cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tasos P.
Τρίτο άλμπουμ (2020)
Το καλοκαίρι του 2021 κυκλοφορεί το τραγούδι «Été D’Amour» με την Κολομβιανή Thaissa στα φωνητικά, σε στίχους του Χρήστου Κουτρουφίνη και mixing/mastering του Γιώργου Λαζάρου, τραγούδι που ακούστηκε στα ραδιόφωνα και ανέβηκε στο διαδικτυακό digital chart στην #1 θέση στην κατηγορία World Music της Αγγλίας, ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ακολουθεί η κυκλοφορία του E.P. "Retro Boy Revisited" όπου περιέχεται το τραγούδι "Night Runner", ένα synthwave track με τον Αμερικανό τραγουδιστή Samtar στα φωνητικά, σε στίχους του Χρήστου Κουτρουφίνη και mixing/mastering του Γιώργου Λαζάρου.
Τον Φεβρουάριο του 2021 το τραγούδι «Été D’Amour» προκρίνεται στον Ημιτελικό του Παγκόσμιου Διαγωνισμού Σύνθεσης «International Songwriting Competition» στο Νάσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών (World Category) όπου ξεχώρισε ανάμεσα σε 21.000 συμμετοχές από τις οποίες προκρίθηκαν στον Ημιτελικό μόνον το 11% και παράλληλα και στον Ημιτελικό του UK Songwriting Competition.
Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφορεί το γαλλικό τραγούδι "Ce Soir" σε στίχους Χρήστου Κουτρουφίνη και mixing/mastering του Γιώργου Λαζάρου. Στα φωνητικά είναι ο Aladine Guettaf ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους κυκλοφορεί το instrumental track "Looking At The Stars" . Και τα δύο tracks ανεβαίνουν στο #1 του iTunes Greek Singles Chart ενώ το δεύτερο ανεβαίνει στα 300 καλύτερα τραγούδια της Ευρώπης.
Τον Φεβρουάριο του 2023 η ακυκλοφόρητη instrumental έκδοση του "Angel Of Mine" προκρίνεται στον Ημιτελικό του Παγκόσμιου Διαγωνισμού Σύνθεσης «International Songwriting Competition» στο Νάσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών (Instrumental Category) και παράλληλα κερδίζει Bronze Medal Global Music Award (composition)
Την 1η Απριλίου του 2023 το instrumental track "Digital Love" παίζεται στο ραδιόφωνο του BBC Introducing στο York and North Yorkshire
Δύο μήνες μετά κυκλοφορεί την electro trance instrumental σύνθεση "Remembering" που ανεβαίνει στο #1 του εβδομαδιαίου iTunes Singles Chart της Ελλάδας και στο Top-20 του Digital Singles Chart της Αγγλίας. Μερικές μέρες αργότερα ανακηρύσσεται μέλος της επιτροπής ψηφοφορίας των ετήσιων μουσικών βραβείων Grammy Awards .
Βραβεία - Διακρίσεις
"Mother of Mine (Anna)" Two Bronze Global Music Awards (concept and creativity/originality), California USA (May 2019)
Athens International Monthly Art Film Festival for Best Original Score / Soundtrack (2021)
London International Monthly Film Festival for Best Original Score / Soundtrack (2021)
Bridge Fest, Vancouver, Best music score (2021)
Paris Play Film Festival, Best score/song (2021)
World Film Carnival, Singapore, Best film score/soundtrack (2021)
"The Libra Sessions (Album)" One Silver Global Medal Music Award (album), California USA (March 2020)
"Retro Boy (Album)" One Bronze Global Music Award (electronic), California USA (July 2021)
"Été D’Amour" Semi-Finalist in ISC, Nashville, USA (World Category) 2021
"Été D’Amour" Semi-Finalist in UK Songwriting Competition, UK (Retro Category) 2022
Best Film Awards, Best Original Song London, UK (2022)
International Music Videos Awards, Best Original Song (2022), London, UK (2022)
"Angel Of Mine" Semi-Finalist in ISC, Nashville, USA (Instrumental Category) 2022
Bronze Medal Global Music Award (composition) California USA (March 2023)
Δισκογραφία
Mother Of Mine (Anna) (August 2015) F.M. Records
Angel Of Mine feat. (Aural Fragment Edit) feat. Manja Vlachogianni (Dec 2016) F.M. Records
Anna (Mother Of Mine) feat. Thespina Music (Oct 2016) F.M. Records
Voices (Istimpei)(Feb 2017) F.M. Records
Michael (April 2018) F.M. Records
Untitled (June 2018) F.M. Records
Bliss (Oct 2018) F.M. Records
Bliss (Film Version) (Dec 2018) F.M. Records
Memories with Manja Vlachogianni (Dec 2018) Heaven Music
BabyLove feat. Genevieve (Feb.2019) F.M. Records
Tokyo Boy (July 2019) F.M. Records
Give High Love (Oct.2019) F.M. Records Greece
Dream feat. Manja Vlachogianni (Dec.2019) F.M. Records
Isolated (Apr. 2020) F.M. Records
Humane (Peace & Love) feat. Ny Aina (June 2020) Meditelectro
Pes moy ti simainei agapi/Tell me what Love Is (Nov.2020) Meditelectro
Été D’Amour feat. Thaissa (June 2021) Meditelectro
Été D’Amour (Dj Tryfono Remix) feat. Thaissa (February 2022) Meditelectro
Looking At The Stars (Nov.2022) Meditelectro
Angel Of Mine (Instrumental) (March 2023) FM Records
Albums (Digital & Physical)
Heart Of Mine (Anna) (November 2015) F.M. Records
The Libra Sessions (December 2019) F.M. Records
Retro Boy (November 2020) F.M. Records
E.P.S (Digital)
Libra Part One (April 2018) F.M. Records
Libra Part Two (July 2019) F.M. Records
Retro Boy Revisited (November 2021) Meditelectro
Εξέγερση του Βανάτου
Η Εξέγερση του Βανάτου (σερβικά: Банатски устанак) ήταν μια εξέγερση που διοργάνωσαν και καθοδήγησαν ο Σέρβος Ορθόδοξος επίσκοπος Θεόδωρος του Βρσατς και ο Σάβα Τεμίσβαρατς εναντίον των Οθωμανών στο Βιλαέτι της Τεμεσβάρ. Ηταν μία από τις τρεις μεγαλύτερες εξεγέρσεις κατά των Οθωμανών στην ιστορία της Σερβίας πριν από την Πρώτη Σερβική εξέγερση, με κέντρο το Βρσατς. Η εξέγερση ξέσπασε το 1594, στο αρχικό στάδιο του Πολυετούς Αυστροτουρκικού Πολέμου (1593-1606), και έγινε από ντόπιους Σέρβους, περίπου 5.000, που κατάφεραν να καταλάβουν γρήγορα αρκετές πόλεις της περιοχής πριν συντριβούν από τον Οθωμανικό στρατό. Σε αντίποινα οι Οθωμανοί έκαψαν τα λείψανα του Αγίου Σάββα. Αν και βραχύβια ενέπνευσε τις μελλοντικές εξεγέρσεις.
Οθωμανική κρίση
Η βασιλεία του Σουλεϊμάν Α΄ έχει χαρακτηριστεί ως η λαμπρότερη περίοδος της Οθωμανικής ιστορίας. Στο τέλος της βασιλείας του, ωστόσο, οι συνεχείς πόλεμοι είχαν επιπτώσεις, καταστρέφοντας την οικονομία. Η κακή οικονομική πολιτική που ακολούθησε συγκλόνισε την οικονομία και με αυτή, τα θεμέλια της οθωμανικής κοινωνίας. Οι δημόσιοι υπάλληλοι γρήγορα φτωχοποιήθηκαν, η πληρωμή τους γινόταν σε άσπρα χωρίς αξία και η διαφθορά και οι δωροδοκίες είχαν γενικευθεί. Ανταρσίες έπλητταν παντού την Οθωμανική Αυτοκρατορία και μια εξέγερση των στρατευμάτων της πρωτεύουσας τον Ιανουάριο του 1593 ανάγκασε την κυβέρνηση να αναζητήσει ένα νέο κατακτητικό πόλεμο για να βγει από την κρίση. Ο πληθυσμός (ραγιάδες) στο Σαντζάκι] του Τσάναντ (στο σημερινό σημείο συμβολής Σερβίας-Ουγγαρίας-Ρουμανίας) υπέφερε την περίοδο αυτή, από τη δεκαετία του 1560. Οι φτωχοποιημένοι σπαχήδες ανάγκαζαν τους αγρότες να δουλεύουν υπερβολικά και τους επέβαλαν δικούς τους φόρους, παρά το νόμο. Οι φοροεισπράκτορες επίσης, καταχρώμενοι της θέσης τους, εισέπρατταν υψηλότερους φόρους. Οι μπέηδες και οι βοεβόδες (Χριστιανοί άρχοντες) χρησιμοποιούσαν τα σπίτια, τα εργαλεία και τα ζώα του πληθυσμού και έτρωγαν δωρεάν, κάτι που τελικά απαγορεύθηκε με κυβερνητική διαταγή. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν η μαζική μετανάστευση του πληθυσμού στην Τρανσυλβανία το 1583. Οι ιστορικές πηγές εμφανίζουν επιδείνωση της κατάστασης του πληθυσμού και επιδείνωση της οικονομίας (πληθωρισμός). Από τις οθωμανικές πηγές θα μπορούσε να συναχθεί ότι οι κύριοι υποκινητές και ηγέτες της εξέγερσης κάποτε ανήκαν στα χριστιανικά στρώματα του Οθωμανικού στρατού. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Γκιούλα (Ουγγαρία) το 1566 αυτά άρχισαν να χάνουν τα προνόμια τους και έγιναν μέρος της κατώτερης τάξης (ραγιάδες). Ενα τμήμα τους μετακόμισε στην Τρανσυλβανία και στα μεθοριακά τμήματα της αυτοκρατορίας, ένα άλλο παρέμεινε, ενώ μεγάλος αριθμός τους προσχώρησε σε ομάδες χαϊντούκων (ανταρτών).
Η ήττα των Οθωμανών στη Μάχη του Σίσακ (22 Ιουνίου 1593) και η αβέβαιη έκβαση των εχθροπραξιών στην Άνω Ουγγαρία στην αρχή του Πολυετούς Αυστροτουρκικού Πολέμου (1593-1606) αφύπνισαν εσωτερικά προβλήματα και έθεσαν σε κίνδυνο την Οθωμανική κυριαρχία στις υποτελείς ηγεμονίες Τρανσυλβανίας, Βλαχίας και Μολδαβίας, ενώ επίσης δημιούργησετις συνθήκες για τη σερβική εξέγερση στο Βανάτο το 1594.
Τα πριν
Το Μάρτιο μια ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τον Πέταρ Μάιζος κατέκαψε το Βρσατς και λήστεψε τον πληθυσμό των γειτονικών χωριών και στη συνέχεια υποχώρησε στην Τρανσυλβανία. Στα τέλη Μαρτίου οι αντάρτες επιτέθηκαν και κατέστρεψαν τη Μπόκσα και τη Μάργκινσα (σημερινά σύνορα Σερβίας-Ρουμανίας). Την περίοδο αυτή φαίνεται ότι οι επιδρομές των ληστών μετατράπηκαν σε εξέγερση. Οι στόχοι της εξέγερσης εκφράστηκαν από τον Ορθόδοξο κλήρο, με επικεφαλής τον επίσκοπο του Βρσατς Θεόδωρο.
Εξέγερση
Μετά τις επιχειρήσεις στην περιοχή του Βρσατς, μια μεγάλη Οθωμανική νηοπομπή πλοίων με πολεμικό υλικό δέχτηκε επίθεση από τη νότια πλευρά του Δούναβη, πιθανότατα από τους χαϊντούκους της Συρμίας. Τον Απρίλιο και το Μάιο οι επαναστάτες κατέστρεψαν σημαντικά οθωμανικά οχυρά στη βόρεια όχθη του Δούναβη, στη νότια περιοχή του Βανάτου και ο Β. Κρέστιτς (γ. 1932, Σέρβος ιστορικός και ακαδημαϊκός) σημειώνει ότι αυτές οι συγκρούσεις ήταν ίσως οι μεγαλύτερες επιτυχίες των επαναστατών. Σύμφωνα με τον Οθωμανό χρονικογράφο Μουσταφά το Θεσσαλονικέα (θ. 1600) η εξέγερση ξεκίνησε στη Μόνταβα (σύνορα Ρουμανίας-Σερβίας), υπό την ηγεσία ενός ανώνυμου Χριστιανού (που αναφέρεται ως Σέρβος "σπαχής Βουύκαντιν"), κάτοχο ζιαμετίου, που είχε υψηλή θέση στην τάξη των σπαχήδων. Αφού έχασε τη θέση του και τα κτήματά του, πήγε στο Σιγισμόνδο Μπάτορι, από όπου γρήγορα επέστρεψε με αρκετούς αξιωματικούς που θα βοηθούσαν στην ενίσχυση της εξέγερσης και τη στρατιωτική οργάνωση. Στα μέσα Μαΐου ο επίσκοπος Θεόδωρος ηγήθηκε μιας αποστολής, που ζήτησε βοήθεια από το Σιγισμόνδο Μπάτορι και σε αντάλλαγμα του πρόσφερε την εξουσία στο θρόνο της Σερβίας, ωστόσο ο Μπάτορι επέμεινε στην υποταγή στον Οθωμανό σουλτάνο και δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στα αιτήματά του. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία των εξεγερμένων ήταν η επίθεση στη Μόνταβα στο Δούναβη, όπου σκότωσαν τους Οθωμανούς και πυρπόλησαν το φρούριο της πόλης. Στη συνέχεια νίκησαν τις Οθωμανικές φρουρές της αποβάθρας του Χράμ και του ξύλινου φρουρίου (παλάνκα) του Πάντσεβο. Η Οθωμανική κυβέρνηση έστειλε στρατό 1.000 ανδρών, ιππικού και πεζικού, όταν τα νέα σχετικά με τις επιθέσεις έφτασαν στο Βελιγράδι και στο Σμεντέρεβο. Στη μάχη που ακολούθησε κοντά στο Πάντσεβο στις 26 Μαΐου 1594 ο ηγέτης των ανταρτών Βουύκαντιν και 1.000 άνδρες σκοτώθηκαν, μια παλιά σερβική πηγή αναφέρει ότι «Σέρβοι και Τούρκοι πολέμησαν ... πολλοί Σέρβοι έπεσαν».
Αμέσως μετά την αποχώρηση των Οθωμανικών στρατευμάτων, τα υπολείμματα των ηττημένων ανταρτών και αντάρτικες ομάδες, που προηγουμένως είχαν ερημώσει το Οχάτ, επιτέθηκαν στο Μπέτσκερεκ (Ζρένιανιν), την πλούσια πόλη που είχε χτίσει ο Μεγάλος Βεζίρης Σοκολού Μεχμέτ Πασάς (1506-1579) ως βακούφι του. Δυτική πηγή υποστηρίζει ότι οι αντάρτες είχαν πριν από το Οχάτ καταλάβει το Ινέου και το Βιλάγκοσβαρ (Ρουμανία). Στο Ζρένιανιν οι αντάρτες είχαν την υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού, καταβάλλοντας γρήγορη την αντίσταση των Οθωμανών. Οι επαναστάτες επεδίωκαν να φύγουν μόλις συγκέντρωσαν τα λάφυρα, ωστόσο οι ντόπιοι αντιτάχθηκαν καθώς φοβόντουσαν τα αντίποινα των Οθωμανών. Ο Β. Κρέστιτς σημειώνει ότι οι Οθωμανοί πίστευαν ότι η εξέγερση θα ήταν εύκολο να κατασταλεί, διορίζοντας έναν κατώτερο αξιωματούχο, τον εμίν-ι-νουζούλ (προμηθευτή σιτηρών) Αλί Τσαβούς, που μέχρι τότε ήταν φοροεισπράκτορας έκτακτων πολεμικών φόρων, ως διοικητής ενός αποσπάσματος από το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο. Το Οθωμανικό απόσπασμα εξοντώθηκε κοντά στο Ζρένιανιν και ο Αλί Τσαβούς αποπέμφθηκε όταν επέστρεψε στο Βελιγράδι. Οι αντάρτες λεηλάτησαν το Τίτελ (στη σημερινή Βοϊβοντίνα) και πολλά χωριά κατοικούμενα από Μουσουλμάνους γύρω από αυτό, δολοφονώντας πολλούς από αυτούς και φυλακίζοντας πολλούς άλλους σε μια εκκλησία, αναγκάζοντάς τους να γίνουν Χριστιανοί, σύμφωνα με το Μουσταφά το Θεσσαλονικέα. Ο Μουσουλμανικός πληθυσμός των γειτονικών περιοχών που δεν είχε συλληφθεί στην εξέγερση κατέφυγε σε οχυρωμένες πόλεις. Αποκομμένοι στα νότια και τα ανατολικά, οι λίγοι Μουσουλμάνοι της περιοχής Kάνιζα (σύνορα Σερβίας-Ουγγαρίας) πήγαν πιθανότατα στο Τσάναντ και στο Σέγκεντ.
Προβλέποντας Οθωμανική επίθεση, οι αντάρτες ζήτησαν βοήθεια από την Τρανσυλβανία και τους Αυστριακούς. Τα αιτήματα των ανταρτών απεστάλησαν από του Βρσατς και το Ζρένιανιν, γεγονός που δείχνει ότι υπήρχαν δύο ανεξάρτητα κέντρα τους. Στις αρχές Ιουνίου ο Μπάτορι συγκάλεσε στο Γκιουλαφέχερβαρ συνέλευση των προυχόντων του σχετικά με το αν θα υποστήριζαν τους Σέρβους αντάρτες. Στις 11 Ιουνίου η απόφαση ήταν να μην παραβιάσουν την υποταγή τους στους Οθωμανούς. Ωστόσο η ανάμειξη της Τρανσυλβανίας δεν σταμάτησε. Ο Τζόρτζε Πάλοτιτς έκλεψε όπλα που τα έστειλε στους αντάρτες και τους ενθάρρυνε να συνεχίσουν να πολεμούν. Υποσχέθηκε στη συνέχεια ότι ο Μπάτορι θα τους έβλεπε σύντομα. Στις 13 Ιουνίου από το Βρσατς ο επίσκοπος Θεόδωρος, ο Σάβα Τεμίσβαρατς και ο Βέλια Μίρινιτς υποσχέθηκαν, στο όνομα όλων των σπαχήδων τους, των κνιεζ (προυχόντων) και "όλων των Σέρβων", να υπηρετήσουν πιστά τον Τρανσυλβανό ηγεμόνα, σε μια επιστολή προς το Μόζες Σέκελι, διοικητή των συνόρων την εποχή εκείνη. Εν τω μεταξύ η ομάδα του Ζρένιανιν ζήτησε προστασία από την αυλή της Βιέννης. Ο απεσταλμένος της Τζόρτζε Ρατς έφθασε στο Χάτβαν (στη Βόρεια Ουγγαρία) στις 10 Ιουνίου, συνάντησε το στρατηγό Tόιφενμπαχ και έπειτα και τον Αρχιδούκα Ματθία στο Eστερχομ (στη Βόρεια Ουγγαρία). Οι Αυστριακοί έστειλαν δύο μικρά αποσπάσματα, ένα από τα οποία αποδεκατίστηκε καθ' οδόν από Τάταρους της Κριμαίας, ενώ η υποστήριξη της Τρανσυλβανίας συνεχίστηκε με τη μορφή αξιωματικών και ηθικής υποστήριξης. Εν τω μεταξύ η εξέλιξη στο πολεμικό μέτωπο στράφηκε αισθητά υπέρ των Οθωμανών. Η άφιξη των Τάταρων της Κριμαίας υπό την ηγεσία του Χαν Γκαζί Β΄Τζιράι ανάγκασε τους Χριστιανικούς στρατούς να άρουν τις πολιορκίες του Eστερχομ και του Χάτβαν και να υποχωρήσουν στην Άνω Ουγγαρία [17]. Αυτό επέτρεψε στο Μεγάλο Βεζίρη Κοτσά Σινάν Πασά να εστιάσει την προσοχή του στο Βανάτο. Διόρισε το Μεχμέτ Πασά, Μπεηλέρμπεη της Ανατολίας, διοικητή μιας στρατιάς (αποτελούμενης από στρατεύματα των βιλαετίων της Ανατολίας και του Καραμάν, καθώς και από 3.000 Γενίτσαρους), με σκοπό να αντιμετωπίσει τους αντάρτες του Ζρένιανιν. Καθώς έφτασαν τα νέα της εξέγερσης στην περιοχή του Τέμεσβαρ (Τιμισοάρα), ο Mουσταφά Πασάς, Μπεηλέρμπεης του Τέμεσβαρ, διατάχθηκε να κατευθυνθεί αμέσως από τη Βούδα προς το Βανάτο. Δεν υπήρξε καμία σοβαρή αντίσταση από τους αντάρτες, που νικήθηκαν μέχρι τις 10 Ιουλίου 1594.
Τα μετά
Το οθωμανικό αντίποινα ήταν τρομακτικό. Μετά από τις μάχες γύρω από το Ζρένιανιν ο στρατός λεηλάτησε και έκαψε τα χωριά μέχρι τον ποταμό Mούρες. Πολλοί οικισμοί εγκαταλείφθηκαν και δεν ξαναχτίστηκαν ποτέ, καθώς οι κάτοικοί τους είτε σκοτώθηκαν είτε έγιναν σκλάβοι, είτε κατέφυγαν στην Τρανσυλβανία και στο τμήμα της Ουγγαρίας που ανήκε στους Αψβούργους. Την επόμενη χρονιά οι Τάταροι της Κριμαίας διαχείμασαν στο Βιλαέτι του Τέμεσβαρ, γεγονός που επέφερε νέα λεηλασία και δουλεία και σύμφωνα με αναφορές της εποχής δεν μπορούσε κανείς να δει κανένα ζωντανό πλάσμα περπατώντας για τρεις μέρες. Όσο περισσότερο διαρκούσε ο πόλεμος, τόσο αυξάνονταν οι έκτακτοι πολεμικοί φόροι.
Το 1596 ξέσπασε μια σερβική εξέγερση στο ανατολικό τμήμα του Σαντζακίου της Ερζεγοβίνης, που την οργάνωσε η τοπική Ορθόδοξη ηγεσία. Ήταν βραχύβια καθώς οι ηττημένοι αντάρτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν λόγω έλλειψης έξωθεν υποστήριξης, παρότι ζήτησαν βοήθεια από τα Χριστιανικά Ευρωπαϊκά κράτη.
Η καύση των λειψάνων του Αγίου Σάββα
Παραμένει ασαφές πότε τα λείψανα του Αγίου Σάββα μεταφέρθηκαν στο Βελιγράδι και αποτεφρώθηκαν. Ήταν είτε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης είτε ένα χρόνο μετά. Σε μια πράξη αντιποίνων ο Μεγάλος Βεζύρης Κότσα Σινάν Πασάς διέταξε να μεταφερθεί από τη Δαμασκό η πράσινη σημαία του Προφήτη Μωάμεθ για να αντιμετωπίσει τη Σερβική σημαία, καθώς και η σαρκοφάγος και τα λείψανα του Αγίου Σάββα που βρίσκονταν στη Μονή Μιλέσεβα να μεταφερθούν με στρατιωτική συνοδεία στο Βελιγράδι. Καθ' οδόν, η οθωμανική συνοδεία σκότωνε ανθρώπους, έτσι ώστε οι αντάρτες στο δάσος να το ακούνε. Στις 27 Απριλίου οι Οθωμανοί έκαψαν τα λείψανα του Αγίου Σάββα δημόσια σε μια πυρά πάνω στο οροπέδιο Βράτσαρ και διασκόρπησαν τις στάχτες για να αποκαρδιώσουν τους Σέρβους.
Ο Αρχιεπίσκοπος Σάββας είχε ιδρύσει τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, τη σερβική εκκλησιαστική νομοθεσία και την εθνική λογοτεχνία και συγκρίνεται με αυτό που είναι ο Βούδας για το Βουδισμό. Είχε ανακηρυχθεί άγιος ως θαυματουργός και η θρησκευτική του λατρεία αφομειώθηκε σε λαϊκές δοξασίες κατά την οθωμανική εποχή. Ο σεβασμός των λειψάνων του δημιούργησε ένταση μεταξύ των Σέρβων και των Οθωμανών κατακτητών. Το 1774 ο Σάββας ανακηρύχθηκε προστάτης άγιος όλων των Σέρβων. Το 19ο αιώνα η λατρεία του αναβίωσε στο πλαίσιο του εθνικισμού με την προοπτική της ανεξαρτησίας από τους Οθωμανούς, «εκπροσωπώντας και αναπαράγοντας τις ισχυρές εικόνες μιας εθνικής χρυσής εποχής, της εθνικής συμφιλίωσης και ενοποίησης και του μαρτυρίου για την εκκλησία και το έθνος». Μετά την πλήρη ανεξαρτησία της Σερβίας σχεδιάστηκε ένας καθεδρικός ναός αφιερωμένος στον άγιο, ως τμήμα των σχεδίων εκσυγχρονισμού του Βελιγραδίου. Παρά το γεγονός ότι το συμβούλιο κατασκευής του ναού ιδρύθηκε το 1895, η υλοποίησε της βραβευθείσας πρότασης, που βασίστηκε στη Γκρατσάνιτσα και στην Αγία Σοφία, ξεκίνησε το 1935. Η κατασκευή σταμάτησε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την κομμουνιστική περίοδο, για να ξαναρχίσει μετά από άδεια το 1984. Το 2010 το εξωτερικό ολοκληρώθηκε αλλά όχι ακόμη το εσωτερικό. Ο τόπος όπου κάηκαν τα λείψανα του Αγίου Σάββα, το οροπέδιο Βράτσαρ, έγινε η νέα θέση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Σερβίας και της Εκκλησίας του Αγίου Σάββα αφιερωμένη στον άγιο, τον 20ό αιώνα. Λόγω της θέσης της η εκκλησία κυριαρχεί στο αστικό τοπίο του Βελιγραδίου και έχει γίνει εθνικό σύμβολο.
Κληρονομιά
Το μέγεθος της εξέγερσης απεικονίζεται σε ένα σερβικό επικό ποίημα: "Όλη η γη έχει εξεγερθεί, έξι χωριά ξεσηκώθηκαν, όλοι έστρεψαν τα όπλα τους ενάντια στον αυτοκράτορα".
Ο θυρεός του Βρσατς, που εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1804, περιλαμβάνει έναν αποκεφαλισμένο κεφάλι Τούρκου σε ένα σπαθί πάνω από το Κάστρο του Βρσατς, που συμβολίζει τη νίκη σε μονομαχία του Γιάνκο Χαλάμπουρα το 1594.
Ο επίσκοπος Θεόδωρος ανακηρύχθηκε στις 29 Μαΐου 1994 ιερομάρτυρας (σβεστενομούτσενικ), με ημέρα εορτής του την 29 Μαΐου. Το 2009 η κεντρική πλατεία του Βρσατς ονομάστηκε "Αγίου Θεοδώρου του Βρσατς". Στις 28 Οκτωβρίου 2012, στην εκκλησία του Αγιου Αρχάγγελου Μιχαήλ στο Ζρεντιάνιν τοποθετήθηκε αναμνηστική πλάκα, προς τιμή του Θεόδωρυο και των εξεγερθέντων. Ένας μνημειακός σταυρός και μια κόκκινη σημαία με την εικόνα του Αγίου Σάββα τοποθετήθηκε δίπλα στην εκκλησία.
Ένα ιστορικό θεατρικό έργο με τίτλο Το Γοητευτικό Κάστρο γύρω από το Κάστρο του Βρσατς περιλαμβάνει το χαρακτήρα του Γιάνκο Χαλάμπουρα.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα Κατηγορία:Μάχες Σερβικού στρατού
Λατινικό κύπελλο 1955
Τελικός
Κατηγορία:Λατινικό κύπελλο
Morrison Hotel
Morrison Hotel είναι ο τίτλος του πέμπτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, ο οποίος ηχογραφήθηκε το Νοέμβριο του 1969 και κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου της επόμενης χρονιάς.
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 17 Ιουλίου 2000 από την "EastWest".
Ιστορία του δίσκου
Το "Morrison Hotel" σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και την τρίτη θέση στον Καναδά, ενώ έχει βραβευθεί ως πλατινένιο και στις δύο χώρες. Επίσης, έγινε ο δίσκος τους που έφθασε στην υψηλότερη θέση στα βρετανικά τσαρτ, σκαρφαλώνοντας στο # 12. Η επιτυχία του δίσκου ήρθε χωρίς να συνοδεύεται από κάποιο πολύ επιτυχημένο σινγκλ, αφού το "You Make Me Real" έφθασε μόλις στο # 50 των αμερικάνικων τσαρτ.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ
Η φωτογραφία του εξώφυλλου φωτογραφήθηκε στην οδό 1246 South Hope του Λος Άντζελες. Το συγκρότημα είχε ζητήσει από τους ιδιοκτήτες αν θα μπορούσαν να φωτογραφηθούν μέσα στο ξενοδοχείο και μετά την αρνητική απάντηση που πήραν, μπήκαν μέσα όταν δεν το πρόσεξε κανείς και τράβηξαν τη φωτογραφία.
Κριτικές
Οι κριτικές ήταν ιδιαίτερα θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει 4,5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,1 με άριστα το 5 και το "Rolling Stone" την άριστη βαθμολογία των πέντε αστεριών.
Ανάλυση τραγουδιών
Το άλμπουμ ξεκινάει με το "Roadhouse Blues", το οποίο δημιουργήθηκε μετά από πρόβες που έκανε το συγκρότημα ενώ ο Μόρισον ήταν μεθυσμένος. Εμπνεύστηκε τον αρχικό στίχο "Keep your eyes on the road, your hands up on the wheel" όταν πήγαινε σε ένα επαρχιακό ξενοδοχείο με την κοπέλα του, Πάμελα Κούρσον.
Ακολουθεί το "Waiting for the Sun" το οποίο δεν είχε συμπεριληφθεί στο ομώνυμο άλμπουμ του 1968. Οι στίχοι του μιλάνε την επιδίωξη του αμερικάνικου ονείρου, το οποίο δεν έρχεται ποτέ.
To "You Make Me Real" αναφέρεται στην ερωτική επιθυμία του Τζιμ Μόρισον για τη σύντροφο του, πιθανόν για την Πάμελα Κούρσον.
Τέταρτο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "Peace Frog" του οποίου το ριφ δημιουργήθηκε από τον Ρόμπι Κρίγκερ και οι στίχοι του προήλθαν από δύο ποιήματα του Μόρισον. Οι στίχοι που μιλούν για Ινδιάνους, αναφέρονται σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο οποίο είχε βρεθεί η οικογένεια του Μόρισον όταν παιδί, κατά το οποίο μία οικογένεια Ινδιάνων πέρασε το δρόμο, σκηνή η οποία σημάδεψε τον Μόρισον ο οποίος πίστευε ότι τα πνεύματα τους κατέλαβαν ένα μέρος της ψυχής του.
Ακολουθεί το "Blue Sunday" το οποίο συνδέεται με το "Peace Frog". Το συγκεκριμένο κομμάτι γράφτηκε το 1965 στην πρώιμη εποχή των Doors και το ηχογράφησαν και πάλι θέλοντας να επιστρέψουν στον αρχικό τους ήχο.
Το "Ship of Fools" είναι μεταφορά για τη χρήση ναρκωτικών, με τους στίχους να παρουσιάζουν μία ζοφερή εικόνα του κόσμου ο οποίος οδεύει προς την καταστροφή.
Ακολουθεί το "Land Ho!", του οποίου ο τίτλος είναι μία έκφραση την οποία χρησιμοποιούν όταν βλέπουν στεριά μετά από ένα μεγάλο διάστημα πλεύσης στον ωκεανό. Οι στίχοι αναφέρονται στην αναζήτηση της αλήθειας.
Το "The Spy" αναφέρεται στην παρακολούθηση μιας γυναίκας από τον Μόρισον με σκοπό να καταλάβει τις επιθυμίες της για να μπορέσει να την πλησιάσει. Παρ' όλα αυτά, η επιδίωξη του είναι επιφανειακή και αποσκοπεί στο σεξ.
Ακολουθεί το "Queen of the Highway", του οποίου τους στίχους έγραψε ο Μόρισον για τη σχέση του με την Κούρσον και η μουσική προήλθε από τη συνεργασία του με τον Κρίγκερ.
Το "Indian Summer" ήταν ένα από τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν οι Doors και είναι εμπνευσμένο από το προαναφερθέν αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν παίχτηκε ποτέ ζωντανά από το συγκρότημα αφού θα ερχόταν ηχητικά σε αντιπαράθεση με το "The End".
Το άλμπουμ κλείνει με το "Maggie McGill", το οποίο μιλάει για μία ιερόδουλη στην αμερικάνικη δύση. Το συγκρότημα είχε ξεκινήσει τη σύνθεση του τραγουδιού αυτού το 1967 μετά από μία συναυλία στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
Τραγούδια
Πρώτη Πλευρά
Δεύτερη Πλευρά
Συντελεστές
Οι Doors
Γκεστ συμμετοχές
Βραβεία
Morrison Hotel (άλμπουμ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Doors Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Πωλ Κλέμπνικοφ
Ο Πωλ Κλέμπνικοφ (Paul Klebnikov, ρωσ. Павел Юрьевич Хлебников, Πάβελ Γιούριεβιτς Χλέμπνικοφ, 6 Αυγούστου 1964 – 9 Ιουλίου 2004) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος ρωσικής καταγωγής και συγγραφέας επί ρωσικών ιστορικών θεμάτων. Εργάσθηκε για λογαριασμό του περιοδικού Forbes επί δέκα και πλέον έτη, και την εποχή του θανάτου του ήταν ο αρχισυντάκτης της ρωσικής εκδόσεως του περιοδικού. Η δολοφονία του στη Μόσχα το 2004 θεωρήθηκε ως πλήγμα κατά της ερευνητικής δημοσιογραφίας στη Ρωσία. Τρεις Τσετσένοι που είχαν κατηγορηθεί αρχικώς για συμμετοχή στη δολοφονία, αθωώθηκαν. Αν και ο φόνος φαίνεται ότι ήταν έργο πληρωμένων δολοφόνων, οι οργανωτές του εγκλήματος δεν βρέθηκαν ποτέ.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Κλέμπνικοφ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από οικογένεια Ρώσων μεταναστών με μακρά στρατιωτική και πολιτική παράδοση: Ο προ-προ-προ-πάππους του, Ιβάν Πούσκιν, είχε συμμετάσχει στην Εξέγερση των Δεκεμβριστών το 1825 και είχε εξορισθεί στη Σιβηρία από το τσαρικό καθεστώς, ενώ από την άλλη ο προπάππους του, ως ναύαρχος του στόλου του Λευκού Στρατού, είχε δολοφονηθεί από Μπολσεβίκους.
Ως παιδί, ο Πωλ ήταν γνωστός για τις παράτολμες πράξεις του, όπως η κολύμβηση στη θάλασσα κατά τη διάρκεια κυκλώνων. Ως μαθητής σπούδασε στην Ακαδημία Φίλιπς του Έξετερ, στο Νιου Χάμσαϊρ (αντίστοιχο του λυκείου) και μετά απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ το 1984 με πτυχίο στην πολιτική επιστήμη. Στη συνέχεια κατατάχθηκε στη Σχολή Αξιωματικών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ ως τρόπο για να δοκιμάσει τα όριά του, αλλά μετά την ολοκλήρωση της εκπαιδεύσεως αρνήθηκε να παραλάβει τον προσφερόμενο διορισμό του και εγκατέλειψε το στράτευμα. Κατόπιν ακολούθησε διδακτορικές σπουδές στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, όπου βραβεύθηκε με το Βραβείο Λέοναρντ Σαπίρο «για αριστεία στις ρωσικές σπουδές». Το θέμα της διδακτορικής διατριβής του Κλέμπνικοφ ήταν η αγροτική μεταρρύθμιση στη Ρωσία μετά τις Μεταρρυθμίσεις Στολύπιν και ο τίτλος της ήταν Η αγροτική ανάπτυξη στη Ρωσία, 1906-1917: Μεταρρύθμιση γαιοκτησίας, κοινωνική αγρονομία και συνεργασία Το ακαδημαϊκό έτος 1987-1988, δίδαξε στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Μελετών στο Λονδίνο.
Προσωπική ζωή
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1991 ο Πωλ Κλέμπνικοφ νυμφεύθηκε τη Χέλεν Τρέιν (Helen "Musa" Train), κόρη του εξέχοντα συμβούλου επενδύσεων της Γουόλ Στριτ Τζων Τρέιν. Το ζεύγος απέκτησε τρία τέκνα.
Δημοσιογραφία στη Ρωσία
Ο Πωλ Κλέμπνικοφ εντάχθηκε στο δυναμικό του Forbes το 1989 και απέκτησε φήμη για τη διερεύνηση ύποπτων μετασοβιετικών επιχειρηματικών συμφωνιών και της διαφθοράς στη Ρωσία. Το 1996 έγραψε ένα ρεπορτάζ στο Forbes υπό τον τίτλο «Ο Νονός του Κρεμλίνου;», όπου συνέκρινε τον Ρώσο μεγιστάνα Μπόρις Μπερεζόφσκι με τη σικελική μαφία. Σύντομα ο Κέμπνικοφ δέχθηκε απειλές θανάτου και πήρε μια άδεια από την εργασία του στη Ρωσία για να ζήσει με την οικογένειά του στο Παρίσι.
Λίγο αργότερα ο Μπερεζόφσκι μήνυσε το Forbes για συκοφαντική δυσφήμιση, αλλά στη βρετανική δικαιοσύνη. Επειδή το άρθρο είχε δημοσιευθεί σε αμερικανικό περιοδικό από Αμερικανό συγγραφέα και αναφερόταν σε Ρώσο πολίτη, η επιλογή αυτή χαρακτηρίσθηκε από πολλούς ως «δικανικός τουρισμός δυσφημήσεων». Ο Μπερεζόφσκι κέρδισε τη μερική ανάκληση του άρθρου το 2003.
Στο μεταξύ όμως ο Κλέμπνικοφ είχε επεκτείνει το άρθρο σε βίβλίο, που κυκλοφόρησε το 2000 με τίτλο Godfather of the Kremlin: Boris Berezovsky and the Looting of Russia (= «Ο Νονός του Κρεμλίνου: Ο Μπαρίς Μπερεζόφσκι και η λεηλασία της Ρωσίας»). Βασίζόταν μάλλον υπερβολικά σε συνεντεύξεις με τον Αλεκσάντρ Κορζακόφ, τον επικεφαλής ασφαλείας του πρώην Προέδρου της Ρωσίας Μπορίς Γιέλτσιν, και περιέγραφε τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων που επέβαλε ο Γιέλτσιν ως «τη ληστεία του αιώνα», με λεπτομέρειες περί της υποτιθέμενης διαφθοράς διάφορων Ρώσων επιχειρηματιών, εστιάζοντας ειδικότερα στον Μπερεζόφσκι. Το βιβλίο πήρε ανάμικτες κριτικές από τους δημοσιογραφικούς κύκλους. Μια κριτική στους New York Times το επαίνεσε ως διαθέτον «πλούσιες λεπτομέρειες» και «αποτελεσματικά θυμωμένο».
Το 2003 ο Κλέμπνικοφ κυκλοφόρησε και ένα άλλο παράτολμο βιβλίο, το Conversation with a Barbarian: Interviews with a Chechen Field Commander on Banditry and Islam (= «Συζητώντας με έναν βάρβαρο: Συνεντεύξεις με έναν Τσετσένο πολέμαρχο περί ληστείας και Ισλάμ»). Αποτελούσε μεταγραφή μιας μακράς συνεντεύξεως με τον αρχηγό των Τσετσένων ανταρτών Χοζ-Αχμέτ Νουχάγιεφ, που έγινε στο Μπακού. Μεταξύ άλλων, ο Νουχάγιεφ αποκαλύπτει τις απόψεις του για το Ισλάμ και την τσετσενική κοινωνία.
Το ίδιο έτος ο Κλέμπνικοφ επιλέχθηκε να γίνει αρχισυντάκτης της ρωσικής εκδόσεως του περιοδικού Forbes. Επειδή η σύζυγός του και τα παιδιά τους δεν ήθελαν να εγκατασταθούν στη Ρωσία, ο Κλέμπνικοφ συμφώνησε ότι θα παρέμενε στη θέση αυτή μόνο για ένα έτος. Το περιοδικό πρόλαβε να βγάλει μόνο 4 τεύχη πριν τη δολοφονία του, ένα από τα οποία δημοσίευσε άρθρο για τους 100 πλουσιότερους ανθρώπους της Ρωσίας, το οποίο κατά μερικούς σχολιαστές ίσως να ήταν ο λόγος για να διαταχθεί η δολοφονία του.
Δολοφονία
Στις 9 Ιουλίου 2004, αφού έφυγε από τα γραφεία του περιοδικού στη Μόσχα αργά το βράδυ, ο Κλέμπνικοφ δέχθηκε επίθεση σε οδό της πόλεως από αγνώστους, που τον πυροβόλησαν μέσα από ένα αργά κινούμενο αυτοκίνητο. Ο Κλέμπνικοφ δέχθηκε 4 σφαίρες και πέθανε στο νοσοκομείο, όπου είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο που δεν είχε φιάλη οξυγόνου, ενώ και ο ανελκυστήρας του νοσοκομείου παρουσίασε βλάβη την ώρα που τον μετέφερε προς το χειρουργείο. Οι αρχές χαρακτήρισαν την επίθεση ως βασιζόμενη σε «συμβόλαιο θανάτου». Ο εκδότης της ρωσικής εκδόσεως του περιοδικού Forbes δήλωσε ότι η δολοφονία «συνδεόταν μετά βεβαιότητος» με το δημοσιογραφικό έργο του Κλέμπνικοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί ρωσικής καταγωγής Κατηγορία:Δολοφονημένοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Αμφιμένης
Ο Αμφιμένης ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής ή κριτικός της λογοτεχνίας από την Κω. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει :
''«Τούτῳ τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ... καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ... καὶ Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος·»''
Ωστόσο, στο χωρίο αυτό δεν προσδιορίζεται σαφώς εάν ο Αμφιμένης υπήρξε σύγχρονος του Πινδάρου, ούτε το αν ήταν λυρικός ποιητής όπως ο Πίνδαρος ή απλώς κριτικός του που διαφωνούσε με το έργο του ή μέρος αυτού. Επειδή όμως αν ήταν ποιητής και σύγχρονος του Πινδάρου θα περισωζόταν κάποια πληροφορία για αυτόν, αφού όλη εκείνη η περίοδος της λυρικής ποιήσεως εξετάσθηκε με κάθε λεπτομέρεια, ώστε και μέτριος ποιητής αν ήταν θα αναφερόταν, οι φιλόλογοι συμπεραίνουν ότι ο Αμφιμένης ήταν μάλλον απλώς κριτικός της λογοτεχνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Αρχαίοι Κώοι
Αρίσταινος
Ο Αρίσταινος ο Μεγαλοπολίτης ήταν επιφανής στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας από τη Μεγαλόπολη, η δράση του οποίου τοποθετείται στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ..
Ο Αρίσταινος επιλέχθηκε από τη Συμπολιτεία τρεις φορές για το ανώτατο πολιτικό (και όχι στρατιωτικό) αξίωμα του στρατηγού:
Ο Αρίσταινος εκπροσωπούσε την άποψη της φιλίας με τους Ρωμαίους και είχε αντίθετό του σε αυτό τον Φιλοποίμενα. Στη μεγάλη συνέλευση των αντιπροσώπων της Αχαϊκής Συμπολιτείας, που έγινε στη Σικυώνα το 198 π.Χ., ο Αρίσταινος κατάφερε να υπερψηφισθεί η φιλία με τους Ρωμαίους και όχι με τον Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας. Το επόμενο έτος πήγε στη Βοιωτία, για να προπαγανδίσει και εκεί τις φιλορωμαϊκές του απόψεις. Το 195 π.Χ. παρουσιάσθηκε στη συνέλευση της Κορίνθου για να τιμωρήσει τον Νάβιν. Από την άλλη, το 185 π.Χ. διεύθυνε με πολλή σύνεση στη Μεγαλόπολη τις διαπραγματεύσεις με τους αντιπροσώπους του Πτολεμαίου του Επιφανούς.
Πηγή
Κατηγορία:Στρατηγοί Αχαϊκής Συμπολιτείας Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαλοπολίτες
Ιάμβη
Στην ελληνική μυθολογία η Ιάμβη ήταν θυγατέρα του θεού Πάνα και μιας Νύμφης, της Ηχούς. Αναφέρεται ότι η Ιάμβη υπηρετούσε στο σπίτι του βασιλιά Κελεού και της Μετανείρας στην Ελευσίνα, όταν πέρασε από εκεί η θεά Δήμητρα μεταμφιεσμένη σε θνητή γριά. Η Ιάμβη, βλέποντάς τη θλιμμένη, της έκανε αστεία και η Δήμητρα γέλασε «με την καρδιά της», με αποτέλεσμα η γη να ξαναγίνει γόνιμη. Αργότερα, η Ιάμβη έγινε η πρώτη ιέρεια της Δήμητρας και στην αρχαιότητα λατρεύθηκε και η ίδια ως θεότητα του αστείου, ξεδιάντροπου και σκωπτικού στίχου (βλ.λ. ίαμβος).
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ελευσίνια Μυστήρια
Νέα Σκηνή Τέχνης
Η Νέα Σκηνή Τέχνης αποτελεί αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δραστηριοποιείται στον χώρο της παραγωγής θεατρικών παραστάσεων. Ιδρύθηκε το 1995 από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και την μεταφράστρια Κοραλία Σωτηριάδου. Θεατρική έδρα της Νέας Σκηνής αποτελεί από το 1997, το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η παρουσία της Νέας Σκηνής στα ελληνικά θεατρικά δρώμενα, από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα υπήρξε αδιάλειπτη και ιδιαίτερα παραγωγική. Ως αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Το ρεπερτόριο της Νέας Σκηνής υπήρξε προσανατολισμένο στη σύγχρονη ελληνική και ξένη δραματουργία, ενώ ανέπτυξε σταθερά μια πολιτική συνεργασιών και συμπαραγωγών με νέες θεατρικές ομάδες και νέους δημιουργούς. Από το 2002 και για μια σειρά ετών, δημιούργησε μια κινητή μονάδα θεάτρου και οργάνωσε ειδικές θεατρικές παραγωγές για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα.
Η πρώτη θεατρική παραγωγή της Νέας Σκηνής υπήρξε η παράσταση του έργου "Φιλονικία" του Μαριβώ, στον «ΤΕΧΝΟΧΩΡΟ υπό σκιάν», το 1995. Ακολούθησαν το 1997, στο υπό διαμόρφωση -τότε- Θέατρο του Νέου Κόσμου, οι παραστάσεις Κοινός Λόγος και Βρωμιά.
Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραγωγών της θεατρικής εταιρείας "Νέα Σκηνή Τέχνης"
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά σχήματα της Ελλάδας
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2010
Οι Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών το 2010 διεξάχθησαν στις 2 Νοεμβρίου, για τις 37 από το σύνολο των 100 εδρών. Μια ειδική εκλογή για μια 38η έδρα διεξήχθη στην Μασαχουσέτη στις 19 Ιανουαρίου 2010, για μια θητεία που λήγει τον Ιανουάριο 2013. Τριάντα τέσσερις έδρες ήταν για εξαετείς θητείες στην "τάξη τρία" της Γερουσίας, ενώ τρεις (στο Ντέλαγουερ, την Νέα Υόρκη, και τη Δυτική Βιρτζίνια) ήταν ειδικές εκλογές για βραχύτερες θητείες.
Σύνοψη των αποτελεσμάτων
Σύνοψη των αποτελεσμάτων των εκλογών της Γερουσίας των ΗΠΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010
A Περιλαμβάνει διορισθέντες κατόχους οι οποίοι κέρδισαν εκλογές για να ολοκληρώσουν την θητεία τους ή για την επόμενη πλήρη θητεία.
ID Οι δύο Ανεξάρτητοι συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς στην ομάδα τους.
Εκλογές του Νοεμβρίου
Πηγή: http://elections.nytimes.com/2010/results/senate
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Η Μυστηριώδης Νήσος
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Μία από τις γκραβούρες του J. Ferat, στην αρχική έκδοση του έργουΗ Μυστηριώδης Νήσος (L’ Ile Mysterieuse) είναι περιπετειώδες επιστημονικό μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν το οποίο, ουσιαστικά, αποτελεί τη συνέχεια προηγούμενου έργου του ίδιου συγγραφέα υπό τον τίτλο 20.000 Λεύγες κάτω από τις Θάλασσες (20.000 Lieues sous les Mers). Γράφτηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία το έτος 1874 από τον εκδοτικό οίκο του Pierre Jules Hetzel (1814 – 1886). Η αρχική έκδοση περιείχε ορισμένες γκραβούρες του Γάλλου ζωγράφου Jules-Descartes Ferat (1829 - 1906). Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Το έργο θεωρείται ότι περιέχει επιρροές από τα, παρόμοιας θεματολογίας, μυθιστορήματα Ροβινσών Κρούσος του Ντάνιελ Ντεφόε (1719) και Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων του Johann David Wyss (1812).
Πλοκή
Πέντε άνδρες κι ένα σκυλί, δραπέτες από την πόλη Ρίτσμοντ κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου, ναυαγούν σε ένα άγνωστο νησί του Ειρηνικού Ωκεανού στις 24 Μαρτίου 1865, όταν το αερόστατο με το οποίο διέφυγαν κατ' έπεσε στην αμμουδιά. Έξι χιλιάδες μίλια μακριά από τον τόπο τους, οι ναυαγοί υποχρεώνονται να παραμείνουν επί 4 ολόκληρα χρόνια ως άποικοι στο νησί, το οποίο οι ίδιοι ονόμασαν «Λίνκολν», αντιμετωπίζοντας μεγάλες δυσχέρειες. Ωστόσο, τα προβλήματα που προκύπτουν φαίνονται να ξεπερνιόνται χάρις στις σωτήριες παρεμβάσεις κάποιου αόρατου φίλου. Έπειτα από πολλές περιπέτειες ανακαλύπτουν ότι ο άγνωστος προστάτης τους είναι ο πλοίαρχος του σκάφους Ναυτίλος, Κάπτεν Νέμο, που έχει βρει καταφύγιο σε εκείνη την απρόσιτη γωνιά των ωκεανών. Βασισμένη στο μυθιστόρημα, στον πλοίαρχο Νέμο και στο Ναυτίλο είναι η ταινία "Το Μυστηριώδες Νησί".
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογοτεχνία Κατηγορία:Μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1874
Άλμποργκ
thumb|right|Στις γραμμές του τρένου, πάνω στη γέφυρα που χωρίζει το Aalborg από το Nørresudby, υπάρχει πεζόδρομος και ποδηλατόδρομος Το Άλμποργκ (δανικά: Aalborg), ή Ώλμποργκ (προφέρεται περίπου Όλμπο(ρ)), είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στη Δανία - μετά από την Κοπεγχάγη, το Ώρχους και το Όντενσε - με αστικό πληθυσμό 119.219 κατοίκων το 2021. Ήταν σημαντικό λιμάνι κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και ήταν αργότερα βιομηχανικό κέντρο. Σήμερα η πόλη είναι σε μετάβαση. Το πανεπιστήμιο του Άλμπορκ, που ιδρύθηκε το 1974 διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον μετασχηματισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δανίας Κατηγορία:Λιμένες
Μητροπολίτης Πηλουσίου Νάρκισσος
Ο Νάρκισσος (κατά κόσμον Samer Gammoh, 1968, Αμμάν Ιορδανίας) είναι κληρικός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Μητροπολίτης Πηλουσίου, Yπέρτιμος και Έξαρχος πρώτης Αυγουσταμνικής και Μεσημβρίας - Επίσκοπος του παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Σαμέρ Γκάμο γεννήθηκε στο Αμμάν της Ιορδανίας το 1968. Αρχικά φοίητησε στο National Orthodox School στο Αμμάν και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1992, όπου και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία των Δογμάτων (1992-1994).
Στις 14 Φεβρουαρίου 1994 εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος στις 15 Φεβρουαρίου 1994 από τον Μητροπολίτη Νικαίας Ιάκωβο και Πρεσβύτερος στις 11 Ιουνίου 1994 από τον Μητροπολίτη Μεγάρων Βαρθολομαίο. Την ίδια ημέρα έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Εφημέριος και Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Μεγάρων (1994-2009) και ως Σχολάρχης της Πατριαρχικής Σχολής Αλεξανδρείας (2009-2013). Παράλληλα ήταν Γραμματεύς επί των Αραβικών της Αρχιγραμματείας του Πατριαρχείου, Ιεροκήρυξ και υπεύθυνος του κατηχητικού και το νεανικού έργου των Αραβoφώνων ενοριών της Αλεξάνδρειας.
Την 23η Νοεμβρίου 2013, προτάση της ΑΘΜ, εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Σύνοδο Μητροπολίτης Νουβίας και την 1η Δεκεμβρίου 2013 χειροτονήθηκε στον Ναό του Αγίου Σάββα Αλεξανδρείας Μητροπολίτης Νουβίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιο (Εκκλησία της Ελλάδος), Φιλαδελφείας Βενέδικτο (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), Ερμουπόλεως Νικόλαο, Καμερούν Γρηγόριο, Λεοντοπόλεως Γαβριήλ, Μέμφιδος Νικόδημο, τον Αρχιεπίσκοπο Πέλλης Φιλούμενο (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων) και τον Επίσκοπο Βαβυλώνος Νήφωνα.
Στις 24 Νοεμβρίου 2015 εξελέγη Μητροπολίτης Άκκρας με έδρα την Γκάνα (περιλαμβάνει τα κράτη Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, Μαλί και Μπουρκίνα Φάσο) και ενθρονίστηκε στις 24 Ιανουαρίου 2016.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 ορίστηκε Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας μετά από πρόταση του Πατριάρχη Θεοδώρου Β'.
Στις 9 Οκτωβρίου 2019 εξελέγη τιτουλάριος εν τιμητική ενεργεία Μητροπολίτης Ναυκράτιδος. Στις 12 Ιανουαρίου 2022 εξελέγη Μητροπολίτης Πηλουσίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
Κάστρο της Τραπεζούντας
μικρογραφία|τα Τείχη του κάστρου Το Κάστρο της Τραπεζούντας (τουρκικά : Trabzon Kalesi) είναι βυζαντινό κάστρο στην Τραπεζούντα της Βορειοανατολικής Τουρκίας. Κατασκευασμένο την βυζαντινή εποχή και επισκευασμένο από τους Οθωμανούς βρίσκεται χτισμένο σε τρία επίπεδα σε λόφο της πόλης στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Αποτελείται από τρία τμήματα, την Άνω Φρούριο (Yukari Χισάρ), το Μέσο Φρούριο (Orta Χισάρ) και το Κάτω Κάστρο (Aşağı Χισάρ).
Περιγραφή
Το Άνω Φρούριο ή ακρόπολη κτίστηκε ως η πρώτη κατασκευή στην αρχαιότητα το 2000 π.Χ.. Μερικές από τις πρώτες πηγές αναφέρουν την ύπαρξη ερειπίων και δομών, όπως ιππόδρομος, πύργος, λουτρά και το παλάτι. Η ακρόπολη υπέστη διάφορες τροποποιήσεις στην ιστορία κατά την διαέρκεια της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ήταν το διοικητικό κέντρο. Τα τείχη της είναι υψηλότερα από ότι τα άλλα μέρη. Είναι ενισχυμένα στα νότια με τα υψηλότερα και πιο παχιά τείχη και πύργους. Μερικές επιγραφές από την οθωμανική εποχή, που βρέθηκαν μεταξύ των τείχων της ακρόπολη μπορεί να δει κανείς σήμερα στο Μουσείο της Τραπεζούντας.
Το Μέσο φρούριο χτίστηκε από τον Αλέξιο Β΄ της Τραπεζούντας (βασίλεψε το 1297-1330), με ακανόνιστο σχήμα. Έχει από δύο πύλες σε κάθε πλευρά, εδώ έμεναν οι ευγενείς και οι πλούσιες οικογένειες της πόλης. Αξιοσημείωτα κτίρια που διασώζονται είναι η εκκλησία της Παναγίας χρυσικέφαλος και σήμερα λειτουργεί ως τζαμί, η εκκλησία του Αγίου Ευγένιου σήμερα επίσης τζαμί, το κτίριο του Διοικητή, η γέφυρα του Ζαγανού, ο πύργος Χαμαμί, Αμάσεια Τζαμί, και άλλα.
Το Κάτω φρούριο ή Εξώκαστρον. απλώνεται στα δυτικά από πύργο του Ζαγανού μέχρι τη θάλασσα, αυτό το τμήμα του Κάστρου της Τραπεζούντας χτίστηκε επίσης από τον Αλέξιο Β΄, στα ανατολικά υπάρχουν δύο πύλες. Σε αυτό το τμήμα διασώζονται τα κτίρια : η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα σήμερα τζαμί, οθωμανικά λουτρά, οθωμανικοί κρήνες και τζαμιά.
Το 1921 οι εναπομείναντες χριστιανοί της πόλης, διατάχθηκαν από τις δημοτικές αρχές να διαλύσει τος φρούριο και να χρησιμοποιήσουν το χαλίκι από τις πέτρες του που έσπαγαν για την κατασκευή δρόμων.
Ιστορία
Το κάστρο ήταν η έδρα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και κατοικία των αυτοκρατόρων της, χτίστηκε για αυτό τον σκοπό στα ερείπια αρχαίας ακρόπολης. Το 1458 μετά από 32 ημέρες πολιορκία παραδόθηκε έπειτα από συμφωνία στους Οθωμανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας
Σανιδικά
Η ονομασία «Σανιδικά» δόθηκε στα επεισόδια και στις διαδηλώσεις του λαού της Αθήνας που έλαβαν χώρα από τις 17 μέχρι τις 21 Νοεμβρίου 1902.
Αφορμή για τις ταραχές αυτές ήταν η απαίτηση των Ανακτόρων να μη σχηματισθεί μετά τις βουλευτικές εκλογές της 17ης Νοεμβρίου (30 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) κυβέρνηση από τα δύο πρώτα κόμματα, αυτά των Θ. Δηλιγιάννη (ή Δεληγιάννη) και Γ. Θεοτόκη, το καθένα από τα οποία πήρε από 102 έδρες. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αντιπρότεινε να σχηματισθεί κυβέρνηση είτε «άχρωμη», υπό τον υπασπιστή του, στρατηγό Ι. Παπαδιαμαντόπουλο, είτε καθαρώς στρατιωτική, προκειμένου να εκκαθαρίσει την πολιτική κατάσταση.
Τότε το κόμμα του Θ. Δηλιγιάννη οργάνωσε τις διαδηλώσεις, που επονομάσθηκαν «Σανιδικά» επειδή το πλήθος, για να απωθήσει τις αστυνομικές δυνάμεις που διατάχθηκαν να το διαλύσουν, άρπαξε τις σανίδες από μία ανεγειρόμενη οικοδομή της οδού Σταδίου και αμύνθηκε εναντίον τους. Οι διαδηλώσεις σταμάτησαν μόνο όταν ο βασιλιάς ανέθεσε στον Θ. Δηλιγιάννη να σχηματίσει κυβέρνηση.
BYD G6
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το BYD G6 προσφέρθηκε με δύο 4-κύλινδρους σε σειρά (I4) κινητήρες βενζίνης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα BYD Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα
Κρίστοφερ Μελόνι
Ο Κρίστοφερ Μελόνι (Christopher Meloni, 2 Απριλίου 1961) είναι Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως ντετέκτιβ Έλιοτ Στέιμπλερ (Elliot Stabler), στη δραματική σειρά του NBC Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα (Law & Order: Special Victims Unit).
Βιογραφία
Μετά την αποφοίτησή του, πήγε στη Νέα Υόρκη όπου συνέχισε τις σπουδές του στο φημισμένο Neighborhood Playhouse. Ο Μελόνι και η σύζυγός του Meloni Sherman μοιράζουν το χρόνο τους σε Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες. Έχουν δύο παιδιά, την Sophia Eva Pietra, και τον Dante Amadeo.
Καριέρα
Πριν του δοθεί η ευκαιρία να δουλέψει σαν ηθοποιός, ο Μελόνι έκανε διάφορες άλλες δουλειές, όπως εργάτης σε οικοδομή, μπάρμαν και προσωπικός γυμναστής.
Ξεκίνησε να παίζει σε τηλεοπτικές σειρές, που είχαν όμως μικρή διάρκεια και μικρούς ρόλους σε αρκετές ταινίες. Οι πρώτοι αξιοπρόσεκτοι ρόλοι του ήταν στις ταινίες Bound και Runaway Bride, με την Τζούλια Ρόμπερτς. Επίσης, έπαιξε τον αμφιλεγόμενο ρόλο του αμφιφυλόφιλου Chris Keller στο δραματική τηλεοπτική σερά του HBO Oz. Στην ταινία Wet Hot American Summer (2001), έδειξε τις κωμικές του ικανότητες.
Το 2006, προτάθηκε για πρώτη φορά για βραβείο Emmy, στην κατηγορία του καλύτερου ηθοποιού σε δραματική σειρά, για τον ρόλο του Στέιμπλερ στην σειρά Law & Order: SVU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Κοπαόνικ
Το Κοπαόνικ (αλβανικά: Kopaoniku, σερβικά κυριλλικά: Копаоник, σερβική προφορά: [kɔpaɔ̌niːk]) είναι οροσειρά στο κεντρικό τμήμα της Σερβίας και η μεγαλύτερη της χώρας. Το υψηλότερο σημείο της είναι η κορυφή Πάντσιτς με 2.017 μ. Το Κοπαόνικ είναι σημαντικό χιονοδρομικό κέντρο στη Σερβία, το μεγαλύτερο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Υπάρχουν 25 αναβατήρες σκι με δυναμικότητα 32.000 σκιέρ την ώρα.
Το κεντρικό τμήμα του οροπεδίου του Κοπαόνικ κηρύχθηκε εθνικό πάρκο το 1981, που σήμερα καλύπτει έκταση 121,06 τ.χλμ.
Το Κοπαόνικ εκτείνεται από τα βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά με μήκος περίπου 75 χιλιόμετρα, φθάνοντας στο μεσαίο τμήμα της έχει πλάτος περίπου 40 χλμ. Στην κορυφή του υπάρχει το μαυσωλείο του διάσημου φυσιοδίφη της Σερβίας, από τον οποίο πήρε το όνομά της, και μια στρατιωτική βάση. Η στρατιωτική βάση το 1995 βομβαρδίστηκε επανειλημμένα από το ΝΑΤΟ, ακόμα και σήμερα στο Κοπαόνικ υπάρχουν Νατοϊκές νάρκες διασποράς που δεν έχουν εξουδετερωθεί.
Η οροσειρά ονομάζεται και «αργυρό βουνό» από τον μεγάλο πλούτο μεταλλεύματος αργυρού που εξορυσσόταν από το Μεσαίωνα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και ο τουρισμός. Στο Κοπαόνικ πηγάζουν πολλοί ποταμοί και στους πρόποδες του έχει πολλά αρχαιολογικά μνημεία όπως κάστρα, μοναστήρια και μεσαιωνικά ορυχεία.
Έχει 200 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο, λόγω της νότιας θέσης της το ύψος και το άνοιγμα του εδάφους, εμποδίζει την κατακράτηση των νεφών πάνω από το βουνό. Ο κρύος αέρας πέφτει μέσα από τις γύρω πεδιάδες και όρμους, έτσι ώστε οι θερμοκρασίες τον χειμώνα δεν είναι πολύ χαμηλές. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 3,7 ° C., το χιόνι ξεκινά στα τέλη Νοεμβρίου και διαρκεί μέχρι τον Μάιο, 159 ημέρες το χρόνο. Το υψηλότερο επίπεδο βροχόπτωσης είναι από 1000 mm ετησίως.
Το Κοπαόνικ είναι η πιο διαδεδομένη διαμελισμένη δασική ζώνη και βοσκοτόπων της κεντρικής Σερβίας. Σε υψηλότερα τμήματα της φύεται Πεύκη και έλατα, και χαμηλότερα η οξιά και ο δρυς. Από τα πολλά είδη ζώων είναι το πιο σημαντικό είναι ο πετρίτης (Falco peregrinus), ο χρυσαετός (Aquila chrysaetos), η κουκουβάγια (Bubo bubo), η άγρια γάτα (Felix silvestris) και το ζαρκάδι (Capreolus capreolus).