cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλμοεζ Άλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες του Κατάρ Κατηγορία:Καταριανοί σουδανικής καταγωγής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κατάρ Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κατάρ Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κατάρ Κ23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΑΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλιγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουλτουράλ Λεονέσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2023
NGC 4892
Ο NGC 4892 είναι σπειροειδής ή φακοειδής γαλαξίας LINER. Απέχει 275 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 11 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος της Κόμης.
Προβλεπτική κατανομή πιθανότητας
Στον κλάδο της Στατιστικής, και συγκεκριμένα στην Μπεϋζιανή προσέγγιση της Στατιστικής, η κατανομή των μελλοντικών παρατηρήσεων καλείται προβλεπτική κατανομή πιθανότητας. Η προβλεπτική κατανομή πιθανότητας λαμβάνει διαφορετική μορφή ανάλογα με το αν έχουμε συλλέξει παρατηρήσεις της υπό πρόβλεψη μεταβλητής, σε κάθε περίπτωση όμως είναι η μέση τιμή της πιθανοφάνειας ως προς την κατανομή των παραμέτρων. Η εν λόγω κατανομή αποδεικνύεται χρήσιμη τόσο για την πρόβλεψη μελλοντικών παρατηρήσεων, όσο και για την δημιουργία διαγνωστικών ελέγχων για την προσαρμογή και τις παραδοχές του μοντέλου.
Πρότερη και ύστερη προβλεπτική κατανομή πιθανότητας
Όταν δεν έχουμε συλλέξει ακόμα παρατηρήσεις, η προβλεπτική κατανομή είναι η μέση τιμή της πιθανοφάνειας ως προς την πρότερη κατανομή των παραμέτρων f(\theta)
και καλείται πρότερη προβλεπτική κατανομή πιθανότητας. Μόλις τα δεδομένα είναι διαθέσιμα, η κατανομή των παραμέτρων είναι πλέον η ύστερη κατανομή f(\theta|y). Κάνοντας χρήση αυτής της κατανομής για τις παραμέτρους \theta, η προβλεπτική κατανομή είναι η
και καλείται ύστερη προβλεπτική κατανομή.
Χρήση της ύστερης προβλεπτικής κατανομής
Μέσα από την προσομοίωση τιμών από την ύστερη προβλεπτική κατανομή μπορούμε να παραγάγουμε προβλέψεις για τις μελλοντικές παρατηρήσεις. Η ύστερη προβλεπτική κατανομή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση απροσδόκητων/ακραίων τιμών. Επίσης, με τη βοήθεια της ύστερης προβλεπτικής κατανομής μπορούμε να δημιουργήσουμε τους λεγόμενους ύστερους προβλεπτικούς διαγνωστικούς ελέγχους. Οι έλεγχοι αυτοί μπορεί να σχετίζονται με την ποιότητα προσαρμογής του Μπεϋζιανού Στατιστικού μοντέλου ή τις παραδοχές του (π.χ. Επιλογή μεσόκυρτης πρότερης κατανομής).
Υπολογισμός της ύστερης προβλεπτικής κατανομής
Στην Μπεϋζιανή Στατιστική υπάρχουν δύο σκοπιές για τον υπολογισμό ύστερων κατανομών, είτε αναλυτικά με την μέθοδο Laplace, είτε προσομοιώνοντας τιμές από την κατανομή με την μέθοδο MCMC. Η πρώτη κάνει χρήση του αναπτύγματος Taylor. Η τελευταία, της οποίας το μαθηματικό υπόβαθρο ξεφεύγει του λήμματος, χρησιμοποιεί εξειδικευμένα πακέτα λογισμικών για να γεννήσει τιμές από την ύστερη προβλεπτική κατανομή (π.χ. OpenBUGS, JAGS, STAN).
Ελεφαντόδοντο
thumb|Χαυλιόδοντας [[Ελέφαντας|ελέφαντα με ανάγλυφο ιταλικής τέχνης, 11ος αιώνας μ.Χ., Μουσείο του Λούβρου]] Το ελεφαντόδοντο ή ελεφαντοστό (καθαρ. ελεφαντοστούν), γνωστό και ως φίλντισι, είναι λευκό υλικό που αποκτάται από τους χαυλιόδοντες και τα δόντια του ελέφαντα αλλά και άλλων ζώων. Αποτελείται από οδοντίνη, έναν ιστό παρόμοιο με τον οστικό ιστό. Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για την κατασκευή ποικίλων αντικειμένων, από κομψοτεχνήματα και έργα τέχνης μέχρι πλήκτρα πιάνου, ντόμινο και ψεύτικα δόντια. Γενικώς θεωρείται «ευγενές» υλικό. Η κυριότερη πηγή του είναι οι χαυλιόδοντες του ελέφαντα, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς φίλντισι από πολλά άλλα θηλαστικά, όπως ο ιπποπόταμος, ο θαλάσσιος ίππος, ο αγριόχοιρος, το μεγάλο (καναδικό) ελάφι, η φάλαινα φυσητήρας και το ναρβάλ.
Η σημασία του ελεφαντόδοντου καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι οι Γάλλοι αποικιοκράτες έδωσαν το όνομά του σε ένα κράτος της Αφρικής που ακόμα φέρει αυτή την ονομασία: την Ακτή του Ελεφαντοστού.
Χρήσεις
thumb|Φιγούρα που εκτελεί [[ταυροκαθάψια, ελεφαντόδοντο, Παλάτι της Κνωσσού, Κρήτη, 15ος αι. π.Χ.]] thumb|Σκαλιστό φίλντισι στο Ανάκτορο του Σανταμπάντ, στην [[Τεχεράνη]] Τόσο στον αρχαίο ελληνικό, όσο και στον ρωμαϊκό πολιτισμό σμίλευαν το ελεφαντόδοντο παράγοντας μεγάλες ποσότητες έργων τέχνης υψηλής αξίας, πολύτιμα θρησκευτικά σκεύη και διακοσμητικά κουτιά για ακριβά αντικείμενα. Συχνά επίσης το χρησιμοποιούσαν για να κατασκευάζουν το λευκό των ματιών των αγαλμάτων. Η τέχνη της κατεργασίας του ελεφαντοστού και η κατασκευή με αυτό έργων τέχνης ονομάζεται ελεφαντουργική, ενώ ο αντίστοιχος τεχνίτης ελεφαντουργός και το καλλιτεχνικό έργο ή κομψοτέχνημα ελεφαντούργημα.
Οι πληθυσμοί ελεφάντων της Συρίας και της Βόρειας Αφρικής μειώθηκαν μέχρι σημείου εξαφανίσεως πιθανώς εξαιτίας της μεγάλης ζήτησης για ελεφαντόδοντο στον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
Οι Κινέζοι εκτιμούν επίσης εδώ και πολλούς αιώνες το ελεφαντόδοντο, τόσο ως υλικό έργων τέχνης όσο και για χρηστικά αντικείμενα. Από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ήδη η ανατολική Ασία εξήγε το υλικό αυτό δια του βόρειου Δρόμου του Μεταξιού προς κατανάλωση από τα δυτικά έθνη. Τα βασίλεια της νοτιοανατολικής Ασίας φόρτωναν τα ετήσια καραβάνια τους με προσφορές προς τον Κίνα με χαυλιόδοντες ασιατικών ελεφάντων. Κινέζοι τεχνίτες σκάλιζαν το ελεφαντόδοντο για την παραγωγή μεγάλης ποικιλίας πραγμάτων, από εικόνες θεοτήτων μέχρι σώματα και επιστόμια για πίπες, με τις οποίες κάπνιζαν όπιο.
Οι βουδιστικοί πολιτισμοί της Νοτιοανατολικής Ασίας αποθήκευαν παραδοσιακά το ελεφαντόδοντο από τους εξημερωμένους τους ελέφαντες. Το εκτιμούσαν ιδιαίτερα για την κατασκευή κουτιών εξαιτίας της ικανότητας για αεροστεγές κλείσιμο. Σκάλιζαν επίσης συχνά περίτεχνες φιλντισένιες σφραγίδες που χρησιμοποιούσαν οι αξιωματούχοι για να «υπογράφουν» έγγραφα και διατάγματα.
Στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της ίδιας περιοχής, στη Μαλαισία, την Ινδονησία και τις νότιες Φιλιππίνες, το ελεφαντόδοντο ήταν το προτιμώμενο υλικό για την κατασκευή των λαβών των εγχειριδίων κρις. Στις Φιλιππίνες το χρησιμοποιούσαν επίσης για την κατασκευή των προσώπων και των χεριών των εικονισμάτων και αγαλματιδίων των ρωμαιοκαθολικών αγίων.
Είτε προέρχεται από χαυλιόδοντα είτε από δόντι, το ελεφαντόδοντο μπορεί να σμιλευτεί σε τεράστια ποικιλία σχημάτων και μεγεθών. Παραδείγματα σύγχρονων σκαλιστών αντικειμένων από ελεφαντόδοντο είναι διακοσμητικά «μπιμπελό», κοσμηματοθήκες, κοσμήματα, χερούλια, στοιχεία επίπλων και πλήκτρα πιάνου. Χαυλιόδοντες από ελέφαντα ή αγριόχοιρο με απλό φινίρισμα ή και ελάχιστο σκάλισμα, ώστε να αναγνωρίζεται η αρχική τους μορφή, εκτίθενται επίσης ως διακόσμηση σε σπίτια κυνηγών κ.ά.
Η χρήση του ελεφαντόδοντου στις τελευταίες δεκαετίες έχει μετατοπιστεί προς τη μαζική παραγωγή ενθυμημάτων («σουβενίρ») και κοσμημάτων. Στην Ιαπωνία η ευμάρεια ευνόησε τη διάδοση των hanko (ονοματοσφραγίδων) από ατόφιο ελεφαντόδοντο, που σε περασμένες εποχές κατασκευάζονταν από ξύλο. Οι hankos αυτές μπορούν να χαραχθούν από μηχάνημα σε μερικά δευτερόλεπτα και υπήρξαν εν μέρει υπεύθυνες για τη μεγάλη μείωση του αριθμού των αφρικανικών ελεφάντων κατά τη δεκαετία του 1980 (από 1,3 εκατομμύριο σε 600.000 μέσα σε 10 χρόνια).
Είδη
Στην αγορά υπάρχουν πολλά είδη ελεφαντόδοντου από ελέφαντα:
Παραδοσιακά, καλύτερο θεωρείται το ελεφαντόδοντο του ασιατικού ελέφαντα της Ταϊλάνδης, ως λευκότερο και συμπαγέστερο από αυτό της Γκαμπόν και της Γουινέας, το οποίο με την πάροδο του χρόνου γίνεται ωχρότερο, ενώ το ελεφαντόδοντο της Νότιας Αφρικής κιτρινίζει. Το είδος του ζώου από το οποίο προέρχεται το ελεφαντόδοντο μπορεί συνήθως να προσδιοριστεί με εξέταση κάτω από υπεριώδες φως, οπότε οι διαφορετικοί τύποι δείχνουν διαφορετικές αποχρώσεις.
Εκτός από το φίλντισι άλλων ζωικών ειδών, η χημεία κατόρθωσε να παρασκευάσει εδώ και δεκαετίες τεχνητό-συνθετικό ελεφαντόδοντο από καουτσούκ αναμιγμένο με μαγνησία και αλεσμένα οστά προβάτων, το οποίο παρουσιάζει υψηλή ομοιότητα με το φυσικό.
Η κατανάλωση πριν από την εποχή του πλαστικού
Πριν την εμφάνιση των πλαστικών υλών το ελεφαντόδοντο ήταν πολύ σημαντικό για την κατασκευή λαβών μαχαιροπίρουνων, μουσικών οργάνων, σφαιρών του μπιλιάρδου και πολλών άλλων πραγμάτων. Εκτιμάται ότι η ετήσια κατανάλωση μόνο στη Μεγάλη Βρετανία το 1831 ισοδυναμούσε με τη θανάτωση σχεδόν 4 χιλιάδων ελεφάντων. Μέρος του ελεφαντόδοντου ήταν νεκρό ή απολιθωμένο — ιδίως οι Ρώσοι ξέθαβαν χαυλιόδοντες από μαμούθ — αλλά η μεγαλύτερη ποσότητα προερχόταν από ελέφαντες που σκοτώνονταν μόνο για τους χαυλιόδοντές τους (χλωρό ελεφαντοστό). Για παράδειγμα, το 1930 η απόκτηση 40 τόνων ελεφαντόδοντου απαίτησε τη θανάτωση περίπου 700 ελεφάντων. Και με άλλα ζωικά είδη που σήμερα κινδυνεύουν συνέβαινε το ίδιο, όπως με τους ιπποπόταμους, που έχουν πολύ σκληρό και λευκό φίλντισι, από το οποίο κατασκευάζονταν τεχνητά δόντια. .
Η οικολογική διαμάχη
Η χρήση και το εμπόριο ελεφαντόδοντου από ελέφαντα έγιναν από το β΄ μισό του εικοστού αιώνα θέμα έντονης διαμάχης εξαιτίας του ρόλου τους στη σοβαρή μείωση των πληθυσμών των ελεφάντων σε πολλές χώρες. Το 1975 ο ασιατικός ελέφαντας μπήκε στο Παράρτημα 1 (Appendix One) της Συμβάσεως Διεθνούς Εμπορίου Ειδών σε Κίνδυνο (CITES), γεγονός που απαγορεύει το διεθνές εμπόριό του ανάμεσα σε κράτη που έχουν υπογράψει τη σύμβαση. Ο αφρικανικός ελέφαντας μπήκε με τη σειρά του στο Παράρτημα 1 τον Ιανουάριο του 1990. Από τότε μέχρι σήμερα, σε κάποιες χώρες στη νοτίως του ισημερινού Αφρική οι πληθυσμοί ελεφάντων έχουν μεταφερθεί στο Παράρτημα 2, κάτι που επιτρέπει την πώληση αποθεμάτων προϊόντων τους
Σήμερα έχουν βρεθεί συνθετικά υποκατάστατα του ελεφαντόδοντου για πολλές από τις χρήσεις του. Επειδή, εξάλλου, η χημική δομή των οδόντων και των χαυλιοδόντων των θηλαστικών είναι η ίδια ανεξαρτήτως του είδους προελεύσεως, το εμπόριο τέτοιων προϊόντων άλλων ειδών εκτός του ελέφαντα είναι εδραιωμένο και διαδεδομένο, ενώ ο όρος «ελεφαντόδοντο» μπορεί να χρησιμοποιείται νόμιμα για την περιγραφή του υλικού δοντιών ή χαυλιοδόντων οποιουδήποτε θηλαστικού που έχει εμπορικό ενδιαφέρον.
Διαθεσιμότητα
thumb|upright|Εμπορευόμενοι χαυλιόδοντες, [[Νταρ ες Σαλάμ, περ. 1900]]
Εξαιτίας των μειώσεων των πληθυσμών των ειδών που το παράγουν, η εισαγωγή και πώληση ελεφαντόδοντου σε πολλές χώρες έχει απαγορευτεί ή είναι αυστηρά περιορισμένη. Ερευνητές από το Γραφείο Περιβαλλοντικών Ερευνών (Environmental Investigation Agency, EIA) διαπίστωσαν ότι οι πωλήσεις στα πλαίσια της συμβάσεως CITES αποθεμάτων από τη Σιγκαπούρη και το Μπουρούντι (270 και 89,5 τόνων αντιστοίχως) είχαν δημιουργήσει ένα σύστημα που ύψωνε τις τιμές του ελεφαντόδοντου στη διεθνή αγορά, επιβραβεύοντας έτσι τους διεθνείς λαθρεμπόρους και δίνοντάς τους την ικανότητα να ελέγχουν το εμπόριο και να συνεχίζουν να πωλούν νέες ποσότητες.
Το 2007 ο ιστοτόπος eBay, πιεζόμενος από το International Fund for Animal Welfare, απαγόρευσε όλες τις διεθνείς πωλήσεις προϊόντων ελεφαντόδοντου από ελέφαντα. Η απόφαση ήλθε μετά από αρκετές μαζικές θανατώσεις αφρικανικών ελεφάντων, ιδίως της σφαγή της Ζακούμα στο Τσαντ το 2006. Το IFAW βρήκε ότι μέχρι και το 90% των αγοραπωλησιών ελεφαντόδοντου στο eBay παραβίαζε τις δικές του πολιτικές περί άγριας ζωής και θα μπορούσαν να είναι και παράνομες. Τον Οκτώβριο του 2008 το eBay επεξέτεινε την απαγόρευση σε όλες τις πωλήσεις ελεφαντόδοντου.
Πέρα από τα επιχειρήματα που επικρατούν σχετικά με το εμπόριο του υλικού τα τελευταία τριάντα χρόνια από τη CITES, υπάρχει ένα γεγονός για το οποίο συμφωνούν σήμερα σχεδόν όλα τα πληροφορημένα μέρη: η λαθροθηρία αφρικανικών ελεφάντων για ελεφαντόδοντο αυξάνεται σημαντικά.
Το 2006, 19 αφρικανικές χώρες υπέγραψαν τη «Διακήρυξη της Άκκρα» για ολική απαγόρευση του εμπορίου ελεφαντόδοντου, ενώ το επόμενο έτος οι 20 χώρες στις οποίες εκτείνεται η γεωγραφική κατανομή του αφρικανικού ελέφαντα συμμετείχαν σε μία συνάντηση στην Κένυα που κατέληξε σε μία έκκληση για 20ετές «μορατόριουμ» του εμπορίου.
Στην Ασία οι άγριοι πληθυσμοί ελεφάντων είναι σήμερα ένα κλάσμα αυτών που ήταν στους ιστορικούς χρόνους και η λαθροθηρία ασιατικού ελέφαντα συνεχίζεται. Σήμερα οι ελέφαντες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί στην Κίνα, το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη.
Εναλλακτικές πηγές για το υλικό
thumb|upright|Διατομή χαυλιόδοντα μαμούθ
Εμπόριο ελεφαντόδοντου από χαυλιόδοντες νεκρών μαμούθ γίνεται εδώ και 300 χρόνια, και συνεχίζει να είναι νόμιμο. Το ελεφαντόδοντο από μαμούθ χρησιμοποιείται σήμερα για την κατασκευή λαβών χειροποίητων μαχαιριών. Είναι σπάνιο και ακριβό, αφού τα μαμούθ έχουν εκλείψει εδώ και χιλιάδες χρόνια, και οι επιστήμονες απεχθάνονται να πωλούνται δείγματα σημαντικής μουσειακής αξίας σε κομμάτια, αλλά αυτό το εμπόριο δεν απειλεί κανένα ζωντανό είδος. . Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, 10 εκατομμύρια μαμούθ είναι ακόμα θαμμένα στη Σιβηρία.
Από την άλλη, το σκληρότατο λευκό ενδόσπερμα των σπόρων μερικών φοινικοειδών κερδίζει έδαφος ως υποκατάστατο του ελεφαντόδοντου, αν και το μέγεθός του περιορίζει τη χρησιμότητά του. Αποκαλείται «φυτικό ελεφαντόδοντο» ή «τάγκουα» και παράγεται από παραλιακά δάση του Ισημερινού, του Περού και της Κολομβίας.
Πηγές
Ελεφαντοδον
Νατάσα Μανίσαλη
Η Νατάσα Μανίσαλη (5 Αυγούστου 1961 - 5 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έγινε ευρέως γνωστή από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά Εμείς κι εμείς. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Φεβρουαρίου 2016 από καρκίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σιδηροδρομικός Σταθμός Φαναρίου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Φαναριού είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Φανάρι Καρδίτσας ο οποίος βρίσκεται 4 χιλιόμετρα δυτικά από τον οικισμό. Ο σταθμός άνοιξε το 2001 και εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και την Καλαμπάκα.
454 Μάθησις
Η Μάθησις (Mathesis) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,2. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό αστρονόμο Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαθήσεως υπολογίσθηκε σε 81,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 568 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι CB (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,056 (από δεδομένα του IRAS). Η Μάθησις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 4,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαθησις
Δήμος Στουντενίτσανη
Ο Δήμος Στουντενίτσανη (Студеничани, Studeniçan) είναι δήμος στο κεντρικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Σκοπίων. Στουντενίτσανη ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Στουντενίτσανη.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Στουντενίτσανη συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Σκοπίων
Ντάρια Σεμιάνοβα
Η Ντάρια Σεμιάνοβα (γεννημένη στις 13 Αυγούστου 2002) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Το 2019 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου του Λονάτο ντελ Γκάρντα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο ατομικό τραπ. Το ίδιο έτος, με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Ρωσίας συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό μικτό τραπ και την 20η θέση στο ατομικό τραπ.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό και στο ομαδικό τραπ. Είναι αθλήτρια του συλλόγου СК «ЛМ» СШОР № 13 και κατοικεί στο Λίπετσκ. Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Ρωσία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κάτω Βαρβάσαινα Ηλείας
Η Κάτω Βαρβάσαινα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 15 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο. Στα νότιά του περνάει ο Αλφειός ποταμός ενώ στα βόρεια η ΕΟ Πύργου - Ολυμπίας.
Ιστορία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Βαρβασαίνης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Βαρβάσαινα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαρβασαίνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 95 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Δραμεσιοί Ιωαννίνων
Οι Δραμεσιοί (έως το 1940 η Δραμεσού ) είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 680 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Δραμεσιοί βρίσκονται στους πρόποδες του όρους Τόμαρος ή Ολύτσικας, ανάμεσα σε δάσος από βελανιδιές και κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Δωδώνης. Απέχει 20 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων, 2 χλμ. από τον κόμβο Δωδώνης της Εγνατίας Οδού και 3,5 χλμ. από τον αρχαιολογικό χώρο. Σημαντικότερο αξιοθέατο είναι η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου η οποία κτίστηκε το 1664 και λειτούργησε ως γυναικείο μοναστήρι. Ο περίβολος της, σύμφωνα με τη σωζόμενη επιγραφή, είναι κατασκευασμένος το 1871. Στο εσωτερικό της υπάρχουν τοιχογραφίες που παριστάνουν τη κόλαση σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση και τους σημαντικότερους σταθμούς του βίου της Θεοτόκου και του Ιησού Χριστού. Από το 1965 έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στη τοποθεσία "Μέγας Λάκκος" και τις αρχές του χείμαρρου Σμολίτσα υπάρχει μικρό μονότοξο πέτρινο γεφύρι, το οποίο έχει χαρακτηριστεί, από το 2004, ως μνημείο - δείγμα Ηπειρώτικης λαϊκής αρχιτεκτονικής και τεχνικής στην κατασκευή πέτρινων γεφυριών. Το γεφύρι κτίστηκε το 1933 με χορηγία του Τ. Νότη Μπότσαρη και συντηρήθηκε πάλι το 2006. Αξιόλογη είναι και η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων του 1867. Από το χωριό αναφέρονται και οι ευεργέτες Γεώργιος Τσερεπάκας, της εποχής της τουρκοκρατίας και ο Γιώργος Παππάς, μετά το 1940.
Ford 1949
Το Ford 1949 ήταν αυτοκίνητο που μπήκε στην παραγωγή από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford από τον Οκτώβριο του 1948, για τη σεζόν του 1949. Ήταν το πρώτο εντελώς νέο σχέδιο αυτοκινήτου που εισήχθη από τους Big Three (Ford Motor Company, General Motors, and Chrysler) μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς η μη στρατιωτική παραγωγή είχε διακοπεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και τα μοντέλα του 1946 - 1948 ήταν συνέχεια των προπολεμικών τους μοντέλων. Γνωστό με το προσωνύμιο «Shoebox Ford», εξαιτίας του σχεδιασμού σε στυλ «pontoon» (πλωτήρα), το Ford του 1949 πιστώνεται τόσο με τη διάσωση της Ford όσο και με την εισαγωγή στον σχεδιασμό των αυτοκινήτων σύγχρονο βελτιωμένων ιδεών όπως ενσωματωμένα φτερά κ.α. Αυτός ο σχεδιασμός θα συνεχιζόταν μέχρι τη σεζόν του 1951, με ένα ανανεωμένο σχέδιο που προσφέρθηκε το 1952. Η γρίλια σχεδιάστηκε από τον Frank L. Engle. thumb|left|Το σαλόνι ενός [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονου Ford Tudor V8 sedan του 1949 στην Αυστραλία.]]
Η Ford επανασχεδίασε εντελώς το ομώνυμο αυτοκίνητό της για το έτος 1949. Με την εξαίρεση του κινητήρα, ήταν ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, με σύγχρονο πλαίσιο τύπου σκάλας, ανεξάρτητη ανάρτηση σπειροειδών ελατηρίων μπροστά και διαμήκη ημι-ελλειπτικά ελατήρια πίσω. Ο κινητήρας μετακινήθηκε προς τα εμπρός για να αφήσει περισσότερο χώρο στην καμπίνα των επιβατών και ο απαρχαιωμένος «σωλήνας ροπής» (torque tube) αντικαταστάθηκε από έναν σύγχρονο άξονα μετάδοσης κίνησης. Ο δημοφιλής 6-κύλινδρος σε σειρά κινητήρας 226 κυβικών ιντσών της Ford (3.7 λίτρων) και ο Flathead V8 239 κυβικών ιντσών (3.9 λίτρων) παρέμειναν, με ισχύ 90 hp (67 kW) και 100 hp (75 kW), αντίστοιχα.
Τα μοντέλα του 1949 πρωτοπαρουσιάστηκαν σε μια εκδήλωση στο ξενοδοχείο Waldorf-Astoria Hotel, στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο του 1948, με ένα καρουσέλ των νέων Ford που συμπληρώθηκε από μια περιστρεφόμενη επίδειξη του νέου σασί. Η νέα ενσωματωμένη χαλύβδινη δομή διαφημίστηκε ως «σώμα ναυαγοσώστη», και ακόμη και το ξύλινο σώμα είχε ατσάλινο εσωτερικό. Το καμπριολέ (convertible) πλαίσιο είχε ένα «μέλος X» που προσέφερε δομική ακαμψία.
Εξωτερικά, οι παλιές γραμμές Custom, De Luxe και Super De Luxe αντικαταστάθηκαν από τις νέες παραλλαγές Standard και Custom. Τα αυτοκίνητα απέκτησαν μοντέρνα εμφάνιση με πλήρως ενσωματωμένα πίσω φτερά και απλά μια υποψία φτερού μπροστά. Με αυτόν τον τρόπο, η Ford ήταν η πρώτη από τις Big Three που εισήγαγε ολοκαίνουργιο μεταπολεμικό δημοφιλές μοντέλο, προηγούμενη της Chevrolet κατά 6 μήνες και της Plymouth κατά 9 μήνες.
Η νέα προσέγγιση στυλ ήταν επίσης εμφανής στο Mercury Eight του 1949 και στο ολοκαίνουργιο Lincoln Cosmopolitan. Το στυλ επηρέασε πολλούς Ευρωπαίους κατασκευαστές, όπως η Mercedes Benz, Borgward, Austin, Volvo και πολλοί άλλοι. Το Ford του 1949 λέγεται ότι ήταν το αυτοκίνητο που διέσωσε τη Ford Corporation. Τελικώς, το μοντέλο αντικαταστάθηκε το 1952 από το Ford 1952.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Ford
Δραμεσιοί Ιωαννίνων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Τσάμπι Αλόνσο
Ο Τσάμπι (Τσάβι) Αλόνσο (Xabier Alonso Olano, 25 Νοεμβρίου 1981) είναι Ισπανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στα κορυφαία πρωταθλήματα του κόσμου, φορώντας τις φανέλες σπουδαίων ευρωπαϊκών συλλόγων όπως η Λίβερπουλ, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπάγερν Μονάχου. Αγωνιζόταν ως κεντρικός μέσος και υπήρξε από τους καλύτερους παίκτες στην εποχή του με πολλούς συλλογικούς και εθνικούς τίτλους καθώς επίσης και ατομικές διακρίσεις όπως η ανάδειξη του σε κορυφαίο Ισπανό παίκτη για το 2003.
Αρχική ζωή
Γεννήθηκε στην Τολόσα (Tolosa) μια μικρή πόλη της Χώρας των Βάσκων από οικογένεια με μεγάλη προϊστορία στο ποδόσφαιρο. Ο πατέρας του Μιγκέλ, αφού κέρδισε δυο φορές το πρωτάθλημα με την Ρεάλ Σοσιεδάδ, μετακόμισε στην Βαρκελώνη για να αγωνιστεί με τα χρώματα της Μπαρτσελόνα. Έτσι ο Τσάμπι μέχρι την ηλικία των 6 έμεινε εκεί όπου έπειτα μετακόμισε στο Σαν Σεμπαστιάν και άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο με τον φίλο του,επίσης ποδοσφαιριστή, Μικέλ Αρτέτα. Οι δύο τους ονειρεύονταν να παίξουν μαζί στην Ρεάλ Σοσιεδάδ κάτι που δεν κατάφεραν καθώς ο Αρτέτα μετακόμισε στην Μπαρτσελόνα. Έπειτα ο Τσάμπι οδηγήθηκε στην Σοσιεδάδ.
Ρεάλ Σοσιεδάδ
Στην Σοσιεδάδ είχε την ευκαιρία να δουλέψει κοντά σε έμπειρους προπονητές και να βελτιωθεί εξαιρετικά κάτι που τον οδήγησε στα 18 του στην πρώτη ομάδα. Την πρώτη του χρονιά έκανε 30 εμφανίσεις ενώ η ομάδα του τερμάτισε στην 13η θέση. Έπειτα,και παρά τις πολλές αλλαγές προπονητών, είχε εξασφαλισμένη την θέση του στην ομάδα λόγο των πρόσφατων πολύ καλών εμφανίσεων. Έτσι την χρονιά 2002 η Σοσιεδάδ πραγματοποιεί την καλύτερη της εμφάνιση στα χρονικά τερματίζοντας μάλιστα 2η, δύο μόλις βαθμούς πίσω από την Ρεάλ Μαδρίτης εξασφαλίζοντας παράλληλα την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι καλές εμφανίσεις της Σοσιεδάδ είναι παράλληλες με αυτές του Αλόνσο ο οποίος ψηφίζεται ως ο καλύτερος Ισπανός παίκτης της χρονιάς. Οι εμφανίσεις αυτές δεν έμειναν απαρατήρητες απο το τεχνικό επιτελείο της Εθνικής και ο Αλόνσο είχε το 2003 την πρώτη του κλήση, ενώ ντεμπούτο έκανε σε αγώνα απέναντι στο Εκουαδόρ. Παρά την καταπληκτική αυτή χρονιά η επόμενη ήταν απογοητευτική καθώς η ομάδα τερμάτισε 15η ενώ στην Ευρώπη αποκλείστηκε στην φάση των 16. Ωστόσο ο Αλόνσο παρέμεινε στην ομάδα παρά την πρόταση της Ρεαλ Μαδρίτης ενώ ο πρόεδρος της ομάδας κοστολογούσε τον νεαρό μέσο στο ποσό των 17 εκατομμυρίων ευρώ. Το καλοκαίρι του 2004 στην Σοσιεδάδ επέστρεψε ο φίλος του Αρτέτα όμως ο Αλόνσο μετακόμισε στην Λίβερπουλ για το ποσό των 13 εκατομμυρίων ευρώ.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 5 Αυγούστου 2009 έγινε γνωστό πως η Ρεάλ συμφώνησε με την Λίβερπουλ την παραχώρηση του Αλόνσο έναντι 35 εκατομμυρίων ευρώ. Ο αρχηγός της Λίβερπουλ Τζέραρντ δήλωνε συντετριμμένος για την απόφαση του Τσάμπι αλλά οι διαφορές του με τον προπονητή τον οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση. Στην νέα του ομάδα αποτέλεσε βασικό κρίκο καθώς προσπάθησε να δώσει μια ώθηση καθώς μετά τις μεταγραφές των πολλών εκατομμυρίων έλειπε ο ηγέτης στην ομάδα. Ο Αλόνσο και ο Ρονάλντο ήταν οι μόνοι παίκτες που έδειξαν διάθεση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος τερματίζοντας στην 2η θέση, 3 βαθμούς πίσω από την αντίπαλο Μπαρτσελόνα. Την επόμενη χρονιά όμως αναλαμβάνει τα ηνία της ομάδας ο Ζοζέ Μουρίνιο που προερχόταν απο την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και ερχόταν με μεγάλες φιλοδοξίες. Μετά απο μεγάλο ξεσκαρτάρισμα στην ομάδα ο Αλόνσο παρέμεινε όντας μάλιστα βασικός σε Ευρώπη και Ισπανία.
Μπάγερν Μονάχου
Τον Αύγουστο 2014 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Στις 17 Φεβρουαρίου 2015, έκανε την 100ή εμφάνισή του του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Σαχτάρ Ντόνεσκ σε αγώνα στον οποίο αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Στις 18 Δεκεμβρίου 2015, υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Μπάγερν, κρατώντας τον στην ομάδα μέχρι το 2017. Στις 9 Μαρτίου 2017, ο Alonso επιβεβαίωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν 2016-17. Στις 20 Μαΐου 2017, έπαιξε το τελικό επαγγελματικό του παιχνίδι, με μια νίκη 4-1 στην έδρα της Μπάγερν κόντρα στην Φράιμπουργκ, στο οποίο βοήθησε το πρώτο γκολ. Το 82ο λεπτό αντικαταστάθηκε από τον Franck Ribéry, γνωρίζοντας την αποθέωση. Σε αυτό το παιχνίδι η Μπάγερν πανηγύρισε την κατάκτηση του τίτλου για το 2017.
Προπονητής
Την 1η Ιουνίου του 2019 ο Τσάμπι Αλόνσο ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή στον πάγκο της Σοσιεδάδ Β’ η οποία αγωνίζονταν στην Σεγούντα Ντιβιζιόν Β’. Στη δεύτερη του σεζόν οδήγησε την ομάδα στην Σεγούντα Ντιβιζιόν για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 1961-62 έπειτα από τη νίκη της επί της Αλγερίθας στα πλει-οφ στις 22 Μαΐου του 2021.
Στις 5 Οκτωβρίου του 2022 ο Τσάμπι Αλόνσο ανέλαβε την πρώτη δουλειά ως προπονητής σε επίπεδο πρώτης κατηγορίας, αντικαθιστώντας τον Τζεράρντο Σεοάνε στον πάγκο της Μπάγερ Λεβερκούζεν.
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βάσκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Χώρας των Βάσκων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Έιμπαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κύπρου, γνωστό ως ΟΠΑΠ Basket League για λόγους χορηγίας, είναι ένα Κυπριακό επαγγελματικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης της Κύπρου, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες (2021-22) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β1 Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1966 και αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την ελληνική εταιρεία διοργάνωσης και διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών ΟΠΑΠ, και έτσι είναι επίσημα γνωστό ως ΟΠΑΠ Basket League. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από το Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ).
Από την έναρξη του Κυπριακού Πρωταθλήματος το 1966, 10 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η ΑΕΛ Λεμεσού (13) και ο ΑΠΟΕΛ (11). Ο σημερινός πρωταθλητής είναι ο Κεραυνός Στροβόλου, η οποίος κέρδισε τον τίτλο την σεζόν 2021−22.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 12 ομάδες οι οποίες αναμετρώνται τέσσερις φορές μεταξύ τους στην κανονική περίοδο. Οι πρώτες οκτώ συμμετέχουν στα πλέι-οφ. Η τελευταία ομάδα στο τέλος της κανονικής περιόδου διαβαθμίζεται στη Β1 κατηγορία. Τη θέση στο νέο πρωτάθλημα παίρνει η πρωταθλήτρια της Β1 κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στη διοργάνωση Basketball Champions League και η κυπελλούχος ομάδα στο FIBA Europe Cup. Και οι δύο διοργανώσεις ανήκουν στην FIBA.
Ομάδες
Οι ακόλουθες 11 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) που αγωνίζονται στο ΟΠΑΠ Basket League κατά τη διάρκεια της περιόδου 2022-23:
Αχαϊκά (περιοδικό)
thumb|right|200px|Το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού «Αχαϊκά». Τα Αχαϊκά ήταν ένα περιοδικό που εκδιδόταν στην Πάτρα την περίοδο 1937-1943. Ήταν περιοδικό «λογοτεχνικό και ιστοριοδιφικό». Επιγραφόταν ως «Αχαϊκά. Γράμματα-Επιστήμαι-Τέχναι. Τριμηνιαίον φύλλον εκδιδόμενον εν Πάτραις».
Ιστορία
Διευθυντής του υπήρξε σε όλα τα χρόνια λειτουργίας του ο ιστορικός Κώστας Τριανταφύλλου και αρωγός της έκδοσής του ο Μ. Κυριακόπουλος. Εκδόθηκαν συνολικά 16 τεύχη. Από το πρώτο του τεύχος μέχρι και το δέκατο πέμπτο ακολούθησε μια σταθερή περιοδική έκδοση των τευχών του ανά 3 έως 4 μήνες περίπου, όπως ακριβώς εξαγγέλθηκε στο πρώτο του τεύχος. Το 15ο τεύχος εκδόθηκε τον Οκτώβρη 1940 και τα γεγονότα που ακολούθησαν με τον ελληνοϊταλικό πόλεμο κ.λπ. και την ταραγμένη δεκαετία του '40 για την Ελλάδα, επέφεραν στην ουσία τη διακοπή της έκδοσής του. Το τελευταίο του τεύχος, το 16ο, εκδόθηκε τον Ιούνιο του 1943 και ήταν αφιερωμένο στον ποιητή Κωστή Παλαμά, που είχε αποβιώσει στις αρχές του ίδιου χρόνου, και ονομαζόταν «Τεύχος Κωστή Παλαμά». Το τελευταίο αυτό τεύχος κατασχέθηκε από τις ιταλικές στρατιωτικές αρχές της πόλης.
Χαρακτηρίστηκε ως «το αξιολογότερο περιοδικό που εκδόθηκε μέχρι σήμερα στην Πάτρα» ενώ γενικότερα έτυχε θερμής και ενθουσιώδους υποδοχής τόσο από τον τοπικό τύπο όσο και από συναφή λογοτεχνικά περιοδικά εδρεύοντα στην Αθήνα.
Λοιπά στοιχεία
Δεν πρέπει να συγχέεται με το κατοπινό περιοδικό Αχαϊκά Χρονικά το οποίο ξεκίνησε την κυκλοφορία του το 1974.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά ιστορικά περιοδικά Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Η Κυρία Ντορεμί
Το βιβλίο Η κυρία Ντορεμί είναι μυθιστόρημα της συγγραφέως Λιλίκας Νάκου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της.
Η ζωή στο Παρίσι και η επιστροφή στην Ελλάδα
Η υπόθεση διαδραματίζεται προπολεμικά, πιθανότατα κατά τη δεκαετία του 1930. Κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος είναι η εικοσιτριάχρονη Κατερίνα Μακρή, η οποία και αφηγείται την ιστορία της. Η ηρωίδα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παρίσι, στις αρχές του 20ού αιώνα από Έλληνες γονείς. Ο πατέρας της, Πέτρος Μακρής, ήταν χρηματιστής στη γαλλική πρωτεύουσα. Θεωρείτο εξέχον μέλος της ελληνικής κοινότητας εκεί, και όσο ζούσε, εξασφάλιζε στη σύζυγο και στην κόρη του μιαν άνετη ζωή. Ωστόσο, ο ίδιος περιγράφεται από την ηρωίδα ως σπάταλος και γυναικάς. Η οικογένεια ζούσε σε μία από τις αριστοκρατικότερες γειτονιές του Παρισιού, και είχε άριστες σχέσεις με τα σημαντικότερα μέλη της ελληνικής κοινότητας εκεί.
Η κόρη της οικογένειας, Κατερίνα, είχε μιαν αγαπημένη Γαλλίδα δασκάλα, τη δεσποινίδα Πωλίν. Η τελευταία συνόδευε τη μαθήτριά της οπουδήποτε και αν πήγαινε, σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρα της Κατερίνας. Η Κατερίνα, στα χρόνια που έζησε στο Παρίσι, έλαβε αξιόλογη μόρφωση, και απέκτησε δίπλωμα στη γαλλική γλώσσα και στο πιάνο.
Ωστόσο, η άνετη και ανέμελη ζωή της Κατερίνας ανατράπηκε, όταν πέθανε ο πατέρας της. Τότε συνειδητοποίησαν, μαζί με τη μητέρα της, ότι ήταν πάμπτωχες, διότι ο θανών δεν τους είχε αφήσει καθόλου χρήματα ούτε άλλα περιουσιακά στοιχεία. Για το λόγο αυτό, αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, όπου η μητέρα της Κατερίνας είχε συγγενείς με σπουδαία κοινωνική θέση. Όμως αυτοί τις υποδέχτηκαν ψυχρά.
Ο διορισμός της και η εγκατάσταση στο Ρέθυμνο
Η Κατερίνα δεν είχε δουλέψει ποτέ της στη Γαλλία, αλλά τώρα, θέλοντας να μην είναι βάρος σε κανέναν, τής γεννήθηκε η ιδέα να εργαστεί στην εκπαίδευση, χρησιμοποιώντας ως προσόντα της τα διπλώματα που ήδη είχε. Για να πετύχει αυτό το σκοπό της, κάποιοι συγγενείς της μεσολάβησαν στο αρμόδιο Υπουργείο, και τελικά πέτυχε να διοριστεί ως καθηγήτρια γαλλικών και μουσικής. Η απογοήτευση όμως της ίδιας και της μητέρας της ήταν μεγάλη, όταν έμαθαν ότι θα διοριζόταν στο Ρέθυμνο. Ωστόσο, η Κατερίνα αποφάσισε να πάει στο Ρέθυμνο, ενώ η μητέρα της θα παρέμενε στην Αθήνα.
Όταν έφτασε στο Ρέθυμνο, την υποδέχτηκε και τη βοήθησε ένας Κρητικός, ο Ηρακλής, εκ μέρους του διευθυντή του Γυμνασίου αρρένων. Ο Ηρακλής ήδη τής είχε βρει ένα δωμάτιο για να νοικιάσει, λίγο έξω από την πόλη του Ρεθύμνου. Το δωμάτιο ήταν σε σχετικά κακή κατάσταση, άλλα ο Ηρακλής τής εξήγησε ότι δεν μπόρεσε να της βρει καλύτερο δωμάτιο, διότι η ίδια ήδη είχε κακή φήμη στο Ρέθυμνο και κανένας ντόπιος δεν ήθελε να της νοικιάσει δωμάτιο. Ο λόγος για την κακή φήμη της ήταν τα ψέματα που ήδη είχε διαδώσει για αυτήν, χωρίς καν να τη γνωρίζει, ο "Μουσιού Μεσακόλε", ο οποίος πιθανότατα πρέπει να ήταν ο εμφανιζόμενος αργότερα Ρεθυμνιώτης συκοφάντης, ο κ. Καρδερινάκης. Η Κατερίνα αναγκαστικά νοίκιασε το εν λόγω δωμάτιο, το οποίο ανήκε στην κυρία Μαρίκα, μία Μικρασιάτισσα πρόσφυγα, η οποία ήταν μοδίστρα, και η οποία είχε ως μαθητευόμενες εργάτριες αρκετές κοπέλες της περιοχής του Ρεθύμνου.
Ο γυμνασιάρχης κύριος Ρώμας
Την ίδια μέρα, η Κατερίνα γνώρισε και τον διευθυντή του Γυμνασίου αρρένων, τον κύριο Ρώμα, έναν ευγενικό άνθρωπο, ο οποίος τη στήριξε σε όλη τη διάρκεια της διαμονής της στην Κρήτη. Τόπος καταγωγής του κ. Ρώμα ήταν η Ζάκυνθος. Εκεί ο ίδιος είχε γνωρίσει τον πατέρα της Κατερίνας, όταν ο τελευταίος ήταν νομάρχης εκεί, πριν αποφασίσει να τα αφήσει όλα και να μετοικίσει στο Παρίσι. Ο Ρώμας ενημέρωσε την Κατερίνα για το δύσκολο έργο που η ίδια θα είχε να επιτελέσει, διότι κάθε τάξη της είχε 100-150 μαθητές. Μάλιστα, η δυσκολότερη τάξη ήταν ή έκτη, η οποία είχε μαθητές προχωρημένης ηλικίας, 20-25 ετών.
Οι δυσκολίες στο Ρέθυμνο και η γνωριμία με τον Λευτέρη
Στην πορεία της διαμονής της και της εργασίας της στο Ρέθυμνο, η Κατερίνα συνειδητοποίησε ότι πράγματι ήταν δύσκολο να διδάσκει σε τόσο μεγάλες τάξεις, και ιδιαίτερα στην έκτη, οι μαθητές της οποίας ουσιαστικά δεν την άφηναν να κάνει μάθημα με τη φασαρία τους. Μάλιστα, οι μαθητές της τής έβγαλαν και παρατσούκλι, φωνάζοντάς την "κυρία Ντορεμί". Η κατάσταση ωστόσο έφτασε σε πολύ επικίνδυνο σημείο, όταν μια μέρα δύο μαθητές μάλωσαν μέσα στην τάξη, και έβγαλαν τα όπλα και άρχισαν να πυροβολούν. Σε κάποιες δύσκολες στιγμές μέσα στην έκτη τάξη, η Κατερίνα παρατήρησε ότι ένας από τους μαθητές της έκτης, την υποστήριζε απέναντι στους συμμαθητές του. Στην πορεία τον γνώρισε καλύτερα. Επρόκειτο για τον εικοσιπεντάχρονο Λευτέρη, γιο ευκατάστατου εμπόρου του Ρεθύμνου.
Μια μέρα, η Κατερίνα δέχτηκε προσβολή από τον κ. Καρδερινάκη στην ταβέρνα όπου έτρωγε. Αλλά ο Λευτέρης, με κάποιους συμμαθητές του, ενεπλάκησαν σε άγριο καβγά με τον Καρδερινάκη και την παρέα του, προκειμένου να υπερασπίσουν τη δασκάλα τους, και ο Λευτέρης τραυματίστηκε. Ωστόσο πρόλαβε και την κάλεσε στο χωριό του, έξω από το Ρέθυμνο, στο σπίτι του αγαπημένου του παππού.
Η Κατερίνα μια Κυριακή επισκέφθηκε το χωριό του Λευτέρη συγκινήθηκε από την αγάπη και τη φιλοξενία του παππού και της γιαγιάς του, αλλά και όλου του χωριού. Μάλιστα, τότε γνώρισε και την Σάλλυ, μια Αγγλίδα ζωγράφο που ερχόταν και διέμενε περιοδικά εκεί, και η οποία γνώριζε αρκετά καλά τα ελληνικά. Η Σάλλυ έγινε καλή φίλη της Κατερίνας, και την υποστήριξε μέχρι την αποχώριση της τελευταίας από την Κρήτη.
Με το Λευτέρη η Κατερίνα συνδέθηκε αισθηματικά, και μάλιστα αρραβωνιάστηκαν κρυφά, χωρίς να το ξέρει η μητέρα της, η οποία είχε τη γνώμη ότι η Κατερίνα θα έπρεπε να παντρευτεί έναν άντρα της ανώτερης τάξης. Αλλά αργότερα η Κατερίνα και ο Λευτέρης συνειδητοποίησαν ότι ούτε ο πατέρας του Λευτέρη ήθελε αυτό τον γάμο. Η αιτία ήταν ο γνωστός, πια, κ. Καρδερινάκης, ο οποίος είχε πει τα χειρότερα ψέματα για την Κατερίνα στον πατέρα του Λευτέρη. Μάλιστα, ο πατέρας του Λευτέρη, αντιδρώντας, επιχείρησε να φέρει τον γιο του προ τετελεσμένου γεγονότος, αρραβωνιάζοντάς τον με την κόρη ενός φίλου του εμπόρου. Ωστόσο, ο Λευτέρης αρνήθηκε κατηγορηματικά να αρραβωνιαστεί την άλλη κοπέλα, και ο πατέρας του τον καταράστηκε. Για το λόγο αυτό, ο Λευτέρης θα πήγαινε για λίγο καιρό να μείνει με τον παππού του στο χωριό του μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα, αφήνοντας την Κατερίνα στο Ρέθυμνο.
Στο λόφο με τις κακόφημες γυναίκες
Εν τω μεταξύ, οι ψεύτικες κακές φήμες για την Κατερίνα αυξάνονταν και διαδίδονταν στη μικρή και άκρως συντηρητική πόλη του Ρεθύμνου. Ωστόσο, το γεγονός που έστρεψε όλη την πόλη εναντίον της ήταν το ακόλουθο: στην Κατερίνα ανατέθηκε να διδάσκει και στο Γυμνάσιο θηλέων. Μια μέρα, ο διευθυντής του γυμνασίου αυτού τής ανέθεσε να πάρει τις κοπέλες εκδρομή. Η Κατερίνα αποφάσισε να τις πάρει σε ένα όμορφο λόφο, πάνω στον οποίο βρισκόταν ένα φρούριο, και ζούσαν κάποιες κακοντυμένες γυναίκες, που η Κατερίνα νόμιζε ότι ήταν φυλακισμένες. Όμως, στην πραγματικότητα, οι γυναίκες αυτές εργάζονταν στον οίκο ανοχής που βρισκόταν εκεί. Κανείς, ούτε οι μαθήτριές της δεν την ενημέρωσαν ότι πήγαιναν εκδρομή σε ένα άκρως κακόφημο μέρος.
Η κλήση για εξηγήσεις και η συμβουλή του Ρώμα
Όταν επέστρεψαν από την εκδρομή, ευθύς την κάλεσαν οι δύο γυμνασιάρχες. Ο κ. Ρώμας προσπάθησε να την υπερασπιστεί, αλλά ο διευθυντής του Γυμνασίου θηλέων ήταν έξω φρενών. Τελικά, ο κ. Ρώμας, συμβούλεψε την Κατερίνα να μεταβεί αμέσως το επόμενο πρωί στα Χανιά, προκειμένου να ενημερώσει η ίδια τον Επιθεωρητή εκπαίδευσης, και να του εξηγήσει τι έγινε, πριν προλάβουν οι Ρεθυμνιώτες να την κατηγορήσουν πρώτοι, και πριν προλάβουν να της κάνουν, ενδεχομένως, κάποιο κακό.
Στον Επιθεωρητή εκπαίδευσης στα Χανιά
Η Κατερίνα πράγματι, αφού έστειλε γράμμα στη φίλη της Σάλλυ και στο Λευτέρη, ο οποίος ήταν στο χωριό του παππού του, έσπευσε στα Χανιά. Εκεί ενημέρωσε τον Επιθεωρητή, ο οποίος επίσης γνώριζε τον πατέρα της Κατερίνας. Ο Επιθεωρητής επίσης πήρε το μέρος της, και της φέρθηκε ευγενικά και φιλόξενα. Ωστόσο, τελικά, βλέποντας το μένος των Ρεθυμνιωτών, την συμβούλεψε να μην ξαναγυρίσει για κάποιο διάστημα στο Ρέθυμνο, αλλά να πάρει άδεια για λόγους υγείας, και να πάει στη μητέρα της στην Αθήνα. Εκεί, σύμφωνα με τη συμβουλή του, η Κατερίνα θα μπορούσε να προσπαθήσει να πάρει μετάθεση.
Η αναχώρηση από την Κρήτη
Η Κατερίνα αναγκαστικά συμφώνησε, και ετοιμάστηκε για να αναχωρήσει. Πριν αναχωρήσει, την επισκέφτηκε η φίλη της Σάλλυ, και αργότερα ο Ηρακλής. Λίγο πριν αποπλεύσει το πλοίο της, ήλθαν να την αποχαιρετήσουν και λίγοι μαθητές της της πρώτης Γυμνασίου, οι οποίοι την αγαπούσαν ιδιαίτερα.
Το βιβλίο τελειώνει με την αναχώρηση της Κατερίνας από την Κρήτη. Η ίδια, όσο ήταν στο Ρέθυμνο, είχε προτείνει στο Λευτέρη να πάνε στην Αθήνα, όπου θα μπορούσαν να παντρευτούν εκεί και να ζήσουν μαζί με τη μητέρα της. Και όσο σπούδαζε ο Λευτέρης, θα εργαζόταν η ίδια για να ζήσουν. Ωστόσο, στη διάρκεια του μυθιστορήματος, η Κατερίνα ανέφερε ότι, μετά την αναχώρησή της από το νησί, η ίδια δεν επέστρεψε ποτέ, και ότι η σχέση της με το Λευτέρη τελείωσε με την αναχώρησή της.
Ο Λευτέρης
Εικοσιπεντάχρονος μαθητής της έκτης γυμνασίου, και μαθητής της Κατερίνας. Ήταν γιος μεγαλέμπορου του Ρεθύμνου. Ωστόσο ο ίδιος δεν συμπαθούσε το επάγγελμα του πατέρα του, αλλά σκόπευε, αφού τελειώσει το Γυμνάσιο, να σπουδάσει αγρονόμος στην Αθήνα ή στο Παρίσι, όπου θα μπορούσε να μάθει καλά και τη γαλλική γλώσσα. Ο ίδιος λάτρευε τον παππού και τη γιαγιά του που έμεναν στο χωριό τους. Συνδέθηκε με την Κατερίνα συναισθηματικά, και αρραβωνιάστηκαν κρυφά από τους γονείς τους. Ήρθε σε σύγκρουση με τον πατέρα και τη μητέρα του, οι οποίοι δεν ήθελαν το γάμο με την Κατερίνα, με αποτέλεσμα ο πατέρας του να τον καταραστεί. Σε μία πατριαρχική και αυστηρή κοινωνία, όπως ήταν το Ρέθυμνο τότε, το να καταραστεί ο πατέρας το γιο του, αποτελούσε συμφορά για τον νέο, αφού ο γιος αποκοπτόταν από την οικογένειά του.
Η μητέρα της Κατερίνας
Είχε γεννηθεί στην Αθήνα και η οικογένειά της ανήκε στην ανώτερη τάξη. Μετά την επιστροφή τους από το Παρίσι στην Ελλάδα, η ίδια έμεινε στην Αθήνα, αφήνοντας την κόρη της να πάει μόνη της στο Ρέθυμνο. Στο βιβλίο δεν εμφανίζεται να συμμετέχει σε διαλόγους, αλλά η Κατερίνα μιλάει πολύ για τη μητέρα της στην εξιστόρησή της. Όσον αφορά τον γάμο, η μητέρα της Κατερίνας είχε παλιές αντιλήψεις. Πίστευε ότι οι κοπέλες από καλές οικογένειες πρέπει να παντρεύονται με μεγαλοαστούς, έστω και με συνοικέσιο, προκειμένου να μπορέσουν να κρατήσουν τη θέση τους στην κοινωνία. Και ότι οι χωριάτες έπρεπε να παντρεύονται αποκλειστικά με χωριάτισσες.
Ο Ηρακλής
Ένας μεγαλόσωμος μουστακαλής Κρητικός, ο οποίος υποδέχτηκε πρώτος την Κατερίνα στην Κρήτη, και την αποχαιρέτησε τελευταίος, όταν αυτή αποχώρησε από την Κρήτη. Στο βιβλίο γίνεται λόγος για την περιπέτεια του Ηρακλή με μία Ζακυνθινιά ψυχοκόρη του γυμνασιάρχη κ. Ρώμα, με την οποία ο Ηρακλής είχε συμφωνήσει να παντρευτούν. Όμως, τελικά, η ψυχοκόρη αυτή προτίμησε και κλέφτηκε με έναν άλλον Κρητικό Πανωχωρίτη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια σοβαρή ένοπλη συμπλοκή του Ηρακλή και των ανθρώπων του με τους Πανωχωρίτες, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 3-4 άτομα και να τραυματιστούν πάρα πολλά άλλα. Ο Ηρακλής έχασε την νύφη του και εξαφανίστηκε ντροπιασμένος από το Ρέθυμνο. Αλλά αργότερα η Κατερίνα τον συνάντησε στο σπίτι της Σάλλυ, έχοντας ο ίδιος ξεπεράσει το γεγονός αυτό.
Η κυρία Μαρίκα
Η Μικρασιάτισσα πρόσφυγας, που ασκούσε το επάγγελμα της μοδίστρας, και που νοίκιασε το δωμάτιο στην Κατερίνα. Η κυρία Μαρίκα, χάρη στη δουλειά της, ερχόταν σε επαφή με πολύ κόσμο, μάθαινε όλα τα κουτσομπολιά που κυκλοφορούσαν εις βάρος της Κατερίνας, και της τα μετέφερε, προκειμένου η τελευταία να λαβαίνει τα μέτρα της. Στο τέλος δεν πρόλαβε να αποχαιρετήσει την Κατερίνα εξαιτίας της ξαφνικής αποχώρησης στα Χανιά. Της έστειλε τη βαλίτσα της με τον Ηρακλή.
Η Σάλλυ Ρόναλς
Πανέμορφη Αγγλίδα ζωγράφος, η οποία ήταν παντρεμένη με υπάλληλο της Αγγλικής Πρεσβείας της Αθήνας. Ο σύζυγός της έμενε στην Αθήνα, και η ίδια ερχόταν περιοδικά στο χωριό του παππού του Λευτέρη, όπου είχε νοικιάσει ένα όμορφο σπίτι. Η ίδια συνήθιζε να κυκλοφορεί με μαγιό, γεγονός που έκανε τους Κρητικούς να τη θεωρούν γυναίκα ελαφρών ηθών ή τρελή. Η ίδια έστελνε τα ζωγραφικά της έργα σε εκθέσεις ζωγραφικής στο Λονδίνο, αλλά πήγαινε και η ίδια εκεί κάθε φθινόπωρο, όταν άρχιζαν οι εκθέσεις. Αρκετά από τα έργα της είχαν διακριθεί. Η ίδια είχε τελειώσει τη Σχολή Καλών Τεχνών στο Λονδίνο, και στη συνέχεια εργάστηκε και στο Παρίσι, κοντά σε σημαντικούς δασκάλους. Εκτός από τη μητρική της γλώσσα, μιλούσε καλά τα Γαλλικά και τα Ελληνικά.
Ο γυμνασιάρχης κύριος Ρώμας
Ευγενικός άνθρωπος, που υποστήριξε πολύ την Κατερίνα, όσο αυτή έμεινε στην Κρήτη. Καταγόταν από τη Ζάκυνθο, και αγαπούσε τη μουσική.
Η κυρία Ανδρομάχη
Η σύζυγος του κ. Ρώμα. Ήταν κατάκοιτη, εξαιτίας της παχυσαρκίας της. Στα νιάτα της υπήρξε χαρισματική τραγουδίστρια της όπερας, την οποία όμως εγκατέλειψε όταν παντρεύτηκε τον Ρώμα.
Ο κύριος Καρδερινάκης
Το κυριότερο "κακό" πρόσωπο της ιστορίας. Διέδιδε ψέματα για πολύ κόσμο από κακία. Το ίδιο έκανε και για την Κατερίνα, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να στραφεί σχεδόν ολόκληρο το Ρέθυμνο εναντίον της.
Ο γέρος καθηγητής των Γαλλικών
Καταγόταν από τη Θεσσαλία, και δεν είχε πάρει ακόμα σύνταξη. Φοβόταν μήπως τον απολύσουν, επειδή δεν ήξερε καλά γαλλικά, και επειδή τη θέση του την είχε πάρει με μέσο.
Ο μικρός Βασίλης
Ένας από τους αγαπημένους μαθητές της Κατερίνας, της πρώτης γυμνασίου. Ο Βασίλης κάποια στιγμή αρρώστησε από φυματίωση και σταμάτησε να πηγαίνει σχολείο. Τότε στην Κρήτη υπήρχε η συνήθεια τους αρρώστους με φυματίωση (και τα παιδιά) να τους απομονώνουν σε κάποια καλύβα σε κάποιο έρημο μέρος, προκειμένου να μην κολλήσουν τους άλλους. Έτσι έγινε και με τον Βασίλη, τον οποίο η οικογένειά του μετεγκατέστησε σε μία απόμερη καλύβα, προκειμένου να μην κολλήσει τα αδέρφια του. Ο Βασίλης θα πέθαινε μόνος του, αλλά ύστερα από προσπάθειες της Κατερίνας έγινε εφικτή η μεταφορά του σε σανατόριο της Αθήνας, όπου έγινε καλά, ύστερα από καιρό.
Ο επιθεωρητής στα Χανιά
Μορφωμένος άνθρωπος της ανώτερης τάξης, με προοδευτικές ιδέες, ο οποίος βοήθησε την Κατερίνα.
Οι μαθητές της έκτης γυμνασίου
Η έκτη είχε και μεγαλύτερους μαθητές ηλικίας 20 έως και 25 ετών, όπως ήταν και ο Λευτέρης. Οι περισσότεροι μαθητές της έκτης έκαναν δύσκολο το έργο της Κατερίνας μέσα στην τάξη, κυρίως κάνοντας φασαρία και πειράζοντας την καθηγήτριά τους. Ωστόσο, όταν η Κατερίνα αρραβωνιάστηκε με τον Λευτέρη, οι μαθητές αυτοί άλλαξαν στάση, και σταμάτησαν να κάνουν φασαρία και να τη δυσκολεύουν κατά τη διδασκαλία. Επειδή, μάλιστα, ο Λευτέρης είχε με το μέρος του τους συμμαθητές του, πολλές φορές οι ίδιοι έριχναν χαστούκια σε μαθητές άλλων τάξεων, όταν μάθαιναν ότι οι τελευταίοι ήταν άτακτοι μέσα στο μάθημα της Κατερίνας.
Οι εκδιδόμενες γυναίκες στο λόφο
Επρόκειτο για γυναίκες που η μοίρα τούς είχε φερθεί άσχημα, με αποτέλεσμα να καταλήξουν σε αυτό το επάγγελμα. Ήταν κακοντυμένες και ατημέλητες, και για αυτό η Κατερίνα δεν είχε καταλάβει την ιδιότητά τους, αλλά νόμιζε για μεγάλο διάστημα ότι ήταν φυλακισμένες. Διότι η ίδια ήξερε ότι οι εκδιδόμενες γυναίκες του Παρισιού ήταν καλοντυμένες και περιποιούνταν τον εαυτό και την εμφάνισή τους.
Σχετικά με το βιβλίο
Πηγή έμπνευσης του εν λόγω μυθιστορήματος πρέπει να ήταν τα προσωπικά βιώματα της συγγραφέως Λιλίκας Νάκου, αφού η ίδια εργάστηκε ως δασκάλα ωδικής αρχικά στο Ρέθυμνο, το 1934, και κατόπιν στα Πατήσια.
Το μυθιστόρημα πρωτοκυκλοφόρησε το 1955 από τις εκδόσεις Δίφρος, ενώ σήμερα είναι διαθέσιμο από τις εκδόσεις Δωρικός. Το βιβλίο γυρίστηκε σε σειρά από την ΕΡΤ που προβλήθηκε τα έτη 1983-84, με πρωταγωνίστρια την Ελένη Ανουσάκη. Η σειρά αποτελείτο από 13 επεισόδια των 45 λεπτών έκαστο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυρια Ντορεμι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1955
John Wick
Το John Wick είναι ένα Αμερικανικό νεο-νουάρ franchise πολυμέσων δράσης που δημιουργήθηκε από τον Ντέρεκ Κόλσταντ και ακολουθεί τον Τζον Γουίκ, έναν πρώην πληρωμένο δολοφόνο ο οποίος αναγκάζεται να επιστρέψει στον κόσμο του εγκλήματος.