cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηρακλής Ζουμπουλάκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Κατηγορία:Βουλευτές Επιδαύρου Λιμηράς Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμαντί
Η Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμάντι είναι ένας αιγυπτιακός ποδοσφαιρικός σύλλογος από την Ναγκ Χαμαντί. Αγωνίζεται στην Egyptian Second Division, ενώ έχει και παρουσίες στην Egyptian Premier League. Έδρα της ομάδας είναι το Aluminium Stadium. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το μαύρο. Ιδρύθηκε το 1962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962 Κατηγορία:Αλουμίνιουμ Ναγκ Χαμαντί Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αιγύπτου
Ζιλ Λιποβετσκί
Ο Ζιλ Λιποβετσκί (1944) είναι γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος. Έχει σπουδάσει στη Σορβόννη και διδάσκει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ.
Κύριες ιδέες
Ασχολείται με τις αλλαγές που έχει επιφέρει στη ζωή των ανθρώπων η κοινωνία της κατανάλωσης και του θεάματος. Θεωρεί πως έχουν αρθεί οι ταξικοί διαχωρισμοί της κατανάλωσης, αφού όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν και καταναλώνουν τα πάντα και πως αυτό που κυριαρχεί είναι ο ατομικισμός. Υποστηρίζει πως οι κοινωνίες αυτές βασίζονται στη δημοκρατική συμφωνία, καθώς οι άνθρωποι που ζουν σε αυτές δεν υπόκεινται σε κάποια αυθεντία, έχουν μαζικοποιήσει τους τρόπους συμπεριφοράς τους και έχουν προμηθευτεί με ένα υψηλότερο επίπεδο αυτονομίας.
Αντιλαμβάνεται τον Γαλλικό Μάη του '68 ως το ουσιαστικό λίκνο του σύγχρονου ναρκισσιστικού ατομικισμού. Επίσης, αναλύει τις σχέσεις του ευδαιμονισμού και του υπερκαταναλωτισμού με τις μειονοτικές ομάδες (π.χ. γκέτο στο Παρίσι).
Άρης Πειραιώς
Ο Άρης Πειραιώς (επίσημη ονομασία: Αθλητικός Ποδοσφαρικός Σύνδεσμος "Άρης Πειραιώς") με έτος ίδρυσης το 1915, υπήρξε από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία του Πειραιά και από τα πρώτα επίσημα αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 27. Έλαβε μέρος στο προτελευταίο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πριν την Κατοχή και στη Β΄ Εθνική μεταξύ 1962 και 1965, όταν και συγχωνεύθηκε με την Α.Ε. Νικαίας για τη δημιουργία του Ιωνικού Νίκαιας.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε στην Καστέλλα ως Πειραϊκός Ποδοσφαιρικός Σύνδεσμος (ή Σύλλογος) "(ο) Άρης" το 1915, από τους αδερφούς Λυμπεράκη, Ηλία Νικολακόπουλο, Νότη Κομνηνό, Θεόδωρο Ορλώφ και Όθωνα Κόκκινο (οι δύο τελευταίοι στα ιδρυτικά στελέχη αργότερα του Ολυμπιακού Πειραιώς). Παρότι δεν δραστηριοποιήθηκε σε επίσημο επίπεδο, ενοικίαζε χώρο κοντά στον Μύλο Κουμαντάρου της οδού Πειραιώς, όπου εγκαταστάθηκε έπειτα η Κεντρική Αγορά Αθηνών (Λαχαναγορά), και τον είχε διαμορφώσει ως γήπεδο προπόνησης και αγώνων. Σε αυτό διεξήγαγε από το 1916 τοπικό πρωτάθλημα ανεξάρτητων σωματείων, με την πρώτη τέτοια διοργάνωση να πιθανολογείται ότι πρόκειται και για το εναρκτήριο ανεπίσημο πρωτάθλημα στην πόλη (μετείχαν οι ομάδες Δρομεύς, "Ευαγγελίστρια", Ηρακλής, Πειραϊκή Ένωσις, "Πηγάδα", Τιτάν κ.ά). Επίσης, έδινε φιλικές αναμετρήσεις στο Ποδηλατοδρόμιον με ξένα πληρώματα που ναυλοχούσαν στο λιμάνι. Το πρώτο εκείνο διάστημα της ιστορίας του Άρη, είχε διάρκεια έως το 1920 και την προσχώρησή του στον αναγνωρισμένο (επίσημο) Πειραϊκό Σύνδεσμο.
Στην ΕΠΣΠ
Κατόπιν ανάδειξης σε πρωταθλητή δύο φορές της Γ΄ και μία της Β΄ ΕΠΣΠ τα επόμενα 10 χρόνια, προβιβάστηκε στην ανώτερη κατηγορία, για να μετάσχει σε 18 από τα 22 πρωταθλήματά της κατά την 26ετία 1936 με 1962. Απουσίασε μόνο το διάστημα 1949-1953 στην Α2, εντούτοις ποτέ δεν απείλησε την κυριαρχία των ισχυρών του Πειραιά και ιδιαίτερα του Ολυμπιακού από τον οποίον υποχρεώθηκε σε 27 ήττες στις 28 αναμετρήσεις τους, ενώ την περίοδο 1945-46 ο Γιάννης Βάζος τον ισοφάρισε σε 2-2 ακριβώς με τη λήξη του αγώνα. Εκείνη τη χρονιά ο Άρης τερμάτισε για μοναδική φορά στο πρώτο μισό του βαθμολογικού πίνακα, αν και προπολεμικά μία 3η θέση από τις 4 του είχε επιτρέψει να λάβει μέρος στον όμιλο Νότου του πρωταθλήματος Ελλάδας 1938-39 λόγω ευρείας συμμετοχής ομάδων του λεγόμενου Κέντρου, όπου ξεπερνώντας τον Αθηναίο Ατρόμητο κατατάχθηκε προτελευταίος στους 8.
Στη Β΄ Εθνική
Από την 4η θέση της Α΄ ΕΠΣΠ 1961-62, προκρίθηκε για το μεταβατικό πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας και κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον έναν των 10 ομίλων, υπολειπόμενος του Βύζαντα ένα βαθμό. Αποκλείστηκε της τελικής φάσης που έκρινε την άνοδο, αλλά κέρδισε δικαίωμα να αγωνιστεί και την ερχόμενη περίοδο στη Β΄ Εθνική, η οποία απέκτησε μόνιμη μορφή στο εξής. Σε αυτήν την κατηγορία παρέμεινε έως το 1965 με πρωταγωνιστικό ρόλο και πορεία:
Η συγχώνευση
Στην ευρύτερη περιοχή της Παλαιάς και Νέας Κοκκινιάς υπήρχε εκτός του Άρη Πειραιά και μεταξύ άλλων, η ισχυρή ομάδα της ΑΕ Νικαίας από το 1948 (ΑΕΝ, η πρώην Άμυνα Πειραιώς ίδρυσης το 1926), με παρουσία στην εναρκτήρια διοργάνωση Α΄ Εθνικής (1959-60) και στη Β΄ Εθνική από το 1963 ως αντίπαλος του Άρη. Έχοντας στόχο την άνοδο στην πρώτη κατηγορία ή τουλάχιστον να αντεπεξέλθουν στον αυξανόμενο ανταγωνισμό της δεύτερης, το 1965 αποφασίστηκε η συνένωση δυνάμεων της Α.Ε. Νίκαιας και του Άρη, δημιουργώντας τον Ιωνικό Νίκαιας, ο οποίος σταδιοδρόμησε στις δύο ανώτατες βαθμίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου, αγωνίστηκε στον τελικό κυπέλλου 1999-00 και λίγους μήνες πριν είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στο κύπελλο UEFA 1999-00.
Γνωστοί ποδοσφαιριστές
Από τον Άρη Πειραιώς αναδείχθηκαν οι:
Μεταγενέστεροι σύλλογοι με την ίδια επωνυμία
Ο σημερινός Γυμναστικός Ναυτικός Όμιλος "Άρης" Νίκαιας έχει έμμεση μόνο σχέση με τον αρχικό, δεδομένου ότι το 1973 ιδρύθηκε μεν από δυσαρεστημένους παράγοντες του Ιωνικού, αλλά με σκοπό να αναπτύσσει κάθε ολυμπιακό άθλημα πλην του ποδοσφαίρου.
Το 1974 η Θύελλα Κρήνης μετονομάστηκε σε Π.Α.Ο. Άρης Νίκαιας. Ο Άρης Νίκαιας στέφθηκε υπερπρωταθλητής της Γ΄ κατηγορίας ΕΠΣΠ το ίδιο έτος και τρεις φορές κυπελλούχος Πειραιώς κατά τη δεκαετία του '80. Προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική για τέσσερις διαφορετικές αγωνιστικές περιόδους και τελευταία το 1990-91 πριν τη συγχώνευση με τον ΑΟ Νεάπολης Πειραιά σε Ένωση Άρη-Νεάπολης (ΕΑΝ), ενώ αποτέλεσε αφετηρία της αθλητικής πορείας του Μιχάλη Καψή, πρωταθλητή εθνικών ομάδων Ευρώπης στο EURO 2004.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1915 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2015-2016
Το League Cup βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2015-16 είναι η πέμπτη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού και φέρει την ονομασία "Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς" στη μνήμη του ομώνυμου πετοσφαιριστή. Διεξάγεται από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των έντεκα από τις δώδεκα ομάδες της Βόλεϊ Λιγκ 2015-16, καθώς η ομάδα της Κηφισιάς αποσύρθηκε από το θεσμό μία ημέρα πριν την έναρξή του. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 3η φορά στην ιστορία του.
Α' φάση
Στην πρώτη φάση συγκροτήθηκε, μετά από κλήρωση, ένας όμιλος τεσσάρων ομάδων, που τελικά έγινε τριών, μετά την απόσυρση από τον θεσμό της Κηφισιάς και διεξήχθη στο Κλειστό Τόφαλος στην Πάτρα. Παράλληλα έγιναν και 3 νοκ άουτ παιχνίδια, στις έδρες των ομάδων που κληρώθηκαν ως γηπεδούχες. Όλοι οι αγώνες έγιναν το τριήμερο 9 με 11 Οκτωβρίου. Ο αγώνας μεταξύ Ηρακλή και Λαμίας, λόγω της εκκρεμότητας με την αδειοδότηση του Ηρακλή από την ΕΕΑ, διεξήχθη στις 16 Δεκεμβρίου.
Όμιλος (Πάτρα)
Ο Φοίνικας Σύρου ανεξαρτήτως θέσεως, είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στο F-4, που έγινε 19-20 Φεβρουαρίου 2016 στη Σύρο, ως διοργανωτής.
Αγώνες
Νοκ άουτ
Αγώνες
Τελική φάση League Cup "Νίκος Σαμαράς"
Η τελική φάση (φάιναλ-4) ήταν αρχικά να διεξαχθεί στη Σύρο, 30 και 31 Ιανουαρίου του 2016, αλλά λόγω της απεργίας της πανελλήνιας ναυτικής ομοσπονδίας και της αδυναμίας μετάβασης των ομάδων στο νησί, μετατέθηκε για το διήμερο 19 και 20 Φεβρουαρίου με τηλεοπτική κάλυψη από το συνδρομητικό κανάλι Novasports.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015 2016 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2015 2016 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2015 2016
Κουλουραίικα Ιωαννίνων
Γεωγραφία
Τα Κουλυραίικα βρίσκονται στις βόρειες υπώρειες του όρους Ξηροβούνι και απέχουν 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Σκλίβανη, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Χριστόφορος, Προφήτης Ηλίας, Ράχη, Σταυρός και Χώρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σκλίβανης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Νέα Ρωσία
thumb|Χάρτης με την περιοχή της Νέας Ρωσίας στην τσαρική [[Ρωσία (1897).]]
Η Νέα Ρωσία (ρωσικά: Новороссия, Νοβορόσσια) αποτελεί ιστορικό όρο, καθώς επίσης ήταν και μια εδαφική υποδιαίρεση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στο νότιο τμήμα της, μεταξύ της Μαιώτιδας λίμνης και κατά μήκος της Μαύρης Θάλασσας.
Η περιοχή απελευθερώθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία στα τέλη του 18ου αιώνα από τους Οθωμανούς και παρέμεινε υπό τον έλεγχό της μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Στη σημερινή εποχή τα εδάφη αυτά περιλαμβάνουν: την περιοχή του Ντονέτσκ, τμήμα της περιοχής του Λουχάνσκ, την περιοχή του Ντνιπροπετρόφσκ, την περιοχή της Ζαπορίζια, την περιοχή του Μικολάιβ, την περιοχή της Χερσώνος, την περιοχή της Οδησσού στην Ουκρανία, το Κράι Κρασνοντάρ, το Κράι Σταυρούπολης, την Περιφέρεια Ροστόφ, την Κριμαία στη Ρωσία και το νότιο τμήμα της μολδαβικής δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ρωσίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ουκρανίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Μολδαβίας
Ημιάκαμπτο αερόπλοιο
thumb|Εσωτερική δομή ημιάκαμπτου αερόπλοιου Ένα ημιάκαμπτο αερόπλοιο είναι αερόπλοιο το οποίο διαθέτει σκληρή τρόπιδα ή στήριγμα που υποστηρίζει το κύριο περίβλημα σε όλο το μήκος του. Η τρόπιδα μπορεί να είναι μερικώς εύκαμπτη ή αρθρωτή και μπορεί να βρίσκεται εντός ή εκτός του κύριου περιβλήματος. Το εξωτερικό σχήμα του αερόπλοιου διατηρείται από την πίεση του αερίου, όπως συμβαίνει και στα μη άκαμπτα «αερόπλοια». Κατασκευάστηκαν αρκετά ημιάκαμπτα πηδαλιουχούμενα αερόπλοια στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1930 η προτίμηση στράφηκε περισσότερο προς τα άκαμπτα αερόπλοια. Έκτοτε δεν κατασκευάστηκε κανένα μοντέλο μέχρι το 1997 όταν ο σχεδιασμός αυτός αναβίωσε από το Zeppelin NT.
Η ημιάκαμπτη κατασκευή είναι ελαφρύτερη από το εξωτερικό πλαίσιο ενός άκαμπτου αερόπλοιου, ενώ δίνει τη δυνατότητα για μεγαλύτερη χωρητικότητα από ένα αερόπλοιο μη άκαμπτου τύπου.
Αρχή
Κατά κύριο λόγο ενσωματωμένα στην άτρακτο είναι η γόνδολα, οι κινητήρες και μερικές φορές η πρύμνη (ουρά). Το πλαίσιο έχει ως στόχο τη διανομή των φορτίων εναιώρησης αυτών των εξαρτημάτων και των φορτίων του αερίου ανύψωσης ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια της ατράκτου ενώ μπορεί επίσης να μειώσει εν μέρει τις καταπονήσεις στην άτρακτο κατά τους ελιγμούς. Στα πρώτα αερόπλοια τα οποία βασίζονταν σε δίχτυα, ταινίες υφασμάτων ή περίπλοκα συστήματα εξάρτησης σχοινιών για να ενώσουν το περίβλημα ανύψωσης με τα άλλα μέρη του σκάφους, η ημιάκαμπτη κατασκευή ήταν σε θέση να επιτύχει βελτιώσεις στο βάρος, την αεροδυναμική και τη δομική απόδοση. Το όριο μεταξύ ημιάκαμπτων και μη άκαμπτων αερόπλοιων είναι αόριστο. Ειδικά στους μικρούς τύπους, δεν είναι σαφές εάν η δομή είναι απλώς μια εκτεταμένη γόνδολα ή μια κατάλληλη δομική τρόπιδα.
Όπως και στα μη άκαμπτα αερόπλοια, το αεροδυναμικό σχήμα της ατράκτου διατηρείται μέσω υπερπίεσης του αερίου στο εσωτερικό και το ελαφρύ πλαίσιο στην πρύμνη και στην πλώρη. Οι μεταβολές του όγκου του αερίου ανύψωσης εξισορροπούνται με τη χρήση αερόσακων. Οι αερόσακοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για πλευρικό έλεγχο του σκάφους. Για τους μικρούς τύπους, το αέριο ανύψωσης βρίσκεται αποθηκευμένο μερικές φορές στην ίδια την άτρακτο, ενώ οι μεγαλύτεροι τύποι τείνουν να χρησιμοποιούν ξεχωριστά κύτταρα αερίου, τα οποία μετριάζουν τις συνέπειες μιας βλάβης σε ένα κύτταρο αερίου και βοηθούν στη μείωση της απαιτούμενης υπερπίεσης.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|Ο Ιταλός εξερευνητής [[Ουμπέρτο Νόμπιλε διέσχισε τον Βόρειο Πόλο με το ημιάκαμπτο αερόπλοιο του Norge το 1926.]] Κατά την πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα, τα ημιάκαμπτα αερόπλοια θεωρούνταν πιο κατάλληλα για στρατιωτική χρήση, διότι, σε αντίθεση με τα άκαμπτα αερόπλοια, μπορούσαν να ξεφουσκωθούν, να αποθηκευθούν και να μεταφερθούν μέσω ξηράς ή θάλασσας. Τα μη άκαμπτα αερόπλοια είχαν περιορισμένη ικανότητα ανύψωσης λόγω των περιορισμών αντοχής του περιβλήματος και των δομικών υλικών που χρησιμοποιούνταν.
Ένα πρώιμο παράδειγμα ημιάκαμπτου αερόπλοιου ήταν το Groß-Basenach το οποίο σχεδιάστηκε από τον ταγματάρχη Χανς Γκρος του ''Luftschiffer-Bataillon Nr. 1'' στο Βερολίνο, με την πρώτη πτήση του να γίνεται το 1907. Διέθετε άκαμπτη τρόπιδα κάτω από το περίβλημα. Τέσσερα ακόμη στρατιωτικά αερόπλοια παρόμοιου σχεδιασμού κατασκευάστηκαν και ανακατασκευάστηκαν στη συνέχεια, λαμβάνοντας τις ονομασίες από το M I έως το M IV, μέχρι το 1914.
Η πιο ολοκληρωμένη κατασκευή ημιάκαμπτων αερόπλοιων την περίοδο ανάμεσα στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους έλαβε χώρα στην Ιταλία. Εκεί το κρατικό εργοστάσιο Stabilimento di Costruzioni Aeronautiche (SCA) κατασκεύασε πολλά από αυτά. Ο Ουμπέρτο Νόμπιλε, ο οποίος αργότερα έγινε στρατηγός και διευθυντής του εργοστασίου, ήταν το πιο γνωστό μέλος του, μιας και σχεδίασε αρκετά ημιάκαμπτα αερόπλοια, στα οποία οποία συγκαταλέγονται τα Norge και Italia, με τα οποία πέταξε πάνω από τον Βόρειο Πόλο, και το W6 OSOAVIAKhIM, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο πρόγραμμα αερόπλοιων της Σοβιετικής Ένωσης.
Παρόν
Μέχρι το 2008 το μοναδικό επανδρωμένο ημιάκαμπτο μοντέλο αερόπλοιου σε ενεργή χρήση ήταν το Zeppelin NT. Αποτελείται από ένα μοναδικό κύτταρο αερίου το οποίο διατηρείται σε ελαφρά υπερπίεση, αερόσακους για την διατήρηση του όγκου, και τριγωνική δομή ατράκτου στο εσωτερικό του κυττάρου.
Τα CL160 "Cargolifter" ήταν μια μη πραγματοποιημένη σχεδίαση της διαλυμένης πλέον γερμανικής εταιρείας Cargolifter AG (1996–2003). Το Cargolifter Joey ήταν ένα μικρό ημιάκαμπτο πειραματικό αερόπλοιο το οποίο κατασκευάστηκε για την δοκιμή του μοντέλου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αεροσκάφη
Γουνδέριχος
Ο Γουνδέριχος, γερμ. Gunderic (379 - 428) ήταν βασιλιάς των Χάσντινγκ Βανδάλων (407-418) για 11 έτη, έπειτα βασιλιάς των Βαλδάλων και των Αλανών (418-428) για 10 έτη. Οδήγησε τους Χάσντινγκ Βανδάλους, ένα Γερμανικό φύλο από τον ποταμό Όντερ, να λάβουν μέρος στις βαρβαρικές εισβολές στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 5ο αι.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδίγιζελ ηγεμόνα των Χάσντινγκι Βανδάλων. Ο Γοδίγιζελ και ο λαός του παραβίασαν τον ποταμό Ρήνο, όριο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το 406. Το έτος αυτό οι Βάνδαλοι ενεπλάκησαν σε σκληρό πόλεμο με τους Φράγκους, που είχαν ήδη εγκατασταθεί ως σύμμαχοι των Ρωμαίων, καθώς οι Φράγκοι προσπάθησαν να κρατήσουν τους Βανδάλους μακριά. Ο Γοδίγιζελ σκοτώθηκε σε μάχη και τον διαδέχθηκε ο Γουνδέριχος.
Ο Γουνδέριχος και ο λαός του τελικά προχώρισαν τα Πυρηναία και πέρασαν στην Ιβηρική χερσόνησο τον Οκτώβριο του 409. Με το τμήμα των Χάστινγκι Βανδάλων π Γουνδέριχος ίδρυσε βασίλειο στη Ρωμαϊκή επαρχία Γαλαισία (Gallaecia, νυν Γαλικία) της βορειο-δυτικής Ιβηρικής. Όμως το 418 τους εκδίωξαν από εκεί οι Βησιγότθοι με διαταγή των Ρωμαίων, οι οποίοι ως αμοιβή για την υπηρεσία αυτή επέτρεψαν την εγκατάσταση των Βησιγότθων στην Ακουιτανία. Το 418 στην Ισπανία, ο Αττάκες, ηγεμόνας των Αλανών, έπεσε σε μάχη εναντίον των Βησιγότθων, που τότε ήταν σύμμαχοι της Ρώμης. Οι πιο πολλοί επιζώντες Αλανοί ζήτησαν από τον Γουνδέριχο να ενωθούν μαζί του, πράγμα που δέχθηκε και έτσι έγινε βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών. Το 420 ο comes Hispaniarum επιτέθηκε στους Βανδάλους, που είχαν πάει σε πόλεμο με τους Σουηβούς της Γαλικίας, οι οποίοι -έπειτα από τη σοβαρή ήττα τους από τους Βησιγότθους το 418- είχαν περιοριστεί στη Γαλικία.
Ο αυτοκρατορικός αντιπρόσωπος (επικεφαλής της επισκοπής) νίκησε τον Μάξιμο, γιο του πρώην σφετεριστή (το 409) Γερόντιου, το 420-421, αλλά αυτό είχε αποτέλεσμα οι Βάλδαλοι να μετακινηθούν νότια της Ισπανίας, στη Βαίτικα (νυν Ανδαλουσία), όπου ενώθηκαν με το εναπομείναν τμήμα Σιλίνγκι των Βανδάλων. Οι Βάνδαλοι κινήθηκαν πιο νότια το 420-421. Νίκησαν έναν Ρωμαϊκό στρατό, οδηγούμενο από τον μάγιστρο του στρατού Καστίνο, έξω από τα τείχη της Κόρδοβας το 422. Οι Βάνδαλοι επιτέθηκαν στην Τινγκιτάνα Μαυριτανία και τις Βαλεαρίδες, επίσης λεηλάτησαν την Καρθαγένη και τη Σεβίλλη το 425. Δεν έμειναν στις πόλεις αυτές· ο Γουνδέριχος ανακατέλαβε την πόλη το 428. Οι Βάνδαλοι αναχώρησαν από την Ισπανία το 429 και για 10 έτη η Ρωμαϊκή Ισπανία έμεινε άθικτη, εκτός της Γαλικίας, που ήταν υπό τον έλεγχο των Σουηβών. Ο Υδάτιος γράφει ότι το 428 ο Γουνδέριχος "άπλωσε τα χέρια του στην εκκλησία της μεγάλης αυτής πόλης -που κατά παραχώρηση Θεού την είχε καταλάβει- και απεβίωσε".
Πηγές
Κατηγορία:Βάνδαλοι
Μικρασιατική Αθηνών
Ο '''Π.Α.Ο. Μικρασιατική Ένωσις Αθηνών''' ήταν ελληνικός αθλητικός σύλλογος. Ιδρύθηκε το 1926 στα βόρεια προάστια της Αθήνας από Μικρασιάτες πρόσφυγες με χρώματα το κίτρινο και το άσπρο και αργότερα μετακόμισε στο Νέο Κόσμο ή Δουργούτη, όπως ονομαζόταν προπολεμικά. Επιβίωσε ως το 1948.
Ιστορικό
Η Μικρασιατική Δουργούτη, όπως αναφέρεται, ήταν ένα από τα δυναμικότερα ανεπίσημα ποδοσφαιρικά σωματεία στις αρχές της δεκαετίας '30. Τον Απρίλιο του 1930 στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Π. Ρώσσης, Π. Φώσκολος, Σ. Ρούσσος, Β. Παπαδόπουλος, Μ. Κυρστετζιάν, Π. Νεφελούδης, Αρμενάκ, Ν. Αυγερινός (αρχηγός), Φ. Γκογκόρνος, Χ. Τζιβελέκης, Π. Καμπάνης. Αναδείχθηκε νικήτρια του πρωταθλήματος ανεπισήμων 1934 και φιναλίστ το 1935. Ποδοσφαιριστής της τότε υπήρξε ο Λύσανδρος Δικαιόπουλος που αργότερα αγωνίστηκε σε ΑΕΚ και Παναθηναϊκό. Οι επιτυχίες της είχαν ως αποτέλεσμα να ενταχθεί στην Ε.Π.Σ. Αθηνών το 1936. Το 1938 κατέκτησε τον τίτλο της Γ΄ και έδωσε αγώνα διαβαθμισης με τον άλλοτε πρωταθλητή Ελλάδος Π.Σ. Γουδί. Αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της ως τα τέλη της δεκαετίας του '40. Μεταπολεμικά έπαιζε στη Β΄ Αθηνών και το 1946 ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον Έσπερο Καλλιθέας αλλά ηττήθηκε στον αγώνα κατάταξης. Το 1948 θα αγωνιζόταν στην Β΄ ΕΠΣΑ αλλά απορροφήθηκε από τη Δόξα Αθηνών (Αγ. Σώστη), η οποία πολύ αργότερα, το 1967, συγχωνεύτηκε με τον Φοίβο και δημιούργησαν τον Θρίαμβο Ν. Κόσμου.
Τη σεζόν 1948-49 με το καταστατικό της Μικρασιατικής εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία ο "Π.Ο. Ψυχικού", ο οποίος επιβιώνει μέχρι σήμερα αποτελώντας τρόπον τινά τη συνέχειά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Πολιτειακές εκλογές της Βικτώριας 2018
Οι πολιτειακές εκλογές του 2018 στη Βικτωρία της Αυστραλίας διεξήχθησαν στις 24 Νοεμβρίου 2018 για την εκλογή του 59ου Κοινοβουλίου. Στις εκλογές διεκδικήθηκαν όλες οι 88 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση (κάτω βουλή)  και όλες οι 40 έδρες για το νομοθετικό συμβούλιο (Άνω Βουλή).
Η κυβέρνηση με επικεφαλής τον Εργατικό πρωθυπουργό Ντάνιελ Άντριους κέρδισε μια δεύτερη τετραετή θητεία, επικρατώντας των Φιλελεύθερων-Εθνικών του Μάθιου Γκάι. Σύμφωνα με τις πρώτες προβλέψεις, οι Εργατικοί αναμενόταν να κερδίσουν γύρω στις 55 έδρες στην 88μελή Νομοθετική Συνέλευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βικτωρια Κατηγορία:Εκλογές στη Βικτώρια
Ρομαντισμός (λογοτεχνία)
Με τον όρο ρομαντισμός στη λογοτεχνία εννοείται το λογοτεχνικό κίνημα που, με επίκεντρο τη Γερμανία, την Αγγλία και τη Γαλλία, εξαπλώθηκε στην Ευρώπη το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα. Το θεμέλιο όμως της επίδρασης του ρομαντισμού στη λογοτεχνία διαμορφώθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα. Η γενικευμένη κρίση οι ταχείς ρυθμοί αστικοποίησης και εκβιομηχάνισης των ευρωπαϊκών χωρών, μετά τη διάσπαση της φεουδαρχικής κοινωνίας, είχε ως αποτέλεσμα μια σειρά ραγδαίων εξελίξεων σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο. Οι έντονες οικονομικές ανακατατάξεις οδήγησαν σε σημαντική πτώση του βιοτικού επιπέδου ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Το γεγονός αυτό είχε ως επακόλουθο την έκρηξη και εξάπλωση διαφόρων επαναστατικών κινημάτων με κοινωνικά αιτήματα, με αποκορύφωμα τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, γεγονός που οδήγησε στη διατύπωση νέων θεωριών. Οι νέες θεωρίες φέρνουν στο προσκήνιο το άτομο και την ιδεαλιστική προσέγγιση του κόσμου ως αντίδραση στον ορθολογισμό και τις «απόλυτες» αλήθειες του Διαφωτισμού. Η εμμονή του Ιμμάνουελ Καντ στην κυριαρχία της ελεύθερης βούλησης, η θεωρία της γνώσης του Φίχτε , η εισαγωγή της έννοιας του εξπρεσιονισμού από τον Χέρντερ και της ιδέας του ανήκειν , φαίνεται πως απέδωσαν καρπούς στον 19ο αιώνα.
Ιστορικό
Κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα εμφανίστηκε ένα λυρικό είδος ποίησης που εμπνεόταν από τη φύση και με μελαγχολικά θέματα. Μαζί, υπήρξε και μια στροφή προς το παρελθόν, την τοπική λογοτεχνία και τα λαϊκά τραγούδια. Σημαντικό δείγμα αυτής της στροφής ήταν η δημοσίευση από τον Τζέημς Μακφέρσον μιας συλλογής ποιημάτων για τα οποία ισχυρίστηκε ότι ήταν μεταφράσεις από αρχαία ποίηση του βάρδου Όσσιαν. Η ανάπτυξη έντονων συναισθημάτων στα συναισθηματικά μυθιστορήματα του 18ου αιώνα και η περιγραφή της φύσης που προκαλούσε δέος επηρέασε τους μεταγενέστερους ποιητές.
Το γερμανικό κίνημα «Θύελλα και Ορμή» αντιτάχθηκε στον στείρο ορθολογισμό και τους κανόνες, και έδωσε έμφαση στην εκδήλωση συναισθημάτων μέσα από την τέχνη. Το κίνημα αποτέλεσε μια επανάσταση κατά του γαλλικού κλασικισμού και των λογοτεχνικών συμβάσεών του και είχε τον χαρακτήρα ραγδαίας ρήξης με το κατεστημένο. Χαρακτηριστικό δείγμα του κινήματος είναι το επιστολικό μυθιστόρημα του Γκαίτε "Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου" στο οποίο το υποκείμενο πρόσωπο εμφανίζεται να αναγνωρίζει στη Φύση τον καθρέπτη της ευαίσθητης ψυχικής του διάθεσης.
Το έργο του Ζαν Ζακ Ρουσσώ που χαρακτηρίζεται από ευαισθησία και συναισθηματισμό, εισήγαγε στη λογοτεχνία την ονειροπόληση, το πάθος και μια σημαντική θέση για τη Φύση, στοιχεία που εμφανίστηκαν στον επερχόμενο ρομαντισμό.
Το ρομαντικό ρεύμα αναπτύχθηκε από το τέλος του 18ου αιώνα μέσα από τις επιθυμίες των δημιουργών να αποδεσμευτούν από τις συμβάσεις του κλασικισμού και να εκφραστούν ελεύθερα. Οι ρομαντικοί συγγραφείς ανήγαγαν την ευαισθησία ως κύριο χαρακτηριστικό τους και προάσπισαν την ελευθερία τους στην επιλογή θεμάτων και τρόπων έκφρασης. Πηγή έμπνευσης σταματά να είναι η ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά είναι πλέον η ιστορία των βόρειων λαών και ο Μεσαίωνας.
Ο ρομαντισμός επίσης χαρακτηρίζεται από πεσιμισμό και μελαγχολία που διαχέεται μέσα στα έργα. Οι απογοητεύσεις και η απόγνωση των συγγραφέων τους οδηγούν να καταφύγουν στη διέξοδο ενός ιστορικού παρελθόντος, την ονειροπόληση ή την ενασχόληση με τον θάνατο.
Κύρια ρεύματα του ρομαντισμού ήταν στην Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Στην Αγγλία, ο Ουίλλιαμ Ουόρντσγουορθ εξέφρασε την εσωτερικότητά του μέσα από την επαφή με τη Φύση και την εξύμνησή της που ακολουθήθηκε αργότερα από τον Πέρσυ Σέλλεϋ, ενώ ο Σάμιουελ Τέυλορ Κόουλριτζ στράφηκε στη φαντασία και το μεταφυσικό. Ο ρομαντισμός στη Γερμανία, ως συνέχεια της "Θύελλας και Ορμής" στράφηκε προς τη φύση, το συναίσθημα και τη φαντασία με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την αποσπασματικότητα της δημιουργίας. Σημαντικές μορφές ήταν ο θεωρητικός Φρήντριχ Σλέγκελ και ο ποιητής Νοβάλις. Ο γαλλικός ρομαντισμός άνθισε καθυστερημένα παρά τις βάσεις που είχε στο έργο του Ρουσσώ. Εδώ είχε τη μορφή μιας πραγματικής επανάστασης κατά του κλασικισμού. Απαρχή του θεωρείται η δημοσίευση των Ποιητικών Στοχασμών του Λαμαρτίν. Στην αρχή οι γάλλοι ρομαντικοί ήταν διασπασμένοι σε διάφορες τάσεις, αλλά αργότερα συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Βικτόρ Ουγκό που όρισε τον ρομαντισμό ως τον «φιλελευθερισμό στη λογοτεχνία».
Κατεξοχήν είδος της ρομαντικής ποίησης είναι οι ελεγείες και γενικά η προσωπική ποίηση με εκφραστές ποιητές όπως τον Μπάυρον, τον Σέλλεϋ, τον Ουγκό, τον Μυσσέ. Οι δυο τελευταίοι κυριάρχησαν και στην ερωτική ρομαντική ποίηση με επίκεντρο τη Γαλλία. Ο Χάινε είναι αυτός που στράφηκε στην πολιτική ποίηση φεύγοντας από τον μελαγχολικό και ερωτικό λυρισμό. Άλλα ρομαντικά είδη που εμφανίστηκαν ήταν η φιλοσοφική και θρησκευτική ποίηση υπό την κυριαρχία του πνευματισμού, και η επικολυρική ποίηση με θεματολογία από την εθνική ιστορία και παράδοση αλλά και εξωτικούς θρύλους. Η ποίηση με περιγραφή της καθημερινότητας ήταν μια αντίδραση στον κλασικισμό και η Φύση ήταν έμπνευση και κύριο γνώρισμα στον λυρικό ρομαντισμό.
Κοινά χαρακτηριστικά
Παρόλο που παραμένει δύσκολος έως αδύνατος ο σαφής ορισμός του Ρομαντισμού ωστόσο διακρίνονται ορισμένα βασικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά και θέματα, τα οποία έγιναν κοινός τόπος στους πρωταγωνιστές αυτού του λογοτεχνικού κινήματος.
Το 1817 ο Κόουλριτζ όρισε την ποίηση ως προϊόν «εκείνης της συνθετικής και μαγικής δύναμης, στην οποία έχουμε αποκλειστικά επιφυλάξει το όνομα της φαντασίας», παρέχοντας το στίγμα της λογοτεχνικής παραγωγής στα συμφραζόμενα του ρομαντικού κινήματος. Οι ρομαντικοί συγγραφείς αντιτάχθηκαν στο κλασικό ιδεώδες της τέλειας ορθολογικής μίμησης της πραγματικότητας, αντιπροτείνοντας ως απόλυτο ιδανικό την έκφραση των εσωτερικών συναισθημάτων μέσω της ευαισθησίας, της ατομικής προοπτικής του κόσμου και της δημιουργικής φαντασίας. Ο άνθρωπος στο ρομαντικό ιδεώδες είναι ένα διονυσιακό, ανήσυχο πλάσμα που επαναστατεί ενάντια στον κόσμο και την κοινωνία και βρίσκεται σε μια συνεχή ψυχική ανισορροπία». Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, ο ρομαντικός λυρισμός αναδεικνύει ήρωες ανήσυχους και μελαγχολικούς, πλημμυρισμένους από το αίσθημα της απελπισίας, από το αίσθημα του μοιραίου και του ανολοκλήρωτου, που πολλές φορές μετατρέπεται σε θανατολαγνεία.
Σε αντιστοιχία, οι ρομαντικοί ποιητές –των οποίων οι ήρωες λειτουργούν ως alter ego– εκτιμούν την ακεραιότητα, την ειλικρίνεια και την αφοσίωση σε κάποιο ιδεώδες για το οποίο αξίζει κανείς να θυσιάσει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Η τέχνη και η ζωή για τον ρομαντικό συγγραφέα είναι έννοιες αδιαχώριστες. Έτσι, στα πλαίσια του ρομαντικού κινήματος, ο αυθορμητισμός και η αυθεντικότητα της ατομικής εσωτερικής αλήθειας συνιστούν τα αποκλειστικά κριτήρια για την εκτίμηση κάθε έργου τέχνης, το οποίο, με τον μοναδικό του χαρακτήρα, οφείλει να εκφράζει το προσωπικό βίωμα του δημιουργού του.
Κοινό χαρακτηριστικό των ρομαντικών συγγραφέων είναι επίσης η νοσταλγία ενός ανεπιτήδευτου παρελθόντος, που αφενός οδηγεί στο ενδιαφέρον για την παραδοσιακή αγροτική κοινωνία, για την ιδιαίτερη ιστορία κάθε λαού και για τον Μεσαίωνα, αφετέρου παράγει ένα διαφορετικό ιδεώδες που απέχει τόσον μακράν της πραγματικότητας, όσο και εκείνο του κλασικισμού. Οι συγγραφείς του ρομαντικού κινήματος συχνά αντλούν τα θέματά τους από τις λαϊκές παραδόσεις, την εθνική ιστορία και τους μεσαιωνικούς θρύλους. Συχνότερα δε, ενδιαφέρονται για εκείνες τις δοξασίες που περιέχουν υπερφυσικά στοιχεία, καθότι αυτά συμφωνούν με «τη ρομαντική αντίληψη της ενορατικής δύναμης της καλλιτεχνικής φαντασίας, με την οποία ο ποιητής εκφράζει την 'υπερβατική αλήθεια', πέρα από την επιφανειακή πραγματικότητα του κόσμου».
Φύση και θάνατος
Οι δυνάμεις που κρύβονται πίσω από το φαινομενικό προσωπείο της φύσης είναι κοινός τόπος στα έργα των ρομαντικών ποιητών. Προσωποποιείται αναλαμβάνοντας είτε τον ρόλο της παρήγορης και έμπιστης φίλης που συμπαραστέκεται στις απελπισμένες ψυχές και διαφυλάσσει τις αναμνήσεις των ευτυχισμένων στιγμών των οποίων υπήρξε μάρτυρας, είτε ως εκδικητική οντότητα. Ως υποστηρικτική οντότητα αντιμετωπίζει τη φύση ο Λαμαρτίν στο ελεγειακό ποίημά του Η Λίμνη. Πλημμυρισμένος από μελαγχολία, ο ποιητής προσφεύγει στην αιώνια φύση για παρηγοριά. Το μοτίβο του θανάτου, ή με τη μορφή της νεκρής αγαπημένης, όπως στη Λίμνη, είτε με τη μορφή του νεκρού παιδιού στο Εξωτικό του Γκαίτε, είτε με τις πολλαπλές μεταμορφώσεις του, επανέρχεται συχνά στα ρομαντικά ποιήματα. Υποδηλώνει την αγωνία των ποιητών απέναντι στο πεπερασμένο της ζωής και την αμείλικτη φθορά του χρόνου. Η συνεχής πάλη με τη δαιμονική μορφή του χρόνου, ο οποίος παρέρχεται τάχιστα και αφανίζει τα πάντα ανεπιστρεπτί, οδηγεί τους ποιητές σε μια αίσθηση πρόωρης γήρανσης.
Δικτυακοί τόποι
*
Live in Japan (δίσκος των Deep Purple)
Live in Japan είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου τριπλού δίσκου του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Η ηχογράφηση του άλμπουμ, έγινε στις 15 και 16 Αυγούστου στην Οσάκα και στις 17 Αυγούστου του 1972 στο Τόκιο της Ιαπωνίας και κάθε CD είναι μία από αυτές τις ημέρες, αντίστοιχα. Οι συναυλίες αυτές, ήταν μέρος της περιοδείας για την προώθηση του στούντιο δίσκου "Machine Head", του πιο επιτυχημένου που είχαν κυκλοφορήσει οι Deep Purple, μέχρι τότε. Κομμάτια αυτών των ηχογραφήσεων, αποτελούν το θρυλικό ζωντανό άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο "Made in Japan", το οποίο κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά από τις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις.
Το "Live in Japan" κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1993, από την εταιρεία "ΕΜΙ".
Τραγούδια
Οσάκα, 15 Αυγούστου 1972
1. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:37
2. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:51
3. The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:36
4. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:50
5. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:26
6. Space Truckin'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 21:35
7. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:25
CD 2
Οσάκα, 16 Αυγούστου 1972
1. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:07
2. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:25
4. The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:21
5. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:35
6. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:21
7. Space Truckin'  (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 20:13
CD 3
Τόκιο, 17 Αυγούστου 1972
1. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:15
2. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:06
3. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:32
4. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:26
5. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:16
7. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:55
Τα μέλη των Deep Purple
Το Live in Japan ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία
Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία (Λ&Ν.Α.) αποτελεί το τμήμα λιμενικής αστυνομίας και ακτοφυλακής της Αστυνομίας Κύπρου. Είναι επιφορτισμένη με την κύρια αποστολή της επιβολής του νόμου πέριξ των υδάτων και τον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι κύριοι ρόλοι της περιλαμβάνουν την επιβολή του νόμου σε ότι αφορά παράνομες δραστηριότητες, όπως το λαθρεμπόριο, η τρομοκρατία, η πειρατεία και η παράνομη αλιεία. Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία της Κύπρου διαθέτει και δύναμη έρευνας και διάσωσης. Η δύναμη αυτή είναι εξοπλισμένη με περιπολικά σκάφη και συστήματα ραδιοεντοπισμού.
Διοίκηση
Με έδρα στη Λεμεσό η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία τελεί υπό τον έλεγχο του Διοικητή των Υποδιοικητών.
Ο Διοικητής έχει τόσο διοικητική όσο και επιχειρησιακή ευθύνη και είναι υπόλογος στον Αρχηγό της Αστυνομίας, μέσω του Βοηθού Αρχηγού Υποστήριξης.
Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία περιλαμβάνει τα εξής γραφεία: Αρχείο, Αποθήκες, Λογιστήριο, Κέντρο μηνυμάτων, Γραφείο Επιχειρήσεων, Γραφείο Ασφαλείας.
Σταθμοί
Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία αποτελείτε από τους παρακάτω σταθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστυνομία Κύπρου Κατηγορία:Ναυτιλία στην Κύπρο
Άνδρος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άνδρος φέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μανταλέι (αποσαφήνιση)
Ο όρος Μανταλέι είναι τοπωνύμιο στην Μιανμάρ και μεταξύ άλλων μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Ελεονώρα του Ρουά
Η Ελεονώρα (γαλλ. Eleonor de Roye 24 Φεβρουαρίου 1535 - 23 Ιουλίου 1564) από τον Οίκο του Ρουσύ ήταν κόρη του κυρίου του Ρουά & του Μυρέ και κόμη του Ρουσύ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κονντέ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη και κληρονόμος του Καρόλου κυρίου του Ρουά & του Μυρέ και κόμη του Ρουσύ. Μητέρα της ήταν η Μαγδαληνή ντε Μαϊγύ, κυρία του Κοντί, κόρη του Φερρί ντε Μαϊγύ και της Λουίζας του Μονμορανσύ.
Ετεροθαλή αδέλφια της μητέρας της ήταν ο Γκασπάρ Β΄ ντε Κολινύ κύριος του Σατιγιόν και ναύαρχος της Γαλλίας, o Οντέτ ντε Κολινύ καρδινάλιος και ο Φραγκίσκος ντε Κολινύ κύριος του Αντελό. H Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ πρίγκιπα του Κονντέ και τον μετέστρεψε στον Προτεσταντισμό. Αδελφός του συζύγου της ήταν ο Αντώνιος των Βουρβόνων δούκας του Βαντόμ, σύζυγος της βασίλισσας της Ναβάρρας και πατέρας του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Κληρονόμησε την κομητεία του Ρουσύ από τον πατέρα της και την κυριότητα του Κοντί από τη μητέρα της. Κατά τον πρώτο από τους Εμφυλίους Πολέμους και ιδιαίτερα το διάστημα 1560-63, η Ελεονώρα και η μητέρα της ανέλαβαν σημαντικές πολιτικές δραστηριότητες για να υποστηρίξουν τον σύζυγό της: Όταν δύο φορές ο πρίγκιπας του Κονντέ φυλακίστηκε από την υπερ-καθολική οικογένεια των Γκιζ, η σύζυγός του και η μητέρα της ενίσχυσαν συστηματικά τις συμμαχίες του με Γερμανούς πρίγκιπες και με την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Οπλισμένη με αυτή την υποστήριξη, η Ελεονώρα έκανε διαπραγματεύσεις με επιστολές και με άμεση επαφή με την αντιβασίλισσα Αικατερίνη των Μεδίκων· το αποτέλεσμα ήταν η ειρήνη του Αμπουάζ και η απελευθέρωση του Λουδοβίκου Α΄.
Από τα οκτώ παιδιά της επέζησαν τρία. Όταν απεβίωσε η Ελεονώρα, ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο με τη Φραγκίσκη των Βαλουά-Ορλεάνης-Λονγκβίλ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1551 τον Λουδοβίκο Α΄ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Τάσος Γουδέλης
Ο Τάσος Γουδέλης (Αθήνα, 1949) είναι Έλληνας συγγραφέας, κριτικός και σεναριογράφος. Από το 1983, συνεκδίδει με τον Κώστα Μαυρουδή το λογοτεχνικό περιοδικό Το Δέντρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Πολύδωρος (γιος του Κάδμου)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Πολύδωρος ήταν βασιλιάς της Θήβας, γιος του Κάδμου και της Αρμονίας, και αδελφός της Σεμέλης, της Αγαύης, της Ινώς και της Αυτονόης. Ονομάστηκε «Πολύδωρος», επειδή στον γάμο του δέχτηκε πολλά δώρα από τους θεούς. Ο γιος και διάδοχος του ήταν ο Λάβδακος από την Νυκτηίδα, κόρη του Νυκτέα. O Πολύδωρος γεννήθηκε μετά τις αδελφές του, αυτό έκανε τον Κάδμο πολύ χαρούμενο επειδή επιθυμούσε να αποκτήσει διάδοχο.
Την εποχή που οι γονείς του αναχώρησαν στην μετέπειτα Ιλλυρία παρέδωσαν τον θρόνο στον Πολύδωρο, ο Πενθέας γιος του Εχίονα ενός από τους 5 Σπαρτούς και της αδελφής του Αγαύης σφετερίστηκε τον θρόνο και τον έστειλε εξορία. Ο Διόνυσος γιος της Σεμέλης έπεισε την Αγαύη και τις Μαινάδες να δολοφονήσουν τον Πενθέα. Ο Πολύδωρος επέστρεψε στον θρόνο των Θηβών και παντρεύτηκε την κόρη του Νυκτέα Νυκτηίδα. Την εποχή που ο γιος του Λάβδακος ήταν ακόμα μικρός ο Πολύδωρος πέθανε πρόωρα από άγνωστο λόγο, άφησε διάδοχο του τον μικρό Λάβδακο υπό την κηδεμονία του πεθερού του Νυκτέα. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Πολύδωρος διαδέχθηκε τους γονείς του στον θρόνο την εποχή που μετανάστευσαν βόρεια στην περιοχή που ζούσαν οι Ιλλυριοί Εγχέλιοι, αυτή είναι ωστόσο η μοναδική πηγή στην εποχή της. Την ώρα που ο Δίας έριξε από τον ουρανό έναν κεραυνό με τον οποίο σκοτώθηκε η Σεμέλη έπεσε και ένα κομμάτι ξύλου, ο Πολύδωρος το στόλισε με μπρούτζο και το λάτρεψε ως "Απόλλωνα Κάδμειο".
Πηγές
Πολυδωρος
Η όπερα της πεντάρας
Η Όπερα της πεντάρας (γερμανικά: Die Dreigroschenoper) είναι μουσικό έργο του Γερμανού συνθέτη Κουρτ Βάιλ σε λιμπρέτο του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Πρόκειται για μεταφορά του αγγλικού έργου του 18ου αιώνα Η όπερα του ζητιάνου (Beggar's Opera) του Τζον Γκέυ. Έκανε πρεμιέρα στις 31 Αυγούστου 1928 στο Βερολίνο κι από την πρώτη στιγμή προκάλεσε αίσθηση στο ευρύ κοινό κι είχε μεγάλο αντίκτυπο στο χώρο του μιούζικαλ. Γνώρισε παγκόσμια επιτυχία, μεταφράστηκε σε 18 γλώσσες και εξακολουθεί και παίζεται από επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους, ενώ έχουν υπάρξει αρκετές διασκευές του για τον κινηματογράφο και την όπερα.
Ιστορικό της πρεμιέρας
Η πρεμιέρα της παράστασης είχε προγραμματιστεί για να εορταστεί η ίδρυση του Θεάτρου του Ανάχωματων των Ναυπηγών (Theater am Schiffbauerdamm) από τον διευθυντή του θεάτρου Ερνστ Γιόζεφ Άουφριχτ. Η σκηνοθεσία ανατέθηκε τυπικά στον Έριχ Ένγκελ, αλλά ουσιαστικά σκηνοθέτης ήταν ο Μπρέχτ που επέβαλε την αποστασιοποίηση ως μέθοδο απόδοσης του κειμένου. Οι ταλαντούχοι ηθοποιοί (Έριχ Πόντα, Ρόζα Βαλέττι, Ρόμα Μπαν, Κάτε Κυλ, Χάραλντ Πάουλσεν, Κουρτ Γκέρρον, Ερνστ Μπους και η πρωτοεμφανιζόμενη Λότε Λένυα στο ρόλο της Τζέννυ) παρά τις αρχικές τους αμφιβολίες για την καινοτόμο σκηνοθετική άποψη του Μπρεχτ, θα ακολουθήσουν τελικά τις οδηγίες του που θα εξασφαλίσουν την μεγάλη εμπορική επιτυχία του έργου.
Η τεράστια απήχηση που είχε η παράσταση αποτέλεσε πρόκληση για τους εχθρούς του Μπρεχτ. Έτσι δημιουργήθηκε σάλος, όταν ο κριτικός θεάτρου Άλφρεντ Κερρ κατηγόρησε τον συγγραφέα για λογοκλοπή επειδή είχε χρησιμοποιήσει ορισμένους στίχους του Βιγιόν σε μετάφραση του Καρλ Άντον Άμμερ. Η οργίλη απάντηση του Μπρεχτ αναφέρεται σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας με έναν ενδιαφέροντα τρόπο:
Υπόθεση του έργου
Στην Πρώτη Πράξη, ο Μπρεχτ παρουσιάζει το μαγαζί του Τζόναθαν Πίτσαμ, του αφεντικού των ζητιάνων του Λονδίνου, στους οποίους πουλάει προστασία, τους εκμεταλλεύεται και διεκδικεί μερίδιο από τα καθημερινά "κέρδη" τους, ασκώντας κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα, προβάλλοντας την εικόνα ότι τα πάντα μπορούν να γίνουν "εμπόριο", ακόμα και η ελεημοσύνη. Ο Πίτσαμ ανακαλύπτει ότι η κόρη του, η Πόλλυ, που τη θεωρεί ιδιοκτησία του, έχει μπλέξει με τον περιβόητο κακοποιό Μακίθ. Η ίδια η Πόλλυ εκείνο το βράδυ παντρεύεται το Μακίθ σε ένα σταύλο και διασκεδάζει μαζί με τη συμμορία του, παριστάνοντας την "Τζέννυ των Πειρατών". Γυρίζοντας σπίτι, ανακοινώνει στους γονείς της το γάμο της, αλλά και το ότι ο αρχηγός της αστυνομίας Τάιγκερ Μπράουν διασκέδασε μαζί τους, καθώς αυτός και ο Μακίθ είναι στενοί φίλοι από το στρατό. Ο γάμος αυτός εξοργίζει τον πατέρα της, ο οποίος πασχίζει να στείλει τον Μακίθ στην κρεμάλα.
Η Τζέννυ απαιτεί τα χρήματά της από την κυρία Πίτσαμ, η οποία αρνείται. Ο Μπράουν μαθαίνει ότι οι ζητιάνοι έχουν ήδη λάβει θέσεις και ο μόνος τρόπος να σώσει τον ίδιο και τη θέση του στην αστυνομία είναι να συλλάβει και να εκτελέσει το Μακίθ. Ο Μακίθ οδηγείται και πάλι στη φυλακή, αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να μαζέψει τόσα χρήματα για να εξαγοράσει τους φύλακες. Λίγο πριν την εκτέλεση, γίνεται η μεγάλη ανατροπή. Καταφτάνει απεσταλμένος της Βασίλισσας, η οποία δίνει χάρη στο Μακίθ και του χορηγεί αποζημίωση και ένα κάστρο με τίτλο. Σύσσωμος ο θίασος στο φινάλε τραγουδάει μια παράκληση να μην τιμωρούνται τόσο αυστηρά τα αδικήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες για τις ταινίες από τη βάση δεδομένων imdb (στα αγγλικά):
Αναφορές
Κατηγορία:Μπέρτολτ Μπρεχτ οπερα
Πέτροτζετ ΦΚ
Η Πέτροτζετ ΦΚ η ποδοσφαιρική ομάδα της αιγυπτιακής πετρελαϊκής εταιρείας, PetroJet. Βάση της ομάδας είναι το Σουέζ. Ιδρύθηκε το 1980. Η ομάδα προβιβάστηκε στην Egyptian Premier League για πρώτη φορά την περίοδο 2006-07. Αγωνίζεται στο Suez Stadium, χωρητικότητας 25000 θεατών. Συνολικά έχει 5 παρουσίες στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, με καλύτερη θέση την 3η την περίοδο 2008-09. Καλύτερη θέση στο κύπελλο Αιγύπτου ήταν τα ημιτελικά της περιόδου 2008-09. Επιπρόσθετα, έχει μία εμφάνιση στο CAF Confederation Cup το 2010, όπου αποκλείστηκε στο γύρο των 16.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980 Κατηγορία:Πέτροτζετ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αιγύπτου
Λουί Ζερνέ
Ο Λουί Ζερνέ (γαλ. Louis-Jules Gernet (1882  Παρίσι -  1962) ήταν Γάλλος ελληνιστής και ανθρωπολόγος. Διετέλεσε καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Αλγέρι και το 1948 δίδαξε  ιστορική ανθρωπολογία της αρχαίας Ελλάδας στην École des hautes pratique études. Από το 1949-1961 ήταν εκδότης του περιοδικού L'Année Sociologique.
Ο Ζερνέ ήταν ιδρυτής της ιστορικής ανθρωπολογίας της αρχαιότητας. Ξεκινώντας από την εφαρμογή των αρχών της κοινωνιολογίας του  Ντιρκέμ (Durkheim) ανέπτυξε μεθόδους για την ερμηνεία των ιστορικών και ανθρωπολογικών δεδομένων της ελληνικής αρχαιότητας.
Γνωστό είναι επίσης ότι μετέφρασε και σχολίασε τους Αττικούς ρήτορες, Λυσία και Αντιφώντα καθώς και τους Νόμους του Πλάτωνα τα βιβλία Ι και ΙΙ. Το όνομά του φέρει το κέντρο Louis Gernet στο Παρίσι.
Ακετυλοκυστεΐνη
Η ακετυλοκυστεΐνη, επίσης γνωστή ως Ν -ακετυλοκυστεΐνη (NAC), είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπερδοσολογίας παρακεταμόλης και για τη χαλάρωση της παχιάς βλέννας σε άτομα με κυστική ίνωση ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Μπορεί να ληφθεί ενδοφλεβίως, από το στόμα ή να εισπνευστεί ως εκνέφωμα. Μερικοί άνθρωποι το χρησιμοποιούν ως συμπλήρωμα διατροφής.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και έμετο όταν λαμβάνονται από το στόμα. Το δέρμα μπορεί περιστασιακά να γίνει κόκκινο και με φαγούρα σε οποιαδήποτε μορφή χορήγησης. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί μη ανοσολογικού τύπου αναφυλαξία. Φαίνεται να είναι ασφαλές κατά την εγκυμοσύνη. Σε υπερδοσολογία παρακεταμόλης, δρα αυξάνοντας το επίπεδο γλουταθειόνης, ένα αντιοξειδωτικό που μπορεί να εξουδετερώσει τα τοξικά προϊόντα διάσπασης της παρακεταμόλης. Όταν εισπνέεται, δρα ως βλεννολυτικό μειώνοντας το πάχος της βλέννας.
Η ακετυλοκυστεΐνη αρχικά κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1960 και τέθηκε σε ιατρική χρήση το 1968. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο και είναι φθηνό.
Υπερδοσολογία παρακεταμόλης
Διατίθενται ενδοφλέβιες και στοματικές συνθέσεις ακετυλοκυστεΐνης για τη θεραπεία της υπερδοσολογίας παρακεταμόλης (ακεταμινοφαίνη). Όταν η παρακεταμόλη λαμβάνεται σε μεγάλες ποσότητες, ένας μεταβολίτης που ονομάζεται Ν-ακετυλο-ρ-βενζοκινόνη ιμίνη ( NAPQI ) συσσωρεύεται στο σώμα. Συνήθως συζεύγνυται με γλουταθειόνη, αλλά όταν λαμβάνεται σε περίσσεια, τα αποθέματα γλουταθειόνης του σώματος δεν επαρκούν για την απενεργοποίηση του τοξικού NAPQI. Αυτός ο μεταβολίτης στη συνέχεια είναι ελεύθερος να αντιδράσει με βασικά ηπατικά ένζυμα, καταστρέφοντας έτσι τα ηπατικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή ηπατική βλάβη και ακόμη και θάνατο από οξεία ηπατική ανεπάρκεια.
Στη θεραπεία της υπερβολικής δόσης ακεταμινοφαίνης, η ακετυλοκυστεΐνη δρα για να διατηρήσει ή να αναπληρώσει τα εξαντλημένα αποθέματα γλουταθειόνης στο ήπαρ και να ενισχύσει τον μη τοξικό μεταβολισμό της ακεταμινοφαίνης. Αυτές οι δράσεις χρησιμεύουν για την προστασία των ηπατικών κυττάρων από την τοξικότητα NAPQI. Είναι πιο αποτελεσματική στην πρόληψη ή μείωση του ηπατικού τραύματος όταν χορηγείται εντός 8-10 ωρών μετά την υπερδοσολογία. Η έρευνα δείχνει ότι το ποσοστό ηπατικής τοξικότητας είναι περίπου 3% όταν η ακετυλοκυστεΐνη χορηγείται εντός 10 ωρών από την υπερδοσολογία.
Παρόλο που η ενδοφλέβια και από του στόματος παρακεταμόλ είναι εξίσου αποτελεσματικά για αυτήν την ένδειξη, η από του στόματος χορήγηση είναι γενικά ανεκτή λόγω της υψηλότερης δοσολογίας που απαιτείται για να ξεπεραστεί η χαμηλή από του στόματος βιοδιαθεσιμότητάς της, η δυσάρεστη γεύση και οσμή της και η υψηλότερη συχνότητα παρενεργειών όταν λαμβάνεται από το στόμα, ιδιαίτερα ναυτία και έμετο. Προηγούμενες φαρμακοκινητικές μελέτες της ακετυλοκυστεΐνης δεν θεώρησαν την ακετυλίωση ως λόγο για τη χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα της ακετυλοκυστεΐνης. Η από του στόματος ακετυλοκυστεΐνη έχει ίδια βιοδιαθεσιμότητα με τους προδρόμους κυστεΐνης. Ωστόσο, το 3% έως 6% των ατόμων που έλαβαν ενδοφλέβια ακετυλοκυστεΐνη εμφανίζουν σοβαρή, αναφυλαξία παρόμοια με αλλεργική αντίδραση, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ακραία αναπνευστική δυσκολία (λόγω βρογχόσπασμου ), μείωση της αρτηριακής πίεσης, εξάνθημα, αγγειοοίδημα και μερικές φορές επίσης ναυτία και έμετο. Επαναλαμβανόμενες δόσεις ενδοφλέβιας ακετυλοκυστεΐνης θα προκαλέσουν σταδιακά επιδείνωση των αλλεργικών αντιδράσεων σε αυτούς τους ανθρώπους.
Αρκετές μελέτες διαπίστωσαν ότι αυτή η όμοια με αναφυλαξία αντίδραση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που έλαβαν ενδοφλέβια ακετυλοκυστεΐνη παρά το γεγονός ότι τα επίπεδα παρακεταμόλης στον ορό που δεν ήταν αρκετά υψηλά για να θεωρηθούν τοξικά.
Πνεύμονες
Η εισπνεόμενη ακετυλοκυστεΐνη έχει χρησιμοποιηθεί για βλεννολυτική θεραπεία, μαζί με άλλες θεραπείες σε αναπνευστικές καταστάσεις με υπερβολική ή/και πυκτή παραγωγή βλέννας. Χρησιμοποιείται επίσης μετεγχειρητικά, ως διαγνωστικό βοήθημα και στη φροντίδα τραχειοτομίας. Μπορεί να θεωρηθεί αναποτελεσματικό στην κυστική ίνωση. Μια ανασκόπηση Cochrane του 2013 στην κυστική ίνωση δεν βρήκε καμία ένδειξη οφέλους.
Η ακετυλοκυστεΐνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της αποφρακτικής πνευμονικής νόσου ως επικουρική θεραπεία.
Άλλες χρήσεις
Τα στοιχεία για το όφελος της ακετυλοκυστεΐνης για την πρόληψη της νεφρικής νόσου που προκαλείται από σκιαγραφικό είναι μικτά.
Η ακετυλοκυστεΐνη έχει χρησιμοποιηθεί στην αιμορραγική κυστίτιδα που προκαλείται από κυκλοφωσφαμίδη, αν και η μέσνα προτιμάται γενικά λόγω της ικανότητας της ακετυλοκυστεΐνης να ελαττώνει την αποτελεσματικότητα της κυκλοφωσφαμίδης.