cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άνθεια (Αργολίδα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ελληνικής Μυθολογίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Becky G
Η Ρεμπέκα Μαρί Γκόμεζ (αγγλικά: Rebbeca Marie Gomez, γενν. 2 Μαρτίου 1997), ευρέως γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Becky G, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα της, το 2011, όταν μέσω YouTube, ανεβάζοντας cover και remix διάσημων τραγουδιών, ένα βίντεο της τράβηξε την προσοχή του παραγωγού Dr. Luke και την προσέγγισε να υπογράψει συμβόλαιο με τις δισκογραφικές εταιρείες Kemosabe Records και RCA Records. Το επίσημο πρώτο της τραγούδι, με τίτλο "Becky from the Block" κυκλοφόρησε το 2013 και έλαβε θετικά σχόλια. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και το πρώτο της EP, με τίτλο "Play It Again". Το δεύτερο της τραγούδι "Cant Get Enough" (2014) σε συνεργασία με τον Pitbull έφτασε στην κορυφή των Latin Rhythm Chart των ΗΠΑ.
Η πρώτη της τεράστια παγκόσμια επιτυχία, ήρθε το 2014 με το τραγούδι "Shower", το οποίο έφτασε στα κορυφαία 20 των Billboard Hot 100. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει πολλά τραγούδια, με πιο γνωστά το "Mayores" με τον ράπερ Bad Bunny και το "Sin Pijama" με την Natti Natasha.
Το 2017 πρωταγωνίστησε στο κινηματογραφικό remake της ταινίας Power Rangers.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1997 στο Ίνγκλεγουντ της Καλιφόρνια από τους Αλεχάντρα "Άλεξ" και Φρανσίσκο "Φρανκ" Γκόμεζ. Όλοι οι παππούδες και γιαγιάδες της κατάγονται από το Μεξικό. Έχει δύο αδελφούς, τους Φράνκι και Άλεξ και μια αδελφή, την Στέφανι. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην περιοχή Μορένο Βάλεϊ και ήταν πολύ φτωχικά. Συγκεκριμένα, όταν εκείνη ήταν εννέα ετών, η οικογένεια της έχασε το σπίτι τους και μετακόμισαν στο γκαράζ των παππούδων της. Ξεκίνησε να δουλεύει part time από μικρή ηλικία για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια της, κάνοντας μεταξύ άλλων διαφημίσεις και φωνητικά.
2011-13: Youtube & Play It Again
Ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι, σε ηλικία μόλις 14 ετών, κάνοντας βίντεο στο Youtube, όπου ερμήνευε γνωστά τραγούδια άλλων καλλιτεχνών. Μερικά εξ αυτών είναι "Take Care", "Boyfriend", "Novacane" κ.α. Μάλιστα, το cover που έκανε για το τραγούδι των Κanye West & Jay-Z με τίτλο "Otis" κέρδισε το ενδιαφέρον του γνωστού Αμερικανού στιχουργού Dr. Luke όπου λίγο αργότερα, συναντήθηκε με την Becky και εκείνη υπέγραψε συμβόλαιο με την Sony Music Enterainment της δισκογραφικής εταιρίας Kemosabe Records.
Το 2012, η Becky συνέχισε να κάνει covers. Κάποια απο τα γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι το "Die Young" της Κέσα, το "Wish U Were Here" του Cody Smpson και το "Oath" της Cher Lloyd.
Στις 6 Μαρτίου 2013, κυκλοφόρησε το πρώτο της single με τίτλο "Play It Again" μαζί με βίντεοκλιπ. Το "Play It Again" εντάχθηκε στο EP της με τον ομώνυμο τίτλο, το οποίο κυκλοφόρησε 16 Ιουλίου του ίδιου έτους.
Το δεύτερο single της, σε συνεργασία με τον διεθνούς φήμης ράπερ Pitbull είχε τον τίτλο "Can't Get Enough" και χαρακτηρίστηκε το no 1 airplay track.
2014-2015: Διεθνής καριέρα και πρώτο άλμπουμ
Στις 26 Απριλίου 2014, κυκλοφόρησε το ένα single, με τίτλο "Shower". Σύντομα το συγκεκριμένο single γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε πολλές χώρες του κόσμου, ενώ στην Αμερική, κατέκτησε την 16η θέση στα Billboard Hot 100. Το επόμενο single, είχε τον τίτλο "Can't Stop Dancin" και κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Κατάφερε μάλιστα να κατακτήσει την 88η θέση Billboard Hot 100.
Στις 2 Απριλίου 2015, κυκλοφόρησε το single με τίτλο "Lovin' So Hard", του οποίου την παραγωγή ανέλαβε ο Dr. Luke. Η Becky παρουσίασε για πρώτη φορά το συγκεκριμένο τραγούδι, στα Radio Disney Awards της χρονιάς.
Στις 26 Ιουνίου 2015, η Becky G κυκλοφόρησε άλλο ένα τραγούδι με τίτλο "We Are Mexico" αναφερόμενο μεταξύ άλλων και στη Μεξικανική καταγωγή της.
Το 2015 ανακοινώθηκε ανεπίσημα πως το πρώτο της άλμπουμ θα ονομάζεται My Bae και θα κυκλοφορήσει στα τέλη του 2015.
2017-Σήμερα
Το 2017 ήταν η χρονιά που μπήκε και σαν ηθοποιός στην μεγάλη οθόνη με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Power Rangers ως Τρίνι (Κίτρινη Ranger) αλλά και το 2018 στην ταινία A-X-L ως Σάρα.
Προσωπική ζωή
Από τα μέσα του 2016 μέχρι σήμερα, έχει σχέση με τον ποδοσφαιριστή Σεμπάστιαν Λετζέτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Λόμπι για την Κύπρο
Το Λόμπι για την Κύπρο είναι ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εδρεύει στο Λονδίνο. Η ΜΚΟ δραστηριοποιείται για την επανένωση της Κύπρου και για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Κυπρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπρος
Χριστόφορος Χριστοφίδης
Ο Χριστόφορος Χριστοφίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χριστόφορος Χριστοφίδης γεννήθηκε στην Άχνα το 1928. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οδοντιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργαζόταν ως οδοντίατρος.
Ήταν νυμφευμένος με την Ισμήνη Χαλακατεβάκη και είχε δύο κόρες. Απεβίωσε στις 29 Ιανουαρίου 2017.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 1960-1965 διετέλεσε μέλος της Ελληνική Κοινοτικής Συνέλευσης Εκλογικής Περιφέρειας Λάρνακας του Πατριωτικού Μετώπου. Την ίδια περίοδο διετέλεσε γραμματέας της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης.
Εξελέγη για βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με την ΕΔΕΚ για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 με τη Δημοκρατικής Παράταξης (μετέπειτα ΔΗΚΟ) για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το 1977 αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ και συνέχισε ως ανεξάρτητος βουλευτής. Στις 13 Νοεμβρίου 1980, μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο και τον Χρίστο Βάκη συγκρότησαν την κοινοβουλευτική ομάδα της Ένωσης Κέντρου.
Ως βουλευτής διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας.
Το 1986 διορίστηκε πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας Λάρνακας από τον πρόεδρο Σπύρο Κυπριανού.
Στις 4 Μαΐου 1990 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 27 Φεβρουαρίου 1993. Συνέβαλε στη δημιουργία του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988 Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Αγώνας λόγων
Ως αγώνας λόγων (Αρχαιοελληνικά ἀγὼν λόγων ή ἅμιλλα λόγων) εννοείται στα συμφραζόμενα της τραγωδίας λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ δύο προσώπων ενώπιον ενός τρίτου προσώπου που εμφανίζεται συνήθως στον ρόλο του κριτή. Ο αγώνας λόγων δεν έχει λυρικό χαρακτήρα.
Χρήση
Η σύγχρονη γραμματεία κατέληξε στον όρο σκηνή αγώνα, με τον οποίο περιγράφει γενικά το πρότυπο ενός ζεύγους αντιτιθέμενων λόγων, ισορροπημένων ως προς το μήκος και το περιεχόμενο, διαχωρισμένων με δύο ή τρεις στίχους από τον κριτή ή τον χορό και επαναλαμβανόμενη στιχομυθική ανταλλαγή ανάμεσα στους ανταγωνιστές. Αυτό το πρότυπο αγών χρησιμοποίησε κυρίαρχα ο Ευριπίδης, έτσι ώστε να θεωρείται σήμερα χαρακτηριστικός του εκπρόσωπος.
Η τυπική δομή του αριστοφανικού αγώνα σύμφωνα με τον Dover έχει συνήθως ως εξής:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίο δράμα
Λεωφόρος Αποστόλου Παύλου
δεξιά|μικρογραφία|Η οδοσήμανση της οδικής αρτηρίας Β20 της Πάφου. Η Λεωφόρος Αποστόλου Παύλου είναι η πιο πολυσύχναστη οδική αρτηρία στην Πάφο.
Η λεωφόρος συνδέει το κέντρο της πόλης με την ακτή, ξεκινώντας από το Κτήμα, και τελειώνοντας στην Κάτω Πάφο. Στο μεσαιωνικό λιμάνι, το γνωστό "λιμανάκι", η λεωφόρος δεν χρησιμοποιείται για οδικούς σκοπούς. Στο Λιμανάκι βρίσκονται πολλά εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ και μικρά καταστήματα, ενώ στον ορίζοντα δεσπόζει το Κάστρο της Πάφου. Το τελευταίο κτίριο στα δεξιά ονομάζεται "Εν πλω", το οποίο παλαιότερα φιλοξενούσε μια έκθεση τέχνης. Η λεωφόρος αποτελεί μέρος της οδικής αρτηρίας Β20. Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι της Κύπρου
Κτήριο κατοικιών Narkomfin
Εισαγωγικά στοιχεία
μικρογραφία|Εξωτερική όψη του κτηρίου κατοικιών του συγκροτήματος Narkomfin <mapframe latitude="55.757036" longitude="37.581294" zoom="18" width="200" height="365" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 37.581154,         55.757066        ]      }    }  ] } Το κτήριο κατοικιών Narkomfin είναι ένα συγκρότημα κατοικιών σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες Moisei Ginzbourg και Ignaty Milinis, που κατασκευάστηκε από το 1928 έως το 1930 στη Μόσχα. Πρόκειται για ένα πενταόροφο κτήριο κατοικιών με βατό δώμα, κατασκευασμένο από σκυρόδεμα. Τα βασικά υλικά κατασκευής - πέρα από το σκυρόδεμα - είναι το γυαλί, λόγω των πολλών υαλοστασίων και το επίχρησμα που έχει τοποθετηθεί εξωτερικά της τοιχοποιήας. Το συγκρότημα Narkomfin αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του κονστρουκτιβιστικού ρεύματος όπως αυτό εκφράστηκε στην Αρχιτεκτονική, αλλά και των πειραματισμών στους τρόπους κατοίκησης και τις μορφές που μπορεί να πάρει η κατοικία, ως κομμάτι των γενικότερων κοινωνικών αλλαγών που συνέβαιναν εκείνη την περίοδο στην Σοβιετική Ένωση. Σχεδιασμένο αρχικά για να στεγάσει εργαζόμενους του υπουργείου Οικονομίας, το συγκρότημα βρίσκεται τοποθετημένο μέσα σε ένα δημόσιο πάρκο, πολύ κοντά στην Αμερικάνικη Πρεσβεία στη Μόσχα, στην λεωφόρο Novinsky 25. Ακολουθώντας τις ιδέες τους για τον ρόλο της κατοικίας και τις απαιτήσεις που απορρέουν από αυτές για το σχεδιασμό τους, οι αρχιτέκτονες Ginzbourg και Milinis, διαμόρφωσαν το συγκρότημα Narkomfin σαν ένα κτήριο "κοινωνικό πυκνωτή", όπως το περιέγραψαν, το οποίο δεν αποτελείται μόνο από κατοικίες, αλλά περιλαμβάνει μια σειρά από κοινόχρηστους χώρους που αφορούν τις καθημερινές οικιακές εργασίες (πλυντήρια, μαγειρεία, χώρους φροντίδας κ.ά.), κοινόχρηστο δώμα, κοινόχρηστη pilotis, και ενιαίους διαδρόμους κίνησης στο εσωτερικό που λειτουργούν σαν "κοινά μπαλκόνια".
== Στοιχεία για την προσέγγιση της κατοικίας από το κονστρουκτιβιστικό ρεύμα == Το κτήριο Narkomfin είναι ένα συγκρότημα κατοικιών, το οποίο έχει κτιστεί κατά τα πρότυπα του «σπιτιού-κοινότητα» (dom kommuna στα ρωσικά), που περιέγραφε ένα νέο μοντέλο σπιτιού, διαφορετικό από την μεμονωμένη οικιακή μονάδα. Πρόκειται για ένα πρότυπο κατοίκησης, το οποίο συνδέεται άμεσα με την συλλογικοποίηση πολλών λειτουργειών του νοικοκυριού και την μετατροπή των χώρων που προβλέπονταν για αυτή τη λειτουργεία σε δημόσιους-κοινόχρηστους χώρους ενός συγκροτήματος κατοικιών (πχ κοινόχρηστα πλυντήρια-κοινόχρηστες κουζίνες κ.ά.). Η κίνηση αυτή αφενός αποσκοπούσε στο να απομακρύνει το πλήρες φορτίο των οικιακών εργασιών από τις γυναίκες, που μέχρι τότε ήταν αυτές που βασικά τις επιτελούσαν και ταυτόχρονα βασικός στόχος στο σχεδιασμό ήταν οι κάτοικοι να μάθουν να ζουν και να δρουν συλλογικά. Θεωρούνταν σημαντικό, ένα μεγάλο τμήμα των οικιακών δουλειών τους να αποδοθεί στη συλλογική χρήση με τη μορφή κοινωφελών εξοπλισμών ενσωματωμένων στο συγκρότημα κατοικίας, κι αποδεσμευμένοι από αυτές τις δουλειές οι κάτοικοι να έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο προς αξιοποίηση του σε υποδομές που θα τους παρέχονται και θα τους εξασφαλίζουν την φυσική, πνευματική και κοινωνική τους ανάπτυξη. Ήταν ένα πειραματικό είναι η αλήθεια πρότυπο κατοίκησης, αρκετά φιλόδοξο στην σύλληψη και την εφαρμογή του αν αναλογιστούμε ευρύτερα την εποχή στην οποία τοποθετείται και τις συνθήκες που επικρατούσαν σε αυτή. Ωστόσο πρόκειται για ιδέες σχετικά με την κατοικία και το σχεδιασμό της, οι οποίες όχι μόνο εφαρμόστηκαν σε ορισμένα παραδείγματα εντός της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά αναγνωρίστηκαν από άλλους Ευρωπαίους αρχιτέκτονες του Μοντέρνου ρεύματος ως επιρροές στο δικό τους έργο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Le Corbusier στο Unite de l'Habitation, ο Denys Lasdyn στα διαμερίσματα στο St James στο Λονδίνο και ο Moshe Safdie στο Habitat 67.
Γενική περιγραφή
μικρογραφία|Όψη διαδρόμου κίνησης στο εσωτερικό του κτηρίου. Φαίνονται τα χαρακτηριστικά υαλοστάσια που διατρέχουν το διάδρομο σε όλο το μήκος τους.
Τα παραπάνω στοιχεία για την θεωρία και τις ιδέες πίσω από το σχεδιασμό του συγκροτήματος, αποτυπώνονται και στους χώρους του. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα πενταόροφο συγκρότημα κατοικιών, στο οποίο συναντάμε 2 διαφορετικούς τύπους διαμερισμάτων. Και οι 2 αυτοί τύποι έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι δεν περιορίζονται σε μια στάθμη-όροφο του κτηρίου, αλλά εκτείνονται σε 2 ή και 3 διαφορετικές στάθμες, διαχωρίζοντας σε διαφορετικά επίπεδα τους κοινόχρηστους χώρους διημέρευσης-καθιστικού από τους χώρους ύπνου. Η πρόσβαση στο κάθε διαμέρισμα μέσω κοινόχρηστου διαδρόμου γίνεται από μία μόνο στάθμη του, επομένως δεν υπάρχει διάδρομος κίνησης σε κάθε όροφο του κτηρίου, αλλά μόνο σε 2 (στον Ά και στον ΄Δ όροφο συγκεκριμένα). Οι διάδρομοι αυτοί δεν αντιμετωπίζονται απλά σαν μια δίοδος προς το ιδιωτικό διαμέρισμα, αλλά παίρνουν χαρακτηριστικά ενός "δημόσιου μπαλκονιού" καθώς φωτίζονται με άπλετο φως λόγω των μεγάλων και συνεχόμενων υαλοστασίων που τοποθετήθηκαν κατά μήκος τους, δίνοντας έτσι άμεση οπτική επαφή με το εξωτερικό του συγκροτήματος. Τέλος, το ισόγειο και το δώμα του κτιρίου δεν περιλαμβάνουν κατοικίες, αλλά κοινόχρηστους χώρους. Μεταγενέστερα της κατασκευής του βασικού κτηρίου, που είναι και αυτό που περιλαμβάνει τις κατοικίες, προστέθηκε στη μια άκρη του ένα επιπλέον κτήριο δημόσιων χρήσεων (βιβλιοθήκη,τραπεζαρία, αθλητικοί χώροι κ.ά.), το οποίο συνδέεται με το κτήριο κατοικιών με οριζόντια συνδετική γέφυρα-διάδρομο. Έτσι, χωροθετείται σε μια κτηριακή ενότητα τόσο η κατοικία, της οποίας ωστόσο οι χώροι είναι περιορισμένοι στους απαραίτητους για την ξεκούραση και τις καθημερινές δραστηριότητες των κατοίκων (καθιστικό-υπνοδωμάτια), οι οικιακές εργασίες είναι τοποθετημένες σε κοινόχρηστα δωμάτια, ενώ παρέχεται και μια γκάμα δημόσιων δραστηριοτήτων.
Τύποι διαμερισμάτων
Μελετώντας πιο συγκεκριμένα τους τύπους των διαμερισμάτων, αυτοί χωρίζονται σε 2, τον τύπου Κ και τον τύπο F.
Τύπος F
Διαρθρώνεται σε 3 στάθμες. Η είσοδος μέσω του κοινόχρηστου διαδρόμου γίνεται από την ενδιάμεση-2η στάθμη, στην οποία ο επισκέπτης συναντά εσωτερικό κλιμακοστάσιο που τον οδηγεί στους χώρους διημέρευσης και ύπνου που βρίσκονται στις άλλες 2 στάθμες του διαμερίσματος. Τα διαμερίσματα τύπου F καταλαμβάνουν τον ΄Γ,΄Δ και Έ ορόφους του κτηρίου, επομένως ο διάδρομος που οδηγεί στις εισόδους τους βρίσκεται στον 4ο όροφο. Πρόκειται για διαμερίσματα τα οποία προορίζονταν για πιο κοινοβιακού τύπου διαβίωση, καθώς διέθεταν ένα ενιαίο χώρο ανά όροφο, ο οποίος ενοποιούνταν ή διαχωριζόταν σε χώρο ύπνου και καθιστικό, ανάλογα με τις ανάγκες.
Τύπος K
Διαρθρώνεται σε 2 στάθμες. Η είσοδος εδώ γίνεται από την χαμηλότερη στάθμη του διαμερίσματος, η οποία περιλαμβάνει και χώρο καθιστικού. Εκεί βρίσκουμε και το εσωτερικό κλιμακοστάσιο που οδηγεί στην δεύτερη στάθμη του διαμερίσματος, η οποία περιλαμβάνει δεύτερο καθιστικό αλλά και ένα υπνοδωμάτιο. Τα διαμερίσματα αυτά τοποθετούνται στους Ά και ΄Β ορόφους του συγκροτήματος και η είσοδος γίνεται από τον Ά όροφο. Πρόκειται για μεγαλύτερα διαμερίσματα, τα οποία προορίζονταν κατά βάση για οικογένειες με παιδιά.
Άλλοι τύποι
Στο δώμα του κτηρίου κατοικιών, βρίσκουμε και διαμερίσματα σχεδιασμένα για ένα ή δύο άτομα, με διπλό ύψος καθώς και μονάδες τύπου F με κοινόχρηστα ντουζ μεταξύ δύο κατοικιών και χωρίς κουζίνα.Τα διαμερίσματα αυτά επωφελούνταν και του κοινόχρηστου βατού δώματος.
Όλα τα διαμερίσματα είχαν προσανατολισμό των υπνοδωματίων προς την Ανατολή και των καθιστικών προς τη Δύση, καθώς και κατάλληλο χρωματισμό που να τα κάνει να δείχνουν πιο ευρύχωρα.
Απόψε ας βρεθούμε
Το Απόψε ας βρεθούμε ήταν η Κυπριακή συμμετοχή στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1989. Τραγουδήθηκε στην ελληνική από την Φανή Πολυμέρη και τον Γιάννη Σαββιδάκη.
Το τραγούδι τραγουδήθηκε έβδομο εκείνη τη νύχτα (μετά την Ισπανή Νίνα με το "Nacida para amar" και πριν από τον Ελβετό Φουρμπάζ με το "Viver senza tei"). Στο κλείσιμο της ψηφοφορίας, το τραγούδι κέρδισε 51 πόντους και τερμάτισε 11ο.
Το τραγούδι είναι ερωτικό ντουέτο, με τους τραγουδιστές να υπόσχονται να "συναντηθούν απόψε" και περιγράφουν τον κόσμο που σκοπεύουν να δημιουργήσουν για τον εαυτό τους, ως αποτέλεσμα. Ο Χάρης Αναστασίου έγραψε την αγγλική έκδοση του τραγουδιού, με τίτλο Tonight Will Last Forever.
Ο επόμενος Κύπριος εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 1990 Διαγωνισμό ήταν ο Χάρης Αναστασίου με το Μιλάς Πολύ.
Κατηγορία:Τραγούδια του 1989 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Μουσική στην Κύπρο Κατηγορία:Συμμετοχή της Κύπρου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision
Γιάννης Ποιμενίδης
Ο Γιάννης Ποιμενίδης (Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε, ενώ κατάγεται από την Αλεξανδρούπολη και την Κρήτη. Όταν τελείωσε το σχολείο έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ξεκινώντας τις σπουδές του, ωστόσο δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ καθώς ξεκίνησε να εργάζεται σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.
Τηλεόραση
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση το 2011, όπου ενσάρκωσε το φλερτ της νεαρής Σοφίας (Νεφέλη Κουρή).
Τη σεζόν 2011 Το Νησί του  MEGA  Ξεχώρισε το 2014, όταν ύστερα από casting πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά θρίλερ «Η Εκδρομή» στον ANT1. Ακολούθησε ο ρόλος του Παύλου στη δραματική σειρά «Καταιγίδα» στην κυπριακή τηλεόραση. Από το 2015 μέχρι το 2017 είχε το ρόλο του Αντώνη Ληναίου στην καθημερινή σειρά «Δίδυμα Φεγγάρια». Την σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αποστόλη Τότσικα και την Σοφίνα Λαζαράκη στην καθημερινή αισθηματική σειρά «Παρθένα Ζωή» στον ANT1, που αποτέλεσε τη μεταφορά στα ελληνικά της σειράς «Jane the Virgin». Το 2018, έπαιξε μαζί με την Κόνι Μεταξά σε μία ιστορία της αστυνομικής σειράς «Έγκλημα και πάθος» ενώ την ίδια περίοδο έκανε έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά «Όσο Έχω Εσένα».
Το 2019 υποδύθηκε τον Παύλο Χαραμή στην καθημερινή κωμική σειρά «Αν Ήμουν Πλούσιος» στον ANT1.
Τη σεζόν 2022-2023 Τρία Μίλια του Star
Κινηματογράφος
Το 2012, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο με ένα μικρό ρόλο στη διεθνή παραγωγή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι». Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία «Γκρίζα ζώνη».
Το 2016, ερμήνευσε το ρόλο του Γιάννου στη ταινία «Bad start».
Προσωπική Ζωή
Από το 2015 μέχρι το 2023 ήταν σε σχέση ηθοποιό Ευγενία Σαμαρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Εθνική Σιγκαπούρης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σιγκαπούρης αντιπροσωπεύει τη Σιγκαπούρη στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Σιγκαπούρης (Basketball Association of Singapore).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα η Σιγκαπούρη δεν έχει ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1968, ενώ από το 2004 αγωνίζεται και στο Πρωτάθλημα Νοτιοανατολικής Ασίας που διοργανώνει η SEABA, θυγατρική της FIBA Asia.
Επίσης, η Σιγκαπούρη διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πηγές
Σιγκαπουρη Γυναικων
Σύσκληπος
Ο Σύσκληπος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Ααρώνιοι
Οι Ααρώνιοι ήταν βυζαντινή οικογένεια ευγενών, βουλγαρικής καταγωγής, απόγονοι του Βούλγαρου αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ (1015 με 1018).
Μετά τον θάνατο του Ιβάν Βλάντισλαβ στην πολιορκία του Δυρραχίου το 1018 και την κατάρρευση του πρώτου βουλγαρικού Βασιλείου, η χήρα του, η αυτοκράτειρα (τσαρίνα) Μαρία, αναζήτησε καταφύγιο στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εκεί ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ (976-1025) της πρόσφερε καταφύγιο και έδωσε σε αυτή αλλά και στους απογόνους της κτήματα, τίτλους και αξιώματα. Τα δύο μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη της οικογένειας, ο Πρεσιανός και ο Αλουσιάνος αργότερα συμμετείχαν σε εξεγέρσεις. Ο Πρεσιανός είχε εμπλακεί σε μια συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ Αργυρού (1028 έως 1033) περίπου το 1029, και ο Αλουσιανός συμμετείχε ενεργά στην Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου το 1040-1041. Η κόρη της παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ Διογένη.
Ο τρίτος μεγαλύτερος γιος, ο Ααρών, υπηρέτησε ως υψηλόβαθμος στρατιωτικός και κυβερνήτης επαρχιών στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας, όπως στη Βαασπρακανία, περίπου ανάμεσα στο 1040 και 1050. Για να κυριολεκτήσουμε, η γραμμή της βυζαντινής οικογένειας Ααρώνιος καταγόταν κι άρχιζε από αυτόν όπου είχε και το όνομα του. Ο γιος του Θεόδωρος, επίσης αξιωματούχος και διοικητής επαρχιών, σκοτώθηκε σε μάχες στην Αρμενία εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων το 1055/6.
Η κόρη του τέταρτου γιου, του Τραϊανού, Μαρία, παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Δούκα, με τον οποίο απέκτησε τον μεγάλο δούκα Ιωάννη και την Ειρήνη, σύζυγο του αυτοκράτορα Αλεξίου Α Κομνηνού (1081 έως 1118). Η θεία της Μαρίας, Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Ισαάκιο Κομνηνό (1057 - 1059). Η οικογένεια χάθηκε από το προσκήνιο τον 12ο αιώνα, αλλά τα εναπομείναντα μέλη της εξακολουθούν να τεκμηριώνονται μέχρι τα τέλη του 14ου αιώνα, αν και σε δευτερεύουσες θέσεις.
Πηγές
Ααρωνιοι *
Λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία
Η Λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία είναι ένας θεσμός άμεσης δημοκρατίας. Σύμφωνα με αυτήν, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση προς τα νομοθετικά όργανα της πολιτείας για την ψήφιση, κατάργηση ή τροποποίηση ενός νόμου, είτε την διατύπωση νόμου για τον οποίο οι πολίτες καλούνται να αποφανθούν με Δημοψήφισμα. Η λαϊκή πρωτοβουλία μπορεί να είναι άμεση ή έμμεση. Στην πρώτη περίπτωση κάθε πρόταση που συγκεντρώνει τον προβλεπόμενο κατά πολιτεία αριθμό υπογραφών υποβάλλεται στην κρίση των ψηφοφόρων. Έμμεση θεωρείται η πρωτοβουλία που η συλλογή των υπογραφών απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές με στόχο την υιοθέτηση μιας πρότασης νόμου.
Η λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία εφαρμόζεται σε πολλά κράτη ανά τον κόσμο, με διάφορες παραλλαγές. Στην Ελλάδα η λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία κατοχυρώθηκε με την συνταγματική αναθεώρηση του 2019. Σύμφωνα με αυτήν, αν συγκεντρωθούν 500.000 χιλιάδες υπογραφές, τότε μία ομάδα πολιτών μπορεί να καταθέσει πρόταση νόμου στον πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος υποχρεούται να την στείλει στην αρμόδια επιτροπή της βουλής για επιμέλεια ή τροποποίηση, και στην συνέχεια για ψήφιση στην ολομέλεια του κοινοβουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη Κατηγορία:Άμεση δημοκρατία Κατηγορία:Πηγές του Δικαίου
Φαλαγγιάς Αιτωλοακαρνανίας
Ο Φαλαγγιάς είναι οικισμός της Κεχρινιάς στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, ο οποίος βρίσκεται νοτιοανατολικά της λίμνης Αμβρακίας σε απόσταση 8 χλμ. Δ. από την Αμφιλοχία και 6,5 χλμ. Β. από την Κεχρινιά. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να ανήκει στην τότε κοινότητα Κεχρινιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Κεχρινιά, Κομποθέκλα, Κάναλος, Μακρυχώρια και Άγιοι Θεόδωροι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Κεχρινιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 67 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Μαυροράχη Αιτωλοακαρνανίας
Η Μαυροράχη είναι πεδινός οικισμός του Ανοιξιάτικου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 58 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και ανατολικά του Αμβρακικού κόλπου. Απέχει 18 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία, 3,5 χλμ. ΒΑ. από το Ανοιξιάτικο, ενώ δυτικά του χωριού περνάει η Ιόνια Οδός. Ως οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά το 1961 να καταγράφεται στην τότε κοινότητα Ανοιξιάτικου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ανοιξιάτικου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.
Σημείωση
Μέχρι το 1920 υπήρχε οικισμός Μαυρορράχι στο δήμο Μεσολογγίου ενώ υπάρχει και ο οικισμός Μαυρορράχη Θεσσαλονίκης του δήμου Λαγκαδά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Μαθάιας Λερχ
Ο Ματθίας Λερτς (τσεχικά: Matyáš Lerch, 20 Φεβρουαρίου 1860, Μιλινόβ - 3 Αυγούστου 1922, Σούσιτσε) ήταν Τσέχος μαθηματικός που δημοσίευσε περίπου 250 εργασίες, κυρίως σε θέματα μαθηματικής ανάλυσης και θεωρίας αριθμών.
Λιμάνι του Πότι
μικρογραφία|400x400εσ| Το λιμάνι του [[Πότι]] Το λιμάνι του Πόλι (ფოთის საზღვაო ნავსადგური, p’ot’is sazghvao navsadguri) είναι ένα σημαντικό λιμάνι στα ανατολικά παράλια της Μαύρης Θάλασσας στις εκβολές του ποταμού Φάση στο Πότι της Γεωργίας. Βρίσκεται στην τοποθεσία 42.155°N, 41.65444°W.
Μαθάιας Λερχ
Βιογραφία
Ο Μαθάιας Λερχ προέρχεται από οικογένεια μικροκαλλιεργητών. Είχε ένα ατύχημα όταν ήταν παιδί και από την ηλικία των έξι ετών μπορούσε να μετακινηθεί μόνο με ένα περιπατητήρα. Αυτό το ατύχημα στάθηκε εμπόδιο για να πάει στο σχολείο και πήγε για πρώτη φορά όταν είχε φτάσει την ηλικία των εννέα ετών. Από την αρχή ήταν ιδιαίτερα καλός στα μαθηματικά. Αφού φοίτησε στο σχολείο της μεσαίας τάξης, εργάστηκε για λίγο ως υπάλληλος στο εργοστάσιο František Scheinost. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του. Αφού πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις με άριστη βαθμολογία, του επετράπη να εισαχθεί στην πέμπτη τάξη του γυμνασίου του Πλζεν. Το 1880 πέρασε το απολυτήριό του στο Realgymnasium του Rakonitz. Ενώ φοιτούσε ακόμη στο γυμνάσιο, μελέτησε μόνος του όλα τα διαθέσιμα βιβλία μαθηματικών.
Λιμάνι του Πότι
Το λιμάνι Poti είναι ένα σταυροδρόμι της Καυκασίας. Πρόκειται για ένα πολυεθνικό έργο, που συνδέει το ρουμανικό λιμάνι της Κωνστάντζας και το βουλγαρικό λιμάνι της Βάρνας με τις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή της Κασπίας και της Κεντρικής Ασίας.
Μαθάιας Λερχ
Βιογραφία
Το 1880, γράφτηκε στο Τεχνικό Κολέγιο της Πράγας ως απλός ελεγκτής στην πολιτική μηχανική. Σπούδασε για τρία χρόνια με τους Εντουάρντ Βάιρ, Γκάμπριελ Μπλάζεκ και Φράντισεκ Τίλσερ, μεταξύ άλλων.
Λιμάνι του Πότι
Ιστορία
Η κατασκευή λιμένα στο Πότι σχεδιάστηκε λίγο μετά το 1828, όταν η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέκτησε την πόλη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία η οποία την έλεγχε μετά από την κατάτμηση του Βασιλείου της Γεωργίας. Το λιμάνι άρχισε να κατασκευάζεται το 1858, αλλά μόλις το 1899, υπό την αιγίδα του δήμαρχου του Πότι Νίκο Νικολάτζε, η κατασκευή επιταχύνθηκε και ολοκληρώθηκε το 1907. Το λιμάνι ανακατασκευάστηκε έκτοτε αρκετές φορές, πιο πρόσφατα υπό την αιγίδα της ολλανδικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μαθάιας Λερχ
Βιογραφία
Αρχικά, ήθελε να γίνει εκπαιδευτικός μετά το πανεπιστήμιο, αλλά δεν μπορούσε να το κάνει λόγω της αναπηρίας του και έτσι αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στα μαθηματικά. Από το 1883 έως το 1884 παρακολούθησε τα μαθήματα του Φραντίσεκ Γιόζεφ Στούντνιτσκα, ο οποίος εκτιμούσε πολύ τον φοιτητή. Ένα χρόνο αργότερα, ο Λερχ έλαβε υποτροφία και σπούδασε στο Βερολίνο, μεταξύ άλλων, με τους Καρλ Βάιερστρας, Λέοπολντ Κρόνεκερ, Λάζαρο Ιμάνουελ Φουξ και Καρλ Ρούνγκε. Γνώρισε επίσης νέους μαθηματικούς όπως η Σόφια Κοβαλέβσκαγια και ο Άρθουρ Καρλ Βίλχελμ Χέφτερ. Κατά την επιστροφή του, έλαβε το διδακτορικό του το 1886 και έγινε λέκτορας στο Πολυτεχνείο της Πράγας. Παράλληλα, άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Μεταξύ 1886 και 1896 δημοσίευσε 110 άρθρα στη Γερμανία και στο εξωτερικό. Παράλληλα, το έργο του διαβάστηκε από μαθηματικούς, μεταξύ των οποίων και ο Γάλλος Σαρλ Ερμίτ, ο οποίος εκτίμησε δημόσια το επιστημονικό του έργο.
Λιμάνι του Πότι
Ιστορία
Το 2007, ο χειρισμός εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πότι ήταν 185.000 TEU.
Μαθάιας Λερχ
Βιογραφία
Παρά τις πολυάριθμες προσπάθειές του να αποκτήσει μια έδρα καθηγητή σε τσεχικό πανεπιστήμιο, δεν τα κατάφερε. Το 1896 επομένως αποδέχθηκε την πρόταση του ελβετικού πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ στο Üechtland. Δίδαξε εκεί για τα επόμενα δέκα χρόνια. Παράλληλα, η οικονομική του κατάσταση βελτιώθηκε και μπόρεσε να αντέξει οικονομικά μια εγχείρηση που σήμαινε ότι δεν χρειαζόταν πλέον τις πατερίτσες του. Το 1906, αφού διορίστηκε καθηγητής στο Μοραβικό Τεχνικό Κολέγιο στο Μπρνο, επέστρεψε στη Βοημία. Το 1920 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Masaryk στο Μπρνο.
Λιμάνι του Πότι
Ιδιωτικοποίηση και σημερινή ιδιοκτησία
Τον Απρίλιο του 2008, η Γεωργία πούλησε το 51% της περιοχής του λιμένα στην Ras Al Khaimah Investment Authority (RAKIA), μια εταιρεία που ανήκει στο εμιράτο του Ρας αλ Χαϊμά, μέλος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Η RAKIA ανέλαβε τη διαχείριση του νέου λιμενικού τερματικού σταθμού, μέσω της γεωργιανής θυγατρικής της RAKIA Georgia Free Industrial Zone LLC, με την ανάπτυξη μιας Ελεύθερης Βιομηχανικής Ζώνης σε μια 49ετή παραχώρηση διαχείρισης. Η νέα βιομηχανική ζώνη εγκαινιάστηκε επίσημα από τον πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι στις 15 Απριλίου 2008. Το 2009, η RAKIA UAE απέκτησε το υπόλοιπο 49% του λιμένα. Ωστόσο, μετά την κρίση χρέους του Ντουμπάι τον Νοέμβριο του 2009, ο σεΐχης Sheikh Saud Bin Saqr αποφάσισε να πουλήσει τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονταν στο εξωτερικό τον Οκτώβριο του 2010. Αυτή η εστίαση στις εγχώριες ιδιοκτησίες προήλθε από την αμφισβητούμενη διαδοχή του Ras Al Khaimah μετά τον θάνατο του πατέρα του Saud, σεΐχη Saqr Bin Muhammad Al Qasimi. Στη συνέχεια, το 80% του λιμένα πωλήθηκε τον Απρίλιο του 2011 στην APM Terminals, μια μονάδα της δανικής AP Moller-Maersk. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2011, η RAKIA Georgia FIZ αποφάσισε να εκχωρήσει το 15% των μετοχών της υπέρ του Γεωργιανού επιχειρηματία Gela Mikadze, γνωστού και ως Zaza, καθιστώντας τον μειοψηφικό εταίρο στη FIZ. Η Mikadze κατέχει αυτές τις μετοχές μέσω της εταιρείας Manline Projects LLP με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμένες
Μαθάιας Λερχ
Βιογραφία
Μετά την επιστροφή του, τιμήθηκε πολλές φορές στην πατρίδα του. Εξελέγη επίτιμο μέλος της Ένωσης Τσέχων Μαθηματικών και Φυσικών και έλαβε τιμητικό διδακτορικό τίτλο φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Πράγας το 1909. Μέχρι τότε, ωστόσο, η υγεία του είχε επιδεινωθεί. Έπασχε από διαβήτη, ανίατο εκείνη την εποχή, καθώς δεν είχε ακόμη ανακαλυφθεί η ινσουλίνη. Για λόγους υγείας, αναγκάστηκε επομένως να απορρίψει τη θέση του πρύτανη του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μπρνο. Τελικά, αυτός και ο βοηθός του Οτακάρ Μπορούβκα εργάστηκαν για την ίδρυση του μαθηματικού ινστιτούτου στο Πανεπιστήμιο Μασάρικ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις διακοπές πέθανε από πνευμονία.
Το 1900 ο Μαθάιας Λερχ έλαβε το Μεγάλο Βραβείο της Ακαδημίας Επιστημών για το έργο του στη θεωρία των αριθμών. Μεταξύ άλλων, το θεώρημα του Λερχ προέρχεται από αυτόν.
Δημοσιεύσεις
Κατάλογος και βιογραφικό σημείωμα: Με αφορμή την επέτειο των 100 ετών: Επιπλέον:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατάλογος αστεροειδών με ονόματα τόπων
Αυτός είναι ένας κατάλογος αστεροειδὠν που πήραν το όνομά τους από τόπους ανά ήπειρο.
Παραπομπές
τόποι
Ματτίας Στομ
Ο Ματτίας Στομ (ολλανδικά: Matthias Stom, αναφερόμενος σήμερα, μάλλον εσφαλμένα, ως Matthias Stomer, 1599/1600 - μετά το 1652) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική. Θεωρείται ένας από τους Δασκάλους στο κίνημα των "Καραβατζιστών της Ουτρέχτης", μολονότι σχεδόν όλη τη σταδιοδρομία του την πέρασε στην Ιταλία. Σήμερα διασώζονται περί τα 200 έργα του.
Βιογραφία
Ο Στομ πιθανότατα γεννήθηκε στο Άμερσφοορτ, κοντά στην Ουτρέχτη. Ανακαλύφθηκε έγγραφο που τεκμηριώνει αναμφίβολα ως τόπο γέννησής του το Άμερσφοορτ, αλλά το πιθανότερο είναι ότι η οικογένειά του προερχόταν από τη νότια Ολλανδία, όπου το επώνυμο "Stom" ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο, ενώ η λέξη "stom" στα ολλανδικά σημαίνει "άλαλος, βωβός", αλλά η "ιδιότητα" που υποδεικνύει το όνομα δεν σχετίζεται με τον καλλιτέχνη. Δεν είναι γνωστό με ποιον εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική, αν και έχει γίνει η υπόθεση ότι Δάσκαλός του ήταν ο Χέρριτ φαν Χόντχορστ στην Ουτρέχτη, αλλά κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό, καθώς ο Στομ πρέπει να άρχισε την εκπαίδευσή του πριν το 1620, έτος κατά το οποίο ο φαν Χόντχορστ επέστρεψε από την Ιταλία. Πρώτη αναφορά σε αυτόν σε δημοσιευμένο έγγραφο γίνεται το 1630 σε απογραφή πληθυσμού, όπου καταγράφεται να διαμένει στην ενορία της Ρώμης Σαν Νικόλα ιν Αρτσιόνε (San Nicola in Arcione). Σε αυτό καταγράφεται ως "Mattheo Sthom, fiamengo pittore, d'anni 31". Με βάση την αναφερόμενη ηλικία του, η χρονολογία γέννησής του τοποθετείται μεταξύ 1599 και 1600, ενώ ο όρος "fiamengo" (ή fiammingo, Φλαμανδός) αναφέρεται στα ιταλικά της εποχής σε όλους τους ζωγράφους που προέρχονταν από την Ολλανδία εν γένει. Όταν πραγματοποιήθηκε η απογραφή, ο Στομ διέμενε με τον Γάλλο ζωγράφο Νικολά Προβόστ (Nicolas Provost) σε μια οικία στη Στράντα ντελ' Όλμο (Strada dell’Olmo), όπου είχε διαμείνει, περίπου πέντε χρόνια πριν, ο επίσης από το Άμερσφοορτ ζωγράφος Πάουλους Μπορ. Αυτή η "διασύνδεση" με το Άμερσφοορτ, ωστόσο, είναι ισχνότατη μπροστά στην επιρροή που ο νεαρός Στομ δέχθηκε από τους αποκαλούμενους "Καραβατζιστές της Ουτρέχτης" κατά τη δεκαετία του 1620 και ιδιαίτερα από τους Χέρριτ φαν Χόντχορστ και Ντιρκ φαν Μπαμπούρεν, οι οποίοι στο τέλος της δεκαετίας αυτής επέστρεψαν από τη Ρώμη.
Ο Στομ παρέμεινε στη Ρώμη ως το 1633 και στη συνέχεια μετοίκησε στη Νάπολι, όπου παρέμεινε ως το 1640, δεχόμενος την ισχυρή επιρροή του επιφανούς ζωγράφου της πόλης Τζουζέππε ντε Ριμπέρα (Juseppe de Ribera, 1591 - 1652) Ανάμεσα στα πλέον αξιόλογα έργα του Στομ κατά την παραμονή του στη Νάπολι είναι μια σειρά απεικονίσεων των Παθών για την εκκλησία San Efremo Nuovo, ενώ η επιρροή του Ριμπέρα είναι καταφανής στα έργα του Ο Άγιος Ονούφριος (σήμερα στην Pinacoteca Girolamini, Νάπολι) και Ο Χριστός ανάμεσα στους θεραπευτές (Μουσείο Τέχνης Martin D’Arcy, Loyola University, Σικάγο). Το 1640 εγκατέλειψε τη Νάπολι μετακινούμενος προς τη Σικελία, όπου πιθανότατα κατά την περίοδο 1641 - 1649 έζησε στο Παλέρμο και ζωγράφισε πίνακες για τους ιερούς ναούς των κοντινών πόλεων Κακκάμο (Caccamo), Μονρεάλε (Monreale) και Μεσσίνα (Messina). Στη Μεσσίνα ο μεγάλος συλλέκτης Δούκας Ντον Αντόνιο Ρούφφο (Don Antonio Ruffo) (ο οποίος αργότερα αγόρασε και έργα του Ρέμπραντ) αγόρασε τρία έργα του Στομ κατά το χρονικό διάστημα 1646 - 1649, όπως αναγράφονται σε απογραφή των περιουσιακών στοιχείων του Δούκα. Καταγεγραμμένες πληρωμές για έναν μεγάλο πίνακα για Αγία Τράπεζα Η Κοίμηση της Θεοτόκου με τρεις Αγίους για τον ιερό ναό της Santa Maria Assunta της κωμόπολης Κιουντούνο (Chiuduno) κοντά στο Μπέργκαμο υποδεικνύουν ότι ο Στομ είχε εγκαταλείψει τη Σικελία και είχε εγκατασταθεί στη βόρεια Ιταλία. Είναι άγνωστος ο τόπος θανάτου του.
Ο γιος ή εγγονός του, Ματτία Στόμερ (Mattia Stomer) έγινε επίσης ζωγράφος.
Ύφος
Ο Στομ επηρεάστηκε ιδιαίτερα από το ύφος του Καραβάτζο και των οπαδών/μαθητών του και χρησιμοποίησε κατά κόρον την τεχνική του κιαροσκούρο. Το έργο του απαρτίζεται κατά κύριο λόγο από θρησκευτικές σκηνές. Το μοναδικό ίσως έργο του πριν τη μετάβασή του στην Ιταλία είναι ο πίνακας Ηλικιωμένη γυναίκα με αγόρι (σήμερα στο Μουσείο Τέχνης και πινακοθήκη του Μπίρμινγχαμ), ενώ το μοναδικό έργο του με υπογραφή και χρονολογία είναι αυτό που δημιούργησε για την εκκλησία των Αυγουστινιανών του Κακκάμο στη Σικελία, San Isidoro Agricola το 1641, το οποίο σήμερα έχει κλαπεί. Είναι αρκετά δύσκολο να δημιουργηθεί ένα χρονολόγιο της σταδιοδρομίας του, λόγω ακριβώς της έλλειψης χρονολόγησης στα έργα του, κι έτσι αυτό δημιουργήθηκε με βάση την προέλευσή τους παρά το ύφος τους. Ο "νυκτερινός" φωτισμός και η δραματικότητα των θρησκευτικών και ιστορικών πινάκων του βασίζονται στα έργα των οπαδών του Καραβάτζο, τα οποία μελέτησε από πρώτο χέρι στη Ρώμη. Το ύφος του είναι σχετικά εύκολα αναγνωρίσιμο, καθώς οι πίνακές του περιλαμβάνουν σταθερές μορφές, πολλές από αυτές "ρουστίκ" με δερματώδη χαρακτηριστικά, συγκεντρωμένες γύρω από μια κεντρική πηγή φωτός, που τις φωτίζει αδρά, ενώ το παρασκήνιο είναι δραματικά σκοτεινό. Αυτά τα χαρακτηριστικά προσαρμόζονται εύκολα σε θέματα της Παλαιάς Διαθήκης (Η Σάρα φέρνει την Άγαρ ενώπιον του Αβραάμ Μποντεμουζέουμ Βερολίνου), της Καινής Διαθήκης (Η προσκύνηση των Μάγων, Βαντούζ, Λιχτενστάιν) και σε ιστορικά θέματα (Ο Μούκιους Σκέβολα ενώπιον του Πορσήννα, Σίδνεϊ, Πινακοθήκη Νέας Νότιας Ουαλίας). Εκτιμάται, πάντως, για την "ξεχωριστή, εν είδει πηλού απεικόνιση της ανθρώπινης σάρκας".
Η συζυγική ειρήνη
Η συζυγική ειρήνη (γαλλικός τίτλος: La Paix du ménage) είναι νουβέλα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύτηκε το 1830 και από το 1842 περιλαμβάνεται στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από την ταυτότητα μιας όμορφης άγνωστης που εμφανίστηκε σε ένα χορό, όπου πολλοί προσπαθούν να τη σαγηνεύσουν. Ο συγγραφέας αναδεικνύει τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης μέσα από την περιγραφή των άστατων και άπληστων ηθών της υψηλής κοινωνίας στη Γαλλία υπό την Πρώτη Αυτοκρατορία.
Το έργο ακολουθεί τα πρότυπα του κλασικών γαλλικών θεατρικών έργων, εφαρμόζοντας τις τρεις ενότητες: του χρόνου (μια βραδιά), του τόπου (ένας χορός) και του θέματος (η προσπάθεια μιας νεαρής να ξανακερδίσει τον σύζυγό της).
Υπόθεση
Η πλοκή διαδραματίζεται στα τέλη του 1809, στην εποχή της Πρώτης Αυτοκρατορίας, «τη στιγμή που η πρόσκαιρη αυτοκρατορία του Ναπολέοντα έφτασε στο απόγειο του μεγαλείου της», μια εποχή που «οι καρδιές ήταν περιπλανώμενες σαν τα συντάγματα», κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης χοροεσπερίδας-μασκέ που δίνεται στο μέγαρο του κόμη ντε Γκοντρεβίλ, όπου κυριαρχεί η επίδειξη πολυτέλειας.
Η ιστορία περιγράφει το τυφλό πάθος του κόμη ντε Σουλάνζ για την κόμισσα ντε Βωντρεμόν, την πιο όμορφη γυναίκα στο Παρίσι εκείνη την εποχή. Ο αντίζηλός του βαρόνος Μαρσιάλ ντε λα Ρος-Ουγκόν διεκδικεί επίσης τις χάρες της κυρίας, που φαίνεται να τον προτιμά καθώς ο βαρόνος προστατεύεται από τον Ναπολέοντα, που του έχει υποσχεθεί κάποια πρεσβεία. Κατά τη διάρκεια του χορού, μια διακριτική και ντροπαλή άγνωστη γυναίκα με μπλε φόρεμα εμφανίζεται και έρχεται σε αντίθεση με την αλαζονεία και την επίδειξη που κυριαρχεί. Γοητευμένοι από την άγνωστη, δύο νεαροί αξιωματικοί, ο κόμης ντε Μονκορνέ και ο βαρόνος ντε λα Ρος-Ουγόν στοιχηματίζουν ποιος θα κερδίσει αυτή την υπέροχη γυναίκα που είναι ακριβώς η Ορτάνς, σύζυγος του κόμη ντε Σουλάνζ.
Ο κόμης ντε Σουλάνζ, παρακολουθώντας αναστατωμένος το φλερτ μεταξύ της κόμισσας ντε Βωντρεμόν και του Μαρσιάλ, δεν παρατηρεί την παρουσία της συζύγου του που ήρθε στον χορό για να τον κατασκοπεύσει κρυφά. Τρελά ερωτευμένη με τον σύζυγό της, παντρεμένη για λιγότερο από τρία χρόνια και μητέρα ενός μικρού αγοριού, η εγκαταλελειμμένη γυναίκα υποφέρει σιωπηλά που ο σύζυγός της την απατά.
Τίποτε δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τις επιθυμίες των ενδιαφερομένων και τα γεγονότα της βραδιάς πληγώνουν τη ματαιοδοξία κάποιων και αλλάζουν την πορεία των πραγμάτων:
Το δαχτυλίδι
Ερωτευμένος με την κόμισσα ντε Βωντρεμόν, ο Λεόν ντε Σουλάνζ πήρε ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι που ανήκε στη σύζυγό του Ορτάνς και το πρόσφερε στην ερωμένη του κόμισσα ντε Βωντρεμόν. Αυτή το χάρισε στον Μαρσιάλ… ο οποίος, για να κερδίσει την άγνωστη, της το πρόσφερε. Η Ορτάνς ανακτά το κόσμημα και τον σύζυγό της, ο οποίος, κολακευμένος από την επιτυχία και την ομορφιά της γυναίκας του, ξαναγύρισε κοντά της και αποκαταστάθηκε η συζυγική ειρήνη στο ζεύγος Σουλάνζ.
Θασοπούλα Θάσου
Η Θασοπούλα  είναι βραχώδης νησίδα στη βόρεια Ελλάδα και το Θρακικό πέλαγος. Βρίσκεται μπροστά στο Δέλτα του ποταμού Νέστου, στο μέσο περίπου του ανατολικού τμήματος του διαύλου της Θάσου, ανάμεσα στη Θάσο και τις ακτές του νομού Καβάλας. Έχει έκταση 0,716 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ η ψηλότερή της κορυφή της φτάνει τα 111 μέτρα. Η νησίδα είναι ακατοίκητη. Απέχει 15 ναυτικά μίλια από την Καβάλα και έχει τρεις όμορφες παραλίες.
Στην περιοχή υπάρχουν αποικίες γλάρων, Phalacrocorax carbo (Κορμοράνοι) και ερωδιών και η νησίδα είναι καλυμμένη με μεσογειακή μακία βλάστηση.
Ο Σύλλογος Χειμερινών Κολυμβητών και Θαλάσσιων Αθλημάτων Κεραμωτής διοργανώνει κάθε χρόνο αγώνα ανοιχτής θάλασσας συνολικής απόστασης 2,4 χιλιομέτρων, με αφετηρία την Κεραμωτή και τερματισμό τη Θασοπούλα.
Η Θασοπούλα είναι ένα από τα 30 μικρά νησιά-βραχονησίδες, που σχεδιάζει να ενοικιάσει το Ελληνικό Δημόσιο σε ιδιώτες μέσω του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου για μία περίοδο 50 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θάσος Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος
Γαστρεντερολογία
Η γαστρεντερολογία είναι ο κλάδος της ιατρικής που επικεντρώνεται στο γαστρεντερικό σύστημα και τις διαταραχές του.
Η προηγμένη ενδοσκόπηση, που μερικές φορές ονομάζεται επεμβατική ή χειρουργική ενδοσκόπηση, είναι μια υποειδίκευση της γαστρεντερολογίας που επικεντρώνεται σε προηγμένες ενδοσκοπικές τεχνικές για τη θεραπεία παγκρεατικών, ηπατοχολικών και γαστρεντερικών νόσων. Οι επεμβατικοί γαστρεντερολόγοι συνήθως υποβάλλονται σε ένα επιπλέον έτος αυστηρής εκπαίδευσης σε προηγμένες ενδοσκοπικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής ανάδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας, ενδοσκοπικών διαγνωστικών και επεμβατικών διαδικασιών καθοδηγούμενων με υπερήχους και προηγμένων τεχνικών εκτομής, συμπεριλαμβανομένης της ενδοσκοπικής εκτομής του βλεννογόνου και της ενδοσκοπικής ανατομής του υποβλεννογόνου. Επιπρόσθετα, η διενέργεια ενδοσκοπικών βαριατρικών επεμβάσεων εκτελείται επίσης από ορισμένους προχωρημένους ενδοσκόπους.
Η ηπατολογία, ή ηπατοχολική ιατρική, περιλαμβάνει τη μελέτη του ήπατος, του παγκρέατος και του χοληφόρου δέντρου και θεωρείται παραδοσιακά υποειδικότητα της γαστρεντερολογίας, ενώ η πρωκτολογία περιλαμβάνει διαταραχές του πρωκτού, του ορθού και του παχέος εντέρου και θεωρείται υποειδικότητα της γενικής χειρουργικής.
Ιστορία
μικρογραφία| Σχέδια του "Lichtleiter" του Μποτσίνι, ένα πρώιμο [[ενδοσκόπιο]] Αναφερόμενος στους αιγυπτιακούς παπύρους, ο Τζον Φ. Ναν εντόπισε σημαντικές γνώσεις για γαστρεντερικές νόσους μεταξύ των ασκούμενων ιατρών κατά την περίοδο των Φαραώ. Ο Ιρινάχτι, της δέκατης δυναστείας, c. 2125 π.Χ., ήταν αυλικός ιατρός με εξειδίκευση στη γαστρεντερολογία, τον ύπνο και την πρωκτολογία.
Μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων, ο Ιπποκράτης απέδιδε την πέψη στην παρασκευή φαρμάκου. Η ιδέα του Γαληνού ότι το στομάχι έχει τέσσερα τμήματα ήταν ευρέως αποδεκτή μέχρι το νεωτερισμό τον 17ο αιώνα.
18ος αιώνας:
19ος αιώνας:
μικρογραφία|207x207εσ| Ανιχνευτής pH του ΜακΚλέντον 20ος αιώνας:
21ος αιώνας:
Ταξινόμηση νόσων
1. Διεθνής Ταξινόμηση Νόσων (ICD 2007)/Ταξινόμηση ΠΟΥ:
2. Επικεφαλίδα θέματος MeSH:
3. Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (NLM ταξινόμηση 2006):
Πακιστανικές προεδρικές εκλογές (2018)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Πακιστάν στις 4 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο κάτοχος της προεδρίας Mαμνούν Χουσαΐν του κόμματος του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν (PML-N) ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή σε δεύτερη πενταετή θητεία, αλλά μειώθηκε. Η τρέχουσα θητεία του έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου 2018. Στις 25 Ιουλίου 2018 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στο Πακιστάν για την εκλογή μελών της Εθνοσυνέλευσης. Τα νεοεκλεγέντα μέλη των συνελεύσεων εξέλεξαν νέο πρόεδρο.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018, ο Αρίφ Αλβί εξελέγη ως ο 13ος Πρόεδρος του Πακιστάν.
Εκλογικό σύστημα
Οι ψήφοι των μελών της Γερουσίας και της Εθνικής Συνέλευσης λογίζονται ως ενιαίες ψήφοι. Εν τω μεταξύ, οι ψήφοι που δίνουν οι επαρχιακοί νομοθέτες προσαρμόζονται έτσι ώστε να δίνουν σε κάθε επαρχία ίσο μερίδιο στις εκλογές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε επαρχιακή συνέλευση έχει διαφορετικό αριθμό μελών, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού. Η μεγαλύτερη επαρχία κατά μέγεθος πληθυσμού, το Πουντζάμπ, έχει συνολικά 371 μέλη στη συνέλευση, ενώ η μικρότερη επαρχία Μπαλουχιστάν έχει μόνο 65 μέλη στο νομοθετικό της σώμα. Επομένως, οι ψήφοι των επαρχιών σταθμίζονται έναντι της συνέλευσης του Μπαλουχιστάν με τον ακόλουθο τρόπο:
Η ίδια η εκλογική διαδικασία γίνεται με μυστική ψηφοφορία λόγω της θέσης του προέδρου που είναι συνταγματικά μη κομματικός. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με την εκλογή του πρωθυπουργού, η διαφωνία μεταξύ των κομμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποχή.
Αποτελέσματα
Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών, 4 Σεπτεμβρίου 2018 ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;vertical-align:top;" |Υποψήφιος ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;vertical-align:top;" |Κεντρικό κόμμα υποστήριξης ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Κοινοβούλιο ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Πουντζάμπ ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Σιντ ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Μπαλουχιστάν ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |KP ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:center;" |Σύνολο | style="text-align:right;" | 25 | style="text-align:right;" | 0 | style="text-align:right;" | 15 | style="text-align:right;" | 13 | style="text-align:right;" | 184 | style="text-align:right;" | 1 | style="text-align:right;" | 39 | style="text-align:right;" | 0 | style="text-align:right;" | 3 | style="text-align:right;" | 124
Φερνάντο Ρεδόντο
Ο Φερνάντο Κάρλος Ρεδόντο Νέρι (Fernando Carlos Redondo Neri, γεννήθηκε 6 Ιουνίου 1969) είναι Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Αγωνιζόταν ως μέσος με επιθετικές και οργανωτικές ποδοσφαιρικές αρετές, για μία δεκαετία στην Πριμέρα Ντιβισιόν, κυρίως για λογαριασμό της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Ιταλία, φορώντας τη φανέλα της Μίλαν. Με τη "Βασίλισσα" κατέκτησε δύο φορές το ισπανικό πρωτάθλημα και ισάριθμες φορές το Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Ρεδόντο ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας της Αργεντινής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, εκπροσωπώντας τη χώρα του -μεταξύ άλλων και- στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994.