cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opeth
Τα πρώτα χρόνια
Το πρώτο τους άλμπουμ ηχογραφήθηκε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1994 και κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα με τίτλο "Orchid". Στην Ολλανδία, ο δίσκος εκδόθηκε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου με το επιπλέον κομμάτι "Into The Forest of Winter". Το εξώφυλλο του άλμπουμ παρουσίαζε μία ορχιδέα, εικόνα παραπλανητική για μία ακραία metal κυκλοφορία. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, εμφανίστηκαν στο "Astoria" του Λονδίνου με τους Ved Buens Ende, Hecate Enthroned και Impaled Nazarene.
Ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο "Morningrise" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1996 σε παραγωγή Νταν Σουάνο και βάδισε σε progressive metal μονοπάτια, με το εικοσάλεπτο "Black Rose Immortal" να ξεχωρίζει. Κατά την περιοδεία του άλμπουμ το συγκρότημα άνοιγε τις εμφανίσεις των Morbid Angel στην Αγγλία και των Cradle of Filth στην Ευρώπη. Μετά το πέρας των ζωντανών αυτών εμφανίσεων, οι ΝτεΦαρφαλά και Νόρντιν αποχώρησαν, με τους Μαρτίν Μέντεζ και Μάρτιν Λόπεζ να τους αντικαθιστούν.
Αναγνώριση
thumb|140px|Ο Πέτερ Λίντγκρεν Μετά την αλλαγή της δισκογραφικής τους εταιρείας στη "Music For Nations", οι Opeth επέστρεψαν στα "Fredman Studios" για την ηχογράφηση του "Blackwater Park", το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου 2001 με παραγωγό τον Στίβεν Ουίλσον των Porcupine Tree. Το άλμπουμ έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές και το συγκρότημα περιόδευσε στη Μεγάλη Βρετανία τον Μάιο του 2002, με τους Arch Enemy να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.
Το καλοκαίρι του 2002, έγινε γνωστό ότι το συγκρότημα δούλευε πάνω στον επόμενο του δίσκο, με παραγωγό και πάλι τον Ουίλσον και τον Άντι Σνιπ, κιθαρίστα των Sabbat, στη μίξη. Έχοντας ετοιμάσει δύο άλμπουμ, το συγκρότημα σκόπευε να τα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα, αλλά η πίεση της δισκογραφικής τους εταιρείας τους ανάγκασε να εκδώσουν το "Deliverance" το Νοέμβριο του 2002 και το "Damnation" τον Απρίλιο του 2003.
Στις αρχές του 2003, το συγκρότημα συμμετείχε στην περιοδεία "4 Absent Friends Tour", η οποία έλαβε χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Paradise Lost και Tapping the Vein. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, περιόδευσαν μαζί με τους Lacuna Coil και Beyond the Embrace και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "Still Day Beneath The Sun" σε περιορισμένη έκδοση. Το "Deliverance" έλαβε υποψηφιότητα για σουηδικό Γκράμι στην κατηγορία του "καλύτερου χαρντ ροκ" δίσκου και το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Porcupine Tree στη Βόρεια Αμερική, με τον κιμπορντίστα των Spiritual Beggars, Παρ Βίλμπεργκ να συμμετέχει στις ζωντανές τους εμφανίσεις, ενώ τον Οκτώβριο του 2003 περιόδευσε στη Σκανδιναβία με τους Extol να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.
Ακολούθησε η περιοδεία "Lamentations Over America Tour 2004" στις αρχές του 2004 μαζί με τους Devildriver και τους Moonspell, όπου λόγω προβλημάτων υγείας του ντράμερ Μάρτιν Λόπεζ, η πρώτη τους εμφάνιση στο Έντμοντον ακυρώθηκε και στη συναυλία στο Κάλγκαρι αντικαταστάθηκε από τον τεχνικό τυμπάνων του. Επίσης, στη συναυλία τους στο Βανκούβερ στις 23 Ιανουαρίου, τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζην Χόγκλαν των Dark Angel, την ίδια βραδιά που το συγκρότημα είχε παρουσιάσει ένα ακουστικό σετ, συμπεριλαμβανομένης μίας διασκευής στο "Soldier of Fortune" των Deep Purple.
Εμπορική επιτυχία
Μετά την εξαγορά της "Music For Nations" από τη "Zomba Music Group", το συγκρότημα έμεινε χωρίς δισκογραφικό συμβόλαιο και τον Απρίλιο του 2005 ανακοινώθηκε η ένταξη ως μόνιμου μέλους, του κιμπορντίστα Παρ Βίλμπεργκ. Το συγκρότημα ηχογράφησε στα "Fascination Street studios" τον δίσκο "Ghost Reveries" για την "Roadrunner Records". Αυτός ήταν ο πρώτος τους δίσκος που μπήκε στο Top-10 των σουηδικών και φινλανδικών τσαρτ, όπως και το Top-100 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πούλησε 15.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Για την περιοδεία του άλμπουμ, τα τύμπανα ανέλαβε ο Χόγκλαν, αφού ο Λόπεζ χρειάστηκε θεραπεία λόγω προβλήματος του κυκλοφορικού του συστήματος. Το καλοκαίρι του 2005 συμμετείχαν στην αμερικάνικη περιοδεία "Sounds of the Underground" μαζί με τους Clutch, Chimaira, Unearth, Strapping Young Lad, κ.α.. Ακολούθησαν ευρωπαϊκές εμφανίσεις τον Σεπτέμβριο με τους Extol να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους και τον Μάρτιν Άξενροτ να αναλαμβάνει τα τύμπανα. Έναν μήνα αργότερα, επέστρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες για μία περιοδεία χωρισμένη σε δύο σκέλη, στο πρώτο εκ των οποίων support συγκροτήματα ήταν οι Pelican και Fireball Ministry και στο δεύτερο οι Nevermore και Into Eternity.
left|thumb|240px|Ο Μάρτιν Μέντεζ Το συγκρότημα ηχογράφησε δύο νέα κομμάτια και μία διασκευή στο "Soldier of Fortune" στα "BBC Studios" του Λονδίνου, ως επιπλέον κομμάτια για μία ειδική έκδοση του "Ghost Reveries". Στα τέλη του 2005 περιόδευσαν στην Ευρώπη με τους Burst και ξεκίνησαν το 2006 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου περιόδευσαν με τους Dark Tranquillity και τον Ντέβιν Τάουνσεντ. Τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, ο Λόπεζ αποχώρησε και επίσημα, λόγω προβλημάτων υγείας και κρίσεων πανικού που αντιμετώπιζε, με τον Άξενροτ να τον αντικαθιστά σε μόνιμη βάση.
Οι Opeth εμφανίστηκαν στο "Download festival" της Αγγλίας μαζί με ονόματα όπως οι Metallica και οι Korn, συνεχίζοντας στην κεντρική και νότια Αμερική, πριν συμμετάσχουν στην "Gigantour" μαζί με τους Megadeth, Lamb of God, Arch Enemy, Overkill, κ.α.. Στα τέλη της χρονιάς, περιόδευσαν τη Μεγάλη Βρετανία με τους Paradise Lost να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους και στις 31 Μαρτίου 2007, ο Όκερφελντ πραγματοποίησε γκεστ εμφάνιση στη συναυλία για την εικοστή επέτειο των Candlemass.
Τον Μάιο του 2007, ο Πέτερ Λίντγκρεν αποχώρησε, με τον Φρέντρικ Όκεσον να παίρνει τη θέση του. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε το άλμπουμ "Watershed" σε παραγωγή του Όκερφελντ και του Γιενς Μπόργκεν. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις αρχές Ιουνίου του 2008, φθάνοντας στο Top-10 στην Αυστραλία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία και την κορυφή των τσαρτ της Φινλανδίας. Για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν στη Βρετανία με τους Arch Enemy και στην Αμερική με τους Dream Theater. Τέσσερις συναυλίες της επακόλουθης περιοδείας ακυρώθηκαν λόγω προβλήματος ανεμοβλογιάς που αντιμετώπισε ο Όκερφελντ, με τη θέση του συγκροτήματος στα φεστιβάλ όπου ακύρωσαν να παίρνουν οι Satyricon. Το φθινόπωρο περιόδευσαν και πάλι στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους High on Fire, Baroness και Nachtmystium, για να κλείσουν τη χρονιά στην Ευρώπη με τους Cynic και The Ocean.
thumb|140px|Ο Φρέντρικ Όκεσον Για τον εορτασμό της εικοστής επετείου τους, οι Opeth πραγματοποίησαν τη μίνι περιοδεία "Evolution XX: An Opeth Anthology" από τις 30 Μαρτίου μέχρι τις 9 Απριλίου 2010, παίζοντας ολόκληρο το "Blackwater Park". Σε μία από αυτές τις εμφανίσεις στο "Royal Albert Hall" του Λονδίνου, ηχογραφήθηκε το "In Live Concert at the Royal Albert Hall".
Heritage και Pale Communion
Στις 31 Ιανουαρίου 2011, το συγκρότημα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις του επόμενου του δίσκου στα "Atlantis/Metronome studios" της Στοκχόλμης. Το άλμπουμ "Heritage" κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους και με πωλήσεις 19.000 αντιτύπων κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του ανέβηκε στο # 19 των αμερικάνικων τσαρτ. Ο δίσκος παρουσίασε μία αλλαγή από τους προκατόχους του, αφού δεν περιείχε καθόλου ακραία φωνητικά, χαρακτηριζόμενος ως progressive rock. Κατά την περιοδεία του συγκροτήματος, έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση του μαζί τους ο κιμπορντίστας Γιόακιμ Σβάλμπεργκ και περιόδευσαν αρχικά με τους Katatonia και στη συνέχεια με τους Pain of Salvation. Η περιοδεία συνεχίστηκε στις αρχές του 2012, με εμφανίσεις που συμπεριελάμβαναν και τον ελλαδικό χώρο, πριν συνεχίσουν τον Απρίλιο στη Βόρεια Αμερική με τους Mastodon. Στις αρχές του 2013, περιόδευσαν στην Αυστραλία ολοκληρώνοντας μία πολύ μεγάλη περιοδεία 200 συναυλιών στο "Melloboat 2013".
Στις 20 Μαρτίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο ενδέκατος δίσκος των Opeth είχε ολοκληρωθεί, με την επίσημη κυκλοφορία του "Pale Communion" να έρχεται στα τέλη Αυγούστου. Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 1 στη Φινλανδία, το Top-10 στη Σουηδία, τη Γερμανία και τη Νορβηγία, ενώ σκαρφάλωσε στο Top-20 σε Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2016, γιορτάζοντας τα 25 χρόνια από την ίδρυση του, το συγκρότημα, κυκλοφορώντας το πρώτο τους βιβλίο με τίτλο "Book of Opeth", στις 15 Απριλίου του ίδιου έτους. Την έκδοση αυτή, υπέγραψαν όλοι οι μουσικοί που πέρασαν από τους Opeth, όπως και φίλοι και συνεργάτες του συγκροτήματος.
Sorceress
Το συγκρότημα ανακοίνωσε το καλοκαίρι του 2016, ότι θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ "Sorceress" στα τέλη της χρονιάς, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast". Την 1η Αυγούστου του 2016 κυκλοφόρησε το ομότιτλο "Sorceress" ως πρώτο σινγκλ του δίσκου, ενώ ακολούθησαν τα "Will Ο The Wisp" στις 4 Σεπτεμβρίου και "The Wilde Flowers" στις 23 Σεπτεμβρίου. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου, ανεβαίνοντας στην κορυφή των γερμανικών τσαρτ, όπως και στο Top-10 στην Αυστραλία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Ελβετία και τη Σουηδία, φθάνοντας παράλληλα στο # 11 στο Ηνωμένο Βασίλειο και το # 24 στο αμερικάνικο Billboard. Στις 23 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το τέταρτο και τελευταίο σινγκλ "Era".
Garden of the Titans: Live at Red Rocks Amphitheater και In Cauda Venenum
Στις 2 Νοεμβρίου του 2018, οι Opeth κυκλοφόρησαν το λάιβ άλμπουμ "Garden of the Titans: Live at Red Rocks Amphitheater", συνεχίζοντας τη συνεργασία τους με τη δισκογραφική "Nuclear Blast". Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στη συναυλία του συγκροτήματος στο Αμφιθέατρο Red Rocks στο Morrison του Kolorado στις Η.Π.Α., στις 11 Μαΐου 2017. Το άλμπουμ περιλαμβάνει ζωντανές εκτελέσεις κομματιών από διάφορα άλμπουμ των Opeth σε όλο το εύρος της δισκογραφίας τους.
Ο κιθαρίστας Φρέντρικ Όκεσον ανακοίνωσε στις 22 Μαΐου 2019 πως το συγκρότημα είχε ήδη γράψει 12 τραγούδια, προαναγγέλοντας την κυκλοφορία νέου δίσκου με όνομα "In Cauda Venenum". Μάλιστα, ανακοινώθηκε πως το άλμπουμ επρόκειτο να βγει σε δύο εκδόσεις, μία στα αγγλικά και μία στα σουηδικά. Στις 12 Ιουλίου εκδόθηκε το πρώτο σινγκλ του δίσκου "Hjärtat Vet Vad Handen Gör/Heart In Hand", συνοδευόμενο από ένα μουσικό βίντεο που περιλαμβάνει και τις δύο εκδόσεις του τραγουδιού. Ακολούθησε το "Svekets Prins"/Dignity" στις 16 Αυγούστου, με το άλμπουμ να κυκλοφορεί στις 27 Σεπτεμβρίου 2019. Το "In Cauda Venenum" διατήρησε τα στοιχεία του progressive rock στο οποίο η μπάντα στράφηκε από την κυκλοφορία του Heritage κι έπειτα, με επιρροές από συγκροτήματα της δεκαετίας του '70. Το άλμπουμ έφτασε μέχρι την 5η θέση στα γερμανικά τσαρτς, μπαίνοντας στη δεκάδα σε χώρες όπως η Ελβετία, οι Η.Π.Α., η Νορβηγία, με αποκορύφωμα τη δεύτερη θέση στη Φινλανδία.
Στις 2 Οκτωβρίου 2019, το συγκρότημα ανακοίνωσε περιοδεία στη Βόρεια Αμερική για να προωθήσει το "In Cauda Venenum", η οποία όμως διακόπηκε τον Φεβρουάριο του 2020 λόγω της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Τον Ιούλιο του 2020 οι Opeth ανακοίνωσαν ευρωπαϊκή περιοδεία για το 2021 και το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά death metal συγκροτήματα Κατηγορία:Σουηδικά progressive metal συγκροτήματα Κατηγορία:Σουηδικά progressive rock συγκροτήματα
Πληγωμένος Αετός
Ο Πληγωμένος Αετός (γνωστό και ως Αλγέρι, αγγλ. Algiers) είναι δραματική ταινία του αμερικανικού κινηματογράφου, σε σκηνοθεσία του Τζον Κρόμγουελ. Πρωταγωνιστούν ο Σαρλ Μπουαγιέ και η Χέντι Λαμάρ.
Πλοκή
Ο Πεπέ γνωρίζεται με την όμορφη Γαλλίδα τουρίστρια Γκαμπύ, η οποία περνάει τις διακοπές της στο Αλγέρι. Την ερωτεύεται και θέλει να την ακολουθήσει στο Παρίσι, αλλά η Αλγερινή ερωμένη του θα τον προδώσει στην αστυνομία.
Βραβεύσεις
Προτάθηκε το 1939 για βραβείο Όσκαρ σε τέσσερις κατηγορίες καλύτερου πρωταγωνιστή, καλύτερου γυναικείου β' ρόλου, καλύτερης φωτογραφίας και καλύτερου σκηνικού.
Βασίλης Πετροπουλάκης
Ο Βασίλης Πετροπουλάκης (1930-2018), του Λυκούργου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός εν αποστρατεία και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης τη δεκαετία του '80.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γύθειο το 1930 και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Κατά την περίοδο της χούντας φυλακίστηκε. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ μετά την ίδρυση του κινήματος και τον Μάρτιο του 1982 διορίστηκε Νομάρχης Κιλκίς, υπηρετώντας στον νομό ως τη μετάθεσή του, τον Σεπτέμβριο του 1985. Στη συνέχεια διατέλεσε Νομάρχης Μεσσηνίας από το 1985 ως το 1989, την περίοδο του μεγάλου σεισμού στην Καλαμάτα (1986).
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στις 9 Οκτωβρίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Νομάρχες Κιλκίς Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας
Γκάρι Κόουλ
Ο Γκάρι Κόουλ (Gary Cole) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην επίθεση.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1956 στο Λονδίνο και σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε στην Αυστραλία .Ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 από την Ringwood Wilhelmina και το 1975 μεταγράφηκε στον Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης (ομάδα Ελλήνων μεταναστών)όπου έμεινε έως το 1983 όταν και μεταγράφηκε στην «αντίπαλο» Πρέστον Λάιονς (ομάδα Σλαβομακεδόνων μεταναστών).Εκεί έκλεισε την καριέρα του το 1986 και ακολούθησε προπονητική καριέρα.
Με την Εθνική Αυστραλίας σημείωσε σε 40 συμμετοχές 20 γκολ.
Διακρίσεις
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
2662 Καντίνσκι
Ο Καντίνσκι (Kandinsky) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,4. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ζωγράφου Βασίλι Καντίνσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καντίνσκι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Καντινσκι
Σεδούντας
Ο Σεδούντας είναι ένας χείμαρος της νότιας Λέσβου ο οποίος σε περίπτωση δυνατής βροχής μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνος και έχει προκαλέσει πλημμύρες στην κωμόπολη του Πλωμαρίου κατά το παρελθόν. Πηγάζει από το νότιο τμήμα του ορεινού όγκου του Ολύμπου, συγκεκριμένα βορειοανατολικά του οικισμού του Μεγαλοχωρίου και με νότια πάντα κατεύθυνση εισβάλει και διαρρέει την κωμόπολη του Πλωμαρίου όπου και χύνεται στο Αιγαίο Πέλαγος.
Στον χείμαρρο την δεκαετία του 90' έγιναν έργα κατασκευής λιμνοδεξαμενής-φράγματος, ωστόσο προέκυψαν προβλήματα διαρροών εξαιτίας της διάβρωσης του εδάφους και με την ολιγωρία κάποιων τοπικών και μη παραγόντων να εκτελεστεί το έργο αποκατάστασης ζημιών, σήμερα η λιμνοδεξαμενή δεν έχει πλέον νερό. Μελετάται η ανακατασκευή του στο μέλλον.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Λέσβου
Έμιχ Κάρολος του Λάινινγκεν
Ο Έμιχ Κάρολος (γερμ. Emich Carl, 27 Σεπτεμβρίου 1763 - 4 Ιουλίου 1814) από τον Οίκο του Λάινινγκεν ήταν 2ος πρίγκιπας του Λάινινγκεν. Ο Γερμανός ευγενής έχει απογόνους βασιλείς της Σουηδίας, της Ισπανίας και της Ελλάδας. Όταν απεβίωσε, η χήρα του Βικτωρία έκανε δεύτερο γάμο και έγινε η μητέρα της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντύρκχαϊμ (βρίσκεται στη Ρηνανία-Παλατινάτο, όπως και το Λάινινγκεν). Ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Λάινινγκεν και της Χριστίνας Βιλελμίνας Λουίζας, κόρης του κόμη του Ζολμς-Ρέντελχαϊμ & Άσενχαϊμ. Το 1779 ο πατέρας του έγινε πρίγκιπας της Αυτοκρατορίας και ο Έμιχ Κάρολος διάδοχος. Το 1807 διάδεχθηκε τον πατέρα του ως 2ος πρίγκιπας του Λάινινγκεν.
Απεβίωσε στο Άμορμπαχ σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Κάρολος. Τέσσερα έτη μετά το τέλος του η δεύτερη σύζυγός του έκανε δεύτερο γάμο με τον Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ & Στράδερν, 4ο γιο του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου· το μόνο τέκνο τους, η Βικτωρία, έγινε βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1787 την Ερριέττα, κόρη του Ερρίκου ΚΔ΄ Ρόις του Έμπερσντορφ, και είχε τέκνο:
Το 1801 απεβίωσε η Ερριέττα και το επόμενο έτος ο Έμιχ Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την ανιψιά της Βικτωρία, κόρη του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Είχε τέκνα:
Το χώμα βάφτηκε κόκκινο
Το χώμα βάφτηκε κόκκινο είναι μία ελληνική δραματική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Κούρκουλος, Μάνος Κατράκης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Γιάννης Βόγλης, Φαίδων Γεωργίτσης, Μαίρη Χρονοπούλου και Νότης Περγιάλης.
Η ταινία υπήρξε υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 38η απονομή των βραβείων το 1966 και αποτέλεσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία κόβοντας συνολικά 588.101 εισιτήρια. Εμπνευσμένη από τα γουέστερν, η ταινία αναφέρεται στον αγώνα των κολίγων ενάντια στη καταδυνάστευση των τσιφλικάδων, στη Θεσσαλία του 1907.
Διανομή ρόλων
Συμμετέχουν
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου Σταύρος Γανωτής έδωσε στην ταινία δύο απο τα πέντε αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 28 Μαΐου 2020 αναφέροντας μεταξύ άλλων πως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Αστεροσκοπείο
thumb| Το Αστεροσκοπείο Meudon, κοντά στο [[Παρίσι, Στεγάζει διοπτρικό τηλεσκόπιο 83 εκατ. ]]
Δεν είναι εξακριβωμένο πότε ο άνθρωπος κατασκεύασε το πρώτο αστεροσκοπείο. Πολλοί όμως επιστήμονες θεωρούν πως ίσως ν΄ ανάγεται στον προϊστορικό άνθρωπο όπως π.χ. το μνημείο Στόνχεντζ στην Αγγλία, στην προσπάθειά του να προβλέψει τις εκλείψεις. Δεν θα πρέπει όμως και να διαφεύγει της προσοχής, το γεγονός ότι η Ελληνική Μυθολογία είναι κατάσπαρτη από ουράνιες παρατηρήσεις με αντίστοιχες σπηλαιογενέσεις θεών με πιθανό συμπέρασμα ότι στον ελλαδικό χώρο ίσως οι είσοδοι των σπηλαίων ν΄ αποτέλεσαν πρώιμα αστεροσκοπεία για την κατάτμηση και παρακολούθηση του ουράνιου θόλου.
Οι αρχαιότερες ιστορικές παρατηρήσεις από αστεροσκοπείο προέρχονται από τον Ίππαρχο (περί το 140 π.Χ.) στη Ρόδο. Επίσης στην Αλεξάνδρεια περί το 200 π.Χ. φέρεται να ιδρύθηκε το πρώτο ειδικό κτίριο για αστρονομικές παρατηρήσεις στο οποίο και εργάστηκαν ο Ερατοσθένης ο Ίππαρχος καθώς και ο Πτολεμαίος οι οποίοι και είχαν βελτιώσει τα πρώτα αστρονομικά όργανα. Στη Βυζαντινή εποχή για αστεροσκοπεία χρησιμοποιούνταν πύργοι δίπλα σε διδακτήρια, όπως και το Αστεροσκοπείο της σχολής θεωρητικών επιστημών στη Τραπεζούντα.
Το σπουδαιότερο όμως και παραγωγικότερο αστεροσκοπείο κατά τον Μεσαίωνα φέρεται να ήταν εκείνο του Πέρση Πρίγκιπα Ούλογκ Μπεγκ, εγγονού του Ταμερλάνου, στη Σαμαρκάνδη (15ος αιώνας). Το πρώτο σύγχρονο όμως αστεροσκοπείο στο χώρο της Ευρώπης θεωρείται το αστεροσκοπείο της Νυρεμβέργης που ιδρύθηκε το 1472 από τον Βάλτερ. Πλουσιότερο όμως αυτού και τελειότερο μετά την επινόηση του τηλεσκοπίου ήταν η «Ουρανιούπολη» του Δανού αστρονόμου Τύχο Μπράχε στη νήσο Βεν που ιδρύθηκε το 1576. thumb|Αστεροσκοπείο [[Παρανάλ στην Χιλή, με την χρήση οδηγού λέϊζερ προς το κέντρο του Γαλαξία]]Η εφεύρεση του τηλεσκοπίου υπήρξε σταθμός στην αστρονομική παρατήρηση μετά την οποία και άρχισαν να ιδρύονται πολλά αστεροσκοπεία με περισσότερο εξοπλισμό. Κατά τον 20ο αιώνα άρχισε να αποδίδεται και ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή του τόπου δημιουργίας των ώστε οι παρατηρήσεις να είναι οι καλλίτερες δυνατές. Επειδή δε πολλοί αστέρες και γαλαξίες δεν είναι ορατοί στο βόρειο ημισφαίριο άρχισαν να κατασκευάζεται από το 1960 και μετά μεγάλος αριθμός αστεροσκοπείων στο νότιο ημισφαίριο όπως στην Αφρική και Νότια Αμερική.
Από τη δεκαετία επίσης του 1950 άρχισαν να λειτουργούν ή να εφοδιάζονται παλαιότερα αστεροσκοπεία με ραδιοτηλεσκόπια τα οποία μπορεί να μην εμποδίζονται από τη νέφωση ή τα φώτα των πόλεων, πλην όμως παραμένουν ευαίσθητα σε ηλεκτρονικά παράσιτα. Σήμερα τα ραδιοαστεροσκοπεία έχουν ξεπεράσει σε αριθμό τα κλασικά "οπτικά" αστεροσκοπεία.
Τέλος από το 1980 και μετά τέθηκαν σε γήινη τροχιά μη επανδρωμένα τηλεσκόπια όπου η αστρονομική παρατήρηση είναι ακόμη πιο ευκρινής λόγω της έλλειψης ατμόσφαιρας.
Στην Ελλάδα υφίστανται το Αστεροσκοπείο Αθηνών με τους αστρονομικούς σταθμούς Πεντέλης και Κρυονερίου Κορινθίας, τα πανεπιστημιακά αστεροσκοπεία Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πατρών και Ιωαννίνων. Τελευταίο δε όλων είναι το Αστεροσκοπείο Χελμού στα Καλάβρυτα Αχαΐας με το κατοπτρικό τηλεσκόπιο 2,3μ. Αρίσταρχος, το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια.
Παραπομπές
*
Εθνική Σερβίας (υδατοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική Σερβίας (υδατοσφαίριση ανδρών) είναι η εθνική ομάδα της Σερβίας στην υδατοσφαίριση.
Ελέγχεται από την Υδατοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας. Η εθνική αυτή έχει κερδίσει χρυσά μετάλλια σε όλες τις διοργανώσεις, εκτός από τη Λιγκ Ευρώπης.
Παραπομπές
Σερβία
Μπάρτος Μπερεσίνσκι
Ο Μπάρτος Μπερεσίνσκι (πολωνικά: Bartosz Bereszyński) (γενν. στις 12 Ιουλίου 1992) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την ΟΚ Σαμπντόρια και την Εθνική Πολωνίας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
μικρογραφία|244x244εσ| Ο Μπερεσίνσκι με τη [[Λέγκια Βαρσοβίας το 2015]] Ο Μπερεσίνσκι γεννήθηκε στο Πόζναν και έπαιξε ποδόσφαιρο ως νέος με τις ΤΠΣ Βινογκράντι Πόζναν, Ποζνάνιακ Πόζναν, Βάρτα Πόζναν και Λεχ Πόζναν. Έπαιξε ποδόσφαιρο σε επίπεδο ανδρών με τις Λεχ Πόζναν, Βάρτα Πόζναν και Λέγκια Βαρσοβίας. Ενώ ήταν στην Λεχ Πόζναν, έπαιξε στους προκριματικούς γύρους του UEFA Europa League. Ήταν ένας από τους πολύ λίγους παίκτες που μετακινήθηκαν εθελοντικά από τη Λεχ Πόζναν στη Λέγκια Βαρσοβίας, οι οποίοι είναι μισητοί αντίπαλοι, του έδωσαν το παρατσούκλι «Ιούδας» και δέχτηκε βίαιη αντίδραση από τους οπαδούς της Λεχ.
Ο Μπερεσίνσκι αποβλήθηκε στον τελευταίο γύρο της φάσης των ομίλου του UEFA Europa League 2013-14 και τιμωρήθηκε για τους επόμενους τρεις ευρωπαϊκούς αγώνες. Δεν συμμετείχε στο δεύτερο γύρο ούτε στον πρώτο αγώνα του 3ου γύρου των προκριματικών του UEFA Champions League 2014-15. Ωστόσο, καθώς ο σύλλογός του δεν κατάφερε να τον συμπεριλάβει στην εγγραφή της ομάδας για τους αγώνες του δεύτερου γύρου, δεν είχε ολοκληρώσει τον αριθμό αγώνων τιμωρίας, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 86ο λεπτό στο επαναληπτικό αγώνα εναντίον της Σέλτικ Γλασκώβης στον τρίτο γύρο. Η Λέγκια κέρδισε τον αγώνα με 2-0 και με συνολικό σκορ 6-1. Ωστόσο, αφού εξέτασε το λάθος, η UEFA κατοχύρωσε το αποτέλεσμα με νίκη 3-0 για τη Σέλτικ. Αυτό έκανε την σκωτσέζικη ομάδα να προκριθεί με τον κανόνα των εκτός έδρας γκολ.
Τον Ιανουάριο του 2017, ο Μπερεσίνσκι μετακόμισε στην Ιταλία, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο με την ΟΚ Σαμπντόρια της Σέριε Α.
Εθνική ομάδα
Ο Μπερεσίνσκι έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για την Εθνική Πολωνίας στις 4 Ιουνίου 2013, σε φιλικό αγώνα εναντίον του Λιχτενστάιν.
Στις 17 Μαΐου 2021, ονομάστηκε στην τελική αποστολή της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.
Προσωπική ζωή
Στις 14 Μαρτίου 2020, ο Μπερεσίνσκι βρέθηκε θετικός στον COVID-19, μετά την πανδημία COVID-19 στην Ιταλία. Ο πατέρας του, Πσεμίσουαφ Μπερεσίνσκι, ήταν επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και επί του παρόντος επαγγελματίας προπονητής.
Λώρενς Λέσιγκ
Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1961 στη μικρή πόλη Ράπιντ της Νότιας Ντακότας των Η.Π.Α. Είναι υπέρμαχος της μείωσης των νομικών περιορισμών στην πνευματική ιδιοκτησία, στα εμπορικά σήματα και για το φάσμα των ραδιοσυχνοτήτων ιδιαίτερα στις εφαρμογές της τεχνολογίας.
Ακαδημαϊκή Καριέρα
Ο Λέσιγκ επέστρεψε στο Χάρβαντ το Δεκέμβριο του 2008 σαν καθηγητής και διευθυντής του Κέντρου Ηθικής.
Το 2013 του απονεμηθεί τιμητικό διδακτορικό από τη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Λουντ, στη Σουηδία.
Πολιτικός Ακτιβισμός
Ο Λέσιγκ θεωρείται πολιτικά φιλελεύθερος ή αριστερός στις ΗΠΑ. Έχει τονίσει σε συνεντεύξεις του ότι εμπειρία του από τη φιλοσοφία στο Κέμπριτζ άλλαξε ριζικά τις αξίες του και τη πορεία της καριέρας του. Προηγουμένως είχε μια ισχυρή συντηρητική ή ελευθεριακή πολιτική άποψη, επιθυμούσε μια επιχειρηματική καριέρα, ήταν ιδιαίτερα ενεργό μέλος των εφήβων Ρεπουμπλικανών, υπηρέτησε σαν διοικητής της νεολαίας στην Πενσυλβάνια και σχεδόν επιδίωξε μια πολιτική καριέρα με τους Ρεπουμπλικάνους. Η διαμονή του, που ήταν να είναι για ένα έτος στο Κέμπριτζ, τον έπεισε να μείνει άλλα δύο χρόνια για να ολοκληρώσει ένα πτυχίο στη φιλοσοφία και να αναπτύξει τις νέες του πολιτικές θέσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ταξίδεψε επίσης στο Ανατολικό μπλοκ, από όπου απέκτησε ένα ισόβιο ενδιαφέρον για το νόμο και την πολιτική στην ανατολική Ευρώπη. Ο Λέσιγκ αρνείται να υποστηρίξει το συμβατικό φιλελευθερισμό. Ενώ παραμένει δύσπιστος στην κυβερνητική παρέμβαση, τάσσεται υπέρ των κανονισμών και υπέρ του συντάγματος. Από το ιστολόγιο του υποστήριξε την υποψηφιότητα του Μπαράκ Ομπάμα με το Δημοκρατικό Κόμμα, επικαλούμενος τη μετασχηματική φύση της εκστρατείας του Ομπάμα ως έναν από τους βασικούς λόγους. Σε μια ομιλία του το 2011, ο Λέσιγκ αποκάλυψε ότι ήταν απογοητευμένος με την απόδοση του Ομπάμα στη θητεία του σαν πρόεδρος και την επικρίνει ως "προδοσία". Έχει ζητήσει από τις κυβερνήσεις των πολιτειών να καλέσουν για μια εθνική συνταγματική συνέλευση και ότι η συνέλευση θα πρέπει να αποτελείται από μια "τυχαία αναλογική επιλογή πολιτών" που πρότεινε θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Είπε ότι "η πολιτική είναι ένα σπάνιο άθλημα όπου ο ερασιτέχνης είναι καλύτερος από τον επαγγελματία".
Ο Λέσιγκ έχει εκτενώς ασχοληθεί με το θέμα της πολιτικής διαφθοράς, σε μια ομιλία του το 2013, αναφέρει ότι η Αμερικανική "δημοκρατία" είναι διεφθαρμένη από τους χορηγούς που χρηματοδοτούν τα πολιτικά κόμματα και "επιλέγουν" τους υποψηφίους για τις εκλογές. Το ίδιο ισχύει και για όλους τους εκλεγμένους από το λαό αντιπροσώπους που λόγο της εξάρτησης τους από τους χορηγούς έχουν μια αναπτυγμένη "έκτη αίσθηση" στο να μην τους δυσαρεστούν. μικρογραφία|Ο Λέσιγκ με τον [[Άαρον Σβαρτς το 2002 στο πάρτυ έναρξης των Creative Commons]]
Ακτιβισμός για το διαδίκτυο
Σημαντικό μέρος της ζωής του έχει αποτελέσει η ενασχόληση του με διάφορα θέματα που έχουν να κάνουν με την ελευθερία στο διαδίκτυο, την ελεύθερη κουλτούρα (Free culture) και την ουδετερότητα των δικτύων.
Ελεύθερη Κουλτούρα
Είναι γνωστότερος για την κριτική που ασκεί σχετικά με τη νομοθεσία των πνευματικών δικαιωμάτων. Το 2002 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού με το Βραβείο για την ανάπτυξη του Ελεύθερου Λογισμικού και στις 28 Μαρτίου του 2004 εκλέχτηκε στο συμβούλιο διευθυντών του ιδρύματος. Το 2006 ο Λέσιγκ εκλέχτηκε στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών. Πρότεινε την έννοια της "Ελεύθερης Κουλτούρας" (Free Culture). Επίσης υποστηρίζει το ελεύθερο λογισμικό και τις ελεύθερες ραδιοσυχνότητες. Στην ομιλία του το 2002 στο Συνέδριο O'Reilly για τον ανοιχτό κώδικα, ένα μέρος της ομιλίας ήταν για της πατέντες λογισμικού τις οποίες βλέπει σαν μια αναδυόμενη απειλή για το ελεύθερο λογισμικό και για την καινοτομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Γρηγόρης Κασιμάτης
Ο Γρηγόρης Κασιμάτης (1922 - 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, αντιπρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος, και ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε βουλευτής ΠΑΣΟΚ Α΄ Πειραιά και Νήσων, και γενικός γραμματέας στα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Μεταφορών και Επικοινωνιών. Είναι κυρίως γνωστός για τις μηνύσεις που υπέβαλε κατά των πρωταιτίων της χούντας των συνταγματαρχών μαζί με άλλους δικηγόρους (Αλέξανδρος Λυκουρέζος, Ευάγγελος Γιαννόπουλος, Φοίβος Κούτσικας κ.ά.) που οδήγησαν σε μακρόχρονες ποινές φυλάκισης για τους πραξικοπηματίες.
Αδελφός του είναι ο Χαράλαμπος Κασιμάτης, αντιστράτηγος του ελληνικού Στρατού Ξηράς, που διετέλεσε υπασπιστής του Ανδρέα Παπανδρέου και διευθυντής του 2ου Γραφείου του ΓΕΣ, και πρώτος εξάδελφός του ο Γεώργιος Κασιμάτης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και διευθυντής του Νομικού Γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1922 στα Κύθηρα. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία στον Πειραιά και την Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως μέλος του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ.
Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος, μαζί με δικηγόρους που μετέπειτα πρωταγωνίστησαν στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας, όπως ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς, ο Ευστάθιος Αλεξανδρής κ.α. Επί σειρά ετών ήταν αντιπρόεδρος της Ένωσης με πρόεδρο τον Γιαννόπουλο.
Διετέλεσε βουλευτής ΠΑΣΟΚ Α΄ Πειραιά από το 1977 έως το 1981. Από τον Ιούλιο του 1982 έως τον Μάιο του 1985 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Επίσης κατά το ίδιο χρονικό διάστημα διετέλεσε πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής των Αναπτυξιακών Νόμων για τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Ιωάννης ντε Τουρναί
Ο Ιωάννης ντε Τουρναί (Jean de Tournay) υπήρξε πιθανότατα τιτουλάριος βαρώνος των Καλαβρύτων αφού η έδρα της βαρωνίας είχε περάσει στα χέρια των Βυζαντινών κατά την περίοδο που βαρώνος των Καλαβρύτων ήταν ο Γοδεφρείδος ντε Τουρναί. Στις πηγές αναφέρεται ως «ο πιο γενναίος άνδρας σε όλον το Μορέα»». Το 1292 συμμετείχε σε μία επίθεση εναντίον του Καταλανού Ναυάρχου Ρογήρου ντε Λούρια κοντά στο Ναυαρίνο όπου και συνελήφθη αιχμάλωτος. Απελευθερώθηκε, όμως, σύντομα μετά από παρέμβαση της πριγκίπισσας Ισαβέλλας Βιλεαρδουίνου η οποία και κατέβαλε τους Καταλανούς 4.000 υπέρπυρα ως λύτρα. Η σύζυγός του, της οποίας δεν γνωρίζουμε το όνομα, ήταν κόρη του κόμη της Κεφαλληνίας Ριχάρδου Ορσίνι.
Γρηγόρης Κασιμάτης
Η ζωή του
Από το 1985 έως το 1989 υπήρξε γενικός γραμματέας του υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών και πολιτικός προϊστάμενος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου από όπου παραιτήθηκε και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική δράση.
Ιωάννης ντε Τουρναί
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαβρύτων Κατηγορία:Βαρωνία της Γρίτσαινας
Γρηγόρης Κασιμάτης
Η ζωή του
Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Μπομπ Μάκαντου
Ο Ρόμπερτ Άλεν «Μπομπ» Μάκαντου (αγγλικά: Robert Allen "Bob" McAdoo, γεννήθηκε 25 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ με κύρια χαρακτηριστικά του την ευστοχία από μέση απόσταση και την ευκινησία. Έκανε πολύ σημαντική καριέρα στο NBA (14 σεζόν, δύο τίτλοι το 1982 και το 1985), ενώ αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος (MVP) το 1975, αλλά και στην Ευρώπη.
Κολέγιο
Ο Μάκαντου ήταν μόλις 3 ετών την πρώτη φορά που έπαιξε μπάσκετ στην πατρίδα του στο Γκρίνσμπορο της Βόρειας Καρολίνας, όπου η μητέρα του δίδασκε στο δημοτικό του σχολείο και ο πατέρας του ήταν θεματοφύλακας στο κοντινό κολέγιο της Βόρειας Καρολίνας. Σπούδασε στο Vincennes University της Ιντιάνα, από το 1969 έως το 1971, διακρινόμενος με την ομάδα του ιδρύματος με την οποία κέρδισε το οικείο πρωτάθλημα το 1970. Στη συνεχεία αγωνίσθηκε στο NCAA, έχοντας μέσο όρο 19,1 πόντους και 10,1 ριμπάουντ ανά αγώνα.
NBA
Το 1972 επιλέχθηκε στα NBA Ντραφτ (πρώτος γύρος) από τους Μπάφαλο Μπρέϊβς (σήμερα Λος Άντζελες Κλίπερς). To 1973 αναδείχθηκε καλύτερος νεοεμφανιζόμενος παίκτης (NBA Rookie) έχοντας μέσους όρους 18,0 πόντους και 9,1 ριμπάουντ, ενώ τη δεύτερη χρονιά του κέρδισε τον πρώτο από τους τρεις συνολικά συνεχόμενους τίτλους του σαν πρώτος σκόρερ του ΝΒΑ. Τη δεύτερη εκείνη χρονιά του (1973–74) είχε 30 πόντους (με 54,7% ευστοχία ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα ) και 15 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ένα από τα κορυφαία ρεκόρ της διοργάνωσης έως σήμερα. Το 1974–75 τόσο οι Μπρέιβς όσο και ο ίδιος έγιναν ακόμα καλύτερες. Η επίδοση του συλλόγου 49–33 νίκες ήταν το τρίτο καλύτερο σε ολόκληρο το πρωτάθλημα και ο Μάκαντου κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του NBA μετά από θεαματική ατομική πορεία. Πρωτοστάτησε στο πρωτάθλημα σε σκοράρισμα (34,5 μέσο όρο ανά αγώνα, το καλύτερο της καριέρας του ), συνολικούς πόντους (2.831), συνολικά ριμπάουντ (1.155) και λεπτά παιχνιδιού (3.539), ενώ κατέλαβε την τέταρτη θέση στα ριμπάουντ (14,1 μ.ο.), την πέμπτη στο ποσοστό ευστοχίας (51,2 %) και την έκτη στα κοψίματα (2,12 μ.ο.). Οι Μπάφαλο συνάντησαν τους Ουάσινγκτον Μπούλετς στον ημιτελικό της Ανατολικής Περιφέρειας και έφτασαν στα άκρα σε μια συναρπαστική σειρά επτά παιχνιδιών. Η Ουάσινγκτον κέρδισε το έβδομο παιχνίδι και τη σειρά, παρά την  υπερπροσπάθεια του Μάκαντου, ο οποίος είχε 37,4 πόντους και 13,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο μετά την κανονική περίοδο.
Φόρεσε επίσης τη φανέλα των Νιου Γιορκ Νικς, Μπόστον Σέλτικς (1979), Ντιτρόιτ Πίστονς (1979–81), Νιου Τζέρσει Νετς (1981). Έκλεισε τη σταδιοδρομία του επί αμερικανικού εδάφους με τη φανέλα των Λος Άντζελες Λέικερς, όντας ο 6ος παίκτης τους, με συμπαίκτες τους Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, Έρβινγκ "Μάτζικ" Τζόνσον, Τζέιμς Ουόρθι, Μπάιρον Σκοτ και Κερτ Ράμπις, ενώ το 1985–86 ήταν μέλος των Φιλαδέλφεια 76ερς. Σε 14 σεζόν στο NBA, σημείωσε 18.787 πόντους και κατά μέσο όρο 22,1 πόντους, ήταν πέντε φορές NBA All-Star, είχε ποσοστό ευστοχίας 50,3 % εντός πεδιάς και 75,4 % από τη γραμμή των βολών, σκοράροντας διψήφιους αριθμούς πόντων σε όλες εκτός από μία σεζόν. Από το 2000 είναι μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Διατηρεί τα ρεκόρ των περισσοτέρων λεπτών συμμετοχής ανά αγώνα (40,1) επιτυχημένων σουτ (11,1) και προσπαθειών (22,1) για την ομάδα των Κλίπερς.
thumb|Με το έπαθλο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου του NBA
Ευρώπη
Ο Μάκαντου ταξίδεψε ακόλουθα στην Ιταλία, όπου υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Ολίμπια Μιλάνο το καλοκαίρι του 1986 στα 35 χρόνια του, της οποίας αποτέλεσε, επίσης, εμβληματική φυσιογνωμία, σαν ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς καλαθοσφαιριστές που έπαιξαν ποτέ στην Ευρώπη (έχοντας μέσους όρους 27,0 πόντους - 8,9 ριμπάουντ ανά αγώνα). Ήταν ήδη γνωστός στην Ευρώπη με τη φήμη του να προέρχεται και επειδή έπαιζε για τους Λος Άντζελες Λέικερς σε μια εποχή που τα παιχνίδια του ΝΒΑ άρχισαν να μεταδίδονται στην ιταλική τηλεόραση. Στις 30 Οκτωβρίου 1986, η Τρέισερ (όπως ονομαζόταν η ιταλική ομάδα) έχασε στη Θεσσαλονίκη από τον Άρη με 31 πόντους, 98–67. Ο Νίκος Γκάλης διέλυσε την ομάδα με 42 πόντους. Ο Άρης προηγήθηκε ήδη με 60–34 στο διάλειμμα του ημιχρόνου. Στη ρεβάνς, που παίχθηκε στις 6 Νοεμβρίου στο Μιλάνο, πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Κέρδισε 83–49 για να πάρει τη σειρά δύο παιχνιδιών, εντός και εκτός έδρας. Μετά από ένα ήσυχο πρώτο ημίχρονο, ο Μακάντου οδήγησε την ομάδα του με 21 πόντους και 9 ριμπάουντ. Σύμφωνα με τον ίδιο αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη της καριέρας του. Τόσο εκείνη τη χρονιά όσο και την επόμενη στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, ενώ το 86–87 και κόσμου. Το 1987–88 ήταν η καλύτερη ατομική του χρονιά με μέσο όρο 28,1 πόντους και 60,3 % στις προσπάθειες σουτ, ενώ ήταν και πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του φάιναλ φορ της Γάνδης, όπου η Ολίμπια νίκησε τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 90–84. Έπαιξε ακόμη, στις ιταλικές ομάδες  Fulgor Libertas Forli (1990–1992) και Fabriano Basket (1992), πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση στην ηλικία των 41 ετών. Το 2008 το όνομά του συμπεριελήφθηκε στη λίστα των 50 κορυφαίων συντελεστών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
Από το 1995 έως το 2014 εργάστηκε σαν βοηθός προπονητή στους Μαϊάμι Χιτ, με τους οποίους έχει κερδίσει τρία πρωταθλήματα NBA. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάφαλο Μπρέιβς Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Ροατάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ονδούρας
Τζαμάλ Μάρεϊ
δεξιά|180px|μικρογραφία| Ο Μάρεϊ με το Κεντάκι το 2016 Ο Τζαμάλ Μάρεϊ (γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 1997) είναι Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ομάδα των Ντένβερ Νάγκετς στο αμερικανικό επαγγελματικό πρωτάθλημα ΝΒΑ.
Εκπροσωπεί την εθνική ομάδα του Καναδά, ενώ αγωνίστηκε μια σεζόν στο κολεγιακό πρωτάθλημα για τους Κεντάκι Άγριες Γάτες προτού γίνει ντραφτ από τους Νάγκετς -με την 7η επιλογή- στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2016.
Πρώιμη ζωή
Ο Μάρεϊ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κίτσενερ του Οντάριο. Η μητέρα του έχει καταγωγή από τη Συρία και ο πατέρας του, Ρότζερ Μάρεϊ, γεννήθηκε στην Τζαμάικα και μετακόμισε στον Καναδά από μικρή ηλικία.
Όταν ο Μάρεϊ ήταν τριών ετών, μπορούσε να παίζει μπάσκετ «για ώρες». Ο πατέρας του τον παρακίνησε για αγώνες μπάσκετ και ασκήσεις κουνγκ φου.
Κολλεγιακή καριέρα
Στις 24 Ιουνίου 2015, ο Μάρεϊ υπέγραψε να αγωνιστεί στο Κεντάκι υπό τον προπονητή Τζον Καλιπάρι.
Επαγγελματική καριέρα
Στις 23 Ιουνίου 2016, ο Μάρεϊ επιλέχθηκε από τους Ντένβερ Νάγκετς με την έβδομη συνολική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ 2016.
Στις 9 Αυγούστου 2016, υπέγραψε το συμβόλαιό του με τους Νάγκετς. Στο τέλος της σεζόν, χρίστηκε στη δεύτερη ομάδα του NBA ως All-Rookie.
Το φθινόπωρο του 2018, την πρώτη ημέρα της αγωνιστικής περιόδου, ο Μάρεϊ υπέγραψε επέκταση συμβολαίου με τους Νάγκετς για 5 χρόνια, με συμβόλαιο 170 εκατομμυρίων δολαρίων.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, ο Μάρεϊ σημείωσε 50 πόντους -κορυφαία επίδοση καριέρας- σε νίκη 120–103 επί των Κλίβελαντ Καβαλίερς.
Στις 12 Απριλίου 2021, ο Μάρεϊ υπέστη ρήξη προσθίου χιαστού (ACL) στο αριστερό του γόνατο κατά τη διάρκεια ενός αγώνα εναντίον των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Την επόμενη μέρα, οι Νάγκετς ανακοίνωσαν ότι ο Μάρεϊ θα μείνει εκτός επ' αόριστον. Στις 21 Απριλίου, ο Μάρεϊ υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο αριστερό του γόνατο.
Μετά την επιστροφή του, στις 19 Οκτωβρίου 2022, ο Μάρεϊ έπαιξε στο πρώτο του παιχνίδι --μετά από δεκαοκτώ μήνες-- σημειώνοντας 12 πόντους σε 26 λεπτά παιχνιδιού κατά τη διάρκεια της ήττας με 123–102 από τους Γιούτα Τζαζ. Στις 4 Φεβρουαρίου 2022, ο Μάρεϊ σημείωσε 41 πόντους, με πέντε ριμπάουντ και επτά ασίστ, σε νικητήριο αγώνα με 128–108 επί των Ατλάντα Χοκς.
Στις 10 Μαρτίου 2022, σε έναν αγώνα εναντίον των Σαν Αντόνιο Σπερς, ο Μάρεϊ επέτυχε το 805ο τρίποντο της καριέρας του και ξεπέρασε τον Γουίλ Μπάρτον και έγινε ο ηγέτης όλων των εποχών στα τρίποντα στην ιστορία των Νάγκετς.
Την επόμενη χρονιά, 2022-2023, ο Μάρεϊ έκανε την καλύτερη επαγγελματική του σεζόν στο ΝΒΑ, οδηγώντας την ομάδα του -μαζί με τον Γιόκιτς- στον τελικό της Δύσης και στην κατάκτηση για πρώτη φορά του τίτλου της Δυτικής Περιφέρειας για τους Νάγκετς.
Εθνική ομάδα
Ο Μάρεϊ εκπροσώπησε τον Καναδά στο Πρωτάθλημα της FIBA (κάτω των 16) το 2013 στην Ουρουγουάη και είχε μέσο όρο 17 πόντους, 6 ριμπάουντ και 2,4 κλεψίματα ανά παιχνίδι οδηγώντας την ομάδα του στο χάλκινο μετάλλιο.
Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα του Καναδά στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2015, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει το ασημένιο μετάλλιο. Οι μέσοι όροι του για το τουρνουά ήταν 16,0 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ σούταρε 45,9% εντός παιδιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές
Ασυρίσκα ΦΦ
Η Ασυρίσκα Φοτμπολσφερένινγκεν, γνωστή ως Ασυρίσκα ΦΦ, είναι ένας σουηδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Södertälje στην κομητείας της Στοκχόλμης. Ο σύλλογος, που δημιουργήθηκε το 1974 από Ασσύριους μετανάστες, έχει προχωρήσει μέσω των κατηγοριών και παίζει σήμερα στην τέταρτη κατηγορία της Σουηδίας, τη Ντιβίζιον 2. Έπαιξε στην κορυφαία κατηγορία, την Άλσβενσκαν, το 2005, όπου οι αγώνες της μεταδόθηκαν σε περισσότερες από 80 χώρες. Ο σύλλογος έχει επίσης παίξει έναν τελικό στο Κύπελλο Σουηδίας, στον οποίο έχασε από την Έλφσμποργκ το 2003.
Η Ασυρίσκα θεωρείται συχνά ως αναπληρωματική εθνική ομάδα των Ασσύριων.
Η ομάδα έχει μια βάση φιλάθλων από όλο τον κόσμο και έχει επίσης το δικό της ποπ τραγούδι, το οποίο ονομάζεται «Η Ασσυριακή μου ομάδα - η ομάδα του ονείρου μου». Ένα ντοκιμαντέρ για την Ασυρίσκα που ονομάζεται «Ασυρίσκα: μια Εθνική Ομάδα χωρίς ένα Έθνος» δημιουργήθηκε, επίσης το 2006, από τους Νούρι Κίνο και Έρικ Σάντμπεργκ. Η επιτυχία του ντοκιμαντέρ του επέτρεψε να κερδίσει το Βραβείο Golden Palm στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μπέβερλι Χιλς.
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|240x240εσ|Ένα διάγραμμα που δείχνει την πρόοδο της Ασυρίσκα μέσω του κατηγοριών ποδοσφαίρου της Σουηδίας. Οι διαφορετικές αποχρώσεις του γκρι αντιπροσωπεύουν κατηγορίες πρωταθλήματος. Η Ασυρίσκα ιδρύθηκε το 1971 από Ασσύριους πρόσφυγες από την Τουρκία, που ανήκαν στην Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία. Τρία χρόνια αργότερα, ξεκίνησε μια ποδοσφαιρική ομάδα και έπαιξε την πρώτη της σεζόν στο κατώτερο πρωτάθλημα το 1975. Προχώρησαν μέσω των κατηγοριών και έφτασαν στο δεύτερο υψηλότερο πρωτάθλημα, Ντιβίζιον 1 (σήμερα αντικαταστάθηκε από τη Σούπερεταν), το 1992, ως η πρώτη ομάδα μεταναστών στα χρονικά. Η ομάδα υποβιβάστηκε το 1993 και τα επόμενα χρόνια, ο σύλλογος έπαιξε κάθε δεύτερη χρονιά στη Ντιβίζιον 1, πριν κατορθώσει να μείνει εκεί για περισσότερες από μία σεζόν το 1997.
Το 2003, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου, όπου έχασε με 0-2 από την Έλφσμποργκ. Στο δρόμο προς τον τελικό, κέρδισαν την Γκέτεμποργκ με 4-1 και την Τζουργκάρντεν με 0-4.
Έχασαν στα πλέι οφ ανόδου εναντίον της Έρεμπρο το 1999, αλλά πέντε χρόνια αργότερα, το 2004, προβιβάστηκε στην Άλσβενσκαν, την κορυφαία κατηγορία, για πρώτη φορά, καθώς η Έρεμπρο υποβιβάστηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το ντεμπούτο της Ασυρίσκα στην Άλσβενσκαν πήγε καλά στην αρχή και έκαναν μερικές αξιοσημείωτες νίκες εναντίον μεγάλων ομάδων, όπως την Γκέτεμποργκ με 0-3 και την Έλφσμποργκ με 1-3. Ωστόσο, η ομάδα υποβιβάστηκε μετά από μια μόλις σεζόν, όπου τερμάτισε τελευταία. Από τότε, είχε πέσει στη Ντιβίζιον 1, αλλά απόλαυσε μια ισχυρή περίοδο το 2007, στην οποία στέφθηκαν πρωταθλητές και ανέβηκαν πίσω στη Σούπερεταν.
Τη σεζόν 2009, τερμάτισε στην 3η θέση της Σούπερεταν και αντιμετώπισε την Τζουργκάρντεν σε αγώνεςπλέι οφ ανόδου στην Άλσβενσκαν. Η Ασυρίσκα κέρδισε τον πρώτο αγώνα εντός έδρας με 2-0, αλλά ηττήθηκε με 3-0, ύστερα από παράταση στον επαναληπτικό αγώνα. Τη σεζόν 2010, τερμάτισε στην 4η θέση στη Σούπερεταν, η οποία ήταν μία σεζόν στην οποία το ποδόσφαιρο ήταν άσχετο, ύστερα από τη δολοφονία του παίκτη Έντι Μούσα.
Από τότε, η ομάδα έχει κάνει μια σειρά από κατατάξεις στη μέση της βαθμολογίας και παραμένει στη Σούπερεταν για τη σεζόν 2013.
Στάδιο
Από το 2006, το βασικό γήπεδο της είναι το Södertälje Fotbollsarena. Μέχρι το 2006, η ομάδα έπαιξε στο παλιό στάδιο, το Bårsta IP.
Φίλαθλοι
Το επίσημο fan club του συλλόγου ονομάζεται Zelge Fans. Ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1993, από μια ομάδα υποστηρικτών της Ασυρίσκα στο Södertälje. Ήταν γνωστοί ως Neshre, που σημαίνει αετός (ή αετοί) στα συριακά. Τρεις μήνες μετά την ίδρυση του, ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε Zelge Fans, όπου Zelge σημαίνει «ακτίνες του ήλιου» στα συριακά. Οι ακτίνες του ήλιου είναι σύμβολο της Ασσυριακής σημαίας, από όπου ήρθε η ιδέα για την ονομασία. Τα περισσότερα από τα μέλη είναι Ασσύριοι, αλλά επίσης υπάρχουν και Σουηδοί μέλη.
Οι οπαδοί της Ασυρίσκα αυξάνονται επίσης σε αριθμό ως αποτέλεσμα του διαδικτύου. Κατά τα πρώτα χρόνια της, ο σύλλογος δεν είχε τα μαζικά μέσα επικοινωνίας, ώστε να μπορεί να διαδίδει τις πληροφορίες της ομάδας με συνέπεια σε άλλες περιοχές με Ασσύριους (Σικάγο, Νιου Τζέρσεϋ, Καλιφόρνια, Τορόντο, Σίδνεϊ, κλπ.). Με την εποχή της τεχνολογίας, μπόρεσε να αυξήσει τη βάση φιλάθλων της έξω από το Södertälje και να γίνει γνωστή σε περισσότερες από 80 χώρες. Δρώντας ως εθνική ομάδα τους, η Ασυρίσκα αντιπροσωπεύει ολόκληρο τον πληθυσμό των Ασσυρίων ανά τον κόσμο.
Η Ασυρίσκα έχει γίνει ένα αληθινό σύμβολο για τους Ασσύριους που ταξιδεύουν στη Σουηδία. Πολλοί βάζουν ως στόχο τους να παρακολουθήσουν έναν αγώνα της Ασυρίσκα τουλάχιστον μία φορά όταν ταξιδεύουν στη Σουηδία.
Ουλρίκα Λουίζα του Ζολμς-Μπράουνφελς
Η Ουλρίκα Λουίζα (γερμ. Ulrike Luise von Solms-Braunfels, 1 Μαΐου 1731 στο Χούνγκεν, Λανδγραβάτο της Έσσης-Ντάρμστατ - 12 Σεπτεμβρίου 1792, Μπαντ Χόμπουργκ) ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτροπος εκεί κατά την ανηλικότητα του γιου της από το 1751 έως το 1766.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Ζολμς-Μπράουνφελς (1696–1761) από τον δεύτερο γάμο του με τη Σοφία Μαγδαληνή (1701–1744), κόρη του Όθωνα του Ζολμς-Λάουμπαχ.
Παντρεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου 1746 στο Χούνγκεν με τον εξάδελφό της, τον Φρειδερίκο Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ (1724-1751). Λίγο μετά το γάμο, στρατεύματα από την Έσση-Ντάρμστατ βάδισαν στην Έσση-Χόμπουργκ και την κατέλαβαν, όπως επίσης την πόλη του Μπαντ Χόμπουργκ με το κάστρο του Χόμπουργκ. Η διαφορά μπορούσε να κριθεί και αφού διευθετήθηκε, ο Φρειδερίκος Δ΄ επανήλθε ως λάντγκραβος.
Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1751, η Ουλρίκα Λουίζα ανέλαβε τη διακυβέρνηση με αυτοκρατορική άδεια, μαζί με τον Λουδοβικο Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ για τον γιο της Φρειδερίκο Ε΄, ο οποίος ήταν μόλις τριών ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Η Ουλρίκα Λουίζα κατάφερε να διατηρήσει την κυριαρχία της Έσσης-Χόμπουργκ και να νυμφεύσει τον γιο της με μία κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς
Μοναστήρι της Βιτόβνιτσα
thumb|right|250px|Ιερά Μονή Βιτόβνιτσα Η Ιερά Μονή Βιτόβνιτσα ή μοναστήρι της Βιτόβνιτσας είναι σέρβικο ορθόδοξο μοναστήρι, που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη του Μπρανίτσεβου, Ιερά Μητρόπολη της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η εκκλησία του μοναστηριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Ίδρυση
right|thumb|180px|Η αγιογραφία του Κτήτορα, του Αγίου Σέρβου Βασιλιά Μιλούτιν, στο μοναστήρι της Βιτόβνιτσας. Το μοναστήρι χτίστηκε από τον Σέρβο Άγιο βασιλιά Στέφανο Μιλούτιν Νέμανιτς το 1291, ως ευχαριστήριο δώρο στον Θεό μετά την νίκη του εναντίον των επαναστατών, που είχαν οχυρωθεί σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων από τη σημερινή θέση του μοναστηριού, των Ντρμαν και Κούντελιν.
Ο Ντρμαν και ο Κούντελιν είχαν μετατρέψει την επαρχία του Μπράνιτσεβου σε φωλιά ληστών και από εκεί επιτίθονταν σε όλες τις γειτονικές περιοχές, των οποίων κυβερνήτες ήταν ο αδελφός του βασιλιά Μιλούτιν, ο βασιλιάς Ντραγκούτιν και ο βασιλιάς της Ουγγαρίας, ο Βλάδισλαβ.
Πρώτοι που προσπάθησαν να τους εξοντώσουν ήταν οι Ούγγροι, οι οποίοι το 1285 επεχείρησαν να τους εξολοθρεύσουν, αλλά δεν το επέτυχαν. Στη συνέχεια ο Σέρβος βασιλιάς Ντραγκούτιν προσπάθησε μόνος του να τους νικήσει, αλλά απέτυχε.
Τελικά, ο Σέρβος βασιλιάς Ντραγκούτιν ζήτησε βοήθεια από τον αδελφό του, τον Μιλούτιν και με ενωμένες τις δυνάμεις τους επέτυχαν να διαλύσουν την αντίσταση των Ντρμαν και του Κούντελιν. Κατάφεραν να τους εξοντώσουν, να κατακτήσουν την περιοχή του Μπράνιτσεβου και να τη θέσουν στην κυριαρχία των Σέρβων.