cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαλβατόρ Ρόζα
Έργο
αριστερά|μικρογραφία|Αλληγορία της Τύχης, (1658),που απεικονίζει τη [[Φορτούνα, τη θεά της τύχης, με το Κέρας της Αφθονίας, Μουσείο Γκέτι]] Ο Σαλβατόρ Ρόζα είναι περισσότερο γνωστός σήμερα ως Ιταλός ζωγράφος του μπαρόκ, του οποίου τα ρομαντικά και μεγαλειώδη τοπία, οι θαλασσογραφίες και οι ιστορικοί πίνακες άσκησαν σημαντική επιρροή από τον 17ο αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του συγκαταλέγονταν μεταξύ των πιο διάσημων ζωγράφων, γνωστός για την επιδεικτική προσωπικότητά του, και θεωρούνταν καταξιωμένος ποιητής, σατιρικός, ηθοποιός, μουσικός και χαράκτης. Δραστηριοποιήθηκε στη Νάπολη, τη Ρώμη και τη Φλωρεντία, καθώς μερικές φορές αναγκαζόταν να μετακινείται μεταξύ πόλεων, επειδή η καυστική του σάτιρα του δημιουργούσε εχθρούς στους καλλιτεχνικούς και πνευματικούς κύκλους της εποχής. μικρογραφία|Ανθρώπινη αδυναμία, περ. 1656, Μουσείο Φιτζγουίλιαμ, [[Κέιμπριτζ]] Ως ζωγράφος ιστορικών έργων, επέλεγε συχνά σκοτεινά και εσωτερικά θέματα από τη Βίβλο, τη μυθολογία και τη ζωή των φιλοσόφων, που σπάνια απασχολούσαν άλλους καλλιτέχνες. Παρήγαγε επίσης σκηνές μάχης, αλληγορίες, σκηνές μαγείας και πολλές προσωπογραφίες. Ωστόσο, χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης για τα πολύ πρωτότυπα τοπία του, που απεικονίζουν την «υπέροχη» φύση, συχνά άγρια ​​και εχθρική, έργα εντελώς αντίθετα των «γραφικών» κλασικών απόψεων του Κλωντ Λορραίν και πρόδρομοι του ρομαντικού τοπίου.
Ο Ρόζα έχει περιγραφεί ως «ανορθόδοξος και εξωφρενικός», «αιώνιος επαναστάτης». Είχε μεγάλη επιρροή στον Ρομαντισμό, και έγινε ηρωική φυσιογνωμία στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Πολλοί μύθοι και θρύλοι αναπτύχθηκαν γύρω από τη ζωή του, σε σημείο που η πραγματική του ζωή μετά βίας ξεχώριζε από τη ζωή των ληστών που περιπλανιούνταν στο άγρια ​​και ζοφερά τοπία που ζωγράφιζε. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ωστόσο, με την άνοδο του ρεαλισμού και του ιμπρεσιονισμού, το ενδιαφέρον για το έργο του μειώθηκε. Ανανεωμένο ενδιαφέρον για τους πίνακές του εμφανίστηκε πάλι από τα τέλη του 20ου αιώνα, και παρόλο που δεν κατατάσσεται μεταξύ των σπουδαιότερων ζωγράφων του μπαρόκ από τους ιστορικούς τέχνης σήμερα, θεωρείται καινοτόμος σημαντικός τοπιογράφος και πρόδρομος του ρομαντικού κινήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Άλμπουμ Δισκογραφία της Μαντόνα
Η αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαντόνα έχει κυκλοφορήσει δεκατρία στούντιο άλμπουμ, τρία σάουντρακ άλμπουμ, πέντε ζωντανά (live) άλμπουμ, έξι συλλογές και άλλες τριάντα τέσσερις περιορισμένες κυκλοφορίες. Το 1982, η Μαντόνα υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την Sire Records, μια εταιρεία που ανήκει στην Warner Bros. Records. Η πρώτη κυκλοφορία με την εταιρεία ήταν το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ της, Madonna (1983). Έφτασε στο νούμερο οκτώ στα Billboard 200 τσαρτς και πιστοποιήθηκε πέντε φορές πλατινένιο. Ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ, Like a Virgin (1984). Το άλμπουμ έφτασε την πρώτη θέση σε διάφορες χώρες και πιστοποιήθηκε διαμαντένιο στην Αμερική. Το True Blue ήταν το τρίτο στούντιο άλμπουμ της και κυκλοφόρησε το 1986 με πωλήσεις που ξεπερνάνε τα 25 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, ενώ έγινε ο δεύτερος δίσκος της που πήγε νούμερο ένα στις ΗΠΑ. Το 1987, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ που έγιναν πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες: το σάουντρακ Who's That Girl και την πρώτη συλλογή από remix, You Can Dance. Δύο χρόνια αργότερα, το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Like a Prayer (1989), έγινε το τρίτο της νούμερο ένα άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατέληξε τέσσερις φορές πλατινίνιο εκεί.
Remix Άλμπουμ
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα
Masters of Hardcore
Masters of Hardcore είναι το όνομα μιας ολλανδικής δισκογραφικής hardcore μουσικής και των συναφών εκδηλώσεων μουσικών φεστιβάλ.
Επιγραφή
Οι Masters of Hardcore ιδρύθηκαν το 1995 στο Hemkade στο Zaandam από τους DJ Outblast και King Matthew. Ο Bass-D & King Matthew συνεργάστηκαν με άλλους διάσημους DJs όπως ο Paul Elstak και ο Buzz Fuzz.
Εκδηλώσεις
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Masters of Hardcore - 15η επέτειος (2010) Το 1998, μετά από μια περίοδο ανωνυμίας, η δισκογραφική Masters of Hardcore άρχισε να οργανώνει πάρτι ως ανεξάρτητος συνεργάτης και οι Bass-D & King Matthew αποφάσισαν να συνεχίσουν να παράγουν χάρντκορ μουσική στην δισκογραφική Masters of Hardcore. Το πρώτο τους πάρτι ήταν επιτυχές. Το Masters of Hardcore διοργάνωσε πολλά πάρτι σε μεγάλες τοποθεσίες φεστιβάλ μουσικής στην Ολλανδία (το Beursgebouw στο Αϊντχόβεν και το PBH-Hallen στο Zuidlaren ). Υπήρχαν επίσης πάρτι στη Γερμανία ( Ντόρτμουντ Westfalenhalle, η εκδήλωση ονομάζεται Syndicate τώρα) και στην Ελβετία (διαφορετικές πόλεις με τα χρόνια).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρείες ηλεκτρονικής μουσικής Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Techno
Μάμι Αϊζενχάουερ
Η Μάμι Τζενίβα Αϊζενχάουερ (αγγλικά: Mary "Mamie" Geneva Eisenhower, το γένος Ντουντ, 14 Νοεμβρίου 1896 - 1 Νοεμβρίου 1979) ήταν σύζυγος του Προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από το 1953 έως το 1961.
Η Μάμι παντρεύτηκε τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ σε ηλικία 19 ετών το 1916. Το νεαρό ζευγάρι μετακόμιζε συχνά μεταξύ στρατιωτικών συγκροτημάτων σε πολλές θέσεις, από τον Παναμά μέχρι τις Φιλιππίνες. Ως Πρώτη Κυρία, περιποιήθηκε ένα ευρύ φάσμα ξένων αξιωματούχων, οι οποίοι αντέδρασαν καλά στο δυναμικό της στιλ και στις ενδυματολογικές της επιλογές.
Η Μάμι Αϊζενχάουερ πέρασε τα χρόνια συνταξιοδότησης και χηρείας της στο οικογενειακό αγρόκτημα στο Γκέτισμπουργκ της Πενσυλβάνια.
Πρώτα χρόνια
thumb|left|Γενέτειρα της Πρώτης Κυρίας Μέρι "Μάμι" Τζενίβα Αϊζενχάουερ, 709 (πρώην 718) Κάρολ Στριτ, Μπουν, Άιοβα Γεννήθηκε στο Μπουν, της Άιοβα, και πήρε το όνομά της, εν μέρει, από το δημοφιλές τραγούδι Lovely Lake Geneva, η Μάμι Τζενίβα Ντουντ ήταν το δεύτερο παιδί του Τζον Σέλντον Ντουντ (1870–1951), στελέχους συσκευασίας κρέατος και της συζύγου του, Ελιβέρα Ματθίλδα Κάρλσον ( 1878-1960). Μεγάλωσε στο Σίνταρ Ράπιντς της Άιοβα, στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο, στο Ντένβερ του Κολοράντο και στο χειμερινό σπίτι των Ντουντ στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Ο πατέρας της, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε σε ηλικία 36 ετών, διοικούσε μια εταιρεία συσκευασίας κρέατος που ιδρύθηκε από τον πατέρα του, Doud & Montgomery ("Buyers of Live Hogs") και είχε επενδύσεις σε αποθήκες του Ιλινόι και της Άιοβα. Η μητέρα της ήταν κόρη Σουηδών μεταναστών. Είχε τρεις αδελφές τις Έλενορ Κάρλσον Ντουντ, Έντα Μάε Ντουντ και Μέιμπελ Φράνσις "Μάικ" Ντουντ.
Γάμος και οικογένεια
thumb|right|160px|Η Μάμι στην ηλικία των 17 Λίγο μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής της στο σχολείο θηλέων Wolcott, γνώρισε τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στο Σαν Αντόνιο τον Οκτώβριο του 1915. Γνωρίστηκαν μέσω της κυρίας Λούλου Χάρις, σύζυγο ενός συναδέλφου στο Φορτ Σαμ Χιούστον, ερωτεύτηκαν αμέσως, καθώς ο Αϊζενχάουερ, αξιωματικός της ημέρας, κάλεσε τη δεσποινίς Ντουντ να τον συνοδεύσει στους γύρους του. Το 1916, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, της έδωσε μια μικρογραφία του δαχτυλιδιού του, του Ουέστ Πόιντ, για να σφραγίσει την επίσημη δέσμευση.
Ο υπολοχαγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, 25 ετών, παντρεύτηκε τη Μάμι Ντουντ, 19 ετών, την 1η Ιουλίου του 1916, στο σπίτι των γονιών της νύφης στο Ντένβερ του Κολοράντο. Μετά τον γάμο, που εκτελέστηκε από τον Αιδεσιμότατο Ουίλιαμς της Κεντρικής Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Ντένβερ, οι νεόνυμφοι πέρασαν τον μήνα του μέλιτος στο Ελντοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο, ένα θέρετρο κοντά στο Ντένβερ και στη συνέχεια επισκέφτηκαν τους γονείς του γαμπρού στο Άμπιλιν πριν εγκατασταθούν στην κατοικία του υπολοχαγού στο Φορτ Σαμ Χιούστον.
Οι Αϊζενχάουερ απέκτησαν δύο παιδιά (μόνο ένα έζησε μέχρι την ενηλικίωση):
thumb|160px|right|Η Μάμι Αϊζενχάουερ με τον σύζυγό της Ντουάιτ, στα σκαλιά του κολεγίου St. Mary's, Σαν Αντόνιο, Τέξας, το 1916 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και καθώς προαγωγή και φήμη αποδόθηκαν στον «Άικ», η σύζυγός του ζούσε στην Ουάσινγκτον. Αφού έγινε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Κολούμπια το 1948, ο Αϊζενχάουερ αγόρασε ένα αγρόκτημα (σημερινός Εθνικός Ιστορικός Χώρος του Αϊζενχάουερ) στο Γκέτισμπουργκ της Πενσυλβάνια. Ήταν το πρώτο σπίτι που είχαν ποτέ. Τα καθήκοντά του ως διοικητής των δυνάμεων του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου, και τα δικά της ως οικοδέσποινα σε μια βίλα κοντά στο Παρίσι, καθυστέρησαν τις εργασίες στο σπίτι των ονείρων τους, που ολοκληρώθηκε τελικά το 1955.
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών
Οι Αϊζενχάουερ γιόρτασαν με ένα πικνίκ για το προσωπικό, αυτό που θα ήταν η τελευταία προσωρινή τους κατοικία, τον Λευκό Οίκο. Η διπλωματία και τα αεροπορικά ταξίδια στον μεταπολεμικό κόσμο επέφεραν αλλαγές στην επίσημη φιλοξενία τους. Οι Αϊζενχάουερ φιλοξένησαν έναν άνευ προηγουμένου αριθμό αρχηγών κρατών και ηγετών ξένων κυβερνήσεων.
Ως Πρώτη Κυρία, διακρίθηκε για τον πρόσχαρο τρόπο της, την αγάπη της για τα όμορφα ρούχα, μερικά από τα οποία σχεδιάστηκαν από τον Άρνολντ Σκάσι (Arnold Scaasi), για τα κοσμήματα και την προφανή υπερηφάνεια της για τον άντρα και το σπίτι της.
left|thumb|160px|Η Μάμι Αϊζενχάουερ με το εναρκτήριο φόρεμα της, ζωγραφισμένο το 1953 από τον Τόμας Στίβενς. Η Αϊζενχάουερ ανακηρυσσόταν μία από τις δώδεκα καλύτερες γυναίκες στη χώρα από το ινστιτούτο New York Dress κάθε χρόνο που ήταν Πρώτη Κυρία. Το «Στιλ της Μάμι» περιλάμβανε ένα φόρεμα, βραχιόλια γοητείας, μαργαριτάρια, μικρά καπέλα και χτενισμένα μαλλιά. Ήταν μια τροποποιημένη έκδοση του μεταπολεμικού «New Look» του Ντιόρ. Το στιλ της περιλάμβανε αντικείμενα υψηλού και χαμηλού επιπέδου. Οι σχεδιαστές που συνδέονται στενά με την Αϊζενχάουερ είναι οι Mollie Parnis, Trifari και Sally Victor.
Η Αϊζενχάουερ φορούσε ένα φόρεμα της Νέτι Ρόζενσταϊν (Nettie Rosenstein) στους εναρκτήριους χορούς του 1953. Ήταν ένα ροζ φόρεμα peau de soie κεντημένο με πάνω από 2.000 στρας. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή στη συλλογή των εναρκτήριων φορεμάτων του Σμιθσόνιαν Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας. Η Αϊζενχάουερ συνόδευσε το φόρεμα με ταιριαστά γάντια και κοσμήματα από την Trifari και με μια τσάντα από χάντρες από την Judith Leiber (τότε υπάλληλο της Νέτι Ρόζενσταϊν). Τα παπούτσια της από την Delman και είχαν το όνομά της τυπωμένο στο αριστερό παπούτσι.
Ράουλ Μποτ
Ο Ράουλ Μποτ (Raoul Bott) (24 Σεπτεμβρίου 1923 - 20 Δεκεμβρίου 2005) ήταν Ούγγρος-Αμερικανός μαθηματικός, γνωστός για πολλές βασικές συνεισφορές στη γεωμετρία με την ευρεία της έννοια. Είναι περισσότερο γνωστός για το θεώρημα περιοδικότητας Μποτ, τις συναρτήσεις Μορς-Μποτ που χρησιμοποίησε στο πλαίσιο αυτό, και το θεώρημα Μπορέλ-Μποτ-Βέιλ.
Μάμι Αϊζενχάουερ
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών
Η αγάπη της Αϊζενχάουερ για μια συγκεκριμένη απόχρωση του ροζ, που συχνά ονομάζεται ροζ «Πρώτης Κυρίας» ή «Μάμι», ξεκίνησε μια εθνική τάση για ροζ ρούχα, οικιακά και μπάνια.
Ράουλ Μποτ
Νεανική ηλικία
Ο Μποτ γεννήθηκε στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, γιος της Μάργκιτ Κόβατς και του Ρούντολφ Μποτ. Ο πατέρας του ήταν αυστριακής καταγωγής και η μητέρα του ουγγρικής εβραϊκής καταγωγής.Ο Μποτ γαλουχήθηκε ως καθολικός από τη μητέρα του και τον πατριό του. Ο Μποτ μεγάλωσε στην Τσεχοσλοβακία και πέρασε την επαγγελματική του ζωή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η οικογένειά του μετανάστευσε στον Καναδά το 1938 και στη συνέχεια υπηρέτησε στον καναδικό στρατό στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Σταδιοδρομία
Αργότερα ο Μποτ πήγε στο Πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, όπου σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στα μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon του Πίτσμπουργκ το 1949. Η διατριβή του, με τίτλο Electrical Network Theory, γράφτηκε υπό την καθοδήγηση του Ρίτσαρντ Ντάφιν. Στη συνέχεια, άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο Ανν Άρμπορ. Ο Μποτ συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον. από το 1959 έως το 1999 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Το 2005 ο Μποτ πέθανε από καρκίνο στο Σαν Ντιέγκο.
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Το Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου (αγγλ. Allied Control Council, ACC, ενίοτε και Allied Control Authority,, γερμαν. Alliierter Kontrollrat) ήταν το κυβερνητικό σώμα στρατιωτικής κατοχής που συστάθηκε μετά την άνευ όρων παράδοση της Ναζιστικής Γερμανίας που επέφερε τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Μέλη του ήταν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σοβιετική Ένωση. Αργότερα προστέθηκε και η Γαλλία με δικαίωμα ψήφου, χωρίς όμως ανάθεση καθηκόντων. Το Συμβούλιο είχε ως έδρα το Βερολίνο - Σένεμπεργκ (Berlin-Schöneberg) και ήταν ο μηχανισμός που επέτρεψε τη συνέχιση της ύπαρξης της Γερμανίας ως χώρας. Τo Συμβούλιο απαρτιζόταν από τους Ανώτατους Στρατιωτικούς Διοικητές κάθε ζώνης κατοχής.
Μάμι Αϊζενχάουερ
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών
Ως Πρώτη Κυρία, ήταν μια ευγενική οικοδέσποινα, αλλά πολύ προσεκτική με την ιδιωτική της ζωή. Έπασχε από τη νόσου του Ménière, μια διαταραχή του εσωτερικού του αυτιού που επηρεάζει την ισορροπία, η Αϊζενχάουερ δεν είχε καλή ισορροπία, το οποίο τροφοδότησε φήμες ότι είχε πρόβλημα με το ποτό.
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Η πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 30 Αυγούστου 1945 με την εξής σύνθεση: Στρατάρχης Γκεόργκι Ζούκοφ εκ μέρους της ΕΣΣΔ, Στρατάρχης Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, Στρατηγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ εκ μέρους των ΗΠΑ και Στρατηγός Ζαν ντε Λατρ ντε Τασινύ (Jean de Lattre de Tassigny) εκ μέρους της Γαλλίας. Το Συμβούλιο, για όσο χρόνο λειτούργησε, εξέδωσε μια σειρά από διατάγματα και νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες σήμερα βρίσκονται αρχειοθετημένες σε εννέα τόμους. Αυτά αποτέλεσαν τις προσπάθειες του Συμβουλίου να κυριαρχήσει σε μια κατεχόμενη χώρα, της οποίας όλοι οι θεσμοί είχαν καταρρεύσει. Βασικές επιδιώξεις του ήταν η εξάλειψη του γερμανικού μιλιταρισμού, η διάλυση των μονοπωλίων και η αποναζιστικοποίηση.
Ράουλ Μποτ
Σταδιοδρομία
Μαζί με τον Ρίτσαρντ Ντάφιν στο Κάρνεγκι Μέλον, ο Μποτ μελέτησε την ύπαρξη ηλεκτρονικών φίλτρων που αντιστοιχούν σε δεδομένες θετικά πραγματικές συναρτήσεις. Το 1949 απέδειξαν ένα θεμελιώδες θεώρημα σύνθεσης φίλτρων. Οι Ντάφιν και Μποτ επέκτειναν την προηγούμενη εργασία του Ότο Μπρούνε ότι οι απαιτούμενες συναρτήσεις μιγαδικής συχνότητας s μπορούσαν να υλοποιηθούν με ένα παθητικό δίκτυο επαγωγών και πυκνωτών. Η απόδειξη, που βασίζεται στην επαγωγή στο άθροισμα των βαθμών των πολυωνύμων στον αριθμητή και τον παρονομαστή της λογικής συνάρτησης, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα Εφαρμοσμένης Φυσικής, τόμος 20, σελίδα 816. Σε συνέντευξή του το 2000 με τον Άλλιν Τζάκσον της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας, εξήγησε ότι βλέπει "τα δίκτυα ως διακριτές εκδοχές της αρμονικής θεωρίας", οπότε η εμπειρία του με τη σύνθεση δικτύων και την τοπολογία ηλεκτρονικών φίλτρων τον εισήγαγε στην αλγεβρική τοπολογία.
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Το Συμβούλιο, έτσι όπως είχε καθοριστεί να λειτουργήσει ήδη από τη Διάσκεψη του Πότσδαμ απαιτούσε ομοφωνία μεταξύ των τεσσάρων μελών του. Ωστόσο, με την αντικατάσταση του Ρούζβελτ από τον Χάρι Τρούμαν από τα τέλη Απριλίου 1945 το κλίμα τόσο των ΗΠΑ όσο και της Βρετανίας απέναντι στον Στάλιν άλλαξε. Οι σχέσεις μεταξύ των χωρών άρχισαν να ψυχραίνονται (αργότερα θα ξεσπάσει αυτό που χαρακτηρίστηκε ως Ψυχρός Πόλεμος) και το ίδιο συνέβη και με τη συνεργασία των μελών του Συμβουλίου. Είχε αρχίσει να γίνεται εμφανής η διαφορά πολιτικής μεταξύ των κυβερνήσεων, καθεμιά από τις οποίες είχε διαφορετικά συμφέροντα. Οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί είχαν αρχίσει να αυτενεργούν στις ζώνες τους, προκειμένου να λύσουν τα ζητήματα που ανέκυπταν. Το 1946 η Βρετανία αποδέχτηκε την αμερικανική πρόταση συγχώνευσης των δύο ζωνών στον τομέα της οικονομίας, πράγμα που υλοποιήθηκε από την 1η Ιανουαρίου 1947. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1946 είχε ανακύψει η πρώτη σημαντική διαφωνία σχετικά με την κατανομή του βιομηχανικού άνθρακα στις τέσσερις ζώνες κατοχής. Βέβαια, το 1947 είχαν ήδη συσταθεί οι τοπικές γερμανικές κυβερνήσεις και μεγάλο τμήμα της διοίκησης είχε ήδη περάσει σε γερμανικά χέρια: Τον Ιούνιο του 1946 εξελέγησαν τα πρώτα τοπικά κοινοβούλια (Landtage) στην αμερικανική ζώνη, για να ακολουθήσουν τα αντίστοιχα στη βρετανική ζώνη (Απρίλιος 1947) και στη γαλλική (Μάιος 1947).
Ράουλ Μποτ
Σταδιοδρομία
Ο Μποτ γνώρισε τον Άρνολντ Σ. Σαπίρο στο IAS και εργάστηκαν μαζί. Μελέτησε τη θεωρία ομοτοπίας των ομάδων Lie, χρησιμοποιώντας μεθόδους από τη θεωρία Μορς, οδηγώντας στο θεώρημα περιοδικότητας του Μποτ (1957). Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας, εισήγαγε τις συναρτήσεις Μορς-Μποτ, μια σημαντική γενίκευση των συναρτήσεων Μορς.
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Τον Ιανουάριο του 1948 άλλαξε ο συσχετισμός δυνάμεων στο Γερμανικό Οικονομικό Συμβούλιο της Αγγλοαμερικανικής ζώνης: Τα μέλη του αυξήθηκαν σε 104 και συστάθηκε ένα δεύτερο επιμελητήριο, με την επωνυμία Länderrat, στο οποίο μετείχαν δύο μέλη από κάθε ομόσπονδο κρατίδιο. Σκοπός αυτών των ενεργειών ήταν να σχηματιστεί ένας πυρήνας για τη μέλλουσα γερμανική κυβέρνηση. Καταρτίστηκε, επίσης, σχέδιο ώστε να συμπεριληφθεί σε αυτήν και η γαλλική ζώνη κατοχής τον Ιούνιο του ίδιου έτους.
Ράουλ Μποτ
Σταδιοδρομία
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συνεργαστεί επί πολλά χρόνια με τον Μάικλ Ατίγια, αρχικά μέσω του ρόλου που έπαιζε η περιοδικότητα στην Κ-θεωρία. Ο Μποτ συνέβαλε σημαντικά προς την κατεύθυνση του θεωρήματος του δείκτη, ιδιαίτερα στη διατύπωση σχετικών θεωρημάτων σταθερού σημείου, ιδίως του λεγόμενου "θεωρήματος σταθερού σημείου Woods Hole", ενός συνδυασμού του θεωρήματος Ρίμαν-Ροχ και του θεωρήματος σταθερού σημείου του Λέφσετζ (πήρε το όνομά του από το Woods Hole της Μασαχουσέτης, τόπο διεξαγωγής ενός συνεδρίου στο οποίο έγινε η συλλογική συζήτηση για τη διατύπωσή του).
Μάμι Αϊζενχάουερ
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών
Το 1958, η Αϊζενχάουερ αναφέρθηκε επίσης ότι ήταν το πρώτο άτομο που διακόσμησε το Λευκό Οίκο για το Χαλοουίν.
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Η Σοβιετική πλευρά απείχε από όλες αυτές τις διαδικασίες. Προχώρησε, μάλιστα, σε αποκλεισμό του Βερολίνου, με στόχο να εκδιώξει από αυτό τις τρεις δυτικές δυνάμεις. Αυτές, με τη σειρά τους, προχώρησαν σε αποκλεισμό της Σοβιετικής ζώνης και οργάνωσαν αερογέφυρα για τον ανεφοδιασμό του δυτικού Βερολίνου. Ο αποκλεισμός αυτός διήρκεσε σχεδόν ενάμιση χρόνο και άρθηκε από τη Σοβιετική πλευρά μόλις τον Μάιο του 1949. Σιωπηρά, το Βερολίνο διαιρέθηκε σε δύο ζώνες, το δυτικό (υπό τη διοίκηση των δυτικών δυνάμεων) και το ανατολικό (υπό Σοβιετική διοίκηση).
Ράουλ Μποτ
Σταδιοδρομία
Οι σημαντικότερες εργασίες των Ατίγια-Μπότ σχετικά με το σημερινό θεώρημα σταθερού σημείου των Ατίγια-Μπότ γράφτηκαν μέχρι το 1968- Στη συνέχεια συνεργάστηκαν για να βρουν σε σύγχρονη γλώσσα τις ελλείψεις του Ιβάν Πετρόφσκι στις υπερβολικές μερικές διαφορικές εξισώσεις, με την προτροπή του Λαρς Γκάρντινγκ. Στη δεκαετία του 1980, οι Ατίγια και Μποτ ερεύνησαν τη θεωρία μετρητών, χρησιμοποιώντας τις εξισώσεις Γιανγκ-Μιλς σε μια επιφάνεια Ρίμαν για να αποκτήσουν τοπολογικές πληροφορίες για τους χώρους moduli των σταθερών δεσμίδων σε επιφάνειες Ρίμαν. Το 1983 απευθύνθηκε στην Καναδική Μαθηματική Εταιρεία σε μια ανακοίνωση με τίτλο "Ένας τοπολόγος θαυμάζει τη Φυσική".
Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου
Το Συμμαχικό Συμβούλιο Ελέγχου δεν λαμβάνει πλέον σχεδόν καμία απόφαση, καθώς δεν υπάρχει ομοφωνία των εκπροσώπων σε αυτό. Οριστική διάλυσή του σηματοδοτείται στις 20 Μαρτίου 1948, οπότε ο Σοβιετικός εκπρόσωπος Βασίλι Σοκολόβσκι αποχωρεί από αυτό σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η διάλυση αυτή σηματοδοτούσε, με τη σειρά της, τον διαμελισμό της Γερμανίας σε Ανατολική και Δυτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος Σ Κατηγορία:Διεθνείς πολιτικοί οργανισμοί
Μάμι Αϊζενχάουερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ράουλ Μποτ
Σταδιοδρομία
Είναι επίσης γνωστός για το θεωρήματα Μπορέλ, Μποτ-Βότ-Βάιλ σχετικά με τη θεωρία αναπαράστασης των ομάδων Lie μέσω ολομορφικών κυψελών και των ομάδων συνομολογίας τους, καθώς και για το έργο του σχετικά με τις φυλλώσεις. Μαζί με τον Τσερν εργάστηκε πάνω στη θεωρία Νεβανλίνα, μελέτησε τις ολόμορφες διανυσματικές δέσμες πάνω από μιγαδικές αναλυτικές πολλαπλότητες και εισήγαγε τις κλάσεις Μποτ-Τσερν, χρήσιμες στη θεωρία της γεωμετρίας Αρακέλοφ και επίσης στην αλγεβρική θεωρία αριθμών.
Βραβεία
Το 1964, του απονεμήθηκε το βραβείο Όσβαλντ Βέμπλεν για τη Γεωμετρία από την Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία. Το 1983, του απονεμήθηκε το βραβείο Τζέφρι-Γουίλιαμς από την Καναδική Μαθηματική Εταιρεία. Το 1987, του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο της Επιστήμης.
Το 2000 του απονεμήθηκε το βραβείο Βολφ. Το 2005, εξελέγη Overseas Fellow της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γεωμέτρες Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Ούγγροι εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Ξένα μέλη της Βασιλικής Κοινωνίας Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Αμεντέ Κομπεμάλ
Ο Αμεντέ Κομπεμάλ (Amédée Combemale) ήταν γάλλος μηχανικός και αθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Κομπεμάλ είχε έλθει στην Ελλάδα και την Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα, με την σύζυγο του, για να εργαστεί σαν μηχανικός στην Εταιρεία Αεριοφωτός Αθηνών και παράλληλα έγινε μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών παίρνοντας μέρος στις διοργανώσεις της εποχής.
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης και στο απλό αντρών ήταν πρώτος το 1909 και το 1910, δεύτερος το 1908. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1909 και το 1910 με συμπαίκτη και τις δύο φορές τον Αντώνη Σταθάτο. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1908 με συμπαίκτρια την Χριστίνα Δαγκλή και το 1909 με συμπαίκτρια την σύζυγο του.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Ιωάννης Α΄ του Ζίμμερν
Ο Ιωάννης Α΄ (Johann I. von Pfalz-Simmern, 15 Μαΐου 1459 – 27 Ιανουαρίου 1509) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Ζίμμερν (Simmern) το διάστημα 1480-1509.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου Α΄, παλατινού κόμη του Ζίμμερν και της Μαργαρίτας, κόρης του Άρνολντ, δούκα του Χέλρε.
Το 1480 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1509 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄ ως παλατινός κόμης του Ζίμμερν.
Οικογένεια
Το 1481 νυμφεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ιωάννη Β΄, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Emmabuntüs
To Emmabuntüs είναι μια διανομή Linux που βασίζεται στο λειτουργικό σύστημα Ubuntu και είναι σχεδιασμένη με σκοπό να εγκαθίσταται σε υπολογιστές που δωρίζονται σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, όπως οι κοινότητες Emmaüs. Το όνομα Emmabuntüs είναι σύνθεση των λέξεων Emmaüs και Ubuntu.
Χαρακτηριστικά
Το Emmabuntüs 2 μπορεί να εγκατασταθεί χωρίς να χρειάζεται να είναι συνδεδεμένος ο υπολογιστής στο Διαδίκτυο, διότι όλα τα απαραίτητα πακέτα λογισμικού βρίσκονται ήδη στον δίσκο εγκατάστασης. Το περιβάλλον είναι πολυγλωσσικό, ενώ δίνεται στον χρήστη η επιλογή εγκατάστασης και πακέτων (codecs) που δεν είναι ελεύθερο λογισμικό. Το προεπιλεγμένο περιβάλλον εργασίας είναι το Xfce, ενώ περιλαμβάνεται και είναι δυνατόν να εγκατασταθεί και το LXDE. Συνεπώς ο χρήστης έχει την δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στα δύο αυτά περιβάλλοντα. Είναι προεγκατεστημένα πολυάριθμα προγράμματα και εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένων περιηγητών ιστού που διαθέτουν πρόσθετα (αγγλ. plug-ins) με δυνατότητες γονικού ελέγχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομές Linux Emmab
Αμάντα Γεωργιάδη
Η Αμάντα Κλάρα Γεωργιάδη Τένφιορντ (Amanda Klara Georgiadis Tenfjord· γενν. 9 Ιανουαρίου 1997), καλλιτεχνικά γνωστή ως Αμάντα Γεωργιάδη Τένφγιορντ, είναι Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Έζησε τα πρώτα χρόνια της στα Ιωάννινα, αλλά μεγάλωσε στο Τένφιορντ της Νορβηγίας. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το τραγούδι  Die Together , κατακτώντας την 8η θέση.
Βιογραφικό
H Αμάντα Γεωργιάδη γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1997 στο Ώλεσουντ (σύμφωνα με καταχώρηση γέννησης), αν και η ίδια έχει δηλώσει στα Ιωάννινα, από Νορβηγίδα μητέρα (Greta Tenfjord) και Έλληνα πατέρα (Kωνσταντίνος Γεωργιάδης/Konstantinos Georgiadis). Ζούσε μέχρι την ηλικία των 3 ετών στα Ιωάννινα, όταν και μετακόμισε με την οικογένειά της στo νορβηγικό χωριό Τένφιορντ (Tennfjord). Φοίτησε στο Fageουrlia videregående skole, όπου ήταν στην ίδια τάξη με τη Σίγκριντ. Το 2015 μετακόμισε στο Τρόντχαϊμ για να σπουδάσει ιατρική στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας. Το 2019 ανακοίνωσε ότι ανέστειλε τις σπουδές της για να επικεντρωθεί στη μουσική της καριέρα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Νορβηγοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Έλληνες YouTubers Κατηγορία:Πρόσωπα ελληνικής καταγωγής
Ιωάννης Β΄ του Ζίμμερν
Ο Ιωάννης B΄ (Johann II. von Simmern, 21 Μαρτίου 1492 - 18 Μαΐου 1557) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Ζίμμερν (Simmern) το διάστημα 1509-1557.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ παλατινού κόμη του Ζίμμερν και της Ιωάννας, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
To 1509 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Έδωσε άδεια να εγκατασταθεί τυπογραφείο στο Ζίμμερν και ήταν προστάτης της γλυπτικής. Εισήγαγε τη Μεταρρύθμιση στην κομητεία του, πράγμα που οδήγησε σε ένταση με τους γειτονικούς αρχιεπισκόπους του Τριρ και του Μάιντς.
Οικογένεια
Το 1508 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη του Χριστόφορου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πάπας Ιννοκέντιος ΙΑ΄
Ο Πάπας Ιννοκέντιος ΙΑ΄ (16 Μαΐου 1611 – 12 Αυγούστου 1689), κοσμικό όνομα: Benedetto Odescalchi (Μπενεντέτο Οντεσκάλτσι), υπήρξε Πάπας από τις 21 Σεπτεμβρίου 1676 ως τον θάνατό του, το 1689. Είναι γνωστός και ως ο "Σωτήρας της Ουγγαρίας", εξαιτίας του ότι χρηματοδότησε τις ευρωπαϊκές δυνάμεις που απελευθέρωσαν την Ουγγαρία. Με τη δική του βοήθεια ο βασιλιάς της Πολωνίας Ιωάννης Σομπιέσκι νίκησε τους Τούρκους στη Βιέννη, το 1683. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας του ήρθε σε ρήξη με τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Υπήρξε συντηρητικός Ποντίφικας και μείωσε τη φορολογία στα Παπικά Κράτη και αύξησε τον παπικό προϋπολογισμό. Εξαιτίας αυτού κυβέρνησε επιβάλλοντας νεποτισμό. Επέβαλε απλότητα στο κήρυγμα και διάφορες άλλες αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της ενδυμασίας.
Έπειτα από πολλές προσπάθειες να αγιοποιηθεί, που ξεκίνησαν το 1791 και σταμάτησαν πολλές φορές, ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ ανακηρύχθηκε άγιος το 1956 από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄.
Νέα Λεύκη Λάρισας
Η Νέα Λεύκη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Η Νέα Λεύκη βρίσκεται στον κάμπο της Λάρισας σε απόσταση περίπου 14 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της πόλης και μόλις 4 χλμ. ΝΑ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου), σε υψόμετρο 120 μέτρα. Στα ανατολικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Μακρύρεμα και αποτελεί βιότοπο για ψάρια και πολλά είδη πουλιών. Στα νότια έχουν εντοπιστεί δύο μαγούλες και προϊστορικά ευρήματα. Η παλιά του ονομασία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν "Γκοτσ - μπασσάν" και αναφέρεται στα κριάρια που εκτρέφονταν τότε στην περιοχή. Με την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία. Στο παλιό Δημοτικό σχολείο λειτουργεί λαογραφικό μουσείο.
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα με το παλιό της όνομα ως Γκοτσμπασσάν το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φακίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 το όνομά της διορθώθηκε σε Νέα Λεύκη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 152 κατοίκους.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Δείτε επίσης
Ο οικισμός Λεύκη στο Δήμο Ελασσόνας.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Μάριο Σιμάρρο
Ο Μάριο Σιμάρρο (Mario Antonio Cimarro Paz, 1 Ιουνίου 1971) είναι Κουβανός ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει σε μεγάλες επιτυχίες τηλενουβέλων, όπως η Κορίνα, η αγριόγατα, τα Κρυφά πάθη, η La usurpadora και το El cuerpo del deseo.
Προσωπική Ζωή
Το πλήρες όνομά του Μάριο Σιμάρρο είναι Mario Antonio Cimarro Paz. Οι γονείς του ονομάζονται Cimarro Luis Antonio Paz και Maria Caridad, ενώ έχει και μια αδελφή που ονομάζεται Maria Antonia. Παντρεύτηκε στις 10 Ιουνίου 1999 την ηθοποιό Natalia Streignard, όμως χώρησαν στις 14 Σεπτεμβρίου 2006.
Επαγγελματική Ζωή
Ο Μάριο Σιμάρρο έφτασε το 1994 στο Μεξικό από την Κούβα με σκοπό να εκπληρώσει το όνειρό του να γίνει ηθοποιός. Σπούδασε και μελέτησε δίπλα σε επαγγελματίες ηθοποιούς, ενώ κατάφερε και απέκτησε δίπλωμα στον τομέα του δράματος. Εντάχθηκε ως μέλος της Televisa, μιας μεγάλης εταιρείας παραγωγής τηλενουβέλων και στη La usurpadora, μια διεθνούς φήμης τηλενουβέλας, εξασφάλισε το χαρακτήρα του Mario Luciano Alcantara, του νέου εραστή Paola Bracho.
Το 1998 πρωταγωνίστησε στη σειρά "Η γυναίκα της ζωής μου", που γυρίστηκε στο Μαϊάμι, δίπλα στην ηθοποιό Natalia Streignard, την οποία ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε. Το 2000, ο Μάριο πήγε στην Αργεντινή για να πρωταγωνιστήσει μαζί με Diego Ramos στο "Amor Latino". Τότε οι φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν σχετικά με ενδεχόμενο χωρισμό του Μάριο και της συζύγου του, αν και οι δύο δήλωσαν ότι ήταν ακόμα μαζί. Το 2001 συμμετέχει στη σειρά "Más que amor" στη Βενεζουέλα. Το 2002, επέστρεψε στο Μαϊάμι για να πρωταγωνιστήσει στο Κορίνα, η αγριόγατα "Gata Salvage", μια σαπουνόπερα που είχε διεθνή επιτυχία, παίζοντας τον Mario Luis Arismendi, ένα νεαρό εκατομμυριούχο ο οποίος, αφού έχασε τη σύζυγό του, ερωτεύεται ένα φτωχό κορίτσι.
Ένα χρόνο αργότερα εντάχθηκε στην Telemundo και ταξίδεψε στην Κολομβία για να πρωταγωνιστήσει σε μια ακόμα επιτυχημένη τηλενουβέλα, τα Κρυφά πάθη. Σε αυτήν υποδύεται τον Juan Reyes, έναν ισχυρό άνδρα που ερωτεύεται την όμορφη Norma Elizondo, που ανήκει στην οικογένεια την οποία εκείνος θεωρεί υπεύθυνη για την αυτοκτονία της αδερφής του.
Συμμετείχε επίσης και στις σειρές "El cuerpo del deseo" (2005), "La Traición" (2008), "Mar de amor" (2009-2010) και σε άλλες.
Το 2006 χώρισε τη σύζυγό του. Το 2011 πρωταγωνιστεί στην τηλενουβέλα "Los herederos del Monte" δίπλα στη Μαρλένε Φαβέλα για μια ακόμη φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί ηθοποιοί
Flowers of the Forest
Το Flowers of the Forest (ελληνικά: άνθη του δρυμού) είναι παραδοσιακό τραγούδι της Σκωτίας. Η προέλευσή του είναι άγνωστη.
Πρόκειται για μία λαϊκή μελωδία που τιμά την ήττα του σκωτσέζικου στρατού του Ιακώβου Δ΄ στη Μάχη του Φλόντεν τον Σεπτέμβριο του 1513. Αν και οι αρχικές λέξεις είναι άγνωστες, η μελωδία καταγράφηκε την περίοδο 1615–1625 στο χειρόγραφο John Skene of Halyards ως «Flowres of the Forrest», αν και μπορεί να είχε συντεθεί νωρίτερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Σκωτία Κατηγορία:Μουσική στη Σκωτία Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας
Σούζαν Σόνταγκ
Η Σούζαν Σόνταγκ (αγγλικά: Susan Sontag, 16 Ιανουαρίου 1933 - 28 Δεκεμβρίου 2004) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, δοκιμιογράφος, σκηνοθέτρια και ακτιβίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1933 στη Νέα Υόρκη ως Σούζαν Ρόζενμπλατ και προερχόταν από εβραϊκή οικογένεια. Το 1950, σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τον κοινωνιολόγο Φίλιπ Ριφ, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Ντέιβιντ. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το 1959.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο φιλοσοφία, αρχαία ιστορία και λογοτεχνία. Έκανε στο Χάρβαρντ μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλική φιλολογία και στη φιλοσοφία και ξεκίνησε τη διαδακτορική της διατριβή στην ελληνική φιλοσοφία, την οποία δεν ολοκλήρωσε ποτέ.
Απεβίωσε το 2004 από μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο σε ηλικία 71 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Όκρος Τσίχε
Το Όκρος Τσίχε ( ოქროს ციხე), το όνομα του οποίου μεταφράζεται ως «Χρυσό φρούριο», είναι μεσαιωνικό φρούριο στο Δήμο Αντιγένι, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι στα νότια της Γεωργίας, βόρεια του χωριού Σόκα. Βρίσκεται στην ιστορική κοιλάδα Κβαμπλιάνι, σε ένα δυσπρόσιτο και απόκρημνο βουνό. Το φρούριο κατείχε εξέχουσα θέση στις Γεωργιανές-Οθωμανικές αναμετρήσεις του 16ου αιώνα και ήταν επίσης γνωστό με την τουρκική απόδοση του ονόματός του: Αλτουνκάλα.
Το 2007, το Όκρος Τσίχε καταχωρήθηκε στον κατάλογο με τα Αμετακίνητα Πολιτιστικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας.
Αρχιτεκτονική
Το φρούριο Όκρος Τσίχε είναι μια από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές οχυρώσεις στη Γεωργία. Οι παχιοί τοίχοι του είναι χτισμένοι από χοντρικά ξακρισμένους ογκόλιθους, που ορθώνονται σε ύψος 10 μέτρων. Η ακρόπολη βρίσκεται πάνω σε μια βραχώδη κορυφογραμμή του βουνού και οι προμαχώνες του - ενισχυμένοι με μεγάλους πύργους - κάνουν απότομη κάθοδο στις νότιες και βόρειες πλαγιές. Το σχέδιό του είναι περίπλοκο, με αρκετά επίπεδα που ακολουθούν την ακανόνιστη βραχώδη επιφάνεια και ανθρωπογενή τεχνητά τοιχώματα που συνδυάζονται με τα φυσικά βραχώδη.
Ιστορία
Το φρούριο Όκρος Τσίχε χτίστηκε στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα και ήταν ένα από τα κύρια οχυρά στην κατοχή της δυναστείας των Ζακέλι του πριγκιπάτου του Σάμτσχε. Λόγω της εξέχουσας θέσης του στην κοιλάδα Κβαμπλιάνι, το φρούριο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση του Σάμτσχε από τις εισβολές του Οθωμανικού στρατού κατά την Καυκάσια εκστρατεία του Λαλά Μουσταφά Πασά το 1578. Είναι το φρούριο στο οποίο είχε οχυρωθεί η πριγκίπισσα Ντεντισμέντι (Γεωργιανά: დედისიმედი), προτού διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία με τον Οθωμανό διοικητή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Κάστρα στη Γεωργία
Ντέμπρα Ουίνγκερ
Η Ντέμπρα Ουίνγκερ ή Ντέμπορα Γουίνγκερ (Debra Lynn Winger) (γενν. 16 Μαΐου 1955 ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Πρωταγωνίστησε στις ταινίες Ιπτάμενος και τζέντλεμαν (1982), Σχέσεις στοργής (1983) και Στη χώρα της σκιάς (1993), καθεμιά από τις οποίες τής χάρισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από την Εθνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου για την ταινία Σχέσεις στοργής και το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τόκιο για την ταινία Επικίνδυνη γυναίκα (1993). Άλλες ταινίες της περιλαμβάνουν τις Ο καουμπόι των πόλεων (1980), Τρεις και μοναδικοί (1986), Διαβολική χήρα (1987), Το στίγμα της προδοσίας (1988), Τσάι στη Σαχάρα (1990), Όταν κάποιον αγαπάς (1995) και Η Ρέιτσελ παντρεύεται (2008). Το 2012 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ στην παράσταση The Anarchist. Το 2014, έλαβε το Lifetime Achievement Award στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τρανσιλβανίας.
Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά του Netflix Το ράντσο (2016-2020).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τζων Φίλιπ Σούζα
Ο Τζων Φίλιπ Σούζα (John Philip Sousa. Ουάσιγκτον, 6 Νοεμβρίου 1854 - Ρέντινγκ της Πενσυλβάνιας, 6 Μαρτίου 1932) ήταν Αμερικανός αξιωματικός, μαέστρος στρατιωτικής μπάντας, συνθέτης πολλών δημοφιλών εμβατηρίων και συνθέτης οπερετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Συνθέτες οπερέτας Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Μουσική στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Γαβρισιοί Ιωαννίνων
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Γαβρισιοί βρίσκονται σε υψόμετρο 620 μέτρα, απέχουν 23 χιλιόμετρα ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 17 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Δυτικά του χωριού είναι η Λιγοψά, νοτιοανατολικά το Πετσάλι ενώ ανατολικά του περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Κοζάνης. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η αρχική του θέση ήταν στην τοποθεσία "Παλαιοχώρι" με την ονομασία Δωροθέα ("δώρο Θεού", λόγω της αξιοζήλευτης θέας προς το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων) από την οποία μετοίκησε στη σημερινή λόγω κάποιας μεταδοτικής ασθένειας.
Γραπτές αναφορές για τους Γαβρισιούς υπάρχουν από το 1850 όταν εκκλησιαστικά υπαγόταν στα Ιωάννινα και ήταν ιδιόκτητο ενώ το 1866 με 1881 ήταν τσιφλίκι του Αλή Εφένδη και του Γ. Ζωίδη. Ως τελευταίος ιδιοκτήτης αναφέρεται ο Ζαγορίσιος Κωστούλας Δόνος από τον οποίο σταδιακά εξαγοράστηκε το χωριό. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία στους Γαβρισιούς δόθηκε εξ΄αιτίας της σθεναρής αντίστασης που έδειξαν οι τότε κάτοικοι απέναντι στους Τούρκους και για την οποία χαρακτηρίστηκαν "Γαύριοι", δηλαδή ήρωες στα σλάβικα. Πολιούχος ναός είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο κέντρο του χωριού που κτίστηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας και ανακαινίστηκε πλήρως 1981.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 γραμμένος Γαβρισιούς να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πετσαλίου. Το 1924 με το ΦΕΚ 234Α - 23/09/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Γαβρισιοί. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γαβρισιών της δημοτικής ενότητας Εκάλης που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 109 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Home Movies (τηλεοπτική σειρά)
Το Home Movies είναι μια αμερικανική τηλεοπτική κωμική σειρά που δημιουργήθηκε από τους Loren Bouchard και Brendon Small. Η σειρά στρέφεται γύρω από τον οκτάχρονο Μπρέντον, που στον ελεύθερο χρόνο του φτιάχνει βίντεο με τους φίλους του Μελίσσα Ρόμπινς και Τζέισον Πενόπολις. Ζει με την διαζευγμένη μητέρα του Πάουλα και την υιοθετημένη αδερφή του Τζόσυ. Αναπτύσσει μια λοξή σχέση πατέρα-γιου με τον αλκοολικό προπονητή του ποδοσφαίρου John McGuirk.
Το Home Movies έκανε πρεμιέρα στο κανάλι UPN στις 26 Απριλίου 1999. Το κανάλι ακύρωσε την σειρά μετά από πέντε επεισόδια αλλά το Cartoon Network αγόρασε τα δικαιώματα για τη σειρά, βλέποντας δυνατότητες σε αυτήν. Έκανε πρεμιέρα πρώτο στο βραδινό πρόγραμμα του καναλιού στις 2 Σεπτεμβρίου 2001. Πρόβαλλε 47 επιπλέον επεισόδια πριν ολοκληρωθεί στις 4 Απριλίου 2004.
Το Home Movies ανέπτυξε μια λατρεία κατά την διάρκεια προβολής του και εξακολουθεί ακόμα να θεωρείται ένα cult σόου. Οι κριτικοί δέχτηκαν θετικά το σόου κατά τα επόμενα χρόνια και το 2009 η σειρά τοποθετήθηκε στον κατάλογο των 100 κορυφαίων κινουμένων σειρών του IGN. Ο συμπαραγωγός Brendon Small θα βοηθούσε αργότερα στην δημιουργία της σειράς Metalocalypse και ο Bouchard θα βοηθούσε στην δημιουργία της σειράς animation Bob's Burgers για το κανάλι Fox.
Σεζόν 1
Κινούμενα στο Squigglevision και με έντονη την χρήση της ρετροσκόπησης, τα πέντε πρώτα επεισόδια προβλήθηκαν στο UPN το 1999. Αυτή τη σεζόν η εκπομπή παρουσίασε τους βασικούς χαρακτήρες και αποτελούνταν κυρίως από επεισόδια που περιστρέφονταν γύρω από τις ταινίες που δημιουργούσε ο Μπρέντον. Μεγάλο μέρος του ύφους γραφής είναι χαλαρό και αυτοδημιουργούμενο. Η σεζόν τελειώνει με τον Μπρέντον να χαιρετάει τον πρώην απών πατέρα του στο τηλέφωνο.
Σεζόν 2
Τώρα κινούμενη στο Flash, αυτή είναι η πρώτη σεζόν που προβλήθηκε από το Cartoon Network ως αποτέλεσμα των μικτών βαθμολογιών της πρώτης σεζόν. Τα επεισόδια τώρα είναι εκτεταμένα αλλά οι δημιουργοί έχουν πλέον περισσότερη ελευθερία, επιτρέποντας δημιουργικά επεισόδια και εισάγοντας νέους χαρακτήρες. Ήταν και μια σεζόν πολλαπλών ιστοριών η οποία περιλάμβανε : Η σειρά αναπτύσσει επίσης μια τεχνική γραφής που περνά μέσα στις επόμενες σεζόν, όπου η πλοκή του κάθε επεισοδίου συνήθως έχει ένα κρυφό θέμα. Η έμφαση στις ταινίες του Μπρέντον γίνεται το κλειδί και συζητείται το υποκείμενο της δημιουργίας τους. Σε αυτό το σημείο, ο Μπρέντον εξακολουθεί να απολαμβάνει τη ζωή του κάνοντας ταινίες και ζώντας σε έναν "φανταστικό" κόσμο.
Σεζόν 3
Λίγο πιο χαλαρή από την δεύτερη σεζόν, η εκπομπή σπρώχνει την ιδέα του εποχιακού τόξου και πολλά από τα επεισόδια έχουν ύφος εκτός λειτουργίας. Τα επεισόδια προβάλλουν όλο και πιο ηδονικά θέματα και είναι πιο καταραμένα από προηγούμενα. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως ο Φέντον και ο Ντουαίην, λαμβάνουν περισσότερο χρόνο προβολής σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν. Μια άλλη αξιοσημείωτη πτυχή είναι ότι η εκπομπή αρχίζει να αναγνωρίζει τις ταινίες πιο συχνά από ότι παλιότερα και αρχίζει να τις παρωδεί. Η σεζόν ολοκληρώνεται με την μητέρα του Μπρέντον Λίντα να έχει ένα παιδί αλλά μετά αυτή και ο Άντριου δεν εμφανίζονται πλέον στην σειρά.
Σεζόν 4
Η τελική σεζόν : οι δημιουργοί προφανώς ήξεραν ότι η συνολική παραγωγή των τελευταίων δεκατριών επεισοδίων θα ακυρωνόταν. Πολλά από τα επεισόδια είναι παρωδίες ταινιών, συμπεριλαμβανομένων τριών υπαινιγμών στα θρίλερ του Χίτσκοκ. Το μεγαλύτερο μέρος των επεισοδίων αποτελείται από μια πλοκή που εμπλέκει τον Μπρέντον να κάνει κάτι άλλο εκτός από παραγωγή ταινιών. Μέρος όλου αυτού περιστρέφεται γύρω από τον Μπρέντον ο οποίος προσπαθεί να καταλάβει εάν εξακολουθεί ακόμα να απολαμβάνει την δημιουργία ταινιών ή αν αυτό γίνεται όλο και περισσότερο μια αγγαρεία. Ένα ολόκληρο επεισόδιο ("Curses") ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ορκωμοσίας και τα θέματα ενηλίκων. Ο χαλαρός διάλογος και οι μακροσκελείς συζητήσεις μειώνονται για χάρη των χιουμοριστικών τεχνικών της πλοκής και της ταχύτερης αναφοράς σε ανέκδοτα.
Το τελευταίο επεισόδιο ("Focus Grill") αποφασίστηκε να είναι το φινάλε της σειράς και επανέφερε τις μακροσκελείς συνομιλίες και το χαλαρό διάλογο καθώς και ένα ψήφισμα για τη σειρά καθώς οι Μπρέντον, Τζέισον και Μελίσσα καταλήγοντας τελικά στην πρώτη τους ταινία, δηλώνοντας την φιλία τους πριν καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι ταινίες τους δεν είναι τόσο καλές όσο πάντα πίστευαν. Ο Μπρέντον ρίχνει κατά λάθος την φωτογραφική του μηχανή από ένα κινούμενο αυτοκίνητο ενώ βιντεοσκοπεί το σκηνικό κατά την τελευταία σκηνή και την παρακολουθεί με δυσκολία καθώς το αυτοκίνητο τρέχει αλλά στη συνέχεια αποσπάται από την θλίψη του από μια συζήτηση ανάμεσα στην μητέρα του και τον προπονητή McGuirk.
Μουσική
Το τραγούδι για το Home Movies κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου 2006 και περιλαμβάνει 52 τραγούδια που ακούστηκαν καθ'όλη την σειρά. Το CD κυκλοφόρησε μαζί με το DVD όλων των σεζόν. Όλη η μουσική γράφτηκε από τον Brendon Small.
Αποδοχή
Τον Ιανουάριο του 2009 το IGN κατέταξε το Home Movies στην 28η θέση ανάμεσα στις 100 κορυφαίες τηλεοπτικές εκπομπές animation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Cartoon Network
Ιωάννης Μελετόπουλος
Ο Ιωάννης Μελετόπουλος (1903 - 12 Αυγούστου 1980) ήταν Έλληνας ιστορικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1903 και εργάστηκε αρχικά ως δικηγόρος. Καταγόταν από ιστορική και πλούσια οικογένεια του λιμανιού. Πατέρας του ήταν ο μελετητής της πειραϊκής ιστορίας, Αλέξανδρος Μελετόπουλος. Ο ίδιος ο Ιωάννης επιδόθηκε στην ιστοριογραφία. Οργάνωσε το Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο των Αθηνών και συνετέλεσε στην ίδρυση του Ναυτικού Μουσείου Ελλάδας.
Ανάμεσα στα άλλα τιμήθηκε από το Ιστορικό Αρχείο Πειραιώς.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 77 ετών στις 12 Αυγούστου 1980 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Μπαλίς Οβέζοφ
Ο Μπαλίς Οβέζοβιτς Οβέζοφ (29 Δεκεμβρίου 1915 – 13 Οκτωβρίου 1975) (τουρκμενικά: Balyş Öwezow), υπηρέτησε δύο φορές ως Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκμενικής ΣΣΔ.
Διαδέχτηκε τον Σάντζα Μπατίροφ, ξεκινώντας την πρώτη θητεία του το 1950 και παραμένοντας στην εξουσία μέχρι τον Οκτώβριο του 1951, όταν ο Σουχάν Μπαμπάγιεφ τον διαδέχθηκε ως Γενικό Γραμματέα.
Ο Οβέζοφ επέστρεψε στην εξουσία στις 13 Ιουνίου 1960, μετά το θάνατο του Ντζούμα Ντούρντι Καράγιεφ. Υπηρέτησε μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 1969. Ο Μουχαμεντνάζαρ Γκαπούροοφ τον διαδέχθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος του Τουρκμενιστάν
Κορύφωση παραγωγής πετρελαίου
Η Κορύφωση παραγωγής πετρελαίου ή κορύφωση πετρελαίου ή πετρελαιοπαραγωγική κορύφωση (γνωστή συνήθως με την αγγλική απόδοση Peak Oil), αναφέρεται στο σημείο όπου η παραγωγή πετρελαίου παγκοσμίως φτάνει σε ένα ανώτατο επίπεδο, από το οποίο και μετά σταδιακά μειώνεται. Η κρίσιμη σημασία του φαινομένου δεν γίνεται πλήρως αντιληπτή αν δεν αναλογιστούμε δύο ακόμα παράγοντες: Εάν η ζήτηση αυξάνεται ενώ η προσφορά μειώνεται λόγω του υπό συζήτηση φαινομένου, τότε οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Επίσης, η Ενέργεια δεν είναι όπως κάθε τυπικό αγαθό. Για παράδειγμα, εάν ένα προϊόν επίπλωσης ανέβει αισθητά σε τιμή τότε απλά έχουμε δυσκολία αγοράς και χρήσης επίπλωσης και δυσκολία εξυπηρέτησης των περιορισμένων αναγκών με τις οποίες η επίπλωση σχετίζεται. Εάν όμως η πρόσβαση σε ενέργεια γίνει δυσκολότερη - με την αύξηση τιμών ή ακραία, με την αποκοπή πρόσβασης σε αυτή - τότε ανεβαίνει το κόστος των μετακινήσεων, της παραγωγής τροφίμων, την χρήσης μηχανημάτων, της παραγωγής συνθετικών, της κατασκευής επίπλων, κτλ. Το κόστος ενός μεγάλου μέρους της παραγωγής αυξάνεται άμεσα. Τα έμμεσα συνεπακόλουθα είναι εύκολα αισθητά σε ολόκληρη την οικονομία μιας και η άμεση επίπτωση είναι τόσο ισχυρή. Φυσικά, πολιτισμοί που περιορίζουν την χρήση του πετρελαίου περιορίζουν και την επίπτωση του φαινομένου.
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας παραδέχτηκε το 2010 πως η παραγωγή συμβατικού πετρελαίου είχε κορυφωθεί το 2006.
Ιστορική Αναδρομή της Μελέτης του Φαινομένου
Η διαδικασία ακολουθεί τις μελέτες του Κινγκ Χάμπερτ (King Hubbert) πάνω στο θέμα οι οποίες εκφράστηκαν κυρίως το 1956, όπου πιστά προέβλεψε το «Peak» της Αμερικανικής παραγωγής πετρελαίου της δεκαετίας του 70 η οποία επέφερε μια μεσοπρόθεσμη παγκόσμια κρίση.
Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας παραδέχτηκε το 2010 ότι τα συμβατικά κοιτάσματα πετρελαίου κορυφώθηκαν (ή έκαναν «peak») το 2006. Αυτό ήταν σε έντονη αντίθεση με προηγούμενές του θέσεις πως υπάρχει άφθονο πετρέλαιο για τις σημερινές ανάγκες για πολλές δεκαετίες. Παραμένει συντηρητικός στις προβλέψεις του σε σχέση με άλλα σώματα μιας και βλέπει μέλλον σε νέα κοιτάσματα και τεχνολογίες.
Wikileaks
Το Wikileaks ανέφερε πως σύμφωνα με έγγραφα που ήρθαν στην κατοχή του το παγκόσμιο «Peak» θα επέλθει το 2012.
Ο λόγος της μείωσης παραγωγής
Είναι σαφές πως το πετρέλαιο δεν θα σταματήσει να υπάρχει σε κοιτάσματα αφού μικρές ή μεγαλύτερες ποσότητες θα υπάρχουν πάντα, αλλά με υπέρογκο κόστος εξόρυξης που δε θα επιτρέπει την εκμετάλλευσή τους. Το φαινόμενο αναφέρεται κυρίως στην αύξηση της δυσκολίας εξόρυξης του, στην δυσκολία πρόσβασης σε κάποια κοιτάσματα και στην πτώση του ρυθμού ανακάλυψης νέων κοιτασμάτων.
Για παράδειγμα, ένα κοίτασμα στην Μέση Ανατολή όπου παράγει πετρέλαιο για πολλές δεκαετίες, θα έχει αυξημένο κόστος εκμετάλλευσης όταν το πετρέλαιο πρέπει να εξορυχθεί από βαθύτερα επίπεδα. Η διαδικασία απαιτεί ενέργεια και μιας και το πετρέλαιο έχει ως κύρια χρήση την ενεργειακή, τότε μπορεί να γίνει άμεσα σύγκριση της ενέργειας που παράγεται με εκείνη που απαιτείται. Όταν εκείνη που απαιτείται για την εξόρυξη αυξάνεται τότε η παραγόμενη μειώνεται και σε τελικά στάδια μπορεί να χαθεί κάθε όφελος.