cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικό δημοψήφισμα του 1946
Χαρακτήρας του δημοψηφίσματος
Οι συνταγματολόγοι διαφωνούν σχετικά με τον χαρακτήρα του δημοψηφίσματος: έτσι ο Νίκος Αλιβιζάτος το χαρακτηρίζει «προσωπικό δημοψήφισμα», ενώ ο Αριστόβουλος Μάνεσης «συνταγματικό», επειδή πιθανή αντίθετη λαϊκή ψήφος προς τον βασιλιά συνεπαγόταν και κατάργηση του μοναρχικού θεσμού του ίδιου. Ο Ηλίας Νικολακόπουλος πάντως το χαρακτηρίζει «ιδιόμορφο προσωπικό δημοψήφισμα», το οποίο δεν αφορούσε τον θεσμό ή το πρόσωπο του μονάρχη, αλλά «την σκοπιμότητα της επιστροφής του στην Ελλάδα».
Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949 Κατηγορία:Μοναρχία της Ελλάδας Κατηγορία:1946
Σερδάνια
μικρογραφία|δεξιά|Η Άνω και Κάτω Σερδάνια στα σύνορα Γαλλίας-Ισπανίας. Ο όρος Σερδάνια (Cerdanya, Cerdagne, Cerdaña) αναφέρεται σε μια φυσική περιοχή των Πυρηναίων που χωρίζεται διοικητικά μεταξύ της Ισπανίας και της Γαλλίας. Ιστορικά υπήρξε ο πυρήνας της κομητείας της Σερδάνια (από το 798 μέχρι το 1118). Στη συνέχεια εντάχθηκε στο πριγκιπάτο της Καταλονίας μέχρι τη συνθήκη των Πυρηναίων που απέδωσε στη Γαλλία 33 χωριά της περιοχής εκτός από την πόλη της Λίβια που παρέμεινε κάτω από τον ισπανικό έλεγχο. Σήμερα η ισπανική πλευρά ανήκει στην αυτόνομη περιφέρεια της Καταλονίας και μοιράζεται μεταξύ των επαρχιών της Λιέιδα και της Ζιρόνα, παρόλο που θεωρείται ενιαία περιοχή και φέρει το όνομα Σερδάνια δίχως προσδιορισμούς. Αντίθετα στη Γαλλία δεν υφίσταται κάποια διοικητική υποδιαίρεση με το όνομα Σερντάν. Το σημαντικότερο πληθυσμιακό κέντρο της είναι το Πουτσερδά, πρωτεύουσα της σημερινής καταλανικής επαρχίας της Σερδάνια.
Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν μη ινδοευρωπαίοι, ομιλητές μιας γλώσσας κοντινής στα παλαιά βασκικά, που αναμείχθηκαν με ιβηρικά φύλα που κατεύθασαν από το νότο κι έγιναν γνωστοί στους Ρωμαίους ως Κερρητανοί (Cerretani ). Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση, ο κύριος οικισμός των Κερρητανών μετατράπηκε σε ρωμαϊκή πόλη με το όνομα Iulia Lybica, που με την εξέλιξη των αιώνων κατέληξε να λέγεται Llívia.
Ο εκρωμαϊσμός των κατοίκων της περιοχής υπήρξε ιδιαίτερα αργός και φαίνεται ότι οι κάτοικοι μιλούσαν την κερετανική γλώσσα μέχρι τον 8ο ή 9ο αιώνα, όταν και τα αντικατέστησαν με τα καταλανικά. Σταδιακά η Ιουλία Λίμπικα έχασε τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, όντας από τα μέσα του 6ου αιώνα η κοντινή Σέου δ' Ουρζέλ ο αστικός πυρήνας με τη μεγαλύτερη σημασία λόγω της εγκατάστασης εκεί της επισκοπής του Ουρζέλ. Μετέπειτα η Σερδάνια ενσωματώθηκε στα βησιγοτθικά βασίλεια της Τουλούζης και του Τολέδο, μέχρι την ενσωμάτωσή της στην Ισπανική Μαρκιωνία και τη δημιουργία της ομώνυμης κομητείας.
Η Κομητεία της Σερδάνια (στα καταλανικά, Comtat de Cerdanya) προέκυψε όπως και οι υπόλοιπες γειτονικές της κομητείες στα πλαίσια της φραγκικής Ισπανικής Μαρκιωνίας και κατάφερε να επεκταθεί στις γύρω περιοχής του Κονφλέν και του Μπεργεδά. Οι κόμητες της προστάτεψαν πολλές γειτονικές μονές και αββαεία μέχρι που, λόγω της εξαφάνισης της δυναστείας τους, απορροφήθηκαν από την κομητεία της Βαρκελώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καταλωνίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Γαλλίας
Ρεν-συρ-Λου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
25th Anniversary Box Set
Το 25th Anniversary Box Set είναι box-set του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "EMI".
Η συλλογή περιλαμβάνει συνθέσεις των Jethro Tull από το 1969 ως το 1992, με πρώην ακυκλοφόρητες εκτελέσεις να συμπεριλαμβάνονται εδώ. Το πακέτο του box-set είχε την εμφάνιση θήκης πούρων, στο οποίο περιλαμβάνονταν εκτός των τεσσάρων CD, ένα μικρό βιβλίο με εκτεταμένες σημειώσεις και φωτογραφίες.
Λίστα Τραγουδιών
===Μέρος πρώτο Remixed Classic Songs===
===Μέρος δεύτερο Carnegie Hall, N.Y. Recorded Live New York City 1970===
===Μέρος τρίτο The Beacons Bottom Tapes===
===Μέρος τέταρτο Pot Pourri Live Across The World & Through The Years===
Θέσεις τσαρτ
25th Anniversary Box Set (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 20 Απριλίου 1993
Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Nightcap" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Στρατονίκη της Καππαδοκίας
Η Στρατονίκη (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της ελληνιστικής περιόδου, καταγόμενη από τον Οίκο των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας. Μέσω διπλωματικού γάμου με τον ηγεμόνα Αριαράθη Γ' αποτέλεσε βασίλισσα του ανεξάρτητου κράτους της Μεγάλης Καππαδοκίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας της Στρατονίκης ήταν ο Αντίοχος Β', ο επονομαζόμενος «ο Θεός», βασιλιάς της Συρίας κατά την περίοδο 261 – 246 π.Χ., και μητέρα της η Λαοδίκη, γνωστή για την εμπλοκή της στα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη του Τρίτου Συριακού Πολέμου.
Κατά τη διαμάχη των δύο αδερφών της συζύγου του, Σέλευκου Β' του Καλλίνικου και Αντίοχου Ιέρακα για την εξουσία, ο Αριαράθης Γ' τάχθηκε με το μέρος του δεύτερου, βρίσκοντας πάτημα να επεκτείνει το βασίλειό του. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, ο οποίος διαδέχτηκε τον πατέρα του σε νηπιακή ηλικία, και έμεινε γνωστός ως Αριαράθης Δ' ο Ευσεβής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών Κατηγορία:Δυναστεία των Αριαραθιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Καππαδοκίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Παρκ ντε Σπορ (Αννεσύ)
Το Παρκ ντε Σπορ βρίσκεται στην πόλη Ανσί, της Ωτ-Σαβουά (Haute-Savoie). Αποτελεί έδρα της Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ που αγωνίζεται στη Λιγκ 1 και της Ανσί ΦΚ που αγωνίζεται που αγωνίζεται στην Έβδομη Εθνική Κατηγορία της Γαλλίας, για τη σεζόν 2011-2012.
Ιστορία
Η κατασκευή του Παρκ ντε Σπορ ξεκίνησε το 1958 μετά από αρκετές αναβολές του σχεδίου, που είχε αρχική ημερομηνία τη δεκαετία του 1930. Τα εγκαίνιά του έγιναν το Σάββατο 18 Ιουλίου 1964 με μια διοργάνωση στίβου ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γαλλία.
Περιγραφή
Το χορτάρι του γηπέδου είναι περικυκλωμένο από μια πίστα στίβου μήκους μετρημένη στα 400 μέτρα. Από τα τέλη Οκτωβρίου του 2011, ένα στέγαστρο καλύπτει τη Νότια Κερκίδα του Παρκ ντε Σπορ ντ' Ανσί.
Πρόσβαση
Μια στάση "Parc des Sports" σε μικρή απόσταση από το γήπεδο βοηθάει πολλούς φιλάθλους που προσέρχονται στο γήπεδο με τη βοήθεια της τοπικής ένωσης λεωφορείων SIBRA.
Σημαντικές Διοργανώσεις
Το στάδιο υποδέχτηκε τα Πρωταθλήματα Στίβου της Γαλλίας το 1987, το 1993 και το 1994.
Σε διεθνές επίπεδο αποτέλεσε το θέατρο των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Στίβου Παίδων το 1998, του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Εθνών Στίβου το 2008 όπως και του DécaNation 2010.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γαλλία Κατηγορία:Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Αντόνι Ζίγκμουντ
Ο Αντόνι Ζίγκμουντ (πολωνικά: Antoni Zygmund) (25 Δεκεμβρίου 1900 - 30 Μαΐου 1992) ήταν Πολωνός μαθηματικός. Εργάστηκε κυρίως στον τομέα της μαθηματικής ανάλυσης, συμπεριλαμβανομένης ιδίως της αρμονικής ανάλυσης, και θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους αναλυτές του 20ού αιώνα. Ο Ζίγκμουντ ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία της σχολής μαθηματικής ανάλυσης στο Σικάγο μαζί με τον διδακτορικό του μαθητή Αλμπέρτο ​​Καλντερόν, για το οποίο του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο των Επιστημών το 1986.
Ρενιέ (Ντου)
Το Ρενιέ (γαλλικά: Reugney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Αντόνι Ζίγκμουντ
Βιογραφία
Ο Ζίγκμουντ γεννήθηκε στη Βαρσοβία και απέκτησε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας (1923) και ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Στέφαν Μπάτορι στο Βίλνο από το 1930 έως το 1939, όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Πολωνία καταλήφθηκε. Το 1940 κατάφερε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έγινε καθηγητής στο Κολέγιο του Όρους Χόλιοκ στο Σάουθ Χάντλι της Μασαχουσέτης. Το 1945-1947, ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και από το 1947 μέχρι την συνταξιοδότησή του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Ρενιέ (Ντου)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αντόνι Ζίγκμουντ
Βιογραφία
Ήταν μέλος πολλών επιστημονικών κοινωνιών. Από το 1930 έως το 1952 ήταν μέλος της Επιστημονικής Κοινωνίας της Βαρσοβίας (ΕΚΒ), από το 1946 της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης (ΠΑΜ), από το 1959 της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών (ΠΑΕ) και από το 1961 της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1986 έλαβε το Εθνικό Μετάλλιο των Επιστημών.
Το 1935, ο Ζίγκμουντ δημοσίευσε στην πολωνική γλώσσα την αρχική έκδοση αυτού που έχει γίνει, στην αγγλική μετάφρασή της, η δίτομη Τριγωνομετρική Σειρά. Περιγράφηκε από τον Ρόμπερτ Α. Φέφερμαν ως «ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία στην ιστορία της μαθηματικής ανάλυσης» και «μια εξαιρετικά περιεκτική και αριστοτεχνική παρουσίαση ενός ... τεράστιου πεδίου». Ο Ζαν-Πιέρ Κάαν ονόμασε το βιβλίο την «Βίβλο» ενός αρμονικού αναλυτή. Η θεωρία των τριγωνομετρικών σειρών παρέμεινε το μεγαλύτερο συστατικό των μαθηματικών ερευνών του Ζίγκμουντ.
Οι μαθητές του Ζίγκμουντ περιελάμβαναν τους Αλμπέρτο ​​Καλντερόν, Πολ Κόεν, Νέιθαν Φάιν, Γιούζεφ Μαρτσινκιέβιτς, Βίκτορ Λ. Σαπίρο, Γκίντο Βάις, Ελάιας Μ. Στάιν και Μίσα Κότλαρ. Πέθανε στο Σικάγο το 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Συναρτησιακοί αναλυτές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Μάθησης Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Radio France Internationale
Το Radio France internationale, γενικότερα γνωστό με τα αρχικά του RFI, είναι γαλλικός δημόσιος ραδιοσταθμός ο οποίος εκπέμπει στο Παρίσι και παντού ανά τον κόσμο. Με 35,6 εκατομμύρια ακροατές το 2008, αποτελεί έναν από τους πλέον δημοφιλείς διεθνείς ραδιοσταθμούς, μαζί με τα BBC World Service, Voice of America και Deutsche Welle.
Το RFI εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο σε όλο τον κόσμο στα γαλλικά, καθώς και 12 άλλες γλώσσες, στα FM, σε βραχέα και σε μεσαία κύματα, μέσω δορυφόρου, στο Worldspace και στον επίσημο του ιστότοπο rfi.fr.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικοί Δημόσιοι Ραδιοσταθμοί Κατηγορία:Μέλη της Euranet
Χρήστος Δημητρίου
Κόμικς και σχέδια δημοσιεύτηκαν στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Σερβία. Το 2001, παρουσιάστηκε στην έκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης (Frankfurter Buchmesse) σαν ένας από τους σημαντικούς νέους Έλληνες εικονογράφους και δημιουργούς κόμικς.
Το 2003 φιλοτέχνησε την αφίσα του Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Παράλληλα, λειτουργούσε έκθεση της ζωγραφικής και των κόμικς του στην αίθουσα «Μελίνα» και συμμετείχε στην έκδοση του βιβλίου της Ν.Ε.ΠΟ.Τ.Α «Εν Δράμα» με το διήγημα «Παπατζήδες».
Έκανε σκηνογραφίες για την τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Το Νοέμβριο του 2006, εκδόθηκε το βιβλίο του Διονύση Σαββόπουλου (στίχοι-παρτιτούρες-συνεντεύξεις από Τραπεζάκια έξω, Το κούρεμα, Μην πετάξεις τίποτα, Ο χρονοποιός), όπου έκανε την εικονογράφηση, τη γραφιστική επιμέλεια και τον σχεδιασμό. Το 2011 κυκλοφόρησε με δική του εικονογράφηση το παιδικό βιβλίο "Κολλημένος με την Οθόνη" της Μαίρης Σάββα Ρουμπάτη.
Από το 1998 ζούσε και εργαζόταν στη Δράμα. Εξέδιδε το περιοδικό Η Κουτσή Μαρία.
Έφυγε από τη ζωή τον Μάιο του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Ρινιέ
Το Ρινιέ (γαλλικά: Rigney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Επαρχία Ζαΐρε
Το Ζαΐρε (Zaire, Zaïre, Κονγκό: Nzadi   ) είναι μία από τις 18 επαρχίες της Ανγκόλας. Καταλαμβάνει 40.130 τετραγωνικά χιλιόμετρα στα βορειοδυτικά της χώρας και είχε πληθυσμό 594.428 κατοίκους το 2014. Συνορεύει δυτικά με τον Ατλαντικό Ωκεανό, βόρεια με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στα ανατολικά με την επαρχία Ουίγκε, και στα νότια με την επαρχία Μπένγκο.
Ιστορία
Η φυλή Κονγκό (ή Μπακόνγκο) κατέλαβε την κοιλάδα του ποταμού Κονγκό (ή Ζαΐρ) στα μέσα του 13ου αιώνα και σχημάτισε το Βασίλειο του Κονγκό, το οποίο από το 1390 έως το 1891 υπήρξε ανεξάρτητο κράτος και μέχρι το 1914 υποτελές κράτος του Βασιλείου της Πορτογαλίας. Το 1914, η μοναρχία του Κονγκό διαλύθηκε μετά την πορτογαλική καταστολή πολλών επαναστάσεων. Από το 1885, η Πορτογαλική Ανγκόλα περιελάμβανε την περιφέρεια του Κονγκό, η οποία χωρίστηκε το 1919 στις περιφέρειες της Καμπίντα και του Ζαΐρε, αντίστοιχα βόρεια και νότια του ποταμού Κονγκό/Ζαΐρ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Ανεξαρτησίας της Ανγκόλας μεταξύ 1961 και 1974, ένα μεγάλο μέρος των Μπακόνγκο κατέφυγε στη Δημοκρατία του Ζαΐρ. Πολλοί από αυτούς τους πρόσφυγες και τους απογόνους τους επέστρεψαν αφότου η Συμφωνία του Αλβόρ αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ανγκόλας.
Μνημεία
Στα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία περιλαμβάνονται:
Γεωγραφία
μικρογραφία|Ερείπια του καθεδρικού ναού του Αγίου Σαλβαδόρ του Κονγκό (Κουλουμπίμπι) Το Εμπάνζα Κόνγκο (πρώην Σάο Σαλβαδόρ ντο Κονγκό) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Η πόλη βρίσκεται περίπου 481 χλμ από τη Λουάντα και 314 χλμ από το Ουίγκε.
Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία Ζαΐρε περιέχει έξι (6) δήμους (municípios):
Φυσική γεωγραφία
Η επαρχία Ζαΐρε έχει δύο εποχές: από τον Νοέμβριο έως τον Μάιο, την εποχή των βροχών, και από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο, την εποχή της ξηρασίας. Οι κυρίαρχοι τύποι καιρού στην επαρχία είναι το τροπικό υγρό κλίμα και το ημίξηρο. Η θερμοκρασία στην περιοχή κυμαίνεται μεταξύ 24 ° C και 26 ° C.
Η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής είναι πολυποίκιλες, με σαβάνα και πυκνά τροπικά δάση. Οι κύριοι ποταμοί της επαρχίας Ζαΐρε είναι οι Κονγκό, Εμπρίτζ, Λουφούντε, Ζάντι, Κουίλο και Μπουένγκα.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εθνική γλώσσα που ομιλείται στην επαρχία είναι η Κικόνγκο και η κυρίαρχη εθνοτική ομάδα στην περιοχή είναι οι Μπακόνγκο.
Αεροδρόμια
Η επαρχία Ζαΐρε εξυπηρετείται από τρία αεροδρόμια. Το αεροδρόμιο του Σόγιο και το αεροδρόμιο του Εμπάνζα Κόνγκο έχουν ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους και τακτικές πτήσεις προς τη Λουάντα. Το αεροδρόμιο του Ενζέτο διαθέτει διάδρομο με γρασίδι και χρησιμοποιείται για ιδιωτικές πτήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζαϊρε
Άγιος Παύλος Θεσσαλονίκης
Ο Άγιος Παύλος είναι περιοχή του Δήμου Νεάπολης - Συκεών του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης στα βορειοανατολικά της πόλης με πληθυσμό 6.852 κατοίκους. Περιλαμβάνει τις συνοικίες Άγιος Παύλος, Ευαγγελίστρια και Χίλια Δένδρα. Μέχρι το 2010 ήταν ανεξάρτητος Δήμος, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στον Δήμο Νεάπολης - Συκεών. Οι δύο συνοικίες δημιουργήθηκαν από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Πληθυσμός
Η ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του Αγίου Παύλου έχει ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Μεζραγιόντσυ
Οι Μεζραγιόντσυ ή Μεζραγιόνκα (ρωσ. межрайонцы, ρωσ. προφορά μισζραγιόντσυ), ήταν μια μικρή πολιτική ομάδα εντός του  Ρωσικού Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού κόμματος των Εργαζομένων (РСДРП, Российская Социал-Демократическая Рабочая Партия, προφορά: ρασσίσκαϊα σατσιάλ-ντιμακρατίτσιεσκαϊα ραμπότσαϊα πάρτιγια), με έδρα την Αγία Πετρούπολη. Σχηματίστηκε το 1913 και τον Αύγουστο 1917 συγχωνεύτηκε με τους Μπολσεβίκους, δυο μήνες πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση, αν και οι ζυμώσεις είχαν αρχίσει πολύ νωρίτερα.
Οι ρώσοι σοσιαλδημοκράτες (ο όρος είχε τότε επαναστατική σημασία και όχι ρεφορμιστική όπως σήμερα) πολύ νωρίς χωρίστηκαν σε πολλές φατρίες (φράξιες) λόγω πολιτικών διαφορών, από το 1903 κιόλας όταν και ανέκυψαν οι αρχικές διαιρέσεις μεταξύ Μπολσεβίκων (Πλειοψηφικοί) και Μενσεβίκων (Μειοψηφικοί). Μετά τη ρωσική επανάσταση του 1905 που ακολούθησε τη Ματωμένη Κυριακή της 9ης Ιανουαρίου (22 με το νέο ημερολόγιο) και τη σφαγή των άοπλων διαδηλωτών στο κέντρο της Αγίας Πετρούπολης, τόσο οι Μπολσεβίκοι όσο και οι Μενσεβίκοι χωρίστηκαν σε μικρότερες φράξιες, από τις οποίες η σημαντικότερη ήταν για τους μεν Μενσεβίκους οι Λικβινταριστές ή Διαλυτικοί (που προπαγάνδιζαν τη δράση μόνο σε νόμιμα πλαίσια), για τους δε Μπολσεβίκους οι υπεραριστεροί Μποϋκοτιστές (πρέσβευαν το μποϋκοτάζ κάθε νόμιμου θεσμού και μόνο την παράνομη δραστηριοποίηση του κόμματος έπειτα από τους διωγμούς που ακολούθησαν την κατάπνιξη της επανάστασης του 1905, πρέσβευαν δηλαδή την άμεση ολοκληρωτική σύγκρουση με το τσαρικό καθεστώς).
Το Γενάρη του 1912, οι κυρίαρχοι στο κόμμα εκείνη την εποχή Μπολσεβίκοι, υπό την ηγεσία του Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ (Λένιν) διοργάνωσαν συνέδριο στην Πράγα, στο οποίο δεν προσκάλεσαν τους Μενσεβίκους, γεγονός που σήμανε τη διάσπαση του РСДРП και τυπικά. Οι Μενσεβίκοι, μαζί με οπαδούς του Τρότσκι (γνωστούς ατύπως ως συμφιλιωτικούς), το εβραϊκό Μπουντ (φράξια των Εβραίων) και άλλα σοσιαλδημοκρατικά εθνικά γκρουπ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (όπως το ιδιαιτέρως δραστήριο γκρουπ του Καυκάσου, της Πολωνίας, τμήμα τότε της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κ.α.) συνήλθαν σε συνέδριο στη Βιέννη τον Αύγουστο του 1912, απαντώντας έτσι στους Μπολσεβίκους με τη δημιουργία του χαλαρού πολιτικού σχηματισμού με την ονομασία Μπλοκ του Αυγούστου.
Ως αποτέλεσμα, στα τέλη του 1912 υπήρχαν δύο χωριστοί κύριοι σοσιαλδημοκρατικοί πολιτικοί σχηματισμοί στην Αγία Πετρούπολη. Οι Μπολσεβίκοι, με καθοδηγητικό όργανο τη νεοσυσταθείσα Επιτροπή Αγίας Πετρούπολης του РСДРП και οι Μενσεβίκοι με την αντιστοίχως νεοπαγή Ομάδα Πρωτοβουλίας του РСДРП. Η διάσπαση του κόμματος όμως, προκάλεσε δυσφορία σε πολλούς σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι σχημάτισαν μια εναλλακτική οργάνωση η οποία ήλπιζαν να ενώσει τελικώς τις αντιμαχόμενες φράξιες του σοσιαλδημοκρατικού (επαναστατικού) κινήματος της Ρωσίας.
Συστάθηκε έτσι το Νοέμβριο του 1913 το πολιτικό γκρουπ των Μεζραγιόντσυ ή Διαχτιδικών (από το ρωσικό "меж-" (μιεζ)=εν τω, ανάμεσα, το ρωσικό "район" (ραγιόν)=περιοχή και τη ρωσική κατάληξη πληθ. αριθμού "-цы" (τσυ), του οποίου ως το 1917 άτυπος ηγέτης ήταν ο Γιουρένεφ, εκτός του διαστήματος Φεβρουαρίου 1915-Φεβρουαρίου 1916, όπου βρισκόταν στη φυλακή καταδικασμένος για ανατρεπτικές ενέργειες. Τα μέλη της ομάδας αυτής ήταν σε κεντρική μεσολαβητική θέση μεταξύ Μπολσεβίκων και Μενσεβίκων και επηρεάζονταν σε μεγάλο βαθμό από τις "συμφιλιωτικές" απόψεις του Τρότσκι.
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Σουσμίτα Σεν
Η Σουσμίτα Σεν (सुष्मिता सेन, 19 Νοεμβρίου 1975) είναι Ινδή ηθοποιός και νικήτρια του διαγωνισμού ομορφιάς Μις Υφήλιος το 1994.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χιντεραμπάντ τις 19 Νοεμβρίου του 1975. Ο πατέρας της ήταν Πτέραρχος στην Ινδική Αεροπορία και η μητέρα της σχεδιάστρια κοσμημάτων, ενώ έχει δύο ακόμη αδέρφια. Μεγάλωσε στο Νέο Δελχί και σκόπευε να σπουδάσει δημοσιογραφία όταν στα 18 της χρόνια στέφθηκε Μις Ινδία και ένα χρόνο μετά Μις Υφήλιος στο διαγωνισμό ομορφιάς που διεξάχθηκε στη Μανίλα. Το 1996 ξεκίνησε την καριέρα της στον κινηματογράφο συμμετέχοντας σε ταινίες του Μπόλιγουντ όσο και σε ταινίες Ταμίλ. Αν και της έχουν κατά καιρούς αποδοθεί πολλές σχέσεις δεν έχει παντρευτεί, γεγονός που δεν την εμπόδισε εντούτοις να υιοθετήσει ένα κοριτσάκι το 2000.
Σταδιοδρομία
Το ντεμπούτο της στο σινεμά έγινε με την εμπορικά αποτυχημένη ταινία Dastak το 1996. Την επόμενη χρονιά θα τα καταφέρει καλύτερα με το φιλμ Ratchagan γυρισμένο σε γλώσσα Ταμίλ. Δύο χρόνια αργότερα θα κερδίσει βραβείο Β' Γυναικείας ερμηνείας στα Filmfare Awards για τη συμμετοχή της στην ταινία Biwi No.1.
Η μεγαλύτερη μέχρι τώρα επιτυχία της υπήρξε το φιλμ Main Hoon Na (2004) δίπλα στο δημοφιλέστερο ίσως εν ενεργεία πρωταγωνιστή του Ινδικού σινεμά Σαρούκ Χαν. Το 2005 πρωταγωνίστησε στο Ινδικό ριμέικ της Χολιγουντιανής ταινίας Catcus Flower με τίτλο Maine Pyaar Kyun Kiya δίπλα στους Σαλμάν Χαν και Κατρίνα Καΐφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Λευκός Λωτός
Ο Λευκός Λωτός (απλοποιημένα κινέζικα: 白莲教; παραδοσιακά κινέζικα: 白蓮教; πινγίν: Báiliánjiào; Wade-Giles: Pai-lien Chiao) ήταν ένα θρησκευτικό και πολιτικό κίνημα, στο οποίο προσέφυγαν πολλοί Κινέζοι Χαν, οι οποίοι βρήκαν παρηγοριά στη λατρεία της Γουσένγκ Λαομού ("Αγέννητη Σεβαστή Μητέρα" (Απλοποιημένα Κινέζικα: 无 生 老母; παραδοσιακά κινέζικα: 無 生 老母).), η οποία θα συγκέντρωνε όλα τα παιδιά της στην χιλιετία σε μια οικογένεια.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975
Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-75 διεξήχθη σε δυο ομίλους (νότου-βορρά), καθένας εκ των οποίων ήταν χωρισμένος σε 2 υπο-ομίλους, με προκριματική και τελική φάση. Δυο ομάδες από κάθε υπο-όμιλο πέρασαν στις αντίστοιχες τελικές φάσεις νότου-βορρά, από τους τελικούς αγώνες των οποίων, ο πρώτος κάθε τελικού ομίλου πήρε την άνοδο για την Α΄ Εθνική.
Λευκός Λωτός
Το δόγμα του Λευκού Λωτού περιλαμβάνει μια πρόβλεψη για την επικείμενη έλευση του μελλοντικού Βούδα, του Μετρέγια.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975
Νότος
Στον Α΄ υπο-όμιλο Νότου (6 ομάδων) πρώτευσε ο Ιωνικός Νικαίας με 20 βαθμούς σε 10 αγώνες (αήττητος), ενώ στη 2η θέση τερμάτισε ο Εθνικός Πειραιώς (17 βαθμοί). Στην τρίτη ισοβάθμησαν το Αιγάλεω με τη Νήαρ-Ήστ (αμφότεροι από 14 βαθμούς), 5ος ήταν ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας με 13 βαθμούς, ενώ ο έκτος Αμύντας Υμηττού (12 β.) υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Λευκός Λωτός
Πηγές
Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Σεκταρισμός
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν
Ο Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν (φλαμανδικά: Jan Cornelisz Vermeyen, αποκαλούμενος επίσης και Jan Mayo και Barbalonga (=μακριά γενειάδα), περ. 1504 – 1559) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975
Νότος
Στο Β΄υπο-όμιλο (4 ομάδων) πρώτος ήταν ο Απόλλων Πατρών με 12 βαθμούς (επίσης αήττητος), ενώ στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο Ο.Α.Α. Ηρακλείου (8 βαθμοί), εκτοπίζοντας στη διαφορά πόντων την ισόβαθμή του Γ.Ε. Αγρινίου, αλλά και τον Κερκυραϊκός Γ.Σ. (επίσης 8 βαθμοί) που υποβιβάστηκε.
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν
Βιογραφία
Με στοιχεία βασισμένα στη διαθήκη του, η οποία βρέθηκε το 1998, ο Φερμάιγεν γεννήθηκε στο Μπεφερβάικ το 1504 (πιθανές χρονολογίες γέννησής του είναι, επίσης, το 1503 ή το 1505). Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ τιμήθηκε για τη σταδιοδρομία του στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄. Ο Φερμάιγεν ήταν φίλος του Γιαν φαν Σκόρελ και το πορτρέτο του έγινε χαρακτικό από τον Γιαν Βίριξ για την έκδοση του βιβλίου του Ντομίνικους Λαμψόνιους.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975
Νότος
Στους Τελικούς του Νότου ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση ο Ιωνικός με τον Απόλλωνα (11 βαθμοί), με τους νικαιώτες να κερδίζουν το εισιτήριο για τη μεγάλη κατηγορία. Ο Εθνικός ήταν τρίτος με 8 βαθμούς και το Ηράκλειο τέταρτο με 6 βαθμούς (χωρίς νίκη).
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν
Βιογραφία
Ο Φερμάιγεν ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί, πιθανόν μαθητής του Γιαν Γκόσσαερτ. Περί το 1525 έγινε Αυλικός ζωγράφος της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας, αντιβασίλισσας των Κάτω Χωρών και θείας του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ στο Μέχελεν. Μεταξύ 1530 και 1535 δραστηριοποιήθηκε στο Άουγκσμπουργ και στο Ίνσμπρουκ. Το 1535 συνόδευσε τον Κάρολο Κουίντο, ανεψιό της Αχιδούκισσας στην κατάληψη της Τύνιδας (1535). Εργάστηκε στην Ισπανία το 1536 και στη συνέχεια μετοίκησε στις Βρυξέλλες, όπου και παρέμεινε ως τον θάνατό του.
Σχεδίασε "μια σειρά δώδεκα ταπισερί που θύμιζαν τις σκηνές από την εκστρατεία που πραγματοποίησε με τον Κάρολο, όπου κι αν πηγε, ώστε να μαρτυρούν τον θρίαμβό του." Έχει διασωθεί ο πίνακάς του με τον βασιλέα της Τύνιδας Μουλάι Χασάν, τον οποίο ο Κάρολος επανέφερε στον θρόνο όταν απάλλαξε την πόλη από τον πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, τον οποίο ο Φερμάιγεν ζωγράφισε εν όσω βρισκόταν εκεί.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975
Πηγές
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1974 1975 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 1974 1975
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν
Βιογραφία
Το ταξίδι αυτό του έδωσε παραστάσεις για τα κατοπινά του έργα, περιλαμβανομένων των ταπισερί που σχεδίασε για την αδελφή του Καρόλου και αντιβασίλισσα Μαρία της Ουγγαρίας. Εν τούτοις, πολλά πορτρέτα αποδίδονται σε αυτόν, με ελάχιστες όμως ενδείξεις, σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς τέχνης. Μαθητές του υπήρξαν οι Βίλλεμ ντε Παννεμάκερ και Γιαν φαν Χέμεσσεν.
Ο Φερμάιγεν απεβίωσε στις Βρυξέλλες το 1559.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ρινιοζό
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μερικοί το προτιμούν κρύο...
Μερικοί το προτιμούν κρύο... είναι ελληνική μουσική κωμωδία του 1963, της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Πλοκή
Ο Λάκης (Ντίνος Ηλιόπουλος), που εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος, έχει την υποχρέωση να παντρέψει τις τρεις αδελφές του, τη Ρένα (Ρένα Βλαχοπούλου), την Εύα (Ζωή Λάσκαρη) και τη Μαίρη (Χλόη Λιάσκου), πριν προχωρήσει στον δικό του γάμο με την αγαπημένη του Λέλα (Μάρθα Καραγιάννη), όπως επιβαλλόταν από τα ήθη της εποχής εκείνης στην Ελλάδα.
Σε μια εκδρομή για μπάνιο στη θάλασσα, η Εύα και η Μαίρη θα γνωρίσουν τον Κλεόπα (Κώστας Βουτσάς) και τον Γιώργο (Βαγγέλης Βουλγαρίδης) με τους οποίους θα τα φτιάξουν. Ο Γιώργος, όμως, έχει πει ψέματα στην Εύα ότι είναι πλούσιος εφοπλιστής, ενώ στην πραγματικότητα είναι υπάλληλος σε τουριστική επιχείρηση. Η Ρένα, και μεγαλύτερη της οικογένειας, έχει εδώ και 10 χρόνια μια κρυφή σχέση με τον Θόδωρο (Γιάννης Βογιατζής), ο οποίος δεν την παντρεύεται, γιατί κι αυτός πρέπει πρώτα να παντρέψει τη δική του αδερφή. Ωστόσο, η Λέλα διαμρτύρεται έντονα στον Λάκη για την καθυστέρηση του γάμου τους, με αποτέλεσμα αυτός να ξεκινήσει να γνωρίζει φίλους του στη Ρένα, ώστε να βρει γαμπρό. Η Ρένα, μην μπορώντας να μιλήσει για τη σχέση της, ακολουθεί τον αδερφό της στα ραντεβού που της κανονίζει, προσπαθώντας με τη συμπεριφορά της να μη γίνεται αρεστή στους υποψήφιους γαμπρούς και αυτοί να την απορρίπτουν ο ένας μετά τον άλλο. Έτσι, εξαντλείται η υπομονή της Λέλας και πείθει το Λάκη να παντρευτούν κρυφά από τη δική του οικογένεια.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Πρόκειται για το πρώτο μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη. Αρχικά ο Φίνος δεν ήθελε τη Ρένα Βλαχοπούλου στο καστ επειδή δεν τη θεωρούσε εμπορική, το ταλέντο της όμως της άνοιξε μια μεγάλη καριέρα. Επίσης, ως Λέλα είχε αρχικά επιλεγεί η Άννα Φόνσου και κατόπιν η Πόπη Λάζου, πριν ο ρόλος δοθεί στη Μάρθα Καραγιάννη.
Ο τίτλος της ταινίας αποτελεί παράφραση του τίτλου της αμερικάνικης ταινίας Μερικοί το προτιμούν καυτό.
Τα γυρίσματα που πραγματοποιήθηκαν στο σπίτι της οικογένειας Αγγέλου βρίσκεται στου Παπάγου, στην οδό Αναστάσεως 145.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 10 Ιανουαρίου 1963 και, κόβοντας 212.247 εισιτήρια, κατατάχθηκε πρώτη ανάμεσα σε 82 ελληνικές ταινίες της χρονιάς εκείνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές ταινίες
Αθωνιάδα Ακαδημία
thumb|right|250px|Τα ερείπια των προπυλαίων της Αθωνιάδος Ακαδημίας thumb|αριστερά|250px|Από την τελετή έναρξης του σχολικού έτους 1930-1931. μικρογραφία|αριστερά|250px|Η Αθωνιάδα χιονισμένη. Η Αθωνιάδα Ακαδημία ή Αθωνιάδα Σχολή είναι σχολή η οποία λειτουργεί στις Καρυές του Αγίου Όρους.
Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε αρχικά το 1749, επί Πατριαρχίας Κύριλλου Ε΄, και στεγάστηκε σε κτίριο της Μονής Βατοπεδίου. Αν και τα οικονομικά των μοναστηριών βρίσκονταν σε άθλια οικονομική κατάσταση την εποχή εκείνη, ιδρύθηκε η Σχολή αυτή με σκοπό τη διάδοση της ελληνικής παιδείας.
Από τους πρώτους διευθυντές της Ακαδημίας ήταν ο διαφωτιστής κληρικός Ευγένιος Βούλγαρης. Δίδασκαν δε λαμπρά ονόματα όπως ο Μελέτιος Βατοπεδινός, ο Νικόλαος Ζερζούλης, ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, ο Νικόδημος ο Αγιορείτης και ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κυπριανός. Στους μαθητές διδάσκονταν θεολογία, φιλοσοφία και λογική.
Η Ακαδημία σύντομα απέκτησε ιδιαίτερη φήμη και προσέλκυσε μεγάλο αριθμό σπουδαστών. Μεταξύ αυτών οι Κοσμάς ο Αιτωλός, Ιώσηπος Μοισιόδαξ, Χριστόφορος Μακραίος, Χριστόδουλος Παμπλέκης, Άγιος νεομάρτυς Αθανάσιος ο εν Ξηροκρήνη, Γαβριήλ Καλωνάς, Αθανάσιος Πάριος και ο Ρήγας Φεραίος.
Η παρακμή της Αθωνιάδος
Μετά την παραίτηση του Βούλγαρη, η Αθωνιάδα Ακαδημία περιήλθε σε μαρασμό. Το 1821 διέκοψε την λειτουργία της. Τελευταίος δάσκαλός της ήταν ο Αθανάσιος Φιλιππίδης ή Φιλιππουπολίτης, που διορίστηκε στα 1804.
Ο άλλοτε μαθητής του Ευγενίου Βούλγαρη και γνωστός λόγιος Ιώσηπος Μοισιόδαξ, σχολάρχης στο Ιάσιο, στα 1769 έγραφε:
''«Μιά βολή όμματος θλιβερά επ΄εκείνη τη πολυκροτουμένη Σχολή του Άθωνος, η συμφορά και η ερημία της οποίας, ώστε να ομιλήσω τοιουτοτρόπως, έτι και νύν αχνίζει ενώπιον ημών. Που ο κλεινός Ευγένιος, που η πολυπληθής χορεία των μαθητών, ήτις εν χαρά της Ελλάδος πάσης συνεκρότει ένα Ελικώνα νέων Μουσών και μουσοτρόφων! Εφυγαδεύθη εκείνος, εφυγαδεύθη αυτή. Βροντή νεμέσεως επέπεσε και εσκόρπισε διδάσκοντας και διδασκομένους, και η οικοδομική εκείνη, υπέρ της οποίας ο τοσούτος θρούς εν τη βασιλευούση και εν τη λοιπή Ελλάδι, κατήντησε οίμοι! η κατοικία, η φωλέα των κοράκων».''
Η Νέα Αθωνιάδα
Η σχολή επανιδρύθηκε το 1842 και για ένα διάστημα λειτούργησε σε κτίριο που κτίστηκε το 1844 με εράνους στις Καρυές.
Από το 1930 στεγάζεται στη Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Ανδρέα σε υψόμετρο 400 μέτρα περίπου μέσα στο καταπράσινο περιβάλλον του Αγίου Όρους. Λειτουργεί μέχρι σήμερα υπό τη σκέπη της Ιεράς Κοινότητος, με μία μόνο διακοπή λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου, μεταξύ των ετών 1940 και 1953.
Τα τελευταία χρόνια, η Σχολή παρέχει γυμνασιακή και λυκειακή εκπαίδευση. Οι μαθητές της είναι οικότροφοι (παρέχονται δωρεάν από την σχολή η σίτιση και η διαμονή) και ζουν κοινοβιακά. Διατίθενται όλες οι απαραίτητες ευκολίες για την διαβίωση, όπως πλυντήρια, στεγνωτήρια, αθλοπαιδιές, επιτραπέζια παιχνίδια, βιβλία από την σύγχρονη βιβλιοθήκη της, αίθουσα πληροφορικής με σύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, εργαστήριο φυσικής-χημείας κ.ά. Διδάσκονται ό,τι και οι μαθητές των δημοσίων σχολείων και επιπλέον Εκκλησιαστική μουσική, Αγιογραφία, Λειτουργική, Τελετουργική, Αγιορείτικη Ιστορία, Ερμηνεία Ευαγγελικών Περικοπών και Πατερικών Κειμένων,  Ηθική κ.ά. Το Διδακτικό προσωπικό της Σχολής είναι υψηλού επιπέδου. Οι περισσότεροι είναι κάτοχοι 2-3 πτυχίων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων οπότε και το επίπεδο μάθησης είναι πολύ υψηλό, επίσης η διαδραστική μάθηση μέσω βιντεοπροβολέων και η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία δίνει κίνητρο στον μαθητή για περισσότερη γνώση. Το ωρολόγιο πρόγραμμα της Σχολής ξεκινάει στις 6.45 π.μ. με όρθρο (Θ. Λειτουργία κάθε Πέμπτη).
- Όρθρος: 6.45 π.μ.
- Πρωινό: 7.45 π.μ.
- Σχολικό πρόγραμμα: 08.00 - 14.00
- Μεσημεριανή τράπεζα: 14.00 - 14.30
- Ξεκούραση - μελέτη: 14.30 - 16.00
- Εσπερινός: 16.00 - 16.30
- Αθλοπαιδιές - χρήση εργαστηρίου Η/Υ: 16.30 - 18.00
- Μελετητήριο: 18.00 - 20.00
- Δείπνο: 20.00 - 20.30
- Απόδειπνο: 20.30 - 20.50
- Κινηματογραφική λέσχη, προβολή ντοκιμαντέρ: 21.00 - 22.30
- Βραδινή προβολή κινηματογραφική λέσχη: 21.00 - 22.30
Ριγιάν
Το Ριγιάν (γαλλικά: Rillans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ναυμαχία του Αρτεμισίου
Η Ναυμαχία του Αρτεμισίου, που διεξήχθη παράλληλα με τη μάχη των Θερμοπυλών, είναι θαλάσσια σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Περσών, κατά τη δεύτερη περσική εισβολή.
Οι Πέρσες ξεκίνησαν, υπό την ηγεσία του Ξέρξη Α', εισβολή στην Ελλάδα, με στόχο να αποκαταστήσουν το γόητρο τους μετά την ήττα από τους Αθηναίους στον Μαραθώνα, το 490 π.Χ. Ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός Θεμιστοκλής πρότεινε στους Έλληνες να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες στους στενούς χώρους των Θερμοπυλών και του Αρτεμισίου.
Ο περσικός στόλος είχε χάσει περίπου τετρακόσια πλοία λόγω θύελλας στη Μαγνησία, ενώ αργότερα έχασε άλλα διακόσια πλοία στην Εύβοια, τα οποία έστειλε για να παγιδεύσει τους Έλληνες. Μετά από δύο μέρες μικροσυγκρούσεων, ξεκίνησε η κύρια μάχη, που έληξε για τους αντιπάλους με ίσες απώλειες. Οι Έλληνες, όμως, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στη Σαλαμίνα, όταν έμαθαν το αποτέλεσμα της μάχης των Θερμοπυλών.
Στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, ωστόσο, οι Έλληνες πέτυχαν αποφασιστική νίκη, λόγω του ότι κατάφεραν να παρασύρουν τους Πέρσες στα στενά. Μετά την ήττα στη Σαλαμίνα, ο Ξέρξης, με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του, υποχώρησε στην Ασία, αναθέτοντας στον Μαρδόνιο την υποδούλωση της Ελλάδος. Αλλά, οι Έλληνες πέτυχαν αποφασιστικές νίκες στις Πλαταιές και στη Μυκάλη, αναγκάζοντας τους Πέρσες να υποχωρήσουν ολοκληρωτικά.
Πηγές
Κύρια πηγή για τους Περσικούς πολέμους αποτελεί ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος. Ο Ηρόδοτος, γνωστός ως «Πατέρας της Ιστορίας», γεννήθηκε το 484 π.Χ. στην Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας, η οποία εκείνη την περίοδο βρισκόταν υπό περσική κατοχή. Έγραψε το έργο «Ιστορίαι» γύρω στα 440-430 π.Χ, προσπαθώντας να ανακαλύψει τις πραγματικές αιτίες των Περσικών πολέμων, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν το 450 π.Χ. Η μέθοδος του Ηρόδοτου αποτελούσε καινοτομία και σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς, ο Ηρόδοτος έχει εφεύρει την ιστορία που ξέρουμε. Κατά τον Παπαρρηγόπουλο: «Ο Ηρόδοτος είναι ο δημιουργός της αληθούς ιστορικής τέχνης...πρώτος ενόησεν ότι η ιστορία δεν είναι απλούς πραγμάτων κατάλογος, αλλά και η τεχνική των πραγμάτων τούτων συναρμολογία και η εξήγησις του χαρακτήρος αυτών». Κατά τον Τομ Χόλλαντ: «Για πρώτη φορά, ένας ιστορικός αποφάσισε να αποκαλύψει τα αίτια ενός πολέμου, ο οποίος έληξε πρόσφατα, χωρίς να καταγράφει μύθους, αλλά αιτίες, τις οποίες θα μπορούσαμε να ελέγξουμε προσωπικά»
Ο Θουκυδίδης είχε αμφισβητήσει το έργο του Ηροδότου, καθώς η προσωπική άποψη του τελευταίου εμφανιζόταν συχνά στο έργο του. Παρ' όλ' αυτά, ο Θουκυδίδης αποφάσισε να ξεκινήσει το έργο του εκεί όπου ο Ηρόδοτος σταμάτησε (στην πολιορκία της Σηστού) αλλά σταμάτησε την προσπάθεια, επειδή πίστευε ότι το έργο του Ηροδότου δεν χρειαζόταν επαναγραφή ή διορθώσεις, γιατί ήταν ακριβές. Η αξιοπιστία του Ηροδότου έχει αμφισβητηθεί και από άλλους ιστορικούς. Ο Παυσανίας, στα Φωκικά, αναφέρεται στην περιγραφή του Ηροδότου για τη μάχη των Θερμοπυλών, όπου ο δεύτερος καταγράφει ότι οι Θηβαίοι παραδόθηκαν, όπως και 80 Μυκηναίοι. Ο Πλούταρχος, στο έργο Περί της Ηροδότου κακοήθειας (αν όντως το έγραψε αυτός), κατηγορεί τον Ηρόδοτο επειδή ο τελευταίος ζήτησε χρήματα από τους Θηβαίους, και επειδή δεν τα έλαβε, έγραψε ότι οι Θηβαίοι δείλιασαν και παραδόθηκαν. Οπωσδήποτε οι κατηγορίες που εκτοξεύει το σύγγραμμα αυτό κατά του Ηρόδοτου κάθε άλλο παρά σοβαρές είναι. Την περίοδο της Αναγέννησης, παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνέχιζαν να διαβάζουν το έργο του Ηροδότου, ο ιστορικός είχε κακή φήμη. Παρ' όλ' αυτά, τα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαίωσαν τα γραφόμενα του Ηροδότου και αποκατέστησαν τη φήμη και την αξιοπιστία του, ειδικά ως προς τα γεγονότα που εξέτασε αυτοπροσώπως. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν το έργο του αξιόπιστο, αλλά έχουν αμφιβολίες για τους αριθμούς των νεκρών και τις ημερομηνίες των μαχών.
Υπόβαθρο
Η Αθήνα και η Ερέτρια υποστήριξαν τους Ίωνες στον αγώνα τους κατά των Περσών (499-494 π.Χ), οι οποίοι κατέπνιγαν κάθε εξέγερση εναντίον τους. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Δαρείος ήταν σφετεριστής, και πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στους πολέμους εναντίον των εξεγερμένων υποτελών του. Η εξέγερση αυτή απείλησε τη σταθερότητα της αυτοκρατορίας του Δαρείου, για αυτό και ορκίστηκε να εκδικηθεί όσες πόλεις συμμετείχαν - έβλεπε επίσης την ευκαιρία να επεκταθεί στη Δύση. Το 492 π.Χ, οι Πέρσες, με αρχηγό τον Μαρδόνιο, ανακατέλαβαν τη Θράκη και ανάγκασαν τους Μακεδόνες να συμμαχήσουν μαζί τους.
Το 491 π.Χ, ο Δαρείος απαίτησε την παράδοση όλων των ελληνικών πόλεων. Πολλές από αυτές παραδόθηκαν - ο Ηρόδοτος αναφέρεται στην παράδοση των Αιγινητέων, που μετέπειτα κατηγορήθηκαν από τους Σπαρτιάτες για προδοσία. Οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες ήταν οι μόνοι που αρνήθηκαν να παραδοθούν στους Πέρσες. Τότε, το 490 π.Χ, ο Δαρείος ξεκίνησε νέα εκστρατεία, με αρχηγούς τον Δάτη και τον Αρταφέρνη, οι οποίοι κατάφεραν να καταλάβουν τη Νάξο, τις Κυκλάδες και την Ερέτρια. Αλλά, η επέκταση τους σταμάτησε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ασία χάρη στη νίκη των Αθηναίων και των Πλαταιείων στον Μαραθώνα.
thumb|left|300px|Χάρτης του ελληνικού κόσμου κατά τη διάρκεια της μάχης.
Ο Δαρείος άρχισε να συγκεντρώνει μεγάλο στρατό για να επιτεθεί ξανά στην Ελλάδα, αλλά τα σχέδιά του αναβλήθηκαν, λόγω της εξέγερσης στην Αίγυπτο, όταν και πέθανε - στον θρόνο ανέβηκε ο Ξέρξης Α'. Ο Ξέρξης ανακατέλαβε την Αίγυπτο και άρχισε ξανά τις προετοιμασίες για εισβολή στην Ελλάδα. Καθώς θα αποτελούσε μεγάλης κλίμακας εισβολή, ο Ξέρξης χρειαζόταν πολύ χρόνο για συγκεντρώσει στρατό και υλικά αγαθά. Ο Ξέρξης αποφάσισε ότι ο Ελλήσποντος πρέπει να γεφυρωθεί για να επιτρέψει στον στρατό του να διασχίσει την Ευρώπη, και ότι ένα κανάλι πρέπει να περνά δια μέσου του ισθμού του Όρους Άθως. Η εκπλήρωση αυτών των στόχων ήταν πάρα πολύ δύσκολη, όπως είναι και για τα σύγχρονα κράτη. Στις αρχές του 480 π.Χ, οι ετοιμασίες τελείωσαν, και ο στρατός που συγκέντρωσε ο Ξέρξης στις Σάρδεις βάδισε στην Ευρώπη, περνώντας από τον Ελλήσποντο δια μέσου δύο τεχνητών γεφυρών.
Στα μέσα της δεκαετίας του 480 π.Χ, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για πιθανό πόλεμο κατά των Περσών. Το 482 π.Χ, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να δημιουργήσουν ένα στόλο από τριήρεις, λέγοντας τους ότι πρόκειται να επιτεθεί στην Αίγινα. Ωστόσο, οι Αθηναίοι δεν κατείχαν τον απαραίτητο αριθμό στρατιωτών για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες και, συνεπώς, χρειάζονταν μια συμμαχία από ελληνικές πόλεις-κράτη. Το 481 π.Χ, ο Ξέρξης έστειλε πρεσβευτές σε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, με εξαίρεση την Αθήνα και τη Σπάρτη, ζητώντας γη και ύδωρ. Η Σπάρτη και Αθήνα έλαβαν την υποστήριξη μερικών ελληνικών πόλεων, και το ίδιο έτος, στην Κόρινθο, συγκλήθηκε συνέδριο, όπου και δημιουργήθηκε η ελληνική συμμαχία. Το κάθε μέλος της συμμαχίας είχε την δυνατότητα να στέλνει αγγελιαφόρους στις υπόλοιπες πόλεις-μέλη, ζητώντας στρατό για αμυντικούς σκοπούς. Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, αυτό αποτελεί αξιοσημείωτο, καθώς οι εμφύλιες συρράξεις μεταξύ των Ελλήνων, εκείνη την περίοδο, συνεχίζονταν.
Το 480 π.Χ, συγκλήθηκε νέο συνέδριο. Μια αντιπροσωπεία από τη Θεσσαλία πρότεινε στους Έλληνες να σταματήσουν τον Ξέρξη στα Στενά των Τεμπών. Ωστόσο, οι Πέρσες έμαθαν από τον Αλέξανδρο Α' της Μακεδονίας ότι η κοιλάδα θα μπορούσε να παρακαμφθεί μέσω του Περάσματος του Σαρανταπόρου, και λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους του περσικού στρατού, οι Έλληνες οπισθοχώρησαν. Λίγο αργότερα, έμαθαν ότι ο Ξέρξης διέσχισε τον Ελλήσποντο. Τότε, ο Θεμιστοκλής πρότεινε μια διαφορετική στρατηγική στους συμμάχους. Ο Ξέρξης θα αναγκαζόταν να περάσει από τις Θερμοπύλες για να φτάσει στη Νότια Ελλάδα. Για αυτό, ο Θεμιστοκλής πρότεινε στους Έλληνες να κλείσουν το στενό πέρασμα των Θερμοπυλών, όπου οι Πέρσες δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την αριθμητική υπεροχή τους. Παράλληλα, οι Αθηναίοι θα αντιμετώπιζαν τον περσικό στόλο στο Αρτεμίσιο. Αυτό το σχέδιο έγινε δεκτό από τους Έλληνες. Ωστόσο, οι πόλεις της Πελοποννήσου, σε περίπτωση αποτυχίας του σχεδίου, σχεδίαζαν να υπερασπιστούν τον Ισθμό της Κορίνθου, ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά των Αθηναίων θα έφευγαν μαζικά στην Τροιζήνα.
Πρελούδιο
Όταν έγινε γνωστή η προέλαση του περσικού στρατού κατά μήκος της ακτής του Ολύμπου (τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου), οι Έλληνες έπλευσαν στο Αρτεμίσιο - από όπου μπορούσαν να φύγουν γρήγορα σε περίπτωση ανάγκης. Οι Έλληνες έστειλαν τρία πλοία στη Σκιάθο, με σκοπό να προειδοποιήσουν τους υπόλοιπους για την εμφάνιση του περσικού στόλου. Μετά από δύο εβδομάδες, δέκα τριήρεις από τη Σιδώνα έφθασαν στη Σκιάθο - οι υπόλοιποι Έλληνες έμαθαν για την παρουσία τους χάρη σε πυρσούς. Σε σύγκρουση που ακολούθησε, δύο από τα ελληνικά πλοία καταστράφηκαν με το τρίτο να υποχωρεί. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Έλληνες δεν ήταν σίγουροι ότι το μήνυμα του πυρσού εννοούσε την άφιξη του περσικού στόλου, για αυτό και οι Αθηναίοι έπλευσαν στο Αρτεμίσιο. Μόλις κατάλαβαν ότι ο περσικός στόλος δεν έφτασε εκείνη τη μέρα, οι Έλληνες κινήθηκαν στη Χαλκίδα, φυλάγοντας τον Εύριπον, και άφησαν ημεροσκόπους στα ψηλά της Εύβοιας.
Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Έλληνες ερμήνευσαν λανθασμένα τα μηνύματα των πυρσών και πίστεψαν ότι οι Πέρσες έπλευσαν ανατολικά της Σκιάθου, με σκοπό να πλεύσουν στα ανατολικά της Εύβοιας - είτε οι Έλληνες κατάσκοποι, οι οποίοι έστειλαν τα μηνύματα, θεώρησαν ότι οι Πέρσες έπλευσαν ανατολικά της Σκιάθου. Ο περσικός στόλος μπορούσε να πλεύσει γύρω από την Εύβοια, να κινηθεί στην Αττική και να επιτεθεί στο Αρτεμίσιο, με αποτέλεσμα να παγιδεύσει τους Έλληνες και να μην τους επιτρέψει να υποχωρήσουν - ωστόσο, η υποχώρηση των Ελλήνων στη Χαλκίδα είχε ως αποτέλεσμα οι Έλληνες να γλιτώσουν από πιθανή παγίδα των Περσών στην Εύβοια και τους είχε δώσει τη δυνατότητα να επιστρέψουν στο Αρτεμίσιο.
thumb|300px|right|Χάρτης με τις ελληνικές και περσικές κινήσεις στις Θερμοπύλες και στο Αρτεμίσιο.
Μια μέρα μετά τη λήξη της καταιγίδας, ο ελληνικός στόλος επέστρεψε στο Αρτεμίσιο, μετά από σπονδή προς τιμή του Ποσειδώνα. Αργότερα, οι Πέρσες ξεκίνησαν την επίθεση κατά των Ελλήνων στις Θερμοπύλες - παράλληλα, ο περσικός στόλος αγκυροβόλησε τα πλοία του απέναντι από το Αρτεμίσιο (ο Ηρόδοτος δίνει το όνομα Ἀφέται για την περιοχή αυτή - σήμερα εκεί βρίσκεται η Άφυσσος ), αν και δεκαπέντε πλοία, που βρέθηκαν στις ελληνικές γραμμές, καταστράφηκαν. Παρ' ολ' αυτά, οι Πέρσες είχαν τρεις φορές περισσότερα πλοία από ότι οι Έλληνες, γι' αυτό και οι τελευταίοι σχεδίαζαν να αποσυρθούν. Οι άνδρες από την Εύβοια δωροδόκησαν τον Θεμιστοκλή για να πείσει τους υπόλοιπους στρατηγούς να μείνουν στο Αρτεμίσιο - ο Θεμιστοκλής με τη σειρά του έδωσε στον Ευριβιάδη πέντε τάλαντα και στον Αδείμαντο τρία αργυρά τάλαντα.
Εκείνη την ημέρα, ο Σκυλλίης Σκιωναίος, δύτης και λιποτάκτης του περσικού στόλου, έφθασε στο ελληνικό στρατόπεδο - ενημέρωσε τους Έλληνες ότι οι Πέρσες έστειλαν διακόσια πλοία γύρω από την Εύβοια, με σκοπό να εμποδίσουν την υποχώρηση των Ελλήνων. Από την πλευρά τους, οι Πέρσες δεν ήθελαν να επιτεθούν στους Έλληνες, καθώς ήταν πειθόμενοι ότι οι τελευταίοι θα υποχωρούσαν, γι' αυτό επιχείρησαν να τους παγιδεύσουν. Οι Έλληνες αποφάσισαν να φύγουν κατά το σούρουπο, ώστε οι Πέρσες να μην μάθουν το σχέδιο τους.
Οι Έλληνες φαίνεται να κατάλαβαν ότι τους δινόταν η ευκαιρία να καταστρέψουν ένα μέρος του περσικού στόλου. Σύμφωνα με σύγχρονους ιστορικούς, οι Έλληνες σκόπευαν να παγιδεύσουν τους Πέρσες, αφού τα υπόλοιπα ελληνικά πλοία στην Αττική θα ακολουθούσαν τους Πέρσες, καθώς αυτοί θα έμπαιναν στα Στενά της Εύβοιας από τα νότια[Σημείωση 1] - είτε θα παγίδευαν τους Πέρσες, καθώς αυτοί θα περνούσαν από το Αρτεμίσιο, έχοντας σκοπό να φθάσουν στην Άφυσσο. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ήθελαν να δείξουν ότι θα έμεναν στο Αρτεμίσιο - ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι θα ήταν καλή ευκαιρία για αυτούς να αξιολογήσουν τον περσικό στόλο. Οι Έλληνες περίμεναν μέχρι αργά το απόγευμα, για να μην εμπλακούν σε σοβαρή σύγκρουση και υποστούν βαριές απώλειες - αυτό το γεγονός σήμαινε την αρχή της ναυμαχίας.
Χρονολογία
Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, η ακριβής χρονολογία των γενονότων στις μάχες των Θερμοπυλών και του Αρτεμισίου, καθώς και η σχέση μεταξύ τους, δεν είναι ακόμα σαφής. Πάρακατω φαίνεται ο πίνακας με τους υπολογισμούς του Τομ Χόλλαντ και του Ζ. Λάζενμπαι.
Περσικός στόλος
Πάρακατω, δίνεται περιληπτικός πίνακας για τον αριθμό των περσικών πλοίων, όταν αυτά βρίσκονταν στον Δορίσκο - αν και κατά τη διάρκεια της καταιγίδας στη Μαγνησία, έχασαν το ένα τρίτο των πλοίων τους.
Μερικοί σύγχρονοι μελετητές έχουν δεχθεί αυτούς τους αριθμούς, λόγω του ότι οι αρχαίες πηγές είναι ασυνήθιστα συνεπείς όσον αφορά τους αριθμούς. Άλλοι μελετητές απορρίπτουν τον αριθμό αυτό, παραπέμποντας στον αριθμό των ελληνικών πλοίων στην Ιλιάδα, και πιστεύουν ότι οι Πέρσες διέθεταν εξακόσια πλοία.
Ελληνικός στόλος
Ο Ηρόδοτος, στην αρχή του βιβλίου Ουρανία, αναφέρει ότι οι Έλληνες είχαν στη διάθεση τους διακόσια και ογδόντα πλοία (στην παρένθεση αναφέρονται οι πεντηκόντοροι)
Το 482 π.Χ. ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να δημιουργήσουν ένα στόλο από τριήρεις, λέγοντας τους ότι πρόκειται να επιτεθεί στην Αίγινα - έχοντας υπόψη μια πιθανή σύγκρουση με τους Πέρσες. Η αρχηγία του στόλου, παρά τις προσπάθειες του Θεμιστοκλή, δόθηκε στον Σπαρτιάτη ναύαρχο Ευρυβιάδη.
Στρατηγική και τακτική
Όσον αφορά τη στρατηγική, η αποστολή των Ελλήνων ήταν απλή - να προστατεύουν τον στρατό στις Θερμοπύλες μέσω θαλάσσης χωρίς να διαλυθούν. Οι Πέρσες επίσης είχαν απλή στρατηγική - να ενισχύσουν τη θέση τους στις Θερμοπύλες ή στο Αρτεμίσιο ή να υπερφαλαγγίσουν τους Έλληνες (κάτι που στο Αρτεμίσιο ήταν πιο εύκολο). Οι Έλληνες είχαν διαλέξει το Αρτεμίσιο για να παρακολουθούν τέτοιες κινήσεις, καθώς αν είχαν ως καθοριστικό παράγοντα τη στενότητα του χώρου, μπορούσαν να είχαν διαλέξει την Ιστιαίην.
Οι Πέρσες είχαν πλεονέκτημα, λόγω αριθμητικής υπεροχής και περισσότερων ποιοτικών πλοίων. Οι Πέρσες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, είχαν καλύτερους ναυτικούς - τα περισσότερα αθηναϊκά πλοία (και κατ' επέκταση το μεγαλύτερο μέρος του στόλου) είχαν δημιουργηθεί πρόσφατα και τα πληρώματα τους δεν ήταν έμπειρα. Η πιο κοινή θαλάσσια τακτική στην Μεσόγειο αυτό τον καιρό ήταν ο εμβολισμός (οι τριήρεις ήταν εξοπλισμένες με ένα έμβολο), ή η χρησιμοποίηση οπλιτών (επιβατών, όπως οι σημερινοί πεζοναύτες). Οι Πέρσες και οι Έλληνες της Μικράς Ασίας είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούν έναν ελιγμό που ήταν γνωστός ως «διέκπλους». Κατά τον ελιγμό αυτόν, το πλοίο εισχωρούσε σε κενό μεταξύ πλοιών της εχθρικής παράταξης και έστρεφε απότομα, εμβολίζοντας το εχθρικό πλοίο στα πλευρά. Οι Πέρσες είχαν αρκετά έμπειρους ναυτικούς για τον ελιγμό αυτό, αλλά οι Έλληνες είχαν σχεδιάσει μια τακτική για να τον εξουδετερώσουν.
Πρώτη μέρα
thumb|300px|right|[[Τριήρης.]]