cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάνδρα Ατταλίδου
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και μέλος του Συμβουλίου του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελετών Κοινωνικού Φύλου. Την περίοδο 2008-2020 διετέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο και την περίοδο 2013-2015 διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Άλλες δραστηριότητες
Είναι ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Φίλοι του Ακάμα. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του κινήματος Οι Γυναίκες Επιστρέφουν.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπελλο Περιφερειών ΟΥΕΦΑ
Το Κύπελλο Περιφερειών ΟΥΕΦΑ (Coupe des régions de l'UEFA ή UEFA Regions' Cup) είναι μια διεθνής ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση για ερασιτέχνες, στην οποία κάθε χώρα μετέχει με μια μικτή ομάδα ερασιτεχνών από κάποια επαρχία ή περιφέρειά της. Η Ελλάδα εκπροσωπείται από την τοπική Ε.Π.Σ. που κατακτά το Κύπελλο Περιφερειών ποδοσφαίρου ανδρών της ΕΠΟ. Η διοργάνωση ξεκίνησε το 1999 και διεξάγεται ανά διετία. Την πρώτη διοργάνωση του 1999 κέρδισε η επαρχία Βένετο της Ιταλίας όπως και την πιο πρόσφατη του 2013. Το Κύπελλο Περιφερειών αντικατέστησε κατά κάποιον τρόπο το παλιό Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ που είχε διακοπεί από το 1978.
Συμμετοχές
Η διοργάνωση δημιουργήθηκε το 1996 καθώς δεν υπήρχε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο μετά την διακοπή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Εθνικών Ομάδων ΟΥΕΦΑ το 1978, λόγω της μικρής ανταπόκρισης του κοινού. Έτσι το Κύπελλο Περιφερειών αποτελεί τη μοναδική ευρωπαϊκή διοργάνωση ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.
Η πρωτοτυπία της διοργάνωσης είναι ότι δεν μετέχουν ποδοσφαιρικά σωματεία ούτε Εθνικές ομάδες ερασιτεχνών. Κάθε εθνική ομοσπονδία δηλώνει μια μικτή ερασιτεχνική ομάδα, η οποία αντιπροσωπεύει κάποια επαρχία ή τοπική ένωση, με την προϋπόθεση ότι έχει κερδίσει τη συμμετοχή της έπειτα από αγώνες σε εθνικό επίπεδο. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλες οι ομοσπονδίες-μέλη της UEFA, αρκεί να διοργανώνουν κάποια σχετική εθνική διοργάνωση για την πρόκριση στο Κύπελλο Περιφερειών της ομάδας που θα συμμετάσχει. Εξαιρούνται τα μικρά κράτη σε πληθυσμό, τα οποία μετέχουν με την Εθνική Ερασιτεχνική τους ομάδα.
Σύστημα διεξαγωγής
Λόγω του μεγάλου αριθμού συμμετοχών η διοργάνωση γίνεται σε τρεις φάσεις. Όλες οι φάσεις διεξάγονται σε ομίλους των τεσσάρων ομάδων, οι αγώνες των οποίων γίνονται στην έδρα κάποιας από τις συμμετέχουσες περιφέρειες σε μορφή τουρνουά τριών αγωνιστικών.
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Πολύχρονο Χαλκιδικής
Το Πολύχρονο είναι μεγάλος οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης).
Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του  Δήμου Παλλήνης.
Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 οι κάτοικοι είναι 997. Το χωριό φημίζεται για την παραλία του, η οποία προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο ενώ ο πολιτιστικός σύλλογος ονομάζεται "Νεάπολη". Κύρια ασχολία είναι οι τουριστικές επιχειρήσεις.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία Στη θέση του σημερινού Πολυχρόνου υπήρχε η αρχαία Νεάπολη, αποικία των Ερετριέων. Πιστεύεται ότι ιδρύθηκε στα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. Η πόλη αυτή δέχθηκε πολλές βαρβαρικές επιδρομές, με τελευταία αυτή των Ούννων, που οδήγησε στον αφανισμό της, το 540. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, η Νεάπολη φαίνεται ότι ξαναχτίστηκε στην κοντινή θέση «Φραγκοκλησιά», όπου έχουν επισημανθεί λείψανα ρωμαϊκού οικισμού. Τον 11ο αιώνα στην περιοχή αυτή εγκαταστάθηκαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Οι τελευταίοι έφτιαξαν το χωριό Πολύχροω, το οποίο ονομάστηκε έτσι λόγω των πολλών λουλουδιών που υπήρχαν εκεί. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας πυρπολήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους. Αργότερα ελάχιστοι εναπομείναντες κάτοικοι επέστρεψαν και έφτιαξαν από την αρχή το χωριό, το οποίο εξαιτίας λεκτικής παραφθοράς έλαβε το όνομα Πολύχρονο. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Το 1821 οι κάτοικοι του Πολυχρόνου συμμετείχαν στην επανάσταση της Χαλκιδικής με αποτέλεσμα το χωριό να καταστραφεί από τα οθωμανικά στρατεύματα. Ανάμεσα στους αγωνιστές του 1821 ξεχωρίζουν ο Νικόλαος Ιωάννου, ο Αθανάσιος Ανδρέα και ο Ρήγας Αδάμ.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Η λίμνη Μαυρόμπαρα. Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του Πολύχρονου σε ορεινή περιοχή βρίσκεται η λίμνη Μαυρόμπαρα. Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή φυσικής ομορφιάς.
Παραπομπές
Πολύχρονο Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο
Το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο (Ε.Ο.Α) είναι ο δημόσιος φορέας που λειτουργεί ως εθνική αρχειοθήκη οπτικοακουστικού και πρωτογενούς ψηφιακού υλικού στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 2006 ως Ανώνυμη Εταιρεία, ανήκει εξολοκλήρου στο Ελληνικό Δημόσιο και εποπτεύονταν αρχικά από το Υπουργείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και από το 2010 αποτελούσε φορέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Από τον Αύγουστο του 2011, ο φορέας περνά ξανά υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Τύπου και Μ.Μ.Ε.
Από το 2009, το περιεχόμενο της Κρατικής Ταινιοθήκης είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο. Από το 2010 ο τομέας δραστηριοτήτων του οργανισμού επεκτείνεται με τη συλλογή, τη διαφύλαξη και την ανάδειξη κινηματογραφικών έργων, καθώς και των εντύπων κάθε είδους, φωτογραφιών και αντικειμένων, που αναφέρονται στην τέχνη και στην ιστορία του κινηματογράφου. Το 2011, η Ελληνική Κυβέρνηση, στο πλαίσιο εξορθολογισμού των δημοσίων υπηρεσιών ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου και μείωσης του λειτουργικού κόστους που επέβαλε η κρίση χρέους, ανακοίνωσε ότι μελετά την κατάργηση του φορέα και την υπαγωγή του οπτικοακουστικού του υλικού στην ευθύνη της Διεύθυνσης Μουσείου - Αρχείου της ΕΡΤ Α.Ε. κάτι που τελικά έγινε μέχρι τις 11 Ιουνίου 2015, όπου ξεκίνησε η επαναλειτουργία της.
Σκοπός
Κύριοι στόχοι του Εθνικού Οπτικοακουστικού Αρχείου είναι η διάσωση και διατήρηση οπτικοακουστικών και πρωτογενώς ψηφιακών έργων, έτσι ώστε να διαφυλαχθεί το αρχειακό υλικό, να αναδειχθεί και να είναι προσβάσιμο στον κάθε ενδιαφερόμενο. Μεταξύ των στρατηγικών του, είναι η συλλογή του οπτικοακουστικού υλικού και η τεκμηρίωσή του, η διάθεσή του και η προβολή του, η συνεργασία με άλλους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς, η αξιοποίησή του και η συμμετοχή του σε διεθνείς εκθέσεις και οργανισμούς. Στις δραστηριότητές του συμπεριλαμβάνονται η ψηφιοποίηση της κρατικής ταινιοθήκης, η χαρτογράφηση του οπτικοακουστικού υλικού, η καταγραφή ροών προγράμματος συγκεκριμένων ημερών ως παγκόσμιες δράσεις και η δημιουργία ευρωπαϊκής βάσης οπτικοακουστικών δεδομένων που θα μπορούσε να συγκεντρώσει και να προβάλει αυτόν τον τομέα ευρωπαϊκής ιστορικής κληρονομιάς. Συμμετέχει επίσης ως εθνικός φορέας σε φόρα με διεθνείς οργανισμούς διαφύλαξης και προβολής οπτικοακουστικών αρχείων. Διοργανώνει παράλληλα εκθέσεις και ειδικές προβολές.
Συλλογές και διάθεση
Από την ίδρυση του, ο φορέας διαχειρίζεται το αρχείο της Κρατικής Ταινιοθήκης. Συγκεκριμένα διαθέτει τις εξής συλλογές:
Σχεδιαζόμενη κατάργηση φορέα
Δημοσιεύματα είχαν προκαλέσει το 2010 την αίσθηση της ελληνικής κοινής γνώμης έπειτα από την δημοσιοποίηση των λειτουργικών δαπανών του για την στέγαση και την φύλαξη του κεντρικού κτηρίου του οργανισμού που έφταναν τα 600.000 ευρώ το χρόνο. Το λειτουργικό του κόστος είχε αποτελέσει σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με τον τότε Υπουργό Επικρατείας Ηλία Μόσιαλο, ο οργανισμός αποτελούσε παράδειγμα «κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος». Ο σχεδιασμός της Ελληνικής Κυβέρνησης να καταργηθεί ο οργανισμός, έχει προκαλέσει την αντίδραση των αρχειονόμων, των συντηρητών αρχειακού υλικού και των υπολοίπων συναφών επαγγελμάτων, αλλά και των ιστορικών, των ερευνητών και των ακαδημαϊκών όπως εκφράζονται από τον επιστημονικό σύλλογό τους, την Ελληνική Αρχειακή Εταιρία, καταδεικνύοντας της σημασία ύπαρξης ενός φορέα στα πρότυπα των Γενικών Αρχείων του Κράτους και επισημαίνοντας την διάσταση που πρέπει να λαμβάνει ως εθνική στρατηγική, η προστασία και η ανάδειξη αυτού του τμήματος της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Η κατάργηση του οργανισμού μεταξύ άλλων δημόσιων και δημοτικών φορέων του τηλεοπτικοακουστικού τομέα, προκάλεσε επίσης την αντίδραση των συνδικαλιστών σωματείων στον χώρο του Τύπου.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνική τηλεόραση
Κωνσταντίνος Λούρος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και γιος του Νικολάου Λούρου, ανθυπασπιστή, και της Ουρανίας Ζυγουράκη, κόρης του κτηματία Ιωάννου Ζυγουράκη. Σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1883 - 1887), του οποίου στη συνέχεια ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο, τη Βιέννη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο, το Εδιμβούργο και το Βερολίνο. Το 1896 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και ένα χρόνο αργότερα εξελέγη υφηγητής της Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να εκλεγεί, τελικώς, το 1898, τακτικός καθηγητής της ίδιας έδρας. Το 1934 συνταξιοδοτήθηκε λαμβάνοντας τον τίτλου του Ομότιμου Καθηγητή. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του σταδιοδρομίας απολύθηκε τρείς φορές για πολιτικούς λόγους.
Διετέλεσε κοσμήτορας της Ιατρικής σχολής, αντιπρύτανης & πρύτανης (1923 - 1924) του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής του Δημόσιου Μαιευτηρίου, του οποίου τις λειτουργίες αναβάθμισε, καθώς και επίτιμο μέλος της της Γυναικολογικής και Mαιευτικής Eταιρείας του Bερολίνου. Είχε εκδώσει αρκετές επιστημονικές μελέτες και συγγράματα μεταξύ των οποίων τη Μαιευτική. Υπήρξε επίσης ο προσωπικός ιατρός της βασιλικής οικογένειας έχοντας συμμετάσχει στις περισσότερες γέννες των μελών της μεταξύ των οποίων σε αυτές του Βασιλιά Παύλου. Το 1958 εκδόθηκαν τα απομνημονεύματά του με τίτλο Περασμένα Χρόνια.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος το 1932 γερουσιαστής με το Λαϊκό Κόμμα. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας, Προνοίας και Κοινωνικής Αντίληψης στην κυβέρνηση Κονδύλη.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1957. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Λούρος, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας.
Τζον Ντένσμορ
Ο Τζον Ντένσμορ (αγγλ. πλήρες όνομα John Paul Densmore, 1 Δεκεμβρίου 1944) είναι Αμερικανός μουσικός, γνωστός ως ντράμερ του ροκ συγκροτήματος The Doors.
Βιογραφία
Ο Ντένσμορ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες το 1944 και ασχολήθηκε με την μουσική από την παιδική του ηλικία, μαθαίνοντας αρχικά, πιάνο και στη συνέχεια τύμπανα. Σπούδασε στο "City College" της Σάντα Μόνικα και στο "California State University" μελέτησε την τζαζ μουσική.
Στα 21 του χρόνια ανέλαβε τα τύμπανα των Doors, παραμένοντας μαζί τους μέχρι τη διάλυση τους το 1973, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον. Μαζί τους, γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τα έξι στούντιο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μέχρι το 1971 να ανεβαίνουν στο Top-10 του Billboard και να γίνονται πλατινένια, ενώ ένας δίσκος και δύο σινγκλ τους σκαρφάλωσαν στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ.
Ο Ντένσμορ έδειξε κατά καιρούς τη δυσαρέσκεια του για την καταστροφική συμπεριφορά του Μόρισον, παραιτούμενος για μία ημέρα το 1967. Μετά τον θάνατο του Μόρισον, οι Doors συνέχισαν ως τρίο, κυκλοφορώντας δύο δίσκους με μέτρια εμπορική επιτυχία, πριν διαλυθούν οριστικά το 1973.
Μετά την διάλυση των Doors, ο Ντένσμορ δημιούργησε τους Butts Band μαζί με τον κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, ηχογραφώντας δύο άλμπουμ μέχρι το 1975, όταν και διαλύθηκαν.
Κατά την δεκαετία του '80, ασχολήθηκε με την χορευτική μουσική περιοδεύοντας για δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Bess Snyder and Co.. Μέσα στη δεκαετία έλαβε το βραβείο "LA Weekly Theater Award" για την μουσική στο "Methusalem" του Τιμ Ρόμπινς και το "NAACP award" για το έργο "Rounds". Στη συνέχεια, συμμετείχε στις ταινίες "Get Crazy", "Dudes" και "The Doors".
Το 1990, εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο "Riders On The Storm", ενώ το 1993 εντάχθηκε στο "Rock and Roll Hall of Fame" μαζί με τους Doors."
Το 2006, κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με το συγκρότημα του, τους Tribaljazz και επτά χρόνια αργότερα επανήλθε στα φώτα της δημοσιότητας με το βιβλίο "The Doors Unhinged", το βιβλίο που έγραψε για την δικαστική του διαμάχη με τους Κρίγκερ και Μάνζαρεκ για τα δικαιώματα του ονόματος των Doors.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Ντράμερς
Κωνσταντίνος Πάλλης (αντιστράτηγος)
Ο Κωνσταντίνος Πάλλης (1871–1941) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, που υπηρέτησε ως αρχηγός του Επιτελείου (επιτελάρχης) της Στρατιάς Μικράς Ασίας την περίοδο 1920-22,  κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1919–22, και ως Αρχηγός του ΓΕΣ κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το 1940-41. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιστρατήγου.
Βιογραφικό
Το 1904 έγινε υπολοχαγός, και ακολούθησαν οι προαγωγές σε λοχαγό Β΄ τάξης (1910) και λοχαγό Α΄ τάξης (1911). Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων (1912-13) υπηρέτησε ως επιτελικός αξιωματικός στο Γενικό Στρατηγείο του πρίγκηπα-διαδόχου, και αργότερα βασιλέα, Κωνσταντίνου. Το 1913 προήχθη σε ταγματάρχη, το 1915 σε αντισυνταγματάρχη, και το 1917 σε συνταγματάρχη. Την περίοδο 1915-17 υπήρξε επικεφαλής του 3ου Γραφείου του ΓΕΣ, υπεύθυνος για το σχεδιασμό και εποπτεία συνολικά της εκπαίδευσης του Ελληνικού Στρατού.
Εξαιτίας των βασιλικών του φρονημάτων, απελύθη από το στράτευμα μένοντας εκτός την περίοδο 1917-20, περίοδο εξουσίας του Κόμματος των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου, αλλά μετά τη νίκη της φιλοβασιλικής και σφόδρα αντιβενιζελικής Ηνωμένης Αντιπολίτευσης στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του συνταγματάρχη και τοποθετήθηκε επιτελάρχης της Στρατιάς Μικράς Ασίας, υπό τον διοικητή αυτής, αντιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα.
Παρέμεινε στη θέση του μέχρι την απομάκρυνση του Παπούλα στις 23 Μαΐου 1922, οπότε και ζήτησε να μετατεθεί, γεγονός που έγινε. Μετά τη μεγάλη τουρκική επίθεση και την απομάκρυνση και του διαδόχου του Παπούλα στην ηγεσία της Στρατιάς Μικράς Ασίας, αντιστράτηγου Γεωργίου Χατζανέστη, ο Πάλλης τοποθετήθηκε πάλι στις 26 Αυγούστου 1922 στη θέση του επιτελάρχη της ταχύτατα πια αποσυντιθέμενης στρατιάς, υπό τον νέο διοικητή αυτής, αντιστράτηγο Γεώργιο Πολυμενάκο.
Αποστρατεύθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1923. Το 1927, το Ειδικό Στρατιωτικό Συμβούλιο αποφάσισε την επανενεργοποίησή του και προαγωγή του σε αντιστράτηγο, αλλά ο Πάλλης αρνήθηκε και επέμεινε στην αποστρατεία του.
Στις 7 Δεκεμβρίου 1935 διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Μακεδονίας (οι γενικοί διοικητές, αντίστοιχοι με τους σημερινούς περιφερειάρχες, αλλά με μεγαλύτερη ακόμα εξουσία, δεν ήταν αιρετοί τότε, αλλά διορίζονταν από την εκάστοτε κυβέρνηση και είχαν εξουσίες παραπλήσιες με υπουργού στον τομέα ευθύνης τους) από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δεμερτζή, θέση που διατήρησε και υπό τον διάδοχο του Δεμερτζή, Ιωάννη Μεταξά, μέχρι την παραίτησή του στις 2 Ιουνίου 1936.
Με το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, ο Πάλλης ανακλήθηκε ακόμα μια φορά στην ενεργό υπηρεσία και τοποθετήθηκε αρχηγός του ΓΕΣ, με το βαθμό του αντιστράτηγου, θέση που διατήρησε μέχρι το Φεβρουάριο του 1941. Απεβίωσε την ίδια χρονιά, σε ηλικία 70 ετών.
Σύμφωνα με τον Βίκτωρα Δούσμανη, αρχηγό του ΓΕΣ όταν ο Πάλλης ήταν επιτελάρχης της Στρατιάς Μικράς Ασίας, ο Πάλλης ήταν αξιωματικός μαθήσεως και πείρας πολεμικής, κάτι που δεν ίσχυε για μεγάλο αριθμό των αξιωματικών τότε, σύμφωνα πάλι με τον ίδιο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Π Π Π
Γροιλανδική γλώσσα
thumb|right|250px|Διανομή των γλωσσών Ινουίτ στη Γροιλανδία και στον Καναδά. thumb|right|250px|Δίγλωσση πινακίδα στο [[Νουούκ.]] Η γροιλανδική γλώσσα (γροιλ. Kalaallisut) είναι μια εσκιμοαλεουτική γλώσσα. Ομιλείται κυρίως στη Γροιλανδία, της οποίας είναι επίσημη γλώσσα. Η επίσημη διάλεκτος της Γροιλανδίας είναι η δυτική γροιλανδική. Άλλες διάλεκτοι είναι η ανατολική γροιλανδική και η ινουκτούν. Μοιάζει με γλώσσες που ομιλούνται στον Καναδά, όπως η ινουκτιτούτ. Έχουν δημιουργηθεί πολλές λέξεις στα γροιλανδικά παραγόμενες από γροιλανδικές ρίζες, ωστόσο έχει πολλά αντιδάνεια από τη δανική και την αγγλική γλώσσα. Η πρώτη ορθογραφία της γλώσσας διαμορφώθηκε από τον Σάμιουελ Κλάινσμιτ, ωστόσο επέφερε πολλές αλλαγές στην προφορά των λέξεων. Το 197 έγινε μια ακόμα μεταρρύθμιση της γλώσσας, η οποία απλουστεύτηκε κατά πολύ.
Η γλώσσα έφτασε στη Γροιλανδία κατά τον 13ο αιώνα από τους Θούλους. Είναι άγνωστες οι γλώσσες που ομιλούνταν από προηγούμενους πολιτισμούς που κατοικούσαν στη Γροιλανδία. Οι πρώτες μαρτυρίες για τη γλώσσα έγιναν τον 18ο αιώνα από Δανούς ιεραποστόλους. Η γροιλανδική γλώσσα δέχτηκε μεγάλες πιέσεις από τα δανικά έως το 1979, οπότε η Γροιλανδία απέκτησε μερική αυτονομία, ενώ τον Ιούνιο του 2009 η αυτονομία της χώρας αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να γίνει η γροιλανδική γλώσσα η μοναδική επίσημη γλώσσα της Γροιλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Γροιλανδίας Κατηγορία:Γλώσσες της Δανίας Κατηγορία:Εσκιμοαλεουτικές γλώσσες
Φανερωμένη Μεσσηνίας
Η Φανερωμένη, είναι παραθαλάσσιο χωριό σε υψόμετρο 74 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό
Ο οικισμός Φανερωμένη αναγνωρίζεται το 1971 και προσαρτάται στην Κοινότητα Βασιλιτσίου (ημερομηνία μεταβολής: 14/03/1971) και το 1997 αποσπάται από την Κοινότητα Βασιλιτσίου και προσαρτάται στο Δήμο Κορώνης (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), ενώ το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Κορώνης και προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος (ημερομηνία μεταβολής: 07/06/2010).
Η Φανερωμένη έχει πληθυσμό 23 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βασιλιτσίου, της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ενώ κατά το παρελθόν και μέχρι το 2010, η Φανερωμένη, με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στο Δήμο Κορώνης. Το χωριό Φανερωμένη βρίσκεται στο τέλος του δρόμου, που ξεκινά από το Βασιλίτσι σε σημείο της διασταύρωσης του χωριού αυτού, με την Επαρχιακή Οδό (13α) Κορώνης - Μεθώνης.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει 23 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, την παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας, αλλά και τον τουρισμό.
Παραλία Φανερωμένης
Γνωστή είναι και η παραλία του οικισμού, η παραλία Φανερωμένης.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.780142" longitude="21.882362" zoom="13" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραλίες της Μεσσηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
B.B. King
thumb|B. B. King Ο Μπι Μπι Κινγκ (Riley B. "B.B." King, 16 Σεπτεμβρίου 1925 - 14 Μαΐου 2015) ήταν Αμερικανός μπλουζ κιθαρίστας και τραγουδοποιός. Ήταν ένας από τους πιο γνωστούς μουσικούς της μπλουζ στον κόσμο. Σήμα κατατεθέν του B. B. King ήταν η κιθάρα με το προσωνύμιο Lucille, μια "ειδικής κατασκευής" Gibson που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1950. Με το πέρασμα των χρόνων πέρασαν διάφορες "Lucille" από τα χέρια του, αλλά ουσιαστικά ήταν το ίδιο μοντέλο κιθάρας προσαρμοσμένο στις ανάγκες του καλλιτέχνη. Είχε άδεια πιλότου, ήταν γνωστός τζογαδόρος και χορτοφάγος, δεν έπινε ποτέ αλκοόλ ούτε κάπνιζε.
Πέθανε στις 14 Μαΐου 2015 στο Λας Βέγκας της Νεβάδα των ΗΠΑ.
Καριέρα
Το 1949 ο B. B. King ξεκίνησε να ηχογραφεί δίσκους στην εταιρεία RPM Records η οποία έδρευε στο Λος Άντζελες. Πολλές από τις πρώτες δουλειές του καλλιτέχνη ηχογραφήθηκαν από τον Sam Phillips, ο οποίος αργότερα ίδρυσε την θρυλική Sun Records και ανακάλυψε τον Elvis Presley. Ο King ήταν επίσης disc jockey στο Μέμφις, όπου και του δόθηκε το παρατσούκλι Beale Street Blues Boy, αργότερα γνωστό σαν B.B.
Την δεκαετία του '50, ο King έγινε ένα από τα πιο σημαντικά ονόματα της R&B μουσικής, θέση στην οποία οδηγήθηκε από τραγούδια όπως τα You Know I Love You, Woke Up This Morning, Please Love Me, When My Heart Beats like a Hammer, Whole Lotta Love, You Upset Me Baby, Every Day I Have the Blues, "Sneakin' Around, Ten Long Years, Bad Luck, Sweet Little Angel, On My Word of Honor, και Please Accept My Love. Το 1962 υπέγραψε με την εταιρεία ABC-Paramount Records.
Τις δεκαετίες που ακολούθησαν, δηλαδή αυτές του '80, του '90 και του '00, ο B. B. King ηχογραφούσε ολοένα και λιγότερα νέα τραγούδια. Αντ' αυτού, αφιερώθηκε σε εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες αλλά και ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες μετρούσαν 300 νύχτες κάθε χρόνο. Το 1988 δημιούργησε μια νέα γενιά θαυμαστών με την κυκλοφορία του single When Love Comes To Town, με τη συνεργασία του με το Ιρλανδικό συγκρότημα U2, στο άλμπουμ Rattle and Hum. Το 2000, ο B. B. King συνεργάστηκε με τον κιθαρίστα Έρικ Κλάπτον για την ηχογράφηση του Riding With the King.
Το 2003 μοιράστηκε τη σκηνή για 30 ολόκληρα λεπτά με το ροκ συγκρότημα Phish στο Νιου Τζέρσεϊ ενώ τον Ιούνιο του 2006 ο King ήταν παρόν στο Three Deuces Building στο Γκρίνγουντ του Μισισίπι για την γιορτή που έγινε προς τιμή της πρώτης του ραδιοφωνικής μετάδοσης. Έως και σήμερα, πάνω από 100 συναυλίες του έχουν μεταδοθεί από το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση (τουλάχιστον ένα μέρος από αυτές) σε πολλές χώρες.
Αποχαιρετιστήρια Περιοδεία
Σε ηλικία των 80 ετών, στις 29 Μαρτίου 2006, ο B. B. King έπαιξε στο Hallam Arena του Σέφιλντ. Αυτή ήταν η πρώτη μέρα της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του καλλιτέχνη για το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη. Σε αυτή τη συναυλία συνεργάστηκε με τον Gary Moore, με τον οποίο ο King είχε και παλαιότερα συνεργαστεί για το τραγούδι Since I Met You Baby. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε στις 4 Απριλίου 2006 στο Wembley Arena.
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους επέστρεψε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελβετία, όπου και έδωσε δύο συναυλίες, στις 2 και στις 3 του μήνα, κατά τη σαρακοστή επέτειο του διάσημου Montreux Jazz Festival. Συνέχισε στη Ζυρίχη οπού και έδωσε μια παράσταση στις 14 Ιουλίου στο Blues at Sunset. Στη τελευταία του εμφάνιση στο Montreux εμφανίστηκε με τους Joe Sample, Randy Crawford, David Sanborn, Gladys Knight, Lella James, Earl Thomas, Stanley Clarke, John McLaughlin, Barbara Hendrix και George Duke. Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, ο B. B. King εμφανίστηκε επίσης στη Βραζιλία έξι φορές κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας.
Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου στις 29 Νοεμβρίου 2006 στο Σάο Πάολο, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον καλλιτέχνη αν αυτή θα είναι η πραγματική αποχαιρετιστήρια περιοδεία. Όπως απάντησε "ένας από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες είναι ένας άνθρωπος από την Σκωτία με το όνομα Σον Κόνερι. Πολλοί θα τον ξέρετε σαν τον James Bond 007. Έπαιξε σε μια ταινία με τον τίτλο Never Say Never Again".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Mississippi Blues Trail
3200 Φαέθων
Ο Φαέθων (Phaethon ή μερικές φορές λανθασμένα Phaeton) είναι ένας αστεροειδής με ασυνήθιστη τροχιά που τον φέρνει πιο κοντά στον Ήλιο από οποιοδήποτε ονοματισμένο αστεροειδή, αν και υπάρχουν κάποιοι αστεροειδείς χωρίς όνομα, συμπεριλαμβανομένων τριών αριθμημένων, έχουν περιήλιο είναι εγγύτερα στον Ήλιο από τον Φαέθωνα. Γι' αυτούς τους λόγους, ο αστεροειδής πήρε το όνομα Φαέθων, από τον γιο του Ήλιου στην Ελληνική μυθολογία, του Φαέθωντα. Έχει διάμετρο 5,1 χιλιόμετρα.
Ανακάλυψη
Ο Φαέθων ήταν ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε με τη χρήση εικόνων από ένα διαστημόπλοιο. Οι Σάιμον Γκρην και Τζον Ντέιβις τον ανακάλυψαν σε εικόνες που τράβηξε ο διαστημικός δορυφόρος IRAS στις 11 Οκτωβρίου 1983, ψάχνοντας για κινούμενα αντικείμενα. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στις 14 Οκτωβρίου στο IAUC 3878 μαζί με οπτική επιβεβαίωση από τον Τσαρλς Κόουαλ, ο οποίος ανέφερε ότι είναι αστεροειδής στην εμφάνιση. Του δόθηκε η προσωρινή ονομασία 1983 TB.
Τροχιά
μικρογραφία|αριστερά|Η τροχιά του 3200 Φαέθοντα ····· Έχει κατηγοριοποιηθεί ως ένας Απολλώνειος αστεροειδής (επειδή ο μεγάλος ημιάξονάς του είναι μεγαλύτερος από εκείνον της Γης και το περιηλίου του είναι μικρότερο από 1,017 ΑΜ. Υπάρχουν, επίσης, υποψίες ότι είναι ένα μέλος της οικογένειας των αστεροειδών Παλλάς. Ο Φαέθων έχει διακριθεί ως ο ονοματισμένος αστεροειδής ο οποίος πλησιάζει στον Ήλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο· το περιήλιό του είναι στις 0,14 ΑΜ ή περίπου 21 εκατομμύρια χιλιόμετρα, δηλαδή λιγότερο από το μισό της ελάχιστης απόστασης Ήλιου-Ερμή. Διασχίζει τις τροχιές του Ερμή, της Αφροδίτης, της Γης και του Άρη. Η επιφανειακή θερμοκρασία του όταν βρίσκεται στο περιήλιο της τροχιάς του μπορεί να φθάσει τους 1.025 βαθμούς Κέλβιν (750 °C).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η τροχιά του Φαέθων μοιάζει περισσότερο με αυτή ενός κομήτη, παρά ενός αστεροειδή. Όταν πλησίασε στο περιήλιό του τον Ιούλιο του 2009, ο Φαέθων ήταν λαμπρότερος από το αναμενόμενο. Το διαστημόπλοιο STEREO-A, παρατήρησε ότι είχε λαμπρύνει δύο φορές. Ωστόσο, δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ να παρουσιάζει κόμη, πίδακα αερίων ή ουρά σκόνης, τα τυπικά χαρακτηριστικά των κομητών. Παρ' όλα αυτά, λίγο μετά την ανακάλυψή του, ο Φρεντ Γουίπλ παρατήρησε ότι «τα τροχιακά χαρακτηριστικά του 1983 TB όπως εμφανίζονται στο IAUC 3879 σχεδόν συμπίπτουν με τα μέσα τροχιακά στοιχεία 19 Διδυμίδων μετεωριτών που φωτογραφήθηκαν με τις super-Schmidt meteor cameras». Με άλλα λόγια, ο Φαέθων είναι η πηγή της βροχής διαττόντων Διδυμίδες, που λαμβάνει χώρα στα μέσα Δεκεμβρίου, την οποία οι αστρονόμοι έψαχναν για χρόνια. Μυστήριο παραμένει πώς ο Φαέθων κατάφερε να δημιουργήσει τόσα πολλά συντρίμμια - οι Διδυμίδες είναι η βροχή μετεώρων με τη μεγαλύτερη μάζα από όλες - στην τροχιά του, από τη στιγμή που η μάζα που χάνει στο περιήλιό του δεν αρκεί για να αναπληρώσει τα σωματίδια. Ο Φαέθων αναφέρεται και ως «rock comet» (πέτρινος κομήτης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απολλώνειοι αστεροειδείς
Μέσα Λασίθι Λασιθίου
Το Μέσα Λασίθι (επίσης Μέσα Λασίθιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου (Επαρχία Λασιθίου). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 98 κατοίκους. Στην Τ.Κ. Μέσα Λασιθίου ανήκουν επίσης οι οικισμοί Μέσα Λασιθάκι, Νικηφόρηδων και Σμαηλιανό. Το όνομα «Νικηφόρηδων» ο οικισμός το πήρε από το όνομα του πρώτου οικιστή. Επίσης, ο οικισμός «Σμαηλιανό» πήρε το όνομα του από τον τούρκο πασά Ισμαήλ, όπου εκεί είχε την έδρα και τις αποθήκες του, στις οποίες αποθήκευε τους φόρους που έπαιρνε από τους χριστιανούς. Γεωγραφικά βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Οροπεδίου Λασιθίου, σε υψόμετρο 850 μ. και αποτελεί την «έξοδο» του Οροπεδίου Λασιθίου προς τον Άγιο Νικόλαο.
Μινωική περίοδος
Η ιστορία του Μέσα Λασιθίου χάνεται στο βάθος των αιώνων. Είναι στενά δεμένη με εκείνη του Οροπεδίου Λασιθίου. Η παρουσία ανθρώπων στην ευρύτερη περιοχή του Μέσα Λασιθίου ήταν αδιάκοπη από την πρώιμη αρχαιότητα. Η περιοχή ήταν κατοικημένη από τα Μινωικά χρόνια, όπως μαρτυρούν στις περιοχές Αρμί, Αγίων Αποστολών, Αγίων Αναργύρων και αλλού, εμφανή ίχνη μινωικών οικισμών.
Βυζαντινή περίοδος
Για το Μέσα Λασίθι, τόσο στην αρχαιότητα, όσο και στα βυζαντινά χρόνια, δεν έχουμε πάρα πολλές πληροφορίες. Η ολοκληρωτική καταστροφή και η ερήμωση του Οροπεδίου από τους Βενετούς δεν άφησε και πολλά ερείπια οικισμών ή ίχνη ζωής. Πάντως θεωρείται βέβαιη η ύπαρξη οικισμών στην βυζαντινή περίοδο, πράγμα που μαρτυρείται από τα ονόματα και τοπωνύμια βυζαντινής προέλευσης.
Ενετοκρατία
Επί ενετοκρατίας τις περισσότερες πληροφορίες τις αντλούμε από τον κώδικα του Καστροφύλακα και τον κατάλογο του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα. Ο κώδικας Καστροφύλακα συντάχθηκε το 1583 από τον Pietro Castrofilaca, και περιλαμβάνει, κατάλογο με 49 μετόχια και κατάλογο με κατοίκους του Οροπεδίου που ως «παχτωτές» χρωστούσαν σιτάρι στο ενετικό δημόσιο. Ο κατάλογος του Francesco Basilicata, συντάχθηκε το 1630 και περιλαμβάνει 40 μετόχια στο Οροπέδιο Λασιθίου. Στην ευρύτερη περιοχή του Μέσα Λασιθίου υπήρχαν οι παρακάτω οικισμοί - μετόχια:
είναι το σημερινό χωριό Φαρσάρω, μετόχι της οικογένειας Φαρσάρη.
Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο «στου Σαρακηνού τον τρόχαλο» Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο «στου Κοντού». Το όνομα του οφείλεται στο πρώτο οικιστή. στην περιοχή αυτή έχει χτιστεί η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων. Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο στο Μέσα Λασίθι Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο στο Μέσα Λασιθάκι Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο στο Μέσα Λασιθάκι Διατηρούνται βενετσιάνικες στέρνες. Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο ανάμεσα στο Μέσα Λασίθι και τη Μονή Κρουσταλένιας Σώζεται ως τοπωνύμιο μεταξύ Μέσα Λασιθίου και Μαρμακέτω Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο κοντά στο Μέσα Λασιθάκι Σήμερα σώζεται ως τοπωνύμιο κοντά στο Μέσα Λασιθάκι
Τουρκοκρατία
Στα τέλη του 1648 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το Οροπέδιο Λασιθίου, ύστερα από τέσσερις ήμισυ περίπου αιώνες Ενετοκρατίας. Το Μέσα Λασίθι το συναντάμε σε πολλά τουρκικά έγγραφα. Περί το 1700 αναφέρεται ως πρωτεύουσα της επαρχίας Λασιθίου. Η παρουσία τούρκων στην περιοχή του χωριού μας ήταν μόνιμη, όπως μαρτυρούν τα τοπωνύμια τουρκικής προέλευσης: του Σμαήλη το Βορνό, στου Μπραήμη, του Χουσεΐνη η Λατσίδα, του Καδή ο Λάκκος, στου Μαυραλή κ.α. Ειδικά στον οικισμό που και σήμερα ονομάζεται Σμαλιανώ (Ισμαηλιανώ), διατηρούσε την έδρα και τις αποθήκες του ο μουκαταγάσης (εισπράκτορας φόρων) Εσεΐτ Ισμαήλ Αγάς. Στην απρόσιτη περιοχή της Αλόϊδας είχαν το καταφύγιο και το ορμητήριο τους οι Χαΐνηδες. Ο πιο διάσημος απ' όλους ήταν ο καπετάν Καζάνης από το Μαρμακέτω. Μαζί του ήταν και Χ'Κωνσταντίνος Καργιώτης από το Μέσα Λασίθι. Αναρίθμητα είναι τα ανδραγαθήματα των Χαΐνηδων της Αλόϊδας. Εξορμούσαν τόσο προς το Οροπέδιο όσο και προς ανατολικά της Αλόϊδας, στη Νεάπολη, στο Χουμεριάκο, στη Κριτσά και αλλού. Η πρώτη απόπειρα κατάληψης του Οροπεδίου από τους Τούρκους το 1822 απέτυχε αφού οι χαΐνηδες του καπετάν Καζάνη, μαζί με άλλους οπλαρχηγούς που έσπευσαν για βοήθεια, τους απώθησαν. Τελικά ο Χασάν Πασάς διαμέσου του Καθαρού κατόρθωσε να εισέλθει στο Οροπέδιο το 1823 και οι ορδές των τούρκων παρέδωσαν στη φωτιά όλα τα χωριά του Οροπεδίου. Τότε καταστράφηκε εντελώς και το Μέσα Λασίθι, η Μονή των Αγίων Αποστόλων και η Μονή Κρουσταλλένιας. Κατά τη μάχη του Οροπεδίου το Μάιο του 1867,ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός προέβη σε βαρβαρότητες κατά των αμάχων. Στη θέση «Πατέρα τα Σελιά» και «Ζάρωμα» έγιναν σφοδρές συγκρούσεις και υπήρξαν μεγάλες απώλειες. Κατά τη διάρκεια των δεκαήμερων συγκρούσεων οι άμαχοι βρήκαν καταφύγιο στην απρόσιτη περιοχή της Αλόϊδας. Μάλιστα σύμφωνα με μαρτυρίες το ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη της Αλόϊδας υπήρξε νοσοκομείο για την περίθαλψη των τραυματιών. Κατά την επανάσταση του 1896-1897 μεγάλη ήταν η συμβολή των επαναστατών από το Οροπέδιο και μάλιστα οι κάτοικοι του Οροπεδίου στις 19 Ιανουαρίου 1897 σε ΓΣ κήρυξαν την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Το 1903 επισκέφτηκε το Οροπέδιο ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τη συνοδεία του, στο πλαίσιο της προεκλογικής περιοδείας του.
Βαλκανικοί πόλεμοι - Α Παγκόσμιος πόλεμος - Μικρά Ασία
Πολλοί ήταν οι Μεσαλασιθιώτες που έλαβαν μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Α Παγκόσμιο πόλεμο. Πολλοί έλαβαν μέρος στη μάχη του Σκρα και στη συνέχεια στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Μικρά Ασία. Ορισμένοι μάλιστα απ' αυτούς τιμήθηκαν με παράσημα. Σ' αυτήν την περίοδο βαρύς ήταν ο φόρος αίματος για το Μέσα Λασίθι. Πολλοί οι πεσόντες και οι τραυματισμένοι κατά την περίοδο 1912 - 1922. Τα ονόματα των πεσόντων Μεσαλασιθιωτών την περίοδο εκείνη αναγράφονται στο Μνημείο Πεσόντων στην πλατεία του χωριού.
Πληθυσμική εξέλιξη
Πορεία πληθυσμού του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά
Το Μέσα Λασίθι αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Μέσα Λασιθάκι, Νικηφόρηδων και Σμαλιανό αποτελούν την κοινότητα Μέσα Λασιθίου που υπάγεται στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Μέσα Λασιθίου
Εκπαίδευση
Στον οικισμό Μέσα Λασίθι, λειτούργησε διθέσιο Δημοτικό Σχολείο από το 1927 μέχρι και το 1989, χρονιά κατά την οποία σταμάτησε η λειτουργία του, και συνενώθηκε με το Δημοτικό Σχολείο Τζερμιάδου. Σήμερα το κτήριο χρησιμοποιείται από το δήμο Οροπεδίου Λασιθίου και τον πολιτιστικό σύλλογο «Η ΑΛΟΪΔΑ», για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Από το 2014 λόγω της συγχώνευσης του Δημοτικού σχολείου Τζερμιάδου με αυτό του Αγίου Γεωργίου λόγω έλλειψης μαθητών, το μόνο δημοτικό σχολείο του Οροπεδίου Λασιθίου στεγάζεται στον Άγιο Γεώργιο.
Οικονομία
Στο Μέσα Λασίθι αναπτύχθηκε από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι και τα μέσα του 20ου αιώνα η εκκλησιαστική ξυλογλυπτική. Μια γενιά συγγενείς νιταδώροι (ξυλογλύπτες τέμπλων) του Μέσα Λασιθίου φιλοτέχνησαν περί τα 200 ξυλόγλυπτα τέμπλα που βρίσκονται σε ναούς και μοναστήρια του Οροπεδίου Λασιθίου και στις επαρχίες Μεραμβέλλου, Ιεράπετρας, Πεδιάδας, Βιάννου, Σητείας και Μυλοποτάμου. Οι κυριότεροι εκφραστές αυτής της τέχνης προέρχονταν από τις οικογένειες των Μακράκηδων και των Χαλάτσηδων.
Επίσης, λειτούργησε για αρκετά χρόνια μέσα στη δεκαετία του 60, ένα από τα πρώτα συνεταιριστικά τυροκομεία στην Κρήτη. Παλαιότερα είχε μεγάλη παραγωγή μήλων και αμυγδάλων.
Εκκλησία
Στην ενορία, Μέσα Λασίθι και Μέσα Λασιθάκι, ανήκουν τα ξωκλήσια, Προφήτης Ηλίας, Άγιοι Απόστολοι, Άγιος Ιωάννης (Αλόϊδα), Άγιοι Ανάργυροι (Κοιμητήριο Μέσα Λασιθάκι), Μιχαήλ Αρχάγγελος (Κοιμητήριο Μέσα Λασίθι) και οι ιεροί ναοί, Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Πολιούχος του Μέσα Λασιθίου), Άγιοι Πάντες (Νικηφόρηδων) και Άγιος Ιωάννης (Μέσα Λασιθάκι).
Φυσικό περιβάλλον
Στην ΒΔ πλευρά του οικισμού Μέσα Λασίθι, στη θέση Πατέλα, υπάρχει ένα από τα πιο όμορφα δάση από δρυς στην περιφέρεια του Ν. Λασιθίου. Επίσης, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους είναι και το φαράγγι του Χαυγά, μεταξύ Μέσα Λασιθίου και Αγίου Γεωργίου. Η διάβαση του διαρκεί μία ώρα και καταλήγει στις θρυλικές «Νεραϊδοκολύμπες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως
Η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Νεάπολη Θεσσαλονίκης.
Η Ιερά Μητρόπολη περιλαμβάνει τους δήμους Νεάπολης-Συκεών, Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Κορδελιού-Ευόσμου, Παύλου Μελά και τη συνοικία Ξηροκρήνη του Δήμου Θεσσαλονίκης. Επίσης, από τον δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη περιλαμβάνει το Ασβεστοχώρι, την Εξοχή, το Φίλυρο και τον Χορτιάτη, από τον δήμο Ωραιοκάστρου περιλαμβάνει τον Πεντάλοφο, τη Νεοχωρούδα και το Ωραιόκαστρο, ενώ από τον Δήμο Δέλτα περιλαμβάνει τη δημοτική ενότητα Εχέδωρου (Καλοχώρι, Διαβατά, Μαγνησία, Σίνδος). Μητροπολίτης είναι από το 2004 ο κ. Βαρνάβας (Τύρης).
Τοπικοί άγιοι και εορτές
thumb|Οι αγίες [[Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη από τη Θεσσαλονίκη, μαθήτριες της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας που μαρτύρησαν στην περιοχή της Ξηροκρήνης. Μικρογραφία απο το Μηνολόγιο του Βασιλείου B'.]] thumb|160px|Ο Άγιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης (εκ Νεαπόλεως Καππαδοκίας).
Ιερές Μονές
Ανδρώα μονή: Γυναικείες μονές:
Παραπομπές
Νεαπολεως
Κλιματικό έτος
Ως κλιματικό έτος χαρακτηρίζεται ο καιρός, (οι καιρικές συνθήκες), περιόδου ενός έτους, ορισμένου μετεωρολογικού σταθμού, κατά μία από τις γνωστές κλιματολογικές ταξινομήσεις.
Για παράδειγμα αν σε κάποιο μετεωρολογικό σταθμό ο καιρός που επικράτησε στην περίοδο του έτους ήταν ασυνήθως γλυκύς και βροχερός που προσομοιάζει με το τροπικό κλίμα, (κατά την ταξινόμηση του Κέππεν), τότε λέγεται ότι ο συγκεκριμένος σταθμός είχε τροπικό έτος, ανεξάρτητα του χαρακτηρισμού του κλίματος του τόπου που βρίσκεται.
Πολλές φορές συμβαίνει ο όρος ν΄ αναφέρεται όχι μόνο για κάποιο σταθμό αλλά και για αρκετούς άλλους σταθμούς ευρύτερης περιοχής, οπότε ο όρος αναφέρεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Τα κλιματικά έτη λαμβάνονται υπόψη στον προσδιορισμό των τοπικών κλιμάτων.
Το κλιματικό έτος δεν θα πρέπει να συγχέεται με το κλιματολογικό έτος που αναφέρεται στο κοινό δωδεκάμηνο ημερολογιακό έτος.
Πηγές
Κατηγορία:Κλιματολογία
Βασική γραμμή
Ο όρος Βασική γραμμή (Base Line) είναι ένας σημαντικότατος όρος της Ναυπηγικής, ιδιαίτερα στη γεωμετρία σκάφους και στις ναυπηγικές γραμμές.
Περιέργως λέγεται γραμμή, παρά το γεγονός ότι είναι επίπεδο και όχι γραμμή, ονομάζεται όμως έτσι προς διευκόλυνση των ναυπηγικών σχεδίων όπου και συμβολίζεται με τα γράμματα BL. Ορίζεται ως ο άξονας των νομέων του πλοίου, στα δε σχέδια εγκάρσιας απεικόνισης φέρεται ως επίπεδο (οριζόντια γραμμή) της τρόπιδας. Από της γραμμής αυτής υπολογίζονται πολλές διαστάσεις των πλοίων και κυρίως το βύθισμα αυτών.
Έμβλημα του Αμβούργου
thumb|Το Μείζον Έμβλημα του Αμβούργου
Το έμβλημα του Αμβούργου αποτελεί το έμβλημα του γερμανικού ομοσπονδιακού κρατιδίου αλλά και της πόλης του Αμβούργου. Περιέχεται στη σημαία του κρατιδίου. Υπάρχει σε δύο εκδόσεις, στο Μείζον, που είναι πιο σύνθετο, και στο Μικρότερο. Το Μείζον Έμβλημα έχει επιπρόσθετα δύο λιοντάρια που το βαστούν.
Περιγραφή
Το αρχαιότερο έμβλημα του Αμβούργου σώζεται σε σφραγίδα του 1241. Πιστεύεται ότι υπήρξε πολλά χρόνια πριν και ήταν ένα κάστρο με τρεις πύργους. Πάνω από το μεσαίο πύργο βρισκόταν ένας σταυρός, που αποτελεί απόδειξη ότι στην πόλη υπήρχε ναός.
Οι πύργοι και οι τοίχοι με τις πολεμίστρες τους και την κλειστή πύλη συμβόλιζαν την αποφασιστικότητα της πόλης να αμυνθεί η ίδια. Τα αποκαλούμενα και αστέρια της Μαρίας (Mariensterne) στην κορυφή των πύργων φέρει στη μνήμη το γεγονός ότι το Αμβούργο υπήρξε έδρα Αρχιεπισκόπου. Με την πάροδο των αιώνων, όλα τα σύμβολα (πύργοι κλπ.) άλλαξαν κάπως, όμως η μορφή τους έμεινε ίδια. Σήμερα, όπως και παλιά, το εθνόσημο προστατεύεται και χρησιμοποιείται σε αυστηρά ιδιαίτερες περιστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμβουργο Κατηγορία:Αμβούργο
1979 Ζαχάροφ
Ο Ζαχάροφ (Sakharov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,437. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου πυρηνικού φυσικού, ακαδημαϊκού και κατόχου του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης Αντρέι Ζαχάρωφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ζαχάροφ είναι άγνωστα. Ο Ζαχάροφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες 31 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζαχαροφ
Φράξιμο της διώρυγας του Σουέζ
250px|μικρογραφία|Αεροφωτογραφία
Στις 23 Μαρτίου 2021, περί τις 7:40 τοπική ώρα, το πλοίο εμπορευματοκιβωτίων Ever Given, μήκους 400 μέτρων, προσάραξε λόγω ισχυρών ανέμων, με αποτέλεσμα να αποκλείσει πλήρως τη διώρυγα, καθώς στο σημείο εκείνο δεν υπήρχε διπλό κανάλι. Η φραγή κράτησε για έξι ημέρες.
Όντας μία από τις πιο πολυσύχναστες εμπορικές οδούς στον κόσμο, η φραγή του καναλιού είχε αρνητικό αντίκτυπο στο εμπόριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Στις 28 Μαρτίου, τουλάχιστον 369 πλοία περίμεναν στην ουρά για να περάσουν από το κανάλι. Εκτιμάται ότι στοίχησε περίπου 9.6 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Στις 29 Μαρτίου, το Ever Given αποκολλήθηκε εν μέρει και μετακινήθηκε κατά περίπου 80 τοις εκατό προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και το τόξο παρέμεινε κολλημένο έως ότου τελικά το πλοίο αποκολλήθηκε από αιγυπτιακά, ολλανδικά και ιταλικά ρυμουλκά στις 15:05 τοπική ώρα και άρχισε να κινείται. Έγινε έλεγχος για τυχόν ζημίες και και στις 19:00 τοπική ώρα, η Αρχή της Διώρυγας του Σουέζ έδωσε εντολή για την επανεκκίνηση της κυκλοφορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διώρυγα του Σουέζ
Σημαία του Αμβούργου
thumb|Κρατική και αστική σημαία του Αμβούργου, διαστάσεις 2:3. Η κρατική και αστική σημαία του κρατιδίου του Αμβούργου έχει φόντο κόκκινο. Κεντρικό της μέρος είναι το μικρό έμβλημα του Αμβούργου. Το έμβλημα απεικονίζει ένα λευκό κάστρο με τρεις πύργους. Πάνω από τους δύο πύργους υπάρχουν δύο αστέρια (από ένα σε κάθε πύργο). Τα χρώματα προέρχονται από τα γαρύφαλα, λουλούδια τα οποία χρησιμοποιούνται από την πόλη του Αμβούργου σε επίσημες περιστάσεις. Η σημαία της Γερουσίας και του Δημάρχου είναι επίσης κόκκινη, αλλά έχει το μεγάλο έμβλημα στο κέντρο.
Ιστορικά στοιχεία
Καθιερώθηκε στις 14 Μαΐου του 1751 και επανακαθιερώθηκε στις 6 Ιουνίου του 1952, όταν επανήλθαν τα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Η σημαία της πόλης έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 16ο αιώνα.
Αιώνιος φοιτητής
Ο αιώνιος φοιτητής (αγγλικά: perpetual student, career student) είναι ο σπουδαστής που συνεχίζει και φοιτά στην σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πολλά παραπάνω χρόνια από τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο για την απόκτηση του πτυχίου του. Ως φράση στα ελληνικά, έχει συνήθως αρνητικό χαρακτήρα, εννοώντας τον αδιάφορο φοιτητή. Σε άλλη περίπτωση, η έκφραση μπορεί να σημαίνει και κάποιον που σπουδάζει για πάρα πολλά χρόνια.
Μεταξύ πιθανών αιτιών για το φαινόμενο μπορεί να είναι απροθυμία συνέχισης των σπουδών λόγω αμφίβολης επαγγελματικής αποκατάστασης, οικονομικών δυσκολιών, οικογενειακών υποχρεώσεων, παράλληλης πλήρους απασχόλησης, αδυναμίας των φοιτητών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μαθημάτων κ.τ.λ. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε το 2013 σε απόφοιτους του ΤΕΙ Αθηνών, οι σημαντικότεροι λόγοι καθυστέρησης των σπουδών ήταν η εργασία με πλήρες ωράριο, η αναβολή και καθυστερήσεις των συνεχών και μακρών καταλήψεων, και η αμφίβολη εύρεση εργασίας.
Με απόφαση της Υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως τον Ιανουάριο 2021 εισαγάγεται για πρώτη φορά μέγιστη διάρκεια σπουδών με ανώτατη χρονική διάρκεια 6 έτη για τετραετές προπτυχιακό πρόγραμμα ΑΕΙ ενώ για προγραμμάτα πάνω από 4 χρόνια, κατά το μέγιστο άλλα 3 χρόνια. Για εργαζόμενους φοιτητές ή σε περιπτώσεις προβλημάτων υγείας προβλέπεται κατ' εξαίρεση υπέρβαση του ανώτατου χρόνου φοίτησης,
Απεικόνιση στη λαϊκή κουλτούρα
Η ταινία του 2002 National Lampoon's Van Wilder (Βαν Γουάιλντερ: Η ψυχή του πάρτι), περιγράφει την ιστορία του Βαν Γουάιλντερ, δημοφιλούς φοιτητή που είναι στο πανεπιστήμιο 7 χρόνια, χωρίς να είναι στα σχέδιά του να αποφοιτήσει.
Ο χαρακτήρας Lynn Searcy της σειράς του CW Network Girlfriends, παραμένει στη σχολή και παίρνει συνεχόμενα μεταπτυχιακά.
Στην σειρά The Librarian franchise ο πρωταγωνιστής Νόα Γουάιλ είναι αιώνιος φοιτητής που γίνεται βιβλιοθηκάριος που προστατεύει μια μυστική συλλογή τεχνουργημάτων.
Η Νταϊάν, από την τηλεοπτική σειρά Cheers.
Ο χαρακτήρας του Daljit ("DJ") από την ταινία του Μπόλιγουντ του 2006 Rang de Basanti.
Ο χαρακτήρας του Πιοτρ Τροφίμοφ στον Βυσσινόκηπο του Άντον Τσέχωφ.
Ο Rincewind, ήρωας πολλών βιβλίων του Τέρι Πράτσετ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα Κατηγορία:Εκφράσεις
Σταμάτης Γαρδέλης
Ο Σταμάτης Γαρδέλης (Αθήνα, 1 Μαΐου 1960) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1981, σε ηλικία 21 ετών, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Τα τσακάλια. Αμέσως καθιερώθηκε και έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στον κόσμο, κυρίως στην νεολαία της εποχής.
Έπειτα ξεκίνησε η ανοδική πορεία στην καριέρα του με πολλές επιτυχημένες εμπορικά ταινίες (κάποιες για τον κινηματογράφο αλλά οι περισσότερες για την αγορά του βίντεο, που βρισκόταν τότε στην χρυσή περίοδό της) όπως Βασικά καλησπέρα σας (Οι ραδιοπειρατές), Ρόδα, τσάντα και κοπάνα, Σατανάδες στα σχολεία, Ταξίδι στην πρωτεύουσα, Καμικάζι αγάπη μου, Οι επικίνδυνοι, Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ, Όταν οι ρόδες χορεύουν, Περάστε φιλήστε τελειώσατε. Έτσι, ο Σταμάτης Γαρδέλης μετατράπηκε σε ποπ είδωλο της δεκαετίας του 1980 και σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής.
Κατά τον ίδιο, εγκλωβίστηκε εν μέρει στους ρόλους αυτούς, γνωρίζοντας την προκατάληψη και την απόρριψη όταν προσπαθούσε να κάνει κάτι διαφορετικό. Τα τελευταία χρόνια απείχε από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ασχολούμενος κυρίως με το θέατρο.
Το 2010 - 2011 πραγματοποίησε διπλή επιστροφή στα τηλεοπτικά πράγματα, συμμετέχοντας ως διαγωνιζόμενος στο πρόγραμμα Dancing with the Stars του ANT1 και κάνοντας εμφάνιση στην τηλεοπτική σειρά της Μυρτώς Κοντοβά και του MEGA Μίλα μου βρώμικα. Συμμετείχε και στον τρίτο κύκλο του τηλεοπτικού σόου Your Face Sounds Familiar που προβλήθηκε απο τον τηλεοπτικό σταθμό Ant1 την περίοδο Φεβρουάριος-Μάιος 2016.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αρχιτέλης
Στην ελληνική μυθολογία ο Αρχιτέλης ήταν ο Φθιωτός γιος, ή εγγονός, του Αχαιού. Μαζί με τον αδελφό του, τον Άρχανδρο, ήταν ήρωες των Αχαιών. Κατέβηκαν στο Άργος, όπου πήραν για συζύγους τις δύο από τις κόρες του Δαναού: την Αυτομάτη και τη Σκαιά. Οι δύο αδελφοί στη συνέχεια κυριάρχησαν στο Άργος και στη Σπάρτη, με αποτέλεσμα να δώσουν στους κατοίκους τους το κοινό όνομα «Αχαιοί».
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιοι του Ακάστου, που μαζί με τον πατέρα τους έδιωξαν από τη Φθία τον Πηλέα.
Πηγές
Αρχιτελης
Αλεπού
Η αλεπού (Vulpes) είναι γένος θηλαστικών, που ανήκει στην οικογένεια Κυνίδες. Το πιο γνωστό είδος είναι η Κόκκινη αλεπού (Vulpes vulpes), της οποίας το τρίχωμά της είναι κοκκινωπό.
Εμφάνιση
Εξωτερικά μοιάζει λίγο με τον σκύλο, αλλά η ουρά της είναι πολύ πιο φουντωτή και το τρίχωμά της πιο πυκνό, ενώ και το ρύγχος της πιο μακρόστενο. Το μεγαλύτερο σε διαστάσεις είδος είναι η κόκκινη αλεπού, η οποία φτάνει σε μήκος έως και τα 90 εκατοστά και ζυγίζει 7 - 10 κιλά. Το εντυπωσιακό είναι ότι η ουρά της φτάνει σε μήκος έως και τα 60 εκατοστά, δηλαδή είναι αρκετά μεγάλη συγκριτικά με το σώμα της.
Γεωγραφική διασπορά
250px|thumb|right|[[Αρκτική αλεπού.]] 250px|thumb|right|[[Φενέκ (θηλαστικό)|Αλεπού Φενέκ, το μικρότερο σε διαστάσεις είδος αλεπούς.]]
Η αλεπού εμφανίστηκε στη Γη πριν από 400.000 χρόνια και πιθανώς να υπήρξε και θήραμα για τους προϊστορικούς κυνηγούς. Σήμερα συναντάται σε όλες σχεδόν τις ηπείρους, εκτός από την Ανταρκτική.