cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πφένιχ
Το όνομα
Το pfennig σχετίζεται ετυμολογικά με το αγγλικό penny, το σουηδικό penning, το οποίο ήταν επίσης πρότυπο για το φινλανδικό penni (1860 - 2001), το εσθονικό penn (1918 - 1927), το πολωνικό fenig (1917 - 1918), τη λιθουανική λέξη για τα χρήματα pinigai και το pfenig (fening) της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (1998 - σήμερα). Η ετυμολογία όλων αυτών δεν είναι απολύτως σαφής, αλλά φαίνεται να βασίζεται στον τρόπο κοπής των νομισμάτων κατά τον Μεσαίωνα: το βασικό υλικό ήταν λεπτοί επίπεδοι μεταλλικοί δίσκοι (πέταλα)· η αξία ήταν ανάγλυφη από τη μία πλευρά, δημιουργώντας ένα σαν τηγάνι (Pfanne) νόμισμα. Σε ορισμένες Γερμανικές χώρες (όπως την Πρωσία και τη Βαυαρία), τα νομίσματα είχαν παραλλαγμένα ονόματα, όπως pfenning, penning, pending, pfanding και penny. Αυτό έγινε για καλύτερο χειρισμό λόγω διαφορετικών νομισμάτων (διαφορετικών κρατών εντός της Γερμανικής Συνομοσπονδίας), που χρησιμοποιούντο ταυτόχρονα.
Το σύμβολο
Ως σύμβολο νομίσματος τροποποιήθηκε μία παραλλαγή του μικρού γράμματος «d» (για το «δηνάριο») στην καλλιγραφική γερμανική γραφή. Έτσι το άνω άκρο του μικρού καλλιγραφικού «d», δηλ. η κορυφή της ανοδικής γραμμής, προεκτάθηκε και καμπυλώθηκε προς τα αριστερά, σχηματίζοντας έναν αριστερόστροφο βρόχο. Η καμπύλη αυτή συνεχίζει, διασταυρώνεται με την ανοδική γραμμή, προχωρά δεξιά και καμπυλώνει προς τα αριστερά, για να σχηματίσει μία καθοδική καμπύλη, καθιστώντας έτσι το σύμβολο του πφένιχ διακριτό, διαφορετικό από οποιοδήποτε από το καλλιγραφικό d και τα άλλα καλλιγραφικά γράμματα: ₰. Δηλ. αντί να γυρίζει η "ουρά" προς τα επάνω (όπως στο καλλιγραφικό d), γυρίζει προς τα κάτω (και δηλώνει το πφένιχ). Συγκρίνετε με το μικρό καλλιγραφικό 'd', που δίνεται στην εικόνα επάνω δεξιά στο λήμμα της Γερμανικής γραφής.
Το σύμβολο πφένιχ έχει σχεδόν περιπέσει εκτός χρήσης από τη δεκαετία του 1950, με τη μείωση και την τελική κατάργηση του αυτοκρατορικού μάρκου (reichsmark) και τού αυτοκρατορικού πφένιχ (reichspfennig) του, για να μην πούμε για την κατάργηση των καλλιγραφικών από τους Ναζί στις 3 Ιανουαρίου 1941. Επειδή έτσι ο καθένας έγινε λιγότερο εξοικειωμένος με τα καλλιγραφικά, το σύμβολο του πφένιχ έγινε πιο δυσνόητο. Το σύμβολο είναι κωδικοποιημένο σε Unicode στο U+20Β0 ₰ GERMAN PENNY SIGN (HTML &#8368;).
Ιστορία
Τον 8ο αι. ο Καρλομάγνος δήλωσε να κόβονται 240 πφένιχ από μία λίβρα (περίπου 408 γραμ.) αργύρου. Ένα νόμισμα είχε βάρος 1,7 γραμ. μετά τη μεταρρύθμιση νομισμάτων περίπου το 790. Μέχρι τον 13ο αι. το πφένιχ κατασκευαζόταν από πραγματικό άργυρο, και επομένως είχε μεγάλη αξία. Από τον 12ο αι. και μετά, ο Γερμανός βασιλιάς δεν ήταν πλέον σε θέση να επιβάλει την εξουσία του για την κοπή νομισμάτων, έτσι πολλές πόλεις και τοπικοί άρχοντες έφτιαχναν τα δικά τους νομίσματα. Ως επί το πλείστον χρησιμοποιήθηκαν λιγότερο πολύτιμα μέταλλα (συνήθως χαλκός με προσθήκη ιχνών κασσιτέρου και μολύβδου) και λιγότερο μέταλλο σε κάθε νόμισμα, επομένως τα διαφορετικά πφένικς είχαν διαφορετικές τιμές. Μέσα σε λίγες δεκαετίες αναπτύχθηκαν δύο παράλληλες ονομασίες: τα Weißpfennige (λευκά πφένικ) με πάνω από 50 τοις εκατό ασήμι και τα χαμηλής αξίας Schwarzpfennige (μαύρα πφένικ) με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε χαλκό και λίγο ή καθόλου ασήμι.
Μερικά διάσημα νομίσματα από χαλκό είναι το Χάλερ πφένικ (Haller pfennig) του Σβέμπις Χαλ (Schwäbisch Hall), που μερικούς αιώνες αργότερα ονομάστηκε Χέλερ (Heller) και κόπηκε σε όλη τη χώρα, και το κρόιτσερ (kreuzer, από τον σταυρό (kreuz) που εικονίζεται στο νόμισμα), που κόπηκε στην Αυστρία, την Ελβετία και ορισμένες περιοχές της Άνω Γερμανίας.
Στα τέλη του 17ου αι., τα πφένιχ είχαν χάσει το μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους. Τα τελευταία νομίσματα πφένικ που περιέχουν ίχνη αργύρου, είναι σπάνια και κόπηκαν το 1805.
Το νόμισμα τού χρυσού Μάρκου, που εισήχθη το 1871 (με την κοπή του χρυσού νομίσματος των 20 μάρκων) ως το νόμισμα της νεοϊδρυθείσας Γερμανικής αυτοκρατορίας, ορίστηκε ως 1 μάρκο = 100 πφένιχ. Αυτό διατηρήθηκε μέσω όλων των γερμανικών νομισμάτων μέχρι το 2001.
Τα τελευταία δυτικογερμανικά νομίσματα ενός και δύο πφένιχ ήταν από ατσάλι με επίστρωση χαλκού. Τα νομίσματα των πέντε και δέκα πφένιχ ήταν ατσάλινα με ορειχάλκινη επίστρωση. Το τελευταίο ονομαζόταν γκρόσεν (groschen), ενώ το νόμισμα των πέντε πφένιχ, μισό γκρόσεν, αναφερόταν επίσης σε τοπικό επίπεδο (ανατολικά του ποταμού Έλβα) και ως sechser (sixpence), που προέρχεται από την πρώην δωδεκαδική διαίρεση του γκρόσεν. Και τα τέσσερα νομίσματα είχαν την αξία τους αποτυπωμένη στον εμπροσθότυπο και μία βελανιδιά στον οπισθότυπο.
Τα νομίσματα του μάρκου της Ανατολικής Γερμανίας (DDR) ήταν κατασκευασμένα από αλουμίνιο, εκτός από το νόμισμα των 20 πφένιχ, το οποίο ήταν κατασκευασμένο από κράμα χαλκού και αλουμινίου.
Πφένιχ τού ευρώ
Μετά την εισαγωγή του ευρώ, ορισμένοι Γερμανοί, κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, τείνουν να χρησιμοποιούν τον όρο πφένιχ αντί για λεπτά (cent) για τα χάλκινα νομίσματα (και τον όρο γκρόσεν για το κέρμα των 10 λεπτών).
Unicode
Ο σύνδεσμος με το πφένιχ ορίζεται και κωδικοποιείται στο Unicode ως εξής:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Σύμβολα νομισμάτων Κατηγορία:Κέρματα Κατηγορία:Νομίσματα της Γερμανίας
Αψίδα του Τίτου
Η Αψίδα του Τίτου (Arco di Tito) είναι θριαμβική αψίδα του 1ου αιώνα μ.Χ. που βρίσκεται στη Ρωμαϊκή αγορά της Ρώμης. Ανεγέρθηκε το 81 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό λίγο μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Τίτου, για να τιμήσει τις νίκες του Τίτου, συμπεριλαμβανομένης και της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.).
Ιστορικό
Αυτή η θριαμβική αψίδα ανεγέρθηκε το 81 μ.Χ. από τον Δομιτιανό, για να τιμήσει τις νίκες του αδελφού του, Τίτου, και του πατέρα του, Βεσπασιανού, στην Ιουδαία. Το 68 μ.Χ., οι Ιουδαίοι, μην αντέχοντας άλλο την εκμετάλλευση που υφίσταντο από τους Ρωμαίους αξιωματικούς, επαναστάτησαν. Αμέσως ξέσπασε πόλεμος, που έληξε δύο χρόνια αργότερα με την πτώση της Ιερουσαλήμ.
Ψηλά στην κομψή αψίδα υπάρχουν τα ωραιότατα γράμματα της επιγραφής. Στο εσωτερικό της αψίδας, τα ανάγλυφα παριστάνουν Ρωμαίους λεγεωνάριους να κρατούν τα λάφυρα από την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ, κήρυκες να φέρουν επιγραφές με τα ονόματα των ανθρώπων και των πόλεων που έχουν εξολοθρευτεί και τον Τίτο θριαμβευτή πάνω στο άρμα του. Αν και τα ανάγλυφα έχουν φθαρεί, μπορεί κανείς να διαπιστώσει τον θρίαμβο των Ρωμαίων, που έφυγαν με λάφυρα από το Ναό του Σολομώντα. Ανάμεσά τους ήταν η Αγία Τράπεζα, ασημένιες σάλπιγγες και η επτάφωτος λυχνία, όπου διακρίνονται και οι διακοσμητικοί κόμποι. Μέχρι το 2009 αυτή ήταν η αρχαιότερη γνωστή αναπαράσταση της επτάφωτης λυχνίας.
Η μεσαιωνική Οικογένεια Φραντζιπάνε μετέτρεψε το Κολοσσαίο σε ένα τεράστιο απόρθητο φρούριο και ενσωμάτωσε την Αψίδα του Τίτου στα οχυρώματά της. Για τον λόγο αυτό υπάρχουν σημάδια, που έχουν αφήσει οι ρόδες πολλών αμαξιών στο εσωτερικό της αψίδας. Από αυτά μπορεί κανείς να καταλάβει τη σταθερή άνοδο του επιπέδου του εδάφους της Ρωμαϊκής Αγοράς πριν από τις ανασκαφές του 18ου και 19ου αιώνα. Πολλές από τις άμαξες που περνούσαν μέσα από την αψίδα, πρέπει να μετέφεραν οικοδομικά υλικά «δανεισμένα» από τα πολυάριθμα ερείπια της Αγοράς.
Στον πίνακα Ένα λιμάνι του Κλωντ Λορραίν, η θριαμβική αψίδα είναι εμπνευσμένη από την Αψίδα του Τίτου. Στην Αψίδα του Τίτου βασίστηκε και ο σχεδιασμός του τόξου της Αψίδας του Θριάμβου στο Παρίσι από τον Ζαν Σαλγκρέν.
Η επιγραφή
Η επιγραφή στη μία πλευρά έχει ως εξής:
SENATVS POPVLVSQVE ROMANVS DIVO TITO DIVI VESPASIANI F(ILIO) VESPASIANO AVGVSTO.
Στα Ελληνικά: Η Σύγκλητος και ο λαός της Ρώμης (αφιερώνει αυτό) στον θεϊκό Τίτο Βασπασιανό Αύγουστο, γιο του θεϊκού Βεσπασιανού.
Το 1821 ο Πάπας Πίος Ζ΄ αποκατέστησε το μνημείο με τον αρχιτέκτονα Τζουζέππε Βαλαντιέρ και πρόσθεσε στην πίσω όψη του την επιγραφή:
INSIGNE RELIGIONIS ATQVE ARTIS MONVMENTVM VETVSTATE FATISCENS PIVS SEPTIMVS PONTIFEX MAX(IMVS) NOVIS OPERIBVS PRISCVM EXEMPLAR IMITANTIBVS FVLCIRI SERVARIQVE IVSSIT· ANNO SACRI PRINCIPATVS EIVS XXIIII.
Πινακοθήκη
Τιτου
Ευτυχία Γιακουμή
Η Ευτυχία Γιακουμή (Αθήνα, 1979 - ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γενήθηκε το 1979 στο Μαρούσι Αττικής και από την ηλικία των τεσσάρων ακόμα ετών ένιωθε την ανάγκη να εκφράζεται μέσα από την υποκριτική. Τελείωσε δύο σχολές θεάτρου και την περίοδο 1995-2008 παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής σε διάφορα εργαστήρια. Μιλάει τρεις ξένες γλώσσες και έχει κάνει σεμινάρια εκμάθησης της νοηματικής. Έχει παίξει σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο, σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και σε κινηματογραφικές ταινίες.
Κοσπίκουα
Η Κοσπίκουα (Cospicua - Μαλτέζικη ονομασία Bormla) είναι μια πόλη στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 5.395 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Γιούλια Σάνινα
Βιογραφία
Η Σάνινα γεννήθηκε σε μια οικογένεια μουσικών στις 11 Οκτωβρίου 1990 στο Κίεβο της Ουκρανίας. Έπαιξε στη σκηνή για πρώτη φορά όταν ήταν τριών ετών. Το τραγούδι της στη συνέχεια συνοδεύτηκε από ένα σύνολο, που σκηνοθέτησε ο πατέρας της. Τελικά άρχισε να παίζει ως σόλο τραγουδίστρια, καθώς και ως ένα από τα μέλη του παιδικού συγκροτήματος και της μεγάλης μπάντας τζαζ.
Το 2005 αποφοίτησε από τη Μουσική Σχολή Τζαζ και Ποικίλων Τεχνών. Αργότερα εισήλθε στο Ινστιτούτο Φιλολογίας του Εθνικού Πανεπιστημίου του Κιέβου Ταράς Σεβτσένκο και απέκτησε το μεταπτυχιακό της στις λαογραφικές σπουδές το 2013. Ενώ σπούδαζε στο κολέγιο αύξησε επίσης το ενδιαφέρον της για τη δημοσιογραφία.
Από το 2006 έως το 2008 ήταν τραγουδίστρια στο συγκρότημα Sister Siren.
Τον Σεπτέμβριο του 2011, η Σάνινα και ο παραγωγός μουσικής Βαλερί Μπέμπκο δημιούργησαν ένα ποπ ντουέτο Val & Sanina, το οποίο εκτελούσε  τραγούδια στα ρωσικά. Ηχογράφησαν ένα πειραματικό βίντεο κλιπ και μερικά τραγούδια, ένα από αυτά Η αγάπη έχει έρθει (Любовь настала; στίχοι: Ρόμπερτ Ροζντεστβένσκι, μουσική: Ράιμοντς Πολς).
Λίγο μετά βελτίωσαν τη σκηνική τους παρουσία και άλλαξαν το όνομα της μπάντας τους στο The Hardkiss. Άρχισαν επίσης να γράφουν τραγούδια στα Αγγλικά μόνοι τους και έκαναν τον ήχο τους βαρύτερο. Το φθινόπωρο του 2011 κυκλοφόρησαν λίγα νέα τραγούδια και ηχογράφησαν το πρώτο τους βίντεο κλιπ Babylon. Στα τέλη Οκτωβρίου 2011 οι The Hardkiss άνοιξαν για τη βρετανική μπάντα Hurts. Αργότερα εκείνο το έτος κυκλοφόρησαν ένα άλλο βίντεο κλιπ Χόρεψε μαζί μου, που προβλήθηκε ακόμη και στα κορυφαία μουσικά κανάλια.
Τον Φεβρουάριο του 2012 υπέγραψαν συμβόλαιο με την εταιρεία Sony BMG. Το συγκρότημα άρχισε γρήγορα να κερδίζει δημοτικότητα και κέρδισε πολλά βραβεία στην Ουκρανία, καθώς και σε άλλες ξένες χώρες. Το 2014 η Σάνινα άρχισε να ανεβάζει βίντεο ιστολογίων για τη ζωή της και τη ζωή της μπάντας πίσω από τα παρασκήνια στο κανάλι της στο YouTube. Το 2016 η Σάνινα έγινε ένας από τους τέσσερις κριτές στην έβδομη σειρά του The X Factor Ukraine.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον Βαλερί Μπέμπκο, δημιουργικό παραγωγό και επικεφαλής κιθαρίστα του The Hardkiss το 2011. Συναντήθηκαν το 2010 όταν η Σάνινα πήρε συνέντευξη από τον Μπέμπκο, ο οποίος ήταν τότε παραγωγός του MTV Ukraine. Το ζευγάρι είχε κρύψει τη σχέση τους για τα πέντε χρόνια (από το 2009), αλλά παντρεύτηκαν, αφού ήταν μαζί μόνο για δύο χρόνια. Ο γάμος τους ήταν διακοσμημένος σε ουκρανικό αυθεντικό στιλ. Το πρώτο παιδί του ζευγαριού, ο Ντανύλο, γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2015.
Στυλ
Η Σάνινα δίνει μεγάλη προσοχή στα ρούχα της. Στυλίστες όπως ο Σλάβα Τσάικα και ο Βιτάλι Ντατσιούκ δημιουργούν ρούχα για όλα τα μέλη του The Hardkiss. Το συγκρότημα συνεργάζεται επίσης στενά με νέους σχεδιαστές (Ιβάνοβα, Μπεκ, Νάντια Ντζιάκ,Ανούκι Μπίτσολα κ.λπ.). Η Σάνινα θαυμάζει πάρα πολύ το έργο των Αλεξάντερ Μακ Κουίν, Βίβιεν Γουέστγουντ και Γκάρεθ Πιού. Στην καθημερινή ζωή προτιμά να φοράει Diesel, H&M, Topshop.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες
Μαουρίτσιο Γκούτσι
Ο Μαουρίτσιο Γκούτσι (Maurizio Gucci), (26 Σεπτεμβρίου, 1948 – 27 Μαρτίου, 1995), γιος του Ροδόλφο Γκούτσι και εγγονός του Γκούτσιο Γκούτσι, ήταν Ιταλός επιχειρηματίας και πρώην επικεφαλής του διάσημου Οίκου Μόδας Γκούτσι.
Ο Μαουρίτσιο Γκούτσι πούλησε τον Οίκο μόδας το 1993 για 170 εκατομμύρια δολάρια στον επενδυτικό όμιλο Investcorp με έδρα το Μπαχρέϊν. Το 1995, ενάμιση χρόνο μετά την πώληση του Οίκου Γκούτσι, δολοφονήθηκε από έναν πληρωμένο εκτελεστή. Η πρώην σύζυγός του Πατρίτσια Ρετζιάνι αργότερα θα καταδικαστεί ως ηθική αυτουργός και οργανώτρια της δολοφονίας.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Μαουρίτσιο Γκούτσι γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1948 στη Φλωρεντία ως μοναχοπαίδι των ηθοποιών Ροντόλφο Γκούτσι και Σάντρα Ράβελ. Το 1972 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να εργαστεί για τον οίκο Gucci με τον θείο του Άλντο Γκούτσι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ζούσε σε ένα πολυτελές ρετιρέ στον Ολυμπιακό Πύργο, που του είχε χαρίσει ο πατέρας του. Το 1982, μετακόμισε πίσω στο Μιλάνο, και το 1983, ξεκίνησε έναν νομικό πόλεμο εναντίον του θείου του για τον έλεγχο της Gucci αφού έγινε ο πλειοψηφικός μέτοχος της εταιρείας μετά το θάνατο του πατέρα του.
Το 1986, ο Γκούτσι κατέφυγε στην Ελβετία για να αποφύγει τη δίωξη αφού ο θείος του, ζητώντας εκδίκηση, τον είχε κατηγορήσει ότι πλαστογραφούσε την υπογραφή του πατέρα του για να αποφύγει την πληρωμή φόρων κληρονομιάς. Αρχικά κρίθηκε ένοχος, αλλά αργότερα αθωώθηκε. Το 1988, ο Γκούτσι πούλησε το 47,8% του Οίκου Γκούτσι στο επενδυτικό ταμείο Investcorp με έδρα το Μπαχρέιν.
Ο Μαουρίτσιο Γκούτσι έγινε πρόεδρος του ομίλου Gucci το 1989. Από το 1991 έως το 1993, τα οικονομικά της εταιρείας ήταν στο κόκκινο. Ο Γκούτσι κατηγορήθηκε ότι ξόδεψε υπερβολικά χρηματικά ποσά στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στη Φλωρεντία και το Μιλάνο. Συνέχισε να πουλήσει το υπόλοιπο ποσοστό του στην Gucci το 1993 για 170 εκατομμύρια δολάρια στην Investcorp, τερματίζοντας τη σχέση της οικογένειας Γκούτσι με την εταιρεία.
Προσωπική ζωή
Το 1972, ο Μαουρίτσιο Γκούτσι παντρεύτηκε την Πατρίτσια Ρετζιάνι, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Αλέγκρα και την Αλεσσάντρα. Ο πατέρας του Μαουρίτσιο, Ροδόλφο, αρχικά δεν ενέκρινε τον γάμο τους, αποκαλώντας την Ρετζιάνι «μια κοινωνική αριβίστα που δεν έχει τίποτα στο μυαλό της παρά μόνο χρήματα». Το 1985, ανέφερε στη σύζυγό του Patrizia ότι θα πήγαινε σε ένα σύντομο επαγγελματικό ταξίδι στη Φλωρεντία. Την επόμενη μέρα, έστειλε έναν φίλο να πει στη γυναίκα του ότι δεν θα επέστρεφε και ότι ο γάμος είχε τελειώσει.
Το 1990, ο Μαουρίτσιο Γκούτσι άρχισε να βγαίνει με την Πάολα Φράνκι, μια παιδική του φίλη που είχε παρευρεθεί στο γάμο του με την Ρετζιάνι. Και οι δύο προερχόμενοι από δυστυχισμένους γάμους, η Φράνκι έγινε σύντροφος του Γκούτσι για πέντε χρόνια, μοιραζόμενη ένα πολυτελές διαμέρισμα στο Corso Venezia, στο Μιλάνο. Όταν οριστικοποιήθηκε το διαζύγιο του Γκούτσι από την Ρετζιάνι το 1994, άρχισε τα σχέδια να παντρευτεί την Φράνκι στο κτήμα του Σαντ Μόριτζ στην Ελβετία.
Θάνατος
Στις 27 Μαρτίου 1995, ο Γκούτσι πυροβολήθηκε από έναν πληρωμένο δολοφόνο στα σκαλιά έξω από το γραφείο του καθώς έφτασε στη δουλειά του. Η πρώην σύζυγός του Πατρίτσια Ρετζιάνι καταδικάστηκε το 1998 για την οργάνωση της δολοφονίας. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, τα κίνητρα της Ρετζιάνι ήταν ένα μείγμα ζήλιας, χρημάτων και δυσαρέσκειας προς τον πρώην σύζυγό της. Υποστήριξαν ότι ήθελε τον έλεγχο της περιουσίας του Γκούτσι και ήθελε να εμποδίσει τον πρώην σύζυγό της να παντρευτεί τη νέα του σύντροφο, Πάολα Φράνκι. Ο επικείμενος γάμος θα της είχε μειώσει τη διατροφή που λάμβανε στο μισό. Η Ρετζιάνι εξέτισε 18 χρόνια φυλάκιση και αποφυλακίστηκε τον Οκτώβριο του 2016.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η ταινία Ο Οίκος Gucci (2021) βασίζεται στον γάμο του Γκούτσι και της Ρετζιάνι και τη δολοφονία του. Σκηνοθετημένη από τον Ρίντλεϊ Σκοτ και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Άνταμ Ντράιβερ ως Μαουρίτσιο Γκούτσι και η τραγουδίστρια Lady Gaga ως Πατρίτσια Ρετζιάνι. Ο οίκος των Gucci κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 24 Νοεμβρίου 2021, από την United Artists Releasing.
Η οικογένεια Γκούτσι εξέδωσε ανακοίνωση για την απεικόνιση της οικογένειας και της δολοφονίας του Μαουρίτσιο. "Αν και η ταινία ισχυρίζεται ότι απεικονίζει την «αληθινή ιστορία» της οικογένειας, η αφήγηση κάθε άλλο παρά ακριβής είναι, απεικονίζοντας τον Άλντο Γκούτσι —πρόεδρο της εταιρείας για 30 χρόνια— και άλλα μέλη της οικογένειας Γκούτσι που ήταν οι πρωταγωνιστές των πραγματικών τεκμηριωμένων γεγονότων, ως αδαείς και αναίσθητοι για τον κόσμο γύρω τους".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ιταλία
Σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος του 1991
μικρογραφία|Τεθωρακισμένα οχήματα στη γέφυρα Μπολσόι Μοσκβορέτσκι στη [[Κόκκινη Πλατεία κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος]] Η Σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος του 1991, επίσης γνωστό ως Πραξικόπημα του Αυγούστου (Августовский путч "Αυγουστιάτικο Πραξικόπημα"), ήταν μια προσπάθεια από μέλη της κυβέρνησης της ΕΣΣΔ να αναλάβουν τον έλεγχο της χώρας από τον Σοβιετικό Πρόεδρο και Γενικό Γραμματέα Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Οι ηγέτες του πραξικοπήματος ήταν σκληροπυρηνικά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ), οι οποίοι ήταν αντίθετοι με το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Γκορμπατσόφ και τη νέα ενωσιακή συνθήκη που είχε διαπραγματευτεί στην οποία είχε αποκεντρώσει μεγάλο μέρος των εξουσιών της κεντρικής κυβέρνησης στις δημοκρατίες. Δεν έλαβαν λαϊκή υποστήριξη, ιδίως στη Μόσχα με μια σύντομη αλλά αποτελεσματική εκστρατεία πολιτικής αντίστασης η οποία καθοδηγήθηκε από τον Ρώσο πρόεδρο Μπόρις Γέλτσιν, ο οποίος ήταν σύμμαχος και επικριτής του Γκορμπατσόφ. Αν και το πραξικόπημα κατέρρευσε μέσα σε δύο μόνο ημέρες και ο Γκορμπατσόφ επέστρεψε στην εξουσία, η εκδήλωση αποσταθεροποίησε την ΕΣΣΔ και θεωρείται ευρέως ότι συνέβαλε τόσο στη διάλυση του ΚΚΣΕ και τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Μετά τη συνθηκολόγηση της Κρατικής Επιτροπής για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης (GKChP), ευρέως γνωστή ως η "Συμμορία των Οκτώ", το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και ο Πρόεδρος της ΕΣΣΔ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ περιέγραψε τις δράσεις τους ως απόπειρα πραξικοπήματος.
Παρασκήνιο
Όταν ανέλαβε την εξουσία ως Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης το 1985, ο Γκορμπατσώφ έκανε φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, με κεντρικό άξονα τις έννοιες της περεστρόικα και της γκλάσνοστ, οι οποίες σημαίνουν οικονομική/πολιτική αναδόμηση και άνοιγμα, αντίστοιχα. Αυτές οι κινήσεις ήταν αντίθετες και ύποπτες για τα σκληροπυρηνικά μέλη του κόμματος, γνωστά ως νομενκλατούρα. Οι μεταρρυθμίσεις επίσης απελευθέρωσαν μερικά κινήματα και δυνάμεις που ο Γκορμπατσώφ δεν ανέμενε ότι θα εμφανιστούν. Ειδικότερα, οι εθνικιστικές ταραχές στις μη-Ρωσικές μειονότητες της Σοβιετικής Ένωσης αναπτύχθηκαν, και υπήρχαν φόβοι ότι μερικές ή όλες οι δημοκρατίες μπορεί να ανεξαρτητοποιηθούν. Το 1991, η Σοβιετική Ένωση είχε πέσει σε σοβαρή οικονομική και πολιτική κρίση. Υπήρχαν έντονες ελλείψεις τροφής, φαρμάκων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης και όχι μόνο, οι κάτοικοι έπρεπε να περιμένουν σε μεγάλες ουρές για να αγοράσουν βασικά αγαθά, τα αποθέματα καυσίμων ήταν ανεπαρκή για τον ερχόμενο χειμώνα, ενώ ο πληθωρισμός ξεπερνούσε το 300% και τα εργοστάσια υπέφεραν από έλλειψη χρημάτων και δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους μισθούς. Το 1990, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Αρμενία και η Γεωργία είχαν ανακηρύξει την ανεξαρτησία τους από τη Σοβιετική Ένωση. Τον Ιανουάριο του 1991, έγινε προσπάθεια για την επαναφορά της Σοβιετικής κυριαρχίας στη Λιθουανία μέσω στρατιωτικής επίθεσης. Περίπου μια εβδομάδα αργότερα, υπήρχε μια απόπειρα ανατροπής των λετονικών αρχών από φιλοσοβιετικές δυνάμεις. Στη Νότια Οσσετία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, υπήρχαν και εκεί συγκρούσεις.
Η Ρωσία ανακοίνωσε την κυριαρχία της στις 12 Ιουνίου 1990 και περιόρισε την εφαρμογή των σοβιετικών νόμων στη ΡΣΟΣΔ, ειδικά τους νόμους περί οικονομίας. Το Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσικής ΣΟΣΔ υιοθέτησε νόμους που έρχονταν σε αντίθεση με τους σοβιετικούς νόμους (δες Πόλεμος των Νόμων).
Στο δημοψήφισμα της 17ης Μαρτίου 1991, στο οποίο δεν συμμετείχαν τα βαλτικά κράτη, η Αρμενία, η Γεωργία και η Μολδαβία (ωστόσο υπήρχαν ανεπίσημα δημοψηφίσματα και στις έξι δημοκρατίες), η πλειοψηφία των κατοίκων εξέφρασαν την επιθυμία τους να διατηρήσουν την ανανεωμένη Σοβιετική Ένωση. Μετά από διαπραγματεύσεις, οχτώ από τις εννέα δημοκρατίες (εκτός από την Ουκρανία) ενέκριναν τη Νέα Ενωσιακή Συνθήκη με μερικές προϋποθέσεις. Αυτή η συμφωνία θα μετέτρεπε τη Σοβιετική Ένωση σε ομοσπονδία κυρίαρχων δημοκρατιών, με κοινό πρόεδρο, εξωτερική πολιτική και στρατό. Η Ρωσία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν θα υπέγραφαν τη συμφωνία στις 20 Αυγούστου 1991.
Προετοιμασία
Στις 11 Δεκεμβρίου 1990, ο πρόεδρος της Κα Γκε Μπε Βλαντιμίρ Κριούτσκοφ έκανε "κλήση για τάξη" σε δήλωση του στην κεντρική τηλεόραση, στη Μόσχα. Εκείνη την ημέρα, ζήτησε από δύο αξιωματικούς της Κα Γκε Μπε να προετοιμάσουν ένα σχέδιο μέτρων που θα μπορούσαν να ληφθούν αν κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην ΕΣΣΔ. Αργότερα ο Κριούτσκοφ συμμάχησε, προκειμένου να διοργανώσει το πραξικόπημα, με τον υπουργό άμυνας Ντμίτρι Γιάζοφ, τον υπουργό εσωτερικών Μπορίς Πούγκο, τον πρωθυπουργό Βαλεντίν Παβλόφ, τον αντιπρόεδρο Γκενάντι Γιανάγιεφ, τον αναπληρωτή επικεφαλής του Σοβιετικού συμβουλίου αμύνης Όλεγκ Μπακλάνοφ, τον επικεφαλής της γραμματείας του Γκορμπατσώφ Βαλέρι Μπόλντιν, και τον Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ Όλεγκ Σένιν.
Τα μέλη της Γκε Κα Τσε Πε ήλπιζαν ότι ο Γκορμπατσώφ θα πειστεί να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να "αποκαταστήσει τη τάξη".
Στις 23 Ιουλίου 1991, μια ομάδα αξιωματικών του κόμματος και λιτεράτι δημοσίευσαν ένα άρθρο με τίτλο "Ένα γράμμα προς τον λαό" στη σκληροπυρηνική εφημερίδα Σοβιετική Ρωσία (Σαβέτσκαγια Ρασίγια), ένα κάλεσμα για αποφασιστική δράση για την αποτροπή καταστροφικής ζημιάς στη χώρα.
Έξι μέρες αργότερα, ο Γκορμπατσώφ, μαζί με τους προέδρους της Ρωσικής ΣΟΣΔ Μπορίς Γέλτσιν και τον πρόεδρο της Καζακικής ΣΣΔ Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, συζήτησε τη πιθανότητα αντικατάστασης σκληροπυρηνικών όπως ο Πούγκο, ο Παβλόφ, ο Γιαζόφ και ο Κριούτσκοφ με πιο φιλελεύθερα πρόσωπα. Ο Κριούτσκοφ, ο οποίος είχε θέσει τον Γκορμπατσώφ υπό στενή επιτήρηση, έμαθε για τη συζήτηση.
Στις 4 Αυγούστου, ο Γκορμπατσώφ έφυγε για διακοπές στη ντάτσα του στο Φόρος της Κριμαίας. Σχεδίαζε να επιστρέψει στη Μόσχα εγκαίρως για να υπογράψει τη Νέα Ενωσιακή Συνθήκη στις 20 Αυγούστου.
Στις 17 Αυγούστου, τα μέλη της Γκε Κα Τσε Πε συναντήθηκαν σε ξενώνα της Κα Γκε Μπε και μελέτησαν το έγγραφο της συνθήκης. Πίστευαν ότι το σύμφωνο θα στρώσει τον δρόμο για τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, και αποφάσισαν ότι είναι ώρα να δράσουν. Την επομένη, ο Μπακλάνοφ, ο Μπόλντιν, ο Σένιν και ο αναπληρωτής υπουργός άμυνας της ΕΣΣΔ στρατηγός Βαλεντίν Βαρένικοφ πήγαν στην Κριμαία για συναντηθούν με τον Γκορμπατσώφ. Ζήτησαν από το Γκορμπατσώφ να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή να παραιτηθεί και να ονομάσει τον Γιανάγιεφ ως προσωρινό πρόεδρο, προκειμένου να επιτρέψει στα μέλη της Γκε Κα Τσε Πε να "αποκαταστήσουν την τάξη" στη χώρα.
Ο Γκορμπατσώφ πάντα υποστηρίζει ότι απέρριψε το τελεσίγραφο. Ο Βαρένικοφ ισχυρίζεται ότι ο Γκορμπατσόφ του είπε: "Ανάθεμά σε. Κάνε ότι θέλεις. Αλλά να αναφέρεις τη γνώμη μου!" Ωστόσο, αυτοί που ήταν παρόντες στην ντάτσα εκείνη τη στιγμή, κατέθεσαν ότι οι Μπακλάνοφ, Μπόλντιν, Σένιν και Βαρένικοφ ήταν καθαρά απογοητευμένοι και νευρικοί μετά τη συνάντησή τους με τον Γκορμπατσώφ. Μετά την απόρριψη από τον Γκορμπατσώφ, οι συνωμότες διέταξαν τον εγκλεισμό του Γκορμπατσώφ στην ντάτσα στο Φόρος, ενώ την ίδια στιγμή οι γραμμές επικοινωνίας της ντάτσας (οι οποίες ελέγχονταν από την Κα Γκε Μπε) κόπηκαν. Επίσης, τοποθετήθηκαν πρόσθετοι φρουροί από την Κα Γκε Μπε τοποθετήθηκαν στις πύλες της ντάτσας για να αποτρέψουν οποιονδήποτε από το να εγκαταλείψει το κτίριο.
Τα μέλη της Γκε Κα Τσε Πε ζήτησαν από ένα εργοστάσιο του Πσκοφ να τους παραδώσει 250.000 εργοστάσια χειροπέδων για να σταλούν στη Μόσχα, καθώς και 300.000 φόρμες σύλληψης. Ο Κριούτσκοφ διπλασίασε τους μισθούς των υπαλλήλων της Κα Γκε Μπε, τους ανακάλεσε από τις διακοπές, και τους έβαλε σε επιφυλακή. Η φυλακή Λεφόρτοβο αδειάστηκε για να υποδεχθεί τους φυλακισμένους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:1991
Τατλίσου
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Ζωολογικός Κήπος του Λος Άντζελες
thumb|right|295px|Θερινός συνωστισμός στην είσοδο του κήπου τον Αύγουστο του 2005 Ο Ζωολογικός και Βοτανικός Κήπος του Λος Άντζελες (Los Angeles Zoo and Botanical Gardens) είναι ζωολογικός κήπος στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, που λειτουργεί στη σημερινή του τοποθεσία, σε έκταση 538 στρεμμάτων, από το 1966. Ανήκει στον Δήμο του Λος Άντζελες και σήμερα διαθέτει περίπου 1.400 ζώα, που ανήκουν σε περισσότερα από 270 διαφορετικά είδη.
Ιστορία
Ο πρώτος ζωολογικός κήπος στην πόλη άνοιξε το 1885 και ονομαζόταν Ζωολογικός Κήπος του Ήστλεϊκ, καθώς βρισκόταν στο Πάρκο Ήστλεϊκ, το σημερινό Πάρκο Λίνκολν. Ο δεύτερος, ο Ζωολογικός Κήπος Γκρίφιθ, άνοιξε το 1912 περίπου 3 χιλιόμετρα νότια του τωρινού και έκλεισε τον Αύγουστο του 1966, με τον νέο ζωολογικό κήπο να ανοίγει στη σημερινή τοποθεσία του στις 28 Νοεμβρίου 1966.
Το 1998 άνοιξε στον κήπο ο χώρος των «Χιμπατζήδων των Βουνών Μαχάλε» και ακολούθησαν άλλα εκθέματα, όπως «Η ζούγκλα των κόκκινων πιθήκων» το 2000, το Έκθεμα του Δράκου του Κομόντο και τον «Παιδικό ζωολογικό κήπο της Οικογένειας Winnick» το 2001, το Παιδικό Κέντρο Ανακαλύψεως και τις «Πλαγιές των θαλάσσιων λεόντων» το 2005, το Campo Gorilla Reserve το 2007 και άλλα.
Στις 26 Ιουνίου 2012 ένα μωρό χιμπαντζής σε μια ομάδα 15 χιμπαντζήδων (μία από τις μεγαλύτερες σε ζωολογικό κήπο σε όλη τη Βόρεια Αμερική), κακοποιήθηκε μέχρι θανάτου από ένα ενήλικο αρσενικό ενώπιον επισκεπτών του κήπου. Η διεύθυνση του κήπου χαρακτήρισε το γεγονός «εντελώς απροσδόκητο», παρά το ότι δήλωσε επίσης ότι πράξεις επιθετικότητας από αρσενικούς χιμπαντζήδες (προς ανθρώπους ή άλλους ενήλικες χιμπαντζήδες όμως) είναι πάντοτε μια πιθανότητα.
Τον Ιούνιο του 2019 ανέλαβε διευθύντρια του κήπου η Ντενίζ M. Βερέτ (Denise M. Verret), που έγινε έτσι η πρώτη στην ιστορία γυναίκα Αφροαμερικανίδα διευθύντρια ζωολογικού κήπου ή ενυδρείου στις ΗΠΑ.
Αποδράσεις
Ο Ζωολογικός και Βοτανικός Κήπος του Λος Άντζελες έχει μάλλον αρνητικό ιστορικό πολλών αξιοσημείωτων αποδράσεων ζώων του. Από το 1996 μέχρι το 2004 τουλάχιστον 35 ζώα απέδρασαν από αυτόν, μεταξύ των οποίων ζέβρες, χιμπαντζήδες, καγκουρώ και αντιλόπες. Χαρακτηριστικά, ο θηλυκός γορίλας Έβελυν απέδρασε από τον χώρο της 5 φορές. Στη γνωστότερη απόδραση χρησιμοποίησε κληματίδες που είχαν αναπτυχθεί υπερβολικά προκειμένου να σκαρφαλώσει έξω. Σε προηγούμενη απόπειρα στηρίχθηκε στην πλάτη ενός άλλου γορίλα, του Τζιμ, ο οποίος είχε παλαιότερα αποδράσει και ο ίδιος. Μέρος του προβλήματος ήταν ότι το ενδιαίτημα των γοριλών είχε αρχικώς διαμορφωθεί για να φιλοξενεί αρκούδες Η κατάσταση αυτή διορθώθηκε με τη λειτουργία του ειδικά σχεδιασμένου «Campo Gorilla Reserve» το 2007.
Το 1979 μια λύκαινα με αξιοσημείωτες ικανότητες, η Βιρτζίνια, απέδρασε πάνω από τρεις φορές, ανεβαίνοντας σε δέντρα, υπερπηδώντας φράκτες και περπατώντας κατά μήκος κλαδιών. Σε μία από αυτές διέφευγε τη σύλληψη επί έναν μήνα, κρυπτόμενη στο Πάρκο Γκρίφιθ.
Το 2014 ένα άγριο πρόβατο του είδους Ovis canadensis απέδρασε πρώτα από τον χώρο του και κατόπιν από τον κήπο. Περίπου τρεις ώρες αργότερα το κτύπησε ένα αυτοκίνητο και τελικώς το ζώο πέθανε από τα τραύματα.
Βοτανικός κήπος
Το 2002 ο κήπος κατέστη πιστοποιημένος Βοτανικός Κήπος και η επίσημη ονομασία του άλλαξε σε «Ζωολογικός και Βοτανικός Κήπος του Λος Άντζελες» (Los Angeles Zoo and Botanical Gardens). Διάσπαρτες σε όλη την έκταση του κήπου υπάρχουν 15 διαφορετικές συλλογές με περισσότερα από 800 διαφορετικά είδη φυτών, συνολικά πάνω από 7.400 δείγματα, περισσότερα δηλαδή από τα είδη ζώων και τα ζώα αντιστοίχως που φιλοξενούνται στον κήπο.
«Οι Χιμπατζήδες των Βουνών Μαχάλε»
«Οι Χιμπατζήδες των Βουνών Μαχάλε» είναι ένα σύνθετο έκθεμα σε έκταση 4 στρεμμάτων, που άνοιξε το 1998 και φιλοξενεί το είδος χιμπαντζής ο κοινός (Pan troglodytes) σε μια απομίμηση βουνοπλαγιάς με βράχια, φοινικιές, έναν καταρράκτη και μια τεχνητή υπέργεια φωλιά τερμιτών. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τα ζώα πίσω από τάφρους ή μέσα από ένα γυάλινο πέτασμα.
Campo Gorilla Reserve
thumb|Μία από τις θέσεις παρτηρήσεως του «Campo Gorilla Reserve» Το «Campo Gorilla Reserve» άνοιξε τον Νοέμβριο του 2007 και φιλοξενεί το κινδυνεύον με εξαφάνιση υποείδος πεδινού γορίλα Gorilla gorilla gorilla σε μια έκταση 6 στρεμμάτων. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τα ζώα μέσα από δύο γυάλινα πετάσματα και τρεις άλλες θέσεις. Στις 18 Ιανουαρίου 2020 ένα γοριλάκι του υποείδους γεννήθηκε εκεί. Η χλωρίδα του εκθέματος περιλαμβάνει φοινικιές, ροδιές και φτέρες.
Ελέφαντες της Ασίας
Παρόμοιο με το αντίστοιχο έκθεμα του κήπου της Σιγκαπούρης, το έκθεμα «Ελέφαντες της Ασίας» κόστισε 42 εκατομμύρια δολάρια και άνοιξε το 2010. Βρίσκεται στο κέντρο του ζωολογικού κήπου και φιλοξενεί ασιατικούς ελέφαντες (Elephas maximus) μαζί με άλλα άγρια είδη της πανίδας της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ο κυρίως χώρος των ελεφάντων έχει εμβαδό 15 στρέμματα και διαθέτει κλειστό χώρο 1500 τετραγωνικών μέτρων για ιατρικές εξετάσεις. Το όλο συγκρότημα υποδιαιρείται σε αρκετές ζώνες, με την καθεμιά να βασίζεται πάνω σε μια διαφορετική χώρα της γεωγραφικής κατανομής των ελεφάντων. Το «Περίπτερο της Ταϊλάνδης» πληροφορεί τους επισκέπτες για τον ρόλο των ελεφάντων ως ζώων εργασίας στην οικονομία αυτής της χώρας, ενώ το τμήμα της Ινδίας έχει καταρράκτη στον οποίο τα ζώα μπορούν να λούζονται.
Hello World: The Motown Solo Collection
Το Hello World: The Motown Solo Collection είναι 3-CD απάνθισμα με 71 κομμάτια τιμώντας την εποχή του Μάικλ Τζάκσον στη Motown Records. Το άλμπουμ περιέχει 4 solo LPs από την εποχή της Motown (κατά τα έτη 1971-1975), μαζί με τραγούδια που κυκλοφόρησαν μετά την αποχώρηση του από την εταιρεία.
Ζωολογικός Κήπος του Λος Άντζελες
Το LAIR
Το LAIR (αρκτικόλεξο του Living Amphibians, Invertebrates, and Reptiles = «Ζωντανά Αμφίβια, Ασπόνδυλα και Ερπετά») άνοιξε το 2012 με κόστος 14 εκατομμύρια δολάρια. Διαθέτει τόσο κλειστούς όσο και υπαίθριους χώρους και εστιάζει στα ερπετά, τα αμφίβια και τα χερσαία αρθρόποδα. Το κυρίως κτίσμα του είναι το 560 τετραγωνικών μέτρων «Υγρό δάσος», που φιλοξενεί δηλητηριώδεις βατράχους (οικογένεια δενδροβατίδες), γιγαντιαίες κινεζικές σαλαμάνδρες και μια αναδημιουργία ενός ποταμού στο δάσος βροχής Daintree της Αυστραλίας με ψάρια-τοξότες, με το είδος ψαριού Neoceratodus forsteri που μπορεί και αναπνέει στον αέρα (βλ. δίπνοοι) και με χοιρόρρινες νεροχελώνες. Στεγάζει επίσης, σε άλλο διαμέρισμα, το «Betty's Bite and Squeeze Room» (πήρε το όνομά του από την ηθοποιό Μπέτυ Χουάιτ), αρκετά δηλητηριώδη φίδια. Στην αίθουσα «Πίσω από το γυαλί» οι επισκέπτες μπορούν να δουν υπαλλήλους του κήπου να φροντίζουν ζώα, ενώ η «Αίθουσα φροντίδας και διατήρησης» φιλοξενεί είδη ερπετών που κινδυνεύουν να εξαφανισθούν, όπως είναι ο βαράνος ο ελαιοειδής (Varanus olivaceus). Ένα δευτερεύον κτίσμα εμβαδού 190 τετραγωνικών μέτρων, το «Desert LAIR», στεγάζει το μοναδικό είδος δηλητηριώδους σαύρας των ΗΠΑ (σαύρα Χίλα) και άλλα ζώα των ξηρών περιοχών της Βόρειας Αμερικής, όπως ο τριχωτός σκορπιός της Αριζόνα (Hadrurus arizonensis).
Hello World: The Motown Solo Collection
Ημερομηνίες κυκλοφορίας
Στις 12 Ιουνίου 2009, η Universal Music Group, δια μέσω της Hip-Ο Select, ανακοίνωσε στη σελίδα της στο Twitter ότι το 3-CD set ήταν τώρα διαθέσιμο για προπαραγγελία και ανακοινώθηκε ότι η ημερομηνία κυκλοφορίας ήταν η 3η Ιουλίου. Ωστόσο, μερικά αντίτυπα κυκλοφόρησαν στις 26 Ιουνίου, μια μέρα μετά τον θάνατο του Τζάκσον.
Ζωολογικός Κήπος του Λος Άντζελες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λος Αντζελες Ζωολογικος κηπος
Hello World: The Motown Solo Collection
Ημερομηνίες κυκλοφορίας
Το set κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 30 Ιουνίου στο iTunes. Η ημερομηνία κυκλοφορίας έφερε κάποιες συζητήσεις, καθώς οι άνθρωποι νόμιζαν ότι η Motown χρησιμοποιούσε τη κυκλοφορία για να πάρει γρήγορα λεφτά μετά τον θάνατο του Τζάκσον (είναι το τέταρτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε). Αυτές οι φήμες δεν έγιναν δεκτές από τους θαυμαστές που είπαν ότι έλαβαν emails που έλεγαν ότι η ημερομηνία κυκλοφορίας στο iTunes ήταν έτοιμη εκ των προτέρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Motown
Ρόζαλιντ Κόρνφελντ
Η Ρόζαλιντ Κόρνφελντ (1935–2007) ήταν επιστήμονας - βιοχημικός στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις, γνωστή για την έρευνά της για τον προσδιορισμό της δομής και του σχηματισμού ολιγοσακχαριτών. Η Εταιρεία Γλυκοβιολογίας απονέμει κάθε χρόνο ένα βραβείο εφ' όρου ζωής προς τιμήν της.
Εκπαίδευση και καριέρα
Για μια σύντομη περίοδο έμεινε στο Πανεπιστήμιο George Washington ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια πριν μετακομίσει στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας ως συνεργάτης του δρ. Victor Ginsburg. Επέστρεψε στο Σεντ Λούις το 1965 όταν δέχτηκε μια καθηγητική θέση στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις.
Ξεκίνησε ως βοηθός ερευνητής, προήχθη σε ερευνητική επίκουρη καθηγήτρια το 1971 και στη συνέχεια αναπληρώτρια καθηγήτρια το 1978. Το 1981 ανακηρύχθηκε καθηγήτρια ιατρικής και καθηγήτρια βιοχημείας και μοριακής βιοφυσικής. Συνταξιοδοτήθηκε το 2001.
Με πρωτοβουλία της ίδρυσε το Δίκτυο Ακαδημαϊκών Γυναικών στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και στη συνέχεια υπηρέτησε ως η πρώτη πρόεδρος αυτής. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Εταιρείας Γλυκοβιολογίας το 1993.
Έρευνα
Η έρευνα της Κόρνφελντ έθεσε τις βάσεις για το πεδίο της γλυκοβιολογίας με τις έρευνές της στη βιοσύνθεση του σακχάρου νουκλεοτιδίων και στους συνδέτες γλυκάνης για τις λεκτίνες. Τα αξιοσημείωτα επιτεύγματα του Korneld περιλαμβάνουν τον καθορισμό της δομής και της λειτουργίας της Ν-ακετυλογλυκοζαμινο-1-φωσφοδιεστέρα α-Ν-ακετυλογλυκοζαμινιδάσης, κοινώς γνωστής, ως «αποκαλυπτικό ένζυμο» ή UCE.
Προσωπική ζωή
Ο σύζυγός της ήταν ο Στιούαρτ Κόρνφελντ, τον οποίο γνώρισε όταν ήταν πρωτοετής φοιτήτρια στη βιοχημεία το 1958.
Παντρεύτηκαν το 1959 και δούλεψαν μαζί για 48 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του αποδεχόμενος το μετάλλιο George M. Kober το 2010, αναγνώρισε τον βασικό ρόλο που έπαιξε εκείνη στα κοινά τους επιτεύγματα, ένα γεγονός που έχει επισημανθεί και από άλλους επιστήμονες.
Ο γιος της, Kerry Kornfeld, είναι επίσης επιστήμονας, ενώ όσο ήταν ακόμη στο γυμνάσιο, δημοσίευσαν από κοινού μια ερευνητική εργασία για τις λεκτίνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί χημικοί
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 – Έπταθλο γυναικών
Το έπταθλο γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 πραγματοποιήθηκε στο Γκεβλεστάντιον από τις 11 έως τις 12 Ιουλίου 2019.
Τελική κατάταξη
{{legend|#F2F5A9|Η καλύτερη επίδοση κάθε αγωνίσματος καταγράφεται με κίτρινο χρώμα.|border=solid 1px #AAAAAA}}
Παραπομπές
Έπταθλο γυναικών
Αγία Ακυλίνα
Η Αγία Ακυλίνα της Θεσσαλονίκης ήταν Ελληνορθόδοξη Χριστιανή Αγία του 18ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ζαγκλιβέρι, ένα χωριό κοντά στη Θεσσαλονίκη σε μια εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όταν ήταν μωρό, ο πατέρας της σκότωσε έναν Μουσουλμάνο γείτονα και ασπάστηκε το Ισλάμ για να γλιτώσει την εκτέλεση. Ωστόσο, η μητέρα της Ακυλίνας την μεγάλωσε ως χριστιανή. Όταν έφτασε στα δεκαοκτώ της, οι οθωμανικές αρχές πίεσαν τον πατέρα της να την κάνει να εξισλαμιστεί και αυτή. Όταν αρνήθηκε, συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στις 27 Σεπτεμβρίου 1764. Τα λείψανά της κρύφτηκαν από χριστιανούς για να αποφύγουν τη βεβήλωση και ανακαλύφθηκαν μόλις το 2012, στην κοντινή πόλη Όσσα της Θεσσαλονίκης. Η μνήμη της τιμάται στις 27 Σεπτεμβρίου.
Βασίλι Σταροντούμπτσεφ
Ο Βασίλι Αλεξάντροβιτς Σταροντούμπτσεφ (Василий Александрович Стародубцев, 25 Δεκεμβρίου 1931 στο Βόλοβτσικ, Περιφέρεια Κεντρικής Μαύρης Γης, σημερινή Περιφέρεια Λίπετσκ – 30 Δεκεμβρίου 2011 στο Νοβομοσκόβσκ, Περιφέρεια Τούλα) ήταν Σοβιετικός και Ρώσος πολιτικός και κυβερνήτης της Περιφέρειας Τούλα από το 1997 έως το 2005. Ήταν επίσης ένα από τα μέλη της Επιτροπής Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης κατά την Σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος του 1991 και ήταν αρχηγός του Αγροτικού Κόμματος της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ο Σταροντούμπτσεφ αποφοίτησε από το Γεωργικό Ινστιτούτο του Βορόνεζ και Πανενωσιακό Ανταποκρισιακό Γεωργικό Ινστιτούτο. Για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του κολχόζ στην επαρχία Νοβομοσκόβσκ. Μεταξύ των βραβείων ήταν ο τίτλος του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, τρία Τάγματα του Λένιν, Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ καθώς και το Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και το Τάγμα του Σήματος της Τιμής. Είχε βαθμό υποψήφιου επιστήμονα στη γεωργία και ήταν αντεπιστέλλον μέλος της VASKhNIL.
Ο Σταροντούμπτσεφ ήταν μέλος στο Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας (για τα έτη 1993-96 και επίσης κατά την περίοδο 1997-2001 ως περιφερειακός κυβερνήτης). Διετέλεσε μέλος της Κρατικής Δούμας (2007-11).
Ο Σταροντούμπτσεφ ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Ζουριέκ ΦΚ
Η Ζουριέκ ΦΚ (μαλτέζικα: Żurrieq FC) είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ζουριέκ. Ιδρύθηκε το 1949. Έχει κατακτήσει μία φορά το κύπελλο Μάλτας, την περίοδο 1984-85.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μάλτας
Κολλέγιο Λίνακερ (Οξφόρδη)
Το κολλέγιο Λίνακερ (Linacre College) είναι ένα από τα καταστατικά κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ιδρύθηκε το 1962, αρχικά ως Λίνακερ Χάους (Linacre House) μόνο για μεταπτυχιακούς φοιτητές και των δύο φύλων. Ο ιδρυτικός του διευθυντής (John Bamborough) περιέγραψε το τολμηρό για την εποχή εγχείρημα ως «ένα σκόπιμο πείραμα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για να διαπιστωθεί εάν οι ανάγκες των μεταπτυχιακών φοιτητών θα μπορούσαν να καλυφθούν από έναν νέο τύπο κολλεγίου».
Σήμερα τα μέλη του αποτελούνται από περίπου 55 εταίρους (καθηγητές) και 575 μεταπτυχιακούς φοιτητές από περισσότερες από 130 χώρες. Το Λίνακερ είναι ένα πολυποίκιλο κολλέγιο τόσο ως προς τη διεθνή σύνθεση των μελών του, η πλειοψηφία των οποίων είναι εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου, όσο και ως προς τους κλάδους που αυτοί μελετούν. Σε αντίθεση με τα περισσότερα κολλέγια, οι φοιτητές και οι εταίροι (καθηγητές) μοιράζονται την ίδια Κοινή Αίθουσα (Common Room) και δεν υπάρχει Μεγάλη Τράπεζα (High Table) –τραπέζι για τους καθηγητές– στην αίθουσα φαγητού.
Το κολλέγιο πήρε το όνομά του από τον Τόμας Λίνακερ (1460-1524), ιδρυτή του Βασιλικού Κολλεγίου των Ιατρών και παράλληλα διακεκριμένο κλασικό φιλόλογο και ανθρωπιστή της Αναγέννησης. Τα πολυεπιστημονικά ενδιαφέροντα του Λίνακερ είναι και στόχοι του κολλεγίου που φέρει το όνομά του.
Το κολλέγιο βρίσκεται στη σύγκλιση των οδών Σαιντ Κρος (St Cross Road) και Σάουθ Παρκς (South Parks Road). Συνορεύει με τα Πανεπιστημιακά Πάρκα στα βόρεια και την Περιοχή Επιστημών του Πανεπιστημίου στα δυτικά.
Οι κύριες εγκαταστάσεις του κολλεγίου αποτελούνται από τα κτήρια O.C.Tanner, το οποίο πήρε το όνομα του Αμερικανού καθηγητή φιλοσοφίας (Obert Clark Tanner) για τη δωρεά που έκανε προς το κολλέγιο, Bamborough προς τιμήν του πρώτου και ιδρυτικού διευθυντή του κολλεγίου Τζων Μπάμπορω, Abraham προς τιμήν του  (Edward Penly Abraham) φημισμένου βιοχημικού που συνετέλεσε στη μορφοποίηση της κεφαλοσπορίνης και δωρητή του κολλεγίου, και Griffiths  προς τιμήν του Ρόντνεϋ Γκρίφιθς (Rodney Griffiths).
Διευθυντής του Κολλεγίου από το 2010 είναι ο Νικ Μπράουν.
Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
• University College Oxford Coat Of Arms.svg Γιουνιβέρσιτι
• Green-Templeton College Oxford Coat Of Arms.svg Γκρην Τέμπλετον
• Wolfson College Oxford Coat Of Arms.svg Γούλφσον
• Worcester College Oxford Coat Of Arms.svg Γούστερ
• Wadham College Oxford Coat Of Arms.svg Γουώνταμ
Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν
Το Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν (στα Νταρί: مسجد عبدالرحمان; στα Παστούν: د عبدالرحمان جومات‎), (είναι γνωστό και ως Μεγάλο Τζαμί της Καμπούλ) είναι ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά του Αφγανιστάν. Βρίσκεται σε μια από τις κεντρικές εμπορικές περιοχές της Καμπούλ, το Ντεχ Αφγκανάν, δίπλα στην Πλατεία Παστουνιστάν και στο Πάρκο Ζαρνεγκάρ.
Ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2001 από τον Αφγανό επιχειρηματία, Χατζή Αμπντούλ Ραχμάν, και μετά το θάνατό του την κατασκευή του τεμένους συνέχισαν οι γιοι του. Εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 2012 και στην τελετή εγκαινίων παρευρέθησαν ο τότε πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι και άλλοι υψηλόβαθμοι Αφγανοί αξιωματούχοι.
Το Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν είναι χτισμένο σε μια έκταση 3.5 εκταρίων, αποτελείται από τρεις ορόφους ο ένας από τους οποίους είναι αποκλειστικά για τις γυναίκες και έχει συνολικά χωρητικότητα 10.000 άτομα. Στο τέμενος υπάρχει και μεντρεσές καθώς και βιβλιοθήκη με 150.000 βιβλία.
Κολλέγιο Λίνακερ (Οξφόρδη)
Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
• Exeter College Oxford Coat Of Arms.svg Έξετερ
Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Κολλέγιο Λίνακερ (Οξφόρδη)
Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
• Kellogg College Oxford Coat Of Arms.svg Κέλλογκ
• Keble College Oxford Coat Of Arms.svg Κημπλ
• Corpus-Christi College Oxford Coat Of Arms.svg Κόρπους Κρίστι
• Queens College Oxford Coat Of Arms.svg Κουήνς
• Christ Church Oxford Coat Of Arms.svg Κράιστ Τσερτς
• Lady-Margaret-Hall Oxford Coat Of Arms.svg Λέιντι Μάργκαρετ
• Linacre College Oxford Coat Of Arms.svg Λίνακερ
• Lincoln College Oxford Coat Of Arms.svg Λίνκολν
• Mansfield College Oxford Coat Of Arms.svg Μάνσφηλντ
• Merton College Oxford Coat Of Arms.svg Μέρτον
• Balliol College Oxford Coat Of Arms.svg Μπέιλιολ
• Brasenose College Oxford Coat Of Arms.svg Μπρέιζνοουζ
• Magdalen College Oxford Coat Of Arms.svg Μώντλιν
• Nuffield College Oxford Coat Of Arms.svg Νάφηλντ
• Reuben College Coat of Arms.png Ρούμπεν
• St-Anne's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Ανς
• St-Antony's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Άντονις
• St-Edmund-Hall College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Έντμουντ
• St-Catherines College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Κάθρηνς
• St-Cross College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Κρος
• St-Peters College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Πήτερς
• St-John's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Τζωνς
• St-Hughs College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Χιούζ
• Somerville College Oxford Coat Of Arms.svg Σόμερβηλ
• Jesus College Oxford Coat Of Arms.svg Τζίζους
• Trinity College Oxford Coat Of Arms.svg Τρίνιτι
• Harris-Manchester College Oxford Coat Of Arms.svg Χάρρις Μάντσεστερ
• Hertford College Oxford Coat Of Arms.svg Χέρτφορντ
• All-Souls College Oxford Coat Of Arms.svg Ωλ Σόουλς
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Δυτικά Παντζάμπι
Ο όρος Δυτικά Παντζάμπι μπορεί να αναφέρεται σε:
Ζουριέκ
Η Ζουριέκ είναι μία από τις πιο παλιές πόλεις της Μάλτας. Τον Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 11823 κατοίκους. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της Μάλτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Μαρσέλ Μποζουφί
Ο Μαρσέλ Μποζουφί (γαλλικά: Marcel Bozzuffi), (28 Οκτωβρίου 1928-1 Φεβρουαρίου 1988), ήταν Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου.
Ο Μποζουφί ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και πήρε μέρος σε περισσότερες απο 50 ταινίες, σε ρόλους κυρίως γκάνγκστερ και αστυνομικών. Επαίξε σχέδον δίπλα σε όλους του μεγάλους ηθοποιούς τόσο της Γαλλίας, όπως ο Ζαν Γκαμπέν, Λίνο Βεντούρα, Αλέν Ντελόν και Υβ Μοντάν, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτείων, όπως ο Τζιν Χάκμαν.
Το 1963 παντρεύτηκε την Γαλλίδα ηθοποιό Φρανσουάζ Φαμπιάν και το 1988 θα πεθάνει σε ηλικία 59 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πυρηνική ενέργεια στο Καζακστάν
Από το 2015, το Καζακστάν δεν έχει ενεργό ικανότητα παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Ο μοναδικός πυρηνικός σταθμός της χώρας, ο ταχείας αντλίας ψύξης με νάτριο BN-350, που βρίσκεται κοντά στο Ακτάου στην περιοχή Μανγκιστάου, διέκοψε την παραγωγή τον Ιούνιο του 1999 μετά από 26 χρόνια λειτουργίας και παροπλίστηκε το 2001. Ωστόσο, πρωταρχικός σκοπός της μονάδας ήταν η αφαλάτωση και όχι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, επομένως η παραγωγή ισχύος ήταν περιορισμένη. Το Εθνικό Πυρηνικό Κέντρο της χώρας (NNC) διαθέτει, επίσης, τρεις ερευνητικούς αντιδραστήρες στο πρώην πεδίο δοκιμών Σεμιπαλάτισνκ.