cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεόδωρος Πεζόπουλος
Ο Θεόδωρος Πεζόπουλος (1894 - 22 Απριλίου 1941) ήταν Έλληνας αντιπλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και ένας από τους ήρωες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννήθηκε το 1894 στην Αθήνα και σκοτώθηκε από πυρά γερμανικών αεροσκαφών. Ήταν κυβερνήτης του αντιτορπιλικού "ΥΔΡΑ" το οποίο βυθίσθηκε στις 22 Απριλίου 1941, έξω από τις Λαγούσες νήσους, κοντά στην Αίγινα.
Ως αξιωματικός του Ναυτικού υπηρέτησε διοικητής της Μοίρας Υποβρυχίων και κυβερνήτης στο υποβρύχιο "Τρίτων". Το Πολεμικό Ναυτικό ως ένδειξη τιμής έχει ονομάσει πυραυλάκατο με το όνομα Πεζόπουλος P 73. Η φωτογραφία του βρίσκεται στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, ενώ ο Δήμος Αθηναίων τιμώντας την μνήμη του έχει ονομάσει οδό, κάθετη στην Λεωφόρο Κηφισίας, κοντά στον Ερυθρό Σταυρό.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Μπαράν (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπαράν (γαλλικά: Baren, οξιτανικά: Varenh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρεέν (γαλλικά: Baréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Νικόλαος Ε΄ Αλεξανδρείας
Ο Νικόλαος Ε΄ (κατά κόσμον Ευαγγελίδης, 1876 - 3 Μαρτίου 1939) ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1936-1939.
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1876. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1910 πέθανε η σύζυγός του και το επόμενο έτος χειροτονήθηκε διάκονος από τον Πατριάρχη Φώτιο. Το 1918 εξελέγη Μητροπολίτης Νουβίας, θέση που κράτησε μέχρι το 1927, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Ερμουπόλεως.
Το 1936, μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Μελετίου Μεταξάκη, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Ήταν λόγιος ιεράρχης και άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο. Εργάστηκε επίσης δραστήρια για την αναδιοργάνωση των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων της Εκκλησίας και την εύρυθμη λειτουργία των εκπαιδευτηρίων.
Απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικολαος 05 Νικολαος 05
Φραγκίσκος του Σαλούτσο
Ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος, ιταλ. Francesco Ludovico (25 Φεβρουαρίου 1498 - 28 Μαρτίου 1537) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1529-37).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκήσιου τού Σαλούτσο και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Ο δευτερότοκος αδελφός Ιωάννης-Λουδοβίκος, μαρκήσιος από το 1528, ήταν με το μέρος τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Όμως το Σαλούτσο ήταν παραδοσιακά σύμμαχο (και τυπικά υποτελές) της Γαλλίας, έτσι το 1529 ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας εκτόπισε τον Ιωάννη-Λουδοβίκο και έθεσε τον Φραγκίσκο ως μαρκήσιο. Έτσι ο Φραγκίσκος δεν μπόρεσε να αποτρέψει το Σαλούτσο να γίνει κράτος-δορυφόρο της Γαλλίας.
Το 1533 απεβίωσε ο Ιωάννης-Γεώργιος μαρκήσιος τού Μομφερράτου, εξάδελφος του πατέρα του και ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος διεκδίκησε τη γειτονική μαρκιωνία. Όμως το Μομφερράτο κατελήφθη από τον Κάρολο Ε΄, που το παραχώρησε στον σύμμαχό του Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα, του οποίου η σύζυγος Μαργαρίτα Παλαιολογίνα ήταν ανιψιά τού αποβιώσαντος Ιωάννη-Γεωργίου.
Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης-Γαβριήλ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
398
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 398 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 398 (CCCXCVIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ευτυχιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1151 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 398 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αχλαδόβουνο
Το Αχλαδόβουνο ή Αχλαδοβούνι ή Αχλάτ Τσάλ ή Τσαλ είναι βουνό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.415 μέτρα στην (κορυφή Τσάλι ή Τσαλ) που δεσπόζει στο βορειοδυτικό ορίζοντα της πόλης της Ξάνθης. Αποτελεί νότια απόληξη της οροσειράς της κεντρικής Ρόδόπης και θεωρείται ορισμένες φορές, ως νότια απόληξη και συνέχεια της οροσειράς της Κούλας. Εκτός από το Τσαλ, άλλες κορυφές είναι το Καρπούζι (1.286 μ.), η Πυραμίδα (1.170 μ.), ο Μεγάλος Λόφος (1.145 μ.) κ.α.
Ο ορεινός όγκος του Αχλαδόβουνου χωρίζεται βόρεια, από τον Ερύμανθο (Χαϊντού), με το πέρασμα του Λυκοδρομίου και ανατολικά, από την Καμέρτζη με τον Κόσυνθο. Δυτικά, καταλήγει στα Στενά του Νέστου, ενώ νότια, καταλήγει στην πεδιάδα της Βιστονίας ή Ξάνθης.
Οικισμοί
Στις πλαγιές του Αχλαδόβουνου υπάρχουν οι ακόλουθοι οικισμοί:
Βόρεια: Ανατολικά: Νότια: Δυτικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Ξάνθης Κατηγορία:Ροδόπη
Επιθετικός μέσος
Μεσοεπιθετικός
Κώστας Προύσαλης
Ο Κώστας Προύσαλης (6 Οκτωβρίου 1980, Βέροια) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, που την περίοδο 2023-24 αγωνίζεται ως πασαδόρος με τον Πήγασο Πολίχνης στο Πρωτάθλημα Ελλάδας
Καριέρα
Ο Κώστας Προύσαλης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ζαφειράκη Νάουσας, ομάδα της πόλης της καταγωγής του. Στην ομάδα της Νάουσας παρέμεινε μέχρι το 1998, οπότε και μετεγγράφη στον ΠΑΟΚ. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης παρέμεινε για έξι χρόνια, και το 2004 μεταπήδησε στην Ε.Α. Πατρών. Στην ομάδα της Πάτρας παρέμεινε μέχρι το 2006. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Προύσαλη ήταν ο Παναθηναϊκός, στον οποίο παρέμεινε μόλις για μία περίοδο (2006-07) κατακτώντας ωστόσο με το τριφύλλι το Κύπελλο Ελλάδας 2006-07.
Την πενταετία 2007-12, ο Κώστας Προύσαλης αγωνίστηκε αποκλειστικά σε ομάδες της Θεσσαλονίκης και κατά σειρά στον Άρη (2007-08), στον ΠΑΟΚ (2008-09) και στον Ηρακλή (2009-12). Συνολικός απολογισμός τίτλων κατά τη διάρκεια εκείνης της παρουσίας του στις ομάδες της Θεσσαλονίκης ήταν ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ελλάδας. Και τα δύο τα κατέκτησε με τη φανέλα του Ηρακλή το 2012.
Το καλοκαίρι του 2012 αποφάσισε να αφήσει την Ελλάδα και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Ναρμπόν Βόλεϊ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, όπου ήταν συμπαίκτης με τον Γιώργος Πετρέα. Τον Μάϊο του 2014 ο Κώστας Προύσαλης υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Λίνγκ Καπ του 2015. Από τον Ολυμπιακό αποχώρησε το καλοκαίρι του 2015, οπότε επέστρεψε στη Ναρμπόν για δύο ακόμη περιόδους.
Το καλοκαίρι του 2017 επανήλθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε για τρεις περιόδους στον αγαπημένο του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το Καλοκαίρι του 2020 μετακομίζει στη γενέτειρά του Βέροια, και αγωνίζεται με τα χρώματα του Φίλιππου μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, οπότε αποδέχεται πρόταση του Ολυμπιακού για συμβόλαιο μέχρι το τέλος της περιόδου, ώστε να βοηθήσει την ομάδα του Πειραιά να αντιμετωπίσει το θέμα που είχε στη θέση του πασαδόρου. Το Καλοκαίρι του 2022, αθεράπευτος εραστής του βόλεϊ, με περισσότερα από τριάντα χρόνια προσφοράς στο άθλημα, εντάσσεται στον νεοφώτιστο Αριστοτέλη Σκύδρας, στην προσπάθεια της ομάδας της Πέλλας να παραμείνει στη μεγάλη κατηγορία. Στον Αριστοτέλη παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2023, οπότε μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, για να ενταχθεί στον επίσης νεοφώτιστο Πήγασο Πολίχνης, με τον οποίο ανανέωσε το συμβόλαιό του και για την περίοδο 2023-24.
Διεθνής καριέρα
Ο Κώστας Προύσαλης έχει μία πλούσια καριέρα με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας. Για πρώτη φορά συμμετείχε σε μεγάλη διοργάνωση με την Εθνική Ελλάδας στο ΕυρωπαΙκό Πρωτάθλημα του 2003, και από τότε είχε μια συνεχή παρουσία στην Εθνική ομάδα έως το 2018. Το 2004 ήταν παρών στον αλήστου μνήμης αγώνα απέναντι στις ΗΠΑ για την τετράδα των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας. Συμμετείχε σε όλα τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα μέχρι το 2013, σε πολλές διοργανώσεις της Ευρωπαϊκής Λίγκας, στους προκριματικούς για τις Ολυμπιάδες του 2008 και 2012 καθώς και στους προκριματικούς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014 και 2018. Χαρακτηριστική απόδειξη της μεγάλης προσφοράς του στο ελληνικό βόλεϊ αποτελεί το γεγονός ότι ενώ έχει λιγότερους συλλογικούς τίτλους σε σχέση με άλλους διεθνείς πετοσφαριστές, έχει πραγματοποιήσει συνολικά 174 εμφανίσεις με την Εθνική ομάδα, που τον κατατάσσουν στην 8η θέση από πλευράς συμμετοχών, και που δηλώνουν μια σταθερή υψηλή απόδοση, ανεξαρτήτως των ομάδων που αγωνιζόταν. Από αυτές τις συμμετοχές οι 5 είναι σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και οι 3 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004.
Συλλογικοί τίτλοι - Διακρίσεις
1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
2 Κύπελλα Ελλάδας
1 Λίνγκ Καπ Ελλάδας
1 Σούπερ Καπ Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδσεμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Αραλτόμπε (επαρχία Μπαλκάς)
Το Αραλτομπέ είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι, στην επαρχία Μπαλκάς. Το Μπακανάς απέχει 70 χιλιόμετρα από το χωριό. Ο κωδικός ΚΑΤΟ είναι 193635200.
Δημογραφικά στοιχεία
Στην καζακική απογραφή του 1999 ο πληθυσμός ήταν 521 κάτοικοι, 264 άντρες και 257 γυναίκες. Στην καζακική απογραφή του 2009 μειώθηκε σε 498 κάτοικους, 260 άνδρες και 238 γυναίκες.
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Scottish Football League
Η Σκωτική Φούτμπολ Λιγκ (αγγλικά: Scottish Football League, SFL) ήταν μία ένωση με επαγγελματικά και ημι-επαγγελματικά ποδοσφαιρικά σωματεία ως επί το πλείστον από τη Σκωτία. Από την ίδρυσή της το 1890 μέχρι την απόσχιση της Σκωτικής Πρέμιερ Λιγκ (Scottish Premier League, SPL) το 1998, η SFL εκπροσωπούσε το κορυφαίο επίπεδο ποδοσφαίρου στη Σκωτία. Μετά το 1998, η SFL εκπροσωπούσε τα επίπεδα 2-4 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Σκωτίας. Τον Ιούνιο του 2013, η SFL συγχωνεύτηκε με την SPL για να σχηματίσουν τη Σκωτική Επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ (Scottish Professional Football League).
Η SFL σύνδεσε την ονομασία της με χορηγούς από την αγωνιστική περίοδο 1985-1986. Δεδομένου ότι η χορηγία έχει αλλάξει αρκετές φορές όλα αυτά τα χρόνια, το πρωτάθλημα ήταν γνωστό με τη σειρά του ως Fine Fare League, B & Q League, Bell, Scottish Football League και, τέλος, ως Irn-Bru Scottish Football League. Η SFL διοργάνωσε επίσης δύο νοκ άουτ θεσμούς κυπέλλου, το Λιγκ Καπ Σκωτίας (Scottish League Cup) και το Τσάλεντζ Καπ Σκωτίας (Scottish Challenge Cup).
Σημειώσεις
<references group="σμ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σκωτίας
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1895
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας τον Απρίλιο του 1895. Ακολούθησαν βασιλικό πραξικόπημα του βασιλιά Αλέξανδρο Ομπρένοβιτς τον Μάιο του 1894 όπου ανέστειλε σύνταγμα του 1888 και επανέφερε το σύνταγμα του 1869.
Με το σύνταγμα του 1888 είχε αυξηθεί ο αριθμός των πολιτών που είχαν δικαίωμα ψήφου με την επιστροφή στο σύνταγμα του 1869 η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να διορίζει το ένα τρίτο των μελών της Εθνοσυνέλευσης όπως αυτό όριζε, ενώ σε πολλές εκλογικές περιφέρειες οι βουλευτές εκλέγονται έμμεσα μέσω των εκλογικών σωμάτων. Οι αλλαγές αναμένονταν να μειώσουν τον αριθμό των υποψηφίων του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος που είχαν εξελέγη στη Συνέλευση.
Αποτελέσματα
Οι εκλογές οδήγησαν σε νίκη το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα. Μόνο έξι μέλη του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος εξελέγησαν, καθώς και 30 των Φιλελευθέρων. Από τα εξήντα διορισμένα μέλη, 49 ήταν υποστηρικτές της κυβέρνησης.
Παραπομπές
1895
Τάσος Μπακασέτας
Ο Αναστάσιος (Τάσος) Μπακασέτας (Κόρινθος, 28 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο τουρκικό πρωτάθλημα με την Τράμπζονσπορ. Είναι επίσης αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος.
Δανεισμός στον Θρασύβουλο Φυλής
Στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του πρωταθλήματος 2010–11 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Θρασύβουλο Φυλής. Αγωνίστηκε 10 φορές με τον Θρασύβουλο σημειώνοντας ένα τέρμα σε μια νίκη εναντίον του Εθνικού Αστέρα στις 28 Φεβρουαρίου 2011. Επέστρεψε στον Αστέρα Τρίπολης με τη λήξη της περιόδου 2010–11.
Δανεισμός στον Άρη Θεσσαλονίκης
Τον Ιανουάριο του 2014 παραχωρήθηκε ξανά ως δανεικός για ένα εξάμηνο στον Άρη Θεσσαλονίκης. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τον Άρη σε μια εκτός έδρας ήττα 4–3 από τον Λεβαδειακό, σκοράροντας δύο τέρματα στον αγώνα. Σημείωσε ένα ακόμη γκολ πριν τη λήξη του δανεισμού του. Στο τέλος της περιόδου επέστρεψε και πάλι στην ομάδα της Τρίπολης.
Επιστροφή στον Αστέρα Τρίπολης
Το καλοκαίρι του 2014, στον εντός έδρας αγώνα απέναντι στη φινλανδική Ροβανιέμι, σημείωσε το πρώτο του τέρμα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, το οποίο ήταν το τέταρτο της ομάδας του στην εν λόγω αναμέτρηση, εδραιώνοντας τη νίκη των Αρκάδων και εξασφαλίζοντας ουσιαστικά την πρόκριση στον επόμενο γύρο του Europa League (2014-15).
Μερικές ημέρες αργότερα, τον Αύγουστο του 2014, ανανέωσε τη συνεργασία του με τον αρκαδικό σύλλογο μέχρι το καλοκαίρι του 2017.
Πανιώνιος
Έπειτα από πέντε μήνες, τον Ιανουάριο του 2015, έλυσε τη συνεργασία του με την ομάδα της Τρίπολης, για να συνεχίσει στον Πανιώνιο, με τον οποίο υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
ΑΕΚ
Τον Ιούνιο του 2016 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, υπογράφοντας συμβόλαιο τριετούς διάρκειας.
Τράμπζονσπορ
Στις 14 Φεβρουαρίου 2021 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την τουρκική Τράμπζονσπορ.
Διεθνής καριέρα
Υπήρξε μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων και συγκεκριμένα της Νέων (Κ-19) την περίοδο 2011–2013 (13 συμμετοχές/3 τέρματα), της οποίας υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2012, καθώς και της Ελπίδων (Κ-21) (2013-14).
Στην Ανδρών κλήθηκε πρώτη φορά για τους εκτός έδρας φιλικούς αγώνες εναντίον της Αυστραλίας τον Ιούνιο του 2016, όπου και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 4 του ίδιου μήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνιασπορ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ
Μπαξ (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπαξ (γαλλικά: Bax, οξιτανικά: Vaths) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Μαρτσέλο Μπατσαρέλι
Βιογραφία
Ο Μπατσαρέλι γεννήθηκε στη Ρώμη και σπούδασε εκεί υπό τον Μάρκο Μπενεφιάλ. Το 1750, με τη σύσταση του αρχιτέκτονα Γκαετάνο Κιαβέρι, ο Μπατσαρέλι προσλήφθηκε στη Δρέσδη στη Σαξονία, όπου εργάστηκε για τον εκλεγμένο βασιλιά Αύγουστο Γ΄ της Πολωνίας. Μετά το θάνατο του Βασιλιά Αυγούστου, ο Μπατσαρέλι πήγε στη Βιέννη και από εκεί στη Βαρσοβία. Στη Δρέσδη, συνάντησε τον Μπερνάρντο Μπελλόττο και συνεργάστηκε με αυτόν τον καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Προσλήφθηκε από τον Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι το 1768 για να γίνει διευθυντής της νεοσύστατης Ακαδημίας Τεχνών της Βαρσοβίας, καθώς και διευθυντής των Βασιλικών Κτιρίων και Κτημάτων.
Στη Δρέσδη, παντρεύτηκε τη Φεντερίκα Ρίχτερr, μια ζωγράφο γνωστή για τις μινιατουριστικές προσωπογραφίες. Στη Βιέννη, ο Μπατσαρέλι ζωγράφισε προσωπογραφίες της αυτοκρατορικής οικογένειας. Στη Βαρσοβία, ζωγράφισε μια σειρά προσωπογραφιών που απεικόνιζαν σχεδόν όλους τους Πολωνούς βασιλιάδες, από τον Μπολέσλαφ Α΄ το Γενναίο έως τον τελευταίο βασιλιά της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, Στανίσουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι, ο οποίος ήταν επίσης υποστηρικτής και θαυμαστής του Μπατσαρέλι. Έκανε επίσης μια προσωπογραφία της Ιζαμπέλα Λουμπομίρσκα στο νυφικό της, το οποίο είχε παραγγείλει αρκετά χρόνια μετά το γάμο της. Ο Μπατσαρέλι συνήθιζε επίσης να ζωγραφίσει πολιτιστικά σημαντικές σκηνές από την ιστορία της Πολωνίας. Ακολουθώντας τους διαμελισμούς της Πολωνίας και μετά την άνοδο του Ναπολέοντα στην εξουσία, μετακόμισε στο Δουκάτο της Βαρσοβίας, κράτος-δορυφόρο της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας και πέθανε το 1818.
Ορισμένοι πίνακες ζωγραφικής του ζωγραφίστηκαν για τον Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστο της Πολωνίας και βρίσκονται στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας. Αυτοί περιλαμβάνουν:
Κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών του Μπατσαρέλι στη Βαρσοβία, ο νεαρός Αλεξάντερ Κουχάρσκι άρχισε να εκπαιδεύεται ως ζωγράφος στο στούντιο του. Ένας άλλος αξιοσημείωτος μαθητής του Μπατσαρέλι ήταν ο Καζίμιες Βοϊνιακόφσκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς Κατηγορία:Πολωνοί ιταλικής καταγωγής
Απόκλιση (αστρονομία)
Η Απόκλιση ή κλίση, ( δ, ή dec., ή d, αγγλ. Declination), είναι η μία από τις δύο ισημερινές συντεταγμένες με τις οποίες προσδιορίζονται οι θέσεις (ίχνη) ενός σημείου στην ουράνια σφαίρα. Είναι η γωνιώδης απόσταση του ίχνους του σημείου (θέση του κατά την παρατήρηση) από τον ουράνιο ισημερινό, είναι δε η αντίστοιχη (στην ουράνια σφαίρα) του γήινου γεωγραφικού πλάτους.
Η απόκλιση αποτελεί τόξο του ωρικού κύκλου του σημείου από τον ουράνιο ισημερινό μέχρι το ίχνος του σημείου. Η απόκλιση μετριέται από 0° - 90° Β ή Ν (N/S) και είναι μεν θετική όταν το σημείο βρίσκεται στο βόρειο ουράνιο ημισφαίριο και αρνητική όταν αυτό βρίσκεται στο νότιο ουράνιο ημισφαίριο. Το συμπλήρωμα της απόκλισης ονομάζεται πολική απόσταση (Polar distance) και συμβολίζεται με τα λατινικά γράμματα ΡD, ενώ στην ελληνική βιβλιογραφία συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα Ρ. Η πολική απόσταση αναφέρεται εκ του άνω Πόλου ή κάτω Πόλου του παρατηρητή (Βόρειο Ουράνιο Πόλο ή Νότιο Ουράνιο Πόλο αντίστοιχα) και εκφράζεται από τη σχέση: Ρ = 90° ± δ, όπου (+) για φ (πλάτος) και δ ετερώνυμα και ( - ) για φ και δ ομώνυμα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Ομντουρμάν
Το Ομντουρμάν (επίσημα أم درمان, Ουμ Ντουρμάν) είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο Σουδάν και το κρατίδιο του Χαρτούμ. Βρίσκεται στις δυτικές όχθες του ποταμού Νείλου, απέναντι από την πρωτεύουσα Χαρτούμ.
Ετυμολογία
Το όνομα Ομντουρμάν (Ουμ Ντουρμάν) σημαίνει μητέρα του Ντουρμάν, αλλά δεν είναι γνωστό αν υπήρξε τέτοιο πρόσωπο.
Ιστορία
μικρογραφία|277x277εσ|Χάρτης του Ομντουρμάν και των γειτονικών πόλεων Μπαχρί και Χαρτούμ. Μετά την πολιορκία του Χαρτούμ, τη σημερινή τοποθεσία του τάφου του Μαχντί, η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται ταχύτατα. Ωστόσο, στη Μάχη του Ομντουρμάν το 1898 (η οποία στην πραγματικότητα έλαβε χώρα στο κοντινό χωριό Κερέρι), ο Λόρδος Κίτσενερ νίκησε τις Μαχντικές δυνάμεις και σκότωσε τον Αμπνταλαχί ιμπν Μουχάμαντ, τον χαλίφη, εξασφαλίζοντας τον Βρετανικό έλεγχο του Σουδάν.
Ο Κίτσενερ επανέφερε τη πρωτεύουσα στο Χαρτούμ και από το 1899 μέχρι το 1956 το Σουδάν ήταν αγγλοαιγυπτιακή κτήση. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε στη μάχη, ο τάφος του Μαχντί αποκαταστάθηκε και ανακαινίστηκε.
Στις 10 Μαΐου 2008 η ομάδα ανταρτών του Νταρφούρ, το Κίνημα Ισότητας και Δικαιοσύνης, μετέφερε την έδρα του στην πόλη όπου ενεπλάκη σε σκληρές μάχες με τις κυβερνητικές δυνάμεις του Σουδάν. Ο στόχος τους ήταν να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Ομάρ Χασάν ελ-Μπεσίρ.
Κλίμα
Το Ομντουρμάν έχει ζεστό, ξηρό κλίμα. Βροχόπτωση πέφτει μόνο το καλοκαίρι. Η πόλη λαμβάνει περίπου 160 χιλιοστόμετρα βροχής τον χρόνο. Βάσει των στατιστικών για την θερμοκρασία είναι μια από τις θερμότερες μεγάλες πόλεις του κόσμου. Το καλοκαίρι συχνά η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40 °C. Η πόλη είναι σχετικά πεδινή και βρίσκεται σε υψόμετρο 178 μέτρων.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 37.1 °C με έξι μήνες του χρόνο να έχουν τουλάχιστον μέση υψηλή θερμοκρασία άνω των 38 °C. Σε κανένα μήνα η μέση υψηλή μηνιαία θερμοκρασία δεν υποχωρεί κάτω από τους 30 °C. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο οι ημερήσιες θερμοκρασίες είναι σχετικά πολύ θερμές αλλά οι νύχτες είναι σχετικά δροσερές με μέσες χαμηλές θερμοκρασίες λίγο πάνω από τους 15 °C.
Εκπαίδευση
Τα δημόσια πανεπιστήμια του Ομντουρμάν είναι τα παρακάτω:
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια του Ομντουρμάν είναι τα παρακάτω:
Αεροδρόμιο
Το Αεροδρόμιο του Χαρτούμ εξυπηρετεί το Ομντουρμάν.
Σύμφωνα με Σουδανούς αξιωματούχους, έχει προταθεί η ίδρυση ενός νέου αεροδρομίου το οποίο θα βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νότια του Ομντουρμάν. Λέγεται ότι θα βρίσκεται εντός των ορίων της πόλης του Ομντουρμάν, τα οποία όμως δεν έχουν οριστεί επίσημα. Το εγχείρημα εκτιμάται ότι επρόκειτο να ολοκληρωθεί το 2012 με εκτιμώμενο προϋπολογισμό ύψους 530 εκατομμυρίων δολαρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
John Carter: Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους
Το John Carter: Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους (αγγλικά: John Carter) είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής 2012, με κεντρικό ήρωα τον Τζον Κάρτερ, βασικό πρωταγωνιστή της 11τομης σειράς βιβλίων Barsoom του Αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ. Στην ταινία, ο πρώην λοχαγός του Αμερικανικού Εμφυλίου Τζον Κάρτερ (Τέιλορ Κιτς) μεταφέρεται στον Άρη (Μπάρσουμ για τους γηγενείς), όπου εκεί βρίσκεται μπλεγμένος σε μια αδυσώπητη σύγκρουση ανάμεσα στις φυλές του πλανήτη και τους ηγεμόνες τους, τον Ταρς Τάρκας/Tars Tarkas (Γουίλεμ Νταφόε) και την Πριγκίπισσα Ντέγια Τόρις/Dejah Thoris (Λιν Κόλινς). Ο Κάρτερ αποφασίζει να διαλέξει πλευρά και σύντομα η μοίρα του πλανήτη Μπάρσουμ και των κατοίκων του βρίσκεται στα χέρια του. Τη ταινία σκηνοθετεί ο Άντριου Στάντον, βασισμένος σε ένα σενάριο που υπογράφει ο ίδιος μαζί και με τους Μαρκ Άντριους και Μάικλ Σάμπον. Η παραγωγή είναι των Τζιμ Μόρις, Κόλιν Γουίλσον και Λίντσεϊ Κόλινς, ενώ η πρωτότυπη μουσική είναι του Μάικλ Τζιακίνο.
Η διανομή της ταινίας στις αίθουσες όλου του κόσμου έγινε από την Walt Disney Pictures και η αμερικάνικη πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου του 2012. Η έναρξη των γυρισμάτων έγινε το Νοέμβριο του 2009 και το βασικό στάδιο πραγματοποιήθηκε το διάστημα ανάμεσα στον Ιανουάριο και τον Ιούλιο του 2010. Η συγκεκριμένη παραγωγή αποτελεί την πρώτη live-action σκηνοθετική δουλειά του Άντριου Στάντον, καθώς είναι γνωστότερος ως ο σκηνοθέτης του Ψάχνοντας τον Νέμο (Finding Nemo, 2003) και του ΓΟΥΟΛ·Υ (WALL-E, 2008), δύο από τις πλέον επιτυχημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Pixar. Το John Carter: Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους προβλήθηκε φορμά Digital 3D και IMAX 3D.
Υπόθεση/Πλοκή
Η ταινία είναι βασισμένη κατά ένα μεγάλο μέρος της στο A Princess of Mars, το πρώτο μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε ποτέ με ήρωα τον Τζον Κάρτερ. Το εν λόγω μυθιστόρημα πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο – τότε μηνιαίο – περιοδικό All-Story Magazine, από το Φεβρουάριο μέχρι και τον Ιούλιο του 1912, ενώ το 1917 ήταν η πρώτη φορά που εκδόθηκε σε μορφή βιβλίου. Ο Τζον Κάρτερ είναι ένας βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο οποίος ως δια μαγείας μεταφέρεται στον πλανήτη Άρη, τον οποίο οι κάτοικοί του αποκαλούν Μπάρσουμ. Από την πρώτη στιγμή πέφτει στα χέρια μιας ντόπιας φυλής βαρβάρων, οι εκπρόσωποι της οποίας διαθέτουν πράσινο δέρμα, έξι άκρα και σουβλερούς χαυλιόδοντες, ενώ το ύψος τους ξεπερνά τα 4 μέτρα. Σύντομα ο Κάρτερ πληροφορείται πως κάποτε ο Μπάρσουμ είχε αρκετά κοινά στοιχεία με τη Γη μας, αλλά μέσα στην τελευταία χιλιετία κατάντησε σταδιακά ένας εξαιρετικά αφιλόξενος τόπος. Καθώς οι ωκεανοί του άρχισαν να εξατμίζονται και η ατμόσφαιρά του να αραιώνει, οι κάτοικοί του άρχισαν να γίνονται όλο και πιο εριστικοί και να αναπτύσσουν πολεμοχαρή συμπεριφορά, φτάνοντας στο σημείο οι διάφορες φυλές του πλανήτη να αντιμάχονται η μία την άλλη με απώτερο στόχο την επιβίωσή τους. Πλέον στην κοινωνία του Μπάρσουμ βασιλεύει ο νόμος του ισχυρότερου. Ο Κάρτερ συνάπτει φιλίες με τον Πράσινο Αρειανό Ταρς Τάρκας/Tars Tarkas και σώζει τη ζωή της ανθρωπόμορφης Πριγκίπισσας Ντέγια Τόρις/Dejah Thoris, μια Κόκκινη Αρειανή η οποία είχε αιχμαλωτιστεί από τους Ταρκς/Tharks, μια φιλοπόλεμη φυλή Πράσινων Αρειανών. Σταδιακά, η υπεράνθρωπη δύναμή του και οι εντυπωσιακές του ικανότητες σε συνθήκες μάχης βοηθούν τον Τζον Κάρτερ να κερδίσει το σεβασμό των κατοίκων του Μπάρσουμ, με αποτέλεσμα να καταφέρει να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Πράσινων Αρειανών στην προσπάθειά του να οδηγήσει στη νίκη το λαό της Πριγκίπισσας Τόρις/Thoris, οι οποίοι μάχονται να αποτρέψουν την οριστική εξάλειψη της ατμόσφαιρας του πλανήτη.
Το καστ / Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
Ο Τζον Φαβρό, ο οποίος ήταν υποψήφιος για τη σκηνοθεσία όταν την παραγωγή είχε αναλάβει η Paramount, πραγματοποιεί ένα σύντομο πέρασμα από την ταινία.
Η παραγωγή της MGM και του Μπομπ Κλάμπετ
To 1931 ο Μπομπ Κλάμπετ, σκηνοθέτης της δημοφιλούς σειράς κινουμένων σχεδίων της Warner Bros. Looney Tunes, πλησίασε τον Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ εκδηλώνοντάς του το ενδιαφέρον του να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημά του A Princess of Mars, ως μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων. Ο Μπάροουζ αντιμετώπισε με ενθουσιασμό την πρόταση του Κλάμπετ, συμφωνώντας πως μια κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου με αληθινούς ηθοποιούς, θα αντιμετώπιζε αρκετούς περιορισμούς ως προς την πειστική αναπαράσταση του εξωγήινου περιβάλλοντος όπου διαδραματίζεται η ιστορία του. Ωστόσο, πρότεινε στον Κλάμπετ να γράψει μια δική του ιστορία με πρωταγωνιστή τον Τζον Κάρτερ. Το 1935 ο Κλάμπετ συνεργάστηκε με το γιο του Μπάροουζ, Τζον Κόλμαν, πάνω σε μια φιλόδοξη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος, χρησιμοποιώντας τεχνικές rotoscoping και animation για να αναπαραστήσει τις σκηνές δράσης της ταινίας, αναθέτοντας σε έναν αθλητή να μιμηθεί τις δυναμικές κινήσεις του Τζον Κάρτερ στις συνθήκες χαμηλής βαρύτητας που επικρατούν στον Άρη. Ο ίδιος ο Κλάμπετ σχεδίασε τους Ταρκς/Tharks, τους Πράσινους Αρειανούς του πλανήτη Μπάρσουμ, στους οποίους και επιχείρησε να προσδώσει μια όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική εμφάνιση, φιλμάροντάς τους να καλπάζουν καβάλα στα οκτάποδα thoats με τα οποία ρίχνονται στη μάχη. Επίσης, γύρισε κάποιες σκηνές στις οποίες ένας στόλος από αστρόπλοια εμφανίζεται να αναδύεται από τον κρατήρα ενός αρειανού ηφαιστείου. Οι επικεφαλής της MGM, η οποία είχε αναλάβει τη διανομή της ταινίας, δήλωσαν ιδιαίτερα εντυπωσιασμένοι από τα πρώτα αυτά δείγματα. Όταν το 1936 πραγματοποιήθηκαν κάποιες δοκιμαστικές προβολές της ταινίας σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ, ωστόσο, η ανταπόκριση των θεατών ήταν κάθε άλλο παρά θετική, καθώς, ιδίως στο κοινό των μικρών επαρχιακών πόλεων, η ιδέα της παρουσίας ενός γήινου στον Άρη φάνταζε εξαιρετικά αλλόκοτη. Αναμενόμενα, η ταινία δεν πήρε ποτέ το «πράσινο φως» και οι επικεφαλής του studio αντιπρότειναν στον Κλάμπετ να αναλάβει να γυρίσει μια σειρά κινουμένων σχεδίων με τις περιπέτειες του Ταρζάν, κάτι που όμως εκείνος απέρριψε. Για τον Κλάμπετ, άλλωστε, η απόφαση της MGM εμπεριείχε μια δόση ειρωνείας, καθώς εκείνη τη χρονιά βγήκε στις αίθουσες σε διανομή Universal η κινηματογραφική μεταφορά του – παραπλήσιας θεματολογίας – Flash Gordon, η οποία και σημείωσε εντυπωσιακή εμπορική επιτυχία. Προφανώς οι επικεφαλής της MGM είχαν την αίσθηση πως οι διαπλανητικές περιπέτειες του Τζον Κάρτερ ήταν κατάλληλες μόνο για το ενήλικο κοινό.
Για πολλά χρόνια το υλικό που είχε γυρίσει ο Κλάμπετ θεωρούνταν χαμένο, ώσπου στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970, ο εγγονός του Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ, Ντάντον, ανακάλυψε κάποια από τα φιλμ που είχαν χρησιμοποιηθεί για τις δοκιμαστικές προβολές στο αρχείο της εταιρείας του παππού του Edgar Rice Burroughs, Inc. Για την ιστορία, αν η MGM είχε αποφασίσει να διανείμει τελικά το A Princess of Mars του Μπομπ Κλάμπετ, πιθανότατα θα αποτελούσε την πρώτη αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων στην ιστορία που θα προβαλλόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Χιονάτη και τους 7 Νάνους (Snow White and the Seven Dwarfs, 1937) της Disney.
Η ανάμιξη της Walt Disney στην παραγωγή, τη δεκαετία του '80
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της δεκαετίας του '50, ο Ρέι Χαριχάουζεν εκδήλωσε ενδιαφέρον να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το A Princess of Mars, αλλά και πάλι δεν άλλαξε κάτι, ώσπου στις αρχές της δεκαετίας του '80 οι παραγωγοί Μάριο Κασάρ και Άντριου Τζ. Βάινα απέκτησαν τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά των διαδραματιζόμενων στον Άρη μυθιστορημάτων του Μπάροουζ, για λογαριασμό της Walt Disney Pictures. Στόχος του studio ήταν να προχωρήσει στη δημιουργία μιας σειράς ταινιών, οι οποίες θα αποτελούσαν το αντίπαλο δέος του Star Wars και του Κόναν, ο Βάρβαρος (Conan the Barbarian, 1982). Ο Τεντ Έλιοτ και ο Τέρι Ρόσιο, ένα εξαιρετικά επιτυχημένο δίδυμο σεναριογράφων, ανέλαβαν τη σεναριακή προσαρμογή τους, ενώ οι Τζον ΜακΤίρναν και Τομ Κρουζ ήταν εκείνοι που οι υπεύθυνοι της Disney επιθυμούσαν να δουν στην καρέκλα του σκηνοθέτη και στον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο, αντίστοιχα. Όταν όμως ο ΜακΤίρναν υποστήριξε πως ο τομέας των ειδικών εφέ ακόμη δεν ήταν αρκετά προηγμένος, ώστε να αναπαραστήσει οπτικά το όραμα του Μπάροουζ σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, το project ναυάγησε για μια ακόμη φορά. Η Disney διατήρησε τις όποιες ελπίδες της με τον – τότε πρόεδρό της – Τζέφρι Κάτζενμπεργκ να εξακολουθεί να αναζητεί τρόπο να μεταφέρει τα μυθιστορήματα στη μεγάλη οθόνη, όμως τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά τους επέστρεψαν στην κυριότητα του ιδρύματος Μπάροουζ.
Η παραγωγή της Paramount
Όταν κάποια στιγμή ο παραγωγός Τζέιμς Τζακς εντόπισε στην αυτοβιογραφία του Χάρι Νόουλς, δημιουργού του θρυλικού κινηματογραφικού site Ain’t it Cool News, μια υπερενθουσιώδη αναφορά στον λογοτεχνικό ήρωα John Carter of Mars, συνδυασμένη με τη σφοδρή επιθυμία του να παρακολουθήσει στη μεγάλη οθόνη τις περιπέτειές του, θυμήθηκε πως όταν ήταν μικρός είχε διαβάσει και ο ίδιος τα μυθιστορήματα του Μπάροουζ. Ο Τζακς έπεισε τους ανθρώπους της Paramount Pictures να διεκδικήσουν τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά των μυθιστορημάτων, αλλά στο παιχνίδι μπήκε και η επίσης ενδιαφερόμενη Columbia Pictures. Τελικά, η Paramount και ο Τζακς αναδείχθηκαν πλειοδότες και ο τελευταίος επικοινώνησε με τον Νόουλς για να τον συμβουλευτεί σχετικά με τον Τζον Κάρτερ, ενώ προσέλαβε τον Μαρκ Προτόσεβιτς για να γράψει το σενάριο. Το 2003, ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ συμφώνησε να αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας, έχοντας προηγουμένως διαβάσει το σενάριο που έφτασε στα χέρια του με τη μεσολάβηση του Νόουλς, με τον οποίο είναι φίλοι από παλιά. Μάλιστα, αναγνωρίζοντας τη σημαντική συμβολή του, ο Ροντρίγκεζ του πρότεινε να αναφέρεται το όνομά του στα credits της ταινίας ως ενός εκ των παραγωγών της. Τα γυρίσματα ήταν προγραμματισμένα να ξεκινήσουν το 2005, με τον Ροντρίγκεζ να σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα ψηφιακά σκηνικά που είχαν δημιουργήσει για τις ανάγκες της ταινίας του Αμαρτωλή Πόλη (Sin City, 2005). Επιπλέον, είχε σκοπό να συνεργαστεί στο σχεδιασμό της παραγωγής με τον Φρανκ Φραζέτα, γνωστό εικονογράφο διαφόρων εκδόσεων με ήρωα τον Τζον Κάρτερ. Ωστόσο, η απόφασή του να αναφέρει το όνομα του διάσημου κομίστα Φρανκ Μίλλερ ως συνσκηνοθέτη του Sin City, τον έφερε σε ανοιχτή ρήξη με το Σωματείο Αμερικανών Σκηνοθετών (Directors Guild of America), με αποτέλεσμα να αποχωρήσει. Μην έχοντας το δικαίωμα να προχωρήσουν στα γυρίσματα με σκηνοθέτη που δεν ανήκει στο Σωματείο, οι εκπρόσωποι της Paramount αναγκάστηκαν τον Οκτώβριο του 2004 να αντικαταστήσουν τον Ροντρίγκεζ με τον Κέρι Κόνραν, ενώ προσέλαβαν και τον Έρεν Κρούγκερ για να ξαναγράψει το σενάριο. Η αυστραλιανή ύπαιθρος επιλέχθηκε ως τόπος διεξαγωγής των γυρισμάτων, αλλά περίπου ένα χρόνο μετά, ο Κόνραν αποχώρησε από την παραγωγή για προσωπικούς λόγους και τον Οκτώβριο του 2005 τον διαδέχθηκε στην καρέκλα του σκηνοθέτη ο Τζον Φαβρό.
Ο Φαβρό και ο (νέος) σεναριογράφος Μαρκ Φέργκους επιθυμούσαν να διατηρήσουν το σενάριο όσο το δυνατόν πιστότερο στο πρωτότυπο υλικό, με τον Τζον Κάρτερ να «παραμένει» βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου και τους Πράσινους Αρειανούς Ταρκς να έχουν 4,5 μέτρα μπόι (τη στιγμή που στα προηγούμενα σενάρια τους είχαν προσδώσει ανθρώπινες διαστάσεις). Ο Φαβρό δικαιολόγησε την απόφασή του, εξηγώντας πως στην περίπτωση που ο Κάρτερ παρουσιαζόταν ως στρατιώτης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για παράδειγμα, θα του ήταν αδύνατο να γνωρίζει πως να ιππεύσει ένα άλογο. Η ταινία θα βασιζόταν στα 3 πρώτα μυθιστορήματα του Μπάροουζ με ήρωα τον Κάρτερ και πιο συγκεκριμένα στα A Princess of Mars, The Gods of Mars και The Warlord of Mars. Εν αντιθέσει με τον Ροντρίγκεζ και τον Κόνραν, ο Φαβρό προτιμούσε να χρησιμοποιήσει παραδοσιακά ειδικά εφέ για τις ανάγκες της ταινίας, αντλώντας έμπνευση από τον Πλανήτη των Πιθήκων (Planet of the Apes, 1968) του Φράνκλιν Τζ. Σάφνερ, καταφεύγοντας στη χρήση ψηφιακών εφέ κατά κύριο λόγο για τη δημιουργία των Αρειανών Ταρκς. Ωστόσο, ο Φαβρό ουδέποτε αντιμετώπισε το όλο project με την απαιτούμενη αφοσίωση, με αποτέλεσμα οι εκπρόσωποι της Paramount να αποφασίσουν τελικά να αποδεσμεύσουν τα κινηματογραφικά δικαιώματα, προτιμώντας να ρίξουν το βάρος τους στην παραγωγή του νέου Star Trek. Ο Φαβρό και ο Φέργκους, από την πλευρά τους, ανέλαβαν τη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του Iron Man (2008).
Ανάπτυξη
Τον Ιανουάριο του 2007, η Disney επανέκτησε τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά των μυθιστορημάτων του Μπάροουζ, αναθέτοντας αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία στον Άντριου Στάντον και την υπογραφή του σεναρίου στον Μαρκ Άντριους. Σχολιάζοντας την επερχόμενη συνεργασία, ο Στάντον ανέφερε πως η Disney τον «δανείστηκε» από την Pixar, με σκοπό να παρουσιάσει έναν κινηματογραφικό Τζον Κάρτερ που θα απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες. Το 2008 ολοκληρώθηκε το προσχέδιο του σεναρίου που αφορά στην πρώτη από τις 3 ταινίες που αναμένεται να συνθέσουν μια κινηματογραφική τριλογία με κεντρικό ήρωα τον Κάρτερ. Τον Απρίλιο του 2009, ο καταξιωμένος συγγραφέας Μάικλ Σάμπον προσελήφθη για να προχωρήσει σε κάποιες βελτιώσεις πάνω στο σενάριο, το οποίο βασίστηκε στο πρώτο από τα βιβλία.
Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων για το ΓΟΥΟΛ·Υ (WALL-E, 2008), ο Στάντον μαζί με τον συνάδελφό του σκηνοθέτη Σάιμον Γουέλς, επισκέφθηκαν το ίδρυμα Edgar Rice Burroughs, Inc. στην Ταρζάνα της Καλιφόρνια, με σκοπό να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους πάνω στον Τζον Κάρτερ και τον θαυμαστό του κόσμο. Ο Τζιμ Μόρις, γενικός διευθυντής της Pixar, αναφέρει πως η ταινία διαθέτει μια οπτική πρωτόγνωρη και αρκετά διαφοροποιημένη σε σχέση με τις παλιομοδίτικες εικονογραφήσεις του Φρανκ Φραζέτα. Επιπλέον, παραδέχεται πως, παρά το γεγονός ότι το στάδιο του pre-production διήρκεσε λιγότερο από όσο διαρκεί στις ταινίες κινουμένων σχεδίων με τις οποίες καταπιάνεται συνήθως, δεν δυσκολεύτηκε διόλου να μπει στο πνεύμα των ιστοριών του Τζον Κάρτερ, καθώς, όταν ήταν μικρός, είχε «ξεψαχνίσει» τα βιβλία του, με αποτέλεσμα να έχει συνθέσει δεκάδες εικόνες στο μυαλό του.
Τα γυρίσματα
Το βασικό στάδιο των γυρισμάτων ξεκίνησε στα Longross Studios του Λονδίνου τον Ιανουάριο του 2010 και ολοκληρώθηκε σε διάφορες τοποθεσίες της Γιούτα (Λίμνη Πάουελ, επαρχίες Γκραντ, Γουέιν και Κέιν) τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.
Post-production
Η Disney θα διανείμει την ταινία σε ποικίλα τρισδιάστατα φορμά. Το Φεβρουάριο του 2010, σε συνέντευξή του, ο καταξιωμένος μουσικοσυνθέτης Μάικλ Τζιακίνο αποκάλυψε πως ανέλαβε να γράψει πρωτότυπη μουσική για την ταινία, γεγονός που τον βρίσκει να συνεργάζεται με έναν ακόμη σκηνοθέτη που έχει γυρίσει ταινία της Pixar. Εκτός από τον Στάντον, έχει συνεργαστεί ακόμη με τον Μπραντ Μπερντ (Οι Απίθανοι και Ο Ρατατούης), τον Πιτ Ντόκτερ (στο Ψηλά στον Ουρανό) και τον Τζον Λάσιτερ (στο Αυτοκίνητα 2).
Η διανομή της ταινίας
Παρά το γεγονός πως για αρχική ημερομηνία εξόδου της ταινίας στις αμερικάνικες αίθουσες είχε καθοριστεί η 8η Ιουνίου του 2012, η Disney αποφάσισε να την επισπεύσει για τις 9 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς. Το teaser trailer του Τζον Κάρτερ έκανε την πρεμιέρα του στις 14 Ιουλίου του 2011, συνοδεύοντας τις τρισδιάστατες προβολές της ταινίας Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 2 (Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2, 2011).
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η ταινία προβλήθηκε στις 8 Μαρτίου 2012 με τον τίτλο John Carter. Ανάμεσα σε δύο κόσμους. Το επίσημο τρέιλερ της ταινίας με ελληνικούς υπότιτλους είναι διαθέσιμο στο YouTube, ενώ τη διανομή της ταινίας στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες ανέλαβε η εταιρία διανομής Feelgood Entertainment.
Box office
Με προϋπολογισμό 250.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 30,1 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 73 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 211 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 284,1 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρης στη μυθοπλασία Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες διαστημικής όπερας‎ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Longcross Studios
Ίσαρης
Ο Ίσαρης ή το Ίσαρι είναι χωριό του Νομού Αρκαδίας.
Τοποθεσία
Απέχει 51 χλμ. από την Τρίπολη και 8χλμ. από την Μεγαλόπολη. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην ανατολική πλευρά του όρους Άγιος Ηλίας και έχει απεριόριστη θέα στην πεδιάδα της Μεγαλόπολης και τον Μεσσηνιακό κάμπο. Βελανιδιές, καστανιές, πουρνάρια, ρείκια και κουμαριές περιβάλλουν τον οικισμό. Σε μικρή απόσταση από τον κυρίως οικισμό βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός, στον οποίον έκαναν στάση τα τρένα της διαδρομής Αθήνα-Καλαμάτα από το 1899 μέχρι τη δεκαετία του '80.
Ιστορία
Η πρώτη γνωστή μαρτυρία που έχουμε για το χωριό είναι η αναφορά του Βενετσιάνου περιηγητή Πιέρ Αντόνιο Πατσίφικο, όταν πριν το 1686 επισκέφθηκε την περιοχή. Άρα η ίδρυση του οικισμού τοποθετείται τουλάχιστον στα μισά του 17ου αιώνα. Η πιο πιθανή προέλευση του ονόματος είναι από την τούρκικη λέξη «hisar» που σημαίνει φρούριο. Δεν γνωρίζουμε όμως αν η ονομασία του δόθηκε γιατί βρίσκεται σε απρόσιτη θέση, σαν φρούριο, ή αν όντως κάποια εποχή είχε κτισθεί ένα είδος φρουρίου. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα να προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή. Με βάση αυτή τη δεύτερη θεωρία, επί Μεταξά, έγινε η αλλαγή του ονόματος από «Ίσαρι» σε «Ίσαρης».
Επανάσταση του 1821
Αρκετές μαρτυρίες αναφέρουν τον Ίσαρη ως ορμητήριο αρματολών και κλεφτών στα προεπαναστατικά χρόνια, πολλοί είναι δε οι Ισαραίοι που έλαβαν μέρος σε διάφορες μάχες του 1821, με πιο γνωστούς τον Παναγιώτη Κατριβάνο και τον Αθανάσιο Σιώρη στη Μάχη του Βαλτετσίου. Έχει σωθεί μια επιστολή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που έχει σταλεί από τον Ίσαρη στις 2 Ιουνίου 1825.
Μάχη του Ίσαρη
Στις αρχές Αυγούστου 1825 έστειλε ο Ιμπραήμ ένα σώμα από 3500 στρατιώτες να λαφυραγωγήσουν την περιοχή. Οι Ισαραίοι, αφού φυγάδευσαν τα γυναικόπαιδα, οχυρώθηκαν στην κεντρική εκκλησία του χωριού. Αρχηγός τους ήταν ο Αθ. Σιώρης. Αν και δεν ξεπερνούσαν τους εκατό κατάφεραν να αντισταθούν όλη μέρα. Όμως η αριθμητική υπεροχή των εχθρών ήταν συντριπτική. Έτσι, στο τέλος της ημέρας αποφάσισαν ηρωική έξοδο μέσα από τις εχθρικές γραμμές. Αρκετοί, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός τους, διεσώθησαν, καταφεύγοντας στις γειτονικές περιοχές. Την επόμενη ημέρα οι Τουρκαλβανοί του Ιμπραήμ λεηλάτησαν και έκαψαν το χωριό.
Διοικητική ιστορία
Το 1834 συστάθηκε ο δήμος Λυκόσουρας και το Ίσαρι ορίστηκε ως η πρωτεύουσά του. Άρχισε σιγά σιγά να γίνεται εμπορικό κέντρο της περιοχής, διέθετε σχολεία, ταχυδρομείο, κατάστημα χωροφυλακής, κατά καιρούς ήταν έδρα Ειρηνοδικείου και Πταισματοδικείου. Παρά την ανάπτυξη που γνώρισε κατά τον 19ο αιώνα, λόγω του άγονου και ορεινού εδάφους τα εισοδήματα των κατοίκων δεν κάλυπταν τις ανάγκες τους κι έτσι ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε το πρώτο ρεύμα μεταναστών προς την Αμερική. Το 1912 έγινε αναδιάρθρωση των Δήμων και Κοινοτήτων και δημιουργήθηκε η Κοινότητα Ίσαρι με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Στην απογραφή του 1920 το χωριό αριθμούσε 1.214 κατοίκους. Το 1940 το όνομα του μετατράπηκε σε Ίσαρης. Η μετανάστευση στην Αμερική και η αστυφιλία επέφεραν τη σταδιακή ερήμωση. Στην απογραφή του 1961 είχε πλέον 434 κατοίκους. Παρέμεινε ως ανεξάρτητη κοινότητα μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας οπότε και έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μεγαλόπολης. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στο Δήμο Μεγαλόπολης. Στην απογραφή του 2011 αριθμούσε 86 κατοίκους.
Δημόσια εκπαίδευση
Η λειτουργία δημοτικού σχολείου άρχισε στα μισά του 19ου αιώνα. Δικό του κτίριο απέκτησε αργότερα με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού στη θέση «Μίχου τ' αλώνι». Το 1876 ιδρύθηκε Σχολαρχείο, το οποίο λειτούργησε μέχρι το 1930. Ένα ξεχωριστό δημοτικό σχολείο θηλέων είχε συσταθεί το 1890 και στεγαζόταν στο κτίριο του μετέπειτα κοινοτικού καταστήματος. Τα δυο δημοτικά σχολεία λειτούργησαν έτσι χωριστά μέχρι το 1930, οπότε κτίστηκε στη θέση «Αμπάρα» νέο επιβλητικό κτίριο, με δαπάνες των Ισαραίων μεταναστών στην Αμερική και λόγω της μεταρρύθμισης στην παιδεία λειτούργησε ένα ενιαίο μεικτό δημοτικό. Πλέον λόγω μείωσης των μαθητών έχει πάψει να λειτουργεί από τη δεκαετία του '70.
Εκκλησίες και ξωκλήσια
Κεντρική εκκλησία του Ίσαρη είναι ο Άγιος Νικόλαος, εκκλησία με λιτές, αδρές γραμμές στο εξωτερικό του και πλούσιο διάκοσμο στο εσωτερικό. Με χρήματα των απόδημων Ισαραίων στολίστηκε με πόρτα και παράθυρα από μάρμαρο και επιχρυσώθηκε το τέμπλο. Η παλιά εκκλησία είχε καταστραφεί στη Μάχη του Ίσαρη. Λίγο πριν το χωριό, ο επισκέπτης συναντά το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου «στα Κοτρόνια»(1893), το οποίο εορτάζει στις 9 Μαΐου, οπότε και διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι.
Άλλα ξωκλήσια είναι ο Αγ. Βασίλης, ο Αγιο-Λιάς, ο Αγιο-Θανάσης, ο Αι-Γιώργης, ο Αγιο-Δημήτρης, οι Άγιοι Απόστολοι, η Παναγίτσα, ο Άγιος Νεκτάριος, η Αγία Παρασκευή, η Αγία Κυριακή, ο Άγιος Ανδρέας, η Αγία Βαρβάρα και ο Άγιος Πέτρος (στο νεκροταφείο).
Περιβαλλοντολογικά ζητήματα
Άγνωστες ακόμη παραμένουν οι επιπτώσεις στο οικοσύστημα της περιοχής από τη λειτουργία του εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ και του σχετικού λιγνιτωρυχείου στη γειτονική Μεγαλόπολη. Στον Ίσαρη έχει τοποθετηθεί ένας από τους τρεις σταθμούς παρακολούθησης της ατμοσφαιρικής μόλυνσης (οι άλλοι δυο είναι στο Λεοντάρι και στο Ελληνικό) αλλά δεν υπάρχουν ακόμη ασφαλή συμπεράσματα από τις μελέτες που έχουν γίνει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Ξυλοφάγα έντομα
Ξυλοφάγα έντομα (αγγλ. wood insects, powderpost beetles) είναι έντοµα που είναι γνωστά και ως σαράκια. Είναι ζωικοί μικροοργανισµοί που τρέφονται µε όλο το υλικό του ξύλου, κυρίως τους πολυσακχαρίτες. Τα περισσότερα από τα ξυλοφάγα έντοµα έχουν το δικό τους βιολογικό κύκλο που είναι ο ακόλουθος:
Αυγά ➙  Προνύµφη  ➙  Νύµφη  ➙  Τέλειο έντοµο
Μέσα στο ξύλο, η προνύµφη του εντόµου µπορεί να ζήσει από 1 έως 5 χρόνια. Στο διάστημα αυτό αρχίζει τη διάνοιξη οπών και στοών µέσα σ’ αυτό. Γενικά, τα έντοµα ευνοούνται από σχετικά µεγάλες θερµοκρασίες και µικρά ποσοστά υγρασίας του ξύλου.
Τα σπουδαιότερα έντοµα που προσβάλλουν τις ξύλινες κατασκευές είναι:
Κοινό σαράκι
Είναι το πιο κοινό ξυλοφάγο έντοµο στην Ελλάδα και προσβάλλει έπιπλα, έργα τέχνης, ταβάνια, σκεπές και πατώµατα. Το κοινό σαράκι έχει δύο σκληρά εξωτερικά φτερά (επιστηµονικό όνοµα: Anobium punctatum). Οι τρύπες εξόδου του τέλειου εντόµου είναι κυκλικές µε διάµετρο περίπου 1,5 mm και έχουν διαγνωστική αξία.
Υλότρυπος ή ξυλοφάγος παλιών σπιτιών
Είναι κοινό έντοµο που προσβάλλει το σοµφό ξύλο των κωνοφόρων ειδών (π.χ. έλατο, πεύκο), κυρίως σε στέγες αλλά και σε πόρτες, παράθυρα και πατώµατα. Φέρει δύο µακριές κεραίες. Το επιστηµονικό όνοµά του είναι Hylotrypes bajulus. Οι προνύµφες ανοίγουν στοές και προκαλούν χαρακτηριστικό θόρυβο που έχει διαγνωστική αξία.
Παρκετοέντοµο ή λύκτος
Είναι αρκετά κοινό έντοµο επειδή προσβάλλει κυρίως τα παρκέτα. Το επιστηµονικό όνοµά του είναι Lyctus linearis. Οι τρύπες εξόδου του τέλειου εντόµου µοιάζουν µε αυτές του κοινού σαρακιού. Ανοίγει στοές και παράγει πολύ λεπτή σκόνη που ωθείται προς την επιφάνεια του ξύλου σε µικρούς σωρούς. Είναι πολύ επικίνδυνο, αφού µπορεί να προσβάλλει το ξύλο κατά τη διάρκεια της φυσικής ξήρανσης.
Τερμίτες
Οι τερμίτες είναι μακράν το πιο επικίνδυνο έντομο για το ξύλο, σε όλα τα μέρη του πλανήτη. Έχουν τελείως διαφορετικό κύκλο ζωής. Ανήκουν στα ισόπτερα και υπάρχουν 5.000 είδη. Προκαλούν πολύ μεγάλες ζημιές, ιδίως σε τροπικές χώρες. Διακρίνονται σε υπόγειους τερμίτες (Reticulitermes lucifugus) και σε τερμίτες ξηρών ξύλων (Calotermes flavicollis). Οι υπόγειοι τερμίτες εγκαθίστανται κατά κοινωνίες μόνιμα μέσα στο έδαφος και σε συνθήκες υγρασίας και έλλειψης φωτός. Από εκεί μέσα από σκοτεινές στοές προσβάλλουν ξύλα κωνοφόρων και πλατυφύλλων σε χρήση, όπως στύλους, πασσάλους, ξυλεία ορυχείων, ξύλινες γέφυρες, ξύλινα σπίτια, παλαιά ιστορικά κτίρια. Η βασίλισσα ζει πολλά χρόνια (70-80) και γεννά χιλιάδες αυγά κάθε μέρα.
Οι τερμίτες των ξηρών ξύλων προσβάλλουν απ’ ευθείας το ξύλο μέσα στο οποίο κατασκευάζουν στοές, αφήνοντας στην εξωτερική επιφάνεια, ένα λεπτό στρώμα ξύλου. Στην Ελλάδα περισσότερο επικίνδυνοι είναι οι τερμίτες ξηρών ξύλων. Συνήθως η προσβολή τερμιτών σχετίζεται με την παρουσία σηπτικών μυκήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έντομα Κατηγορία:Ξύλο
Δήμος Ναυπάκτου
Ο Δήμος Ναυπάκτου ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ναυπακτίας. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού και συνόρευε με τον Νομό Φωκίδας. Ο δήμος αποτελείτο από δεκατέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 18.231 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Ναύπακτος.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι Ναυπάκτου
...
Παραπομπές
Ν
Ιωάννης Γαβριήλ του Σαλούτσο
Ο Ιωάννης-Γαβριήλ, ιταλ. Gian (Giovanni) Gabriele (1501 - 1548) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο τελευταίος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1537-48). Το 1548 εκτοπίστηκε και η μαρκιωνία προσαρτήθηκε στη Γαλλία το επόμενο έτος.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.
Γεννήθηκε στο Σαλούτσο. Επειδή ως τέταρτο παιδί δεν προοριζόταν να κυβερνήσει το Σαλούτσο, ξεκίνησε για εκκλησιαστική καριέρα. Τελικά έγινε ηγούμενος στο αββαείο τού Σταφφάρντα. Όμως ο πρώτος αδελφός του απεβίωσε το 1528 και ο δεύτερος Ιωάννης-Λουδοβίκος είχε εκτοπιστεί ως σύμμαχος τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας και εξοριστεί. Έτσι όταν το 1537 απεβίωσε ο τρίτος αδελφός Φραγκίσκος μαρκήσιος τού Σαλούτσο, ο Ιωάννης-Γαβριήλ κλήθηκε να κυβερνήσει τη μαρκιωνία.