cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρδιακές βαλβίδες
Συγγενής καρδιοπάθεια
Λιγότερο συχνές CHD είναι η τριγλώχινη και η πνευμονική ατρησία και η ανωμαλία του Ebstein Η τριγλώχινη ατρησία είναι η πλήρης απουσία της τριγλώχινας βαλβίδας που μπορεί να οδηγήσει σε υποανάπτυκτη ή απουσία δεξιάς κοιλίας. Η πνευμονική ατρησία είναι το πλήρες κλείσιμο της πνευμονικής βαλβίδας. Η ανωμαλία του Ebstein είναι η μετατόπιση του διαφράγματος διαφράγματος της τριγλώχινας βαλβίδας προκαλώντας μεγαλύτερο κόλπο και μικρότερη κοιλία από το κανονικό.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Απεικόνιση των βαλβίδων της καρδιάς όταν οι κοιλίες συστέλλονται. Λειτουργία των καρδιακών βαλβίδων
Παραπομπές
Το λήμμα ενσσωματώνει κείμενο (σήμερα κοινό κτήμα) από την 20ή έκδοση του Gray's Anatomy (1918)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νασουχζαντέ Αλί Πασάς
Ο Νασουχζαντέ Αλί Πασάς, γνωστός και ως Καρά Αλή Πασάς, (Nasuhzade Ali Paşa, αποβιώσας το 1822) ήταν Οθωμανός ναύαρχος ο οποίος έδρασε κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ως ο διοικητής του οθωμανικού στόλου.
Βιογραφία
Το 1821, ορίστηκε από τον Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Μαχμούτ Β΄, ως Καπουδάν Πασάς (διοικητής) του οθωμανικού στόλου.
Σφαγή της Χίου
Πρώτη του δουλειά ήταν να καταπνίξει την επανάσταση στη Χίο. Στις 30 Μαρτίου 1822 οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στη Χίο χωρίς ιδιαίτερη παρενόχληση από τον ελληνικό στόλο που είχε αποχωρήσει νοτιότερα και προχώρησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και σφαγές άμαχου πληθυσμού. Χιλιάδες κάτοικοι του νησιού (25.000 περίπου) σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού διέφυγε προς τα Ψαρά, τις Κυκλάδες και την Πελοπόννησο. Η σφαγή της Χίου είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κοινή γνώμη των δυτικοευρωπαϊκών κρατών και μετέβαλε τη στάση της υπέρ του αγώνα των Ελλήνων. Ο τουρκικός στόλος παρέμεινε στο λιμάνι της Χίου μέχρι τον Ιούνιο του 1822.
Το τέλος
Οι Έλληνες επιχείρησαν με πυρπολικά να προκαλέσουν καταστροφές στον τουρκικό στόλο. Ο Κωνσταντίνος Κανάρης κατάφερε να ανατινάξει την τουρκική ναυαρχίδα προκαλώντας τεράστιο πλήγμα στον τουρκικό στόλο. Ο Καρά Αλή βρήκε τον θάνατο και ο τουρκικός στόλος απέπλευσε πίσω στον Ελλήσποντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Εμείς οι Μετριοπαθείς
Το Εμείς οι Μετριοπαθείς (Noi moderati) είναι μια κεντρώα εκλογική συμμαχία που συμμετέχει στον κεντροδεξιό συνασπισμό στις ιταλικές γενικές εκλογές του 2022.
Ιστορικό
Στην πορεία προς τις γενικές εκλογές του 2022, το Εμείς με την Ιταλία σχημάτισε αρχικά μια κοινή λίστα με την Ιταλία στο Κέντρο. Παράλληλα, το Κουράγιο Ιταλία σχημάτισε κοινό συνδυασμό με την Ένωση Κέντρου. Τελικά, στις 11 Αυγούστου, τα τέσσερα κόμματα ίδρυσαν τον εκλογικό συνασπισμό «Εμείς οι Μετριοπαθείς», μιας ευρύτερη κοινή λίστα εντός του κεντροδεξιού συνασπισμού. Επικεφαλής του συνδυασμού τέθηκε ο Μαουρίτσιο Λούπι.
Ο συνδυασμός «Εμείς οι Μετριοπαθείς» έλαβε ποσοστό 0,91% στη για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και 0,89% για τη Γερουσία της Δημοκρατίας, αποτυγχάνοντας να υπερβεί το όριο του 3% ώστε να εκλέξει βουλευτές στις πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες. Στις μονομελείς περιφέρειες η λίστα κατάφερε να εκλέξει εννέα αντιπροσώπους (επτά βουλευτές και δύο γερουσιαστές).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικά πολιτικά κόμματα
Στάδιο Βαζγκέν Σαρκσιάν
Το Στάδιο Βαζγκέν Σαρκσιάν, με πλήρη ονομασία Στάδιο της Δημοκρατίας «Βαζγκέν Σαρκσιάν» (Վազգեն Սարգսյանի անվան Հանրապետական մարզադաշտ), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Γερεβάν της Αρμενίας, στην οδό Βαρντανάτς 65. Το στάδιο κατασκευάστηκε μεταξύ 1933 και 1935. Άνοιξε επίσημα το 1935 ως Στάδιο Ντιναμό. Περαιτέρω εξελίξεις υλοποιήθηκαν το 1953, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και είναι η έδρα της Εθνικής Αρμενίας. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 14.403 θεατές.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Το παλιό Στάδιο Ντιναμό Το στάδιο άνοιξε το 1935 κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής ως Στάδιο Ντιναμό. Το 1999, μετά από μια μεγάλη ανακαίνιση, το όνομα άλλαξε σε Στάδιο της Δημοκρατίας. Μέχρι το τέλος του 1999, μετά τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Αρμενίας, Βαζγκέν Σαρκσιάν, το όνομα του σταδίου άλλαξε επίσημα σε Στάδιο της Δημοκρατίας «Βαζγκέν Σαρκσιάν». Επί του παρόντος χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της Εθνικής Αρμενίας, καθώς και των τοπικών ομάδων ΦΚ Αραράτ-Αρμενία και ΦΚ Πιουνίκ, οι οποίες αγωνίζονται και οι δύο στο Πρωτάθλημα Αρμενίας.
Το 1995, προβλεπόταν να γίνει μεγάλη ανακαίνιση του γηπέδου, αλλά η διαδικασία καθυστέρησε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Το 1999, ξεκίνησε μια μεγάλης κλίμακας διαδικασία ανακαίνισης και δαπανήθηκαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την ανάπτυξη της υποδομής, των καθισμάτων και πολλών άλλων εγκαταστάσεων, με την οικονομική βοήθεια της Εκτελεστικής Επιτροπής της UEFA. Μέχρι το τέλος του 2000, το στάδιο ανακαινίστηκε πλήρως με πλήρως καλυμμένες εγκαταστάσεις καθισμάτων.
Το Στάδιο της Δημοκρατίας πήρε το όνομά του από τον Βαζγκέν Σαρκσιάν με προεδρικό διάταγμα στις 28 Δεκεμβρίου 1999. Ο Βαζγκέν Σαρκσιάν ήταν ο διοικητής των αρμενικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από το 1995 έως το 1999 και πρωθυπουργός από τον Ιούνιο έως τις 27 Οκτωβρίου 1999, όταν αυτός και άλλοι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι σκοτώθηκαν στους πυροβολισμούς στο αρμενικό κοινοβούλιο.
Μια άλλη σημαντική ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε το 2008 μέσω της ισραηλινής εταιρείας Green Diversified Ltd. Ο αγωνιστικός χώρος αντικαταστάθηκε εξ ολοκλήρου με μοντέρνα επιφάνεια, επισκευάστηκαν τα VIP τμήματα και εγκαταστάθηκε ένα σύγχρονο σύστημα ασφαλείας στο γήπεδο σύμφωνα με τα πρότυπα της UEFA. Μέχρι το τέλος Αυγούστου 2008, το γήπεδο ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει αγώνες στο νέο γήπεδο. Ως αποτέλεσμα της τοποθέτησης νέων τμημάτων VIP, η χωρητικότητα μειώθηκε από 14.968 σε 14.403 θεατές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά στάδια Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αρμενία Κατηγορία:Στάδια στίβου στην Αρμενία Κατηγορία:Εθνική Αρμενίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:ΦΚ Πιουνίκ
Θεόδωρος Στυππειώτης
Ο Θεόδωρος Στυππειώτης (άκμασε μέσα 12ου αι.) ήταν υψηλόβαθμος γραφειοκράτης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μέλος της αυλής του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, αρχικά ως βασιλικός γραμματέας και κατόπιν ως «μεσάζων» (πρωθυπουργός).
Βιογραφία
Έγινε άνδρας με επιρροή καθώς υπηρετούσε ως βοηθός του Ιωάννη Αγιοθεοδωρίτη. Διαμεσολάβησε και με γνωριμίες κατάφερε να τον στείλει να υπηρετήσει ως πολιτικός κυβερνήτης (πραίτωρ) του ηνωμένου θέματος Ελλάδος (Στερεάς Ελλάδος & Θεσσαλίας) και Πελοποννήσου. Επαινέθηκε από τον Θεόδωρο Πρόδρομο για την αξιοπιστία του ως γραμματέα, που φυλάει μυστικά· από το ένα αξίωμα ανέβαινε στο άλλο, φθάνοντας τελικά στη θέση του επί του κανικλείου (μελανοδοχείου) του Αυτοκράτορα. Από την κοντινή στον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό αυτή θέση μπορούσε να τον επηρεάζει. Στεκόταν υψηλά στην εύνοια του Αυτοκράτορα και έγινε ο Μεσάζων (Πρωθυπουργός) του.
Όμως το 1158/59, ενώ ο Μανουήλ ήταν σε εκστρατεία στην Κιλικία, διέταξε να συλληφθεί ο Στυππειώτης και να τυφλωθεί. Οι λόγοι για την πράξη αυτή είναι ασαφείς και οι συγγραφείς της εποχής δίνουν διαφορετικές εξηγήσεις. Ο Ιωάννης Κίνναμος γράφει πως ο Θεόδωρος ανήγγειλε δημόσια μία πρόρρηση, ότι ο Μανουήλ Β΄ θα αποβιώσει σύντομα και πως "η Σύγκλητος δεν πρέπει πια να δίνει την εξουσία σε ένα γεροδεμένο νεαρό, αλλά σε άνδρα με ικανή ηλικία, που να ξέρει τις κρατικές υποθέσεις να μπορεί να διοικήσει σαν σε δημοκρατία". Από την άλλη πλευρά ο Γερμανός χρονικογράφος Ράχεβιν αναφέρει, ότι ο επί του κανικλείου είχε μισθώσει τρεις άνδρες για να φονεύσουν τον Μανουήλ Α΄, αλλά η Αυτοκράτειρα ανακάλυψε το σχέδιο και πληροφόρησε τον σύζυγό της.
Διαφορετική εξήγηση δίνει ο Νικήτας Χωνιάτης, που σύμφωνα με τον ιστορικό Πωλ Μαγκνταλίνο ίσως εκπροσωπεί την ανεπίσημη εκδοχή του συμβάντος, οι λεπτομέρειές του όμως αποδείχθηκαν πλασματικές από τον Βυζαντινολόγο Όττο Κρέστεν: ο Στυππειώτης είχε αντιπαλότητα με τον Ιωάννη Καματηρό λογοθέτη του Δρόμου. Αυτός έβλεπε τον Θεόδωρο να εκπληρώνει τους σκοπούς του, με το να είναι συνεχώς κοντά στον Αυτοκράτορα, ενώ τα αιτήματα του λογοθέτη δεν εκπληρούντο ποτέ, λόγω της περιορισμένης πρόσβασης προς τον Μανουήλ Α΄. Τότε ο Καματηρός κατασκεύασε αλληλογραφία δήθεν μεταξύ του Θεοδώρου και του Νορμανδού Γουλιέλμου Α΄ της Σικελίας (1154-1166), την οποία έκρυψε έτσι, ώστε να μπορεί να αποκαλυφθεί εύκολα. Τελικά ο Στυππειώτης κατηγορήθηκε για προδοσία από τον λογοθέτη, με αποτέλεσμα ο Αυτοκράτορας να τιμωρήσει τον πρώτο με τύφλωση και γλωσσοτομία.
Η πτώση τού Θεοδώρου συνέπεσε με την τύφλωση του Μιχαήλ Γλυκά και την απόδραση του Ανδρονίκου Κομνηνού, εξαδέλφου του Μανουήλ Α΄. Οι πηγές δεν συνδέουν ρητά τα περιστατικά, αλλά είναι πολύ πιθανό να έχουν σχέση μεταξύ τους. Σύμφωνα με τον Πωλ Μαγκνταληνό, μπορεί να δηλώνει στην Αυλή μία μερίδα, η οποία επιθυμούσε έναν αυτοκράτορα που να διαβουλεύεται με τη Σύγκλητο, όπως πριν τους Κομνηνούς και η οποία αντιτασσόταν στη συμμαχία του Μανουήλ Α΄ με τους Χοενστάουφεν της Γερμανίας και τη σύζυγό του Βέρθα του Ζούλτσμπαχ.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Πελοποννήσου Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Ελλάδος
Σούσιτσα (βουνό)
Η Σούσιτσα (σερβικά κυριλλικά: Сушица, σερβικά λατινικά: Sušica) είναι βουνό στα ανατολικά της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αποτελεί τμήμα των Δειναρικών Άλπεων.
Λότε Σταμ-Μπιζέ
Η Σάρλοτ Ίντα Άννα "Λότε" Σταμ-Μπιζέ (28 Ιανουαρίου 1903 – 18 Νοεμβρίου 1988) ήταν Γερμανο-Ολλανδή αρχιτέκτονας, φωτογράφος και πολεοδόμος που βοήθησε στην ανοικοδόμηση του Ρότερνταμ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βιογραφία
Η Μπιζέ γεννήθηκε στο Reisicht της Σιλεσίας της Γερμανίας (τώρα Rokitki, Πολωνία ).Βρήκε για πρώτη φορά δουλειά ως υφάντρια στη Δρέσδη όταν ήταν νεότερη.
Πριν ξεκινήσει την καριέρα της ως αρχιτέκτονας, η Μπιζέ ήταν επιτυχημένη φωτογράφος. Αν και εργάστηκε με το μέσο επαγγελματικά μόνο για μια σύντομη περίοδο από το 1926 έως το 1930, η δουλειά της είχε δυσανάλογο αντίκτυπο και τώρα φυλάσσεται στις συλλογές του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Arthur M. Sackler, το Μουσείο J. Paul Getty, το Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον, και το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες.
Από το 1946 έως το 1968, η Μπιζέ εργάστηκε ως αρχιτέκτονας πολεοδομίας, και αργότερα ως επικεφαλής αρχιτέκτονας, για την Υπηρεσία Αστικής Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης του Ρότερνταμ, η οποία είχε βομβαρδιστεί σφοδρά το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Σχολή Bauhaus
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Hannes Meyer 1928.png/220px-Hannes Meyer 1928.png|μικρογραφία| Χανς Μέιερ 1928. Ξεκινώντας το 1926, φοίτησε στο σχολείο Bauhaus, όπου σπούδασε με τους Josef Albers, Wassily Kandinsky, Joost Schmidt και Gunta Stölzl. Γράφτηκε για να σπουδάσει το πιο «γυναικείο» αντικείμενο της υφαντικής, αλλά αργότερα, η Μπιζέ έγινε δεκτή σε ένα μάθημα αρχιτεκτονικής από τον Hannes Meyer ως η πρώτη γυναίκα που σπούδασε στο οικοδομικό τμήμα του Bauhaus Dessau.
Σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, ο Meyer ήταν λιγότερο προκατειλημμένος για την ιδέα των γυναικών να μελετούν θέματα που κυριαρχούσαν και προηγουμένως προορίζονταν για τους άνδρες. Η Μπιζέ ήταν καλή μαθήτρια, αλλά ο Meyer δεν ήταν πεπεισμένος για τις μελλοντικές προοπτικές της, εκτός κι αν παντρευόταν έναν άντρα αρχιτέκτονα και δούλευε για την εταιρεία του.
Ο Meyer, διευθυντής του Bauhaus και ταυτόχρονα παντρεμένος άνδρας με δύο παιδιά, ξεκίνησε ερωτική σχέση με την Μπιζέ. Παρά το φιλελεύθερο κλίμα του σχολείου, ο δεσμός δεν εγκρίθηκε και τον Δεκέμβριο του 1928, ο Meyer πρότεινε την Μπιζέ να φύγει από το Bauhaus, κάτι που όντως έγινε.
Γραφείο στο Βερολίνο, στη Μόσχα, στην Ουκρανία, στο Μπρνο και στο Άμστερνταμ
Το 1928 ο Hannes Meyer προσέλαβε την Μπιζέ στο γραφείο του στο Βερολίνο, αλλά εκείνη ήταν δυσαρεστημένη. Στη συνέχεια προσπάθησε να της βρει άλλη δουλειά μέσω του δικτύου του, αλλά μάταια. Η Μπιζέ απορρίφθηκε από τον Walter Traulau, επειδή, όπως υποδεικνύεται σε επιστολή του προς τον φίλο του, «δεν του άρεσε να δουλεύει με γυναίκες». Αργότερα, τον ακολούθησε στη Μόσχα, όπου γνώρισε επίσης τον Mart Stam, τον μελλοντικό της σύζηγο. Αν και η επανένωση με τον Meyer δεν είχε επιτυχία, είχε μείνει έγκυος.
Επέστρεψε στο Μπρνο, για να συνεχίσει τη δουλειά της στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Bohuslav Fuchs, και γέννησε στο Μπρνο τον γιο της, Peter. Η Μπιζέ πήγε τον Fuchs στο δικαστήριο επειδή, όπως αποκαλύπτει η αλληλογραφία με δικηγόρο, αρνήθηκε να πληρώσει το απαραίτητο επίδομα για την τρίμηνη άδεια μητρότητας που της είχε προσφέρει. Δεν επέστρεψε στην εταιρεία του και, δεδομένης της ιδιότητάς της ως ανύπαντρης μητέρας και της βαθύτερης οικονομικής κρίσης, αγωνίστηκε να βρει νέα δουλειά στο Μπρνο.
Αργότερα, η Μπιζέ έφυγε για την Ουκρανία και συνάντησε τον πρώην λέκτορά της στο Bauhaus και Ολλανδό αρχιτέκτονα Mart Stam (Μάρτ Σταμ), με τον οποίο ξεκίνησε μια ερωτική σχέση. Λόγω των δυσκολιών που προέκυπταν από το μεταβαλλόμενο κλίμα της ΕΣΣΔ, ο Σταμ και η Μπιζέ αποφάσισαν να παντρευτούν πριν μετακομίσουν στην Ολλανδία το 1934.
Στο Άμστερνταμ, το ζευγάρι ίδρυσε τη δική του εταιρεία, Stam en Beese Architecten, και το 1935 απέκτησαν μια κόρη, την Ariane. Λόγω της πρόωρης αναχώρησής της από το Bauhaus, δεν είχε λάβει ποτέ δίπλωμα. Αυτό έκανε πιο δύσκολο να γίνει αρχιτέκτονας στην Ολλανδία, λόγω της πίεσης της ένωσης του Συλλόγου Ολλανδών Αρχιτεκτόνων να απολύσει μη πτυχιούχους από τον επαγγελματικό κόσμο πριν από το τέλος του έτους, το 1940.
Εκείνη τη χρονιά, στα 37 της, έγινε δεκτή για να ξεκινήσει πτυχίο αρχιτεκτονικής στο VHBO στο Άμστερνταμ, λόγω της μοναδικής εμπειρίας της. Ο συνδυασμός των σπουδών της και η φροντίδα για δύο παιδιά έβαλαν πίεση στον γάμο της με τον Σταμ. Το 1943 χώρισαν, αφού ο Σταμ διέπραξε μοιχεία. Ωστόσο, η Λότε Σταμ-Μπιζέ αποφάσισε να διατηρήσει το όνομα του Σταμ, επειδή η σχέση με το επίθετό του θα μπορούσε να της δώσει ένα προβάδισμα ως ανεξάρτητη γυναίκα αρχιτέκτονας στην Ολλανδία. Αποφοίτησε το 1945.
Οργανισμός Αστικής Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης του Ρότερνταμ, 1946–1948
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Overzicht naar het westen, gezien vanaf flat Burghsluissingel - Rotterdam - 20398333 - RCE.jpg/220px-Overzicht naar het westen, gezien vanaf flat Burghsluissingel - Rotterdam - 20398333 - RCE.jpg|μικρογραφία| Pendrecht, Ρότερνταμ. Στην Υπηρεσία Αστικής Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης του Ρότερνταμ η Μπιζέ ήταν μια από τις λίγες γυναίκες που συνέβαλαν τόσο μεγάλη συνεισφορά στην ανοικοδόμηση. Σχεδιάζοντας με λειτουργικό στυλ και επηρεασμένη από τις ιδεολογίες σχεδιασμού της ένωσης CIAM, η Μπιζέ εργάστηκε σε αρκετές (κοινωνικές) κατοικίες σε όλη την πόλη, όπως:
Έννοιες για τον πολεοδομικό σχεδιασμό
Το σύμπλεγμα ήταν μια μορφή χωρικής οργάνωσης με φυσική και κοινωνική σύνδεση μεταξύ κάθε σπιτιού και της γειτονιάς στο σύνολό της. Η Μπιζέ εισήγαγε μια μικρής κλίμακας μονάδα, τη «στάμπα» (stempel), για να αντιπροσωπεύσει έναν μικρόκοσμο της ευρύτερης κοινότητας. Ο σχεδιασμός κάθε γραμματοσήμου προσαρμόστηκε στις ανάγκες διαφορετικών κατηγοριών κατοίκων όπως οικογένειες, άγαμοι κάτοικοι και ηλικιωμένοι. Η χωρική διάταξη των ανεξάρτητων μπλοκ διαφορετικών υψών αντανακλούσε επίσης την κοινωνική ποικιλομορφία. Εμπορικά κέντρα, σχολεία και εκκλησίες διαφορετικών δογμάτων χωρίστηκαν στις γειτονιές, με μερικούς δρόμους χωρίς κυκλοφορία μεταξύ τους.
Τα κτίρια χωρίστηκαν από κοινόχρηστους κήπους και λωρίδες πρασίνου, με την ελπίδα ότι οι κάτοικοι αυτών των διαφορετικών γραμματοσήμων θα συναντηθούν και θα αλληλεπιδράσουν στους ανοιχτούς χώρους. Η ποικιλομορφία των κατοίκων σε μια συνοικία μικρής κλίμακας θα ήταν αντιπροσωπευτική μιας ανοιχτής, δημοκρατικής κοινωνίας, με μια στενή γειτονιά. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες, η ιδέα της συνοικιακής μονάδας είχε εγκαταλειφθεί και μεγάλα τμήματα του Pendrecht τροποποιήθηκαν ή γκρεμίστηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Γυναίκες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κλίμακα μήκους
Με την ονομασία κλίμακα μήκους (longitude scale) φέρεται σε όλους τους ναυτικούς χάρτες τους λεγόμενους μερκατορικούς η κλίμακα επί της οποίας μετρώνται τα γεωγραφικά μήκη.
Κατά συνέπεια την κλίμακα μήκους αποτελεί ο Ισημερινός, ή οι παράλληλοι πλάτους του χάρτη και είναι ισομερής σ΄ όλη την έκταση αυτού, (του χάρτη).
Οι απεικονιζόμενοι μεσημβρινοί που φέρονται ώς κάθετες ευθείες επί των παραλλήλων και του Ισημερινού, φερόμενες με διαφορά μήκους (Δλ) 1° περιλαμβάνουν 60 ισομερείς υποδιαιρέσεις όπου κάθε μία θα έχει γραμμικό μήκος ίσο με τη μονάδα του χάρτη και θα αντιπροσωπεύει Δλ= 1΄ της μοίρας. Στην πραγματικότητα όμως επί της Γης το γραμμικό μήκος Δλ=1΄ δεν είναι σταθερό σ΄ όλα τα πλάτη, αλλά ίσο προς το ισημερινό μίλι (1855 μ.) επί συν.φ. Το γεγονός αυτό είναι η αιτία που απαγορεύει τη χρήση της κλίμακας μήκους για την μέτρηση αποστάσεων, αφού θα πρέπει κάθε φορά την όποια διαφορά μήκους σε αριθμό πρώτων της μοίρας να πολλαπλασιάζουμε με τη σχέση 1855συν.φ. και ουδέποτε για μέτρηση αποστάσεων.
Η κλίμακα μήκους στους ναυτικούς χάρτες φέρεται στο άνω και κάτω περιθώρια αυτών καθώς και σε τυχόν ενδιάμεσο παράλληλο που φέρεται διαιρεμένος σε μοίρες και πρώτα μήκους. Σε Λιμενοδείτες πιθανόν να υφίστανται και υποδιαιρέσεις σε δεύτερα της μοίρας.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυτικοί χάρτες Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Στάρια Κορυτσάς
Τα Στάρια είναι ένα χωριό στο Νομό Κορυτσάς στη νοτιοανατολική Αλβανία. Με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε μέρος του Δήμου Κολόνειας. Ο πληθυσμός του χωριού ανήκει θρησκευτικά στο τάγμα των Μπεκτασήδων ενώ υπάρχουν και ορισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού του Γράμμου, περίπου 2χλμ βορειοανατολικά της Ερσέκας, και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα αλβανοελληνικά σύνορα. Η ψηλότερη κορυφή του Γράμμου Τσούκα Πέτσικ στα 2.523μ. βρίσκεται κοντά στο χωριό. Η αλπική λίμνη Γκιστόβα βρίσκεται κοντά σε υψόμετρο 2.375μ., στην Ελλάδα, δίπλα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.Ο Άψος, ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της βόρειας Ηπείρου, ξεκινά από εδώ και εκβάλλει στην Αδριατική Θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Κορυτσάς Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας
Σύμφωνο των Δημάρχων
250px|thumb|Το λογότυπο της ευρωπαϊκή κίνησης Το Σύμφωνο των Δημάρχων. Το Σύμφωνο των Δημάρχων είναι η κυριότερη ευρωπαϊκή κίνηση στην οποία συμμετέχουν τοπικές και περιφερειακές αρχές, οι οποίες δεσμεύονται εθελοντικά να αυξήσουν την ενεργειακή απόδοση και τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στις περιοχές τους. Με τη δέσμευσή τους, οι υπογράφοντες το Σύμφωνο σκοπεύουν να επιτύχουν και να υπερβούν το στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μείωση των εκπομπών CO2 κατά 20% έως το 2020.
Μετά την έγκριση, το 2008, της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέπτυξε το Σύμφωνο των Δημάρχων προκειμένου να προωθήσει και να υποστηρίξει τις προσπάθειες που καταβάλλονταν από τις τοπικές αρχές για την εφαρμογή πολιτικών σχετικά με τη βιώσιμη ενέργεια.
Χάρη στα μοναδικά χαρακτηριστικά του, καθώς πρόκειται για τη μοναδική κίνηση του είδους της που κινητοποιεί τοπικούς και περιφερειακούς φορείς γύρω από την εκπλήρωση των στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Σύμφωνο των Δημάρχων παρουσιάζεται από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ένα εξαιρετικό μοντέλο πολυεπίπεδης διακυβέρνησης.
Οι υπογράφοντες το Σύμφωνο των Δημάρχων
Οι ευρωπαϊκές τοπικές αρχές όλων των μεγεθών, από μικρές κοινότητες μέχρι πρωτεύουσες και μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές, έχουν το δικαίωμα να ενταχθούν ως Υπογράφοντες το Σύμφωνο των Δημάρχων.
Οι πόλεις, οι κωμοπόλεις και άλλες αστικές περιοχές θα παίξουν κρίσιμο ρόλο στο μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, καθώς καταναλώνουν τα τρία τέταρτα της ενέργειας που παράγεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι υπεύθυνες για ένα αντίστοιχο μερίδιο εκπομπών CO2. Οι τοπικές αρχές βρίσκονται επίσης σε ιδανική θέση ώστε να αλλάξουν τη συμπεριφορά των πολιτών και να απαντήσουν στις ερωτήσεις για το κλίμα και την ενέργεια με ολοκληρωμένο τρόπο, κυρίως μέσω του συμβιβασμού δημόσιων και ιδιωτικών συμφερόντων και ενσωματώνοντας τα ζητήματα αναφορικά με τη βιώσιμη ενέργεια στους γενικότερους στόχους για τοπική ανάπτυξη.
Η συμμετοχή στο Σύμφωνο των Δημάρχων αποτελεί μια ευκαιρία προκειμένου οι τοπικές αρχές να ενισχύσουν τις προσπάθειες που καταβάλλονται για μείωση των εκπομπών CO2 στην περιοχή τους, να επωφεληθούν από την ευρωπαϊκή υποστήριξη και αναγνώριση και να ανταλλάξουν εμπειρίες με Ευρωπαίους ομολόγους.
Το Σύμφωνο είναι ανοιχτό σε όλες τις τοπικές αρχές που συγκροτούνται δημοκρατικά και με εκλεγμένους αντιπροσώπους, όποιο μέγεθος κι αν έχουν και σε οποιαδήποτε φάση εφαρμογής των ενεργειακών και κλιματικών τους πολιτικών βρίσκονται. Οι τοπικές αρχές μπορούν να υπογράψουν το Σύμφωνο των Δημάρχων οποιαδήποτε στιγμή, δεν υπάρχει προθεσμία.
Επίσημη ανάληψη υποχρεώσεων
Το πεδίο εφαρμογής του Συμφώνου των Δημάρχων εκτείνεται πολύ πιο πέρα από μια απλή δήλωση προθέσεων. Πράγματι, προκειμένου να επιτύχουν τους φιλόδοξους στόχους για μείωση των εκπομπών CO2 που θέτουν οι υπογράφοντες, δεσμεύονται για μια σειρά μέτρων και δέχονται να υποβάλλουν εκθέσεις και να παρακολουθούνται αναφορικά με τις δράσεις τους. Εντός προκαθορισμένων χρονικών πλαισίων, αναλαμβάνουν επίσημα να εκπληρώσουν τις εξής υποχρεώσεις:
Προκειμένου να συμμορφωθούν με την κρίσιμη αναγκαιότητα της κινητοποίησης των τοπικών ενδιαφερόμενων φορέων κατά την ανάπτυξη των Σχεδίων Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια, οι υπογράφοντες αναλαμβάνουν επίσης:
Σχέδια δράσης για τη βιώσιμη ενέργεια
Προκειμένου να επιτύχουν και να υπερβούν τους φιλόδοξους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα, οι υπογράφοντες το Σύμφωνο των Δημάρχων δεσμεύονται να αναπτύξουν ένα Σχέδιο Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια εντός ενός έτους από την ένταξή τους στην πρωτοβουλία. Το εν λόγω σχέδιο δράσης, το οποίο έχει εγκριθεί από το δημοτικό συμβούλιο, περιγράφει τις δραστηριότητες και τα μέτρα που προβλέπονται από τους υπογράφοντες προκειμένου να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους, με αντίστοιχα χρονικά πλαίσια και ανατεθείσες ευθύνες.
Το ποικίλο υλικό τεχνικής και μεθοδολογικής υποστήριξης (όπως ο «Οδηγός Σχεδίου Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια» και το υπόδειγμα σχεδίου δράσης, εκθέσεις αναφορικά με τις υπάρχουσες μεθοδολογίες και εργαλεία κ.λπ.) παρέχει πρακτική καθοδήγηση και σαφείς συστάσεις για τη συνολική διαδικασία ανάπτυξης των Σχεδίων Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια. Βασιζόμενο στις πρακτικές εμπειρίες των τοπικών αρχών και έχοντας αναπτυχθεί σε στενή συνεργασία με το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτό το πακέτο στήριξης παρέχει στους υπογράφοντες το Σύμφωνο τις βασικές αρχές και μια ξεκάθαρη και σταδιακή προσέγγιση. Όλα τα έγγραφα μπορούν να μεταφορτωθούν από τη βιβλιοθήκη του ιστότοπου www.eumayors.eu.
Συντονιστές και υποστηρικτές του Συμφώνου
Οι Υπογράφοντες το Σύμφωνο δεν διαθέτουν πάντοτε τα επαρκή εργαλεία και τους πόρους για να συντάξουν τη Βασική Απογραφή Εκπομπών, να εκπονήσουν το σχετικό Σχέδιο Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια και να χρηματοδοτήσουν τις δράσεις που αναφέρονται στο τελευταίο. Σε αυτό το πλαίσιο, επαρχίες, περιφέρειες, δίκτυα και ομάδες δήμων θα παίξουν κρίσιμο ρόλο βοηθώντας τους υπογράφοντες να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Οι Υποστηρικτές του Συμφώνου είναι ευρωπαϊκά, εθνικά και περιφερειακά δίκτυα και ενώσεις τοπικών αρχών που αξιοποιούν τις δραστηριότητες άσκησης πίεσης, επικοινωνίας και δικτύωσής τους για να προωθήσουν την πρωτοβουλία του Συμφώνου των Δημάρχων και να υποστηρίξουν τις δεσμεύσεις των υπογραφόντων του.
Γραφείο Συμφώνου των Δημάρχων
Σε καθημερινή βάση παρέχεται βοήθεια σε θέματα προώθησης, τεχνική και διοικητική βοήθεια στους υπογράφοντες το Σύμφωνο και στους ενδιαφερόμενους φορείς από το Γραφείο Συμφώνου των Δημάρχων (CoMO) το οποίο διαχειρίζεται μια κοινοπραξία δικτύων τοπικών και περιφερειακών αρχών, με επικεφαλής το δίκτυο πόλεων Energy Cities και αποτελούμενη από τους οργανισμούς CEMR, Climate Alliance, Eurocities and FEDARENE. Χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το CoMO είναι αρμόδιο για το γενικό συντονισμό της πρωτοβουλίας.
Θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Για να στηρίξει την επεξεργασία και εφαρμογή των Σχεδίων Δράσης για τη Βιώσιμη Ενέργεια των υπογραφόντων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέβαλε στην ανάπτυξη μηχανισμών χρηματοδότησης που στοχεύουν ιδιαίτερα στους υπογράφοντες το Σύμφωνο των Δημάρχων. Μεταξύ των μηχανισμών χρηματοδότησης βρίσκεται ο μηχανισμός ELENA – Ευρωπαϊκή βοήθεια για τοπικά ενεργειακά προγράμματα, ο οποίος έχει συσταθεί σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για σχέδια μεγάλης κλίμακας και ο μηχανισμός ELENA-KfW, ο οποίος έχει συσταθεί σε συνεργασία με το γερμανικό όμιλο KfW και προσφέρει μια συμπληρωματική προσέγγιση στην κινητοποίηση βιώσιμων επενδύσεων από δήμους μικρού και μεσαίου μεγέθους.
Πέραν της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Σύμφωνο απολαμβάνει πλήρη θεσμική υποστήριξη, όπως από την Επιτροπή των Περιφερειών, η οποία υποστήριξε την πρωτοβουλία εξ αρχής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όπου πραγματοποιήθηκαν οι δύο πρώτες τελετές υπογραφής και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία βοηθά τις τοπικές αρχές να αξιοποιήσουν τις επενδυτικές προοπτικές τους.
Κοινό Κέντρο Ερευνών
Το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι αρμόδιο για την παροχή τεχνικής και επιστημονικής υποστήριξης στην πρωτοβουλία. Συνεργάζεται στενά με το Γραφείο Συμφώνου των Δημάρχων προκειμένου να εφοδιάζει τους υπογράφοντες με σαφείς τεχνικές κατευθυντήριες οδηγίες και υποδείγματα ώστε να τους βοηθήσει στην τήρηση των δεσμεύσεών τους στο πλαίσιο του Συμφώνου των Δημάρχων, αλλά και προκειμένου να παρακολουθεί την εφαρμογή και τα αποτελέσματα αυτών. Επιπλέον, αξιολογεί με αριστεία δράσεις τοπικών πρωτοβουλιών που έχουν υλοποιηθεί και έχουν τέτοιο χαρακτήρα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα για να μιμηθούν άλλοι τοπικοί φορείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεοδομία Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ
Το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ (برج باجي مختار) είναι πόλη και κοινότητα στο ομώνυμο διαμέρισμα, στην επαρχία Αντράρ της νοτιοδυτικής Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει πληθυσμό 16.437 κατοίκων, από 9.323 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 6,0%, τον υψηλότερο στην επαρχία.
Γεωγραφία
Το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ βρίσκεται σε υψόμετρο 401 μ. στην Τανεζρούφτ, μια έρημη και κυρίως επίπεδη περιοχή στην έρημο της Σαχάρας. Η περιοχή είναι εξαιρετικά αραιοκατοικημένη με μόνο τέσσερις σημαντικούς οικισμούς στο αλγερινό τμήμα (οι άλλοι τρεις είναι το Τιμιαουίν, Ιν Γκουεζάμ και Τιν Ζαουατίν). Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες πόλεις της Αλγερίας στη Σαχάρα, το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ δεν έχει εγκατασταθεί κοντά σε όαση, αλλά υπάρχει παροχή νερού από πηγάδια 400 μ. υπογείως.
Κλίμα
Το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και βραχείς αλλά ζεστούς χειμώνες, και ελάχιστες βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με κατά μέσο όρο 38 χιλιοστά ετήσιας βροχόπτωσης στην πόλη. Περιστασιακά βροχές και καταιγίδες παρατηρούνται από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο, καθώς η πόλη βρίσκεται στο άκρο βόρειο άκρο της επιρροής του Δυτικοαφρικανικού Μουσώνα.
Μεταφορές
Το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από άλλα μεγάλα κέντρα, αλλά ο εθνικός αυτοκινητόδρομος N6 το συνδέει με το Ρεγκανέ και το Αντράρ στα βόρεια και το Τιμιαουίν στα νοτιοανατολικά. Η πόλη βρίσκεται 20 χλμ. από τα σύνορα με το Μάλι.
Το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ.
Εκπαίδευση
Το 1,2% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και ένα άλλο 4,4% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 26,1% (το χαμηλότερο στην επαρχία Αντράρ), και είναι 33,3% μεταξύ των ανδρών (το χαμηλότερο στην επαρχία) και 17,8% μεταξύ των γυναικών (το δεύτερο χαμηλότερο στην επαρχία).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Σενάτωρ Μεδιολάνων
Ο Σενάτωρ (ιταλικά : Senatore) (γνωστός και ως Senatore da Settala) (... - Μιλάνο, 475) ήταν επίσκοπος του Μεδιολάνου, από το 472 έως τον θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία η οποία εορτάζει την μνήμη του στις 29 Μαΐου.
Βιογραφία
Το καλοκαίρι του 450, ο Σενάτωρ ήταν μέρος μιας αντιπροσωπείας, αποτελούμενης από τους επισκόπους Αμπούντιο του Κόμο και Εταίριο της Κάπουα και τον Ναπολιτάνο ιερέα Βασίλειο, που εστάλη στην Κωνσταντινούπολη από τον Πάπα Λέοντα Α', με επιστολή για τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β', να επαληθεύσει την ορθοδοξία του νέου πατριάρχη Ανατολίου, που εκλέχθηκε στην θέση του Φλαβιανού. Ο Σενάτωρ ήταν φορέας άλλων δύο επιστολών, και οι  δύο με ημερομηνία 16 Ιουλίου, για την αυτοκράτειρα Πουλχερία και για τους αρχιμανδρίτες και τους ιερείς που παρέμειναν πιστοί στον Φλαβιανό.
Στις 21 Οκτωβρίου ο Σενάτωρ και οι άλλοι Ρωμαίοι εκπρόσωποι συμμετείχαν στη σύνοδο που κάλεσε ο Πατριάρχης Ανατόλιος στο βαπτιστήριο της Αγίας Σόφιας, όπου ήταν παρόντες όλοι οι επίσκοποι που είχαν αρνηθεί να υπογράψουν τις πράξεις του latrocinium Ephesinum του 449. Η ρωμαϊκή αντιπροσωπεία έλαβε από τον νέο πατριάρχη και από όλα τα μέλη της συνόδου την προσήλωσή τους στην ορθοδοξία και η καταδίκη του Ευτύχιου και του Νεστορίου.
Ο Σενάτωρ και ο επίσκοπος Αμπόυντιο έλαβαν εντολή να παραδώσουν στον επίσκοπο Ευσέβιο των Μεδιολάνων μια επιστολή από τον πάπα, που ενημέρωνε τον Μιλανέζο ιερέα για την επιτυχία της αποστολής στην Ανατολή και τον καλούσε να κοινοποιήσει τη λεπτομερή έκθεση της αποστολής στους επισκόπους του την εκκλησιαστική του επαρχία. Ο Ευσέβιος, το καλοκαίρι του 451, συγκάλεσε ένα συμβούλιο, πιθανώς στο Μιλάνο, κατά το οποίο τους ενημερώσε για την αποστολή στην Κωνσταντινούπολη του Σενάτωρ και του Αμπούντιο.
Ένα από τα Carmina του Φήλιξ Εννοδίου, που γράφτηκε πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Σενάτωρ, στο οποίο ο Μιλανέζος επίσκοπος τιμάται για την αποστολή που εκτέλεσε στην Ανατολή, για τις αρετές του και για τις ικανότητές του. Ο επίσκοπος της Παβίας του αποδίδει τον τίτλο του ρήτορα για τον σχολιασμό ενός βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης.
Σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, η επισκοπή του Σενάτωρ τοποθετείται μεταξύ αυτών του Μπενίνο και του Θεόδωρου Α΄, που τεκμηριώνονται ως Μιλανέζοι επίσκοποι μετά το 451 και πριν από το 489. Ο ίδιος κατάλογος του αναθέτει 3 χρόνια θητείας και λέει ότι τάφηκε στις 29 Μαΐου στη βασιλική της Αγίας Ευφημίας. Παραδοσιακά η επισκοπή του προσδιορίζεται στα έτη 472-475, ή στα έτη 477-480.
Στον Σενάτωρ πιστώνεται η οικοδόμηση της βασιλικής της Αγίας Ευφημίας, ενός αγίου του οποίου θα είχε επισκεφτεί τον τάφο κατά την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αμπούντιος Κόμο
Ο Αμπούντιος (λατινικά : Abundius) ήταν ο τέταρτος επίσκοπος του Κόμο, αρχές πέμπτου αιώνα έως το 469, που τιμάται στην Καθολική εκκλησία ως Άγιος.
Βιογραφία
Ο Αμπούντιος σύμφωνα με την παράδοση γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Γύρω στο 448 ο Αμπούντιος έγινε ο τέταρτος επίσκοπος του Κόμο, διαδεχόμενος τον Αμάντιο. Ήταν παρών στη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 448 και έλαβε ενεργό μέρος κατά της αίρεσης του Ευτύχιου στη Χαλκηδόνα (451), όπου ήταν εκπρόσωπος του Πάπα Λέοντος του Μεγάλου. Το 452 πήρε μέρος και στη Σύνοδο των Μεδιολάνων, που συγκλήθηκε για να αντικρούσει την ίδια αίρεση. Ο Αμπούντιος είναι ένας από αυτούς στους οποίους αποδίδεται η πατρότητα του Te Deum.
Η καθολική εκκλησία του Σαν Αμπούντιο στο Κόμο, που καθαγιάστηκε το 1095 από τον Πάπα Ουρβανό Β', είναι αφιερωμένη σε αυτόν και τα λείψανά του διατηρούνται κάτω από τον κύριο βωμό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επίσκοποι Κόμο Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Λευκή Α΄ της Ναβάρρας
Η Λευκή Α΄ της Ναβάρρας (Blanca I de Navarra, 1385 - 1 Απριλίου 1441) βασίλισσα της Ναβάρρας (1425 - 1441) και αντιβασίλισσα της Σικελίας (1404 - 1405 και 1408 - 1415) ήταν δεύτερη κόρη και διάδοχος του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και της Ελεονώρας της Καστίλης. Έγινε διάδοχος του θρόνου της Ναβάρρας μετά τον πρόωρο θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Ιωάννας (1413).
Η Λευκή παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο στις 26 Δεκεμβρίου 1402 τον Μαρτίνο Α΄ της Σικελίας, η νύφη ήταν 15 ετών και ο γαμπρός 21. Διετέλεσε αντιβασίλισσα της Σικελίας κατά τη διάρκεια της απουσίας του συζύγου της στην Αραγωνία (1404 - 1405) και αντιβασίλισσα της Σικελίας κατά την περίοδο απουσίας του συζύγου της στη Σαρδηνία (1408 - 1409). Ο σύζυγος της πέθανε στις 25 Ιουλίου 1409 και τον διαδέχθηκε ο πατέρας του Μαρτίνος της Αραγωνίας, ο πεθερός της επέτρεψε στη Λευκή να είναι αντιβασίλισσα της Σικελίας μέχρι τον δικό του θάνατο τον επόμενο χρόνο. Έγινε εξαιρετικά δημοφιλής στη Σικελία σαν αντιβασίλισσα σε βαθμό που ο Βερνάρδος Καμπρέρα έκανε ανεπιτυχή προσπάθεια να την παντρέψει με τον Νικολά Περάλτα απόγονο του Σικελικού βασιλικού Οίκου με στόχο να γίνουν νέοι βασιλείς της Σικελίας. Η Λευκή έχασε την αντιβασιλεία όταν η Σικελία προσαρτήθηκε στην Αραγωνία τον Νοέμβριο του 1415 και επέστρεψε στη Ναβάρρα.
Βασίλισσα της Ναβάρρας
Επιστρέφοντας στη Ναβάρρα ορκίστηκε στο Ολίτο στις 28 Οκτωβρίου 1415 διάδοχος του θρόνου της Ναβάρρας ύστερα από συμμαχία με τους λόρδους. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ιωάννη, δούκα του Πεναφιέλ δεύτερο γιο του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας και της Ελεονόρας της Αλμπουκέρκης στο Ολίτο. Ο δεύτερος σύζυγος της διαδέχθηκε τον από μητέρα θείο του Μαρτίνο της Αραγωνίας (1412). Ο Ιωάννης πήγε στη Ναβάρρα, ο γάμος πραγματοποιήθηκε στην Παμπλόνα στις 10 Ιουνίου 1420, το ζεύγος ζούσε αρχικά στο Πεναφιέλ αλλά το 1422 κλήθηκαν από τον πατέρα της Λευκής στη Ναβάρρα για να ζήσουν μαζί του και να τον διαδεχτούν. Ο πατέρας της Κάρολος Γ΄ της Ναβάρρας πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1425 και ορίστηκε διάδοχος της η Λευκή με τον δεύτερο σύζυγο της Ιωάννη χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του, το ζεύγος στέφθηκε στον Καθεδρικό ναό της Παμπλόνα στις 15 Μαΐου 1429. Η Λευκή πέθανε στη Σάντα Μαρία Λα Ρέαλ ντε Νιέβα (1441), ο σύζυγος της παρέμεινε βασιλιάς της Ναβάρρας ορίζοντας διάδοχο τον γιο τους Κάρολο της Βιένας νόμιμο διάδοχο του θρόνου. Ο Ιωάννης διαδέχθηκε στον θρόνο της Αραγωνίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας ως Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας.
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγό της Μαρτίνο Α΄ της Σικελίας από τον Οίκο Βαρκελώνης, απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Εβρέ Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Τζάλι Γουίντερς
Καριέρα
Η Τζάλι Γουίντερς ξεκίνησε την καριέρα της στο βόλεϊ το 2011 με την ομάδα του Κολεγίου Ενκίνι, πόλης της γενέτειράς της, και συνέχισε το 2013 με την ομάδα του Κολλεγίου «Ενκίνι Σεντένιαλ». Από το 2015 έως τον Ιανουάριο του 2019 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κρέιτον στην Ομάχα της πολιτείας Νεμπράσκα. Με την ομάδα του Κρέιτον κατέκτησε τέσσερα τοπικά πρωταθλήματα Ανατολκής Ακτής της Εθνικής Ομοσπονδίας Κολεγίων - NCAA από την περίοδο 2015-16 έως την περίοδο 2018-19. Στο διάστημα αυτό συμπεριλήφθηκε στην 3η καλύτερη 14άδα των ΗΠΑ (AVCA All-America Third Team) το 2015 και το 2918, καθώς και στην καλύτερη 7άδα του Πρωταθλήματος Κολεγίων του NCAA το 2016.
Τον Ιανουάριο του 2019 μετά το τέλος των σπουδών της διέσχισε τον μισό Ατλαντικό για να υπoγράψει το πρώτο επαγγελματικό της συμβόλαιο με τη Χάρις της Τενερίφης. Με την ομάδα των Καναρίων (που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ισπανίας με το όνομα Ντιμουρόλ Λίμπι'ς), αγωνίστηκε στον Β΄ γύρο του Πρωταθλήματος (Superliga Femenina), κατέλαβε την 4η θέση και κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Κυπέλλου Ισπανίας (Copa de la Reina). Την περίοδο 2019-20 μετακινήθηκε στην κυπελλούχο Γαλλίας Σεν Ραφαέλ Βόλεϊ της ομώνυμης πόλης, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2021, και κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Σούπερ Καπ Γαλλίας το 2019, χάνοντας στον τελικό απέναντι στη Ρασίγκ των Καννών με 3–1. Το 2022 υπέγραψε στη Ρασίγκ, με την οποία ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Γαλλίας στον οποίο η ομάδα της Κυανής Ακτής ηττήθηκε από τη Βολερό Κανέ με 3–1. Τον Ιούλιο του 2022 η Αμερικανίδα ακραία υπέγραψε συμβόλαιο στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''Πρωτάθλημα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
Κύπελλο Ισπανίας
Κύπελλο Γαλλίας
Σούπερ Καπ Γαλλίας
Τοπικά Πωταθλήματα
4 Πρωταθλήματα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Συμμετοχή της Ισπανίας στη Junior Eurovision
Η συμμετοχή της Ισπανίας στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision ξεκίνησε για πρώτη φορά στον εναρκτήριο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2003 που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Η Televisión Española (TVE), ένα τμήμα του Radiotelevisión Española (RTVE) και μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), ήταν υπεύθυνα για τη διαδικασία επιλογής της συμμετοχής τους. Η Ισπανία χρησιμοποίησε μια μορφή εθνικής επιλογής, μεταδίδοντας μια εκπομπή με τίτλο Eurojunior, για τη συμμετοχή τους στους διαγωνισμούς. Ο πρώτος εκπρόσωπος που συμμετείχε για το έθνος στο διαγωνισμό του 2003 ήταν ο Σέρχιο με το τραγούδι "Desde el cielo", το οποίο τερμάτισε στη δεύτερη θέση από τις δεκαέξι συμμετοχές, επιτυγχάνοντας ένα σκορ 125 βαθμών. Η Ισπανία δεν συμμετείχε από το 2007 έως το 2018, αλλά επέστρεψε στο διαγωνισμό το.
Ιστορικό
Στις 13 Μαΐου 2016, ο Εκτελεστικός Επόπτης της EBU, Jon Ola Sand ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι η EBU ήταν σε επαφή με ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας, ώστε να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό του 2016. Ωστόσο, στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, η Ισπανία δεν συμπεριλήφθηκε ως μία από τις δεκαεπτά συμμετέχουσες χώρες στο διαγωνισμό. Η RTVE επέστρεψε στο διαγωνισμό το 2019 μετά από απουσία 13 ετών.
Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Οι διαγωνισμοί μεταδίδονται διαδικτυακά σε όλο τον κόσμο μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του διαγωνισμού, τη junioreurovision.tv και του YouTube. Το 2015, οι διαδικτυακές εκπομπές παρουσίασαν σχολιασμό στα αγγλικά από τον συντάκτη του junioreurovision.tv, Λουκ Φίσερ και τον συμμετέχοντα στο Βούλγαρο τραγουδιστή του διαγωνισμού, Ιβάν Ιβάνοφ. Ο Ισπανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός, Televisión Española, έστειλε τους δικούς του σχολιαστές στο διαγωνισμό για να σχολιάσει στην ισπανική γλώσσα. Εκπρόσωποι επιλέχθηκαν επίσης από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό για να ανακοινώσουν τους βαθμούς απονομής από την Ισπανία. Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει τις λεπτομέρειες κάθε σχολιαστή και εκπροσώπου βαθμών από το 2003.
Παραπομπές και Σημειώσεις
ΠαραπομπέςΣημειώσεις Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
<references group="lower-greek" />
Γεώργιος Πλαγιανάκος
Ο Γεώργιος Πλαγιανάκος είναι Έλληνας δικαστής που διετέλεσε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γύθειο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, του οποίου ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Το 1956 εισήχθη στο δικαστικό σώμα ως πάρεδρος πρωτοδικών Το 1958 προήχθη σε πρωτοδίκη, το 1969 σε πρόεδρο πρωτοδικών, το 1972 σε εφέτη και το 1978 σε Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου. Το 1989 προήχθη σε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1993, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Ως δικαστής συμμετείχε στη σύνθεση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο ανέλαβε την εκδίκαση των πρωταίτων του απριλιανού πραξικοπήματος.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1993 διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Στάδιο Χραζντάν
Το Στάδιο Χραζντάν (Հրազդան մարզադաշտ) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Γερεβάν της Αρμενίας, το οποίο άνοιξε το 1970. Όντας η μεγαλύτερη αθλητική εγκατάσταση στην Αρμενία, το στάδιο χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ήταν η έδρα της Εθνικής Αρμενίας μέχρι το 1999, η οποία έκτοτε αγωνίζεται περιστασιακά στο στάδιο. Το στάδιο μπορεί να φιλοξενήσει 54.208 θεατές μετά την πιο πρόσφατη ανακατασκευή το 2008, η οποία μετέτρεψε το στάδιο για αποκλειστικά καθήμενους θεατές. Πριν από την ανακαίνιση, το στάδιο μπορούσε να χωρέσει έως και 70.000 θεατές. Ήταν μεταξύ των τεσσάρων κορυφαίων γηπέδων της Σοβιετικής Ένωσης ως προς τη χωρητικότητά του. Το στάδιο φιλοξένησε τους τελικούς του Κυπέλλου Αρμενίας σε πολλές περιπτώσεις, καθώς και την τελετή έναρξης των Παναρμενικών Αγώνων το 2003. Η Εθνική ΕΣΣΔ έπαιξε δύο παιχνίδια στο Στάδιο Χραζντάν, εναντίον της Φινλανδίας και της Ελλάδας, το 1978.
Προέλευση και κατασκευή
Η παλαιότερη ιδέα κατασκευής γηπέδου ποδοσφαίρου στην κοιλάδα του ποταμού Χραζντάν προτάθηκε από τον Πρώτο Αντιπρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ένωσης, Αναστάς Μικογιάν, κατά την επίσκεψή του στο Γερεβάν τη δεκαετία του 1950. Κατά την παραμονή του στο προεδρικό μέγαρο σε ένα λόφο με θέα στον ποταμό Χραζντάν, παρατήρησε ένα «φυσικό αμφιθέατρο» στο φαράγγι του Χραζντάν και πρότεινε την κατασκευή ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου χωρητικότητας 30.000 θέσεων. Ωστόσο, η ιδέα δεν έγινε ποτέ σοβαρή εκείνη την περίοδο.
Το 1967, οι αρχές της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας ξεκίνησαν ένα σοβαρό πρόγραμμα για τον εορτασμό της 50ής επετείου από τη σοβιετικοποίηση της Αρμενίας το 1970. Μια ομάδα αρχιτεκτόνων, με επικεφαλής τον πρώην αρσιβαρίστα Κοριούν Χακοπιάν και τον πρώην ξιφομάχο Γκουργκέν Μουσεγκιάν, πρότειναν το σχέδιο κατασκευής ενός γηπέδου ποδοσφαίρου στο φαράγγι του Χραζντάν, για να φιλοξενήσει περίπου 75.000 θεατές.
Συνολικό ποσό 5 εκατομμυρίων ρουβλιών διατέθηκε για το έργο. Οι κατασκευαστικές εργασίες ξεκίνησαν το δεύτερο εξάμηνο του 1969 και με την οικονομική υποστήριξη του Calouste Gulbenkian Foundation, ολοκληρώθηκαν σε μια αξιοσημείωτη περίοδο 18 μηνών.
Η διαδικασία κατασκευής επιτηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον κομμουνιστή ηγέτη, Καρέν Ντεμιρτσιάν. Τελικά, το στάδιο ήταν έτοιμο το Νοέμβριο του 1970. Τα επίσημα εγκαίνια του σταδίου έγιναν στις 29 Νοεμβρίου 1970 με την παρουσία του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, για τον εορτασμό της 50ής επετείου της Αρμενικής ΣΣΔ. Ωστόσο, η προγραμματισμένη τελετή για την ημέρα των εγκαινίων αναβλήθηκε λόγω της έντονης χιονόπτωσης.
Αρχιτεκτονική ομάδα
Η ιστορία του σταδίου είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του αρμενικού ποδοσφαίρου. Το στάδιο, που κατασκευάστηκε σε περίοδο ρεκόρ 18 μηνών, είναι το πρώτο στον κόσμο που χτίστηκε σε ορεινό τοπίο.
Οι αρχιτέκτονες του σταδίου ήταν οι Κοριούν Χακοπιάν και Γκουργκέν Μουσεγκιάν από την Αρμενία. Την επίβλεψη της διαδικασίας κατασκευής είχε ο μηχανικός Έντουαρντ Τοσουνιάν. Στο αρχιτεκτονικό συγκρότημα του σταδίου απονεμήθηκε το βραβείο της καλύτερης κατασκευής της χρονιάς το 1971 και τιμήθηκε από τη Σοβιετική Κυβέρνηση.
Σημαντικοί αγώνες
Το Στάδιο Χραζντάν φιλοξένησε τον πρώτο του επίσημο ποδοσφαιρικό αγώνα στις 19 Μαΐου 1971 όταν η Αραράτ Ερεβάν νίκησε με 3-0 την ΦΚ Καϊράτ μπροστά σε 78.000 θεατές. μικρογραφία| Γενική άποψη του σταδίου Το στάδιο φιλοξένησε μερικές ένδοξες στιγμές του αρμενικού ποδοσφαίρου κατά τη σοβιετική εποχή. Οι Αρμένιοι πανηγύρισαν το νταμπλ της Αραράτ Ερεβάν στο σοβιετικό ποδόσφαιρο το 1973, το οποίο τους επέτρεψε να παίξουν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1974-75. Φτάνοντας στα προημιτελικά, έχασε τον πρώτο αγώνα από την υπερασπίστρια και μελλοντική πρωταθλήτρια Μπάγερν Μονάχου με 2-0, ενώ κέρδισε τον 2ο αγώνα με 1-0 στο Στάδιο Χραζντάν, μπροστά σε περισσότερους από 70.000 θεατές.
Το 1985, το στάδιο ήταν ένα από τα γήπεδα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων της FIFA, το οποίο διεξήχθη στη Σοβιετική Ένωση. Φιλοξένησε τους αγώνες του 1ου ομίλου, καθώς και έναν αγώνα κατά τη διάρκεια των προημιτελικών.
Μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας, το στάδιο φιλοξένησε τους αγώνες της εθνικής ομάδας μέχρι το 1999, όταν το μικρότερο Στάδιο Βαζγκέν Σαρκσιάν στο κέντρο του Γερεβάν έγινε έδρα της. Ο μεγαλύτερος αριθμός θεατών για την Εθνική Αρμενίας καταγράφηκε στις 9 Οκτωβρίου 1996, σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 εναντίον της Γερμανίας. Με παρουσία 42.000 φιλάθλων, ο αγώνας έληξε με 5-1 υπέρ της Γερμανίας.
Ανακαίνιση
μικρογραφία| Το στάδιο το 2008 Το 2003, το στάδιο ιδιωτικοποιήθηκε και πουλήθηκε στην Hrazdan Holding CJSC, η οποία άρχισε να δημιουργεί μια διαδικασία ανακαίνισης το 2005. Μέχρι το τέλος του 2008 το στάδιο έγινε πλήρως καλυμμένο με καθίσματα.
Λίγο μετά την ανακαίνισή του, το στάδιο φιλοξένησε τον αγώνα της Αρμενίας εναντίον της Τουρκίας στις 6 Σεπτεμβρίου 2008, ο οποίος ήταν ο πρώτος αγώνας που έπαιξε η Αρμενία στο στάδιο μετά από έναν αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2000 εναντίον της Γαλλίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1999. Τον κρίσιμο αγώνα παρακολούθησαν οι πρόεδροι Σερζ Σαρκισιάν και Αμπντουλάχ Γκιουλ, με παρουσία περισσότερων από 30.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά στάδια Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αρμενία Κατηγορία:Εθνική Αρμενίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:ΦΚ Πιουνίκ Κατηγορία:Αραράτ Ερεβάν Κατηγορία:Ουλίσες ΦΚ Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις χτισμένες στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σοβιετική Ένωση
Δαλαμανάρα Αργολίδας
Η Δαλαμανάρα είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 20 μέτρων επάνω στον Αργολικό κάμπο και στον κεντρικό δρόμο Άργους - Ναυπλίου στην μέση περίπου της διαδρομής. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Δαλαμανάρας και υπάγεται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 είχε 892 μόνιμους κατοίκους.
Πληθυσμός
Η Δαλαμανάρα γνώρσε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση την περίοδο 1879-1961. Ο πληθυσμός της σταθεροποιήθηκε απο το 1971 μέχρι και το 2001 ενώ το 2011 κατέγραψε μεγάλη αύξηση και το 2021 πάλι έδειξε σταθερότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών