cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλπική ζώνη
Χαρακτηριστικά
Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η ύπαρξη θερμών θαλασσίων ρευμάτων, τα οποία έχουν την ιδιότητα να ανεβάζουν την ατμοσφαιρική πίεση και θερμοκρασία της ευρύτερης περιοχής, επιτρέποντας την ευδοκίμηση δέντρων σε μεγαλύτερα υψόμετρα - κατ' αυτόν τον τρόπο «ανεβαίνει» ψηλότερα και η αλπική ζώνη. Ρόλο παίζει επίσης ο προσανατολισμός, τα συστήματα ανέμων, η σύσταση του εδάφους κτλ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μας δίνει η σύγκριση δύο βουνών που βρίσκονται στο ίδιο περίπου γεωγραφικό πλάτος (44-45° Β), αλλά υπόκεινται σε διαφορετικές επιδράσεις: στις Πεδεμοντικές Άλπεις ξεκινά στα περ. 2.100 μέτρα, ενώ στα βουνά του Νιου Χάμσαϊρ ξεκινά απ' τα 1.400 ή και ακόμα χαμηλότερα.
Μορφές ζωής
Το αλπικό κλίμα χαρακτηρίζεται από πολύμηνους (αλλά όχι μόνιμους) παγετούς, οι οποίοι - σε συνδυασμό με τους δυνατούς ανέμους και το αραιό οξυγόνο - καθιστούν τα αλπικά λιβάδια ακατάλληλα για την ευδοκίμηση δέντρων, ακόμα και κωνοφόρων που είναι τα πιο ανθεκτικά σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι γυμνά, τουναντίον αποτελούν το φυσικό ενδιαίτημα για χιλιάδες μικρομεγέθη είδη φυτών, όπως βότανα και βρύα. Αντίστοιχα, μπορεί να απουσιάζουν τα δασόβια μεγάλα θηλαστικά, πλήθουν όμως - ειδικά το καλοκαίρι - ερπετών, εντόμων, μικρότερων θηλαστικών, καθώς και πτηνών που έχουν τη δυνατότητα να κατεβαίνουν χαμηλότερα προς αναζήτηση τροφής.
thumb|280px|Αλπικό λιβάδι στα [[Πυρηναία (ΝΔ Γαλλία). Διακρίνεται στο κέντρο ένα κοπάδι προβάτων.]] Συχνό φαινόμενο αποτελούν επίσης οι εποχικές λίμνες που σχηματίζονται σε κοιλώματα του εδάφους το καλοκαίρι, συγκεντρώνοντας νερό από τα χιόνια που λιώνουν. Οι αλπικές λίμνες, όπως ονομάζονται, συμβάλλουν ακόμα περισσότερο στη βιοποικιλότητα, φιλοξενώντας διάφορα ενδημικά αμφίβια.
Χρησιμότητα για τον άνθρωπο
Οι αλπικές ζώνες συγκαταλέγονται στις πλέον αφιλόξενες για τον άνθρωπο περιοχές της ξηράς, αφού η επικράτηση σχεδόν πολικών συνθηκών για μεγάλο διάστημα του έτους, λειτουργεί αποτρεπτικά για μόνιμη κατοίκηση ή γεωργική εκμετάλλευση.
Από την άλλη, προσέφεραν ανέκαθεν ιδανικούς βοσκοτόπους κατά τους θερινούς μήνες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι κτηνοτρόφοι της Πίνδου, οι οποίοι στα μέσα της άνοιξης (παραδοσιακά μετά την εορτή του Αη-Γιώργη) ανεβάζουν τα πρόβατα και τις αγελάδες τους στα παρθένα αλπικά λιβάδια και μένουν εκεί έως τα μέσα φθινοπώρου. Σημαντικά είναι επίσης τα βότανα που συλλέγονται από αυτά, πολύτιμα για τη μαγειρική και τη φαρμακευτική.
Τέλος, επικλινή και μεγάλα αλπικά λιβάδια μετατρέπονται το χειμώνα σε πίστες σκι.
Νικόλαος Αντωνόπουλος
Ο Νικόλαος Αντωνόπουλος (1897 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο και ήταν γιος του Ιωάννη Αντωνόπουλου. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.
Εξελέγη βουλευτής, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος, Λάρισας στις εκλογές του 1932 και επανεξελέγη βουλευτής Βόλου, με το Λ.Κ., στις εκλογές του 1933, και πάλι Λάρισας με το Λ.Κ., στις εκλογές του 1935 και του 1936. Στις 18 Απριλίου 1946 εξελέγη βουλευτής Λάρισας αντί του Δημητρίου Καζάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Καστέλ Φοκονιάνο
Το Καστέλ Φοκονιάνο (ιταλικά: Castel Focognano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Αβτζιλάρ (Κωνσταντινούπολη)
Το Αβτζιλάρ είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία, έξω από την πόλη στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης, ακριβώς δυτικά του κολπίσκου Κιουτσιουκτσεκμετζέ (Küçükçekmece) της Θάλασσας του Μαρμαρά.
Ιστορία
Ο παραλιακός δρόμος του Μαρμαρά γεφυρώνει το στόμιο του κολπίσκου, που αποτελούσε πάντα μια σημαντική διαδρομή σε καιρό πολέμου. Ως εκ τούτου, κατά την προετοιμασία της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης, οι οθωμανικές δυνάμεις ήθελαν να εποικίσουν την περιοχή Κιουτσιουκτσεκμετζέ με Τούρκους, και έτσι η τουρκική παρουσία στην περιοχή χρονολογείται από αυτήν την περίοδο. Ο δρόμος από την Κωνσταντινούπολη προς την Ευρώπη έγινε όλο και πιο σημαντικός έκτοτε. Μέχρι την εποχή της ανταλλαγής πληθυσμών με την Ελλάδα κατά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας υπήρχαν 50 ελληνικές οικογένειες στο χωριό, οι κατοικίες των οποίων τότε χρησιμοποιήθηκαν ως στρατιωτική αποθήκη. Λίγα απομένουν από αυτή την ιστορία. Η εκκλησία είχε από καιρό μετατραπεί σε τζαμί και κατεδαφίστηκε το 1977, για να χτιστεί ένα νέο τζαμί. Συντριβάνια και ερείπια έχουν εξαφανιστεί. Υπάρχει κάποια εναπομείνασα οθωμανική αρχιτεκτονική, συμπεριλαμβανομένου ενός κυνηγετικού καταφυγίου, που ανήκει στους σουλτάνους, (το όνομα Αβτζιλάρ σημαίνει «κυνηγοί» στα Τουρκικά), επειδή στην περιοχή ζούσαν πραγματικοί κυνηγοί, για να προστατεύσουν τα χωριά και μερικές παραδοσιακές αγροικίες.
Αβτζιλάρ σήμερα
Εδώ εκδίδεται το περιοδικό Μπαγιάν Γιάνι (Bayan Yani) και έχει υποστεί διώξεις από τις αρχές. Τα γραφεία τους έχουν επισκεφθεί άτομα, που κουβαλούσαν δοχεία βενζίνης. 150 εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης έχουν συλληφθεί στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένου του σκιτσογράφου Μουσά Καρτ, που κρατείται σε μια τοποθεσία κοντά στο Αβτζιλάρ. Δήμαρχος του Αβτζιλάρ είναι ο Τουράν Χαντζερλί.
Ο πληθυσμός στην περιοχή Αβτζιλάρ σημείωσε αλματώδη αύξηση μετά τη δεκαετία του 1950. Η πληθυσμιακή αύξηση οφειλόταν στην αστικοποίηση καθώς και στην κατασκευή εγκαταστάσεων πλήρωσης καυσίμων (1959) και στην ίδρυση του θερμοηλεκτρικού σταθμού TEK Ambarlı το 1964. Ο πληθυσμός της περιοχής το 1990 ήταν 126.282 άτομα ενώ το 2017 έχει ανέλθει σε 435.682 άτομα.
Υπηρεσίες υγείας
Στην περιοχή Αβτζιλάρ υπάρχει ένα εκτεταμένο δίκτυο υπηρεσιών υγείας και κέντρα θεραπείας. Υπάρχουν 4 ιδιωτικά νοσοκομεία, 10 δημόσια κέντρα υγείας και 6 εξειδικευμένες κλινικές.
Τρωτότητα λόγω σεισμών
Αυτή η περιοχή επλήγη σοβαρά κατά τη διάρκεια του σεισμού του Μαρμαρά. Ένα σημαντικό ρήγμα ακολουθεί την ακτή του Μαρμαρά και το Αβτζιλάρ είναι χτισμένο σε χαμηλό αμμώδες έδαφος. Μέρος της αμμώδους εκτάσεώς του βρίσκεται ακριβώς σε αυτήν την ακτή. Αυτό και το γεγονός ότι τα κτήρια είναι ψηλά και χτίστηκαν πολύ φθηνά την καθιστούν μια ιδιαίτερα ευάλωτη περιοχή. Τα κτήρια, που υπέστησαν ζημιές το 1999 έχουν επισκευαστεί, αλλά ένας σεισμός με επίκεντρο πιο κοντά στην Κωνσταντινούπολη θα βλάψει σοβαρά αυτήν την περιοχή και θα την καταστρέψει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Κωνσταντινούπολης
Μυρσινερό Δράμας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Μυρσινερό βρίσκεται στην περιοχή του Φαλακρού όρους. Γειτονικά του χωριά είναι ο Άγιος Πέτρος και το Καστανόχωμα. Μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, υπήχθη στην κοινότητα Ζερνοβίτσης (μετέπειτα Καστανοχώματος). Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής ο οικισμός χρησίμευσε ως κρησφύγετο ντόπιων εθνικιστών ανταρτών που δρούσαν με επικεφαλής τον - μετέπειτα πολιτικό - Παντελή Παπαδάκη. Επιπλέον, στο Μυρσινερό εκτελέστηκε τον Ιανουάριο του 1944 από έτερους εθνικιστές αντάρτες του Θεόδωρου Τσακιρίδη, ο αξιωματικός του ΕΛΑΣ, Ζ. Χαρτομάτζης στο πλαίσιο εμφύλιας σύγκρουσης. Τον Αύγουστο του ιδίου έτους, το Μυρσινερό συμπεριλήφθηκε στην ευρύτερη περιοχή δράσης των επιχειρήσεων του βουλγαρικού στρατού κατά των ανταρτών του Αντών Τσαούς. Ο οικισμός καταργήθηκε επισήμως το 1951.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Γκαρσία Σάντσεθ της Καστίλης
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του, τη θέση του αντιβασιλιά κατείχαν αρκετοί Καστιλιάνοι μεγιστάνες και η Ουρράκα Γκαρσία, ηγουμένη του Κοβαρούβιας, θεία του νεαρού κόμη. Η κομητεία περιήλθε υπό την προστασία του κουνιάδου του, του Σάντσο Γ΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Παμπλόνα.
Έφτασε την πλειοψηφία του το 1028 και τον επόμενο χρόνο ταξίδεψε στη Λεόν για να παντρευτεί την πριγκίπισσα (infanta) Σάντσα, αδελφή του Βερμούδο Γ΄ του Λεόν. Ωστόσο, καθώς έμπαινε στην εκκλησία του Ιωάννη του Βαπτιστή για την τελετή, δολοφονήθηκε από ένα ζευγάρι εξόριστων Καστιλιανών ευγενών, τους αδελφούς Ροδρίγο Βέλα και Ίνιγο Βέλα.
Η κομητεία ανατέθηκε στον ανιψιό του Φερδινάνδο Α΄, νεότερο γιο της αδελφής του Μουνιαδόνας και του συζύγου της Σάντσο του Μεγάλου, ο οποίος στη συνέχεια νυμφεύτηκε τη σύζυγο τού Γκαρσία, Σάντσα.
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος Μπένι Μαμαδούνα
Καστελφράνκο Πιαντισκό
Το Καστελφράνκο Πιαντισκό (ιταλικά: Castelfranco Piandiscò) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Εμβατήριο του Μπαντονβίλ
Το εμβατήριο του Μπαντονβίλ ή εμβατήριο του Μπάντενβαϊλερ (γερμ. Badonviller-Marsch ή Badenweiler-Marsch) (Συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων II, αρ. 256) είναι μουσική σύνθεση του 1914 από τον συνθέτη στρατιωτικής μουσικής Γκέοργκ Φιρστ για το Βασιλικό Σύνταγμα Ιππικού της Βαυαρίας (Königlich Bayerisches Infanterie-Leib-Regiment).
Το μουσικό εμβατήριο γράφτηκε προς ανάμνηση της μάχης του Μπαντονβίλ στην ομώνυμη πόλη Μπαντονβίλ της Λωρραίνης που διεξάχθηκε στις 12 Αυγούστου 1914, και στην οποία έλαβε μέρος το Βασιλικό Σύνταγμα Ιππικού της Βαυαρίας με νικηφόρα έκβαση για τους Βαυαρούς. Οι σάλπιγγες στην εισαγωγή του κομματιού μιμούνται τον ήχο των ασθενοφόρων που μεταφέρουν τους τραυματίες της μάχης.
Το εμβατήριο έλαβε εξέχουσα θέση στην μουσική της Γερμανίας την εποχή των Ναζί, αφού είχε καθοριστεί από τον ίδιο τον Χίτλερ να συνοδεύει της δημόσιες εμφανίσεις του. Ο τίτλος του άλλαξε στο γερμανικό Μπάντενβαϊλερ (Badenweiler-Marsc), έμεινε μέχρι σήμερα γνωστό με αυτό το όνομα. Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου το εμβατήριο έπαψε πια να παίζεται δημοσίως, διότι είχε συνδεθεί άρρητα με την ανάμνηση στον Χίτλερ και την Ναζιστική Γερμανία. Αν και δεν απαγορεύτηκε, δεν περιλαμβάνεται στο ρεπερτόριο των Γερμανικών φιλαρμονικών ορχηστρών, είτε στο στρατιωτικό, αστυνομικό, πολιτικό ή κοινωνικό τομέα, εκτός από εξαιρέσεις στα πλαίσια μουσικών παραστάσεων ιστορικού υπόβαθρου. Συνεχίζει όμως να ακούγεται σε ιστορικά ντοκιμαντέρ ή σύγχρονα κινηματογραφικά έργα στα οποία εμφανίζεται ο Χίτλερ, ή αναπαρίσταται το ιστορικό σκηνικό εκείνης της εποχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμβατήρια Κατηγορία:Πρωσία Κατηγορία:Τραγούδια του 1914
Καστέλ Σαν Νικκολό
Το Καστέλ Σαν Νικκολό (ιταλικά: Castel San Niccolò) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Αντιδιουρητική ορμόνη
Η αντιδιουρητική ορμόνη (ADH) ή αγγειοπιεσίνη (απόδοση του διεθνή όρου vasopressin (βασοπρέσινη) από τα vas (= αγγείο) + ο + press + in), η οποία είναι γνωστή και ως αργινινική βασοπρεσίνη (ΑVP) ή αργιπρεσίνη. Ανευρίσκεται στα περισσότερα θηλαστικά ζώα συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου. Η ADH είναι πεπτιδική ορμόνη που ελέγχει την επαναρρόφηση μορίων από τα σωληνάρια του νεφρού, επιδρώντας στη διαπερατότητά τους. Αυξάνει επίσης την περιφερειακή αρτηριακή πίεση αυξάνοντας την περιφερειακή αγγειακή αντίσταση. Παίζει σημαντικό ρόλο στην ομοιόσταση και στη ρύθμιση του νερού, της γλυκόζης και των αλάτων στο αίμα.
Επίδραση της αντιδιουρητικής ορμόνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα
Η ADH ανήκει στις οπίσθιες υποφυσιακές ορμόνες του υποθαλάμου του εγκεφάλου και έχει σημαντική συμβολή σε πολλές λειτουργίες του εγκεφάλου.
Επίδραση της αντιδιουρητικής ορμόνης στο ουροποιητικό σύστημα
Η ADH διατηρεί την ωσμωτική πίεση και την ισορροπία του νερού στον οργανισμό. Με την παρουσία της, η ωσμωτικότητα των ούρων είναι 1200 mOsm/lt και η ροή τους περίπου 0,5 ml/λεπτό ενώ σε απουσία της οι αντίστοιχες τιμές ανέρχονται για την μεν ωσμωτικότητα στα 30 mOsm/lt και για την δε ροή στα 15-20 ml/λεπτό. Δηλαδή αυξημένη ωσμωτικότητα οδηγεί σε μειωμένη απέκκριση νερού.
Οι μηχανισμοί είναι οι ακόλουθοι:
Επίδραση της αντιδιουρητικής ορμόνης στο κυκλοφορικό σύστημα
Η ADH αυξάνει την περιφερική αγγειακή αντίσταση, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την αρτηριακή πίεση του αίματος. Αυτή η λειτουργία φαίνεται να είναι μικρής συχνότητας σε υγιή άτομα. Εντούτοις, είναι ένας σημαντικός αντισταθμιστικός μηχανισμός για την αποκατάσταση της αρτηριακής πίεσης σε καταστάσεις σοκ όπως αυτό που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια αιμορραγίας. 300px|right|Η χημική δομή της αντιδιουρητικής ορμόνης
Η χημική δομή της αντιδιουρητικής ορμόνης
Η αντιδιουρητική ορμόνη είναι ένα νευρο-υποφυσιακό πεπτίδιο που αποτελείται από 9 αμινοξέα. Η αλληλουχία τω αμινοξέων της είναι: Cys-Tyr-Phe-Gln-Asn-Cys-Pro-Arg-Gly-NH2 Δηλαδή: Κυστεΐνη-Τυροσίνη-Φαινυλαλανίνη-Γλουταμίνη-Ασπαραγίνη-Κυστεΐνη-Προλίνη-Αργινίνη-Γλυκίνη. Από αυτά, η κυστεΐνη σχηματίζει «γέφυρα θείου».
Πηγές - Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Νευροενδοκρινολογία Κατηγορία:Νευροπεπτίδια
Μαζέρα
Η Μαζέρα (ιταλικά: Masera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Φραγκίσκος Α΄ της Μάντουα
O Φραγκίσκος Α΄, ιταλ. Francesco I, (1366 - 7 Μαρτίου 1407) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κυβερνήτης της Μάντουα (1382-1407) και κοντοτιέρος.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ και της Άλντας των Έστε, κόρης του Ομπίτσο Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα.
Ο πατέρας του διατηρούσε φιλικές σχέσεις με το Μιλάνο, μάλιστα τον πάντρεψε με την κόρη τού Μπερναμπό Βισκόντι κυβερνήτη τού Μιλάνου. Το 1382 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Στην πολιτική του κράτησε τις ισορροπίες με τους Βισκόντι του Μιλάνου και με τη Βενετία. Το 1391 η σύζυγός του κατηγορήθηκε για μοιχεία και εκτελέστηκε. Ο Φραγκίσκος Α΄ συμμάχησε με τη Βενετία για να προστατέψει τη Μάντουα από την αυξανόμενη δύναμη του Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι.
Το 1393 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μαλατέστα, που έφερε στον Οίκο των Γκοντζάγκα την ασθένεια της οστεομαλακίας, η οποία θα εμφανιζόταν περιοδικά στους ηγεμόνες της Μάντουα ως τον 16ο αι. Έπρεπε να προστατεύει τα εδάφη του από τις επιθέσεις του Τζαν-Γκαλεάτσο, αλλά το 1401 ο κυβερνήτης του Μιλάνου απεβίωσε και έτσι λύθηκε η αντιπαράθεση.
Είναι ο ιδρυτής του κάστρου του Αγ. Γεωργίου, που είναι ο πυρήνας του δουκικού ανακτόρου της Μάντουα. Είναι αυτός που έκτισε τη γοτθική πρόσοψη της εκκλησίας, το κωδωνοστάσιο του Σαντ Αντρέα και το Κοιμητήριο της Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε στο Κουρτατόνε. Στην αλληλογραφία του με τον Σιμόνε ντε Κρέμα είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την κρυπτογραφία με αντικατάσταση.
Απεβίωσε το 1407 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης-Φραγκίσκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1380 με την Αγνή Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό κυρίου του Μιλάνου. Αυτή κατηγορήθηκε για μοιχεία και εκτελέστηκε.
Το 1393 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα Μαλατέστα, κόρη του Γκαλεότο Α΄ κυρίου του Ρίμινι και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Εκκλησία Αγίων Μπορίς και Γκλεμπ (Χρόντνα)
Η Εκκλησία των Αγίων Μπορίς και Γκλεμπ (λευκορωσικά: Каложская царква, Царква Св. Барыса і Глеба) είναι το παλαιότερο υπάρχων κτίριο στη Χρόντνα της Λευκορωσίας. Είναι το μοναδικό σωζόμενο μνημείο της αρχαίας αρχιτεκτονικής των 'Μαύρων' Ρουθηνών. Ξεχωρίζει από άλλες Ορθόδοξες εκκλησίες από τη χρήση πολύχρωμων πολύπλευρων λίθων με μπλε, πράσινη ή κόκκινη απόχρωση τα οποία μπορούσαν να τοποθετηθούν για τον σχηματισμό σταυρών και άλλων σχημάτων στον τοίχο.
Αρχιτεκτονική
Το είδος αρχιτεκτονικής της εκκλησίας είναι σταυροειδής με τρούλο και στηρίζεται πάνω σε έξι κυκλικούς πυλώνες.Το εξωτερικό αποτελείται από προεξοχές προβολής,που έχουν στρογγυλεμένες γωνίες, όπως και το ίδιο το κτίριο. Το δυτικό μέρος του ναού περιλαμβάνει τον συναυλιακό χώρο της χορωδίας που συνδέεται με μία στενή σκάλα στον δυτικό τοίχο.Δύο άλλες σκάλες ανακαλύφθηκαν στους τοίχους των πλευρικών αψίδων. Το δάπεδο είναι επενδεδυμένο με κεραμικά πλακάκια που σχηματίζουν διακοσμητικά σχέδια.Το εσωτερικό είναι επενδεδυμένο με αμέτρητες ενσωματωμένες στάμνες που συνήθως χρησιμεύουν στις ανατολικές ορθόδοξες εκκλησίες ως συντονιστές ήχου αλλά σε αυτήν την περίπτωση τοποθετήθηκαν ως διακοσμητικά εφέ. Για το λόγο αυτό, ο κεντρικός ναός δεν έχει ζωγραφιστεί ποτέ.
Δείτε επίσης
Μπορις και Γκλεμπ, Χροντνα
Αλέξανδρος του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν
Ο Αλέξανδρος ο χωλός, γερμ. Alexander der hinkende (26 Νοεμβρίου 1462 - 21 Οκτωβρίου 1514) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν (Zweibrücken) και κόμης του Φέλντεντς (Veldenz) το διάστημα 1489-1514.
Οικογένεια
Το 1499 νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα, κόμισσα του Χοενλόε-Νόιενσταϊν, κόρη του Κραφτ ΣΤ΄, κόμη του Χοενλόε και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μαρκ-Αντουάν Μπρα-ντε-φερ ντε Σατωφόρ
Ο Μαρκ-Αντουάν Μπρα-ντε-φερ ντε Σατωφόρ (αποβιώσας μετά τον Σεπτέμβριο του 1638) ήταν στρατιώτης και διοικητής στη Νέα Γαλλία. Υπηρέτησε ως διοικητής του Τρουά-Ριβιέρ από το 1636 έως το 1638. Υπηρέτησε, επίσης, ως ενεργών διοικητής της Νέας Γαλλίας από τον Δεκέμβριο του 1635 έως τον Ιούνιο του 1636.
Μετέβη στην Πόλη του Κεμπέκ το 1634 ή το 1635 και ανέλαβε την διοίκηση της Νέας Γαλλίας, μετά τον θάνατο του Σαμπλαίν. Ο Σατωφόρ παρέδωσε την διοίκηση της αποικίας στον Κυβερνήτη Μονμανί με την άφιξη του τελευταίου, τον Ιούνιο του 1636. Ολίγον καιρό αργότερα, μετέβη στο Τρουά-Ριβιέρ, προκειμένου να αναλάβει την θέση του τοπικού διοικητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα της Νέας Γαλλίας Κατηγορία:Ιππότες της Μάλτας Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νέας Γαλλίας
Χέρβιγκ Μίττερεγκερ
Ο Χέρβιγκ Ρούντολφ Μίττερεγκερ (γεν. το 1953) είναι Αυστριακός μουσικός. Πρωτοεμφανίστημε με τους Nina Hagen Band και γνώρισε  επιτυχία με τους Σπλιφφ. Ζει σήμερα στο Αμβούργο στη Γερμανία.
Καστιλιόν Φιμπόκκι
Το Καστιλιόν Φιμπόκκι (ιταλικά: Castiglion Fibocchi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Βασίλειος Αποστολίδης
Το ονοματεπώνυμο Βασίλειος Αποστολίδης αναφέρεται στους:
Καβρίλια
Το Καβρίλια (ιταλικά: Cavriglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Παίγνιο δειλίας
Πρόκειται για το περιβόητο chicken game, το οποίο θα μπορούσε εναλλακτικά να αποδοθεί με τους όρους Παίγνιο του Φοβισμένου, του Υποχωρητικού, του Αναποφάσιστου.
Υποθετικό Σενάριο: Υπάρχει κάτι, ας το πούμε Λ, από το οποίο μπορεί να επωφεληθούν δύο μέρη αλλά όχι από κοινού, όπως π.χ. μια λεία από ένα γεράκι ή ένα περιστέρι. ‘Ένα ενδεχόμενο είναι ο ένας αντίπαλος να δειλιάσει και να αφήσει το άλλο μέρος να το ιδιοποιηθεί αυτό το Λ. Άλλο ενδεχόμενο είναι να δειλιάσουν και τα δύο μέρη και το Λ να παραμείνει ανεκμετάλλευτο. Και, το τρίτο ενδεχόμενο είναι να συγκρουστούν καταστρέφοντας αυτό το Λ αλλά και υφιστάμενοι τις θυσίες της σύγκρουσης.
Περιγραφή του Παιγνίου: Το παίγνιο αυτό είναι συμμετρικό, δηλαδή ο πίνακας αποδόσεων δεν επηρεάζεται από τη ταυτότητα των παικτών. Στον Πίνακα 1, η συμμετρικότητα είναι απόλυτη ενώ στη γενίκευση αυτού του πίνακα μέσω του Πίνακα 2, η συμμετρικότητα είναι τακτική, ισχύει δηλαδή σε όρους κατάταξης των αποδόσεων. Οι στρατηγικές ΔΔ και Δ συνοψίζουν τις επιλογές «Δεν Δειλιάζω» και «Δειλιάζω», αντίστοιχα, ενώ στο Πίνακα 2, Sij είναι η στρατηγική j του παίκτη i, i,j=1,2. Στο Πίνακα 1, αν θέσουμε -10 = a, 1 = b, -1 =c και 0 = d για τον παίκτη 1, έχουμε τη κατάταξη b>d>c>a, με y=b, z=d, x=c και w=a όσον αφορά τον παίκτη 2. Αυτή η ταύτιση στρατηγικών αποδόσεων παραβιάζεται στο Πίνακα 2 αλλά η συμμετρικότητα διατηρείται σε όρους κατάταξης αν y>z>x>w.
Επίλυση: Υπάρχουν δύο ισορροπίες σε όρους αμιγών στρατηγικών, κατά τις οποίες ο ένας παίκτης δειλιάζει και ο άλλος προχωρεί στην ιδιοποίηση του διεκδικούμενου οφέλους. Όπως και στο Δίλημμα των Φύλων, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο της παραβίασης στη πράξη και των δύο ισορροπιών, και γι αυτό είναι προτιμότερο η υιοθέτηση μεικτών στρατηγικών, που οδηγούν σε μοναδική ισορροπία.
Πίνακας 1 Πίνακας 2 Από την  επέκταση του παιγνίου σε Ν παίκτες προκύπτει το παίγνιο του Διλήμματος του Εθελοντή ως εξής.
Υποθετικό Σενάριο (William Poundstone): Ολόκληρη η γειτονιά δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα που μπορεί να αποκαταστήσει η ΔΕΗ αν πάει κάποιος με δικό του κόστος εθελοντικά και την ειδοποίηση. Θα το κάνατε εσείς;
Περιγραφή του Παιγνίου: Αν η επιλογή του να πάει κάποιος στη ΔΕΗ με δικό του κόστος εξομοιωθεί με την επιλογή Δ στο Παίγνιο του Δειλιάσματος, τότε το Δίλημμα του Εθελοντή θα αποτελεί επέκταση του Παιγνίου του Δειλιάσματος από 2 σε Ν>2 παίκτες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων
Μασσιόλα
Η Μασσιόλα (ιταλικά: Massiola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο
H Ελισάβετ, γερμ. Elisabeth von Mecklenburg-Güstrow (3 Σεπτεμβρίου 1668 - 25 Αυγούστου 1738) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
Μασσιόλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο
Βιογραφία
Ήταν η έκτη κόρη του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του ΣΛέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1692 τον Ερρίκο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κιτινιάνο
Το Κιτινιάνο (ιταλικά: Chitignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Νίκη Ελευθεριάδη
Η Νίκη Ελευθεριάδη είναι ζωγράφος και γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου το 1954.
Εκθέσεις
Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στη Μυτιλήνη τις χρονιές 1977, 1979, 1983, 1988, 1992, στην αίθουσα τέχνης «Κρεωνίδης» τα έτη 1978, 1981, 1983, 1986, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας το 1982, στη γκαλερί «Ώρα» το 1989, στην αίθουσα «Σκουφά» το 1994, το 1991 και 1996 στη Θεσσαλονίκη, το 1992 στον τόπο σπουδών της, το Παρίσι. Έργα της κοσμούν την Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, το Μουσείο Βορρέ, το Μουσείο «Max Fourny» του Παρισιού, την Πινακοθήκη του Δήμου Μυτιλήνης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυτιλήνης, την Αγροτική Τράπεζα, την Alpha Bank, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Τελλόγλειο Ίδρυμα, τη συλλογή Χατζηϊωάννου.
Η ζωγραφική της
Η Νίκη ζωγραφίζει τα παιδικά της όνειρα. Κόρη του ζωγράφου Τάκη Ελευθεριάδη από την Πέτρα, ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου που ανάλωσε τη ζωή του στην τέχνη, έζησε σαν παιδί μέσα στα βιβλία και τις συλλογές του πατέρα της. Είναι ασπούδαχτα σπουδασμένη. Ζει τη ζωή με το δικό της γήινο ταμπεραμέντο που την οδηγεί ερωτικά στα πράγματα. Στις ζωγραφιές της βρίσκουμε αυτό το πάντρεμα, του μυθολογικού με το αισθησιακό. Η εικαστική διατύπωση που προτείνει με τα έργα της μεταφέρει με ακρίβεια το αίσθημά της. Δεν την ενδιαφέρει η ακαδημαϊκή εκτέλεση. Το σχέδιο είναι συνεπές με τα υπόλοιπα στοιχεία του πίνακα, το χρώμα και τη σύνθεση. Έτσι οι ζωγραφιές της είναι πειστικές, γιατί υπάρχει συνέπεια των μορφοπλαστικών στοιχείων με το περιεχόμενο του έργου.
Οι νωχελικές κυρίες με τους μακριούς λαιμούς και τα ονειροπόλα μάτια στη βεράντα του παλλαϊκού σπιτιού ατενίζουν το τοπίο με την πλούσια βλάστηση. Υπάρχουν στη φαντασία των παιδιών της χρόνων, στην αναμονή μιας ασχημάτιστης επιθυμίας. Δεν διηγείται μια καθημερινή στιγμή. Οι παρουσίες είναι έξω από το χρόνο, σε έναν κόσμο που απουσιάζουν οι αντιφάσεις και όλα συνυπάρχουν και συνομιλούν ποιητικά. .
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Βασίλειος Αποστολίδης (βουλευτής)
Ο Βασίλειος Αποστολίδης (1890 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Καρδίτσα. Ακολούθησε σταδιοδρομία στον στρατό ξηράς φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα
Rockpalast
thumb|right|350px|το λογότυπο της εκπομπής Rockpalast είναι ο τίτλος γερμανικής τηλεοπτικής μουσικής εκπομπής σε παραγωγή του σταθμού WDR. Οι πρώτες εκπομπές έγιναν από το 1974 ως το 1986, και μετά από διακοπή συνεχίζονται από το 1995 μέχρι σήμερα.
Ιδιαίτερη ακροαματική επιτυχία είχαν οι εκπομπές με τον τίτλο Rockpalast Nacht που διέθετε σε ευρωπαϊκή κλίμακα εξάωρη ζωντανή  εκπομπή με παραστάσεις από διεθνώς γνωστά συγκροτήματα και μουσικούς της ροκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές τηλεοπτικές σειρές
Αζναούροι
Οι Αζναούροι (γεωργ. აზნაური, ορθός πληθυντικός Αζναούρνοι, აზნაურნი, ή Αζναουρεμπί, აზნაურები) ήταν μια κάστα (τάξη) Γεωργιανών ευγενών.
Η λέξη σχετίζεται με τη μεσαιωνική περσική (γραφή παχλαβί) λέξη āzāt-ān, που σημαίνει «ελεύθερος» ή «ευγενής» και υποδηλώνει την κατώτατη τάξη ευγενών σε επιγραφή του Βασιλιά Σαπώρη Α΄ (240-270 μ.Χ.). Αποτελεί το αντίστοιχο των Αζάτκ των Αρμενίων. Στη γεωργιανή γλώσσα εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Μαρτύριο της Αγίας Σουσανίκ (5ος αιώνας). Μεταγενέστερο χρονικό, αυτό του Λεόντι Μροβέλι (11ος αιώνας), αποδίδει την προέλευση των αζναούρνων, αλλά και της λέξεως, στον ημιμυθικό Γεωργιανό ηγέτη Αζών (το –uri είναι συνηθισμένο γεωργιανό επίθεμα), του οποίου οι χίλιοι στρατιώτες λιποτάκτησαν και ονομάσθηκαν μετέπειτα «αζναούρ(ν)οι» από τον νικηφόρο αντίπαλο του Αζών, τον Φαρνάβαζο Α΄ της Γεωργίας. Αυτή η ετυμολόγηση είναι αποδεδειγμένα ψευδής.
Γεγονός είναι ότι οι αζναούρνοι εμφανίσθηκαν μετά τη διάδοση του φεουδαρχισμού στη Γεωργία (9ος-10ος αιώνας). Μια υψηλότερη διαστρωμάτωση ευγενών δημιουργήθηκε από τους αζναούρνους με την προσθήκη του τίτλου didebuli (εξελλην. Διδεβούλοι), δηλαδή ήταν οι αζναούρνοι που κατείχαν «ντιντέμπα», ένα υψηλό αξίωμα αυλικού. Αργότερα άρχισε να γίνεται μια πιο ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα σε έναν αζναούρο (όρος που σήμαινε πλέον έναν ανεξάρτητο ευγενή) και σε έναν ταβαντί ή έναν μταβαρί (πρίγκιπα της δυναστείας). Από τον 13ο αιώνα οι αζναούρνοι διεδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην πολιτική και εθνική ζωή της χώρας. Η εξάρτησή τους από τους ανώτερους αριστοκράτες ρυθμίσθηκε επίσημα με τον κώδικα νόμων του Βαχτάνγκ ΣΤ΄, που συντάχθηκε το 1705-1708, και με αυτό τον ρόλο συνέχισαν να έχουν ένα είδος χαλαρής εξουσίας σε μια γεωργιανή εκδοχή (batonq’moba) της φεουδαρχίας, ακόμα και μετά την προσάρτηση της Γεωργίας από τη Ρωσική Αυτοκρατορία στις αρχές του 19ου αιώνα. Κατά τη δεκαετία του 1820 το στάτους των αζναούρνων εξισώθηκε με εκείνο των (άνευ τίτλου ευγενείας) ντβαργιάνστβο της Ρωσίας, και έτσι έχασαν πολλά από τα προνόμιά τους και καταργήθηκαν τα φέουδά τους. Ωστόσο, το 1850-1853 αναγνωρίσθηκαν και πάλι οι τίτλοι τους, εννοείται πάλι μέσα στο ρωσικό σύστημα ευγενείας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συνδεθούν οικονομικά και πολιτικά με τη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Πηγές
Αζναουρ
Χαφσά Σουλτάνα
Η Χαφσά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:حفصه سلطان‎) (Τούρκικα: Hafsa Sultan, 1500 - 10 Ιουλίου 1538) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αδελφή του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή και θεία του Σελίμ Β΄.
Βιογραφία
Η Χαφσά γεννήθηκε το 1500 στην Τραπεζούντα, κόρη ρου σουλτάνου Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν. Στην ηλικία των δεκαέξι περίπου, το 1516, η Χαφσά παντρεύτηκε τον Τσομπάν Μουσταφά Πασά διοικητή της Αιγύπτου (1522-1523), γιο του Ισκεντέρ Πασά, κάποια στιγμή Κυβερνήτης της Βοσνίας και της Ρούμελης.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Κιούζι ντελλα Βέρνα
Το Κιούζι ντελλα Βέρνα (ιταλικά: Chiusi della Verna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Τσιβιτέλλα ιν Βαλ ντι Κιάνα
Το Τσιβιτέλλα ιν Βαλ ντι Κιάνα (ιταλικά: Civitella in Val di Chiana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Αρέτσο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Νόσος με οσμή ούρων σαν σιρόπι σφενδάμου
μικρογραφία|280x280εσ|Η πρωτοταγής δομή μιας πρωτεΐνης είναι μια αλυσίδα αμινοξέων. Η νόσος με οσμή ούρων σαν σιρόπι σφενδάμου (αγγ.:Maple syrup urine disease ή MSUD) είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κληρονομική πάθηση, στην οποία το σώμα δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί σωστά ορισμένα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών (αμινοξέα). Αυτό οδηγεί στη συσσώρευση τοξικών ουσιών μέσα στο σώμα που μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στα όργανα και στον εγκέφαλο. Η πάθηση πήρε το όνομά της από τη χαρακτηριστική γλυκιά μυρωδιά των ούρων των προσβεβλημένων βρεφών. Χαρακτηρίζεται επίσης από κακή σίτιση, έμετο, έλλειψη ενέργειας (λήθαργος), μη φυσιολογικές κινήσεις και καθυστερημένη ανάπτυξη. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η ασθένεια αυτή μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις, κώμα και θάνατο.
Υπάρχουν τρεις ή πιθανώς τέσσερις τύποι της νόσου: ο κλασικός τύπος, ο ενδιάμεσος τύπος, ο διαλείπων τύπος και πιθανώς ένας ακόμη τύπος που ανταποκρίνεται στη θειαμίνη. Η πιο συχνή και σοβαρή μορφή της νόσου είναι η κλασική μορφή, η οποία γίνεται εμφανής αμέσως μετά τη γέννηση. Άλλες μορφές της διαταραχής γίνονται εμφανείς αργότερα στη βρεφική ή παιδική ηλικία και είναι συνήθως πιο ήπιες, αλλά εξακολουθούν να οδηγούν σε καθυστερημένη ανάπτυξη και άλλα προβλήματα υγείας εάν δεν αντιμετωπιστούν.
Η πάθηση ξεκινά με μη ειδικά συμπτώματα αυξανόμενης νευρολογικής δυσλειτουργίας και περιλαμβάνει λήθαργο, ευερεθιστότητα και κακή σίτιση, ακολουθούμενα από εστιακά νευρολογικά σημεία, όπως ανώμαλες κινήσεις, αυξανόμενη σπαστικότητα και λίγο αργότερα από επιληπτικές κρίσεις και βαθύτερο κώμα. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η προοδευτική εγκεφαλική βλάβη είναι αναπόφευκτη και ο θάνατος επέρχεται συνήθως μέσα σε εβδομάδες ή μήνες. Το μόνο συγκεκριμένο εύρημα που είναι μοναδικό για την ασθένεια είναι η ανάπτυξη μιας χαρακτηριστικής μυρωδιάς, που θυμίζει σιρόπι σφενδάμου που μπορεί να ανιχνευθεί πιο εύκολα στα ούρα και στο κερί του αυτιού και μπορεί να μυριστεί μέσα σε μία ή δύο ημέρες μετά τη γέννηση. Η διάγνωση πραγματοποιείται με βάση τα συμπτώματα, την κλινική εξέταση και τις εξετάσεις αίματος και ούρων.
Για την έγκαιρη ανίχνευση της ασθένειας συνιστάται ο νεογνικός έλεγχος για MSUD. Η θεραπεία περιλαμβάνει ειδική δίαιτα περιορισμένη σε πρωτεΐνες, συμπληρώματα και σε ορισμένες περιπτώσεις μεταμόσχευση ήπατος. Τα κλινικά αποτελέσματα είναι γενικά καλά σε ασθενείς των οποίων η θεραπεία ξεκινά έγκαιρα.
Η ασθένεια κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Προκαλείται από γενετικές παραλλαγές στα γονίδια BCKDHA, BCKDHB, ή DBT. Αποτελεί ένα ελάττωμα του μεταβολισμού λόγω μη φυσιολογικής δραστηριότητας του συμπλόκου αφυδρογονάσης άλφα-κετοξέος διακλαδισμένης αλυσίδας (BCKAD). Αυτό το σύμπλοκο είναι υπεύθυνο για τη διάσπαση των αμινοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας λευκίνη, ισολευκίνη, και βαλίνη. Το υποκείμενο ελάττωμα στο σύμπλοκο διαταράσσει το μεταβολισμό των αμινοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας, γεγονός που οδηγεί σε συσσώρευση αμινοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας (BCAA) στο πλάσμα και των αντίστοιχων κετοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας στα ούρα.
Έχει υπολογιστεί ότι περίπου ένας στους 150.000 έως ένας στους 185.000 ανθρώπους γεννιέται με νόσο με οσμή ούρων σαν σιρόπι σφενδάμου. Ο επιπολασμός μπορεί να είναι υψηλότερος σε συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες. Ο ακριβής αριθμός των ατόμων που ζουν με την ασθένεια είναι άγνωστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Μεργκότσο
Το Μεργκότσο (ιταλικά: Mergozzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Φοϊάνο ντελλα Κιάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Γιόαχιμ Βιττ
Ο Γιόαχιμ Βιττ (γερμ. Joachim Witt, γενν. 22. Φεβρουαρίου 1949) είναι γερμανός μουσικός και ηθοποιός. Γνώρισε επιτυχία με τo νέο γερμανικό κύμα Αμφισβιτήθηκε, αλλά και καταξιώθηκε από τους κριτικούς της μουσικής. Θεωρείται μουσικός πρωτοπόρος και οδηγός της δεκαετίας του 1980
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί
Ανυψωτήρας πραγμάτων
thumb|right|180px|Ένας ανυψωτήρας πραγμάτων επίσης γνωστός ως οκνηρός σερβιτόρος (Speiseaufzug) στο παλαιότερο εστιατόριο στο [[Μόναχο, το Χούντσκουγκελ, με το μετακινούμενο καροτσάκι στη θέση "UP" και μόνο το σχοινί ορατό.]] Ο ανυψωτήρας πραγμάτων (αγγλικά: dumbwaiter) είναι ένας μικρός ανελκυστήρας που προορίζεται να μεταφέρει αντικείμενα και όχι ανθρώπους. Τέτοιου είδους ανυψωτήρες που βρίσκονται μέσα σε σύγχρονες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένων εμπορικών, δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, συχνά συνδέονται μεταξύ πολλαπλών ορόφων. Όταν εγκαθίστανται σε εστιατόρια, σχολεία, νοσοκομεία, σπίτια συνταξιοδότησης ή σε ιδιωτικές κατοικίες, συνήθως καταλήγουν σε μια κουζίνα. στην Αγγλία την περίοδο της αποικιοκρατίας ονομαζόταν και βουβός υπηρέτης.
Ο όρος φαίνεται να έχει γίνει γνωστός στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1840, μετά από το μοντέλο των προηγούμενων "ανυψωτήρων πραγμάτων" που τώρα είναι γνωστοί ως δίσκοι περιστρεφόμενοι και σερβιρίσματος για τη διανομή τροφίμων. Ο μηχανικός ανυψωτήρας πραγμάτων επινοήθηκε από τον Τζορτζ Κάννον, εφευρέτη της Νέας Υόρκης. Ο Κάννον καταχώρησε για πρώτη φορά το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ενός συστήματος φρένων (Αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αρ. 260776) το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για έναν ανυψωτήρας πραγμάτων στις 6 Ιανουαρίου 1883. Ο Κάννον υπέβαλε αργότερα το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον μηχανικό ανυψωτήρα πραγμάτων (US Patent No. 361268) στις 17 Φεβρουαρίου 1887. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κάννον παρήγαγε ένα τεράστιο ποσό δικαιωμάτων από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ανυψωτήρων πραγμάτων έως τον θάνατό του το 1897.
Περιγραφή
Ένας απλός ανυψωτήρας πραγμάτων είναι ένας κινητός σκελετός σε ένα βαθύ πηγάδι, πεσμένος με ένα σχοινί σε μια τροχαλία, καθοδηγούμενο από ράγες. Οι περισσότεροι ανυψωτήρες πραγμάτων έχουν άξονα, καροτσάκι και χωρητικότητα μικρότερη από εκείνη των ανελκυστήρων επιβατών, συνήθως 45 έως 450 κιλά (100 έως 992 λίβρες). Πριν προστεθούν ηλεκτροκινητήρες τη δεκαετία του 1920, οι ανυψωτήρες πραγμάτων ελέγχονταν χειροκίνητα με σχοινιά σε τροχαλίες.
Κώδικες κτηρίων στις αρχές του 20ου αιώνα, μερικές φορές απαιτούσαν πυρίμαχους τοίχους για ανυψωτήρες πραγμάτων και αυτόματες κλειστές πόρτες πυρασφάλειας, και ανέφεραν χαρακτηριστικά όπως κουμπιά για τον έλεγχο της κίνησης μεταξύ των ορόφων και κλειδαριές στις πόρτες τους για να τους αποτρέψουν από το να ανοίξουν, εκτός εάν το καλάθι σταματά σε εκείνο τον όροφο. Οι ανυψωτήρες πραγμάτων στο Λονδίνο ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς στα σπίτια των πλουσίων και των προνομιούχων. Οι υπηρέτριες τους χρησιμοποιούσαν για να μεταφέρουν άπλυτα ρούχα στο πλυσταριό από διαφορετικά δωμάτια του σπιτιού. Αυτό ελάττωσε τη μεταφορά του ρούχων αυτών μέσα στο σπίτι με χούφτες, εξοικονομώντας χρόνο και προλαμβάνοντας τραυματισμών.
Λατερίνα Πέρτζινε Βαλντάρνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Αρέτσο
Ανυψωτήρας πραγμάτων
Περιγραφή
Μια νομική καταγγελία για έναν ανυψωτήρα πραγμάτων σε ένα εστιατόριο του Μανχάταν το 1915, που επίσης αναφέρει ότι τα τρόφιμα μεταφέρονται πάνω και κάτω στο πηγάδι, περιγράφει τις λειτουργίες και τους περιορισμούς της ως εξής: "[Υπάρχει] ... μεγάλο παιχνίδι μεταξύ του καροτσιού του ανυψωτήρα πραγμάτων και των οδηγών οπού τρέχει, με αποτέλεσμα η λειτουργία του καλαθιού να συνοδεύεται από ένα δυνατό θόρυβο. Το συρματόσχοινο με το οποίο λειτουργεί το καρότσι του ανυψωτήρα πραγμάτων, τρέχει σε έναν τροχό με μια πολύ ρηχή αύλακα, έτσι ώστε το σχοινί να είναι υπαίτιο και κάποιες φορές γλιστράει. ... Το καλάθι δεν έχει αμορτισέρ στην κορυφή, έτσι ώστε όταν χτυπά στην κορυφή του πηγαδιού ή του τροχού να υπάρχει μια δυνατή αναφορά. ... Τα σχοινιά του ανυψωτήρα πραγμάτων χτυπάνε τέτοιο τείχος σε συχνές αποστάσεις με μια δυνατή αναφορά. ... Ο ανυψωτήρας πραγμάτων συχνά χειρίζεται αμελητέα, με το να τρέχει πιο γρήγορα από ό,τι είναι απαραίτητο και αφήνοντάς τον να πέσει κάτω με μια ξαφνική πτώση."
Οι πιο πρόσφατοι ανυψωτήρες πραγμάτων μπορούν να είναι πιο εξελιγμένοι, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικούς κινητήρες, συστήματα αυτόματου ελέγχου και έθιμα εμπορευματοκιβώτια άλλων ειδών ανελκυστήρων. Πρόσφατα κατασκευασμένοι ανυψωτήρες βιβλίων σε βιβλιοθήκες και ταχυδρομικές ή άλλες μεταφορές εμπορευμάτων σε πύργους γραφείων μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από πολλούς ανυψωτήρες πραγμάτων σε δημόσια εστιατόρια και ιδιωτικές κατοικίες, υποστηρίζοντας φορτία τόσο βαρύ όσο 450 κιλά (992 λίβρες).
Κανονισμοί που διέπουν την κατασκευή και τη λειτουργία
Οι κτιριακοί κώδικες έχουν ρυθμίσει την κατασκευή και τη λειτουργία των ανυψωτήρων πραγμάτων σε τμήματα της Βόρειας Αμερικής από τον 19ο αιώνα.ref name=CullmerBauer/> Οι σύγχρονοι ανυψωτήρες πραγμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά πρέπει να συμμορφώνονται με την American Society of Mechanical Engineers (Αμερικανική Κοινότητα Μηχανολόγων) και συνεπώς να έχουν χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά των ανελκυστήρων επιβατών. Η κατασκευή, λειτουργία και χρήση των ανυψωτήρων πραγμάτων ποικίλλει ευρέως ανάλογα με τη χώρα.
Στην ιστορία
Μετά την απομάκρυνσή του από το σοβιετικό υπόγειο το 1938, ο Γουίτακερ Τσέιμπερς έδωσε μια τελευταία σειρά από κλεμμένα έγγραφα στον ανιψιό του Νέιθαν Λεβίν, ο οποίος τον έκρυψε σε έναν ανυψωτήρα πραγμάτων στο σπίτι της μητέρας του στο Μπρούκλιν. Μια δεκαετία αργότερα, ο Τσέιμπερς ζήτησε από τον ανιψιό του να τα ανακτήσει (τα οποία ο Τσέιμπερς ανέφερε ως το "σωσίβιο ζωής" του). Χειρόγραφα και δακτυλογραφημένα έγγραφα εκεί πέρα προέρχονταν από τους Άλγκερ Χις και Χάρι Ντέξτερ Γουάιτ (και έγιναν γνωστά ως "τα έγγραφα της Βαλτιμόρη"). Το μικροφίλμ που περιείχε εκεί κλήθηκε και παρουσιάστηκε με πομπώδη τρόπο (με ψευδές όνομα "Pumpkin Papers" στον τύπο) από τον Ρίτσαρντ Νίξον για την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορικές υποδομές
Τρέμολο
thumb|right|350px|Μοχλός τρέμολου σε κιθάρα [[Στρατοκάστερ]] To τρέμολο ή βιμπράτο είναι μηχανική συσκευή της ηλεκτρικής κιθάρας που επηρεάζει τον ήχο ακριβώς στην πηγή του. Με την βοήθεια ενός μοχλού οι χορδές χαλαρώνουν, οι παλμοί τους βραδύνονται και ο ήχος βραχύνεται, με αποτέλεσμα η κιθάρα να παράγει εντελώς πρωτόγνωρους ήχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κιθάρες
Άγιος Πέτρος Δράμας
Ο Άγιος Πέτρος (πρώην Περόφ ή Πέροφ ) είναι εγκαταλελειμμένο χωριό στον νομό Δράμας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Πέτρος βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή του Φαλακρού όρους (Μποζ Νταγ) και μέχρι το 1928 έφερε την ονομασία Πέροφ. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες της οθωμανικής κυριαρχίας αναφέρεται ως ένας αμιγώς μουσουλμανικός οικισμός Πομάκων. Λίγα χρόνια μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος επρόκειτο για έναν από τους οικισμούς της ευρύτερης περιοχής του Βώλακα όπου εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες (κυρίως από Ανατολική Θράκη και Πόντο) αλλά και εσωτερικοί μετανάστες και σύμφωνα με την απογραφή του 1940 είχε 124 κατοίκους. Στις αρχές του 1941 εκκενώθηκε ενόψει της επικείμενης γερμανικής εισβολής. Κοντά στον Άγιο Πέτρο βρισκόταν το οχυρό Μπαρδίτσεβα της γραμμής Μεταξά. Το χωριό καταστράφηκε τον Μάιο του 1944 από τις βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής, ενώ μεταπολεμικά έμεινε ακατοίκητο.
Κάτοικος του Αγίου Πέτρου ήταν ο Παναγιώτης Γκλεγκλάκος, ο οποίος καταγόταν από τη Μάνη και κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση ως επικεφαλής τμήματος ανταρτών του Αντών Τσαούς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Μιατσίνα
Η Μιατσίνα (ιταλικά: Miazzina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Ταφήλ Μπουζ
Ο Ταφήλ Μπουζ ή Μπούζι (αλβανικά: Tafil Buzi, 1792–1844) ήταν Αλβανός οπλαρχηγός στην υπηρεσία του Αλή Πασά και μετέπειτα στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Ο Μπουζ, γεννημένος στο Τεπελένι, ήταν συμπατριώτης του Αλή Πασά, ωστόσο τον εγκατέλειψε στο τέλος, όταν τους πολιόρκησε ο Χουρσίτ. Προσκολλήθηκε στον Ομέρ Βρυώνη και τον ακολούθησε στην εκστρατεία του για την καταστολή της Ελληνικής Επανάστασης. Πήρε μέρος στις μάχες της Αλαμάνας και στο Χάνι της Γραβιάς. Στη συνέχεια όμως εγκατέλειψε τον Ομέρ Βρυώνη, αυτομόλησε στους Έλληνες και εντάχθηκε με τους άνδρες του στο στρατιωτικό σώμα του Θ. Γρίβα. Το 1829 ο Μπουζ προάχθηκε σε ταγματάρχη.
Μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια ο Ταφήλ Μπουζ στάλθηκε με τους άνδρες του στην Αρκαδία για να ξεσηκώσει τον λαό υπέρ της παραχωρήσεως Συντάγματος. Το 1832, μετά από εισήγηση του Κολοκοτρώνη, το στρατιωτικό σώμα του Μπουζ διαλύθηκε.
Φεύγοντας από την Ελλάδα, ο Μπουζ εγκαταστάθηκε στη νότια Αλβανία, όπου αναμίχθηκε σε διάφορες εξεγέρσεις ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εκείνη την περίοδο διατηρούσε επαφές με τον Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου και Έλληνες πολιτικούς. Η οθωμανική κυβέρνηση τον συνέλαβε και τον φυλάκισε για τις συνεχείς συνωμοσίες του το 1840. Ωστόσο, το 1842 του δόθηκε χάρη και στάλθηκε να συναντήσει τον Ιμπραήμ στη Συρία, ο οποίος τον έπιασε και τον σκότωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Αλβανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νίνα Χάγκεν Μπαντ (άλμπουμ)
Το Νίνα Χάγκεν Μπαντ (γερμ. Nina Hagen Band) είναι ο ομώνυμος τίτλος και πρώτο άλμπουμ των Nina Hagen Band. Κυκλοφόρησε στις 11 Φεβρουαρίου 1978 από τη CBS Records. Ήταν η πρώτη δημιουργία της Γερμανίδας τραγουδίστριας Nina Hagen, που απέδρασε το 1976 από την Ανατολική Γερμανία.
Nina Hagen B
Λουδοβίκος Β΄ του Τσβάιμπρυκεν
Ο Λουδοβίκος Β΄ (14 Σεπτεμβρίου 1502 - 3 Δεκεμβρίου 1532) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν (Zweibrücken) το διάστημα 1514-1532.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλέξανδρου, παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Κραφτ, ΣΤ΄ κόμη του Χοενλόε-Νόιενσταϊν. Το 1514 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1532 και ετάφη στην Αλεξάντερσκιρχε στο Τσβάιμπρυκεν.
Οικογένεια
Το 1525 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ της Έσσης, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, λαντγράβου της Κάτω Έσσης και είχε ένα γιο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Φ.Σ. Ομόνοια Σίνδου
Ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος Ομόνοια Σίνδου είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Σίνδο Θεσσαλονίκης του δήμου Δέλτα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930, έχει χρώματα το πράσινο και το λευκό και έμβλημα την Ολυμπιακή δάδα. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ στο παρελθόν διέθετε και άλλα αθλητικά αλλά και πολιτιστικά τμήματα.
ΜΚ Ντιναμό Μόσχας
Η ΜΚ Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: БК Динамо Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης από τη Μόσχα. Αποτελεί τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό Μόσχας. Αγωνίζεται στη Σουπερλίγκα Ρωσίας, τη δευτέρου επιπέδου κατηγορία της χώρας.
Φ.Σ. Ομόνοια Σίνδου
Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και έχει παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Α1΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και έδρα της αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Σίνδου, όπου και διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες της.
ΜΚ Ντιναμό Μόσχας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1923 Κατηγορία:Σοβιετικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Φ.Σ. Ομόνοια Σίνδου
Ιστορικό
Ο Φιλοπροοδευτικός Σύλλογος Σίνδου «η Ομόνοια» ιδρύθηκε επίσημα το 1930, όποτε και αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Η ονομασία «Ομόνοια» δόθηκε στο σύλλογο από τους ιδρυτές του, ως έκφραση του διακαούς πόθου τους να σταματήσουν οι διαπληκτισμοί και οι έριδες που υπήρχαν μεταξύ των γηγενών κατοίκων της Σίνδου και των Μικρασιατών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν εκεί.
Αργότερα δημιούργησε και αθλητικά τμήματα, μεταξύ των οποίων και το τμήμα ποδοσφαίρου που το διατηρεί μέχρι σήμερα. Το 1959 η Ομόνοια Σίνδου αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 735 και εντάχθηκε στη δύναμη τη Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική της πορεία τη σεζόν 1959-1960 από το Περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Τη σεζόν 1975-76 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και τα επόμενα χρόνια ξεχώρισε η κατάκτηση του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Μακεδονίας το 1983 νικώντας στον τελικό με 3-1 του Π.Α.Ο. Κουφαλίων αλλά και η παρουσία της στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου αγωνίστηκε αρχικά τις χρονιές 1992-93, 1993-94 και 1994-95 και εκ νέου τις χρονιές 2004-05, 2005-06 και 2006-07.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κόλο-Κόλο
Η Κόλο–Κόλο (ισπανικά: Colo-Colo) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Χιλής, συγκεκριμένα μιας περιοχής που λέγεται Μακούλ της πόλης του Σαντιάγο. Ιδρύθηκε στις 19 Απριλίου 1925 και αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος της Χιλής την Πριμέρα Ντιβιζιόν, από την οποία δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ. Έχει έδρα το στάδιο Εστάντιο Μονουμεντάλ Νταβίντ Αρεγιανο, χωρητικότητας 47.347 περίπου θέσεων.
Η Κόλο–Κόλο είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα της Χιλής. Έχει κατακτήσει τον αριθμό ρεκόρ των 33 πρωταθλημάτων, καθώς και 13 Κύπελλα Χιλής. Διεθνώς, αποτελεί επίσης την πιο επιτυχημένη Χιλιανή ομάδα, έχοντας κατακτήσει το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1991 και το Κόπα Σουνταμερικάνα το 1992. Το 2007, συμπεριλήφθηκε στις 30 καλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Το 2009, η IFFHS αξιολόγησε την Κόλο–Κόλο ως την κορυφαία ομάδα της Χιλής για τον 20ο αιώνα και ανάμεσα στις 20 κορυφαίες ομάδες του κόσμου.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1925 από αποσκιρτήσαντες παίχτες της Ντεπορτίβο Μαγαγιάνες, υπό την αρχηγία του Νταβίδ Αρεγιάνο. Την παρούσα στιγμή αποτελεί το σύλλογο με τους περισσότερους οπαδούς στη χώρα. Θρυλική είναι η αντιπαλότητά της με την Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε, καθώς συναποτελούν τις πιο δημοφιλείς και πολυνίκες ομάδες στη Χιλή.
Τίτλοι
Η Κόλο-Κόλο είναι η πιο πετυχημένη ποδοσφαιρική ομάδα της Χιλής. Έχει κατακτήσει 33 φορές το πρωτάθλημα της χώρας, 13 φορές το Κύπελλο Χιλής, 2 φορές το Σούπερ Καπ, μία φορά το Κόπα Λιμπερταδόρες και μία φορά το Ρεκόπα Σουδαμερικάνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χιλής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Χιλής
Ιωάννης Πάντος
Ο Ιωάννης Πάντος (1890 - 1951) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζαγορά Πηλίου και ήταν γιος του Αποστόλου Πάντου. Σπούδασε ιατρική στη Γερμανία και ειδικεύτηκε στη μαιευτική. Υπήρξε, μάλιστα, γιατρός των ανακτόρων κατά την περίοδο 1920 - 1922. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της κοινότητας της Ζαγοράς.
Εξελέγη βουλευτής, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος, Λάρισας στις εκλογές του 1935 και επανεξελέγη βουλευτής Λάρισας, με το Λ.Κ., στις 19 Σεπτεμβρίου 1946, αντί του αποβιώσαντος Ξενοφόντος Ριζόπουλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα