cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανώλης Σφακιανάκης
Σχέσεις με Σωκράτη Γκιόλια
Σύμφωνα με αμετάκλητο βούλευμα του Αρείου Πάγου, ο Μανώλης Σφακιανάκης διατηρούσε επαφές με το Σωκράτη Γκιόλια, διαχειριστή του ιστολογίου troktiko.gr, καθώς «του παρείχε αρωγή για την επίλυση διαφόρων τεχνικών ζητημάτων του ιστολογίου και όχι μόνο» και «οδηγίες για τη διατήρηση της ανωνυμίας του και τη διαχείριση των παραπόνων των πολιτών, σε σχέση με τις αναρτήσεις του, οι οποίες ήταν συχνά συκοφαντικές». Επιπλέον, σύμφωνα με το βούλευμα, «λίγες ημέρες πριν τη δολοφονία του [Γκιόλια], ο [Σφακιανάκης] τον προειδοποίησε να είναι πολύ προσεκτικός για το επόμενο διάστημα». Ο Άρειος Πάγος παρέπεμψε το Σφακιανάκη σε δίκη για κατάχρηση εξουσίας σχετικά «με την ενημέρωση του [Γκιόλια] για την επικείμενη κατ' οίκον έρευνα, ώστε να προλάβει αυτός να εξαφανίζει τις αποδείξεις ενοχής του και να απαλλαγεί από την τιμωρία για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης». Η παραπομπή ωστόσο δεν εκτελέστηκε λόγω απαλλαγής με βάση τον τότε νέο Ποινικό Κώδικα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας
Μιχαήλ Σαακασβίλι
Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι (მიხეილ სააკაშვილი, 1967-) είναι Γεωργιανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από το 2004 έως το 2007, οπότε και παραιτήθηκε για να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές των αρχών του 2008. Επανεξελέγη με 53% των ψήφων και υπηρέτησε ξανά ως πρόεδρος ως το 2013. Είναι παντρεμένος με τη Sandra Roelofs, ολλανδικής καταγωγής και έχει 2 γιους. Μιλάει απταίστως 7 γλώσσες.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1967. Αποφοίτησε από τη Σχολή του Διεθνούς Δικαίου του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κιέβου, το 1992. Για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως υπεύθυνος επί θεμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο προσωρινό κρατικό συμβούλιο της Γεωργίας μετά την ανατροπή του προέδρου Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια. Έλαβε υποτροφία από το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών και απέκτησε τίτλο Μάστερ στις Νομικές Επιστήμες από τη Νομική Σχολή της Κολούμπια το 1994. Τον επόμενο χρόνο απέκτησε δίπλωμα από το Διεθνές Ινστιτούτο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Στρασβούργο της Γαλλίας.
Πρώτη προεδρική θητεία
thumb|right|Ο Μιχαήλ Σαακασβίλι Η κάθοδός του στην πολιτική έγινε με προτροπή του παλιού φίλου του από τη Γεωργία, Ζουράμπ Σβάνια στις αρχές του 1995. Ο τελευταίος εργαζόταν για λογαριασμό του προέδρου Έντβαρντ Σεβαρτνάτζε και έτσι τον Δεκέμβριο του 1995 ο Σαακασβίλι κατήλθε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, μαζί με τον Σβάνια. Αμφότεροι εξελέγησαν βουλευτές με την Ένωση των Γεωργιανών Πολιτών, το κόμμα του Σεβαρτνάτζε.
Το 2001 δημιούργησε το κεντροαριστερό κόμμα UNM και το 2002 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής της Γεωργίας. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 2 Νοεμβρίου 2003 υπήρξαν καταγγελίες για νοθεία, που οδήγησαν στην «Επανάσταση των τριαντάφυλλων» στις 20-23 Νοεμβρίου 2003. Ο Πρόεδρος Σεβαρντνάτζε αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 23 Νοεμβρίου και έγινε προσωρινή πρόεδρος η Νινό Μπουρτζανάντζε. Στις 4 Ιανουαρίου του 2004 ο Μιχαήλ Σαακασβίλι κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, με ποσοστό 96% των ψήφων, και έγινε ο νεότερος σε ηλικία ηγέτης στην Ευρώπη. Ορκίστηκε στις 25 Ιανουαρίου του 2004. Στις 26 Ιανουαρίου του 2004 αποκατέστησε τη μνήμη του έκπτωτου Προέδρου Γκαμσαχούρντια.
Δεύτερη προεδρική θητεία
Στις 25 Νοεμβρίου του 2007 παραιτήθηκε για να κατέλθει ξανά υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2008. Τον διαδέχθηκε προσωρινά στην προεδρία η Πρόεδρος της Βουλής, Νινό Μπουρτζανάντζε.
Στις εκλογές, που διεξήχθησαν τελικά στις 5 Ιανουαρίου 2008 αναδείχθηκε νικητής και ανανέωσε τη θητεία του. Η αντιπολίτευση όμως δε δέχθηκε το αποτέλεσμα και μίλησε για νοθεία.
Τα τελικά αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν στις 11 Ιανουαρίου έδωσαν 53,38% στο Σαακασβίλι έναντι 25,67% του βασικότερου αντιπάλου, του Λέβαν Γκατσετσιλάντζε. Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές έφτασε το 58,9%.
Ο Σαακασβίλι ορκίστηκε για δεύτερη προεδρική θητεία στις 20 Ιανουαρίου του 2008. Στις 22 Μαΐου του 2008 ανακοίνωσε τη νίκη του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές που είχαν διεξαχθεί την προηγούμενη ημέρα. Τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα εξασφάλισε 63% των ψήφων έναντι 13% για την Αντιπολίτευση.
Την ίδια χρονιά ενεπλάκη στον πόλεμο με τη Νότια Οσετία. Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 η αυτοκινητοπομπή που μετέφερε το Σαακασβίλι και τον Πολωνό πρόεδρο Λεχ Καζίνσκι δέχτηκε πυρά ενώ περνούσαν από τα όρια της Νότιας Οσετίας. Τα πυρά ήταν από ρωσικές δυνάμεις, όπως επιβεβαίωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Πολωνίας την επόμενη ημέρα. Η Μόσχα αρνήθηκε τις κατηγορίες για απόπειρα δολοφονίας του Καζίνσκι και του Σαακασβίλι και μίλησε για σκόπιμη πρόκληση από την Τιφλίδα.
Διαδηλώσεις 2009
Στις 9 Απριλίου του 2009 η αντιπολίτευση ξεκίνησε μαζικές διαδηλώσεις στην Τιφλίδα ζητώντας την παραίτηση του προέδρου και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών. Οι διαδηλωτές θεώρησαν τον Σαακασβίλι ως υπεύθυνο για την στρατιωτική ήττα από τη Ρωσία τον Αύγουστο του 2008 και για τις συνέπειές της. Η Αντιπολίτευση μίλησε για 60 συλλήψεις, κάτι που διαψεύστηκε από τις αρχές.
Απόπειρα πραξικοπήματος 2009
Στις 5 Μαΐου του 2009 η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποτροπή σχεδίου στρατιωτικού πραξικοπήματος, το οποίο αποκαλύφθηκε όταν ξέσπασε στάση στη στρατιωτική βάση Μουχροβάνι. .
Η Γεωργία έστειλε τανκς στην εν λόγω βάση και κατηγόρησε τη Μόσχα ότι υποκινεί τη στάση, την παραμονή της διεξαγωγής των στρατιωτικών ασκήσεων της Γεωργίας με το ΝΑΤΟ. . Η Ρωσία αρνήθηκε οποιαδήποτε δική της ανάμιξη στο πραξικόπημα.
Ο Σαακασβίλι ανακοίνωσε ότι η κατάσταση είχε τεθεί υπό έλεγχο.
Κυβερνήτης της Οδησσού
Στις 13 Αυγούστου του 2014 καταδικάστηκε εν ερήμην στη Γεωργία για κατάχρηση δημοσίου πλούτου και αναζητείται από τις αρχές της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γεωργίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια
Λιλιανό Ηρακλείου
Το  Λιλιανό είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 40,5 χιλιόμετρα. Οι λιγοστοί σήμερα κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Μαρίνας, ενώ στην Αγία Παρασκευή η εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Ιστορικά στοιχεία
250px|thumb|right|Τείχη από την Αγία Παρασκευή Λιλιανού.
Ονομασία
Η παλαιότερη γραφή του ονόματος του χωριού είναι Λιλιανώ και οφείλεται στο γεγονός ότι το τοπωνύμιο είναι ανδρωνυμικό, δηλαδή το χωριό των Λιλιανών. Δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές (όπως και η Αγία Παρασκευή) αλλά στην τουρκική του 1671 ως Lilianó, με 15 χαράτσα. Στην ίδια απογραφή βρίσκουμε και την Αγία Παρασκευή, με την ονομασία Aya Paraski Hurdu, με 17 χαράτσα. Το 1881 το Λιλιανώ αναφέρεται στο Δήμο Καστελλίου με 93 κατοίκους και το 1920 το χωριό αναγράφεται με την ονομασία Λιλιανά, έδρα ομώνυμης κοινότητας με 152 κατοίκους. Το 1928 αναφέρεται ως Λιλιανό στην κοινότητα Μουκτάρων με 159 κατοίκους.
Μνημεία
thumb|250px|Η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Ιωάννη στο νεκροταφείο του Λιλιανού Η παρουσία της τρίκλιτης βασιλικής του Αγίου Ιωάννη υποδηλώνει ότι ο οικισμός υπήρχε από πριν, κατα τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο,ωστόσο ονομαζόταν διαφορετικά. Το μεσαίο κλίτος της βασιλικής έχει μεγαλύτερο ύψος. Μεταξύ τους επικοινωνούν με οξυκόρυφα τόξα που στηρίζονται σε κίονες με κιονόκρανα ιωνικού ρυθμού. Ο νάρθηκας είναι ανοικτός, με μεγάλο τόξο και η πόρτα και τα παράθυρα έχουν επίσης οξυκόρυφα τόξα. Οι τοίχοι είναι κτισμένοι με ξεστή λιθοδομή, με υλικά ανήκοντα σε παλιότερα κτήρια. Η εκκλησία στο σύνολό της χρονολογείται γύρω στο 12ο-13ο αιώνα. Μάλιστα αποτελεί το τελευταίο δείγμα ναού που κτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια των αρχαιοτέρων βασιλικών, τα οποία έκτοτε εγκαταλείπονται.
Παραδόσεις
Στην Αγία Παρασκευή διατηρείται η παράδοση ότι κάποιος από την οικογένεια Χούρδου των Σφακίων εγκαταστάθηκε στη θέση του σημερινού οικισμού, σε ακαθόριστο χρονικό διάστημα. Ήταν γνωστό με την ονομασία Μετόχι Χούρδου ή Μάντρα του Χούρδου. Λίγο μετά, έφτασε και άλλος Σφακιανός, ο Χούλης, και εγκαταστάθηκε στο εν λόγω Μετόχι. Οι απόγονοι των προαναφερθέντων ανδρών ονομάζονται Χουρδάκηδες και Χουλάκηδες. Αργότερα οικοδομήθηκε ο ναός της Αγίας Παρασκευής, της οποίας το όνομα δόθηκε και στο σημερινό χωριό.
Δείτε επίσης
Κοινότητα Λιλιανού
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Καστελλίου
Ρίτσαρντ Κλάιντερμαν
Ο Ρίτσαρντ Κλάιντερμαν (γαλλικά: Richard Clayderman, γαλλική προφορά: Ρισάρ Κλεντερμάν, πραγματικό όνομα Φιλίπ Παζέ, Παρίσι, 28 Δεκεμβρίου 1953) είναι Γάλλος πιανίστας που έχει κυκλοφορήσει πολυάριθμα άλμπουμ κυρίως με συνθέσεις των Πολ ντε Σενβίλ, Ολιβιέ Τουσέν και Μαρκ Μινιέ, οργανικές ερμηνείες ποπ μουσικής, διασκευές κινηματογραφικών σάουντρακ, έθνικ μουσική και διασκευές δημοφιλών έργων κλασικής μουσικής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κλάιντερμαν έμαθε πιάνο από τον πατέρα του, δάσκαλο ακορντεόν.
"Ballade pour Adeline"
Το όνομα του Παζέ άλλαξε και έγινε Ρίτσαρντ Κλάιντερμαν (υιοθέτησε το επίθετο της προγιαγιάς του για να αποφύγει την εσφαλμένη προφορά του πραγματικού του ονόματος εκτός Γαλλίας) και το σινγκλ απογειώθηκε, πουλώντας 22 εκατομμύρια αντίτυπα σε 38 χώρες. Ο τίτλος του ήταν "Ballade pour Adeline" (Μπαλάντα για την Αντλίν).
Επιτυχία
Ο Κλάιντερμαν έχει ηχογραφήσει πάνω από 1.300 μελωδίες και έχει δημιουργήσει ένα νέο ρομαντικό ύφος μέσα από ένα ρεπερτόριο που συνδυάζει πρωτότυπά του κομμάτια με κλασικά και ποπ έργα. Από το 2006, οι πωλήσεις των δίσκων του ανέρχονται σε περίπου 70 εκατομμύρια, και έχει στο ενεργητικό του 267 χρυσά και 70 πλατινένια άλμπουμ. Είναι δημοφιλής στην Ασία και αναφέρεται από το Βιβλίο ρεκόρ Γκίνες ως «ο πιο επιτυχημένος πιανίστας στον κόσμο».
Το 2013, ο Κλάιντερμαν πρωτοτύπησε δίνοντας ένα ξεχωριστό κονσέρτο στον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου, επιχειρώντας με τη ρομαντική του μουσική να βοηθήσει τις γιγάντιες χελώνες των Γκαλαπάγκος στο ζευγάρωμά τους, αν και χωρίς επιτυχία.
Η μουσική του Κλάιντερμαν έχει επικριθεί από κάποιους ως υπερβολικά γλυκερή ή και "ξενέρωτη", στην ευρύτερη ουδέτερη κατηγορία "μουσική-ασανσέρ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Κονσερβατορίου του Παρισιού Κατηγορία:Γάλλοι πιανίστες Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
NBA 1951-52
H αγωνιστική περίοδος 1951-52 ήταν η έκτη στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 10 ομάδες και έδωσαν 66 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μινεάπολις Λέικερς κέρδισαν τους Νιου Γιορκ Νικς με 4-3 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.
Κορυφαίοι στατιστικών
Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητας του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου της Περιφερειακής Ενότητας Λασιθίου. Ο Άγιος Γεώργιος είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κοινοτήτα του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου  και μέχρι το 1970 η πολυπληθεστέρη. Δημιουργήθηκε από τη συνένωση των οικισμών Κάτω Χωριό ή Άγιος Γεώργιος με το Πάνω Χωριό ή Πλαθιανό, που πριν το 1950 ήταν ξεχωριστοί οικισμοί, ενώ σήμερα χωρίζονται μόνο από ένα κεντρικό δρόμο που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1950 πάνω σε προϋπάρχον ρυάκι, το οποίο για το λόγο αυτό καλύφθηκε. Απέχει από τον Άγιο Νικόλαο 45 χιλιόμετρα και από το Ηράκλειο 60 χιλιόμετρα. Στην περιφέρεια του σύγχρονου Αγίου Γεωργίου υπήρχαν κατά το παρελθόν άλλοι οικισμοί, μικρότεροι (Βενέρη, Βασιλικού, Αγία Πελαγία, Μόρο κ.ά.), οι οποίοι με το πέρασμα του χρόνου εγκαταλείφθηκαν και οι κάτοικοί τους εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Γεώργιο.
Μεσαίωνας - Ενετοκρατία
Η Κρήτη, και μαζί το Λασίθι, περιήλθαν στη βενετική κυριαρχία το 1211. Επειδή ο βενετικός ζυγός ήταν δυσβάσταχτος, ξεσπούσαν συνέχεια επαναστάσεις με σκοπό την ένωση της Κρήτης με το Βυζάντιο. Το Οροπέδιο Λασιθίου, λόγω της μορφολογίας του εδάφους ήταν δυσπρόσιτο, αποτελούσε ενα φυσικό οχυρό για τους επαναστάτες. Γι αυτό το λόγο οι Ενετοί το 1340 απαγόρευσαν την κατοίκηση του οροπεδίου Λασιθίου με την ποινή του θανάτου για τους παραβάτες. Έτσι το Λασίθι για 120 χρόνια έμεινε ακατοίκητο και ελάχιστα στοιχεία έχουν διασωθεί για εκείνη την περίοδο.
Το 1460 η Βενετία αποφάσισε την επανακατοίκηση του Οροπεδίου για λόγους κύρια οικονομικούς, μια και η περιοχή ήταν εύφορη και θα παρήγαγε μεγάλες ποσότητες σιτηρών. Λόγω του ότι το Οροπέδιο Λασιθίου είναι λεκάνη, λίμναζε και δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί αποδοτικά. Οι Ενετοί με σκοπό τον ανεφοδιασμό των στρατιωτών και των ναυτών τους, έκαναν στο Λασίθι αποστραγγιστικά έργα, λίνιες στην τοπική διάλεκτο ( από το ενετικό linia = γραμμή) μεταξύ 1514 – 1560 και στη συνέχεια παραχώρησαν τον κάμπο σε Κρήτες καλλιεργητές και σε εποίκους από περιοχές κυρίως της Ενετοκρατούμενης Πελοποννήσου, οι οποίες πρόσφατα είχαν κατακτηθεί από τους Οθωμανούς (κυρίως από την  Μονεμβασιά και το Ναύπλιο).
Έτσι η περιοχή δόθηκε σε κληρούχους με τον όρο να μένουν στην περιοχή εποχιακά μόνο για την διάρκεια της καλλιέργειας σε πρόχειρους οικισμούς (μετόχια).
Από αυτά τα μετόχια δημιουργήθηκαν τα χωριά του Οροπεδίου, μεταξύ αυτών ο Άγιος Γεώργιος και ο Πλαθιανός, οικισμός που συγχωνευθηκε τελικά με τον Άγιο Γεώργιο, και τώρα αποτελεί την πάνω γειτονιά του.
εναλλ.=Οι κεντρικές αποθήκες των Ενετών στην περιοχή του Μόρο, κοντά στον Άγιο Γεώργιο.|μικρογραφία|Οι κεντρικές αποθήκες των Ενετών στην περιοχή του Μόρο, κοντά στον Άγιο Γεώργιο. Στην περιοχή Μόρο, έξω ακριβώς από τον οικισμό του Αγίου Γεωργίου ανεγέρθηκαν επί Ενετοκρατίας οι κεντρικές αποθήκες των Ενετών στον κάμπο του Λασιθίου, που ονομάστηκαν έτσι από τον ομώνυμο Βενετό διοικητή Μόρο. Στις αποθήκες αυτές οι Ενετοί συνέλεγαν τα σιτηρά και γενικότερα τα παραγωγικά προϊόντα του Οροπεδίου Λασιθίου, από όπου τα μετέφεραν στον Χάνδακα, πρωτεύουσα της τότε ενετοκρατούμενης Κρήτης.
Στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας του Αγίου Γεωργίου υπήρχε μέχρι το 1798 ο οικισμός Αυγουστή, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ερήμωσε μετά απο μια επιδημία πανώλης. Χαρακτηριστικό είναι το δίστιχο:
Στ Αυγουστή το χωριό πόρτες εβδομήντα δυο
κι απάνω στο χρόνο κύρης και γιος. Σύμφωνα με το παραπάνω δίστιχο από 72 οικογένειες επέζησαν μόνο ένας πατέρας και ένας γιος από την επιδημία. Το μόνο που υπάρχει από τον παλιό οικισμό είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Αυγουστή, στους πρόποδες της Κεφάλας (μικρού λόφου ΒΑ του Αγ. Γεωργίου), που πλέον είναι δίκλιτη, με το δεύτερο κλίτος αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο. Η παλιά μονόκλιτη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Αυγουστή, είναι ένα από τα ελάχιστα βυζαντινά μνημεία στο Οροπέδιο Λασιθίου, που διασώθηκαν από την ερήμωση της περιοχής κατά τη διάρκεια της πρώτης Ενετοκρατίας. Άλλος οικισμός που ερήμωσε και οι κάτοικοι του μετεγκαταστάθηκαν στον Άγιο Γεώργιο (Κάτω Χωριό), είναι ο οικισμός Αγία Πελαγία. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, οι κάτοικοί της ήρθαν και μετεγκαταστάθηκαν στο Κάτω Χωριό, δηλαδή τον κάτω συνοικισμό του Αγίου Γεωργίου. Το μόνο που σώζεται και από αυτόν τον οικισμό είναι η εκκλησία του, αφιερωμένη στην Αγία Πελαγία, στην εορτή της οποίας πραγματοποιείται έως σήμερα πανήγυρη αφιερωμένη στη μνήμη της. Το χωριό Πλαθιανός στην απογραφή του Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα αναφέρεται και με το όνομα Πλατιανός ή Ώχρα και σύμφωνα με την παράδοση προήλθε από το ότι το χωριό αυτό βρίσκεται  πάνω στην πλάτη  του εκεί λόφου. Κατ' άλλους, το όνομα «Πλαθιανός» πιθανόν να προήλθε από τον οικιστή του, ο οποίος καταγόταν από  παρακείμενο χωριό με το όνομα Πλάτη.
Οθωμανική Περίοδος
Λίγα είναι γνωστά για την πορεία του οικισμού τα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής κατάκτησης. Τα χρόνια της πρώτης τουρκοκρατίας (1669-1870) έδρα της Επαρχίας Λασιθίου ήταν το Μέσα Λασίθι. Οι δύο οικισμοί του Αγίου Γεωργίου ήταν από τους πιο εύρωστους πληθυσμιακά στην Επαρχία.
Ο οθωμανικός ζυγός ήταν δυσβάσταχτος, με κύριο χαρακτηριστικό την αυθαιρεσία ντόπιων Οθωμανών αξιωματούχων, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν εξισλαμισμένοι Κρήτες, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την εξουσία τους, προέβαιναν σε αδικίες απέναντι στο χριστιανικό πληθυσμό. Ένας διαβόητος τέτοιος γενίτσαρος, ήταν ο Τσούλης αγάς, από το χωριό Ασκοί Πεδιάδος, ο οποίος διαχειριζόταν τους φόρους της Επαρχίας Λασιθίου την περίοδο εκείνη και προέβαινε και σε κάθε είδους αυθαίρεσίες έναντι του ντόπιου πληθυσμού. Για αυτόν τον λόγο χριστιανοί κάτοικοι της περιοχής, εκ των οποίων ένας από το χωριό Άγιος Γεώργιος (επονομαζόμενος Μπούμπος) μαζί με τα τέκνα του Ιερέα Αλέξη από το χωριό Μαγουλάς Λασιθίου τον φόνευσαν στο δρόμο που καταλήγει από το Οροπέδιο Λασιθίου στην Κασταμονίτσα, στην περιοχή που αργότερα ονομάστηκε Τσούλη Μνήμα. Σε εκείνη τη θέση υπήρχε παλιά το έθιμο οι χριστιανοί διαβάτες να πετούν μία πέτρα στο σημείο του φόνου του γενίτσαρου, ως <<ανάθεμα>> για τα εγκλήματά του.
Ο Άγιος Γεώργιος, όπως και όλο το Λασίθι συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση του 1821 και του 1866, που είχε σαν αποτέλεσμα να καταστραφεί και να ερημωθεί η Επαρχία δύο φορές, μία το 1824 και μία το 1867
Στην απογραφή του 1834 που αναφέρει ο R. Pashley στο βιβλίο του "Travels in Crete", οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος, Πλαθιανός, Κουδουμαλιά και Αβρακόντε αναφέρονται ότι έχουν πληθυσμό συνολικά 100 οικογενειών.
19ος και 20ος αιώνας
Το 1879, στα τελευταία χρόνια της οθωμανικής κατοχής, εφαρμόστηκε ένας νέος νόμος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με την διοικητική αυτή ανασυγκρότηση, τα χωριά Άγιος Γεώργιος και Πλαθιανός μαζί με όλα τα άλλα μέχρι το Κάτω Μετόχι αποτέλεσαν τον Πέρα Δήμο, ενώ τα υπόλοιπα χωριά του Οροπεδίου Λασιθίου αποτέλεσαν τον Πόδε Δήμο ή Δήμο Τζερμιάδου. Στην απογραφή που έγινε το 1881 το χωριό Άγιος Γεώργιος είχε 384 κατοίκους και ο Πλαθιανός 285 κατοίκους, δηλαδή συνολικά 669 κατοίκους. Από αυτούς 2 μόνο ήταν Τούρκοι φοροεισπράκτορες. Το 1898 μετά το τέλος της Επανάστασης του 1897, ο Άγιος Γεώργιος και γενικότερα η Επαρχία Λασιθίου, αποτέλεσαν τμήμα της Κρητικής Πολιτείας, έως το 1913, που η Κρήτη ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Στην απογραφή του 1951, ο Άγιος Γεώργιος είχε το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο πληθυσμό του, που ήταν 1312 κάτοικοι και ήταν ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός στην επαρχία, πρωτιά την οποία διατήρησε ως την απογραφή του 1971. Στην ίδια απογραφή ήταν η πρώτη φορά που απογράφηκαν σαν ενιαίο σύνολο οι δύο οικισμοί, ο Πλαθιανός με τον Άγ. Γεώργιο, μετά την συγχώνευση του πρώτου στο δεύτερο, κατόπιν υπουργικής απόφασης του 1944. Στην απογραφή του 1981 καταγράφηκαν στον Άγιο Γεώργιο 1030 κάτοικοι, ενώ στο άλλο μεγάλο χωριό του Οροπεδίου, το Τζερμιάδο, απογράφηκαν 1060 άτομα. Τη δεκαετία του 1930, και συγκεκριμένα το 1936, οικοδομήθηκε στην περιοχή Αυγουστή , μεγάλη κτιριακή εγκατάσταση, που χρησίμευε για την αποθήκευση της πατάτας, του κύριου εξαγωγικού προϊόντος (μαζί με τα κηπευτικά) της Επαρχίας Λασιθίου την εποχή εκείνη, ιδιοκτησίας της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΑΤΕ). Οι κτιριακές αυτές εγκαταστάσεις βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από τη θέση που υπήρχαν οι αποθήκες του Ενετού Μόρο και κατεδαφίστηκαν ατυχώς τη δεκαετία του 1970.
Το 1920 – 1928, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα (1912), τα γειτονικά χωριά Άγιος Γεώργιος, Πλαθιανός, Κουδουμαλιά και Αβρακόντε του Οροπεδίου Λασιθίου σχημάτισαν την κοινότητα Αγίου Γεωργίου. Το 1928 αποσπάστηκε το χωριό Αβρακόντες που μαζί με τον οικισμό Κουδουμαλιά σχημάτισαν χωριστή κοινότητα. Το 1998 η κοινότητα Αγίου Γεωργίου συγχωνεύθηκε στον Δήμο Οροπεδίου Λασιθίου αποτελώντας δημοτικό διαμέρισμα του.
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Ο βασιλιάς αντιτάχθηκε στον γάμο επειδή έφερε τον ισχυρότατο κόμη του Γουόρικ πολύ κοντά στον θρόνο. Η τελετή έγινε μυστικά στις 11 Ιουλίου 1469 στο Καλαί υπό την διεύθυνση του Γεωργίου Νέβιλ, αρχιεπισκόπου της Υόρκης θείου της Ισαβέλλας. Ο δούκας του Κλάρενς μετά τον γάμο μαζί με τον πεθερό του ενώθηκε με τον Οίκο του Λάνκαστερ και την Μαργαρίτα του Ανζού, σύζυγο του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας εναντίον του αδελφού του Εδουάρδου Δ΄. Μετά τον γάμο της Άννας μικρότερης αδελφής της Ισαβέλλας με τον Εδουάρδο του Ουεστμίνστερ, πρίγκιπα της Ουαλίας, γιο και διάδοχο του Ερρίκου ΣΤ΄, ο Γεώργιος συμμάχησε με τον αδελφό του αφού είδε ότι ελαττώθηκαν σημαντικά οι πιθανότητες να γίνει βασιλιάς.
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Ονομασία
Το χωριό πήρε το όνομα του από την εκκλησία του, που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Η εκκλησία, η οποία είναι η κεντρική του οικισμού, χτίστηκε δίπλα σε ένα μεγάλο βράχο (χαράκι ή χάρακα στην κρητική διάλεκτο), που αποτέλεσε το κέντρο του Κάτω χωριού. Πάνω στο βράχο ανέβαινε ο τελάλης του χωριού και ανακοίνωνε στους χωριανούς σημαντικά νέα για τον τόπο.
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Οικογένεια
Η Ισαβέλλα Νέβιλ με τον σύζυγο της Γεώργιο Πλανταγενέτη (11 Ιουλίου 1469) απέκτησε :
Θάνατος
Η Ισαβέλλα Νέβιλ πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 1476 περίπου δυόμιση μήνες μετά την γέννηση του μικρότερου γιου της Ριχάρδου, δεν είναι γνωστή η ακριβής αιτία του πρόωρου θανάτου της, πιθανότερα ο παιδικός πυρετός. Ο σύζυγος της κατηγόρησε μάλλον άδικα την Ανκαρέτ Τουίνιχο μια από τις κυρίες της αυλής σαν υπεύθυνη για την δολοφονία της, η κατηγορία κατέληξε τελικά σε δίκη και στην εκτέλεση της Ανκαρέτ. Ο εγγονός της Ανκαρέτ Ρογήρος Τουίνιχο έκανε αίτημα στον Εδουάρδο Δ΄ εξηγώντας αναλυτικά τις συνθήκες που δικάστηκε και καταδικάστηκε άδικα η γιαγιά του από τον δούκα του Κλάρενς, ο βασιλιάς έκανε αποδεκτό το αίτημα και ζήτησε επίσημα συγχώρεση.
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Το χωριό σήμερα
Το Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Γεωργίου έχει πληθυσμό 490 κατοίκων στην τελευταία απογραφή του 2011, διαθέτει παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, δημοτική βιβλιοθήκη, Περιφερειακό Ιατρείο, Φαρμακείο και τουριστικά καταλύματα. Αξιόλογη χαρακτηρίζεται η δράση του Πολιτιστικού Συλλόγου, του Εκπολιτιστικού και Λαογραφικού Συλλόγου Οροπεδίου Λασιθίου (ΕΛΣΟΛ), ο οποίος ίδρυσε και διατηρεί Λαογραφικό Μουσείο (το οποίο στεγάζεται σε παλιό σπίτι των αρχών του 20ου αιώνα με υλικά και αντικείμενα που πρόσφεραν οι κάτοικοι στις αρχές της δεκαετίας του 80 που εγκαινιάστηκε το μουσείο), τη Συλλογή Ελευθερίου Βενιζέλου, που στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο του Πλαθιανού που λειτουργούσε έως το 1930 (έτη λειτουργίας 1878-1935). Είναι έδρα του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Λασιθίου με μέλη από το Λασίθι, τον Άγιο Νικόλαο, το Ηράκλειο και γενικά όλη την Κρήτη. Από το 1956 έως το 1962 λειτουργούσε στον Άγιο Γεώργιο και το Δικταίο Λύκειο, εξατάξιο σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αντίστοιχο με το σημερινό τριτάξιο Γυμνάσιο και τριτάξιο Λύκειο, το οποίο κατόπιν συνέχισε τη λειτουργία του στο Ηράκλειο, ενώ από το 1978 έως το 2000 λειτουργούσε τριτάξιο Γυμνάσιο που έπαυσε τη λειτουργία του το 2000. Το 2000 ιδρύθηκε στο χώρο του Γυμνασίου Αγίου Γεωργίου Τεχνολογικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο (ΤΕΕ), του οποίου η λειτουργία σταμάτησε το 2007.
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Θάνατος
''"Η Ανκαρέτ βρισκόταν το Σάββατο 12 Απριλίου 1477 στην βίλα της στο Κέιφορντ, ο Ρίτσαρντ Χίντ και ο Ρογήρος Στράγκ ήρθαν στο Κέιφορντ με την συνοδεία τετρακοσίων ατόμων υπό την ηγεσία του Γεωργίου δούκα του Κλάρενς δυό ώρες μετά το μεσημέρι και μπήκαν σπίτι της. Η Ανκαρέτ μεταφέρθηκε την ίδια μέρα στο Μπαθ, την Κυριακή στο Γκλόστερ και την Δευτέρα στις 8 η ώρα το απόγευμα στο Γουόρικ που απέχει εβδομήντα μίλια από το Κέιφορντ, της πήραν όλα τα χρήματα και τα κοσμήματα στο όνομα του δούκα που χρησιμοποίησε την εξουσία του σαν να ήταν βασιλιάς. Ο αξιότιμος κύριος Τόμας Ντελαλίντ και η σύζυγος του Έντιθ κόρη της Ανκαρέτ πήραν διαταγή να διανυκτερεύσουν στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον σε απόσταση έξι μίλια, την Ανκαρέτ την φυλάκισαν και την Τρίτη του Πάσχα την οδήγησαν σε δίκη. Η Ανκαρέτ Τουινιόοου, χήρα ενός υπηρέτη του δούκα και της συζύγου του Ισαβέλλας, κατηγορήθηκε ότι έδωσε στην Ισαβέλλα ένα ποτό από αλεύρι ανακατεμένο με δηλητήριο από το οποίο αρρώστησε και πέθανε την Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα. Η Ανκαρέτ βρέθηκε ένοχη και καταδικάστηκε σε θάνατο να κρεμαστεί στην αγχόνη της Μάιτον μέχρι να πεθάνει, ο σερίφης της πόλης ορίστηκε υπεύθυνος να εκτελέσει την ποινή. Οι δικαστές ομολόγησαν ότι υποχρεώθηκαν να βγάλουν την απόφαση μέσα σε τρεις ώρες ύστερα από πίεση και απειλές αντίθετα στην συνείδηση τους και είχαν τύψεις, ζητούσαν συγχώρεση επειδή αναγκάστηκαν να υποκύψουν στον φαντασιόπληκτο δούκα και την μεγάλη του δύναμη. Οι δικαστές ζήτησαν από τον βασιλιά να κηρύξει άκυρη την διαδικασία για την οποία δεν ήταν υπεύθυνοι οι ίδιοι αλλά η μεγάλη πίεση που τους άσκησε ο δούκας, οι ίδιοι όπως και οι σερίφηδες δεν έχουν καμιά ευθύνη. Ο βασιλιάς απάντησε ότι θα εξετάσει σοβαρά το αίτημα τους"''.
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Το χωριό σήμερα
Στην περιφέρεια του Αγίου Γεωργίου ανήκει και το Οροπέδιο του Λιμνακάρου, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1120 μέτρων, από το οποίο μπορεί να κατευθυνθεί κανείς στην κορυφή Σπαθί (ή Δίχτης), στα 2148 μέτρα, την υψηλότερη κορυφή της Δίκτης ή να ακολουθήσει το νότιο μονοπάτι και να κατευθυνθεί στην κορυφή Αφέντης Χριστός (υψόμετρο 2141 μ), στην δεύτερη σε ύψος κορυφή των Λασιθιώτικων βουνών. Σε όλα αυτά μπορεί κανείς να οδηγηθεί, αν ακολουθήσει την πορεία του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4, που διασχίζει την Κρήτη από το Καστέλι Κισάμου στα δυτικά, περνάει από τον Άγιο Γεώργιο και καταλήγει στην Κάτω Ζάκρο ανατολικά.
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Τέχνη
Η Ισαβέλλα Νέβιλ εμφανίζεται σε δυο βιβλία της Φιλίπα Γκρέγκορι (γεν. 1954):
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Το χωριό σήμερα
Λόγω της ορεινής θέσης του χωριού και του υψομέτρου, το ελαιόδεντρο δεν ευδοκιμεί στο Οροπέδιο Λασιθίου. Έτσι με το τέλος της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη (1897-1898), οι Αγιογιωργιώτες και γενικότερα οι Λασιθιώτες απέκτησαν αγροτεμάχια με ελαιόδεντρα κυρίως στις επαρχίες Πεδιάδος, Μονοφατσίου και Βιάννου και αρκετοί Λασιθιώτες αποφάσισαν την οριστική μετεγκατάστασή τους σε οικισμούς κύρια της επαρχίας Πεδιάδος και Μονοφατσίου ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του 1900. Έτσι αρκετοί κάτοικοι των χωριών Βόνη, Αστρίτσι, Αρχοντικό (Αλιτζανή), Γαρίπα, Φαβριανά, Χοχλακιές (οικισμός κοντά στην Επισκοπή Πεδιάδας), Ποταμιές και Πάρτιρα κατάγονται από τον Άγιο Γεώργιο. Ωστόσο λόγω των υψηλών ποσοστών γεννητικότητας εκείνης της εποχής, ο πληθυσμός του χωριού δεν παρουσίασε αξιόλογη μείωση, αντιθέτως μέχρι την απογραφή του 1951 ήταν αυξητικός. Όπως συνέβη και γενικότερα στο σύνολο της ελληνικής περιφέρειας, ο πληθυσμός του Αγίου Γεωργίου άρχισε να φθίνει από τη δεκαετία του 1970, συνεπεία της αστικοποίησης. Οι νέοι κάτοικοι μετακινήθηκαν κυρίως στην Αθήνα ή στο Ηράκλειο για σπουδές ή αναζήτηση καλύτερων επαγγελματικών ευκαιριών. Λόγω αυτών των παραγόντων, ο πληθυσμός του χωριού από το 1971 είναι συνεχώς πτωτικός και αυτό οδήγησε στο κλείσιμο του Γυμνασίου Αγίου Γεωργίου το 2000. Με την τουριστική ανάπτυξη των βορείων παραλίων της Κρήτης, πολλοί Αγιοργιώτες και Αβρακοντιανοί μετακινήθηκαν στους οικισμούς Ανάληψη και Αγριανά Πεδιάδος, που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την τουριστικά αναπτυγμένη Χερσόνησο, περιοχές στις οποίες οι πρόγονοί τους κατοικούσαν εποχιακά τους χειμερινούς μήνες τα παλαιότερα χρόνια, λόγω του ηπιότερου κλίματος των παραλίων σε σχέση με τον ορεινό κλίμα του Οροπεδίου, με επακόλουθη την πληθυσμιακή άνοδο της Ανάληψης στα 1300 άτομα το 2011 καθώς και των Αγριανών στα 270 άτομα στην ίδια απογραφή. Το πρώτο διδακτήριο του Δημοτικού Σχολείου θεμελιώθηκε το έτος 1871 στον οικισμό του Πλαθιανού και τότε σ’ αυτό φοιτούσαν και οι μαθητές από τα χωριά Κουδουμαλιά και Αβρακόντε. Το κτίριο αυτό εγκαταλείφθηκε το έτος 1937, επειδή δεν μπορούσε να στεγάσει πλέον όλους τους μαθητές του χωριού. Σήμερα έχει μετατραπεί σε Μουσείο-Συλλογή Μνήμης Ελευθερίου Βενιζέλου. Το νέο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου λειτούργησε πρώτη φορά το 1937, είναι ένα εξαθέσιο σύγχρονο κτίριο και βρίσκεται στον οικισμό του Αγίου Γεωργίου (Κάτω Χωριού). Στο σχολείο αυτό αρχικά υπήρχαν μαθητές μόνο από τον Άγιο Γεώργιο (το 1954 είχε 215 μαθητές). Σήμερα εκεί φοιτούν μαθητές από όλα τα χωριά του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, μια και το Δημοτικό Σχολείο στο Τζερμιάδο λόγω έλλειψης μαθητών έκλεισε και συγχωνεύτηκε με αυτό του Αγίου Γεωργίου το 2014.
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Τέχνη
Στην τηλεοπτική σειρά "Η Λευκή βασίλισσα" (2013) τον ρόλο της Ισαβέλλας παίζει η ηθοποιός Έλινορ Τόμλινσον (γεν. 1992)
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Κάτοικοι
Ο Άγιος Γεώργιος είναι η γενέτειρα προσωπικοτήτων του πολιτισμού, των τεχνών και των επιστημών και της αντίστασης. Στον Άγιο Γεώργιο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο φημισμένος παπα-Τζιρίτης (Ευάρεστος Ταμιωλάκης), ένας ιερωμένος δεινός δρομέας της εποχής εκείνης, η ενορία του οποίου ήταν το χωριό Κασσάνοι Πεδιάδος. Επίσης ο Άγιος Γεώργιος είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του χιλίαρχου Χατζή Ιωάννη Κλεισαρχάκη, του εκατόνταρχου Πλεύρη ή Πλευράκη Δημητρίου αγωνιστών των Κρητικών Επαναστάσεων, του Τηλέμαχου Πλεύρη, νομικού και βουλευτή Ηρακλείου, του εξαίρετου καθηγητή Πανεπιστημίου-Βυζαντινολόγου Νικόλαου Μ. Παναγιωτάκη, καθώς και του Αδαμ Κρασανάκη, Καπετάνιου της Κατοχής και συνεργάτη του Καπετάν Μπαντουβά στην ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης).
Ισαβέλλα Νέβιλ, δούκισσα του Κλάρενς
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ Κατηγορία:Αγγλίδες δούκισσες
Άγιος Γεώργιος Οροπεδίου Λασιθίου
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Αγίου Γεωργίου Λασιθίου που υπάγεται στο Δήμο Οροπεδίου Λασιθίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 490 κατοίκους.
Απογραφές πληθυσμού
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Τονίζεται ότι μέχρι την απογραφή του 1940, υπήρχαν δύο χωριστοί οικισμοί στη θέση του σημερινού Αγίου Γεωργίου, ο Πλαθιανός και ο Άγιος Γεώργιος ή Κάτω Χωριό, που συγχωνεύθηκαν επίσημα με νομοθετικό διάταγμα του 1944 και από την απογραφή του 1951 καταγράφονται ως ένας οικισμός. Στον πληθυσμό του χωριού για τις απογραφές προ του 1951 καταγράφεται το άθροισμα των κατοίκων των δύο πρώην οικισμών (που συναποτελούσαν την κοινότητα του Αγίου Γεωργίου εκείνη την εποχή), που από το 1944 και ένθεν συνενώθηκαν σε έναν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου
Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης
Πρώτος κύκλος
Στον πρώτο κύκλο γίμεται η εισαγωγή των τακτικών ρόλων και ιστοριών που συχνά περιλαμβάνουν έναν κακό που παρουσιάζει μια δύναμη από έκθεσή του σε κρυπτονίτη. Οι Gough and Millar (συγγραφή/παραγωγή) μηχανεύτηκαν την πλοκή ενός κακού από κρυπτονίτη που πραγματεύεται σε ένα επεισόδιο. Αντί για τη δημιουργία τεράτων, ο κρυπτονίτης αυξάνει τους προσωπικούς εσωτερικούς δαίμονες των χαρακτήρων αυτών. Για να αποδείξουν ότι η σειρά δεν πραγματεύεται μόνο την εμφάνιση ενός τέρατος από κρυπτονίτη σε εβδομαδιαία βάση, οι συγγραφείς δημιούργησαν επεισόδια που δεν είχαν σχέση με κρυπτονίτη, όπως το επεισόδιο "Rogue". Ο πρώτος κύκλος πρωταρχικά ασχολείται με τον Κλαρκ που προσπαθεί να συμβιβαστεί με την εξωγήινη καταγωγή του και με την αποκάλυψη ότι η άφιξή του στη Γη συνδέεται με τον θάνατο των γονιών της Λάνα. Ο Κλαρκ αναπτύσσει "όραση ακτίνων-X" και αντίθετα με την "υπερδύναμη" και την "υπερταχύτητά" του, για τις οποίες γνωρίζει ήδη, στην καινούργια του ικανότητα αναγκάζεται να εξασκηθεί προκειμένου να μπορέσει να την ελέγξει.
Δεύτερος κύκλος
Στον δεύτερο κύκλο υπάρχουν λιγότερα εβδομαδιαία επεισόδια με κακούς λόγω έκθεσης σε κρυπτονίτη, εστιάζοντας κυρίως σε ιστορίες που επηρεάζουν όλους τους χαρακτήρες και εξερευνάται η καταγωγή του Κλαρκ. Βασικά κλειδιά της πλοκής είναι η σύγκρουση του Λεξ με τον πατέρα του, η έρευνα της Κλόε για το παρελθόν του Κλαρκ μετά από συμφωνία με τον Λάιονελ Λούθορ, τα οικονομικά προβλήματα της Μάρθα και του Τζόναθαν Κεντ και η αρχή της σχέσης της Λάνα με τον Κλαρκ, αν και στο τέλος του κύκλου δεν είναι μαζί. Κεντρική ιστορία όμως είναι η ανακάλυψη του Κλαρκ περί της κρυπτόνιας καταγωγής του. Επίσης εμφανίζεται η φωνή του βιολογικού πατέρα του Κλαρκ, του Τζορ-Ελ, που επικοινωνεί μαζί του μέσω του διαστημικού του σκάφους, που θέτει τη βάση της ανάπτυξης της πλοκής περί της εκπλήρωσης του πεπρωμένου του Κλαρκ στη Γη. Ο Κρίστοφερ Ριβ, που ενσάρκωσε τον Σούπερμαν στη σειρά ταινιών τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, εμφανίζεται ως Dr. Βέρτζιλ Σουάν και παρέχει στον Κλαρκ πληροφορίες σχετικά με την κληρονομιά του. Στον κύκλο αυτό, εμφανίζεται η "θερμοόραση" του Clark, καθώς και μια νέα μορφή κρυπτονίτη. Ο κόκκινος κρυπτονίτης κάνει τον Κλαρκ να βάζει στην άκρη τις ηθικές του αρχές και τον αναγκάζει να δρα στηριζόμενος στις παρορμήσεις του και στις σκοτεινές του επιθυμίες, αντίθετα με τον πράσινο κρυπτονίτη, που τον αποδυναμώνει σωματικά και η παρατεταμένη έκθεση μπορεί πιθανόν να τον σκοτώσει.
Τρίτος κύκλος
Ο τρίτος κύκλος εστιάζει στην αφοσίωση, την προδοσία και τις νέες αποκαλύψεις σχετικά με τον Τζορ-Ελ. Στις αρχές του κύκλου, ο Μάικλ Μακ Κιν, που είναι ο σύζυγος στη ζωή της Ανέτ Ο' Τουλ (Μάρθα Κεντ), ενσαρκώνει τον μελλοντικό αρχισυντάκτη του Κλαρκ στην εφημερίδα Daily Planet, τον Πέρι Γουάιτ. Από αυτό το σημείο και πέρα, εμφανίζονται άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες της μυθολογίας του Σούπερμαν και του σύμπαντος που έχει αναπτύξει η DC Comics. Η αδυναμία του Πιτ Ρος να προστατεύει διαρκώς το μυστικό του Κλαρκ τον αναγκάζει να φύγει στη Γουτσίτα του Κάνσας μαζί με τη μητέρα του, καθώς οι γονείς του χωρίζουν. Στον κύκλο αυτό εμφανίζεται και η "υπερακοή" του Clark, την οποία αναπτύσσει όταν από ατύχημα με τη "θερμοόρασή" του, μένει προσωρινά τυφλός.
Τέταρτος κύκλος
Ο τέταρτος κύκλος προχωράει περισσότερο στη μυθολογία του Σούπερμαν, δημιουργώντας μια ιστορία που εξελίσσεται σε όλη τη διάρκειά του. Ο Κλαρκ αναζητά τρεις κρυπτόνιες πέτρες, μετά από τις οδηγίες του Τζορ-Ελ, που περιέχουν τη γνώση του σύμπαντος. Μεγάλο μέρος του κύκλου ασχολείται με τις προσπάθειες του Λεξ να δημιουργήσει εκ νέου φιλικές σχέσεις με τον Κλαρκ, τη Λάνα να βγαίνει με τον Τζέισον Τιγκ, έναν νεαρό που γνωρίζει στη Γαλλία, τον Κλαρκ και διάφορους άλλους χαρακτήρες να παλεύουν μεταξύ τους στην προσπάθειά τους να πάρουν τις πέτρες και τη μεταμόρφωση του Λάιονελ σε καλό πατέρα και άτομο γενικότερα. Εμφανίζεται επίσης η Λόις Λέιν, ξαδέρφη της Κλόε Σάλιβαν, καθώς και ο Μπαρτ Άλεν (Φλας). Ο τέταρτος κύκλος ξεκινά με την εμφάνιση ενός νέου είδους κρυπτονίτη, του μαύρου κρυπτονίτη, που έχει την ικανότητα να χωρίζει τον Clark (και το αντίστροφο) σε δύο ξεχωριστά όντα, που αντιπροσωπεύουν δύο ξεχωριστές του προσωπικότητες.
Πέμπτος κύκλος
Ο πέμπτος κύκλος φέρνει περισσότερα στοιχεία της μυθολογίας του Superman: το "Φρούριο της Μοναξιάς", τη Ζώνη Φάντασμα και τον στρατηγό Ζοντ. Επίσης ο Μπρέινιακ, μεταμφιεσμένος ως καθηγητής Μίλτον Φάιν, γίνεται σημαντικός πρωταγωνιστής. Η κεντρική πλοκή του κύκλου αυτού ασχολείται με τον Κλαρκ και τη χρήση της γνώσης που περιέχεται στο "Φρούριο της Μοναξιάς", προκειμένου να εκπαιδευτεί για την αντιμετώπιση ενός επικείμενου κακού που πρόκειται να πέσει στη Γη: την απελευθέρωση του Ζοντ από τη Ζώνη Φάντασμα μέσα από τις ενέργειες του Φάιν. Ο Κλαρκ και η Λάνα τελικά ξεκινάνε μια σχέση μεταξύ τους. Πρόκειται για την ανάπτυξη μιας βασικής ιστορίας, σε διασταύρωση με άλλες μικρότερες ιστορίες που τρέχουν παράλληλα. Επίσης κάνουν μια σύντομη εμφάνιση δυο βασικοί χαρακτήρες της DC comics, ο Aquaman και ο Cyborg.
Έκτος κύκλος
Ο έκτος κύκλος ξεκινά με τον Κλαρκ μέσα στη Ζώνη Φάντασμα, που κατοικείται από εξόριστους εγκληματίες από "τους 28 γνωστούς κατοικήσιμους γαλαξίες". Έχουμε την εξέλιξη των σχέσεων Λάιονελ και Λεξ στο μετέπειτα διάστημα της κατάληψης του Λεξ από τον Ζοντ, καθώς και την επιλογή του Λάιονελ ως "Προφήτη" του Τζορ-Ελ. Αρκετοί κρατούμενοι της Ζώνης Φάντασμα ξεφεύγουν μαζί με τον Κλαρκ. Ο Κλαρκ αποκτά "υπερανάσα", όταν εμφανίζει κρυολόγημα μετά από υπερκόπωση στην προσπάθειά του να καθαρίσει τις καταστροφές που προκάλεσε ο Λεξ/Ζοντ στη Metropolis και καθώς δεν είχε καθόλου υπερδυνάμεις όσο παρέμεινε στη Ζώνη Φάντασμα (και άρα ούτε ξεχωριστό ανοσοποιητικό σύστημα). Επίσης κάποιοι χαρακτήρες της DC Comics, όπως ο Τζίμι Όλσεν, ο Όλιβερ Κουίν (και ο υπερήρωας alter ego, ο Green Arrow) και ο Martian Manhunter εμφανίζονται στον κύκλο αυτό. Πολλοί δε εξ' αυτών ενώνονται στη σειρά αυτήν για να πολεμήσουν μια κοινή απειλή. Ο Κλαρκ υπόσχεται να συνεχίσει την εκπαίδευσή του στο "Φρούριο της Μοναξιάς", μόλις όλοι οι δραπέτες της Ζώνης Φάντασμα είτε επιστρέψουν, είτε καταστραφούν. Άλλες ιστορίες που αναπτύσσονται, είναι ο γάμος της Λάνα και του Λεξ, τα μυστικά πειράματα του Λεξ στα πλαίσια του προγράμματος "33.1" και η εισαγωγή του κακού εαυτού του Κλαρκ (Bizarro).
Έβδομος κύκλος
Ο έβδομος κύκλος συστήνει τη βιολογική ξαδέρφη του Κλαρκ, την Κάρα, ως κεντρικό χαρακτήρα της σειράς. Η ιστορία της εστιάζει στον Κλαρκ που προσπαθεί να τη διδάξει πως να αναμειγνύεται με το πλήθος, να ελέγχει τις δυνάμεις της και να συμβιβαστεί με την καταστροφή του πλανήτη Krypton. Η εμπιστοσύνη της στον πατέρα της την οδηγεί τελικά στο να προδώσει τον Κλαρκ. Η Λάνα, μετά τη σκηνοθεσία του θανάτου της, αρχίζει να παρακολουθεί τον Λεξ προκειμένου να βρει ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του. Η Κλόε, που μαθαίνει πως έχει ικανότητες από έκθεση σε κρυπτονίτη, παλεύει να κρατήσει τη δύναμή της μυστική από τον περίγυρό της. Ο μικρότερος αδελφός του Λεξ, ο Τζούλιαν, που όλοι θεωρούσαν πως ο ίδιος ο Λεξ είχε σκοτώσει στην κούνια όταν ήταν παιδί, γίνεται ο νέος συντάκτης της Daily Planet με το όνομα Γκραντ Γκάμπριελ. Ο Γκραντ προσλαμβάνει τη Λόις Λέιν ως νέα δημοσιογράφο, με βάση κάποια άρθρα της που έχει γράψει για την Inquisitor και στην πορεία οι δυο τους εμπλέκονται σε ρομαντική σχέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The WB Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The CW Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης
Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς
Ο Νεμπόισα Ραντμάνοβιτς (Nebojša Radmanović, 1 Οκτωβρίου 1949) είναι Σερβοβόσνιος πολιτικός.
Προφίλ
Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1949 στην Γκρατσάνιτσα της τότε Γιουγκοσλαβίας. Είναι μέλος της Συμμαχίας των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών, παντρεμένος, με 2 παιδιά.
Θητείες στο Προεδρείο
Εξελέγη την 1η Οκτωβρίου 2006 για τετραετή θητεία στο Εναλλασσόμενο Προεδρείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο Ραντμάνοβιτς είναι 4 χρόνια μικρότερος από το Χάρις Σιλάζιτς, το Μουσουλμάνο ομόλογό του στο Προεδρείο, ο οποίος κατά σύμπτωση έχει γενέθλια και αυτός την 1η Οκτωβρίου. Ο Ραντμάνοβιτς ανέλαβε πρώτος στο Προεδρείο στις 6 Νοεμβρίου 2006 και διατηρήθηκε στη θέση αυτή μέχρι τον Ιούλιο του 2007. Τον διαδέχθηκε ο Ζέλικο Κόμσιτς. Στις 6 Νοεμβρίου του 2008 ανέλαβε ξανά την προεδρία, μέχρι τον Ιούλιο του 2009. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2010, ο Ραντμάνοβιτς εξελέγη ξανά μέλος του τριμελούς Προεδρείου, ως Σέρβος αντιπρόσωπος, με ποσοστό 48,9%. Ανέλαβε πρώτος πρόεδρος στο νέο συλλογικό Προεδρείο, στις 10 Νοεμβρίου 2010 και μέχρι το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Νικόλαος Τσελεμεντές
Ο Νικόλαος Τσελεμεντές (2 Μαρτίου 1878 – 2 Μαρτίου 1958) ήταν Έλληνας αρχιμάγειρος του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Η οικογένεια του καταγόταν από το χωριό Εξάμπελα της Σίφνου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο. Αρχικά δούλεψε σαν υπάλληλος συμβολαιογραφείου, άρχισε όμως να ασχολείται περισσότερο με τη μαγειρική εργαζόμενος στο εστιατόριο του θείου του. Ο θείος του ήταν ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και εστιατορίου "Ακταίον" στο Νέο Φάληρο. Σπούδασε για ένα χρόνο μαγειρική στη Βιέννη και γυρνώντας εργάστηκε για διάφορες πρεσβείες. Έγινε αρχικά γνωστός με το περιοδικό "Οδηγός Μαγειρικής" που άρχισε να εκδίδει το 1910, που περιείχε -εκτός των συνταγών- διατροφικές συμβουλές, διεθνή κουζίνα, νέα για τη μαγειρική κ.α. Το 1919 έγινε διευθυντής του ξενοδοχείου "Ερμής", ενώ τον επόμενο χρόνο έφυγε για την Αμερική, όπου δούλεψε σε μερικά απ' τα ακριβότερα εστιατόρια του κόσμου, κάνοντας παράλληλα και ανώτερες σπουδές μαγειρικής, ζαχαροπλαστικής και διαιτολογίας. Γύρισε στην Ελλάδα το 1932, ίδρυσε μια μικρή σχολή μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής και κυκλοφόρησε το γνωστό βιβλίο του με συνταγές, που όντας ο πρώτος ολοκληρωμένος οδηγός μαγειρικής, γνώρισε πάνω από δεκαπέντε επίσημες ανατυπώσεις τις επόμενες δεκαετίες. Επηρεασμένος απ' τη γαλλική κουζίνα, υπήρξε εκσυγχρονιστής της ελληνικής κουζίνας, καθώς χάρη σ' αυτόν οι Ελληνίδες νοικοκυρές έμαθαν τη μπεσαμέλ, τα πιροσκί και τη μπουγιαμπέσα, πράγμα που κατά μερικούς ισοδυναμούσε με νόθευση της ελληνικής κουζίνας με ευρωπαϊκά στοιχεία. Το όνομά του είναι σήμερα συνώνυμο των οδηγών μαγειρικής, ενώ χρησιμοποιείται και σαν πείραγμα προς κάποιον που ξέρει να μαγειρεύει πολύ καλά. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1958 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής Κατηγορία:Έλληνες μάγειρες
Τούτι-Φρούτι σκάκι
To Τούτι-Φρούτι σκάκι (Tutti-Frutti Chess) είναι σκακιστική παραλλαγή που εφηύραν οι Ραλφ Μπέτζα και Φιλίπ Μ. Κοέν το 1978. Η παραλλαγή παίζεται τακτικά σε σκακιστικά τουρνουά και σε αγώνες με παρτίδες δι' αλληλογραφίας.
Κανόνες
Το παιχνίδι παίζεται χρησιμοποιώντας κανονική σκακιέρα και ακολουθεί όλους τους κανόνες και τις συμβάσεις στο κανονικό σκάκι, με τη διαφορά ότι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές
ΕΑΤ-ΕΣΑ
Το ΕΑΤ-ΕΣΑ (αρχικά από: Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας) ήταν το κύριο σώμα ασφαλείας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974). Συστάθηκε το 1951, λίγο μετά το τέλος του Εμφυλίου και ενώ επίκειτο η είσοδος της χώρας στο ΝΑΤΟ. Ως τότε, ο Στρατός Ξηράς δεν είχε ξεχωριστό σώμα στρατιωτικής αστυνομίας, και στρατονομικά καθήκοντα ασκούσε η Χωροφυλακή. Οι άνδρες της ΕΣΑ φορούσαν χαρακτηριστική στολή με γαλάζιο πηλήκιο και λευκά περιβραχιόνια ενώ έφεραν μεγάλα ξύλινα κλομπς (ρόπαλα).
Τον Απρίλιο του 1967, λίγο μετά την κατάληψη της εξουσίας μετά από πραξικόπημα, ο ηγέτης της χούντας, Γεώργιος Παπαδόπουλος διόρισε τον Δημήτριο Ιωαννίδη επικεφαλής της EΣA, η οποία μετατράπηκε στο πιο πιστό στη Χούντα σώμα ασφαλείας της Ελλάδας. Όταν ο Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο μετά το πραξικόπημα του 1967, αυξήθηκε η δύναμη της ΕΣΑ ακόμη περισσότερο, καθιστώντας τη χούντα επικεφαλής του βραχίονα του νόμου και της τάξης, καθώς και (κυρίως) της καταστολής. Επί Ιωαννίδη, έφτασε να έχει δύναμη 20.000 ανδρών και έγινε μια πανίσχυρη παραστρατιωτική οργάνωση, που θα χρησιμοποιούσε ο επικεφαλής της το 1973 για να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο.
Χιλιάδες πολιτικοί αντίπαλοι της χούντας συνελήφθησαν από την ΕΣΑ και στάλθηκαν σε ορισμένα από τα πιο έρημα νησιά του Αιγαίου. Σε πολλές από τις καταγγελίες για βασανιστήρια κρατουμένων στο πλαίσιο του καθεστώτος Παπαδόπουλου συμμετέχει η ΕΥΔ και ειδικά στην ανάκριση το Ειδικόν Ανακριτικόν Τμήμα (ΕΑΤ). Χρήση βασανιστηρίων κατά τη διάρκεια ανακρίσεων από την ΕΣΑ αναφέρθηκε κατά την επταετία. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης ήταν ένα παράδειγμα ενός ατόμου που υπεβλήθη σε βασανιστήρια από το ΕΑΤ-EΣA, ενώ ο πολιτικός Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι ένα άλλο παράδειγμα. Χαρακτηριστική για τη βιαιότητα τον βασανιστηρίων είναι η ιστορία του Σπύρου Μουστακλή, αξιωματικού του ελληνικού στρατού με αντιδικτατορική δράση, ο οποίος συνεπεία των βασανιστηρίων του ΕΑΤ-ΕΣΑ έμεινε ισοβίως παράλυτος και δεν κατάφερε ποτέ να ξαναμιλήσει. Επίσης ο βασανισμός του σμηνάρχου Αναστάσιου Μήνη επί 111 ημέρες χωρίς να καταφέρουν να τού αποσπάσουν κανένα από τα ονόματα της οργάνωσής του Α.Α.Α. (Αντίσταση-Απελευθέρωση-Ανεξαρτησία), στην οποία ανήκε και ο αδελφικός του φίλος Σπύρος Μουστακλής.
Μετά το 1974
Η ΕΣΑ το 1975 μετονομάστηκε σε Στρατονομία με απόφαση του Ευάγγελου Αβέρωφ. Τα ηγετικά μέλη της ΕΣΑ που συμμετείχαν σε βασανιστήρια δικάστηκαν από στρατοδικείο και καταδικάστηκαν, αν και πολλοί δεν εξέτισαν το σύνολο της ποινής τους (Χατζηζήσης, Θεοφιλογιαννάκος, Πέτρου).
Το Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα συνέχισε να υφίσταται, και το 1975 μετονομάστηκε σε 968 ΕΑΤ, όπου έφτασε μέχρι το 1987, οπότε ενσωματώθηκε στο 951 Τάγμα Στρατονομίας (951 ΤΣΝ), στο οποίο ανήκει μέχρι και σήμερα.
Μέλη
Έρευνα βασισμένη σε συνεντεύξεις 21 πρώην μελών της ΕΣΑ έδειξε ότι όλοι είχαν επιστρατευτεί αρχικά σε κανονική στρατιωτική θητεία κι έπειτα στην ΕΣΑ. Περνούσαν σειρά μεθοδικών εκπαιδεύσεων για μια περίοδο μηνών, ώστε να προετοιμαστούν ψυχολογικά για τα βασανιστήρια συλληφθέντων.
Το "δόγμα" και η βάση των επιχειρήσεων
Σύμφωνα με μαρτυρίες από τις στρατιωτικές δίκες, το δόγμα της ΕΣΑ ήταν "Φίλος ή σακάτης βγαίνει όποιος έρχεται εδώ μέσα".
Στην Αθήνα η βάση της ΕΑΤ-ΕΣΑ ήταν στο δυτικό (υψηλότερο) τμήμα του σημερινού Πάρκου Ελευθερίας επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. , όπου διατηρούνται σήμερα τέσσερα πέτρινα χαρακτηριστικά κτίρια στρατιωτικής αρχιτεκτονικής του τέλους του 19ου αιώνα, που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ (Φ.Ε.Κ. 229Δ'/26-3-1997) και σήμερα φιλοξενούν 1. Μουσείο Αντιδικτατορικής και Εθνικής Αντίστασης - 2. Μουσείο Γενικού Ενδιαφέροντος, υπό την ευθύνη του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (Σ.Φ.Ε.Α.) και 3. Κέντρο Τεχνών - 4. Μουσείο Ελευθέριου Βενιζέλου, υπό την ευθύνη του Δήμου Αθηναίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Βασανιστήρια
Αλεξάντερ Κέιρινξ
Ο Αλεξάντερ Κέιρινξ (φλαμανδικά: Alexander Keirincx, Αμβέρσα, 23 Ιανουαρίου 1600 – Άμστερνταμ, 7 Οκτωβρίου 1652) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος του μπαρόκ, ο οποίος αν και εκπαιδεύτηκε στην Αμβέρσα, αργότερα μετοίκησε στην Ουτρέχτη και εν τέλει στο Άμστερνταμ της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1619 και, όπως ο Δάσκαλός του, Άμπραχαμ Χόβερτς αρχικά άρχισε να ειδικεύεται σε μικρού μεγέθους πίνακες (cabinet paintings) με δασωμένα τοπία, με την τεχνοτροπία του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και το Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Όπως συνέβαινε με τον Χόφερτς, τα πρώιμα έργα του Κέιρινξ απεικονίζουν συνήθως ιστορικά, μυθολογικά και βιβλικά θέματα, με τριχρωμία μανιεριστικού τύπου και σχηματικά τοπία που περιβάλλονται από δένδρα με διάταξη "repoussoir" (τέτοια ώστε να κατευθύνουν εκεί που θέλει ο καλλιτέχνης το μάτι του θεατή). Εν τούτοις, κατά τις δεκαετίες 1620 και 1630 τα τοπία του γίνονται ολοένα και πιο ρεαλιστικά, καθώς επηρεάζεται από τον ολλανδικό τοναλισμό και τις τεχνοτροπίες των Πίτερ ντε Μολάιν, Γιαν φαν Χόγιεν και άλλων.