cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρώπη της Ελευθερίας και της Άμεσης Δημοκρατίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ομάδες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Μασγίντ αλ-Χαράμ
thumb|250px| Το Μασγίντ αλ-Χαράμ (αραβικά: المسجد الحرام, Το Ιερό Τέμενος ή το Μεγάλο Τέμενος), γνωστό και ως το Μεγάλο Τζαμί της Μέκκας, βρίσκεται στη Μέκκα, Σαουδική Αραβία. Είναι το μεγαλύτερο τζαμί στο κόσμο και περιβάλλει ένα από τα πιο ιερά σημεία του Ισλάμ, την Κάαμπα. Οι μουσουλμάνοι κατά τη διάρκεια του σαλάτ (προσευχής) στρέφονται προς την κατεύθυνση της Κάαμπα. Ο ένας από τους πυλώνες του Ισλάμ ορίζει ότι ο μουσουλμάνος πρέπει να πραγματοποιήσει μια φορά στη ζωή του το προσκύνημα στη Μέκκα (χατζ) και αν είναι δυνατό να περιφερθούν γύρω από τη Κάαμπα (ταγουάφ).
Το σημερινό κτίριο καλύπτει έκταση εμβαδού 356.800 τετραγωνικών μέτρων (356,8 στρέμματα), συμπεριλαμβανομένων εσωτερικών και εξωτερικών χώρων προσευχής και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 2 εκατομμύρια προσκυνητές κατά τη περίοδο του Χατζ, μια από τις μεγαλύτερες ετήσιες συναθροίσεις ανθρώπων στο κόσμο. Σε αντίθεση με πολλά άλλα τζαμιά, άντρες και γυναίκες προσεύχονται μαζί στο Μασγίντ αλ-Χαράμ.
C2H6F2
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Βιντεοπαιχνίδι ρόλων
μικρογραφία|δεξιά|Μία μορφή τυπικής μάχης στο βιντεοπαιχνίδι ρόλων, [[Final Fantasy VII.]] Βιντεοπαιχνίδι ρόλων (αγγλικά: role-playing game ή RPG) ονομάζεται το είδος βιντεοπαιχνιδιού στο οποίο η ιστορία εξελίσσεται με την εξερεύνηση του κόσμου του παιχνιδιού και οι μάχες διαδραματίζονται με τη μορφή εντολών. Ο παίκτης χειρίζεται έναν ή πολλούς χαρακτήρες (συνήθως μέχρι πέντε) σε ένα φανταστικό κόσμο. Πολλά παιχνίδια του είδους έχουν τις βάσεις τους στα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων. Τα παιχνίδια ρόλων έχουν εξελιχθεί από απλοϊκά παιχνίδια με κείμενο σε οπτικά πλούσιες τρισδιάστατες εμπειρίες.
Χαρακτηριστικά
Τα βιντεοπαιχνίδια ρόλων έχουν την ίδια ονοματολογία, παραμέτρους και μηχανική με τα πρώιμα παιχνίδια ρόλων, όπως το Dungeons & Dragons. Άλλες ομοιότητες με αυτά μπορούν να είναι το ανεπτυγμένο σενάριο, η αφήγηση της ιστορίας, η ανάπτυξη των χαρακτήρων και η πολυπλοκότητά τους, και η αξία έναρξης του παιχνιδιού ξανά από την αρχή (replayability).
Ο παίκτης χειρίζεται τον κεντρικό χαρακτήρα ή πολλαπλούς χαρακτήρες (η ομάδα του συνήθως ονομάζεται party) με το σύστημα εντολών, ενώ η αποτελεσματικότητα του καθενός εξαρτάται από τη στατιστική ανάπτυξή του. Τα στατιστικά του κάθε χαρακτήρα ανεβαίνουν μέσα από τη διαδικασία του leveling, με την οποία στο τέλος της μάχης ο κάθε ένας λαμβάνει πόντους εμπειρίας (experience) που ανεβάζουν τα στατιστικά της δύναμης, της άμυνας, της επιδεξιότητας, της τύχης του και άλλα. Ο κάθε χαρακτήρας μπορεί να έχει στην κατοχή του διάφορα όπλα που βοηθούν στη δύναμη της επίθεσης ή της άμυνάς του. Μπορεί επίσης να ανήκει κάποια κατηγορία επαγγέλματος όπως στρατιώτης, ιππότης, μάγος, νίντζα, κλέφτης, βάρδος και άλλα. Τα παιχνίδια ρόλων συνήθως έχουν μεγαλοπρεπές σενάριο, το οποίο χωρίζεται σε αποστολές, και πιο δυναμικούς και πολύπλοκους χαρακτήρες σε σχέση με τους χαρακτήρες από άλλα είδη βιντεοπαιχνιδιών. Σε αυτό το είδος, σπάνια απαιτείται ο συντονισμός του παίκτη σε προκαθορισμένα χρονικά πλαίσια κατά τη διάρκεια της μάχης, εκτός αν το σύστημα που χρησιμοποιείται είναι το Active Time Battle (ATB), όπου η μάχη διεξάγεται σε πραγματικό χρόνο.
Ιστορία
Το είδος παιχνιδιών ρόλων ξεκίνησε το μέσα της δεκαετίας των '70 στους κεντρικούς υπολογιστές, εμπνευσμένη από τα επιτραπέζια (pen-and-paper) παιχνίδια ρόλων όπως το Dungeons & Dragons. Άλλες πηγές έμπνευσης για τα πρώιμα παιχνίδια του είδους περιλαμβάνουν τα επιτραπέζια παιχνίδια πολέμου, τα παιχνίδια εξομοίωσης σπορ, τα παιχνίδια περιπέτειας, όπως το Colossal Cave Adventure, παραδοσιακά παιχνίδια στρατηγικής όπως το σκάκι, αλλά και τα έργα του Άγγλου συγγραφέα φαντασίας, Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν.
Μετά την επιτυχία των παιχνιδιών ρόλων όπως τα Dragon Quest και Final Fantasy. Λόγο των διαφορετικών ιδιοσυγκρασιών των χωρών παραγωγής των παιχνιδιών ρόλων, το είδος χωρίστηκε σε δύο στυλ: τα ιαπωνικά και τα δυτικά παιχνίδια ρόλων. Ενώ τα πρώτα παιχνίδια ρόλων προσέφεραν την εμπειρία ενός παίκτη, στις αρχές με μέσα της δεκαετίας του '90 γνώρισαν άνθιση τα παιχνίδια ρόλων με πολλούς παίκτες, όπως τα Diablo και Secret of Mana. Με την έλευση του ίντερνετ, τα παιχνίδια με πολλούς παίκτες δημιούργησαν ένα νέο είδος βιντεοπαιχνιδιών, τα μαζικά παιχνίδια ρόλων πολλαπλών παικτών, όπως τα Final Fantasy XI, Lineage και World of Warcraft.
Άλλο ένα είδος που προέκυψε είναι τα παιχνίδια δράσης ρόλων, όπου ο παίκτης χειρίζεται άμεσα τον βασικό χαρακτήρα, δηλαδή χωρίς τη χρήση εντολών, και δίνει έμφαση στις μάχες που διεξάγονται πάντα σε πραγματικό χρόνο και τη δράση, ενώ η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων είναι μικρότερη σε σχέση με τα παραδοσιακά παιχνίδια μάχης. Τα πρώιμα παιχνίδια δράσης ρόλων ακολούθησαν το πρότυπο που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του '80 από την ιαπωνική εταιρία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Nihon Falcom, με τίτλους όπως τα Dragon Slayer και τη σειρά Ys, όπου η μάχη διεξάγεται στο στυλ hack and slash και οι κινήσεις και οι δράσεις του χαρακτήρα γίνονται απευθείας από τον παίκτη με τη χρήση του χειριστηρίου ή του πληκτρολογίου, παρά των μενού μάχης.
Αυτή η φόρμουλα βελτιώθηκε με το παιχνίδι δράσης περιπέτειας του 1986, The Legend of Zelda, το οποίο έθεσε το πρότυπο που χρησιμοποιήθηκε από πολλά επακόλουθα παιχνίδια. Αυτό περιλαμβάνει καινοτομίες όπως ο ανοικτός κόσμος, το μη γραμμικό σενάριο, την εξοικονόμηση μπαταρίας, και ένα κουμπί επίθεσης για χτύπημα με ξίφος. Το παιχνίδι ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την μεγάλη έκρηξη των παιχνιδιών δράσης ρόλων που κυκλοφόρησαν τα τέλη της δεκαετίας του '80 τόσο στην Ιαπωνία όσο και τη Βόρεια Αμερική. Η σειρά Legend of Zelda συνέχισε να ασκεί επιρροή τις επόμενες δεκαετίες στη μετατροπή των παιχνιδιών ρόλων από στατικά, σε παιχνίδια όπου οι μάχες διεξάγονται σε πραγματικό χρόνο.
Ταξίδι στο Κέντρο της Γης
To Ταξίδι στο κέντρο της Γης (τίτλος πρωτοτύπου Vοyage au centre de la terre), είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Ιουλίου Βερν, που πρωτοεκδόθηκε το 1864.
Υπόθεση
Το ταξίδι ξεκινά χάρη στην επιμονή του καθηγητή ορυκτολογίας Λίντενμπροκ (Otto Lidenbrock), όπως είναι το όνομα στην πρώτη γαλλική έκδοση να κατορθώσει αυτό που ποτέ κανείς δεν κατόρθωσε: να προχωρήσει και να φτάσει ως το κέντρο της γης. Μαζί του, ο ανιψιός του Άξελ, που άθελά του γίνεται πρωταγωνιστής της περιπέτειας και ένας μισθωμένος Ισλανδός οδηγός, ο Χανς. Η ανακάλυψη ξεκινά από τον κρατήρα ενός ανενεργού ηφαιστείου στην Ισλανδία. Στην πορεία τους συναντούν αλλόκοτα πλάσματα και περνούν από μυστηριώδεις υπόγειες στοές. Διασχίζουν θαλάσσιες λάβες με πολύχρωμες αποχρώσεις και κάνουν τον αναγνώστη να ζει τη στιγμή μαζί τους. Τελικά καταφέρνουν να βρουν μια έξοδο από τον υπόγειο κόσμο μέσα από ένα ηφαίστειο στην Ιταλία.
Αναφορές
2. Εφημερίδα, ΤΑ ΝΕΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς
Αλεξάντερ Άλμπον
Ο Αλεξάντερ Άλμπον (γεν. στο Λονδίνο στις 23 Μαρτίου του 1996) είναι Ταϊλανδός οδηγός αγώνων Βρετανικής καταγωγής. Ο Αλμπον ξεκίνησε την καριέρα του στην Φορμουλα 1 το 2019 με την ιταλική ομάδα της Toro Rosso όπου έδειξε γρήγορα το ταλέντο του και στα μέσα της σεζόν προβιβάστηκε στην ομάδα της Red bull Racing. Την πρώτη του σεζόν ο Άλμπον κέρδισε 92 βαθμούς. Το 2020 ο Άλμπον παρέμεινε στην Red Bull και κατέκτησε 2 πόντιουμ και 105 βαθμούς. Τώρα ο Άλμπον είναι αναπληρωματικος οδηγός της Red Bull και οδηγός της ομάδας τη Red Bull στο DTM(γερμανικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων). Ο Αλμπον θα επιστρέψει στην Φορμουλα 1 το 2022 όπου και θα οδηγήσει το μονοθέσιο της Williams.
Ένταξη του Άλμπον στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1
Το 2019 εντάχθηκε για 1η φορά στη Φόρμουλα 1 με την ομάδα Τόρο Ρόσο. Εκεί πήρε τη θέση του Νεοζηλανδού Μπρέντον Χάρτλεϊ ο οποίος κρίθηκε ανεπαρκής. Τη θέση του Γάλλου Πιερ Γκασλί ο οποίος προήχθη στη Red Bull Racing όπου αντικατέστησε τον Αυστραλό Ντάνιελ Ρικιάρντο ο οποίος πήγε στη Renault Sports στο άλλο μονοθέσιο της ομάδας πήρε ο Ρώσος Ντανιίλ Κβίατ.
Προαγωγή του Άλμπον στη Red Bull Racing κι επιστροφή του Πιερ Γκασλί στην Τόρο Ρόσο
Τη Δευτέρα 12 Αυγούστου του 2019, το Διοικητικό Συμβούλιο της Red Bull κλήθηκε σε έκτακτη συνεδρίαση επειδή είχε προκύψει το θέμα της πολύ άσχημης απόδοσης του Γάλλου οδηγού Πιερ Γκασλί. Σε αυτήν όλα τα μέλη αποφάσισαν ομόφωνα να γίνει ανταλλαγή θέσεων μεταξύ του προαναφερόμενου και του Άλμπον δηλαδή να πάει ο 2ος στη Red Bull Racing και να επιστρέψει ο 1ος στην Τόρο Ρόσο.
Υποβιβασμός του Άλμπον σε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή απ' το 2021 και ένταξη στην ομάδα του Μεξικανού Σέρχιο Πέρες
Την Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου του 2020 ο Αγωνιστικός Διευθυντής της Red Bull Κρίστιαν Χόρνερ ανακοίνωσε επίσημα πως απ' το Πρωτάθλημα του 2021, στη θέση του Άλμπον θα τοποθετηθεί ο Μεξικανός Σέρχιο Πέρες κι εκείνος θα υποβιβαστεί σε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή.
Απόσπαση του Άλμπον στη Williams
Την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου του 2021 το Διοικητικό Συμβούλιο της Red Bull Racing αποφάσισε πως στο Πρωτάθλημα του 2022 ο Άλμπον θα πάει με απόσπαση στη Williams όπου θα πάρει τη θέση του Βρετανού Τζορτζ Ράσελ ο οποίος με τη σειρά του θα πάει στη Mercedes στη θέση του Φινλανδου Βαλτέρι Μπότας ο οποίος με τη σειρά του θα πάει στην Alfa Romeo Racing στη θέση του συμπατριώτη του και Πρωταθλητή του 2007 Κίμι Ραϊκόνεν.
Κατηγορία:Ταϊλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Πορτοκάλι
thumb|right|250px|Πορτοκάλι
Το πορτοκάλι είναι φρούτο που καρπίζει από το δέντρο πορτοκαλιά. Είναι ένα από τα πιο γνωστά εσπεριδοειδή.
Μορφολογία
Το σχήμα του είναι σφαιρικό ή ωοειδές, η φλούδα του παχιά ή λεπτή ανάλογα με την ποικιλία και η σάρκα του έχει χρώμα πορτοκαλί ή -στην ποικιλία σαγκουίνι- κόκκινο. Η εξωτερική επιφάνεια της φλούδας είναι σχετικά ανώμαλη και φέρει μικρά αδενώδη στίγματα που παράγουν αρωματικό αιθέριο έλαιο.
Η σάρκα του πορτοκαλιού χωρίζεται σε τμήματα που ονομάζονται σκελίδες ή φέτες. Κάθε φέτα περιβάλλεται από ινώδη ιστό λευκού χρώματος, που λέγεται ράκος. Στο εσωτερικό της κάθε φέτας υπάρχουν πολλά χωρίσματα, τα κύτταρα της σάρκας που είναι γεμάτα χυμό καθώς και μέχρι 3 σπόρια, αλλά μπορεί να υπάρχουν και φέτες χωρίς καθόλου σπόρια.
Γεύση και συστατικά
Το πορτοκάλι έχει γλυκιά ή γλυκόξινη γεύση και είναι λιγότερο ή περισσότερο αρωματικό ανάλογα με την ποικιλία και την ποιότητα. Κάποια ελαφριά πικρή γεύση που παρατηρείται μερικές φορές οφείλεται σε ποσότητα αιθέριου ελαίου που έχει εισχωρήσει στη σάρκα. Το πορτοκάλι είναι πλούσιο σε βιταμίνη C. Περιέχει επίσης σάκχαρα, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο και βιταμίνη Α.
Είναι ωφέλιμο για τη διατροφή του ανθρώπου και η θρεπτική του αξία είναι μεγάλη. Καταναλώνεται νωπό ως φρούτο ή χρησιμοποιείται στην παραγωγή χυμών, φρέσκων ή συσκευασμένων. Οι καρποί που συλλέγονται όταν είναι άγουροι, μικροί και πράσινοι χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική.
Παραγωγή
Η Βραζιλία είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή πορτοκαλιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α, η Ινδία, η Κίνα και η Ισπανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούτα Κατηγορία:Σύμβολα της Καλιφόρνια Κατηγορία:Σύμβολα της Φλόριντα Κατηγορία:Εσπεριδοειδή
Υπέρ Αδυνάτου
Προοίμιο
Η έναρξη της απολογίας του αδυνάτου με κάτι απροσδόκητο: «Δεν απέχω πολύ από τα να χρωστώ ευγνωμοσύνη στον κατήγορο, επειδή μου ετοίμασε αυτή εδώ τη δίκη μου δίνεται η αφορμή να λογοδοτήσω για τη ζωή μου» προκαλεί την προσοχή των βουλευτών - κριτών του και δημιουργεί την συμπάθειά τους.
Η κοινωνική πρόνοια στην αρχαία Αθήνα και οι μηχανισμοί ελέγχου
Η Αθηναϊκή πολιτεία είχε εκχωρήσεις το μηχανισμό ελέγχου - το δικαίωμα δηλαδή κρίσης για συνταξιοδότησηση ή μη - σε κάθε Αθηναίο πολίτη. Έτσι, όποιος Αθηναίος υποψιαζόταν ότι κάτι «δεν πήγαινε καλά» με τη συνταξιοδότηση ενός κοινωνικά αποκλεισμένου, είτε γιατί υποκρίθηκε τον ασθενή και ξεγέλασε τις αρμόδιες αρχές είτε γιατί αντιμετωπίστηκε η περίπτωσή του χαριστικά ή επιπόλαια, είχε ο κάθε Αθηναίος πολίτης να καταγγείλει στη Βουλή το συνταξιούχο, να παρουσιάσει με στοιχεία την υποφερτή οικονομική επιφάνεια του προστατευόμενου από την πολιτεία, να προτείνει «ανταλλαγή περιουσιών» και να ζητήσει να του κόψει το κράτος τη σύνταξη.
Προστασία από κακόπιστους συκοφάντες
Σε περίπτωση καταγγελίας για παράνομη και καταχρηστική συνταξιοδότηση ενός πολίτη από κάποιον συμπολίτη, το οργανωμένο κράτος απαιτούσε από τον κατήγορο ισχυρά στοιχεία και ακλόνητες αποδείξεις χαριστικής αντιμετώπισης του συνταξιούχου από τις αρμόδιες αρχές. Έτσι για παράδειγμα, αν υποστήριζε ο κατήγορος ότι ο ίδιος είναι φτωχότερος ή με περισσότερο επιβαρυμένη την υγεία του από τον «δήθεν» ανάπηρο, τότε η πολιτεία επέτρεπε την ανταλλαγή περιουσιών (Αντίδοσις)
Επίλογος
Ο Αριστοτέλης τον επαίνεσε και τον συμπεριέλαβε στους πειστικούς λόγους. Η χρήση της ευχετικής ευκτικής (Μή τοίνυν τύχοιμι- Μακάρι να τύχω) από τον αδύνατο στον επίλογο της απολογίας του είναι αξιοσημείωτη γιατί μέχρι τώρα, αναφερόμενος στους κριτές του χρησιμοποίησε έντεχνα οριστική που συμπίπτει με προστακτική «ὑμεῖς δὲ (ὃ τῶν εὖ φρονούντων ἔργον ἐστί) μᾶλλον πιστεύετε τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν ὀφθαλμοῖς ἢ τοῖς τούτου λόγοις)», ή απαγόρευση (μηδαμῶς, ὦ βουλή, ταύτῃ θῆσθε τὴν ψῆφον) που δηλώνουν σχετική σιγουριά για την αθωότητά του και παράλληλα κάποια ασέβεια ή υπεροψία.
Ο χρυσός και ο τενεκές
Ο χρυσός και ο τενεκές είναι μια ελληνική ηθογραφική ταινία παραγωγής του 1962 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ίωνα Νταϊφά βασισμένη στο ομότιτλο θεατρικό έργο των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος, Μιράντα Κουνελάκη, Τζόλυ Γαρμπή, Παντελής Ζερβός και Ερρίκος Μπριόλας.
Πλοκή
Ο Πάτροκλος Μπαρατέλας είναι ένας σκληρός επιχειρηματίας, ο οποίος έκανε την μεγάλη περιουσία του ως πλανόδιος μανάβης. Παρ' όλα αυτά, βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπος με τα καπρίτσια της έφηβης κόρης του, της Μιράντας η οποία συχνά εμφανίζει στον πατέρα της επίδοξους μνηστήρες.
Ο Πάτροκλος, αντιδρώντας σε αυτές τις ενέργειες της κόρης, του καταφεύγει πολύ συχνά στην δωροδοκία των επίδοξων μνηστήρων, προκειμένου να αφήσουν την Μιράντα και να ορίσει ο ίδιος τον άντρα που η κόρη του θα παντρευτεί. Μια τέτοια περίπτωση είναι του Λάκη, ενός όμορφου αλλά άνεργου νεαρού ο οποίος θα κάνει την εμφάνιση του στο σπίτι του Μπαρατέλα, ζητώντας την ευχή του Πάτροκλου για να παντρευτεί την Μιράντα. Ο Πάτροκλος έχοντας εμπειρία από άλλα τέτοια περιστατικά προσφέρει 120 χρυσές λίρες στον Λάκη ζητώντας του να ξεχάσει την Μιράντα και να βρει κάποια άλλη. Ο Λάκης αρχικά φαίνεται να μην υποκύπτει στην προσφορά του Πάτροκλου δηλώνοντας ερωτευμένος με την Μιράντα, αλλά μόλις ο πατέρας της ανεβάζει την προσφορά του στις 150 λίρες, ο Λάκης αλλάζει στάση και αποδέχεται την προσφορά, δικαιολόγουμενος ότι έχει να φροντίσει και το μέλλον για τις δυο αδερφές του. Η Μιράντα, όταν μαθαίνει ότι ο Λάκης δέχτηκε την προσφορά του Πάτροκλου, εξοργίζεται και θυμώνει με τον πατέρα της.
Αλφόνσος των Αστουριών
Υπάρχουν δύο πρόσωπα με το όνομα αυτό:
Ο χρυσός και ο τενεκές
Πλοκή
Ο Πάτροκλος, εκνευρισμένος με την στάση της Μιράντας, αποφασίζει να βάλει ένα τέλος στους επίδοξους μνηστήρες, λέγοντας στην σύζυγο του, την Ουρανία, ότι έχει βρει αυτός τον γαμπρό που θα παντρευτεί η Μιράντα. Της ανακοινώνονει ότι περιμένει επίσκεψη στο γραφείο του από τον Γεράσιμο Σταματελοπούλο, ο οποίος είναι ο γιος ενός μεγαλοβιομηχάνου. Εντωμεταξύ η Μιράντα πηγαίνοντας για ψώνια και κοιτάζοντας τις βιτρίνες των καταστημάτων παρενοχλείται από τον Γεράσιμο, που έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας άγριος καβγάς μεταξύ τους. Κατά την επιστροφή της στο γραφείο η Μιράντα αναφέρει το περιστατικό στον πατέρα της αγνοώντας ότι ο Γεράσιμος προορίζεται από τον πατέρα της να γίνει σύζυγός της. Τελικά λίγο αργότερα θα κάνει την εμφάνιση του και ο Γεράσιμος, προκαλώντας την οργή της Μιράντας, η οποία τον διώχνει έξω από το γραφείο με τις κλωτσιές.
Την άλλη μέρα θα κάνει την εμφάνιση του στο γραφείο του Πάτροκλου ο Μίλτος, ο οποίος είναι ο γιος ενός υπαλλήλου της επιχείρησης, και θα πιάσει δουλειά. Ο Μίλτος εντελώς τυχαία θα γνωρίσει την Μιράντα, όπου στη συνέχεια θα συνάψει δεσμό μαζί της, ξεκαθαρίζοντας από την αρχή ότι είναι αντίθετος στην ιδέα του γάμου μαζί της, επειδή ο ίδιος όπως της λέει δεν θα έχει κάτι να της προσφέρει, όντας ένας φτωχός εργαζόμενος. Ο Πάτροκλος από την μεριά του επιμένει να παντρέψει την Μιράντα με τον Γεράσιμο, ισχυριζόμενος ότι το περιστατικό της παρενόχλησης της Μιράντας ήταν κάτι που συνέβη τυχαία. Η Μιράντα, θέλοντας να απαλλαγεί οριστικά από τον Γεράσιμο, εξομολογείται στον θείο της τον Γιακουμή τον έρωτά της για τον Μίλτο. Ο Γιακουμής αποφασίζει να πάρει αυτός την υπόθεση πάνω του και μιλά στον Πάτροκλο για τον νέο έρωτα της Μιράντας. Ο Πάτροκλος, εμφανώς αναστατωμένος από το γεγονός ότι η Μιράντα βρήκε και πάλι έναν νέο επίδοξο μνηστήρα, καλεί στο γραφείο του τον Μίλτο για να επιχείρησει για μια ακόμη φορά την δωροδοκία. Ο Μίλτος όμως αρνείται κάθε προσφορά του Πάτροκλου, δηλώνοντας ωστόσο την αγάπη του για την Μιράντα. Ο Πάτροκλος επιμένοντας να δωροδοκήσει τον Μίλτο, τελικά εισπράττει την απάντηση του, ο οποίος λέει στον Πάτροκλο ότι ο λόγος που δεν θέλει να παντρευτεί την Μιράντα είναι γιατί δεν τον θέλει για πεθερό του και ότι με χρήματα του μπορεί να αγοράσει τα πάντα εκτός απο την αγάπη. Στην συνέχεια ο Μίλτος αποφασίζει να παραιτηθεί από την δουλειά του και η Μιράντα παίρνει την απόφαση να πάει να κλειστεί σε ένα μοναστήρι.
Ο Πάτροκλος δεν φαίνεται να αλλάζει στάση και επιμένει να την παντρέψει με τον Γεράσιμο, καθώς θεωρεί ότι η απόφαση της Μιράντας να πάει σε ένα μοναστήρι είναι ένα πυροτέχνημα επειδή είναι θυμωμένη μαζί του. Τότε κάνει την εμφάνιση της στο γραφείο η φίλη της Μιράντας, η Πίτσα, η οποία αναφέρει ότι έχει κρυφό δεσμό με τον Γεράσιμο, ο οποίος τελικά αποδεικνύεται ότι είναι ένας επιπόλαιος γυναικάς. Με το που μαθαίνει την αλήθεια για τον Γεράσιμο, ο Πάτροκλος αποφασίζει να τελικά να κάνει γαμπρό του τον Μίλτο και το ανακοινώνει τόσο στον ίδιο, όσο και στην κόρη την Μιράντα, λέγοντας τους ότι θα τους στηρίξει οικονομικά, αρκεί να είναι και δυο ευτυχισμένοι.
Κριτική
Σε νεότερες κριτικές η ταινία λαμβάνει μέτριες ως θετικές, κυρίως από χρήστες του διαδικτύου. Στην iMDB, η ταινία έχει 6.0/10 βαθμολογία,
box office
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1961-1962 και έκοψε 20.869 εισιτήρια, βρισκόμενη στο box office στην 32η θέση ανάμεσα σε 68 ταινίες της περιόδου αυτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίωνα Νταϊφά Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Καθεδρικός της Σεβίλλης
thumb|250px|Πανοραμική άποψη του ναού Ο Καθεδρικός της Σεβίλλης ή Καθεδρικός της Παναγίας της Επισκόπης (ισπανικά: Catedral de Santa María de la Sede) είναι ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Είναι ο μεγαλύτερος γοτθικός καθεδρικός στο κόσμο και συνολικά τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία. Επίσης, είναι ο μεγαλύτερος καθεδρικός στο κόσμο, καθώς οι δύο μεγαλύτερες εκκλησίες, η Βασιλική του Αγίου Πέτρου και η βασιλική της Παναγίας της Απαρεκίπα, δεν είναι έδρες επισκόπων.
Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1401. Ο ναός, όταν ολοκληρώθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα, αντικατέστησε την Αγία Σοφία ως ο μεγαλύτερος χριστιανικός ναός, ένα τίτλο τον οποίο ο βυζαντινός ναός κατείχε για σχεδόν χίλια χρόνια. Ο καθεδρικός είναι ο τόπος ταφής του Χριστόφορου Κολόμβου. Ο καθεδρικός, μαζί με το Αλκάθαρ της Σεβίλλης και το Γενικό Αρχείο των Ινδιών, ανακηρύχθηκαν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1987.
Χιράλδα
Η Χιράλδα (Giralda), το καμπαναριό του ναού, είναι ένας πύργος ύψους 104 μέτρων, ο οποίος ήταν προηγουμένως μιναρές και αποτελούσε σύμβολο της μεσαιωνικής πόλης της Σεβίλλης. Είναι εμπνευσμένος από τον μιναρέ Κουτούμπια που βρίσκεται στο Μαρακές στο Μαρόκο καθώς και από άλλους μιναρέδες στην Ισπανία και το Μαρόκο, εκείνης της περιόδου. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1184 υπό τις οδηγίες του αρχιτέκτονα Ben Ahmad Baso. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Sahib al-Salah, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν στις 10 Μαρτίου το 1198, με την τοποθέτηση τεσσάρων χάλκινων επίχρυσων σφαιρών στην κορυφή του πύργου. Μετά τον ισχυρό σεισμό του 1365, η τύχη των σφαιρών αγνοείται. Τον 16ο αιώνα προστέθηκε καμπαναριό, από τον αρχιτέκτονα Hernán Ruiz τον νεότερο. Το άγαλμα στην κορυφή, που λέγεται "El Giraldillo", τοποθετήθηκε το 1568 και αναπαριστά τον θρίαμβο της χριστιανικής πίστης.
Ιστορία
thumb|250px|Πύλη της Συγχώρησης, από τον 12ο αιώνα
Περίοδος των Αλμοχάδων (1172-1248)
Κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής εποχής, ο Αλμοχάδης χαλίφης Αμπόυ Γιακούμπ Γιουσούφ διέταξ την κατασκευή ενός μεγάλου τεμένους στη Σεβίλλη στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται ο καθεδρικός ναός. Οι εργασίες άρχισαν τον Απρίλιο του 1172 και ολοκληρώθηκαν το Μάρτιο του 1198, αν και το τέμενος εγκαινιάστηκε τις 30 Απριλίου 1182.
Την διεύθυνση της κατασκευής ανέλαβε ο διάσημος Ανδαλουσιανής καταγωγής αρχιτέκτονας Αχμάντ Μπεν Μπάσο, όπως και στα παλάτια του Μπουχάιρα στη Σεβίλλη, ο οποίος κατασκεύασε ένα όμορφο ορθογώνιο κτίριο με διαστάσεις 113 επί 135 μετρα και επιφάνεια 15.000 μ². Διέθετε 17 κλίτη τα οποία συνδέονταν με πεταλοειδείς αψίδες και εσωτερική αυλή, ένα σαχν το οποίο διατηρείται σήμερα ως το Πάτιο ντε λος Ναράνχος. Η σημερινή πύλη της Συγχώρησεως ήταν το σημείο πρόσβασης μέσα στο τέμενος.
Περίοδος Μουδέχαρ (1248-1401)
Μετά την ανακατάληψη της πόλης από τους Χριστιανούς τις 23 Νοεμβρίου 1248, το τζαμί μετατράπηκε σε καθεδρικό ναό με μικρές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου ενός βασιλικού παρεκκλησίου στο οποίο τάφηκαν διάφοροι μονάρχες και οι οικογένειές τους, μεταξύ άλλων, ο Αλφόνσος Ι΄, ο Φερδινάρδος Γ΄ και η Βεατρίκη της Σουαβίας. Οι Χριστιανοί χρησιμοποιούσαν για περισσότερο από 150 χρόνια το μουσουλμανικό κτίριο. Το 1401 θεωρήθηκε ότι έπρεπε να κτιστεί ένας καινούργιος ναός με τελείως χριστιανικό σχέδιο και με την πρόφαση ότι το τέμενος ήταν μισοκατεστραμμένο, κατεδαφίστηκε.
Γοτθική περίοδος (1401-1528)
thumb|250px|Ο τρούλος του ναού κατέρρευσε για δεύτερη φορά το 1888 Το επισκοπικό συμβουλίο αποφάσισε τις 8 Ιουλίου 1401 να κατασκευάσει ένα νέο ναό, καθώς το παλιό τέμενος είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από ένα σεισμό το 1356. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση της Σεβίλλης, η απόφαση έλεγε «Ας φτιάξουμε μια εκκλησία τόσο όμορφη και μεγάλη ώστε όσοι τη βλέπουν να μας θεωρούν τρελούς» και στη συνέχεια τα πρακτικά εκείνης της μέρας λένε ότι η κατασκευή θα πρέπει να είναι «τουλάχιστον τόσο καλή, ώστε να μην υπάρχει ισάξιά της».
Παραδοσιακά, θεωρείται οι εργασίες ξεκίνησαν το 1402, όμως σήμερα πιστεύεται ότι είναι πιο πιθανό να άρχισαν το 1434. Διήρκησαν μέχρι το 1506. Πιστεύεται ότι το αρχικό σχέδιο ήταν το εργολάβου Αλόνσο Μαρτίνεθ. Στη συνέχεια, επικεφαλής των εργασίως ανέλαβαν ο Υσαμπάρτε και το 1439 ο Γάλλος Καρλίν (Σαρλ Γκωτέρ ντε Ρουάν), ο οποίος ανέλαβε με ετήσιο μισθό χιλίων μαραβέδι και θεωρείται ότι παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το θάνατό του το 1448, όταν τον διαδέκτηκε ο λιθοξόος Χουάν Νόρμαντ. Ανάμεσα στο 1498 και το 1512, επικεφαλής ήταν ο Αλόνσο Ροδρίγεθ.
Τις 6 Οκτωβρίου του 1506 έλαβε χώρα η επίσημη τελετή για τον εορτασμό της ολοκλήρωσης των εργασιών, στην οποία τοποθετήθηκε η «τελευταία πέτρα» στο ψηλότερο τμήμα του τρούλου. Προσκεκλιμένος ήταν ο αρχιεπίσκοπος Ντιέγο ντε Ντάθε ο οποίος παρακολούθησε την τελετή, καθώς ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία για να ανέβει στην κορυφή, από το παρεκκλήσι της Παναγίας της Αντίγουα. Δεν έγιναν εορτασμοί επειδή λίγες μέρες πριν είχει πεθάνει ο Φίλιππος Α΄ της Καστίλλης. Το 1507 άρχισε να λειτουργεί ως ναός, αν και δεν είχαν ολοκληρωθεί ακόμα κάποιες εργασίες. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένας μεγαλοπρεπής γοτθικός ναός τεραστίων διαστάσεων και αυστηρού σχεδιασμόυ.
Τέσσερα χρόνια μετά, τις 28 Δεκεμβρίου 1511, ένας από τους τεράστιους κιόνες που στήριζαν τον τρούλο κατέρρευσε με αποτέλεσμα την κατάρρευση του τρούλο. Η βλάβη αποδόθηκε στο υπερβολικά μεγάλο βάρος της κατασκευής. Αυτό οδήγησε στη διάψευση του Αλόνσο Ροδρίγεθ και μετά από ενδελεχή έρευνα των πιθανών λύσεων, ο αρχιτέκτονας Χουάν Χιλ ντε Οντανιόν σχεδίασε βασιζόμενος στο αρχικό στυλ ένα καινούργιο τρούλο, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1519. Αυτός ο τρούλος κατέρρευση 370 χρόνια αργότερα, την 1η Αυγούστου 1888, και ανακατασκευάστηκε στην αρχική μορφή του από τον Χοακίν Φερνάντεθ. Αυτός ο τρούλος είναι ο αυτός που είναι ορατός σήμερα.
Αναγέννηση (1528-1593)
thumb|250px|Το εσωτερικό του ναού Αντιστοιχεί στην περίοδο η οποία άρχισε το 1528, κατά τη διάρκεια της οποία κατακσευάστηκε με σειρά βοηθητικών κτισμάτων, όπως το κύριο σκευοφυλάκια, η Σάλα Καπιτουλάρ και το Βασιλικό Παρεκκλήσι και ολοκληρώθηκαν άλλα όπως το σκευοφυλάκια των ιερών σκευών και τα παρεκκλήσια των Αλάμπαστρος. Σε αυτά τα έργα συνέβαλαν οι αρχιτέκτονες Ντιέγο ντα Ριάνιο, Μαρτίν ντε Γκαίνθα και Ασένθιο ντε Μαέδα. Αυτή την περίοδο, ο Ερνάν Ρουίς κατασκεύασε το τελικό κορμό της Χιράλδα. Ο καθεδρικός και τα βοηθητικά κτίρια ολοκληρώθηκαν το 1593.
Μπαρόκ (1618-1758)
thumb|250px|Το εξωτερικό του ναού τη νύχτα Σε αυτή τη φάση κατασκευάστηκε η Εκκλησία της Σκηνής του Μαρτυρίου (1618-1662) από τον Μιγκέλ ντε Θουμάρραγα. Αν και στην πραγματικότητα είναι ένα κτίριο ανεξάρτητο από τον καθεδρικό, συνδέεται με αυτόν και τα δύο κτίρια επικοινωνούν. Το κτίριο αυτό συνόδευαν σε ίδιο ρυθμό μια σειρά από μικρά συμπλέγματα στα δυτικά.
Ακαδέμικα (1758-1823)
Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης κυριαρχεί ο νεοκλασσικιμός. Κατασκευάστηκαν διάφορα βοηθητικά κτίρια νοτιοδυτικά του ναού, ανάμεσα στη σημερινή λεωφόρο δε λα Κουστιτουσιόν και το Γενικό Αρχείο των Ινδιών. Ανάμεσα στα έτη 1762 και 1797 κατεδαφίστηκαν κτίρια τα οποία ένωναν το μνημείο με την πόλη, και το τετράγωνο στο οποίο βρίσκεται γίνεται πλήρως ανεξάρτητο. Οι κύριοι αρχιτέκτονες που εκπόνησαν αυτά τα έργα ήταν οι Μανουέλ Νούνιεθ και Φερνάνδο ντε Ροσάλες.
Νεογοτθική περίοδος (1825-1928)
Αυτή η περίοδος καταλαβάνει τη χρονική περίοδο ανάμεσα στο 1825 και το 1928. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανολοκλήρωτα τμήματα του κτιρίου άρχισαν να αποπερατώνονται προσπαθώντας να παραμείνουν όσο είναι δυνατόν πιο κοντά στο αρχικό γορθικό ρυθμό. Συνεχίζοντας το έργο του αρχιτέκτονα Ντεμέτριο δε λος Ρίος του 1866, οι πύλες της Συλλήψεως και του Κυρίου, ολοκληρώθηκαν από τον Αδόλφο Φερνάνδεθ Κασανόβα ανάμεσα στο 1895 και το 1917. Παράλληλα διεξάγονταν και εργασίες συντήρησης.
Ο ναός τον 21ο αιώνα
Το 2010, ο ναός ήταν το μνημείο της πόλης που δέχθηκε τους περισσότερους επισκέπτες, 1.305.000 άτομα, το οποίο αντιπροσωπεύει αύξηση 7,76 % σε σχέση με τον προηγουέμνο χρόνο. Περισσότερο από το 99% των τουριστών που επισκεύονται την πόλη ενδιαφέρονται να γνωρίσουν το ναό. Το μνημείο αυτοχρηματοδοτείται και είναι σημαντική πηγή εισοδήματος για το συμβούλιο το οποίο ξοδεύει πολλά κεφάλαια σε εργασίες αποκατάστασης του ναού. Η τοποθεσία της κατασκευής της Λεωφόρου Συντάγματος (Αβενίδα δε λα Κονστιτουθιόν), κύρια πύλη εισόδου στο ιστορικό κέντο της Σεβίλλης έχει οδηγήσει σε σημαντική φυσικοχημική αποσάθρωση της πέτρας, η οποία είναι ορατή με την παρουσία πυκνών μαύρων αποθέσεων στους τοίχους και τις πόρτες, ως αποτέλεσμα της έντονης ρύπανσης του περιβάλλοντος που προκαλείται από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων.
Σημαντικά βήματα που έλαβαν χώρα τον 21ο αιώνα είναι η μετατροπή της Λεωφόρου Συντάγματος σε πεζόδρομο ώστε να λυθούν τα προβλήματα μόλυνσης και η διεξαγωγή διαφόρων εργασιών αποκατάστασης, κυρίως καθαρισμός και σταθεροποίηση της μήκους 141 μέτρων δυτικής πρόσοψης έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί η συνολική αποσάθρωση της πέτρα και η οξείδωση των σιδηρούχων υλικών. Επίσης έχουν επιδιορθωθεί μεμονωμένα αριχτεκτονικά στοιχεία, όπως αγάλματα, κεραίες, τα γκαργκόιλ, τα φλαμέρο και τα βιτρό. Μέσα στο ναό λαμβάνουν χώρα λεπτομερείς εργασίες ώστε να λυθεί το πρόβλημα της επιδεινούμενης κατάστασης των δύο κιόνων στους οποίους εντοπίστηκαν ρωγμές το 1980. Οι εργασίες περιλαμβάνουν την αντικατάσταση 576 κομματιών, καθέ από τα οποία ζυγίζει 250 κιλά χωρίς να μεταβληθεί ο πυρήνας του κίονα που διατηρεί τη σταθερότητά του. Το 2011 ξεκίνησε η αποκατάσταση της Αγίας Τράπεζας, η οποία υπολογίστηκε ότι θα διαρκούσε 30 μήνες και σημαντικές παρεμβάσεις στο πάτωμα του Βασιλικού Παρεκκλησίου και στην πρόσοψη του ναού στο κάγιε Αλεμάνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεβίλλη Σεβιλλη Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Μνασέας ο Κυρηναίος
Ο Μνασέας ο Κυρηναίος (6ος/5ος αιώνας π.Χ.) ή ο Λίβυος, ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την αποικία της Κυρήνης στη Λιβύη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του οπλιτόδρομου κατά τους 74ους (484 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, και σύμφωνα με τον ιστορικό του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανία ο ανδριάντας του στην Ολυμπία είχε φιλοτεχνηθεί από τον γλύπτη Πυθαγόρα τον Ρήγιο και βρισκόταν δίπλα από αυτόν του ολυμπιονίκη Βύκελου του Σικυώνιου. Ο Μνασέας ήταν πιθανώς ο πρώτος ολυμπιονίκης από την περιοχή της Κυρηναϊκής και Αιγύπτου, ενώ και ο γιος του ο Κρατισθένης υπήρξε ολυμπιονίκης του τέθριππου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του οπλίτη δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Σχοινί απλώματος ρούχων
Το σχοινί απλώματος ρούχων είναι επίσης όνομα γενικής χρήσης προϊόντων και αφορά είτε συσκευασμένα κομμάτια σχοινιού μικρού σχετικά μήκους (10-20 μέτρα) τα οποία διατίθενται στη λιανική αγορά μέσα από καταστήματα που απευθύνονται στους καταναλωτές, όπως σούπερ-μάρκετ είτε πλήρη προϊόντα που περιλαμβάνουν μηχανισμό αυτόματης έλξης του σχοινιού και άγκιστρο, σχεδιασμένα για εσωτερικούς χώρους.
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται
Συνήθεις προδιαγραφές είναι: -Υλικό: πλαστικό ή συρματόσχοινο επικαλυμμένο με πλαστικό -Διάμετρος: 3 έως 5 χιλιοστά. ,
Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Το Σούπερ Καπ (Super Cup) αποτελεί ετήσιο θεσμό της κυπριακής καλαθοσφαίρισης, όπου Πρωταθλητής και Κυπελλούχος της προηγούμενης περιόδου αναμετρώνται με στόχο την ανάδειξη ενός υπερπρωταθλητή. Τελεί υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθόσφαιρας.
Σχοινί απλώματος ρούχων
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται
Το σχοινί μπορεί να αγοραστεί είτε ως απλό σχοινί από κατάστημα το οποίο το διαθέτει σε μεγάλες ποσότητες και κόβει όσο μήκος προτιμά ο καταναλωτής, είτε σε συσκευασίες συγκεκριμένου μήκους που αναφέρουν ότι χρησιμεύει για άπλωμα ρούχων από καταστήματα λιανικής πώλησης.
Στερεώνεται είτε με γάντζους από τοίχους, είτε γύρω από δένδρα ή από πασσάλους / σωλήνες που έχουν τοποθετηθεί για το σκοπό αυτό.
Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Ιστορικό
Με ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης από το 2010 καθιερώθηκε η «Ασπίδα Μάριου Παλάλα», η οποία θα απονέμεται για χρονικό διάστημα πέντε χρόνων (2010-2014) και θα καταλήξει στην ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις μέσα στο εν λόγω διάστημα. . Η «Ασπίδα Μάριου Παλάλα» απονεμήθηκε στον ΑΠΟΕΛ ο οποίος κατέκτησε την Ασπίδα 2 φορές σε αυτό το διάστημα
Σχοινί απλώματος ρούχων
Παραλλαγές του σχοινιού απλώματος ρούχων
Σε περίπτωση που το σχοινί αυτό είναι μέρος μηχανισμού, ο μηχανισμός ονομάζεται απλώστρα ρούχων.
Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Αγώνες
Ακολουθούν αναλυτικά οι αγώνες των ανδρών από την ίδρυση του θεσμού μέχρι σήμερα:
Σχοινί απλώματος ρούχων
Παραλλαγές του σχοινιού απλώματος ρούχων
Παραλλαγές του απλού σχοινιού απλώματος ρούχων είναι:
Χρήση
Στον ελληνικό χώρο κατά το χρόνο συγγραφής του άρθρου δεν υπάρχουν περιορισμοί χρήσης των σχοινιών απλώματος ρούχων, αν και συνήθως αποφεύγεται η χρήση τους σε προσόψεις σπιτιών αν αυτό είναι πρακτικό.
Αναφορές
Κατηγορία:Εργαλεία Κατηγορία:Οικιακά σκεύη
1294
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1294 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πλοηγική Υπηρεσία
Η Πλοηγική Υπηρεσία είναι δημόσια (κρατική) Υπηρεσία με κύριο αντικείμενο την οργάνωση και εποπτεία των πλοηγικών σταθμών της επικράτειας μιας χώρας, των πλοηγήσεων και την εκτέλεσή τους από πλοηγούς, των πλοηγικών μέσων, πλοηγίδων, που ανήκουν σ' αυτήν και τέλος την είσπραξη των πλοηγικών δικαιωμάτων.
Στην Ελλάδα η Πλοηγική Υπηρεσία υπάγεται στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Σαμσί Αντάντ Δ΄
Ο Σαμσί Αντάντ Δ' υπήρξε βασιλιάς της Ασσυρίας (1054 π.Χ. - 1050 π.Χ.) μικρότερος γιος του βασιλιά της Ασσυρίας Τιγκλάθ Πιλεσέρ Α'. Αδελφός των βασιλέων της Ασσυρίας Ασαρίντ απάλ εκούρ και Ασούρ μπελ καλά συγκέντρωσε (1054) στρατό στη Βαβυλώνα με τον οποίο ανέτρεψε τον ανιψιό του Εριμπά Αντάντ Β' όπως φαίνεται σε μεγάλη ηλικία.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Κατάλογος μεγαλύτερων σεισμών
thumb|400px|Επίκεντρα των 358.214 σεισμών, ανάμεσα στα 1963 και 1998. Αυτός ο κατάλογος περιέχει τους μεγαλύτερους σεισμούς στην ιστορία σε μέγεθος και σε αριθμό θυμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωλογία Κατηγορία:Σεισμοί
HMS Canterbury
Τρία πλοία του Βασιλικού Ναυτικού είχαν το όνομα HMS Canterbury, από την ομώνυμη πόλη της Αγγλίας:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ονομασίες πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού
Πλοηγικός Σταθμός
Οι Πλοηγικοί Σταθμοί (Pilot Stations) αποτελούν τις κατά τόπους, (λιμένες), επιμέρους μονάδες της Πλοηγικής Υπηρεσίας που υπάγονται σ΄ αυτήν και διαθέτουν προσωπικό, πλοηγούς, και μέσα (πλοηγίδες) για την εκτέλεση των πλοηγήσεων σε ορισμένη περιοχή αρμοδιότητάς τους.
Τέτοιοι Σταθμοί στην Ελλάδα υφίστανται σε όλους τους κύριους λιμένες της Χώρας, με τον κυριότερο στον Λιμένα Πειραιώς. Οι Πλοηγικοί Σταθμοί δημιουργούνται ή καταργούνται με Προεδρικά Διατάγματα (Π.Δ.), ανάλογα με τις υφιστάμενες ανάγκες.
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Ουγγιά
Η ούγγα (ή ούγκα), συντετμημένα διεθνώς: oz είναι μονάδα μέτρησης μάζας.
Χρησιμοποιείται κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες ως μονάδα μάζας για τα κοινά εμπορεύματα και ισοδυναμεί με το 1/16 της κοινής (avoirdupois) λίβρας. Παγκόσμια, χρησιμοποιείται ευρέως ως μονάδα μάζας πολύτιμων μετάλλων και σ' αυτή την περίπτωση ισοδυναμεί με το 1/12 της ευγενούς (troy) λίβρας. Η ισοδυναμία σε γραμμάρια είναι: 1 κοινή ουγγία = 28,35 γραμμάρια, ενώ 1 ευγενής ουγγία = 31,10 γραμμάρια.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάδες μάζας
1295
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1295 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εκλογική περιφέρεια
Εκλογική περιφέρεια ονομάζεται μία γεωγραφική περιοχή της χώρας που ταυτίζεται με τη διοικητική διαίρεση και που ορίζεται για την εκλογή βουλευτών, ή και γερουσιαστών από τον συγκεκριμένο χώρο κατά τη διενέργεια των πολιτικών εκλογών.
Απλώστρα ρούχων
Απλώστρα ρούχων είναι ένας μηχανισμός πάνω στον οποίο βρίσκονται πολλά σχοινιά απλώματος ή λεπτά σύρματα πάνω στα οποία μπορεί κανείς να απλώσει πολλά ρούχα και να τα στερεώσει με μανταλάκια.
Κλασικό σχέδιο στην Ελλάδα είναι η παραλληλόγραμμη απλώστρα ρούχων με πτυσσόμενες επεκτάσεις που ανοίγουν δεξιά και αριστερά. Υπάρχουν επίσης και απλώστρες κάγκελου, που τοποθετούνται στα μπαλκόνια, τοίχου και απλώστρες που στερεώνονται με κλιπς πάνω απ' το καλοριφέρ. Σε άλλες χώρες συνηθίζονται μηχανισμοί που μοιάζουν με ανεστραμμένη ομπρέλα.
Η χρησιμότητα των απλωστρών οφείλεται στη σημαντική οικονομία χώρου, κάτι που κάνει δυνατή τη χρήση της και σε εσωτερικό χώρο. Αυτό με τη σειρά του αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα σε περιπτώσεις κακοκαιρίας.
Ford Excursion
Βασικά στοιχεία
Βασιζόταν στην πλατφόρμα Super Duty των μεγάλων pick-up της Ford και μάλιστα, σε αντίθεση με το μεσαίο Ford Explorer και το μεγάλο Ford Expedition, το Excursion δεν είχε ποτέ αντίστοιχο πολυτελέστερο δίδυμο SUV της Lincoln, που είναι η πολυτελής θυγατρική της αμερικανικής Ford. thumb|left|Ford Excursion παράλληλης εισαγωγής στη [[Γερμανία. Φαίνεται η πίσω πόρτα του χώρου αποσκευών που άνοιγε σε δύο μέρη, προς το πλάι και προς αντίθετες κατευθύνσεις, σαν οικιακή πόρτα με δύο θυρόφυλλα.]]
Απλώστρα ρούχων
Κατηγορία:Εργαλεία Κατηγορία:Οικιακά σκεύη
Ford Excursion
Βασικά στοιχεία
Αν και κανένα άλλο μοντέλο παραγωγής την τότε εποχή δεν ήταν τόσο μεγάλων διαστάσεων, οι κυριότεροι ανταγωνιστές του ήταν τα κάπως μικρότερα Chevrolet Suburban και GMC Yukon XL. Μια ξεχωριστή ιδιότητα του Excursion, εξαιρετικά σπάνια πλέον στα νεότερα και σύγχρονα SUV, ήταν ότι η πίσω πόρτα του χώρου αποσκευών άνοιγε σε δύο μέρη, που άνοιγαν προς το πλάι και προς αντίθετες κατευθύνσεις, σαν οικιακή πόρτα με δύο θυρόφυλλα. Ως αποτέλεσμα, το μοντέλο θεωρήθηκε και εξακολουθεί να θεωρείται επίσημα ως 4-πορτο, αντί για 5-πορτο, ενώ φυσικά, λόγω του τεράστιου μήκους του, διατέθηκε αποκλειστικά με 3 σειρές καθισμάτων.
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
thumb|right|350px Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε; είναι ο τίτλος ενός από τους γνωστότερους ζωγραφικούς πίνακες του Γάλλου ζωγράφου Πωλ Γκωγκέν. Ο Γκωγκέν ενέγραψε τον τίτλο αυτό - στα γαλλικά - στην άνω αριστερή γωνία του πίνακα: D'où Venons Nous / Que Sommes Nous / Où Allons Nous. Στην άνω δεξιά γωνία υπέγραψε και έβαλε την ημερομηνία του πίνακα: P. Gauguin / 1897.
Ford Excursion
Βασικά στοιχεία
Με συνολικό μήκος στα 5.758 χιλιοστά, διατηρούσε μέχρι πρόσφατα το ρεκόρ του μακρύτερου SUV παραγωγής στην ιστορία της αυτοκίνησης, νούμερο που ξεπεράστηκε οριακά από την Cadillac Escalade πέμπτης γενιάς, η οποία παρουσιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2020, και ειδικότερα από την έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο Escalade ESV της πέμπτης γενιάς, η οποία παρουσιάστηκε στις 23 Απριλίου 2020 και έχει συνολικό μήκος 5.763 χιλιοστά. Ωστόσο, το Excursion εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να κατέχει το ρεκόρ του μακρύτερου μεταξονίου, στα 3.482 χιλιοστά, καθώς και το ρεκόρ του βαρύτερου SUV παραγωγής στην ιστορία της αυτοκίνησης και με διαφορά, καθώς όλες οι εκδόσεις του μοντέλου ξεπερνούσαν κατά πολύ τους 3 τόνους (δείτε σχετικά στην αρχική λεζάντα).
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Δημιουργημένος στην Ταϊτή, ο πίνακας βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.
Ford Excursion
Εμπορική πορεία
Το Excursion παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντάλλας τον Απρίλιο του 1999 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά των ΗΠΑ στις 30 Σεπτεμβρίου 1999, για τη σεζόν (model year) του 2000. Από την πρώτη στιγμή της εισαγωγής του, επικρίθηκε έντονα ως υπερβολικά μεγάλο για να χωρέσει στα περισσότερα σπιτικά γκαράζ, ακόμα και για τα δεδομένα των ΗΠΑ. Επίσης, έγινε κυριολεκτικά «κόκκινο πανί» για τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, λόγω της εξαιρετικά υψηλής κατανάλωσης καυσίμου, ακόμα και σε σύγκριση με τα αντίπαλα SUV Chevrolet Suburban και GMC Yukon XL (ενδεικτικώς, οι τότε ανεξάρτητες μετρήσεις στην κορυφαία έκδοση 6.8 λίτρων V10 βενζίνης, έδειξαν 12 - 15 μίλια το γαλόνι, δηλαδή 15,7 - 19,6 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, αν και ειδικότερα στις εκδόσεις turbodiesel ήταν μόνο 13 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα). Μάλιστα λίγο πριν από την εισαγωγή του στην αγορά, η οικολογική ακτιβίστικη οργάνωση Sierra Club του απένειμε ένα ειρωνικό βραβείο με το όνομα «Exxon Valdez» (Εξόν Βαλντέζ, το όνομα του πετρελαιοφόρου που προκάλεσε την τεράστια διαρροή πετρελαίου στην Αλάσκα στις 24 Μαρτίου 1989), λόγω υπερκατανάλωσης και σχετικά υψηλών εκπομπών καυσαερίων. thumb|left|Αστυνομικό Ford Excursion του 2000 - 2004 στη [[Φλόριντα, ΗΠΑ.]]
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Προέλευση και ιστορικό
Ο Γκωγκέν έφυγε για την Ταϊτή το 1891, αναζητώντας μια πιο απλή και στοιχειώδη κοινωνία από αυτήν της γενέτειράς του Γαλλίας. Παράλληλα με διάφορους άλλους πίνακες που δημιούργησε και οι οποίοι εκφράζουν μία υψηλά ατομιστική μυθολογία, ξεκίνησε τον πίνακα αυτό το 1897 και τον ολοκλήρωσε το 1898, θεωρώντας τον αριστούργημα και αποκορύφωμα των σκέψεών του.
Ford Excursion
Εμπορική πορεία
Φαίνεται πάντως ότι δεν ήταν τόσο οι αρνητικές κριτικές που οδήγησαν στην οριστική διακοπή του, όσο το γεγονός ότι μάλλον η Ford χρειαζόταν να απελευθερώσει χωρητικότητα στην μονάδα παραγωγής στο Λούισβιλ, Κεντάκι, όπου και κατασκευάζονται τα pick-up Super Duty, προκειμένου να επικεντρωθεί περισσότερο σε αυτά. Το Excursion αντικαταστάθηκε την σεζόν (model year) του 2007 από μια μακρύτερη έκδοση του Ford Expedition τρίτης γενιάς, το Expedition EL (γνωστό ως Expedition Max στον Καναδά και στο Μεξικό), το οποίο είχε σαφώς καλύτερη οικονομία καυσίμου.
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Προέλευση και ιστορικό
Οι έφοροι του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης όπου βρίσκεται σήμερα ο πίνακας, συνεχώς ανανεώνουν τη λίστα του ιστορικού ιδιοκτησίας του πίνακα, θεωρώντας πως ο κατάλογός τους δεν είναι πλήρης. Σε κάθε περίπτωση το 1898 ο Γκωγκέν έστειλε τον πίνακα στο ζωγράφο και συλλέκτη Ζωρζ-Ντανιέλ ντε Μονφρίντ (Georges-Daniel de Monfreid) στο Παρίσι. Ακολούθως, πωλήθηκε σε διάφορους άλλους Παριζιάνους και Ευρωπαίους εμπόρους και συλλέκτες μέχρι την αγορά του από την Γκαλερί Μαρί Χάρριμαν στη Νέα Υόρκη το 1936. Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης τον απέκτησε από τη Γκαλερί Μαρί Χάρριμαν στις 16 Απριλίου 1936.
Ford Excursion
Εμπορική πορεία
Μια εκδοχή του Excursion, επίσης, κατασκευάστηκε από το 1998 έως το 2012 στη Βραζιλία, υπό την ονομασία Ford F-250 Tropivan Plus, βασισμένη επίσης στο σασί των pick-up Super Duty.
Κινητήρες
Το Ford Excursion κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι σε διαμήκη τοποθέτηση και κοινοί με αυτούς των pick-up Super Duty:
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Τεχνοτροπία και ανάλυση
Ο Γκωγκέν -αφού είχε ορκιστεί πως θα αυτοκτονούσε μετά την ολοκλήρωση του πίνακα, κάτι που είχε επιχειρήσει νωρίτερα- υπέδειξε πως ο πίνακας πρέπει να "διαβαστεί" από δεξιά προς αριστερά, με τις τρεις μείζονες ομάδες προσώπων να απεικονίζουν τα ερωτήματα που θέτει ο τίτλος. Οι τρεις γυναίκες με το παιδί αντιπροσωπεύουν το ξεκίνημα της ζωής. Η μεσαία ομάδα συμβολίζει την καθημερινή εμπειρία της νεαρής ενήλικης ζωής. Στην τελευταία ομάδα, σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, βλέπουμε "μια γριά γυναίκα η οποία καθώς προσεγγίζει το θάνατο εμφανίζεται συμφιλιωμένη και παραιτημένη στις σκέψεις της"· στα πόδια της "ένα περίεργο άσπρο πουλί... αναπαριστά τη ματαιότητα των λέξεων." Το μπλε είδωλο στο υπόβαθρο προφανώς απεικονίζει ό,τι ο Γκωγκέν περιέγραφε ως "το Επέκεινα". Για το σύνολο της απεικόνισης είπε, "Πιστεύω πως αυτός ο πίνακας όχι μόνο ξεπερνά όλους τους προηγούμενούς μου, αλλά κι ότι δεν θα ξανακάνω κάτι καλύτερο - ή τουλάχιστον όμοιο του."
Ford Excursion
Κινητήρες
thumb|right|Ford Excursion του 2005, σε aftermarket μετατροπή σε [[λιμουζίνα με μακρύτερο μεταξόνιο.]]
Ο κορυφαίος κινητήρας 6.8 λίτρων V10 συνδυαζόταν στάνταρ με το σύστημα τετρακίνησης και προαιρετικά, ως μια φτηνότερη εναλλακτική επιλογή, με την κίνηση πίσω, ενώ στα άλλα μοντέλα η τετρακίνηση ήταν έξτρα. Το σύστημα τετρακίνησης είχε έναν σχετικό διακόπτη στο ταμπλό, με επιλογή ανάμεσα σε 2WD (πισωκίνητο), 4-High και 4-Low. Όλα τα Excursion είχαν ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 95 μίλια την ώρα, δηλαδή στα 153 χιλιόμετρα την ώρα, για λόγους ασφαλείας κατά την οδήγηση, και μέγιστη ένδειξη στο ταχύμετρο τα 100 μίλια την ώρα, δηλαδή 161 χιλιόμετρα την ώρα. Για την ιστορία, με την έναρξη της σεζόν του 2002 όλες οι εκδόσεις δέχτηκαν μια αισθητική βελτίωση στα γραφικά του πίνακα οργάνων και επίσης απέκτησαν ψηφιακούς χιλιομετρητές, αντικαθιστώντας τους προηγούμενους μηχανικούς χιλιομετρητές. Η επιτάχυνση 0 - 60 μίλια, δηλαδή 0 - 97 χιλιόμετρα την ώρα, στην έκδοση 6.8 λίτρων V10 βενζίνης είχε μετρηθεί τότε από διάφορα έντυπα σε 9,9 έως 10,0 δευτερόλεπτα.
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Τεχνοτροπία και ανάλυση
Ο πίνακας αποτελεί επίταση της πρωτοποριακής μεταϊμπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας του Γκωγκέν. Η τέχνη του τόνισε τη ζωντανή χρήση χρωμάτων και πυκνών πινελιών με τη βούρτσα, που αποτελούν αρχές των ιμπρεσιονιστών, ενώ αποσκοπούσε στη διαβίβαση συναισθηματικού και εκφραστικού σφρίγους. Αναδύθηκε σε συνδυασμό με άλλα αβάν γκαρντ κινήματα του εικοστού αιώνα, συμπεριλαμβανομένων του κυβισμού και του φωβισμού.
Ford Excursion
Κινητήρες
Στα μέσα της σεζόν του 2003, ο αρχικός κινητήρας 7.3 λίτρων turbodiesel V8 αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο και πιο εξελιγμένο 6.0 λίτρων turbodiesel V8, που μάλιστα συνδυαζόταν με 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Οι άλλες εκδόσεις έφεραν πάντα ένα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Επίσης, ο βενζινοκινητήρας των 5.4 λίτρων θεωρήθηκε ως μάλλον ανεπαρκής για το τεράστιο βάρος του μοντέλου και δεν γνώρισε μεγάλη απήχηση στο κοινό, παρά μόνο σε κάποιες εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων. Ειδικότερα στις εταιρείες αυτές, το Excursion είχε μεγάλη δημοτικότητα και σε εκδοχές με aftermarket μετατροπή σε λιμουζίνα με μακρύτερο μεταξόνιο, συνήθως με τον κινητήρα 6.8 λίτρων V10 βενζίνης.
Ασφάλεια
thumb|right|Ford Excursion του 2000 - 2004 στη [[Γερμανία, από παράλληλη εισαγωγή.]]
Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;
Υπόβαθρο
Ο Γκωγκέν υπήρξε μαθητής στο Petit Séminaire de La Chapelle-Saint-Mesmin, έξω από την Ορλεάνη, από την ηλικία των έντεκα ως δεκάξι. Τα μαθήματά του εκεί περιελάμβαναν μία τάξη Καθολικής λειτουργίας. Ο δάσκαλος της τάξης αυτής ήταν ο Επίσκοπος της Ορλεάνης Φελίξ-Αντουάν-Φιλιμπέρ Ντυπανλού (Félix-Antoine-Philibert Dupanloup). Ο Ντυπανλού είχε καταστρώσει τη δική του κατήχηση για να εδραιωθεί στα μυαλά των νέων μαθητών, και για να τους οδηγήσει προς πρέποντες πνευματικούς αναλογισμούς για τη φύση της ζωής. Τα τρία θεμελιώδη ερωτήματα της κατήχησης ήταν: "Από πού έρχεται η ανθρωπότητα;", "Πού πηγαίνει;". "Πώς προχωρά η ανθρωπότητα;". Αν και στη μετέπειτα ζωή του ο Γκωγκέν υπήρξε κραυγαλέα αντικληρικός, αυτά τα ερωτήματα από την κατήχηση του Ντουπανλούπ είχαν προφανώς αποτυπωθεί στο μυαλό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Πωλ Γκωγκέν
Ford Excursion
Ασφάλεια
Μια ενδιαφέρουσα, ωστόσο, καινοτομία του Ford Excursion, ήταν ότι έφερε σε όλες τις εκδόσεις μια ειδική μπαριέρα κάτω από τον μπροστινό προφυλακτήρα, έτσι ώστε σε τυχόν μετωπική πρόσκρουση με χαμηλότερο αυτοκίνητο να παρεμποδιστεί η πιθανότητα να γλιστρήσει το χαμηλότερο αυτοκίνητο κάτω από το SUV. Επίσης, προσέφερε και προαιρετικό αισθητήρα παρκαρίσματος πίσω, όπως προαναφέρθηκε. Από την σεζόν του 2001, τα φώτα ομίχλης έγιναν στάνταρ στην κορυφαία έκδοση εξοπλισμού Limited, μαζί και με φλας και στους εξωτερικούς καθρέφτες, για την ευκολότερη επισήμανσή τους από τους εξωτερικούς παρατηρητές, λόγω του τεράστιου πλάτους του αυτοκινήτου. Οι βασικές εκδόσεις είχαν ως έξτρα αυτά τα δύο στοιχεία εξοπλισμού.
Πωλήσεις στις ΗΠΑ
thumb|right|Τρία Ford Excursion του Αμερικανικού [[Ερυθρός Σταυρός|Ερυθρού Σταυρού.]]
Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις του Excursion στις ΗΠΑ. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Μάθιου Γκρέι Γκάμπλερ
Ο Μάθιου Γκρέι Γκάμπλερ (Matthew Gray Gubler, 9 Μαρτίου 1980) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, μοντέλο και ζωγράφος. Είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως εγκληματολόγος Dr. Σπένσερ Ριντ στην τηλεοπτική σειρά του CBS Criminal Minds (2005-σήμερα), στην οποία έχει σκηνοθετήσει έντεκα επεισόδια. Ο Γκάμπλερ έχει εμφανιστεί στις ταινίες The Life Aquatic with Steve Zissou, (500) Days of Summer, Life After Beth, Suburban Gothic, Newness και ως η φωνή του Σάιμον στο Alvin and the Chipmunks και στις τρεις συνέχειές του.