cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κέιτι Χουράδο
1924–1951: Παιδική ηλικία και μεξικανικές ταινίες
Η Κέιτι Χουράδο, γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1924 στη Γκουανταλαχάρα του Μεξικού, κόρη του Λουί Χουράδο Οτσόα, δικηγόρου, και της Βισέντα Γκαρσία, τραγουδίστριας. Τα μικρότερα αδέρφια της Χουράδο ήταν ο Λουί Ραούλ και ο Όσκαρ Σέρτζιο. Η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια που εργαζόταν στον μεξικανικό ραδιοφωνικό σταθμό XEW (τον παλαιότερο ραδιοφωνικό σταθμό στη Λατινική Αμερική). Η μητέρα της ήταν αδελφή του Μεξικανού μουσικού Μπελισάριο ντε Τζέσους Γκαρσία, συγγραφέα δημοφιλών μεξικανικών τραγουδιών όπως το "Las Cuatro Milpas". Ο ξάδερφος της Χουράδο, Εμίλιο Πόρτες Γκιλ, διατέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού (1928–1930).
Το No matarás ήταν η πρώτη σε μια σειρά μεξικανικών ταινιών στις οποίες η Χουράδο εκμεταλλεύτηκε την εξωτική ομορφιά της. Ειδικευόταν στο να παίζει κακές και σαγηνευτικές γυναίκες. Η Χουράδο είπε: Ήξερα ότι το σώμα μου ήταν προκλητικό, αλλά και ότι δεν ήμουν όμορφη, αν και ναι, το ομολογώ, η σωματική διάπλασή μου ήταν διαφορετική και πολύ αισθησιακή.
Εμφανίστηκε σε 16 ακόμη ταινίες τα επόμενα επτά χρόνια σε αυτό που οι ιστορικοί του κινηματογράφου ονόμασαν Χρυσή Εποχή του μεξικανικού κινηματογράφου. Έπαιξε με καταξιωμένους μεξικανούς αστέρες του κινηματογράφου όπως οι Πέδρο Ινφάντε, Σάρα Μοντιέλ, Πέδρο Αρμεντάρις και άλλοι. Το 1953, πρωταγωνίστησε στην ταινία του Λουίς Μπουνιουέλ El Bruto, για την οποία έλαβε το βραβείο Αριέλ Β' Γυναικείου Ρόλου, αντίστοιχο του αμερικανικού Όσκαρ.
1951–1968: Επιτυχία στο Χόλυγουντ
δεξιά|μικρογραφία|Η Χουράδο (μαύρο φόρεμα) με την [[Γκρέις Κέλι και τονΓκάρι Κούπερ στο Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (1952)]] Εκτός από την υποκριτική, η Χουράδο εργάστηκε ως αρθρογράφος κινηματογράφου, ρεπόρτερ ραδιοφώνου και κριτικός ταυρομαχιών για να συντηρήσει την οικογένειά της. Ήταν σε αποστολή όταν ο σκηνοθέτης Μπαντ Μπότιτσερ και ο ηθοποιός Τζον Γουέιν την εντόπισαν σε μια ταυρομαχία. Κανείς δεν ήξερε ότι ήταν ηθοποιός. Ωστόσο, ο Μπότιτσερ, ο οποίος ήταν επίσης επαγγελματίας ταυρομάχος, επέλεξε την Χουράδο στην ταινία του 1951 Ο Ταυρομάχος και η Κυρία, απέναντι από τον Τζίλμπερτ Ρόλαντ, ως σύζυγο ενός ηλικιωμένου ταυρομάχου. Είχε στοιχειώδεις γνώσεις στην αγγλική γλώσσα και απομνημόνευε και παρέδιδε τις ατάκες της φωνητικά. Παρά αυτό το μειονέκτημα, η ισχυρή της ερμηνεία την έφερε στην προσοχή του παραγωγού του Χόλιγουντ Στάνλεϊ Κρέιμερ, ο οποίος της επέλεξε το κλασικό γουέστερν Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (1952), με πρωταγωνιστές τον Γκάρι Κούπερ και την Γκρέις Κέλι. Η Χουράδο έμαθε να μιλά αγγλικά για τον ρόλο, μελετώντας και παρακολουθώντας μαθήματα δύο ώρες την ημέρα για δύο μήνες. Έπαιξε την ιδιοκτήτρια σαλούν Έλεν Ραμίρεζ, πρώην αγάπη του απρόθυμου ήρωα του Κούπερ, Γουίλ Κέιν. Η Χουράδο κέρδισε την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας και κέρδισε την προσοχή στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία.
αριστερά|μικρογραφία|Η Χουράδο με τον [[Τσάρλτον Ίστον στο Arrowhead (1953)]] Το 1953, έπαιξε έναν ρόλο στο Arrowhead με τους Τσάρλτον Ίστον και Τζακ Πάλανς, υποδυόμενη μια κακιά γυναίκα Κομάντσι, η οποία ήταν η ερωτική σύντροφος του χαρακτήρα του Ίστον. Το επόμενο έτος, το 1954, η Χουράδο επιλέχθηκε να υποδυθεί τη σύζυγο Κομάντσι του Σπένσερ Τρέισι στην ταινία Broken Lance, σε σκηνοθεσία Έντουαρντ Ντμίτρικ. Ο ρόλος προοριζόταν για την Ντολόρες ντελ Ρίο, αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ, κατηγορώντας την ντελ Ρίο ότι ήταν υποστηρίκτρια του κομμουνισμού στο απόγειο της εποχής του Μακάρθι, αρνήθηκε την άδεια να εργαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Χουράδο επιλέχθηκε για τον ρόλο παρά την αντίσταση του στούντιο λόγω της νεαρής ηλικία της. Αφού είδαν πλάνα από τις σκηνές της, τα στελέχη του στούντιο εντυπωσιάστηκαν. Η ερμηνεία της απέσπασε μια υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ. Η Χουράδο ήταν η πρώτη Λατινοαμερικανίδα ηθοποιός που ήταν υποψήφια για το Όσκαρ.
Την ίδια χρονιά, η Χουράδο εμφανίστηκε με τον Κερκ Ντάγκλας στην ταινία The Racers του Χένρι Χαθαγουέι. Το 1955, η Χουράδο γύρισε το Trial, σε σκηνοθεσία Μαρκ Ρόμπσον, με πρωταγωνιστή τον Γκλεν Φορντ. Ήταν ένα δράμα για ένα Μεξικανό αγόρι που κατηγορείται ότι βίασε μια λευκή κοπέλα, με την Χουράδο να υποδύεται τη μητέρα του κατηγορουμένου. Για αυτόν τον ρόλο, ήταν υποψήφια για το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Β' Γυναικείου Ρόλου. Την ίδια χρονιά, ταξίδεψε στην Ιταλία για τα γυρίσματα της ταινίας Trapeze, σε σκηνοθεσία Κάρολ Ριντ, με τον Μπαρτ Λάνκαστερ και τον Τόνι Κέρτις.
δεξιά|μικρογραφία|Ο [[Σπένσερ Τρέισι και η Κέιτι Χουράδο στο Broken Lance (1954)]] μικρογραφία|Η Χουράδο (αριστερά) και η Πίνα Πελικέρ αγκαλιάζονται από τον [[Καρλ Μάλντεν ενώ κοιτάζουν τον Μάρλον Μπράντο στο Η εκδίκηση είναι δική μου (1961)]] Καθώς η καριέρα της Χουράδο στο Χόλιγουντ συνεχιζόταν, ειδικεύτηκε περισσότερο στις ταινίες γουέστερν. Συμμετείχε στο Man from Del Rio (1956), δίπλα στον Άντονι Κουίν και στο Dragoon Wells Massacre (1957) με τον Μπάρι Σάλιβαν. Το 1957, έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση με μια έκτακτη εμφάνιση σε ένα επεισόδιο του Playhouse 90. Το 1959, έπαιξε σε ένα επεισόδιο του The Rifleman, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σαμ Πέκινπα. Το 1958, έπαιξε στο The Badlanders, με τους Άλαν Λαντ και Έρνεστ Μποργκνάιν, με τον οποίο η Χουράδο ήταν σε σχέση. Το 1959, ο Μάρλον Μπράντο, με τον οποίο η Χουράδο διατηρούσε στενή φιλία, την προσκάλεσε να συμμετάσχει στο Η εκδίκηση είναι δική μου, την πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης. Όταν παντρεύτηκε τον Μποργκνάιν, ίδρυσαν τη δική τους εταιρεία παραγωγής που ονομάζεται Sanvio Corp. Το ζευγάρι ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου συνεργάστηκε με τον παραγωγό Ντίνο ντε Λαουρέντις στον Βαραββά (όπου έπαιξαν και οι δύο με τον Άντονι Κουίν), και το I braganti Italiani, σε σκηνοθεσία Μάριο Καμερίνι.
Το 1961, η Χουράδο επέστρεψε στο Μεξικό και γύρισε το Y dios la lamó Tierra (1961) και το La Banddida (1963). Το 1962 εμφανίστηκε ως ο ιστορικός χαρακτήρας La Tules σε ένα επεισόδιο του Death Valley Days. Ο θυελλώδης γάμος της με τον Μποργκνάιν έληξε το 1963 και έπεσε σε κατάθλιψη, όταν επέστρεψε στο Μεξικό και αγόρασε την κατοικία της στην πόλη Κουερναβάκα.
Το 1965, η Χουράδο επέστρεψε στο Χόλιγουντ για την ταινία Smoky, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Σέρμαν, με πρωταγωνίστρια τη Φες Πάρκερ. Το 1966 έπαιξε τη μητέρα του χαρακτήρα του Τζορτζ Μάχαρ στο A Covenant with Death. Το 1968, εμφανίστηκε στην ταινία Stay Away, Joe στο ρόλο της μισής θετής μητέρας των Απάτσι του χαρακτήρα του Έλβις Πρίσλεϊ.
1970–2002: Ύστερα χρόνια
Τα επόμενα χρόνια η Χουράδο εναλλάσσει τη δουλειά της μεταξύ Χόλιγουντ και Μεξικού. Το 1970 γύρισε το The Bridge in the Jungle. Το 1973, εμφανίστηκε στο Pat Garrett and Billy the Kid, σε σκηνοθεσία Σαμ Πέκινπα.
Η Χουράδο έλαβε έναν από τους καλύτερους δραματικούς της ρόλους στο τρίτο από τα τρία διηγήματα που περιλαμβάνουν τη μεξικανική ταινία Fé, Esperanza y Caridad (1973) σε σκηνοθεσία Χόρχε Φονς, όπου η Χουράδο επιλέχθηκε ως μια γυναίκα κατώτερης τάξης που υφίσταται μια σειρά από γραφειοκρατικές καταχρήσεις καθώς προσπαθεί να διεκδικήσει τα λείψανα του νεκρού συζύγου της. Για αυτή την ερμηνεία, κέρδισε το βραβείο Αριέλ Α' Γυναικείου Ρόλου και το δεύτερο Αργυρό Αριέλ του Μεξικανικού Κινηματογράφου.
Το 1973, η Χουράδο πρωταγωνίστησε ξανά στο Broadway στο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς The Red Devil Battery Sign, με τον Άντονι Κουίν και την Κλερ Μπλουμ. Το 1974, εμφανίστηκε στην αμερικανική ταινία Once Upon a Scoundrel (1974). Το 1975 συμμετείχε στην ταινία Los albañiles, σε σκηνοθεσία και πάλι από τον Χόρχε Φονς. Η ταινία τιμήθηκε με τη Χρυσή Άρκτο της Berlinale του 1975. Το 1976 έπαιξε το ρόλο της Τσουτσούπ στην ταινία Pantaleón y Las Visitadoras, μια μεταφορά του μυθιστορήματος Captain Pantoja and the Special Service του Μάριο Βάργας Λιόσα, ο οποίος σκηνοθέτησε και την ταινία. Το 1978 έπαιξε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Τα παιδιά του Σάντσες. Η Χουράδο εμφανιζόταν επίσης συχνά στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1970.
Το 1980, η Χουράδο γύρισε το La Seducción, σε σκηνοθεσία Αρτούρο Ριπστάιν, για το οποίο ήταν υποψήφια για άλλο ένα βραβείο Αριέλ για την καλύτερη ηθοποιό.
Ο γιος της Βίκτωρ Χιούγκο πέθανε τραγικά σε ένα ατύχημα σε έναν αυτοκινητόδρομο κοντά στο Μοντερέι το 1981. Αυτή η τραγωδία την βύθισε σε βαθιά κατάθλιψη που δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει και την οδήγησε να εγκαταλείψει την καριέρα της στην υποκριτική για μερικά χρόνια. Αργότερα είπε: Όταν πέθανε ο γιος μου, γύριζα μια ταινία στο Μεξικό. Πήρε μαζί του τη μισή μου ζωή. Δεν μπορούσα να τον θρηνήσω όπως ήθελα. Πήγα στην κηδεία και έπρεπε να επιστρέψω για να γυρίσω την ταινία. Κάθε μέρα που έβλεπα την κάμερα, τη μισούσα. Αφιέρωσα στις ταινίες πολύ χρόνο που έπρεπε να είχα αφιερώσει στα παιδιά μου, αλλά ήταν πολύ αργά..."
Το 1984, ο Τζον Χιούστον την έπεισε να ξαναρχίσει την καριέρα της ως ηθοποιός. Έπαιξε στην ταινία του Χιούστον Under the Volcano. Την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησε στη βραχύβια τηλεοπτική σειρά aka Pablo, μια κωμική σειρά με τον Πολ Ροντρίγκεζ.
Τη δεκαετία του 1990, η Χουράδο εμφανίστηκε σε δύο μεξικανικές τηλενουβέλες. Το 1992 τιμήθηκε με το βραβείο Golden Boot για την αξιοσημείωτη προσφορά στα γουέστερν. Το 1998 ολοκλήρωσε μια ισπανόφωνη ταινία για τον σκηνοθέτη Αρτούρο Ριπστάιν με τίτλο El Evangelio de las Maravillas. Κέρδισε το δεύτερο βραβείο Αριέλ β' γυναικείου ρόλου για αυτόν τον ρόλο.
Η Χουράδο έπαιξε στην ταινία The Hi-Lo Country (1998) του Στίβεν Φρίαρς, ο οποίος την αποκάλεσε το "τυχερό γούρι" του για το πρώτο του γουέστερν. Το 2002, έκανε την τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Un Secreto de Esperanza η οποία κυκλοφόρησε μετά το θάνατο της.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία|Η Κέιτι Χουράδο το 1953 Ο πρώτος σύζυγος της Χουράδο ήταν ο Μεξικανός ηθοποιός Βίκτωρ Βελάσκες, ο οποίος ήταν ο πατριός των δημοφιλών Μεξικανών ηθοποιών Τέρε και Λορένα Βελάσκες. Με τον Βελάσκες απέκτησε δύο παιδιά, τον Βίκτωρ Χιούγκο (π. 1981) και τη Σάντρα.
Στις αρχές της καριέρας της στο Χόλυγουντ, η Χουράδο είχε σχέσεις με τον σκηνοθέτη Μπαντ Μποτίτσερ και τον ηθοποιό Τάιρον Πάουερ.
δεξιά|μικρογραφία|Η Χουράδο με τον [[Έρνεστ Μποργκνάιν στο The Badlanders (1958)]] Ο Μάρλον Μπράντο επέληξε την Χουράδο όταν την είδε στο High Noon. Γνωρίστηκαν όταν ο Μπράντο βρισκόταν στο Μεξικό στα γυρίσματα του Βίβα Ζαπάτα! (1952). Ο Μπράντο είχε τότε σχέση με τη Μοβίτα Καστανέντα και παράλληλη σχέση με τη Ρίτα Μορένο. Ο Μπράντο είπε στον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς ότι τον έλκυαν «τα αινιγματικά μάτια της, μαύρα σαν την κόλαση, που σε δείχνουν σαν πύρινα βέλη». Η Χουράδο σχολίασε: Ο Μάρλον με πήρε τηλέφωνο ένα βράδυ για ραντεβού και δέχτηκα. Ήξερα τα πάντα για τη Μοβίτα. Ήξερα ότι είχε και κάτι για τη Ρίτα Μορένο. Διάολε, ήταν απλώς ένα ραντεβού. Δεν σχεδίαζα να τον παντρευτώ... Ωστόσο, το πρώτο τους ραντεβού έγινε η αρχή μιας εκτεταμένης σχέσης που κράτησε πολλά χρόνια και κορυφώθηκε τη στιγμή που δούλεψαν μαζί στη ταινία Η εκδίκηση είναι δική μου (1960), μια ταινία σε σκηνοθεσία του Μπράντο.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Βέρα Κρουζ (1954) στο Μεξικό, η Χουράδο γνώρισε τον Αμερικανό ηθοποιό Έρνεστ Μποργκνάιν, ο οποίος έγινε ο δεύτερος σύζυγός της στις 31 Δεκεμβρίου 1959. Αν και αρχικά η σχέση τους ήταν αρμονική, η κατάσταση έγινε πολύπλοκη κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Η ιδιοσυγκρασία και των δύο οδήγησε σε πολυάριθμες βίαιες αντιπαραθέσεις, μερικές από τις οποίες δημοσιεύσαν η εφημερίδες της εποχής. Η Χουράδο ισχυρίστηκε ότι υπέστη σωματική βία από τον Μποργκνάιν κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Η Χουράδο και ο Μποργκνάιν χώρισαν το 1963.
Η Χουράδο είχε μια ρομαντική σχέση με τον συγγραφέα Λουί Λ' Αμούρ. Η ίδια είχε πει: «Έχω ερωτικά γράμματα που μου έγραφε μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του».
Η Χουράδο ισχυρίστηκε ότι ήταν ένας από τους ανθρώπους που βρήκαν το σώμα της Μεξικανής ηθοποιού Μιροσλάβα Στερν μετά την αυτοκτονία της. Σύμφωνα με την ίδια, η φωτογραφία που είχε η Στερν ανάμεσα στα χέρια της ήταν του Καντιφλάς, αλλά η καλλιτεχνική διευθύντρια Φανί Σατζ αντάλλαξε τη φωτογραφία με έναν από τους Ισπανούς ταυρομάχους Λουί Μιγκέλ Ντομινγκουίν.
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Το αστέρι της Κέιτι Χουράδο στη [[Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ]] Η Χουράδο έχει ένα αστέρι στο Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ στον αριθμό 7065 της Λεωφόρου Χολύγουντ για τη συνεισφορά της σε κινηματογραφικές ταινίες.
Το 1953, η Χουράδο απαθανατίστηκε σε ένα πορτρέτο από τον Μεξικανό καλλιτέχνη Ντιέγκο Ριβέρα.
Τιμήθηκε με ένα Google Doodle στις 16 Ιανουαρίου 2018.
Gentleman (μουσικός)
Ο Tilmann Otto, γνωστός περισσότερο με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Gentleman, είναι reggae μουσικός Γερμανικής καταγωγής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 19 Απριλίου του 1975 στο Οσναμπρούκ της Γερμανίας.
Ο Gentleman μένει στην Κολωνία, αναφέρει όμως συχνά την Τζαμάικα ως «πατρίδα εκτώς πατρίδος» (his home away from home). Είναι γιος λουθηρανού ιερέα. Είναι πατέρας δύο παιδιών, του Σάμουελ (Samuel) και της Ταμίκα (Tamica). Η σημερινή του σύντροφος λέγεται επίσης Ταμίκα και κάνει τα background φωνητικά στο συγκρότημα Far East Band, που τον συνοδεύει απ' το πρώτο συναυλιακό του ταξίδι στη Γερμανία το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Γκράτσια Ντελέντα
Η Γκράτσια Ντελέντα (Grazia Deledda, 27 Σεπτεμβρίου 1871 – 15 Αυγούστου 1936) ήταν Ιταλίδα λογοτέχνιδα, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1926.
Γεννήθηκε στο Νουόρο της Σαρδηνίας και εκπαιδεύθηκε κατ’ οίκον. Άρχισε να δημοσιεύει γραπτά της σε εφημερίδες και περιοδικά του τόπου της, και το 1896 με τον Δρόμο του κακού απέσπασε τον έπαινο των κριτικών. Το 1899 πηγαίνει στο Κάλιαρι, παντρεύεται και μετακομίζει στη Ρώμη, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της και απεβίωσε εκεί από καρκίνο σε ηλικία 64 ετών.
Επηρεασμένη από τον βερισμό του Τζοβάννι Βέργκα και τον decadentismo του Ντ' Αννούντσιο, έδωσε τα καλύτερά της έργα μετά το 1900, αρχίζοντας από τον Elias Portolu. Θέματά της είναι ο έρωτας, ο πόνος και η κρίση του οικογενειακού θεσμού, τοποθετημένα στο τραχύ παραδοσιακό περιβάλλον της Σαρδηνίας. Το 1926 της απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιταλοί Νομπελίστες
Toshiba
Η Toshiba Corporation (株式会社 東芝) είναι ένας μεγάλος ιαπωνικός πολυεθνικός όμιλος με έδρα το Τόκιο της Ιαπωνίας. Τα διαφοροποιημένα προϊόντα και εξοπλισμό και συστήματα πληροφορικής και επικοινωνιών, ηλεκτρονικά εξαρτήματα και υλικά, συστήματα ισχύος, συστήματα βιομηχανικής και κοινωνικής υποδομής, ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, οικιακές συσκευές, ιατρικό εξοπλισμό,
Η Toshiba ιδρύθηκε το 1990 ως Tokyo Shibaura Denki K.K. μέσω της συγχώνευσης της Shibaura Seisaku-sho (ιδρύθηκε το 2017) και του Tokyo Denki (που ιδρύθηκε το 1890). Το όνομα της εταιρείας άλλαξε επισήμως στην Toshiba Corporation το 1978.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Φαρνάκης Β΄ του Πόντου
O Φαρνάκης Β΄ (π. 97 - 47 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν βασιλιάς του Κιμμερίου Βοσπόρου ως το τέλος του.
Βίος
Είχε καταγωγή Περσική και Μακεδονική (Ελληνική). Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της πρώτης συζύγου του και αδελφής του Λαοδίκης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο βασίλειο τού Πόντου και ήταν συνονόματος με τον προπάππο του Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν τον Φαρνάκη Β΄ ως βασιλιά του Πόντου, ωστόσο ήταν στην πραγματικότητα μόνο των περιοχών γύρω από τον Κιμμέρο Βόσπορο. Όταν ο πατέρας του ηττήθηκε από τους Ρωμαίους στον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο (73-63 π.Χ.) και απεβίωσε το 63, οι Ρωμαίοι πρόσθεσαν τον Πόντο στις επαρχίες τους και τον ένωσαν με τη Βιθυνία στην επαρχία της Βιθυνίας & Πόντου.
Νομίσματα
Έχουν σωθεί νομίσματά του από το 55 ως το 50 π.Χ.. Ένα από αυτά έχει το κεφάλι του στη μία πλευρά και στην άλλη ο Απόλλωνας μισοντυμένος, καθήμενος επί θρόνου με πόδια ζώων, ακουμπά με τοn αριστερό του χέρι στην κιθάρα του και κρατεί δάφνινο κλαδί επάνω από τρίποδα. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΦΑΡΝΑΚΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ.
Οικογένεια και διαδοχή
Ο πατέρας του είχε κάνει συμμαχία με τις φυλές των Σαρματών και μάλλον δια μέσου αυτής ο Φαρνάκης Β΄ νυμφεύτηκε μία ανώνυμη ευγενή των Σαρματών. Ίσως ήταν πριγκίπισσα, συγγενή του ηγεμόνα τους ή μία αριστοκράτισσα με επιρροή και υψηλή θέση. Γιος τους ήταν ο:
Η όπερα Φαρνάκης Β΄
Τον 18ο αι. ο λιμπρετίστας Αντόνιο-Μαρία Λουτσίνι σχεδίασε ένα λιμπρέτο, βασισμένος σε συμβάντα από τη ζωή τού Φαρνάκη Β΄, το οποίο το 1727 ο Αντόνιο Βιβάλντι πρόσθεσε τη μουσική· η όπερα ονομάστηκε Φαρνάκης. Το έργο ανανεώθηκε πολλές φορές, που δηλώνει, ότι έγινε μία από τις πιο δημοφιλείς όπερές του. Και άλλοι συνθέτες έθεσαν τη μουσική στο λιμπρέτο, όπως ο Γιόζεφ Μυσλιβέτσεκ, του οποίου η όπερα Φαρνάκης το 1767 ήταν μάλλον η καλύτερη από όμοιες προσπάθειες, που ακολούθησαν την επένδυση τού Βιβάλντι. Ο Φαρνάκης Β΄ εμφανίζεται επίσης στην όπερα Μιθριδάτης, βασιλιάς τού Πόντου τού Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Μαρσέλ Τσολάκου
Ο Ίων-Μαρσέλ Τσολάκου (γεννηθείς:Μπουζάου, 28 Νοεμβρίου 1967) είναι Ρουμάνος πολιτικός που σήμερα υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Ρουμανίας. Είναι επίσης αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD).
Ως μέχρι πρότινος αφανής πολιτικός εκτός των συνόρων της κομητείας Μπουζάου, ο Τσιολάκου έλαβε ευρεία προβολή όταν έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός το 2018 στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Μιχάι Τουντόσε. Με τους Σοσιαλδημοκράτες να εξακολουθούν να ελέγχουν την πλειοψηφία τόσο στην Βουλή όσο και στη Γερουσία, ο Τσολάκου κέρδισε τη θέση του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, με 172 ψήφους υπέρ και 120 κατά, που προηγουμένως κατείχε ο ίδιος ο Ντραγκένα, ο οποίος καταδικάστηκε για πλαστογραφία και ήταν διεκδικητής της πρωθυπουργίας.
Μετά τη συντριπτική ήττα της νέας αρχηγού του PSD, Βιορίκα Νταντσίλα, στις προεδρικές εκλογές του 2019, στις 26 Νοεμβρίου 2019, ο Ciolacu διορίστηκε αρχηγός του κόμματος, πρώτα προσωρινά,έως ότου επιβεβαιώθηκε ότι θα κατείχε τη θέση από το συνέδριο του κόμματος το επόμενο έτος στις 22 Αυγούστου 2020 με συντριπτική διαφορά 1310–91 έναντι του αντιπάλου του. Ο Τσολάκου οδήγησε το κόμμα στη νίκη στις βουλευτικές εκλογές του 2020, αλλά δεν μπόρεσε να σχηματίσει πλειοψηφικό συνασπισμό στη νέα βουλή. Στις 23 Δεκεμβρίου αντιπολιτευτικός συνασπισμός σχημάτισε κυβέρνηση, ωθώντας έτσι το PSD του Τιολάκου στην αντιπολίτευση. Ωστόσο, το 2021, μετά την πολιτική κρίση που οδήγησε στην κατάρρευση της κυβέρνησης του Κίτσου, κατάφερε να επαναφέρει το PSD στην κυβέρνηση, σχηματίζοντας υπουργικό συμβούλιο με τον πρώην αντίπαλό του, το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα, σχηματίζοντας έτσι τον Εθνικό Συνασπισμό για τη Ρουμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας
Σφάλμα σφαιρικής εκτροπής
Αξονικές και παραξονικές ακτίνες,που περνάνε από διαφορετικές ζώνες ενός φακού,εστιάζονται και σε διαφορετικές εστίες.
thumb|350 px|Σφαλμα αξονικής Σφαιρικής εκτροπής
Το σφάλμα σφαιρικής εκτροπής (spherical aberration) εμφανίζεται από σφαιρικούς φακούς, κάτοπτρα κατά την απεικόνιση σημείου που βρίσκεται πάνω στον κύριο άξονα, σε πεπερασμένη ή άπειρη απόσταση, όταν το άνοιγμα του φακού / κατόπτρου (lens aperture) είναι μεγάλο. Η σφαιρική εκτροπή συνίσταται στο ότι το σημείο εστίασης των περιφερειακών (μη αξονικών) ακτίνων της δέσμης, δεν συμπίπτει με το σημείο εστίασης των κεντρικών (αξονικών) ακτίνων, αλλά είναι μετατοπισμένο κατά μήκος του άξονα. Για λόγους πρακτικών εφαρμογών μπορούμε να διακρίνουμε δύο είδη σφαιρικής εκτροπής, την αξονική σφαιρική εκτροπή (longitudinal spherical aberration), ΑΣΕ (LSA) και την εγκάρσια σφαιρική εκτροπή (transverse spherical aberration), ΕΣΕ (TSA), οι οποίες είναι αλληλένδετες.
Το ΑΣΕ δίνεται από τη σχέση
όπου είναι η απόσταση του ειδώλου των αξονικών ακτίνων και η απόσταση του ειδώλου των περιφερειακών ακτίνων.
Το επίπεδο G που είναι το κάθετο επίπεδο στο οποίο εστιάζουν οι παραξονικές ακτίνες (paraxial rays) ονομάζεται επίπεδο Γκάους (Gaussian surface). Η ΕΣΕ είναι η ακτίνα του κύκλου σύγχυση που παρατηρείται στο επίπεδο αυτό, και δίνεται από τη σχέση
Σε απόσταση, περίπου ίση με τα τρία τέταρτα της τιμής του ΑΣΕ από την αξονική εστία Σ΄, ο κύκλος σύγχυσης έχει τη μικρότερη διάμετρο (β) και ονομάζεται κύκλος ελάχιστης σύγχυσης (circle of least confusion). Η θέση του επιπέδου ελάχιστης σύγχυσης έχει μεγάλη πρακτική σημασία καθώς σε αυτήν θα πρέπει να τοποθετείται το επίπεδο παρατήρησης των ειδώλων. Η τιμή της διαμέτρου του κύκλου ελάχιστης σύγχυσης δίνεται από τη σχέση
όπου
με d0 συμβολίζεται η διάμετρος της δέσμης φωτός, f η εστιακή απόσταση, q ο συντελεστής σχήματος του φακού και n ο δείκτης διάθλασης. Κατά τη σχεδίαση της απόστασης των ακτίνων από τον κύριο άξονα σε συνάρτηση με την αντίστοιχη εστιακή απόσταση (σχ.2), προκύπτει η καυστική καμπύλη (ray intercept curve) που είναι χαρακτηριστική της σφαιρικής εκτροπής.
Ελαχιστοποίηση Σφαιρικού Σφάλματος
Όπως μπορούμε να δούμε από τη πιο πάνω σχέση, η σφαιρική εκτροπή ενός φακού εξαρτάται από το συντελεστή σχήματος αυτού, καθώς ο συντελεστής Δθblur σχετίζεται άμεσα με αυτό. Στο σχήμα 3 που ακολουθεί δίνεται τη μεταβολή της σφαιρικής εκτροπής συναρτήσει του συντελεστή σχήματος, για διάφορους δείκτες διάθλασης.
thumb|350 px|Σφαιρικό σφάλμα συναρτήσει του συντελεστή σχήματος
Από το σχήμα αυτό, φαίνεται ότι η σφαιρική εκτροπή παρουσιάζει ελάχιστο για συγκεκριμένη τιμή του συντελεστή σχήματος των φακών ανάλογα με το δείκτη διάθλασης.
Φακός ενός στοιχείου ο οποίος παρουσιάζει ελάχιστο σφαιρικό σφάλμα ονομάζεται φακός βέλτιστου σχήματος (best form).
Κατηγορία:Σφάλματα φακών
Abbildungsfehler
Αντόνιο Σαντ'Ελία
Ο Αντόνιο Σαντ'Ελία (Antonio Sant'Elia, 30 Απριλίου 1888 – 10 Οκτωβρίου 1916) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες του Φουτουρισμού, κυρίως με τα σχέδιά του για την πόλη του μέλλοντος (Città Nuova).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου το 1888 στο Κόμο της Λομβαρδίας. Το 1906 σε ηλικία 17 ετών, πήρε το δίπλωμα του εργολάβου οικοδομών από την τεχνική σχολή  Istituto Gabriele Castelli. Αμέσως μετά μετακομίζει στο Μιλάνο και εργάζεται στην εταιρία του Villoresi Canal και στο δήμο του Μιλάνου ως σχεδιαστής. Το 1909, μετά τη δημοσίευση μιας μελέτης για μια βίλα στο περιοδικό La Casa αποφασίζει να εγγραφεί στην Ακαδημία της Μπρέρα και να παρακολουθήσει μαθήματα αρχιτεκτονικής.
Το 1912 ο Sant' Elia παίρνει μέρος σ’ ένα διαγωνισμό στο Μιλάνο για το νέο σιδηροδρομικό σταθμό. Τον ίδιο χρόνο ιδρύει την ομάδα Nuove Tendenze μαζί με τους Ugo Nebba, Manio Chiattone και άλλους. Το Μάιο/Ιούνιο του 1914 στην πρώτη έκθεση αυτής της ομάδας παρουσιάζει τα σχέδια του για την Città Nuova (Νέα Πόλη) καθώς γράφει και το Messaggio ως πρόλογο για την έκθεση, στο οποίο προσδιορίζει την ακριβή μορφή που πρέπει να υιοθετήσει η αρχιτεκτονική στο μέλλον. Σ’ αυτό χαρακτηριστικά αναφέρει: «επιδίωξη μας πρέπει να είναι η ανύψωση της νέας χτισμένης μορφής σε ένα επίπεδο πνευματικής υγεία, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της επιστήμης και της τεχνολογίας… καθιερώνοντας νέες μορφές, νέες γραμμές, νέους λόγους ύπαρξης, που θα προκύψουν αποκλειστικά και μόνο από τις ιδιαίτερες συνθήκες του μοντέρνου τρόπου ζωής και από την προβολή του ως αισθητικής αξίας στην ευαισθησία μας» καθώς και ότι «Πρέπει να επινοήσουμε και να ξαναχτίσουμε από την αρχή τη σύγχρονη πόλη μας, σαν ένα απέραντο και πολύβουο ναυπηγείο, ζωντανό, κινητικό και πάντοτε δυναμικό και το σύγχρονο  κτίριο σαν μια γιγάντια μηχανή».
Έκτοτε ο Σαντ' Ελία προχώρησε στον φουτουρισμό και το 1915 υπέγραψε το πολιτικό μανιφέστο Manifesto dell’ architettura futurista μαζί με τους Boccioni, Marinetti, Piatti και Russolo. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους αποφασίζει να συμμετέχει στον Τάγμα Εθελοντών Ποδηλατιστών της Λομβαρδίας και έτσι αρχίζει η στρατιωτική του σταδιοδρομία. Αυτή ήταν και η αιτία του θανάτου του κατά τη διάρκεια των μαχών του Ιζόντσο (Isonzo) κοντά στο Μονφαλκόνε (Monfalcome) το 1916.
Έργα
Αν και τα περισσότερα από τα έργα του δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, ο ίδιος επηρέασε πολλούς αρχιτέκτονες και σχεδιαστές, κυρίως τους Ρώσους κονστρουκτιβιστές επαναστάτες. Από τα πιο γνωστά σχέδια του είναι αυτά για την Città Nuova.
Αυτά τα σχέδια δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους κανόνες του. Ενώ στο Messaggio έπαιρνε θέση ενάντια σε κάθε αναμνηστική αρχιτεκτονική και άρα ενάντια σε κάθε στατική και πυραμιδοειδή μορφή, τα σχέδια του είναι γεμάτα από τέτοιες μνημειακές εικόνες. Σ’ αυτά αναδεικνύεται το όραμα του για μια βιομηχανοποιημένη πόλη του μέλλοντος, η οποία αποτελείται από τεράστιους μονολιθικούς ουρανοξύστες, πολυκατοικίες με κλιμακωτά ρετιρέ, ένα δίκτυο οδογεφυρών, κτίρια με βεράντες γέφυρες και διαβάσεις πεζών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Αψίδα του Φάβιου
Η Αψίδα του Φάβιου, λατιν.: Fornix Fabianus, ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή αψίδα, που βρισκόταν στο ανατολικό άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς.
Κτίστηκε το 121 π.Χ. από τον Κόιντο Φάβιο Μάξιμο Αλλοβρογικό για να εορτάσει τη νίκη του επί των Aλλοβρογών και ήταν η πρώτη αψίδα θριάμβου, που κτίστηκε εντός ή δίπλα στην Αγορά (Forum). Θεωρούμενο από τους Ρωμαίους ως ένα από τα όρια της Ρωμαϊκής Αγοράς, διέσχιζε την Iερά Οδό (Via Sacra) και βρισκόταν μεταξύ τού Οίκου των Εστιάδων και της Βασιλικής Οικίας (Regia), πιθανότατα στο δυτικό άκρο της Bασιλικής Οικίας. Η αψίδα ήταν πιθανότατα κατασκευασμένη από τόφφο και επιστρωμένη με τραβερτίνη και στολισμένη με αγάλματα τού Κόιντου Φάβιου και της οικογένειάς του.
Η αψίδα αναστηλώθηκε από τον εγγονό τού Φάβιου το 57 π.Χ. Η μοίρα της μετά είναι αβέβαιη. Λόγω της θέσης της, καθώς αυτό το τμήμα της αγοράς λεηλατήθηκε επανειλημμένα για οικοδομικά υλικά ανά τους αιώνες, δεν έχει παραμείνει τίποτε από την αψίδα. Αν και επιγραφές από την Αψίδα τού Φάβιου αποκαλύφθηκαν το 1540 και το 1543, έχουν επίσης χαθεί.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Θριαμβικές Αψίδες της Ρώμης
Α.Ε.Κ. (υδατοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Το τμήμα πόλο της Α.Ε.Κ. ιδρύθηκε αρχικά το 1962 και διατηρήθηκε ως τις αρχές τις δεκαετίας του '70. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου λειτουργίας του, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Γ' Εθνικής. Το 1963, η ΑΕΚ, ήταν 4η στο πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας, στην ίδια θέση το 1964, 3η το 1965 και πρωταθλήτρια το 1966, για να αγωνιστεί την επόμενη χρονιά 1967 στην Β' Εθνική όπου και τερμάτισε 6η, υποβιβαζόμενη.
Πρωταθλήτρια και πάλι το 1968 στη Γ' Κατηγορία, δεν αγωνίστηκε το 1969 στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και έτσι, κάπου εκεί, χάνεται το νήμα της ομάδας εκείνης. Το τμήμα επανιδρύθηκε το 2017. Η απόφαση επανίδρυσης του τμήματος από το Δ.Σ. της Α.Ε.Κ. ελήφθη στις 23 Μαρτίου 2017 ματα απο τη πρόταση που έκαναν οι Μιχαλόπουλος Πάνος και Κιρμίζογλου Γιώργος, κάτι που μετά από λίγο ανακοινώθηκε και επίσημα. Την σεζόν 2019 - 2020 η ανδρική ομάδα πόλο της Α.Ε.Κ. επικράτησε με 12-8 του ΟΦΘ και με 2 νίκες κατέκτησε την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ προκρίθηκε παράλληλα στον τελικό της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Την σεζον 2020-21 η ομάδα του Κωνσταντίνου Δάνδολου, ενάντια στα προγνωστικά που την ήθελαν αουτσάιντερ, νίκησε στον πρώτο ημιτελικό του Final-8 του Κυπέλλου Ανδρών με 8-6 τον ΓΣ Περιστερίου, στο κολυμβητήριο του Λαιμού και προκρίθηκε στον τελικό. Η Ένωση έγραψε ξανά ιστορία, καθώς στην πρώτη της παρουσία στην τελική φάση του θεσμού κατάφερε να φτάσει ως φιναλίστ και παράλληλα να εξασφαλίσει την έξοδό της στα ευρωπαϊκά Κύπελλα της νέας περιόδου.
Σύνθεση Ομάδας
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 September 2023
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υδατοσφαιριση Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Άννα (Ανίσια)
Η Άννα (βουλγαρ. Анна), μετέπειτα γνωστή με το μοναστικό όνομα Ανίσια (βουλγαρ. Анисия) ήταν η πρώτη σύζυγος του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας (βασ. 1218-1241) και βασιλική σύζυγος ("τσαρίνα") στη Β΄ Βουλγαρική αυτοκρατορία το διάστημα 1218-1221. Εξορίστηκε σε μοναστήρι κατά την αρχή της βασιλείας του Ιβάν Β΄, ο οποίος έπειτα κανόνισε τον γάμο του με την Άννα Μαρία της Ουγγαρίας. Από τον πρώτο γάμο του με την Άννα ο βασιλιάς απέκτησε δύο τέκνα.
Βιογραφία
Η περίοδος που η Άννα ήταν βασίλισσα ("τσαρίνα") ήταν σύντομη. Λίγο μετά την κατάληψη του θρόνου το 1218, ο Ιβάν Β΄ κανόνισε τον -με πολιτικά κίνητρα- γάμο του με την Άννα Μαρία των Άρπαντ, κόρη του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας. Ο Ιβάν Β΄ απαίτησε τον γάμο, απαγορεύοντας τον Ανδρέα Β΄ και τον στρατό του από το να περάσουν δια μέσου του Βουλγαρικού εδάφους κατά την επιστροφή τους από την Ε΄ Σταυροφορία. Αφού ο μελλοντικός γάμος του με την Άννα Μαρία κανονίστηκε, η πρώτη του σύζυγος Άννα αποσύρθηκε σε μοναστήρι και έγινε μοναχή με το όνομα Ανίσια. Σε ένα μεταγενέστερο Βουλγαρικό Ορθόδοξο κείμενο, επαινείται ως μία Ορθόδοξη τσαρίνα της Βουλγαρίας. Ο Ιβάν Β΄ νυμφεύτηκε την Άννα Μαρία τρία έτη μετά, το 1221, διότι ο γάμος χρειαζόταν επικύρωση από τον πάπα. Όπως ήταν σύνηθες με τις πρώην συζύγους, η Ανίσια τελείωσε τη ζωή της εξόριστη στο μοναστήρι.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πριν το 1218 τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Αννα
Γιάννης Οκκάς
Ο Γιαννάκης ή Γιάννης Οκκάς (γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1977 στη Λάρνακα), είναι παλαίμαχος Κύπριος ποδοσφαιριστής, και νυν προπονητής που έπαιζε στη θέση του επιθετικού, με καριέρα στο κυπριακό, ελληνικό και ισπανικό πρωτάθλημα. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Κύπριους ποδοσφαιριστές. Μέχρι το 2013 ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Κύπρου, της οποίας αποτελεί ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές αλλά και ο δεύτερος σε αριθμό τερμάτων.
Καριέρα
Ο Οκκάς ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών από τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, το 1993. Στη Νέα Σαλαμίνα παρέμεινε μέχρι το 1997, έχοντας 53 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος και 16 γκολ. Στη συνέχεια παίρνει μετεγγραφή στην Ανόρθωση Αμμοχώστου. Με τη συμβολή του, η Ανόρθωση κατακτά τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα, 1 κύπελλο και 3 ασπίδες.
Σε ηλικία 23 ετών, το 2000, ο Οκκάς μετεγγράφεται στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟΚ σκόραρε 7 φορές κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδος και το βραβείο του καλύτερου Κύπριου ποδοσφαιριστή. Στον τελικό κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο ΠΑΟΚ κέρδισε 4-2. Την τελευταία του χρονιά στον ΠΑΟΚ απουσίαζε μόνο από ένα παιχνίδι πρωταθλήματος, σκοράροντας συνολικά 11 γκολ. Το 2003 μετεγγράφεται στην ΑΕΚ Αθηνών.
Σε μια δύσκολη χρονιά ο Οκκάς σκοράρει μόλις 5 τέρματα. Τον Αύγουστο του 2004, όντας απλήρωτος από την ΑΕΚ, κάνει το μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του. Εντάσσεται στον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό Πειραιώς, για τρία χρόνια, έχοντας την ευκαιρία να παίξει μαζί με τον Βραζιλιάνο σταρ Ριβάλντο. Στην πρώτη του χρονιά στον Ολυμπιακό έχει 25 συμμετοχές (19 ως αλλαγή), σκοράροντας 5 φορές και κατακτώντας πρωτάθλημα και κύπελλο. Αξιοσημείωτο είναι ότι σκόραρε το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού στο νέο στάδιο της Πειραϊκής αμάδας, το Γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Επιπρόσθετα, συμμετείχε και στα 6 παιχνίδια του Ολυμπιακού στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Την χρονιά 2005-2006 πλαισιώνεται από ακόμα έναν Κύπριο επιθετικό, τον Μιχάλη Κωνσταντίνου, κατακτώντας για ακόμα μια φορά πρωτάθλημα και κύπελλο. Την επόμενη χρονιά, την τελευταία του στον Ολυμπιακό, ο Οκκάς δοκιμάζεται στην Μπλάκμπερν, αλλά δεν του προσφέρεται συμβόλαιο.
Το καλοκαίρι του 2007 περνάει από δοκιμαστικά από άλλες δύο αγγλικές ομάδες, τις Γουέστ Χαμ και Ντέρμπι, αλλά τελικά, τον Αύγουστο του 2007 υπογράφει συμβόλαιο για ένα χρόνο στην ισπανική Θέλτα, που τότε αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Τη χρονιά αυτή σκόραρε 6 γκολ, αλλά η Θέλτα δεν κατάφερε να ανέβει στην πρώτη κατηγορία. Του προσφέρθηκε νέο συμβόλαιο, το οποίο απέρριψε.
Τον Ιούλιο του 2008, ο Οκκάς υπογράφει συμβόλαιο με την Ομόνοια για 3+1 χρόνια. Παραμένει, όμως, για ένα μόνο έτος, αποχωρώντας τον Ιούνιο του 2009. Λίγο αργότερα ανακοινώνεται - για δεύτερη φορά στην καριέρα του - από την Ανόρθωση. Τον Ιανουάριο του 2014 ο ποδοσφαιριστής αποχώρησε από την Ανόρθωση, αφού δεν ήταν στα πλάνα του προπονητή της ομάδας, Ζόρζε Κόστα.
Ακολούθως εντάχθηκε στον Ερμή Αραδίππου στον οποίο παρέμεινε έως τα τέλη Μαίου 2014 όταν και ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Τελευταίο παιχνίδι που συμμετείχε ήταν ο τελικός Κυπέλλου Κύπρου 2013-14 μεταξύ Ερμή και ΑΠΟΕΛ.
Διεθνής καριέρα
Σε ηλικία 19 ετών, ο Οκκάς κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου όπου παρέμεινε έως το 2012. Ξεπέρασε τις 50 συμμετοχές το 2003 και τις 100 το 2010.
Ήταν αρχηγός της Εθνικής Κύπρου από τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 μέχρι το 2012 που αποχώρησε καθώς και ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές (ο μόνος που ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές) και ο δεύτερος με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της Εθνικής Κύπρου.
Η πρώτη φορά που φόρεσε την φανέλα της Εθνικής Ανδρών σε επίσημο αγώνα ήταν με τη Ρωσία στις 29 Μαρτίου 1997. Ωστόσο ανεπίσημο ντεμπούτο έκανε νωρίτερα. Στις 15 Φεβρουαρίου 1997, στον φιλικό αγώνα Κύπρος - Πολωνία που έγινε στην Αγία Νάπα ο Οκκάς πέρασε ως αλλαγή στο 46` στη θέση του Κ. Ηλία στη νίκη της Πολωνίας με 3-2. Δύο μέρες αργότερα η Εθνική Κύπρου αγωνίστηκε με τη Λιθουανία νικώντας 1-0. Ο Γιάννης Οκκάς αγωνίστηκε για 85` λεπτά. Η επόμενή του συμμετοχή καταγράφηκε στις 12 Μαρτίου 1997 πάλι σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Ελλάδα. Τελικό αποτέλεσμα 0-4, με τον Οκκά να αγωνίζεται από το 46`. Ο Γιάννης Οκκάς σημείωσε το πρώτο του τέρμα με την Εθνική Ανδρών στις 2 Απριλίου 1997 στην ήττα από τη Βουλγαρία με 4-1 για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γαλλίας.
Πρώτος αγώνας: 15 Φεβρουαρίου 1997, Κύπρος-Πολωνία 2-3, φιλικός αγώνας
Πρώτος επίσημος αγώνας: 29 Μαρτίου 1997, Κύπρος-Ρωσία 1-1, προκριματική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου
Πρώτο τέρμα: 2 Απριλίου 1997, Βουλγαρία-Κύπρος 4-1, προκριματική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου
100 συμμετοχές: 8 Οκτωβρίου 2010, Κύπρος-Νορβηγία 1-2, το γκολ ο Οκκάς
Συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται αναλυτικά οι αγώνες που συμμετείχε ο Γιάννης Οκκάς με την Εθνική Κύπρου καθώς και τα γκολ που έχει σημειώσει.
Ο Οκκάς έχει συμμετοχή με την Εθνική Κύπρου σε δύο ανεπίσημα φιλικά που έγιναν το 1998, τα οποία περιλαμβάνονται στη λίστα των αγώνων της Εθνικής Κύπρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Ως εκ τούτου, ο Οκκάς έχει συνολικά 106 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου.
Πηγή:Yiannakis Okkas - Century of International Appearances
Διάφορα
Για δύο συνεχόμενες χρονιές, ο Οκκάς σκόραρε το πρώτο γκολ στο πρωτάθλημα Ελλάδος με την ΑΕΚ το 2003-2004 και με τον Ολυμπιακό την επόμενη χρονιά (2004-2005).
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι συμμετοχές του Οκκά στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Προπονητής
Τον Μάρτιο του 2015 ανέλαβε προπονητής στον Ερμή Αραδίππου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club
Άντα Σαφάρι
μικρογραφία|Η Άντα Σαφάρι Η Άντα Σαφάρι (σερβικά : Ада Сафари) είναι φυσική λίμνη της κεντρικής Σερβίας στον αστικό ιστό της πόλεως του Βελιγραδίου, απέχει 5 χλμ από το κέντρο της πόλης. Βρίσκεται πάνω στην πρώην νησίδα και σήμερα χερσόνησο του ποταμού Σάβα Άντα Σιγκανλία και διοικητικά ανήκει στον Δήμο Τσουκαρίτσα. Η λίμνη έχει τη μορφή του λατινικού γράμματος S, διαστάσεων περίπου 6 στρέμματα και μέσο βάθος περίπου 2 μέτρα. Προορίζεται κυρίως για την ερασιτεχνική αλιεία, αλλά είναι επίσης ανοικτή σε όλους τους επισκέπτες. Περιβάλλεται από πυκνό υπερονόβιο δάσος.
Ιστορία
Η Άντα Σαφάρι είναι ότι απέμεινε από τα μεγάλα έλη και βάλτους που κάλυπταν την περιοχή για αιώνες αλλά επιχωματώθηκαν και πάνω τους είναι χτισμένο τμήμα του Βελιγραδίου. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80 του περασμένου αιώνα, ο βάλτος στέγνωσε τελείως και στη θέση του χτίστηκε πάρκο ψυχαγωγίας το οποίο σύντομα αποδείχθηκε ασύμφορο και έκλεισε. Μετά από αυτό η περιοχή μετατρέπεται και πάλι σε έναν κατάφυτο βάλτο με καλάμια. Την ίδια περίοδο άρχισαν να συσσωρεύονται απόβλητα και σκουπίδια.
Στις αρχές του '90 με ιδιωτική πρωτοβουλία ξεκίνησε καθαρισμός της περιοχής από τα σκουπίδια και τις καλαμιές με αποτέλεσμα την δημιουργία της σημερινής λίμνης.
Υποδομή
Η άντα Σαφάρι περιβάλλεται από πυκνό δάσος όπου υπάρχει μονοπάτι για περπάτημα το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί όλο το χρόνο. Υπάρχει επίσης ένας μίνι ζωολογικός κήπος. Στην περιοχή στεγάζεται ένα παιδικό Θέατρο και παιδική χαρά η οποία είναι ιδιαίτερα δραστήρια κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.
Κοντά στη λίμνη σε μια έκταση 10 στρεμμάτων άνοιξε ένα θεραπευτικός κήπος για παιδιά με ειδικές ανάγκες καθώς και άτομα με ειδικές ανάγκες για τη θεραπεία του horitikulturnu. Είναι εξοπλισμένο με παγκάκια ένα αμφιθέατρο και κήπο, ο θεραπευτικός κήπος ειναι σχεδιασμένος από φοιτητές της Σχολής Δασολογίας. Ο σκοπός αυτού του θεραπευτικού κήπου είναι να βελτιώσει τη φυσική και ψυχική κατάσταση των ατόμων με αναπηρία, ενθαρρύνοντας την ένταξη και ενεργοποίηση στην κοινωνίας τους με τη δυνατότητα ασχολιών σε φυσικό περιβάλλον.
Πανίδα
Εκτός από τις οικόσιτες πάπιες και χήνες η λίμνη είναι μόνιμος ή προσωρινός βιότοπος για διάφορα είδη άγριων πτηνών, εκ των οποίων τα πιο σημαντικά είναι η αγριόπαπια, ο γκρι ερωδιός, ο κορμοράνος και η αλκυόνα. Τα δέντρα και οι θάμνοι γύρω από τη λίμνη είναι το σπίτι για τα μαύρα κοράκια, τον πράσινο δρυοκολάπτη, τον μεγάλο δρυοκολάπτη, το περιστέρι, το μικρό αηδόνι, το ωδικό πτηνό Σαρδηνίας, την καρακάξα, την κίσσα, τον φλώρο, τον σπίνο και άλλα πτηνά.
Ψάρεμα
Στην λίμνη υπάρχουν πολλά ψάρια και κάποια σπάνια είδη με αυστηρά ελεγχόμενη ποιότητα. Χωρίζεται από συρματόπλεγμα σε δύο μέρη, με το ένα μέρος της μια έκταση περίπου 3,2 στρεμμάτων έχει μία ωραία ακτογραμμή και 30 αριθμημένες θέσεις ψαρέματος. Στα νερά της ζει ο κυπρίνος, γλήνι και Μπάμπουσκα, για την αλιεία πρέπει να αποκτηθεί άδεια για μία ή περισσότερες ημέρες και το ψάρεμα στην λίμνη διεξάγεται σύμφωνα με αυστηρούς κανόνες για τη διατήρηση των αποθεμάτων ιχθύων. Κάθε ψάρι που θα πιαστεί ρίχνεται πίσω στο νερό ενώ όσα είναι μέχρι 5 κιλά μπορεί κάποιος που το έπιασε να το αγοράση. Αυτή είναι η πρώτη λίμνη στη Σερβία όπου εισήγαγε τον κανόνα της αλιείας "σύλληψη και απελευθέρωση».
Lenovo
Η Lenovo Group Ltd, Lenovo PC International είναι μια πολυεθνική εταιρία τεχνολογίας με έδρα το Πεκίνο. Σχεδιάζει, αναπτύσσει, κατασκευάζει και πωλεί προσωπικούς υπολογιστές, tablet, smartphones, διακομιστές, ηλεκτρονικές συσκευές αποθήκευσης, λογισμικό διαχείρισης πληροφορικής και έξυπνες τηλεοράσεις. Η Lenovo ήταν ο μεγαλύτερος πωλητής προσωπικών υπολογιστών παγκοσμίως κατά τις πωλήσεις μονάδων από το 2013 έως το 2015.
Η Lenovo ιδρύθηκε στο Πεκίνο τον Νοέμβριο του 1984 ως Legend και ενσωματώθηκε στο Χονγκ Κονγκ το 1988. Η Lenovo εξαγόρασε την επιχείρηση ηλεκτρονικών υπολογιστών της IBM το 2005 και συμφώνησε να αποκτήσει την επιχειρηματική της στον τομέα των διακομιστών που βασίζεται στην Intel το 2014. Η Lenovo εισήλθε στην αγορά smartphone το 2012 και από τότε Το 2014 ήταν ο μεγαλύτερος πωλητής smartphones στην ηπειρωτική Κίνα. Η Lenovo είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ και αποτελεί συστατικό στοιχείο του δείκτη εταιρειών Hang Seng China-Affiliated Corporations.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κίνας Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
Σιδηροδρομικός σταθμός Σοφάδων
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Σοφάδων είναι σιδηροδρομικός σταθμός στους Σοφάδες της Καρδίτσας. Βρίσκεται μέσα στην πόλη. Ο σταθμός άνοιξε στις 16 Ιουνίου 1886 και ανακαινίστηκε το 2000. Εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Καλαμπάκα και από τοπικές αμαξοστοιχίες ανάμεσα στον Παλαιοφάρσαλο και την Καλαμπάκα. Επίσης, στον χώρο βρίσκεται παλαιό υδραγωγείο.
Παραπομπές
Σοφάδες Σοφάδες
Σωτήρης Καϊάφας
Ο Σωτήρης Καϊάφας (γεννήθηκε 17 Δεκεμβρίου 1949) είναι Κύπριος διεθνής ποδοσφαιριστής. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους Κύπριους επιθετικούς όλων των εποχών.
Ο Καϊάφας γεννήθηκε το 1949 στη Μια Μηλιά και τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα τα έκανε στην ομάδα του χωριού του την Πρόοδο. Το 1965 εντάχθηκε στην Ομόνοια και το 1967 έκανε το ντεμπούτο του στην α’ ομάδα όπου για 17 χρόνια, μέχρι το 1984.
Στην Εθνική Ομάδα έπαιξε 18 αγώνες σημειώνοντας 2 γκολ. Κύρια χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του Καϊάφα ήταν οι σωστές κινήσεις, η κυριαρχία του στον αέρα με τη σωστή τοποθέτηση και το εκτόπισμα του λόγω όγκου, η γρήγορη αλλαγή της μπάλας από το ένα στο άλλο πόδι, το καλό σουτ και με τα δυο πόδια και τέλος ο τρόπος που χρησιμοποιούσε το κεφάλι του.
Σαν επιστέγασμα και επιβράβευση της ποδοσφαιρικής αξίας του Καϊάφα είναι ότι έχει επιλεγεί απο την Κ.Ο.Π. σαν ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του αιώνα στην Κύπρο.
Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Κύπρου ως ο "χρυσός παίκτης" της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Κάτω Ποταμιά Ευρυτανίας
Η Κάτω Ποταμιά είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε υψόμετρο 460 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κάτω Ποταμιά βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 32 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 71 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και περίπου 8 χλμ. ΝΔ. από τη Γρανίτσα. Το χωριό είναι κτισμένο βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών και δίπλα στις ανατολικές όχθες του χείμαρρου Γρανιτσιώτη ή Γρανιτσιώτικο ρέμα που καταλήγει στον Αχελώο. Έχει δίπλα του τρείς συνοικισμούς, βορειοανατολικά τα "Πολίτια", βόρεια και στην απέναντι όχθη του Γρανιτσιώτη το "Παλιοχώρι" και νοτιοδυτκά τον "Μακρύλλακο" ή "Μακρυλάκκι". Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου υπάρχει ανακαινισμένος νερόμυλος και μια μεγάλη κρεμαστή ξυλογέφυρα - το "γεφύρι του Άϊ Νικόλα" για τους ντόπιους. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γρανίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Γρανίτσα, την Άνω Ποταμιά και τα Αρμάμπελα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γριανίτσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 117 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Άνταμ Σμιθ
Ο Άνταμ Σμιθ (αγγλικά: Adam Smith, 16 Ιουνίου 1723 – 17 Ιουλίου 1790) ήταν Σκωτσέζος οικονομολόγος και ηθικός φιλόσοφος. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της πολιτικής οικονομίας και θεμελιωτής της σχολής των κλασικών οικονομικών. Ένας από τους κύριους εκπροσώπους του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού, ο Σμιθ είναι συγγραφέας των έργων «Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων» (1759) και «Μια έρευνα της φύσης και των αιτιών του πλούτου των εθνών» (1776), με το δεύτερο να αναφέρεται συνήθως απλά ως Ο Πλούτος των Εθνών και να θεωρείται ως το κύριο έργο του Σμιθ και η πρώτη νεωτερική εργασία πάνω στα οικονομικά.
Ο Σμιθ μελέτησε ηθική φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια της Γλασκώβης και της Οξφόρδης, όπου ήταν ένας από τους πρώτους φοιτητές που επωφελήθηκαν των υποτροφιών που θέσπισε ο Τζον Σνελ. Με το πέρας των σπουδών του έδωσε μια σειρά από δημόσιες διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου που οδήγησαν στη συνεργασία του με τον Ντέιβιντ Χιουμ κατά τη διάρκεια του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού. Ο Σμιθ κατέλαβε θέση καθηγητή στη Γλασκώβη όπου δίδαξε ηθική φιλοσοφία και δημοσίευσε τη Θεωρία των ηθικών συναισθημάτων. Αργότερα ανέλαβε θέση επισκέπτη καθηγητή, κάτι που του επέτρεπε να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη και να συναναστραφεί με άλλους διανοούμενους της εποχής του. Ο Άνταμ Σμιθ έθεσε τα θεμέλια της κλασικής οικονομικής θεωρίας της ελεύθερης αγοράς. Ο Πλούτος των Εθνών ήταν ο προάγγελος των σύγχρονων οικονομικών. Σε αυτό και σε άλλα έργα του, εξήγησε το πώς το λελογισμένο ατομικό συμφέρον και ο ανταγωνισμός μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ευημερία. Ο Σμιθ ήταν αμφιλεγόμενος στην εποχή του και η γενική του προσέγγιση και το στυλ γραφής του πολλές φορές σατιρίστηκε από συγγραφείς προσκείμενους στους Τόρις, σύμφωνα με την ηθικοπλαστική παράδοση των Hogarth και Swift.
Το 2005, ο Πλούτος των Εθνών ανακηρύχθηκε ανάμεσα στα 100 καλύτερα σκωτσέζικα βιβλία όλων των εποχών. Η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ λέγεται ότι συνήθιζε να έχει στην τσάντα της ένα αντίγραφο του βιβλίου.
Νεότητα
Ο Σμιθ γεννήθηκε στην πόλη Κιρκάλντυ της Σκωτίας. Ο πατέρας του λεγόταν επίσης Άνταμ Σμιθ και εργάστηκε ως δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος. Παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα Ντάγκλας το 1720, αλλά πέθανε δύο μήνες μετά τη γέννηση του Άνταμ Σμιθ. Αν και η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή, έχει διασωθεί η ημερομηνία της βάπτισης του (5 Ιουνίου 1723) και συχνά αυτή χρησιμοποιήθηκε ως ημερομηνία γέννησής του, μια και αυτή παρέμεινε άγνωστη. Ελάχιστα γνωρίζουμε για την παιδική του ηλικία. Ο Σκωτσέζος δημοσιογράφος και βιογράφος του Σμιθ, Τζων Ρέι (John Rae), αναφέρει πως ο Σμιθ απήχθη από τσιγγάνους σε ηλικία τεσσάρων ετών και απελευθερώθηκε μόνο αφού κάποιοι οργάνωσαν αποστολή για τη διάσωσή του. Ο Άνταμ Σμιθ φέρεται να ήταν στενά συνδεδεμένος με τη μητέρα του, η οποία τον ενθάρρυνε να πραγματοποιήσει τις ακαδημαϊκές του φιλοδοξίες. Ο Άνταμ Σμιθ παρακολούθησε το σχολείο Μπουργκ (που ο Ρέι χαρακτηρίζει ως «ένα από τα καλύτερα δευτεροβάθμια σχολεία εκείνης της εποχής στη Σκωτία» ) από το 1729 ως το 1737, όπου μελέτησε λατινικά, μαθηματικά και ιστορία.
Εκπαίδευση
Ο Σμιθ εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης όταν ήταν δεκατεσσάρων ετών και σπούδασε ηθική φιλοσοφία υπό την επίβλεψη του Φράνσις Χάτσεσον. Εκεί ανέπτυξε το πάθος του για την ελευθερία, τη λογική και την ελευθερία του λόγου. Το 1740, ο Σμιθ ήταν ο απόφοιτος υπότροφος που παρουσιάστηκε για μεταπτυχιακές σπουδές στο Κολέγιο Μπάλλιολ της Οξφόρδης, στο πλαίσιο του Snell Exhibition (ετήσια υποτροφία που χορηγείται σε φοιτητή του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης).