cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρομπ Ρένσενμπρινκ
Βιογραφία
Στο Παγκόσμιο Κυπέλλο του 1978 στην Αργεντινή, η Ολλανδία έφτασε ξανά στον τελικό, αλλά αυτή τη φορά χωρίς τον Γιόχαν Κρόιφ και με νέο προπονητή. Έτσι είχε μεγαλύτερη ευκαιρία για να αναδείξει στη διοργάνωση το δικό του σημαντικό ταλέντο, αυτό του ιδιαίτερα επιδέξιου και τεχνικού αριστεροπόδαρου επιθετικού. Είχε όμως ικανότητες να αγωνίζεται και σε άλλη θέση όπως στο κέντρο της επίθεσης, εφ' όσον αυτό απαιτούνταν. Σημείωσε χατ τρικ στο εναρκτήριο παιχνίδι απέναντι στο Ιράν, ένα ακόμα γκολ επί της Σκωτίας, που ήταν το 1.000ο στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και ένα πέναλτι στη νίκη με 5–1 επί της Αυστρίας. Στον τελικό στην Αργεντινή, η Ολλανδία ήταν πάλι απέναντι στους διοργανωτές. Με το αποτέλεσμα στο 1–1 ο Ρένσενμπρινκ έχασε μεγάλη ευκαιρία να σκοράρει στο τελευταίο λεπτό της κανονικής διάρκειας του αγώνα βρίσκοντας με κοντινό του σουτ το δοκάρι, που κρίθηκε τελικά στην παράταση υπέρ των γηπεδούχων με 3–1. Ήταν και πάλι στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και τρίτος σκόρερ με 5 τέρματα.
Ο Ρένσενμπρινκ συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 ως ένας από τους 125 καλύτερους στη ζωή ποδοσφαιριστές τον Μάρτιο του 2004. Το 2008 οι φίλαθλοι της Άντερλεχτ τον ψήφισαν ως καλύτερο ποδοσφαιριστή στην ιστορία του συλλόγου.
Τίτλοι
Κλαμπ Μπρυζ Άντερλεχτ Τουλούζ Ολλανδία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978
Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο του Άμστερνταμ
To Διεθνές Αναρχικό Κογκρέσσο του Αμστερνταμ διεξήχθη μεταξύ 24 Αυγούστου και 31 Αυγούστου 1907. Μάζεψε συνέδρους από 14 διαφορετικές χώρες, ανάμεσα σε αυτούς και σημαντικές προσωπικότητας του αναρχικού κινήματος όπως οι Ερρίκο Μαλατέστα, Λουίτζι Φάμπρι, Benoît Broutchoux, Πιέρ Μονατ, Amédée Dunois, Έμμα Γκόλντμαν, Ρούντολφ Ρόκερ, Christiaan Cornelissen και άλλους.
Οργάνωση του Κογκρέσσου
Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί αναρχικοί πήραν την πρωτοβουλία να οργανώσουν το συνέδριο. Οι Ολλανδοί είχαν αναλάβει την υλικοτεχνική υποδομή για τη διοργάνωση του συνεδρίου, ενώ οι Βέλγοι ανέλαβαν την έκδοση του Bulletin of the Libertarian Internationale, το οποίο είχε ως κύριο εκδότη τον Henri Fuss. Τον Δεκέμβριο του 1906 με Ιανουάριο του 1907 εξέδωσαν κείμενο σε επτά γλώσσες καλώντας σε διεθνή συνάντηση. Το κείμενο ήταν υπογεγραμμένη από αναρχικές ομοσπονδίες της Ολλανδίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Βοημίας και εβραίους αναρχικούς του Λονδίνου. Γάλλοι δεν συμμετείχαν οργανωμένα, καθώς στη Γαλλία το αναρχικό κίνημα είτε ήταν εναντίο στην ίδια την ιδέα της οργάνωσης, είτε υποστήριζαν τον αναρχοσυνδικαλισμό και άρα ήταν απασχολημένοι με άλλα ζητήματα. Συνολικά οκτώ Γάλλοι παρευρέθηκαν, συμπεριλαμβανομένων των Benoît Broutchoux, Πιέρ Μονάτ and René de Marmande.
Το Κογκρέσο του 1907 στο Άμστερνταμ
Αρκετά θέματα απασχόλησαν το κογκρέσο σχετικά με την οργάνωση του αναρχικού κινήματος και τον συνδικαλισμό. Άλλα θέματα ήταν η δημόσια εκπαίδευση, ο ρόλος της γενικής απεργίας και ο αντιμιλιταρισμός- ένα διεθνές αντιμιλιταριστικό Συνέδριο διοργανωνόταν την ίδια περίοδο στο Άμστερνταμ. Πάντως, η πιο σημαντική συζήτηση αφορούσε τη σχέση του συνδικαλισμού με τον αναρχισμό. Στο τέλος, συμφωνήθηκε πως οι ιδέες της αναρχίας και της οργάνωσης (δηλαδή του συνδικαλισμού), δεν είναι καθόλου ασύμβατες μεταξύ τους αλλά συμπληρώνει η μια την άλλη. Συμφώνησαν επίσης στη δημιουργία και άλλων αναρχικών ομάδων και στην ομοσπονδιοποίηση των ήδη υπαρχουσών ομάδων."
Μια Αναρχική Διεθνής δημιουργήθηκε αποτελούμενη από διεθνής επιτροπή πέντε μελών (Errico Malatesta, Rudolf Rocker, Alexander Schapiro, John Turner καιJean Wilquet), με ευθύνη να δημιουργήσουν ένα διεθνές αναρχικό αρχείο και να συνδέσουν αναρχικούς από διάφορες χώρες. Η επιτροπή είχε έδρα το Λονδίνο. Το νέο κογκρέσο προγραμματίστηκε να πραγματοποιηθεί το 1909. Η νέα διεθνής εξέδωσε 12 φύλλα μιας εφημερίδας και το 1911 έπαψε να λειτουργεί.
To debate μεταξύ Malatesta και Μονατ
Ο Malatesta με τον Μονατ διαφώνησαν στο θέμα της οργάνωσης. Σύμφωνα με της αρχές του Κειμένου της Amiens του 1906, το οποίο είχε διακηρύξει την ιδεολογική ουδετερότητα των συντεχνιών και την ανεξαρτησία τους απο τα πολιτικά κόμματα, ο Μονατ υποστήριζε πως ο συνδικαλισμός ηταν επαναστατικός και θα δημιουργούσε τις συνθήκες για κοινωνική επανάσταση. Ο Μονετ αντιτάχθηκε στο γαλλικό μοντέλο της ουδετερότητας των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Θυρεοειδής αδένας
thumb|right|250px|Θυρεοειδής αδένας Ο θυρεοειδής αδένας είναι ο μεγαλύτερος ενδοκρινής αδένας του ανθρώπινου σώματος. Εντοπίζεται στην πρόσθια περιοχή του τραχήλου, μπροστά και εκατέρωθεν της τραχείας, έχει μάζα περίπου 20 γραμμάρια και αποτελείται από 2 λοβούς (δεξιό και αριστερό), οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με τον ισθμό, ενώ ενίοτε υπάρχει και ένας ακόμα λοβός που ξεκινάει από τον ισθμό προς τα άνω και λέγεται πυραμοειδής.
Ιστορικά στοιχεία
Η αρχική ονομασία του θυρεοειδούς ήταν "λαρυγγικός αδένας". Θυρεοειδής ονομάστηκε το 1656 από τον Warton εξαιτίας του σχήματός του, που μοιάζει με ασπίδα (θυρεός = ασπίδα). Η πρώτη αναφορά σε παθολογία του αδένα έγινε το 1786, όταν ο Parry μίλησε για υποθυρεοειδισμό και βρογχοκήλη.
Εμβρυολογία
Η ανάπτυξη του θυρεοειδούς αρχίζει από τη βάση της γλώσσας. Εμβρυολογικά, προέρχεται από δύο διαφορετικούς εμβρυικούς ιστούς, τον αρχέγονο φάρυγγα και τη νευρική ακρολοφία. Μια μέση προσεκβολή του φάρυγγα, το θυρεοειδικό εκκόλπωμα, σχηματίζει τον θυρεογλωσσικό πόρο, ο οποίος εξαφανίζεται φυσιολογικά μέχρι τη γέννηση.
Ανατομία
Ο αδένας βρίσκεται στον πρόσθιο λαιμό. Κάθε λοβός του έχει διαστάσεις 5*3*1,5 εκατοστά. Ενίοτε, σε ορισμένους ανθρώπους, υπάρχει και ένας τρίτος λοβός, ο πυραμοειδής, που είναι μια προσεκβολή του θυρεοειδούς προς τα πάνω. Ο θυρεοειδής συνδέεται με την τραχεία και τον κρικοειδή χόνδρο, ενώ περιβάλλεται από μία κάψα που ονομάζεται περιτονία.
Δύο ζεύγη αρτηριών ευθύνονται για τη ροή του αίματος στην περιοχή του αδένα: η άνω και η κάτω θυρεοειδής. Μερικές φορές υπάρχει και ένα τρίτο ζεύγος, η μέση θυρεοειδική αρτηρία, με την αντίστοιχη μέση θυρεοειδική φλέβα. Οι φλέβες του σχηματίζουν ένα πλούσιο πλέγμα που βρίσκεται στην επιφάνεια του αδένα.
Φυσιολογία
Ο θυρεοειδής αδένας παράγει τρεις ορμόνες:
1) τη θυροξίνη ή τετραϊωδοθυρονίνη (Τ4) και
και 3) την καλσιτονίνη, που ελαττώνει τα επίπεδα του ασβεστίου του αίματος.
Αγδίνες Ευβοίας
Γεωγραφία
Οι Αγδίνες είναι χωριό στο βόρειο τμήμα της Εύβοιας, στις βόρειες απολήξεις του όρους Ξηρού και πάνω από τον μικρό ποταμό Κάλα (Ξηριά) σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Ο οικισμός απέχει περίπου 114 χλμ. ΒΔ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένες ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,893 χμ² (2011).
Θυρεοειδής αδένας
Φυσιολογία
Απαραίτητο για τη σύνθεση θυρεοειδικών ορμονών είναι το ιώδιο, το οποίο βρίσκεται συγκεντρωμένο στον θυρεοειδή και το οποίο ο οργανισμός το προσλαμβάνει μέσω των τροφών. Το ιώδιο εισέρχεται μέσα στον θυρεοειδή αντίθετα με την ηλεκτροχημική κλίση του, μέσω του υποδοχέα NIS, ο οποίος συμμεταφέρει ένα ιόν ιωδίου μαζί με δύο ιόντα νατρίου στο εσωτερικό των θυλακοειδών κυττάρων του θυρεοειδή. Το νάτριο στη συνέχεια απομακρύνεται από την αντλία Νατρίου-Καλίου. Ο συμμεταφορεάς αυτός υπάρχει και σε άλλους ιστούς, αλλά μόνο στον θυρεοειδή η ενεργότητά του ελέγχεται από την TSH, η οποία αυξάνει την ενεργότητα του συμμεταφορέα. Στη συνέχεια, το ιώδιο εκκρίνεται στον αυλό του θυλακίου του θυρεοειδή, πιθανόν μέσω της πεδρίνης, και οξειδώνεται σε ουδέτερα φορτισμένο άτομο από τη θυρεοειδική υπεροξειδάση.
Αγδίνες Ευβοίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίων του νομού Ευβοίας. Το 1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγδινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρτεμισίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού.
Θυρεοειδής αδένας
Φυσιολογία
Στον αυλό του θυλακίου βρίσκεται επίσης μια πολύ μεγάλη (μοριακό βάρος περίπου 650 KDa) γλυκοπρωτεΐνη με πολλά κατάλοιπα τυροσίνης, η θυρεοσφαιρίνη. Αυτή η πρωτεΐνη αποτελεί το μισό της συνολικής πρωτεΐνης του θυρεοειδούς. Τα μόρια αυτής της πρωτεΐνης αντιδρούν με το ουδέτερο ιώδιο και τελικά ένα ή δύο άτομα θα δεσμευτούν σε ειδικά κατάλοιπα τυροσίνης. Στη συνέχεια, η θυρεοσφαιρίνη αναδιατάσσεται και δύο κατάλοιπα τυροσίνης ενώνονται μεταξύ τους και σχηματίζουν μια ιωδοσφαιρίνη και ένα κατάλοιπο δεϋδροαλανίνης, που παράγεται από την αφαίρεση του τυροσινικού δακτυλίου από το αμινοξύ. Η αντίδραση αυτή καταλύεται από τη θυρεοειδική υπεροξειδάση και γίνεται πάντα μετά την ιωδίωση των καταλοίπων τυροσίνης. Τα ζεύγη μπορεί να περιέχουν τέσσερα άτομα ιωδίου (T4) ή τρία. Υπάρχουν δύο μορφές με τρία: η Τ3 και η ανάστροφη Τ3. Μπορεί να υπάρχουν επίσης στη θυρεοσφαιρίνη ιωδιωμένα κατάλοιπα τυροσίνης που δεν έχουν συνδεθεί με άλλα.
Αγδίνες Ευβοίας
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα του χωριού: σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία είναι παράφραση του ρήματος αγναντεύω, λόγω της θέσης του χωριού και τη δυνατότητα να αγναντεύει κάποιος μακριά και προς όλες τις διευθύνσεις. Σύμφωνα με την άλλη -και πιθανότερη- εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από κάποιον Αϊγκτίν Αγά, έναν από τους ιδιοκτήτες της περιοχής. Πάντως, η ονομασία του χωριού μετά την τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας, είχε μικρές διαφοροποιήσεις. Επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν Άγδινος, ενώ ο  Ραγκαβής αναφέρεται στο χωριό με το όνομα Άγδινον. Τέλος σε κείμενο του 1836 βρίσκουμε τις Αγδίνες και ως Ογδίνους.
Θυρεοειδής αδένας
Φυσιολογία
Οι ορμόνες σε αυτό το στάδιο παραμένουν συνδεδεμένες με τη θυρεοσφαιρίνη και είναι ανενεργές. Για να ενεργοποιηθούν οι ορμόνες, πρέπει να απελευθερωθούν από τη θυρεοσφαιρίνη. Η θυρεοσφαιρίνη ενδοκυτταρώνεται από τα θυλακιοειδή κύτταρα και με κυστίδια μεταφέρεται στα λυσοσώματα, όπου υδρολύεται και οι Τ3 και Τ4 αποσπώνται και στη συνέχεια απελευθερώνονται στο αίμα.
Αγδίνες Ευβοίας
Αξιοθέατα
Οι Αγδίνες, όπως και όλα τα χωριά της περιοχής υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από την πυρκαγιά της Β. Εύβοιας, τον Αύγουστο του 2021.
Θυρεοειδής αδένας
Φυσιολογία
Όλα τα στάδια μετά την είσοδο του ιωδίου στον θυρεοειδή ενεργοποιούνται από τη θυρεοτρόπο και καταστέλλονται από την περίσσεια ιωδίου.
Αγδίνες Ευβοίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Θυρεοειδής αδένας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αδένες Κατηγορία:Ενδοκρινικό σύστημα Κατηγορία:Ανθρώπινη κεφαλή και λαιμός
Γιάννης Μυλωνογιάννης
Ο Γιάννης Μυλωνογιάννης (Juntaro) είναι δημιουργός κόμικς. Διακρίθηκε με το 2ο βραβείο «Νέων Τάλεντων» του περιοδικού 9 το καλοκαίρι του 2006. Έχουν κυκλοφορήσει δύο τεύχη του fanzine/comic του, Roppongi. Ο Μυλωνογιάννης έχει σχεδιάσει εξώφυλλα και για το περιοδικό 9.
Μπιουρεγαβάν
Το Μπιουρεγαβάν (αρμενικά: Բյուրեղավան) είναι πόλη και αστική κοινότητα στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γερεβάν και 25 χιλιόμετρα νότια του επαρχιακού κέντρου Ραζντάν. Καλύπτει έκταση 4 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι αγροτικές κοινότητες των Νουρνούς και Αρζνί σχηματίζουν τα βόρεια και νότια σύνορα της πόλης αντίστοιχα. Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 9.513. Επί του παρόντος, η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 8.300 κατοίκων σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.
Ετυμολογία
Το όνομα του Μπιουρεγαβάν προέρχεται από τις αρμενικές λέξεις μπιουρέγ (αρμενικά: բյուրեղ) που σημαίνει γυαλί, και αβάν (αρμενικά: ավան) που σημαίνει οικισμός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Κασσάνδρεια (αρχαία πόλη)
Η Κασσάνδρεια ήταν μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας, η οποία ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο το 316 π.Χ. και πήρε το όνομά του. Βρισκόταν στη θέση της προηγούμενης αρχαίας πόλης της Ποτίδαιας στον ισθμό της χερσονήσου της Κασσάνδρας. Το γεγονός ότι ο Κάσσανδρος έδωσε το όνομά του στην πόλη υποδηλώνει ότι μπορεί να σκόπευε να την κάνει πρωτεύουσά του, και αν ανασκαφτόταν το κανάλι που κόβει σε αυτό το σημείο την χερσόνησο, ή τουλάχιστον υπήρχαν πλάνα να γίνει αυτό, ο Κάσσανδρος μπορεί να σκόπευε να αναπτύξει τις ναυτικές του δυνάμεις εκεί, χρησιμοποιώντας τα δύο λιμάνια στην ανατολική και δυτική πλευρά.
Η Κασσάνδρεια έγινε σύντομα μεγάλη και ισχυρή πόλη, ξεπερνώντας τις άλλες μακεδονικές πόλεις σε πλούτου. Ο Φίλιππος Β΄ έκανε την Κασσάνδρεια την κυριώτερη ναυτική βάση του .Το 43 π.Χ. , με διαταγή του Βρούτου, ο τότε ανθύπατος της Μακεδονίας Q. Hortensius Hortalus ίδρυσε στην Κασσάνδρεια μια αξιόλογη ρωμαϊκή αποικία (colonia), η οποία το 30 π.Χ., επί Αυγούστου, ενισχύθηκε με νέους αποίκους (Ιταλούς πολίτες και απόμαχους του ρωμαϊκού στρατού) και έλαβε την επίσημη ονομασία Colonia Iulia Augusta Cassandrensis. Η επικράτεια (territorium) της αποικίας είχε συμπεριλάβει μέσα στα όριά της ολόκληρη τη χερσόνησο της Παλλήνης, καθώς και τα εδάφη που εκτείνονταν βόρεια από τη διώρυγα ως τους πρόποδες του Χολομώντα και ανατολικά ως τη σημερινή Νικήτη. Όπως αναφέρεται στην εγκυκλοπαίδεια του Πλίνιου και τις καταγραφές τις, η αποικία είχε το στάτους ius Italicum, τιμητική απόδοση σε πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την οποία αυτή η πόλη απολάμβανε κάποια προνόμια. Καταστράφηκε από τους Ούννους και τους Σλάβους γύρω στο 540 μ.Χ. .
Ο σύγχρονος οικισμός της Κασσάνδρειας (που ονομαζόταν Βάλτα πριν το 1955) είναι νότια της αρχαίας τοποθεσίας. Η αρχαία τοποθεσία της Κασσάνδρειας κοντά στην πόλη της Νέα Ποτίδαια δεν έχει ακόμα ανασκαφεί.
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Ο Γιούργκεν Κλίνσμαν (γερμανικά: Jürgen Klinsmann, γεννήθηκε 30 Ιουλίου 1964) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόμενος ως επιθετικός, το 1995 αναδείχθηκε τρίτος καλύτερος παίκτης της χρονιάς σύμφωνα με τη FIFA, ενώ το 2004 μπήκε στη λίστα FIFA 100 με τους 125 πολυτιμότερους παίκτες όλων των εποχών.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1989, ο Κλίνσμαν μετακινήθηκε στην ιταλική Ίντερ, όπου αγωνίστηκε μαζί με τους συμπαίκτες του στην Εθνική Γερμανίας Αντρέας Μπρέμε και Λόταρ Ματέους. Εκεί κατέκτησε το 1989 το ιταλικό Σούπερ Καπ και το 1991 το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 1992, ο Κλίνσμαν αποκτήθηκε από τη γαλλική ΑΣ Μονακό, στην οποία αγωνίστηκε έως το 1994. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετακινήθηκε στην Πρέμιερ Λιγκ και την Τότεναμ. Στη μία σεζόν που αγωνίστηκε στην αγγλική ομάδα, πέτυχε 21 γκολ στο πρωτάθλημα και 30 συνολικά, ενώ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας για εκείνη τη σεζόν.
Το καλοκαίρι του 1995, ο Κλίνσμαν επέστρεψε στη Γερμανία, όπου αγωνίστηκε για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου. Στα δύο χρόνια που αγωνίστηκε για τους Βαυαρούς, κατέκτησε, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1996 και το γερμανικό πρωτάθλημα το 1997. Το καλοκαίρι του 1997 ο Κλίνσμαν αποκτήθηκε από την ιταλική ΟΚ Σαμπντόρια, στην οποία όμως δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Τον Ιανουάριο του 1998 δόθηκε δανεικός στην Τότεναμ, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Πρέμιερ Λιγκ.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστή, ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε στην ομάδα της Orange County Blue Star, στην τέταρτη κατηγορία της Αμερικής.
Διεθνής καριέρα
Ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε στην Εθνική Γερμανίας από το 1987 έως το 1998. Στο διάστημα αυτό αγωνίστηκε 108 φορές και πέτυχε 47 τέρματα. Μαζί με τον Ρούντι Φέλερ, είναι ο τρίτος σκόρερ όλων των εποχών της εθνικής ομάδα, πίσω από τους Γκερντ Μίλερ και Μίροσλαβ Κλόζε.
Με την εθνική ομάδα, ο Κλίνσμαν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988. Επίσης αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988, 1992 και 1996, στα οποία σκόραρε. Το 1992 η Γερμανία αναδείχθηκε δεύτερη ενώ το 1996 κατέκτησε το τρόπαιο. Ακόμη, ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, το 1990, το 1994 και το 1998, στα οποία και σκόραρε συνολικά 11 τέρματα σε 17 αγώνες. Το 1990 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.
Γερμανία
Στις 26 Ιουλίου 2004, επέστρεψε στη Γερμανία ως νέος προπονητής της εθνικής ομάδας. Κατά τη διάρκεια των προκριματικων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006, δέχτηκε κριτική από τους Γερμανούς οπαδούς και τα μέσα ενημέρωσης μετά από φτωχά αποτελέσματα, όπως η ήττα 4-1 από την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών της ΦΙΦΑ το 2005, στράφηκε τακτικά στους τερματοφύλακες του, ανεξάρτητα από τις εμφανίσεις τους, οι οποίες προκάλεσαν την οργή του Όλιβερ Καν της Μπάγερν Μονάχου.
Γκιλτζί
μικρογραφία|[[Νομάδες Κούτσι στην επαρχία Μπαντγκίς.]] Οι γκιλτζί (παστού: غلجي ghəljī, περσικά: غلزایی), γνωστοί και ως τζαλτζί (خلجي), τζιλτζί, γκιλζάι, ή γκαρζάι (غرزی, γκαρ σημαίνει «βουνό» και ζάι «παιδιά των», δηλαδή «παιδιά των βουνών») ), είναι η μεγαλύτερη συνομοσπονδία της φυλής των Παστούν.
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Γερμανία
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, η ομάδα κατέγραψε τρε νίκες με την Κόστα Ρίκα, την Πολωνία και τον Ισημερινό  , δίνοντας οντας τη Γερμανία την πρώτη θέση, ενώ στο πρώτο αγώνα της φάσης των νοκ-άουτ  2-0 νίκη επί της Σουηδίας , και στα προημιτελικά, η ομάδα του Κλίνσμαν νίκησε την Αργεντινή , κερδίζοντας με 4-2 στα πέναλτι.
Στο ημιτελικό στις 4 Ιουλίου, η Γερμανία έχασε από την Ιταλία 2-0 μετά από γκολ στα τελευταία λεπτά. Κέρδισαν την Πορτογαλία με 3-1 για την τρίτη θέση. Η νίκη προκάλεσε μια τεράστια παρέλαση στο Βερολίνο την επόμενη μέρα όπου ο Κλίνσμαν και η ομάδα τιμήθηκαν από το κοινό. Η ικανοποιητική απόδοση της ομάδας θεωρήθηκε από κάποιους ότι έχει ανανεώσει την εθνική υπερηφάνεια και αποκατέστησε τη φήμη της Γερμανίας ως κορυφαίο έθνος του ποδοσφαίρου. Παρά την επιτυχίας του προπονητή της εθνικής ομάδας, ο Κλινσμαν δεν ανανέωσε το συμβόλαιο του μετά το Μουντιάλ.
Γκιλτζί
Οι γκιλτζί ήταν ηγεμόνες της περιοχής του Αφγανιστάν και κυρίαρχη συνομοσπονδία των Παστούν από το έτος 1000 έως το 1747, όταν η εξουσία πέρασε στα χέρια των Ντουρανί. Οι φυλές των Γκιλτζί είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο το Αφγανιστάν και τμήματα του Πακιστάν, αν και η μεγαλύτερη συγκέντρωση τους βρίσκεται από τις επαρχίες Ζάμπουλ έως την Καμπούλ, με επίκεντρο τις επαρχίες Γκαζνί και Πακτίκα.
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Μπάγερν Μονάχου
Τον Ιούλιο του 2008, ανέλαβε τη Μπάγερν Μονάχου και βοήθησε στο σχεδιασμό ενός νέου κέντρου ανάπτυξης και προβολής παικτών για τη Μπάγερν και στη συνέχεια ξεκίνησε να διαμορφώνει την ομάδα για το νέο πρωτάθλημα. Κάτω από την καθοδήγησή του, η Μπάγερν έφτασε στους '4' του Τσάμπιονς Λιγκ, χάνοντας από την μελλοντική πρωταθλήτρια Μπαρτσελόνα. Ο Κλίνσμαν απεσύρθη στις 27 Απριλίου 2009.
Γκιλτζί
Οι φυλές των Γκιλτζί εγκαταστάθηκαν επίσης στο Βαλουχιστάν και στο Χαϊμπέρ-Παχτούνκουα του Πακιστάν. Αρκετοί από τους νομάδες Κούτσι του Αφγανιστάν ανήκουν στη συνομοσπονδία των Γκιλτζί. Ο Ασράφ Γκάνι Αχμαντζάι, πρόεδρος του Αφγανιστάν κατάγεται από τη φυλή αυτή.
Από το 1709 έως το 1738, οι Γκιλτζί κυριάρχησαν στην Αυτοκρατορία των Χοτάκ, με επίκεντρο την Κανταχάρ και αργότερα, μεταξύ 1722 και 1728 στην Ισφαχάν της Περσίας. Ένας ακόμη γνωστός γκιλζάι του 18ου αιώνα ήταν ο Αζάντ Χαν Αφγάν, ο οποίος απέκτησε εξουσία μεταξύ 1752 και 1757 στο δυτικό Ιράν.
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Ηνωμένες Πολιτείες
Στις 12 Φεβρουαρίου 2012, η ​​εθνική ομάδα των ΗΠΑ κατέγραψε μια ιστορική νίκη 1-0 σε φιλικό αγώνα από την Ιταλία, την πρώτη της νίκη εναντίον των τεσσάρων φορές πρωταθλητών του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στις 15 Αυγούστου 2012, οι ΗΠΑ πήραν μια ιστορική νίκη με 1-0 έναντι του Μεξικού σε φιλικό αγώνα στο Estadio Azteca, δίνοντας στις ΗΠΑ την πρώτη νίκη στο γήπεδο.
Γκιλτζί
Καταγωγή και ιστορία
μικρογραφία|Φωτογραφία του Τζον Μπιούρκ από την Καμπούλ, στην οποία απεικονίζονται οι ηγέτες των Γκιλτζί το 1879-1880 Η πλέον αποδεδειγμένη θεωρία είναι αυτή που θέτει την καταγωγή τους στη φυλή Τζαλάτζ, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν αρκετά χρόνια πριν στα όρη του Γκοούρ, όπου εμφανίστηκαν στην ιστορία να συνοδεύουν τον Μαχμούντ του Γκαζνί στις εκστρατείες του στην Ινδία.
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Ηνωμένες Πολιτείες
Το 2014, ο Κλίνσμαν οδήγησε την ομάδα των ΗΠΑ στα τελικά του Παγκόσμιου Κύπελλου στέλνοντας τις ΗΠΑ στο γύρο των 16.
Γκιλτζί
Καταγωγή και ιστορία
Ο Γερμανός οριενταλιστής Μπέρναρντ Ντορν, στηριζόμενος στο Ταρίχ-ε Χαν Τζαχάνι ουά Μακζάν-ε Αφγκάνι (تاریخ خان جهانی ومخزن افغانی) του Νιμάτ Αλλάχ αλ-Χαράουι υποστηρίζει την ιδέα πως οι Γκιλζάι περιφρόνησαν την Μπίμπι Μάτο, κόρη του Σαΐχ Μπετ Νικέ (παραδοσιακού ηγέτη των Μπετανί).
Γιούργκεν Κλίνσμαν
Νότια Κορέα
Τον Φεβρουάριο του 2023 ο Κλίνσμαν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής ομάδας της Νότιας Κορέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γερμανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές
Γκιλτζί
Καταγωγή και ιστορία
Κατά τον 18ο αιώνα, οι Γκιλτζί επαναστάτησαν κατά των Περσών ηγεμόνων τους, αποκτώντας την ανεξαρτησία τους υπό τον Μίρβαϊς στην Κανταχάρ, κατακτώντας στη συνέχεια την Περσία. Όταν η φυλή των Χοτάκ, υπό την καθοδήγηση του Μίρβαϊς και του Νασέρ Χαν των Γαζναβιδών, επαναστάτησε κατά των Σαφαβιδών το 1709, οι Γκιλτζί πολέμησαν και αυτοί εναντίον των εκ δυσμών γείτονές τους. Ο Μίρβαϊς, διαπρεπής φύλαρχος των Αφγανών και ιδρυτής της δυναστείας Χοτάκ, επισκέφθηκε το ανάκτορο των Περσών και μελέτησε τις στρατιωτικές αδυναμίες τους. Οι φυλές του Αφγανιστάν εξαγριώθηκαν με τους σιίτες Σαφαβίδες οι οποίοι προσπαθούσαν συνεχώς να μετατρέψουν τους Παστούν από σουνίτες σε σιίτες. Εκμεταλλευόμενος τον Αφγανικό εθνικισμό, ο Μίρβαϊς κατάφερε να εκδιώξει τους Σαφαβίδες από την Κανταχάρ. Ο μεγαλύτερος γιος του, Μαχμούντ, πραγματοποίησε μία επιτυχημένη εισβολή στην Περσία η οποία κορυφώθηκε με την κατάκτηση της Ισφαχάν και την απομάκρυνση του Σάχη Σουλτάν Χουσεΐν. Ο Μαχμούντ στέφθηκε σάχης και διακυβέρνησε για σύντομο διάστημα προτού εκθρονιστεί από τους άνδρες της φυλής του. Ο ξάδελφός του και διάδοχος Ασράφ Χοτάκ διακυβέρνησε για περίπου πέντε χρόνια προτού σκοτωθεί από φυλές Βαλούχων κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κανταχάρ. Η διακυβέρνησή του ολοκληρώθηκε μετά την πολιορκία της Κανταχάρ το 1738.
Γκιλτζί στο Αφγανιστάν
Στο Αφγανιστάν, οι Γκιλτζί είναι διασκορπισμένοι σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά κατοικούν κυρίως μεταξύ των επαρχιών Ζάμπουλ και Καμπούλ. Η επαρχία Πακτίκα θεωρείται το επίκεντρο της φυλής Γκιλτζί. Μετά τη μεγάλη εξέγερση των Γκιλτζί την περίοδο 1885-1886, υπό τον Αλάμ Καν Νασέρ, πολλά μέλη της φυλής Γκιλτζί, ειδικά οι φατρίες Τζαρότι και Νασέρ, εξορίστηκαν από την περιοχή Λόγια Πακτία στο Κουντούζ από τον Αμίρ Αμπντούρ Ραχμάν Καν, εξαιτίας πολιτικών λόγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομαδικές φυλές
Ντοτάρα
δεξιά|μικρογραφία|395x395εσ|Ένας οργανοπαίχτης του ντοτάραΤο ντοτάρα (ή ντόταρ) (βεγγαλικά: দোতারা, Ασσαμικά: দোতাৰা, κυριολεκτικά, "του ή να έχει δύο καλώδια") είναι έγχορδο μουσικό όργανο με δύο, τέσσερις ή μερικές φορές πέντε χορδές που μοιάζει με ένα σαρόντ. Χρησιμοποιείται συνήθως στο Άσαμ, το Μπαγκλαντές, τη Δυτική Βεγγάλη και το Μπιχάρ, και χρονολογείται από τον 15ο-16ο αιώνα, όταν εγκρίθηκε από τις ασκητικές λατρείες των Μπαούλ και των Φακίρηδων.
Το ισοδύναμο λαούτο μακριού λαιμού με δύο χορδές βρίσκεται στην Κεντρική Ασία και είναι γνωστό με το όνομα ντουτάρ (περσικά: دو تار, ουζμπεκικά: dutor).
Το ντοτάρα είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε διάφορα είδη λαϊκής μουσικής στη Βεγγάλη και το Άσαμ. Έχει δύο βασικές μορφές, το μπάνγκλα και το μπαουάιγια. Η μορφή μπάνγκλα προέρχεται από την περιοχή Ραχρ Μπάνγκλα, όπου ακόμα παίζεται κυρίως εκεί. Έχει μεταλλικές χορδές, τα οποία δίνουν ένα καλύτερο ήχο από ό, τι άλλα όργανα που παίζονται στην περιοχή. Αν και το ντοτάρα μπορεί να έχει 4-5 χορδές, παίζεται κατά κύριο λόγο με δύο χορδές, και σε αυτό οφείλει το όνομά του.
Η μορφή μπαουάιγια έχει σχεδόν εκλείψει στη σύγχρονη εποχή, και έχει μια πιο αρχέγονη αρχή από τη μορφή μπάνγκλα. Και πάλι τα νήματα είναι το εντυπωσιακό χαρακτηριστικό, που γίνονται είτε από χοντρό βαμβάκι, μετάξι ή πιο γενικά από κατγκούτ, δίνοντας ένα ήχο πιο πλούσιο σε μπάσο. Αυτό το όργανο χρησιμοποιείται ευρέως στις ανατολικές λαϊκές μουσικές μορφές όπως η Μπχαουάιγια - της οποίας η Γκοαλπαρίγια είναι σχετικά γνωστή υποκατηγορία. Οι μορφές Μαχισάλι και Μπαούλ επικρατούν μέσα και γύρω από τη περιοχή της Βεγγάλης, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Άσαμ και Ανατολικού Μπιχάρ.
Το ντοτάρα είναι αποπτερωμένο έγχορδο όργανο, που παίζεται σε ανοιχτό συνδυασμό νότων. Συχνά παίζεται παράλληλα με λαϊκά κρουστά όργανα όπως το Ντοχόλ, το Κχολ ή το Μαντίρα. Είναι φτιαγμένο από το νιμ ή άλλο σκληρό ξύλο, με μια επιμήκης, σφαιροειδής κοιλιά για ένα κουτί ήχου, που εκλεπτύνει σε ένα στενό λαιμό με αποκορύφωμα το ξύλινο κουτί το οποίο είναι συχνά περίπλοκα σκαλισμένο σε σχήμα κεφαλιού παγωνιού, κύκνου ή κάποιο άλλο μοτίβο ζώου. Το κουτί δαχτύλων είναι φτιαγμένο από ορείχαλκο ή χάλυβα, όπως και το σαρόντ. Το κουτί ήχου του οργάνου καλύπτεται με ένα σφιχτά τεντωμένο δέρμα σαύρας, όπως και σε ένα ραμπάμπ ή σαρόντ.
Με τέσσερις χορδές, το ντοτάρα συντονίζεται ως εξής (από πάνω προς τα κάτω)—Σοχ(κατώτερο)-Ντο-Ντο-Φαχ. Η Ινδική σημειογραφία διαβάζεται ως εξής: Πα - Σα -Σα - Μα με την Ντο/Σα να είναι η τονωτική/ριζική νότα του τραγουδιού.
Ετυμολογία
Ο όρος είναι από το περσικό دو تار (do târ), κυριολεκτικά "δύο σύρματα", με τη προσθήκη του βεγγαλοασσαμικού επιρρήματος -α. Το όργανο είναι γνωστό ως ντοτάρα ή ντουτάρα (βεγγαλικά: দোতারা, ασσαμικά: দোতাৰা) και ντουτούρα (ασσαμικά: দোতোৰা).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μπανγκλαντές
Στροφορμή
frame|right|Η σχέση ανάμεσα στη δύναμη (F), στη ροπή (τ) και στις ορμή και στροφορμή (p και L) σε ένα περιστρεφόμενο σύστημα Η στροφορμή (στροφή + ορμή) είναι φυσικό μέγεθος, αλλά και ιδιότητα που χαρακτηρίζει γενικά τα περιστρεφόμενα σώματα.
Ιδιότητα
Συγκεκριμένα ως ιδιότητα χαρακτηρίζει την αδράνεια ως προς την κίνηση ενός σώματος ή συστήματος σωμάτων γύρω από ένα άξονα, που μπορεί να διέρχεται, ή όχι, από το σώμα ή το σύστημα αντίστοιχα. Για παράδειγμα η Γη που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο χαρακτηρίζεται από την στροφορμή περιφοράς, ενώ κατά την ημερήσια περιστροφή της γύρω από τον άξονά της χαρακτηρίζεται από στροφορμή περιστροφής ή αυτοπεριστροφής.
Μέγεθος
Ως φυσικό μέγεθος που εμφανίζεται στην περιστροφική κίνηση, η στροφορμή είναι διανυσματικό μέγεθος που απαιτεί τη γνώση τόσο του μέτρου της όσο και της διεύθυνσης και φοράς της, προκειμένου να γίνει περιγραφή της. Έτσι το μέτρο της στροφορμής L λόγω της περιφοράς ενός σώματος είναι το γινόμενο της ορμής του (p), [που είναι το γινόμενο της μάζας του (m), επί τη ταχύτητά του (v)], επί την απόσταση (r) του κέντρου περιστροφής από την ευθεία που διέρχεται μεν, από το κέντρο βάρους του σωματος, αλλά και που ταυτίζεται με την διεύθυνση της στιγμιαίας ταχύτητάς του. Έξ αυτών συνάγεται η σχέση:
,
και επειδή:, η σχέση τελικά γίνεται:
Η στροφορμή συνήθως συμβολίζεται με τα γράμματα L ή Ω, η δε μονάδα μέτρησης στο SI εκφράζεται ως: "χιλιόγραμμα επί μέτρα στο τετράγωνο ανά δευτερόλεπτο", ήτοι: kg\,m^2/s.
Χρησιμοποιώντας την ροπή αδράνειας, η σχέση στροφορμής και γωνιακής ταχύτητας περιστροφής είναι:
Διεύθυνση διανύσματος
Σε αντιστοιχία με την μεταφορική κίνηση, όπου ο ρυθμός μεταβολής της ορμής είναι ίσος με την συνισταμένη εξωτερική δύναμη, ο ρυθμός μεταβολής της στροφορμής στερεού σώματος είναι ίσος με την ροπή στρέψης που ασκείται από εξωτερικούς παράγοντες:
η οποία, με χρήση της ροπής αδράνειας γίνεται:
Όταν η εξωτερική ροπή είναι μηδέν, η στροφορμή είναι διατηρήσιμη ποσότητα της κίνησης:
Όταν το στερεό περιστρέφεται περί κάποιον άξονα προς τον οποίο παρουσιάζει συμμετρία κατανομής μάζας, τότε η ροπή αδράνειας ως προς αυτόν τον άξονα παραμένει σταθερή. Τότε ισχύει:
και τα τρία μεγέθη, ροπή, στροφορμή και γωνιακή ταχύτητα, είναι παράλληλα διανύσματα.
Στη γενική περίπτωση, το διάνυσμα της στροφορμής δεν είναι παράλληλο με το διάνυσμα της γωνιακής ταχύτητας.
Όταν η ίδια η περιστροφή μεταβάλλει τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του στερεού και, επομένως, τον υπολογισμό της ροπής αδράνειας, τότε η ροπή αδράνειας δεν μπορεί να είναι σταθερή.
Σε τέτοιες περιπτώσεις η ροπή αδράνειας δεν αντιμετωπίζεται ως ένας αριθμός αλλά ως τανυστής 2ης τάξης με εννέα συνιστώσες.
Αρχή διατήρησης στροφορμής
Για ένα συγκεκριμένο περιστρεφόμενο σώμα ή σύστημα σωμάτων στο οποίο δεν ασκούνται εξωτερικές δυνάμεις η συνολική στροφορμή παραμένει αμετάβλητη. Αυτό χαρακτηρίζεται "Αρχή της διατήρησης της στροφορμής". Για παράδειγμα, ένα στερεό σώμα που εκτελεί περιστροφή στον άξονά του θα συνεχίσει να περιστρέφεται στον άξονά του με σταθερή ταχύτητα και καθορισμένη φορά εφόσον δεν ασκηθεί σ΄ αυτό κάποια εξωτερική ροπή. Σε τέτοια περίπτωση ο ρυθμός μεταβολής της στροφορμής του είναι ίσος με την εφαρμοζόμενη ροπή.
Χαρακτηριστική περίπτωση των παραπάνω αποτελεί η εικόνα της θεαματικής περιστροφής ενός παγοδρόμου αθλητή του καλλιτεχνικού πατινάζ, που περιστρέφεται ταχύτερα, δηλαδή με μεγαλύτερη γωνιακή ταχύτητα, όταν μετακινεί τα χέρια του προς τά μέσα ή τα ενώνει σε ανάταση μειώνοντας έτσι τη ροπή αδράνειάς του, ενώ η στροφορμή του παραμένει σταθερή.
Επίσης επειδή ακριβώς η στροφορμή διατηρείται σταθερή και ως προς τη διεύθυνσή της οι γυροσκοπικές πυξίδες των πλοίων και των αεροσκαφών διατηρούν τον προσανατολισμό τους ανεξαρτήτως των διαφόρων κινήσεων των μέσων που φέρονται.
Τέλος και τα στοιχειώδη σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια των ατόμων χαρακτηρίζονται από στροφορμή λόγω της τροχιάς τους αλλά και λόγω της ιδιοπεριστροφής τους που είναι περισσότερο γνωστή ως σπιν.
Όλα τα παραπάνω ισχύουν για την κλασική μηχανική. Η στροφορμή είναι όμως και κβαντομηχανικό μέγεθος, και παίζει σημαντικό ρόλο στην κβαντική μηχανική (δείτε και κβαντική θεωρία της στροφορμής).
Στροφορμη
Έκθεση Βιβλίου Εκουσέι
Η Έκθεση Βιβλίου Εκουσέι ή Αμάρ Εκουσέ Γκράνθα Μελά (βεγγαλικά: অমর একুশে গ্রন্থ মেলা, Amar Ekushe Grantha Melā, Έκθεση Βιβλίου των Αθανάτων της 21ης [Φεβρουαρίου] βεγγαλική προφορά: ɔmɔr ekuʃe grɔnt̪ʰɔ mæla), γνωστό ως Εκουσέι Μπόι Μελά (βεγγαλικά: একুশে বই মেলা, βεγγαλική προφορά: ekuʃe bɔi mæla) είναι εθνική έκθεση βιβλίου στο Μπαγκλαντές. Διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη Βεγγαλική Ακαδημία και πραγματοποιείται για ολόκληρο το μήνα του Φεβρουάριου στη Ντάκα. Η εκδήλωση αυτή είναι αφιερωμένη στους μάρτυρες, που πέθαναν στις 21 Φεβρουαρίου 1952, σε μια διαδήλωση με αίτημα την καθιέρωση των Βεγγαλικών ως μία από τις κρατικές γλώσσες του πρώην Ανατολικού Πακιστάν. δεξιά|μικρογραφία|Το κατάστημα του οίκου Μουκταντάρα στην Έκθεση Βιβλίου Εκουσέι
Ιστορία
Η Βεγγαλική Ακαδημία ανέλαβε την οργάνωση της έκθεσης το 1978. Το 1984 πήρε το όνομά το όνομα Έκθεση Βιβλίου Αμάρ Εκουσέι. Συγκεκριμένα, στην δεκαετία του 1990, ξεκίνησε μια άλλη εθνική έκθεση βιβλίου, που ονομάζεται Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Ντάκα. Αυτή η έκθεση βιβλίου οργανώνεται από την κυβέρνηση κάθε Φεβρουάριο κάθε χρόνο.
Το Μπόι Μελά ξεκίνησε απλώς ως μια έκθεση βιβλίου, η οποία εξελίχθηκε σε εθνικό πολιτιστικό φεστιβάλ που αντανακλά το πολιτιστικό πνεύμα του σύγχρονου Βεγγαλικού έθνους. Εκτός από τις πωλήσεις βιβλίων, η Βεγγαλική Ακαδημία οργανώνει λογοτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις κάθε μέρα. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται για να αγοράσουν βιβλία και να περνούν το χρόνο τους στην παρέα των βιβλίων και των συγγραφέων τους με πατριωτικό ζήλο. Δεν υπάρχει κόστος συμμετοχής. Οι εκδότες του Μπαγκλαντές κάνουν ετήσια προετοιμασία για να δημοσιεύσουν ένα τεράστιο αριθμό βιβλίων κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα. Το κέρδος δεν είναι το αντάλλαγμα.
Το 2008, στήθηκαν 362 πάγκοι βιβλίων από εκδότες, πωλητές βιβλίων και άλλες τέτοιες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Βεγγαλικής Ακαδημίας και του Ινστιτούτου Ναζρούλ. Ο χώρος διεξαγωγής του φεστιβάλ βιβλίου και εξωτερικά είναι διακοσμημένο με αφίσες, γιρλάντες και πλακάτ, σύμφωνα με το πνεύμα του Αμάρ Εκουσέι. Ο χώρος της έκθεσης είναι απαλλαγμένος από το κάπνισμα και το πολυαιθυλένιο. Είναι η πολιτιστική επανένωση του Μπαγκλαντές, όπου σχεδόν κάθε άτομο πυο σχετίζεται με τη συγγραφή έρχεται εδώ. Προσελκυόμενη από την μειωμένη τιμή (25%), καταφθάνουν πολλοί αναγνώστες. Δεδομένης της σημασίας που έχει, γενικά, ο επικεφαλής της κυβέρνησης εγκαινιάζει την έκθεση την πρώτη ημέρα του Φεβρουαρίου. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί μεταδίδουν ζωντανά την εναρκτήρια τελετή.
Δομή
Υπάρχει επίσης το Ναζρούλ Μαντς, μια γωνιά αφιερωμένη στον ποιητή Καζί Ναμρούλ Ισλάμ, ένα σταθερό μέρος για πολιτιστικές συναντήσεις που διαρκούν ένα μήνα. Το Λεχόκ Κούντζο είναι μια ειδική θέση για τους συγγραφείς και το κέντρο μέσων ενημέρωσης είναι για τους δημοσιογράφους. Σήμερα έχει γίνει δυσκολότερο να χωρέσει το τεράστιο πλήθος και η αύξηση του αριθμού των εκδοτών. Το 2008, το θέμα των ημερήσιων συνέδριων ήταν "Βεγγαλική Λογοτεχνία και Πολιτισμός - Επιτεύγματα τριών δεκαετιών".
Έκθεση Βιβλίου Εκουσέι 2008
Η έκθεση Βιβλίου Εκουσέι 2008 διεξήχθη από τις 1η έως τις 29 Φεβρουαρίου 2008. Συνολικά, συμμετείχαν 288 εκδότες. Ένας αριθμός βιβλίων ρεκόρ είχαν δημοσιευθεί κατά την διάρκεια της έκθεσης. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των βιβλίων που είχαν εκδοθεί σε σχέση με την έκθεση βιβλίου ήταν 2.578. Τα έσοδα από τα βιβλία που πωλήθηκαν εκτοξεύτηκε στα επίπεδα ρεκόρ των 200 εκατομμυρίων τάκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Βεγγαλική γλώσσα
Μάριο (Κύπρος)
Το Μάριο ήταν μία από τις δέκα πόλεις-βασίλεια της αρχαίας Κύπρου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού στην περιοχή του Ακάμαντα κοντά στην σημερινή Πόλη της Χρυσοχούς. Την πόλη αναφέρουν ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στα βιβλία τους.
Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ., αναπτύχθηκε και απέκτησε πλούτο από τα κοντινά ορυχεία χαλκού και χρυσού. Διέθετε και λιμάνι όπου εξήγαγε χρυσό, χαλκό και ξυλεία. Το σημερινό Λατσί, είναι χτισμένο πάνω στα θεμέλια του αρχαίου λιμανιού, όπου τα υπολείμματα είναι ορατά μέχρι σήμερα.
Στο 450 π.Χ., η πόλη ελευθερώθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό Κίμωνα. Ο Κίμων είχε εκστρατεύση στην Κύπρο μετά τη επανάσταση του Ονήσιλου, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει εκ νέου αθηναϊκή υπεροχή στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Μάριο καταστράφηκε το 312 π.Χ. από τον Πτολεμαίο και αργότερα οι κάτοικοι έχτισαν σε κοντινή περιοχή την Αρσινόη.
Από τις γραπτές μαρτυρίες και από νομίσματα που έχουν βρεθεί είναι γνωστοί μόνο οι εξής βασιλείς του αρχαίου Μάριου : ο Στασίοικος Α΄, ο Στασίοικος Β΄, ο Δόξανδρος, ο Τιμοχάρης, ο Σασμάς και ο Ονασίοικος.
Αρχαιολογικές ανασκαφές στη περιοχή διεξήγαγε για πρώτη φορά η Σουηδική Αποστολή μεταξύ 1927 και 1931. Στη συνέχεια ακολούθησε το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κύπρου, και από το 1983 το πανεπιστήμιο Princeton.
Οι Α. Ε. Linder και Raban διενήργησαν έρευνα μόνο στα ερείπια του αρχαίου λιμανιού το 1971.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Μέγαρο Αθηνογένους
Το Μέγαρο Αθηνογένους, ένα από τα επιβλητικότερα κτήρια της αθηναϊκής αστικής τάξης στα χρόνια της βασιλείας του Γεωργίου Α΄, βρίσκεται στην οδό Σταδίου αριθ. 50 στο κέντρο της Αθήνας, δεύτερο κτήριο μετά το παρακείμενο Παλαιό Βασιλικό Τυπογραφείο.
Ανήκε στην οικογένεια Αθηνογένους, παλιά αθηναϊκή οικογένεια συγγενική ως προς αυτήν του Στέφανου Σκουλούδη. Η αδελφή του τελευταίου, Μαρία Σκουλούδη, είχε παντρευτεί τον Γεώργο Αθηνογένη, πατέρα των Ιωάννη και Στέφανο Αθηνογένη, οι οποίοι και ήταν οι μοναδικοί κληρονόμοι του Στέφανου Σκουλούδη. Το Μέγαρο Αθηνογένους οικοδομήθηκε κατά τη περίοδο 1875-1880, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Φρεντερίκ Πιάτ (Frederic Piat). Ο Πιάτ είχε έρθει στην Αθήνα το 1869 προκειμένου να συνεργαστεί με τον συμπατριώτη του επιχειρηματία Σολέ (Chollet), ο οποίος το 1870 είχε συμβληθεί με το ελληνικό Δημόσιο για τη διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου, έργο όμως που τελικά δεν υλοποιήθηκε.
Ο Πιάτ παρέμεινε και εργάστηκε στην Αθήνα κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, χτίζοντας πολλά αρχοντικά της ανερχόμενης τότε αστικής τάξης. Μεταξύ αυτών, αν και υπάρχει διχογνωμία σ' αυτό, ήταν το Μέγαρο Σκουλούδη στην Πλατεία Συντάγματος, κατεδαφισμένο από το 1935, δίπλα στη «Μεγάλη Βρεττανία», όπου βρίσκεται σήμερα το πρώην ξενοδοχείο «Κινγκ Τζωρτζ» (King George), καθώς και το Μέγαρο Βούρου στο Σύνταγμα (κατεδαφισμένο από το 1963), όπου στεγαζόταν για χρόνια το ιστορικό καφενείο του «Ζαχαράτου» και βρίσκεται σήμερα το ξενοδοχείο "Athens Plaza", που χτίστηκαν και τα δύο συγχρόνως το 1873-1874.
Εντούτοις, ο καθηγητής του ΕΜΠ Μάνος Μπίρης δέχεται, ότι τόσο το Μέγαρο Αθηνογένους όσο και τα μέγαρα του Σκουλούδη και του Βούρου στο Σύνταγμα ήταν έργα του Γάλλου αρχιτέκτονα Εζέν Τρουμπ (Eugene Troumpe), που εργαζόταν κι αυτός εκείνη την εποχή στην Ελλάδα.
Το Μέγαρο Αθηνογένους εκφράζει αρχιτεκτονικά τη μετάβαση από την προηγούμενη φάση του κλασικισμού σε εκλεκτικιστικές μορφές και γαλλικές επιρροές νεο-μπαρόκ, συμβαδίζοντας με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις της εποχής. Η μνημειακή πρόσοψη του κτηρίου συνδυάζει τη νεοκλασική σύνθεση με τις ιωνικές παραστάδες με στοιχεία γαλλικού νεο-μπαρόκ.
Το Μέγαρο Αθηνογένους στέγασε στα τέλη του 19ου αιώνα την πρώτη Οθωμανική Τράπεζα στην Ελλάδα. Σήμερα, το μέγαρο αυτό, με ζωή 130 και πλέον χρόνων, ερειπωμένο και μισοκαμένο από την πυρκαγιά του Μαΐου του 2004, έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο.
Λεωνίδεια
Μετά απο 28 χρόνια, 17 Σεπτεμβρίου 2018, ο Δήμος Σπάρτης διοργάνωσε για μια ακόμα φορά τα Λεωνίδεια όπου συμπεριέλαβαν στην γιορτή την προβολή ενός βίντεο με θέμα την μάχη του 480 π.Χ. στις Θερμοπύλες αλλά και μία συναυλία με Αρχαιοελληνική μουσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες σπαρτιατικές εορτές
Βαγγέλης Κεχριώτης
Ο Βαγγέλης Κεχριώτης (Αθήνα 1969 - Κωνσταντινούπολη, 27 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας ιστορικός και πανεπιστημιακός στην Κωνσταντινούπολη.
Πρώτα χρόνια - σπουδές
Ο Βαγγέλης Κεχριώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Αποφοίτησε από το Ιστορικό-Αρχαιολογικό του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας. Το 2005 έλαβε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λέιντεν στην Ολλανδία το διδακτορικό του δίπλωμα στις Τουρκικές Σπουδές, με θέμα The Greeks of Izmir at the End of the Empire: a non-Muslim Ottoman Community between Autonomy and Patriotism (Οι Έλληνες της Σμύρνης κατά το τέλος της Αυτοκρατορίας: μια μη μουσουλμανική οθωμανική κοινότητα μεταξύ αυτονομίας και πατριωτισμού).
Ερευνητικό και συγγραφικό έργο
Την ίδια χρονιά, 2010, μαζί τον Lorans Barouh, εξέδωσε τον συλλογικό τόμο Economy and Society on Both Shores of the Aegean στη σειρά οικονομικής ιστορίας της Alpha Bank, ενώ το Δεκέμβριο του 2009 είχε επιμεληθεί, με τον Malte Fuhrmann, ειδικό τεύχος του περιοδικού Mediterranean Historical Review με θέμα τις πόλεις-λιμάνια της ύστερης οθωμανικής κοινωνίας. Από τα σημαντικότερα δημοσιεύματα του Κεχριώτη θεωρείται το «Ρέκβιεμ για την Οθωμανική Αυτοκρατορία», που περιλαμβάνεται στον τόμο Η συγκρότηση του ελληνικού κράτους (2008),, στο οποίο εξετάζονται τα εθνικά κινήματα εντός του οθωμανικού χώρου των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής, υπό το πρίσμα των αλληλοτροφοδοτούμενων, συγκοινωνούντων δοχείων και όχι μόνο από εκείνο της σύγκρουσης με την κεντρική εξουσία της Αυτοκρατορίας.
Θάνατος
Ο Κεχριώτης απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 2015 από καρκίνο στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 46 ετών. Η κηδεία του έγινε την επομένη μέρα στη συνοικία Ορτάκιοϊ, στην εκκλησία του Αγίου Φωκά, έπειτα από τελετή στη μνήμη του στο πανεπιστήμιο που εργαζόταν. Άφησε πίσω του τη χήρα του Ceyda Arslan και την κόρη τους Ράνα. Σύμφωνα με όσα επισήμανε ο καθηγητής της Μεγάλης του Γένους Σχολής Γιάννης Γιγουρτσής, ο Βαγγέλης Κεχριώτης ως πολίτης και επιστήμονας «εξέφραζε με παρρησία τις πάντα τεκμηριωμένες απόψεις του για την πολιτική και την κοινωνία σε Ελλάδα και σε Τουρκία» και είχε αξιοπρόσεκτη προσφορά, στην ανάπτυξη συζητήσεων «και [στην] ανταλλαγή απόψεων για κοινωνικά και πολιτικά θέματα», σε μια εποχή και σε χώρους «που δεν [ήταν] πάντοτε εύκολο να πραγματοποιηθούν». Ο καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Βαγγέλης Καραμανωλάκης, νεκρολογώντας τον Κεχριώτη, τον χαρακτήρισε «ισχυρό δίαυλο επικοινωνίας της τουρκικής με την ελληνική επιστημονική κοινότητα», που με το επιστημονικό έργο και τη δημόσια παρέμβασή του στεκόταν σθεναρά απέναντι από «τα στερεότυπα, τις εθνικιστικές κορόνες, τις απλουστεύσεις [και] τη ρητορεία» των δυο πλευρών, ελληνικής και τουρκικής.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Σουλτανγκαζή
200px|thumb|right|Σουλτανγκαζή στο χάρτη της Κωνσταντινούπολης Το Σουλτανγκαζή είναι μία από τις νέες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Αυτή η περιοχή είναι ένα από τα πιο φθηνά μέρη της Κωνσταντινούπολης. Ιδρύθηκε το 2009 με το "Νέο Δίκαιο Τοπικής Αυτοδιοίκησης" από το διαχωρισμό της περιοχής Γκαζιοσμάνπασα σε 3 περιφέρειες (Αρναβούτκιοϊ, Γκαζιοσμάνπασα και Σουλτανγκαζή).
Ο πληθυσμός της περιοχής αυτής ανέρχεται σε 450.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει Τούρκους από την Μαύρη Θάλασσα, Κούρδους, Αλεβίτες και μετανάστες από τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία.
Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης
Σουλτάνι
δεξιά|μικρογραφία|Σουλτάνι των [[Αχμέτ Γ΄ του 1703]]
Το σουλτάνι υπήρξε  Οθωμανικό χρυσό νόμισμα. Εκδόθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μωάμεθ Β του Πορθητή ( 1451-1481) και ζύγιζε περίπου 3,45 γραμμάρια. Το σουλτάνι ήταν κλασικό Οθωμανικό χρυσό νόμισμα, επίσης, γνωστό γενικά ως αλτίν (χρυσός στα τουρκικά).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Άρση βαρών
Η άρση βαρών είναι αγωνιστικό ατομικό άθλημα που συμπεριλαμβάνεται και στους Ολυμπιακούς Αγώνες και διεξάγεται σύμφωνα με κανόνες που έχει θεσπίσει η Διεθνής Ομοσπονδία Άρσης Βαρών (IWF). Στόχος του αθλητή είναι να σηκώσει ένα διαλτήρα (κοινώς μπάρα), μήκους περίπου 2 μέτρων, όπου στις άκρες του φέρει προσαρμοσμένα προσθαφαιρετά δισκοειδή βάρη. Το αγώνισμα διακρίνεται σε πολλές κατηγορίες ανάλογα με το βάρος του αθλητή. Οι αθλητές του αγωνίσματος αυτού ονομάζονται αρσιβαρίστες.
Η ηλικία ενασχόλησης με την άρση βαρών για παιδιά και εφήβους ξεκινά από την ηλικία των 12-13 ετών, ενώ σε μικρότερη ηλικία τα παιδιά εξασκούνται κυρίως στην εκμάθηση της τεχνικής με τη χρήση ξύλινης μπάρας (χωρίς βάρη) και σε παιγνιώδεις δραστηριότητες. Οι αθλητές που επιθυμούν να ασχοληθούν με την άρση βαρών θα πρέπει προηγουμένως να υποβληθούν σε ιατρικές εξετάσεις καρδιάς, σπονδυλικής στήλης και κοιλιακών μυών που θα πρέπει να βρεθούν σε πολύ καλή, (άριστη), κατάσταση.
Αρχαιότητα
Από αρχαιοτάτων χρόνων η άρση βαρών συμβόλιζε το άθλημα της δύναμης και της σωματικής ομορφιάς. Στο Πελόπιο του νομού Ηλείας βρέθηκε μια βαριά πέτρα 143,5 κιλών με λαβή να πιάνεται από το ένα χέρι. Στην πέτρα αυτή γράφεται το εξής: «Ο αθλητής Βυήβων με ανύψωσε με το ένα χέρι επάνω από το κεφάλι του». Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν, ότι αυτή η πέτρα χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Στη Σαντορίνη βρέθηκε μία άλλη ογκώδης πέτρα βάρους 480 κιλών που επάνω της είχε χαραγμένη την πληροφορία ότι ο αθλητής Εύμαστας, γιος του Κριτόβουλου, τη σήκωσε από το έδαφος. Αυτό το αγώνισμα όμως, το σήκωμα δηλαδή βαριών αντικειμένων δεν είχε καθιερωθεί στους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες, παρά μόνο γίνονταν περιθωριακά. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μουσείο στη Γερμανία υπάρχει ένα κύπελλο που είναι όμοιο με αυτό που έδιναν οι Αρχαίοι Έλληνες και πάνω του είναι ζωγραφισμένη η προσπάθεια ενός αθλητή που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος και στέφθηκε νικητής.
Σύγχρονη εποχή
Στη σύγχρονη εποχή το άθλημα της άρσης βαρών εμφανίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι πρώτοι σύλλογοι άρσης βαρών ιδρύθηκαν στη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1880, αλλά ήταν στο Λονδίνο που πραγματοποιήθηκαν το 1887 η πρώτη επίσημη διοργάνωση. Το πρώτο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα διοργανώθηκε στο Ρότερνταμ το 1896. Πρώτος ο Γάλλος Ντεμονέ το 1896 κωδικοποίησε τους κανόνες του αθλήματος δημιουργώντας τον «Όμιλο Άρσεως Βαρών της Γαλλίας» που το 1913 εξελίχθηκε σε Ομοσπονδία (Fédération Haltérophile International, FHI). Στους Πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 που διεξήχθησαν στην Αθήνα πρωτοεμφανίστηκε το άθλημα χωρίς επιμέρους κατηγορίες με διαφορετικούς όμως κανόνες από τους σημερινούς, όπως η άρση βάρους με το ένα χέρι ή με τα δύο χέρια.
Κατηγορίες
Οι κανονισμοί του αθλήματος της άρσης βαρών τροποποιήθηκαν διαδοχικά το 1914, το 1924, το 1928 και αργότερα. Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού (1968) υπήρχαν αναγνωρισμένες 7 κατηγορίες του αθλήματος αυτού, οι οποίες και ήταν:
Στην Ολυμπιάδα του Μεξικού αποφασίστηκε τότε η προσθήκη δύο ακόμη κατηγοριών, μία μικρότερη και μία μεγαλύτερη των προηγουμένων, οι οποίες ήταν: Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 συμμετέχουν και οι γυναίκες, ενώ οι κατηγορίες αλλάξαν και ήταν 8 για τους άνδρες και 7 για τις γυναίκες Στις 5 Ιουλίου 2018 η IWF αποφάσισε νέα αναδιάρθρωση των κατηγοριών, τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες (10 κατηγορίες και για τα δύο φύλα). Από αυτές οι 7 κρίθηκαν Ολυμπιακές για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο από τη ΔΟΕ.
Χώρος – όργανα
Το άθλημα της άρσης βαρών εκτελείται συνήθως επί ξύλινης εξέδρας επενδεδυμένη με ειδικό υλικό ιδιαίτερης αντοχής με μήκος πλευράς 4 μέτρων.
Όργανα του αθλήματος είναι ο διαλτήρας, (κοινώς μπάρα), και οι μεταλλικοί δίσκοι βάρους, (κοινώς δισκόβαρα).