cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγγελος Σιλέσιος
Ως ενθουσιώδης προσήλυτος και ιερέας, ο Σιλέσιος εργάσθηκε για τη μεταστροφή των Γερμανών Προτεσταντών στη Σιλεσία στην Καθολική Εκκλησία. Συνέταξε 55 φυλλάδες που καταδίκαζαν τον Προτεσταντισμό, αρκετές από τις οποίες εκδόθηκαν σε δύο τόμους με τον τίτλο Eccleciologia (δηλ. «Ο λόγος της Εκκλησίας»). Σήμερα ωστόσο ο Σιλέσιος είναι γνωστός κυρίως για τη θρησκευτική του ποίηση και ειδικότερα για δύο ποιητικά έργα που δημοσιεύθηκαν αμφότερα το 1657: Το Heilige Seelenlust (κατά λέξη «Οι ιεροί πόθοι της ψυχής»), μία συλλογή 200 και πλέον ύμνων που έχουν από τότε χρησιμοποιηθεί τόσο από Καθολικούς όσο και από Προτεστάντες, και το Der Cherubinischer Wandersmann («Ο Χερουβικός προσκυνητής»), μία συλλογή από 1.676 σύντομα ποιήματα, τα περισσότερα σε αλεξανδρινούς δωδεκασύλλαβους στίχους. Η ποίησή του αντλεί θέματα από τον μυστικισμό, τον ησυχασμό, ακόμα και τον «πανθεϊσμό» μέσα σε ένα χριστιανικό πλαίσιο.
Ελληνικές μεταφράσεις
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές
Πόλεμος του Βιετνάμ
Ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν ίσως η μεγαλύτερη ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Δύσης και Ανατολής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Θεωρητικά η μάχη ήταν μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού του Βιετνάμ (Βόρειο Βιετνάμ) και της Δημοκρατίας του Βιετνάμ (Νότιο Βιετνάμ). Στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας πόλεμος μέσω αντιπροσώπων μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, ένας από τους πολλούς που έγιναν λόγω της απροθυμίας των υπερδυνάμεων να εμπλακούν σε απευθείας πόλεμο μεταξύ τους που ίσως θα κατέληγε σε πυρηνική καταστροφή. Αμερικανοί στρατιώτες είχαν ήδη εμπλακεί από το 1959, αλλά σε μεγάλους αριθμούς κατέφθασαν κατά το 1965. Εγκατέλειψαν τη χώρα το 1973, κάτι που οδήγησε τελικά στην παράδοση του Νότου στις 30 Απριλίου 1975.
Γεωγραφία περιοχής
Το Βιετνάμ βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου της Ινδοκίνας, 1300 χλμ. δυτικά των Φιλιππίνων, και έχει έκταση 329.600 τετρ. χλμ. Συνορεύει βόρεια με την Κίνα, ανατολικά και νότια βρέχεται από τη Νότια Σινική Θάλασσα και δυτικά συνορεύει με την Καμπότζη και το Λάος. Το δυτικό τμήμα του Βιετνάμ είναι ορεινό. Οι πεδινές περιοχές διαρρέονται από πολλούς ποταμούς, με κυριότερους τον Σονγκ Χονγκ (Ερυθρό Ποταμό) στο βορρά και τον Μεκόνγκ στο νότο. Οι ποταμοί αυτοί στις εξόδους τους σχηματίζουν ευρέα δέλτα, τα οποία μαζί με τα έλη, την πλούσια άγρια βλάστηση και τις ρυζοκαλλιέργειες καθιστούν το έδαφος σχεδόν αδιάβατο. Η χώρα δέχεται πολλές βροχοπτώσεις κυρίως κατά την περίοδο των Μουσώνων, με αποτέλεσμα το έδαφος να καλύπτεται από πυκνή βλάστηση. Ο πληθυσμός του Βιετνάμ στη δεκαετία του 1960 ήταν περίπου 45.000.000 και ήταν μοιρασμένος εξίσου στο βόρειο και το νότιο τμήμα.
Ιστορική αναδρομή
Οι αρχαίοι κάτοικοι του Βιετνάμ ίδρυσαν το βασίλειο των Ναμ Βιέτ το 208 π.Χ.. Το 43 π.Χ. οι Κινέζοι κατέλυσαν την αυτονομία του βασιλείου για μια χιλιετία περίπου. Το 939 μ.Χ. οι Βιετναμέζοι εξεγέρθηκαν και απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Στη συνέχεια, για 800 περίπου χρόνια, υπήρξε διαδοχή Βιετναμέζων αυτοκρατόρων μέχρι το 1800, οπότε η χώρα έγινε γαλλική αποικία. Στα πρώτα χρόνια οι Γάλλοι αντιμετώπισαν δυσκολίες, αρχικά µε τους Κινέζους και στη συνέχεια µε τους Βιετναμέζους. Μετά την ολοκλήρωση της διοικητικής οργάνωσης από τους Γάλλους ακολούθησε µία σχετικά ειρηνική περίοδος. Ο βιετναμέζικος πατριωτισμός όμως υπέβοσκε και εξαπλωνόταν µε την πάροδο του χρόνου.
Τον Μάρτιο του 1945 οι Ιάπωνες αφόπλισαν τα γαλλικά στρατεύματα και εκδίωξαν τους Γάλλους από την εξουσία. Με την ήττα και την παράδοση των Ιαπώνων, τον Αύγουστο του 1945, το βόρειο τμήμα του Βιετνάμ καταλήφθηκε από την Κίνα και το νότιο από βρετανικά στρατεύματα. Ο Χο Τσι Μιν με τους αντάρτες Βιετμίν, κατέλαβε το Ανόι (πρωτεύουσα του Β. Βιετνάμ) και στις 2 Σεπτεμβρίου ανακήρυξε την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, το οποίο ονόμασε Λαϊκή Δημοκρατία. Οι Βρετανοί απελευθέρωσαν τους Γάλλους που κρατούνταν σε στρατόπεδα αιχμαλώτων και τους επανεξόπλισαν. Τα γαλλικά αυτά τμήματα, μαζί με άλλα που αποβιβάστηκαν στο νότιο Βιετνάμ και τη βοήθεια των Βρετανών επανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής.
Τον Μάρτιο του 1946 ο Χο Τσι Μιν αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Η Γαλλία αναγνώρισε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ ως μέλος της «Γαλλικής Ένωσης». Ο Χο Τσι Μιν όμως που ζητούσε πλήρη ανεξαρτησία δεν δέχτηκε τη γαλλική πρόταση στις διαπραγματεύσεις που έγιναν στο Παρίσι και οι Γάλλοι, για να την επιβάλουν, στις 23 Νοεμβρίου 1946 βομβάρδισαν τη Χαϊφόγκ, με συνέπεια να φονευθούν 6.000 άνθρωποι. Σε απάντηση, οι κομμουνιστές επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά στις 19 Δεκεμβρίου κατά των γαλλικών φρουρών στο Ανόι και σε άλλες πόλεις. Οι Γάλλοι απέκρουσαν τις επιθέσεις και διέκοψαν κάθε σχέση με τον Χο Τσι Μιν ο οποίος κατέφυγε στα βουνά του Βορείου Βιετνάμ για να οργανώσει τον απελευθερωτικό αγώνα εναντίον των Γάλλων.
Πόλεμος για ανεξαρτησία από τη γαλλική αποικιοκρατία
Το απελευθερωτικό κίνημα, εκμεταλλευόμενο την απέχθεια του λαού κατά της αποικιοκρατίας, πέτυχε να αποσπάσει τη συμπάθεια και τη συμπαράσταση της μεγάλης πλειονότητας των Βιετναμέζων. Οι Βιετμίν με συνεχείς επιθέσεις προξενούσαν σημαντικές απώλειες, έσπερναν τον φόβο και διατηρούσαν τα γαλλικά στρατεύματα κατοχής σε κατάσταση συνεχούς επαγρύπνησης και εγρήγορσης.
Το 1949, ο Μάο Τσετούνγκ, ο οποίος είχε επικρατήσει στην Κίνα, αναγνώρισε την κυβέρνηση του Χο Τσι Μιν και μαζί με τη Σοβιετική Ένωση εφοδίασε με σύγχρονα όπλα τους Βιετναμέζους κομμουνιστές. Στη συνέχεια οι συγκρούσεις εντάθηκαν και πολλές φορές έφτασαν μέχρι το γειτονικό Λάος. Τα γαλλικά στρατεύματα που υποστηρίζονταν από 160.000 Βιετναμέζους, έδωσαν σκληρές μάχες στην προσπάθειά τους να εξοντώσουν τους 100.000 περίπου Βιετμίν, χωρίς όμως να καταφέρει να νικήσει η μία ή η άλλη πλευρά.
Ο Γάλλος αρχιστράτηγος Ναβάρ, για να μπορέσει να εκδιώξει τους αντάρτες από το δέλτα του Ερυθρού Ποταμού, αποφάσισε τον Νοέμβριο του 1953 να δημιουργήσει μια τεράστια οχυρωμένη βάση στην περιοχή της πόλης Ντιέν Μπιέν Φου. Οι Βιετμίν αποφάσισαν να ρίξουν όλο το βάρος των επιχειρήσεων στο Ντιέν Μπιέν Φου. Έτσι, αφού συγκέντρωσαν δύναμη 100.000 ανδρών, στις αρχές Μαρτίου του 1954 επιτέθηκαν κατά της οχυρωμένης βάσης. Μετά από σκληρότατο αγώνα, στις 7 Μαΐου 1954 κατέβαλαν την αντίσταση των αμυνόμενων και τους ανάγκασαν να παραδοθούν. Περίπου 10.000 Γάλλοι παραδόθηκαν, ενώ 4.000 έχασαν τη ζωή τους. Από την πλευρά των ανταρτών υπήρξαν 8.000 νεκροί και 10.000 τραυματίες. Μετά την πτώση του οχυρού οι αντάρτες συνέχισαν τις επιθέσεις τους σε άλλες περιοχές και τελικά η Γαλλία αναγκάστηκε να ζητήσει ανακωχή. Η διάσκεψη της Γενεύης, αμέσως μετά, κατέληξε στον διαχωρισμό του Βιετνάμ σε δύο τμήματα στον 17ο παράλληλο. Το Β. Βιετνάμ, υπό την κομμουνιστική σφαίρα επιρροής, που αποτέλεσε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ, με πρόεδρο τον Χο Τσι Μιν και με διακηρυγμένο στόχο την απελευθέρωση όλης της χώρας, και το Νότιο στο οποίο οι Γάλλοι έδωσαν μια αυτονομία διατηρώντας συμβολική παρουσία, η οποία μεταβιβάστηκε στους Αμερικανούς στην αρχή της δεκαετίας του '60. Έτσι τελείωσε η γαλλική αποικιοκρατία στο Βιετνάμ.
Εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο
Το Νότιο Βιετνάμ τέθηκε υπό την προστασία των ΗΠΑ και δέχτηκε γενναία οικονομική και στρατιωτική βοήθεια. Ο αυτοκράτορας Μπάο Ντάι διόρισε ως πρωθυπουργό τον Νγκο Ντινχ Ντιέμ, ο οποίος, κατόπιν δημοψηφίσματος που διενήργησε τον Οκτώβριο του 1955, εκθρόνισε τον αυτοκράτορα και με τις ευλογίες των ΗΠΑ αυτοανακηρύθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το 1956 ανέλαβε απολυταρχικές εξουσίες και με την αμερικανική βοήθεια εδραίωσε το αντικομμουνιστικό απολυταρχικό οικογενειοκρατικό καθεστώς του. Ο Ντιέμ στη συνέχεια αρνήθηκε να διεξάγει εκλογές για την ενοποίηση της χώρας, διότι όπως υποστήριζε δεν υπήρχαν σε όλη τη χώρα συνθήκες ελεύθερης έκφρασης του λαού. Το Βόρειο Βιετνάμ και οι κομμουνιστές του Νότιου, οι οποίοι πίστευαν ότι θα κέρδιζαν τις εκλογές, εκμεταλλεύτηκαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια του νοτιοβιετναμικού λαού λόγω της οικονομικής κατάστασης, του αυταρχισμού και της διαφθοράς του καθεστώτος, και άρχισαν να οργανώνονται για να ανατρέψουν το καθεστώς.
Εμφανίστηκαν αντάρτικα τμήματα και ανέλαβαν δράση με την προσβολή κυβερνητικών στόχων. Το 1960 οι κομμουνιστές ίδρυσαν το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης του Νοτίου Βιετνάμ και από το 1961 συγκρότησαν τον Απελευθερωτικό Στρατό του Νοτίου Βιετνάμ, ο οποίος το 1965 έφθασε να αριθμεί 150.000 αντάρτες Βιετκόνγκ. Αυτοί ενισχύονταν και ανεφοδιάζονταν από το Β. Βιετνάμ μέσω ορεινών διαβάσεων που διέρχονταν από το έδαφος των όμορων κρατών (Λάος, Καμπότζη) το λεγόμενο «Μονοπάτι Χο Τσι Μιν» και απέκτησαν σημαντική δύναμη.
Το 1960 οι ΗΠΑ, επί προέδρου Αϊζενχάουερ, άρχισαν να στέλνουν στη Σαϊγκόν τους πρώτους «συμβούλους» με σκοπό να οργανώσουν τον στρατό. Όταν ανέλαβε πρόεδρος των ΗΠΑ ο Κένεντι, το 1962, υπήρχαν ήδη 2.400 Αμερικανοί στρατιωτικοί, πολλοί από τους οποίους είχαν λάβει μέρος και σε μάχες με τους Βιετκόνγκ. Στο τέλος του 1962 οι νοτιοβιετναμικές δυνάμεις πραγματοποίησαν μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση κατά των Βιετκόνγκ, η οποία απέτυχε και κατέδειξε την αδυναμία του καθεστώτος να απαλλάξει τη χώρα από την απειλή των κομμουνιστών. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τζον Κένεντι υποσχέθηκε την αμέριστη συμπαράσταση της χώρας του προς το Νότιο Βιετνάμ και άρχισε να στέλνει εκεί στρατεύματα. Στα τέλη του 1963, μετά από μαζικές λαϊκές εκδηλώσεις κατά του καθεστώτος του Ντιέμ, ο στρατός τον ανέτρεψε και ο ίδιος ο Ντιέμ εκτελέστηκε. Τρεις εβδομάδες αργότερα δολοφονήθηκε στο Ντάλας ο πρόεδρος Κένεντι. Την εποχή της δολοφονίας του Ντιέμ και του Κένεντι υπήρχαν 16.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί «σύμβουλοι» στο Βιετνάμ.
Το 1964 ο πρόεδρος Τζόνσον που διαδέχτηκε τον δολοφονηθέντα Κένεντι χορήγησε στο Νότιο Βιετνάμ έκτακτη βοήθεια 60 εκατομμυρίων δολαρίων και ενίσχυσε τις αμερικανικές δυνάμεις, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Ουίλιαμ Ουέστμορλαντ. Από 16.000 στρατιωτικούς συμβούλους το 1964, τα αμερικανικά στρατεύματα έφθασαν τις 75.000 άνδρες το 1965.
Το καλοκαίρι του 1964 βόρειες ναυτικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον αμερικανικού πλοίου ηλεκτρονικής κατασκοπίας ανοικτά του κόλπου Τόνκιν έξω από τα χωρικά ύδατα του Βόρειου Βιετνάμ. Την εποχή εκείνη πραγματοποιούνταν μυστικές ναυτικές επιδρομές του Νότιου Βιετνάμ ενάντια σε στόχους στα παράλια του βόρειου Βιετνάμ και η αμερικανική ηγεσία πίστεψε αρχικά ότι το Βόρειο Βιετνάμ είχε θεωρήσει κατά λάθος το αμερικανικό πλοίο μέρος των επιδρομών αυτών. Δύο ημέρες αργότερα όμως, η αμερικανική ναυτική διοίκηση ανέφερε νέα νυκτερινή επίθεση κατά δύο αμερικανικών πλοίων ηλεκτρονικής κατασκοπίας στον κόλπο Τόνκιν. Αργότερα προέκυψαν αμφιβολίες για το αν είχε γίνει αυτή η δεύτερη επίθεση αφού δεν κατέγραψαν τα ραντάρ εχθρικά πλοία και ενδέχεται να «έδειξαν» ανύπαρκτες εχθρικές μονάδες επιφάνειας λόγω κακοκαιρίας. Η κυβέρνηση Τζόνσον ωστόσο αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τις δύο επιθέσεις και να ζητήσει το ψήφισμα του Κογκρέσου για τη διενέργεια αντιποίνων. Όλοι οι βουλευτές και όλοι οι γερουσιαστές του Κογκρέσου, εκτός από δύο, υπερψήφισαν το λεγόμενο «ψήφισμα του κόλπου Τόνκιν», που εξουσιοδοτούσε τον πρόεδρο να αποκρούσει μελλοντικές επιθέσεις κατά των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ. Τα αμερικανικά αντίποινα περιορίσθηκαν σε αεροπορικούς βοµβαρδισµούς των ναυτικών εγκαταστάσεων του Βόρειου Βιετνάμ. Παρά τις μεγάλες καταστροφές, οι Βιετκόνγκ δεν πτοήθηκαν και πολλαπλασίασαν τις επιθέσεις τους.
Με τις επιχειρήσεις αυτές επισημοποιήθηκε η συμμετοχή των Αμερικανών στον πόλεμο, οι οποίοι και ανέλαβαν τη διεύθυνση αυτού. Οι δύο πλευρές συνέχισαν την αύξηση και την ισχυροποίηση των δυνάμεών τους. Οι Βιετκόνγκ έφθασαν τις 250.000 άνδρες και εξοπλίστηκαν από τη Σοβιετική Ένωση με σύγχρονα όπλα (αυτόματα τυφέκια, πολυβόλα, αντιαρματικούς και αντιαεροπορικούς πυραύλους). Οι Αμερικανοί συνέχισαν και αυτοί την ενίσχυση των δυνάμεών τους, οι οποίες έφθαναν τώρα τις 200.000 άνδρες. Οι Νοτιοβιετναμέζοι συγκρότησαν δύναμη 600.000 ανδρών. Μέχρι το τέλος του 1966 βρίσκονταν στο Βιετνάμ 385.000 Αμερικανοί στρατιώτες. Με την έναρξη του 1967 οι αμερικανικές δυνάμεις οργάνωσαν και εκτέλεσαν δύο μεγάλες επιχειρήσεις. Σε αυτές τις επιχειρήσεις οι επιτιθέμενοι κατάφεραν να διαλύσουν τις αντάρτικες βάσεις των Βιετκόνγκ, αλλά όχι και να συλλάβουν ή να εξουδετερώσουν τους ηγέτες, οι οποίοι αποτελούσαν τον βασικό σκοπό της επιχείρησης και κατάφεραν να διαφύγουν στην Καμπότζη. Οι δύο αυτές επιτυχημένες επιχειρήσεις και οι συνεχιζόμενοι βομβαρδισμοί του Βορείου Βιετνάμ περιόρισαν προσωρινά τη δράση των Βιετκόνγκ.
Η ηγεσία του Βόρειου Βιετνάμ κατάλαβε ότι η κατάσταση είχε αρχίσει να παίρνει δυσμενή τροπή και αποφάσισε να σχεδιάσει επιθετικές επιχειρήσεις για να αναπτερώσει το ηθικό των ανταρτών και του πληθυσμού. Η πρώτη επίθεση άρχισε στις 21 Ιανουαρίου 1968 κατά της μεγαλύτερης αμερικανικής στρατιωτικής βάσης του Κε Σαν, στην οποία βρισκόταν δύναμη 6.000 Αμερικανών και Νοτιοβιετναμέζων. Η δεύτερη επιθετική ενέργεια των Βιετκόνγκ, γνωστή ως επίθεση του Τετ, άρχισε στις 31 Ιανουαρίου 1968 (βιετναμέζικη πρωτοχρονιά) και περιλάμβανε επιθέσεις στις 36 από τις 44 πρωτεύουσες επαρχιών του Νοτίου Βιετνάμ, σε 23 αεροδρόμια και σε πολλές άλλες στρατιωτικές βάσεις. Στην ίδια τη Σαϊγκόν 5.000 περίπου αντάρτες επιτέθηκαν στο προεδρικό μέγαρο του Θιέου, το Γενικό Επιτελείο Ενόπλων Δυνάμεων του Νότιου Βιετνάμ, σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αλλά και κατά της πρεσβείας των ΗΠΑ. Την ίδια τακτική ακολούθησαν οι Βιετκόνγκ και σε άλλες πόλεις ενώ σφοδρές μάχες έγιναν στην παλαιά πρωτεύουσα του Βιετνάμ, Χουέ. Προσωρινά κατάφεραν να ελέγξουν 10 πόλεις, τις οποίες όμως μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν μετά από αντεπιθέσεις ισχυρών αμερικανοβιετναμικών δυνάμεων.
Από στρατιωτικής πλευράς, η επίθεση του Τετ ήταν αποτυχημένη. Η επίθεση μεγάλης κλίμακας έφερε τις κομμουνιστικές δυνάμεις σε ανοικτή σύγκρουση µε τους αντιπάλους τους, όπου η συντριπτική αμερικανική υπεροπλία μπορούσε επιτέλους να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά. Η κομμουνιστική πλευρά είχε μεγάλες απώλειες, που στις πρώτες δύο εβδομάδες έφτασαν τους 30.000 νεκρούς και στη συνέχεια διπλασιάστηκαν. Από την άλλη μεριά, οι ΗΠΑ έχασαν στις πρώτες δύο εβδομάδες περίπου 1.500 οπλίτες και στο πρώτο δίμηνο συνολικά 4.000. Η επίθεση του Τετ απέτυχε επίσης να προκαλέσει γενική εξέγερση του πληθυσμού του Νότιου Βιετνάμ και την ανατροπή του καθεστώτος Θιέου. Η επίθεση κατά της αμερικανικής πρεσβείας, που άρχισε στις 02:45 της 31ης Ιανουαρίου 1968, αποκρούστηκε εύκολα. Η νικηφόρα όμως αυτή μάχη στοίχισε τον πόλεμο στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι που διέμεναν σε καταλύματα κοντά στην πρεσβεία έσπευσαν να καλύψουν την επίθεση κατά της πρεσβείας. Μόλις 15 λεπτά αργότερα το πρώτο τηλεγράφημα έφυγε προς τις ΗΠΑ και έλεγε ότι η πρεσβεία είχε καταληφθεί από τους Βιετκόνγκ. Στις 09:20 ο στρατηγός Ουέστμορλαντ σε συνέντευξη τύπου δήλωσε ότι η πρεσβεία ουδέποτε καταλήφθηκε. Κανείς δημοσιογράφος δεν τον πίστεψε. Το αμερικανικό κοινό παρακολουθούσε κατάπληκτο ζωντανά στην τηλεόραση τις οδομαχίες μέσα στο κτηριακό σύμπλεγμα της αμερικανικής πρεσβείας και διαπίστωνε ότι έπειτα από τρία χρόνια αεροπορικών βομβαρδισμών και την αποστολή 500.000 στρατιωτών ο εχθρός δε βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, αλλά αντίθετα ήταν σε θέση να εξαπολύσει τη μεγαλύτερη επίθεσή του. Για τον πρόεδρο Τζόνσον ήταν αδύνατον να παρουσιάσει την επίθεση Τετ ως στρατιωτική νίκη των ΗΠΑ.
Στις 31 Μαρτίου 1968, σε τηλεοπτικό διάγγελμα στον αμερικανικό λαό, ο Τζόνσον ανήγγειλε τη διακοπή των βομβαρδισμών του Βορείου Βιετνάμ, το οποίο καλούσε σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Στο τέλος του διαγγέλματος έκανε µία από τις πιο δραματικές κινήσεις στην πρόσφατη αμερικανική ιστορία δηλώνοντας: «Δεν θα επιδιώξω και δεν θα αποδεχθώ το χρίσμα του κόμματός µου για άλλη µία θητεία ως πρόεδρός σας». Η απομάκρυνση του Τζόνσον από τις εκλογές του 1968 μετέτρεψε την επίθεση Τετ σε λαμπρή νίκη του Χο Τσι Μιν. Με την πολιτική κατάρρευση του προέδρου Τζόνσον που είχε εκλεγεί λίγα χρόνια νωρίτερα µε το υψηλότερο ποσοστό των ψήφων στην αμερικανική ιστορία, το Βόρειο Βιετνάμ πέτυχε ιστορική νίκη στο κέντρο βάρους του αντιπάλου του, που ήταν η αμερικανική κοινωνία. Από την επίθεση του Τετ φάνηκε ότι ο πόλεμος δε διεξάγεται μόνο στο πεδίο της μάχης, αλλά και στο πεδίο της πληροφόρησης και της προπαγάνδας.
Η αμερικανική πολιτική ηγεσία αναγκάστηκε να αλλάξει τη στρατηγική της. Στόχος τους τώρα ήταν η σταδιακή απεμπλοκή τους από το Βιετνάμ και η ταυτόχρονη ενίσχυση των νοτιοβιετναμικών δυνάμεων ώστε να αναλάβουν αυτοί τις ευθύνες του πολέμου. Μέχρι το τέλος του 1970 είχαν αποσυρθεί 122.000 Αμερικανοί στρατιώτες και όλα τα άλλα ξένα τμήματα. Μέχρι τον Αύγουστο του 1972 όλα τα μάχιμα αμερικανικά τμήματα είχαν εγκαταλείψει την Ινδοκίνα ενώ οι νοτιοβιετναμικές δυνάμεις έφθασαν να αριθμούν περισσότερους από 900.000 άνδρες. Στις 27 Ιανουαρίου 1973 ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ συνυπέγραψε με εκπρόσωπο της κυβέρνησης του Βορείου Βιετνάμ τη συμφωνία κατάπαυσης των εχθροπραξιών και την αποχώρηση όλων των αμερικανικών δυνάμεων εντός 60 ημερών. Η συμφωνία αυτή ισοδυναμούσε με συνθηκολόγηση και παρέδιδε το Νότιο Βιετνάμ στους Βιετκόνγκ.
Το δίμηνο Μαρτίου-Απριλίου 1975, οι δυνάμεις των κομμουνιστών διέλυσαν τις νοτιοβιετναμικές δυνάμεις και κατέλαβαν τη Σαϊγκόν. Το μεσημέρι της 30ής Απριλίου, την ώρα που το τελευταίο ελικόπτερο απομακρυνόταν από την πρεσβεία των ΗΠΑ στη Σαϊγκόν, στον περίγυρο αυτής εισερχόταν το πρώτο άρμα των Βορειοβιετναμέζων. Έτσι για πρώτη φορά οι ΗΠΑ, η υπερδύναμη με το ανεξάντλητο δυναμικό και την τελειότερη τεχνολογία, παρόλο που θυσίασαν τις ζωές 60.000 περίπου Αμερικανών και δαπάνησαν 150 δισεκατομμύρια δολάρια έχασαν τον πόλεμο. Η αμερικανική κοινή γνώμη δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η τιμή, η υπερηφάνεια και το γόητρο της χώρας τους καταρρακώθηκαν στις ζούγκλες και τα έλη του Βιετνάμ από τους Βιετναμέζους αντάρτες.
Στρατηγική ΗΠΑ
Από το 1950 η «ανάσχεση» δεν επικεντρώνονταν σε περιοχές υψηλής προτεραιότητας, αλλά εναντιώνονταν σε οποιαδήποτε κομουνιστική απειλή στην υφήλιο. Υπήρχε η αντίληψη, ότι οποιαδήποτε υποχώρηση των ΗΠΑ έναντι μιας τοπικής κομουνιστικής απειλής θα ενθάρρυνε τον «κομουνιστικό επεκτατισμό» ανά την υφήλιο. Αρχικά η «ανάσχεση» αφορούσε τον άμεσο επεκτατισμό της Σοβιετικής Ένωσης. Στη συνέχεια αφορούσε τον έμμεσο σοβιετικό επεκτατισμό µέσω δορυφόρων, όπως η Κίνα του Μάο. Η ανάσχεση του κομμουνισμού στο Ν. Βιετνάμ, τελικά δεν αφορούσε ούτε στο σοβιετικό ούτε στον κινεζικό επεκτατισμό αλλά στην αξιοπιστία των αμερικανικών δεσμεύσεων έναντι οποιασδήποτε κομμουνιστικής απειλής, ακόμα και της πλέον τοπικής.
Η κυβέρνηση Τζόνσον ήθελε να αποφύγει στρατιωτική επέμβαση της Κίνας, καθώς δεν ήθελε να εμπλακεί σε ευρύτερο πόλεμο στην Ασία και για αυτό απέκλεισε εξαρχής την οποιαδήποτε χερσαία εισβολή στο Β. Βιετνάμ και στο Λάος, που συνόρευαν µε την Κίνα, και απέφευγε γενικότερα στρατιωτικές ενέργειες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την κινεζική ή και τη σοβιετική επέμβαση. Ο στρατηγός Ουέστµορλαντ είχε υιοθετήσει τη στρατηγική της φθοράς του αντιπάλου. Η στρατηγική αυτή είχε δύο αδύναμα σημεία.
Η στρατηγική της φθοράς αδυνατούσε να επιφέρει τη νίκη σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο χρόνος όμως ήταν υπέρ της κομουνιστικής πλευράς, καθώς η αμερικανική κοινωνία δεν ήταν διατεθειμένη να υφίσταται το κόστος του πολέμου επ' αόριστο. Οι Βιετκόγκ και το Β. Βιετνάμ πολεμούσαν για την απελευθέρωση και ένωση της πατρίδας τους, σκοποί που για κάθε έθνος χαίρουν εξαιρετικά υψηλής εσωτερικής νοµιµοποίησης. Οι ΗΠΑ από την άλλη, πολεμούσαν για να πετύχουν την ανάσχεση του κομουνισμού σε µία ασήμαντη περιοχή του πλανήτη, ενάντια σε έναν αντίπαλο που αδυνατούσε να απειλήσει τα εθνικά τους συμφέροντα. Η ασυμμετρία στην εσωτερική νοµιµοποίηση, σήμαινε ότι οι ΗΠΑ βρέθηκαν στη μειονεκτική θέση από τη στιγμή που η σύρραξη πήρε τη μορφή ενός μακροχρόνιου αγώνα. Όσον αφορά τις χερσαίες επιχειρήσεις στο Ν. Βιετνάμ, ο σημαντικότερος πολιτικός περιορισμός ήταν ότι οι αμερικανικές δυνάμεις δεν μπορούσαν να εισέλθουν στο Λάος και στην Καμπότζη. Ο πολιτικός αυτός περιορισμός είχε δύο αρνητικές συνέπειες για τη στρατηγική των ΗΠΑ.
Με δεδομένο ότι οι χερσαίες αμερικανικές επιχειρήσεις ήταν περιορισμένες στο έδαφος του Νότιου Βιετνάμ, ο διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων, στρατηγός Ουέστµορλαντ, είχε δύο βασικές στρατηγικές επιλογές.
Σχετικά με τις αεροπορικές επιχειρήσεις, οι ΗΠΑ απέφυγαν τους αναποτελεσματικούς γενικούς και αδιάκριτους βοµβαρδισµούς των πόλεων, που είχαν εξαπολύσει κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον πόλεμο της Κορέας. Η εμπειρία των δύο αυτών πολέμων έδειξε ότι η αδιάκριτη ισοπέδωση των πόλεων δεν επέφερε την επιδιωκόμενη κάμψη της πολιτικής θέλησης του αντιπάλου και η αποφυγή τους από την άλλη, συνέβαλε στον περιορισμό του ποσοστού των αμάχων μεταξύ των νεκρών του πολέμου του Βιετνάμ, που ανήλθαν στο 28% σε σύγκριση µε 40% στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και 70% στον πόλεμο της Κορέας. Δεδομένης της υπανάπτυξης του Β. Βιετνάμ, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί των ΗΠΑ δεν μπορούσαν να προκαλέσουν σπουδαίο οικονομικό κόστος, ικανό να πείσει την κυβέρνησή του να δεχθεί τους αμερικανικούς όρους.
Επιχειρησιακά, ο ευκολότερος τρόπος ήταν να βομβαρδισθούν και να ναρκοθετηθούν τα λιμάνια του Β. Βιετνάμ, καθώς και οι σιδηροδρομικές γραμμές που το συνέδεαν µε την Κίνα, για να διακοπεί η εισροή πετρελαίου και πολεμοφοδίων από τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, χωρίς την οποία ο Χο Τσι Μιν δεν θα ήταν σε θέση να συνεχίσει τον αγώνα του. Ο Τζόνσον ωστόσο θεώρησε ότι µία τέτοια στρατηγική μπορούσε να προκαλέσει ευρύτερο πόλεμο µε την Κίνα ακόμα και µε τη Σοβιετική Ένωση και γι’ αυτό απέκρουσε τις προτάσεις της στρατιωτικής ηγεσίας των ΗΠΑ ώστε να επικεντρωθούν οι βομβαρδισμοί στους διαύλους τροφοδότησης του αγώνα από την Κίνα. Το αποτέλεσμα ήταν η αεροπορική εκστρατεία των ΗΠΑ κατά του Β. Βιετνάμ να είναι µάλλον αντιπαραγωγική, αφού κατέληξε να πλήττει διάφορους στόχους στρατιωτικών και άλλων υποδομών, που δυσχέραναν µεν τη λειτουργία της οικονομίας και της στρατιωτικής μηχανής του Β. Βιετνάμ, χωρίς ωστόσο να προκαλέσουν απαγορευτικό κόστος. Από την άλλη, συσπείρωσε την κοινωνία του Β. Βιετνάμ υπέρ του νέου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, όπως τον παρουσίαζε ο Χο Τσι Μιν, ενάντια στον καθημερινά ορατό αμερικανικό εχθρό. Επιπλέον έπληξε τη διεθνή νομιμοποίηση των ΗΠΑ προκαλώντας διεθνή έξαρση του αντιαµερικανισµού και διευκολύνοντας την κινητοποίηση των κομουνιστικών κρατών για την υλική υποστήριξη του Β. Βιετνάμ.
Στρατηγική των Βιετκόνγκ
Ο αγώνας των Βιετκόνγκ και του Β. Βιετνάμ ακολουθούσε τα τρία βήματα του επαναστατικού πολέμου σύμφωνα με τον Μάο Τσετούνγκ.
Οι δολιοφθορείς των Βιετκόνγκ περνούσαν πριν από την έναρξη των επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των Κυβερνητικών δυνάμεων και ενεργούσαν κάθε είδους εκτεταμένες δολιοφθορές. Μια σοβαρή, επίσης, προσπάθεια, την οποία ανέλαβαν οι Βιετκόνγκ, ήταν η εκκαθάριση και εξουδετέρωση της αστυνομίας του Ν. Βιετνάμ, µε τρόπο ώστε αυτή να χάσει τον έλεγχο σε μεγάλες περιοχές της χώρας. Επίσης, οι Βιετκόνγκ, κατά τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων, χρησιμοποίησαν σε μεγάλη έκταση και µε μεγάλη επιδεξιότητα νάρκες και παγίδες και είχαν σημαντικά αποτελέσματα. Σε µία Αμερικανική Μεραρχία για παράδειγμα οι απώλειες από τις νάρκες ήταν 22,4% και από τις παγίδες 10%, δηλαδή συνολικά για τις δύο περιπτώσεις 32,4% έναντι 22,4% για τις απώλειες από τα πυρά ελαφρών όπλων και 22,9% για τις απώλειες από όλμους.
Η τρομοκρατία, η βία, οι νυχτερινές δολοφονίες, οι ενέδρες, οι αιφνιδιαστικές επιθέσεις κτλ. αποτελούσαν το κύριο γνώρισμα της τακτικής των Βιετκόνγκ. Μια συνηθισμένη ενέργεια των Βιετκόνγκ ήταν η δημοσίευση πίνακα υποψηφίων ατόμων για δολοφονία, σε ένα συγκεκριμένο χωριό ή συνοικισμό. Ο κατάλογος περιλάμβανε, συνήθως, τα ονόματα του δημάρχου ή του προέδρου της κοινότητας, του αντιπροέδρου, του αστυνόμου και των ανδρών της αστυνομικής δυνάμεως, της εθνοφυλακής του χωριού και ειδικά των αξιωματικών ή των υπαξιωματικών, όπως επίσης και οποιωνδήποτε άλλων αντιπροσώπων της επαρχίας του νομού ή της εθνικής κυβερνήσεως. Στην περίπτωση που τα πρόσωπα του καταλόγου ήταν απροσπέλαστα, τότε οι Βιετκόνγκ δολοφονούσαν τις συζύγους, τα παιδιά ή τους γονείς τους. Το 1965, για παράδειγμα, δολοφονήθηκαν µε αυτόν τον τρόπο 436 τοπικοί άρχοντες και 1.359 άλλοι πολίτες. Επίσης, απήχθησαν πάνω από 11.000 δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς και 8.400 πολίτες.
Τερματισμός του πολέμου
Το σχέδιο της «Βιετναμοποίησης», όπως ονομάστηκε, προέβλεπε την απεμπλοκή των Αμερικανών με τη σταδιακή αποχώρηση των στρατευμάτων τους αφήνοντας τον πόλεμο στο έδαφος στο στρατό του Ν. Βιετνάμ, αλλά και την αύξηση των αεροπορικών επιχειρήσεων για διατήρηση της ισορροπίας. Στα χρόνια του Νίξον ο πόλεμος επεκτάθηκε στα γειτονικά Λάος και Καμπότζη, παραβιάζοντας τα διεθνή δικαιώματα αυτών των χωρών, με μυστικές επιδρομές που σκοπό είχαν να καταστρέψουν τα καταφύγια των κομμουνιστών αλλά και να αποκόψουν τις οδούς ανεφοδιασμού τους. Οι εντατικοί βομβαρδισμοί και η επέμβαση στην Καμπότζη τον Απρίλιο 1970 ξεσήκωσε μεγάλες διαδηλώσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ κατά τις οποίες σκοτώθηκαν και φοιτητές από την εθνοφρουρά. Το σχέδιο της Βιετναμοποίησης του Νίξον σταμάτησε προσωρινά την κριτική, καθώς αποσύρονταν τα Αμερικανικά στρατεύματα. Οι εκτεταμένοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί όμως δημιούργησαν κύμα διαμαρτυρίας.
Οι συγκρούσεις εντάθηκαν τον Δεκέμβριο του 1972, όταν ο Νίξον εξαπέλυσε μία σειρά αεροπορικών βομβαρδισμών εναντίον στόχων σε μεγάλες πόλεις στο Β. Βιετνάμ. Αυτές οι επιθέσεις, γνωστές σαν "Βομβαρδισμοί των Χριστουγέννων", καταδικάστηκαν άμεσα από τη διεθνή κοινότητα και οδήγησαν τον Νίξον στην αναθεώρηση της τακτικής των διαπραγματεύσεων. Η υπόθεση πόλεμος στο Βιετνάμ έπρεπε να κλείσει οριστικά γιατί είχε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος για τις ΗΠΑ. Στις 23 Ιανουαρίου 1973 μονογράφηκε το τελικό προσχέδιο της συμφωνίας ειρήνης τερματίζοντας τις εχθροπραξίες μεταξύ ΗΠΑ και Β. Βιετνάμ. Η συμφωνία ειρήνης του Παρισιού δεν τερμάτισε τις συγκρούσεις στην περιοχή καθώς το καθεστώς της Σαϊγκόν συνέχισε να μάχεται τις κομμουνιστικές δυνάμεις.
Νήσος Τιράν
μικρογραφία|Χάρτης της περιοχής Η Νήσος Τιράν (αραβικά : جزيرة تيران) Τζαζιράτ Τιράν ή Τζεζιρέτ Τιράν η Γιοτβάτ νησί είναι νησί της Ερυθράς Θάλασσας στην είσοδο του Κόλπου της Άκαμπα. Το νησί ανήκει στην Αίγυπτο αλλά διεκδικείται και από τη Σαουδική Αραβία. Είναι μέρος του εθνικού πάρκου Ρας Μοχάμεντ. Βρίσκεται στην είσοδο των στενών του Τιράν τα οποία διαχωρίζουν την Ερυθρά Θάλασσα από τον Κόλπο της Άκαμπα. Έχει έκταση περίπου 80 τετραγωνικά χλμ. Τα Στενά του Τιράν αποτελούν τη μόνη πρόσβαση του Ισραήλ από τον Κόλπο της Άκαμπα στην Ερυθρά Θάλασσα, και ο αποκλεισμός τους από Αίγυπτο στις 22 Μαΐου του 1967 ήταν η αφορμή του Ισραήλ για τον Πόλεμο των Έξι Ημερών.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Τερματισμός του πολέμου
Στις 30 Απριλίου 1975 ο τελευταίος αμερικάνος στρατιώτης αποχωρεί από το Βιετνάμ μετά την παράδοση των Νοτίων. Την ίδια μέρα ένα ραδιοφωνικό διάγγελμα ανακοίνωσε οτι η Σαϊγκόν μετονομάζεται επισήμως σε "Πόλη του Χο Τσι Μιν".
Δε Σέτλμεντ (Παρθένοι Νήσοι)
Το Δε Σέτλμεντ (αγγλικά: The Settlement) είναι η μεγαλύτερη και μόνη πόλη που βρίσκεται στο νησί Ανεγκάντα, ένα από τα κύρια νησιά των Βρετανικών Παρθένων Νήσων στην Καραϊβική θάλασσα. Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 200 κατοίκων. Το κέντρο αυτής της πολύ μικρής πόλης, που συχνά αποκαλείται επίσης «το Χωριό», αποτελείται από την περιοχή κατά μήκος του κεντρικού δρόμου. Το 1672 η Ανεγκάντα έγινε μέρος της βρετανικής αποικίας της Αντίγκουα και παρέμεινε υπό βρετανικό έλεγχο από τότε. Σήμερα ο τουρισμός αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων για την πόλη, ακόμη και αν η εμπορική αλιεία είναι επίσης μία σημαντική επιχείρηση.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Διαπιστώσεις - Συμπεράσματα
Στον πόλεμο του Βιετνάμ δεν υπήρχε γραμμή μετώπου και γι’ αυτό ήταν διαφορετικός από άλλους πολέμους. Τα κυβερνητικά και συμμαχικά στρατεύματα δεν είχαν την εμπειρία και την εκπαίδευση παρά τον υπέρτερο τεχνολογικά εξοπλισμό τους να αντιμετωπίσουν τον εχθρό τύπου Βιετκόνγκ. Οι μαζικές αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα γιατί οι Βιετκόνγκ δε διέθεταν τρωτές γραμμές συγκοινωνιών ή μεγάλες εγκαταστάσεις Διοικητικής Μέριμνας και επιπλέον η πυκνή ζούγκλα δεν επέτρεπε τον εντοπισμό στόχων για την αεροπορία. Οι Αμερικανικές δυνάμεις δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν επιχειρήσεις τέτοιου είδους με εκπαίδευση σε συμβατικό πόλεμο και έτσι τα αποτελέσματα υπήρξαν οδυνηρά γι’ αυτές.
Κένταυρος (αστρονομία)
Το πρώτο ουράνιο σώμα που ανακαλύφθηκε να έχει τροχιά κενταύρου είναι ο 944 Χίνταλγκο το 1920. Ενώ το πρώτο που αναγνωρίστηκε ως κένταυρος είναι ο 2060 Χείρων το 1977. Ο μεγαλύτερος γνωστός κένταυρος είναι η 10199 Χαρικλώ, η οποία ανακαλύφθηκε το 1997 και έχει διάμετρο περίπου 260 χιλιόμετρα.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Διαπιστώσεις - Συμπεράσματα
Δεύτερος πολιτικός παράγοντας, που συνέβαλε στην αποτυχία της αμερικανικής επέμβασης, ήταν οι αδυναμίες του νοτιοβιετναµέζικου κράτους. Η διείσδυση των Βιετκόνγκ στην κοινωνία του Νότιου Βιετνάμ διευκολύνθηκε από την ανικανότητα των κυβερνήσεών του να τη συσπειρώσουν και να δημιουργήσουν αξιόπιστο πόλο για τον βιετναμέζικο εθνικισμό ενάντια στον Χο Τσι Μιν. Η αµερικανοποίηση του πολέμου κατά την περίοδο 1965-8 κλόνισε την εσωτερική νοµιµοποίηση της ηγεσίας του Ν. Βιετνάμ. Ο Χο Τσι Μιν, απεναντίας, έχαιρε μεγάλης εσωτερικής νοµιµοποίησης ως ο ηγέτης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και κατόρθωσε έτσι να κινητοποιήσει την κοινωνία του Β. Βιετνάμ καθώς και μεγάλων τμημάτων του Ν. Βιετνάμ παρά τις αυξανόμενες θυσίες που υφίσταντο. Η αποτυχία της στρατιωτικής εμπλοκής των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, αποδεικνύει περίτρανα ότι στη διεθνή πολιτική οι υλικοί συντελεστές ισχύος (ΑΕΠ, ένοπλες δυνάμεις) δεν αποτελούν πάντοτε τον καθοριστικό παράγοντα των διεθνών εξελίξεων. Στην περίπτωση του Βιετνάμ η συντριπτική ασυμμετρία υπέρ των ΗΠΑ σε υλικούς συντελεστές ισχύος υπεραντισταθµίσθηκε από δύο διαφορετικές ασυµµετρίες.
Δε Σέτλμεντ (Παρθένοι Νήσοι)
Κατηγορία:Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
Κένταυρος (αστρονομία)
Το μικρό μέγεθος των κενταύρων εμποδίζει την παρατήρησή τους, όμως το χρώμα και το φάσμα τους μπορεί να μας αποκαλύψει μερικές πληροφορίες για την επιφάνεια τους. Με βάση το χρώμα, οι κένταυροι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Το φάσμα αποκαλύπτει μερικά χαρακτηριστικά για την επιφάνεια τους.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Διαπιστώσεις - Συμπεράσματα
Η κατασπατάληση και η υπερβολή στη χρήση της αμερικανικής υπεροπλίας χωρίς αποφασιστικό στρατηγικό αποτέλεσμα ήταν εκπληκτική. Στην τριετία 1965-7 η αμερικανική αεροπορία έριξε περισσότερες βόμβες στο Βιετνάμ από όσες είχε ρίξει σε όλα τα θέατρα των επιχειρήσεων κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κόστος του Βιετνάμ για τις ΗΠΑ ήταν μεγάλο. Οι αμερικανικές απώλειες στο σύνολο του πολέμου, ανήλθαν στους 58.000 νεκρούς, ενώ πάνω από 8.000 αμερικάνικα αεροσκάφη καταρρίφθηκαν. Ο πόλεμος οδήγησε στην αύξηση του αντιαµερικανισµού παγκοσμίως. Επιπλέον επέτρεψε στη Σοβιετική Ένωση να υλοποιήσει φιλόδοξα προγράμματα ανάπτυξης των πυρηνικών της εξοπλισμών, ενόσω οι ΗΠΑ ήταν απορροφημένες στο Βιετνάμ, µε αποτέλεσμα να φτάσει την πυρηνική ισοπαλία στα τέλη της δεκαετίας του '60. Το Βιετνάμ συνέβαλε επίσης στην κρίση της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής, που ξέσπασε στα μέσα της δεκαετίας του '60 και αποκορυφώθηκε το 1968.
Νήσος Τιράν
Το Τιράν είναι στρατηγικής σημασίας στην περιοχή, καθώς αποτελεί το στενότερο τμήμα των Στενών του Τιράν, το οποίο είναι ένα σημαντικό θαλάσσιο πέρασμα για τα μεγάλα λιμάνια της Άκαμπα στην Ιορδανία και Ειλάτ στο Ισραήλ. Το Ισραήλ κατέλαβε το νησί κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ και πάλι το 1967-1982 μετά την Πόλεμο των Έξι Ημερών. Το νησί σήμερα κατοικείται μόνο από στρατιωτικό προσωπικό από την Αίγυπτο και την Πολυεθνική δύναμη και παρατηρητές [MFO]. Η οριστική κυριαρχία πάνω στο νησί αφήνεται ασαφείς τόσο από την Αίγυπτο όσο και τη Σαουδική Αραβία για γεωστρατηγικούς λόγους.
Κένταυρος (αστρονομία)
Κατάλογος Κενταύρων
Ο κατάλογος περιλαμβάνει κενταύρους με αριθμό και κάποιους άλλους αξιόλογους, των οποίων το φάσμα είναι γνωστό. Περιλαμβάνει επίσης αντικείμενα με παράξενη τροχιά που μοιάζει με αυτή των κενταύρων.
Νήσος Τιράν
Ιστορία
Ο Προκόπιος ονομάζει το νησί και το ταυτίζει με το αρχαίο ελληνικό «Ιωτάβη» (Ἰωτάβη), η οποία αποτέλεσε σημαντικό σταθμό διοδίων για τη ναυτιλία στην περιοχή. Το 473 ένας Σαρακηνός που ονομαζόταν Αμόρκεσος κατέλαβε το νησί και οικειοποιήθηκε τα έσοδα, αλλά η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το ξανακατέλαβε 25 χρόνια μετά και χορήγησε στους κατοίκους του αυτονομία και υπόκειται στην καταβολή των φόρων για αγαθά που εξάγονται προς την Ινδία. Γύρω στο 534, οι Βυζαντινοί έπρεπε να το ξαναπάρουν πάλι από μια ομάδα όπου το Χρονικό της Γάζας ονομάζει μία ανίερη φυλή, και ορισμένοι μελετητές υποθέτουν ότι ήταν οι Εβραίοι κάτοικοι που αρνήθηκαν να πληρώσουν τους φόρους.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αχαΐας.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Διαπιστώσεις - Συμπεράσματα
Άλλοι Σύμμαχοι των δύο ήταν η Κίνα για τον Βορρά και η Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Κορέα για τον Νότο.
Νήσος Τιράν
Ιστορία
Οι πρώτες και τελευταίες ημερομηνίες που αναφέρονται σε σχέση με την Ιωτάβη δίνονται σε σχέση με τη συμμετοχή των επισκόπων του νησιού στα εκκλησιαστικά συμβούλια: του Μακαρίου στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 (του οποίου η επισκοπή αναφέρεται ότι ανήκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Παλαιστίνα Τέρτια), και του Αναστασίου σε μια σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 536.
Πόλεμος του Βιετνάμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολεμος Βιετναμ
Νήσος Τιράν
Ιστορία
Δεν υπάρχει καμία αναφορά της Ιωτάβης στις ισλαμικές κατακτήσεις, γεγονός που υποδηλώνει ότι από τότε το νησί ήταν ακατοίκητο.
Δεδομένου ότι δεν είναι πλέον μια κατοικημένη επισκοπή η Ιωτάβη είναι σήμερα ο τίτλος του επισκόπου εισηγμένος από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητικός.
Η αναφορά από τον Προκόπιο σε μια αυτόνομη εβραϊκή κοινότητα στο νησί της Ιωτάβης μέχρι τον 6ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε από την Ισραηλινή ρητορική κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ και κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2016–17
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Αχαΐας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αχαΐας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου των 30 αγωνιστικών η πρώτη σε βαθμούς ομάδα ανακηρύσσεται Πρωταθλήτρια, ενώ οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην Β΄. Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
Β΄ Κατηγορία
31 συνολικά ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους αγωνίστηκαν στη Β΄ Κατηγορία. Οι δυο πρώτες κάθε ομίλου προβιβάζονται στην Α΄ της επόμενης περιόδου. Οι ομάδες απο 15η θέση και κάτω υποβιβάζονται.
1ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
2ος όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
Κένταυρος (αστρονομία)
Σημειώσεις
centaur
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2016–17
2ος όμιλος
Ποσειδών και ΑΟ Δρεπάνου συνενώθηκαν σχηματίζοντας την ΑΕ Δρεπάνου
Γ΄ Κατηγορία
Στην κατηγορία συμμετέχουν συνολικά 54 σύλλογοι χωρισμένοι με γεωγραφικά κριτήρια σε 4 ομίλους. 5 ομάδες απο κάθε όμιλο κερδίζουν την άνοδο στη Β΄ κατηγορία.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
3ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
4ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αχαΐας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αχαΐας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1993-1994
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1993-94 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 25 Σεπτεμβρίου 1993 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄) και περιλάμβανε δύο αγωνιστικές. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι ομάδες της Α1΄ Εθνικής και διεξήχθη επίσης σε δύο αγωνιστικές. Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Μαΐου 1994 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με αντιπάλους τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για πέμπτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
1η αγωνιστική
* Άλλοι 11 σύλλογοι προκρίθηκαν χωρίς αγώνα.
Πηγές
1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1994
Θεόδωρος Βλάσσης
Ο Θεόδωρος Βλάσσης ή Βλασσόπουλος ήταν Φιλικός και πολιτικός της επανάστασης του 1821.
Διετέλεσε πληρεξούσιος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου και μίνιστρος δικαίου (υπουργός δικαιοσύνης) στο Εκτελεστικό του 1822.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας‎ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
1654 Μπόγιεβα
Η Μπόγιεβα (Bojeva) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,58. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τη Ρωσίδα-Σοβιετική αστρονόμο Πελαγία Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Ρωσίδας αστρονόμου Νίνα Φιοντόροβνα Μπόγιεβα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπόγιεβα εκτιμάται σε 26,98 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1162 ± 0,018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπογιεβα
Σύνδρομο μικροδιαγραφής 3q29
Παρουσίαση
Ο κλινικός φαινότυπος του συνδρόμου μικροδιαγραφής 3q29 είναι μεταβλητός. Τα κλινικά χαρακτηριστικά μπορεί να περιλαμβάνουν ήπια / μέτρια διανοητική αναπηρία με ήπια δυσμορφικά χαρακτηριστικά του προσώπου (μακρύ και στενό πρόσωπο, βραχεία σχισμή άνω χείλους (philtrum ή medial cleft) και υψηλή ρινική γέφυρα). Στους έξι ασθενείς που αναφέρθηκαν, βρέθηκαν επιπλέον χαρακτηριστικά όπως αυτισμός, αταξία, παραμόρφωση του θωρακικού τοιχώματος και μακριά, κωνικά δάκτυλα σε τουλάχιστον δύο ασθενείς. Η λεπτομερής εξέταση 14 παιδιών με διάμεσες διαγραφές 3q29, αποκάλυψε 11 που είχαν την κοινή επαναλαμβανόμενη διαγραφή 1.6Mb και εμφάνισαν διανοητική καθυστέρηση και μικροκεφαλία.
Η μεταβλητότητα του φαινοτύπου υπογραμμίζεται από μελέτη δύο αρρένων ηλικίας 6 και 9/12 ετών με μικροδιαστολή de novo χρωμοσώματος 3q29 που αναγνωρίζεται από συγκριτική δοκιμασία γονιδιωματικής BAC (aCGH), με συνοδευτικό φυσιολογική χρωμοσωμική ανάλυση 46, XY. Ο ασθενής έχει μαθησιακές δυσκολίες και χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που βασίζονται στη γλώσσα σύμφωνα με τις διαγνώσεις του αυτισμού και της διαταραχής υπερκινητικότητας έλλειψης προσοχής (ADHD) τύπου απροσεξίας. Εμφανίζει επίσης ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά που είχαν προηγουμένως συσχετιστεί με μικροδιαστολή χρωμοσώματος 3q29 όπως επίμηκες πρόσωπο, μακριά δάκτυλα και χαλαρότητα στις αρθρώσεις. Ειδικότερα, ο ασθενής, ανά επίσημο τεστ IQ, δεν βρέθηκε να έχει πραγματική διανοητική αναπηρία, όπως είχε αναφερθεί προηγουμένως σε ασθενείς με τελική διαγραφή χρωμοσωμάτων 3q29, αλλά μάλλον ο ασθενής επέδειξε μέσο αποτέλεσμα IQ πλήρους κλίμακας. Αυτή η έκθεση επεκτείνει περαιτέρω το φαινοτυπικό φάσμα ώστε να συμπεριλάβει τη δυνατότητα φυσιολογικής νοημοσύνης όπως επιβεβαιώνεται από επίσημες, διαχρονικές ψυχο-εκπαιδευτικές δοκιμές.
Η παρουσία δύο ομόλογων χαμηλών αντιγράφων επαναλήψεων (τμηματικού αναδιπλασιασμού) και στις δύο πλευρές του σημείου διακοπής διαγραφής υποδηλώνει ότι ο μη αλληλόμορφος ομόλογος ανασυνδυασμός είναι ο πιθανός μηχανισμός που διέπει αυτό το σύνδρομο.
Γενετική
μικρογραφία|450x450εσ|H μικροδιαγραφή τμήματος πραγματοποιείται στο μακρύ βραχίονα [[Χρωμόσωμα|χρωμοσώματος 3, στη ζώνη 3q29]] Η μικροδιαγραφή εκτείνεται σε περίπου 1,6 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων και περιλαμβάνει 5 γνωστά γονίδια και 17 μη χαρακτηρισμένα αντίγραφα. Σε αυτά περιλαμβάνονται ο υποδοχέας τρανσφερίνης, η κυτιδυλυλτρανσφεράση της φωσφορικής χολίνης, RNF168, η κινάση σερίνης / θρεονίνης, το σύμπλοκο πυρηνικής δέσμευσης, η μελανοτρανσφερίνη, η DLG1 και η D-βήτα-υδροξυβουτυρική αφυδρογονάση.
Έρευνες
Έρευνες σχετικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης σχιζοφρένειας σε Εβραίους Ασκενάζι και άλλους πληθυσμούς έδειξαν ότι το σύνδρομο μικροδιαγραφής 3q29 οδηγεί σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό σχιζοφρένειας. Επιπλέον, μια διαγραφή στα 3q29 βρέθηκε να παρέχει εντυπωσιακή αύξηση στις πιθανότητες ανάπτυξης σχιζοφρένειας σε μια μελέτη παραλλαγών αριθμού αντιγράφων και της επίδρασής τους σε αυτήν την ασθένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα Κατηγορία:Σύνδρομα με διανοητική υστέρηση
Μιχαήλ Δούκας
Ο Μιχαήλ Δούκας ήταν Μακεδόνας λόγιος. Γεννήθηκε στην Σιάτιστα και εκπαιδεύτηκε στην ελληνική γλώσσα από τον συμπολίτη του Μιχαήλ Παπαγεωργίου. Ο πατέρας του τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τα γράμματα για να βγάλει λεφτά με το εμπόριο στη Βιέννη. Εκεί άρχισε να κάνει κήρυγμα, μέχρι που οι Αυστριακοί τον έστειλαν πίσω στην πατρίδα του. Εκεί ο πατέρας του για να τον συνεφέρει τον έκλεισε σε μοναστήρι στα Μετέωρα και μετά στο Άγιο Όρος. Απεβίωσε οικτρώς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Μίμης Ανδρουλάκης
Ο Δημήτρης (Μίμης) Ανδρουλάκης (24 Νοεμβρίου 1951) είναι Έλληνας συγγραφέας και πολιτικός.
Έχει γράψει 11 μυθιστορήματα και πολλά πολιτικά βιβλία. Το βιβλίο του Μν (διαβάζεται ως «μυ εις την νυ» και παραπέμπει στη λέξη «μουνί») που απεικονίζει τον Ιησού Χριστό ως φιλάνθρωπο που δυσκολεύεται να αντισταθεί στη Μαρία Μαγδαληνή πυροδότησε τις αντιδράσεις της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και πολλά αντίτυπα του βιβλίου πυρπολήθηκαν στη Θεσσαλονίκη από φανατικούς που βρήκαν το περιεχόμενο του βιβλίου προσβλητικό.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 1951 και μεγάλωσε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και κηπουρός, η μητέρα του μοδίστρα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Πήρε μέρος στην αντιδικτατορική αντίσταση και διώχθηκε από τη Χούντα. Ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και της ευρύτερης Αριστεράς πάνω από 20 χρόνια, στενός συνεργάτης του Χαρίλαου Φλωράκη από το 1974 έως το 1989, υπεύθυνος από το Πολιτικό Γραφείο, για την ιδεολογία, τον τύπο, τις εκδόσεις και για την ενότητα της Αριστεράς. Βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ενιαίου Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου.
Από το 1990, ο Μίμης Ανδρουλάκης πήρε μια σειρά από πολιτικές πρωτοβουλίες για την υπέρβαση του σχίσματος ΠΑΣΟΚ – Αριστεράς. Με το βιβλίο του ΜΕΤΑ διατύπωσε τη θέση του για ένα πολιτικό, ιδεολογικό, προγραμματικό και οργανωτικό πλαίσιο για τη ριζική ανασύνθεση του χώρου της δημοκρατικής, σοσιαλιστικής και οικολογικής Αριστεράς.
Από την εποχή εκείνη και μετά έμεινε πολιτικά ανέντακτος στο χώρο της αριστεράς. Στις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1993 και μετά στήριξε το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο η απόπειρα πολιτικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη απέτυχε. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 υποστήριξε ξανά το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007, του 2009, του Μαΐου 2012 και του Ιουνίου του 2012, επανεκλέχθηκε στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών. Ανεξαρτητοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2012. Δεν πολιτεύθηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και Σεπτεμβρίου 2015.
Έχει εργαστεί στην οικονομική ανάλυση - πρόγνωση στον ιδιωτικό τομέα. Έχει εργαστεί επίσης στον τύπο και στο ραδιόφωνο. Είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ και συγγραφέας λογοτεχνικών και πολιτικοϊδεολογικών έργων. Δημιούργησε τις ραδιοφωνικές εκπομπές «Καινά δαιμόνια», «Γυμνό Σάββατο» και «Ε, φίλε!» στον Flash 96 (τότε Flash 9|61). Έγραψε επίσης θεατρικά έργα και άλλα αφηγήματα για το ραδιόφωνο καθώς και αφιερώματα στα μεγάλα ρεύματα της παγκόσμιας μουσικής.
Δημοσιεύσεις
Έχει συγγράψει τα παρακάτω έργα:
Κυριότερα πολιτικά και ιδεολογικά έργα του είναι ανάμεσα σε άλλα:
Δημοσίευσε πολλές μελέτες, ανάμεσα στις οποίες και τις ακόλουθες:
Το αντιμυθιστόρημά του Μν αντιμετώπισε τις αντιδράσεις παραθρησκευτικών οργανώσεων, ενώ ο συγγραφέας οδηγήθηκε σε μια σειρά από δίκες, τις οποίες τελικά κέρδισε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Grumman XP-50
Το Grumman XP-50 ήταν δικινητήριο βαρύ μαχητικό που συμμετείχε σε διαγωνισμό της USAAC για αεροσκάφος αυτής της κλάσης. Βασιζόταν στο ναυτικό μαχητικό XF5F-1 Skyrocket. Η αεροπορία έδωσε εντολή για την κατασκευή ενός πρωτοτύπου με την ονομασία XP-50 στις 25 Νοεμβρίου 1939, όμως τελικά το αεροσκάφος δεν μπήκε σε παραγωγή.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η κατασκευάστρια Grumman, που εσωτερικά ονόμασε το αεροσκάφος Design 34 και αργότερα G-46, συμμετείχε σε διαγωνισμό της USAAC για την δημιουργία ενός νέου βαρέως μαχητικού μαζί με τις Bell, Brewster, Curtiss, Lockheed και Vought. Το XP-50 βασίζονταν σχεδιαστικά στο ναυτικό μαχητικό XF5F-1 με τις κυριότερες διαφορές να εντοπίζονται στο ρύγχος, στο οποίο θα έμπαινε όταν ανασύρονταν ο εμπρόσθιος τροχός του τρίκυκλου συστήματος προσγείωσης. Το αεροσκάφος διέθετε επίσης αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου και θωράκιση για την προστασία του πιλότου. Ο οπλισμός θα αποτελούνταν από δύο πυροβόλα των 20 mm και δύο πολυβόλα των 12,7 mm.
Δοκιμές
Στις 14 Μαΐου 1941, κατά την διάρκεια των δοκιμών, το μοναδικό XP-50 (39-2517) καταστράφηκε, εξ αιτίας έκρηξης του υπερσυμπιεστή. Ο δοκιμαστής πιλότος Robert Hall κατάφερε να το εγκαταλείψει πριν συντριβεί στο στενό του Λονγκ Άιλαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
XP-50 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Μιάνα Μπέρινγκ
Η Μιάνα Μπέρινγκ (MyAnna Buring, γεννήθηκε ως Άννα Μαργκαρέτα Μι Ρανταπέα Anna Margaretha My Rantapää, 22 Σεπτεμβρίου 1979) είναι η Σουηδό-Αγγλίδα ηθοποιός, γνωστή για τους ρόλους της στο The Descent, Χαραυγή - Μέρος 1, Χαραυγή - Μέρος 2, Ripper Street, The Witcher και The Witcher 3: Wild Hunt - Blood and Wine.
Πρόωρη ζωή
Παρακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αμερικανική Βρετανική Ακαδημία στο Μουσκάτ του Ομάν.
Όταν έγινε 16 ετών, μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποφοίτησε από την Ακαδημία Μουσικής και Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου το 2004.
Προσωπική ζωή
Τον Μάιο του 2017, γέννησε έναν γιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεώργιος Σκαρλάτος
Ο Γεώργιος Σκαρλάτος ήταν Μακεδόνας λόγιος. Γεννήθηκε στη Ρεσίνα (Βρυσάκι) του Ρουμλουκίου (Καμπανία) Ημαθίας. Μετάφρασε από τα ιταλικά «περί τροφών», «περί ζώων ψυχής», «περί σελήνης οικουμένης» και από τα λατινικά τη «λογική» (Logica, 1745) του Γενουήνσιου (Antonio Genovesi).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές