cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταυραετός
Κατάσταση στην Ελλάδα
Παρά την ευρεία κατανομή, ο πληθυσμός του είδους εμφανίζει μείωση κατά τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες. Απειλείται κυρίως από τις επεμβάσεις και την υποβάθμιση των πεδινών και ημιορεινών δασών (κακή εφαρμογή των πρακτικών της δασικής εκμετάλλευσης, διάνοιξη δρόμων κ.ά.) όπου φωλιάζει, τον περιορισμό της λείας του εξαιτίας της συνεχιζόμενης εντατικοποίησης της γεωργίας (εκχερσώσεις, καταστροφή φυτοφρακτών, φυτοφάρμακα κ.ά.). Άλλο πρόβλημα είναι η λαθροθηρία, ιδιαίτερα κατά τις μεταναστευτικές περιόδους.
Ειδικά για την Ελλάδα, το είδος κατατάσσεται στα Κινδυνεύοντα EN [D] , δηλαδή σε χειρότερη θέση από αυτήν που υπήρχε παλαιότερα (Τρωτά (Vulnerable, VU)). Πάντως, το είδος δεν έχει μελετηθεί επαρκώς στη χώρα.
Μέτρα προστασίας
Για την προστασία του είδους απαιτείται η οικολογικότερη διαχείριση και προστασία ικανού αριθμού δασικών εκτάσεων στις περιοχές όπου φωλιάζει, ενημέρωση των κυνηγών και λεπτομερής απογραφή του αναπαραγομένου ελληνικού πληθυσμού. Επίσης, λήψη και εφαρμογή αγροπεριβαλλοντικών μέτρων στις περιοχές τροφοληψίας του.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, ο Σταυραετός απαντάται και με τις ονομασίες Αβτζής, Γερακαετός (ΕΟΕ), Ζαγάνι και Ζάγανος (Άνδρος), Κράχτης, Μπουφογέρακο (Πελοπόννησος), Νησσαετός και Νανογεράκα (Κύπρος).
Σημειώσεις
ii. Το είδος Hieraaetus pennatus, υπήρξε ο τύπος (ή ολότυπος) για τη δημιουργία του γένους Hieraaetus, πάνω στον οποίο στηρίχτηκε η συστηματική όλων των ειδών του συγκεκριμένου γένους. Μετά τη μεταφορά στο γένος Aquila, το όνομα Hieraaetus, έγινε αυτομάτως -σύμφωνα με τους κανόνες ονοματολογίας της Συστηματικής ταξινομικής- συνώνυμο του Aquila, οπότε, με τα νέα δεδομένα και, εφόσον πρέπει πάντοτε για την ονοματοδοσία ενός γένους, να υπάρχει ο αρχικός (ολό)τυπος, θα έπρεπε να δοθεί άλλη επιστημονική ονομασία στα τρία εναπομείναντα είδη, δηλαδή κατ’ουσίαν να συστηματοποιηθούν σε καινούργιο γένος και όχι στο Hieraaetus.
iii. Στο είδος συμπεριλαμβάνονται και τα υποείδη milvoides και harterti.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Oiseaux Photos Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Λεκατσάς
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
S/2005 (82075) 1
Το S/2005 (82075) 1 είναι ο μοναδικός γνωστός δορυφόρος του μεταποσειδώνιου αντικειμένου (82075) 2000 YW134. Έχει διάμετρο περίπου 250 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 1900 χιλιομέτρων σε 3 ημέρες. Αποτελούν διπλό σύστημα. Ανακαλύφθηκε από την κάμερα NICMOS του ΔΤΧ τις 25 Οκτωβρίου 2002 και ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2005.
Επιχείρηση (αποσαφήνιση)
Ο όρος επιχείρηση μπορεί να αφορά:
Επίσης ως προσδιοριστικός όρος απαντάται και ως:
Σημείωση
Ο όρος επιχείρηση στη ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται ευρύτατα για οποιαδήποτε οργανωμένη δράση π.χ. επιχείρηση καθαρισμού, δενδροφύτευσης κ.λπ. Ειδικά όμως στην αγγλική και άλλες γλώσσες χρησιμοποιούνται δύο όροι: α) business, που αφορά τον οικονομικό και εμπορικό χώρο και β) enterprise ή operation που αφορούν όλους τους άλλους τομείς ειδικότερα.
The Prestige
Στη ταινία πρωταγωνιστεί ο Χιου Τζάκμαν ως Robert Angier, ο Κρίστιαν Μπέιλ ως Alfred Borden, και ο Ντέιβιντ Μπάουι ως Nikola Tesla. Επίσης εμφανίζονται ο Μάικλ Κέιν, η Σκάρλετ Γιόχανσον, η Πάιπερ Περάμπο, ο Άντι Σέρκις, και η Ρεμπέκα Χολ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 20 Οκτωβρίου του 2006, έλαβε θετικές κριτικές και ισχυρά αποτελέσματα στο box office, και έλαβε το βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Κινηματογραφίας και Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης. Μαζί με το Ο Μάγος Αϊζενχάιμ και το Scoop (ταινία, 2006), το Prestige ήταν μία από τις τρεις ταινίες του 2006 για την εξερεύνηση του κόσμου των μάγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Touchstone Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Νόλαν Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός
Ο Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός (ΡΙΖ.Ε.Σ.) ήταν ένα δεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2015. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο πρώην βουλευτής Βασίλης Καπερνάρος.
Ιστορικό
Ο Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός ιδρύθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2015 από τον ανεξάρτητο, προερχόμενο από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, βουλευτή Β΄ Αθηνών, Βασίλη Καπερνάρο. Την Ιδρυτική Διακήρυξη υπογράφουν απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και απόστρατοι αξιωματικοί των Σωμάτων Ασφαλείας.
Στο κόμμα προσχώρησαν και αρκετά στελέχη του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας, μεταξύ αυτών και του προέδρου του Συνδέσμου, Χρήστου Χρηστίδη, ο οποίος ανέλαβε εκπρόσωπος του κόμματος.
Αρχικά είχε προαναγγελθεί και η συμμετοχή στο νέο φορέα, του πρώην Γενικού Γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά, Τάκη Μπαλτάκου. Εντούτοις, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των στελεχών, ο Τάκης Μπαλτάκος, δε συμμετέχει στο νέο κόμμα.
Το 2018 συμμετείχε από κοινού με άλλα κόμματα και προσωπικότητες στην ίδρυση της Πατριωτικής Ριζοσπαστικής Ένωσης, υπό τον ευρωβουλευτή, Ελευθέριο Συναδινό.
Θέσεις
Σύμφωνα με την Ιδρυτική Διακήρυξη, ο ΡΙΖ.Ε.Σ. επιδιώκει:
Έμβλημα
Έμβλημα του νέου κόμματος είναι ένας αρχαιοελληνικός κίονας σε μπλε χρώμα και δίπλα τα αρχικά του κόμματος.
Julodis
Η Julodis είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των Βουπρηστιδών. Τα είδη του γένους Julodis μπορεί να χωρίζονται σε δυο ομάδες. Τα είδη της μιας ομάδας συναντούμε στη Νότια Αφρική, τα είδη της άλλης ομάδας ζουν στην Παλαιαρκτική ζώνη και γειτονικές περιοχές. Από τη Νότια Αφρική είναι γνωστά περίπου 30 είδη. Στην παλαιοαρκτική ομάδα ανήκουν περίπου 50 είδη και πολλά υποείδη. Στην Ευρώπη συναντούμε έξι είδη, στην Ελλάδα την J. ehrenbergii και την J. pubescens. Στη Κρήτη η J. pubescens pubescens, Olivier 1790 της υπόλοιπης Ελλάδας αντικαθίσταται από την J. pubescens yveni Mannerheim 1837.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Τα είδη του γένους αναγνωρίζονται εύκολα από την κοντή κωνική μορφή του σώματος και το μεταλλικό χρώμα με τις σειρές άσπρων λεκέδων στα έλυτρα. Οι λεκέδες αποτελούνται από πυκνά τριχωτές περιοχές. Σε μερικά είδη οι τρίχες των τριχωτών περιοχών μπορούν να έχουν τη μορφή πινέλου. Οι τριχωτές περιοχές μπορούν επίσης να συγχωνεύονται σχηματίζοντας λουρίδες παράλληλες στη ραφή των ελύτρων. Τα άτομα ενός είδους μπορούν να διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, και μπορούμε να συναντήσουμε μέλη διαφορών ειδών στο ίδιο τόπο στον ίδιο καιρό. Αυτό κάνει την Julodis αρκετά περίπλοκο γένος.
Γεωγραφική διανομή και οικότοπος των ευρωπαϊκών ειδών
Η περιοχή διανομής στα ευρωπαϊκά είδη πολλές φορές είναι αρκετά περιορισμένη. Την J. pubescens τη συναντούμε μόνο στην Ελλάδα και στο ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας. Όπως ήδη αναφέρθηκε, η J. pubescens, Olivier 1790 διαμορφώθηκε στην Κρήτη στο υποείδος J. pubescens yvenii Mannerheim 1837. Επίσης η J. armeniaca εξελίχθηκε στην Κύπρο στο υποείδος J. armeniaca cypria, Obenberger 1917. Η J. onopordi fidelissima, Rosenhauer 1856 ζει μόνο στην Ισπανία. Την J. splichali, Obenberger 1917 τη συναντούμε μόνο στη Σικελία. Η J. intricata, Redtenbacher 1843 φθάνει στην Κύπρο από την Ανατολή.
La Belle Ferronnière
Η La Belle Ferronnière είναι πίνακας, του οποίου η πατρότητα αποδίδεται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι ή στη Σχολή του. Χρονολογείται στα 1495 - 1499 και φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.
Ιστορικό του πίνακα
Ο πίνακας μνημονεύεται για πρώτη φορά το 1642 σε έναν κατάλογο της βασιλικής συλλογής του Ανακτόρου Φονταινεμπλώ και αναφέρεται ως έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, που εικονίζει μια Δούκισα της Μάντουα. Η πληροφορία αυτή όμως δεν διασταυρώνεται από τα χειρόγραφα του ντα Βίντσι, αφού δεν αναφέρουν τον ανυπόγραφο και αχρονολόγητο ετούτο πίνακα. Το όνομά του ο πίνακας το έλαβε αργότερα εκ παραδρομής. Στον ίδιο κατάλογο αναφέρεται επίσης ένα πορτραίτο της La Belle Ferronière, κάποιας αγνώστου ονόματος ερωμένης του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄. Πιθανόν η ερωμένη αυτή να ήταν σύζυγος ή θυγατέρα κάποιου έμπορου σιδηρικών (γαλ. ferronnier), ή σύζυγος κάποιου δικηγόρου ονόματι Féron ή Le Ferron.
Η εικονιζόμενη γυναίκα
Εκτός από την ερωμένη του βασιλιά, πιστεύεται ότι η εικονιζόμενη γυναίκα μπορεί να είναι κάποια από τα εξής ιστορικά πρόσωπα: η Λουκρέτσια Κριβέλλι (1452−1508), Σεσίλια Γκαλλεράνι (1473−1536), αμφότερες ερωμένες του Λουδοβίκο Σφόρτσα (1452−1508), ή η Μπεατρίς ντ' Εστέ (1475−1497), την οποία παντρεύτηκε ο Λουδοβίκος το 1491.
Κέισι Ρόμπινσον
Ο Κέισι Ρόμπινσον (αγγλικά: Casey Robinson, 17 Οκτωβρίου 1903 – 6 Δεκεμβρίου 1979) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και παραγωγός B movies ταινιών, αλλά και σεναριογράφος σε μερικές από τις γνωστότερες ταινίες της Μπέτι Ντέιβις. Ο κριτικός Ρίτσαρντ Κόρλις, τον αποκάλεσε κάποτε: «ο μάστορας της τέχνης - ή της δημιουργίας - διασκευών».
Την καριέρα του την ξεκίνησε στο Χόλιγουντ το 1927, γράφοντας σενάρια σε βωβές ταινίες. Ενώ στις αρχές της επόμενης δεκαετίας ξεκίνησε και τη σκηνοθεσία, αλλά μόνο για έξι ταινίες, εγκαταλείποντας τη σκηνοθεσία, ώστε να επικεντρωθεί ξανά στο γράψιμο. Μεταξύ των δεκαετιών 1930 και 1940 εργαζόταν για τη Warner Bros., ενώ στα μέσα τις τελευταίες (1940) πήγε στη Metro-Goldwyn-Mayer και, τέλος, στη δεκαετία του 1950 στην 20th Century Fox. Κατόπιν, το 1962 αποσύρθηκε από τον χώρο και αιφνιδίως μετανάστευσε στην Αυστραλία (από εκεί καταγόταν η γυναίκα του). Το 1975 επανήλθε προσωρινά στον χώρο με την ταινία Scobie Malone, ως παραγωγός και σεναριογράφος. Πέθανε μετά από τέσσερα χρόνια στο Σίδνεϋ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Narcos
To Narcos είναι μία αστυνομική διαδικτυακή σειρά, που δημιουργήθηκε και παράγεται από τους Κρις Μπρανκάτο, Κάρλο Μπέρναρντ και Ντουγκ Μίρο. Η πρώτη και δεύτερη σεζόν, αποτελούμενες από 20 επεισόδια, διαδραματίζονται στην Κολομβία και ως κεντρικό ήρωα έχουν τον περίφημο έμπορο ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ, ο οποίος έγινε δισεκατομμυριούχος από τη παραγωγή και τη διακίνηση κοκαΐνης. Η τρίτη σεζόν παρακολουθεί τα γεγονότα μετά την δολοφονία του Εσκομπάρ και επικεντρώνεται στο Καρτέλ του Κάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Καστέλ Γκοφφρέντο
To Καστέλ Γκοφφρέντο βρίσκεται σε απόσταση 36 χιλιομέτρων περίπου από την επαρχιακή πρωτεύουσα Μάντοβα, προς τα βορειοδυτικά.
Είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο για την παραγωγή γυναικείων καλτσών και καλσόν.
«Αδελφές» πόλεις
Το Καστέλ Γκοφφρέντο είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής μικρές πόλεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Νοτιοανατολική Ευρώπη
Η Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται σε τμήμα της Ευρώπης, το οποίο που αποτελείται κυρίως από χώρες της βαλκανικής χερσονήσου. Κυρίαρχα κράτη τα οποία περιλαμβάνονται στη νοτιοανατολική Ευρώπη, είναι: η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, η Ρουμανία, η Σερβία, καθώς και ενίοτε η Τουρκία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Μολδαβία και η Κύπρος.
Αυτά τα όρια ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας ιστορικών συγκυριών που οφείλονται στις πολιτικές, οικονομικές, ιστορικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και γεωγραφικές εκτιμήσεις του εκάστοτε παρατηρητή και ως τέτοιες αμφισβητούνται ενίοτε περιορισμένα ή και ευρέως.
Προφανώς, κάποιες χώρες της εν λόγω περιοχής σε άλλα γεωγραφικά μοντέλα λογίζονται (και) ως μέρη της Νότιας (π.χ. Ελλάδα) ή ακόμη και της Ανατολικής (π.χ. Ρουμανία) και για πιο συγκεκριμένα τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης (π.χ. Σλοβενία), ενώ αρκετές αποτελούν και μεσογειακά κράτη.
Βαλκανικό μοντέλο
Το βαλκανικό μοντέλο όπως μαρτυρά και η ονομασία του βασίζεται στη φυσική οριοθέτηση της βαλκανικής χερσονήσου. Οι χώρες που ανήκουν βάσει αυτού του μοντέλου αποκλειστικά στα Βαλκάνια είναι: Αλβανία, Κόσοβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Μαυροβούνιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Ιουλιανός της Πανονίας
Ο Μάρκος Αυρήλιος Σαβίνος Ιουλιανός, λατιν.: Marcus Aurelius Sabinus Julianus, γνωστός ως Ιουλιανός της Παννονίας (απεβ. 285–286) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής (283–285 ή 286) εναντίον τού Αυτοκράτορα Καρίνου ή τού Μαξιμιανού. Είναι πιθανό ότι έως και τέσσερις σφετεριστές με παρόμοιο όνομα επαναστάτησαν σε χρονικό διάστημα μίας δεκαετίας, αλλά τουλάχιστον ένας από αυτούς είναι γνωστός από νομισματικά στοιχεία.
Ο σφετεριστής εναντίον του Καρίνου (283–285)
Ο Ιουλιανός ήταν επιθεωρητής (corrector) στη βόρεια Ιταλία, το 283/284, (και όχι πραιτοριανός έπαρχος όπως αναφέρουν ορισμένες πηγές). Λίγο μετά την είδηση τού τέλους τού αυτοκράτορα Κάρου (το 283) ή του Νουμεριανού (τον Νοέμβριο του 284) έφτασε στις δυτικές επαρχίες, ο Ιουλιανός επαναστάτησε στην Παννονία. Εξέδωσε νομίσματα από τη Σίσκια, μερικά από τα οποία έφεραν μία επιγραφή, που τιμούσε στην Παννονία. Ο Αυτοκράτορας Καρίνος, αδελφός του Nουμεριανού, ο οποίος βάδισε από τη Ρωμαϊκή Βρετανία για να αντιμετωπίσει τον σφετερισμό, συνάντησε, νίκησε και σκότωσε τον Ιουλιανό στις αρχές του 285, στην Ιταλία (πιθανόν στη Βερόνα) ή στο Ιλλυρικό.
Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, είναι πιθανό να υπήρχαν στην πραγματικότητα δύο σφετεριστές: ένας Μάρκος Αυρήλιος Ιουλιανός, επιθεωρητής στην Ιταλία, που επαναστάτησε μετά το τέλος τού Κάρου, που είχε τον έλεγχο της Παννονίας και ηττήθηκε στο Ιλλυρικό, και ένας Σαβίνος Ιουλιανός, πραιτοριανός έπαρχος, σφετεριστής στην Ιταλία μετά το τέλος του Nουμεριανού, νικημένος κοντά στη Βερόνα.
Ένας άλλος σφετεριστής, ονόματι απλά Ιουλιανός, προκάλεσε αναταραχή στην επαρχία της Αφρικής, εναντίον του Καρίνου, με την υποστήριξη της φυλής των Quinquegentani. Έχει προταθεί, ότι ο Ιουλιανός ανθύπατος της Αφρικής, που τεκμηριώνεται σε επιστολή χωρίς ημερομηνία, θανατώθηκε από τον Μαξιμιανό με κατασκευασμένες κατηγορίες για προδοσία. Η μορφή τού επαναστάτη στην Αφρική  θα πρέπει, επομένως, να συνδέεται με τον Ιουλιανό της Παννονίας  (βλ. και Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός).
Σφετεριστής κατά Μαξιμιανού και Διοκλητιανού
Ένας τρίτος Ιουλιανός αναφέρεται ότι επαναστάτησε μεταξύ της εποχής, που ο Μαξιμιανός είχε ανέλθει στον βαθμό του αυγούστου (1 Μαρτίου 286) και τη στιγμή που ο Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός και ο Γαλέριος έγιναν καίσαρας (1 Μαρτίου 293). Η εξέγερση αυτού τού Ιουλιανού έγινε στην Ιταλία, αλλά έληξε, όταν κατά τη διάρκεια μίας πολιορκίας άνοιξε ένα ρήγμα στα τείχη της πόλης του και τελικά ρίχτηκε στη φωτιά.
Νίκο Χούλκενμπεργκ
Ο Νίκο Χούλκενμπεργκ (Nicolas „Nico“ Hülkenberg)(γεν. στο Έμεριχ Αμ Ράιν της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στις 19 Αυγούστου του 1987) είναι Γερμανός οδηγός της Φόρμουλα 1. Κατά διαστήματα εμφανίζεται και σε σύγχρονους αγώνες ως αναπληρωτής οδηγών κυρίως με την ομάδα της Mercedes-Petronas-AMG.
Πρώτα χρόνια
Ο Χούλκενμπεργκ γεννήθηκε στο Έμμεριχ αμ Ράιν της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Πρωτοεμφανίστηκε το 2010 με τη Γουίλιαμς, το 2011 δε συμμετείχε στο Πρωτάθλημα, απλώς ήταν αναπληρωματικός οδηγός και δοκιμαστής στη Σαχάρα Φορς Ίντια, το 2012 παρέμεινε στην ίδια ομάδα και προήχθη σε κανονικό οδηγό αγώνων και το 2013 βρίσκεται στη BMW Sauber F1 Team. Το 2014 πήγε και πάλι στη Σαχάρα Φορς Ίντια όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα(2016).
Μεταγραφή στη Renault F1
Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου του 2016 ο ιδιοκτήτης της Σαχάρα Φορς Ίντια Βιτζάι Μαλία είπε στο Χούλκενμπεργκ πως το συμβόλαιό του με την ομάδα θα λυθεί τα μεσάνυχτα εκείνης της μέρας και θα είναι ελεύθερος να πάει όπου αλλού θέλει. Λίγη ώρα μετά, ο Χούλκενμπεργκ υπέγραψε νέο πολυετές συμβόλαιο με τη Renault Sport και απ' το 2017 θα βρίσκεται στις τάξεις της.
Το ατύχημα το οποίο προκάλεσε ο Χούλκενμπεργκ στην εκκίνηση του Βελγικού Γκραν Πρι του 2018
Στην εκκίνηση του Βελγικού Γκραν Πρι του 2018, ο Χούλκενμπεργκ χτύπησε από πίσω τον Ισπανό οδηγό της Μακλάρεν Φερνάντο Αλόνσο. Το μονοθέσιο του Ισπανού σηκώθηκε στον αέρα, πέρασε επάνω απο αυτό της Alfa Romeo-Sauber το οποίο οδηγούσε ο Μονεγάσκος Σαρλ Λεκλέρ και τα ελαστικά του άφησαν αποτυπώματα επάνω στο Halo. Το αποτέλεσμα ήταν να εγκαταλείψουν κι οι τρεις οδηγοί κι ο Αλόνσο στις δηλώσεις του είπε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να χάνει τα φρένα ένας οδηγός ο οποίος συμμετέχει στη Φόρμουλα 1; Οι αγωνοδίκες έκριναν ένοχο το Χούλκενμπεργκ και τον τιμώρησαν με ποινή 10 θέσεων στο επόμενο Γκραν Πρι στη Μόντσα της Ιταλίας. Ολοκληρώνω λέγοντας πως ήταν η 1η φορά που το Halo έσωσε τη ζωή ενός οδηγού και το είδαμε ζωντανά.
Αποχώρηση του Χούλκενμπεργκ απ' τη Renault και ένταξή του στη Racing Point ως αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή
Στις 19 Δεκεμβρίου του 2019 το Διοικητικό Συμβούλιο της Renault Sports αποφάσισε να λυθεί το συμβόλαιο του Χούλκενμπεργκ με την ομάδα τα μεσάνυχτα εκείνης της μέρας κι εκείνος απ' το 2020 να πάει να συνεχίσει την καριέρα του σε κάποια άλλη. Λοιπόν αυτό έγινε κι εκείνος στις 23 Δεκεμβρίου υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Racing Point στο οποίο όμως μπήκε ο όρος πως ακόμα δε θα' χει θέση επίσημου οδηγού αγώνων αλλά αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή. Σ' εκείνο το Πρωτάθλημα πήρε μέρος στα Γκραν Πρι Μεγάλης Βρετανίας και 70ής Επετείου ως αντικαταστάτης του Μεξικανού Σέρχιο Πέρες ο οποίος είχε βρεθεί θετικός στον COVID-19 και στο Γκραν Πρι του Άιφελ ως αντικαταστάτης του Καναδού Λανς Στρολ για τον ίδιο λόγο. Όταν στις αρχές του 2021 η Racing Point μετονομάστηκε σε Aston Martin, ο Χούλκενμπεργκ παρέμεινε εκεί πέρα με τον ίδιο ρόλο και τη χρονιά που διανύουμε(2022) πήρε μέρος στα Γκραν Πρι Μπαχρέιν και Σαουδικής Αραβίας τα οποία ήταν τα 2 πρώτα ως αντικαταστάτης του συμπατριώτη του Σεμπάστιαν Φέτελ ο οποίος επίσης είχε βρεθεί θετικός στον COVID-19. Τη θέση του Χούλκενμπεργκ στο μονοθέσιο της Renault πήρε ο Γάλλος Εστεμπάν Οκόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Βουρδουνέλος
Ο Βουρδουνέλος, λατιν.: Burdunellus (που σημαίνει "μικρό μουλάρι", πιθανώς ένα παρωνύμιο) ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής τού τέλους τού 5ου αι. μ.Χ., που καταγράφηκε μόνο εν συντομία στην Consularia Caesaraugustana.
Στο 496 καταγράφεται ότι «έγινε τύραννος στην Ισπανία», φράση που, στην πολιτική γλώσσα της εποχής -και λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της πηγής- πρέπει να σημαίνει ότι προσπάθησε να διεκδικήσει το αυτοκρατορικό αξίωμα και εξουσία. Τελικά εγκαταλείφθηκε από τους δικούς του υποστηρικτές, οι οποίοι τον παρέδωσαν στις νόμιμες αρχές και τον έστειλαν στην Τολόσα (Τουλούζη), όπου τον έκαψαν μέχρι θανάτου μέσα σε έναν χάλκινο ταύρο, μία ασυνήθιστη μοίρα για έναν σφετεριστή, αλλά σχεδιάστηκε να να τον ταπεινώσει. Η τοποθεσία της μικρής κυβέρνησης τού Βουρδουνέλου είναι άγνωστη, αλλά πιθανώς ήταν η κοιλάδα τού Έβρου με κέντρο την Καισαραυγούστα (Σαραγόσα).
Αλέξιος Νικολάου
Ο Αλέξιος Νικολάου  από τη Λήμνο (γεν. 1797) υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 έχει Α.Μ. 246. Μεταπολεμικά υπηρέτησε ως εθελοντής δεκανέας και εγκαταστάθηκε στην Στυλίδα.
Η δράση του
Ο Αλέξιος Νικολάου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1797 και συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή του αγώνα, το 1821. Πολέμησε ως απλός στρατιώτης υπο τις διαταγές των στρατηγών Γιατράκου, Νικηταρά και του φιλέλληνα Φαβιέρου. Πήρε μέρος στις εκστρατείες και μάχες στην Κάρυστο, στην Τρίπολη, Κερατσίνι, Χίο και Ψαρά. Το 1825, μετά την εκστρατεία των Ψαρών, κατατάχτηκε στο ιππικό και στη συνέχεια στο λόχο Απομάχων, όπου προήχθη σε δεκανέα. Το 1834 κατατάχθηκε στο 2ο ελαφρό τάγμα Οροφυλακής του Βάσου Μαυροβουνιώτη και υπηρέτησε ενεργά ως το 1838. Από το μητρώο του προκύπτει ότι υπηρέτησε συνεχώς την πατρίδα επί 17 έτη και 9 μήνες (1821-1838) με διαγωγή "εξαίρετον-άμεμπτον".
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Στυλίδα Φθιώτιδας, όπου είχε δημιουργήσει οικογένεια. Συνέχισε να ανήκει στην Οροφυλακή ως το 1853. Στις 24 Οκτωβρίου 1853 έκανε αίτηση να του χορηγηθεί σύνταξη "ένεκα γήρατος". Στις 12 Ιανουαρίου 1854 με απόφαση του Όθωνα του χορηγήθηκε μηνιαία σύνταξη 17 δρχ. "ένεκα αρχαιότητος υπηρεσίας".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπαξιωματικοί του στρατού ξηράς Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Οροφυλακής
Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής
Ως Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής (γερμανικά: Aktion Erntefest) ονομάστηκε η μαζική δολοφονία μέχρι και 43.000 Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Μαϊντάνεκ, Πονιάτοβα και Τραβνίκι από τους SS, τα Τάγματα της Αστυνομίας Τάξης (Ordnungspolizei) και τα τάγματα παραστρατιωτικών σχηματισμών (Sonderdienst) που αποτελούνταν από Ουκρανούς Άντρες Τραβνίκι στις 3-4 Νοεμβρίου 1943.
Έπειτα από μία σειρά Εβραϊκών εξεγέρσεων στα γκέτο και στα στρατόπεδα εξόντωσης, ο Χάινριχ Χίμλερ διέταξε τη δολοφονία όσων Εβραίων είχαν απομείνει στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην Επαρχία Λούμπλιν της κατεχόμενης Πολωνίας. Στα τέλη Οκτωβρίου, οι Εβραίοι εργάτες των στρατοπέδων έπρεπε να σκάψουν ζιγκ-ζαγκ χαρακώματα, τα οποία υποτίθεται πως θα εξυπηρετούσαν ως άμυνα από επιθέσεις αέρος. Χιλιάδες προσωπικό από SS και αστυνομικούς έφτασαν στο Λούμπλιν στις 2 Νοεμβρίου. Εκείνη τη μέρα, ο αρχηγός των SS και της Αστυνομίας, Γιάκομπ Σπόρενμπεργκ, ο οποίος ήταν και ο επικεφαλής της επιχείρησης, πραγματοποίησε μία διάσκεψη για να την προγραμματίσει.
Οι σκοτωμοί ξεκίνησαν το πρωί της 3ης Νοεμβρίου στο Μαϊντάνεκ, όπου οι Εβραίοι κρατούμενοι διαχωρίστηκαν από τους μη Εβραίους, και συνεχίστηκαν στο στρατόπεδο Λιπόβα και το αεροδρόμιο του Λούμπλιν, όπου Εβραίοι ήταν φυλακισμένοι στην πόλη. Συνολικά, μέχρι νωρίς το βράδυ, εκτελέστηκαν 18.400 άνθρωποι. Την ίδια μέρα δολοφονήθηκαν 6.000 άνθρωποι στο Τραβνίκι, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων από το χωριό Ντοροχούτσα. Αφού τελείωσαν με την επιχείρηση στο Μαϊντάνεκ, αρκετές από τις εμπλεκόμενες μονάδες μετέβησαν στην Πονιάτοβα όπου εκτέλεσαν την επόμενη μέρα τους 14.500 κρατούμενους του στρατοπέδου. Και στα τρία στρατόπεδα, οι Εβραίοι εξαναγκάστηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους και να μπουν μέσα στα χαρακώματα που οι ίδιοι είχαν σκάψει, όπου και εκτελέστηκαν. Κατά τη διάρκεια των εκτελέσεων ακουγόταν δυνατή μουσική από τα μεγάφωνα για να καλυφτεί ο ήχος των πυροβολισμών.
Ιστορικό
Το 1942, 360.000 Εβραίοι που ζούσαν στην Επαρχία Λούμπλιν του Γενικού Κυβερνείου της κατεχόμενης Πολωνίας δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Μέχρι το τέλος του χρόνου, 20.000 Εβραίοι ζούσαν στα Γερμανικά στρατόπεδα και στα γκέτο, ενώ όχι περισσότεροι από 20.000 ακόμα κρυβόντουσαν. Με αρχή τον Ιανουάριο του 1943, οι Εβραίοι ξεκίνησαν μία σειρά εξεγέρσεων στο Γενικό Κυβερνείο, συμπεριλαμβανομένων κι αυτών στο γκέτο της Βαρσοβίας, στο γκέτο του Μπιαουίστοκ και στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα, ενώ η δραστηριότητα των αντι-Ναζί παρτιζάνων αυξανόταν στην περιοχή. Αν και ο εγγύς λόγος που οδήγησε στην Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής είναι άγνωστος, ιστορικοί πιστεύουν πως έγινε ως απάντηση στην εξέγερση που έλαβε χώρα στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ στις 14 Οκτωβρίου 1943. Χιλιάδες Εβραίοι κρατούμενοι στα στρατόπεδα της Επαχρίας Λούμπλιν μεταφέρθηκαν εκεί από το Γκέτο της Βαρσοβίας μετά την αποτυχημένη εξέγερση που έγινε εκεί.
Προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω αντίσταση, ο Χάινριχ Χίμλερ αποφάσισε να εξολοθρεύσει τους Εβραίους κρατούμενους των στρατοπέδων της Επαρχίας Λούμπλιν με ένα αποφασιστικό κτύπημα χρησιμοποιώντας συντριπτική στρατιωτική δύναμη. Ο Χίμλερ διέταξε τον Φρίντριχ-Βίλχελμ Κρούγκερ να φέρει εις πέρας τις εκτελέσεις κι αυτός εξουσιοδότησε για την επιχείρηση τον αρχηγό των SS και της Αστυνομίας, Γιάκομπ Σπόρενμπεργκ, ο οποίος είχε διαδεχθεί πρόσφατα τον Οντίλο Γκλομπότσνικ. Οι Εβραίοι κρατούμενοι διατάχθηκαν να σκάψουν ζιγκ-ζαγκ χαρακώματα κατά μήκος της περιμέτρου των στρατοπέδων συγκέντρωσης Μαϊντάνεκ, Πονιάτοβα και Τραβνίκι. Στο Μαϊντάνεκ, τα χαρακώματα έσκαψε μία ομάδα 300 κρατούμενων οι οποίοι δούλευαν σε τρεις βάρδιες στον τομέα 5, νότια του κρεματόριου, και έφτανε περίπου τα 100 μέτρα σε μάκρος, 2-3 μέτρα σε βάθος και 1,5-3 μέτρα σε πλάτος. Αν και τα χαρακώματα έγιναν υποτίθεται ως αμυντική τακτική απέναντι σε επιθέσεις από αέρος, και το ζιγκ-ζαγκ σχήμα τους έδωσε μία κάποια αληθοφάνεια σε αυτό το ψέμα, οι κρατούμενοι υποψιάζονταν ποιος ήταν ο πραγματικός τους σκοπός.
Στις 2 Νοεμβρίου, 2.000 με 3.000 SS και αστυνομικό προσωπικό έφτασε στο Λούμπλιν. Εκείνο το βράδυ, ο Σπόρενμπεργκ συγκάλεσε διάσκεψη μεταξύ του δικού του προσωπικού, των διοικητών των στρατοπέδων Μαϊντάνεκ, Τραβνίκι και Πονιάτοβα, τον διοικητή της τοπικής Αστυνομίας Ασφάλειας, Καρλ Πουτζ, και των διοικητών διαφόρων άλλων μονάδων. Η επιχείρηση των δολοφονιών, η οποία αναμενόταν να ξεκινήσει την αυγή της επόμενης μέρας, σχεδιάστηκε ως στρατιωτική επιχείρηση με το κωδικό όνομα Erntefest («Φεστιβάλ Συγκομιδής»). Δύο μεγάφωνα τοποθετήθηκαν στο Μαϊντάνεκ, ένα κοντά στα χαρακώματα και το άλλο δίπλα στην είσοδο του στρατοπέδου. Η ηγεσία του στρατοπέδου Λιπόβα στο Λούμπλιν, όπου κρατούνταν Εβραίοι αιχμάλωτοι πολέμου, ζήτησε να μάθει από τον Χίμλερ αν με το να επιτρέψουν την εκτέλεση των αιχμαλώτων παραβίαζαν τη Σύμβαση της Γενεύης. Ο υπασπιστής του Χίμλερ, Βέρνερ Γκρότμαν, απάντησε πως «όλοι οι Εβραίοι χωρίς εξαίρεση υπόκειναι σε εκκαθάριση».
Μαϊντάνεκ
Στις 5 το πρωί της 3ης Νοεμβρίου 1943 οι κρατούμενοι ξύπνησαν όπως συνήθως, αλλά αυτή τη φορά το στρατόπεδο είχε περικυκλωθεί από 500 επιπρόσθετους στρατιώτες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι 3.500 με 4.000 Εβραίοι κρατούμενοι ζούσαν ανάμεσα σε μη Εβραίους. Μετά το πρωινό εγερτήριο οι δύο αυτές ομάδες χωρίστηκαν, με τους Εβραίους να διατάζονται να πάνε στον τομέα 5 του στρατοπέδου. Οι Εβραίοι που βρίσκονταν στο ιατρείο μεταφέρθηκαν στην ίδια τοποθεσία με φορτηγό, ενώ οι μη Εβραίοι κρατούμενοι που βρίσκονταν στον τομέα 5, μεταφέρθηκαν στον τομέα 4. Ο φράχτης από συρματόμπλεγμα επανατοποθετήθηκε για να συμπεριλμβάνει μέσα στη στρατιωτική ζώνη την περιοχή που θα γίνονταν οι εκτελέσεις. Οι κρατούμενοι εξαναγκάστηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους και οδηγήθηκαν σε ομάδες των εκατό στα τρία χαρακώματα που βρίσκονταν πέρα από το στρατόπεδο. Στην αρχή της ράμπας που οδηγούσε στα χαρακώματα, οι Εβραίοι χωρίστηκαν σε ομάδες των δέκα και εξαναγκάστηκαν να προχωρήσουν προς τα χαρακώματα. Διμοιρίες εκτέλεσης των 10-12 αντρών ανέμεναν και κάθε μερικές ώρες τους αντικαθιστούσαν νέες διμοιρίες. Οι κρατούμενοι αναγκάστηκαν να ξαπλώσουν μέσα στα χαρακώματα και πυροβολήθηκαν στον αυχένα.
Περίπου 600 κρατούμενοι, μισοί άντρες και μισές γυναίκες, επιλέχθηκαν από το στρατόπεδο αεροδρομίου του Λιούμπλιν για να καθαρίσουν μετά τη σφαγή στο Μαϊντάνεκ. Οι υπόλοιποι, περίπου 5.000-6.000, μαζί με 2.500 Εβραίους αιχμάλωτους πολέμου από το στρατόπεδο της Λιπόβα, περπάτησαν προς το Μαϊντάνεκ. Παρά το ότι φρουρούνταν καλά, οι Εβραίοι αιχμάλωτοι πολέμου όρμησαν στους φρουρούς και προσπάθησαν να δραπετεύσουν, ενώ αναφορές λένε πως φώναζαν «Niech żyje wolność!» (Ζήτω η Ελευθερία!). Σχεδόν όλοι εκτελέστηκαν πριν καταφέρουν να ξεφύγουν. Οι πρώτοι κρατούμενοι από άλλα στρατόπεδα έφτασαν στο Μαϊντάνεκ γύρω στις 7:30 και συνέχισαν να καταφτάνουν καθόλη τη διάρκεια του πρωινού. Κάποιοι από τους Εβραίους του Μαϊντάνεκ προσπάθησαν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους αυτοκτονώντας ή κρυβόμενοι στους στρατώνες. Την επόμενη μέρα, ανακαλύφτηκαν 23 Εβραίοι κι εκτελέστηκαν στο κρεματόριο του Μαϊντάνεκ. Τα μεγάφωνα που είχαν τοποθετηθεί την προηγούμενη μέρα, ξεκίνησαν να παίζουν με το που ξεκίνησαν οι πυροβολισμοί αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να καλυφθεί ο ήχος από τις εκτελέσεις. Ντόπιοι Πολωνοί παρακολουθούσαν από τις οροφές κοντινών κτιρίων που βρίσκονταν έξω από το στρατόπεδο, ενώ ο Σπόρενμπεργκ παρατηρούσε τη διαδικασία από ένα αεροσκάφος Fieseler Storch. Δεν είναι ξεκάθαρο το ποιος διήυθηνε την επιχείρηση όσο αυτή βρισκόταν σε εξέλιξη· ίσως να ήταν ο Σπόρενμπεργκ ή ο Χέρμαν Χούφλε. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν χωρίς διακοπή μέχρι τις 17:00, όταν όλοι οι 18.400 κρατούμενοι σκοτώθηκαν.
Τραβνίκι
Πριν την επιχείρηση, οι Πολωνοί κάτοικοι που ζούσαν δίπλα στο στρατόπεδο εξαναγκάστηκαν να μετακινηθούν από τα σπίτια τους κι αυτοί που ζούσαν λίγο πιο μακριά, εξαναγκάστηκαν να παραμείνουν μέσα στα σπίτια τους. Οι Εβραίοι κρατούμενοι που ζούσαν σε έναν οικισμό έξω από το στρατόπεδο μεταφέρθηκαν κόσμια στο στρατόπεδο. Στις 5 το πρωί της 3ης Νοεμβρίου, οι κρατούμενοι συγκεντρώθηκαν για ονομαστική αναφορά, μαντρίστηκαν και προχώρησαν προς το στρατόπεδο εκπαίδευσης Τραβνίκι, όπου μεγάφωνα έπαιζαν μουσική δίπλα στα χαρακώματα. Τα θύματα διατάχθηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους και να τα τοποθετήσουν σε στοίβες κι έπειτα να ξαπλώσουν με το πρόσωπο προς τα κάτω πάνω από αυτούς που είχαν ήδη εκτελεστεί, όπου οι εκτελεστές τους πυροβόλησαν στον αυχένα. Οι άντρες πυροβολήθηκαν πριν τις γυναίκες και τα παιδιά. Οι εκτελέσεις ήταν ήδη σε εξέλιξη όταν στις 7:00 κατέφθασαν με το τρένο οι κρατούμενοι από το χωριό Ντοροχούτσα. Όταν τα χαρακώματα είχαν γεμίσει, κάποιοι Εβραίοι εκτελέστηκαν σε λάκκους με άμμο μέσα στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Οι εκτελέσεις των 6.000 Εβραίων συνεχίστηκαν μέχρι τις 15:00 (ή 17:00), με μόνο μερικούς να καταφέρνουν να κρυφτούν και να επιβιώσουν.
Πονιάτοβα
Αρκετοί από τους στρατιώτες SS και τους αστυνομικούς που βρίσκονταν στο Μαϊντάνεκ, μετά το τέλος της σφαγής μετέβηκαν στην Πονιάτοβα (περίπου 50 χιλιόμετρα απόσταση). Οι μονάδες που συμμετείχαν στη σφαγή της Πονιάταβα συμπεριλάμβαναν το Αποθεματικό Αστυνομικό Τάγμα 101, το Μηχανοκίνητο Τάγμα 1 της Χωροφυλακής, το Αστυνομικό Τάγμα 41 και το Αστυνομικό Τάγμα 67. Στο στρατόπεδο υπήρχαν 14.000 Εβραίοι πριν τη σφαγή, με τους περισσότερους από αυτούς να έχουν μεταφερθεί εκεί από το γκέτο της Βαρσοβίας. Στις 3 Νοεμβρίου, οι Εβραίοι στάλθηκαν πίσω στους κοιτώνες τους έπειτα από ονομαστική αναφορά. Το στρατόπεδο σφραγίστηκε και οι τηλεφωνικές γραμμές κόπηκαν, έτσι ώστε οι κρατούμενοι να μην γνωρίζουν τη μοίρα που τους περίμενε. Κάποιοι νόμιζαν πως θα γινόταν κάποιου είδους επιλογή και προσπάθησαν να δείχνουν πιο υγιείς. Εκείνο το βράδυ, περικύκλωσαν το στρατόπεδο 1.000-1.500 Γερμανοί και Ουκρανοί στρατιώτες, οι οποίοι μέχρι το πρωί σχημάτισαν τρεις ομόκεντρες ζώνες ασφαλείας.
Το επόμενο πρωί (4 Νοεμβρίου) στις 4:30, οι κρατούμενοι ξύπνησαν για ονομαστική αναφορά. Κρατήθηκαν στην Αίθουσα 3 εκτός από 200 κρατούμενους, οι οποίοι απαλλάχθηκαν προσωρινά λόγω επιμονής του διοικητή Γκότλιμπ Χίρινγκ να παραμείνουν κάποιοι πίσω, ώστε να καθαρίσουν μετά τη σφαγή. Αυτοί κλειδώθηκαν στην κουζίνα του στρατοπέδου. Αστυνομικοί έψαξαν τους κοιτώνες και το εργοστάσιο για να δουν αν κρυβόταν κάποιος κι έπειτα στήθηκαν στις δύο πλευρές της κεντρικής οδού του στρατοπέδου. Οι κρατούμενοι διατάχθηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους, να παραδώσουν όλα τα πολύτιμα αντικείμενά τους και να περπατήσουν την κεντρική οδό σε ομάδες των 50, ξεκινώντας με τους άντρες. Καθώς ηχούσε δυνατή μουσική, οι κρατούμενοι οδηγήθηκαν στα δύο χαρακώματα που βρίσκονταν δίπλα στην είσοδο του στρατοπέδου, τα οποία είχαν περίπου 95 μέτρα μάκρος, 2 μέτρα πλάτος και 1.5 μέτρο βάθος. Ένας στρατιώτης στάθηκε στην αρχή των χαρακωμάτων με ένα μαστίγιο για να ενθαρρύνει τους Εβραίους να ξαπλώσουν αμέσως πάνω από τα σώματα αυτών που είχαν ήδη εκτελεστεί. Οι σκοπευτές στήθηκαν σε κάθε μία από τις μακριές πλευρές του χαρακώματος πυροβολόντως εναλλάξ τα θύματα, με τον καθένα να είναι εξοπλισμένος με ένα μπουκάλι Γερμανικό ποτό schnapps κι έναν βοηθό για να γεμίζει το όπλο του. Σύμφωνα με έναν μάρτυρα, αρκετά από τα θύματα δεν σκοτώθηκαν και παρέμειναν ξαπλωμένοι στα χαρακώματα πληγωμένοι καθώς περισσότερα σώματα στοιβάζονταν από πάνω τους, εξαπολύοντας κατάρες στους SS.
Γύρω στις 14:00, οι εκτελέσεις σταμάτησαν για διάλειμμα για μεσημεριανό και οι μεθυσμένοι εκτελεστές ανακουφίστηκαν. Τα χαρακώματα αποδείχτηκαν να είναι πολύ ρηχά και ματωμένα πτώματα ξεχείλιζαν από τις άκρες. Κάποιοι κρατούμενοι στην Πονιάτοβα σχημάτισαν μία ομάδα αντίστασης και κατάφεραν να αποκτήσουν μερικά όπλα. Στις 18:00, μία ομάδα 100 περίπου Εβραίων, άνοιξε πυρ σε μερικούς κοιτώνες γεμάτους ρούχα και στη συνέχεια κλείστηκαν σε άλλους κοιτώνες. Οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά σε αυτούς τους κοιτώνες σκοτώνοντας όλα τα μέλη της αντίστασης. Πολωνοί πυροσβέστες που ήρθαν για να σβήσουν τη φωτιά, παρατήρησαν πως οι Γερμανοί πετούσαν πληγωμένους Εβραίους στις φλόγες. Οι εκτελέσεις ολοκληρώθηκαν γύρω στις 17:00. Μετέπειτα, Γερμανοί στρατιώτες έλεγξαν τα χαρακώματα πυροβολώντας όσους κρατούμενους είχαν επιβιώσει και στη συνέχεια, τα πτώματα πασπαλίστηκαν με ασβέστη και καλύφθηκαν με κλαδιά ελάτου. Τρεις γυναίκες επιβίωσαν, σκαρφάλωσαν έξω από τον μαζικό τάφο κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατάφεραν να επιβιώσουν τον πόλεμο με τη βοήθεια του οργανισμού Ζεγκότα. Συνολικά, μέσα σε διάστημα μερικών ωρών, σκοτώθηκαν 14.500 άνθρωποι.
Συγκάλυψη
Η εξαφάνιση κάθε ίχνους των μαζικών εκτελέσεων αποτελούσε προτεραιότητα για την ηγεσια των Ναζί, εξαιίας των νικών του Σοβιετικού στρατού στο Ανατολικό μέτωπο. Μετά τη Γερμανική ήττα στο Στάλινγκραντ, οι Σοβιετικές δυνάμεις μέχρι το τέλος του 1943 ανάκτησαν το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας, της Ρωσίας και της ανατολικής Λευκορωσίας. Στο Μαϊντάνεκ, το «καθάρισμα» κράτησε δύο μήνες και έγινε υπό την επίβλεψη του Έριχ Μούσφελτ, ο οποίος προηγουμένως ήταν εκτελεστής στο Άουσβιτς. Οι εξακόσιοι άντρες και γυναίκες από το στρατόπεδο αεροδρομίου του Λούμπλιν έπρεπε να ταξινομήσουν τα ρούχα των Εβραίων που δολοφονήθηκαν στο Μαϊντάνεκ. Με την ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς, οι γυναίκες απελάθηκαν στο Άουσβιτς και δολοφονήθηκαν στους θαλάμους αερίων. Οι άντρες έπρεπε να αποτεφρώσουν τα πτώματα κι έπειτα είτε εκτελέστηκαν είτε στρατολογήθηκαν στη Δράση Sonderaktion 1005. Μάρτυρες θυμούνται πως η δυσωδία από το κάψιμο της σάρκας παρέμεινε στην περιοχή για μήνες. Οι τάφροι γέμισαν με χώμα και στη συνέχεια ισοπεδώθηκαν.
Οι Εβραίοι από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μιλέγιεβο στάλθηκαν στις 5 Νοεμβρίου στο Τραβνίκι για να «καθαρίσουν». Έξι γυναίκες έπρεπε να δουλεύουν στην κουζίνα, ενώ οι άντρες διατάχθηκαν να εξάγουν χρυσά δόντια και τυχόν κρυμμένα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν πάνω τους τα πτώματα. Μετά από οκτώ μέρες (ή δύο με τρεις εβδομάδες), όλοι οι άντρες εκτελέστηκαν εκτός του Γίεζκελ Χέρινγκ, ο οποίος μεταμφιέστηκε σε γυναίκα και κρύφτηκε ανάμεσά τους. Οι γυναίκες παρέμειναν στο στρατόπεδο και ταξινομούσαν τα υπάρχοντα των δολοφονημένων Εβραίων μέχρι τον Μάιο του 1944, οπότε και απελάθηκαν μέσω του Μαϊντάνεκ στο Άουσβιτς και άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Περίπου 50 Εβραίοι κατάφεραν να κρυφτούν από τις εκτελέσεις στην Πονιάτοβα, ενώ 150 αφέθηκαν ζωντανοί για να καθαρίσουν και να αποτεφρώσουν τα πτώματα. Μετά την άρνησή τους να το κάνουν, εκτελέστηκαν στις 6 Νοεμβρίου. Επομένως, το καθάρισμα ζητήθηκε να γίνει από τους Ουκρανούς, οι οποίοι ήταν πολύ απρόθυμοι να το κάνουν και πολύ μεθυσμένοι. Αρκετοί εγκατέλειψαν έπειτα από μία εβδομάδα, ενώ οι εναπομείναντες Ουκρανοί αρνούνταν να συνεχίσουν. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό ιστορικό Νταβίντ Ζίλμπερκλανγκ, 120 Εβραίοι στάλθηκαν εκεί από το Μαϊντάνεκ για να κάνουν τη δουλειά. Άλλοι αναφέρουν πως τη δουλειά έκαναν 60 με 80 κρατούμενοι του Sonderkommando 1005, στους οποίους πήρε έξι εβδομάδες να ολοκληρώσουν τη δουλειά υπό την επίβλεψη του Αστυνομικού Τάγματος 316 από το Κράζνικ. Τα πτώματα σύρθηκαν από τα χαρακώματα με άλογα και αποτεφρώθηκαν σε σχάρες κιγκλιδώματα με ξύλο και βενζίνη. Έξι ή οκτώ Εβραίοι κατάφεραν να δραπετεύσουν ένα βράδυ, αλλά οι περισσότεροι πιάστηκαν αργότερα και εκτελέστηκαν. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα πτώματα που βρίσκονταν σε αποσύνθεση μύριζαν τόσο έντονα κάτι που, όπως αναφέρεται, οδήγησε τους σκληρούς SS άντρες να κάνουν εμετό. Έπειτα, όταν το «καθάρισμα» ολοκληρώθηκε, οι Εβραίοι κρατούμενοι εκτελέστηκαν στην πόλη Πούαβε από SS άντρες και το Αστυνομικό Τάγμα 101.
Επακόλουθα
Η 3η Νοεμβρίου έχει ονομαστεί ως «Ματωμένη Τετάρτη» από τους κρατούμενους του Μαϊντάνεκ. Μετά την επιχείρηση, στην Επαρχία Λούμπλιν υπήρχαν δέκα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας με περίπου 10.000 Εβραίους που παρέμεναν ακόμη ζωντανοί. Οι Εβραίοι στο Μπούντζιν δεν εκτελέστηκαν, παρά το ότι το στρατόπεδο ήταν υποστρατόπεδο του Μαϊντάνεκ. Σύμφωνα με τους επιζήσαντες, μία μερίδα Εβραίων οδηγήθηκε από το Μπούντζιν στο Μαϊντάνεκ, από όπου επέστρεψαν με ματωμένα ρούχα και ιστορίες για τη σφαγή. Ο Ισραηλινός ιστορικός Νταβίντ Ζίλμπερκλανγκ, αποδίδει την επιβίωση του στρατοπέδου στην επιθυμία τον τοπικών Γερμανών λειτουργών του να συνεχίσουν να επωφελούνται οικονομικά από την καταναγκαστική εργασία και την αποφυγή τους να μεταφερθούν στο μέτωπο, αλλά δηλώνει πως δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί το στρατόπεδο διέφυγε της προσοχής του Χίμλερ.
Η Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής συνέπεσε με άλλες σφαγές επιζώντων Εβραίων στις Επαρχίες της Κρακοβίας και της Γαλικίας, αλλά εξαιρέθηκαν από τις σφαγές τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην Επαρχία Ράντομ τα οποία δεν βρίσκονταν υπό SS διοίκηση. Στην επαρχία Λούμπλιν, οι Εβραίοι σκοτώθηκαν ξεχωριστά στα χωριά Αννόπολ-Ράχουφ, Πούαβε και άλλες μικρότερες τοποθεσίες. Η SS επιχείρηση Ostindustrie, η οποία απασχολούσε αρκετούς από τους δολοφονημένους κρατούμενους, δεν ενημερώθηκε εκ των προτέρων και η εταιρία διαλύθηκε αργότερα μέσα στον μήνα. Η επιχείρηση σηματοδότησε το τέλος της Επιχείρησης Ράινχαρντ.
Σύμφωνα με τον ειδικό επί του Ολοκαυτώματος, Κρίστοφερ Μπρόουνινγκ, η ελάχιστη εκτίμηση του αριθμού των νεκρών σε Μαϊντάνεκ και Πονιάτοβα ήταν 30.500, ενώ υπολογίζει πως αυτοί που σκοτώθηκαν στο Τραβνίκι ξεκινούν από 6.000, αλλά μπορεί να φτάνουν μέχρι τις οκτώ ή δέκα χιλιάδες. Συνολικά, η εκτίμηση για το πόσοι εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διαφέρει από 39.000 έως 43.000, τουλάχιστον 40.000, 42.000, ή 42.000 έως 43.000. Με βάση τον αριθμό των θανάτων, η Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής ήταν η μεγαλύτερη ενιαία σφαγή Εβραίων από Γερμανικές Δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Ξεπέρασε τη σφαγή των περισσότερων από 33.000 Εβραίων στο Μπάμπι Γιαρ έξω απο το Κίεβο και ξεπεράστηκε μόνο από τη σφαγή της Οδησσού, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι απο 50.000 Εβραίοι τον Οκτώβριο του 1941 από Ρουμάνους στρατιώτες.
Μετά τον πόλεμο, ο Σπόρενμπεργκ δικάστηκε, καταδικάστηκε κι εκτελέστηκε από Πολωνικό δικαστήριο για τον ρόλο του στην οργάνωση της επιχείρησης, ενώ ο Πουτζ αυτοκτόνησε. Το 1999, ο Άλφονς Γκότζφριντ καταδικάστηκε επίσης για τη συμμετοχή τους στις εκτελέσεις στο Μαϊντάνεκ. Το Κρατικό Μουσείο του Μαϊντάνεκ έχει φιλοξενήσει τελετές για να τιμήσει τα θύματα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κυκλικός έλεγχος πλεονασμού
Ο Κυκλικός Έλεγχος Πλεονασμού (Cyclic Redundancy Check, CRC) είναι μια τεχνική ανίχνευσης σφαλμάτων κατά τη διάρκεια μετάδοσης ή αποθήκευσης δεδομένων. Ο CRC επινοήθηκε και δημοσιεύθηκε από τον Γουέσλεϊ Πέτερσον (W. Wesley Peterson) το 1961.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Αλγόριθμοι ελέγχου αθροίσματος Κατηγορία:Συναρτήσεις Κατατεμαχισμού Κατηγορία:Δυαδική αριθμητική
Ζοιτία (αρχαία πόλη)
Η Ζοιτία ή Ζοιτέα ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.
Η πολίχνη είχε ιδρυθή και οικιστή από τον Παρωρεὺς που ήταν ο μικρότερος γιος του Τρικόλωνα εγγονός του Λυκάονα, ο οποίος είχε οικίσει και την Παρωρία που βρισκόταν 10 στάδια από την Ζοιτέα. Όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν έρημη όπως και οι γύρω από αυτή πολίχνες. Η θέση της αρχαίας πολίχνης μας είναι άγνωστη.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγιώργη 1877
Η Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγιώργη 1877 - (Φεβρουάριος - Μάιος 1877), ήταν η τελευταία κυβέρνηση του Μεσολογγίτη πολιτικού. Στις 18 Μαρτίου του 1877 δημοσιεύεται το διάταγμα λήξης της β' κοινοβουλευτικής συνόδου και όταν σε έναν περίπου μήνα, συγκαλείται έκτακτη κοινοβουλευτική σύνοδος (εξαιτίας του ξεσπάσματος του Ρωσο-τουρκικού πολέμου), πρόεδρος της Βουλής εκλέγεται ο υποψήφιος με την παράταξη Κουμουνδούρου, Ανδρέας Αυγερινός με 71 ψήφους. Ο Δεληγιώργης παραδέχεται ότι έχασε την εμπιστοσύνης του σώματος και παραιτείται.
Πηγές - Παραπομπές
1877 02 Κατηγορία:1877
Σεβαστιανός
Ο Σεβαστιανός, λατιν.: Sebastianus, (απεβ. το 413), αδελφός τού Ιοβίνου, ήταν αριστοκράτης της νότιας Γαλατίας. Αφού ο Ιοβίνος σφετερίστηκε τον θρόνο του δυτικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ονώριου στη Γαλατία το 411, ονόμασε τον Σεβαστιανό ως αύγουστο (συναυτοκράτορα) το 412. Στη συνέχεια κόπηκαν νομίσματα, που έφεραν τη μορφή του Σεβαστιανού στην Αρελάτη (Αρλ) και στους Τρεβήρους (Τρηρ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Λίμνη Κάρλα
Η λίμνη Κάρλα, ή λίμνη Βοιβηίδα (παλαιότερα) και κατά την αρχαιότητα Βοιβηΐς, ή Βοιβιάς, ή Βοίβη, ή λίμνη της Πελασγιώτιδος, είναι λίμνη η οποία αποξηράνθηκε το 1962, επειδή την εποχή εκείνη προκαλούσε πλημμύρες στις πέριξ γεωργικές καλλιέργειες, ενώ ορισμένες βαλτώδεις εκτάσεις γύρω της προκαλούσαν την έντονη παρουσία εντόμων. Βρισκόταν νοτιοανατολικά της Λάρισας, κοντά στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, στα όρια των Νομών Λαρίσης και Μαγνησίας.
Η αποξήρανση της λίμνης Κάρλας άρχισε στο τέλος Αυγούστου του 1962 με τα εγκαίνια της σήραγγας μήκους 10.150 μέτρων και ήταν από τα σημαντικότερα έργα για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας. Αποδόθηκαν 80.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης στους αγρότες της Θεσσαλίας, σε μία εποχή που η ελληνική γεωργία πραγματοποιούσε τα πρώτα βήματά της προς την εκβιομηχάνιση αλλά και την αντιμετώπιση του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού.
Το έργο αναμένεται να συμβάλλει μεταξύ άλλων στην αντιπλημμυρική προστασία, την αποκατάσταση του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, την άρδευση 100.000 στρεμμάτων, την ενίσχυση της ύδρευσης της πόλης του Βόλου με 15 εκατ. κυβικά μέτρα νερού ετησίως - το 50% των αναγκών της πόλης.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανασύσταση της λίμνης ήρθαν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (ενδεικτικά: κοσμήματα, αγγεία, νομίσματα, κλίβανοι, υπολείμματα κτιρίων, αγωγοί, τάφοι). Το υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε μάλιστα τη διατήρηση και μετατροπή σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο, ενός τμήματος προϊστορικού οικισμού, έκτασης 3,5 στρεμμάτων, του τέλους της Νεολιθικής Εποχής.
Μετά την επιτυχή άρδευση η Λίμνη «εγκαινιάσθηκε» τον Οκτώβριο του 2018.
Με το όνομα Βοιβηίς φέρονταν παλαιότερα πετρελαιοφόρο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Παραπομπές
μικρογραφία|Η λίμνη σε φωτογραφία του 2019. μικρογραφία|[[Κύκνος (πτηνό)|Κύκνος στη λίμνη]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρλα Κάρλα
Νησίδια του Λάνγκερχανς
Τα παγκρεατικά νησίδια (ή νησίδες) του Λάνγκερχανς είναι περιοχές του παγκρέατος που περιέχουν τα ενδοκρινικά κύτταρα (που παράγουν ορμόνες), που ανακαλύφθηκαν το 1869 από τον Γερμανό παθολογοανατόμο Πάουλ Λάνγκερχανς. Οι νησίδες αποτελούν το 1-2% του όγκου του παγκρέατος και δέχονται 10-15% της ροής του αίματος. Οι νησίδες είναι διατεταγμένες σε πυκνώματα σε όλο το ανθρώπινο πάγκρεας και διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στον μεταβολισμό της γλυκόζης.
Δομή
Υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύριο νησίδια που διανέμονται με τη μορφή πυκνωμάτων σε ολόκληρο το πάγκρεας υγιούς ενήλικου ανθρώπου, καθεμία από τις οποίες έχει κατά μέσον όρο διάμετρο περίπου 0,2 mm. : 928 Κάθε μία χωρίζεται από τον περιβάλλοντα παγκρεατικό ιστό με λεπτή ινώδη κάψουλα συνδετικού ιστού, συνεχόμενη με τον ινώδη συνδετικό ιστό που είναι συνυφασμένος σε όλο το υπόλοιπο του παγκρέατος. : 928
Μικροανατομία
Οι ορμόνες που παράγονται στα νησίδια του παγκρέατος εκκρίνονται απευθείας στη ροή του αίματος από (τουλάχιστον) πέντε τύπους κυττάρων. Στις νησίδες των αρουραίων, υποσύνολα ενδοκρινικών κυττάρων κατανέμονται ως εξής:
Έχει αναγνωριστεί ότι η κυτοαρχιτεκτονική των παγκρεατικών νησιδίων διαφέρει μεταξύ των ειδών. Συγκεκριμένα, ενώ τα νησίδια των τρωκτικών χαρακτηρίζονται από κυρίαρχο ποσοστό β-κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στον πυρήνα του συμπλέγματος και από σπάνια κύτταρα άλφα, δέλτα και ΡΡ στην περιφέρεια, τα ανθρώπινα νησίδια εμφανίζουν κύτταρα άλφα και βήτα σε στενή σχέση μεταξύ τους σε όλο το σύμπλεγμα.
Το ποσοστό των β-κυττάρων στα νησίδια ποικίλλει ανάλογα με το είδος, στους ανθρώπους είναι περίπου 40-50%. Εκτός από τα ενδοκρινικά κύτταρα, υπάρχουν υποστηρικτικά κύτταρα (ινοβλάστες), αγγειακά κύτταρα (ενδοθηλιακά κύτταρα, περικύτταρα), ανοσοκύτταρα (κοκκιοκύτταρα, λεμφοκύτταρα, μακροφάγα, δενδριτικά κύτταρα) ή νευρικά κύτταρα.
Μεγάλη ποσότητα αίματος ρέει μέσω των νησίδων, 5-6 ml / min ανά 1 g νησιδίου. Είναι έως και 15 φορές περισσότερο από ό, τι στον εξωκρινικό ιστό του παγκρέατος.
Τα νησιδια μπορούν να επηρεάσουν το ένα το άλλο μέσω της παρακρίνης και της αυτοκρινούς επικοινωνίας, και τα βήτα κύτταρα συνδέονται ηλεκτρικά με έξι έως επτά άλλα βήτα κύτταρα (αλλά όχι σε άλλους τύπους κυττάρων).
Λειτουργία
Το σύστημα ανατροφοδότησης παρακρίνης των παγκρεατικών νησίδων έχει την ακόλουθη δομή:
Ένας μεγάλος αριθμός υποδοχέων συζευγμένων με πρωτεΐνη G (GPCRs) ρυθμίζουν την έκκριση ινσουλίνης, γλυκαγόνης και σωματοστατίνης από παγκρεατικά νησίδια, και μερικά από αυτούς τους GPCRs είναι στόχοι φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 (αναφ. GLP-1 αγωνιστές υποδοχέων, αναστολείς DPPIV).
Ηλεκτρική δραστηριότητα
Η ηλεκτρική δραστηριότητα των παγκρεατικών νησίδων έχει μελετηθεί χρησιμοποιώντας τεχνικές σφιγκτήρα τμήματος (τεχνική που αποκαλείται "patch clamp"). Αποδείχθηκε ότι η συμπεριφορά των κυττάρων σε ανέπαφες νησίδες διαφέρει σημαντικά από τη συμπεριφορά των διεσπαρμένων κυττάρων.
Διαβήτης
Τα βήτα κύτταρα των παγκρεατικών νησίδων εκκρίνουν ινσουλίνη και έτσι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον διαβήτη. Πιστεύεται ότι καταστρέφονται από ανοσολογικές επιθέσεις. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι τα βήτα κύτταρα δεν έχουν καταστραφεί, αλλά έχουν μόνο καταστεί μη λειτουργικά.
Μεταμόσχευση
Επειδή τα βήτα κύτταρα στα παγκρεατικά νησίδια καταστρέφονται επιλεκτικά από μια αυτοάνοση διαδικασία στον διαβήτη τύπου 1, οι κλινικοί γιατροί και οι ερευνητές επιδιώκουν ενεργά τη μεταμόσχευση νησιδίου ως μέσου αποκατάστασης της φυσιολογικής λειτουργίας των β-κυττάρων, η οποία θα προσφέρει εναλλακτική λύση σε μια πλήρη μεταμόσχευση παγκρέατος ή τεχνητό πάγκρεας. Η μεταμόσχευση νησιδίου προέκυψε ως βιώσιμη επιλογή για τη θεραπεία με ινσουλίνη που απαιτεί ο διαβήτησ στις αρχές της δεκαετίας του 1970 με σταθερή πρόοδο τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Πρόσφατες κλινικές δοκιμές έδειξαν ότι η ανεξαρτησία της ινσουλίνης και ο βελτιωμένος μεταβολικός έλεγχος μπορούν να επιτευχθούν αναπαραγώγιμα μετά τη μεταμόσχευση νησίδων από νεκρό ανθρώπινο σώμα σε ασθενείς με ασταθή διαβήτη τύπου 1.
Τα άτομα με υψηλό ΔΜΣ είναι ακατάλληλοι δότες παγκρέατος λόγω μεγαλύτερων τεχνικών επιπλοκών κατά τη μεταμόσχευση. Ωστόσο, είναι δυνατόν να απομονωθεί ένας μεγαλύτερος αριθμός νησίδων λόγω του μεγαλύτερου παγκρέατός τους, και επομένως είναι πιο κατάλληλοι δότες νησίδων.
Η μεταμόσχευση νησιδίων περιλαμβάνει μόνον τη μεταφορά ιστού που αποτελείται από βήτα κύτταρα που είναι απαραίτητα ως θεραπεία αυτής της ασθένειας. Αποτελεί, έτσι, πλεονέκτημα έναντι της μεταμόσχευσης ολόκληρου του παγκρέατος, το οποίο είναι πιο τεχνικά απαιτητικό και ενέχει κίνδυνο, για παράδειγμα, παγκρεατίτιδας που οδηγεί σε απώλεια οργάνων. Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι οι ασθενείς δεν χρειάζονται γενική αναισθησία.