cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citroën C6 Lignage
Η εμφάνιση και η γενικότερη σχεδιαστική φιλοσοφία του C6 Lignage («lignage» στα γαλλικά σημαίνει «καταγωγή» ή «γενεαλογική σειρά»), έμοιαζαν να παραπέμπουν άμεσα στο Citroën CX του 1974 - 1989, καθώς και στο θρυλικό Citroën DS του 1955 - 1975, το γνωστό στην Ελλάδα ως βάτραχος. Αντιθέτως, ήταν μια σαφής αλλαγή πλεύσης ως προς την φιλοσοφία του αμαξώματος με τις μεγάλες ευθείες και τις έντονες ακμές του ΧΜ, μια φιλοσοφία που είχε ξεκινήσει από το μεσαίο Citroën BX που είχε εισαχθεί το 1982 και διατηρηθεί στην παραγωγή έως το 1993.
Μετεξέλιξη στο C6 παραγωγής
thumb|right|Η εμφανής ομοιότητα του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën C6 (μπροστά) με το Citroën C6 Lignage (πίσω).
Πράγματι, το Citroën C6 Lignage αποτέλεσε την σχεδιαστική βάση για το Citroën C6 πρώτης γενιάς, το οποίο διαφέρει από το πρωτότυπο μοντέλο σε ελάχιστες μόνο λεπτομέρειες. Την εποχή της παρουσίασης του πρωτότυπου C6 Lignage, φαινόταν ότι το τελικό C6 θα έβγαινε στην παραγωγή έως τα τέλη του 2000 ή μέσα στο 2001, προκειμένου να αντικαταστήσει το XM, το οποίο σημειωτέον παραγόταν από το 1989 και τελικώς αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Ιούνιο του 2000. Ωστόσο, λόγω το ότι η Citroën είχε δώσει τότε προτεραιότητα στην ανανέωση των αυτοκινήτων της στις πιο εμπορικές μικρές και μεσαίες κατηγορίες, η εξέλιξη και παρουσίαση του C6 μετατέθηκε κατά 5 έτη. Το σχετικό «πρότζεκτ X6» εξελίχθηκε με βάση την πλατφόρμα του Citroën C5 πρώτης γενιάς, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο.
Τελικώς, το C6 πρώτης γενιάς παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2005 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία στις 16 Νοεμβρίου 2005. Στα άλλα κράτη, τα πρώτα αυτοκίνητα άρχισαν να πωλούνται την άνοιξη του 2006. Το μοντέλο διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τις 19 Δεκεμβρίου 2012.
Εξωτερικές διαστάσεις
thumb|right|Το σαλόνι του Citroën C6 Lignage. Σημειώστε τα πανομοιότυπα καθίσματα με αυτά του C6 παραγωγής.
Είναι αξιοσημείωτο και το ότι οι διαστάσεις του C6 Lignage ήταν σχεδόν ίδιες με αυτές του τελικού μοντέλου παραγωγής Citroën C6.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτότυπα μοντέλα αυτοκινήτων Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κωλακρέται
Οι κωλακρέται ήταν αξιωματούχοι στην αρχαία Αθήνα, που εκλέγονταν από την τάξη των Πεντακοσιομεδίμνων. Στα παλαιότερα χρόνια έπαιρναν μέρος σε θρησκευτικές τελετές και έργο τους ήταν να διαμελίζουν τα ζώα που είχαν προσφερθεί ως θυσία. Γι' αυτό ονομάστηκαν κωλακρέται ή κωλαγρέται, από το ἀγείρειν τὰς κωλᾶς, δηλαδή αυτός που διαμελίζει τα σφάγια, που συλλέγει τα υπολείμματα κατά τις θυσίες. Ο Σόλωνας τους έκανε ταμίες με αρμοδιότητα να διαχειρίζονται τα δημόσια έσοδα και έξοδα καθώς και τα της σίτισης πολιτών στο Πρυτανείο. Σε κάθε πρυτανεία, λογοδοτούσαν στη Βουλή. Την περίοδο της μεταρρύθμισης του Κλεισθένη, ονομάστηκαν Αποδέκται. Επανήλθαν την εποχή του Περικλή έχοντας ως αρμοδιότητα την καταβοή του μισθού των δικαστών, το λεγόμενο τριώβολον. Το αξίωμα αυτό υπάρχουν ενδείξεις ότι καταργήθηκε το 411 π.Χ. Τότε τους κωλαγρέτες αντικατέστησαν οι Ελληνοταμίαι.
Πηγή
Κατηγορία:Αθηναϊκή διοίκηση
Εθνική Οδός 16α (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 16α (ΕΟ16α) είναι εθνική οδός στη Χαλκιδική. Συνδέει τον Πολύγυρο με την Εθνική Οδό 16 στον Άγιο Πρόδρομο. Έχει μήκος περίπου 15 χιλιόμετρα και έχει μια λωρίδα ανα κατεύθυνση. Στη διαδρομή μπορεί κάποιος να επισκευτεί:
16
Θηβαϊκός κύκλος
Ο Θηβαϊκός κύκλος είναι συλλογή τεσσάρων χαμένων επών της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας σχετιζομένων με την Βοιωτική πόλη της αρχαίας Θήβας. Είναι συντεθειμένα σε δακτυλικό εξάμετρο και γράφηκαν πιθανότατα γύρω στα 750 με 500 π.Χ.
Ο λόγιος και κληρικός του 9ου αιώνα μ.Χ. Φώτιος, στη «Βιβλιοθήκη» του, θεωρούσε το Θηβαϊκό κύκλο μέρος του Επικού κύκλου, γεγονός όμως που αμφισβητούν οι περισσότεροι σύγχρονοι λόγιοι.
Οι ιστορίες του Θηβαϊκού Κύκλου ήταν παραδοσιακές: τα δύο ομηρικά έπη, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, δείχνουν γνώση των περισσοτέρων εξ αυτών. Οι διασημότερες ιστορίες του Κύκλου ήταν αυτές του Οιδίποδα και των Επτά επί Θήβας, οι οποίες επηρέασαν και διασκευάστηκαν πολύ από τους μεταγενέστερους συγγραφείς της Ελληνικής τραγωδίας.
Τα έπη του Θηβαϊκού Κύκλου ήταν τα εξής:
Φωτεινή ένταση
Φωτεινή ένταση είναι το φυσικό μέγεθος μέτρησης του φωτός ανά κάποια κατεύθυνση ενός φωτιστικού. Το φωτιστικό στέλνει φωτεινή ροή παντού, η φωτεινή ένταση μετρά το φως σε μια επιλεγμένη κατεύθυνση. Η φωτεινή ένταση μιας στερεάς γωνίας, της οποίας η κορυφή είναι στο φωτιστικό, ορίζεται ως η φωτεινή ροή που στέλνει το φωτιστικό εντός της γωνίας διά τη στερεά γωνία.
Η μονάδα μέτρησης της φωτεινής έντασης είναι η καντέλα (γνωστό και ως κηρίο) και ισχύει: 1 cd = 1 lm/sr
Κατηγορία:Φως
47 Αγλαΐα
Η Αγλαΐα (Aglaja) είναι μεγάλος αλλά σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και έλαβε το όνομα μιας από τις τρεις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.
Η μέση διάμετρος της Αγλαΐας υπολογίσθηκε σε 127 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αγλαΐας εκτιμάται σε 3,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 276 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 67,1 m/sec.
Είναι άγνωστο το αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αγλαΐα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγλαια
Μπαρρανκίγια
Η πόλη βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Μαγδαλένα. Αν και υπήρχε ήδη από το 1629, η επίσημη ίδρυση της πόλης πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου του 1813. Σύντομα, αναπτύχθηκε σε μεγάλο και σημαντικό λιμάνι, κυρίως την περίοδο των δύο Παγκόσμιων Πολέμων. Την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε καταφύγιο για πολλούς πρόσφυγες από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Τη δεκαετία του 1940 υπήρξε η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και μια από τις πιο μοντέρνες πόλεις της Νοτίου Αμερικής. Στην πόλη υπάρχει το παλαιότερο αεροδρόμιο της Νότιας Αμερική, το Διεθνές Αεροδρόμιο Ερνέστο Κορτισόσ (Aeropuerto Internacional Ernesto Cortissoz) το οποίο κατασκευάστηκε το 1919.
Σήμερα αποτελεί μια σύγχρονη βιομηχανική πόλη με πληθυσμό πάνω από ένα εκατομμύρια κατοίκους. Είναι γνωστή για το μεγάλο της τετραήμερο καρναβάλι (Carnaval de Barranquilla), που από το 2001 έχει αναγνωριστεί ως εθνική άυλη πολιτιστική κληρονομιά από την Κολομβία και ως παγκόσμια από την UNESCO το 2003. Η πόλη περιέχει επίσης ένα σημαντικό αριθμό μεγάλων πανεπιστημίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κολομβίας
Σόνα
Η Σόνα (ιταλικά: Sona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ισθμός
thumb|325px|Ο Ισθμός του [[Παναμάς|Παναμά, που συνδέει την Κεντρική με τη Νότια Αμερική.]] Ο ισθμός είναι σχετικώς στενή λωρίδα εδάφους που χωρίζει δύο ακτές (συνήθως θαλασσών) και με τη σειρά του συνδέει δύο μεγαλύτερες περιοχές ξηράς. Μορφολογικά είναι το αντίθετο του πορθμού (ή γενικά του αμφίγειου), ο οποίος χωρίζει δύο περιοχές ξηράς.
Οι ισθμοί είναι από γεωγραφικής άποψης καλές θέσεις για να κατασκευαστούν διώρυγες («κανάλια»). Η Διώρυγα του Παναμά π.χ. συνδέει τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, με αποτέλεσμα να μειώνει αισθητά τον χρόνο πλεύσεως μεταξύ των ακτών ανατολικής και δυτικής Αμερικής.
Οσκική γλώσσα
Η Οσκική είναι εξαφανισμένη γλώσσα της νότιας Ιταλίας. Δίνει το όνομά της στην ομάδα γλωσσών που ανήκε.
Η Οσκική ομιλείτο από αρκετές φυλές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι Σαμνίτες όλα δηλαδή τα φύλα της σαμνιτικής ομοσπανδίας (Ιρπίνοι (Hirpini), Καυδίνοι (Caudini), Καρρικίνοι (Carricini) και τέλος οι Πέντροι (Pentri)), οι Αυρούγκοι, οι Σιντικίνοι και οι Αύσονες. Οι τρεις τελευταίες φυλές ήταν γνωστές με το συλλογικό όνομα "Osci". Η Οσκανική ομάδα είναι τμήμα της Οσκοουμβρικής (Σαμπελικής) οικογένειας γλωσσών και περιλαμβάνει την Οσκική και τρεις άλλες παραλλαγές της, γνωστές μόνο από επιγραφές που άφησαν οι Eρνίκοι, οι Μαρουκίνοι και οι Παελίνοι, ελάσσονες φυλές της κεντρικής ανατολικής Ιταλίας. Η γλώσσα ομιλείτο περίπου από το 500 ΠΚΕ έως το 100.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οσκοουμβρικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Ναυσίθοος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναυσίθοος ή Ναυσίθους είναι κυρίως γνωστός ένας βασιλέας των Φαιάκων, γιος του Ποσειδώνα και της Περιβοίας. Ο Ναυσίθοος ήταν πατέρας του Αλκινόου και εξαναγκάσθηκε από τους Κύκλωπες να μεταναστεύσει από την Υπέρεια στη Σχερία (σημερινή Κέρκυρα), όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του. Αυτός ο Ναυσίθοος αναφέρεται στην Οδύσσεια (η 56).
Ωστόσο, ο Ησίοδος στη Θεογονία (Β 1017-1018) αναφέρει ότι ο ένας από τους δύο γιους του Οδυσσέα και της Καλυψώς ονομαζόταν επίσης Ναυσίθοος. Αυτός ο Ναυσίθοος ΔΕΝ αναφέρεται στην Οδύσσεια.
Πηγές
Ναυσιθοο Ναυσιθοο
Σοργκά
Η Σοργκά (ιταλικά: Sorgà) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Προπαδιενυλιδένιο
Το προπαδιενυλιδένιο (συστηματικά ονομάζεται 1λ²-προπαδιένιο) είναι οργανικό δυαδικό χημικό είδος με μοριακό τύπο C3H2 (γράφεται επίσης [:C=C=CH2]). Πιο συγκεκριμένα, είναι οργανική ρίζα της τάξης των καρβενίων. Στη Γη έχει βρεθεί μόνο σε εργαστήρια, αλλά ωστόσο ανακαλύφθηκε ότι υπάρχει φυσικά στην διαστρική ύλη, όπου το κυκλικό ισομερές του, κυκλοπροπενυλιδένιο βρίσκεται σε υψηλότερη συγκέντρωση, περίπου κατά 10 φορές.
Ένταση φωτισμού
Ένταση φωτισμού ή επιφωτισμός είναι φυσικό μέγεθος μέτρησης του φωτός που προσπίπτει σε μια επιφάνεια. Ορίζεται ως η φωτεινή ροή που προσπίπτει κάθετα σε μια επιφάνεια διά το εμβαδόν της. Αν η φωτεινή δεν προσπίπτει κάθετα, τότε αυτή αναλύεται σε συνιστώσες, μια κάθετη στην επιφάνεια και μια παράλληλη, ενώ για τον υπολογισμό λαμβάνεται υπόψιν η κάθετη συνιστώσα. Μονάδα μέτρησης της έντασης φωτισμού είναι το lux = 1 lm/m2.
Προπαδιενυλιδένιο
Με απόσπαση υδραλογόνου
Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με απόσπαση υδραλογόνου από 3-αλοπροπαδιένιο, συνήθως 3-χλωροπροπαδιένιο. Η αντίδραση μπορεί να πραγματοποιηθεί με επίδραση υδροξειδίου του καλίου ή και φωτοχημικά :
Ένταση φωτισμού
Η ένταση φωτισμού χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα του φωτισμού σε μια επιφάνεια. Η φωτεινή ένταση χαρακτηρίζει το σώμα που φωτίζει, ενώ η ένταση φωτισμού το σώμα που φωτίζεται. Η ένταση φωτισμού εξαρτάται από την απόσταση από το φωτιστικό σύμφωνα με τον φωτομετρικό νόμο.
Κατηγορία:Φως
Προπαδιενυλιδένιο
Με απόσπαση ιωδίου
Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με απόσπαση ιωδίου από 3,3-διιωδοπροπαδιενίου με μεταλλικό ψευδάργυρο, παρουσία χαλκού, ως καταλύτη :
Με απόσπαση αζώτου
Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση αζώτου από το 3,3-διαζωπροπαδιένιο ή την ισομερή του αιθενυλιδενοδιαζιρίνη:
Με απόσπαση μονοξειδίου του άνθρακα
Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) από την βουτατριενόνη (CH2=C=C=CO):
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:C3
Τερράτσο (δήμος)
Το Τερράτσο (ιταλικά: Terrazzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας
Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Φινλανδίας. Σύμφωνα με εκτίμηση που έγινε στα τέλη του 2013, το 75,2% των Φινλανδών ανήκει στην εκκλησία. Με βάσει τα 4,1 εκατομμύρια μέλη της, η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Φινλανδίας είναι μία από από τις μεγαλύτερες Λουθηρανικές εκκλησίες στον κόσμο. Επίσης, συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, και μαζί με τη Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται εθνική εκκλησία στη Φινλανδία. Εκτός από τη Χριστιανική λατρεία, οι τοπικές κοινότητες της Εκκλησίες, διοργανώνουν πολλές μη θρησκευτικές δραστηριότητες.
Κάστρο του Τρεντσίν
Το Κάστρο του Τρεντσίν (σλοβακικά: Trenčiansky hrad, ουγγρικά: trencséni vár) είναι κάστρο, που βρίσκεται στην πόλη Τρεντσίν στη δυτική Σλοβακία.
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας
Ο Τσαρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας είναι παιδικό βιβλίο του 1964 του Βρετανό συγγραφέα Ρόαλντ Νταλ. Η ιστορία περιγράφει τις περιπέτειες του νεαρού Τσάρλι Μπάκετ στο εργοστάσιο σοκολάτας του εκκεντρικού σοκολατοποιού Γουίλι Γουόνκα. Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας εκδόθηκε πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1964 και στη συνέχεια στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Κάστρο του Τρεντσίν
Ιστορία
Στη σύγχρονη εποχή το κάστρο λειτουργεί ως μουσείο. Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πίνακες ζωγραφικής, ιστορικά έπιπλα, όπλα, αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής. Το κάστρο προστατεύεται ως Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο στη Σλοβακία και προσελκύει πλήθος τουριστών κάθε έτος.
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας
Θεωρείται ως ένα από τα πιο δημοφιλή έργα παιδικής λογοτεχνίας. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δύο φορές, μία το 1971 και μία το 2005. Η συνέχεια του βιβλίου Ο Τσάρλι και ο Μεγάλος Γυάλινος Ανελκυστήρας γράφτηκε από το Ρόαλντ Νταλ το 1971 και εκδόθηκε το 1972. Ο Νταλ σχεδίαζε να γράψει και ένα τρίτο βιβλίο το οποίο δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Το βιβλίο μεταφέρθηκε δύο φορές στον κινηματογράφο με τις ταινίες Ο Γουίλι Γουόνκα και το Εργαστάσιο Σοκολάτας (1971) με πρωταγωνιστή τον Τζιν Γουάιλντερ και Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας (2005) με πρωταγωνιστή τον Τζόνι Ντεπ. Το 2023 θα κυκλοφορήσει μια ταινία prequel που θα εστιάζει στις απαρχές του Γουίλι Γουόνκα, με τον Τιμοτέ Σαλαμέ στον ομώνυμο ρόλο.
Υπόθεση
Ο Τσάρλι Μπάκετ είναι ένα πολύ φτωχό αγόρι που ζει με τους γονείς του και τους τέσσερεις υπερήλικες παππούδες του. Οι παππούδες είναι τόσο ηλικιωμένοι που δε σηκώνονται ποτέ από το μοναδικό κρεβάτι που υπάρχει στο σπίτι, ενώ ο Τσάρλι και οι γονείς του κοιμούνται σε στρώμα στο πάτωμα. Στην πόλη που μένει ο Τσάρλι υπάρχει η Σοκολατοποιία Γουόνκα που, όπως του επιβεβαιώνουν συχνά οι παππούδες του, παράγει τις καλύτερες και πιο μοναδικές σοκολάτες και γλυκά. Ιδιοκτήτης είναι ο ιδιόρρυθμος Γουίλι Γουόνκα που έχει να ανοίξει τις πύλες του εργοστασίου πάνω από δέκα χρόνια, από το φόβο ότι θα του κλέψουν τις μυστικές συνταγές οι αντίπαλοί του.
Κάστρο του Τρεντσίν
Αρχιτεκτονική
Οι παλιότερες κατασκευές στο κάστρο ανάγονται στον 11ο αιώνα και είναι ένας τετράγωνος πύργος διαστάσεων 8 επί 8 μέτρων και μία ροτόντα κυλινδρικού σχήματος, που βρίσκονται στην κορυφή ενός λόφου. Ο πύργος είχε τέσσερα πατώματα και έναν προμαχώνα στην κορυφή. Κατά τα έτη 1260-1270 προστέθηκαν τρία πατώματα και έτσι έχει το σημερινό του ύψος, που ανέρχεται σε 39 μέτρα. Ο πύργος ήταν προφανώς η έδρα του Ματθαίου Τσακ, γι' αυτό ονομάζεται «Πύργος Ματθαίου». Στις αρχές του 14ου αιώνα με πρωτοβουλία του Ματθαίου Τσακ χτίστηκαν ένα παρεκκλήσι και ένα σπίτι μέσα στο κάστρο. Το κάστρο περιτοιχίστηκε με ένα χαμηλό, εξωτερικό, αμυντικό τείχος και μία νέα πόρτα τοποθετήθηκε στη δυτική πλευρά. Στον 14ο αιώνα κατασκευάστηκε επίσης ένα διώροφο κτήριο με αίθουσα και δωμάτια για τη βασίλισσα. Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα κατεδαφίστηκε η ροτόντα και στη θέση της δημιουργήθηκε το Παλάτι της Μπαρμπάρα. Στα δυτικά του κάστρου υπήρχε ένα μικρό γοτθικό παρεκκλήσι. Στις αρχές του 16ου αιώνα κατασκευάστηκε το Παλάτι του Ζαπόλυα στο δυτικό μέρος του κάστρου και έγινε ανακατασκευή του Παλατιού της Μπαρμπάρα. Στη νότια πλευρά της αυλής είχε κατασκευαστεί ο επονομαζόμενος «Καλοκαιρινός Πύργος» κατά τους 15ο-16ο αιώνες. Κατά τα έτη 1540-1560 προστέθηκαν τρεις σειρές τειχών στα δυτικά. Ανάμεσά τους είχαν δημιουργηθεί δύο τάφροι. Στα άλλα σημεία του ορίζοντα το κάστρο είχε ένα τείχος. Στο τέλος του 16ου αιώνα έγιναν επιπλέον οχυρωματικά έργα. Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα δημιουργήθηκε ο «Πύργος της Πείνας» ή «Βασιλικός Πύργος» στο νοτιοανατολικό τμήμα του κάστρου. Χρησίμευε σαν μπουντρούμι για τους φυλακισμένους. Μέσα στο κάστρο υπάρχει ένα πηγάδι βάθους 80 μέτρων και υπάρχει ένας θρύλος σχετικά με την κατασκευή του. Το πηγάδι ονομάζεται πηγάδι της αγάπης. Σύμφωνα με το θρύλο ο άρχοντας του κάστρου (Στέφαν Ζαπόλσκι) άρπαξε την όμορφη Τουρκάλα πριγκίπισσα Φατίμα. Όμως, ο Ομάρ, ένας Τούρκος πρίγκιπας, που αγαπούσε τη Φατίμα, ήρθε για να πάρει τη Φατίμα προσφέροντας αρκετή ποσότητα χρυσού στον άρχοντα του κάστρου. Ο άρχοντας του κάστρου απαίτησε από τον Ομάρ να σκάψει στην αυλή του κάστρου ένα πηγάδι. Ο Ομάρ έσκαβε τέσσερα χρόνια, για να βρει νερό στο βραχώδες έδαφος του κάστρου. Τελικά ο άρχοντας έδωσε πίσω τη Φατίμα στον Ομάρ. Στην πραγματικότητα, το πηγάδι το έσκαψαν στρατιώτες τον 16ο αιώνα και το σκάψιμο διήρκεσε 40 χρόνια. Ποτέ δεν βρήκαν νερό. Το νερό της βροχής συγκεντρώνεται στο πηγάδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Ευρώπη Κατηγορία:Κάστρα στη Σλοβακία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σλοβακία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Σλοβακία
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας
Υπόθεση
Μία μέρα ανακοινώνεται πως ο Γουόνκα αποφάσισε να επιτρέψει την είσοδο στην σοκολατοποιία του σε 5 τυχερά παιδιά, που θα βρουν ένα τυχερό δελτίο από τα πέντε που βρίσκονται κρυμμένα σε κάποια από τις πλάκες σοκολάτας της εταιρείας του, καθώς και προμήθειες σοκολάτας που θα τους φτάσουν για μια ζωή. Τα πρώτα 4 δελτία βρίσκουν με τη σειρά ο αχόρταγος Αύγουστος Κλουπ, η κακομαθημένη Βερούκα Σολτ, η εθισμένη στο μάσημα τσίχλας Βιολέτα Μπορεγκάρ και ο εθισμένος στην τηλεόραση Μάικ Τιβι. Η τύχη χαμογελάει στον Τσάρλι και καταφέρνει και βρίσκει αυτός το 5ο δελτίο.
Την επόμενη μέρα τα παιδιά με τους συνοδούς τους (τον Τσάρλι συνοδεύει ο παππούς Τζο, που ξανάνιωσε μετά την εύρεση του δελτίου και σηκώθηκε από το κρεβάτι) φτάνουν στο εργοστάσιο όπου τα υποδέχεται ο Γουίλι Γουόνκα. Στην περιήγησή τους μαθαίνουν ότι οι εργάτες είναι μια μυστηριώδης φυλή, οι Ούμπα Λούμπα, οι οποίοι λατρεύουν τη σοκολάτα και να φτιάχνουν ποιήματα. Κατά τη διάρκεια της περιήγησης τα παιδιά ένα ένα φεύγουν με κωμικοτραγικό τρόπο. Ο Αύγουστος Κλουπ πέφτει στο ποτάμι σοκολάτας από το οποίο θέλει να πιεί, η Βιολέτα Μπορεγκάρ μασάει μια μη τελειοποιημένη τσίχλα και μεταμορφώνεται σε μούρο, η Βερούκα Σολτ πετάγεται στα σκουπίδια από σκίουρους και ο Μάικ Τιβι γίνεται μινιατούρα καθώς μπαίνει κυριολεκτικά μέσα στην τηλεόραση.
Συνειδητοποιώντας ότι μόνο ο Τσάρλι έμεινε, ο Γουίλι Γουόνκα του ανακοινώνει ότι αυτή η διαδικασία έγινε για να βρει το διάδοχό του, ο οποίος και θα είναι ο Τσάρλι. Με το μεγάλο γυάλινο ανελκυστήρα πετάνε μέχρι το σπίτι του Τσάρλι για να ανακοινώσουν και στην υπόλοιπη οικογένεια τα ευχάριστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1964 Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας
Σουρικάτα
Η σουρικάτα (Suricata suricatta, αφρικάανς Meerkat, στα ελληνικά αναφέρεται επίσης μίρκατ ή μέρκατ, από τα αγγλικά και τα αφρικάανς αντίστοιχα) είναι μικρό θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια της μαγκούστας. Οι σουρικάτες εμφανίζονται στην έρημο Καλαχάρι της Μποτσουάνας, της Ναμίμπια και της Νοτίου Αφρικής σε ομάδες των 20 ή περισσοτέρων μελών και ζούνε 12-14 χρόνια. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα στέκονται όρθια για αρκετή ώρα πατώντας στα πίσω πόδια τους και χρησιμοποιώντας την ουρά τους ως στήριγμα. Το βράδυ μένουν σε υπόγειες φωλιές, ενώ βγαίνουν έξω μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Συμπεριφορά
Οι σουρικάτες είναι κοινωνικά θηλαστικά. Σχηματίζουν αγέλες των 2 έως 30 ατόμων, με θηλυκά και αρσενικά μέλη, συνήθως σε σχεδόν ίδιους αριθμούς. Οι αγέλες περιλαμβάνουν πολλές οικογένειες ζευγαριών και των μικρών τους. Τα μέλη της αγέλης αναλαμβάνουν διάφορα καθήκοντα εκ περιτροπής, όπως τη φροντίδα των μικρών ή την περιφρούρηση της περιοχής για αρπακτικά. Υψηλότερα στην ιεραρχία είναι τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη της ομάδας. Οι αγέλες έχουν κυρίαρχα θηλυκά (συνήθως τα βαρύτερα) και κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά. Κατά κανόνα, τα κυρίαρχα θηλυκά ζευγαρώνουν και γεννούν μικρά και τα κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά προσφέρουν αλτρουιστικά τη βοήθειά τους στη φροντίδα των μικρών. Τα θηλυκά που είναι κατώτερα στην ιεραρχία δεν είναι εύκολο να αναπαραχθούν, καθώς, για παράδειγμα, κυρίαρχα θηλυκά συχνά σκοτώνουν τα μικρά τους. Έχει παρατηρηθεί, βέβαια, και το αντίστροφο: κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά να σκοτώνουν τα μικρά των κυρίαρχων θηλυκών, ώστε να βελτιωθεί η κοινωνική θέση των δικών τους μικρών στην αγέλη.
Οι διαπληκτισμοί μεταξύ μελών διαφορετικών αγελών είναι ιδιαίτερα επιθετικοί και συχνά έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και θάνατο.
Διατροφή
Οι σουρικάτες είναι ζώα παμφάγα, αλλά η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από έντομα (σκαθάρια και λεπιδόπτερα), αυγά, αμφίβια, μικρά πουλιά, μικρά θηλαστικά, ακόμα και φίδια και σκορπιούς, αφού έχουν ανοσία στο δηλητήριό τους. Τρώνε επίσης διάφορα φυτά και σπόρους. Αφιερώνουν καθημερινά 5 με 8 ώρες στην αναζήτηση και συλλογή τροφής.
Εχθροί
Οι σουρικάτες έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς, όπως σαύρες, φίδια και αετούς. Σε διάφορες περιστάσεις, όπως για παράδειγμα κατά την αναζήτηση τροφής, ορίζονται φρουροί, οι οποίοι κάθονται όρθιοι και ελέγχουν την περιοχή. Εάν δουν κάποιο αρπακτικό, βγάζουν μία κραυγή που περιέχει πληροφορίες για το είδος του θηρευτή, την απόσταση και την ταχύτητά του. Τότε όλη η ομάδα στέκεται στα δύο πόδια και ύστερα τρέχει προς το πλησιέστερο λαγούμι, όπου και περιμένει να περάσει ο κίνδυνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπηστίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Γκραν Πρι Στυρίας 2020 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Στυρίας 2020, λόγω της πανδημίας του COVID-19 που είχε ως αποτέλεσμα την αναβολή/ακύρωση προηγούμενων αγώνων, ήταν ο 2ος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2020) και διέξηχθη στην πίστα Red Bull Ring στην Στυρία της Αυστρίας το τριήμερο 10-12 Ιουλίου 2020. Ο αγώνας αποτέλεσε τον 2ο συνεχόμενο που διεξάγεται στην συγκεκριμένη πίστα μετά το Γκραν Πρι Αυστρίας 2020 που διεξήχθη μια βδομάδα νωρίτερα όμως του δόθηκε διαφορετική ονομασία.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Εδώ βλέπετε ποιοι οδηγοί θα συμμετάσχουν στον αγώνα και ποια ελαστικά έχουν διαλέξει για το τριήμερο.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 10 Ιουλίου 2020, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Τα τρίτα δοκιμαστικά ήταν προγραμματισμένα για το Σάββατο 11 Ιουλίου στις 12:00 τοπική ώρα όμως ακυρώθηκαν λόγω έντονης βροχώπτωσης.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 11 Ιουλίου. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Μαξ Φερστάπεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2020 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αυστρία
Οικολογία της συμπεριφοράς
Η Οικολογία της συμπεριφοράς είναι η μελέτη της οικολογικής και εξελικτικής βάσης για την συμπεριφορά των ζώων, και το ρόλο της συμπεριφοράς που καθιστά ικανό ένα ζώο να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του.
Η οικολογία της συμπεριφοράς εμφανίστηκε στο προσκήνιο από την ηθολογία μετά τον Νίκο Τινμπέργκεν (Niko Tinbergen) (μια δημιουργική μορφή στη μελέτη της συμπεριφοράς των ζώων), που περιέγραψε τις τέσσερις αιτίες (κίνητρα, αφορμές) της συμπεριφοράς. Αυτές οι τέσσερις αιτίες μπορούν να ομαδοποιηθούν σε δύο μεγαλύτερες κατηγορίες (απόλυτες και προσεγγιστικές (κατά προσέγγισιν) αιτίες).
Έσχατες αιτίες
Οι δύο αιτίες που συνεισφέρουν στην έσχατη αιτιολόγηση είναι οι φυλογενετικές συνέχειες, οι οποίες συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της συμπεριφοράς και η σημασία της προσαρμογής. Οι φυλογενετικοί περιορισμοί είναι γενικώς παράγοντες που μπορούν να σταματήσουν μια γενεαλογία, αναπτύσσοντας ορισμένα συμπεριφορικά ή μορφολογικά γνωρίσματα. Για αυτό το λόγο, δεν είναι συμπτωματικό το ότι γενικά τα πουλιά έχουν τη δυνατότητα να πετάνε, ενώ τα θηλαστικά δε μπορούν. Η εξελικτική ιστορία αυτών των γενεαλογιών ευεργέτησε τα πουλιά με την ικανότητα της πτήσης και τα θηλαστικά με πόδια που πατούν στο έδαφος. Η σημασία της προσαρμογής είναι παρόμοια με την ερώτηση για το πιο γνώρισμα είναι καλό σε ένα εξελικτικό περιβάλλον. Επομένως, η σημασία της προσαρμογής της πτήσης στα πουλιά μπορεί να ενδυνάμωσε τους πρόγονους τους για να γλυτώσουν από τα αρπακτικά. Ωστόσο, δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιούμε αυτές τις εξηγήσεις όταν μας φαίνονται βολικές. Σε αυτές τις εξηγήσεις έχει δοθεί το όνομα ''Just So Stories' από κάποιους βιολόγους μετά τις παιδικές ιστορίες του Ράντγιαρντ Κίπλινγ (Rudyard Kipling) για το πως τα ζώα κατέληξαν να είναι όπως είναι. Για να είμαστε ακριβείς, κάποιος πρέπει να κάνει μια υποθετική σκέψη και αργότερα να τη δοκιμάσει επιστημονικά. Οπότε, για την πτητική ικανότητα των πουλιών, μπορεί κανείς να υποθέσει πως όταν τα πουλιά πάψουν να κινδυνεύουν να φαγωθούν, μπορεί να χάσουν την ικανότητα τους να πετάνε. Αυτό παρατηρήθηκε στην πτηνοπανίδα των νησιών της Ωκεανίας όπως η Νέα Ζηλανδία. Ιστορικά αυτές οι περιοχές δεν είχαν αρπακτικά θηλαστικά οπότε είχαν μεγαλύτερη αναλογία σε είδη πετούμενων πτηνών σε σύγκριση με άλλες περιοχές που τα πτηνά ήταν εκτεθειμένα σε αρπακτικά θηλαστικά
Προσεγγιστικές αιτίες
Οι προσεγγιστικές αιτίες διαιρούνται σε δύο παράγοντες οι οποίοι είναι οι οντογενετικοί παράγοντες και οι μηχανικοί παράγοντες. Οι οντογενετικοί παράγοντες είναι το σύνολο των βιωμάτων διαμέσου της διάρκειας ζωής ενός ατόμου από τη γέννηση έως το θάνατο. Οι μηχανικοί παράγοντες, όπως φαίνεται και από το όνομα τους, είναι οι διαδικασίες του σώματος που δημιουργούν τη συμπεριφορά όπως η επίδραση των ορμονών στη συμπεριφορά και η νευρωνική βάση της συμπεριφοράς.
Φυσική επιλογή και εξέλιξη
Τελικά, κάθε συμπεριφορά είναι θέμα της φυσικής επιλογής όπως συμβαίνει σε κάθε ιδιαίτερο γνώρισμα κάποιου ζώου. Επομένως τα ζώα που έχουν ευνοϊκότερες στρατηγικές όσον αφορά τη συμπεριφορά τους προς το περιβάλλον μπορούν γενικά να αφήσουν μεγαλύτερους αριθμούς απογόνων από τους ευνωϊκότερους του ίδιου είδους. Τα ζώα που αφήνουν μεγαλύτερο αριθμό απογόνων από άλλα του δικού τους είδους  λέγεται ότι έχουν καλύτερη προσαρμογή. Ωστόσο, η αλλαγή του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια του χρόνου μας δείχνει ότι μια θετική συμπεριφορά του σήμερα μπορεί να μην είναι η καλύτερη συμπεριφορά σε 10.000 χρόνια ή ακόμα και σε 10 χρόνια. Η συμπεριφορά των ζώων άλλαξε και θα συνεχίζει να αλλάζει αντιδρώντας στο περιβάλλον. Η οικολογία της συμπεριφοράς είναι ο καλύτερος τρόπος να μελετηθούν αυτές οι αλλαγές. Όπως έγραψε και ο μεγάλος γενετιστής Theodosius Dobzhansky (Θεοδόσιος Ντομπζάνσκι) τη φημισμένη φράση του, "τίποτα δε βγάζει νόημα στη βιολογία παρά μόνο αν ειδωθεί κάτω από το πρίσμα της εξέλιξης ".
Παραπομπές
Συμπεριφορας Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Ζωολογία
Μονίκ Οχσάν Μπελεπό
Η Μονίκ Οχσάν Μπελεπό ( Agnès Monique Ohsan Bellepeau, γενν. το 1942) είναι πρώην δημοσιογράφος και πολιτικός από το Μαυρίκιο. Υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος του Μαυρίκιου από τις 12 Νοεμβρίου 2010 ως τις 3 Απριλίου 2016. Ως αντιπρόεδρος, ήταν προσωρινά πρόεδρος από τις 31 Μαρτίου 2012 ως τις 21 Ιουλίου 2012 και ξανά από τις 29 Μαΐου 2015 ως τις 5 Ιουνίου του ίδιου χρόνου. Σύζυγός της ήταν ο επιχειρηματίας Ιβ Ζοζέφ Μπελεπό. Είναι τιμημένη με το Τάγμα του Αστέρα και του Κλειδιού του Ινδικού Ωκεανού.
Σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι του Μαυρίκιου (Mauritius Broadcasting Corporation). Ήταν μέλος του Εργατικού Κόμματος του Μαυρίκιου και αργότερα ανέλαβε την ηγεσία του (ο πατέρας της, Μπαρτολομέ Οχσάν, ήταν ο ιδρυτής του εν λόγω κόμματος). Κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές και διορίστηκε αντιπρόεδρος στις 12 Νοεμβρίου 2010 μετά το θάνατο του αντιπροέδρου Αντζίντι Τσετιάρ. Η Μπελεπό εξελέγη ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση και έγινε η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος στην ιστορία της χώρας της. Τρεις μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, απεβίωσε ο σύζυγός της (16 Νοεμβρίου 2010).
Στις 31 Μαρτίου 2012 η Μπελεπό ανέλαβε προσωρινά πρόεδρος, μετά την παραίτηση του Άνρουντ Τζάγκνοτ εξαιτίας διαφωνίας του με τον πρωθυπουργό. Την Μπελεπό διαδέχθηκε στο αξίωμα του Προέδρου ο Κέιλας Πραγκ τον Ιούλιο του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μαυρίκιου Κατηγορία:Αντιπρόεδροι του Μαυρίκιου
Τόρρι ντελ Μπενάκο
Το Τόρρι ντελ Μπενάκο (ιταλικά: Torri del Benaco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ντάβιντ Μπάιγκελμαν
Ο Ντάβιντ Μπάιγκελμαν (πολωνικά: Dawid Bajgelman) (1887 - Φεβρουάριος 1945) ήταν Πολωνός βιολιστής, εξάρχων ορχήστρας και συνθέτης μουσικής και τραγουδιών του θεάτρου γίντις.
Βιογραφία
Ο Μπάιγκελμαν γεννήθηκε στο Οστρόβιετς Σφιεντοκσίσκι της Πολωνίας του Συνεδρίου σε μια μουσική οικογένεια στο Λοτζ, όπου συνέθεσε και έπαιξε σε θέατρα γίντις σε νεαρή ηλικία. Έγινε διευθυντής του Θεάτρου Γίντις του Λοτζ το 1912.
Έγραψε τη μουσική για τις οπερέτες του Γιούλιους Άντλερ, Dos Skoytn-meydl και Di mume Gnendil και την Di Sheyne Berta του Γιάκομπ Βάξμαν, το σύνολο των οποίων ανέβηκε στο Λοτζ και οργάνωσε τη μουσική για το Ντυμπούκ του Σολομών Άνσκυ. Το 1929 ήταν συνθέτης και μουσικός διευθυντής για το Θέατρο Αραράτ στο Λοτζ.
Το 1940 αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Γκέτο του Λίτσμανστατ (Λοτζ), όπου έλαβε μέρος στην πολιτιστική ζωή του γκέτο ως μαέστρος - η πρώτη συμφωνική συναυλία του γκέτο πραγματοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του την 1η Μαρτίου 1941 - και ως συνθέτης ορχηστρικών έργων και τραγουδιών. Δύο γνωστά τραγούδια του Μπάιγκελμαν που έχουν επιβιώσει και ερμηνεύονται μέχρι σήμερα είναι το Kinder yorn (χρόνια της παιδικής ηλικίας) και το Tsigaynerlid (Τσιγγάνικο τραγούδι), αφιερωμένο στους Ρομά που ζούσαν στο γκέτο. Έγραψε τραγούδια σε στίχους του Ιζάια Σπίγκελ, συμπεριλαμβανομένων των Makh tsu di eygelekh (Κλείσε τα μικρά σου μάτια) και Nisht keyn rozhinkes, nisht keyn mandlen (Χωρίς σταφίδες, χωρίς αμύγδαλα). Συνεργάστηκε επίσης με τον Μόισε Μπρόντεζον γράφοντας γνωστά τραγούδια όπως τα Nisim, nisim και Yidn, Shmidn. Συνεργάστηκε επίσης με τους Μόισε Νούντελμαν, Ντάβιντ Χέρμαν και Γιάκοφ Ρότμπαουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Πολωνοί βιολιστές Κατηγορία:Εβραίοι συνθέτες Κατηγορία:Εβραίοι μουσικοί Κατηγορία:Εβραίοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Εβραίοι βιολιστές Κατηγορία:Πολωνοεβραίοι που πέθαναν στο Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Θέατρο γίντις Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο του Λοτζ Κατηγορία:Πολωνοί που πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Τριαντάφυλλος Μιχαηλίδης
Ο Τριαντάφυλλος Μιχαηλίδης (1897 - 28 Ιανουαρίου 1968) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής στη Θράκη.
Σταδιοδρομία
Πατέρας του ήταν ο Λεωνίδας Μιχαηλίδης. Γεννήθηκε στην Περσία (σημερινό Ιράν) το 1897. Ασχολήθηκε με το εμπόριο.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό  και επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Ξάνθης το 1952 με το ίδιο κόμμα. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης-Ροδόπης με την ΕΡΕ, κόμμα με το οποίο επανεξελέγη βουλευτής Ξάνθης το 1958 και με το Κόμμα Προοδευτικών το 1964 ξανά στην εκλογική περιφέρεια Ξάνθης.
Πέθανε σε ηλικία 71 ετών τον Ιανουάριο του 1968 και κηδεύτηκε στις 29 Ιανουαρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος, με παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Μπάρανοφ
Το Μπάρανοφ (αγγλικά: Baranof Island) είναι ένα αμερικανικό νησί και ειδικότερα το δέκατο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ. Έχει έκταση 4.162 τ.χλμ. και 8.532 κατοίκους (2000).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαρανοφ
Βουτώ
Η πόλη Βουτώ ή Βούτος (αραβικά:بوتو, Butu· Βοῦτος και Βουτώ ) σημερινή ονομασία Τελ αλ-Φαραΐν (Ο Λόφος των Φαραώ) κοντά στην πόλη Ντεσούκ (Αραβικά:دسوق, Ντεσούκ), ήταν μια αρχαία πόλη 95 χιλιόμετρα ανατολικά της Αλεξάνδρειας στο Δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο. Η πόλη βρισκόταν στις εκβολές του Σεβεννυτικού σκέλους τους Νείλου, στη νότια ακτή της Βουτικής λίμνης.
Η Βούτως ήταν αρχικά δύο πόλεις, η Πε και η Ντεπ οι οποίες ενώθηκαν σε μία, την οποία οι Αιγύπτιοι ονόμαζαν 'Περ-Ουατζέτ'. Η θεά Ουατζέτ (στα αρχαία ελληνικά Βουτώ) ήταν η τοπική θεά, της οποίας η πιο συχνή απεικόνιση ήταν η κόμπρα, και θεωρούνταν η προστάτιδα θεά της Κάτω Αιγύπτου. Το μαντείο της βρισκόταν στο φημισμένο της ναό στην πόλη. Τη θεά τιμούσαν με ετήσια γιορτή στην πόλη. Η απεικόνισή της σχημάτιζε τον Ουραίο, τον οποίον φορούσαν οι βασιλιάδες της Κάτω Αιγύπτου, με την εικόνα της θεάς και την ουρά και το κεφάλι της κόμπρας να εξέχει από το μέτωπό τους. Η Ουατζέτ στο αιγυπτιακό πάνθεο είχε στενή σχέση με την Μπαστέτ, την τρομερή θεότητα που απεικονιζόταν σαν λέαινα, και επίσης θεότητα που σχετιζόταν με τη λατρεία του Ήλιου, το μάτι της οποίας αργότερα έγινε το Μάτι του Ώρου ή Μάτι του Ρα. Στην πόλη επίσης υπήρχε ιερό του Ώρου, και πολύ αργότερα συνδέθηκε με τη λατρεία της Ίσιδος.
Γιάννης Μπατζακίδης
Ο Γιάννης Μπατζακίδης (Αίνος Ανατολικής Θράκης, 1911 - Περιστέρι Αττικής, 2006) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ με έντονη συνδικαλιστική δράση και πρώτος δήμαρχος Αιγάλεω.
Βουτώ
Η πόλη ήταν σημαντική τοποθεσία κατά την Προδυναστική περίοδο της Αρχαίας Αιγύπτου, η οποία περιλαμβάνει χιλιάδες χρόνια εξέλιξης του πολιτισμού της Αιγύπτου από την Παλαιολιθική περίοδο μέχρι το 3.100 π.Χ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι ο πολιτισμός της Άνω Αιγύπτου αντικατέστησε αυτόν της Βούτω στο Δέλτα, όταν η Άνω και η Κάτω Αίγυπτος ενοποιήθηκαν, και αυτή η αντικατάσταση θεωρείται σημαντική απόδειξη της ενοποίησης των κομματιών της Αιγύπτου σε μία οντότητα. Η Ουατζέτ τότε μαζί με τη Nekhbet, η οποία απεικονιζόταν ως άσπρος γύπας και ήταν προστάτιδα θεά της Άνω Αιγύπτου, έγιναν γνωστές ως οι Δύο Κυρίες, και μαζί ήταν οι προτάτιδες της ενοποιημένης Αιγύπτου. Η εικόνα της Νεκχεμπέτ μπήκε μαζί με αυτήν της Ουατζέτ στον Ουραίο, που θα φορούσαν οι Φαραώ της ενοποιημένης πια Αιγύπτου.
Γιάννης Μπατζακίδης
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Μπατζακίδης γεννήθηκε στην Ανατολική Θράκη το 1911. Μετά το 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Κατοικούσε στο Αιγάλεω και εργαζόταν ως γραφέας στο δήμο Περιστερίου. Αυτός και ο Βασ. Μπαρμπούνης ήσαν οι δύο πρώτοι δημοτικοί υπάλληλοι που ορκίστηκαν το 1934, αμέσως μετά την ίδρυση του δήμου, με δήμαρχο το Σταμάτη Καστριώτη.
Διώχθηκε επί δικτατορίας Μεταξά, αλλά αργότερα δικαιώθηκε από τα δικαστήρια. Επί κατοχής ο Γιάννης Μπατζακίδης εντάχθηκε στο αντιστασιακό κίνημα και διετέλεσε μέλος της Τοπικής Οργάνωσης και στρατολογητής του ΕΑΜ. Καλλιεργημένος και προοδευτικός, με νομικές σπουδές, είχε αποκτήσει μεγάλο πολιτικό κύρος και ως αναγνώριση της προσφοράς του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα εκλέχθηκε "δια βοής" πρώτος δήμαρχος Αιγάλεω, τον Αύγουστο του 1944 ύστερα από ανοικτή συνέλευση των κατοίκων στην Πλατεία Εσταυρωμένου. Στο δημοτικό του συμβούλιο μετείχαν οι Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός (ο ανιψιός του τότε Αρχιεπίσκοπου), Ελευθερία Στ. Μιχιώτη, Δούκας, Πορτέλης, Χυτόπουλος και Βουγιουκλάκης. Μετά τα Δεκεμβριανά παύτηκε, όπως και ο Περιστεριώτης Ευγένης Χαραλαμπίδης και άλλοι λαϊκοί δήμαρχοι, για να γνωρίσει στη συνέχεια έναν αδυσώπητο και πολύχρονο κατατρεγμό.
Βουτώ
Η ελληνική ονομασία της κατά την περίοδο των Πτολεμαίων, η δυναστεία που κυβέρνησε την Αίγυπτο από 305 έως το 30 π.Χ., ήταν η πρωτεύουσα ή σύμφωνα με τον Ηρωδιανό το μεγαλύτερο χωριό του Δέλτα του Νείλου, το οποίο ο Ηρόδοτος ονόμαζε Χεμμίτιδα, ο Πτολεμαίος (iv. 5. § 48) Φθενότης, και ο Πλίνιος (v. 9. s. 11) Φθενέθα (Ptenetha).
Γιάννης Μπατζακίδης
Βιογραφικό
Ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (Π.Ε.Α.Ε.Α.).
Καμίλο Χοσέ Θέλα
Ο Καμίλο Χοσέ Θέλα Τρουλόκ (Camilo José Cela Trulock, 11 Μαΐου 1916 - 17 Ιανουαρίου 2002) ήταν Ισπανός συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Ίρια Φλάβια, περιφέρεια του Παντρόν, επαρχία της Α Κορούνια (A Coruña).
Γιάννης Μπατζακίδης
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Μπατζακίδης πέθανε πλήρης ημερών στην Αθήνα 2006.
Βουτώ
Οι Έλληνες ιστορικοί καταγράφουν ότι πόλη ήταν φημισμένη για τον ναό και το μαντείο της θεάς Ουατζέτ (Buto) (Herod. ii. 155) (Aelian. V. Hist. ii. 41), την οποία οι Έλληνες ταύτιζαν με τη Λητώ. Τη θεά τιμούσαν με ετήσια γιορτή.
Γιάννης Μπατζακίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Καμίλο Χοσέ Θέλα
Ο Θέλα εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, La familia de Pascual Duarte (Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε), όταν ήταν 26 ετών. Το μυθιστόρημα αυτό είναι παρόμοιο με πολλά άλλα έργα του, με χαρακτηριστικό τον υπαρξιακό, ηθικά αμφιλεγόμενο πρωταγωνιστή. Ο Πασκουάλ Ντουάρτε δεν βρίσκει αξιοπιστία στην τυπική ηθική, και εκτελεί μια σειρά από εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων φόνων, για τα οποία δεν νιώθει τίποτα. Υπό αυτή την έννοια είναι σαν τον Mersault στο διάσημο μυθοστόρημα του Αλμπέρ Καμύ Ο Ξένος. Το γνωστότερο έργο του, «La colmena» (Η Κυψέλη) εκδόθηκε το 1953. Η τεχνοτροπία του Θέλα είναι μια μορφή σκοτεινού ρεαλισμού. Εξέδωσε περί τους 70 τόμους. Ως ταξιδιωτικός συγγραφέας συνέγραψε το 1948 το Viaje a la Alcarria («Ταξίδι στην Αλκαρία»), μεταξύ άλλων.
Το 1957 ανεδείχθη μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (Real Academia Española). Πέθανε στη Μαδρίτη το 2002.
Βουτώ
Επίσης σημείωναν ότι στη Βούτω υπήρχε ιερό του Ώρου (ο Απόλλωνας ήταν ο αντίστοιχος θεός για τους Αρχαίους Έλληνες), και της Μπαστέτ- η οποία αντιστοιχούσε στην Άρτεμη) (Champollion, l'Egypte, vol. ii. p. 227.). Η Μπαστ (επίσης και Bastet, Baset, Ubasti, and Pasht) λατρευόταν τουλάχιστον από τη Δεύτερη Δυναστεία και μετά, περίοδο που καλύπτει το 2890 με 2690 π.Χ.. Το κέντρο της λατρείας της ήταν η πόλη Per-Bast (Βούβαστις), η οποία πήρε το όνομά της από τη θεά. Αρχικά ήταν η προστάτιδα θεά της Κάτω Αιγύπτου, και κατόπιν απεικονιζόταν σαν λέαινα. Όντως, το όνομά της σημαίνει αυτή που καταβροχθίζει. Η Μπα ήταν αρχικά ηλιακή θεά, αλλά αργότερα μεταλλάχθηκε από τους Έλληνες σε θεά της σελήνης. Στην ελληνική μυθολογία ήταν επίσης γνωστή ως Αἴλουρος (Aelurus).
Καμίλο Χοσέ Θέλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Βουτώ
Το ελληνικό όνομα Βούτως, είναι πολύ κοντά με το προσωνύμιο της Ίσιδος ως Muth or Maut, που σημαίνει Μητέρα του κόσμου (Πλούτ.Is. et Osir. 18, 38.).
Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, στη Βούτω λατρευόταν και η μυγαλή (Ηροδ. ii. 67.) (επίσης, γενικά για τη λατρεία της μυγαλής, βλ. Shrews in Ancient Egypt).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Πτολεμαϊκές αποικίες
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρίνου
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρίνου (FSGC) (Ιταλικά: Federazione Sammarinese Giuoco Calcio) αποτελεί τη διοικούσα αρχή του ποδοσφαίρου στο Άγιο Μαρίνο. Διοργανώνει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Άγιου Μαρίνου (Campionato Sammarinese), ένα εθνικό κύπελλο (Coppa Titano), ένα σούπερ καπ (Trofeo Federale) και οργανώνει την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Αγίου Μαρίνου. Έδρα της είναι ο Άγιος Μαρίνος.
1958
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1958 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρίνου
Η FSGC επίσης βοήθησε να δημιουργηθεί ο σύλλογος Σαν Μαρίνο Κάλτσιο, ο οποίος αγωνίζεται στην Σέριε C2.
1958
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρίνου
Ιστορία
Το ποδόσφαιρο άρχισε να αναπτύσσεται στον Άγιο Μαρίνο στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ο πρώτος σύλλογος, ο ΑΚ Λιμπερτάς, ιδρύθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1928 και η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Μαρίνου (FSGC) ακολούθησε τρία χρόνια αργότερα, το 1931. Πήρε χρόνο για να οργανώσει έναν επίσημο διαγωνισμό, αλλά, τελικά, το καλοκαίρι του 1937, τέσσερις ομάδες -ΑΚ Λιμπερτάς, Λα Καστελιάνα, ΣΠ Λα Φιορίτα και US Τιτάνια (πλέον ΣΠ Σοτσετά Πολισπορτίβα Τρε Πέννε)-διεκδίκησαν το εναρκτήριο κύπελλο, το Κόππα Τιτάνο.Όλοι οι αγώνες έλαβαν χώρα στο Μπόργκο Ματζόρε, το μόνο γήπεδο στην χώρα εκείνη την εποχή, και ο Λιμπερτάς θριάμβευσε. Κράτησαν τα πρωτεία νικώντας στα επόμενα πέντε Κόππα.
Το 1960 η FSGC ίδρυσε έναν σύλλογο, ονόματι ΣΣ Σερενίσσιμα, για να αγωνιστεί στην Ιταλία. Αρχικά υπό την προεδρία του Κάρλο Κασάλι, η ομάδα ξεκίνησε στη δεύτερη κατηγορία του ιταλικού ερασιτεχνικό πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας την πρώτη προαγωγή της το 1962. Έμεινε δύο σεζόν στην ημι-επαγγελματική Σέριε D πριν από τη συγχώνευση με μια άλλη ομάδα το 1973 για να γίνει ΑΚ Σαν Μαρίνο. Στην συνέχεια,το 1988, μετονομάστηκε σε Σαν Μαρίνο Κάλτσιο και αγωνίζεται μέχρι σήμερα στην Σέριε C2.
To 1980, η FSGC ανέπτυσσε την ιδέα ενός επίσημου τοπικού πρωταθλήματος, θεωρώντας το απαραίτητο για να κερδίσει η χώρα την αναγνώριση από την ΦΙΦΑ. Το νέο πρωτάθλημα, το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαν Μαρίνο, ξεκίνησε το 1985 (Σεπτέμβριος 1985 - Μάιος 1986). Το ίδιο έτος δημιουργήθηκε και το Τροφέο Φεντεράλε, ένα σούπερ καπ ανάμεσα στους νικητές του Πρωταθλήματος και του Κόππα Τιτάνο.
Η FSGC κατάφερε να γίνει μέλος της UEFA το 1988 στα πλαίσια του Συνεδρίου στο Μονακό στις 24 Ιανουαρίου. Έξι μήνες αργότερα έγινε μέλος της FIFA σε ένα Συνέδριο στην Ζυρίχη.
Ο Άγιος Μαρίνος έχει την πρώτη του συμμετοχή -ΣΣ Φολγκόρε- σε προκριματικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την σεζόν 2000/01. Εν συνεχείᾳ, το 2007, του παραχωρείται μία δεύτερη θέση στους προκριματικούς του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ με τον σύλλογο Σ.Σ. Μουράτα τον πρώτο αντιπρόσωπο.
Τον Οκτώβριο του 2000 και τον Νοέμβριο του 2005 επισκέφθηκε τον Άγιο Μαρίνο αντιπροσωπεία της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ, αντίστοιχα, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου στη χώρα. Το 2008 ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, Μισέλ Πλατινί επισκέφθηκε τον Άγιο Μαρίνο και παρευρέθηκε στα εγκαίνια του Κάσα ντελ Κάλτσιο (ιταλικά: Casa del Calcio, που σημαίνει σπίτι του ποδοσφαίρου), της νέας έδρας της FSGC.
Μεταξύ του 2004 και του 2009 η FSGC βελτίωσε σημαντικά την αθλητική της υποδομή με την τοποθέτηση τρίτης και τέταρτης γενιάς τεχνητού χλοοτάπητα. Η σαφέστερη ένδειξη προόδου ήταν η τοποθέτηση στο Στάντιο Ολίμπικο του πρώτου ενισχυμένου φυσικού χλοοτάπητα στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες ανά χώρα Αγιος Μαρινος
Διάσελλα Ηλείας
Διοικητικά στοιχεία
Αναφορές για τον οικισμό με την ονομασία Μπρουμάζι υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Ως οικισμός αναφέρεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ηπείου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Διάσελα ενώ το 1940 το όνομα τους διορθώθηκε σε Διάσελλα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λαδικάκι, τα Παπά Χάνια και τη Σκάλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Διασέλλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 595 κατοίκους ενώ ως οικισμός 525. Το 2001 είχε 680 κατοίκους (ως δημοτικό διαμέρισμα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Τρενιάγκο
Το Τρενιάγκο (ιταλικά: Tregnago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Θάνατοι τον Ιούνιο του 2018
Παραπομπές
06
Ολουντενίζ
Το Ολουντενίζ (κυριολεκτικά Νεκρά Θάλασσα, οφείλεται σε ήρεμα νερά, ακόμη και κατά τη διάρκεια καταιγίδων, επίσημη μετάφραση Μπλε Λιμνοθάλασσα) είναι μια μικρή γειτονιά και παραλιακό θέρετρο στην επαρχία Φετίγιε της Μούγλας, στην Ακτή Τιρκουάζ της νοτιοδυτικής Τουρκίας, στο σημείο συνάντησης του Αιγαίου και της Μεσογείου θάλασσας. Βρίσκεται 14 χιλιόμετρα νότια του Φετίγιε, κοντά στο όρος Κράγος (Μπαμπαντάγ).
Έχει αμμώδη κόλπο στις εκβολές του Ολουντενίζ, σε μπλε λιμνοθάλασσα. Η παραλία είναι μια παραλία με βότσαλα. Η λιμνοθάλασσα είναι φυσικό εθνικό αποθεματικό και η οικοδόμηση απαγορεύεται αυστηρά. Το θαλασσινό νερό του Ολουντενίζ είναι διάσημο για τις αποχρώσεις του τυρκουάζ και του ακουαμαρίν, ενώ η παραλία του διαθέτει Γαλάζια Σημαία.
Αλεξίπτωτο πλαγιάς
Το Ολουντενίζ είναι επίσης γνωστή για τις ευκαιρίες πτήσεως με αλεξίπτωτο πλαγιάς. Θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για αλεξίπτωτα πλαγιάς λόγω της μοναδικής πανοραμικής θέας, σταθερές καιρικές συνθήκες και το εξαιρετικό ύψος του όρους Κράγου.
Υπερμαραθώνιος
Από το 2010, διεξάγεται ένας διεθνής υπερμαραθώνιος που ονομάζεται Λυκιανός Υπερμαραθώνιος, ο οποίος διεξάγεται στην ιστορική Λυκία Οδός. Η εκδήλωση εκτείνεται προς τα ανατολικά σε μια διαδρομή περίπου 220-240 χιλιομέτρων από το Ολουντενίζ προς την Αττάλεια σε ταξίδι έξι μερών.
Καταδύσεις
Το Ολουντενίζ προσφέρει μια ποικιλία από ευκαιρίες για καταδύσεις σε σχέση με τα κρυστάλλινα νερά και τα πλούσια υποθαλάσσια σπήλαια και πανίδα. Οι καταδύσεις είναι η πιο δημοφιλής υποβρύχια δραστηριότητα. Οι τοπικοί καταδυτικοί οργανισμοί παρέχουν μαθήματα και απαιτούνται άδειες κατάδυσης. Η κολύμβηση με αναπνευστήρα είναι μια άλλη δραστηριότητα καταδύσεων και πολλές περιοχές είναι πολύ κατάλληλες για κολύμβηση με αναπνευστήρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία) Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Τουρκική Ριβιέρα
Τρεβεντσουόλο
Το Τρεβεντσουόλο (ιταλικά: Trevenzuolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Βερόνας, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Βερόνας
Ονόμαστος ο Σμυρναίος
Ο Ονόμαστος από τη Σμύρνη υπήρξε ο πρώτος αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης στο άθλημα της πυγμαχίας το 688 π.Χ. στην 23η Ολυμπιάδα και εισηγητής των κανονισμών του αθλήματος.
Βιογραφικά στοιχεία
Δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τον Ονόμαστο. Είναι γνωστό πως ως την εποχή του η πυγμαχία δεν συμπεριλαμβανόταν στο πρόγραμμα των αγώνων της Ολυμπίας αν και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές άθλημα και διεξαγόταν πολλούς αιώνες πριν, όπως προκύπτει από απεικονίσεις σε μινωικά και μυκηναϊκά αγγεία. Σύμφωνα με το Φλάβιο Φιλόστρατο και τον Παυσανία, ο Ονόμαστος, που καταγόταν από τη Σμύρνη της Ιωνίας, ήταν διάσημος "πύκτης", δηλαδή "πυγμάχος" του 7ου αιώνα π.Χ., με νίκες σε διάφορους τοπικούς αγώνες. Μετέβη ο ίδιος στην Ήλιδα και έπεισε τους ελλανοδίκες να συμπεριλάβουν το άθλημα στο πρόγραμμα της 23ης Ολυμπιάδας (688 π.Χ.). Μάλιστα, κωδικοποίησε τον κανονισμό διεξαγωγής του αθλήματος, το οποίο ως τότε διεξαγόταν με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε τοπική διοργάνωση. Συνεπώς, ο Ονόμαστος εκτός από ολυμπιονίκης υπήρξε ο εισηγητής των πρώτων κανονισμών της αθλητικής πυγμαχίας.
Σωτήρης Μανωλόπουλος
Με το όνομα Σωτήρης Μανωλόπουλος μπορεί να αναφέρεται:
Μάνος Γαβράς
Ο Μάνος Γαβράς (Ηράκλειο, 9 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας ηθοποιός, παραγωγός, συγγραφέας και επιχειρηματίας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1973. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές του στην υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ αργότερα έκανε σπουδές και στην Αμερική όπου και συμμετείχε σε διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές.