, άτοπον, αισχρόν, δεινόν εστίν).
Οι σύνδεσμοι επεί, διότι και ως μπορεί να εισάγουν και κύρια πρόταση, αν είναι η πρώτη πρόταση περιόδου ή ημιπεριόδου και δεν έπεται άλλη πρόταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συντακτικό
Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ
Ο Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ (Κurt Georg Kiesinger, 6 Απριλίου 1904 - 9 Μαρτίου 1988) ήταν Γερμανός πολιτικός της συντηρητικής παράταξης και καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας από την 1 Δεκεμβρίου 1966 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1969.
Τα πρώτα χρόνια
Σπούδασε νομική στο Βερολίνο και έγινε μέλος του Ναζιστικού κόμματος το 1933, λίγους μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Το 1940 κλήθηκε υπό τα όπλα, κάτι που κατάφερε να αποφύγει εξασφαλίζοντας μια θέση στο Υπουργείο Προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκέμπελς. Αναρριχήθηκε γρήγορα στην εργασία του και έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του τμήματός του και του Γκέμπελς. Μετά τον Πόλεμο συνελήφθη και εγκλείστηκε στο στρατόπεδο του Λούντβιγκσμπουργκ, απ' όπου απελευθερώθηκε μετά 18 μήνες, ως εμπλεκόμενος σε υπόθεση εσφαλμένης ταυτότητας.
Κατά τη διάρκεια της εποχής των διαμαχών, το 1966, το περιοδικό Der Spiegel ανέσυρε από την αφάνεια ένα μνημόνιο με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 1944 (έξι μήνες πριν λήξει ο Πόλεμος) όπου ένας συνάδελφός του είχε "καρφώσει" τον Κίζινγκερ στον αρχηγό της SS Χάινριχ Χίμλερ ότι έκανε προπαγάνδα υπέρ της ηττοπάθειας στη Γερμανία και ότι παρεμπόδιζε τις αντισημιτικές δράσεις τόσο στο τμήμα του όσο και σε μερικά άλλα.
Ως καγκελάριος
Έγινε καγκελάριος μετά την παραίτηση του Έρχαρντ από την ηγεσία της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωση (CDU) και ηγήθηκε ενός ευρέος συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) "όταν μια ξαφνική οικονομική ύφεση προκάλεσε κρίση στην κυβέρνηση συνασπισμού χριστιανοδημοκρατών και φιλελευθέρων με καγκελάριο τον Έρχαρντ. Οι φιλελεύθεροι υπουργοί εγκατέλειψαν την κυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου και ένα μήνα αργότερα παραιτήθηκε και ο καγκελάριος. Την 1η Δεκεμβρίου η Μπούντεσταγκ εξέλεξε διάδοχό του τον μέχρι τότε πρωθυπουργό της Βάδης Βυρτεμβέργης Κουρτ Γκέοργκ Κίζινγκερ και την ίδια ημέρα σχηματίστηκε νέο κυβερνητικό σχήμα αποτελούμενο από την CDU και το SPD, με τον Βίλι Μπραντ αναπληρωτή του και υπουργό Εξωτερικών.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας
Πασκάλ Ρακοτομάβο
Ο Πασκάλ Ρακοτομάβο (Pascal Joseph Rakotomavo, 1 Απριλίου 1934 - 14 Δεκεμβρίου 2010) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διετέλεσε πρωθυπουργός του νησιού από το 1997 ως το 1998.
Πολιτική καριέρα
Από το 1982 ως το 1989 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια (1989-93) ειδικός σύμβουλος του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα.
Πρωθυπουργός
Μετά την ορκωμοσία του Ρατσιράκα στην προεδρία της χώρας, στις 9 Φεβρουαρίου του 1997, ο πρόεδρος διόρισε το Ρακοτομάβο στο αξίωμα του πρωθυπουργού, στις 21 Φεβρουαρίου του 1997. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη.
Ο Ρακοτομάβο παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι τις 23 Ιουλίου του 1998. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ταντελί Αντριαναρίβο.
Μετά την πρωθυπουργία
Τον Ιούνιο του 2001 ανέλαβε Κυβερνήτης της επαρχίας Ανταναναρίβο. Διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του Ρατσιράκα για τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2001. Ωστόσο, στην πολιτική κρίση που ακολούθησε μεταξύ του Ρατσιράκα και του αντιπάλου του, Μαρκ Ραβαλομανάνα τήρησε ουδέτερη στάση. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2002 ο Ρατσιράκα διόρισε το Στρατηγό Λεόν-Κλοντ Ραβελοαριζόν (Léon-Claude Raveloarison) ως στρατιωτικό κυβερνήτη της επαρχίας Ανταναναρίβο, υπό στρατιωτικό νόμο. Ο Ρακοτομάβο ήταν ο μοναδικός από τους 6 επαρχιακούς κυβερνήτες που αρνήθηκε να υπογράψει τη διακήρυξη που όριζε την Τοαμασίνα, προπύργιο του Ρατσιράκα και των οπαδών του, ως προσωρινή πρωτεύουσα. Στη διένεξη επικράτησε τελικά ο Ραβαλομανάνα, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος και πέτυχε την επικράτησή του. Σε αντίθεση με τους άλλους κυβερνήτες επαρχιών, ο Ρακοτομάβο δε διώχθηκε ποινικά από τη νέα κυβέρνηση
Παραπομπές
Ρακοτομαβο
Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων
Η Σύμβαση της Βέρνης είναι ένα δεσμευτικό διεθνές νομικό μέσο στον τομέα της διατήρησης της φύσης. Με το διεθνές νομικό αυτό μέσο καλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος της φυσικής κληρονομιάς της ευρωπαϊκής ηπείρου αλλά και ορισμένων κρατών της Αφρικής.
Υπογράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1979 και τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του 1982. Στην Ελλάδα έχει υιοθετηθεί από το Π.Δ. 1335/83. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεώνονται να προστατεύουν τους πληθυσμούς της άγριας χλωρίδας και πανίδας και να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στα ευάλωτα είδη και σε όσα κινδυνεύουν με εξαφάνιση.
Ραντεβού στον αέρα
Ο τίτλος Ραντεβού στον αέρα μπορεί να αναφέρεται:
655
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 655 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μανταλάκι
thumb|220px|Ξύλινο μανταλάκι
Το μανταλάκι είναι οικιακό σκεύος, το οποίο χρησιμοποιείται για το άπλωμα των ρούχων. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αποτελούνται από 2 όμοιες, οδοντωτές και καλουπωτές ράβδους από ξύλο ή από πλαστικό, οι οποίες ενώνονται μεταξύ τους μέσω ελατηρίου.
Οι ράβδοι αυτοί δημιουργούν μια τανάλια, στο άνοιγμα της οποίας τοποθετείται το ρούχο και μαζί όλο το σύστημα τοποθετείται στο σχοινί του απλώματος ή την απλώστρα.
Παράλληλα με αυτό το τύπο, υπάρχει και ο παλιός, αλλά κλασικός τρόπος με την χρήση κάποιου συμπαγούς αντικειμένου, το οποίο έχει πεταλωτή διάταξη και εφάπτεται με το ρούχο και το σχοινί του απλώματος. Ο τρόπος αυτός όμως δεν ενδείκνυται για περιοχές που υπάρχουν ισχυροί άνεμοι, μια και δεν υπάρχει δύναμη αντίστασης και έτσι μπορεί εύκολα ο άνεμος να πάρει το ρούχο.
Κατηγορία:Εργαλεία Κατηγορία:Οικιακά σκεύη
Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος
Ο Γιώργος Χαραλαμπόπουλος είναι Έλληνας παγκόσμιος πρωταθλητής χειροπάλης και πολιτισμιολόγος. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 1975 με καταγωγή από τη Σελιάνα Αχαΐας. Ξεκίνησε την πορεία του στον αθλητισμό σε ηλικία οκτώ ετών στο άθλημα της ελληνορωμαικής πάλης, στη συνέχεια μεταπήδησε στο άθλημα της άρσης βαρών γιατί γονείς και προπονητές έβλεπαν μια ασυνήθιστη πηγαία δύναμη. Στα δεκαπέντε του έτη εντάχθηκε στην εθνική ομάδα άρσης βαρών όπου και κατετάγη στα ταλέντα της ομάδας ενώ στα δεκαεπτά του "έσπασε" το πανελλήνιο ρεκόρ παίδων. Το 1995 αποφάσισε να συμμετάσχει σε αγώνες σωματικής διάπλασης (BodyBuilding) στη Λαμία στο κύπελλο Π.Ε.Σ.Δ. και κέρδισε την πρώτη θέση στη κατηγορία ανδρών +95kg.
Armwrestling - Χειροπάλη
Πρωταθλήματα και Τουρνουά Ελλάδος
1997 έως 2002
• 2 Ερασιτεχνικά τουρνουά στον Μαραθώνα Ατιικής
• 2 Χρυσά μετάλλια αριστερό χέρι
• 2 Χρυσά μετάλλια δεξί χέρι
Ερασιτεχνικό Τουρνουά «ΙΑΠΕΤΟΥ ΦΛΟΓΑΣ» 2002
• 1 Χρυσό μετάλλιο αριστερό χέρι
• 1 Χρυσό μετάλλιο δεξί χέρι
'''Πρωτάθλημα «MASTERS OPEN» 2003 Αγ. Δημήτριος Αττικής'''
• 2 Χρυσά μετάλλια στην ανοιχτή κατηγορία (OPEN)
Διασυλλογικοί αγώνες BRADEFER στην Καλαμάτα 2004
Τουρνουά «Ολυμπιακή ΦΛΟΓΑ Αμαρουσίου» 2004
Ερασιτεχνικό Τουρνουά Καλλιθέας 2004
Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Κορίνθου 2006
Τουρνουά Χειροπάλης Γήπεδο ΑΤΛΑΣ 2007
Πανελλήνιο κύπελλο χειροπάλης 2012
Πανελληνιο πρωτάθλημα χειροπάλης 2013
Πανελλήνιο κύπελλο χειροπάλης 2013
Πανελληνιο πρωτάθλημα χειροπάλης 2014
Πανελλήνιο κύπελλο χειροπάλης 2014
Πανελληνιο πρωτάθλημα χειροπάλης 2015
Πανελληνιο κύπελλο χειροπάλης 2015
• 1 Ασημένιο μετάλλιο στην ανοιχτή κατηγορία (OPEN Αριστερό)
• 1 Αργυρό μετάλλιο στην ανοιχτή κατηγορία (OPEN Δεξί)
Πανελληνιο πρωτάθλημα χειροπάλης 2016
Πανελληνιο κύπελλο χειροπάλης 2016
• 1 Χάλκινο μετάλλιο στην ανοιχτή κατηγορία (OPEN Αριστερό)
• 1 Χρυσό μετάλλιο στην ανοιχτή κατηγορία (OPEN Δεξί)
Πανελληνιο πρωτάθλημα χειροπάλης 2019
Πρωταθλήματα και τουρνουά εξωτερικού
URKUDE “OVER THE TOP” Mannheim 23 September 2006
European Armwrestling Championship, Sharpsburg Norway 26-29 June 2008
• 5η θέση αριστερό χέρι
• 1η θέση δεξί χέρι
European Armwrestling Championship, Sophia Bulgaria 1-6 June 2009
• 7η θέση δεξί χέρι
'''XIII. “GOLEMA RUKA” CZ Republic Brno 6 February 2010'''
• 4η θέση αριστερό χέρι
“GLADIATOR’S NIGHT” Monthey, Switzerland 20 -5-2010
• 3η θέση αριστερό χέρι
656
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 656 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος
Πρωταθλήματα και τουρνουά εξωτερικού
World Armwrestling Championship, Sao Paolo Brazil, Sao Vicente 10-18 September 2012
656
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος
Πρωταθλήματα και τουρνουά εξωτερικού
XXV EUROPEAN ARMWRESTLING CHAMPIONSHIP, 30.05.2015 – 07.06.2015 SOFIA – BULGARIA
• 3η θέση δεξί χέρι
WORLD ARMWRESTLING CHAMPIONSHIP, 26.09.15 - 04.10.15 KUALA LUMPUR, MALAYSIA
• 1η θέση αριστερό χέρι
• 5η θέση δεξί χέρι
european armwrestling championships 2016, 21.05.16 – 29.05.16 BUCHAREST, ROMANIA
• 2η θέση δεξί χέρι
'''World Armwrestling championships 2017, BUDAPEST, HUNGARY.
Εuropean armwrestling championships 2018, 26.05.18 – 03.06.18 SOFIA, BULGARIA
"Boyka: Athens Warrior Spirit 2018 AWARDS"
"DIAMOND- World Armwrestling Pioneer Award" "GOLD- World Armwrestling Legend Award"
Επιστολές του Παύλου
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|«Ο [[Απόστολος Παύλος|Άγιος Παύλος συγγράφει τις Επιστολές του», Valentin de Boulogne ή Nicolas Tournier, περ. 1620, Blaffer Foundation Collection, Houston]] Οι επιστολές του Παύλου ή γράμματα του Παύλου, είναι τα δεκατρία βιβλία της Καινής Διαθήκης που αποδίδονται στον Απόστολο Παύλο, αν και η συγγραφή ορισμένων είναι υπό αμφισβήτηση. Μεταξύ αυτών των επιστολών είναι μερικά από τα πρώτα υπάρχοντα χριστιανικά χειρόγραφα. Παρέχουν μια εικόνα για τις πεποιθήσεις και τις αντιπαραθέσεις του πρώιμου Χριστιανισμού. Ως μέρος του κανόνα της Καινής Διαθήκης, αποτελούν θεμελιώδη κείμενα τόσο για τη χριστιανική όσο και για την ηθική θεολογία. Η επιστολή προς τους Εβραίους, παρόλο που δεν φέρει το όνομά του, παραδοσιακά θεωρήθηκε του Παύλου (αν και ο Ωριγένης αμφισβήτησε τη συγγραφή της τον 3ο αιώνα μ.Χ.), αλλά από τον 16ο αιώνα και μετά η γνώμη κινήθηκε σταθερά εναντίον του Παύλου ως συντάκτη της συγκεκριμένης επιστολής και λίγοι μελετητές πλέον την αποδίδουν στον Παύλο, κυρίως επειδή δεν είναι γραμμένη όπως οι άλλες επιστολές του σε στυλ και περιεχόμενο. Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι ο Παύλος έγραψε στην πραγματικότητα επτά από τις αποκαλούμενες "επιστολές του Παύλου", αλλά ότι τέσσερεις από τις επιστολές στο όνομα του Παύλου είναι ψευδογραφικές (Εφεσίους, Α' προς Τιμόθεο, Β' προς Τιμόθεο και προς Τίτο) και ότι δύο άλλες επιστολές έχουν αμφισβητήσιμη συγγραφή (Δεύτερη προς Θεσσαλονικείς και προς Κολοσσαείς). Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο Παύλος έγραψε αυτές τις επιστολές με τη βοήθεια ενός γραμματέα που θα επηρέαζε το στυλ τους, αν όχι το θεολογικό τους περιεχόμενο.
Οι επιστολές του Παύλου τοποθετούνται συνήθως μεταξύ των Πράξεων των Αποστόλων και των Καθολικών επιστολών σε σύγχρονες εκδόσεις. Τα περισσότερα ελληνικά χειρόγραφα, ωστόσο, τοποθετούν πρώτα τις Γενικές Επιστολές, και μερικά άλλα τοποθετούν τις επιστολές του Παύλου στο τέλος της Καινής Διαθήκης.
Σειρά
Αυτή η σειρά είναι εξαιρετικά συνεπής στην παράδοση των χειρογράφων, με πολύ λίγες αποκλίσεις. Η προφανής αρχή της οργάνωσης είναι η φθίνουσα διάρκεια του ελληνικού κειμένου, αλλά η διατήρηση των τεσσάρων ποιμαντικών επιστολών απευθύνεται σε άτομα σε ξεχωριστή τελική ενότητα. Η μόνη ανωμαλία είναι ότι η επιστολή προς Γαλάτες προηγείται της ελαφρώς μακρύτερης επιστολής προς Εφεσίους.
Στις σύγχρονες εκδόσεις, η επισήμως ανώνυμη επιστολή προς τους Εβραίους τοποθετείται στο τέλος των επιστολών του Παύλου και πριν από τις γενικές επιστολές. Αυτή η πρακτική διαδόθηκε απο την Βουλγάτα του 4ου αιώνα από τον Ιερώνυμο, ο οποίος γνώριζε τις αρχαίες αμφιβολίες σχετικά με τη συγγραφή της, και ακολουθείται επίσης στα περισσότερα μεσαιωνικά βυζαντινά χειρόγραφα με σχεδόν καμία εξαίρεση.
Αυθεντικότητα
εναλλ.=Άγιος Παύλος, απο τον Ρέμπραντ Χάρμενσοον φαν Ράιν.|μικρογραφία|[[Απόστολος Παύλος|Άγιος Παύλος, απο τον Ρέμπραντ Χάρμενσοον φαν Ράιν.]] Σε όλες αυτές τις επιστολές εκτός από την επιστολή προς Εβραίους, ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι είναι ο Παύλος. Ωστόσο, οι αμφισβητούμενες επιστολές μπορεί να έχουν γραφτεί χρησιμοποιώντας το όνομα του Παύλου, καθώς ήταν συνηθισμένο να αποδίδεται σε αυτό το σημείο της ιστορίας.
Επτά γράμματα (με συναινετικές ημερομηνίες) θεωρούνται γνήσια από τους περισσότερους μελετητές:
Οι επιστολές για τις οποίες οι γνώμες των μελετητών μοιράζονται ομοιόμορφα:
Οι επιστολές που πιστεύεται ότι είναι ψευδεπίγραφες από πολλούς μελετητές (δίνεται παραδοσιακή χρονολόγηση):
Τέλος, η επιστολή προς Εβραίους, αν και ανώνυμη και όχι με τη μορφή επιστολής, περιλαμβάνεται εδώ και πολύ καιρό μεταξύ των συλλεχθέντων επιστολών του Παύλου. Αν και ορισμένες εκκλησίες αποδίδουν την προς Εβραίους στον Παύλο, ούτε το μεγαλύτερο μέρος του χριστιανισμού ούτε της σύγχρονης λογιότητας το κάνουν.
Χαμένες επιστολές του Παύλου
εναλλ.=Μετατροπή στο δρόμο προς τη Δαμασκό, 1601, παρεκκλήσι της Κοίμησης της Θεοτόκου, Καραβάτζο.|μικρογραφία|Μετατροπή στο δρόμο προς τη [[Δαμασκός|Δαμασκό, 1601, παρεκκλήσι της Κοίμησης της Θεοτόκου, Καραβάτζο.]] Τα γραπτά του Παύλου συχνά πιστεύεται ότι αναφέρουν πολλές από τις επιστολές του που δεν έχουν διατηρηθεί:
Συγκεντρωμένες επιστολές
Η πρώτη συλλογή των επιστολών του Παύλου πιστεύεται ότι είναι αυτή του Μαρκίωνος στις αρχές του 2ου αιώνα, αν και είναι πιθανό ο Παύλος να σύλλεξε ο ίδιος για πρώτη φορά τις επιστολές του προς δημοσίευση. Ήταν συνήθης πρακτική στην εποχή του Παύλου οι συγγραφείς να διατηρούν ένα αντίγραφο για τον εαυτό τους και να στέλνουν ένα δεύτερο αντίγραφο στον παραλήπτη. Οι σωζόμενες συλλογές αρχαίων επιστολών προέρχονταν μερικές φορές από τα αντίγραφα των αποστολέων, άλλες φορές από τα αντίγραφα των παραληπτών. Μια συλλογή επιστολών του Παύλου κυκλοφόρησε ξεχωριστά από άλλα παλαιοχριστιανικά γραπτά και αργότερα έγινε μέρος της Καινής Διαθήκης. Όταν ορίστηκε ο κανόνας, τα Ευαγγέλια και τα γράμματα του Παύλου ήταν ο πυρήνας του τι θα γινόταν η Καινή Διαθήκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Σόνζι
Το Σόνζι είναι μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι, στην επαρχία Ουιγκίρ.
Γεωγραφική θέση
Η περιφερειακή πρωτεύουσα, το Ταλντικοργκάν, απέχει 355 χιλιόμετρα από το Σόνζι, στα βορειοδυτικά σε σχέση με την πόλη.
Πληθυσμός
Κατά την εκτίμηση του 2006, περίπου 22.100 κάτοικοι ζουν στο Σόνζι.
Οδική σύνδεση
Ο αυτοκινητόδρομος Αλμάτι - Ζαρκέντ - Χοργκός, διασχίζει την πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι