cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1926
Βαθμολογίες
Την περίοδο αυτή κορυφώνεται η παλιά συζήτηση που είχε αρχίσει να διεξάγεται στους αθλητικούς κύκλους και στον αθλητικό τύπο, σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού του πρωταθλητή συλλόγου. Το σύστημα των πρώτων νικών που εφάρμοζε ακόμα ο ΣΕΓΑΣ θεωρείτο ξεπερασμένο, διότι ένας σύλλογος που διέθετε έναν ή δύο πολύ καλούς αθλητές μπορούσε να κατακτά επτά ή οκτώ πρώτες νίκες και να παίρνει τον τίτλο χωρίς να καλλιεργεί ουσιαστικά τον αθλητισμό. Σε αντίθεση με άλλο σύλλογο που κατέβαζε στους αγώνες ομάδα δέκα και πλέον αθλητών, αλλά περιοριζόταν μόνο σε δεύτερες ή τρίτες θέσεις. Η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων από πολύ παλιά, από το 1907, είχε υιοθετήσει ένα διαφορετικό σύστημα που εφαρμοζόταν σε όσους αγώνες διεξάγονταν υπό την υψηλή εποπτεία της, όπως οι Πανιώνιοι Αγώνες και τα Αβέρωφεια, απονέμοντας το "Έπαθλον Συλλογικής Εργασίας" στους συλλόγους που κέρδιζαν τις περισσότερες νίκες αλλά με διαφορετικούς αθλητές. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό βαθμολογούνταν οι τρεις πρώτοι αθλητές με 3-2-1 βαθμούς αλλά για μία μόνο επιτυχία τους. Αν ο ίδιος αθλητής κατακτούσε μετάλλιο και σε δεύτερο αγώνισμα, τότε ο σύλλογος έπαιρνε τους μισούς βαθμούς (1,5-1-0,5), αν κατακτούσε και τρίτο μετάλλιο έπαιρνε το 1/3 των αναλογούντων βαθμών (1-0,66-0,33) κ.ο.κ. Ένα τρίτο σύστημα που άτυπα είχε υιοθετήσει ο ΣΕΓΑΣ ήταν η βαθμολογία 3-2-1 για τους τρεις πρώτους κάθε αγωνίσματος, η οποία δημοσιοποιήθηκε παράλληλα με τη σειρά κατάταξης με βάσει τις νίκες και παρατίθεται παρακάτω.
Ένα δεύτερο ζήτημα ήταν ποια αγωνίσματα έπρεπε να περιλαμβάνονται στη βαθμολόγηση. Από τη δεκαετία 1900-1910 είχε τεθεί το θέμα αν έπρεπε να συνυπολογίζονται η πάλη, οι γυμναστικές ασκήσεις, η άρση βαρών, η διελκυστίνδα και η αναρρίχηση. Η γενική επικράτηση του Πανελλήνιου Γ.Σ. σε όλα τα σπορ, έκανε χωρίς νόημα τις όποιες ενστάσεις. Όμως, όποτε κάποιος άλλος σύλλογος, π.χ. ο Εθνικός Γ.Σ. ή ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, είχε δυνατή ομάδα στο στίβο αλλά όχι στην πάλη και στη άρση βαρών, το ζήτημα έμπαινε επιτακτικά και υπήρξαν γκρίνιες που έφτασαν μέχρι την αποχώρηση συλλόγων από τους αγώνες. Από τα τέλη της δεκαετίας 1910-1920, που τα αγωνίσματα της πάλης και της άρσης βαρών έγιναν πολλά, μιας και οι αθλητές χωρίζονταν σε κατηγορίες ανά βάρος, το θέμα έγινε πιο πολύπλοκο, αφού τα μετάλλια στα δυο αυτά αθλήματα δεν ήταν ένα-δύο αλλά σχεδόν δέκα, οπότε καθόριζαν τον πολυνίκη σύλλογο. Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα, το 1926 προκρίθηκε η ιδέα να υπάρξουν δύο βαθμολογίες, μια για τα αγωνίσματα του στίβου και μία για όλα τα υπόλοιπα, τα οποία αποκλήθηκαν "ειδικά αγωνίσματα".
Ειδικά αγωνίσματα*
* Γυμναστική, διελκυστίνδα, άρση βαρών, πάλη.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1926 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Χρυσός κανόνας
Χρυσός Κανόνας ονομάζεται η πρακτική αμοιβαιότητας στην ηθική συμπεριφορά, σύμφωνα με την οποία «κάνουμε στους άλλους αυτά που θέλουμε και εμείς να μας κάνουν αυτοί», ή αλλιώς «δεν κάνουμε στους άλλους αυτά που δε θέλουμε να κάνουν οι άλλοι σε εμάς».
Με κάποια παρόμοια μορφή, ο χρυσός κανόνας εκφράζεται λίγο ως πολύ στις περισσότερες θρησκείες και φιλοσοφικές τάσεις, ενώ με τον όρο αυτό εμφανίζεται από το 1670.
Επιπλέον Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες Κατηγορία:Ηθικές αρχές Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας Κατηγορία:Δεξιότητες καθημερινής ζωής Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Πυρηνικός αντιδραστήρας
thumb|200px|right|εσωτερικό πυρηνικού αντιδραστήρα που εκλύει την χαρακτηριστική γαλάζια [[ακτινοβολία Cherenkov]] Πυρηνικός αντιδραστήρας ονομάζεται η διάταξη εκείνη εντός της οποίας παράγεται ενέργεια με ελεγχόμενη αντίδραση σχάσης. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια μεγάλη δεξαμενή όπου το πυρηνικό καύσιμο υφίσταται πυρηνική σχάση απελευθερώνοντας έτσι θερμότητα. Τα άτομα του εν λόγω καυσίμου, υπό ορισμένες συνθήκες, διασπώνται αυθόρμητα εκπέμποντας νετρόνια, τα οποία στη συνέχεια προκαλούν τη διάσπαση άλλων ατόμων, με τελικό αποτέλεσμα μια γεωμετρικά αυξανόμενη αλυσιδωτή αντίδραση.
Στην καρδιά του αντιδραστήρα φέρονται επιβραδυντικό υλικό και ρυθμιστικές ράβδοι (ή "ράβδοι ελέγχου" ή "ράβδοι ρύθμισης") που συγκρατούν την αλυσιδωτή αντίδραση σε σταθερό ρυθμό έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η ομαλή ροή της θερμότητας. Ένα "ψυκτικό μέσο" (που μπορεί να είναι αέριο ή υγρό όπως το νερό) κυκλοφορεί μέσα στον αντιδραστήρα και θερμαίνεται. Στη συνέχεια αυτό οδηγείται σε ένα "εναλλάκτη θερμότητας" όπου προκαλεί βρασμό σε νερό που υπάρχει εκεί. Ο παραγόμενος ατμός στη συνέχεια θέτει σε κίνηση στροβίλους που παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα αλλά και κινητική ενέργεια (π.χ. πυρηνοκίνητα πλοία).
Ο πυρηνικός αντιδραστήρας εκπέμπει έντονη ακτινοβολία που αξιοποιείται στη παραγωγή ραδιοϊσοτόπων. Η διαρροή της ακτινοβολίας αυτής εμποδίζεται από τα προστατευτικά στρώματα της "θωράκισης" (κελύφους) του αντιδραστήρα. Όλοι όσοι εργάζονται σε τέτοιους χώρους υποχρεούνται να είναι εφοδιασμένοι με ειδικούς φορητούς ανιχνευτές ραδιενέργειας.
Λειτουργία
thumb|left|Σφαιρίδια πυρηνικού καυσίμου και ράβδος καυσίμου Συνοπτικά, σε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα σχάσης η ενέργεια που απελευθερώνεται από τη σχάση του πυρηνικού καυσίμου χρησιμοποιείται για την παραγωγή ατμού, με τον οποίο τίθεται σε λειτουργία ένας στρόβιλος που με τη σειρά του περιστρέφει μια ηλεκτρογεννήτρια.
Στην πλειοψηφία τους, οι σύγχρονοι πυρηνικοί αντιδραστήρες χρησιμοποιούν ως καύσιμο εμπλουτισμένο ουράνιο ή μεικτό οξείδιο, ενώ κάποιοι χρησιμοποιούν φυσικό ουράνιο (U). Το εμπλουτισμένο ουράνιο, περιέχει το ισότοπο U235 σε μεγαλύτερο ποσοστό από ότι το φυσικό ουράνιο, ενώ το μεικτό οξείδιο εκτός από ουράνιο περιέχει και τα ισότοπα Pu239 και Pu240 του πλουτωνίου. Υπάρχουν και αντιδραστήρες σχάσης που χρησιμοποιούν ως καύσιμα είτε το πλουτώνιο είτε το ισότοπο U233 του ουρανίου.
Το καύσιμο βρίσκεται σε ειδικούς φορείς (containers), σε μορφή ράβδων καυσίμου (fuel pins). Αυτές οι ράβδοι τοποθετούνται με καθορισμένη διάταξη μέσα στον επιβραδυντή (moderator), ο οποίος είναι γραφίτης ή βαρύ ύδωρ και σκοπός του είναι να επιβραδύνει τα νετρόνια που παράγονται από τις σχάσεις. Οι ρυθμιστικές ράβδοι, που χρησιμεύουν στη διατήρηση ενός σταθερού ρυθμού σχάσης, εισέρχονται στον πυρήνα του επιβραδυντή και η θέση τους μεταβάλλεται έτσι ώστε να επιτευχθεί ο επιθυμητός ρυθμός σχάσης· όταν οι ράβδοι είναι βαθύτερα μέσα στον πυρήνα, επιβραδύνουν περισσότερα νετρόνια κι έτσι μειώνεται ο ρυθμός σχάσεων. Το αντίθετο συμβαίνει όταν οι ράβδοι αποσύρονται.
Βασικές διαδικασίες
Η διαδικασία που λαμβάνει χώρα στο εσωτερικό ενός πυρηνικού αντιδραστήρα κατά τη διάρκεια παραγωγής σταθερού ποσού ισχύος μπορεί να συνοψιστεί στα παρακάτω στάδια:
Ιστορία
thumb|right|Εικόνα 38 από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των [[ΗΠΑ με αριθμό 2,708,656. Το δίπλωμα απονεμήθηκε στους Φέρμι και Ζιλάρντ για την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα]] Παρά το γεγονός ότι οι επιστήμονες μόλις τις τελευταίες δεκαετίες κατάφεραν να κατασκευάσουν τεχνητούς πυρηνικούς αντιδραστήρες όπου γίνεται ελεγχόμενη σχάση, εντούτοις φυσικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες προϋπήρξαν περίπου ενάμισι δισεκατομμύριο χρόνια πριν. Ανακαλύφθηκαν το 1972 από τον Γάλλο φυσικό Φρανσίς Περέν στα ορυχεία ουρανίου του Όκλο, στην Γκαμπόν της Δυτικής Αφρικής. Σε περίπου δεκαπέντε τοποθεσίες, η αναλογία μεταξύ U235 και U238, αλλά και άλλων ραδιενεργών ισοτόπων σε σχέση με τις κανονικές τους συγκεντρώσεις στο φλοιό της γης, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι κάποτε στα συγκεκριμένα σημεία έλαβαν χώρα πυρηνικές αντιδράσεις σχάσης πολύ παρόμοιες με αυτές που συμβαίνουν στο εσωτερικό ενός σύγχρονου αντιδραστήρα. Οι αντιδραστήρες αυτοί "λειτούργησαν" για περίπου 150 εκατομμύρια χρόνια, "παράγοντας" περίπου 100 kW ενέργειας σε αυτό το διάστημα.
Ο πρώτος πυρηνικός αντιδραστήρας κατασκευάστηκε στα πλαίσια του σχεδίου Μανχάταν, το 1942, υπό την καθοδήγηση του Ενρίκο Φέρμι στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Το καύσιμο που χρησιμοποιήθηκε ήταν φυσικό ουράνιο, το οποίο περιέχει σε ποσοστό μικρότερο του 1% το ισότοπο του ουρανίου U-235 και κατά 99% αποτελείται από U-238 το οποίο δεν υφίσταται εύκολη σχάση.
Ο Φέρμι είχε παρατηρήσει ότι η σχάση αυξανόταν όταν κάποιο μέσο επιβράδυνε τα νετρόνια και έτσι στον πρώτο πυρηνικό αντιδραστήρα που κατασκεύασε χρησιμοποιήθηκαν επιβραδυντές αποτελούμενοι από γραφίτη. Το ουράνιο που αποτελούσε το καύσιμο λαμβανόταν από οξείδιο του ουρανίου που τοποθετούνταν σε μεγάλες ποσότητες πάνω στους στύλους του γραφίτη. Ρυθμιστικές ράβδοι καδμίου που εισέρχονταν στον αντιδραστήρα χρησίμευαν στο να προλαμβάνεται η αλυσιδωτή αντίδραση όταν αυτή δεν ήταν επιθυμητή. Ο Φέρμι, πριν τη λειτουργία του αντιδραστήρα, έδωσε εντολή να αφαιρεθούν όλες οι ρυθμιστικές ράβδοι εκτός από μία η οποία ήταν ικανή να σταματήσει τη δημιουργία αλυσιδωτής αντίδρασης. Μετά αφαιρέθηκε και αυτή σταδιακά και σε κάθε στάδιο ελεγχόταν ο ρυθμός της σχάσης για να διαπιστωθεί αν ήταν ίδιος με αυτόν που είχε υπολογιστεί θεωρητικά. Όταν αφαιρέθηκε και το τελευταίο τμήμα της ρυθμιστικής ράβδου, η έκλυση της ενέργειας ανοδικά έφτασε σε ένα σταθερό επίπεδο και αυτό αποτέλεσε τον πρώτο (τεχνητό) έλεγχο πυρηνικής σχάσης.
Είδη πυρηνικών αντιδραστήρων
Οι τύποι Α1 και Α2 αποτελούν το 72% των εγκατεστημένων Πυρηνικών Σταθμών ισχύος. Επίσης τύπου Α1 (που είναι μικρότερου όγκου) είναι εκείνοι που φέρονται στα πυρηνοκίνητα πλοία.
Υπάρχουν επίσης οι αεριόψυκτοι πυρηνικοί αντιδραστήρες που χρησιμοποιούν ως επιβραδυντή γραφίτη και ως ψυκτικό μέσο διοξείδιο του άνθρακα ή ήλιο. Η τεχνολογία με το διοξείδιο του άνθρακα έχει σταματήσει να αναπτύσσεται και η Μεγάλη Βρεττανία που έχει αρκετούς τέτοιους σκοπεύει να τους αντικαταστήσει με τον γενιάς ΙΙΙ+ της γαλλικής Areva τον EPR που είναι τύπος PWR, αλλά με το ήλιο υπάρχει πρόταση για ένα εντελώς κλειστό κύκλωμα όπου το αέριο σε ψηλή θερμοκρασία (περίπου 850°C) από τον αντιδραστήρα θα κινεί αεριοστρόβιλο με αναμενόμενη θερμοδυναμική αποδοτικότητα 48%. Το ήλιο έχει το πλεονέκτημα να είναι χημικά και πυρηνικά αδρανές, ενώ τα καύσιμα ενός τέτοιου αντιδραστήρα δε θα μπορούν να λειώσουν σε περίπτωση απώλειας της ψυκτικής λειτουργίας.
Ένας άλλος τύπος πυρηνικών αντιδραστήρων που έχουν κατασκευαστεί είναι οι αναπαραγωγοί αντιδραστήρες. Ο πιο επιτυχημένος είναι ο ρωσικός BN-600 που εκτός από τα 560MW που εξάγει, παράγει και περισσότερα καύσιμα από ότι καταναλώνει. Σε τέτοιους αντιδραστήρες χρησιμοποιείται το Th232 για παραγωγή U233 και το U238 για παραγωγή Pu239 και αναπόφευκτα Pu240. Τυπικά το πρωτεύον τους ψυκτικό είναι υγρό νάτριο που παρουσιάζει αρκετές τεχνολογικές προκλήσεις, αλλά υπάρχει πρόταση για αερόψυκτους αναπαραγωγούς αντιδραστήρες με ήλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνικοί σταθμοί Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Άπις Κάτω Αιγύπτου
Η Άπις (αρχαία ελληνικά : Ἆπις, στα αρχαία αιγυπτιακά : Yamu) ήταν αρχαία κώμη της Αιγύπτου στην Κάτω Αίγυπτο. Το όνομα της προέρχεται από τον θεό Άπι. Πάνω σε τμήμα του αρχαιολογικού χώρου σήμερα βρίσκεται το χωριό Κομ ελ Χισν (Λόφος του κάστρου). Βρίσκεται κοντά στο δυτικό άκρο του Δέλτα του Νείλου στο μέσον περίπου μεταξύ Καΐρου και Αλεξάνδρειας και περίπου 10 χλμ δυτικά του υποκαταστήματος του Νείλου Ροζέτα.
Πολλές ανασκαφές έχουν αποκαλύψει κατοίκηση από το αρχαίο βασίλειο. Η τοποθεσία διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια του νέου βασιλείου και την 26η Δυναστεία, όπου αναφέρεται ότι ο τοπικός ναός κατέβαλε τις οφειλές του, όπως καταγράφεται στην Στήλη της Adoratrice Nitocris.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι κάτοικοι, μαζί με της γειτονικής Μάρειας, θεωρούσαν τους εαυτούς Λιβύους. Το στοιχειοθετούσαν αυτό λέγονταν ότι βρισκόταν έξω από το δέλτα του Νείλου και Αιγύπτιοι θεωρούνταν μόνο όσοι ζούσαν γύρω από τον Νείλο. Ο Ηρόδοτος επίσης αναφέρει ότι οι δύο πόλεις στην ουσία ήταν στο αρχαίο σύνορο Αιγύπτιου και Λιβύης στην Αίγυπτο αλλά οι κάτοικοι τους αντιδρούσαν στην απαγόρευση να μην τρώνε κρέας αγελάδος, λόγω της λατρείας του Άπιδος που είχε μορφή ταύρου, και ήθελαν να τρώνε ελεύθερα ότι θέλουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Αιθάλη
Η Αιθάλη είναι ακάθαρτα σωματίδια άνθρακα που προκύπτουν από την ατελή καύση των υδρογονανθράκων. Σε αυστηρό ορισμό προκύπτει από την καύση αερίων αλλά ο ορισμός αυτός έχει επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει και υπολειμματικά σωματίδια από πυρολυμένο καύσιμο όπως γαιάνθρακες, κάρβουνα, πετρελαίου και ούτω καθ' εξής. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν ρύπο που παράγεται κατά τη χημική αντίδραση της καύσης των ξύλων στο τζάκι. Έχει τη μορφή λιπαρής πίσσας και είναι εξαιρετικά εύφλεκτη. Μια σπίθα είναι αρκετή για να πυροδοτήσει φωτιά στην καμινάδα όταν στα τοιχώματά της υπάρχει μεγάλη ποσότητα αιθάλης. Αιθάλη ονομάζεται επίσης ο τεχνητός άνθρακας, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή μελάνης χρωμάτων και άλλων υλικών.
Η αιθάλη θεωρείται η δεύτερη μεγαλύτερη αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Αλίσια Φοξ
Η Βικτόρια Ελίζαμπεθ Κρόφορντ (Victoria Elizabeth Crawford, 30 Ιουνίου 1986) είναι Αμερικανίδα μοντέλο, ηθοποιός και επαγγελματίας παλαιστής, η οποία έχει συμβόλαιο με το WWE με το ψευδώνυμο Alicia Fox.
Η Crawford υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE το 2006, και έκανε το ντεμπούτο της στο Ohio Valley Wrestling της (OVW), μια περιοχή ανάπτυξης για το WWE, τον Ιούλιο. Το ίδιο έτος, στις 20 Οκτωβρίου, κέρδισε το Πρωτάθλημα γυναικών OVW, αλλά έχασε την επόμενη ημέρα. Η πρωτιά της δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη από την OVW. Την επόμενη χρονιά μετακινήθηκε στη Florida Championship Wrestling (FCW), μια άλλη περιοχή ανάπτυξης για το WWE, όπου αγωνίστηκε τακτικά μέχρι το 2009. Η Κρόφορντ έκανε το ντεμπούτο της στην Αναμέτρηση, τον Ιούνιο του 2008, χρησιμοποιώντας το όνομα Alicia Fox και την περσόνα της σχεδιάστριας γαμήλιων τελετών. Το Νοέμβριο, μετακόμισε στο ECW, ως μάνατζερ του DJ Gabriel. Το επόμενο έτος, η Fox άρχισε να αγωνίζεται στο WWE Divas Championship,, το οποίο κέρδισε τον Ιούνιο του 2010, κρατώντας τον τίτλο για δύο μήνες, και κατάφερε να γίνει η πρώτη Αφροαμερικανίδα Divas Champion στην ιστορία του WWE.
Τον Oκτώβριο του 2014, άρχισε να πρωταγωνιστεί στη σειρά ρεάλιτυ Total Divas για το E! δικτύου ως μέρος του κύριου cast. Τον Ιούνιο του 2015, η Fox συνεργάστηκε με τις Bella Twins στο "Diva's Revolution", δημιουργώντας την "Ομάδα Bella" (Team Bella).
Υποσημειώσεις
Η πρωτιά της Κρόφορντ δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη από την OVW.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Nintendo DSi XL
Περιγραφή
Το DSi XL είναι το μεγαλύτερο, πληρέστερο και βαρύτερο μοντέλο. Η κονσόλα διαθέτει δύο 4,2 ιντσών (110 mm) οθόνες (93% μεγαλύτερες οθόνες απ' το DS Lite), με ευρεία γωνία θέασης τεχνολογίας LCD, έχει ίδια ανάλυση με το μικρότερο μοντέλο. Έχει βελτιωθεί η διάρκεια ζωής της μπαταρίας σε σχέση με το DSi για όλες τις ρυθμίσεις φωτεινότητας. Για παράδειγμα οι μπαταρίες διαρκούν 13-17 ώρες. Το φορητό είναι εφοδιασμένο με τα ίδια ηχεία που περιέχονται σε μεγαλύτερα καταλύματα μικροφώνου, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να παράγει πιο δυνατά τον ήχο. Οι μεντεσέδες γυρίζουν την οθόνη στις 120°. Εκτός από την αρχική θέση του Νintendo DSi που ήταν στα 155° για να επιτρέψει την ευκολότερη επιτραπέζια θέαση. Το DSi XL είναι συνδυασμένο με δύο γραφίδες πλέον, ένα από τα οποία είναι παχύτερο, στρογγυλεμένο, φαίνεται σαν στυλό και δεν ταιριάζει στο εσωτερικό της μονάδας. Το Flipnote Studio και το Nintendo DSi Browser έρχονται προ-εγκατεστημένα στο Νintendo DSi XL μαζί με άλλα συγκεκριμένα λογισμικά.
Χρώματα
Το DSi XL έχει ματ επιφάνεια και το εξωτερικό είναι ντυμένο με ένα γυαλιστερό φινίρισμα. Είναι διαθέσιμο σε οκτώ χρώματα με δύο τόνους που διαφέρουν ανά γεωγραφική περιοχή. Το λευκό είναι αποκλειστικό στην Ιαπωνία, ενώ το πράσινο είναι διαθέσιμο στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη. Το κόκκινο είναι αποκλειστικό στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ το κίτρινο είναι διαθέσιμο και στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη. Το ροζ είναι αποκλειστικό στη Βόρεια Αμερική. Δύο ειδικές εκδόσεις-μοντέλα κυκλοφόρησαν: εκείνες για το LovePlus + και την 25η επέτειο του Super Mario Bros, που το χρώμα τους είναι κόκκινο. Το Flipnote Studio και το Nintendo DSi Browser έρχονται προ-εγκατεστημένα στο Νintendo DSi XL, μαζί με άλλα, συγκεκριμένα ανά γεωγραφική περιοχή λογισμικά.
Κατηγορία:Nintendo DS Κατηγορία:Κονσόλες της Nintendo Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών έβδομης γενιάς Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Άγιος Θεόδωρος Καρδίτσας
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι οικισμός του νομού Καρδίτσης και Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Κοινότητας Κάμπου η οποία ανήκει στον Δήμος Καρδίτσας που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης». Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Άγιος Θεόδωρος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Θεοδώρου, του πρώην Δήμου Κάμπου του Νομού Καρδίτσης.
Ιστορικό
Σύμφωνα με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ο οικισμός ονομαζόταν «Καπουτσέ» και υπάγονταν στον Νομό Τρικάλων όπου και αποσπάστηκε από τον δήμο Καρδίτσας και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας «Καπουτσέ». Το 1927 σύμφωνα με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 ο οικισμός «Καπουτσέ» μετονομάζεται σε Άγιος Θεόδωρος και η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Αγίου Θεοδώρου. Το 1944 σύμφωνα με το ΦΕΚ 82Α - 13/04/1944 η κοινότητα Αγίου Θεοδώρου αποσπάται από το νομό Τρικάλων και υπάγεται στο νομό Καρδίτσης. Το 1997 σύμφωνα με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός Άγιος Θεόδωρος αποσπάται από την κοινότητα του Αγίου Θεοδώρου και προσαρτάται στο δήμο Κάμπου και η κοινότητα καταργείται.
Αξιοθέατα
Ανατολικά του οικισμού Αγίου Θεοδώρου και σε απόσταση 500μ., μέσα στην έκταση του νεκροταφείου της αρχαίας πόλης του Κιερίου βρίσκεται ένας θολωτός τάφος, ο οποίος καλύπτεται με τύμβο και είναι ορατός από αρκετή απόσταση. Η κατασκευή του τάφου και η χρήση του χρονολογούνται από το 10ο έως και τον 8ο αιώνα π.Χ. Ο θολωτός τάφος του Αγίου Θεοδώρου είναι επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος.
Αθλητικοί σύλλογοι
Ο Α.Ο Αετός Αγίου Θεοδώρου ιδρύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του 1976 και είναι ένα από τα πιο ιστορικά ερασιτεχνικά σωματεία της Καρδίτσας. Κατά την δεκαετία του '90 η ομάδα του Αετού πραγματοποίησε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της με αποκορύφωμα την σεζόν 97-98 όπου βρέθηκε μια ανάσα από την άνοδο στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στους αγώνες μπαράζ που έγιναν για την ανόδο αποκλείστηκε στα ημιτελικά από την ομάδα του Ερμή Μαυραχάδων καθώς ηττήθηκε στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας με 1-6 και στον επαναληπτικό κέρδισε με 0-2 στην έδρα των Μαυραχάδων.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος έχει υψόμετρο 105 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39.369148 και γεωγραφικό μήκος 22.003671. και βρίσκεται 8 χλμ. ανατολικά της πόλης της Καρδίτσας. Νοτιοδυτικά συνορεύει με τον οικισμό Σταυρό, βόρεια με τον οικισμό Γοργοβίτες και δυτικά με τον οικισμό Πρόδρομος.
Πληθυσμός
Κατά την τελευταία απογραφή του 2011 ο Άγιος Θεόδωρος είχε πληθυσμό 682 κάτοικοι σημειώνοντας μείωση κατά 21% από την προηγούμενη απογραφή του 2001 όπου είχε 858 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Νίκος Σ. Σπανός
Ο '''Νίκος Σ. Σπανός'''  (Πέρα Ορεινής, 14 Νοεμβρίου 1934 – Λευκωσία, 1 Νοεμβρίου 1995) υπήρξε σημαντική πνευματική μορφή της Κύπρου. Φιλόλογος, ανθολόγος, κριτικός της λογοτεχνίας, δοκιμιογράφος, ποιητής και φιλόσοφος.
Σπουδές
Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο το 1953. Πήρε πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών (1961) και υπήρξε υποψήφιος Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του ίδιου Πανεπιστημίου με θέμα «Η Φύσις, ο Θεός και ο άνθρωπος εις την Φιλοσοφίαν του Εμπεδοκλέους». Μετεκπαιδεύθηκε στα παιδαγωγικά στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως Αθηνών (1968-1970) καθώς και στο Τμήμα Παιδαγωγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (1974-1975).
Συμμετοχή στον Απελευθερωτικό Αγώνα της Κύπρου
Κατά τα έτη 1955-1959 έλαβε ενεργό μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου. Δευτεροετής φοιτητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατετάγη στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Μετά από σύντομη και εντατική εκπαίδευση κατήλθε στην Κύπρο τον Ιούνιο του 1955. Αρχικά υπηρέτησε ως υπεύθυνος των ομάδων κρούσεως της Λευκωσίας και από τον Σεπτέμβριο ως καταζητούμενος εκπαίδευσε τις πρώτες ανταρτικές ομάδες στην περιοχή Κύκκου. Τον Νοέμβριο του 1955 ανέλαβε τις ομάδες κρούσεως της περιοχής Πιτσιλιάς. Μετά την επιχείρηση των Άγγλων στα Σπήλια έγινε αναδιοργάνωση της περιοχής από τον Γρηγόρη Αυξεντίου, υπό τις διαταγές του οποίου υπηρέτησε πρώτα ως μέλος της ανταρτικής ομάδας και αργότερα, κατά τον διαχωρισμό της περιοχής σε τομείς (Σεπτέμβριος 1956), ως υπεύθυνος του τομέα βόρειας επαρχίας Λεμεσού. Τον Ιανουάριο του 1957 συνελήφθη, υποβλήθηκε σε σκληρά βασανιστήρια στις Πλάτρες και κρατήθηκε στα ανακριτήρια Ομορφίτας μέχρι τον Απρίλιο, οπότε καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά και μεταφέρθηκε στις Κεντρικές Φυλακές. Τον Αύγουστο του 1958 μεταφέρθηκε μαζί με άλλους στις φυλακές Περθ της Σκωτίας, απ’ όπου απελευθερώθηκε τον Μάρτιο του 1959, αλλά παρέμεινε με άλλους συναγωνιστές του εξόριστος στην Ελλάδα μέχρι την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας (16 Αυγούστου 1960).
Φιλοσοφικό Έργο
«Ο Ν. Σ. Σπανός υπήρξε ένας βαθύτατος και αυθεντικός στοχαστής του καιρού μας, ένας διανοητής και φιλόσοφος που τον χαρακτήριζε ο διάλογος, η διαλεκτική και συγχρόνως η επαγωγή, χωρίς στην πορεία να χάνεται σε αδιέξοδους μαιάνδρους. Άρθρωσε ένα λόγο διαυγή, σαφή, ακριβή, πρόσφορο, προσιτό.» (Νίκος Ορφανίδης, "Μνήμη Ν. Σ. Σπανού", Ζήνων, τ. 13-17, σ. 9).
Στο φιλοσοφικό έργο του προβάλλει το ερώτημα για τον άνθρωπο  μέσα στον σύγχρονο κόσμο του μηδενισμού και της εσωτερικής και εξωτερικής ανελευθερίας και δουλείας. Συναντάται με την αρχαία ελληνική σκέψη και τη δυναμική του μύθου.
Εργογραφία
Το συγγραφικό έργο  του περιλαμβάνει πλήθος δημοσιευμάτων: κριτικά σημειώματα, αυτοτελή και συλλογικά βιβλία, πρακτικά συνεδρίων, άρθρα, δοκίμια, ποιήματα, βιβλιοκριτικές, ανθολογίες κ.ά. Δημοσίευσε λογοτεχνικές κριτικές, λαογραφικές, φιλολογικές και παιδαγωγικές μελέτες, άρθρα πνευματικού προβληματισμού και ποιήματα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. Πολλές συνεργασίες του μεταδόθηκαν από το κυπριακό ραδιόφωνο, η δε συνεργασία του με την κυπριακή τηλεόραση περιελάμβανε πολλές συνεντεύξεις με προσωπικότητες της επιστήμης και της τέχνης και συντονισμό συζητήσεων, πάνω σε πολιτιστικά και άλλα θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος και σύγχρονου προβληματισμού. Ενδεικτικά:
ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ
ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ
ΠΟΙΗΣΗ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Κρίσεις
«Ένας έξοχος άνθρωπος υπήρξε ο Νίκος Σ. Σπανός, με σπινθηροβόλο πνεύμα, με διαλεκτική σκέψη και προπαντός εντιμότητα. Στοχαστής κορυφαίος αλλά και κορυφαίος Έλλην. Κατέλιπε έργο κριτικό, ως ανθολόγος αλλά και ερμηνευτικό της λογοτεχνίας… Ο Νίκος Σ. Σπανός ήταν περισσότερο μια παρουσία. Κρατάω, όπως και άλλοι πολλοί, τον προφορικό του λόγο, τις διεισδυτικές του θέσεις και απόψεις. Σεμνός και διακριτικός υπήρξε ο Νίκος Σ. Σπανός. Περισσότερο απ’ όλα δάσκαλος. Και στοχαστής… Πιστεύω πως το φιλολογικό του έργο, ως ανθολόγου και κριτικού, υπήρξε σταθερός άξονας για τα λογοτεχνικά πράγματα της Κύπρου.» (Νίκος Ορφανίδης)
Βιβλιογραφία
Αφιέρωμα: «Μνήμη Νίκου Σ. Σπανού». Ζήνων, Δελτίο της Φιλοσοφικής Εταιρείας Κύπρου, τ. 13-17, Λευκωσία 1992-1996. Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές Κατηγορία:Σύγχρονοι Κύπριοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Ζωικός άνθρακας
Ο ζωικός άνθρακας είναι τεχνητός άνθρακας που παράγεται κατά την απανθράκωση ζωικών απορριμμάτων, όπως κόκκαλα, αίμα κτλ. Εμφανίζει μεγάλη προσροφητική ικανότητα.
Ατανάς Μιχάιλοφ
Ο Αθανάς Μιχαήλοφ (βουλ:Атанас Михайлов) (1949 - 2006) ήταν παλαίμαχος Βούλγαρος διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν στο χώρο της επίθεσης.
Ζωικός άνθρακας
Πηγές
Κατηγορία:Άνθρακας
Ατανάς Μιχάιλοφ
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Σόφια στις 5 Ιουλίου του 1949 και πέρασε σχεδόν όλη την καριέρα του στην Λοκομοτίβ Σόφιας όπου αγωνίστηκε από το 1964 ως το 1981, πετυχαίνοντας 148 γκολ σε 348 αγώνες πρωταθλήματος και πανηγυρίζοντας 2 πρωταθλήματα Βουλγαρίας. Έπειτα αγωνίστηκε για δύο σεζόν στη Νέα Σαλαμίνα όπου και έκλεισε την καριέρα του για να ασχοληθεί με την προπονητική.
Ο Μιχαήλοφ αγωνίστηκε από το 1970 έως το 1981, 45 φορές με την Εθνική Βουλγαρίας, πετυχαίνοντας 23 τέρματα.Συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 ενώ ήταν μέλος και της ομάδας που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968.
Απεβίωσε την 1η Οκτωβρίου του 2006,σε ηλικία 57 ετών.
Άκκα (μυθολογία)
Η Άκκα ,(Akka), ήταν γυναικείο πνεύμα της Φινλανδικής μυθολογίας, σύζυγος του θεού Ούκκο.
Το όνομα της σημαίνει «Η γριά των Νεκρών». Οι τελετές λατρείας της περιελάμβαναν θυσίες και εκκλήσεις για βοήθεια για τις έγκυες γυναίκες, μάλιστα μετά τη γέννα οι γυναίκες έτρωγαν έναν χυλό αφιερωμένο στη Άκκα.
Λατρευόταν και σαν Maderakka, και είχε τρεις κόρες τη Sarakka, Uksakka και τη Juksakka. Και οι τρεις είχαν σχέση με τη γέννα και πιστευόταν ότι παρακολουθούσαν το παιδί από τη σύλληψη μέχρι τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Νίκος Χατζηαποστόλου
Ο Νίκος Χατζηαποστόλου (16 Οκτωβρίου 1884 - 9 Αυγούστου 1941) ήταν Έλληνας συνθέτης, αρχιμουσικός και βαθύφωνος. Μαζί με τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη θεωρούνται ως οι βασικοί εκπρόσωποι της ελληνικής οπερέτας.
Βιογραφία
Ως αρχιμουσικός της ελληνικής οπερέτας περιόδευσε σε διάφορες γειτονικές χώρες. Από το 1912 ως το 1922, υπήρξε διευθυντής της χορωδίας του ναού της Αγίας Ειρήνης των Αθηνών. Τότε συνέθεσε και την τετράφωνη εκκλησιαστική μουσική (λειτουργίες, χερουβικά, ακολουθίες γάμου κ.ά.)
Το 1916, ακολούθησε το δρόμο που άνοιξε ο Σακελλαρίδης και έγραψε την πρώτη του οπερέτα την «Μοντέρνα Καμαριέρα». Συνολικά συνέθεσε γύρω στις 40 τρίπρακτες οπερέτες. Κορυφαία θέση κατέχουν Οι Απάχηδες των Αθηνών. Πρωτοανεβάστηκαν με μεγάλη επιτυχία στις 17 Αυγούστου 1921 στο θέατρο Αλάμπρα. Το λιμπρέτο ήταν του Γιάννη Πρινέα. Παίζονταν επί 3 συνεχόμενα χρόνια και παίζοται ακόμη από την Εθνική Λυρική Σκηνή τακτικά, ενώ έγιναν και ταινία.
Το 1928, μαζί με άλλους, ταξίδεψε στη Βιέννη και διευθύνοντας την εκεί ορχήστρα, ηχογράφησε δίσκους. Σύζυγός του υπήρξε η σοπράνο Μίνα Κυριακού και γιος τους ο Ανδρέας Χατζηαποστόλου, επίσης συνθέτης τραγουδιών.
Η διαφορά της μουσικής του σε σχέση με αυτήν του Σακελλαρίδη, του άλλου «συμβασιλιά» της αθηναϊκής οπερέτας, είναι ότι η δικιά του είναι συνήθως λαϊκότερη, ενώ η υπόθεση των οπερετών του λιγότερο κωμική. Ο Χατζηαποστόλου θεωρείται ως ο συνεχιστής του Νίκου Κόκκινου, παλιού συνθέτη αθηναϊκής καντάδας και καντσονέτας. Τραγούδια του Νίκου Χατζηαποστόλου, που δεν ανήκουν σε οπερέτες και αγαπήθηκαν πολύ είναι ο «Αγωγιάτης», «Σαν παραμύθι», ο «Κατάδικος» (Αγάπησα ιδού το έγκλημά μου), «Καινούργια αγάπη» (Το αιώνιο το παράπονο), Μια μαργαρίτα, «Στις εκκλησιάς τα σκαλοπάτια», η «Καρδιά της μάνας», το «Μαντήλι», «Το νερωμένο κρασί», «Ο Προδωμένος», «Στον Αργαλειό» κ.α. Τα έργα του, ερμηνεύτηκαν μεταξύ άλλων από τους: Γιάννη Αγγελόπουλο, Τίτο Ξηρέλλη, Πέτρο Επιτροπάκη, Οδυσσέα Λάππα κ.α. Ο Νίκος Χατζηαποστόλου έφυγε στις 9 Αυγούστου του 1941, έχοντας αφήσει πίσω του έργο μεγάλο και αξιόλογο. Στην Πλάκα έχει στηθεί η προτομή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωτογραφία του συνθέτη
Χατζηαποστολου Νικος Χατζηαποστολου Νικος Χατζηαποστόλου Νίκος Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές χορωδίας
Ανδρέας Κατσούλας
Ο Ανδρέας Κατσούλας (αγγλικά: Andreas Katsulas, Σαιντ Λούις, Μισσούρι, 18 Μαΐου 1946 - Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, 13 Φεβρουαρίου 2006) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ελληνικής καταγωγής. Έγινε πολύ γνωστός από την τηλεοπτική σειρά Babylon 5.
Πριν από την τηλεοπτική του καριέρα ο Κατσούλας αφοσιώθηκε στο θέατρο και σπούδασε υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνας. Από το 1971 μέχρι το 1986 εργάστηκε για τον μεγάλο Άγγλο σκηνοθέτη Πίτερ Μπρουκ.
Έγινε γνωστός από την κινηματογραφική ταινία Ο φυγάς (The Fugitive, 1993), όπου υποδυόταν τον κακοποιό Σάικς. Τον γνωστότερο ρόλο του έπαιξε όμως στην σειρά επιστημονικής φαντασίας Babylon 5, όπου έπαιξε τον πρέσβη των Ναρν, Τζι Καρ (G'Kar). Είχε πολυάριθμους ρόλους και σε άλλες σειρές όπως π.χ. στην σειρά Star Trek: The Next Generation, όπου υποδυόταν τον Commander Τόμαλακ των Ρομυλιανών. Επίσης έπαιξε και στη σειρά NYPD Blue.
Ο Ανδρέας Κατσούλας πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 59 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ
Το Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ (γερμανικά: Großherzogtum Oldenburg, επίσης γνωστό ως Χόλσταϊν-Όλντενμπουργκ) ήταν μεγάλο δουκάτο στη Γερμανική Συνομοσπονδία, τη Συνομοσπονδία της Βόρειας Γερμανίας και τη Γερμανική Αυτοκρατορία, που αποτελούνταν από τρία ευρέως διαχωρισμένα εδάφη: Όλντενμπουργκ, Οϊτίν και Μπίρκενφελντ. Κατατάχθηκε δέκατο μεταξύ των γερμανικών κρατών και είχε ψήφο στο Μπούντεσρατ και τρία μέλη στο Ράιχσταγκ.
Ο κυρίαρχος Οίκος του Όλντενμπουργκ, κυβέρνησε στη Δανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία, την Ελλάδα και τη Ρωσία. Οι κληρονόμοι μιας νεότερης γραμμής του ελληνικού κλάδου είναι, μέσω του Πρίγκιπα Φίλιππου, Δούκα του Εδιμβούργου, στη σειρά διαδοχής του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Κοινοπολιτείας μετά τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.
Όπως είναι συνηθισμένο στους γερμανικούς οίκους, ο κυρίαρχος Οίκος του Όλντενμπουργκ, κυβέρνησε ως δούκας και αργότερα μέγας δούκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όλντενμπουργκ (κρατίδιο) Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Άκκα
Το όνομα Άκκα, (Akka), μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω
Δημήτρης Τσαφέντας
Ο Δημήτρης Τσαφέντας (14 Ιανουαρίου 1918 – 7 Οκτωβρίου 1999) είναι γνωστός ως ο δολοφόνος του πρωθυπουργού της Νοτίου Αφρικής και «Αρχιτέκτονα του Απαρτχάιντ», Χέντρικ Φέρβερντ (Hendrik Verwoerd), στις 6 Σεπτεμβρίου του 1966.
Βιογραφία
Ο Δημήτρης Τσαφέντας γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1918 στην πόλη Lourenço Marques (σήμερα Maputo), στη Μοζαμβίκη. Πατέρας του ήταν ο Μιχάλης Τσαφέντας ή Τσαφεντάκης από τα Χανιά της Κρήτης και μητέρα του ήταν η Amelia Williams από τη Μοζαμβίκη η οποία ήταν μιγάδα.
Αφού έγινε ενός έτους στάλθηκε στη γιαγιά του στην Αίγυπτο. Πέντε χρόνια αργότερα επέστρεψε στη Μοζαμβίκη και όταν έγινε δέκα χρονών εγκαταστάθηκε στη Νότια Αφρική και παρακολούθησε για δύο χρόνια (1928–1930) το Middelburg Primary School. Στη συνέχεια ξαναγύρισε στη Μοζαμβίκη όπου για άλλα δύο χρόνια σπούδασε σε εκκλησιαστικό σχολείο.
Από τα δεκάξι του δούλεψε σε διάφορες δουλειές. Τη δεκαετία του τριάντα έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νοτίου Αφρικής. Την ίδια περίπου περίοδο έγινε ναυτικός και ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά άρχισε να εμφανίζει και ψυχωτικά επεισόδια, με αποτέλεσμα, για σύντομα χρονικά διαστήματα, να νοσηλευτεί σε διάφορες χώρες. Μεταξύ άλλων νοσηλεύτηκε για έξι μήνες στο Ellis Island όπου διαγνώστηκε ότι έπασχε από σχιζοφρένεια.
Ο Δημήτρης Τσαφέντας ήξερε οκτώ γλώσσες και όταν επέστρεψε στη Νότια Αφρική εργάστηκε ως μεταφραστής.
Σύμφωνα με τους φυλετικούς νόμους του Απαρτχάιντ, ο Τσαφέντας ήταν λευκός. Όμως επειδή λόγω της μιγάδας μητέρας του είχε σκούρο δέρμα αντιμετώπιζε συνεχώς τα ρατσιστικά σχόλια και τις κοροϊδίες της λευκής νοτιοαφρικάνικης κοινωνίας. Επειδή ήταν λευκός δεν μπορούσε σύμφωνα με τους φυλετικούς νόμους να παντρευτεί γυναίκα μη λευκή, έτσι κάποια στιγμή ο Τσαφέντας ζήτησε να καταχωρηθεί ως «Έγχρωμος» (Coloured), μια νομική κατηγορία για μιγάδες που πρόσδιδε λιγότερα προνόμια απ' τους λευκούς αλλά περισσότερα απ' τους μαύρους, προκειμένου να παντρευτεί τη μιγάδα φίλη του, ωστόσο η αίτησή του απορρίφθηκε.
Ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα ζήτησε να γίνει μέλος και να βαφτιστεί στη διεθνή χριστιανική εκκλησία «Του Μπάι Τους» (Two by Twos), αίτηση που έγινε δεκτή. Ο Τσαφέντας συνέχισε τη κοινωνικοποίησή του με τα μέλη της εκκλησίας αυτής και μετά την επιστροφή του στη Νότια Αφρική.
Το 1966 άρχισε να εργάζεται προσωρινά ως κλητήρας στο κοινοβούλιο της Νοτίου Αφρικής. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1966, μέσα στο χώρο του κοινοβουλίου, ο Τσαφέντας δολοφόνησε, μαχαιρώνοντάς τον τέσσερις φορές εντός του κοινοβουλίου, τον Πρωθυπουργό της χώρας, Χέντρικ Φερβούρντ. Αμέσως μετά ο 48χρονος Τσαφέντας συνελήφθη. Παρόλο που η δολοφονία φαινόταν ότι είχε γίνει με πρόθεση, ο Τσαφέντας δεν φαίνεται να είχε σχέδια διαφυγής.
Έξι μέρες μετά τη σύλληψή του ο Τσαφέντας είπε στους αστυνομικούς πως δολοφόνησε τον πρωθυπουργό της χώρας επειδή «είχε σιχαθεί τη ρατσιστική του πολιτική». Ο Τσαφέντας καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η Νοτιοαφρικανική κυβέρνηση προτίμησε να τον κλείσει ισόβια ως ψυχασθενή στην απομόνωση υποβάλλοντας τον σε καθημερινά βασανιστήρια. Στο δικαστήριο η αστυνομία ανέφερε πως ο Τσαφέντας είχε πει κατά την ανάκρισή του ότι μέσα στη κοιλιά του είχε ένα σκουλήκι που του μιλούσε. Ο δικαστής δέχτηκε πως ο Τσαφέντας ήταν σχιζοφρενής και θεωρήθηκε αθώος για το έγκλημα της δολοφονίας, ωστόσο κρατήθηκε με έναν νόμο που επέτρεπε μόνο στον πρόεδρο της χώρας να διατάξει την απελευθέρωσή του, κάτι που δεν έγινε ποτέ κι έτσι κρατήθηκε φυλακισμένος για πάντα παρόλο που δεν είχε καταδικαστεί ως εγκληματίας. Ο Τσαφέντας κρατήθηκε σε ένα κελί ακριβώς δίπλα από ένα δωμάτιο όπου εκτελούνταν με κρέμασμα κατάδικοι, συχνά ακόμα και επτά άτομα ταυτόχρονα.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής του παρέμεινε σίγουρος για την ανάγκη της πράξης του. Φέρεται να είπε σε δύο Έλληνες ιερείς που τον επισκέφθηκαν το 1994 πως «ένοχος είσαι όχι μόνο όταν διαπράττεις ένα έγκλημα, αλλά και όταν δεν κάνεις τίποτα για να το εμποδίσεις όταν έχεις την ευκαιρία». Συνέχισε αναφέροντας τον Ναζίμ Χικμέτ «αν δεν καώ, αν δεν καείς, αν δεν καούμε, πώς θα νικήσει το φως το σκοτάδι;».
Το 1999 η δημοσιογράφος Λίζα Κέη (Liza Key) έχοντας λάβει άδεια πραγματοποίησε δυο τηλεοπτικές συνεντεύξεις με τον κρατούμενο Τσαφέντα για ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «A Question of Madness». Κατά την άποψη της δημοσιογράφου, ο Τσαφέντας μάλλον είχε χρησιμοποιηθεί από μια ομάδα που οργάνωσε συνωμοσία εναντίων του πρωθυπουργού. Τον Οκτώβριο του 1999 ο Τσαφέντας πέθανε από πνευμονία ενώ ακόμα κρατούνταν. Η κηδεία του έγινε με την Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση.
Η βιογραφία του Τσαφέντα έγινε θεατρικό έργο με το όνομα «Τσαφέντας» (Tsafendas) από τον Άντων Κρούεγκερ (Anton Krueger) το οποίο παρουσιάστηκε το 2002 στη Νότια Αφρική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοζαμβικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες Κατηγορία:Έλληνες της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Απαρτχάιντ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών-γυναικών 1962
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τα αγωνίσματα απλό ανδρών, απλό γυναικών, διπλό ανδρών, διπλό γυναικών και διπλό μικτό και συμμετείχαν 94 αθλητές και αθλήτριες του κέντρου και 21 από τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, την Καλαμάτα και τις Σέρρες.
Ο Χρήστος Χριστοδουλάτος της Α.Ε. Νέας Ιωνίας και η Λουκία Σκριβάνου του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. αναδείχθηκαν πρωταθλητές Ελλάδος στο απλό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών και Γυναικών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 1962 Κατηγορία:Διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Αθήνα
Χανάμι
μικρογραφία|260x260εσ| Πικνίκ Χανάμι μπροστά από το [[κάστρο Χιμέτζι, 2005]] μικρογραφία|293x293εσ| Κάστρο Οσάκα Το χανάμι (花見, "θέαση των ανθέων") είναι ένα παραδοσιακό Ιαπωνικό έθιμο κατά το οποίο απολαμβάνουν οι Ιάπωνες την εφήμερη ομορφιά των λουλουδιών. Τα λουλούδια (χάνα) σ' αυτήν την περίπτωση σχεδόν πάντα αναφέρονται σε εκείνα των κερασιών (σακούρα) ή, σπανιότερα, των δαμασκηνιών (ούμε). Από τα τέλη Μαρτίου έως τις αρχές Μαΐου, οι κερασιές ανθίζουν σε όλη την Ιαπωνία και περίπου την πρώτη Φεβρουαρίου στο νησί της Οκινάουα. Η πρόβλεψη άνθισης (桜前線, σακούρα ζένσεν) "η έναρξη της ανθοφορίας των κερασιών" ανακοινώνεται κάθε χρόνο από την Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και παρακολουθείται προσεκτικά από εκείνους, που σχεδιάζουν το χανάμι καθώς τα άνθη διαρκούν μόνο μία ή δύο εβδομάδες.
Σακελλαρίου
Το ελληνικό επώνυμο Σακελλαρίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Χανάμι
Στη σύγχρονη Ιαπωνία, το χανάμι αποτελείται κυρίως από ένα υπαίθριο πάρτι κάτω από τη σακούρα κατά τη διάρκεια της ημέρας ή τη νύχτα. Σε ορισμένα πλαίσια, ο σινο-ιαπωνικός όρος κανό (観桜, kan'ō) χρησιμοποιείται αντ 'αυτού, ιδιαίτερα για τα φεστιβάλ. Το χανάμι τη νύχτα ονομάζεται γιοζακούρα (夜桜 γιοζακούρα), δηλαδή «ανθισμένες κερασιές τη νύχτα». Σε πολλά μέρη όπως το πάρκο Ουένο κρέμονται προσωρινά χάρτινα φανάρια για το σκοπό της γιοζακούρα. Στο νησί της Οκινάουα, διακοσμητικά ηλεκτρικά φανάρια κρέμονται στα δέντρα για βραδινή απόλαυση, όπως στα δέντρα που ανεβαίνουν στο όρος Γιάε, κοντά στην πόλη Μοτόμπου ή στο κάστρο Νακιτζίν.
Μια πιο αρχαία μορφή χανάμι υπάρχει επίσης στην Ιαπωνία, η οποία σχετίζεται με την απόλαυση των ανθέων των δαμάσκηνων (梅 ume), τα οποία αναφέρονται στενά ως ουμέμι (梅見 umemi), «θέαση των δαμασκηνιών». Αυτό το είδος χανάμι είναι δημοφιλές στους ηλικιωμένους, επειδή είναι πιο ήρεμα από τα πάρτι σακούρα, τα οποία συνήθως αφορούν νεότερους ανθρώπους και μερικές φορές μπορεί να έχουν πολύ συνωστισμό και θόρυβο.
Ιστορία
Σε αυτές τις ανοιξιάτικες μέρες,
όταν το ήσυχο φως περικλείει
τις τέσσερις κατευθύνσεις,
γιατί τα άνθη σκορπίζονται
με τόσο ανήσυχες καρδιές; Κι νο Τομονόρι (850-904)
Η πρακτική του χανάμι είναι πολλών αιώνων. Το έθιμο λέγεται ότι ξεκίνησε κατά την περίοδο Νάρα (710 – 794), όταν ήταν τα άνθη δαμασκηνιάς, που οι άνθρωποι θαύμαζαν στην αρχή. Αλλά από την περίοδο Χειάν (794 – 1185), η σακούρα τράβηξε περισσότερο την  προσοχή και το χανάμι ήταν συνώνυμο της σακούρα. Από εκεί και πέρα, τόσο στη waka όσο και στο χαϊκού, τα "λουλούδια" σήμαιναν "σακούρα".
Το χανάμι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως όρος ανάλογος με την θέαση των ανθέων κερασιάς στο μυθιστόρημα της εποχής Χεϊάν Η Ιστορία του Γκέντζι. Παρόλο  που περιγράφηκε επίσης ένα πάρτι θέασης του φυτού γλυσίνα, οι όροι "χανάμι " και "πάρτι λουλουδιών" στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε αναφορά προς τη θέαση των ανθέων κερασιάς.
Η σακούρα είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί, για να προβλέψει τη συγκομιδή εκείνου του έτους, καθώς και για να ανακοινώσει την περίοδο φύτευσης ρυζιού. Οι άνθρωποι πίστευαν στα κάμι μέσα στα δέντρα και έκαναν προσφορές. Στη συνέχεια, συμμετείχαν στην προσφορά με σάκε.
πόσο πιο ήρεμες θα ήταν οι καρδιές μας την άνοιξη.
Αριβάρα νο Ναριχίρα (825-880)
Η χλευαστική παροιμία ντάμπλινγκ παρά άνθη (花より団子, χάνα γιόρι ντάνγκο) υπαινίσσεται τις πραγματικές προτεραιότητες για τους περισσότερους θεατές ανθέων κερασιάς, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο για τα τρόφιμα και τα ποτά, που συνοδεύουν ένα πάρτι χανάμι παρά για τα ίδια τα λουλούδια.
Η φράση «Νεκρά σώματα θάβονται κάτω από τις κερασιές!» είναι ένα δημοφιλές ρητό για το χανάμι, μετά την εναρκτήρια πρόταση του διηγήματος του 1925 "Κάτω από τις κερασιές" του Μοτοτζίρο Κάτζιι.
Το Χανάμι σήμερα
Το «μέτωπο ανθοφορίας κερασιών» προβλέπεται κάθε χρόνο, προηγουμένως από την Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και τώρα από ιδιωτικές υπηρεσίες, και παρακολουθείται με προσοχή από εκείνους που σχεδιάζουν να γιορτάσουν το χανάμι επειδή τα άνθη διαρκούν για πολύ λίγο χρόνο, συνήθως όχι περισσότερο από δύο εβδομάδες. Τα πρώτα άνθη κερασιάς συμβαίνουν στα υποτροπικά νότια νησιά Οκινάουα, ενώ στο βόρειο νησί Χοκάιντο, ανθίζουν πολύ αργότερα (από τα τέλη Απριλίου έως τα τέλη Μαΐου). Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις όπως το Τόκιο, το Κιότο και η Οσάκα, η περίοδος της ανθοφορίας κερασιών λαμβάνει χώρα κανονικά γύρω στα τέλη Μαρτίου και αρχές Απριλίου. Η τηλεόραση και οι εφημερίδες παρακολουθούν στενά αυτό το μέτωπο ανθοφορίας κερασιών, καθώς μετακινείται αργά από το Νότο στο Βορρά. Το 2018 τα άνθη είχαν προγραμματιστεί να ανοίξουν στη Φουκουόκα στις 21 Μαρτίου, στο Κιότο στις 27 Μαρτίου, στο Τόκιο στις 26 Μαρτίου και στο Σαπόρο 1 Μαΐου. Οι εορτασμοί χανάμι συνήθως περιλαμβάνουν φαγητό και ποτό, και παιχνίδι και ακρόαση μουσικής. Μερικά ειδικά πιάτα παρασκευάζονται και τρώγονται για την περίσταση, όπως το ντάγκο και το μπέντο, και το σακέ συνήθως πίνεται ως μέρος της γιορτής. Το 2020, οι παραδοσιακές εκδηλώσεις της εποχής των ανθών κερασιού ακυρώθηκαν και οι τουρίστες δεν ήρθαν στην Ιαπωνία λόγω της πανδημίας του COVID-19. Η ημέρα άνθισης του 2021 στο Κιότο, 26 Μαρτίου, ήταν η πιο πρώιμη από τότε που ξεκίνησε η καταγεγραμμένη παρακολούθηση το 812. Η κορύφωση της ανθοφορίας έχει την τάση να σημειώνεται νωρίτερα από το 1800 και εξής και ο Γιασουγιούκι Αόνο, ένας ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οσάκα, πρότεινε ότι η αιτία ήταν η κλιματική αλλαγή.
Εκτός Ιαπωνίας
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χανάμι έχει γίνει επίσης πολύ δημοφιλές. Το 1912, η Ιαπωνία δώρισε 3.000 δέντρα σακούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να γιορτάσουν τη φιλία των εθνών. Αυτά τα δέντρα φυτεύτηκαν στην Ουάσινγκτον, DC και άλλα 3.800 δέντρα δωρήθηκαν το 1965. Αυτά τα δέντρα σακούρα εξακολουθούν να είναι ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο και κάθε χρόνο, το Εθνικό Φεστιβάλ Ανθέων Κερασιάς πραγματοποιείται, όταν ανθίζουν στις αρχές της άνοιξης.
Στη Μαίηκον της Τζόρτζια, ένα άλλο φεστιβάλ ανθέων κερασιών, που ονομάζεται Διεθνές Φεστιβάλ Ανθέων Κερασιάς (International Cherry Blossom Festival) γιορτάζεται κάθε άνοιξη. Η Μαίηκον είναι γνωστή ως η πρωτεύουσα των ανθέων κερασιάς του κόσμου, επειδή 300.000 δέντρα σακούρα φυτρώνουν εκεί.
Στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, το Ετήσιο Φεστιβάλ Σακούρα Ματσούρι Ανθέων Κερασιάς πραγματοποιείται τον Μάιο, στο Βοτανικό Κήπο του Μπρούκλιν. Αυτή η γιορτή γιορτάζεται από το 1981 και είναι ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του Κήπου. Παρόμοιες γιορτές πραγματοποιούνται επίσης στη Φιλαδέλφεια και σε άλλα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η μεγαλύτερη συλλογή σακούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται στο Νιούαρκ, New Jersey 's Branch Brook Park, του οποίου πάνω από 5.000 κερασιές από 18 ποικιλίες προσελκύουν 10.000 επισκέπτες την ημέρα κατά τη διάρκεια του ετήσιου φεστιβάλ ανθέων κερασιών. μικρογραφία|Χανάμι στο [[Παρίσι, Γαλλία]] Το χανάμι γιορτάζεται επίσης σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, στη Φινλανδία οι άνθρωποι συγκεντρώνονται, για να γιορτάσουν το χανάμι στο Ελσίνκι στο Roihuvuori. Οι ντόπιοι Ιάπωνες και εταιρείες δώρισαν 200 κερασιές, που φυτεύτηκαν όλες στο Kirsikkapuisto. Αυτά τα κερασιά συνήθως ανθίζουν στα μέσα Μαΐου.
Στη Ρώμη, στην Ιταλία, το χανάμι γιορτάζεται στο πάρκο του Eur, όπου υπάρχουν πολλά κερασιά, που δωρίστηκαν από την Ιαπωνία το 1959.
Στη Στοκχόλμη υπάρχει μια ετήσια γιορτή στο Kungsträdgården [22 ] όπου πολλοί άνθρωποι γιορτάζουν το χανάμι. [23 ]
Στο Τορόντο του Καναδά το χανάμι γιορτάζεται σε πολλά πάρκα της πόλης στα τέλη Απριλίου, λόγω του ψυχρού κλίματος της πόλης. Περίπου 50 δέντρα Γιοσίνο Σακούρα έχουν δωριστεί στην πόλη ως σύμβολα διεθνούς φιλίας και καλής θέλησης από τους απογόνους των Ιαπώνων μεταναστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ιαπωνικές γιορτές
Πάπας Παύλος Γ΄
Ο Πάπας Παύλος Γ΄ (Papa Paolo III, 29 Φεβρουαρίου 1468 – 10 Νοεμβρίου 1549), γεννημένος ως Αλέξανδρος Φαρνέζε (Alessandro Farnese), ήταν Πάπας από τις 13 Οκτωβρίου του 1534 έως το θάνατό του το 1549.
Ανήλθε στον παπικό θρόνο σε μία εποχή που ακολούθησε τη λεηλασία της Ρώμης το 1527 και διάχυτη από αβεβαιότητες στην Καθολική Εκκλησία μετά τη Μεταρρύθμιση. Κατά τη διάρκεια της αρχιερωσύνης του, και σύμφωνα με το πνεύμα της Αντιμεταρρύθμισης, νέα καθολικά θρησκευτικά τάγματα και κοινωνίες, όπως η Εταιρία του Ιησού, οι Βαρναβίτες κ.ά. προσέλκυαν πλήθος πιστών.
Συγκάλεσε τη Σύνοδο του Τρέντο το 1545. Ήταν σημαντικός προστάτης των τεχνών και χρησιμοποίησε τον νεποτισμό για να αυξήσει τη δύναμη και την περιουσία της οικογένειάς του. Στον Πάπα Παύλο Γ' αφιέρωσε ο Νικόλαος Κοπέρνικος το De Revolutionibus Orbium Coelestium (Περί των Περιστροφών των Ουρανίων Σφαιρών).
Νεότητα και σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Κανίνο, στο Λάτιο (τότε τμήμα των Παπικών Κρατών), ο Αλέξανδρος Φαρνέζε ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πέτρου-Λουδοβίκου Φαρνέζε, κυρίου του Μοντάλτο (1435-1487) και της συζύγου του Τζιοβάννας Καετάνι, μέλους της οικογένειας των Καετάνι, από την οποία είχε επίσης προέλθει ο πάπας Βονιφάτιος Η΄. Η οικογένεια Φαρνέζε είχε ευημερήσει ανά τους αιώνες, αλλά ακριβώς η επιρροή του Αλέξανδρου στην παπική εξουσία και η αφοσίωσή του στα οικογενειακά συμφέροντα ήταν ο παράγοντας που έφερε τη σημαντική αύξηση του οικογενειακού πλούτου και της δύναμης.
thumb|left|200px|Ο καρδινάλιος Alessandro Farnese, έργο του [[Ραφαήλ, 1509-1511]] Η ουμανιστική εκπαίδευση του Αλέξανδρου έγινε στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και στη Αυλή του Λαυρέντιου των Μεδίκων. Μετά τον αρχικό διορισμό του ως παπικού («αποστολικού») νοταρίου, έγινε μέλος της Ρωμαϊκής Κουρίας το 1491 και το 1493 ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ τον διόρισε Καρδινάλιο-Διάκονο στο ναό των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού. Η αδελφή του Ιουλία ήταν περιώνυμη ως εταίρα του πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄ Βοργία και ασφαλώς συνετέλεσε τα μέγιστα στο διορισμό του αδελφού της. Ως επίσκοπος της Πάρμας δέχθηκε την επιρροή του αναπληρωτή του, (vicarius generalis) Βαρθολομαίου Γκουιντιτσιόνι. Η επιρροή αυτή οδήγησε τον μελλοντικό Πάπα στο να διακόψει το δεσμό του με την ερωμένη του και να αφοσιωθεί στη μεταρρύθμιση της επισκοπής του, της Πάρμας. Υπό τον Κλήμη Ζ΄ (1523–34) αναβαθμίστηκε σε Καρδινάλιο Επίσκοπο της Όστια και μέλος του Κολλεγίου των Καρδιναλίων. Μετά το θάνατο του Κλήμη Ζ΄ το 1534, εξελέγη Πάπας ως Παύλος Γ΄.
Υπηρέτης των τεχνών, αλλά και των οικογενειακών συμφερόντων
Ως νεαρός κληρικός, ο Αλέξανδρος ζούσε επιδεικτικά άσωτη ζωή, έχοντας ερωμένη, τη Σίλβια Ρουφίνι, με την οποία απέκτησε τέσσερις νόθους απογόνους. Ο ένας γιος του ήταν ο Πέτρος-Λουδοβίκος, τον οποίο έκανε δούκα της Πάρμας. Άλλα τέκνα του ήταν ο Ρανούτσιο, ο Πάολο, η Λουκρέτσια και η Κοστάντσα, σύζυγος του Μπόζιο Β΄ Σφόρτσα. Το γεγονός ότι με μία από τις πρώτες πράξεις του μόλις ανέβηκε στο θρόνο (18 Δεκεμβρίου 1534) διόρισε καρδιναλίους τους δισεγγονούς του -Αλέξανδρο Σφόρτσα και Γκουίντο Ασκάνιο Σφόρτσα ντι Σάντα Φιόρα, ηλικίας δεκατεσσάρων και δεκαέξι ετών αντίστοιχα- δυσαρέστησε τη μερίδα των μεταρρυθμιστών στους κόλπους της Εκκλησίας και προκάλεσε τη διαμαρτυρία του αυτοκράτορα. Οι διαμαρτυρίες μετριάστηκαν με την κατοπινή αναγόρευση σημαντικών προσωπικοτήτων στον Σύλλογο των Καρδιναλίων, όπως οι Γκάσπαρο Κονταρίνι, Γιάκοπο Σαντολέτο, Ρέτζιναλντ Πόουλ και Τζιοβάνι-Πιέτρο Καράφα (μετέπειτα πάπας Παύλος Δ΄).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 16ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Ιωακείμ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ιωακείμ μπορεί να αναφέρεται:
Βραβεία Independent Spirit του 2010
Η 26η απονομή των Βραβείων Independent Spirit, έλαβε χώρα στις 26 Φεβρουαρίου 2011, τιμώντας τις καλύτερες επιδόσεις του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου για το έτος 2010. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν το Νοέμβριο του 2010.