cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Γεώργιος Βορειοδυτικά
Γεωγραφία
Η περιφέρεια βρίσκεται βορειοδυτικά της ενορίας, εξού και το όνομα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια στην ενορία μετά τον Άγιο Γεώργιο Νότια
Πόρος κοινής δεξαμενής
Ο πόρος κοινής δεξαμενής, σύμφωνα με την Έλινορ Όστρομ, είναι ένα τεχνητό ή φυσικό σύστημα πόρου που είναι αρκετά μεγάλο ώστε να είναι αρκετά δαπανηρός (όχι όμως αδύνατος) ο αποκλεισμός ατόμων που μπορούν να αποκομίσουν κέρδη ή οφέλη από τη χρήση του.
Οι ψαρότοποι, οι βοσκότοποι, τα αρδευτικά κανάλια, οι λίμνες, τα ποτάμια, οι ωκεανοί, οι λεκάνες υπόγειων υδάτων κλπ αποτελούν συστήματα πόρων. Από την άλλη πλευρά, μονάδες πόρου είναι αυτό που οικειοποιούνται τα άτομα από τα συστήματα πόρων, όπως οι τόνοι ψαριών που ψαρεύονται από ένα ψαρότοπο ή τα κυβικά μέτρα νερού που αντλούνται από ένα αρδευτικό κανάλι.
Όσο ο μέσος όρος άντλησης δεν υπερβαίνει τον μέσο όρο αναπλήρωσης, το σύστημα πόρου διατηρείται και ανανεώνεται κατά την πάροδο του χρόνου.
Προβλήματα πόρων κοινής δεξαμενής
Τα προβλήματα που προκύπτουν στη διαχείριση ενός πόρου κοινής δεξαμενής μπορούν να διακριθούν σε προβλήματα οικειοποίησης και προβλήματα παροχής. Όταν οι χρήστες αντιμετωπίζουν προβλήματα οικειοποίησης αυτά αφορούν τις μεθόδους κατανομής των αφαιρέσιμων μονάδων του πόρου μεταξύ των χρηστών και τα κέρδη που αποφέρουν αυτές στον κάθε χρήστη. Τα προβλήματα παροχής σχετίζονται με την κατασκευή, τη συντήρηση ή την επισκευή ενός συστήματος πόρου αλλά και την αποφυγή της εξάντλησης του. Τα προβλήματα οικειοποίησης, δηλαδή, αφορούν την κατανομή της ροής, ενώ τα προβλήματα παροχής αφορούν το απόθεμα.
α) Προβλήματα οικειοποίησης
Το βασικό πρόβλημα οικειοποίησης παρουσιάζεται όταν οι χρήστες ενός πόρου είναι περισσότεροι από όσους μπορεί να συντηρήσει ο πόρος, όταν αντλούνται μονάδες πόρου μεγαλύτερες από ένα όριο ή γίνονται υπερβολικές επενδύσεις σε εξοπλισμό άντλησης των μονάδων του πόρου. Ουσιαστικά προέρχονται από την επίδραση που έχει η άντληση μίας ποσότητας πόρου από ένα χρήστη στους άλλους χρήστες. Μιλώντας με όρους μικροοικονομικής θεωρίας είναι τα προβλήματα που προέρχονται από τις εξωτερικότητες που παράγονται όποτε οι χρήστες αντλούν μονάδες ενός πόρου. Η αύξηση της άντλησης από έναν χρήστη μειώνει το μέσο κέρδος που αποκομίζουν οι υπόλοιποι χρήστες σε σχέση με τα έξοδα που έχουν κάνει για άντληση.
Ένα δεύτερο είδος προβλημάτων οικειοποίησης προέρχεται από την ετερογενή και αβέβαιη, τοπικά και χρονικά, κατανομή των μονάδων του πόρου. Αυτή οδηγεί στην ανάγκη δημιουργίας δίκαιων κανόνων εκχώρησης της τοπικής και χρονικής πρόσβασης στον πόρο ανάλογα με τα ειδικά χαρακτηριστικά του πόρου αλλά και των χρηστών του. Όταν οι χρήστες θεωρούν ότι η εκχώρηση πρόσβασης είναι άδικη, ασύμφορη και αβέβαιη, ή ότι εφαρμόζεται με λανθασμένο τρόπο, αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την προθυμία τους να επενδύσουν σε δραστηριότητες παροχής ή ακόμα και να οδηγήσει σε έντονες διαμάχες.
Ένα τρίτο πρόβλημα οικειοποίησης έχει να κάνει με τους τεχνολογικούς εξωγενείς παράγοντες. Το πρόβλημα αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου η χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνολογίας από κάποιους μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του κόστους κάποιων που χρησιμοποιούν άλλες τεχνολογίες.
Τα προβλήματα παροχής μπορεί να παρουσιαστούν από την πλευρά της ζήτησης ή από την πλευρά της προμήθειας ή και από τις δύο πλευρές. Το πρόβλημα της παροχής από την πλευρά της προμήθειας που παρατηρείται σε ένα πόρο κοινής δεξαμενής σχετίζεται με την κατασκευή και τη συντήρηση του ίδιου του πόρου. Τα προβλήματα συντήρησης αφορούν τον καθορισμό του είδους και του επιπέδου της τακτικής συντήρησης αλλά και την πρόβλεψη για επισκευή σε καταστάσεις επείγουσας ανάγκης που θα διατηρήσουν την αποδοτικότητα του πόρου στο χρόνο. Δεδομένου ότι μια επένδυση συντήρησης επηρεάζει μακροπρόθεσμα την αποδοτικότητα του πόρου, οι αποφάσεις για αυτές τις δραστηριότητες είναι δύσκολο να ληφθούν, ακόμα και όταν τις παίρνει ένας ιδιώτης από μόνος του. Οι δυσκολίες για την οργάνωση και τη συντήρηση ενός συστήματος αυξάνουν όταν αναφερόμαστε σε πολλούς χρήστες καθώς υπάρχει το κίνητρο της παραβατικής συμπεριφοράς. Τα προβλήματα παροχής από την πλευρά της ζήτησης αφορούν τον τρόπο με τον οποίο η άντληση επηρεάζει την παραγωγική ικανότητα του πόρου. Για παράδειγμα η αύξηση της αλιείας σε ένα αλίπεδο μπορεί να μειώσει το απόθεμα ψαριών σε τέτοιο βαθμό που να μειωθεί η αναπαραγωγική δυνατότητα των ψαριών στο αλίπεδο. Το πόσο τα ζητήματα παροχής από την πλευρά της ζήτησης επηρεάζουν τους χρήστες ενός πόρου εξαρτάται και από το πόσο αυτοί προσδοκούν μελλοντικά οφέλη από τον πόρο αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδιοκτησία
Μουσμουλιά
Η μουσμουλιά ή μεσκουλιά (επιστ. Εριοβοτρύα η ιαπωνική, Eriobotrya japonica) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Η μουσμουλιά είναι δέντρο αειθαλές, ιθαγενές της Κίνας και Ιαπωνίας.
Ιστορία
Στη Μεσόγειο εισήχθη γύρω στα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για την καλλιέργειά της αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω του ότι τα μούσμουλα εμφανίζονται στην αγορά μια περίοδο που υπάρχει πραγματικό έλλειμμα από φρέσκα φρούτα.
Απαντάται με τις εξής κοινές ονομασίες: μουσμουλιά ή μεσπιλέα (Πελοπόννησος), νεσπολιά ή νοσπολιά (Κέρκυρα), δεσπολιά (Κρήτη) και μεσπιλιά (Κύπρος). Η κατάσταση της καλλιέργειας στη χώρα μας έχει ως εξής: κανονικές φυτείες 500 στρεμμάτων και περίπου 7.500 διάσπαρτα δένδρα (Λιονάκης, 2008).
Θεωρείται από τα πλέον αρχαία φυτά με καταγωγή από την Ιαπωνία και την Κίνα. Σήμερα καλλιεργείται για το νόστιμο κίτρινο καρπό της το μούσμουλο, αλλά και ως καλλωπιστικό για το πλούσιο της φύλλωμα.
Χαρακτηριστικά
Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 8 μέτρα και ο κορμός του είναι σχεδόν ευθύγραμμος. Τα φύλλα του είναι μεγάλα και δερματώδη, σκληρά πράσινα στο πάνω μέρος και ελαφριά πράσινα χνουδωτά στο κάτω φτάνουν δε στο μήκος τα 25 εκατοστά.
Τα άνθη της μουσμουλιάς είναι λευκοκίτρινα με ευχάριστη οσμή πικραμύγδαλου και σχηματίζουν βότρυς με πυκνό χνούδι. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά και το φυτό αναπτύσσεται εύκολα, αλλά και με εμβολιασμό των συγγενικών δέντρων  της κυδωνιάς και της μεσπιλιάς.
Το δέντρο ανθίζει από το Σεπτέμβριο ως το Δεκέμβριο και δίνει ώριμους καρπούς από τον Απρίλιο ως το Μάιο. Η καρποφορία του δέντρου αρχίζει από τον 6ο – 7ο χρόνο της ζωής του, ενώ σε πλήρη καρποφορία είναι μετά τον 12ο χρόνο. Η μουσμουλιά είναι ανθεκτική στο ψύχος και στη ζέστη.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η μουσμουλιά εισήχθη περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Καλλιεργείται μαζί με άλλα δέντρα και σπάνια συστηματικά. Μεγαλύτερες καλλιέργειες έχουμε στην Κορνοφωλιά, Κορινθία, Αχαΐα, Στερεά Ελλάδα, Κέρκυρα και Κρήτη.
Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς παράγουν καρπούς μεγαλύτερους και με λιγότερα σπέρματα από τις αυτοφυείς.
Αναφέρονται περιπτώσεις τοξικότητας μετά απο κατανάλωση ωμών μεσπίλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Καρλ Νέγκελι
Ο Καρλ Βίλχελμ φον Νέγκελι (Carl Wilhelm von Nägeli, 26 ή 27 Μαρτίου 1817 - 10 Μαΐου 1891) ήταν Ελβετός βοτανολόγος. Μελέτησε την κυτταρική διαίρεση και την επικονίαση, ωστόσο είναι κυρίως γνωστός ως ο άνδρας που αποθάρρυνε τον Γκρέγκορ Μέντελ από την περαιτέρω ενασχόλησή του με τη Γενετική.
Γέννηση και Εκπαίδευση
Ο Νέγκελι γεννήθηκε στο Κίλχμπεργκ, κοντά στη Ζυρίχη, και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Από το 1839 σπούδασε Βοτανική υπό τον καθηγητή Α. Π. ντε Καντόλ στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και αποφοίτησε από τη Ζυρίχη με διατριβή στη Βοτανική το 1840. Η προσοχή του επικεντρώθηκε κυρίως στη μικροσκοπική μελέτη των φυτών, γεγονός που πιστώνεται στον Ματίας Γιάκομπ Σλάιντεν, τότε καθηγητή Βοτανικής στην Ιένα.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του αναγορεύτηκε λέκτορας και ακολούθως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης· αργότερα κλήθηκε να αναλάβει την έδρα της Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1857 η ανέλιξη του τον έφερε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου και παρέμεινε ως καθηγητής μέχρι τον θάνατό του.
Συνεισφορά στην επιστήμη
Ο Νέγκελι θεωρήθηκε ο πρώτος που παρατήρησε κυτταρική διαίρεση κατά το σχηματισμό γύρης, το 1842. Ωστόσο, αυτό αμφισβητείται από τον Χένρι Χάρρις, ο οποίος θεωρεί πως ο Νέγκελι "...,σε αντίθεση με τον Ρέμακ, δεν παρατήρησε κυτταρική διαίρεση" και ότι "το 1844 δεν είχε ιδέα της σημασίας του πυρήνα για τη ζωή του κυττάρου.".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί βοτανολόγοι
Μπάγκουα Ντουάτζ
δεξιά|μικρογραφία|Σημαία της [[Αυτοκρατορία των Μαράτα|Αυτοκρατορίας των Μαράτα]] Η Μπάγκουα Ντουάτζ (Χίντι: भगवा ध्वज, Bhagwā Dhwaj) είναι σημαία με χρώμα σαφράν, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί από πολλές Ινδουιστικές πολιτικές οντότητες στην ιστορία της Ινδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σημαίες της Ινδίας
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012
Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2011−2012 ήταν το 23ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Έγινε με τη συμμετοχή 11 ομάδων, καθώς πριν την έναρξη της περιόδου η ομάδα των Βριλησσίων αποχώρησε. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου συμμετείχαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή, ενώ λόγω της μείωσης των ομάδων δεν έγιναν πλέι άουτ και η τελευταία ομάδα υποβιβάσθηκε απευθείας στην Α2. Ο Διομήδης Άργους αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας για πρώτη φορά στην ιστορία του. Μάλιστα σημείωσε ένα πρωτοφανές ρεκόρ καθώς τερμάτισε αήττητος την κανονική περίοδο με 19 νίκες και μία ισοπαλία, κάτι που σηνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της Α1 κατηγορίας που καθιερώθηκε την περίοδο 1989-90. Επιπλέον έφτασε μία ανάσα από το να κατακτήσει αήττητος το πρωτάθλημα, γνώρισε όμως την ήττα από την ΑΕΚ την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ.
Play off
Στα πλέι οφ βρέθηκαν οι τέσσερις πρώτες της κανονικής περιόδου με τους μισούς βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο (σε περίπτωση κλάσματος γίνεται στρογγυλοποίηση προς τα πάνω) κι έδωσαν τρεις αγώνες. Όλοι οι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με την καλύτερη θέση στην κανονική περίοδο: ο 1ος έπαιξε εντός έδρας με όλους, ο 2ος με τον 3ο και τον 4ο, και ο 3ος με τον 4ο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Διομήδης Άργους, ήδη από τη 2η αγωνιστική και μετά τη νίκη του επί του ΠΑΟΚ.
Οι ομάδες ξεκίνησαν με τους εξής βαθμούς : Διομήδης 20 (+0,5), ΑΕΚ 16, ΠΑΟΚ 16, Δούκας 13
{|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2011 2012 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2011 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2012
Token Bus
To token bus είναι μια τοπολογία τοπικού δικτύου υπολογιστών που χρησιμοποιεί σαν μέσο σύνδεσης των υπολογιστών ομοαξονικό καλώδιο. Ένα ειδικό πλαίσιο δεδομένων, το κουπόνι, περνάει από υπολογιστή σε υπολογιστή. Το κουπόνι διατίθεται σε κάθε υπολογιστή για περιορισμένο χρονικό διάστημα στο οποίο ο κάτοχος του έχει δυνατότητα να εκπέμψει τα δικά του πλαίσια ,αν έχει, ειδάλλως το αποδεσμεύει. Κάθε υπολογιστής πρέπει να γνωρίζει την διεύθυνση του επόμενου υπολογιστή που θα παραδόσει το κουπόνι και συνεπώς χρειάζεται ειδικό πρωτόκολλο δικτύου το οποίο να υποστηρίζει την λειτουργία της τοπολογίας token bus.
Το Token bus οριστικοποιήθηκε από την επιτροπή IEEE 802.4. Χρησιμοποιείται κυρίως για βιομηχανικές εφαρμογές. Χρησιμοποιήθηκε από την εταιρέια GM (General Motors) στην προσπάθεια της να υποστηρίζει το Manufacturing Automation Protocol (MAP).
Σάντα Κριστίνα δε Λένα
Η Σάντα Κριστίνα δε Λένα  (Santa Cristina de Lena) είναι προρομανικής αρχιτεκτονικής ρωμαιοκαθολική εκκλησία στον Δήμο της Λένα, περίπου 25 χλμ νότια του Οβιέδο, στις Αστούριες, στην Ισπανία. Είναι χτισμένη επάνω σε μια βουνοκορφή που προσφέρει μια πανοραμική θέα στην υποκείμενη καταπράσινη κοιλάδα του Καουδάλ. Η Σάντα Κριστίνα, η οποία χρονολογείται από το 852, ελκύει την προσοχή χάρη στης όμορφες αναλογίες της και τα ζεστά χρώματα των λίθων απ'τους οποίους είναι χτισμένη.
Το Δεκέμβριο του 1985 ή Σάντα Κριστίνα μαζί με τη μαζί με τον Σαν Μιγέλ δε Λίγιο και τη Σάντα Μαρία δελ Ναράνκο καταχωρήθηκαν στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO ως Monumentos de Oviedo y del Reino de Asturias (Μνημεία του Οβιέδο και του βασιλείου των Αστουριών). Η καταχώρηση διευρύνθηκε το 1998 για να συμπεριλάβει την εκκλησία του Σαν Χουλιάν δε λος Πράδος, και την Κάμαρα Σάντα και την πηγή Λα Φονκαλάδα του Οβιέδο.
Ιστορία
Η εκκλησία Σάντα Κριστίνα δε Λένα είναι αφιερωμένη στην οσιομάρτυρα Κριστίνα της Μπολσένα, η οποία σύμφωνα με το μύθο έζησε τον 3ο αιώμα μ.Χ. στην ιταλικη πόλη Μπολσένα και ως νεαρή κοπέλα πέθανε υπερασπιζόμενη την πίστη της. Η ακριβής ημερομηνία κατασκευής της εκκλησίας είναι άγνωστη. Η ανάθεση της έγινε είτε την περίοδο της βασιλείας του Ραμίρο του Α΄(842-850) είτε αυτής του διαδόχου του Ορδόνιου του Α΄ (850-866). Ίσως χτίστηκε ως μέρος ενός ανακτορικού συμπλέγματος, αντίστοιχου αυτού που βρίσκεται στο λόφο Ναράνκο του Οβιέδο, όπως φανερώνει το ότι μέχρι και σήμερα η τοποθεσία αποκαλείται Palacio (ανάκτορο). Κοντά στην εκκλησία διερχόταν ένας ρωμαϊκός δρόμος προς τις κανταβριανές ακτές και κατά τη διάρκεια ανασκαφών βρέθηκαν ρωμαϊκές βίλες.
Αρχιτεκτονική
Το κτίριο είναι φτιαγμένο από έναν ασυνήθιστο συνδυασμό πέτρας δεμένης με κονίαμα. Μόνο για τις γωνίες έχουν χρησιμοποιηθεί ογκώδεις ακρόλιθοι. Η εξωτερική πρόσοψη αποτελείται από 32 στηρίγματα στα οποία βασίζεται η ημικυλινδρική στέγη. η οποία εκτείνεται πάνω από όλον τον κυρίως ναό. Το σχεδιάγραμμα του κτιρίου είναι ένα παραλληλόγραμμο, στις πλευρές του οποίου ενώνονται τέσσερα πανομοιότυπα θολωτά δωμάτια. Το δωμάτιο που βρίσκεται στα δυτικά λειτουργεί ως κύρια είσοδος και αυτό στα ανατολικά ως κοίλωμα. Πάνω από το δυτικό νάρθηκα βρίσκεται ένας εξώστης, αποκαλούμενος και ως βασιλικός εξώστης.
Η εκκλησία Σάντα Κριστίνα δε Λένα είναι, σε αντίθεση με τις περισσότερες τρίκλητες προ-ρωμανικές εκκλησίες των Αστουριών, μονόκλιτη, έχοντας αντί για τρία μόνο ένα κοίλωμα. Η ημικυλινδρική θολωτή στέγη του κοιλώματος στηρίζεται σε κάμαρες στο βόρειο και νότιο τοίχο. Κάμαρες υπάρχουν επίσης κατά μήκος του κυρίως ναού. Στηρίζουν την ημικυλινδρική στέγη, την οποία διατρέχουν εγκάρσια τόξα, και βασίζονται σε ημικίωνες με πυραμοειδή κιονόκρανα.
Ιερό
Το ανατολικό τμήμα του κυρίου ναού που βρίσκεται μπροστά από την εσοχή έχει ύψος περίπου ένα μέτρο και είναι προσβάσιμο με σκάλες
Διαχωρίζεται από τον υπόλοιπο κυρίως ναό μέσω μιας τριπλής αψίδας με δύο τοξοστοιχίες, τα οποία στηρίζονται από κίονες με κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού. Στο μεσαίο τόξο υπάρχει ένα πέτρινο τέμπλο, το οποίο πιθανόν να δημιουργήθηκε τον 7οκαι να ξαναχρησιμοποιήθηκε αργότερα. Αποτελείται από δύο πλάκες και ένα μεσαίο, ελαφρά ψηλότερο πυλώνα. Οι πλάκες και ο πυλώνας είναι φτιαγμένα από μάρμαρο και είναι διακοσμημένα με ανάγλυφα με κύκλους, ρόδακες και αμπέλια. Στις άκρες του έχουν διατηρηθεί ημιτελείς επιγραφές, που σημαίνει πως για τη δημιουργία του τέμπλου χρησιμοποιήθηκαν προϋπάρχουσες πλάκες με επιγραφές.
Στο τμήμα του τοίχου ανάμεσα στις δύο τοξοστοιχίες έχουν κατασκευαστεί πέντε λαξευτά παράθυρα, για την κατασκευή των οποίων επαναχρησιμοποιήθηκαν βισιγοτθικές μαρμάρινες πλάκες. Στο μεσαίο παράθυρο έχουν λαξευτεί πέντε μικρά τόξα σε σχήμα πετάλου, πιθανόν προϊόν μοζαραβικής επιρροής. Η όλη κατασκευή χρησίμευε για να διαχωρίσει τον κυρίως ναό από το ιερό βήμα. Ανταποκρίνεται στο τελετουργικό των ισπανικών χριστιανικών λειτουργιών του 11ου αιώνα και επιτελούσε μια λειτουργιά ανάλογη με αυτή του εικονοστάσιου στις ορθόδοξες εκκλησίες. Επιπρόσθετα ο εξώστης ήταν καλυμμένος με κουρτίνες.
Πηγές
Κατηγορία:Αστούριες Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ισπανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Αγίλα Β΄
Ο Αγίλα Β΄, Agila II ή Achila II, επίσης γράφεται Aguila ή Akhila, (απεβ. π. το 714) ήταν ο Βησιγότθος βασιλιάς της Ισπανίας από το 710 ή το 711 μέχρι το τέλος του. Το βασίλειο που κυβέρνησε περιοριζόταν στα βορειοανατολικά τού παλαιού ισπανικού βασιλείου λόγω των επιδρομών των Αράβο-Βερβέρων.
Η βασιλεία του Αγίλα Β΄ είναι γνωστή αποκλειστικά από νομίσματα και καταλόγους βασιλέων, και δεν αναφέρεται από αξιόπιστα αφηγηματικά ιστορικά έργα. Έχουν βρεθεί χρυσά νομίσματα του Aγίλα Β΄, που φέρουν τις επιγραφές των νομισματοκοπείων της Χιρόνα, της Σαραγόσα, της Tαρραγόνα και τού Nαρμπόν. Επειδή οι αφηγηματικές πηγές, τα νομισματικά τεκμήρια και οι βασιλικοί κατάλογοι επιβεβαιώνουν τη βασιλεία του Ροδέριχ κατά τα ίδια χρόνια με τον Aγίλα Β΄, είναι σχεδόν αναμφίβολο ότι οι δύο ήταν βασιλείς σε αντίθεση μεταξύ τους μετά το πραξικόπημα τού Ροδέριχ, το οποίο μπορεί να είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του προηγούμενου βασιλιά Βιτίζα, ή να έγινε μετά το τέλος αυτού.
Υπάρχουν περισσότερα νομίσματα που σώζονται από τη βασιλεία του Aγίλα Β΄ απ' ό,τι αυτή τού Ροδέριχ, αλλά τα ευρήματα δεν αλληλεπικαλύπτονται σε περιοχές, και υπάρχει η υποψία ότι το βασίλειο είχε χωριστεί σε δύο φατρίες, με τη νοτιοδυτική περιοχή (τις επαρχίες της Λουζιτανίας και της δυτικής Καρθαγένης γύρω από την πρωτεύουσα Τόληδο) να ακολουθούν τον (ή να υπόκεινται στον) Ροδέριχ και η βορειοανατολική περιοχή (Tαρακωνησία και Nαρβωνική) που υπάγονται στην κυριαρχία του Aγίλα Β΄. Άγνωστο σε ποιον περιήλθαν οι επαρχίες της Γαλισίας και της Βαιτικής. Ο Ροδέριχ και ο Aγίλα Β΄ δεν φαίνεται να έχουν έρθει ποτέ σε στρατιωτική σύγκρουση. Αυτό εξηγείται πιθανώς καλύτερα από την ενασχόληση του Ροδέριχ με τις αραβικές επιδρομές, και όχι με την επίσημη διαίρεση του βασιλείου.
Κατά τη σύντομη βασιλεία του Αγίλα Β΄, οι αραβικές επιδρομές άρχισαν να μαστίζουν τη νότια Ισπανία, όπου βασίλευε ο Ροδέριχ. Ο Ροδέριχ προσπάθησε να τους νικήσει, αλλά σκοτώθηκε στην προσπάθειά του. Ορισμένοι υποστηρικτές του Aγίλα Β΄ μπορεί να εγκατέλειψαν τον Ροδέριχ στην τελευταία του εκστρατεία. Λόγω της καταπιεστικής πολιτικής των προκατόχων του προς τους Εβραίους και τον μεγάλο εβραϊκό πληθυσμό της Ναρβωνικής και λόγω των όσων επρόκειτο να κερδίσει σε περίπτωση απομάκρυνσης του Ροδέριχ, ο στρατιωτικός ιστορικός Μπέρναρντ Μπάχραχ έχει γράψει ότι «υπάρχει ένας πειρασμός να συμπεράνουμε ότι Μουσουλμάνοι, ο βασιλιάς Αγίλα Β΄ και οι Εβραίοι ενώθηκαν όλοι μαζί, τουλάχιστον προσωρινά, για να ανατρέψουν τον Ροδέριχ».
Είναι πιθανό ότι ένας κληρικός με το όνομα Όππα ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Τολέδο από τους αντιπάλους του Ροδέριχ και του Αγίλα Β΄, είτε πριν από την ήττα και το τέλος τού Ροδέριχ στη μάχη του Γκουαδαλέτε, είτε μεταξύ τού τέλους του και της αραβικής κατάληψης του Τολέδου. Όποια και αν ήταν η περίπτωση, σχεδόν όλη η Hispania -εκτός από τη Γαλισία, τις Αστούριες, τη χώρα των Βάσκων και την κοιλάδα του Έβρου- είχαν πέσει στους Άραβες μέσα σε λίγα χρόνια από το τέλος του Ροδέριχ. Το 713 οι Άραβες και οι Βέρβεροι σύμμαχοί τους άρχισαν την κατάκτηση της κοιλάδας του Έβρου, καταλαμβάνοντας τη Σαραγόσα. Αυτά τα γεγονότα συμπίπτουν με το τέλος της τριετούς βασιλείας τού Αγίλα Β΄ και μπορεί να ευθύνονται για το τέλος του στη μάχη με τους εισβολείς. Η φύση της ανακάλυψης ενός συνόλου μισολιωμένων νομισμάτων στο Eλ Μποβαλάρ κοντά στη Λλέιδα δείχνει, ότι το Eλ Μποβαλάρ πιθανότατα έπεσε και ισοπεδώθηκε (κάηκε) από τους εισβολείς το 714.
Τον Aγίλα Β΄ διαδέχθηκε ο Άρδo, ο οποίος βασίλευσε μόνο στην επαρχία Narbonensis βόρεια των Πυρηναίων και πιθανότατα απεβίωσε κατά την αραβική εισβολή στην περιοχή αυτή το 721.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Μαρκιανός (ξάδελφος Ιουστίνου Β΄)
Ο Μαρκιανός, λατιν. Marcianus (άκμασε 572-574) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και συγγενής του Ιουστίνου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε πατρίκιος και magister militum· προήλαυνε νικηφόρος κατά των Περσών, όταν κατηγορήθηκε και ανακλήθηκε.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μαλάλα ήταν εξάδελφος του Ιουστίνου Β΄ και ανιψιός του Ιουστινιανού Α΄, ενώ ο Μιχαήλ ο Σύριος αναφέρει, πως η μητέρα του ήταν θεία εκ μητρός του Ιουστίνου Β΄ (β. 565-574).
Ενεπλάκη στον Ρωμαιο-Περσικό Πόλεμο των ετών 572-591: "Ο Μαρκιανός, εξάδελφος του Αυτοκράτορα, που είχε διοριστεί διοικητής στην Ανατολή, εστάλη εναντίον του Χοσρόη Α΄ κατά το 8ο έτος της βασιλείας του Ιουστίνου Β΄ [573]. Τότε ο Ιωάννης στρατηγός της Αρμενίας και ο Μιράνης (ο λεγόμενος και Βαραμαάνης) στρατηγός της Περσίας συγκέντρωσαν στρατό για να τον αντιμετωπίσουν. Στους Αρμενίους προσήλθαν οι οι Κόλχιοι, οι Αβασγοί και οι Αλανοί με  τον ηγεμόνα τους Σαρόη. Με τους Πέρσες ενώθηκαν οι Σάβιροι, οι Δαγανοί και η φυλή των Διλμαϊνών". (Φωτίου Μυριόβιβλος).
Στη Μάχη του Σαργαθώνος, πλησίον της Νισίβιδος ο Μαρκιανός νίκησε τον Μιράνη και τον έτρεψε σε φυγή. Σκοτώθηκαν 1200 Πέρσες και 70 λήφθηκαν αιχμάλωτοι, ενώ οι Ρωμαϊκές απώλειες ήταν μόνο 7. Έπειτα ο Μαρκιανός άρχισε την πολιορκία στη Νίσιβι και τον Θεοβοθώντα. Όταν το έμαθε αυτό ο Χοσρόης Α΄ (β. 531-579), συγκέντρωσε 40.000 ιππείς και περισσότερους από 100.000 πεζούς στρατιώτες και έσπευσε προς βοήθεια των πόλεων. Εν τω μεταξύ ο Μαρκιανός κατηγορήθηκε στον Αυτοκράτορα, ότι επιθυμεί τον θρόνο. Ο Ιουστίνος Β΄, όταν βεβαιώθηκε για την κατηγορία, τον απέλυσε από τη διοίκηση και διόρισε τον Θεόδωρο, τον λεγόμενο Τζίρο στη θέση του. Αυτό οδήγησε σε αναστάτωση: οι Ρωμαίοι άφησαν τις πολιορκίες και ο Χοσρόης Α΄ πολιόρκησε και κατέλαβε τη Δάρα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Δυναστεία του Ιουστινιανού Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Μάγιστροι
Μίνστερ της Ουλμ
To Μίνστερ της Ουλμ (γερμανικά: Ulmer Münster) είναι λουθηρανική εκκλησία η οποία βρίσκεται στην Ουλμ, στο κρατίδιο Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία. Το κωδωνοστάσιο του ναού έχει ύψος 161,5 μέτρα, γεγονός που καθιστά την εκκλησία την ψηλότερη στον κόσμο, μέχρι να ολοκληρωθεί η Σαγράδα Φαμίλια στην Βαρκελώνη, και την πέμπτη ψηλότερη κατασκευή που χτίστηκε πριν τον 20ό αιώνα.
Αν και μερικές φορές αναφέρεται ως ο καθεδρικός της Ουλμ εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους της, η εκκλησία δεν είναι καθεδρικός ναός και δεν ήταν ποτέ έδρα επισκόπου. Αν και οι πύργοι και όλα τα αρχιτεκτονικά στοιχεία είναι από πέτρα, προσελκύοντας την προσοχή των επισκεπτών, το μεγαλύτερο τμήμα των τοίχων, συμπεριλαμβανομένων των προσόψεων του κλίτους και της χορωδίας, αποτελείται από ορατά τούβλα και έτσι αναφέρεται μερικές φορές ως πλίνθινη εκκλησία. Ως τέτοια, είναι από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, μετά τη Βασιλική του Σαν Πετρόνιο στην Μπολόνια και έχει ίδιο μέγεθος με τη Φράουενκιρχε στο Μόναχο και τον ναό της Παναγίας στο Γκντανσκ.
Οι επισκέπτες μπορούν να ανεβούν τα 768 σκαλιά τα οποία οδηγούν στην κορυφή του κωδωνοστασίου. Η θέα από τα 143 μέτρα είναι πανοραμική και διακρίνεται πέρα από την Ουλμ, η Νόι-Ουλμ (Νέα Ουλμ) στη Βαυαρία και, όταν ο καιρός είναι καθαρός, οι Άλπεις, από το Ζαίντις μέχρι το Τσούγκσπιτσε. Το τελευταίο κλιμακοστάσιο είναι ψηλό, σπειροειδές και στενό, καθώς μετά βίας χωρά να περάσει ένα άτομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Γερμανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές γοτθικής αρχιτεκτονικής‎
Ημιμαραθώνιος
thumb|295px|Ερασιτέχνες δρομείς συμμετέχουν στον Ημιμαραθώνιο του [[Μπρίστολ το 2006.]] Ο ημιμαραθώνιος είναι άθλημα δρόμου αντοχής, στο οποίο οι δρομείς διανύουν μια απόσταση 21.097,5 μέτρων, δηλαδή τη μισή ενός μαραθώνιου δρόμου, από όπου και η ονομασία. Είναι συνηθισμένο ένας ημιμαραθώνιος να διεξάγεται ταυτοχρόνως με έναν μαραθώνιο ή έναν δρόμο 5 ή 10 χιλιομέτρων, πάνω στην ίδια σχεδόν διαδρομή, με άλλο χρόνο εκκινήσεως και άλλο σημείο τερματισμού. Πάντοτε διεξάγεται «επί δημοσίας οδού» και όχι μέσα σε στάδιο.
Σήμερα πλέον τα παγκόσμια ρεκόρ του ημιμαραθώνιου αναγνωρίζονται επισήμως από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού. Το επίσημο παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών ανήκει στον Κενυάτη Κιμπίβοτ Κάντι με χρόνο 57 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα από τον Δεκέμβριο του 2020 και σημειώθηκε στη Βαλένθια της Ισπανίας. Το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών είναι 1 ώρα 4 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα, και επιτεύχθηκε στην ίδια πόλη από την επίσης Κενυάτισσα Τζοϋσιλίν Τζεπκοσγκέι στις 22 Οκτωβρίου 2017. Η συμμετοχή σε ημιμαραθωνίους έχει αυξηθεί σταθερά από το 2003 και μετά, καθώς είναι μια απόσταση-πρόκληση, αλλά δεν απαιτεί το επίπονο επίπεδο προπονήσεως που απαιτεί ο μαραθώνιος. Το 2008 το περιοδικό Running USA ανέφερε ότι ο ημιμαραθώνιος είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος αγώνας δρόμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαραθώνιος Κατηγορία:Αθλήματα αντοχής
Angry Birds: Η Ταινία 2
Το Angry Birds: Η Ταινία 2 (αγγλικά: The Angry Birds Movie 2) είναι αμερικανική κωμωδία κινουμένων σχεδίων με υπολογιστή παραγωγής 2019 και είναι η συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 2016 Angry Birds: Η Ταινία.
Υπόθεση
Πουλιά και γουρούνια συνεχίζουν την αντιπαράθεσή τους, όταν όμως εμφανίζεται μια απειλή που βάζει σε κίνδυνο και τα δυο νησιά αποφασίζουν να οργανώσουν μια κοινή ομάδα αντιμετώπισής της.
Συντελεστές
Μετάφραση: Λένα Μαραβέα
Προσαρμογή: Πέτρος Δαμουλής
Παραπομπές
Κατηγορία:Angry Birds Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Animation Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2019
Ακίδα
Η ακίδα είναι αιχμηρή άκρη λεπτού αντικειμένου.
Μούσμουλο
thumb|right|250px|Μούσμουλο Το μούσμουλο είναι ο καρπός της μουσμουλιάς.
Είναι ράγα και είναι στρογγυλός ή ωοειδής ανάλογα με την ποικιλία και όταν ωριμάσει αποκτά κίτρινο χρώμα. Περιέχει 1-2 μεγάλα ή 2-4 μικρότερα σπόρια, χρώματος σκούρου καφέ, τα οποία θεωρούνται μειονέκτημα γιατί αφήνουν λίγο χώρο για την σάρκα η οποία είναι γλυκόξινης γεύσης και πολύ νόστιμη. Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκαν κάποιες ποικιλίες με πολύ μικρά σπόρια.
Οι βασικές ποικιλίες μούσμουλων είναι δύο, η στρογγυλή και η μακρύκαρπη, που θεωρείται και η πιο νόστιμη.
Το μούσμουλο τρώγεται νωπό ως φρούτο και δεν δέχεται περαιτέρω επεξεργασία γιατί είναι ευαίσθητο. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη A, Κάλιο και φυτικές ίνες. Επίσης περιέχει βιταμίνη C. Η Κίνα παράγει τα περισσότερα μούσμουλα στον κόσμο. Ακολουθούν η Ινδία, η Ιαπωνία, η Σρι Λάνκα και η Ισπανία. Στην Ελλάδα την μεγαλύτερη παραγωγή έχουμε στον νομό Κορινθίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φρούτα
Δρύοπες
Ετυμολογία
Η ετυμολογία του ονόματος Δρύοπες προέρχεται από το δέντρο δρυς και σημαίνει «οι άνθρωποι της δρυός» (Βλέπε και Δρυίδης). Γενάρχης τους ήταν ο Δρύοπας ή Δρύοψ, γιος του Πρίαμου.
Ιστορία
Πιστεύεται ότι ανήκαν στα πελασγικά φύλα που συνιστούσαν μέρος του πρωτοελληνικού φυλετικού υποστρώματος. Αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, μία άγονη γη που ήταν γνωστή ως Δρυοπίς. Πιστευόταν ότι σχετίζονταν με τους Λέλεγες, και είχαν χαρακτηρισθεί ως φυλή ληστών. Οι οικισμοί των Δρυόπων, όπως και των Λελέγων, διατηρήθηκαν μέχρι και το τέλος της Νεολιθικής Εποχής. Ο Αίλιος Αριστείδης αναφέρει την εις τον Υμηττόν εγκατάστασιν των Πελασγών, παραδέχεται μάλιστα ότι οι Δρύοπες, όπως και οι Πελασγοί είναι γένη των Ελλήνων. Η ακμή του πολιτισμού τους τοποθετείται γύρω στα 1600 π.Χ..
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι Δρύοπες εκδιώχθηκαν από τη Δρυοπίδα από τον Ηρακλή και τους Μαλιείς, που κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη τους στον Παρνασσό. Κατά τον μύθο, στην Τραχινία η Δηιάνειρα βοήθησε τον Ηρακλή πολεμώντας στο πλευρό του κατά των Δρυόπων και πληγώθηκε στο στήθος. Στη συνέχεια οι Δρύοπες αποίκισαν την Ήπειρο, όπου μία περιοχή επίσης ονομαζόταν Δρυοπίς. Εκδιώχθηκαν όμως και από εκεί, από τους Δωριείς του Ολύμπου και της `Οσσας. Τελικά μετανάστευσαν προς τα νότια και εγκαταστάθηκαν στην Εύβοια και τις Κυκλάδες.
Κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της νήσου Κύθνου υπήρχε αρχαία πόλη με το όνομα Δρυοπίς (και σήμερα χωριό), ενώ ο Ηρόδοτος απέδιδε το όνομα σε ολόκληρη την Κύθνο, η οποία αργότερα απέκτησε το σημερινό της όνομα από ομώνυμο αρχηγό των Δρυόπων. Οι Δρύοπες ίδρυσαν στο νοτιοανατολικό μέρος της Αργολίδας, καθώς και στα γύρω εκεί νησιά, κατά τον 14ο αιώνα π.Χ., τρία κρατίδια, δρυοπικού καθαρά πληθυσμιακού στοιχείου τα οποία και αναπτύχθηκαν ως ένα ορισμένο βαθμό υπό την επικυριαρχία του Μυκηναϊκού βασιλείου του Άργους, αυτά τα κρατίδια ήταν η Έρμιων (Ερμιόνη), ο Μάσης (στην κοιλάδα του Μάσητος) και των Ηιόνων (ξεχωριστός Δολοπικός πληθυσμός που κατοικούσε στα παράλια της ευρύτερης περιοχής του Αργοσαρωνικού, με έδρα την νησίδα Λιοντάρι ανατολικά του Πόρου, όπου και βρισκόταν και το κοινό ιερό τους).
Κατά τη μυθολογία και πάλι, όσοι Δρύοπες κατέφυγαν στην Πελοπόννησο προσέπεσαν ως ικέτες στον βασιλιά Ευρυσθέα, ο οποίος ως αντίπαλος του Ηρακλή τους έδωσε την αργολική πόλη Ασίνη. Οι ίδιοι οι Δρύοπες ίδρυσαν από μόνοι τους και τη Νεμέα. Ο Παυσανίας στα Μεσσηνιακά μας πληροφορεί ότι αυτή η μετανάστευση έλαβε χώρα κατά την «τρίτη γενεά», όταν βασιλιάς των Δρυόπων ήταν ο Φύλας. Αντιμετωπίζοντας και εκεί διωγμούς ως σύμμαχοι των Σπαρτιατών, έφυγαν όταν οι Σπαρτιάτες τους επέτρεψαν να εγκατασταθούν σε μία πόλη της Μεσσηνίας την οποία οι Δρύοπες μετονόμασαν επίσης σε «Ασίνη».
Οι ίδιοι οι Δρύοπες θεωρούσαν ότι ο Δρύωψ ήταν ο μυθικός γενάρχης τους και πρώτος τους βασιλιάς στην Οίτη. Για να τον τιμήσουν, οι Δρύοπες είχαν ιδρύσει ένα ιερό με το άγαλμά του στην Ασίνη Αργολίδας και κάθε δύο χρόνια τελούσαν προς τιμή του μία μυστικιστική εορτή, ενώ παράλληλα τιμούσαν και τη θυγατέρα του, τη νύμφη Δρυόπη, μία από τις Αμαδρυάδες.
Παραπομπές
Δρυοπες Δρυοπες Δρυοπες
Ουαλανιέ
Το Ουαλανιέ (ισπανικά: Hualañé, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [walaˈɲe]) είναι πόλη και κοινότητα της επαρχίας Κουρακό στην όγδοη περιοχή του Μάουλε της Χιλής
Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Ματακίτο, οι κύριες δραστηριότητές του είναι η γεωργία των ντοματών, των πατατών, και των σταφυλιών για το κρασί. Η κοινότητα εκτείνεται σε μια έκταση 629.0 χλμ².
Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού-κατοικιών του 2002, η κοινότητα Ουαλανιέ είχε 21.644 κατοίκους
Ως κοινότητα, το Ουαλανιέ είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Ιερεμίας
Με το όνομα Ιερεμίας φέρονται ένας Προφήτης στη Παλαιά Διαθήκη, τέσσερις Οικουμενικοί Πατριάρχες, ο Επίσκοπος της Βρεσθένης και ένας λόγιος Αρχιμανδρίτης στην Ιερά Μονή του Σινά, που είναι οι ακολουθοι:
Επίσης με το όνομα Ιερεμίας ή Ιερεμιάς αναφέρεται και σχετική θρηνολογία.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τζένα
Η Τζένα ή Ζώνα (Кожуф - Κοζούφ) είναι βουνό που βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας. Συνδέεται στα δυτικά με τον Βόρα (με την κορυφή Πίνοβο) και νοτιοανατολικά με το Πάικο. Η κορυφή της έχει υψόμετρο 2.182 μέτρα. Το ελληνικό τμήμα του βουνού βρίσκεται στο νομό Πέλλας. Από την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας υπάρχει εγκαταλελειμμένο χιονοδρομικό κέντρο. Το SCI Όρος Τζένα με κωδικό GR 1240002 είναι μια προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, η οποία έχει  έκταση 125.769 στρεμμάτων και ανήκει στην περιοχή ευθύνης του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών «Βόρα-Πάικου-Βερμίου», όπως αυτό έχει οριστεί με την ΚΥΑ ΑΑΑ/2017. αριστερά|μικρογραφία|350x350εσ|Το όρος Τζένα, από τη [[Μηλιά Πέλλας|Μηλέα Αλμωπίας]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Πέλλας Κατηγορία:Βουνά της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας
Νικόλαος Βούλγαρις
Ο Νικόλαος Βούλγαρις ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1634 στην Κέρκυρα από την σημαντική οικογένεια των Βουλγάρεων που είχαν καταφύγει εκεί από την Ήπειρο. Μετοίκησε στην Πάδουα και σπούδασε φιλοσοφία και ιατρική, αποφοιτόντας με στέφανο της Ακαδημίας. Επέστρεψε στην πατρίδα του και εξάσκησε το ιατρικό επάγγελμα. Είναι άγνωστο πότε πέθανε. Ήταν μέλος της Ακαδημίας των Εξησφαλισμένων της Κέρκυρας. Ο Παπαδόπουλος λέει ότι ζούσε ακόμα το 1684.
Έργα του
Έγραψε πολλά και διάφορα έργα, τα οποία μαρτυρούν την πολυμάθεια και φιλοπονία του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Βούλγαρις Νικόλαος Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Νικολαος
Κβάντωση του ηλεκτρικού φορτίου
Το φορτίο κάθε φορτισμένου σώματος θα είναι ακέραιο πολλαπλάσιο του στοιχειώδους ηλεκτρικού φορτίου. Την ιδιότητα αυτή την ονομάζουμε κβάντωση του ηλεκτρικού φορτίου.
Οπότε βάσει του παραπάνω κανόνα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι για ένα άτομο που κατέχει χ αριθμό ηλεκτρονίων, μπορεί να ιονιστεί μεταφέροντας έναν αριθμό ηλεκτρονίων y όπου y < χ με y ∈ Q (κβαντικό ανιόν) ή παίρνοντας έναν οποιοδήποτε ακέραιο αριθμό ηλεκτρονίων (κβαντικό κατιόν). Το φαινόμενο αυτό ανακαλύφθηκε από τον Νιλς Μπορ το 1913.
Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Δημόσια Επιχείρηση Αερίου
Η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) είναι η δημόσια εταιρεία παροχής φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Η εταιρεία, με έτος ίδρυσης το 1988, λειτουργεί στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας του ΤΑΙΠΕΔ. Πρόεδρος Δ.Σ. είναι ο Ιωάννης Παπαδόπουλος, ο Κωνσταντίνος Ξιφαράς ορίστηκε νέος Διευθύνων Σύμβουλος το 2019.
Το 2005, με σκοπό την απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου, ιδρύθηκε η ΔΕΣΦΑ Α.Ε. ως πλήρως ελεγχόμενη θυγατρική για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Από τότε, η ΔΕΠΑ πωλεί αέριο σε μεγάλους καταναλωτές και στις εταιρείες παροχής φυσικού αερίου. Το φυσικό αέριο εισάγεται μέσω αγωγών από τη Βουλγαρία και την Τουρκία και στον τερματικό σταθμό Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (ΥΦΑ) Ρεβυθούσας.
Διάσπαση και ιδιωτικοποίηση
Στη ΔΕΠΑ Υποδομών υπάγονται οι συμμετοχές της ΔΕΠΑ στις εταιρείες διαχείρισης των δικτύων διανομής φυσικού αερίου στην Ελλάδα, τα πάγια των δικτύων διανομής, το δίκτυο οπτικών ινών που ανήκει στην κυριότητα της ΔΕΠΑ και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της ΔΕΠΑ σε δίκτια διανομής φυσικού αερίου (συμπιεσμένου ή υγροποιημένου), εκτός από τη συμμετοχή της σε διεθνή έργα.
Η εναπομείνασα μητρική εταιρεία θα μετονομαστεί σε ΔΕΠΑ Εμπορίας και θα ασχολείται, κυρίως, με το κομμάτι της εισαγωγής και προμήθειας φυσικού αερίου αλλά και την ηλεκτρική ενέργεια, καθώς και πιθανά δικαιώματα και υποχρεώσεις της ΔΕΠΑ σε διεθνή έργα (π.χ. δεσμεύσεις ποσοτήτων σε διακρατικούς αγωγούς).
Το ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο πριν τη διάσπαση ανήκε το 65% των μετοχών της ΔΕΠΑ (το υπόλοιπο 35% ανήκει στα Ελληνικά Πετρέλαια), θα προχωρήσει σε ιδιωτικοποίηση της συμμετοχή του στις εταιρείες ΔΕΠΑ Υποδομών και ΔΕΠΑ Εμπορίας (το 65% της κάθε εταιρείες). Αντίθετα, θα παραχωρήσει το ποσοστό της συμμετοχής του στη ΔΕΠΑ Διεθνών Έργων (65%) στο Δημόσιο.
Άγιος Γεώργιος Νοτιοανατολικά
Γεωγραφία
Η περιφέρεια βρίσκεται νοτιοανατολικά της ενορίας, εξού και το όνομα.
Δημόσια Επιχείρηση Αερίου
Όμιλος ΔΕΠΑ
Ο Όμιλος ΔΕΠΑ αποτελείται από την 100% θυγατρική ΔΕΣΦΑ, την κατά 50% θυγατρική ΥΦΑ Ποσειδών και τις κατά 51% θυγατρικές Εταιρείες Παροχής Αερίου (ΕΠΑ) Αττικής, Θεσσαλονίκης και θεσσαλίας.
Άγιος Γεώργιος Νοτιοανατολικά
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογικές περιφέρειες της Γρενάδας
Δημόσια Επιχείρηση Αερίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις πετρελαιοειδών και αερίου Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Εταιρίες φυσικού αερίου
Κατάλογος χωρών ανά κατά κεφαλήν ΑΕΠ (Ισοτιμία Αγοραστικής Δύναμης)
Ο κατάλογος παρουσιάζει τις χώρες του κόσμου με βάση το κατά κεφαλή Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (Purchasing Power Parity). Τα στοιχεία προέρχονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το World Factbook και την Παγκόσμια Τράπεζα.
Όλα τα στοιχεία είναι σε διεθνή δολάρια.
Ορθοδοξία στην Ταϊλάνδη
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η ιερά σύνοδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έχει σχέδια για την δημιουργία ορθοδόξων κοινοτήτων στην Ταϊλάνδη.
Πηγές
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Αρνούλφος της Καμπανίας
Ο Αρνούλφος της Καμπανίας, Δούκας της Καμπανίας (708 - 723) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ντρόγκο της Καμπανίας και της συζύγου του Άνστρουντε, οι γονείς του παντρεύτηκαν γύρω στο 690. Το όνομα του το πήρε από τον προ-προπάππου του επίσκοπο Αρνούλφο του Μετς, ήταν το πρώτο μέλος από τους Πεπινίδες με το όνομα "Αρνούλφος" μετά τον επίσκοπο και γενάρχη της οικογένειας. Τον Ιούνιο του 715 ο Αρνούλφος καταγράφεται σε ένα διάταγμα ως Δουξ, ο ίδιος και οι αδελφοί του Ούγος Καμπανίας, Γοδεφρείδος και Πεπίνος κάνουν δωρεά γης στην εκκλησία του Αγίου Αρνούλφου στο Μετς στην μνήμη του πατέρα τους που τάφηκε εκεί. Ο μικρός ξάδελφος του Πεπίνος ο Βραχύς βαπτίστηκε το Πάσχα του 716, για να τιμήσει το γεγονός ο Αρνούλφος παραχώρησε κληρονομιά στο "αβαείο του Έχτερναχ". Το διάταγμα δείχνει ότι συμφιλιώθηκαν οι δυο κλάδοι της οικογένειας των Πεπινιδών. Ο πρεσβύτερος είχε εκπρόσωπο τον Αρνούλφο, μεγαλύτερο γιο του μεγαλύτερου γιου του Πεπίνου του Χέρσταλ με την Πλεκτρούδη, εκπρόσωπος του νεώτερου κλάδου ήταν ο Κάρολος Μαρτέλος γιος του Πεπίνου με την Αλπαΐδα και πατέρας του Πεπίνου του Βραχέως. Η συμφιλίωση δεν κράτησε πολύ, σε δυο χρόνια ο Κάρολος Μαρτέλος παραχώρησε επίσης δώρο στο "αβαείο του Έχτερναχ" για να το ελέγξει. Τα Χρονικά καταγράφουν ότι με εντολή του Καρόλου Μαρτέλου "δύο γιοι του Ντρόγκο συνελήφθησαν, ο Αρνούλφος και άλλος ένας που πέθανε" (723), ο Γοδεφρείδος ή ο Πεπίνος, η τύχη του Αρνούλφου μετά το γεγονός αυτό είναι άγνωστη.
Πηγές
Κατηγορία:Πεπινίδες
Φλάβιος Ευτυχιανός
Ο Φλάβιος Ευτυχιανός ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαίικής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα.
Ο Ευτυχιανός ήταν γιος του Ταύρου, προξένου του 361, είναι γνωστό ότι ήταν παντρεμένος. Ήταν οπαδός του Αρειανισμού. Το 388 διορίσθηκε Κόμης των θείων θησαυρών, ο ρήτορας Λιβάνιος του έγραψε επιστολή για να ζητήσει μια εύνοια σχετικά με μια αντιπροσωπεία της δικής του πόλης, της Αντιόχειας, στο δικαστήριο, και το 390 ο ίδιος Λιβανός ορίζει τον Ευτυχιανό ως επιρροή στο δικαστήριο.
Ο Ευτυχιανός ήταν πραίτωρας το 396–397, πιθανότατα για τον νομό Ιλλυρικού, όπως μαρτυρούν ορισμένοι νόμοι του Θεοδοσιανού Κώδικα. Έπειτα διορίσηκε πραίτωρ της Ανατολής από το 397 έως το 399 και το 398 ήταν πρόξενος. Με αφορμή την πτώση του Ευτροπίου (καλοκαίρι του 399), ο Ευτυχιανός εκδιώχθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Αυρηλιανό, αλλά μετά από ένα χρόνο επέστρεψε στο αξίωμα του στρατηγού - διοικητή του ισχυρού γοτθικού στρατιωτικού σώματος στρατού υπό τον αυτοκράτορα Αρκάδιο. έως τις 12 Ιουλίου 400 που απολύθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Κόμητες των θείων θησαυρών Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος) Κατηγορία:Έπαρχοι Πραιτωρίων της Ανατολής Κατηγορία:Έπαρχοι Πραιτωρίων του Ιλλυρικού Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Νησιά του Δούκα της Υόρκης
thumb|right|400px|Δορυφορική φωτογραφία των νησιών. Τα Νησιά του Δούκα της Υόρκης είναι μια ομάδα νησιών στο Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ στην Παπούα Νέα Γουινέα. Βρίσκονται μεταξύ των νησιών Νέα Βρετανία και Νέα Ιρλανδία. Το μεγαλύτερο νησί της ομάδας είναι το δούκας του νησιού της Υόρκης ενώ περιλαμβάνονται και τα νησιά Makada, Kabakon, Kerawara, Ulu, και Mioko. Τα νησιά του δούκα της Υόρκης ονομάστηκαν προς τιμή του Δούκα της Υόρκης στην Αγγλία. Τα νησιά είναι στο επίπεδο της θάλασσας και απειλούνται από κατακλυσμό λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας που προκαλείται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Στις 28 Νοεμβρίου του 2000 ανακοινώθηκε ότι χιλιάδες κάτοικοι απομακρύνθηκαν από τα νησιά και εγκαταστάθηκαν ξανά στο νησί Νέα Βρετανία.
Παραπομπές
Δ
Σίβυλλα της Φορτιά
Οι σχέσεις του Πέτρου Δ΄ με τους γιους του έγιναν όλο και χειρότερες, ο βασιλιάς ευνοούσε στην αυλή του εκτός από την Σίβυλλα και τον αδελφό της Βερνάρδο. Δημιουργήθηκαν δυο αντίπαλα ρεύματα στην βασιλική αυλή το ένα υποστήριζε τον Πέτρο Δ΄ και την Σίβυλλα, το άλλο τον γιο του βασιλιά Ιωάννη και την σύζυγο του Γιολάντα του Μπαρ. Ο Πέτρος Δ΄ πέθανε (1387), τον διαδέχθηκαν ο Ιωάννης Α΄ και η Γιολάντα, η Σίβυλλα δραπέτευσε στο Βασίλειο της Καστίλης όπου ζούσε η θετή της κόρη Ελεονώρα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Καστίλης. Η Σίβυλλα δεν έμεινε πολύ εκεί, ο Ιωάννης και η Γιολάντα την κάλεσαν να επιστρέψει στο Βασίλειο της Αραγωνίας με στόχο να την δικάσουν για προδοσία. Οι βασιλείς δεν την εκτέλεσαν αλλά την έστειλαν εξορία στην Βαρκελώνη υπό αυστηρή επιτήρηση, παρέμεινε εκεί ακόμα και όταν πέθανε ο Ιωάννης Α΄ και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Μαρτίνος (1396). Η Σίβυλλα πέθανε στην Βαρκελώνη (24 Νοεμβρίου 1406), η ταφή της έγινε με εντολή του βασιλιά Μαρτίνου στην μονή του Αγίου Φραγκίσκου στην Βαρκελώνη, τα οστά της μεταφέρθηκαν αργότερα στο Μοναστήρι του Πομπλέτ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Μπάτε Σκύλοι Αλέστε
Μπάτε σκύλοι αλέστε (αγγλικά: The Secret Life of Pets) είναι Αμερικανική κωμική ταινία παραγωγής 2016 βασισμένη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Illumination Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2016
Κύριοι δρόμοι της Νορβηγίας
Οι Νορβηγικές Εθνικές οδοί (νορβηγικά: Riksvei/Riksveg) είναι οι δρόμοι που έχουν κατηγοριοποιηθεί από τη Νορβηγική Δημόσια Διοίκηση Οδοποιίας, η οποία επίσης τους συντηρεί. Το 2007 υπήρχαν 27.343 εθνικών οδών, που αποτελούν το 29,4% του συνολικού νορβηγικού οδικού δικτύου.
Όλες οι εθνικές οδοί καλύπτονται από άσφαλτο. Εξαίρεση αποτελούν κάποιοι παλαιοί δρόμοι, οι οποίοι βρίσκονται υπό ειδική προστασία. Επίσης, υπάρχουν και ορισμένοι δρόμοι οι οποίοι έχουν χαρακτηρισθεί και ως τουριστικοί.
Οι εθνικές οδοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις Ευρωπαϊκές Οδούς και τις υπόλοιπες εθνικές οδούς. Οι Ευρωπαϊκές Οδοί έχουν το πρόθεμα Ε και βρίσκονται σε πράσινο πλαίσιο, ενώ οι υπόλοιπες εθνικές οδοί δεν έχουν πρόθεμα και βρίσκονται επίσης σε πράσινο πλαίσιο. Η κατηγοριοποίηση των νορβηγικών εθνικών οδών ξεκίνησε το 1931.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι στη Νορβηγία Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Κατάκολο Ηλείας
Το Κατάκολο είναι παραλιακό χωριό και εξαγωγικός λιμένας του Νομού Ηλείας που θεωρείται το επίνειο του Πύργου. Αποτελεί την έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας που υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και έχει πληθυσμό 509 μόνιμους κάτοικους σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. Στην Τοπική Κοινότητα υπάγεται και ο οικισμός του Άγιου Ανδρέα.
Το λιμάνι
Βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου κόλπου, του λεγόμενου και Κόλπου Ιχθύος, ο δε λιμένας του είναι τεχνητός. Στον λιμένα του εδρεύει Υπολιμεναρχείο και Τελωνείο. Κτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα προκειμένου να λειτουργήσει σαν διαμετακομιστικός σταθμός για την εξαγωγή της σταφίδας προς την Ευρώπη. Σήμερα λειτουργεί λιγότερο ως εμπορικό λιμάνι και περισσότερο σαν τουριστικό, δεδομένου ότι αποτελεί πόλο έλξης για κρουαζιερόπλοια και σκάφη αναψυχής. Ο φάρος του λιμανιού, κτίσμα περίπου του 1865, έχει χαρακτηριστεί από το 2001 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Γενικές πληροφορίες
Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας, ο Πύργος όπου συνδέεται με αυτόν με αμαξιτή οδό και με σιδηροδρομική γραμμή, ενώ ακολουθεί η Αρχαία Ολυμπία, με το παγκοσμίου φήμης ιερό του Διός και το Στάδιο όπου γίνονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην αρχαιότητα. Στην ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το Κατάκολο δίπλα στο ποταμό Ιάρδανο, υπήρχε η αρχαία πόλη Φειά, η οποία ήταν πολίχνη και λιμάνι της αρχαίας Ηλείας στην χώρα των Πισατών.
Βορειοδυτικά του Κατακόλου σε υπερκείμενο λόφο βρίσκονται τα ερείπια του Ποντικόκαστρου που οι Φράγκοι είχαν μετονομάσει σε "Μπελβεντέρε" (= Καλλιθέα) από τη λαμπρή θέα της θάλασσας και της γύρω περιοχής την οποία παρέχει.
Στην ανατολική πλευρά της κεντρικής πλατείας λειτουργεί από το 2011 το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας όπου εκτίθενται 250 περίπου αξιόπιστα και λειτουργικά ομοιώματα εφευρέσεων των αρχαίων Ελλήνων.
Η περιοχή συνδέεται σιδηροδρομικά με τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία μέσω της γραμμής Κατάκολου - Αρχαίας Ολυμπίας. 320px|right|thumb|Εκκλησία_Κατακόλου.
Διοικητικές πληροφορίες
Αναφέρεται επίσημα, γραμμένο ως Κατάκωλο, στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στο τότε δήμο Λετρίνων που ανήκε στο νομό Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Λετρίνων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Κατακώλου ενώ στις 16/10/1940 το όνομά του διορθώνεται σε Κατάκολον.
Οθωναίος
Το όνομα Οθωναίος η Οθωναίου μπορεί να αναφέρεται στους:
Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, ΠΣΚ (πολωνικά: Polska Partia Socjalistyczna, PPS) είναι αριστερό πολωνικό πολιτικό κόμμα. Ήταν ένα από τα πιο σημαντικά κόμματα στην Πολωνία από την ίδρυσή του το 1892 μέχρι τη διάλυσή του το 1948. Ένα κόμμα με το ίδιο όνομα ιδρύθηκε το 1987, αλλά παραμένει στο περιθώριο της πολωνικής πολιτικής.
Ο Γιούζεφ Πιουσούτσκι, ιδρυτής της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, ήταν μέλος και αργότερα ηγέτης του ΠΣΚ στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ιστορία
Μετά την Επανάσταση του 1905 στη Ρωσική Αυτοκρατορία, ο αριθμός των μελών του κόμματος αυξήθηκε δραστικά από αρκετές εκατοντάδες ενεργά μέλη σε ένα μαζικό κίνημα περίπου 60.000 μελών. Μια άλλη διάσπαση του κόμματος έγινε το 1906, με την Επαναστατική Παράταξη να ακολουθεί τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι, ο οποίος υποστήριξε τα εθνικιστικά και ανεξαρτησιακά ιδεώδη, και την Αριστερή παράταξη που συνεργάστηκε με την ΣΒΠΛ. Ωστόσο, η Επαναστατική Παράταξη έγινε κυρίαρχη και μετονομάστηκε ξανά σε ΠΣΚ, ενώ η Αριστερά επισκιάστηκε και το 1918 συγχωνεύτηκε με την ΣΒΠΛ σχηματίζοντας το Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας. Το 1917-18, το κόμμα συμμετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο της Ουκρανίας και στην Κυβέρνηση της Ουκρανίας.
Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, το ΠΣΚ αρχικά υποστήριξε τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι, συμπεριλαμβανομένου του Πραξικοπήματος του Μαΐου, αλλά αργότερα μετακινήθηκε σε αντίθεση με το αυταρχικό καθεστώς του της Σανάτσια, με την προσχώρησή στο δημοκρατικό «centrolew» (κέντρο-αριστερά) αντιπολιτευτικό κίνημα. Πολλοί ηγέτες και μέλη του ΠΣΚ δικάστηκαν από το καθεστώς του Πιουσούτσκι και φυλακίστηκαν στη διαβόητη φυλακή Μπερέζα Καρτούσκα.
Το κόμμα ήταν μέλος της Σοσιαλιστικής και Εργατικής Διεθνούς μεταξύ 1923 και 1940.