cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η αρπαγή των Σαβίνων γυναικών (Τζαμπολόνια)
Η λεγόμενη αρπαγή των Σαβίνων γυναικών είναι άγαλμα, έργο του Τζαμπολόνια, το οποίο ανήκει στα διακοσμητικά αντικείμενα του παλατιού του μεγάλου Δουκάτου της Loggia dei Lanzi  στην Πιάτσα ντέλλα Σινιορία στη Φλωρεντία.
Το άγαλμα έχει ύψος 4,10 μέτρα (το μέγεθος των γλυπτών αυξήθηκε σημαντικά μετά τη δημιουργία του   Δαβίδ από τον Μιχαήλ Άγγελο) και αναπαριστά έναν νεαρό άνδρα ο οποίος κρατάει πάνω από το κεφάλι του ένα κορίτσι, ενώ ανάμεσα στα πόδια του, βρίσκεται ένας απελπισμένος γέρος. Για το λόγο αυτό το άγαλμα είναι επίσης γνωστό και ως "οι τρεις ηλικίες του ανθρώπου".
Στη βάση είναι τοποθετημένη μια πλάκα χαλκού, με αναπαράσταση μιας σκηνής της αρπαγής, στην οποία οι διαφορετικοί πιθανοί συνδυασμοί ανάμεσα στις μορφές επαναλαμβάνονται σε διαφορετικές διαστάσεις και με διαφορετικού πάχους ανάγλυφα. Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο στη Loggia della Signoria, γνωστής επίσης και ως Loggia dei Lanzi, μαζί με πολλά άλλα αγάλματα, όπως ο "Περσέας με το κεφάλι της Μέδουσας" του Μπενβενούτο Τσελίνι, καθώς ο  μεγάλος Δούκας είχε πρόθεση να αλλάξει την αρχική χρήση της Στοάς από κύριο χώρο εκπροσώπησης της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας, σε υπαίθριο μουσείο. Σε αυτό το σημείο είχε αρχικά τοποθετηθεί η Ιουδίθ  το χάλκινο άγαλμα του Ντονατέλλο. Η συμβολική σημασία και η ιστορία του αγάλματος (η νεαρή Εβραία που αποκεφάλισε τον τύραννο, ένα είδος Δαβίδ σε θηλυκό, που είχε κατασχέσει ο Δήμος στα πλαίσια της εκδίωξης του οίκου των Μεδίκων) εκτός από τις μικρές  διαστάσεις του, που τονίστηκαν ακόμη περισσότερο από την τεράστια καμπυλωτή καμάρα όπου βρισκόταν, επέβαλλαν την μεταφορά του στη σκάλα του Παλάτσο Βέκιο, και την αντικατάσταση του (1583) με ένα γλυπτό μεγαλύτερων διαστάσεων.
Ο δημιουργός αυτού του επιβλητικού γλυπτού, που αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα του μανιερισμού είναι ο Τζαμπολόνια, ψευδώνυμο του Jean de Boulogne (Ντουαί 1529 - Φλωρεντία 1608), ο οποίος με την ιδιότητα του επίσημου γλύπτη της Οικογένειας των Μεδίκων, ανέλαβε τη δημιουργία αυτού του αγάλματος. Ο Τζαμπολόνια δημιούργησε το έργο ακολουθώντας την τεχνική των γλυπτών της κλασικής αρχαιότητας (για τους οποίους υπήρχε η εσφαλμένη αντίληψη, ότι κατάφερναν να σμιλεύουν μεγάλες μορφές από συμπαγείς όγκους μάρμαρου). Ο Τζαμπολόνια δημιούργησε ένα πραγματικό tour de force της συγκεκριμένης τεχνικής καταφέρνοντας να δημιουργήσει το άγαλμα από έναν συμπαγή όγκο μαρμάρου, δίνοντας του μία τάση υπερβολικά διαφοροποιημένη, όπου μεγάλες μάζες και κενά διανέμονταν με έναν ακανόνιστο τρόπο, αλλά, πάνω απ ' όλα, δημιούργησε το πρώτο άγαλμα, με πολλαπλές απόψεις, προσκαλώντας τον θεατή να ακολουθήσει μια σπειροειδή διαδρομή προκειμένου να παρατηρήσει το έργο από τις πολλαπλές σημαντικές προοπτικές του.
Στο Μουσείο της Ακαδημίας διατηρείται το αρχικό μοντέλο από πηλό. Η κατάσταση του αγάλματος, που ήταν εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες και τους βανδαλισμούς (πριν από μερικά χρόνια κάποιοι μεθυσμένοι σκαρφάλωσαν σε αυτό προκειμένου να βάλουν ένα άδειο μπουκάλι στο χέρι της νεαρής κοπέλας, προκαλώντας σημαντικές ζημιές) επιδεινώθηκε από το νέφος και τη διάβρωση του μαρμάρου, έτσι ώστε να καταστεί αναγκαία η αποκατάσταση του.
Το άγαλμα υποβλήθηκε σε αποκατάσταση το 2001 και από τότε επιβλέπονται οι συνθήκες συντήρησης του. Το 2007, έγινε αντιληπτή η ευαισθησία του μαρμάρου στις καιρικές συνθήκες, παρά την προστατευτική ουσία που εφαρμόστηκε στο άγαλμα. Το 2008 ολοκληρώθηκε ένας κύκλος μελετών που, σύμφωνα με τη σχεδόν ομόφωνη γνώμη των τεχνικών θα μπορούσε να οδηγήσει στη μουσειοποίηση του έργου, γεγονός που θα άφηνε ένα μεγάλο κενό στην εικόνα της Πιάτσα ντε λα Σινιορία. Ωστόσο οι τεχνικοί, είναι απρόθυμοι να αντικαταστήσουν απλά το άγαλμα με ένα αντίγραφο, επειδή αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει εν ολίγοις στη μείωση των εκθεμάτων του υπαίθριου μουσείου της πλατείας, με τη δημιουργία ενός είδους εικονικού μουσείου, όπου όλα τα αγάλματα θα είχαν αντικατασταθεί από ασήμαντα αντίγραφα. Η μεταφορά, που θεωρείται αναπόφευκτη, θα πρέπει να οδηγήσει το έργο στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Galleria dell'Accademia) (μαζί με το, ή στη θέση του αρχικού μοντέλου από πηλό), ή στο Παλάτσο Βέκιο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αγάλματα
Ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας
Τα ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας, που ονομάζεται επίσης και ως ηλεκτρονικά ενός μορίου, είναι ένας κλάδος της νανοτεχνολογίας που χρησιμοποιεί μεμονωμένα μόρια ή συλλογές νανοκλίμακας μεμονωμένων μορίων, ως ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Επειδή τα μεμονωμένα μόρια αποτελούν τις μικρότερες σταθερές δομές που μπορούμε να φανταστούμε, αυτή η σμίκρυνση είναι ο απώτερος στόχος για τη συρρίκνωση των ηλεκτρικών κυκλωμάτων.
Το πεδίο συχνά αποκαλείται απλώς ως " μοριακή ηλεκτρονική ", αλλά αυτός ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στο απομακρυσμένο πεδίο των αγώγιμων πολυμερών και των οργανικών ηλεκτρονικών, το οποίο χρησιμοποιεί τις ιδιότητες των μορίων για να επηρεάσει τις ιδιότητες όγκου ενός υλικού. Έχει προταθεί μια διάκριση ονοματολογίας έτσι ώστε τα μοριακά υλικά για ηλεκτρονικά να αναφέρονται σε αυτό το τελευταίο πεδίο εφαρμογών χύδην, ενώ τα ηλεκτρονικά μοριακής κλίμακας αναφέρονται στις εφαρμογές ενός μορίου νανοκλίμακας που αντιμετωπίζονται εδώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Μοριακή ηλεκτρονική
Κοφανέττο (τυρί)
Το τυρί παράγεται στις κοινότητες Κουστονάτσι, Σαν Βίτο Λο Κάπο, Καστελαμάρα ντε Γκόλφο και Καλαταφίμι στην Επαρχία Τράπανι.
Όνομα
Το όνομα δεν αναφέρεται στο σχήμα του (είναι στην πραγματικότητα ένα παραλληλεπίπεδο), αλλά στο κοντινό όρος Κόφανο στου οποίου τις πλαγιές βόσκουν ζώα και από το γάλα τους παράγεται το κοφανέττο.
Ιστορία
Είναι τυρί με αρχαία παράδοση και ιστορία. Η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Σικελίας σε διάταγμά της συμπεριέλαβε το κοφανέττο ανάμεσα στα παραδοσιακά τοπικά προϊόντα της Σικελίας. Σχετικά με τις ιστορικές ρίζες του προϊόντος ο Βρετανός ιστορικός Σάμιουελ Μπάτλερ κάνει αναφορά στο τυρί αυτό και βοηθάει έτσι στην προώθηση της παραγωγής του κοφανέττο, ενός τυριού που κάνει την εμφάνισή του τον 6ο αιώνα.
Χαρακτηριστικά
Είναι τυρί μεικτό από πρόβειο και αγελαδινό γάλα σε αναλογία 20/30% και 70/80% αντιστοίχως. Έχει  παραλληλεπίπεδο σχήμα με ευθείες πλευρές και ζυγίζει από 2 έως 10 κιλά.
Πήξιμο
Η παραγωγική διαδικασία είναι όμοια με εκείνη για την παραγωγή του πεκορίνο. Το γάλα πήζει με την προσθήκη τυρομαγιάς (πυτιάς)  στους 36 οC. Μετά από μισή ώρα περίπου το τυρόπηγμα  αναδεύεται με έναν ξύλινο αναδευτήρα. Από τη στιγμή που το πήγμα διαιρείται σε μέρη που αντιστοιχούν στο μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού, τοποθετείται μέσα σε ζεστό ορό γάλακτος για τέσσερις ώρες και εν συνεχεία σε ξύλινα δοχεία για στέγνωμα.
Διαδικασία πάστα φιλάτα
Την επόμενη μέρα η πηγμένη μάζα κόβεται σε λωρίδες και τοποθετείται μέσα σε ξύλινο σκεύος. Μετά την διαδικασία της πάστα φιλάτα και σύμφωνα με την παραδοσιακή τοπική τεχνική της «ακουπατίνα» διαπλάθεται η μάζα για να δώσει πρώτα τη μορφή μιας μπάλας και μετά ολοκληρώνεται πάνω σε ξύλινη σανίδα για να δώσει το τελικό της παραλληλεπίπεδο σχήμα.
Αλάτισμα
Μετά από μια ακόμη μέρα ξεκούρασης, το τυρί τοποθετείται σε άρμη για ένα διάστημα ανάλογο με το βάρος του, περίπου 12 ώρες για κάθε κιλό.
Δημήτριος Σακελλάριος
Ο Δημήτριος Σακελλάριος τέλη του 18ου αι. δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. γεννήθηκε στην Καστοριά  και δραστηριοποιήθηκε στο Βουκουρέστι. Οι πληροφορίες είναι ελλιπείς. Αναφέρεται το 1836 από τον Κωνσταντίνο Μπέλιο να ασκεί τα καθήκοντά του προξένου στο Βουκουρέστι, αλλά και από τον ιστορικό A. Horvth. Έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επάνοδο, κατά την Οθωνική περίοδο, στα πάτρια εδάφη του Φιλικού Εμμανουήλ Ξάνθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ημερολόγιο Κωνσταντίνου Μπέλιου «Σεβαστή Ξάνθου» Κατηγορία:Καστοριά
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2005
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2005
Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης Γεννάδιος
Ο Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης Γεννάδιος (κατά κόσμον Ζερβός) ήταν Έλληνας θεολόγος και Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Τσαμπίκος Ζερβός γεννήθηκε στην Κρεμαστή Ρόδου το 1937. Ολοκλήρωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση στο Δημοτικό Σχολείο της κωμόπολης της Κρεμαστής και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στην Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1960 από τον Μητροπολίτη Ρόδου Σπυρίδωνα. Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας τον απέστειλε στην Νάπολη. Εκεί υπηρέτησε στην ιστορική Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, της Ελληνικής Αδελφότητας Νάπολης, ως Διάκονος, ακολούθως ως Πρεσβύτερος και τέλος ως Επίσκοπος ως το 1996.
Για περίπου 10 χρόνια δίδασκε Πατερική Θεολογία στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο του Αγίου Νικολάου στο Μπάρι. Παράλληλα με την υπηρεσία του στην Ελληνική Αδελφότητα Νάπολης, συνέχισε τις σπουδές του στα γνωστικά αντικείμενα της Κοινωνιολογίας και της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Νάπολης. Το 1970 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Θεολογίας της Ποντιφικής Θεολογικής Σχολής Νότιας Ιταλίας, με θέμα Διδακτορικής Διατριβής: «Ἡ προσφορά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου διά τήν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν». Το 1999 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ και της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με θέμα Διδακτορικής Διατριβής: «Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι τῆς Καμπανίας ἀπό τῆς Ἁλώσεως μέχρι τῆς ἑνώσεως τῆς Ἰταλίας καί τοῦ Γκαριμπάλδη».
Κατά τη μακρά ποιμαντορία του, ίδρυσε 50 και πλέον Ενορίες, 5 νέες Ιερές Μονές, προέβη στην επανίδρυση της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου των εν Βενετία Ελληνίδων Ευγενών Μοναχών και κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την Συμφωνία μεταξύ του Ιταλικού Κράτους και της Ορθοδόξου Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Τον Μάιο του 2004, το κράτος της Ιταλίας παρέδωσε στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ιταλίας τον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης. Με τη συμπλήρωση 50 ετών διακονίας του στην Ιταλία τιμήθηκε από την Δημοκρατία της Ιταλίας με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχου και από τον Δήμο της Ρόδου με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλεως της Ρόδου. Επίσης τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου της Θεσσαλονίκης.
Απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 2020 μετά από σοβαρά προβλήματα της υγείας του και ετάφη στις 21 Οκτωβρίου 2020 στο ελληνικό κοιμητήριο της Βενετίας.
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2001)
Το Billboard Hot 100 είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιεύεται από το περιοδικό Billboard, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση συλλογικά τις εβδομαδιαίες φυσικές πωλήσεις και το airplay κάθε σινγκλ. Το 2001 συνολικά 14 σινγκλ έφτασαν στην κορυφή του καταλόγου. Στη διάρκεια της χρονιάς 15 σινγκλ βρέθηκαν στην κορυφή, με το τραγούδι "Independent Women Part I" από το συγκρότημα Destiny's Child να βρίσκεται ξανά στον κατάλογο όπως και το 2000.
Στη διάρκεια της χρονιάς, 12 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να είναι στο νούμερο ένα και ονομαστικά οι: Shaggy, Ricardo "RikRok" Ducent, OutKast, Mystikal, Crazy Town, Rayvon, Lil' Kim, Mýa, Pink, Αλίσια Κιζ, Ja Rule, Μαίρη Τζ. Μπλάιτζ και Nickelback. Οι Destiny's Child, Usher και Shaggy είχαν δύο τραγούδια στην κορυφή το 2001.
Το τραγούδι της Τζάνετ Τζάκσον "All for You" είναι εκείνο με τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής τη χρονιά εκείνη, παραμένοντας στην κορυφή επί 7 συνεχόμενες εβδομάδες. Το 2001 είναι η πρώτη χρονιά από το 1993 που υπήρχε τουλάχιστον μια νούμερο ένα επιτυχία με διψήφια διάρκεια. Το "All for You" έδωσε επίσης στην Τζάκσον το δέκατό της νούμερο ένα στο Hot 100 στην καριέρα της. Έγινε η τέταρτη γυναίκα καλλιτέχνης με τα περισσότερα τραγούδια στην κορυφή την εποχή της ροκ. Άλλα τραγούδια ήταν σε πολλαπλή διάρκεια παραμονής συμπεριλαμβάνουν το "Fallin'" της Αλίσια Κιζ και το "Family Affair" της Μαίρης Μπλάιτζ. Αμφότερα έμειναν στην κορυφή επί 6 εβδομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2001
Σάντρα Χούλερ
H Σάντρα Χούλερ (γερμανικά: Sandra Hüller, 30 Απριλίου 1978) είναι Γερμανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστή είναι για τον ρόλο της στην πολυβραβευμένη ταινία Toni Erdmann (2016). Με τον ρόλο της στην ταινία αυτή έλαβε δύο βραβεία Α' Καλύτερης Ηθοποιού στα φεστιβάλ Bavarian Film Awards και European Film Awards. Για τον ίδιο ρόλο πήρε βραβείο κι από το Toronto Film Critics Association. Πριν από αυτή την ταινία, ο προηγούμενος αξιοσημείωτος ρόλος της ήταν στην ταινία Requiem, μέσω του οποίου βραβεύτηκε με το Α' Βραβείο Γυναικείου Ρόλου από τα Bavarian Film Awards.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2006
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2006
Τ'άρι
Το Τ'άρι (ασομταβρούλι Ⴒ, νουσκούρι ⴒ, μχεντρούλι ტ) είναι το 21ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 300.
Το Τ'άρι προφέρεται ως σκληρό Τάνι.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Χορωδία
Η χορωδία (λατ. chorus) είναι ένα μουσικό σύνολο τραγουδιστών. Η χορωδιακή μουσική, με τη σειρά της, είναι η μουσική που εκτελείται από ένα τέτοιο σύνολο. Ο όρος χορός αναφέρεται περισσότερο σε σχέση με το αρχαίο θέατρο καθώς και με τη βυζαντινή μουσική, έτσι μπορεί να γίνει λόγος για Βυζαντινό χορό και για χορικά αρχαίων δραμάτων.
right|thumb|350px|Τυπική διάταξη μιας χορωδίας
Σκηνική διάταξη
Όσον αφορά στη σκηνική διάταξη μιας χορωδίας, υπάρχουν αρκετές επιλογές. Στην περίπτωση εκτέλεσης σε συναυλιακό χώρο, η συνηθέστερη επιλογή είναι η τοποθέτηση της χορωδίας στο πίσω μέρος της σκηνής (πίσω από την ορχήστρα) και η διάταξή της σε δύο ή τρεις σειρές, όπου οι χαμηλότερες φωνές (δηλ. οι άνδρες) καταλαμβάνουν την πίσω σειρά, και οι ψηλότερες την μπροστινή, κατ' αντιστοιχία των εγχόρδων της ορχήστρας. Κάποιοι διευθυντές προτιμούν άλλες διατάξεις, όπως αυτήν σε τέσσερα σκέλη, κατά την οποία στην πρώτη σειρά τοποθετούνται τέσσερις ή πέντε εκτελεστές από την κάθε φωνή, με τους υπόλοιπους να βρίσκονται πίσω από την πρώτη σειρά, πάντα κατά φωνή.
Στην περίπτωση που ο συναυλιακός χώρος είναι (δυτικού ρυθμού) εκκλησία, τότε η διάταξη της χορωδίας είναι ανάλογη με τη διάταξη των στασιδίων. Στις πιο πεπειραμένες χορωδίες είναι δυνατόν να μην υπάρχει συγκεκριμένη διάταξη και οι εκτελεστές να τοποθετούνται ανάμεικτα, αναξαρτήτως της φωνής στην οποία ανήκουν. Οι υπέρμαχοι αυτής της διάταξης έχουν την άποψη ότι έτσι επιτυγχάνεται καλύτερος τονικός συντονισμός (κούρδισμα) μεταξύ των φωνών, καθώς κάθε φωνή είναι σε κοντινή απόσταση με όλες τις άλλες. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, θεωρείται ότι μ' αυτόν τον τρόπο εξασθενεί η δυναμική της χορωδίας και πως έτσι το ηχητικό αποτέλεσμα δεν έχει άμεση μετάδοση στο κοινό.
Τα κομμάτια για διπλή (ή πολλαπλές γενικότερα) χορωδία απαιτούν τον -λίγο έως πολύ- διαχωρισμό της μιας χορωδίας από την άλλη, συχνά τοποθετούμενες σε αντικρυστά υπερώα, όπως π.χ. στα περισσότερα χορωδιακά έργα της βενετσιάνικης σχολής (βλ. π.χ. Τζιοβάννι Γκαμπριέλι).
Τέλος, το κενό ανάμεσα στους εκτελεστές αποτελεί σημαντικό στοιχείο της ακουστικής του συνόλου, πράγμα που σημαίνει ότι η απόσταση μεταξύ τους δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ μικρή, αλλά ούτε και πολύ μεγάλη (απόσταση έως ένα μέτρο είναι το συνηθέστερο όριο).
Τύποι χορωδιών
Άλλοι τύποι χορωδιών καθορίζονται από το πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργούν:
Κάποιες χορωδίες κατηγοριοποιούνται βάσει του ρεπερτορίου τους:
Αρχαιότητα
thumb|left|Αρχαίο ανάγλυφο που απεικονίζει θεατρικό χορόΟι απαρχές της χορωδιακής μουσικής ανάγονται στην παραδοσιακή μουσική, στην οποία το ομαδικό τραγούδι (είτε σε ταυτοφωνία, είτε σε πολυφωνία) είναι ακόμη και σήμερα ευρύτατα διαδεδομένο. Αδιαμβισβήτητα, τα παλαιότερα χορωδιακά κομμάτια που σώζονται προέρχονται από την Αρχαία Ελλάδα, από τα οποία τα πλέον ολοκληρωμένα είναι οι Δελφικοί Ύμνοι του 2ου π.Χ. αιώνα, καθώς και οι Ύμνοι του Μεσομήδη του 2ου μ.Χ. αιώνα. Ο αρχαιοελληνικός χορός ήταν αναπόσπαστος από το Αρχαίο δράμα, ενώ αποσπάσματά του περιέχονται σε πάπυρους με έργα του Ευριπίδη (Ορέστης) και του Σοφοκλή (Αίας). Ο Επιτάφιος του Σεικίλου (2ος π.Χ. αιώνας) είναι ένα ολοκληρωμένο άσμα, πιθανότατα μονωδίας παρά χορωδίας, ενώ από τη νεότερη εποχή σώζεται ο Οξύρυγχος ύμνος (3ος μ.Χ. αιώνας), που αποτελεί δείγμα της πρώιμης χριστιανικής μουσικής.
Μεσαίωνας
thumb|250px|Εκκλησιαστική ψαλμωδία, [[μικρογραφία από το βιβλίο Tacuinum Sanitatis (14ος αιώνας).]]
Η παλαιότερη σωζόμενη έγγραφη μουσική της δυτικής Ευρώπης θεωρείται το Γρηγοριανό μέλος, καθώς και ορισμένοι άλλοι τύποι ψαλμωδίας της Καθολικής Εκκλησίας, που εξέπεσαν σε αχρηστία. Το τεχνικό στοιχείο που το διακρίνει, η παραδοσιακή ψαλμωδία σε ταυτοφωνία, εκτείνεται χρονικά από την εποχή του Αγίου Αμβροσίου (4ος μ.Χ. αιώνας) και του Μεγάλου Γρηγορίου (απ' όπου και πήρε το όνομά του) έως τις μέρες μας. Στον ύστερο μεσαίωνα εμφανίζεται ένας νέος τύπος ψαλμωδίας, που περιλαμβάνει πολλαπλά μελωδικά μέρη, το οργκάνουμ. Ο εν λόγω τύπος αποτέλεσε την κύρια μουσική έκφραση όσον αφορά σε συγκεκριμένες εκκλησιαστικές περιστάσεις, ωστόσο η πολυφωνία του αφορούσε αρχικά μονωδούς και όχι χορωδία. Μεταγενέστερες εκφάνσεις της πολυφωνίας είχαν ως αποτέλεσμα την εδραίωση άλλων ειδών ψαλμωδίας, όπως την κλαούζουλα, το κοντούκτους και το πρώιμο μοτέτο (και δη το ισορρυθμικό μοτέτο), το οποίο σε αντίθεση με το μοτέτο της Αναγέννησης περιγράφει μια σύνθεση όπου διαφορετικά κείμενα εκτελούνται ταυτόχρονα από διαφορετικές φωνές. Το πρώτο γραπτό δείγμα πολυφωνίας, όπου κάθε φωνητικό μέρος αναφέρεται σε περισσότερους από έναν εκτελεστές, περιέχεται στο Χειρόγραφο Old Hall (1420, αν και περιέχει μουσική από τα τέλη του 14ου αιώνα), όπου εμφανίζονται τα λεγόμενα divisi και έτσι το κάθε φωνητικό μέρος διαιρείται στα δύο.
Αναγέννηση
Κατά την περίοδο της Αναγέννησης η θρησκευτική χορωδιακή μουσική υπήρξε η κύρια έκφραση της λόγιας μουσικής στη Δυτική Ευρώπη. Την περίοδο αυτή γράφτηκαν εκατοντάδες έργα για χορωδία, που εμπίπτουν σε αρκετές μουσικές φόρμες, όπως λειτουργίες, μοτέτα, ανθέμια κλπ, τα περισσότερα από τα οποία προορίζονταν για a cappella εκτέλεση, αν και σε πολλές περιπτώσεις η χρήση μουσικών οργάνων είναι ιστορικά τεκμηριωμένη. Κυριότεροι εκπρόσωποι αυτής της εποχής, όσον αφορά στο χορωδιακό ρεπερτόριο, θεωρούνται ο Γκυγιώμ Ντυφαί, ο Ζοσκέν ντε Πρε, ο Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα και ο Ουίλιαμ Μπερντ, τα έργα των οποίων αποτελούν το απόγειο της πολυφωνίας, ενώ αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πλήθος μετέπειτα συνθετών.
left|thumb|Τοιχογραφία του [[Γκαουντέντσιο Φερράρι όπου απεικονίζονται τραγουδιστές και μουσικοί (περ. 1530-40)]]Άλλος ένας τύπος χορωδιακής μουσικής της Αναγέννησης αποτελεί και το μαδριγάλι, το κείμενο του οποίου είναι όμως κοσμικό. Αν και αρχικά προοριζόταν για οικιακή εκτέλεση από ερασιτέχνες τραγουδιστές, η ανάθεση σε χορωδίες και ολιγομελή φωνητικά σύνολα δεν ήταν ανύπαρκτη· στις μέρες μας τα μαδριγάλια αποτελούν εξίσου αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου χορωδιακού ρεπερτορίου.
Μπαρόκ
Ακρογωνιαίος λίθος της μουσικής Μπαρόκ αποτελεί η ανάπτυξη και εδραίωση περί το 1600 του συνεχούς βάσιμου, το οποίο επέφερε δραματικές αλλαγές στην αισθητική της μουσικής και οδήγησε στην άνοδο της μονωδίας και κατόπιν της όπερας. Ο νεωτερισμός αυτός ήταν κατ´ουσίαν επέκταση μιας διαδεδομένης πρακτικής της εποχής, που είχε ως βάση την ενόργανη συνοδεία της χορωδίας, είτε με χρήση συντετμημένης παρτιτούρας (λατ. reductio) ή με το λεγόμενο basso seguente, ένα φωνητικό/οργανικό μέρος που περιέχει τη χαμηλότερη νότα σε κάθε δεδομένη στιγμή.
Το νέο μουσικό γένος που αναδύθηκε συνδυάζει φωνές και μουσικά όργανα και ονομάζεται «κοντσερτάτο»· ιστορικά ανάγεται στο πολυχωρικό ύφος της Βενετσιάνικης σχολής, κύριοι εκπρόσωποι της οποίας υπήρξαν μεταξύ άλλων ο Τζιοβάννι Γκαμπριέλι και ο Κλάουντιο Μοντεβέρντι. Τα έργα της εποχής απαιτούν πλέον όλο και μεγαλύτερη δεξιοτεχνία τόσο από τους τραγουδιστές όσο και από τα όργανα συνοδείας, ωστόσο οι χορωδίες της εποχής ήταν συνήθως ολιγομελείς και αυτό τις καθιστούσε ευέλικτες στην εκτέλεση του ρεπερτορίου στο νέο ύφος.
Τα ανεξάρτητα οργανικά μέρη της συνοδείας άνοιξαν νέους ορίζοντες στη χορωδιακή μουσική. Στο ανθέμιο εναλλάσσονται σολιστικά και χορωδιακά μέρη, ενώ στο μείζον μοτέτο τα μέρη αυτά ανάγονται σε ξεχωριστές μουσικές κινήσεις. Με πρωτεργάτη τον Τζάκομο Καρίσσιμι επινοείται το ορατόριο, όπου η παραπάνω σύλληψη πλαισιώνεται εν είδει κοντσέρτου, έχοντας ως κεντρική θεματολογία σκηνές από τη Βίβλο.
Το ορατόριο κορυφώνεται με τον Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, μέσα από δημοφιλή έργα όπως τον Μεσσία, τον Σολομώντα κ.ά. Οι σύγχρονες εκτελεστικές πρακτικές με τους εκατοντάδες χορωδούς μάλλον δεν ανταποκρίνονται σ' αυτές της εποχής του, ωστόσο ο Χαίντελ υιοθέτησε μια πλειάδα εκτελεστικού δυναμικού, από ένα ολιγομελές φωνητικό σύνολο μέχρι και κατά πολύ μεγαλύτερες χορωδίες (οι αναλογίες των οποίων διαφέρουν αρκετά με αυτές των συγχρόνων.
Στη Λουθηρανική Εκκλησία την τιμητική της είχε το είδος της καντάτας, που συχνά είχε ως βάση κάποιο χορικό (ύμνος). Τα θεμέλια της καντάτας έθεσε ο Ντήτριχ Μπουξτεχούντε, ωστόσο ήταν η επόμενη γενιά Γερμανών συνθετών που έγραψαν κύκλους καντατών για το καθ' ολοκληρίαν εκκλησιαστικό έτος. Ο Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν και ο Κρίστοφ Γκράουπνερ συνέθεσαν έναν μεγάλο αριθμό, που όμως δεν συγκρίνεται με την κολοσσιαία συνεισφορά του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ: στη νεκρολογία του αναφέρεται πως έγραψε πέντε πλήρεις κύκλους, από τους οποίους τρεις (υπολογίζονται σε 200 περίπου έργα) σώζονται μέχρι σήμερα. Άξιο αναφοράς είναι ότι ο ίδιος δεν χρησιμοποιούσε συχνά τον όρο "καντάτα"· με τον όρο "μοτέτο" αναφερόταν στην εκκλησιαστική του φωνητική μουσική χωρίς ανεξάρτητη οργανική συνοδεία, στην οποία όμως τα όργανα έπαιζαν σε ταυτοφωνία (colla parte) με τις φωνές. Τα έργα του στα οποία υπάρχει πραγματικά ανεξάρτητη οργανική (ορχηστρική) συνοδεία αποτελούν τα Πάθη, οι Λειτουργίες, το Magnificat και φυσικά οι Καντάτες.
Κλασική περίοδος και ρομαντισμός
Στα τέλη του 18ου αιώνα οι συνθέτες στράφηκαν κυρίως στην ενόργανη μουσική, μέσα από είδη όπως τη Συμφωνία, παραγκωνίζοντας έτσι το ρόλο της χορωδίας. Τα χορωδιακά έργα του Μότσαρτ δεν θεωρούνται γενικά τα κορυφαία του αριστουργήματα, με φωτεινές εξαιρέσεις το Ρέκβιεμ και τη Μεγάλη Λειτουργία σε Ντο ελάσσονα. Ο Γιόζεφ Χάυντν έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στη χορωδιακή μουσική προς το τέλος της καριέρας του, όταν επισκεπτόμενος την Αγγλία είχε την ευκαιρία να ακούσει διάφορα ορατόρια του Χαίντελ, σε πολυπληθείς εκτελέσεις· επηρεασμένος απ' αυτά, έγραψε από το 1797 μια σειρά από λειτουργίες καθώς και δύο μεγάλα ορατόρια, τη "Δημιουργία" και τις "Εποχές". Ο Μπετόβεν άφησε παρακαταθήκη μόνο δύο λειτουργίες, εκ των οποίων η «επίσημη» (Missa Solemnis) είναι κατάλληλη μόνο σε πολύ σπουδαίες εκκλησιαστικές περιστάσεις. Εκτός αυτών, ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τη χορωδία σε συμφωνικό έργο, τοποθετώντας τη στην κατακλείδα της 9ης του Συμφωνίας, αλλά και στη "Φαντασία για πιάνο, χορωδία και ορχήστρα σε Ντο ελάσσονα".
Τον 19ο αιώνα η θρησκευτική μουσική μεταπηδά από τους ιερούς ναούς στα συναυλιακά μέγαρα, καθώς γράφονται έργα για υπερπληθώρα εκτελεστών, που δεν μπορούν να φιλοξενηθούν σε εκκλησία. Παραδείγματα τέτοιων αποτελούν τα Te Deum και Ρέκβιεμ του Εκτόρ Μπερλιόζ, καθώς και το "Γερμανικό Ρέκβιεμ" του Μπραμς. Άλλα παραδείγματα όπου συνυφαίνεται σε μεγάλο βαθμό η ορχηστρική συνοδεία αποτελούν το Ρέκβιεμ του Βέρντι, το "Στάμπατ Μάτερ" του Ροσσίνι, το Te Deum του Άντον Μπρούκνερ κλπ.
Όσον αφορά στο είδος του ορατόριου, ο Χαίντελ εξακολούθησε να αποτελεί το κύριο πρότυπο· τα "Άγιος Παύλος" και "Ηλίας" του Μέντελσον και το L'Enfance du Christ ("η παιδική ηλικία του Χριστού") του Μπερλιόζ εμπίπτουν σ' αυτή την κατηγορία. Οι συνεισφορές στο είδος της καντάτας δεν λείπουν από την εποχή του Ρομαντισμού, με κύριο εκφραστή τον Μπραμς, τον Μέντελσον, αλλά και τον Φραντς Σούμπερτ.
Τα έργα για a cappella χορωδία υπήρξαν μάλλον σπανιότητα, είδος στο οποίο όμως μεγαλούργησε ο Μπρούκνερ· έγραψε μεγάλο αριθμό από λειτουργίες και μοτέτα, στα οποία αντιπαραβάλλεται με χαρακτηριστικό τρόπο η τυπική γλώσσα της Αναγεννησιακής αντίστιξης, με τη νεωτεριστική, χρωματική αρμονία. Ο Μέντελσον και ο Μπραμς, μεταξύ άλλων, συνέθεσαν εξίσου σημαντικά έργα για ασυνόδευτη χορωδία.
Στο είδος της όπερας, η χορωδία συνέχισε να έχει έναν κύριο ρόλο, όπως και την εποχή του Μπαρόκ. Στο λυρικό θέατρο της εποχής, η χορωδία αντιπροσωπεύει τον χαρακτήρα μιας μεγάλης ομάδας ανθρώπων σε ένα έργο, όπως αυλικοί, πιστοί της εκκλησίας, στρατιώτες, γυναικόπαιδα, μετανάστες κλπ.
20ός αιώνας και εφεξής
Όπως και τα άλλα είδη μουσικής, η χορωδιακή μουσική διένυσε μια περίοδο πειραματισμού, που αναπτύχθηκε κυρίως το β΄μισό του 20ου αιώνα. Ορισμένοι συνθέτες εστίασαν στη χορωδία ως μουσικό μέσο, τα έργα των οποίων έχουν πλέον ενταχθεί στο δεδομένο διεθνές χορωδιακό ρεπερτόριο.
Στον αντίποδα της πειραματικής μουσικής εξέλιξης, συνθέτες όπως ο Μπέντζαμιν Μπρίτεν, ο Φρανσίς Πουλένκ και ο Καρλ Ορφ εντάσονται στο ευρύτερο πλαίσιο του Νεοκλασικισμού· τα χορωδιακά τους έργα είναι πιο εύπεπτα και προσεγγίσιμα από τον κοινό ώτα, ενώ ορισμένα αποτελούν κάποια από τα πλέον δημοφιλή έργα του είδους (π.χ. τα "Κάρμινα Μπουράνα" του Ορφ, το ανθέμιο "Rejoice in the Lamb" του Μπρίτεν κλπ). Στην ανατολική Ευρώπη, οι Μπέλα Μπάρτοκ και Ζόλταν Κόνταλυ προσεγγίζουν ακόμη περισσότερο την παραδοσιακή τους μουσική και μέσω της τροπικής αρμονίας καταλήγουν σε ένα αποτέλεσμα εξίσου συνθετικό όσο και διδακτικό.
Το πέρας του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου αναδεικνύει ένα νέο ρεύμα, αυτό του Μινιμαλισμού. Στην Ευρώπη προσλαμβάνει μια μυστικιστική χροιά και εκπροσωπείται κυρίως από τον Άρβο Περτ, τον Χένρυκ Γκορέτσκι και τον Τζον Τάβενερ· στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, οι Στηβ Ράιχ, Φίλιπ Γκλας και Τζον Άνταμς το ύφος προσιδιάζει την κίνηση των μηχανών και δεν συνδέεται ως επί τω πλείστω με το θρησκευτικό στοιχείο. Εξέλιξη του μινιμαλισμού είναι ο μετα-μινιμαλισμός κατά τον οποίο προκύπτει μια ευρύτερη σύντηξη στοιχείων της μέχρι τώρα μουσικής, συνδυάζοντας το Μπαρόκ με την παραδοσιακή μουσική της Λατινικής Αμερικής, την Αναγεννησιακή αντίστιξη με τους ηλεκτρονικούς ήχους, την άμπιεντ μουσική με το μπελ κάντο κοκ. Έργα των Βρετανών Τζον Ράτερ και Τζέιμς Μακμίλλαν εμπίπτουν εν πολλοίς σ' αυτό το πρότυπο, ενώ από την «εμπορικότερη» πλευρά ο Τζον Γουίλιαμς -γνωστός από τη μουσική επένδυση πολλών κινηματογραφικών ταινιών- κινείται σε πιο επικά χρώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι μουσικών συγκροτημάτων
Ιερά Μητρόπολις Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου
Η Ιερά Μητρόπολις Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η πόλη της Μυτιλήνης και Μητροπολίτης της είναι από το 1988 ο Ιάκωβος (Φραντζής).
Ιστορικά στοιχεία
thumb|right|260px|[[Άγιος Θεράπων Μυτιλήνης]] ===Επισκοπικός κατάλογος ===
Πηγές
Μηθυμνης Κατηγορία:Λέσβος
Παρθένα Ζωή
Η Παρθένα Ζωή είναι ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά, τύπου αισθηματική κομεντί, η οποία προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Η προβολή της, ξεκίνησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 και ολοκληρώθηκε στις 29 Ιουνίου 2018. Η σειρά ήταν καθημερινή, με κάθε επεισόδιο να διαρκεί 40 - 45 λεπτά. Σεναριογράφος της σειράς ήταν ο Πέτρος Καλκόβαλης και την σκηνοθέτησαν οι Σπύρος Μιχαλόπουλος, Πιέρρος Ανδρακάκος και Αλέξανδρος Πανταζούδης.
Επισκόπηση σειράς
Ημέρες προβολής: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, με ώρα έναρξης 19:00.
Αναφορές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Εμμανουήλ Μαυρίκιος του Ελμπέφ
Ο Εμμανουέλ Μωρίς, γαλλ. Emmanuel Maurice, (30 Δεκεμβρίου 1677 - 17 Ιουλίου 1763) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ελμπέφ (1748-1763).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Οτέλ ντ' Ελμπέφ στο Παρίσι και ήταν ο 4ος γιος του Καρόλου Β' δούκα του Ελμπέφ και της 2ης συζύγου του Ελισάβετ ντε Λα Τουρ ντ' Ωβέρν, κόρης του Μαυρίκιου δούκα του Mπουαγιόν. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Ερρίκου υποκόμη του Τουρέν, στρατάρχη της Γαλλίας. Ο ίδιος ήταν ευγενής της Γαλλίας. Η αδελφή του Σουζάνα-Ενριέττα είχε παντρευτεί τον Φερδινάνδο-Κάρολο δούκα της Μάντουα. Ο θείος του Φραγκίσκος-Μάριος είχε κόρες την Βεατρίκη-Ιερωνύμη, ηγουμένη του αβαείου στο Ρεμιρεμόν και την Ελισάβετ-Θηρεσία, μάμμη του Καρόλου πρίγκιπα του Σουμπίζ, στρατάρχη της Γαλλίας.
Το 1692 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος ως δούκας του Ελμπέφ, που η σύζυγός του ήταν κόρη του Λουδοβίκου-Βίκτωρα δούκα του Μορτεμάρ, στρατάρχη της Γαλλίας και ανιψιά της μαντάμ ντε Μοντεσπάν.
To 1706 υπηρέτησε στο στρατό του Ιωσήφ Α' των Αψβούργων ως αντιστράτηγος του Ιππικού· ως αποτέλεσμα ο Λουδοβίκος ΙΔ' τον διέγραψε. Καθώς ζούσε στη Νάπολη, ανέθεσε στον εκεί αρχιτέκτονα Φερντινάντο Σανφελίτσε να κατασκευάσει μία ιδιωτική κατοικία στο προάστιο Πόρτιτσι το 1711. Έζησε εκεί στη βίλα ντ' Ελμπέφ ως το 1716. Το 1719 ανακάλυψε τα ερείπια της πόλης Ηράκλειον (Herculaneum, Ercolano). Τη βίλα επισκέφθηκε ο Κάρολος βασιλιάς της Νάπολης με τη σύζυγό του Μαρία-Αμαλία των Βέττιν το 1738 και τόσο εντυπωσιάστηκαν από την περιοχή, που ξεκίνησαν το ίδιο έτος την κατασκευή του ανακτόρου του Πόρτιτσι.
Απεβίωσε το 1763 σε ηλικία 85 ετών και τον διαδέχθηκε ο δισεγγονός του 2ου εξαδέλφου του Ερρίκου, ο Κάρολος-Ευγένιος.
Οικογένεια
Το 1713 νυμφεύτηκε στη Νάπολη τη Μαρία-Θηρεσία ντε Στραμπόνι, αλλά δεν είχαν απογόνους.
Το 1745 απεβίωσε η Μαρία-Θηρεσία και δύο έτη μετά ο Εμμανουήλ-Μαυρίκιος νυμφεύτηκε, σε 2ο γάμο, την Ιννοκεντία-Αικατερίνη ντε Ρουζέ ντυ Πλεσί-Μπελιέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1964
Το πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 1964 ολοκληρώθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1964 παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Μετείχαν έξι ομάδες που αναμετρήθηκαν μεταξύ τους σε δύο γύρους.
Ο Εθνικός ανεδείχθη πρωταθλητής έπειτα από αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό (14 Σεπτεμβρίου, 2–1), αφού ισοβαθμούσαν στην βαθμολογία. Η νίκη με 5–4 (7 Αυγούστου) του Ολυμπιακού σήμανε την πρώτη ήττα του Εθνικού σε αγώνα από το 1951 η οποία είχε προέλθει ξανά από τους ερυθρόλευκους.
== Αγώνες     ==
Αγώνας μπαράζ
Ο αγώνας μπαράζ στον οποίον παραβρέθηκαν 3.000 θεατές υπήρξε επεισοδιακός ενώ στο τέλος του αγώνα ο παίκτης του Ολυμπιακού, Παληός, επιτέθηκε στον διαιτητή με αποτέλεσμα να του ασκηθεί μήνυση. Ο Παληός παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα για άδικη επίθεση, ελαφρά σωματική βλάβη και διαταραχή της τέρψης των θεατών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Συμβουλευτική σταδιοδρομίας
μικρογραφία|Συμβουλευτική σταδιοδρομία ή επαγγελματικός προσανατολισμός Η συμβουλευτική σταδιοδρομίας ή επαγγελματική συμβουλευτική  και ο επαγγελματικός προσανατολισμός, είναι ο ρόλος των  επαγγελματιών, οι οποίοι συνδυάζουν την παροχή συμβουλών για τους τομείς της ειδικότητάς του, μαζί με   ψυχολογικές τεχνικές για την παροχή ψυχολογικής βοήθειας  με τις  οι οποίες  υποστηρίζουν τους πελάτες τους να παίρνουν πολύπλοκες αποφάσεις και να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις. Η συμβουλευτική σταδιοδρομίας  εστιάζει σε γενικά  θέματα όπως η διερεύνηση  της σταδιοδρομίας, η  αλλαγή σταδιοδρομίας, η προσωπική ανάπτυξη σταδιοδρομίας  και άλλα θέματα  που σχετίζονται με την σταδιοδρομία.
Δεν υπάρχει κοινά αποδεκτός ορισμός της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας σε όλο τον κόσμο, κυρίως λόγω εννοιολογικών, πολιτιστικών  και γλωσσικών διαφορών. Αυτό επηρεάζει ακόμη και τα πιο κεντρικά  σημεία του όρου counseling συμβουλευτική, ο οποίος  συχνά αντικαθίσταται με τη λέξη guidance (καθοδήγηση/ ή  οδηγητική ή προσανατολισμός  στα ελληνικά)  όπως για παράδειγμα  στη απόδοση του όρου career guidance  ως επαγγελματικός προσανατολισμός. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο,η συμβουλευτική σταδιοδρομίας συνήθως αναφέρεται ως συμβουλές σταδιοδρομίας  ή ως  ''καθοδήγηση. Ενώ στα ελληνικά ως επαγγελματική συμβουλευτική ή σκέτο συμβουλευτική, όταν εννοείται από τα συμφραζόμενα ή ως συμβουλευτική σταδιοδρομίας και πιο σπάνια ως συμβουλευτική καριέρας. Λόγω της ευρείας αναφοράς  και στους δύο όρους, δηλαδή και του  επαγγελματικού προσανατολισμού και της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας μεταξύ των φορέων χάραξης πολιτικής, των ακαδημαϊκών και των επαγγελματιών σε όλο τον κόσμο, οι αναφορές σε  συμβουλευτική ''και επαγγελματικό προσανατολισμό είναι πλέον κοινή. Στην ελληνική γλώσσα συντομογραφία Συ. ΕΠ.
Γενικό πλαίσιο
Οι μέθοδοι προσανατολισμού είναι πολύ διαφορετικές και πρέπει να βασίζονται  πάνω από όλα στην ελευθερία επιλογής του ατόμου. Υπάρχουν ενώσεις που επιτρέπουν στους μαθητές να ανακαλύψουν τρόπους που ίσως δεν του ειχαν σκεφτεί
Ο προσανατολισμός μπορεί επίσης να περιλαμβάνει υπηρεσίες που παρέχονται, από το σχολείο μέχρι την τριτοβάθμια εκπαίδευση, από  συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού (στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι  ψυχολόγοι) που εργάζονται σε μία  δημόσια υπηρεσία ή από ανεξάρτητους συμβούλους. Όταν η υπηρεσία παρέχεται από ιδιώτες συμβούλους, συνήθως καταβάλλεται ένα χρηματικό τίμημα.
Οι τομείς εργασίας που προτείνονται  απο τον σύμβουλο θα πρέπει να είναι σε άμεση συσχέτιση με την επαγγελματική επιλογή του προσώπου που τον συμβουλεύεται. Ο προσδιορισμός της συσχέτισης αυτής μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της δομημένης συνέντευξης, που διεξάγεται από έναν επαγγελματία σύμβουλο (ψυχολόγος γενικά, αλλά όχι κατ' ανάγκην).
Με την  προϋπόθεση  ότι το άτομο το οποίο δίνει σχετικές  συμβουλές στο συμβουλευόμενο, με την επιφύλαξη να επενδύσει αρκετό χρόνο και ενέργεια,  και να  τον οδηγήσει στο τέλος, στο στόχο του.
Ο Εκπαιδευτικός και επαγγελματικός προσανατολισμός ανταποκρίνεται σε μια σημαντική ανάγκη, με δεδομένη την συνεχώς αυξανόμενη πολυπλοκότητα του κόσμου της εργασίας.
Είναι  μακρά η περίοδος που τα παιδιά ακολουθούσαν το ίδιο επάγγελμα με τους γονείς τους. Όπου τα πράγματα είναι απλά, και ο προσανατολισμός ακολουθεί τους κανόνες  της κληρονομικής διαδοχής.Οι οικονομικές εξελίξεις  οδήγησαν στην δημιουργία νέων επαγγελμάτων  και νέων γνώσεων. Η κατανομή των αρμοδιοτήτων, η γραφειοκρατία που προκαλείται από την κατάχρηση  της τεχνογνωσίας, δημιουργούν  νέα  επαγγέλματα και θέσεις εργασίας. Κανείς δεν είναι έτοιμος για να αντιμετωπίσει αυτή την εξέλιξη, αλλά και τις νέες γνώσεις και νέες πρακτικές που θα προκύψουν.
Σχετικές  επαγγελματικές δραστηριότητες
Η Συμβουλευτική σταδιοδρομίας ή  ο επαγγελματικός προσανατολισμός  περιλαμβάνουν  μια μεγάλη ποικιλία από επαγγελματικές δραστηριότητες που βοηθούν τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που σχετίζονται με  την σταδιοδρομία τους. Οι Σύμβουλοι επαγγελματικού προσανατολισμού εργάζονται  με εφήβους που αναζητούν  να εξερευνήσουν  τις επιλογές σταδιοδρομίας ( επαγγέλματος)  που έχουν, ή εργάζονται με ήδη έμπειρους επαγγελματίες που σχεδιάζουν να προχωρήσουν σε αλλαγή καριέρας, ή με γονείς  που θέλουν να επιστρέψουν στον κόσμο της εργασίας αφού  μεγάλωσε το παιδί τους, ή άτομα τα οποία αναζητούν απασχόληση.Η  συμβουλευτική σταδιοδρομίας  προσφέρεται επίσης σε διάφορες περιπτώσεις,  σε ομάδες αλλά και ατομικά, είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω  ψηφιακής επικοινωνίας.
Αρκετές προσεγγίσεις έχουν αναλάβει να συστηματοποιήσουν  την ποικιλία των επαγγελματικών δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τον επαγγελματικό προσανατολισμό  και την συμβουλευτική. Στην πιο πρόσφατη προσπάθεια, το Δίκτυο για την Καινοτομία στον Επαγγελματικό  Προσανατολισμού και της Συμβουλευτικής στην Ευρώπη (NICE) – μια κοινοπραξία   45 Ευρωπαϊκών ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στον τομέα της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας – έχει συμφωνήσει σε ένα σύστημα επαγγελματικών ρόλων για τους συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού. Κάθε ένας από αυτούς τους πέντε ρόλους θεωρείται ως μια σημαντική πτυχή του επαγγελματικού προσανατολισμού και της επαγγελματικής συμβουλευτικής.Οι σύμβουλοι σταδιοδρομίας κατά την εκτέλεση  κάθ' ένός  από αυτούς τους ρόλους αναμένεται να συμπεριφέρονται με επαγγελματισμό, π. χ., ακολουθώντας ηθικά πρότυπα, στις πρακτικές που χρησιμοποιούν. Οι  NICE Professional Roles (NPR) είναι: Η περιγραφή της NICE Professional Roles (NPR)  βασίζεται σε μια σειρά από  προγενέστερα μοντέλα για να ορίσει τις κεντρικές δραστηριότητες και αρμοδιότητες των  συμβούλων  επαγγελματικού προσανατολισμού. Το NPR μπορεί, επομένως, να γίνει κατανοητό ως το πιο πλήρες  πλαίσιο, το οποίο περιλαμβάνει όλες τις σχετικές πτυχές της  συμβουλευτικής σταδιοδρομίας. Για το λόγο αυτό, άλλα μοντέλα  δεν περιλαμβάνονται εδώ. Μοντέλα τα οποία αντικατοπτρίζονται στο NPR περιλαμβάνουν:
Οφέλη
Οι επαγγελματίες σύμβουλοι σταδιοδρομίας μπορούν να υποστηρίξουν τα άτομα στις προκλήσεις  που σχετίζονται με την σταδιοδρομία. Μέσα από την εμπειρία τους στην αναπτυξη  της σταδιοδρομίας και των αγορών εργασίας, μπορουν να βάλουν  τα προσόντα ενος ατομου, την εμπειρία, τα πλεονεκτήματα αλλά  και τις αδυναμίες του  σε μια ευρεία προοπτική, ενώ επίσης, λαμβάνουν υπόψη τον μισθό που  επιθυμεί, τα προσωπικά χόμπι και τα ενδιαφέροντα, την τοποθεσία, την αγορά εργασίας και τις εκπαιδευτικές δυνατότητες. Μέσα από τη συμβουλευτική και τις παιδαγωγικές τους ικανότητες, οι  σύμβουλοι, επιπλέον, υποστηρίζουν  τους ανθρώπους να αποκτήσουν μια καλύτερη κατανόηση του τι πραγματικά έχει σημασία για αυτούς προσωπικά, πώς μπορούν να σχεδιάζουν τη σταδιοδρομία τους αυτόνομα, ή να τους βοηθήσουν  σε δύσκολες αποφάσεις και να τους υποστηρίζουν σε  περιόδους κρίσης. Τέλος, οι σύμβουλοι σταδιοδρομίας είναι συχνά σε θέση να υποστηρίζουν  τους πελάτες τους στην εξεύρεση κατάλληλων τοποθετήσεων/ θέσεων εργασίας, σε συγκρούσεις με τους εργοδότες τους, ή να τους παραπέμπουν ώστε να βρουν υποστήριξη σε άλλες χρήσιμες υπηρεσίες.
Αυτό οφείλεται στα διάφορα οφέλη της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας που κάνουν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε πολλές χώρες να ιδρυουν δημοσιες υπηρεσιες προσανατολισμού. Για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατανοεί τον επαγγελματικό προσανατολισμό και την συμβουλευτική ως μέσο για την αποτελεσματική καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και την αύξηση της απασχολησιμότητας των πολιτών της.
Ιστορικό
Το έργο του Φρανκ Πάρσον (Frank Parson) "Επιλέγοντας ένα Επάγγελμα" Choosing a Vocation (1909)  ήταν ίσως, το πρώτο μεγάλο έργο που αφορά  τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Ενώ μέχρι τη δεκαετία του 1970 μια έντονα κανονιστική( στηριγμένη σε νόρμες) προσέγγιση ήταν χαρακτηριστική  για πολλές θεωρίες (π. χ. του Donald E. Super  προσέγγιση της διάρκειας ζωής  ) και πρακτικές της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας (π. χ. η έννοια της αντιστοίχισης), τα νέα μοντέλα έχουν την αφετηρία τους στις επιμέρους ανάγκες και μεταβιβάσιμες δεξιότητες των ατόμων, και την  διαχείριση διαλειμμάτων του εργασιακού του βίου και των ασυνεχειών  . Η ανάπτυξη της σταδιοδρομίας δεν θεωρείται  ως μια γραμμική διαδικασία. Περισσότερη προσοχή έχει τώρα δοθεί στην μη-γραμμική πορεία της σταδιοδρομία, καθώς και στις ευκαιρίες  και  τις απρογραμμάτιστες επιρροές.
Eκπαίδευση των συμβούλων
Δεν υπάρχει καμία τυποποίηση προσόντων για τους επαγγελματίες Συμβούλους σταδιοδρομίας, αν και υπάρχουν  διάφορα πιστοποιητικά που προσφέρονται σε εθνικό και διεθνές επίπεδο (π. χ. επαγγελματικές ενώσεις). Ο αριθμός των  προγραμμάτων  πιστοποίησης επαγγελματικού προσανατολισμού και/ή συμβουλευτικής σταδιοδρομίας αυξάνεται σε όλο τον κόσμο. Ο τίτλος "σύμβουλος σταδιοδρομίας"  δεν είναι ρυθμισμένος νομοθετικά,   δεν έχει κατοχυρωθεί, σε αντίθεση με τους τίτλους των μηχανικών  ή των  ψυχολόγων , των οποίων οι επαγγελματικοί  τίτλοι προστατεύονται νομικά. Την ίδια στιγμή, φορείς χάραξης πολιτικής συμφωνούν ότι η αρμοδιότητα του συμβούλου σταδιοδρομίας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για να  διασφαλίσει  ότι οι άνθρωποι λαμβάνουν υψηλής ποιότητας υποστήριξη στις ερωτήσεις σχετικά  με την σταδιοδρομία τους. Ανάλογα με τη χώρα τους, σχετικά με την εκπαίδευση τους,οι σύμβουλοι σταδιοδρομίας  μπορεί να έχουν μια ποικιλία βασικών ακαδημαϊκών σπουδών: Στην Ευρώπη, για παράδειγμα, πτυχία στην ψυχολογία (επαγγελματική/ βιομηχανική/ οργανωσιακή)  και στις επιστήμες της αγωγής είναι από τα πιο κοινά, αλλά επίσης βασικά πτυχία  στην επιστήμη της κοινωνιολογίας, δημόσιας διοίκησης και άλλες επιστήμες είναι επίσης συχνά. την ίδια στιγμή, πολλά προγράμματα κατάρτισης για σύμβουλους σταδιοδρομίας  γίνονται όλο και πιο διεπιστημονικά.
Κέντρα Επαγγελματικού Προσανατολισμού
Υπάρχουν πολλά κέντρα  επαγγελματικού προσανατολισμού σε όλο τον κόσμο. Προσφέρουν  υπηρεσίες καθοδήγησης και συμβουλευτικής για  ανώτερες σπουδές, δυνατότητες, ευκαιρίες και τη φύση των μαθημάτων και  των οργανισμών. Επίσης, αυτές οι υπηρεσίες προσφέρονται είτε για τον καθορισμό μια συνάντηση με τους Εμπειρογνώμονες ή τηλεφωνικές συνομιλίες με τον σύμβουλο  ή ακόμα και σε καθοδήγηση σε απευθείας σύνδεση, το οποίο είναι πολύ κοινό στις  μέρες μας, όπου οι  άνθρωποι λαμβάνουν  τις υπηρεσίες που χρειάζονται με  ένα κλικ του ποντικιού τους. Υπάρχουν πολλοί πάροχοι υπηρεσιών σε όλο τον κόσμο, παρέχοντας online συμβουλευτική σταδιοδρομίας  ή τη διεξαγωγή ψυχομετρικών τεστ για να ξέρουν   τα άτομα τις προσωπικές τους ικανότητες, καθώς και τα ενδιαφέροντα τους.
Δοκιμασίες (tests) επαγγελματικού προσανατολισμού
Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε διαδικασία  συμβουλευτικής σταδιοδρομίας μπορούν να επωφεληθούν από τη χρήση των τεστ δεξιοτήτων (test aptitude) πιο συνήθης απόδοση  στα ελληνικά δοκιμασίες επάρκειας ή αυτεπάρκειας, ή  δοκιμασίες επαγγελματικού προσανατολισμού . Αυτά γίνονται συχνά online  και παρέχουν μια  οξυδερκή  και σχετικά αντικειμενική πληροφόρηση  για θέσεις εργασίας που μπορεί να είναι κατάλληλες για αυτόν  στον οποίο χορηγήθηκαν, σε  συνδυασμό με τα  ενδιαφέροντα, τις  αξίες και  τις  δεξιότητες του.Τα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού  συνήθως παρέχουν μια λίστα με τις προτεινόμενες θέσεις εργασίας που συγκρίνουν τα  χαρακτηριστικά των ατόμων που έκαναν τα τεστ, με αυτά των ανθρώπων με παρόμοιες προσωπικότητες που απολαμβάνουν ή είναι επιτυχημένοι στη δουλειά τους. Φυσικά υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ελέγξουμε  ένα άτομο αν είναι κατάλληλο για ένα πεδίο, οι ψυχομετρικές δοκιμασίες, είναι ένας μόνο  από αυτούς.
Ψυχομετρικές δοκιμασίες (Psychometric testing), καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων, επίσης τα ενδιαφέροντα και τις αξίες των ανθρώπων και μπορεί να είναι χρήσιμες στη συμβουλευτική σταδιοδρομίας με διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, οι πληροφορίες από αυτά  τα τεστ  μπορούν να βοηθήσουν διάφορους επαγγελματίες μέντορες, προπονητές  ή σύμβουλους στο έργο τους. Με τα  ψυχομετρικά τεστ, δεν υπάρχει επιτυχία ή αποτυχία, αλλά η ποιότητα των πληροφοριών  μπορεί να ποικίλει. Ψυχομετρικά τεστ χρησιμοποιούνται για μελέτη σε βάθος  του ψυχολογικού  προφίλ των ατόμων,για να αξιολογηθεί η  προσωπικότητα και το  πνευματικό τους επίπεδο. Διαφορετικές εταιρείες χρησιμοποιούν διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις για τις δοκιμασίες, όπως την ψυχομετρική προσέγγιση, την ψυχοδυναμική προσέγγιση, την προσέγγιση της κοινωνικής  μάθησης και την ανθρωπιστική προσέγγιση. Διαφορετικές εταιρείες έχουν τις δικές τους μεθόδους δοκιμασιών, μερικές  από τις οποίες είναι προστατευμένες με πνευματικά δικαιώματα. Συνήθως, ψυχομετρικά τεστ χρησιμοποιεί πολλαπλά σύνολα από ερωτήσεις σχετικά με τον τύπο της  προσωπικότητα του κάθε ατόμου, ελέγχουν το  πως το άτομο  θα χειριστεί πτυχές της εργασίας και της οικογενειακής  του ζωής, τους στόχους τους για το μέλλον και τα πλεονεκτήματα  αλλά και τις αδυναμίες τους. Αν το άτομο που κάνει τα τεστ είναι  ειλικρινές στις απαντήσεις του  και οι  δοκιμασίες ακολουθήσουν  τα επιστημονικά πρότυπα, τα αποτελέσματα θα πρέπει να είναι αρκετά ακριβή και χρήσιμα για της δραστηριότητες της συμβουλευτικής σταδιοδρομίας.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ίσως το παλαιότερο ψυχομετρικό  εργαλείο είναι  το Strong Interest Inventory (Ισχυρή  Απογραφή Ενδιαφέροντος).
Στη Γαλλία
Προσωπικότητες όπως ο  Εντουάρ Τουλούζ (Édouard Toulouse), Αλφρέντ Μπινέ (Alfred Binet) και ο Ανρί Πιερόν  (Henri Piéron) κινούνται  στα σύνορα μεταξύ ψυχολογικής επιστήμης και των εκπαιδευτικών θεμάτων* στο πλαίσιο του σοσιαλισμού ήρθε  ένα καλό μείγμα της επιστήμης, στη  επικαιρότητα: η ψυχολογία, η φυσιολογία και η ιατρική.
Με το θρίαμβο του καπιταλισμού, η ανάπτυξη του τεϊλορισμού (taylorisme) και του φορντισμού (fordisme), η κοινωνική ζήτηση που οδηγεί σε μια κατάσταση επάρκειας (καθιέρωσης)   τον προσανατολισμός: από τη μία πλευρά, οι ψυχολόγοι εργάζονται με ψυχολογικές μετρήσεις  (νοημοσύνης, προσωπικότητας, στάσεων, αξιών,κλπ) και από την άλλη, η κοινωνική και οικονομική αλλαγή  απαιτεί την εισαγωγή της χρήσιμης  εργασίας, και εξειδικευμένα  προσόντα.
Στην Ευρώπη, η κατεύθυνση του προσανατολισμού  είναι ουσιαστικά γαλλική :  ασχολούνται έντονα  με την ψυχομετρία, η  οποία είναι  "επιστήμη των μικροαστών" (ο κατάλληλος  άνθρωπος στην κατάλληλη θέση), και μια "επιστήμη των ανθρώπων" (η ποιότητα των εργαζομένων είναι μετρήσιμη επιστημονικά, και αυτό είναι ένα εκπαιδευτικό έργο). Είναι η περίοδος της επάρκειας,  για τον προσανατολισμό.
Στη μία πλευρά είναι  οι  κοινωνικές ανάγκες και στην άλλη οι επιμέρους επιθυμίες των ατόμων: από εκεί, θα δημιουργηθούν οι  εντάσεις που ασκούνται από το κομμουνιστικό κίνημα, οι οποίες  υπάρχουν στον προσανατολισμό (η πλειοψηφία των συμβούλων ήταν τότε κομμουνιστές).
Οι ειδικοί  ψυχολόγοι, οι οποίοι μπορούν  να προβλέψουν το επαγγελματικό μέλλον, οι σύμβουλοι επαγγελματικού προσανατολισμού, έγιναν οι διαχειριστές ενός συστήματος για την αποστολή των μαθητών, και τη διαχείριση των ροών. Τέλος, η εκπαίδευση στον προσανατολισμό μετάλλαξε τους συμβούλους σε παιδαγωγούς κάτι το οποίο είναι αδιανόητο να διδαχθεί: η μοίρα των παιδιών ! Η ιστορία του προσανατολισμού είναι ένα σημαντικό στοιχείο στην κατασκευή της επαγγελματικής ταυτότητας των συμβούλων προσανατολισμού.
Επί του παρόντος, η κίνηση του προσανατολισμού ισχυρίζεται ότι είναι  πιο κοντά στην ψυχολογία. Αλλά, μέσα στην ποικιλία των προσεγγίσεων, συχνά αντικρουόμενες απόψεις, συνυπάρχουν. Όσοι υποστηρίζουν σιωπηρά την  ψυχομετρική προσέγγιση είναι αντιμέτωποι με όσους επιλέγουν μια κλινική προσέγγιση, που γεννήθηκε από την ψυχανάλυση, για την μοναδικότητα του θέματος από τους περιορισμούς της κατάστασης.