cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέρμπι Ολυμπιακού - ΠΑΟΚ
Jonnioknoμικρογραφία|300px|right|Αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ [[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)|ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού στο Γήπεδο της Τούμπας.]] Το ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ  , είναι αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στους συλλόγους του Πειραιά  και της Θεσσαλονίκης  αντίστοιχα, σε όλα τα ομαδικά σπορ που διατηρούν τμήματα, αλλά κατά κύρια λόγο αφορά ποδόσφαιρο (ανδρών). Οι δύο σύλλογοι είναι από τους δημοφιλέστερους στην Ελλάδα με πλήθος φιλάθλων και υποστηρικτών. Διαχρονικά τα ντέρμπι μεταξύ των δύο ομάδων αποτελούν σημείο αναφοράς και προσελκύουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο φίλαθλο κοινό.
Ρεκόρ
Α΄ Εθνική Κύπελλο
Πρωτάθλημα Ελλάδος (1959–60 – σήμερα)
1 Ο αγώνας διακόπηκε στο 27ο λεπτό (σκορ: 1–0). Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με 2–0.
2 Ο αγώνας διακόπηκε στο 83ο λεπτό (σκορ: 1–2). Παρέμεινε ως τελικό αποτέλεσμα.
3 Ο αγώνας δε ξεκίνησε ποτέ λόγω του τραυματισμού του προπονητή του Ολυμπιακού Οσκαρ Γκαρθία από τη ρίψη ενός ρολό χαρτιού ταμειακής μηχανής από την κερκίδα κατά την είσοδο των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο. Κατοχυρώθηκε υπέρ του Ολυμπιακού με 3-0.
Πέναλτι και κόκκινες κάρτες
Συμπεριλαμβανομένων όλων των αγώνων Α' Εθνικής κατηγορίας και Κυπέλλου Ελλάδος από το 1959-60.
Κατάταξη στο Πρωτάθλημα Ελλάδας
• Συνολικά: ο Ολυμπιακός 53 φορές ψηλότερα, ο ΠΑΟΚ 8 φορές ψηλότερα.
Παρουσίες και στις δύο ομάδες
Ποδοσφαιριστές
Προπονητές
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ελληνικών ομάδων Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά ντέρμπι στην Ελλάδα
Renault Talisman
Το Renault Talisman είναι ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Αύγουστο του 2015 έως τον Φεβρουάριο του 2022. Αποκαλύφθηκε στις 6 Ιουλίου 2015 σε σχετική εκδήλωση και αντικατέστησε το Renault Laguna τρίτης γενιάς, η παραγωγή του οποίου έληξε τον Ιούλιο του 2015.
Σε αντίθεση με όλες τις 3 γενιές του Laguna, που διατέθηκαν ως 5-πορτο liftback και ως 5-πορτο station wagon, ενώ ειδικότερα στην τρίτη γενιά προσφέρθηκε επιπλέον και μια 2-πορτη coupé εκδοχή αμαξώματος, το Talisman προσφέρθηκε μόνο ως 4-πορτο σεντάν και ως 5-πορτο station wagon (το Talisman Estate, το οποίο παρουσιάστηκε επίσημα στις 26 Αυγούστου 2015).
Ειδικότερα στη Νότια Κορέα, το Renault Talisman διατίθεται ως Renault Samsung SM6.
Επίπεδα εξοπλισμού
thumb|left|Το σαλόνι ενός Renault Talisman του 2016.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, η Renault κυκλοφόρησε για πρώτη φορά και μια ειδική έκδοση, μόνο στο σεντάν, την Talisman Limited10 και με βάση την έκδοση Zen.
Ανανέωση του 2020 και διακοπή
thumb|left|Το πίσω μέρος του προηγούμενου Renault Talisman του 2016.
Τον Φεβρουάριο του 2020, το μοντέλο υπέστη ένα λίφτινγκ που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2020. Μάλιστα επρόκειτο να παρουσιαστεί επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο, το οποίο όμως ακυρώθηκε λόγω του ξεσπάσματος της πανδημίας του κορονοϊού. Ωστόσο, η ανανέωση αυτή δεν μπόρεσε να βελτιώσει τις εξ αρχής πολύ χαμηλές πωλήσεις του Talisman, ενώ για τον λόγο αυτό, επίσημες αναφορές της Renault από το 2021 έκαναν λόγο ότι τα Espace, Scénic και Talisman θα καταργηθούν όταν τελειώσει ο κύκλος ζωής τους, το 2022, χωρίς διάδοχο για όλα αυτά.
Τελικώς, τον Φεβρουάριο του 2022, το Talisman διακόπηκε οριστικά, τόσο στην εκδοχή sedan, όσο και στην εκδοχή station wagon, χωρίς διάδοχο. Σύμφωνα με τότε επίσημη ανακοίνωση της Renault, η αιτία της κατάργησης του μοντέλου ήταν η διαρκής μείωση των πωλήσεών του, καθώς το κοινό στρέφεται όλο και περισσότερο σε SUV και crossover και έτσι δεν είχε πλέον νόημα να προσφέρουν στην αγορά ένα sedan και ένα station wagon της μεσαίας κατηγορίας D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Talisman Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Μπογκατίνια
Η Μπογκατίνια (πολωνικά: Bogatynia, γερμανικά: Reichenau in Sachsen) είναι πόλη του Πόβιατ Ζγκοζέλετς, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας της νοτιοδυτικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός της είναι 16.913 κάτοικοι (2020).
Γεωγραφία
Η δημοτική περιοχή σχηματίζει την «Προεξοχή Τουρόσουφ» (Worek Turoszowski) μεταξύ της τσεχικής πόλης Φρίντλαντ στα ανατολικά και της γερμανικής πόλης Τσίταου στα δυτικά. Στα νοτιοδυτικά, το τριεθνές σημείο των συνόρων Τσεχίας, Γερμανίας και Πολωνίας βρίσκεται στον ποταμό Λουσατιανό Νάισσε. Η πόλη βρίσκεται περίπου 27 χιλιόμετρα νότια του Ζγκοζέλετς και 147 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Βρότσουαφ.
Ιστορία
Η πόλη συνήθιζε να συνδέεται μέσω σιδηροδρομικών στενών γραμμών που άνοιξαν το 1884, με το Τσίταου και τα σύνορα της Βοημίας, όπου συνδέθηκε με τον Σιδηρόδρομο Φρίντλαντ-Χεσμανίτσε το 1900. Η διασυνοριακή υπηρεσία σταμάτησε το 1945 και η σιδηροδρομική γραμμή έκλεισε το 1961.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζγκοζέλετς
Λοθάριος ο Χωλός
Ο Λοθάριος ο Χωλός, γαλλ.: Lothaire le Boiteux (848 - 866) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών, ήτανο τρίτος γιος του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ανάπηρος, γι΄ αυτό οι γονείς του αποφάσισαν να τον στείλουν σε μοναστήρι από τα πρώτα χρόνια της ζωής του· έτσι ορκίστηκε μοναχός (861). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε ηγούμενος στο Αβαείο του Σαιν Ζερμαίν στην Οσέρ, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 17-18 ετών (865).
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Η Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Μητρόπολη έχει έδρα της οι Μοίρες Ηρακλείου και περιλαμβάνει τμήματα της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου (Δήμος Φαιστού, Δήμος Γόρτυνας, Δήμος Αρχανών-Αστερουσίων) και από το 2005 Μητροπολίτης της είναι ο Μακάριος Δουλουφάκης.
Ιστορικά Στοιχεία
Η Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας διαδραμάτισε πρωταρχικό ρόλο στον εκχριστιανισμό της Κρήτης. Η Γόρτυνα ήταν η πολιτική πρωτεύουσα της Κρήτης και της Κυρηναϊκής, κατά τη Ρωμαϊκή και κατά τη Βυζαντινή περίοδο και αναδείχθηκε σε ιεραποστολικό κέντρο του Αποστόλου Παύλου και του Αποστόλου Τίτου.
Πόπλιος Ορδεώνιος Λολλιανός
Ο Πόπλιος Ὁρδεώνιος Λολλιανός (Λατινικά: Publius Hordeonius Lollianus) (2ος αι.) ήταν Έλληνας σοφιστής, ρήτορας και πολιτικός των Αθηνών από την Έφεσο, που έζησε επί Αδριανού και Αντωνίνου Πίου.
Αναφέρεται απλά ως Λολλιανός από το Φιλόστρατο και τη Σούδα, αλλά μια αθηναϊκή επιγραφή, που χρονολογείται περίπου από το έτος 142, δίνει το πλήρες όνομά του: Πόπλιος Ὁρδεώνιος Λολλιανός. Ο Λολλιανός καταγόταν από την Έφεσο, και έλαβε την εκπαίδευσή του στη σχολή του Ισαίου Ασσυρίου. Σύμφωνα με το Φιλόστρατο, ήταν ο πρώτος που διορίστηκε από το κράτος έμμισθος διδάκτωρ σοφιστικής στην Αθήνα, («Λολλιανός δε ό Εφέσιος προύστη μεν τού Αθήνησι θρόνου πρώτος»). Επίσης διορίστηκε «έπί των οπλών στρατηγός», ένα πολιτικό αξίωμα, το οποίο, κατά την αυτοκρατορική περίοδο των Αθηνών, σήμαινε πως ήταν υπεύθηνος για τα τρόφιμα της πόλης και της αγοράς σίτου. Η φιλελεύθερη στάση του στην άσκηση των καθηκόντων του κατά τη διάρκεια ενός λιμού, καταγράφεται μετά επαίνου από το Φιλόστρατο. Δύο αγάλματά του στήθηκαν στην Αθήνα, ένα στην αγορά, και το άλλο σε ένα μικρό άλσος, το οποίο λέγεται ότι φύτευσε ο ίδιος.
Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Ιστορικά Στοιχεία
Την χριστιανική άνθιση της Κρήτης, ανέκοψε η αραβική κατάκτηση το 824. Οι Άραβες κατακτητές, κατέστρεψαν τη Γόρτυνα και μετέφεραν το πολιτικό κέντρο της Νήσου στο Ηράκλειο. Με την απελευθέρωση της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961 μΧ, η Εκκλησία της Κρήτης αναδιοργανώθηκε ως Επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και επανασυστάθηκαν οι Επισκοπές της. Η έδρα της Μητροπόλεως μεταφέρθηκε στο Χάνδακα και η περιφέρεια της παλαιάς Μητροπόλεως Γορτύνης εντάχθηκε στην Μητρόπολη Κρήτης.
Πόπλιος Ορδεώνιος Λολλιανός
Ως ρήτορας, ο Λολλιανός διακρίνεται για τη δεξιοτεχνία με την οποία παρουσίαζε τις αποδείξεις, και από τον πλούτο του λόγου του. Ήταν ιδιαίτερα ικανός στις αυτοσχέδιες ομιλίες, και έδωσε στους μαθητές του συστηματική εκπαίδευση στη ρητορική, για την οποία έγραψε πολλά έργα, τα οποία έχουν όλα χαθεί, αλλά αναφέρονται συχνά από τους σχολιαστές στον Ερμογένη, ο οποίος μάλλον έκανε μεγάλη χρήση τους. *
Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Ιστορικά Στοιχεία
Το 1669 οι Οθωμανοί κατέλαβαν οριστικά την Κρήτη και η Εκκλησία της Κρήτης αναδιοργανώθηκε ως Επαρχία του Οικουμενικού Θρόνου με ανασύσταση της Μητρόπολης Κρήτης και των περισσότερων Επισκοπών της. Η Επαρχιακή Σύνοδος και η Μητρόπολη Κρήτης είχε έδρα το Ηράκλειο και ο εκάστοτε Μητροπολίτης συμμετείχε στην Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την οποία και εκλεγόταν και με δική του πρωτοβουλία γινόντουσαν οι εκλογές Επισκόπων στην Κρήτη, με την επικύρωσή τους να γίνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Πόπλιος Ορδεώνιος Λολλιανός
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Ιστορικά Στοιχεία
Με την απελευθέρωση από τούς Οθωμανούς το 1900 και την αναγνώριση της Κρητικής Πολιτείας, αναδιοργανώθηκε και η Εκκλησία, διατηρώντας απαρασάλευτη την κανονική και διοικητική της υπαγωγή στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Με τον Καταστατικό Νόμο 276/1900 ανασυστάθηκε η Επισκοπή Αρκαδίας αλλά σε νέα όρια, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της αρχαίας Μητροπόλεως Γορτύνης και έδρα ορίσθηκε ο οικισμός των Αγίων Δέκα. Η έδρα μεταφέρθηκε στις Μοίρες γύρω στο 1950.
Μητροπολίτης
Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε επισκόπου της εν λόγω Ιεράς Μητροπόλεως είναι:
Περιοδικές εκδόσεις
Από το έτος 2007 ξεκίνησε η κυκλοφορία του εντύπου "Εν εσόπτρω", το οποίο εκδίδεται σε τριμηνιαία βάση. Επίσης εκδίδεται το Εκκλησιαστικό Εγκόλπιο Ημερολόγιο κατ' έτος.
Ραδιοφωνικός Σταθμός
Από το 2016, η Ιερά Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας, μέσα από το Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, μπόρεσε να αποκτήσει τη ραδιοφωνική συχνότητα «Studio19, 101,9 FM Stereo», με ραδιοφωνικό εύρος τον Νομό Ηρακλείου, και στη συνέχεια να ιδρύσει τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης καί Αρκαδίας με την επωνυμίας: «Ὁ Εὔδιος Λιμήν».
Πηγές
Γορτύνης Κατηγορία:Νομός Ηρακλείου
Οικογένεια Φιλανθρωπηνών
Η Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν Ρωμαϊκή οικογένεια ευγενών, ελληνικής καταγωγής, που εμφανίστηκε στα μέσα του 13ου αιώνα και ανέδειξε μία σειρά από υψηλόβαθμους στρατηγούς και αξιωματούχους μέχρι το τέλος της Ρωμανίας. Το όνομά τους προέρχεται από τη μονή του Χριστού Φιλανθρώπου στην Κωνσταντινούπολη. Ορισμένα μέλη της οικογένειας χρησιμοποιούν το σύνθετο επώνυμο «Δούκας Φιλανθρωπηνός» και μπορεί, σύμφωνα με τον Δημήτριο Πολέμη, να αποτελούν ένα διακριτό κλάδο της οικογένειας. Διακριτό κλάδο αποτελούν επίσης οι Φιλανθρωπηνοί των Ιωαννίνων.
Ιστορία του Οίκου
Το πρώτο γνωστό μέλος είναι ο Αλέξιος Δούκας Φιλανθρωπηνός· πρώτη φορά αναφέρεται περίπου το 1255 ως διοικητής της Οχρίδας. Συνήθως ταυτίζεται με τον διακεκριμένο με το ίδιο όνομα, ο οποίος ανήλθε στο βαθμό του πρωτοστράτορα και τελικά του μεγάλου δούκα (ναυάρχου) και απεβίωσε περίπου το 1275. Η κόρη του Μαρία παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Ταρχανειώτη. Ο γιος τους ήταν ο πιγκέρνης Αλέξιος Φιλανθρωπηνός Ταρχανιώτης, αξιωματούχος που έγινε διάσημος για τις επιτυχίες του εναντίον των Τούρκων, ο οποίος εξεγέρθηκε εναντίον του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου το 1295, ανεπιτυχώς. Το 1320 αναφέρεται και πάλι μέχρι το 1334. Ένας Μιχαήλ Δούκας Φιλανθρωπηνός μαρτυρείται, ότι είχε σταλεί για να υπερασπιστεί την Μαγνησία από τους Τούρκους. Ένας αριθμός γυναικών της οικογένειας, είναι γνωστά μόνο από σύντομες αναφορές: η Θεοδώρα Δούκαινα Φιλανθρωπηνή παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κομνηνό Ακροπολίτη· γιος τους είναι πιθανότατα ο ιστορικός Γεώργιος Ακροπολίτης. Η Ειρήνη Κομνηνή Δούκαινα Φιλανθρωπηνή Καντακουζηνή, η οποία απεβίωσε στις 7 Αυγούστου 1292 και η Ειρήνη Κομνηνή Δούκαινα Φιλανθρωπηνή, η οποία απεβίωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 1303. Άλλοι είναι γνωστοί μόνο με το επίθετό τους.
Στον 14ο αιώνα ένας Ιωάννης Φιλανθρωπηνός μέγας δρουγγάριος του Πλωίμου, μαρτυρείται σε μια Συνοδική απόφαση του 1324· ο Μιχαήλ Φιλανθρωπηνός, Μέγας Οικονόμος στα Ιωάννινα, αναφέρεται ότι εξελέγη το 1341/42 Μητροπολίτης της πόλης, αλλά πέθανε πριν την χειροτονία του· ο Γεώργιος Δούκας Φιλανθρωπηνός διοικητής της Λήμνου, μαρτυρείται το 1346 και έτερος Μιχαήλ Φιλανθρωπηνός, μέγας στρατοπεδάρχης και εξάδελφος του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου μαρτυρείται το 1350. Στη Θεσσαλία αναφέρονται άρχοντες ο Αλέξιος Άγγελος Φιλανθρωπηνός και ο Μανουήλ Άγγελος Φιλανθρωπηνός: ο Αλέξιος κυβέρνησε τη Θεσσαλία με τον τίτλο του Καίσαρα περίπου τη περίοδο 1382-1389 και τον διαδέχθηκε ο γιος (ή αδελφός) του Μανουήλ, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι την οθωμανική κατάκτηση του 1393/1394. Η κόρη του τελευταίου, η Άννα παντρεύτηκε τον Μανουήλ Γ΄ Μεγάλο Κομνηνό της Τραπεζούντας.
Τον 15ο αιώνα, τα δύο πιο εξέχοντα μέλη της οικογένειας είναι ο Γεώργιος Δούκας Φιλανθρωπηνός, Μεσάζων του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου και ο Αλέξιος Λάσκαρης Φιλανθρωπηνός μεγάλος στρατοπεδάρχης, κεφαλή (κυβερνήτης) της Πάτρας το 1445. Γνωστός από μία προσωπογραφία είναι ο Ιωάννης Δούκας Άγγελος Παλαιολόγος Ραούλ Λάσκαρις Τορνίτζης Φιλανθρωπινός Ασάνης.
Κλάδος της οικογένειας των Φιλανθρωπινών αναφέρεται η οικογένεια Αργυροπούλων, που τον 15ο αιώνα μετοίκησαν στην Ιταλία: αναφέρονται ο Μιχαήλ Αργυρόπουλος και ο γιος του Ιωάννης Αργυρόπουλος.
Πωλ και Προσπέρ Ανρύ
Σταδιοδρομία
Ανεκάλυψαν μαζί συνολικά 14 αστεροειδείς. Το Κέντρο Ελασσόνων Πλανητών της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως καταγράφει τις ανακαλύψεις τους με τα αρχικά «P.P. Henry» και «P.M. Henry», αντιστοίχως. Τους απονεμήθηκε από κοινού το πρώτο χρονικά Βραβείο Valz το 1877 για τους χάρτες του ουρανού που συνέταξαν ειδικά για τη διευκόλυνση των ανακαλύψεων αστεροειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπτικοί Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Βαχούρ Αφανάσιεφ
Ο Βαχούρ Αφανάσιεφ (γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1979-11  Μαΐου 2021) είναι Εσθονός συγγραφέας, σκηνοθέτης και μουσικός.
Βιογραφία
Ο Αφανάσιεφ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 2002, με ειδίκευση στην οικονομική πολιτική. Είναι μέλος της λογοτεχνικής ομάδας Noorte Autorite Koondis (NAK) (ελληνικά: Ομάδα Νεαρών Συγγραφέων‎ ) από το 1998 και μέλος της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων από το 2006.
Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος, αναλυτής μέσων ενημέρωσης, κειμενογράφος, καλλιτεχνικός διευθυντής και σύμβουλος δημόσιων σχέσεων.
Από το 2005 έως το 2010, ο Αφανάσιεφ έζησε στις Βρυξέλλες.
Το γράψιμο
Ο Αφανάσιεφ ξεκίνησε την συγγραφική του καριέρα με ποιήματα και στίχους το 1995. Το 1997-98, δημοσίευσε τρεις ποιητικές συλλογές στο διαδίκτυο. Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύθηκαν στο Εσθονικό λογοτεχνικό περιοδικό Βικερκάαρ το 1998. Έχει δημοσιεύσει ποιητικά βιβλία, ένα βιβλίο με σύντομες ιστορίες, και τρεις νουβέλες. Τα έργα του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορες συλλογές πολλών συγγραφέων στα φινλανδικά, ρωσικά, ρουμανικά, ολλανδικά και ουγγρικά.
Έργα
Ποίηση: Μυθιστορήματα: Πεζός λόγος:
Στυλ
Το στυλ του περιγράφεται ως κοινωνικά κρίσιμος μαγικός ρεαλισμός, αρωματισμένα με ασάφειες. Στους χαρακτήρες του περιλαμβάνονται σκουλήκια παράσιτα, δολοφόνους, κατεστραμμένους δημοσιογράφους, ρομπότ, και μόνους γκέι άντρες. ". Επίσης το ίδιο έτος έγινε η έκδοση του μυθιστορήματος Cosmos.
Μουσική
Εκτός από την συγγραφή, ο Αφανάσιεφ έχει δημιουργήσει ηλεκτρονική μουσική (στο πρότζεκτ tra_art), ροκ με ηλεκτρονική κιθάρα, τραγούδια των νέγρων και κάουντρι (στο πρότζεκτ Kurluk Ulica), και πειραματική noisepop (στο πρότζεκτ Kannibal Elektor).
Ένα CD του tra_art δημοσιεύθηκε με το βιβλίο του Αφανάσιεφ, το Kanepi Kirik (2002). Δύο από τις ηχογραφήσεις του ήταν σε ένα CD με τους συγγραφείς του τραγουδιού.
Έχει γράψει επίσης στίχους για τον Orelipoiss, τον Skriimsilm, και τον Päris Anny.
Ταινία
Ο Αφανάσιεφ έχει δημιουργήσει σύντομες πειραματικές ταινίες από το 2006, και έχει χρησιμοποιήσει φωτογραφίες και το Microsoft Powerpoint στην παραγωγή ταινιών. Τον Ιούνιο του 2008, παρουσίασε το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ, που ονομάζεται Όπου τα Όνειρα Τελειώνουν, και απειλήθηκε με μια δικαστική υπόθεση που αφορούσε την ταινία. Η ταινία έκανε την επίσημη πρεμιέρα της στο φεστιβάλ Eclectica. Τον Απρίλιο του 2009, ο Αφανάσιεφ τελείωσε την παραγωγή του ντοκιμαντέρ που ονομάζεται Λάθος Τρόπος, και αναφέρεται στο περίπλοκο σιδηροδρομικό ταξίδι μεταξύ στην Εσθονία και την Δυτική Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί μουσικοί Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς Κατηγορία:Εσθονοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές Κατηγορία:Εσθονοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Επίσκοπος του Τσέστερ
Ο Επίσκοπος του Τσέστερ είναι ο επικεφαλής της Επισκοπής του Τσέστερ της Εκκλησίας της Αγγλίας για την Επαρχία του Γιορκ.
Η επισκοπή εκτείνεται εντός του μεγαλύτερου μέρους των ορίων της ιστορικής κομητείας του Τσισάιρ, συμπεριλαμβανομένης της Χερσονήσου Γουίραλ και έχει την έδρα της στην πόλη του Τσέστερ, και πιο συγκεκριμένα στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας, όπου προηγουμένως βρισκόταν το Βενεδικτινό αββαείο του Αγίου Ουέρμπουργκ, και έγινε καθεδρικός ναός του 1541. Η οικία του Επισκόπου βρίσκεται στο Bishop's House (Επισκοπική Οικία), του Τσέστερ.
Το Τσισάιρ διέθετε επισκοπή από το 1072 όπου η έδρα της βρισκόταν στον κολλεγιακό ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή μέχρι το 1102. Η παρούσα επισκοπή σχηματίστηκε το 1541 υπό τον Βασιλιά Ερρίκο Η΄. Ο σημερινός επίσκοπος είναι ο Πίτερ Φόρστερ, 40ος Επίσκοπος του Τσέστερ, του οποίου η εκλογή εγκρίθηκε στα τέλη του 1996, και ο οποίος υπογράφει ως Peter Cestr. Προς το παρών η Επισκοπή έχει την άδεια να παρακαθίσει στην Βουλή των Λόρδων ως μέρος της αντιπροσωπείας της Εκκληνσίας της Αγγλίας (Πνευματικοί Λόρδοι).
Πρώτα χρόνια
Το Τσέστερ διέθετε επισκοπή και καθεδρικό ναό σε διάφορες περιόδους της ιστορίας, αν και περιστασιακά μέχρι της αρχές του 16ου αιώνα. Ακόμη και πριν από την Νορμανδική κατάκτηση ο τίτλος Επίσκοπος του Τσέστερ βρέθηκε σε έγγραφα που αναφερόταν σε ιεράρχες και θα περιγραφόταν ακριβέστερα ως Επίσκοπος της Μέρσια ή ακόμη και ως Επίσκοπος του Λίτφιλντ. Μετά το διάταγμα της μεταφοράς των επισκοπικών εδρών σε πόλεις από το Συμβούλιο του Λονδίνου το 1075, ο Πέτρος, Επίσκοπος του Λίτσφιλντ, μετέφερε την έδρα του από το Λίτσφιλντ στο Τσέστερ και έγινε γνωστός ως Επίσκοπος του Τσέστερ. Εκεί επέλεξε ως καθεδρικό τον κολλεγιακό ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, που παρέμεινε έως και το 1102.
Ο επόμενος επίσκοπος, ωστόσο, μετέφερε την έδρα στο Κόβεντρι για λογαριασμό του πλουσίου μοναστηριού εκεί, αν και διατήρησε το επισκοπικό παλάτι στο Τσέστερ. Η Επισκοπή του Τσέστερ και του Λίτσφιλντ είχε τεράστια έκταση, και ήταν μάλλον κατάλληλο να υπάρχει κάτι ανάλογο με τον καθεδρικό στο Τσέστερ αν και ο ίδιος ο καθεδρικός ναός βρισκόταν αλλού. Αναλόγως βρίσκουμε πως ο ναός του Αγίου Ιωάννη κατατάσσεται ως καθεδρικός ναός για αξιοσημείωτο χρονικό διάστημα, και διέθετε δικό του αρχιμανδρίτη και τμήμα κοσμικών μοναχών μέχρι την εποχή της Μεταρρύθμισης. Αλλά η κύρια εκκλησιαστική αρχή στο Τσέστερ ήταν το μοναστήρι του Αγίου Ουέρμπουργκ των Βενεδικτίνων, του οποίου ο κύριος ναός έγινε ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας. Ο χώρος καταλήφθηκε ακόμη και κατά την Χριστιανική περίοδο της Ρωμαϊκής κατάληψης ως εκκλησία αφιερωμένη στους Αγίους Πέτρο και Παύλο, και αφιερώθηκε ξανά στους Αγίους Ουέρμπουργκ και Όσβαλντ κατά την Σαξονική περίοδο. Στην εκκλησία υπήρχε μικρό τμήμα κοσμικών μοναχών μέχρι το 1093, όταν ο Ούγος, Κόμης του Τσέστερ, την μετέτρεψε σε μεγάλο Βενεδικτινό μοναστήρι, με την συνεργασία του Αγίου Άνσελμ, τότε ηγούμενο του Μπεκ, ο οποίος απέστειλε τον Ριχάρδο, έναν από τους μοναχούς του, να γίνει ο πρώτος ηγούμενος. Μια νέα Νορμανδική εκκλησία κτίστηκε από τον ίδιο και τους διαδόχους του.
Το μοναστήρι αυτό, αν και υπέφερε από απώλειες κτήσεων τόσο από τις λεηλασίες των Ουαλών και την προσχώρηση της θάλασσας, άκμασε, και τον 13ο, τον 14ο και τον 15ο αιώνα οι μοναχοί μετέτρεψαν την Νορμανδική εκκλησία τους σε γοτθικό κτίριο.
Περίοδος των Τυδώρ
Ο τελευταίος ηγούμενος του Τσέστερ ήταν ο Ιωάννης (Τζον), ή Θωμάς (Τόμας), Κλαρκ, ο οποίος παραχώρησε το αββαείο του, αξίας 1.003£ και 29,5 (5s, 11d) λιρών τον χρόνο, στον βασιλιά την εποχή της Διάλυσης των Μοναστηριών.
Το 1541 ο Ερρίκος Η΄, χωρίς παπική έγκριση, δημιούργησε έξι νέες επισκοπικές έδρες, εκ των οποίων η μία στο Τσέστερ. Η αρχιδιακονία του Τσέστερ, από την Επισκοπή του Κόβεντρι και του Λίτσφιλντ, και αυτή του Ρίτσμοντ, από το Γιορκ, συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν τη νέα επισκοπή, με έδρα στην εκκλησία του αββαείου, όπου πλέον είναι ο καθεδρικός ναός, για τον αρχιμανδρίτη και έξι κληρικούς, με τον προηγούμενο ηγούμενο, να γίνεται ο νέος αρχιμανδρίτης. Αρχικά η επισκοπή ήταν παράρτημα της Επαρχίας του Καντέρμπερι, αλλά μετά από Πράξη του Κοινοβουλίου μεταφέρθηκε σε αυτή του Γιορκ. Ο πρώτος επίσκοπος ήταν ο Έπαρχος των Καρμελιτών, Τζον Μπερντ, Διδάκτορας (doctor of divinity, Doctor Divinitatis) ο οποίος είχε τραβήξει την προσοχή του βασιλιά από τα κηρύγματα του τα οποία στρεφόταν κατά της παπικής πρωτοκαθεδρίας. Έχοντας ήδη τιμηθεί με την θέση του Επισκόπου του Μπανγκόρ, μεταφέρθηκε στο Τσέστερ. Με την άνοδο της Μαρίας Α΄, απομακρύνθηκε από την έδρα μιας και ήταν νυμφευμένος, και απεβίωσε ως Βικάριος του Ντένμοου το 1556.
Παρά την προέλευεση της επισκοπής, αναγνωρίστηκε από την Ρωμαϊκή Έδρα ως χώρος κυριαρχίας της Βασίλισσας Μαρίας. Ο Τζορτζ Κόουτς, Επικεφαλής του Κολλεγίου Μπάλιολ και Συνεργάτης του Κολλεγίου Μώντλιν της Οξφόρδης, και λέκτορας θεολογίας, ορίστηκε ως επίσκοπος από την Ρωμαϊκή Έδρα. Το 1556 τον διαδέχθηκε ο Κάθμπερτ Σκοτ, ένας ικανός θεολόγος και αντιγραμματέας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Με την άνοδο της Ελισάβετ Α΄ έγινε ένας από τους τέσσερις Ρωμαιοκαθολικούς επισκόπους που επελέγησαν για να υπερασπιστούν το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα στο συνέδριο του Γουεστμίνστερ, και αμέσως μετά εστάλη στον Πύργο και απομακρύνθηκε από την θέση του το 1559. Αφού ελευθερώθηκε με εγγύηση, κατάφερε να διαφύγει στην Ηηπειρωτική Ευρώπη. Απεβίωσε στο Λέουβεν, στις 5 Οκτωβρίου 1564.
Μετέπειτα αιώνες
Η επισκοπή σήμερα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της παραδοσιακής κομητείας του Τσισάιρ, συμπεριλαμβανομένης και της Χερσονήσου Γουίραλ και έχει την έδρα της στην πόλη του Τσέστερ στον Καθεδρικό Ναό του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας, όπου προηγουμένως βρισκόταν το Αββαείο του Αγίου Ουέρμπουργκ των Βενεδικτίνων, και απέκτησε μορφή καθεδρικού ναού το 1541.
Κατάλογος επισκόπων
Κατάλογος των επισκόπων του Τσέστερ μετά την ίδρυση της σύγχρονης επισκοπής του Τσέστερ το 1541.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικανισμός
Deutschland (υποβρύχιο)
Το Deutschland ήταν αρχικά άοπλο μεταγωγικό υποβρύχιο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατασκευάστηκε με ιδιωτικά κεφάλαια και χρησιμοποιήθηκε από τη Norddeutscher Lloyd. Ο λόγος ύπαρξης ενός τέτοιου σκάφους ήταν η μεταφορά υλικού ενώ ήταν σε ισχύ ο ναυτικός αποκλεισμός της Γερμανίας από τις δυνάμεις της Αντάντ. Ήταν αδύνατον για τα συνηθισμένα εμπορικά σκάφη επιφανείας να τον σπάσουν και να μεταφέρουν εφόδια στα γερμανικά λιμάνια. Ύστερα από δύο ταξίδια πέρασε στην κατοχή του Αυτοκρατορικού Ναυτικού (Kaiserliche Marine) και μετατράπηκε σε πολεμικό με την ονομασία U-155.
Περιγραφή
Το Deutschland ναυπηγήθηκε το 1916 μαζί με το πανομοιότυπο Bremen με πόρους της ναυτιλιακής εταιρείας, θυγατρικής της Norddeutscher Lloyd και της Deutsche Bank. Κατασκευάστηκε δίχως οπλισμό και είχε φαρδύ και ευρύχωρο κύτος για την αποθήκευση του φορτίου. Η μεταφορική του ικανότητα έφτανε τους 700 τόνους. Αποστολή του ήταν να μεταφέρει από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη Γερμανία πρώτες ύλες που ήταν σε έλλειψη, αποφεύγοντας το ναυτικό αποκλεισμό που είχε επιβάλει το Βασιλικό Ναυτικό. Αρχικά προβλέπονταν να κατασκευαστούν επτά τέτοια σκάφη, όμως τα πέντε ολοκληρώθηκαν ως "υποβρύχια καταδρομικά" (U-kreuzers) μακράς ακτίνας δράσης και μόνο δύο (τα Deutschland και Bremen) ως μεταγωγικά.
Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία σύντομα διαμαρτυρήθηκαν για τη χρήση υποβρυχίων ως εμπορικών σκαφών, με βασικό επιχείρημα πως ήταν αδύνατον να ελεγχθεί αν μετέφεραν πολεμικό υλικό όπως συνέβαινε με τα συνήθη εμπορικά. Οι ΗΠΑ απέρριψαν, κατόπιν πιέσεων, αυτό το επιχείρημα: εφόσον ήταν άοπλα, τα υποβρύχια θα θεωρούνταν εμπορικά πλοία και θα υπόκεινταν στου ίδιους κανόνες με τα υπόλοιπα σκάφη αυτού του είδους.
Το πρώτο ταξίδι
To Deutschland αναχώρησε για το πρώτο του ταξίδι με προορισμό τις ΗΠΑ στις 23 Ιουνίου 1916 με κυβερνήτη τον Πάουλ Κένιγκ (Paul König), επισήμως της Norddeutscher Lloyd. Μετέφερε 750 τόνους φορτίου, συμπεριλαμβανομένων 125 τόνων άκρως απαραίτητων χημικών βαφών. Επίσης μετέφερε φάρμακα και αλληλογραφία Η ολική αξία του φορτίου ανέρχονταν στο ενάμιση εκατομμύριο δολάρια.
Διέπλευσε τη Μάγχη χωρίς να γίνει αντιληπτό από εχθρικά σκάφη και έφτασε στη Βαλτιμόρη στις 9 Ιουλίου. (κάποιες πηγές αναφέρουν στις 7 Ιουλίου) Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, το γερμανικό πλήρωμα έγινε δεκτό με ιδιαίτερα θετικό τρόπο, ενώ προκάλεσε μεγάλη εντύπωση το καταπληκτικό ταξίδι που πραγματοποίησαν. Ο Αμερικανός πρωτοπόρος των υποβρυχίων Σάιμον Λέηκ (Simon Lake) επισκέφτηκε το Deutschland και υπέγραψε συμφωνία με υπεύθυνους της Norddeutscher Lloyd που προέβλεπε τη ναυπήγηση ανάλογων σκαφών στις ΗΠΑ. Τα σχέδια αυτά δεν πραγματοποιήθηκαν.
Το υποβρύχιο απέπλευσε από τη Βαλτιμόρη στις 2 Αυγούστου, με προορισμό το Μπρεμερχάφεν στο οποίο και έφτασε στις 24 του ίδιου μήνα. Το φορτίο που μετέφερε ήταν αξίας 17,5 εκατομμυρίων δολαρίων, υπερπολλαπλάσια δηλαδή του ολικού κόστους κατασκευής τους.
Το δεύτερο ταξίδι
Το Νοέμβριο του 1916 πραγματοποιήθηκε το δεύτερο και τελευταίο ταξίδι, αυτή τη φορά με προορισμό το Νέο Λονδίνο στο Κονέκτικατ. Στο φορτίο, συνολικής αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων, περιλαμβάνονταν πολύτιμοι λίθοι, ασφάλειες και φαρμακευτικά προϊόντα. Εκείνη την περίοδο διέσχισε επίσης τον Ατλαντικό Ωκεανό το γερμανικό υποβρύχιο U-53 για να επισκεφτεί το Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ. Πριν να επιστρέψει στη Γερμανία βύθισε πέντε συμμαχικά εμπορικά πλοία, λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα των ΗΠΑ.
Στις 16 Νοεμβρίου το Deutschland εμβόλισε και βύθισε από λάθος το ρυμουλκό T.A. Scott, Jr.. Εξαιτίας του ατυχήματος έχασαν τη ζωή τους πέντε άνθρωποι και το κύτος του υποβρυχίου υπέστη ζημιές. Οι απαραίτητες επισκευές έγιναν στο Νέο Λονδίνο και έπειτα από μία εβδομάδα καθυστέρησης, ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής.
Ύστερα από αυτό το ταξίδι ο πλοίαρχος Κένιγκ έγραψε βιβλίο σχετικά με την πορεία αυτού του σκάφους, με τίτλο "Τα ταξίδια του Deutschland, του πρώτου εμπορικού υποβρυχίου" (Verlag Ullstein & Co, Berlin 1916). Το έργο αυτό χρησιμοποιήθηκε για προπαγανδιστικούς σκοπούς στη Γερμανία αλλά και στις ΗΠΑ.
1917
Το καλοκαίρι του 1917 το U-155 πραγματοποίησε ταξίδι διάρκειας 105 ημερών (24 Μαΐου - 4 Σεπτεμβρίου) με κυβερνήτη τον Καρλ Μόισελ (Karl Meusel). Παραλίγο να το βυθίσει το γερμανικό SM U-19 κοντά στο νορβηγικό νησί Utsira. Παρόλα αυτά η αποστολή ήταν επιτυχής διότι το U-155 βύθισε ή εξανάγκασε σε αυτοβύθιση 19 εχθρικά εμπορικά πλοία. Το ταξίδι του ήταν ένα από τα μεγαλύτερα που πραγματοποιήθηκαν από υποβρύχιο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
1918
Στις 11 Αυγούστου 1918 απέπλευσε από το Κίελο με διοικητή τον Φέρντιναντ Στουντ (Ferdinand Studt). Οι διαταγές του Στουντ ήταν να χτυπήσει εμπορικά πλοία κοντά στις ακτές των ΗΠΑ και να ποντίσει νάρκες στα ανοιχτά του Αγίου Ιωάννη (στη Νέα Γη) και του Χάλιφαξ. Επίσης είχε εντολή να κόψει τα τηλεγραφικά καλώδια στα ανοιχτά της νήσου Sable (περ. 80 χλμ. νοτιοανατολικά της Νέας Σκοτίας). Οι εντολές αποδείχτηκαν προβληματικές και ο Στουντ θεώρησε πως έπρεπε να ναρκοθετήσει στα ανοικτά του Αγίου Ιωάννη στο Νιου Μπράνσγουικ.
Το υποβρύχιο συνάντησε και βύθισε αρκετά εχθρικά πλοία κατά τη διάρκεια της αποστολής του. Στις 7 Σεπτεμβρίου αντάλλαξε για αρκετή ώρα πυρά με το αμερικανικό εμπορικό Frank H. Buck. Μάλιστα το εμπορικό ανέφερε εσφαλμένα πως κατάφερε να βυθίσει το U-155. Στις 13 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε ξανά ανταλλαγή πυρών, αυτή τη φορά με το βρετανικό ''Newby Hall', το οποίο κατάφερε να πλήξει το γερμανικό σκάφος προξενώντας του ζημιές.
Κατάληξη
Το U-155 επέστρεψε στη Γερμανία από την τελευταία πολεμική του αποστολή στις 12 Νοεμβρίου 1918. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, με τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, παραδόθηκε μαζί με άλλα γερμανικά υποβρύχια. Μεταφέρθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, οπού εκτέθηκε ως πολεμικό τρόπαιο στο Λονδίνο και άλλες πόλεις. Το 1921 διαλύθηκε για σκραπ. Πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε ατύχημα κατά τη διάρκεια των εργασιών διάλυσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υποβρύχια Τύπου U 151
Αντρέ Πατρύ
Ο Αντρέ Πατρύ (André Patry, 22 Νοεμβρίου 1902 – 20 Ιουνίου 1960) ήταν Γάλλος αστρονόμος, που ανεκάλυψε αστεροειδείς.
Ο Πατρύ έμεινε ορφανός μικρός και σε ηλικία 17 ετών άρχισε να εργάζεται στο Αστεροσκοπείο της Νίκαιας, στη νοτιοανατολική Γαλλία. Εκεί έμεινε σε όλη τη σταδιοδρομία του. Μελέτησε τους αστεροειδείς και ανεκάλυψε εννέα ο ίδιος, από το 1936 μέχρι το 1940. Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών μετά από τρίμηνη ασθένεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Καρλομάν (γιος του Καρόλου του Φαλακρού)
Ο Καρλομάν (848 - περί το 877) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν ο μικρότερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Ο προορισμός του ήταν σαν μικρότερος γιος για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, επαναστάτησε ωστόσο εναντίον του πατέρα του (870) και διεκδίκησε τμήμα της κληρονομιάς του. Ο πατέρας του τον ξύρισε στο κεφάλι (854) για να αποτρέψει μια νέα διαίρεση και του δικού του βασιλείου αφού ο δικός του πατέρας Λουδοβίκος ο Ευσεβής μοίρασε την αυτοκρατορία του στους γιους του, ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη του Βερντέν (843). Ο στόχος του ήταν να τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος ο Τραυλός και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν την εκκλησιαστική σταδιοδρομία για να μην διεκδικήσουν κληρονομιά. Την ανατροφή του Καρλομάν ανέλαβε ο μελλοντικός αρχιεπίσκοπος του Μπουρζ, χρίστηκε διάκονος (860) και ανέλαβε τη διοίκηση του Αβαείου του Σαιν-Μεντάρ ντε Σουασόν, την επόμενη δεκαετία απέκτησε πολλά ακόμα Αβαεία.
Ο τρίτος αδελφός του Καρλομάν Λοθάριος ο Χωλός που ακολουθούσε επίσης εκκλησιαστική σταδιοδρομία πέθανε (865), την επόμενη χρονιά (866) πέθανε και ο δεύτερος αδελφός του Κάρολος το Παιδί, ο Καρλομάν έγινε ο δεύτερος στη σειρά διαδοχής του θρόνου μετά τον Λουδοβίκο τον Τραυλό. Με καρδιά πολεμιστή ο Καρλομάν απαρνήθηκε την εκκλησία και συγκέντρωσε ένα τμήμα της αριστοκρατίας στην υπηρεσία του (870). Δεν είναι γνωστές οι περιοχές οι οποίες του έδωσαν προμήθειες να συγκεντρώσει τον στρατό του, πιθανότατα η Λοθαριγγία και η Φλάνδρα. Ο πατέρας του τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στο Σανλίς, όλα τα αβαεία του κατασχέθηκαν. Ο Πάπας Αδριανός Β΄ ζήτησε την απελευθέρωση του Καρλομάν αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός το αρνήθηκε, ο Καρλομάν δραπέτευσε στη Φλάνδρα όπου συγκέντρωσε έναν μικρό στρατό. Οι επίσκοποι της επαρχίας του Ρενς συγκεντρώθηκαν στην Κομπιένη υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου (871), αφόρισαν τον Καρλομάν και όλους τους οπαδούς του. Ο επίσκοπος του Λαν, οπαδός του Καρλομάν ήταν ο μοναδικός που μειοψήφησε. Ο Καρλομάν συνελήφθη και τυφλώθηκε (873) αλλά δραπέτευσε στην Ανατολική Φραγκία, τον υποδέχτηκε ο θείος του Λουδοβίκος ο Γερμανικός που τον ανέλαβε υπό την προστασία του. Ο Καρλομάν πέθανε στη Γερμανία γύρω στο 877.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ακμάτσιτσι (Σεκόβιτσι)
Το Ακμάτσιτσι (σερβικά κυριλλικά: Акмачићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Σεκόβιτσι, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 26 κατοίκους.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 79 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν στο σύνολό τους Σέρβοι.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Σεκόβιτσι
Ζιμρί
Ζιμρί ή Ζαμβρί βασιλιάς (του βόρειου βασιλείου) του Ισραήλ για επτά ημέρες, προηγουμένως κατείχε  το βαθμό του ιππάρχου της μισής δύναμης των βασιλικών (ιππήλατων) αρμάτων .Η βασιλεία του τοποθετείται είτε το 931 π.Χ. είτε σύμφωνα με άλλες πηγές το 884 π.Χ. .
Ο Ζιμρί ανήλθε στον θρόνο αφού δολοφόνησε τον προηγούμενο βασιλιά Ηλά κατά την διάρκεια μιας γιορτής που γίνονταν στο σπίτι του βασιλικού αρχιοικονόμου Ωσά (Αρζά) στην πόλη Θερσά.
Κατόπιν σκότωσε και όλη την οικογένεια του προηγούμενου βασιλιά.
Λίγες μέρες αργότερα αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει στην ίδια πόλη επειδή ο στρατός του βασιλείου του, που βρίσκονταν τότε στρατοπεδευμένος απέναντι από την πόλη των Φιλισταίων Γαβαθών, στασίασε και ανακήρυξε βασιλιά ένα στρατηγό τον Αμρί, ο οποίος τον οδήγησε εναντίον της Θερσάς. Η πόλη καταλήφθηκε από τους στρατιώτες και ο Ζιμρί που βρίσκονταν εκεί κατέφυγε σε έναν πύργο του βασιλικού ανακτόρου, του έβαλε φωτιά και κατόπιν έπεσε και ο ίδιος μέσα στις φλόγες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Καλάι Τζάνγκι
Το Καλάι Τζάνγκι ή Καλά-ι-Τζάνγκι (Νταρί/Παστού: ) είναι οχυρό του 19ου αιώνα πλησίον του Μαζάρι Σαρίφ στο βόρειο Αφγανιστάν, γνωστό για την αιματηρή εξέγερση των Ταλιμπάν το 2001, γνωστή ως μάχη του Καλάι Τζάνγκι, όπου σκοτώθηκαν 470 άτομα συμπεριλαμβανομένου του πράκτορα της CIA Τζόνι «Μάικ» Σπαν. Χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό οχυρό του στρατηγού της Βόρειας Συμμαχίας, Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ κατά τα πρώτα στάδια του Πολέμου στο Αφγανιστάν.
Ιστορικά στοιχεία
Οι Αφγανοί κατασκεύασαν το οχυρό το 1889 για να αμυνθούν σε πιθανή εισβολή των Βρετανών μετά τον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο. Χρειάστηκαν 18.000 εργάτες και 12 χρόνια κατασκευών.
Οι Ταλιμπάν κατέλαβαν το οχυρό το μεγαλύτερο διάστημα από το 1994 έως το 2001. Ο Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ, εκ μέρους της Βόρειας Συμμαχίας, κατείχε το οχυρό για μικρό διάστημα το 1997 με 20.000 πολιτοφύλακες.
Περιγραφή
Το 2001, το οχυρό είχε μήκος 550 μέτρων και πλάτος 270 μέτρων. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλινους δοκούς, λάσπη και καλάμια. Σε κάθε γωνία υπήρχε πύργος από λάσπη ύψους 24 μέτρων και διαμέτρου 46 μέτρων. Οι βροχοπτώσεις στην περιοχή που δεν ξεπερνούν τα 100 χιλιοστά ετησίως δίνουν τη δυνατότητα στο κτίριο να αποφύγει τη διάλυσή του.
Επρόκειτο για μία περιτοιχισμένη πόλη, χωρισμένη σε δύο τμήματα από τοίχο 24 μέτρων.
Στην πόλη αυτή υπήρχε τέμενος διακοσμημένο από χρυσό, και ένας τετράγωνος «Ροζ Οίκος», ο οποίος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1980 από τους Σοβιετικούς που είχαν καταλάβει την περιοχή, ως υποδομή ιατρικής περίθαλψης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Φυτοφάρμακο
Τα φυτοφάρμακα είναι ουσίες που προορίζονται για τον έλεγχο των παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων των ζιζανίων. Ο όρος φυτοφάρμακα περιλαμβάνει όλα από τα ακόλουθα: ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα (όπως ρυθμιστές ανάπτυξης εντόμων, τερμιτοκτόνα), νηματωδοκτόνα, μαλακιοκτόνα, ιχθυοκτόνα, πτηνοκτόνα, τρωκτικοκτόνα, βακτηριοκτόνα, εντομοαπωθητικά, απωθητικά ζώων, αντιμικροβιακά, μυκητοκτόνα, απολυμαντικά, και αποστειρωτικά. Τα ζιζανιοκτόνα αντιπροσωπεύουν το 80% της χρήσης φυτοφαρμάκων, και προστατεύουν τα φυτά (και τις καλλιέργειες) από ζιζάνια, μύκητες ή έντομα. δεξιά|μικρογραφία|Ψεκασμός καλλιέργειας με φυτοφάρμακα μικρογραφία|Ένα Lite-Trac, τετράτροχο αυτοκινούμενο όχημα, που ψεκάζει τις καλλιέργειες με ζιζανιοκτόνα. Γενικά, ένα φυτοφάρμακο είναι μια χημική ουσία ή βιολογικός παράγοντας (όπως ιός, βακτήριο ή μύκητας) που καταστέλλει, εξουδετερώνει, σκοτώνει ή απλά αποθαρρύνει τα παράσιτα. Τα στοχευόμενα παράσιτα μπορεί να είναι έντομα, φυτικά παθογόνα, ζιζάνια, μαλάκια, πουλιά, θηλαστικά, ψάρια, νηματώδη (ασκαρίδες), και μικρόβια που φθείρουν την ιδιοκτησία, ενοχλούν, ή είναι φορείς μεταδοτικών ή μη νόσων. Τα φυτοφάρμακα έχουν οφέλη και ορισμένα μειονεκτήματα, όπως πιθανή τοξικότητα για τον άνθρωπο και άλλα είδη.
Ορισμός
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) έχει ορίσει το φυτοφάρμακο ως:
Τα φυτοφάρμακα κατηγοριοποιούνται βάσει του στοχευόμενου οργανισμού (π. χ. ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα, τρωκτικοκτόνα, και πεντικιλοκτόνα ), την χημική δομή (π. χ., οργανικά, ανόργανα, συνθετικά ή βιολογικά (βιοεντομοκτόνο), ), και τη φυσική κατάσταση (π. χ. αέρια (υποκαπνιστικά)). Στα βιοεντομοκτόνα περιλαμβάνονται μικροβιακά και βιοχημικά φυτοφάρμακα. Στα φυτικής προέλευσης φυτοφάρμακα, ή "βοτανικά", που αναπτύσσονται ταχέως περιλαμβάνονται τα πυρεθροειδή, τα ροτενοειδή, τα νικοτινοειδή, και μια τέταρτη ομάδα που περιλαμβάνει τη στρυχνίνη και τη σκιλιροσίδη.
Πολλά φυτοφάρμακα μπορούν να ομαδοποιηθούν σε χημικές οικογένειες, όπως οργανοχλωριούχα, οργανοφωσφορικά και καρβαμιδικά. Οι οργανοχλωριούχοι υδρογονάνθρακες (π. χ. DDT) διακρίνονται περαιτέρω σε διχλωροδιφαινυλαιθάνια, ενώσεις κυκλοδιενίου, και άλλες συγγενείς ενώσεις. Η δράση τους βασίζεται σε διατάραξη της ισορροπίας νάτριο/κάλιο των νευρικών ινών, που επάγει αδιάκοπη διαρκή διέγερση στο νεύρο. Οι τοξικότητες ποικίλλουν αρκετά, αλλά η χρήση τους έχει καταργηθεί λόγω μεγάλης ανθεκτικότητας και δυνατότητας βιοσυσσώρευσης. Τα οργανοφωσφορικά και οι καρβαμιδικές ενώσεις ευρέως αντικατέστησαν τα οργανοχλωριούχα. Η δράση τους βασίζεται σε αναστολή του ενζύμου ακετυλοχολινεστεράση, που επιτρέπει στην ακετυλοχολίνη να μεταφέρει νευρικά ερεθίσματα, και προκαλεί ποικιλία συμπτωμάτων όπως αδυναμία ή παράλυση. Τα οργανοφωσφορικά είναι αρκετά τοξικά για τα σπονδυλωτά και περιστασιακά έχουν αντικατασταθεί από λιγότερο τοξικά καρβαμιδικά, όπως τα θειοκαρβαμιδικά και τα διθειοκαρβαμιδικά. Στις διακεκριμένες οικογένειες φυτοφάρμακων περιλαμβάνονται τα φαινοξικά και βενζοϊκού οξέος παράγωγα (π. χ. 2,4-D), οι τριαζίνες (π. χ., ατραζίνη), οι ουρίες (π. χ. diuron), και τα χλωροακετανιλίδια (π. χ., alachlor). Τα φαινοξικά σκοτώνουν επιλεκτικά τα πλατύφυλλα ζιζάνια αντί για τα χορτάρια. Η λειτουργία των φαινοξικών και βενζοϊκού οξέως παράγωγων βασίζεται στις φυτικές ορμόνες ανάπτυξης, και διεγείρουν ανώμαλες κυτταρικές διαιρέσεις, που εξαντλούν το φυτικό σύστημα μεταφοράς θρεπτικών συστατικών. Οι τριαζίνες παρεμβαίνουν στο στάδιο της φωτοσύνθεσης. Πολλά πασίγνωστα φυτοφάρμακα δεν περιλαμβάνονται στις προαναφερθείσες οικογένειες, όπως η γλυφοσάτη.
Τα χρησιμοποιούμενα παρασιτοκτόνα συνήθως διατίθενται ως ομοιογενή παρασκευάσματα κατόπιν διασποράς των δραστικών χημικών σε ένα σύστημα (συνήθως υδρογονανθρακικού) διαλύτη-επιφανειοδραστικού.
Ιστορία
Από προ του 2000 π. Χ. οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει φυτοφάρμακα για την προστασία των καλλιεργειών τους. Η πρώτη γνωστή μέθοδος φυτοπροστασίας ήταν ράντισμα με στοιχειακό θείο στην αρχαία Σουμερία Μεσοποταμίας πριν από 4.500 χρόνια. Στο Ριγκ Βέδε, που χρονολογείται 4.000 ετών, αναφέρεται η χρήση δηλητηριωδών φυτών για την καταπολέμηση των παρασίτων. Από τον 15ο αιώνα, τοξικές ουσίες όπως το αρσενικό, ο υδράργυρος και ο μόλυβδος χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες για να σκοτώνουν τα παράσιτα. Τον 17ο αιώνα, χρησιμοποιήθηκε η θειϊκή νικοτίνη που εξάγεται από φύλλα καπνού. Το 19ο αιώνα παρουσιάστηκαν δύο πιο φυσικά φυτοφάρμακα, το πύρεθρο, που προέρχεται από τα χρυσάνθεμα, και η ροτενόνη, που προέρχεται από τις ρίζες τροπικών λαχανικών. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, κυριαρχούσαν τα φυτοφάρμακα με αρσενικό. Ο Πωλ Μούλερ ανακάλυψε ότι το DDT ήταν πολύ αποτελεσματικό εντομοκτόνο, και τα  οργανοχλωριούχα όπως αυτό ήταν δεδομένα φυτοφάρμακα, αλλά από το 1975 στις ΗΠΑ αντικαταστάθηκαν από τα οργανοφωσφορικά και τα καρβαμιδικά. Έκτοτε προτιμώνται τα παράγωγα πυρεθρίνης. Τα ζιζανιοκτόνα κοινοποιήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960, με αντιπρόσωπους την τριαζίνη και άλλες αζωτούχες ενώσεις, καρβοξυλικά οξέα όπως το 2,4-διχλωροφαινοξυοξεικό οξύ, και τη γλυφοσάτη.
Χρήσεις
Τα φυτοφάρμακα χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση οργανισμών που θεωρούνται επιβλαβείς. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούνται για να σκοτώσουν τα κουνούπια που μπορούν να μεταδώσουν δυνητικά θανατηφόρες ασθένειες, όπως τον ιό του Δυτικού Νείλου, τον κίτρινο πυρετό και την ελονοσία. Επίσης σκοτώνουν τις μέλισσες, σφήκες ή μυρμήγκια που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις. Τα εντομοκτόνα προστατεύουν τα ζώα από ασθένειες που προκαλούνται από παράσιτα όπως οι ψύλλοι. Αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο νόσου από μουχλιασμένα τρόφιμα ή αλλοιωμένα προϊόντα. Τα ζιζανιοκτόνα καθαρίζουν τα άκρα των δρόμων από αγριόχορτα, δεντρύλια και θάμνους. Γενικά εξοντώνουν τα επεμβατικά ζιζάνια που μπορούν να προκαλέσουν περιβαλλοντική ζημιά. Χρησιμοποιούνται σε λίμνες και λιμνούλες για τον έλεγχο των φυκών και των υδρόβιων χόρτων που παρενοχλούν σε δραστηριότητες όπως το κολύμπι και το ψάρεμα και συνοδεύονται από δυσοσμία του νερού. Τα ανεξέλεγκτα παράσιτα όπως οι τερμίτες και η μούχλα φθείρουν τις ανθρώπινες κατασκευές όπως τα σπίτια. Στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης τροφίμων χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των τρωκτικών και εντόμων που μολύνουν τα τρόφιμα, όπως το σιτάρι. Η χρήση φυτοφαρμάκων συσχετίζεται με κίνδυνο, οπότε συνιστάται ορθολογική χρήση σε αποδεκτά επίπεδα που προσδιορίζονται από τους ρυθμιστικούς οργανισμούς όπως η Αμερικάνικη Υπηρεσία Προστασίας και ο Ελληνικός Σύνδεσμος Φυτοπροστασίας (ΕΣΥΦ).
Ποσότητες
Τα έτη 2006 - 2007 παγκόσμια χρησιμοποιήθηκαν 24 μεγατόννοι φυτοφάρμακων, εκ των οποίων τα ζιζανιοκτόνα ήταν το 40%, τα εντομοκτόνα 17% και τα μυκητοκτόνα 10%. Το 2007 είχαν καταχωρηθεί πάνω από 1.055 δραστικές ουσίες, που χρησιμοποιούνταν σε >20.000 φυτοφάρμακα που διατίθενται στο αμερικάνικο εμπόριο.
Κατά προσέγγιση χρησιμοποιήθηκαν 1 kg φυτοφάρμακα ανά εκτάριο καλλιεργήσιμης γης στις ΗΠΑ,  4,7 kg/εκτάριο στην Κίνα, 1,3 kg/εκτάριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, 0,1 kg/εκτάριο στο Καμερούν, 5,9 kg/εκτάριο στην Ιαπωνία και 2,5 kg/εκταριο στην Ιταλία.
Στην παγκόσμια αγορά για τα προϊόντα προστασίας καλλιεργειών οι αναλυτές της αγοράς προβλέπουν έσοδα άνω των 45 δισ. Ευρώ για το 2019.
Επιπτώσεις στην υγεία
μικρογραφία|Πινακίδα προειδοποίησης για έκθεση σε φυτοφάρμακα Η εμφάνιση τοξικών εκδηλώσεων στον οργανισμό μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Στα συμπτώματα από έκθεση σε φυτοφάρμακα περιλαμβάνονται, απλός ερεθισμός του δέρματος και των ματιών, σοβαρές νευρολογικές διαταραχές, ενδοκρινικές επιδράσεις που επηρεάζουν την αναπαραγωγική ικανότητα και έχουν τερατογόνο και καρκινογόνα δράση. Οι έρευνες δείχνουν ότι συσχετίζονται με μη-Hodgkin λέμφωμα και λευχαιμία οπότε η χρήση τους πρέπει να είναι ορθολογική. Η έκθεση σε οργανοφωσφορικά συσχετίζεται με χρόνιες νευροψυχιατρικές διαταραχές.Γενικά έχουν ηπατοτοξική και νεφροτοξική δράση, προκαλούν γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα και θάνατο του εμβρύου.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Η χρήση φυτοφαρμάκων εγείρει ορισμένες περιβαλλοντικές ανησυχίες. Περισσότερο από 98% των ψεκαζόμενων εντομοκτόνων και το 95% των ζιζανιοκτόνων δε φτάνουν στο στόχο και καταλήγουν στην ατμόσφαιρα, το νερό και το εδάφος. Η διασπορά ψεκαστικού νέφους είναι η ποσότητα του φυτοφαρμάκου που μεταφέρεται εκτός της ψεκαζόμενης επιφάνειας λόγω της επίδρασης των ρευμάτων του αέρα κατά την διάρκεια της διαδικασίας εφαρμογής. Τα φυτοφάρμακα προκαλούν ρύπανση των υδάτων, και ορισμένα είναι έμμονοι οργανικοί ρύποι που μολύνουν το εδάφος.
Επιπλέον, με χρήση φυτοφαρμάκων περιορίζεται η βιοποικιλότητα μέσω μείωσης των επικονιαστών, πλήττονται τα οικοσυστήματα (ιδιαίτερα των πτηνών), και αποτελεί απειλή για τα είδη υπό εξαφάνιση. Τα παράσιτα μπορούν να αναπτύξουν αντοχή στα φυτοφάρμακα, οπότε θα απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις φυτοφάρμακων που θα επιδεινώσουν τα περιρρέοντα προβλήματα ρύπανσης, ή εναλλακτικά νέα προϊόντα φυτοπροστασίας.
Στη Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους Έμμονους Οργανικούς Ρύπους προσδιορίστηκαν 9 από τις 12 πιο επικίνδυνες και επίμονες οργανικές χημικές ουσίες που ήταν (απαρχαιωμένα τώρα) οργανοχλωριούχα φυτοφάρμακα. Επειδή οι χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες των φυτοφαρμάκων διαλύονται στα λίπη και δεν μεταβολίζονται ούτε αποβάλλονται, εναποτίθενται και συσσωρεύονται στους λιπώδεις ιστούς των οργανισμών. Η Βιομεγέθυνση είναι η αυξανόμενη συγκέντρωση της τοξικής ουσίας στους ιστούς των ανεκτικών οργανισμών που βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας..Από τα υδρόβια ζώα, τα φυτοφάρμακα συσσωρεύονται στα σαρκοφάγα ψάρια, και στη συνέχεια στα πτηνά που τρέφονται με τα ψάρια και τα θηλαστικά που βρίσκονται στην κορυφή της οικολογικής πυραμίδας. Η Παγκόσμια απόσταξη είναι η διαδικασία με την οποία τα φυτοφάρμακα μεταφέρονται από τις θερμότερες προς τις ψυχρότερες περιοχές της Γης, ιδιαίτερα προς τους Πόλους και τις κορυφές των βουνών. Τα πτητικά φυτοφάρμακα που βρίσκονται εναιωρημένα στην ατμόσφαιρα σε ορισμένη θερμοκρασία αεριομεταφέρονται κατά μεγάλες αποστάσεις ( χιλιάδες χιλιόμετρα) προς περιοχές με χαμηλότερη θερμοκρασία, όπου συμπυκνώνονται και επιστρέφουν στο έδαφος με τη βροχή ή το χιόνι.
Προκειμένου να μειωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις, προτιμώνται τα φυτοφάρμακα που είναι βιοαποικοδομήσιμα ή τουλάχιστον αδρανοποιούνται ταχέως στο περιβάλλον. Η απώλεια της δραστικότητας ή της τοξικότητας ίσως οφείλεται σε έμφυτες χημικές ιδιότητες των ενώσεων ή σε περιβαλλοντικές διεργασίες ή συνθήκες.
Υπολείμματα
Υπολείμματα φυτοφαρμάκων είναι οι ποσότητες φυτοφαρμάκων που παραμένουν πάνω ή μέσα στα τρόφιμα και παρουσιάζουν τοξική δράση. Τα μέγιστα επιτρεπόμενα επίπεδα αυτών ορίζεται από τη νομοθεσία της κάθε χώρας. Τα υπολείμματα περιορίζονται στο ελάχιστο με ορθή γεωργική πρακτική που περιλαμβάνει μεσοδιαστήματα πριν από τη συγκομιδή, περίοδους αναμονής και περίοδους αποθήκευσης, όπως προβλέπεται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 545/2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιοκτόνα Κατηγορία:Ρύπανση του εδάφους Κατηγορία:Παρασιτοκτόνα Κατηγορία:Χημικές ουσίες
Working Class Hero
Θεματολογία
Το τραγούδι κάνει κριτική για την ανισότητα που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις. Το κομμάτι αναφέρεται σε κάποιον που μεγάλωσε στην εργατική τάξη. Σύμφωνα με τον Λένον, σε μία συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Rolling Stone, τον Δεκέμβριο του 1970, αναφέρει ότι το κομμάτι έχει να κάνει με την εργατική τάξη, η οποία επεξεργάζεται μέσα στη μηχανή για να αναδυθεί στη μεσαία τάξη.
Ήχος
Το κομμάτι, αρχικώς, γράφτηκε αποκλειστικά από τον Τζον Λένον, όπως επίσης τραγουδήθηκε και παίχτηκε με μία ακουστική κιθάρα. Οι συγχορδίες, στις οποίες γράφτηκε το κομμάτι είναι Λα Ελάσσονα και η Σολ Μείζονα, ενώ υπάρχει κι ένα μικρό πέρασμα στην Ρε Μείζονα. Ο Λένον χρησιμοποιεί και την τεχνική hammer-on στη Ρε χορδή με τη νότα Μι και κατόπιν μία Λα στην αντίστοιχη χορδή. Το ύφος του κομματιού μοιάζει με ένα κομμάτι του Μπομπ Ντίλαν, το Masters Of War, από το οποίο και εμπνεύστηκε ο Λένον. Ενώ αμφότερα και τα δύο τραγούδια είναι επηρεασμένα από ένα αγγλικό παραδοσιακό τραγούδι, το Nottamun Town. Τέλος η εγγραφή του κομματιού έγινε με δύο ηχογραφήσεις. Πιθανόν έγινε και σε διαφορετικό studio: καθώς ο ήχος της κιθάρας και της φωνής αλλάζει στο 1,24, ακριβώς πριν το κουπλέ «When they've tortured and scared you».