cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέρμιγχαμ (Αλαμπάμα)
Οικονομία
Η οικονομία του Μπέρμιγχαμ διαφοροποιήθηκε κατά το ύστερο μισό του εικοστού αιώνα. Μέσω της κατασκευής βιομηχανίας διατηρεί μια ισχυρή παρουσία στο Μπέρμιγχαμ, άλλες επιχειρήσεις και βιομηχανίες όπως τραπεζικών συναλλαγών, τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, μεταφορά ηλεκτρικής ισχύος, ιατρική περίθαλψη, κολεγιακή εκπαίδευση, και ασφάλειες έχουν επίσης αναπτυχθεί. Η εξόρυξη στην περιοχή του Μπέρμιγχαμ είναι πρακτικά μια νεκρή βιομηχανία, εκτός από την εξόρυξη γαιάνθρακα, η οποία παραμένει μια μεγάλη επιχείρηση. Οι μεγάλες τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες ήταν παραδοσιακά μακροχρόνια ισχυρές στο Μπέρμιγχαμ και, όπως προαναφέρθηκε, το Μπέρμιγχαμ είναι ένα πλέγμα σιδηροδρόμων, ειδικά σιδηροδρομικών εμπορικών μεταφορών. Με την έλευση των φορτηγών και των αυτοκινήτων, η μεγάλη ανάπτυξη των Αυτοκινητοδρόμων των ΗΠΑ, και αργότερα των Διαπολιτειακών Αυτοκινητοδρόμων, το Μπέρμιγχαμ έγινε επίσης ισχυρό κέντρο της βιομηχανίας φορτηγών και επίσης αυτοκινήτων και λεωφορείων υπεραστικών μεταφορών.
Λίγο δυτικά του Μπέρμιγχαμ, στο "Πορτ Μπέρμιγχαμ", υπάρχει ένα ποτάμιο λιμάνι στον Ποταμό Μπλακ Ουόριορ, το οποίο τώρα κυρίως εξυπηρετεί την φόρτωση των φορτηγίδων άνθρακα στο λιμάνι του Μόμπαϊλ, αλλά σε παρελθούσες δεκαετίες, αρκετά παλιά, το Πορτ Μπέρμιγχαμ (Port Birmingham) έχει υπάρξει λιμένας για την εισαγωγή σιδηρομεταλλεύματος από διάφορες χώρες, και για την εξαγωγή προϊόντων σιδήρου και χάλυβα σε άλλα σημεία των Ηνωμένων Πολιτειών και σε ξένες χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλαμπάμα __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Σοτλανλί (Αγκντάμ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Σύμφωνο (αποσαφήνιση)
Η λέξη Σύμφωνο μπορεί να αναφέρεται:
Μοσχοβάκης
Το όνομα Μοσχοβάκης μπορεί να αναφέρεται
Έκλειψη (ταινία)
Η Έκλειψη (πρωτότυπος τίτλος: Eclipse) ή αλλιώς γνωστή ως The Twilight Saga: Eclipse, είναι κινηματογραφική ταινία του 2010 και είναι η συνέχεια της Νέας Σελήνης. Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ "Eclipse". Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου 2009 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Οκτωβρίου. Η ηθοποιός Μπράις Ντάλας Χάουαρντ αντικατέστησε την Ρεΐτσελ Λεφέβρ στον ρόλο της Βικτώρια σε αυτήν την ταινία.
Πλοκή
Στην ταινία αυτήν καθώς το Σιάτλ μαστίζεται από μια σειρά μυστηριωδών δολοφονιών καιένας κακόβουλος βρικόλακας συνεχίζει την αναζήτηση για εκδίκηση, η Μπέλα διαπιστώνει για μία ακόμη φορά ότι περιβάλλεται από κινδύνους. Στο επίκεντρο του, είναι αναγκασμένη να επιλέξει μεταξύ της αγάπης της για τον Έντουαρτ και της φιλίας της με τον Τζέικομπ - γνωρίζοντας ότι αυτή της η απόφαση έχει τη δυνατότητα να ανάψει μία προαιώνια μάχη, μεταξύ ενός βρικόλακα και ενός λυκανθρώπου. Με την αποφοίτησή να πλησιάζει γρήγορα, η Μπέλλα έχει ακόμη μία απόφαση να πάρει: τη ζωή ή τον θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1967
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1967, διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου στην Αθήνα, στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά σε απόσταση 2000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πηγή
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1967 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ακταίο Εύβοιας
Το Ακταίο είναι ημιορεινό χωριό στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Ακταίο βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε υψόμετρο 340 μέτρα με θέα τη θάλασσα και τον βραχώδη όρμο Φιλάγρα. Το χωριό απέχει 26 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου), 19 χλμ. Β. από το Μαρμάρι και 118 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Στα βορειοδυτικά του είναι η ομώνυμη παραλία και στα βορειοανατολικά αυτή του Λιμνιώνα (ή Γιαννίτσι). Ενδιαφέρον έχει η πεζοπορική διαδρομή που ξεκινά από το εκκλησάκι της Κοίμησης της Θεοτόκου (στα βορειοανατολικά) και κατηφορίζει προς την παραλία Γιαννίτσι. Στα νότια του χωριού και στη κορυφή λόφου υπάρχουν ελάχιστα υπολείμματα από μεσαιωνικό κάστρο που είτε επιτηρούσε τον μικρό όρμο από κάτω του (προσωρινό αγκυροβόλιο για τα πλοία που περίμεναν να ησυχάσει ο καιρός και να περάσουν τον Κάβο Ντόρο) είτε προστάτευε από ξηράς το κάστρου της Φυλάγρας στα βορειότερα.
Διοικητικά στοιχεία
Τα Ακταίο αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, ως Σκούασι το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου και το 1919 με το ΦΕΚ 54Α - 11/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Ακταίον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Εκάλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Ακταίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 51 κατοίκους ενώ ως οικισμός 47. Η τοπική κοινότητα Ακταίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 14,545 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Τιουκεβίλε
Το Τιουκεβίλε είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Λανκαράν του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.344 κατοίκων και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λανκαράν
Πιρτσάνα
Το Πιρτσάνα είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Μασάλλι του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 444 κατοίκων και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας.
Πόρετσκα
Ο Πόρετσκα (σερβικά : Поречка) είναι ποταμός της ανατολικής Σερβίας με μήκος 50 χιλιόμετρα, παραπόταμος του Δούναβη. Βρίσκεται στην περιοχή του Πόρετς όπου οφείλει και το όνομα του.
Δημιουργείτε από δύο μικρότερους ποταμούς, ο ένας πηγάζει στο όρος Ντέλι Γιοβάν και ο άλλος στο όρος Λισκοβάτσα. Οι δύο ποταμοί ενώνονται στη Μιλόσεβα δημιουργώντας τον Πόρετσκα, μετά από 23 χλμ εκβάλλει στον Δούναβη κοντά στο Ντόνι Μιλάνοβατς.
Αναφορές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
1604 Τόμπω
Ο Τόμπω (Tombaugh) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,307. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Όττο Λάμπλαντ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Λόουελ στην Αριζόνα, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Κλάιντ Τόμπω, που το 1930 είχε ανακαλύψει τον Πλούτωνα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τόμπω εκτιμάται σε 32,3 ± 2,2 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1038 και ο φασματικός τύπος του XSCU (κατά Tholen) ή Xc (κατά SMASSII). Ο Τόμπω περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ± 2 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τομπω
Πατριάρχης Δημήτριος
Ο Πατριάρχης Δημήτριος (κατά κόσμον Δημήτριος Παπαδόπουλος, Θεραπειά Κωνσταντινούπολης, 8 Σεπτεμβρίου 1914 - Φανάρι Κωνσταντινούπολη, 2 Οκτωβρίου 1991) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 16 Ιουλίου του 1972 έως τις 2 Οκτωβρίου του 1991.
Βιογραφικά στοιχεία
Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Επίσκοπο Ναζιανζού Φιλόθεο στις 25 Απριλίου 1937 και πρεσβύτερος στις 29 Μαρτίου 1942 από τον ίδιο Αρχιερέα. Από τον Οκτώβριο του 1937 μέχρι τον Αύγουστο του 1938 διετέλεσε Γραμματέας και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης. Από τον Μάιο του 1939 μέχρι τον Μάρτιο του 1942 υπηρέτησε ως διάκονος και έπειτα ως ιερέας στο Φερίκιοϊ. Από το 1945 μέχρι το 1950 διετέλεσε Προϊστάμενος της Ορθόδοξης Κοινότητας της Τεχεράνης, την οποία και διοργάνωσε, ενώ κατόπιν τιμητικής έγκρισης από τον Σάχη της Περσίας δίδαξε την αρχαία Ελληνική Γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.
Στις 23 Ιουλίου 1964 εξελέγη τιτουλάριος Επίσκοπος Ελαίας, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, και διορίσθηκε Αρχιερατικός προϊστάμενος της επισκοπικής περιφέρειας Ταταούλων (Κουρτουλούς). Η χειροτονία του σε Επίσκοπο τελέσθηκε στις 9 Αυγούστου 1964 στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ταταούλων. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως και Θείρων Μελίτων, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Ροδοπόλεως Ιερώνυμο και Μιλήτου Αιμιλιανό. Στις 15 Φεβρουαρίου 1972 εξελέγη Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου.
Η Πατριαρχία του
Στις 16 Ιουλίου 1972 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Κατά τη διάρκεια της εκλογής, η Τουρκική Κυβέρνηση είχε διαγράψει τα ονόματα τεσσάρων συνυποψηφίων του από τον κατάλογο εκλογίμων, μεταξύ αυτών του Σταυρουπόλεως Μαξίμου και του θεωρούμενου ως βέβαιου νέου Πατριάρχη, του Χαλκηδόνας Μελίτωνος, ενώ στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο δεν επετράπη καν να έλθει στην Κωνσταντινούπολη. Ενθρονίστηκε στις 18 Ιουλίου 1972.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του εργάστηκε για την ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δέχθηκε τις επισκέψεις των Προκαθημένων όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και συγκάλεσε τρεις Προσυνοδικές Πανορθόδοξες Διασκέψεις για την προετοιμασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στις 30 Νοεμβρίου 1979 δέχθηκε στο Φανάρι την επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ και ανακοίνωσαν από κοινού την ίδρυση της Μικτής Διεθνούς Επιτροπής για τον Θεολογικό Διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών. Το 1981 πραγματοποιήθηκαν εορτασμοί για τα 1600 χρόνια από τη σύγκληση της Β΄ Οικουμενικής συνόδου του 381 στην Κωνσταντινούπολη και το 1987 για τα 1200 χρόνια από την Ζ΄ Οικουμενική σύνοδο του 787 στη Νίκαια.
Ο Πατριάρχης Δημήτριος επισκέφτηκε πολλές ορθόδοξες χώρες. Το 1987 επισκέφθηκε επίσημα την Εκκλησία της Ελλάδος και συλλειτούργησε με τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ. Ήταν ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης που επισκέφτηκε την Αμερική (Ιούνιος-Ιούλιος 1990), ενώ προεξήρχε στους εορτασμούς για τα 900 χρόνια της Μονής Πάτμου το 1988 και για τα 600 χρόνια της Μονής του Μεγάλου Μετεώρου το 1990. Το 1990 επισκέφτηκε και το Άγιο Όρος.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, φρόντισε να οικοδομήσει καλό κλίμα στις σχέσεις του Πατριαρχείου με τις τουρκικές αρχές, πράγμα για το οποίο βοηθούσε και ο ήπιος και μετριοπαθής χαρακτήρας του. Έδειξε ιδιαίτερη σημασία για την προστασία του περιβάλλοντος και το 1989 καθόρισε την 1η Σεπτεμβρίου ως ημέρα περιβάλλοντος. Επί των ημερών του, 16 άγιοι προστέθηκαν στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Παρασκεύασε Άγιο Μύρο δύο φορές, το 1973 και το 1983, ίδρυσε την Ιερά Μητρόπολη Ελβετίας (1982), ενώ το 1990 η Εκκλησία της Γεωργίας ανυψώθηκε σε Πατριαρχείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημήτριος Δημητριος Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Οικογένεια Νεχρού - Γκάντι
Η οικογένεια Νεχρού - Γκάντι είναι η σημαντικότερη πολιτική δυναστεία της Ινδίας έχοντας αναδείξει τρεις πρωθυπουργούς και πολλούς πολιτικούς. Πολλές φορές συγκρίνεται με αυτή τον Κέννεντυ λόγω της δύναμής της και των δολοφονιών που έχουν σημειωθεί με θύματα μέλη της. Σημαντικότερο μέλος της υπήρξε ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας.
Ο Μαχάτμα Γκάντι δεν υπήρξε μέλος της οικογένειας αυτής και απλώς πρόκειται για συνωνυμία.
Ιστορικά στοιχεία
Γενάρχης της πολιτικής δυναστείας θεωρείται ο Μοτιλάλ Νεχρού, δικηγόρος που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ινδικού εθνικού κινήματος. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειας αναδείχθηκαν στην πολιτική μέσω του κόμματος του "Κογκρέσου", κόμμα που ίδρυσε ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού. Όμως τα τελευταία χρόνια ο Βαρούν Γκάντι εκλέγεται βουλευτής με το BJP παρ'όλο που η θεία του είναι πρόεδρος του κόμματος του "Κογκρέσου".
Από τα μέλη της η Ίντιρα Γκάντι και ο Ρατζίβ Γκάντι δολοφονήθηκαν ενώ ο Σαντζάι Γκάντι πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα.
Πηγές
Νεχρου Γκαντι Κατηγορία:Πολιτική της Ινδίας
Όμιλος Α΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Ο Όμιλος Α΄ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 περιλαμβάνει τέσσερις ομάδες εκ των οποίων οι δύο πρώτες και μπορεί και η τρίτη (αν είναι μέσα στις τέσσερις καλύτερες τρίτες) προκρίνονται στην φάση των δεκαέξι.
Αγώνες
Όλες οι ώρες σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+02:00)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Volume 8: The Threat Is Real
Το Volume 8: The Threat Is Real είναι το όγδοο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Ignition Records". Τον Σεπτέμβριο του 2003 επανεκδόθηκε με το επιπλέον κομμάτι "Giving the Horns" και τις διασκευές στα "The Bends" των Radiohead και "Snap / I'd Rather Be Sleeping" των D.R.I..
Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο "Krusty's Fun House" της Νέας Υόρκης, με την παραγωγή να γίνεται από το συγκρότημα σε συνεργασία με τον Πωλ Κρουκ.
Οι κριτικές για το δίσκο ήταν μέτριες, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 αστέρια με άριστα τα 5, το "Chronicles of Chaos" 6 / 10 και το "Metal Storm" 6,6.
Το "Volume 8: The Threat Is Real" ανέβηκε στο # 118 του Billboard, όντας το πρώτο άλμπουμ των Anthrax το οποίο δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 μετά το "Spreading the Disease" του 1985.
Τραγούδια
1. Crush (Bush, Ian, Benante) - 4:21
2. Catharsis (Benante, Bello) - 4:53
3. Inside Out (Bush, Ian, Benante) - 5:31
4. Piss N Vinegar (Bush, Ian, Benante) - 3:12
5. 604 (Ian, Benante) - 0:35
6. Toast to the Extras (Bush, Ian, Benante) - 4:24
7. Born Again Idiot (Bush, Ian, Benante) - 4:17
8. Killing Box (Bush, Ian, Benante) - 3:37
9. Harms Way (Ian, Benante) - 5:13
10. Hog Tied (Bush, Ian, Benante) - 4:36
11. Big Fat (Ian, Benante) - 6:01
12. Cupajoe (Ian, Benante) - 0:46
13. Alpha Male (Bush, Ian, Benante) - 3:05
14. Stealing from a Thief / Pieces (Benante, Bello) - 13:02
Θέσεις τσαρτ
Volume 8: The Threat Is Real (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 21 Ιουλίου 1998
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Volume 8: The Threat Is Real" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998 Κατηγορία:Άλμπουμ των Anthrax
Φραντς Γκύρτνερ
Ο Φραντς Γκύρτνερ (26 Αυγούστου 1881 - 29 Ιανουαρίου 1941) ήταν Γερμανός Υπουργός Δικαιοσύνης στο υπουργικό συμβούλιο του Αδόλφου Χίτλερ, υπεύθυνος για τον συντονισμό της νομολογίας στο Τρίτο Ράιχ. Παρείχε επίσημες κυρώσεις και νομικό υπόβαθρο για μια σειρά ενεργειών υπό τις κυβερνήσεις των Φραντς φον Πάπεν, Κουρτ φον Σλάιχερ και Χίτλερ από το 1932 μέχρι το θάνατό του το 1941.
Τα πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Ο Γκύρτνερ ήταν γιος του Φραντς Γκύρτνερ (μηχανικός ατμομηχανών) και της Μαρί Γκύρτνερ, το γένος Βάιντσιρλ.
Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1900 στο Ρέγκενσμπουργκ, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μετά από οκτώ εξάμηνα πέρασε το 1904 στις πανεπιστημιακές του εξετάσεις. Η προετοιμασία του για τη βαυαρική δημόσια διοίκηση διακόπηκε για τη στρατιωτική του θητεία.
Το 1908 εργάστηκε ως σύνδικος σε μια ένωση ζυθοποιίας του Μονάχου. Την 1η Οκτωβρίου 1909, εισήλθε στην ανώτερη δημόσια διοίκηση του υπουργείου Δικαιοσύνης της Βαυαρίας. Στις 7 Αυγούστου 1914, στρατολογήθηκε ως έφεδρος αξιωματικός για στρατιωτική θητεία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπηρέτησε με το 11ο Σύνταγμα Πεζικού στο Δυτικό Μέτωπο. Ανήλθε στο αξίωμα του αναπληρωτή διοικητή τάγματος. Από τον Σεπτέμβριο του 1917 έλαβε μέρος με το Βαυαρικό Τάγμα Πεζικού 702 (ως Εκστρατευτική Δύναμη) στην εκστρατεία στην περιοχή της Παλαιστίνης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ως εκ τούτου, έλαβε το μετάλλιο του Οίκου Χοεντσόλερν και το Αστέρι της Καλλίπολης. Ο διορισμός του ως διοικητής τάγματος στις 31 Οκτωβρίου 1918 ήταν η ημέρα της παράδοσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οδήγησε το τάγμα πίσω στην Κωνσταντινούπολη (νυν Ίστανμπουλ) και έφτασε στις 17 Μαρτίου 1919 στο Βιλχελμσχάφεν, όπου αποσύρθηκε.
Μετά τον πόλεμο, επιδίωξε μια επιτυχημένη νομική σταδιοδρομία, διορισμένος ως Υπουργός Δικαιοσύνης της Βαυαρίας στις 8 Νοεμβρίου 1922, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1932. Αν και Ρωμαιοκαθολικός, ο Γκύρτνερ εντάχθηκε στο κυρίως Προτεσταντικό Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα (DNVP), το οποίο ήταν ασυνήθιστο, καθώς οι Γερμανοί Καθολικοί υποστήριζαν συνήθως το Κόμμα του Κέντρου ή το βαυαρικό ομόλογό του, το Λαϊκό Κόμμα Βαυαρίας. Ωστόσο, ο Γκύρτνερ ήταν ένας ένθερμος συντηρητικός και εθνικιστής, που απέρριπτε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, καθώς συνέδεε τη δημοκρατία με την "αδυναμία", πεποίθηση που τον οδήγησε στο ριζοσπαστικό συντηρητικό DNVP.
Τα εθνικιστικά του αισθήματα τον έκαναν συμπαθή σε ακροδεξιούς εξτρεμιστές όπως ο Χίτλερ. Κατά τη διάρκεια της δίκης του Πραξικοπήματος της Μπιραρίας του 1924, ο Χίτλερ είχε τη δυνατότητα να διακόψει τη διαδικασία όσο συχνά ήθελε, να εξετάσει τους μάρτυρες κατά βούληση και να μιλήσει για λογαριασμό του σχεδόν καθ' όλη τη διάρκειά της. Ο Γκύρτνερ κατάφερε την γρήγορη απελευθέρωση του Χίτλερ από τη φυλακή Λάντσμπεργκ και αργότερα έπεισε την κυβέρνηση της Βαυαρίας να νομιμοποιήσει το απαγορευμένο NSDAP και να επιτρέψει στον Χίτλερ να μιλήσει ξανά δημόσια.
Υπουργός Δικαιοσύνης
Στις 2 Ιουνίου 1932, ο Γκύρτνερ διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης του Ράιχ υπό τον Καγκελάριο Φραντς φον Πάπεν. Ο Γκύρτνερ διατηρήθηκε από τον Χίτλερ στη θέση του και έγινε υπεύθυνος για το συντονισμό της νομολογίας στο Τρίτο Ράιχ. Αν και δεν ήταν Ναζί, μοιράστηκε την ολοένα και πιο αυταρχική τάση των περισσότερων από τους συναδέλφους του στο DNVP. Υποστήριξε πλήρως το διάταγμα για την προστασία του Λαού και του Κράτους του Ράιχσταγκ, το οποίο ουσιαστικά εξάλειψε τις πολιτικές ελευθερίες στη Γερμανία. Πράγματι, μια ημέρα πριν από τονεμπρησμό του Ράχισταγκ, πρότεινε ένα νομοσχέδιο τόσο βαρύ όσο και το προαναφερθέν διάταγμα. Θα θέσπιζε αυστηρούς περιορισμούς στις πολιτικές ελευθερίες, με το πρόσχημα της αποτροπής των Κομουνιστών να ξεκινήσουν γενική απεργία. Συγχώνευσε επίσης την Ένωση Γερμανών Δικαστών με τη νέα Εθνική Σοσιαλιστική Ένωση Δικηγόρων και παρείχε ένα πέπλο συνταγματικής νομιμότητας για το ναζιστικό κράτος.
Η κακομεταχείριση κρατουμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Βούπερταλ (Κέμνα), στο Μπρέντοφ και στο Χονστάιν (στη Σαξονία), υπό τη δικαιοδοσία τοπικών ηγετών της SA, προκάλεσε έντονη διαμαρτυρία από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Γκύρτνερ παρατήρησε ότι οι κρατούμενοι ξυλοκοπούνταν μέχρι που έχαναν τις αισθήσεις τους με μαστίγια και αμβλεία όργανα, σχολιάζοντας ότι τέτοια μεταχείριση
Το 1933, ο Γκύρτνερ ήρθε σε σύγκρουση με έναν από τους υφισταμένους του, τον Ρόλαντ Φρέισλερ, σχετικά με το ζήτημα Ρασενσάντε (κυριολεκτικά "φυλετική ντροπή") ή τη σεξουαλική σχέση μεταξύ Άριων και μη-Άριων, την οποία ο Φρέισλερ ήθελε να ποινικοποιήσει άμεσα. Ο Γκύρτνερ, σε μια συνάντηση, επεσήμανε πολλές πρακτικές δυσκολίες στην πρόταση του Φρέισλερ. Αυτό, ωστόσο, δεν σταμάτησε την εγκαθίδρυση των νόμων της Νυρεμβέργης δύο χρόνια αργότερα.
Τις εβδομάδες που ακολούθησαν τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών, μια εκκαθάριση αξιωματικών της SA και συντηρητικών επικριτών του καθεστώτος, που είχε ως αποτέλεσμα εκατοντάδες εκτελέσεις, απέδειξε την πίστη του στο ναζιστικό καθεστώς συντάσσοντας έναν νόμο, που πρόσθεσε νομική επικάλυψη στην εκκαθάριση. Υπογεγραμμένος τόσο από τον Χίτλερ όσο και από τον υπουργό Εσωτερικών Βίλχελμ Φρικ, ο "νόμος για τα μέτρα κρατικής αυτοάμυνας" νομιμοποίησε αναδρομικά τις δολοφονίες που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης. Ο Γκύρτνερ ακύρωσε ακόμη και κάποιες αρχικές προσπάθειες των τοπικών εισαγγελέων να αναλάβουν νομική δράση εναντίον όσων πραγματοποίησαν τις δολοφονίες.
Ως μέρος της προσπάθειας διατήρησης ενός ρόλου για το δικαστικό σώμα στην καταστολή των εχθρών του κράτους και για την προστασία του κράτους δικαίου, ο Γκύρτνερ άνοιξε την πρώτη σύνοδο του Λαϊκού Δικαστηρίου στις 14 Ιουλίου 1934. Το Λαϊκό Δικαστήριο ήταν ένα ειδικό δικαστήριο για τη δίκη κατηγορούμενων ως εχθρών του κράτους, του οποίου οι δίκες είχαν ως στόχο να διασφαλίσουν την καταδίκη τους. Ξεκινώντας το 1933, ο Γκύρτνερ βρέθηκε να προσπαθεί απρόθυμα να διατηρήσει το κράτος δικαίου στη Γερμανία κάμπτοντας τους κανόνες των νόμων, όπως βόλευε τον Χίτλερ, μια διαδικασία που ενέπλεξε σταθερά τον ίδιο και το υπόλοιπο γερμανικό δικαστικό σώμα στην δικαιολόγηση και δικαίωση του τρόμου.
Τον Ιούλιο του 1935, ο Γκύρτνερ τροποποίησε την παράγραφο 175 του γερμανικού ποινικού κώδικα για να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής του και να αυξήσει τις κυρώσεις. Μέχρι το τέλος του 1935, ήταν ήδη προφανές ότι ούτε ο Γκύρτνερ ούτε ο Φρικ θα μπορούσαν να επιβάλουν περιορισμούς στην εξουσία της Γκεστάπο ή να ελέγξουν τα στρατόπεδα των Ες-Ες, όπου χιλιάδες κρατούμενοι κρατούνταν χωρίς δικαστικό έλεγχο.
Αντί να παραιτηθεί, ο Γκύρτνερ παρέμεινε και μάλιστα προσχώρησε στο Ναζιστικό Κόμμα το 1937. Παρείχε επίσημες κυρώσεις και νομικό υπόβαθρο για μια σειρά καταπιεστικών ενεργειών, ξεκινώντας από τον θεσμό του Στάντγκεριχτ (επιτόπιο στρατοδικείο στο πεδίο της μάχης), υπό τον οποίο δικάζονταν Πολωνοί και Εβραίοι στα κατεχόμενα ανατολικά εδάφη, και αργότερα για διατάγματα, που άνοιξαν το δρόμο για την εφαρμογή της Τελικής Λύσης.
Ένας περιφερειακός δικαστής και μέλος της Ομολογητικής Εκκλησίας, ο Λόταρ Κρέισιγκ, έγραψε στον Γκύρτνερ διαμαρτυρόμενος (σωστά) ότι το πρόγραμμα T4 ήταν παράνομο, αφού κανένας νόμος ή επίσημο διάταγμα από τον Χίτλερ δεν το είχε εγκρίνει. Ο Γκύρτνερ τον κατήργησε αμέσως από τη θέση του, λέγοντας: "Εάν δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε τη βούληση του Φύρερ ως πηγή νόμου, τότε δεν μπορείτε να παραμείνετε δικαστής."
Ο Γκύρτνερ πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1941 στο Βερολίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί
Έβογλου (Αγκντάμ)
Το Έβογλου (επίσης, Εφετλί και Εβογκλί) είναι χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Ανήκει στον δήμο Καρανταγκλί.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Συμφωνία της Οχρίδας
Η Συμφωνία Πλαίσιου της Οχρίδας (Marrëveshja e Ohrit, Охридски рамковен договор, Όχριντσκι ράμκοβεν ντόγκοβορ) ήταν η συμφωνία ειρήνης που υπεγράφη από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας και των εθνοτικών αλβανών αντιπροσώπων στις 13 Αυγούστου 2001. Η συμφωνία έληξε την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού και των βορειομακεδονικών δυνάμεων ασφαλείας και έθεσε τις βάσεις για τη βελτίωση των δικαιωμάτων των Αλβανών.
Η Συμφωνία περιλάμβανε επίσης διατάξεις για την τροποποίηση των επίσημων γλωσσών της χώρας, με κάθε γλώσσα που ομιλείται από πάνω από το 20% του πληθυσμού να είναι συνεπίσημη με τη σλαβομακεδονική γλώσσα στο δημοτικό επίπεδο. Επί του παρόντος, μόνο η αλβανική γλώσσα, που ομιλείται κατά προσέγγιση το 25% του πληθυσμού πληροί αυτό το κριτήριο. Σύμφωνα με το έγγραφο, η έκδοση στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό κείμενο της Συμφωνίας Πλαισίου της Οχρίδας. Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας έπρεπε να προσαρμόσει το Σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας για να δώσει το αλβανικής μειονότητας που ζουν στη Βόρεια Μακεδονία δεκαπέντε βασικά δικαιώματα. Ο βασικός διαπραγματευτής για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών στη Συμφωνία της Οχρίδας, ήταν ο Τζέιμς Ο. Πάρντιου, που είχε αποσταλεί από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανική απόσχιση Κατηγορία:Οχρίδα Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης
Τεμοζολομίδη
280px|μικρογραφία|Η χημική δομή της τεμοζολομίδης. Η τεμοζολομίδη (αγγλ. Temozolomide, ιατρικώς TMZ), που πωλείται με τις εμπορικές ονομασίες Temodar ή Temodal, είναι δραστική χημική ουσία που αποτελεί ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία όγκων του εγκεφάλου, όπως το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα και το αναπλαστικό αστροκύτωμα. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ενδοφλέβια έγχυση.
Μηχανισμός δράσης
Η τεμοζολομίδη χημικώς είναι μια τριαζένη η οποία σε ουδέτερο επίπεδο οξύτητας (pH) γρήγορα μετατρέπεται σε υψηλής δραστικότητας μονομεθυλο-τριαζενοϊμιδαζολο-καρβοξαμίδιο (γνωστό και ως MTIC). Θεωρείται ότι η κυτταροτοξικότητα του αμιδίου MTIC οφείλεται κυρίως στην αλκυλίωση στη θέση Ο6 της γουανίνης ταυτόχρονα με επιπλέον αλκυλίωση στην θέση Ν7. Τυχόν περαιτέρω κυτταροτοξικές βλάβες πιστεύεται ότι σχετίζονται με τη μη φυσιολογική διόρθωση του μεθυλιωμένου παράγωγου.
Ιατρικές χρήσεις
Στις ΗΠΑ, η τεμοζολομίδη ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με πρόσφατα διαγνωσμένο πολύμορφο γλοιοβλάστωμα ταυτόχρονα με ακτινοθεραπεία και στη συνέχεια ως θεραπεία μονοθεραπείας, ή για ενήλικες με ανθεκτικό αναπλαστικό αστροκύτωμα που έχουν παρουσιάσει εξέλιξη της νόσου, σε φαρμακευτικό σχήμα που περιέχει νιτροζουρία και προκαρβαζίνη.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η τεμοζολομίδη ενδείκνυται για ενήλικες με πρόσφατα διαγνωσμένο πολύμορφο γλοιοβλάστωμα ταυτόχρονα με ακτινοθεραπεία και στη συνέχεια ως μονοθεραπεία, ή σε παιδιά ηλικίας τριών ετών, έφηβους και ενήλικες με κακοήθη γλοίωμα (βλ. γλοιοβλάστωμα, αστροκύτωμα), που εμφανίζει υποτροπή ή εξέλιξη μετά την καθιερωμένη θεραπεία.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες της τεμοζολομίδης είναι ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας), έμετος, δυσκοιλιότητα, απώλεια όρεξης, αλωπεκία (απώλεια μαλλιών), πονοκέφαλος, κόπωση, σπασμοί, εξάνθημα, ουδετεροπενία ή λεμφοπενία (χαμηλά λευξά αιμοσφαίρια) και θρομβοπενία (δηλ. χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων στο αίμα). Οι πιο συχνές παρενέργειες όπως ναυτία και έμετος, ελέγχονται εύκολα με τη σχετική αντιεμετική θεραπεία.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν το διάλυμα προς έγχυση μπορεί επίσης να έχουν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, όπως λ.χ. πόνο, ερεθισμό, κνησμό, οίδημα και ερυθρότητα, καθώς και μώλωπες.
Αρνητικές επιδράσεις
Η πιο συχνή αρνητική επίδραση από τη χρήση της δραστικής ουσίας είναι η καταστολή του μυελού των οστών.
Ιστορικό
Αναπτύχθηκε από τον χημικό δρ. Μάλκολμ Στίβενς και την ερευνητική ομάδα του στο Πανεπιστήμιο του Άστον στο Μπέρμιγχαμ.
Εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιανουάριο του 1999 και στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Αύγουστο του 1999. Το ενδοφλέβιο σκεύασμα εγκρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το Φεβρουάριο του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λακτάμες Κατηγορία:Θεραπείες για τον Καρκίνο
Ντέλι Γιοβάν
Ανήκει στο σύστημα των οροσειρών των Καρπαθίων και του Αίμου που σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια της ορογένεσης. Το βουνό έχει μήκος περίπου 19 χιλιόμετρα κι έχει υπο ηπειρωτικό κλίμα.
Η ψηλότερη κορυφή του βουνού είναι η "Μαύρη κορυφή" με 1.141 μέτρα ύψος.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας
Αρχοντικό Κουμουνδούρου
Το νεοκλασικό Αρχοντικό του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, σημαντικής προσωπικότητας της πολιτικής ζωής της χώρας, είχε χτιστεί στα μέσα του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στην πλατεία που έχει σήμερα το όνομά του, την Πλατεία Κουμουνδούρου (νυν Πλατεία Ελευθερίας), στο σύνορο που χωρίζει την παλιά πόλη της Τουρκοκρατίας από τη νεότερη της οθωνικής εποχής.
Το Αρχοντικό του Κουμουνδούρου ήταν κέντρο κοινωνικής επαφής της πολιτικής και πνευματικής ελίτ της Αθήνας, γνωστό για τις πολιτικές συναθροίσεις, αλλά και τις περιβόητες δεξιώσεις και τις χοροεσπερίδες.
Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το 1973, το μέγαρο του Κουμουνδούρου στέγασε το 9ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησαν αξιόλογα πρόσωπα της δημόσιας και πνευματικής ζωής της χώρας. Ανάμεσά τους ο Δημήτριος Κόρσος, καθηγητής του Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Σταμάτιος Πατάπης, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Σταύρος Πάνος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ο Δημήτριος Σφήκας, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, ο Ευάγγελος Φλωράτος, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και άλλοι.
Το ιστορικό αρχοντικό του Κουμουνδούρου κατεδαφίστηκε το 1978. Μερικοί τοίχοι του υπάρχουν ακόμα, σαν απομεινάρια μιας άλλης εποχής. Στο σπίτι αυτό της Πλατείας Κουμουνδούρου πέθανε ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κουμουνδούρος στις 26 Φεβρουαρίου 1883 και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Μια χαρακτηριστική προσωπογραφία του Κουμουνδούρου έχει φιλοτεχνηθεί από τον Κεφαλλονίτη ζωγράφο Σπύρο Βικάτο, που βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αθήνα Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα *
Κιμ Γιονγκ Ουν
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν (κορεατικά: 김정은, Kim Jong-un, ορθή προφορά: Κιμ Τζονγκ-ουν, 8 Ιανουαρίου 1982, 1983 ή 1984) είναι ο ανώτατος ηγέτης της Βόρειας Κορέας από το 2011 και αρχηγός του Εργατικού Κόμματος της Βόρειας Κορέας από το 2012. Είναι το δεύτερο παιδί του Κιμ Τζονγκ-ιλ (1942-2011), τον οποίο διαδέχτηκε μετά τον αιφνίδιο θάνατο του τελευταίου, και της Κο Γιονγκ-Χούι. Είναι ο νεότερος Αρχηγός Κράτους παγκοσμίως και ο πρώτος βορειοκορεάτης αρχηγός που γεννήθηκε μετά την ίδρυση της χώρας. Πριν λάβει την εξουσία, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν είχε κάνει σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις ενώ πολλές από τις δραστηριότητες του ίδιου και της κυβέρνησής του παραμένουν άγνωστες. Ακόμα και λεπτομέρειες, όπως το ποια χρονιά γεννήθηκε και το ενδεχόμενο να φοίτησε πράγματι σε κάποιο πανεπιστήμιο της Δύσης χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν.
Από τα τέλη του 2010, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν εμφανίστηκε ως ο εμφανής διάδοχος για την ηγεσία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας και μετά τον θάνατο του πατέρα του, ανακοινώθηκε από την Κορεατική Κεντρική Τηλεόραση ότι θα είναι ο "Μεγάλος Διάδοχος". Είναι ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Κορέας (υπήρξε γραμματέας από το 2012 έως το 2016), ηγέτης της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, ηγέτης της Επιτροπής Κρατικών Υποθέσεων, ανώτατος διοικητής του Κορεατικού Στρατού και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Εργατικού Κόμματος της Κορέας, που είναι το υψηλότερο σε ιεραρχία σώμα λήψης αποφάσεων στη Βόρεια Κορέα. Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν ανέβηκε στην κατάταξη του Κορεατικού Στρατού στις 18 Ιουλίου 2012, εδραιώνοντας τη θέση του ως του ανώτατου διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων και αναφέρεται από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της χώρας ως Στρατηγός Κιμ Γιονγκ-ουν ή ως "Ο Στρατηγός".
Πρώτα χρόνια
Οι βορειοκορεατικές αρχές και τα κρατικά ΜΜΕ δηλώνουν ως έτος γέννησης του Κιμ το 1982, όμως οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών στη Νότια Κορέα πιστεύουν ότι το πραγματικό έτος που γεννήθηκε είναι πιο ύστερα. Πιστεύεται ότι το επίσημο έτος γέννησης του Κιμ άλλαξε για συμβολικούς λόγους, καθώς το 1982 αφορά τα 70 χρόνια από τη γέννηση του παππού του, Κιμ Ιλ Σουνγκ και τα 40 χρόνια μετά την επίσημη ημερομηνία γέννησης του πατέρα του, Κιμ Γιονγκ Ιλ. Σύμφωνα με τον κατάλογο του υπουργείου Θησαυροφυλακίου των ΗΠΑ (US Treasury Department) η επίσημη ημερομηνία γέννησης του Κιμ είναι η 8η Ιανουαρίου 1984.
Προσωπικότητα
Ο Κέντζι Φουτζιμότο, ένας γιαπωνέζος σεφ που εργάστηκε κάποτε ως προσωπικός μάγειρας του Κιμ Γιονγκ-Ουν, τον περιέγραψε ως "ένα πιστό αντίγραφο του πατέρα του όσον αφορά το πρόσωπο, το σχήμα του σώματος και την προσωπικότητα".
Η The Washington Post ανέφερε το 2009 ότι οι συμμαθητές του Κιμ Γιονγκ-Ουν θυμόντουσαν πως "περνούσε ώρες φτιάχνοντας σχέδια με μολύβι του γνωστού μπασκετμπολίστα των Σικάγο Μπουλς Μάικλ Τζόρνταν". Είχε εμμονή με το μπάσκετ και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Στις 26 Φεβρουαρίου 2013, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν συνάντησε τον Ντένις Ρόντμαν και καθοδήγησε πολλούς δημοσιογράφους και ρεπόρτερ να αναφέρουν ότι ο Ρόντμαν ήταν ο πρώτος Αμερικανός που είχε συναντήσει ο Κιμ Γιονγκ-Ουν. Ο Ρόντμαν περιέγραψε το ταξίδι του στο ιδιωτικό νησί του Κιμ Γιονγκ-Ουν, "Είναι σαν τη Χαβάη ή την Ίμπιζα αλλά είναι ο μοναδικός άνθρωπος που κατοικεί εκεί." Ο καθαρός πλούτος του Κιμ Γιονγκ-Ουν εκτιμάται ότι είναι 5 δις αμερικανικά δολάρια.
Τον Ιούλιο του 2012, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν εξέπληξε τον λαό του και παρακολούθησε μια συναυλία της Μπάντας Μόρανμπονγκ. Η συναυλία περιείχε αρκετά στοιχεία της ποπ μουσικής της Δύσης, ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν πήρε αφορμή από την εκδήλωση αυτή για να παρουσιάσει για πρώτη φορά τη σύζυγό του στο ευρύ κοινό, μια κίνηση που δεν είχε ξανασυμβεί στη Βόρεια Κορέα.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Ντένις Ρόντμαν, ο ανταποκριτής του περιοδικού Vice Ράιαν Ντάφι παρατήρησε ότι "ο ηγέτης ήταν 'κοινωνικά αδέξιος' και δεν έκανε επαφή με τα μάτια όταν αντάλασσε χειραψία".
Σύμφωνα με τον Τσονγκ Σονγκ-τσανγκ του Ινστιτούτου Σέτζονγκ, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν προβάλει ένα ορατό ενδιαφέρον για την ευημερία του λαού του και επιθυμεί μια μεγαλύτερη συναναστροφή με αυτόν από ό,τι είχε ο πατέρας του.
Υγεία
Το 2009, δημοσιογραφικά άρθρα ανέφεραν ότι ο Κιμ Γιονγκ-Ουν είναι διαβητικός και υποφέρει από υπέρταση.
Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν δεν έκανε καμιά δημόσια εμφάνιση για έξι εβδομάδες κατά τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2014. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι υπέφερε από μια "δυσάρεστη φυσική κατάσταση". Παλιότερα είχε γίνει αντιληπτό ότι κούτσαινε. Όταν έκανε την επανεμφάνισή του, χρησιμοποιούσε ειδικό ραβδί για περπάτημα.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας σχολίασε ότι ο Κιμ Γιονγκ-Ουν φαινόταν πως είχε λάβει επιπλέον 30 κιλά σε λίπος μέσα σε ένα διάστημα πέντε ετών, φτάνοντας σε ένα συνολικά εκτιμώμενο σωματικό βάρος των 130 κιλών.
Οικογένεια
Στις 25 Ιουλίου 2012, τα μέσα ενημέρωσης της Βόρειας Κορέας ανέφεραν για πρώτη φορά ότι ο Κιμ Γιονγκ-Ουν είναι παντρεμένος με την πρώην τραγουδίστρια Ρι Σολ-τζου (Ri Sol-ju, 리설주). Η Ρι, που φαίνεται πως είναι γύρω στα 20, συνόδευε τον Κιμ Γιονγκ-Ουν στις δημόσιες εμφανίσεις του για αρκετές εβδομάδες πριν την ανακοίνωση. Σύμφωνα με έναν βορειοκορεάτη αναλυτή, ο Κιμ Γιονγκ-ιλ είχε βιαστικά ρυθμίσει τον γάμο μετά από ένα εγκεφαλικό που υπέστη το 2008, με τους δυο τους να παντρεύονται το 2009 και να αποκτούν μια κόρη το 2010. Ο Ντένις Ρόντμαν, μετά την επίσκεψή του το 2013, ανέφερε ότι είχαν μια κόρη με το όνομα Κιμ Τζού-ε. Ωστόσο, πηγές της Βόρειας Κορέας θεωρούν ότι θα μπορούσαν να έχουν πολλά παιδιά.
Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν συνοδεύεται μερικές φορές από τη νεότερη αδερφή του Κιμ Γιο-τζονγκ, για την οποία αναφέρεται πως είναι ειδική για τη δημιουργία της δημόσιας εικόνας του και την οργάνωση δημόσιων εκδηλώσεων για αυτόν. Σύμφωνα με τον Κιμ Γιονγκ-χιουν, καθηγητή βορειοκορεατικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Ντόνγκουκ στη Σεούλ, η προώθηση του Κιμ Γιονγκ-Ουν είναι ένα σημάδι ότι "το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ-Ουν έχει διακόψει τη συνύπαρξή του με τα υπολείμματα του προηγούμενου καθεστώτος, του Κιμ Γιονγκ-ιλ, μέσω της αντικατάστασης αυτών με την ελίτ του κόμματος".
Επί προεδρίας του, η χώρα σημείωσε αύξηση του ΑΕΠ σύμφωνα με την ιστοσελίδα www.refinitiv.com κατά 4,6% κατά το 2018 ενώ οι τομείς της οικονομίας της χώρας διανέμονται πλέον ως εξής : Γεωργία 22%, βιομηχανία 48%, υπηρεσίες 30%.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, ο Κιμ Τζονγκ-ναμ, ο εξόριστος ετεροθαλής αδερφός του Κιμ Γιονγκ-Ουν, δολοφονήθηκε από τον πράκτορα VX ενώ περπατούσε στον Τερματικό σταθμό 2 στον Διεθνή Αερολιμένα της Κουάλα Λουμπούρ.
8ο Συνέδριο του Κόμματος
Στο 8ο Συνέδριο του Εργατικού Κόμματος, το οποίο διεξήχθη στις αρχές του Ιανουαρίου του 2021, ο Κιμ εκφώνησε μία αναφορά διάρκειας 9 ωρών στην οποία παραδέχθηκε τα λάθη που έγιναν στο σχέδιο για την οικονομία της χώρας. Επίσης, εξήρε το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας του και χαρακτήρισε ως "τον μεγαλύτερο εχθρό" τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το συνέδριο επανέφερε τις λειτουργίες του Γενικού Γραμματέα του Εργατικού Κόμματος της Κορέας, ένας τίτλος ο οποίος είχε απονεμηθεί "αιώνια" στον Κιμ Γιονγκ Ιλ, και εξέλεξε τον Κιμ Γιονγκ Ουν ως Γενικό Γραμματέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα) Κατηγορία:Βορειοκορεάτες κομμουνιστές Κατηγορία:Βορειοκορεάτες στρατηγοί Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Κόμμα Φθιώτιδας
Το Κόμμα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδος και βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτίως της Λαμίας. Υπάγεται, ως ομώνυμη τοπική κοινότητα, στον διευρυμένο Δήμο Λαμιέων, ενώ έως την 31η Δεκεμβρίου αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του καποδιστριακού Δήμου Λαμιέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, εμφανίζει μόνιμο πληθυσμό 493 κατοίκους. Η πλατεία του χωριού φιλοξενεί την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.
Το Κόμμα έχει υψόμετρο 14 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και εντοπίζεται σε γεωγραφικό πλάτος 38,8535848675 και γεωγραφικό μήκος 22,4318554385. Η αρχική θέση του οικισμού θεωρείται βέβαιο ότι δεν ταυτίζεται με τη σημερινή. Πιθανολογείται, βάσει ενδείξεων, ότι ο προηγούμενος οικισμός βρισκόταν νοτιοδυτικά του σημερινού και στην τοποθεσία Παλαιοχώρι, όπως αναφέρεται σε συμβολαιογραφική πράξη και σημειώνεται στον τοπογραφικό χάρτη του οικισμού, ο οποίος συντάχθηκε το 1898. Βάσει αυτού, ο οικισμός εντοπιζόταν στην δεξιά όχθη του ποταμού Σπερχειού, προς τους οικισμούς Φραντζή και Γοργοπόταμο. Προφανώς, οι συχνές πλημμύρες του Σπερχειού τον κατέστρεψαν και, ακολούθως, μεταφέρθηκε στη σημερινή (αριστερή όχθη), ασφαλέστερη τοποθεσία. Η εκδοχή αυτή δικαιολογεί τη σημερινή ονομασία, θεωρούμενο ως το απόκομμα, το τμήμα του αρχικού οικισμού που απέκοψε ο Σπερχειός.
Ο σημερινός οικισμός προϋπήρξε της Επανάστασης του 1821, καθώς βρίσκεται καταχωρημένος στην Πρόθεση της Μονής Ρεντίνας, οι μοναχοί της οποίας κατέγραψαν, το 1640, τα ονόματα των δωρητών και αφιερωτών πολλών οικισμών, Θεσσαλικών και Φθιωτών, με αφορμή την ανακαίνισή της.
Κατά το παρελθόν, λόγω συχνών πλημμυρών του Σπερχειού ποταμού, η περιοχή του Κόμματος μετατρεπόταν σε λίμνη, αναγκάζοντας τους κατοίκους να κυκλοφορούν με βάρκες. Η λύση επετεύχθη με την κατασκευή της Γερμανικής Τάφρου, ανάμεσα στη νότια απόληξη της πόλεως Λαμίας και το Κόμμα, ώστε ο ποταμός να μην ξεχειλίζει, προκαλώντας πλημμυρικά φαινόμενα στο χωριό και στην ευρύτερη περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Τα Αρραβωνιάσματα (Γύζης)
Θέμα
Ο πίνακας απεικονίζει μια πολυπρόσωπη σκηνή αρραβώνα σε ελληνικό σπίτι, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Είναι μια σκηνή με ιστορική σημασία, επειδή την περίοδο της Τουρκοκρατίας αρραβώνιαζαν τα νέα παιδιά σε μικρή ηλικία για να γλιτώσουν το παιδομάζωμα.
Τα πρόσωπα παρουσιάζονται αμφιθεατρικά έχοντας στραμμένη την προσοχή τους στο κέντρο όπου στέκονται τα δύο παιδιά που τα αρραβωνιάζει ένας ιερέας. Αριστερά και δεξιά οι συγγενείς των δύο μνηστευμένων, ένας μουστακαλής δεξιά, στηριζόμενος σε ένα βαρέλι, περιμένει για να κεράσει, ενώ συνομήλικοι των παιδιών κοιτούν με περιέργεια. Το αγοράκι περιεργάζεται την βέρα, ενώ το κοριτσάκι μάλλον συνεσταλμένο και σκεπτικό υποβοηθείται από την μητέρα του να προτείνει το χέρι του στον ιερέα. Η αμηχανία των μνηστευμένων είναι που προκαλεί τη θυμηδία των λοιπών παρευρισκομένων.
Προϊστορία και αναγνώριση
Ο Γύζης είχε ζωγραφίσει γύρω στα 1875 τα πρώτα Αρραβωνιάσματα καθώς υπήρχε ζήτηση για ηθογραφικά'' θέματα εκείνη την περίοδο, κυρίως από ξένους που έρχονταν στην Ελλάδα κι όχι μόνο.
Τον πίνακα τον αγόρασε αρχικά ένας Γερμανός φιλότεχνος. Όταν όμως ο Γύζης τον ζήτησε προκειμένου να τον χρησιμοποιήσει σε μια έκθεση ζωγραφικής ο αγοραστής του δεν του τον έδωσε. Τότε ο Γύζης αποφάσισε να ξαναζωγραφίσει το ίδιο θέμα, το 1877. Ο κάτοχος του πρώτου πίνακα όμως θα τον εκθέσει στην Ακαδημαϊκή Έκθεση του Βερολίνου το 1877 και θα βραβευθεί χρυσό μετάλλιο. Αυτό ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Έλληνα ζωγράφο. Τα δεύτερα πάλι Αρραβωνιάσματα, στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού, το 1878 απέσπασαν κολακευτικές κριτικές.
Επίσης παρουσιάστηκε στην ΙΙ Διεθνή Έκθεση Glaspalast του Μονάχου  το 1879 και το 1881 στην Αθήνα, στην έκθεση που οργανώθηκε υπέρ του Ερυθρού Σταυρού στην οικία Μελά. Το 1900 πήρε μέρος στην Έκθεση της Εταιρείας Φιλοτέχνων. Ο πρώτος πίνακας βρίσκεται σήμερα σε ιδιωτική συλλογή στην Αθήνα, ενώ ο δεύτερος στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Σουκουραγκάλι
Το Σουκουραγκάλι είναι χωριό του δήμου Τσεμενλί στην επαρχία Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Ορτά Κισλάκ
Το Ορτά Κισλάκ (επίσης, Ορτακισλάκ) είναι χωριό στο δήμο Ουτσογκλάν στην επαρχία Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρα.
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Λισκοβάτσα
Το Λισκοβάτσα (σερβικά: Лишковац) είναι βουνό της ανατολικής Σερβίας στα σύνορα με τη Ρουμανία και δίπλα στον Δούναβη.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας
Σοσιαλιστική Γερμανική Φοιτητική Ένωση
Η Σοσιαλιστική Γερμανική Φοιτητική Ένωση (Sozialistische Deutsche Studentenbund, συντ. SDS) ιδρύθηκε το 1946 στο Αμβούργο της Γερμανίας ως η φοιτητική οργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD). Αν και τυπικά ήταν οργανωτικά ανεξάρτητη από αυτό, πάντοτε υποστήριζε τις θέσεις του. Το 1958 όμως άρχισαν οι πρώτες διαφωνίες με την ηγεσία του κόμματος, όταν αυτό, με το πρόγραμμα του Γκόντεσμπεργκ, εγκατέλειψε οριστικά κάθε σχέση με τον μαρξισμό. Η SDS τάχθηκε στη συνέχεια εναντίον του εξοπλισμού της Δυτικής Γερμανίας με πυρηνικά όπλα, οπότε εντάθηκαν οι αντιθέσεις με την κομματική ηγεσία. Στις 19 Ιουλίου του 1960 το SPD διέκοψε τη χρηματοδότηση της SDS, σε μια ύστατη προσπάθεια εκβιασμού της, ώστε να υιοθετήσει συντηρητικότερες θέσεις. Η κίνηση αυτή όμως απέτυχε κι έτσι στις 6 Δεκεμβρίου του 1961 η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος δήλωσε ότι η ιδιότητα του μέλους της SDS είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του μέλους του SPD, προχωρώντας έτσι στην οριστική και τελεσίδικη ρήξη των δεσμών. Από το σημείο αυτό και πέρα η ριζοσπαστικοποίηση της SDS εντάθηκε.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ και η γερμανική νομοθεσία για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιτάχυναν ακόμη περισσότερο τη στροφή της SDS προς τα αριστερά. Η ταυτόχρονη ανάπτυξη του γερμανικού φοιτητικού κινήματος, με επίκεντρο το Δυτικό Βερολίνο, διεύρυνε την απήχηση της SDS στους σπουδαστές. Η απόφαση της συγκλήτου του πανεπιστημίου αυτού, τον Φεβρουάριο του 1966, να απαγορεύσει τις πολιτικές συγκεντρώσεις στους χώρους του, κάθε άλλο παρά αναχαίτισε τη διόγκωση του φοιτητικού κινήματος. Η καθιστική διαμαρτυρία 3.000 φοιτητών του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου στις 22 Ιουνίου του 1966, με αίτημα γενική μεταρρύθμιση σπουδών, σηματοδότησε την έναρξη μιας πορείας μαζικής πολιτικοποίησης των φοιτητών σε κατεύθυνση αντίθετη προς τις επιλογές των αρχών.
Μετά τη δολοφονία του φοιτητή Μπένο Όνεζοργκ το 1967 και τη φοιτητική εξέγερση που ακολούθησε, αναδείχθηκε η ηγετική φυσιογνωμία του 27χρονου φοιτητή της κοινωνιολογίας Ρούντι Ντούτσκε. Υπό την ηγεσία του Ντούτσκε, του «Κόκκινου Ρούντι» όπως τον αποκαλούσαν, η SDS διοργάνωσε πάμπολλες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, πολλές εκ των οποίων αρκετά βίαιες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φοιτητικά και μαθητικά κινήματα στη Γερμανία Κατηγορία:Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας
Διονύσης Γραμμένος
Ο Διονύσης Γραμμένος (γενν. 1989, Κέρκυρα) είναι Έλληνας κλαρινετίστας και διευθυντής ορχήστρας. Η πρώτη του μεγάλη διεθνής επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 2008, κερδίζοντας το Χρυσό Μετάλλιο στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό Νέων Μουσικών της EBU και τον τίτλο του «Ευρωπαίου Νέου Μουσικού της Χρονιάς», συμπράττοντας με τη Vienna Symphony Orchestra στην τελετή έναρξη του Φεστιβάλ της Βιέννης, μπροστά σε κοινό 50.000 θεατών και σε ζωντανή μετάδοση στην τηλεόραση σε περισσότερες από 20 χώρες. Σημειώνεται πως είναι ο πρώτος μουσικός πνευστού οργάνου στην ιστορία του διαγωνισμού που έλαβε τον τίτλο αυτό.
Εμφανίζεται τακτικά στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές όπως το Carnegie Hall της Νέας Υόρκης, Berliner Philharmoniker, Amsterdam Concertgebouw, Barbican Center του Λονδίνου, Vienna Konzerthaus και Cité de la musique στο Παρίσι, αλλά και σε ζωντανές συναυλίες για το BBC Radio-3, Bavarian Radio και ORF της Αυστρίας.
Έκανε το ντεμπούτο του ως αρχιμουσικός σε ηλικία 21 ετών με την Vienna Chamber Orchestra και έκτοτε έχει διευθύνει ορχήστρες όπως η Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz, Festival Strings Lucerne, Malta Philharmonic Orchestra, Vienna Young Philharmonic Orchestra και Hofer Symphoniker, ενώ για τη φετινή σεζόν είναι προσκεκλημένος αρχιμουσικός των Canadian Opera Company στο Τορόντο, National Youth Orchestra of Scotland και Thailand Philharmonic Orchestra. Ο Διονύσης Γραμμένος μαθήτευσε κοντά στους Bernard Haitink και Christoph Eschenbach και πρόσφατα ήταν ο πρώτος Έλληνας αρχιμουσικός που κλήθηκε να συμμετάσχει στο Αspen Music Festival, στις ΗΠΑ.
Έχει τιμηθεί με το παγκόσμιο βραβείο Τέχνης «Leonardo da Vinci», το βραβείο “Rising Star” της ECHO και το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών. Ηχογραφεί για τις εταιρείες Warner Classics και naïve.
Παραπομπές
<references group="http://www.kathimerini.gr/857372/article/politismos/moysikh/gia-prwth-fora-ellhnas-maestros-sto-aspen" />
Θεόπροπος
Ο Θεόπροπος ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, ακαθόριστης όμως εποχής. Το μόνο γνωστό είναι ότι καταγόταν από την Αίγινα.
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις και αναφορές του Παυσανία, πρόκειται για τον γλύπτη που είχε φτιάξει τον χάλκινο μαινόμενο ταύρο που παράγγειλαν οι Κερκυραίοι «επί της δεκάτης επιτυχούς άγρας θύννων», τον οποίο και αφιέρωσαν στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς σε ανάμνηση του γεγονότος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Μπαϊραμλί (Ιμισλί)
Το Μπαϊραμλί είναι χωριό στην επαρχία Ιμισλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Δήμος Ιστιαίας
Ο δήμος Ιστιαίας ήταν δήμος στα βόρεια του νομού Ευβοίας μέχρι το 2010, ο οποίος το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στο βόρεια τμήμα του νησιού της Εύβοιας ανάμεσα στους πρώην δήμους Ωρεών και Αρτεμισίου. Ο δήμος αποτελείτο από 10 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 181,3 τ.χλμ. και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικό πληθυσμό 7.353 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Ιστιαία.
Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Διοικητική ιστορία
Ο δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 1835 με την ονομασία Δήμος Ιστιαίων με έδρα τον οικισμό Ξηροχώρι και λειτούργησε ως την κατάργησή του το 1912. Η Κοινότητα Ξηροχωρίου συστάθηκε με την απόσπαση του οικισμού Ξηροχώρι από το δήμο Ιστιαίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας, μετονομάστηκε σε κοινότητα Ιστιαίας στις 7 Ιουνίου 1913 και αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 13 Ιανουαρίου 1949. Ο δήμος λειτούργησε ως την κατάργησή του, το 1997 οπότε προσαρτήθηκε στον Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού.
Παραπομπές
Ι