cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρευνα ανεξαρτησίας του Μπαχρέιν (1970)
Μια έρευνα ανεξαρτησίας πραγματοποιήθηκε στο Μπαχρέιν κατά τη διάρκεια του 1970. Η έρευνα, γνωστή και ως δημοψήφισμα, είχε μορφή δημοσκόπησης των Ηνωμένων Εθνών όπου οι πολίτες ερωτήθηκαν αν προτιμούν ανεξαρτησία ή ένωση με το Ιράν. Η έκθεση του Προσωπικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα δήλωσε ότι "η συντριπτική πλειοψηφία του λαού του Μπαχρέιν επιθυμούν να αποκτήσουν την αναγνώριση της ταυτότητάς τους σε ένα πλήρως ανεξάρτητο και κυρίαρχο Κράτος ελεύθερο να αποφασίσει για τις σχέσεις με άλλα Κράτη".
Ως αποτέλεσμα, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ομόφωνα το Ψήφισμα 278 στις 11 Μαΐου 1970, ενώ τον ίδιο μήνα το Ιράν παραιτήθηκε από κάθε αξίωση του στο νησί. Η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο τον Αύγουστο του 1971.
Η ανάμειξη των Ηνωμένων Εθνών
Η έκθεση και το ψήφισμα του ΟΗΕ συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν στον κατώτερο και ανώτερο θάλαμο του Ιρανικού κοινοβουλίου έως τις 14 Μαΐου 1970. Ύστερα το Ιράν παραιτήθηκε από οποιαδήποτε αξίωση για το Μπαχρέιν. Οι Βρετανοί ανέκλησαν τις ειδικές συμφωνίες με το Μπαχρέιν τον Αύγουστο του 1971, επιτρέποντας στο Μπαχρέιν να γίνει ανεξάρτητο. Στις 29 Αυγούστου του 1971, το Μπαχρέιν και το Ιράν εγκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις.
Φανί Αρντάν
Η Φανί Μαργκερίτ Ζουντίθ Αρντάν (Fanny Marguerite Judith Ardant, 22 Μαρτίου 1949) είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από πενήντα ταινίες από το 1976. Η Αρντάν κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου το 1997 για την ερμηνεία της στο Pédale douce.
Καριέρα
Κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν μια μεγάλη σταρ μαζί με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στο La Femme d'à côté. Η ταινία, σκηνοθετημένη από τον Φρανσουά Τρυφό, έφερε στην Αρντάν την πρώτη της υποψηφιότητα για Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού το 1982 και το 1984 προτάθηκε πάλι για το Vivement dimanche!. Ουσιαστικά έγινε η συντροφιά του Φρανσουά Τρυφό, γεννώντας την κόρη τους, Ζοζεφίν Τρυφό, στις 28 Σεπτεμβρίου 1983. Αρχικά, η νεανική ομορφιά της την έκανε δημοφιλή αλλά με την πάροδο του χρόνου η καλλιέργειά της και οι υποκριτικές της δεξιότητες την έχουν καταστήσει μια από τις πιο θαυμαστές ηθοποιούς της Γαλλίας. Απέδειξε την ικανότητά της παίζοντας έναν κωμικό ρόλο στο Pédale douce για τον οποίο κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου του 1997.
Το 2009 έγινε σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος, με το Cendres et sang (Στάχτες και Αίμα). Το 2011 πρωταγωνίστησε στο μουσικό video για το Elle me dit της Mika.
Αμφιβολίες
Κάποτε εξέφρασε θαυμασμό για τον Ρενάτο Κούρτσιο, πρώην ηγέτη των Ερυθρών Ταξιαρχιών (Brigate Rosse), λέγοντας ότι ήταν καλό που παρέμεινε προσκολλημένος στις αξίες του. Αργότερα ανακάλυψε ότι θα δυσκολευόταν να προσέλθει σε ένα φεστιβάλ κινηματογράφου στη Βενετία, καθώς η δήλωσή της είχε δημιουργήσει μεγάλο σκάνδαλο στην Ιταλία. Ο Κυβερνήτης του Βένετο είπε ότι θα προτιμούσε η Αρντάν να μην επισκεφθεί την περιοχή του. Εκείνη τότε ζήτησε συγνώμη από τα θύματα της τρομοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Οι ενοχλητικοί (Μολιέρος)
Οι ενοχλητικοί (γαλλικός τίτλος: Les Fâcheux) είναι τρίπρακτη έμμετρη κωμωδία-μπαλέτο του Μολιέρου. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1661 στο κάστρο του Βω-λε-Βικόντ παρουσία του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Είναι η πρώτη κωμωδία-μπαλέτο του Μολιέρου, ένα υβρίδιο όπερας, μπαλέτου και θεατρικής παράστασης, που παίχτηκε στη Γαλλία μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα με μεγάλη επιτυχία. Τη μουσική έγραψαν ο Ζαν Μπατίστ Λυλί και ο Πιέρ Μπωσάν, ο τελευταίος επίσης έκανε τη χορογραφία και τα σκηνικά.
Η υπόθεση αναφέρεται σε διάφορους «ενοχλητικούς» που εμποδίζουν τη συνάντηση ενός ερωτευμένου ζευγαριού. Τους οκτώ ανδρικούς ρόλους, μια σειρά από σατιρικά πορτρέτα, έπαιξε όλους ο Μολιέρος ταυτόχρονα. Στο τέλος κάθε πράξης, ένα χορευτικό μπαλέτο συμπληρώνει την κωμωδία εμφανίζοντας τους νέους ενοχλητικούς.
Σύμφωνα με τον Μολιέρο στην έκδοση του 1662, το έργο δημιουργήθηκε σε ένα δεκαπενθήμερο, ήταν παραγγελία του υπουργού Οικονομικών Νικολά Φουκέ.
Υπόθεση
μικρογραφία|Εικονογράφηση του 1773 Ο Εράστης, ένας νεαρός ευγενής, είναι ερωτευμένος με την Ορφίση και αυτή ανταποκρίνεται στα αισθήματά του. Ωστόσο, ο κηδεμόνας της κοπέλας, ο Δάμις, προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμποδίσει τους δύο ερωτευμένους να συναντηθούν ή να παντρευτούν και κανονίζει τον γάμο της με άλλον.
Τελικά, ο κηδεμόνας της Ορφίσης σκέφτεται να δολοφονήσει τον Εράστη, αλλά στη συνέχεια δέχεται επίθεση από τους υπηρέτες του νεαρού. Ο Εράστης καταφέρνει να αποτρέψει τον σοβαρό τραυματισμό του κηδεμόνα και έτσι κερδίζει τη συγκατάθεσή του να παντρευτεί την αγαπημένη του.
Ιστορικό
μικρογραφία|Η [[Μαντλέν Μπεζάρ αναδυόμενη ως Ναϊάδα]] Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 17 Αυγούστου 1661 από τον θίασο του Μολιέρου σε μια εορταστική εκδήλωση προς τιμήν του Λουδοβίκου ΙΔ΄ που διοργάνωσε ο υπουργός Οικονομικών Νικολά Φουκέ στο εξοχικό του κτήμα στο κάστρο του Βω-λε-Βικόντ. Εκτός από τα σιντριβάνια, τα πυροτεχνήματα και το δείπνο με περισσότερα από 1000 εδέσματα που ετοίμασε ο Φρανσουά Βατέλ, παρουσιάστηκε επίσης η κωμωδία-μπαλέτο Οι ενοχλητικοί του Μολιέρου στον κήπο του κάστρου.
Τον πρόλογο του έργου έγραψε ο ποιητής Πωλ Πελισόν, προστατευόμενος του Φουκέ και φίλος του Ζαν ντε Λα Φονταίν, ο οποίος έγραψε και ένα ποίημα για τη γιορτή. Τον πρόλογο, που υμνούσε τον βασιλιά, απήγγειλε η Μαντλέν Μπεζάρ αναδυόμενη από το νερό σε ένα μεγάλο κοχύλι ως Ναϊάδα, ακολουθούμενη από Δρυάδες και Φαύνους.
Ο Μολιέρος έπαιξε και τους οκτώ ανδρικούς ρόλους των Ενοχλητικών. Ο βασιλιάς ενθουσιάστηκε με το έργο και κανόνισε νέες παραστάσεις στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ, όπου έκανε πρεμιέρα στις 4 Νοεμβρίου. Το 1672, το έργο ανέβηκε στην Κομεντί Φρανσαίζ με τη (χαμένη πλέον) μουσική που συνέθεσε ο Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ. αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ|Το [[κάστρο του Βω-λε-Βικόντ]] Για τον οικοδεσπότη υπουργό Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ' Νικολά Φουκέ όμως η γιορτή για τα εγκαίνια του κάστρου του σφράγισε τη μοίρα του. Ο βασιλιάς αγανάκτησε από την επίδειξη της πολυτέλειας, του πλούτου και της δύναμής του. Ο Φουκέ συνελήφθη στις 5 Σεπτεμβρίου 1661, κατηγορούμενος για υπεξαίρεση, κρίθηκε ένοχος το 1664 και καταδικάστηκε σε εξορία, την οποία ο Λουδοβίκος μετέτρεψε σε ισόβια κάθειρξη, και το κάστρο Βω-λε-Βικόντ κατασχέθηκε από τον βασιλιά. Ο Φουκέ έμεινε φυλακισμένος μέχρι τον θάνατό του το 1680.
Το έργο, το οποίο ήταν πολύ δημοφιλές και παιζόταν συχνά στην εποχή του, σπάνια βρίσκεται στο θεατρικό ρεπερτόριο σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Πέτα τη μαμά από το τρένο
Το Πέτα τη μαμά από το τρένο είναι μια αμερικανική μαύρη κωμωδία παραγωγής 1987 που σκηνοθέτησε και στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ντάνι ντε Βίτο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Μπίλι Κρίσταλ και Αν Ράμσεϊ, ενώ σε δεύτερους ρόλους εμφανίζονται οι Ρομπ Ράινερ, Μπράντφορντ Μαρσάλις, Κιμ Γκράιστ και Κέιτ Μάλγκριου.
Ο τίτλος προέρχεται από το επιτυχημένο τραγούδι της Πάτι Πέιτζ (1956) Mama from the Train (A Kiss, A Kiss). Η ταινία βασίστηκε στο ψυχολογικό θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ Ο άγνωστος του εξπρές (1951), σκηνές από το οποίο υπάρχουν και στην ίδια την ταινία.
Η ταινία έλαβε ανάμεικτες κριτικές, αλλά είχε εμπορική επιτυχία. Η Αν Ράμσεϊ διακρίθηκε για την ερμηνεία της ως αυταρχική κυρία Λιφτ κερδίζοντας βραβείο Saturn, ενώ ήταν και υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου.
Πλοκή
Ο μυθιστοριογράφος Λάρι Ντόνερ (Μπίλι Κρίσταλ) υποφέρει από απώλεια έμπνευσης λόγω της δυσαρέσκειάς του με την πρώην σύζυγό του Μάργκαρετ (Κέιτ Μάλγκριου), η οποία πήρε όλα τα εύσημα για το βιβλίο του το οποίο παρουσίασε ως δικό της, ενώ ο Λάρι, που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα, παίρνει διδάσκει λογοτεχνία σε δημόσιο κολέγιο. Ο Όουεν Λιφτ (Ντάνι ντε Βίτο) είναι ένας συνεσταλμένος μεσήλικας που εξακολουθεί να ζει με την υπερβολικά σκληρή μητέρα του (Αν Ραμσεϊ). Ο Όουεν ονειρεύεται να σκοτώσει τη μητέρα του, αλλά δεν μπορεί να βρει το κουράγιο να πραγματοποιήσει την επιθυμία του. Ως μαθητής στην τάξη του Λάρι, ο Όουεν ακολουθεί τη συμβουλή του Λάρι να δει μια ταινία του Χίτσκοκ για να αποκτήσει εικόνα για την ανάπτυξη της πλοκής στις υποθέσεις δολοφονίας. Βλέπει τον Άγνωστο του εξπρές, όπου δύο άγνωστοι συνωμοτούν για να δολοφονήσουν ο ένας αυτόν που θέλει ο άλλος, θεωρώντας ότι η έλλειψη σύνδεσής τους με το θύμα θα τους εξασφαλίσει θεωρητικά το τέλειο άλλοθι. Έχοντας ακούσει τον Λάρι να εύχεται δημόσια τον θάνατο της πρώην συζύγου του, ο Όουεν σχεδιάζει να σκοτώσει τη Μάργκαρετ, πιστεύοντας ότι ο Λάρι, σε αντάλλαγμα, θα σκοτώσει τη δική του μητέρα.
Ο Όουεν παρακολουθεί τη Μάργκαρετ στη Χαβάη και μπαίνει σε ένα κρουαζιερόπλοιο με το οποίο εκείνη πηγαίνει να υπογράψει το βιβλίο της, σχεδιάζοντας να την πετάξει στη θάλασσα. Ο Όουεν επιστρέφει από τη Χαβάη για να ανακοινώσει στον Λάρι τον θάνατο της Μάργκαρετ και ότι ο Λάρι του «χρωστάει» τη δολοφονία της μητέρας του, αλλιώς θα ενημερώσει την αστυνομία ότι ο Λάρι ήταν ο δολοφόνος. Επειδή έχει περάσει την προηγούμενη νύχτα πίνοντας μόνος του σε μια παραλία τις ώρες της εξαφάνισης της Μάργκαρετ, ο Λάρι πανικοβάλλεται γιατί του λείπει το άλλοθι. Αυτό, μαζί με ένα ρεπορτάζ που λέει ότι η αστυνομία υποπτεύεται δολοφονία, πείθει τον Λάρι ότι είναι ο βασικός ύποπτος. Αποφασίζει να μείνει με τον Όουεν και τη μητέρα του σε μια προσπάθεια να κρυφτεί από την αστυνομία. Ο Λάρι γνωρίζει την κυρία Λιφτ, αλλά παρά τη σκληρή συμπεριφορά της προς αυτόν, αρνείται να τη σκοτώσει. Τελικά, όταν η κυρία Λιφτ οδηγεί τον Όουεν στα άκρα, ο Λάρι τελικά υποχωρεί και συμφωνεί να διαπράξει τη δολοφονία.
Μετά από δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες, ο Λάρι φεύγει από το σπίτι των Λιφτ όταν η κυρία Λιφτ τον αναγνωρίζει ως ύποπτο από ένα ρεπορτάζ για την εξαφάνιση της πρώην συζύγου του. Επιβιβάζεται σε ένα τρένο για το Μεξικό όπου, παραδόξως, τον συνοδεύουν ο Όουεν και η κυρία Λιφτ για να μην χρειαστεί να πουν ψέματα για αυτόν. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, η υπομονή του Λάρι με την κυρία Λιφτ τελειώνει επιτέλους, όταν εκείνη επιμένει να του δίνει σωστές συμβουλές για τη συγγραφή. Την ακολουθεί με σκοπό να τη σκοτώσει, αλλά ο Όουεν αρχίζει να ξανασκέφτεται το ενδεχόμενο να σκοτώσει τη μητέρα του και τον κυνηγά. Στον αγώνα που ακολουθεί, η κυρία Λιφτ κρέμεται από το τρένο αλλά ο Όουεν και ο μετανοημένος Λάρι τη σώζουν. Η κυρία Λιφτ είναι ευγνώμων στον γιο της που την έσωσε, αλλά δεν εκτιμά τη βοήθεια του Λάρι και τον κλωτσά, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στις γραμμές του τρένου.
Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής του στο νοσοκομείο, ο Λάρι ανακαλύπτει ότι η Μάργκαρετ είναι ακόμα ζωντανή. Είχε πέσει στη θάλασσα κατά λάθος και σώθηκε από έναν Πολυνήσιο ψαρά, τον οποίο αποφάσισε να παντρευτεί. Προς μεγάλη του ενόχληση, ο Λάρι μαθαίνει ότι η Μάργκαρετ σχεδιάζει να πουλήσει τα δικαιώματα αυτής της ιστορίας έναντι 1,5 εκατομμυρίου δολαρίων. Με τη συμβουλή ενός συναδέλφου, ο Λάρι επιλέγει να απαλλαγεί από την εμμονή του με την πρώην σύζυγό του, να επικεντρωθεί στη ζωή του και να γράψει για όσα του συνέβησαν πρόσφατα, γεγονός που τον απελευθερώνει από την έλλειψη έμπνευσης.
Έναν χρόνο αργότερα, ο Λάρι τελείωσε ένα μυθιστόρημα βασισμένο στις εμπειρίες του με τον Όουεν και την κυρία Λιφτ με τίτλο Πέτα τη μαμά από το τρένο. Ο Όουεν τον επισκέπτεται και τον ενημερώνει ότι η μητέρα του έχει πεθάνει (αλλά από φυσικά αίτια) και ότι εκείνος θα πάει στη Νέα Υόρκη για την κυκλοφορία του δικού του βιβλίου. Δυστυχώς για τον Λάρι, ο Όουεν αποκαλύπτει ότι και το δικό του βιβλίο αφορά τις κοινές τους εμπειρίες. Νομίζοντας ότι το βιβλίο του έχει αντιγραφτεί για μία ακόμα φορά, ο εξαγριωμένος Λάρι πάει να τον πνίξει, αλλά σταματά όταν ο Όουεν του δείχνει ότι αυτό που έγραψε είναι ένα εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο που ονομάζεται Η μαμά, ο Όουεν και ο Λάρι, ο φίλος του Όουεν, στο οποίο η πλοκή αλλάζει δραστικά ώστε να είναι κατάλληλο για παιδιά. Μήνες αργότερα, ο Λάρι, ο Όουεν και η φίλη του Λάρι, Μπεθ (Κιμ Γκράιστ) κάνουν μαζί διακοπές στη Χαβάη, αναλογιζόμενοι το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του Λάρι. Τα βιβλία του Λάρι και του Όουεν έχουν γίνει πλέον μπεστ σέλερ, ενώ οι δυο τους είναι επιτυχημένοι συγγραφείς αλλά και στενοί φίλοι.
Διανομή
Επίσης, εμφανίζονται οι Φάρλεϊ Γκρέιντζερ και Ρόμπερτ Γουόκερ σε σκηνές αρχείου από την ταινία Άγνωστος του εξπρές ως Guy Haines και Bruno Anthony, αντίστοιχα. Η Όπρα Γουίνφρεϊ εμφανίζεται επίσης ως ο εαυτός της σε ένα φανταστικό επεισόδιο της εκπομπής The Oprah Winfrey Show.
Υποδοχή
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes δίνει βαθμολογία 63% στην ταινία με βάση κριτικές από 35 άτομα, με τη σημείωση: "η σκηνοθεσία του ντε Βίτο είναι πολύ γενική για να αποδώσει το είδος της κακίας που θα έκανε το Πέτα τη μαμά από το τρένο πραγματικά ξεχωριστό", αλλά η χημεία του στην οθόνη με τον συμπρωταγωνιστή του Μπίλι Κρίσταλ κάνει την ταινία μια διασκεδαστική κωμωδία».
Εκτός των άλλων, η ταινία έχει σχολιαστεί για τον παράδοξο τίτλο της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Αγγελής Μελετόπουλος
Ο Αγγελής Μελετόπουλος ήταν οπλαρχηγός του 1821 και προεστός της Πελοποννήσου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του μεγαλεμπόρου Χριστόδουλου Μελετόπουλου, αναδείχθηκε γρήγορα σε πρόκριτος του Αιγίου και προεστός της Πελοποννήσου. Στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως βεκίλης με σκοπό την εκπροσώπηση της Πελοποννήσου στην Υψηλή Πύλη. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης οργάνωσε σώμα στρατού, του οποίου την αρχηγία παρέδωσε στον γιο του, Δημήτριο.
Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Χαραλάμπη, κόρη της ισχυρής στρατιωτικής οικογενείας, και είχε αποκτήσει έξι παιδιά μεταξύ των οποίων τον Δημήτριο Μελετόπουλο, την Ελένη, σύζυγο Νικολάου Φλογαΐτη και την Αικατερίνη, σύζυγο Αναστασίου Λόντου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Cross-site scripting
Με τον όρο Cross-site Scripting ή XSS αναφερόμαστε σε μία ευπάθεια ασφάλειας που επιτρέπει σε έναν κακόβουλο χρήστη να εγχύσει κώδικα JavaScript σε μία ιστοσελίδα. Με τη σειρά του, ο κώδικας αυτός θα εκτελεστεί στον φυλλομετρητή του χρήστη που θα επιχειρήσει να επισκεφθεί την συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Οι επιτιθέμενοι μπορούν να εκμεταλλευτούν μία cross-site scripting ευπάθεια προκειμένου να παρακάμψουν ελέγχους πρόσβασης, όπως το Same-Origin Policy. Ο αντίκτυπος των εν λόγω επιθέσεων ποικίλλει από μικρές αλλαγές που ενδεχομένως επηρεάζουν την εμπειρία ενός χρήστη, μέχρι μεγάλης εμβέλειας ζημιές, ανάλογα με την ευαισθησία των δεδομένων που χειρίζεται ο ευάλωτος ιστότοπος, αλλά και τις προσπάθειες μετρίασης των αρνητικών συνεπειών.
Υπόβαθρο
Η ασφάλεια στο Διαδίκτυο βασίζεται σε διάφορους μηχανισμούς, ένας εκ των οποίων είναι το Same-origin policy. Σύμφωνα με αυτό, κώδικας ο JavaScript (script) μιας ιστοσελίδας (λ.χ.  https://mybank.example1.com ), μπορεί να έχει πρόσβαση σε πόρους (π.χ. HTTP cookies κτλ.) άλλων σελίδων, μόνο εαν αυτές έχουν URL με ίδιο (1) URI, (2) όνομα τομέα και (3) αριθμό θύρας. Εάν κάποιο από τα τρία προαναφερθέντα στοιχεία διαφέρει, τότε θα πρέπει να δοθεί ξεχωριστή άδεια πρόσβασης.
Εκμεταλλευόμενοι μια XSS ευπάθεια, ένας επιτιθέμενος μπορεί να εμφωλεύσει κακόβουλο JavaScript κώδικα μέσα στο περιεχόμενο που διατίθεται από τον ευάλωτο ιστότοπο. Όταν το τροποποιημένο αυτό περιεχόμενο φτάνει στον φυλλομετρητή του χρήστη, λειτουργεί με τα αυξημένα προνόμοια, και αντιμετωπίζεται από τον φυλλομετρητή ως έμπιστο περιεχόμενο. Με αυτόν τον τρόπο, ο επιτιθέμενος μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα χρηστών, να υποκλέψει την συνεδρία ενός χρήστη, αλλά και να αποκτήσει πρόσβαση σε πλήθος πληροφοριών που αποθηκεύει ο φυλλομετρητής για χάρη του χρήστη.
Ο όρος “cross-site scripting” προήλθε από μηχανικούς ασφάλειας της Microsoft τον Ιανουάριο του 2000.
XSS ευπάθειες έχουν ήδη αναφερθεί από τη δεκαετία του 90’, επηρεάζοντας διακεκριμένους ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης στο παρελθόν, όπως το Twitter και το MySpace (με το γνωστό Samy worm).
Κατηγορίες XSS επιθέσεων
Διακρίνουμε τρεις βασικές κατηγορίες XSS επιθέσεων: μη μόνιμες, μόνιμες και επιθέσεις βασισμένες στο Μοντέλο Αντικειμένου Εγγράφου (Document Object Model - DOM), που προκαλούνται από την πλευρά του χρήστη (client-side). Οι δύο πρώτες αναφέρονται συνήθως και ως παραδοσιακές που προκαλούνται από την πλευρά του εξυπηρετητή). Νέες κατηγορίες περιλαμβάνουν τις επιθέσεις Self-XSS αλλά και τις μεταλλαγμένες.
Μη μόνιμες
Μία μη μόνιμη XSS επίθεση λαμβάνει χώρα όταν τα δεδομένα που υποβάλλονται από τον πελάτη (μέσω του φυλλομετρητή), συνήθως με HTTP αιτήματα (π.χ. με τη συμπλήρωση μιας HTML φόρμας), χρησιμοποιούνται αμέσως από την πλευρά του εξυπηρετητή, δίχως αυτά να έχουν προηγουμένως ελεγχθεί επαρκώς (input sanitization).
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ενδεχόμενης μη μόνιμης XSS μπορεί να περιλαμβάνει την γραμμή αναζήτησης μίας ιστοσελίδας, όπου εάν ένας χρήστης αναζητήσει κάτι, τότε η συμβολοσειρά προς αναζήτηση, τυπώνεται αυτολεξεί στην σελίδα αποτελεσμάτων για να υποδείξει σε ποια αναζήτηση αντιστοιχούν τα αποτελέσματα. Συνεπώς, εάν τα δεδομένα εισόδου που εισάγει ο χρήστης δεν έχουν ελεγχθεί σωστά προτού χρησιμοποιηθούν (λ.χ. να απορρίψουν τυχόν JavaScript κώδικα που μπορεί να υπάρχει στα δεδομένα εισόδου), τότε απόρροια είναι μία μη μόνιμη XSS επίθεση.
Ως επι το πλείστον, μία τέτοια επίθεση λαμβάνει χώρα μέσω ενός φαινομενικά αθώου URL, το οποίο χρησιμοποιείται ως δόλωμα. Συγκεκριμένα, το URL αυτό αφορά την ευάλωτη ιστοσελίδα και περιέχει το κακόβουλο script. Το δόλωμα μπορεί να παραδοθεί στο εν δυνάμει θύμα είτε μέσω email είτε μέσω ενός ουδέτερου ιστότοπου. Χαρακτηριστικό αποτελεί το ότι το κακόβουλο αυτό script δεν αποθηκεύεται στον εξυπηρετητή που υποστηρίζει την λειτουργία της ιστοσελίδας.
Μόνιμες
Οι ευπάθειες που μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμες XSS επιθέσεις είναι πολύ πιο καταστροφικές. Τέτοιες ευπάθειες προκύπτουν όταν τα δεδομένα τα οποία στέλνονται από κάποιον κακόβουλο χρήστη αποθηκεύονται στον εξυπηρετητή, ώστε μετά να εμφανίζονται μέσα στις ιστοσελίδες του εξυπηρετητή όταν τις επισκέπτονται άλλοι χρήστες. Ένα κλασικό παράδειγμα τέτοιου τύπου επιθέσεων περιλαμβάνει διαδικτυακούς τόπους δημόσιας συζήτησης που επιτρέπουν στους χρήστες να δημοσιεύσουν μηνύματα σε HTML για να τα δουν άλλοι χρήστες. Εάν ένας τέτοιος ιστότοπος δεν ελέγχει σωστά τα δεδομένα που εισάγει ένας χρήστης όταν κοινοποιεί ένα μήνυμα τότε προκύπτει μια μόνιμη XSS ευπάθεια. Αυτό γιατί ένας κακόβουλος χρήστης μπορεί ενδεχομένως να περιλάβει και κώδικα JavaScript στα δεδομένα του. Ο κώδικας αυτός μετά, θα μπορεί να τρέξει στους φυλλομετρητές όλων των χρηστών που παρακολουθούν τη συζήτηση.
Μία ευπάθεια τέτοιου τύπου είναι πολύ σημαντική, διότι ο επιτιθέμενος δεν χρειάζεται να στοχοποιήσει ένα συγκεκριμένο θύμα, εφόσον η ίδια η ευάλωτη ιστοσελίδα αποτελεί μέσο διάδοσης της επίθεσης. Ιδιαίτερα στην περίπτωση ενός ιστότοπου κοινωνικού δικτύου, ο κακόβουλος κώδικας θα μπορούσε να σχεδιαστεί περαιτέρω ώστε να αυτοδιαδίδεται μεταξύ των λογαριασμών των χρηστών, δρώντας ως σκουλήκι στην πλευρά του χρήστη.
Βασισμένες στο DOM
Οι ευπάθειες απο XSS επιθέσεις οι οποίες είναι βασισμένες στο μοντέλο DOM δημιουργήθηκαν από την ανάπτυξη των Web 2.0 εφαρμογών. Ενώ στις παραδοσιακές επιθέσεις που περιγράψαμε παραπάνω είναι συνηθισμένο οι ευπάθειες να οφείλονται στον εξυπηρετητή όταν ετοιμάζει μια HTML σελίδα για να την σερβίρει σε κάποιον πελάτη, οι επιθέσεις βασισμένες σε DOM λαμβάνουν χώρα κατά τα στάδια επεξεργασίας περιεχομένου που εκτελούνται στην πλευρά του χρήστη. Με άλλα λόγια, το κακόβουλο φορτίο της επίθεσης δεν «φτάνει» ποτέ στον εξυπηρετητή, αλλά αντανακλάται στον JavaScript κώδικα που εκτελείται στον φυλλομετρητή του χρήστη (στην πλευρά του χρήστη).Το όνομα αυτών των επιθέσεων προέρχεται από τον τρόπο που απεικονίζονται τα HTML ή XML αντικείμενα όπως αυτός ορίζεται από το Μοντέλο Αντικειμένου Εγγράφου (Document Object Model - DOM).
Παράδειγμα XSS ευπάθειας βασισμένης σε DOM αποτελεί το bug που βρέθηκε το 2011 σε μία σειρά από jQuery πρόσθετα (plug-ins). Οι πρακτικές αντιμετώπισης της εν λόγω ευπάθειας φέρουν αρκετές ομοιότητες με εκείνες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση παραδοσιακών XSS. Συνήθως είναι γραμμένες σε JavaScript κώδικα και περιέχονται μέσα στις ιστοσελίδες (λ.χ. επικύρωση δεδομένων εισόδου και διαφυγή χαρακτήρων). Ορισμένα JavaScript frameworks διαθέτουν ενσωματωμένα αντίμετρα για την αντιμετώπιση τόσο αυτού του είδους όσο και άλλων (π.χ. το Angular framework).
Self-XSS
Η Self-XSS είναι ένα είδος XSS ευπάθειας που βασίζεται στην Κοινωνική Μηχανική προκειμένου να παραπλανηθεί το θύμα και να εκτελέσει κακόβουλο JavaScript κώδικα στον φυλλομετρητή του. Παρά το γεγονός ότι βασίζεται στην ψυχολογική χειραγώγηση του χρήστη παρά στην ύπαρξη ενός κενού ασφαλείας στον ιστότοπο, αποτελεί εξίσου σημαντική απειλή με τα υπόλοιπα είδη XSS επιθέσεων εάν εκτελεστεί κατάλληλα.
Μεταλλαγμένη XSS (mXSS)
Αυτό το είδος XSS επίθεσης συμβαίνει όταν ο επιτιθέμενος εισάγει κάτι φαινομενικά αθώο, το οποίο, όμως, τροποποιείται κατά τη διαδικασία δημιουργίας της HTML σελίδας από τον φυλλομετρητή και καταλήγει να δρα ως κακόβουλος κώδικας. Για αυτόν τον λόγο, είναι εξαιρετικά δύσκολος ο εντοπισμός κακόβουλων δεδομένων εισόδου και κατ’ επέκταση ο έλεγχος και η επικύρωσή τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μάλιστα, αποτελεί το γεγονός ότι ακόμη και η ίδια η Google είχε ένα κενό ασφάλειας στην μηχανή αναζήτησής της (2018) που αφορούσε το εν λόγω είδος.
Παράδειγμα XSS ευπάθειας στο λογισμικό Apache server
Στον Apache Tomcat υπήρχε ένα κενό ασφαλείας στον κώδικα ενός αρχείου JavaScript ονόματι sessionsList.jsp. Συγκεκριμένα, ο κώδικας χρησιμοποιούσε τις μη ασφαλείς μεταβλητές orderBy και sort. Κατά συνέπεια, σε μια ιστοσελίδα που βασιζόταν σε λογισμικό Apache για να λειτουργήσει, ένας κακόβουλος χρήστης θα μπορούσε μέσω κάποιου πεδίου που χρησιμοποιείται για την είσοδο κειμένου (text input field), να δώσει ως είσοδο JavaScript κώδικα. Έπειτα, ο κώδικας αυτός θα μπορούσε να οδηγήσει τον φυλλομετρητή ενός θύματος σε URL της επιλογής του επιτιθέμενου. Εκεί, ο τελευταίος, θα μπορούσε να οργανώσει καλύτερα την επίθεσή του μέσω JavaScript κώδικα πάλι, εκμεταλλευόμενος και πάλι την ευπάθεια του λογισμικού Apache server.
Παράδειγμα κώδικα που θα εκμεταλλευόταν την παραπάνω ευπάθεια
GET/manager/html/sessions?path=/&sort="> alert('xss') order=ASC&action=injectSessions&refresh=Refresh+Sessions+list
Εκδόσεις που έχουν το πρόβλημα
Apache Tomcat 6.0.2 – 6.0.20 εκτός 6.0.10 και 6.0.11
Εντοπισμός ευπαθειών
Οι XSS ευπάθειες, μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωρισθούν και να αφαιρεθούν από μια διαδικτυακή εφαρμογή. Η καλύτερη πρακτική για να αναζητήσει κανείς ευπάθειες αυτού του είδους, είναι να πραγματοποιήσει μια εκτενή ανασκόπηση του κώδικα αναζητώντας τα σημεία αυτά όπου ένας χρήστης εισάγει δεδομένα, λ.χ. μέσω μιας φόρμας εισόδου. Αμέσως μετά, θα πρέπει να εξετάσει εαν αυτά τα δεδομένα, γίνονται μέρος μιας HTML σελίδας που μπορεί να δει κάποιος χρήστης. Μια ποικιλία από HTML tags (π.χ. <img src…>, <iframe …>, <bgsound scr…> κ.α.) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την μετάδοση κακόβουλου κώδικα JavaScript. Ειδικές εφαρμογές-σαρωτές, που υπάρχουν στο διαδίκτυο, όπως τα Burp Suite, Webnspect, Acunetix, Netsparker, Websecurify, NStalker κ.α., μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εύρεση XSS ευπαθειών. Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ευκολότερα μαζί με χειροκίνητο έλεγχο, καθώς τα περισσότερα από αυτά τα εργαλεία, χρησιμοποιούν συγκεκριμένα πρότυπα αναζήτησης, αγνοώντας τους διαφορετικούς τρόπους κωδικοποίησης ή τις τεχνικές παράβλεψης που μπορεί να χρησιμοποιηθούν.
Παραδείγματα Επιθέσεων
Οφείλουμε να προσεγγίσουμε την κάθε κατηγορία XSS με διαφορετικό τρόπο. Αυτό φαίνεται και από τα ενδεικτικά κακόβουλα φορτία επίθεσης που χρησιμοποιούνται στα παραδείγματα που ακολουθούν. Σημειώνουμε πως στα ονόματα των χαρακτήρων που αναφέρονται, χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιβλιογραφία ασφάλειας υπολογιστών.
Μη μόνιμη
Παραθέτουμε ορισμένες ενέργειες που θα μπορούσαν να είχαν γίνει ούτως ώστε να μετριαστεί η επίθεση:
Μόνιμη
Εαν ο ιστότοπος του Μπομπ διέθετε μηχανισμούς που μπορούσαν να φιλτράρουν τα σχόλια των χρηστών (λ.χ. έλεγχος στις ετικέτες των scripts με διαφυγή χαρακτήρων), δεν θα υπήρχε XSS ευπάθεια.
Κωδικοποίηση δεδομένων εξόδου με βάση τα συμφραζόμενα / διαφυγή συμβολοσειράς εισόδου
Η κωδικοποίηση των δεδομένων εξόδου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ο κύριος μηχανισμός άμυνας ενάντια στις XSS επιθέσεις. Υπάρχουν συγκεκριμένες πρακτικές για να ελέγχονται τα δεδομένα εισόδου που με τη σειρά τους τοποθετούνται σε διάφορα σημεία ενός HTML εγγράφου το οποίο καταλήγει να βλέπει ένας χρήστης. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται η κωδικοποίηση HTML οντοτήτων, η διαφυγή χαρακτήρων JavaScript, η διαφυγή χαρακτήρων CSS και η κωδικοποίηση URL.
Αν και συνίσταται ευρέως, η κωδικοποίηση HTML οντοτήτων μόνο στους πέντε σημαντικούς XML χαρακτήρες (‘, “, <, >, &) δεν είναι πάντοτε επαρκής για την αποτροπή XSS επιθέσεων κάθε είδους. Επειδή η κωδικοποίηση είναι συχνά δύσκολη, η χρήση βιβλιοθηκών κωδικοποίησης ασφάλειας διευκολύνει συνήθως τη διαδικασία θωράκισης του συστήματος.
Ασφαλής επικύρωση μη έμπιστης HTML εισόδου
Σε πολλά σημεία εφαρμογών ιστού, επιτρέπεται στους χρήστες η περιορισμένη χρήση HTML σήμανσης. Όταν γίνεται αποδοχή HTML δεδομένων εισόδου από τους χρήστες (για παράδειγμα, πολύ μεγάλο), τότε η κωδικοποίηση εξόδου (όπως & lt;b & gt;πολύ & lt;/b & gt; μεγάλο) δεν θα είναι επαρκής, δεδομένου ότι η είσοδος του χρήστη πρέπει να καταστεί ως HTML από τον φυλλομετρητή (εμφανίζοντας  «πολύ μεγάλο» αντί για « πολύ μεγάλο»). Η αποτροπή XSS επιθέσεων είναι πολύ πιο σύνθετη στην συγκεκριμένη περίπτωση. Η HTML είσοδος πρέπει να φιλτραριστεί μέσα από μία μηχανή ελέγχου και επικύρωσης, προκειμένου να διασφαλιστεί πως δεν περιέχει κώδικα XSS.
Πολλές επικυρώσεις βασίζονται στον αποκλεισμό ορισμένων επικίνδυνων HTML ετικετών, όπως οι ακόλουθες:, ,. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα προβλήματα με τη συγκεκριμένη προσέγγιση. Για παράδειγμα, υπάρχει περίπτωση κάποιες φαινομενικά αθώες ετικέτες να παραλειφθούν και όταν χρησιμοποιηθούν «σωστά» να οδηγήσουν σε XSS (όπως <img src=”javascript:alert(1)”>). Μία άλλη δημοφιλής μέθοδος είναι η αφαίρεση (στα δεδομένα εισόδου του χρήστη) των διπλών και μονών εισαγωγικών (“ και ‘ αντίστοιχα). Ωστόσο, αυτό μπορεί και πάλι να παρακαμφθεί, καθώς το φορτίο της επίθεσης μπορεί να κρυφτεί με obfuscation (συσκότιση κώδικα).
Ασφάλεια HTTP Cookie
Πέρα από το φιλτράρισμα του περιεχομένου, χρησιμοποιούνται ευρέως και άλλες (εν μέρει ατελείς) μέθοδοι μετρίασης των XSS επιθέσεων. Ένα παράδειγμα αποτελεί η ύπαρξη ελέγχων ασφάλειας κατά τον χειρισμό της αυθεντικοποίησης ενός χρήστη που βασίζεται σε HTTTP cookie. Πολλές εφαρμογές ιστού βασίζονται στα cookie συνεδρίας για την αυθεντικοποίηση του χρήστη σε κάθε ατομικό HTTP αίτημα και καθώς τα scripts στην πλευρά του χρήστη έχουν πρόσβαση σε αυτά τα cookie, είναι εύκολη η υποκλοπή τους με XSS.
Για να μετριαστεί η συγκεκριμένη απειλή (και όχι οι XSS ευπάθειες), πολλές εφαρμογές ιστού συνδέουν τα cookie συνεδρίας με την IP που χρησιμοποίησε πρωταρχικά ο χρήστης για να συνδεθεί και έπειτα επιτρέπουν μόνο σε αυτήν την IP να χρησιμοποιήσει το cookie. Αυτή η μέθοδος είναι αποτελεσματική σε αρκετές περιπτώσεις (όταν ο επιτιθέμενος αναζητεί μονάχα το cookie), αλλά δεν λειτουργεί όταν ο επιτιθέμενος χρησιμοποιεί την ίδια IP (λ.χ. μέσω μετάφρασης διεύθυνσης δικτύου).
Μία άλλη τεχνική αντιμετώπισης που εντοπίζεται στους φυλλομετρητές Internet Explorer (από την έκδοση 6 και μετά), Firefox (από την έκδοση 2.0.0.5 και έπειτα), Safari (από την έκδοση 4 και μετά), Opera (από την έκδοση 9.5 και ύστερα) και Google Chrome, είναι ο ορισμός του cookie ως HttpOnly. Το χαρακτηρίστικό αυτό καθιστά το cookie μη διαθέσιμο σε scripts που βρίσκονται στην πλευρά του χρήστη. Ωστόσο, δεν αποτελεί πανάκεια, εφόσον δεν αποτρέπει πλήρως ούτε την υποκλοπή των cookie ούτε τις επιθέσεις εντός του φυλλομετρητή.
Απενεργοποίηση των scripts
Παρόλο που η εμφάνιση του Ιστού 2.0 (Web 2.0) και της τεχνολογίας Ajax καθιστούν απαραίτητη την χρήση της JavaScript, ορισμένες εφαρμογές ιστού είναι κατασκευασμένες έτσι ώστε να είναι εφικτή η λειτουργία τους δίχως scripts που να εκτελούνται στην πλευρά του χρήστη. Αυτό επιτρέπει στους χρήστες να απενεργοποιήσον, εάν επιθυμούν, τα scripts κατά την χρήση της εφαρμογής και να μην είναι ευάλωτοι σε XSS επιθέσεις.
Ορισμένοι φυλλομετρητές ή πρόσθετα φυλλομετρητών (plug-ins) μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να απενεργοποιούν τα scripts που προέρχονται από συγκεκριμένους τομείς (domains). Ωστόσο, με αυτή η προσέγγιση ένας χρήστης θα κάνει την αντίστοιχη ρύθμιση αφού ενημερωθεί για τις κακόβουλες σελίδες που ενεργοποιούν κακόβουλα scripts. Απεναντίας, μία προσέγγιση που λειτουργεί με αντίστροφο τρόπο (δηλαδή αποτρέπει την λειτουργία των scripts από προεπιλογή και την επιτρέπει μονάχα όταν το επιθυμεί ο χρήστης) μοιάζει πιο αποτελεσματική. Αυτό είναι δυνατό στον Internet Explorer (από την έκδοση 4 και μετά), ρυθμίζοντας τις λεγόμενες ζώνες ασφάλειας - “Security Zones”, καθώς και στον φυλλομετρητή Opera (από την έκδοση 9 και έπειτα), χρησιμοποιώντας τις «Ρυθμίσεις συγκεκριμένου ιστότοπου». Μία λύση για τον Firefox και άλλους φυλλομετρητές που βασίζονται στην μηχανή φυλλομετρητή Gecko είναι η χρήση του "NoScript" plug-in. Το NoScript είναι πρόσθετο ανοιχτού λογισμικού και πέρα από την απενεργοποίηση των script ανάλογα με τον ιστότοπο, παρέχει και μηχανισμό προστασίας απέναντι σε επιθέσεις XSS (ακόμη και όταν αυτά είναι ενεργοποιημένα). Το κυριότερο πρόβλημα με την προεπιλεγμένη απενεργοποίηση όλων των script σε όλους τους ιστότοπους είναι αλλαγές σε σχέση με την λειτουργικότητα και την ταχύτητα (τα scripts που εκτελούνται στην πλευρά του πελάτη είναι αρκετά ταχύτερα από εκείνα που εκτελούνται στην πλευρά του εξυπηρετητή, διότι δεν απαιτείται η σύνδεση σε έναν διακομιστή και η σελίδα δεν χρειάζεται να φορτωθεί εκ νέου). Επιπέον, πολλοί χρήστες δεν κατανοούν την πρακτική αυτή και ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση να θωρακίσουν τους φυλλομετρητές τους κατάλληλα. Ένα ακόμη μειονέκτημα αποτελεί το ότι πολλοί ιστότοποι δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς την χρήση client-side scripts. Έτσι οι χρήστες αναγκάζονται να απενεργοποιήσουν την υφιστάμενη προστασία για τον συγκεκριμένο ιστότοπο πράγμα που τους καθιστά ευάλωτους. Να σημειωθεί πως το NoScript δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να επιτρέψουν την εκτέλεση ορισμένων μονάχα script (όσων επιθυμούν) που προέρχονται από έναν συγκεκριμένο τομέα. Για παράδειγμα, τα scripts από τον τομέα example.com θα μπορούσαν να επιτρέπονται, ενώ τα scripts από τον τομέα maliciouswebsite.com, τα οποία επιχειρούν να εκτελεστούν στην ίδια σελίδα να αποτρέπονται.
Απενεργοποίηση των scripts κατ' επιλογή
Η Πολιτική Προστασίας Περιεχομένου (CSP) επιτρέπει στα HTML έγγραφα να απενεργοποιούν μονάχα ορισμένα scripts. Ο φυλλομετρητής ελέγχει κάθε script σύμφωνα με την πολιτική αυτή προτού αποφασίσει εάν θα το εκτελέσει ή όχι. Όσο η πολιτική αυτή επιτρέπει την εκτέλεση μονάχα αξιόπιστων scripts και αποτρέπει την δυναμική φόρτωση κώδικα, ο φυλλομετρητής δεν θα εκτελέσει προγράμματα από μη έμπιστους συγγραφείς ανεξαρτήτως της δομής του HTML εγγράφου. Έτσι, το φορτίο εναποτίθεται στους δημιουργούς της πολιτικής. Αξίζει, ωστόσο, να αναφερθεί πως σύμφωνα με μία μελέτη η πρακτική αυτή δεν κρίνεται ιδιαίτερα αποτελεσματική. Οι πιο σύγχονες πολιτικές κάνουν χρήση τυχαίων ή ψευδοτυχαίων αριθμών για να μαρκάρουν τα scripts εντός ενός HTML έγγραφου ως ασφαλή για εκτέλεση αντί η πολιτική να υφίσταται ανεξαρτήτως του περιεχομένου της σελίδας.
SameSite παράμετρος σε HTTP cookie
Όταν ένα cookie έχει οριστεί με την παράμετρο SameSite=Strict, τότε αφαιρείται από όλα τα αιτήματα που έχουν διαφορετική προέλευση (origin). Όταν η παράμετρος ορίζεται ως SameSite=Lax, τότε αφαιρείται από όλα τα μη ασφαλή αιτήματα διαφορετικής προέλευσης (δηλαδή αιτήματα διαφορετικά των GET, OPTIONS και TRACE). Η παράμετρος αυτή υλοποιείται στον Google Chrome από την έκδοση 51, στον Firefox από την έκδοση 60 και στον Edge από την έκδοση 16.
Ελατοχώρι Ιωαννίνων
Το Ελατοχώρι (πρώην Τσερνέσι ) είναι οικισμός του Δήμου Ζαγορίου στο Νομό Ιωαννίνων ενώ παλαιότερα αποτελούσε τοπικό διαμέρισμα του Δήμου Ανατολικού Ζαγορίου.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Ελατοχώρι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων, στους πρόποδες της κορυφής της Τσούκα Τζίνα. Απέχει 55 χιλιόμετρα από την πόλη των Ιωαννίνων (μέσω Αμφιθέας). Έως το 1927 το χωριό ονομάζονταν Τσερνέσι και με αυτό το όνομα αναφέρεται στο ηπειρώτικο δημοτικό τραγούδι ο Φεζοδερβέναγας («...και στο Τσερνέσι ξημέρωσε...»).
Το τοπικό διαμέρισμα Ελατοχωρίου αποτελείται από δύο οικισμούς, το Ελατοχώρι (117 κάτοικοι) και το Δίλακκο -παλιά Σέσο- (49 κάτοικοι), που τα χωρίζει ένας βαθύς λάκκος. Μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα το 1913, το Ελατοχώρι είχε μόνο 250 κατοίκους και 33 μαθητές στο δημοτικό σχολείο. Σήμερα, οι δύο οικισμοί του Ελατοχωρίου έχουν αρκετούς κατοίκους, οι οποίοι αυξάνονται το καλοκαίρι.
Στο Ελατοχώρι υπάρχουν τρεις εκκλησίες, ο Άγιος Γεώργιος στην πλατεία του χωριού, η Κοίμηση της Θεοτόκου στην άκρη του χωριού και ο Άη-Λιάς πάνω από το χωριό. Κάθε χρόνο, από τις 5 μέχρι τις 7 Αυγούστου, στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, γίνεται πανηγύρι για τον εορτασμό του Σωτήρος.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με αγροτικές κυρίως εργασίες, και παράγουν πατάτες και φασόλια γίγαντες, ενώ οι υπόλοιποι ασχολούνται με την υλοτομία καθώς υπάρχει και συνεταιρισμός στο χωριό. Επίσης στο χωριό λειτουργεί ξενώνας.
Πάνω από το χωριό υψώνεται η κορυφή της Τσούκα Τζίνα. Στην περιοχή του Ελατοχωρίου υπάρχουν λίμνες, πέτρινα γεφύρια, ποτάμια και δάση. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό υπάρχει το βουνό της Τσούκα Ρόσα, το οποίο αποτελείται από πεύκα, έλατα, οξυές, ρόμπολα, πλατάνια και από πλούσια πανίδα όπως αγριογούρουνα, λαγούς, αρκούδες και άλλα άγρια ζώα.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται με το παλιό όνομα Τσέρνεσι, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Ελατοχώρι το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Δίλακκο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ελατοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 71 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Δομίτιος Δομιτιανός
Ο Λεύκιος Δομίτιος Δομιτιανός, λατιν.: Lucius Domitius Domitianus ή, σπάνια, Δομιτιανός Γ΄ ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον τού Διοκλητιανού, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία για μικρό χρονικό διάστημα στην Αίγυπτο.
Ιστορία
Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και την οικογένεια του Δομιτιανού. Μπορεί να υπηρετούσε ως έπαρχος της Αιγύπτου πριν αυτοανακηρυχθεί ως αυτοκράτορας, αν και κανένα γνωστό έγγραφο δεν καθιστά σαφή την προηγούμενη θέση του.
Ο Δομιτιανός επαναστάτησε κατά τού Διοκλητιανού το 297 μ.Χ. Είναι πιθανό ότι η εξέγερση πυροδοτήθηκε από ένα νέο φορολογικό διάταγμα, αλλά αυτό είναι αβέβαιο. Νομισματικά και παπυρολογικά στοιχεία υποστηρίζουν τη διεκδίκηση τού Δομιτιανού για την πορφύρα.
Ο Δομιτιανός απεβίωσε τον Δεκέμβριο τού ίδιου έτους, όταν ο Διοκλητιανός πήγε στην Αίγυπτο για να καταπνίξει την εξέγερση. Ο διορθωτής (corrector) τού Δομιτιανού, ο Αυρήλιος Αχιλλεύς, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την άμυνα της Αλεξάνδρειας, φαίνεται ότι διαδέχθηκε τον Δομιτιανό στην αξίωσή του για την αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα, μόλις τον Μάρτιο του 298 ο Διοκλητιανός κατάφερε να ανακτήσει την πόλη.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Μάναρης Αρκαδίας
Ο Μάναρης Αρκαδίας (ή Μάναρι ή του Μάναρη ) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Μάναρη της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου του δήμου Τρίπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μάναρης έχει πληθυσμό 58 κατοίκων.
Είναι ένα ορεινό χωριό 15 χιλ. νότια της Τρίπολης. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από το οδικό άξονα Τρίπολης-Μεγαλόπολης, στρίβοντας αριστερά πριν την Ασέα. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 774μ. στην πλαγιά υψώματος, ανατολικά του Ασεατικού πεδίου. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Το καλοκαίρι συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες.
Ο δρόμος που διασχίζει το χωριό καταλήγει στην Βλαχοκερασιά.
Γέφυρα Μάναρη
Ένα χιλιόμετρο πριν τον Μάναρη βρίσκεται η μεγαλύτερη τοξωτή κοιλαδογέφυρα     στην Ελλάδα, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, κατασκευασμένη από γαλλική εταιρεία το 1897 για να εξυπηρετήσει τη Σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Καλαμάτας. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το γραφικό διατηρητέο κτήριο του Σιδηροδρομικό Σταθμού. Η γέφυρα είναι αδελφοποιημένη με τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου από το 2014. Η γέφυρα φωταγωγείται το βράδυ και διακρίνεται στα αριστερά του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Καλαμάτας στο ύψος των διοδίων Μάναρη. μικρογραφία|Σιδηροδρομική γέφυρα Μάναρη
Άλλα αξιοθέατα
Η κεντρική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου η οποία χρονολογείται από το 1864 και η ειδυλλιακή τοποθεσία 'Λεύκο', με το ξωκκλήσι του Αι-Νικόλα.
Το Λαογραφικό μουσείο.
Το κεφαλόβρυσο στη Μαναρέικη βρύση, μία από τις πηγές του Αλφειού ποταμού στην κοιλάδα της Ασέας.
Τορίι
right|thumb|340px|Τορίι του [[Ιερού Μέιτζι, Τόκυο'']] Τορίι (鳥居) ονομάζεται η παραδοσιακή ιαπωνική πύλη που συναντούμε στην είσοδο ενός σιντοϊστικού ιερού. Κατασκευάζεται από ξύλο, πέτρα ή χάλυβα και έχει αδρό σχήμα Π, ενώ συχνά βάφεται σε χρώμα πορτοκαλοκόκκινο.
Το τορίι σηματοδοτεί τη μετάβαση από το κοινό και μιαρό (έξω κόσμος) στο ιερό (τόπος κατοικίας της θεότητας). Το πέρασμα κάτω από το τορίι, καθώς και το πλύσιμο των χεριών και του στόματος με νερό, θεωρείται απαραίτητη πράξη εξαγνισμού για τον προσερχόμενο στο ιερό για προσευχή.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία Κατηγορία:Πύλες (αρχιτεκτονική) Κατηγορία:Σιντοϊστικά ιερά στην Ιαπωνία
Νοβρούζ Μαμάντοφ
Ο Νοβρούζ Μαμάντοφ (Novruz Ismayil oglu Mammadov, στα αζέρικα: Novruz İsmayıl oğlu Məmmədov,  15 Μαρτίου 1947-) είναι πολιτικός και μεταφραστής από το Αζερμπαϊτζάν,  ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 21 Απριλίου 2018 ως τις 8 Οκτωβρίου 2019. Πρωτύτερα ήταν βοηθός του Προέδρου επί των εξωτερικών θεμάτων και επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής.
Ζωή
Γεννήθηκε στο Ναχτσιβάν, το οποίο τότε ήταν τμήμα της σοσιαλιστικής σοβιετικής δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Απέκτησε διδακτορικό στη Φιλολογία το 1991 από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών του Αζερμπαϊτζάν (APFLI), όπου αργότερα δίδαξε ως καθηγητής.
Σταδιοδρομία
Την περίοδο 1967–1968 έγινε μεταφραστής και ανώτερος διερμηνέας στην Αλγερία, από το 1971–1973 στη Γουινέα και το 1978–1981 ξανά στην Αλγερία. Από το 1992 ως το 1993 ήταν πρύτανης της προπαρασκευαστικής σχολής του APFLI. Την περίοδο από το 1993 ως το 1997 ήταν πρύτανης γαλλικής γλώσσας στο APFLI. Από το 1995 ως το 1997 ήταν διερμηνέας του (τότε ο Χαϊντάρ Αλίγιεφ) Προέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το 1997 ανέλαβε διευθυντής στο Τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής της Προεδρίας, ως το 2018. Στις 21 Απριλίου 2018 διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας.
Το 1998 τιμήθηκε από τον πρώην πρόεδρο Ζακ Σιράκ της Γαλλικής Δημοκρατίας με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.
Βιβλία
Συνέγραψε περισσότερα από 20 επιστημονικά άρθρα και αρκετά βιβλία, συμπεριλαβανομένων περισσότερων από 300 άρθρων με πολιτικά και δημόσια θέματα.
Μετέφρασε στα γαλλικά το έργο “A Myth of Terror” (1991) του Έριχ Φάιγκλ” το 2001. Επίσης, μετέφρασε έργα του Πιέρ Γκαμαρά ("L'Assassin a le prix Goncourt". Παρίσι: 1963) και των Φιλίπ Μπραγιάρ και Μοχάμετ Ρεζά Τζαλίλι ("Les relations internationales". 1997).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αζερμπαϊτζάν
Μάθε παιδί μου γράμματα
Το Μάθε παιδί μου γράμματα είναι τίτλος κοινωνικής κωμωδίας του 1981 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Θεόδωρου Μαραγκού και με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Διαμαντόπουλο, Νίκο Καλογερόπουλο, Κώστα Τσάκωνα και Άννα Μαντζουράνη. Αποτελεί κοινωνική κριτική της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας, με τις έντονες ιδεολογικές αγκυλώσεις και ταυτόχρονα την αδυναμία και την έλλειψη βούλησης από το ελληνικό κράτος να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό. Παράλληλα εξετάζεται και η εξάρτηση της ελληνικής εκπαίδευσης τόσο από σχήματα και νοοτροπίες του παρελθόντος όσο και από την εξουσία, της οποίας καλείται να γίνει φερέφωνο.
Πλοκή
Η ταινία αρχίζει πριν από την κυρίως πλοκή του έργου, καθώς βλέπουμε την Ελπίδα να μιλάει με τον πατέρα της Χρυσάνθης πολλά χρόνια πριν παντρευτεί τον Περικλή, που είναι χήρος από τον πρώτο του γάμο. Στο παρόν, η Ελπίδα δέχεται τελικά να παντρευτεί τον Περικλή και μετακομίζει μαζί του. Εκεί συναντάει τον Σωκράτη που τραυλίζει και εξαιτίας του νεανικού του στιλ λαμβάνει μονάχα την αποδοκιμασία του πατέρα του. Τον συγκρίνει συνεχώς με τον Δημοσθένη που σπουδάζει εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Όταν τελικά ο Δημοσθένης γυρίζει, ο Περικλής με δυσκολία τον αναγνωρίζει. Αργότερα, σε μια συνέντευξη που δίνει, ο Δημοσθένης αποκαλύπτει τις κουμμουνιστικές πεποιθήσεις του. Τελικά, την μέρα του μνημόσυνου, ο πατέρας της Χρυσάνθης φωνάζει το όνομα του Καναβού και προσπαθεί να καταθέσει στεφάνι, αλλά οι αστυνομικοί τον σταματούν. Στη συνέχεια ο Σωκράτης και ο Δημοσθένης προσπαθούν να βοηθήσουν και όλα τα παιδιά καταφεύγουν στο κρυφό σχολειό. Στο τέλος, κατά την διάρκεια της δίκης του κύριου Καναβού, στην οποία ο Περικλής καταθέτει εναντίον του, ο Σωκράτης, ενθυμούμενος όλες τις φορές που ο πατέρας του τον συμβούλευε να είναι ειλικρινής, του φωνάζει να πει την αλήθεια.
Παραγωγή
Η ταινία έχει γυριστεί στη Στεμνίτσα, τη Δημητσάνα και άλλα χωριά της περιοχής. Κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1981-1982 και, κόβοντας 321.571 εισιτήρια, ήρθε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 46 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Διακρίσεις
Η ταινία απέσπασε τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1981:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαθε παιδι μου γραμματα Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Μαραγκού Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Θόδωρου Μαραγκού Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Γκαλλιέρα
Η Γκαλλιέρα (Ιταλικά Galliera) είναι ένας μικρός δήμος στην βορειοανατολική Ιταλία, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Η Γκαλλιέρα είναι ένας καθαρά πεδινός δήμος, που βρίσκεται σε απόσταση 38 χιλιομέτρων περίπου από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μπολόνια. Βρίσκεται σε υψόμετρο 14ων μέτρων με ελάχιστο υψόμετρο τα 11 μέτρα και μέγιστο τα 21. Η συνολική του έκταση είναι 37,16 τ.χλμ. και διασχίζεται από τον ποταμό Ρένο. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°44'45"60 N γεωγραφικό πλάτος και 11°26'21"12 E γεωγραφικό μήκος.
Τον δήμο αποτελούν τα δημοτικά διαμερίσματα Γκαλλιέρα (υπήρξε η έδρα του δήμου από τον μεσαίωνα μέχρι την σύγχρονη εποχή, σήμερα είναι γνωστό και σαν αρχαία Γκαλλιέρα), Γκέτο Μιλανέζι, Γκέτο Σιρίνο, Ιλ Μόρελλατσο, Ιλ Μπόργκο, Κάζε Μαλαγκούτι, Κάζε Ρετζιάνι, Κάζε σαντ Ινιάτσιο, Κάζε Τιμπάλντι, Κούκκο, Λα Μπιζάνα, Λατζαρέττο, Μπόσκο, Πιάβε, Σαν Βενάντσιο (είναι η έδρα του δήμου), Σαν Βιντσέντσο, Σαν Πρόσπερο και Φαττορία Τομπέττα.
Ιστορία
Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα στα όρια του δήμου ήχε κατοικηθεί από την ρωμαϊκή εποχή, όπως δείχνουν τα ευρήματα που έχουν βγει στην επιφάνεια. Εκείνη την περίοδο η περιοχή ήταν βαλτώδης με εκτάσεις, διαφόρων μεγεθών, που εξείχαν από τους βάλτους και αποτελούσαν νησίδες στεγνής γης. Μία από τις μεγαλύτερες βρισκόταν μέσα στα όρια του σημερινού δήμου. Στις νησίδες αυτές οι Ρωμαίοι είχαν φτιάξει οικισμούς και καλλιεργούσαν την γη. Την ίδια περίοδο ξεκίνησαν μεγάλα αποστραγγιστικά έργα που όμως αργότερα, κυρίως από τον 6ο αιώνα μ.Χ., καταστράφηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις συνεχείς πλημμύρες του Πάδου και του Ρένου. Αυτές όμως οι πλημμύρες μετέφεραν και μεγάλες ποσότητες ιζημάτων με αποτέλεσμα κάποιες από τις νησίδες στεγνής γης να μεγαλώσουν. Τον 16ο αιώνα η κατάσταση χειροτέρεψε εξαιτίας της κατασκευής ενός αναχώματος, στο σημείο που ενώνονταν ο Ρένο με τον Πάδο, από την μεριά της Φερράρα. Η πρώτη αναφορά στο μεσαιωνικό κάστρο της Γκαλλιέρα γίνεται σε ένα συμβόλαιο πώλησης του 997. Υπήρξε ένα οχυρό στρατηγικής σημασίας γιατί βρισκότανε στα σύνορα δύο εχθρικών δυνάμεων, του δήμου της Μπολόνια και της Φερράρα των Εστένσι (Ιταλ. Estensi). Το 1336 ο δήμος της Μπολόνια θα το κατεδαφίσει γιατί, όπως γράφει ο ιστορικός Σεραφίνο Καλίντρι (Ιταλ. Serafino Calindri), είχαν κρυφτεί σε αυτό κάποιοι γκιμπελίνοι που έτσι πιάστηκαν και κρεμάστηκαν. Η μόνη μαρτυρία που μένει μέχρι σήμερα είναι ο μεσαιωνικός πύργος που κατασκευάστηκε το 1194 από τον δήμο της Μπολόνια σαν μέρος των οχυρωματικών έργων στα βόρεια σύνορα του δήμου. Το 1796 έρχονται οι Γάλλοι και με την πώληση των ιδιοκτησιών της εκκλησίας αλλάζει το σύστημα ανάπτυξης της περιοχής. Ο Μπολονιέζος Αντόνιο Αλντίνι (Ιταλ. Antonio Aldini) κατάφερε να αγοράσει μέσα σε 12 χρόνια 52 μεγάλα αγροκτήματα στην περιοχή της Γκαλλιέρα και του γειτονικού δήμου του Σαν Πιέτρο ιν Καζάλε (Ιταλ. San Pietro in Casale) και να τα ενώσει σε ένα μεγάλο αγρόκτημα με κριτήριο την παραγωγικότητα. Το 1812 θα το αγοράσει ο Ναπολέοντας και το 1813 θα το χρήσει Δουκάτο της Γκαλλιέρα και θα το παραχορήσει στην Τζιουζεππίνα Μπεαυχαρνάις (Giuseppina Beauharnais). Στις αρχές του 20ου αιώνα οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του (Αντόνιο ντ Ορλεάνς και Εουλάλια ντι Μπορμπόνε Antonio d’Orleans e Eulalia di Borbone) θα το χωρίσουν σε μικρότερες εκτάσεις και θα το πουλήσουν. Και στο δημοτικό διαμέρισμα του Σαν Βενάντσιο (σημερινή έδρα του δήμου) υπήρχε ένα μεσαιωνικό κάστρο το οποίο καταστράφηκε, κατά πάσα πιθανότητα, με την πλημμύρα των μέσων του 18ου αιώνα. Αυτός ο οικισμός άρχισε την μεγάλη του επέκταση με την γεωργική ανάπτυξη του Δουκάτου της Γκαλλιέρα.
Μνημεία
Παρόλες τις καταστροφές που υπέστη στον δήμο έχουν μείνει αξιόλογα μνημεία
Πολιτισμός
Η πολιτιστική προσφορά του δήμου περιλαμβάνει
Κοινωνία
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι την ίδια περίοδο ήταν 783 με τους περισσότερους να προέρχονται από το Μαρόκο 210, το Πακιστάν 130 και την Τυνησία 115.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια