cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκινιάς Λασιθίου
Κοινότητα Σκινιά
μικρογραφία|600x600εσ Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σκινά περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Βάλτος, Βλιχάδια και Χονδροβολάκκοι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 86 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Παπατζανάκη.
Κοινοτάρχες Σκινιά
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σκινιά.
Σημεία ενδιαφέροντος
Βόρεια του χωριού, σε ύψωμα πάνω από την παραλία Βλυχάδα, γνωστό ως Γιαλού Κεφάλι, βρίσκεται μικρή ενετική βίγλα, η οποία περιφρουρούσε τα βόρεια παράλια της Κρήτης. Είναι κυκλική, με εσωτερική διάμετρο 2 με 2,5 μέτρα. Οι τοίχοι έχουν πάχος μισό με ένα μέτρο και έχουν τρία παράθυρα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο ναός του Προφήτη Ηλία, πιθανόν καθολικό μοναστηριού των ενετικών χρόνων.
Έστερ Άφουα Οκλόο
Επιχειρηματικότητα
Από το 1936 έως το 1941 σπούδασε με υποτροφία στη Σχολή Αχιμότα (Achimota School). Ξεκίνησε την εμπορική της δραστηριότητα ως πλανόδια μικροπωλητής μαρμελάδας και χυμών σε εφηβική ηλικία και στη συνέχεια έφτιαξε δική της επιχείρηση στον τομέα επεξεργασίας τροφίμων (μαρμελάδας και χυμού πορτοκαλιού) στη Χρυσή Ακτή τροφοδοτώντας τη Σχολή Αχιμότα και την Royal West African Frontier Force (RWAFF) (Βρετανική αποικιακή δύναμη). Έχοντας αυτά τα συμβόλαια συνεργασίας, κατάφερε να πάρει δάνειο και το 1942 ίδρυσε την επιχείρηση με το πατρικό της όνομα, Nkulenu Industries, μια επιχείρηση που συνεχίζει να έχει δραστηριότητα το 2017, παράγοντας μαρμελάδα και κάνοντας εξαγωγές από την Άκκρα της Γκάνα. Με χορηγία της Σχολής Αχιμότα πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε μαγειρική στο Good Housekeeping Institute και ήταν η πρώτη μαύρη που πήρε δίπλωμα μαγειρικής από αυτή τη σχολή. Στη συνέχεια ακολούθησε μάθημα στη συντήρηση φαγητών από το Long Ashton Research Station (κρατικό γεωργικό και κηπευτικό ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ), επιστρέφοντας στη Γκάνα το 1953.
Επί τρία έτη (1959 – 1961) υπήρξε η πρώτη πρόεδρος των επιχειρηματιών της Γκάνας, ενώ τη δεκαετία του 1970 ασχολήθηκε με την οικονομική υποστήριξη της γυναίκας σε παγκόσμιο επίπεδο, ιδρύοντας μαζί με άλλους έναν ανεξάρτητο οικονομικό οργανισμό διεθνούς εμβέλειας (Women’s World Banking, 1976) Ένα χρόνο πριν (1975) κλήθηκε και συμμετείχε στην πρώτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1990 τιμήθηκε με το «Αφρικανικό Βραβείο Ηγεσίας».
Βραβεύσεις
Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από την Ευαγγελική Εκκλησία της Γκάνα, από γυναικείους οργανισμούς της χώρας, αναγνωρίσθηκε σαν μια από τις πλέον σημαντικές γυναίκες του 20ου αιώνα και περιλήφθηκε στη σχετική λίστα από βρετανικό εκδοτικό οίκο, κέρδισε πολλές σημαντικές διακρίσεις για την επιχειρηματική της δράση καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.
Προσωπική ζωή
Στην προσωπική της ζωή υπήρξε παντρεμένη με τον Στήβεν Οκλόο, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου του 2002 από πνευμονία. Η κηδεία της έγινε στην Άκκρα, με δημόσια δαπάνη και η ταφή της στην πόλη που γεννήθηκε, στην Πέκι Ντζάκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλανθρωπία
Σφαγή της Γιάφας (1799)
Η Σφαγή της Γιάφας ήταν η εκτέλεση περίπου 4.500 αιχμαλώτων πολέμου (κυρίως Αλβανών) που έγινε κατόπιν διαταγής και υπό την εποπτεία του Ναπολέοντα στις 10 Μαρτίου 1799 μετά την πολιορκία της Γιάφας. Κατά άλλη εκτίμηση ο αριθμός των θυμάτων ήταν 3.000.
Την 4η Μαρτίου 1799, οι Γάλλοι πολιόρκησαν τη Γιάφα, τότε πόλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γεγονός που διήρκεσε δύο ημέρες. Οι επιζώντες κατέφυγαν σε παλιά πανδοχεία και ζήτησαν έλεος εάν παρέδιδαν τα όπλα τους. Αυτό έγινε δεκτό και οδηγήθηκαν έξω με τα χέρια τους δεμένα. Τους δόθηκε ψωμί και νερό για τροφή.
Μετά από δύο ημέρες, ο Ναπολέων διέταξε να σφαγιασθούν. Οι φυλακισμένοι οδηγήθηκαν στους αμμόλοφους της ακτής. Τους δόθηκαν λίγα λεπτά για να προετοιμαστούν για το θάνατο. Η εκτέλεση διήρκεσε μερικές ώρες. Μερικοί διέφυγαν προς τη θάλασσα ζητώντας έλεος. Όταν επέστρεψαν, σφαγιάστηκαν επίσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Όρος Άρα
Το Αράγι Λερ, επίσης γνωστό ως Όρος Άρα, είναι πολυγενετικός στρατοηφαιστειακός κώνος στην επαρχία Κόταϊκ της Αρμενίας. Η πόλη του Ζοραβάν, και μία κοντινή εκκλησία, η εκκλησία Γκαργκαβάνκ βρίσκονται στις κατώτερες πλαγιές του βουνού. Η πόλη του Γιεγκβάρντ βρίσκεται κάτω από το βουνό. Το υψόμετρο του βουνού είναι 2.614 μέτρα, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ως υψόμετρο τα 2.576 μέτρα.
Το βουνό βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας, βόρεια του Γερεβάν. Επίσης, το βουνό έχει έναν κατεστραμμένο κρατήρα και διάμετρο βάσης 9 χιλιομέτρων σε υψόμετρο 1.900 μέτρων. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε από στρώματα λάβας και συσσωματώματος, με συγκεντρώσεις ανδεσίτη και δακίτη. Οι πλαγιές στα βόρεια και ανατολικά είναι δασικές. Από τη μια πλευρά του κώνου, νότια του Αραϊλέρ έχει εκραγεί ανδεσίτης. Ο ανδεσίτης εμφανίζεται επίσης στον πρώην κρατήρα. Επίσης, ροές λάβας έχουν εξαπλωθεί στον ποταμό Ραζντάν. Επίσης, υπάρχουν οι κώνοι Νοχούτ και Σαχβάρντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρμενίας Κατηγορία:Βουνά της Αρμενίας
Τζιτζιφιά
Η τζιτζιφιά, γνωστή με την επιστημονική ονομασία Ziziphus jujuba, είναι είδος φυτού του γένους Ζίζιφος (Ziziphus) της οικογένειας Ραμνίδες (Rhamnaceae). Είναι μικρό φυλλοβόλο δέντρο ή θάμνος ο οποίος παράγει εδώδιμους καρπούς. Καλλιεργείται κυρίως στη νότια Ασία και τη νοτιοανατολική Ευρώπη.
Περιγραφή
Είναι ένα μικρό φυλλοβόλο δέντρο ή θάμνος που φτάνει σε ύψος 5-12 μέτρα, συνήθως με αγκαθωτά κλαδιά. Τα φύλλα είναι γυαλιστερά-πράσινα, ωοειδή-οξεία, με μήκος 2-7 εκατοστά και πλάτος 1-3 εκατοστά, με τρεις εμφανείς φλέβες στη βάση, και λεπτή οδόντωση στο περιθώριο. Τα λουλούδια είναι μικρά, με πλάτος 5 χιλιοστά, με πέντε δυσδιάκριτα κιτρινοπράσινα πέταλα. Ο καρπός είναι μια εδώδιμη οβάλ δρύπη με μήκος 1,5 με 3 εκατοστά. Όταν είναι ανώριμος έχει απαλό-πράσινο χρώμα, με τη σύσταση και τη γεύση ενός μήλου με χαμηλότερη οξύτητα, και όταν ωριμάζει γίνεται καφέ έως μωβ-μαύρος και τελικά ζαρωμένο, και μοιάζει με μικρό χουρμά. Υπάρχει ένας μόνο σκληρός πυρήνας, παρόμοιος με ένα κουκούτσι ελιάς, που περιέχει δύο σπόρους.
Κατανομή
Η ακριβής φυσική κατανομή του είναι αβέβαιη λόγω της εκτεταμένης καλλιέργειας, αλλά πιστεύεται ότι είναι στη νότια Ασία, μεταξύ του Λιβάνου, της βόρειας Ινδίας και της νότιας και κεντρικής Κίνας, και πιθανώς επίσης στη νοτιοανατολική Ευρώπη, αν και είναι πιο πιθανό να εισαχθεί εκεί. Το φυτό στα αραβικά και στα περσικά είναι γνωστό ως "Enab (عناب)" και είναι γνωστό ως "hinap" ή "finab" στο ανατολικό τμήμα της Βουλγαρίας όπου αναπτύσσεται άγρια αλλά είναι επίσης θάμνος κήπου, που καλλιεργείται για τον καρπό του. Ο καρπός μαζεύεται το φθινόπωρο.
Ονοματολογία
Το διωνυμικό όνομα έχει μια περίεργη ονοματολογική ιστορία, λόγω ενός συνδυασμού κανονισμών βοτανικής ονομασίας και παραλλαγών στην ορθογραφία. Ονομάστηκε για πρώτη φορά στο διωνυμικό σύστημα από τον Κάρολο Λινναίο ως Rhamnus zizyphus, στο έργο του Species Plantarum (1753). Ο Φίλιπ Μίλερ, στο Λεξικό του Κηπουρού (Gardener's Dictionary), θεώρησε ότι η τζιτζιφιά και οι συγγενείς της ήταν αρκετά διαφορετικά από το γένος Ράμνος ώστε να τοποθετηθούν σε ένα ξεχωριστό γένος (όπως είχε ήδη γίνει από τον προ-Λινναίου συγγραφέα Τουρνεφόρ το 1700) και στην έκδοση του 1768 του έδωσε το όνομα Ziziphus jujuba (χρησιμοποιώντας την ορθογραφία του Τουρνεφόρ για το όνομα του γένους). Για το όνομα του είδους, χρησιμοποίησε διαφορετικό όνομα, καθώς τα ταυτώνυμα (επανάληψη ακριβώς του ίδιου ονόματος στο γένος και το είδος) δεν επιτρέπονται στη βοτανική ονομασία. Ωστόσο, λόγω της ελαφρώς διαφορετικής ορθογραφίας του Μίλερ, ο συνδυασμός του προγενέστερου ονόματος του είδους (από τον Λινναίο) με το νέο γένος, Ziziphus zizyphus, δεν είναι ταυτώνυμο και επομένως επιτρεπόταν ως βοτανική ονομασία. Αυτός ο συνδυασμός έγινε από τον Χέρμαν Κάρστεν το 1882. Το 2006, έγινε μια πρόταση να καταργηθεί το όνομα Ziziphus zizyphus υπέρ του Ziziphus jujuba, και αυτή η πρόταση έγινε δεκτή το 2011 Το Ziziphus jujuba είναι επομένως η σωστή επιστημονική ονομασία για αυτό το είδος.
Φαρμακολογία
Τα φλαβινοειδή που βρίσκονται στα φρούτα περιλαμβάνουν τις καεμπφερόλη 3-O-ρουτινοσίδη, κουερκετίνη 3-O-ρομπινοβιοσίδη και Κουρκετίνη 3-O-ρουτινοσίδη. Στους καρπούς βρέθηκαν τερπενοειδή όπως το κολουμπρινικό οξύ και το αλφιτολικό οξύ.
Καλλιέργεια και χρήσεις
εναλλ.=Jujube fruit|αριστερά|μικρογραφία|162x162εσ| Ακατέργαστα φρούτα τζιτζιφιάς στο Μπαγκλαντές Η τζιτζιφιά εξημερώθηκε στη Νότια Ασία το 9000 π.Χ. Έχουν επιλεγεί περισσότερες από 400 ποικιλίες.
Το δέντρο ανέχεται ευρύ φάσμα θερμοκρασιών και βροχοπτώσεων, αν και απαιτεί ζεστά καλοκαίρια και επαρκές νερό για αποδεκτή καρποφορία. Σε αντίθεση με τα περισσότερα από τα άλλα είδη του γένους, ανέχεται αρκετά κρύους χειμώνες, επιβιώνει σε θερμοκρασίες μέχρι περίπου −15 °C και το δέντρο, για παράδειγμα, καλλιεργείται συνήθως στο Πεκίνο. Αυτή η ευρεία ανοχή επιτρέπει στην τζιτζιφιά να αναπτυχθεί σε ορεινούς ή ερημικούς βιότοπους, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει πρόσβαση σε υπόγεια νερά καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Η τζιτζιφιά (Z. jujuba) φύεται σε ψυχρότερες περιοχές της Ασίας. Πέντε ή περισσότερα άλλα είδη Ziziphus κατανέμονται ευρέως σε ηπιότερα κλίματα σε θερμές ερήμους της Ασίας και της Αφρικής.
Μαγειρική χρήση
thumb|Αποξηραμένα τζίτζιφα Τα φρεσκοκομμένα, καθώς και τα ζαχαρωμένα αποξηραμένα φρούτα, τρώγονται συχνά ως σνακ ή με καφέ. Οι καπνιστές τζιτζιφιές καταναλώνονται στο Βιετνάμ και αναφέρονται ως μαύρες τζιτζιφιές. Τόσο η Κίνα όσο και η Κορέα παράγουν ένα ζαχαρούχο σιρόπι τσαγιού που περιέχει τζίτζιφα σε γυάλινα βάζα και κονσερβοποιημένο τσάι από τζιτζιφιές ή τσάι από τζιτζιφιές με τη μορφή σακουλών τσαγιού. Σε μικρότερο βαθμό, τα τζίτζιφα μετατρέπονται σε χυμό και ξύδι (στα κινέζικα ονομάζονται 枣醋 ή 红枣醋). Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή τουρσιών (কুলের আচার) στη δυτική Βεγγάλη και το Μπαγκλαντές. Στην Κίνα, ένα κρασί που παρασκευάζεται από τζίτζιφα ονομάζεται χονγκ ζάο γιου (红枣酒).
Στο Βιετνάμ και την Ταϊβάν, τα πλήρως ώριμα τζίτζιφα συλλέγονται και πωλούνται στις τοπικές αγορές και εξάγονται επίσης σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Τα αποξηραμένα φρούτα χρησιμοποιούνται σε επιδόρπια στην Κίνα και το Βιετνάμ, όπως το ching bo leung, ένα κρύο ρόφημα που περιλαμβάνει αποξηραμένα τζίτζιφα, λονγκάν, φρέσκα φύκια, κριθάρι και σπόρους λωτού.
Στην Κροατία, ιδιαίτερα στη Δαλματία, τα τζίτζιφα χρησιμοποιούνται σε μαρμελάδες, χυμούς και στη ρακία (μπράντι φρούτων).
Παραπομπές
κατηγορία:Ροδώδη Κατηγορία:Δρύπες Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα Κατηγορία:Ιρανική κουζίνα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Συμπληρώματα διατροφής Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Ραμνώδη
Σκινές Χανίων
Ο Σκινές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 110 μέτρα στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη και περιβάλλεται από πορτοκαλεώνα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το φυτό σχίνος ή σκίνος.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Schinea, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Schinea με 36 οφειλόμενες αγγαρίες και 12 προνομιούχους, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Kαι ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Schinea. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Σκένες ότι είχε 20 χριστιανικές και 4 τουρκικές οικογένειες. Το χωριό αναφέρει ο Μιχαήλ Χουρμούζης το 1842 στο έργο του Κρητικά, με το όνομα Σχοινιά.
Το 1881 ανήκε στον δήμο Αλικιανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε 286 χριστιανούς κατοίκους και 1 Τούρκο. Στην απογραφή του 1900 είχε 362 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας η οποία συνέχισε να υπάρχει μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.
Δείτε επίσης: Κοινότητα Σκινέ
Το χωριό καταστράφηκε από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 1941. Οι Γερμανοί ανατίναξαν τα σπίτια του χωριού, εξόρισαν τα γυναικόπαιδα και εκτέλεσαν 40 κατοίκους. Τον Μάρτιο του 1943 εκτέλεσαν άλλους 40 κατοίκους. Ο Anthony Beevor στο βιβλίο του "Κρήτη. Η μάχη και η αντίσταση" σημειώνει πως την 1η Αυγούστου, σύμφωνα με την Ειδική Επιχείρηση Νο.1 καταστράφηκαν κι άλλα χωριά και μεταξύ άλλων: Αλικιανός, Φουρνές και Σκινές.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Άνω Κλειτορία Αχαΐας
Η Άνω Κλειτορία (παλιότερα: Καρνέσι, όπως ονομαζόταν μέχρι το 1928), είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.
Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Η Άνω Κλειτορία απέχει 4,9 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 736 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 50 κατοίκους.
Κάτοικος του οικισμού υπήρξε ο Αθανάσιος Αναγνώστου, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Διοικητική ιστορία
Η Άνω Κλειτορία από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Καρνεσίου, η οποία το 1928 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Άνω Κλειτορίας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Η τοπική κοινότητα Άνω Κλειτορίας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 12,878 χμ² (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
No. 5, 1948
To No 5, 1948 είναι πίνακας του Αμερικανού Ζωγράφου Τζάκσον Πόλοκ, ο οποίος θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Θεωρείται το πρώτο έργο της τεχνοτροπίας του action painting, η οποία ορίστηκε το 1952 από τον κριτικό Ντέιβιντ Ρόζενμπεργκ, και περιλαμβάνει το γνωστό ντρίπινγκ του Πόλοκ.
Αφού ο πίνακας είχε αλλάξει πολλούς ιδιοκτήτες, το 2006 οι New York Times ανάφεραν ότι πραγματοποιήθηκε ιδιωτική συναλλαγή μεταξύ του Ντέιβιντ Γκέφεν (ιδιοκτήτη της Dreamworks) και του Ντέιβιντ Μαρτίνες (σύμβουλο χρηματοοικονομικών), όπου ο πίνακας πωλήθηκε έναντι 14 εκ. δολαρίων. Ο τελευταίος αρνείται ότι έχει στην κατοχή του τον πίνακα, οπότε μέχρι και σήμερα ο ιδιοκτήτης του Νο. 5, 1948 παραμένει άγνωστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνακες του 1948 Κατηγορία:Πίνακες του Τζάκσον Πόλοκ
Κλείτωρ Αχαΐας
Ο Κλείτορας (επίσημα: Κλείτωρ) είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.
Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Ο Κλείτορας απέχει 9 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 704 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 20 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Ο Κλείτορας από το 1835 μέχρι το 1837 υπήρξε οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας, ενώ από το 1837 μέχρι το 1845 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Αροανείας. Στη συνέχεια επανεντάχθηκε στο Δήμο Κλειτορίας όπου και παρέμεινε μέχρι το 1912. Κατόπιν με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Κλείτορος. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Falcon Heavy
Ο Falcon Heavy είναι ένας μερικώς επαναχρησιμοποιήσιμος βαρέων φορτίων πύραυλος από την SpaceX. Αποτελείται από τρεις πυραύλους, τύπου Falcon 9, με τον έναν να χρησιμεύει ως κεντρικός πυρήνας και τους άλους δυο ως πλαϊνοί κινητήρες προώθησης. Ο Faclon Heavy έχει την μεγαλύτερη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου από οποιοιδήποτε άλλο λειτουργικό πύραυλο, την δεύτερη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοιδήποτε άλλο πύραυλο που μπήκε σε τροχιά (πίσω από τον Saturn V) και την τρίτη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοιδήποτε άλλο τροχιακό πύραυλο (πίσω από τον Saturn V και Energia).
Η Space X διεξήγαγε την παρθενική πτήση του Falcon Heavy στης 6 Φεβρουάριου 2018 στης 10:45 MM EET (20:45 UTC). Ο πύραυλος μετέφερε σαν δοκιμαστικό φορτίο το προσωπικό Tesla Roadster του ιδρυτή της SpaceX Ίλον Μασκ. Η δεύτερη πτήση του Falcon Heavy έγινε στης 11 Απριλίου 2019, με όλους τους προωθητήρες να προσγειώνονται επιτυχώς. Η τρίτη πτήση έγινε στης 25 Ιουλίου του 2018, από τότε ο Falcon Heavy έχει πιστοποιηθεί για το αμερικάνικο "National Security Space Launch" πρόγραμμα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Η Space X στο Vandenberg AFB SLC-4E.
Η ιδέα για τον Falcon Heavy πραγματεύονταν ήδη από το 2004. Το 2005, η ιδέα για την ένωση τον τριών πυραύλων Falcon 9 αναφέρθηκε ως Falcon 9 Heavy.
Η SpaceX αποκάλυψε τα πρώτα πλάνα για τον Falcon Heavy σε μια σύσκεψη με το Washington DC news και προόριζε την πρώτη δοκιμαστική πτήση για το 2013.
Δυο προβλήματα με τον Falcon 9 που έστρεψαν τους διαθέσιμους πόρους της SpaceX στην επίλυση τον προβλημάτων και το γεγονός ότι η ένωση τον τριών Falcon 9 αποδεικτικέ πιο δύσκολη από ότι υπολογιζόταν αρχικά καθυστέρησε την παρθενική πτήση του Falcon Heavy 5 χρονιά.
Τον Ιουλίου του 2017 ο Ίλον Μασκ δήλωσε, "Τελικά ήταν πολύ πιο δύσκολο να φτιάξουμε τον Falcon Ηeavy απ' ό,τι περιμέναμε. ... Πολύ, πολύ πιο δύσκολο απ' ό,τι αρχικά περιμέναμε. Ήμασταν πολύ αφελείς σε αυτό."
Ιδέα και χρηματοδότηση
Ο Ίλον Μασκ αναφέρθηκε στον Falcon Heavy σε μια συνέντευξη τον Σεπτέμβριο του 2005, με αφορμή ενός αιτήματος ενός πελάτη 18 μήνες πριν. Πολλές λύσεις είχαν εξερευνηθεί με την χρήση του τότε προγραμματισμένου Falcon 5 (που πότε δεν πέταξε), αλά η πιο οικονομική και πιο αξιόπιστη λύση ήταν η χρήση 9 μηχανών στο πρώτο στάδιο (δηλαδή του Falcon 9). O Falcon Heavy αναπτύχθηκε με ιδιωτική χρηματοδότηση, ο Μασκ δήλωσε πως το κόστος ήταν πάνω από 500 εκατομμύρια $. Για την ανάπτυξή του, δεν υπήρξε παροχή χρηματοδότησης από το κράτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πύραυλοι
Επιλεκτική αλαλία
Η επιλεκτική ή εκλεκτική αλαλία, αναφερόμενη επίσης ως επιλεκτική βωβότητα, είναι αγχωτική διαταραχή στην οποία ένα άτομο το οποίο έχει την ικανότητα να μιλήσει, αδυνατεί σε ορισμένες καταστάσεις ή άτομα. Η επιλεκτική αλαλία συνήθως συνυπάρχει με τη ντροπαλότητα ή το κοινωνικό άγχος. Οι άνθρωποι με επιλεκτική αλαλία δεν μιλούν ακόμα και όταν οι συνέπειες της μη ομιλίας σε ένα συγκεκριμένο γεγονός ή κατάσταση περιλαμβάνουν ντροπή, κοινωνικό εξοστρακισμό ή τιμωρία.
Σημάδια και συμπτώματα
Τα παιδιά και ενήλικες με επιλεκτική αλαλία έχουν πλήρη ικανότητα ομιλίας και κατανόησης της γλώσσας αλλά είναι φυσικώς αδύναμα να ομιλήσουν σε ορισμένες στιγμές, παρόλο που εκτιμάται ότι θα μιλήσουν. Η συμπεριφορά μπορεί να θεωρηθεί ως ντροπαλότητα ή αγένεια από άλλους. Ένα παιδί με επιλεκτική αλαλία μπορεί να μην μιλάει καθόλου στο σχολείο και να μιλά αρκετά ελεύθερα ή και υπερβολικά στο σπίτι του. Υπάρχει μια ιεραρχική ποικιλία για τα άτομα με αυτή τη πάθηση: μερικά άτομα συμμετέχουν πλήρως σε δραστηριότητες και εμφανίζονται ως κοινωνικά άτομα αλλά δεν μιλούν, ενώ άλλοι θα μιλήσουν μόνο σε συνομιλήκους και όχι σε ενήλικες, ενώ άλλοι θα μιλήσουν σε ενηλίκους όταν ερωτώνται για ερωτήσεις που δεν χρειάζονται μακροσκελείς απαντήσεις αλλά δεν θα μιλήσουν σε συνομιλήκους. Άλλοι μπορεί να μην μιλάνε σε κανένα αλλά να συμμετέχουν σε λίγες, εάν το κάνουν, δραστηριότητες που τους παρουσιάζονται. Σε μια ακραία μορφή, γνωστή ως "σταδιακή αλαλία", η διαταραχή εξαπλώνεται σε τέτοιο βαθμό μέχρις ότου το άτομο δεν θα μιλά σε κανένα για καμία κατάσταση, ακόμη και σε στενούς συγγενείς.
Ο δημοφιλέστερος ορισμός για τη επιλεκτική αλαλία περιλαμβάνει τα παρακάτω συμπτώματα:
Ιδιαίτερα σε παιδιά νεαρής ηλικίας, η επιλεκτική αλαλία μπορεί να μπερδευτεί με διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού, ιδιαίτερα αν το παιδί φέρεται αποτραβηγμένο γύρω από τον γιατρό που κάνει την διάγνωση, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε λάθος διάγνωση και θεραπεία. Παρόλο που τα αυτιστικά άτομα μπορεί να είναι επίσης επιλεκτικά άλαλα, εμφανίζουν συχνά και άλλες συμπεριφορές—φτεροκόπημα των χεριών, επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, κοινωνική απομόνωση ακόμα και εντός των μελών της οικογένειας (δεν απαντούν πάντα όταν τους απευθύνονται με το όνομά τους, για παράδειγμα)—διαφοροποιώντας τα από ένα παιδί με επιλεκτική αλαλία. Μερικά αυτιστικά άτομα μπορεί να είναι επιλεκτικά άλαλα λόγω άγχους σε κοινωνικές καταστάσεις τις οποίες δεν καταλαβαίνουν πλήρες. Εάν η αλαλία προκαλείται εντελώς από μια διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού, δεν μπορεί να διαγνωστεί ως επιλεκτική αλαλία σύμφωνα με το 5ο σύμπτωμα που αναφέρεται πιο πάνω.
Κρινόφυτα Αχαΐας
Τα Κρινόφυτα είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.
Επιλεκτική αλαλία
Σημάδια και συμπτώματα
Ο αριθμός των ατόμων με επιλεκτική αλαλία είναι άγνωστος. Λόγω μη επαρκούς κατανόησης για την πάθηση από το γενικό κοινό, πολλές περιπτώσεις είναι πιθανώς μη διαγνωσμένες. Με βάση τον αριθμό των γνωστών περιπτώσεων, εκτιμάται ότι η επιλεκτική αλαλία επηρεάζει 1 άτομο στα 1000. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής υποστηρίζει ότι η επιλεκτική αλαλία επηρεάζει το 0.71% του πληθυσμού.
Κρινόφυτα Αχαΐας
Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Τα Κρινόφυτα απέχουν 6,7 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκουν. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 655 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 139 κατοίκους.
Επιλεκτική αλαλία
Άλλα συμπτώματα
Εκτός από την μη ομιλία σε ορισμένες περιπτώσεις, άλλες συνηθισμένες συμπεριφορές και χαρακτηριστικά που εμφανίζουν άτομα με επιλεκτική αλαλία (κατά τα ευρήματα της δρ. Ελίσα Σίπον-Μπλαμ) περιλαμβάνουν:
Κρινόφυτα Αχαΐας
Διοικητική ιστορία
Τα Κρινόφυτα από το 1835 μέχρι το 1841 υπήρξαν οικισμός του Δήμου Λυκουρίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1870 αποτέλεσαν οικισμό του τότε Δήμου Κλειτορίας αφού ο Δήμος Λυκουρίας προσαρτήθηκε σε αυτόν. Στη συνέχεια τα Κρινόφυτα και ορισμένοι άλλοι οικισμοί του Δήμου Κλειτορίας αποσπάστηκαν από αυτόν και αποτέλεσαν τον τότε Δήμο Λευκασίου. Το 1912 με την κατάργηση των Δήμων τα Κρινόφυτα ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης Κοινότητας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Επιλεκτική αλαλία
Άλλα συμπτώματα
Από την θετική πλευρά, πολλά άτομα με επιλεκτική αλαλία περιλαμβάνουν τα παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαταραχές άγχους
Ισιδώρα Νάννου-Παπαθανασίου
Πολιτική Σταδιοδρομία
Πρόεδρος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Σαλαμίνος, επί δυο συνεχείς διετίες, (2002-2006).
Εκλεγμένη, πρώτη σε σταυρούς προτίμησης, Δημοτική Σύμβουλος Σαλαμίνος (2002-2006). Επανεκλεγμένη Δημοτική Σύμβουλος (2006-2010) και Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου τη διετία 2006-2008.
Στις δημοτικές εκλογές του 2014, εκλέχθηκε Δήμαρχος Σαλαμίνος, ως η πρώτη γυναίκα δήμαρχος του νησιού.
Στις δημοτικές εκλογές του 2019, έμεινε εκτός δεύτερου γύρου από την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Ο συνδυασμός της ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΗ, ήρθε τρίτος με ποσοστό 16,54%, κατακτώντας 6, εκ των 33 εδρών του δημοτικού συμβουλίου.
Σαϊκίν
Το Σαϊχίν (Сайқын; Сайхин) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν, στα σύνορα με τη Ρωσία. Είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μποκέϊ-Ορντά στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 3,686 (απογραφή 2009) 3,996 (απογραφή 1999).
Αναφορές
Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γεώργιος Θ. Παναγόπουλος
Ο '''Γεώργιος Θ. Παναγόπουλος''' (18 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός, πτυχιούχος του τμήματος Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στο Εμπορικό Δίκαιο, στο Cardiff University στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις δημοτικές εκλογές της 2ας Ιουνίου 2019, εκλέχθηκε δήμαρχος Σαλαμίνας με ποσοστό 67,46%.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1977. Μεγάλωσε στη Σαλαμίνα. Γονείς του είναι ο Θοδωρής Παναγόπουλος, τραπεζικός υπάλληλος και η Πόπη Δράκου. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Αθηνά Βάτου και έχει δύο παιδιά, τον Θοδωρή 12 ετών και την Άννα 9 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Παλουκίων, στο 2ο Γυμνάσιο Σαλαμίνας και αποφοίτησε από το 2ο Λύκειο Σαλαμίνας το 1995. Το 1996 εισήλθε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης απ’ όπου αποφοίτησε το 2000 με βαθμό ‘λίαν καλώς’. Συνέχισε τις σπουδές του στο Cardiff University του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου έγινε δεκτός στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Εμπορικού Δικαίου. Το 2001 αποφοίτησε ολοκληρώνοντας με επιτυχία τις σπουδές του ασχολούμενος με το Δίκαιο Ανταγωνισμού, το Δίκαιο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας και το Δίκαιο Διεθνών Πωλήσεων και αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο στο Εμπορικό Δίκαιο (LL.M. in Commercial Law). Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις υπηρετώντας στο Πολεμικό Ναυτικό και μετά από δεκαοκτάμηνη πρακτική άσκηση και την επιτυχή εξέταση στο Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά ασκεί από το 2003 δικηγορία.
Δήμαρχος Σαλαμίνας
Στις αρχές του 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στη Σαλαμίνα με τον συνδυασμό του «ΤΟ Ν.Η.Σ.Ι. ΜΑΣ» (Νέες Ημέρες Σύγχρονες Ιδέες).
Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε ποσοστό 30,12%, 5.587 ψήφους και 10 έδρες, ενώ και στον δεύτερο γύρο αναδείχθηκε νικητής έναντι του αντιπάλου του, Γιάννη Τσαβαρή, με ποσοστό 67,46% και 10.812 ψήφους. Πιο συγκεκριμένα, την πρώτη Κυριακή, στη Δημοτική Ενότητα Σαλαμίνας ήρθε πρώτος με το προαναφερθέν ποσοστό, διεκδικώντας 8 έδρες, ενώ στη Δημοτική Ενότητα Αμπελακίων ήρθε δεύτερος με ποσοστό 28,56% έναντι του κ. Τσαβαρή ο οποίος είχε ποσοστό 32,71%. Παρ'όλα αυτά στη συγκεκριμένη ενότητα διεκδικεί 2 έδρες, όσες και ο κ. Τσαβαρής.
Από τις 4 δημοτικές ενότητες του νησιού (Αιαντείου, Αμπελακίων, Σαλαμίνας και Σεληνίων), κατάφερε μόνο σε μία να υπερισχύσει ο συνδυασμός του, στη Δημοτική Κοινότητα Σαλαμίνας, έχοντας 4 έδρες. Στη δημοτική ενότητα Αιαντείου και Αμπελακίων ήρθε δεύτερος, μετά το συνδυασμό του κ.Τσαβαρή, έχοντας 2 έδρες σε καθεμιά, ενώ στη δημοτική ενότητα Σεληνίων, ήρθε τρίτος, μετά το συνδυασμό του κ.Τραυλού και του κ. Τσαβαρή, έχοντας μόνο 1 έδρα.
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Συμμετοχή του Τουβαλού στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Τουβαλού μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2008.
Για πολλά χρόνια, το Τουβαλού ήταν ένα από τα δύο ανεξάρτητα έθνη του κόσμου (μαζί με το Βατικανό) χωρίς αναγνωρισμένη Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Αυτό άλλαξε το 2004, όταν ιδρύθηκε η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας, η οποία αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 16 Ιουλίου του 2007. Από το 2008 έως και σήμερα, συνολικά 8 αθλητές από τη χώρα έχουν λάβει μέρος σε διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά δεν έχουν φτάσει σε κάποια πρόκριση σε επόμενη φάση ή σε κατάκτηση Ολυμπιακού μεταλλίου. Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Οι πρώτες συμμετοχές ήρθαν στους Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, με τον Οκιλάνι Τινιλάου (100 μέτρα ανδρών), την Ασενάτε Μανόα (100 μέτρα γυναικών) και τον Λογκόνα Εσάου (άρση βαρών). Το 2012 έλαβαν μέρος οι Ταβεβέλε Νόα (100 μέτρα ανδρών) και Ασενάτε Μανόα (100 μέτρα γυναικών) στον στίβο και ο Τουάου Λαπούα Λαπούα στην άρση βαρών, ενώ το 2016 συμμετείχε μόνο ο Ετιμόνι Τιμουάνι στα 100 μέτρα ανδρών. Τέλος, στους Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, συμμετείχαν οι Καράλο Μαϊμπούκα και Ματιέ Στάνλεϊ στα 100 μέτρα ανδρών και γυναικών αντίστοιχα.
33η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (Ελλάδα)
Η 33η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία είναι μια μονάδα του Ελληνικού Στρατού, η οποία εδρεύει στο Πολύκαστρο της Μακεδονίας. Αποτελείται από μηχανοκίνητα τάγματα πεζικού, υποστήριξης, σύνταγμα μηχανικών και άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Ποιήεσσα
Η Ποιήεσσα ήταν στην αρχαιότητα η μια από τις τέσσερις Πόλεις-κράτη στην Κέα, οι άλλες τρεις ήταν οι παραθαλάσσιες Κορησσία Κέας, Καρθαία και η ορεινή σημερινή πρωτεύουσα Ιουλίδα. Η Ποιήεσσα βρισκόταν παραλιακά στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, σε ένα ψηλό και απότομο ακρωτήρι. Η ίδρυση της ανάγεται τον 6ο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με τους θρύλους ιδρυτής της Ποιήεσσας ήταν ο Αιακός. Η θέση της βρισκόταν πολύ κοντά στον σημερινό οικισμό Πήσσες Κέας, η πρόσβαση είναι δύσκολη και γίνεται μόνο από την πρωτεύουσα Ιουλίδα στο εσωτερικό, δεν συνδέεται με την παραλιακό λιμάνι της Κορησσίας στα βόρεια.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Κέας
Medal of Honor: Allied Assault
Το Medal of Honor: Allied Assault είναι ένα βιντεοπαιχνίδι σκοποβολής πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την εταιρία 2015, Inc. Εκδόθηκε από την Electronic Arts και κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows στις 22 Ιανουαρίου 2002 στη Βόρεια Αμερική και στις 15 Φεβρουαρίου 2002, στην Ευρώπη. Η Aspyr δημοσίευσε την έκδοση Mac OS X που κυκλοφόρησε αργότερα εκείνο το έτος τον Αύγουστο. Μια έκδοση Linux κυκλοφόρησε το 2004.
Το παιχνίδι είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί τη μηχανή id Tech 3, με τροποποιήσεις από το Heavy Metal: FAKK², για την προσομοίωση της μάχης πεζικού.
Πλοκή
μικρογραφία|Φωτογραφία της κασέτας Medal of Honor: Allied Assault στην έκδοση για PS2 Ο υπολοχαγός Μάικ Πάουελ, ο πρωταγωνιστής, είναι ικανός φύλακας του αμερικανικού στρατού και αργότερα πράκτορας του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών. Ο Πάουελ και μια ομάδα των Ρέιντζερς βρίσκονται στο Άρζιου της Αλγερίας, πολεμώντας στο μέτωπο της Βόρειας Αφρικής. Η ομάδα παλεύει στην πόλη, αλλά μια ενέδρα σκοτώνει όλη την ομάδα εκτός από τον Πάουελ. Ο Πάουελ συνεχίζει σε μια βάση του Άξονα της Βόρειας Αφρικής, όπου διασώζει τον πράκτορα της SAS, ταγματάρχη Τζακ Γκρίλο και ανακτά τον εξοπλισμό του. Ο ταγματάρχης και ο υπολοχαγός Πάουελ χωρίζουν, ενώ ο Πάουελ κάνει δολιοφθορά σε μια πισίνα. Ξανασυναντιέται με τον Γκρίλο, ο οποίος έχει πάρει ένα τζιπ με ενσωματωμένο πολυβόλο. Οι δυο τους οδηγούν σε ένα γερμανικό αεροδρόμιο, όπου καταστρέφουν επιτυχώς τα βομβαρδιστικά καταδύσεων Stuka που είχαν προσγειωθεί εκεί. Ενώ ο Γκρίλο αποσπά την προσοχή των γερμανικών δυνάμεων, ο Πάουελ μπαίνει κρυφά σε ένα καταφύγιο, διακόπτει τον ασύρματο του Άξονα και αγωνίζεται προς έναν παράκτιο φάρο για να δώσει σήμα στον συμμαχικό στόλο να ξεκινήσει την επιχείρηση Torch, δηλαδή την εισβολή στη Βόρεια Αφρική. Αποδρά με τον Γκρίλο με ένα γερμανικό φορτηγό.
Μετά την επιτυχία των Συμμάχων στην Αφρική, ο Πάουελ και ο Γκρίλο στέλνονται στην κατεχόμενη από τη Γερμανία Νορβηγία για να διεισδύσουν στην πόλη του Τρόντχαϊμ, όπου ένα Kriegsmarine εξοπλίζεται με ένα πρωτότυπο ανιχνευτή ραντάρ. Ο Γκρίλο μπαίνει πρώτος στη βάση, αλλά σκοτώνεται σε δράση από Γερμανούς φρουρούς ενώ ανοίγει την μπροστινή πύλη για τον Πάουελ. Ο Πάουελ πολεμά μόνος του στη βάση, όπου μεταμφιέζεται σε Γερμανό αξιωματικό και διεισδύει στην αποβάθρα. Πηγαίνει στο εργαστήριο όπου καταστρέφει τον ανιχνευτή ραντάρ και αποκτά πρόσβαση σε ένα υποβρύχιο. Πολεμά έξω από τη βάση, όπου τον διασώζει μια συμμαχική ομάδα.
Χάρη στις προσπάθειες του Πάουελ, η απειλή των γερμανικών U-Boat εξουδετερώνεται, ανοίγοντας το δρόμο για την εισβολή των Συμμάχων στην Ευρώπη, δηλαδή την Επιχείρηση της Νορμανδίας. Ο Πάουελ, ως μέρος του 2ου Τάγματος Ρέιντζερ, κατατάσσεται στον τομέα Τσάρλι της Παραλίας Ομάχα υπό τον Κάπτ. Ο Ράμσεϊ, όπου αυτός και οι συνάδελφοί του εισβάλλουν στα καταφύγια, παρόλο που έχουν βαριές απώλειες, ασφαλίζουν την παραλία. Τον στέλνουν στην ύπαιθρο πέρα από τις παραλίες για να βοηθήσει διάφορες αμερικανικές μονάδες που δέχονται επίθεση από τα Νέμπελγουέρφερ.
Ο Πάουελ έχει ανατεθεί να πάει πίσω από τις γραμμές του εχθρού και να αποκτήσει πληροφορίες σχετικά με τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων. Μετά τη διάσωση ενός εγκλωβισμένου Βρετανού πιλότου, Τζο Μπέιλορ, ο Πάουελ συναντά το μέλος της Γαλλικής Αντίστασης, Μανόν Μπατίστ. Τον στέλνει να κάνει σαμποτάζ κατά της γερμανικής πολεμικής προσπάθειας. Κάνει επιδρομή σε μια επαύλη που χρησιμοποιείται ως διοικητήριο όπου εξασφαλίζει σημαντικά έγγραφα του εχθρού, συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων για το νέο τανκ King Tiger. Ο Πάουελ δραπετεύει με τη βοήθεια του Μανόν.
Η επόμενη αποστολή του Πάουελ περιλαμβάνει την αεροπειρατεία ενός τανκ King Tiger και τη χρήση του για να ασφαλίσει μια ζωτικής σημασίας γέφυρα στην πόλη της Βρέστης. Αφού τριγυρνά στα ερείπια που καραδοκούν ελεύθεροι σκοπευτές, συναντά το αμερικανικό πλήρωμα τανκ που επιλέχθηκε για την αποστολή. Ο Πάουελ και το πλήρωμα του τανκ καταφέρνουν να κατοχυρώσουν το τανκ και το χρησιμοποιούν για να πολεμήσουν στην συνέχεια. Φτάνοντας στη Βρέστη, ο Πάουελ προσπαθεί να καλύψει το τανκ, αλλά και την γέφυρα για την οποία έχει πάρει εντολή να προστατεύσει μέχρι να φτάσουν ενισχύσεις.
Η τελική αποστολή του Πάουελ τον στέλνει στο φρούριο Σμέρζεν, μια γερμανική εγκατάσταση παραγωγής τοξικού αερίου, αλλά έκτοτε έχει κλείσει, που λειτουργεί ως στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή τοξικού αερίου για τον πόλεμο. Ο Πάουελ πέφτει με αλεξίπτωτο στο δάσος, όπου καταστρέφει μερικά αντιαεροπορικά Φλάκ των Γερμανών που πυροβολούν συμμαχικά αεροπλάνα. Διεισδύει σε μια αποθήκη όπλων και καταστρέφει ένα απόθεμα από StG 44 και καταστρέφει ένα γερμανικό φυλάκιο επικοινωνιών, διακόπτοντας τις επικοινωνίες του Σμέρζεν. Ο Πάουελ κλέβει ένα φορτηγό και μαζί με μια ομάδα Αμερικανών, το χρησιμοποιεί για να φτάσει στο Σμέρζεν. Φτάνοντας, ο Πάουελ και οι συνάδελφοί του εισβάλλουν στο οχυρό και απελευθερώνουν όλους τους αιχμαλώτους. Ο Πάουελ παλεύει στα χαμηλότερα επίπεδα του φρουρίου, όπου ανακαλύπτει ότι οι εγκαταστάσεις παραγωγής τοξικού αερίου του φρουρίου εξακολουθούν να λειτουργούν. Τοποθετεί εκρηκτικά στις εγκαταστάσεις και δραπετεύει λίγο πριν καταστραφεί ολοσχερώς η εγκατάσταση.
Multiplayer
Μόλις επιλεχτεί ένας διακομιστής (server) και ένας τύπος παιχνιδιού, το παιχνίδι ξεκινά σε λειτουργία θεατή και ο παίκτης μπορεί να επιλέξει μεταξύ συμμάχων ή του άξονα. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί ένα σύστημα πόντων, προσθέτοντας πόντους για τον αριθμό των άλλων παικτών που σκοτώνουν, αλλά και γύρων, αφαιρώντας πόντους για αυτοκτονίες και προσθέτοντας πόντους θανάτου όταν σε σκοτώσει άλλος παίκτης.
Δημιουργοί
Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από μια ομάδα 22 προγραμματιστών.
Αιχμή του δόρατος
Το πρώτο πακέτο επέκτασης. Αναπαριστά τρεις μεγάλες μάχες μέσα από τα μάτια του Τζακ Μπαρνς (με τη φωνή του Γκάρι Όλντμαν ), αλεξιπτωτιστή του 501ου Συντάγματος Πεζικού Αλεξιπτωτιστών. Ο Μπαρνς προσγειώνεται πίσω από το Τείχος του Ατλαντικού για την απόβαση στη Νορμανδία, κρατά τη γραμμή κοντά στο Μπαστόν στις Αρδέννες κατά τη διάρκεια της μάχης και διεισδύει στο Βερολίνο πριν ο Κόκκινος Στρατός ξεκινήσει την επίθεσή του. Η επέκταση έχει πολλά νέα όπλα που προστέθηκαν στο οπλοστάσιο του παίκτη, συμπεριλαμβανομένου του ρωσικού PPSh-41 και του βρετανικού Lee–Enfield.
Η επέκταση έλαβε το βραβείο πωλήσεων "Ασημένιο" από την Ένωση Εκδοτών Λογισμικού ψυχαγωγίας και αναψυχής (ELSPA),  δείχνει πωλήσεις τουλάχιστον 100.000 αντιτύπων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιλέχτηκε για το ετήσιο GameSpot ' “Καλύτερο Πακέτο επέκτασης”.
Επανάσταση
Η Επανάσταση (Breakthrough) που είναι το δεύτερο πακέτο επέκτασης, βάζει τον παίκτη στο ρόλο του Τζον Μπέικερ της 34ης Μεραρχίας Πεζικού των ΗΠΑ. Η εκστρατεία καλύπτει τη μάχη του Κασερίν, την πτώση του Μπιζέρτ, την εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία το 1943, την αιματηρή μάχη του Μόντε Κασίνο, ακολουθούμενη από τις αποβάσεις και την υπεράσπιση της παραλίας στο Άντσιο της Ιταλίας (Επιχείρηση Shingle) και τη μάχη του Μόντε Μπατάγκλια τον Σεπτέμβριο του 1944. Προσθέτει μερικά ιταλικά όπλα καθώς και νεότερα βρετανικά όπλα όπως η καραμπίνα De Lisle και το αντιαρματικό όπλο PIAT.
Medal of Honor: Allied Assault Deluxe Edition
Το πρώτο πακέτο συλλογής περιλάμβανε το Medal of Honor: Allied Assault, το Medal of Honor: Allied Assault με την επέκταση της Αιχμής του Δόρατος, δύο οδηγούς στρατηγικής, ένα μουσικό CD, και μια προεπισκόπηση του Medal of Honor: Pacific Assault.
Medal of Honor Allied Assault: War Chest
Το δεύτερο πακέτο συλλογής περιλάμβανε τα πακέτα επέκτασης Medal of Honor: Allied Assault, Medal of Honor: Allied Assault Αιχμή του Δόρατος και Medal of Honor: Allied Assault Επανάσταση. Με λίγα λόγια περιλάμβανε όλες τις επεκτάσεις του παιχνιδιού, μαζί με το κύριο παιχνίδι.
Πακέτο 10ης επετείου
Περιλαμβάνονται το Medal of Honor: 10η επέτειος, μαζί με ένα CD που περιέχει μέρος της μουσικής του παιχνιδιού, καθώς και την περικοπή του σκηνοθέτη των Medal of Honor: Pacific Assault και Medal of Honor: Airborne.
Μουσική
Η μουσική συντέθηκε από τον Μάικλ Γκιατσίνο. Κυκλοφόρησε στις 30 Αυγούστου 2005 σε iTunes και Amazon. Αποτελείται από 5 κομμάτια. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν ξανά διάφορα soundtracks από το αρχικό Medal of Honor και Medal of Honor: Underground, τα οποία επίσης συνέθεσε ο Γκιατσίνο. Για τα πακέτα επέκτασης, χρησιμοποιήθηκαν ξανά μουσικά κομμάτια από το Medal of Honor: Frontline.
Βαθμολόγηση
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλήθηκαν 900.000 αντίτυπα και κέρδη πάνω από 34,2 εκατομμύρια δολάρια μέχρι τον Αύγουστο του 2006, μετά την κυκλοφορία του τον Ιανουάριο του 2002. Ήταν το ένατο παιχνίδι υπολογιστή με τις περισσότερες πωλήσεις στη χώρα μεταξύ Ιανουαρίου 2000 και Αυγούστου 2006. Οι συνδυασμένες πωλήσεις όλων των παιχνιδιών υπολογιστή Medal of Honor που κυκλοφόρησαν μεταξύ Ιανουαρίου 2000 και Αυγούστου 2006, συμπεριλαμβανομένου του Allied Assault, είχαν φτάσει τα 1,9 εκατομμύρια μονάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε το χρυσό βραβείο πωλήσεων από την Ένωση Εκδοτών Λογισμικού ψυχαγωγίας και αναψυχής (ELSPA),  υποδηλώνει πωλήσεις τουλάχιστον 200.000 αντιτύπων στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το Medal of Honor: Allied Assault κυκλοφόρησε με παγκόσμια αναγνώριση. Έλαβε βαθμολογία 91,05% στο GameRankings και 91% στο Metacritic.
Κέρδισε καλύτερο παιχνίδι δράσης στις ΗΠΑ και το Gaming World's παιχνίδι δράσης της χρονιάς. Οι συντάκτες του τελευταίου περιοδικού το χαρακτήρησαν ως "το καλύτερο παιχνίδι δράσης μετά το Half-Line ". Κέρδισε επίσης το βραβείο GameSpot ετήσια “καλύτερη μουσική σε παιχνίδι υπολογιστή”.
Το Medal of Honor: Allied Assault ήταν το πρώτο παιχνίδι για υπολογιστή στις ΗΠΑ που πωλήθηκε σε νέα πακέτα τυπικού μεγέθους που προτείνει η IDSA, τα οποία έχουν ήδη τυποποιηθεί σε συσκευασία βιντεοπαιχνιδιών κονσόλας και DVD.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2005-2006
Η Α2 Εθνική Χειροσφαίρισης Ελλάδας 2005−06 ήταν η 17η περίοδος της Α2 Εθνικής Χειροσφαίρισης και συνολικά η 24η περίοδος της δεύτερης κατηγορίας χειροσφαίρισης που διοργανώθηκε από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (Ο.Χ.Ε.). Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 22 Οκτωβρίου του 2005 και έληξε στις 21 Μαΐου του 2006.
1ος Όμιλος
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλυσιακός A.O., ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄. Στη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκε ο Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας και ο Α.Σ. Προοδευτική Αγρινίου.
2ος Όμιλος
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Π.Α.Σ. Αερωπός Έδεσσας, ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄. Στη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκε ο Α.Μ.Σ. Πόντιοι Κιλκίς και ο Γ.Α.Α.Σ. Ορφέας Κατερίνης.
Συμμετοχή του Ναουρού στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το νησιωτικό έθνος του Ναουρού μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996. Είναι το έθνος με τον μικρότερο πληθυσμό ανάμεσα στα 206 μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Είναι κυρίως γνωστό για την παράδοσή του στο άθλημα της άρσης βαρών, κάτι που μαρτυράει το γεγονός ότι και οι επτά αθλητές που είχαν αγωνιστεί για το Ναουρού σε Ολυμπιακούς Αγώνες πριν από το 2012 ήταν αρσιβαρίστες.
Γενικές πληροφορίες
Υπό την ηγεσία του Βίνσον Ντετενάμο, το Ολυμπιακό κίνημα ξεκίνησε στο Ναουρού στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε το 1991 και οι συνομιλίες με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ξεκίνησαν την ίδια χρονιά. Τον Μάιο του 1994, το Ναουρού παρουσίασε την υποψηφιότητά του για ένταξη στη ΔΟΕ, η οποία έγινε αποδεκτή τον Σεπτέμβριο, ανοίγοντας τον δρόμο για συμμετοχή στους Αγώνες του 1996.
Το 1996, όμως, δεν ήταν η πρώτη φορά που αθλητής από το Ναουρού συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά τη νίκη του στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 1990, ο αρσιβαρίστας Μάρκους Στίβεν υπέβαλε αίτηση για την υπηκοότητα της Σαμόα, ώστε να μπορέσει να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για το Ναουρού στους Αγώνες του 1996 και του 2000, όπου κατέλαβε την 11η θέση στην κατηγορία των 62 κιλών. Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία ως βουλευτής και υπουργός παιδείας και οικονομίας, με αποκορύφωμα την εκλογή του ως πρόεδρος του Ναουρού κατά την τετραετία 2007-2011. Το 2009, αντικατέστησε τον Ντετενάμο ως πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας.
Συνολικά 12 αθλητές από το Ναουρού έχουν λάβει μέρος σε διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων από το 1996 έως και σήμερα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν στην κατάκτηση κάποιου Ολυμπιακού μεταλλίου. Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
thumb|300px|23/09/2009: Συνάντηση του [[Μάρκους Στίβεν με τον Μπαράκ Ομπάμα και τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρος του Ναουρού.]]
Συμμετέχοντες
thumb|260px|Ο Τζόναχ Χάρις κατά την αναχώρηση της αποστολής του Ναουρού με προορισμό το [[Τόκιο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναουρού Κατηγορία:Ναουρού
Ακσάι (περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)
Το Ακσάι (Ақсай) είναι πόλη στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπορίλι στην περιφέρειας Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 32,873 (απογραφή 2009) 28,953 (απογραφή 1999).
Είναι μια σημαντική πόλη στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς εξυπηρετεί ως επιχειρησιακή βάση για το κοντινό κοίτασμα Καρατσαγκανάκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Δημήτρης Πετσετίδης
Ο Δημήτρης Πετσετίδης (Σπάρτη, 2 Αυγούστου 1940 - Αθήνα, 14 Απριλίου 2017) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μαθηματικός και γελοιογράφος.
Βιογραφία
Ο Δημήτρης Πετσετίδης γεννήθηκε στη Σπάρτη στις 2 Αυγούστου 1940.
Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Τα πρώτα του διηγήματα άρχισαν να δημοσιεύονται στη λογοτεχνική σελίδα της εφημερίδας "Τα Νέα" από το 1977. Παράλληλα συνεργάστηκε με το περιοδικό "το Δέντρο" στο οποίο δημοσίευε, επί χρόνια, διηγήματα,σχόλια στη στήλη "τα φύλλα" και σκίτσα. Διηγήματα του έχουν δημοσιευθεί ακόμη σε εφημερίδες και περιοδικά: ΄Εθνος, Αυγή, Γιατί, Λέξη, Μανδραγόρας, Οροπέδιο, Πλανόδιον, Εντευκτήριο κ.ά. Ευάριθμα διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά.
Από το 1957 μέχρι και το 1982 έζησε στην Αθήνα, όπου δίδαξε σε φροντιστήρια.Το 1973 υπήρξε υπεύθυνος ύλης του περιοδικού της ΕΜΕ, Ευκλείδης Β'.
Από το 1964 μέχρι το 1983 δούλεψε και ως γελοιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας (Ταχυδρόμος, Επίκαιρα, Τα Νέα, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Εξόρμηση, Ποντίκι κ.α.) Tο 2001 άρχισε πάλι να δημοσιεύει γελοιογραφίες στο περιοδικό ΑΝΤI μέχρι το τελευταίο τεύχος του (919, 11-4-2008) και στην εφημερίδα "Η Εποχή", όπου συνέχισε μέχρι το θάνατό του. Ακόμη, κατά την περίοδο 2011-2013, δημοσίευε σκίτσα στη στήλη "Αναγνώσεις" της εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ".
Το 1981 το διήγημά του "Σιδηροδρομικός σταθμός Σπάρτης" τιμήθηκε με έπαινο στον 2ο πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος της εφημερίδας "Η Καθημερινή".
Το 1983 εγκαταστάθηκε στη Σπάρτη και έκτοτε ζούσε και εργαζόταν εκεί.
Το 2011 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Ουράνη για το σύνολο του έργου του στο διήγημα.
Απεβίωσε στην Αθήνα αιφνιδίως, τη Μ. Παρασκευή 14 Απριλίου 2017.
Προσωπικά
Είχε τρεις κόρες και εκτός της ενασχόλησής του με το συγγραφικό του έργο, περνούσε τον ελεύθερο χρόνο του διαβάζοντας και παίζοντας σκάκι.
Το έργο του
Εξέδωσε επτά συλλογές με διηγήματα και μία νουβέλα (Τροπικός του Λέοντος).
Βιβλία
"Δώδεκα στο δίφραγκο" ,διηγήματα, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ 1986, Νεφέλη 2000
"Το παιχνίδι", διηγήματα, Νεφέλη 1991
"Επίλογος στα χιόνια", διηγήματα, Νεφέλη 1993
"Ο Σαμπατές ζει", διηγήματα, Νεφέλη 1998
"Τροπικός του Λέοντος", νουβέλα, Νεφέλη 2001
"Λυσσασμένες αλεπούδες", διηγήματα, Κεδρος 2007
"Εν οίκω",διηγήματα, Μεταίχμιο 2012
Συλλογικές Εκδόσεις
Κύμινο & κανέλα, εκδ. Πατάκη, 1998
Στρατός περνούσε..., εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2002
Το μελάνι φωνάζει, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2003
Να μαθαίνω γράμματα…, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2003
Νάνι, τ’ ἄνθι τῶν ἀνθῶ, εκδ. ΙΝΔΙΚΤΟΣ, 2005
JENSEITS DER IDYLLE, Έξι Έλληνες διηγηματογράφοι, εκδ. Romiosini, 2005
ANGELIC & BLACK, Contemporary Greek short stories, εκδ. Cosmos, 2006
Jacques Bouchard, "Prends - moi au mot et donne - moi la main!", 2012
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γοδεφρείδος Σωντερόν
Ο Γοδεφρείδος Σωντερόν (γαλλ.: Geoffrey Chauderon) (απεβ. το 1278) ήταν ο πρώτος βαρόνος της Εσταμίρας και μέγας Κοντόσταυλος του πριγκιπάτου της Αχαΐας, στη Φραγκική Ελλάδα.