cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
OK Boomer
Χρήση
Η φράση "OK Boomer" είναι μια υποτιμητική απάντηση που χρησιμοποιείται για να απορρίψει ή να υποτιμήσει τις στενόμυαλες, ξεπερασμένες, προκατειλημμένες και συγκαταβατικές αντιλήψεις των ηλικιωμένων και ιδιαίτερα των baby boomers. Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί ως απάντηση για την αντιληπτή αντίσταση στην τεχνολογική εξέλιξη, την άρνηση της ύπαρξης κλιματικής αλλαγής, την περιθωριοποίηση των μειονοτήτων ή την αντιπολίτευση στα ιδανικά των νεότερων γενεών.
Από τις αρχές Νοεμβρίου του 2019, τα βίντεο που επισημάνθηκαν με #OkBoomer στην εφαρμογή TikTok είχαν προβληθεί πάνω από 44,6 εκατομμύρια φορές.
Αντιδράσεις
Οι αντιδράσεις είναι ανάμεικτες, με αντιλήψεις που κυμαίνονται από "το μίσος είναι δικαιολογημένο" έως "οι baby boomers δεν πρέπει να κατηγορηθούν". Ο συντηρητικός ραδιοφωνικός παραγωγός Bob Lonsberry έφτασε σε σημείο να χαρακτηρίσει τη λέξη boomer ως την "n-word του ageism " σε ένα αμφιλεγόμενο τιτίβισμα το οποίο έχει πλέον διαγραφεί. Επιπλέον, δήλωσε ότι "το να είσαι χίπστερ δεν κάνει την ρητορική μίσους αποδεκτή, ούτε πρέπει αυτή να είναι αποδεκτή επειδή είναι κάτι καινούργιο". Ο Stephen Colbert μίλησε για τη σύγκριση στο τμήμα «Meanwhile...» στο The Late Show, λέγοντας ότι «είναι σαφές ότι αυτός ο τύπος πρέπει να παίξει το νέο καυτό παιχνίδι: Είναι αυτό το νέο n-word; Όχι, δεν είναι, ευχαριστώ που παίξατε. "
Ο Bhaskar Sunkara επέκρινε το μιμίδιο τον Νοέμβριο του 2019, λέγοντας ότι τα μέλη της γενιάς baby boomer "χρειάζονται αλληλεγγύη", καθώς πολλοί "ηλικιωμένοι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι αγωνίζονται να επιβιώσουν", καθώς "οι μισοί Αμερικανοί που πλησιάζουν την ηλικία των 65 ετών έχουν λιγότερα από 25,000 δολάρια σε μορφή αποταμιεύσεων".
Αξιοσημείωτες χρήσεις
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2019, η βουλευτής της Νέας Ζηλανδίας Chlöe Swarbrick, ενώ μιλούσε υπέρ ενός νομοσχεδίου για την κλιματική αλλαγή στο Κοινοβούλιο, ανταποκρίθηκε με τη φράση "OK Boomer" όταν  ένα παλαιότερο μέλος του κοινοβουλίου εξέφρασε τη δυσπιστία του σχετικά με τον ισχυρισμό ότι ο μέσος όρος ηλικίας του κοινοβουλίου ήταν 49 χρονών.
Το "OK Boomer" είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε και παρήχθη από τον εικοσάχρονο φοιτητή Johnathan Williams. Μοιράστηκε στο Twitter τον Ιούλιο του 2019. Το τραγούδι έχει έντονους στίχους και η φράση "OK Boomer" ακούγεται επανειλημμένα. Ο 19χρονος Peter Kuli δημοσίευσε ένα ρεμίξ του τραγουδιού στο SoundCloud που κυκλοφόρησε στην εφαρμογή TikTok, τροφοδοτώντας ακόμα περισσότερο το μιμίδιο, που χρησιμεύει ως ύμνος.
Εμποροποίηση
Ένα hoodie που σχεδιάστηκε από έναν φοιτητή τέχνης των ΗΠΑ που φέρει τη φράση, ακολουθούμενη από τη φράση "Have a terrible day", είχε αποφέρει περισσότερα από 25.000 δολάρια σε πωλήσεις μέχρι την 1η Νοεμβρίου 2019.
Πολλές αιτήσεις για εμπορικά σήματα έχουν κατατεθεί, συμπεριλαμβανομένου ενός από τη Fox Media, με την πρόθεση να ξεκινήσει "μια τηλεοπτική σειρά που περιλαμβάνει ανταγωνισμό, κωμωδία και παιχνίδια".
Bιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ηλικιακή διάκριση
Κρανιά Κουμπουριανών Καρδίτσας
Η Κρανιά είναι πολύ μικρός οικισμός των Κουμπουριανών και του Δήμου Αργιθέας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας ο οποίος βρίσκεται στους πρόποδες τουων όρος Καράβα σε υψόμετρο 820 μέτρα. Απέχει περίπου 14 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 5 χλμ. ΒΑ. από τα Κουμπουριανά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Κουμπουριανών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τα Κουμπουριανά, την Δάφνη τον Σταυρό και τη Μονή Σπηλιάς αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησας 5 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Γέφυρα της Κριμαίας
Η γέφυρα της Κριμαίας (Крымский мост, [ˈkrɨmskʲij most]), που ονομάζεται επίσης γέφυρα του πορθμού του Κερτς ή γέφυρα του Κερτς, είναι ζεύγος μερικώς κατεστραμμένων παράλληλων γεφυρών, μία οδική και μία σιδηροδρομική, που διασχίζουν τον πορθμό του Κερτς μεταξύ της χερσονήσου Ταμάν του Κράι Κρασνοντάρ στη Ρωσία και της χερσονήσου Κερτς της Κριμαίας. Η γέφυρα κατασκευάστηκε από τη Ρωσία μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στην αρχή του Ρωσο-Ουκρανικού Πολέμου το 2014. Κόστισε 3,7 δισεκατομμύρια δολάρια, έχει μήκος 19 χιλιόμετρα, καθιστώντας την τη μακρύτερη γέφυρα που έχει κατασκευάσει ποτέ η Ρωσία και τη μεγαλύτερη γέφυρα στην Ευρώπη. Εκτός από μετακινήσεις, η Ρωσία κατασκεύασε τη γέφυρα για να ενισχύσει τις αξιώσεις της στην Κριμαία.
Τον Ιανουάριο του 2015, η σύμβαση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή της γέφυρας ανατέθηκε στην Stroygazmontazh του Αρκάντι Ρότενμπεργκ. Η κατασκευή της γέφυρας ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2016. Η οδική γέφυρα εγκαινιάστηκε από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στις 15 Μαΐου 2018 και δόθηκε στην κυκλοφορία για αυτοκίνητα στις 16 Μαΐου και για φορτηγά την 1η Οκτωβρίου. Η σιδηροδρομική γέφυρα εγκαινιάστηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2019 και η πρώτη προγραμματισμένη επιβατική αμαξοστοιχία διέσχισε τη γέφυρα στις 25 Δεκεμβρίου 2019. Η γέφυρα άνοιξε για εμπορευματικά τρένα στις 30 Ιουνίου 2020. Στις 15 Αυγούστου 2020 καταγράφηκε ρεκόρ κίνησης, συνολικού αριθμού 36.393 αυτοκινήτων.
Η γέφυρα ονομάστηκε «Γέφυρα της Κριμαίας» μετά από διαδικτυακή ψηφοφορία τον Δεκέμβριο του 2017, ενώ η «Γέφυρα του Κερτς» και η «Γέφυρα Επανένωσης» ήταν η δεύτερη και η τρίτη πιο δημοφιλής επιλογή, αντίστοιχα.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Γέφυρες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κριμαία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρωσία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουκρανία
Βενέριος Μεδιολάνων
Ο  Βενέριος (λατινικά: Venerius) ήταν επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, από το 400 (ή το 401) έως το 408. Τιμάται ως Άγιος στην Καθολική Εκκλησία και η γιορτή του είναι στις 6 Μαΐου.
Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του Βενέριου πριν από την εκλογή του ως επίσκοπου Μιλάνου. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 5ου αιώνα, Παύλο Διάκονο, ο Βενέριος ήταν διάκονος και ήταν παρών στον θάνατο του Αμβροσίου το 397. Ο Βενέριος εξελέγη επίσκοπος μετά το θάνατο του Σιμπλικιανού τον χειμώνα μεταξύ 400 και 401. Ήταν ήδη επίσκοπος του Μιλάνου όταν έλαβε ένα αίτημα από μια επαρχιακή σύνοδο που έγινε στις 18 Ιουνίου 401 στην Καρχηδόνα να στείλει στη Βόρεια Αφρική κάποιους κληρικούς από το Μιλάνο, ένας από τους κληρικούς που στάλθηκαν ήταν ο Παύλος Διάκονος.
Το 404 ο Βενέριος, μαζί με τον Πάπα Ιννοκέντιο Α' και τον Χρωμάτιο, επίσκοπο Ακουιλείας, τάχθηκαν υπέρ του άδικα αποκλεισμένου από την Κωνσταντινούπολη Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, γράφοντας υπέρ του στον Ονώριο, τον δυτικό αυτοκράτορα, ο οποίος έστειλε αυτή την επιστολή στον αδελφός του, Αρκάδιο, αυτοκράτορα της Ανατολής. Αυτή η μεσολάβηση, ωστόσο, δεν ωφέλησε σε τίποτα.
Ο Βενέριος πέθανε στις 4 Μαΐου 408 και ενταφιάστηκε στην εκκλησία των Αγίων Ναζαρίου και Κέλσου στο Μιλάνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Δίλοφο Τρικάλων
Το Δίλοφο ή ο Δίλοφος είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Δίλοφο βρίσκεται στις όχθες του Πορταϊκού, ανατολικά του όρους Κόζιακα (Κερκέτιο) σε υψόμετρο 120 μέτρα ενώ απέχει περίπου 16 χλμ. Δ. από τα Τρίκαλα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1951 με την ονομασία Μπλιτσαίικα να απογράφεται στην κοινότητα Γοργογυρίου και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 να μετονομάζεται σε Δίλοφον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Γοργογύρι αποτελούν την κοινότητα Γοργογυρίου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 204 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ρόδα Εσπερίων Κέρκυρας
Η Ρόδα Εσπερίων ή Καρουσάδων είναι χωριό κοντά στα βόρεια παράλια της Κέρκυρας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ρόδα απέχει 38,5 χλμ. ΒΔ. από την πόλη της Κέρκυρας και βρίσκεται ανάμεσα στην Αχαράβη (Α.) και το Σιδάρι (Δ.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καρουσάδων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, την Αστρακερή και τους Καρουσάδες αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Καρουσάδων που υπάγεται στη στη δημοτική ενότητα Εσπερίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 89 κατοίκους.
Η περιοχή κατοικήθηκε στην αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν αρκετά κτηριακά λείψανα. Τα κατάλοιπα δωρικού ναού των κλασικών χρόνων, δυτικά του σύγχρονου οικισμού, αποτελούν το πλέον σημαντικό εύρημα της θέσης. Το 1939 η Αρχαιολογική Εταιρεία ανέσκαψε ένα δωρικό περίπτερο ναό (6 x 11) και έφερε στο φως την κρηπίδα όπως και τμήματα της στέγης του, π.χ. γείσα με γραπτή διακόσμηση, πήλινα ανθέμια και μαρμάρινα ακρωτήρια. Ο ναός χρονολογείται στον 5ο π.Χ. αιώνα. Το έτος 1930 ο τότε Έφορος Αρχαιοτήτων Ιωάννης Παπαδημητρίου εντόπισε κίονες του ναού στην περιοχή που έφερε το όνομα «Άγιος Γεώργιος των στύλων», από όπου προέρχονταν και άλλα spolia που χρησιμοποιήθηκαν σε σύγχρονα κτίσματα του οικισμού της Ρόδας. Το 1939 η Αρχαιολογική Εταιρεία, με επικεφαλής εκ νέου τον Παπαδημητρίου, διεξήγαγε στη θέση την πρώτη ανασκαφή κατά την οποία ήρθαν στο φως η κρηπίδα, οι τοίχοι καθώς και σημαντικά τμήματα της ανωδομής του ναού. Το 1967 σε ανασκαφές της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας υπό τον Έφορο Γεώργιο Δοντά εντοπίστηκε και ο ορθογώνιος βωμός ανατολικά του ναού.
Πολλά από τα ευρήματα των ανασκαφών εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας
Δείτε επίσης
Τον γειτονικό και συνώνυμο οικισμό Ρόδα Θιναλίου.
Παραπομπές - Αναφορές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Γεώργιος Ζαμπάς
Ο Γεώργιος Ζαμπάς ήταν Ελληνοκύπριος εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Ζαμπάς γεννήθηκε στην Κατωκοπιά το 1907. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών την περίοδο 1925-1929. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην Κύπρο και ως επιθεωρητής μαθηματικών του Υπουργείου Παιδείας (1959-1968). Επιπλέον, είχε εργαστεί σαν καθηγητής στο Κάιρο και σε διάφορα σχολεία της Ελλάδα.
Το 1931 αναμείχθηκε στο κίνημα του 1931 (Οκτωβριανά) και λόγω αυτού καταδικάστηκε και φυλακίστηκε για έξι μήνες.
Απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2004.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίον Κόμμα για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την περίοδο 1970-1976 διετέλεσε γραμματέας της βουλής. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενιαίο Κόμμα Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κόπα Λιμπερταδόρες 2009
Το Κόπα Λιμπερταδόρες 2009 (επίσημα 2009 Copa Santander Libertadores de América) ήταν η 50η διοργάνωση Κόπα Λιμπερταδόρες, Νικήτρια της διοργάνωσης ήταν η Εστουδιάντες ντε Λα Πλάτα, η οποία κατέκτησε το 4ο τίτλο της και τον πρώτο μετά από 39 χρόνια. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 27 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Κόπα Λιμπερταδόρες 1996 σύμφωνα με το αρχείο της ιστοσελίδας RSSSF (Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation) Κατηγορία:Κόπα Λιμπερταδόρες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2009
NGC 3877
Ο NGC 3877 είναι σπειροειδής γαλαξίας, τύπου Sc σύμφωνα με το σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης των γαλαξιών, τον οποίο ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 5 Φεβρουαρίου 1788. Οπτικά βρίσκεται κάτω από τον αστέρα Χι Μεγάλης Άρκτου στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Ανήκει επίσης στην Ομάδα γαλαξιών Μ109. Ο μοναδικός υπερκαινοφανής που έχει ανακαλυφθεί εντός του γαλαξία αυτού είναι ο Τύπου IIn SN 1998S.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος 3877 36699 06745
Κορνέλις Φρόομ
Βιογραφία
Ο Κορνέλις Φρόομ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του καθολικού θαλασσογράφου Χέντρικ Φρόομ (Hendrick Cornelisz Vroom) από το Χάαρλεμ και της Γιόοσιε Κορνέλισντρ. Χανς (Joosje Cornelisdr Gans, απεβ. το 1643). Οι γονείς του συνέταξαν διαθήκη στις 9 Οκτωβρίου 1591, είτε επειδή ανέμεναν το πρώτο τους παιδί είτε γιατί σκόπευαν να μετοικήσουν στο Γκντανσκ, πράγμα που έκαναν λίγο πριν συμπληρώσουν ένα χρόνο μετά τον γάμο τους (του οποίου η ημερομηνία δεν είναι γνωστή). Έτσι, ο Κορνέλις είναι πιθανότερο να γεννήθηκε στο Γκντανσκ και όχι στο Χάαρλεμ. Ο Κορνέλις είχε δύο αδελφούς και μιαν αδελφή, τους Φρέντερικ Φρόομ και Γιάκομπ Φρόομ και την Κορνέλια Φρόομ.
Ο Φρόομ εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του και συνεργάστηκε μαζί του στη δημιουργία του πίνακα Ολλανδικά πλοία κατατροπώνουν ισπανικές γαλέρες στις ακτές της Φλάνδρας (1617, σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ). Στον πίνακα αυτόν ο Κορνέλις δημιούργησε τις μορφές και το παρασκήνιο. Το 1606 ζούσε με τους γονείς του στην St. Jansstraat της πόλης, ενώ δίπλα τους έμενε ο Χέντρικ Χόλτσιους.
Περί το 1620 μάλλον εγκατέλειψε το θέμα της θαλασσογραφίας και προσχώρησε στην ομάδα των νεαρών καλλιτεχνών του Χάαρλεμ, των οποίων τα έργα άρχισαν να δημιουργούν νέα, ρεαλιστική σχολή στο τοπιογραφικό ύφος: Οι Γιαν φαν ντε Φέλντε και Εσάιας φαν ντε Φέλντε καθώς και ο Βίλλεμ Μπόιτεβεχ επηρέασαν ισχυρά το ύφος των σχεδίων και των πινάκων του Κορνέλις, που θυμίζουν τις "αρκαδικές" σκηνές του Άνταμ Ελζχάιμερ. Ζωγράφισε μια μόνον υπογεγραμμένη θαλασσογραφία, Ισπανοί πολεμιστές μάχονται Βαρβερίνους πειρατές (1615, σήμερα στο Ναυτικό Μουσείο Λονδίνου), ενώ ο πίνακας Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (σήμερα στο Ham House του Σάρρεϋ) δεν φέρει υπογραφή, αλλά πιθανότατα αποδίδεται σε αυτόν. Μετά από αυτά τα έργα συνέχισε ζωγραφίζοντας μόνον τοπία. Το πρώτο χρονολογημένο του τοπίο είναι η Άποψη ποταμού με μια βάρκα (1622, σήμερα σε ιδιωτική συλλογή) και μοιάζει πολύ με τα τοπία του Σάλομον φαν Ράουσντελ.
Το 1634 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ. Δεν αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε ποτέ, ωστόσο απέκτησε έναν γιο, τον Γιάκομπ, ο οποίος έγινε επίσης ζωγράφος. Στο έργο του Harlemias του 1648, ο Τεόντορους Σχρεβέλιους (Theodorus Schrevelius) έγραψε ότι ο Φρόομ "μπορεί να συγκριθεί μόνον με τον Πίτερ ντε Μολάιν", όπως αναφέρει ο Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο οποίος τον κατατάσσει στους "καλούς τοπιογράφους του Χάαρλεμ, μαζί με τους "Joh. Jakobsz.", ο οποίος ήταν για πολλά χρόνια στην Ιταλία, "Nicol. Zuyker", Χέρριτ Κλες Μπλέκερ, Σάλομον φαν Ράουσντελ και Ράγιερ φαν Μπλούμεντελ.
Η εικασία ότι ο Κορνέλις πιθανόν να ταξίδεψε στην Ιταλία βασίζεται σε μερικά σχέδια που αποδίδονται σε αυτόν και απεικονίζουν θέματα από και γύρω από τη Ρώμη, καθώς και σε έναν υπογεγραμμένο πίνακά του, τοπίο ποταμού με φανταστικά ρωμαϊκά ερείπια. Υπάρχει επίσης μια επιστολή προς τον Κονσταντάιν Χόιχενς, τότε γραμματέα του Δημάρχου, με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 1648, με την οποίαν ο Κορνέλις ζητά να του επιστραφούν δύο πίνακες που είχε αποστείλει στη Χάγη ύστερα από αίτημα του πρίγκηπα Γουλιέλμου Β΄, αναφέροντας τους τίτλους τους: "het berchyen aen het lack van Coomo" (το βουνό στη λίμνη Κόμο) και έναν ακόμη που δεν αναφέρεται στην Ιταλία. Αναφέρει, επίσης, ότι οι πίνακες ανήκουν στον αδελφό του, "καθώς πλήρωσε γι' αυτούς πριν από πολύ καιρό και δεν θα ήθελα να έλθω σε προστριβές μαζί του" (also hy de selve al lang betaelt heeft ende ick niet gaeren onlust met myn broeder soude hebbe). Ωστόσο, τόσο τα σχέδια όσο και ο πίνακας είναι πιθανόν να δημιουργήθηκαν από σχέδια ή χαρακτικά άλλων καλλιτεχνών κι έτσι η επιστολή αυτή, που χρησιμοποιήθηκε ως ισχυρή ένδειξη πραγματοποίησης παρόμοιου ταξιδιού δεν μπορεί να αποτελέσει και απόδειξη για κάτι τέτοιο.
Αμφίβολη είναι, επίσης, και η διαμονή του στην Αγγλία κατά την περίοδο 1627 - 1628. Αυτή η υπόθεση βασίζεται στο γεγονός ότι κάποιος Φρόομ (χωρίς μικρό όνομα) αναγράφεται σε κατάλογο με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1627, στον οποίον αναγράφονται Άγγλοι και ξένοι ζωγράφοι, κατά των οποίων η Συντεχνία ζωγράφων του Λονδίνου υπέβαλλε καταγγελία. Στις 11 Νοεμβρίου 1628, ο βασιλέας Κάρολος Α΄ της Αγγλίας κατέβαλε 420 λίρες στον Χέρριτ φαν Χόντχορστ και 80 λίρες στον "νεαρό Φρόομ" για εργασίες και πίνακες που εκτέλεσαν. Αν και η παρουσία του Κορνέλις στο Χάαρλεμ την περίοδο αυτή δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί (αντίθετα επιβεβαιώνεται ότι ήταν εκεί στις 5 Ιουλίου 1629), πιθανότατα η πληρωμή αυτή αναφέρεται στον αδελφό του, Φρέντερικ, ο οποίος ζωγράφιζε θαλασσογραφίες όπως ο πατέρας του.
Τα ήρεμα τοπία που ζωγράφιζε ο Κορνέλις εντυπωσίασαν τον Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, ο οποίος έγινε μέλος στη Συντεχνία του Χάαρλεμ το 1648 και φαίνεται ότι ο Κορνέλις βοήθησε τον νεαρό τότε καλλιτέχνη να απομακρυνθεί από την τοναλιστική παράδοση του Χάαρλεμ και να χρησιμοποιήσει τη δική του, πιο ανάλαφρη και ποιητική παλέτα και φαίνεται ότι ο Κορνέλις επηρέασε τόσο τον φαν Ράουσντελ όσο και τον Φρανς Ποστ Συνεργάστηκε σε δύο τουλάχιστον έργα του Πάουλους Μπορ, Η εύρεση του Μωυσή (1635 - 37, σήμερα στο Ρέικσμουζέουμ και Οι πωλητές ανθέων (1640, Εθνικό Μουσείο Στοκχόλμης), στους οποίους ζωγράφισε τα τοπία.
Τα τελευταία έργα του Φρόομ, όπως Το άκρο του δάσους (1651, Statens Museum for Kunst, Κοπεγχάγη) και Άποψη δάσους με αγελάδες (τέλη δεκαετίας 1650, Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπέουνινκεν, Ρόττερνταμ) εμφανίζουν μεγάλη ομοιότητα με τις απόψεις δασών του φαν Ράουσντελ. Η επαφή των δύο καλλιτεχνών ήταν αμοιβαία επωφελής: Τα πρώιμα έργα του Φρόομ, ιδιαίτερα τα σχέδιά του, διαδραμάτισαν σοβαρό ρόλο στην εξέλιξη του φαν Ράουσντελ.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Μαρόλος Μεδιολάνων
Ο  Μαρόλος (λατ.: Marolo) ήταν επίσκοπος Μεδιολάνων από το 408 έως το θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία, η οποία τιμά την μνήμη του στις 23 Απριλίου, σύμφωνα με το Ρωμαϊκό μαρτυρολόγιο.
Δεν υπάρχουν σύγχρονες ιστορικές πληροφορίες για τον Μιλανέζο επίσκοπο Μαρόλο, του οποίου η επισκοπεία, σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών του Βενέριου, που μαρτυρείται ιστορικά το 404/407 και του Μαρτινιανού, που τεκμηριώνεται το 431. Ο ίδιος κατάλογος του δίνει 15 χρόνια θητείας και λέει ότι ετάφη στις 23 Απριλίου στη βασιλική του Αγίου Ναζάρο. Παραδοσιακά η επισκοπεία του εντοπίζεται στα έτη 408-423.
Ένα από τα Carmina di Magno Felice Ennodio του Φήλιξ Εννόδιου, που γράφτηκε πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Μαρόλο. Ο συγγραφέας τον αναφέρει ως ντόπιο της περιοχής, ο οποίος αργότερα μετακόμισε στη Συρία, όπου έλαβε στέρεη εκπαίδευση και στη συνέχεια στο Μιλάνο, όπου άφησε τη φήμη του ασκητή ​​.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
NGC 904
Ο NGC 904 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει 244 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 85 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1884 από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κριός (αστερισμός) 0904 09112 01852
Γκιέραν-πανγκ
Προετοιμασία
Μια μηχανή γκιέραν-πανγκ είναι μια συσκευή με μερικές δεκάδες επιμήκεις αυλακώσεις για την έκχυση χτυπημάτων κέικ και αυγών. Το μείγμα αποτελείται συνήθως από αλεύρι, μπέικιν πάουντερ, γάλα, αυγά, βούτυρο, ζάχαρη, αλάτι και εκχύλισμα βανίλιας. Ένα ολόκληρο αυγό ραγίζεται πάνω στο κτύπημα σε κάθε υποδοχή, και τα ψωμιά αυγού ψήνονται μέχρι να ροδίσουν. Συνήθως, στη κορυφή τοποθετείται ψιλοκομμένος μαϊντανός, τυρί και ζαμπόν σε φέτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί
Βασιλική Ιοβιανού Παλαιόπολης
Οι ανασκαφές στην πεντάκλιτη Βασιλική του Ιοβιανού στην Παλαιόπολη έφεραν στο φως σημαντικά αποτελέσματα σχετικά με τη χρονολόγηση και τα κτηριακή διάρθρωση της αρχαίας Αγοράς της Κέρκυρας. Η ευρεθείσα στη θέση πρωτοκορινθιακή κεραμική (τέλη 8ου-αρχές 7ου π.Χ. αιώνα) προέρχεται από την φάση του κορινθιακού αποικισμού. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα καλύπτουν το διάστημα από την αρχαϊκή μέχρι την ρωμαϊκή εποχή και αναδεικνύουν την υψηλή θρησκευτική και κοσμική σημασία που είχε η θέση στην Αρχαιότητα.
Στην Παλαιόπολη, οι ανασκαφές στο σημαντικότερο παλαιοχριστιανικό μνημείο της πόλης, την πεντάκλιτη Βασιλική του Ιοβιανού ή Αγίας Κέρκυρας (5ος αιώνας, βλ. σχετικό λήμμα), έφεραν στο φως αρχαιότερα στρώματα που σχετίζονται με την αγορά της Αρχαίας Κέρκυρας.
Η ιστορία των ανασκαφών
Το 1936 η Αρχαιολογική Εταιρεία ξεκίνησε υπό τη διεύθυνση των Ανδρέα Ξυγγόπουλου και Ιωάννου Παπαδημητρίου συστηματικές ανασκαφές στη Βασιλική του Ιοβιανού, που συνέχισε το 1939 ο Έφορος Ιωάννης Παπαδημητρίου. Το διάστημα 1955-1959 ο Έφορος Βασίλειος Καλλιπολίτης διενήργησε συστηματικές ανασκαφές, οι οποίες πέραν του χριστιανικού μνημείου επικεντρώθηκαν στα αρχαία στρώματα, και κόμισαν, μέσω της αποκαλυφθείσας κεραμικής, σημαντικά αποτελέσματα σχετικά με τους ιδρυτικούς χρόνους της πόλης. Επιπλέον, ερευνήθηκαν λείψανα κτηρίων που φωτίζουν την ιστορία του χώρου, ο οποίος ταυτίζεται με την αρχαία Αγορά. Μεταγενέστερες έρευνες διενήργησε και η Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Στη Βασιλική του Ιοβιανού έχουν κατά κόρον χρησιμοποιηθεί ή ενσωματωθεί προϋπάρχουσες δομές ή αρχιτεκτονικά spolia κτηρίων που κατελάμβαναν τη θέση στην Αρχαιότητα.
Αναφορές
http://ww2.archetai.gr/index.php?p=exchavations&poi=140&type=0&title=Βασιλική%20Ιοβιανού%20-%20Παλαιόπολη
Κατηγορία:Αρχαία Κέρκυρα
Σχέσεις Περού-Πολωνίας
Οι σχέσεις Περού-Πολωνίας αναφέρονται στις ιστορικές και διμερείς σχέσεις μεταξύ του Περού και της Πολωνίας.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Εορτασμός 90 χρόνων διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Περού και Πολωνίας, 2013. Μικρός αριθμός Πολωνών μεταναστών μετανάστευσαν στο Περού, στους οποίους είχαν υποσχεθεί γη κοντά στον ποταμό Ουκαγιάλι στα τέλη του 1800. Ο πιο σημαντικός Πολωνός-Περουβιανός ήταν ο Έρνεστ Μαλινόφσκι, στον οποίο έχει αναγνωριστεί η κατασκευή του υψηλότερου σιδηροδρόμου στον κόσμο (Ferrocarril Central Andino) στις Περουβιανές Άνδεις. Επίσης, πολέμησε για το Περού στον Πόλεμο των Νήσων Τσίντσα ενάντια στις ισπανικές δυνάμεις το 1866.
Το 1989, ο Πρόεδρος Άλαν Γκαρσία έγινε ο πρώτος Περουβιανός αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε την Πολωνία. Το 1998, ο Πρόεδρος του Περού, Αλμπέρτο Φουχιμόρι, επισκέφθηκε την Πολωνία. Το 2002, ο Πολωνός Πρόεδρος, Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι, επισκέφθηκε το Περού, όπου έγινε ο πρώτος Πολωνός αρχηγό κράτους που το έκανε. Το 2007, ο πρώην Πρόεδρος της Πολωνίας, Λεχ Βαλέσα, επισκέφθηκε το Περού. Τον Μάιο του 2008, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Περού.
Το 2013, και τα δύο έθνη γιόρτασαν 90 χρόνια διπλωματικών σχέσεων. Ο πρώην Πρόεδρος του Περού, Pedro Pablo Kuczynski, είναι πολωνικής καταγωγής.
Υψηλόβαθμες επισκέψεις
Υψηλόβαθμες επισκέψεις από το Περού στην Πολωνία
Υψηλόβαθμες επισκέψεις από την Πολωνία στο Περού
Συμφωνίες
δεξιά|μικρογραφία| Κτίριο που φιλοξενεί την Πρεσβεία του Περού στη Βαρσοβία. Με τα χρόνια, τόσο το Περού όσο και η Πολωνία έχουν υπογράψει αρκετές διμερείς συμφωνίες, όπως τη συμφωνία για το εμπόριο (1968), τη συμφωνία για τον τουρισμό (2008), τη συμφωνία επιστημονικής και πολιτιστικής συνεργασίας (2008) και τη συμφωνία για τη μεταφορά φυλακισμένων (2014). Υπάρχουν επίσης συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ ορισμένων πανεπιστημίων του Περού και της Πολωνίας.
Εμπορικές συναλλαγές
Το 2018, το εμπόριο μεταξύ Περού και Πολωνίας ανήλθε σε 201 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι περουβιανές εξαγωγές στην Πολωνία αποτελούνται κυρίως από φρούτα και προϊόντα ψαριών. Οι πολωνικές εξαγωγές στο Περού περιλαμβάνουν: ηλεκτρικές συσκευές, μηχανοκίνητα οχήματα, λαμπτήρες, γαλακτοκομικά προϊόντα, λάδι πετρελαίου, τρακτέρ, ηλεκτρικά καλώδια και μηχανήματα για τη βιομηχανία τροφίμων.
Παραπομπές
Πολωνια Περου
Ο Πέτρος και τα κορίτσια του
Ο Πέτρος και τα κορίτσια του είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1994-1996. Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Κώστας Τσόκαλης, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Άκης Σταματιάδης.
Η σειρά προβλήθηκε από το Mega Channel και διήρκησε 2 τηλεοπτικές σεζόν, από τον Σεπτέμβριο του 1994 έως τον Ιούνιο του 1996.
Υπόθεση
Ο Πέτρος Χαρμπίλας είναι ένας βοηθητικός ηθοποιός που ζει σε ένα νεοκλασικό σπίτι στην Αθήνα. Όμως στο σπίτι αυτό δε ζει μόνος του, άλλα συμβιώνει με τις τρεις αδερφές του, τη Ματούλα, τη Φανή και τη Βαλένα. Η Ματούλα, η μεγαλύτερη αδερφή του Πέτρου, ασχολείται τις δουλειές του σπιτιού όμως παρόλο που φαίνεται πιο ώριμη από όλους είναι αρκετά ευαίσθητη. Η Φανή, η μεσαία αδερφή, είναι καλλιτέχνης και ασχολείται με την γλυπτική και τη ζωγραφική. Τέλος η Βαλένα, είναι η μικρότερη από τις αδερφές και μαθήτρια της Β' Λυκείου τα τελευταία τρία χρόνια. Οι τέσσερις τους καλούνται να συμβιώσουν αρμονικά έχοντας ο καθένας τις δικές του ιδιοτροπίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Συνταγματική ιστορία της Τουρκίας
αριστερά|μικρογραφία|Το Οθωμανικό σύνταγμα του 1876 Με την πάροδο των αιώνων, η Τουρκία είχε πολλά συντάγματα και μπορεί να χαρακτηριστεί από την σταθερή ίδρυση ενός έθνους-κράτους, τον εκδημοκρατισμό και την αναγνώριση του διεθνούς δικαίου.
Το τουρκικό σύνταγμα επικυρώθηκε το 1921, τροποποιήθηκε το 1924, το 1961, το 1982 και πιο πρόσφατα το 2010. Επίσης, το 2017 θα γίνει δημοψήφισμα για την τροποποίηση του συντάγματος. Μια πρόταση για ένα ακόμη σύνταγμα συζητείται, για να επιτρέψει στην Τουρκία την συμμόρφωση με τα πολιτικά κριτήρια για την ένταξη στην ΕΕ.
Παραπομπές
Σ Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Σήραγγα Τ2 Τεμπών
Η σήραγγα Τ2 Τεμπών (επισήμως Μαρίνου Αντύπα-Ρήγα Φεραίου) είναι μία δίδυμη οδική σήραγγα μήκους 6 χλμ. που είναι μέρος του Αυτοκινητοδρόμου 1 (Αθήνας-Θεσσαλονίκης-Ευζώνων), στην περιοχή των Τεμπών. Αποτελεί τη μακρύτερη σήραγγα του αυτοκινητοδρόμου και, ταυτόχρονα, τη μακρύτερη οδική σήραγγα στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη γενικότερα.
Η κατασκευή της είχε ξεκινήσει το 2008, αλλά το 2011 σταμάτησε για οικονομικούς λόγους. Εντός του 2014 οι εργασίες επανεκκίνησαν και η παράδοσή της στην κυκλοφορία έγινε στις 7 Απριλίου 2017, ως τμήμα της παράκαμψης Τεμπών και Πλαταμώνα.
Ονομασία
Ο ανατολικός κλάδος της σήραγγας ονομάστηκε προς τιμήν του κοινωνικού αγωνιστή Μαρίνου Αντύπα, ενώ ο δυτικός προς τιμήν του εθνομάρτυρα και πρόδρομου της Ελληνικής Επανάστασης, Ρήγα Φεραίου.
Χαρακτηριστικά
Ο κάθε κλάδος έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας πλάτους 3.75 μ. έκαστη και μια Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (Λ.Ε.Α,) πλάτους 2.50 μ., λωρίδα καθοδήγησης πλάτους 0.50 μ, αριστερά κάθε κλάδου και πεζοδρόμιο ελάχιστου πλάτους 1 μ. Το μέγιστο ύψος για τα οχήματα περιορίζεται στα 5 μ.
Προϊστορία
Τον Ιούνιο του 2007, η Ελληνική κυβέρνηση παραχώρησε την κατασκευή, την εκμετάλλευση και την συντήρηση του αυτοκινητοδρόμου ΠΑΘΕ (Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι, σήμερα Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι/ΑΘΕ) σε ιδιωτικές εταιρείες. Μία εξ' αυτών, αυτή που ανέλαβε το τμήμα Μαλιακός – Κλειδί ήταν η Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου ΑΕ. Το τμήμα Μαλιακός – Κλειδί έχει συνολικό μήκος 230χλμ. και ξεκινά από τον κόμβο Ραχών Φθιώτιδας και καταλήγει στον κόμβο Κλειδίου Ημαθίας. Ανάμεσα στις κατασκευαστικές δραστηριότητες του έργου που ανέλαβε η Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου περιλαμβανόταν και η κατασκευή ενός νέου τμήματος αυτοκινητόδρομου, μήκους 25χλμ. από τον Ευαγγελισμό Λάρισας έως τη Σκοτίνα Πιερίας. Το έργο περιελάμβανε τρεις σήραγγες, τις "Τέμπη 1", "Τέμπη 2" και "Τέμπη 3" (Τ1, Τ2 και Τ3 για συντομία.). Οι δύο πρώτες σχεδιάστηκαν για την παράκαμψη της κοιλάδας των Τεμπών (τμήμα Ευαγγελισμός-Ραψάνη), ενώ η τρίτη για το τμήμα Πλαταμώνας-Σκοτίνα. Το έργο σχεδιάστηκε από τη σύμπραξη μελετητών TDC (Tunnel Design Consortium), η οποία αποτελείται από τις εταιρείες Hochtief Consult Infrastructure (με έδρα στο Έσσεν της Γερμανίας), Omikron Kappa Consulting Ltd (με έδρα στην Αθήνα), ILF Consulting Engineers (με έδρα στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας).
Κατασκευή
Τα στόμια κατασκευάστηκαν με την τεχνική εκσκαφής και επανεπίχωσης (Cut n’ Cover).
Παραπομπές
Τεμπών
Καρδάκι
Στην ανατολική πλευρά της χερσονήσου του Κανονιού, πλησίον της πηγής «Καρδάκι», βρίσκεται ιερό με ιδιότυπο καλοδιατηρημένο υστεροαρχαϊκό δωρικό ναό, που είναι ήδη από το 1822 γνωστός. Ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας κατά τα έτη 1976-1978 διευκρίνισαν το θέμα της λειτουργίας της λεγόμενης «βάσης» στο σηκό του ναού και έφεραν στο φως αρχαίους αναλημματικούς τοίχους του ιερού. Μεταξύ των ευρημάτων συμπεριλαμβάνονται πήλινο ανάγλυφο με γενειοφόρο άνδρα και τελετουργικά επαναχρησιμοποιημένο αγαλματίδιο Κυβέλης.
Σχέσεις Πολωνίας-Πορτογαλίας
Οι σχέσεις Πολωνίας-Πορτογαλίας είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας. Και τα δύο έθνη είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Εθνών.
Καρδάκι
Στην ανατολική λοφώδη πλευρά της χερσονήσου του Κανονιού, στο άλσος του Mon Repos και στην περιοχή που ο Θουκυδίδης (3,72) αναφέρει ως Μετέωρα, βρίσκεται κάπως απομακρυσμένο από τα υπόλοιπα μνημεία του κτήματος ένα ιερό με μικρό δωρικό ναό, που πήρε το όνομά του από την κοντινή πηγή Καρδακίου, καθώς η κύρια θεότητα που λατρευόταν παραμένει ακόμα απροσδιόριστη.
Σχέσεις Πολωνίας-Πορτογαλίας
Ιστορία
Στις 21 Ιουνίου 1919, η πορτογαλική κυβέρνηση αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Πολωνίας. Τον Μάιο του 1922, οι διπλωματικές σχέσεις καθιερώθηκαν επίσημα μεταξύ των δύο εθνών. Τον Ιούλιο του 1923, η Πορτογαλία άνοιξε μόνιμη πρεσβεία στη Βαρσοβία. δεξιά|μικρογραφία| Ο Πρόεδρος της Πολωνίας, [[Λεχ Κατσίνσκι, καλωσορίζει τον Πρόεδρο της Πορτογαλίας, Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα, στη Βαρσοβία, 2008.]] Το 1945, λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πορτογαλία έσπασε τις διπλωματικές σχέσεις με την πρόσφατα ανεξάρτητη Πολωνία, καθώς η Πορτογαλία δεν απέσυρε την αναγνώριση της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης στο Λονδίνο. Ως αποτέλεσμα, οι σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών παρέμειναν κρύες. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας επέκρινε το καθεστώς του Αντόνιο ντι Ολιβέιρα Σαλαζάρ στην Πορτογαλία και δεν παραδέχτηκε τη δυνατότητα σύναψης διπλωματικών σχέσεων με τη Λισαβόνα. Οι πορτογαλικές αρχές έδειξαν την ίδια στάση απέναντι στην Πολωνία, ενώ οι Πορτογάλοι πολιτικοί ήταν εξίσου επικριτικοί για το κομμουνιστικό καθεστώς στη Βαρσοβία. Ωστόσο, η Επανάσταση των Γαριφάλων και οι πολιτικοί μετασχηματισμοί στην Πορτογαλία κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία διπλωματικών σχέσεων.
Καρδάκι
Η ιστορία των ανασκαφών
Λόγω της σχετικής απομόνωσής του ο ναός διασώθηκε σε αρκετά καλή κατάσταση, εκτός τμήματος της ανατολικής πλευράς που χάθηκε λόγω των κατολισθήσεων. Ήδη το 1822, και στη συνέχεια το 1825, Άγγλοι μηχανικοί ερεύνησαν το ναό, ενώ νέες έρευνες διεξήχθησαν κατά τις γερμανικές ανασκαφές της περιόδου 1911-1914 από τον Wilhelm Dörpfeld. Παρότι είχε δρομολογηθεί η δημοσίευση του ναού από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, αυτή δεν έλαβε ποτέ χώρα. Ο ναός μελετήθηκε, ωστόσο, αρχιτεκτονικά από τον William B. Dinsmoor Jr. Tην περίοδο 1976-1978 η Αρχαιολογική Εταιρεία, υπό τον Γεώργιο Δοντά, ανέλαβε πρωτοβουλία να ανασκάψει εκ νέου τμήματα του ναού όπως η «βάση» εντός του σηκού, και το δυτικό και νοτιοδυτικό άκρο του ιερού, όπου αποκαλύφθηκαν αρχαίοι αναλημματικοί τοίχοι. Επίσης, καθαρίστηκε το παρακείμενο σπήλαιο (εικ. 2), που πιθανότατα σχετίζεται λατρευτικά με το ιερό, και έγινε, σε συνεργασία με το Γ.Α.Ι., προκαταρκτική αποτύπωση των περιοχών του ναού, του σπηλαίου και της πηγής.
Σχέσεις Πολωνίας-Πορτογαλίας
Ιστορία
Και τα δύο έθνη συνεργάζονται στενά ως αμοιβαία μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπήρξαν επίσης πολλές επισκέψεις υψηλόβαθμων ηγετών μεταξύ και των δύο εθνών. Ο Πρόεδρος της Πολωνίας, Λεχ Κατσίνσκι, επισκέφθηκε την Πορτογαλία το 2007 και ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας, Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα, επισκέφθηκε την Πολωνία το 2008.
Καρδάκι
Κινητά ευρήματα
Όσον αφορά στα κινητά ευρήματα, σημειώνεται η εύρεση πήλινου αναγλύφου με παράσταση ανακεκλιμένου γενειοφόρου άνδρα και φιδιού τυλιγμένου στον αριστερό του βραχίονα (μέσα 6ου αι. π.Χ.)· επίσης βρέθηκαν χαλινοί αλόγων και αιχμές δοράτων. Αξιοσημείωτο είναι, τέλος, πήλινο αγαλματίδιο Κυβέλης των ύστερων ελληνιστικών χρόνων, που βρέθηκε θρυμματισμένο μέσα σε πρόχειρο ναΐσκο από κεραμίδες σε αρκετά μεταγενέστερη επίχωση στο βόρειο άκρο του ιερού.
Σχέσεις Πολωνίας-Πορτογαλίας
Διμερείς συμφωνίες
Και τα δύο έθνη έχουν υπογράψει πολλές διμερείς συμφωνίες, όπως τη συμφωνία για την ανάπτυξη του εμπορίου, της ναυσιπλοΐας και της οικονομικής, βιομηχανικής και τεχνικής συνεργασίας (1975), τη συμφωνία για την πολιτιστική και επιστημονική συνεργασία (1975), τη συμφωνία αεροπορικών μεταφορών (1975), τη συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας (2005) και τη συμφωνία για την αμοιβαία αναγνώριση των ακαδημαϊκών διπλωμάτων που έχουν εκδοθεί από τα πανεπιστήμια των δύο εθνών (2015).
Το τίμημα (θεατρικό έργο)
Το τίμημα (αγγλικά: The Price) είναι θεατρικό έργο του 1968 του Άρθουρ Μίλερ. Αναφέρεται στη δυναμική της οικογένειας, στην τιμή των επίπλων και στο τίμημα των αποφάσεων κάποιου. Το έργο έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ το 1968 και ανέβηκε άλλες τέσσερις φορές στο ίδιο θέατρο. Έλαβε υποψηφιότητα για δύο βραβεία Tony.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά θεατρικά έργα
Σχέσεις Πολωνίας-Ρουμανίας
Οι σχέσεις Πολωνίας-Ρουμανίας είναι διμερείς εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Ρουμανίας.
Και οι δύο χώρες σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 9 Φεβρουαρίου 1919, με την Πολωνία να είναι το πρώτο έθνος που αναγνώρισε τις διεκδικήσεις της Ρουμανίας στην Τρανσυλβανία.
Τα τελευταία χρόνια, κυβερνητικοί εκπρόσωποι της Πολωνίας και της Ρουμανίας ανταλλάσσουν τακτικά επισκέψεις υψηλού επιπέδου, γεγονός που αντικατοπτρίζει το αμοιβαίο ενδιαφέρον για τη διμερή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.
Και οι δύο είναι πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι τα δύο πιο πυκνοκατοικημένα έθνη που έχουν ενταχθεί σε οποιοδήποτε μπλοκ από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Το Ινστιτούτο της Βαρσοβίας, μια πολωνική δεξαμενή σκέψης, διατηρεί μια ρουμανική επιτήρηση για να εξηγήσει την κύρια πορεία των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων στη Ρουμανία και τη Μολδαβία.
Αρχές
Οι απαρχές της πολωνικής επιρροής στη Ρουμανία χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα, με την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας. Το εμπόριο μεταξύ της Βαλτικής Θάλασσας και της Μαύρης Θάλασσας μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών διευκόλυνε τον αυξανόμενο δεσμό τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Μολδαβία ήταν υποτελές κράτος του πρώτου Βασιλείου της Πολωνίας και αργότερα της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας αρκετές φορές.
Συμμαχία Πολωνίας-Ρουμανίας
μικρογραφία| Γέφυρα στα πρώην σύνορα Πολωνίας-Ρουμανίας στο [[Κούτι το 1930.]] Ξεκινώντας το 1921, μια σειρά συνθηκών υπογράφηκε στην περίοδο του μεσοπολέμου από τη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία και το Βασίλειο της Ρουμανίας, οι οποίες δημιούργησαν την Συμμαχία Πολωνίας-Ρουμανίας. Οι συνθήκες αποτέλεσαν τη βάση για καλές εξωτερικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών που διήρκεσαν έως ότου ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Και οι δύο χώρες μοιράστηκαν ένα κοινό σύνορο στον μεσοπόλεμο, προτού η Σοβιετική Ένωση εισβάλει και τελικά προσαρτήσει την ανατολική Πολωνία και τη βορειοανατολική Ρουμανία, μετά το γερμανικό-σοβιετικό σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ.
Εμπορικοί δεσμοί
Το εμπόριο μεταξύ Ρουμανίας και Πολωνίας το 2016 έφτασε σε ρεκόρ αξίας 4,86 δισεκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που εκδόθηκαν από το Πολωνικό Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης.
Το Φόρουμ Ηγεσίας των Γυναικών του 2020 πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία στις 4-5 Μαρτίου, με στόχο την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας μεταξύ της Πολωνίας και της Ρουμανίας, τονίζοντας τον ρόλο των γυναικών στην πολιτική, την οικονομία και την εκπαίδευση. Διοργανώθηκε από την Πρεσβεία της Ρουμανίας στην Πολωνία, το Πολωνικό-Ρουμανικό Διμερές Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο και το Ινστιτούτο Πολιτισμού της Ρουμανίας και η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την τιμητική υποστήριξη της Μαργαρίτας της Ρουμανίας, της Φρουρού του Στέμματος της Ρουμανίας, η οποία ύστερα από πρόσκληση της Ρουμανικής Πρεσβείας ήρθε στη Βαρσοβία για την εκδήλωση με τον σύζυγό της, τον Πρίγκιπα Ράντου της Ρουμανίας.
Πολωνική διασπορά στη Ρουμανία
μικρογραφία| Έδρα της Ένωσης Πολωνών της Ρουμανίας στη [[Σουτσεάβα.]] Οι Πολωνοί στη Ρουμανία αποτελούν επίσημα αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, έχοντας μια έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Ρουμανίας (επί του παρόντος ασκείται από την Ένωση Πολωνών της Ρουμανίας (πολωνικά: Związek Polaków w Rumunii "Dom Polski", ρουμανικά: Uniunea Polonezilor din Romania). Οι Πολωνοί στη Ρουμανία έχουν πρόσβαση σε πολωνικά δημοτικά σχολεία και πολιτιστικά κέντρα που αναφέρονται ως «Πολωνικά Σπίτια».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουμανια Πολωνια
Μοχάμεντ Πάσαλιτς
Ο Μοχάμεντ Πάσαλιτς, είναι Βόσνιος διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Βοσνίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ρουμανίας.
Καριέρα
Ο Πάσαλιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την βοσνιακή Βόγκοσκα, στην οποία μεταγράφηκε σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και παρέμεινε για δύο χρόνια, καταφέρνοντας να ανέβει στην πρώτη κατηγορία της βοσνιακής λίγκας.
Το 2007, μεταγράφηκε στην Μπόσνα Σαράγεβο, με την οποία κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της σεζόν 2007-08 και το κύπελλο δύο χρόνια αργότερα.
Αγία Ειρήνη Αρνίθας
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από τον οικισμό αποκαλύφθηκε λατρευτικό συγκρότημα των παλαιοχριστιανικών χρόνων, το οποίο περιλαμβάνει μαρτύριο, δύο βασιλικές, Διακονικό και βαπτιστήριο. Στη θέση αυτή και στην ευρύτερη περιοχή έχουν κατά διαστήματα έλθει στην επιφάνεια κατάλοιπα οικισμού της αρχαιότητας και της παλαιοχριστιανικής περιόδου, μεταξύ άλλων οικοδομικά λείψανα, νομίσματα, όστρακα, τάφοι. Η ανέγερση του μαρτυρίου χρονολογείται πιθανώς στον 5ο αιώνα, της αρχαιότερης βασιλικής (Α) στο α’ ήμισυ του 6ου αιώνα και της μικρότερης (βασιλικής Β), του Διακονικού και του βαπτιστηρίου στο β’ ήμισυ του ίδιου αιώνα. Η καταστροφή του συνόλου (λατρευτικού συγκροτήματος και οικισμού) ανάγεται στον 7ο αιώνα, οπότε ο χώρος εγκαταλείφθηκε οριστικώς.
Μοχάμεντ Πάσαλιτς
Καριέρα
Τον Αύγουστο του 2011, ο Πάσαλιτς μεταγράφηκε στην ομάδα της Καβάλας, με την οποία κατέκτησε την έκτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και έφθασε μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου.
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο είχε μέσο όρο 11,7 πόντων και 2,6 ασίστ ανά αγώνα. Ακολούθησε η θητεία του την επόμενη χρονιά στην γαλλική Ρεμς, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση στην δεύτερη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος.
Αγία Ειρήνη Αρνίθας
Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής τμήματος του Καστέλλου των Ιπποτών στη Ρόδο στη δεκαετία του '30 από τους Ιταλούς, πέντε κιονόκρανα της βασιλικής Α μεταφέρθηκαν στην πρωτεύουσα και επαναχρησιμοποιήθηκαν στον όροφο του κτηρίου. Στον ίδιο τον ερειπιώνα, στα μέσα του 20ού αιώνα, πριν από την ανασκαφική του διερεύνηση, η τοπική παράδοση διατηρούσε την επωνυμία της Αγίας Ειρήνης για τα ευάριθμα ορατά λείψανα της βασιλικής Β.
Μοχάμεντ Πάσαλιτς
Καριέρα
Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στον Άρη, με τον οποίο κατάφερε να μπει στην τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2015, μεταγράφηκε στην ρουμάνικη Κλουζ Ναπόκα. Παρέμεινε στη Ρουμανία και για την επόμενη σεζόν, φορώντας την φανέλα της Οραντέα.
Αγία Ειρήνη Αρνίθας
Δομή των ευρημάτων
Στο βόρειο τμήμα της ερευνηθείσας περιοχής διατάσσεται η βασιλική Α, το μαρτύριο στη βορειοανατολική και το Διακονικό στη νοτιοανατολική της γωνία και το εφαπτόμενο στη νότια πλευρά της βαπτιστήριο. Στα νότια αυτών, σε απόσταση 20 μέτρων, οικοδομήθηκε η βασιλική Β.
Μοχάμεντ Πάσαλιτς
Πηγές
Κατηγορία:Βόσνιοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Αγία Ειρήνη Αρνίθας
Δομή των ευρημάτων
Το πρώτο από τα αναφερθέντα κτήρια συνιστά τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική (εσωτερικών διαστάσεων 22,30 Χ 17,70μ.) με νάρθηκα και ενδεχομένως αίθριο στα δυτικά, ημικυκλική εσωτερικώς και πεντάπλευρη εξωτερικώς κόγχη στα ανατολικά. Στο εσωτερικό της κόγχης διαμορφωνόταν επτάβαθμο σύνθρονο, οι βαθμίδες του οποίου κατασκευάστηκαν από πωρόλιθο, πιθανώς επενδεδυμένο με πλάκες μαρμάρου. Τα κιονόκρανα των κιονοστοιχιών μεταξύ των κλιτών είναι λεβητοειδή, ο διάκοσμος των οποίων ακολουθεί το πρότυπο των κιονοκράνων της Αγίας Σοφίας. Καίτοι προϊόντα επαρχιακού προφανώς εργαστηρίου, παρουσιάζουν ιδιαιτέρως στενή συνάφεια με τα πρότυπά τους, η οποία συνιστά χρονολογικό στοιχείο για την ανέγερση της βασιλικής. Καθ’ όλο το μήκος τόσο της βόρειας όσο και της νότιας πλευράς του ναού ήλθαν στην επιφάνεια οι εξωτερικοί τοίχοι ξυλόστεγου επιμήκους χώρου. Κατά τον ανασκαφέα το εσωτερικό των δύο αυτών χώρων εμφανίζεται σήμερα ως ενιαίο, είναι ωστόσο πολύ πιθανό να ήταν αρχικώς κατατετμημένοι σε διαμερίσματα, οι διαχωριστικοί τοίχοι των οποίων δεν αποκαλύφθηκαν.
Ο ναός περιέλαβε στη βορειοανατολική του γωνία ένα πιθανότατα αρχαιότερο μαρτύριο. Σε κάθε πλευρά του τετράγωνου πυρήνα (4 Χ 4μ.) προστίθεται ημικυκλική κόγχη, εκ των οποίων η δυτική διατρυπάται από τη μοναδική θύρα του κτίσματος, συνδέουσα το μαρτύριο με τη βασιλική. Ο πυρήνας καλυπτόταν με φουρνικό. Σε μεγάλο ποσοστό διατηρήθηκε το ψηφιδωτό δάπεδο του χώρου, από λίθινες και πήλινες ψηφίδες. Στις κόγχες εμφανίζεται φολιδωτός διάκοσμος, στο κεντρικό τετράγωνο σύνθετο πλέγμα, στα διάχωρα του οποίου απεικονίζονται πτηνά ή γεωμετρικά κοσμήματα. Στη νοτιοανατολική γωνία της βασιλικής απαντάται δεύτερο πρόσκτισμα, ορθογώνιο (εσωτερικών διαστάσεων 11 Χ 6,85μ.), ξυλόστεγο, με ημικυλινδρική εσωτερικώς, ημιεξαγωνική εξωτερικώς αψίδα στα ανατολικά και πιθανώς θύρα στα δυτικά. Την επιφάνεια της κόγχης κοσμούσαν πιθανώς τοιχογραφίες, του δαπέδου ψηφιδωτά με γεωμετρικά και άλλα σχέδια. Από τον ανασκαφέα ερμηνεύθηκε ως Διακονικό.
Εν επαφή με το νότιο επίμηκες πρόσκτισμα της βασιλικής κατασκευάστηκε το βαπτιστήριο, κτήριο ορθογώνιο (εσωτερικών διαστάσεων 13,50 Χ 5,45μ.), καμαροσκεπές, με θύρες στα βόρεια προς το ναό και πιθανώς στα δυτικά. Μέσω τοίχων διακρινόταν σε τρεις ορθογώνιας κάτοψης χώρους: τον εξώτερο οίκο (όπου τελούντο οι αφορκισμοί και το πρώτο μέρος της βάπτισης), το φωτιστήριο (διαμέρισμα προοριζόμενο για την κύρια φάση του μυστηρίου, στο κέντρο του οποίου τοποθετήθηκε λίθινη σταυρόσχημη κολυμβήθρα) και το χρισμάριο (όπου περατωνόταν η τελετή με το μυστήριο του χρίσματος). Η ανασκαφή έφερε στην επιφάνεια σπαράγματα τοιχογραφικού διακόσμου. Η μονολιθική κολυμβήθρα αποσπάστηκε από το μνημείο και τοποθετήθηκε σε πλατεία της πόλης της Ρόδου κατά τη διάρκεια της ιταλοκρατίας. Τα εξωτερικά της τοιχώματα και τα χείλη κοσμούνται με ανάγλυφους σταυρούς και χριστογράμματα. Στην εσωτερική παρειά των τεσσάρων πλευρών λαξεύθηκε αναβαθμός.
Στα νότια του συγκροτήματος βασιλικής Α - βαπτιστηρίου ανεγέρθηκε σε ελαφρώς μεταγενέστερη εκείνων φάση η βασιλική Β (15,80 Χ 12,50μ.), τρίκλιτη, ξυλόστεγη, με δύο ημικυκλικές κόγχες στα ανατολικά (στις απολήξεις του κεντρικού και του βορείου κλίτους) και πιθανώς νάρθηκα στα δυτικά. Οι εξωτερικοί τοίχοι ήταν κτισμένοι με αργολιθοδομή και ασβεστοκονίαμα. Από τα περιορισμένα κατάλοιπα που ήλθαν στην επιφάνεια συνάγεται ότι τα κλίτη διέκριναν μεταξύ τους κιονοστοιχίες από αρράβδωτους κίονες και ότι τους τοίχους κοσμούσαν τοιχογραφίες. Στη νοτιοδυτική γωνία του ναού εντοπίστηκε πρόσκτισμα, το οποίο ωστόσο δεν διερευνήθηκε.
Στη θέση που καταλαμβάνει το συγκρότημα εντοπίστηκε μεγάλος αριθμός μαρμάρινων αρχιτεκτονικών μελών:
Εκτός των σωζόμενων κατά χώραν, αρχιτεκτονικά μέλη προερχόμενα από το παλαιοχριστιανικό συγκρότημα εντοπίστηκαν στο νεότερο ναό των Ταξιαρχών, κτισμένο σε απόσταση 500μ. Δ. αυτού (δύο ιωνικά κιονόκρανα με συμφυές επίθημα, τμήμα κορμών αρράβδωτων κιόνων, βάση κίονα, κορμός περιρραντηρίου της αρχαιότητας) και στον κεντρικό ναό της Απολακκιάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου
Βολταιρίν ντε Κλερ
Η Βολταιρίν ντε Κλερ (17 Νοεμβρίου, 1866 - 20 Ιουνίου, 1912) ήταν γαλλικής καταγωγής Αμερικανίδα αναρχική ακτιβίστρια, ποιήτρια, συγγραφέας και φεμινίστρια. Υπήρξε παραγωγική συγγραφέας και ομιλήτρια, αντίθετη προς το κράτος, τον γάμο, και την κυριαρχία της θρησκείας στη σεξουαλικότητα και τη ζωή των γυναικών. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ακτιβίστρια του κινήματος Ελεύθερη Σκέψη (Freethought). Η ντε Κλερ συντάχθηκε αρχικά με τον ατομικιστικό αναρχισμό, αλλά εξελίχθηκε μέσω της αμοιβαιότητας (μουτουαλισμός) σε «αναρχική χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς». Ήταν συνάδελφος της Έμμα Γκόλντμαν, με την οποία διατηρούσε σχέση σεβασμού μεν, αλλά και διαφωνίας σε πολλά θέματα. Πολλά από τα κείμενά της δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατό της από το περιοδικό της Γκόλντμαν Μητέρα Γη, για το οποίο έγραφε κείμενα εν ζωή, το 1914.
Βίος
Γεννημένη στη μικρή πόλη Λέσλι, του Μίτσιγκαν, μετακόμισε με την οικογένειά της στο Σαιντ Τζόουνς, επίσης στο Μίτσιγκαν , όπου έζησε μαζί με τους γονείς της σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Ο πατέρας της τής έδωσε το όνομα Βολταιρίν από το όνομά του Βολταίρου, συγγραφέα του γαλλικού διαφωτισμού. Στην ηλικία των 12 την έβαλε ο πατέρας της στην καθολική μονή της Σάρνια, στο Οντάριο, θεωρώντας ότι θα έπαιρνε μια καλύτερη εκπαίδευση. Η εμπειρία αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση της προς τον αθεϊσμό παρά τον χριστιανισμό.
Τελειώνοντας την εκπαίδευσή της στη μονή, η ντε Κλερ μετακόμισε στο Γκραντ Ράπιντς, Μίτσιγκαν, όπου συμμετείχε στο έντονα αντικληρικό κίνημα Freethought με διαλέξεις και αρθρογραφία στο περιοδικό Freethought, για να γίνει τελικά εκδότης μιας εφημερίδας του κινήματος με τίτλο, Η Προοδευτική Εποχή.
Κατά τη συμμετοχή της στο κίνημα Freethought στα μέσα και τέλη της δεκαετίας του 1880, η ντε Κλερ επηρεάστηκε από τον Τόμας Πέιν, τη Μαίρη Γουόλστονκραφτ και τον δικηγόρο θρύλο της εποχής Κλάρενς Ντάροου, γνωστό από δίκη του Δαρβινισμού στην Αμερική. Άλλες επιρροές ήταν Χένρι Ντέιβιντ Θόρω, ο Μπιγκ Μπιλ Χέιγουντ και ο Γιουτζίν Ντεμπς. Μετά τον απαγχονισμό των διαδηλωτών του Χεϊμάρκετ το 1887, ωστόσο, έγινε αναρχική. «Μέχρι τότε πίστευα στην ουσιαστική δικαιοσύνη του αμερικανικού δικαίου της δίκης με ενόρκους. Μετά από αυτό δεν θα μπορούσα» έγραψε σε αυτοβιογραφικό δοκίμιο.
Η ντε Κλερ απέκτησε ένα γιο, τον Χάρι, στις 12 Ιουνίου του 1890. Πατέρας του ήταν ο Τζέιμς Έλλιοτ, σύντροφός της στο κίνημα «Ελεύθερη Σκέψη». Ο Χάρι έζησε με τον Έλλιοτ, βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας, ενώ η ντε Κλερ δεν συμμετείχε στην ανατροφή του. Στο διάστημα 1889-1910 έζησε στη Φιλαδέλφεια, ανάμεσα σε φτωχούς Εβραίους μετανάστες, όπου ήταν κοινός τόπος η συμπάθεια για τις αναρχικές πεποιθήσεις της. Εκεί δίδασκε Αγγλικά και μουσική, και έμαθε να μιλάει και να γράφει στα Γίντις.