cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπόρχα Φερνάντεθ (ποδοσφαιριστής, 1995)
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στο Βίγο της Γαλικίας, ο Φερνάντεθ ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Θέλτα και υπέγραψε τετραετές επαγγελματικό συμβόλαιο στις 26 Φεβρουαρίου 2013. Έκανε το ντεμπούτο του με τη Θέλτα Β τη σεζόν 2013-14, στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.
Έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα - καθώς και στην Πριμέρα Ντιβισιόν - στις 24 Αυγούστου 2014, ξεκινώντας στη νίκη με 3-1 επί της Χετάφε. Την επόμενη ημέρα, παρέτεινε το συμβόλαιο του μέχρι το 2019.
Στις 20 Ιουλίου 2017, δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στην Ρέους Ντεπορτίου της Σεγούντα Ντιβισιόν. Σημείωσε το πρώτο γκολ του ως επαγγελματίας στις 22 Οκτωβρίου, όντας το μοναδικό στην εκτός έδρας νίκη με 0-1 επί της Αλμερία.
Στις 7 Αυγούστου 2018, τερμάτισε το συμβόλαιο του με τη Θέλτα και ακολούθως υπέγραψε με την πολωνική Μιέντζ Λεγκνίτσα.
Στις 24 Ιουνίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Αστέρα Τρίπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γαλικιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέους Ντεπορτίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιέντζ Λεγκνίτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Τζοβάννι Μαλαγκόντι
Ο Τζοβάννι Φραντσέσκο Μαλαγκόντι (12 Οκτωβρίου 1904 στο Λονδίνο – 7 Απριλίου 1991 στην Ρώμη) ήταν Ιταλός φιλελεύθερος πολιτικός, γραμματέας του Ιταλικού Φιλελεύθερου Κόμματος και πρόεδρος της Γερουσίας της Δημοκρατίας.
Ήταν ο 3ος και ο 6ος Πρόεδρος της Φιλελεύθερης Διεθνούς την περίοδο 1958-1966 και 1982-1989 αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Profile at Italian Senate
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Καθεδρικός της Σοφίας του Θεού (Χαρμπίν)
Ο Καθεδρικός της Σοφίας του Θεού (στα κινεζικά: 聖索菲亞教堂; στα ρωσικά: Софийский собор), στο Χαρμπίν, στην επαρχία Χεϊλονγκτσιάνγκ, στη βορειοανατολική Κίνα είναι πρώην ρωσική ορθόδοξη εκκλησία.
Ο ναός
Μετά την ήττα του ρωσικού στρατού στο Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης του ρωσικού στρατού αποφασίστηκε από τη ρωσική πλευρά η κατασκευή ενός ναού στο Χαρμπίν. Ο ναός, αφιερωμένος στη Σοφία του Θεού, κατασκευάστηκε από ξύλο το 1907.
Το Σεπτέμβριο του 1923 ξεκίνησε η ανακατασκευή της εκκλησίας, που ολοκληρώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1932. Η εκκλησία έχει ύψος 53,3 μ. και εμβαδόν 721 τ. μ. και κατασκευάστηκε ακολουθώντας τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της Ρωσικής Αναγέννησης. Ο Καθεδρικός της Σοφίας του Θεού στο Χαρμπίν κατασκευάστηκε έχοντας ως παράδειγμα το καθεδρικό του Χριστού Σωτήρος, στο Μπίρκι της Ουκρανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα
Άρκα
Η Άρκα (αραβικά: عرقا‎‎, Αρκάτ στη Βίβλο, Ιρκάτα στην αρχαία Φοινίκη) είναι ένα σουνιτικό παράκτιο χωριό (παλαιά πόλη) στο Κυβερνείο Ακκάρ του Λιβάνου, 22 χλμ. βορειοανατολικά της Τρίπολης. Η πρώην εκεί επισκοπή αποτέλεσε διπλή έδρα μητρόπολης των Καθολικών Λατίνων και Μαρωνιτών. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος γεννήθηκε στην Άρκα (Caesarea ή Arqa Caesarea υπό τους Ρωμαίους). Το χωριό είναι ξακουστό για τον Τελ Άρκα, έναν αρχαιολογικό χώρο που αφορά τη Νεολιθική Εποχή, καθώς και για την περίοδο των Σταυροφοριών όταν και υπήρχε εκεί το ομώνυμο στρατηγικής σημασίας κάστρο των Σταυροφόρων.
Κατηγορία:Χωριά του Λιβάνου
Λιλιουοκαλάνι
Η Λιλι'ουόκαλάνι (Liliʻuokalani ή Lydia Liliʻu Loloku Walania Kamakaʻeha, 2 Σεπτεμβρίου 1838 - 11 Νοεμβρίου 1917), ήταν η πρώτη βασίλισσα και τελευταία μονάρχης του Βασιλείου της Χαβάης. Κυβέρνησε από τις 29 Ιανουαρίου 1891 έως την πτώση του Βασιλείου της Χαβάης στις 17 Ιανουαρίου 1893. Είναι γνωστή επίσης και ως η συνθέτης του χαρακτηριστικού άσματος "Aloha ʻoe" καθώς και πολλών άλλων έργων, ενώ κατά τη διάρκεια της προφυλάκισής της μετά την πτώση του βασιλείου συνέγραψε την αυτοβιογραφία της Η Ιστορία της Χαβάης από την Βασίλισσα της Χαβάης.
Η Λιλι'ουοκαλάνι γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1838, στη Χονολουλού, στο νησί Οάχου. Αν και οι επίσημοι γονείς της ήταν η Αναλέα Κεοχοκαχόλε και ο Σίζαρ Καπα'ακέα, η ίδια έγινε κατά τη γέννηση της χανάι, δηλαδή υιοθετήθηκε ανεπίσημα από τον Άμπνερ Πάκι και την Λάουρα Κονία και μεγάλωσε ως κόρη τους. Βαπτίστηκε χριστιανή και μορφώθηκε στο Βασιλικό Σχολείο της Χαβάης. Παντρεύτηκε τον αμερικανικής καταγωγής Τζον Όουεν Ντομίνις, ο οποίος αργότερα έγινε Κυβερνήτης του Οάχου. Δεν απέκτησαν βιολογικά παιδιά, αλλά υιοθέτησαν τρία. Μετά την άνοδο στο θρόνο του αδερφού της Ντέιβιντ Καλακάουα το 1874, τόσο αυτή όσο και τα αδέρφια της απέκτησαν τους δυτικής προελεύσεως τίτλους Πρίγκηπας και Πριγκίπισσα. Μετά το θάνατο του νεώτερου αδερφού της Λελειχόκου Β', ανακηρύχθηκε φυσικός κληρονόμος του θρόνου. Κατά το χρυσό ιωβηλαίο της Βασίλισσας Βικτωρίας, εκπροσώπησε τον αδερφό της ως επίσημη απεσταλμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Λιλι'ουοκαλάνι ανέβηκε στο θρόνο στις 29 Ιανουαρίου 1891, εννέα μέρες μετά τον θάνατο του αδερφού της. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της προσπάθησε να παρουσιάσει ένα νέο σύνταγμα το οποίο θα επανέφερε τις εξουσίες της μοναρχίας και τα δικαιώματα ψήφου των οικονομικά ασθενέστερων. Εξαιτίας της προσπάθειας της αυτής να καταργήσει το υφιστάμενο σύνταγμα του 1887, φιλοαμερικάνικα στοιχεία της Χαβάης ανέτρεψαν τη μοναρχία στις 17 Ιανουαρίου 1893. Η ανατροπή υποβοηθήθηκε από την εισβολή αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων, οι οποίες κατέστησαν τη μοναρχία ανίκανη να αυτοπροστατευτεί.
Το πραξικόπημα εγκαθίδρυσε τη Δημοκρατία της Χαβάης, αλλά ουσιαστικά ο απώτερος στόχος ήταν η προσάρτηση των νησιών στις ΗΠΑ. Μετά από μια αποτυχημένη εξέγερση για την επαναφορά της μοναρχίας, η ολιγαρχική κυβέρνηση έθεσε την πρώην βασίλισσα σε κατ'οίκον περιορισμό εντός του Παλατιού Ιολάνι. Στις 24 Ιανουαρίου 1895 η Λιλιουοκαλάνι υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από τον θρόνο, θέτοντας επίσημα τέλος στην μοναρχία. Ακολούθησαν και άλλες απόπειρες για την επαναφορά της μοναρχίας αλλά και ως αντίσταση στην προσάρτηση από τις ΗΠΑ, αλλά με το ξέσπασμα του Ισπανο-Αμερικάνικου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσάρτησαν τη Χαβάη. Η Λιλιουοκαλάνι έζησε το υπόλοιπο της ζωής της ως ιδιώτης και πέθανε στην κατοικία της, στο Ουάσιγκτον Πλέις, στη Χονολουλού στις 11 Νοεμβρίου 1917.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιλιουοκαλάνι Κατηγορία:Χαβάη
Πανεπιστήμιο Ντιουκ
Το Πανεπιστήμιο Ντιουκ (αγγλικά: Duke University) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο στο Ντάρχαμ της Βόρειας Καρολίνας, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ιδρύθηκε από Μεθοδιστές και Κουάκερους στη σημερινή πόλη Τρίνιτι το 1838 και μετακόμισε στην πόλη Ντάρχαμ το 1892. Το 1924, ο βιομήχανος καπνού και ηλεκτρικής ενέργειας Τζέιμς Μπιουκάναν Ντιουκ ίδρυσε το The Duke Endowment και το ίδρυμα άλλαξε το όνομά του για να τιμήσει τον αποθανόντα πατέρα του, Ουάσινγκτον Ντιουκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Kula World
To Kula World (Roll Away στη Βόρεια Αμερική και Kula Quest στην Ιαπωνία) είναι ένα 3D puzzle βιντεοπαιχνίδι, δημιουργημένο από την Game Design Sweden AB, για το Sony PlayStation. Ο παίχτης ελέγχει μια μπάλα παραλία (τόπι), το οποίο όσο κουνιέται αψηφά τους νόμους της Βαρύτητας. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι μέσω της μπάλας, ο παίχτης, να μαζέψει το κλειδί, το οποίο ανοίγει την επόμενη πίστα, συν νομίσματα και άλλα αντικείμενα. Το παιχνίδι, στο GameRankings, συγκέντρωσε ένα 80.73% μέσο όρο, βασισμένο σε 11 κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1998 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Psygnosis Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Σουηδία
Kεδρίνη
Η κεδρίνη είναι φυσικό σεσκιτερπένιο που ανευρίσκεται στο αιθέριο έλαιο του κέδρου. Τα δύο ισομερή που υπάρχουν στο έλαιο είναι η (−)-α-κεδρίνη και η (+)-β-κεδρίνη, που διαφέρουν ως προς τη θέση ενός διπλού δεσμού.
Η β-κεδρίνη απαντάται σε μεγάλο ποσοστό (44%) και στα αιθέρια έλαια του Μεσογειακού είδους, Juniper phoenicea.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Χάλμπα
Η Χάλμπα (αραβικά: حلبا‎‎) είναι η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Άκκαρ στο βόρειο Λίβανο, κοντά στα σύνορα με τη Συρία. Ο πληθυσμός της πόλης μοιράζεται μεταξύ σουνιτών μουσουλμάνων, χριστιανών Ορθοδόξων, χριστιανών Μαρωνιτών, καθώς και ακολούθων άλλων θρησκειών.
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Απολλωνία-Αρσούφ
Η Απολλωνία ή Αρσούφ, τοποθεσία στο Ισραήλ σήμερα, λίγο βορειότερα του Τελ Αβίβ, ήταν μια αρχαία πόλη στην ελληνιστική και ρωμαϊκή Ιουδαία, η οποία μετονομάστηκε σε Σώζουσα (Sozusa) ή Σώζουσα της Παλαιστίνης στην ύστερη ρωμαϊκή περίοδο, για να ξεχωρίζει από την ομώνυμη πόλη της Λιβύης. Βρισκόταν σε ένα βράχο πάνω από τη Μεσόγειο Θάλασσα, περίπου 34 χλμ. νότια της Καισάρειας (Άρκα).
Έπεσε στα χέρια των μουσουλμάνων το 640 μ.Χ., οι οποίοι την οχύρωσαν ενάντια στις επιθέσεις των Βυζαντινών. Σήμερα είναι γνωστή ως Αρσούφ. Κατακτήθηκε από το σταυροφορικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ το 1101, αποτελώντας ένα σημαντικό από στρατηγικής πλευράς κάστρο κατά τη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορίας, όταν και δόθηκε η Μάχη του Αρσούφ (1191) εκεί κοντά. Το κάστρο καταλήφθηκε από τους Μαμελούκους το 1265, οι οποίοι το κατέστρεψαν για να προστατευτούν από πιθανή χρησιμοποίησή του από νέα κύματα Σταυροφόρων.
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις του Ισραήλ
Diario AS
Προφίλ
Η Diario AS είναι μέρος της PRISA που κατέχει επίσης τις El Pais και Cinco Días. Η εφημερίδα καλύπτει ιδιαίτερα τα νέα των ποδοσφαιρικών ομάδων της Μαδρίτης: Ρεάλ Μαδρίτης, Ατλέτικο Μαδρίτης και Ράγιο Βαγιεκάνο. Η άμεση ανταγωνίστρια της είναι η Marca.
Το Μάιο του 2012, η εφημερίδα προώθησε μία έκδοση στην αγγλική γλώσσα, που προσφέρει άρθρα που μεταφράστηκαν από την αρχική ισπανική έκδοση από αγγλόφωνους ομιλητές.
Η κυκλοφορία της Diario AS ήταν 181.172 αντίτυπα το 2001 και 176.892 αντίτυπα το 2002. Ανήλθε σε 214.654 αντίτυπα το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές εφημερίδες Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ιστοσελίδες Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ισπανία Κατηγορία:Εφημερίδες στην ισπανική γλώσσα
Άντον Μούσερτ
Ο Άντον Μούσερτ (Anton Adriaan Mussert, γνωστός και ως «Κουίσλιγκ της Ολλανδίας»), ήταν Ολλανδός πολιτικός. Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1894 στο Werkendam της νότιας Ολλανδίας και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του κόμματος της Εθνικοσοσιαλιστικής Κίνησης της Ολλανδίας (NSB) και πρώτος επικεφαλής του. Θεωρείται ο πλέον επιφανής Ολλανδός φασίστας πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. Την περίοδο της γερμανικής κατοχής της Ολλανδίας διατήρησε τη θέση του, καθώς υποστηρίχθηκε από τις ναζιστικές αρχές. Μετά τον πόλεμο, εξαιτίας αυτής του της δράσης, καταδικάστηκε για «εσχάτη προδοσία» και εκτελέστηκε, στις 7 Μαΐου του 1946.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί πολιτικοί
Ντίλιαου
Η Ντίλιαου Πετουρσντότιρ (Diljá Pétursdóttir, γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου 2001), γνωστή με το καλλιτεχνικό Diljá (Ντίλιαου), είναι Ισλανδή τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Ισλανδία στον με το τραγούδι "Power".
Βιογραφία
Η Ντίλιαου έγινε γνωστή, συμμετέχοντας στο talent show Ísland Got Talent το 2015. Το 2020 μετακόμισε στην Κοπεγχάγη, όπου εναλλάσσει τις σπουδές της στη φυσιοθεραπεία με μαθήματα τραγουδιού.
Power
Το "Power" είναι ένα τραγούδι του 2023 από την Ισλανδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιό Ντίλιαου Πετουρσντότιρ. Το τραγούδι θα εκπροσωπήσει την Ισλανδία στον αφού κέρδισε το Söngvakeppnin 2023, τον εθνικό τελικό της Ισλανδίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision εκείνου του έτους.
Κυκλοφορία
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου 2023, μαζί με όλα τα άλλα τραγούδια που διαγωνίζονται στο Söngvakeppnin 2023.
Söngvakeppnin 2023
Μεταξύ 29 Αυγούστου και 4 Οκτωβρίου 2022, η RÚV άνοιξε την περίοδο για τους ενδιαφερόμενους τραγουδοποιούς να υποβάλουν τις συμμετοχές τους. Οι τραγουδοποιοί δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη απαίτηση να ανταποκριθούν και η διαδικασία ήταν ανοιχτή σε όλους. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας έλαβε 132 υποβολές στο κλείσιμο της προθεσμίας. Οι δέκα διαγωνιζόμενες συμμετοχές αποκαλύφθηκαν στις 28 Ιανουαρίου 2023.
Το "Power" έλαβε χώρα στον πρώτο ημιτελικό από δύο ημιτελικούς, ο πρώτος που έλαβε χώρα στις 18 Φεβρουαρίου 2023. Ερμήνευσε την ισλανδική εκδοχή του τραγουδιού που ονομάζεται "Lifandi inni í mér", σύμφωνα με τους κανόνες του διαγωνισμού που στους ημιτελικούς, όλες οι διαγωνιζόμενες συμμετοχές έπρεπε να διεξαχθούν στα ισλανδικά. Σε κάθε ημιτελικό, πραγματοποιήθηκαν πέντε από τις δέκα ανταγωνιστικές πράξεις και οι δύο συμμετοχές που καθορίστηκαν αποκλειστικά από το κοινό μέσω τηλεφωνικής ψηφοφορίας και της νέας εφαρμογής RÚV Stjörnur προχώρησαν στον τελικό. Σύμφωνα με τους κανόνες του διαγωνισμού, ένας επιπλέον προαιρετικός προκριματικός θα μπορούσε να επιλεγεί από τους διοργανωτές του διαγωνισμού μεταξύ των μη προκριματικών πράξεων, ο οποίος θα προχωρούσε επίσης στον τελικό. Αυτή η επιλογή επικαλέστηκε στη συνέχεια οι διοργανωτές, πράγμα που σημαίνει ότι συνολικά πέντε πράξεις προκρίθηκαν στον τελικό.
Ο τελικός διεξήχθη στις 4 Μαρτίου 2023. Στον πρώτο γύρο με τους πέντε φιναλίστ, ο "Power" προκρίθηκε ως ένας από τους δύο φιναλίστ για να προχωρήσει στην τελική μονομαχία για να γίνει ο νικητής του διαγωνισμού. Στον τελικό γύρο, το "Power" αναδείχθηκε νικητής του Söngvakeppnin 2023, και έγινε ο εκπρόσωπος της Ισλανδίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2023.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Ισλανδία είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που διεξήχθη στις 11 Μαΐου 2023. Αποκλείστηκε από τον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισλανδία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023 Κατηγορία:Ισλανδοί τραγουδιστές
Σλίπτσιτσι
Το Σλίπτσιτσι (κυριλλικά: Слипчићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 229 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Midland Railway Company
Η Midland Railway Company ή απλά Midland Railway (MR) ήταν εταιρεία σιδηροδρόμων του Ηνωμένου Βασιλείου που δημιουργήθηκε το 1844 και διατηρήθηκε αυτόνομη ως το 1922, οπότε αποτέλεσε τμήμα της μεγαλύτερης εταιρείας "London, Midland and Scottish Railway"
Η εταιρεία διέθετε ευρύ δίκτυο γραμμών με επίκεντρο την περιοχή των ανατολικών Μίντλαντς (East Midlands) και βάση το Ντέρμπι.
Ιστορία
Κατά τη δεκαετία του 1830, οπότε και άρχισε η ευρεία ανάπτυξη των σιδηροδρόμων στο Ην. Βασίλειο, στην περιοχή των Μίντλαντς δημιουργήθηκαν τρεις σιδηροδρομικές εταιρείες: Η Midland Counties, η οποία κατασκεύασε γραμμή σύνδεσης του Ντέρμπι με το Νότιγχαμ, η North Midland Railway (συνέδεε το Ντέρμπι με το Ληντς και η York & North Midland (συνέδεε το Γιόρκ με το Νιουκάσλ και η Birmingham and Derby. Οι εταιρείες αυτές αναπτύχθηκαν στηριζόμενες όχι τόσο στο επιβατικό κοινό, όσο στη μεταφορά άνθρακα από τα ορυχεία του Ντέρμπισαϊρ και του Λεστερσάιρ, το οποίο με την καταστροφή του υδάτινου καναλιού του είχε χάσει τη δυνατότητα μεταφοράς του προϊόντος των ορυχείων του. Εν τούτοις και καθώς αναπτύσσονταν τόσο οι γραμμές όσο και το τροχαίο υλικό, οι εταιρείες προσέβλεπαν και σε μεταφορές ανθρώπων, γεγονός που τις οδήγησε σε έντονο ανταγωνισμό: Προσέφεραν σιδηροδρομικές εκδρομές, στις οποίες τα εισιτήρια στοίχιζαν τη μισή τιμή των κανονικών και διαφήμιζαν έντονα τις διαδρομές τους, κύρια προς Λονδίνο.
Με τη νομοθετική πράξη του Κοινοβουλίου της 10ης Μαΐου 1844, οι εταιρείες αυτές συγχωνεύτηκαν και αποτέλεσαν την Midland Railway's Derby Locomotive Works.
Διευθυντές της νέας εταιρείας έγιναν ο δυναμικός Τζορτζ Χάντσον (George Hudson) της North Midland και ο Τζον Έλλις (John Ellis) της Midland Counties. Η εταιρεία είχε ως έδρα το Ντέρμπι, πόλη που βρίσκεται η διασταύρωση δύο βασικών διαδρομών, προς Λονδίνο και προς Σκωτία.Ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Μάθιου Κίρτλεϊ (Matthew Kirtley) έπεισε το διοικητικό συμβούλιο ότι οι εγκαταστάσεις που υπήρχαν στο Ντέρμπι δεν ήταν επαρκείς για μια εταιρεία που συνέχιζε να αναπτύσσεται. Έτσι, στην πόλη κατασκευάστηκε, το 1847, νέος σταθμός συντήρησης και επισκευής, με δυνατότητα "φιλοξενίας" δεκαέξι ατμαμαξών, ενώ το 1851 έγινε επέκταση των ήδη υπαρχουσών εγκαταστάσεων, ώστε να είναι δυνατή η κατασκευή νέων ατμαμαξών. Οι βρετανικές σιδηροδρομικές εταιρείες κατασκεύαζαν μόνες τους το τροχαίο υλικό τους, τόσο ατμάμαξες όσο και βαγόνια, με μικρή συμβολή υπεργολάβων. Το 1852 προστέθηκε νέος χώρος συντήρησης και το 1860 συνέχισαν να δημιουργούνται νέοι χώροι και νέα εργαστήρια. Πριν το θάνατό του ο Κίρτλεϊ είχε συλλάβει την ιδέα του διαχωρισμού των χώρων κατασκευής ατμαμαξών από αυτόν των βαγονιών, πράγμα που έγινε το 1873.
Σχεδόν αμέσως μετά τη δημιουργία της, η νέα εταιρεία απορρόφησε την Sheffield and Rotherham Railway και, το επόμενο έτος (1845) την Erewash Valley Line. Χάρη στην τελευταία απέκτησε πρόσβαση στα ανθρακωρυχεία του Ντερμπισάιρ και του Νοττιγχαμσάιρ, ενώ το 1847 απορρόφησε την Mansfield and Pinxton Railway. Το 1846 αγόρασε την Leicester and Swannington Railway και το 1849 επεξέτεινε τη γραμμή αυτή ως το Μπάρτον (Burton), γεγονός που της έδινε πρόσβαση και στα ανθρακωρυχεία του Λεστερσάιρ. Η πρόσβαση προς τα ανθρακωρυχεία αποδείχτηκε ίσως η σημαντικότερη κίνηση της νέας εταιρείας, καθώς η μεταφορά άνθρακα επρόκειτο να γίνει η κύρια πηγή των εσόδων της.
Το 1846 δημιουργήθηκε ο βασικός ανταγωνιστής της Μίντλαντ, η εταιρεία London and York Railway, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Great Northern Railway (GNR). Ο Χάντσον και οι υπόλοιποι ανταγωνιστές αγωνίστηκαν να εμποδίσουν την έγκριση της δημιουργίας της από το Κοινοβούλιο, μάλιστα με όχι τόσο "καθαρά" μέσα. Ύστερα από την αποτυχία αυτή, ο Χάντσον ξεκίνησε τη δημιουργία μιας μικρής γραμμής που συνέδεε το δίκτυο της York and North Midland Railway με το Νόττινγκλι (Knottingley). Η κίνηση αυτή, όμως, έδινε πρόσβαση στην "Great Northern" προς το Γιόρκ και αυτό θεωρήθηκε "αποστασία" του Χάντσον. Οι υπόλοιποι διευθυντές της Μίντλαντ θορυβήθηκαν και πήραν αποστάσεις από αυτόν απαξιώνοντάς τον και άρχισαν να γίνονται ερωτήσεις για την οικονομική του διαχείριση. Συνέπεια όλων αυτών ήταν η απομάκρυνσή του από την εταιρεία το 1849. Ο Χάντσον αποσύρθηκε στο Παρίσι σε συνθήκες φτώχιας. Η "Μίντλαντ" στο μεταξύ αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες: Η διαμάχη για την ίδρυση της "GNR" είχε κοστίσει πολλά στην εταιρεία, το δίκτυο και το τροχαίο υλικό χρειάζονταν συντήρηση, οι γραμμές επέκτασης προς Πίτερσμπρο και Λίνκολν δεν είχαν πληρωθεί. Την εταιρεία διέσωσε η συνετή και στιβαρή διοίκηση του Τζον Έλλις: Αντί να επικεντρωθεί στην ανταγωνιστική αγορά μεταφοράς επιβατών, η Μίντλαντ έριξε το βάρος της στη μεταφορά άνθρακα, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι οι γραμμές της από τα ορυχεία προς το Λονδίνο ήταν συντομότερες (άρα και χαμηλότερου κόστους) από τον ανταγωνισμό.
Τη δεκαετία του 1850 η Μίντλαντ είχε οικονομικά ανακάμψει, αλλά παρέμενε μια επαρχιακή εταιρεία. Ο Έλλις αντιλήφθηκε ότι προκειμένου να αναπτυχθεί περισσότερο η εταιρεία του, όφειλε να επεκταθεί προς άλλες περιοχές. Το 1847 είχε ψηφιστεί από τη Βουλή ένα διάταγμα που επέτρεπε στη Μίντλαντ να χρησιμοποιεί από κοινού τη γραμμή που εξασφάλιζε την πρόσβασή της (καθώς και της Great Northern, GN) στο Λονδίνο με χρήση της γραμμής της London and North Western Railway (LNWR) από το Χίτσιν στο Κινγκς Κρος του Λονδίνου. Το διάταγμα αυτό όμως παρέμεινε ανενεργό. Ο Έλλις διόρισε Γενικό Διευθυντή τον εξαιρετικά ικανό Τζέιμς Όλπορτ (James Allport) και το 1853 υπέβαλε εκ νέου προς έγκριση το ανενεργό διάταγμα, προσβλέποντας επίσης στα ορυχεία σιδήρου του Νορθαμπτονσάιρ. Στην ενέργεια αυτή βοήθησαν οι κάτοικοι του Μπέντφορντ, οι οποίοι θεωρούσαν την LNWR αναξιόπιστη ως προς την ακρίβεια των δρομολογίων της. Το πρόβλημα ήταν ότι οι επιβάτες της Μίντλαντ έπρεπε να αλλάζουν τρένο στο Χίτσιν - παίρνοντας αυτό της GN - για να φθάσουν στο Λονδίνο. Τελικά, ο Όλπορτ κατάφερε να επιτύχει επταετή συμφωνία με την GN (με εγγύηση 20.000 λιρών ανά έτος) ώστε τα τρένα της Μίντλαντ να συνεχίζουν ως το Λονδίνο.
Τη δεκαετία του 1860 η Μίντλαντ είχε ακόμη μεγαλύτερη οικονομική βελτίωση, μεταφέροντας άνθρακα, σθδηρομετάλλευμα και μπύρα από το Μπάρτον ον Τρεντ. Η γραμμή όμως προς Λονδίνο ήταν της GN και τα τρένα της, έχοντας προτεραιότητα στη δική της γραμμή, προκαλούσαν όλο και μεγαλύτερες καθυστερήσεις στα τρένα της Μίντλαντ, για την οποία "η ακρίβεια ήταν συνώνυμο με τη θρησκεία" Η οικονομική κατάσταση της εταιρείας ήταν καλή, επιτρέποντας την πραγματοποίηση της κίνησης εξασφάλισης δικού της τερματικού σταθμού στην πρωτεύουσα. Η απόφαση πάρθηκε το 1862, τα σχέδια του Ουίλιαμ Μπάρλοου (William Barlow) άρχισαν να υλοποιούνται το 1863 και το 1868 εγκαινιάστηκε ο σταθμός του Σεντ Πάνκρας (St. Pancras), τμήμα του οποίου έγινε, το 1865, ένα από τα πιο γνωστά ξενοδοχεία της πρωτεύουσας, το Midland Grand Hotel, το οποίο διατηρήθηκε σε λειτουργία ως το 1935, οπότε οι χώροι του μετατράπηκαν σε σιδηροδρομικά γραφεία, γνωστά ως St Pancras Chambers. μικρογραφία Τη δεκαετία του 1870 η εταιρεία επεξέτεινε το δίκτυό της προς τη Σκωτία, ενώ διέθετε τέσσερις γραμμές προς Λονδίνο. Το 1879 δημιουργήθηκε νέα γραμμή προς Νότιγχαμ μέσω του Ολντ Ντάλμπι. Η εταιρεία αναπτύσσει τις δραστηριότητές της και γίνεται περίφημη για την άνεση των συρμών της, κερδίζοντας έτσι περισσότερους επιβάτες, ενώ αυξάνει σημαντικά και η μεταφορά μεταλλευμάτων. Αυτή είναι η αιτία που την επόμενη δεκαετία οι συρμοί της Μίντλαντ εμφανίζουν σημαντικές καθυστερήσεις. Παρά τη δημιουργία των συρμών "εξπρές" (1905) οι καθυστερήσεις λόγω αυξημένης κυκλοφορίας συρμών είναι τέτοιες, που μερικές φορές το προσωπικό ενός συρμού εξαντλεί το ωράριό του ενώ ο συρμός περιμένει σταματημένος σε σήμα απαγόρευσης διέλευσης. Την κατάσταση αυτή ανατρέπει η ανάληψη της Γενικής Διεύθυνσης από τον Σερ Γκάι Γκράνετ (Guy Granet), ο οποίος οργανώνει ένα κεντρικό σύστημα ελέγχου κυκλοφορίας, με το οποίο υπάρχει η δυνατότητα να δίνεται προτεραιότητα στους επιβατικούς συρμούς. Η ΜR αποκτά νέες γραμμές στο διάστημα 1903 - 1912 ενώ συμμετέχει ως εταίρος στη λειτουργία μικρότερων, τοπικών σιδηροδρομικών εταιριών. Κατέχει, επίσης, έναν αριθμό πλοίων, τα οποία αναχωρούσαν από το λιμένα του Χέισαμ (Heysham) και τον συνέδεαν με το Μπέλφαστ και το Ντάγκλας (Douglas).
Το 1914 όλες οι σιδηροδρομικές εταιρείες της χώρας τέθηκαν υπό τον έλεγχο της Εκτελεστικής Επιτροπής Σιδηροδρόμων (Railway Executive Committee), αφού αποζημιώθηκαν ανάλογα με τα κέρδη που είχαν εμφανίσει το 1913. Ματαιώθηκαν όλα τα εκδρομικά δρομολόγια και τα αμιγώς επιβατικά ελαττώθηκαν ώστε να είναι δυνατή η μεταφορά πολεμοφοδίων και στρατευμάτων. Όταν τελείωσε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος οι επιβατηγοί συρμοί, εκτός του ότι μετέφεραν υπεράριθμους επιβάτες, δεν κάλυπταν ούτε τις μισές αποστάσεις της προπολεμικής περιόδου. Η Μίντλαντ δεν κατάφερε να συνέλθει έγκαιρα από αυτό το πλήγμα. Έτσι, το 1921, με νομοθετική πράξη η Μίντλαντ, η LNWR, οι μικρότερες εταιρείες Lancashire and Yorkshire, Caledonian and the Glasgow and South Western Railway, η Furness και η North Staffordshire συνενώθηκαν, σχηματίζοντας τη νέα εταιρεία London Midland and Scottish Railway.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στην Αγγλία Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις
JOSM
Το JOSM (Java OpenStreetMap Editor) είναι δωρεάν λογισμικό για χρήση σε υπολογιστή, για την επεξεργασία των γεωγραφικών δεδομένων του OpenStreetMap που δημιουργήθηκε σε Java. Έχει πολλά προηγμένα χαρακτηριστικά, αλλά και πιο περίπλοκη χρήση από τον προεπιλεγμένο online επεξεργαστή ID.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|JOSM προκαθορισμένο μενού οδών στα γερμανικά Μερικά αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του JOSM είναι η εισαγωγή GPX αρχείων (ίχνη από το GPS), που συνεργάζονται με αεροφωτογραφίες (συμπεριλαμβανομένων WMS, TMS και WMTS πρωτοκόλλων), υποστήριξη για πολλαπλές χαρτογραφικές προβολές, επίπεδα, σχέσεις, επεξεργασία,  εργαλεία επικύρωσης δεδομένων, φιλτράρισμα δεδομένων, εργασία χωρίς σύνδεση, προκαθορισμένα και αποδομένα στυλ. Το JOSM παρέχει περισσότερες από 200 συντομεύσεις πληκτρολογίου για τις βασικές του λειτουργίες.
Ιστορία
Το πρώτο changeset δημιουργήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2005. Η πρώτη beta έκδοση (η οποία απαιτούσε Java 5 ) έγινε διαθέσιμη στις 4 Οκτωβρίου 2005 και το JOSM 1.0 κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου 2006. Η τρέχουσα έκδοση, που χρησιμοποιεί τον κωδικό changeset, παρουσιάστηκε το 2008.
Το 2014, το σχέδιο του λογότυπου αντικαταστάθηκε με ένα νεότερο, το οποίο κέρδισε σε ένα διαγωνισμό σχεδιασμού. Από τότε οι σταθερές εκδόσεις προσδιορίζονται με τα ΥΥ.ΜΜ (Έτος-Μήνας) και έναν εσωτερικό αριθμό έκδοσης (στη συνέχεια του r6763 - 14.01 ), ωστόσο μπορεί να μην αντιπροωπεύουν ακριβώς την ημερομηνία κυκλοφορίας.
Από την αναθεώρηση 10786 (16.07) που κυκλοφόρησε στις 12 Αυγούστου 2016, η υποστήριξη για Java εκδόσεις που είναι παλαιότερες από την 8 έχουν σταματήσει.
Χρήση
Τον υψηλότερο αριθμό επεξεργασιών στο OSM γίνεται με τη χρήση του JOSM. Το λογισμικό χρησιμοποιήθηκε για να εκτελέσει αρκετές μεγάλης κλίμακας εισαγωγές στο OSM, συμπεριλαμβανομένης των δεδομένων TIGER στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το JOSM μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την επεξεργασία ενόςαδελφικού έργου του OSM, του OpenHistoricalMap. Περιλαμβάνεται ως ένα πακέτο σε πολλές διανομές Linux όπως το Ubuntu και το OSGEO Live DVD
Διάφορα μαθήματα είναι διαθέσιμα. Το LearnOSM Μάθημα, μεταφρασμένο σε 16 γλώσσες, έχει ένα τμήμα στο JOSM. Καλύπτει τη διαδικασία επεξεργασίας, τα εργαλεία, τα πρόσθετα, τα προκαθορισμένα, τις λειτουργικότητες των εικόνων, την επίλυση συγκρούσεων και άλλα χαρακτηριστικά.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:OpenStreetMap
Clock DVA
Οι Clock DVA είναι συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής industrial και post-punk από το Σέφιλντ της Αγγλίας. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1978, έχοντας δύο μέλη, τους Αντόλφους «Άντι» Νιούτον (Adolphus «Adi» Newton) και Στίβεν «Τζαντ» Τέρνερ (Steven «Judd» Turner). Όπως και στους σύγχρονούς τους Heaven 17, το όνομα των Clock DVA ήταν εμπνευσμένο από την, επηρεασμένη από τα ρωσικά («dva» είναι η ρωσική λέξη για το "δύο"), τεχνητή αργκό που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας Άντονι Μπέρτζες (Anthony Burgess) στο μυθιστόρημα Κουρδιστό πορτοκάλι, μυθιστόρημα στο οποίο βασίστηκε και η ομώνυμη ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Ο Άντι είχε προηγουμένως συνεργαστεί με μέλη των Cabaret Voltaire σε μουσική κολλεκτίβα με την ονομασία The Studs καθώς και με τους Ian Craig Marsh και Martyn Ware στο συγκρότημα The Future (οι Marsh και Ware αργότερα δημιούργησαν το συγκρότημα ηλεκτρονικής ποπ Human League).
Ιστορία
Το συγκρότημα έγινε αρχικά γνωστό για την πειραματική ηλεκτρονική μουσική του η οποία χρησιμοποιούσε βρόχους (λούπες) μαγνητοταινιών (tape loops) και συνθεσάιζερ. Ως φορείς της μουσικής industrial οι Clock DVA έγιναν γνωστοί το 1980, όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος τους White Souls in Black Suits, από τη δισκογραφική εταιρεία που είχε το πειραματικό συγκρότημα Throbbing Gristle, την Industrial Records. Στον δίσκο αυτό, οι DVA παρωδούν τον ήχο της λευκής σόουλ των βρεταννικών συγκροτημάτων της εποχής, ωστόσο η χλευαστική προς τη σόουλ διάθεση διαστρέφεται με παράξενο τρόπο από τον αστικό μεταλλικό θόρυβο ο οποίος παραμορφώνει επιφανειακά τα τραγούδια. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αλλόκοτο αλλά γοητευτικό, με σφριγηλό ρυθμό.
Το 1981 ακολούθησε ο δίσκος Thirst, ο οποίος κυκλοφόρησε από τη Fetish Records, με θετικές κριτικές, εκτοπίζοντας τον δίσκο των Adam and the Ants, Dirk Wears White Sox, από την κορυφή των Indie Charts του περιοδικού New Musical Express (NME]. Εκείνη την εποχή, οι Clock DVA ήδη συνδύαζαν τη συνήθη ροκ ενορχήστρωση με τεχνικές συγκεκριμένης μουσικής. Το σινγκλ 4 Hours, από τον δίσκο Thirst, διασκευάστηκε αργότερα από τον πρώην μπασσίστα των Bauhaus, David J, στον δίσκο e.p. Blue Moods Turning Tail.
Το συγκρότημα διασπάστηκε το 1981, καθώς τα μη ιδρυτικά μέλη έφυγαν για να ιδρύσουν τους The Box.
Το 1983, ο Νιούτον σχημάτισε νέα μορφή της μπάντας. Αφού κυκλοφόρησε το σινγκλ "High Holy Disco Mass" στην Polydor Records, ως DVA, το συγκρότημα εξέδωσε τον δίσκο Advantage (με μερικά σινγκλ) με την ονομασία Clock DVA. Το Advantage χαρακτηρίστηκε ως το δυνατότερο LP τους, «ένα φάνκι μίγμα έντονου χορευτικού μπάσσου/ντραμς διάστικτου με ακουστικές αναδράσεις, αγχωτικά φωνητικά από τον Νιούτον, παρεμβολές από μαγνητοταινίες και σωρούς από θορύβους ήχων από σαξόφωνο και τρομπέτα» με περιστασιακές παρεκτροπές προς μια παραμορφωμένη μορφή μπίμποπ. Όμως, μετά από μια ευρωπαϊκή περιοδεία, οι Clock DVA διαλύθηκαν μετά από οξύτατη σύγκρουση μεταξύ τους.
Μετά τη διάλυση του 1983, ο Άντι Νιούτον δημιούργησε τους The Anti-Group ή T.A.G.C. Το συγκρότημα αυτό κυκλοφόρησε μερικούς δίσκους, συνεχίζοντας σε παρόμοιο, αν και πιο πειραματικό, ύφος με τους Clock DVA.
Το 1987, ο Άντι Νιούτον επανενεργοποίησε τους DVA και ζήτησε από τους Ντιν Ντένις (Dean Dennis) και Πολ Μπρόουζ (Paul Browse) να επιστρέψουν για να τον βοηθήσουν στις τεχνικές δειγματοληψίας μέσω υπολογιστή που είχε αναπτύξει με τους Anti Group. Ο δίσκος Buried Dreams που κυκλοφόρησαν ήταν ένας δίσκος ηλεκτρονικής μουσικής τον οποίο η κριτική αποδέχθηκε ως πρωτοποριακή δουλειά. Το περιοδικό TrouserPress τον χαρακτήρισε «ακουστική πραγματεία για τον θάνατο, τον φετιχισμό και την παρακμή - έναν ακόμη απολαυστικό εφιάλτη στο βινύλιο». Σε αυτόν τον δίσκο επανεμφανίζονται τα κομμάτια The Act και The Hacker, μαζί με δημιουργίες εμπνευσμένες από την ιστορία μιας αιμοσταγούς κόμισσας του 16ου αι. (Buried Dreams), από τον Αλμπέρ Καμύ (The Reign) και ένα περιστατικό από την Psychopathia Sexualis του σεξολόγου Ρίχαρντ Φον Κραφτ-Έμπινγκ. Οι αργοί, πένθιμοι θόρυβοι των συνθεσάιζερ και οι φωνές, που είναι επεξεργασμένες για να ηχούν δυσάρεστες, προσδίδουν στον δίσκο έντονη θεατρική δύναμη.
Ο Μπρόουζ εγκατέλειψε το συγκρότημα το 1989 και αντικαταστάθηκε από τον Αρ Ι Μπέικερ (R E Baker). Ακολούθησε ο δίσκος Man-Amplified, ο οποίος ήταν διερεύνηση της κυβερνητικής. Η επόμενη κυκλοφορία ήταν ο οργανικός δίσκος Digital Soundtracks. Μετά την αποχώρηση του Ντένις από το συγκρότημα, οι Νιούτον και Μπέικερ κυκλοφόρησαν τον δίσκο Sign.
Το 2008, ο Άντι Νιούτον επανενεργοποίησε τους Clock DVA, με τη βοήθεια της δημιουργικής συντρόφου του Τζέιν Ράντιον Νιούτον (Jane Radion Newton). Το συγκρότημα πρόκειται να παίξει ζωντανά, για πρώτη φορά μετά το 1994, στο φεστιβάλ Wave-Gotik-Treffen της Γερμανίας, τον Ιούνιο του 2011.
Τον Μάρτιο του 2016 οι CLOCK DVA εμφανίστηκαν σε συναυλία στην Αθήνα (για πρώτη φορά στον συναυλιακό χώρο Gagarin 205).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Αγγλικά post-punk συγκροτήματα
Κωνσταντία της Αυστρίας, μαργραβίνα του Μάισσεν
H Κωνσταντία, γερμ. Konstanze von Babenberg von Österreich (6 Μαΐου 1212 - πριν τις 5 Ιουνίου 1243) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μάισσεν.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας και της Θεοδώρας Αγγελίνας, μάλλον κόρης του Ιωάννη σεβαστοκράτορα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1234 τον Ερρίκο Γ΄ των Βέττιν μάργραβο του Μάισσεν & της Λουσατίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μάισσεν
Ελμπιστάν
Το Ελμπιστάν (τουρκικά και κουρδικά: Elbistan) είναι περιοχή και πόλη στην Επαρχία Καχραμανμαράς της Τουρκίας. Το Ελμπιστάν αποτελεί την πιο πολυάνθρωπη περιοχή της επαρχίας Καχραμανμαράς. Αποτελεί επίσης τη μεγαλύτερη εδαφικώς περιοχή-περιφέρεια της επαρχίας και έχει την τέταρτη μεγαλύτερη σε έκταση πεδιάδα της χώρας. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής του περιοχής είναι 95.037. Tο κλίμα είναι πολύ ξηρό, αλλά παρέχεται επαρκής άρδευση από τον ποταμό Τζεϋχάν, έναν από τους μεγαλύτερους στην Τουρκία.
Η πόλη αποτέλεσε την πρωτεύουσα του τουρκομανικού εμιράτου του Ντουλκαντίρ, μετά την απόσπασή της από τους Τουρκομάνους Ερετνίδες (τουρκικά: Ερέτνα) το 1337. Το 1277 οι Μαμελούκοι υπό τον σουλτάνο Μπαϋμπάρς νίκησαν ένα στρατό των Μογγόλων στη Μάχη του Ελμπιστάν. Η περιοχή ενσωματώθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λίγο μετά την εκστρατεία των Οθωμανών στην Αίγυπτο των Μαμελούκων το 1512, παρόλο που σε κάποια τοπικά φέουδα εδόθησαν διάφοροι βαθμοί αυτονομίας, κυρίως γύρω από τις περιοχές Χατιτζεπινάρ και Κασανλί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Τι έκανες μπαμπά στην Άγρια Δύση
Το Τι έκανες μπαμπά στην Άγρια Δύση; (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: City Slickers) είναι αμερικανικό κωμικό γουέστερν του 1991, σε σκηνοθεσία Ρον Άντεργουντ, με πρωταγωνιστές τους Μπίλι Κρίσταλ, Ντάνιελ Στερν, Μπρούνο Κίρμπι και Τζακ Πάλανς. Σε δεύτερους ρόλους εμφανίζονται οι Πατρίσια Γουέτιγκ, Χέλεν Σλέιτερ και Νομπλ Γουίλινγκχαμ, με τον Τζέικ Τζίλενχαλ να κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Για την ερμηνεία του, ο Τζακ Πάλανς κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Πλοκή
Στην Παμπλόνα της Ισπανίας, οι μεσήλικες φίλοι Μιτς Ρόμπινς, Εντ Φουρίλο και Φιλ Μπερκουίστ συμμετέχουν στην κούρσα των ταύρων. Γυρνώντας στη Νέα Υόρκη, ο Μιτς συνειδητοποιεί ότι αυτός και οι φίλοι του χρησιμοποιούν περιπετειώδη ταξίδια ως απόδραση από τη βαρετή ζωή τους. Ο Μιτς μισεί τη δουλειά του στις πωλήσεις διαφημίσεων στο ραδιόφωνο. Ο Φιλ παγιδεύεται σε έναν γάμο χωρίς αγάπη με μια τρελή σύζυγο ενώ διευθύνει το σούπερ μάρκετ του πεθερού του (ο οποίος εκφοβίζει τον Φιλ). Ο Εντ είναι επιτυχημένος πωλητής αθλητικών ειδών που παντρεύτηκε πρόσφατα μια πολύ νεότερη γυναίκα αλλά αντιστέκεται στο να κάνει οικογένεια.
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, ο Μιτς προκαλεί κατά λάθος ταραχή που καταστρέφει την κατασκήνωση. Ενώ ψάχνει για αδέσποτα ζώα, ο Μιτς ανακαλύπτει ότι ο Κέρλι είναι ευγενική φύση κάτω από το τραχύ εξωτερικό του. Ο Κέρλι ενθαρρύνει τον Μιτς να ανακαλύψει το "ένα πράγμα" στη ζωή του που είναι πιο σημαντικό για αυτόν. Στην πορεία, ο Μιτς βοηθά στη γέννηση ενός μοσχαριού από μια ετοιμοθάνατη αγελάδα. Ο Μιτς ονομάζει το μοσχάρι Νόρμαν.
Λίγο αργότερα, ο Κέρλι παθαίνει θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο, αφήνοντας το αυτοκίνητο υπό τον έλεγχο του Τζεφ και του Τι Αρ. Ο μάγειρας της κατασκήνωσης, ο Κούκι, μεθάει και χαλάει κατά λάθος τα τρόφιμα, σπάζοντας ταυτόχρονα το πόδι του. Όταν οι Τζέσαπ πηγαίνουν τον Κούκι σε μια κοντινή πόλη, ο Τζεφ και ο Τι Αρ μεθάνε. Ακολουθεί καβγάς στον οποίο απειλούν να σκοτώσουν τον Νόρμαν και επιτίθενται στον Μιτς. Ο Φιλ και ο Εντ παρεμβαίνουν και ο Φιλ απειλεί τον Τζεφ με όπλο. Αμέσως μετά, ο Τζεφ και ο Τι Αρ εγκαταλείπουν την ομάδα. Η Μπόνι και οι Σάλοβιτς πηγαίνουν προς το ράντσο του Κολοράντο, ενώ ο Εντ και ο Φιλ μένουν πίσω για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή. Ο Μιτς φεύγει, αλλά σύντομα επιστρέφει για να ξαναβρεί τους φίλους του.
Αφού αντιμετωπίσουν μια δυνατή καταιγίδα, οδηγούν το κοπάδι στο Κολοράντο. Όταν ο Νόρμαν παραλίγο να πνιγεί καθώς το κοπάδι διασχίζει ένα ποτάμι, ο Μιτς τον σώζει. Παρασύρονται και οι δυο τους από το ρεύμα, αλλά τους σώζουν ο Φιλ και ο Εντ και φτάνουν με ασφάλεια στο ράντσο του Κολοράντο. Όταν ο Στόουν προσφέρεται να τους αποζημιώσει όλους, οι Τζέσαπ προτιμούν να αναβάλουν τη διαδρομή για το μέλλον. Ωστόσο, ο Κλέι αποκαλύπτει ότι θα πουλήσει το κοπάδι σε μια εταιρεία συσκευασίας κρέατος. Ο Μιτς, ο Φιλ και ο Εντ αρχικά πιστεύουν ότι έσωσαν τα βοοειδή μάταια, αλλά αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν την εμπειρία τους για να επανεκτιμήσουν τη ζωή τους.
Οι άνδρες επιστρέφουν στη Νέα Υόρκη. Ο Μιτς, πιο ευτυχισμένος, ξανασμίγει με τη Μπάρμπαρα και τα δύο τους παιδιά. Έχει επίσης φέρει τον Νόρμαν στο σπίτι ως κατοικίδιο. Ο Φιλ μαθαίνει ότι η υπάλληλός του δεν ήταν ποτέ έγκυος. Ο Εντ σκοπεύει να κάνει παιδιά με τη γυναίκα του. Ο Μιτς είναι έτοιμος να ξαναρχίσει τη ζωή του με νέο όραμα.
Παραγωγή
Η πλοκή της ταινίας, που έχει θέμα ερασιτέχνες καουμπόηδες που μάχονται με κακούς καθώς συνεχίζουν να οδηγούν ένα κοπάδι με βοοειδή μετά τον θάνατο του επικεφαλής τους, θεωρήθηκε ότι είναι παρόμοια με την Οι καουμπόι του Τζον Γουέιν, αν και εκείνη ήταν ένα δραματικό γουέστερν και όχι κωμωδία.
Στα απομνημονεύματά του το 2013, ο Μπίλι Κρίσταλ γράφει για το πώς έγινε το κάστινγκ της ταινίας. «Ο Πάλανς», λέει, «ήταν η πρώτη επιλογή από την αρχή, αλλά είχε δεσμευτεί για άλλη ταινία». Επικοινώνησε με τον Τσαρλς Μπρόνσον για τον ρόλο, ο οποίος τον απέρριψε αγενώς επειδή ο χαρακτήρας πεθαίνει. Ο Πάλανς τελείωσε την άλλη υποχρέωσή του και κατάφερε να συμμετάσχει στο καστ. Ο Ρικ Μοράνις, ο οποίος αρχικά είχε επιλεγεί ως Φιλ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την παραγωγή λόγω ασθένειας της συζύγου του. Ο Ντάνιελ Στερν ήταν ο αντικαταστάτης του για τον ρόλο. Στην ταινία έκανε το ντεμπούτο του ο ηθοποιός Τζέικ Τζίλενχαλ.
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, το Τι έκανες μπαμπά στην άγρια Δύση; έλαβε βαθμολογία 91% με βάση 43 κριτικές. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: «Με ένα εξαιρετικά ταλαντούχο καστ και αρκετή ένταση μέσης ηλικίας [...], το Τι έκανες μπαμπά στην άγρια Δύση; χρησιμοποιεί παγκόσμια ζητήματα για να βγάλει πολύ γέλιο». Στο Metacritic η ταινία έχει μέσο όρο βαθμολογίας 70 στα 100, με βάση κριτικές 25 κριτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1991
Τραπ μουσική
Η τραπ (αγγλικά: trap) είναι μουσικό υποείδος που δημιουργήθηκε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 από το χιπ χοπ του Νότου στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Χαρακτηρίζεται από τους απειλητικούς της στίχους και ήχο που ενσωματώνει μισές ή τριπλές διαιρέσεις του χρόνου με hi-hat, βαριά μπάσα με την ονομασία 808 που πήραν την ονομασία τους από το Roland TR-808, πολυεπίπεδα πλήκτρα, και "κινηματογραφικά" έγχορδα. Ο όρος "τραπ" αρχικά αναφερόταν σε μέρη όπου πραγματοποιούνταν διακινήσεις ναρκωτικών. Τα τελευταία χρόνια έχει ενσωματωθεί με την ηλεκτρονική χορευτική μουσική (EDM) από καλλιτέχνες που έχουν κάνει ρεμίξ και έχουν δημιουργήσει τραγούδια τραπ με χαρακτηριστικά που μοιάζουν περισσότερο στην EDM.
Αρχές
Παρόλο που η παγκόσμια δημοτικότητα της τραπ είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο, ένα από τα πρώτα τραπ κομμάτια κυκλοφόρησε το 1992. Το τραγούδι Pocket Full of Stones από τους Underground Kingz (γνωστοί και ως UGK) συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Too Hard to Swallow και οι στίχοι περιγράφουν το πώς καταφέρνει κανείς από πλανόδιος πωλητής δρόμου να μετατραπεί σε έναν μεγάλο βασιλιά. Αυτό το τραγούδι έθεσε το έδαφος για την εμφάνιση ενός ολόκληρου μουσικού είδους.
Ωστόσο, παρατηρείται πως το τραγούδι δεν μοιάζει πολύ με τη σύγχρονη μουσική τραπ. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρώιμη τραπ μουσική καθορίστηκε αποκλειστικά από το λυρικό της περιεχόμενο, ενώ το instrumental βασίστηκε στη συμβατική δομή της hip hop. Αυτό το συγκεκριμένο μοντέρνο στυλ trap που αναζητούμε έχει τις ρίζες του σε εντελώς διαφορετικές σκηνές, όπως το 80s electro, το Miami bass από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και την crunk μουσική της δεκαετίας του 1990 και 2000. Τα μπάσα Electro και Miami οδήγησαν σημαντικά προς την τραπ μουσική, αλλά χωρίς την μουσική crunk, η τραπ δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ.
Διάσημοι καλλιτέχνες
Διάσημοι καλλιτέχνες που η μουσική τους βασίζεται στην τραπ μουσική είναι παραγωγοί όπως οι: Metro Boomin, TM88, 808 Mafia, Southside, Sonny Digital και Young Chop. Διάσημοι ραπερ είναι οι: Chief Keef, Big Sean, Migos, Drake, Fetty Wap, 2 Chainz, Lil Wayne και πολλοί άλλοι.
Στην Ελλάδα, η τραπ χρησιμοποιείται από καλλιτέχνες των δισκογραφικών εταιρειών Capital Music, OffBeat Records, Jungle Juice, Ath Records, Mad House Records,Trapsion Entertainment και Lemon Music. Καθως και από καλλιτεχνες οπως ο SNIK, ο Yung Light, o Mad Clip (ο οποίος πέθανε πολύ νέος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 2021),ο Thug Slime, o Saske,o FY, o Rack ο Billy Sio ,ο Ypo, ο Illeoo και ο Trannos.
Επιπλέον πηγές
Κατηγορία:Μουσική στην Ατλάντα Κατηγορία:Μουσική στο Χιούστον Κατηγορία:Hip hop
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μεξικού
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μεξικού (BNM) (ισπανικά: Biblioteca nacional de México) βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού, στην κύρια πανεπιστημιούπολη του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού (UNAM).
Δημιουργήθηκε το 1867 μετά από πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες και η συλλογή της σήμερα ανέρχεται σε 1.250.000 τεκμήρια. Διαθέτει τον μεγαλύτερο βιβλιογραφικό κατάλογο στο Μεξικό και λειτουργεί ως το επίσημο αποθετήριο της χώρας.
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη δημιουργήθηκε το 1867 στον χώρο της εκκλησίας Σαν Αουγκουστίν, με διάταγμα που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο Μπενίτο Χουάρες. Εγκαινιάστηκε το 1884. Το 1914, η βιβλιοθήκη προσαρτήθηκε στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM) και έγινε αναπόσπαστο μέρος του το 1929. Το 1967 δημιουργήθηκε το Ινστιτούτο Βιβλιογραφικής Έρευνας (Instituto de investigaciones bibliograficas) για να τη διαχειρίζεται. Το 1979, η βιβλιοθήκη μετακόμισε στις νέες εγκαταστάσεις στην πανεπιστημιούπολη του UNAM. Η παλιά συλλογή παρέμεινε στην εκκλησία Σαν Αουγκουστίν μέχρι το 1993, όταν η συλλογή μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις στην πανεπιστημιούπολη κοντά στο κτίριο που προορίζεται για τη σύγχρονη συλλογή.
Αποστολή
Το διάταγμα του 1867 ορίζει τα καθήκοντα της βιβλιοθήκης.
Η αποστολή της βιβλιοθήκης είναι η δημοσίευση της εθνικής βιβλιογραφίας του Μεξικού, η διατήρηση της εθνικής βιβλιογραφικής κληρονομιάς, η διευκόλυνση της πρόσβασης του κοινού σε πληροφορίες και αρχεία, η προώθηση των συλλογών της μέσω καταλόγων, βιβλιογραφιών, εκθέσεων, ιστοσελίδων... και η αγορά αρχείων για το Μεξικό που δημοσιεύθηκαν από ξένους εκδότες.
Συλλογές
Οι συλλογές της βιβλιοθήκης χωρίζονται σε δύο μέρη: την παλιά συλλογή και τη σύγχρονη συλλογή.
Η παλιά συλλογή αποτελείται από περίπου 200.000 πολύτιμα, σπάνια ή παλιά έγγραφα (βιβλία και χειρόγραφα). Είναι προσβάσιμη μόνο σε ερευνητές.
Η σύγχρονη συλλογή είναι προσβάσιμη σε οποιονδήποτε άνω των 16 ετών. Αποτελείται από όλα τα είδη εγγράφων που δημοσιεύθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα. Διαφορετικές αίθουσες παρέχουν πρόσβαση στα αρχεία: αναγνωστήριο, βιβλιοθήκη ήχου, βιντεοθήκη, βιβλιοθήκη χαρτών, εκπαιδευτικό υλικό.
Συλλογή αποθεμάτων
Η συλλογή αποθεμάτων (Reservado Fund) διαθέτει τα πιο πολύτιμα αρχεία που ανήκουν στη βιβλιοθήκη. Η συλλογή είναι προσβάσιμη μόνο σε ερευνητές και χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μεξικό Με
Ένωση Ιλίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Αθλητικός Όμιλος Ένωση Ιλίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, με έδρα των δραστηριοτήτων του την περιοχή του Ιλίου (Νέα Λιόσια) Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2002 και αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε και το λευκό. Προέκυψε από τη συνένωση δύο ιστορικών συλλόγων του Δήμου Ιλίου, του Α.Ο. Αστέρα Ζωοδόχου Πηγής και της Α.Ε. Άρτεμις Ιλίου, των οποίων τα σύμβολα φέρει στο σημερινό έμβλημά του.
Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα του τμήματος είναι το Β' Κλειστό Γυμναστήριο Ιλίου «Γιώργος Κακούρης».
Ίδρυση
Ο σημερινός σύλλογος προέκυψε από τη συνένωση δύο ιστορικών συλλόγων του Δήμου Ιλίου, του Α.Ο. Αστέρα Ζωοδόχου Πηγής και της Α.Ε. Άρτεμις Ιλίου, των οποίων τα σύμβολα φέρει στο σημερινό έμβλημά του.
Πρώτα βήματα στα Πρωταθλήματα Αττικής (2002-2009)
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 η Ένωση Ιλίου συμμετείχε με προπονητή το Φάνη Αποστολάκη στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ε.Σ.Κ. Αττικής. Την άνοδο στη Γ' Εθνική Κατηγορία διεκδίκησαν 16 σύλλογοι, με το Ίλιον να ολοκληρώνει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Στην τελική βαθμολογία παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ αυτού και των ομάδων του Χολαργού και του Αττάλου Νέας Φιλαδέλφειας και από τα μεταξύ τους αποτελέσματα προέκυψε πως το πρώτο έπρεπε να καταταγεί ανάμεσα στις άλλες δύο ομάδες.
Την επόμενη χρονιά 2007-08 η ομάδα επέστρεψε στα γήπεδα της Α' Κατηγορίας, όπου αντιμετώπισε και πάλι, με τον ίδιο προπονητή, 15 αντιπάλους. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στην 4η θέση, χωρίς να προκύψει αυτή τη φορά ισοβαθμία.
Για την περίοδο 2008-09 την τεχνική καθοδήγηση της ομάδας ανέλαβε ο Φώτης Καρακώστας. Παραμένοντας αήττητη για το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς, η Ένωση κατέκτησε την κορυφή της τελικής βαθμολογίας. Ο τίτλος του Πρωταθλητή συνοδεύτηκε και από το εισιτήριο ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία.
Πρώτη τριετία στη Γ' Εθνική (2009-2012)
Το επόμενο φθινόπωρο η ομάδα επέστρεψε στην ίδια Κατηγορία και Όμιλο, όπου αντιμετώπισε ξανά 13 αντιπάλους. Παρουσίασε βελτιωμένη απόδοση με αποτέλεσμα να συλλέξει 19 νίκες και 7 ήττες. Ισοβάθμισε με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας και στην τελική κατάταξη της περιόδου 2010-11 τοποθετήθηκε βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων στην 3η θέση. Καθώς μόνο η πρώτη ομάδα προβιβάστηκε, ο σύλλογος συνέχισε στο ίδιο Επίπεδο.