cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άσσια
Ονομασία
Το όνομα του χωριού προέρχεται κατά μια εκδοχή από την λέξη "σκιά" και το στερητικό "α", δηλαδή "Ασκια", από το άδεντρο και άσκιο της περιοχής. Τα δέντρα ήταν πάντα πολύ λίγα και δεν υπήρχε σκιά. Η περιοχή ήταν άσκια (χωρίς σκιά), σιγά-σιγά δε με κάποια παραφθορά συνήθη στην κυπριακή διάλεκτο σε όμοιους φθόγγους, έγινε Άσσια. Στα μεσαιωνικά κείμενα αναφέρεται σαν Άσκια ή Ασκία ή Ascia. Σχετικά αναφέρει ο Σ. Μενάδρος στο βιβλίο του «Το τοπωνυμικό της Κύπρου» : «Επίσης Άσσια καλείται παλαιά κώμη μνημονευομένη πολλάκις επί της Φραγκοκρατίας ότι απετέλη κατά την ενετικήν απογραφήν το baliazzo d'Ascha. Άσσος δε ήτο πόλις της Μυσίας επί του Αδραμυττίου κόλπου. Εν ταις Assises γράφεται διαφοροτρόπως Aschia, Achia, Asquie και παρά Μαχαιρά «Άσκια» και «Αχεά» πάσαι δ'αι γραφαί αύται μαρτυρούσιν ότι έκτοτε συνέπεσεν η προφορά των και σήμερον συγχεομένων φθόγγων σσι, σκι, χχι πάντων ακουόμενων ως ταχύ ιταλικόν sc ».
Δεύτερη εκδοχή η οποία αποτελεί μια λαϊκή ετυμολογία, κοινή σε πολλούς κατοίκους του χωριού, είναι πως το όνομα η Άσσια το πήρε από τα ασκιά που κατασκεύαζαν πολλοί κάτοικοι από δέρματα προβάτων και κατσικών. Σε περιόδους ηρωικών φαγοποτιών και ομηρικών διαγωνισμών στο ποτό έλεγαν ότι το όνομα προήλθε από το ότι οι κάτοικοι της Άσσιας έπιναν άφθονο το κρασί, μετρώντας το κρασί που κατανάλωναν όχι με τα ποτήρια αλλά με τα ασκιά.
Ιδρυση και Ιστορικές Αναφορές
Κατά τον Σακελαρίου στο ιστορικό του βιβλίο «Κυπριακά» υποστηρίζει ότι η Κώμη Άσσια, την οποία ο Λεόντιος Μαχαιράς ονομάζει Άσκια, βρίσκεται ανάμεσα στις άλλες αποικίες της Πελοποννήσου στην Κύπρο. Αντίθετα, κατά τον Κύπριο λαογράφο και ερευνητή Νέαρχο Κληρίδη ο οικισμός της Άσσιας ιδρύθηκε από μετανάστες που ήρθαν από την πόλη Άσσος της Μικράς Ασίας.
Η ίδρυση της Άσσιας είναι δυνατό να συνδεθεί κατά την εκδοχή του Σακελαρίου με τους Λάκωνες αποίκους της Κύπρου, χωρίς όμως επιστημονικές αποδείξεις. Τούτο μπορεί να δικαιολογηθεί από τοπωνύμια του χωριού Άσσια, όπως η "Μάνια", που πήρε το όνομα από τη Μάνη την ιστορική περιοχή της Πελοποννήσου που καλύπτει τη χερσόνησο του Ταϋγέτου. Επίσης από κοντινούς στο χωριό αρχαίους συνοικισμούς, όπως οι Γόλγοι, που σχετίζονταν με Λάκωνες, από τον περήφανο, πείσμονα, σκληρό κι εκδικητικό χαρακτήρα των Ασσιωτών, τη βεντέτα, τους φόνους και άλλα. Η Άσσια αναφέρεται από διάφορους συγγραφείς, ιστορικούς, λογοτέχνες, λαογράφους παλαιούς και νεότερους, Έλληνες και ξένους. Ο καθηγητής Αθανάσιος Σακελλαρίου γράφει στο βιβλίο του «Τα Κυπριακά»: «εν μίλιο ανατολικά των Αθηαίνου και των Γόλγων κείται η κώμη Άσσια εκ τε Χριστιανών και Τούρκων κατοικουμένη».
Ο λαογράφος Νέαρχος Κληρίδης γράφει για την Άσσια στο βιβλίο του «Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου, παίρνοντας από διάφορες πηγές». Στα χρόνια της Φραγκοκρατίας την έλεγαν Άσκια, με την εξήγηση πως ήταν ένα χωριό που δεν είχε ούτε ένα δέντρο να κάνει λίγη σκιά το καλοκαίρι. Στα χρόνια αυτά η Άσσια ήταν φέουδο του σπουδαιότερου φεουδάρχη της Κύπρου, που είχε τον τίτλο «Κόμης της Τρίπολης». Στα χρόνια εκείνα η Άσσια ήταν σταθμός για εκείνους που ταξίδευσαν από τη Λευκωσία στην Αμμόχωστο, ή από την Αμμόχωστο στη Λευκωσία. Έκαναν σταθμό για να ξεκουραστούν κι οι άνθρωποι και τα άλογά τους. Εδώ έκανε σταθμό η βασίλισσα της Κύπρου Ελεονόρα στα 1373, μητέρα του βασιλεία Πέτρου Β΄ που οι Γενουάτες είχαν αιχμαλωτίσει στην Αμμόχωστο και σχεδίασαν να κάνουν δική τους την Κύπρο».
Την Άσσια την αναφέρει και ο Αρχιμανδρίτης Κυπριανός στο βιβλίο του «Ιστορία Χρονολογική της Νήσου Κύπρου» Μετά την επικείμενη κατάληψη της Κύπρου από τους Τούρκους, ο τότε επίσκοπος της Πάφου Κονταρίνης, επειδή ο Αρχιεπίσκοπος απουσίαζε στη Βενετία προς εγκαθίδρυση των ευγενών και παντός του στρατεύματος και του λαού, έκαμε μίαν ομιλία στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας «παρόντων πάντων των Ρετόρων και Αρχηγών των στρατιωτών και του λαού αυτού». Μετά την ενθουσιώδη ομιλία του Πάφου, ο Αρχιμανδρίτης Κυπριανός αναφέρει επί λέξει τα εξής' «Αυτή η ομιλία εθέρμανε πάντας και ο ένας εγκαρδίωνε τον άλλον. Εδιεμοιράζοντο τα σήματα, και οι τόποι εις τον καθένα, και συνερίζοντο καθ' ένας να διαφεντεύση την πατρίδα του με την ιδίαν χύσιν του αίματος. Τότε ηνάγκασαν οι Ρετόροι να φέρουν εις τα καστέλια τα αναγκαία της τροφής. Επορεύθησαν οι ίδιοι εις Άσχιαν, προσμένοντας εκεί τον τοποτηρητήν της Αμμοχώστου διά να διορίσουν τα σιτάρια, τα πρόβατα, και όσα άλλα χρειαζόμενα και δεν έκαμαν άλλο, παρά να αρπάξουσι τα ζώα του καθ' ενός, τα κριθάρια και σιτάρια. Οι δυστυχείς Πάροικοι επρόσμεναν με επιθυμίαν μεγάλην να ακούσουν ότι ελευθερώθησαν από την σκλαβιάν, επειδή ήκουσαν, πως ήλθον γράμματα από την Αυθεντίαν, οπού έγραφον να τους ελευθερώσουν, την Ελευθερίαν δεν απόκτησαν, μήτε ήλπιζαν να αποκτήσουν, έξω απ'εκείνην του Μουσταφαπασά».
Ο Αρχιμανδρίτης Κυπριανός αναφέρει στη σελίδα 302 ότι αμέσως μετά την κατάληψη της Κύπρου από της Τούρκους το 1570, η Άσσια ήταν το πρώτο από 16 χωρία της Κύπρου που αναγκάστηκαν από τους Τούρκους να πληρώσουν ειδικό φόρο για τη συντήρηση των τούρκων στρατιωτών που λέγονταν «γιανίτσαροι».
Τουρκική εισβολή και μαζικές εκτελέσεις κατοίκων
Την πρωί της Τετάρτης 14 Αυγούστου 1974 οι Τούρκοι βομβαρδίζουν με ναπάλμ νότια του χωριού, ένα χώρο όπου φυλάγονταν μεταχειρισμένα αυτοκίνητα με αποτέλεσμα την καταστροφή τους. Περίπου 13:45 το μεσημέρι, τουρκικά άρματα μπήκαν στο χωριό τα οποία ακολουθούσε το τουρκικό πεζικό. Η Άσσια δεν είχε τμήματα της Εθνικής Φρουράς να την προστατεύουν και η φρούρηση του χωριού ήταν ελάχιστη. Χωρίς καμία προειδοποίηση, και χωρίς να σημειωθούν μάχες στην περιοχή, τα τουρκικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Άσσια, με άμεσες εκτελέσεις αμάχων κατά την προέλαση τους μέσα στο χωρίο, παιδιών, γυναικών και γερόντων. Συγκεκριμένα τις πρώτες ώρες κατάληψης του χωριού εκτελέστηκαν 14 αθώοι πολίτες κάτοικοι της Άσσιας, μεταξύ των οποίων και δύο γυναίκες. Αρκετοί κάτοικοι πρόλαβαν να διαφύγουν αλλά ένας σημαντικός αριθμός Ασσιωτών, που υπολογίζεται σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις γύρω στους χίλιους, ο ακριβείς αριθμός δεν έγινε κατορθωτό να τεκμηριωθεί, από σύνολο περίπου 2700 κατοίκων παρέμειναν εγκλωβισμένοι για να βιώσουν δύο βδομάδες ωμής βίας, εκφοβισμού και ωμοτήτων. Οι Τούρκοι συλλαμβάνουν όλους τους άνδρες και μεγάλο αριθμό εφήβων εγκλωβισμένων. Η Άσσια αναφέρεται ως το χωριό με τους περισσότερους αγνοούμενους, καθώς 83 άτομα ανάμεσα τους γέροντες και παιδιά δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Χαρακτηριστική είναι η εκτέλεση του Γιώργου Αντωνίου Εγγλέζου, ετών 11, από Τούρκους στρατιώτες του οποίου τα οστά βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν με την μέθοδο του DNA. Συνολικά βρέθηκαν οστά από 72 σκελετούς οι οποίοι και ταυτοποιήθηκαν με την μέθοδο του DNA σε δύο πηγάδια στην περιοχή Ορνίθι ανατολικά του χωριού Αγγαστίνα. Φέρουν τραύματα από σφαίρες στα κρανία.
Ο 26χρονος τότε τουρκοκύπριος Ezel Aktürel, κατάφερε να σώσει από την σφαγή 18 άτομα, εκ των οποίων 14 ασσιώτες, τους οποίους μετέφερε κρυφά στον Ερυθρό Σταυρό με το αυτοκίνητο του.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Οι Τούρκοι έφυγαν από την Άσσια μετά από τα γεγονότα της 26ης Μαϊου 1956. Το Σαββάτο βράδυ της 26ης Μαΐου 1956, Τούρκοι ένοπλοι, πυροβόλησαν εναντίον ανύποπτων θαμώνων ελληνικού καφενείου στο γειτονικό με την Άσσια μικτό χωριό Αφάνεια. Από τους πυροβολισμούς επτά συνολικά αθώοι Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο ιερέας παπα-Νικόλαος Γεωργίου, τραυματίσθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Αμμοχώστου. Η είδηση διαδόθηκε αμέσως στην Αφάνεια. Μερικοί προσέτρεξαν στη Άσσια αναφέροντας τα γεγονότα και ζητώντας βοήθεια. Ταυτόχρονα άλλοι άρχισαν να κτυπούν την καμπάνα του Αγίου Αρτεμίου στην Αφάνεια. Εκατοντάδες Ασσιώτες, νέοι και γέροι, άλλοι με αυτοκίνητα και άλλοι με τα πόδια έφθασαν αυθόρμητα στην Αφάνεια. Για όπλα οι Ασσιώτες, είχαν μαζί τους γεωργικά εργαλεία, όπως φτυάρια, αξίνες, μαχαίρια. Τότε οι Τούρκοι άρχισαν να εκκενώνουν το χωριό Αφάνεια, φεύγοντας προς το αμιγές τουρκικό χωριό Αγυιά Κεπήρ. Το ίδιο βράδυ κάποιοι, έβαλαν φωτιές σε περιφράξεις των τουρκικών σπιτιών στην Άσσια. Όταν ξημέρωσε Κυριακή, μάταια οι Έλληνες τους διαβεβαίωναν ότι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτε. Οι Τούρκοι φόρτωσαν τα πράγματά τους σε αυτοκίνητα και εγκατέλειψαν ομαδικά την Άσσια.
Εκκλησίες
Την περίοδο της Βενετοκρατίας το χωριό μετακινήθηκε προς τα νότια, και οι κάτοικοι έχτισαν κάπου στο κέντρο του χωριού, την εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Με την κατάκτηση της Κύπρου από τους Τούρκους η εκκλησία του Προφήτη Ηλία μετατράπηκε σε τζαμί. Οι παλαιότεροι κάτοικοι ανέφεραν ότι ο Ραματάν Πασάς - που κατέστρεψε το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου της Μάνιας, αφού του το δώρισε ο Λαλά Μουσταφάς - διάλεξε την εκκλησία του Προφήτη Ηλία για να προσευχηθεί. Έκοψε με το σπαθί του μια γωνία της εκκλησίας - της έκαμε τάχα περιτομή - και την ανακήρυξε τζαμί. Τις εικόνες τις πήραν κρυφά οι Χριστιανοί και τις φύλαξαν για τις νέες εκκλησίες τους αργότερα. Επειδή οι Τούρκοι κατοικούσαν στο κέντρο του χωριού, και σε αυτή την περιοχή ήταν η εκκλησία που μετατράπηκε σε τζαμί, το χωριό χωρίστηκε σε δυο ενορίες, σε αυτούς που έμεναν στα δυτικά του χωριού ή την "πάνω" ενορία και την κάτω, αυτούς που έμεναν στα ανατολικά του χωριού. Λίγο μετά το μέσο του 19ου αιώνα περίπου το 1861 έκτισαν και τις εκκλησίες τους, του Τιμίου Προδρόμου η πάνω και του Αγίου Γεωργίου, η κάτω ενορία. Οι εκκλησίες χτίστηκαν με εθελοντική εργασία των κατοίκων και λόγω της μεγάλης προθυμίας τους, σε απίστευτα σύντομο χρονικό διάστημα.
Ασχολίες κατοίκων
Λόγω της μορφολογίας του εδάφους και του ποταμού Γιαλιά, η Άσσια ήταν ανέκαθεν γνωστή ως αγροτικό χωριό. Μέχρι τα μέσα του προηγούμενου αιώνα η πλειοψηφία των χωρικών ασχολείτο με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Συγκεκριμένα οι Ασσιώτες καλιεργούσαν σιτηρά, βαμβάκι, σησάμι και εποχιακά όπως αγγουράκια, πεπόνια, καρπούζια, αλλά και τριφύλλι και ρόβι. Παγκύπρια φημισμένο χωριό για τα Ασσιώτικα αγγούρια του, και για τα γαϊδούρια του. Κατά την απογραφή του 1946 το χωριό είχε 2041 κατοίκους οι οποίοι καλλιεργούσαν 3281 σκάλες σιτάρι, 5620 κριθάρι, 1373 κτηνοτροφικά φυτά, 1208 σκάλες βαμβάκι, και 211 σκάλες σησάμι. Κατά την ίδια απογραφή, το χωριό είχε 3121 ρίζες ελιές, 49 άλογα, 281 γαϊδούρια, 331 βόδια, 2047 πρόβατα, 264 κατσίκες.
Η καλλιέργεια του σιταριού γινόταν βορειοανατολικά και δυτικά του χωριού και οριοθετείται μεταξύ των χωριών Αφάνεια - Αγκαστίνα - Μουσουλίτα και Στρογγυλός, δηλαδή η έκταση ανάμεσα στον παλιό και τον καινούριο δρόμο Λευκωσίας - Αμμοχώστου. Αυτή η περιοχή της Μεσαορίας λεγόταν "Κάμπος". Το χώμα των χωραφιών αυτής της περιοχής ήταν καθαρό από την ίλη των ποταμών. Η καλλιέργεια του κριθαριού γινόταν στα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά του χωριού, στην περιοχή που περικλείεται μεταξύ του παλαιού δρόμου Λευκωσίας - Αμμοχώστου και των χωριών Βατυλή - Άρσος - Αγιά - Αφάνεια. Τα χωράφια αυτής της περιοχής, που λεγόταν «Τράχωνας», ήταν κάπως πετρώδη και λιγότερο γόνιμα, η δε απόδοσή τους ήταν ικανοποιητική με κανονική βροχόπτωση. Μέχρι το 1960, γινόταν καλλιέργεια βαμβακιού. Η καλλιέργειά του γινόταν στον "Κάμπο". Ένα άλλο αξιόλογο προϊόν για πολλούς γεωργούς ήταν το σησάμι. Η καλλιέργειά του γινόταν στον Κάμπο. Φυτευόταν είτε μέσα σε φυτείες βαμβακιού είτε μόνο του, κυρίως σε χωράφια που είχαν ποτιστεί το χειμώνα από τον ποταμό. Μέσα στις φυτείες του βαμβακιού φύτευαν επίσης πεπονιές και καρπουζιές. Η παραγωγή πεπονιών και καρπουζιών ήταν εξαιρετική σε ποιότητα και ποσότητα, κυρίως στα χωράφια που είχαν ποτιστεί από τον ποταμό. Η ποιότητα και γεύση των πεπονιών ήταν πολύ καλές, γιατί τα φυτά ήταν άνυδρα δηλαδή δεν ποτίζονταν. Για πολλά χρόνια τα πεπόνια της Άσσιας ήταν πολύ γνωστά για την εξαίρετη γεύση τους. Το πιό γνωστό κέντρο του χωριού ήταν το κέντρο του Γιακουμή, με δεκάδες κόσμο να μαζεύεται καθημερινα και να απολαμβάνει τα καλά κυπριακά εδέσματά του.
Σωματεία
Στην Άσσια δραστηριοποιούνταν δύο ποδοσφαιρικά σωματεία, ο Εθνικός Άσσιας που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1966 και η Ομόνοια Άσσιας (με έτος ίδρυσης το 1961).
Υπηρεσίες
Στο χωριό λειτουργούσαν διάφορες κοινωφελείς υπηρεσίες, όπως κινηματογράφος, εστιατόρια ταβέρνες κτλπ. Υπάρχει επίσης και το γνωστό Αγροτικό Υγειονομικό Κέντρο (Α.Υ.Κ.) Ιδαλίου το οποίο εξυπηρετεί και τα γύρω χωριά. Εκτός αυτού λειτουργεί και μια στέγη ηλικιωμένων, ο Άγιος Δημητριανός πλησίον του Υγειονομικού Κέντρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Νικόλαος Κυριαζίδης
Ο Νικόλαος Κυριαζίδης (1927 - 26 Ιουνίου 2014) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, διπλωμάτης και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Οξφόρδη και το Σικάγο. Για πολλά χρόνια υπήρξε ανώτατο διευθυντικό στέλεχος της Τράπεζας της Ελλάδος, της οποίας τελικά διετέλεσε και υποδιοικητής το διάστημα 1974 - 1977, υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα.
Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έφερε στην Ελλάδα τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κυριαζίδης συμμετείχε στην ομάδα επιστημόνων που συγκρότησε ο Παπανδρέου και συνδέθηκε φιλικά μαζί του, ενώ τον βοήθησε και στη δημιουργία του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών (ΚΟΕ, σημερινό ΚΕΠΕ).
Σε συνέντευξη του στην «Καθημερινή» είχε χαρακτηρίσει τη συμφωνία και τους όρους του Μάαστριχτ «ζουρλομανδύα της Ευρώπης», ενώ οι θέσεις του για το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας χαρακτηρίστηκαν, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, «τραγικά επίκαιρες».
«''Για μας το πρόβλημα, που είναι αναμφισβήτητα βαρύ, συνίσταται όχι στην επίκληση αριθμητικών ορίων, αλλά στην αδήριτη ανάγκη ανεύρεσης και αυστηρής εφαρμογής τρόπων πάταξης της δημοσιονομικής ανευθυνότητας, η οποία μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μας στη χρεωκοπία. Αλλά τούτο δεν λύνεται με το αυθαίρετο 3%, ούτε με τα πρόστιμα του Συμφώνου Σταθερότητας. Είναι ένα σοβαρότατο θέμα πολιτικής ηθικής και συναισθήματος ευθύνης''».
Πέθανε τον Ιούνιο του 2014, σε ηλικία 87 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1966
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1966 διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου στα Ανάβρυτα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αβλακιώτης του Πανελληνίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητές σύλλογοι αναδείχθηκαν ο Ολυμπιακός στην ομαδική και ο Πανελλήνιος στην πολλαπλή.
Πηγές
[http://athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1966-02-28 Αθλητική Ηχώ 28-2-1966 σελ. 5]
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1966 Κατηγορία:Μαρούσι
Λιμνόπλοιο
Ως Λιμνόπλοιο χαρακτηρίζεται κάθε πλοίο που κινείται μέσα σε πλεύσιμη λίμνη.
Μεγάλα λιμνόπλοια παρατηρούνται στις λίμνες των ΗΠΑ και του Καναδά καθώς και στη Κασπία θάλασσα.
UTC+12:45
Η UTC+12:45 είναι ένα αναγνωριστικό για μια μετατόπιση ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +12:45. Στο ISO 8601 ο σχετικός χρόνος θα πρέπει να γραφτεί ως. Ο χρόνος αυτός χρησιμοποιείται σε:
Ως χειμερινή ώρα (Απρίλιο-Σεπτέμβριο)
Η μόνη ζώνη ώρας που χρησιμοποιεί την μετατόπιση UTC+12:45 είναι η CHAST. Κατά την θερινή περίοδο (Σεπτέμβριο-Απρίλιο) χρησιμοποιείται η ζώνη ώρας UTC+13:45 (CHADT). Η ώρα απενεργοποίησης της χειμερινής ώρας Τσάταμ είναι την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου στις 02:45 πμ, ενώ η θερινή στα νησιά Τσάταμ απενεργοποείται την πρώτη Κυριακή του Απριλίου, στις 03:45 ώρα Τσάταμ.
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Τόνι Ανσέλμο
Ο Άντονι "Τόνι" Ανσέλμο (αγγλικά: Anthony "Tony" Anselmo, 18 Φεβρουαρίου 1960 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής και animator. Από το 1985, είναι η φωνή του Ντόναλντ Ντακ. Ο Ανσέλμο, εκπαιδευόταν για τρία χρόνια, από τον Κλάρενς Νας, την αυθεντική φωνή του χαρακτήρα. Η πρώτη του εμφάνιση, ως Ντόναλντ, έγινε το 1986. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2009, εντάχθηκε στην τιμητική λίστα της Disney, Disney Legends.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Βεργούρι
Η Λίμνη Βεργούρι είναι μικρή λίμνη της Αχαΐας στην περιοχή του οροπεδίου της Ρακίτας. Συχνά αναφέρεται και ως λίμνη του Βεργούρη.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στο δρόμο από το κέντρο του οικισμού της Ρακίτας προς τα χαλάσματα του ερειπωμένου παλιού οικισμού Άνω Μαζαράκι, απέχοντας περίπου 2 χιλιόμετρα από αυτή και άλλα τόσα περίπου από το παλιό Άνω Μαζαράκι. Απέχει περίπου 400 μέτρα από τον χωματόδρομο. Οι όχθες της έχουν συνολική περίμετρο σχεδόν 150 μέτρα.
Λοιπά στοιχεία
Το αρχικό χωριό της περιοχής του Άνω Μαζαρακίου λεγόταν Παληοχώρι, και βρισκόταν κτισμένο στις ρίζες του λόφου Λαγός, σε πολύ κοντινή θέση με την λίμνη Βεργούρι. Γύρω από τη λίμνη δεν υπάρχουν καθόλου καλλιέργειες.
Σημείωση
Δεν πρέπει να ταυτίζεται με την λίμνη Ρακίτα που βρίσκεται σε γειτονική τοποθεσία της ίδιας περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Αντώνης Τραυλαντώνης
Ο Αντώνης Τραυλαντώνης (γενν. Αντώνιος Χρυσικόπουλος, Μεσολόγγι, 1867 – Αθήνα, 1943) ήταν Έλληνας δημοτικιστής πεζογράφος. Συνέγραψε πολλά γνωστά πεζογραφήματα, νουβέλες και διάφορα λογοτεχνικά έργα, με θέματα από την καθημερινή ζωή και τις σχέσεις των ανθρώπων, αλλά και την αρχαιότητα. Το μυθιστόρημά του με τίτλο Λεηλασία μιας Ζωής (1936, εκδόσεις «Νέα Εστία») μεταφέρθηκε το 1978 ως ομώνυμο σίριαλ στην ελληνική τηλεόραση, σε σκηνοθεσία του Κώστα Λυχναρά και με βασικό πρωταγωνιστή τον Κώστα Αρζόγλου.
Βιογραφία
Παιδί πενταμελούς οικογένειας και γιος Μεσολογγίτη εμπόρου, ο Χρυσικόπουλος αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ήταν αυτοδίδακτος γνώστης πολλών ξένων γλωσσών. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός σε δημόσια σχολεία της χώρας, ενώ υπήρξε και μέλος εκπαιδευτικών συμβουλίων. Στη λογοτεχνία αφοσιώθηκε πλήρως από το 1925, οπότε και εγκαταστάθηκε στο Δήμο Ζωγράφου, ζώντας λιτά. Οι συνεργασίες του περιλαμβάνουν δημοσίευση έργων του σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της εποχής του. Πέθανε στο νοσοκομείο «Ο Ευαγγελισμός» σε ηλικία 76 ετών, από τις στερήσεις της κατοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Ομοαξονικό σφαιρικό σύστημα
Με τον ορο ομοαξονικό σφαιρικό σύστημα ονομάζεται κάθε οπτικό σύστημα που αποτελείται από μια σειρά οπτικών μέσων, που χωρίζονται από σφαιρικές επιφάνειες και που έχουν τα κέντρα τους στην ίδια ευθεία.
Ομοαξονικο σφαιρικο
Βακούφι
Το βακούφι (αραβικά: وقف) είναι δωρεά, συνήθως κτηματική, η οποία παραχωρείται σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, για μουσουλμανικούς θρησκευτικούς ή φιλανθρωπικούς σκοπούς, χωρίς πρόθεση ανάκτησης των περιουσιακών στοιχείων. Η δωρεά περιουσιακών στοιχείων μπορεί να κατέχεται από φιλανθρωπικό ίδρυμα. Το πρόσωπο που κάνει τη δωρεά είναι γνωστό ως waqif, δωρητής. Στο οθωμανικό δίκαιο και αργότερα υπό τη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης, το βακούφι ορίστηκε ως επικαρπία κρατικής γης (ή περιουσίας) της οποίας τα κρατικά έσοδα είναι εξασφαλισμένα σε ευσεβή ιδρύματα. Αν και βασίζεται σε αρκετά χαντίθ και παρουσιάζει στοιχεία παρόμοια με τις πρακτικές των προϊσλαμικών πολιτισμών, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη πλήρης ισλαμική νομική μορφή της περιουσίας που ονομάζεται βακούφι χρονολογείται από τον 9ο αιώνα μ.Χ.
Ορολογία
Στη σουνιτική νομολογία, το βακούφι (αραβικά: وقف,, πληθ. أوقاف, awqāf, τουρκικά: vakıf, πληθ. evkâf) είναι συνώνυμο με το χαμπίς (αραβικά: ﺣﺒﺲ, πληθ. الحبوس, γαλλικά: habis, πληθ. habous). Το χάμπς και παρόμοιοι όροι χρησιμοποιούνται κυρίως από τους νομικούς Μαλίκι. Στο δωδεκαδικό σιιτισμό, το χάμπς είναι ένας ιδιαίτερος τύπος βακουφίου, στον οποίο ο ιδρυτής διατηρεί το δικαίωμα να διαθέτει την ιδιοκτησία του βακουφίου. Ο άνθρωπος που κάνει την επιχορήγηση ονομάζεται αλ-βακίφ (ή αλ-μουχαμπίς) ενώ οι προικισμένοι με τα περιουσιακά στοιχεία ονομάζονται αλ-μαουκούφ (ή αλ-μουχαμπάς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία Κατηγορία:Ισλάμ στην Ινδία Κατηγορία:Φιλανθρωπία Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο
Σκάλα Ωρωπού
Η Σκάλα Ωρωπού είναι παραθαλάσσιο χωριό της βορειοανατολικής Αττικής και τμήμα του ευρύτερου παραθεριστικού συγκροτήματος του Ωρωπού. Ανήκει διοικητικά στον νέο διευρυμένο Δήμο Ωρωπού, ενώ μέχρι πρόσφατα αποτελούσε έδρα του τοπικού Δήμου Ωρωπίων και λίγο παλαιότερα της Κοινότητας Σκάλας Ωρωπού. Στην Σκάλα στεγάζεται το δημαρχείου του νέου δήμου, έδρα του οποίου έχει οριστεί επίσημα ο οικισμός Ωρωπός. . Η Σκάλα διαθέτει λιμάνι που φιλοξενεί την πορθμιακή γραμμή Σκάλας - Ερέτριας. Ο πληθυσμός της είναι 1.430 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Πορεία του πληθυσμού:
Θέση
Η Σκάλα Ωρωπού βρίσκεται σε σημείο σημαντικού συγκοινωνιακού κόμβου, στα βόρεια βρέχεται από τον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο απέναντι από την Ερέτρια, συνορεύει νότια με την Νέα Πολιτεία, ανατολικά με τα Νέα Παλάτια και δυτικά με τον Άγιο Κωνσταντίνο.
Περιβαλλοντικά προβλήματα
thumb|Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέα Σκάλας Ωρωπού thumb|Δημοτικό Ωδείο Ωρωπού στην θέση των παλιών φυλακών Σκάλας thumb|Είσοδος πορθμείου Ωρωπού thumb|Πλατεία Μητέρα Σκάλα Ωρωπού thumb|Πλατεία Αγίου Ανδρέα Σκάλας Ωρωπού thumb|Επαρχιακή Οδός Αμφιάρειου - Χαλκουτσίου στην Σκάλα Ωρωπού
Στην περιοχή υπήρξαν τα τελευταία χρόνια ευρήματα υψηλής περιεκτικότητας του υδροφόρου ορίζοντα σε ακατέργαστα λύματα ιόντων χρωμίου, μολύβδου, νιτρικών και χλωρίου από τις παραπλήσιες βιομηχανίες Οινοφύτων που ανέκοψε την παραθεριστική δημοφιλία της περιοχής.
Διοικητικές μεταβολές
Η Σκάλα Ωρωπού αποτέλεσε έδρα του δήμου Ωρωπίων που λειτούργησε στο διάστημα 1871-1912. Το 1912 με την τότε διοικητική διαίρεση έγινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που λειτούργησε μέχρι το 2002. Μετά την κατάργηση της κοινότητας Σκάλας Ωρωπού το 2002, η Σκάλα Ωρωπού έγινε έδρα του νέου διευρυμένου δήμου Ωρωπίων. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 ο δήμος Ωρωπίων καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Ωρωπού, στον οποίο ανήκει πλέον η Σκάλα.
Χαρακτηριστικά
Ο πληθυσμός της είναι 1.430 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Τα κύρια αξιοθέατα της περιοχής είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέα σε μνήμη του μεγάλου ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού, το Πορθμείο Ωρωπού όπου αναχωρούν τα φέρρυ μπότ για την Ερέτρια και οι πρώην φυλακές Ωρωπού σε ένα από τα κτίρια στεγάζεται σήμερα το Δημοτικό Ωδείο Ωρωπού. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει ένα μεγάλο δημοτικό πάρκο με παραλία βόρεια του πορθμείου ενώ είναι λιγότερο πυκνοκατοικημένη σε σχέση με τα γειτονικά Νέα Παλάτια. Η περιοχή είναι συγκοινωνιακός κόμβος για την σύνδεση του Ωρωπού με άλλα χωριά της Αττικής. Διασχίζεται παραλιακά από την επαρχιακό Οδό Αμφιάρειου - Χαλκουτσίου, κατά μήκος του δρόμου έχει πολλές ψαροταβέρνες, καφετέριες, εστιατόρια με έντονη κίνηση όλο τον χρόνο και 2 μεγάλες πλατείες την πλατεία Μητέρας και την πλατεία Αγίου Ανδρέα στην στροφή για το Χαλκούτσι και στην είσοδο του Πορθμείου.
Ιστορία
Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα η περιοχή της Σκάλας ήταν παραθεριστικό θέρετρο των κάτοικων των χωριών του ορεινού Ωρωπού με λιγοστούς μόνιμους κατοίκους ενώ οι μεγαλύτερες εκτάσεις της Σκάλας ήταν κτήματα του μεγάλου ευεργέτη Ανδρέα Συγγρού. Ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων πολύ κοντά στην θάλασσα μετονομάστηκε το 1890 σε Άγιο Ανδρέα για να τιμήσει τον ευεργέτη και χρηματοδότη του Ανδρέα Συγγρό ο οποίος επιπλέον μετά τον θάνατο του (1899) δώρισε με διαθήκη του μεγάλο τμήμα της περιουσίας του για την ίδρυση του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου. Μετά τον ερχομό των προσφύγων στα γειτονικά Νέα Παλάτια το 1923 η περιοχή γνώρισε ταχύτατη οικοδομική ανάπτυξη. Μεγάλο πλήγμα για την ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού ήταν ο ισχυρός σεισμός στις 20 Ιουλίου 1938 μεγέθους 6,2 Ρίχτερ με επίκεντρο το γειτονικό Χαλκούτσι, ο σεισμός κόστισε την ζωή σε 18 ανθρώπους, ενώ υπήρχαν και 107 τραυματίες. Η Σκάλα πλήγηκε σοβαρότατα από τον σεισμό ισοπεδώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της, μαζί με τον υπόλοιπο οικισμό ισοπεδώθηκαν η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα και το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο που είχε αρχίσει να λειτουργεί ως φυλακές. Το 1960 άρχισε να οικοδομείται ξανά ο σημερινός μεγαλοπρεπής ναός του Αγίου Ανδρέα στην θέση του παλιού, ο ναός εγκαινιάστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών στις 22 Αυγούστου 1965, ο ναός ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος - ΣΤ' Αρχιερατική Περιφέρεια Ωρωπού.
Οι πρώην φυλακές Ωρωπού
Το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο άρχισε να οικοδομείται το 1909 σε έκταση που όρισε με διαθήκη του ο μεγάλος ευεργέτης Ανδρέας Συγγρός μεγαλοκτηματίας της περιοχής από το 1897 δυο χρόνια πριν τον θάνατο του. Ο χώρος λειτουργούσε σαν Ορφανοτροφείο μέχρι το 1933, τότε άλλαξε την λειτουργία του σε φυλακές αφού εξαγοράστηκε από το Ελληνικό δημόσιο. Οι φυλακές λειτουργούσαν κατά παράβαση των διεθνών προδιαγραφών αφού στεγάζονταν στους ίδιους χώρους ενήλικοι με ανήλικους κρατούμενους, ισοπεδώθηκαν με τον ισχυρό σεισμό του 1938 στην συνέχεια τα κτίρια οικοδομήθηκαν ξανά μόνο σαν φυλακές. Η επταετία των Συνταγματαρχών μετέτρεψε το 1967 τις φυλακές σε χώρο έγκλειστων πολιτικών κρατούμενων αλλά καταργήθηκαν με την πτώση τους. Σε ένα από τα κτίρια των πρώην φυλακών εγκαινιάστηκε (1976) το 1ο Γυμνάσιο Ωρωπού, λειτούργησε εκεί έως το 1989 που μεταφέρθηκε σε νεόχτιστο γειτονικό κτίριο, στην συνέχεια μεταφέρθηκε σε ένα άλλο κτίριο των φυλακών το Δημοτικό Ωδείο Ωρωπού που υπάρχει μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκαλα Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1986
Οι 45οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1986 έγιναν στην πόλη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας από 6 έως 7 Σεπτεμβρίου. Μετείχαν και οι έξι βαλκανικές χώρες. Νικήτρια ήταν η Βουλγαρία τόσο στους άνδρες, σε 23 αγωνίσματα, όσο και στις γυναίκες, σε 16 αγωνίσματα. Ξεχώρισε το παγκόσμιο ρεκόρ της Γιορντάνκα Ντόνκοβα στα 100μ εμπ. με 12.26.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1986 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σλοβενία
Αρνουβάντας Γ΄
Ο Αρνουβάντας Γ΄ ήταν βασιλιάς των Χετταίων (1209 π.Χ.-1207 π.Χ.), μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Τουδαλίγια Δ΄. Πέθανε πρόωρα και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Σουπιλουλιούμας Β΄, τελευταίος βασιλιάς των Χετταίων.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Μπρους Ρέινολντς
Ο Μπρους Ρέινολντς (Bruce Richard Reynolds, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 7 Σεπτεμβρίου 1931 – 28 Φεβρουαρίου 2013 ) ήταν Βρετανός κακοποιός, καταδικασμένος για τη σχεδίαση και πραγματοποίηση της γνωστής σαν «Η Μεγάλη Ληστεία του Τρένου». Η λεία που αποκόμισαν οι ληστές ανερχόταν σε περισσότερα από 2.600.000 λίρες Αγγλίας, μεγαλύτερη στη χώρα όλων των εποχών (1963). Έχοντας καταφέρει να διαφύγει της σύλληψης επί μία πενταετία, ο Ρέινολντς τελικά πιάστηκε από τις αρχές, παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη, το 1969. Αποφυλακίστηκε οκτώ χρόνια αργότερα (1978). Συνέγραψε ο ίδιος τρία βιβλία και εμφανίσθηκε στη σκηνή ως μέλος της μουσικής μπάντας Alabama 3, στην οποία μετέχει ο γιος του. Παραμένει εμβληματική φυσιογνωμία και μετά το θάνατό του.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 1994
Ο τελικός  '1994 FA Cup', ήταν ο 49ος τελικός Κυπέλλου Αγγλίας που διεξήχθη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έγινε μεταξύ  Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τσέλσι. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πέρασε στον τελικό ως πρωταθλήτρια Premier League, έχοντας κερδίσει τον τίτλο με οκτώ βαθμούς διαφορά από την Μπλάκμπερν Ρόβερς. Επιχειρούσαν να γίνουν μόνο η τέταρτη ομάδα του 20ού αιώνα που ολοκλήρωσε το "Νταμπλ (ποδόσφαιρο)" και η πρώτη στην ιστορία τους. Η Τσέλσι, από την άλλη πλευρά, έπαιζε στον πρώτο της τελικό κυπέλλου FA μετά το 1970 και τον πρώτο μεγάλο τελικό μετά τον τελικό Λιγκ Καπ του 1972. Τερμάτισε 14η στην Πρέμιερ Λιγκ.
Μπρους Ρέινολντς
Παραπομπές
Κατηγορία:Ληστές
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 1994
Σύνοψη
Ο αγώνας διεξήχθη ένα βροχερό απόγευμα του Μάη, και στο πρώτο ημίχρονο η Τσέλσι ήταν καλύτερη. Ο Γκάβιν Πίκοκ είχε την μεγαλύτερη ευκαιρία του ημιχρόνου με καραβολίδα στο δοκάρι. Στην επανάληψη η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έβαλε 3 γκολ σε 9 λεπτά. Δύο πέναλτι με τον Ερίκ Καντονά,και ένα σουτ από τον Μαρκ Χιούες. Ο Μπράιαν Μακλέρ έβαλε το 4ο γκολ μετά από πάσα του Πολ Ινς. Ήταν η 8η κατάκτηση Κυπέλλου Αγγλίας από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ισοφαρίζοντας την Τότεναμ Χότσπερ. Η Τσέλσι προκρίθηκε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1994-95 καθώς η Γιουνάιτεντ είχε κερδίσει το πρωτάθλημα και προκρίθηκε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Μαρκ Χιούες κατέκτησε για 3η φορά στην καριέρα του το Κύπελλο Αγγλίας.
Ο δρόμος προς τον τελικό
''Πρώτα αναγράφονται οι γηπεδούχες ομάδες. '' {|width=100%
Τσέλσι
3ος γύρος: Μπάρνετ ΦΚ 0–0 Τσέλσι 4ος γύρος: Τσέλσι 1–1 Σέφιλντ Γουένσντεϊ 5ος γύρος: Όξφορντ Γιουνάιτεντ 1–2 Τσέλσι
6ος γύρος: Τσέλσι 1–0 Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς
Ημιτελικός: Τσέλσι 2–0 Λούτον Τάουν
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
3ος γύρος: Sheffield United 0–1 Manchester United
4ος γύρος: Norwich City 0–2 Manchester United
5ος γύρος: Wimbledon 0–3 Manchester United
6ος γύρος: Manchester United 3–1 Charlton Athletic
Ημιτελικός: Oldham Athletic 1–1 Manchester United
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας
Τζιχούτη
O Τζιχούτη υπήρξε στρατηγός του αρχαίου Αιγύπτιου βασιλιά Τούθμωση Γ' (περ. βασιλείας 1479–1425 π.Χ.) της 18ης Δυναστείας. Είναι γνωστός ως ο πρωταγωνιστής της περιπέτειας της Κατάληψης της Ιόππης. Στις σύγχρονες αιγυπτιακές πηγές ο Τζιχούτη φέρει τους εξής τρεις τίτλους: Γραφέας του Βασιλέως, Επιτηρητής των Στρατευμάτων (Στρατηγός) και Επιτηρητής (Στρατηγός) των Bορείων Ξένων Χωρών.μικρογραφία|Χρυσή φιάλη από τον τάφο του Τζιχούτη. [[Μουσείο του Λούβρου|Μουσείο Λούβρου.|εναλλ.=]]
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Αλαβάστρινο αγγείο από τον τάφο του Τζιχούτη. Μουσείο Λούβρου. Ο Τζιχούτη είναι γνωστός μέσα από δύο πηγές. Η πρώτη, είναι ο ασύλητος τάφος του που βρέθηκε το 1824 στη Σακκάρα και η δεύτερη είναι μία αιγυπτιακή ιστορία που ονομάζεται η Κατάληψη της Ιόππης (Γιάφα) στην οποία είναι ο βασικός ήρωας.
Η αιγυπτιακή αυτή αφήγηση διατηρείται σε πάπυρο που σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο (ΕΑ 10060). Η πόλη Ιόππη (Joppa) είχε επαναστατήσει εναντίον της κυριαρχίας του Tούθμωση Γ' και o φαραώ απάντησε αποστέλλοντας στρατεύματα υπό τη διοίκηση του Τζιχούτη, ώστε να επανακτήσει τον έλεγχο της πόλης. Ο Τζιχούτη αρχικά έδρασε διπλωματικά, καλώντας σε διαπραγμάτευση ή συνομιλία τον αρχηγό των εξεγερμένων της Ιόππης, σε μία τοποθεσία έξω από τα τείχη. Μόλις οι δύο αρχηγοί έμειναν μόνοι, ο Τζιχούτη επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στον αντίπαλό του, χτυπώντας τον στο πρόσωπο και αιχμαλωτίζοντάς τον. Μετά από αυτό, ο Τζιχούτη αποφάσισε να κερδίσει τον έλεγχο της πόλης με τέχνασμα. Ισχυρίστηκε ότι είχε ηττηθεί από τους επαναστατημένους και ότι τώρα έστελνε τον "φόρο" του στους κατοίκους της Ιόππης. Ο φόρος αυτός ήλθε υπό τη μορφή διακοσίων καλαθιών τα οποία παραδόθηκαν στην Ιόππη ως μία συμβολική προσφορά ειρήνης εκ μέρους του Τζιχούτη. Οι κάτοικοι της Ιόππης όμως αγνοούσαν ότι καθένα από αυτά τα καλάθια έκρυβε από έναν στρατιώτη του Τζιχούτη στο εσωτερικό του.
Ο διοικητής της Ιόππης που έπεσε θύμα της πανουργίας του Τζιχούτη, μετέφερε τα καλάθια με τους στρατιώτες εντός των τειχών της πόλης. Οι στρατιώτες του Τζιχούτη δεν άργησαν να πεταχτούν ξαφνικά έξω από τα καλάθια και να καταλάβουν την πόλη και τους κατοίκους της. Έτσι, η αιγυπτιακή αφήγηση της κατάληψης της Ιόππης παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την ιστορία του Δούρειου Ίππου στην Τροία, η οποία υποθετικά διαδραματίστηκε περίπου δύο αιώνες αργότερα στην Τροία. Με την Ιόππη να έχει πια επιστρέψει και πάλι στον αιγυπτιακό έλεγχο, ο Τζιχούτη έστειλε επιστολή στον βασιλιά του, Tούθμωση Γ', αναφέροντας τον θρίαμβό του: "' Να είσαι χαρούμενος!.. επειδή ο Άμων, ο θεός σου, σου χάρισε την εξέγερση της Ιόππης και όλους τους κατοίκους της και την ίδια την πόλη. Στείλε άνδρες για να τους πάρουν από εδώ ως αιχμάλωτους, για να μπορέσεις να γεμίσεις το σπίτι του πατέρα σου Άμων-Ρα, του Βασιλιά των Θεών, με άνδρες και γυναίκες σκλάβους, που έχουν πέσει στα πόδια σου προσκυνώντας σε παντοτινά'. "
Ο Στρατηγός Τζιχούτη ως ιστορικό πρόσωπο
μικρογραφία|Χρυσό βραχιόλι από τον τάφο του Τζιχούτη. Rijksmuseum Van Oudheden, Λέιντεν.
Ο Τζιχούτη δεν ήταν φανταστικό πρόσωπο. Το χειμώνα του 1824, ο Μπερναντίνο Ντροβέττι (Bernardino Drovetti) ανακάλυψε τον πλήρως άθικτο τάφο του στη Σακκάρα. Την εποχή εκείνη η Αιγυπτιολογία έκανε τα πρώτα της βήματα και μόνο ελάχιστες ανασκαφικές σημειώσεις κρατήθηκαν. Σήμερα υπάρχουν μόνο σύντομες περιγραφές του ευρήματος, που έχουν σωθεί στα αρχαιολογικά αρχεία. Τα ευρήματα του τάφου πωλήθηκαν σε διαφορετικές μουσειακές συλλογές, σε ολόκληρο τον κόσμο και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δυνατό να αποδοθούν με βεβαιότητα στον τάφο του Djehuty μόνο εφόσον φέρουν το όνομά του. Στα αντικείμενα που βρέθηκαν στον τάφο του στρατηγού συμπεριλαμβάνονται μία φιάλη από ατόφιο χρυσάφι και μία ασημένια, που βρίσκονται σήμερα στο Λούβρο, τέσσερα κανωπικά αγγεία που φιλοξενούνται στην Φλωρεντία, ο σκαραβαίος φυλακτό (σκαραβαίος της καρδιάς), ένα χρυσό βραχιόλι στη συλλογή του Rijksmuseum του Λέιντεν και το εγχειρίδιο του Τζιχούτη στο Ντάρμστατ. Δεν είναι τίποτα γνωστό για τη λάρνακα και την μούμια του Τζιχούτη, παρόλο που ο Ντροβέττι τα αναφέρει συνοπτικά.
"Αυτός (ο Τζιχούτη) που προστατεύουν οι δύο Μεγάλες Θεές, αυτός που σπέρνει τον τρόμο σε όλα τα εδάφη" και
"Menkheperre (Τούθμωση Γ'), αγαπημένε της (θεάς) Πτα, με το ακτινοβόλο σου πρόσωπο".
Καθώς η μελέτη της Christine Lilyquist για την χρυσή φιάλη του Djehuty και άλλα ταφικά κτερίσματα, έδειξε πως ο Djehuty είναι πιθανό να έχει ενταφιαστεί στη Σακκάρα και όχι στις Θήβες, όπως εθεωρείτο αρχικά, θα μπορεί να αποδειχθεί πως το δαχτυλίδι του Ashburnham προήλθε από τους θησαυρούς αυτού του τάφου.
Η χρυσή φιάλη του Τζιχούτη που βρίσκεται στο Λούβρο φέρει επιγραφή που τεκμηριώνει πως πρόκειται για δώρο του Thutmose ΙΙΙ προς τον στρατηγό του:
"Δωρίζεται με τη βασιλική χάρη του Menkheperre [Τούθμωση Γ'], Βασιλέα της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου, στην εξοχότητα αυτού του ευγενούς, του αγαπημένου του θεού, ανθρώπου της εμπιστοσύνης του βασιλιά σε όλες τις ξένες χώρες και στα νησιά που βρίσκονται μέσα στη θάλασσα, σε αυτόν που γεμίζει τις αποθήκες με lapis lazuli, ασήμι και χρυσάφι, τον στρατηγό...[και] τον βασιλικό γραφέα Τζιχούτη". μικρογραφία|Ο [[Σκαραβαίος της Καρδιάς της Χατνεφέρ, μητέρας του Senenmut, αξιωματούχου την περίοδο βασιλείας της Hatshepsut. Τα φυλακτά αυτά τοποθετούνταν στις μούμιες στο μέρος της καρδιάς και έφεραν επιγραφές με αποσπάσματα από το Βιβλίο των Νεκρών, τα οποία την παρακαλούσαν να μην στραφεί εναντίον του νεκρού ιδιοκτήτη της κατά την στιγμή της Κρίσεως μπροστά στους Θεούς. Παρόμοιος σκαραβαίος είχε τοποθετηθεί και στη μούμια του Τζιχούτη.]]
Στέλιος Ψύχος
Ο Στέλιος Ψύχος (1936) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ενώ υπήρξε επίσης αθλητής στην πετοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, πινγκ πονγκ και τον στίβο στον Εθνικό Αθηνών.
Έχει φορέσει μία φορά τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας στις 3 Δεκεμβρίου 1958 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Γαλλίας (1-1) για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (τότε λεγόταν κύπελλο εθνών Ευρώπης) του 1960.
Ελίζα Βόζεμπεργκ
Η Ελίζα (Ελισσάβετ) Βόζεμπεργκ (Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Ελληνίδα δικηγόρος και πολιτικός, ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.
Βιογραφικά στοιχεία
Από την πλευρά του πατέρα της είναι γερμανικής καταγωγής, απόγονος των Βαυαρών του Όθωνος. Αποφοίτησε από το Λύκειο στην Κυψέλη και σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασκεί δικηγορία από το 1982 και ειδικεύεται στο ποινικό και οικογενειακό δίκαιο. Έχει συμμετάσχει σε μεγάλες ποινικές δίκες έντονου κοινωνικού ενδιαφέροντος, καθώς επίσης στις δίκες των εγκληματικών οργανώσεων 17 Νοέμβρη και  Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (δίκες κατά της τρομοκρατίας), όπου εκπροσώπησε στην πολιτική αγωγή θύματα και συγγενείς.
Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με θέματα ισότητας και μητρότητας και είναι μέλος του γνωστού σωματείου γυναικών «Η Καλλιπάτειρα», καθώς επίσης και της «Παναθηναϊκής Οργάνωσης Γυναικών». Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων και διετέλεσε μέλος νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Για 15 έτη εκλεγόταν σύμβουλος στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και έχει εισηγηθεί ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις ειδικά για τους νέους δικηγόρους και την αναβάθμιση του κοινωνικού ρόλου του δικηγόρου. Υπήρξε μέλος του Συμβουλίου Δικηγορικών Συλλόγων της Ευρώπης (CCBE), όπου εκπροσώπησε τους Έλληνες δικηγόρους με εισηγήσεις και παρεμβάσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλά επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό με καίριες εισηγήσεις.
Τον Μάρτιο του 2004 συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας και στις εκλογές του 2009, εξελέγη βουλευτής της Α΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία.
Διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας το 2012, γιατί καταψήφισε την αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης (Δεύτερο Μνημόνιο). Στις εκλογές του 2012, δεν συμπεριλήφθηκε στα ψηφοδέλτια της ΝΔ παρά το αίτημά της.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2013, ορίστηκε γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, με απόφαση του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά.
Αρθρογραφεί συχνά στον ημερήσιο τύπο και συμμετέχει σε τηλεοπτικές συζητήσεις για θέματα κυρίως κοινωνικού ενδιαφέροντος, αλλά και της επιστήμης της. Οργάνωσε και παρουσίασε σειρά εκπομπών πολιτικού περιεχομένου στην Κύπρο με αφορμή τις κυπριακές προεδρικές εκλογές.
Στις Ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.
Μιλάει αγγλικά και γαλλικά. Ήταν παντρεμένη με τον βιομήχανο Ιωάννη Βρυωνίδη με καταγωγή από την Λευκωσία, ο οποίος απεβίωσε τον Απρίλιο του 2015.
Η Ελίζα Βόζεμπεργκ έχει παίξει στην ελληνική ταινία «Η Ρένα είναι οφ-σάιντ» του 1972, σκηνοθεσίας του Αλέκου Σακελλάριου, υποδυόμενη την κόρη της Ρένας Βλαχοπούλου. Παρακινούμενη από αυτήν την εμπειρία συμμετείχε επιτυχώς στις εξετάσεις εισαγωγής στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, για να την κερδίσει όμως τελικά η Νομική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Κερτ Χένιγκ
Ο Κέρτις Μάικλ Χένιγκ (Curtis Michael "Curt" Hennig, 28 Μαρτίου 1958 - 10 Φεβρουαρίου 2003) ήταν Αμερικανός παλαιστής και σχολιαστής αγώνων. Στη καριέρα του πέρασε από διάφορες εταιρίες πάλης, με πιο γνωστές τις American Wrestling Association (AWA), World Wrestling Federation (WWF), World Championship Wrestling (WCW) και Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Γνώρισε μεγάλη επιτυχία όσο ήταν στο WWF ως Μίστερ Πέρφεκτ.
Καριέρα
Για μια περίοδο, ο Χένιγκ υπέφερε από τραυματισμούς στη πλάτη και γι'αυτό ασχολήθηκε με τον σχολιασμό αγώνων. Επιπλέον, στα τέλη της δεκαετίας του '90 πήγε στο WCW, όμως το 2002 επέστρεψε στο WWE, όπου συμμετείχε στο Royal Rumble και άφησε θετικές εντυπώσεις. Μετά, από το Rumble υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και άρχισε κόντρες με γνωστούς παλαιστές. Αργότερα, εργάστηκε στο TNA Wrestling, χωρίς να προλάβει να μείνει για μεγάλο διάστημα, αφού απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2003.
Ο Χένιγκ χαρακτηρίστηκε από το WWE ως ένας άψογος τεχνικός παλαιστής, ο οποίος έφθασε σε νέα ύψη το επίπεδο του Διηπειρωτικού Πρωταθλήματος και έγινε πρότυπο για όλους τους τεχνικούς παλαιστές. Το WCW τον χαρακτήρισε ως έναν από τους καλύτερους παλαιστές που γνώρισε η βιομηχανία της πάλης. Το 2007, το WWE του απέδωσε τιμή, εισάγοντας τον στο Hall of Fame. Το λόγο της εισαγωγής έβγαλε η οικογένεια του, ανάμεσα της, ο υιός του και επίσης παλαιστής Τζο Χένιγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Μποϊάνα
μικρογραφία|Ο Μπούνα Ο Μπούνα ή Μποϊάνα (αλβανικά: Buna, σερβικά: Бојана) είναι ποταμός της Αλβανίας που πηγάζει στο Μαυροβούνιο σε μεγάλο τμήμα του αποτελεί τα σύνορα των δύο χωρών. Έχει μήκος 41 χλμ πηγάζει από την Λίμνη Σκόδρα κι εκβάλει στην Αδριατική θάλασσα.
Στις εκβολές του και στο δέλτα του διασπάται σε δύο κλάδους και δημιουργεί νησί.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας
Χρήστος Παπουτσάκης
μικρογραφία|Ο Χρήστος Παπουτσάκης στο ειδικό δικαστήριο Ο '''Χρήστος Γ. Παπουτσάκης' (Χανιά, 1934 – Αθήνα, 8 Μαρτίου 2009) ήταν αρχιτέκτονας, δημοσιογράφος και εκδότης του πολιτικού και πολιτιστικού περιοδικού Αντί''.
Στα μέσα Ιουλίου του 1947 δεξιοί ένοπλοι δολοφόνησαν τον πατέρα του, συνταγματάρχη ε.α. και στέλεχος της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη, Γεώργιο Παπουτσάκη, ως αντίποινα για την προηγηθείσα δολοφονία λοχαγού του Ελληνικού Στρατού από αντάρτες του ΔΣΕ. Το γεγονός αυτό καθώς και οι διώξεις κατά των μεγαλύτερων αδελφών του, ανάγκασε όλη την οικογένεια να μετακομίσει στην Αθήνα.
Τον Μάιο του 1972, ο Παπουτσάκης κυκλοφόρησε το περιοδικό Αντί με περιεχόμενο έντονα αντιδικτατορικό. Οι Αρχές της Δικτατορίας απαγόρευσαν την κυκλοφορία του περιοδικού, τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν.
Με τη Μεταπολίτευση κυκλοφόρησε ξανά το Αντί. Ασχολούμενος αποκλειστικά με το περιοδικό, ο Παπουτσάκης εγκατέλειψε την αρχιτεκτονική, ενώ επεκτάθηκε και στην κυκλοφορία βιβλίων ιδρύοντας τον εκδοτικό οίκο Πολύτυπο. Με μια πλειάδα εκλεκτών συνεργατών από τον χώρο της Αριστεράς, αλλά και με πολλές δράσεις, το Αντί καθιερώθηκε ως το περιοδικό της αριστερής παρέμβασης.
Το 1983, ο Παπουτσάκης συνελήφθη επειδή λειτουργούσε παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό. Ακολούθησαν και άλλες μηνύσεις για δημοσιεύματα στο Αντί, αλλά και καταδίκες που οδήγησαν το περιοδικό στο κλείσιμο τον Απρίλιο του 2008. Επίσης, το 2001, οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να δώσουν βίζα εισόδου στον Παπουτσάκη, ο οποίος είχε κληθεί να μιλήσει σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Κολούμπια στην Νέα Υόρκη.
Τελευταίο μεγάλο έργο του Παπουτσάκη ήταν η εξάτομη έκδοση Αίμος - Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, με τη συνεργασία 150 ποιητών, πανεπιστημιακών, ερευνητών και μεταφραστών από τις χώρες των Βαλκανίων.
Πέθανε από καρκίνο στις 8 Μαρτίου του 2009. Είχε τρία παιδιά τον Μανόλη, τη Νεφέλη και την Ελευθερία. Τα δύο πρώτα με την Εύα Πατίκη, αρχιτεκτονισσα, το τρίτο με την Ξανθίππη Ζαχαριάδου, ξεναγό. Σύντροφός του υπήρξε και η φιλόλογος και ποιήτρια Άντεια Φραντζή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Ατζλούν
Η Ατζλούν (عجلون, ‘Ajlūn) είναι λοφώδης πόλη στα βόρεια της Ιορδανίας, η οποία βρίσκεται 76 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Αμμάν. Φημίζεται για τα εντυπωσιακά ερείπια του κάστρου Ατζλούν του 12ου αιώνα. Η πόλη αποτελεί πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ατζλούν, το οποίο έχει πληθυσμό άνω των 176.080 κατοίκων σε 27 χωριά και κωμοπόλεις σε έκταση περίπου 420 χλμ².
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή της Ιορδανίας το 2015, ο πληθυσμός της πόλης Ατζλούν ήταν 9.990 πολίτες. Για το Κυβερνείο Ατζλούν στο σύνολό του, ο πληθυσμός ήταν περίπου 176.080 το 2015. Οι μουσουλμάνοι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης. Ζουν παράλληλα με τον αυτόχθονο χριστιανικό πληθυσμό. Το Κυβερνείο Ατζλούν είναι ιδιαίτερα αγροτικό, όπως αναφέρει η κατανομή του πληθυσμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας
Δερβένι
Η λέξη Δερβένι ή Ντερβένι (ουδετέρου γένους) προέρχεται από την τουρκική λέξη "ντερβέν", που και αυτή είναι παραφθορά της περσικής «ντερμπέντ». Στην ελληνική γλώσσα άρχισε να χρησμοποιείται την περίοδο της Τουρκοκρατίας και διατηρήθηκε μέχρι και μετά την Επανάσταση του 1821, ως γεωγραφικός προσδιορισμός στενής διάβασης διαμέσου ορεινών όγκων, καθώς και είσοδος ή έξοδος πύλης προς ευρύτερη περιοχή. Συνώνυμη ήταν επίσης και η λέξη «κλεισώρεια» ή (περισσότερο σε χρήση) «Κλεισούρα».
Σ΄ αυτά τα 4 Δερβενάκια στις 26 με 28 Ιουλίου του 1822 έλαβε χώρα μία από τις δραματικότερες και ενδοξότερες μάχες της Ελληνικής επανάστασης του 1821, η Μάχη των Δερβενακίων.
Πηγές
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα
Λίμνη Ρακίτα
Η συνολική έκταση που καταλαμβάνει είναι περίπου 300 στρέμματα.
Ιστορία
Η λίμνη από το 1952-1954 περίπου αποτελεί μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας ενώ μέχρι τότε ανήκε, ήδη από την εποχή της Τουρκοκρατίας, στην Κοινότητα Μαζαρακίου. Σε περιπτώσεις πιθανής φορολογίας της από τους Οθωμανούς, οι κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι ανήκε στο ναό της Αγίας Παρασκευής (Ασπροκκλησιά) της περιοχής, ώστε να τυγχάνει φοροαπαλλαγής.
Περιβάλλον
Η λίμνη αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο του αλπικού τρίτωνα. Βέβαια σήμερα η αλόγιστη χρήση διαφόρων τοξικών λιπασμάτων έχει φέρει τη λίμνη στο χείλος της οικολογικής καταστροφής.
Σημείωση
Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη μικρή λίμνη Βεργούρι που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, σε γειτονική θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Διάγνωση COVID-19
εναλλ.=CDC 2019-nCoV Laboratory Test Kit.jpg|μικρογραφία|Εξοπλισμός για την διενέργεια ελέγχων για την ασθένεια κορωνοϊού 2019 του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο έλεγχος για την ανίχνευση της ασθένειας κορωνοϊού 2019 (COVID-19) είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει την ανάλυση δείγματος για να εντοπιστεί ή τρέχουσα ή προηγούμενη παρουσία του ιού SARS-CoV-2 στον οργανισμό. Ο έλεγχος συμβάλλει στη μείωση της εξάπλωσης της νόσου COVID-19. Οι δύο κύριες κατηγορίες ελέγχου περιλαμβάνουν τον διαγνωστικό έλεγχο και τον έλεγχο των αντισωμάτων. Στον διαγνωστικό έλεγχο ανιχνεύεται η παρουσία του ιού SARS-CoV-2 στο σώμα, ενώ στον έλεγχο των αντισωμάτων ανιχνεύεται η παρουσία των αντισωμάτων που παρήχθησαν μετά από μόλυνση ή εμβολιασμό. Το πιο συνηθισμένο δείγμα που λαμβάνεται προς ανάλυση είναι οι αναπνευστικές εκκρίσεις, παρόλο που μπορούν επίσης να ληφθούν δείγματα ανώτερης αναπνευστικής οδού, κατώτερης αναπνευστικής οδού, ολικού αίματος κ.α.
Ο έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί δειγματοληπτικά από τις δημόσιες υγειονομικές υπηρεσίες για την ανίχνευση μεμονωμένων κρουσμάτων ή την ιχνηλάτηση των επαφών για τον περιορισμό μιας εστίας. Ο δειγματοληπτικός έλεγχος μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εκτίμηση της θνητότητας της ασθένειας στον πληθυσμό.
Οι ιατρικές αρχές έχουν υιοθετήσει ποικίλες στρατηγικές διεξαγωγής δειγματοληπτικών ελέγχων. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν τη θέσπιση περιορισμών για το ποιες κοινωνικές ομάδες πρέπει να εξεταστούν, πόσο συχνά πρέπει να γίνονται έλεγχοι σε ένα άτομο, τη θέσπιση πρωτοκόλλων ανάλυσης, όπως επίσης τη συλλογή δειγμάτων και χρήσεις των αποτελεσμάτων των δειγματοληπτικών ελέγχων. Η ποικιλομορφία στις στρατηγικές συνήθως επηρεάζει τα επιδημιολογικά στατιστικά της κάθε χώρας, συμπεριλαμβανομένων του αριθμού κρουσμάτων, του ποσοστού θνητότητας και της γεωγραφικής κατανομής των κρουσμάτων.
Η ανάλυση του δείγματος πραγματοποιείται σε σύγχρονα ιατρικά εργαστήρια από εξειδικευμένους ιατρικούς επιστήμονες. Σημεία ελέγχου μπορούν να αποτελέσουν το γραφείο ενός γιατρού, οι ειδικοί σταθμοί ελέγχου, τα φαρμακεία κτλ.