cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρκο Πόλο
Το πρωτοποριακό ταξίδι του ενέπνευσε τον Χριστόφορο Κολόμβο και άλλους. Το όνομα του Μάρκο Πόλο δόθηκε, μεταξύ άλλων, στο αεροδρόμιο της Βενετίας, ενώ οι περιπέτειές του ενέπνευσαν βιβλία και κινηματογραφικές ταινίες. Επηρέασε επίσης την ευρωπαϊκή χαρτογραφία, οδηγώντας στη δημιουργία του Παγκόσμιου χάρτη του Φρα Μάουρο. Η ακρίβεια των στοιχείων που έδωσε ο Πόλο, επιβεβαιώθηκε πλήρως, αργότερα, από διάφορες πηγές. Χάρις σε αυτές, τονώθηκαν οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ Ευρώπης και Άπω Ανατολής.
Τα πρώτα χρόνια και το ταξίδι στην Ασία
Ο ακριβής χρόνος και τόπος γέννησης του Μάρκο Πόλο είναι άγνωστα και οι τρέχουσες θεωρίες είναι κυρίως υποθετικές. Ένας πιθανός τόπος γέννησης είναι το Σαν Τζοβάνι Κριζόστομο στο Καναρέτζιο, το οποίο ορισμένες φορές παρουσιάζεται από τους ιστορικούς ως η γενέτειρα του Μάρκο Πόλο. Γενικά είναι αποδεκτό ότι ο Μάρκο Πόλο γεννήθηκε στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, με τους περισσότερους βιογράφους να αναφέρουν την ίδια τη Βενετία ως πατρίδα του Μάρκο Πόλο. Μερικοί βιογράφοι ισχυρίζονται ότι ο Πόλο γεννήθηκε στο νησί Κόρτσουλα, στη σημερινή Κροατία, ωστόσο δεν υπάρχει καμία απόδειξη αυτού του ισχυρισμού. Η πιο συχνά αναφερόμενη ημερομηνία γέννησης του Μάρκο Πόλο είναι «γύρω στο 1254». Ο πατέρας του, Νικολό, ήταν πλούσιος έμπορος και με μεγάλο κύρος. Ο Νικολό και ο αδελφός του, Μαφέο, ξεκίνησαν για ένα εμπορικό ταξίδι πριν γεννηθεί ο Μάρκο. Το 1260, ο Νικολό και ο Μαφέο διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη όταν πρόβλεψαν μία πολιτική αλλαγή. Ρευστοποίησαν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε κοσμήματα και έφυγαν. Σύμφωνα με τα Ταξίδια του Μάρκο Πόλο, διέσχισαν ένα μεγάλο μέρος της Ασίας και συνάντησαν τον Κουμπλάι Χαν. Εν τω μεταξύ, η μητέρα του Μάρκο Πόλο πέθανε και ο Μάρκο ανατράφηκε από μία θεία του κι έναν θείο του. Ο Μάρκο ήταν μορφωμένος και έμαθε τα εμπορικά θέματα, συμπεριλαμβανομένων των ξένων νομισμάτων και τη διαχείριση εμπορικών πλοίων, αν και έμαθε ελάχιστα ή καθόλου λατινικά.
Το 1269, ο Νικολό και ο Μαφέο επέστρεψαν στη Βενετία, όπου συνάντησαν για πρώτη φορά τον Μάρκο. Το 1271, ο Μάρκο Πόλο (σε ηλικία 17 ετών), ο πατέρας του και ο θείος του ξεκίνησαν για την Ασία σε μία σειρά περιπετειών που αργότερα καταγράφηκαν στο βιβλίο του Μάρκο. Επέστρεψαν στη Βενετία το 1295, 24 χρόνια αργότερα, με πολλά πλούτη και θησαυρούς. Είχαν ταξιδέψει σχεδόν 24.000 χιλιόμετρα. Η πορεία τους, με εκκίνηση το έτος 1271 υπήρξε η εξής: Περσία, Αφγανιστάν, οροπέδιο του Παμίρ (κανείς άλλος Ευρωπαίος δεν έφτασε εκεί, μέχρι το 1838), κατόπιν στράφηκαν νοτιοανατολικά και έφτασαν, κατά σειρά, σε Κασγκάρ, Γιακάρντ, στο Κοτάν. Ακολούθως ακολούθησαν βορειοανατολική πορεία, προσεγγίζοντας το Λομπ Νορ, σημείο στο οποίο ξαναέφτασε ευρωπαίος, μόλις στα 1871, ο Ρώσος περιηγητής Πρεβόλσκι. Φτάνοντας στην απόλυτα άνυδρη έρημο Γκόμπι, τη διέσχισαν και, 3,5 έτη μετά την αναχώρησή τους, το 1275 έφτασαν τελικά στο Σαγκ Του ("Ζαν Αντού"), τη θερινή πρωτεύουσα-πόλη του "Μεγάλου Κουμπλάι Χαν". Ο τελευταίος τους υποδέχτηκε πολύ εγκάρδια, προσφέροντάς τους μεγάλες ανέσεις και τιμές. Έχρισε, μάλιστα, το Μάρκο Πόλο, ως αυτοκρατορικό του σύμβουλο, του απένειμε διάφορα υψηλά ακόμη αξιώματα, του ανέθεσε ορισμένες επίσημες αποστολές και του έδωσε για σύζυγο την κόρη του.
Η αιχμαλωσία και η μετέπειτα ζωή του
Όταν οι Πόλο επέστρεψαν στην Ιταλία, η Βενετία βρισκόταν σε πόλεμο με τη Γένοβα. Ο Μάρκο Πόλο κατετάγη στον βενετικό στόλο με την ιδιόκτητη γαλέρα του, αλλά στη Ναυμαχία του Κόρτσουλα οι Γενοβέζοι νίκησαν τον βενετικό στόλο και ο Μάρκο Πόλο συνελήφθη αιχμάλωτος. Πέρασε αρκετούς μήνες της φυλάκισής του υπαγορεύοντας μία λεπτομερή περιγραφή των ταξιδιών του στον συγκρατούμενό του, Ρουστιτσέλο ντα Πίζα, ο οποίος ενσωμάτωσε και δικές του ιστορίες καθώς και άλλες ιστορίες και ανέκδοτα γεγονότα από την Κίνα. Το βιβλίο σύντομα εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη σε χειρόγραφη μορφή και έγινε γνωστό ως Τα Ταξίδια του Μάρκο Πόλο. Περιγράφει τα ταξίδια των Πόλο στην Ασία, προσφέροντας στους Ευρωπαίους την πρώτη διεξοδική ματιά στην Άπω Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Ινδίας και της Ιαπωνίας. Ενώ το βιβλίο του Μάρκο Πόλο περιγράφει τα χαρτονομίσματα και την καύση του άνθρακα, παραλείπει να μνημονεύσει το Μέγα Σινικό Τείχος και τα ξυλάκια που χρησιμοποιούν οι Κινέζοι για το φαγητό, κάνοντας τους σκεπτικιστές να αναρωτιούνται εάν ο Μάρκο Πόλο είχε πάει πραγματικά στην Κίνα ή αν έγραψε το βιβλίο του βασιζόμενος σε φήμες. Ωστόσο, αν ο σκοπός των ιστοριών του Μάρκο Πόλο ήταν να εντυπωσιάσει τους άλλους, εκφράζοντας τη μεγάλη του εκτίμηση και λατρεία σε έναν προηγμένο πολιτισμό, τότε θα παρέλειπε τις λεπτομέρειες εκείνες που θα προκαλούσαν γέλιο στους αναγνώστες εις βάρος των Κινέζων με την έννοια της ευρωπαϊκής ανωτερότητας. Επιπλέον, ερευνητές επισημαίνουν ότι το Σινικό Τείχος χτίστηκε επί της Δυναστείας των Μινγκ και συνεπώς χρονολογείται τουλάχιστον δύο αιώνες μετά τα ταξίδια του Μάρκο Πόλο. Οι κυβερνήτες της Δυναστείας των Γιουάν, τους οποίους υπηρέτησε ο Μάρκο Πόλο, καθώς και οι προηγούμενες αυτοκρατορίες των Λιάο και των Τσιν, έλεγχαν εδάφη βόρεια και νότια του σημερινού τείχους και δεν είχαν κανένα λόγο να συντηρούν οχυρώσεις που μπορεί να είχαν παραμείνει εκεί από τις προηγούμενες δυναστείες. Άλλοι Ευρωπαίοι που ταξίδεψαν στο Χανμπαλίκ κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Γιουάν δεν αναφέρουν επίσης τίποτα για το Σινικό Τείχος. Τέλος, η θεωρία των φημών δεν εξηγεί την απουσία της περιγραφής του τρόπου που τρώνε οι Κινέζοι.
Ο Μάρκο Πόλο αποφυλακίστηκε τελικά τον Αύγουστο του 1299 (κατά άλλους, το 1302) και επέστρεψε στη Βενετία, όπου ο πατέρας του και ο θείος του αγόρασαν ένα μεγάλο σπίτι στην κεντρική συνοικία Σαν Τζοβάνι Κριζόστομο. Συνέχισαν τις δραστηριότητές τους και σύντομα ο Μάρκο Πόλο έγινε ένας πλούσιος έμπορος ενώ ήταν και μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου. Επιπλέον χρηματοδότησε άλλες αποστολές αλλά ο ίδιος δεν ξανάφυγε ποτέ από τη Βενετία. Παντρεύτηκε την κόρη ενός εμπόρου και απέκτησε τρεις κόρες.
Ο θάνατος
thumb|Η εκκλησία του Σαν Λορέντζο στο Καστέλο της [[Βενετίας, όπου τάφηκε ο Μάρκο Πόλο]] Το 1323, ο Μάρκο Πόλο καθηλώθηκε στο κρεβάτι λόγω ασθενείας. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών να τον θεραπεύσουν, στις 8 Ιανουαρίου 1324 ήταν στο νεκροκρέβατό του. Τότε η οικογένειά του ζήτησε από έναν ιερέα να γράψει και να πιστοποιήσει τη διαθήκη. Η σύζυγος και οι τρεις κόρες του Μάρκο Πόλο ορίστηκαν ως εκτελεστές της διαθήκης. Η εκκλησία είχε το δικαίωμα από το νόμο σε ένα μέρος της περιουσίας του και ο Μάρκο Πόλο το ενέκρινε και διέταξε να καταβληθεί ένα επιπλέον ποσό στο μοναστήρι του Σαν Λορέντζο, όπου ήθελε να ταφεί. Επίσης έδωσε την ελευθερία σ' έναν Τάταρο δούλο, ο οποίος μάλλον τον συνόδευε από την Ασία.
Τα Ταξίδια του Μάρκο Πόλο
Καμία αυθεντική έκδοση του βιβλίου του Μάρκο Πόλο δεν σώζεται και τα πρώτα χειρόγραφα διαφέρουν σημαντικά. Οι δημοσιευμένες εκδοχές του βιβλίου είτε βασίζονται σε απλά σενάρια, είτε συνδυάζουν διάφορες εκδοχές μαζί ή προσθέτουν επεξηγηματικές σημειώσεις. Υπήρχαν περίπου 150 παραλλαγές σε διάφορες γλώσσες και με δεδομένο το γεγονός ότι δεν είχε ακόμα ανακαλυφθεί η τυπογραφία, θα έγιναν πολλά λάθη κατά τη διάρκεια της αντιγραφής και της μετάφρασης, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τις πολλές διαφορές που παρουσιάζουν τα χειρόγραφα. Ο Μάρκο Πόλο αφηγήθηκε τις αναμνήσεις του στον Ρουστιτσέλο ντα Πίζα ενώ ήταν και οι δύο τους κρατούμενοι της Δημοκρατίας της Γένοβας. Ο Ρουστιτσέλο έγραψε το βιβλίο Le Devisement du monde σε μία γαλλική διάλεκτο που εκείνη την εποχή ήταν lingua franca για τους σταυροφόρους και τους δυτικούς εμπόρους στην Ανατολή. Η ιδέα ήταν πιθανώς η δημιουργία ενός εγχειρίδιου για εμπόρους και ουσιαστικά ένας οδηγός σχετικά με τα βάρη, τα μέτρα και τις αποστάσεις.
Αφήγηση
thumb|[[Μικρογραφία από τα Ταξίδια του Μάρκο Πόλο]] Το βιβλίο ξεκινά μ' έναν πρόλογο για τον πατέρα και το θείο του Μάρκο Πόλο που ταξίδεψαν στη Βουλγαρία του Βόλγα. Ένα χρόνο αργότερα πήγανε στη Μπουχάρα. Εκεί, ένας απεσταλμένος από το Λεβάντε τους κάλεσε να συναντήσουν τον Κουμπλάι Χαν, ο οποίος δεν είχε γνωρίσει ποτέ Ευρωπαίους. Το 1266, έφτασαν στην έδρα του Κουμπλάι Χαν στο Χανμπαλίκ, στο σημερινό Πεκίνο. Ο Χαν υποδέχτηκε τα αδέλφια με φιλοξενία και τους έκανε πολλές ερωτήσεις σχετικά με το ευρωπαϊκό νομικό και πολιτικό σύστημα. Επίσης ζήτησε να ενημερωθεί για τον Πάπα και την Εκκλησία της Ρώμης. Αφού τα αδέλφια απάντησαν στις ερωτήσεις του, ο Χαν τους ανέθεσε την επίδοση μίας επιστολής στον Πάπα, ζητώντας 100 Χριστιανούς που να γνωρίζουν τις Επτά Τέχνες (γραμματική, ρητορική, λογική, γεωμετρία, αριθμητική, μουσική και αστρονομία). Επιπλέον, ο Κουμπλάι Χαν ζήτησε από έναν απεσταλμένο να του φέρει Άγιο Μύρο από την Ιερουσαλήμ. Όμως η μακρά περίοδος από τον θάνατο του Πάπα Κλήμη Δ΄ έως την εκλογή του διαδόχου του, καθυστέρησε τους Πόλο στην εκπλήρωση του αιτήματος του Κουμπλάι Χαν. Ακολουθώντας την πρόταση του παπικού τότε απεσταλμένου στο βασίλειο της Αιγύπτου (και αργότερα Πάπα Γρηγόριου Ι'), οι Πόλο επέστρεψαν στη Βενετία το 1269 ή το 1270 ώστε να περιμένουν τον ορισμό του νέου Πάπα. Το γεγονός αυτό επέτρεψε στον 15χρονο ή 16χρονο τότε Μάρκο Πόλο να δει τον πατέρα του για πρώτη φορά.
thumb|Μία σελίδα από τα Τα Ταξίδια του Μάρκο Πόλο, από ένα χειρόγραφο που χρονολογείται μεταξύ 1298 και 1299. Το 1271, ο Νίκολο, ο Μαφέο και ο Μάρκο Πόλο ξεκίνησαν το ταξίδι τους προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημα του Κουμπλάι Χαν. Σαλπάρησαν για την Άκρα και μετά με καμήλες έφτασαν στο περσικό λιμάνι του Ορμούζ. Ήθελαν να πλεύσουν προς την Κίνα αλλά τα πλοία δεν ήταν αξιόπλοα κι έτσι συνέχισαν το ταξίδι τους δια ξηράς. Αφού διέσχισαν την Περσία και το Αφγανιστάν, έφθασαν στο οροπέδιο του Παμίρ. Από το Παμίρ κατέβηκαν νοτιοανατολικά, περνώντας από το Κασγκάρ και το Γιαρκάντ, στο Κοτάν. Από το Κοτάν τράβηξαν βορειοανατολικά, στο Λομπ Νορ. Ύστερα μπήκαν στην έρημο Γκόμπι και αργότερα έφτασαν στο Σαγκ Του όπου βρίσκονταν τα θερινά ανάκτορα του Κουμπλάι Χαν. Τρία χρόνια και έξι μήνες αφότου έφυγαν από τη Βενετία, κι ενώ ο Μάρκο Πόλο ήταν 21 ετών, ο Χαν καλωσόρισε τους Πόλο στο παλάτι του. Η ακριβής ημερομηνία της άφιξής τους είναι άγνωστη, αλλά μελετητές εκτιμούν ότι είναι περίπου το 1275. Φτάνοντας στην αυλή των Γιουάν, οι Πόλο παρουσίασαν το Άγιο Μύρο από την Ιερουσαλήμ και τις παπικές επιστολές.
Ο Μάρκο Πόλο μιλούσε τέσσερις γλώσσες και η οικογένεια είχε συσσωρεύσει μεγάλη γνώση και εμπειρία που ήταν χρήσιμη στον Κουμπλάι Χαν. Ο αυτοκράτορας συμπάθησε ιδιαίτερα τον Μάρκο Πόλο και για την γρήγορη αντίληψή του και την τόλμη του. Τον διώρισε αυτοκρατορικό σύμβουλο και του ανέθεσε διάφορες αποστολές. Ο Μάρκο Πόλο έγραψε για πολλές αυτοκρατορικές επισκέψεις στις νότιες και ανατολικές επαρχίες της Κίνας καθώς και στη σημερινή Μιανμάρ. Τέλος, ο Κουμπλάι Χαν πάντρεψε τον Μάρκο Πόλο με την κόρη του, η οποία όμως αργότερα πέθανε.
Οι Πόλο ανησυχούσαν για την ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα τους πιστεύοντας ότι αν πέθαινε ο Κουμπλάι Χαν, οι εχθροί του θα στρέφονταν εναντίον τους εξαιτίας της στενής τους σχέσης με τον αυτοκράτορα. Όμως ο Κουμπλάι Χαν απέρριψε τα αιτήματα των Πόλο να φύγουν από την Κίνα. Το 1292 ο ανιψιός του Κουμπλάι Χαν και κυβερνήτης της Περσίας έστειλε αντιπροσώπους στην Κίνα σε αναζήτηση πιθανής συζύγου και ζητήσανε από τους Πόλο να τους συνοδέψουνε. Έτσι τους επιτράπηκε να επιστρέψουν στην Περσία για την οποία φύγανε την ίδια χρονιά με έναν στόλο από 14 τζόγκες. Οι Πόλο κατέπλευσαν στο λιμάνι της Σιγκαπούρης, κατευθύνθηκαν βόρεια στη Σουμάτρα, έπλευσαν προς δυσμάς για το Τρινκομάλε (στη σημερινή Σρι Λάνκα) και τη νότια Ινδία και τελικά διέσχισαν την Αραβική Θάλασσα και έφτασαν στο Ορμούζ. Το ταξίδι αυτό κράτησε δύο χρόνια και ήταν πολύ επικίνδυνο. Από τα 600 άτομα που αποτελούσαν τη συνοδεία (μη συμπεριλαμβανομένου του πληρώματος) μόνο 18 επέζησαν (συμπεριλαμβανομένων και των τριών Πόλο). Αφού έφτασαν στο Ορμούζ, οι Πόλο αποχώρησαν από τη γαμήλια συνοδεία και ταξίδεψαν δια ξηράς προς το λιμάνι της Τραπεζούντας στον Εύξεινο Πόντο. Τελικά, οι Πόλο επέστρεψαν στη Βενετία μετά από 24 χρόνια, διάστημα στο οποίο διδάχτηκαν πολλά και απέκτησαν μεγάλη περιουσία.
Η επίδραση του Μάρκο Πόλο
thumb|Ο Μάρκο Πόλο φορώντας στολή Τατάρου Άλλοι λιγότερο γνωστοί Ευρωπαίοι εξερευνητές είχαν ήδη ταξιδέψει στην Κίνα, αλλά με το βιβλίο του Μάρκο Πόλο το ταξίδι του ήταν το πρώτο που έγινε ευρέως γνωστό. Ο Χριστόφορος Κολόμβος επηρεάστηκε τόσο πολύ από την περιγραφή του Μάρκο Πόλο για την Άνω Ανατολή ώστε ήθελε κι ο ίδιος να επισκεφτεί αυτές τις χώρες. Ένα αντίγραφο του βιβλίου με χειρόγραφες σημειώσεις ήταν ανάμεσα στα υπάρχοντά του.
Ένα υποείδος προβάτου ονομάστηκε Μάρκο Πόλο, παίρνοντας το όνομα από τον εξερευνητή, ο οποίος το περιέγραψε καθώς το είχε δει κατά τη διάρκεια της διέλευσης του Παμίρ το 1271. Το 1851, ένα τρικάταρτο ιστιοφόρο που κατασκευάστηκε στο Σεντ Τζον του Νιου Μπράνσγουικ, πήρε επίσης το όνομα Μάρκο Πόλο και ήταν το πρώτο πλοίο που έκανε το γύρο του κόσμου σε λιγότερο από 6 μήνες. Το αεροδρόμιο της Βενετίας ονομάστηκε Μάρκο Πόλο και το πρόγραμμα τακτικών επιβατών του εθνικού αερομεταφορέα του Χονγκ Κονγκ, Cathay Pacific, είναι γνωστό ως "Marco Polo Club". Τα ταξίδια του Μάρκο Πόλο αποτέλεσαν την έμπνευση μυθιστορημάτων ενώ ο ίδιος ο Μάρκο Πόλο είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος του Ίταλο Καλβίνο «Οι Αόρατες Πόλεις». Το 1982 η μίνι τηλεοπτική σειρά «Μάρκο Πόλο», σκηνοθεσίας του Τζουλιάνο Μολντάντο, κέρδισε 2 βραβεία Έμμυ και ήταν υποψήφια για άλλα 6. Το 2007 προβλήθηκε νέα τηλεοπτική σειρά με τίτλο «Μάρκο Πόλο», με τον Μπράιαν Ντένεχι στο ρόλο του Κουμπλάι Χαν, όπου ο Μάρκο Πόλο απεικονίζεται να μένει μόνος του στην Κίνα ενώ ο πατέρας του και ο θείος του επέστρεψαν στη Βενετία για να επανενωθούν μαζί του πολλά χρόνια αργότερα. Το 2009 προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ «Στα Βήματα του Μάρκο Πόλο», που απεικονίζει δύο φίλους που πραγματοποιούν το ταξίδι του Μάρκο Πόλο ταξιδεύοντας από τη Βενετία στην Κίνα δια ξηράς και θαλάσσης. Ο Μάρκο Πόλο εμφανίζεται επίσης ως μεγάλος εξερευνητής στο στρατηγικό video game Civilization Revolution.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Πόλο Κατηγορία:Ιταλοί περιηγητές Κατηγορία:Βενετοί
J. Holiday
Ο J. Holiday (γεννήθηκε ως Nahum Grymes) είναι Αμερικανός τραγουδιστής της R&B, περισσότερο γνωστός για τα δύο του σινγκλ, με τίτλο "Bed " και "Suffocate." Ο ίδιος περιγράφει τη μουσική του ως σόουλ της παλαιάς σχολής με μίξη χιπ χοπ.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1982 στην Ουάσιγκτον. Ο πατέρας του ήταν ιεροκήρυκας και τον ίδιο μεγάλωσε η μητέρα του. Πολύ σύντομα εντυπωσιάστηκε από συγκροτήματα της ριθμ εν μπλουζ, όπως οι Boyz II Men, H-Town και Jodeci, όπως επίσης και με τη χιπ χοπ των Jay-Z και Outkast. Στη διάρκεια ενός διαγωνισμού ταλέντων στο Γυμνάσιο, τραγούδησε για πρώτη φορά, στα 14 χρόνια του. Το ντεμπούτο του έγινε το 2006 και έγινε διάσημος μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού του "Bed" το 2007. Το σινγκλ έφτασε στο #5 στο Billboard Hot 100 και στο #1 στο Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs. Το πρώτο του άλμπουμ, με τίτλο Back of My Lac']] έγινε χρυσό στις ΗΠΑ, καθώς πούλησε πάνω από 500.000 αντίτυπα. Επιτυχία σημείωσε και το δεύτερό του σινγκλ, με τίτλο "Suffocate".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Λέσβος IV (αρματαγωγό)
Λέσβος ΙV (Αρματαγωγό) / L-172
Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’
Πρώην ‘USS Boone County SLT 389’.
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News Sb & DD co, Newport News’. Καθελκύστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1942. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960. Ανάδοχος η Ελληνική κοινότητα της Jacksonville. Παρελήφθη στις 2 Ιουνίου 1960 από το αμερικανικό Ναυτικό (Τζατισούβι Φλώριδα Η.Π.Α).
Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’ και ‘Κρήτη V’.
Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παροπλίσθηκε στις 13 Ιουλίου 1990
Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Κατάλογος αντικειμένων NGC (5000-5999)
Ο New General Catalogue (Νέος Γενικός Κατάλογος, για συντομία NGC) είναι από τους πιο διαδεδομένους και ολοκληρωμένους αστρονομικούς καταλόγους για τους ερασιτέχνες αστρονόμους και περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα του βαθέος ουρανού, γνωστά και ως αντικείμενα NGC, όπως γαλαξίες και αστρικά σμήνη. Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τα αντικείμενα 5000 μέχρι 5999.
Παραπομπές
*5
Σάντι
thumb|250px|Ο φάρος Start Point στο Σάντι. Το Σάντι (αγγλικά: Sanday) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα το τρίτο μεγαλύτερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Ορκάδων. Έχει έκταση 50 τ.χλμ. και 494 κατοίκους (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορκάδες
Αέθλιος ο Σάμιος
Ο Αέθλιος ο Σάμιος, ιστοριογράφος του 5ου π.Χ. αιώνα έγραψε σε ιωνική διάλεκτο ένα χρονικό της Σάμου (Ώροι Σαμίων) αποτελούμενο από τουλάχιστον πέντε βιβλία. Διασώθηκαν δύο μόνον αποσπάσματα από τον Αθήναιο και τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα.
Στο απόσπασμα που διασώθηκε από τον Αθήναιο, ο Αέθλιος έγραφε ότι στην επόχή του τα σύκα, τα σταφύλια, τα μήλα, τα ρόδα και οι ομομηλίδες έβγαιναν δύο φορές τον χρόνο.
Το έργο του Αέθλιου μνημονεύεται επίσης από τον Ευστάθιο και το Μέγα Ετυμολογικόν (όπου λανθασμένα αναφέρεται ως Άθλιος).
Παραπομπές
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Σλονσκ Βρότσουαφ
Η Σλασκ Βρότσουαφ (πολωνικά: Śląsk Wrocław) είναι πολωνική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βρότσουαφ. Ιδρύθηκε το 1947. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Βρότσουαφ, χωρητικότητας 44.308 θεατών, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2012.
Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας, την ανώτατη κατηγορία του ποδοσφαίρου στη χώρα. Η Σλασκ βρίσκεται στην 9η θέση του πίνακα βαθμολογίας όλων των εποχών στο πολωνικό πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλασκ Βρότσουαφ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Αμάρακος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Αμάρακος ήταν γιος του βασιλιά της Κύπρου Κινύρα και αδελφός του Κουρέως.
Ήταν αρωματοποιός και συγκεκριμένα παρασκεύαζε μύρο, ενώ έφτιαχνε και τα αρώματα για τις τελετές στη θεά Αφροδίτη. Μια μέρα του έπεσε το κουτί με το άρωμα και έσπασε και οι θεοί για να τον τιμωρήσουν τον μεταμόρφωσαν σε φυτό: Το φυτό Αμάρακο που πήρε και το όνομα του.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Θυμαριά Κοζάνης
Για οικισμό με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Θυμαριά Έβρου
Η Θυμαριά, είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 680 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κρεμαστή βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Ημαθίας. Απέχει 19 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη της Κοζάνης και 39,5 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Βέροια. Η παλιά του ονομασία αρχικά ήταν Κιοσελέρ και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Ισικού-Κλέρ. Το 1927 μετονομάζεται σε Κίσσα και το 1950 σε Θυμαριά. Την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χωριό, όπως και στα περισσότερα της περιοχής, κατοικούσαν μουσουλμάνοι Γιουρούκοι. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, χαρακτηρίστηκε αμιγώς προσφυγικό αφού εγκαταστάθηκαν 44 οικογένειες (209 άτομα) προσφύγων από τον Πόντο και την Ανατολική Ρωμυλία (Θράκη). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Κρεμαστή και την Κοιλάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κοιλάδας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 274 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
NGC 7331
Ο NGC 7331 είναι σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 45 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Πήγασο. Είναι ένας από τους λαμπρότερους γαλαξίες που δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο του Μεσιέ. Εκπέμπει ακτίνες Χ και ραδιοκύματα.
Αυτός ο γαλαξίας μοιάζει πολύ με τον Γαλαξία μας όσον αφορά στη δομή και το μέγεθος σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αποκαλείται ο «δίδυμος του Γαλαξία μας». Επιπλέον η εμφάνισή του θυμίζει τον γαλαξία της Ανδρομέδας. Φαίνεται με κλίση 71 μοιρών.
Ιστορικό
Ο NGC 7331 ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ το 1784 (Η Ι.53) και ήταν ένας από τους 14 γαλαξίες που αναγνωρίστηκαν ως σπειροειδείς από τον κόμη του Ρος το 1850.
Στον NGC 7331 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας, ο SN 1959D, ο οποίος έφτασε σε μέγεθος 13,4 και είναι ο μόνος που έχει παρατηρηθεί στον γαλαξία. Ανακαλύφθηκε από τον Milton Humason και τον H. S. Gates από το παρατηρητήριο Πάλομαρ.
Χαρακτηριστικά
Ο γαλαξίας αποτελεί αντικείμενο μελέτης για τους αστρονόμους που ασχολούνται με τη δομή και τη δυναμική του γαλαξιακού δίσκου. Παρόλο που έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες, το αποτελέσμα δεν είναι σαφή, καθώς καινούργιες παρατηρήσεις καταρρίπτουν τις παλιές.
Πυρήνας
Οι παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι ο NGC 7331 έχει ένα μεγάλο πυρηνικό εξόγκωμα, το οποίο έχει ακτίνα ίση με το ένα δέκατο του γαλαξία. Η αιτία σχηματισμού του δεν είναι γνωστή. Ένα άλλο μυστήριο είναι το γεγονός ότι το πυρηνικό εξόγκωμα του NGC 7331 περιστέφεται με αντίθετη φορά από τον υπόλοιπο γαλαξία, κατί ασυνήθιστο για γαλαξία. Πιστεύεται ότι η αιτία της ανάδρομης περιστροφής του πυρήνα είναι η συγχώνευση με έναν άλλο γαλαξία.
Επίσης, πιο κοντά στο πυρήνα υπάρχει ένα δίσκος αερίου που περιφέρεται ταχύτερα από το υπόλοιπο γαλαξία. Είναι πλούσιος σε μέταλλα και σχηματίστηκε σχετικά πρόσφατα, πριν περίπου 2 δις χρόνια. Η αναλογία μαγνησίου προς σίδηρου του δακτυλίου δείχνει ότι το πιο πρόσφατο συμβάν αστρογένεσης είχε μεγάλη διάρκεια.
Ένα συμβάν αστρογέννεσης έλαβε χώρα και στον ίδιο τον αστρόμορφο πυρήνα. Όμως, η αναλογία μαγνησίου προς σιδήρου δείχνει ότι το συμβάν είχε μικρότερη διάρκεια. Επίσης, ο πυρήνας πιστεύεται ότι φιλοξένει μια μαύρη τρύπα ή πυκνή συγκέντρωση αστέρων με μάζα 5·108 ηλιακές μάζες. Πιστεύεται ότι είναι η πηγή των ραδιοκυμμάτων και των ακτίνων Χ που εκπέμπει ο γαλαξίας.
Δακτυλίδι αερίου
Στο υπέρυθρο είναι ορατό ένα δακτύλιο αερίου που απέχει 20.000 έτη φωτός από το κέντρο του γαλαξία. Συνδέεται με πρόσφατες διαδικασίες αστρογένεσης, καθώς στις υπέρυθρη ακτινοβολία είναι ορατά τα άστρα που σχηματίζονται μέσα του. Το δακτυλίδι αερίου είναι όμως αόρατο στο ορατό φως. Υπολογίζεται ότι το δακτυλίδι έχει αρκετό υλικό για να δημιουργηθούν 4 δις αστέρια. Αυτή η μορφολογία μοιάζει με το γαλαξία της Ανδρομέδας (Μ31), αν και ο Μ31 είναι λιγότερο δραστήριος, και τόσο το δακτυλίδι, όσο και ο ίδιος ο γαλαξίας είναι τρεις φορές μεγαλύτερα.
Κοντινοί γαλαξίες
Ο NGC 7331 είναι ο μεγαλύτερος γαλαξίας σε μία ομάδα που περιελαμβάνει τον NGC 7320, την ομάδα NGC 7331. Βρίσκεται μπροστά από μία ομάδα γαλαξιών που την αποτελούν οι NGC 7335, NGC 7337 και NGC 7340, της οποίας μία υποομάδα είναι η τετράδα του Στεφάνου, που έχει μετατόπιση προς το ερυθρό περίπου 6000 km/s.
Σε απόσταση 7 μοιρών από τον NGC 7331 βρίσκεται ο NGC 7457 και δεδομένων των ίδιων μετατοπίσεων προς το ερυθρό, ανήκουν σε μία ίδια ευρύτερη ομάδα γαλαξιών (νέφος), όμως ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες.
Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι
Προέλευση του ονόματος
Το σκάφος φέρει το όνομα παλαιότερων εξερευνητικών πλοίων, κυρίως τα HMS Discovery, το ιστιοφόρο πλοίο που συνόδευσε τον εξερευνητή Τζέημς Κουκ στο τρίτο και τελευταίο ταξίδι του, το πλοίο του Χένρυ Χάντσον Discovery, το οποίο χρησιμοποιήθηκε το 1610 – 1611 στην αναζήτηση του Βορειοδυτικού περάσματος, και το RRS Discovery, ένα πλοίο που χρησιμοποιήθηκε για αποστολές στην Ανταρκτική από το 1901 μέχρι το 1904 από τους Σκοτ και Σάκλετον. Το διαστημικό λεωφορείο μοιράζεται το ίδιο όνομα με το Discovery One, το φανταστικό διαστημόπλοιο από τις ταινίες 2001: A Space Odyssey και 2010: The Year We Make Contact.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Το Ντισκάβερι ήταν το διαστημικό λεωφορείο που εκτόξευσε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ και τέλεσε τη δεύτερη και τρίτη συντήρησή του. Εξαπέλυσε επίσης τη διαστημοβολίδα Ulysses και τρεις δορυφόρους TDRS. Το Ντισκάβερι επιλέχθηκε δύο φορές να πραγματοποιήσει την πρώτη πτήση σε τροχιά, πρώτα το 1988, μετά από το δυστύχημα του Τσάλλεντζερ το 1986, και στη συνέχεια τον Ιούλιο του 2005 και τον Ιούλιο του 2006, πραγματοποιώντας τις δύο πρώτες αποστολές μετά την τραγωδία του Κολούμπια το 2003. Το Ντισκάβερι ήταν εκείνο που μετέφερε στο διάστημα τον αστροναύτη Τζον Γκλεν, που συμμετείχε στο πρόγραμμα Μέρκιουρι, κατά την διάρκεια της αποστολής STS-95 στις 29 Οκτωβρίου 1998, καθιστώντας τον γηραιότερο άνθρωπο που μετείχε σε διαστημική αποστολή, σε ηλικία 77 ετών.
Την 1 Οκτωβρίου 2007 το Ντισκάβερι μεταφέρθηκε στo συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39A σε προετοιμασία της αποστολής STS-120. Οι τελικές δοκιμές προ της εκτοξεύσεως πραγματοποιήθηκαν από τις 7 έως τις 10 Οκτωβρίου, ενώ ημερομηνία εκτόξευσης ορίστηκε η 23 Οκτωβρίου.
Το διαστημικό λεωφορείο επέστρεψε οριστικά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριντα, μετά την εκτέλεση της τελευταίας αποστολής του, που ήταν η παράδοση μιας νέας μονάδας αποθήκευσης, καθώς και του ανθρωποειδούς ρομπότ R-2, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).
Αποστολές
250px|thumb|Πρώτη εκτόξευση του Ντισκάβερι στην αποστολή [[STS-41-D, το 1984]] 250px|thumb|Το Ντισκάβερι μεταφέρεται από το εργοστάσιο συναρμολόγησης - άρμωσης, επί ειδικού φορέα, στο συγκρότημα εκτοξεύσεων [[συγκρότημα εκτοξεύσεων 39|LC-39Β με ταχύτητα μόλις 4,2 μίλια ημερησίως!]] thumb|250px|Το Ντισκάβερι στο συγκρότημα εκτοξεύσεων [[συγκρότημα εκτοξεύσεων 39|LC-39Α]] thumb|250px|Το διαστημικό λεωφορείο Ντισκάβερι προσεγγίζοντας τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά λεωφορεία
Περ Άτερμπομ
Ο Περ Ντάνιελ Αμαντέους Άτερμπομ (Per Daniel Amadeus Atterbom, 19 Ιανουαρίου 1790 – 21 Ιουλίου 1855) ήταν Σουηδός ρομαντικός ποιητής και ακαδημαϊκός, θεωρούμενος γενικά ως ο σημαντικότερος ποιητής της Σουηδίας του 19ου αιώνα.
Ο `Ατερμπομ γεννήθηκε στο Åsbo (Δήμος Μπόξολμ) της νοτιοανατολικής Σουηδίας και ήταν γιος ενός εφημέριου. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα από το 1805 ως το 1815 και το 1828 έγινε καθηγητής της φιλοσοφίας στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Υπήρξε ο πρώτος μεγάλος ποιητής του ρομαντικού κινήματος που, αναδειχθείς από το κριτικό έργο του Λορένσο Χάμαρσκελντ, επρόκειτο να φέρει επανάσταση στη λογοτεχνία της σουηδικής γλώσσας.
Το 1807, σε ηλικία 17 ετών, ίδρυσε στην Ουψάλα μία καλλιτεχνική εταιρεία, την «Aurora League», μέλη της οποίας υπήρξαν ο ποιητής και ιστορικός Α.Α. Γκράφστρεμ και άλλοι νέοι που αργότερα θα έπαιρναν εξέχουσα θέση μεταξύ των λογοτεχνών της γενιάς τους. Αρχικά εξέδωσαν την εφημερίδα Polyfem, μία πρώτη χονδροειδή προσπάθεια που εγκαταλείφθηκε σύντομα, αλλά το 1810 εμφανίσθηκε το μηνιαίο περιοδικό Fosforos, συντασσόμενο από τον `Ατερμπομ, που εκδιδόταν επί τρία χρόνια και βρήκε τη θέση του στην κλασική σουηδική λογοτεχνία. Η ύλη του ήταν αποκλειστικά ποίηση και αισθητικά δοκίμια. Από αυτό ονομάσθηκαν ο ποιητής και η σχολή του «Φωσφορισμός» και «Φωσφοριστές». Κύρια προσπάθεια των Φωσφοριστών με επικεφαλής τον `Ατερμπομ υπήρξε η αποδέσμευση της σουηδικής λογοτεχνίας από τον παλιό γαλλικό ρομαντισμό. Στη θέση του ο ποιητής εισήγαγε τη μελέτη της καινοφανούς τότε ρομαντικής σχολής της Γερμανίας και απετέλεσε το όχημα για τα πρώιμα έργα όχι μόνο του `Ατερμπομ, αλλά και των Χάμαρσκελντ, Ντάλγκρεν, Πάλμμπλαντ και άλλων. Αργότερα, τα μέλη της «Aurora League» ίδρυσαν το Poetisk Kalender (1812-1822), στο οποίο εμφανίζονταν τα ποιήματά τους, καθώς και ένα νέο περιοδικό κριτικής, το Svensk Litteraturtidning (1815-1824).
Από στα ανεξάρτητα έργα του `Ατερμπομ, αυτό που εξυμνήθηκε περισσότερο είναι το Lycksalighetens Ö («Το νησί της ευτυχίας»), ένα ρομαντικό δράμα ασυνήθιστης ομορφιάς που εκδόθηκε το 1823 και μετά το 1824-1827. Χαρακτηρίζεται ως «μυθόδραμα», καθώς αντλεί την υπόθεσή του από έναν αρχαίο λαϊκό θρύλο. Πριν από αυτό, ο ποιητής είχε δημοσιεύσει έναν κύκλο στίχων, τα Blommorna («Λουλούδια»), με μυστικιστικό χαρακτήρα, παρόμοιο στην τεχνοτροπία με την ποίηση του Νοβάλις. Από ένα δραματοποιημένο παραμύθι, το Fågel Blå («Το γαλάζιο πουλί», 1813), σώζεται μόνο ένα απόσπασμα, που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα εκλεκτότερα κείμενά του.
Η αξία του ως καθαρώς λυρικού ποιητή θεωρείται ανυπέρβλητη στη Σουηδία, αλλά τα πλέον φιλόδοξα από τα έργα του πάσχουν από την αδυναμία του για την αλληγορία και τον συμβολισμό, καθώς και από τη μόνιμη υιοθεσία των μανιερισμών του Λούντβιχ Τικ και του Νοβάλις.
Στα ύστερα χρόνια του έπαυσε να αναμιγνύεται με πάθος στις λογοτεχνικές αντιδικίες. Το 1835 έγινε καθηγητής της αισθητικής και της φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, ενώ 4 χρόνια αργότερα έγινε μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας.
Σφιτ Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935 Κατηγορία:Σβιτ Νόβι Ντβορ Μαζοβιέτσκι
Περ Άτερμπομ
Το έργο του Svenska Siare och Skalder (σε 6 τόμους, που εκδόθηκαν κατά τα έτη 1841-1855, και ένα συμπληρωμα, που εκδόθηκε το 1864) αποτελείται από μία σειρά βιογραφιών Σουηδών ποιητών και ανθρώπων των γραμμάτων. Συνιστά μία πολύτιμη ιστορία των σουηδικών γραμμάτων μέχρι το τέλος της «κλασικής» περιόδου.
Τα άπαντα του `Ατερμπομ συλλέχθηκαν σε 13 τόμους και εκδόθηκαν την περίοδο 1854-1870.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποιητές Κατηγορία:Σουηδοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές
Τζένη Τζένη
Το Τζένη Τζένη είναι μια έγχρωμη αισθηματική - κωμική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σεϊτανίδη και Ντίνου Δημόπουλου. Το σενάριο γράφτηκε από τους Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη. Η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ. Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Μαίρη Λαλοπούλου και Μαρία Σόκαλη.
Πλοκή
Στις Σπέτσες, η φοιτήτρια φιλολογίας Τζένη Σκούταρη, κόρη του τοπικού κομματάρχη Κοσμά Σκούταρη, χρησιμοποιεί συχνά την προσωπική βιβλιοθήκη του εφοπλιστή Μίλτου Κασσανδρή, ο οποίος ετοιμάζει για πολιτική καριέρα τον ανιψιό του Νίκο Μαντά και θέλει να τον κατεβάσει υποψήφιο βουλευτή στις προσεχείς εκλογές. Ο Νίκος είναι παιδικός φίλος της Τζένης και έλειπε στο εξωτερικό για σπουδές. Υπάρχει φόβος να χάσει τις εκλογές από τον συνυποψήφιό του Γκόρτσο, που τον υποστηρίζει φανατικά ο Σκούταρης, ο οποίος έχει τεράστια δύναμη να επηρεάζει την κοινή γνώμη στο νησί, όμως έχει και πολλά οικονομικά προβλήματα. Ο Κασσανδρής το ανακαλύπτει και υποχρεώνει την Τζένη να παντρευτεί με λευκό γάμο τον Νίκο με αντάλλαγμα να ξελασπώσει οικονομικά τον πατέρα της, προκειμένου να εξασφαλίσει και να πετύχει την εκλογή του Νίκου.
Ο Κοσμάς Σκούταρης, αν και δυσκολεύεται στην αρχή να αποδεχτεί την αλλαγή πολιτικού στρατοπέδου, στη συνέχεια μετατρέπεται σε φανατικό οπαδό του Νίκου και μεταπείθει όλο το νησί να τον στηρίξει στις επερχόμενες εκλογές. Ο Νίκος σιγα σιγά συνειδητοποιεί πόσο αξίζει η Τζένη και ότι είναι ερωτευμένος με κείνη και όχι με την Υβόννη και ότι το πρόβλημα του είναι ο πρώτος γάμος που νομίζει οτι έχει κάνει. Ένα βράδυ που, τυφλωμένος από τη ζήλεια γιατί η Τζένη φλερτάρει με τον Ανδρέα Δερμέζη, περιζήτητο εργένη και μεγάλο θαυμαστή της, καταλήγει να την κυνηγάει σε ένα κέντρο, όπου μετά από πολλά ποτά εκφράζει τα αληθινά του αισθήματα και καταλήγουν στο κρεβάτι μαζί. Το πρωί όμως που ξυπνάει και καταλαβαίνει τι έγινε τα παίρνει όλα πίσω πληγώνοντας τη Τζένη.
Οι εκλογές γίνονται και ο Νίκος κερδίζει με τεράστια διαφορά, ενώ στο σπίτι μετά από μια αδιαθεσία της Τζένης ο γιατρός τους ανακοινώνει πώς είναι έγκυος. Το παιδί είναι φυσικά του Μαντά, αλλά εκείνος δεν έχει καν το θάρρος να το παραδεχτεί αφήνοντας την Υβόννη να προσβάλει την τιμή της Τζένης. Εκείνη εξοργισμένη σηκώνεται και φεύγει. Ενώ εκείνη λέει όλη την αλήθεια στη θεία της και ετοιμάζεται να τους εγκαταλείψει όλους και να φύγει για την Αθήνα, ο πατέρας της μαθαίνει τα νέα της εγκυμοσύνης και πετάει στα σύννεφα.
Ο Κασσανδρής πάει στο ξενοδοχείο όπου μένουν μάνα και κόρη και ακούει να λένε οτι ο γάμος δεν είναι αληθινός αλλά και να σχεδιάζουν εκβιασμό με σκοπό να πάρουν λεφτά, και τις διατάζει να φύγουν κακήν κακώς αλλιώς θα τις καταγγείλει στην αστυνομία. Ενημερώνει στη συνέχεια τον Νίκο, ο οποίος ψάχνει τη Τζένη, μαθαίνει από τη θεία της ότι φεύγει για Αθήνα και με μια βάρκα σταματάει το καΐκι και της λέει να γυρίσει πίσω καθώς μαθεύτηκε η αλήθεια. Έτσι τελικά νικάει ο έρωτας των δύο νέων.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο θεατρικό έργο Κρατικές υποθέσεις του Λουί Βερνέιγ που είχε ανέβει με μεγάλη επιτυχία από τον θίασο Καρέζη-Κωνσταντάρα τη σεζόν 1962-1963. Στο συγκεκριμένο έργο, ο λευκός γάμος γίνεται στις ΗΠΑ, μεταξύ ενός υποψήφιου υπουργού εξωτερικών και μιας δασκάλας.
Η ταινία γυρίστηκε στις Σπέτσες. Περιέχονται πλάνα από αναγνωρίσιμα σημεία του νησιού, όπως η σπηλιά του Μπεκίρη.
Η Νόρα Βαλσάμη εμφανίζεται να τραγουδάει με τη φωνή της Καίτης Χωματά. Αυτή είναι η πρώτη της συνεργασία με τη Φίνος Φιλμ. Το νυφικό που φοράει στον εικονικό γάμο η Τζένη Καρέζη είναι το ίδιο που φόρεσε ως νύφη στον γάμο της με τον Ζάχο Χατζηφωτίου. Η Μαρία Σόκαλη έχει δηλώσει ότι παραλίγο να πνιγεί, όταν ο σκηνοθέτης την έριξε στη θάλασσα για τις ανάγκες μιας σκηνής, χωρίς να ξέρει κολύμπι.
Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε την 21 Φεβρουαρίου 1966. Εισιτήρια: 587.323. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 28 Νοεμβρίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Γκριντρ (δορυφόρος)
Η Γκριντρ (αγγλικά: Gridr) ή Κρόνος LIV (Saturn LIV) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 7 Οκτωβρίου του 2019 από παρατηρήσεις που έγιναν μεταξύ 12 Δεκεμβρίου του 2004 και 22 Μαρτίου του 2007 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 S 20. Του δόθηκε ο μόνιμος χαρακτηρισμός του Κρόνος LIV τον Ιούνιο του 2021.
Πήρε το όνομά του, από την Γκριντρ, μία γιγάντισσα της Σκανδιναβικής μυθολογίας και μητέρα του Βίνταρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Αλμπέρτο Καλδερόν
Ο Αλμπέρτο Πέδρο Καλντερόν (Alberto Pedro Calderón, γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1920 στη Μεντόζα της Αργεντινής, 16 Απριλίου 1998 στο Σικάγο) ήταν Αργεντινός μαθηματικός με αντικείμενο την ανάλυση. Είναι ευρύτερα γνωστός για τη θεωρία του σχετικά με τις ιδιόμορφες ολοκληρωτικές εξισώσεις.
Βιογραφία
Ο Καλντερόν φοίτησε στην Ελβετία και τη Μεντόζα, ύστερα σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Μπουένος Άιρες (αποφοίτησε το 1947) και στη συνέχεια μαθηματικός. Το 1948, ο Αντόνι Ζίγκμουντ, καθηγητής στο Σικάγο και κορυφαίος ειδικός στην αρμονική ανάλυση, επισκέφθηκε το Μπουένος Άιρες και πρόσεξε τον Καλντερόν. Το 1950, ο Καλντερόν έλαβε το διδακτορικό του υπό την καθοδήγηση του Ζύγκμουντ στο Σικάγο (όπου βρισκόταν με υποτροφία Ροκφέλερ) με μια διατριβή στην αρμονική ανάλυση και την εργοδική θεωρία. Στη συνέχεια ήταν αναπληρωτής καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο από το 1950 έως το 1953 και στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών από το 1953 έως το 1955. Αφού διετέλεσε αναπληρωτής καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) από το 1955 έως το 1959, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1959, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1985, με εξαίρεση μια περίοδο ως καθηγητής στο ΜΙΤ (1972-1975) και περιόδους που πέρασε στην Αργεντινή. Από το 1970 έως το 1972 ήταν πρόεδρος της Μαθηματικής Σχολής του Σικάγο.
Ο Καλντερόν ασχολήθηκε με ιδιομορφικούς ολοκληρωτικούς τελεστές. Πρόκειται για τη θεωρία Καλντερόν-Ζύγκμουντ ή τη σχολή Καλντερόν-Ζύγκμουντ της αρμονικής ανάλυσης. Τα σημαντικότερα στοιχεία αυτής της θεωρίας είναι το λήμμα Καλντερόν-Ζύγκμουντ και οι τελεστές Καλντερόν-Ζύγκμουντ. Ασχολήθηκε επίσης με τις μερικές διαφορικές εξισώσεις και τη σύνδεσή τους με την αρμονική ανάλυση (ανάλυση Φουριέ). Μια από τις σημαντικότερες εργασίες του (που αναφέρεται στο βραβείο Στιλ) αφορούσε τη μοναδικότητα της λύσης του προβλήματος Cauchy το 1958. Ο ίδιος δεν έγραψε κανένα εγχειρίδιο, ακόμη και στον κύριο τομέα της εργασίας του (αλλά άλλα μέλη της σχολής του Ζίγκμουντ στο Σικάγο, όπως ο Ελάιας Μ. Στάιν, το έκαναν).
Το 1978 του απονεμήθηκε το Βραβείο Μνήμης Μποσέρ, το 1989 το Βραβείο Βολφ και το Βραβείο Leroy P. Steele και το 1991 το Εθνικό Μετάλλιο Επιστήμης. Το 1989 του απονεμήθηκε το βραβείο της Εθνικής Ακαδημίας της Αργεντινής (Consagración Nacional). Ήταν μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (από το 1968) και της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών (από το 1958). Ήταν επίσης μέλος της Γαλλικής, της Αργεντινής και της Λατινοαμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών (με έδρα τη Βενεζουέλα). Από το 1975 κατέχει τιμητική θέση καθηγητή στο Μπουένος Άιρες. Το 1978 έδωσε διάλεξη ολομέλειας στο ICM στο Ελσίνκι (Commutators, Singular Integrals on Lipschitz Curves and Applications) και το 1966 ήταν προσκεκλημένος λέκτορας στο ICM στη Μόσχα (Algebras of singular integral operators).
Παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε δύο παιδιά από τον πρώτο γάμο. Η πρώτη σύζυγός του, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 1950, πέθανε το 1985 και ο Καλντερόν παντρεύτηκε τότε τη μαθηματικό Αλεξάνδρα Μπέλοου το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αργεντινοί επιστήμονες Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κυψέλη Μακρινούς Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Κυψέλη (αποσαφήνιση)
Η Κυψέλη είναι ημιορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 370 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κυψέλη βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας και βορειοανατολικά του Εύηνου ποταμού. Το χωριό απέχει 33,5 χλμ. ΒΑ. από το Μεσολόγγι, 31,5 ΒΔ. από τη Ναύπακτο και 40 χλμ. ΝΔ. από το Αγρίνιο. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1951 με το όνομα Άνω Μπερμπάτη ως μέρος της τότε κοινότητας Μακρυνούς. Μετονομάστηκε σε Κυψέλη το 1954. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα, τους Αγίους Αποστόλους, τη Μακρινού και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός: Κυψέλη Στράτου
Στανίσιτσι
Το Στανίσιτσι (σερβικά κυριλλικά: Станишићи) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Ράουσι
Το Ράουσι (αγγλικά Rousay) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Ορκάδων. Έχει έκταση 48,6 τετρ. χιλιόμ. και 216 κατοίκους (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορκάδες
Ρικάρδο Σαπρίσα
Ο Ρικάρδο Χουάν Αντόνιο Σαπρίσα Αϋμα (λατινικό αλφάβητο : Ricardo Juan Antonio Saprissa Aymá, Σαν Σαλβαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ, 24 Ιουνίου 1901 - Αλαχουέλα, Κόστα Ρίκα, 16 Αυγούστου 1990), ήταν επιχειρηματίας, πρωταθλητής της αντισφαίρισης, του μπέιζμπολ, του χόκεϊ επί πάγου και του ποδοσφαίρου όπου ήταν το άθλημα που το έδωσε τη μεγαλύτερη δημοτικότητα. Είχε γεννηθεί στο Ελ Σαλβαδόρ από γονείς Ισπανούς και την Καταλωνία, έζησε πολλά χρόνια στην Ισπανία και έπειτα στην Κόστα Ρίκα.
Το 1924 ως παίκτης της αντισφαίρισης ήταν μέλος της ισπανικής αντιπροσωπείας που πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι. Θεωρείται ο πρώτος αθλητής από την Κεντρική Αμερική που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς αγώνες. Στο ποδόσφαιρο έκανε καριέρα κυρίως με την Εσπανιόλ στην Ισπανία και την Ντεπορτίβο Σαπρίσα στην Κόστα Ρίκα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πρωτεύουσσα του Σαν Σαλβαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ, ήταν το τέταρτο από τα οκτώ παιδιά του Ιωσήφ Σαπρίσα Λούρα, επιχειρηματία και επίτιμου πρόξενου του Ελ Σαλβαδόρ στην Αλμερία και της Κάρμεν Αϋμά Σαγκρέρα, καταλανικής καταγωγής και από πλούσια οικογένεια, η οποία του επέτρεψε να σπουδάσει στην Ευρώπη. Στην ηλικία των τριών ταξίδεψε με τη μητέρα του στη Βαρκελώνη, τη γενέτειρα της οικογένειάς του. Παρέμεινε εκεί μέχρι δέκα χρόνια όπου φοίτησε στο σχολείο της Sarriá. Λόγω του αιφνίδιου θανάτου του πατέρα του, επέστρεψε στην πόλη του Σαν Σαλβαδόρ, όπου είχε την πρώτη του επαφή με τον αθλητισμό στο Κάμπο Μάρτε.
Αθλητική καριέρα στην Ισπανία
Στην Ισπανία θέλησε να πάρει ειδίκευση στην κλωστοϋφαντουργική μηχανική στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, αλλά δεν τα κατάφερε. Στη συνέχεια αποφάσισε να ανοίξει ένα κατάστημα ρούχων στην Avenida de Sarria, μια ιδιωτική επιχείρηση που του επέτρεπε να ακολουθήσει το πάθος να παίζει μπέιζμπολ, αντισφαίριση, χόκεϊ, ποδόσφαιρο κ.λπ.
Στην αντισφαίριση ήταν αθλητής του συλλόγου Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Πομπηία, όπου έγινε ένας από τους καλύτερους παίκτες ιδιαίτερα στα διπλά μαζί με τον Αντόνιο Χουανίκο ήταν πρωταθλητές Καταλονίας και Ισπανίας το 1923 και το 1924, στο μονό ήταν φιναλίστ το 1924.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με την Ισπανία το 1930 ενάντια στο Βέλγιο στην Αμβέρσα. Έδωσε μόλις έναν αγώνα όπου με συμπαίκτη τον Ενρίκε Μάιερ νίκησαν τους Λέοπολντ ντε Μπόρμαν και Andre Bwbank με 3-2 σετ.
Στο χόκεϊ επί χόρτου, αθλητής αρχικά του συλλόγου Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Πομπηία και στη συνέχεια του Ρεάλ Κλαμπ ντε Πόλο ντε Μπαρτσελόνα (Real Club de Polo de Barcelona), με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας, σκοράροντας δύο γκολ στον τελικό. Σε αυτό το άθλημα, έγινε και διεθνής με την Ισπανία.
Το ποδόσφαιρο ήταν το άθλημα που του έδωσε περισσότερη δημοσιότητα. Στην Ισπανία έπαιξε αρχικά για την ομάδα από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής, η οποία με τη σειρά της ήταν βάση κατάρτισης της Εσπανιόλ. Το ταλέντο του κέρδισε τους ιθύνοντες της Εσπανιόλ και τον ενένταξαν στο καταλανικό σύλλογο το 1922, και σύντομα έγινε μέλος της βασικής ενδεκάδας ως πλάγιος αμυντικός. Με καταγωγή το Σαλβαδόρ έγινε ο πρώτος ξένος παίκτης που θα κάνει το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Ισπανίας. Στην ομάδα είχε συμπαίκτες τους Ρικάρδο Θαμόρα, Μπος και Πέπε Σολέ.
Το 1929 η Εσπανιόλ κέρδισε το πρωτάθλημα της Καταλονίας και συμμετείχε στο Κύπελλο Ισπανίας. Σε αυτό το τουρνουά έφτασαν στον τελικό όπου αντιμετώπισαν την Ρεάλ Μαδρίτης και την νίκησαν με σκορ 2-1, όπου σημείωσε ένα γκολ ο Σαπρίσα. Το 1930 έγινε αρχηγός της ομάδας με την αποχώρηση του Θαμόρα για την Ρεάλ Μαδρίτης. Αποσύρθηκε το 1932 και το τελευταίο παιχνίδι του ήταν εναντίον της Ατλέτικο. Στα 10 χρόνια που έπαιξε για την Εσπανιόλ δεν πήρε ποτέ κόκκινη κάρτα.
Ως παίκτης ο Σαπρίσα ήταν δυνατός αμυντικός Κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού που έπαιξε το Νοέμβριο του 1924 εναντίον της Μπρατσελόνα έσπασε το γναθικό οστό σε μαρκάρισμα στον Paulino Alcántara όταν έμπαινε στην ισπανική περιοχή. Το περιστατικό αυτό του έδωσε δημοτικότητα μεταξύ των φιλάθλων της ομάδας. Διορίσθηκε ως επίτιμος πρόεδρος της Εσπανιόλ το 1932.
Αθλητική καριέρα στην Κόστα Ρίκα
Το 1935 μια ομάδα ανθρώπων, και ο ίδιος, στο Σαν Χοσέ αποφάσισαν να ιδρύσουν μια ποδοσφαιρική ομάδα, και κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το όνομα της έπεσε η ιδέα για το Saprissa F.C., προς τιμήν του Σαπρίσα που ήταν και αυτός στα ιδρυτικά μέλη και στην συνάντηση αυτή και είχε προσφερθεί να την χρηματοδοτήσει. Στην αρχή ήταν σχολή ποδοσφαίρου που συσχετίστηκε με την Orión F.C. Αλλά, το 1948, ιδρύθηκε ως Ντεπορτίβο Σαπρίσα (Deportiva Saprissa F.C) ως ανεξάρτητο σωματείο. Ο Σαπρίσα υπηρέτησε ως πρόεδρος του συλλόγου μέχρι το 1981. και στο έργο που είχε αναλάβει στον σύλλογο συγκαταλέγεται η εξεύρεση νέων ταλέντων για την ομάδα. Στις 12 Οκτωβρίου 1966 ξεκίνησε η κατασκευή του Εστάδιο Ρικάρδο Σαπρίσσα Αϋμά που έχει το όνομά του. Επίσης ήταν πρόεδρος στον σύλλογο «Orión F.C.», στην Asofútbol, ​​και στον αθλητικό οργανισμό «Consejo de Deportes».
Από την άλλη πλευρά, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κόστα Ρίκα, ο Σαπρίσα βοηθούσε παιδιά χωρίς πόρους και πλήρωνε για την εκπαιδευτική τους κατάρτιση. Το 1969 τιμήθηκε με την είσοδο του στην Πινακοθήκη του αθλητισμού. Τα τελευταία του χρόνια τα έζησε στον οίκο ευγηρίας του Santiago Crespo Calvo, στην Αλαχουέλα, στην οποία είχε εισέλθει εθελοντικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κοσταρικανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κοσταρικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σαλβαδοριανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σαλβαδοριανοί αθλητές του Μπέιζμπολ Κατηγορία:Σαλβαδοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ντεπορτίβο Σαπρίσα Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κοσταρικανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Μάρκο Τζούρισιτς
Ο Μάρκο Τζούρισιτς (σερβικά : Марко Ђуричић) ήταν Σέρβος πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας.
Ήταν υπουργός δικαιοσύνης του βασιλείου της Σερβίας, από το 1913 έως το 1918, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και μετά την Σερβική υποχώρηση παρέμεινε στην θέση του στην εξορία και στην Κέρκυρα. Με την λήξη του πολέμου και την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας διετέλεσε ο πρώτος της υπουργός δικαιοσύνης το χρονικό διάστημα από 1 έως Δεκεμβρίου 1918 και πάλι το 1921 και την περίοδο 1925-1927.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Νόμος της ταχύτητας
Ο νόμος της ταχύτητας αναφέρεται στην εξάρτηση της ταχύτητας μιας χημικής αντίδρασης από τις συγκεντρώσεις των προϊόντων και των αντιδρώντων της χημικής αντίδρασης.
Η ταχύτητα χημικής αντίδρασης είναι το μέγεθος που εκφράζει πόσο γρήγορα γίνεται μια χημική αντίδραση. Σε μία χημική αντίδραση ορίζονται τόσες ταχύτητες, όσα και τα αντιδρώντα και τα προϊόντα της αντίδρασης. Η ταχύτητα κατανάλωσης ενός αντιδρώντος ή σχηματισμού ενός προϊόντος ορίζεται ως ο ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσής του.
Οι ταχύτητες σχηματισμού και κατανάλωσης είναι ανάλογες μεταξύ τους. Κάθε μόριο προϊόντος που σχηματίζεται προϋποθέτει συγκεκριμένο αριθμό μορίων αντιδρώντων, όπως συνοδεύεται από συγκεκριμένο αριθμό μορίων των άλλων προϊόντων που σχηματίζονται. Για παράδειγμα στη χημική αντίδραση ένα μόριο οξυγόνου για να καταναλωθεί προϋποθέτει την κατανάλωση δύο μορίων υδρογόνου και την παραγωγή δύο μορίων νερού. Έτσι, υποχρεωτικά ο ρυθμός μεταβολλής της συγκέντρωσης του οξυγόνου είναι μισός από το ρυθμό μεταβολλής της συγκέντρωσης του υδρογόνου και μισός κατά μέτρο του ρυθμού σχηματισμού του νερού. Οι ταχύτητες κατανάλωσης των αντιδρώντων είναι αρνητικοί, γιατί οι συγκεντρώσεις τους μειώνονται, ενώ οι ρυθμοί παραγωγής των προϊόντων είναι θετικοί, γιατί οι συγκεντρώσεις τους αυξάνονται. Στο προηγούμενο παράδειγμα οι ταχύτητες συνδέονται με τις εξής σχέσεις:
Νόμος της ταχύτητας
Η ταχύτητα μιας αντίδρασης είναι ανάλογη δυνάμεων κάποιων συγκεντρώσεων των προϊόντων και των αντιδρώντων. Για παράδειγμα στη χημική αντίδραση
Η ταχύτητα της αντίδρασης, έστω v ισούται με:
Η σταθερά k είναι η σταθερά αναλογίας.
Ο νόμος είναι αρκετά γενικός, περιλαμβάνει την περίπτωση όπου η ταχύτητα πρακτικά δεν εξαρτάται από καμία συγκέντρωση (v=k, a=b=c=0, οπότε η ταχύτητα αντίδρασης είναι σταθερή), αλλά και την περίπτωση όπου η ταχύτητα εξαρτάται από όλα τα αντιδρώντα και προϊόντα, ή από μερικά από αυτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:χημικές αντιδράσεις νόμος ταχύτητα
Cyfradd adwaith