cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ειρηνευτική διαδικασία στο Αφγανιστάν
Προεδρία του Τραμπ
Τον Ιούλιο του 2018 πραγματοποιήθηκαν μυστικές συναντήσεις μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων και Ταλιμπάν, στο πολιτικό γραφείο των τελευταίων στο Κατάρ. Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο Τραμπ διόρισε τον Ζαλμάι Χαλιλζάντ στη θέση του ειδικού συμβούλου για το Αφγανιστάν στο Αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με ρητή αποστολή του να διευκολύνει την ενδοαφγανική πολιτική για την ειρηνευτική διαδικασία. Tον Οκτώβριο του 2018, o Χαλιλζάντ διαμεσολάβησε για περαιτέρω συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ και των Ταλιμπάν στο Κατάρ. Τον Νοέμβριο του 2018 η Ρωσία φιλοξένησε μία ξεχωριστή ειρηνευτική συζήτηση στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι των Ταλιμπάν και αξιωματούχοι του Ανώτατου Ειρηνευτικού Συμβουλίου του Αφγανιστάν. Τον Δεκέμβριο του 2018 συνεχίστηκαν οι συνομιλίες στο Κατάρ, μολονότι οι Ταλιμπάν δεν ήθελαν να προσκληθεί η Αφγανική κυβέρνηση επειδή τη θεωρούν ως Αμερικανική μαριονέτα. Τον Φεβρουάριο του 2019 στις ειρηνευτικές συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν σε ένα ξενοδοχείο στη Μόσχα, οι Ταλιμπάν μίλησαν με τους Αφγανούς και τον πρώην πρόεδρο Χαμίντ Καρζάι, αλλά απείχε η κυβέρνηση του Αφγανιστάν.
Τον Φεβρουάριο του 2019 διεξήχθη άλλος ένας γύρος συνομιλιών στο Κατάρ, αυτή τη φορά με συμπεριλαμβανόμενο τον Μπαράνταρ στην αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν, ο οποίος απελευθερώθηκε από το Πακιστάν τον Οκτώβριο του 2018 κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Ο Χαλιλζάντ ανέφερε ότι αυτός ο γύρος διαπραγματεύσεων ήταν «πιο αποδοτικός από ό,τι οι προηγούμενοι» και ότι έχει συμφωνηθεί ένα προσχέδιο για τη συνθήκη ειρήνης. Η συμφωνία περιλαμβάνει την απόσυρση των Αμερικανικών και των διεθνών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, και απαγόρευση στις ομάδες των τζιχαντιστών. Οι Ταλιμπάν ανακοίνωσαν ότι σημειώθηκε πρόοδος στις διαπραγματεύσεις.
Την περίοδο 29 Απριλίου-3 Μαΐου 2019, η κυβέρνηση του Αφγανιστάν διοργάνωσε μία τετραήμερη Λόγια Τζίργκα (συνέλευση) για τις ειρηνευτικές συνομιλίες. Οι Ταλιμπάν προσκλήθηκαν αλλά δεν προσήλθαν. Αργότερα τον Μάιο, πραγματοποιήθηκε μια τρίτη συνάντηση στη Μόσχα, μεταξύ μιας αντιπροσωπείας των Ταλιμπάν και μιας ομάδας Αφγανών πολιτικών. Τον Αύγουστο του 2019 διεξήχθη ένας όγδοος γύρος συνομιλιών μεταξύ των ΗΠΑ-Ταλιμπάν στο Κατάρ. Η Washington Post ανέφερε ότι οι ΗΠΑ ήταν κοντά στην επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας με τους Ταλιμπάν και ότι προετοιμάζεται να αποσύρει 5.000 στρατιώτες από το Αφγανιστάν. Τον Σεπτέμβριο, ο Χαλιλζάντ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ και οι Ταλιμπάν έχουν φτάσει σε μια συμφωνία,και ότι περιμένουν την έγκριση του Τραμπ. Ωστόσο, σε λιγότερο από μία εβδομάδα, ο Τραμπ ακύρωσε τις ειρηνευτικές συνομιλίες κατόπιν μιας επίθεσης στην Καμπούλ κατά την οποία σκοτώθηκαν ένας Αμερικανός στρατιώτης και άλλα 11 άτομα. Μετά την κατάρρευση των συνομιλιών με τις ΗΠΑ, οι Ταλιμπάν έστειλαν μία αντιπροσωπεία στη Ρωσία για να συζητήσουν τις προοπτικές για την απόσυρση των Αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν. Την 18η Σεπτεμβρίου 2019, οι Ταλιμπάν δήλωσαν ότι οι «πόρτες τους είναι ανοιχτές» αν αποφασίσει ο Τραμπ να επαναλάβει τις ειρηνευτικές συνομιλίες στο μέλλον.
Τον Δεκέμβριο του 2019 συνεχίστηκαν οι διαπραγματεύσεις για την ειρήνη, που οδήγησαν σε μια μερική κατάπαυση του πυρός, για περίοδο επτά ημερών, που ξεκίνησε την 22η Φεβρουαρίου 2020.
Συμφωνία της Ντόχας (2020)
Οι ενδοαφγανικές συνομιλίες που συμφωνήθηκαν έχει προγραμματιστεί να αρχίσουν την 10η Μαρτίου 2020 στο Όσλο της Νορβηγίας. Βάσει της συμφωνίας για ανταλλαγή κρατούμενων, πριν την έναρξη των συνομιλιών η Αφγανική κυβέρνηση πρέπει να απελευθερώσει 5000 Ταλιμπάν που κρατούνται φυλακισμένοι, ώστε να απελευθερωθούν οι 1.000 στρατιώτες της κυβέρνησης που κρατούνται από τους Ταλιμπάν. Η Αφγανική κυβέρνηση δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία, και την 1η Μαρτίου ο Γκάνι δήλωσε ότι θα απορρίψει αυτήν την συμφωνία: «''Η κυβέρνηση του Αφγανιστάν δεν έχει δεσμευτεί να απελευθερώσει 5.000 κρατούμενους Ταλιμπάν. [...] Η απελευθέρωση των κρατουμένων δεν είναι στην αρμοδιότητα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά στης κυβέρνησης του Αφγανιστάν.»   Ο Γκάνι δήλωσε επίσης ότι οποιαδήποτε ανταλλαγή κρατουμένων «δεν θα έπρεπε να είναι προαπαιτούμενος όρος για τις συνομιλίες''», αλλά πρέπει να είναι ένα μέρος των διαπραγματεύσεων.
Ζητήματα
Στα ζητήματα που αναμένεται ότι θα έρθουν στο προσκήνιο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων περιλαμβάνονται τα δικαιώματα των γυναικών, δεδομένου ότι με το Σύνταγμα του Αφγανιστάν του 2004 κατοχυρώθηκαν για τις γυναίκες κάποια δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα στην εκπαίδευση, τα οποία όμως καταστάλθηκαν όταν το Αφγανιστάν βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν. Ο Χαλιλζάντ, ο Γκάνι, ο ανταγωνιστής του για την προεδρία Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ, και αρκετά άλλα σημαντικά πρόσωπα του Αφγανιστάν, δήλωσαν ότι τα δικαιώματα αυτά πρέπει να προστατεύονται, και ότι δεν πρέπει να θυσιάζονται για μια ειρηνευτική συμφωνία. Η Πρώτη Κυρία του Αφγανιστάν, η Ρούλα Γκάνι, είναι δραστηριοποιημένη στην προστασία των γυναικείων δικαιωμάτων.
Τα συνεχιζόμενα, και από τις δύο πλευρές, περιστατικά βίας παραμένουν τροχοπέδη για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας. Την ώρα που διεξάγονταν οι προκαταρκτικές συνομιλίες, οι Ταλιμπάν συνέχισαν να αγωνίζονται στο πεδίο της μάχης και να οργανώνουν τρομοκρατικές επιθέσεις στην πρωτεύουσα, και επίσης απείλησαν την ομαλή διεξαγωγή των Αφγανικών προεδρικών εκλογών την 28η Σεπτεμβρίου 2019. Σύμφωνα με τις στατιστικές της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, του Φεβρουαρίου του 2020, οι ΗΠΑ έριξαν περισσότερες βόμβες στο Αφγανιστάν το 2019 συγκριτικά με τα άλλα έτη.
Ο Αμερικανός πρέσβης στο Αφγανιστάν προειδοποίησε ότι μια ειρηνευτική συμφωνία ενέχει τον κίνδυνο να επιτρέψει την επάνοδο των Ταλιμπάν στην εξουσία, όπως συνέβη και με την Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού του 1973, με την οποία η κυβέρνηση του Νότιου Βιετνάμ, που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ, υπέστη μεγάλη ήττα όταν καταλήφθηκε η Σαϊγκόν την 30η Απριλίου 1975. Το Πακιστάν προειδοποίησε ότι οι εντάσεις στην περιοχή του Κόλπου, που αυξήθηκαν μετά τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί, ίσως έχουν δυσμενή επιρροή στην ειρηνευτική διαδικασία μεταξύ των ΗΠΑ και Αφγανιστάν, που ήδη έχει καθυστερήσει αρκετά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ειρηνευτικές διαδικασίες Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87
Πηγές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03 ήταν η 32η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΠΑΕΕΚ για 2η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2002-03 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2003-04. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2003-04.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2001-02
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2002-03
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2001-02
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2001-02:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003
Η Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη
Η Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη (πλήρης τίτλος: "Η Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη, ήτοι το άνθος και αναγκαίον αυτής") αποτελεί διδακτικό, εκλαϊκευτικό έργο αποτελούμενο από μεταφράσεις αποσπασμάτων στη νεοελληνική γλώσσα και απάνθισμα αφηγήσεων από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη που επιμελήθηκε ο Κερκυραίος Ορθόδοξος κληρικός Ιωαννίκιος Καρτάνος το 1536, όταν ήταν φυλακισμένος στη Βενετία. Έχει αποτελέσει εξέχον δείγμα του εκκλησιαστικού δημώδους λόγου, μοναδικό στο είδος του εκείνη την εποχή. Όντας εκφραστής της ελληνικής παιδείας και μάλιστα αιώνες πριν από την εμφάνιση του Διαφωτισμού, ο Καρτάνος διακήρυττε την ανάγκη να μορφωθεί ο ελληνικός λαός με έργα γραμμένα στη ζωντανή γλώσσα του.
Τα θέματα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, που καλύπτουν το μισό περίπου βιβλίο, διανθίζονται από σχολιασμούς και άλλες διηγήσεις, καθώς, κοντά στη θρησκευτική διδασκαλία, περιλήφθηκαν θέματα ιστορίας-χρονογραφίας, εγκυκλοπαιδικά, καθώς και θέματα καθημερινής πρακτικής. Οι πηγές τού έργου είναι ένα ιταλικό λαϊκό βιβλίο, έργα εκκλησιαστικής γραμματείας και χρονογραφικά κείμενα. Οι παραπομπές του σε πρωτότυπα ή μεταφρασμένα εδάφια της Αγίας Γραφής είναι σωστές και πλήρεις.
Τα προβλήματα της θρησκευτικής διδασκαλίας και η έλλειψη υποδομής και παιδείας ώθησαν τον Καρτάνο να ετοιμάσει ένα θρησκευτικό έργο με εύληπτη ύλη για τον λαό, ενώ είναι σαφές ότι το έργο του δεν είναι - ούτε αποτελούσε πρόθεση του συγγραφέα - θεολογικό. Στον πρόλογο του έργου ο Καρτάνος αναφέρει:
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι το έργο του βρήκε πολύ μεγάλη απήχηση, καθώς μεταξύ των ετών 1536 και 1567 έγιναν τουλάχιστον 5 εκδόσεις, και μάλιστα για περισσότερα από 100 χρόνια ξεχώριζε στις προτιμήσεις των αναγνωστών σε όλο τον ελληνόφωνο κόσμο.
Ο Καρτάνος ταξίδεψε στον τότε τουρκοκρατούμενο και βενετοκρατούμενο ελληνικό χώρο, στην Κωνσταντινούπολη, τη Ρώμη και τους Αγίους Τόπους. Κατόπιν μετέβη για σπουδές στη Βενετία. Εκεί ο Καρτάνος συγκρούστηκε με τον μητροπολίτη Μονεμβασίας Αρσένιο επειδή ο Αρσένιος, ο οποίος είχε ασπασθεί τον Καθολικισμό, επιχείρησε κάποια μέρα της Σαρακοστής του 1534 να κηρύξει στην ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία της Βενετίας, έχοντας την επίσημη άδεια των βενετικών αρχών. Η αντιπαράθεση με προσβλητικά λόγια είχε ως αποτέλεσμα την τριετή φυλάκισή του στη Βενετία, που έγινε αιτία για τη συγγραφή του βιβλίου.
thumb|210px|left|Η δεύτερη σελίδα της έκδοσης του 1536
Αν και υποστηρίχθηκε ότι ο Καρτάνος πολεμήθηκε κυρίως για τη γλώσσα του, στην πραγματικότητα, "ο θεολογικοδογματικός προβληματισμός" είναι αυτός που προέχει και οι αντιδράσεις προέκυψαν "εκ φόβου νοθείας των Αγίων Γραφών" αφού το γλωσσικό επιχείρημα χρησιμοποιείται "όλως δευτερευόντως και επικουρικώς". Άλλωστε, σύμφωνα με τον καθηγητή π. Γεώργιο Μεταλληνό, "ποτέ η Ελληνική Εκκλησία δεν καταδίκασε Μεταφράσεις της Α.Γ...μόνο για λόγους γλωσσικούς".
Κατ' εξοχήν πολέμιος του έργου του Καρτάνου, αναδείχθηκε ο πολυγράφος υπέρμαχος της ορθοδοξίας και της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, Ζακύνθιος μοναχός Παχώμιος Ρουσάνος, ο οποίος τον αποκάλεσε «αιρεσιάρχη» και τους οπαδούς του «Καρτανίτας» και «Ιωαννικιανούς», προσπαθώντας να προκαλέσει την εκκλησιαστική καταδίκη του. Αντικείμενο των δριμειών επιθέσεων του Ρουσάνου απετέλεσε όχι μόνον η «λαϊκή» γλώσσα, τα «αδόκιμα ελληνικά» και το «ιταλικό λεξιλόγιό» του, αλλά κυρίως τα «δογματικά λάθη», τα οποία σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία «έφερναν σε κίνδυνο το ορθόδοξο ποίμνιο». Αίτια των σφαλμάτων του έχουν θεωρηθεί η ανάμειξη με θρύλους που προέρχονταν από το ιταλικό βιβλίο Fioretto di tutta la Biblia historiato ή, κατ' άλλους, El Fiore di tutta la Biblia Historiato (παρόμοια βιβλία είχαν καταδικαστεί από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία μέσω του Index Librorum Prohibitorum βάσει της Συνόδου του Τριέδου) και ο επηρεασμός από τα απόκρυφα ευαγγέλια (όπως π.χ. το θεωρούμενο ως απόκρυφο Ευαγγέλιο της Παιδικής Ηλικίας του Ιησού). . Κατά μαρτυρία του ίδιου, η επίσημη Εκκλησία δεν το υποστήριξε ή και το καταδίκασε.
Σύμφωνα με την καθηγήτρια Κακουλίδη-Πάνου, οι "αποκλίσεις" του Καρτάνου δεν ήταν αιρετική διδασκαλία, αλλά λεπτές αποκλίσεις από τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που οφείλονταν κυρίως σε άγνοια ή αδυναμία κριτικής θεώρησης των πρωτοτύπων του".
Παρά τις περικοπές που έκανε στην πέμπτη έκδοση, δεν δόθηκε στον Καρτάνο το αρχιερατικό αξίωμα που επιζητούσε από τον πατριάρχη ως ανταμοιβή για το βιβλίο του, και έτσι, μετά την αποτυχία του, επέστρεψε στη Ναύπακτο και τότε, δεν δίστασε να κάνει υποδείξεις για τη διόρθωση των κακώς κειμένων της εποχής του τόσο στον εκκλησιαστικό όσο και στον κοινωνικό βίο. Έτσι ενώ προτάσσει τον σεβασμό προς τους ιερείς, ελέγχει έντονα τον κλήρο και ασκεί δριμεία κριτική στους αρχιερείς Καταδικάζει την άπληστη επιζήτηση προικοδότησης, τη λαϊκή δεισιδαιμονία, τα φυλαχτά, την ονειροκριτική και την αστρολογία. Επίσης, κάνει δύο αναφορές στη δικαστική εξουσία για την οποία έλεγε ότι χειραγωγούνταν. Όπως όμως σημειώνει ο Χριστόφορος Φιλητάς, από επιστολή του μοναχού Παχωμίου του Ρουζάνου "μανθάνομεν" ότι ο Καρτάνος "απολυθείς της φυλακής δεν ευχαριστήθη να ησυχάση, αλλ' ελθών εις την μεγάλην Εκκλησίαν εζήτει να ανταμειφθή διά το πόνημά του με προβιβασμόν εις αρχιερατικόν θρόνον, όμως απεκρούσθη από τον Πατριάρχην" ως ετερόδοξος και κρίθηκε ανάξιος να προΐσταται του "χριστιανικού ποιμνίου" και από τότε "εντραπείς προς τους ομόφρονας αυτού", κρατούσε μεγάλο θυμό για το γεγονός. Άλλωστε, σύμφωνα με την ίδια επιστολή, ο Καρτάνος "ουδέ γαρ δι' ορθοδοξίαν...την τε βίβλον συνέταξε..αλλά διά κενοδοξίαν".
Στο έργο του Καρτάνου, η μετάφραση του κειμένου της Αγίας Γραφής δεν γίνεται συστηματικά σε συνεχές κείμενο, πράγμα που άλλωστε δεν περιλαμβανόταν στις προθέσεις του συγγραφέα. Ο Καρτάνος πάντως, δικαίως θεωρείται ως ο πρώτος που απεπειράθη "μετάφραση" σε τέτοια έκταση, και επομένως ως πρόδρομος της μετάφρασης της Καινής Διαθήκης του Μαξίμου Καλλιπολίτη, υπό την αιγίδα του Κυρίλλου Λουκάρεως, που τυπώθηκε το 1638, εκατό χρόνια μετά από τις πρώτες απόπειρες του Καρτάνου.
Το έργο αυτό είχε κυκλοφορήσει μερικώς (το μισό κείμενο και μόνον ο πρώτος τόμος) από τις εκδόσεις «Τήνος» το 1988, ενώ αναθεωρήθηκε και επανακυκλοφόρησε ως πλήρες κείμενο σε επίτομη έκδοση, από το «Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας» το 2000, με φιλολογική επιμέλεια της Ελένης Κακουλίδη-Πάνου (ISBN 960-7779-09-6).
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής:
Κανονική Περίοδος
Η βαθμολογία της κανονικής περιόδου :
Πηγή: ΕΠΣ Αιτωλοακαρνίας
Play Off
Πηγή: aitosports.gr
Play Out
Λόγω μεγάλης βαθμολογικής διαφοράς ο 14ος Αμφίλοχος Αμφιλοχίας υποβιβάστηκε χωρίς αγώνες Play Out με τον 11ο Αχελώο Αγγελοκάστρου. Την 4η θέση υποβιβασμού κατέλαβε ο ΑΟ Χάλκειας καθώς ηττήθηκε από τον Απόλλων Δοκιμίου σε μια σειρά 3 αγώνων
Β΄ Κατηγορία
Οι Πρωταθλήτριες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α΄. Οι δευτεραθλήτριες και τριταθλήτριες ομάδες κάθε ομίλου  θα δώσουν αγώνες κατάταξης για δυο ακόμα θέσεις ανόδου συνολικά. Οι τελευταίοι κάθε ομίλου υποβιβάζονται, και μια ακόμα ομάδα από κάθε όμιλο με αγώνες κατάταξης μεταξύ 11ης και 10ης Αν οι βαθμολογικές διαφορές 2ου-3ου και 11ου-12ου είναι μεγάλες δε διεξάγονται αγώνες για την τελική κατάταξη του ομίλου.
Α΄ Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αιτωλοακαρνίας
B΄ Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αιτωλοακαρνίας
Γ΄ Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αιτωλοακαρνίας
Γ΄ Κατηγορία
17 ομάδες σε 2 ομίλους απαρτίζουν τη Γ΄ ΕΠΣΑ. Οι δυο πρώτες κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία, και την άνοδο θα διεκδικήσουν και οι ομάδες που θα τερματίσουν απο την 3η ως 5η θέση σε κάθε όμιλο.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Μουσικός
Ο μουσικαντης είναι ενα άτομο το οποίο γράφει και ερμηνεύει μουσική. Οι μουσικοί μπορούν να ξεχωρίζουν ανάλογα με την ικανότητα τους να δημιουργήσουν ή να ερμηνεύσουν μουσική.
Πολλές φορές δύο ή περισσότερες ιδιότητες συνυπάρχουν σε ένα άτομο *
Αλέξιος Νούτσος
Ο Αλέξιος Νούτσος (1770 - 25 Μαΐου 1822) ήταν Έλληνας πολιτικός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Ήπειρο. Έμεινε γνωστός κυρίως για τη θητεία του στην αυλή του Αλή Πασά. Εκτελέστηκε στις 25 Μαΐου 1822 από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, στο πλαίσιο εμφύλιας έριδας.
Νεανικά χρόνια
Ο Νούτσος γεννήθηκε το 1770 στο Καπέσοβο Ζαγορίου και ήταν το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του τραπεζίτη και τοπικού ευεργέτη Γιαννούτσου ή Νούτσου Καραμεσίνη από το Καπέσοβο και της Στασινής από το Τσεπέλοβο. Σε ηλικία 26 ετών έχασε τον πατέρα του αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις σπουδές του και να γίνει ικανός γνώστης της αρχαίας ελληνικής και της γαλλικής γλώσσας. Παράλληλα, γνώριζε και αλβανικά, τα οποία πιθανόν να έμαθε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην αυλή του Αλή πασά.
Στην υπηρεσία του Αλή πασά
Σε νεαρή ακόμη ηλικία, προσλήφθηκε από τον Αλή πασά (ο οποίος σύμφωνα με μια εκδοχή ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του πατέρα του Νούτσου) στην αυλή του και σταδιακά κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους συμβούλους του, προσφέροντας σε αυτόν σημαντικές υπηρεσίες. Εκμεταλλευόμενος τη θέση του στη διοίκηση του πασαλικίου Ιωαννίνων, τον διορισμό του ως αρχιπροεστός Ζαγορίου και τηνμεγάλη του περιουσία, μερίμνησε για την ευημερία των Ζαγοροχωρίων: συγκεκριμένα, συντέλεσε στη διατήρηση των προνομίων που απολάμβανε η περιοχή , προέβη στην ίδρυση αρκετών σχολείων και επισκεύασε την πέτρινη γέφυρα που είχε δημιουργήσει το 1768 ο πατέρας του στη γενέτειρά του. Παράλληλα, αναφέρεται πως με δικές του ενέργειες, απέφυγαν τη θανατική ποινή αρκετοί υπήκοοι του Αλή πασά. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, διορίστηκε σύμβουλος του γιου του Αλή, Σαλήχ που είχε τοποθετηθεί διοικητής Αργυροκάστρου, όμως ανακλήθηκε γρήγορα διότι φέρεται να είχε αρνητική επιρροή στον χαρακτήρα του Σαλήχ.
Πόλεμος Αλή πασά - Υψηλής Πύλης και Ελληνική Επανάσταση
Το 1819, πραγματοποιήθηκε η μύηση του Νούτσου στην Φιλική Εταιρεία. Μάλιστα, το 1820, πρότεινε μαζί με άλλα πρόσωπα (στα οποία συμπεριλαμβανόταν και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος) τη σύναψη συμμαχίας μεταξύ του Αλή πασά και της Φιλικής Εταιρείας. Τον Αύγουστο του 1820 και ενώ είχαν ξεκινήσει οι εχθροπραξίες ανάμεσα στον πασά των Ιωαννίνων και την Υψηλή Πύλη, ύστερα από ενέργειες του Οικονόμου, αυτομόλησε μαζί τον Ομέρ Βρυώνη, τον Σιλιχτάρ Μπότα, τον Άγκο Βασιάρη κ.ά. προς τα σουλτανικά στρατεύματα, αλλά φαίνεται πως στη συνέχεια κράτησε επαμφοτερίζουσα στάση, καθώς σύμφωνα με τον Ντάγκλας Ντέικιν το 1821 εστάλη από τον Αλή στους επαναστατημένους Έλληνες με σκοπό τη δημιουργία συμμαχίας με επικεφαλής τον Αλβανό πασά. Παράλληλα, συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη βραχύβια συμμαχία μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών ενόπλων στην Δυτική Ελλάδα, ενώ κατά τον Μακρυγιάννη ήταν παρών στις πολεμικές επιχειρήσεις στο Σούλι, στη Λαγκάδα και στο Μακρυνόρος. Κατά τον Σεπτέμβριο του 1821 βρισκόταν στο Ξηρόμερο όπου υπέφερε από θέρμη. Έπειτα μετέβη στο Μεσολόγγι και από εκεί στην Κόρινθο, όπου η Προσωρινή Διοίκηση τον έστειλε τον Απρίλιο του 1822 μαζί με τον Χρήστο Παλάσκα στην Ανατολική Στερεά με σκοπό αφενός να πείσει τον Υψηλάντη να επιστρέψει στην Πελοπόννησο και αφετέρου να προετοιμάσει το έδαφος για την αποπομπή του Ανδρούτσου από την αρχηγία της Ανατολικής Στερεάς, καθώς ο δημοφιλής οπλαρχηγός εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε ευθεία ρήξη με το πολιτικό σώμα του Αρείου Πάγου. Ο Νούτσος προέβη σε συναντήσεις τόσο με τον Υψηλάντη και τα μέλη του Αρείου Πάγου όσο και με τον ίδιο τον Ανδρούτσο, στο στρατόπεδο του τελευταίου στη θέση Δρακοσπηλιά.
Έπειτα, μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στο στρατόπεδο: εκεί, ο Ανδρούτσος διάβασε στους άνδρες του τα έγγραφα που κόμιζε ο Νούτσος και στη συνέχεια, μετά από δική του προτροπή, εκείνοι σκότωσαν τους Νούτσο και Παλάσκα.
Οικογενειακή κατάσταση
Ο Νούτσος πραγματοποίησε δύο γάμους από τους οποίους απέκτησε ένα παιδί. Αρχικά παντρεύτηκε την Ευφροσύνη Σαϊτσή από το Σκαμνέλι, κόρη κροίσου που ζούσε στη Βεσσαραβία, η οποία πέθανε προσβεβλημένη από φυματίωση. Αργότερα, σύναψε δεύτερο γάμο με την αδελφή του Γεωργίου Σταύρου, με την οποία απέκτησε μια κόρη, ονόματι Ελένη.
Υστεροφημία
Από Ευρωπαίους περιηγητές που επισκέφτηκαν τα Ιωάννινα την περίοδο της κυριαρχίας του Αλή πασά, ο Νούτσος παρουσιάζεται ως μεγαλοπρεπής, άσωτος χαρακτήρας, επιρρεπής στις ηδονές και καταπιεστικός όταν ασχολείτο με την είσπραξη των φόρων. Αρνητική είναι η εκτίμηση του Καρόλου Μέντελσον–Μπαρτόλντι, ενώ αντιθέτως, ο Μακρυγιάννης εξήρε την τιμιότητα και τον πατριωτισμό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες που δολοφονήθηκαν από Έλληνες στην Επανάσταση του 1821
Ζεριγκιουμάτσο
Το Ζεριγκιουμάτσο (επίσης, Ζερικιουμέτσο και Ζαριγκιουμάτσο) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 517. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζεριγκιουμάτσο και Κισλάκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Μαριγιάμπολε
Η Μαριγιάμπολε (λιθουανικά: Marijampolė ) είναι βιομηχανική πόλη της νότιας Λιθουανίας. Έχει 48.800 κατοίκους.
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το ελληνικό Μαριούπολις και αναφέρεται στην Παναγία. Κατά τη σοβιετική περίοδο, το επίσημο όνομα της πόλης ήταν Καπσούκας, προς τιμήν του Βίντσας Μιτσκεβίτσιους-Καπσούκας, ιδρυτή του Λιθουανικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Καψαϊκίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της καψαϊκίνης Η καψαϊκίνη (8-μεθυλο-Ν-βανιλλυλο-6-εννεναμίδιο) είναι δραστικό συστατικό των πιπεριών τσίλι, τα οποία είναι φυτά που ανήκουν στο γένος Καψικόν. Είναι χημικό ερεθιστικό για τα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, και παράγει αίσθηση καψίματος σε οποιονδήποτε ιστό με τον οποίο έρχεται σε επαφή. Η καψαϊκίνη και διάφορα συναφή αλκαλοειδή ονομάζονται καψαϊκινοειδή και παράγονται ως δευτερογενείς μεταβολίτες από πιπεριές τσίλι, πιθανώς ως αποτρεπτικά έναντι ορισμένων θηλαστικών και μυκήτων. Η καθαρή καψαϊκίνη είναι μια υδρόφοβη, άχρωμη, πολύ πικάντικη, κρυσταλλική έως κηρώδη στερεά ένωση.
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
Ο Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019 ήταν ο 2ος Διαγωνισμός Χορωδίας της Eurovision, ο οποίος διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και το Ίδρυμα Interkultur. Διεξήχθη στις 3 Αυγούστου 2019, στην Partille Arena, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Τον διαγωνισμό παρουσίασε ο Petroc Trelawny και η Ella Petersson, ενώ η παραγωγή έγινε από τον σουηδικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Sveriges Television (SVT) μαζί με μια διεθνή ομάδα από μέλη της EBU, τους Ευρωπαϊκούς Αγώνες Χορωδιών και την Πόλη του Γκέτεμποργκ.
Καψαϊκίνη
Φυσική λειτουργία
Η καψαϊκίνη υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στον ιστό του πλακούντα (που συγκρατεί τους σπόρους), στις εσωτερικές μεμβράνες και, σε μικρότερο βαθμό, στα άλλα σαρκώδη μέρη των καρπών των φυτών του γένους Καψικόν. Οι ίδιοι οι σπόροι δεν παράγουν καψαϊκίνη, αν και η υψηλότερη συγκέντρωση καψαϊκίνης βρίσκεται στη λευκή φλούδα του εσωτερικού τοιχώματος όπου είναι συνδεδεμένοι οι σπόροι.
Οι σπόροι των φυτών Καψικόν διασκορπίζονται κυρίως από τα πουλιά. Στα πουλιά, ο δίαυλος TRPV1 δεν αποκρίνεται στην καψαϊκίνη ή σε συναφή χημικά προϊόντα (ο TRPV1 των πτηνών έναντι των θηλαστικών παρουσιάζει λειτουργική ποικιλομορφία και επιλεκτική ευαισθησία). Αυτό είναι επωφελές για το φυτό, καθώς οι σπόροι πιπεριάς τσίλι που καταναλώνονται από πουλιά περνούν μέσω του πεπτικού σωλήνα και μπορούν να βλαστήσουν αργότερα, ενώ τα θηλαστικά έχουν γομφίους που καταστρέφουν αυτούς τους σπόρους και τους εμποδίζουν να βλαστήσουν. Έτσι, η φυσική επιλογή μπορεί να έχει οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγής καψαϊκίνης επειδή καθιστά το φυτό λιγότερο πιθανό να καταναλωθεί από ζώα που δεν το βοηθούν να διασκορπιστεί. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η καψαϊκίνη μπορεί να έχει εξελιχθεί ως αντιμυκητιασικός παράγοντας. Ο φυτοπαθογόνος μύκητας Fusarium, ο οποίος είναι γνωστό ότι μολύνει άγριες πιπεριές τσίλι και έτσι μειώνει τη βιωσιμότητα των σπόρων, αποτρέπεται από την καψαϊκίνη, η οποία περιορίζει έτσι αυτή τη μορφή θνησιμότητας των σπόρων.
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
Συμμετείχαν δέκα χώρες, συμπεριλαμβανομένων της, της και της , οι οποίες συμμετείχαν για πρώτη φορά και της διοργανώτριας χώρας , ενώ η , η  και η  αποφάσισαν να αποχωρήσουν. Τρεις από τις δέκα χορωδίες προκρίθηκαν στον δεύτερο γύρο: της, της και της , με όλες τις τρεις χώρες να συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό το. Η χορωδία Vocal Line από τη Δανία νίκησε το διαγωνισμό, με τη Λετονία και τη Σλοβενία να καταλαμβάνουν τη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα.
Ηγουμενίτσα
Η Ηγουμενίτσα είναι παραλιακή πόλη στη βορειοδυτική Ελλάδα, πρωτεύουσα του Νομού Θεσπρωτίας, ο πρώτος σε κίνηση λιμένας της δυτικής Ελλάδας και ο δεύτερος σε επιβατική κίνηση μετά τον Πειραιά πανελλαδικά (σύμφωνα με τα στοιχεία της Ένωσης Λιμένων Ελλάδος). Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας, στον μυχό του ομώνυμου όρμου.
Καψαϊκίνη
Τροφή
μικρογραφία| Πιάτα με [[Κάρυ|κάρι]] Λόγω της αίσθησης καψίματος που προκαλείται από την καψαϊκίνη όταν έρχεται σε επαφή με τους βλεννογόνους, χρησιμοποιείται συνήθως σε τρόφιμα για την παροχή πρόσθετης «θερμότητας» (πικάντικη γεύση), συνήθως με τη μορφή μπαχαρικών όπως σκόνη τσίλι και πάπρικα. Σε υψηλές συγκεντρώσεις, η καψαϊκίνη προκαλεί επίσης καύση σε άλλες ευαίσθητες περιοχές, όπως το δέρμα ή τα μάτια. Ο βαθμός θερμότητας που βρίσκεται μέσα σε ένα φαγητό μετριέται συχνά στην κλίμακα Σκόβιλ. Επειδή μερικοί άνθρωποι απολαμβάνουν την αίσθηση ζέστης, υπάρχει εδώ και καιρό ζήτηση για προϊόντα με καρυκεύματα καψαϊκίνης, όπως πιπέρι τσίλι, και ζεστές σάλτσες όπως σάλτσα Tabasco και σάλσα.
Ηγουμενίτσα
Ιστορικά στοιχεία
Η Ηγουμενίτσα είναι μια σχετικά καινούρια πόλη που ανοικοδομήθηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα: το 1908, επί σουλτάνου Ρεσάτ Πασά, ο Χαμίτ Μπέης του Γκρεκοχωρίου (παλιό Γραικοχώρι), προικισμένος με σπάνια διορατικότητα για την εποχή, είχε προμαντέψει την αξία του λιμανιού της Ηγουμενίτσας και σκέφτηκε να ιδρύσει σ’ αυτό μια πόλη κοντά στην παραλία, που θα ονομαζόταν προς τιμήν του σουλτάνου «Ρεσατ-γιέ». Τα φιλόδοξα σχέδια του Χαμίτ διακόπτονται από την έναρξη των βαλκανικών πολέμων και την ενσωμάτωση της περιοχής στο ελληνικό κράτος τον Φεβρουάριο του 1913. Σε απογραφή του 1920 η Κοινότητα Ηγουμενίτσας αριθμούσε 649 κατοίκους και τρεις οικισμούς: την Ηγουμενίτσα, τη Γράβα και το Λιμάνι. Τρία χρόνια αργότερα, τα τραγικά γεγονότα της μικρασιατικής καταστροφής, οδηγούν στην περιοχή μερικές εκατοντάδες πρόσφυγες που εγκαθίστανται στην πόλη και την εμπλουτίζουν με νέο ανθρώπινο δυναμικό.
Μερικά λίθινα εργαλεία της Μέσης Παλαιολιθικής περιόδου (παρουσιάζονται στην έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου), αποτελούν ένδειξη για την εμφάνιση του προϊστορικού ανθρώπου στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η πόλη της Ηγουμενίτσας. Στην εποχή του χαλκού η περιοχή ανήκε στο φύλο των Θεσπρωτών και κατά την παράδοση το νησάκι Αγιονήσι στον κόλπο της Ηγουμενίτσας, ήταν ο βράχος που έριξε ο Πολύφημος στον Οδυσσέα. Επίσης στην Οδύσσεια αναφέρεται η επίσκεψη του Οδυσσέα στον βασιλιά Φείδωνα και στο θεσπρωτικό ιερό Μαντείο της Δωδώνης.
Στην κλασική εποχή, Κερκυραίοι σύμφωνα με το Θουκυδίδη, ίδρυσαν την αποικία της Τορώνης, ή Κερκυραϊκής Περαίας στην περιοχή του Πύργου Ραγίου, βάσεις τείχους Μυκηναϊκής εποχής και με πληθυσμό 6.000 κατοίκων, στην οποία κατέφυγαν οι εκδιωχθέντες ολιγαρχικοί του νησιού, κατά τον Κερκυραϊκό εμφύλιο πόλεμο το 427 π.Χ..thumb|Αρχαίο θέατρο Γιτάνων|left thumb|Ο Ήλιος της Βεργίνας σε δάπεδο στα Γίτανα|leftΣτα όρια του σημερινού δήμου, ιδρύεται στο β΄ μισό του 4ου αι. π.Χ., η πόλη των Γιτάνων, έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών κι ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, διοικητικά και οικονομικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιονίου, με 8.000 περίπου κατοίκους. Ο αρχαίος αυτός οικισμός καταστράφηκε από τους Ρωμαίους και εγκαταλείφθηκε οριστικά το 167 π.Χ..
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
Τοποθεσία
Το Γκέτεμποργκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας και η πέμπτη μεγαλύτερη στις Νορδικές χώρες.
Ηγουμενίτσα
Ιστορικά στοιχεία
Βορειοανατολικά από το σημερινό Λαδοχώρι, σ' ένα αντέρεισμα του βουνού Ζουμπρί και πλάι στο ρέμα που διασχίζει το χωριό, μαρτυρείται η ύπαρξη ρωμαϊκού οικισμού ( των αυτοκρατορικών χρόνων). Η Ρωμαϊκή έπαυλη,οι αγροτικές εγκαταστήσεις, τα λουτρά και οι νεκρικοί θάλαμοι δείχνουν τον πλούτο των κατοίκων της περιοχής. Στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το Δικαστικό Μέγαρο της πόλης, ανασκαφείς έδειξαν ότι οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν ως λιμάνι. Αργότερα στο σημείο του Δημοτικού Σταδίου της Ηγουμενίτσας ανακαλύφθηκε η νεκρόπολη του οικισμού που είχε ιδρυθεί εδώ.
Ο οικισμός βρισκόταν σε πολύ στρατηγική θέση, καθώς έλεγχε τόσο τον διεθνή θαλάσσιο δρόμο, που εξασφάλιζε την επικοινωνία της Ρώμης με την Ελλάδα και την Ανατολή, όσο και το δυτικό σκέλος του ρωμαϊκού χερσαίου δρόμου Απολλωνίας - Βουθρωτού - Νικόπολης. Είναι πολύ πιθανό μάλιστα να χρησίμευσε ως επίνειο της μεσογειακής ρωμαϊκής αποικίας της Φωτικής, από την οποία θα εξαρτιόταν διοικητικά. Ένας άλλος οικισμός με το όνομα «Τρουμπε» στην περιοχή της Νέας Σελεύκειας ήρθε στο φως. Φαίνεται ότι η περιοχή αυτή στην Ηγουμενίτσα, προκάλεσε το ενδιαφέρον των Ρωμαίων για δημιουργία οικισμών λόγω του πλούσιου βοσκότοπου που επικρατούσε. Αυτό το γεγονός δείχνει ότι ο κόλπος της Ηγουμενίτσας έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ύστερη αρχαιότητα ως καταφύγιο πλοίων πολεμιστών και από άλλες χώρες. Αργότερα στο τέλος των Βυζαντινών χρόνων ο ρωμαϊκός οικισμός του Λαδοχωρίου καταστράφηκε από τους Γότθους, ενώ μετά από πολλά χρονιά ανακαλύφθηκε και φυγαδεύτηκε από αγνώστους, ένας πλούσιος τάφος - σαρκοφάγος ενός Ρωμαίου στρατιώτη, πιθανώς του διοικητή της περιοχής, με τη χρυσή πανοπλία και τα χρυσά σπαθιά του, δείχνοντας τη μέθοδο των Ρωμαίων παρόμοια με αυτήν των Αιγυπτίων και την πίστη τους στη μετά θάνατον ζωή.
Κατά τον Μεσαίωνα η Θεσπρωτία υπέφερε από επιδρομές Σλάβων, Βανδάλων, Γότθων και Οθωμανών. Ουσιαστικά η Ηγουμενίτσα είναι γνωστή από το 1285, όταν δόθηκε προίκα μαζί με το νησί των Συβότων και τον Βουθρωτό, στη γυναίκα του Φιλίππου Τάραντα, Θυγαρ. Αργότερα τα παράλια της Ηπείρου κατακτήθηκαν από τους Ενετούς, δημιουργώντας κύριες βάσεις στη Σαγιάδα και το Φανάρι. Στην περιοχή της Ηγουμενίτσας οι Ενετοί, έχτισαν ένα ομοιόμορφο κάστρο με βυζαντινή αρχιτεκτονική, στο δασύλλιο ακριβώς, πίσω από το σημερινό κτίριο της Περιφερειακής Ενότητας. Μέσα στο κάστρο υπήρχαν περίπου 20 σπίτια των Ενετών, καθώς και λιγοστές καλύβες αριστερά, έξω από το κάστρο των μετοίκων της Γκούμανης, στην κοινότητα της Γράβας. Υπήρχε δε στην ακτή ένα φυλάκιο, όπου σήμερα είναι το παλιό τελωνείο. Ύστερα από πολλές μάχες μεταξύ Βενετών και Τούρκων στην περιοχή της Ηγουμενίτσας, το 1685 το κάστρο της, ανατινάχθηκε από τον Ενετό, Μοροζινι και μετέφερε τα 12 κανόνια του στη Κέρκυρα. Στη συνέχεια στη περιοχή διαμορφώθηκαν διάφοροι οικισμοί, ενώ τη χρησιμοποιούσαν σαν αγκυροβόλιο οι Τούρκοι, οι Αλβανοί και οι Ιταλοί. Η περιοχή άρχισε να χρησιμοποιείται ως «Porto delle Gomenizze», οι Ιταλοί ονόμασαν το Αγιονήσι στην είσοδο του κόλπου ως «Scoglio della Madonna» (σκόπελος της Παναγιάς). Οι οικισμοί της περιοχής από το 1693 ήταν το Γκρικοχώρι με τους περισσότερους κατοίκους, Χριστιανούς δίγλωσσους και αλλαξοπιστήσαντες μουσουλμάνους. Μετά ακολουθεί η Γράβα (Βουνοσπηλιά) με 53 χανέδες (σπίτια), πληθυσμό αρρένων: 119, θηλέων:118, ένα κοινό σχολείο με 13 μαθητές και το Λιμάνι η αλλιώς Γουμενίτσα με 15 κατοίκους, ένα καφενεδάκι κι ένα τελωνείο με το όνομα Dogana. «Γουμενίτζα ή Ηγουμενίτζα λιμήν της Θεσπρωτίας και φρούριον αξιόλογον εκ των πολέμων της Τουρκίας και Βενετίας αναφέρεται δε υπάρχουσα προ του έτους 1350».
Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Χαμίτ Μπέης από, Γκρικοχώρι σε συνεργασία με τον φίλο του σουλτάνο Ρεσάτ Πασσά, προσπαθεί να δημιουργήσει μια πόλη - λιμάνι, που θα αποτελούσε και την πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, με το όνομα Ρεσατγιέ. Όμως η πόλη δεν είχε ούτε ανθρώπους ούτε μαγαζιά. Έτσι διάφοροι άνθρωποι από τα γειτονικά χωριά, ήρθαν στη Ρεσατγιέ να ζήσουν. Οι πιο πλούσιοι αγόρασαν στρέμματα γης από τον Μπέη. Στη συνέχεια έχτισε ένα μακροσκελές κτήριο με σχήμα Γ που απλωνόταν από τη σημερινή οδό της 8ης Δεκεμβρίου, έως αυτήν της οδού Κύπρου. Το κτήριο αυτό περιελάμβανε ισόγεια καταστήματα, ένα πανδοχείο στον πρώτο όροφο, από κάτω ένα εστιατόριο, φούρνο, ηλεκροφωτιστήριο, φανοποιείο. Το 1916 ιδρύεται Ειρηνοδικείο, το 1928 παράρτημα Εφορίας και Ταμείου και το 1930 Συμβολαιογραφείο. Παράλληλα ο πληθυσμός της ενισχύεται και με μαούνες αρχίζει η επικοινωνία με την Κέρκυρα. Το 1936 με την ίδρυση του Νομού Θεσπρωτίας, η Ηγουμενίτσα προήχθη σε δήμο και ορίζεται πρωτεύουσα του νομού. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταστρέφεται ολοσχερώς, από τα Γερμανικά στρατεύματα σε συνεργασία με ντόπιους Αλβανοτσάμηδες και μετά το τέλος του, ανοικοδομείται με νέο σχέδιο. Η πορθμειακή γραμμή Ηγουμενίτσας - Κέρκυρας δημιουργήθηκε στις 6 Ιούνη 1955, με πρώτο πλοίο το ανοιχτού τύπου: F/B "Σέριφος". Το 1960 με την εκβάθυνση του διαύλου, δημιουργείται και η ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Ιταλία.
Η σύγχρονη πόλη
Σήμερα η Ηγουμενίτσα είναι οικιστικό κέντρο νομαρχιακού επιπέδου, με κυρίαρχο τον τριτογενή τομέα, ο οποίος σχετίζεται κυρίως με τις μεταφορικές και τουριστικές δραστηριότητες που επικεντρώνονται στον λιμένα Ηγουμενίτσας και στη σύνδεση με την Εγνατία Οδό. Η Ηγουμενίτσα αναδεικνύεται σε δυτική πύλη της χώρας και κέντρο ανάπτυξης με ρόλο διαπεριφερειακό και διακρατικό, σε παράλληλη και συμπληρωματική λειτουργία με τα Ιωάννινα. Την τελευταία δεκαετία η έκταση της υπερδιπλασιάστηκε και η πόλη επεκτάθηκε προς όλες τις κατευθύνσεις, συμπεριλαμβάνοντας στο ενιαίο οικιστικό σύνολο τα τοπικά διαμερίσματα της Ν. Σελεύκειας (μαζί με τους οικισμούς Εθνικής Αντιστάσεως και Αμπελιών), του Λαδοχωρίου και του Γραικοχωρίου, τα οποία και αποτελούν τους νέους οικιστικούς υποδοχείς του πολεοδομικού συγκροτήματος της Ηγουμενίτσας. Τη ραγδαία ανάπτυξή της τη βοήθησαν δύο κυρίως παράγοντες. Η κατασκευή του νέου λιμανιού, το οποίο αποτελεί πλέον το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας, και η κατασκευή της Εγνατίας οδού, του οδικού άξονα που συνδέει την Ηγουμενίτσα με τα Ιωάννινα κατά κύριο λόγο, αλλά και με τη Θεσσαλονίκη και την Αλεξανδρούπολη. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κατασκευή της έχει μειώσει το χρόνο ταξιδιού μεταξύ Ιωαννίνων και Ηγουμενίτσας, από σχεδόν 2 ώρες, σε 40 λεπτά οδήγησης.thumb|right|250px|Πανόραμα από τη θάλασσα
Αυτές οι 2 κατασκευές έχουν φέρει και το τέλος της απομόνωσης της πόλης, αλλά και της Θεσπρωτίας γενικότερα. Λόγω της μικρής απόστασης από την Ιταλία, πολλοί κάτοικοι ταξιδεύουν αυθημερόν στην Ιταλία για αγορές. Έχει επίσης διευκολυνθεί η μετάβαση από και προς τα Ιωάννινα. Επίσης, ιδιαίτερα το καλοκαίρι πολλοί Ιταλοί και Γιαννιώτες μετακινούνται στις παραλίες της Ηγουμενίτσας.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Ηγουμενίτσας ανέρχεται στους 9.145 κατοίκους και της Δημοτικής Ενότητας Ηγουμενίτσας, στους 17.902. Ο δε πληθυσμός του Δήμου Ηγουμενίτσας είναι 25.814 μόνιμοι κάτοικοι. Στο παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζεται η εξέλιξη του πληθυσμού στον οικισμό της Ηγουμενίτσας και στη Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής:
Λιμάνι
Ο “Λιμήν έρημος” του Θουκυδίδη, σήμερα κατέχει τη δεύτερη θέση ανάμεσα στους λιμένες της Ελληνικής επικράτειας σε κίνηση επιβατών, αφήνοντας τρίτο αυτό του Ηρακλείου και τέταρτο το μεγάλο λιμάνι της Πάτρας.
Σήμερα οι γραμμές εσωτερικού & εξωτερικού που εκτελούνται από και προς Ηγουμενίτσα είναι:
Σύμφωνα με το σχέδιο λιμενικής στρατηγικής που εκπόνησε το Υπουργείο Ναυτιλίας (2012-2013), ο λιμένας Ηγουμενίτσας καθίσταται Πύλη Σύνδεσης όχι μόνο της Ελλάδας με τη λοιπή Ευρώπη, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης με τα Βαλκάνια, τον Εύξεινο Πόντο και τη Μέση Ανατολή, μέσω της ανάπτυξης συνδυασμένης μεταφοράς, άμεσα θαλάσσιας - οδικής και μακροπρόθεσμα (μέσω της σιδηροδρομικής Εγνατίας), ενσωματώνοντας το σιδηρόδρομο. Στο ίδιο σχέδιο, το λιμάνι χαρακτηρίζεται ως το πιο δυναμικό της χώρας!
Μέχρι τις αρχές του 2012, έχουν ολοκληρωθεί τα έργα της Α΄Φασης κατασκευής του (2003) και προχωρούν αυτά της Β΄ (τέλη 2013) και Γ΄ Φάσης (2016). Με την ολοκλήρωση των εργασιών το λιμάνι της Ηγουμενίτσας θα αποτελεί έναν σύγχρονο μεγάλο λιμένα της Μεσογείου, με επιβατική, εμπορική αλλά και τουριστική κίνηση αφού από το 2013 (με την ολοκλήρωση των έργων της Β΄ Φάσης – τουριστικός λιμένας) θα προσεγγίζουν σε αυτό μεγάλα κρουαζιερόπλοια. Επίσης με τη σχεδιαζόμενη δημιουργία εμπορευματικού κέντρου με ένα τμήμα εντός της λιμενικής ζώνης και το δεύτερο σε μικρή απόσταση από το λιμάνι, θα ενισχυθεί σημαντικά η εμπορική κίνηση και θα καταστήσει την Ηγουμενίτσα διεθνές διαμετακομιστικό κέντρο.thumb|Το νέο λιμάνι με τα έργα επέκτασης σε εξέλιξη
Ειδικότερα στην ακτοπλοϊκή σύνδεση Ελλάδας - Ιταλίας η κίνηση επιβατών, φορτηγών, και Ι.Χ. το 2016 είχε ως εξής :
Από τα παραπάνω στοιχεία φαίνεται ότι η Ηγουμενίτσα εξυπηρετεί το 64.2% της επιβατικής κίνησης, το 67.6% της κίνησης ΙΧ και το 57.18% της κίνησης φορτηγών.
Τέλος όσον αφορά την είσοδο επισκεπτών στην Ελλάδα μέσω θαλάσσιων μεταφορικών μέσων για την περίοδο Ιανουάριος - Σεπτέμβριος 2012, από το λιμάνι της Ηγουμενίτσας εισήλθαν 303.740 επισκέπτες, μέσω της Πάτρας 153.832, μέσω της Κέρκυρας 64.944 και από λοιπούς σταθμούς 143.750 επισκέπτες, επιβεβαιώνοντας τον ηγετικό ρόλο του λιμένα της πόλης πανελλαδικά.
Κλιματολογικά στοιχεία
Στην Ηγουμενίτσα η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1100 mm. Μέση ετήσια θερμοκρασία στην Ηγουμενίτσα για το έτος 2005.
Όπως φαίνεται, τα νερά είναι κατάλληλα για κολύμπι μεταξύ των μηνών Μαΐου-Νοεμβρίου.
Κατά τη διάρκεια του έτους 2005 υπήρξαν 65 βροχερές μέρες. Το καλοκαίρι 4 βροχερές μέρες και κατά μέσο όρο 10 ώρες ηλιοφάνεια την ημέρα. Τα τελευταία 25 χρόνια η χαμηλότερη καταγραφείσα θερμοκρασία ήταν -9 °C, και η υψηλότερη 40 °C.
Εκπαίδευση
Στην πόλη της Ηγουμενίτσας λειτουργούν 5 Δημοτικά Σχολεία (8 στην ευρύτερη περιοχή της πόλης), 5 Γυμνάσια (1 Εσπερινό), 3 Γενικά Λύκεια (1 Εσπερινό), 1 ΕΠΑ.Λ, 1 ΕΠΑ.Σ, ΙΕΚ.
Τέλος, η Ηγουμενίτσα φιλοξενεί το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σύμφωνα με τον νόμο 4559/3-8-2018. Μέχρι το 2018 το τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας λειτουργούσε ως τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του πρώην ΤΕΙ Ηπείρου.
Αρχαιολογικό Μουσείο
Το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης χτίστηκε το 1999 και εγκαινιάστηκε το 2009, βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της πόλης και συγκεκριμένα απέναντι από τα κτίρια του ΤΕΙ. Αποτελείται από πέντε βασικές ενότητες: Αρχαιολογική - Ιστορική αναδρομή, Οικισμοί των Ιστορικών χρόνων, Δημόσιος Βίος, Ιδιωτικός Βίος, Ταφικά έθιμα.
Η πόλη ως τουριστικός προορισμός
Στην Ηγουμενίτσα παρέχεται η δυνατότητα για βόλτες, τρέξιμο στην παραλία ή στο βουνό, άθληση ή επαφή με τη φύση. Επίσης παρέχει πρόσβαση στις παραλίες των Συβότων που απέχουν 20 λεπτά οδικώς. Σε απόσταση μόλις 3 χιλιομέτρων βρίσκεται η πανέμορφη αμμώδης παραλία του Δρεπάνου και Μακρυγιάλι με τα καθαρά κρυστάλλινα νερά με μήκος 7 χιλιομέτρων. Στην πόλη λειτουργεί αρχαιολογικό μουσείο με εκθέματα από τους Ιστορικούς χρόνους μέχρι τους Βυζαντινούς. Επίσης η πόλη αποτελεί πλέον και αναπτυσσόμενο προορισμό κρουαζιέρας ως σταθμός για επισκέψεις στους αρχαιολογικούς χώρους και τις φυσικές ομορφιές της Θεσπρωτίας αλλά και ολόκληρης της Ηπείρου.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.494504" longitude="20.276642" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας Κατηγορία:Λιμένες της Μεσογείου Κατηγορία:Πόλεις της Ελλάδας
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
Χώρος διεξαγωγής
Έπειτα από αρχικές αναφορές τον Φεβρουάριο του 2018, επιβεβαιώθηκε στις 8 Ιουλίου 2018 ότι ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στη σουηδική πόλη Γκέτεμποργκ. Ο προτεινόμενος χώρος διεξαγωγής ήταν το Scandinavium, χωρητικότητας 14.000 θεατών. Ωστόσο, στις 18 Δεκεμβρίου 2018, επιβεβαιώθηκε πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στην Partille Arena.
Μορφή
Οι συμμετέχουσες χώρες που είναι μέλη της EBU, έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό Χορωδίας Eurovision. Δέκα χώρες συμμετείχαν στον δεύτερο διαγωνισμό. Κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκπροσωπήθηκε από μία επαγγελματική χορωδία, και στον πρώτο γύρο, κάθε μία ερμήνευσε ένα κομμάτι, η συνολική διάρκεια του οποίου δεν υπερέβαινε τα 4 λεπτά. Κάθε κομμάτι μπορεί να περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα μουσικά έργα, ενώ μπορεί να είναι και "ελεύθερου στυλ". Ωστόσο, θα πρέπει να είναι επηρεασμένο πολιτισμικά από την συμμετέχουσα χώρα. Τρεις από τις χορωδίες προκρίνονται στον δεύτερο γύρο, όπου η κάθε μία ερμηνεύει ένα τραγούδι διάρκειας 3 λεπτών και με βάση αυτό αποφασίζεται ο νικητής.
Η νικήτρια χορωδία κερδίζει ένα βραβείο καθώς και ένα ταξίδι για να παρακολουθήσει τους 11ους Παγκόσμιους Αγώνες Χορωδιών στη Φλάνδρα του Βελγίου, τον Ιούλιο του 2020.
Παρουσιαστές
Στις 5 Απριλίου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Βρετανός τηλεπαρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός κλασσική μουσικής Petroc Trelawny θα παρουσιάσει τον διαγωνισμό μαζί με τη Σουηδή παρουσιάστρια Ella Petersson. Η καριέρα του Trelawny ξεκίνησε από το BBC Radio Devon το 1989 ως ρεπόρτερ και από το 1998 είναι παρουσιαστής στο BBC Radio 3. Ο Trelawny παρουσίασε τον στο Usher Hall του Εδιμβούργου μαζί με την Josie d'Arby. Η Petersson είναι παρουσιάστρια της εκπομπής Kulturstudion στο SVT2 και της Kulturfrågan Kontrapunkt στο SVT1.
Συμμετέχουσες χώρες
Η επίσημη λίστα συμμετεχόντων δημοσιεύθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2018 και περιλάμβανε εννέα χώρες. Το, η , η , η και η  συμμετείχαν ξανά έχοντας κάνει το ντεμπούτο τους στον πρώτο διαγωνισμό, το 2017. Η, η , η και η διοργανώτρια χώρα  συμμετείχαν για πρώτη φορά, ενώ η , η , η  και η  αποχώρησαν.
Στις 20 Μαρτίου 2019, ανακοινώθηκε πως η Δανία τελικά θα συμμετέχει, αυξάνοντας τον αριθμό των συμμετεχόντων σε δέκα. Αρχικά είχε ανακοινωθεί πως η Ρουμανία και η Γαλλία θα έκαναν επίσης το ντεμπούτο τους αλλά αργότερα αφαιρέθηκαν από την επίσημη λίστα συμμετεχόντων που δημοσιεύθηκε από την EBU.
Δεύτερος γύρος
Τρεις χορωδίες προκρίθηκαν στον δεύτερο γύρο και ερμήνευσαν ένα δεύτερο κομμάτι διάρκειας 3 λεπτών, με βάση το οποίο αποφασίστηκε ο νικητής.
Διεύθυνση χορωδιών
Οι διευθυντές της κάθε χορωδίας ήταν οι εξής:
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2005
thumb|250px|Η 78η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision 2019
Σχολιαστές
Οι περισσότερες συμμετέχουσες χώρες έστειλαν σχολιαστές στο Γκέτεμποργκ ή είχαν σχολιαστές στις χώρες τους, ώστε να παρέχουν πληροφορίες για τους συμμετέχοντες.
Καψαϊκίνη
Τροφή
Είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους να βιώνουν ευχάριστα και ακόμη και ευφορικά αποτελέσματα από την κατάποση της καψαϊκίνης. Η λαογραφία μεταξύ των αυτο-περιγραφόμενων chiliheads το αποδίδει στην ερεθισμένη από τον πόνο απελευθέρωση ενδορφινών, έναν διαφορετικό μηχανισμό από την υπερφόρτωση των τοπικών υποδοχέων που καθιστά την καψαϊκίνη αποτελεσματική ως τοπικό αναλγητικό.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2005
Η 78η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2005, έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου 2006 στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν για πρώτη φορά ο Τζον Στιούαρτ. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 31 Ιανουαρίου 2006 από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Φρανκ Πίρσον και την ηθοποιό Μίρα Σορβίνο. . Η ταινία Crash (Crash) κέρδισε τελικά το Καλύτερης Ταινίας ενώ συνολικά κατέκτησε τρία χρυσά αγαλματίδια. Τελευταία φορά που είχε συμβεί η νικήτρια ταινία να κερδίζει μόνο τρία Όσκαρ ήταν με την ταινία Ρόκυ: Τα Χρυσά Γάντια του 1976. Ο Ανγκ Λι έγινε ο πρώτος Ταϊβανέζος σκηνοθέτης ο οποίος βραβεύεται με το Βραβείο Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Truman Capote και η Ρις Γουίδερσπουν το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Walk the Line.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2005
Καψαϊκίνη
Έρευνα και φαρμακευτική χρήση
Η καψαϊκίνη χρησιμοποιείται ως αναλγητικό σε τοπικές αλοιφές και δερματικά επιθέματα για την ανακούφιση του πόνου, συνήθως σε συγκεντρώσεις μεταξύ 0,025% και 0,1%. Μπορεί να εφαρμοστεί σε μορφή κρέμας για την προσωρινή ανακούφιση των ήπιων πόνων και πόνων των μυών και των αρθρώσεων που σχετίζεται με αρθρίτιδα, οσφυαλγία, κόπωση και διαστρέμματα, συχνά σε ενώσεις με άλλες δερματοερεθιστικά.
Χρησιμοποιείται επίσης για τη μείωση των συμπτωμάτων της περιφερικής νευροπάθειας, όπως η μεθερπητική νευραλγία που προκαλείται από έρπητα ζωστήρα. Ένα διαδερμικό έμπλαστρο καψαϊκίνης (Qutenza) για τη διαχείριση αυτής της συγκεκριμένης θεραπευτικής ένδειξης (πόνος λόγω μεθερπητικής νευραλγίας) εγκρίθηκε το 2009, ως θεραπευτικό από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Απορρίφθηκε μια μετέπειτα αίτηση στο FDA για να χρησιμοποιηθεί το Qutenza ως αναλγητικό στη νευραλγία του HIV. Μια ανασκόπηση του 2017 για κλινικές μελέτες με περιορισμένη ποιότητα διαπίστωσε ότι η τοπική καψαϊκίνη υψηλής δόσης (8%) σε σύγκριση με τον έλεγχο (0,4% καψαϊκίνη) παρείχε μέτρια έως ουσιαστική ανακούφιση από τον πόνο από τη μεθερπητική νευραλγία, τη HIV-νευροπάθεια και τη διαβητική νευροπάθεια.
Δεν υπάρχουν επαρκή κλινικά στοιχεία για να προσδιοριστεί ο ρόλος της κατανάλωσης καψαϊκίνης σε διάφορες ανθρώπινες διαταραχές, όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης, ο καρκίνος και οι καρδιαγγειακές παθήσεις.
Σπρέι πιπεριού και παράσιτα
Τα καψαϊκινοειδή είναι επίσης ένα δραστικό συστατικό στον έλεγχο των ταραχών και στα ατομικά μέσα άμυνας τύπου σπρέι πιπεριού. Όταν το σπρέι έρχεται σε επαφή με το δέρμα, ειδικά τα μάτια ή τους βλεννογόνους, προκαλεί πόνο και δυσκολία στην αναπνοή στο στοχευόμενο άτομο.