Τόμμυ_(ταινία)
Υποδοχή
Ο Κέν Ράσελ, ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους σκηνοθέτες της γενιάς του, έξι χρόνια μετά τη σκηνοθεσία της ταινίας Ερωτευμένες γυναίκες (Women in Love, 1969), βασισμένης στο μυθιστόρημα του Ντ. Χ. Λόρενς, μέσω της οποίας έγινε γνωστός αναλύοντας ανθρώπινες συμπεριφορές και σεξουαλικές διαστροφές (προβάλλοντας μια από τις πρώτες σκηνές ανδρικού γυμνού στην ιστορία του mainstream κινηματογράφου με τον Άλαν Μπέιτς και τον Όλιβερ Ριντ να παλεύουν γυμνοί μπροστά στο τζάκι), συνέχισε να εκπλήσσει με τις ταινίες: Οι δαιμονισμένες (The Devils), Αιώνιοι εραστές (The Music Lovers), Όταν η φλόγα καίει (Savage Messiah), Έκσταση (Mahler) και καταλήγοντας στο Τόμμυ του 1975, ένα ιδιαίτερο μιούζικαλ που περιέγραφε το κλίμα της εποχής και που έμελλε να είναι προφητικό για τα χρόνια που ακολούθησαν. Ο Κεν Ράσελ έγραψε επίσης το σενάριο της ταινίας κι αποφάσισε να αναλάβει το εγχείρημα, παρά το γεγονός ότι δεν του άρεσε η ροκ μουσική, επειδή η ταινία αναφερόταν σε έναν νέο Μεσσία και θρησκευτικό ηγέτη. Η ταινία που επρόκειτο αρχικά να σκηνοθετηθεί από τον Τζορτζ Λούκας, ο οποίος την απέρριψε για να σκηνοθετήσει το Νεανικά συνθήματα (American Graffitti), σηματοδότησε την τρίτη συνεργασία του Όλιβερ Ριντ με το σκηνοθέτη μετά τις εμφανίσεις του στο Ερωτευμένες γυναίκες και στο ακόμη πιο σοκαριστικό Οι δαιμονισμένες, όπου υποδύθηκε έναν ιερέα που προκαλεί ερωτική έξαψη σε μια ομάδα μοναχών. Ο Ριντ συνάντησε προβλήματα με τον ρόλο του κυρίως λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούσε να τραγουδήσει. Κατάφερε να ολοκληρώσει το μέρος της ταινίας στο οποίο εμφανιζόταν τραγουδώντας κάθε φορά ένα μέρος του κάθε τραγουδιού. Η Αν Μάργκρετ, μια από τις μεγαλύτερες σεξοβόμβες της δεκαετίας του 1960, διάσημη κυρίως για τη συμμετοχή της σε ταινίες όπου υποδυόταν το αντικείμενο του πόθου του Έλβις Πρίσλεϊ, όπως το Νύχτες στο Λας Βέγκας (Viva Las Vegas), είχε πλέον καθιερωθεί ως σοβαρή δραματική ηθοποιός μετά τη συμμετοχή της στην ταινία του Μάικ Νίκολς Η γνωριμία της σάρκας (Carnal Knowledge, 1971) και επελέγη για το ρόλο της μητέρας λόγω της υπέροχής της φωνής. Η σκηνή στην οποία κάνει μπάνιο στη φασολάδα αυτοσχεδιάστηκε από την ίδια την ηθοποιό, ενώ η μοναδική οδηγία που της έδωσε ο Ράσελ ήταν ότι ο χαρακτήρας της είχε απλά νευρική κρίση, οπότε μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων όμως σκόνταψε πάνω στο ραγισμένο γυαλί και ο σκηνοθέτης την πήγε στο νοσοκομείο για ράμματα. Πρώτη επιλογή για το ρόλο του ψυχοθεραπευτή ήταν ο Κρίστοφερ Λι, αλλά βρισκόταν στην Ταϊλάνδη όπου γύριζε την ταινία Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι (The Man with the Golden Gun). Ο Τζακ Νίκολσον βρισκόταν στην Αγγλία εκείνη την περίοδο και αντικατέστησε τον Λι την τελευταία στιγμή ηχογραφώντας τα τραγούδια του ρόλου του σε 18 ώρες. Ο Νίκολσον ήθελε να συνεργαστεί με τον Ράσελ παρά το γεγονός ότι ο ρόλος ήταν μικρός γιατί του άρεσε η ιδιαιτερότητα με την οποία ο σκηνοθέτης χειριζόταν τα θέματά του. Ο Τάουνσεντ των The who, πίστευε ότι ο Νίκολσον δεν είχε φωνητικές δυνατότητες όπως και ο Ριντ, αλλά άλλαξε γνώμη όταν άρχισε να τραγουδά. Ο Ρότζερ Ντάλτρι είναι τρία χρόνια μικρότερος από την κινατογραφική του μητέρα Αν Μάργκρετ και τρεις μήνες μεγαλύτερος από τον κινηματογραφικό του πατέρα Ρόμπερτ Πάουελ (που είχε συνεργαστεί με τον Ράσελ στην ταινία Έκσταση κι έγινε ευρύτερα γνωστός δυο χρόνια αργότερα ερμηνεύοντας τον Ιησού στην σειρά του Φράνκο Τζεφιρέλι Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ. Ο ρόλος που ανέλαβε η Τίνα Τέρνερ προοριζόταν αρχικά για τον Μικ Τζάγκερ, ενώ ο Ροντ Στιούαρτ είχε ενδιαφερθεί για το ρόλο που ανέλαβε τελικά ο Έλτον Τζον. Το τραγούδι Pinball Wizard που τραγουδά ο Έλτον Τζον στην ταινία κατέλαβε μια από τις πρώτες 10 θέσεις στη λίστα των επιτυχιών στις Η.Π.Α. Φημολογείται ότι ο Κεν Ράσελ κρατούσε μαστίγιο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο σκηνοθέτης έκανε σύντομο πέρασμα στην τελική σκηνή της ταινίας.