cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάνιελ Λίπσιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβάκοι πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λιβάδια Τήλου
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Λιβάδια (αποσαφήνιση)
Τα Λιβάδια είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην Τήλο των Δωδεκανήσων με υψόμετρο 20 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Τα Λιβάδια αποτελούν το λιμάνι του νησιού και είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του. Προς τα βόρεια φαίνονται τα βουνά της Τουρκίας και προς τα βορειοδυτικά η Σύμη. Στο βουνό, πάνω από το χωριό, δεσπόζει το Κάστρο της Αγιοσυκιάς, χτισμένο τον 14ο αιώνα. Δίπλα στο λιμάνι βρίσκεται η παραλία Λιβάδια που ξεκινάει με χαλίκια και βαθμιαία καταλήγει σε άμμο και με αρμιρίκια κατά μήκος της. Αξιοπρόσεκτο είναι το κτίριο του αστυνομικού τμήματος με αρχιτεκτονική της ιταλοκρατίας της Δωδεκανήσου (1912 - 1948).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τήλου
Μάχη των Κομψάδων
Η Μάχη των Κομψάδων ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του '21, με νικηφόρα έκβαση για τους Σουλιώτες.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Οι Κομψάδες ή Κουμτζάδες ή Κουμουτζάδες ήταν ένα στενό πέρασμα στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται ο Αμμότοπος Άρτας. Η πρώτη μάχη που έγινε εκεί ήταν στις 22 Δεκεμβρίου 1820, όταν ο Μάρκος Μπότσαρης με 200 Σουλιώτες ιππείς διέλυσε μία σουλτανική εφοδιοπομπή. Ύστερα από την ήττα των Οθωμανών στη Ραψίστα, ο Χουρσίτ έδωσε διαταγή στον Χασάν Πασά της Άρτας να εισέλθει στα Γιάννενα. Εκείνος, αφού κατάφερε να συγκεντρώσει 5.000 στρατιώτες ξεκίνησε, αλλά ο Μάρκος Μπότσαρης μαζί με κάμποσους Σουλιώτες κατέλαβε το στενό των Κομψάδων, το μόνο αφύλακτο τότε πέρασμα. Στις 24 Αυγούστου 1821 ξέσπασε η άγρια μάχη στις Κομψάδες, κατά την οποία ο Χασάν Πασάς αποπειράθηκε να περάσει από εκεί. Όμως, ύστερα από πολλές ώρες, βλέποντας τις απώλειες να αυξάνονται, διέταξε υποχώρηση. Το 1/3 περίπου του στρατού του είχε σκοτωθεί. Η νίκη αυτή, όχι μόνο τόνωσε το ηθικό των επαναστατών, αλλά άνοιξε το δρόμο για την προσπάθεια κατάληψης της Άρτας.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Ρενώ ντε Βισιέ
Ο Ρενώ ντε Βισιέ (γαλλικά: Renaud de Vichiers) ήταν ο 19ος Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1250 έως τον θάνατό του το 1256.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το οικόσημο του Ρενώ ντε Βισιέ Ο Ρενώ ντε Βισιέ γεννήθηκε γύρω στο 1198 στα οικογενειακά κτήματα των Βισιέ στην Καμπανία της Γαλλίας. Εντάχθηκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών και διορίστηκε καθηγούμενος της Σαιντ Ζαν ντ' Αρκ το 1240 και μάγιστρος της Γαλλίας από το 1242 έως το 1249, ενώ το 1250 έγινε στρατάρχης της Γαλλίας.
Το 1252 ο Ρενώ ντε Βισιέ αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του στις 20 Ιανουαρίου του 1256.
Οικοχωριό Σκάλα
Το Οικοχωριό Σκάλα αποτελεί μια «προσπάθεια διαμόρφωσης και υλοποίησης ενός οικολογικού και κοινοτικού τρόπου ζωής», η οποία ξεκινά τη δεκαετία του 1990 από τον Νικηφόρο Περτσινίδη και την Άννα Φιλίππου, τους εμπνευστές και ιδρυτές του οικοχωριού. Επιπλέον των δύο ιδρυτών του οικοχωριού, το εν λόγω εγχείρημα υποστηρίζεται από ένα δίκτυο φίλων και συλλογικοτήτων που βρίσκονται τόσο στην Ελλάδα όσο και εκτός της χώρας. Το οικοχωριό βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, κοντά στο ομώνυμο φαράγγι Σκάλα, στο Ζαγκλιβέρι, ενώ οι εγκαταστάσεις του εκτείνονται σε ένα αγρόκτημα περίπου 60 στρεμμάτων. Το 2016 ο πληθυσμός του οικοχωριού φτάνει στους οκτώ ενήλικες και τα τέσσερα παιδιά, ενώ το 2018 τους τρεις ενήλικες και τα δύο παιδιά. Τον Μάιο του 2021, σύμφωνα και με τη σελίδα την οποία διατηρεί το οικοχωριό στο Facebook, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους τέσσερις ενήλικες και τα τρία παιδιά.
Τέλος, το Οικοχωριό Σκάλα είναι μέλος του Global Ecovillage Network, ενός παγκόσμιου δικτύου το οποίο φέρνει κοντά εγχειρήματα που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, όπως αυτό του Οικοχωριού Σκάλα στην Ελλάδα. Αξίζει δε να αναφερθεί ότι, σε συνεργασία με το Global Ecovillage Network, το Οικοχωριό Σκάλα συμμετείχε στη δημιουργία του RefuGEN, ενός δικτύου εθελοντών/ριών από όλο τον κόσμο, το οποίο δραστηριοποιήθηκε προς την κατεύθυνση της υποστήριξης των προσφύγων που κατέφθαναν στην Ελλάδα.
Ιστορικό δημιουργίας
Η ιστορία του Οικοχωριού Σκάλα ξεκινά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Την περίοδο αυτή οι ιδρυτές του ξεκινούν την έρευνά τους γύρω από διάφορα μοντέλα οικοχωριών τα οποία συναντώνται σε διάφορα μέρη ανά τον κόσμο, ενώ ταυτόχρονα ασχολούνται και με τον σχεδιασμό της ίδιας της κοινότητας. Το 1998 πραγματοποιείται η αγορά του αγροκτήματος στο οποίο σήμερα είναι εγκατεστημένο το οικοχωριό, ενώ το 2004 ανεγείρεται το πρώτο βιοκλιματικό οίκημά του. Το 2010 κατασκευάζονται ορισμένα συμπληρωματικά κτίσματα, ενώ λίγο διάστημα αργότερα πραγματοποιείται και η μόνιμη εγκατάσταση των πρώτων δύο οικογενειών στο Οικοχωριό Σκάλα, οπότε και ξεκινάει η κοινοτική ζωή σε αυτό.
Αξίες, στόχοι και όραμα
Το όραμα των εμπνευστών και ιδρυτών του Οικοχωριού Σκάλα είναι αυτό το τελευταίο να καταφέρει να αποτελέσει «μια ζωντανή και ανοιχτή κοινωνική πρόταση» χάρη στην οποία θα καταστεί δυνατό «να αντικατασταθούν οι συμβατικές δομές του ανταγωνισμού και του φόβου από τις σταθερές της εμπιστοσύνης, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, της υπευθυνότητας απέναντι στον εαυτό μας αλλά και στην ίδια τη ζωή». Παράλληλα, και κινούμενοι στην ίδια λογική, οι ιδρυτές του οικοχωριού αντιλαμβάνονται τη ζωή στο πλαίσιο της κοινότητας του οικοχωριού ως ένα πεδίο το οποίο, με τη σειρά του, μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για το σύνολο της κοινωνίας προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός εναλλακτικού τρόπου (συν)ύπαρξης και διαβίωσης, πέραν του συμβατικού. Σε αυτό το πλαίσιο, μέσω της δημιουργίας ενός οικοχωριού όπως το συγκεκριμένο, το οποίο φιλοδοξεί να διαφυλάττει και να διαιωνίζει τη βιωσιμότητα, την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία του, και στο οποίο ο/η κάθε συμμετέχοντας/ουσα αντιλαμβάνεται ότι έχει ευθύνη πέρα από τη δική του/ης ζωή και για τη ζωή της ίδιας της κοινότητας της οποίας είναι μέλος, καθώς και των υπόλοιπων μελών της, στόχος τους είναι να συμβάλουν στη δημιουργία και την αναπαραγωγή των απαραίτητων συνθηκών ώστε να κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές ένα μέλλον το οποίο θα τους εξασφαλίζει μία υγιή, αξιοπρεπή και ελεύθερη διαβίωση. Επίσης, σχετικά με τις αρχές και τις αξίες οι οποίες προάγονται μέσω της κοινοτικής ζωής στο Οικοχωριό Σκάλα, αυτές μπορούν να συνοψιστούν στους παρακάτω τρεις άξονες, έτσι όπως αυτοί παρουσιάζονται και στην ιστοσελίδα του οικοχωριού:
Αυτάρκεια και αειφορία
Όσον αφορά τις ενεργειακές ανάγκες του Οικοχωριού Σκάλα, αυτό το τελευταίο είναι σε αρκετά σημαντικό βαθμό ενεργειακά ανεξάρτητο και αυτόνομο, ενώ προσανατολίζεται σταθερά σε μία προσπάθεια παραγωγής ήπιων μορφών ενέργειας, φιλικών προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Συγκεκριμένα, η παραγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών του οικοχωριού γίνεται με τη χρήση ηλιακών panels, ενώ στο οικοχωριό υπάρχει και συσκευή παραγωγής βιοαερίου. Όσον αφορά δε τις κτιριακές εγκαταστάσεις οι οποίες βρίσκονται στο οικοχωριό, αυτές είναι κατασκευασμένες με υλικά τα οποία είναι, επίσης, φιλικά προς το περιβάλλον και κατ’ επέκταση στον άνθρωπο. Σχετικά με τη χρήση και τη διαχείριση του νερού, το Οικοχωριό Σκάλα εμφανίζει μεγάλο βαθμό ανεξαρτησίας και αυτονομίας και σε αυτό τον τομέα, καθώς το πόσιμο νερό αντλείται από φυσικές πηγές, ενώ οι αρδευτικές ανάγκες του οικοχωριού ικανοποιούνται μέσω της αξιοποίησης βρόχινου νερού. Επίσης, αγωγοί νερού οι οποίοι έχουν κατασκευαστεί, καθώς και διάφορα δέντρα και φυτά τα οποία υπάρχουν στον χώρο, λειτουργούν εν είδει βιολογικού καθαρισμού του νερού των απορριμμάτων από τις τουαλέτες treebog οι οποίες υπάρχουν στον χώρο, απορροφώντας, με φυσικό τρόπο, τα απορρίμματα. Κατ' αυτό τον τρόπο, η ύπαρξη αποχετευτικού συστήματος στο οικοχωριό καθίσταται μη απαραίτητη. Τέλος, όσον αφορά τον τομέα της διατροφής, στο Οικοχωριό Σκάλα γίνεται χρήση κοινών χορτοφαγικών κουζινών, οι οποίες και αυτές με τη σειρά τους είναι προσανατολισμένες στις αρχές και τις αξίες της αυτάρκειας και της αυτονομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, προάγεται και ενθαρρύνεται η κατανάλωση προϊόντων προερχόμενων από τοπικούς παραγωγούς, καθώς και προϊόντων τα οποία παράγονται στο ίδιο το αγρόκτημα του οικοχωριού. Σε γενικές γραμμές, όσον αφορά το ζήτημα της διατροφής, δίνεται μεγάλη έμφαση στην τοπικότητα των προϊόντων, καθώς και στην κατανάλωση προϊόντων προερχόμενων από βιολογικές μεθόδους καλλιέργειας. Απώτερος στόχος αποτελεί η μείωση του οικολογικού αποτυπώματος, καθώς και η συνετή διαχείριση των φυσικών πόρων και η προστασία του περιβάλλοντος.
Κοινωνικό επίπεδο
Στο Οικοχωριό Σκάλα προάγεται και ενθαρρύνεται η δημιουργία σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, καθώς και η ειρηνική επίλυση όποιων διαφορών και διχογνωμιών προκύπτουν, πάντα μέσω της προώθησης της συνεργασίας, της συζήτησης, της διαφάνειας και της αλληλοκατανόησης. Παράλληλα, όσον αφορά τις μικρότερες ηλιακά ομάδες, το όραμα του Οικοχωριού Σκάλα είναι η δημιουργία ελεύθερων και πειραματικών σχολικών χώρων, όπου θα καλλιεργούνται αξίες διαφορετικές από αυτές του ανταγωνισμού, καθώς η επαγγελματική και οικονομική εξασφάλιση θεωρείται ότι δεν πρέπει να αποτελεί αυτοσκοπό.
Αποφάσεις και εργασία
Στο Οικοχωριό Σκάλα η κοινότητα γίνεται κατανοητή ως ένα «εργαστήρι ζύμωσης», όπου προάγεται ο σεβασμός και ενθαρρύνεται η αξιοποίηση των ιδιαιτεροτήτων και των ταλέντων του καθενός και της καθεμίας. Στο πλαίσιο αυτό, η διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Οικοχωριό Σκάλα γίνεται βάσει του αξιακού συστήματος της σοσιοκρατίας. Όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα του οικοχωριού, η σοσιοκρατία μπορεί να γίνει κατανοητή ως ένα μοντέλο οργάνωσης μίας κοινότητας ανθρώπων, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού από το σύνολο των ενδιαφερομένων, πάντα σε ένα πλαίσιο ισοτιμίας, καθώς και σεβασμού για τις απόψεις, τις γνώμες και τις ανάγκες των εμπλεκομένων. Σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι οι αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονται να είναι αποδοτικές και προσανατολισμένες προς την επίτευξη των στόχων οι οποίοι έχουν τεθεί μετά από διάλογο και με την ενεργό συμμετοχή του συνόλου των εμπλεκομένων.
Τέλος, σημαντικό είναι και το κομμάτι της οικονομίας και της εργασίας. Το Οικοχωριό Σκάλα, μέσα από τις δραστηριότητες και τις εργασίες του, αυτό το οποίο φιλοδοξεί να επιτύχει είναι να δημιουργήσει επαγγελματικές προοπτικές για τους ανθρώπους οι οποίοι ζουν στην ίδια την κοινότητα του οικοχωριού ή και στον ευρύτερο χώρο της γειτονιάς όπου βρίσκεται το οικοχωριό, οι οποίες θα είναι βιώσιμες. Οι εργασίες αυτές, με τη σειρά τους, είναι προσανατολισμένες στον σεβασμό προς το περιβάλλον αλλά και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης. Επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον και υποστήριξη υπάρχει σε εγχειρήματα τα οποία είναι βασισμένα στον συνεργατισμό και στις συνεργατικές αξίες, σε δίκτυα εναλλακτικών νομισμάτων και εν γένει στην ανταλλακτική και την κοινή οικονομία, δηλαδή σε πρωτοβουλίες οι οποίες κινούνται πέρα από τη συμβατική (καπιταλιστική) αγορά και οι οποίες ενθαρρύνουν ένα νέο τρόπο ανταλλαγής, παραγωγής, κατανάλωσης και διαχείρισης των πόρων.
Δραστηριότητες, εκδηλώσεις, εθελοντισμός
Την τρέχουσα περίοδο, λόγω της πανδημίας του Covid-19, οι δραστηριότητες οι οποίες λαμβάνουν χώρα συνήθως στο Οικοχωριό Σκάλα έχουν ανασταλεί προσωρινά. Ωστόσο, υπό κανονικές συνθήκες, το Οικοχωριό Σκάλα διοργανώνει αρκετές εκδηλώσεις κάθε χρόνο, οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό ανοικτές και σε κόσμο πέραν των μόνιμων κατοίκων της κοινότητας του οικοχωριού. Ενδεικτικά αναφέρεται το εργαστήρι που πραγματοποιήθηκε το 2017 σε συνεργασία με το Κέντρο Φυσικής Καλλιέργειας με θέμα «Φυσική Καλλιέργεια και δημιουργία Κοινότητας». Επίσης, το οικοχωριό Σκάλα δέχεται συχνά εθελοντές/ριες στις εγκαταστάσεις του. Στο πλαίσιο του «ανοίγματος» του οικοχωριού σε εθελοντές/ριες, αυτοί/ες έχουν τη δυνατότητα και την ευκαιρία να συμμετέχουν ενεργά στην καθημερινή ζωή και στις καθημερινές δραστηριότητες του οικοχωριού και των κατοίκων του. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία φυσικών κήπων, αλλά και χώρων συγκράτησης νερού. Παράλληλα, οι εθελοντές/ριες έχουν την ευκαιρία να λάβουν πληροφορίες σχετικά με την υγιεινή διατροφή και κουζίνα, οι οποίες προάγονται και ενθαρρύνονται στο οικοχωριό. Επιπλέον, σημαντικό κομμάτι στο πλαίσιο της δραστηριοποίησής τους στο Οικοχωριό Σκάλα είναι η κοινωνικοποίηση, η γνωριμία και η δημιουργία σχέσεων μεταξύ αυτών και των κατοίκων του οικοχωριού. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στο οικοχωριό, διοργανώνονται σε τακτική βάση «κύκλοι μοιράσματος» ή «κύκλοι καρδιάς», όπου οι συμμετέχοντες/ουσες έχουν τη δυνατότητα και την ευκαιρία να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να κοινωνικοποιηθούν, να γνωριστούν και να αναπτύξουν στενότερες σχέσεις.
Δείτε επίσης
Οικοκοινότητες
Σοσιοκρατία
Οικιστικά κοινά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.skalaecovillage.com/el
https://www.facebook.com/skalaecovillage/
https://ecovillage.org/
https://parallaximag.gr/thessaloniki/reportaz/ikochorio-skalas
https://www.ypaithros.gr/ergastirio-fysikis-kaliergeias-dimiourgia-koinotitas/?cli_action=1620121297.134
https://www.omorfizoi.gr/to-ikochorio-skala-anigete-se-ethelontes-apo-20-apriliou-eos-30-iouliou-tou-2017
https://left.gr/news/ena-anexartito-energeiaka-oikohorio-exo-apo-ti-thessaloniki
https://popaganda.gr/citylife/tha-thelate-na-zisete-s-ena-aftonomo-ikochorio-exo-apo-ti-thessaloniki/
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Καμίλλο Μποργκέζε της Σουλμόνα
Ο Καμίλλο, ιταλ. Camillo (19 Ιουλίου 1775 - 9 Μαΐου 1832) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα & τού Ροσσάνο και δούκας & πρίγκιπας της Γκουστάλλα. Είναι γνωστός ως ο 2ος σύζυγος της Πωλίνας Βοναπάρτη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη ως γιος τού Μαρκαντόνιο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, που ήταν υπέρ των Γάλλων. Αδελφός του ήταν ο Φραντσέσκο πρίγκιπας Αλντομπρανντίνι.
Εισήλθε στην υπηρεσία της Γαλλίας το 1796. Όταν απεβίωσε ο Σαρλ Λεκλέρ, σύζυγος της Πωλίνας (αδελφής τού Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας), τη νυμφεύτηκε το 1803. Έγινε πρίγκιπας της Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1804, στρατιωτικός διοικητής στην αυτοκρατορική Φρουρά το 1805 και σύντομα συνταγματάρχης και στρατηγός μοίρας. Το 1806 έγινε δούκας της Γκουαστάλλα και το 1809 διοικητής της 27ης και 28ης μοίρας τού Γαλλικού Στρατού.
Στην αρχή ήταν παθιασμένος με την Πωλίνα: παρήγγειλε ένα γυμνό γλυπτό της στον Αντόνιο Κανόβα. Αργότερα ο γάμος καταποντίστηκε λόγω των εραστών της και των εκκεντικοτήτων της: ήθελε να τη μεταφέρουν οι Αφρικανοί σκλάβοι της στο λουτρό της και να χρησιμοποιεί τις κυρίες της ακολουθίας της ως υποπόδια. Είχαν χωριστές ζωές, αλλά δεν διαζεύχθηκαν. Η Πωλίνα έπεισε τον αδελφό της να τού δώσει τη διακυβέρνηση τού Πεδεμοντίου το 1808 και τη φύλαξη τού πάπα Πίου Ζ΄, που τον είχε φυλακίσει ο Ναπολέων Α΄.
Ο Ναπολέων Α΄ τον έπεισε να τού πωλήσει 344 έργα από την οικογενειακή συλλογή των Μποργκέζε στο Γαλλικό κράτος, την οποία ο Καμίλλο είχε εμπλουτίσει με γλυπτά από εκσκαφές στις ιδιοκτησίες του. Ο Καμίλλο έδειξε ενδιαφέρον για στην οικογενειακή βίλλα στην Πόρτα Πιντσιάνα, αναδιευθετώντας τα εκθέματα της συλλογής σε αυτή και κατασκευάζοντας μία νέα μνημειακή είσοδο από την Πιάτσα ντελ Πόπολο.
Μετά την πτώση τού Ναπολέοντα Α΄, η συμμαχία του με αυτόν αποδείχθηκε άχρηστη. Μετέβη στην Φλωρεντία για να αποστασιοποιηθεί από τη σχέση του με τον Ναπολέοντα Α΄ και με την Πωλίνα, καταφέρνοντας να αποφύγει τις γαίες του, που είχαν κατασχεθεί από τον πάπα ως τιμωρία για την υπέρ τού Βοναπάρτη στάση του. Έζησε 10 έτη εκεί με μία ερωμένη και έπειτα πείστηκε απρόθυμα από τον πάπα να λάβει την Πωλίνα πίσω· αυτή απεβίωσε τρεις μήνες μετά από καρκίνο. Έκανε κρυφά σχέδια υπέρ τού Βοναπάρτη, αλλά μάταια. Απεβίωσε το 1832 στη Φλωρεντία σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φραντσέσκο στους μη-Ναπολεόντιους τίτλους του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη, κόρη τού Κάρλο Μπουονπάρτε δικηγόρου και διπλωμάτη, εκπροσώπου της Κοσικής. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μποργκέζε
Σχέσεις Ιράν-Πολωνίας
Οι σχέσεις Ιράν-Πολωνίας είναι οι ιστορικές και διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Και τα δύο έθνη είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Πολωνοί πρόσφυγες που φτάνουν στο Ιράν από τη Σοβιετική Ένωση. Το 1474, ο Βενετός έμπορος Αμπρότζο Κονταρίνι, έστειλε μια επιστολή στον Πολωνό Βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας από τον Σάχη Ουζούν Χασάν. Ήδη από τη δεκαετία του 1500, Ιρανοί έμποροι και καραβάνια εισήλθαν στην Ευρώπη, έκαναν επαφή και αντάλλαξαν προϊόντα με Πολωνούς εμπόρους. Τους επόμενους αιώνες το Ιράν (γνωστό στους Ευρωπαίους ως Περσία τότε) και η Πολωνία απολάμβαναν φιλικές σχέσεις. Η πρώτη τεκμηριωμένη επίσκεψη Πολωνού απεσταλμένου στο Ιράν πραγματοποιήθηκε το 1602. Η νίκη της Πολωνίας επί της εισβολής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μάχη της Βιέννης το 1683 γιορτάστηκε στην Αυτοκρατορία των Σαφαβιδών. Μετά τη νίκη, ο Πολωνός Βασιλιάς Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι έλαβε τον τιμητικό τίτλο Ελ Γκάζι από τους Πέρσες και ο Σάχης Σουλεϊμάν Α΄ της Περσίας σκέφτηκε ακόμη και μια κίνηση για την ανάκτηση της Βαγδάτης, που είχε προηγουμένως χάσει από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ωστόσο, τελικά εγκατέλειψε το σχέδιο. Το 1795, το Ιράν ήταν μία από τις δύο χώρες (η άλλη ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία) που δεν αναγνώρισε τον διαμελισμό της Πολωνίας από την Αυστριακή Αυτοκρατορία, το Βασίλειο της Πρωσίας και τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Μετά τους διαμελισμούς και μετά τις ανεπιτυχείς πολωνικές εξεγέρσεις, πολλοί Πολωνοί πρόσφυγες κατέφυγαν στο Ιράν. Μεταξύ των αξιοσημείωτων Πολωνών που ζούσαν στο Ιράν του 19ου αιώνα ήταν ο ποιητής Αλεξάντερ Χόντζκο, ο Ιγκνάτσι Πιετρασέφσκι, ο οποίος μετέφρασε το ζωροαστρικό Αβέστα στα πολωνικά και ο Ιζίντορ Μπορόφσκι, πρώην συμμετέχων στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο και μέλος των Πολωνικών Λεγεώνων, ο οποίος έπαιξε ρόλο στον εκσυγχρονισμό του ιρανικού στρατού, και τελικά έγινε στρατηγός στο Ιράν. Ο Πολωνός γεωλόγος Κάρολ Μποχντανόβιτς πρωτοστάτησε στη γεωλογική έρευνα των βουνών Κορασάν του Ιράν. αριστερά|μικρογραφία|207x207εσ| Μνημείο των νεκρών Πολωνών μεταναστών στην [[Τεχεράνη.]] Το 1918, μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Το 1919, το Ιράν αναγνώρισε την πολωνική ανεξαρτησία και τα δύο κράτη καθιέρωσαν διπλωματικές σχέσεις. Το 1927, και τα δύο έθνη υπέγραψαν μια Συνθήκη Φιλίας και το 1928, η Πολωνία άνοιξε προξενείο στο Ταμπρίζ.
Τον Σεπτέμβριο του 1939, η Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση εισέβαλαν στην Πολωνία, που πυροδότησε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1942, περίπου 120.000 Πολωνοί πρόσφυγες έφτασαν στο Ιράν. Οι πρόσφυγες ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης εξόδου μεταξύ 320.000 έως ενός εκατομμυρίου Πολωνών που είχαν εκδιωχθεί από την Πολωνία από τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του πολέμου και απελάθηκαν στα ανατολικά μέρη της Σοβιετικής Ένωσης και της Σιβηρίας. Με τη βοήθεια του Στρατού του Άντερς, περίπου 120.000 Πολωνοί απομακρύνθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση στο Ιράν, όπου περίμεναν να μεταναστεύσουν σε κάποια από τις Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες ή και αλλού. Ήταν η μεγαλύτερη μετανάστευση Ευρωπαίων μέσω του Ιράν.
Στην Τεχεράνη, οι πρόσφυγες στεγάστηκαν σε τέσσερα στρατόπεδα. συμπεριλαμβανομένου ενός σε ιδιωτικό κήπο του Σάχη του Ιράν, που μετατράπηκε σε προσωρινό στρατόπεδο προσφύγων, και ένα ειδικό νοσοκομείο ήταν αφιερωμένο σε αυτούς. Μετά τον πόλεμο, λίγοι αποφάσισαν να μείνουν μόνιμα στο Ιράν, να παντρευτούν Ιρανούς και να ξεκινήσουν οικογένειες. Λόγω της πείνας και των επιδημιών που υπέφεραν ενώ κρατούνταν στη Ρωσία, περισσότεροι από 2.800 Πολωνοί πρόσφυγες πέθαναν στο Ιράν και υπάρχουν πολλά πολωνικά νεκροταφεία σε διάφορες πόλεις του Ιράν (Τεχεράνη, Μπαντάρ-ε Ανζάλι, Μασχάντ, Ισφαχάν, Αχβάζ).
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ιράν και η Πολωνία σύναψαν ξανά διπλωματικές σχέσεις τον Αύγουστο του 1945. Οι σχέσεις τους αναβαθμίστηκαν σε πρεσβείες το 1962.
Τον Σεπτέμβριο του 1966, ο Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Πολωνία. Τον Μάιο του 1968, ο Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου της Πολωνίας, Μάριαν Σπιχάκσι, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τεχεράνη. Το 1979, το Ιράν έγινε Ισλαμική Δημοκρατία μετά την Ιρανική Επανάσταση. Από τότε, οι σχέσεις μεταξύ του Ιράν και της Πολωνίας συνεχίστηκαν χωρίς διακοπή και πραγματοποιήθηκαν πολλές επισκέψεις υψηλού επιπέδου μεταξύ των ηγετών των δύο εθνών. μικρογραφία|218x218εσ| Ο Πρόεδρος της Πολωνίας, [[Λεχ Κατσίνσκι και ο πρέσβης του Ιράν στην Πολωνία, Χαντί Φαρατζβάντ, στη Βαρσοβία το 2007.]] Ωστόσο, το 2019, η Πολωνία φιλοξένησε το Συνέδριο της Βαρσοβίας τον Φεβρουάριο στη Βαρσοβία, ένα συνέδριο που πιστεύεται ότι ήταν αντιϊρανικό. Αυτό προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της κυβέρνησης του Ιράν, όπου στα κρατικά μέσα ενημέρωσης προβλήθηκε ένα μήνυμα που καταδίκαζε την Πολωνία, τους ανέφεραν «ανόητοι στη Βαρσοβία» και κατηγόρησαν την Πολωνία ως μισθοφόρο της Ουάσιγκτον. Στη συνέχεια, το Ιράν ακύρωσε ένα φεστιβάλ πολωνικού κινηματογράφου που επρόκειτο να λάβει μέρος στην Τεχεράνη.
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου από το Ιράν στην Πολωνία
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου από την Πολωνία στο Ιράν
Διμερείς συμφωνίες
Και τα δύο έθνη έχουν υπογράψει πολλές διμερείς συμφωνίες όπως τη Συνθήκη Φιλίας (1927), τη συμφωνία για το εμπόριο (1952), τη συμφωνία για τις οδικές μεταφορές (1976), τη συμφωνία αμοιβαίας υποστήριξης και προστασίας των επενδύσεων (1998), τη συμφωνία για την αποφυγή της διπλής φορολογίας (1998), τη συμφωνία αεροπορικών μεταφορών (1999) και τη συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος (2002).
Εμπορικές συναλλαγές
Το 2017, το εμπόριο μεταξύ Ιράν και Πολωνίας ανήλθε σε 230 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι κύριες εξαγωγές του Ιράν προς την Πολωνία περιλαμβάνουν: αργό πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου, πετροχημικά, φρούτα, αποξηραμένα φρούτα (κυρίως φιστίκια και αποξηραμένα σταφύλια), χουρμάδες, πλαστικά και πλαστικά προϊόντα, σίδηρο και χάλυβα και χαλιά. Οι κύριες εξαγωγές της Πολωνίας στο Ιράν περιλαμβάνουν: γεωργικά μηχανήματα, προϊόντα διατροφής, ιατρικό εξοπλισμό και όργανα, γυαλί και οικιακές συσκευές.
Παραπομπές
Πολωνια Ιραν
Σεϊντού Κεϊτά
Ο Σεϊντού Κεϊτά (Seydou Keita, γεννήθηκε 16 Ιανουαρίου 1980) είναι Μαλιανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως μέσος σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της Εθνικής ομάδας του Μάλι.
Καριέρα
Το 1997 σε ηλικία 17 ετών, ο Κεϊτά άφησε την πατρίδα του και πήγε στη Γαλλία, όπου έπαιξε για την Ολιμπίκ Μαρσέιγ στην ομάδα νέων. Το 1999 μπήκε στην πρώτη ομάδα αγωνιζόμενος ως αμυντικός ή κεντρικός μέσος αλλά αλλά έπαιξε μόνο έξι παιχνίδια αυτή τη σεζόν. Στη συνέχεια πήγε στην ομάδα δεύτερης κατηγορίας Λοριάν, με την οποία πέτυχε αμέσως την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Διατήρησε τη βασική του θέση την επόμενη χρονιά και κέρδισε το Κύπελλο Γαλλίας με τους Βρετόνους, υποβιβάστηκε με τον σύλλογο το 2002.
Μετά από δύο χρόνια στην Κίνα το 2014 επέστρεψε στην Ευρώπη για δύο χρόνια και έκλεισε την καριέρα του στο Κατάρ.
Για το Μάλι έλαβε μέρος με την επιλογή κάτω των 20 ετών στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1999, όπου αυτός και η ομάδα του μπόρεσαν να πήραν την εξαιρετική τρίτη θέση και ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών στις 4 Οκτωβρίου 1998 με αντίπαλο την Ακτή Ελαφαντοστού. Στην πρώτη εμφάνισή του για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής στη γενέτειρά του το Μάλι το 2002, ο Κεϊτά ισοφάρισε το γκολ του Τζορτζ Γουεά λίγο πριν το τέλος του εναρκτήριου αγώνα με αντίπαλο τη Λιβερία για να πετύχει το 1–1. Στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2004, στο οποίο ο Κεϊτά έπαιξε τέσσερα παιχνίδια, το Μάλι ήταν και πάλι στα ημιτελικά. Οι μετέπειτα συμμετοχές του ήταν ατομικά επιτυχημένες αλλά το Μάλι δεν ξεπέρασε τη φάση των προημιτελικών. Συνολικά με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε σε 102 διεθνείς συναντήσεις και σημείωσε 25 γκολ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Λοριάν Λανς Σεβίλλη Μπαρτσελόνα Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταλιάν Αερμπίν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο
μικρογραφία|224x224εσ|Το κεντρικό κτήριο του πανεπιστημίου στην Ουφά. Το Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο (ρωσικά: Башкирский государственный университет) είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα που εδρεύει στην Ουφά και αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτιστικό και επιστημονικό κέντρο της ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Τωρινός πρύτανης είναι ο διδάκτορας Φυσικής και Μαθηματικών Νικολάι Μορόζκιν.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ιδρύθηκε το 1909 ως Διδασκαλικό Εκπαιδευτήριο της Ουφά έπειτα από διαβουλεύσεις και προετοιμασίες που κράτησαν περίπου τέσσερα χρόνια. Η λειτουργία του εγκαινιάστηκε την 4η Οκτωβρίου του 1909 και η ολοκλήρωση των σπουδών απαιτούσε τριετή φοίτηση. Πρώτος διευθυντής του ορίστηκε ο φιλόλογος Αλεξάντρ Νικολαγιέβιτς Λισόφσκι, ενώ το 1912 το εκπαιδευτήριο απέκτησε τους πρώτους του αποφοίτους. Το 1919, μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων στον Ρωσικό Εμφύλιο, το ίδρυμα μετονομάστηκε σε Λαϊκό Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο, ενώ από το 1923 απέκτησε και τμήματα αφιερωμένα στις γεωπονικές σπουδές. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν νέες αλλαγές στη δομή και την ονομασία του εκπαιδευτικού ιδρύματος μέχρι και το 1957 όταν μετατράπηκε με κυβερνητική απόφαση σε πανεπιστήμιο με πρώτο πρύτανή του, τον Σαϊκχουλά Τσανμπαρίσοφ. αριστερά|μικρογραφία|187x187εσ|Ο Αλεξάντρ Νικολαγιέβιτς Λισόφσκι.
Στη σύγχρονη εποχή, το Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο διαθέτει 15 σχολές (Φιλολογίας, Νομικής, Ιστορίας, Βιολογίας, Χημείας, Οικονομικών κ.ά.) και το δυναμικό ανέρχεται σε περίπου 1.000 υπαλλήλους και 27.000 φοιτητές. Επιπλέον παρέχει μεταπτυχιακά προγράμματα σε 56 επιστημονικούς τομείς και διδακτορικές σπουδές σε 8 τομείς και διαθέτει τρία παραρτήματα στις πόλεις Στερλιτάμακ, Νεφτεκάμσκ και Σιμπάι του Μπασκορτοστάν. Παράλληλα, το πανεπιστήμιο πραγματοποιεί διάφορες συνεργασίες με εκπαιδευτικά ιδρύματα και επιστημονικούς οργανισμούς άλλων κρατών (όπως π.χ. των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Κίνας κλπ), καθώς και με μορφωτικά τμήματα προξενικών αρχών που εδρεύουν στη Μόσχα. Μέσω αυτών των συνεργασιών, δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους του πανεπιστημίου για την πραγματοποίηση περαιτέρω σπουδών στο εξωτερικό.
Μεταξύ των αποφοίτων του πανεπιστημίου συγκαταλέγονται ο επιφανής βυζαντινολόγος Αλεξάντρ Καζντάν, η λογοτέχνιδα Χαντίγια Νταβλέτσινα, ο μαθηματικός Χαϊρουλά Μουρταζίν, ο ακαδημαϊκός Μουκχάμετ Καράσοφ, ο ποιητής Μουστάι Καρίμ κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Ρωσία Κατηγορία:Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν
Εθνική Κίνας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Κίνας αντιπροσωπεύει την Κίνα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (Basketball Association of the People's Republic of China, 中国篮球协会).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Η ομάδα της Κίνας αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στην Ασία και στον κόσμο.
Μετρά επτά συμμετοχές σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, έχοντας καταφέρει να βρεθεί δύο φορές στο βάθρο. Συγκεκριμένα, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992 και το χάλκινο στη διοργάνωση του Λος Άντζελες το 1984.
Η Κίνα συμμετέχει επίσης ανελλιπώς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών από το 1983 και μετά, προσθέτοντας στη συλλογή της ένα ασημένιο μετάλλιο το 1994 στην Αυστραλία κι ένα χάλκινο στην παρθενική της εμφάνιση στη Βραζιλία το 1983.
Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα Ασίας της FIBA, η Ιαπωνία έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις από την προσχώρησή της σε αυτήν, με πρώτη εκείνη του 1976. Με εξαίρεση μία περίσταση, πάντα κατακτούσε κάποιο μετάλλιο, ανάμεσά τους και έντεκα χρυσά (σε είκοσι διοργανώσεις). Η Κίνα διαθέτει, παράλληλα, δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, η Κίνα διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Έχει αναδειχθεί πέντε φορές Πρωταθλήτρια σε Ασιατικούς Αγώνες, ενώ κατέκτησε είτε το ασημένιο είτε το χάλκινο μετάλλιο σε όλες τις υπόλοιπες διοργανώσεις.
Κατατάξεις σε διεθνείς διοργανώσεις
μικρογραφία|270px|Στιγμιότυπο από αγώνα ανάμεσα στην Εθνική Κίνας και την αυστραλέζικη γυναικεία ομάδα των Κανμπέρρα Κάπιταλς (2012).
Πηγές
Κινα Γυναικων
Άγιος Γεώργιος Κραννώνος Λάρισας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κραννώνος, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μπουχλάρ. Το 1919 μετονομάστηκε σε Άγιος Γεώργιος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κραννώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κραννώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος (Μπουχλάρι) ήταν από τα πρώτα θεσσαλικά τσιφλίκια που απαλλοτριώθηκαν ύστερα από συντονισμένες ενέργειες των υπηρεσιών με τους συνεταιριζόμενους κληρούχους. Το 2017 συμπληρώθηκαν εκατό χρόνια από τη μεγάλη αγροτική μεταρρύθμιση (σε όλη την περιοχή του Κιλελέρ) και της επακόλουθης διανομής της γης στους επίμορτους κολίγους και παρεκεντέδες (κουλακτσήδες), προγόνους των σημερινών κατοίκων του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2019
Παραπομπές
12
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό του 1983
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό του 1983 ήταν το 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταεκβοντό και διεξήχθη στην Κοπεγχάγη της Δανίας από τις 20 ως τις 23 Οκτωβρίου 1983. Συνολικά συμμετείχαν στη διοργάνωση 353 αθλητές από 42 κράτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμια πρωταθλήματα Τάε Κβον Ντο Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1983 Κατηγορία:Κοπεγχάγη
Αγόρι δαγκωμένο από σαύρα
Το Αγόρι δαγκωμένο από σαύρα ( Ιταλικά : Ragazzo morso da un ramarro ) είναι ένας πίνακας του Ιταλού μπαρόκ ζωγράφου Καραβάτζο. Υπάρχει σε δύο εκδόσεις, και οι δύο αυθεντικά έργα του Καραβάτζο, το ένα στο Fondazione Roberto Longhi στη Φλωρεντία, το άλλο στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
Μοντέλο
Όπως με όλα τα αρχικά έργα του Καραβάτζο, η ταυτότητα του μοντέλου συζητιέται μέχρι και σήμερα.
Η κύρια θεωρία είναι ότι το μοντέλο ήταν ο Μάριο Μιννίτι, σύντροφος του Καραβάτζο και μοντέλο για πολλούς άλλους πίνακες της περιόδου. Τα σγουρά σκούρα μαλλιά και ζουμερά χείλη είναι χαρακτηριστικά του μοντέλου, αλλά σε άλλα έργα όπως το Αγόρι με καλάθι φρούτων ο Μάριο φαίνεται λιγότερο θηλυφανής.
Συμβολισμός
Το Αγόρι Δαγκωμένο από Σαύρα είναι ένα έργο που έχει δημιουργήσει πολύ συζήτηση, ειδικά μεταξύ εκείνων που ενδιαφέρονται για queer μελέτες, επειδή απεικονίζει έναν ανδρόγυνο νέο που αντιδρά σττο δάγκωμα μιας σαύρας με θηλυπρεπή τρόπο. Ο ομοερωτισμός του έργου ενισχύεται από τα ζουμερά χείλη, τον απαλό ώμο όπου αποκαλύπτεται από το πεσμένο ύφασμα και το τριαντάφυλλο πίσω από το αυτί, λουλούδι της Αφροδίτης και επομένως σύμβολο του ρομαντικού δελεασμού. Η ερωτική επίπτωση των κερασιών στο τραπέζι, γνωστό της εποχής σύμβολο της κεφαλής του φαλλού, και το γεγονός ότι το μεσαίο δάχτυλο του αγοριού είναι το δαγκωμένο δεν χρειάζεται καμία εξήγηση.
Η σαύρα έχει συχνά την έννοια του φαλλού σε ρωμαϊκά ποηματα όπως και στο απόσπασμα του Μαρτιάλη όπου θεωρείτε έμπνευση για τον πίνακα : "Ad te reptani, puer insidiose, lacertae Parce: cupit digitis illa perire tuis (Δείξε έλεος σε αυτήν τη σαύρα που σέρνεται προς εσένα, ύπουλο αγόρι / θέλει να πεθάνει ανάμεσα στα δάχτυλά σου)".
Ότι το αγόρι δαγκώνεται από το ερπετό μεταδίδει το μήνυμα ότι η ευχαρίστηση έχει και την τιμή της και ότι απροσδόκητοι κίνδυνοι κρύβονται πίσω από ελκυστικές καταστάσεις. Ύστερα το γιασεμί που περιλαμβάνεται στον πίνακα είναι ένα σύμβολο σύνεσης και προσοχής.
Από μια άλλη οπτική τα στοιχεία του πίνακα θεωρούνται και ως αναφορές στις πέντε αισθήσεις. Έτσι, για παράδειγμα, τα λουλούδια σχετίζονται με τη μυρωδιά, το δάγκωμα της σαύρας στο άγγιγμα, τα κεράσια στη γεύση, η κραυγή του αγοριού στην ακοή και η αντανάκλαση του γυάλινου βάζου στην όραση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο
Συλλαβή
Η συλλαβή είναι μια οργανωμένη ενότητα για μια ακολουθία ήχων όσον αφορά την ομιλία. Για παράδειγμα, η λέξη νερό αποτελείται από δύο συλλαβές: νε και ρο. Μια συλλαβή συνήθως αποτελείται από έναν πυρήνα (πιο συχνά ένα φωνήεν), με προαιρετικά αρχικά και τελικά περιθώρια (τυπικά, σύμφωνο).
Η συλλαβική γραφή ξεκίνησε αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν εμφανιστούν τα πρώτα γράμματα. Οι πρώτες καταγεγραμμένες συλλαβές βρίσκονται σε δίσκους γραμμένες γύρω στο 2800 π.Χ. στην πόλη των Σουμερίων, την Ουρ. Αυτή η μετατόπιση από εικονογράμματα σε συλλαβές έχει χαρακτηριστεί ως «η πιο σημαντική εξέλιξη στην ιστορία της γραφής».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Σχέσεις Ισλανδίας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Ισλανδίας-Πολωνίας αναφέρονται στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ισλανδίας και της Πολωνίας. Και τα δύο έθνη είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και των Ηνωμένων Εθνών.
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή επαφή μεταξύ Ισλανδίας και Πολωνίας ξεκίνησε το 1613, όταν ο Τσέχος μοναχός Ντάνιελ Στρέιτς-Βετέρους επισκέφθηκε την Ισλανδία και πέρασε αρκετό χρόνο στο νησί. Το 1638, δημοσίευσε ένα βιβλίο στα πολωνικά, με τίτλο Islandia, álbo Krotkie opisanie Wyspy Islandiy (Ισλανδία, ή Σύντομη περιγραφή του νησιού της Ισλανδίας, που δημοσιεύθηκε στο Λέσνο της Πολωνίας) σχετικά με τα ταξίδια του στη χώρα. Τον 19ο αιώνα, ο Πολωνός συγγραφέας Έντμουντ Χογιέτσκι έφτασε στην Ισλανδία ως γραμματέας του μελλοντικού Γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄. Το 1857, ο Χογιέτσκι δημοσίευσε ένα βιβλίο στα γαλλικά, με τίτλο Voyage dans les mers du nord à bord de la corvette la Reine Hortense, που περιγράφει τα ταξίδια και την εμπειρία του στην Ισλανδία.
Το 1924, η Ισλανδία και η Πολωνία υπέγραψαν μια συνθήκη εμπορίου και ναυσιπλοΐας. Πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ισλανδία αναγνώρισε την Πολωνική Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας τον Ιούλιο του 1945. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών καθιερώθηκαν επίσημα τον Ιανουάριο του 1946. Το 1956, η Πολωνία άνοιξε προξενείο στο Ρέικιαβικ, το οποίο παρέμεινε ανοιχτό μέχρι το 1981.
Το 2008, η Πολωνία άνοιξε εκ νέου ένα γενικό προξενείο στο Ρέικιαβικ. Το πολωνικό προξενείο αναβαθμίστηκε αργότερα σε πρεσβεία.
Μεταφορές
Υπάρχουν απευθείας πτήσεις μεταξύ Ισλανδίας και Πολωνίας που εξυπηρετούνται από την Wizzair.
Μετανάστευση
Στη δεκαετία του 1960, Πολωνοί μετανάστες άρχισαν να φτάνουν στην Ισλανδία για να εργαστούν στα ναυπηγεία σε όλη τη χώρα. Σε ανάγκη εργασίας, η Ισλανδία άρχισε να προσλαμβάνει Πολωνούς εργάτες τη δεκαετία του 1980 στο νησιωτικό έθνος. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η πολωνική κοινότητα αριθμούσε πάνω από 20.000 μέλη. Μετά την οικονομική κρίση της Ισλανδίας το 2008-2011, η πολωνική κοινότητα μειώθηκε κατά το ήμισυ, ωστόσο, οι Πολωνοί υπήκοοι σήμερα αντιπροσωπεύουν το 3% του συνολικού πληθυσμού στο νησί και οι Πολωνοί κάτοικοι αποτελούν τη μεγαλύτερη ξένη κοινότητα στην Ισλανδία.
Διπλωματικές αποστολές
δεξιά|μικρογραφία| Πρεσβεία της Πολωνίας στο Ρέικιαβικ.
Παραπομπές
Πολωνια Ισλανδια
Σχολαστικός (έξαρχος)
Ο Σχολαστικός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και Έξαρχος της Ραβέννα από το 713 έως το 726 περίπου.
Ο Σχολαστικός διέμενε στην Κωνσταντινούπολη όπου είχε το αξίωμα του κουβικουλάριου, το 713 διορίσθηκε έξαρχος από τον αυτοκράτορα Αναστάσιος Α΄ και στάλθηκε στην Ιταλία. Πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του στη Ραβένα, πήγε πρώτα στη Ρώμη, και στον Πάπα Κωνσταντίνο να ζητήσει την πίστη του στον ορθόδοξο αυτοκράτορα προσπαθώντας να βοηθήσει στην επούλωση του σχίσματος μεταξύ των εκκλησιών Ρώμης και Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Μπασίρο Τζα
Ο Μπασίρο Τζα (Baciro Djá, γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1973) είναι πολιτικός της Γουινέας-Μπισσάου και πρωθυπουργός από τις 27 Μαΐου 2016 ως τις 18 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ο Τζα υπηρέτησε ξανά ως πρωθυπουργός για βραχύβιο χρονικό διάστημα το 2015. Είναι μέλος του Κόμματος Ανεξαρτησίας της Γουινέας-Μπισσάου.
Σταδιοδρομία
Γεννημένος το 1973, ο Τζα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Αβάνας στην Κούβα το 1996. Σπούδασε εκεί Κοινωνική Ψυχολογία και το 1998 απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο από το Ανώτερο Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας (ISPA]) στη Λισαβόνα. Την περίοδο από το 2006 ως το 2008 ήταν συντονιστής σε ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα επί θεμάτων άμυνας και ασφαλείας και ανέλαβε επικεφαλής του Ινστιτούτου Εθνικής Άμυνας. Το 2008 εξελέγη βουλευτής και την ίδια χρονιά διορίστηκε υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού. Το 2011 και το 2012 υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στις εκλογές του 2012 αυτοπαρουσιάστηκε ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Υπηρετεί ως ο τρίτος αντιπρόεδρος του Αφρικανικού Κόμματος Ανεξαρτησίας της Γουινέας-Μπισσάου (PAIGC).
Πρωθυπουργός
Στις 20 Αυγούστου 2015, λίγες ημέρες μετά την απόλυση της κυβέρνησης του Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα, ο Τζα διορίστηκε πρωθυπουργός με προεδρικό διάταγμα. Το κόμμα PAIGC ήταν αντίθετο στο διορισμό του Τζα στο πρωθυπουργικό αξίωμα. Η ECOWAS επίσης εξέφρασε την ανησυχία της για την προεδρική ενέργεια να αλλάξει ο πρωθυπουργός.
Ο πρωθυπουργός Τζα παραιτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, δύο μόλις ημέρες μετά το διορισμό του υπουργικού συμβουλίου του. Η παραίτηση έγινε έπειτα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάση την οποία ο διορισμός του στην πρωθυπουργία είχε γίνει κατά παραβίαση του Συντάγματος.
Τον Μάιο του 2016, έπειτα από την παραίτηση του Κάρλος Κορέια, ο Τζα επανήλθε στην πρωθυπουργία, παραμένοντας για ένα εξάμηνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου
Συριακό Παλίμψηστο του Γαληνού
Το Συριακό Παλίψμηστο του Γαληνού (αγγλ. Syriac Palimpsest of Galen, SPG), σβήστηκε με απόξεση και άλλα μέσα τον 11ο αιώνα και πάνω στην περγαμηνή γράφηκε λειτουργικό κείμενο πάλι στη συριακή γλώσσα, που ήταν η κύρια γλώσσα των Χριστιανών της περιοχής. Αρχικά φυλασσόταν στη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, απ' όπου εκλάπη και με διάφορους τρόπους διασκορπίστηκε και σελίδες του έφτασαν σε ιδιώτες και μεγάλες βιβλιοθήκες της Δύσης. Το 2013 το μεγαλύτερο μέρος του χειρογράφου, δεμένου στη μορφή βιβλίου (κώδικας) βρισκόταν στην κατοχή ενός συλλέκτη στη Βαλτιμόρη, ΗΠΑ, όπου o ειδικός στα συριακά χειρόγραφα Grigory Kessel παρατήρησε ότι περιέχει κείμενο του Γαληνού. Από τότε άρχισε ένα πρόγραμμα για την αποκατάσταση του χειρογράφου και την ανάγνωση του κειμένου. Τμήματα του κώδικα βρέθηκαν σε βιβλιοθήκες του Παρισιού, του Βατικανού και άλλες, ενώ μία σελίδα είχε απομείνει στην Ι.Μ. Αγ. Αικατερίνης. Με ειδική απεικονιστική τεχνολογία που χρησιμοποιεί φως από διάφορα μήκη κύματος, γίνεται εφικτή η ανάγνωση του αρχικού κειμένου. Το χειρόγραφο είναι σημαντικό γιατί περιέχει κεφάλαια του έργου του Γαληνού που ήταν άγνωστα μέχρι σήμερα. Επίσης είναι σημαντικό γιατί διαφωτίζει τη μεταβίβαση της ιατρικής γνώσης της αρχαιότητας στις σημιτικές γλώσσες. Ο μεταφραστής Σέργιος πέθανε το 536 και είναι γνωστός και από άλλες μεταφράσεις ελληνικών έργων. Οι μεταφράσεις του αντιγράφονταν συχνά από τα συριακά στα αραβικά. Αυτός είχε παράγει το λεξιλόγιο για να μεταφέρει αρχικά στη συριακή γλώσσα την ελληνική ιατρική ορολογία.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΧειρόγραφαΚατηγορία:ΠαλαιογραφίαΚατηγορία:Ιστορία της ιατρικής
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1963)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1963) ήταν το 14ο που διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε στις 26 Μαΐου στο Μονακό και ολοκληρώθηκε στις 28 Δεκεμβρίου στη Νότια Αφρική. Περιλάμβανε τα ακόλουθα 10 Γκραν Πρι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1963 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1963
Επιστροφή στο Cold Mountain
Το Cold Mountain είναι μια πολεμική ταινία επικής περιόδου του 2003, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Άντονι Μινγκέλα βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1997 και μπεστ σέλερ του Τσαρλς Φρέιζερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζουντ Λο Νικόλ Κίντμαν και Ρενέ Ζελβέγκερ με τους Αϊλίν Άτκινς Μπρένταν Γκλίσον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν και Νάταλι Πόρτμαν.
Πελοπίδας Πινάτσης
Ο Πελοπίδας Πινάτσης (1896 ή 1902 -1977) του Επαμεινώνδα, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Δράμας από το 1956 ως το 1963.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Κίο της Μικράς Ασίας το 1896 ή στις 21 Νοεμβρίου 1902. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Προύσης. Μεταξύ άλλων ήταν δάσκαλος και του συναδέλφου του βουλευτή Δ. Γρίβα. Αρχικά εργάστηκε ως διευθυντής σε εξατάξια σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από το 1923 ως το 1927 (πρώτα στη Σαμοθράκη, έπειτα στη Δράμα) και στη συνέχεια ήταν υπάλληλος στη Μητρόπολη της Δράμας. Παράλληλα, αναμίχτηκε ενεργά στους συλλόγους για τους πρόσφυγες και ανέλαβε διοικητικά καθήκοντα σε αυτούς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τον Νοέμβριο του 1951 έγινε αρχισυντάκτης της νέας εφημερίδας "Πρωινός Τύπος" με εκδότη τον Νικόλαο Ι. Καραθάνο. Μετά την αναστολή λειτουργίας της εφημερίδας του συνεργάστηκε με διάφορα έντυπα της συμπρωτεύουσας. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Δράμας με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια αποχώρησε και προσχώρησε στο κόμμα των Φιλελευθέρων στις 10 Ιουνίου 1954. Έπειτα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ. Με την τελευταία εξελέγη ξανά βουλευτής το 1956 και το 1958.
Τελευταία χρόνια
Ο Πινάτσης δεν πολιτεύτηκε ξανά μεταδικτατορικά. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1977 σε κλινική της Αθήνας, όπου νοσηλευόταν επί πολλές ημέρες. Κηδεύτηκε στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κοκκινοκεφαλάς
Ο Κοκκινοκεφαλάς είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Λανιιδών (Αετομαχιδών), ένας από τους κεφαλάδες που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Lanius senator και περιλαμβάνει 4 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος L. s. senator Linnaeus, 1758, ενώ στην Κύπρο, το L. s. niloticus (Bonaparte, 1853).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Lanius είναι λατινική και για την προέλευσή της υπάρχουν δύο εκδοχές:
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, ρίζα είναι η ελληνική λέξη λειανός «λεπτός, λιγνός, ισχνός» (όχι λιανός, διότι δεν ερμηνεύεται ετυμολογικά εξ ου και τα παράγωγα λειανεύω, λειανίζω, λειανικός, κ.ο.κ.) Η λέξη λειανίζω σημαίνει «κατατεμαχίζω, κατακόπτω» και αναφέρεται κυρίως στο κρέας, εξ ου και η δεύτερη σημασία της «κατασφάζω». Σύμφωνα με τη δεύτερη και πιθανότερη εκδοχή, ρίζα είναι η λέξη lana «μαλλί», από την οποία προέρχεται το ρήμα lanio «κόβω το μαλλί σε μικρά κομμάτια, λανίζω» εξ ου και το ελληνικό «λαναράς».
Η λατινική λέξη Lanius, σημαίνει επακριβώς «σφαγέας», «χασάπης», ή «ο πάγκος του χασάπη»,  επομένως, η επιστημονική ονομασία του γένους σχετίζεται άμεσα με τη συνήθεια του πτηνού, όπως και άλλων κεφαλάδων, να σκοτώνουν τη λεία τους και να την καρφώνουν πάνω σε ένα αιχμηρό αντικείμενο -συνήθως μεγάλα αγκάθια- για να τη φάνε με την ησυχία τους ή για να την «αποθηκεύσουν» για αργότερα, όπως κάνουν οι κρεοπώλες με το κρέας που το κρεμάνε σε τσιγκέλια (βλ. Ηθολογία)! Ο λατινικός όρος senator στην επιστημονική ονομασία του είδους, προέρχεται από το senex, -is «γηραιός», αλλά η μετέπειτα σημασία του ήταν «μέλος της συγκλήτου, συγκλητικός» για τα -γηραιά- μέλη της αρχαίας Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Η αναφορά σε σχέση με το πτηνό έχει να κάνει με το κύριο διαγνωστικό του στοιχείο, το κόκκινο χρώμα στο κεφάλι, που παραπέμπει στο αντίστοιχο χρώμα του μανδύα ενός Ρωμαίου συγκλητικού.
Η ίδια αναφορά -στο κόκκινο χρώμα- γίνεται και στην ελληνική λαϊκή ονομασία του είδους.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Lanius senator: Πορτοκαλί = Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, Μπλε = Περιοχές διαχείμασης Ο κοκκινοκεφαλάς είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος του Παλαιού Κόσμου (οικοζώνες: Παλαιαρκτική και Αφροτροπική), αναπαραγόμενο σε περιοχές της Ευρώπης και Δ. Ασίας, ενώ διαχειμάζει στην Αφρική βορείως του ισημερινού και σε μικρή περιοχή της ΝΔ. Αραβίας. Χονδρικά, τα δυτικά όρια της αναπαραγωγικής επικράτειας βρίσκονται στις ακτές του Ατλαντικού (Ιβηρική, Γαλλία) και δια μέσου μιας διακεκομμένης ζώνης στην Κ. Ευρώπη, τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, τα ανατολικά όρια της επικράτειας φθάνουν στον Εύξεινο Πόντο και τη Μικρά Ασία.
Στην Ασία, η καλοκαιρινή ζώνη αναπαραγωγής είναι πολύ μικρή, εκτεινόμενη από την Εγγύς Ανατολή στα δυτικά, μέχρι τη Νότια Κασπία και το Ν. Ιράν στα ανατολικά και μέχρι την ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου στα βόρεια.
Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)