cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δε θα τα Πάρεις Μαζί σου
Βραβεύσεις
Η ταινία προτάθηκε 7 όσκαρ το και βρέθηκε συνυποψήφια για όσκαρ καλύτερης ταινίας μαζί με άλλα αριστουργήματα του κινηματογράφου όπως: Η μεγάλη χίμαιρα (La grande Illusion, 1938) του Ζαν Ρενουάρ, Ζέζεμπελ (Jezebel, 1938) του Γουίλιαμ Γουάιλερ, Ρομπέν των δασών (The Adventures Of Robin Hood, 1938) και το Κολασμένες ψυχές (Angels With Dirty Faces) και τα δύο του Μάικλ Κερτίζ και αναδείχτηκε νικήτρια. Επίσης χάρισε στο σκηνοθέτη Φρανκ Κάπρα το τρίτο του Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας μέσα σε 5 χρόνια, (είχαν προηγηθεί τα όσκαρ για το Συνέβη μια νύχτα (It Happened One Night, 1934) και για τον '' Πρίγκηπα των δολαρίων (Mr. Deeds Goes to Town, 1936)''.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Βραβεία Γκράμι του 2012
Τα 54α ετήσια βραβεία Γκράμι πραγματοποιήθηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 2012, στο Staples Center του Λος Άντζελες και η τελετή απονομής μεταδόθηκε από το CBS. Με τα βραβεία τιμήθηκαν οι καλύτεροι και καλύτερες στο χώρο της μουσικής για την περίοδο ηχογράφησης από την 1η Οκτωβρίου 2010 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2011. Ο LL Cool J παρουσίασε την απονομή. Ήταν η πρώτη φορά έπειτα από επτά χρόνια που η εκδήλωση είχε επίσημο οικοδεσπότη. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου 2011 σε ώρα υψηλής τηλεθέασης στο πλαίσιο της ζωντανής συναυλίας "The GRAMMY Nominations Concert Live! - Αντίστροφη μέτρηση για τη μεγαλύτερη νύχτα της μουσικής ", μια ειδική μετάδοση μιας ώρας ζωντανά από το CBS από το Nokia Theatre στο LA Live. O Κάνιε Γουέστ έλαβε τις περισσότερες υποψηφιότητες με επτά. H Αντέλ, οι Foo Fighters και ο Μπρούνο Μαρς έλαβαν έξι υποψηφιότητες. Οι Λιλ Γουέιν, Skrillex και Radiohead κέρδισαν πέντε υποψηφιότητες. Οι υποψηφιότητες επικρίθηκαν από πολλούς δημοσιογράφους μουσικής, καθώς το My Beautiful Dark Twisted Fantasy του Κάνιε Γουέστ δεν ήταν υποψήφιο για το άλμπουμ της χρονιάς, παρά το γεγονός ότι είχε αποσπάσει πολλές θετικές κριτικές και είχε έρθει στην κορυφή των καταλόγων με επιτυχίες στο τέλος του έτους. Το άλμπουμ του Γουέστ κέρδισε το Γκράμι για το καλύτερο άλμπουμ ραπ μουσικής.
Καμέναι
Στη ρωμαϊκή μυθολογία με το συλλογικό όνομα Καμέναι (Camenae) ήταν γνωστές τέσσερις Νύμφες των πηγών, των πηγαδιών και γενικώς των υδάτων: η Καρμέντα, η Ηγερία, η Αντεβόρτα και η Ποστβόρτα. Οι Καμέναι ήταν σοφές και κάποτε προέλεγαν τα μέλλοντα. Κυριότερη ανάμεσά τους ήταν η Καρμέντα ή Καρμεντίς ή Καρμεντία: η εορτή Καρμεντάλια, στις 11 και 15 Ιανουαρίου, ήταν αφιερωμένη σε αυτή.
Βραβεία Γκράμι του 2012
Συνολικά 78 βραβεία απονεμήθηκαν μετά την απόφαση της Ακαδημίας για αναδιάρθρωση των κατηγοριών για τα Γκράμι. Ο Πολ Μακάρτνεϊ έλαβε το βραβείο MusiCares Person of the Year στις 10 Φεβρουαρίου 2012, στο Συνεδριακό Κέντρο του Λος Άντζελες, δύο νύχτες πριν από την τηλεοπτική απονομή των Γκράμι
Στυλιανός Κορνάρος
Το ερωτικό σκάνδαλο
Ο Στυλιανός Κορνάρος, τελικά, απολογήθηκε στην Ιερά Σύνοδο, όπου απείλησε ότι «αν αποσχηματισθεί θα δώσει στη δημοσιότητα φακέλους με τις φωτογραφίες ομοφυλοφιλικών σχέσεων οκτώ μελών της Ιεράς Συνόδου», τους οποίους είχε αποκτήσει από την τότε Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), μέσω του διοικητή της Μιχαήλ Ρουφογάλη Ο Στυλιανός Κορνάρος τελικά δεν αποσχηματίστηκε, απώλεσε απλώς τη Μητρόπολη Πρέβεζας και στη συνέχεια διέμενε στην Αθήνα. Νέος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο κ. Μελέτιος.
Καμέναι
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νύμφες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Βραβεία Γκράμι του 2012
Στις 8 Φεβρουαρίου 2012, η Ακαδημία ανακοίνωσε ότι η 54η τελετή Grammy Pre-Telecast θα μεταδιδόταν ζωντανά σε διεθνές επίπεδο. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο του Λος Άντζελες και μεταδόθηκε ζωντανά στο σύνολό της διεθνώς στον επίσημο ιστότοπο των Γκράμι και από το τηλεοπτικό δίκτυο CBS. Η τελετή συνδιοργανώθηκε από τους Ντέιβ Κοζ και MC Lyte. Συνολικά 68 βραβεία απονεμήθηκαν στην τελετή πριν από την τηλεοπτική εκπομπή. Η επίσημη αφίσα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι.
Στυλιανός Κορνάρος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικοπόλεως και Πρεβέζης Κατηγορία:Θρησκευτικά σκάνδαλα
Δε θα τα Πάρεις Μαζί σου
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1938 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες
Βραβεία Γκράμι του 2012
Μια ημέρα πριν από την τελετή, η Γουίτνεϊ Χιούστον πέθανε στο Λος Άντζελες και οι παραγωγοί της εκπομπής προγραμμάτισαν γρήγορα ένα αφιέρωμα με την Τζένιφερ Χάντσον τραγουδώντας το "I Will Always Love You" της Χιούστον. Η παρουσίαση των βραβείων ξεκίνησε με μια ερμηνεία του Μπρους Σπρίνγκστιν και ακολούθησε μια προσευχή του LL Cool J για τη Χιούστον. Η Αντέλ κέρδισε και τα 6 Γκράμι για τα οποία ήταν υποψήφια, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες από μια γυναίκα καλλιτέχνη σε ένα βράδυ, που πέτυχε για πρώτη φορά η Μπιγιονσέ.  Η Αντέλ έγινε μόλις ο δεύτερος καλλιτέχνης στην ιστορία της, έπειτα από τον Κρίστοφερ Κρος το 1981,που κέρδισε Γκράμι και στις 4 βασικές κατηγορίες  (Άλμπουμ της Χρονιάς, Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου, Δίσκου της Χρονιάς και Τραγουδιού της Χρονιάς)  σε όλη τη σταδιοδρομία της. Οι Foo Fighters και ο Κάνιε Γουέστ ακολούθησαν με πέντε και τέσσερα βραβεία, αντίστοιχα.
Παραπομπές
2012
Βίσεγκραντ (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)
Το Βίσεγκραντ (βοσνιακά: Višegrad, σερβικά: Вишеград, ) είναι πόλη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και βρίσκεται στη Σερβική δημοκρατία της Βοσνίας, μια από τις δύο οντότητες της χώρας. Έγινε γνωστό από το βιβλίο του συγγραφέα Ίβο Άντριτς Το γεφύρι του Δρίνου. Η εν λόγω γέφυρα που χτίστηκε το 1571 από τον μεγάλο βεζύρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά (Σοκολλού Μεχμέντ Πασά ή Μεχμέντ Πασά Σοκόλοβιτς),διατηρείται μέχρι σήμερα και έχει συμπεριληφθεί στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Στη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας
Το Βίσεγκραντ έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο που συνδέει τη σερβική πόλη Ούζιτσε (Užice) και γενικότερα όλη τη Σερβία με το Γκόραζντε και το Σαράγεβο. Στις 6 Απριλίου του 1992 το γιουγκοσλαβικό πυροβολικό άρχισε να βομβαρδίζει την πόλη και κυρίως τις γειτονιές που κατοικούσαν Βόσνιοι μουσουλμάνοι όπως επίσης και τα γειτονικά χωριά με βοσνιακό πληθυσμό.
Στη συνέχεια κάποιοι Βόσνιοι πήραν ομήρους ντόπιους Σέρβους και κατέλαβαν το γειτονικό φράγμα, που χρησίμευε για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τον έλεγχο του ύψους των νερών του Δρίνου, και απειλούσαν ότι θα το ανατινάξουν. Στις 12 Απριλίου δυνάμεις του γιουγκοσλαβικού στρατού κατέλαβαν το φράγμα και πήραν τον έλεγχο πόλης. Οι κάτοικοι που είχαν φύγει στη διάρκεια της κρίσης επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ. Μέχρι τα μισά του Μαΐου της ίδιας χρονιάς το κλίμα ήταν σχετικά ήρεμο στην πόλη. Στις 19 Μαΐου ο γιουγκοσλαβικός στρατός (JNA) αποσύρθηκε και ντόπιοι Σέρβοι ηγέτες πήραν τον έλεγχο της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.
Έπειτα Σερβοβόσνιοι στρατιώτες και παραστρατιωτικές ομάδες άρχισαν τις δολοφονίες Βόσνιων μουσουλμάνων, πολλές Βόσνιες γυναίκες υπήρξαν θύματα βιασμού από Σέρβους ενόπλους, τα σπίτια των Βόσνιων λεηλατήθηκαν και τα τζαμιά της πόλης καταστράφηκαν ολοσχερώς. Πολλοί από τους Βόσνιους που δε δολοφονήθηκαν συνελήφθησαν και κρατήθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης και στα πρώην στρατόπεδα του γιουγκοσλαβικού στρατού στην Uzamnica καθώς και στο ξενοδοχείο Vilina Vlas. Οι κρατούμενοι στα δύο τελευταία σημεία κρατούνταν υπό απάνθρωπες συνθήκες, τους επιβάλλονταν καταναγκαστικές εργασίες και συχνά υπέστησαν ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και σεξουαλική κακοποίηση.
Οι Σέρβοι Μίλαν Λούκιτς (Milan Lukic) και Σρεντόγιε Λούκιτς, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν ο πρώτος(το 2009) σε ισόβια κάθειρξη και ο δεύτερος σε κάθειρξη τριάντα ετών για: τη δολοφονία, την παράνομη κράτηση υπό απάνθρωπες συνθήκες, την κακοποίηση, τον εξευτελισμό και την τρομοκράτηση εκατοντάδων Βόσνιων και άλλων μη Σέρβων κατοίκων της περιοχή, καθώς και για την κλοπή και την καταστροφή των περιουσιών τους. Σύμφωνα με απογραφή που διενεργήθηκε το 1991 ο δήμος του Βίσεγκραντ είχε πληθυσμό 21.199 κατοίκους. Από αυτούς 62,8% ήταν Βόσνιοι, το 32,8% Σέρβοι και το υπόλοιπο 4,4% ανήκε σε άλλες εθνότητες. Μετά τον πόλεμο ελάχιστοι Βόσνιοι επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Τζένιφερ Λόρενς
Πρώτα χρόνια
Η Λόρενς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λούισβιλ του Κεντάκι και έχει δύο μεγαλύτερους αδερφούς. Οι γονείς της είναι η Κάρεν (πατρικό επίθετο: Κοχ), η οποία διευθύνει μια κατασκήνωση για παιδιά, και ο Γκάρι Λόρενς, ο οποίος κάποτε ήταν ιδιοκτήτης μιας κατασκευαστικής εταιρείας τσιμέντου, της Λόρενς & Συνεργάτες (Lawrence & Associates). Ερμήνευε στο τοπικό θέατρο και μέχρι την ηλικία των 14 ετών, είχε αποφασίσει να κυνηγήσει μια καριέρα ως ηθοποιός, πείθοντας τους γονείς της να την πάνε στη Νέα Υόρκη για να βρει έναν ατζέντη. Πριν να γίνει επιτυχημένη στο Χόλιγουντ, η Λόρενς φοίτησε στο Γυμνάσιο Κάμερερ. Αποφοίτησε από το Λύκειο δύο χρόνια νωρίτερα από το κανονικό με μέσο όρο 3,9 για να ξεκινήσει την καριέρα της ως ηθοποιός. Ενώ μεγάλωνε και παράλληλα με την υποκριτική, η Λόρενς εργάστηκε ως βοηθός νοσοκόμα στην κατασκήνωση παιδιών που διηύθυνε η μητέρα της.
2006-09: Πρώτα βήματα
Η Λόρενς δεν έχει κάνει ποτέ μαθήματα υποκριτικής ούτε έχει φοιτήσει σε κάποια σχολή. Ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στην κωμική σειρά The Bill Engvall Show του καναλιού TBS, υποδυόμενη τη Λόρεν Πίρσον, τη μεγαλύτερη κόρη. Δημιουργοί και σεναριογράφοι του σόου είναι οι Μπιλ Ένγκβαλ και Μάικλ Τζ. Λίσον. Η σειρά λαμβάνει χώρα στο Ντένβερ και ακολουθεί τη ζωή του Μπιλ Πίρσον (τον οποίο υποδύεται ο Ένγκβαλ), ένας οικογενειακός σύμβουλος του οποίου η οικογένεια θα μπορούσε ίσως να έχει ανάγκη συμβουλή. Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται το Σεπτέμβριο του 2007 και κόπηκε το 2009 μετά από τρεις κύκλους. Η Λόρενς έλαβε το Βραβείο Young Artist Εξέχουσας Ερμηνείας Νεαρού/ής Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Σειρά για το ρόλο της στη σειρά.
Η Λόρενς είχε γκεστ-ρόλους στις τηλεοπτικές σειρές The Devil You Know, Ανεξιχνίαστες Υποθέσεις (Cold Case), Medium και Ντετέκτιβ Μονκ (Monk).
Το 2008, είχε ένα μικρό ρόλο στην ταινία Garden Party ως Τιφ. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Τζέισον Φρίλαντ. Την ίδια χρονιά, η Λόρενς εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη στην ταινία Τα Σύνορα της Μοναξιάς (The Burning Plain), η οποία αποτέλεσε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Γκιγιέρμο Αριάγκα, πλάι στις Σαρλίζ Θερόν και Κιμ Μπέισινγκερ. Η ερμηνεία της στην ταινία της χάρισε το Βραβείο Μαρσέλο Μαστρογιάνι Καλύτερης/ου Νέας/ου Ανερχόμενης/ου Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2008.
Ακόμη το 2008, η Λόρενς είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ακόμη ταινία που αποτέλεσε το ντεμπούτο ενός σκηνοθέτη, της Λόρι Πέτι στο οικογενιακό δράμα The Poker House, πλάι στις Σέλμα Μπλερ και Κλόι Γκρέις Μορέτζ, όπου υποδύθηκε την Άγκνις, ένα νεαρό κορίτσι θύμα κακοποίησης. Η Λόρενς κέρδισε το Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για το ρόλο της στην ταινία. Εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο κλιπ του τραγουδιού «The Mess I Made», από το άλμπουμ Losing Sleep του 2009, του συγκροτήματος Parachute.
2010–12: Επιτυχία και αναγνώριση
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Λόρενς στην ταινία Στην Καρδιά του Χειμώνα της Ντέμπρα Γκράνικ, η οποία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς το 2010, αναφέρεται συνήθως ως αυτός που την ανέδειξε ως ηθοποιό και την έκανε ευρύτερα γνωστή. Υποδύεται τη Ρι Ντόλι, μια δεκαεπτάχρονη που φροντίζει τη νοητικά άρρωστη μητέρα της και το μικρότερο αδερφό και τη μικρότερη αδερφή της. Η Ρι ανακαλύπτει ότι ο πατέρας τους έβαλε το σπίτι και το κτήμα τους σε υποθήκη για μια εμφάνιση στο δικαστήριο πριν εξαφανιστεί και η οικογένεια τώρα απειλείται με έξωση. Η ερμηνεία της έλαβε πολύ θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Ο Ντέιβιντ Ντένμπι, γράφοντας στο περιοδικό The New Yorker, δήλωσε: «Δε θα μπορούσε κανείς να φανταστεί την ταινία με κάποια λιγότερο χαρισματική ηθοποιό να υποδύεται τη Ρι». Ο Πίτερ Τράβερς από το περιοδικό Rolling Stone επίσης την επαίνεσε και ανέφερε ότι «η ερμηνεία της ξεπερνά την υποκριτική, είναι μια θύελλα. Τα μάτια της Λόρενς είναι ένας οδικός χάρτης του τι σκίζει ψυχικά τη Ρι». Η Λόρενς βραβεύτηκε με το Βραβείο National Board of Review of Motion Pictures Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης. Έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου στις 25 Ιανουαρίου 2011. Έτσι σε ηλικία 20 ετών, ήταν η δεύτερη νεότερη ηθοποιός όλων των εποχών προτεινόμενη σε αυτήν την κατηγορία. Επίσης, ήταν προτεινόμενη για Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών, Βραβείο Independent Spirit και Βραβείο Satellite μεταξύ άλλων.
Η Λόρενς εμφανίστηκε στην ταινία Ο Άλλος Mου Εαυτός (The Beaver), μια μαύρη κωμωδία με πρωταγωνιστές τους Τζόντι Φόστερ και Μελ Γκίμπσον. Η ταινία γυρίστηκε το 2009, αλλά αναβλήθηκε για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο λόγω αντιπαραθέσεων. Κυκλοφόρησε στις 6 Μαΐου 2011. Επιπλέον, συμπρωταγωνίστησε στην ανεξάρτητη ταινία Ιστορία Αγάπης (Like Crazy), η οποία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς του 2011. Το επόμενο έτος, ανακοινώθηκε ότι η Λόρενς έλαβε πρόσκληση για να γίνει μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.
Τον Ιούνιο του 2011, πρωταγωνίστησε ως Mystique πλάι στους Τζέιμς ΜακΑβόι και Μάικλ Φασμπέντερ στην ταινία X-Men: Η Πρώτη Γενιά, ένα πρίκουελ των υπολοίπων ταινιών της σειράς ταινιών X-Men. Η της Λόρενς αποτελεί μια νεότερη εκδοχή της χαρακτήρος που υποδύθηκε η Ρεμπέκα Ρομέιν στις προηγούμενες ταινίες X-Men. Η Λόρενς επανέλαβε τον ρόλο στο σίκουελ του 2014, X-Men: Days of Future Past. Επίσης, πρωταγωνίστησε πλάι στους Μαξ Θίριοτ και Ελίζαμπεθ Σου στο θρίλερ Το Σπίτι στο Τέλος του Δρόμου (House at the End of the Street) του Μαρκ Τοντεράι, το οποίο κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2012. Αρχικά, είχε επιλεχτεί να υποδυθεί την «Ο» στην ταινία Αγριότητα (Savages) σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν, αλλά τελικά παραιτήθηκε από το ρόλο λόγω δυσκολιών στον προγραμματισμό.
2012–σήμερα: Προσεχή πρότζεκτ
Το Νοέμβριο του 2012, η Λόρενς υποδύθηκε μια εθισμένη στο σεξ σε ανάρρωση στην ταινία Οδηγός Αισιοδοξίας (Silver Linings Playbook) του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Μάθιου Κουίκ, πλάι στους Μπράντλεϊ Κούπερ και Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της στην ταινία, με τον Ρίτσαρντ Κόρλις του περιοδικού Time, γράφοντας: «Ο λόγος για να μείνεις είναι η Λόρενς. Μόλις 21 όταν γυρίστηκε η ταινία, η Λόρενς είναι εξαιρετική στο είδος της, σπάνια, νεαρή ηθοποιός που ερμηνεύει σαν ώριμη ενήλικη. Βλοσυρή και έντονα προκλητική ερωτικά, προσδίδει μια ώριμη εξυπνάδα σε κάθε ρόλο... Η Τζένιφερ Λόρενς είναι η αισιοδοξία σε αυτόν τον κυρίως συνηθισμένο οδηγό». Ο Πίτερ Τράβερς του περιοδικού Rolling Stone επίσης έγραψε ότι η Λόρενς «είναι κάποιο είδος θαύματος. Είναι αγενής, βρώμικη, αστεία, βρομόστομη, ακατάστατη, σέξι, δραστήρια και ευαίσθητη, μερικές φορές όλα στην ίδια σκηνή, ακόμα και στην ίδια ανάσα. Καμιά λίστα υποψηφιοτήτων για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου δε θα ήταν ολοκληρωμένη χωρίς την ηλεκτρίζουσα Λόρενς στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Φωτίζει την οθόνη». Η ερμηνεία της στην ταινία της χάρισε τελικά πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού - Κωμωδία ή Μιούζικαλ, και πολλές ακόμη υποψηφιότητες, με πιο σημαντική αυτή για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Το 2012, η Λόρενς αντικατέστησε την Αντζελίνα Τζολί στο καταθλιπτικό θρίλερ εποχής The Falling της Σουζάν Μπίερ, βασισμένο στο μυθιστόρημα Serena του Ρον Ρας. Θα υποδυθεί το ρόλο της Σερίνα που συνειδητοποιεί ότι δε θα μπορέσει ποτέ να δεχτεί το παιδί του συζύγου της και σχεδιάζει να δολοφονήσει τη γυναίκα που χάρισε ένα νόθο γιο στο σύζυγό της πριν το γάμο τους.
Τον Οκτώβριο του 2012, ανακοινώθηκε ότι η Λόρενς θα είναι το νέο πρόσωπο της εταιρείας Dior.
Κατατάχθηκε στη 1η θέση στη λίστα του ιστοτόπου AskMen με τις «Κορυφαίες 99 Πιο Επιθυμητές Γυναίκες» για το 2013.
Προσωπική ζωή
Η Λόρενς κατοικούσε στη Νέα Υόρκη για τα πρώτα λίγα χρόνια της καριέρας της, αλλά τώρα κατοικεί στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Σχετικά με την προσωπική της ζωή, η Λόρενς έχει δηλώσει: «Δε θέλεις η σχέση σου να είναι στον τύπο, αλλά την ίδια στιγμή, και αυτή είναι μόνο μια θεωρία, όσο πιο πολύ προσπαθείς να την κρατήσεις μυστική, τόσο περισσότερο τα μέσα προσπαθούν να την ανακαλύψουν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Μαρμαριτζάνα
Η Μαρμαριτζάνα ήταν μεσαιωνική βυζαντινή πόλη και επισκοπή στην Κεντρική Ελλάδα.
Η ακριβής τοποθεσία της πόλης παραμένει άγνωστη, με εξαίρεση το γεγονός πως ευρισκόταν επί του ανώτερου τμήματος της κοιλάδας του Σπερχειού Ποταμού, στα δυτικά της Νεοπατρίας (σημερινής Υπάτης). Η ιστορία της πόλης είναι σχετικά άγνωστη, με εξαίρεση το γεγονός πως αποτέλεσε επισκοπική έδρα, η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώνεται από, τουλάχιστον, την εποχή του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (βασίλευσε μεταξύ 886-912) έως και τον 13ο αιώνα. Αποτελούσε τη μοναδική βοηθητική επισκοπή της μητροπολιτικής έδρας της Νεοπατρίας. Πιθανώς να επρόκειται για την ίδια επισκοπική έδρα με εκείνη του Μαρμαριτζίου, η οποία και αναφέρεται σε μία Notitia Episcopatuum του 11ου αιώνα ως βοηθητική επισκοπή της Μητροπόλεως Λαρίσης. Μετά την Δ΄ Σταυροφορία, οι επισκοπικοί κατάλογοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας την περιέλαβαν ως Valacensis ή Lavacensis, ωστόσο το πιθανότερο είναι η συγκεκριμένη έδρα να παρέμεινε χηρεύουσα, είτε επρόκειτο για Έλληνα Ορθόδοξο, είτε για Λατίνο Καθολικό επίσκοπο, από τις αρχές του 13ου αιώνα και έπειτα. Η έδρα παραμένει ως τιμητική επισκοπή της Καθολικής Εκκλησίας μετά την ονομαστική της αποκατάσταση το 1933, ως «Μαρμαριζάνα». Παραμένει για καιρό χηρεύουσα, καθώς είχε, στην διάρκεια της ιστορίας της, μόλις έναν κάτοχο, εκ του χαμηλότερου (επισκοπικού) βαθμού: τον Τόμας Ο'Μπιρν (26 Αυγούστου 1739 - 16 Σεπτεμβρίου 1739), αργότερα Πρωτοσύγκελλος του Άρνταχ (Ιρλανδία) (26 Αυγούστου 1739 - 16 Σεπτεμβρίου 1739), διαδεχόμενος ως Επίσκοπος του Άρνταχ (16 Σεπτεμβρίου 1739 - Ιανουάριος 1747).
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Μεσαιωνική Κεντρική Ελλάδα Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ιστορία της Φθιώτιδας Κατηγορία:Κοιλάδα του Σπερχειού
Ορφέας Λευκωσίας
O Αθλητικός Σύλλογος Ορφέας Λευκωσίας (ή ο Ορφέας Λευκωσίας) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1948. Η ομάδα μετράει 4 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας, ένα πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και ένα πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Ο Ορφέας ιδρύθηκε στις 15 Μαΐου 1948 στις Κάτω Ενορίες της Λευκωσίας με την ονομασία «Αθλητικός Μουσικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Ορφέας» (Α.Μ.Ε.Σ.Ο.). Το 1957 μετονομάστηκε σε Αθλητικός Σύλλογος Ορφέας Λευκωσίας (Α.Σ.Ο.Λ.).
Την περίοδο ίδρυσης του Ορφέα, η Ελλάδα διάνυε μια περίοδο ενόπλων συγκρούσεων λόγω της διαμάχης μεταξύ δεξιών και αριστερών στον Ελληνικό Εμφύλιο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο, διεισδύοντας τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό, καθώς οι περισσότεροι αθλητικοί παράγοντες ασχολούνταν επίσης με την πολιτική. Υπήρχε εχθρική στάση έναντι αθλητών αριστερών φρονημάτων στις περισσότερες πόλεις της Κύπρου, οι οποίοι είτε εκδιώχθηκαν είτε αποχώρησαν από τις ομάδες τους, ιδρύοντας νέες. Το 1948 υπήρξε η μεγαλύτερη διάσπαση του κυπριακού ποδοσφαίρου. Έτσι, το Μάρτιο του 1948 ιδρύθηκε η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, τον Απρίλιο η Αλκή στη Λάρνακα, το Μάιο ο Ορφέας στη Λευκωσία και τον Ιούνιο η Ομόνοια επίσης στη Λευκωσία. . Ακολούθως ιδρύθηκε και ο Α.Σ. Κερύνειας.
Ίδρυση της ΚΕΠΟ
Λόγο των αριστερών φρονημάτων των μελών τους, τα νέα σωματεία δεν γίνονταν δεκτά στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) και τους απαγορευόταν η είσοδος στα στάδια των Γυμναστικών Συλλόγων. Έτσι προχώρησαν στην ίδρυση μιας νέας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΚΕΠΟ), το Δεκέμβριο του 1948. Η νέα ομοσπονδία, που διοργάνωνε πρωταθλήματα και κύπελλα, έγινε αφορμή για να στραφούν στα γήπεδα χιλιάδες νέοι φίλαθλοι. Οι αγώνες του πρωταθλήματος της ΚΕΠΟ προσέλκυαν πολύ περισσότερους φιλάθλους από αυτούς της ΚΟΠ. Στην ΚΕΠΟ συμμετείχαν έξι ομάδες: ο Ορφέας στη Λευκωσία, η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, η Ομόνοια, η Αλκή στη Λάρνακα, ο ΑΜΟΛ στη Λεμεσό (που το 1951 μετονομάστηκε σε Ανταίο) και ο Νέος Αστέρας στη Μόρφου.
Πρωταθλήματα και κύπελλα ΚΕΠΟ
Στα πέντε πρωταθλήματα της ΚΕΠΟ, ο Ορφέας δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Για την περίοδο 1948-49 δεν υπάρχουν στοιχεία.
Ενοποίηση Κυπριακού Ποδοσφαίρου
Τα σωματεία μέλη της ΚΕΠΟ ήταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Προσπαθούσαν για τρία συνεχόμενα χρόνια να πείσουν την ΚΟΠ να τα δεχθεί ως μέλη της, αλλά η ΚΟΠ απέρριπτε το αίτημα τους. Δύο ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και η διεξαγωγή δύο πρωταθλημάτων σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, ήταν κάτι το πρωτοφανές. Δημιουργούνταν προβλήματα οικονομικής φύσεως και αθλητικών υποδομών. Ο διαχωρισμός αποτελούσε τροχοπέδη στις προοπτικές για πρόοδο και ανάπτυξη του κυπριακού ποδοσφαίρου. Επιπρόσθετα, τα σωματεία θεωρούσαν ότι το πνεύμα του αθλητισμού είναι η συναδέλφωση και φιλία και όχι διαχωρισμός και διακρίσεις. Οι βάσεις για την ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου άρχισαν να μπαίνουν με την πρώτη έκδοση της αθλητικής εφημερίδας Αθλητική, η οποία άρχισε σταυροφορία υπέρ της ενοποίησης το Δεκέμβριο του 1952. Μέσω της ίδιας εφημερίδας ακούστηκαν για πρώτη φορά φωνές για ενοποίηση, πέρα από το χώρο της ΚΟΠ (ξένοι προπονητές σωματείων ΚΟΠ). Η ΚΟΠ καταδίκασε τις δηλώσεις των προπονητών των δικών της σωματείων θεωρώντας πως «ήταν αντίθετες με το πνεύμα της Ομοσπονδίας». Οι παράγοντες της ΚΟΠ αρχικά κράτησαν εχθρική στάση καταδικάζοντας όσους ενεργούσαν υπέρ της ενοποίησης. Το καλοκαίρι του 1953 όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι αθλητικοί παράγοντες της εποχής τάσσονταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1953 η Αλκή, η Νέα Σαλαμίνα, η Ομόνοια και ο Ανταίος υπέβαλλαν κοινή αίτηση στην ΚΟΠ για εγγραφή στη δύναμη της ως σωματεία Α΄ κατηγορίας. Τον επόμενο μήνα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1953, η ΚΟΠ έκανε δεκτή την αίτηση της Νέας Σαλαμίνας, της Ομόνοιας και του Ανταίου για ένταξη τους στην ΚΟΠ. Η πολεμική όμως της ΚΟΠ, προς τα σωματεία αυτά, συνεχίστηκε. Απέρριψε την αίτηση του Ορφέα, της Αλκής και του Νέου Αστέρα Μόρφου. Τελικά ο Ορφέας και η Αλκή εντάχθηκαν ένα χρόνο αργότερα, ενώ επικαλούμενη το καταστατικό της, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Τα σωματεία της ΚΕΠΟ αποδέχτηκαν τις προϋποθέσεις αυτές με σκοπό να επιτευχθεί τελικά η ενοποίηση. Σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ αποφασίστηκε να ενταχθεί στην Α΄ κατηγορία η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος. Μετά τις εξελίξεις αυτές, η ΚΕΠΟ αυτοδιαλύθηκε.
Παγκύπριο Πρωτάθλημα και Κύπελλο
Ο Ορφέας εντάχθηκε στην ΚΟΠ στις 24 Σεπτεμβρίου 1954 μαζί με την Αλκή Λάρνακας και την ΠΑΕΚ Κερύνειας ως ομάδα Β΄ κατηγορίας.
Περίοδος 1954-1959
Η πρώτη συμμετοχή του Ορφέας στις διοργανώσεις της ΚΟΠ ήλθε την περίοδο 1954-55 στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Την εποχή εκείνη η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ορφέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Αφού τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου του, έδωσε αγώνες μπαράζ με τις νικήτριες ομάδες των άλλων δύο ομίλων. Ο Ορφέας κατέλαβε τη δεύτερη θέση και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1955-56 τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου του και έδωσε αγώνες μπαράζ με το νικητή του άλλου ομίλου, Άρη Λεμεσού. Οι δύο ομάδες πέτυχαν από μία νίκη, αλλά νικητής των μπαράζ αναδείχθηκε ο Άρης λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
Την περίοδο 1957-58 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Στους αγώνες μπαράζ κέρδισε τον Πανελλήνιο Λεμεσού με 2-0 και 2-1. Ωστόσο, την περίοδο 1958-59 δεν διεξήχθη πρωτάθλημα λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί (απελευθερωτικός αγώνας). Διεξήχθη ωστόσο το κύπελλο Κύπρου με τον Ορφέα να αποκλείεται από τον πρώτο γύρο. 1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 3 ομίλους. Ο Ορφέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 2 ομίλους. Ο Ορφέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Κερύνειας.
3Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 2 ομίλους. Ο Ορφέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Λάρνακας-Κερύνειας.
Δεκαετία 1960-1969
Η πρώτη συμμετοχή του Ορφέα στην Α΄ κατηγορία ήλθε την περίοδο 1959-60. Ο Ορφέας τερμάτισε στην ένατη θέση. Σε μερικά παιχνίδια πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις. Επικράτησε στο παλιό ΓΣΠ της μετέπειτα πρωταθλήτριας Ανόρθωσης, ενώ υποχρέωσε σε ισοπαλία την δευτεραθλήτρια Ομόνοια.
Την περίοδο 1960-61 τερμάτισε στην ενδέκατη θέση. Την περίοδο 1961-62 ο Ορφέας είχε την καλύτερη παρουσία του στο πρωτάθλημα τερματίζοντας στην έβδομη θέση. Ο Ορφέας τερμάτισε πάνω τον ΑΠΟΕΛ, τον Απόλλωνα και την ΕΠΑ, οι οποίες ήταν παραδοσιακές δυνάμεις του κυπριακού ποδοσφαίρου. Στο κύπελλο Κύπρου 1961-62 απέκλεισε στον πρώτο γύρο τον ΑΠΟΕΛ, κερδίζοντας τον με 0-2. Στα προημιτελικά αποκλείστηκε από τη Νέα Σαλαμίνα.
Την περίοδο 1962-63 τερμάτισε στην ενδέκατη θέση. Συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με τη δωδέκατη ομάδα, Αλκή και τον πρωταθλητή της Β΄ κατηγορίας 1962-63, Πανελλήνιο. Η νικήτρια ομάδα συνέχιζε στην Α΄ κατηγορία 1963-64 ενώ οι άλλες δύο υποβιβάζονταν στη Β΄ κατηγορία. Ο Ορφέας τερμάτισε στη 2η θέση και υποβιβάστηκε. Στο κύπελλο Κύπρου 1962-63 έφτασε και πάλι στα προημιτελικά όπου αποκλείστηκε από την Ομόνοια.
Την περίοδο 1963-64 δεν διεξήχθη το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας λόγω των δικοινοτικών διαταραχών. Την περίοδο 1964-65 τερμάτισε στην πρώτη θέση του ομίλου του (Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου) και αντιμετώπισε σε αγώνες μπαράζ τον νικητή του ομίλου Λεμεσού-Πάφου, Ευαγόρα Πάφου. Ο Ορφέας κέρδισε και αναδείχθηκε πρωταθλητής. Ωστόσο, δεν ίσχυσε ο προβιβασμός στην Α΄ κατηγορία και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο συμμετείχε στα προημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου 1964-65 όπου αποκλείστηκε από τον Απόλλωνα.
1Ο Ορφέας κέρδισε 35 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 1 βαθμούς και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 34 βαθμοί.
2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Ορφέας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου.
Δεκαετία 1970-1979
Τη δεκαετία του '70 ο Ορφέας συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία χωρίς να διεκδικήσει την επιστροφή του στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1977-78 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Την περίοδο 1978-79 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας κερδίζοντας παράλληλα και την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Ορφέας συμμετείχε στον Α΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Όλη τη δεκαετία του '80 ο Ορφέας συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Τερμάτιζε στις ψηλές και στις μεσαίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Διεκδίκησε δύο φορές την άνοδο του στην Α΄ κατηγορία. Η πρώτη φορά ήταν την περίοδο 1979-80 που τερμάτισε στη δεύτερη θέση (προβιβαζόταν μόνο η πρώτη ομάδα) και η δεύτερη ήταν την περίοδο 1986-87 που τερμάτισε στην τρίτη θέση (προβιβάζονταν οι δύο πρώτες ομάδες).
Στο κύπελλο Κύπρου 1983-84 είχε την καλύτερη πορεία του στο θεσμό. Έφτασε για πρώτη φορά μέχρι τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε από τον ΑΠΟΕΛ με 3-0.
Δεκαετία 1990-1999
Τα πρώτα πέντε χρόνια της δεκαετίας του '90 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στη δέκατη θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία για τρεις συνεχόμενες περιόδους, έως την περίοδο 1996-97 που τερμάτισε στη δωδέκατη θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Περίοδος 2000-2017
Την περίοδο 1999-2000 τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και διαγράφηκε από τις τάξεις της ΚΟΠ. Την περίοδο 2000-01 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το 2001 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης κερδίζοντας παράλληλα το δικαίωμα συμμετοχής στη Δ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2002-03 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και διαγράφηκε από τις τάξεις της ΚΟΠ.
Ο Ορφέας συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ έως το 2017. Τη χρονιά εκείνη συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ 2017. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες προβιβάζονταν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18. Ο Ορφέας τερμάτισε στην 5η θέση. Ωστόσο, επειδή η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς, η οποία είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Γ΄ κατηγορία 2017-18, αποχώρησε πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, τη θέση της πήρε η Ελπίδα Αστρομερίτη η οποία είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18. Η κενή θέση που δημιουργήθηκε στο πρωτάθλημα αυτό καλύφθηκε από την 5η ομάδα του πρωταθλήματος ένταξης ΣΤΟΚ 2017, δηλαδή τον Ορφέα Λευκωσίας.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά παγκύπρια κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Γήπεδο
Πρώτη έδρα του Ορφέα, την περίοδο συμμετοχής του στην ΚΕΠΟ, ήταν το γήπεδο «Γκόουλ» (1948-1953). Στη συνέχεια, μετά την ένταξη της ομάδας στην ΚΟΠ, έδρα της ομάδας ήταν το παλιό ΓΣΠ και ακολούθως το γήπεδο του Αχιλλέα Καϊμακλίου στο Καϊμακλί. Στη συνέχεια δημιούργησε το δικό του γήπεδο στον προμαχώνα των τειχών της Λευκωσίας όπου αγωνίζεται έως σήμερα.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα του Ορφέα είναι ο μυθολογικός Ορφέας ο οποίος παίζει λύρα. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το πράσινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Διγενής Ακρίτας Ύψωνα
Η Εθνική Ένωση Νέων Διγενής Ακρίτας Ύψωνα είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τον Ύψωνα της επαρχίας Λεμεσού. Έχει συμμετοχές στα πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας, Γ΄ κατηγορίας και Δ΄ κατηγορίας. Χρώματα του ήταν το πράσινο και το άσπρο.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1958 και αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Το 1979 κατέκτησε το Πρωτάθλημα ΣΤΟΚ και εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1981-1982 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε στην κατηγορία για τρεις περιόδους μέχρι που την περίοδο 1984-85 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 3η θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1987-88 τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1988-89 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας για δεύτερη φορά και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1989-90 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία για έξι συνεχόμενες περιόδους μέχρι που την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1996-97 τερμάτισε στη 13η θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα της ΠΑΑΟΚ. Χρειάστηκε να περάσουν 16 χρόνια για να επανέλθει στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Την περίοδο 2012-2013 κέρδισε ένα από τα εισιτήρια του πρωταθλήματος ένταξης 2013 που οδηγούσε στη Δ΄ κατηγορία, μετά από ένσταση που κατέθεσε για τον αγώνα του με την ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου. Την περίοδο 2013-2014 τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας.
Στις 14 Μαΐου 2014 η γενική συνέλευση του σωματείου καθώς και η γενική συνέλευση του σωματείου Ένωση Νέων Ύψωνα, αποφάσισαν σε ταυτόχρονες συνεδριάσεις την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών τους τμημάτων. Η ονομασία της νέας ενοποιημένης ποδοσφαιρικής ομάδας είναι Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα.
To 2020 η ομάδα επανασυστάθηκε και συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
Πορεία στο χρόνο
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Διγενή Ακρίτα Ύψωνα στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ύψωνας
Κάμπη
Ο Fontenrose (1974) πιθανολογεί ότι για τον Νόννο η Κάμπη είναι ένα ανάλογο της βαβυλωνιακής θεάς της θάλασσας Τιαμάτ ή η Έχιδνα με άλλο όνομα, αφού την αποκαλεί «Εχιδναία Ενυώ» και θηλυκό αντίστοιχο του Τυφώνος. Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς στο «Λεξικό» του (Κ 614) σημειώνει ότι ο Επίχαρμος είχε αποκαλέσει την Κάμπη «κήτος», δηλαδή θαλάσσιο τέρας.
Πηγές
Καμπη
Επαρχία Γκλουμπόκογιε
Η επαρχία Γκλουμπόκογιε (Глубокое ауданы) ανήκει στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Γκλουμπόκογιε. Πληθυσμός: 63,890 (εκτίμηση 2013) 63,581 (απογραφή 2009) 67,329 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Γκλουμποκογιε
Πόλα Μέρφι
Η Πόλα Μέρφι (γεν. Paula Murphy, γνωστή σαν «Miss STP» ή και «Ιπτάμενη Νοικοκυρά», Λόφοι Γρανάδας, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 1928) είναι Αμερικανίδα πολυβραβευμένη πρώην επαγγελματίας οδηγός, η πρώτη γυναίκα που καταρρίπτοντας ένα ανδρικό στερεότυπο, πέτυχε να εξασφαλίσει την άδεια επαγγελματικής οδήγησης υψηλού επιπέδου για κάθε είδους όχημα (NHRA) αλλά και που πέτυχε να ξεπεράσει τα συνήθη όρια ταχύτητας, πραγματοποιώντας σχετικά ρεκόρ
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Η πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη κούρσα της Μέρφι πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1959, οδηγώντας μία Άλφα Ρομέο Τζουλιέτα για λογαριασμό του John E. English, για να γίνει, αργότερα, ιδιαίτερα γνωστή οδηγώντας ένα μοντέλο Funny Car, εμπνεύσεως του Jack Bynum. Έως το 1962 είχε ήδη κατορθώσει να σημειώσει πολλές εξαιρετικές επιδόσεις. Στα αυτοκίνητα που οδήγησε, περιλαμβάνονται τα μοντέλα Adam Mitchell Special, Porche 550, 356, Olds 4-4-2 (του Dick Landy), Studebaker Novi, STP Dodge (του Freddie Lorenzen) και RSK 718, που κατασκεύασε ο Vasek Polak. Όπως δήλωσε σε συνέντευξή της στο δημοσιογράφο Andy Kirk, πρώτη συνοδηγός της υπήρξε η Barbara Nieland, την οποία και επέλεξε η ίδια, όταν της προτάθηκε η οδήγηση στο πλαίσιο τεχνολογικών δοκιμών, από τον υπεύθυνο εκδότη εντύπων μηχανοκίνητου αθλητισμού των Times του Los Angeles. Μία εβδομάδα μετά, η Μέρφι δέχτηκε τηλεφώνημα από τον κατασκευαστή Andy Granatelli, ο οποίος της παραχώρησε ένα Studebaker Avanti. Οι δύο γυναίκες έλαβαν μέρος με αυτό το όχημα στο διαγωνισμό της εταιρείας Ford και σημείωσαν τέσσερα ρεκόρ ταχύτητας. Μαζί με τη Nieland, η Μέρφι έως το 1976 που διήρκεσε η καριέρα της (20 έτη, με ξεκίνημα το 1956), πέτυχε στη συνέχεια πολλές παρόμοιες επιδόσεις.
Τιμητικές διακρίσεις
Εισήλθε στην διεθνή τιμητική λίστα (Hall of Fame) των οδηγών ταχύτητας το 1992, ενώ της απευθύνθηκαν κλήσεις για τιμητική παρουσία σε διοργανώσεις όπως την επανένωση του 2004, ενώ το 2016 εισήλθε και στο Βρετανικό, αντίστοιχο, Hall of Fame
Παραπομπές
Μερφι Πόλα Μερφι Πόλα
Επαρχία Μακάτ
Η επαρχία Μακάτ (Мақат ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ατιράου του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μακάτ. Πληθυσμός: 29,744 (εκτίμηση 2013) 29,269 (απογραφή 2009) 25,193 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μακατ
Πέδρο Κατεριάνο
Ο Πέδρο Κατεριάνο (Pedro Álvaro Cateriano Bellido, γενν. στις 26 Ιουνίου 1958) είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Περού, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 15 Ιουλίου 2020 ως τις 6 Αυγούστου 2020 και ξανά από τις 2 Απριλίου 2015 ως τις 28 Ιουλίου 2016. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από τον Ιούλιο του 2012 ως τον Απρίλιο του 2015.
Σταδιοδρομία
Ως δικηγόρος ειδικεύτηκε στο συνταγματικό δίκαιο. Από το 1990 ως το 1992 ήταν μέλος του κοινοβουλίου του Περού. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής υπουργός δικαιοσύνης από το 2001 ως το 2002. Το 2007 ορίστηκε εκλογικός παρατηρητής από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών στη Γουατεμάλα και ως παράγοντας του Περού στην Διαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (IACHR). Επιπρόσθετα, διδάσκει δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Λίμα.
Διορίστηκε υπουργός Άμυνας στις 24 Ιουλίου 2012 στην κυβέρνηση του Χουάν Χιμένες. Ο Κατεριάνο αντικατέστησε τον Χοσέ Ουρκίσο Μάγκια στο αξίωμα.
Πρωθυπουργός
Τον Απρίλιο του 2015 ο πρόεδρος Ογιάντα Ουμάλα διόρισε τον Κατεριάνο στην πρωθυπουργία μετά την μομφή εναντίον της προκατόχου του, Άνα Χάρα, για κατασκοπεία σε βάρος βουλευτών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και άλλων πολιτών.
Ο Κατεριάνο διορίστηκε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μαρτίν Βισκάρα στις 15 Ιουλίου 2020, στη θέση του Βισέντε Σεμπάγιος, εν μέσω σφοδρών επικρίσεων κατά της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού στο Περού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού
Μπάστα (μουσικός)
Ο Βασίλι Μιχάηλοβιτς Βακουλένκο (Ρωσικά: Васи́лий Миха́йлович Вакуле́нко), γνωστός ως Μπάστα (Ρωσικά: Ба́ста), είναι Ρώσος ράπερ, τραγουδιστής και ηθοποιός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ρώσοι ράπερ
Νομισματική Επιτροπή (Ελλάδα)
thumb|right|270px|Το κεντρικό κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην [[Αθήνα, στην οδό Πανεπιστημίου 21]] Η Νομισματική Επιτροπή ήταν οικονομικό κυβερνητικό συλλογικό όργανο της Δημόσιας Διοίκησης που ιδρύθηκε με τη λήξη του Β' ΠΠ.
Ιδρύθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1946 με προσωρινό χαρακτήρα ως ιδιαίτερη υπηρεσία της Τράπεζας της Ελλάδος με αντικείμενο τον συντονισμό της πολιτικής πιστωτικής κυκλοφορίας. Το 1960, με το νομοθετικό διάταγμα 4108/1960, η επιτροπή αυτή έλαβε μόνιμο χαρακτήρα μετά από πολυάριθμες ανανεώσεις της θητείας της. Στην μόνιμη αυτή μορφή (διήρκεσε μέχρι το 1971) συμμετείχαν ο Υπουργός Συντονισμού (Πρόεδρος της επιτροπής), ο Υπ. Εμπορίου και Βιομηχανίας, ο Υφυπουργός Συντονισμού, ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και ένας Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση στα οικονομικά και νομισματικά θέματα. Οι αρμοδιότητες της επιτροπής αυτής ήταν ο σχεδιασμός νομισματικής πολιτικής και να ελέγχει τον συνολικό όγκο των πιστώσεων και κατά κλάδο επιχειρηματικότητας, να ρυθμίζει το ύψος των επιτοκίων, να παρακολουθεί την αγορά χρυσού και την εφαρμογή της συναλλαγματική πολιτικής λαμβάνοντας σχετικά μέτρα.
Η Νομισματική Επιτροπή με τις παραπάνω αρμοδιότητες είχε καταστεί το κύριο όργανο - σύνδεσμος της εκάστοτε κυβέρνησης και της ΤτΕ. Ο ρόλος της κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντικός στην άσκηση της εκάστοτε νομισματικής πολιτικής. Τελικά, η Νομισματική Επιτροπή καταργήθηκε το 1982 με τον Ν.1266 και οι αρμοδιότητές της μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδος όπου με τον ίδιο νόμο τροποποιήθηκε και το καταστατικό της Τράπεζας. Έκτοτε η κυβέρνηση ασκεί την οικονομική πολιτική, ενώ η ΤτΕ τη νομισματική και συναλλαγματική πολιτική.
Σημειώσεις
Τις αρμοδιότητες αυτές, μέσα σε πλαίσια ανοικτής αγοράς, διατήρησε η ΤτΕ ουσιαστικά μέχρι την ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) (1 Ιανουαρίου 2001).
Πηγές
Κατηγορία:Νομισματική Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Επαρχία Ατμπασάρ
Η επαρχία Ατμπασάρ (Атбасар ауданы) ανήκει στην περιφέρεια Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι το Ατμπασάρ. Πληθυσμός: 50,981 (απογραφή 2009) 61,009 (απογραφή 1999).
Ατμπασαρ
Ψείρα Λασιθίου
Η Ψείρα είναι ακατοίκητη νησίδα της Κρήτης. Βρίσκεται απέναντι από την παραλία του Θόλους. Η θέση της είναι στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Λασιθίου, στον κόλπο του Μιραμπέλου. Υπάγεται στην Κοινότητα Λάστρου του Δήμου Σητείας. Οφείλει την ονομασία του στο σχήμα του, το οποίο θυμίζει το γνωστό παράσιτο. Σύμφωνα με τα ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές, το νησί κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους και καταστράφηκε έπειτα από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει μια νησίδα, που ονομάζεται Κόνιδα.
Πατρίδα
Πατρίδα ονομάζεται η χώρα στην οποία γεννήθηκε κάποιος ή από την οποία κατάγεται ο ίδιος και η οικογένειά του ή το χωριό ή η περιοχή γέννησης ή καταγωγής του. Οι άνθρωποι που ζουν στην πατρίδα έχουν συνήθως ως κοινά τη γλώσσα, τα έθιμα και συμφέροντα που στις σύγχρονες κοινωνίες καθορίζονται από κοινό νόμισμα και κοινή πολιτική για σχεδόν όλα τα θέματα (π.χ. κοινό σύνταγμα και νόμους), κώδικες επικοινωνίας και κοινά συμφέροντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Πολιτισμική γεωγραφία Κατηγορία:Εθνότητα στην πολιτική
Ψείρα Λασιθίου
Αρχαιολογία
Οι πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές στο νησί έγιναν το 1908 από τον Richard Seager. Το 1985 έγιναν περαιτέρω αρχαιολογικές έρευνες από το Temple University in Philadelphia, Pennsylvania, από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Κρήτης και από την Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Έπειτα από έρευνες, ανακαλύφθηκαν ερείπια οικιών ενός οικισμού, ο οποίος ανάγεται στην Πρωτομινωϊκή Περίοδο. Αυτά προφανώς ήταν πετρόκτιστα και διώροφα. Επίσης, οι ανασκαφές έφεραν στο φως και αγγεία, όπως επίσης και νεκροταφείο. Χαρακτηριστικό δείγμα των αγγείων είναι ο πυθαμφορέας του 1.600-1.500 π.Χ., ο οποίος είναι διακοσμημένος με κεφάλια από βόδια και κλάδους ελιάς σε κάθε πλευρά του. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι ο τόπος ήταν πλούσιος και οι κάτοικοι ήταν εύποροι έμποροι και ψαράδες. Επίσης, πιθανότατα ασχολούνταν με την επεξεργασία σφουγγαριών και πορφύρας.
Το 60% έως 70% του εδάφους του νησιού καλύπτεται με πεζούλες με ξερολιθιές, που είχαν δημιουργήσει οι Μινωίτες, για να μπορέσουν να καλλιεργήσουν τη γη.
Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν δύο φράγματα συλλογής ομβρίων υδάτων, που είχαν κατασκευαστεί από τη Μινωική εποχή και χρησίμευαν για την ύδρευση των κατοίκων του νησιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Ψειρα Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Μάχη της Δωδεκανήσου
Η Μάχη της Δωδεκανήσου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μια προσπάθεια των συμμαχικών δυνάμεων να καταλάβουν τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα στο Αιγαίο, μετά από την παράδοση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943, και να τα χρησιμοποιήσουν ως βάσεις για επιθέσεις εναντίον των γερμανοκρατουμένων Βαλκανίων. Η συμμαχική απόπειρα απέτυχε και τα Δωδεκάνησα κατελήφθησαν από τους Γερμανούς μέσα σε δύο μήνες, ενώ οι σύμμαχοι υπέστησαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε πλοία. Οι επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα διήρκεσαν από τις 8 Σεπτεμβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου 1943.
Υπόβαθρο
Τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν υπό ιταλική κατοχή από τον Ιταλοτουρκικό πόλεμο του 1911. Κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής τα στρατηγικής σημασίας νησιά έγιναν το κέντρο των αποικιακών φιλοδοξιών της Ιταλίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ρόδος, το μεγαλύτερο από τα νησιά αποτελούσε σημαντική στρατιωτική και αεροπορική βάση. Η Λέρος με το βαθύ λιμάνι της στο Λακκί (Πόρτο Λάγο) είχε μεταμορφωθεί σε μία βαρύτατα οχυρωμένη αεροναυτική βάση.
Μετά την πτώση της ηπειρωτικής Ελλάδας τον Απρίλιο του 1941 και τη συμμαχική ήττα στη μάχη της Κρήτης τον Μάιο, η Ελλάδα και τα νησιά της βρίσκονταν υπό την κατοχή των γερμανικών και ιταλικών δυνάμεων. Με την ήττα των δυνάμεων του Άξονα στη Βόρεια Αφρική την άνοιξη του 1943 ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος ενδιαφερόταν έντονα για αυτή την περιοχή, έστρεψε τις βλέψεις του προς τα νησιά αυτά. Οι Βρετανοί σχεδίαζαν μια επιχείρηση για την κατάληψη των Δωδεκανήσων και της Κρήτης, όχι μόνο για να στερήσουν από τις δυνάμεις του Άξονα από τις προκεχωρημένες βάσεις τους στη Μεσόγειο αλλά και να ασκήσει πίεση στην ουδέτερη Τουρκία να εμπλακεί στον πόλεμο. Η ιδέα του Τσώρτσιλ αφορούσε τη δημιουργία μίας εναλλακτικής διαδρομής προς τη Ρωσία μέσω των Δαρδανελίων από αυτή που ακολουθούσαν τις αρκτικές νηοπομπές. Η τελική έγκριση για τις επιχειρήσεις δόθηκε στη Σύνοδο της Καζαμπλάνκα και ο Τσώρτσιλ διέταξε τους διοικητές του να καταστρώσουν τα σχέδια στις 27 Ιανουαρίου 1943.
Τα σχέδια, με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Accolade», αφορούσαν μια επίθεση στη Ρόδο και την Κάρπαθο από τρεις μεραρχίες πεζικού, μία τεθωρακισμένη ταξιαρχία και τις σχετικές δυνάμεις υποστήριξης. Η απόβαση στην Κρήτη, ή οποία ήταν καλά οχυρωμένη και διέθετε ισχυρή γερμανική φρουρά, απορρίφθηκε. Το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι εμπνευστές της επιχείρησης ήταν η δυσκολία να αντιμετωπίσουν το 10 Αεροπορικό Σώμα (X Fliegerkorps) της Γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας (Luftwaffe) εξαιτίας της ελλιπούς αεροπορικής κάλυψης, μιας και τα Αμερικανικά και Βρετανικά αεροσκάφη επιχειρούσαν από βάσεις στην Κύπρο και τη Μέση Ανατολή. Το εγχείρημα επιδεινώνονταν περαιτέρω από τις ανάγκες της επικείμενης απόβασης στη Σικελία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν σκεπτικές για την επιχείρηση, η οποία θεωρούσαν θα είχε πολιτικά πλεονεκτήματα μεταπολεμικά μόνο για τη Μεγάλη Βρετανία και ήταν μία περιττή εκτροπή από το κύριο μέτωπο της Ιταλίας. Αρνήθηκαν λοιπόν να υποστηρίξουν την επιχείρηση, προειδοποιώντας τους Βρετανούς ότι αν προχωρούσαν με την υλοποίηση του σχεδίου τους θα το έπρατταν μόνοι τους.
Καθώς η παράδοση των Ιταλών φαινόταν ολοένα και πιο πιθανή, τον Αύγουστο του 1943 οι Βρετανοί ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για να αποκτήσουν το πλεονέκτημα από μια πιθανή ιταλογερμανική ρήξη, με τη μορφή μίας μικρότερης σε κλίμακα επιχείρησης. Μια δύναμη βασιζόμενη στην 8η Ινδική Μεραρχία άρχισε να συγκεντρώνεται και ζητήθηκε αμερικανική βοήθεια για την παραχώρηση μοιρών μαχητικών αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας P-38 Lightning. Ως συνέπεια όμως της Διάσκεψης του Κεμπέκ και της αμερικανικής άρνησης για συνδρομή στα βρετανικά σχέδια οι δυνάμεις και τα πλοία που προορίζονταν για την «Επιχείρηση Accolade» εστάλησαν σε άλλα μέτωπα, σχεδόν μία εβδομάδα πριν από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 8 Σεπτεμβρίου.
Αρχικές συμμαχικές και γερμανικές κινήσεις – Η πτώση της Ρόδου
Με την ανακοίνωση στης Ανακωχής οι ιταλικές φρουρές στα περισσότερα νησιά των Δωδεκανήσων ήθελαν είτε να αλλάξουν πλευρά και να πολεμήσουν στο πλευρό των Συμμάχων είτε να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Όμως, αναμένοντας την ιταλική συνθηκολόγηση, οι γερμανικές δυνάμεις, επιχειρώντας από την ηπειρωτική Ελλάδα, προωθήθηκαν γρήγορα σε πολλά από τα νησιά ώστε να ανακτήσουν τον έλεγχο. Οι γερμανικές δυνάμεις ήταν τμήμα της 12ης Στρατιάς που διοικούνταν από τον Πτέραρχο Αλεξάντερ Λαιρ (Generaloberst Alexander Löhr).