cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναζλή (όνομα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από τη λαϊκή παράδοση Κατηγορία:Τουρκικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα τουρκικής προέλευσης
Βασιλική Οδός (Κρακοβία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κρακοβία Κατηγορία:Οδοί στην Κρακοβία
Φρανκ Γουίλτσεκ
Ο Φρανκ Γουίλτσεκ (Frank Wilczek, γενν. 15 Μαΐου 1951) είναι Αμερικανός φυσικός και μαθηματικός. Μαζί με τους Nτέιβιντ Πόλιτζερ και Ντέιβιντ Γκρος βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 2004 για την ανακάλυψη της ασυμπτωτικής ελευθερίας στη θεωρία των ισχυρών αλληλεπιδράσεων. Το έργο τους βοήθησε την επιστημονική κοινότητα να πλησιάσει στον στόχο «της εκπλήρωσης μεγάλου οράματος, της εκπόνησης μίας ενιαίας θεωρίας η οποία θα περιλαμβάνει και τη βαρύτητα, με άλλα λόγια μία θεωρία των πάντων», όπως ανέφερε η Ακαδημία για τη βράβευσή τους. Οι ανακαλύψεις της ερευνητικής ομάδας είχαν δημοσιευθεί το 1973 και συνέβαλαν καθοριστικά στην κατανόηση της θεωρίας της κβαντικής χρωμοδυναμικής (QCD).
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γουίλτσεκ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μινίολα της πολιτείας της Νέας Υόρκης, από γονείς πολωνικής και ιταλικής καταγωγής. Πήγε σε δημόσιο σχολείο στο Κουίνς. Οι γονείς του κατάλαβαν ότι ήταν κάτι το εξαιρετικό από την εφηβική του ηλικία, εν μέρει από τα αποτελέσματα ενός τεστ IQ. Αναθράφηκε ως Ρωμαιοκαθολικός Χριστιανός.
Πήρε πτυχίο στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1970, μεταπτυχιακό (Master) στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον το 1972 και διδακτορικό στη φυσική από το Πρίνστον το 1974. Είναι καθηγητής της φυσικής (έδρα Herman Feshbach) στο MIT. Έχει εργασθεί επίσης στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών του Πρίνστον και στο Ινστιτούτο θεωρητικής φυσικής Κάβλι στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.
Ο Γουίλτσεκ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Είναι νυμφευμένος με τη συγγραφέα και δημοσιογράφο Μπέτσυ Ντεβάιν (Betsy Devine, γενν. 1946) από τις 3 Ιουλίου 1973 και έχουν δύο κόρες, την Άμιτυ και τη Μίρα.
Ο Γουίλτσεκ διακήρυξε ότι «το Σύμπαν ενσωματώνει όμορφες ιδέες», αλλά «παρότι αυτό μπορεί να εμπνεύσει μια μεταφυσική ερμηνεία, δεν την απαιτεί».
Το 2014 ο Γουίλτσεκ, ο Χώκινγκ και δύο άλλοι επιστήμονες έγραψαν μία επιστολή προειδοποιώντας ότι: ''«Η επιτυχία στη δημιουργία τεχνητής νοημοσύνης θα ήταν το σημαντικότερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Δυστυχώς, ίσως να είναι και το τελευταίο, εκτός και αν μάθουμε πώς να αποφεύγουμε τους κινδύνους της.»'' Ο Γουίλτσεκ είναι μέλος της Επιστημονικής Συμβουλευτικής Επιτροπής στο Ινστιτούτο για το Μέλλον της Ζωής, έναν οργανισμό που δρα για τον περιορισμό των υπαρξιακών κινδύνων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, ιδίως από την προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη.
Το 2012 είχε προτείνει την ύπαρξη χρονοκρυστάλλων. Αυτή η πρόβλεψη επιβεβαιώθηκε πειραματικά το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Φυσικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Γκόρνι Ματέγιεβατς
Το Γκόρνι Ματέγιεβατς (σερβικά κυριλλικά: Горњи Матејевац) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Πάντελεϊ και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 2,482 κατοίκους.
Το Γκόρνι Ματέγιεβατς είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Ιστορία
Επί του λόφου του Μέτοχ, ο οποίος επιβλέπει τον οικισμό, ευρίσκεται η, χρονολογούμενη από τον 11ο αιώνα, «Λατινική Εκκλησία». Στα βόρεια του χωριού, επί οροπεδίου ευρισκόμενου στους πρόποδες των λόφων Μπέλι Βρχ και Τέμενι Βρχ, ευρίσκεται το Μοναστήρι Αγίου Ιωάννη. Οθωμανικά έγγραφα αναφέρουν την ύπαρξη του χωριού το 1498, ωστόσο η τοποθεσία ήταν ήδη εγκαταλελειμμένη. Η εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, χρονολογείται στο πρώτο μισό του 11ου αιώνα, ενώ είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες των αρχών του 17ου αιώνα. Από την συγκεκριμένη περίοδο χρονολογείται η Imago Pietatis, τοιχογραφία η οποία αναπαριστά τον Χριστό εν τάφω. Νεότερες τοιχογραφίες φιλοτεχνήθηκαν το 1869, καλύπτοντας, εν μέρει, την αρχική διακόσμηση της εκκλησίας.
μικρογραφία|κέντρο|upright=1.4|Άποψη της «[[Εκκλησία Αγίας Τριάδας (Γκόρνι Ματέγιεβατς)|Λατινικής Εκκλησίας».]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νις
Όπερα της Δρέσδης
Η Όπερα της Δρέσδης ή Όπερα Ζέμπερ είναι η Σαξονική Κρατική Λυρική Σκηνή (Sächsische Staatsoper) της Δρέσδης, έδρα της Σαξονικής Κρατικής Ορχήστρας (Staatskapelle) και του Μπαλέτου Ζέμπερ (Semperoper Ballett). Το κτίριο βρίσκεται κοντά στον ποταμό Έλβα στο ιστορικό κέντρο της Δρέσδης, στη Γερμανία.
Ανέγερση
Το πρώτο κτίριο, στην ίδια τοποθεσία του τωρινού, χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Γκότφρηντ Ζέμπερ. Βρίσκεται στην Πλατεία Θεάτρου στο κέντρο της Δρέσδης, στις όχθες του ποταμού Έλβα. Η αρχιτεκτονική του βασιζόταν στον κορινθιακό ρυθμό του νεοκλασικισμού με στοιχεία από την Αναγέννηση και το μπαρόκ. Ήταν το πρώτο σημαντικό έργο του Ζέμπερ και καθιέρωσε τη φήμη του ως αρχιτέκτονα. Καλλιτεχνικός στόχος του ήταν η λειτουργία και η εσωτερική δομή του κτιρίου να αντανακλάται στην εξωτερική του εμφάνιση, κάτι που δημιούργησε τάση στην κατασκευή των θεάτρων του 19ου αιώνα.
Η σκηνή άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες στο κοινό στις 13 Απριλίου 1841 με μια όπερα του Καρλ Μαρία φον Βέμπερ. Η πρώτη όπερα που ανέβηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα ήταν ο Ριέντσι του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η επιτυχία ήταν τέτοια ώστε ο συνθέτης αναγορεύτηκε σε Αρχιμουσικός της Αυλής (Kapellmeister). Έχασε το αξίωμα αυτό λόγω της εμπλοκής του στις εξεγέρσεις του 1948-9 και μάλιστα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Δρέσδη.
Πυρκαγιά και 1η ανοικοδόμηση
μικρογραφία |αριστερά |Το τέθριππο άρμα του Διονύσου Μια καταστροφική πυρκαγιά του 1869 ισοπέδωσε το κτίριο και ο βασιλιάς Ιωάννης της Σαξονίας υπό την πίεση των πολιτών της Δρέσδης, κάλεσε τον Ζέμπερ, που ήταν εξόριστος, λόγω της εμπλοκής του στην εξέγερση του 1849, για την ανοικοδόμηση του θεάτρου. Χρησιμοποιήθηκαν τα δικά του σχέδια αλλά την εποπτεία ανέλαβε ο γιος του Μάνφρεντ Ζέμπερ, που ήταν επίσης αρχιτέκτονας. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1878. Το κτίριο θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα της Μπαρόκ αρχιτεκτονικής της Δρέσδης. Στην κορυφή της κεντρικής εισόδου ένα άγαλμα του Διονύσου οδηγεί μαζί με την Αριάδνη ένα τέθριππο από πάνθηρες. Την πρόσοψη κοσμούν αγάλματα του Γκαίτε, του Σίλερ, του Σαίξπηρ, του Μολιέρου, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη κ.ά. Το εσωτερικό, πλούσιο σε κάθε είδους διακοσμητικά στοιχεία, δημιουργήθηκε από αρχιτέκτονες της εποχής, όπως ο Johannes Schilling.
O Ernst von Schuch διορίστηκε το 1882 διευθυντής ορχήστρας και από το 1889 έως τον θάνατό του το 1914 καλλιτεχνικός διευθυντής (Generalmusikdirektor). Τον διαδέχτηκε ο Fritz Reiner και το 1922 ο Fritz Busch, ο οποίος εγκατέλειψε τη Γερμανία το 1933 καθώς η εχθρική του συμπεριφορά προς το ναζιστικό καθεστώς τον είχε κάνει ανεπιθύμητο. Από το 1934 μέχρι το 1942 τα ηνία του θεάτρου πέρασαν στον Karl Böhm και από το 1943 μέχρι το 1945 στον Karl Elmendorff.
μικρογραφία|Τα ερείπια του κατεστραμμένου θεάτρου
Βομβαρδισμός και 2η ανοικοδόμηση
Στις 13 Φεβρουαρίου 1945 το κτίριο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό και πάλι, αυτή τη φορά κατά τον βομβαρδισμό της Δρέσδης από τους Συμμάχους. Από την επακόλουθη πυρκαγιά, σώθηκε μόνο το εξωτερικό κέλυφος. Ακριβώς 40 χρόνια μετά, στις 13 Φεβρουαρίου 1985, η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε. Το κτίριο διατήρησε τη μορφή που είχε πριν τον πόλεμο αλλά βελτιώθηκαν τα συστήματα ήχου και ο μηχανισμός σκηνής, μειώθηκαν οι θέσεις από 1700 σε 1300, προστέθηκε δε ένα παράρτημα για τις πρόβες και τα γραφεία της διοίκησης. Το θέατρο ξανάνοιξε με την όπερα "Ελεύθερος σκοπευτής" του Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, που ήταν η τελευταία παράσταση πριν την καταστροφή του κτιρίου το 1945. Όταν ο Έλβας πλημμύρισε το 2002, το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές. Με την ουσιαστική βοήθεια από όλο τον κόσμο, ξανάνοιξε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία Κατηγορία:Όπερα στη Γερμανία
Κλάρα Ιζαμπέλα Πατσόβα
Η Κλάρα Ιζαμπέλα Πατσόβα (πολωνικά: Klara Izabella Pacowa), γεννημένη ως Κλαιρ Ιζαμπέλ Γιουτζίν ντε Μεϊλύ-Λεσπίν (γαλλικά: Claire Isabelle Eugenie de Mailly-Lespine) (1631 - 11 Μαρτίου 1685), ήταν Πολωνή αυλική. Ήταν κυρία επί των τιμών και έμπιστη για δύο από τις βασίλισσες της Πολωνίας, της Μαρίας Λουίζας Γκοντζάγκα και της Ελεονώρας της Αυστρίας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολωνική πολιτική ζωή.
Ζωή
Ήταν η κόρη του Γάλλου κόμη Αντουάν ντε Μεϊλύ-Λεσπίν και της Ζενεβιέβ ντ' Ουφρέ, χήρας του πρίγκιπα ντε Κρόυ.
Κυρία επί των τιμών της Μαρία-Λουίζα
Ως φτωχή μακρινή συγγενής της Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα, έφτασε στην Πολωνία ως υπηρέτρια προς τιμήν της βασίλισσα. Υπηρέτησε ως υπηρέτρια τιμής στη βασίλισσα από το 1646 έως το 1654. Προσέλκυσε την προσοχή λόγω της ομορφιά της στο μπαλέτο της αυλής Οι Τέσσερις Εποχές και ονομάστηκε ως μία από τις νύμφες της αυλής της βασίλισσας στο ποίημα «Ψυχή» του Γιαν Άντζεϊ Μόρστιν. Η πολιτικά ενεργή Βασίλισσα Μαρία-Λουίζα χρησιμοποίησε τις κυρίες επί των τιμών της για να σχηματίσει σχέσει και συμμαχίες που θα μπορούσαν να της βοηθήσουν στις κρατικές υποθέσεις και στις 28 Ιουνίου 1654 κανόνισε να παντρευτεί η Κλάρα Ιζαμπέλα τον Κσίστοφ Ζίγκμουντ Πατς. Ο γάμος πιστεύεται ότι επηρέασε την καριέρα του Πατς, καθώς επωφελήθηκε από την αυλή και ήταν γνωστός για την πίστη του στον βασιλιά.
Μετά το γάμο, συνέχισε ως στενή σύντροφος της βασίλισσας. Κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής, η Κλάρα Ιζαμπέλα συνόδευσε τη βασίλισσα στη Σιλεσία και στη συνέχεια τη βασιλική αυλή σε όλη την Πολωνία κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Σουηδία, όντας παρούσα με τη βασίλισσα στο Γκντανσκ τον Ιανουάριο του 1657 και στη Σιλεσία τον Απρίλιο. Επέστρεψε στη Βαρσοβία το 1659. Όπως οι περισσότερες κυρίες των τιμών της πολιτικά ενεργού βασίλισσας, η Κλάρα Ιζαμπέλα ακολούθησε το παράδειγμα της βασίλισσας και ασχολήθηκε ενεργά με τις κρατικές υποθέσεις. Πιστεύεται ότι έπεισε τη σύζυγό της να υποστηρίξει τον Γάλλο υποψήφιο στις επόμενες εκλογές του 1661 και η ίδια συγκέντρωσε ένα ποσό 3.000 λιβρών για να ωφελήσει τα γαλλικά συμφέροντα κατά τη διάρκεια των εκλογών. Όντας κυρία επί των τιμών της βασίλισσας και συνεχώς παρούσα στην αυλή, δημιούργησε πολύτιμες σχέσεις, προστάτευε τα συμφέροντα του συζύγου της και τον ωφέλησε στα μάτια του βασιλικού ζευγαριού, καταπραΰνοντας τυχόν συγκρούσεις μεταξύ αυτών και εκείνου και διατηρούσε τις σχέσεις με ξένους ηγέτες μέσω των διπλωματών τους, τους οποίους δεχόταν ως φιλοξενούμενους στο Παλάτι Μπελβέντερ, το οποίο ο σύζυγός της είχε κατασκευάσει για αυτήν ως κατοικία της στη Βαρσοβία το 1663. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1660, o Π. ντε Μπονζύ αναφέρθηκε σε αυτήν και τη Μάρια Καζιμίερα Σομπιέσκα, την αντίπαλό της ως προτιμώμενη, ως μία από τις δύο πιο σημαντικές και με μεγαλύτερη επιρροή γυναίκες στην αυλή της Πολωνίας μετά τη βασίλισσα.
Κυρία των τιμών της Ελεονώρας
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι, αυτή και ο σύζυγός της ήταν οι ηγέτες του Φιλογαλλικού Κόμματος Πατς και πρότειναν έναν γάμο μεταξύ του βασιλιά και της Γαλλίδας υποψήφιας για τη θέση της βασιλικής συζύγου σε συμμαχία με τον Γάλλο απεσταλμένο Ούγκο ντε Λιόν. Όταν κατέληξε σε αποτυχία το 1669, έκαναν συμμαχία με την Αυστρία και διορίστηκε κυρία των τιμών στη νέα βασίλισσα του βασιλιά, Ελεονώρα της Αυστρίας. Η Κλάρα Ιζαμπέλα Πατσόβα κατάφερε γρήγορα να κερδίσει την εμπιστοσύνη της Βασίλισσας Ελεονώρας: σύμφωνα με πληροφορίες, βοήθησε τη νεοαφιχθείσα βασίλισσα να συνηθίσει στην Πολωνία και να πλοηγηθεί στο πολιτικό σύστημα και σε αντάλλαγμα έγινε η πιο επιδραστική κυρία επί των τιμών της.
Βασιλεία του Σομπιέσκι
Χήρεψε το 1684, της έμεινε μία περιουσία από την προίκα της, αλλά πέθανε από καρκίνο ένα χρόνο αργότερα.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνές κυρίες των τιμών Κατηγορία:Πολωνές του 17ου αιώνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοσμάς Στάθης
Ο Κοσμάς Στάθης φιλοτέχνησε έργα πολύ σημαντικά και ειδικεύτηκε όμως κυρίως στις θαλασσογραφίες και στις παρουσιάσεις της καθημερινής ζωής του Έλληνα με τη θάλασσα,το στοιχείο που θεωρούσε ότι ήταν ταυτόσημο με τους Έλληνες.
Ήταν επηρεασμένος από τα έργα και την τεχνοτροπία του Χατζή και του Βολανάκη. Τα έργα του κοσμούν δημόσια κτίρια και ιδιωτικές συλλογές ενώ θεωρούνται "ακριβά", δυσεύρετα και σπάνια.
Εκτός από ζωγράφος και γκαλερίστας ήταν και συλλέκτης πολλά έργα του οποίου έχουν παρουσιαστεί στο μουσείο της Πόλεως των Αθηνών,"Ευταξία" και αλλού.
Ο Κοσμάς Στάθης θεωρείται σαν ένας από τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους.
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Non Serviam (άλμπουμ)
Το Non Serviam είναι το δεύτερο άλμπουμ πλήρους μήκους του ελληνικού συγκροτήματος ακραίας μέταλ Rotting Christ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1994.
Στα λατινικά, η φράση Non serviam σημαίνει "Δεν θα υπηρετήσω", και βιβλικά αναφέρεται στην άρνηση του Σατανά να υπηρετήσει τον Θεό. Έχει επίσης μερικές διαφορετικές αναφορές και εξηγήσεις σε κοσμικά λογοτεχνικά έργα.
Ο μουσικός Σάκης Τόλης έχει χτυπήσει τις λέξεις σε τατουάζ στο στομάχι του.
Μετά από 12 χρόνια μη εκτύπωσης, το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε από την The End Records το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ των Rotting Christ
Καλλωπισμός
Ο καλλωπισμός είναι η διαδικασία της βελτίωσης της εικόνας σε ένα πρόσωπο, τόπο ή κάτι άλλο. Όσον αφορά την πόλη, κωμόπολη ή αστική περιοχή, αυτό συχνά περιλαμβάνει τη φύτευση δέντρων, θάμνων και άλλης βλάστησης, αλλά συχνά περιλαμβάνει την προσθήκη διακοσμητικών ή ιστορικών φώτων δρόμου και άλλου φωτισμού ή την αντικατάσταση σπασμένων πεζοδρομίων συχνά με τούβλο ή άλλο φυσικό υλικό. Τα παλιομοδίτικα λιθόστρωτα πεζοδρόμια χρησιμοποιούνται μερικές φορές για διαβάσεις, καθώς παρέχουν το πρόσθετο πλεονέκτημα της επιβράδυνσης των αυτοκινητιστών.
Τα σχέδια καλλωπισμού χρησιμοποιούνται συχνά από τα δημοτικά συμβούλια για την ανακαίνιση των περιοχών του κέντρου της πόλης, προκειμένου να τονωθεί ο τουρισμός ή άλλες εμπορικές δραστηριότητες. Συχνά η αναγκαιότητα τέτοιων έργων προκαλείται από σπασμένα πεζοδρόμια, τα οποία αποτελούν κίνδυνο για τους πεζούς και δυνητικά ανυπέρβλητα εμπόδια για τους χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων. Τα έργα αυτά αποτελούν συχνά μέρος άλλων μεγάλων έργων.
Ο Σύνδεσμος Λόρελ Χιλ του Στόκμπριτζ στη Μασαχουσέτη ιδρύθηκε το 1853 και είναι η παλαιότερη ενσωματωμένη εταιρεία εξωραϊσμού χωριών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αισθητική
Κωνσταντίνος της Ολλανδίας
Ο Πρίγκιπας Κωνσταντίνος της Ολλανδίας (Ολλανδικά: Prins Constantijn van Nederland, γενν. 11 Οκτωβρίου 1969) είναι το τρίτο παιδί και γιος της πρώην βασίλισσας Βεατρίκης. Είναι τέταρτος στη σειρά διαδοχής του Ολλανδικού θρόνου.
Βιογραφία
Στη βάπτισή του ανάδοχοι ήταν ο (τότε) βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας, ο Πρίγκιπας Άσγουίν του Λίππε-Μπίστερφελντ, ο Άξελ Φράιχερ φον ντεμ Μπούσε-Στρέιτχορστ, ο Μαξ Κόνσταμ και η Κορίνα ντε Μποφόρ-Σίκινια.
Γκόρνια Βρέζινα
Η Γκόρνια Βρέζινα (σερβικά κυριλλικά: Горња Врежина) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Πάντελεϊ και εντός του εδάφους της Πόλεως του Νις, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Νίσαβα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 1,142 κατοίκους.
Κωνσταντίνος της Ολλανδίας
Βιογραφία
Ο πρίγκιπας σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Λείντεν και στη συνέχεια εργάστηκε στις Βρυξέλλες, στο τμήμα της (Ολλανδικής) Επιτροπής Ευρωπαϊκών Εξωτερικών Σχέσεων. Αργότερα προσλήφθηκε από την ΕΕ και στη συνέχεια να εργάστηκε εκεί σε διάφορες θέσεις, μέχρι το τέλος του 1999.
Γκόρνια Βρέζινα
Η Γκόρνια Βρέζινα είναι επισήμως καταταγμένη μεταξύ των χωριών της Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Νις
Κωνσταντίνος της Ολλανδίας
Βιογραφία
Τον Δεκέμβριο του 2000 του απονεμήθηκε τον βραβείο Master of Business Administration στο INSEAD στο Φοντενεμπλό της Γαλλίας. Έπειτα εργάστηκε στη Διεθνή Οικονομική Εταιρεία του ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσινγκτον. Από το 2003 εργάζεται στην RAND Corporation Europe στις Βρυξέλλες. Επιπλέον, έχει θέση μερικής απασχόλησης στο ολλανδικό Υπουργείο Εξωτερικών στη Χάγη. Ο πρίγκιπας εμφανίζεται σπάνια σε δημόσιες εκδηλώσεις με την ιδιότητά του ως μέλος του Ολλανδικού Βασιλικού Οίκου. Είναι επίσης δεινός αθλητής και απολαμβάνει το ποδόσφαιρο, το τένις, το γκολφ και το σκι. Τα άλλα χόμπι του περιλαμβάνουν το σχέδιο, το μαγείρεμα και την ανάγνωση.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2000 ανακοινώθηκε επισήμως ο αρραβώνας του Πρίγκιπα Κωνσταντίνου και της Λαυρεντίν Μπρίνκχορστ. Ο πολιτικός γάμος πραγματοποιήθηκε από τον Γουίμ Ντίτμαν, δήμαρχο της Χάγης, στις 17 Μαΐου 2001, ενώ ο θρησκευτικός γάμος έλαβε χώρα δύο ημέρες αργότερα, στις 19 Μαΐου, στην Εκκλησία Αγίου Ιακώβου. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί τρία παιδιά:
Με την παραίτηση της Βασίλισσας Βεατρίκης, η οποία έλαβε χώρα στις 30 Απριλίου 2013, τα παιδιά του πρίγκιπα Κωνσταντίνου και της πριγκίπισσας Λαουρεντήν έπαψαν να είναι μέλη του Βασιλικού Οίκου, αν και εξακολουθούν να είναι μέλη της βασιλικής οικογένειας.
1255 Σίλοβα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιλοβα
Κωνσταντίνος της Ολλανδίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Ωλνουά-συρ-Σέιγ
Το Ωλνουά-συρ-Σέιγ (Aulnois-sur-Seille, Erlen) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μηρυκαστικά
Μηρυκαστικά ονομάζονται ορισμένα φυτοφάγα ζώα (όπως τα βοοειδή), επειδή μηρυκάζουν, δηλαδή αναμασούν την τροφή τους. .
Ρόζμαρι Άκερμαν
Η Ρόζμαρι Άκερμαν (Rosemarie Ackermann, γεννήθηκε 4 Απριλίου 1952) είναι Γερμανίδα πρώην αθλήτρια του άλματος εις ύψος, χρυσή Ολυμπιονίκης το 1976 και η πρώτη γυναίκα που κατάφερε να περάσει πάνω από το όριο των 2 μέτρων στις 26 Αυγούστου του 1977 στο Βερολίνο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Ρόζμαρι Βίτσας (Rosemarie Witschas) στη Λόζα (Lohsa) του Σάτσχεν της (πρώην) Ανατολικής Γερμανίας. Μέλος του επιτυχημένου πολυαθλητικού συλλόγου ΣΚ Κότμπους με το επώνυμο αυτό έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972 και κατατάχθηκε 7η, πίσω από την Ούλρικε Μάιφαρτ. Το 1973 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας για πρώτη φορά τόσο στον κλειστό, όσο και στον ανοικτό στίβο, από τις έξι συνολικά στον ανοικτό στίβο (1973, 1974, 1976, 1977, 1979 and 1980) και 11 συμπεριλαμβανομένων των τίτλων στον κλειστό (1973, 1975, 1976, 1977 και 1980). Το 1974 κατέκτησε τους πρώτους διεθνείς της τίτλους με 1,90 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και με άλμα 1,95 μέτρα (σημειώνοντας παγκόσμιο ρεκόρ) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου της Ρώμης. Αργότερα την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον αθλητή του χάντμπολ Μάνφρεντ Άκερμαν και το 1976 αναδείχθηκε χρυσή Ολυμπιονίκης στο Μόντρεαλ με επίδοση 1,93 μέτρα. Μεταξύ 1974 και 1977, ήταν σχεδόν ασυναγώνιστη στο άλμα εις ύψος, μέχρι να τραυματιστεί και να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στον Αχίλλειο τένοντα.
Στις 26 Ιουλίου στο Ολυμπιακό Στάδιο του (τότε) Δυτικού Βερολίνου κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα στα 2,00 μέτρα, έχοντας επιτυχημένες όλες τις πρώτες προσπάθειές της από τα 1,75 μέτρα. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ίδια με 1,97 μέτρα. Το ρεκόρ αυτό ήταν το έβδομο στην καριέρα της (μαζί με δύο ισοφαρίσεις), τα περισσότερα στην ιστορία για αθλήτρια μετά τη Γιολάντα Μπάλας. Το επίτευγμα της χάρισε τον τίτλο της Αθλήτριας της Χρονιάς του περιοδικού Track and Field News. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1978, βελτίωσε αυτή την επίδοση σε 2,01 μέτρα, αλλά οι πρόωροι πανηγυρισμοί της έκαναν το στρώμα να μετακινηθεί και ο πήχης έπεσε. Αυτό της στοίχισε τον τίτλο μένοντας δεύτερη με 1,99 μέτρα, καθώς η Ιταλίδα Σάρα Σιμεόνι είχε περάσει το ύψος καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ. Αποχώρησε από τον αθλητισμό μετά την Ολυμπιάδα του 1980 στη Μόσχα, όταν κατετάγη τέταρτη. Ήταν η τελευταία γυναίκα αθλήτρια που πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ και που κατέκτησε χρυσό ολυμπιακό μετάλιο στο άλμα εις ύψος, χρησιμοποιώντας την παλιά τεχνική (στραντλ - strandl) αποκαλούμενη και ως «βασίλισσα του στραντλ».
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κατέρριψε πέντε φορές την παγκόσμια επίδοση του αγωνίσματος:
Η αποχώρησή της από την ενεργό δράση ήταν επιλογή της ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των αγώνων. Εργάστηκε αρχικά ως εξειδικευμένη πωλήτρια κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στο Κότμπους και στη συνέχεια ως οικονομολόγος εμπορίου στην Συνομοσπονδία Καταναλωτών των προϊόντων των Συνεταιρισμών στη βιομηχανία υποδημάτων. Από το 1990 εργάστηκε ως βοηθός στο Γραφείο Απασχόλησης στην ίδια πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο
Στάδιο Σερίφ
Το γήπεδο καταλαμβάνει έκταση άνω των 40 εκταρίων και αποτελείται από το κύριο γήπεδο συν πέντε άλλα γήπεδα, γήπεδα προπόνησης, μια στεγασμένη κλειστή αρένα για χειμερινή χρήση, καθώς και μια σχολή ποδοσφαίρου για παιδιά και κατοικίες για τους παίκτες της ΦΚ Σερίφ. Ένα πολυτελές ξενοδοχείο πέντε αστέρων βρίσκεται υπό κατασκευή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Μολδαβία Κατηγορία:ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ
Βελλίδειο
To "Ιωάννης Βελλίδης" ή Βελλίδειο είναι συνεδριακό κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται συμβολή της Λεωφόρου Στρατού και της 3ης Σεπτεμβρίου. Έχει χωρητικότητα 2400 ατόμων και αποτελεί το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο της Ελλάδας.
Πληροφορίες
Διακρίνεται για την λειτουργικότητά του και τη δυνατότητά του να φιλοξενεί κάθε είδους εκδηλώσεις. Ονομάζεται Βελλίδειο προς τιμήν του Ιωάννη Βελλίδη ο οποίος ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και επιχειρηματίας, από τους σημαντικότερους Θεσσαλονικείς του 20ού αιώνα.
Το Βελλίδειο διαθέτει πέντε αίθουσες, βοηθητικούς χώρους και χώρους υποδοχής με τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Το σύνολο των χώρων του είναι έχει κλιματισμό, ενώ διαθέτει σύγχρονο οπτικοακουστικό εξοπλισμό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μεταγλώττισης 11 γλώσσων. Στο συνεδριακό κέντρο υπάρχει η δυνατότητα οργάνωσης τριών παράλληλων εκδηλώσεων. Υπάρχει επίσης roof garden δυναμικότητας 1.000 ατόμων για δεξιώσεις, ενώ στο υπόγειο πάρκινγκ έχει δυναμικότητα 430 θέσεων αυτοκινήτων για στάθμευση.
Το «Ιωάννης Βελλίδης» λειτουργεί όλο το χρόνο και φιλοξενεί διάφορες εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, συμπόσια, σεμινάρια, ομιλίες, συνεντεύξεις Τύπου, εταιρικές παρουσιάσεις, συναυλίες κλασικής και σύγχρονης μουσικής και θεατρικές παραστάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Συνεδριακά κέντρα στην Ελλάδα
Σελέστ Πολυχρονιάδη
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1904 στην Αθήνα. Πραγματοποίησε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και το 1930 συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι όπου διδάχτηκε κεραμική, μωσαϊκό, σχέδιο και ζωγραφική. Στη Γαλλία πραγματοποίησε ατομική έκθεση κεραμικής και συμμετείχε σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις και αφού ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές της επέστρεψε το 1934 οριστικά στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα συνδέθηκε με την Ομάδα Τέχνη και ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της αίθουσας Studio-Galerie d’art. Τον Μάρτιο του 1938 πραγματοποίησε στην αίθουσα Στρατηγοπούλου την πρώτη της ατομική ζωγραφική έκθεση. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής δημιούργησε σειρά σχεδίων η οποία εκτέθηκε το 1946 και εκδόθηκε με τη μορφή λευκώματος το 1961. Το 1946 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου συνεργαζόμενη με γκαλερί καταπιάστηκε με ζωγραφικές, γλυπτικές και κεραμικές δημιουργίες. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1953 όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1985.
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας πραγματοποίησε πάνω από δέκα ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ελβετία, το Ισραήλ, τη Βραζιλία, την Αίγυπτο κλπ). Διακρίθηκε με το πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας του 1961.
Τεχνοτροπία
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Γαλλία ήρθε σε επαφή με τον σουρεαλισμό, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα καλλιτεχνική της πορεία ενώ την περίοδο της εγκατάστασης της στη Νέα Υόρκη επηρεάστηκε από τον αφαιρετικό εξπρεσιονισμό. Θεωρείται ως μια από τους καλλιτέχνες που εδραίωσαν την αφηρημένη τέχνη στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
DJ Snake
Ο DJ Snake, γεννημένος ως Ουιλιάμ Γκριγκασίν στις 13 Ιουνίου 1986 στο Παρίσι, είναι Γάλλος DJ, συνθέτης και παραγωγός χιπ χοπ και ηλεκτρονικής μουσικής.
Ξεκινήματα (2011–2013)
Το 2011, ο DJ Snake συνεργάστηκε με την Lady Gaga για την παραγωγή του δίσκου της με τον τίτλο Born This Way. Αυτή του η δουλειά του απέφερε μία υποψηφιότητα στα Grammy για το βραβείο του Δίσκου της Χρονιάς τον Φεβρουάριο του 2012. Ο DJ Snake ήταν από κοινού συνθέτης του κομματιού με τίτλο Government Hooker. Το 2013, πραγματοποίησε remixes για τα κομμάτια New Slaves του Kanye West, You Know You Like It της AlunaGeorge, It's You των Duck Sauce, Bubble Butt των Major Lazer και, τέλος, του κομματιού Move Your Feet. Το 2013, ο DJ Snake συνέθεσε και παρήγαγε τρία κομμάτια για τον δίσκο με τον τίτλο Artpop της Lady Gaga: το Applause, Sexxx Dreams και το Do What U Want.
Turn Down for What (2013–2014)
Τον Δεκέμβριο του 2013, κυκλοφόρησε το κομμάτι με τίτλο Turn Down for What από την δισκογραφική εταιρεία Columbia Records. Το τραγούδι έγινε γνωστό μέσω διαφήμισης της εταιρείας Sol Republic, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2013. Το Turn Down for What πέτυχε να εισέλθει στο Top 10 του Billboard's Dance/Electronic, κατά την διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας του Δεκεμβρίου. Τον Ιανουάριο του 2014, το single, το οποίο είχε πετύχει να εισέλθει εντός του Top 5 των Dance/Electronic Charts, έφτασε στην 38η θέση του Billboard Hot 100. Το τραγούδι έγινε χρυσός δίσκος τον Φεβρουάριο του 2014 και πλατινένιος τον Μάρτιο του 2014. Το κομμάτι εισήλθε στο Top 10 του Billboard Hot 100 τον Απρίλιο του 2014. Το μουσικό βίντεο του κομματιού κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2014, ενώ αριθμεί σήμερα παραπάνω από 500 εκατομμύρια προβολές στο YouTube.
Lean On και Encore (2015-)
Στον ραδιοφωνικό σταθμό Skyrock και πιο συγκεκριμένα στην εκπομπή του Difool, παρουσία του DJ Snake, ο παρουσιαστής ανέφερε την πιθανότητα συνεργασίας του τελευταίου με την Rihanna. Λίγες εβδομάδες αργότερα και πιο συγκεκριμένα στο Equinox Radio Barcelona, σε συνέντευξη που έδωσε στα πλαίσια του μουσικού φεστιβάλ Sonar, ο DJ Snake διέψευσε την συγκεκριμένη πληροφορία και απέκλεισε οποιαδήποτε συνεργασία με την τραγουδίστρια. Το 2015, συνεργάστηκε με τον Diplo και το συγκρότημά του, Major Lazer, για την παραγωγή του κομματιού Lean On, κάτι που τον έκανε γνωστό και στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω της επιτυχίας του συγκεκριμένου κομματιού. Το κομμάτι του με τίτλο You Know You Like It, το οποίο ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με την AlunaGeorge το 2014, γνώρισε, επίσης, ιδιαίτερη επιτυχία στην διάρκεια του αμέσως επόμενου καλοκαιριού.
Ο DJ Snake κυκλοφόρησε το επόμενο single του με τίτλο "Middle" στις 16 Οκτωβρίου 2015. Το τραγούδι κυκλοφόρησε από την Interscope Records, την Mad Decent και την Spinnin' Records, σε συνεργασία με τον Άγγλο τραγουδιστή Bipolar Sunshine. Το βίντεο του συγκεκριμένου κομματιού κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου 2016, στον επίσημο λογαριασμό του DJ Snake στο YouTube.
Στις 10 Ιουνίου 2016, το single με τίτλο "Talk" κυκλοφόρησε. Ο DJ Snake είχε αφήσει να εννοηθεί, μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Twitter, την πιθανότητα να κυκλοφορήσει το νέο του κομμάτι μερικές ημέρες πριν από την κυκλοφορία του τρίτου single του, σε συνεργασία με την George Maple. Το κομμάτι είχε στοιχεία tropical house και κυκλοφόρησε από την Interscope Records, ενώ έγινε διαθέσιμο προς αγορά στο iTunes στις 10 Ιουνίου 2016. Το μουσικό βίντεο του κομματιού κυκλοφόρησε στον επίσημο λογαριασμό του DJ Snake στο YouTube, στις 11 Ιουλίου 2016. Τον Ιούλιο του 2016, γνωστοποίησε την κυκλοφορία του πρώτου του studio album, με τον τίτλο Encore, το οποίο και κυκλοφόρησε στις 5 Αυγούστου 2016. Το "Middle" και το "Talk" αποτέλεσαν τα singles του συγκεκριμένου δίσκου. Στις 5 Αυγούστου 2016, ο DJ Snake αποκάλυψε το τρίτο single από τον δίσκο Encore με τίτλο "Let Me Love You", σε συνεργασία με τον Καναδό τραγουδιστή Justin Bieber.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι DJs Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί παραγωγοί
Χαν Φέι
O Χαν Φέι ( Κινεζικά: 韓非 ~280 – 233 π.Χ.) ήταν ένας Κινέζος πολιτικός φιλόσοφος της σχολής του νομικισμού κατά την ιστορική περίοδο των εμπόλεμων κρατών. Ήταν πρίγκιπας από ευγενή οικογένεια στο κράτος των Χαν. Είναι γνωστός και ως Χαν Φέι Τζου.
Ο Χαν Φέι θεωρείται ως σημαντικός εκπρόσωπος του Κινεζικού νομικισμού για το επώνυμο έργο του με τίτλο "Χαν Φέιτζου",  που είναι μία συλλογή από δοκίμια, θεωρίες για την κρατική εξουσία και μεθοδολογίες των προγενέστερων φιλοσόφων της σχολής. Οι ιδέες του Χαν Φέι είναι συγκρίσιμες με του Νικολό Μακιαβέλι και το βιβλίο του θεωρείται από μερικούς ως ανώτερο από το "Il Principe" (Ο Ηγεμών) του Μακιαβέλι τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε τρόπο γραφής. Λέγεται ότι ο καγκελάριος του Σου Χαν, ο Ζούγκε Λιανγκ, ζήτησε από τον αυτοκράτορα Λιου Σαν να μελετήσει τις διοικητικές μεθόδους διαβάζοντας το Χαν Φέιτζου.
Ο Σίμα Τσιεν αφηγείται ότι ο πρώτος αυτοκράτορας είδε τα έργα του Χαν Φέι, και ήθελε να τον συναντήσει τόσο που θα έκανε ακόμα και πόλεμο με το Χαν, αλλά τελικά ο Χαν Φέι οδηγήθηκε στη φυλακή και αυτοκτόνησε με δηλητήριο. Μετά την πρόωρη κατάρρευση της δυναστείας Τσιν, η φιλοσοφία του νομικισμού επίσημα διασύρθηκε από την ακόλουθη δυναστεία των Χαν. Μολονότι βρέθηκε σε απόκληρη θέση στην ιστορία της αυτοκρατορικής Κίνας, η πολιτική θεωρία του Χαν Φέι και η έννοια του νομικισμού γενικά άσκησαν επιρροή στις μετέπειτα δυναστείες, και το Κομφουκιανιστικό ιδεώδες μίας κυβέρνησης χωρίς νόμους δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Ο Χαν δανείστηκε τις έννοιες του Σανγκ Γιανγκ για τους νόμους, τις έννοιες του Σεν Μπουχάι για τις τεχνικές διοίκησης, και τις ιδέες του Σεν Ντάο σχετικά με την εξουσία και την αρετή, τονίζοντας ότι ο μονάρχης θα διατηρήσει το κράτος υπό αυστηρό έλεγχο κατέχοντας τις μεθοδολογίες των προκατόχων του ως αυθεντία: την εξουσία του (勢; Σι ), την τεχνική (術; Σου ) και τους νόμους (法; Φα). Διεύρυνε τη σημασία της έννοιας του Σινγκ-Μινγκ (για τη φερεγγυότητα πράξεων και λόγων), σε συνδυασμό με το σύστημα των «Δύο Μοχλών» (τιμωρία και ανταμοιβή), καθώς και με το Γου Γουέι (με άνετο τρόπο, χωρίς μόχθο).
Ονομα
Το όνομά του είναι Χαν Φέι, ενώ ο όρος Τζου (, σημαίνει «Δάσκαλος») είναι τιμητική προσφώνηση που προστίθεται στα ονόματα των φιλοσόφων. Το όνομα Χαν Φέι Τζου αναφέρεται επίσης στο ομώνυμο βιβλίο που έγραψε ο ίδιος.
Ιστορία
Αντίθετα με τους άλλους φημισμένους φιλοσόφους εκείνης της εποχής, ο Χαν Φέι καταγόταν από άρχουσα αριστοκρατική οικογένεια του Κράτους του Χαν. Ήταν μέλος της άρχουσας αριστοκρατίας στην περίοδο των εμπόλεμων κρατών. Σε αυτό το πλαίσιο, μερικοί μελετητές ερμήνευσαν τα έργα του ως απευθυνόμενα στον ξάδερφό του, τον Βασιλιά του Χαν. Ο Σίμα Τσιέν στο έργο του "Σι Τζι" («Χρονικά του Μεγάλου Ιστορικού») αναφέρει ότι ο Χαν Φέι σπούδασε μαζί με τον μετέπειτα καγκελάριο των Τσιν, τον Λι Σι, υπό την διδασκαλία του Κομφουκιανιστή φιλοσόφου Σιούν Κουάνγκ. Λέγεται ότι ο Χαν Φέι τραύλιζε και δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει ευπρεπώς τις ιδέες του στη βασιλική αυλή. Ο βασιλιάς δεν άκουγε τις συμβουλές του, και βλέποντας την αρχή της παρακμής για το Κράτος του Χαν, ο Χαν Φέι ξεπέρασε τις προσωπικές του δυσκολίες γράφοντας τις σκέψεις του σε δοκίμια. Με το έργο του ανέπτυξε «έναν από τους πιο ευφυείς τρόπους γραφής στην αρχαία Κίνα».
Ο Σίμα Τσιέν έγραψε την βιογραφία του Χαν Φέι ως εξής: Ο Χαν Φέι ήταν ένας πρίγκιπας του Χαν, που ασχολήθηκε με την μελέτη του ονόματος/μορφής και του νόμου/τέχνης, αμφισβητήσιμες έννοιες που ο Σίμα Τσιέν θεώρησε ως βαθιά ριζωμένες στη φιλοσοφία του Χουάνγκ Λάο. Ήταν εκ γενετής ψευδός και τραύλιζε όταν μιλούσε, αλλά ήταν καλός συγγραφέας κειμένων. Μαζί με τον φίλο του, τον Λι Σι, υπηρέτησε τον Σιουν Τσινγκ, και ο Σι αναγνώρισε τον Φέι ως ικανότερο από τον ίδιο. Βλέποντας το Χαν να παρακμάζει, έγραφε τις παρατηρήσεις του και υπέβαλε τα κείμενά του στον βασιλιά, αλλά ο Βασιλιάς τον αγνοούσε. Κατ 'αυτόν τον τρόπο, ο Χαν Φέι απογοητεύθηκε από το γεγονός ότι, στη διοίκηση του κράτους, ο Βασιλιάς δεν κατέβαλλε προσπάθειες για να αναβαθμίσει το νομικό σύστημα του κράτους σε διαύγεια και καθαρότητα, να ελέγξει τους υπηκόους του αναλαμβάνοντας την εξουσία, να αυξήσει την κρατική άμυνα και την επικράτεια, ή να καλέσει και να απασχολήσει τους σοφούς ενισχύοντας το κράτος.
Αντ'αυτού, ο βασιλιάς ανέθεσε καθήκοντα σε διεφθαρμένους και δόλιους και τους έβαλε σε υψηλότερες θέσεις από τους σοφούς. Θεώρησε τους διανοούμενους ως ενοχλητικούς για το νόμο με τη λογοτεχνία τους, και τους ιππότες που βασίστηκαν στις ένοπλες δυνάμεις ως απαγορευτικούς για το κράτος. Όσο επικρατούσε ειρήνη στο κράτος, ο βασιλιάς παρείχε υποστήριξη στους τιμημένους, και στις δυσκολίες προσλάμβανε πολεμιστές με πανοπλίες και κράνη. Έτσι, οι μορφωμένοι άνδρες δεν μπορούσαν να εργαστούν και οι εργαζόμενοι άνδρες δεν μπορούσαν να μορφωθούν. Ανησυχούσε πολύ για το γεγονός ότι άνθρωποι με εντιμότητα και αμεροληψία δεν εκτιμήθηκαν από τους ανήθικους και διεφθαρμένους υπηκόους, και αναζήτησε απαντήσεις τόσο στο παρελθόν όσο και στις τρέχουσες συνθήκες που επικρατούσαν στο κράτος.»
Τα έργα του τελικά κατέληξαν στα χέρια του ενθουσιασμένου βασιλιά των Τσιν, Τσιν Σι Χουάνγκ, ο οποίος σχολίασε: «Αν γίνεται να γνωρίσω προσωπικά αυτόν τον άνθρωπο [Χαν Φέι], θα μπορώ να κοιμάμαι χωρίς τύψεις», και προσκάλεσε τον Χαν Φέι στην αυλή των Τσιν. Ο Χαν Φέι παρουσίασε το δοκίμιο του «Διατήρηση του Χαν» και ζήτησε από τον βασιλιά των Τσιν να μην επιτεθεί στην πατρίδα του, αλλά ο πρώην φίλος και αντίπαλος του, ο Λι Σι - που ζήλευε τον Χαν Φέι - κατηγόρησε τον Χαν Φέι για προδοσία και τον οδήγησε στη φυλακή. Ο Χαν Φέι αποκρίθηκε γράφοντας ένα άλλο δοκίμιο με τίτλο «Η πρώτη συνάντηση με τον βασιλιά των Τσιν», ελπίζοντας να αγγίξει την καρδιά του βασιλιά με το συγγραφικό του ταλέντο. Ο Χαν Φέι ήταν συμπαθής, αλλά τελικά ο Λι Σι τον ανάγκασε να αυτοκτονήσει πίνοντας δηλητήριο. Αργότερα, ο βασιλιάς Τσιν λυπήθηκε για τον θλιβερό θάνατο του Χαν Φέι. Ο Χαν Φέι πέθανε το 233 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Κινέζοι φιλόσοφοι
Θαλασσοκόρακας
Ο Θαλασσοκόρακας είναι υδρόβιο πτηνό της οικογενείας των Φαλακροκορακιδών, ένας από τους κορμοράνους που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Phalacrocorax aristotelis και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος P. a. desmarestii (Payareaudau, 1826).
Ονοματολογία
Το είδος ονομάστηκε προς τιμήν του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη, αλλά ο λόγος ονοματοδοσίας είναι άγνωστος.
Η αγγλική ονομασία του είδους (shag) έχει μεσαιωνική προέλευση. Η ελληνική λαϊκή ονομασία οφείλεται στο σκούρο χρώμα του πτηνού («κόρακας»), σε συνδυασμό με τα θαλάσσια ενδιαιτήματά του.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το είδος απαντά αποκλειστικά στον Παλαιό Κόσμο και, συγκεκριμένα, στις ακτές της Ευρώπης και της Β. Αφρικής.
Η Ευρώπη αποτελεί τη σημαντικότερη αναπαραγωγική επικράτεια του είδους, ταυτόχρονα και επικράτεια διαχείμασης, κυρίως σε όλες τις ακτές του Ατλαντικού στα δυτικά. Σημαντική περιοχή για το είδος αποτελεί και η Μεσόγειος (Ιβηρικός τομέας, Σαρδηνία, Κορσική, Β. Αδριατική, Ιόνιο, Αιγαίο και Κρητικό Πέλαγος, ανατολικά μέχρι την Κύπρο και τις απέναντι μικρασιατικές ακτές, ακτές Β. Αφρικής), Μαύρη Θάλασσα, Ισλανδία, Βόρεια Θάλασσα και Θάλασσα Νορβηγίας μέχρι τον Αρκτικό Κύκλο και τη χερσόνησο Κόλα στη ΒΔ. Ρωσία.
Στην Αφρική, πέραν των μεσογειακών ακτών, υπάρχουν πληθυσμοί στις ατλαντικές ακτές του Μαρόκου.
Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τη Σουηδία και τη Δανία, την Αυστρία και τη Μάλτα, τη Συρία και το Καζακστάν.
Βιότοπος
thumb|right|400px|Οι απόκρημνες ακτές αποτελούν το σημαντικότερο αναπαραγωγικό οικοσύστημα του θαλασσοκόρακα Το είδος καταλαμβάνει θαλάσσια οικοσυστήματα, χωρίς να απομακρύνεται ιδιαίτερα από τη στεριά. Δείχνει ισχυρή προτίμηση για τις βραχώδεις ακτές και τα νησιά που βρέχονται από βαθιά, καθαρά νερά και προσφέρουν τροφή πάνω από αμμώδεις και βραχώδεις βυθούς. Προτιμά επίσης προστατευμένα από τους ανέμους αλιευτικά πεδία, όπως όρμους και κανάλια, αν και γενικά αποφεύγει τις εκβολές ποταμών, τους ρηχούς, λασπώδεις κολπίσκους και τα φρέσκα ή υφάλμυρα νερά.
Στην Ελλάδα ο θαλασσοκόρακας απαντά σε παράκτιες βραχώδεις περιοχές, σπανιότερα σε λασπώδεις ή αμμώδεις ακτές και προς τα ηπειρωτικά. Οι περισσότερες φωλιές βρίσκονται σε απρόσιτες ορθοπλαγιές και ακατοίκητες βραχονησίδες.
Μορφολογία
Ο θαλασσοκόρακας είναι μέσου μεγέθους κορμοράνος, με μακρύ και λεπτό ράμφος και μακριά ουρά. Το αναπαραγωγικό του πτέρωμα είναι μαύρο, με ισχυρή, μεταλλική πρασινωπή απόχρωση στο κεφάλι και στον λαιμό, χαλκοπράσινη στο υπόλοιπο σώμα. Το άνω τμήμα τη ράχης, τα καλυπτήρια των πτερύγων και του ώμου εμφανίζουν, επίσης, κάποια χαλκοϊώδη, μεταλλική ανταύγεια. Η χάσμη ράμφους είναι κίτρινη, με κίτρινα γωνιακά υβώματα, που κάνουν έντονη αντίθεση με το υπόλοιπο σκουρόχρωμο ράμφος. Τα φύλα είναι παρόμοια, με μικρές εποχικές διαφορές. Το κύριο διαγνωστικό στοιχείο των ενηλίκων ατόμων, είναι το χαρακτηριστικό σκουρόχρωμο λοφίο στην κορυφή του κεφαλιού, το οποίο στρέφεται προς τα εμπρός και είναι ορατό μόνο στην αρχή της αναπαραγωγικής εποχής καθώς, στη συνέχεια, εξαφανίζεται σταδιακά. Η ίριδα είναι φωτεινή σμαραγδοπράσινη, οι ταρσοί και τα πόδια μαυριδερά. thumb|right|300px|Νεαρός θαλασσοκόρακας (υποείδος P. a. desmaresti)
Κατά τη μη-αναπαραγωγική εποχή, το πτέρωμα των ενηλίκων είναι πιο «θαμπό», πιο καφετί σε χρώματα, λιγότερο «μεταλλικό» σε ανταύγεια, το λοφίο εξαφανίζεται και το ράμφος γίνεται κιτρινωπό.
Ο θαλασσοκόρακας μοιάζει αρκετά με τον κορμοράνο αλλά είναι μικρότερος, με πιο στρογγυλεμένο κεφάλι χωρίς καθόλου λευκό χρώμα, πιο «κάθετο» μέτωπο, λεπτότερο σώμα και ράμφος. Διαθέτει 6 ζεύγη πηδαλιωδών φτερών στην ουρά, αντί για 7 που έχει ο κορμοράνος. Ωστόσο, από μεγάλη απόσταση αυτές οι διαφορές -εκτός από το μέγεθος-, πολλές φορές δεν είναι διακριτές.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:      )
Τροφή
thumb|right|350px|Τα ψάρια της οικογένειας Ammodytidae, αποτελούν την κυριότερη τροφή του θαλασσοκόρακα Το είδος είναι σχεδόν ή αποκλειστικά ιχθυοφάγο, τρεφόμενο με ευρύ φάσμα βενθικών, βενθοπελαγικών και πελαγικών ψαριών, τα οποία κινούνται κοπαδιαστά. Τα μέλη της οικογενείας Ammodytidae κυριαρχούν στο διαιτολόγιο των βρετανικών και μερικών ισπανικών πληθυσμών,   ενώ περιλαμβάνονται πάντοτε στη διατροφή του είδους και στις περισσότερες άλλες περιοχές που έχουν μελετηθεί. Συνήθως αλιεύονται πάνω ή κοντά στην επιφάνεια του βυθού. Άλλα είδη ψαριών περιλαμβάνουν μέλη των οικογενειών Gadidae (Trisopterus spp.), Clupeidae, Cottidae, Labridae Gobiidae και Carangidae.
Ωστόσο, οι θαλασσοκόρακες μπορεί να τρέφονται, επίσης, με μικρό αριθμό Πολύχαιτων δακτυλιοσκωλήκων, Κεφαλόποδα ή άλλα Μαλάκια και μικρά βενθικά Μαλακόστρακα. Οι νεοσσοί σιτίζονται σχεδόν αποκλειστικά με ψάρια της οικογενείας Ammodytidae. Οι μεσογειακοί πληθυσμοί τρέφονται κυρίως με παράκτια ψάρια, τα οποία αλιεύονται από τον πυθμένα ή αρκετά πάνω από αυτόν, σε βραχώδεις ή αμμώδεις βυθούς. Ωστόσο, τα είδη εκείνα που είναι σημαντικά για την αλιευτική οικονομία του ανθρώπου, δεν φαίνεται να συνιστούν μεγάλο μέρος του διαιτολογίου τους.
Αναζήτηση τροφής
Στα νησιά Islas Cies, της Γαλικίας, οι εκεί πληθυσμοί αναζητούν την τροφή τους σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την αποικία όλο το έτος, αλλά κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, η απόσταση περιορίζεται συνήθως στα 4 χλμ. από την αποικία, με τα πουλιά να χωρίζονται σε ομάδες των 300-1000 ατόμων. Γενικά, οι περιοχές σίτισης τείνουν να συμπίπτουν με τις περιοχές με αμμώδη βενθικά ιζήματα,  συνήθως σε βάθος μικρότερο των 80 μ.
Στο Isle of May της Α. Σκωτίας, πάνω από το 90% της τροφοληψίας πραγματοποιείται σε απόσταση 13 χιλιομέτρων από την αποικία, ενώ η μέγιστη απόσταση που καταγράφηκε ήταν 17 χιλιόμετρα. Πολλά άτομα, συχνά, αναζητούν τροφή σε περιοχές με ισχυρά παλιρροιακά ρεύματα.
Πτήση
Κατά την πτήση, ο θαλασσοκόρακας διατηρεί τον λαιμό του πιο ίσιο από τον κορμοράνο, ενώ το έξω μέρος των πτερύγων εμφανίζεται πιο «αμβλύ». Επίσης, πετάει πιο χαμηλά από αυτόν, συνήθως κοντά στην επιφάνεια του νερού. τα φτεροκοπήματά του είναι γρήγορα και μοιάζουν «ελαστικά», χωρίς ενδιάμεσες, σύντομες αερολισθήσεις (glides).
Ωμέτς
Το Ωμέτς (Αουμέτς) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Θαλασσοκόρακας
Αναπαραγωγή
Η άφιξη των πτηνών στις θέσεις φωλιάσματος εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και παρατείνεται από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τις αρχές Απριλίου, ενώ εμφανίζουν υψηλή πιστότητα στις θέσεις φωλιάσματος. Το είδος φωλιάζει κατά αποικίες, συχνά μαζί με κορμοράνους, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν περισσότερα από 1.000 ζευγάρια, με τις φωλιές να διατηρούν ικανές αποστάσεις μεταξύ τους (3-15 μ.).
Ωμέτς
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Θαλασσοκόρακας
Αναπαραγωγή
Στις θέσεις αναπαραγωγής (βλ. Βιότοπος), οι θαλασσοκόρακες κατασκευάζουν τη φωλιά τους σε προφυλαγμένα γείσα βράχων, κοιλότητες ή μικρές σπηλιές. Η φωλιά δεν είναι παρά ένας σωρός από ξεβρασμένα φύκια και βλαστούς από παρακείμενα φυτά -εάν υπάρχουν-, επιστρωμένη με λεπτότερο φυτικό υλικό. Κατασκευάζεται και από τα δύο φύλα, με το αρσενικό να φέρνει τα υλικά και το θηλυκό να τα τακτοποιεί. Βρίσκεται ακριβώς πάνω από το υψηλό επίπεδο της επιφάνειας του νερού, αλλά μέχρι και 100 μ. από αυτήν. thumb|right|350px|Αποικία από θαλασσοκόρακες Η αναπαραγωγική περίοδος ξεκινάει από τις αρχές Μαρτίου. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ αλλά, μερικές φορές, οι πρώιμες ωοτοκίες μπορεί να καταστραφούν από καταιγίδες και αντικαθίστανται. Το θηλυκό γεννάει (2-) 3 (-5) υποελλειπτικά αβγά, διαστάσεων 62,9 Χ 38,4 χιλιοστών και βάρους 51,0 γραμ. εκ των οποίων ποσοστό 10% είναι κέλυφος. Τα αβγά εναποτίθενται ανά διαστήματα μεγαλύτερα της μίας (1) ημέρας και η επώαση μπορεί να αρχίσει μετά την εναπόθεση του 1ου αβγού. Πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα και διαρκεί 30 ημέρες, περίπου. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων. Για τις πρώτες 20 ημέρες προμηθεύει τροφή ο ένας γονέας και ο άλλος σιτίζει, κατόπιν προμηθεύουν τροφή και σιτίζουν και οι δύο γονείς. Στις 55 ημέρες, οι νεοσσοί εγκαταλείπουν τη φωλιά και συχνάζουν στις άκρες των βράχων, όπου σιτίζονται από τους γονείς για 3 εβδομάδες, ακόμη, προτού αναξαρτητοποιηθούν. Αυτό συμβαίνει μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.
Απειλές
Το είδος διώκεται (π.χ. πυροβολείται, καταπνίγεται εκ προθέσεως ή δηλητηριάζεται) στην εμπορική αλιεία και τις ιχθυοκαλλιέργειες, καθώς θεωρείται απειλή για τα αποθέματα ψαριών. Επίσης, τις αποικίες φωλιάσματος λυμαίνεται το εισηγμένο βιζόν (Neovison vison), και είναι ευάλωτο σε παράκτια ρύπανση από πετρέλαιο. Σε τοπικό επίπεδο κινδυνεύει από τυχαία εμπλοκή και επακόλουθο πνιγμό σε αλιευτικά δίχτυα. Τέλος είναι ευαίσθητο στην ασθένεια του Newcastle, έτσι μπορεί να απειλείται από μελλοντικά κρούσματα του ιού. Συχνά, αβγά, νεοσσοί ακόμη και ενήλικες έχουν χρησιμοποιηθεί και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως τροφή.
Theogonia
Το άλμπουμ περιέχει ένα ειδικό ψηφιακό δίσκο βίντεο με υλικό από την περιοδεία τους στην Ιταλία, τη Ρωσία και τη Βραζιλία το 2005-2006, ένα "ντοκιμαντέρ" και ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι Keravnos Kivernitos. Επίσης παρήχθη μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Enuma Elish".
Το 2007, το Theogonia κέρδισε το βραβείο Μέταλ Στορμ για το Καλύτερο Άλμπουμ Μπλακ Μέταλ.
Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Σάκη Τόλη.
Θαλασσοκόρακας
Κατάσταση πληθυσμού
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Γαλλία και η Ισπανία.
Theogonia
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ των Rotting Christ
Θαλασσοκόρακας
Κατάσταση στην Ελλάδα
μικρογραφία|280x280εσ|Θαλασσοκόρακας βουτάει στα νερά του Ιονίου Ο θαλασσοκόρακας, παρόλο που αναφέρεται στη χώρα ως αρκετά κοινό και εξαπλωμένο επιδημητικό πτηνό, δεν είναι καλά μελετημένος και η κατανομή του, όπως και οι αριθμοί των πληθυσμών του είναι ανεπαρκώς γνωστά. Απαντά κυρίως στο Αιγαίο, από τη Θάσο στα βόρεια μέχρι την Κρήτη στο νότο, ενώ στα νησιά του Ιονίου είναι πολύ λιγότερο διαδεδομένος. Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ δύσκολο να καταγραφεί ο ακριβής αριθμός των πληθυσμών του. Απαιτούνται καταγραφή και παρακολούθηση των αποικιών, μελέτη της οικολογίας στον ελληνικό χώρο και λήψη περαιτέρω μέτρων προστασίας σε σημαντικές περιοχές αναπαραγωγής του είδους (λ.χ. στις Β. Σποράδες).
Παλαιότερα, το είδος κατατασσόταν στα Τρωτά (VU) αλλά, νέες μετρήσεις και αναφορές, οδήγησαν τους επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι, η κατάσταση των πληθυσμών του είναι καλύτερη και, πλέον, κατατάσσεται στα Σχεδόν Απειλούμενα (ΝΤ)
Άλλες ονομασίες
Ο Θαλασσοκόρακας απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες: Γιαλόπαπια, Θαλασσοκουρούνα (Κυκλάδες), Καλικατσού, Καλικατσούδα, Καλιτζακού (Κυκλάδες), Καλλισακού (Μύκονος), Καραμπατάκι, Λοφιοκορμοράνος , Κολοβούτα και Καλικατζούνα (Σποράδες).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φαλακροκορακίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Σιχισμός στο Πακιστάν
Ο Σιχισμός στην περιοχή του σημερινού Πακιστάν διαθέτει μια εκτεταμένη κληρονομιά και ιστορία, παρά το ότι οι Σιχ σήμερα αποτελούν μια μικρή κοινότητα στο Πακιστάν. Οι περισσότεροι Σιχ ζουν στην περιοχή του Παντζάμπ, ένα μέρος της ευρύτερης περιοχής του Παντζάμπ όπου γεννήθηκε ο Σιχισμός την περίοδο του Μεσαίωνα, και στην Πεσαβάρ στην περιοχή Κιμπέρ-Πακτούνκβα. Η Νανκάνα Σαχίμπ, η γενέτειρα του Γκουρού Νάνακ Ντεβ, του ιδρυτή του Σιχισμού, βρίσκεται στην περιοχή του Παντζάμπ.
Τον 18ο και 19ο αιώνα, η Σιχ κοινότητα έγινε μια ισχυρή πολιτική δύναμη, με τον ηγέτη Ραντζίτ Σινγκ να ιδρύει την πρώτη Αυτοκρατορία των Σιχ με πρωτεύουσα τη Λαχόρη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη σήμερα στο Πακιστάν. Μεγάλοι πληθυσμοί Σιχ κατοίκησαν τις μεγαλύτερες πόλεις του Παντζάμπ όπως τη Λαχόρη, τη Ραβαλπίντι και τη Φαϊσαλάμπαντ. Μετά τη διαίρεση της Ινδίας το 1947, οι μειονότητες των Ινδουιστών και των Σιχ μετανάστευσαν στην Ινδία, ενώ αρκετοί μουσουλμάνοι πρόσφυγες από την Ινδία, εγκαταστάθηκαν στο Πακιστάν.
Τις δεκαετίες που ακολούθησαν την ανεξαρτησία του Πακιστάν το 1947, η Σιχ κοινότητα άρχισε να αναδιοργανώνεται, σχηματίζοντας την Πακιστανική Επιτροπή Sikh Gurdwara Prabandhak (PSGPC) για να αντιπροσωπεύει την κοινότητα και να προστατεύει τις ιερές τοποθεσίες και την κληρονομιά της Σιχ θρησκείας στο Πακιστάν. Η Πακιστανική κυβέρνηση άρχισε να επιτρέπει στους Σιχ από την Ινδία να έρχονται στο Πακιστάν για προσκύνημα σε χώρους λατρείας που βρίσκονταν στη χώρα και, αντίστοιχα, στους Σιχ του Πακιστάν να ταξιδεύουν στην Ινδία.