cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βέρα Χιτίλοβα
Προσωπική ζωή και θάνατος
Η Χιτίλοβα πέθανε, σε ηλικία 85 ετών, στις 12 Μαρτίου του 2014 στην Πράγα, μαζί με την οικογένειά της, μετά από μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ζιγκ Ζαγκ
Δισκογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Φάλουν
Το Φάλουν (σουηδικά: Falun, προφορά: [ˈfɑ̂ːlɵn]) είναι πόλη και έδρα του Δήμου Φάλουν στην κομητεία Νταλάρνα της Σουηδίας, με 37.291 κατοίκους το 2010. Είναι επίσης η πρωτεύουσα της κομητείας Νταλάρνα. Το Φάλουν σχηματίζει, μαζί με το Μπορλένιε, μια μητροπολιτική περιοχή με πάνω από 100.000 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Μαγδαληνή Ρούντεσχολντ
Η Μαγδαληνή «Μάλλα» ή «Μάλιν» Καρλόττα Ρούντεσχολντ (Σουηδικά: Magdalena "Malla" or "Malin" Charlotta Rudenschöld) (1η Ιανουαρίου 1766 - 5 Μαρτίου 1823), ήταν Σουηδή κόμισσα, κυρία επί των τιμών και συνεργός στη «συνωμοσία του Άρμφελτ». Βρέθηκε ένοχη για προδοσία, βασανίστηκε με κυφωνισμό και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Τα πρώτα χρόνια
Η Μαγδαληνή Ρούντεσχολντ ήταν κόρη του Βασιλικού σύμβουλου και Κόμη Κάρολου Ρούντεσχολντ (1698-1783) και της Κόμισσας Χριστίνας Σοφίας Μπιέλκε (1727-1803). Μάλιστα, η μητέρα της ήταν η εγγονή της φημισμένης Κόμισσας Χριστίνας Πάιπερ. Όταν ο πατέρας της έχασε την έδρα του στο κοινοβούλιο το 1766 και η οικογένεια αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες, η μητέρα της έλαβε ένα μυστικό επίδομα από το Βασίλειο της Γαλλίας με αντάλλαγμα το όφελος των γαλλικών συμφερόντων μέσω των επιρροών της. Το 1784, η Μαγδαληνή διορίστηκε κύρια των τιμών της πριγκίπισσας Σοφίας Αλβερτίνας της Σουηδίας. Αντικατέστησε την μεγαλύτερη αδερφή της Καρολίνα, μια προσωπική φίλη της πριγκίπισσας, η οποία αποσύρθηκε από τη θέση της μετά τον γάμο της εκείνη τη χρονιά. Η Μαγδαληνή χαρακτηρίστηκε ως όμορφη, έξυπνη και παθιασμένη και ήταν κοινωνικά επιτυχημένη στους κύκλους του Παλατιού.
Η σχέση της με τον Βαρόνο Γουσταύο Μαυρίκιο Άρμφελτ
Ένας από τους άλλους κατηγορούμενους είπε ότι το λάθος της ήταν, «η αγάπη, αυτό το βίαιο πάθος, το οποίο υπάρχει ανάμεσα σε τόσους πολλούς ανθρώπους όλων των ηλικιών και κυριεύει την λογική». Τόσο ο Δούκας Κάρολος, (o αδελφός του Βασιλιά), όσο και ο Βαρόνος Γουσταύος Μαυρίκιος Άρμφελτ, (ένας αγαπημένος φίλος του Βασιλιά), φλέρταραν την Μαγδαληνή. Εκείνη όμως απέρριψε τον Δούκα, αλλά ερωτεύτηκε παθιασμένα τον Άρμφελτ. Ο Άρμφελτ μπορεί να παντρεύτηκε την Χεδβίγη Ουλρίκα Ντε λα Γκάρντι το 1785, αλλά ταυτόχρονα έκανε δεσμό με την Ρούντεσχολντ. Η Μαγδαληνή Καρλόττα ισχυρίστηκε στα απομνημονεύματα της, ότι ο Βασιλιάς Γουσταύος  Γ’ (ο οποίος οργάνωσε τον γάμο του Βαρόνου με τη Ουλρίκα Ντε λα Γκάρντι), την έπεισε να συμβουλέψει τον Άρμφελτ να μην αρνηθεί το γάμο για χάρη της, και εκείνος συμφώνησε να το κάνει αφού τον διαβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η επιθυμία της.
Πιστεύεται ότι γέννησε κρυφά δύο παιδιά του Βαρόνου. Το πρώτο γεννήθηκε στο Κέντλινμπεργκ της Γερμανίας με την βοήθεια της πριγκίπισσας Σοφίας Αλβερτίνας το 1787 και το δεύτερο γεννήθηκε το 1790. Και τα δύο παιδιά, μια κόρη και ένας γιος, πέθαναν αμέσως μετά τη γέννηση τους.
Η συνωμοσία
Το 1792, ο Βασιλιάς Γουσταύος Γ’ της Σουηδίας δολοφονήθηκε και ο 14χρονος γιος του, Γουσταύος Δ’ Αδόλφος, ανέβηκε στο θρόνο μετά την ενηλικίωση του. Προτού συμβεί αυτό όμως, ο δούκας Κάρολος μαζί με τον πολίτικο Γουσταύο Αδόλφο Ρέιτερχολμ, έγιναν αντιβασιλείς της Σουηδίας. Ο Άρμφελτ, ο οποίος ήλπιζε να πάρει θέση στην κυβέρνηση, εγκατέλειψε την Μαγδαληνή Ρούντεσχολντ και έφυγε από τη χώρα το 1793. Έκανε μυστικά σχέδια για την ανατροπή της κυριαρχικής κυβέρνησης με ρωσική βοήθεια και εγκατάσταση ενός νέου καθεστώτος με επικεφαλής τον ίδιο.
Μετά την αναχώρηση του, ο Βαρόνος Γουσταύος Μαυρίκιος Άρμφελτ έγραψε στην Μαγδαληνή, η οποία τον ήθελε πίσω ως εραστή της. Έτσι, διατήρησαν επικοινωνία μέσω αλληλογραφία, η οποία με τον καιρό αποκτούσε κυρίως πολιτικό περιεχόμενο.
Ο Άρμφελτ ανέθεσε στην Ρούντεσχολντ να συμβουλευτεί το μέντιουμ Ουλρίκα Άρφβιντσον, κάτι που έκανε τρεις ημέρες μετά την αναχώρηση του από τη Σουηδία. Η Μαγδαληνή Καρλόττα περιέγραψε την πρόβλεψη σε γράμμα προς τον Βαρόνο. Η Ουλρίκα Άρφβιντσον συμβουλεύτηκε τα φύλλα του καφέ(φυτό) της και δήλωσε ότι ο άντρας που σκεφτόταν η Ρούντεσχολντ (δηλαδή ο Άρμφελτ) είχε πρόσφατα αφήσει τη χώρα θυμωμένος για ένα παιδί (τον μελλοντικό βασιλιά) και έναν νεαρό άντρα (τον αντιβασιλέα Δούκα Κάρολο), τον οποίο σύντομα θα φοβόταν, λόγο μιας συμφωνίας με μια γυναίκα χωρίς βασιλικό στέμμα στο κεφάλι της (Μεγάλη Αικατερίνη). Προέβλεψε ότι ο Άρμφελτ κινδύνευε να αποκαλυφθεί από την απώλεια μιας επιστολής, η οποία θα ήταν η καταστροφή του. Όσο για την ίδια την Μαγδαληνή, το μέντιουμ της είπε ότι μπορούσε να διακρίνει ότι το όνομα της αναφέρθηκε στην Μεγάλη Αικατερίνη μέσω επιστολών από έναν παχύ άνδρα (τον πρέσβη Όττο Μάγκνους φον Στάκελμπεργκ), και ότι θα έπρεπε να είναι προσεκτική διότι την περίμεναν μεγάλες θλίψεις.
Η Μαγδαληνή Καρλόττα Ρούντεσχολντ δεν ήταν απλώς ένα πιόνι του Άρμφελτ στα σχέδια του. Ανόμοια, από την αλληλογραφία που είχαν με πολιτικό περιεχόμενο, γίνεται σαφές ότι εκείνη εξέφρασε τις δικές της απόψεις και προτάσεις σχετικά με τη συνωμοσία. Ήταν συχνά η προσκεκλημένη σε δεξιώσεις στη ρωσική πρεσβεία στη Στοκχόλμη, όπου ο πρεσβευτής Στάκελμπεργκ εκτίμησε την εξυπνάδα της και έκανε αναφορές για αυτήν στην αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη. Σε κάποια περίπτωση, ο βαρόνος Κάρολος Χιέρτα έκανε μια παρατήρηση σχετικά με ένα έγγραφο που ισχυριζόταν ότι ο Ρώσος μονάρχης θα στρέψει την προσοχή του προς τη Σουηδία μετά την κατάκτηση της Πολωνίας και ρώτησε την Μαγδαληνή: "Θα λέγατε ότι είμαστε αρκετά απελπισμένοι για να έχουμε στο πλευρό μας έναν Σουηδό σαν τον Πατόσκι;", και εκείνη απάντησε: «Γιατί όχι; Εκείνοι που μπορούν να δολοφονήσουν τον Βασιλιά τους μπορούν επίσης να πουλήσουν τη χώρα τους σε ξένη δύναμη», μια παρατήρηση που προφανώς αναφέρθηκε στη Ρωσίδα Αυτοκράτειρα.
Ο Βαρόνος χρησιμοποίησε την Μαγδαληνή Καρλόττα Ρούντεσχολντ ως αγγελιοφόρο, με σκοπό να έρθει σε επαφή με τους οπαδούς του, δηλαδή τον νεαρό Βασιλιά και τη ρωσική πρεσβεία. Έχει επιβεβαιωθεί ότι έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον μία από αυτές τις αποστολές.
Το σχέδιο ήταν να λάβει άδεια από τον ίδιο τον Βασιλιά Γουσταύο Δ’ Αδόλφο για να εκθρονίσει τους κυβερνητικούς του κηδεμόνες. Αυτή η άδεια έπρεπε να παρουσιαστεί έπειτα στην Ρωσίδα Αυτοκράτειρα, η οποία τότε θα υποστήριζε το πραξικόπημα με ρωσική στρατιωτική ενίσχυση. Μετά την καθαίρεση της κυβέρνησης του Δούκα Κάρολου, ένας νέος κυβερνητικός κηδεμόνας θα καθιερωνόταν για τον Βασιλιά, υποστηριζόμενος από τη Ρωσία. Καθώς κατέστρωναν τα σχέδια τους, ο Άρμφελτ έδωσε επίσης στην Μαγδαληνή την υπόσχεση ότι θα την παντρευτεί.
Σε ένα χορό, η Μαγδαληνή Ρούντεσχολντ έδωσε στον ανήλικο μονάρχη ένα γράμμα, στο οποίο ο Βαρόνος ζητούσε την άδεια του για να κάνει οποιαδήποτε κίνηση ήταν απαραίτητη για να εξασφαλίσει την ασφάλεια του Βασιλιά. Όταν ο Γουσταύος Δ΄ Αδόλφος ρώτησε τη Μαγδαληνή αν μπορούσε να δείξει την επιστολή στον θείο του, τον αντιβασιλέας Δούκα Κάρολο, εκείνη αρνήθηκε και πήρε το γράμμα πίσω. Μετά από μια δεύτερη προσπάθεια να αποκτήσει την άδεια του, ο Γουσταύος γύρισε το γράμμα πίσω με τα λόγια ότι ο Άρμφελτ είχε την αιώνια φιλία του όσο ήταν πιστός και στον θείο του.
Η Μαγδαληνή Καρλόττα παρακολουθήθηκε από την αστυνομία λόγω της αλληλογραφίας της με τον Άρμφελτ, ο οποίος ήταν γνωστό ότι ανήκε στην αντιπολίτευση και ότι συμμετείχε σε μυστικές συναντήσεις με μια ομάδα ανδρών, εκ των οποίων ορισμένοι ενήργησαν ως κατάσκοποι του κατά τη διάρκεια της εποχής που εκείνος ήταν ευνοούμενος του βασιλιά Γουσταύου Γ’. Αυτή η ομάδα ήταν σε συμφωνία με τον Ιωάννη Αλβέρτο Έρενστρομ, τον αδελφό του συνταγματάρχη Νιλ Αλβέρτο Έρενστρομ, τον συνταγματάρχη Ιωάννη Αύγουστο Σάντελς, τον συνταγματάρχη Ιωάννη Όττο Λιλιέ, τον Φόστερ (ιδιοκτήτης εστιατορίου) και τον συγγραφέα K. φον Χόλτουζεν. Η Μαγδαληνή είχε, από κάθε άποψη, τον κυριότερο ρόλο στην συνωμοσίας στη Σουηδία, ενώ οι άλλοι ανατέθηκαν από τον Άρμφελτ για να ενεργήσουν ως βοηθοί της.
Η αλληλογραφία της Μαγδαληνής με τον Βαρόνο, ωστόσο, έπεσε στα χέρια των Σουηδών αντιβασιλέων, δηλαδή του Γουσταύου Αδόλφου Ρέιτερχολμ και του δούκας Κάρολου μέσω του ταχυδρομείου του Αμβούργου, το οποίο είχε φτιάξει αντίγραφα των επιστολών και τα πούλησε. Ο Γουσταύος Αδόλφου Ρέιτερχολμ διέταξε την σύλληψη της Μαγδαληνής τη νύχτα της 18ης Δεκεμβρίου του 1793. Ήταν μια από τους πρώτους συνωμότες που τέθηκαν υπό κράτηση. Παρόλο που η Ρούντεσχολντ είχε κάψει μερικά από τα χαρτιά της, ανάμεσα στα υπόλοιπα έγγραφα της βρέθηκαν ερωτικές επιστολές από τον επίμονο Δούκα Κάρολο. Τελικά η προσπάθεια του Άρμφελτ για την καθαίρεση της κυβέρνησης και την ανάληψη του στην εξουσία είχε έρθει στο φως.
Δίκη και ετυμηγορία
Αρχικά, τα στοιχεία εναντίον της Μαγδαληνής δεν ήταν πειστικά και ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό της με νοημοσύνη και δύναμη. Υποβλήθηκε σε έντονη πίεση και κρατήθηκε, όπως είπε, "σε μια τρομακτική φυλακή, όπου δεν έβλεπε ούτε τον ήλιο ούτε το φεγγάρι". Ωστόσο, όταν ερευνήθηκε το κτήμα του Βαρόνου, βρέθηκαν 1.100 από τις επιστολές της προς εκείνον. Σε αρκετές από αυτές, εξέφρασε περιφρόνηση απέναντι στον Δούκα Κάρολο και τον Γουσταύο Αδόλφου Ρέιτερχολμ, κάτι που επιδείνωσε τη θέση της. Ο Δούκας Κάρολος είχε ήδη μια μνησικακία εναντίον της, επειδή τον απέρριψε ως εραστή και ο Ρέιτερχολμ θεώρησε προσβλητικά τα λόγια που έγγραψε για εκείνον η Μαγδαληνή.
Οκτώ από τις ερωτικές επιστολές της προς τον Άρμφελτ τυπώθηκαν και δημοσιεύθηκαν από τον Κάρολο και τον Ρέιτερχολμ με τον τίτλο: «Στο παλιό Βασιλικό σπίτι φυλακίστηκε μια κυρία, γνωστή ως Μαγδαληνή Καρλόττα, κόρη του Κάρολου, για τις επιστολές της προς τον προδότη Βαρόνο Άρμφελτ, γνωστό ως Γουσταύο Μαυρίκιο, γιος του Μάγκνους, και τις περιπέτειες της αγάπης τους». Μέσα σε όλα αυτά, αποκαλύφθηκε και προστέθηκε η προσπάθεια της να κάνει άμβλωση, με την υποστήριξη του Άρμφελτ, αφού είχε μείνει έγκυος από εκείνον. Η συντριπτική εχθρότητα που της έδειξε ο Δούκας Κάρολος και ο Ρέιτερχολμ, έκαναν την κοινή γνώμη να την συμπαθήσει περισσότερο. Ωστόσο, όταν η Μαγδαληνή βρέθηκε ενώπιων αδιάσειστων αποδεικτικών στοιχείων τον Απρίλιο του 1794, εκείνη τελικά ομολόγησε, λέγοντας ότι συμμετείχε μόνο λόγω της απεριόριστης εμπιστοσύνης που είχε προς τον Βαρόνο.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1794, η Μαγδαληνή Καρλόττα Ρούντεσχολντ καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία, μαζί με τον Άρμφελτ, εν απουσία του (εφόσον βρισκόταν ακόμα στο εξωτερικό), και άλλους δύο συνωμότες, τον Έρενστρομ και τον Άμινοφ. Η τιμωρία της μετατράπηκε σε δημόσιο κυφωνισμό, που θα ακολουθούνταν από ισόβια κάθειρξη. Ο Καγκελάριος Φρειδερίκος Σπάρε πρότεινε να μαστιγωθεί, κάτι που αρχικά είχε εγκρίνει και ο Ρέιτερχολμ, αλλά αυτό αντιμετωπίστηκε με αγανάκτηση από το κοινό, το οποίο στη συνέχεια τον ονόμασε «Whipping chancellor» (Ο Καγκελάριος που μαστιγώνει).
Τιμωρία
Στην Μαγδαληνή, τον Άρμφελτ και σε όλους τους συνεργούς που ήταν ευγενείς, αφαιρέθηκε το επώνυμο και η αριστοκρατική τους καταγωγή. Έτσι στα έγγραφα της φυλακής καταχωρήθηκε ως «Μαγδαληνή, η κόρη του Κάρολου, και πρώην Κυρία». Την επόμενη μέρα, η Μαγδαληνή Καρλόττα Ρούντεσχολντ μεταφέρθηκε στην ξύλινη εξέδρα στην πλατεία, και η όλη εικόνα της χαρακτηρίστηκε ως "θέαμα που σου ράγιζε την καρδιά". Ήταν ντυμένη με ένα γκρι φόρεμα, το όποιο ήταν μαύρο στο επάνω μέρος, και είχε τα μαλλιά της λυτά. Στάθηκε με το κεφάλι ψηλά και ήπιε δύο ποτήρια νερό. Σύμφωνα με την Χεδβίγη Ελισάβετ Καρλόττα, το κοινό την λυπόταν, λόγω της «νεότητας της, της τραγικής της τύχης και πιθανώς, λόγω των υπολειμμάτων της πρώην ομορφιάς της». Μετά τον δημόσιο κυφωνισμό, μια άμαξα ήρθε για να την πάρει για να την μεταφέρει στη φυλακή, αλλά εκείνη λιποθύμησε. Με βάση τη συγγραφέα Μάρτα Έλενα Ρινσιέρνα, η Μαγδαληνή λιποθύμησε «με την ίδια χάρη και ευπρέπεια που κάποτε το είχε κάνει η κυρία Όλιν(ρόλος) στο «Acus and Galathea» (Άκης και Γαλάτεια/ Έργο Όπερα)». Επιπλέον, οι φήμες της εποχής δήλωναν ότι οι άνθρωποι ακούγονταν να λένε ότι η μαιτρέσα του αντιβασιλέα, Καρλόττα Σλότσμπεργκ, θα έπρεπε να στέκεται στην ξύλινη πλατφόρμα αντί για τη Μαγδαληνή.
Ένας από τους φίλους της Μαγδαληνής Καρλόττας Ρούντεσχολντ, ο Κόμης A. Φ. Σκόλντενμπραντ περιέγραψε επίσης το γεγονός: «Μόνο λίγοι από τον όχλο άρχισαν να φωνάζουν, αλλά ο Σίλφβερχιελμ (ο Διοικητής της Φρουράς) διέταξε τους φρουρούς να τους κάνουν να σωπάσουν». Υποτίθεται ότι είχε ένα σιδερένιο κολάρο στο λαιμό της, αλλά όταν ο εκτελεστής το κράτησε ψηλά, εκείνη άρχισε να τρέμει και έγειρε προς τα πίσω, και εκείνος "«άφησε τα χέρια του και η Μαγδαληνή πήγε μπροστά στον πόλο χωρίς το σίδερο γύρω από το λαιμό της, και ήταν χλωμή όσο ένα νεκρό σώμα. Για περίπου είκοσι λεπτά στεκόταν εκεί, έως ότου η ποινή της ελαττώθηκε, και εκείνη την στιγμή λιποθύμησε και απομακρύνθηκε από το σημείο σαν να ήταν νεκρή.»"Η Μαγδαληνή Καρλόττα έγραψε για την άφιξη της στις γυναίκειες φυλακές:"«Με έβαλαν σε μια μισθωμένη άμαξα περιτριγυρισμένη από φρουρούς. Έμεινα αναίσθητη εκεί μέχρι που φτάσαμε στην φυλακή, σε απόσταση από το Χόρνστελ, και δεν άνοιξα τα μάτια μου μέχρι το απόγευμα, όπου βρέθηκα μόνη μου και ξαπλωμένη στο πάτωμα, σε ένα σκοτεινό κελί με ένα μπολ με νερό και ένα ποτήρι κρασί δίπλα μου. Δεν είχα φάει όλη ημέρα. Όταν άγγιξα το ποτήρι άκουσα να φωνάζουν «είναι ακόμα ζωντανή!». Κοίταξα μέχρι το παράθυρο και είδα έξω από το κελί μου κρατούμενες που με παρακολουθούσαν. Ήθελα να σηκωθώ και να απομακρυνθώ από τα μάτια τους, αλλά δεν μπορούσα να κινηθώ και έπεσα πίσω στο πάτωμα.»"Δυόμισι χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 1796, η Μαγδαληνή απελευθερώθηκε από τη φυλακή υπό την εντολή του Ρέιτερχολμ, καθώς ήθελε να την αποφυλακίσει προτού ο νεαρός Βασιλιάς ανέβει στο θρόνο και την συγχωρέσει ο ίδιος.
Προτού ελευθερωθεί, έγραψε στον τοίχο της φυλακής (στα γαλλικά):
Μετέπειτα ζωή
Της δόθηκε πίσω το όνομα της και το ακίνητο της, το μικρό αρχοντικό της κτήμα «Στένστουγκου» στη Γκότλαντ, ως αποζημίωση για την απώλεια σύνταξης της. Ωστόσο, για τον πρώτο χρόνο, δεν της επιτράπηκε να φύγει από το νησί.
Στις 5 Ιουλίου 1798 η Μαγδαληνή γέννησε έναν γιο, τον Έρικ Έκμανσντορφ Κάρλσον, ο οποίος αργότερα έγινε αξιωματικός στη Φινλανδία. Ο πατέρας του ήταν υπηρέτης της Μαγδαληνής, και αναφέρθηκε ως «ένας νεαρός, δυνατός και όμορφος», με τον οποίο εκείνη συζούσε ανοιχτά. Ωστόσο, η σχέση τους τελείωσε άδοξα, και εκείνος παραδέχτηκε ότι της φερόταν άσχημα. Το 1801, η Ρούντεσχολντ μετακόμισε στην Ελβετία και έζησε κάτω από την προστασία της Ζερμαίν ντε Σταέλ, μετά από σύσταση του Άρμφελτ, ο οποίος επίσης μεριμνούσε για την εκπαίδευση του γιου της στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και την υποστήριξε οικονομικά. Συχνά την έβλεπαν να βρίσκεται στην Κόπετ και την χαρακτήρισαν ως γοητευτική αλλά πολύ σοβαρή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σουηδές γυναίκες
Μιχάλης Αργυράκης
Ο Μιχάλης Αργυράκης γεννήθηκε το 1939 στη Ελιά Πεδιάδος Ηρακλείου Κρήτης και ήταν ιδρυτής του Αργυράκειου Εθνολογικού Πολεμικού Μουσείου. Ήταν γιος του Ιωάννη Αργυράκη και της Καλλιόπης Αργυράκη. Πέθανε στις 24 Απριλίου του 2011. Ο ίδιος έζησε τη φρίκη της Γερμανικής κατοχής κατά το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου έχασε τους γονείς του. Ο πατέρας του εκτελέστηκε το Φεβρουάριο του 1942 στις φυλακές Αγιάς Χανίων από τους Γερμανούς και η μητέρα βασανίστηκε και πέθανε αφού την έκαψαν στους φούρνους του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς όπου την είχαν μεταφέρει. Ο ίδιος ο Μιχάλης Αργυράκης είχε ένα γυάλινο μάτι.Όταν οι Γερμανοί βασάνιζαν την μητέρα του και εκείνος ήταν παιδί ένας Γερμανός στρατιώτης βασανιστής της μητέρας του, του έβγαλε το ένα μάτι μπροστά στη μητέρα του, για να τρομοκρατήσει και να βασανίσει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά την μητέρα του και να αποκαλύψει όσα της ζητούσαν οι βασανιστές της. Εκείνη όμως δεν αποκάλυψε τίποτα. ===
Έργο
Ίδρυσε το Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο το 1994 στην Επισκοπή Ηρακλείου Κρήτης, θέλοντας να τιμήσει τόσο τη μνήμη των εθνομαρτύρων γονιών του όσο και όσων έπεσαν στο όνομα της ελευθερίας. Το ίδρυμα αυτό είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που αφορά κυρίως την περίοδο της Μάχης της Κρήτης 1940-1945 και της Εθνικής Αντίστασης. Αφιέρωσε όλη τη ζωή του σε αυτό το έργο, συγκεντρώνοντας υλικό ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας όπως συλλογές, τεκμήρια και μαρτυρίες αλλά και πολεμικό υλικό όπως όπλα, στρατιωτικά οχήματα, κανόνια, βόμβες κ.λ.π. Επίσης στο μουσείο υπάρχει εθνολογικό και λαογραφικό υλικό όπως αντικείμενα καθημερινής χρήσης εκείνης αλλά και προγενέστερης περιόδου του Κρητικού πολιτισμό, καθώς και προσωπικά αντικείμενα ηρώων. Κάποια από τα αντικείμενα που ξεχώριζε ο ίδιος ήταν ο πομπός της μητέρας του και το αυτοκίνητο του Παναγούλη. Τα παιδιά του Ιωάννης και Καλλιόπη Αργυράκη είναι συνεχιστές του έργου του.
Διακρίσεις
Τιμήθηκε με εκατοντάδες διακρίσεις και μετάλλια για τις δραστηριότητες και το έργο του από την Ακαδημία Αθηνών, το Πολυτεχνείο Χανίων Κρήτης, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τους Αρχηγούς ΓΕΝ, ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΕΘΑ, από εκατοντάδες στρατιωτικές μονάδες, το Σέρβο Πρόεδρο Μιλόσεβιτς, τη Μονή Αρκαδίου όπου του απονεμήθει το χρυσό μετάλλιο, τους Βετεράνους της Μάχης της Κρήτης, τους Νομάρχες, Δημάρχους Θεσσαλονίκης, Κομοτηνής, Ξάνθης, Κιλκίς, Μεσολογγίου, Ιλίου, Επισκοπής, Ελιάς, Στρατηγούς, τις Ειδικές δυνάμεις καταδρομών που τον έκαναν επίτιμο μέλος τους κ.α. Επίσης είχε ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Τήλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Μεσοχώρι Ευρυτανίας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεσοχώρι
Το Μεσοχώρι είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 740 μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 48 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 9 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά. Είναι κτισμένο στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας, ανάμεσα στα χωριά Κλειστό και Πλάτανο. Το 1951 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κορίτσης (μετέπειτα Κλειστού). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μαυρόλογγο, το Κλειστό και τον Πλάτανο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλειστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 84 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Σεισμός της Λόρκα (Ισπανία) 2011
Ο σεισμός του Λόρκα 2011 (Ισπανικά: Terremoto de Lorca de 2011) ήταν ένας μέτριος σεισμός 5,1 Ρίχτερ που σημειώθηκε στις 6:47 μ.μ. στις 11 Μαΐου 2011, κοντά στην πόλη Λόρκα, προκαλώντας σημαντικές τοπικές ζημιές στην περιοχή της Μούρθια της Ισπανίας και πανικό στους ντόπιους και εκτοπίζοντας πολλούς από τα σπίτια τους. Είχε προηγηθεί σεισμική δόνηση 4,4 Ρίχτερ στις 17:05 που προκάλεσε σημαντικες ζημιές σε πολλές παλιές κατασκευές στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του ιστορικού Πύργου Espolón του Κάστρου Lorca, του Ερμιτάζ του San Clemente και το μοναστήρι του Virgen de Las Huertas Τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν από ένα γείσο που έπεσε. Επιβεβαιωθηκαν συνολικά εννέα θάνατοι, ενώ αναφέρθηκαν δεκάδες τραυματίες. Ο σεισμός ήταν ο χειρότερος που έπληξε την περιοχή από τότε που ένας σεισμός 5,0 Ρίχτερ έπληξε δυτικά του Albolote της Γρανάδας το 1956.
Γεωλογικά χαρακτηριστικά
Αρχείο:2011 Lorca earthquake intensity.jpg
Ο κύριος σεισμός μεγέθους 5,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στην ενδοχώρα στις 11 Μαΐου 2011 στις 18:47 τοπική ώρα στην τοποθεσία Lorca της Ισπανίας, σε βάθος 6,7 χιλιομέτρων. Μεγάλο μέρος της νότιας Ιβηρικής χερσονήσου - ιδίως η περιοχή της Μούρθια - βρίσκεται σε μια τεκτονική ζώνη κοινής σεισμικής δραστηριότητας, όπου σχηματίζεται ένα όριο πλάκας που χωρίζει την Ευρασία και την Αφρική. Ωστόσο, οι περισσότεροι σεισμοί στην περιοχή δεν υπερβαίνουν τα αισθητά μεγέθη. Ο σεισμός εκτιμάται ότι είναι άμεσο αποτελέσματα της ενεργοποίησης του μεγάλου ρήγματος της Alhama de Murcia, κατά μήκος ενός ασυνήθιστα ρηχού ρήγματος μήκους μεταξύ 40 και 50 χιλιόμετρων. Τοπικοί ειδικοί ανέφεραν επίσης την παρουσία ρήξης της επιφάνειας κοντά στο επίκεντρο. Λόγω του μικρού βάθους, ο σεισμός είχε ως αποτέλεσμα σημαντική ανατάραξη σε μεγάλο μέρος της Μούρθια. Στη Λόρκα, κοντά στο επίκεντρο του σεισμού, ισχυρές κινήσεις εδάφους κατέγραψαν μέγιστη ένταση VI στην κλίμακα Μερκαλι, ενώ πολλές παρακείμενες περιοχές ανέφεραν μέτρια ανατάραξη (MM V).Ο σεισμός έγινε αισθητός σε τοποθεσίες έως και αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα από το επίκεντρο, συμπεριλαμβανομένου του Αλικάντε (MM III) και της Μαδρίτης.
Προσεισμοί και μετασεισμοί
https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Hundimiento_de_la_iglesia_de_Santiago_tras_el_terremoto_de_Lorca.jpg
Προσεισμός
Πριν από τον κύριο σεισμό προηγήθηκε προσεισμός μεγέθους 4,5 Ρίχτερ που έπληξε πολύ κοντά στο επίκεντρό του προηγούμενου σεισμός στις 17:05. Αναφέρθηκε ότι κεντράρεται κατά μήκος της ίδιας ζώνης σφάλματος, με παρόμοιο εστιακό βάθος με τον κύριο σεισμό. Αν και ο σεισμός ήταν σχετικά ήπιος, αναφέρθηκαν ορισμένες ρωγμές και θρυμματισμένοι τοίχοι, ενώ τα κατεστραμμένα ηλεκτροφόρα καλώδια πυροδότησαν μια μικρή φωτιά στη Λόρκα.
Μετασεισμός Από τις 11 Μαΐου, τουλάχιστον 8 μετασεισμοί αναφέρθηκαν κοντά στο επίκεντρο του προηγούμενου σεισμού. ο ισχυρότερος είχε μέγεθος 4,1 Ρίχτερ και σημειώθηκε στις 22:37.
Κατηγορία:Σεισμοί
Άουτ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Άουτ συναντάται στα εξής αθλήματα ή δραστηριότητες εν γένει:
STS-129
Η πτήση STS-129 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).
Πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2009. Η εκτόξευση του Atlantis έγινε στις 16 Νοεμβρίου και η αποστολή διήρκεσε 10 ημέρες, 19 ώρες, 16 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα. Η αποστολή περιλάμβανε ανεφοδιασμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού καθώς και την μεταφορά των δύο πρώτων τμημάτων, ELC-1 και ELC-2, του ExPRESS Logistics Carrier, το οποίο παρέχει μηχανικές επιφάνειες τοποθέτησης, ηλεκτρική ενέργεια, και διοίκηση και διαχείριση των δεδομένων των υπηρεσιών για τα επιστημονικά πειράματα του Σταθμού.
Κατηγορία:Αποστολές Διαστημικών Λεωφορείων Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2009
Λουλέο
Το Λουλέο (σουηδικά: Luleå, προφορά: [ˈlʉ̌ːlɛɔ]) είναι πόλη στην ακτή της βόρειας Σουηδίας, και η πρωτεύουσα της κομητείας Νορμπότεν, η βορειότερη κομητεία της Σουηδίας.
Έχει 48.728 κατοίκους στον αστικό πυρήνα του (2018) και είναι η έδρα του Δήμου Λουλέο (με συνολικό πληθυσμό 77.832). Το Λουλέο είναι η 25η μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας και η μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Νορμπότεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ
Ο Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ (Christoph Martin Wieland, 5 Σεπτεμβρίου 1733 − 20 Ιανουαρίου 1813) ήταν Γερμανός ποιητής και συγγραφέας.
Βιογραφία
Πήρε επιμελημένη μόρφωση και άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Τύμπινγκεν, τα εγκατέλειψε όμως για να αφοσιωθεί στην λογοτεχνία.
Το 1766 έγραψε το γνωστότερο έργο του, τον Αγάθωνα, ένα μυθιστόρημα εφηβείας, ως ένα βαθμό αυτοβιογραφικό.
Την εποχή αυτή συμπλήρωσε την μετάφραση 22 έργων του Σαίξπηρ και άνοιξε έτσι νέους δρόμους στους Γερμανούς δραματουργούς.
Το 1769 διορίστηκε καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ερφούρτης και τρία χρόνια αργότερα εξέδωσε τον Χρυσό Καθρέφτη, όπου διατύπωνε τις παιδαγωγικές του αντιλήψεις.
Ο Αγάθων και ο Χρυσός Καθρέφτης έπεισαν την Άννα Αμαλία, αντιβασίλισσα του δουκάτου της Βαϊμάρης, ότι ο Βίλαντ ήταν ο καταλληλότερος παιδαγωγός για τους γιους της και τον κάλεσε στην Aυλή της. Ο Βίλαντ πήγε και έζησε μέχρι τέλους στην πόλη αυτή, θεμελιώνοντας την μεγάλη της δόξα και προετοιμάζοντας το έδαφος για τους Γκαίτε, Χέρντερ και Σίλλερ, που ήρθαν σε λίγο.
Το 1773 ίδρυσε τον Teutsche Merkur (Ο Γερμανός Ερμής), περιοδικό με μεγάλη επιρροή στα γερμανικά γράμματα. Ο Βίλαντ ήταν ο πνευματικός αστέρας της Βαϊμάρης μέχρι το 1775, οπότε ο Γκαίτε «την κατέλαβεν εξ εφόδου». Οι σχέσεις του Βίλαντ πάντως μαζί του υπήρξαν θαυμάσιες, όπως και με τον Σίλλερ.
Το 1780 ο Βίλαντ δημοσίευσε τον Όμπερον, ένα ποιητικό μυθιστόρημα που αποτέλεσε το θέμα της ομώνυμης όπερας του Βέμπερ. Για το πλήθος των έργων του, την χάρη και την σάτιρά του επονομάστηκε Βολταίρος της Γερμανίας.
Επιλογή έργων
Εκτός από τον Σαίξπηρ, ο Βίλαντ μετέφρασε έργα των Κικέρωνα, Οράτιου και Λουκιανού.
354 Ελεονώρα
Η Ελεονώρα (Eleonora) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 6,44. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ελεονώρας υπολογίσθηκε σε 155,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,91 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,195 (από δεδομένα του IRAS). Η Ελεονώρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελεονωρα
Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας
Ο Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας ή Ροβέρτος της Ιερουσαλήμ (Robrecht II van Jeruzalem, 1065 - 5 Οκτωβρίου 1111), λόγω της δυναμικής του συμμετοχής στην Α΄ Σταυροφορία (1095), ήταν κόμης της Φλάνδρας (1093 - 1111). Ο Ροβέρτος Β΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ροβέρτου Α΄ της Φλάνδρας και της Γερτρούδης της Σαξονίας. Ο πατέρας του ελπίζοντας ότι η δυναστεία του θα κυριαρχήσει στη Φλάνδρα άρχισε από μικρό να τον εξασκεί στα μυστικά της εξουσίας, ήταν αντιβασιλιάς στην Φλάνδρα την περίοδο που ο πατέρας του βρισκόταν σε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους (1085 – 1091).
Κατάληψη της Αντιόχειας και της Ιερουσαλήμ
Στα τέλη του 1097 οι Σταυροφόροι έφθασαν στην Αντιόχεια, η πολιορκία κράτησε αρκετούς μήνες. Τον Δεκέμβριο ο Ροβέρτος και ο Βοϊμόνδος λεηλάτησαν τις γειτονικές περιοχές για φαγητό, στις 30 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου νίκησαν έναν βοηθητικό στρατό υπό τον Ντουράκ της Δαμασκού που ήρθαν για την ενίσχυση της Αντιόχειας. Η Αντιόχεια προδόθηκε στον Βοϊμόνδο από έναν Αρμένιο φρουρό και ο Ροβέρτος ήταν ο πρώτος που μπήκε στην πόλη, σε λίγες ημέρες στις 28 Ιουνίου 1098 δέχθηκαν νέα πολιορκία από τον Κερμπόργκα της Μοσούλης τον οποίο οι Σταυροφόροι αντιμετώπισαν σε ανοικτή μάχη νικηφόρα. Ο Ροβέρτος μαζί με τον Βοϊμόνδο, τον Ραϊμόνδο και τον Γοδεφρείδο κατέλαβαν την Ακρόπολη της πόλης αλλά ο καθένας ήθελε να κυβερνήσει την πόλη για λογαριασμό του, ο Ροβέρτος υποστήριξε τον Βοϊμόνδο.
Αργότερα ο Ραϊμόνδος πολιόρκησε τη Μαρράτ η οποία κατακτήθηκε με τον Ροβέρτο να εξακολουθεί να βρίσκεται στην υπηρεσία του, ο Ραϊμόνδος επιχείρησε να δωροδοκήσει τον Ροβέρτο και τους άλλους αρχηγούς για να τους στρέψει κατά του Βοϊμόνδου αλλά ο Ροβέρτος αρνήθηκε. Ο Ραϊμόνδος τον Ιανουάριο του 1099 προχώρησε νότια προς τα Ιεροσόλυμα ενώ ο Ροβέρτος και ο Γοδεφρείδος παρέμειναν πίσω στην Αντιόχεια έως τον Φεβρουάριο, ενώθηκαν με τον στρατό του Ραϊμόνδου στην πολιορκία της Άκρας. Τον Ιούνιο του 1099 ο Ροβέρτος βοήθησε τον Τανκρέδο του Τάραντα στην αποστολή του στη Σαμάρεια προκειμένου να βρει ξύλινο εξοπλισμό για την πολιορκία των Ιεροσολύμων, τελικά τα Ιεροσόλυμα καταλήφθηκαν από τους Σταυροφόρους στις 15 Ιουλίου. Ο Ροβέρτος υποστήριζε τα δικαιώματα του Γοδεφρείδου απέναντι σε αυτά του Ραϊμόνδου, στις 9 Αυγούστου βάδισε μαζί του προκειμένου να συναντήσουν τον στρατό των Φατιμίδων υπο τον Αλ - Αφντάλ - Σαχανσάν που ήρθε να ανακαταλάβει την Ιερουσαλήμ. Ο Ροβέρτος πολέμησε στο κέντρο της πτέρυγας στην νικηφόρα μάχη του Ασκαλόν, η νίκη αυτή επέτρεψε την δημιουργία του βασιλείου της Ιερουσαλήμ.
Επιστροφή στην Φλάνδρα
thumb|right|250px|Ο Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας σε μικρογραφία του 14ου αιώνα. Στα τέλη Αυγούστου ο Ροβέρτος ενώ επέστρεφε με τον Ροβέρτο Καρθόζ και τον Ραϊμόνδο κυρίευσε τη Λαττάκεια και την παρέδωσε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ όπως του είχαν υποσχεθεί. Ο Αλέξιος τού ζήτησε να μείνει στην υπηρεσία του αλλά ο Ροβέρτος αρνήθηκε, φεύγοντας ο Αλέξιος τού έδωσε δώρο τη στολή του Αγίου Γεωργίου που την τοποθέτησε στο αβαείο του Οσίν στην Φλάνδρα, έχτισε τέλος και το μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα κοντά στην Μπρυζ. Κατά την διάρκεια της απουσίας του ο Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προσπάθησε να καταλάβει περιοχές της Φλάνδρας, ο Ροβέρτος απάντησε υποστηρίζοντας την επανάσταση της κοινότητας του Καμπραί κατά του αυτοκράτορα. Κλείστηκε ειρήνη με τον αυτοκράτορα (1102) αλλά ο νέος αυτοκράτορας Ερρίκος Ε΄ επιτέθηκε ξανά στην Φλάνδρα (1105) με την βοήθεια του Βαλδουίνου Γ΄ του Αινώ που έφερε στρατό από την Ολλανδία αλλά και πάλι απέτυχε κλείνοντας ειρήνη.
Το 1103 έκλεισε ειρήνη με τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας με συμφωνία να τού παρέχει ο Άγγλος βασιλιάς ιππικό σε ανταλλαγή απόδοσης ετήσιου φόρου, όταν ο Ερρίκος αρνήθηκε να πληρώσει ο Ροβέρτος συμμάχησε με τον Λουδοβίκο τον Παχύ και επιτέθηκαν μαζί στην Νορμανδία. Σε μάχη κοντά στην Μω ο Ροβέρτος Β΄ τραυματίστηκε θανάσιμα πέφτοντας από το άλογό του και στη συνέχεια πνίγηκε στον ποταμό Μάρνη. Με τον γάμο του με την Κλημεντία της Βουργουνδίας αδελφή του πάπα Κάλλιστου Β΄ απέκτησαν τρία παιδιά από τα οποία μόνο ο μεγαλύτερος επέζησε και τον διαδέχθηκε ως Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κλημεντία των Ιβρέα, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και είχε επιζόν τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φλάνδρα
Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Ρούντολφ Ες (διοικητής)
Ο Ρούντολφ Ες (Rudolf Franz Ferdinand Höß, Μπάντεν-Μπάντεν, Γερμανία, 25 Νοεμβρίου 1900 - Όσβιετσιμ, Πολωνία, 16 Απριλίου 1947) ήταν Γερμανός εθνικοσοσιαλιστής και διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς Μπίρκεναου.
Βιογραφία
Ο Ρούντολφ Φραντς Φέρντιναντ Ες γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1900, γιος θρήσκων καθολικών γονέων. Ο αυστηρός πατέρας του περίμενε από τον γιο του να γίνει ιερέας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο 15χρονος Ες εγκατέλειψε το σχολείο και δήλωσε εθελοντής στον γερμανικό στρατό (ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη αρχίσει). Πολέμησε στην Τουρκία, όπου στην ηλικία των 17 ετών τιμήθηκε ως υπαξιωματικός με το παράσημο Σιδηρού Σταυρού (Eisernes Kreuz). Το 1919 προσχώρησε στην ελεύθερη δεξιά πολιτοφυλακή "Ρόσμπαχ" (Freikorps Roßbach) και αγωνίστηκε στα βαλτικά κράτη, στην κοιλάδα του Ρουρ και στην Άνω Σιλεσία. Την περίοδο αυτή έζησε κάνοντας αποσπασματικές εργασίες. Οι προσωπικές ήττες που βίωσε το διάστημα αυτό παρ' ολίγο να τον οδηγήσουν στην αυτοκτονία. Νέο θάρρος του έδωσε το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP), στο οποίο προσχώρησε το 1922. Το 1923 βοήθησε στη διοργάνωση και πραγματοποίηση της δολοφονίας του κομμουνιστή Βάλτερ Κάντοβ (Walter Kadow). Στους συνενόχους του ανήκε και ο Μάρτιν Μπόρμαν, ο κατοπινός του υποστηρικτής. Ο Ες καταδικάστηκε σε 10 χρόνια ειρκτή, αφέθηκε ελεύθερος όμως το 1928 κατόπιν εξαγγελίας γενικής αμνηστίας.
Πέρασε τα επόμενα χρόνια στην ανατολική Πρωσία, όπου ασχολήθηκε με τη γεωργία και δραστηριοποιήθηκε σε διάφορους ακροδεξιούς συνδέσμους, όπως π.χ. στο Artam e. V. Αυτό το διάστημα γνώρισε τον Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος ενθουσιάστηκε από τη δουλοπρέπεια και την ακρίβεια του Ες. Το 1934 του πρότεινε να προσχωρήσει στα SS. Το ίδιο έτος ο Ες ανέλαβε την πρώτη του θέση σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο Νταχάου, όπου ήταν υπεύθυνος τμήματος του στρατοπέδου. Το 1938 έγινε υπασπιστής του διοικητή του στρατοπέδου συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν. Τον Μάιο του 1940 διορίστηκε διοικητής του Στρατοπέδου του Άουσβιτς. Την θέση αυτή κατείχε μέχρι τις 9 Νοεμβρίου του 1943. Το διάστημα αυτό αποδείχτηκε εξαιρετικά ασυγκίνητος μαζικός δολοφόνος. Ο Ες ήταν το πρωταρχικό παράδειγμα του πειθαρχημένου, ανίκανου για κριτική, μικροαστού - εκτελεστή διαταγών.
Ως διοικητής του Άουσβιτς αποφάσισε να χρησιμοποιηθεί το - ως τότε χρησιμοποιούμενο ως εντομοκτόνο - αέριο Zyklon B για την μαζική εξόντωση κρατουμένων, επειδή ήταν περισσότερο "αποτελεσματική" και "οικονομική" μέθοδος από την εκτέλεση με πυροβόλο όπλο. Τον Δεκέμβριο του 1943 εγκατέλειψε το Άουσβιτς και έγινε διευθυντής του τμήματος D, της κύριας οικονομικής και διοικητικής υπηρεσίας των SS. Το 1944 επέστρεψε στο Άουσβιτς για να βοηθήσει στην οργάνωση της εξόντωσης των ούγγρο-εβραίων.
Το 1946 συνελήφθη από τη βρετανική στρατιωτική αστυνομία και παραδόθηκε στην Πολωνία. Στις 2 Απριλίου 1947 ο Ες καταδικάστηκε σε θάνατο και στις 16 Απριλίου οδηγήθηκε στην αγχόνη στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, μπροστά στην παλιά του κατοικία.
Διοίκηση στο Άουσβιτς
Το Άουσβιτς επιλέχθηκε από τον Χάινριχ Χίμλερ σαν το κύριο στρατόπεδο της εκτέλεσης του σχεδίου της τελικής λύσης λόγω της απομακρυσμένης θέσης του, της εύκολης πρόσβασης με σιδηρόδρομο και της μεγάλης ελεύθερης έκτασης γύρω από τις εγκαταστάσεις. Σε συνάντηση που έγινε το 1941 στο Βερολίνο, ο Χίμλερ ενημέρωσε τον Ες ότι ο Χίτλερ είχε αποφασίσει για την εκτέλεση του σχεδίου και ότι θα λάμβανε περαιτέρω εντολές από τον  Άιχμαν. Επί πλέον του είπε ότι το όλο σχέδιο είναι μυστική επιχείρηση του Ράιχ και ότι κάνεις δεν θα έπρεπε να μάθει για αυτό, πράγμα που ο Ες τήρησε μέχρι το τέλος του 1942, οπότε και είπε στη γυναίκα του τον σκοπό ύπαρξης του στρατοπέδου. Αφού επισκέφτηκε το στρατόπεδο εξόντωσης στην Τρεμπλίνκα, ώστε να ενημερωθεί για τις τακτικές που χρησιμοποιούσαν εκεί για την μαζική εξόντωση των κρατουμένων, ο Ες τελειοποίησε τις τεχνικές και με την επέκταση που έγινε στο στρατόπεδο κατά τη διάρκεια της διοίκησής του, το μετέτρεψε στην καλύτερη και πιο αποτελεσματική μηχανή μαζικής εξόντωσης, κάνοντας το Άουσβιτς το γνωστότερο από όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας.
Ο Ες βελτίωσε τις μεθόδους εκτέλεσης χτίζοντας θαλάμους αερίων 10 φορές μεγαλύτερους από αυτούς της Τρεμπλίνκα, ώστε να σκοτώνουν 2.000 ανθρώπους αντί για 200 που μπορούσαν στην Τρεμπλίνκα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου στην ένορκη γραπτή κατάθεση κατά την δίκη της Νυρεμβέργης: "Μία ακόμα βελτίωση που κάναμε σε σχέση με την Τρεμπλίνκα ήταν ότι ενώ στην Τρεμπλίνκα τα θύματα σχεδόν πάντα ήξεραν ότι επρόκειτο να εκτελεστούν, στο Άουσβιτς καταφέρναμε να τους ξεγελάσουμε και νόμιζαν ότι πάνε για καθαρισμό (συνήθως από ψείρες). Βέβαια, συχνά συνειδητοποιούσαν τις πραγματικές μας προθέσεις και υπήρχαν ταραχές και δυσκολίες εξαιτίας αυτού. Πολύ συχνά οι γυναίκες έκρυβαν τα παιδιά τους κάτω από στίβες με ρούχα, αλλά πάντα τα βρίσκαμε και τα στέλναμε και αυτά για εξολόθρευση."
Ο Ες εξήγησε πώς 10.000 άνθρωποι μπορούσαν να εξοντωθούν μέσα σε 24 ώρες:
"Από τεχνική άποψη δεν ήταν και τόσο δύσκολο - δεν θα ήταν δύσκολο να εξολοθρεύσουμε ακόμα περισσότερους... Η θανάτωση έπαιρνε τον λιγότερο χρόνο, και μπορούσες να σκοτώσεις 2.000 ανθρώπους σε μισή ώρα, αλλά ήταν το κάψιμο που έπαιρνε την περισσότερη ώρα. Η θανάτωση ήταν εύκολη και δεν χρειάζονταν καν φρουροί για να τους πάνε στους θαλάμους αερίων, καθώς νόμιζαν ότι πήγαιναν για ντους, όπου αντί για νερό τους ρίχναμε δηλητηριώδη αέρια. Η όλη ιστορία γινόταν πολύ γρήγορα."
Ο Ες ήταν το περισσότερο διάστημα στη δίκη του τελείως απαθής και δεν φαινόταν να συνειδητοποιούσε το μέγεθος των πράξεων του. Κατά τη διάρκεια της δίκης, όταν κατηγορήθηκε ότι θανάτωσε τριάμισι εκατομμύρια κόσμο, απάντησε: "Όχι, ήταν μόνο δυόμισι εκατομμύρια. Οι υπόλοιποι πέθαναν από αρρώστιες και ασιτία"
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου Κατηγορία:Αυτουργοί της γενοκτονίας των Ρομά Κατηγορία:Μέλη του Ναζιστικού Κόμματος
Banksy
thumb|right|Ένας αρουραίος (αγαπημένο θέμα του Banksy) με τα ρούχα που συνηθίζονταν στην Αγγλία για τα στελέχη επιχειρήσεων. Ο Banksy είναι γνωστός Βρετανός καλλιτέχνης του γκραφίτι, πολιτικός ακτιβιστής και σκηνοθέτης ταινιών, ανεπιβεβαίωτης ακόμα ταυτότητας. Τα έργα του είναι συνήθως σατιρικά, σχολιάζοντας ζητήματα πολιτικής και κουλτούρας, με επιγράμματα που συνδυάζουν το μαύρο χιούμορ με γκραφίτι, τα οποία εκτελούνται με μια ιδιαίτερη τεχνική στένσιλ. Τα πολιτικού και κοινωνικού σχολιασμού έργα του έχουν εμφανισθεί σε δρόμους, τοίχους και γέφυρες πόλεων σε όλο τον κόσμο. Η δουλειά του Banksy ξεκίνησε από την underground σκηνή του Μπρίστολ και περιελάμβανε συνεργασίες μεταξύ καλλιτεχνών και μουσικών. Ειδικοί έχουν σημειώσει, ότι το στυλ του είναι παρόμοιο με του Blek le Rat, ωστόσο ο ίδιος ισχυρίζεται πως έχει εμπνευστεί από τον "3D", έναν καλλιτέχνη, που στη συνέχεια έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του αγγλικού μουσικού συγκροτήματος Massive Attack.
Ο Banksy αρνείται την πώληση φωτογραφιών ή αναπαραγωγών των έργων του, αν και δημοπράτες τέχνης έχουν αποπειραθεί να πουλήσουν μερικά από τα γκραφίτι αφήνοντας το πρόβλημα της αφαίρεσης τους από την αρχική τοποθεσία στον πλειοδότη της δημοπρασίας. Η πρώτη ταινία του Banksy "Exit through the Gift Shop" έκανε την εμφάνιση της το 2010 στο φεστιβάλ κινηματογράφου Σαντανς, ενώ στην Ελλάδα έχει μεταφραστεί ως "Η Τέχνη στο δρόμο". Τον Ιανουάριο 2011 προτάθηκε για το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ και το 2014 βραβεύτηκε ως πρόσωπο της χρονιάς στα Webby Awards.
Ταυτότητα
To όνομα καθώς και η ταυτότητα του Banksy παραμένουν άγνωστα, ωστόσο έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2008 από την εφημερίδα Mail on Sunday αποκάλυψε, πως πρόκειται για τον Robin Gunningham, έναν παλιό μαθητή του δημόσιου, καθολικού σχολείου Bristol. Η πρόταση αυτή ενισχύθηκε το 2016 σύμφωνα με μια μελέτη με θέμα τις τοποθεσίες, που έχουν εντοπισθεί έργα του Banksy και διαπιστώνεται πως η συχνότητα εμφάνισης των έργων του συσχετίζεται με τις γνωστές κινήσεις του Gunningham.
Υπάρχουν, επίσης, εικασίες, που υποστηρίζουν ότι ο Banksy είναι γυναίκα ή μια ομάδα επτά καλλιτεχνών. Toν Οκτώβριο 2014 κυκλοφόρησε η φήμη, ότι ο Banksy συνελήφθη και η ταυτότητα του αποκαλύφθηκε προκαλώντας σύγχυση στον κόσμο του διαδικτύου. Παράλληλα, έχει δεχθεί οξεία κριτική κατηγορούμενος πολλαπλές φορές για βανδαλισμό και αντιγραφή άλλων καλλιτεχνών. Υπάρχει επίσης εικασία ότι ο Ελβετός καλλιτέχνης Maître de Casson μπορεί να είναι Banksy. Ο Maître de Casson το αρνείται στον ιστότοπό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκράφιτι Κατηγορία:Βρετανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Συνθήκη της Γλυκής
Η Συνθήκη της Γλυκής συνήφθη στις 21 Μαΐου του 1821 μεταξύ των Σουλιωτών και των Τουρκαλβανών μπέηδων, περίπου δύο μήνες μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, στο ομώνυμο χωριό της Θεσπρωτία
Αιτία της συνομολόγησης αυτής ήταν τα γεγονότα που συνέβαιναν σε βάρος του Αλή Πασά, από τα σουλτανικά στρατεύματα που έφθαναν στα Ιωάννινα με στόχο την πολιορκία και τη σύλληψή του. Τότε ο Αλή Πασάς ζήτησε τη βοήθεια ακόμα και των Σουλιωτών αναγνωρίζοντας την πολεμική τους δεινότητα.
Οι Σουλιώτες ανταποκρίθηκαν θετικά στο αίτημα του πρώην διώκτη τους και στον κίνδυνο αυτό που διέτρεχε έσπευσαν από τα διάφορα σημεία που είχαν καταφύγει, όπως στη Κέρκυρα, να τον βοηθήσουν. Κατά το χρονικό διάστημα αυτό, επιστρέφοντας οι Σουλιώτες στα πάτρια εδάφη τους συναντήθηκαν στο χωριό Γλυκή με τους διάφορους τότε Τουρκαλβανούς Μπέηδες που είχαν στο μεταξύ εγκατασταθεί στις περιοχές τους. Στις 21 Μαΐου 1821 συμφώνησαν με την φρουρά του κάστρου της περιοχής, να εκκενώσουν το κάστρο και να σταματήσουν τις εχθροπραξίες. Μετά την ειρήνευση οι Σουλιώτες έσπευσαν σε βοήθεια του Αλή Πασά πολεμώντας εναντίον των στρατευμάτων του Χουρσίτ Πασά.
Παραπομπές
Γλυκής Κατηγορία:Συνθήκες που αφορούν την Ελλάδα
Whiplash (χαρακτήρας)
Whiplash είναι το όνομα αρκετών φανταστικών χαρακτήρων των κόμικ που δημοσιεύτηκαν από την Marvel Comics. Κάθε Whiplash είναι υπερκακός στο Σύμπαν της Marvel Comics, με τον πρώτο και τον τελευταίο να εμφανίζονται ως εχθροί του Iron Man. Ο πρώτος Whiplash ήταν ο Μαρκ Σκαρλότι, ο οποίος χρησιμοποίησε και το όνομα Blacklash.
Ο Μίκι Ρουρκ υποδύθηκε τον Ιβάν Βάνκο, μια πρωτότυπη εκδοχή του Whiplash, στην ταινία Iron Man 2, ενώ λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία της ταινίας εμφανίστηκε ένας παρόμοιος χαρακτήρας στα κόμικ, ο Άντον Βάνκο, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τον συνονόματο Crimson Dynamo. Μια παραλλαγή του Μαρκ Σκαρλότι με το όνομα Μάρκους Σκαρλότι εμφανίστηκε στο επεισόδιο "A Fractured House" της τηλεοπτικής σειράς Agents of S.H.I.E.L.D., τον οποίο υποδύθηκε ο Φαλκ Χέντσελ.
Δυνάμεις και ιδιότητες
Ο Whiplash κατέχει μια στολή από πανοπλία εξοπλισμένη με δύο ενεργειακά μαστίγια που είναι φτιαγμένα στους καρπούς. Τα μαστίγια φαίνονται να είναι αρκετά δυνατά ώστε να καταστρέψουν μια μεταλλική σκάλα, όπως επίσης και να εκτρέψει καταιγισμό πυρών. Επίσης κατέχει μια βαθιά γνώση της ρομποτικής και ήταν ικανός να φτιάξει την στολή του από ένα κατεστραμμένο κομμάτι από την τεχνολογία του Σταρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Μάχη της Χαλανδρίτσας (1316)
Την ίδια χρονιά έγινε και η πολιορκία της Χαλανδρίτσας από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ο οποίος απέτυχε να την καταλάβει. Ο Αρχιεπίσκοπος και βαρώνος της Πάτρας Ρενιέρος με τον στρατό του που περιλάμβανε ενισχύσεις από την Βοστίτσα (Αίγιο) κι άλλες περιοχές συγκρούστηκε με τον Στρατό του Κενταυρίωνα που είχε ενισχυθεί με Καταλανούς. Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρεται ότι ήταν έφιππος και επικεφαλής, δηλαδή οδηγούσε τα στρατεύματα του μπροστά στην μάχη. Η μάχη ήταν σκληρή και από τις δύο πλευρές, τελικά όμως ο Ραϊνέιρος μην μπορώντας να σπάσει τον αμυντικό κλοιό Κενταυρίωνα επέστρεψε στην Πάτρα.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Μαχη Μαχη
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 1997–98
Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 1997-98 ήταν το 13ο κατά σειρά από καθιέρωσης της Ένωσης και διεξήχθη σε έναν όμιλο 12 ομάδων. Πρωτάθλημα διεξήχθη και στη Β΄τοπική κατηγορία, σε έναν επίσης όμιλο, οκτώ ομάδων
Τον τίτλο κατέκτησε ο Φωκικός, ο οποίος δεν είχε δηλώσει συμμετοχή στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα της ίδιας σεζόν για οικονομικούς λόγους, παρότι είχε εξασφαλίσει τη σωτηρία του, καταλαμβάνοντας την 2η θέση, την περίοδο 1996-97. Όπως αναμενόταν η ομάδα της Άμφισσας πήρε άνετα τον τοπικό τίτλο και ανήλθε έτσι για 6η φορά στα χρονικά στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Κυπελλούχος
Ο Αστέρας Ιτέας, για 3η συνεχόμενη χρονιά κατέκτησε το τοπικό Κύπελλο, επικρατώντας με σκορ 6-0 (Βοργιάς 3, Υφαντής 2 και Μήττας τα γκολ) του Απόλλωνα Δελφών, στις 25 Μαρτίου 1998. Ο Αστέρας έλαβε μέρος εν συνεχεία στο Κύπελλο Ερασιτεχνών, αλλά αποκλείσθηκε στον πρώτο γύρο από τον Ηρακλή Χάλκης εκτός έδρας, χάνοντας με 3-0.
Γ΄ Φωκίδας
Συμμετείχαν 9 ομάδες σε έναν όμιλο. Ήσαν οι Κρισσαίος Χρισσού, Α.Σ. Ερμής Ιτέας, Μυωνία Αγίας Ευθυμίας, Α.Σ. Δόξα Δεσφίνας, Ατρόμητος Σερνικακίου, Ελαιώνας, Α.Σ. Κουλοβάτα, Απόλλων Ευπαλίου και ΑΟ Μαραθιά.
Παραπομπές
ΕΠΣ Φωκίδας 1997-98 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Τα Κακά Παιδιά (ταινία)
Το Τα Κακά Παιδιά (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Bad Guys) είναι μια αμερικανική κωμωδία κινουμένων σχεδίων του 2022  βασισμένη στην ομώνυμη σειρά παιδικών βιβλίων του Άαρον Μπλέιμπι, παραγωγής DreamWorks Animation Studios και διανομής της Universal Pictures. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Πιερ Περιφέλ (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό του ντεμπούτο) σε σενάριο του Ίταν Κοέν και πρωταγωνιστούν οι φωνές των Σαμ Ρόκγουελ, Μαρκ Μάρον, Awkwafina, Κρεγκ Ρόπμπινσον, Άντονι Ράμος, Ρίτσαρντ Αγιοάντε, Ζαζί Μπιτζ, Άλεξ Μπόρσταϊν και Λίλυ Σινγκ.
Οι εργασίες για την ταινία ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2018, με τον Κοέν να γράφει το σενάριο. Οι χαρακτήρες και τα θέματα άντλησαν έμπνευση από διάφορες αστυνομικές ταινίες και σειρές anime, όπως το Pulp Fiction (1994), η τριλογία ταινιών του Ocean, το Lupine III και το Sherlock Hound, ενώ η έμπνευση για το στυλ κινουμένων σχεδίων της ταινίας προήλθε από το Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν (2018) της Sony Pictures Animation. Η παραγωγή ξεκίνησε στην πανεπιστημιούπολη της DreamWorks Animation στο Glendale και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία παραγωγής δανείστηκαν από την Jellyfish Pictures, με τη φωνητική δράση να γίνεται εξ αποστάσεως λόγω της πανδημίας COVID-19.
Το Τα Κακά Παιδιά κυκλοφόρησε κινηματογραφικά σε πολλές χώρες από τις 16 Μαρτίου 2022 και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 22 Απριλίου, σε μορφές 2D και RealD 3D. Έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς για τα κινούμενα σχέδια, το σενάριο, το χιούμορ και για τις ερμηνείες των ηθοποιών. Έχει εισπράξει 250 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την την τρίτη ταινία κινουμένων σχεδίων με τις περισσότερες εισπράξεις του 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπόμορφα ζώα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2022
Εκτόρ Γκιμάρ
Ο Εκτόρ Ζερμαίν Γκιμάρ (Hector Germain Guimard, 10 Μαρτίου 1867 - 20 Μαΐου 1942) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας και διακοσμητής. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της Αρ Νουβό αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη.
Επιρροές και καινοτομίες
thumb|left|250px|Αρ Νουβό σταθμός του μετρό Αμπές (Abesses), Παρίσι. Σχεδιασμός Εκτόρ Γκιμάρ. Το 1898, επηρεασμένος από το Μέγαρο Τάσσελ (Hotel Tassel, 1893) στις Βρυξέλλες του Βικτόρ Ορτά, σχεδίασε το Καστέλ Μπερανζέ (Castel Beranger), στο οποίο διακρίνουμε μια ένταση μεταξύ των γεωμετρικών φορμών των μεσαιωνικών χρόνων και των οργανικών whiplash γραμμών (που υπάρχουν και στο Μέγαρο Τάσσελ. Το Καστέλ Μπερανζέ είναι το έργο που έκανε τον Γκιμάρ διάσημο, μετά από το οποίο του ανετέθησαν πολλές δουλειές.
Συνέχισε να χρησιμοποιεί το στυλ της Αρ Νουβό, ενώ στόχος του ήταν να υπάρχει αρμονία και συνεχεία στα κτίρια του. Αυτή του η επιμονή τον οδήγησε στην ανάληψη και του εσωτερικού σχεδιασμού των κτιρίων του. Αυτό αποκορυφώθηκε το 1909 με το Μέγαρο Γκιμάρ (Hotel Guimard), το γαμήλιο δώρο του Γκιμάρ στη σύζυγο του, όπου ωοειδή δωμάτια περιέχουν μοναδικά έπιπλα, που θεωρούνται αναπόσπαστα μέρη του κτιρίου.
Ο Γκιμάρ επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Βικτόρ Ορτά και μπορούμε να εντοπίσουμε πολλές αναλογίες ανάμεσα στα έργα των δυο αυτών αρχιτεκτόνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Coilliot house (1898) με την πολύπλοκη διπλή πρόσοψή του, το La Bluette (1898) με την όμορφη ογκομετρική αρμονία του και κυρίως τα Castel Henriette (1899) και Castel d’Orgeval (1905), που αποτελούν ανατρεπτικά δείγματα ενός ζωντανού και ασύμμετρου ελεύθερου σχεδίου, είκοσι πέντε χρόνια πριν τις θεωρίες του Λε Κορμπυζιέ.