cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδώνια
Επιβίωση σε σύγχρονα παραδοσιακά έθιμα
Το ίδιο έθιμο, με το όνομα "Φουσκοδέντρι", τελείται και στην Καστανιά Στυμφαλίας, με το όνομα "Κάνναβο" κατά τη Μεσοπεντηκοστή στην Άνω Αμισό του Πόντου, ως "Λειδινός" στην Αίγινα στις 14 Σεπτεμβρίου και ως "Λάζαρα" ή "Λαζαρικά" στην Αμμόχωστο. Ο Γεώργιος Μέγας αναφέρει ότι παρόμοιο έθιμο αναβιώνει στις Σέρρες κατά την περιφορά του Επιταφίου. Γυναίκες τοποθετούν εικόνα του Εσταυρωμένου ανάμεσα σε άνθη, αναμμένα κεριά και θυμιάματα και δίπλα τοποθετούν ένα πιάτο φακής ή κριθαριού.
Επιρροές στη λογοτεχνία
Ένα ποίημα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη φέρει τον τίτλο "Αδώνια", το οποίο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 33 (Φεβρουάριος 1912) του περιοδικού «Χαραυγή» της Μυτιλήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Μαρία Άγγελε Μου
Η Μαρία Άγγελε μου (Iσπανικά: Cuidado con el ángel) είναι δραματική, αισθηματική τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2008. Αποτελείται από 194 επεισόδια και πρόκειται για την σειρά που καθιέρωσε την μεξικάνα ηθοποιό και τραγουδίστρια Μάιτε Περρόνι και έκανε ευρέως γνωστό τον ηθοποιό Γουίλιαμ Λέβι. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το Star Channel.
Πρωταγωνιστούν: Μάιτε Περρόνι, Γουίλιαμ Λέβι, Ελένα Ρόχο, Ρικάρδο Μπλούμε, Εβίτα Μουνιός, Λάουρα Σαπάτα, Άνα Πατρίσια Ρόχο, Αρτούρο Καρμόνα και Μιτσέλ Βιέτ.
Πλοκή
Όταν η Μαρία γεννήθηκε, η μητέρα της, πίστευε πως δεν θα ζούσε και αποφάσισε να την εμπιστευθεί σε έναν ιερέα. Η μικρή μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, απ’ όπου στα 15 της το έσκασε και ζούσε στους δρόμους, προσπαθώντας να επιβιώσει. Τα χρόνια περνούσαν και μια μέρα η όμορφη κοπέλα δέχεται επίθεση από έναν μεθυσμένο. Η εμπειρία αυτή της αφήνει μια βαθιά πληγή και μια άρνηση για τους άντρες.
Η Μαρία βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι μιας φτωχής γυναίκας, της Καντελάρια, που μοχθεί καθημερινά για την επιβίωσή τους. Η Καντελάρια φροντίζει τη Μαρία σαν κόρη της και εκείνη βρίσκει για πρώτη φορά την αγάπη που της έλειπε. Για να βοηθήσει αυτή την άγνωστη γυναίκα με τη μεγάλη καρδιά, η Μαρία κάνει τις πιο παράξενες δουλειές. Μια μέρα όμως καταλήγει στο δικαστήριο, όπου δικαστής είναι ο ίδιος της ο πατέρας. Κανείς από τους δύο δεν φαντάζεται πως τους ενώνει μια σχέση τόσο δυνατή.
Η Μαρία βρίσκει έναν σύμμαχο στο πρόσωπο του ψυχαναλυτή Χουάν Μιγκέλ Σαν Ρομάν και εκείνος κανονίζει να μείνει στο σπίτι του. Ο Χουάν Μιγκέλ είναι χήρος, μιας και υποτίθεται ότι έχασε τη γυναίκα του σε ένα αεροπορικό ατύχημα. Η Ονέλια, η πεθερά του Χουάν Μιγκέλ, κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει στη Μαρία ότι είναι ανεπιθύμητη. Για να αποφύγει μια ερωτική σχέση ανάμεσα στους δύο νέους, η Ονέλια στέλνει την κοπέλα να μείνει στο σπίτι του δικαστή Πατρίτσιο Βελάρδε και της γυναίκας του Σεσίλια, δηλαδή στο σπίτι των πραγματικών της γονιών. Στο σπίτι ζει και η Στεφανία, μια πανούργα κοπέλα, η οποία έχει παρουσιαστεί στο ζεύγος Βελάρδε ως η κόρη που είχαν εγκαταλείψει.
Παρά τις αντιξοότητες ο Χουά Μιγκέλ και η Μαρία ερωτεύονται και παντρεύονται. Το επόμενο πρωί μετά τον γάμο τους, η Μαρία ανακαλύπτει κάτι τρομερό για το παρελθόν του Χουάν Μιγκέλ, ένα μυστικό που την αναγκάζει να τον εγκαταλείψει και να αρνηθεί να τον ξαναδεί.
Λίγο αργότερα ανακαλύπτει πως είναι έγκυος, αλλά αποφασίζει να μην του αναφέρει τίποτα. Μαζί με την Καντελάρια φεύγουν από την πόλη και καταλήγουν σε ένα αγρόκτημα. Ο ιδιοκτήτης του, ο Λεοπάρντο ερωτεύεται τη Μαρία και είναι διατεθειμένος να την παντρευτεί και να δώσει το όνομά του στο παιδί. Η Μαρία του λέει πως είναι παντρεμένη και πως ενδιαφέρεται για εκείνον μόνο ως φίλη. Ο Λεοπάρντο δεν καταθέτει τα όπλα και σιγά - σιγά αρχίζει να κερδίζει την καρδιά της Μαρίας. Εκπλήσσεται όταν μαθαίνει πως ο σύζυγος της Μαρίας είναι ένας παλιός του συμμαθητής. Οι δύο άντρες θα διεκδικήσουν δυναμικά και με πάθος την αγάπη της Μαρίας...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1961-62
Ο Τελικός
Έτσι, η Ντιναμό κατέκτησε με τη σειρά της το πολύτιμο έπαθλο, το οποίο για 5ο συνεχόμενο χρόνο έμεινε σε σοβιετικά χέρια. Στον Τελικό, οι Μοσεσβίλι και Σαχαντελίτζε ήσαν ασυγκράτητοι, ενώ από πλευράς Ρεάλ, εντυπωσίασε ο αμερικανός Χαϊτάουερ, με 32 πόντους.
571 Δουλτσινέα
Η Δουλτσινέα (Dulcinea) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,55. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την αγαπημένη του Δον Κιχώτη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Θερβάντες.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Δουλτσινέας εκτιμάται σε 44 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι R, ενώ το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Δουλτσινέα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δουλτσινεα
Τσένταρ (τυρί)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημίσκληρα τυριά Κατηγορία:Βρετανικά τυριά Κατηγορία:Τυριά αγελαδινού γάλακτος Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Ισοζύγιο πληρωμών
Στο ισοζύγιο πληρωμών περιλαμβάνονται οι εξής κατηγορίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακροοικονομική Κατηγορία:Διεθνή χρηματοοικονομικά
Εισαγγελία
Η Εισαγγελία αποτελεί Δικαστική Αρχή, η οποία εκπροσωπεί την εκτελεστική εξουσία της Πολιτείας, ενώπιον των δικαστηρίων κατά τη διεξαγωγή δίκης.
Η Εισαγγελία θεωρείται θεσμός ενιαίος και εκ του λόγου αυτού μπορεί ο εκπρόσωπος της Αρχής αυτής, ο Εισαγγελέας, ακόμη και κατά τη διάρκεια της δίκης να αντικατασταθεί από τον Αντιεισαγγελέα.
Είναι η "καθ' ύλη" αρμόδια υπηρεσία, που ασκεί την ποινική δίωξη αυτεπάγγελτα ή κατ' έγκληση.
Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Πρεταπναριάν Ραντακισούν
Ο Πρεταπναριάν Ραντακισούν (Pretaapnarian Shawh Radhecheran (Pretaap) Radhakishun, 1934 - 6 Ιανουαρίου 2001) ήταν πολιτικός του Σουρινάμ. Υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός από τον Ιούλιο του 1986 ως τον Απρίλιο του 1987.
Καριέρα
Αρχικά ήταν μέλος του Προοδευτικού Κόμματος Μεταρρυθμίσεων (VHP). Ωστόσο, αργότερα προσχώρησε στο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) του Ζυλ Βάιντενμπος. Από το 1996 ως το 2000 ο Ραντακισούν υπηρέτησε στο αξίωμα του Αντιπροέδρου επί κυβερνήσεως του Γουάιντενμπος. . Οι Ραντακισούν και Βάιντενμπος ηττήθηκαν στις γενικές εκλογές του 2000 από τον Ρόναλντ Βενεσιάαν. Ο τελευταίος τέθηκε επικεφαλής ενός συνασπισμού στον οποίο συμπεριλαμβανόταν και το πρώην κόμμα του Ραντακισούν. Ο Βενεσιάαν κατηγόρησε αμφότερους τους Βάιντενμπος και Ραντακισούν για κακοδιαχείριση κρατικών πόρων έπειτα από τις εκλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σουρινάμ Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Σουρινάμ
Πολ Ζιράρ
Ο Ζιράρ ήταν μαθητής στην École Normale Supérieure, όπου απέκτησε το αγκρεγκασιόν το 1875. Ήταν μέλος της Γαλλικής Σχολής Αθηνών από το 1875 έως το 1879, όπου ήταν υπεύθυνος των ανασκαφών στο Ηραίο Σάμου και αγόρασε την Ήρα για το Μουσείο του Λούβρου (1879).
Ήταν Πρώτος Γενικός Γραμματέας της επιθεώρησης Revue des études grecques και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Γκιγιόμ Μπυντέ το 1917.
Εκλέχθηκε μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres το 1908.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές Κατηγορία:Γάλλοι επιγραφιστές Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Σχολής Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι της École Normale Supérieure
Φούλα Λαμπελέ
Η Φούλα Λαμπελέ (1926-2010) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος και μεταφράστρια από τη Θεσσαλονίκη.
Βιογραφία
Η Φούλα Λαμπελέ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αναδείχθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. Από το 1955 έως το 1996 διέμενε στη Ζυρίχη. Αποτέλεσε μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Εταιρείας Ελβετών Λογοτεχνών (Schweizer Verband Schriftsteller-innen). Στη Θεσσαλονίκη, όπου έζησε από το 1996 και μετά, είχε συνεργαστεί με τα περισσότερα λογοτεχνικά περιοδικά: Νέα Πορεία, Τομές, Εντευκτήριο, Η Λέξη, Πάροδος, Πόρφυρας κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κοινότητες της Κένυας
Η Κένυα διαιρείται σε 47 κοινότητες:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κένυας
Ινδουστάν
thumb|right|250px|Χάρτης του Ινδουστάν (Ινδίας), 1831 Το Ινδουστάν (Χίντι: हिन्दुस्तान, Hindustān, Ουρντού: ہندوستان, Hindustān), που σημαίνει κυριολεκτικά "Γη του Ινδού", υπήρξε για αιώνες το διάσημο όνομα της ινδικής υποηπείρου.
Ετυμολογία
Η λέξη Ινδουστάν προέρχεται από την παλαιά περσική λέξη "Χίντου", που με τη σειρά της προέρχεται από τη λέξη "Σίντου", τη σανσκριτική αντίστοιχη για τον Ινδό ποταμό. Στα Παλαιά Περσικά, οι άνθρωποι που ζούσαν πέρα από τον Ινδό ποταμό αναφέροντο ως Χίντους. Αυτό, συνδυαζόμενο με το αβεστανικό πρόσφυμα -σταν (συγγενές με το σανσκριτικό "-σταν", και τα δύο σημαίνουν "μέρος", "τόπος"), σχηματίζουν τη λέξη Ινδουστάν (Hindustan), που αναφέρεται στη γη στην άλλη πλευρά του Ινδού (την απέναντι πλευρά από την περσική πλευρά του ποταμού). Ο όρος εισήχθη σε ευρεία χρήση τον καιρό της μογγολικής κυριαρχίας στην Ινδία, αναφερόμενος στην επικράτειά τους με κέντρο το Δελχί, ως Χιντουστάν. Ένας παρόμοιος όρος, Ινδοστάν, ήταν σε χρήση κατά τη διάρκεια του 17ου, 18ου και 19ου αιώνα για να δηλώσει τις χώρες της Νότιας Ασίας. Σήμερα η λέξη Ινδοστάν θεωρείται ως αρχαϊσμός.
Γεωγραφία
Ιστορικώς, ο όρος Ινδουστάν αναφέρεται στην πεδιάδα του Γάγγη της βόρειας Ινδίας, ανάμεσα στα Ιμαλάια και την οροσειρά Βίντγια. Περαιτέρω, μπορεί να αναφέρεται σε πολυάριθμα μέρη που ανήκουν σε τρεις γεωγραφικές περιοχές: τη σημερινή Δημοκρατία της Ινδίας, την ινδική υποήπειρο κατά τη διάρκεια των μεσαιωνικών περιόδων, και την περιοχή στη βόρεια Ινδία, ανατολικά και νότια του ποταμού Γιαμούνα, ανάμεσα στην οροσειρά Βίντγια και την οροσειρά των Ιμαλαΐων, όπου μιλιούνται οι ινδουιστικές γλώσσες.
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Πρίσκος (ιστορικός)
Ο Πρίσκος είναι βυζαντινός ιστορικός του 5ου αιώνα.
Γεννήθηκε το 410 περίπου, στο Πάνιον Ραιδεστού της Θράκης. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία, στα χρόνια του Θεοδοσίου Β'. Έλαβε μέρος σε διπλωματικές αποστολές των Βυζαντινών στο εξωτερικό και γράφει στο έργο του για τους λαούς που συνάντησε. Πιστεύεται ότι πέθανε γύρω στο 470.
Τα περισσότερα που είναι γνωστά γι' αυτόν, προέρχονται από το σύντομο λήμμα που του αφιερώνει η Σούδα: " Πρίσκος, Πανίτης, σοφιστής, γεγονὼς ἐπὶ τῶν χρόνων Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ. ἔγραψεν ἱστορίαν Βυζαντιακήν, καὶ τὰ κατὰ Ἄτταλον ἐν βιβλίοις η΄· μελέτας τε ῥητορικάς, καὶ ἐπιστολάς. "
Έγραψε Ιστορία Βυζαντιακή και τα κατ' Αττίλαν (441-472) σε οκτώ βιβλία. Περιγράφει τους Ούννους και τα έθιμά τους, ως αυτόπτης, και δίνει πληροφορίες για τις σχέσεις τους με τους γειτονικούς τους λαούς. Είναι αξιόπιστος ιστορικός, φαίνεται αμερόληπτος και δείχνει ανεκτικότητα προς τους θεωρούμενους τότε βαρβάρους.
Εκτός από ιστορία έγραψε και ρητορικές μελέτες και επιστολές. Το έργο του χρησίμευσε σαν πηγή στους κατοπινούς ιστορικούς όπως τον Προκόπιο. Χαρακτηρίζεται σαν σοφώτατος από τον συγγραφέα του Πασχάλιου χρονικού.
Από το έργο του σώζονται μόνο αποσπάσματα.
--- Πρόκειται για τον αρχηγό των Ούννων Αττίλα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Black Night
Το Black Night είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Υπήρξε η πρώτη μεγάλη επιτυχία του συγκροτήματος στην πατρίδα του, τη Μεγάλη Βρετανία αφού έφτασε ως το # 2 του καταλόγου των επιτυχιών. Κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου στις 5 Ιουνίου του 1970 από την εταιρεία "EMI" με κύριο σκοπό την προώθηση του δίσκου "Deep Purple in Rock".
Ηχογράφηση
Μετά την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων για το άλμπουμ "Deep Purple in Rock" η εταιρεία που προωθούσε το συγκρότημα ζητούσε ένα νέο τραγούδι για να εκδοθεί σαν σινγκλ. Το πρόβλημα ήταν ότι κανένα από τα κομμάτια του δίσκου δεν θεωρούνταν υλικό για μια τέτοια έκδοση. Οι μάνατζερ του συγκροτήματος έκλεισαν τα "De Lane Lea Studios" στις αρχές του Μαΐου. Ο Ρότζερ Γκλόβερ αναφέρει ότι πήγαν το μεσημέρι αλλά δεν βγήκε τίποτα. Το βράδυ και ενώ καθόντουσαν όλοι μαζί σε μία pub, έφυγε μαζί με τον Ρίτσι Μπλάκμορ και ξαναπήγαν στο στούντιο. Ο Μπλάκμορ πήρε την κιθάρα και άρχισε να παίζει ένα πολύ ωραίο ρυθμό, το "Summertime" του Ρίκι Νέλσον. Αφού επέστρεψαν και οι υπόλοιποι, ο Ίαν Πέις έκανε μια εισαγωγή με τα τύμπανα του και ο βασικός κορμός του κομματιού είχε δημιουργηθεί. Αφού ο Ίαν Γκίλαν μαζί με τον Ρότζερ Γκλόβερ ολοκλήρωσαν το τραγούδι με το στιχουργικό κομμάτι - αν και ο Ρότζερ Γκλόβερ παραδέχθηκε αργότερα ότι οι στίχοι δεν έχουν κάποιο νόημα - οι Deep Purple έπαιξαν για πρώτη φορά το "Black Night" και έτσι δημιουργήθηκε ένα από τα γνωστότερα κομμάτια του χαρντ ροκ.
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Το Black Night αποτέλεσε κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεων των Deep Purple μέχρι σήμερα. Έχει εκδοθεί σε πάρα πολλά ζωντανά άλμπουμ και συλλογές του συγκροτήματος. Διαφορετικές ζωντανές εκτελέσεις του υπάρχουν στους εξής δίσκους:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Black Night" και το άλμπουμ "Deep Purple in Rock" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Θέμιδα Χριστοδουλίδου
Η Θέμιδα Χριστοδουλίδου (γεννήθηκε στις ) είναι Κύπρια αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσωπεί τη χώρα σε διεθνείς διαγωνισμούς. Αγωνίστηκε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής του 2014 και 2015. Κατά την διάρκεια των αγώνων της Κοινοπολιτείας το 2014, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο για τη Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές
Γενικές εκλογές στην Αγία Ελένη (2017)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αγία Ελένη στις 26 Ιουλίου 2017. Έλαβαν μέρος συνολικά 17 υποψήφιοι.
Εκλογικό σύστημα
Εξελέγησαν 12 βουλευτές για τις ισάριθμες έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο με το πλειοψηφικό σύστημα. Οι ψηφοφόροι επιτρεπόταν να ψηφίσουν ως και 12 υποψηφίους. Για την ψηφοφορία ήταν ανοικτά οκτώ εκλογικά κέντρα.
Παραπομπές
2017 Αγια Ελενη
Αμπντελχαμίντ Μπραχίμι
Ο Αμπντελχαμίντ Μπραχίμι (عبد الحميد براهيمي, 2 Απριλίου 1936 - 15  Αυγούστου 2021) ήταν Αλγερινός πολιτικός που υπηρέτησε αρχικά ως υπουργός Συντονισμού προτού γίνει πρωθυπουργός της Αλγερίας υπό τον Τσαντλί Μπεντζεντίντ. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 22 Ιανουαρίου 1984 μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1988. Έχει γράψει πολλά βιβλία, ιδίως για τη βία στην Αλγερία.
Ο Μπραχίμι ήταν αντάρτης κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας. Κατέχει διδακτορικό στις οικονομικές επιστήμες, και μετά τη Συμφωνία του Αλγερίου το 1965 τον Οργανισμό Βιομηχανικής Συνεργασίας. Ήταν εκπρόσωπος της SONATRACH στις ΗΠΑ μέχρι τον διορισμό του στη θέση του υπουργού συντονισμού στην κυβέρνηση του Μοχάμεντ Μπεν Αχμέντ Αμπντελγκανί το 1979.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλγερίας
Τανγκανίκα (λίμνη)
Η Τανγκανίκα είναι μία μεγάλη λίμνη στην κεντρική Αφρική (γεωγρ. συντεταγμένες 2° 20' ως 8° 48' νότιο πλάτος και 29° 5' ως 31° 15' ανατολικό μήκος). Εκτιμάται ότι είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο σε όγκο νερού και η δεύτερη σε βάθος, με μέγιστο στα 1.470 μέτρα (και στα δύο την ξεπερνά η Βαϊκάλη). Η έκταση της λίμνης ανέρχεται σε 32.900 τ.χλμ.. Τέσσερις χώρες βρέχονται από την Τανγκανίκα: το Μπουρούντι, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Τανζανία και η Ζάμπια. Όμως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Τανζανία κατέχουν όλη σχεδόν τη λίμνη (45% και 41% αντίστοιχα). Τα νερά της τροφοδοτούν τον ποταμό Κονγκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Λίμνες της Τανζανίας Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
1ο Διεθνές συνέδριο της επιστήμης του Web
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Μέσος χρόνος ζωής (φυσική)
Στη φυσική, ο Μέσος χρόνος ζωής ενός σωματιδίου είναι ο μέσος χρόνος που υπάρχει το σωματίδιο μέχρι να διασπαστεί.
Το πρωτόνιο είναι το σωματίδιο με τη μεγαλύτερη μέση διάρκεια ζωής (περίπου 15 λεπτά) και ακολουθείται από το μιόνιο, το οποίο έχει μέση διάρκεια ζωής 2.2 μικροδευτερόλεπτα (μs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική
Διαπνοή
Η διαπνοή είναι φυσιολογική διεργασία των φυτών. Αποτελεί τμήμα του κύκλου του νερού και συνίσταται στην αποβολή νερού υπό μορφή υδρατμών από τμήματα των φυτών. Η διαπνοή λαμβάνει χώρα κυρίως στα φύλλα, αλλά μπορεί να συμβαίνει, επίσης, τόσο στους πράσινους βλαστούς όσο και στα άνθη. Η επιφάνεια των φύλλων, όταν παρατηρηθεί με μεγεθυντικό φακό ή μικροσκόπιο εμφανίζει μικρά ανοίγματα, υπό μορφή πόρων, τα οποία ονομάζονται στόματα (αγγλ. stomata), τα οποία είναι περισσότερα στην κάτω επιφάνεια των φύλλων. Τα στόματα μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν με τη βοήθεια ειδικών κυττάρων, τα οποία ονομάζονται καταφρακτικά κύτταρα. Μέσω των στομάτων δεν εξέρχεται μόνο νερό αλλά επιτρέπεται η γενικότερη επικοινωνία του φυτού με το εξωτερικό περιβάλλον, καθώς από αυτά εισέρχεται διοξείδιο του άνθρακα προκειμένου να πραγματοποιηθεί η λειτουργία της φωτοσύνθεσης και εξέρχεται οξυγόνο, το οποίο αποτελεί προϊόν της. Η διαπνοή αποτελεί, επίσης, μηχανισμό αποβολής θερμότητας από το φυτό και παράλληλα επιτρέπει τη μεταφορά των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών από τη ρίζα στον βλαστό και στα φύλλα δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες διαφοράς πίεσης.
Η διαπνοή μπορεί επίσης να γίνεται και με την αποβολή νερού υπό υγρή μορφή (guttation) από υγιή φύλλα και βλαστούς, ενώ έρευνες έχουν καταδείξει ότι περίπου το 10% της ατμοσφαιρικής υγρασίας οφείλεται στη διαπνοή των φυτών.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαπνοή
Η ποσότητα του νερού που αποβάλλεται από τα φυτά ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τη γεωγραφική θέση και την εποχή.
Οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαπνοή είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοτανική Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Κωνσταντίνος Σφακιανάκης (οπλαρχηγός)
Ο '''Κωνσταντίνος Ι. Σφακιανάκης''' (1824-1890) ήταν γενικός αρχηγός των έξι ανατολικότερων επαρχιών στις επαναστάσεις 1866-1878.
Βιογραφία
Το Βραχάσι, ένα ορεινό παραδοσιακό χωριό ανατολικά του Ηρακλείου και ΒΔ από τον Άγιο Νικόλαο, υπήρξε η αετοφωλιά των επαναστατών της ανατολικής Κρήτης στις επαναστάσεις. Από τα σπλάχνα του βγήκαν σημαντικοί οπλαρχηγοί, λόγιοι και σπουδαίοι πολιτικοί κατά την τουρκοκρατία, αλλά και τους μεταγενέστερους χρόνους. Σύμφωνα με τις καταγραφές στο Βραχάσι δεν κατοίκησαν ποτέ Τούρκοι την περίοδο της σκλαβωμένης Κρήτης, κάτι που ενθάρρυνε τους επαναστάτες και τον αρχηγό τους Κωνσταντίνο Σφακιανάκη να δημιουργήσει εκεί το αρχηγείο της επανάστασης.
Περί το 1823 κατά την επανάσταση στο Μεραμπέλλο και τη μεγάλη σφαγή του σπηλαίου της Μιλάτου, ο Γιαννιός Παπαμιχελάκης που ακουγόταν πια ως «Σφακιανός» στο Βραχάσι, μετέφερε με το καράβι του από το Σίσι Μεραμπέλλου στα ελεύθερα νησιά του Αιγαίου τα γυναικόπαιδα για ασφάλεια. Σε κάποιο από τα ταξίδια του μετέφερε και την οικογένεια του. Εκεί, τους άφησε και επέστρεψε για να αγωνισθεί κατά των Τούρκων. Στο νησί της Αστυπάλαιας λοιπόν γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος το 1824, εν μέσω επαναστατικού αναβρασμού στην Κρήτη. Με την καταστολή της επανάστασης το 1826 επέστρεψαν στο Βραχάσι κοντά στην οικογένεια της συζύγου του Αικατερίνης και το 1831 εγεννήθη ο μικρότερος αδερφός του Κωνσταντίνου, ο Ματθαίος.
Το 1839 οι Τούρκοι εφόνευσαν τον Γιαννιό δι' απαγχονισμού και ο Κωνσταντίνος που παράλληλα ορφάνεψε από μητέρα, μεγάλωσε με τα αδέρφια του κοντά στους παππούδες από τη μεριά της μητέρας του στο Βραχάσι. Τα παιδιά από τότε ακούγονταν «Σφακιανάκια» στο χωριό κι αυτό τους έμεινε ως επίθετο. μικρογραφία|250px|Βραχάσι Μεραμπέλλου Σχολείο δεν πήγε και τα λίγα κολλυβογράμματα που έμαθε τα διδάχτηκε από τον μεγαλύτερο αδερφό του Γεώργιο. Μεγαλώνοντας ο Κωνσταντίνος κληρονόμησε τα όπλα αλλά και την επαναστατική ορμή του πατρός του καθώς και την σύνεση, την ψυχραιμία, αλλά και σωφροσύνη του παππού του παπά-Κωνσταντή Πεδιώτη από τον οποίο είχε πάρει το όνομα του. Με το καράβι του πατέρα του έγινε καραβοκύρης και σύντομα αναπτύχθηκε σε σπουδαίο έμπορο. Δημιούργησε μεγάλους εμπορικούς οίκους στον Άγιο Νικόλαο και στο Μεραμπέλλο Λασιθίου, μέχρι το Ταϊγάνι της Ρωσίας.
Παντρεύτηκε στο Βραχάσι με την Μαρία το γένος Βλαχάκη και απέκτησαν επτά παιδιά. Τον Ιωάννη, Εμμανουήλ, Αικατερίνη, Μιχαήλ, Χρυσάνθη, Φιαγκούσα (Φραγκίσκα) και Αντώνη (Σφακιαναντώνη).
Σύσκεψη για εισβολή στα Σφακιά το 1863
Ο Βαλή Ισμαήλ πασάς με το σκεπτικό πως όλοι οι Σφακιανοί είναι άνομοι θέλησε να κατηγορήσει τους Σφακιανούς και να εισβάλει στα Σφακιά. Οι Σφακιανοί αντέδρασαν στέλνοντας πρόκριτους που καθυστέρησαν προσωρινώς την εισβολή. Όμως ο Ισμαήλ δεν ησύχασε και προσπάθησε να πάρει την έγκριση των άλλων επαρχιών. Έτσι μετά από σύσκεψη με ογδόντα (80) προεστούς ανά τέσσερεις από κάθε επαρχία και δύο από κάθε φυλή αποφάσισε να εισβάλει στα Σφακιά με σκοπό την καταδίωξη των παράνομων στοιχείων.
Ο μόνος που διαφώνησε ήταν ο πληρεξούσιος του Μεραμπέλλου Κωνσταντίνος Σφακιανάκης ο οποίος είπε:
«Δεν μου φαίνεται εξοχώτατε, δίκαιο να καταστραφούν οκτώ χιλιάδες ψυχές στα Σφακιά για λίγους κακούργους».
Ο Ισμαήλ του απάντησε εκνευρισμένος ''«έπρεπε να το πεις νωρίτερα τώρα τελείωσε, αλλά από πού είσαι και συ, δεν είσαι από την ράτσα των;... γι’ αυτό παίρνεις και την μερίδα των…»'', ο δε Σφακιανάκης απάντησε:
«Ναι αφέντη από αυτούς είμαι και θα παίρνω την μερίδα των όσο ζω, όταν έχουν δίκιο». Με αυτή τη στιχομυθία βλέπουμε ότι ο Σφακιανάκης τιμούσε την  καταγωγή του σαν Σφακιανός και δεν δίσταζε να αντιταχθεί στα σχέδια των εκάστοτε Τούρκων πασάδων.
Οι επαναστάσεις 1866-78
Η μεγάλη τριετής επανάσταση του 1866-69 βρίσκει τον Κωνσταντίνο στην ακμή της ηλικίας του. Την εποχή της προετοιμασίας της επανάστασης στην συνάθροιση αντιπροσώπων που γίνεται στα Μπουτσουνάρια Κυδωνίας τον Μάιο του 1866 εκπροσωπεί επάξια την επαρχία Μεραμπέλλου εκλεγμένος ομοφώνως ως πληρεξούσιος, μαζί με τον Κωνσταντίνο Κοζύρη ως οπλαρχηγό Μεραμπέλλου. Μετά την πτώση της Μονής Αρκαδίου ο χειμώνας του 1866 βρίσκει τους επαναστάτες να μάχονται σκληρά με ελάχιστα πολεμοφόδια και πολλές απώλειες. Γίνεται σύναξη στον Καμαριώτη Μυλοποτάμου για δυο εβδομάδες οπότε εξελέγη Γενικός Αρχηγός των 12 Ανατολικών επαρχιών ο Μιχαήλ Κόρακας.
Ο Σφακιανάκης ως Γενικός Αρχηγός διηύθυνε όλον τον επαναστατικό αγώνα με σύνεση, ανδρεία, τόλμη και σωστή στρατηγική, έχοντας τον σεβασμό και την αποδοχή των οπλαρχηγών, σωματαρχών και όλων των αγωνιστών της επαρχίας του. Όλοι τον αποδέχονταν για αρχηγό τους και τον ακολουθούσαν πιστά έχοντας εμπιστοσύνη στην διορατικότητα και στην κρίση του. Μαζί του πάντα κι ο μικρότερος αδερφός του Ματθαίος εξίσου σκληρός επαναστάτης, που ανακηρύχτηκε οπλαρχηγός Μεραμπέλλου, πολέμησε σε όλες τις επαναστάσεις μέχρι το 1897 και έλαβε τον βαθμό του αγωνιστή Α' Τάξεως.
Στην επανάσταση του 1878 βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο Σφακιανάκη πάλι Γενικό Αρχηγό των επαρχιών του Λασιθίου με μεγάλες νικηφόρες μάχες στο ενεργητικό του. Για την σωστή κρίση και στρατηγική του δεινότητα την οποία επέδειχνε στα πεδία των μαχών του έδωσαν το προσωνύμιο «γνωστικό κεφάλι». Ήταν δε και δεινός σκοπευτής όπως αναφέρουν οι ιστορικοί της εποχής. Ο ποιητής Ιωάννης Κωνσταντινίδης που πολέμησε μαζί του, εξάρει με αναφορές του την σύνεση και τη σκοπευτική δεινότητα του Κ. Σφακιανάκη αρκετές φορές στα ποιήματα του.
Η ψυχραιμία του Κωνσταντίνου Σφακιανάκη αλλά και το θάρρος του απέναντι στους Τούρκους αξιωματούχους έχει πολλές φορές αναγνωριστεί από διάφορα γεγονότα. Ένα από αυτά χαρακτηριστικό, είναι όταν συνταξίδευε τον Γενάρη του 1869 με το τουρκικό ατμόπλοιο, με τον τότε Οθωμανό Διοικητή Κωστάκη Αδοσίδη πασά από το Μεραμπέλλο προς τα Χανιά για να παρουσιαστεί στον τότε Γενικό διοικητή της Κρήτης Χουσεΐν Αβνί Πασά.
Στα Χανιά ο Γενικός Διοικητής, αφού παρετήρησε και το ανάστημά του και την ευρωστίαν του, του είπε: «Πολύ μας εκούρασες καπετάνιο», ο δε Σφακιανάκης του απήντησε: «Το χρέος μου έκαμα κι εγώ, εξοχώτατε…».
Ένα άλλο περιστατικό που δείχνει παράλληλα και την αγριότητα του ορεσίβιου χωριάτη όπως χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του, ήταν όταν με τον υποπρόξενο της Αγγλίας Ερρίκο Μουάτσο επισκέφτηκαν στα Χανιά την έπαυλη της κυρίας Κονταξάκη όπου είχαν συγκεντρωθεί λόγιοι και πολιτικοί της εποχής Χριστιανοί και Οθωμανοί. Η κ. Κονταξάκη προέβαλε την Τουρκική διαλακτικότητα και εξήρε τους Οθωμανούς κυβερνώντες προτρέποντας τους Χριστιανούς να υποχωρήσουν για να ζήσουν αρμονικά, όταν ο Σφακιανάκης αγανακτών που κανείς δεν τολμούσε να αντιταχθεί πετάχτηκε αίφνης και είπε: «να σου πω κερά μου, δεν κατέχω ποιά ‘σαι, και να μου συμπαθήσης. Μα εσάς των γυναικών η δουλειά σας είναι να ξανοίγετε τη ρόκα σας και το τσικάλι σας, κι εμείς οι άνδρες που εσηκώσαμε την επανάσταση, εμείς θα σκεφτούμε και πως θα την ξετελέψωμεν». Όλοι οι παρόντες εφάνηκαν ότι ευχαριστήθηκαν από την απάντηση αυτή, όταν δε αποχώρησαν, ο Σφακιανάκης γύρισε και της είπε: «να μου συμπαθήσης γιατί εγώ κατέβηκα από το βουνό και δεν κατέχω και πως πρέπει να μιλήσω».
Η μετεπαναστατική ζωή του
Με τη συνθηκολόγηση ο Σφακιανάκης ήταν ο τελευταίος επαναστάτης Αρχηγός που παρέδωσε τα όπλα του στον Κωστή Αδοσίδη πασά (25/1/1869) μαζί με τον οπλαρχηγό αδερφό του Ματθαίο, με αποτέλεσμα ο Αδοσίδης να τους αφήσει να τα κρατήσουν τιμής ένεκεν.
Με την λήξη της επανάστασης και την σύμβαση της Χαλέπας στα τέλη του 1878 την οποία είχε την τιμή και χαρά να διαχειριστεί ως Πρόεδρος ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης,  ο Κων. Σφακιανάκης διορίζεται με πρωτοβουλία του Κωστάκη Αδοσίδη πασά ως Χριστιανός  Διοικητής του Λασιθίου, αξίωμα το οποίο κράτησε για λίγο διάστημα για να επανέλθει στο προσφιλές του επάγγελμα, του εμπόρου. Εγκαταστάθηκε στον Άγιο Νικόλαο όπου οργάνωσε και εξέτεινε τον εμπορικό του οίκο στα λιμάνια της Μεσογείου ως την Οδησσό όπου ανέθεσε στον τριτότοκο γιο του Μιχαήλ την διαχείριση. Ο Μιχαήλ αργότερα έμελλε να γίνει Βουλευτής της πρώτης των Κρητών αντιπροσωπείας στην ελεύθερη Ελλάδα και ο πρώτος Δήμαρχος Αγίου Νικολάου. εναλλ.=Η ανακομιδή των λειψάνων του Κ.σφακιανάκη στο Βραχάσι τον Ιούλιο του 1936.|μικρογραφία|250px|Η ανακομιδή των λειψάνων του Κ.Σφακιανάκη στο Βραχάσι τον Ιούλιο του 1936. μικρογραφία|250px|Η προτομή του Κων.Σφακιανάκη στο Βραχάσι Μεραμπέλλου
Το τέλος του
Ο Σφακιανάκης ήτο μανιώδης καπνιστής όπως μας πληροφορεί ο στενός και έμπιστος υπάλληλος του Εμμ. Αποστολάκης, ο οποίος του έστριβε πολλά τσιγάρα στη διάρκεια της ημέρας και του τα άφηνε πάνω στο γραφείο του. Ο ίδιος είχε προσβληθεί από μια μορφή βαρειάς ημιπληγίας σε βαθμό να μην μπορεί να τα καταφέρει μόνος του.
Ο Κωνσταντίνος Σφακιανάκης απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 28 Νοεμβρίου 1890 στον Άγιο Νικόλαο και ενταφιάσθηκε εκεί. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, επειδή οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν την κρούση  καμπάνας οι σύντροφοι και συμπολεμιστές του κατέβηκαν από τα βουνά και έριψαν πυκνές αποχαιρετιστήριες ομοβροντίες πριν προλάβουν να τους σταματήσουν οι Τούρκοι και αναχώρησαν. Στις 7 Ιουλίου του 1936 σύμφωνα με τη τελευταία του επιθυμία τα οστά του μεταφέρθηκαν στην πόλη που μεγάλωσε και γαλουχήθηκε, στο Βραχάσι, από τον μοναδικό εν ζωή τότε, γιο του Μιχάλη και τους εγγονούς του. Κατά την ανακομιδή των λειψάνων του επειδή δεν μπορούσαν να βρουν το μνήμα του αναφέρεται πως έψαξαν σύμφωνα με μαρτυρίες του πιστού βοηθού του και βρήκαν το αγαπημένο του κομπολόι το οποίο είχαν τοποθετήσει μαζί του. Μεταφέρθηκε στο Βραχάσι και εναποτέθηκε σε ευπρεπέστερο μνήμα εκεί που θεωρούσε τόπο γέννησης του, κι εκεί αναπαύεται για πάντα.
Η ορειχάλκινη προτομή του στολίζει την κεντρική πλατεία του χωριού και είναι έργο του γλύπτη Παραντινού, τα αποκαλυπτήρια δε έγιναν την 22 Αυγούστου 1970 και στοίχισε με την διαμόρφωση του χώρου 90.000 δρχ. τα οποία προσέφεραν η κοινότητα, τα εκκλησιαστικά συμβούλια και οι κάτοικοι του Βραχασίου.
Ο Κωνσταντίνος Σφακιανάκης ήταν βρακοφόρος και όλη του τη ζωή φορούσε σαλβάρια και στιβάνια. Λέγεται πως ουδέποτε δέχτηκε να φωτογραφηθεί με την επαναστατική του στολή. Ήταν ένας ήρωας που τίμησε τα όπλα που κατείχε και την καταγωγή του.
2η κατηγορία Νορβηγίας
Η 2η κατηγορία Νορβηγίας είναι το τρίτο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νορβηγίας.
Περιλαμβάνει 28 ομάδες διαιρεμένες σε δύο ομίλους. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου η νικήτρια ομάδα κάθε ομίλους προβιβάζεται στην 1η κατηγορία Νορβηγίας. Οι ομάδες που τερματίζουν στη δεύτερη θέση αγωνίζονται μεταξύ τους σε διπλούς αγώνες με την νικήτρια ομάδα να αγωνίζεται στη συνέχεια με την 14η ομάδα της 1ης κατηγορίας. Η νικήτρια ομάδα συμμετέχει στην 1η κατηγορία της επόμενης περιόδου. Οι τρεις τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάζονται στην Γ΄ κατηγορία Νορβηγίας.
Η 2η κατηγορία είναι το υψηλότερο επίπεδο στο οποίο μπορεί να συμμετάσχει μια αναπληρωματική ομάδα. Μόνο αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων από το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας μπορούν να συμμετάσχουν.
Από το 1963 έως το 1990 η 2η κατηγορία Νορβηγίας ήταν το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νορβηγίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Νορβηγία
11 Ιανουαρίου
10 Ιανουαρίου | 11 Ιανουαρίου | 12 Ιανουαρίου
Η 11η Ιανουαρίου είναι η 11η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 354 μέρες (355 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Σχεδόν πρώτος
Στη θεωρία αριθμών, ένας φυσικός αριθμός ονομάζεται σχεδόν πρώτος αν υπάρχει μία απόλυτη σταθερά K τέτοια ώστε ο αριθμός να έχει το πολύ K πρώτους παράγοντες. Ένας σχεδόν πρώτος αριθμός n συμβολίζεται ως Pr αν και μόνο αν ο αριθμός των πρώτων παραγόντων του n, μετρούμενοι κατά πολλαπλότητα, είναι το πολύ r. Ένας φυσικός αριθμός ονομάζεται k-σχεδόν πρώτος αν έχει ακριβώς k πρώτους παράγοντες, μετρούμενους κατά πολλαπλότητα. Πιο αυστηρά, ένας αριθμός n είναι k-σχεδόν πρώτος αν και μόνο αν Ω(n) = k, όπου Ω(n) είναι ο συνολικός αριθμός των πρώτων στην πρωτογενή ανάλυση του n:
Ένας φυσικός αριθμός είναι συνεπώς πρώτος αν και μόνο αν είναι 1-σχεδόν πρώτος, και ημιπρώτος αν και μόνο αν είναι 2-σχεδόν πρώτος. Το σύνολο των k-σχεδόν πρώτων συνήθως συμβολίζεται με Pk. Ο μικρότερος k-σχεδόν πρώτος είναι 2k. Οι πρώτοι k-σχεδόν πρώτοι είναι:
Ο αριθμός των πk(n) θετικών ακεραίων που είναι μικρότεροι ή ίσοι από τον n με το πολύ k πρώτους διαιρέτες (όχι κατά ανάγκη διακριτούς) είναι ασυμπτωτικός προς:
αποτέλεσμα που οφείλεται στον Έντμουντ Λαντάου.
572 Ρεβέκκα
Η Ρεβέκκα (Rebekka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,757. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρεβέκκας εκτιμάται σε 29,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,085. Η Ρεβέκκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 39 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεβεκκα
Μαρκέλλα Γιαννάτου
Η Μαρκέλλα-Αφροδίτη Γιαννάτου (Κέρκυρα, 4 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κέρκυρα. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Χρήστου Τσάγκα. Μετά την αποφοίτησή της σπούδασε στη D.A.M.S. στο τμήμα της Φιλοσοφικής του πανεπιστημίου Uniroma3. Από το 2011 είναι μέλος του Φόρουμ της Αθήνας της Διεθνούς των Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου. Επίσης, είναι μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Κινηματογράφος
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 2004 συμμετέχοντας στην ταινία "Μετεωρίτες" σε σκηνοθεσία Γιάννη Μαυρογένη. Το 2008 συμμετείχε στη ταινία μικρού μήκους "Το σημάδι της ζωής" ενώ το 2009 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Γκίνες" σε σκηνοθεσία Αλέξη Καρδαρά. Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις ταινίες Δεσμά Αίματος του Νίκου Παναγιωτόπουλου, Μια φορά και ένα... μωρό του Νίκου Ζαπατίνα, "Κοινός Παρονομαστής" σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια (2014)και στη μικρού μήκους "Under Stress" του Πάρη Πατσουρίδη. Άλλες κινηματογραφικές παραγωγές στις οποίες έλαβε μέρος είναι οι "Ο Χριστός σταμάτησε στου Γκύζη"(2013),, "Μαριονέτες"(2015), "Κβάντο"(2015), "Between Black and White"(2015), "Luz"(2016) "Twist"(2016), "Bourbon with milk"(2017). Το 2018 πρωταγωνίστησε στην αμερικάνικη παραγωγή Sleeping Dogs Lie σε σκηνοθεσία του Konstantinos Kovas.
Το 2011 στην ταινία Η Νύφη πέρα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο ήταν παραγωγός και σεναριογράφος.
Τηλεόραση
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός στην καθημερινή σειρά του ANT1 Έρωτας τη σεζόν 2005-2006. Την επόμενη σεζόν ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές "Πάρ'το Αλλιώς", "Ιωάννα της καρδιάς" και "Πάνω από το νόμο". Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τους Ρένια Λουιζίδου, Αιμίλιο Χειλάκη και Άρη Λεμπεσόπουλο στην δραματική σειρά ¨Κλεμμένη Ζωή". Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές Αληθινοί Έρωτες, "Έχω ένα μυστικό" και ο πρωταγωνιστικός ρόλο στην καθημερινή σειρά "Κάρμα". Το 2014 έδωσε τη φωνή της στη σατιρική σειρά animation του Λάκη Λαζόπουλου "Από άλλο ανέκδοτο" ενώ το 2015 έκανε σειρά guest εμφανίσεων στην κωμική σειρά Το σόι σου . Τη σεζόν 2015-2016 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μάξιμο Μουμούρη στην καθημερινή δραματική σειρά "Χωρίς Εσένα" του ΑΝΤ1 Κύπρου που προβλήθηκε και στην Ελλάδα. Κατά τη σεζόν 2018 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά Γυναίκα Χωρίς Όνομα. Στον 3ο κύκλο Η ζωή εν τάφω της σειράς Άγριες Μέλισσες υποδύεται την Ζωή Μεγαρίτη.
Άλλα
Αφήγηση στο ντοκιμαντέρ «Σεφέρης-Διαμαντής, Ο Κόσμος της Κύπρου».
Φωνητικά στο τραγούδι "Εξαιρέσεις" του Γιώργου Ρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μάχη του Φορτ Σάμτερ
Μάχη του Φορτ Σάμτερ (Battle of Fort Sumter) (12-14 Απριλίου 1861) ονομάζεται ο βομβαρδισμός και η παράδοση του Φρουρίου Σάμτερ κοντά στο Τσάρλεστον (Νότια Καρολίνα), και θεωρείται ως η εναρκτήρια εχθροπραξία του Αμερικανικόυ Εμφύλιου Πολέμου.
Μετά τις ανακηρύξεις απόσχισης από επτά νότιες πολιτείες η πολιτεία της Νότιας Καρολίνας απαίτησε την απομάκρυνση του στρατού της Ένωσης από τις εγκαταστάσεις στο λιμάνι του Τσάρλεστον. Στις 26 Δεκεμβρίου 1860 ο ταγματάρχης Ρόμπερντ Άντερσον μετακίνησε κρυφά μία μικρή ομάδα αντρών από το φρούριο Μάλτρι στα νησιά του Σάλλιβαν στο Φρούριο Σάμτερ, ένα σημαντικό φρούριο που έλεγχε την είσοδο για το λιμάνι του Τσάρλεστον. Μία προσπάθεια από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζέιμς Μπιουκάναν να ενισχύσει τον Άντερσον, χρησιμοποιώντας το εμπορικό πλοίο «Το αστέρι της Δύσης», απέτυχε καθώς αυτό πυρπολήθηκε από πυροβολαρχία εκ των ακτών στις 9 Ιανουαρίου 1861. Αργότερα οι τοπικές αρχές της Νότιας Καρολίνας κατέλαβαν όλες τις ομοσπονδιακές ιδιοκτησίες στην περιοχή του Τσάρλεστον εκτός του φρουρίου Σάμτερ.
Μετά τη μάχη υπήρχε υποστήριξη και από τον Βορρά αλλά και τον Νότο για επιπλέον πολεμική δράση. Η άμεση έκκληση του Λίνκολν να συγκεντρωθούν 75.000 εθελοντές για να καταπνίξουν την επανάσταση οδήγησε στην απόσχιση άλλων τεσσάρων πολιτειών από την Ένωση και ένταξη τους στην Συνομοσπονδία. Ο εμφύλιος πόλεμος είχε μόλις ξεκινήσει.
Απόσχιση
thumb|right|250px|Ο υπεύθυνος της φρουράς της Ένωσης Robert Anderson Στις 20 Δεκεμβρίου 1860 αμέσως μετά τη νίκη του Αβραάμ Λίνκολν στις προεδρικές εκλογές, η Νότια Καρολίνα υιοθέτησε μία θεσμική διάταξη στην οποία ανακήρυξε την απόσχιση της από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τον Φεβρουάριο του 1861 άλλες έξι νότιες πολιτείες είχαν ανακηρύξει αντίστοιχες θεσμικές διατάξεις απόσχισης. Στις 7 Φεβρουαρίου υιοθέτησαν ένα τοπικό σύνταγμα για τις Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής και εγκαθίδρυσαν την προσωρινή τους πρωτεύουσα στο Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα). Μία ειρηνική συνδιάσκεψη ακολούθησε στην Ουάσινγκτον αλλά απέτυχε. Οι εναπομείναντες οκτώ πολιτείες που αναγνώριζαν τη δουλεία αρνήθηκαν την έκκληση να εισέλθουν στη Συνομοσπονδία.
Η λεγόμενη πλέον Συνομοσπονδία κατέλαβε πλήθος ομοσπονδιακής ιδιοκτησίας εντός των ορίων της συμπεριλαμβανομένου κτιρίων, οπλοστασίων και φρουρίων. Ο πρόεδρος της Ένωσης Τζέιμς Μπιουκάναν διαμαρτυρήθηκε αλλά δεν προχώρησε σε στρατιωτική επέμβαση. Ο Τζέιμς Μπιουκάναν πίστευε ότι μία ευθεία πράξη ενάντια στη Συνομοσπονδία θα οδηγούσε και τις υπόλοιπες πολιτείες με δουλεία να ενταχθούν σε αυτήν και ενώ αναγνώριζε ότι δεν υπήρχε συνταγματική άδεια για μία πολιτεία να αποσχιστεί δεν μπόρεσε να βρει καμία συνταγματική άδεια για να εμποδίσει μια πολιτεία από αυτήν την πράξη.
Τα φρούρια του Τσάρλεστον
Αρκετά κτίρια είχαν κτιστεί στο λιμάνι του Τσάρλεστον συμπεριλαμβανομένου του φρουρίου Σάμτερ και του φρουρίου Μολτριέ, τα οποία δεν άνηκαν στις αρχικά πολιορκημένες ιδιοκτησίες. Το φρούριο Μολτριέ στα νησιά Σάλιβαν ήταν το παλαιότερο και αποτελούσε το αρχηγείο της φρουράς της Ένωσης. Πάραυτα είχε σχεδιαστεί ως αποβάθρα όπλων για την άμυνα του λιμανιού και έτσι η άμυνα του εναντίων χερσαίων επιθέσεων ήταν ασθενής. Ο Άντερσον διορίστηκε ως υπεύθυνος της φρουράς της Ένωσης η οποία διαλύθηκε λόγω ισχυρής έντασης. Ήταν ντόπιος του Κεντάκι και προστατευόμενος του Γουίνφιλντ Σκοτ του βασικού στρατηγού του στρατού και έτσι θεωρήθηκε ως πλέον υπεύθυνος να ελέγξει μία κρίση από τον προηγούμενο υπεύθυνο Τζων Γκάρντερ ο οποίος ήταν κοντά στην συνταξιοδότηση. Ο Άντερσον είχε υπηρετήσει στο φρούριο Μολτριέ και ο πατέρας του είχε αμυνθεί το φρούριο ενάντια των Άγγλων κατά τη διάρκεια του Πόλεμου της Αμερικάνικης Ανεξαρτησίας. Το φθινόπωρο οι τοπικές αρχές της Νότας Καρολίνας θεωρούσαν την απόσχιση και εκμετάλλευση ομοσπονδιακής ιδιοκτησίας στο λιμάνι αναπόφευκτη. Οι εντάσεις οξύνθηκαν και η κατάσταση έπαιρνε την μορφή πολιορκίας στο σημείου που οι αρχές της Νότιας Καρολίνας έστειλαν  πλοία να παρακολουθούν τις κινήσεις των στρατευμάτων και απείλησαν με βία μόλις σαράντα τουφέκια μεταφέρθηκαν σε ένα φρούριο του λιμανιού από το οπλοστάσιο της Ένωσης της πόλης.
Σε αντίθεση με το Μολτριέ το Φρούριο Σάμτερ κυριαρχούσε την είσοδο για το λιμάνι του Τσάρλεστον και ενώ η κατασκευή του δεν είχε ολοκληρωθεί είχε σχεδιαστεί για να γίνει ένα από τα ισχυρότερα φρούρια στον κόσμο. Το φθινόπωρο του 1860 η κατασκευή του είχε σχεδόν ολοκληρωθεί αλλά την φρουρά του αποτελούσαν ένας φύλακας φάρου και μία μικρή ομάδα εργατών. Με την κάλυψη του σκοταδιού στις 26 Δεκεμβρίου έξι ημέρες αφού η Νότια Καρολίνα είχε επισημοποιήσει την απόσχιση της από την Ένωση ο Άντερσον εγκατέλειψε το φρούριο Moultrie και διέταξε τους άνδρες του να ετοιμάσουν τα όπλα, να κάψουν τις άμαξες και κρυφά μετατόπισε την διοίκηση του μέσω μικρών βαρκών στο Σάμτερ.
Ο πρόεδρος Μπιουκάναν και το «Αστέρι της Δύσης»
Οι αρχές της Νότιας Καρολίνας θεώρησαν τις κινήσεις του Άντερσον ως ρήξη της πίστης τους. Ο κυβερνήτης της πολιτείας Φράνσις Πίκενς πίστευσε ότι ο πρόεδρος Μπιουκάναν είχε κάνει αυτονόητες υποσχέσεις ότι θα άφηνε το φρούριο Σάμτερ ανέγγιχτο γεγονός που του προκάλεσε του προκάλεσε πολιτική ντροπή λόγω της εμπιστοσύνης του για τον πρόεδρο. Ο Μπιουκάναν ένας διπλωμάτης πολιτικός είχε χρησιμοποιήσει δεξιοτεχνικά ασαφή γλώσσα και είχε υποσχεθεί ότι δεν θα το πολιορκούσε «αμέσως». Από την άλλη ο Άντερσον απλώς μετακινούσε την φρουρά του από την μία περιοχή κάτω από την κατοχή του στην άλλη. Είχε λάβει τις εξής διαταγές από το τμήμα πολέμου στις 11 Δεκεμβρίου γραμμένες από τον Ντον Κάρλος Μπουέλ βοηθό υπασπιστή του στρατού της Ένωσης:
''«...Θα επιχειρήσεις να φέρεις στην κατοχή σου όλα τα φρούρια του λιμανιού και σε περίπτωση αντίστασης να πολεμήσεις μέχρι το έσχατο σημείο. Το μέγεθος της φρουράς σου δεν θα σε εμποδίσει να καταλάβεις τουλάχιστον ένα από τα τρία φρούρια. Μία επίθεση ή απόπειρα κατοχής ενός από αυτά θα θεωρηθεί ως πράξη εχθρότητας και για αυτό τον λόγο πρέπει να επιχειρήσεις να καταλάβεις αυτό με την ισχυρότερη αντίσταση....»''
Ο πρόεδρος Μπιουκάναν εξεπλάγην δυσάρεστα από τις κινήσεις του Άντερσον στο φρούριο Σάμτερ χωρίς να ξέρει για την εξουσιοδότηση που του είχε δοθεί. Παρόλα αυτά αρνήθηκε να εγκαταλείψει το λιμάνι του Τσάρλεστον. Μιας και οι προμήθειες της φρουράς την Ένωσης ήταν περιορισμένες Ο Μπιουκάναν εξουσιοδότησε μία βοηθητική εκστρατεία παροχής προμηθειών,όπλων και 200 στρατιωτών. Η αρχική του πρόθεση ήταν να στείλει το «USS Μπρούκλιν» αλλά ανακαλύφθηκε ότι η Συνομοσπονδία είχε βυθίσει μερικά ερημωμένα πλοία για να εμποδίζουν τον δρόμο για το Τσάρλεστον και έτσι δεν στάλθηκε το «Μπρούκλιν» λόγω του μεγέθους του. Αντίθετα θεωρήθηκε συνετό να σταλθεί ένα άοπλο εμπορικό πλοίο, «Το αστέρι της Δύσης»,που ίσως φαινόταν λιγότερο προκλητικό στην Συνομοσπονδία. Καθώς πλησίαζε στην είσοδο του λιμανιού το «Αστέρι της Δύσης» πυρπολήθηκε από ναύτες από το στρατιωτικό πανεπιστήμιο της πολιτείας και έτσι ανάγκασαν το πλοίο να αποσυρθεί.
Προετοιμασίες για πόλεμο
Οι συνθήκες στο φρούριο Σάμτερ ήταν δύσκολες τον χειμώνα του 1860-61. Οι μερίδες ήταν ανεπαρκής και τα καύσιμα για την θέρμανση λίγα. Η φρουρά της ένωσης δούλευε πολύ σκληρά για να καταφέρει να προετοιμάσει σωστή άμυνα για τυχόν επίθεση της Συνομοσπονδίας. Το 1861 λόγω έλλειψης χρημάτων μόνο το 90% του φρουρίου ήταν ικανό να αντέξει μία επίθεση. Η φρουρά του Άντερσον αποτελούνταν από μόλις 80 άνδρες,68 βαθμοφόροι αξιωματικούς και 48 εργάτες.
Τον Απρίλιο η Ένωση είχε προετοιμάσει 60 όπλα αλλά δεν είχε αρκετούς άνδρες για να τα διαχειριστούν. Το φρούριο αποτελούνταν από τρεις ορόφους με εσοχές για τοποθέτηση όπλων. Ο δεύτερος όροφος έμεινε χωρίς εφοδιασμό. Η πλειοψηφία των όπλων βρίσκονταν στον πρώτο όροφο στην επάνω μεριά και στο κέντρο. Δυστυχώς για τους αμυνόμενους το φρούριο είχε σχεδιαστεί για την άμυνα του λιμανιού οπότε τα όπλα στόχευαν κυρίως τον Ατλαντικό και όχι περιοχές γύρω από το φρούριο και μέσα στο λιμάνι.
Αποφάσεις για πόλεμο
thumb|right|250px|Ο Αβραάμ Λίνκολν σε γραμματόσημο Στις 4 Μαρτίου 1861 ο Αβραάμ Λίνκολν έγινε ο νέος πρόεδρος της Ένωσης. Λίγες μέρες μετά την αρχή της θητείας του ήρθε αντιμέτωπος με ένα μεγάλο πρόβλημα από το Τσάρλεστον. Ο Άντερσον σε επιστολή του δήλωνε πως είχαν αρκετό φαγητό μόνο για έξι εβδομάδες. Μία παρόμοια κρίση με αυτή στο Φορτ Σάμτερ υπήρχε και στην Πενσακόλα στην Φλόριντα όπου η Συνομοσπονδία απειλούσε άλλο ένα φρούριο της Ένωσης το φρούριο Πίκενς. Ο Λίνκονλ και το υπουργικό συμβούλιο ήρθαν αντιμέτωποι με το αν θα έπρεπε να ενισχύσουν ή να εκκενώσουν το φρούριο και πως. Ήταν ανήσυχοι και για το τι είδους προβλήματα θα προκαλούσαν οι αποφάσεις τους και το ποίος θα θεωρούνταν ως επιθετικός. Παρόμοια προβλήματα υπήρχαν και στην Συνομοσπονδία.
Μετά τον επίσημο σχηματισμό της Συνομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών υπήρχε απορία για το αν το θέμα του φρουρίου θα έπρεπε να αφορά αποκλειστικά την Νότια Καρολίνα η την προσφάτως ιδρυμένη πρωτεύουσα του Μοντγκόμερι. Ο κυβερνήτης Πίκενς είχε την άποψη ότι κάθε ιδιοκτησία και κτίριο εντός της γεωγραφικής περιοχής της Νότιας Καρολίνας θα έπρεπε να ανήκει στην αρχή της πολιτείας μετά την αναγνώριση της ως αυτόνομη πολιτεία. Η απορία για το ποιος ήταν ο πραγματικός επιθετικός της υπόθεσης οξύνθηκαν με τους προέδρους Λίνκολν και Ντέιβις να υποστηρίζουν τις μεριές τους. Η πραγματική ανησυχία μεταξύ των πολιτειών ήταν ότι η μεριά που θα ξεκινούσε  την επίθεση θα φαινόταν ως επιθετική και συνεπώς θα έχανε πολιτική υποστήριξη από άλλες πολιτείες σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας. Πριν την εκλογή του Λίνκολν πέντε πολιτείες είχαν ψηφίσει κατά της απόσχισης συμπεριλαμβανομένου της Βιρτζίνια και ο Λίνκολν ανοιχτά δήλωσε υπέρ της εκκένωσης του φρουρίου σε περίπτωση που αυτό εξασφάλιζε την πίστη της πολιτείας.
Ο Νότος έστειλε ομάδα αντιπροσώπων στην Ουάσινγκτον η οποία πρότεινε χρηματική αποζημίωση για τα κτίρια εντός της Νότιας Καρολίνας και υπογραφή συνθήκης ειρήνης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λίνκολν αρνήθηκε κάθε είδους συνεργασία με την Συνομοσπονδία καθώς κάθε διπλωματική πράξει με αυτή θα την αναγνώριζε ως αυτόνομο κράτος.
Η ενημέρωση αυτή έγινε στον κυβερνήτη της πολιτείας και όχι στον Πρόεδρο της Συνομοσπονδίας τον οποίο δεν αναγνώριζε. Ο Πίκενς συμβουλεύτηκε τον τοπικό ομοσπονδιακό διοικητή Μπέρινγκαρντ. Μόλις ο πρόεδρος Ντέιβις ενημερώθηκε διέταξε τον Beauregard να απαιτήσει την παράδοση του φρουρίου και αν δεν γίνει αποδεκτή να επέμβει. Η ομάδα αντιπροσώπων της Συνομοσπονδίας συγκάλεσε συνέδριο στο Μοντγκόμερι και υποστήριξε την απόφαση στις 9 Απριλίου. Ο μόνος που διαφώνησε ήταν ο Υπουργός της Προεδρίας της Κυβέρνησης την Συνομοσπονδίας ο οποίος επανειλημμένα δήλωσε ότι: ''«...η επίθεση θα μας στερήσει από κάθε φίλο στον Βορρά. Θα χτυπήσετε την φωλιά μίας αγριομέλισσας και οι μέλισσες θα σας ρουφήξουν το αίμα και θα σας σκοτώσουν. Δεν είναι αναγκαίο,μας δείχνει ως επιθετικούς. Είναι θανάσιμο....»''
Ο Μπέρινγκερ τους υπαρχηγούς του Τζέιμς Τσέσνατ, Τζέιμς Κίσλομ και τον λοχαγό Στέφεν Λι στο φρούριο για να επιδώσουν το τελεσίγραφο. Ο Άντερσον αρνήθηκε: « Θα περιμένω τον πρώτο πυροβολισμό και αν δεν μας χτυπήσετε με πυρομαχικά θα πεθάνουμε από την πείνα.»
Βομβαρδισμός
Στις 4:30 π.μ της 12ης Απριλίου ο Χένρι Φάρλει ακολουθώντας τις διαταγές του Τζορτζ Τζέιμς έριξε την πρώτη σφαίρα από το φρούριο Τζόνσον. Ο πρώτος πυροβολισμός ήταν το σημάδι για τα 43 βαριά πυροβόλα που βρίσκονταν στο φρούριο Τζόνσον, στο φρούριο Μουλτριέ, στο πλωτό πυροβολικό και στο Κάμινγκς Πόιντ, να αρχίσουν την επίθεση. Ο Άντερσον σήμανε πυρ το πρωί. Λόγω της έλλειψης στρατιωτών δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί και τα 60 κανόνια του φρουρίου. Οι ελλείψεις πρώτων υλών και τροφίμων ήταν πολλές. Το Σάμτερ αν και λιθοδομή είχε μέσα εσωτερικά ξύλινα δωμάτια. Το γεγονός αυτό εκμεταλλεύτηκε η Συνομοσπονδία που βομβάρδισε αυτές τις περιοχές με βολίδες με φωτιά. Το κτήριο άρπαξε φωτιά η οποία εξαπλώθηκε. Μετά από αρκετή ώρα συνεχών βομβαρδισμών το Σάμτερ σταμάτησε να εκτοξεύει.
Παράδοση
Το φρούριο Σάμτερ ύψωσε το λευκό μαντήλι καθώς ο Γουίγκφολ επιβιβάστηκε στην βάρκα του και κατευθύνθηκε προς το νησί Μόρρις όπου τον υποδέχτηκαν ως ήρωα. Το μαντήλι εντοπίστηκε στο Τσάρλεστον και μία αντιπροσωπεία ανδρών από την Συνομοσπονδία που συμπεριλάμβανε εκπροσώπους του Μπέρινγκαρντ, του Στίφεν Λι, του Πόρσερ Μάιλ, ενός πρώην δημάρχου του Τσάρλεστον και του Ρότζερ Πράιορ επισκέφθηκαν το Σάμτερ χωρίς να γνωρίζουν για την προηγούμενη επίσκεψη του Γουίγκφολ. Ο Άντερσον εξοργίστηκε μόλις αυτοί οι εκπρόσωποι αρνήθηκαν την εξουσία του Γουίγκφολ λέγοντας ότι ο πρώην γερουσιαστής δεν είχε μιλήσει στον Μπέρινγκαρντ για δύο ημέρες και απείλησε να συνεχίσει το πυρ. Εντωμεταξύ ο ίδιος ο Μπέρινγκαρντ είδε το ανυψωμένο μαντήλι και έστειλε μία δεύτερη ομάδα αντιπροσώπων η οποία πρόσφερε ακριβώς τα ίδια μέτρα με αυτά του Γουίγκφολ ο οπότε τελικά οι πλευρές συμφώνησαν.