cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέιβιντ Ρόμπινσον
NBA
Είναι ο μοναδικός σέντερ στην ιστορία που βρέθηκε σε τόσα τοπ-20 σε μία σεζόν (πόντοι, ριμπάουντ, κοψίματα, κλεψίματα και αποτελεσματικότητα) κατά τις σεζόν 1991–92 και 1993–94. Πριν από την έναρξη της σεζόν 1996–97, τραυματίστηκε σοβαρά και οι Σπερς καταρρέουν και κερδίζουν μόλις 20 παιχνίδια. Αυτό το κακό αποτέλεσμα τους δίνει την πρώτη επιλογή του ντραφτ του 1997, με το οποίο επιλέγουν τον ψηλό Τιμ Ντάνκαν, με τον οποίο ο Ρόμπινσον θα σχηματίσει δίδυμους πύργους του NBA. Η σεζόν 1998–99, συντομευμένη λόγω της απεργίας, θα είναι τελικά αυτή που περίμεναν οι Σπερς. Αφού πέτυχαν το καλύτερο ρεκόρ στην κανονική περίοδο του ΝΒΑ, σπεύδουν προς τον τίτλο χάνοντας μόνο δύο παιχνίδια στα πλέι-οφ. Οι Σπερς στη συνέχεια έχασαν τον τίτλο για τρία συνεχόμενα χρόνια από τους Λος Άντζελες Λέικερς.
Αρσάκης του Πόντου
Ο Αρσάκης (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πρίγκιπας στο βασίλειο τού Πόντου και έγινε βασιλιάς του (36 π.Χ.). Είχε καταγωγή Περσική και Ελληνική (Μακεδονική).
Ντέιβιντ Ρόμπινσον
NBA
Στην αρχή της σεζόν 2002–03, ο Ρόμπινσον ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί στο τέλος της σεζόν. Με επικεφαλής τον Τιμ Ντάνκαν, οι Σπερς κερδίζουν έναν νέο τίτλο, επιτρέποντας στον αρχηγό να αποσυρθεί με τον πιο όμορφο τρόπο.
Αρσάκης του Πόντου
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φαρνάκη Β΄ τού Πόντου (γιου τού Μιθριδάτη ΣΤ΄) και της συζύγου του, που ήταν από τους Σαρμάτες. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια: τον Δαρείο τού Πόντου και τη Δύναμη, σύζυγο τού Ασάνδρου, τού Σκριβονίου και τού Πολέμωνα Α΄ της Κιλικίας και μετά και τού Πόντου.
Ντέιβιντ Ρόμπινσον
NBA
Ήταν 10 φορές NBA All-Star, MVP το 1995, δύο φορές πρωταθλητής του ΝΒΑ (1999 και 2003), δύο φορές Χρυσός Ολυμπιονίκης (1992, 1996) και μία χάλκινος (1988). Έχει σημειώσει 20.790 πόντους, 10.497 ριμπάουντ και 2.954 κοψίματα στην καριέρα του στο ΝΒΑ. Η φανέλα του, με τον αριθμό 50, αποσύρθηκε από το σύλλογο του Τέξας. Στις 6 Απριλίου 2009, εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, το οποίο συγκεντρώνει όλες τις μεγάλες προσωπικότητες στην ιστορία του NBA. Έγινε μέλος ταυτόχρονα με τους Μάικλ Τζόρνταν και Τζον Στόκτον, συμπαίκτες του στη  Ντριμ Τιμ, ενώ εισήχθη και το 2010 ως μέλος της Ολυμπιακής ομάδας μπάσκετ των ανδρών του 1992 στις Ηνωμένες Πολιτείες) και δύο φορές του Ολυμπιακού Hall of Fame των ΗΠΑ (2008 ατομικά, 2009 ως μέλος της Ολυμπιακής ομάδας του 1992). Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Αρσάκης του Πόντου
Βιογραφία
Ο Αρσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο και τον Κιμμέριο Βόσπορο. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, οι δύο αδελφοί αντιμετώπισαν την εξέγερση ενός σφετεριστή, που ονομαζόταν Αρσάκης. Αυτός κρατούσε το φρούριο Σαγύλιον, που όμως πολιορκήθηκε από τον Πολέμωνα Α΄ και τον Λυκομήδη από τα Κόμανα. Το 37 π.Χ. ο Δαρείος απεβίωσε και ο Αρσάκης διαδέχθηκε τον αδελφό του ως βασιλιάς τού Πόντου· τον έθεσε βασιλιά ο Μάρκος Αντώνιος. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, "κατά τη βασιλεία του ο Αρσάκης προκάλεσε εξέγερση, χωρίς την έγκριση τού Ρωμαίου επάρχου (praefectus)".
Ντέιβιντ Ρόμπινσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA
Αρσάκης του Πόντου
Βιογραφία
Η βασιλεία του ήταν σύντομη, καθώς απεβίωσε το 36 π.Χ.. Ο Μ. Αντώνιος πρόσθεσε τον Πόντο στην Κιλικία τού Πολέμωνα Α΄, που έγινε ο επόμενος βασιλιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2002-2003
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2002–03 ήταν το 6ο στην ιστορία του θεσμού και το τρίτο που διεξήχθη ως ενιαία Α' Εθνική. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Τριπόταμος Βέροιας και Γέρακας.
Βαθμολογία
1 Ο Γέρακας έχει ποινή αφαίρεσης δέκα βαθμών.
Play off
Στα play off προκρίθηκαν οι τέσσερεις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικοί αλλά και ο τελικός κρίθηκαν σε διπλούς αγώνες. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στην έδρα της ομάδας με τη χειρότερη θέση στην κανονική περίοδο. Η Αθήνα '90 κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο το πρωτάθλημα.
Ημιτελικοί
1 Άνευ αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2003 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Σαρμιέντο (Τσουμπούτ)
Το Σαρμιέντο (Sarmiento) είναι πόλη στην επαρχία Τσουμπούτ της Αργεντινής. Έχει 10.858 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του ομώνυμου νομού. Βρίσκεται στον λεγόμενο Κεντρικό Διάδρομο της Παταγονίας, σε μια εύφορη κοιλάδα μέσα σε μια κατά τα άλλα άνυδρη περιοχή, 140 χλμ. δυτικά από το Κομοδόρο Ριβαδάβια, στο νότιο τμήμα του Τσουμπούτ. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λίμνες, τη λίμνη Μούστερς και τη λίμνη Κολχούε Χουάπι. Αξιοσημείωτα αξιοθέατα είναι το Απολιθωμένο Δάσος και οι σπηλιές με παραστάσεις ζωγραφικής των γηγενών.
Ιστορία
Το 1900, η εξουσία της Αργεντινής εδραιώθηκε τοπικά, όταν ο Σουηδός πρώην ναυτικός Όσκαρ Λούντκβιστ, ο οποίος είχε διοριστεί αστυνομικός επίτροπος στο Σαρμιέντο, ίδρυσε την πρώτη "comisaría" στο Σαρμιέντο. Βρισκόταν δίπλα στο "Las Tres Casas", όπου ζούσαν οι οικογένειες Τζόουνς από την Ουαλία και Πράις από την Αγγλία.
Το 1903, 600 οικογένειες Αφρικάνερ έφτασαν στην Αργεντινή μετά την ήττα στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερ. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, καθώς είχε πρόσβαση σε νερό σε αντίθεση με την παράκτια πόλη Κομοδόρο Ριβαδάβια όπου εγκαταστάθηκαν αρχικά. Οι απόγονοι αυτών των αποίκων αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Σαρμιέντο και εξακολουθούν να μιλούν αφρικάανς και να πηγαίνουν στην Nederduitse Gereformeerde Kerk («Ολλανδική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία») μέχρι σήμερα. Μέχρι πρόσφατα, τη δεκαετία του 1960, τα αφρικάανς ήταν η πιο συχνά ομιλούμενη γλώσσα, ωστόσο αυτό έχει αλλάξει καθώς ο πληθυσμός της πόλης που μιλούσε αφρικάανς έχει αφομοιωθεί περισσότερο στην αργεντίνικη κουλτούρα και κοινωνία.
Το 2016 ανακαλύφθηκε κοντά στην πόλη ένα σημαντικό απολίθωμα δεινοσαύρου. Ονομάστηκε Sarmientosaurus musacchio προς τιμήν της πόλης και του Δρ. Εδουάρδο Μουσάκιο, παλαιοντολόγου και καθηγητή στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Παταγονίας Σαν Χουάν Μπόσκο.
Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Σαρμιέντο χαρακτηρίζεται από ψυχρό ερημικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BWk), με θερμά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες. Η ψυχρότερη θερμοκρασία σε χαμηλό υψόμετρο που έχει καταγραφεί ποτέ στη Νότια Αμερική, -32,8 °C, καταγράφηκε στο Σαρμιέντο την 1η Ιουνίου 1907. Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, με μέσο όρο μόνο 183 χιλιοστά το χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Βενέδικτος Εμπόριος
Ο Βενέδικτος Εμπόριος (ανεπίσημο επώνυμο: Μπορής) ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος της Κρητικής Σχολής του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε περί τα τέλη του 16ου αιώνα. Με καταγωγή από τα Χανιά, έζησε και εργάστηκε στη Βενετία. Συγγενής του πιστεύεται ότι ήταν ο Αντώνιος Μπόρης. Έργα του βρίσκονται στον ελληνικό ναό του Αγίου Γεωργίου των Γραικών, στη Βενετία. Μερικά από αυτά είναι "Ο Μυστικός Δείπνος" (1606), "Γραμματεύς και Φαρισαίος¨", "Ό άσωτος υιός" και άλλα. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
ΟΣ Ανκόνα 1905
Η ΟΣ Ανκόνα 1905 είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ανκόνα. Συμμετέχει στην Serie D/F. Ιδρύθηκε το 1905. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio del Conero, χωρητικότητας 23983 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το κόκκινο. Μετράει αρκετές συμμετοχές στη Σέριε Β.
Καστανέα Τρικάλων
Η Καστανιά ή Καστανέα Καλαμπάκας είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Καστανιά βρίσκεται στις παρυφές της Νότιας Πίνδου με υψόμετρο 800 μέτρων, σε απόσταση 34 χιλιόμετρα δυτικά της Καλαμπάκας με πληθυσμό 165 άτομα το χειμώνα (σύμφωνα με την απογραφή 2011). Το καλοκαίρι ο πληθυσμός υπερβαίνει τους 1.200 κατοίκους.
Οικισμοί
Οι πλατείες του χωριού είναι πλακόστρωτες. Γνωστά αρχοντικά σπίτια είναι τα φρούρια των Δημάκη, Νικολάκη Λεβέντη και Κυρνάσιου, στενά συνδεδεμένα με την νεότερη ιστορία του τόπου. Κάηκαν και τα τρία από τους Γερμανούς, μαζί με όλο το χωριό, στις 26 Οκτωβρίου 1943. Σώθηκαν μόνο η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου και το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου.
Αξιοθέατα και εκδηλώσεις
Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Σιαμάδων βρίσκεται στα δεξιά του δρόμου Χάνι Μουργκάνι - Καστανιάς. Σώζεται σήμερα, σε 620 μ. και απόσταση 2 περίπου χλμ. από τον κεντρικό δρόμο, το καθολικό της μονής που κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Στο χωριό λειτουργεί κοινοτικός ξενώνας, ενώ οι γυναίκες υφαίνουν ακόμη στον αργαλειό. Στην Καστανιά παράγονται σε οικιακή βάση μήλα, κάστανα, φασόλια γίγαντες, τυρί φέτα, καθώς και γλυκό σύκο και καρύδι. Αξιοθέατα του χωριού αποτελούνε οι παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία, η περιοχή Γκούρα, το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου και η μονή Αγίου Νικολάου Σιαμάδων.
Κοντά στην Καστανιά υπάρχουν οι κορυφές Χιόλι και Μοράβα και ο ποταμός Ασπροπόταμος με την μεγάλη συγκέντρωση πέστροφας. Στις 26-27 Ιουλίου πραγματοποιείται το πανηγύρι της Αγ. Παρασκευής, ενώ από τις 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου γίνονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επίσης κάθε χρόνο στις 21 Οκτωβρίου στην θέση «Γκούρα» πραγματοποιείται από τον Μορφωτικό και Ευεργετικό Σύλλογο Καστανιάς «Ο Στίνος» η γιορτή καστάνου.
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Πύλης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καστανέα.
Live Camera
https://www.meteolive.gr/p/kastania.html
Παραπομπές
Καστανια Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Ιλίου Μέλαθρον
Το Ιλίου Μέλαθρον, επίσης γνωστό ως Μέγαρο Σλήμαν, είναι νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Πανεπιστημίου. Είναι δημιουργία του Ερνέστου Τσίλλερ, ο οποίος το σχεδίασε το 1878 ως κατοικία του Ερρίκου Σλήμαν, του ερευνητή που ανακάλυψε το θησαυρό της αρχαίας Τροίας. Η κατασκευή του περατώθηκε το 1881, και αποτέλεσε μια από τις πιο λαμπρές ιδιωτικές κατοικίες της τότε Αθήνας. Σήμερα στο Ιλίου Μέλαθρον στεγάζεται το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.
Εισαγωγικά
Ο Ερρίκος Σλήμαν υπήρξε ερασιτέχνης επιστήμονας με πολλά επιτεύγματα και μάλιστα σε μεγάλη ηλικία. Όταν διέκοψε κάθε εμπορική δραστηριότητα το 1864 και σε ηλικία 46 ετών αποφάσισε να εντρυφήσει στην κλασική Αρχαιότητα και ειδικότερα στην ελληνική αρχαιολογία αλλά και την αρχαιολογική επιστήμη γενικότερα. Την ίδια χρονιά επισκέφτηκε την Ελλάδα και περιηγήθηκε σε τοποθεσίες που αναφέρονται στα Ομηρικά έπη. Το έτος 1868 αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Αθήνα, καθώς παντρεύεται με τη Σοφία Εγκαστρωμένου.
Γνωριμία Τσίλλερ-Σλήμαν
Η γνωριμία των δύο αντρών πραγματοποιήθηκε το 1864, όταν ο Σλήμαν επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα. Αφορμή στάθηκε ένα φυλλάδιο που περιείχε χάρτες και σχέδια της Τροίας, το οποίο είχε επιμεληθεί ο Τσίλλερ με τον αστρονόμο Δρ. Σμιτ κατά την επίσκεψη τους στην περιοχή, μετά από πρόσκληση του αυστριακού πρέσβη Δρ. Χαν. Το φυλλάδιο αυτό δόθηκε από τον Τσίλλερ στον Σλήμαν, όταν συναντήθηκαν επί ελληνικού εδάφους, και η γνωριμία αυτή υπήρξε η αρχή μιας ισόβιας φιλίας.
Ανέγερση και εγκαίνια
Μια δεκαετία μετά την εγκατάσταση του στην Αθήνα και αφού πλέον είχε γίνει πλούσιος, ο Σλήμαν ανέθεσε την δημιουργία της κατοικίας του στον στενό του πλέον φίλο, Ερνστ Τσίλλερ. Τα σχέδια της οικίας Σλήμαν στην οδό Πανεπιστημίου πραγματοποιήθηκαν το 1878. Κατά την ανάθεση του έργου στον Τσίλλερ, ο Σλήμαν φέρεται να είπε τα εξής:
Επιθυμία του Σλήμαν ήταν να έχει ένα πλούσιο αρχοντικό που να μπορεί να εκθέτει άφοβα τον θησαυρό του και έτσι ο Τσίλλερ επέλεξε τον αναγεννησιακό ρυθμό, προσαρμόζοντας τον στις διατάξεις του ώριμου κλασικισμού. Η επίβλεψη της ανέγερσης έγινε από τον Β. Δρόσινο, φίλο του Σλήμαν. Για την κατασκευή των μωσαϊκών δαπέδων ήρθαν ειδικοί ψηφιδοθέτες από την Ιταλία. Ήρθαν επίσης Βαυαροί και Βιεννέζοι ζωγράφοι, οι οποίοι πραγματοποίησαν τις πομπηϊανές τοιχογραφίες και τις ζωγραφικές συνθέσεις τόσο του εσωτερικού, όσο και των δυο εξωστών. Ντόπιοι τεχνίτες κατασκεύασαν το υπόλοιπο κτίριο, όπως για παράδειγμα τα κιγκλιδώματα. Η εργασίες της διακόσμησης έγιναν το έτος 1880, ενώ ο ίδιος ο Σλήμαν επέλεξε κάποια από τα διακοσμητικά στοιχεία κυρίως με αρχαιολογικά θέματα. Η βασική σύλληψη του διακόσμου έγινε από τον Τσίλλερ, ο οποίος εμπνεύστηκε από τα τρωικά και μυκηναϊκά ευρήματα για τα μωσαϊκά πατώματα. Οι πομπηιανές διακοσμήσεις που συναντούνται στο υπόλοιπο κτίσμα πρέπει να ήταν επιλογή από κοινού τόσο του Σλήμαν όσο και του Τσίλλερ. Επιπλέον, ο Τσίλλερ επιθυμούσε να δηλώσει τη αγάπη του Σλήμαν για την Ελλάδα, τον Όμηρο και την Τροία μέσω των τοιχογραφιών, των πήλινων αγαλμάτων που ήταν αντίγραφα αρχαίων ελληνικών, των μωσαϊκών δαπέδων και των πολλών επιγραφών σε σημεία του κτιρίου. Τα εγκαίνια του Ιλίου Μελάθρου πραγματοποιήθηκαν στις 30 Ιανουαρίου του 1881 με λαμπρή δεξίωση, ενώ το κόστος που δαπανήθηκε για την ανέγερση του ήταν 439.650 δραχμές.
Γενικά χαρακτηριστικά
thumb|250px|Η πρόσοψη του μεγάρου thumb|250px|Εσωτερικό κλιμακοστάσιο thumb|250px| Το δημιούργημα του Τσίλλερ μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπόδειγμα οικοδομικής τελειότητας με δυναμικές αναλογίες και επιμελημένο διάκοσμο. Η επιφάνεια του όγκου διαρθρώθηκε με βάση την κλασικιστική αρχή της οριζοντιότητας χωρίζοντας το κτίσμα σε βάση, κορμό και στέψη. Στην κύρια πρόσοψη, επί της οδού Πανεπιστημίου, δεσπόζει η διώροφη τοξωτή λότζια (loggia) με τους μαρμάρινους κίονες. Συμμετρικά ως προς την loggia τοποθετούνται πορτοπαράθυρα με ευθύγραμμα γείσα και ψευδοεξώστες στον πρώτο όροφο, ενώ στον δεύτερο όροφο τριγωνικά αετώματα και κανονικούς εξώστες στηριζόμενους σε μαρμάρινα φουρούσια. Στις πλαϊνές όψεις τοποθετούνται εξώστες αξονικά στην επιφάνεια σαν μοναδικές προεξοχές του όγκου.
Εκτός από τους εξώστες, προεξέχουν και οι διακοσμητικές παραστάδες με τα ιωνικά επίκρανα. Στην βορειοδυτική όψη του κτίσματος, βρίσκεται η είσοδος μέσω μεγαλόπρεπης διπλής μαρμάρινης σκάλας, η οποία οδηγεί στον πρώτο όροφο, όπως ήταν και η επιθυμία του ιδιοκτήτη. Τέλος, το κτίριο επιστέφεται από ταράτσα με στηθαίο διακοσμημένο με μπαλουστράδα. Περιμετρικά του στηθαίου ήταν τοποθετημένα υπερφυσικού μεγέθους αγάλματα.
Πλήθος καινοτομιών για την εποχή εφαρμόστηκαν στο Ιλίου Μέλαθρον: εξασφάλιση από πυρκαγιά, σύστημα εξαερισμού που υπήρχε σε όλους τους χώρους των ορόφων, πρωτοποριακά ρολά στις πόρτες και τα παράθυρα, εγκατάσταση φωταερίου σε όλα τα δωμάτια και περίπλοκο σύστημα θέρμανσης, με αεραγωγούς που κατέληγαν στα δάπεδα των δωματίων.
Περιγραφή κτιρίου
Στο ισόγειο του κτιρίου υπήρχαν οι βοηθητικοί χώροι όπως η κουζίνα, η αποθήκη και δωμάτια για το προσωπικό. Στο ίδιο επίπεδο, στο βορειοδυτικό μέρος του ισογείου, λειτουργούσε επίσης το Μουσείο Σλήμαν. Από πλευράς διακόσμησης, στον νότιο τοίχο του προθαλάμου συναντώνται τα αντίγραφα του τριγλύφου και της μετόπης του ελληνιστικού ναού της Αθηνάς στην Τροία, όπου παριστάνεται και ο ήλιος. Στους υπόλοιπους τοίχους του προθάλαμου και στην οροφή υπάρχουν ζωγραφισμένες παραστάσεις με Ερωτιδείς. Στο μωσαϊκό δάπεδο απεικονίζονται μέσα σε πλαίσια ένα χταπόδι και μια πεταλούδα, καθώς και αγγεία με μορφές όλα δημιουργημένα με βάση μυκηναϊκά κοσμήματα. Το κτίριο περιβάλλεται από κήπο, στον οποίο υπήρχε στάβλος, αμαξοστάσιο και άλλοι βοηθητικοί χώροι.
Στον πρώτο όροφο η είσοδος γίνεται από τα βορειοδυτικά μέσω μαρμάρινης διπλής σκάλας. Στον χώρο υποδοχής που βρίσκεται πριν το κλιμακοστάσιο, συναντάται ζεύγος κιόνων. Όλοι οι τοίχοι του προθαλάμου είναι διακοσμημένοι με Ερωτιδείς, Σφίγγες και άλλα θέματα που δίνουν ελληνοπρεπή χαρακτήρα στον διάκοσμο. Στην οροφή του προθαλάμου είναι ζωγραφισμένη παράσταση με το άρμα του Ήλιου που φέρνει το φως της μέρας καθώς απομακρύνεται η νύχτα. Με μεγάλη επιτυχία έχει απεικονιστεί η διαφοροποίηση της νύχτας από την ανατολή. Το θέμα αυτό συναντάται επίσης στο Παλάτσο Παλαβιτσίνι-Ροσπιλιόζι της Ρώμης από τον Guido Reni (1613), καθώς και στο ανάκτορο του Βερολίνου, κάτι που μάλλον δεν θα μπορούσαν να ξέρουν ο Τσίλλερ ή ο Σλήμαν. Τέλος, στο δάπεδο της εισόδου του ορόφου αυτού έχει απεικονιστεί τρωικό αγγείο με ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Στον όροφο αυτό περιλαμβάνονται οι χώροι υποδοχής, η τραπεζαρία, τρεις χώροι υγιεινής και οι ξενώνες. Περιλαμβάνεται ακόμη μια αίθουσα διαστάσεων 12 x 7 μ, η οποία ήταν η αίθουσα χορού και δεξιώσεων. Η στοά που υπήρχε πριν από την αίθουσα και προς την πλευρά της Πανεπιστημίου χρησίμευε για την τοποθέτηση των μουσικών, ώστε να μην είναι ορατοί από τους καλεσμένους που βρίσκονταν στην αίθουσα.
Στον δεύτερο όροφο, η είσοδος γίνεται μέσω μεγαλόπρεπης σκάλας με περίτεχνα κιγκλιδώματα. Στον προθάλαμο του ορόφου αυτού υπήρχε δεύτερο ζεύγος ραδινών ιωνικών κιόνων, αντίστοιχο με αυτό στον πρώτο όροφο, το οποίο και φτάνει μέχρι την στέγη. Τόσο στους τοίχους όσο και στην οροφή υπάρχουν πλήθος πομπηιανών συνθέσεων. Ακόμα και στα τμήματα του τοίχου που βρίσκονταν πάνω από τους κίονες, υπάρχουν στεφάνια μέσα στα οποία υπήρχαν επιγραφές με αρχαία ρητά.
Ο όροφος αυτός περιλαμβάνει τα προσωπικά δωμάτια των ιδιοκτητών: το γραφείο, η βιβλιοθήκη και τα αναγνωστήρια που χρησιμοποιούσε ο Σλήμαν, τα υπνοδωμάτια της οικογένειας, του ζευγαριού και των παιδιών τους, Ανδρομάχης και Αγαμέμνονα, καθώς επίσης και κάποιοι χώροι υγιεινής. Ο διάκοσμος του κτιρίου ολοκληρώνεται εξωτερικά με τα εικοσιτέσσερα αγάλματα που ήταν τοποθετημένα στην ταράτσα. Τα μεγάλα αυτά πήλινα αγάλματα ήταν κατασκευασμένα στην Βιέννη και παρίσταναν μορφές από το αρχαίο ελληνικό Πάνθεον, της αρχαίας φιλοσοφίας και της αρχαίας Μυθολογίας. Τα αντίγραφα αυτά ήταν ο Μελέαγρος του Σκόπα, ο οινοχόος Σάτυρος της Δρέσδης, η Αμαζόνα του Βατικανού, ο Απόλλωνας, η Αθηνά, ο Διαδούμενος τύπου Φαρνέζε, η Άρτεμις, ο Δορυφόρος του Πολυκλείτου της Νεαπόλεως, η Χλωρίδα της Νεαπόλεως, ο Ζήνων του Καπιτωλίου, ο Σειληνός και ο Διόνυσος του Λούβρου, η Μεγάλη Ηρακλεώτισσα, ο Αντίνοος του μουσείου του Καπιτωλίου και ο Κυνίσκος του τύπου του Castelgandolfo. Πολλά από αυτά συναντώνται περισσότερες από μια φορές στον διάκοσμο της ταράτσας και του κήπου του κτιρίου.
Τέλος, αξίζει να επισημανθούν οι χειροποίητες σιδεριές στη περίφραξη του κτιρίου. Είναι κατασκευασμένες βάσει σχεδίων του Τσίλλερ από Έλληνες σιδεράδες της «Σχολής βιομηχανικών Τεχνών».
Χρήσεις του κτιρίου
Το 1926, το Ιλίου Μέλαθρον αγοράστηκε από το Ελληνικό Δημόσιο, με σκοπό να στεγαστεί το Μουσείο Καλών Τεχνών, το οποίο παρέμεινε εκεί μέχρι το 1929. Το 1929 εγκαταστάθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας και το 1934 ο Άρειος Πάγος, ο οποίος και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1981, προκαλώντας πολλές φθορές στο κτίριο. Ακολούθησε το Εφετείο μέχρι το 1983. Το 1950 ανακηρύχθηκε διατηρητέο, ενώ το 1983 παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού από την Κτηματική Εταιρία Δημοσίου. Η απόφαση για την στέγαση του Νομισματικού Μουσείου στο κτίριο ελήφθη το 1985.
Συντήρηση και αποκατάσταση του κτιρίου
Οι φθορές του χρόνου πάνω στο κτίριο υπήρξαν πολλές, όπως επίσης και εκείνες που προκλήθηκαν από την χρήση του κτιρίου για την στέγαση του Αρείου Πάγου από το 1934 και ύστερα. Το 1973, μετά από πλημμύρα υπέστη μεγάλη καταστροφή η οροφή του δευτέρου κυρίως ορόφου, η οποία είχε πλούσιο και σπουδαίο διάκοσμο. Μια ακόμα φυσική φθορά που είχε παρατηρηθεί ήταν κάποια ρήγματα στα φατνώματα των στοών με τις μούσες. Κατά την λειτουργία του κτιρίου ως έδρα του Ανώτατου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου καταστράφηκαν τοιχογραφίες στον δεύτερο όροφο. Ζημιές είχαν επίσης προκληθεί στο βορειοδυτικό και στο νοτιοανατολικό δωμάτιο του δεύτερου ορόφου, καθώς είχαν καλύψει κάποιους τοίχους με ασβέστη, ενώ άλλους τους είχαν καλύψει με ταπετσαρίες.
Η πρώτη αποκατάσταση
Η πρώτη αποκατάσταση έγινε το 1984, βάσει μελέτης των αρχιτεκτόνων Έρσης Μισαηλίδου-Φιλιπποπούλου και Μοσχούλας Χρυσουλάκη και του πολιτικού μηχανικού Βασίλη Χανδακά, με σκοπό να στεγαστεί στο κτίριο το Νομισματικό Μουσείο και οι εργασίες συντήρησης που πραγματοποιήθηκαν ήταν οι εξής: συντήρηση τοιχογραφιών, συντήρηση ψηφιδωτών, συντήρηση κουφωμάτων, συντήρηση μαρμάρινων στοιχείων, συντήρηση της εξωτερικής επιφάνειας και επεμβάσεις που σχετίζονταν με στέγαση και την λειτουργία του μουσείου.
Η δεύτερη αποκατάσταση
Η δεύτερη αποκατάσταση πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 21ου αιώνα, από την αρχιτέκτονα Ελίνα Ανδρούτσου και τον πολιτικό μηχανικό Ανδρέα Βούλγαρη. Στόχος αυτής της αποκατάστασης ήταν η πραγματοποίηση των απαραίτητων εργασιών συντήρησης καθώς και η συνέχιση της μόνιμης έκθεσης του μουσείου στον δεύτερο όροφο. Το έργο περιελάμβανε τις εξής εργασίες:
Στο πρόγραμμα της αποκατάστασης περιλαμβάνεται και η επανατοποθέτηση δέκα αγαλμάτων στο στηθαίο της ταράτσας. Τα αγάλματα απομακρύνθηκαν και αποθηκεύτηκαν το 1930, μετά από κατάρρευση ενός από αυτά. Το γεγονός ότι διασώζονται τα πρωτότυπα βοήθησε την δημιουργία αντιγράφων, τα οποία είναι κατασκευασμένα από ειδικά επεξεργασμένο τσιμέντο και βαμμένα κατ' απομίμηση των κεραμικών προτύπων. Η επιλογή των δέκα αντιγράφων έγινε από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεώτερων Μνημείων. Πρόκειται για δύο αντίγραφα του Μελεάγρου και ένα από την Αθηνά, την Άρτεμη, την Ηρακλειώτισσα, την Χλωρίδα, την Αμαζόνα, τον Διαδούμενο, τον Απόλλωνα και τον Σάτυρο, τα οποία θα τοποθετηθούν μόνο κατά μήκος της πρόσοψης και όχι περιμετρικά του κτιρίου.
Παρατηρησιακή αστροφυσική
Κατηγορία:Παρατηρησιακή αστρονομία
Ιανουάριος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010 | Δεκαετία 2020
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
(Enet)
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
Γιώργος Σικελιώτης
Ο Γιώργος Σικελιώτης (George Sikeliotis) (Σμύρνη, 4 Φεβρουαρίου 1917 - Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 1984) είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους και χαράκτες της λεγόμενης «γενιάς του ’30».
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1917 στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας. Το 1922, με τη Μικρασιατική καταστροφή, έρχεται στην Αθήνα και εγκαθίσταται με την οικογένειά του στην Καισαριανή. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από το 1935 έως το 1940, όπου είχε καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Σπυρίδωνα Βικάτο. Από τα φοιτητικά του χρόνια, αρχίζει να παρουσιάζει έργα του σε ομαδικές εκθέσεις. Συγκεκριμένα το 1936 συμμετείχε στην 1η Ετήσια Έκθεση Σπουδαστών ΑΣΚΤ, στις αίθουσες του Παρνασσού και το 1938 στην ομαδική έκθεση Νέων Ρεαλιστών στην Αθήνα. Έργα της περιόδου αυτής βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη.
Το 1940 πήρε μέρος στο αλβανικό μέτωπο. Στην περίοδο της Κατοχής αποτύπωσε με το έργο του τον σφυγμό της εποχής, κυρίως μέσα από σχέδια και χαρακτικά, συμβάλλοντας στον αγώνα των ανθρώπων της τέχνης και των γραμμάτων κατά των κατακτητών. Το 1945 παντρεύτηκε τη Χαρίκλεια Κωνσταντινίδη, δασκάλα κλασικού χορού, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, τη Βάσω και τη Φωτίκα.
Το 1949 έγινε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «Στάθμη», η οποία ανέπτυξε πλούσια εικαστική δραστηριότητα. Μέχρι την πρώτη του ατομική έκθεση (1954), συμμετείχε σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα (Πανελλήνιες της καλλιτεχνικής ομάδας «Στάθμη», ως μέλος αυτής, στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, κ.α.), καθώς και στο εξωτερικό (Ρώμη 1953, Οττάβα - Καναδάς 1953). Το 1954 οργάνωσε στην Αθήνα την πρώτη του ατομική έκθεση, με 80 έργα, στις αίθουσες της εφημερίδας Το Βήμα ενώ το 1957 συμμετείχε στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας. Το 1960 η Ελληνική Επιτροπή της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Τέχνης τον εξέλεξε ως υποψήφιο για το Διεθνές Βραβείο του Μουσείου Guggenheim της Νέας Υόρκης, για το έργο του "Κορίτσια με Περιστέρια", όπου η επιτροπή βράβευσης του Μουσείου του απονέμει Εύφημη Μνεία. Το 1965 οργάνωσε ατομική έκθεση στη Νέα Υόρκη, με 35 πίνακες, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Προξενείου.
Ο Σικελιώτης έζησε και εργάστηκε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην Αγγλία και στη Γαλλία. Στην Αγγλία, ζωγράφισε κυρίως το βιομηχανικό τοπίο της κεντρικής Αγγλίας, καθώς επίσης χωριά και τοπία της Ουαλίας. Το ζωγραφικό και χαρακτικό αυτό έργο παρουσιάστηκε σε δύο ατομικές εκθέσεις με τον τίτλο «Παλιά Αγγλία» (Αθήνα 1974, Θεσσαλονίκη 1975). Κατά την περίοδο 1977-1983 μετέβαινε συχνά στο Παρίσι όπου οργάνωσε το δικό του ατελιέ ζωγραφικής. Το ενδιαφέρον του εστιάστηκε στους ανθρώπους του Παρισιού, που αποτελούνταν από πλήθος διαφορετικών φυλών και εθνικοτήτων.
Κατά τη διάρκεια της πεντηκονταετούς (1935-1984) καλλιτεχνικής του δραστηριότητας παρουσίασε το έργο του σε μεγάλη σειρά ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα παρουσίασε το έργο του σε 20 ατομικές εκθέσεις και σε περισσότερες από 185 ομαδικές. Κατά την περίοδο 1975 – 1983 οργάνωσε σε συνεργασία με τους Δήμους, τους Τοπικούς Πολιτιστικούς Φορείς και την Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση περισσότερες από 25 ατομικές εκθέσεις «Καλλιτεχνικής Αποκέντρωσης», όπως ο ίδιος τις ονόμαζε, με σκοπό τη διάδοση της Τέχνης στους ανθρώπους της περιφέρειας, σε διάφορες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας. Ένα μέρος των έργων των εκθέσεων αυτών έγινε δωρεά από τον ίδιο τον ζωγράφο, προς τους εκάστοτε Τοπικούς Πολιτιστικούς Φορείς ή Δήμους. Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα, μαζί και με τις δωρεές άλλων καλλιτεχνών, τη δημιουργία και συγκρότηση νέων Δημοτικών Πινακοθηκών σε αρκετές επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας.
Διακρίσεις και εκθέματα
Το έργο του Γιώργου Σικελιώτη παρουσιάστηκε σε ατομικές εκθέσεις του εξωτερικού (Υπερωκεάνιο «Ολυμπία» της Greek Line εν πλω 1960, Νέα Υόρκη 1965, Λευκωσία 1974, Βασιλεία της Ελβετίας 1976). Από το 1953 έως το 1983 συμμετείχε, σε περισσότερες από 40 ομαδικές εκθέσεις, οργανωμένες από Μουσεία και Πινακοθήκες του εξωτερικού, και σε συνεργασία κατά περίπτωση με την αντίστοιχη Ελληνική Πρεσβεία, το Υπουργείο Πολιτισμού και την Εθνική Πινακοθήκη: Ρώμη, Οτάβα, Μόντρεαλ, Μουσείο Guggenheim Νέας Υόρκης, Ουάσιγκτον, Τορόντο, 2η Μπιενάλε Αλεξάνδρειας, Ελσίνκι, Λίνεν Γερμανίας, Παρίσι, Δουβλίνο, Μόσχα, Βελιγράδι, Σόφια, Βουκουρέστι και πολλές άλλες.
Το εικαστικό του έργο, παρουσιάστηκε στην Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, σε δύο αναδρομικές εκθέσεις : το 1975 στην «Αναδρομική Έκθεση» του συνολικού του έργου, με 186 έργα, και το 1983 στην «Αναδρομική Έκθεση Σχεδίων Προκατοχικών, Κατοχικών και Μετακατοχικών 1935 – 1950», με 214 σχέδια.
Πέρα από το κυρίως ζωγραφικό και χαρακτικό, έργο του Γιώργου Σικελιώτη, περιλαμβάνονται επίσης τοιχογραφίες, εικονογραφήσεις κειμένων και εξώφυλλων λογοτεχνικών βιβλίων Ελλήνων λογοτεχνών ( Γ. Σεφέρης, Ν. Μάτσας, Ν. Τσιφόρος, Α. Νενεδάκης, Γ. Σκαρίμπας κ.ά.), λογοτεχνικών περιοδικών, μαθητικών βιβλίων, περιοδικών, ημερολογίων, δίσκων μουσικής, ζωγραφικές κάρτες με μικτή τεχνική σε μεγάλη ποικιλία θεμάτων κ.α. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ). Το 1983 το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών του απένειμε τιμητική σύνταξη για το έργο και τη συνεχή προσφορά του στο χώρο των εικαστικών Τεχνών και του Πολιτισμού.
Ο Γιώργος Σικελιώτης πέθανε στην Αθήνα, στις 4 Σεπτεμβρίου του 1984 και τάφηκε στο Νεκροταφείο της Καισαριανής, σε μνήμα που ο Δήμος παραχώρησε τιμητικά.
Έργα του υπάρχουν σε Εθνικά και Ιδιωτικά Μουσεία, Δημοτικές Πινακοθήκες και άλλους Πολιτιστικούς Φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως: Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, Μουσείο Ν. Χατζηκυριάκου Γκίκα – Μπενάκη, Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων, Υπουργείο Παιδείας, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Μουσείο Βορρέ, Μουσείο Πιερίδη Αθήνας - Κύπρου, Πινακοθήκη Εθνικής Τράπεζας, Συλλογή Alpha Bank, Συλλογή Εταιρείας Τσιμέντων «Ηρακλής – Όλυμπος», Τελλόγλειο Ίδρυμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Λέσχη Γραμμάτων και Τεχνών Βορείου Ελλάδας, Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρία «Τέχνη», κ.α. Έργα του ακόμη υπάρχουν σε πολλές Δημοτικές Πινακοθήκες στην Ελλάδα: Θεσσαλονίκη, Ρόδος, Μυτιλήνη, Καλαμάτα, Ηράκλειο Κρήτης, Ξάνθη, Λάρισα, Έδεσσα, Σέρρες, Καβάλα, Βέροια, Φλώρινα, Ζίτσα Ιωαννίνων, Μεσολόγγι, Σπάρτη, Λεωνίδιο, Κέα, Ελευσίνα, κ.α.
Στο εξωτερικό, έργα του βρίσκονται στη Δημοτική Πινακοθήκη του Λίνεν της Γερμανίας, στην World House Gallery της Νέας Υόρκης (30 πίνακες), κ.α. Τέλος, έργα του Γιώργου Σικελιώτη βρίσκονται σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
ΟΚ ΑλμπινοΛέφφε
Η ΟΚ ΑλμπινοΛέφφε είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Συμμετέχει στη Lega Pro Prima Divisione/A. Ιδρύθηκε το 1998. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Atleti Azzurri d'Italia, χωρητικότητας 24642 θεατών. Το 2003 προβιβάστηκε στη Σέριε Β, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2011-12.
Νεφερτάρι
Η Νεφερτάρι, επίσης γνωστή ως Νεφερτάρι Μεριτμούτ, ήταν μια Αιγυπτιακή βασίλισσα και η πρώτη από τις Μεγάλες Βασιλική Γυναίκες (ή κύριες γυναίκες) του Ραμσή του Μέγα. Η λέξη Νεφερτάρι σημαίνει "όμορφη σύντροφος" και το Μεριτμούτ σημαίνει "Αγαπημένη της [θεάς] Μουτ'. Είναι μια από τις πιο γνωστές αιγύπτιες βασίλισσες, δίπλα από την Κλεοπάτρα, τη Νεφερτίτη, και τη Χατσεπσούτ. Ήταν πολύ μορφωμένη και ήταν σε θέση να διαβάζει και να γράφει ιερογλυφικά, μια πολύ σπάνια ικανότητα εκείνη την εποχή. Χρησιμοποίησε αυτές τις δεξιότητες για τη διπλωματική εργασία, αντίστοιχα με άλλους επιφανείς βασιλείς της εποχής. Ο τάφος της, που ονομάζεται QV66, είναι ένα από τους μεγαλύτερους και εντυπωσιακότερους στην Κοιλάδα των Βασιλισσών. Ο Ραμσής κατασκεύασε ένα ναό στο Αμπού Σιμπέλ, δίπλα από το κολοσσιαίο μνημείο του εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες Αιγύπτιες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες
Μπέρμπανκ
thumb|250px|Η πόλη όπως φαίνεται από τα κεντρικά της Universal Pictures Το Μπέρμπανκ (Burbank) είναι μια πόλη της Καλιφόρνιας, 19 χιλιόμετρα βόρεια από το κεντρικό Λος Άντζελες και λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Χόλυγουντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 103.340 κατοίκους.
Η πόλη έχει το προσωνύμιο παγκόσμια πρωτεύουσα των Μέσων (Media Capital of the World) Πολλά σημαντικά κινηματογραφικά στούντιο έχουν έδρα στο Μπέρμπανκ, όπως η Warner Bros. Entertainment, η Warner Music Group, η NBC Universal, η The Walt Disney Company, το ABC, το Cartoon Network Studios, και το Nickelodeon
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Μεροληψία
Γενικά με τον όρο μεροληπτικότητα, ή μεροληψία, ή και μονομέρεια χαρακτηρίζεται η ανακριβής εκτίμηση φαινομένων που βασίζεται σε επιμερισμένη παρατήρηση, δηλαδή μόνο σ΄ ένα μέρος - δείγμα. Η δε ανακρίβεια αυτής με χαρακτηριστική έλλειψη και μη-αντιπροσωπευτικότητα, οφείλεται ως ένα σημείο, στη συστηματική διαστρέβλωση (distortion) κατά τη συλλογή δεδομένων, ή κατά την ανάλυση των δεδομένων της παρατήρησης, συνειδητά ή ασυνείδητα.
Ντέλο Τρουντά
Το Ντέλο Τρουντά (μετάφραση: Εργατική Υπόθεση, Ρωσικά: Дело Труда) ήταν ένα αναρχικό και πλατφορμιστικό περιοδικό που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1925 από την «Ομάδα Ρωσών Αναρχικών στο Εξωτερικό». Ήταν Ρώσοι πολιτικοί εξόριστοι οι οποίοι σχημάτισαν την ομάδα στο Παρίσι, μετά το τέλος της Ρωσικής Επανάστασης του 1917. Μεταξύ των μελών ήταν οι Νέστορ Μαχνό, Πιοτρ Αρσίνοφ, Γκρεγκόρι Μαξιμόφ, Ίντα Μετ και Νίκολας Λαζαρέβιτς.
Μεροληψία
Οι συνέπειες
Μια μεροληπτική παρατήρηση και εξ αυτής ένας μεροληπτικός προσδιορισμός κατάστασης μπορεί να οδηγήσει σε μια προκατειλημμένη στάση για το ίδιο το παρατήρημα, που όμως στην πραγματικότητα δεν παύει να είναι μια "αξιολόγηση" εκτίμησης όχι όμως αντικειμενικής. Μια τέτοια λανθασμένη παρατήρηση, μπορεί να συμβεί και ασυνείδητα όταν το βάθρο παρατήρησης είναι μονομερές, π.χ. ερωτηματολόγιο, θέση φωτογράφησης κ.λπ. Για παράδειγμα σε μια συμπλοκή αναρχικών και μονάδων τάξης, διαφορετική θα είναι η παρατήρηση πίσω από τη μία εκ των δύο ομάδων (μονομερής), με εκείνη από την οροφή παρακείμενου κτιρίου (περισσότερο αντικειμενική).
Υπό την άποψη αυτή η μεροληπτικότητα σε συνδυασμό με την έννοια θέση (κατάσταση) αποτελεί συνώνυμο της προκατάληψης, όπου εν προκειμένω διαστρεβλώνεται συχνότερα από τις προτιμήσεις του παρατηρητή. Το γεγονός αυτό επισείουν πολλοί κοινωνιολόγοι, όπως οι M. W. Riley και J. Toby, προκειμένου να περιφρουρήσουν τις επιστημονικές μεθόδους από την μεροληπτικότητα του παρατηρητή - ερευνητή.
Ντέλο Τρουντά
Ιστορία
Η ήττα τους από τους μπολσεβίκους έπεισε την ομάδα ότι οι αναρχικοί χρειάζονται μια ισχυρότερη πολιτική δομή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών φατριών, μιας πολιτοφυλακής και μιας εκτελεστικής επιτροπής. Άρχισαν να δημοσιεύουν το Dielo Truda το 1925 και το επόμενο έτος δημοσίευσαν ένα οριστικό και επιβλητικό πλατφορμιστικό φυλλάδιο με τίτλο «Οργανωτική πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών»
Μεροληψία
Οι συνέπειες
Είναι γεγονός ότι ένα μεροληπτικό δείγμα που λαμβάνεται κατά οποιονδήποτε τρόπο δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό όταν αφορά ιδιαίτερα ένα πληθυσμό κατά μία ή περισσότερες κατανομές χαρακτηριστικών, (π.χ. γένος, ηλικία, μόρφωση, επάγγελμα, μόνιμη διαμονή, πολιτική θέση, θρησκεία κ.ά.). Όπως επισημαίνουν οι W. J. Goode και P. K. Hatt "όταν κάποιος απομακρύνεται από την τυχαία επιλογή δείγματος, τότε θα επιφέρει μεροληπτικότητα στο δείγμα". Ειδικότερα σε παρατηρήσεις συμπεριφοράς, καθώς και σε δημοσκοπήσεις η μεροληπτικότητα μπορεί να προέρχεται από τη φραστική διατύπωση σχετικής ερώτησης που οδηγεί σε προκαθορισμένη απάντηση αποκλείοντας άλλες ενδεχόμενες μνείες. Γι΄ αυτές τις περιπτώσεις ο L. Guttman ορίζει ότι "αμερόληπτη ερώτηση είναι αυτή που υποβάλλεται τόσο προς ευνοϊκά δια κείμενους όσο και δυσμενώς διακείμενους του θέματος" Ίδια όμως συνέπεια, αποτροπής ορθών παρατηρήσεων, έχουν και οι μεροληπτικές απαντήσεις λαμβάνοντας υπόψη ότι οι άνθρωποι κατά σύστημα ανακριβολογούν όταν αναφέρονται στη συμπεριφορά τους. Γεγονός που θα πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη σε κοινωνικές ερευνητικές διαδικασίες.
Ντέλο Τρουντά
Ιστορία
Σύντομα, οι πιέσεις των σταλινιστών και των γαλλικών αρχών τους οδήγησαν να εγκατασταθούν από το Παρίσι στο Σικάγο.
Μεροληψία
Ως εργαλείο
Παρά ταύτα στην πράξη η μεροληπτικότητα αποτελεί εξαιρετικό εργαλείο της προπαγάνδας, των προσωπικών ή ομαδικών στοχοποιήσεων, των δημοσκοπήσεων καθώς και της δημοσιογραφίας, (του καλούμενου κίτρινου τύπου), που εξυπηρετούν συγκεκριμένες (φανερές ή αφανείς - υπόγειες) σκοπιμότητες, περιπτώσεις που θα πρέπει να κρίνονται σε βάθος και με ιδιαίτερη προσοχή, ανεξάρτητα ποιος είναι ο παρουσιαστής τους.
Ντέλο Τρουντά
Ιστορία
Το περιοδικό κυκλοφορούσε με τον τίτλο Dielo Truda μέχρι το 1939, όταν συγχωνεύθηκε με ένα αναρχοσυνδικαλιστικό περιοδικό για να γίνει Dielo Trouda-Probuzhdenie. Ο Γκρεγκόρι Μαξιμόφ ήταν επικεφαλής αυτής της έκδοσης μέχρι το 1950.
Μεροληψία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεθοδολογία Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας Κατηγορία:Προκατάληψη και διάκριση
2365 Ιντερκόσμος
Ο Ιντερκόσμος (Interkosmos) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σοβιετικού διεθνούς διαστημικού προγράμματος Ιντερκόσμος.
Ντέλο Τρουντά
Ιστορία
Το Ντέλο Τρουντά προώθησε ένα πλατφορμιστικό μοντέλο που προκάλεσε μια κριτική απάντηση από τον Ερίκο Μαλατέστα, τον Σεμπαστιάν Φορ, τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν και μερικούς άλλους αναρχικούς. Το χαρακτήρισαν αυταρχικό και επομένως αντίθετο στον αναρχισμό. Παρόλο που οι περισσότεροι σύγχρονοι αναρχικοί στοχαστές αντέδρασαν με αμφιθυμία, η πλατφορμιστική αναζωπύρωσε τη δεκαετία του 1950 και υπάρχουν σήμερα πολυάριθμοι αναρχικοί οργανισμοί που επηρεάζονται από την πλατφόρμα, όπως ο κοινός αγώνας (κοινός αγώνας - φιλελεύθερη κοινοβουλευτική ομοσπονδία, πρώην βορειοανατολική ομοσπονδία αναρχικών κομμουνιστών) στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το Κίνημα Αλληλεγγύης των Εργαζομένων στην Ιρλανδία.
2365 Ιντερκόσμος
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ιντερκόσμος είναι άγνωστα. Ο Ιντερκόσμος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 9 λεπτά και 17 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ιντερκοσμος
Ντέλο Τρουντά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελευθεριακός πολιτισμός Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Παρίσι
Δημήτρης Θ. Γκότσης
Ο '''Δημήτρης Θ. Γκότσης''' γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1945 από γονείς μουσικούς, από τους οποίους και πήρε πλήρη μόρφωση στη φωνητική Μουσική. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Μετεκπαιδεύτηκε κι εργάστηκε για πολλά χρόνια στην -τότε Δυτική- Γερμανία. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα στην ώριμη ηλικία των 44 χρόνων. Το 1986 εγκαταστάθηκε στην Πάφο της Κύπρου κι εργάστηκε σαν γιατρός μέχρι το 1999. Από τότε ζει σαν ελεύθερος συγγραφέας και μεταφραστής. Διετέλεσε εξωτερικός συνεργάτης του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας σε θέματα μετάφρασης λιμπρέττων, ποιητικής και αισθητικής της φωνητικής Μουσικής (ειδικά Ορατορίου και Λήντερ).
Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου, ενώ είναι επίσης και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, του Pen Club Κύπρου καθώς και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας.
Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί στα Γαλλικά, Αγγλικά, Ισπανικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Φινλανδικά, Βουλγαρικά και Περσικά. Επίσης πρωτότυπα γερμανικά του ποιήματα έχουν συμπεριληφθεί σε γερμανικές ποιητικές ανθολογίες, εκδομένες στο Μόναχο και στο Κίελο.
Δοκίμια
Δοκίμια και κριτικές δημοσιευμένα στα βιβλία:
Επίσης, δοκίμια έχουν δημοσιευθεί και σε έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά κι εφημερίδες Κύπρου και Ελλάδας. Ειδικότερα, ο Δ.Θ.Γκότσης προσέγγισε δοκιμιακά το έργο σημαντικών μορφών της πνευματικής παραγωγής του Νεώτερου Ελληνισμού όπως οι Διονύσιος Σολωμός, Ανδρέας Κάλβος, Κωνσταντίνος Καβάφης, Γιώργος Σεφέρης, Δημήτρης Παπαδίτσας, Χρήστος Μαλεβίτσης, Νικηφόρος Βρεττάκος, Τάκης Βαρβιτσιώτης κ.ά.
Μεταφράσεις
Ο Δ.Θ.Γκότσης έχει επίσης μεταφράσει ποιήματα των ακόλουθων Γερμανών και Αυστριακών ποιητών: Νέλλυ Ζάξ, Πέτερ Χούχελ, Γιόακιμ Ρίνγκελνατς, Ζάρα Κίρς, Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, Ίλζε Άιχινγκερ, Γκέοργκ Τράκλ, Στέφαν Γκεόργκε, Γκέοργκ Χάυμ, Έλζε Λάσκερ-Σούλερ, Άουγκουστ Στράμμ, Ντουρς Γκρύνμπαϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μόνο στην Τρυφερότητα, περιοδικό "Ευθύνη", τεύχος 342, Ιούνιος 2000
[http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=152326 Χ. Δ. Γουνελάς, Ο αγνός Φρήντριχ στην Πάτμο - Συστηματική ματιά στο corpus ενός μεγάλου φιλέλληνα λυρικού, Το Βήμα, 29/06/2003]
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Σιμωνίδης ο Κείος
Ο Σιμωνίδης ο Κείος (Ιουλίδα Κέας, 556 π.Χ. - Ακράγαντας ή Συρακούσες, 469 π.Χ.) ήταν Έλληνας λυρικός ποιητής. Γεννήθηκε στην Ιουλίδα της νήσου Κέα όπου διδάχθηκε ποίηση και μουσική και συνέθεσε παιάνες προς τον Απόλλωνα. Μετακινήθηκε στην Αθήνα υπό την αιγίδα του Ιππάρχου. Μετά τη δολοφονία του προστάτη του 514 π.Χ. μετοίκησε στη Θεσσαλία. Μετά τη μάχη του Μαραθώνα επέστρεψε στην Αθήνα και αμέσως μετά πήγε στη Σικελία το 475 π.Χ. στην αυλή του Ιέρωνα όπου έμεινε μέχρι το θάνατο του. Είναι ο πρώτος ποιητής, που έγραψε ποιήματα κατόπιν παραγγελίας και με αμοιβή. Αργότερα ακολούθησαν αυτή την τακτική και άλλοι ποιητές, όπως ο Πίνδαρος και ο Βακχυλίδης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιουλίδα της Κέω (Κέα, Τζια) το 556 π.Χ. και πέθανε σε μεγάλη ηλικία, το 468 π.Χ. Ήταν θείος του Βακχυλίδη και έζησε στην Αθήνα. Τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον πέρασε στην Κραννώνα (ή στον Κραννώνα, κυρίαρχη πόλη της Θεσσαλίας υπό την ηγεμονία των Σκοπάδων). Ακολούθως έζησε στον Ακράγαντα και τις Συρακούσες, όπου τον βρήκε ο θάνατος. Ξεχωριστό δείγμα πνευματικού ανθρώπου κι ευαίσθητου ποιητή. Με τους διθυράμβους του, που δεν σώζονται, πέτυχε 56 νίκες. Στα ποιήματά του κυριαρχεί το ορθολογικό κριτικό του τάλαντο και το βαθύ συναίσθημα. Θεωρείται επίσης ο μεγαλύτερος επιγραμματοποιός της αρχαιότητας. Ο «Κείος» ασχολήθηκε με όλα γενικά τα είδη της λυρικής ποίησης. Έτσι, στο ενεργητικό του διαθέτει ύμνους, παιάνες, διθυράμβους, εγκώμια, θρήνους, ελεγείες, επιγράμματα κ.α.
Ιδιαίτερα τα επιγράμματα τα είχε αναγάγει σε μέγιστη τελειότητα, λόγω της απλότητάς τους, της ασύγκριτης φραστικής τους συμπύκνωσης και του ύψους των περιεχομένων σ' αυτά νοημάτων. Εβδομήντα απ' αυτά σώζονται στην Παλατινή Ανθολογία. Εξάλλου μετά τη νίκη κατά των Περσών στο Μαραθώνα, έγραψε για τους μαραθωνομάχους και μιαν ελεγεία του, με την οποία μάλιστα πέτυχε να νικήσει κι αυτόν τον Αισχύλο στο σχετικό διαγωνισμό που προκηρύχτηκε και διενεργήθηκε. Για δεύτερη δε φορά αναγορεύθηκε νικητής σ' ανάλογο διαγωνισμό κατά το έτος 476 π.Χ. Έχαιρε άκρας εκτίμησης στον αρχαιοελληνικό χώρο και μεγάλοι άνδρες της εποχής του, όπως ο Αριστείδης, ο Θεμιστοκλής, ο Παυσανίας και πλείστοι όσοι άλλοι, τον τιμούσαν με τη θερμή φιλία τους.
Μετά το θάνατό του, στην Αυλή του Τυράννου των Συρακουσών Ιέρωνα, που τον φιλοξενούσε, του έστησαν λαμπρό μνημείο μπροστά στη κεντρική πύλη της Ελληνικής τους (τότε) πολιτείας.
Εργογραφία
Ασχολήθηκε γενικά με όλα τα είδη της λυρικής ποίησης. Στο εκπληκτικό πολύπλευρο ενεργητικό του, συνέθεσε ελεγείες, χορικά ποιήματα, επινίκιους ύμνους, διθυράμβους, παιάνες, παρθένεια, θρήνους και επιγράμματα, εκ των οποίων άριστα θεωρούνται αυτά για τους πεσόντες των Θερμοπυλών και του Μαραθώνα.
Για τους πεσόντες Έλληνες αγωνιστές της μάχης του Μαραθώνα γράφει ο μεγάλος ποιητής: 'Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν. '
Εφηύρε τον επίνικο και εισήγαγε τον θρήνο στο χορικό τραγούδι. Χαρακτηριστικό των επινίκων του Σιμωνίδη είναι το λεπτό χιούμορ, η ελαφρά ειρωνεία. Το λεξικό Σούδα αποδίδει σε αυτόν την προσθήκη της 8ης χορδής στη λύρα.
Είχε μεγάλη φήμη σχετικά με τις γνώσεις του. Ήταν προσωπικός φίλος του Θεμιστοκλή και του Παυσανία. Η ποίησή του κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους Πέρσες έδωσε μεγάλη ώθηση στην ελληνική εθνική συνείδηση.
Μεταφράσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κέα
Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ
Το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ (αγγλικά: De Montfort University) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο, το οποίο εδρεύει στο Λέστερ της Αγγλίας. Η κύρια πανεπιστημιούπολη του βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, ενώ το πανεπιστήμιο άνοιξε και νέα πανεπιστημιούπολη στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το 2021.
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ είναι ένα δυναμικό και εξαιρετικά ανερχόμενο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, το οποίο έχει μακρά ιστορία στο να βελτιώνει τις ζωές των ανθρώπων μέσα από την εκπαίδευση.
Στο όνομα του Πανεπιστημίου, αντανακλάται η σχέση του με τον Σάιμον Ντε Μόντφορτ, (κόμης του Λέστερ) ο οποίος υπήρξε εξέχον πρόσωπο στην βρετανική Μεσαιωνική ιστορία, μιας και το 1265 εγκαθίδρυσε το πρώτο Κοινοβούλιο.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 1967 οι Pink Floyd έπαιξαν μουσική στο Student's Union του Πανεπιστημίου, ενώ το 2016, ο πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Γκόρντον Μπράουν, επέλεξε το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ για να βγάλει λόγο, ενώπιον των ΜΜΕ, υπέρ της παραμονής του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ, λίγες ημέρες πριν το ιστορικό δημοψήφισμα εκείνου του καλοκαιριού, το οποίο έκρινε το ευρωπαϊκό μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το μότο του Πανεπιστημίου είναι "Αριστεία & Ζήλος".
Σπουδές
Το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ προσφέρει ένα ευρύ φάσμα προπτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών.
Φημίζεται ιδιαιτέρως για τις Σχολές της Αρχιτεκτονικής, Νομικής, Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πληροφορικής, Λογιστικής, Φαρμακευτικής και Πολιτικών Επιστημών. Το Πανεπιστήμιο διακρίνεται επίσης και στη Ρομποτική.
Στο κτήριο Χιού Άστον της Νομικής του Σχολής, υπάρχει ενσωματωμένη μια προσομοίωση δικαστηρίου, η οποία επιτρέπει στους φοιτητές να έρχονται σε επαφή με το mooting (εικονική προσομοίωση δίκης). Είναι ένα από τα λιγοστά πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο που παρέχουν αυτή την δυνατότητα.
Πέραν της θεωρητικής κατάρτισης, το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ, δίδει ιδιαίτερη έμφαση και στην πρακτική εξάσκηση των φοιτητών σε κάθε επιλεγόμενο γνωστικό πεδίο σπουδών, αναπτύσσοντας σημαντικές συνεργασίες με κορυφαία εγχώρια και αλλοδαπά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ινστιτούτα αλλά και με την ίδια την αγορά, με την οποία είναι άρρηκτα διασυνδεδεμένο.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι το Πανεπιστήμιο παρέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στο αθλητικό μάνατζμεντ, μοναδικό ακαδημαϊκό πρόγραμμα στον κόσμο, το οποίο είναι εγκεκριμένο από την Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA Master). Για την επιτυχή περάτωση του ως άνω κύκλου σπουδών, οι φοιτητές υποχρεούνται να σπουδάσουν σε τρείς διαφορετικές πόλεις: στο Λέστερ της Αγγλίας, στο Μιλάνο της Ιταλίας και στο Νοσατέλ της Ελβετίας στα αντίστοιχα συνεργαζόμενα πανεπιστήμια.
Το 2017, η αγγλική κυβέρνηση έκρινε ότι το επίπεδο διδασκαλίας του Πανεπιστημίου Ντε Μόντφορτ βρίσκεται στο ύψιστο επίπεδο (TEF Gold).
Συνεργασίες
Το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ του Λέστερ διατηρεί σχέσεις συνεργασίας με το κορυφαίο και άκρως εκλεκτικό Κινέζικο Πανεπιστήμιο Ναντζίνγκ.
Επίσης, το Πανεπιστήμιο συνεργάζεται στενά από το 2012, με την πολύ επιτυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, Λέστερ Σίτυ.
Επιφανείς Απόφοιτοι / Alumni
Στους διαπρεπείς αποφοίτους του Πανεπιστημίου συγκαταλέγονται οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Αγγλία Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Tsopana Rave
Οι Tsopana Rave είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα από την Αθήνα, το οποίο ιδρύθηκε το 1993.
Τα πρώτα δύο χρόνια έπαιζαν ζωντανά. Το 1995 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single με τίτλο Η Κορνηλία από την δική τους δισκογραφική εταιρία. Το 1997 κυκλοφόρησε ο πρώτος κανονικής διάρκειας δίσκος τους, το Tsopana Rave από την EMI. Ο ήχος του άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως εναλλακτική ροκ. Μετά από δύο χρόνια κυκλοφόρησαν τον δεύτερο δίσκο τους, το Tsopana Rave II, με την EMI, που ακολουθεί το ίδιο μοτίβο μουσικά.
Το 2004 κυκλοφορούν τον τρίτο τους δίσκο από την δική τους εταιρία Live Records  - με τίτλο Τsopana Rave III, που χαρακτηρίζεται ως μείξη του πρώτου & του δεύτερου δίσκου. Ακολούθησε η αποχώρηση του Παναγιώτη Νταβέλου από το συγκρότημα.
Το 2007  η  EΜΙ  κυκλοφόρησε cd από τη σειρά συλλογών "Μεγάλα Τραγούδια" με 14 κομμάτια απ' την δισκογραφία τους.