cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κασέρι
Ιστορία
Ως πρόδρομος του κασεριού θεωρείται το ιταλικό τυρί Κατσιοκαβάλο (Caciocavallo, μτφρ έφιππο τυρί), το οποίο διαδόθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Στον ελλαδικό χώρο φαίνεται να έφθασε αρχικά την περίοδο 1885-1890 στην περιοχή της Θεσσαλίας μέσω της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας. Αρχικά έγινε γνωστό με την ρουμανικής προέλευσης ονομασία κασκαβάλι, η οποία αντικαταστάθηκε σταδιακά από την τουρκικής προέλευσης κασέρι (απο τουρκ. kaşar).
Σύσταση
Το κασέρι έχει ημίσκληρη υφή και συμπαγή μάζα χωρίς, ή με ελάχιστες τρύπες. Έχει ευχάριστη γεύση και άρωμα. Το χρώμα του είναι λευκοκίτρινο. Έχει μέγιστη υγρασία 45% και ελάχιστη περιεκτικότητα λίπους επί ξήρου 40%.
Μέθοδος παραγωγής
Η παραγωγή του κασεριού γίνεται με την μέθοδο της πάστα φιλάτα. Παράγεται από πρόβειο γάλα, ή από μίγμα πρόβειου και κατσικίσιου γάλακτος, το οποίο όμως δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% του χρησιμοποιούμενου γάλακτος. Το πήξιμο του γάλακτος πρέπει να γίνεται εντός 48 ωρών μετά το άρμεγμα του και μπορεί να είναι νωπό η παστεριωμένο. Για την πήξη του χρησιμοποιείται πυτιά. Το τυρί πρέπει να ωριμάσει για τουλάχιστον 3 μήνες.
Διαμορφώνεται συνήθως σε κυλινδρικά κεφάλια διαμέτρου 30 και ύψους 10 εκατοστών εμβαπτισμένα σε φυσικό κερί. Το κασέρι μπορεί να διατίθεται και σε παραλληλεπίπεδες φραντζόλες μήκους 30 εκατοστών και διατομής 10 επί 10 εκατοστών.
Κατανάλωση
Το κασέρι τρώγεται ωμό, ιδίως όταν είναι ιδιαίτερα ωριμασμένο. Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως σε πίτες, για ζυμαρικά και γενικά όπου χρειάζεται ένα τυρί που δεν λιώνει πλήρως όταν θερμαίνεται αλλά διατηρεί την ελαστικότητα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης Κατηγορία:Ημίσκληρα τυριά Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Σχολή Μαθηματικών του Λβιβ
μικρογραφία|Μέρος του Σκωτσέζικου Βιβλίου με σημειώσεις των [[Στέφαν Μπάναχ και Στανίσλαβ Ούλαμ]] Η Σχολή Μαθηματικών της Λβιβ (lwowska szkoła matematyczna) ήταν μια ομάδα από πολωνούς μαθηματικούς που εργάζονταν στην Λβιβ Πολωνίας κατά τον Μεσοπόλεμο. Από το 1945 η Λβιβ περιήλθε στην επικράτεια της Ουκρανίας. Οι μαθηματικοί συχνά συναντιόνταν στο πασίγνωστο Σκωτσέζικο Καφέ για να συζητήσουν μαθηματικά προβλήματα. Το 1929 ίδρυσαν το περιοδικό Studia Mathematica που εκδίδεται ως σήμερα. Η σχολή ήταν γνωστή για την παραγωγικότητα και τις εκτεταμένες συνεισφορές της σε θέματα όπως η τοπολογία ορισμού σημείων, η θεωρία συνόλων και η συναρτησιακή ανάλυση. Οι βιογραφίες και η συνεισφορά αυτών των μαθηματικών καταγράφηκαν το 1980 από τον σύγχρονό τους, Καζίμιερζ Κουρατόβσκι, στο βιβλίο του με τίτλο Μισός Αιώνας Πολωνικών Μαθηματικών: Αναμνήσεις και Σκέψεις.
Μέλη
Στα αξιοσημείωτα μέλη της Σχολής Μαθηματικών της Λβιβ περιλαμβάνονται οι:
Το τέλος της Σχολής
Πολλοί μαθηματικοί, ιδίως εκείνοι με Εβραϊκή καταγωγή, εγκατέλειψαν αυτό το νοτιοανατολικό τμήμα της Πολωνίας το 1941, προτού εισβάλλουν οι Γερμανοί. Ορισμένοι από τους μαθηματικούς επέζησαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταπολεμικά μια ομάδα μαθηματικών, μεταξύ των οποίων ήταν μέλη της αρχικής κοινότητας, συνέχισε το έργο της σχολής στο Βρότσουαφ της δυτικής Πολωνίας. Η εν λόγω μεταφορά συνέπεσε με τις μεταναστεύσεις του Πολωνικού πληθυσμού (1944-1946). Εξέχουσα προσωπικότητα αναδείχθηκε ο Στάνισλαβ Ουλάμ, ο οποίος έγινε διάσημος για το έργο του στη Δύση.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία των Μαθηματικών
Γερμανική Νέα Γουινέα
thumb|right|Σημαία Η Γερμανική Νέα Γουινέα (γερμανικά : Deutsch-Neuguinea) ήταν ένα γερμανικό προτεκτοράτο από το 1884 μέχρι το 1914, όταν καταλήφθηκε από την Αυστραλία μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελούνταν από το βορειοανατολικό τμήμα της Νέας Γουινέας και τις αρκετά κοντά νησιωτικές ομάδες. Το ηπειρωτικό τμήμα της γερμανικής Νέας Γουινέας και τα κοντινά νησιά του Αρχιπελάγους του Βίσμαρκ είναι πλέον μέρος της Παπούα Νέας Γουινέας.
Το κύριο μέρος της γερμανικής Νέας Γουινέας σχηματίστηκε από την περιοχή Kaiser-Wilhelmsland, το βορειοανατολικό τμήμα της Νέας Γουινέας. Τα νησιά στα ανατολικά του Kaiser-Wilhelmsland, μετονομάστηκαν σε Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ (πρώην Νέο Βρετανικό Αρχιπέλαγος), καθώς και τα δύο μεγαλύτερα νησιά μετονομάστηκε σε Neu-Pommern (ή Νέα Πομερανία, η σημερινή Νέα Βρετανία ) και Neu-Mecklenburg (ή Νέο Μεκλεμβούργο, η σημερινή Νέα Ιρλανδία).
Με εξαίρεση των Γερμανικών Νήσων Σαμόα, τα γερμανικά νησιά του Δυτικού Ειρηνικού αποτέλεσαν το «Ιμπεριαλιστικά Γερμανικά Προτεκτοράτα του Ειρηνικού Ωκεανού». Αυτά προσαρτήθηκαν στην Γερμανική Νέα Γουινέα και περιελάμβανε τους Γερμανικούς Νήσους Σολομώντος (Μπούκα, Νήσοι Βουκαμβίλιων και αρκετά μικρότερα νησιά), οι Καρολίνες, Παλάου, οι Μαριάνες (εκτός Γκουάμ ), οι Νήσοι Μάρσαλ και Ναούρου. Η συνολικής χερσαία έκταση της Γερμανικής Νέας Γουινέας ήταν 249.500 χιλιόμετρα.
Πρώιμη Γερμανική παρουσία Νοτίου Ειρηνικού
Η πρώτοι Γερμανοί στο Νότιο Ειρηνικό ήταν πιθανώς ναύτες του πληρώματος των πλοίων της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Άμπελ Τάσμαν, ο αρχηγός της κορβέτας του Heemskerck ήταν ένας Χόλεμαν ή Χόλμαν, ο οποίος γεννήθηκε στο Γιέβερ στη Βορειοδυτική Γερμανία. Η Χανσεατική Ένωση, μια γερμανική Εταιρεία, η οποία εδρεύει στο Σαμόα από το 1857, εφάρμοζε το Δίκτυο Νοτίων Θαλασσών με εμπορικούς σταθμούς να κυριαρχούν στο εμπόριο και στην μεταφορά των Γερμανών μεταναστών σε διάφορα νησιά του Νότιου Ειρηνικού. Το 1877 μια άλλη επιχείρηση στο Αμβούργο, Hernsheim-Robertson, με έδρα τη γερμανική κοινότητα στο Ματουπί, στο νησί Μπλάντσε Μπέι (Βόρειο-ανατολική ακτή της Νέας Αγγλίας). Μέχρι το τέλος του 1875, ένας Γερμανός επιχειρηματίας ανέφερε: "Το Γερμανικό εμπόριο και τα γερμανικά πλοία συναντώνται παντού''.
Η Γερμανική Αποικιακή Πολιτική του Βίσμαρκ
Στις 24 Απριλίου 1884, ο Βίσμαρκ σηματοδότησε μια αλλαγή στην πολιτική, θέτοντας τα γερμανικά συμφέροντα των συναλλαγών στη Νοτιοδυτική Αφρική υπό την προστασία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Βίσμαρκ είπε στο Ράιχσταγκ στις 23, Ιουνίου 1884 από την αλλαγή της Γερμανικής Αποικιακής Πολιτικής, ότι η Καγκελαρία θα προχωρήσει στη δωρεά και την επιχορήγηση αυτοκρατορικών χαρτών από ιδιωτικές εταιρείες.
Αυστραλιανή φιλοδοξία
Στις 27 Νοεμβρίου 1882, ο Αποικιακός Γραμματέας της Νέας Νότιας Ουαλίας, στην Αυστραλία, έστρεψε την προσοχή του σε ένα άρθρο μιας πρωινής εφημερίδας του Σίδνεϋ. Η εφημερίδα είχε ως τίτλο την βάρβαρη προσάρτηση της Νέας Γουινέας από τις Γερμανικές Δυνάμεις. Η γερμανική απάντηση υπήρξε μοιραία, όταν μία γερμανική εφημερίδα έκανε λόγο ότι κατά τη διάρκεια της κατάληψης της Νέας Γουινέας ένας Γερμανός στρατιώτης έπεσε νεκρός από αυστραλιανή σφαίρα.
Γερμανική Εταιρεία Νέας Γουινέας
Το 1899 η Γερμανική Κυβέρνηση συμφώνησε να καταβάλει στην Ισπανία 25.000.000 πεσέτες (που ισοδυναμεί με 16.600.000 χρυσά μάρκα ) για τις Νήσους Καρολίνων και των Μαριάνων Νήσων (με εξαίρεση το Γκουάμ το οποίο παραχωρήθηκε στις Η.Π.Α. ). Τα νησιά αυτά έγιναν προτεκτοράτα και χορηγήθηκαν στη Γερμανική Νέα Γουινέα. Οι Νήσοι Μάρσαλ προστέθηκαν το 1906.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ύστερα από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, Αυστραλοί στρατιώτες κατέλαβαν την Kaiser-Wilhelmsland και τα γειτονικά νησιά το 1914, μετά από μια σύντομη αντίσταση υπό την ηγεσία του Καπετάνιου Καρόλου Φον Κλάιτζ και του υπολοχαγού Ροβέρτου "Μπομπ ο Λόρδος" Φον Μπλούμενταλ, ενώ η Ιαπωνία καταλαμβάνει τα υπόλοιπα γερμανικά εδάφη στον Ειρηνικό. Η μόνη σημαντική μάχη έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 όταν ένα Αυστραλιανό Εκστρατευτικό Σώμα επιτέθηκε στους χαμηλής ισχύος ασύρματο σταθμό στην Μπιταπάκα(κοντά στο Ραμπούλ) στο νησί της Νέας Βρετανίας, στη συνέχεια, στην Νέα Πομερανία. Οι Αυστραλοί υπέστησαν έξι νεκρούς και τέσσερις τραυματίες-η πρώτη αυστραλιανή στρατιωτική απώλεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι απώλειες στις γερμανικές δυνάμεις ήταν ένας Γερμανός αξιωματικός, 30 αυτόχθονες της αστυνομίας και δέκα τραυματίες της τοπικής αστυνομίας. Στις 21 Σεπτεμβρίου όλες τις γερμανικές δυνάμεις στην αποικία παραδόθηκαν.
Κατηγορία:Αποικίες της Γερμανίας Κατηγορία:Ιστορία των Βορείων Μαριανών Νήσων Κατηγορία:Ιστορία του Ναουρού Κατηγορία:Ιστορία των Νήσων Μάρσαλ Κατηγορία:Ιστορία των Νήσων Σολομώντα Κατηγορία:Ιστορία του Παλάου Κατηγορία:Ιστορία της Παπούα Νέας Γουινέας Κατηγορία:Ιστορία των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας Νεα Γουινεα
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου ήταν το τρίτου επιπέδου πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας στην Κύπρο. Διοργανωνόταν από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) απο το 2004 μέχρι και το 2013 οπόταν και σταμάτησε λόγω μικρού αριθμού ομάδων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο σάλας στην Κύπρο
Οικογένεια Ροκφέλερ
Η οικογένεια Ροκφέλερ είναι επιχειρηματική οικογένεια των ΗΠΑ.
Γενεαλογικό δέντρο
* Κατηγορία:Αμερικανικές οικογένειες
Rockefeller
Μονή Ντανίλοφ
Η Μονή του Αγίου Δανιήλ ή Μονή Ντανίλοφ (ρωσ.: Данилов монастырь, Свято-Данилов монастырь) είναι περιτειχισμένο μοναστήρι, που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Μόσκοβα, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτίως του κέντρου της Μόσχας. Από το 1983 μέχρι σήμερα στεγάζει την κεντρική διοίκηση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και την επίσημη μόνιμη κατοικία του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών.
Ιστορία
Η Μονή Ντανίλοφ ιδρύθηκε πιθανώς στα τέλη του 13ου αιώνα (1282) από τον γιο του Αλεξάνδρου Νιέφσκι, τον Δανιήλ της Μόσχας, από όπου και η ονομασία της. Κατά την παράδοση, πριν από τον θάνατό του το 1303, ο Δανιήλ εκάρη μοναχός και ετάφη, σύμφωνα με επιθυμία του, στη μονή αυτή. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά ως άγιο. Οι διάδοχοι του Δανιήλ Μεγάλοι Δούκες της Μόσχας μετεγκατέστησαν τη μονή μέσα στα τείχη του Κρεμλίνου. Το μόνο που έμεινε στην αρχική θέση ήταν ένα κοιμητήριο.
Το 1560 ο Ιβάν ο Τρομερός επισκέφθηκε το τότε χωριό Ντανιλόφσκογιε και πρόσεξε το παραμελημένο κοιμητήριο. Μαθαίνοντας για το παλαιό μοναστήρι, κάλεσε μοναχούς να εγκατασταθούν και πάλι εκεί. Το 1591, όταν ο στρατός του Χάνου Κάζι Β΄ Γκιράι του Χανάτου της Κριμαίας προσέγγισε τη Μόσχα, η έκταση της μονής οχυρώθηκε και χρησίμευσε ως στρατόπεδο.
left|thumb|Το [[καθολικό της Μονής αποτελείται από τρεις ναούς: έναν κάτω και δύο από πάνω του.]] Το 1606 οι επαναστάτες των Ιβάν Μπολότνικοφ και Ιστόμα Πασκόφ συγκρούσθηκαν με τον στρατό του τσάρου Βασιλείου Δ΄ κοντά στη μονή. Γενικότερα, όντας στο επίκεντρο πολλών βίαιων γεγονότων κατά τη λεγόμενη Εποχή των Αναστατώσεων, το μοναστήρι υπέστη μεγάλες ζημιές το 1610. Στις πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα περικλείσθηκε από τούβλινο τείχος με επτά πύργους.
Το 1710 εγκαταβιούσαν τριάντα μοναχοί στη Μονή Ντανίλοφ. Το 1764 είχαν απομείνει 12, αλλά το 1900 είχαν αυξηθεί σε 17. Ανάμεσα στους μοναχούς που διέμειναν στη Μονή κατά τη μακραίωνη ιστορία της συγκαταλέγεται και ο φημισμένος Έλληνας λόγιος Νικηφόρος Θεοτόκης, που αποσύρθηκε σε μεγάλη ηλικία πλέον σε αυτή, το 1792, από την επισκοπή του στη νότια Ρωσία και απεβίωσε στη μονή το 1800.
Το 1805 ιδρύθηκε στον χώρο της μονής ένα πτωχοκομείο-γηροκομείο για ηλικιωμένες γυναίκες, το οποίο αργότερα στέγαζε ηλικιωμένους κληρικούς και τις χήρες τους.
Το 1812 η Μονή Ντανίλοφ λεηλατήθηκε από τον γαλλικό στρατό του Ναπολέοντα. Ωστόσο, το θησαυροφυλάκιο και τα αγιωτικά της μονής είχαν μεταφερθεί στη Βόλαγκντα και στη Λαύρα του Αγίου Σεργίου λίγο πριν την κατάληψη της Μόσχας από τους Γάλλους.
Οι πρώτες καταγεγραμμένες πληροφορίες σχετικά με τα κτήματα της Μονής χρονολογούνται από το 1785, όταν αναφέρεται ότι κατείχε 18 ντεσιατίνες (180 στρέμματα) γης, ενώ μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα η περιουσία είχε αυξηθεί σε 178 ντεσιατίνες και δυο-τρία κτήρια στη Μόσχα.
thumb|Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ [[Ρόναλντ Ρήγκαν ανάβει ένα κεράκι στη Μονή το 1988.]] Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα το κοιμητήριο της Μονής Ντανίλοφ έγινε ο τόπος αναπαύσεως των σορών πολλών συγγραφέων, καλλιτεχνών και διανοουμένων, όπως των Νικολάι Γκόγκολ, Νικολάι Γιαζίκοφ, Βασίλι Περόφ, Νικολάι Ρουμπινστάιν, Βλαντίμιρ Σολοβιέφ και αρκετών άλλων. Ωστόσο, τα λείψανα των περισσότερων εξ αυτών μεταφέρθηκαν κατά τη σοβιετική εποχή στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι. Το 1917 η μονή είχε 19 μοναχούς και 4 δόκιμους μοναχούς, ενώ κατείχε 164 ντεσιατίνες γης.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση η Μονή στέγασε αρχιμανδρίτες που είχαν διωχθεί από τις ενορίες τους. Το 1929 το καθεστώς εξέδωσε ένα ειδικό διάταγμα για τη διάλυση της Μονής Ντανίλοφ και την οργάνωση ενός καταστήματος κρατήσεως υπό τη διοίκηση του NKVD (приёмник-распределитель НКВД). Ωστόσο, αυτό το τελευταίο μοναστήρι που έκλεισε στη Μόσχα έγινε και το πρώτο που επιστράφηκε, το 1983, στο Πατριαρχείο της Μόσχας και κατέστη πνευματικό και διοικητικό κέντρο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1988 οι εγκαταστάσεις της Μονής αποκαταστάθηκαν και κτίσθηκε μια κατοικία για τον Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών, μια αίθουσα για τις συνεδριάσεις της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ένα παρεκκλήσιο για την τέλεση νεκρώσιμων ακολουθιών και ένα ακόμα παρεκκλήσιο σε ανάμνηση των χιλίων ετών από τον εκχριστιανισμό των Ρως.
Κτίσματα
Εκτός από τα αμυντικά τείχη και πύργους του 17ου αιώνα, τα σωζόμενα κτίσματα είναι το καθολικό (κύριος ναός) της μονής, ο νεοκλασικού ρυθμού ναός της Αγίας Τριάδος (1833-1838), ο ναός και κωδωνοστάσιο του Αγίου Συμεών του Στυλίτη στην πύλη, σε ρυθμό μπαρόκ (1681 και 1732), μια συστάδα κελλιών του 19ου αιώνα για τους μοναχούς και τον ηγούμενο, και τέλος τα προαναφερθέντα εκτεταμένα κτίσματα της σημερινής κατοικίας του Πατριάρχη και των συνεδριάσεων της Ιεράς Συνόδου (1988). Ακριβώς δίπλα σε αυτά υψώνεται ο μεγάλος ενοριακός ναός της Αναστηλώσεως του Ναού της Ιερουσαλήμ, κτισμένος το 1832-1837 σύμφωνα με νεοκλασικά σχέδια του Φιοντόρ Σεστάκοφ.
Το παλαιότερο σωζόμενο κτίσμα είναι το καθολικό, αφιερωμένο στους Αγίους Πατέρες των επτά πρώτων Οικουμενικών Συνόδων (κανένας άλλος ναός στον χριστιανικό κόσμο δεν τιμάται στο όνομα αυτό). Ο κάτω ναός του, στο επίπεδο του εδάφους, κτίσθηκε κατά τη βασιλεία του Τσάρου Αλεξίου, ενώ οι επάνω ναοί σε ρυθμό μπαρόκ ολοκληρώθηκαν το 1730 και το 1752. Το καθολικό είναι το μοναδικό συγκρότημα ναών στη Μόσχα που έχει δύο ξεχωριστούς ναούς κτισμένους επάνω από έναν άλλον.
Οι καμπάνες
155px|thumb|Το καμπαναριό όπως φαίνεται μέσα από μια χριστουγεννιάτικη φάτνη. Την εποχή που η Μονή Ντανίλοφ έκλεισε (1929 και 1930), οι καμπάνες της σώθηκαν από την καταστροφή στα χέρια των κομμουνιστών επειδή αγοράστηκαν από τον Αμερικανό βιομήχανο Τσαρλς Ρίτσαρντ Κρέιν, ο οποίος κατόπιν τις δώρησε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Η μεγαλύτερη από τις καμπάνες, η Μπαλσόι (= η «Μεγάλη», αποκαλούμενη «Καμπάνα της Μάνας Γης» στο Χάρβαρντ), ζυγίζει 13 τόνους και το γλωσσίδι της ζυγίζει περίπου 320 κιλά. Η μικρότερη από όλες ζυγίζει μόλις 10 κιλά. Στο Χάρβαρντ οι καμπάνες εγκαταστάθηκαν στον κύριο πύργο του κοιτώνα Lowell House και στη Βιβλιοθήκη Μπέικερ της Harvard Business School. Αρχίζοντας ήδη από τη δεκαετία του 1980, με το άνοιγμα του κομμουνιστικού καθεστώτος της ΕΣΣΔ υπό τον Γκορμπατσώφ, υπήρξαν φωνές για την επιστροφή των καμπανών στη Μονή Ντανίλοφ. Μετά από πολυάριθμες συναντήσεις κατά τη διάρκεια αρκετών ετών, οι καμπάνες επιστράφηκαν στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το φθινόπωρο του 2008. Ο Ρώσος βιομήχανος Βίκτορ Βέκσελμπεργκ, διάσημος για την αγορά αρκετών αυγών Φαμπερζέ, συμφώνησε να πληρώσει για τον επαναπατρισμό των 18 καμπανών και το κόστος της χυτεύσεως αντιγράφων για να τις αντικαταστήσουν στο Χάρβαρντ. Η πρώτη καμπάνα που επιστράφηκε στη Μονή Ντανίλοφ, γνωστή ως «Καμπάνα των Καθημερινών», με βάρος 2,2 τόνους, έφθασε στη Μονή στις 12 Σεπτεμβρίου 2007, ενώ οι υπόλοιπες 17 έφθασαν στις 12 Σεπτεμβρίου 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντανιλοφ Μονη Ντανι
Γιεγκιντιμπουλάκ
Το Γιεγκιντιμπουλάκ (Καζακικά — Егіндібұлақ) είναι ένας οικισμός στη περιφέρεια Καραγκάντα στο Καζακστάν. Βρίσκεται στην ξερή στέπα, είναι ένα πρώην τριτοβάθμιο διοικητικό κέντρο. Το έδαφος στο βόρειο τμήμα της πόλης είναι ορεινό.
Ο πληθυσμός κυμαίνεται μεταξύ πέντε και δέκα χιλιάδες άτομα είναι κυρίως Μουσουλμάνοι Καζάκοι.
Εναλλακτικές μεταγραφές του ονόματος περιλαμβάνουν το Εγκιντιμπουλάκ, Εγκιντιμπουλάκ, και Γιεγκεντιμπουλάκ. Οι γύρω οικισμοί περιλαμβάνουν το Καραπουλάκ (δυτικά-νοτιοδυτικά), το Τερεκτί (βορειοδυτικά), Οσιμπάι (βορειοανατολικά), το Κιικασγκάν και το Ντογκαλάν στα νοτιοανατολικά.
Το Κογιαντίνσκ, μια γιορτή που γινόταν από τον Ιούνιο του 1848 κάθε χρόνο έως το 1930 όπου ανταλάσσονταν προϊόντα μεταξύ των κατοίκων γινόταν κοντά στο Γιεγκιντιμπουλάκ στη διαδρομή των καραβανιών στην Κεντρική Ασία προς τη Σιβηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ορυκτοβάμβακας
Με το όνομα ορυκτοβάμβακας αποκαλούνται ινώδη μονωτικά υλικά κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η ανόργανη σύσταση των ινών τους και η ακαυστότητα που προκύπτει ως αποτέλεσμα αυτής της σύστασης. Ο όρος «ορυκτοβάμβακας» χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την περιγραφή ανόργανων ινωδών μονωτικών υλικών. Ανάμεσα στα υλικά που αποκαλούνται ορυκτοβάμβακες βρίσκονται ο πετροβάμβακας, ο υαλοβάμβακας καθώς και άλλα υλικά. Τα υλικά αυτά χαρακτηρίζονται σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση Euroclass αντίδρασης στη φωτιά ως άκαυστα κατηγορίας Α1.
Η παραγωγή των υλικών αυτών γίνεται με τήξη των συστατικών τους σε υψηλή θερμοκρασία και δημιουργία λεπτών, ανόργανων ινών και μπορεί να έχουν μορφή ινών χύμα ή μορφοποιημένων σε ρολλά ή σε πλάκες.
Αναφορές
Κατηγορία:Μονωτικά υλικά
Λίμνη Αντουάν
thumb|250px|Άποψη της λίμνης Η λίμνη Αντουάν είναι μια λίμνη στο νησί Γρενάδα. Έχει έκταση 17 εκτάρια και βρίσκεται σε υψόμετρο 6 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Καταλαμβάνει ένα στρογγυλό ηφαιστειακό κρατήρα που απέχει 500 μέτρα από τη θάλασσα. Πιθανότατα σχηματίστηκε όταν η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε και αλληλεπίδρασε με το ζεστό μάγμα πριν από 14.000 χρόνια. Ο πυθμένας της λίμνης καλύπτεται από ιζήματα σε βάθος 7 μέτρων. Αυτά τα ιζήματα αποτελούνται από στρώματα γύρης των γύρω φυτών και η διαφορετική σύνθεσή τους αποκαλύπτει τα διαφορετικά φυτά που φύονταν γύρω από τη λίμνη.
Γύρω από τη λίμνη υπάρχει ένα έλος με Montrichardia arborescens, Cladium jamaicense, Acrostichum danaeifolium, Eleocharis flavescens και Nymphaea ampla. Κοντά στη λίμνη υπάρχουν καλλιέργειες ζαχαροκάλαμων, μπανανών, κακαόδεντρων και κοκοφοινίκων και βοσκότοποι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Γρενάδας
Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Ελλάδα)
Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) αποτελεί μέρος του οργανογράμματος του Υπουργείου Οικονομικών, υπαγόμενο στη Γενική Γραμματεία Δημοσιονομικής Πολιτικής. Συστάθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 6ης Οκτωβρίου 1842. Μέχρι το 1917, είχε μείνει σχεδόν αμετάβλητο. Με τον ν.914/1917 το προσωπικό του Λογιστηρίου διαιρείται σε δύο κλάδους (Διοικητικό και Λογιστικό). Με τον ν.2761/1922 το Λογιστήριο αναβαθμίζεται σε Υπουργείο Θησαυρού στις 8 Μαΐου 1922 και καταργείται στις 28 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους
Υπηρεσίες
Η Γενική Γραμματεία Δημοσιονομικής Πολιτικής αποτελείται από τις διευθύνσεις:
Οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής προβλέπονται από τον Οργανισμό Υπουργείου Οικονομικών, Π.Δ. 142/2017 (ΦΕΚ Α΄ 181/23.11.2017).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπουργείο Οικονομικών (Ελλάδα)
Νέα Σίλατα Χαλκιδικής
Τα Νέα Σίλατα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Χαλκιδικής και το 2021 είχε 1.282 κατοίκους. Από την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης αποτελεί και ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νέας Προποντίδας. Η θέση του είναι στα ανατολικά της Νέας Γωνιάς. Ανάμεσα στα άλλα λειτουργεί νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, ΟΤΕ, ταχυδρομείο. Το χωριό δημιουργήθηκε και έλαβε το όνομά της από Μικρασιάτες πρόσφυγες που προέρχονταν κυρίως από τα Σίλατα της Καππαδοκίας.
Δ.δ. Νέων Σιλάτων
Στο Δημοτικό Διαμέρισμα Νέων Σιλάτων, που έχει συνολικά 1.589 κατοίκους το 2001, υπάγονται οι οικισμοί:
Ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία
Τα Νέα Σίλατα αποτελούν προσφυγικό χωριό. Αποτελείται από κατοίκους που ήρθαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία, καθώς επίσης και από ντόπιους και Θρακιώτες. Γραφικό χωριό με σταθερή οικιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας της μικρής απόστασης από την Θεσσαλονίκη, τις παροχές υπηρεσιών που προσφέρει η περιοχή αλλά και των φιλικών κατοίκων.Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους 12 Αποστόλους. Στα Νέα Σίλατα υπάγονται οι οικισμοί Ροδόκηπος, Σωζόπολη και Βεριά ( αρχαιολογικός χώρος-αρχαία Βρύα- με σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα των αρχαίων και Βυζαντινών χρόνων). Ο Ροδόκηπος είναι παραδοσιακό χωριό, με πέτρινα σπίτια. Στην πλατεία του υπάρχει ένας μικροσκοπικός κήπος, που τον δημιούργησε κάποιος μικρασιατικής καταγωγής κάτοικος. Παράγει τσίπουρο και διαθέτει συλλογή λαογραφικού υλικού από τις αλησμόνητες πατρίδες. Πολλά από τα σπίτια αναστηλώνονται και τα χρησιμοποιούν ξανά νέοι αγοραστές. Στα Νέα Σίλατα δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος Γυναικών. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το χωριό στη Μικρά Ασία-Καππαδοκία, από όπου ήρθαν ως πρόσφυγες οι κάτοικοι μετά το 1922. Περισσότερες πληροφορίες για τα Σίλατα της Μ. Ασίας στο βιβλίο "Modern Greek in Asia Minor: a study of the dialects of Siĺli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary", Richard McGillivray Dawkins, William Reginald Halliday, University Press, 1916. Από αθλητική άποψη ανενεργή είναι η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα (Αστήρ), που αγωνιζόταν στην Α΄ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής.
Δάσκαλος για Κλάματα
To Δάσκαλος για Κλάματα (Αγγλικά: The Nutty Professor) είναι μια ρομαντική κωμωδία επιστημονικής φαντασίας του 1996 με πρωταγωνιστή τον Έντι Μέρφι. Η ταινία αποτελεί ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1963 με πρωταγωνιστή τον Τζέρι Λιούις. Η ταινία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ.
Ο Μέρφι υποδύεται τον φιλάνθρωπο καθηγητή πανεπιστημίου Σέρμαν Κλαμπ, ο οποίος είναι νοσηρά παχύσαρκος. Εφευρίσκει μια θαυματουργή φόρμουλα αδυνατίσματος, ελπίζοντας να κερδίσει τη στοργή της κοπέλας των ονείρων του, και το δοκιμάζει στον εαυτό του. Κοινωνικές καταστάσεις απαιτούν να αλλάξει το όνομά του όταν χρησιμοποιεί το φίλτρο και ο αδύνατος εαυτός του γίνεται μια ανεξάρτητη προσωπικότητα. Σαν τον Τζούλιους Κέλπ της πρωτότυπης ταινίας, ο τέλειος και κομψός (αλλά αλαζόνας) Κλαμπ ονομάζεται Μπάντι Λοβ. Ο Μέρφι υποδύεται συνολικά εφτά χαρακτήρες στην ταινία, συμπεριλαμβανομένου του Σέρμαν, τους περισσότερους από την οικογένεια του (εκτός από τον Έρνι "Ηρακλή" Κλαμπ Τζ. που τον υποδύθηκε ο ηθοποιός Τζαμάλ Μίξον).
Μια συνέχεια της ταινίας με τίτλο Δάσκαλος για Κλάματα ΙΙ: Οι Κλαμπς κυκλοφόρησε το 2000. Η ταινία επανακυκλοφόρησε σε Blu-ray με αφορμή την εκατοστή επέτειο των Universal Studios.
Πλοκή
Στο φανταστικό Κολέγιο Γουέλμαν, εκατομμύρια χάμστερ κυκλοφορούν σε ολόκληρο τον χώρο προκαλώντας ένα γενικό χάος. Αυτό γίνεται εξαιτίας του παχύσαρκου, καλόκαρδου, Καθηγητή Σέρμαν Κλαμπ (Έντι Μέρφι) ο οποίος τα απελευθερώνει κατά λάθος αφού οι τεράστιοι γλουτοί του πίεσαν το διακόπτη που ανοίγει τα κλουβιά των χάμστερ. Εν τω μεταξύ, ο Σέρμαν έχει κατασκευάσει μια πειραματική φόρμουλα που ανασυνθέτει το DNA ενός παχύσαρκου άτομου με έναν τρόπο που θα του επιτρέψει να χάσει βάρος πιο εύκολα.
Μετά το μάθημα, ο Σέρμαν γνωρίζει και στιγμιαία ερωτεύεται την Κάρλα Πέρτι (Τζέιντα Πίνκετ), μια μεταπτυχιακή μαθήτρια χημείας η οποία είναι μεγάλη θαυμάστρια της δουλειάς του. Μετά το δείπνο με την παχύσαρκη αγενή οικογένεια του, (οι περισσότεροι από τους οποίους ερμηνεύονται από τον Μέρφι), ο Σέρμαν προσκαλεί την Κάρλα σε ραντεβού, η οποία δέχεται και ο ίδιος εκπλήσσεται ευχάριστα. Στο ραντεβού, η Κάρλα αρχίζει να δείχνει θαυμασμό για τη δουλειά του Σέρμαν αλλά εκείνος πέφτει θύμα του Ρέτζι Γουόρινγκτον ο οποίος του επιτίθεται με σκληρά ανέκδοτα για το βάρος του. Στο σπίτι εντελώς μελαγχολικός, βλέπει εφιάλτη στον οποίο γίνεται γίγαντας και σκορπίζει απόβλητα μόνο με τα αέρια του, τα οποία κατά λάθος ανάβουν φωτιά. Όταν ξυπνάει πέφτει στον πειρασμό να δοκιμάσει τον ορό στον εαυτό του. Η φόρμουλα δουλεύει και χάνει 250 λίβρες σε δευτερόλεπτα. Συγκλονισμένος, βγαίνει έξω και αγοράζει ρούχα κανονικού μεγέθους σαν να γιορτάζει. Αφού παίρνει τον ορό, αποκτά μια διαφορετική προσωπικότητα με υπερβολικά υψηλή τεστοστερόνη που τον κάνει διεκδικητικό και εγωιστή.
Αποκαλώντας τον εαυτό του Μπάντι Λοβ (επίσης ερμηνεύεται από τον Μέρφι), καλεί την Κάρλα για ραντεβού στο ίδιο κλαμπ ξανά (ενώ ο ορός αρχίζει να χάνει την επίδρασή του). Ο Ρέτζι εμφανίζεται ξανά και ο Μπάντι τον εκδικείται βασανίζοντάς τον ανελέητα (πιο πολύ προσβάλλοντας την μητέρα του με άσχημα αστεία παρόμοια με αυτά που του πέταξε εκείνος) περπατάει πάνω στην σκηνή και τον βάζει σε ένα πιάνο με ουρά. Την άλλη μέρα ο Ντιν Ρίτσμοντ (Λάρι Μίλερ) έχει κανονίσει ραντεβού με τον Χάρλαν Χάρτλεϊ (Τζέιμς Κόμπερν) στο Ριτζ ώστε ο Σέρμαν να του περιγράψει τον ορό. Ο Σέρμαν καταφθάνει στο Ριτζ στην μορφή του Μπάντι Λοβ με την Κάρλα. Όταν ο Ντιν τον βρίσκει η Κάρλα ρωτάει τον Μπάντι αν θα πάρει την θέση του Σέρμαν. Τελικά το κάνει και παίρνει όλα τα εύσημα της δουλειάς του από τον Χάρτλεϊ. Ο Χάρτλεϊ και ο Ντιν είναι πολύ ενθουσιασμένοι με τη δουλειά του και ο Ντιν τον καλεί στο ποδόσφαιρο απόφοιτων.
Μετά τους τίτλους τέλους ο Μπιλ Μπουκανεράντο (Μάρκος Πασκίμ) ένας νταβατζής από τα Νησιά Φόκλαντ εμφανίζεται και πυροβολεί τον Σέρμαν στο θώρακα. Ο Σέρμαν πέφτει, και δεν αισθάνεται παρά μόνο πόνο. Έπειτα η Κάρλα φιλάει τον Μπιλ και η ταινία τελειώνει με αυτό το πλάνο.
Παραγωγή
Ενώ η ταινία έγινε με την ευλογία του Τζέρι Λούις (ήταν ένας εκτελεστικός παραγωγός και για αυτήν την ταινία και για τη συνέχεια της ταινίας με τίτλο Δάσκαλος για Κλάματα ΙΙ: Οι Κλάμπς του 2000), αργότερα αποκήρυξε την ταινία κάτι που δήλωσε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό Entertainment Weekly το 2009. Συγκεκριμένα δήλωσε: "Έχω πολύ σεβασμό για τον Έντι, αλλά δεν έπρεπε να το είχε κάνει. Ότι έκανα εγώ ήταν τέλειο την πρώτη φορά και αυτό που έγινε ήταν να μειωθεί η τελειότητα αυτή αφήνοντας κάποιον άλλο να το κάνει."
Αποδοχή
Η ταινία Δάσκαλος για Κλάματα κατατάσσεται ως "φρέσκια" στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes με μια θετική βαθμολογία 66%. Η ταινία κατέλαβε την 70ή θέση στη λίστα με τις 100 Πιο Αστείες Ταινίες του Bravo. Ήταν υποψήφιο στη λίστα 100 Χρόνια του AFI... 100 Γέλια του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου
Soundtrack
Το τραγούδι The Clarence Carter από τον Στρόκιν που χρησιμοποιήθηκε όταν ο Μπάντι Λοβ οδηγούσε στο νυχτερινό κέντρο δεν συμπεριλαμβάνεται στο soundtrack.
Αναφορές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1996 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες
Αργυραμοιβός
μικρογραφία| Αργυραμοιβός στην [[Τυνησία]] Ένας αργυραμοιβός είναι ένα άτομο ή ένας οργανισμός ο οποίος δραστηριοποιείται ανταλλάσοντας νομίσματα ή συναλλάγματα μιας χώρας με μιας άλλης. Η συγκεκριμένη μορφή εμπορίου αποτέλεσε προπομπό των σημερινών τραπεζικών επιχειρήσεων.
Η επικράτηση των χαρτονομισμάτων στα μέσα του 17ου αιώνα και η ανάπτυξη του σύγχρονου τραπεζικού τομέα καθώς και των κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών τον 20ο αιώνα επέτρεψαν την δημιουργία μιας αγοράς συναλλάγματος. Ως απόρροια αυτού, οι τράπεζες και άλλες εξειδικευμένες χρηματοπιστωτικές εταιρείες ανταλλάσουν χρήματα της μιας χώρας με εκείνα κάποιας άλλης, με την ύπαρξη ενός διαφανούς συστήματος.
Ιστορία
μικρογραφία| [[Ιησούς Χριστός|Ο Ιησούς διώχνει τους αργυραμοιβούς από τον Δεύτερο Ναό]] μικρογραφία| Αργυραμοιβός, έργο του [[Πιέτρο ντι Μινιάτο, 1412.]] Στην Ιερουσαλήμ, κατά την αρχαιότητα, οι προσκυνητές που επισκέπτονταν τον Ιερό Ναό τις εβραϊκές ιερές ημέρες αντάλλασαν μερικά από τα χρήματά τους από το συνηθισμένα ελληνικά και ρωμαϊκά νομίσματα για τα αντίστοιχα εβραϊκά και τυριανά. Τα δύο τελευταία ήταν τα μόνα αποδεκτά νομίσματα για πληρωμές εντός του Ναού· με αυτά τα χρήματα, ο προσκυνητής αγόραζε ένα ζώο για να το θυσιάσει, συνήθως ένα περιστέρι ή ένα αρνί, ως προετοιμασία για τις τελετές της επόμενης ημέρας.
Την περίοδο του Μεσαίωνα στην Ευρώπη, πολλές πόλεις και κωμοπόλεις κυκλοφορούσαν τα δικά τους νομίσματα, που συχνά έφεραν το πρόσωπο ενός ηγεμόνα, όπως έναν βαρόνο ή έναν επίσκοπο της περιοχής. Όταν οι ξένοι, ειδικά οι πλανόδιοι έμποροι, επισκέπτονταν τις πόλεις για μια εμποροπανήγυρη, ήταν απαραίτητο να ανταλλάσσουν τα ξένα νομίσματα με τα ντόπια σε τοπικούς αργυραμοιβούς. Οι τελευταίοι αξιολογούσαν ένα ξένο νόμισμα βάσει του τύπου, της φθοράς και της εγκυρότητάς του. Εν συνεχεία το δέχονταν ως κατάθεση, καταγράφοντας την αξία του σε τοπικό νόμισμα. Κατόπιν, ο έμπορος θα μπορούσε να αποσύρει τα χρήματα σε τοπικό νόμισμα για να πραγματοποιήσει συναλλαγές ή, το πιθανότερο, να τα κρατήσει κατατεθειμένα: ο αργυραμοιβός θα λειτουργούσε κατά κάποιον τρόπο σαν διευκολυντής της διαδικασίας ανταλλαγής των νομισματικών μονάδων.
Καθώς το μέγεθος και οι δραστηριότητες των αργυραμοιβών αυξάνονταν, εκείνοι άρχισαν να παρέχουν τη δυνατότητα δανεισμού, προσθέτοντας την αμοιβή δανεισμού στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Αργότερα οι Ναΐτες Ιππότες παρείχαν αυτή την υπηρεσία στους προσκυνητές που ταξίδευαν από και προς τους Αγίους Τόπους. μικρογραφία| Η λίστα συναλλαγματικών ισοτιμιών για [[Κουάτσα του Μαλάουι . Σημειώστε πώς οι ταξιδιωτικές επιταγές έχουν χαμηλότερη αξία από τα κανονικά τραπεζογραμμάτια.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Επαγγέλματα
Δρομίτσα Αιτωλοακαρνανίας
μικρογραφία|Άποψη του χωριού Δρομίστα Η Δρομίστα είναι μικρό με ελάχιστους κάτοικους ο ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας το οποίο βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Μεσολογγίου, στην παλιά επαρχία Βάλτου και απέχει περίπου 55 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 640 μέτρων τοποθετημένη κοντά στα όρια των Νομών Αιτωλοακαρνανίας και Άρτας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό έχει 5 κατοίκους. Διοικητικά, μαζί με το Νέο Αγρίδι και την Κάμινο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγριδίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας ενώ προηγουμένως ανήκει στο δήμο Ινάχου.
Σχετικά με το όνομά της
Υπάρχει η λανθασμένη άποψη ότι η Δρομίστα άλλαξε ονομασία σε Δρομίτσα, όμως κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από κανένα δημόσιο έγγραφο ενώ οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού ουδέποτε την αποκαλούσαν με το όνομα αυτό. Χαρακτηριστικό ότι ακόμη το 2020 ονομάζεται Δρομίστα σε έγγραφα του Δήμου Αμφιλοχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Άγαλμα του Εδουάρδου ΣΤ΄ (Κάρτραϊτ)
Το άγαλμα του Εδουάρδου ΣΤ΄ από τον Τόμας Κάρτραϊτ, στο Νοσοκομείο Σεντ Τόμας του Λονδίνου, είναι ένα από τα δύο αγάλματα του βασιλιά που βρίσκονται στο νοσοκομείο αυτό. Και τα δύο τιμούν τη μνήμη της επανίδρυσης του βασιλικού θεσμού από τον Εδουάρδο το 1551. Από το 1979 αποτελεί μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αγγλίας, Τάξης Β΄.
Το άγαλμα ανατέθηκε από τον Δήμαρχο του Λονδίνου Ρόμπερτ Κλέιτον, όταν ο ίδιος ήταν πρόεδρος του νοσοκομείου. Σχεδιασμένο από τον Ναθάνιελ Χάνγουελ και κατασκευάστηκε από τον Τόμας Κάρτραϊτ. Αποτέλεσε το κεντρικό κομμάτι μιας σειράς αγαλμάτων που τοποθετήθηκαν στην πύλη του νοσοκομείου. Ο Βασιλιάς ήταν αρχικά πλαισιωμένος από γλυπτά ατόμων με ειδικές ανάγκες, τα οποία σήμερα βρίσκονται εντός της βόρειας πτέρυγας του νοσοκομείου. Το υλικό κατασκευής του αγάλματος είναι ασβεστόλιθος του Πέρμπεκ. Ο Βασιλιάς απεικονίζεται με ενδυμασία των Τυδώρ και με στέμμα στο κεφάλι. Στο δεξί του ανυψωμένο χέρι κρατάει ένα σκήπτρο και στο αριστερό ένα διάταγμα με το οποίο αποκαθίσταται το νοσοκομείο του Σεντ Τόμας.
Παραπομπές
Αγαλμα
Λουσάκα (Επαρχία)
Η Λουσάκα (αγγλικά: Lusaka) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Λουσάκα που είναι και η πρωτεύουσα της Ζάμπιας. Έχει πληθυσμό 1.391.329 κατοίκων (απογραφή 2002). Έχει έκταση 21.896 τ.χλμ.. Βρίσκεται νότια-κεντρικά της Ζάμπια.
thumb|Ο Ποταμός Λουνσέμφουα
Γεωγραφία
thumb|Ο ποταμός Ζαμβέζης περνάει από τα δυτικά της Λουσάκα
Η Λουσάκα βρίσκεται νότια-κεντρικά της Ζάμπιας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Νότια Επαρχία, στα βορειοανατολικά με την Ανατολική Επαρχία, στα βόρεια με την Κεντρική Επαρχία και στα νότια με τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη.
Ο ποταμός Ζαμβέζης περνάει από τα δυτικά της Λουσάκα.
Έχει συνολική έκταση 21.896 τ.χλμ..
Συνοικίες
thumb|Οι συνοικίες της Λουσάκα
Η Λουσάκα διαιρείται σε 4 συνοικίες:
Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
Τα κυριότερα πάρκα της Λουσάκα είναι τα ακόλουθα :
Παραπομπές
Λουσακα
Λουτσιάνα Καστελίνα
Η Λουτσιάνα Καστελίνα (Luciana Castellina, 9 Αυγούστου 1929) είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1929 στη Ρώμη και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης. Ήταν μία από τους ιδρυτές της εφημερίδας Il manifesto.
Γιάννης Βογιατζής
Το ονοματεπώνυμο Γιάννης Βογιατζής μπορεί να αναφέρεται στους:
Λουτσιάνα Καστελίνα
Βιογραφία
Ήταν μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ιταλίας από το 1976 έως το 1987 και από το 1992 έως το 1994. Επίσης, από το 1979 έως το 1999 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στις προεδρικές εκλογές της Ιταλίας, ήταν υποψήφια πρόεδρος της Ιταλίας με τη στήριξη του κόμματος Αριστερά Οικολογία Ελευθερία. Στις ευρωεκλογές του 2019 είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ιταλίας
Ηλεκτρονική δομή
Ηλεκτρονι(α)κή δομή ονομάζεται η δομή ενός ατόμου όσον αφορά τις «τροχιές» των ηλεκτρονίων του. Ειδικότερα, η ηλεκτρονι(α)κή δομή σχετίζεται με την κατανομή των ηλεκτρονίων σε περιοχές σταθερής και κβαντισμένης ενέργειας, γύρω από τον πυρήνα ενός ατόμου (ή από δύο τουλάχιστον πυρήνες για κάποιο μόριο).
Συνοπτική περιγραφή κβαντομηχανικών εννοιών
Με βάση την Κβαντική Μηχανική (κλάδος της Φυσικής) το ηλεκτρόνιο, όταν κινείται σε περιορισμένο χώρο και με μεγάλες ταχύτητες (στο εσωτερικό δηλαδή ενός ατόμου ή ενός μορίου), δεν ακολουθεί αιτιοκρατική, αλλά πιθανοκρατική συμπεριφορά. Η περιγραφή ενός τέτοιου συστήματος γίνεται με την περίφημη εξίσωση του Σρέντινγκερ.
Η εξίσωση του Σρέντινγκερ, από μαθηματικής σκοπιάς, είναι μια μερική διαφορική εξίσωση (περιέχει δηλαδή μερικές παραγώγους κάποιας συνάρτησης Ψ) ως προς το χρόνο και ως προς τις χωρικές συντεταγμένες. Η επίλυση της εξίσωσης αυτής οδηγεί (όπως άλλωστε και κάθε διαφορικής εξίσωσης) στον προσδιορισμό των συναρτήσεων-λύσεων (Ψ), που την επαληθεύουν. Η συναρτήσεις αυτές στη Φυσική καλούνται κυματοσυναρτήσεις για να δείξουν πως το σωματίδιο κινείται υπό την επίδραση ενός «κύματος πιθανότητας», που καθιστά τη συμπεριφορά του μη αιτιοκρατική. Να τονιστεί πως η ανωτέρω εξίσωση λύνεται ακριβώς μόνο στο άτομο του υδρογόνου και στα υδρογονοειδή άτομα [ιον(τ)ισμένα άτομα που περιλαμβάνουν μόνο ένα ηλεκτρόνιο], ενώ για τα πολυηλεκτρονιακά άτομα και τα μόρια η εξίσωση λύνεται αριθμητικά με χρήση Η/Υ και έπειτα από κατάλληλες προσεγγίσεις, που απλοποιούν το μαθηματικό πρόβλημα.
Μία κυματοσυνάρτηση (Ψ), που ονομάζεται αλλιώς, στη Φυσική, και τροχιακό (ατομικό ή μοριακό), περιγράφει την πιθανοκρατική συμπεριφορά του ηλεκτρονίου για δεδομένη σταθερή τιμή της ενέργειας. Για παράδειγμα, στο άτομο του υδρογόνου υπάρχουν πολλές κυματοσυναρτήσεις, μία για κάθε ενεργειακή τιμή (να σημειωθεί ότι οι τιμές της ενέργειας δεν είναι συνεχόμενες, αλλά διακριτές, δηλαδή για κάθε άτομο ή μόριο μπορεί να υπάρχουν ν τιμές και όχι άπειρες). Ας θεωρήσουμε ότι το ηλεκτρόνιο βρίσκεται στη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση από τις ν ενεργειακές καταστάσεις (κοντά στον πυρήνα δηλαδή). Όταν το ηλεκτρόνιο απομακρύνεται λίγο από τον πυρήνα, λόγω της έλξης, η κινητική του ενέργεια μειώνεται, αλλά αφού η απόσταση από το πρωτόνιο αυξάνεται και η ηλεκτρική δυναμική ενέργεια θα αυξάνεται (δυναμικό τύπου Κουλόμπ). Επομένως, είναι Κ+U=E=σταθ. για το συγκεκριμένο ηλεκτρόνιο. Αν υπήρχε κι άλλο ηλεκτρόνιο θα είχε και αυτό σταθερή ενέργεια, αλλά με διαφορετική, πιθανώς, τιμή.
Όσον αφορά την κυματοσυνάρτηση (Ψ) φαίνεται πως δεν περιγράφει κάποιο μετρήσιμο φυσικό μέγεθος (μπορεί να είναι αρνητική και μιγαδική). Η ποσότητα Ψ2, όμως, που καλείται πυκνότητα πιθανότητας, έχει φυσική σημασία (προσέξτε ότι η ποσότητα αυτή προκύπτει από πολλαπλασιασμό της κυματοσυνάρτησης με την συζυγή της κυματοσυνάρτηση, δίνοντας ως αποτέλεσμα μια πραγματική συνάρτηση, και όχι υψώνοντας την Ψ στο τετράγωνο). Από τη σκοπιά ενός μη θεωρητικού επιστήμονα θα μπορούσε κανείς να πει πως η πυκνότητα πιθανότητας έχει την έννοια της πιθανότητας ανά μονάδα όγκου (δηλαδή την πιθανότητα που έχει ένα σωματίδιο να βρεθεί σε ένα στοιχειώδη όγκο dV=dxdydz, ή αλλιώς σε ένα σημείο του χώρου).
Και τι σημαίνει πρακτικά αυτό;
Με τον ίδιο τρόπο αν έχουμε ένα ηλεκτρόνιο με δεδομένη συνολική ενέργεια (περιγράφεται από την αντίστοιχη κυματοσυνάρτηση) και αυτό μπορεί να βρεθεί σε κάποια θέση σε σχέση με έναν αριθμό θέσεων. Άρα, η πυκνότητα πιθανότητας θα δίνεται από ένα παρόμοια πηλίκο (σαφώς ο ακριβής υπολογισμός της πιθανότητας να βρεθεί το ηλεκτρόνιο σε κάποια συγκεκριμένη θέση απαιτεί τη χρήση ανώτερων Μαθηματικών).
(για το παραπάνω παράδειγμα: 20 καρέκλες * 1/20 η κάθε μια = 1 = 100%)
Το σύνολο των πιθανών θέσεων από τις οποίες μπορεί να περάσει ένα ηλεκτρόνιο δεδομένης ενέργειας συνιστούν ένα χώρο όγκου V, ορισμένου σχήματος (συνήθως συμμετρικός), ο οποίος σε πολλά βιβλία Χημείας αποκαλείται τροχιακό (σε αντιδιαστολή με τον όρο που ακολουθείται περισσότερο από τους Φυσικούς: Ψ ↔ τροχιακό). Ας σημειωθεί, βέβαια, ότι επειδή στην πρακτική Χημεία χρησιμοποιείται περισσότερο ο συνολικός χώρος εύρεσης του ηλεκτρονίου (ΣΨ2dV) και όχι τόσο πολύ οι κυματοσυναρτήσεις (Ψ), ο όρος τροχιακό χρησιμοποιείται για μεγαλύτερη ευκολία (αν και όχι τόσο σωστά).
Η γνώση, καταρχήν, των χώρων εύρεσης των ηλεκτρονίων και της ενέργειάς «τους», αλλά και άλλων ιδιοτήτων όπως είναι η τροχιακή στροφορμή και το spin για ένα άτομο ή ένα μόριο είναι αυτό που πιο συγκεκριμένα καλείται ηλεκτρονι(α)κή δόμηση ενός χημικού είδους.
Όσο για τα ερωτήματα τι είναι το ηλεκτρόνιο, που ακριβώς βρίσκεται και γιατί περιγράφουμε τη συμπεριφορά του με τη χρήση των πιθανοτήτων, φαίνεται πως υπάρχουν ακόμα σημαντικά κενά στη γνώση μας. Για κάποιους η απάντηση είναι πως η Κβαντομηχανική είναι μια θεωρία μη πλήρης, άλλοι θεωρούν πως τα χαρακτηριστικά της είναι θεμελιώδεις αρχές της φύσης που δεν μπορούν να εξηγηθούν περαιτέρω και πρέπει κανείς απλά να τις αποδεχθεί, ενώ μια τρίτη αντίληψη βλέπει τη θεωρία αυτή περισσότερο ως εργαλείο για ακριβείς υπολογισμούς ακόμα και αν δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε διαισθητικά (ή αλλιώς η μέθοδος του «Σκάσε και υπολόγιζε!!!»).
Οι κβαντικοί αριθμοί
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω για να βρούμε τους χώρους σταθερής και κβαντισμένης ενέργειας στους οποίους «συχνάζουν» τα ηλεκτρόνια πρέπει να ακολουθήσουμε μια μαθηματική διαδικασία (η διαδικασία αυτή δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη).
Όταν έγινε για πρώτη φορά η επίλυση της εξίσωσης Σρέντινγκερ για το υδρογόνο προσδιορίσθηκαν οι κυματοσυναρτήσεις (Ψ) και οι χώροι εύρεσης των ηλεκτρονίων και επειδή εμφάνιζαν κάποια κοινά χαρακτηριστικά ορίσθηκαν οι κβαντικοί αριθμοί (δηλαδή κατάλληλοι συμβολισμοί) με χρήση των οποίων γίνεται πιο εύκολα η περιγραφή του ατόμου του υδρογόνου. Μετά από γενίκευση των αποτελεσμάτων για το άτομο του υδρογόνου, μπορούμε σήμερα να περιγράψουμε κάθε άτομο με βάση τους κβαντικούς αριθμούς.
Τα ηλεκτρόνια μπορούν να καταλάβουν συγκεκριμένες τροχιές (τροχιακά) μέσα στο άτομο. Κάθε ηλεκτρόνιο χαρακτηρίζεται κατά μοναδικό τρόπο από μία τετράδα αριθμών, τους κβαντικούς αριθμούς, οι οποίοι δηλώνουν την κατάσταση του ηλεκτρονίου στο άτομο. Ο πρώτος και ο δεύτερος κβαντικός αριθμός σχετίζονται με την ολική ενέργεια του ηλεκτρονίου ενός ατόμου. Μάλιστα, όσο μικρότερη είναι η απόλυτη τιμή των δύο πρώτων κβαντικών αριθμών, τόσο μικρότερη είναι η ενέργεια του αντίστοιχου ηλεκτρονίου. Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος κβαντικός αριθμός περιγράφει το μέγεθος του χώρου εύρεσης ενός συγκεκριμένου ηλεκτρονίου, ενώ ο δεύτερος το σχήμα του και ο τρίτος την κατεύθυνσή του. Τέλος, ο τέταρτος κβαντικός αριθμός δε σχετίζεται τόσο με το τροχιακό, αλλά κυρίως με το spin του ηλεκτρονίου.
Οι τέσσερις κβαντικοί αριθμοί είναι οι n, l, ml, ms. Ο n αντιστοιχεί στις στιβάδες (χώροι με τον ίδιο n ανήκουν στην ίδια στιβάδα), παίρνει τιμές φυσικούς αριθμούς και προσδιορίζει την απόσταση από τον πυρήνα. Ο l αντιστοιχεί στις υποστιβάδες (χώροι με το ίδιο n και l ανήκουν στην ίδια υποστιβάδα), παίρνει τιμές 0, 1,...,(n-1) (s,p,d,f,... σχήμα χώρου) και προσδιορίζει το σχήμα της τροχιάς. Ο ml παίρνει τιμές -l, -(l-1),...,-1,0,1,...,l-1,l, και σχετίζεται με την κατεύθυνση ενός χώρου. Ενώ, ο ms παίρνει τιμές ±½, που είναι οι αλγεβρικές τιμές των προβολών του διανύσματος της ιδιοστροφορμής του ηλεκτρονίου πάνω στον άξονα z'z και στην πράξη σχετίζονται με την αριστερόστροφη και την δεξιόστροφη περιστροφική του κίνηση.
Σε ένα άτομο υπάρχουν εν δυνάμει όλοι οι χώροι που προκύπτουν ως συνδυασμοί των τεσσάρων κβαντικών αριθμών. Επίσης, κάθε πιθανή τετράδα των κβαντικών αριθμών αντιστοιχεί σε μία θέση που μπορεί να καταλάβει ένα μόνο ηλεκτρόνιο.
Παράδειγμα:
Αν n=2, τότε l=0,1, και ml=-1,0,1, ενώ ms=±1/2
Άρα, τα ηλεκτρόνια που καταλαμβάνουν τους συγκεκριμένους χώρους είναι:
(2,0,0,+1/2), (2,0,0,-1/2), (2,1,-1,+1/2), (2,1,-1,-1/2), (2,1,0,+1/2), (2,1,0,-1/2), (2,1,-1,+1/2) και (2,1,-1,-1/2)
Ενώ οι χώροι (τροχιακά) είναι:
(2,0,0), (2,1,-1), (2,1,0) και (2,1,-1)
Τα τέσσερα αυτά τροχιακά ανήκουν όλα στη στιβάδα 2, ενώ τα τρία τελευταία ανήκουν στην ίδια υποστιβάδα (p)
Η ενέργεια του ηλεκτρονίου συναρτήσει των κβαντικών αριθμών
Αν δε ληφθούν υπόψιν οι δύο τελευταίοι κβαντικοί αριθμοί, τότε η ενέργεια κάθε θέσης στην ίδια υποστιβάδα είναι συγκεκριμένη.
Σε κάθε στιβάδα η ενέργεια της υποστιβάδας s είναι μικρότερη της ενέργειας της υποστιβάδας p, που είναι μικρότερη της ενέργειας της υποστιβάδας d, που είναι μικρότερη της ενέργειας της υποστιβάδας f. Επιπλέον, αν θεωρήσουμε τις αντίστοιχες υποστιβάδες σε διαφορετικές στιβάδες οι υποστιβάδες μικρότερου n είναι μικρότερης ενέργειας, άρα η υποστιβάδα 1s έχει μικρότερη ενέργεια από την 2s που έχει μικρότερη ενέργεια από την υποστιβάδα 3s που έχει μικρότερη ενέργεια από την υποστιβάδα 4s. Η σύγκριση της ενέργειας δύο υποστιβάδων διαφορετικού n και l είναι πιο περίπλοκη περίπτωση. Η υποστιβάδα p είναι μικρότερης ενέργειας από την υποστιβάδα s της επόμενης στιβάδας. Αντίστοιχα, η υποστιβάδα d είναι μικρότερης ενέργειας από την υποστιβάδα p της επόμενης στιβάδας. Αντίστοιχα, η υποστιβάδα f είναι μικρότερης ενέργειας από την υποστιβάδα d της επόμενης στιβάδας.
Πίνακας κατανομής
Όλα τα παραπάνω συνοψίζονται σε έναν κάτω τριγωνικό πίνακα της μορφής:
1s 2s 2p 3s 3p 3d 4s 4p 4d 4f 5s 5p 5d 5f ...
Αυτός ο πίνακας διασχίζεται διαγώνια από πάνω-δεξιά προς τα κάτω αριστερά. Επιπλέον, διασχίζονται πρώτα οι πάνω διαγώνιες και ύστερα οι κάτω διαγώνιες. Για παράδειγμα μια διαγώνιος του πίνακα (κατά τη φορά διάσχισης) είναι 3d 4p 5s. Η διάσχιση αυτής της διαγωνίου έπεται της διάσχισης της διαγωνίου 3p 4s. Κατά σειρά διάσχισης των διαγωνίων τα στοιχεία του πίνακα είναι:
Κατανομή ηλεκτρονίων ατόμου
Η κατανομή των ηλεκτρονίων ατόμου γίνεται στη θεμελιώδη κατάσταση.
Θεμελιώδης κατάσταση ενός ατόμου ονομάζεται η κατάσταση του ατόμου στην οποία είναι ηλεκτρικά ουδέτερο και το κάθε ηλεκτρόνιο του έχει την ελάχιστη ηλεκτρική δυναμική ενέργεια. Όταν ένα άτομο είναι ηλεκτρικά ουδέτερο έχει τόσα ηλεκτρόνια όσος και ο ατομικός αριθμός του.
Κατανομή σε υποστιβάδες
1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d6 4s2
Κατανομή εντός της υποστιβάδας
Κάθε υποστιβάδα έχει θέσεις για ζεύγη ηλεκτρονίων αντίθετου σπιν. Έστω ότι κάθε θέση σε μια υποστιβάδα συμβολίζεται με [\;\;]. Αν η θέση καταληφθεί από ένα ηλεκτρόνιο τότε συμβολίζεται με, ενώ αν καταληφθεί από ζεύγος ηλεκτρονίων αντίθετου σπιν τότε συμβολίζεται με. Σύμφωνα με την απαγορευτική αρχή του Πάουλι δεν υπάρχει άλλος συνδυασμός για μία θέση ζεύγους.
Για παράδειγμα οι πιθανές θέσεις σε μια υποθετική υποστιβάδα 3p4 είναι:
Τα ηλεκτρόνια μιας υποστιβάδας τείνουν να κατανεμηθούν έτσι ώστε να μη σχηματίσουν ζεύγος με αντίθετο σπιν (κανόνας του Hund), γιατί έτσι έχουν λιγότερη ενέργεια. Αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση που η υποστιβάδα δεν είναι συπληρωμένη. Άρα από τις δύο πιθανές περιπτώσεις του παραπάνω παραδείγματος αυτή που θα συμβεί είναι η δεύτερη.
Στην κατανομή παραπάνω του σιδήρου η μοναδική υποστιβάδα που δεν είναι συπληρωμένη είναι η 3d6 η οποία σχηματικά είναι σύμφωνα με τον κανόνα του Hund:
Σθένος
Το σθένος ενός ατόμου προσδιορίζεται από την κατανομή του. Τα μονήρη ηλεκτρόνια (αυτά που δε βρίσκονται σε ζεύγος ηλεκτρονίων αντίθετου σπιν) της στιβάδας s και p και σπανιότερα της d δηλώνουν και το σύνολο των δεσμών που τείνει να συνάψει το άτομο. Το σθένος μπορεί να αλλάξει λόγω υβριδίωσης.
Υβριδισμός
Υβριδισμός ονομάζεται ο μετασχηματισμός των τροχιών των ηλεκτρονίων που παρατηρούνται κατά το σχηματισμό ενώσεων.
Κατά τον υβριδισμό οι τροχιές με τα μονήρη ηλεκτρόνια δε διατηρούνται αλλά μπορεί να αλλάξουν εντελώς. Οι δεσμοί του ατόμου με ίδιου είδους άλλα άτομα είναι πάντα της ίδιας ενέργειας, άρα οι τροχιές υβριδιώνονται έτσι ώστε να προκύψουν τροχιές ίδιας ενέργειας.
Κατανομή ηλεκτρονίων (διατομικά)
Οι ενδομοριακοί δεσμοί μειώνουν την ενέργεια ενός συστήματος ατόμων και μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τις τροχιές των ηλεκτρονίων. Στους ομοιοπολικούς δεσμούς τα τροχιακά επικαλύπτονται δημιουργόντας κοινά τροχιακά, ώστε να αλλάζει σημαντικά το σχήμα τους. Στους ιοντικούς δεσμούς η ενέργεια είναι μικρότερη αν μερικά ηλεκτρόνια μεταπηδήσουν σε άλλα άτομα. Τέλος, στο μεταλλικό δεσμό η ενέργεια γίνεται ελάχιστη, όταν τα μονήρη ηλεκτρόνια γίνουν ελεύθερα και τα άτομα μετατραπούν σε θετικά ιόντα.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες Κατηγορία:Μοριακή φυσική Κατηγορία:Κβαντική χημεία Κατηγορία:Θεωρητική χημεία