cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MC5
Επανενώσεις
Στις 22 Φεβρουαρίου 1992, οι Κρέιμερ, Σμιθ, Ντέιβις και Τόμπσον επανενώθηκαν για μία εμφάνιση αφιερωμένη στη μνήμη του Ρομπ Τάινερ, στο 'State Theater" του Ντιτρόιτ.
Το 2003, οι Κρέιμερ, Ντέιβις και Τόμπσον έπαιξαν στο "100 Club" του Λονδίνου, με τον Νίκε Άντερσον των Hellacopters στη θέση του Σμιθ και τον Ντέιβιντ Βέινιαν των The Damned, τον Lemmy των Motörhead και τον Ίαν Άστμπερι των Cult στη θέση του Τάινερ. Την επόμενη χρονιά, η ίδια σύνθεση περιόδευσε σε όλο τον κόσμο με διάφορους μουσικούς ως γκεστ, στις εμφανίσεις τους.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Μίσιγκαν Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Garage rock συγκροτήματα από Μίσιγκαν Κατηγορία:Proto-punk συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Ντιτρόιτ
Κορώνεια
Το όνομα Κορώνεια μπορεί να αναφέρεται:
Γκιουλμίρζα
Η Γκιουλμίρζα (επίσης, Γκιουλ'μίρζα) είναι χωριό της επαρχίας Ιμισλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1874
Οι δημοτικές εκλογές του 1874 άρχισαν στις 4 και τελείωσαν στις 8 Ιανουαρίου 1874.
Νόμος (αποσαφήνιση)
Ο όρος Νόμος μπορεί να αφορά:
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1874
Πηγές
1874
Σκοτς Χεντ
Η Σκοτς Χεντ (αγγλικά: Scott's Head) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Έχει πληθυσμό 721 κατοίκων (2001).
Γεωγραφία
Η Σκοτς Χεντ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νότια της Γκαλιόν, ανατολικά της χερσονήσου Σκοτς Χεντ και νοτιοανατολικά του Κόλπου Σουφριέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινίκας Κατηγορία:Άγιος Μάρκος, Δομινίκα
Καντούρ
Το Καντούρ (γαλλικά: Cadours, οξιτανικά: Cadors) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1984-85
Το Κύπελλο Κύπρου 1984-85 ήταν η 11η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (8η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 5η φορά στην ιστορία του.
Καντούρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καντουρζιέν (γαλλικά: Cadoursiens).
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1984-85
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση. Ο τελικός διεξήχθη στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 3-1 σετ.
Καντούρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1984-85
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1984 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1879
Οι δημοτικές εκλογές του 1879 πραγματοποιήθηκαν στις 8 Απριλίου 1879. Διενεργήθηκαν υπό την τροποποίηση του νόμου περί δημαιρεσιών, που τώρα καθόριζε την διάρκεια της εκλογής όλων των δημοτικών αρχών, δηλαδή Δημάρχου, Παρέδρων και Δημοτικών Συμβούλων σε μια μόνο μέρα, και να παρίσταται δικαστικός αντιπρόσωπος. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από πεισματώδη προεκλογική εκστρατεία και πρωτοφανείς για τον καιρό εκείνο ενέργειες. Από τότε θεσμοποιήθηκαν οι διαδηλώσεις και οι ψηφοθηρικές εκδρομές.
Πηγές
1879
Καινιάκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1990
Η διοργάνωση του 11ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης διεξήχθη στην Αργεντινή, ακριβώς 40 χρόνια μετά την πρώτη διοργάνωση στο γήπεδο Λούνα Παρκ του Μπουένος Άιρες. Η ομάδα της (ενωμένης για τελευταία φορά) Γιουγκοσλαβίας (με Ντράζεν Πέτροβιτς, Τόνι Κούκοτς, Ντίνο Ράτζα, Βλάντε Ντίβατς, Ζάρκο Πάσπαλι κλπ) απέδειξε την ανωτερότητά της κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, παρόλο που μέχρι την ημιτελική φάση η μοναδική αήττητη ομάδα ήταν αυτή του Πουέρτο Ρίκο, η οποία ατύχησε και έχασε τους δύο τελευταίους αγώνες, χάνοντας την ευκαιρία να κατακτήσει ένα μετάλλιο Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Η Σοβιετική Ένωση για τελευταία φορά, αν και χωρίς τους Λιθουανούς (οι οποίοι αποσκίρτησαν από τις εθνικές ομάδες), κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό. Η Ελλάδα, μετά τις επιτυχίες των δύο τελευταίων Ευρωμπάσκετ (της Αθήνας το '87 και του Ζάγκρεμπ το '89) κατάφερε να ανεβεί στην έκτη θέση της διοργάνωσης, και μάλιστα χωρίς τον φυσικό ηγέτη της, το Νίκο Γκάλη.
Δεύτερος Προκριματικός Γύρος
Οι δύο πρώτες ομάδες των ομίλων σχημάτισαν δύο νέους ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Μετά τους αγώνες, οι δύο πρώτες ομάδες των νέων ομίλων προκρίνονταν απ' ευθείας στα ημιτελικά και οι υπόλοιποι δίνανε αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 ως 8.
Βραβεία
Κορυφαίοι Σκόρερ:
Συνθέσεις Ομάδων
1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1990
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1883
Οι εκλογές μέχρι τότε δεν γίνονταν μια ορισμένη μέρα, αλλά όπως καθόριζε κάθε φορά η Κυβέρνηση. Δια Νόμου το 1883 ορίστηκε πλέον οι περίοδοι των Δημοτικών Αρχών να λήγουν στις 30 Σεπτεμβρίου κάθε τετραετία και οι εκλογές να γίνονται την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου.
Νόμος ηλεκτρόλυσης
Ο Νόμος ηλεκτρόλυσης ή Νόμος του Φαραντέι (ηλεκτρόλυση) ορίζει ότι: Η μάζα ενός στοιχείου που απομονώνεται κατά την ηλεκτρόλυση είναι ανάλογη του διερχόμενου ηλεκτρικού φορτίου και του ατομικού βάρους του στοιχείου.
Συγκεκριμένα η μάζα (εκπεφρασμένη σε κιλά) ενός στοιχείου που απομονώνεται κατά τη διαδικασία της ηλεκτρόλυσης είναι ανάλογη με το διερχόμενο, στον ηλεκτρολύτη, ηλεκτρικό φορτίο (εκπεφρασμένο σε κουλόμπ).
Τον νόμο αυτό διατύπωσε πρώτος ο Μάικλ Φαραντέι προς τιμή του οποίου φέρει το όνομά του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία Κατηγορία:Εξισώσεις Κατηγορία:Φυσικοί νόμοι
Πάλλας (Γίγαντας)
Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλας ήταν ένας από τους Γίγαντες, απόγονοι της Γαία, γεννημένος από το αίμα του ευνουχισμένου Ουρανού. Σύμφωνα με τον μυθογράφο Απολλόδωρο, κατά τη διάρκεια της Γιγαντομαχίας, τη κοσμική μάχη των Γιγάντων με τους Ολύμπιους θεούς, τραυματίστηκε από την Αθηνά που χρησιμοποίησε το δέρμα του σαν ασπίδα. Αν και η προέλευση του επιθέτου "Πάλλας" της Αθηνάς είναι ασαφής, σύμφωνα με ένα κομμάτι από ένα άγνωστο έργο του Επίχαρμου, η Αθηνά, αφού χρησιμοποίησε το δέρμα του για το μανδύα της, πήρε το όνομά της από το γιγαντιαίο Παλλάς.
Αυτή η ιστορία, που σχετίζονται με τον Απολλόδωρο και τον Επίχαρμο, είναι ένα από μια σειρά από ιστορίες στις οποίες Αθηνά σκοτώνει και χτυπά έναν αντίπαλο, με το κρύψιμο του να αποτελεί την αιγίδα της Αθηνάς. Όπως λέει ο Ευριπίδης, κατά την διάρκεια της "μάχης στην οποία οι γίγαντες πολέμησαν εναντίον των θεών στη Φλέγρα" ότι ήταν "η γοργόνα "(πιθανώς θεωρείται εδώ ως ένας από τους γίγαντες) που η Αθηνά σκότωσε και χτύπησε, ενώ στο επικό ποίημα Μερόπης, ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι η Αθηνά σκότωσε τον Αστερό, έναν γίγαντα, χρησιμοποιώντας το αδιαπέραστο δέρμα του για την αιγίδα της. Ένας άλλος από αυτούς τους σκοτωμένους αντιπάλους, που ονομάστηκε επίσης Πάλλας, λέγεται ότι ήταν ο πατέρας της Αθηνάς, που είχε προσπαθήσει να τη βιάσει.
Καλμόν (Ωτ-Γκαρόν)
Το Καλμόν (γαλλικά και οξιτανικά: Calmont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Πάλλας (Γίγαντας)
Ο Λατίνος ποιητής Κλαυδιανός, ο οποίος έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., στην Γιγαντομαχία του, αναφέρει ότι ο Πάλλας ήταν ένας από τους πολλούς γίγαντες που έγιναν πέτρα από την ασπίδα της γοργόνας της Μινέρβας, φωνάζοντας" τι συμβαίνει σε μένα; Τι είναι αυτός ο πάγος που σέρνει όλα τα άκρα μου; Τι είναι αυτό το μούδιασμα που με κρατάει φυλακισμένο σε αυτά τα μαρμάρινα δεσμά;"
Καλμόν (Ωτ-Γκαρόν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καλμονταί (γαλλικά: Calmontais).
Πάλλας (Γίγαντας)
Ο Πάλλας ήταν επίσης το όνομα ενός Τιτάνα, με τον οποίους ο γίγαντας μερικές φορές συγχέεται ή αναγνωρίζεται.
Καλμόν (Ωτ-Γκαρόν)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Πάλλας (Γίγαντας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γίγαντες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γκαλιόν
Η Γκαλιόν (γαλλικά: Galion) είναι χωριό της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Μάρκου. Έχει πληθυσμό 134 κατοίκων (2001).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινίκας Κατηγορία:Άγιος Μάρκος, Δομινίκα
Παναγής Κυριακός
Ο Παναγής Κυριακός (1829-1901) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων για δύο περιόδους, από το 1870 ως το 1879. Ο Παναγής Κυριακός ήταν γιος του αγωνιστή του 1821 Σπυρίδωνα Κυριακού και αδερφός του διάσημου εκείνη την εποχή, ηθοποιού, Ιωάννη Κυριακού.
Η δημαρχιακή περίοδος του Κυριακού θεωρήθηκε επιτυχημένη. Ο Κυριακός, προτού αναλάβει ως Δήμαρχος, είχε διορισθεί σε θέση άμισθου γραφέα κι εν συνεχεία προήχθη σε έμμισθο. Ακολούθως, χρημάτισε βοηθός του Πρωτοκολλητή του Δημοτικού Συμβουλίου και, αργότερα, υπήρξε επί μακρό διάστημα Γραμματέας του Δήμου. Εξελέγη πολλές φορές Δημαρχικός Πάρεδρος και αναπληρωτής του Δημάρχου. Διετέλεσε πρωτοκολλητής του Δημοτικού Συμβουλίου και δύο φορές βουλευτής. Η πείρα και η θέλησή του ανέδειξε τη δημαρχική του περίοδο, η οποία θεωρήθηκε ως μια εκ των αξιολογότερων στην ιστορία του Δήμου των Αθηναίων. Διετέλεσε Δήμαρχος κατά τις περιόδους 22 Απριλίου 1870 - 23 Απριλίου 1874 και την περίοδο 24 Απριλίου 1874 - 10 Μαΐου 1879. Επί δημαρχίας του αποφασίστηκε και άρχισε η κατασκευή του σημερινού Δημαρχείου Αθηνών.
Το όνομά του φέρει οδός των Αμπελοκήπων. Επίσης, Η 'πλατεία Βικτωρίας' έφερε παλαιότερα την ονομασία 'Πλατεία Κυριακού'.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Καμπερνάρ
Το Καμπερνάρ (γαλλικά: Cambernard, οξιτανικά: Campbernat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπερνανταί (γαλλικά: Cambernadais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Γιάννης Μανωλακάκης
Ο Γιάννης Μανωλακάκης (1914-1976, Καλαμάτα, Ελλάδα) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Ανέπτυξε ένα ιδιαίτερα προσωπικό ύφος στη ζωγραφική ενώ υπήρξε ένας από τους ελάχιστους Έλληνες καλλιτέχνες που κατάφεραν να αποδώσουν το ελληνικό τοπίο σε ιμπρεσιονιστική παλέτα. Πειραματίστηκε τόσο με τον εξπρεσιονισμό όσο και με τον νατουραλισμό αλλά η εξαιρετική προσφορά του στην εικαστική τέχνη συνίσταται στο ότι  κατάφερε να υπερνικήσει τις έντονες φωτοσκιάσεις που προκαλεί το δυνατό ελληνικό φως και να αναδείξει το ελληνικό τοπίο σε ιμπρεσιονιστικές χρωματικές τονικότητες. Παρουσίασε 22 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και συμμετείχε σε περισσότερες από 10 διεθνείς εκθέσεις στη Γαλλία και την Ιταλία από όπου απέσπασε βραβεία και διακρίσεις (Α΄ Βραβείο στη διεθνή Έκθεση της Λυών 1973, Μέγα Βραβείο Αιωνίας Πόλεως Ρώμη 1972, Β΄ Βραβείο στη διεθνή Έκθεση της Ντωβίλ 1972, Τιμητική διάκριση στο Μπιάριτζ 1973, Συμμετοχή στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών Παρίσι 1974, Συμμετοχή στη διεθνή Έκθεση στις Κάννες 1974). Υπήρξε μέλος, μεταξύ άλλων, των Académie Européenne des Arts, Centre de Liaison des Artistes Peintres, Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός». Με το έργο του καλλιτέχνη έχουν ασχοληθεί τηλεοπτικά μέσα της Ελλάδας και του Παρισιού, καθώς και το BBC.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Χαλικούνας Κέρκυρας
Ο Χαλικούνας είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 28 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Χαλικούνας βρίσκεται στο νότιο και δυτικό τμήμα του νησιού σε απόσταση 31 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης της Κέρκυρας (μέσω Πέραμα και Μεσγγή) και 7 χλμ. Ν. από τον Άγιο Ματθαίο του οποίου παλιότερα αποτελούσε παραθαλάσσιο οικισμό. Είναι κτισμένος στα δυτικά παράλια της Κέρκυρας και δίπλα στον υγροβιότοπο της λιμνοθάλασσας Κορισσίων, η οποία αποτελεί τον σημαντικότερο υγροβιότοπο ολόκληρου του νησιού και είναι προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 .Το χωριό είναι γνωστό για την παραλία Χαλικούνα η οποία είναι μια στενή λωρίδας γης και αμμουδιά μήκους περίπου 3 χιλιομέτρων και η οποία χωρίζει τη λίμνη και τη θάλασσα.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Ματθαίου του δήμου Μελιτειέων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ματθαίο και τη Σκάλα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αγίου Ματθαίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μελιτειέων του δήμου Νότιας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 81 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Φορτ Κασακρού
Η Φορτ Κασακρού (γαλλικά: Fort Cachacrou) είναι ένα χωριό και ακρωτήριο στη Χερσόνησο Κασακρού, Δομινίκα. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου 15°12 '52"N 61°22'22"W Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Έχει πληθυσμό λιγότερο από 100 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Βρίσκεται ανατολικά της Σκοτς Χεντ. Στα νότιά της είναι ο Κόλπος Σουφριέρ.
Προέλευση του ονόματος
Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται στην Χερσόνησο Σκοτς Χεντ που λέγεται αλλιώς Κασακρού. Από αυτήν ονομάστηκε Φορτ Κασακρού (δηλαδή Ακρωτήριο Κασακρού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φορτ Κασακρου Φορτ Κασακρου
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1985-86
Το Κύπελλο Κύπρου 1985-86 ήταν η 12η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (9η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 4η φορά στην ιστορία της.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο ΑΠΟΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1986
Δημήτριος Σηλυβριώτης
Ο Δημήτριος Σηλυβριώτης (1839 - 1919) διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων το 1894-95. Αρχικά ήταν Α' Δημαρχικός Πάρεδρος και ανέλαβε καθήκοντα Δημάρχου μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Μελά. Η θητεία του που διήρκεσε δεκατρείς μήνες εκτέλεσε με επιτυχία τις απαραίτητες τρέχουσες ενέργειες, ιδίως στα ζητήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, και των αναγκαίων αγορών για τα έργα αυτά. Κατά το μονοετές αυτό διάστημα εκδόθηκαν επίσης πολλά ψηφίσματα διαρρυθμίσεως του σχεδίου της πόλεως κατόπιν αποφάσεων του Υπουργείου των Εσωτερικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Γαμαλιήλ
Ο Γαμαλιήλ ο Πρεσβύτερος ή Ραββί (Ραμπάμ) Γαμαλιήλ Α΄ ήταν Φαρισαίος νομοδιδάσκαλος ραββίνος και εγγονός του περίφημου Ιουδαίου διδασκάλου Χιλλέλ. Ήταν μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου (Σανχεντρίν) της Ιερουσαλήμ του 1ου αιώνα μ.Χ. Έδρασε γύρω στο 30 - 40 μ.Χ. Υπήρξε δάσκαλος του αποστόλου Παύλου. Επρόκειτο για μία από τις εξέχουσες πνευματικές προσωπικότητες, που βοήθησε στην ανάπτυξη της περίφημης ραββινικής παράδοσης.
Ήταν εκείνος που, όταν αγανακτισμένοι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες έφεραν τους Αποστόλους στο Συνέδριο για να δικαστούν με την κατηγορία ότι κήρυτταν μέσα στον Ναό, επενέβη και συνέστησε την προσεκτική μεταχείριση των Αποστόλων και συντέλεσε ώστε να αφεθούν ελεύθεροι. (Πράξεις 5:22-40)
Οι Ιουδαίοι έτρεφαν μεγάλο σεβασμό στο πρόσωπό του και, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη Μισνά (βλ. Ταλμούδ), μετά τον θάνατό του άρχισε μια εποχή ηθικής παρακμής.
Ο Γαμαλιήλ συγχέεται πολλές φορές με τον ομώνυμο εγγονό του, διακεκριμένο επίσης δάσκαλο των Ιουδαίων κατά τα τέλη του 1ου και αρχές του 2ου αιώνα.
Πρίγκιπας Ανδρέας, Δούκας της Υόρκης
Ο Πρίγκιπας Ανδρέας, Δούκας της Υόρκης (Prince Andrew, Duke of York, πλήρες όνομα: Andrew Albert Christian Edward, 19 Φεβρουαρίου 1960) είναι μέλος της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας. Είναι αδελφός του Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, και είναι ο δεύτερος γιος και το τρίτο σε σειρά παιδί της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Φίλιππου, Δούκα του Εδιμβούργου.
Γαμαλιήλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Ραββίνοι
Πρίγκιπας Ανδρέας, Δούκας της Υόρκης
Είναι 8ος στην σειρά διαδοχής του Βρετανικού Θρόνου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πρίγκιπας Ανδρέας γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1960 στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Είναι το τρίτο παιδί και ο δεύτερος γιος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ και του Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου. Βαπτίστηκε στις 8 Απριλίου 1960 προς τιμήν του παππού του Πρίγκιπα Ανδρέα της Ελλάδας, πατέρα του Φιλίππου, από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι, Τζέφρι Φίσερ. Οι ανάδοχοί του ήταν ο Δούκας Ερρίκος του Γκλώστερ, η Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Κεντ, ο Λόρδος Τζον Έλφινστοουν, ο Δούκας Χιου Φίτσροϊ και η Τζορτζίνα Κέναρντ. Τα τέσσερα ονόματα που έλαβε είναι «Ανδρέας Αλβέρτος Χριστιανός Εδουάρδος».
Ο πρίγκιπας Ανδρέας ήταν το πρώτο παιδί εν ενεργεία μονάρχη που γεννιόταν από τη γέννηση το 1857 της Πριγκίπισσας Βεατρίκης, κόρης Βασίλισσας Βικτώριας. Όπως και στα μεγαλύτερα αδέλφια του, μια παιδαγωγός ορίστηκε για την πρώιμη φροντίδα και εκπαίδευση του Ανδρέα στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Αφού φοίτησε στο σχολείο του Χέδερνταουν, κοντά στο Άσκοτ, τον Σεπτέμβριο του 1973 εισήλθε στο Γκόρντονστοουν, στη βόρεια Σκωτία, όπου είχε φοιτήσει τόσο ο πατέρας του όσο και ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος. Ενώ βρισκόταν εκεί, πέρασε έξι μήνες - από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 1977 - συμμετέχοντας σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών στο Κολλέγιο Λέικχουντ του Καναδά. Τον Ιούλιο του 1977 αποφοίτησε από τον Γκόρντονστοουν διάκριση στα Αγγλικά, την Ιστορία και τα Οικονομικά.
Στρατιωτική καριέρα
Στα τέλη του 1978 ανακοινώθηκε από το Παλάτι ότι ο πρίγκιπας Ανδρέας επρόκειτο να καταταγεί στο Βασιλικό Ναυτικό, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε αθλητικές δοκιμασίες και υπεβλήθη σε ιατρικές εξετάσεις. Έτσι, τον Μάρτιο του 1979, κατετάγη στο Βασιλικό Κολλέγιο Ιπτάμενων Ναυτικών, προκειμένου να εκπαιδευτεί ως κυβερνήτης ελικοπτέρων. Στις 1 Σεπτεμβρίου 1979 ονομάστηκε Σημαιοφόρος του Βασιλικού Ναυτικού και εισήχθη στην Βασιλική Ναυτική Ακαδημία «Μπριτάνια» του Ντάρτμουθ. Μέσα στο ίδιο έτος ολοκλήρωσε το Διακλαδικό Σχολείο Βασιλικών Πεζοναυτών, από το οποίο απέκτησε πράσινο μπερέ. Εκπαιδεύτηκε στη διακυβέρνηση των ελικοπτέρων Aérospatiale Gazelle, AgustaWestland AW101, Westland Lynx και Westland Sea King. Τον Απρίλιο του 1981, ο Πρίγκιπας Ανδρέας βραβεύτηκε με την «πουλάδα» Ιπτάμενου Χειριστή Βασιλικής Αεροπορίας από τον πατέρα του, Δούκα του Εδιμβούργου, και λίγους μήνες αργότερα έλαβε το βαθμό του Ανθυποπλοιάρχου.
Στα τέλη του 1983, μεταφέρθηκε στο RNAS Portland, ενώ το επόμενο έτος έλαβε το βαθμό του Υποπλοιάρχου και διορίστηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ ως Υπασπιστής της. Για μεγάλο διάστημα υπηρέτησε στο εξωτερικό πάνω στο πλοίο HMS Brazen, στο οποίο ήταν κυβερνήτης ελικοπτέρου μέχρι το 1986. Παρακολούθησε το Σχολείο Υποπλοιάρχων του Επιτελείου του Γκρίνουιτς και έπειτα εντάχθηκε στο Σώμα Γενικών Υπηρεσιών του Βρετανικού Στρατού. Από το Φεβρουάριο του 1987 ως τον Απρίλιο του 1988 υπηρέτησε στην 702 Αεροπορική Μοίρα του Βασιλικού Ναυτικού στο Πόρτλαντ και αργότερα στο HMS Edinburgh ως το 1989, όταν και βρέθηκε σε αποστολή στην Άπω Ανατολή για την διεξαγωγή της άσκησης Outback 88.
Από το 1995 έως το 1996 υπηρέτησε στην 815 Ναυτική Αεροπορική Μοίρα, τη μεγαλύτερη τότε μονάδα του Στόλου Αέρος. Η κύρια ευθύνη του ήταν να εποπτεύει τα πτητικά πρότυπα και να εγγυάται μια αποτελεσματική επιχειρησιακή ικανότητα. Στις 27 Απριλίου 1999 προήχθη στο βαθμό του Αντιπλοιάρχου, με τον οποίο ολοκλήρωσε την ενεργό στρατιωτική του καριέρα στο Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας, το 2001, ως αξιωματικός της Διπλωματικής Διεύθυνσης του Ναυτικού. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο Ανδρέας αποσύρθηκε από τις λίστες των εν ενεργεία στελεχών του Βασιλικού Ναυτικού. Τρία χρόνια αργότερα, έγινε Επίτιμος Πλοίαρχος, ενώ στις 19 Φεβρουαρίου 2010, στα 50α γενέθλιά του, προήχθη στο βαθμό του Υποναυάρχου. Πέντε χρόνια αργότερα, το 2015, έλαβε το βαθμό του Αντιναυάρχου.
Έχασε όλες τις στρατιωτικές του τιμές στις 13 Ιανουαρίου του 2022 λόγω των κατηγοριών εναντίον του για σεξουαλικό έγκλημα.
Κατηγορίες για σεξουαλικό αδίκημα
Ο πρίγκιπας Άντριου διατηρούσε επί χρόνια μια προσωπική σχέση με τον καταδικασμένο (και αυτόχειρα στη φυλακή) για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επστάιν. Στην τηλεοπτική του συνέντευξη στην εκπομπή του BBC Newsnight, η οποία μεταδόθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2019 και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, ο ίδιος επεχείρησε να διαψεύσει τις καταγγελίες εναντίον του για σεξουαλική κακοποίηση. Ο πρίγκιπας Ανδρέας καταγγέλθηκε ανοικτά από τη Βιρτζίνια Τζιούφρε, η οποία ισχυρίστηκε ότι ο πρίγκιπας την κακοποίησε σεξουαλικά όταν αυτή ήταν 17 ετών.
Το σκάνδαλο οδήγησε τον Άντριου να παραιτηθεί από τον δημόσιο βίο στις 20 Νοεμβρίου του 2019 και στις 13 Ιανουαρίου του 2022 το Μπάκιγχαμ ανακοίνωσε ότι αφαιρούνται από τον Δούκα οι στρατιωτικές του τιμές και οι βασιλικές του διακρίσεις.
Τον Αύγουστο του 2021 η Τζιούφρε υπέβαλε μήνυση στον πρίγκιπα στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Τον Φεβρουάριο του 2022 η υπόθεση έληξε με εξωδικαστικό συμβιβασμό.
Τίτλοι και προσφωνήσεις
Επίσης τυπικά κατέχει τους τίτλους του Κόμη του Ινβερνές και του Βαρόνου του Κιλλιλέϊ.
Προσωπική ζωή
Το 1996 πήρε διαζύγιο από τη Σάρα, ωστόσο ζουν μαζί στο Ρόγιαλ Λοτζ στα εδάφη του κάστρου Ουίνδσορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Καμπιάκ
Το Καμπιάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Cambiac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπιακουά (γαλλικά: Cambiacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Σολάκ (αποσαφήνιση)
Το Σολάκ είναι το όνομα των ακόλουθων οικισμών στο Καζακστάν:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Ρικ Γουέικμαν
Ο Ρικ Γουέικμαν (Richard Christopher "Rick" Wakeman, 18 Μαΐου 1949) είναι Άγγλος πιανίστας, συνθέτης και κιμπορντίστας, γνωστός ως μέλος των Yes αλλά και για τη συνεργασία του με τα συγκροτήματα των Black Sabbath, David Bowie, T. Rex, κ.α..
Βιογραφία
Ο Γουέικμαν γεννήθηκε τον Μάιο του 1949 στο προάστιο Πέριβεϊλ του Λονδίνου, από τον Σίριλ Φρανκ και την Μίλντρεντ Γουέικμαν. Στα πέντε του χρόνια μπήκε στο "Little Wood Harden Infants School" και στα δέκα του στο "Drayton Manor Park Grammar School". Ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική στα πέντε του χρόνια παίζοντας πιάνο και στα 14 του έγινε ημί-επαγγελματίας μουσικός, παίζοντας σε διάφορα συγκροτήματα της περιοχής. Στην ηλικία των 19 ετών, ξεκίνησε τη φοίτηση του στο "Βασιλικό Κολλέγιο Μουσικής" όπου διδάχθηκε πιάνο, κλαρινέτο, ενορχήστρωση και μοντέρνα μουσική. Μετά από ένα χρόνο σταμάτησε τις σπουδές του για να γίνει επαγγελματίας μουσικός.
Τον Ιούνιο του 1969, συμμετείχε στο "Space Oddity" του David Bowie, ενώ έπαιξε και στο "Hunky Dory" δύο χρόνια αργότερα. Το 1970 έγινε μέλος των Strawbs παίζοντας στο άλμπουμ "Dragonfly" και στις 11 Ιουλίου 1970 έλαβε μεγάλη δημοσιότητα το σόλο του στο τραγούδι "Temperament of Mind" κατά την ζωντανή τους εμφάνιση στο "Queen Elizabeth Hall". Επίσης, συμμετείχε στο "From the Witchwood" των Strawbs πριν γίνει μέλος των Yes.
Το 1971, ο Γουέικμαν αντικατέστησε τον Τόνι Κέι στους Yes, παίζοντας για πρώτη φορά μαζί τους ζωντανά στις 30 Σεπτεμβρίου 1971. Μαζί τους έπαιξε στα άλμπουμ "Fragile" (1971), "Close to the Edge" (1972) και "Tales from Topographic Oceans" (1973) και μετά το τέλος της περιοδείας τους για το τελευταίο από αυτά, αποχώρησε λόγω της απογοήτευσης του για την συγκεκριμένη κυκλοφορία.
Παράλληλα, ηχογράφησε τα πρώτα του προσωπικά άλμπουμ με μεγάλη επιτυχία από το "The Six Wives of Henry VIII" το οποίο μπήκε στο βρετανικό Top-10 και έγινε χρυσό και το "Journey to the Centre of the Earth" το οποίο σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ της πατρίδας του και το # 3 στις Ηνωμένες Πολιτείες και βραβεύθηκε ως χρυσό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Τον Μάιο του 1975, κυκλοφόρησε το "The Myths and Legends of King Arthur and the Knights of the Round Table" το οποίο έφθασε στο # 2 στην Μεγάλη Βρετανία και το # 21 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1977, ο Γουέικμαν επέστρεψε στους Yes ηχογραφώντας το # 1 άλμπουμ "Going for the One", ακολουθούμενο από το "Tormato" δύο χρόνια αργότερα, αποχωρώντας και πάλι μετά την περιοδεία του δίσκου.
Το 2002, επέστρεψε στο συγκρότημα για την περιοδεία των 35 χρόνων των Yes, παίζοντας μαζί τους μέχρι το 2004. Λόγω προβλημάτων υγείας αποχώρησε από τους Yes δίνοντας την θέση του στον γιο του, Όλιβερ Γουέικμαν.
Το 2013, συμμετείχε στο "The Theory of Everything" των Ayreon και στις 29 Μαρτίου 2014 συμμετείχε στην συναυλία "I Do To Equal Marriage" γιορτάζοντας τον γάμο ομοφυλοφίλων στην Αγγλία και την Ουαλία.
Έχει κάνει τέσσερις γάμους από τους οποίους έχει τέσσερις γιους και δύο κόρες. Ανανέωσε την χριστιανική του πίστη κατά την δεκαετία του '80 και έκοψε το κάπνισμα το 1979 και το αλκοόλ το 1985. Ανήκει στον Ελευθεροτεκτονισμό και είναι ο Σεβαστός Διδάσκαλος της Στοάς Τσέλση αρ. 3098, η οποία αποτελείται κυρίως από καλλιτέχνες.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Προσωπικές κυκλοφορίες
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κόλπος Σουφριέρ
Ο Κόλπος Σουφριέρ (αγγλικά: Soufrière Bay, γαλλικά: Baie de Soufrière) είναι ένας κόλπος της Δομινίκας. Είναι ο σημαντικότερος κόλπος της ενορίας του Αγίου Μάρκου. Στα ανατολικά του βρίσκονται οι κωμοπόλεις Σουφριέρ και Σκοτς Χεντ και το χωριό Γκαλιόν.Στα νότιά του βρίσκεται η Χερσόνησος Σκοτς Χεντ ή Κασακρού και το χωριό και ακρωτήριο Φορτ Κασακρού. Ο κόλπος πήρε το όνομά του από την Σουφριέρ και από αυτόν πήρε το όνομά του ένας άλλος κόλπος που ανήκει στον Άγιο Δαβίδ, ο Κόλπος Πετίτ Σουφριέρ. Ο Κόλπος Σουφριέρ. βρίσκεται βορειοδυτικά της Ροζό, σε συνταγμένες 15° 13' 0 Βόρεια, 61° 22' 0 Δυτικά.
Δείτε επίσης
Κολπος Σουφριέρ Κολπος Σουφριέρ
Κανάνς
Το Κανάνς (γαλλικά και οξιτανικά: Canens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κανενουά (γαλλικά: Canenois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Κουζίνα της Φραγκφούρτης
right|thumb|300px|Η κουζίνα της Φραγκφούρτης (όψη από την είσοδο) Η Κουζίνα της Φραγκφούρτης (Frankfurter Küche) ήταν ένα σημαντικό βήμα στην εσωτερική αρχιτεκτονική και είναι η πρώτη εντοιχισμένη κουζίνα. Στην κουζίνα της Φραγκφούρτης σχεδιάστηκε για πρώτη φορά κουζίνα μετά από μια ολόκληρη έρευνα, με σκοπό να επιτρέψει την αποδοτική εργασία και να χτιστεί με χαμηλότερο κόστος.
Σχεδιάστηκε το 1926 από την Αυστριακή αρχιτέκτονα Μαργκαρέτε Σύττε Λιχότσκυ για το κοινωνικό πρόγραμμα κατοικίας Neues Frankfurt του αρχιτέκτονα Ερνστ Μάυ στη Φραγκφούρτη. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '20 κατασκευάστηκαν περίπου 10.000 μονάδες.
Σχεδιασμός
Η λεγόμενη Κουζίνα της Φραγκφούρτης, σχεδιασμένη τη δεκαετία του 1920, ήταν η πρώτη κουζίνα που προέκρινε την επιστημονική λειτουργικότητα στην ετοιμασία του φαγητού και το σερβίρισμα, και ταυτόχρονα είναι ένα μνημείο μοντερνισμού μέσα από το ρεύμα της Νέας Αντικειμενικότητας (Neue Sachlickkeit) ή Νέας Αρχιτεκτονικής (Neues Bauen) (τάσεις της οποίας περιείχε και το Bauhaus).
Στην αρχιτεκτονική ο χρόνος πέρα από αισθητική και φιλοσοφική έννοια είναι ζήτημα κοινωνικότητας και λειτουργικότητας. Ο χρόνος συνιστά την κύρια μεταβλητή της παραγωγικής διαδικασίας. Ακόμη και ο "ελεύθερος χρόνος" ή "χρόνος αναψυχής" είναι χρόνος αναπαραγωγής και ανάκτησης της εργατικής δύναμης, και χρόνος καταναλωτικής δραστηριότητας. Ως εκ τούτου "ο χρόνος είναι πολύτιμος και η αρχιτεκτονική οφείλει να τον αντιμετωπίζει ως κύριο παράγοντα στο σχεδιασμό του χώρου".
Σημαντικότερο από όλα ήταν το οικιστικό πρόγραμμα της Φραγκφούρτης. Προέκυψε μέσα από το οικιστικό πρόγραμμα της Φραγκφούρτης και την ανάγκη διατήρησης των μηνιαίων εξόδων - και ενοικίων - στα όρια που άντεχαν οι χαμηλόμισθοι εργάτες.
Η Μαργκαρέτε Σύττε Λιχότσκυ απόφοιτος της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης, εμπνευσμένη από τον καθηγητή της Όσκαρ Στρναντ ασχολούνταν με τον σχεδιασμό οικονομικών οικιακών επίπλων. Επηρεασμένη από το βιβλίο Η Νέα Οικοκυρική: Μελέτες λειτουργικότητας στην οικιακή διαχείριση της Κριστίν Φρέντερικ, και τις αρχές του Τεϋλορισμού, πείστηκε ότι είναι απαραίτητο να εκλογικευτεί η οικοκυρική για χάρη της οικονομικής ανεξαρτησίας και προσωπικής ανάπτυξης της γυναίκας.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια κουζίνα με πτυσσόμενες επιφάνειες εργασίας, ενσωματωμένους αποθηκευτικούς χώρους, αφαιρούμενο κάδο απορριμάτων, και προσαρμοζόμενο φωτισμό οροφής. Η αποθήκευση τροφίμων γίνονταν σε αλουμινένια συρτάρια με ετικέτες για το περιεχόμενο. Οι αποστάσεις μεταξύ των χώρων και αντικειμένων ήταν τέτοιες που να ελαχιστοποιούν την ανάγκη μετακίνησης και τον χρόνο εργασίας. Ο συνολικός σχεδιασμός ήταν τέτοιος που να διευκολύνει την μαζική παραγωγή, και 10.000 μονάδες πουλήθηκαν και εγκαταστάθηκαν σε εργατικές κατοικίες της ευρύτερης Φραγκφούρτης.
Διάταξη κουζίνας
Η κουζίνα της Φραγκφούρτης ήταν στενή, με διαστάσεις 1,9 μ. x 3,4 μ. Είχε μια ξεχωριστή είσοδο σε έναν από τους μικρούς τοίχους, απέναντι από το παράθυρο (πίσω από τον φωτογράφο της εικόνας). Κατά μήκος της αριστερής πλευράς τοποθετήθηκε η ηλεκτρική κουζίνα, ακολουθούμενη από μια συρόμενη πόρτα που συνδέει την κουζίνα με το καθιστικό. Στο μεγάλο τοίχο βρίσκονταν τα έπιπλα κουζίνας και ο νεροχύτης, και μπροστά από το παράθυρο ένας χώρος εργασίας. Δεν υπήρχε ψυγείο, αλλά μια πτυσσόμενη σανίδα για σιδέρωμα (ορατή στην εικόνα κρεμασμένη στον αριστερό τοίχο).
left|thumb|200px|Συρτάρια αλουμινίου Η στενή διαρρύθμιση της κουζίνας είχε σαν σκοπό να ελαχιστοποιηθεί ο αριθμός βημάτων που απαιτούνταν κατά την εργασία στην κουζίνα. Τα δοχεία αποθήκευσης για τα κοινά συστατικά όπως το αλεύρι, η ζάχαρη, το ρύζι και άλλα έπρεπε να βοηθούν να διατηρείται η κουζίνα καθαρή και καλά οργανωμένη, ενώ ο χώρος εργασίας είχε ένα ενσωματωμένο, μετακινούμενο "συρτάρι απορριμάτων" έτσι ώστε τα απορρίμματα να μπορούν πάντα να είναι ακριβώς δίπλα στον εκάστοτε χώρο εργασίας.
Τα ξύλινα έπιπλα ήταν χρωματισμένα μπλε, επειδή οι ερευνητές είχαν διαπιστώσει ότι οι μύγες απέφευγαν τις μπλε επιφάνειες. Η Λιχότσκι χρησιμοποίησε ξύλο δρυός για τα κιβώτια αλευριού, επειδή απωθούσε τα σκουλήκια, και την οξιά για τις επιτραπέζιες επιφάνειες, επειδή η οξιά είναι ανθεκτική στο λέκιασμα, τα οξέα, και τυχόν χάραγμα από μαχαίρια.
Στην παράδοση της Κουζίνας της Φραγκφούρτης είναι η εταιρία μεταλλικών κουζινών 8linden Frankfurter Küche στην Φραγκφούρτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική κτιρίων Κατηγορία:Φραγκφούρτη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία Κατηγορία:Κουζίνα (χώρος)
Καπένς
Το Καπένς (γαλλικά και οξιτανικά: Capens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καπενουά (γαλλικά: Capenois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
BBC Local Radio
Το BBC Local Radio (BBC Τοπικό Ραδιόφωνο) είναι μία υπηρεσία του BBC, η οποία έχει 40 τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε όλη την Αγγλία. Οι σταθμοί εκπέμπουν είτε σε περιφερειακό επίπεδο, είτε σε τοπικό επίπεδο, είτε μόνο σε μία πόλη.
Ο πρώτος σταθμός που ξεκίνησε να εκπέμπει είναι ο BBC Radio Leicester, ο οποίος ξεκίνησε να εκπέμπει στις 8 Νοεμβρίου του 1967. Ο τελευταίος σταθμός είναι ο BBC Dorset FM και ξεκίνησε να εκπέμπει στις 26 Απριλίου 1993. Από τότε πολλοί σταθμοί έχουν μετονομαστεί, αλλά δεν έχουν εκπέμψει καινούργιοι.
Σταθμοί
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του BBC Local Radio ανά περιοχές:
Σταθμοί του BBC Local Radio που έχουν κλείσει
350px|right|thumb
Ερνέστος Αύγουστος του Μπράουνσβαϊγκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χέρτσμπεργκ αμ Χαρτς και ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου, πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ και της Άννας-Ελεονώρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Του έδωσαν τη διοίκηση του πριγκιπάτου-επισκοπής του Οσναμπρύκ. Το Κάλενμπεργκ κληρονόμησε ο πρωτότοκος αδελφός του Χριστιανός-Λουδοβίκος, που όταν απεβίωσε άτεκνος το 1665 τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός Γεώργιος-Γουλιέλμος.
Επειδή οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του δεν είχαν άρρενες απογόνους, τα εδάφη τους θα περιερχόταν στον πρωτότοκο γιο του, τον Γεώργιο Α'. Ο Ερνέστος Αύγουστος επιθυμούσε να αναβαθμιστεί σε εκλέκτορα, έτσι όρισε τα εδάφη του να μην μοιράζονται στους γιους όπως συνηθιζόταν, αλλά να κληρονομούνται στον πρωτότοκο μόνο. Είχε έξι γιους και οι πέντε νεότεροι διαμαρτυρήθηκαν. Ακολούθησε τον Λεοπόλδο Α΄ των Αψβούργων στον πόλεμο που έκαναν οι ευρωπαϊκές δυνάμεις εναντίον των Οθωμανών (1683-1699). Ο πόλεμος ξεκίνησε το 1683, όταν οι Οθωμανοί πολιόρκησαν για δύο μήνες τη Βιέννη, ηττήθηκαν όμως στη μάχη που ακολούθησε. Μετά η Βενετία υπό τον Μοροζίνι κατέλαβε τη Λευκάδα και την Πελοπόννησο.
Το 1692 ο Λεοπόλδος Α΄ του υποσχέθηκε την αναβάθμιση σε εκλέκτορα, πράγμα που τέθηκε σε ισχύ το 1708. Ο Ερνέστος Αύγουστος απεβίωσε το 1698 στο ανάκτορο Χερρενχάουζεν στο Αννόβερο και τον διαδέχθηκε στο Κάλενμπεργκ ο πρωτότοκος γιος του Γεώργιος Α'. Το 1705 απεβίωσε ο Γεώργιος Γουλιέλμος χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε στο Λύνεμπουργκ και στη Σαξονία-Λάουενμπουργκ ο ανιψιός του Γεώργιος Α'. Τα εδάφη αποτέλεσαν το εκλεκτοράτο του Αννοβέρου. Ο Γεώργιος Α' το 1714 διαδέχθηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Άννα Στιούαρτ, βασίλισσα της Βρετανίας, ως ο επόμενος, μη καθολικός, συγγενής της και έγινε βασιλιάς της Βρετανίας.
Οικογένεια
Το 1658 νυμφεύτηκε τη Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ των Στιούαρτ. Είχε τέκνα:
Οικόσημο
Το οικόσημό του περιλαμβάνει τους εξής επιμέρους θυρεούς (από αριστερά προς τα δεξιά): δύο λέοντες (των Γουέλφων), άλογο (της Βεστφαλίας), λέων με καρδιές (του Λύνεμπουργκ), λέων σε μπλε πεδίο (κομητεία του Έμπερσταϊν, Eberstein), τροχός (πριγκιπική επισκοπή του Οσναμπρύκ), λέων περιτριγυρισμένος με δίχρωμη ταινία (κομητεία του Χόμπουργκ), επάνω λέων επί χρυσού πεδίου και κάτω αετός (κομητεία του Ντάιπχολντ), επάνω χρυσός λέων και κάτω οριζόντιες ραβδώσεις (κομητεία του Λάουτερμπεργκ), ελάφι (κομητεία του Κλέτεμπεργκ), επάνω δύο ίχνη αρκούδας, στη μέση ραβδώσεις, κάτω διαγώνιες γραμμές που σχηματίζουν μπλε και λευκά τρίγωνα (κομητείες Χόγκα και Μπρούχουσεν), κόκκινα και λευκά τετράγωνα (κομητεία του Χόνσταϊν), δύο ζεύγη κεράτων ελαφιού (κομητείες Ράινσταϊν και Μπλάνκενμπουργκ).
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Πίτσα Γαλάζη
Η Πίτσα Γαλάζη (πραγματικό όνομα: Καλλιόπη Μόρτη, Λεμεσός 1940 - 15 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Κύπρια ποιήτρια. Εξέδωσε 14 βιβλία, ενώ για το έργο της έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις σε Ελλάδα και Κύπρο.
Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1940 στη Λεμεσό και πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στο Παλαιχώρι (όπου μετακόμισε λόγω της εργασίας του πατέρα της ) προτού επιστρέψει στον τόπο γέννησής της με ενδιάμεσο σταθμό τον Αγρό Λεμεσού. Στην εφηβική της ηλικία διετέλεσε μέλος της ΕΟΚΑ, ενώ αργότερα μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Πάντειο. Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ΡΙΚ, δημοσιογράφος και συντάκτρια σε εφημερίδες και περιοδικά λογοτεχνικού και φιλολογικού περιεχομένου. Ζούσε μόνιμα στη Λεμεσό. Απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2023.
Παρουσία στη λογοτεχνία
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Ελλάδα, η Γαλάζη εξέδωσε το 1963 την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Στιγμές εφηβείας» (εκδόσεις Φέξη). Άλλα έργα της είναι τα «Δέντρα και Θάλασσα» (1969), «Η αδελφή του Αλέξανδρου» (1973), «Υπνοπαιδεία» (1978), «Σηματώροι» (1983), «Τα πουλιά του Ευστόλου και ο Έγκλειστος» (1999), «Η Φωνή» (2018) κ.ά. Έχει αποσπάσει τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας (1969, 1983 και 2018), ενώ το 1999 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, ιταλικά κλπ).
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Α.Ο. Ελληνικού
Ο Αθλητικός Όμιλος Ελληνικού ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ελληνικού, στην Αθήνα, όπου και βρισκόταν η έδρα του, το Κλειστό Βοηθητικό Γήπεδο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων του Ελληνικού. Επίσημο έτος ίδρυσής του ήταν το 1989 και χρώματα του το μπλε και το κίτρινο. Ο σύλλογος διατηρούσε τμήματα καλαθοσφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου λάμβανε μέρος στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε στη Γ' Κατηγορία Ανδρών, κερδίζοντας την άνοδό του μετά το πέρας της χρονιάς. Την επόμενη περίοδο 2011-12, στα πλαίσια της Β' Κατηγορίας Ανδρών, κατέλαβε την 9η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, παραμένοντας στην ίδια κατηγορία.
Γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., στο οποίο συμμετείχε ανελλιπώς από το 1998, με αποτέλεσμα να κερδίσει την απευθείας άνοδό του στα πανελλαδικά πρωταθλήματα.
Η παρθενική περίοδος της ομάδας στην Α2 Εθνική Κατηγορία, 2011-12, υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένη, με την ομάδα να κατακτά την πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου και να ανέρχεται στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, στο οποίο επίσης ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη χρονιά, η ομάδα του Ελληνικού αποκλείστηκε στη «Φάση των 8» από τον μετέπειτα τροπαιούχο Αθηναϊκό με σκορ 58–88. Προπονητές της χρονιάς αυτής ήταν οι Γιώργος Ρουμπελάκης και Γιώργος Παντελάκης.
Συγχώνευση με τον Α.Σ. Σουρμένων
Το 2012 ιδρύθηκε η Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού η οποία προέκυψε από την ένωση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Σουρμένων με εκείνων του Α.Ο. Ελληνικού. Οι δύο ομάδες αποτελούσαν, μέχρι την ένωσή τους, τους δύο εν λειτουργία συλλόγους μπάσκετ της περιοχής του πρώην Δήμου Ελληνικού (νυν μέρος του ενοποιημένου Δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1989 Ελληνικο Ανδρων Ελληνικο Γυναικων
Νίκος Κολομπούρδας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Γερμανία στις 25 Απριλίου του 1972, εξού και το προσωνύμιο «Γερμανός» με το οποίο και ήταν γνωστός , ενώ κατάγεται από οικογένεια Ελλήνων μεταναστών.
Ως ποδοσφαιριστής
Ξεκίνησε την καριέρα του από τους ερασιτέχνες της Κολωνίας. Τον Ιανουάριο του 1997 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ ως κεντρικός αμυντικός, αποκτώντας εξ αρχής θέση βασικού, καθώς μέτρησε 17 συμμετοχές και ένα τέρμα για το πρωτάθλημα. Θεωρήθηκε ότι "έδεσε" την άμυνα του ΠΑΟΚ και συνέβαλλε στην έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από πέντε χρόνια απουσίας. Αποτέλεσε και την επόμενη σεζόν βασικό στέλεχος της ομάδας τόσο στο πρωτάθλημα (26 συμμετοχές) όσο και στις αναμετρήσεις με την Άρσεναλ και την Ατλέτικο Μαδρίτης για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα είχε ως αποτέλεσμα αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις και μια μακρά απουσία από τους αγωνιστικούς χώρους. Οι τελευταίες συμμετοχές του Κολομπούρδα με τον ΠΑΟΚ πραγματοποιήθηκαν τη σεζόν 1998/99. Το 2001/02 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Ηρακλή , στον οποίο αγωνίστηκε 9 φορές για το πρωτάθλημα κατά το β΄ μισό της περιόδου, συμβάλλοντας στην έξοδό του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στη συνέχεια πέρασε από τον Απόλλωνα Σμύρνης, τον Ονήσιλο, τη Βέροια και την Αλκή Λάρνακας, στην οποία ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2007.
Ως τεχνικός
Στη συνέχεια έγινε προπονητής του Αστέρα Αμπελοκήπων στην ΕΠΣΜ και το πρώτο του επαγγελματικό βήμα ως τεχνικός το έκανε το 2009 όταν ανέλαβε προπονητής της Φρέναρος FC 2000 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας της Κύπρου. Το 2010 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα Νέων του ΠΑΟΚ προωθώντας παίκτες όπως ο Κώστας Σταφυλίδης προς την πρώτη ομάδα αλλά και αναδεικνύοντας άλλους όπως οι μετέπειτα διεθνείς Κάτσε, Κίτσιου, και Πέλκας. Το 2013 ανέλαβε την Αγία Νάπα στην Κύπρο και στη συνέχεια τον Εθνικό Άχνας. Εργάστηκε επίσης στην ομάδα νέων της Αλ Νασρ στο Ντουμπάι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τον Ιανουάριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι ήρθε σε συμφωνία με την Ομοσπονδία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την τεχνική ηγεσία της Κ-19, μετά από εισήγηση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Το 2021 προσελήφθη ως βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας 2022.
Κώστας Σπέρας
Ο Κώστας Σπέρας (1893 - 1943) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΣΕΚΕ και της ΓΣΕΕ καθώς και ο οργανωτής της εξέγερσης της Σερίφου. Η ιδεολογική του διαδρομή ξεκίνησε από τον αναρχοσυνδικαλισμό καθώς και τον επαναστατικό συνδικαλισμό και έφτασε στον εθνικοσοσιαλισμό. Εκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ με την κατηγορία του δωσίλογου, το 1943.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στη Σέριφο το 1893. Το 1907 εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια όπου φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο ενώ αργότερα μετακόμισε στο Κάιρο όπου εργάστηκε ως καπνεργάτης. Στο Κάιρο ήρθε σε επαφή με τις ιδέες του Αναρχοσυνδικαλισμού και του Επαναστατικού Συνδικαλισμού.
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1910, συμμετείχε στη δημιουργία του Εργατικού Κέντρου της Αθήνας καθώς και του Σοσιαλιστικού Κέντρου Αθήνας. Το 1914 συμμετείχε ως καπνεργάτης στην απεργία της Καβάλας και για τη δράση του φυλακίστηκε στις φυλακές Τρίπολης.
Στην εξέγερση της Σερίφου
Τον Ιούνη του 1916 ο Σπέρας προσκλήθηκε από τους μεταλλωρύχους της Σερίφου για να τους βοηθήσει στη διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων τους. Εκεί πρωτοστάτησε στη δημιουργία του τοπικού "Σωματείου Εργατών Μεταλλευτών Σερίφου" εκλεγόμενος πρώτος Πρόεδρος του. Λόγω των άθλιων συνθηκών κάτω από τις οποίες εργάζονταν και λόγω της υψηλής θνησιμότητας των εργατών, το Σωματείο προχώρησε σε γενική απεργία στο νησί. Η απεργία αυτή υπήρξε ιδιαίτερα δυναμική και ριζοσπαστική για την εποχή της και κατέληξε σε γενικευμένη εξέγερση γνωστή ως Εξέγερση της Σερίφου. Για τπν σκοπό αυτό μετέβη επικεφαλής επιτροπής στην Αθήνα, όπου και συναντήθηκε με τον υπουργό Οικονομικών Γεώργιο Π. Ράλλη, στον οποίο και παρέδωσε σχετικό υπόμνημα με τις θέσεις των απεργών.
Τον Μάρτιο του 1917, και ύστερα από δύο απόπειρες οργάνωσης νέας απεργίας, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Σύρο για να απελευθερωθεί τελικώς μέσα στον ίδιο χρόνο.
Αναρχοσυνδικαλιστική δράση
Το 1918 ο Σπέρας συμμετείχε στην ίδρυση τόσο της ΓΣΕΕ όσο και του ΣΕΚΕ. Στην ίδρυση της ΓΣΕΕ πήρε πρώτος το λόγο και υποστήριξε την αναρχοσυνδικαλιστική άποψη (μαζί με τον Σταύρο Κουχτσόγλους) ότι η συνομοσπονδία πρέπει να ασχολείται μόνο με εργατικά θέματα και όχι με την πολιτική. Παράλληλα στο συνέδριο του κόμματος το 1920 μαζί με τους Ευάγγελο Παπαναστασίου και Ιωάννη Φανουράκη εναντιώθηκαν στη συμμετοχή του κόμματος στο κοινοβούλιο.
Την εποχή αυτή υποστήριξε την ένταξη της ΓΣΕΕ και του ΣΕΚΕ στην Κομμουνιστική Διεθνή. Το 1920 επιχείρησε να ιδρύσει σε Συνδιάσκεψη, την Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων και Ανθρακωρύχων. Επιπλέον στα πλαίσια της ΓΣΕΕ και του ΣΕΚΕ, ο Σπέρας υποστήριζε την άποψη πως τα Σωματεία θα πρέπει να είναι αποσυνδεδεμένα από κόμματα αναθεωρώντας παλαιότερες του απόψεις. Την ίδια χρονιά διαγράφηκε ως "αντικομματικό στοιχείο" από το ΣΕΚΕ με την ια' απόφαση του.
Αποκήρυξη του Αναρχισμού και ιδεολογική μεταστροφή
Από το 1925 ήταν ένας από τους πιο φανατικούς υποστηρικτές της αποπολιτικοποίησης των Συνδικάτων. Την ίδια περίοδο ο Σπέρας στήριξε το δικτατορικό καθεστώς του Παγκάλου και συνεργάστηκε με τις στρατιωτικές δυνάμεις, ενώ σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς πραγματοποιείται και η μεγάλη ιδεολογικοπολιτική μεταστροφή του Σπέρα και η ένταξή του στις αρχές ασφαλείας. Το 1926 ο Σπέρας επικεφαλής αστυνομικών εισβάλει στο Γ' Συνέδριο της ΓΣΕΕ και συλλαμβάνει τους Κομμουνιστές αντιπροσώπους. Εξαιτίας της στάσης του διαγράφεται από τη ΓΣΕΕ. Την ίδια χρονιά ήταν μάρτυρας κατηγορίας ενάντια στα στελέχη του ΚΚΕ, όπως ο Παντελής Πουλιόπουλος, για τη θέση τους στο θέμα της αυτονομίας της Μακεδονίας. Υπήρξε μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη για την απαγόρευση της Ενωτικής ΓΣΕΕ. Στις εκλογές του 1926 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών με το Ανεξάρτητο Εργατοεπαγγελματικό Κόμμα πήρε 5 ψήφους.
Στο εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα
Στη δεκαετία του '30 εντάχθηκε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας του Γεωργίου Μερκούρη, αρθρογραφώντας στην εφημερίδα Εθνική Σημαία επηρεασμένος από τον Γεώργιο Σορέλ. Το 1938, επί καθεστώτος Μεταξά, συνελήφθη με την κατηγορία ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα και φυλακίστηκε στις αγροτικές φυλακές Σκοπέλου όπου επιβαρύνθηκε πολύ σοβαρά η υγεία του.
Στην Κατοχή
Μαζί με τους Ευαγγέλου και Καλύβα είχε πολιτικές σχέσεις με τον συνεργάτη των κατοχικών δυνάμεων Ανδρέα Κονδάκη, πρώην ανώτερο αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού και ανήκε στη συνδικαλιστική παράταξη Καλύβα. Το 1943 είχε σχέσεις με το συνδικαλιστικό τμήμα του ΕΔΕΣ Αθήνας και με οργάνωση του Μερκούρη. Τέλη Οκτωβρίου του 1943, ενώ ταξίδευε μαζί με τον ανθυπολοχαγό του Ελληνικού Στρατού Απόστολο Κοκμάδηγια τη δημιουργία ή σε προσχώρηση αντάρτικων ομάδων ενάντια στο ΕΑΜ, συνελήφθησαν στη Μάνδρα Αττικής από άνδρες του Καπετάνιου του 1/34 Τάγματος του ΕΛΑΣ Γεωργίου Μπουτσίνη (Νικήτα),ενώ ο Ριζοσπάστης στις 25/10/43 ανάφερε τη σύλληψη του Σπέρα ως απεσταλμένου της ομάδας του γιατρού Ιωάννη Λαζαρή (πρώην προέδρου του παραρτήματος Αθήνας, της φασιστικής οργάνωσης ΕΕΕ)του ΕΔΕΣ. Έπειτα προωθήθηκαν στην έδρα του 34ού συντάγματος του ΕΛΑΣ με καπετάνιο τον Ανδρέα Μουντρίχα στα Δερβενοχώρια όπου ο Σπέρας εκτελέστηκε μετά την εξακρίβωση της ταυτότητας του.
Δημόσια μνήμη
Στο Μεγάλο Λιβάδι της Σερίφου η προτομή του Σπέρα ανεγέρθηκε το 2009. Επίσης έχουν κυκλοφορήσει λογοτεχνικά βιβλία για τη δράση του ενώ ο Χρήστος Θηβαίος κυκλοφόρησε δισκογραφική δουλειά εμπνευσμένη στη δράση του στην εξέγερση της Σερίφου.
Διαφορετικές απόψεις για τον Σπέρα
Η δράση του Σπέρα θεωρείται αμφιλεγόμενη. Κατά τον Νικόλα Αποίφη, εκτελέστηκε επειδή ανήκε σε ευρύτερη δράση εναντίον του "απολυταρχικού" ΚΚΕ.
Δευτερογενείς πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ Κατηγορία:Φασισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Φασίστες Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Αυτοκράτειρα Μίνγκντε (Δυναστεία Τζιν)
Η Αυτοκράτειρα Μίνγκντε της πατριάς Γου Λιν Ντα (1152, το προσωπικό όνομα άγνωστο), γνωστή επίσης και με το πρώτο μεταθανάτιο όνομα Αυτοκράτειρα Τζάοντε, ήταν η σύζυγος του αυτοκράτορα Σιζόνγκ του Τζιν (Shizong), πέμπτου αυτοκράτορα της ηγούμενης από Τζούρτσεν κινεζικής δυναστείας Τζιν. Αν και αυτοκτόνησε πριν ο σύζυγός της γίνει αυτοκράτορας, εκείνος την ανακήρυξε αυτοκράτειρα κατά την άνοδό του στο θρόνο και δεν έδωσε ποτέ τον τίτλο σε καμία άλλη από τις συζύγους του.