cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιμανκόβο
Ιστορία
Πριν από το 1772, η περιοχή ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας, από το 1772 έως το 1871 ήταν μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας, από το 1871 έως το 1919 της Γερμανία, από το 1920 έως το 1939 της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ, από το 1939 έως το 1945 της Ναζιστικής Γερμανίας και ήταν το 1945 που επέστρεψε στην Πολωνία.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στην περίοδο του μεσοπολέμου, το Σιμανκόβο βρισκόταν σε μια περιοχή της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ. Ώρες πριν από τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί έστειλαν δύο τρένα με στρατιώτες για να καταλάβουν γέφυρες στο Ττσεφ, καμουφλαρισμένα σε εμπορευματικά τρένα. Πολωνοί σιδηροδρομικοί υπάλληλοι στον σταθμό του Σιμανκόβο κατεύθυναν το πρώτο τρένο σε μια τυφλή γραμμή, σταματώντας την επίθεση. Σε εκδίκηση, τοπικές μονάδες Γερμανών SA δολοφόνησαν 23 Πολωνούς, σιδηροδρομικούς υπαλλήλους, τελωνειακούς και τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένης μιας εγκύου, στον τοπικό σιδηροδρομικό σταθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Αντιγόνη
Αντιγόνη είναι ένα ελληνικό γυναικείο όνομα με ρίζες από την αρχαιότητα.
Το λήμμα Αντιγόνη μπορεί να αναφέρεται σε:
Αστρονομία
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γεράσιμος Αλιβιζάτος
Ο Γεράσιμος Αλιβιζάτος (1889 - 23 Φεβρουαρίου 1976 ) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι και καταγόταν από οικογένεια του νησιού που ανέδειξε πολλούς πανεπιστημιακούς και πολιτικούς. Υπήρξε καθηγητής Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1936 έως το 1960. Στην κυβέρνηση Μεταξά διετέλεσε υφυπουργός Yγιεινής, από το 1936 ως το 1938. Έλαβε μέρος σε πολλά ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια.
Έγραψε διάφορα επιστημονικά έργα, όπως το δίτομο "Μνημόνιον Υγιεινής" (εκδ. 1947).
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1976.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως
ΑΕΚ Λάρνακας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η ΑΕΚ Λάρνακας, είναι ένας κυπριακός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης που εδρεύει στην Λάρνακα της Κύπρου. Αναφέρεται επίσης ως Πετρολίνα ΑΕΚ για εμπορικούς λόγους. Ο σύλλογος συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία. Ο πρόεδρος της ομάδας είναι ο Ανδρέας Λευκαρίτης και ο σημερινός προπονητής της ομάδας είναι ο Γιώργος Κετσελίδης.
Την περίοδο 2015–16, η ομάδα προκρίθηκε στην επόμενη φάση των 16 του FIBA Europe Cup, γεγονός που αποτέλεσε μία από τις πιο σημαντικές επιτυχίες κυπριακού συλλόγου καλαθοσφάιρισης σε ευρωπαϊκές διοργάνώσεις.
Ιστορία
Η ΑΕΚ Λάρνακας ιδρύθηκε το 1994, μετά την συνχώνευση των δύο αθλητικών συλλόγων της Λάρνακας: της ΕΠΑ Λάρνακας και του Πεζοπορικού Λάρνακας. Ο σύλλογος έχει πολλές συμμετοχές στην Α' κατηγορία καλαθοσφαίρισης αλλά έχει επίσης συμμετάσχει στην Β' κατηγορία καλαθοσφαίρισης. Πρίν την ένωση των δύο ομάδων, ο Πεζοπορικός είχε κατακτήσει το Πρωτάθλημα τέσσερις φορές (1973, 1991, 1992, 1994). Ο ίδιος σύλλογος είχε κατακτήσει επίσης το Κύπελλο πέντε φορές (1969, 1970, 1971, 1972, 1992).
Ως ΑΕΚ, ο σύλλογος έχει κερδίσει δύο φορές το Πρωτάθλημα Β' κατηγορίας. Το 2013, ο σύλλογος στέφθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Κύπρου ως ΑΕΚ, νικώντας τον ΑΠΟΕΛ στα τελικά με 3-1. Σήμερα ο σύλλογος μετρά συνολικά 6 κατακτήσεις πρωταθλήματος, 4 Κυπέλλου καθώς και 4 Σούπερ Κάπ.
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1994
Cinderella (συγκρότημα)
Οι Cinderella είναι αμερικανικό Hard rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε στη Φιλαδέλφεια το 1983 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα τέλη της δεκαετίας του '80 με τρεις πλατινένιους δίσκους, πριν παρακμάσουν λόγω της αλλαγών στη μουσική βιομηχανία, και προσωπικών προβλημάτων ανάμεσα στα μέλη του σχήματος.
Η αρχή
Οι Cinderella δημιουργήθηκαν το 1983 από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Τομ Κάιφερ και τον μπασίστα Έρικ Μπρίτιγχαμ, οι οποίοι προσέθεσαν στη σύνθεση του σχήματος τον κιθαρίστα Τζεφ ΛαΜπαρ και το ντράμερ Τόνι Ντέστρα, ο οποίος αποχώρησε το 1985 για να ενταχθεί στους Britny Fox. Τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζιμ Ντρνεκ και το συγκρότημα εμφανίζονταν ζωντανά σε κλαμπ της Πενσυλβάνια και του Νιου Τζέρσεϊ, όπου γνώρισαν τον Τζον Μπον Τζόβι, ο οποίος τους βοήθησε να υπογράψουν στη δισκογραφική εταιρεία "Mercury Records".
Night Songs
Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Night Songs" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1986, με τον Άλμπι Μπάρκερ να ολοκληρώνει τις ηχογραφήσεις των τυμπάνων μετά την αποχώρηση του Ντρνεκ. Το άλμπουμ δεν γνώρισε άμεση επιτυχία, αλλά οι συνεχείς περιοδείες το βοήθησαν να μπει στις χαμηλές θέσεις των τσαρτ έναν μήνα μετά την κυκλοφορία του και μετά τη μεγάλη ανταπόκριση που έλαβαν λόγω του σινγκλ "Shake Me", κατάφερε τελικά να γίνει χρυσό τον Οκτώβριο του 1986. Εκείνο το μήνα, η "Mercury" κυκλοφόρησε το "Nobody's Fool" σε μορφή σινγκλ, το οποίο έφθασε στο # 13 στις αρχές του 1987. Η επιτυχία αυτή βοήθησε το άλμπουμ να γίνει πλατινένιο και να φθάσει μέχρι την τρίτη θέση του Billboard, ενώ τον Φεβρουάριο του 1987 βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιο. Ακολούθησε ένα ακόμη σινγκλ, το "Somebody Save Me", ενώ το άλμπουμ έγινε τριπλά πλατινένιο το 1991.
Long Cold Winter
thumb|230px| Το 2011 στη Μαδρίτη Έχοντας γίνει μεγάλο όνομα στη μουσική βιομηχανία με το πρώτο τους άλμπουμ, οι Cinderella επέστρεψαν με το "Long Cold Winter" τον Ιούλιο του 1988, με νέο ντράμερ τον Φρεντ Κούρι. Το σινγκλ "Gypsy Road" μπήκε στο Hot-100 με μεγάλη ανταπόκριση από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της εποχής, ενώ η μπαλάντα "Don't Know What You Got (Till It's Gone)" έφθασε στο # 12 το Νοέμβριο. Ο δίσκος έφθασε στο # 10 και έγινε πλατινένιος δύο μήνες μετά την κυκλοφορία του. Παράλληλα, η "Mercury" συνέχισε να εκδίδει σινγκλ, με το "The Last Mile" και το "Coming Home" να μπαίνουν στο αμερικάνικο Top-40.
Heartbreak Station
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, οι Cinderella επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Heartbreak Station", το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1990. Ο δίσκος έγινε χρυσός δύο μήνες αργότερα, αλλά η επιτυχία του ήταν μικρότερη σε σχέση με τους προκατόχους του, αφού έφθασε ως το # 19 και έγινε πλατινένιος. Τα σινγκλ του "Shelter Me" και του ομώνυμου κομματιού μπήκαν στο αμερικάνικο Top-50.
Ο Κούρι αποχώρησε το 1991 λόγω προβλημάτων με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, δίνοντας τη θέση του στον Κέβιν Κόνγουεϊ. Μετά το τέλος της αμερικάνικης περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ, ο Κάιφερ έχασε τη φωνή του, με τη διάγνωση να φανερώνει πάρεση του λαρυγγικού νεύρου. Ο τραγουδιστής αναγκάστηκε να υποστεί δύο εγχειρήσεις και να ακολουθήσει εκτεταμένη θεραπεία, με τους Cinderella να περνούν στον πάγο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Still Climbing
thumb|140px|Ο Τομ Κάιφερ Στις αρχές της δεκαετίας του '90, έκανε την εμφάνιση του το μουσικό κίνημα του grunge, με πρωτοστάτες ονόματα όπως οι Nirvana και οι Pearl Jam, παραμερίζοντας το glam metal από τη θέση του εμπορικότερου είδους της σκληρής μουσικής.
Το Νοέμβριο του 1994, οι Cinderella κυκλοφόρησαν τον τέταρτο τους δίσκο με τίτλο "Still Climbing", ο οποίος κατάφερε να μπει στα τσαρτ του Billboard για μία μόλις εβδομάδα, φθάνοντας ως το # 178, πριν πέσει εκτός καταλόγων επιτυχιών. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν η "Mercury" να απορρίψει το συγκρότημα και να διαλυθούν, ανεπίσημα, το 1995.
Επιστροφή
Το 1998, η σύνθεση των Κάιφερ, Μπρίτιγχαμ, ΛαΜπαρ και Κούρι έκανε την επανεμφάνιση της με μία βορειοαμερικανική περιοδεία. Στις 2 και 3 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, έπαιξαν στο "Key Club" του Χόλιγουντ, εμφανίσεις οι οποίες ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο άλμπουμ "Live at the Key Club", το 2001.
Το 2000, περιόδευσαν μαζί με τους Poison, κάτι που επαναλήφθηκε δύο χρόνια αργότερα. Το 2005, η "VH1" προώθησε την περιοδεία "Rock Never Stops", όπου έπαιζαν οι Cinderella μαζί με ονόματα όπως οι Ratt, Quiet Riot και Firehouse, ενώ έναν χρόνο αργότερα περιόδευσαν και πάλι με τους Poison, γιορτάζοντας την εικοστή επέτειο του πρώτου τους δίσκου.
Το 2010, εμφανίστηκαν σε φεστιβάλ όπως το "Rocklahoma" και το "Sweden Rock Festival" και στο τέλος της χρονιάς άνοιγαν τις εμφανίσεις των Scorpions στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την επόμενη χρονιά περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο για τα 25α γενέθλια τους και το 2013 συμμετείχαν στη "Monsters of Rock Cruise", μαζί με τους Tesla, Kix, Queensrÿche, κ.α..
Στούντιο ηχογραφήσεις
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από τη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια)
Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Johann Wolfgang von Goethe, Φρανκφούρτη, 28 Αυγούστου 1749 – Βαϊμάρη, 22 Μαρτίου 1832) ήταν Γερμανός ποιητής, μυθιστοριογράφος, δραματουργός, θεωρητικός της Τέχνης, φυσιοδίφης και φιλέλληνας.
Βιογραφία
Η οικογένειά του ήταν μια από τις πιο εύπορες στη Φρανκφούρτη και του πρόσφερε πολλές δυνατότητες μόρφωσης. Στην ηλικία των 15 ετών έγραψε τα πρώτα του ποιήματα, τα οποία στη συνέχεια κατέστρεψε. Το 1765 ξεκίνησε σπουδές Νομικής στη Λειψία κατόπιν επιθυμίας του πατέρα του. Παράλληλα με τις σπουδές του, ασχολήθηκε με τις εικαστικές τέχνες. Στη Λειψία ήρθε σε επαφή με το έντονο ελληνικό στοιχείο της πόλης. Ως φίλος των Ελλήνων και της Ελλάδας, αφιέρωσε πολλά έργα του στην ελληνική αρχαιότητα.
Το 1769 αρρώστησε και επέστρεψε στη Φρανκφούρτη. Την ίδια περίοδο άρχισε να ανακαλύπτει μέσα του και τον ήρωά του, Γιόχαν Φάουστ. Το 1770 ολοκλήρωσε τις σπουδές Νομικής και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα Ιατρικής, Χημείας και Βοτανικής. Επέστρεψε στη Φρανκφούρτη και ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Το 1774, συγκλονισμένος από την αυτοκτονία ενός φίλου του, έγραψε Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου, ένα μυθιστόρημα που λάτρεψε ο Ναπολέων Βοναπάρτης και έγινε λάβαρο του ηθικού και πνευματικού κινήματος Θύελλα και Ορμή. Η Βαϊμάρη υπήρξε σημαντικός σταθμός στη σταδιοδρομία του Γκαίτε, καθώς είχε αναλάβει εκεί καθήκοντα υπουργού του Δούκα της. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Γκαίτε είναι το Ταξίδι στην Ιταλία, το οποίο έγραψε κατά τη διαμονή του στη νότια Ιταλία. Μέχρι το 1805 είχε στενή επαφή και φιλία με τον Σίλλερ και μια βαθιά φιλία αναπτύχθηκε μεταξύ τους.
Το 1806 νυμφεύτηκε την Κριστιάνε Βούλπιους, με την οποία είχε ένα γιο από το 25 Δεκεμβρίου του 1789, τον Άουγκουστ φον Γκαίτε, τον οποίο γαλούχησε με τα φιλελληνικά του ιδεώδη και ο οποίος αργότερα παντρεύτηκε την επίσης φιλελληνίδα Οττιλί φον Πόγκβις.
Ο Φάουστ, το έργο ζωής του, ολοκληρώθηκε με τον δεύτερο τόμο έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, το 1832 στη Βαϊμάρη. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν: "Φως, περισσότερο φως" (στα γερμανικά: "Mehr Licht!").
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μέρες Πανικού
Το Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μέρες Πανικού, γνωστό ως "Diary of a Wimpy Kid: Cabin Fever" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το έκτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Πλοκή
Ο Γκρεγκ Χέφλι έχει μπλέξει άσχημα. Κάποιος έχει προκαλέσει ζημιές στο σχολείο και ο Γκρεγκ είναι ο βασικός ύποπτος. Όλως περιέργως, όμως, είναι αθώος. Ή κάπως αθώος… Και ξαφνικά, μια χιονοθύελλα χτυπά την πόλη τους και η οικογένεια Χέφλι κλείνεται μέσα στο σπίτι. Ο Γκρεγκ ξέρει ότι όταν το χιόνι λιώσει θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του αλλά δεν μπορεί να μη σκέφτεται μήπως η τιμωρία είναι προτιμότερη από το να είναι στο σπ      ίτι με τους δικούς του…
Συνέχεια
Αυτό είναι το έκτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Το προηγούμενο είναι Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Η Σκληρή Αλήθεια ενώ το επόμενο Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στους Δύο Τρίτος δεν Χωρεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=1000987
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Νικόλαος Μπουρναζάκης
Ο Νικόλαος Μπουρναζάκης (πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας γεωπόνος. Υπηρέτησε ως Νομάρχης Λασιθίου το 1989.
Βιογραφία
Εργάστηκε ως γεωπόνος. Το 1974 υπέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Τη δεκαετία του ' 80 ήταν σύμβουλος του Νομάρχη Ηρακλείου και του γενικού γραμματέα της Περιφέρειας, Μανόλη Λουκάκη. Ήταν φίλος του Ανδρέας Παπανδρέου. Το 1989 ανέλαβε Νομάρχης Λασιθίου. Πέθανε το 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Ο Φάρος (αγγλικά: The Lighthouse) είναι μία αμερικάνικη-καναδική ψυχολογική ταινία θρίλερ του 2019 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Ρόμπερτ Έγκερς, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο με τον αδερφό του, Μαξ Έγκερς. Το φιλμ συμφωνήθηκε να είναι ασπρόμαυρο και να γυριστεί στα 35 χιλιοστά, ενώ με ειδικούς παλιούς φακούς το κάδρο του έφτασε να έχει μια σχεδόν τετράγωνη αναλογία εικόνας 1.19:1. Πρωταγωνιστούν οι Γουίλεμ Νταφόε και Ρόμπερτ Πάτινσον ως δύο φαροφύλακες που αρχίζουν να χάνουν τη λογική τους όταν μια καταιγίδα τους κρατάει αποκλεισμένους σ' ένα απομακρυσμένο νησί στη Νέα Αγγλία το 1890.
Σύμφωνα με τον Έγκερς, παρόλο που η οριστική πλοκή μοιάζει ελάχιστα με το απόσπασμα "The Lighthouse" του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, η ταινία όντως ξεκίνησε ως μια προσπάθεια του αδερφού του να δημιουργήσει μια σύγχρονη εκδοχή της ιστορίας του Πόε. Όταν το πρότζεκτ έμεινε σε αδράνεια, ο Έγκερς προσφέρθηκε να συνεργαστεί με τον αδερφό του και το έργο εξελίχθηκε σε θρίλερ εποχής με τα στοιχεία του Πόε να αφαιρούνται σε μεγάλο βαθμό. Οι Νταφόε και Πάτινσον επιλέχθηκαν ως πρωταγωνιστές τον Φεβρουάριο του 2018. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 9 Απριλίου 2018 στο πάρκο Leif Erikson στο Cape Forchu, Νέα Σκωτία, Καναδάς, και μέσα σε ένα υπόστεγο στο αεροδρόμιο Yarmouth, Νέα Σκωτία. Συνολικά, τα γυρίσματα διήρκεσαν για 34 ημέρες.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών στις 19 Μαΐου και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 18 Οκτωβρίου 2019, από την εταιρεία A24. Η ταινία επαινέθηκε για τις τεχνικές της πτυχές (κυρίως για την κινηματογραφία και το σχέδιο παραγωγής), για το σενάριο και τη σκηνοθεσία του Έγκερς, καθώς και για τις ερμηνείες των ηθοποιών. Προτάθηκε στην κατηγορία "Best Cinematography" στην 92η Απονομή Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου και στα 73α Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Πλοκή
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ephraim Winslow υπηρετεί ως φαροφύλακας για ένα μήνα σε ένα απομονωμένο νησί στην ακτή της Νέας Αγγλίας, υπό την επίβλεψη ενός ευερέθιστου ηλικιωμένου άντρα, του Thomas Wake. Στο κατάλυμα του, ο Winslow ανακαλύπτει μια μικρή σκαλιστή χειροτεχνία γοργόνας και την κρατάει στο σακάκι του. Ο Wake αποδεικνύεται πολύ απαιτητικός, αναθέτοντας ολοένα και περισσότερες δουλειές στον Winslow, όπως το να αδειάζει τα δοχεία νυκτός, να βάφει τον φάρο και να μεταφέρει βαριά δοχεία κηροζίνης από τις σκάλες. Επίσης, του απαγορεύει την είσοδο στην κορυφή του φάρου. Ο Winslow παρατηρεί ότι κάθε βράδυ ο Wake ανεβαίνει κρυφά στο φάρο και γδύνεται μπροστά από το φως. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νησί, ο Winslow αρχίζει να έχει παραισθήσεις με θαλάσσια τέρατα και κούτσουρα να επιπλέουν στη θάλασσα, ενώ αυνανίζεται με την χειροτεχνία της γοργόνας. Συνεχίζει να παρατηρεί την παράξενη τελετουργία του Wake, και τον ενοχλεί ένας μονόφθαλμος γλάρος που ο Wake του έχει πει να μην σκοτώσει, καθώς είναι προληπτικός και πιστεύει ότι οι γλάροι είναι μετενσαρκωμένοι ναυτικοί. Ένα βράδυ ενώ δειπνούσαν, ο Wake αποκαλύπτει στον Winslow ότι ο προηγούμενος φαροφύλακας του πέθανε αφού έχασε την ψυχική του υγεία, ενώ ο Winslow αποκαλύπτει ότι ήταν ένας πρώην ξυλοκόπος από τον Καναδά.
Την ημέρα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρησή του, ο Winslow ανακαλύπτει ένα νεκρό γλάρο μέσα στην στέρνα, γεμίζοντας με αίμα το νερό. Ο Winslow δέχεται επίθεση από τον μονόφθαλμο γλάρο ξανά και τον σκοτώνει άγρια. Ο άνεμος αλλάζει δραστικά την κατεύθυνση του και μια βίαιη καταιγίδα χτυπά το νησί. Ο Winslow και ο Wake περνούν τη νύχτα μεθώντας, και η θύελλα μαίνεται το επόμενο πρωί, αποτρέποντας το πορθμείο να φτάσει. Καθώς ο Winslow αδειάζει τα δοχεία νυκτός, παρατηρεί ένα σώμα ξεβρασμένο στην ακτή και ανακαλύπτει ότι είναι μια γοργόνα, η οποία ξυπνάει και αρχίζει να ουρλιάζει. Γυρνάει πίσω στο σπίτι, όπου ο Wake τον ενημερώνει πως η καταιγίδα κατέστρεψε τις τροφές τους, και ότι οι καινούριες προμήθειες θα έρθουν μετά από εβδομάδες. Μαζί ξεθάβουν ένα κιβώτιο στη βάση του φάρου που υποτίθεται ότι περιέχει εφεδρικές μερίδες, αλλά τελικά βρίσκουν περισσότερο αλκοόλ. Τις επόμενες ημέρες, ενώ η καταιγίδα δεν δείχνει κανένα ίχνος ηρεμίας, ο Winslow και ο Wake συνεχίζουν να πίνουν, έχοντας στιγμές οικειότητας και εχθρότητας. Μια νύχτα, ο Winslow προσπαθεί ανεπιτυχώς να κλέψει τα κλειδιά του δωματίου της κορυφής του φάρου από τον Wake καθώς κοιμάται. Αργότερα, έχει παραισθήσεις και βλέπει μια αστακοπαγίδα να έχει πιάσει το μονόφθαλμο κεφάλι του προηγούμενου φαροφύλακα του Wake. Ο Winslow ομολογεί στον Wake ότι το πραγματικό του όνομα είναι Thomas Howard και ότι χρησιμοποιεί την ταυτότητα του Ephraim Winslow, του εργάτη που πέθανε σε ατύχημα και ο Howard παρέλειψε να σταματήσει. Ο Wake κυνηγάει τον Howard, κατηγορώντας τον ότι "φτύνει τα φασόλια του", και καταστρέφει τη μόνη βάρκα που είχανε μ' ένα τσεκούρι. Μόλις όμως εξουδετερωθεί, ο Wake ισχυρίζεται ότι ο Howard ήταν αυτός που τον κυνήγησε και κατέστρεψε την βάρκα.
Όταν το αλκοόλ τελείωσε, αρχίσαν να πίνουν ένα παρασκεύασμα από τερεβινθέλαιο και μέλι, ενώ η καταιγίδα χειροτέρεψε και άρχισε να κατακλύζει το σπίτι. Το επόμενο πρωί, ο Howard βρίσκει το ημερολόγιο του Wake, στο οποίο έγραφε μια κριτική έκθεση για τις επιδόσεις του Howard, και συνιστούσε να απολυθεί χωρίς πληρωμή. Μετά την αντιπαράθεση του Howard, ο Wake τον επιπλήττει και ο Howard του επιτίθεται, ενώ παράλληλα έχει παραισθήσεις με την γοργόνα, τον αληθινό Winslow και τον Wake σαν μια μορφή του Πρωτέα. Ο Howard νικάει τον Wake και τον πηγαίνει στη βάση του φάρου για να τον θάψει ζωντανό. Ο Wake καταριέται τον Howard, ευχόμενος του να έχει την ίδια μοίρα με τον Προμηθέα. Ο Howard παίρνει τα κλειδιά για το δωμάτιο του φάρου, αλλά ο Wake δραπετεύει από τον τάφο και χτυπάει τον Howard με ένα τσεκούρι. Ο Howard τον αφοπλίζει και τον σκοτώνει πριν ανέβει στο φάρο. Στην κορυφή του φάρου, ο φακός Φρενέλ ανοίγει στον Howard, ο οποίος τον κοιτάει και κραυγάζει βίαια με το πρόσωπο του να παραμορφώνεται, πριν γλιστρήσει και πέσει από τα σκαλοπάτια του φάρου. Λίγο αργότερα, ένας σχεδόν ζωντανός Howard βρίσκεται γυμνός στα βράχια με ένα κατεστραμμένο μάτι, ενώ ένα κοπάδι από γλάρους ραμφίζουν τα εκτεθειμένα σπλάχνα του.
Ανάπτυξη
Ο Φάρος ξεκίνησε ως απόπειρα του Μαξ Έγκερς να προσαρμόσει σε ταινία το "The Lighthouse", μια περίφημη ημιτελής διήγηση του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ο Μαξ αστειεύτηκε πως ήταν αρκετά ανίδεος που θεωρούσε ότι μπορούσε να ολοκληρώσει την ιστορία του ποιητή. Ο Ρόμπερτ Έγκερς είχε επίγνωση αυτής της προσπάθειας του αδελφού του, ενώ αυτός παράλληλα δούλευε πάνω στην πρώτη του ταινία, The Witch. Το σχέδιο του Μαξ σταμάτησε, αφού ο Ρόμπερτ προσφέρθηκε να εργαστεί και ο ίδιος πάνω σε αυτό με βάση το δικό του όραμα. Άρχισε να ερευνά όσο το δυνατόν περισσότερα για φάρους, τύπους ναυτικών και θαλάσσια μυθολογία, ενώ ο τίτλος του φιλμ αρχικά ήταν Burnt Island. Η τελική ιστορία, γραμμένη και από τα δύο αδέρφια, κατέληξε να μην έχει καμία ομοιότητα με την ιστορία του Πόε, εκτός από τον τίτλο. Η βιβλιογραφία της συγγραφέα από το Μέιν, Sarah Orne Jewett, αποτέλεσε σημαντικό σημείο αναφοράς για τις διαλέκτους που χρησιμοποιούνται στη ταινία. Θαλάσσια και σουρεαλιστικά στοιχεία από τα έργα των Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ, Χέρμαν Μέλβιλ και Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον επηρέασαν επίσης τη συγγραφή της ταινίας. Σύμφωνα με τον Έγκερς, ένα περιστατικό τον 19ο αιώνα στο Smalls Lighthouse στην Ουαλία, όπου συμμετείχαν δύο φαροφύλακες (ο Tomas, όπως στην ταινία) ήταν μια πρόσθετη πηγή έμπνευσης.
Τον Φεβρουάριο του 2018 ανακοινώθηκε ότι ο Γουίλεμ Νταφόε είχε επιλεχθεί να παίξει στην ταινία. Ο Νταφόε είχε επικοινωνήσει προηγουμένως με τον Ρόμπερτ Έγκερς μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εκφράζοντας το θαυμασμό του για το φιλμ The Witch, και προσφέρθηκε να συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη στο μέλλον. Όταν ο Φάρος πήρε το «πράσινο φως», ο Έγκερς πρόσφερε το Νταφόε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο σκηνοθέτης είχε προτείνει στον Ρόμπερτ Πάτινσον να πρωταγωνιστήσει σε ένα άλλο έργο, αλλά ο ηθοποιός απέρριψε την πρόταση λέγοντας ότι ψάχνει κάτι πιο περίεργο και απαιτητικό. Όταν το σενάριο του Φάρου ολοκληρώθηκε, ο Έγκερς έστειλε ένα μήνυμα στον Πάτινσον γράφοντας του, «είναι αυτό αρκετά απαιτητικό για σένα;» Στα τέλη του Φεβρουάριου του 2018, ο εντάχθηκε στο καστ.
Γυρίσματα
Οι Έγκερς από την αρχή ήθελαν να γυρίσουν την ταινία σε ασπρόμαυρη και «στενή, vintage» αναλογία εικόνας. Ως εκ τούτου, ο Φάρος γυρίστηκε σε ασπρόμαυρο φιλμ 35 χιλιοστών, με μια ορθοχρωματική αισθητική που παραπέμπει σε φωτογραφία 19ου αιώνα, καθώς και σε κάδρο που έφτασε να έχει μια σχεδόν τετράγωνη αναλογία διαστάσεων 1.19:1, που αντιστοιχεί σε στενά σετ και επιδιώκει να αποκρύψει πληροφορίες από το κοινό. Ο Jarin Blaschke, ο οποίος είχε συνεργαστεί προηγουμένως με τους Έγκερς ως κινηματογραφιστής στην ταινία The Witch, δήλωσε ότι: «η ιδέα της ευρείας οθόνης ήρθε τη δεκαετία του 1950, εμείς θέλαμε να πάμε τους ανθρώπους πιο πίσω από αυτό». Ο Blaschke και οι Έγκερς πέτυχαν την αισθητική της ταινίας χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό εργαλείων ταινιών. Ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε σε φωτογραφικές μηχανές Panavision Millennium XL2, οι οποίες ήταν εξοπλισμένες με έναν παλιό φακό Baltar του 1930, ενώ το ασπρόμαυρο Eastman Double-X 5222 φιλμ χρησιμοποιήθηκε με ένα προσαρμοσμένο φίλτρο σύντομης διέλευσης. Ο Blaschke έθεσε το διάφραγμα του φακού του στο T2.8 σχεδόν σε όλη τη ταινία, ορίζοντας μόνο τους χαρακτήρες ως το επίκεντρο κάθε σκηνής. Λόγω της χαμηλής ευαισθησίας του φιλμ στο σετ, χρησιμοποιήθηκε 8k και 9k HMI φωτισμός στο σύνολό των γυρισμάτων, καθώς το φυσικό φως δεν ήταν αρκετό. Για τις ημερήσιες σκηνές χρησιμοποιούσαν HMI φωτισμό που αναπηδούσε από ύφασμα μουσελίνας. Λάμπες χαμηλής τάσης και λάμπες Κίνας χρησιμοποιήθηκαν για το φως των νυχτερινών σκηνών, όπως και για τα κοντινά.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 9 Απριλίου 2018 και διήρκεσαν συνολικά για 34 ημέρες. Πραγματοποιήθηκαν στο πάρκο Leif Erikson στο Cape Forchu, Νέα Σκωτία, Καναδάς και μέσα σε ένα υπόστεγο στο αεροδρόμιο Yarmouth, Νέα Σκωτία. Τα γυρίσματα χαρακτηρίστηκαν για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι ηθοποιοί και το πλήρωμα λόγω της απομακρυσμένης τοποθεσίας, των δυσμενών καιρικών συνθηκών και της πολυπλοκότητας των γυρισμάτων που οι Έγκερς και ο Blaschke είχαν επινοήσει. Ένας ενεργός φάρος 20 μέτρων κατασκευάστηκε ειδικά για την ταινία, ο οποίος σύμφωνα με τους Έγκερς θα μπορούσε να λάμψει για 16 μίλια (25 χιλιόμετρα).
Ψυχανάλυση
Ο Έγκερς παραδέχτηκε ότι αυτός και ο αδερφός του έχουν έφεση στον Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, και επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη δουλειά του. Εργάστηκε με σύμβολα, θέματα και αρχέτυπα που ο ψυχαναλυτής Καρλ Γιουνγκ περιέγραφε ως μέρος του συλλογικού ασυνείδητου. Εξέφρασε ότι ήλπιζε να βγει μια ταινία που τόσο ο Γιουνγκ όσο και ο Φρόυντ θα «τρώνε οργισμένοι το ποπ κορν τους». Από τη Γιουνγκιανή σκοπιά, ο Wake και ο Howard θα μπορούσαν ακόμη και να αντιπροσωπεύουν διαφορετικές πτυχές της ψυχολογίας του ίδιου ατόμου. Ο Wake είναι σαν τη κτηνώδης πλευρά που ενδίδει σε όλες τις ζωώδεις επιθυμίες, και ο Howard είναι σαν το εγώ, η συνείδηση των κοινωνικών κανόνων και ο αγώνας να διατηρηθεί πολιτισμός. Όλα αυτά υποστηρίζονται από το γεγονός ότι μαθαίνουμε πως το πραγματικό όνομα του Howard είναι επίσης Thomas, όπως και του Wake.
Ο Howard εμφανίζει μια Οιδιπόδεια προσήλωση στο αφεντικό του, δεδομένου του ταυτόχρονου φόβου και θαυμασμού του σε αυτόν. Ο Πάτινσον σχολίασε τη δυναμική πατέρα/γιου στην ταινία, δηλώνοντας ότι «ήμουν αρκετά συνειδητός για το πώς ήθελα να εξελιχθεί η σχέση. Με πολλούς τρόπους, θέλει έναν μπαμπά». Καθώς η ταινία ξεδιπλώνεται, αναζητά όλο και περισσότερο την επικύρωση του Wake τόσο ως αφεντικό όσο και ως πατέρα. Πέρα από αυτό, ο Howard βρίσκει και ένα αγαλμάτιο γοργόνας, το οποίο υποκινεί οράματα ενός όμορφου ανθρωποειδούς πλάσματος που ξεπλένεται στην ακτή, μιας γοργόνας. Επίσης βλέπει τον Wake γυμνό στην κορυφή του φάρου και έχει ενοχλητικά όνειρα. Η ψυχολόγος Sarita Robinson, από το Πανεπιστήμιο του Central Lancashire του Ηνωμένου Βασιλείου, αναφέρει ότι οι ψευδαισθήσεις είναι συχνές όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε απομόνωση. Συμβαίνουν συνήθως εάν υπάρχει και αισθητηριακή στέρηση, όπως όταν είσαι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.
Η Alison Willmore έγραψε πως Ο Φάρος είναι μια αποτελεσματική ταινία στην προβολή της κλειστοφοβίας, τόσο από φυσική όσο και από ψυχολογική άποψη, που θα ήταν αφόρητο να παρακολουθεί αν δεν ήταν τόσο αστεία. Ακόμα και το σχεδόν τετράγωνο κάδρο της ταινίας είναι στενό, το σκοτάδι στις γωνίες του μοιάζει σαν να τρώει τον περιορισμένο χώρο που έχουν στην διάθεσή τους οι χαρακτήρες.
Μυθολογία
μικρογραφία|280x280εσ|Prometheus (περ. 1597-1637) του Τέοντοορ ΡομπάουτςΟ Έγκερς εμπνεύστηκε από ναυτικούς μύθους και κλασική μυθολογία. Στην ταινία, αφού ο Howard επιτέλους έφτασε στη λάμπα του φάρου και έμαθε τι υπάρχει εκεί, πέφτει κάτω από τις σκάλες του φάρου και πεθαίνει, ενώ τα όργανα του μαζεύονται από γλάρους. Η λάμπα θα μπορούσε να είναι ένα μέρος υπερφυσικής σεξουαλικής έκστασης, ή ένα κομμάτι τεχνολογίας που ο Wake υπερασπίζεται με αγριότητα, ή κάτι πέρα από τον άνθρωπο, κάτι αιώνιο. Ούτως ή άλλως, ανήκει στον Wake και για οποιονδήποτε λόγο, πραγματικό ή φανταστικό, δεν θεωρεί τον Howard αρκετά έτοιμο να αναλάβει την ευθύνη. Και είναι σωστός, όταν ο Howard βλέπει το θεϊκό φως, μένει κεραυνόπληκτος και πέφτει στο θάνατό του. Ο θάνατος του αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα την ελληνική μυθολογία, υποφέρει από την ίδια μοίρα του Προμηθέα, ο οποίος τιμωρήθηκε επειδή έδωσε στην ανθρωπότητα το δώρο της φωτιά, προσπάθησε να κλέψει κάτι ιερό και υπέστη τις συνέπειες.
Ο Wake διαμορφώθηκε με βάση τον μύθο του Πρωτέα, ενός θεού του ωκεανού που εξυπηρετεί τον Ποσειδώνα. Ένας από τους πρώτους γέρους της θάλασσας στο μύθο, φίλος των θαλάσσιων θηρίων και αρχέγονος κάτοχος γνώσεων που γνώριζε τα πάντα, αλλά μισούσε να μοιραστεί τις γνώσεις του. Ο Wake όχι μόνο εμφανίζεται με πλοκάμια και θαλάσσια πλάσματα κολλημένα στο σώμα του, αλλά κάνει και την περιέργως ακριβή πρόβλεψη για το πώς θα πεθάνει ο Howard στο τέλος της ταινίας. Ο Πρωτέας αντιπροσωπεύει επίσης τις απρόβλεπτες μεταβολές στις παλίρροιες και τις θαλάσσιες καταιγίδες, η οποία επιβεβαιώνει την θεωρία ότι ο Wake έφερε την καταιγίδα που τους κράτησε και τους δύο αποκλεισμένους στο νησί. Η χαρακτική The Sea Monster του Άλμπρεχτ Ντύρερ ενέπνευσε την εμφάνιση του Wake, ο Έγκερς δήλωσε: «η φιγούρα του Πρωτέα βασίζεται κατά κάποιο τρόπο στο 'θαλάσσιο τέρας' του Ντύρερ, το οποίο κρατάει μια ασπίδα με κέλυφος από χελώνα».
Συμβολικοί πίνακες αποτέλεσαν μια άλλη πηγή έμπνευσης επίσης. Στοιχεία από Χ. Φ. Λάβκραφτ είναι φανερά παντού σε όλη την ταινία, όπως παραδέχθηκε ο σκηνοθέτης σε αρκετές συνεντεύξεις. Τα πλάσματα με πλοκάμια και οι σειρήνες που βλέπουμε σε όλο το νησί θα μπορούσε να είναι το σπίτι των Deep Ones, αρχαίων Lovecraftian θεών της θάλασσας που ζευγαρώνουν με τον άνθρωπο για να δημιουργήσουν ολόκληρα υβριδικά είδη. μικρογραφία|280x280εσ|The Sea Monster (περ. 1493-1503) του Άλμπρεχτ Ντύρερ|αριστερά
Αλκοολισμός
Ο Φάρος ασχολείται ρητά με τον αλκοολισμό. Ο Ρόμπερτ Πάτινσον περιέγραψε ότι ο Howard ήταν νηφάλιος στην αρχή της ταινίας. Παρόλο που ο Howard αρνείται το ποτό που του σερβίρει ο Wake την πρώτη νύχτα, συνειδητοποιεί σύντομα ότι το νερό στο νησί δεν είναι πόσιμο λόγω της μόλυνσης. Γρήγορα γυρίζει στο αλκοόλ για να αντιμετωπίσει το τεράστιο φόρτο εργασίας και την επιθετική του σχέση με τον Wake. Η Manohla Dargis των The New York Times σημειώνει ότι «ο ατημέλητος, κορεσμένος με αλκοόλ χρόνος των ανδρών παράγει οικειότητα αλλά και απειλή. Γελάνε, πέφτουν σε μια ταραχώδη μέθη και βρίσκουν σύνδεση που τόσο οι ίδιοι όσο και οι Eggers επιδίωκαν».
Μπολιβιάνο
Το πρώτο Μπολιβιάνο
Το πρώτο μπολιβιάνο κυκλοφόρησε το 1864. Σε σχέση με το προηγούμενο νόμισμα της Βολιβίας, ήταν ισοδύναμο με οκτώ σολ ή μισό σκούδο. Αρχικά, υποδιαιρείτο σε 100 σεντέσιμο, αλλά η ονομασία τους άλλαξε σε σεντάβο το 1870. Επίσης, το όνομα μπολίβαρ σήμαινε δέκα μπολιβιάνο.
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Ομοερωτισμός
Εάν κάτι μπορεί να ειπωθεί ότι είναι προφανές σχετικά με αυτήν την ταινία, είναι η αναμφισβήτητη και αυξανόμενη ομοερωτική ένταση μεταξύ του Wake και του Howard. Για την ακρίβεια, ο ομοερωτισμός ενσωματώνεται ακόμα και στο σύμβολο του ίδιου του φάρου. Σύμφωνα με τον Πάτινσον, η φαλλική απεικόνιση του φάρου είναι εμφανής, «το σενάριο έγραφε ότι ο φάρος έμοιαζε με όρθιο πέος», δήλωσε. Ο Έγκερς επεκτάθηκε σε αυτό για να πει ότι τα παράξενα υπονοούμενα ήταν πάντα στο επίκεντρο του φιλμ. Σχολίασε: «λέω ότι οι χαρακτήρες είναι ομοφυλόφιλοι; Όχι. Επίσης δεν λέω και ότι δεν είναι. Ξεχάστε την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Με ενδιέφεραν περισσότερο οι ερωτήσεις παρά οι απαντήσεις .. και περισσότερο οι ερωτήσεις που αυτοί οι ομοερωτικοί σεξουαλικοί τόνοι εκφράζουν από μια ευρύτερη φροϋδική προοπτική». Η ταινία προοριζόταν να περιλαμβάνει μια πολύ 'νεανική' λήψη ενός φάρου που κινείται σαν πέος σε στύση, και μια αντίστοιχη σκηνή με το πραγματικό πέος του Πάτινσον. Αυτή η σκηνή αφαιρέθηκε κατόπιν αιτήματος από τους χρηματοδότες.
Μπολιβιάνο
Το πρώτο Μπολιβιάνο
Η αξία του μπολιβιάνο αρχικά καθορίστηκε σταθερή με βάση το γαλλικό φράγκο: 1 μπολιβιάνο = 5 γαλλικά φράγκα. Στις 31 Δεκεμβρίου 1908, το νόμισμα τέθηκε υπό ένα καινούριο χρυσό πρότυπο όπου 12½ μπολιβιάνο = 1 βρεττανική λίρα. Μετά ακολούθησε μια σειρά υποτιμήσεων έναντι της λίρας:
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Ομοερωτισμός
Υπάρχουν επίσης πολλά ετεροκανονικά πράγματα, όπως ο Wake που ταπεινώνει τον Howard, αναγκάζοντάς τον να κάνει ακόμη περισσότερα «γυναικεία» οικιακά καθήκοντα, κάτι που τον οδηγεί στο να πει ότι δεν είναι σύζυγος κανενός. Ο Wake συχνά φιλοφρονεί την εμφάνιση του Winslow, αποκαλώντας τον «όμορφο σαν ζωγραφιά» και περιγράφει τα μάτια του τόσο «φωτεινά όσο μιας κυρίας». Παράλληλα, ο Wake αποκτά αποκλειστικότητα κατά κάποιο τρόπο με τον «φαλλικό» φάρο. Αναφέρεται στον φάρο σε θηλυκό πρόσωπο και την ονομάζει "καλύτερη γυναίκα από οποιαδήποτε ζωντανή γυναίκα". Σύμφωνα με τον Νταφόε ο ομοερωτισμός στην ταινία είναι κραυγαλέος, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για να εξερευνηθεί τι σημαίνει να είσαι άντρας: «Τοξική αρρενωπότητα!. Πιέζουν τα κουμπιά μεταξύ τους από φόβο και από απειλή για το ποιοι είναι. Και είναι και οι δύο ένοχοι, έχουν την αίσθηση της ενοχής του λάθους. Δεν υπάρχει ηθική κρίση σε αυτήν την ιστορία. Παρακολουθείτε απλά αυτούς τους δύο τύπους να αγωνίζονται να βρουν έναν τρόπο να επιβιώσουν... Είναι μια απλή ιστορία, αλλά έχει υπαρξιακές ρίζες και πράγματα σχετικά με τον ανδρισμό, την κυριαρχία και την υποταγή». μικρογραφία|280x280εσ|Hypnosis (1904) του Sascha Schneider Όταν ρωτήθηκε για τη σκηνή στην οποία ο Howard επικρίνει τη μαγειρική του Wake, ο Νταφόε ανέφερε ότι στην Νάπολη η αργκό για το πέος είναι «ψάρι». Η απελπιστική ανάγκη του Wake να υπερασπιστεί τον αστακό του είναι ένας ευφημισμός για το πέος του. Όταν στο τέλος υποτάσσει τον Wake, ο Howard αναλαμβάνει τον κυρίαρχο ρόλο, αποκαλώντας τον Wake «σκύλο» και σέρνοντας τον μ' ένα λουρί. Σχολιάζοντας αυτήν τη σκηνή, ο Πάτινσον ανέφερε ότι «σίγουρα υπάρχει μια λήψη όπου κυριολεκτικά προσπαθούσαμε να κατεβάσουμε τα παντελόνια μας. Έμοιαζε σχεδόν κυριολεκτικά με ερωτικό παιχνίδι .. υπάρχουν BDSM θέματα και μια sub-dom σχέση που ο Howard κατά βάθος δέχεται».
Μπολιβιάνο
Το πρώτο Μπολιβιάνο
Το 1940. δημιουργήθηκαν πολλαπλές ισοτιμίες έναντι του αμερικανικού δολλαρίου (40 και 55 μπολιβάνο = 1 δολλάριο). Όμως, η αξία του μπολιβάνο συνέχισε να πέφτει. Και, το 1963, αντικαταστάθηκε με το πέσο Βολιβίας (ISO 4217: BOP) με την ισοτιμία 1000 μπολίβαρ = 1 πέσο.
Κέρματα
Το 1864, κυκλοφόρησαν χάλκινα κέρματα των 1 και 2 σεντέσιμο και ασημένια αξίας 1/20, 1/10, 1/5, και 1 μπολιβιάνο. Το 1870 κυκλοφόρησαν ασημένια κέρματα των 5, 10, και 20 σεντάβο και ακολούθησε το 1873 ασημένιο κέρμα των 50 σεντάβο και χάλκινα κέρματα των 1 και 2 σεντάβο το 1878. Το 1883, παρουσιάστηκαν κέρματα των 5 και 10 σεντάβο από χαλκονικέλιο. Επειδή είχαν παρόμοιο μέγεθος (και χρώμα) με τα ασημένια των 10 και 20 σεντάβο, κάποια τρυπήθηκαν επίσημα στη μέση. Μεγαλύτερου μεγέθους κέρματα των 5 και 10 σεντάβο εκδόθηκαν το 1892. Η τελευταία φορά που κόπηκαν κέρματα των 50 σεντάβο ήταν το 1879, ενώ η τελευταία φορά που κόπηκαν κέρματα των 1 και 2 σεντάβο ήταν το 1883.
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Ομοερωτισμός
Για τη Michaela Barton του Flipscreened, «η ταινία είναι τόσο ξεκάθαρα γκέι που μια ανάλυση του ομοερωτικού περιεχομένου της θα είναι σαν να συζητούμε αν ο ουρανός είναι μπλε». Η Barton ερμηνεύει την αλλαγή του ονόματος του Howard στο όνομα του προηγούμενου, νεκρού αφεντικού του, ως ένδειξη μιας πιο οικείας σχέσης, «η πράξη του Howard να πάρει το όνομά του αφεντικού του υποδηλώνει μια τρυφερή και στοργική στάση, σχεδόν σαν την παράδοση να παίρνεις το όνομα του συντρόφου σου μετά το γάμο». Η σεξουαλική φαντασία και ο αυνανισμός είναι επαναλαμβανόμενα θέματα στην ταινία. Ο Winslow αυνανίζεται συχνά στο αγαλμάτιο της γοργόνας σε όλη την ταινία. Στην συνέχεια φαντασιώνεται μια γοργόνα που ξεπλένεται στην ακτή, όταν βλέπει τον διογκωμένο κόλπο της -που μοιάζει με γεννητικά όργανα καρχαρία - τρέχει ουρλιάζοντας. Η Barton ερμηνεύει την αντίδρασή του, δηλώνοντας ότι «η γοργόνα δεν ήταν ποτέ η σειρήνα του Howard. Η αληθινή του σειρήνα αποκαλύπτεται λίγο αργότερα».
Μπολιβιάνο
Κέρματα
Τα τελευταία κέρματα των 5 σεντάβο κόπηκαν το 1935, ενώ το 1937 κυκλοφόρησαν κέρματα των 50 σεντάβο από χαλκονικέλιο. Ακολούθησαν το 1942 κέρματα των 10 και 20 σεντάβο από ψευδάργυρο και κέρματα των 50 σεντάβο από ορείχαλκο. Αυτές ήταν και οι τελευταίες εκδόσεις κάτω από 1 μπολιβιάνο. Το 1951 κυκλοφόρησαν ορειχάλκινα κέρματα με αξίες 1, 5, και 10 μπολιβιάνο.
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Ομοερωτισμός
Οι μυθολογικές και καλλιτεχνικές επιρροές υπογραμμίζουν ακόμα πιο πολύ τον ομοερωτισμό. Ο Έγκερς αναγνώρισε την οπτική επιρροή των συμβολιστών καλλιτεχνών, Sascha Schneider και Jean Delville. Είπε: «οι μυθικοί πίνακες σε ομοερωτικό στυλ ήταν τέλειοι υποψήφιοι για απεικονίσεις που θα λειτουργούσαν με το σενάριο». Η σύνθεση μίας σκηνής στην ταινία προσαρμόστηκε με βάση τον πίνακα του Schneider ονόματι Hypnosis.
Μπολιβιάνο
Τραπεζογραμμάτια
Το 1873, εκδόθηκαν τα πρώτα τραπεζογραμμάτια του μπολιβιάνο από την Banco National de Bolivia (Εθνική Τράπεζα της Βολιβίας) στις ακόλουθες αξίες: 1, 5, 10, 20, 50, και 100 μπολιβιάνο. Ακολούθησαν τραπεζογραμμάτιατων 20 και 40 σεντάβο το 1875. Τραπεζογραμμάτια εκδίδονταν κι από τις ακόλουθες ιδιωτικές τράπεζες μέχρι και το 1911: Banco Agricola, Banco de Bolivia y Londres, Banco del Comercio, Banco Francisco Argandoña, Banco Industrial de La Paz (αργότερα Banco Industrial), Banco Mercatil, και Banco Potosi.
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Κυκλοφορία
Η παγκόσμια πρεμιέρα του Φάρου έγινε στο Φεστιβάλ των Καννών στις 19 Μαΐου 2019, στην ενότητα Directors' Fortnight. Προβλήθηκε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο και στο Atlantic Film Festival τον Σεπτέμβριο του 2019. Το φιλμ διανεμήθηκε από την εταιρία Α24 στη Βόρεια Αμερική, και από την Focus Features διεθνώς. Κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη προβολή της στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στις 8 Νοεμβρίου 2019, και σε όλη την χώρα στις 30 Ιανουαρίου 2020. Διανεμήθηκε από την εταιρεία Tulip Entertainment.
Box office
Ο Φάρος απέφερε 10,9 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και 7,1 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες περιοχές, συγκεντρώνοντας ένα παγκόσμιο σύνολο ύψους 18,2 εκατομμυρίων δολαρίων.
Μπολιβιάνο
Δεύτερο Μπολιβιάνο
Μετά από αρκετά χρόνια ψηλού πληθωρισμού, το πέσο Βολιβίας αντικαταστάθηκε το 1987 από ένα νέο μπολιβάνο στην ισοτιμία 1,000,000 πέσο = 1 μπολιβάνο. Τότε, 1 νέο μπολιβάνο άξιζε περίπου τόσα όσο και ένα αμερικανικό δολλάριο.
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Box office
Στο πρώτο Σαββατοκύριακο στις 18 Οκτωβρίου 2019, η ταινία έκανε πρεμιέρα σε περιορισμένο αριθμό θεάτρων, συνολικά οκτώ θέατρα, αποφέροντας 419.764 δολάρια με μέσο όρο 52.471 δολάρια ανά χώρο. Στο δεύτερο Σαββατοκύριακο, προβλήθηκε σε 586 θέατρα, κερδίζοντας τρία εκατομμύρια δολάρια και τελειώνοντας όγδοη στο box office. Το αμέσως επόμενο Σαββατοκύριακο επεκτάθηκε σε 978 θέατρα, με τα εισοδήματα να μειώνονται στα δύο εκατομμύρια δολάρια. Τερμάτισε στην δέκατη-τρίτη θέση στο εβδομαδιαίο box office.
Μπολιβιάνο
Τραπεζογραμμάτια
Το 1987, στα χαρτονομίσματα του πέσο Βολιβίας τυπώθηκαν νέες αξίες ως ακολούθως για να δημιουργηθούν προσωρινά τραπεζογραμμάτια: 1, 5, 10, και 10 σεντάβο και 1, 5, και 10 μπολιβιάνο. Τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησαν και τα κανονικά τραπεζογραμμάτια σε αξίες 2, 5, 10, 20, 50, 100, και 200 μπολιβιάνο. Το τραπεζογραμμάτιο των 2 μπολιβιάνο αντικαταστάθηκε το 1991 με κέρμα και το ίδιο έγινε και με το τραπεζογραμμάτιο των 5 μπολιβιάνο, αλλά η βολιβιανή κεντρική τράπεζα παρουσιάζει το τραπεζογραμμάτιο των 5 μπολιβιάνο ακόμα σε κυκλοφορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Βολιβία
Ο Φάρος (ταινία, 2019)
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία κατέχει βαθμολογία έγκρισης 90% με βάση 373 κριτικές, και μέση βαθμολογία 8.05 στα 10. Οι κριτικοί ομόφωνα ανέφεραν: «μια συγκινητική ιστορία, εξαιρετικά μαγνητοσκοπημένη με δυνατές ερμηνείες. Ο Φάρος καθιερώνει περαιτέρω τον Ρόμπερτ Έγκερς ως έναν εκπληκτικά ταλαντούχο σκηνοθέτη». Στο Metacritic, η ταινία έχει μέσο σκορ 83 στα 100 βασισμένο σε 51 κριτικούς, υποδηλώνοντας παγκόσμια επευφημία. Ονομάστηκε η καλύτερη ταινία του Φεστιβάλ των Καννών 2019 από την FIPRESCI.
H Sara Stewart από την New York Post ονόμασε την ταινία αστεία, φρικιαστική, εφιαλτική, ιστορικά συναρπαστική και μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Ο Owen Gleiberman του Variety την χαρακτήρισε σκοτεινά συναρπαστική και δημιουργημένη με εξαιρετικές ικανότητες, σχολιάζοντας ότι «η ταινία αποδεικνύει πως ο Έγκερς διαθέτει κάτι περισσότερο από άψογη ικανότητα για το είδος του. Έχει τη δυνατότητα να σε κρατάει κολλημένο με ότι συμβαίνει στην οθόνη». Ο Robbie Collin από την Daily Telegraph έδωσε στο φιλμ ένα άριστο σκορ, αποκαλώντας την ερμηνεία του Νταφόε εκπληκτική και συγκρίνοντας την ερμηνεία του Πάτινσον με αυτήν του Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στο φιλμ, There Will Be Blood (2007), σχολίασε: «αυτή δεν είναι σύγκριση που κάνεις εύκολα. Είναι έργο που κάνει το κεφάλι και την ψυχή σου να 'κουδουνίζουν'». Γράφοντας για την Guardian, ο Peter Bradshaw επαίνεσε και αυτός τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, προστέθοντας για το σενάριο των Έγκερς: «το σενάριό τους είναι γεμάτο με ομοιότητες σε Κόλεριτζ, Σαίξπηρ, Μέλβιλ.. και επίσης υπάρχουν μερικές σοκαριστικά αγενείς κωμικές φράσεις και αστεία από τους δυο (Νταφόε και Πάτινσον), που θυμίζουν πολύ Wilfrid Brambell και Harry H Corbett στο sitcom Steptoe and Son». Ο Eric Kohn από το IndieWire ανέφερε ότι «το φιλμ είναι μια εκπληκτική ευκαιρία για τους Πάτινσον και Νταφόε να εξαπολύσουν τις πιο άγριες ακρότητες τους.. Είναι η καλύτερη ταινία για κακούς συγκατοίκους που έχει φτιαχτεί ποτέ». O Dominic Erickson από το Concordian επαίνεσε τον σκηνοθέτη και ανέφερε πως αν συνεχίσει να κατασκευάζει υπέροχα 'κομμάτια' σαν αυτό, σίγουρα θα βρεθεί σε πολλές λίστες μεγάλων σύγχρονων σκηνοθετών. Ο John Bleasdale του CineVue την σύγκρινε με την Λάμψη του Στάνλεϊ Κούμπρικ και της έδωσε 5 στα 5 αστέρια, σχολίασε: «Ο Έγκερς δημιούργησε μια ταινία ενοχλητικού τρόμου, παράλογης κωμωδίας και διερεύνησης ψυχοδράματος, που αψηφά τα γενικά όρια καθώς τα διαπερνά. Ο Φάρος είναι ένα 'αλμυρό' γοτθικό αριστούργημα».
Μουσική
Η μουσική επιμέλεια της ταινίας είναι πλήρως υπογεγραμμένη από τον Καναδό συνθέτη Μαρκ Κόρβεν, και κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου 2019 από τις εταιρίες Milan Records και Sony Music Masterworks.
Κριτική μουσικής
Σύμφωνα με τον Dominic Erickson από το Concordian: «η μουσική, είτε είναι τρομακτικές χορδές στο παρασκήνιο είτε εξαιρετικά «μεθυσμένοι» θαλάσσιοι ήχοι στο προσκήνιο, παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας». Ο Jenny Desborough της Express.co.uk έγραψε ότι η συνεισφορά του συνθέτη (Μαρκ Κόρβεν) είναι απολύτως άψογη, με τη μουσική συνεχώς να μπερδεύει τους θεατές, αφήνοντάς τους αβέβαιους για το πότε θα έρθει το επόμενο σοκ. Το περιοδικό Score It Magazine, σε μία συνέντευξη με τον Κόρβεν, τόνισε πως η μουσική είναι σαν ο τρίτος χαρακτήρας της ταινίας, που μπαίνει μαζί με τους κανονικούς χαρακτήρες στην παράνοια: «δεν θυμάμαι καμία ταινία που να χρησιμοποίησε τόσο μεθοδικά την μουσική πέρα από την Naked Lunch (1991)».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον αλκοολισμό Κατηγορία:Κατάρες στις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Έγκερς Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Καναδικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Μάρτιν Νίλσον
Βιογραφία
Ξεκινώντας, το 1900, ως δάσκαλος στο Πανεπιστήμιο του Λουντ, διορίστηκε Γραμματέας της Σουηδικής Αρχαιολογικής Επιτροπής που εργάζεται στη Ρόδο, το 1905. Το 1909 διορίστηκε Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής, Κλασικής Αρχαιολογίας και Αρχαίας Ιστορίας στο Λουντ. Αργότερα, ο Νίλσον ήταν γραμματέας της Βασιλικής Εταιρείας Γραμμάτων στο Λουντ και συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας Γραμμάτων, Ιστορίας και Αρχαιοτήτων στη Στοκχόλμη. Το 1924 έγινε αντίστοιχο μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.
Έργα
Το πιο γνωστό έργο του Νίλσον στα γερμανικά είναι το Geschichte der griechischen Religion (   Ιστορία της Ελληνικής Θρησκείας ) στο Handbuch der Altertumswissenschaft  (   Εγχειρίδιο Κλασικών Αρχαιοτήτων ), το οποίο πέρασε από αρκετές εκδόσεις. Ο Νίλσον το είχε ήδη δημοσιεύσει στα σουηδικά με τον τίτλο Den grekiska religionens historia (1922). Στα αγγλικά αναφέρεται: Η μινωική-μυκηναϊκή θρησκεία και η επιβίωσή της στην ελληνική θρησκεία. Άλλα σημαντικά έργα περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Κλασικοί φιλόλογοι
Μπάμπης Κλάρας
Ο Μπάμπης Κλάρας (1910–1986) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1910 στη Λαμία και αδερφός του ήταν ο Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης). Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του το 1930 ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, εργαζόμενος σε εφημερίδες και περιοδικά. Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας από το οποίο διαγράφηκε το 1932 ενώ συνελήφθη και φυλακίστηκε λόγω ιδιωνύμου. Από το 1936 υπήρξε υπεύθυνος της ύλης και στη συνέχεια αρχισυντάκτης της εφημερίδας Η Βραδυνή. Παρέμεινε σε αυτήν την εφημερίδα μέχρι το 1974, όταν και αποχώρησε διατηρώντας όμως τη σύνταξη της Φιλολογικής Βραδυνής. Την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Επίσης, την περίοδο της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών η Βραδυνή αποτελούσε το κύριο αντιδικτατορικό φύλλο υπό τη διεύθυνσή του. Πέθανε στις 19 Δεκεμβρίου 1986.
Εργογραφία
Εκτός από τη δημοσιογραφία ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, γράφοντας δοκίμια, κριτικές, θεατρικά έργα και ποιήματα, αρχικά στα μέσα με τα οποία συνεργαζόταν. Το πρώτο του έργο, Το Πιστεύω ενός απλού ανθρώπου, το οποίο περιλαμβάνει δοκίμια έναντι του μακαρθισμού και του λενινισμού, εκδόθηκε το 1954. Τιμήθηκε δύο φορές με Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία, το 1964 και το 1984. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γιώργος Τζαβέλλας (ποδοσφαιριστής)
Ο  Γιώργος Τζαβέλλας  (Αθήνα, 26 Νοεμβρίου 1987) είναι Έλληνας διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος (αριστερός) ή κεντρικός αμυντικός στη τουρκική Πεντίκσπορ και στην Εθνική Ελλάδος.
Συλλογική καριέρα
Μεγάλωσε στον Βύρωνα και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις μικρές ομάδες της τοπικής Δόξας, από όπου μετακινήθηκε στην Τερψιθέα στα 16 του χρόνια, με την οποία την περίοδο 2005–06 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής. Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 2006, ήταν πλέον στην Α' Εθνική με τη νεοφώτιστη Κέρκυρα.
Με την Κέρκυρα έκανε ντεμπούτο στις 10 Σεπτεμβρίου 2006, δυο μήνες πριν κλείσει τα 19 του χρόνια, στον εντός έδρας αγώνα με τη Λάρισα (0–0). Στο τέλος της περιόδου 2006–07 η Κέρκυρα υποβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική και με το τέλος του πρωταθλήματος, ήρθε πρόταση μεταγραφής από την ΑΕΚ. Υπήρξε συμφωνία μεταξύ των δύο ομάδων αλλά χωρίς να επικυρωθεί ποτέ με συμβόλαιο.
Τον Ιανουάριο του 2008 έγινε η μεταγραφή του στον Πανιώνιο, έναντι 200.000 ευρώ, με τους "κυανέρυθρους" να επενδύουν πάνω του ένα μέρος από τα χρήματα που πήραν την ίδια μεταγραφική περίοδο για την παραχώρηση του Νίκου Σπυρόπουλου στον Παναθηναϊκό. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αγωνίστηκε 2,5 περιόδους, έχοντας 41 συμμετοχές και 2 τέρματα. Ειδικά την περίοδο 2009–10 ήταν αναντικατάστατος και αναδείχθηκε πρώτος παίκτης του πρωταθλήματος στις ασίστ.
Στις 4 Ιουνίου 2010 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Άιντραχτ Φραγκφούρτης και την περίοδο 2010–11 αγωνίστηκε στην Μπουντεσλίγκα, με την μεταγραφή του να κοστίζει 1,2 εκατομμύρια ευρώ. Ως παίκτης της Άιντραχτ είχε σκοράρει από απόσταση ρεκόρ για το γερμανικό πρωτάθλημα. Σε ένα παιχνίδι εναντίον της Σάλκε έβαλε γκολ από τα 73 μέτρα, με αντίπαλο τερματοφύλακα τον Μάνουελ Νόιερ.
Τον Ιανουάριο του 2012, παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Μονακό, από την οποία αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2012 με μεταγραφή.
Στις 28 Αυγούστου 2013 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα του Πριγκιπάτου και λίγες ημέρες αργότερα υπέγραψε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2017, συμπληρώνοντας 78 συμμετοχές πρωταθλήματος και 5 τέρματα.
Στις 21 Ιανουαρίου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 2½ χρόνων με την τουρκική Αλάνιασπορ.
Στις 30 Ιουνίου του 2021 ο Γιώργος Τζαβέλλας επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της ΑΕΚ, βάζοντας την υπογραφή του σε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Τον Ιούνιο του 2023, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από την τουρκική Πέντικσπορ, επιστρέφοντας έτσι στο τουρκικό πρωτάθλημα.