cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διορατικότητα στην επίλυση προβλημάτων
Ιστορική Αναδρομή
Στον αρχαίο Έλληνα Αρχιμήδη τέθηκε το ερώτημα της περιεκτικότητας σε χρυσό του στέμματος του βασιλιά. Αν αποτελούνταν από χρυσό 100% ή αν έχει υπάρξει νοθεία. Ο Αρχιμήδης θα έπρεπε να απαντήσει στην ερώτηση χωρίς να επέμβει στη δομή του στέμματος παρά υπολογίζοντας μόνο τον όγκο του. Ωστόσο, αν και υπήρχαν μαθηματικές εξισώσεις που υπολόγιζαν τον όγκο των κύβων και των σφαιρών δεν υπήρχαν μαθηματικές φόρμουλες ικανές να υπολογίσουν τον όγκο περίεργων αντικειμένων όπως οι κορώνες. Κατά τη διάρκεια του μπάνιου, η ιδέα έλαμψε στο μυαλό του Αρχιμήδη. Θα μπορούσε να υπολογίσει τον όγκο του στέμματος αφαιρώντας τον όγκου του νερού στη μπανιέρα με το στέμμα μέσα σε αυτή από τον όγκο του νερού της μπανιέρας χωρίς να περιλαμβάνει το στέμμα Σε ένα άλλο κλασικό παράδειγμα ο Poincare ανεβαίνοντας σε ένα λεωφορείο ενώ ήταν σε διακοπές παρατήρησε ότι οι μετασχηματισμοί των εξισώσεων Fuchs ήταν ίδιες με εκείνες της μη-Ευκλείδεια γεωμετρίας.
Με άλλα λόγια σύμφωνα με τους ερευνητές, η διορατικότητα μπορεί να συμβεί επειδή συνειδητοποιούμε ότι το πρόβλημα είναι παρόμοιο με παρελθοντικό γεγονός που βιώσαμε, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις οι υποκείμενες νοητικές διεργασίες συμβαίνουν έξω από τα συνειδητά επίπεδα ευαισθητοποίησης μας.
Στην προσπάθεια προς τη διορατικότητα, το άτομο έχει την τάση να προσανατολίζεται ισχυρά προς την κατανόηση των αξιωμάτων που θα επιφέρουν την επιδιωκόμενη λύση. Το άτομο συνειδητά κατανοεί τις απαιτήσεις του προβλήματος και επιδιώκει κάποιο κανόνα ο οποίος μπορεί να οδηγήσει στην άμεση επίτευξη του στόχου. Το διορατικό άτομο πιθανότατα θα επικεντρωθεί στις απαιτήσεις του προβλήματος, θα οργανώσει τους διαθέσιμους πόρους και θα επανέλθει στο πρόβλημα προσπαθώντας να εφαρμόσει οποιοδήποτε υποσχόμενο κανόνα.Η ευελιξία και ο προσανατολισμός στην επίλυση του προβλήματος αποτελούν χαρακτηριστικά ενός διορατικού ανθρώπου. Ο στοχαστής κατευθύνει ή οδηγεί τα βήματά του προς την επίλυση σύμφωνα με κάποιο ευέλικτο πρόγραμμα ικανό να τροποποιηθεί ή να προσαρμοστεί ανάλογα με τις συνθήκες. Και τα δύο χαρακτηριστικά επηρεάζονται από τη νοοτροπία του στοχαστή και από τις περιβαλλοντικές συνθήκες.
Αν θα έπρεπε να καταλήξουμε σε ένα γενικότερο συμπέρασμα για την διορατικότητα στην επίλυση προβλημάτων θα ήταν ότι ποικίλει ανάλογα με το πρόβλημα εν μέρει επειδή το πεδίο είναι τόσο καινούριο αλλά και επειδή ως επί το πλείστον θεωρείται ως απλά ένα υπο-θέμα της δημιουργικότητας, στην οποία έχει δοθεί μεγάλη προσοχή από τη γνωστική ψυχολογία. Παρόλα αυτά η διαφορετικότητα των ερευνών διορατικότητας έχει και τα πλεονεκτήματα της. το επιστημονικό πεδίο μπορεί δώσει πιθανότατα περισσότερα αποτελέσματα εφόσον προσεγγίζεται από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες που διερευνήθηκαν με πολλά διαφορετικά μέτρα και σταθμά ενώ αντίθετα από την άλλη θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα πύργο της Βαβέλ όπου ο ένας ερευνητής δε θα μπορεί να κατανοήσει τον άλλον. Το ερώτημα είναι: μπορούμε να κρατήσουμε την ποικιλομορφία χωρίς να δημιουργήσουμε σύγχυση
Θεωρίες για την επίλυση προβλημάτων με ενόραση
Οι συγγραφείς AlanNewell και Herbert Simon (1972)παρείχαν μια επίσημη θεωρία για τα προβλήματα που περιλαμβάνουν κινήσεις η οποία ονομάζεται «Γενική Επίλυση Προβλημάτων» (G.P.S). Η θεωρία αυτή ήταν από τις πρώτες θεωρίες επεξεργασίας πληροφοριών που ξεκίνησε και αναπτύσσεται στην επιστήμη της γνωστικής ψυχολογίας. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή τα προβλήματα που είναι σαφώς προσδιορισμένα και περιλαμβάνουν κινήσεις αποτελούνται από μία κατάσταση έναρξης, μια περιγραφή της κατάστασης για την μετάβαση στον στόχο τους παράγοντες που επιτρέπουν την επίτευξη της λύσης και τους περιορισμούς. Κατά την επίλυση των προβλημάτων που περιλαμβάνουν κινήσεις μπορεί να απαιτείται ενόραση για την επιλογή παραγωγικών κινήσεων ώστε να φτάσουμε στον στόχο.
Ωστόσο στην θεωρία του Newell και Simon δεν υπήρχε μια γενική συμφωνία για τον ορισμό προβλημάτων όσον αφορά τη διορατικότητα.Η έρευνά τους επικεντρώνεται κυρίως στην ανθρώπινη σκέψη και στην επεξεργασία των πληροφοριών. Θεωρούν ότι το ανθρώπινο σύστημα αποτελείται από πολλά υποσυστήματα, όπως το υποσύστημα της μνήμης, τα αισθητήρια υποσυστήματα και άλλα. Η έρευνα τους περιελάμβανε μικρές εργασίες σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό δυσκολίας, τα οποία προέκυπταν από συζητήσεις τους για σκάκι, συμβολική λογική ,και άλγεβρα με τη μορφή παζλ. Σε αυτό που έδωσαν περισσότερη έμφαση ήταν κυρίως στην απόδοση της επίλυσης προβλημάτων και λιγότερο στην ικανότητα κάποιας μάθησης. Επίσης δεν λάμβαναν υπόψη τους τις διαφορές της ηλικίας. Στη θεωρία τους προβάλλεται το σύνολο των διαδικασιών ή των μηχανισμών από τα οποία αναδεικνύεται η συμπεριφορά της ανθρώπινης σκέψης. Προσπαθούν να εξηγήσουν την συμπεριφορά και όχι απλά να την περιγράψουν καθώς όλες αυτές οι διαδικασίες και οι μηχανισμοί υπάρχουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα του ανθρώπου.
Το πασίγνωστο πείραμα τους «Tower of Honoi task»το οποίο είναι ένα puzzle και εντάσσεται στα σαφώς προσδιορισμένα προβλήματα.Περιλαμβάνει 3 στύλους και μερικούς δίσκους διαφόρων μεγεθών που μπορεί να μπαίνουν σε κάθε στύλο.Το συγκεκριμένο puzzle αρχίζει με τους δίσκους να είναι τοποθετημένοι στους στύλους σε αύξουσα σειρά ανάλογα με το μέγεθος. Στόχος αυτού του puzzle είναι να μετακινήσουμε τους δίσκους αυτούς σε έναν στύλο ακολουθώντας τους συγκεκριμένους κανόνες. Πρώτον, μόνο ένας δίσκος μπορεί να μετακινηθεί τη φορά. Δεύτερον, οι δίσκοι πρέπει να μετακινηθούν μόνο σε στύλους και πουθενά αλλού. Τρίτον, δεν μπορεί να τοποθετηθεί δίσκος πάνω σε μικρότερο του. Το συγκεκριμένο puzzle μαζί με άλλα αινιγματικά προβλήματα ομοίου τύπου χρησιμοποιήθηκε σε ασθενής με μετωπική βλάβη ώστε να αξιολογηθεί η απόδοσή τους Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δεν υπήρχε καλή απόδοση των ασθενών και ο βαθμός δυσκολίας ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με τα υπόλοιπα αινιγματικά προβλήματα που χρησιμοποιήθηκαν. Αν και η ερμηνεία από τη συγκεκριμένη έρευνα  δεν επιβεβαιώνει τόσο την τυπική ερμηνεία  που δίνεται στον πύργο του Ανόι στην βιβλιογραφία της νευροψυχολογίας, η οποία αναφέρει τις ικανότητες του «σχεδιάζω» ή «κοιτάω μπροστά» ωστόσο συμφωνεί με τις θεωρίες της δυσλειτουργίας του μετωπιαίου λοβού στην οποία  οφείλεται η αποτυχία και η κακή απόδοση του ασθενούς,
Από την άλλη είχαμε πληθώρα επιστημονικών  άρθρων, βιβλίων και ερευνών σχετικά με προβλήματα  ενόρασης όπως οι συνεισφορές  από τους ψυχολόγους της Gestalt.
Θεωρία της Gestalt
Οι ψυχολόγοι της Gestalt εισήγαγαν την έννοια της διορατικότητας στην μελέτη της επίλυσης προβλημάτων στις αρχές του 20ου αιώνα ως μια απάντηση στην θεωρία της συν-εμφάνισης των ιδεών ή των αισθήσεων όσον αφορά τη γνωστική θεωρία που ισχύει σήμερα. Στη θεωρία αυτή η ενόραση δεν είναι παρά μια άσκηση μετά από μια σειρά ενώσεων ιδεών ή ερεθισμάτων που οδηγούν στην λύση.(Mayer,1995). Επίσης υποστήριξαν μια εναλλακτική άποψη ότι «η ενόραση αποτελεί μια διαδικασία που διαφέρει όσον αφορά το είδος από τα συνηθισμένα είδη διαδικασιών της πληροφόρησης» (Sternberg&Davidson,1999). Επιπλέον πρότειναν ότι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε διορατικότητα σε ένα πρόβλημα, να βρούμε τη λύση δηλαδή ακόμη και αν δεν είχαμε μεγάλη εμπειρία στο θέμα του προβλήματος. Αυτό φυσικά θα συνέβαινε μέσω της ανάλυσης του προβλήματος. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους της Gestalt ο λύτης του προβλήματος δεν θα χρειαστεί να υλοποιήσει παραγωγικές σκέψεις οι οποίες ορίζουν τη δυνατότητα να προχωρήσει πέρα από την εμπειρία του παρελθόντος στην παραγωγή κάτι νέου όσον αφορά το αίτημα του προβλήματος(Weisberg,1995)
Σύμφωνα με τη γκεσταλτική θεωρία η παραγωγική σκέψη εφαρμόζεται μόνο σε ορισμένα  προβλήματα, σε προβλήματα που δεν είναι ρουτίνας. Σε αντίθεση με τα τα προβλήματα ρουτίνας, δηλαδή τα συνηθισμένα προβλήματα στα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί αναπαραγωγική σκέψη και να μας οδηγήσει στην λύση από προηγούμενη γνώση, τα προβλήματα μη ρουτίνας μας οδηγούν στην αποφυγή  της εμπειρία του παρελθόντος και στην κατάληξη  του  κάτι νέου και δημιουργικού.
Οι ψυχολόγοι της Gestalt  παρείχαν σπουδαία έργα στην σύγχρονη ψυχολογία και έκανα διάφορες δοκιμασίες για να συλλάβουν την στιγμή της έμπνευσης. Το πιο σπουδαίο ήταν το πείραμα με τους χιμπατζήδες (Kohler, 1925). Το πείραμα αυτό έγινε σε χιμπατζήδες τους οποίους τους είχαν σε ένα κλουβί και τους είχαν αφήσει μόνο δύο καλάμια. Έξω από το κλουβί είχαν τοποθετήσει τις μπανάνες. Οι χιμπατζήδες έβλεπαν τις μπανάνες και δεν μπορούσαν να τις πάρουν, είχαν φτάσει σε αδιέξοδο.Τότε έρχεται η στιγμή της έμπνευσης σύμφωνα με την γκεσταλτική θεωρία και οι χιμπατζήδες χρησιμοποίησαν τα δυο καλάμια για να φτάσουν τις μπανάνες οι οποίες ήταν ο στόχος. Σε γενικές γραμμές ο Kohler(1925)  στα πειράματα του δημιουργούσε μια κατάσταση στην οποία η άμεση διαδρομή προς τον στόχο ήταν αποκλεισμένη άλλα πάντα υπήρχε ένας έμμεσος τρόπος. Ωστόσο αυτό δημιούργησε κάποια ερωτήματα ως προς το τι είναι αυτό που εμποδίζει το ζώο στην προκειμένη φάση να βρει κατευθείαν την έμμεση λύση; και τι είναι αυτό που τον οδηγεί στην πορεία να χρησιμοποιήσει την έμμεση λύση; Η γκεσταλτική απάντηση όσο αφορά το πρώτο  ερώτημα ήταν ότι αυτό που εμποδίζει το υποκείμενο να δει την «κυκλική διαδρομή» δεν οφείλεται στην στην προκατάληψη των παρελθοντικών του εμπειριών αλλά στη εστίαση της προσοχής στον άμεσο στόχο.(Lewin,1936) και όσο για τη απάντηση στο δεύτερο ερώτημα ήταν όπως του Ohlson(1984), η αναδιάρθρωση ή διαφυγή καθώς η ενόραση αποτελεί μια διαδικασία αναδόμησης. Σε ένα από τα κλασικά πειράματα στην επίλυση προβλημάτων ο  Duncker(1945)  υποστήριξε ότι υπάρχει «λειτουργική ακαμψία» Ένα παράδειγμα ήταν το πείραμα του με το κερί. Το πείραμα αυτό περιελάμβανε ένα κουτί με καρφιά και  ένα κουτί με σπίρτα .Ζητήθηκε από τα άτομα να στερεώσουν το κερί στον τοίχο χωρίς να στάξει μόνο με τη χρήση των αντικειμένων που είχαν μπροστά τους. Για τη λύση αυτού του πειράματος έπρεπε να χρησιμοποιήσουν το κουτί από τα καρφιά και να τοποθετήσουν πάνω το κερί, τα καρφιά για να το κρεμάσουν στον τοίχο και τα σπίρτα για το άναμμα του κεριού. Η «λειτουργική ακαμψία» στο πείραμα αυτό σημαίνει τα άτομα παρέλειψαν ή άργησαν να κάνουν τη χρήση του σωστού αντικειμένου, δηλαδή να αδειάσουν το κουτί με τα καρφιά και να το χρησιμοποιήσουν ως βάση. Μέσα από το πείραμα του διαπιστώνεται ότι πολλές φορές υπάρχει μια προκατάληψη από προηγούμενη εμπειρία και τα άτομα προσκολλούνται σε μια συγκεκριμένη μόνο λειτουργία η οποία τους εμποδίζει στην επίτευξη του στόχου. Σε μια έρευνα παρόμοια πειράματα όπως αυτό με το κερί έγιναν σε παιδιά ηλικίας πέντε, έξι και εφτά χρονών. Διαπιστώθηκε ότι η «λειτουργική ακαμψία» εμφανίζεται στα παιδιά έξι και εφτά χρονών σε σχέση με τα παιδιά ηλικίας πέντε χρονών, τα οποία εμφανίζουν ανοσία στο φαινόμενο αυτό και καλύτερη απόδοση αφού δεν τους επηρεάζει ακόμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίλυση προβλημάτων
Βάντα Ντουμπιένσκα
Η Βάντα Ντουμπιένσκα (πολωνικά: Wanda Dubieńska) (12 Ιουνίου 1895, Κρακοβία - 28 Νοεμβρίου 1968, Ζόνσκα) ήταν Πολωνή αθλήτρια της αλπικής χιονοδρομίας, της αντισφαίρισης, της ξιφασκίας και Ολυμπιονίκης.
Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Γιούλιαν Νόβακ, καθηγητή μικροβιολογίας στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο, και αργότερα πρωθυπουργός της Πολωνίας και της Ζόφια Βενζοβίτσουφ (Zofia Wężowiczów), αποφοίτησε με πτυχίο στη μουσικολογία και την κτηνιατρική. Ήταν μία από τις κορυφαίες Πολωνές αθλήτριες κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Στα χρόνια μεταξύ 1912-1933 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΑΖΣ Κρακοβίας.
Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής έμεινε στην Κρακοβία. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1940 εργάστηκε για την παραγωγή ορών και εμβολίων «Sero». Κατά τα έτη 1940-1942 εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου σε νοσοκομείο και στενογράφος, δακτυλογράφος σε εργοστάσιο και αργότερα οδηγήθηκε σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας.
Μετά τον πόλεμο εργάστηκε στο Ντολνοσλάσκι ως κτηνίατρος και αργότερα ως νοσηλεύτρια σε σανατόρια. Το 1964 πήρε διδακτορικό δίπλωμα της στην κτηνιατρική. Πέθανε το 1968 και θάφτηκε στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι στην Κρακοβία. Ήταν παντρεμένη με τον Γιούζεφ Ντουμπιένσκι, που χώρισαν πριν από το 1924.
Καριέρα στην ξιφασκία
Ήταν η πρώτη Πολωνή αθλήτρια που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ορίστηκε από την Πολωνική Ολυμπιακή Επιτροπή για να συμμετάσχει στο γυναικείο τουρνουά στη Ξιφασκία στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920, αλλά λόγω του συνεχιζόμενου πολωνο-ρωσικού πολέμου δεν συμμετείχε στους Αγώνες. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού το 1924 συμμετείχε στην Ξξφασκία, όπου μετά από 6 συναντήσεις αποκλείστηκε στον Α΄ Γύρο.
Στην ξιφασκία κέρδισε και τον τίτλο του Πολωνικού Πρωταθλήματος το 1929. Το 1928-1929 δημοσίευσε μερικά άρθρα σχετικά με την αντισφαίριση στο περιοδικό «Start».
Καριέρα στην αντισφαίριση
Το 1928, στο Κατοβίτσε κέρδισε το Πολωνικό Πρωτάθλημα νικώντας στον τελικό την Γιαντβίγκα Γεντζεγιόφσκα. Ήταν φιναλίστ το 1921, 1922, 1926, 1927, 1930, 1932 και 1933, στις τρεις τελευταίες περιπτώσεις έχασε από την Γεντζεγιόφσκα. Κέρδισε το πολωνικό πρωτάθλημα στο διπλό το 1933, και στο μεικτό το 1927, και χάνοντας στον τελικό το 1926, 1927 (στο διπλό) και 1932 (στο μεικτό).
Καριέρα στην αλπική χιονοδρομία
Στη δεκαετία του '20 ήταν η κορυφαία Πολωνή σκιέρ. Το 1924 ήταν πρωταθλήτρια Πολωνίας στα 8 χλμ. . Κέρδισε πολλά μετάλλια σε πρωταθλήματα στην Πολωνία.
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ελλάδας
Τα ελληνικά ΜΜΕ περιλαμβάνουν: α) τις εφημερίδες και περιοδικά, β) τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και γ) τους τηλεοπτικούς σταθμούς.
Στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Ιστού και της αναδυόμενης διαδικτυακής δημοσιογραφίας των πολιτών, υποστηρίζεται ότι στα ελληνικά ΜΜΕ περιλαμβάνονται και τα ιστολόγια.
Κρατικά
Η ιστορία της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης στην ουσία ξεκινά το Νοέμβριο του 1935 με το νόμο 19/20.11.1935, που εξέδωσε η δικτατορία Κονδύλη. Σύμφωνα με αυτόν, δημιουργείται μία «Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Εκπομπών» που όπως είναι προφανές λογοκρίνονταν έντονα. Ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση δημιουργείται το «Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας» (ΕΙΡ) το οποίο σύντομα θα μετονομαστεί σε «Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και Τηλεοράσεως» (ΕΙΡΤ). Λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1951 με το νόμο 1663 θεσπίζεται η λειτουργία ραδιοτηλεοπτικών σταθμών ενόπλων δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ). Ο ανανεωτικός νόμος 722/1970 του καθεστώτος της 21ης Απρίλη ορίζει πως η ΥΕΝΕΔ έχει στόχο την διαπαιδαγώγηση των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας και δευτερευόντως του κοινού. Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί πως η λειτουργία ενός στρατιωτικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού αποτελεί πρωτοφανές δεδομένο στα χρονικά της ευρωπαϊκής ραδιοτηλεόρασης.
Στις αρχές της μεταπολίτευσης ο νόμος 230 του 1975 μετατρέπει την ΕΙΡΤ σε ΕΡΤ «Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση». Ταυτόχρονα, ο ίδιος νόμος ορίζει την καθολική αντικατάσταση της ΥΕΝΕΔ από την ΕΡΤ2. Επιπλέον ορίζεται πως η χρηματοδότηση της ΕΡΤ θα υλοποιείται μέσα από το ανταποδοτικό τέλος που εισπράττεται από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, ρύθμιση που ισχύει ακόμα και σήμερα. Το 1989 και ύστερα από έκθεση του τότε διευθυντή της ΕΤ Ριχάρδου Σωμερίτη ζητείται βοήθεια από το BBC και αποφασίζεται πως η ΕΤ1 θα δώσει έμφαση στην ενημέρωση, η ΕΤ2 θα έχει παιδευτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα ενώ η ΕΤ3 που δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1988 την ίδια χρονιά παρέμεινε ως είχε. Όσον αφορά στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, προβλέπεται η κατάργηση του τετάρτου προγράμματος.
Από την αρχή της δημιουργίας της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης το ελληνικό κράτος διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα. Ωστόσο, η υπαγωγή αυτή υπήρξε αναπόφευκτη καθώς η ελληνική ραδιοτηλεόραση δημιουργήθηκε υπό δικτατορικά καθεστώτα. Παρά τις εξαγγελίες για αντικειμενικότητα και πολυφωνία στα κρατικά μέσα τόσο της κυβέρνησης Καραμανλή όσο και αργότερα των δύο περιόδων διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (1981-1985, 1985-1989) η κυβέρνηση εξακολουθούσε να ελέγχει τους φορείς της Τέταρτης εξουσίας και να παρεμβαίνει σ’ αυτά αποσκοπώντας σε εκάστοτε οφέλη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η περίπτωση του λόγου του κ. Ζακ Ντελόρ το 1988 καθώς και η υπόθεση του δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Σωτήρη Κούβελα στην περίπτωση του TV 100.
Ιδιωτικά
Ο δρόμος προς την ελληνική ιδιωτική τηλεόραση ουσιαστικά ανοίγεται με τον νόμο 1866/1989 της κυβέρνησης Τζαννετάκη ο οποίος επέτρεπε την χορήγηση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών τοπικής εμβέλειας μετά την απλή γνώμη του νεοσυσταθέντος τότε Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ελλάδας
Μπραντ Μπερντ
Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1957 στην Μοντάνα. Σπούδασε animation και δημιούργησε την ταινία The Iron Giant (ελλ. Ο Σιδερένιος Γίγαντας) με την Warner Bros.. Το 2000, υπέγραψε συμβόλαιο με την Pixar όπου και σκηνοθέτησε το «The Incredibles (ελλ. Οι Απίθανοι). Το 2007 προβλήθηκε στο σινεμά η ταινία με τίτλο Ratouille (ελλ. Ο Ρατατούης) που σκηνοθέτησε ο ίδιος. Το 2011 σκηνοθέτησε την ταινία Επικίνδυνη αποστολή - Πρωτόκολλο: Φάντασμα, η οποία γνώρισε εμπορική και κριτική επιτυχία και μέχρι σήμερα αποτελεί την ταινία της σειράς με τα περισσότερα έσοδα. Το 2015 κυκλοφόρησε η ταινία του Η χώρα του αύριο.
Ο Μπερντ έχει κερδίσει δύο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, για τους Απίθανους και τον Ρατατούη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνθρωποι της Disney Κατηγορία:Άνθρωποι της Pixar Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Πολιτισμός της Μοντάνα Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Σαμία
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σαμία είναι γνωστή μία θυγατέρα του ποτάμιου θεού Μαιάνδρου. Η Σαμία παντρεύτηκε τον Αγκαίο και μαζί απέκτησαν 5 παιδιά (4 γιους και μία κόρη): τον Αλιθέρση, τον `Ενουδο, τον Περίλαο, τον Σάμο και την Παρθενόπη.
Σταμάτης Συρίγος
Ο Σταμάτης Συρίγος (γεν. Πειραιάς, 21 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν σαν αμυντικός μέσος.
Έχει κάνει πολυετή καριέρα στην Α΄Εθνική και στις υπόλοιπες κατηγορίες, με τα χρώματα 14 διαφορετικών ομάδων, ενώ συνολικά έχει ξεπεράσει τις 300 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.
Είναι γιος του παλαίμαχου τερματοφύλακα Βαγγέλη Συρίγου, τον οποίο μιμήθηκε σε αγωνιστική μακροβιότητα.
Πλέον, ο Σταμάτης Συρίγος ασχολείται με τα ποδοσφαιρικά κοινά, καθώς έχει εκλεγεί και προσφέρει στο χώρο σαν Ειδικός Γραμματέας του Π.Σ.Α.Π.
Καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην εφηβική ομάδα του ΟΣΦΠ και το 1993-94 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους ερυθρόλευκους στην Α΄Εθνική.
Συνέχισε στην Παναχαϊκή (1996 & 1997, 51 συμμετοχές), τον Παναιτωλικό (26 συμ. 1 γκολ), τον Άγιο Νικόλαο, τον Εθνικό Πειραιά (25 συμ.), τον Αχαρναϊκό (23 συμ. 5 γκολ), τον Παναιγιάλειο (19 συμ. 1 γκολ), τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, τη Θύελλα Πατρών, τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου (72 συμ. 3 γκολ), τη Ρόδο (12 συμ.), τον Κεραυνό Κερατέας (13 συμ. 1 γκολ), τον Απόλλωνα Σμύρνης με τον οποίο κατάκτησε την άνοδο στη Γ΄Εθνική και την Προοδευτική, όπου στα 38 του χρόνια ήταν από τους βασικότερους παίκτες της ομάδας στο πρωτάθλημα της Football League 2 (Νότος) (2011-12).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Γλώσσα Νταντίμπι
Η Νταντίμπι (επίσης Νταρίμπι ή Καριμούι) είναι μια γλώσσα της κεντροδυτικής Παπούα Νέας Γουινέας. Το 2001 όλη η Αγία Γραφή (συμπεριλαμβανομένης της Παλαιάς Διαθήκης) μεταφράστηκε στα Νταντίμπι. Η γλώσσα γράφεται με το λατινικό αλφάβητο.
Αναφορές
Ν
Μαγκαντάν
Το Μαγκαντάν (ρωσικά: Магадан) είναι ρωσικό λιμάνι στην Οχοτσκική θάλασσα (ΒΔ Ειρηνικός), ευρισκόμενο ακριβώς 5.900 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας. Είναι η πρωτεύουσα και μοναδική πόλη της Περιφέρειας Μαγκαντάν και σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 95.982 κατοίκους.
Κύριες δραστηριότητες των κατοίκων είναι η ναυπήγηση πλοίων, η αλιεία και η διαμετακομιδή του χρυσού που εξάγεται από τα ορυχεία του ποταμού Κολιμά.
Το κλίμα στο Μαγκαντάν είναι υποαρκτικό. Το χειμώνα συνήθως συμπληρώνονται μέχρι και έξι μήνες με το θερμόμετρο συνεχώς κάτω του μηδενός. Ως συνέπεια αυτού, το λιμάνι κλείνει τους τέσσερις πρώτους μήνες του έτους αφού η θάλασσα παγώνει - σε περίπτωση ανάγκης, χρησιμοποιούνται παγοθραυστικά. Η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται από -22 °C το Γενάρη μέχρι +12 τον Ιούλιο. Στο εσωτερικό της περιφέρειας οι κατώτατες θερμοκρασίες είναι ακόμα πιο ακραίες.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2006 (επίσημη ονομασία: Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2006) ήταν η 18η διοργάνωση του θεσμού και διεξήχθη μεταξύ 9 Ιουνίου 2006 και 9 Ιουλίου 2006 στη Γερμανία. Στον τελικό, η Ιταλία νίκησε τη Γαλλία με 1-1 στη λήξη της παράτασης και 5-4 στα πέναλτι. Η ανάθεση της διεξαγωγής του Κυπέλλου στη Γερμανία έγινε τον Ιούλιο του 2000.
Μαγκαντάν
Η πόλη εξυπηρετείται από δύο αεροδρόμια, το Σοκόλ (κωδικός ΙΑΤΑ: GDX) και το μικρότερο Μαγκαντάν-13.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Επιλογή διοργανωτή
Η ψηφοφορία στην οποία αποφασίστηκε ποιος θα είναι ο διοργανωτής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 έγινε τον Ιούλιο του 2000 στη Ζυρίχη της Ελβετίας, όπου είναι και τα κεντρικά γραφεία της ΦΙΦΑ. Στην τελική ψηφοφορία πήραν μέρος τέσσερις χώρες: Γερμανία, Αγγλία, Νότιος Αφρική, και Μαρόκο. Αίτημα υποψηφιότητας υπέβαλε και η Βραζιλία, αλλά τρεις μέρες πριν την τελική ψηφοφορία απέσυρε την υποψηφιότητα της. Για τον τελικό νικητή προβλεπόταν ψηφοφορία σε τρεις γύρους, με την τελευταία σε ψήφους χώρα κάθε γύρου να αποκλείεται από τη συνέχεια. Οι πρώτοι δύο γύροι ψηφοφορίας έγιναν στις 6 Ιουλίου και αποκλείστηκαν κατά σειρά το Μαρόκο και η Αγγλία. Η τελική ψηφοφορία έγινε την επομένη, 7 Ιουλίου, μεταξύ Γερμανίας και Νοτίου Αφρικής, με τη Γερμανία να αναδεικνύεται νικήτρια.
Μαγκαντάν
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1933 από τον Εντουάρντ Μπέρζιν, διευθυντή της Ντάλστροϊ. Η Ντάλστροϊ ήταν ο οργανισμός που διαχειριζόταν τα προϊόντα των σταλινικών στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας και σκοπός της νέας πόλης ήταν να αποτελέσει πύλη εισόδου (για τους κρατούμενους) και εξόδου (για τα πολύτιμα μέταλλα) των γκούλαγκ της ενδοχώρας. Κατά ειρωνεία της τύχης ο ίδιος ο Μπέρζιν συνελήφθη ως κατάσκοπος και τυφεκίσθηκε πέντε χρόνια αργότερα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Προκριματικά
Στα προκριματικά συμμετείχαν 198 εθνικές ομάδες και προκρίθηκαν 31, που μαζί με τη διοργανώτρια Γερμανία (καθώς από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 μέχρι σήμερα ισχύει η αυτόματη πρόκριση της διοργανώτριας χώρας) αποτέλεσαν τις 32 ομάδες της τελικής φάσης. Για πρώτη φορά η εθνική που είχε κατακτήσει το τρόπαιο στην προηγούμενη διοργάνωση Μουντιάλ (Βραζιλία) έπρεπε να περάσει από προκριματικά για να εξασφαλίσει την είσοδό της στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς από τη διοργάνωση αυτή και μετά καταργήθηκε η αυτόματη πρόκριση της νικήτριας της προηγούμενης διοργάνωσης, σύστημα που ίσχυσε από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 έως το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 (με το σκεπτικό ότι να της δοθεί η ευκαιρία να υπερασπιστεί τον τίτλο της).
Επίσης ήταν η πρώτη φορά μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, όπου συμμετείχαν εθνικές ομάδες και από τις πέντε ηπείρους. Συγκεκριμένα, την πρόκριση πήραν 13 ομάδες από την Ευρωπαϊκή ζώνη, πέντε ομάδες από την Αφρικανική, από τέσσερις ομάδες από τις ζώνες της Ασίας, της Νοτίου Αμερικής, καθώς και της Βορείου και Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής και τέλος μία ομάδα από τη ζώνη της Ωκεανίας.
Μαγκαντάν
Ιστορία
Η τραγική ιστορία του Μαγκαντάν εξακολουθεί να στοιχειώνει το ρωσικό συλλογικό υποσυνείδητο. Ο δρόμος Μ56 που συνδέει την πόλη με το Γιακούτσκ, μήκους 2.032 χιλιομέτρων, αποκαλείται Δρόμος των Οστών, επειδή όσοι κατάδικοι πέθαιναν κατά την κατασκευή του θάβονταν επί τόπου κάτω από το χωμάτινο οδόστρωμα. Επίσης ακόμα και σήμερα το όνομα της πόλης είναι συνώνυμο με την εξορία, όπως επί παραδείγματι στην Ελλάδα ο Αη-Στράτης.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Προκριματικά
Οκτώ από τις εθνικές που προκρίθηκαν συμμετείχαν για πρώτη φορά σε Μουντιάλ. Οι εθνικές αυτές ήταν η Αγκόλα, η Ακτή Ελεφαντοστού, η Τσεχία, η Γκάνα, το Τόγκο, το Τρινιδάδ και Τομπάγκο, η Ουκρανία και η Σερβία και Μαυροβούνιο. Η Ουκρανία και η Τσεχία συμμετείχαν για πρώτη φορά μετά τη σύσταση των ομωνύμων κρατών, αλλά όμως είχαν αγωνιστεί σε παλαιότερες τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου μέσα από τις εθνικές ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης και της Τσεχοσλοβακίας αντίστοιχα. Η Σερβία και Μαυροβούνιο αποτέλεσε ουσιαστικά την ιστορική συνεχεία της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Μαγκαντάν
Ιστορία
Πρώην πολιτικοί κρατούμενοι ήταν και οι διασημότεροι κάτοικοι του Μαγκαντάν, ο τενόρος Βαντίμ Κοζίν και ο ζωγράφος Νικολάι Γκέτμαν. Αμφότεροι απελευθερώθηκαν από τα γκούλαγκ το 1953 και αποφάσισαν να μείνουν στην πόλη, ως επικεφαλής μορφωτικών φορέων
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Προκριματικά
Αναλυτικά οι χώρες που προκρίθηκαν, χωρισμένες ανά ζώνη και με αλφαβητική σειρά:
Μαγκαντάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όμπλαστ του Μαγκαντάν Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006
Προκριματικά
600px
Στάδια
Δώδεκα πόλεις επιλέχθηκαν για να φιλοξενήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Όσα γήπεδα είχαν όνομα χορηγού στις ονομασίες τους, υποχρεώθηκαν κατά την διάρκεια της διοργάνωσης να πάρουν το όνομα FIFA WM Stadion. Τα ονόματα των υπόλοιπων γηπέδων παρέμειναν ως είχαν.
Απορρίφθηκαν από την διοργάνωση τα γήπεδα της Βρέμης, Μενχενγκλάντμπαχ, Ντίσελντορφ και Λεβερκούζεν.
300px
1ος όμιλος
Όλες οι ώρες είναι σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+2) (τοπική ώρα Γερμανίας)
2ος Όμιλος
{| border="0" cellpadding="1" cellspacing="0"
8ος Όμιλος
Υπόμνημα:
Βραβεία
Επίσης, η ΦΙΦΑ καθιέρωσε τότε ένα καινούριο βραβείο, αυτό του καλύτερου παίκτη σε κάθε παιχνίδι της τελικής φάσης του Μουντιάλ. Περισσότερα βραβεία πήρε ο Αντρέα Πίρλο, φτάνοντας συνολικά τα 3, συμπεριλαμβανομένου και αυτού που κατάκτησε στον τελικό της διοργάνωσης.
Ακόμη, η ΦΙΦΑ βράβευσε τους 23 καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης. Υποψήφιοι για την τελική επιλογή της ομάδας των 23 ήταν παίκτες, που είχαν αγωνιστεί με τις εθνικές τους ομάδες τουλάχιστον μέχρι την φάση των 16.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στη Γερμανία
Gossip Girl
Το Gossip Girl είναι αμερικανική νεανική τηλεοπτική σειρά δράματος, που δημιουργήθηκε από τον Τζον Σβαρτς και έκανε πρεμιέρα στις Η.Π.Α. στις 19 Σεπτεμβρίου του 2007 στο αμερικάνικο κανάλι CW. Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Μπλέικ Λάιβλι, Λέιτον Μίστερ, Πεν Μπάντζλι, Τσέις Κρόφορντ, Εντ Γουέστγουικ, Κρίστεν Μπελ (η οποία κάνει τη φωνή της κουτσομπόλας), Κέλι Ράδερφορντ, Μάθιου Σετλ, Τζέσικα Ζορ και Τέιλορ Μόμσεν.
Η πλοκή της σειράς περιστρέφεται γύρω από τις ταραχώδεις ζωές εφήβων που ανήκουν στην ανώτερη κοινωνική τάξη του Upper East Side στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.
Η σειρά ξεκίνα με την επιστροφή της έφηβης it girl Σερίνα βαν ντερ Γούτσεν (Μπλέικ Λάιβλι) μετά από τη «μυστηριώδη εξαφάνιση» της. Η Gossip Girl ανακαλύπτει ότι η Serena είχε πάει σε οικοτροφείο στην Κορνουάλη του Κονέκτικατ, αλλά κανένας δεν την υποδέχτηκε στον Μανχάταν με ενθουσιασμό. Η Μπλερ Γουάλντορφ (Λέιτον Μίστερ), της οποίας οι δημιουργοί την περιγράφουν ως «η βασίλισσα στο κέντρο του δικού τους παιχνιδιού σκάκι», είναι η queen bee του κολεγίου Constance Saint Jude prep school. Αυτή επίσης είναι η παιδική "κολλητή φίλη" και περιστασιακός αντίπαλος της Σερίνα βαν ντερ Γούτσεν. Ακόμη, στην ιστορία πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ο υπότροφος Νταν Χάμφρει (Πεν Μπάντζλι), ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως τον "outsider" από το Μπρούκλιν, την πρώτη αγάπη της Μπλερ, και το δήθεν "golden boy", Νέιτ Αρτσιμπάλτ (Τσέις Κρόφορντ), και το "κακό αγόρι" και φυσικός κληρονόμος μίας τεράστιας περιουσίας Τσακ Μπας (Εντ Γουέστγουικ), ο οποίος είναι μέρος της ελίτ του Μανχάταν. Άλλοι χαρακτήρες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ταραχώδη ζωή αυτών των εφήβων είναι η Βανέσσα Άνταμς (Τζέσικα Ζορ), παιδική κολλητή φίλη του Νταν, η Τζένυ Χάμφρει (Τέιλορ Μόμσεν), η έφηβη αδερφή του Νταν, την οποία η Μπλερ χαρακτηρίζει ως "Little J". Στην συνέχεια, στη σειρά υπάρχουν η Λίλυ βαν ντερ Γούτσεν (Κέλι Ράδερφορντ), μητέρα της Σερίνα και εξίσου κληρονόμος μίας πολύ μεγάλης περιουσίας και ο Ρούφους Χάμφρει, πρώην ιδρυτής του συγκροτήματος Lincoln Hawk και πρώην εραστής της Λίλυ. Ο Ρούφους είναι πατέρας  και επίσημος κηδεμόνας του Νταν και της Τζένυ. Επίσης, σε αρκετά επεισόδια εμφανίζεται και ο πατέρας του Τσακ Μπας, Μπαρτ Μπας, ο οποίος είναι ένας αγενής και πάμπλουτος επιχειρηματίας του Μανχάταν. Τέλος, μία χαρακτηριστική φυσιογνωμία της σειράς είναι η Ντορότα (Σουζάνα Τσαντκόφσκι), η ιδιωτική υπηρέτρια της Μπλερ ήδη από τα παιδικά της χρόνια.
Η επιτυχία του Gossip Girl έφτασε και σε χώρες εκτός των ΗΠΑ. Η σειρά έλαβε ένα μεγάλο αριθμό υποψηφιοτήτων για βραβεία καθώς και 18 Βραβεία Teen Choice. Ο τελευταίος κύκλος της σειράς, αποτελούμενη από 10 επεισόδια, έκανε πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου του 2012 και ολοκληρώθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 2012.
Καστ
Η Μπλέικ Λάιβλι, η Λέιτον Μίστερ και ο Πεν Μπάντζλι, είναι οι μόνοι που εμφανίζονται σε όλα τα επεισόδια. Η Κρίστεν Μπελ, η οποία υποδύεται τη φωνή της κουτσομπόλας σε όλα τα επεισόδια, δεν εμφανίζεται σε κανένα, παρά μόνο στο τελευταίο, όντας τελικά ο Νταν Χάμφρι. Αρχικά, ο ρόλος της Τζορτζίνα Σπαρκς προσφέρθηκε στην Μίσα Μπάρτον, αλλά τον απέρριψε, τελικά κατέληξε στην Μισέλ Τράχτενμπεργκ. Ο Πεν Μπάντζλι ήταν στα πρόθυρα παραίτησης από την υποκριτική, μέχρι που του προσφέρθηκε ο ρόλος του Νταν Χάμφρει. Στην αρχή τον απέρριψε, αλλά πείστηκε να ενταχθεί στο καστ από την παραγωγό Στέφανι Σάβεϊτζ. Το κανάλι CW, δεν ήθελε τον Εντ Γουέστγουικ για το ρόλο του Τσακ Μπας, γιατί έμοιαζε περισσότερο με κατά συρροήν δολοφόνος παρά με ρομαντικό πρωταγωνιστή. Ο Γουίλιαμ Μπόλντουιν, που υποδύθηκε τον νεκρό πατέρα της Σερίνα Βαν Ντερ Γούντσεν (Μπέικ Λάιβλι), απέφευγε τη συνάντηση με την ηθοποιό, έτσι ώστε να μπορούν να έχουν μια πιο ρεαλιστική, τεταμένη σχέση.
Η Λέιτον Μίστερ έπρεπε να βάψει τα μαλλιά της από φυσικά ξανθά σε μελαχρινά, για να πάρει το ρόλο της Μπλερ Γουόλντορφ. Στη σειρά, ο Τσακ έχει ένα κατοικίδιο σκύλο ονόματι "Μαϊμού", στο βιβλίο ο χαρακτήρας Τσακ έχει για κατοικίδιο μία πραγματική μαϊμού.
Οι χαρακτήρες που ακολουθούν, έχουν καταγραφεί στη σειρά που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στους τίτλους τέλους της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The CW
Νταλκάουε
Το Νταλκάουε (ισπανικά: Dalcahue, ισπαν. προφορά ΔΦΑ : [dalˈkawe]) είναι μια πόλη-λιμάνι και κοινότητα στο νησί Τσιλοέ, στην Περιφέρεια Λος Λάγος της Χιλής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κοινότητα Νταλκάουε εκτείνεται σε μια έκταση 1239,4 τ.χλμ. και είχε 10.693 κατοίκους.
Ως κοινότητα, το Νταλκάουε είναι μια διοικητική διαίρεση τρίτου επιπέδου της Χιλής, που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο και διευθύνεται από έναν δήμαρχο, ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Βεγγάζη
Η Βεγγάζη (αραβ. نغازي, Banġāzī) είναι πόλη και αξιόλογο λιμάνι της Λιβύης, στη Βόρεια Αφρική, δίπλα στον κόλπο της Σύρτης, με περίπου 630.000 κατοίκους (2011). Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και η κύρια πόλη (πρωτεύουσα) της επαρχίας της Κυρηναϊκής. Κατά τα ελληνιστικά χρόνια, η πόλη ήταν γνωστή ως Βερενίκη προς τιμήν της ομώνυμης βασίλισσας των Πτολεμαίων, κόρη του Μάγα της Κυρήνης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας στη Λιβύη, η Βεγγάζη μαζί με την Τρίπολη συμπρωτεύουσες του κράτους. Ωστόσο μέχρι και σήμερα, που πρωτεύουσα της χώρας είναι η Τρίπολη, στη Βεγγάζη εξακολουθούν να υπάρχουν οργανισμοί και ιδρύματα που θα ταίριαζαν σε μια πρωτεύουσα, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα διαμάχης μεταξύ των δυο πόλεων και, κατ' επέκτασιν των δυο επαρχιών (Τριπολίτιδας και Κυρηναϊκής).
Ιστορία
thumb|right|Η Βεγγάζη κατά τη διάρκεια της ιταλικής κυριαρχίας Η πόλη οφείλει το τωρινό της όνομα σε έναν ευεργέτη του 15ου αιώνα ονόματι Ghazi ή Sidi Ghazi, οπότε και η πόλη ονομάστηκε "Bani Ghazi" ("οι απόγονοι του Ghazi"). Ωστόσο, η ιστορία της ξεκινά από την αρχαιότητα, όταν ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από αρχαίους Έλληνες και ονομάστηκε Ευσπερίδες, αποτελώντας την περίφημη Πεντάπολη μαζί με τη Βάρκη (Al Marj), την Ταύχειρα (αργότερα Αρσινόη, σημερινή Τόκρα), την Κυρήνη και την Απολλωνία (Susah), το λιμάνι της Κυρήνης. Θεωρούνταν η περιοχή όπου βρισκόταν ο μυθικός κήπος με τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων. Λίγους αιώνες αργότερα επανιδρύθηκε από τους Αιγύπτιους με την ονομασία Barneek ή Βερενίκη.
Η πόλη κυριεύτηκε από τους Ρωμαίους και γνώρισε περίοδο ευημερίας περίπου για 600 χρόνια, κατά την οποία αναδύθηκε σε κυρίαρχη πόλη και κέντρο της Κυρηναϊκής. Ωστόσο, μέχρι την προέλαση των Αράβων τα έτη 642-643 είχε παρακμάσει και δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα μικρό χωριό κοντά σε αρχαία ερείπια.
Κατά τον 13ο αιώνα, άρχισε να διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στις εμπορικές δραστηριότητες μεταξύ Γενοβέζων εμπόρων και φυλών της ενδοχώρας και, μέχρι το 16ο αιώνα, το άλλοτε μικρό χωριό είχε εξελιχθεί σε λιμάνι στρατηγικής γεωγραφικής σημασίας, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
thumb|Ο ιταλικός φάρος της Βεγγάζης, σήμα κατατεθέν της πόλης Το 1911, η Βεγγάζη πέρασε υπό την εξουσία της Ιταλίας, περίοδο κατά την οποία αναπτύχθηκε ισχυρή αντίσταση κατά της Κατοχής. Η Κυρηναϊκή πέρασε μεγάλη περίοδο καταπίεσης στα χρόνια του φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Περίπου 125,000 Λίβυοι κλείσθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ τα δύο τρίτα από αυτούς χάθηκαν. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βομβαρδίστηκε επανειλημμένα. Ωστόσο, στα μεταπολεμικά χρόνια η πόλη ανοικοδομήθηκε, καθώς η χώρα απέκτησε πλουτοπαραγωγικές πηγές από την εξόρυξη κοιτασμάτων πετρελαίου. thumb|Η οδός Ομάρ Μουκχτάρ στη Βεγγάζη
Στις 15 Απριλίου 1986, αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ βομβάρδισαν τη Βεγγάζη και την πρωτεύουσα Τρίπολη, καθώς ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν υποστήριξε πως η Λιβύη και ο πρόεδρος Καντάφι υπέθαλπαν τρομοκρατικές κινήσεις εναντίον της Αμερικής.
Τις 31 Ιουλίου 2014, η ισλαμιστική οργάνωση Ανσάρ-αλ-Σαρία ανακοίνωσε ότι κατέλαβε τον έλεγχο της πόλης μετά από επίθεση, και την ανακήρυξε ισλαμικό εμιράτο. Στα μέσα του Οκτωβρίου, ο Λιβυκός στρατός αντεπιτέθηκε και υποστήριξε ότι ανακατέλαβε το 90% της πόλης.
Γεωγραφία
right|thumb|Το κέντρο της πόλης. Η Βεγγάζη έχει μεγάλο ποσοστό υγρασίας λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και της γεωγραφικής της θέσης στα παράλια της [[Μεσόγειος|Μεσογείου.]]
Η Βεγγάζη ανήκει στην γεωγραφική περιοχή της Κυρηναϊκής. Εκτός από το βορρά, που βρέχεται από τη Μεσόγειο, παντού περιβάλλεται από έρημο, με αποτέλεσμα κατά την αρχαιότητα να βρίσκεται εγγύτερα στους μεσογειακούς πολιτισμούς και σε ελληνικά εδάφη, καθώς απέχει μόλις 400 χιλιόμετρα από την Κρήτη. Στα ανατολικά της πόλης ευδοκιμούν εσπεριδοειδή, ενώ γενικότερα επικρατεί μεσογειακή βλάστηση.
Οικονομία
thumb|Παζάρι στη Βεγγάζη Η Βεγγάζη αποτελεί ένα από τα μεγάλα οικονομικά κέντρα της Λιβύης, καθώς αποτελεί σημαντικό εμπορικό λιμάνι. Ο τουρισμός βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης στη χώρα, καθώς η πλειονότητα των επισκεπτών έχει τη Βεγγάζη ως "βάση" για ταξίδια στην έρημο ή για επίσκεψη στα αρχαιοελληνικά ερείπια της Κυρήνης. Στις λαϊκές αγορές και τα σουκ της πόλης βρίσκονται αρκετά προϊόντα και χειροτεχνήματα προσιτά στους ξένους τουρίστες, ενώ η θάλασσα της Βεγγάζης είναι γεμάτη από σφουγγάρια άριστης ποιότητας.
Δημογραφικά στοιχεία
thumb|right|Το πρώτο Πανεπιστήμιο της Λιβύης, Al-Jami'a al-Libiya Όπως και σε άλλες πόλεις της χώρας, έτσι και στη Βεγγάζη παρατηρείται εθνική ποικιλομορφία. Οι κάτοικοι της ανατολικής Λιβύης, όπου βρίσκεται η πόλη, είχαν κυρίως αραβική καταγωγή, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα κύμα μετανάστευσης από άλλες αφρικανικές χώρες. Υπάρχουν, επίσης, πολλοί Αιγύπτιοι, λόγω της μικρής απόστασης της χώρας από την Αίγυπτο και το Σουδάν και της ισχυρότερης οικονομίας της. Η ελληνική κοινότητα της Λιβύης συγκεντρώνεται επίσης στη Βεγγάζη, κυρίως λόγω μικρής απόστασης με την Ελλάδα. Κυρίαρχη θρησκεία είναι το Ισλάμ, ωστόσο υπάρχει ένας μικρός ελληνικός ορθόδοξος ναός στο κέντρο της πόλης, καθώς και μια κοπτική εκκλησία.
Η εκπαίδευση είναι δωρεάν και υποχρεωτική μέχρι τη δεύτερη σχολική βαθμίδα. Το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της πόλης ιδρύθηκε το 1955 και σε αυτό υπάγεται η μεγαλύτερη κρατική Βιβλιοθήκη. Στη Βεγγάζη ιδρύθηκε επίσης και το πρώτο πανεπιστήμιο της χώρας, το πρώην Al-Jami'a al-Libiya.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιβύης Κατηγορία:Λιμένες της Μεσογείου
Σάμωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σάμωνας (Σάμων) είναι γνωστός ένας γιος του θεού Ερμή και μιας Νύμφης, της Ρήνης. Ο Σάμωνας μετανάστευσε από την Αρκαδία μαζί με τον Δάρδανο. Στον δρόμο όμως χώρισαν και ο Δάρδανος εγκαταστάθηκε στην Τρωάδα, ενώ ο Σάμωνας στη νήσο Σαμοθράκη, η οποία και πήρε το όνομά του. Ο Σάμων είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» του νησιού σύμφωνα με τη συγκεκριμένη παράδοση.
Πηγές
Σαμωνας Σαμωνας
Νταλί (Ινδία)
Το Νταλί (Dhali) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Κογιανμπατούρ, στην πολιτεία Ταμίλ Ναντού της Ινδίας.
Γεωγραφία
Το Νταλί βρίσκεται στη θέση 10.5°N, 77.17°W. Βρίσκεται σε μέσο ύψος 367 μέτρων.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 της Ινδίας, το Νταλί είχε πληθυσμό 6303 ανθρώπων. Το 50% του πληθυσμού αποτελείται από άντρες και το 50% από γυναίκες. Οι κάτοικοι του Νταλί έχουν μέσο όρο αλφαβητισμού 59%, λίγο χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο της Ινδίας 59.5%. Ο αλφαβητισμός των ανδρών βρίσκεται στο 64% και των γυναικών 54%. Στο Νταλί, 10% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Γλώσσα Ρούμου
Η Ρούμου (Ρουμούουα), ή Καΐρι (Κάι-Ίρι), είναι Παπούα γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Άλλα ονόματα με τα οποία είναι γνωστή περιλαμβάνουν τα Ντούμου (Τούμου) και Κιμπίρι. Ενδεχομένως ανήκει στο Τουραμα-Κικοριανό κλάδο της οικογένειας γλωσσών του Κόλπου της Γουινέας.
Παραπομπές
Ρ
Αρκάδι (ατμόπλοιο)
Το ατμόπλοιο Αρκάδι (πρώην Dream) ήταν τροχήλατο πλοίο, ελαφρύ ταχύπλοο καταδρομικό της εποχής του, ιστορικό για την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Κρήτη. Ήταν αδελφό πλοίο με τα Ένωσις, Κρήτη και Πανελλήνιον. Έφτασε εγκαίρως στην Ελλάδα και αμέσως χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά πυρομαχικών, προσφύγων και εθελοντών για την ενίσχυση του αγώνα των επαναστατών, ενώ το πλήρωμα του αποτελούνταν από υπαξιωματικούς και ναύτες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Πραγματοποίησε τα δώδεκα πρώτα ταξίδια του χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Στη συνέχεια ενεπλάκη με τα τουρκικά πλοία και έγινε θρυλικό για τα κατορθώματά του, ώστε απέκτησε το όνομα «άτρωτο» από τους Έλληνες και «Σεϊτάν βαπορού» (πλοίο του διαβόλου, ή διαβολοβάπορο) από τους Τούρκους, όπως σημείωσε ο τότε ανταποκριτής των Τάιμς του Λονδίνου, Σκίννερ.
Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στην Αγγλία, στα ναυπηγεία «H.W. Potter & Son, Mercey» με το όνομα «Dream» (Όνειρο), ως τροχήλατο ατμόπλοιο κατόπιν παραγγελίας της βρετανικής εταιρίας Fraser, Trenholm & Co. που λειτουργούσε ως προκάλυψη της ανεπίσημης κυβέρνησης της Αμερικάνικης Συνομοσπονδίας Πολιτειών, δηλαδή των «Νοτίων». Το κινούσε μια δικύλινδρη μηχανή 250 ονομαστικών ίππων η οποία είχε ως καύσιμη ύλη το κάρβουνο και έδινε κίνηση σε δυο πλαϊνούς τροχούς που του επέτρεπαν να αναπτύξει ταχύτητα 15 κόμβων. Διαφορετικές πηγές αναφέρουν ταχύτητα 10 και 11,5 κόμβων. Ήταν επίσης εξοπλισμένο με 4 πυροβόλα τύπου Armstrong. Αγοράστηκε στην Αμερική με χρήματα των Ελλήνων του Λονδίνου για την κάλυψη των αναγκών της Κρητικής Επανάστασης του 1866. 200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο καπετάνιος [[Αγγελικάρας|Νικ. Ανγκελικαράς σε ξυλογραφία του περιοδικού Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1868 ]]
Κρητική επανάσταση 1866
Το όνομα «Αρκάδι» το πήρε όταν άρχισε να διασχίζει το Αιγαίο πέλαγος διασπών τον αποκλεισμό του Χόβαρτ, υπό την κυβέρνηση του Πλοιάρχου Νικ. Ανγκελικάρα. Ήταν το δέκατο τρίτο ταξίδι του πλοίου με αποστολή την εξυπηρέτηση της γραμμής «Πειραιάς-Κρήτη-Πειραιάς». Στις 22 Μαΐου 1867 καθώς έφευγε από την Κρήτη, συνάντησε τέσσερα τουρκικά πολεμικά πλοία που το καταδίωξαν μέχρι τα Αντικύθηρα όπου και το απέκλεισαν. Πριν όμως η διαμαρτυρία της Ελληνικής Κυβέρνησης του Αλεξάνδρου Κουντουριώτη φέρει αποτέλεσμα, ο Αγγελικάρας επιχείρησε έξοδο και επέτυχε με κατάλληλους χειρισμούς να διασπάσει τα τουρκικά πλοία και να πλεύσει στη Σύρο για επισκευές και αποκατάσταση των ζημιών που υπέστη. Συνολικά το «Αρκάδι» πραγματοποίησε 23 επικίνδυνες αποστολές μεταφοράς υλικού σε ταξίδια στην Κρήτη από το Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο του 1867 και έγινε θρυλικό για την επανειλημμένη διάσπαση του αποκλεισμού των κρητικών παραλίων από τους Τούρκους.
«Ο ΙΓ΄ πλους» (1867)
Πρόκειται, ασφαλώς, για έναν από τους «πλόες» (ταξίδια) του γνωστού τροχήλατου καταδρομικού «Αρκάδι», που με πλοίαρχό του τον ατρόμητο Αγγελικάρα τροφοδοτούσε με όπλα, τρόφιμα και εθελοντές την επαναστατημένη Κρήτη. Δώδεκα, συνολικά, επιτυχή ταξίδια είχε εκτελέσει το ηρωικό πλοίο, όταν κατά το δέκατο τρίτο, και ενώ απομακρυνόταν από τον όρμο αποβίβασης των εφοδίων, συνάντησε δύο τουρκικά πολεμικά σκάφη. Το «Αρκάδι» καταδιώχτηκε από τα παραπάνω εχθρικά πλοία και κατέφυγε στο νησί Αντικύθηρα, όπου και αποκλείστηκε. Ύστερα, όμως, από έντονη διαμαρτυρία της Ελληνικής Κυβέρνησης προς τις ξένες Δυνάμεις, τα τουρκικά πλοία αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. Σ’ αυτό, ακριβώς, το τελευταίο επεισοδιακό ταξίδι του «Αρκαδιού» αναφέρεται ο Αχ. Παράσχος, στο ποίημά του «Ο ΙΓ΄ πλους», το α΄ μέρος του οποίου τελειώνει με το γνωστότατο εκείνο απόσπασμα:
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο καπετάνιος [[Αναστάσιος Κουρέντης|Αν. Κουρεντής σε ξυλογραφία του περιοδικού Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1868 ]]
Το τελευταίο ταξίδι του έγινε στις 6–7 Αυγούστου του 1867 με Κυβερνήτη τον Αναστάσιο Κουρέντη. Τότε, ενώ ξεφόρτωνε στο λιμάνι της Αγίας Ρούμελης των Σφακίων Κρήτης εντοπίστηκε από τα τουρκικά πολεμικά πλοία και παρά τις προσπάθειες του αλλά και της επιμονής του να ξεφορτώσει τα μεταφερόμενα υλικά, αναγκάστηκε να μεθορμίσει στη παραλία Πρέβελη από εκεί συνεχώς παρακολουθούμενο από τους τουρκους κατέφυγε στη Γαύδο όπου και παρέμεινε όλη την ημέρα, ώστε ο βράδυ να αποπλεύσει για την Αγία Ρουμέλη προκειμένου να ολοκληρώσει την εκφόρτωση των μεταφερομένων πυρομαχικών και εφοδίων.
Ο πλοίαρχος του «Ιτζεδδίν» επέδωσε έγγραφη διαμαρτυρία στις αρχές των Κυθήρων όπου αναφερόταν στο «Αρκάδι» με τον όρο "κλέφτικος αυτός βαπόρις". Οι Τούρκοι ναυτικοί αποκαλούσαν το «Αρκάδι» "Σειτάν Βαπορού" ("πλοίο του διαβόλου"). Στις 7 Αυγούστου το «Αρκάδι» παγιδεύτηκε εκ νέου νοτιοδυτικά της Κρήτης από τη μοίρα των τουρκικών πολεμικών υπό το «Ιτζεδδίν». 305px|μικρογραφία|δεξιά|Ξυλογραφία του περιοδικού [[Εθνικόν Ημερολόγιον Βρετού του 1868 ]]
Η τελευταία μάχη
Tότε ο πλοίαρχος Κουρεντής αποφάσισε να δώσει μάχη με το «Ιτζεδδίν» και τις δύο φρεγάτες που το συνόδευαν από μακρυά και έβαλαν προς το ελληνικό πλοίο σύμφωνα με το στίγμα που τους έδινε το «Ιτζεδδίν». Για αρκετό χρόνο το «Αρκάδι» παρέμενε πράγματι άτρωτο, αλλά τελικά ένα εχθρικό βλήμα έπληξε τον δεξιό τροχό του μειώνοντας έτσι την ταχύτητά του στο εν τρίτο με κίνδυνο πλέον να αιχμαλωτισθεί. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η απόσταση εκμηδενίστηκε. Τότε ο κυβερνήτης του έστρεψε την πλώρη προς το τουρκικό πολεμικό «Ιτζεδδίν» για να επισπεύσει τον εμβολισμό, διατάζοντας το πλήρωμα για ετοιμότητα εισπήδησης, (κοινώς ρεσάλτο), κατεβάζοντας την Ελληνική Σημαία και κινούμενος πλέον ως ανένταχτο πλοίο. Ο κυβερνήτης του τουρκικού πλοίου ακολούθησε την τακτική εμβολισμού, μην έχοντας καταλάβει ακόμα την ζημιά που είχε υποστεί το ελληνικό πλοίο, αλλά όταν διέγραψε τόξο 90 μοιρών, παρατήρησε την κατάστασή του και άλλαξε τακτική αρχίζοντας πυρ και θέτοντας το πηδάλιο αριστερά για να δυνηθεί να το εμβολίσει από την δεξιά πλευρά. Ο κυβερνήτης του ελληνικού πλοίου κατάλαβε αμέσως τις προθέσεις του τουρκικού και κατάφερε δια καταλλήλου οιακήσεως να αποφύγει την κάθετο πρόσκρουση του εχθρού στα πλευρά του πλοίου. Έτσι η πρόσκρουση έγινε πλευρά με πλευρά και τα τύμπανα των τροχών των δύο πλοίων συγκρούστηκαν. Τα δύο πλοία τότε βρέθηκαν συμπεπλεγμένα και συνέχιζαν και τα δύο εγγύτατη παράλληλη πορεία, για ένα ολόκληρο τέταρτο της ώρας. Στο διάστημα αυτό οι έλληνες ναυτικοί επιχείρησαν να καταλάβουν το τουρκικό πλοίο, αλλά οι παρούσες συνθήκες και η διαφορά ύψους του καταστρώματος του «Ιτζεδδίν» κατέστησε τούτο αδύνατον. Όταν τα δύο πλοία αποχωρήστηκαν, ο πλοίαρχος του «Αρκάδι» αποφάσισε να εξωκείλει για αναγκαστική προσγειάλωση (προσάραξη) του πλοίου και την εκφόρτωση του φορτίου του στη παρακείμενη ακτή εξαναγκάζοντας τα τουρκικά πλοία να μείνουν μακριά του καθώς δεν μπορούσαν να το ακολουθήσουν στα αβαθή. Οι επιβαίνοντες (εθελοντές και πλήρωμα) πυρπόλησαν ατελώς το πλοίο και έσπευσαν να επιβούν ατάκτως στις λέμβους για να επιβιβαστούν στην ξηρά.
Κατάληξη
Το επόμενο πρωί, στις 21 Αυγούστου, οι Τούρκοι προσέγγισαν το ναυάγιο με βάρκες και αφού έσβησαν τη φωτιά, το κατέλαβαν ως λάφυρο. Κατόπιν οι Τούρκοι αφαίρεσαν τα πυροβόλα του ΑΡΚΑΔΙΟΝ και κάθε άλλο κινητό αντικείμενο, ανέλκυσαν το σκάφος. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1867 το σκάφος έφθασε στην Κωνσταντινούπολη ρυμουλκούμενο. Αρκετές πηγές αναφέρουν ότι η μετακίνηση του εκεί έγινε μόνο για να προβληθεί η επιτυχία του Οθωμανικού Ναυτικού. Όμως η κατάσταση του σκάφους ήταν τέτοια που δεν απέτρεψε την περαιτέρω χρήση του και τον ίδιο μήνα εντάχθηκε στη δύναμη του τουρκικού Στόλου με το όνομα ARKADI ενώ χαρακτηρίστηκε ως λιβηρίδα. Έφερε πλήρωμα 137 ατόμων και αρχικά εξοπλίστηκε με 6 κανόνια των 30 λιβρών, ενώ η ταχύτητα του καταγράφηκε στους 13 κόμβους. Το 1884 το σκάφος εξοπλίστηκε εκ νέου και απέκτησε 2 ταχυβόλα πυροβόλα των 76 χιλιοστών και ένα πυροβόλο των 60 χιλιοστών. Το 1891 έχει καταγραφεί ένας δεξαμενισμός του σκάφους στην Αλεξάνδρεια, όμως η τεχνολογική εξέλιξη σύντομα το κατέστησε περιττό και το 1896 αφοπλίστηκε και παροπλίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Όπως συνέβη με πολλά άλλα Οθωμανικά σκάφη, το ARKADI παρέμεινε παροπλισμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 1905 διεγράφη από τη δύναμη του Στόλου και το 1912 προσφέρθηκε για διάλυση.
Την συνέχιση του ανεφοδιασμού των επαναστατών ως το τέλος του αγώνα ανέλαβε το ατμόπλοιο «Κρήτη» με 10 ταξίδια αλλά κατ΄ εξοχήν το πλοίο με το εύγλωττο όνομα «Ένωσις» υπό τον έμπειρο πλοίαρχο Νικόλαο Σουρμελή που έκανε 46 ταξίδια προσφέροντας ανεκτίμητες υπηρεσίες, ενώ το όνομά του κατέστη κυριολεκτικά θρύλος σε όλο το πανελλήνιο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Ελληνικά ατμόπλοια