cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κερδοσκοπία
Σημείωση
Γενικά ο όρος στο ευρύτερο φάσμα των οικονομικών δραστηριοτήτων μπορεί να αναφέρεται με τρεις σημασίες:
α) Είτε σε ανάληψη επένδυσης κάποιου κινδύνου (ρίσκου), ή αβεβαιότητας, μεγαλυτέρων των συνήθων.
β) Είτε σε ανάληψη υψηλού κινδύνου, προσδοκώντας κέρδος από την διακύμανση των τιμών και
γ) Είτε (σπανιότερα) στη κριτική κάποιων συγγραφέων σε χρηματιστηριακές λειτουργίες. Στη περίπτωση αυτή ο όρος κερδοσκοπία ταυτίζεται με το παίγνιο (κυβεία).
Από τις παραπάνω περιπτώσεις η δεύτερη είναι αυτή που συναντάται περισσότερο ως πιο κοινή στην οικονομική φιλολογία γενικότερα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Εμπόριο
Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας
Η Αμαλία της Μεγάλης Βρετανίας (Amelia of Great Britain, 10 Ιουνίου 1711 - 31 Οκτωβρίου 1786) ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της συζύγου του Καρολίνας του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Η Αμαλία Σοφία Ελεονώρα γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Χερρενχάουζεν στο Αννόβερο στις 30 Μαΐου 1711. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως Έμιλυ.
Σύμφωνα με τον διακανονισμό που προώθησε το Κοινοβούλιο της Αγγλίας, το 1701, ο παππούς της Αμαλίας έγινε Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας την 1η Αυγούστου 1714. Έτσι, η Αμαλία μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αγγλία.
Λεονίντ Μπρέζνιεφ
thumb|right|250px|Ο Μπρέζνιεφ (δεξιά) μαζί με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ [[Τζίμι Κάρτερ|Κάρτερ κατά την υπογραφή της συμφωνίας SALT-II το 1979.]] Ο Λεονίντ Ιλίτς Μπρέζνιεφ (Леонид Ильич Брежнев, 19 Δεκεμβρίου 1906 - 10 Νοεμβρίου 1982), ήταν Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1964 μέχρι το 1982 και επικεφαλής του Προεδρείου του  Ανωτάτου Σοβιέτ από το 1977 έως το 1982. Τιμήθηκε τέσσερις φορές με τον τίτλο Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης και του είχε απονεμηθεί ο τίτλος του Στρατάρχη της Σοβιετικής Ένωσης.
Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας
Ως παιδί ήταν φιλάσθενη, αλλά στην ενήλικη ζωή της ήταν σχετικά υγιής. Το 1722 η μητέρα της, η οποία είχε προοδευτικές ιδέες, επέτρεψε τον εμβολιασμό της Αμαλίας και της αδελφή της Καρολίνας κατά της ευλογιάς, από φάρμακα που έφθασαν στην Αγγλία από την Κωνσταντινούπολη. Στις 11 Ιουνίου 1727 ο παππούς της Γεώργιος Α΄ πέθανε και ο πατέρας της τον διαδέχθηκε ως Γεώργιος Β΄. Η Αμαλία έζησε μαζί με τον πατέρα της μέχρι το θάνατό του το 1760.
Λεονίντ Μπρέζνιεφ
Διακυβέρνηση
Ο Μπρέζνιεφ μαζί με άλλα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, απομάκρυναν τον Χρουστσόφ από την εξουσία στις 14 Οκτωβρίου 1964 μετά από πολύμηνο σχεδιασμό. Ο Μπρέζνιεφ ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Σ.Ε. την ίδια ημερομηνία.
Επί εποχής Μπρέζνιεφ, η Σοβιετική Ένωση απομακρύνθηκε από τις πολιτικές του Χρουστσόφ και προσέγγισε ξανά τη σταλινική θεωρία. Ο ίδιος ο Μπρέζνιεφ ενθάρρυνε ιδιαίτερα τη λατρεία προς το πρόσωπό του και ενέτεινε την προπαγάνδα.
Αμέλια της Μεγάλης Βρετανίας
Η Αμαλία απεβίωσε στις 31 Οκτωβρίου 1786, όντας σε ηλικία 75 ετών. Προς τιμήν της δόθηκε το όνομά της στο Νησί Αμέλια της Φλόριντα και στην Κομητεία Αμέλια της Βιρτζίνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Λεονίντ Μπρέζνιεφ
Διακυβέρνηση
Η Σοβιετική Ένωση άρχισε επίσης να επεμβαίνει στο εσωτερικό άλλων κομουνιστικών κρατών-δορυφόρων, καταστέλλοντας τον Αύγουστο του 1968 την εξέγερση της Πράγας στην Τσεχοσλοβακία και εγκαθιστώντας εκεί το καθεστώς του Γκούσταβ Χούζακ. Το 1979, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν με πολυάριθμα στρατεύματα και εγκαθίδρυσε εκεί κομουνιστικό καθεστώς. Η αντίδραση, ωστόσο των φανατικά αντικομουνιστών μουσουλμάνων "μουτζαχεντίν", οι οποίοι μάλιστα εξοπλίζονταν από τις Η.Π.Α. ήταν ιδιαίτερα σφοδρή και ο σοβιετικός στρατός αντιμετώπισε απρόσμενες δυσκολίες. Η Σοβιετική Ένωση κατάφερε να εγκαθιδρύσει μία κομουνιστική κυβέρνηση, αλλά ο σφοδρός ανταρτοπόλεμος είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου ατόμων και μία φανερή ήττα για τη Σοβιετική Ένωση.
Τα χρόνια διακυβέρνησης του Μπρέζνιεφ σε οικονομικό επίπεδο αποκαλούνται τα "χρόνια της αποτελμάτωσης", περίοδος κατά την οποία παρατηρήθηκε μία συνεχής παρακμή στην οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μπρέζνιεφ παραχώρησε μία σχετική αυτονομία στις κρατικές επιχειρήσεις, καθώς επέτρεψε να καθορίζουν οι ίδιες το ύψος της παραγωγής τους και την τιμολόγηση των προϊόντων τους, πάντοτε όμως στο πλαίσιο των πενταετών προγραμμάτων παραγωγής και τον προϋπολογισμό του κράτους. Ο Μπρέζνιεφ προσπάθησε να έρθει σε συνεννόηση με τη Δύση και αυτή η πολιτική πέτυχε εν μέρει, καθώς στη δεκαετία του 1970 παρατηρήθηκε ύφεση του Ψυχρού Πολέμου, το λεγόμενο δόγμα κατευνασμού (detente). Παράλληλα, η Σοβιετική Ένωση άρχισε να παρουσιάζει ελλείψεις στην τεχνολογική πρόοδο σε σχέση με τη Δύση και το τεχνολογικό χάσμα άρχισε να γίνεται χαώδες.
Ο συντηρητισμός του Μπρέζνιεφ δεν επέτρεψε την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μπρέζνιεφ επίσης δεν πήρε αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς, η οποία εξελίχτηκε σε μείζον πρόβλημα. Οι στρατιωτικές δαπάνες καταλάμβαναν ετησίως το 12,5% του Α.Ε.Π. της Σοβιετικής Ένωσης, λόγω του στρατιωτικού παρεμβατισμού της Σοβιετικής Ένωσης και του ανταγωνισμού με τις Η.Π.Α.
Το 1975, ο Μπρέζνιεφ υπέστη σοβαρή καρδιακή προσβολή λόγω της αρτηριοσκλήρωσης από την οποία έπασχε και άρχισε να προκύπτει το πρόβλημα της διαδοχής του, καθώς από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, η ανώτατη ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης αποτελούταν από ηλικιωμένους άνδρες άνω των 70 ετών, οι περισσότεροι εκ των οποίων αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως και ο Μπρέζνιεφ. Ο Μπρέζνιεφ λέγεται ότι δεν ασκούσε πραγματική εξουσία τα τελευταία έτη της ζωής του, καθώς οι συνεργάτες του είχαν επιδοθεί σε έναν αγώνα εξουσίας για τη διαδοχή του. Ο Μπρέζνιεφ απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1982 από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 75 ετών και τάφηκε με όλες τις πρέπουσες τιμές ενός αρχηγού κράτους. Ο Γιούρι Αντρόπωφ, τέως διοικητής των μυστικών υπηρεσιών (ΚGB) τον διαδέχτηκε στην ηγεσία του Κομουνιστικού Κόμματος αν και ήταν και αυτός ηλικιωμένος και άρρωστος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Κ.Κ.Σ.Ε Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Συλλέκτες αυτοκινήτων Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Μια θέση στον ήλιο
μικρογραφία|260x260εσ|Ο [[Μοντγκόμερι Κλιφτ στην πρεμιέρα της ταινίας]] Μια θέση στον ήλιο (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά A Place In The Sun) είναι ο τίτλος δραματικής αμερικανικής ταινίας παραγωγής 1951 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς και με πρωταγωνιστές τους Μοντγκόμερι Κλιφτ, Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Σέλλεϊ Γουίντερς. Η ταινία, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Θίοντορ Ντράιζερ Μια αμερικάνικη τραγωδία, προτάθηκε για εννέα όσκαρ κι απέσπασε έξι, ανάμεσα σε αυτά και το όσκαρ σκηνοθεσίας για τον Τζορτζ Στίβενς. Το 1991 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Ένας φτωχός νέος, ο Τζορτζ Ίστμαν (Μοντγκόμερι Κλιφτ), είναι αποφασισμένος ανέβει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά και ζητά τη βοήθεια του πλούσιου θείου του (Χέρμπερτ Χέιζ), ο οποίος τον προσλαμβάνει στην εταιρία του. Ο Τζορτζ ξεκινά με μια μικρή θέση στην εταιρία και γνωρίζεται με την Άλις "Αλ" Τριπ (Σέλλεϊ Γουίντερς), μιά εργάτρια με την οποία συνάπτει σχέσεις, παρόλο που ο κανονισμός της εταιρίας απαγορεύει τη συναναστροφή μεταξύ των εργατών. Ο Τζορτζ αρχικά, νομίζοντας ότι ο θείος του δεν πρόκειται να τον βοηθήσει παραπάνω, φαίνεται ευτυχισμένος με την Άλις. Όταν όμως παίρνει την επιθυμητή προαγωγή και γνωρίζει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της πλούσιας Άντζελα Βίκερς (Ελίζαμπεθ Τέιλορ) χάνει κάθε ενδιαφέρον για την Άλις. Η Άλις όμως κρατά ένα μυστικό, με το οποίο μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του Τζορτζ. Έχοντάς τον στο χέρι η Άλις τον εκβιάζει να την παντρευτεί. Τότε ο Τζορτζ προσπαθώντας να αποδεσμευτεί απ' την Άλις, κάνει μια πράξη απελπισίας, η οποία θα του σημαδέψει τη ζωή και την ύπαρξη του για πάντα.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία που αποτελεί τη δεύτερη και πιο επιτυχημένη μεταφορά του μυθιστορήματος Αμερικανική τραγωδία του Θίοντορ Ντάιζερ αποτέλεσε σταθμό για την καριέρα των πρωταγωνιστών της. Έφερε την καταξίωση στον Μοντγκόμερι Κλιφτ και ήταν η πρώτη ενήλικη ταινία της δεκαεννιάχρονης Ελιζαμπεθ Τέιλορ, που μέχρι εκείνη την περίοδο συμμετείχε σε ταινίες για όλη την οικογένεια. Στα γυρίσματα της ταινίας η Τέιλορ και ο Κλιφτ συνδέθηκαν με φιλία που διήρκεσε μέχρι και τον θάνατό του το 1966. Οι δυο τους συμπρωταγωνίστησαν άλλες δυο φορές: το 1957 στην ταινία Όσα δεν σβήνει ο χρόνος (Raintree County) και το 1959 στο Ξαφνικά, πέρυσι το καλοκαίρι (Suddenly Last Summer). Ο ρόλος της Άλις Τριπ, ήταν ο πρώτος σοβαρός ρόλος της Σέλλεϊ Γουίντερς, η οποία ύστερα από μια σειρά συμμετοχών σε ταινίες ως ενζενί έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Πρώτη επιλογή του Στίβενς για το ρόλο της Άλις ήταν όμως η Γκλόρια Γκράχαμ, η οποία είχε συμβόλαιο με την εταιρία RKO Pictures και ο διευθυντής της εταιρίας Χάουαρντ Χιουζ δεν της επέτρεψε να συμμετάσχει στην ταινία. Άλλη ηθοποιός που προσέγγισε ο Στίβενς για τον ρόλο της Άλις ήταν η Όντρεϊ Τότερ, που είχε συμβόλαιο με την Metro-Goldwyn-Mayer και γι' αυτόν το λόγο δεν μπόρεσε ούτε εκείνη να συμμετάσχει στην ταινία. Η Σέλλεϊ Γουίντερς, που μέχρι εκείνη την περίοδο προωθούνταν ως σύμβολο του σεξ από τον τύπο αποφάσισε να βάψει τα μαλλιά της καστανά και να φορέσει φτωχικά ρούχα προκειμένου να συναντηθεί με τον σκηνοθέτη. Όταν ο Στίβενς έφτασε στο μέρος όπου είχαν δώσει ραντεβού δεν τη γνώρισε κι έχοντας την εντύπωση ότι δεν ήταν εκεί αποφάσισε να φύγει, όταν διαπίστωσε ότι στη γωνία απέναντί του βρισκόταν μια απλοϊκή κοπέλα, η οποία απεδείχθη ότι ήταν η Γουίντερς. Τότε ο σκηνοθέτης αποφάσισε να της παραχωρήσει το ρόλο.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση
Υποψηφιότητα:
Άλλα Βραβεία: Χρυσές Σφαίρες Η ταινία έλαβε 4 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κατακτώντας 1 (Καλύτερης Ταινίας (Δράμα).
Διαχρονικότητα
Το 1998 η ταινία έλαβε την 92η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών που θεσπίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Έλαβε επίσης την 53η θέση στη λίστα 100 Χρόνια... 100 Πάθη.
Διαχωριστικός φεμινισμός
Μια μορφή διαχωριστικού φεμινισμού δεν δέχεται τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις εξαιτίας των διαφορών των φύλων που μπορεί να συμπεριλαμβάνουν ανομοιότητες θέσης/κύρους κληρονομημένες από την κοινωνία ή διαπροσωπικές σχέσεις όπως έχουν παρατηρηθεί από τη ζωή του ατόμου. Κάποιες από τις διαχωριστικές φεμινίστριες δεν πιστεύουν πως οι άντρες έχουν τίποτα να προσφέρουν στο φεμινιστικό κίνημα: ακόμα και καλοπροαίρετοι, οι άντρες δεν μπορούν παρά να προκαλέσουν προβλήματα με την αρσενική προοπτική και συνήθειες συμπεριφοράς από τις οποίες δεν μπορούν να ξεφύγουν. Η Marilyn Frye περιγράφει τον διαχωριστικό φεμινισμό ως "διαχωρισμός με διάφορους τρόπους και μεθόδους από τους άντρες και από θεσμούς, σχέσεις, ρόλους και δραστηριότητες που ορίζονται από τα αρσενικά, κυριαρχούνται από αυτά και λειτουργούν προς όφελος των αρσενικών και της διατήρησης του αρσενικού προνομίου-όντας ο διαχωρισμός αυτός εκκινημένος ή διατηρημένως, εκουσίως, από γυναίκες. ("Some Reflections on Separatism and Power," p.408)."
Με κανένα τρόπο δεν σημαίνει πως οι λεσβίες και οι φεμινίστριες είναι απαραιτήτως διαχωριστικές φεμινίστριες. Βλέπε τον λεσβιακό φεμινισμό για τις φεμινίστριες που υποστηρίζουν την γυναικεία ομοφυλοφιλία ως τη λύση απέναντι στον σεξισμό.
Ένα επιχείρημα για τον φεμινιστικό διαχωρισμό είναι ότι ο διαχωρισμός με βάση το φύλο υπάρχει ήδη στην καθημερινότητα με κυρίαρχο τον άνδρα, η γυναίκα "υποφέρει" τον διαχωρισμό που η πατριαρχία της επιβάλει (οικονομικό, πολιτικό, οικογενειακό, κ.α.) και ως αντίσταση και εργαλείο κριτικής της κατάστασής της θεωρεί αναγκαίες τις στιγμές μεταξύ μόνο γυναικών.
Γυναίκες που οργανώνουν εκδηλώσεις μόνο για γυναίκες κατηγορούνται συχνά για απομονωτισμό.
Ανδρέας Ντούτσος
Ο Ανδρέας Ντούτσος (1934-17 Ιανουαρίου 1996) ήταν Έλληνας αγρότης και πολιτικός. Πρόεδρος Κοινότητας,Μέλος 1ης Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά από πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου με τον οποίο διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις,  βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο νομό Αργολίδας, από το 1993 ως το θάνατό του.
Διαχωριστικός φεμινισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός τρίτου κύματος Κατηγορία:Διαχωρισμός φύλων Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Λεσβιανισμός
Ανδρέας Ντούτσος
Βιογραφία
Διετέλεσε πρόεδρος Κοινότητας Κιβερίου Αργολιδας όπου εξελέγη στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1978 (46,67%), 1982 (65,30%), 1986 (56,70%),1990(52,48%). εξελέγη μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ ως πρόεδρος της Κοινότητας Κιβερίου την περίοδο 1976-90.
Στις εκλογές του 1993 εξελέγη βουλευτής Αργολίδας με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1996 και αντικαταστάθηκε στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα, Ιωάννη Θωμόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος Κατηγορία:Αγρότες
Υπουργικό Συμβούλιο (Ιταλία)
Το Υπουργικό Συμβούλιο (ιταλικά: Consiglio dei Ministri, CdM) είναι το κύριο εκτελεστικό όργανο της Κυβέρνησης της Ιταλίας. Περιλαμβάνει τον Πρόεδρο του Συμβουλίου (δηλ. τον πρωθυπουργό), όλους τους υπουργούς και τον υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ. Οι υφυπουργοί και οι αναπληρωτές υπουργοί είναι μέλη της κυβέρνησης, αλλά δεν είναι μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου.
Λειτουργίες
Ως κύριο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας, πρωταρχικός ρόλος του Υπουργικού Συμβουλίου είναι η υλοποίηση των εθνικών πολιτικών αποφάσεων. Το Σύνταγμα του παρέχει τα ακόλουθα μέσα για την επίτευξη του ρόλου του:
Νομοθετική πρωτοβουλία: Το Συμβούλιο των Υπουργών μπορεί να καταθέσει νομοσχέδια στα δύο κοινοβουλευτικά σώματα.
Έκδοση διαταγμάτων: Το Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να υιοθετήσει δύο διαφορετικούς τύπους διαταγμάτων νομικής ισχύος (δηλαδή με νομική εξουσία ισοδύναμη με νόμους που ψηφίζει το Κοινοβούλιο): το νομοθετικό διάταγμα σε επείγουσες περιπτώσεις και το νομοθετικό διάταγμα σε περιπτώσεις όπου το Κοινοβούλιο έχει ρητά εκχωρήσει νομοθετική εξουσία στο Συμβούλιο. Η συχνή έκδοση διαταγμάτων μπορεί να καταστήσει μια μετατόπιση της νομοθετικής εξουσίας από το Κοινοβούλιο προς το Συμβούλιο.
Ρυθμιστική εξουσία: Οι υπουργοί έχουν δύο ξεχωριστούς αλλά συνυπάρχοντες ρόλους. Είναι πολιτικά οι ανώτατες εκτελεστικές αρχές που ορίζονται από το Κοινοβούλιο, αλλά είναι και οι διοικητικοί επικεφαλής του κράτους, οι δραστηριότητες των οποίων κατευθύνονται σύμφωνα με την πολιτική διαδικασία. Ως διοικητικοί υπάλληλοι, το Συμβούλιο και οι μεμονωμένοι υπουργοί μπορούν να παράγουν "κανονισμούς" ("regolamenti"), οι οποίοι αποτελούν νομικές πράξεις που υπάγονται στη νομοθεσία (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου).
Κατάλογος Ιταλών Υπουργών
Η σημερινή ιταλική κυβέρνηση διευθύνεται από τον Τζουζέπε Κόντε. Η κυβέρνηση έχει 18 υπουργούς, εκ των οποίων έξι είναι υπουργοί χωρίς χαρτοφυλάκιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας
Φιλητάς ο Κώος
Ο Φιλητάς ο Κώος ή Φιλήτας (περίπου 340 π.Χ. – περίπου 285 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Κω κατά την Ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Τηλέφου. Αναφέρεται ότι ήταν δάσκαλος του Ζηνόδοτου του Εφέσιου, αλλά και του Αράτου του Σολέα και άλλων ποιητών. Στην Κω, έγινε επίσης δάσκαλος του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου, ο οποίος γεννήθηκε στο νησί. Στη συνέχεια θεωρείται ότι πήγε στην Αλεξάνδρεια  γύρω στο 297/6 π.Χ., συνοδεύοντας τον Πτολεμαίο. Περί το 290 π.Χ. επέστρεψε στην Κω. Επέδρασε σημαντικά στην αλεξανδρινή ποίηση.
Κύρια έργα του ήταν ελεγείες. Σε μια συλλογή ελεγειών του έδωσε ως τίτλο το όνομα της ερωμένης του «Βιττίς» ή «Βαττίς». Έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα ελεγειών, συγκεκριμένα δυο αποσπάσματα από ελεγεία για τη θεά Δήμητρα, το επύλλιο Ερμής, ερωτικό ποίημα με τίτλο Παίγνια. Άλλο έργο του ήταν το «Άτακτοι γλώσσαι» με συλλογή λέξεων δυσνόητων και σπάνιων που προέρχονταν από παλαιότερα ποιήματα. Στην Ελληνική Ανθολογία υπάρχουν δύο επιγράμματα (AP VI 210, AP VII 480), τα οποία αποδίδονται στον Φιλήτα το Σάμιο (Φιλήτα Σαμίου) από την Ανθολογία. Μελετητές εκτιμούν ότι είναι πιθανώς το ίδιο πρόσωπο με τον Φιλητά τον Κώο.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κουνγκ Φου Πάντα 3
Το Κουνγκ Φου Πάντα 3 (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Kung Fu Panda 3) είναι μια κωμωδία πολεμικών τεχνών κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2016, παραγωγής DreamWorks Animation, China Film Group Corporation, Oriental DreamWorks και Zhong Ming You Ying Film και διανομής 20th Century Fox. Είναι η τρίτη δόση στο franchise Κουνγκ Φου Πάντα και η συνέχεια του Κουνγκ Φου Πάντα 2 (2011). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τους Τζένιφερ Γιου Νέλσον και Αλεσάντρο Καρλόνι (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό του ντεμπούτο) και το σενάριο των Τζόναθαν Έιμπελ και Γκλεν Μπέργκερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζακ Μπλακ, Ντάστιν Χόφμαν, Αντζελίνα Τζολί, Λούσι Λιού, Σεθ Ρόγκεν, Ντέιβιντ Κρος, Τζέιμς Χονγκ και Τζάκι Τσαν που επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από τις προηγούμενες ταινίες, με τον Ράνταλ Ντακ Κιμ να επαναλαμβάνει τον ρόλο του Ούγκγουεϊ από την πρώτη ταινία, μαζί τον Μπράια Κράνστον (αντικαθιστώντας τον Φρεντ Τατάσιορε, ως Master Bear), τους Τζ. Κ. Σίμονς και Κέιτ Χάντσον να κάνουν την φωνή νέων χαρακτήρων. Στην ταινία, ο Πο επανενώνεται με τον βιολογικό του πατέρα και ανακαλύπτει την ύπαρξη ενός μυστικού χωριού πάντα, αλλά πρέπει σύντομα να μάθει να κυριαρχεί στο chi και να προετοιμάσει τα πάντα για να πολεμήσουν ενάντια στον Κάι, έναν πνευματικό πολεμιστή που σκοπεύει να καταστρέψει την κληρονομιά του Ούγκγουεϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζόναθαν Έιμπελ και Γκλεν Μπέργκερ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες Κουνγκ Φου Πάντα Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2016
ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ
Το ΟΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ (αγγλικά: OFC Champions League), γνωστό και ως O-League, είναι η αρχαιότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Ωκεανία. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας (OFC), υπεύθυνη για τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Ωκεανίας.
Πήρε τη σημερινή του μορφή το 2007, καθώς διαδέχτηκε το Πρωτάθλημα Συλλόγων Ωκεανίας (Oceania Club Championship). Οι ομάδες από τη Νέα Ζηλανδία έχουν κερδίσει δέκα τίτλους και μόλις ένα τίτλο κατέκτησε μια ομάδα από την Παπούα Νέα Γουινέα η Χεκάρι Γιουνάιτεντ, η οποία αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ωκεανίας την περίοδο 2009-2010, νικώντας την Γουαϊτακέρε Γιουνάιτεντ από τη Νέα Ζηλανδία και έγινε η πρώτη ομάδα του Ειρηνικού που πέτυχε κάτι τέτοιο.
Τελικοί
Προηγούμενοι νικητές είναι:
Επιδόσεις του κάθε συλλόγου
Σημειώσεις
1. Η Αυστραλία δεν αποτελεί πλέον μέλος της ΟΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ωκεανία
Πριγκηπόννησα
thumb|right|300px|Δορυφορική φωτογραφία των Πριγκηπονησίων. Τα Πριγκηπόννησα (τουρκ.: Prens Adaları = Πριγκιποννήσια, Adalar = Νησιά (επίσημη ονομασία), Kızıl Adalar = Κόκκινα νησιά), είναι ένα σύμπλεγμα νησιών στη Θάλασσα του Μαρμαρά, νότια της Κωνσταντινούπολης, στο στόμιο του κόλπου της Νικομηδείας. Αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά (Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος) και 5 μικρότερα (Πίτα, Νέανδρος, Οξειά, Πλάτη, Αντιρόβυθος).
Στο σύμπλεγμα ανήκουν επίσης οι ύφαλοι Βόρδωνες, που θεωρούνται το απομεινάρι ενός δέκατου νησιού, το οποίο καταποντίστηκε ύστερα από κάποιο σεισμό. Στους Βόρδωνες υπήρχε το βυζαντινό μοναστήρι του Γόρδωνος ή των Αρμενιακών, στο οποίο είχε ταφεί ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ σύμφωνα με μία εκδοχή.
Τα νησιά απέχουν 8 ως 11 μίλια από την Κωνσταντινούπολη. Τα τέσσερα μεγάλα κατοικούνταν ανέκαθεν, ενώ τον 20ο αιώνα κατοικήθηκε και η Αντιρόβυθος.
Ιστορικές αναφορές
Η ονομασία «Δημόνησοι» επιβίωσε για πολλούς αιώνες, αφού έτσι τις αναφέρει ο Ησύχιος ο Μιλήσιος τον 6ο αιώνα μ.Χ. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρεται στην εξόρυξη του κυανού μεταλλεύματος (δηλαδή της γαλαζόπετρας ή θειικού χαλκού) από το βυθό της θάλασσας, κάτι που σημαίνει ότι το κοίτασμα δεν είχε ακόμα εξαντληθεί.
Η σημερινή ονομασία προήλθε από την εποχή που το μεγαλύτερο νησί υπήρξε ιδιοκτησία του βυζαντινού πρίγκηπα Ιουστίνου Κουροπαλάτη, στα 569 μ.Χ., ο οποίος έκτισε και ανάκτορο σε αυτό. Έκτοτε το νησί ονομάστηκε «Νήσος του Πρίγκηπος» και κατ' επέκταση τα γύρω νησιά «Πριγκηπόνησα». Πλήθος πριγκήπων και βυζαντινών αξιωματούχων κατέφευγαν στα ειδυλλιακά αυτά νησιά για ξεκούραση και συλλογισμό.
Οι Οθωμανοί τα αποκαλούσαν με διάφορα ονόματα κατά καιρούς, όπως:
Kizil adalar (Ερυθρόνησα), από τις κοκκινωπές ανταύγειες των οροσειρών τους.
Papaz adalari (Παπαδονήσια), επειδή τα κατοικούσαν πολλοί καλόγηροι.
Seytan adalari (Διαβολονήσια), μεταφράζοντας κυριολεκτικά το «Δαιμονόνησα», που ήταν παραποίηση του αρχαίου «Δημόνησοι».
Στην καθημερινή ομιλία οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης τα αποκαλούσαν «τα Νησιά», ενώ η σημερινή επίσημη τουρκική ονομασία τους είναι: Istanbul adalari (Τα νησιά της Πόλης).
Μετά την Άλωση
Στη διάρκεια των γεγονότων της Άλωσης, τα Πρικηπόνησα αντιστάθηκαν μάταια στις επιθέσεις των Οθωμανών, με αποτέλεσμα μετά την κατάκτησή τους ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής να πουλήσει τους κατοίκους ως σκλάβους. Στα έρημα νησιά μετέφερε υποχρεωτικά οικογένειες από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.
Οι νέοι κάτοικοι επωφελήθηκαν από τις φορολογικές απαλλαγές που είχαν τα νησιά και αναπτύχθηκαν γρήγορα. Οι απαλλαγές αυτές προσέλκυσαν κι άλλους χριστιανούς από διάφορα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να πυκνώσει ο πληθυσμός τους. Οι περιηγητές τα θεωρούσαν αμιγώς ελληνικά νησιά (Iles de Grece), αφού τα κατοικούσαν κυρίως Έλληνες.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αλιεία και αργότερα με την εμπορική ναυτιλία συσσωρεύοντας αμύθητα πλούτη. Σταδιακά αποικίστηκαν κι από άλλους Ρωμιούς από τη Νάξο, την Άνδρο, την Κρήτη, τη Χίο κι από άλλα νησιά. Επίσης, από Έλληνες της Μικρασίας του Πόντου και της Θράκης. Αναφέρονται ακόμα Μανιάτες και Τσάκωνες της Πελοποννήσου. Όλοι αυτοί με τον καιρό συγχωνεύτηκαν και οι απόγονοί τους θεωρούσαν πια τον εαυτό τους αυτόχθονα πληθυσμό.
Τα Πριγκηπόνησα ήταν αυτοδιοικούμενα από εντόπιους προκρίτους και εκκλησιαστικά ανήκαν στη μητρόπολη Χαλκηδόνας. Στα χρόνια πριν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, αποτέλεσαν ασφαλές καταφύγιο για τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας. Εκεί μπορούσαν χωρίς κίνδυνο να συζητούν για την προετοιμασία του αγώνα, αν και βρίσκονταν δυο βήματα από την έδρα του Σουλτάνου. Μάλιστα συχνά τηρούνταν πρακτικά από τις συζητήσεις αυτές, τα οποία φυλάσσονταν σε ένα σιναΐτικο μετόχι ως το 1940 που τα πέταξαν αδαείς επίτροποι της μονής.
Από το 1861 τα Νησιά απετέλεσαν δημαρχιακό τμήμα (καζά) με κέντρο την Πρίγκηπο. Ήδη είχαν εξελιχθεί σε παραθεριστικά θέρετρα για τις εύπορες οικογένειες των Ρωμιών και των Αρμενίων της Πόλης. Από τις οικογένειες αυτές εκλέγονταν κυρίως οι δήμαρχοι.
Το 1894 ταλαιπωρήθηκαν από έναν μεγάλο σεισμό, αλλά σύντομα ανέκαμψαν. Πολλές σημαντικές οικογένειες της Πόλης προέρχονταν από εδώ ή είχαν τα εξοχικά τους: Καραθεοδωρή, Υψηλάντη, Σκυλίτση, Μαυρογένη κλπ. Την εποχή αυτή αριθμούσαν 10.250 μόνιμους Έλληνες κατοίκους.
Ο 20ός αιώνας
Ο 20ός αιώνας ξεκίνησε με πολλά δεινά για τους κατοίκους των Νησιών. Στη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων και του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, η υποχρεωτική στρατολόγηση των φτωχότερων κατοίκων, η κατάληψη των κοινοτικών κτιρίων (σχολών, ορφανοτροφείων κλπ) από Τούρκους στρατιωτικούς και η εγκατάσταση στρατευμάτων διαφόρων χωρών επέφερε μεγάλες καταστροφές και απώλειες σε έμψυχο και άψυχο υλικό.
Η κατάρρευση της Μεγάλης Ιδέας με την μικρασιατική καταστροφή του 1922 πάγωσε το ελληνικό στοιχείο που απέμεινε στην Τουρκία και φυσικά στα Πριγκηπόνησα. Ως το 1955 υπήρξε μια περίοδος ηρεμίας. Το πογκρόμ των ελληνικών περιουσιών της Πόλης που συνέβη τότε σήμανε την αρχή του τέλους, ενώ ακολούθησαν οι απελάσεις του 1964. Η αίσθηση ανασφάλειας των υπολοίπων κατοίκων, τους οδήγησε σε σταδιακή αναχώρηση, συχνά χωρίς τη διασφάλιση της ιδιοκτησίας της ακίνητης περιουσίας τους. Τη θέση τους πήραν μέτοικοι από τα βάθη της Μικρασίας, κυρίως Κούρδοι και Λαζοί. Σήμερα από τους 20.000 μόνιμους κατοίκους, ελάχιστοι είναι Έλληνες.
To 1924, επί πατριαρχείας Γρηγορίου Ζ' ιδρύθηκε η Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων, που περιλαμβάνει τα νησιά Πρίγκηπο, Χάλκη, Αντιγόνη και Πρώτη.
Σημερινή εικόνα
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τα Πριγκηπόννησα είναι δημοφιλής εκδρομικός προορισμός από την Κωνσταντινούπολη. Μπορεί κανείς να πάει εκεί με τακτική ακτοπλοϊκή συγκοινωνία από τα βασικά πορθμεία της Πόλης (Bostancı, Kartal, Sirkeci/Eminönü, Kabataş και Yenikapı). Στα νησιά δεν υπάρχουν αυτοκίνητα και δρόμοι και οι συγκοινωνίες γίνονται με παραδοσιακές άμαξες και ποδήλατα. Το γεγονός αυτό δίνει έναν πρόσθετο τόνο παράδοσης και ηρεμίας στην περιοχή.
Κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τα Πριγκηπόννησα υπήρξαν τόπος εξορίας για Αυτοκράτορες και Πατριάρχες. Το ίδιο συνέβη αργότερα και με Οθωμανούς Σουλτάνους. Ο πληθυσμός των νησιών στο παρελθόν αποτελούνταν από σημαντικότατο αριθμό Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων, οι οποίοι είτε έμεναν εκεί μονίμως ή είχαν παραθεριστικές κατοικίες. Σταδιακά, όπως και στην υπόλοιπη Κωνσταντινούπολη, η πληθυσμιακή αυτή σύνθεση αλλοιώθηκε, καθώς τα Πριγκηπόννησα επελέγησαν από πολλούς πλούσιους Τούρκους ως τόπος διαμονής. Έτσι χτίστηκαν ακριβές επαύλεις και τα νησιά απέκτησαν κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.
Ακάρεα
Τα  Ακάρεα είναι τάξη των αραχνιδίων που περιλαμβάνει το άκαρι και το τσιμπούρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αραχνίδια
Va, pensiero
Το «Va, pensiero» (ελλ. ελεύθερη μτφρ.: Πήγαινε σκέψη) επίσης γνωστό και ως Χορικό των Εβραίων σκλάβων (ή απλούστερα Χορικό των σκλάβων), είναι μια επωδός από την όπερα του Τζουζέπε Βέρντι, Ναμπούκο (1842). Αναπολεί την περίοδο της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα, μετά την απώλεια του Πρώτου Ναού στην Ιερουσαλήμ το 586 π.Χ..
Είναι λιμπρέτο από τον Τεμιστόκλε Σολέρα (Temistocle Solera), εμπνευσμένο από τον Ψαλμό 137. Η όπερα μαζί με την ισχυρή της χορωδία, καθιέρωσαν τον Βέρντι ως μεγάλο συνθέτη, στην Ιταλία του 19ου αιώνα. Τα λόγια της πρώτης φράσης είναι "Va, pensiero, sull'ali dorate", που σημαίνουν «Πήγαινε σκέψη, πάνω σε χρυσωμένα φτερά».
Ρόλος στην ιταλική πολιτική ιστορία
Κάποιοι μελετητές έχουν ισχυριστεί ότι η χορωδία προοριζόταν να είναι ένας ύμνος για τους Ιταλούς πατριώτες, που επεδίωκαν να ενοποιήσουν τη χώρα τους και να την απαλλάξουν από τον έλεγχο των ξένων, στα χρόνια έως το 1861 (το θέμα της χορωδίας των εξόριστων, να τραγουδούν για την πατρίδα τους και τους στίχους του όπωςː O mia patria, si bella e perduta / "Ω, πατρίδα μου, τόσο όμορφη και χαμένη" θεωρήθηκε ότι βρήκε μεγάλη απήχηση στον ιταλικό λαό). Κάποιοι μελετητές έχουν απορρίψει αυτή την ιδέα, παραλείποντας να δουν τις συνδέσεις ανάμεσα στις όπερες του Βέρντι, του 1840, του 1850 και στον ιταλικό πατριωτισμό, με εξαίρεση μερικά από τα συναισθήματα που εκφράστηκαν το 1843, στην όπερά του Οι Λομβαρδοί στην Πρώτη Σταυροφορία.
Άλλες πρόσφατες έρευνες, έχουν αναλύσει πολλά από τα έργα του Βέρντι από τη δεκαετία του 1840 (συμπεριλαμβάνοντας το Ζαν ντ’ Αρκ και τον Αττίλα), με έμφαση στο φαινομενικό τους πολιτικό νόημα. Η έρευνα του Philip Gossett για τις χορωδίες της δεκαετίας του 1840, δείχνει επίσης ότι οι πρόσφατες ρεβιζιονιστικές προσεγγίσεις στο Βέρντι και την Ιταλική ενοποίηση (Risorgimento) μπορεί να έχουν υπερβάλει στην απόλυτη απόρριψη της πολιτικής σημασίας του "Va, pensiero".
Στις 27 Ιανουαρίου 1981, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Giorgio Soavi, πρότεινε σε μια επιστολή που δημοσιεύτηκε από τον Indro Montanelli, στην ημερήσια εφημερίδα του Il Giornale, να αντικατασταθεί ο εθνικός ύμνος της Ιταλίας με το "Va, pensiero". Η πρόταση συζητήθηκε ευρέως για κάποιο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε έως το 2009, όταν ο Γερουσιαστής Umberto Bossi την επανέφερε και πάλι, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ωστόσο, το πολιτικό κόμμα του Bossi, Λέγκα του Βορρά (Lega Nord / Padania), υιοθέτησε το "Va, pensiero" ως τον επίσημο ύμνο και τώρα, η επωδός τραγουδιέται σε όλες τις συναντήσεις του κόμματος.
Στις 12 Μαρτίου 2011, μετά το "Va, pensiero" σε μια παράσταση του Ναμπούκο στο Teatro dell'Opera στη Ρώμη, o μαέστρος Riccardo Muti έκανε μια σύντομη ομιλία, διαμαρτυρόμενος για τις περικοπές στον προϋπολογισμό της Ιταλίας για τις τέχνες και εν συνεχεία ζήτησε από το ακροατήριο να τραγουδήσει για να υποστηρίξει τον πολιτισμό και τον πατριωτισμό.
Αρχικές αντιδράσεις
Ο Βέρντι συνέθεσε το Ναμπούκο το 1842, σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής του. Η σύζυγος και τα δυο μικρά του παιδιά είχαν αποβιώσει το 1840 από διάφορες ασθένειες. Παρά έναν υποτιθέμενο όρκο, να απέχει από την συγγραφή-οπερών, είχε συμβληθεί με τη La Scala να γράψει και άλλη όπερα και ο μαέστρος τον εξανάγκασε εναποθέτοντας το λιμπρέτο στα χέρια του. Επιστρέφοντας στην οικία του, ο Βέρντι όλως τυχαία, άνοιξε το λιμπρέτο στο "Va, pensiero" και βλέποντας τη φράση, είπε πως «άκουγε τις λέξεις να τραγουδούν». Στην πρώτη πρόβα "οι εργαζόμενοι στο θεάτρο, εξέφρασαν την έγκρισή τους, κατόπιν κτυπούσαν στο δάπεδο και τα σετ με τα εργαλεία τους, ώστε να δημιουργήσουν μια ακόμη πιο θορυβώδη διαδήλωση". Όπως μεταγενέστερα σημείωσε, ο Βέρντι ένοιωσε ότι "αυτή είναι η όπερα με την οποία αρχίζει πραγματικά η καλλιτεχνική μου σταδιοδρομία. Και παρόλο που αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, είναι βέβαιο ότι ο Ναμπούκο γεννήθηκε κάτω από ένα τυχερό αστέρι".
Μετά το θάνατο του Βέρντι το 1901, κατά την διάρκεια της νεκρικής πομπής, στους δρόμους του Μιλάνου, οι παρευρισκόμενοι ξεκίνησαν να τραγουδούν αυθόρμητα το "Va, pensiero". Ένα μήνα αργότερα, όταν επανενταφιάστηκε πλάι στη σύζυγό του στην Casa di Riposo, ο νεαρός Αρτούρο Τοσκανίνι (Arturo Toscanini), διηύθυνε το διάσημο ύμνο, με τη συνοδεία ορχήστρας οκτακοσίων ατόμων.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Πηγές
Αναφερόμενες πηγές
Άλλες πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποσπάσματα της όπερας Κατηγορία:Συνθέσεις του Τζουζέπε Βέρντι Κατηγορία:Συνθέσεις του 1842 Κατηγορία:Χορωδιακές συνθέσεις Κατηγορία:Συνθέσεις σε F-sharp major
Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον
μικρογραφία|260x260εσ|[[Τζέιμς Στιούαρτ και Τζιν Άρθουρ σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (αγγλ. Mr. Smith Goes to Washington), γνωστή και ως Αμερική, η χώρα της ελευθερίας είναι πολιτική κομεντί παραγωγής 1939 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τζέιμς Στιούαρτ και Τζιν Άρθουρ, πλάι στους οποίους εμφανίζονται και οι Κλοντ Ρέινς, Έντουαρντ Άρνολντ, Γκάι Κίμπι, Τόμας Μίτσελ και Μπιούλα Μπόντι. Η ταινία είναι βασισμένη στο αδημοσίευτο διήγημα του Λούις Ρ. Φόστερ με τίτλο The Gentleman from Montana που διασκευάστηκε από τον Σίντνεϊ Μπούχμαν για τη μεγάλη οθόνη.
Το 1989 ταινία επελέγη να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική, ενώ το 1998 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 29η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Υπόθεση
Ο Χιούμπερτ Χόπερ (Γκάι Κίμπι), κυβερνήτης μιας από τις Πολιτείες της δυτικής ακτής των Η.Π.Α. καλείται να επιλέξει έναν αντικαταστάτη για τη θέση του προσφάτως αποθανώντα γερουσιαστή Σαμ Φόλεϊ. Ο διεφθαρμένος πολιτικός αρχηγός Τζιμ Τέιλορ (Έντουαρντ Άρνολντ), ασκεί πιέσεις στον Γκάι Κίμπι να επιλέξει κάποιον τον οποίον να μπορούν να ελέγχουν και μετά από ρήψη κέρματος, ο κλήρος πέφτει στον αφελή και ιδεαλιστή αρχηγό του προσκοπικού σώματος Τζέφερσον Σμιθ (Τζέιμς Στιούαρτ). Ο δημοφιλής και σεβάσμιος γερουσιαστής (αλλά στην πραγματικότητα επίσης διεφθαρμένος) Τζόζεφ Πέιν (Κλοντ Ρέινς) παίρνει υπό την προστασία του τον νεαρό γερουσιαστή Σμιθ. Ο Σμιθ που θαύμαζε από μικρός τον Πέιν, ο οποίος ήταν στενός φίλος του πατέρα του, ερωτεύεται την κόρη του, Σούζαν (Άστριντ Όλγουιν) και λόγω αυτής του της έλξης για την κοπέλα γίνεται ο περίγελος του τύπου της Ουάσινγκτον. Παράλληλα ο Πέιν βάζει την γραμματέα του Κλαρίσα Σόντερς (Τζιν Άρθουρ) να πείσει τον Σμιθ να ζητήσει ένα κρατικό δάνειο για την αγορά γης που θα προορίζεται για κατασκηνωτικό κέντρο για τα παιδιά και το οποίο θα αποπληρωθεί από εισφορές παιδιών από όλη την αμερικανική επικράτεια. Στην πραγματικότητα το δάνειο πρόκειται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του Τέιλορ και του Πέιν, οι οποίοι σκοπεύουν να αφήσουν τον Σμιθ εκτεθειμένο και έπειτα να τον βγάλουν από τη μέση. Ο Σμιθ με τη βοήθεια της Κλαρίσα που είναι ερωτευμένη μαζί του τους ξεμπροστιάζει μέσα στο κοινοβούλιο.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 11 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Α' Ανδρικού Ρόλου. Ο Τζέιμς Στιούαρτ, έχοντας κερδίσει ήδη το βραβείο των κριτικών της Νέας Υόρκης, θεωρούταν το φαβορί για το βραβείο, αλλά η ακαδημία το απένειμε τελικά στον Ρόμπερτ Ντόνατ, που κατατρόπωσε εκτός από τον Τζέιμς Στιούαρτ και τους Κλαρκ Γκέιμπλ του Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With the Wind, 1939) και Λόρενς Ολίβιε του Ο πύργος των καταιγίδων (Wuthering Heights, 1939) και κρίθηκε νικητής για την ερμηνεία του στην ταινία Αντίο, ωραία νιάτα (Goodbye Mr. Chips, 1939). Η ακαδημία διόρθωσε το λάθος απονέμοντας το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στον Στιούαρτ την επόμενη χρονιά για την ταινία Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story, 1940). To 1939 ήταν η χρονιά της ταινίας Όσα παίρνει ο άνεμος που έλαβε τα περισσότερα Όσκαρ περιορίζοντας την ταινία του Κάπρα στο Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1939 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό ξίφους ασκήσεως ανδρών
Το ατομικό ανδρών στο ξίφος ασκήσεως ήταν ένα από τα τρία αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. Διοργανώθηκε στις 7 Απριλίου 1896 στο Ζάππειο Mέγαρο. Συνολικά οκτώ ξιφομάχοι από την Ελλάδα και τη Γαλλία έλαβαν μέρος στους αγώνες.
Σύνοψη αγωνίσματος
Ο προκριματικός γύρος αποτελούταν από δύο ομίλους. Στον πρώτο όμιλο βρέθηκαν δύο Έλληνες (Περικλής Πιερράκος-Μαυρομιχάλης και Ιωάννης Πούλος) και δύο Γάλλοι (Ανρί Καγιό και Ανρί Ντελαμπόρντ). Στον δεύτερο όμιλο αγωνίστηκαν τρεις Έλληνες (Αθανάσιος Βούρος, Κωνσταντίνος Κομνηνός-Μηλιώτης και Γεώργιος Μπαλακάκης) και ένας Γάλλος (Εζέν-Ανρί Γκραβελότ).
Οι δύο αθλητές που πήραν την πρώτη θέση στον όμιλό τους (Καγιό και Γκραβελότ), προκρίθηκαν στον τελικό όπου αγωνίστηκαν για το χρυσό μετάλλιο. Εκεί, ο Γκραβελότ κέρδισε οριακά με 3-2 επαφές.
Το χάλκινο μετάλλιο δόθηκε στον Περικλή Πιερράκο-Μαυρομιχάλη, ο οποίος είχε τον καλύτερο συντελεστή νικών-ηττών (2-1) από τους υπόλοιπους αθλητές. Αν και ο Βούρος είχε την ίδια απόδοση (2-1) με τον Πιερράκο-Μαυρομιχάλη, δεν πήρε την τρίτη θέση καθώς η νίκη του επί του Κομνηνού-Μηλιώτη προήλθε άνευ αγώνα.
Τελική κατάταξη
thumb|right|155px|border|Ο [[Περικλής Πιερράκος Μαυρομιχάλης|Περικλής Πιερράκος-Μαυρομιχάλης]]
Πηγές
Κατηγορία:Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
149 Μέδουσα
Η Μέδουσα (Medusa) είναι ένας αστεροειδής του εσώτατου τμήματος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,79. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Γάλλο αστρονόμο Ανρί Ζοζέφ Αναστάζ Περοτέν, που παρατηρούσε από την Τουλούζη, και έλαβε το όνομα της μυθικής Μέδουσας.
Την εποχή που ανακαλύφθηκε, η Μέδουσα ήταν με διαφορά ο μικρότερος αστεροειδής που είχε βρεθεί ως τότε (παρότι αυτό δεν ήταν γνωστό τότε). Υπήρξε επίσης ο πλησιέστερος στον `Ηλιο που είχε ανακαλυφθεί ως τότε (μέση απόσταση), σπάζοντας το «ρεκόρ» του 8 Χλωρίς. Μόλις το 1898 ανακαλύφθηκαν πλησιέστεροι στον `Ηλιο (και επομένως και στη Γη) αστεροειδείς, ο 433 Έρως και ο 434 Ουγγαρία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Μέδουσας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 84 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Μέδουσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 26 ώρες και 1 ή 2 λεπτά, μια αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεδουσα
Νόρντλαντ
Το Νόρντλαντ (νορβηγικά: Nordland) είναι κομητεία στην περιοχή της Βόρειας Νορβηγίας, που συνορεύει με το Τρομς ογκ Φίνμαρκ στα βόρεια, το Τρέντελαγκ στα νότεια, την Κομητεία Νορμπότεν της Σουηδίας στα ανατολικά, την Κομητεία Βεστερμπότεν στα νοτιοανατολικά και τον Ατλαντικό Ωκεανό (νορβηγική θάλασσα) στα δυτικά.
Παραπομπές
Νορντλαντ
Λουδοβίκος Αύγουστος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Λουδοβίκος Αύγουστος (γερμ. Ludwig August, 8 Αυγούστου 1845 – 14 Σεπτεμβρίου 1907) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Αύγουστος Μαρία Εύδης ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Κλημεντίνης των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας.
Το 1907 απεβίωσε στο Κάρλσμπαντ της Βοημίας σε ηλικία 62 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1864 τη Λεοπολδίνα των Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Σεΐχ Αμπντ ελ-Κούρνα
Η Νεκρόπολη της θέσης Σεΐχ Αμπντ ελ-Κούρνα (Αραβικά: شيخ عبدالقرنة‎) βρίσκεται στη δυτική όχθη του Νείλου, στην περιοχή Ντέιρ ελ-Μπαχάρι και υπάγεται διοικητικά στο Λούξορ (αρχαίες Θήβες). Αποτελεί τμήμα της αρχαίας Νεκρόπολης των Θηβών. Οι Αρχαίες Θήβες και η Νεκρόπολή της συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ, αποτελώντας Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, από το 1979, με κριτήρια C (i), (iii), (vi).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αφρική
Αίνος (Συρία)
Η Αίνος ήταν αρχαία πόλη της Συρίας ή της Μεσοποταμίας.
Το όνομα της πόλης μπορεί να προέρχεται είτε από ομώνυμη πόλη της Ελλάδας (υπήρχε στη Θράκη, την Οζολική Λοκρίδα και τη Θεσσαλία) είτε από εξελληνισμό της αραβικής λέξης ain που σημαίνει πηγή. Ο Στέφανος Βυζάντιος, στα Εθνικά, δεν διευκρινίζει αν η πόλη βρισκόταν στη Συρία ή στη Μεσοποταμία, ωστόσο ο ιστορικός Getzel Cohen θεωρεί σχετικά πιθανότερη την εκδοχή η Αίνος να βρισκόταν στη Συρία.
Ίππος (αποσαφήνιση)
Η λέξη Ίππος χρησιμοποιείται με τις ακόλουθες έννοιες:
Νιντοκάι
Το Νιντοκάι είναι ένα σύστημα αυτοάμυνας που βασίζεται πανω σε Ιαπωνικές και άλλες πολεμικές τέχνες. Ανακαλυφθηκε από τον Δρ. Γκέρχαρντ Σινμπέργκερ στη Γερμανία και προσαρμόσθηκε σταδιακά στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα, πράγμα που βρίσκει μεγάλη αποδοχή στην αστυνομία και τις εταιρίες παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.
thumb|60px|νιν ντο κάι ([[Καντζί)]]
Το Νιντοκάι βοηθά με απλό, γρήγορο και αποτελεσματικό τρόπο να τελειώσει ο μαχητής μια επίθεση ή να την αποφύγει, δηλαδή να επιβιώσει, με όσο το δυνατόν λιγότερο κίνδυνο. Η λέξη σχηματίζεται από τις ιαπωνικές λέξεις Νιν: καρδιά με αντοχή Ντο: δρόμος Κάι: σχολείο. Και οι τρεις λέξεις σχηματίζουν την πρόταση: Το σχολείο, όπου διδάσκεται ο επίμονος δρόμος.
Το Νιντοκάι είναι μέθοδος αυτοάμυνας. Τα πολεμικά αθλήματα (π.χ. Τζούντο) προσανατολίζονται τις περισσότερες φορές σε αγωνιστικά πρότυπα και περιορίζουν αυτόν που τα χρησιμοποιεί σε τεχνικές με χαμηλό κίνδυνο τραυματισμού. Πολλές πολεμικές τέχνες αφιερώνονται στη διατήρηση παραδοσιακών πολεμικών τεχνικών και διδάσκουν τρόπους μάχης από την εποχή των σαμουράι, κάτι που δεν μπορεί πιθανώς να μεταφερθεί αυτούσιο στη σημερινή εποχή.
Αυτή η θεμελιώδης κριτική γίνεται και στο Τζιτ Κουν Ντο από τον Μπρους Λη. Ωστόσο, οι ρίζες του Νιντοκάι βρίσκονται ξεκάθαρα στις ιαπωνικές Πολεμικές τέχνες. Από εδώ κατάγονται οι θεμελιώδεις τεχνικές (θέση-πτώση-αποφυγή) και οι τρόποι συμπεριφοράς (σεβασμός, ευγένεια, εθιμοτυπία). Συμπληρωματικες επιρροές προέρχονται επίσης από τη στρατιωτική αντίληψη της μάχης σώμα με σώμα, το Ζίου Ζίτσου, και την προστασία προσώπων. Δεν διδάσκονται μόνο τεχνικές για άοπλη μάχη (Τάι-Ζίτσου) αλλά και για μάχη με ή εναντίον όπλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Εργαστηριακά όργανα χημείας
250px|right|thumb|Γυάλινα σκεύη του εργαστηρίου χημείας 250px|right|thumb|Εικόνα από εργαστήριο χημείας Ο εργαστηριακός εξοπλισμός του εργαστηρίου χημείας αναφέρεται στην ποικιλία των εργαλείων και των οργάνων που χρησιμοποιούνται από το επιστημονικό προσωπικό που εργάζεται σ’ αυτό. Σ’ αυτόν περιλαμβάνονται γυάλινα σκευή όπως κωνικές φιάλες, δοκιμαστικοί σωλήνες κλπ., απλά όργανα μετρήσεων όπως θερμόμετρα ή ζυγοί ακριβείας και πιο πολύπλοκα όργανα όπως φασματογράφοι. Το εργαστήριο περιλαμβάνει και βαρύτερες συσκευές όπως φούρνους και θαλάμους φυγοκέντρησης. Στον χώρο του εργαστηρίου είναι τοποθετημένοι εργαστηριακοί πάγκοι πάνω από τους οποίους υπάρχει ισχυρός απορροφητήρας που ονομάζεται απαγωγός για να τραβάει τα επικίνδυνα αέρια που εκλύονται από ορισμένα αντιδραστήρια ή απελευθερώνονται κατά την διάρκεια αντιδράσεων. Παρόμοιος εργαστηριακός εξοπλισμός χρησιμοποιείται και στα εργαστήρια βιολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
38 (αριθμός)
Το 38 (τριάντα οκτώ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 37 και πριν από το 39. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 38:2 = 19, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 38 συμβολίζεται ως XXXVIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΛΗ΄ ή λη΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Τρεντ Μπαρέτα
Ο Γκρέγκορι Μαράσκουλο (γεν. 30 Μαρτίου 1987) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής. Εργάζεται στην εταιρεία WWE και στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως "Τρεντ Μπαρέτα".
Florida Championship Wrestling
Απο το 2007 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2008, ο Τρεντ Μπαρέτα έδινε δοκιμαστικούς αγώνες στο WWE και αργότερα απέκτησε συμβόλαιο. Έπειτα, στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο Florida Championship Wrestling (FCW), όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2010. Όσο ήταν εκεί, κέρδισε δύο φορές το ομαδικό πρωτάθλημα.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20120530045044/http://www.onlineworldofwrestling.com/profiles/t/trent-barreta.html
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Μενάμπε
Η Μενάμπε (μαλαγασικά: Menabe) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Τολιάρα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Μοροντάβα. Έχει έκταση 46.121 τ.χλμ. και πληθυσμό 390.800 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 8.5 κατοίκων ανά τ.χλμ.
Γεωγραφία
Η Μενάμπε βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μαδαγασκάρης και βορειοδυτικά της Τολιάρα. Συνορεύει στα νότια με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα βόρεια με τη Μελάκι, στα βορειοανατολικά με τη Μπονγκολάβα, στα κεντρο-ανατολικά με την Βακινανκαράτρα και στα νοτιοανατολικά με την Αμορίνι Μανία. Έχει έκταση 46.121 τ.χλμ.
Δήμοι
thumb|right|250px|Οι 21 δήμοι της Τολιάρα
Η Μενάμπε διαιρείται σε 5 δήμους:
7. Μπελόνι Τσιριμπιίνα
12. Μαχάμπο
14. Μιαντριβάζο
16. Μοροντάβα
Μεταφορές
thumb|right|250px|Το Αεροδρόμιο της Τολιάρα thumb|right|250px|Αεροπλάνο στο Αεροδρόμιο της Τολιάρα
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Τολιάρα
Κατάλογος χωρών όπου τα Γαλλικά είναι επίσημη γλώσσα
μικρογραφία|350x350εσ|{{legend|#084594|Τα Γαλλικά είναι η μόνη επίσημη γλώσσα (13 χώρες).}}{{legend|#517cb3|Τα Γαλλικά είναι συνεπίσημα μαζί με μία ή περισσότερες γλώσσες (16 χώρες).}} Το 2015, υπήρχαν 29 ανεξάρτητες χώρες όπου η γαλλική γλώσσα είναι επίσημη γλώσσα. Παρακάτω παρατίθεται ένας κατάλογος κυρίαρχων κρατών και εδαφών όπου τα γαλλικά είναι επίσημη ή ντε φάκτο γλώσσα.
Εξαρτώμενες οντότητες όπου τα γαλλικά είναι επίσημη γλώσσα
Τα γαλλικά αναγνωρίζονται ως πολιτιστική γλώσσα στις αμερικανικές πολιτείες Λουιζιάνα και Μέιν, όπου οι πολιτειακές κυβερνήσεις προωθούν επίσημα και υποστηρίζουν την εκπαίδευση στη γαλλική γλώσσα και τη χρήση της στις κυβερνητικές υπηρεσίες και το εμπόριο και είναι ντε φάκτο επίσημη γλώσσα, αλλά όχι ντε γιούρε επίσημη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική γλώσσα
Μποταμότσι
μικρογραφία|Οχάγκι Το μποταμότσι (ぼたもちή 牡丹餅) είναι ένα είδος βαγκάσι (Ιαπωνικό γλυκό), που δημιουργείται από ρύζι γλασέ, κανονικό Ιαπωνικό ρύζι (αναλογία 7:3, ή μόνο από ρύζι γλασέ), και γλυκιά πάστα αζούκι (κόκκινη πάστα φασολιών). Γίνονται αφού μουλιάσει κανείς το ρύζι για περίπου 1 ώρα. Το ρύζι μετά μαγειρεύεται, και μπάλες ρυζιού τυλίγονται εξωτερικά με μία στρώση από πάστα αζούκι. Τα μποταμότσι τρώγονται ως ιερό φαγητό ως προσφορά κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου στην Ιαπωνία.
Ένα άλλο όνομα αυτού του είδους γλυκίσματος είναι οχάγκι (ohagi, おはぎ), του οποίου η προέλευση και ο ορισμός του είναι αμφιλεγόμενος, αλλά μερικοί άνθρωποι λένε ότι χρησιμοποιεί μια ελαφρώς διαφορετική υφή πάστας αζούκι αλλά κατά τα άλλα είναι σχεδόν πανομοιότυπα. Γίνεται το φθινόπωρο και μερικές παραλλαγές της συνταγής και στις δύο περιπτώσεις απαιτούν μια επικάλυψη αλεύρου σόγιας, που πρέπει να εφαρμοστεί στο οχάγκι μετά την πάστα αζούκι. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Μποταμότσι (τύπου Κοσιάν, που είναι λεία και λεπτόκοκκη πάστα κόκκινων φασολιών) Τα δύο διαφορετικά ονόματα, λένε μερικοί άνθρωποι, ότι προέρχονται από το Μποτάν (παιωνία), που ανθίζει την άνοιξη και το Χάγκι (ιαπωνικό θαμνώδες τριφύλλι ή Λεσπεδέζα), που ανθίζει το φθινόπωρο. μικρογραφία Το Μποταμότσι είναι το σύγχρονο όνομα για το πιάτο καϊμότσι (kaimochi) (かいもち), που αναφέρεται στο κείμενο της περιόδου Χεϊάν Uji Shūi Monogatari (宇治拾遺物語).