cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουοντζίμιες Τσιμοσέβιτς
Μετέπειτα καριέρα
Ο Τσιμοσέβιτς επέστρεψε στην πολιτική κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών του 2007, όταν κέρδισε μια έδρα στη Γερουσία ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Διατήρησε τη θέση του γερουσιαστή μέχρι το τέλος της θητείας του το 2015. Από το 2015, ο Τσιμοσέβιτς είναι ηγέτης του Οργανισμού για τον εκσυγχρονισμό της Ουκρανίας (ΟΕΟ), όπου είναι υπεύθυνος για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Το 2009, ήταν ένας από τους δύο υποψηφίους για να αντικαταστήσει τον Τέρι Ντέιβις ως Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2009, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης εξέλεξε τον υποψήφιο Τόρμπιορν Γιαγκλάντ ως νέο γενικό γραμματέα.
Στις Ευρωεκλογές του 2019, ο Τσιμοσέβιτς εξελέγη ευρωβουλευτής για την εκλογική περιφέρεια της Βαρσοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Υπουργοί Δικαιοσύνης της Πολωνίας Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών της Πολωνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί άθεοι Κατηγορία:Μέλη του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1991-1993) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1993-1997) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1997-2001) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (2001-2005) Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Πολωνίας
Χάλκινος Ζευς αιγίοχος
Ο Χαλκινος Ζευς αιγίοχος είναι ένα χάλκινο αγαλμάτιο με τον Δία να κρατάει κεραυνό.
Περιγραφή
Πρόκειται για ακέραιο χάλκινο αγαλμάτιο το οποίο αναπαριστά τον Δία. Τα δύο του σκέλη είναι σε διάσταση και λυγισμένο το αριστερό του πόδι φέρον το βάρος του σώματος. Το αριστερό χέρι του είναι σε οριζόντια θέση για ισορροπία ενώ το δεξί κρατάει υψωμένο κεραυνό. Οι μύες του σώματος είναι τεντωμένοι ενώ ο θεός εμφανίζεται ατάραχος και με αυτοπεποίθηση. Χρονικά τοποθετείται στα 470 με 460 π.Χ. Πρόκειται πιθανώς για κορινθιακό έργο.
Πηγές
Χαλκινος Ζευς αιγιοχος
Τσαρλς Σμιθ (καλαθοσφαιριστής, γενν. το 1975)
Ο Τσαρλς Κορνίλιους Σμιθ (αγγλικά: Charles Cornelius Smith, γενν. στις 22 Αυγούστου 1975) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ. Ήταν ο νικητής του Βραβείου Αλφόνσο Φορντ και επιλέχθηκε στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα το 2005.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Σε κολεγιακό επίπεδο, ο Σμιθ ήταν αστέρας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού με τους Νιου Μέξικο Λόμπος.
Πράσο Αγαθονησίου
Το Πράσο είναι πολύ μικρή βραχονησίδα της Δωδεκανήσου η οποία βρίσκεται στα βόρεια του Αγαθονησίου και έχει έκταση 0,0077 τ.χλμ. . Είναι ακατοίκητη και ανήκει στο Δήμο Αγαθονησίου.
Τσαρλς Σμιθ (καλαθοσφαιριστής, γενν. το 1975)
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σμιθ έπαιξε με τους Ντένβερ Νάγκετς, Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, Μαϊάμι Χιτ, Λος Άντζελες Κλίπερς και Σαν Αντόνιο Σπερς στο NBA. Ένας παραγωγικός σκόρερ, πρωταγωνίστησε σε ευρωπαϊκά εθνικά πρωταθλήματα με τους Μακεδονικό, Βίρτους Μπολόνια και Εφές. Με την ιταλική Σκαβολίνι Πέζαρο το 2005, κέρδισε το πρώτο Βραβείο Αλφόνσο Φορντ, καθώς ήταν ο κορυφαίος σκόρερ τη σεζόν 2004-05 της Ευρωλίγκα.
Πράσο Αγαθονησίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αγαθονησίου
Τσαρλς Σμιθ (καλαθοσφαιριστής, γενν. το 1975)
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ονομάστηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών του ULEB Cup (τώρα ονομάζεται EuroCup) τη σεζόν 2006–07, ενώ έπαιζε με την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης. Επέστρεψε στο Πρωτάθλημα Τουρκίας για τη σεζόν 2008–09, όταν υπέγραψε με την Εφές Πίλσεν. Μετακόμισε στην Ιταλία για τη σεζόν 2010–11, όταν υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με τη Λοκομάτικα Ρόμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρόκφορντ Λάιτνινγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Ρεΐδες
Οι ρεΐδες (επιστημονική-λατινική ονομασία Rheidae) είναι οικογένεια πουλιών ανίκανων να πετάξουν, που πρωτοεμφανίσθηκε κατά την Παλαιόκαινο εποχή. Αποτελεί τη μοναδική σωζόμενη οικογένεια της τάξεως Ρεόμορφα. Σήμερα οι ρεΐδες έχουν και αυτές ένα μοναδικό ζωντανό γένος, την ομώνυμη ρέα (Rhea), αλλά περιλαμβάνει επίσης δύο εξαφανισμένα, προϊστορικά γένη.
Delivery.gr
Tο delivery.gr είναι η πρώτη πλατφόρμα online παραγγελίας φαγητού που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το 2006 με έδρα την Πάτρα. Συνεργάζεται με πάνω από 2.500 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα με κύκλο εργασιών 538.464 ευρώ για το 2019. Tον Ιούλιο του 2019 το delivery.gr εντάχθηκε στους κόλπους του ομίλου Μούχαλη. Τον Νοέμβριο του 2020 ξεκίνησε την συνεργασία του με την αλυσίδα Άλφα Βήτα Βασιλόπουλος και επεκτάθηκε στην άμεση διανομή προϊόντων supermarket.
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2001
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2001 διεξήχθησαν οι Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές. Κανονικά θα διεξάγονταν το 1999, όταν θα έληγε η πενταετής θητεία του Προέδρου που εξελέγη το 1994. Αντί αυτού, με τη συνταγματική τροποποίηση που εισήχθηκε το 1996, και εγκρίθηκε με το δημοψήφισμα του ίδιου έτους, η θητεία του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο παρατάθηκε για άλλα δύο χρόνια.
Ο Λουκασένκο επανεκλέχθηκε από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το 77,4% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 83,9%.
Εποπτεία
Οι εκλογές συνοδεύτηκαν από διαμαρτυρίες για πολυάριθμες παραβάσεις: ότι οι εκλογικές επιτροπές ενήργησαν παράνομα, ότι ο Λουκασένκο καταχράστηκε το αξίωμά του κατά την προεκλογική περίοδο, ότι οι εκλογές δεν ήταν ισότιμες για όλους τους υποψήφιους. Σχολιάστηκε ότι: το πολιτικό καθεστώς δεν είναι συνηθισμένο στην αντιπολίτευση και κάνει ότι μπορεί για να την εξοντώσει. Τα εκτελεστικά όργανα με εκτεταμένες δυνάμεις, που δεν έχουν εξισορροπηθεί με ανάλογους νομοθετικούς μηχανισμούς ελέγχου, επέτρεψαν να γίνουν πολλές αυθαίρετες αλλαγές στη διοργάνωση. Το νομοθετικό πλαίσιο δεν διασφάλισε την αντικειμενικότητα της εκλογικής επιτροπής, την ακεραιότητα της ψηφοφορίας, τη διαφάνεια στη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων και την ανάλυση των αποτελεσμάτων, τις ελεύθερες και δίκαιες συνθήκες κατά την προεκλογική περίοδο. Η ελευθερία που επιτράπηκε στους παρατηρητές των εκλογών ήταν περιορισμένη.
Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σχολίασε ότι η διοργάνωση των εκλογών ήταν «εντάξει», αλλά επέκρινε το προεκλογικό περιβάλλον: «''δεν ήταν δημοκρατικά. Δεν μπορείς να πεις ελεύθερα και δίκαια''». Επίσης, σχολίασαν ότι: «η απομόνωση της χώρας είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του Λευκορωσικού λαού και δεν συνεισφέρει στην ανάπτυξη των δημοκρατικών διαδικασιών».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Άγιος Γεώργιος Παραμυθιάς Θεσπρωτίας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραμυθιάς. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Χρηστήριο έλασμα (Δωδώνη)
Το χρηστήριο έλασμα ανακαλύφθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης.
Περιγραφή
Πρόκειται για αμφίγραφο, σχεδον τετράγωνο έλασμα με μια επιγραφή στην Α όψη και μια δυσανάγνωστη επιγραφή στη Β. Η επιγραφή είναι γραμμένη βουστροφηδόν σε κορινθιακό αλφάβητο και αποτελεί μια από τις παλιότερες επιγραφές που έχουν διασωθεί. Ίσως ανήκει στο τέλος του έκτου και στις αρχές του 5ου αι.
Το κείμενο
Ηέρμον τίνα/Κα θεόν ποτθεμενός γενεά F-/οι γένοιτο εκ Κ-/ρεταίας ονα-/σιμος ποτ ται ε-/άσσαι Πρόκειται για ιδιωτικό ερώτημα που θέτει ο Έρμων Ρωτάει συγκεκριμένα, σε ποιον θεό πρέπει να προσευχηθεί προκειμένου να αποκτήσει από τη σύζυγο του Κρηταίαν, χρήσιμους απογόνους,εκτός από αυτούς που ήδη έχει.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα
Ουδετερότητα της Ελβετίας
Η ουδετερότητα της Ελβετίας είναι μια από τις κύριες αρχές της εξωτερικής πολιτικής της Ελβετίας, η οποία υπαγορεύει ότι η Ελβετία δεν πρέπει να εμπλέκεται σε ένοπλες ή πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ άλλων κρατών. Αυτή η πολιτική αυτοεπιβάλλεται και έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίζει την εξωτερική ασφάλεια και να προάγει την ειρήνη.
Η Ελβετία έχει την παλαιότερη πολιτική στρατιωτικής ουδετερότητας στον κόσμο, δεν έχει συμμετάσχει σε ξένο πόλεμο από τότε που καθιερώθηκε η ουδετερότητά της με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1815.
Παρόλο που οι ευρωπαϊκές δυνάμεις (Αυστρία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Πορτογαλία, Πρωσία, Ρωσία, Ισπανία και Σουηδία) συμφώνησαν στο Συνέδριο της Βιέννης τον Μάιο του 1815 ότι η Ελβετία έπρεπε να είναι ουδέτερη, η τελική επικύρωση καθυστέρησε μέχρι την ήττα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ορισμένες δυνάμεις του συνασπισμού θα μπορούσαν να εισβάλουν στη Γαλλία μέσω ελβετικού εδάφους.
Η χώρα έχει μια ιστορία ένοπλης ουδετερότητας που χρονολογείται από τον καιρό της Μεταρρύθμισης, δεν βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου διεθνώς από το 1815 και δεν εντάχθηκε στα Ηνωμένα Έθνη μέχρι το 2002. Ακολουθεί μια ενεργή εξωτερική πολιτική και εμπλέκεται συχνά σε διαδικασίες οικοδόμησης της ειρήνης σε όλο τον κόσμο.
Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Το 2022, η Ελβετία επέβαλε κυρώσεις κατά της Ρωσίας ως απάντηση στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ενώ η Ελβετία ακολουθεί καθορισμένους κανόνες για να παραμείνει ουδέτερη, επέβαλε κυρώσεις για αυτή τη «σοβαρή παραβίαση των πιο θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου». Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή σύμβουλο Viola Amherd, η Ελβετία δεν θα επιτρέψει απευθείας αποστολές όπλων στην εμπόλεμη ζώνη από ή μέσω της επικράτειάς της. Ανεξάρτητα από τους πραγματικούς νόμους που διέπουν μια ουδέτερη χώρα, πολλά μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να το χαρακτηρίζουν ως ρήξη με 500 χρόνια ελβετικής ουδετερότητας.
Τον Φεβρουάριο του 2022, η Ελβετία υιοθέτησε περαιτέρω την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πάγωσε πολλούς τραπεζικούς λογαριασμούς Ρώσων που εμπλέκονται στην στρατιωτική επιχείρηση της Μόσχας,  ακόμη και του ίδιου προέδρου της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν. Η Ελβετία έχει δεσμεύσει ρωσικά περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας 5,75 δισεκ. ελβετικών φράγκων (5,62 δισεκ. ευρώ), δήλωσε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών. Αναλυτές ανέφεραν ότι η κίνηση θα επηρεάσει την ελβετική οικονομία.
Μια δημοσκόπηση τον Μάρτιο του 2022 έδειξε ότι το 27% των ερωτηθέντων υποστήριξε την ένταξη της Ελβετίας στο ΝΑΤΟ, ενώ το 67% ήταν αντίθετο.
Ακροκεφαλίδες
Οι ακροκεφαλίδες (επιστημονική-λατινική ονομασία Acrocephalidae) είναι οικογένεια στρουθιόμορφων ωδικών πτηνών, που τρέφονται με έντομα. Περιλαμβάνει επτά γένη και περίπου εξήντα είδη.
Τα περισσότερα είδη έχουν χρώμα απαλό καφετί στο επάνω μέρος του σώματος και κίτρινο έως μπεζ στο κάτω μέρος. Συνήθως ζουν σε αραιά δασωμένες εκτάσεις, καλαμιώνες ή λειμώνες με ψηλά χόρτα. Ως προς τη γεωγραφική κατανομή τους, συναντώνται κυρίως στη νότια και τη δυτική Ευρασία, αλλά και σε νήσους του Ειρηνικού Ωκεανού, με μερικά είδη να ζουν στην Αφρική.
Τιμπώ Γκοντέν
Ο Τιμπώ Γκοντέν (διεθνώς: Thibaud Gaudin), γνωστός και ως Γκοντέν ο Μοναχός (διεθνώς: Gaudin Monk) λόγω της μεγάλης του ευσεβείας προς τις χριστιανικές αρχές, ήταν ο 22ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από τον Αύγουστο του 1291 μέχρι τον θάνατό του στις 16 Απριλίου του 1292.
Σταυροφόρος
Το 1279, ο Τιμπώ Γκοντέν εκπλήρωσε καθήκοντα διοικητή των εδαφών της Ιερουσαλήμ, το τέταρτο πιο σημαντικό καθήκον στην ιεραρχία των Ναϊτών. Το 1291, στάθηκε ο ίδιος στο πλευρό του Γκιγιόμ ντε Μποζέ για να υπερασπιστεί τα Άκρα, όταν πολιορκήθηκαν από τον τρομερό στρατό των Μαμελούκων υπό τις διαταγές του Σουλτάνου Αλ-Ασράφ Χαλίλ. Στις 18 Μαΐου, μετά το θάνατο του Γκιγιόμ ντε Μποζέ, ο Τιμπώ Γκοντέν παρέμεινε στα Άκρα. Οι υπόλοιποι Ιππότες του Τάγματος, άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρήκαν καταφύγιο στον Ναό, το μεγάλο οχυρό των Ναϊτών. Ο στρατάρχης του Τάγματος ιππότης Πιερ ντε Σεβρί, ο θησαυροφύλακας του τάγματος ιππότης Τιμπώ Γκοντέν, μεζί με τους ιππότες τους, ήταν οι τελευταίοι που υπερασπίστηκαν τα Άκρα.
Μετά από μια χωρίς επιτυχία προσπάθεια να αντισταθούν, που κράτησε μια ολόκληρη εβδομάδα, ο Αλ-Ασράφ Χαλίλ προσέφερε την ευκαιρία στον στρατάρχη του Τάγματος να αναχωρήσουν οι Ναΐτες για την Κύπρο με όλα τα υπάρχοντά τους. Ο Πιερ ντε Σεβρί συμφώνησε και έτσι ένας Εμίρης με 100 Μαμελούκους εισήλθε στο φρούριο. Οι Μαμελούκοι άρχισαν να παρενοχλούν κάποιες γυναίκες και αγόρια, οι ιππότες έξαλλοι με αυτή τους την πράξη τους έσφαξαν και οχυρώθηκαν ξανά. Εκείνο το βράδυ ο στρατάρχης διέταξε τον Τιμπώ Γκοντέν να πλεύσει με βάρκα στη Σιδώνα, μεταφέροντας μαζί του τον θησαυρό του τάγματος και ορισμένους μη μάχιμους ιππότες για συνοδεία. Τα Άκρα έπεσαν την επόμενη ημέρα.
Μεγάλος Μάγιστρος
Ο Τιμπώ Γκοντέν έφτασε με τους λίγους ιππότες του στη Σιδώνα και εκεί εκλέχθηκε Μεγάλος Μάγιστος του Τάγματος. Οι Ναΐτες ήταν αποφασισμένοι να αντισταθούν, αλλά επειδή δεν είχαν τον στρατό που απαιτούνταν για να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τη μεγάλη πόλη, την εκκένωσαν και μετακόμισαν στο θαλάσσιο κάστρο της Σιδώνας. Ο Τιμπώ Γκοντέν πήγε στην Κύπρο με την ελπίδα να συλλέξει ενισχύσεις. Αυτό θεωρήθηκε από πολλούς ως πράξη δειλίας. Οι Ναΐτες πολέμησαν γενναία, αλλά μόλις οι μηχανικοί άρχισαν να χτίζουν αναχώματα, απέπλευσαν για την Τορτόζα. Στις 14 Ιουλίου του 1291 ένας Εμίρης εισήλθε στο κάστρο και διέταξε την καταστροφή του. Οι ενισχύσεις δεν ήρθαν ποτέ. Η Βηρυτός πάρθηκε στις 21 Ιουλίου, το κάστρο των Ιμπελέν και τα τείχη του καταστράφηκαν εντελώς. Ο Σουλτάνος κατέκτησε την Χάιφα στις 30 Ιουλίου και τα μοναστήρια της Καρμήλου καταστράφηκαν. Στις αρχές του Αυγούστου, οι Φράγκοι είχαν στην κατοχή τους μόνο δύο οχυρωμένες πόλεις, οι οποίες κατέχονταν από τους Ναΐτες. Ωστόσο, οι φρουρές τους ήταν πολύ αδύναμες για να αντιμετωπίσουν μια πιθανή πολιορκία, οπότε η Τορτόζα εκκενώθηκε στις 3 Αυγούστου και η Αθλίτ στις 14 Αυγούστου. Οι φρουρές τους έφυγαν για το θαλάσσιο φρούριο της νήσου Ρουάντ, δύο μιλία στα ανοικτά των ακτών της Τορτόζα, το οποίο θα παραμείνει στα χέρια τους μέχρι το 1303, όταν το μέλλον του Τάγματος ήταν πλέον σε κίνδυνο.
Τον Οκτώβριο του 1291, ένα στρατηγικό τμήμα του Τάγματος συναντήθηκε στην Κύπρο. Η συνάντηση αυτή επιβεβαίωσε την εκλογή του Τιμπώ Γκοντέν στη θέση του Μεγάλου Μαγίστρου και ονόμασε τους νέους αξιωματούχους των σημαντικών θέσεων σύμφωνα με την ιεραρχία του Τάγματος. Με την ευκαιρία αυτή, ο Ζακ ντε Μολέ ανέλαβε στρατάρχης, ως διάδοχος του Πιερ ντε Σεβρί που πέθανε στην Άκρα. Ο Τιμπώ Γκοντέν προσπάθησε να αναδιοργανώσει όλους τους Ναΐτες μετά την ερήμωση που επήλθε από τις πρόσφατες μάχες. Επιπλέον, ήταν απαραίτητο για αυτόν να υπερασπιστεί το βασίλειο της Αρμενίας που ήταν περικυκλωμένο από Τούρκους Σελτζούκηδες, καθώς και το νησί της Κύπρου που καταλήφθηκε από πλήθος προσφύγων. Προφανώς το έργο αποδείχτηκε αποθαρρυντικό για τον Τιμπώ Γκοντέν, που πέθανε το 1292, αφήνοντας το τεράστιο έργο της ανοικοδόμησης στον διάδοχό του και μέχρι τότε στρατάρχη Ζακ ντε Μολέ.
Ναζλί Ετζεβίτ
Η Φάτμα Ναζλί Ετζεβίτ (4 Ιανουαρίου 1900 - 14 Αυγούστου 1985) ήταν τουρκάλα δασκάλα και ρεαλιστής-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος. Ήταν η μητέρα του πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετζεβίτ.
Νεανικά χρόνια
Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή καθηγητών του Τσάπα για κορίτσια ( Çapa İnas Dar-ül muallimat ) το 1915, η Μιχρί Μουσφίκ, μια από τις πρώτες Τουρκάλες γυναίκες ζωγράφους, την ενθάρρυνε να συνεχίσει τη μελέτη της ζωγραφικής. Πήγε για να σπουδάσει σε Σχολή Θηλέων Καλών Τεχνών (İnas Sanayi-i Nefise Mektebi) μεταξύ του 1915 και του 1922, όπου διδάχθηκε από τον Ομέρ Αντίλ και συμμετείχε στο εργαστήριο του Φεϊχάμαν Ντουράν. Καθώς οι εξετάσεις αποφοίτησης της Σχολής Καλών Τεχνών για Κορίτσια ακυρώθηκαν λόγω του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, απέκτησε πιστοποιητικό διδασκαλίας.
Καριέρα ως δασκάλα
Η Ναζλί εργαζόταν ως δασκάλα ζωγραφικής στο Γυμνάσιο Θηλέων Μπεσίκτας. Στη συνέχεια ακολούθησε τον πατέρα της στην Κασταμονή στην Ανατολία και ανέστειλε τη ζωγραφική της καριέρα για 25 χρόνια. Δίδαξε για πρώτη φορά στην Κασταμονή και αργότερα δίδαξε στο Μπολού και το Ιζμίτ.
Παντρεύτηκε το 1924 και μετακόμισε στην Άγκυρα. Τον επόμενο χρόνο, γέννησε έναν γιο, τον Μπουλέντ, ο οποίος αργότερα έγινε αρχηγός πολιτικού κόμματος και τέσσερις φορές πρωθυπουργός. Εργάστηκε ως καθηγήτρια ζωγραφικής στη Σχολή Καθηγητών Μουσικής της Άγκυρας, που είναι πρόδρομος του Κρατικού Ωδείου του Πανεπιστημίου Χατζεττέπε στην Άγκυρα. Επιπλέον, δίδαξε στο Γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης. Η καριέρα της ως δασκάλα διήρκεσε 19 χρόνια.
Καριέρα ως ζωγράφος
Η Ετζεβίτ συνέχισε τη ζωγραφική το 1947. Είχε δείξει τα έργα της σε εκθέσεις στη Γαλατασαράι κατά τη διάρκεια των μαθητικών της χρόνων και επανέλαβε το έργο της σε ομαδικές εκθέσεις μετά το 1947. Πραγματοποίησε επίσης ιδιωτικές εκθέσεις. Κατά τα φοιτητικά της χρόνια, ζωγράφισε πορτρέτα και γυμνά. Τα έργα της παρουσιάζουν ένα ρεαλιστικό και ιμπρεσιονιστικό στιλ. Εξελίχθηκε στην «Ένωση Καλών Τεχνών», της οποίας ήταν μέλος και για κάποιο διάστημα και η πρόεδρος της. Το στυλ της μοιάζει με αυτό των Τούρκων ζωγράφων της γενιάς της δεκαετίας του 1930 όπως ο Ιμπραήμ Τσαλί, ο Σερέφ Ακντίκ, ο Αλή Καρσάν και ο Αντίλ Ντογκαντσάι. Η αίσθηση του σχεδίου της ήταν ισχυρή. Μετά το 1947, ζωγράφισε κυρίως τοπία και νεκρή φύση, συνδυάζοντας τη μαλακή και πολύχρωμη ευαισθησία του ιμπρεσιονιστικού στυλ σε έργα ζωγραφικής τοπίων, που συγκεντρώθηκαν από το Σαλατζάκ, το Βόσπορο στην Κωνσταντινούπολη και την Προύσα με μια αντικειμενική ρεαλιστική ματιά στην τοπική ατμόσφαιρα.
Ο ιμπρεσιονισμός της βασίζεται σε μια παράδοση, που μεταδίδεται μέσω στρατιωτικών ζωγράφων στην Τουρκία. Από το 1948 έως το 1975, παρουσίασε τα έργα της σχεδόν κάθε χρόνο στην Έκθεση Κρατικής Τέχνης και Γλυπτικής. Τα έργα της είναι ελαιογραφίες, υδατογραφίες, παστέλ και κάρβουνο.
Προβλήματα υγείας και θάνατος
Μέχρι τον Ιούνιο του 1985, η Ετζεβίτ νοσηλεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έζησε, λόγω προβλημάτων διαβήτη και ουρίας. Αργότερα, μεταφέρθηκε στην Άγκυρα, όπου διέμενε ο γιος της Μπουλέντ Ετζεβίτ. Στις 14 Αυγούστου 1985, πέθανε σε ηλικία 85 ετών στο νοσοκομείο του Πανεπιστημίου Χατζεττέπε, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία. Η ταφή της πραγματοποιήθηκε στο νεκροταφείο Τζεμπετζί Ασρί μετά από μια τελετή κηδείας, που πραγματοποιήθηκε στο Τζαμί Χατζί Μπαϊράμ.
Έργα
Ανάμεσα στους αξιόλογους πίνακες ζωγραφικής της συγκαταλέγονται οι εξής:
Μία ελαιογραφία με θέμα «Σαλατζάκ» τοποθετήθηκε στο κτήριο του γραφείου του πρωθυπουργού τον Ιούλιο του 2003, με εντολή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αφού ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Μάρτιο του ίδιου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρεαλιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr) Κατηγορία:Τούρκοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Ασσυριακή Ευαγγελική Εκκλησία
Η Ασσυριακή Ευαγγελική Εκκλησία είναι πρεσβυτεριανική εκκλησία στη Μέση Ανατολή, η οποία απέκτησε την εκκλησιαστική ανεξαρτησία της από την πρεσβυτεριανική ιεραποστολή στο Ιράν το 1870.
Τα μέλη της είναι, κυρίως, ασσυριακής καταγωγής, σημιτικό λαό ο οποίος ομιλεί τα Ανατολικά Αραμαϊκά και περιοχή προελεύσεως του οποίου είναι η Άνω Μεσοποταμία (περιοχή η οποία ήταν γνωστή ως Ασσυρία μεταξύ του 25ου αιώνα π.Χ. και του 7ου αιώνα μ.Χ.), καθώς και απόγονο των Αρχαίων Ασσυρίων.
Η πλειοψηφία των Ασσυρίων Ευαγγελιστών (καθώς και μέλη της Ασσυριακής Πεντηκοστιανικής Εκκλησίας), αρχικώς, αποτελούσαν μέλη της Ασσυριακής Εκκλησίας της Ανατολής, καθώς και της, χρονολογούμενης από τον 18ο αιώνα, παραγώγου της, Χαλδαϊκής Καθολικής Εκκλησίας, ή της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προ της μεταστροφής τους στον Προτεσταντισμό. Η ευρεία πλειοψηφία των Ασσυρίων παραμένει πιστή στις συγκεκριμένες παλαιές εκκλησίες Ανατολικού Τύπου έως σήμερα.
Αριθμός ασσυριακών ευαγγελικών εκκλησιών υφίστανται ανά την διασπορά, όπως, επί παραδείγματι, στο Σαν Χοσέ, το Τέρλοκ, καθώς και το Σικάγο.
Το 2010, ένας εκ των Ιρανών παστόρων της συνελήφθη στο Κερμανσάχ, ενώ παρέμεινε κρατούμενος επί 54 ημέρες λόγω φερόμενης ως εκ μέρους του απόπειρας προσηλυτισμού Μουσουλμάνων στον Χριστιανισμό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασσυριακή Ευαγγελική Εκκλησία Κατηγορία:Ευαγγελικά δόγματα στην Ασία
Ανακύκλωση μπαταριών
Η ανακύκλωση μπαταριών είναι μια δραστηριότητα ανακύκλωσης, που στοχεύει στη μείωση του αριθμού των μπαταριών, που απορρίπτονται ως αστικά στερεά απόβλητα. Οι μπαταρίες περιέχουν μια σειρά από βαρέα μέταλλα και τοξικές χημικές ουσίες, και η απόρριψή τους με την ίδια διαδικασία με τα κανονικά οικιακά απορρίμματα έχει εγείρει ανησυχίες σχετικά με τη μόλυνση του εδάφους και τη ρύπανση των υδάτων.
Κατηγορία:Ανακύκλωση
Ανακύκλωση μπαταριών ανά είδος
Οι περισσότεροι τύποι μπαταριών μπορούν να ανακυκλωθούν. Ωστόσο, ορισμένες μπαταρίες ανακυκλώνονται πιο εύκολα από άλλες, όπως οι μπαταρίες μολύβδου-οξέος αυτοκινήτων (σχεδόν το 90% ανακυκλώνονται) και οι κυψέλες κουμπιών (λόγω της αξίας και της τοξικότητας των χημικών τους). Οι επαναφορτιζόμενες μπαταρίες νικελίου-καδμίου (Ni-Cd), υδριδίου-μετάλλου-νικελίου (Ni-MH), ιόντων λιθίου (Li-ion) και νικελίου-ψευδαργύρου (Ni-Zn), μπορούν επίσης να ανακυκλωθούν. Οι αλκαλικές μπαταρίες μιας χρήσης αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα της χρήσης μπαταριών από τους καταναλωτές, αλλά προς το παρόν, δεν υπάρχει επιλογή ανακύκλωσης με ουδέτερο κόστος. Οι οδηγίες απόρριψης των καταναλωτών μπορεί να διαφέρουν ανά περιοχή. Μια αξιολόγηση της ανακύκλωσης αλκαλικών μπαταριών καταναλωτών στην Ευρώπη, έδειξε περιβαλλοντικό όφελος, αλλά με σημαντικό κόστος, σε σχέση με την απόρριψη. Οι μπαταρίες ψευδαργύρου-άνθρακα και ψευδαργύρου-αέρα ανακυκλώνονται με την ίδια διαδικασία. Οι καταναλωτές της Ε.Ε. ανακύκλωσαν σχεδόν τις μισές φορητές μπαταρίες, που αγοράστηκαν το 2017.
Μπαταρίες μολύβδου-οξέος
Οι μπαταρίες μολύβδου οξέος περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται) σε: μπαταρίες αυτοκινήτου, μπαταρίες καροτσιών γκολφ, μπαταρίες UPS, βιομηχανικές μπαταρίες περονοφόρου ανύψωσης, μπαταρίες μοτοσικλετών και εμπορικές μπαταρίες. Αυτές μπορεί να είναι κανονικές μπαταρίες μολύβδου-οξέος, σφραγισμένες μπαταρίες μολύβδου-οξέος, τύπου gel ή απορροφητικές μπαταρίες από γυαλί. Αυτά ανακυκλώνονται με άλεσά τους, εξουδετέρωση του οξέος και διαχωρισμό των πολυμερών, από τον μόλυβδο. Τα ανακτημένα υλικά χρησιμοποιούνται σε ποικίλες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένων των νέων μπαταριών.
Το μόλυβδο σε μια μπαταρία μολύβδου-οξέος μπορεί να ανακυκλωθεί. Ο στοιχειακός μόλυβδος είναι τοξικός, και ως εκ τούτου θα πρέπει να διατηρείται μακριά από τη ροή των αποβλήτων.
Το περίβλημα μιας μπαταρίας μολύβδου-οξέος είναι συχνά κατασκευασμένο είτε από πολυπροπυλένιο είτε από ABS, τα οποία μπορούν επίσης να ανακυκλωθούν, αν και υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί στην ανακύκλωση πλαστικών.
Πολλές πόλεις προσφέρουν υπηρεσίες ανακύκλωσης μπαταριών για μπαταρίες μολύβδου-οξέος. Σε ορισμένες δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων των πολιτειών των ΗΠΑ και των επαρχιών του Καναδά, καταβάλλεται επιστρεπτέα προκαταβολή για μπαταρίες. Αυτό ενθαρρύνει την ανακύκλωση παλιών μπαταριών, αντί της εγκατάλειψης ή της απόρριψης με τα οικιακά απορρίμματα. Οι επιχειρήσεις που πωλούν καινούριες μπαταρίες αυτοκινήτου, μπορούν επίσης να συλλέγουν χρησιμοποιημένες μπαταρίες (ή να υποχρεούνται να το κάνουν από το νόμο) για ανακύκλωση.
Μια μελέτη του 2019 που ανατέθηκε από την ομάδα προώθησης της βιομηχανίας μπαταριών, το Battery Council, υπολόγισε τα ποσοστά ανακύκλωσης μολύβδου μπαταριών στις Ηνωμένες Πολιτείες την περίοδο 2014–2018, λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα εισαγωγών/εξαγωγών μολύβδου από μπαταρίες από το Υπουργείο Εμπορίου. Η έκθεση αναφέρει ότι, μετά τον υπολογισμό των καθαρών εξαγωγών μολύβδου από μπαταρίες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το 99,0% του υπολειπόμενου μολύβδου από μπαταρίες μολύβδου-οξέος στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακτάται. Τα στοιχεία του Συμβουλίου Μπαταριών δείχνουν ότι περίπου 7,03 εκατομμύριοι τόνοι μολύβδου μπαταριών, καταναλώθηκαν στις ΗΠΑ εκείνη την περίοδο, με καθαρή ποσότητα περίπου 907 χιλιάδες τόνοι μολύβδου από μπαταρίες να εξάγεται. Από τα 6,12 εκ. τόνοι που απομένουν μετά τις εξαγωγές, οι 6,16 εκ. τόνοι ανακυκλώθηκαν.
Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA), έχει αναφέρει λιγότερα και διαφορετικά επίπεδα ανακύκλωσης μπαταριών μολύβδου-οξέος στις Ηνωμένες Πολιτείες τα προηγούμενα χρόνια, υπό διάφορες διοικήσεις, Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών. Η EPA ανέφερε το 1987 ότι οι διαφορετικές οικονομικές και κανονιστικές απαιτήσεις συνέβαλαν σε ποσοστά 97 τοις εκατό το 1965, πάνω από 83 τοις εκατό το 1980, 61 τοις εκατό το 1983 και περίπου 70 τοις εκατό το 1985.
Η μόλυνση των γειτονιών με μόλυβδο έχει προκληθεί από τη διαδικασία ανακύκλωσης μπαταριών. Το 1992, η EPA ανέφερε ότι 29 τοποθεσίες ανακύκλωσης μολύβδου περιλαμβάνονταν στη λίστα καθαρισμού του Υπερταμείου της EPA, 22 από αυτές στον «Εθνικό Κατάλογο Προτεραιοτήτων».
Μπαταρίες οξειδίου του αργύρου
Χρησιμοποιούνται πιο συχνά σε ρολόγια, παιχνίδια και ορισμένες ιατρικές συσκευές, οι μπαταρίες οξειδίου του αργύρου περιέχουν μικρή ποσότητα υδραργύρου. Οι περισσότερες δικαιοδοσίες ρυθμίζουν τον χειρισμό και τη διάθεσή τους για να μειώσουν την απόρριψη υδραργύρου στο περιβάλλον. Οι μπαταρίες οξειδίου του αργύρου μπορούν να ανακυκλωθούν για την ανάκτηση του υδραργύρου.
Μπαταρίες ιόντων λιθίου
Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου και οι μπαταρίες φωσφορικού σιδήρου λιθίου (LiFePO4) συχνά περιέχουν μεταξύ άλλων χρήσιμων μετάλλων, υψηλής ποιότητας χαλκό και αλουμίνιο, εκτός από - ανάλογα με το ενεργό υλικό - μέταλλα μετάπτωσης κοβάλτιο και νικέλιο καθώς και σπάνιες γαίες. Για να αποφευχθεί μια μελλοντική έλλειψη κοβαλτίου, νικελίου και λιθίου και για να επιτραπεί ένας βιώσιμος κύκλος ζωής αυτών των τεχνολογιών, απαιτούνται διαδικασίες ανακύκλωσης για μπαταρίες λιθίου. Αυτές οι διεργασίες πρέπει να ανακτήσουν όχι μόνο το κοβάλτιο, το νικέλιο, τον χαλκό και το αλουμίνιο, από τις χρησιμοποιημένες μπαταρίες, αλλά και ένα σημαντικό μερίδιο λιθίου. Άλλα δυνητικά πολύτιμα και ανακτήσιμα υλικά είναι ο γραφίτης και το μαγγάνιο. Οι διαδικασίες ανακύκλωσης σήμερα ανακτούν περίπου το 25% έως 96% των υλικών μιας μπαταρίας ιόντων λιθίου. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, πολλά βήματα συνδυάζονται σε σύνθετες αλυσίδες διεργασιών, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια.
Αυτά τα βήματα είναι:
Οι ειδικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τις διαδικασίες ανακύκλωσης μπαταριών ιόντων λιθίου περιλαμβάνουν ηλεκτρικούς, χημικούς και θερμικούς κινδύνους και τις πιθανές αλληλεπιδράσεις τους. Ένας παράγοντας που περιπλέκει είναι η ευαισθησία στο νερό. Το εξαφθοροφωσφορικό λίθιο, ένα πιθανό υλικό ηλεκτρολύτη, αντιδρά με το νερό για να σχηματίσει υδροφθορικό οξύ. Τα κύτταρα συχνά βυθίζονται σε διαλύτη για να αποφευχθεί αυτό. Αφού αφαιρεθούν, τα ρολά ζελέ διαχωρίζονται και τα υλικά αφαιρούνται με ανάδευση υπερήχων, αφήνοντας τα ηλεκτρόδια έτοιμα για τήξη και ανακύκλωση.
Οι κυψέλες θήκης ανακυκλώνονται ευκολότερα, για τη διάσωση του χαλκού, παρά τα σημαντικά προβλήματα ασφάλειας.
Μια νέα προσέγγιση, είναι η διατήρηση της κρυσταλλικής δομής της καθόδου, εξαλείφοντας το σημαντικό ενεργειακό κόστος της αναδημιουργίας της.
Οι λύσεις εξοικονόμησης ενέργειας και αποτελεσματικής ανακύκλωσης για μπαταρίες ιόντων λιθίου μπορούν να μειώσουν σημαντικά το αποτύπωμα άνθρακα της παραγωγής μπαταριών ιόντων λιθίου. , μερικές εγκαταστάσεις λειτουργού και υπό κατασκευή, συμπεριλαμβάνοντας το Fredrikstad στη Νορβηγία.
Στις αρχές του 2022, έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Joule έδειξε ότι η ανακύκλωση υπαρχουσών μπαταριών ιόντων λιθίου, εστιάζοντας σε μια μέθοδο που ανακαινίζει την κάθοδο, έδειξε ότι αυτή η τεχνική έχει εξίσου καλή απόδοση, με εκείνες με κάθοδο κατασκευασμένη από πρωτότυπα υλικά. Η μελέτη έδειξε ότι οι μπαταρίες που χρησιμοποιούν την ανακυκλωμένη κάθοδο φορτίζουν γρηγορότερα και διαρκούν περισσότερο από τις νέες μπαταρίες.
Σύνθεση μπαταρίας ανά τύπο
Τα πλάγια γράμματα ορίζουν τύπους μπαταριών κελιών κουμπιού.
Τα έντονα γράμματα ορίζουν δευτερεύοντα είδη.
Όλα τα στοιχεία είναι ποσοστά. Λόγω στρογγυλοποίησης, μπορεί να μην αθροίζονται ακριβώς στο 100.
Ανακύκλωση μπαταριών ανά τοποθεσία
Η ανακύκλωση μπαταριών είναι μια διεθνής βιομηχανία, με πολλά έθνη να εξάγουν τις χρησιμοποιημένες μπαταρίες μολύβδου-οξέος τους (ULABs ή SLAB) σε άλλα έθνη για ανακύκλωση. Κατά συνέπεια, μπορεί να είναι δύσκολο να ληφθούν ακριβείς αναλύσεις του ακριβούς ποσοστού εγχώριας ανακύκλωσης μεμονωμένων εθνών.
Οι μπαταρίες ULAB και SLAB γενικά χαρακτηρίζονται ως "επικίνδυνα απόβλητα", και υπόκεινται σε σχετικούς κανονισμούς ασφάλειας, αποθήκευσης, χειρισμού και μεταφοράς, αν και αυτοί διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Μια πολυμερής διεθνής συμφωνία, η Σύμβαση της Βασιλείας, διέπει επίσημα όλες τις διασυνοριακές μετακινήσεις επικίνδυνων αποβλήτων για ανάκτηση ή διάθεση, μεταξύ των 172 χωρών που έχουν υπογράψει.
Φιλοδημοκρατική παράταξη του Χονγκ Κονγκ
Η φιλοδημοκρατική παράταξη του Χονγκ Κονγκ είναι μία από τις δύο μεγάλες πολιτικές παρατάξεις του Χονγκ Κονγκ και περιλαμβάνει όλα τα κόμματα, τις ΜΚΟ, τα συνδικάτα και τα άτομα που επιδιώκουν τον εκδημοκρατισμό του Χονγκ Κονγκ. Κύριο αίτημα της παράταξης είναι η καθιέρωση της καθολικής ψηφοφορίας για τις εκλογές του Κυβερνήτη, καθώς και του Νομοθετικού Συμβουλίου. Ανέκαθεν κίνητρο για τα αιτήματα αυτά υπήρξε το ιδιόμορφο εκλογικό σύστημα του Χονγκ Κονγκ, το οποίο συνδυάζει άμεση και έμμεση εκλογή για την βουλή και τον Κυβερνήτη. Επίσης η δημοκρατική παράταξη επιδιώκει έμμεσα τον εκδημοκρατισμό και της Ηπειρωτικής Κίνας, για αυτό και κάθε χρόνο στις 4 Ιουνίου τιμά την επέτειο της καταστολής των διαδηλώσεων της πλατείας Τιανανμέν.
Στην παράταξη αυτή συμμετέχουν πάμπολλα μικρά ή μεγάλα κόμματα, οργανώσεις, εφημερίδες, και ακτιβιστές. Ωστόσο, το ιστορικό και πρωτοπόρο κόμμα που διαχρονικά συνδέεται με την παράταξη αυτή είναι το Δημοκρατικό Κόμμα του Χονγκ Κονγκ. Το τελευταίο ιδρύθηκε το 1994, και για αρκετό καιρό κατάφερε να ενώσει την παράταξη γύρω από αυτό. Ωστόσο, στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, η δημοτικότητά είχε υποχωρήσει, ενώ ταυτόχρονα νέα φιλοδημοκρατικά κόμματα άρχισαν να ξεπροβάλλουν και να ανταγωνίζονται το Δημοκρατικό Κόμμα. Συνολικά, πάντως, η παράταξη λαμβάνει σε κάθε εκλογές περίπου το 55% με το 60% των ψήφων. Παρόλα αυτό μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να συγκεντρώσει την πλειοψηφία στο Νομοθετικό Συμβούλιο, λόγω του ότι σε αυτό μόνο τα μισά μέλη εκλέγονται από τον λαό.
Ιδεολογία
Η βασικότερη και διαχρονική θέση της παράταξης, που συνδέει όλα τα μέλη της, είναι η απαίτηση εφαρμογής της καθολικής ψηφοφορίας για την εκλογή του Εκτελεστικού Επικεφαλής, καθώς και για όλες τις έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο, όπως προβλέπει ο Βασικός Νόμος. Στη παρούσα φάση, στο μεν Νομοθετικό Συμβούλιο, μόνο κάποια μέλη εκλέγονται απευθείας από τον λαό, ο δε Εκτελεστικός Επικεφαλής εκλέγεται από μία κλειστή Εκλογική Επιτροπή. Τόσο την Εκλογική Επιτροπή όσο και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου, εκλέγει ένα σώμα 250.000 ατόμων (μικρό σε σύγκριση με τον πληθυσμό των 7 εκατομμυρίων κατοίκων του Χονγκ Κονγκ), το οποίο αποτελούν οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μέλη της ελίτ της πόλης. Ακόμα, κοινό όλων των μελών του φιλοδημοκρατικού στρατοπέδου, είναι η συχνή επικριτική στάση τόσο προς την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ, όσο και προς την κυβέρνηση του Πεκίνου. Πολλά μέλη μάλιστα έχουν καλέσει στον τερματισμό του μονοκομματικού καθεστώτος του κομμουνιστικού κόμματος στην ηπειρωτική Κίνα, κατηγορώντας το για αυταρχισμό. Με την πάροδο του χρόνου, ριζοσπαστικές φιλοδημοκρατικές ομάδες άρχισαν να ζητάνε όχι μόνο τον εκδημοκρατισμό του Χονγκ Κονγκ, αλλά και αυτοδιάθεση, ένα κίνημα που ονομάστηκε τοπικιστικό. Το τοπικιστικό κίνημα κάποιοι το θεωρούν ως ανεξάρτητη παράταξη, ενώ άλλοι ως ένα ριζοσπαστικό μέρος της φιλοδημοκρατικής παράταξης. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, η πλειοψηφία του στρατοπέδου υποστηρίζει απλά την αυτονομία του Χονγκ Κονγκ σύμφωνα με την αρχή «μία χώρα, δύο συστήματα», και δεν υποστηρίζουν την απόσχιση από την Κίνα.
Πέρα από τα αιτήματα εκδημοκρατισμού, οι θέσεις του στρατοπέδου σε οικονομικά και κοινωνικά θέματα ποικίλλουν. Πολλά κόμματα, όπως το Δημοκρατικό Κόμμα, υποστηρίζουν φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, ενώ άλλα υποστηρίζουν σοσιαλφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές ή και καθαρά αριστερές απόψεις.
Απαρχές και πρώτα χρόνια
Το κίνημα υπέρ της δημοκρατίας στο Χονγκ Κονγκ γεννήθηκε την δεκαετία του 80', όταν οι άνθρωποι άρχισαν να ανησυχούν για το μέλλον τους μετά το 1997 που το Χονγκ Κονγκ θα μεταβιβαζόταν από την Βρετανία στην Κίνα. Μία από τις πρώτες διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας συνέβη τον Νοέμβριο του 1986, όταν πάνω από 1.000 άτομα συγκεντρώθηκαν για να απαιτήσουν την εφαρμογή της καθολικής ψηφοφορίας στις εκλογές για το -τότε αποικιακό- Νομοθετικό Συμβούλιο. Εκείνη η χρονιά ήταν μάλιστα που ιδρύθηκε ο Συνεταιρισμός για την Δημοκρατία και την Ζωή του Λαού (ΣΔΖΛ), μία από τις πρώτες φιλοδημοκρατικές οργανώσεις και σίγουρα η παλαιότερη που βρίσκεται εν ενεργεία έως και σήμερα.
Στην συνέχεια, η πρώτη σημαντική τομή στην εξέλιξη του φιλοδημοκρατικού κινήματος υπήρξαν οι διαδηλώσεις της Πλατείας Τιενανμέν που συνέβησαν το 1989 στην Ηπειρωτική Κίνα. Συγκλονισμένοι από την βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στο Πεκίνο από τον κινεζικό στρατό, πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα συμμετείχαν σε συλλαλητήριο υπέρ των διαδηλωτών. Για τα επόμενα 30 χρόνια, το Χονγκ Κονγκ ήταν μία από τις ελάχιστες περιοχές της Κίνας που κάθε χρόνο τιμούσε τους νεκρούς της Τιενανμέν, σε μία αγρυπνία που διοργάνωνε η Συμμαχία του Χονγκ Κονγκ. Η τελευταία ήταν μία από τις σημαντικότερες οργανώσεις της φιλοδημοκρατικής παράταξης, που ιδρύθηκε το 1989.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 για πρώτη φορά ένα μέρος των εδρών του Νομοθετικού Συμβουλίου εκλεγόταν απευθείας από τον λαό. Για αυτόν τον λόγο δημιουργήθηκε το πρώτο μεγάλο φιλοδημοκρατικό κόμμα, οι Ενωμένοι Δημοκράτες του Χονγκ Κονγκ. Αργότερα, αυτό μαζί με ένα άλλο φιλοδημοκρατικό κόμμα, το Σημείο Συνάντησης, συγχωνεύτηκαν για να δημιουργήσουν το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο παραμένει το μεγαλύτερο κόμμα της παράταξης.
Μετά την παράδοση του Χονγκ Κονγκ
Μετά την παράδοση του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα το 1997, το φιλοδημοκρατικό κίνημα εξελίχθηκε περαιτέρω. Ένας μεγάλος σταθμός ήταν η 1η Ιουλίου του 2003, όταν 500.000 άτομα διαδήλωσαν κατά ενός προτεινόμενου Νόμου Εθνικής Ασφαλείας, επειδή υπήρχαν φόβοι ότι ο νόμος αυτός θα περιόριζε την ελευθερία της έκφρασης. Λόγω της μεγάλης λαϊκής αντίδρασης, ο νόμος αποσύρθηκε. Από τότε καθιερώθηκε η διαδήλωση την 1η Ιουλίου κάθε έτους, μία από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις της παράταξης υπέρ της δημοκρατίας. Στις εκλογές του 2004, η παράταξη πετυχαίνει κάποια μικρά κέρδη στις έδρες, χωρίς να καταφέρει όμως να έχει την απόλυτη πλειοψηφία. Οι εκλογές είχαν φανεί ως ένα άτυπο δημοψήφισμα για το κατά πόσο οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ υποστηρίζουν τα αιτήματα για δημοκρατία.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2000 δημιουργήθηκαν καινούρια φιλοδημοκρατικά κόμματα όπως το Κόμμα Πολιτών και ο Σύνδεσμος των Σοσιαλδημοκρατών. Τα κόμματα αυτά άρχισαν να ανταγωνίζονται το Δημοκρατικό Κόμμα, αποσπώντας από αυτό μέρη του εκλογικού του σώματος.
Λόγω της διαφοροποίησης της δημοκρατικής παράταξης, άρχισαν να δημιουργούνται διαφωνίες για το πως θα έπρεπε η παράταξη να επιδιώκει τα αιτήματά της. Οι διαφωνίες μετατράπηκαν σε ένα βαθύ σχίσμα το 2010 όταν το Δημοκρατικό Κόμμα συμφώνησε να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση για μία εκλογική μεταρρύθμιση, κάτι που θεωρήθηκε ως «προδοτικό» από άλλα κόμματα της παράταξης. Στις εκλογές του 2012 η φιλοδημοκρατική παράταξη δεν τα πήγε τόσο καλά όσο αναμενόταν.
Κίνημα της Ομπρέλας και ριζοσπαστικοποίηση
Κατά την διάρκεια του κινήματος της Ομπρέλας το 2014, το στρατόπεδο υπέρ της δημοκρατίας έπαιξε σημαντικό ρόλο, υποστηρίζοντας σθεναρά τις καταλήψεις και την πολιτική ανυπακοή. Η παράταξη στόχευε με αυτόν τον τρόπο να πιέσει την κυβέρνηση να εφαρμόσει καθολική ψηφοφορία στις βουλευτικές εκλογές του 2016 και στις εκλογές κυβερνήτη του 2017. Η κυβέρνηση παρουσίασε μία εκλογική μεταρρύθμιση, η οποία όμως δεν ικανοποιούσε καθόλου τις προσδοκίες της παράταξης. Παρόλες όμως τις μαζικές διαδηλώσεις και καταλήψεις, ο Εκτελεστικός Επικεφαλής (τότε ο Λενγκ Τσουν-γίνγκ) έμεινε ανένδοτος και αρνήθηκε να υποχωρήσει ή να διαπραγματευτεί με τους διαδηλωτές. Έτσι, μετά από δυόμιση μήνες οι καταλήψεις διαλύθηκαν και το κίνημα απέτυχε. Οι διαδηλώσεις του 2014 ήταν σε μεγάλο βαθμό ειρηνικές, καθώς οι οργανωτές είχαν υιοθετήσει την τακτική της μη-βίας.
Λόγω της αποτυχίας του κινήματος του 2014, μέρος της φιλοδημοκρατικής παράταξης ριζοσπαστικοποιήθηκε. Μέσα από αυτήν, αναδύθηκε μία νέα παράταξη στο πολιτικό σκηνικό του Χονγκ Κονγκ: οι τοπικιστές. Οι τελευταίοι, αν και μοιράζονται κοινούς στόχους με τους φιλοδημοκρατικούς σχετικά με τον εκδημοκρατισμό του συστήματος, είναι ιδιαίτερα πιο ριζοσπαστικοί, ενώ πολλοί από αυτούς επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία από την Κίνα, αυτοδιάθεση ακόμα και ανεξαρτησία.
Λόγω της ανάδυσης του τοπικιστικού κινήματος, οι παραδοσιακοί φιλοδημοκρατικοί υπέστησαν βαριά ήττα στις βουλευτικές εκλογές του 2016, συγκεντρώνοντας μόνο το 36% των ψήφων, σε σύγκριση με το 57% το 2012. Συνολικά πάντως η αντιπολίτευση, που περιλαμβάνει τόσο τους παραδοσιακούς φιλοδημοκρατικούς όσο και τους τοπικιστές, αύξησε τις έδρες της από 27 σε 29 στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Μετά τις εκλογές, δικαστήριο αποφάσισε να κηρύξει έκπτωτους 6 δημοκρατικά εκλεγμένους αντιπολιτευόμενους βουλευτές, μία αμφιλεγόμενη κίνηση που θεωρήθηκε από κάποιους ως πολιτικά υποκινούμενη.
Στα επόμενα χρόνια το φιλοδημοκρατικό κίνημα φάνηκε να είχε χάσει πλέον την δυναμική του. Πολλές από τις ετήσιες διαδηλώσεις της παράταξης αν και συνέβησαν, είχαν μικρότερη συμμετοχή. Το 2018, το φιλοκινεζικό στρατόπεδο κέρδισε μία έδρα στις αναπληρωματικές εκλογές για το Νομοθετικό Συμβούλιο, στις οποίες εφαρμόζεται το απλό πλειοψηφικό σύστημα. Αυτό συνέβη για πρώτη φορά από το 1997, καθώς σε όλες τις προηγούμενες αναπληρωματικές εκλογές οι φιλοδημοκρατικοί νίκαγαν.
Διαδηλώσεις του 2019-2020 και πτώση
Το φιλοδημοκρατικό στρατόπεδο ήταν αντίθετο στην προτεινόμενη τροποποίηση ενός νόμου για την έκδοση υπόπτων, λόγω της δυνατότητας, εφόσον ψηφιζόταν ο νόμος, να εκδίδονται κινέζοι αντιφρονούντες από το Χονγκ Κονγκ στην Ηπειρωτική Κίνα για δίκη. Ο νόμος αυτός προκάλεσε τις μαζικές διαδηλώσεις του 2019-2020. Πέρα από την απόσυρση του προτεινόμενου νόμου, τα αιτήματα των διαδηλωτών σταδιακά γενικεύτηκαν και το κίνημα ζητούσε τελικά τον εκδημοκρατισμό του Χονγκ Κονγκ. Μέσα από αυτές τις διαδηλώσεις το φιλοδημοκρατικό κίνημα αναγεννήθηκε. Έπειτα από μήνες αντικυβερνητικών διαδηλώσεων και αναταραχής, η παράταξη πέτυχε την μεγαλύτερη εκλογική νίκη της στην ιστορία του Χονγκ Κονγκ, κατά την διάρκεια των τοπικών εκλογών του 2019.
Μετά από ένα έτος μαζικών φιλοδημοκρατικών διαδηλώσεων, το Πεκίνο ψήφισε έναν Νόμο Εθνικής Ασφαλείας ο οποίος ενσωματώθηκε κατευθείαν στον Βασικό Νόμο του Χονγκ Κονγκ, παρακάμπτοντας την τοπική βουλή. Ο νόμος αυτός ποινικοποιούσε τέσσερις πράξεις: ανατροπή της κυβέρνησης, απόσχιση, τρομοκρατία και σύμπραξη με τις ξένες δυνάμεις, ενώ παράλληλα έδινε υπερεξουσίες στην αστυνομία. Την εφαρμογή του Νόμου Εθνικής Ασφαλείας, τον Ιούλιο του 2020, ακολούθησε μία ευρεία καταστολή του φιλοδημοκρατικού κινήματος στο Χονγκ Κονγκ από τις αρχές. Φιλοδημοκρατικές εφημερίδες αναγκάστηκαν να κλείσουν, ενώ πάμπολλα κόμματα και οργανώσεις της παράταξης διαλύθηκαν. Δεκάδες επιφανείς ακτιβιστές και εκατοντάδες άλλοι υποστηρικτές του κινήματος έχουν συλληφθεί, και δικάζονται ή έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα που σχετίζονται με την Εθνική Ασφάλεια ή τις ταραχές των διαδηλώσεων του 2019. Ακόμα, οι αρχές, με δικαιολογία την πανδημία του κορονωϊού, απαγόρευσαν τις καθιερωμένες διαδηλώσεις της παράταξης, όπως αυτήν της 4ης Ιουνίου, όπου τιμάται η μνήμη όσων πέθαναν στην σφαγή της πλατείας Τιενανμέν, και αυτήν της 1ης Ιουλίου, όπου υπενθυμίζονται τα αιτήματα για καθολική ψηφοφορία και εκδημοκρατισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Χονγκ Κονγκ
Ηθική της τεχνητής νοημοσύνης
Η ηθική της τεχνητής νοημοσύνης είναι το τμήμα της ηθικής της τεχνολογίας που αφορά στα ρομπότ και άλλα τεχνητά νοήμονα όντα. Είναι τυπικά διαιρεμένο σε ρομποτική ηθική, δηλαδή στην μέριμνα για την ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων όταν σχεδιάζουν, κατασκευάζουν, χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται τεχνητά νοήμονα όντα και σε ηθική της μηχανής, η οποία ασχολείται με την ηθική συμπεριφορά τεχνητών ηθικών παραγόντων (AMAs). Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι τέχνεργα, κατασκευασμένα από ανθρώπους για να εκπληρώσουν ορισμένους στόχους. Απαιτούνται θεωρίες, μέθοδοι και αλγόριθμοι για την ενσωμάτωση ηθικών, κοινωνικών και νομικών και αξιών στις τεχνολογικές εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, σε όλα τα στάδια ανάπτυξης (ανάλυση, σχεδιασμός, κατασκευή, ανάπτυξη και αξιολόγηση). Αυτά τα ηθικά, κοινωνικά και νομικά κριτήρια σημαίνουν πλαίσια μέσω των οποίων κατευθύνονται οι επιλογές σχεδιασμού και ρύθμισης των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, όπως και κανόνες εμπλοκής με τον ανθρώπινο παράγοντα.
Κριτήρια για το ηθικό status
Ενώ είναι γενικά αποδεκτό ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν έχουν ηθικό status, δεν είναι σαφές τι ακριβώς θεμελιώνει το ηθικό. Συνήθως προτείνονται δύο κριτήρια που συνδέονται σημαντικά με την ηθική κατάσταση, είτε χωριστά είτε σε συνδυασμό: η επίγνωση και η γνώση (μάθηση) ή σοφία που καθορίζει τον ανθρώπινο παράγοντα. Η επίγνωση είναι η ικανότητα για φαινομενική εμπειρία (qualia), όπως και η ικανότητα να αισθάνεται κανείς πόνο και να υποφέρει. Η σοφία, ή μάθηση αντιπροσωπεύει ένα σύνολο δυνατοτήτων που συνδέονται με υψηλότερη ευφυΐα, όπως η αυτογνωσία και η ύπαρξη ενός παράγοντα που ανταποκρίνεται στον λόγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθική της επιστήμης και της τεχνολογίας Κατηγορία:Φιλοσοφία της τεχνητής νοημοσύνης Κατηγορία:Εφαρμοσμένη ηθική
Κλάρενς Μ. Ζένερ
Ο '''Κλάρενς Μ. Ζένερ''' (1 Δεκεμβρίου 1905 Ινδιανάπολη - 2 Ιουλίου 1993  Πίτσμπουργκ) ήταν Αμερικανός φυσικός και ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την ιδιότητα σχετικά με την καταστροφή των ηλεκτρικών μονωτών το 1934. Αυτά τα ευρήματα χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από τον Μπελ Λαμπς στην ανάπτυξη της διόδου Ζένερ, η οποία πήρε το όνομά της από τον ίδιο. Ο Ζένερ ήταν ένας θεωρητικός φυσικός που διεξήγαγε έρευνα σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η υπεραγωγιμότητα, η μεταλλουργία, η ελαστικότητα, η διάχυση, ο σιδηρομαγνητισμός, η μηχανική θραύσης και ο γεωμετρικός προγραμματισμός.
Το 1957 έλαβε το μετάλλιο Μπίνγχαμ για το έργο του στη ρεολογία, το 1959 το μετάλλιο Τζον Πραις Γουέδεριλ από το Ινστιτούτο Φράνκλιν, το 1965 το βραβείο επίτεξυης "Albert Souveur", το 1974 το χρυσό μετάλλιο από την αμερικανική κοινωνία μετάλλων, το 1982 το βραβείο Von Hippel από την Εταιρεία Έρευνας Υλικών, και το 1985 έλαβε το Βραβείο ICIFUAS για την ανακάλυψη του φαινομένου Ζένερ και τις πρωτοποριακές μελέτες ανελαστικότητας στα μέταλλα. Το βραβείο Ζένερ (χρυσό μετάλλιο Ζένερ), στην επιστήμη των υλικών και τη φυσική πήρε επίσης το όνομά του το 1993.
Ένας σπουδαίος διδακτορικός φοιτητής του Ζένερ ήταν ο Τζον Γκούντεναφ (John B. Goodenough), βραβευμένος με Νόμπελ Χημείας το 2019 μεταξύ άλλων.
Ονομάστηκαν προς τιμήν του
• Εφέ Ζένερ • Δίοδος Ζένερ • Παράμετρος Ζένερ – Hollomon • Τύπος Landau – Ζένερ • Αναλογία Ζένερ • Βραβείο Ζένερ, Χρυσό Μετάλλιο Ζένερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Νικ Μάντης
Ο Νίκολας «Νικ» Μάντης (7 Δεκεμβρίου 1935 - 13 Αυγούστου 2017) ήταν Ελληνοαμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Μετά από μια εξαιρετική σταδιοδρομία ως παίκτης στο Λύκειο Ουάσινγκτον του Ανατολικού Σικάγο στην Ιντιάνα, αγωνιζόμενος υπό τον προπονητή Τζόνι Μπαράτο, ο Μάντης έκανε μία λαμπρή κολεγιακή σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο Νόρθουεστερν, όπου ηγήθηκε των Νόρθουεστερν Ουάιλντκατς σε ποσοστό εντός πεδιάς ως τεταρτοετής. Εκείνη τη σεζόν (1958-59), ήταν ο αρχηγός και οδήγησε την ομάδα στην καλύτερη θέση τους στην Big Ten Conference - την 2η θέση σε ισοβαθμία, με συνολικό ρεκόρ 15-7. Οι Ουάιλντκατς κέρδισαν εννέα από τους δέκα πρώτους αγώνες τους, κερδίζοντας το # 5 της κατάταξης Νορθ Καρολάινα Ταρ Χιλς στο Bluegrass Festival Tournament που διοργάνωσαν οι Λούισβιλ Κάρντιναλς.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Μάντης επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 1959 από τους Σεντ Λούις Χοκς, μετά από την κολεγιακή σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο Νόρθουεστερν. Έπαιξε για τους Χοκς, τους Μινεάπολις Λέικερς και του Σικάγο Ζέφιρς, κατά τη διάρκεια της διετούς σταδιοδρομίας του στο NBA.
Ο Μάντης έπαιξε επίσης στην Αμέρικαν Μπάσκετμπολ Λιγκ τη σεζόν 1961-62 και στη Midwest Professional Basketball League, κερδίζοντας το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη του πρωταθλήματος και το βραβείο Πρώτης Ομάδας τη σεζόν 1963-64.
Θάνατος
Ο Μάντης πέθανε στις 13 Αυγούστου 2017, σε ηλικία 81 ετών.
Αριστείδης Βλάσσης
Ο Αριστείδης Βλάσσης (1947 – 2015) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Μαθήτευσε πλάι στο γνωστό ζωγράφο, Ανδρόγεω Αλεξανδρίδη. Έζησε στο Ηράκλειο μέχρι το 1994 κι έπειτα μετακόμισε στην Αθήνα, όπου έζησε και εργάστηκε έως το θάνατό του.