cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πληροφορία
Διαχείριση
Η πληροφορία χρειάζεται πάντοτε κάποιον φορέα, το είδος του φορέα όμως δεν είναι άμεσης σημασίας πάντοτε, αφού για παράδειγμα μια δυαδική πληροφορία μπορεί να μεταφερθεί χωρίς πρόβλημα από έναν μαγνητικό δίσκο σε μια μνήμη φλας και αντίστροφα χωρίς να μεταβάλλεται η πληροφορία (ούτε η σύνταξη ούτε το περιεχόμενό της).
Ο κάθε φορέας ορίζει το πώς πρέπει να δομείται η πληροφορία που θα τον χρησιμοποιήσει και κατά συνέπεια καθορίζει το είδος των κωδικών για τους οποίους είναι κατάλληλος. Έτσι, κατάλληλοι φορείς για τα γράμματα θα μπορούσαν να είναι χάρτινες, κατάλληλες πλαστικές επιφάνειες, κάποιος τύπος οθόνης κλπ αλλά όχι ένα μαγνητικό μέσο, το οποίο απαιτεί μετατροπή τους σε άλλου τύπου κώδικα πριν μεταφερθούν σε αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική Κατηγορία:Επιστήμες Επικοινωνίας και Τεκμηρίωσης Κατηγορία:Πληροφορική
Περίοδος (αρχαίος αθλητισμός)
thumb|Οι κύριες εορτές και ιερά στην [[αρχαία Ελλάδα. Με πλαίσιο σημειώνονται οι πόλεις οι οποίες απάρτιζαν την περίοδο]] Η περίοδος στην αρχαία Ελλάδα ήταν το χρονικό διάστημα εντός του οποίου διοργανώνονταν οι μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις, αυτές των Ολυμπιακών αγώνων, των Ίσθμιων, των Πύθιων, και των Νέμεων. Οι αθλητές οι οποίοι κατόρθωναν να γίνουν νικητές σε όλες τις διοργανώσεις της περιόδου ονομάζονταν περιοδονίκες.
Περιγραφή
Σε ύστερη χρονική περίοδο, άρχισαν να λογίζονται και τα Ηραία, τα Άκτια, τα Σεβαστά και τα Καπιτώλια, και έτσι ο αθλητής που κατόρθωνε να γίνει νικητής κατά την εκτεταμένη περίοδο ονομάζονταν Περιοδονίκης Τέλειος. Εξαίρεση αποτελεί ο αυτοκράτορας Νέρωνας ο οποίος τον 1ο αιώνα μ.Χ. αυτοανακηρύχθηκε Παντονίκης.
Σημειώσεις
<references group='Σημείωση'/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας
Δημήτριος Νικολάρας
Ο Δημήτριος Νικολάρας (1798 - 1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Δημοτικό Θέατρο είναι ο δυτικός τερματικός σταθμός του Μετρό της Αθήνας στο κέντρο του Πειραιά, επί της γραμμής 3. Ο σταθμός παραδόθηκε στο κοινό στις 10 Οκτωβρίου 2022, οπότε και ανταποκρίνεται με το τραμ της Αθήνας μέσω της στάσης Δημαρχείο της Γραμμής 7 που παραδόθηκε σε επιβατική λειτουργία στις 15 Δεκεμβρίου 2021.
Δημήτριος Νικολάρας
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1798 στα Ψαρά. Σε ηλικία δέκα χρονών πήγε στην Οδησσό, όπου τον παρέλαβε ο Βαρβάκης και τον έστειλε στο εκεί γυμνάσιο της Χίου.
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Ιστορικό
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο της γραμμής 3, ο τερματικός σταθμός της θα βρισκόταν στην Λεωφόρο Λαμπράκη στο ύψος του Γηροκομείου Πειραιά, το οποίο ανήκει στη Μητρόπολη Πειραιώς, και θα είχε την ονομασία Ευαγγελίστρια, από την ονομασία του ομώνυμου ναού δίπλα στο Γηροκομείο. Μόλις ανακοινώθηκε όμως αυτό επίσημα, τον Οκτώβριο του 2006 που ξεκίνησε η αρχική δημοπράτηση της επέκτασης της γραμμής 3, αντέδρασε αμέσως ο καινούριος τότε Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, με τον ισχυρισμό ότι θα ενοχλούνταν οι ηλικιωμένοι στο διπλανό Γηροκομείο Πειραιά, και τελικώς η κατασκευή του σταθμού αυτού ακυρώθηκε το 2007, καθώς ο Γιώργος Σουφλιάς (τότε υπουργός στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.) έκανε τότε δεκτό το αίτημα του Μητροπολίτη για ακύρωση της κατασκευής του σταθμού. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό, καθώς όχι μόνο ακυρώθηκε ο σταθμός, αλλά τον Νοέμβριο του 2008 ακυρώθηκε και ο διαγωνισμός, προκαλώντας καθυστέρηση 3 ετών, διότι ο νέος διαγωνισμός ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2009 (όταν έλαβε χώρα η έναρξη της επαναδημοπράτησης της επέκτασης αυτής), έχοντας χάσει έναν σταθμό και 600 μέτρα μήκος, ενώ αμέσως μετά χτύπησε η οικονομική κρίση, ο διαγωνισμός πάγωσε και μετά από πολλές δυσκολίες ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2011, ακριβώς 5 χρόνια μετά την πρώτη του δημοπράτηση, με ανάδοχο την κοινοπραξία J&P ΑΒΑΞ-GHELLA-ALSTOM. Ως αποτέλεσμα της ακύρωσης αυτής, ο Σταθμός Δημοτικό Θέατρο προσδιορίστηκε πλέον ως ο τερματικός της γραμμής 3.
Δημήτριος Νικολάρας
Η ζωή του
Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1821 και έλαβε μέρος στην εκστρατεία της Χίου και στην Ερησό. Διέπρεψε στην πυρπόληση στη Σάμο. Το 1822 έγινε υποπλοίαρχος και έλαβε βέρος σε δύο εκστρατείες της Κασάνδρας, και κατόπιν στη Ναυμαχία της Πάτρας. Πήρε επίσης μέρος στη μάχη του κόλπου της Αργολίδας, και το 1824 έγινε πυρπολητής του Κωνσταντίνου Κανάρη.
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Ιστορικό
Τα έργα επέκτασης προς το Δημοτικό Θέατρο άρχισαν με την εκκίνηση του μετροπόντικα από την Αγία Βαρβάρα το 2016. Η ολοκλήρωση του σταθμού καθυστέρησε λόγω των έργων στεγανοποίησης που έλαβαν χώρα πέριξ του σταθμού Πειραιά. Επίσης και το τελικό τμήμα της επέκτασης, με τους 3 τελευταίους σταθμούς στα νότια της Γραμμής 3 (Μανιάτικα, Πειραιάς, Δημοτικό Θέατρο), καθυστέρησε να δοθεί κατά 2,5 έτη έναντι των 3 προηγούμενων σταθμών, λόγω των έργων στεγανοποίησης, που μάλιστα εξανάγκασαν να γίνει νέα μελέτη για την κατασκευή του σταθμού Πειραιάς, αλλά και λόγω των συνεπειών της Πανδημίας COVID-19. Εγκαινιάστηκε μαζί με τους σταθμούς της Γραμμής 3 Μανιάτικα και Πειραιάς στις 10 Οκτωβρίου του 2022.
Δημήτριος Νικολάρας
Η ζωή του
Συνέχισε να πολεμάει σε όλες τις μάχες και ναυμαχίες. Διορίστηκε υποπλοίαρχος του εθνικού πολεμικού βρικίου «Αντίζηλος».
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Ιστορικό
Μέσα στους πρώτους μήνες λειτουργίας του σταθμού είχαν γίνει καταγγελίες από αρμόδιους φορείς για διαρρoή θαλασσίων υδάτων στο τμήμα της σήραγγας μεταξύ του σταθμού Πειραιά και Δημοτικού Θεάτρου. Καταγγελίες κάνουν λόγο για λιμνάζοντα ύδατα, τα οποία προκαλούν δυσoσμία, αλλά και έντονη οξείδωση σε διάφορα μεταλλικά στοιχεία της σιδηροδρομικής επιδομής, όπως σε σιδηροτροχιές, στρωτήρες και αλλαγές τροχιάς. Ωστόσο, η Αττικό Μετρό απάντησε με επίσημη ανακοίνωση στις 20 Μαρτίου 2023 ότι το θέμα των διαρροών στη σήραγγα έχει αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και ότι είχαν ήδη γίνει επεμβάσεις αφαίρεσης των όποιων οξειδώσεων και διαβρώσεων στις σιδηροτροχιές, οι οποίες ωστόσο δεν έθεταν προβλήματα λειτουργικότητας και ασφάλειας του μετρό.
Στάση Δημαρχείο
Η κομβική με τον Μετρό στάση Δημαρχείο αποτελεί μέρος της Γραμμής 7 του Τραμ Αθήνας και εγκαινιάστηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021. Αποτελεί την στάση πριν τον τερματικό της γραμμής 7 στην Αγία Τριάδα και μελλοντικά στην Ακτή Ποσειδώνος.
Δημήτριος Νικολάρας
Η ζωή του
Πήρε σταδιακά προαγωγή κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του και έγινε Πλωτάρχης και Λιμενάρχης Πατρών.
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Δημήτριος Νικολάρας
Η ζωή του
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.
Σταθμός Δημοτικό Θέατρο (Μετρό Αθήνας)
Παραπομπές
Δημοτικο Θεατρο Δημοτικο Θεατρο Κατηγορία:Στάσεις τραμ Αθήνας
Δημήτριος Νικολάρας
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ροβιάτα Ηλείας
Η Ροβιάτα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 16 μέτρα.
Γεωγραφία
Η Ροβιάτα βρίσκεται σε απόσταση 7 χλμ. ΒΔ. από την Αμαλιάδα, 21 χλμ. ΒΔ. από τον Πύργο και είναι κτισμένη ανάμεσα στα Σαβάλια (ΒΔ.) και τη Μαραθέα (ΝΑ.). Στα νότια του χωριού περνάει ο ξεροπόταμος Ελισαίος (Γκουρλέσας) ενώ δυτικά η ΕΟ Πάτρας - Πύργου. Οι κάτοικοί της παλιότερα ασχολούνταν με τη σταφίδα, τα σιτηρά και την κτηνοτροφία. Μετά την κατασκευή του φράγματος Πηνειού και τη χρήση μηχανοκίνητων μέσων παραγωγής καλλιεργούν δημητριακά, εσπεριδοειδή, καρπούζια, κηπευτικά και κυρίως βιομηχανική ντομάτα. Είναι γνωστή για την παραλία της που βρίσκεται 4 χλμ. νοτιοδυτικά από το χωριό στις εκβολές του ποταμού Ελισαίου. Αποτελεί συνέχεια της Κουρούτας και της παραλίας Μαραθιά και κάθε καλοκαίρι γίνεται πόλος έλξης αρκετών παραθεριστών.
Ονομασία - Ιστορία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ήλιδος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Κασιδιάρη, την Παραλία και τα Ρωμέικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ροβιάτας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 345 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 281.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Διαβήτης
Η λέξη διαβήτης μπορεί να αναφέρεται:
Κλουμπ Σπορτίβο Ιταλιάνο
Η Κλουμπ Σπορτίβο Ιταλιάνο είναι μια αργεντίνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την Ciudad Evita. Ιδρύθηκε στις 7 Μαΐου 1955. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio de Sportivo Italiano, χωρητικότητας 6200 θεατών. Συμμετέχει στη Primera B Metropolitana, την τρίτη κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής. Μετράει μία συμμετοχή στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής την περίοδο 1986-87. Συμμετέχει κυρίως στη δεύτερη και τρίτη κατηγορία της χώρας.
Ραχάτ
Το Ραχάτ (רַהַט, رهط) είναι ως επί το πλείστον πόλη Βεδουίνων στο Νότιο Διαμέρισμα του Ισραήλ. Το 2019 είχε πληθυσμό 71.437 κατοίκους. Ως εκ τούτου, είναι η μεγαλύτερη πόλη Βεδουίνων στον κόσμο και η μόνη στο Ισραήλ που έχει καθεστώς πόλης.
Το Ραχάτ είναι μία από τις επτά κοινότητες Βεδουίνων στην έρημο Νεγκέβ με εγκεκριμένα σχέδια και ανεπτυγμένη υποδομή. Οι υπόλοιπες έξι είναι η Χούρα, το Τελ ας-Σάμπι (Τελ Σεβά), το Αραράτ αν-Νακάμπ (Αραρά ΜπαΝεγκέβ), η Λακίγια, το Κουσέιφε (Ξεΐφέ) και το Σακίμπ αλ Σαλάμ (Σεγκέβ Σαλόμ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Φάσις
thumb|right Ο Φάσις (σημερινή ονομασία: Ριόνι πλησίον της πόλης Πότι) είναι ποταμός που αναφέρεται στα Αργοναυτικά και ρέει στα δυτικά της Δημοκρατίας της Γεωργίας (Αρχαία Κολχίς), ο οποίος αποτελούσε το όριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Εκτός από τον Ηρόδοτο, ο εν λόγω ποταμός αναφέρεται και στο έργο «Θεογονία» του Ησίοδου, ως θεός. Ο Φάσις δεχόταν τα νερά του Ίππου και του Γλαύκου, ποταμών, σχηματίζοντας έναν μεγάλο ποταμό. Κοντά στις πηγές του ήταν γνωστός και με το όνομα Βόας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Γεωργίας
Δυτική Φινλανδία
Η Δυτική Φινλανδία (Φινλανδικά: Länsi-Suomen lääni, Σουηδικά: Västra Finlands län) είναι ένα από τα 6 διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας(επαρχίες) της Φινλανδίας. Συνορεύει με τα διοικητικά διαμερίσματα Όουλου, Ανατολική Φινλανδία και Νότια Φινλανδία. Συνορεύει επίσης με τα νησιά Ώλαντ στο Βοθνιακό κόλπο.
Καλύπτει έκταση 74.185 τετραγωνικών χιλιομέτρων, έχει πληθυσμό 1.839.581 κατοίκων, με πληθυσμιακή πυκνότητα 24,8 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Διοικητικές περιφέρειες
Η Δυτική Φινλανδία διαιρείται σε 7 διοικητικές περιφέρειες
Οι 7 διοικητικές περιφέρειες διαιρούνται σε 204 δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας
Γρηγόρης Μάκος
Ο Γρηγόρης Μάκος (Αθήνα, 18 Ιανουαρίου 1987) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Το καλοκαίρι του 2012 μεταγράφηκε στη γερμανική Μόναχο 1860, ενώ το 2013 έγινε παίκτης της κυπριακής Ανόρθωσης Αμμοχώστου, όπου παρέμεινε δύο χρόνια.
Τον Ιούλιο του 2015 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Παναιτωλικό, με τον οποίο υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Γρηγόρης Μάκος έχει κληθεί σε όλες τις "μικρές" εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων, Ελπίδων). Το 2004 αγωνίστηκε με την Παίδων (2 συμμετοχές), το 2005 με τη Νέων (8 συμμετοχές), ενώ το διάστημα μεταξύ 2006-2008 υπήρξε μέλος της Ελπίδων, αγωνιζόμενος συνολικά 17 φορές, σημειώνοντας και 3 τέρματα.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2008 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών στον νικηφόρο φιλικό αγώνα με 1-0 εναντίον της Τσεχίας, που διεξήχθη στην Κύπρο.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Euro 2012 στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας, αγωνιζόμενος σε δύο αγώνες, μεταξύ των οποίων και στον προημιτελικό εναντίον της Γερμανίας.
Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αριθμεί 13 συμμετοχές, το διάστημα μεταξύ 2008-2012.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόναχο 1860 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κομισιόν ντε Ακτιβιδάδες Ινφαντίλες
Η Κομισιόν ντε Ακτιβιδάδες Ινφαντίλες είναι ένας αργεντίνικος, ποδοσφαιρικός σύλλογος από την πόλη Κομοδόρο Ριβαδάβια. Η ομάδα ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1984. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Municipal, χωρητικότητας 10000 θεατών. Συμμετέχει στην Torneo Argentino A. Παλαιότερα συμμετείχε στην Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ.
Μέρλιν (κύκλος 2)
Το BBC ανανέωσε τη σειρά για τον τρίτο κύκλο ο οποίος έκανε πρεμιέρα στις 11 Σεπτεμβρίου του 2010.
Πλοκή
Δεδομένου ότι πολλοί κίνδυνοι απειλούν τη μυθική πόλη, ο Άρθουρ, με το Μέρλιν στο πλευρό του, πρέπει να δείξει μεγάλο θάρρος και επιδεξιότητα για να υπερασπιστεί το βασίλειο.
Ο Γάιος, ο γιατρός της αυλής, συνεχίζει να παρέχει στο Μέρλιν βοήθεια και καθοδήγηση. Η Γκουέν είναι, όπως πάντα, μια πιστή φίλη με το Μέρλιν, βοηθώντας όπου μπορεί στις περιπέτειες του με τον Άρθουρ.
Η Μοργκάνα, η κηδεμονευομένη του βασιλιά, είναι όλο και περισσότερο από τα όνειρά της. Εν τω μεταξύ ο Μέγας Δράκος παραμένει κάτω από το κάστρο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις περιπέτειες του νεαρού μας μάγου. Ο Λάνσελοτ επιστρέφει.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Γιάννης Γκιωνάκης
Ο Γιάννης Γκιωνάκης (18 Σεπτεμβρίου 1922, Αθήνα - 25 Αυγούστου 2002, Αθήνα) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Ο Γκιωνάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Σεπτεμβρίου 1922. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και από την ηλικία των δεκαπέντε ετών, ο Γκιωνάκης πήγαινε στο ιατρείο του πατέρα του σκεπτόμενος να ακολουθήσει κι αυτός την ιατρική. Έτσι, αφού αποφοίτησε από το σχολείο, μπήκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και φοίτησε για τέσσερα χρόνια.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 κι ενώ ήταν ήδη φοιτητής ιατρικής, ο Γκιωνάκης διασκέδαζε μαζί με την παρέα του κάνοντας αστείες γκριμάτσες και μιμήσεις όπου τον είδε ο Αλέκος Σακελλάριος και τον ρώτησε αν είχε σκεφτεί ποτέ να εκμεταλλευτεί το κωμικό του ταλέντο. Ο άγνωστος τότε ηθοποιός του απάντησε αρνητικά. Όταν όμως λίγο καιρό μετά, το 1943, η σχολή του έκλεισε λόγω του πολέμου και του βομβαρδισμού του Πειραιά και πήγε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» να παρακολουθήσει την παράσταση Αγριόπαπια του Χένρικ Ίψεν, ενθουσιάστηκε και πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την ιατρική και να φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Καρόλου Κουν και στο Ελληνικό Ωδείο. Ως φοιτητής στο θέατρο Τέχνης, είχε για καθηγητές του τον Δημήτρη Ροντήρη αλλά και τον ίδιο τον Κάρολο Κουν. Αν και οι γονείς του δεν αντέδρασαν σε αυτή του την απόφαση, ο ίδιος υποσχέθηκε πως θα αποκτήσει και ένα πτυχίο πανεπιστημίου κι έτσι, στα τριάντα τρία του, αποφοίτησε από την Πάντειο Σχολή.
Ο Γκιωνάκης ήταν άριστος στις μιμήσεις, ενώ εκτός από ηθοποιός ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και χορευτής, αφού έμαθε να παίζει πιάνο και να χορεύει κλακέτες μόνος του.
Για την προσφορά του σε θέατρο και κινηματογράφο, τιμήθηκε με το «Αναμνηστικό Μετάλλιο Δημήτρη Ψαθά» και το 1999 βραβεύτηκε και με το έπαθλο Αιμίλιος Βεάκης από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου.
Βούπερταλ
Το Βούπερταλ (γερμ. Wuppertal) είναι πόλη της Γερμανίας. Βρίσκεται στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και έχει πληθυσμό 354.572 κατοίκους. Φημίζεται για το Σβέμπεμπαν (Schwebebahn), το εναέριο τραίνο που μεταφέρει τους επιβάτες της πόλης.
Το Βούπερταλ είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανιών όπως: μεταλλουργία, χημικές ουσίες, ιατρική (Bayer), ηλεκτρικές συσκευές, ρόδες, οχήματα και εξοπλισμός εκτύπωσης.
Ιστορία
Η πόλη σχηματίστηκε το 1929 με την ένωση των πόλεων Μπάρμεν, Έλμπερφελντ, Φοβίνκελ, Ρόνσντορφ, Κρόνενμπεργκ, Λάνγκερφελντ και Μπέγιενμπουργκ. Το όνομα της νεοσύστατης πόλης ήταν αρχικά Μπάρμεν-Έλμπερφελντ και μετά το 1930 πήρε το όνομα που έχει σήμερα, Βούπερταλ (γερμ. Wuppertal, που σημαίνει η κοιλάδα του Βούπερ).
Η πόλη έχει μια, μοναδική στη Γερμανία, δομή που μοιάζει με κορδέλα εξαιτίας των απόκρημνων λόφων κατά μήκος του ποταμού Βούπερ (Wupper). Τα δεσπόζοντα κέντρα της πόλης, τα Έλμπερφελντ (ιστορικό εμπορικό κέντρο) και Μπάρμεν (πιο βιομηχανοποιημένο) συγκροτούν μια ενωμένη οικοδομημένη περιοχή από το 1850. Τις επόμενες δεκαετίες η "Πόλη του Βούπερ" έγινε η κυρίαρχη βιομηχανική συσσωμάτωση των περιοχών στη Βορειοδυτική Γερμανία. Πριν από το τέλος του 19ου αιώνα, αυτό το αστικό συγκρότημα είχε υποσκελιστεί από την Κολωνία, το Ντίσελντορφ και την περιοχή του Ρουρ, όλα με πολύ πιο ευνοϊκή γεωγραφική θέση.
thumb|250px|Η πόλη του Βούπερταλ
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταστράφηκε περίπου το 40% της πόλης από τους Συμμάχους, όπως άλλωστε και άλλα βιομηχανικά κέντρα της εποχής. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος των ιστορικών χώρων έχουν διατηρηθεί, όπως η συνοικία του Έλμπεργκ (γερμ. Ölberg, δηλ. το βουνό του πετρελαίου), μια από τις μεγαλύτερες συνοικίες της εργατικής τάξης, και το φημισμένο Μπρίλερ Φίρτελ (Briller Viertel), τη μεγαλύτερη συνοικία της Γερμανίας με (μικρο)αστικές κατοικίες.
Μετά την απελευθέρωση από το καθεστώς των Ναζί, το Βούπερταλ πέρασε στα χέρια των Βρετανών, ενώ στη συνέχεια έγινε μέρος του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας στη δυτική Γερμανία.
Το πιο γνωστό αξιοθέατο και σύμβολο της πόλης είναι το Σβέμπεμπαν (Schwebebahn), ένα τραίνο, το οποίο είναι ένα από τα ελάχιστα εναέρια τρένα του κόσμου.
Επίσης στο Βούπερταλ έχει ιδρυθεί το μουσικοχορευτικό θέατρο της Πίνα Μπάους (Tanztheater Wuppertal), το οποίο έχει κάνει περιοδείες ανά τον κόσμο.
Η γειτονιά Μπρίλερ Φίρτελ (Briller Viertel) είναι μια από της μεγαλύτερες γειτονιές με νεοκλασικές βίλες στην Ευρώπη. Συνολικά, το Βούπερταλ κατέχει πάνω από 4.500 κτίρια τα οποία χαρακτηρίζονται εθνικά μνημεία, με τα περισσότερα να χρονολογούνται από τις περιόδους του κλασσικισμού, του Αρ Νουβό και του Μπάουχαους.
Γιάννης Γκιωνάκης
Θέατρο
Συμμετείχε ως βασικό στέλεχος σε αξιόλογους θιάσους και έπαιξε σε πλήθος θεατρικών έργων των μεγαλύτερων ξένων δραματουργών, από Μολιέρο μέχρι Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, πριν μεταπηδήσει στο ελληνικό ρεπερτόριο. Το 1959 ίδρυσε τον δικό του θίασο, ενώ θεωρείται ο κύριος θεατρικός εκπρόσωπος των έργων του Δημήτρη Ψαθά, αφού του άρεσε ιδιαίτερα η γραφή του και ανέβασε στο θέατρο σχεδόν όλα του τα έργα. Πολλά από αυτά τα έργα μεταφέρθηκαν και στον κινηματογράφο με μεγάλη επιτυχία, όπως Το στραβόξυλο (1969) και Ο αχόρταγος (1967).
Βούπερταλ
Ιστορία
Το μουσείο φον ντερ Χάιντ (Von der Heydt-Museum) είναι η δημοτική πινακοθήκη και είναι μια από τις σημαντικότερες στη Γερμανία. Γνωστός είναι και ο Ζωολογικός Κήπος του Βούπερταλ.
Γιάννης Γκιωνάκης
Κινηματογράφος
Ο Γκιωνάκης, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Παπούτσι από τον τόπο σου (1946), η οποία δυστυχώς δεν σώζεται. Από εκεί κι έπειτα, συμμετείχε σε πάρα πολλές ταινίες που έγιναν επιτυχίες, συμπεριλαμβανομένων των Τα κίτρινα γάντια (1960), Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο (1962), Τρίτη και 13 (1963), Άλλος... για το εκατομμύριο! (1964), Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965), Η κοροϊδάρα (1967), Ο αχόρταγος (1967), Το στραβόξυλο (1969), Ο πεθερόπληκτος (1970), Η ωραία του κουρέα (1970), Η κρεβατομουρμούρα (1972) και πολλές άλλες. Συνολικά, συμμετείχε σε 117 ταινίες, ενώ από το 1985 μέχρι το 1992 έπαιξε σε περισσότερες από 30 βιντεοταινίες καθώς, όπως και άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες, πίστευε πως οι βιντεοταινίες θα διαδεχόταν τις κινηματογραφικές παραγωγές, οι οποίες στην Ελλάδα βρίσκονταν ήδη σε παρακμή.
Βούπερταλ
Ιστορία
Η πόλη έχει μια όπερα, μια φιλαρμονική και οκτώ θέατρα. Ένα από αυτά το Ελληνικό Θέατρο Βούπερταλ (Griechisches Theater Wuppertal, που δεν έχει όμως δικό του κτίριο).
Γιάννης Γκιωνάκης
Κινηματογράφος
Για πάρα πολλούς, ο καλύτερος ρόλος της καριέρας του θεωρείται αυτός του «Μπρίλη» στην ταινία Τα κίτρινα γάντια. Η επιτυχία του ρόλου ήταν τόσο μεγάλη που οδήγησε στην επανακυκλοφορία της ταινίας στις αίθουσες με νέες αφίσες, όπου το όνομα του Γκιωνάκη εμφανιζόταν δεύτερο, μετά το όνομα του Νίκου Σταυρίδη. Οι δικές του αγαπημένες ταινίες ήταν οι Μην ερωτεύεσαι το Σάββατο, Δέκα μέρες στο Παρίσι, Τα κίτρινα γάντια και Η Αθήνα τη νύχτα.
Βούπερταλ
Βιομηχανία και υποδομή
Οι αυτοκινητόδρομοι A 46, A 1 και A 43.περνάνε από το Βούπερταλ και πολλές γραμμές τραίνων κάνουν εδώ στάση (μέσα από αυτά και γραμμές του ICE). Το Βούπερταλ είναι συνδεδεμένο και με το αστικό δίκτυο τρένων S-Bahn της κοιλάδας Ρήνου-Ρουρ.
Γιάννης Γκιωνάκης
Προσωπική ζωή
Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας και ήταν υποστηρικτής του Παναθηναϊκού.
Βούπερταλ
Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Βούπερταλ είναι η Βούπερταλερ ΣΦ και παίζει στην Γ' (τοπική) εθνική της Γερμανίας. Παλαιότερα έπαιζε στην Α' και Β' εθνική. Η ομάδα χειροσφαίρισης είναι η Μπέργκισε ΧΚ στην Β' εθνική. Με επιτυχία παίζει η ομάδα βόλεϊ ΣΦ Μπάιερ Βούπερταλ στην Α' εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Γιάννης Γκιωνάκης
Προβλήματα υγείας και θάνατος
Ο Γκιωνάκης έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, ο οποίος του προκάλεσε αρκετά προβλήματα υγείας. Το 1998 υπέστη το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο και πέρασε τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του κατάκοιτος, τόσο εξαιτίας των εγκεφαλικών επεισοδίων όσο και του ακρωτηριασμού που υπέστη στο ένα του πόδι. Τον τελευταίο μήνα της ζωής του, η υγεία του παρουσίασε σοβαρή επιδείνωση και απεβίωσε στις 25 Αυγούστου 2002 στο νοσοκομείο «Λευκός Σταυρός» από μόλυνση του αναπνευστικού. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών παρουσία πολλών συναδέλφων του και απλού κόσμου.
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Φασιανός
μικρογραφία|Φασιανός Phasianus colchicus από απελευθέρωση - αρσενικός. μικρογραφία|Φασιανός Phasianus colchicus από απελευθέρωση - θηλυκός. Ο Φασιανός (Phasianus) είναι γένος πτηνών, που ανήκει στην οικογένεια Φασιανίδες και στην τάξη Ορνιθόμορφα. Υπάρχουν περίπου 25 είδη, με καταγωγή από την Ασία. Σήμερα, με την ανθρώπινη παρέμβαση, το πτηνό έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, αν και οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί έχουν αναπτυχθεί κυρίως στην Ευρώπη και στην Ασία. Εκτρέφεται σε ειδικά εκτροφεία, στα οποία ζει σε ημιάγρια κατάσταση, σε περιφραγμένες περιοχές με θάμνους.
Ιστορία
Το πτηνό ήταν γνωστό από τα αρχαιότατα χρόνια, καθώς θεωρούνταν εκλεκτό κυνήγι. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, οι Αργοναύτες έφεραν στην Ευρώπη το φασιανό τον κοινό (Phasianus colchicus). Μάλιστα, το όνομά του το οφείλει στον ποταμό Φάσι στην Κολχίδα, όπου φέρονται να τον συνάντησαν για πρώτη φορά.
Περιγραφή
thumb|left|Ζευγάρι αρσενικού και θηλυκού φασιανού.
Το μήκος του αρσενικού Φασιανού φθάνει τα 80 εκατοστά περίπου και έχει χαλκόχρωμο φτέρωμα, με μαύρες ραβδώσεις. Ο Φασιανός χαρακτηρίζεται από έντονο φυλετικό διμορφισμό, καθώς ο θηλυκός φασιανός είναι μικρότερος σε μέγεθος από τον αρσενικό και δεν έχει εντυπωσιακά χρώματα. Η ουρά του είναι πολύ μακριά και φθάνει περίπου τα 40 εκατοστά. Τα φτερά σε αυτήν έχουν χρώμα κοκκινωπό και κίτρινο, με μαύρα στίγματα. Στο κεφάλι έχει πράσινα φτερά και στο λαιμό μια λευκή ταινία. Χαρακτηριστική είναι επίσης η βραχνή φωνή του. Ο Φασιανός είναι κυρίως εδαφόβιο ζώο, απαντά σε ανοιχτά δάση, σε άλση, σε συστάδες δέντρων, θαμνώδεις εκτάσεις και αγρούς. Είναι κυρίως σποροφάγος. Ο κοινός Φασιανός πετάει με πολύ ισχυρά φτεροκοπήματα, αλλά σπάνια φτάνει πολύ ψηλά. Ωστόσο, όταν απειλείται προτιμάει να κρυφτεί παρά να πετάξει.
Αναπαραγωγή
Ο αρσενικός Φασιανός συγκροτεί ένα χαρέμι από τρία θηλυκά. Τα αρσενικά αναπαράγονται μέχρι τον θάνατό τους. Ο θηλυκός φασιανός γεννά περίπου 60 αυγά και η επώαση διαρκεί 24 μέρες. Οι νεοσσοί μπορούν αμέσως να ακολουθήσουν τη μητέρα τους στην αναζήτηση τροφής. Εντός δύο μηνών γίνονται και ικανά να πετάξουν.
Είδη
Το γνωστότερο είδος φασιανού είναι ο Φασιανός ο κοινός ή κολχικός (Phasianus colchicus). Με την ίδια ονομασία αναφέρονται και άλλα συγγενικά γένη, τα οποία ανήκουν στην ίδια οικογένεια με το φασιανό, όπως ο λόφουρος (Lophura), ο αργουσιανός (Argusianus), ο τραγοπάνας (Tragopan) και άλλα, που ζουν στην Ασία.
Αντώνιος Ν. Λίτινας
Ο '''Αντώνιος Ν. Λίτινας''' (1905-1980), του Νικολάου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1952 ως το 1953.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον νομό Ρεθύμνου και συγκεκριμένα στο χωριό Μέση το 1905 και έκανε νομικές σπουδές. Εργάστηκε ως δικηγόρος στο Ρέθυμνο και ως συμβολαιογράφος στην Αθήνα. Τη δεκαετία του '40 ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.
Βουλευτής
Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) το 1946 χωρίς να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 1.950 σταυρούς.
Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης με 10.428 ψήφους στις εκλογές του 1952 με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Η εκλογή του ακυρώθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1953. Έπειτα από επαναληπτική εκλογή αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Κ. Βουλγαράκη του Ελληνικού Συναγερμού.
Θάνατος
Απεβίωσε συνταξιούχος συμβολαιογράφος σε ηλικία 75 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο νεκροταφείο Ζωγράφου στις 2 Δεκεμβρίου.
Οικογένεια
Ήταν παντρεμένος με την Μαρία (1912-1976 ) και απέκτησαν παιδιά. Κατέλιπε επίσης μία εγγονή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Volkswagen Phaeton
Το Volkswagen Phaeton είναι ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen. Παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2002 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και διατηρήθηκε στη μαζική παραγωγή από τον Απρίλιο του 2002 έως τις 18 Μαρτίου 2016, χωρίς ριζικές αλλαγές στο ντιζάιν, αλλά με περαιτέρω αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό και βελτιώσεις στους κινητήρες. Τον Μάρτιο του 2007, τον Απρίλιο του 2010 και στα μέσα του 2013, υπέστη τρεις ελαφρές αισθητικές ανανεώσεις. Το όνομα του αυτοκινήτου προήλθε από τον Φαέθοντα, τον γιο του Ήλιου κατά την Ελληνική μυθολογία. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κυκλοφορήσει στα μέσα της δεκαετίας του 2020 μια δεύτερη γενιά του μοντέλου και να είναι πλήρως ηλεκτροκίνητη.
Εισαγωγή
Η απόφαση για την κατασκευή του Volkswagen Phaeton ελήφθη από τον τότε πρόεδρο του Ομίλου Volkswagen, Ferdinand Piëch, ο οποίος απαίτησε από τους μηχανικούς της Volkswagen να δημιουργήσουν ένα αυτοκίνητο που θα ήταν καλύτερο σε όλες τις παραμέτρους από τους Γερμανούς ηγέτες της κατηγορίας F των μεγάλων πολυτελών αυτοκινήτων, Mercedes-Benz και BMW. Με την κίνηση αυτή, αποσκοπούσε να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο που θα εξέπληττε στην αγορά οχημάτων κύρους και θα κατάφερνε να εξυψώσει το πρεστίζ της Volkswagen σε πολύ υψηλότερα επίπεδα και μάλιστα σε βαθμό που το νέο της μοντέλο να χτυπήσει απευθείας την Mercedes-Benz S-Class, ενώ αντιθέτως η ναυαρχίδα του Ομίλου Volkswagen, το Audi A8, θα αποκτούσε έναν πιο σπορ χαρακτήρα, με σκοπό να ανταγωνιστεί την BMW Σειρά 7, όπως δήλωσε τότε.
Μία από αυτές ήταν ότι το Phaeton θα έπρεπε να μπορεί να οδηγηθεί ολόκληρη την ημέρα με ταχύτητα 300 χιλιόμετρα την ώρα σε εξωτερική θερμοκρασία 50 °C και να διατηρεί, παράλληλα, τη θερμοκρασία στο σαλόνι του στους 22 °C. Είναι εντυπωσιακό ότι ο Piëch το απαίτησε αυτό παρά το γεγονός ότι η τελική ταχύτητα του Phaeton περιοριζόταν ηλεκτρονικά στα 250 χιλιόμετρα την ώρα. Μία άλλη απαίτηση ήταν ότι το μοντέλο θα έπρεπε να έχει πλαίσιο (που ήταν αυτοφερόμενο, δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο) με εξαιρετικά υψηλή στρεπτική ακαμψία στα 37.000 N·m / μοίρα.
Τελικώς, το Volkswagen Phaeton παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2002 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Απρίλιο, αποκλειστικά σε 4-πορτη σεντάν εκδοχή αμαξώματος σε ολόκληρη την καριέρα του.
Βασικά στοιχεία
Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Μάιο του 2002, ενώ από τον Νοέμβριο του 2002 προσφερόταν επίσης και σε μια έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο, η οποία προσέφερε περισσότερο χώρο για τα πόδια στο πίσω μέρος. Επεκτείνει τον πίσω χώρο κατά 12 εκατοστά και προσέφερε στάνταρ ηλιοροφή.
Το Phaeton είχε στενή συγγένεια με το Audi A8, μόνο που το Phaeton ήταν αρκετά βαρύτερο λόγω της δομής του αμαξώματός του από χάλυβα, ενώ στο σασί του Audi A8 είχε γίνει εκτενής χρήση αλουμινίου. Ως αποτέλεσμα, το Phaeton είχε υψηλή κατανάλωση: η κορυφαία έκδοση 6.0 λίτρων W12 βενζίνης φτάνει τα 14 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα στον αυτοκινητόδρομο και υπερβαίνει τα 21 λίτρα μέσα στην πόλη. Χαρακτηριστικά του Phaeton είναι το πολυτελές εσωτερικό του, η αερανάρτηση και η μόνιμη τετρακίνηση 4Motion.
Υπήρξε και μια σπάνια έκδοση τύπου λιμουζίνας, που ήταν ακόμα πιο πολυτελής. Αυτή η έκδοση μείωνε τον αριθμό των καθισμάτων σε τέσσερα και προσέθετε αρκετά ακόμα ηλεκτρονικά χειριστήρια, όπως θέρμανση και κλιματισμό των μπροστινών και των πίσω καθισμάτων, λειτουργία μασάζ για όλα τα καθίσματα και κονσόλα ελέγχου που βρίσκεται μεταξύ των δύο πίσω καθισμάτων.
Κατασκευή
thumb|left|Το εργοστάσιο κατασκευής του Volkswagen Phaeton στη [[Δρέσδη, σε φωτογραφία του 2006.]]
Το Volkswagen Phaeton κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο της εταιρείας στη Δρέσδη της Γερμανίας, το οποίο θεωρήθηκε ένα αρχιτεκτονικό θαύμα, καθώς είχε ένα εντυπωσιακό εξωτερικό από γυαλί, εξ ου και η ονομασία του, Gläserne Manufaktur. Επίσης, το κτίριο ήταν και ιδιαίτερα οικολογικής κατασκευής, ενώ και η τελική συναρμολόγηση του μοντέλου γινόταν σε μεγάλο βαθμό στο χέρι, με τους εργαζόμενους να συναρμολογούν τα οχήματα σε ένα κινούμενο ξύλινο πάτωμα. Στο εργοστάσιο αυτό, παράγονταν αρχικά και όσες Bentley Continental Flying Spur προορίζονταν για την Ευρώπη, έως τον Οκτώβριο του 2006, όταν το σύνολο των μονάδων συναρμολόγησης όλων των μοντέλων της Bentley μεταφέρθηκε στο Κρου, Ηνωμένο Βασίλειο. Μάλιστα όσα μοντέλα εισήγαγε τότε η Bentley, μετά την εξαγορά της από τον Όμιλο Volkswagen, βασίστηκαν και συνέχισαν διαχρονικά να βασίζονται στην πλατφόρμα του Phaeton.
Εμπορική καταστροφή
thumb|left|Το ταμπλό ενός Volkswagen Phaeton 3.0 V6 TDI 4Motion.
Παρά το εντυπωσιακό του τεχνολογικό υπόβαθρο και τα υψηλά επίπεδα εξοπλισμού, ωστόσο, το Phaeton απεδείχθη μια εμπορική καταστροφή σε όλες τις αγορές διεθνώς, λόγω της απροθυμίας των υποψήφιων αγοραστών των μεγάλων πολυτελών αυτοκινήτων να διαθέσουν ένα εξαιρετικά μεγάλο χρηματικό ποσό για μια εταιρεία που έχει νοητά ταυτιστεί στο ευρύ κοινό με την έννοια «αυτοκίνητο του λαού» που σημαίνει η ονομασία «Volkswagen». Μάλιστα φαίνεται ότι η κατάσταση επιδεινώθηκε και λόγω της ύπαρξης, ήδη από το 1994 και σε διαδοχικές γενιές, και του Audi A8, που είχε καθιερωθεί από τότε ως ο ηγέτης στα μεγάλα πολυτελή σεντάν της κατηγορίας F για τον Όμιλο Volkswagen. Ενδεικτικώς, ενώ το εργοστάσιο κατασκευής του Phaeton είχε δυνατότητα παραγωγής 20.000 αντίτυπα ετησίως και τότε μάλιστα σχεδιαζόταν να αυξηθεί μελλοντικώς στα 35.000 αντίτυπα ετησίως, και ο αρχικός στόχος των παγκόσμιων πωλήσεων του Phaeton ήταν στα 20.000 αυτοκίνητα ετησίως, συνολικά παρήχθησαν μόλις 25.000 αντίτυπα από το 2002 μέχρι το 2006 και τελικώς στα 14 συνολικά χρόνια της παραγωγής του πουλήθηκαν μόλις 84.253 αυτοκίνητα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά, όπου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τη σεζόν του 2004 και διατέθηκε αποκλειστικά με τους κινητήρες βενζίνης 4.2 λίτρων V8 και 6.0 λίτρων W12, οι πωλήσεις ήταν τόσο χαμηλές, μόλις 1.433 αντίτυπα το 2004 και 820 αντίτυπα το 2005 στις ΗΠΑ, ενώ στον Καναδά μόλις 93 αντίτυπα το 2004 και 21 αντίτυπα τους πρώτους 8 μήνες του 2005, που τελικώς στα μέσα του 2006 διακόπηκε η εξαγωγή του στη Βόρεια Αμερική και δεν επανήλθε ποτέ.
Συνολικά, έχει εκτιμηθεί ότι η Volkswagen έχανε 28.000 ευρώ για κάθε Phaeton που είχε πωλήσει από το 2002 μέχρι το 2012 (εν μέρει και λόγω της αρκετά χαμηλότερης τιμής του από τα άλλα γερμανικά μοντέλα της κατηγορίας F, μια σκόπιμη τιμολογιακή επιλογή, προκειμένου να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού), ενώ μεταγενέστερα η απήχηση του Phaeton κατρακύλησε σε εντελώς αμελητέα επίπεδα, καθώς το 2012 παρήχθησαν μόλις 10.190 αντίτυπα, το 2013 μόλις 5.812 αντίτυπα και το 2014 η παραγωγή έπεσε στα 4.000 αντίτυπα. Ειδικά μάλιστα τα αντίτυπα με τον κορυφαίο κινητήρα 6.0 λίτρων W12 (και φυσικά, κατά συνέπεια, και την μέγιστη εμπορική τιμή ως καινούρια) υπέστησαν καταστροφική τιμολογιακή απαξίωση ως μεταχειρισμένα και μέσα σε λίγα χρόνια έφτασαν να πωλούνται σε ένα μικρό κλάσμα της αρχικής της αξίας, ιδίως στη Βόρεια Αμερική.
Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε με το σκάνδαλο εκπομπών καυσαερίων των κινητήρων ντίζελ του Ομίλου Volkswagen (dieselgate), που ξέσπασε τον Σεπτέμβριο του 2015 και έφερε την εταιρεία σε απελπιστική ανάγκη για περικοπή δαπανών, λόγω των οικονομικών κυρώσεων και της υποχρέωσης μαζικών ανακλήσεων που ήδη από τότε αναμένονταν. Τελικώς η παραγωγή του Phaeton έληξε στις 18 Μαρτίου 2016 (με μόλις 452 αντίτυπα να παράγονται το 2016) και μάλιστα τα τελευταία αντίτυπα πωλήθηκαν με μεγάλη δυσκολία, με κάποια από αυτά να διατίθενται στις αντιπροσωπείες ως καινούρια ακόμα και έως το 2018. Μετά τη λήξη της παραγωγής του, υπολογίστηκε, σύμφωνα με την εταιρεία αναλύσεων Bernstein Research, ότι η Volkswagen έχανε κατά μέσον όρο 28.101 ευρώ από κάθε Phaeton που πώλησε κατά τον 14ετή κύκλο ζωής του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να θεωρείται ως ένα από τα πιο ζημιογόνα μοντέλα επιβατικών αυτοκινήτων του πρόσφατου παρελθόντος. Αντικαταστάθηκε το 2016 από το Volkswagen Phideon, που είναι αποκλειστικό μοντέλο στην αγορά της Κίνας και βασίζεται στα Audi A6 και Audi A7.
Ωστόσο, το Phaeton ολοκληρώθηκε παρά τις όποιες δυσκολίες που αντιμετώπισε η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, με έναν αριθμό αντιτύπων που θεωρήθηκε σχετικά ικανοποιητικός, καθώς παρήχθησαν συνολικά 84.325 αυτοκίνητα, από τα οποία τα 31.988 πωλήθηκαν στη Γερμανία, μεταξύ των ετών 2002 έως 2018, με τον μέγιστο αριθμό στη χώρα αυτή να καταγράφεται το έτος 2005, με 3.211 πωλήσεις. Εκτός από τη Γερμανία, η μοναδική άλλη χώρα όπου κατάφερε αξιόλογες πωλήσεις ήταν η Κίνα, και σε κάποιο βαθμό και η Νότια Κορέα.
Τον Ιούλιο του 2022, η Volkswagen αποκάλυψε ότι το Phaeton επρόκειτο αρχικά να έχει μια δεύτερη γενιά και αποκάλυψε τότε ένα λειτουργικό πρωτότυπο του, που είχε βασιστεί στο Audi A8 D5. Το πρότζεκτ ενώ είχε αρχικά προχωρήσει σημαντικά, τελικώς ακυρώθηκε λόγω των στρατηγικών αλλαγών από τη μάρκα μετά το dieselgate. thumb|left|Ο βενζινοκινητήρας 6.0 λίτρων W12 του Ομίλου Volkswagen, όπως τοποθετήθηκε στο VW Phaeton.
Στα πλαίσια της μαζικής στροφής προς την ηλεκτροκίνηση, τόσο του Ομίλου Volkswagen όσο και των άλλων εταιρειών, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κατασκευαστεί και μια επόμενη γενιά του μοντέλου, πιθανότατα από τα μέσα της δεκαετίας του 2020 και αυτή την φορά αποκλειστικά ως αμιγώς ηλεκτροκίνητη, αν και προς το παρόν έχει δοθεί προτεραιότητα στα μικρότερα ηλεκτροκίνητα μοντέλα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μολονότι η μαζική παραγωγή του Phaeton ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2002, υπήρξαν και 371 δοκιμαστικά αντίτυπα προ-παραγωγής που κατασκευάστηκαν τον Δεκέμβριο του 2001, ξεκινώντας από τις 11 Δεκεμβρίου 2001. Όλα τα μοντέλα είχαν στάνταρ μόνιμη τετρακίνηση 4Motion, με μοναδική εξαίρεση τον κινητήρα 3.2 λίτρων VR6 βενζίνης, που μπορούσε προαιρετικά να συνδυαστεί με εμπρόσθια κίνηση, με μια έκπτωση στην τιμή πώλησης.
Ο τελευταίος κινητήρας που είχε μείνει έως τη λήξη της παραγωγής του Phaeton ήταν ο βενζινοκινητήρας 4.2 λίτρων V8, επειδή ήταν ο μοναδικός που κατάφερε έως τότε να εκπληρώσει τις ακόμα αυστηρότερες προδιαγραφές καυσαερίων Euro 6 (05/2003–10/2008 ήταν Euro 4 και 10/2008–04/2015 ήταν Euro 5 και 04/2015–03/2016 ήταν Euro 6, με την ιπποδύναμη, την ροπή και τις επιδόσεις να παραμένουν αμετάβλητες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
phaeton Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Έστερσουντ
thumb|right|250px|Άποψη του Έστερσουντ. Το Έστερσουντ (σουηδικά Östersund, η ορθότερη προφορά είναι Εστερσούντ: [œstəˈʂɵnd]) είναι πόλη της Σουηδίας. Είναι η 24η μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας. Ιδρύθηκε κατά τον 18ο αιώνα από τον Βασιλιά Γουσταύο 3ο της Σουηδίας. Απέχει περίπου 550 χλμ. από την πρωτεύουσα της χώρας Στοκχόλμη.
Ιστορία
Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Έστερσουντ κατοικούνταν από τον 4ο μ. Χ. αιώνα. Το Έστερσουντ ήταν εμπορικό κέντρο την εποχή εκείνη. Το Έστερσουντ ανακηρύχθηκε πόλη στις 23 Οκτωβρίου 1786 από τον Γουσταύο τον 3ο της Σουηδίας. Η πόλη, ωστόσο, αναπτυσσόταν με αργούς ρυθμούς παρ' όλα αυτά. Στις αρχές του 19ου αιώνα έγινε πρωτεύουσα της περιφέρειας Γιέμτλαντ. Εκείνη την εποχή, η πόλη είχε λιγότερους από 400 κατοίκους, όμως γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη με την παραγωγή ξυλείας στην περιοχή. Ύστερα από την Ένωση Σουηδίας και Νορβηγίας το 1814, η πόλη γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη από οποιαδήποτε άλλη πόλη στη Σουηδία, ύστερα από τη δημιουργία σιδηροδρόμου που συνέδεε την πόλη με το Τρόντχαϊμ. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η πόλη εκβιομηχανίστηκε, ενώ και η Ρωσική Επανάσταση το 1917 επηρέασε την ανάπτυξη της πόλης. Το 1929, αν και η Οικονομική ύφεση βρισκόταν στο απόγειό της, η πόλη συνέχιζε να αναπτύσσεται, παρ' όλο το μεγάλο ποσοστό ανεργίας στη χώρα. Σήμερα, το Έστερσουντ είναι μια πανεπιστημιούπολη, φιλοξενώντας το Πανεπιστήμιο Κεντρικής Σουηδίας.
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, της μικρής Σουηδικής πόλης,ιδρύθηκε μόλις το 1996 και το 2017 για την 2η φάση της διοργάνωσης Europa league, πέταξε εύκολα εκτός συνέχειας (όμιλοι) την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Συμμετοχή της Σουηδίας στη Eurovision 2023
Η Σουηδία πρόκειται να συμμετάσχει στον στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου, με το "Tattoo" που ερμηνεύει η Λορίν. Ο σουηδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Sveriges Television (SVT) διοργάνωσε το Melodifestivalen 2023 προκειμένου να επιλέξει τη συμμετοχή του για τον διαγωνισμό.
Ιστορικό
Πριν από τον διαγωνισμό του 2023, η Σουηδία συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision εξήντα μία φορές από την πρώτη της συμμετοχή το. Η Σουηδία είχε κερδίσει τον διαγωνισμό σε έξι περιπτώσεις: το με το τραγούδι "Waterloo" που ερμήνευσαν οι ABBA, το  με το τραγούδι "Diggi-Loo Diggi-Ley" που ερμήνευσαν οι Herreys, το  με το τραγούδι "Fångad av en stormvind" που ερμήνευσε η Καρόλα, το  με το τραγούδι "Take Me to Your Heaven" που ερμήνευσε η Σαρλότ Νίλσον, το  με το τραγούδι "Euphoria" που ερμήνευσε η Λορίν, και το  με το τραγούδι "Heroes" που ερμήνευσε ο Μονς Σέλμερλεβ. Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών για τον, οι συμμετοχές της Σουηδίας, μέχρι αυτό το σημείο, έχουν εμφανιστεί σε κάθε τελικό, εκτός από το. Αυτό περιλαμβάνει τη συμμετοχή του 2022, το "Hold Me Closer" που ερμηνεύει η Κορνέλια Γιάκομπς, η οποία τερμάτισε στην τέταρτη θέση με 438 βαθμούς.
Ο σουηδικός εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, Sveriges Television (SVT), μεταδίδει την εκδήλωση στη Σουηδία και οργανώνει τη διαδικασία επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας. Από το 1959, η SVT διοργανώνει τον ετήσιο διαγωνισμό Melodifestivalen για να επιλέξει τη Σουηδική συμμετοχή για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
Melodifestivalen 2023
Η έκδοση του 2023 του Melodifestivalen περιελάμβανε τέσσερις προκριματικούς γύρους, ένα σόου ημιτελικού (αντικαθιστώντας τον Γύρο Δεύτερης Ευκαιρίας που είχε πραγματοποιηθεί προηγουμένως) και έναν τελικό και διαγωνίστηκαν 28 συμμετέχοντες. Διεξήχθη μεταξύ 4 Φεβρουαρίου και 11 Μαρτίου 2023, ολοκληρώνοντας με έναν τελικό που πραγματοποιήθηκε στο Friends Arena στη Στοκχόλμη. Μετά την ακύρωση της παραδοσιακής περιοδείας σε έξι πόλεις της χώρας (συγκεκριμένα Μάλμε, Γκέτεμποργκ, Λινσέπινγκ, Λίντκεπινγκ, Έρνσκελντσβικ και Στοκχόλμη) για την προηγούμενη έκδοση λόγω της παραλλαγής Omicron του COVID-19, η SVT ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι οι έξι πόλεις θα φιλοξενήσουν την περιοδεία το 2023, με νέες ημερομηνίες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.
Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023 πραγματοποιηθηκε στο Liverpool Arena στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου και απαρτηστικε από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις αντίστοιχες ημερομηνίες 9 και 11 Μαΐου και τον τελικό στις 13 Μαΐου 2023. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Σουηδία είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού του διαγωνισμού, που θα διεξαχθεί στις 9 Μαΐου 2023. Μόλις κυκλοφόρησαν όλες οι διαγωνιζόμενες συμμετοχές για τον διαγωνισμό του 2023, η σειρά διεξαγωγής των ημιτελικών αποφασίστηκε από τους παραγωγούς του διαγωνισμού για να αποτραπεί η τοποθέτηση παρόμοιων τραγουδιών το ένα δίπλα στο άλλο. Η Σουηδία ορίστηκε να εμφανιστεί στη θέση 11, μετά τη συμμετοχή της Μολδαβίας και πριν τη συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision Κατηγορία:Μουσική στην Σουηδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Μαρπησία
Η Μαρπησία (δηλαδή, αυτή που αρπάζει αιφνίδια) ήταν μυθική βασίλισσα των Αμαζόνων. Κάποιες αρχαίες πηγές την ταυτίζουν με τη Λαμπετώ. Κάποιες άλλες θεωρούν ότι η Λαμπετώ ήταν αδελφή της. Βασίλεψε στις Αμαζόνες μαζί με την αδελφή της μετά τον θάνατο της βασίλισσας Λυσίππης. Ήταν μια από τις Αμαζόνες που ίδρυσαν την Έφεσο. Πέθανε στο πεδίο της μάχης και στην θέση της βασιλεψαν οι κόρες της Ωρείθυια και Αντιόπη.
Μαρπησία Κατηγορία:Αμαζόνες
1777 Γκέρελς
Ο Γκέρελς (Gehrels) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,402. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν και Ίνγκριντ φαν Χάουτεν-Γκρένεφελντ, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του παρατηρητή της ομάδας, ο οποίος ανεκάλυψε συνολικά από κοινού με το παραπάνω ζεύγος πάνω από 4000 αστεροειδείς.
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Γκέρελς, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκέρελς εκτιμάται σε 20 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι Sq (κατά SMASSII). Ο Γκέρελς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 50 λεπτά και 7,9 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκερελς
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1967-68
Την περίοδο 1967-1968 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν αφού στις 23 Μαΐου νίκησε στο Ρότερνταμ 2-0 το Αμβούργο ΣΦ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄
Ο αντίπαπας Ανάκλητος Β΄ (Antipope Anacletus II, Ρώμη, περ. 1090 - 25 Ιανουαρίου 1138), κατά κόσμο Πιέτρο Πιερλεόνι (Pietro Pierleoni), ήταν Πάπας από το 1130 έως τον θάνατό του το 1138. Ήταν Ιταλός Βενεδικτίνος, χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1106 και θεωρείται αντίπαπας διότι εξελέγη πάπας σε αντίθεση με τον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄.
Μετά τον θάνατο του Πάπα Ονώριου Β΄, το Κολέγιο των Καρδιναλίων διαιρέθηκε για τον διάδοχό του. Παραδόξως, η εκλογή ανατέθηκε σε οκτώ καρδινάλιους, οι οποίοι εξέλεξαν τον Ιννοκέντιο. Στη συνέχεια, ένα μεγαλύτερο σώμα καρδιναλίων εξέλεξε τον Ανάκλητο. Η αμφισβητούμενη και εσπευσμένη εκλογή του Ιννοκέντιου προκάλεσε Σχίσμα στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ο Ανάκλητος είχε την υποστήριξη των περισσότερων Ρωμαίων, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Φραντζιπάνι, και ο Ιννοκέντιος αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλλία. Σταδιακά, ο Ιννοκέντιος κέρδισε την κρίσιμη στήριξη των μεγάλων θρησκευτικών ταγμάτων όπως του Βερνάρδου του Κλαιρβώ, των Κιστερκιανών, του Ηγουμένου του Αββαείου του Κλυνύ και άλλων. Ο Ανάκλητος, με ελάχιστη πλέον υποστήριξη, πέθανε με την κρίση ανεπίλυτη. Το 1139 η Δεύτερη Σύνοδος του Λατερανού, που συγκλήθηκε και επικυρώθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Β΄, αν και η γνώμη παρέμεινε διχασμένη, τερμάτισε το Σχίσμα και ακύρωσε τις πράξεις του Ανάκλητου.
Βίος
Ο Πιέτρο (Πέτρος) Πιερλεόνι ανήκε στην ευγενή και ισχυρή ρωμαϊκή οικογένεια των Πιερλεόνι, η οποία ήταν εβραϊκής καταγωγής. Ένας από τους προγόνους του ήταν Εβραίος που ασπάστηκε τον καθολικισμό. Η οικογένεια, χάρη στον πλούτο που είχε συσσωρευθεί μέσω εμπορικών και οικονομικών συναλλαγών, είχε αποκτήσει μια θέση κύρους ανάμεσα στις οικογένειες των Ρωμαίων πατρικίων. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός (magistrate) της Ρώμης. Κατοικούσε στη συνοικία όπου ιδρύθηκε το εβραϊκό γκέτο το 1555 από τον Πάπα Παύλο Δ', τον δημιουργό της Ιεράς Εξέτασης.
Νγκούρου Όρη
Τα Νγκούρου Όρη (αγγλ.: Nguru Mountains και σουαχ.: Milima ya Unguu) είναι μια οροσειρά στην Περιφέρεια Μορογκόρο της Τανζανίας στην Αφρική και αποτελούν τμήμα από τα Όρη της Ανατολικής Αψίδας (Eastern Arc Mountains). Τα βουνά καλύπτονται κυρίως από τροπικά δάση, 83 είδη ορνιθοπανίδας αφθονούν (Romdal 2001) και είναι ο τόπος της Αφρικανικής βιολέτας. Στα βουνά υπάρχει επίσης και ένας αριθμός από προστατευόμενες δασικές περιοχές.
Αντίπαπας Ανάκλητος Β΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντίπαπες Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Νγκούρου Όρη
Τα Νγκούρου Όρη, σχηματίζουν την αρχή του χείλους της οροσειράς το οποίο συνεχίζεται μέσω της Ουσαγκάρα (Ussagara) και του Ουχέχε (Uhehe) και εκτείνεται νοτίως μέχρι τη Νυάσα (Nyassa). Ορισμένα σημεία της οροσειράς φτάνουν τα 2.130 μέτρα. Η κύρια εκροή του νερού από τα βουνά είναι μέσω του Ποταμού Ουάμι (Wami River).
(Τμήμα από το κείμενο έχει ληφθεί από το δημόσιο τομέα, «Deutscher Kolonialatlas» ("Άτλας της Γερμανικής Αποικίας") του 1913.)
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Τανζανίας Κατηγορία:Οροσειρές της Τανζανίας
Γεγονότα Οκτωβρίου 2012
5 Οκτωβρίου
(BBC)
(CNN)
11 Οκτωβρίου
(CNN)
20 Οκτωβρίου
(Al Jazeera)
24 Οκτωβρίου
(The Daily Beast) (Reuters)
26 Οκτωβρίου
(CNN) (Al-Arabiya)
31 Οκτωβρίου
(Reuters)
Γκολ φάντασμα
Στο ποδόσφαιρο, ένα γκολ φάντασμα είναι:
Στη προσπάθεια να σταματήσουν τα γκολ φαντάσματα, η Διεθνής Επιτροπή Ποδοσφαίρου νομιμοποίησε τη τεχνολογία της γραμμής τέρματος GLT ( goal-line technology ). Η GLT χρησιμοποιούταν σε μερικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου όπως στο Mundial και το Euro με σκοπό να ελέγχει. Μετά ήρθε η τεχνολογία video assistant referee VAR ( βίντεο βοηθός διαιτητής ), η οποία χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 2018 για να αντικαταστήσει την GLT.