cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eastpak
Eastpak Artist Studio
Το 2012, ιδρύθηκε το Eastpak Artist Studio, το οποίο προσκαλεί καλλιτέχνες, σχεδιαστές, και άλλες δημιουργικές προσωπικότητες από όλον τον κόσμο, για να γνωρίσουν ή/και να μετατρέψουν κενά Padded Pak'r σακίδια σε πρωτότυπα έργα τέχνης, τα οποία αργότερα, θα τεθούν σε πλειστηριασμό για φιλανθρωπικό σκοπό. Από την πρωτοβουλία αυτή, όλα τα έσοδα έχουν διατεθεί στο φιλανθρωπικό οργανισμό "Designers against AIDS" στην προσπάθεια αύξησης της ευαισθητοποίησης για τον ιό HIV και το AIDS.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Καισάρεια (Καππαδοκία)
Η Καισάρεια (τουρκ.: Kayseri «Καϊσερί») είναι μία μεγάλη και βιομηχανοποιημένη πόλη της Κεντρικής Ανατολίας στην Τουρκία. Έχει πληθυσμό 955.542 κατοίκους (εκτίμηση 2020). Η Καισάρεια είναι πρωτεύουσα της Καππαδοκίας, μιας από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες περιοχές της Μικράς Ασίας.
Ιστορικά στοιχεία
Τα πρώτα ονόματά της ήταν Μάζακα από την προϊστορική θεότητα Μα και Ευσέβεια και πήρε το τελευταίο της όνομα το 17 μ.Χ. όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Καππαδοκία. Την εποχή της ρωμαϊκής διοίκησης, η Καισάρεια απέκτησε δόξα και ακμή και έφτασε να αριθμεί 400.000 κατοίκους. Υπήρξε εμπορικό κέντρο και η θέση όπου βρισκόταν (στη διασταύρωση των μεγάλων δρόμων που οδηγούσαν στη Μεσοποταμία, την Αρμενία, τον Βόσπορο και το Αιγαίο) ευνοούσε την εξαιρετική ανάπτυξή της. Γι' αυτό το λόγο και η Καισάρεια κίνησε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο των Ρωμαίων, αλλά και των Βυζαντινών. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική θέση της Καισάρειας έχτισε ισχυρά τείχη τα οποία σώζονται ως σήμερα.
thumb|left|300px|Τα τείχη της Καισάρειας το 1897 Στη βυζαντινή εποχή ήταν και θρησκευτικό κέντρο, καθώς ήταν η έδρα του «πρώτου τη τάξει μητροπολίτη» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ανάμεσα στους επισκόπους Καισαρείας διακρίνεται ο Μέγας Βασίλειος.
Στη Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Ζιντζίντερε (Φλαβιανά) Καισαρείας, στις 20 Απριλίου 1923, πέθανε έγκλειστος ο ορθόδοξος Μητροπολίτης Ικονίου Προκόπιος ο οποίος είχε αναπτύξει πολύπτυχη δράση σε ποιμαντικό, εθνικό και εκπαιδευτικό επίπεδο.
Στην Καισάρεια βρίσκεται ο Αργαίος, μεγάλο ηφαίστειο στην Καππαδοκία και το ψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας, με ύψος που φθάνει τα 3.916 μέτρα. Σύμφωνα με τον Εκκλησιαστικό μύθο ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε το δράκο στο βουνό αυτό.
Η πόλη σήμερα
Η σημερινή Καισάρεια, είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Αργαίου. Στην πόλη διασώζονται ως σήμερα ελληνικές εκκλησίες και παρεκκλήσια, λίγα παλιά αρχοντικά, ενώ λειτουργεί και Αρχαιολογικό Μουσείο με Αρχαία Ελληνικά ή Ρωμαϊκά εκθέματα.
Κήρινθος
Ο Κήρινθος ήταν Ιουδαίος γνωστικός που έζησε κι έδρασε στο τέλος του 1ου χριστιανικού αιώνα.
Βιογραφία
Ο Ειρηναίος, συνοψίζοντας τη διδασκαλία του Κηρίνθου, γράφει: «Κήρινθος δέ τίς, καί αὐτός Αἰγυπτίων παιδεία ἀσκηθεῖς, ἔλεγεν οὔχ ὑπό τοῦ πρώτου Θεοῦ γεγονέναι τόν κόσμον, ἄλλ’ ὑπό δυνάμεως τινός κεχωρισμένης, καί ἄπεχουσής της ὑπέρ τά ὅλα ἐξουσίας, καί ἀγνοούσης τόν ὑπέρ πάντα Θεόν. Τόν δέ Ἴησοῦν ὕπεθετο μή ἐκ παρθένου γεγενῆσθαι, γεγονέναι δέ αὐτόν ἐξ Ἰωσήφ καί Μαρίας υἱόν, ὁμοίως τοῖς λοιποῖς ἄπασιν ἀνθρώποις». ((Ειρηναίου, Κατά αιρέσεων, 1.26.1)
Ο Κήρινθος κήρυξε κατά την παράδοση πρώτος τον δοκητισμό. Από τον Ειρηναίο πληροφορούμαστε ότι κατά τους χρόνους του Ιωάννη, δίδασκε πως ο Λόγος του Θεού δεν σαρκώθηκε αλλά κατοίκησε στον άνθρωπο Ιησού μόνο από τη βάπτιση μέχρι το πάθος. Έτσι, ο Χριστός μόνο φαινομενικά έγινε άνθρωπος και την ώρα του πάθους μόνο φαινομενικά έπαθε («κατά δόκησιν», εξού και «δοκήται» ονομάστηκαν οι οπαδοί αυτής της διδασκαλίας).
Σύμφωνα με τoυς Πατέρες, αυτή η άρνηση της πραγματικής σάρκωσης του Λόγου του Θεού, ως απόρροια ελληνικών δυαρχικών προϋποθέσεων, ακύρωνε κάθε δυνατότητα σωτηρίας του ανθρώπου ως συνόλου αποτελουμένου από σώμα και ψυχή και γι αυτό η "σχολή" που εκπροσωπούσε, ονομάστηκε "αίρεση". Επίσης, σύμφωνα με τον Ευσέβιο, ο Κήρινθος υποστήριξε πως η Βασιλεία μετά την Ανάσταση του Ιησού είναι επίγεια και χιλιετής ερμηνεύοντας κατά γράμμα την Αποκάλυψη του Ιωάννη: «ἀλλά καὶ Κήρινθος ὁ δί ἀποκαλύψεων ὡς ὑπό ἀποστόλου μεγάλου γεγραμμένων τερατολογίας ἠμῖν ὡς δί ἀγγέλων αὔτω δεδειγμένας ψευδόμενος ἐπεισάγει, λέγων μετά τήν ἀνάστασιν ἐπίγειον εἶναι τό βασίλειον τοῦ Χριστού [...] καί ἐχθρός ὑπάρχων ταῖς γραφαῖς τοῦ θεοῦ, ἀριθμόν χιλιονταετίας ἐν γάμῳ ἑορτῆς, θέλων πλανᾶν, λέγει γίνεσθαι». (Ευσεβ. Εκκλ. Ιστ. 2.28)
Ο ίδιος εκκλησιαστικός ιστορικός, διασώζει και παρουσιάζει με ιδιαίτερη έμφαση την πληροφορία ότι ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, μπαίνοντας στα δημόσια λουτρά, στο «βαλανείον», και πληροφορούμενος πως μέσα ήταν ο Κήρινθος, φεύγει γρήγορα λέγοντας πως υπήρχε κίνδυνος να πέσει το κτίριο, μια και μέσα ήταν ο Κήρινθος, ο εχθρός της αλήθειας. Άξιο αναφοράς είναι πως σχεδόν όλοι οι σημερινοί ερευνητές, υποστηρίζουν ότι στις Επιστολές του Ιωάννη καταπολεμείται μια πρώιμη μορφή γνωστικιζουσών ιουδαϊκών τάσεων, από τις οποίες η πλέον αξιόλογη ήταν εκείνη που εκπροσωπούσε ο κατά την παράδοση σύγχρονος του Αποστόλου Ιωάννου, Κήρινθος, ο οποίος συνδύαζε γνωστικά και ιουδαϊκά στοιχεία. Πολύ πιθανόν, σύμφωνα με την πληροφορία και του Ιππολύτου, να ήταν Εβιωνίτης και πιθανώς ηγέτης ομάδας Νικολαϊτών, δηλαδή αντινομιστών, μολονότι ο ίδιος δεν απέρριπτε τελείως την Παλαιά Διαθήκη (Επιφανίου, Πανάριον 28.5.11, Ειρηναίου, Έλεγχος 3.3.4, Ευσεβίου, Εκκλησ. Ιστορία 3.28.4, Ιππολύτου, Φιλοσοφούμενα Ζ' 33-35). Όπως μαρτυρούν οι πολλές αλλά σύντομες αναφορές των μεταγενέστερων εκκλησιαστικών συγγραφέων, η διδασκαλία του, την οποία εμπνεύσθηκε στην Αίγυπτο, όπου σπούδασε, και στη Μικρά Ασία όπου έδρασε (δύο χώρες με έντονο κλίμα συγκρητισμού), ήταν ένα κράμα ιουδαϊκής αιρέσεως, γνωστικισμού και ανατολικών θρησκειών, εμπλουτισμένης με χριστιανικά στοιχεία. Γενικά στο πρόσωπό του εντοπίζουμε τις απαρχές του χριστιανίζοντος γνωστικισμού. Στη διδασκαλία του δεν λείπουν οι αντιφάσεις η κυριώτερη από τις οποίες ήταν αυτή μεταξύ της χιλιαστικής υλιστικής εσχατολογίας και του αντιυλιστικού δοκητισμού του. Αυτές φυσικά δεν εξηγούνται παρά από την αδυναμία αφομοίωσης των ετερόκλητων στοιχείων της.
Λημέρι του λύκου
thumb|right|250px|Η τοποθεσία του οχυρού στον σημερινό χάρτη. Το Λημέρι του λύκου (γερμ. Wolfsschanze, Βόλφς-σάντσε) ήταν το κωδικό όνομα του πιο σημαντικού από τα μυστικά καταφύγια του Αδόλφου Χίτλερ με προορισμό τη στέγαση του «Αρχηγείου του Φύρερ» (γερμ. Führerhauptquartier) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Περιγραφή
Τα υπολείμματα του καταφυγίου βρίσκονται κοντά στο χωριό Γκέρλιτς (πολ. Gierłoż γερμ. Forst Görlitz), στην πρώην γερμανική επαρχία της ανατολικής Πρωσίας, η οποία, μετά το 1945, αποτελεί τμήμα της Πολωνίας.
Το καταφύγιο αποτελείτο από ένα σύμπλεγμα οχυρών, αποθηκών και ενισχυμένων κτηρίων σε μια πυκνή δασώδη περιοχή, και ήταν προστατευμένο με σειρές αγκαθωτού σύρματος, αμυντικές θέσεις και ναρκοπέδια, ενώ ένα κοντινό αεροδρόμιο εξυπηρετούσε τον Χίτλερ στις μετακινήσεις του.
Επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για την εισβολή των Γερμανών στην Σοβιετική Ένωση, την λεγόμενη «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» στις 22 Ιουνίου του 1941 και εγκαταλείφθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1945, όταν τα στρατεύματα της σοβιετικής πρώτης γραμμής έφτασαν στο Άνγκερμπουργκ (γερμ. Angerburg, πολων.Wegorzewo) σε απόσταση μόλις 15 χιλιομέτρων. Ο Χίτλερ μπήκε για πρώτη φορά στο καταφύγιο την νύχτα της 21ης Ιουνίου του 1941, και αναχώρησε για τελευταία φορά στις 20 Νοεμβρίου του 1944. Διέμεινε εκεί συνολικά πάνω από 800 ημέρες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Στο οχυρό αυτό, ο Συνταγματάρχης Κλάους φον Στάουφενμπεργκ είχε κάνει απόπειρα να σκοτώσει τον Χίτλερ με βόμβα στις 20 Ιουλίου 1944, αλλά απέτυχε.
Η κατασκευή του καταφυγίου πραγματοποιήθηκε από τα συνεργεία της Οργάνωσης Τοτ (γερμ. Organisation Todt), ενώ βρισκόταν υπό συνεχή διεύρυνση. Στο τέλος ανατινάχτηκε από τον γερμανικό στρατό όταν αυτός υποχωρούσε υπό την πίεση των Σοβιετικών και έπαθε σοβαρές ζημιές. Από το 1945 ως το 1956 τα ναρκοπέδια εκκαθαρίστηκαν από τον Πολωνικό Στρατό, και έτσι σήμερα στο συγκρότημα αυτό στεγάζεται μουσείο, που δέχεται επισκέπτες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Προέλευση του ονόματος
Το επιβλητικό τοπίο μέσα στο πυκνό δάσος ταίριαζε στην εικόνα του λαογραφικού λύκου (γερμ. Wolf). Ο ίδιος ο Χίτλερ αρεσκόταν σε αυτό το ψευδώνυμο που είχε δώσει ο ίδιος στον εαυτό του στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Πολλά από τα καταφύγια του συνδέονται με τον λύκο.
thumb|right|250px|Κομμάτια από τσιμέντο που έχουν απομείνει μετά την ανατίναξη από τους Γερμανούς. Διακρίνεται ένα τμήμα της οροφής, πάχους δύο μέτρων.
Σχέδιο του συγκροτήματος
[[Εικόνα:Wolfsschanze Lageplan.svg|thumb|500px|left| 1. Γραφεία και καταλύματα της προσωπικής φρουράς του Χίτλερ
2. Κτίριο της προσωπικής φρουράς και του τμήματος ασφαλείας
3. Γεννήτρια παραγωγής ρεύματος
4. Οχυρή αποθήκη
5. Κτίριο του Επικεφαλής Τύπου (Reichspressechefs) Όττο Ντίτριχ
6. Κτίριο συσκέψεων, Τόπος απόπειρας δολοφονίας του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944
7. Υπηρεσία ασφαλείας
8. Οχυρό καταφύγιο αεροπορικών επιθέσεων
9. Προσωπική φρουρά του Χίτλερ
10. Γραφεία της στενογραφικής υπηρεσίας
11. Υπηρεσία ασφαλείας, ιδιωτικός φρουρός του Χίτλερ Γιόχαν Ράττενχούμπερ, Αρχηγός της Αστυνομικής ομάδας Χέγκλ, Ταχυδρομείο
13. Γκαράζ
14. Οδηγός
15. Κινηματογραφική αίθουσα
16. Εγκαταστάσεις Κεντρικής Θέρμανσης
17. Τέο Μορέλλ, Καρλ-Χάινριχ Μπόντενσατζ, Βάλτερ Χέβελ, Φος, Καρλ Βολφ (Ες-Ες), Χέρμαν Φέγκελαιν
18. Αποθήκες
19. Κτίριο του Μάρτιν Μπόρμαν, του ιδιωτικού γραμματέα του Χίτλερ
21. Χώρος των Υπασπιστών του Χίτλερ και της Βέρμαχτ, Γραφεία της Βέρμαχτ
22. Λέσχη Β' των Αξιωματικών
23. Στρατηγός Άλφρεντ Γιόντλ, Επικεφαλής της ομάδας αρχηγών της Βέρμαχτ και της ανώτερης διοίκησης της Βέρμαχτ
25. Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών
26. Χώρος για τον Φριτς Τοτ και τον Άλμπερτ Σπέερ
27. Κατάλυμμα της προσωπικής φρουράς
28. Οχυρό για όλους με πολυβόλα και αντιαεροπορικά πυροβόλα στην ταράτσα
29. Λέσχη Α' των Αξιωματικών
30. Καφενείο
31. Χώρος του Στρατάρχη Βίλχελμ Κάιτελ, Αρχηγού της Διοίκησης της Βέρμαχτ
32. Καφενείο
33. Κτίριο του Στρατάρχη του Ράιχ Χέρμαν Γκέρινγκ
34. Οχυρό καταφύγιο του Γκέριγκ με πολυβόλα και αντιαεροπορικά πυροβόλα και κάτοπτρα ανάκλασης φωτός
35. Χώροι για τον Αναπληρωματικό της ανώτατης Διοίκησης της πολεμικής Αεροπορίας Luftwaffe
36. Χώροι για τον Αναπληρωματικό της ανώτατης Διοίκησης του πολεμικού Ναυτικού Kriegsmarine
37. Οχυρό καταφύγιο με αντιαεροπορικά πυροβόλα
38. Γραμμές τραίνου της γραμμής Ράστενμπουργκ ((γερμ.) Rastenburg (πολ.)Kętrzyn)–Άνγκερμπουργκ (γερμ.) Angerburg (πολ.)Węgorzewo)]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας Κατηγορία:Ανατολική Πρωσία Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου της Ναζιστικής Γερμανίας
Ισπανική μυθολογία
Η Ισπανική μυθολογία αποτελεί τη μελέτη των λαϊκών παραμυθιών και των θρύλων της Ισπανίας. Περιλαμβάνει την καταλανική και τη βασκική μυθολογία, καθώς και μύθους της Αραγωνίας, της Γαλικίας, της Αστούριας και της Κανταβρίας. Επίσης, περιλαμβάνει τους μύθους και τη θρησκεία των Κελτών, των Ιβήρων, των Κελτιβήρων, των Καρχηδονίων, των Βησιγότθων, των Ισπανών, καθώς και κάποια στοιχεία της ελληνικής μυθολογίας.
Μαγγελάνος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Επώνυμα
Λευκός ελέφαντας (ζώο)
μικρογραφία| Ένας βασιλικός λευκός ελέφαντας, όπως απεικονίζεται σε πίνακα της Ταϊλάνδης Ένας λευκός ελέφαντας (επίσης αλμπίνο ελέφαντας) είναι σπάνιο είδος ελέφαντα, αλλά όχι ξεχωριστό είδος ζώου. Στις ινδουιστικές πουράνες, ο θεός Ίντρα έχει έναν λευκό ελέφαντα. Αν και συχνά απεικονίζεται ως το λευκό χιόνι, το δέρμα τους είναι συνήθως ένα απαλό κοκκινοκαφέ, που γίνεται ανοιχτό ροζ, όταν είναι υγρό. Έχουν ανοιχτόχρωμες βλεφαρίδες και νύχια στα πόδια. Ο παραδοσιακός «λευκός ελέφαντας» συνήθως παρεξηγείται ως αλμπίνο, αλλά ο ταϊλανδικός όρος chang samkhan μεταφράζεται στην πραγματικότητα ως «ευοίωνος ελέφαντας», επειδή είναι «λευκός» και συμβολίζει την αγνότητα.
Οι λευκοί ελέφαντες είναι μόνο κατ' όνομα λευκοί. Από αυτούς που κρατούνται επί του παρόντος από τους Βιρμανούς ηγεμόνες —ο στρατηγός Ταν Σουέ θεωρεί τον εαυτό του ως κληρονόμο των Βιρμανών βασιλιάδων—ένας είναι γκρι και οι άλλοι τρεις είναι ροζ, αλλά όλοι είναι επίσημα λευκοί. Ο βασιλιάς της Ταϊλάνδης διατηρεί επίσης αρκετούς λευκούς ελέφαντες, έντεκα από τους οποίους είναι ακόμα ζωντανοί τουλάχιστον μέχρι το έτος 2016. Ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπύρο Άγκνιου χάρισε κάποτε έναν λευκό ελέφαντα στον βασιλιά Νορόντομ Σιχανούκ της Καμπότζης. μικρογραφία| Ο [[Ροστάμ|Ρουστάμ σέρνει τον Χακάν της Κίνας από τον Λευκό Ελέφαντα του, Περσική μινιατούρα από το Σαχναμέ]]
Ινδουϊσμός
μικρογραφία| Ο Ίντρα (γνωστός και ως Σάκρα) και ο Σάτσι καβάλα στον πεντακέφαλο θεϊκό ελέφαντα Αϊραβάτα, φύλλο από ένα κείμενο των Τζαϊνών, περίπου 1670–1680, ζωγραφική στο μουσείο LACMA, αρχικά από το Άμπερ, [[Ρατζαστάν]] Ο θεός Ίντρα λέγεται ότι κατέχει έναν λευκό ελέφαντα που ονομάζεται Αϊραβάτα, ο οποίος έχει την ικανότητα να πετάει. Ο Αϊραβάτα έγινε βασιλιάς όλων των ελεφάντων από τον Ίντρα.
Ο βασιλιάς Μπιμπισάρα είχε έναν λευκό ελέφαντα, τον οποίο είχε αιχμαλωτίσει σε ένα δάσος όταν ο ελέφαντας ήταν στην περίοδο αναπαραγωγικού οίστρου (μούστ). Ονόμασε τον αρσενικό ελέφαντα Σετσανάκα, που σημαίνει «πότισμα», καθώς ο ελέφαντας συνήθιζε να ποτίζει μόνος του τα φυτά χωρίς καμία προηγούμενη εκπαίδευση. Λέγεται ότι το κόστος αυτού του ελέφαντα ήταν περισσότερο από το μισό Μαγκάντα. Αργότερα το έδωσε στον γιο του Βιχαλακουμάρα, κάτι που έκανε τον άλλο γιο του Αγιατασάτρου να ζηλέψει. Ο Αγιατασάτρου προσπάθησε να τον κλέψει πολλές φορές, με αποτέλεσμα να γίνουν δύο από τους πιο τρομερούς πολέμους, που ονομάστηκαν Mahasilakantaka και Ratha-musala.
Ταϊλάνδη
μικρογραφία| "Σημαία του Λευκού Ελέφαντα", [[Σημαία της Ταϊλάνδης|σημαία του Σιάμ το 1855–1916]] «Σύμφωνα με την Βραχμανική πεποίθηση, αν ένας μονάρχης είχε έναν ή περισσότερους «λευκούς» ελέφαντες, ήταν ένα ένδοξο και χαρούμενο σημάδι». Ο βασιλιάς Τράιλοκ κατείχε τον πρώτο λευκό ελέφαντα. Στην ταϊλανδέζικη γλώσσα, ονομάζονται αλμπίνο, όχι λευκοί, υποδηλώνοντας τα «ωχροκίτρινα μάτια και λευκά νύχια», με λευκά μαλλιά. Το τραχύ δέρμα ήταν είτε ροζ παντού είτε είχε ροζ μπαλώματα στο κεφάλι, τον κορμό ή τα μπροστινά πόδια.» «Δεν λατρεύονταν οι ίδιοι και θεωρούνταν ως παράρτημα της μεγαλειότητας του Βασιλιά».
Στην Ταϊλάνδη, οι λευκοί ελέφαντες (ช้างเผือก, chang phueak) (γνωστοί και ως Ροζ Ελέφαντες) θεωρούνται ιεροί και είναι σύμβολο της βασιλικής εξουσίας. Όλοι όσοι ανακαλύφθηκαν προσφέρονται στον βασιλιά (αν και αυτή η προσφορά είναι συνήθως τελετουργική — οι ελέφαντες δεν αιχμαλωτίζονται στην πραγματικότητα). Ιστορικά, το καθεστώς των βασιλιάδων έχει αξιολογηθεί από τον αριθμό των λευκών ελεφάντων, που έχουν στην κατοχή τους. Ο αείμνηστος βασιλιάς Πουμιπόν Αντουνιαντέτ διέθετε έως και 21 λευκούς ελέφαντες - που θεωρείται ένα άνευ προηγουμένου επίτευγμα, καθιστώντας τον τον μονάρχη, που κατείχε τον μεγαλύτερο αριθμό chang phueak στην ιστορία της Ταϊλάνδης. Ο πρώτος ελέφαντας, που βρέθηκε στη βασιλεία του βασιλιά Πουμιπόν θεωρήθηκε ως ο πιο σημαντικός ελέφαντας σε ολόκληρο το βασίλειο. Έλαβε βασιλικό τίτλο, που φέρει το όνομα της αυτού μεγαλειότητας: Phra Savet Adulyadej Pahol Bhumibol Navanatta-parami (พระเศวตอดุลยเดชพาหล ภูมิพลนวนาถบารมี). Ωστόσο, ο Βασιλιάς δεν απένειμε βασιλικούς τίτλους σε όλους τους λευκούς ελέφαντες, που είχε στην κατοχή του. , έντεκα από αυτούς τους ελέφαντες είναι ακόμα ζωντανοί και μόνο πέντε έχουν βασιλικούς τίτλους.
Στο παρελθόν, λευκοί ελέφαντες χαμηλότερης ποιότητας δίνονταν ως δώρα στους φίλους και συμμάχους του βασιλιά. Τα ζώα χρειάζονταν πολλή φροντίδα και, όντας ιερά, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε εργασία, επομένως ήταν μεγάλη οικονομική επιβάρυνση για τον αποδέκτη - μόνο ο μονάρχης και οι πολύ πλούσιοι μπορούσαν να τα αντέξουν οικονομικά. Σύμφωνα με μια ιστορία, λευκοί ελέφαντες δίνονταν μερικές φορές ως δώρο σε κάποιον εχθρό (συχνά έναν κατώτερο ευγενή με τον οποίο ο βασιλιάς ήταν δυσαρεστημένος). Ο δύστυχος αποδέκτης, ανίκανος να αποκομίσει κανένα κέρδος από αυτό, και υποχρεωμένος να το φροντίσει, θα υπέφερε από χρεοκοπία και καταστροφή.
Αφρική
μικρογραφία| Ένας αλμπίνο ελέφαντας από το εθνικό πάρκο Κρούγκερ, [[Νότια Αφρική]] Οι αλμπίνο είναι πολύ πιο σπάνιοι μεταξύ των αφρικανικών ελεφάντων παρά στην Ασία. Είναι κοκκινοκαφέ ή ροζ και μπορεί να υποφέρουν από τύφλωση ή δερματικά προβλήματα από την έκθεση στον ήλιο.
Δυτικές πολιτισμικές αναφορές
Στα αγγλικά, ο όρος " λευκός ελέφαντας " έχει καταλήξει να σημαίνει ένα θεαματικό και διάσημο πράγμα, που είναι περισσότερο μπελάς από ό,τι αξίζει ή έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά του για το άτομο, που το έχει. Αν και το αντικείμενο μπορεί να είναι χρήσιμο σε άλλους, ο σημερινός του ιδιοκτήτης συνήθως θα χαιρόταν να το ξεφορτωθεί.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αφρικής Κατηγορία:Πολιτισμός της Ταϊλάνδης Κατηγορία:Πολιτισμός της Μιανμάρ
Συμμετοχή της Πολωνίας στη Eurovision
Η Πολωνία συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 25 φορές από το ντεμπούτο της το. Αν και η Πολωνία δεν έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) μέχρι το 1993, κάποιοι προηγούμενοι διαγωνισμοί είχαν μεταδοθεί από την Telewizja Polska (TVP).
Το ντεμπούτο της Πολωνίας στο διαγωνισμό του παραμένει η πιο επιτυχημένη συμμετοχή του, με την Εντίτα Γκούρνιακ να τερματίζει δεύτερη. Αυτός παραμένει και ο μοναδικός τερματισμός στην πρώτη πεντάδα για την Πολωνία στο διαγωνισμό. Η χώρα έφτασε στην πρώτη δεκάδα για δεύτερη φορά με τους Ich Troje να τερματίζουν έβδομοι το. Η Πολωνία δεν κατάφερε να προκριθεί από τους ημιτελικούς σε έξι από επτά χρόνια μεταξύ 2005 και 2011, προτού αποσυρθεί από το διαγωνισμό το 2012 και το 2013. Από την επιστροφή το 2014, η Πολωνία έχει προκριθεί στον τελικό για τέσσερα συναπτά έτη (2014–2017), επιτυγχάνοντας μια θέση στην πρώτη δεκάδα για τρίτη φορά το, με τον Μίχαου Σπακ να τερματίζει όγδοος. Η χώρα απέτυχε να προκριθεί στον τελικό τρία συναπτά έτη (2018, 2019 και 2021), ένα σερί που τελείωσε ο Κρίστιαν Όχμαν τερματίζοντας 12ος το 2022.
Ιστορία
Η συμμετοχή της Πολωνίας για τον διαγωνισμό του 1995 επιλέχθηκε και πάλι μέσω εσωτερικής επιλογής. Ήταν η Γιουστίνα Στετσκόφσκα με το "Sama". Η Στετσκόβσκα δεν μπόρεσε να επαναλάβει τη 2η θέση της Γκούρνιακ, λαμβάνοντας μόλις 15 βαθμούς και πλασαρίζοντας τη 18η από τις 23.
Κατά τη διάρκεια του, διοργανώθηκε ένας προκριματικός γύρος με στόχο να μειωθεί ο αριθμός των χωρών που συμμετείχαν στον τελικό του διαγωνισμού. Ο προκριματικός γύρος δεν μεταδόθηκε ούτε μαγνητοσκοπήθηκε, και οι εθνικές επιτροπές έλεγξαν τις στούντιο εκδόσεις όλων των προτάσεων του διαγωνισμού και τους απένειμαν βαθμούς. Από 29 έργα που στάλθηκαν από δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, 22 συμμετοχές προκρίθηκαν στον τελικό. Η μόνη χώρα που δεν συμμετείχε στον προκριματικό γύρο ήταν η διοργανώτρια Νορβηγία. Η συμμετοχή του 1996 ήταν η Κάσια Κοβάλσκα με το «Chcę znać swój grzech...». Προκρίθηκε στον τελικό και κατετάγη 15η με 31 βαθμούς.
Η Πολωνία διαγωνίστηκε στο με το τραγούδι "Ale jestem", το πρώτο uptempo πολωνικό τραγούδι, το οποίο ερμήνευσε η Άννα Μαρία Γιόπεκ. Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 54 βαθμούς, καταλαμβάνοντας την 11η θέση σε ένα πεδίο 25.
Το η Πολωνία εκπροσωπήθηκε από το συγκρότημα Sixteen. Ερμήνευσαν το τραγούδι "To takie proste" στον τελικό του διαγωνισμού, τερματίζοντας 17οι σε 25 συμμετέχοντες, λαμβάνοντας 19 βαθμούς.
Το ο Μιέτεκ Στσέσνιακ εκπροσώπησε την Πολωνία με το τραγούδι "Przytul mnie mocno". Ήταν ο πρώτος άνδρας τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Πολωνία. Κατέλαβε την 18η θέση με 17 βαθμούς. Λόγω των χαμηλών αποτελεσμάτων τα τελευταία πέντε χρόνια, η Πολωνία δεν συμμετείχε στον.
Η Πολωνία επέστρεψε στο μετά από αναγκαστική απουσία ενός έτους. Ωστόσο, αφού κατέλαβαν την 20η θέση στους 23, αναγκάστηκαν να αποσυρθούν ξανά από τον. Ωστόσο επέστρεψαν το 2003.
Για τον, η Πολωνία διοργάνωσε την πρώτη της δημόσια επιλογή για την συμμετοχή στη Eurovision, με τους Ich Troje και μερικά από τα μεγαλύτερα πολωνικά μουσικά συγκροτήματα, όπως τους Wilki, Blue Café και Varius Manx, να συμμετέχουν στην προεπιλογή. Δεν ήταν έκπληξη όταν το γκρουπ Ich Troje κέρδισε την ψήφο του κοινού μπροστά από τους Blue Café, τοποθετώντας την 7η από τις 26 χώρες στον τελικό. Αυτή η θέση επέτρεψε στην Πολωνία να παραλείψει τον ημιτελικό του διαγωνισμού του 2004, συμμετέχοντας αυτόματα τον τελικό.
Η συμμετοχή της Πολωνίας για τον επιλέχθηκε και πάλι μέσω του Εθνικού Τελικού, του Krajowe Eliminacje. Νικητές αναδείχθηκαν οι Blue Café με το "Love Song". Το γκρουπ δεν μπόρεσε να επαναλάβει την 7η θέση των Ich Troje, λαμβάνοντας μόλις 27 βαθμούς, τερματίζοντας 17οι.
Το, το TVP επέστρεψε σε μια εσωτερική επιλογή, επιλέγοντας το "Czarna dziewczyna", ένα πολύγλωσσο τραγούδι που ερμηνεύεται στα πολωνικά και τα ρωσικά. Η Πολωνία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στον ημιτελικό. Το τραγούδι μόλις έχασε μια θέση στον τελικό, φτάνοντας στην 11η θέση στον ημιτελικό με 81 βαθμούς, μόλις 4 βαθμούς πίσω από τη Λετονία.
Η συμμετοχή της Πολωνίας το επιλέχθηκε με την επιστροφή της ψηφοφορίας του κοινού στο TVP. Οι Ich Troje επιλέχθηκαν ξανά το 2006 με το τραγούδι "Follow My Heart", αλλά δεν μπόρεσαν να επαναλάβουν την 7η θέση τους από το 2003. Δεν κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό, αφού ήρθαν 11οι με 70 βαθμούς στον ημιτελικό, μόλις 6 βαθμούς πίσω από την ΠΓΔΜ. Η συμμετοχή της Πολωνίας το, "Time To Party", που τραγούδησαν οι The Jet Set, τερμάτισε μόλις 14η στον ημιτελικό.
Η μόνη εμφάνιση της Πολωνίας στον τελικό μεταξύ 2005 και 2011, ήταν το. Ακόμη και τότε, το τραγούδι της ("For Life", που τραγούδησε η Άισις Γκί) προκρίθηκε μόνο ως μπαλαντέρ της κριτικής επιτροπής και κατέλαβε την 24η θέση στον τελικό, μπροστά μόνο από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το, η Πολωνία επέλεξε τη Λίντια Κοπάνια και το τραγούδι της "I Don't Wanna Leave". Έπαιξε στον δεύτερο ημιτελικό στις 14 Μαΐου 2009, ωστόσο δεν κατάφερε να προκριθεί, τερματίζοντας 12η με 43 βαθμούς.
Η συμμετοχή του για την Πολωνία ήταν ο Μάρτσιν Μροζίνσκι με το τραγούδι "Legenda". Έπαιξε στον πρώτο ημιτελικό στις 25 Μαΐου 2010 αλλά δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας 13ος με 44 βαθμούς.
Το, η Πολωνία εκπροσωπήθηκε από τη Μαγκνταλένα Τουλ και η συμμετοχή της χώρας τραγουδήθηκε στα πολωνικά. Το τραγούδι της ονομαζόταν "Jestem", μεταφρασμένο ως "I am". Αν και αρχικά ήταν φαβορί σύμφωνα με τα γραφεία στοιχημάτων, το "Jestem" δεν κατάφερε να προκριθεί, τερματίζοντας στην τελευταία 19η θέση με 18 βαθμούς στον πρώτο ημιτελικό. Αυτό παραμένει το χειρότερο πολωνικό αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.
Μέλη του Πολωνικού OGAE είπαν στο ετήσιο συνέδριό τους ότι θα ήθελαν η Εντίτα Γκούρνιακ να εκπροσωπήσει την Πολωνία για δεύτερη φορά. Για χρόνια ήταν άγνωστο αν η Γκούρνιακ θα έμπαινε ξανά στη Eurovision, μέχρι που το 2016 έκανε μια δεύτερη προσπάθεια να εκπροσωπήσει τη χώρα της στον διαγωνισμό, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στον εθνικό τελικό.
Αποχή τις χρονιές 2011 με 2012
Τον Δεκέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι η Πολωνία δεν θα ανταγωνιστεί στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού. Ο πολωνικός τηλεοπτικός οργανισμός δήλωσε ότι η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 (φιλοξενήθηκε από την Πολωνία και την Ουκρανία) αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα στην απόσυρσή τους. Η TVP ενημέρωσε το esctoday.com ότι η απόφασή τους να απέχουν δεν εμποδίζει τις πιθανότητές τους να επιστρέψουν το 2013, αφήνοντας έτσι την πόρτα ανοιχτή για επιστροφή. Ωστόσο, η Πολωνία επιβεβαίωσε στις 22 Νοεμβρίου 2012 ότι δεν θα συμμετάσχει το 2013.
Επιστροφή
Το 2015 η TVP επέλεξε την Μονίκα Κουσίνσκα και το τραγούδι της "In The Name Of Love" εσωτερικά. Ήταν η πρώτη συμμετέχουσα της Eurovision πάνω σε αναπηρικό αμαξίδιο κατά τη διάρκεια της παράστασης, λόγω του γεγονότος ότι έμεινε παράλυτη μετά από να εμπλακεί σε σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα το 2006.
Το 2016, το TVP επέστρεψε στον εθνικό τελικό, με την ονομασία Krajowe Eliminacje, με τον Μίχαου Σπακ να κερδίζει. Ο Σπακ ερμήνευσε δεύτερος στο δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2016 και προκρίθηκε στον τελικό τερματίζοντας στην έκτη θέση, με 151 πόντους. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 2016, ερμήνευσε 12ος και κατέλαβε την 8η από τις 26 συμμετοχές, με 229 πόντους, γεγονός που έδωσε στην Πολωνία το τρίτο καλύτερο αποτέλεσμα ποτέ.
Το 2017, η TVP αποφάσισε να φιλοξενήσει τη δεύτερη έκδοση του εθνικού τελικού, με την Κάσια Μος και το τραγούδι της "Flashlight" να κερδίζει. Η Μος ερμήνευσε στην 11η θέση στον πρώτο ημιτελικό στις 9 Μαΐου 2017. Προκρίθηκε για τον τελικό, αφού τερμάτισε στην 9η θέση με 119 πόντους. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 2017, ερμήνευσε 2η και κατέλαβε την 22η από τις 26 συμμετοχές με 64 πόντους συνολικά.
Το 2020, το TVP χρησιμοποίησε το τάλεντ σόου Szansa na sukces για να επιλέξει τον Πολωνό καλλιτέχνη και τραγούδι, αφού χρησιμοποίησε την παράσταση για να επιλέξει το τραγούδι "Superhero" που ερμήνευσε η Βίκι Γκάμπορ για τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019, κερδίζοντας το διαγωνισμό. Η Αλίτσια Σεμπλίνσκα κέρδισε τον εθνικό τελικό με το τραγούδι "Empires", κερδίζοντας τόσο το κοινό όσο και την κριτική επιτροπή, όμως ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας της νόσου του COVID-19 στην Κίνα και της εξάπλωσής του σε άλλες χώρες.
Το 2021, το TVP χρησιμοποίησε μια εσωτερική επιλογή. Στις 12 Μαρτίου 2021 κατά τη διάρκεια του προγράμματος του TVP2, Pytanie na śniadanie ανακοινώθηκε ότι ο Ράφαου Μπζοζόφσκι θα εκπροσωπούσε τη χώρα με το τραγούδι "The Ride". Η Πολωνία απέτυχε να προκριθεί στον τελικό, αφού στον δεύτερο ημιτελικό τερμάτισε στην 14η θέση με 35 βαθμούς.
Το 2022, το TVP χρησιμοποίησε τον εθνικό τελικό ''Tu bije serce Europy! Wybieramy hit na Eurowizję'' για να επιλέξει την καταχώρισή του. Ο εθνικός τελικός διεξήχθη στις 19 Φεβρουαρίου 2022, με 10 συμμετοχές να διαγωνίζονται και κέρδισε ο Κρίστιαν Όχμαν με το "River". Ο Όχμαν εμφανίστηκε 14ος στον δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2022. Προκρίθηκε στον τελικό, αφού στον ημιτελικό βγήκε 6ος με 198 βαθμούς. Στον τελικό, που διεξήχθη στις 14 Μαΐου 2022, εμφανίστηκε στην 23η θέση, όπου κατέλαβε τη 12η θέση με 151 βαθμούς.
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Πολωνία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Ιερά Σύνοψις
Η Ιερά Σύνοψις είναι ένα μικρών διαστάσεων θρησκευτικό βιβλίο, ιδιαίτερα πολυσέλιδο, που χρησιμοποιείται από τους Χριστιανούς. Δεν ανήκει στα βιβλία λειτουργικής, πλην όμως αναφέρεται σε πολλά εξ αυτών συνοπτικά, χαρακτηριζόμενο ως "Προσευχητάριο".
Η Ιερά Σύνοψις περιλαμβάνει γενικά διάφορες προσευχές παλαιές και νεότερες, εκλεκτούς ψαλμούς, τα βασικά μέρη διαφόρων ακολουθιών, ως Ωρολόγιο και Μέγα Ευχολόγιο, περιληπτικό μηνολόγιο του εκκλησιαστικού έτους κατ' εντομή, ευαγγελικές περικοπές Τριωδίου και της Εβδομάδας των Παθών, τους παρακλητικούς κανόνες του Δεκαπενταύγουστου, τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου, Πασχάλιο ετών, ευρετήριο εορτών κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλία Λειτουργικής
Δήμος Σερρών
thumb|85px|Έμβλημα Δήμου Σερρών Ο Δήμος Σερρών είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η έκταση του Δήμου είναι 600,479 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 73.847 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021 (76.817 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Το τοπικό συμβούλιο του δήμου αποτελείται από 41 συμβούλους, εκ των οποίων ο 1 εκλέγεται στην ΔΕ Άνω Βροντούς, οι 2 στην ΔΕ Καπετάν Μητρούση, ο 1 στην ΔΕ Ορεινής, οι 32 στην ΔΕ Σερρών, οι 2 στην ΔΕ Λευκώνα και οι 3 στην ΔΕ Σκουτάρεως. Έδρα του δήμου είναι οι ομώνυμες Σέρρες.
Η σημερινή σύνθεση του δήμου προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σερρών, Καπετάν Μητρούση, Λευκώνα και Σκουτάρεως και των Κοινοτήτων Άνω Βροντούς και Ορεινής.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|300px|Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Σερρών. {{legend|red|1 - Σερρών}} {{legend|blue|2 - Μητρούση}} {{legend|lightgreen|3 - Λευκώνα}} {{legend|yellow|4 - Σκουτάρεως}} {{legend|magenta|5 - Άνω Βροντούς}} {{legend|#0080FF|6 - Ορεινής}}
Ο Δήμος Σερρών διαιρείται σε 6 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 6 καταργηθέντες δήμους και κοινότητες. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Πιο συγκεκριμένα (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Δημοτική ενότητα Σερρών
Η δημοτική ενότητα Σερρών από την οποία αποτελούνταν ο δήμος πριν την επέκταση έχει (πραγματικό) πληθυσμό 56.145 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν και παραμένουν οι Σέρρες.
Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κοινότητες και οικισμοί:
Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Σερρών βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Άνω Μετόχι, Καπετανούδι, Καρυές και Λάκκος.
Δημοτική ενότητα Μητρουσίου
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Μητρουσίου γνωστός και ως Δήμος Καπετάν Μητρούση (πήρε το όνομά του προς τιμήν του Μακεδονομάχου Δημήτριου Γκογκολάκη - Καπετάν Μητρούση, από το χωριό Χομονδό ή Μητρούσι) έχει συνολικό πληθυσμό 6.402 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του πρώην δήμου ήταν ο Προβατάς.
Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική ενότητα Λευκώνα
Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κοινότητες και οικισμοί: Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Λευκώνα βρίσκεται και ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Βίσιανη.
Δημοτική ενότητα Σκουτάρεως
Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική ενότητα Άνω Βροντούς
Η (πρώην αυτόνομη) κοινότητα Άνω Βροντούς έχει (πραγματικό) πληθυσμό 452 κατοίκους και περιλαμβάνει μόνο τον οικισμό Άνω Βροντού.
Δήμαρχοι Σερρών
Πρώτος δήμαρχος ήταν ο Τούρκος φιλέλληνας Ακίλ Μουσταφά Μπέης. Ο ιατρός Ξενοφών Σγουρός ήταν ο πρώτος Έλληνας δήμαρχος, από το 1919 ως το 1920. Σημερινός δήμαρχος, εκλεγείς για την περίοδο 2019-2023 είναι ο Αλέξανδρος Χρυσάφης.
Κατάλογος πόλεων της Βόρειας Μακεδονίας
Βορεια Μακεδονια Πολεις
Καράτι (μάζα)
Το καράτι (διεθνής ονομασία: carat, σύμβολο: ct) είναι μονάδα μέτρησης του βάρους (ακριβέστερα της μάζας) πολύτιμων λίθων και ιδιαίτερα των διαμαντιών. Σήμερα αντιστοιχεί ακριβώς σε 0,2 γραμμάρια (1/5 του γραμμαρίου ή 0.007055 oz). Παλαιότερα κάθε χώρα είχε δικό της ορισμό και νομοθετικό πλαίσιο για το "καράτι", γεγονός που μέχρι σήμερα δημιουργεί αρκετή σύγχυση.
Η λέξη "καράτι" προέρχεται από την ιταλική carato, που προέρχεται από την αραβική qīrāṭ (قيراط), δανεισμένη από την ελληνική λέξη κεράτιον, που αναφέρεται στους σπόρους του χαρουπιού (ξυλοκέρατου - Ceratonia siliqua). Επειδή τα κεράτια (σπόροι χαρουπιού) υποτίθεται πως έχουν την ιδιότητα να έχουν αρκετή ομοιομορφία στο μέγεθος και να διατηρούν το βάρος τους αναλλοίωτο, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες, γι αυτό οι χρυσοχόοι και αργυροχόοι της Βενετίας τους χρησιμοποιούσαν ως μονάδα βάρους για τη μέτρηση του βάρους των πολύτιμων λίθων και μετάλλων. Την εποχή εκείνη ο καθένας θα μπορούσε να αγοράσει μερικούς σπόρους κερατίων στην αγορά και να ζυγίσει το πολύτιμο εμπόρευμα για επαλήθευση. Το φυτό αυτό ευδοκιμεί σε όλη την περιοχή της Μεσογείου, στις Αραβικές χώρες και την Ινδία. Σήμερα ξέρουμε πως η παραπάνω θεώρηση ήταν λανθασμένη αφού οι σπόροι του χαρουπιού έχουν την ίδια διακύμανση με άλλους σπόρους.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Μονάδες μάζας Κατηγορία:Κοσμηματοποιία
Σάο Βισέντε (νησί)
Το Νησί Σάο Βισέντε (πορτογαλικά: São Vicente) είναι ένα νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται ανάμεσα στο ακατοίκητο νησί Σάντα Λουσία και στο κατοικημένι νησί Σάντο Αντάο. Ενώνεται με το Σάντο Αντάο μέσω του Canal de São Vicente.
Γεωγραφία
Το Νησί Σάο Βισέντε έχει έκταση 227 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει μήκος 24 χιλιόμετρα και πλάτος 16. Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 725 μέτρα και ψηλότερο σημείο το Πράσινο Βουνό. Άλλα μεγάλα βουνά είναι το Κάρα, 490 μέτρα και το Τοπόνα.
thumb|250px|right|Χάρτης του Σάο Βισέντε
Κλίμα
Το κλίμα είναι τροπικό. Η μέση θερμοκρασία είναι 24 °C (75 °F) στην ξηρά και μεταξύ 22 °C (72 °F) και 25 °C (77 °F) στην θάλασσα. Υπάρχουν δύο περίοδοι: ξηρή, που διαρκεί από το Νοέμβριο έως τον Ιούλιο, και η βροχερή, που διαρκεί από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο.
Διοικητική διαίρεση
Το Νησί Σάο Βισέντε αποτελεί μαζί με τα νησιά Ράζο, Σάντα Λουσία και Μπράνκο τον Δήμο Σάο Βισέντε, ο οποίος συμπεριλαμβάνει μόνο μία ενορία, την Νόσσα Σενιόρα ντα Κρουζ.
Ιστορία
Ο Δήμος Σάο Βισέντε ήταν ανήκε στο Δήμο του Σάντο Αντάο, αλά χωρίστηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα. Λίγο αργότερα, το Νησί Σάντα Λουσία, που ανήκε στον δήμο Σάο Νικολάου, χωρίστηκε και έγινε νησί του δήμου του Σάο Βισέντε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
σ
Λυκόφρων
Το όνομα Λυκόφρων μπορεί να αναφέρεται στους:
Λύκοι Πέλλας
Οι Λύκοι είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας με υψόμετρο 680 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Λύκοι βρίσκονται στους νότιους πρόποδες του όρους Βόρα (Καϊμακτσαλάν) σε απόσταση 8 χλμ. βορειοδυτικά της Έδεσσας, ανάμεσα στην πόλη και τις Κερασιές (ΒΔ.). Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Βουλκογιάννοβο ή Βαλκογιάνοβο που σημαίνει το χωριό των λύκων. Στο χωριό υπάρχει ξενώνας και στην πλατεία του καφενείο - παντοπωλείο. Έτσι αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 98Α - 05/05/1918 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Εδέσσης. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 μετονομάστηκε σε Λύκοι. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν σε αυτό 23 οικογένειες (96 άτομα) προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Σωτήρα, τη Μαργαρίτα, την Παλαιά Σωτήρα και το Σαμάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σωτήρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Έδεσσας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 65 κατοίκους.
Χάρι Στόκγουελ
Ο Χάρι Στόκγουελ (αγγλικά: Harry Bayless Stockwell, 27 Απριλίου 1902 – 19 Ιουλίου 1984) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.
Γεννημένος στο Κάνσας Σίτυ, του Μιζούρι, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1935, στην ταινία Strike Up the Band. Παρόλα αυτά, έγινε γνωστός για τον ρόλο του στην ταινία της Disney Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ως ο Πρίγκιπας. Πέρα από την υποκριτική του καριέρα στον κινηματογράφο, είχε εμφανιστεί και στο Μπρόντγουεϊ. Γνωστή του εμφάνιση στο θέατρο ήταν όταν διαδέχθηκε τον Άλφρεντ Ντρέικ, στο έργο Oklahoma!. Ο Στόκγουελ είναι ο πατέρας του Ντιν Στόκγουελ και του Γκάι Στόκγουελ. Πέθανε σε ηλικία 82 χρονών στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Έπταθλο
Το έπταθλο είναι ένα από τα δύο σύνθετα αγωνίσματα του στίβου. Υπάρχουν δύο είδη επτάθλου, το ανδρικό, που διεξάγεται σε κλειστό στίβο, και το γυναικείο, που διεξάγεται σε ανοικτό στίβο. Το γυναικείο έπταθλο είναι ολυμπιακό αγώνισμα από το 1984, ενώ το αντίστοιχο σύνθετο αγώνισμα για τους άνδρες είναι το δέκαθλο. Συγκεκριμένα, στο γυναικείο έπταθλο οι αθλήτριες διαγωνίζονται στα εξής αγωνίσματα:
Κατηγορία:ατομικά αθλήματα Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα Κατηγορία:αγωνίσματα του στίβου
Φρούριο Σόκο
Το Φρούριο Σόκο είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο στην κοιλάδα Πλίβα κοντά στην πόλη Σίποβο στη Σερβική Δημοκρατία. Ήταν το κέντρο της επαρχίας Πλίβα στη μεσαιωνική Βοσνία. Βρίσκεται σε έναν βράχο πάνω από τον ποταμό Σοκόνιτσα, το οποίο κυλάει από την Πλίβα στο Σίποβο.
Η εμφάνιση του φρουρίου
Στην αρχή, το φρούριο Σόκο αποτελούνταν μόνο από τον φρουρούμενο πύργο και μια μικρή αυλή. Η πόλη αργότερα επεκτάθηκε στη σημερινή Άνω Πόλη και στην προστέθηκε η Κάτω Πόλη. Έτσι οι προμαχώνες και οι πύγοι ενισχύθηκαν με πυροβόλα όπλα ενώ οι κάτοικοι εκπαιδεύτηκαν στη χρήση τους. Ένα από τα τελευταία στάδια της ανάπτυξης του φρουρίου ήταν η κατασκευή ενός οχυρού στην άλλη πλευρά του φαραγγιού Σοκόνιτσα, οχυρό που προφύλαξε το φρούριο Σόκο από τις επιθέσεις του πυροβολικού από τη δύση. Στο πάνω μέρος του φρουρίου διακρίνονται τα τρία επίπεδα σχεδιασμού και κατασκευής της πόλης :
Η πόλη Σόκο σήμερα
Το φρούριο σήμερα είναι ερειπωμένο, αλλά η πλευρά που βλέπει στην κοιλάδα Πλίβα εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να προσελκύει τουρίστες, πρόθυμους να απολαύσουν τη θέα. Χάρη στις προσπάθειες των ορειβατών, η περιοχή της Άνω Πόλης έχει καθαριστεί από τους θάμνους και έχουν τοποθετηθεί παγκάκια ξεκούρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Σερβία
Νίκος Σταυρόπουλος
Ο Νίκος Σταυρόπουλος είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και τωρινός τεχνικός διευθυντής της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, γεννημένος στις 17 Ιουνίου 1959. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987.
Καριέρα αθλητή
Αγωνιζόταν στη θέση του σούτιγκ γκαρντ και κάποιες φορές ως πλέι μέικερ. Διακρινόταν για την εκρηκτικότητά του και την ευστοχία του. Οι φίλαθλοι τον αποκαλούσαν και Μάτζικ.
Αγωνίστηκε στο Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας από το 1975 έως το 1984.
Το 1984 τον απέκτησε ο ΠΑΟΚ με οποίο αγωνίστηκε έως το 1992, κέρδισε το κύπελλο Ελλάδας την πρώτη του χρονιά (1984). Κέρδισε ακόμα το κύπελλο Ευρώπης το 1991 στη Γενεύη, ενώ ήταν φιναλίστ και την επόμενη χρονιά στη Ναντ το 1992 χάνοντας από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το 1992 αναδείχτηκε με τον ΠΑΟΚ πρωταθλητής Ελλάδας.
Τη σεζόν 1992-1993 αγωνίστηκε με τον Ηρακλή.
Εθνική Ελλάδος
Από το 1977 έως το 1980 αγωνίστηκε με την Εθνική Ομάδα Εφήβων της Ελλάδας με την οπία κατέκτησε την 1η θέση στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Νέων στην Αθήνα το 1979.
Συμμετείχε ακόμα στην Εθνική Ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας 1983-1984.
Στην Εθνική Ομάδα Ανδρών της Ελλάδας αγωνίστηκε από 1979 έως 1988 με την οποία γνώρισε τις επιτυχίες:
Προπονητής
Με την Εθνική Ελλάδος κέρδισε 2 φορές την 4η θέση ως βοηθός προπονητή στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας το 1997 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών της Αθήνας το 1998.
Ως προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης των Εφήβων, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 2000 στο Ζαντάρ.
Ως προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης των Εφήβων, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 2002 στη Στουτγκάρδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος ενόπλων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986
HMS Glasgow (1909)
Το HMS Glasgow ήταν ελαφρύ καταδρομικό κλάσης Town. Ναυπηγήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και ήταν το έκτο πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού που έφερε το όνομα της πόλης της Γλασκώβης (Glasgow). Γνώρισε σημαντική πολεμική δράση στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδίως στα πρώτα στάδια της σύρραξης, αφού αντιμετώπισε την Μοίρα Ανατολικής Ασίας του Μαξιμίλιαν φον Σπέε στη ναυμαχία του Κορονέλ και τη ναυμαχία των Φώκλαντ. Αργότερα στάλθηκε στην Μεσόγειο, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Μεταπολεμικά αξιοποιήθηκε για μερικά χρόνια ως εκπαιδευτικό πλοίο και τελικά διαλύθηκε για σκραπ το 1927
Περιγραφή
Τα καταδρομικά της υποκλάσης Bristol, όπως το Glascow, θεωρούνταν δεύτερης κατηγορίας πλοία ικανά να αναλάβουν ρόλους προστασίας των θαλάσσιων οδών αλλά και να υποστηρίξουν τον στόλο. Είχε ολικό μήκος 131,1 m, πλάτος 14,3 m και βύθισμα 4,7 m. Το εκτόπισμα του ήταν 4.900 t με κανονικό φόρτο και 5.400 με πλήρη. Οι ατμοστρόβιλοι του απέδιδαν μέχρι και 22.000 shp, επιτρέποντας στο πλοίο να φτάνει σε μέγιστη ταχύτητα 25 kn. Κατά την διάρκεια των δοκιμών έφτασε τους 25,85 kn και τους 22.406 shp.
Ο οπλισμός του ήταν ελαφρύς για πλοίο αυτού του μεγέθους Αποτελούνταν από δύο πυροβόλα των 152 mm, τοποθετημένα μπροστά και πίσω από την υπερκατασκευή, καθώς και δέκα πυροβόλα των 102 mm. Επίσης υπήρχαν τέσσερα όπλα των 47 mm και δύο τορπιλοσωλήνες των 450 mm. Το κατάστρωμα είχε θωράκιση πάχους 19 ως 51 mm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Όταν ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος το Glascow βρίσκονταν στη Νότια Αμερική με διοικητής τον πλοίαρχος John Luce. Στις 16 Αυγούστου 1914 το καταδρομικό κατέλαβε το γερμανικό εμπορικό πλοίο SS Santa Catherina. Την 1η Νοεμβρίου συμμετείχε στη ναυμαχία του Κορονέλ, ενάντια στην περίφημη Μοίρα Ανατολικής Ασίας υπό τον Μαξιμίλιαν φον Σπέε. Τα κύρια πολεμικά πλοία των Γερμανών, τα θωρακισμένα καταδρομικά SMS Scharnhorst και SMS Gneisenau, ήταν βαρύτερα από τα βρετανικά και το Βασιλικό Ναυτικό υπέστη βαρύτατη ήττα σε αυτή την αναμέτρηση. Το ίδιο το Glasgow κατάφερε να διαφύγει χωρίς να υποστεί σημαντικές ζημιές. Τον επόμενο μήνα το βρετανικό ναυτικό ναυμάχησε ξανά με τον Σπέε στα Φώκλαντ έχοντας όμως αυτή την φορά ξεκάθαρα την υπεροπλία. Στην ναυμαχία που ακολούθησε τα καταδρομικά μάχης HMS Invincible και HMS Inflexible βύθισαν τα δύο θωρακισμένα καταδρομικά του Σπέε, ενώ το Glasgow συνέβαλλε στην βύθιση του SMS Leipzig. Το ελαφρύ καταδρομικό SMS Dresden που κατάφερε να διαφύγει εξαναγκάστηκε σε αυτοβύθιση από τα HMS Glasgow και HMS Kent.
To 1915 το Glasgow στάλθηκε στην Μεσόγειο και το επόμενο έτος συμμετάσχει σε επιχειρήσεις ενάντια σε γερμανικά επιδρομικά στον Ατλαντικό. Το 1917 εντάχθηκε στην δύναμη της 8ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών στην Αδριατική.
Μεταπολεμικά αξιοποιήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα ως εκπαιδευτικό πλοίο. Το 1927 διαλύθηκε για σκραπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Town (1910) του Βασιλικού Ναυτικού
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1989-1990
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1989-90 ήταν το 31ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 11ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, τερματίζοντας 3 βαθμούς μπροστά από τη δεύτερη ΑΕΚ. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Εθνικού, για πρώτη φορά στην ιστορία του μετά από 31 συνεχείς παρουσίες στην Α΄ Εθνική, και η εντός έδρας ήττα του Ολυμπιακού από τον ΟΦΗ με 4-5, σε ένα παιχνίδι στο οποίο προηγήθηκε με 4-0.
Πρωταθλητής
thumb|right|167px| Πρωταθλητής 1989–90 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Βαθμολογία
Β = Βαθμοί, Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990
Κατάλογος πόλεων του Μαυροβουνίου
thumb|200px|Xάρτης του Μαυροβουνίου
Παραπομπές
Μαυροβουνιο
Ερεσκιγκάλ
Στη Σουμεριακή μυθολογία, η Ερεσκιγκάλ ήταν η θεά της Ιρκάλλα, της χώρας των νεκρών. Μερικές φορές, η ίδια η θεά ονομάζεται και Ιρκάλλα, όπως και στην Ελληνική μυθολογία η ονομασία Άδης αναφερόταν και στον θεό του Κάτω Κόσμου και στον Κάτω Κόσμο. Το όνομά της σημαίνει η "Κυρά της Μεγάλης Γης". (Στα Σουμεριακά: ere-ki-gal : ere, κυρά + ki, γη + gal, μεγάλος)
Η Ερεσκιγκάλ αναφέρεται σε μύθους ως η μεγαλύτερη αδερφή της θεάς Ινάννα. Η κάθοδος της Ινάννα στον Κάτω Κόσμο είναι ο γνωστότερος μύθος σχετικά με την Ερεσκιγκάλ. Είναι η μητέρα της θεότητας Νουνγκάλ. Μαζί με τον Ενλίλ απέκτησε τον θεό Ναμτάρ.
Πηγές
Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Σφαγή του Διστόμου
Γενικό πλαίσιο του πολέμου
Παράλληλα στις άλλες κατεχόμενες χώρες, 14 μέρες πριν τη σφαγή στο Δίστομο, στρατεύματα από την 7η Prinz Eugen Division των SS εκτέλεσαν 834 Σέρβους ως υποστηρικτές του γιουγκοσλάβικου Παρτιζάνικου κινήματος. Δυο ημέρες πριν τη σφαγή στο Δίστομο 135 Καναδοί στρατιώτες αιχμάλωτοι εκτελούνται και γερμανικά άρματα πάντζερ πέρασαν πάνω από τα πτώματα τους, ενώ την επόμενη ημέρα στην πόλη Tulle κρεμάστηκαν 99 άτομα. Την ίδια ημέρα με τη σφαγή στο Δίστομο, στο Οραντούρ-συρ-Γκλαν στη Γαλλία επ' αφορμής μικρών συγκρούσεων -χωρίς απώλειες- με αντάρτικες δυνάμεις, οι Γερμανικές δυνάμεις σκότωσαν 648 αμάχους (247 γυναίκες, 205 παιδιά). Όλα αυτά δείχνουν ότι υπήρχε μια ευρεία στρατηγική αντιμετώπισης της υποστήριξης των αντάρτικων στρατευμάτων με αντίποινα στον άμαχο πληθυσμό.