cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
De jure belli ac pacis
Οικονομικοί παράγοντες
Σήμερα ο οικονομικός παράγοντας δεν παρουσιάζεται με την έννοια πειναλέων ατόμων που ανήκουν σε κράτη που λιμοκτονούν και ως μόνη διέξοδο, ως μόνη δυνατότητα επιβίωσης είχαν την προσφυγή στη βία. Ο οικονομικός παράγοντας αποτελεί και αποτέλεσε το βάθρο της επεκτατικής πολιτικής για όλα τα εμπλεκόμενα κράτη και σ΄όλες τις εποχές. Ο Πλάτων τονίζει ότι «δια τη των χρημάτων κτήσιν πάντες οι πόλεμοι γίγνονται». Άρα Το πρόβλημα των διεθνών σχέσεων, σε τελευταία ανάλυση, καταλήγει σε πρόβλημα της αλληλεγγύης εν τη συμβιώσει. Η δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης Κρατών ανεξάρτητα από τη μαχητική ή αριθμητική υπεροχή ή φυλετικών χαρακτηριστικών τελεί σε άμεση εξάρτηση από την ηθική εξέλιξη της κοινωνίας.
Ψυχολογικοί παράγοντες
thumb|right|200px|Η πρώτη έκδοση και στα αγγλικά [[1869 του επικού αριστουργήματος του Λέοντος Τολστόι]] Πρωταρχικό ρόλο στη γένεση διαφωνιών και στην συνεπακόλουθη αντίθεση των Κρατών διαδραμάτιζε και διαδραματίζει ακόμη και σήμερα το ομαδικό ιδανικό. Γιατί πολεμάει ο άνθρωπος, από ψυχολογική κυρίως άποψη, είναι ένα κυρίαρχο ερώτημα που εξετάζει κάπως εκτενέστερα στον επίλογο του μυθιστορήματός του: Πόλεμος και Ειρήνη) ο Λέων Τολστόι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Δίκαιο πολέμου Κατηγορία:Συνθήκες
Μπεκ Μουί
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
CERN
thumb|200px|Το λογότυπο του CERN thumb|250px|Αεροφωτογραφία του CERN. To CERN διατηρώντας τη σύντμηση (ακρωνύμιο) της αρχικής ονομασίας του Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire, είναι το μεγαλύτερο σε έκταση (πειραματικό) κέντρο πυρηνικών ερευνών, και ειδικότερα επί της σωματιδιακής φυσικής, στον κόσμο. Βρίσκεται δυτικά της Γενεύης, στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1954 από δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες και σήμερα αριθμεί 23 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, η οποία είναι και ιδρυτικό μέλος.
Ιστορία
Η σύμβαση για την ίδρυση του CERN κυρώθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1954 από 12 χώρες της Ευρώπης. Το ακρωνύμιο CERN αντιπροσώπευε αρχικά από τις γαλλικές λέξεις για Conseil Européen pour la Recherche Nucleaire (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πυρηνικής Έρευνας), το οποίο ήταν ένα προσωρινό συμβούλιο για την κατασκευή του εργαστηρίου, η οποία συστάθηκε από 12 ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το 1952. Το ακρωνύμιο επελέγη για το νέο εργαστήριο μετά τη διάλυση του προσωρινού συμβουλίου, ακόμη και αν το όνομα άλλαξε στο σημερινό Οργανισμό Européenne pour la Recherche Nucleaire (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικής Έρευνας) το 1954. Σύμφωνα με τον Λεβ Κοβάρσκι, πρώην διευθυντή του CERN, όταν το όνομα άλλαξε, το ακρωνύμιο θα μπορούσε να γίνει το άσχημο OERN, και ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ είπε ότι το ακρωνύμιο θα μπορούσε να «εξακολουθεί να είναι CERN, για ιστορικούς λόγους». Ο πρώτος πρόεδρος του CERN ήταν ο Σερ Μπέντζαμιν Λοκσπάιζερ και ο πρώτος γενικός διευθυντής ήταν Εντοάρντο Αμάλντι. Το εργαστήριο ήταν αρχικά αφιερωμένο στη μελέτη των ατομικών πυρήνων, αλλά σύντομα άρχισε να ασχολείται με τη σωματιδιακή φυσική, η οποία μελετά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των υποατομικών σωματιδίων. Ως εκ τούτου, το εργαστήριο που λειτουργεί από το CERN συνήθως αναφέρεται ως Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Σωματιδιακής Φυσικής (Laboratoire Européen pour la Physique des Particules), το οποίο περιγράφει καλύτερα τις έρευνες που πραγματοποιούνται εκεί.
Επιστημονικά επιτεύγματα
Αρκετά σημαντικά επιτεύγματα στο πεδίο της φυσικής των σωματιδίων έγιναν μέσω πειραμάτων στο CERN. Αυτά περιλαμβάνουν:
Επιστήμη υπολογιστών
Ο Παγκόσμιος Ιστός (World Wide Web) που ξεκίνησε ως ένα έργο του CERN που ονομαζόταν ENQUIRE, ξεκίνησε από τον Τιμ Μπέρνερς Λι το 1989 και τον Ρομπέρ Καγιό το 1990. Οι Μπέρνερς Λι και Καγιό τιμήθηκαν από κοινού από τον Σύλλογο Μηχανημάτων Υπολογισμού (Association for Computing Machinery) το 1995 για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη του Παγκοσμίου Ιστού. Βάσει της έννοιας του υπερκειμένου (hypertext), το έργο είχε ως στόχο να διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ερευνητών. Η πρώτη ιστοσελίδα ενεργοποιήθηκε το 1991. Στις 30 Απριλίου του 1993, το CERN ανακοίνωσε ότι ο Παγκόσμιος Ιστός θα είναι ελεύθερος σε όλους. Ένα αντίγραφο της πρώτης ιστοσελίδας, που δημιουργήθηκε από τον Μπέρνερς Λι, εξακολουθεί να υπάρχει στο δικτυακό τόπο της Κοινοπραξίας του Παγκόσμιου Ιστού ως ιστορικό ντοκουμέντο.
Πριν από την ανάπτυξη του Ιστού, το CERN είχε προπορευτεί στην εισαγωγή της τεχνολογίας του Διαδικτύου, ξεκινώντας στις αρχές του 1980. Μια σύντομη ιστορία αυτής της περιόδου μπορεί να βρεθεί στην ιστοσελίδα του CERN.
Πιο πρόσφατα, το CERN έχει μια μονάδα για την ανάπτυξη του Grid computing, φιλοξενώντας τα έργα, συμπεριλαμβανομένων των Enabling Grids for E-Science (EGEE) και LHC Computing Grid. Επίσης φιλοξενεί τoν CERN Internet Exchange Point (CIXP), ένα από τα δύο κύρια σημεία ανταλλαγής Διαδικτύου στην Ελβετία.
Λειτουργία - έρευνα
Η κύρια λειτουργία του αφορά την παροχή επιταχυντών σωματιδίων και άλλων υλικοτεχνικών υποδομών που χρειάζονται για την πειραματική έρευνα στο πεδίο της φυσικής υψηλών ενεργειών. Στο CERN λειτουργούν επομένως πολλοί επιταχυντές, ένας εκ των οποίων είναι ο LHC (Μέγας Επιταχυντής Αδρονίων), ο οποίος αναπτύσσεται σε υπόγεια κυκλική σήραγγα περιφέρειας 27 χιλιομέτρων που επιτρέπει στα πρωτόνια να επιταχύνονται σε πολύ υψηλές ενέργειες.
Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, όμως, οι ερευνητές του CERN δεν περιορίζονται αυστηρά στον τομέα της Ατομικής και Πυρηνικής Φυσικής: Στο CERN εργαζόταν, ως έκτακτος ερευνητής, ο Τιμ Μπέρνερς Λι, ο επινοητής του Παγκόσμιου Ιστού, της δημοφιλέστερης, σήμερα, υπηρεσίας του Διαδικτύου
Προσωπικό
Το CERN απασχολεί σήμερα περίπου 3.000 μόνιμους εργαζόμενους, ενώ περίπου 6.500 επιστήμονες και μηχανικοί (που αντιπροσωπεύουν 500 πανεπιστήμια και 80 διαφορετικές εθνικότητες), περίπου το μισό της κοινότητας της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, δουλεύουν σε πειράματα που οργανώνονται από το CERN.
Μποζόνιο του Χιγκς
Το Μποζόνιο του Χιγκς είναι ένα σωματίδιο του οποίου η ύπαρξη προβλέπεται από το καθιερωμένο μοντέλο και η αναζήτηση του είναι στις βασικές προτεραιότητες του μεγάλου επιταχυντή αδρονίων στο CERN. Το πεδίο που δημιουργεί το σωματίδιο είναι υπεύθυνο για την ύπαρξη μάζας χωρίς την οποία δεν θα υπήρχε βαρύτητα στο Σύμπαν.
Ένα σωματίδιο που συμπεριφέρεται σαν το μποζόνιο του Χιγκς, ανακαλύφθηκε από τους ερευνητές του CERN και ανακοινώθηκε στις 4 Ιουλίου του 2012. Ωστόσο διαδικασίες επαλήθευσης είναι ακόμη αναγκαίες για να διασφαλισθεί ότι πρόκειται πραγματικά για τον κρίκο που λείπει στην αλυσίδα των στοιχειωδών σωματιδίων, ανακοίνωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικής Ερευνας (CERN).
Το μποζόνιο του Χιγκς θεωρείται από τους φυσικούς ως το κλειδί της θεμελιώδους δομής της ύλης, το σωματίδιο που δίνει στην ύλη τη μάζα της, σύμφωνα με τη θεωρία του "Καθιερωμένου Μοντέλου".
"Η ανακάλυψη ενός σωματιδίου τα χαρακτηριστικά του οποίου είναι συμβατά με εκείνα του μποζονίου του Χιγκς [...] ανοίγει τον δρόμο για περισσότερο προωθημένες έρευνες, που χρειάζονται περισσότερα στατιστικά στοιχεία, και οι οποίες θα προσδιορίσουν τα χαρακτηριστικά του νέου σωματιδίου [...]. Θα ανοίξει τον δρόμο και σε άλλα μυστήρια του Σύμπαντός μας", εξηγεί ο γενικός διευθυντής του CERN.
Λίγη ώρα πριν από την ανακοίνωση του Ρολφ Χόιερ, ο Τζο Ινκαντέλα εκπρόσωπος του προγράμματος του CERN ανακοίνωνε πολύ συγκινημένος κατά τη διάρκεια επιστημονικού σεμιναρίου που οργανώνεται από τον ευρωπαϊκό οργανισμό στη Γενεύη την πρόοδο των τελευταίων μηνών.
"Εντοπίσαμε ένα νέο μποζόνιο, αλλά έχουμε ανάγκη από περισσότερα στοιχεία" για να επαληθεύσουμε εάν πρόκειται για το μποζόνιο του Χιγκς, εξήγησε ενώπιον ακροατηρίου επιστημόνων.
Το 1964, ο Βρετανός φυσικός Πίτερ Χιγκς είχε προεξοφλήσει την ύπαρξη του μποζονίου που φέρει το όνομά του, διατυπώνοντας μαζί με τους συναδέλφους του Ρόμπερτ Μπράουτ και Φρανσουά Ανγκλέρ, τη θεωρία του πεδίου Χιγκς, ενός πεδίου που διαπερνά το Σύμπαν δίνοντας μάζα στα στοιχειώδη σωματίδια.
Χώρες μέλη
[[Image:CERN members.svg|right|250px|thumb|Χώρες μέλη του CERN το 2008
{{legend|#006BA8|Ιδρυτικές χώρες μέλη}} {{legend|#7BA800|Χώρες που έγιναν μέλη αργότερα}}]]
Κράτη μέλη
Οι συνεισφορές των κρατών-μελών υπολογίζονται με βάση το ΑΕΠ τους.
Σημείωση: οι ημερομηνίες είναι με βάση την αγγλική μορφή λόγω προτύπου κατά την εισαγωγή.
Διεύρυνση
Συνδεδεμένα μέλη, υποψήφια
Διεθνείς σχέσεις
Αυτές οι χώρες έχουν καθεστώς παρατηρητή: • – από το 1995
•  – από το 1993
•  – από το 1997
Μέλη είναι και οι παρακάτω οργανισμοί:
Τα μη κράτη μέλη (με ημερομηνίες συμφωνιών συνεργασίας) που συμμετέχουν επί του παρόντος στα προγράμματα του CERN είναι: •
• – 11 Μαρτίου 1992
•  – 25 Μαρτίου 1994
•  – 3 Δεκεμβρίου 1997
•
•  – 28 Ιουνίου 1994
•  – 19 Φεβρουαρίου 1990 και Οκτώβριος 2006
•  – 11 Οκτωβρίου 1996
•  – 10 Οκτωβρίου 1991
•  – 12 Ιουλίου 1991, 14 Αυγούστου 1997 και 17 Φεβρουαρίου 2004
•  – 15 Μαΐου 1993
•  – 18 Ιουλίου 1991
•  – 16 Ιανουαρίου 2006
•  – 23 Απριλίου 1996
•  – 11 Σεπτεμβρίου 1996
•  – 5 Ιουλίου 2001
•  - 12 Ιουνίου 2003., μνημόνιο κατανόησης με την Ιορδανία και το Διεθνές Κέντρο για το Φως Συγχροτρονίου για Πειραματικές Επιστημονικές Εφαρμογές στη Μέση Ανατολή, ως προετοιμασία συμφωνίας συνεργασίας που υπεγράφη το 2004.
•  – 9 Νοεμβρίου 2004
•  – 27 Απριλίου 2009
•  – 10 Ιανουαρίου 2008
•  – 20 Φεβρουαρίου 1998
•  – 12 Οκτωβρίου 1990
•  – 14 Απριλίου 1997
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κομοτηνής
Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου είναι ένας χριστιανικός ναός της πόλης της Κομοτηνής.
CERN
Διεθνείς σχέσεις
•  – 4 Δεκεμβρίου 2003
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κομοτηνής
Είναι Ορθόδοξος ναός και βρίσκεται στο κέντρο της πόλης.
CERN
Διεθνείς σχέσεις
•  – 23 Φεβρουαρίου 1993
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κομοτηνής
Γεωργιου Κομοτηνης Κομοτηνη
CERN
Διεθνείς σχέσεις
•  – 4 Ιουλίου 1992
•  – 18 Ιανουαρίου 2006
Το CERN έχει επιστημονικές συνεργασίες με τις παρακάτω χώρες: •
Χάρης Παππάς
Ο Χάρης Παππάς (1983-) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε θέσεις της μεσαίας γραμμής και της επίθεσης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1983 στην Ελευθερούπολη του νομού Καβάλας και ξεκίνησε απο τον τοπικό Ορφέα Ελευθερούπολης.
Ο πρώτος του σταθμός στην επαγγελματική του καριέρα ήταν ο Πανσερραϊκός. Ακολούθησε ο Απόλλων Καλαμαριάς τον Ιανουάριο του 2003, μέσω του οποίου έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Το καλοκαίρι του 2005 έχοντας προσελκύσει το ενδιαφέρον αρκετών μεγάλων ελληνικών συλλόγων, αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, αλλά αρχικά παρέμεινε μια χρονιά στον Απόλλωνα με τη μορφή δανεισμού. Το 2006-07 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ελλάδας.
Τον Ιούνιο του 2007 έμεινε ελεύθερος από τους «Πειραιώτες» και ακολούθως πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, από όπου μεταπήδησε στην Ξάνθη ένα χρόνο μετά. Το 2009 μεταγράφηκε στη γερμανική Μόναχο 1860 αγωνιζόμενος στη Β' κατηγορία της Μπουντεσλίγκα. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Παναιτωλικό και τον Ιανουάριο του 2012 πήρε μεταγραφή εκ νέου στον Πανσερραϊκό,  με τον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2011-12. Το καλοκαίρι του 2012 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Βόλου και κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους μεταγράφηκε στην έτερη ομάδα του Βόλου, την Νίκη Βόλου,  με την οποία αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2012-2013 και στα play off της Football League.
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στη Γερμανία για λογαριασμό αυτή την φορά της ΚΦΚ Ίρντιγκεν 05, ομάδας με Έλληνα πρόεδρο, από όπου αποχώρησε μετά από μισή σεζόν. Το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στη γενέτειρά του Καβάλα, παίρνοντας μεταγραφή στον Α.Ο. Καβάλα. Με τη φανέλα του «ΑΟΚ» αγωνίστηκε για 2,5 χρονιές, μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016 που λύθηκε η συνεργασία του και ακολούθως, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
CERN
Διεθνείς σχέσεις
Διεθνείς ερευνητικά ινστιτούτα όπως το CERN μπορούν να βοηθήσουν στην επιστημονική διπλωματία.
Δημοσιεύσεις ανοιχτής πρόσβασης
Το CERN έχει ξεκινήσει έργο δημοσίευσης σε ανοικτή πρόσβαση, μετατρέποντας επιστημονικά άρθρα για τη φυσική υψηλής ενέργειας σε χρυσή ανοικτή πρόσβαση μέσω της ανακατεύθυνσης των τελών εγγραφής. Στην πρώτη φάση που έλαβε χώρα το 2014-2016, συμμετείχαν 3.000 βιβλιοθήκες, κοινοπραξίες, ερευνητικοί οργανισμοί, εκδότες και οργανισμοί χρηματοδότησης σε διάφορες χώρες. Όλες οι δημοσιεύσεις από συγγραφείς του CERN δημοσιεύονται με χρυσή ανοικτή πρόσβαση.
Χάρης Παππάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόναχο 1860
CERN
Δημόσιες εκθέσεις
Οι ανοιχτές για το κοινό εγκαταστάσεις του CERN περιλαμβάνουν:
Το CERN παρέχει επίσης ημερήσιες ξεναγήσεις σε ορισμένες εγκαταστάσεις όπως το Synchro-cyclotron (πρώτος επιταχυντής σωματιδίων του CERN) και το εργαστήριο υπεραγωγών μαγνητών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Πολιτισμός της Ελβετίας
Μεσιέ 9
Το Μεσιέ 9 (γνωστό και ως M9 και NGC 6333) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 26.000 ετών φωτός στον αστερισμό Οφιούχο. Είναι ένα από τα εγγύτερα στον γαλαξιακό πυρήνα σφαιρωτά σμήνη. Απέχει από αυτόν μόνο 5.500 έτη φωτός.
Σε καλές συνθήκες, το Μεσιέ 9 είναι μόλις ορατό με κιάλια 10x50. Βρίσκεται περίπου 3 μοίρες νοτιοανατολικά του Σαντίκ (η Οφιούχου) που έχει φαινόμενο μέγεθος +2,43.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 9 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 28 Μαΐου 1764. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ 20 χρόνια μετά.
Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 9 έχει διάμετρο περίπου 90 έτη φωτός. Στη βόρεια και δυτική άκρη του το φως του σμήνους εμποδίζεται από τη διαστρική ύλη του σκοτεινού νεφελώματος Barnard 64. Το απόλυτο μέγεθος του σμήνους είναι –8,04. Τα λαμπρότερα μέλη του Μ9 έχουν φαινόμενο μέγεθος +13,5 ενώ ανάμεσα στα μέλη του σμήνους είναι 13 μεταβλητοί αστέρες. Μοιάζει να έχει οβάλ σχήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 09 6333 Κατηγορία:Οφιούχος (αστερισμός)
Μαίρη Ρόμπινσον
Η Μαίρη Τερέζ Ουίνιφρεντ Ρόμπινσον (αγγλικά: Mary Therese Winifred Robinson, το γένος Bourke - Μπουρκ, ιρλανδικά: Máire Bean Mhic Róibín, 21 Μαΐου 1944-) υπηρέτησε ως η έβδομη, και πρώτη γυναίκα, Πρόεδρος της Ιρλανδίας την περίοδο 1990-1997, και Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από το 1997 έως το 2002.
Γερουσία και Προεδρία
Ανήλθε στο προσκήνιο πρώτα ως ακαδημαϊκός, δικηγόρος, αγωνίστρια και μέλος της Γερουσίας της Ιρλανδίας (1969-1989). Νίκησε τον Μπράιαν Λένιχαν του Φίανα Φάιλ, και τον Όστιν Κάρι του Φίνε Γκελ, στις προεδρικές εκλογές του 1990, κερδίζοντας ως ανεξάρτητη υποψήφια υποστηριζόμενη από το Εργατικό Κόμμα, το Κόμμα των Εργατών και ανεξάρτητους γερουσιαστές, η πρώτη πρόεδρος στην ιστορία του θεσμού που δεν είχε την υποστήριξη του Φιάνα Φάιλ.
Ηνωμένα Έθνη
Παραιτήθηκε της προεδρίας, δύο μήνες πριν από τη λήξη της θητείας της, για να αναλάβει τα καθήκοντά της στα Ηνωμένα Έθνη. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στα Ηνωμένα Έθνη, επισκέφθηκε το Θιβέτ (1998), η πρώτη Ύπατη Αρμοστής που το έκανε, επέκρινε τη μεταναστευτική πολιτική της Ιρλανδίας, και επέκρινε τη χρήση της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Επέκτεινε την αποβλεπόμενη ενιαία τετραετή θητεία κατά ένα χρόνο για να προεδρεύσει της Παγκόσμιας Διάσκεψης κατά του Ρατσισμού 2001 στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής. Η διάσκεψη αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη, και υπό συνεχή πίεση από τις ΗΠΑ, η Ρόμπινσον παραιτήθηκε από τη θέση της τον Σεπτέμβριο του 2002.
Πρωτοβουλίες
Η Ρόμπινσον επέστρεψε για να ζήσει στην Ιρλανδία, στο τέλος του 2010, και έχει συγκροτήσει το Ίδρυμα Μαίρη Ρόμπινσον - Κλιματική Δικαιοσύνη, το οποίο στοχεύει να είναι «ένα κέντρο για εμπνευσμένη ηγεσία, εκπαίδευση και υπεράσπιση του αγώνα για την εξασφάλιση της παγκόσμιας δικαιοσύνης για τα πολλά θύματα της κλιματικής αλλαγής που συνήθως ξεχνάμε - τους φτωχούς, τους ανίσχυρους και τους περιθωριοποιημένους σε όλο τον κόσμο».
Άλλες δραστηριότητες
Η Ρόμπινσον είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τις Επιχειρήσεις, και Καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου. Από το 2004, είναι επίσης καθηγήτρια της Πρακτικής Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, όπου διδάσκει τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ρόμπινσον επισκέπτεται επίσης και άλλα κολέγια και πανεπιστήμια όπου δίνει διαλέξεις σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η Ρόμπινσον βρίσκεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Μο Ιμπραχίμ, μια οργάνωση που υποστηρίζει τη χρηστή διακυβέρνηση και τη σπουδαία ηγεσία στην Αφρική, και είναι μέλος της Επιτροπής του Ιδρύματος για το Βραβείο Ιμπραχίμ. Η Ρόμπινσον είναι Έκτακτη Καθηγήτρια στο Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Κέντρο για τη Μελέτη του AIDS στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια.
Η Ρόμπινσον υπηρέτησε ως επίτιμη πρόεδρος της Oxfam από το 2002 μέχρι που παραιτήθηκε το 2012 και είναι επίτιμη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Διαπανεπιστημιακού Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Εκδημοκρατισμό EIUC από το 2005. Είναι πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (IIED) και είναι επίσης ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Συμβουλίου των Γυναικών Ηγετών. Η Ρόμπινσον ήταν μέλος των Ευρωπαϊκών μελών της Τριμερούς Επιτροπής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιρλανδίας Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Ιρλανδοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Σίντνεϊ Τζέικομπ
Ο Σίντνεϊ Τζέικομπ (λατινικό αλφάβητο: Sydney Montague Jacob), ( Νταλχάουζι, Βρετανική Ινδία, 28 Οκτωβρίου 1879 - Σάρεϊ, Ηνωμένο Βασίλειο, 14 Φεβρουαρίου 1977), ήταν Βρετανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης που εκπροσωπούσε στο κύπελλο Ντέιβις και τους Ολυμπιακούς αγώνες την Ινδία.
Βιογραφία
Ήταν γιος του συνταγματάρχη Σίντνεϊ Λονγκ Τζέικομπ, παντρεύτηκε δύο φορές κι είχε έναν γιο και μία κόρη, από ένα παιδί σε κάθε γάμο. Γεννήθηκε στην Ινδία όπου έζησε έως τα 13 του όταν κι εστάλη από τον πατέρα του στη Βρετανία και σε θρησκευτικό σχολείο στο Σόμερσετ για να λάβει κανονική εκπαίδευση, του ιδίου δεν του άρεσε η φοίτηση εκεί, κυρίως η θρησκευτική κατήχηση, και από τότε ανέπτυξε κακές σχέσεις με τον πατέρα του που του επέβαλε την παραμονή του. 'Εν άγνοια του πατέρα του κέρδισε υποτροφία στο University College του Λονδίνου για να σπουδάσει μαθηματικά, ο πατέρας του διαφωνούσε και μετά δύο χρόνια κατάφερε να τον αναγκάσει να αφήσει τις σπουδές του στο κολέγιο, κι έφυγε για τις ΗΠΑ. Σε ηλικία 23 ετών επέστρεψε στην Ινδία όπου εργάστηκε σε δημόσια υπηρεσία.
Το 1928 στάλθηκε στη Νιγηρία ως δημόσιος υπάλληλος όπου έφυγε το 1934 για να πάει στην Αυστρία. Επέστρεψε στη Βρετανία το 1939 όπου κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο επισιτισμού.
Αθλητική καριέρα
Συμμετείχε για την Ινδία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 σε ηλικία 44 ετών, φτάνοντας στον προημιτελικό του απλού όπου έχασε από τον Γάλλο Ζαν Μποροτρά. Με τον συμπατριώτη Μοχάμεντ Σλεμ αγωνίστηκε στο διπλό των ανδρών και έφτασε στον δεύτερο γύρο. Συμμετείχε επίσης στο μεικτό με συμπαίκτρια τη Νόρα Πόλεϊ αλλά έχασαν στο δεύτερο γύρο έχοντας περάσει από τον πρώτο γύρο χωρίς αγώνα.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ινδία το 1921, 1923, 1924 και το 1925 με ρεκόρ 7 νίκες και 4 ήττες.
Έφτασε στα ημιτελικά στο γαλλικό πρωτάθλημα το 1925, όπου νίκησε τον Ζακ Μπρουγκνόν και τον Αντρέ Κομπέρ, πριν χάσει από τον Ρενέ Λακόστ, και στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον το 1924 και στο διπλό το 1921. Στη Βρετανία ήταν φιναλίστ στο πρωτάθλημα του Σάρεϊ το 1921, του Κεντ το 1921 και του Κουίνς κλαμπ το 1923. Στο Βρετανικό πρωτάθλημα σε κλειστό γήπεδο ήταν πρώτος το 1925.
Δημοσίευσε ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο Favour for Fools in a Decadent Empire: A Skeletal Autobiography.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Λαμπέ (νομαρχία)
Το Λαμπέ (γαλλ: Labé) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Λαμπέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Λαμπέ.
Γεωγραφία
Το Λαμπέ βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και δυτικά του Λαμπέ. Συνορεύει στα βόρεια με το Μαλί (νομαρχία), στα δυτικά με τη Λελουμά, στα ανατολικά με την Κουμπιά και στα νότια με την Πιτά.
Μωλτί
To Μωλτί (Maulti) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Άβυθος
Η Άβυθος είναι πολύ μικρή λίμνη στην Κεφαλλονιά. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Πόρου και είναι κοντά στη µικρή ορεινή κοινότητα Άγιος Νικόλαος.
Σύμφωνα με λαογραφικά στοιχεία το όνομά της προέρχεται από τη μη εξακρίβωση του βάθους της με επιστημονικά όργανα και γι' αυτό είναι περιφραγμένη και δεν είναι προσιτή στους επισκέπτες. Αναβλύζει αδιάκοπα νερό. Ονομάζεται και "Άκωλη" ή "Μεγάλη Άκωλη".
Παρατηρήσεις
Δεν πρέπει να συγχέεται με τη λίμνη Εβυθός στο Νομό Ηλείας ούτε με την περιοχή Άβυθος ή Άβυδος (Άκολη) Αιγίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβυθος Αβυθος Αβυθος
Φεμινιστική Επιστημονική Φαντασία
Λογοτεχνία
Οι γυναίκες συγγραφείς παίζουν κεντρικό ρόλο στην επιστημονική φαντασία και τη λογοτεχνία φαντασίας, με συχνή αναφορά σε θέματα κοινωνικού φύλου. Μια από τις πρώτες δημιουργούς ήταν η Μαίρη Σέλλεϋ, το μυθιστόρημα της οποίας Φρανκενστάιν (1818) επικεντρώνεται στην ασεξουαλική δημιουργία ζωής.
Με το δεύτερο φεμινιστικό κύμα μετά το 1960, ο κοινωνικός ρόλος των γυναικών επαναπροσδιορίστηκε. Δύο σημαντικά έργα της περιόδου αυτής είναι το Αριστερό Χέρι του Σκοταδιού της Ούρσουλα Λε Γκεν (1969) και το The Female Man (1970) της Τζοάννα Ρας. Και οι δυο συγγραφείς ήταν πρωτοποριακές φωνές φεμινιστικής κριτικής την περίοδο αυτή, ιδιαίτερα μέσω δοκιμίων που εκδόθηκαν στις συλλογές The Language of the Night (Λε Γκεν, 1979) και Πως να καταπιέσετε το Συγγραφικό έργο των Γυναικών (Ρας, 1983).
Άλλες εκπρόσωποι περιλαμβάνουν την Οκτάβια Μπάτλερ και την Μάργκαρετ Άτγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Feministsf.org Feminist SF wiki
*
Λοξοδρομία
Με τον ναυτικό όρο λoξοδρομική πλεύση ή λοξοδρομικός πλους ή απλούστερα λοξοδρομία (plain sailing ή mercator's sailing ή Rhumb line)* χαρακτηρίζεται αφενός μεν ο πλους εκείνος που πραγματοποιεί ένα πλοίο από ένα σημείο της Γης σε άλλο, πλέοντας με σταθερή πορεία ακολουθώντας έτσι μια καμπύλη, καλούμενη λοξοδρομική καμπύλη, που τέμνει τους μεσημβρινούς υπό σταθερή γωνία, αφετέρου η κατ΄ ενάντια του ανέμου πλεύση κυρίως ιστιοφόρου που ακολουθεί πορεία τεθλασμένης γραμμής κοινώς λεγόμενη "με βόλτες" ή "με λούγκα βόλτες" ή και παλαιότερα λεγόμενη "τόκα-μπουρίνα" που πολλοί εν προκειμένω την χαρακτηρίζουν επίσημα ως πλαγιοδρομία (μόνο για ιστιοφόρα). (*) Εκτός των Άγγλων οι περισσότεροι ναυτικοί λαοί χρησιμοποιούν τον ελληνικό όρο "Loxodromia".
Θεωρητικά η λοξοδρομία ανερχόμενη σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη σχηματίζει σπείρα που ουδέποτε όμως φθάνει στους Πόλους, αφού παραμένει ασύμπτωτη. Γενικά από δύο σημεία της επιφάνειας της Γης διέρχονται άπειρες λοξοδρομίες εκείνη όμως που ενδιαφέρει την ναυσιπλοΐα είναι εκείνη που ενώνει απ΄ ευθείας τα δύο συγκεκριμένα σημεία χωρίς να περιστρέφεται περί τη Γη.
Επισήμανση
Επισημαίνεται ότι οι ορθοδρομικές πλεύσεις διέρχονται από υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη με συνέπεια πολλές φορές να εγκυμονούνται κίνδυνοι στην ασφάλεια του πλου (π.χ. ομίχλες, παγόβουνα, τρικυμία κ.λπ). Επίσης η επιλογή της ορθοδρομίας ή λοξοδρομίας σε συγκεκριμένο πλου μεγαλύτερης απόστασης των 600 ναυτικών μιλίων, πολλές φορές δεν είναι και εύκολη υπόθεση, διότι μπορεί μεν ν΄ αποτελεί, εκ της σύγκρισης, η διαφορά των δύο αποστάσεων, βασικό παράγοντα επιλογής, πλην όμως η ασφάλεια του πλου και η συντόμευση αυτού εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, π.χ. πρόβλεψη καιρού, κατάσταση θαλάσσης, ύπαρξη τυφώνων, κ.λπ. που θα πρέπει να μελετώνται με προσοχή σ΄ αμφότερα τα είδη πλεύσης προκειμένου ν΄ ακολουθήσει η τελική απόφαση επιλογής πλου.
Ιστορία του όρου
Αν και ο όρος λοξοδρομία είναι ελληνικός, εντούτοις δεν καθιερώθηκε από τους Έλληνες αλλά από τον Πορτογάλο γεωμέτρη Πέντρο Νιούνι (ή Νούνιος) που σχημάτισε αυτόν από τις ελληνικές λέξεις λοξός+δρόμος. Και τούτο το προσδιόρισε εξ ανάγκης για τους μακρινούς πλόες, τους λεγόμενους "λούγκο κόρσο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία Κατηγορία:Χαρτογραφία
Μπουά ντε Γκανς
To Μπουά ντε Γκανς (Bois de Gannes) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Δαβίδ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων Κ-20 είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίων για ποδοσφαιριστές κάτω των 20. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Δημιουργήθηκε το 2001. Είναι μια από τις ισχυρότερες ομάδες στην Καραϊβική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-20 Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες
Κόναν Δ΄ της Βρετάνης
Ο Κόναν Δ΄ της Βρετάνης (Γαλλική γλώσσα : Conan IV, Duke of Brittany, 1138 – 20 Φεβρουαρίου 1171), ο επονομαζόμενος Κόναν ο Νεότερος, ήταν Δούκας της Βρετάνης από το 1156 έως το 1166. Ήταν γιος του Άλαν της Βρετάνης, 1ου κόμη του Ρίτσμοντ και της Μπέρτα της Βρετάνης. Με τον θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε την κομητεία του Ρίτσμοντ και με τον θάνατο της μητέρας του (1156) το Δουκάτο της Βρετάνης. Ο πατριός του ωστόσο Εύδης Β΄, υποκόμης του Ποροέ αρνήθηκε να του αποδώσει την κληρονομιά του, σύμμαχος του ήταν ο αδελφός της μητέρας του Οέλ της Νάντ που είχε στόχο να μοιράσει την Βρετάνη με τον Εύδη. Με τον κίνδυνο εξέγερσης που υποκινούσε ο Γοδεφρείδος της Νάντης ο Οέλ δεν μπόρσεσε να στείλει βοήθεια στον Εύδη, με τον τρόπο αυτόν ο Κόναν Δ΄ αιχμαλώτισε τον Εύδη και ανέλαβε την κληρονομιά της μητέρας του. Ο Κόναν Δ΄ πήρε επίσης τον τίτλο του κόμη του Ρίτσμοντ από τον πατέρα του Άλαν, ο τίτλος αυτός τον έφερε σε στενή σύνδεση τόσο με την Γαλλία όσο και με την Αγγλία. Ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας μεγαλύτερος αδελφός του Γοδεφρείδου της Νάντ διεκδικούσε το Δουκάτο της Βρετάνης που ήταν ανεξάρτητο από την υπόλοιπη Γαλλία με την Βρετονική γλώσσα και τα έθιμα των Κελτών. Οι δούκες της Βρετάνης είχαν ελάχιστες εξουσίες στα εδάφη που διοικούσαν, οι περισσότερες ανήκαν στους τοπικούς γαιοκτήμονες.
Ο παππούς από μητέρα του Κόναν Δ΄ Κόναν Γ΄ της Βρετάνης πέθανε (1148) και ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος για την διαδοχή. Ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας ήθελε το δουκάτο υποτελές του με στόχους να εξασφαλίσει τα υπόλοιπα Γαλλικά του εδάφη και να το δώσει ως κληρονομιά σε έναν από τους γιους του. Με τον τρόπο αυτό υποστήριξε τα δικαιώματα του Κόναν Δ΄ επειδή είχε στενές σχέσεις με την Αγγλία και θα μπορούσε να τον έχει υποτελή του. Ο θείος του Κόναν Οέλ εξακολουθούσε να έχει υπό τον έλεγχο του την ανατολική Βρετάνη μέχρι την χρονιά που τον εκθρόνισε ο Γοδεφρείδος με προτροπή πιθανότατα του αδελφού του Ερρίκου Β΄. Με τον πρόωρο θάνατο του Γοδεφρείδου (1158) ο Κόναν Δ΄ επιχείρηση να γίνει ο ίδιος δούκας της Βρετάνης αλλά αντιστάθηκε ο Ερρίκος Β΄ που ήθελε το δουκάτο για τον εαυτό του. Ο Κόναν Δ΄ ανέλαβε την εξουσία στην Νάντη αλλά ο Ερρίκος Β΄ ως απάντηση κατέλαβε την περιουσία του πατέρα του στο Ρίτσμοντ. Ο Κόναν Δ΄ και ο Ερρίκος Β΄ ήρθαν τελικά σε συμφωνία, ο Κόναν Δ΄ παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Ερρίκου Β΄ Μαργαρίτα του Χάντιγκτον αδελφή του βασιλιά της Σκωτίας Γουλιέλμου του Λέοντα. Απέκτησαν τουλάχιστον μια κόρη την Κωνσταντία της Βρετάνης και έναν γιο που ζούσε το 1200. Ο Κόναν Δ΄ αντιμετώπιζε σοβαρές επαναστάσεις από τους ευγενείς του και ζητούσε συνέχεια την βοήθεια του Ερρίκου Β΄, σε μιά από αυτές τις εκκλήσεις ο Άγγλος βασιλιάς απαίτησε να παντρέψει ο Κόναν Δ΄ την κόρη του Μαργαρίτα με τον γιο του Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη, κάτι που έγινε. Μετά τις συνεχείς εξεγέρσεις των τοπικών ευγενών ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας αποφάσισε να λάβει ο ίδιος απ΄ευθείας τον έλεγχο του δουκάτου. Ο Ερρίκος Β΄ επιτέθηκε και κυρίευσε περιοχές στα σύνορα της Βρετάνης με την Νορμανδία, κατόπιν επιτέθηκε στην Βρετάνη με την πρόφαση ότι ήθελε να τιμωρήσει τους επαναστάτες βαρόνους. Ο Ερρίκος Β΄ πίεσε και έπεισε τον Κόναν Β΄ να παραιτηθεί υπέρ της κόρης του Κωνσταντίας που παντρεύτηκε τον γιο του Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Η τακτική αυτή ήταν συνηθισμένη στους Μεσαιωνικούς νόμους επειδή ο Κόναν είχε γιους που πιθανότατα μπορούσαν να κληρονομήσουν το δουκάτο. Σύμφωνα με τα ίδια χρονικά που περιγράφουν την παραίτηση του ο Κόναν Δ΄ πέθανε λίγο μετά από αυτήν (1171).
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Παντιέβρ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1939
thumb|right|250px|Η τελετή έναρξης των Χ Βαλκανικών Αγώνων στο Στάδιο (εφ. "Ασύρματος", 2/10/1939). Οι Χ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1939 διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στις 1, 3, 4, 7 και 8 Οκτωβρίου σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, μιας και εορταζόταν η πρώτη δεκαετία από το ξεκίνημα των αγώνων το 1929. Νικήτρια αναδείχθηκε και πάλι η Ελλάδα
Χρονικό των αγώνων
Η δεκαετία των αγώνων εορτάστηκε με πανηγυρικές εκδηλώσεις παρά το ότι σε αυτούς δεν μετείχαν με αθλητές η Βουλγαρία και η Αλβανία. Όμως, η Βουλγαρία μετείχε στο τελετουργικό, αφού απέστειλε τιμητικά έναν σημαιοφόρο με δύο παραστάτες για την τελετή έναρξης και στο βαλκανικό αθλητικό συνέδριο που διεξήχθη κατά την βαλκανική εβδομάδα 1 ως 8 Οκτωβρίου. Η τελετή έναρξης ήταν πανηγυρική. Μετά την παρέλαση αθλητών και κριτών, πέντε λαμπαδηδρόμοι (ένας από κάθε χώρα) μετέφεραν φως από την Ακρόπολη Αθηνών και άναψαν τον ειδικό βωμό που είχε στηθεί στο Στάδιο. Ακολούθησε απαγγελία του ολυμπιακού ύμνου από τον ηθοποιό Αλέξη Μινωτή, η κήρυξη της έναρξης από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ και η έπαρση της βαλκανικής αθλητικής σημαίας με την ανάκρουση του ύμνου του βαλκανικού αθλητισμού που είχε συνθέσει ο συνθέτης Δημήτριος Καψοκέφαλος. Στη συνέχεια ανακρούσθηκαν οι εθνικοί ύμνοι των πέντε κρατών, με την αντίστοιχη έπαρση σημαιών και η απαγγελία του όρκου των αθλητών από τον Έλληνα δρομέα Γ. Καραγιώργο.
Στους αγώνες διεξήχθη για πρώτη φορά το δέκαθλο, ενώ επανήλθαν τα 3000μ στιπλ ως επίσημο αγώνισμα. Στο βαλκανικό συνέδριο αποφασίστηκε να ενταχθούν και γυναικεία αγωνίσματα στους αγώνες, το 1941 οι αγώνες να γίνουν στη Ρουμανία, να προωθηθεί η διεξαγωγή βαλκανιάδων κολύμβησης, ιππασίας και ιστιοπλοΐας. Οι περισσότερες αποφάσεις έμειναν στα χαρτιά, μιας και είχε ήδη ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Την Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου, ο ΣΕΓΑΣ διοργανωσε για τις ξένες αποστολές εκδρομή στους Δελφούς προσφέροντας μια ημέρα ξεκούρασης και αναψυχής. Επίσης, την Παρασκευή το απογεύμα ο υπουργός Τουρισμού και Αθλητισμού κ. Νικολούδης δεξιώθηκε τους αθλητές σε τουριστικό περίπτερο κοντά ση μονή Δαφνίου, ενώ το ίδιο βράδυ ο υπουργός Πρωτευούσης Κώστας Κοτζιάς παρέθεσε δείπνο στο ξενοδοχείο "Βασιλεύς Γεώργιος". Επίσημα γεύματα παρατέθηκαν, επίσης, από τον πρόεδρο της Διαβαλκανικής Επιτροπής το Σάββατο το βράδυ στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρετανία" στους αντιπροσώπους των χωρών και την Κυριακή το μεσημέρι το αποχαιρετιστήριο για αθλητές και συνοδούς στο ξενοδοχείο "Βασ. Γεώργιος".
Το Στάδιο ήταν κατάμεστο και τις τρεις ημέρες, ενώ κατά την έναρξη και την τελευταία ημέρα παρέστησαν ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο διάδοχος Παύλος, ο Ιωάννης Μεταξάς και πλήθος από πολιτειακούς, κυβερνητικούς, στρατιωτικούς και αθλητικούς παράγοντες. Αμέσως μετά από κάθε αγώνισμα στο νικητή δινόταν ένα κλαδί ελιάς και ανέβαινε στο βάθρο για την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της πατρίδας του. Την τελευταία ημέρα, μετά τη λήξη όλων των αγωνισμάτων, έγιναν οι απονομές των επάθλων σε όλους τους νικητές. Εκτός από τον ΣΕΓΑΣ και πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς είχαν αθλοθετήσει κύπελλα για τα διάφορα αγωνίσματα, όπως: ο Δήμος Πειραιώς, τα Υπουργεία Παιδείας, Στρατιωτικών, Ναυτικών, η Εθνική Τράπεζα, η Ηλεκτρική Εταιρεία, η εταιρεία Παπαστράτος, οι Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ), η Αθηναϊκή Λέσχη, ο παλαιός πρωταθλητής Δημητρός Καραμπάτης κ.ά.
Ο ΣΕΓΑΣ είχε προγραμματίσει οι αγώνες να συνδυαστούν με την διεξαγωγή του Α΄ Διεθνούς Μαραθωνίου στην κλασική διαδρομή, την τελευταία ημέρα της διοργάνωσης. Είχε παραγγείλει μετάλλια και βαρύτιμο κύπελλο για το νικητή, είχε στείλει προσκλήσεις και διαφημιστικά φυλλάδια και ως τον Ιούλιο υπήρξε ενδιαφέρον συμμετοχής από αρκετές χώρες (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία κ.ά.). Όμως, το ξέσπασμα του Β΄ παγκοσμίου πολέμου ματαίωσε τα σχέδια του ΣΕΓΑΣ. Ο βαλκανικός μαραθώνιος έγινε αλλά ο Α΄ Διεθνής Κλασικός Μαραθώνιος έμελε να διεξαχθεί δυο δεκαετίες αργότερα, το 1955.
Νικήτρια αναδείχθηκε και πάλι η Ελλάδα, που συμπλήρωσε μια δεκαετία συνεχούς επικράτησης, με ρεκόρ βαθμών (112) και πρώτων νικών (15 στα 24 αγωνίσματα), ενώ οι Έλληνες αθλητές σημείωσαν πολλά νέα ρεκόρ αγώνων. Όμως, αυτή ήταν η τελευταία νίκη της για τρεις και πλέον δεκαετίες, αφού θα κατακτήσει ξανά την πρωτιά το 1972.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα των αγώνων είχε ως εξής:
Βαθμολογία
* Σημείωση: Βαθμολογήθηκαν με 6-5-4-3-2-1 β. οι έξι πρώτοι.
* Σημείωση: Ο αγώνας έγινε στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Στάδιο. Δεύτερος ήταν ο Ραγάζος με 2:59.02. ** Σημείωση: Έξι αθλητές πήδηξαν το 1,80 και οι κριτές έκαναν ώρες να βγάλουν τη σειρά κατάταξης.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1939 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Λακρός στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το λακρός υπήρξε ολυμπιακό άθλημα το 1904 και το 1908 ενώ εμφανίστηκε ως άθλημα επίδειξης σε άλλες τρεις Ολυμπιάδες.
Ιστορικές πληροφορίες
Το λακρός είναι ένα ομαδικό παιχνίδι το οποίο συμπεριλήφθηκε στους αγώνες του Σεντ Λούις το 1904 και του Λονδίνου το 1908. Το 1904 συμμετείχαν μόνο τρεις ομάδες, μία από τη Μεγάλη Βρετανία και δύο τον Καναδά. Το 1908 έλαβαν μέρος μόνο δύο ομάδες από τις ίδιες χώρες. Η Νότια Αφρική που είχε δηλώσει συμμετοχή τελικά δεν προσήλθε. Έτσι το άθλημα αποσύρθηκε από τις επόμενες ολυμπιάδες, λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος.
Μεταγενέστερα διεξήχθησαν αγώνες επίδειξης λακρός σε τρεις ολυμπιάδες, το 1928 με συμμετοχή τριών χωρών, το 1932 με δύο συμμετοχές και το 1948 με δύο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Καρπάτκα
Η καρπάτκα (πολωνικά: karpatka) είναι παραδοσιακή πολωνική τάρτα κρέμας γεμισμένη με πουτίγκα γάλακτος βανίλιας ή κάσταρντ. Συνήθως αποτελείται από δύο διαφορετικούς τύπους ζαχαροπλαστικής, όπου το βασικό στρώμα τριφτής ζύμης είναι καλυμμένο με μαρμελάδα και παχιά κρέμα και στη συνέχεια συμπληρώνεται με ένα φύλλο ζαχαροπλαστικής. Το επιδόρπιο παίρνει το όνομά του από το σχήμα της κορυφής του που μοιάζει με βουνό με την αχνισμένη ζύμη που μοιάζει με τις χιονισμένες κορυφές των Καρπαθίων - Karpaty στα πολωνικά. Το πιάτο συχνά πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη.
Η προέλευση του επιδορπίου είναι ασαφής. Πιθανότατα εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και του 1960, αλλά η δημοτικότητά του έγινε ευρέως διαδεδομένη στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Το επίσημο όνομα «karpatka» δημιουργήθηκε για πρώτη φορά ή ηχογραφήθηκε το 1972 από μια ομάδα φοιτητών φιλολογίας. Παραδοσιακά, μια μεγάλη φέτα της τάρτας σερβίρεται με καφέ ή τσάι.
Υπάρχουν μίγματα ψησίματος καρπάτκα σε καταστήματα σε όλη την Πολωνία. Το 1995, το «Karpatka» έγινε σήμα κατατεθέν για μια εταιρεία με την ονομασία Delecta για τον προσδιορισμό της σκόνης κρέμας στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών της Δημοκρατίας της Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Μεγαλόχαρη Άρτας
Η Μεγαλόχαρη είναι ένα ορεινό χωριό της Άρτας, ένα από τα χωριά που αποτελούν το Άνω Ραδοβύζι. Εκτείνεται σε υψόμετρο από 850 μ. εώς 1.852 μ.και απέχει από την Άρτα 62 χλμ. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού μέχρι το 1954 ήταν η Μπότση τότε όμως μετονομάσθηκε σε Μεγαλόχαρη από το όνομα της Παναγίας που γιορτάζεται στο χωριό. Η Μεγαλόχαρη ανήκει στο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη όπου και υπάγεται.
Στην απογραφή που έγινε το 2001 ο πληθυσμός της Κοινότητας Μεγαλόχαρης ήταν 343 κάτοικοι. Οι οικισμοί της Μεγαλόχαρης είναι ο «Άγιος Γεώργιος», το «Λαμπίρι», η «Κρύα Βρύση», τα «Ποτιστικά», οι «Καρυές» και η «Αφροξυλιά».
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Στο χωριό πραγματοποιείται ετήσια πανήγυρις στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου, στον ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου, κτίσμα του 13ου αι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Τετραφυλίας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Ιτατί Καντοράλ
Η Ιτατί Καντοράλ (Itatí Cantoral Zucchi, 13 Μαΐου 1975) είναι Μεξικανή ηθοποιός που παίζει κυρίως σε τηλενουβέλες. Έγινε ευρέως γνωστή με το ρόλο της κακιάς Σοράγια Μοντενέγκρο στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του 1995, Η Μαρία της Γειτονιάς. Έχει παίξει σε πολλές τηλενουβέλες και αρκετές ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές
Τζερόνιμο Μερκουριάλι
Ο Τζερόνιμο Μερκουριάλι (Girolamo Mercuriale, 30 Σεπτεμβρίου 1530 - 8 Νοεμβρίου 1606) ήταν Ιταλός φιλόλογος και ιατρός, γνωστός και με το εκλατινισμένο όνομα Hieronymus Mercurialis. Το γνωστότερο έργο του είναι το De Arte Gymnastica.
Το έργο του De Arte Gymnastica  (Βενετία 1569), αναφέρεται στη θεραπεία του σώματος και θεωρείται το πρώτο βιβλίο για την αθλητική ιατρική. Έγραψε επίσης τα έργα De morbis cutaneis (1572), De morbis mulieribus (1582), De morbis puerorum (1583), De oculorum et aurium affectibus και άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Τίλια Τεπέ
Το Τίλια Τεπέ ή Τιλιά Τεπέ (αγγλικά: Tilia Tepe Tomb, περσικά: طلا تپه, κυριολεκτικά Χρυσός Τύμβος ή Χρυσός Λόφος), ή Νεκρόπολη της Τίλια Τεπέ είναι αρχαιολογικός χώρος, μέρος της αρχαίας Βακτριανής που σήμερα βρίσκεται στην Τζοουζτζάν, στο βόρειο Αφγανιστάν, ανάμεσα στις πόλεις Άκτσα (Aqcha) και Σεμπεργκάν (Sheberghan)- και κοντά στα σύνορα με την πρώην Σοβιετική Ένωση, (σήμερα η ευρύτερη περιοχή αυτή συνορεύει με τις χώρες Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν). Εξερευνήθηκε το 1979 από σοβιετική αποστολή αρχαιολόγων στο Αφγανιστάν, στην οποία επικεφαλής ήταν ο Ρώσος, ελληνικής καταγωγής, Βίκτωρ Σαριγιαννίδης, ένα χρόνο πριν από τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν.
Η βαριά οχυρωμένη πόλη της Γιεμσί Τεπέ (Yemshi-Tepe), μόλις πέντε χιλιόμετρα βορειοανατολικά της σύγχρονης Σεμπεργκάν στο δρόμο προς Άκτσα, απέχει μόνο μισό χιλιόμετρο από τη Νεκρόπολη της Τίλια-Τεπέ.
Ο αρχαιολογικός θησαυρός του Τίλια Τεπέ
Ο αρχαιολογικός θησαυρός που ανακαλύφθηκε στο Τίλια Τεπέ είναι συλλογή που περιλαμβάνει περίπου 20.000 χρυσά κτερίσματα και στολίδια που βρέθηκαν σε έξι τάφους (πέντε γυναικών και ενός άνδρα), με εξαιρετικά πλούσια κοσμήματα, που χρονολογείται ανάμεσα στον 1ο αιώνα π.Χ. και στον 1ο αιώνα μ.Χ.. Σύμφωνα με Έλληνες αρχαιολόγους, όπως ο Μανόλης Ανδρόνικος, πρόκειται για βασιλικούς τάφους της Βακτριανής. Συνολικά από τις ανασκαφές ανακτήθηκαν αρκετές χιλιάδες κομμάτια από κοσμήματα, κυρίως κατασκευασμένα από υλικά, όπως χρυσός, τιρκουάζ και/ή λάπις λάζουλι. Στα ευρήματα περιλαμβάνονται επίσης νομίσματα, περιδέραια με πολύτιμους λίθους, ζώνες, μετάλλια και στέμματα-κορώνες.
Χρονολογίες και ιστορικό πλαίσιο
thumb|250x250px|Ανασύσταση - απεικόνιση δύο μελών από τις ταφές του Τιλλιά Τεπέ, με τα αντίστοιχα αφιερωμένα κτερίσματα (ταφικά αντικείμενα-καλλιτεχνήματα): Αριστερά ο άνδρας (Τάφος IV) και δεξιά η γυναίκα (Τάφος ΙΙ). Η περιοχή του Τίλια Τεπέ θεωρείται ότι ανήκε στους Σάκες (αρχαία ελληνικά: Σάκαι, Σακάς, λατινικά: Sacae αγγλικά Saka, παλαιά  περσικά: Sakā, σανσκριτικά: शाक Śāka, παλαιά κινέζικα: Sək), οι οποίοι ήταν Σκύθες της Ασίας, και που πιθανόν αργότερα μετανάστευσαν προς την Ινδία, όπου έγιναν γνωστότεροι ως Ινδο-Σκύθες, Ορισμένοι προτείνουν την φυλή των Γιουέζι (Yuezhi, και εν συνεχεία φυλή των Κουσάν) ή ότι ήταν μέρος των ανατολικών Πάρθων.
Αρκετά νομίσματα που αναβρέθηκαν στις ανασκαφές χρονολογούνται μέχρι και τις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ., (δεν υπάρχει μεταγενέστερο εύρημα), γεγονός που υποδηλώνει ως πιθανό χρόνο της ταφής τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Η ταφή θα μπορούσε να αντιστοιχεί σε Σκύθες ή Πάρθους ή άλλες φυλές της ευρύτερης περιοχής της Παρθία ς ή μπορεί να αντιστοιχεί στην εξαφανισμένη τοπική φυλή και εν συνεχεία και βασιλική δυναστεία των Γιουέζι, συγγενική ή ταυτιζόμενη με τη φυλή, που ήταν γνωστή ως Τόχαροι.
Ο Κουζουλού Καδφιζού διαδέχθηκε στην μεν μία περιοχή, αυτή της φυλής των Κουσάν, έναν από τους πέντε ηγέτες τους, που ήταν ο Ηραίος, στην άλλη περιοχή που ήταν το Ινδοπαρθικό Βασίλειο συνέχισε την εξουσία που πριν κατείχε ο Γονδόφαρις Α’ ή Γονδόφαρης. Πρωτεύουσά του ήταν η Αλεξάνδρεια στον Καύκασο ή Αλεξάνδρεια η εν Παροπαμισάδες. Η Αλεξάνδρεια αυτή βέβαια είχε γίνει προγενέστερα πρωτεύουσα του Ελληνοϊνδικού Βασιλείου των Ευκρατιδών, όταν αυτοί εκδιώχθηκαν από τη Βακτριανή από τους Γιουέζι το 140 π.Χ.. Αρκετά αργότερα, με την έναρξη της ισλαμικής περιόδου στο Αφγανιστάν, ή κατά τον Μεσαίωνα, σταδιακά μετονομάσθηκε σε Καπίσα - Μπαγκράμ.
Αρχαιολογικά ευρήματα
thumb|250x250px|Η νεκρόπολη Τίλια Τεπέ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της αρχαία [[Βακτρίας]]
thumb|250x250px|Η αυτοκρατορία των Πάρθων (με κόκκινο χρώμα)
Πολιτισμικές επιρροές
thumb|left|250x250px|Ελληνιστικοί τρίτωνες με δελφίνια (Τάφος Ι). Πολλά από τα εκθέματα είναι σε μεγάλο βαθμό συγγενή με άλλα πρωτότυπα σκυθικής προέλευσης, όπως το βασιλικό στέμμα ή διάφορα διακοσμημένα μαχαίρια που ανακαλύφθηκαν στους τάφους. Αρκετές από τις σορούς βρέθηκαν με τελετουργικά διαμορφωμένη παραμόρφωση στο κρανίο. Η παραμόρφωση αυτή ήταν συνήθης, και καλά τεκμηριωμένη πλέον σήμερα, πρακτική την οποία ακολουθούσαν οι νομάδες της Κεντρικής Ασίας της περιόδου εκείνης.
Η ανεύρεση ελληνιστικών κοσμημάτων που είχαν μορφή τριτώνων με δελφίνια υποδεικνύει ότι τα ευρήματα έχουν πολλά κοινά στοιχεία με τα περίφημα χρυσά αντικείμενα των Σκυθών που έχουν ανακαλυφθεί χιλιάδες χιλιόμετρα δυτικότερα από την περιοχή του Τίλια Τεπέ, κοντά στον Εύξεινο Πόντο, εκεί που βρισκόταν η αρχαία Χερσόνησος. thumb|250x250px|Χάρτης όπου εικονίζεται η έκταση της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών (με κίτρινο χρώμα)
Απώλεια και επανεύρεση του θησαυρού
Ο θησαυρός, τόσο της περιοχής του Τίλια Τεπέ, αλλά και από τρεις ακόμα άλλες σηµαντικές διαφορετικές αρχαιολογικές θέσεις του Αφγανιστάν, που είχε τοποθετηθεί στην Καμπούλ, στο Εθνικό Μουσείο Αφγανιστάν, θεωρήθηκε ότι είχε απολεσθεί ή καταστραφεί κατά τη λεηλασία του μουσείου από τους Ταλιμπάν το 2000. Έτσι, η τύχη του θησαυρού του Τιλιά Τεπέ για πολλά χρόνια παρέμενε άγνωστη, σύμφωνα και με την αγωνιώδη μαρτυρία του πρώτου αρχαιολόγου Βίκτορα Σαριγιαννίδη, που τον έφερε στην επιφάνεια.
Τελικά έγινε γνωστό ότι οι πολύτιμοι θησαυροί είχαν διασωθεί χάρη στην εχεμύθεια των συνεργατών του Εθνικού Μουσείου της Καμπούλ. Μόλις το 2004 η κυβέρνηση της Καμπούλ παραδέχθηκε ότι οι πολύτιμοι θησαυροί δεν είχαν χαθεί και με διεθνή υποστήριξη στάθηκε δυνατόν από το 2006 να παρουσιαστούν με τη μορφή έκθεσης, σε διάφορες πόλεις του κόσμου.
Ο περιοδεύων θησαυρός - Εκθέσεις
Ο θησαυρός περιόδευσε μεταξύ των ετών 2007-2009 στο Musée Guimet (αγγλικά: Guimet Museum) στο Παρίσι, στην Εθνική Πινακοθήκη, στην Ουάσιγκτον, το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο, το Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον, στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στην Νέα Υόρκη και αλλού.
Κάποια από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα ήταν μέρος της περιοδεύουσας έκθεσης με τίτλο «Αφγανιστάν: Κρυμμένοι θησαυροί από το Εθνικό Μουσείο της Καμπούλ» ή «Αφγανιστάν: Σταυροδρόμια του αρχαίου κόσμου», η οποία ήταν από τις πρώτες διεθνείς εμφανίσεις του θησαυρού το 2006 στο «Μουσείο της Γαλλίας Guimet» στο Παρίσι. Η έκθεση υποστηρίχθηκε από τη National Geographi c και συνέχισε επίσης στην «Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον» από τις 25 Μαΐου 2008 - 7 Σεπτεμβρίου 2008. Στη συνέχεια από 24 Οκτωβρίου 2008 ως την 25η Ιανουαρίου του 2009 η συλλογή ήταν στο «Μουσείο Ασιατικής Τέχνης» του Σαν Φρανσίσκο και από τις 22 Φεβρουαρίου ως τις 17 Μαΐου 2009 ταξίδεψε στο «The Museum of Fine Arts» στο Χιούστον και στη συνέχεια στο «Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης» από τις 23 Ιουνίου 2009 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 2009. Εκτέθηκε επίσης στο «Canadian Museum of Civilization» στην Οττάβα, όπου πραγματοποιήθηκε έκθεση από τις 23 Οκτωβρίου 2009, στις 28 Μαρτίου, 2010, επίσης στο «Μουσείο της Βόννης» στη Γερμανία, από 11 Ιουνίου 2010 μέχρι 2 Ιανουαρίου 2011 και επίσης στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, από τις 3 Μαρτίου 2011 έως 3 Ιουλίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παρθίας Κατηγορία:Ελληνικό Βασίλειο της Βακτρίας
Humidex
Ο humidex (συντομογραφία του "humidity index", δείκτης υγρασίας) είναι ένας δείκτης, ο οποίος χρησιμοποιείται από Καναδούς μετεωρολόγους για την περιγραφή του πόσο ζεστός φαίνεται ο καιρός στο μέσο άτομο, συνδυάζοντας την επιρροή της θερμότητας και της υγρασίας. Ο humidex είναι αδιάστατος αριθμός, που βασίζεται στη θερμοκρασία δρόσου, αλλά είναι ισοδύναμος με την ξηρά θερμοκρασία σε βαθμούς Κελσίου. Για παράδειγμα αν η θερμοκρασία είναι 30°C και ο humidex υπολογίζεται σε 40, τότε αυτό υποδεικνύει ότι η υγρή θερμοκρασία γίνεται αισθητή ως ξηρή θερμοκρασία 40°C.
Σύμφωνα με τη Μετεωρολογική Υπηρεσία του Καναδά, με humidex τουλάχιστον 30 προκαλείται «κάποια ενόχληση», με τουλάχιστον 40 προκαλείται «μεγάλη ενόχληση» και πάνω από 45 είναι επικίνδυνο. Όταν ο humidex φτάσει το 54, η θερμοπληξία είναι σχεδόν σίγουρη. Ο τύπος για τον υπολογισμό του humidex αναπτύχθηκε από τον J.M. Masterton και τον F.A. Richardson της Υπηρεσίας Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος του Καναδά, το 1979. Ο humidex διαφέρει από τον δείκτη θερμότητας που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο ότι προκύπτει από τη θερμοκρασία δρόσου και όχι από την σχετική υγρασία.
Τύπος υπολογισμού του humidex
Όταν η θερμοκρασία είναι 30 °C και η θερμοκρασία δρόσου είναι 15 °C, ο humidex είναι 34 (ο humidex είναι αδιάστατος αριθμός, όμως ο αριθμός υποδεικνύει προσεγγιστικά θερμοκρασία σε °C). Αν η θερμοκρασία παραμείνει στους 30 °C και η θερμοκρασία δρόσου αυξηθεί στους 25 °C, ο humidex ανεβαίνει στο 42. Ο humidex τείνει να είναι μεγαλύτερο από τον αμερικανικό δείκτη θερμότητας για ίδια θερμοκρασία και σχετική υγρασία.
NGC 6304
thumb|right|250px|Το NGC 6304 Το NGC 6304 είναι σφαιρωτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 19.000 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Οφιούχο. Το ανεκάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ το 1786.
Humidex
Τύπος υπολογισμού του humidex
Ο τύπος υπολογισμού έχει ως εξής: :
NGC 6304
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6304 Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη Κατηγορία:Οφιούχος (αστερισμός)