cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μηνάς Σταυρακάκης
Βιογραφικό
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διατέλεσε γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, ειδικός σύμβουλος στα υπουργεία Παιδείας και Οικονομικών, καθώς και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Παραγωγικότητας (ΕΛΚΕΠΑ).
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν ηγετικό στέλεχος της λεγόμενης «ομάδας των λοχαγών» του ΠΑΣΟΚ, μαζί με τους Δημήτρη Ρέππα, Στέφανο Μανίκα, Χάρη Καστανίδη, Ευάγγελο Μαλέσιο κτλ. οι οποίοι το 1996 διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στην επικράτηση του Κώστα Σημίτη στη μάχη της διαδοχής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ, ενώ από το 2000 έως το 2004 γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων στην κυβέρνηση Σημίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Δάρας (Μεσοποταμία)
Η Δάρα ή Δάρας ήταν σημαντική βυζαντινή πόλη-οχυρό στη βόρεια Μεσοποταμία στα σύνορα με την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Σήμερα είναι αρχαιολογικός τόπος της Τουρκίας κοντά στα σύνορα με την Συρία. Λόγω της μεγάλης στρατηγικής σημασίας είχε εξέχουσα θέση στις βυζαντοπερσικές συγκρούσεις του 6ου αιώνα, με την περίφημη Μάχη της Δάρας που έλαβε χώρα μπροστά στα τείχη της.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια των πολέμων του αυτοκράτορα Αναστασίου το 502-506, τα βυζαντινά στρατεύματα πήγαν άσχημα εναντίον των Σασσανιδών Περσών. Σύμφωνα με το συριακό χρονικό του Ζαχαρία της Μυτιλήνης, οι βυζαντινοί στρατηγοί αντιμετώπισαν δυσκολίες σχετικά με την έλλειψη μιας ισχυρής βάσης στην περιοχή, σε αντίθεση με τους Πέρσες, οι οποίοι κατείχαν την μεγάλη πόλη της Νίσιβις η οποία είχε εκχωρηθεί από τους βυζαντινούς στους Πέρσες το 363.
Ως εκ τούτου το 505 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος αποφάσισε να χτίσει το οχυρό της Δάρα, μόλις 18 χιλιόμετρα δυτικά από την Νίσιβη και μόλις 5 χλμ από τα πραγματική σύνορα με την Περσία, για να είναι ένα καταφύγιο για το στρατό στο οποίο θα μπορούσαν να ξεκουραστούν, και για την προετοιμασία των όπλων, και να προφυλαχθεί από τις επιδρομές των Περσών και των Σαρακηνών. Εργάτες και μηχανικοί από όλη τη Μεσοποταμία συγκεντρώθηκαν και εργάστηκαν με μεγάλη βιασύνη. Η νέα πόλη χτίστηκε πάνω σε τρεις λόφους, στο υψηλότερο βρισκόταν η ακρόπολη, προικισμένη με μεγάλες αποθήκες, ένα δημόσιο λουτρό, και τις δεξαμενές νερού. Πήρε το όνομα "Αναστασιούπολις και έγινε η έδρα του βυζαντινού δούκα της Μεσοποταμίας.
Σύμφωνα με τον Προκόπιο η βιαστική κατασκευή τών αρχικών τειχών οδήγησε σε κακή ποιότητα της κατασκευής, και οι ακραίες καιρικές συνθήκες της περιοχής επιτείναν το πρόβλημα, καταστρέφοντας μερικά τμήματα. Έτσι ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός αναγκάστηκε να κάνει εκτεταμένες επισκευές στην πόλη, μετά την λήξη τους την μετονόμασε "Νέα Ιουστινιανή". Τα τείχη ξαναχτίστηκαν διπλασιάζοντας το ύψος σε περίπου 20 μέτρα. Οι πύργοι ενισχύθηκαν και μεγάλωσαν ενώ σκάφτηκε και μία τάφρος που γέμιζε με νερό. Οι μηχανικοί του Ιουστινιανού άλλαξαν την πορεία του κοντινού ποταμού Κορντές προς την πόλη με το σκάψιμο ενός καναλιού. Το ποτάμι τώρα έρεε μέσα από την πόλη, εξασφαλίζοντας άφθονη παροχή νερού. Την ίδια στιγμή, μέσω της εκτροπής της ροής του σε ένα υπόγειο κανάλι που έφτανε τα 65 χιλιόμετρα με πορεία στα βόρεια, συνέχιζε ο ποταμός υπόγεια έξω από τα τείχη στερώντας από τους πολιορκητές το νερό του. Για να αποφευχθεί ο κίνδυνος των πλημμυρών όπου είχε ήδη μια φορά καταστρέψει μεγάλα τμήματα της πόλης, κατασκευάστηκε κοντά στην πόλη ένα φράγμα σε σχήμα αψίδας, ένα από τα πρώτα γνωστά στο είδος του. Επιπλέον στρατώνες κατασκευάστηκαν για τη φρουρά, και δύο νέες εκκλησίες χτίστηκαν, η «Μεγάλη Εκκλησία», και μια αφιερωμένη στον Άγιο Βαρθολομαίο.
Η πόλη πολιορκήθηκε και αργότερα κατακτήθηκε από τους Πέρσες το 573-574, αλλά επέστρεψε στους βυζαντινούς με τη βυζαντινοπερσική συνθήκη του 590. Καταλήφθηκε και πάλι από τους Πέρσες το 604-05, μετά από πολιορκία εννέα μηνών επέστρεψε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τον αυτοκράτορα Ηράκλειο έως ότου τελικά το κατέλαβαν το 639 οι Άραβες. Μετά από αυτό, η πόλη έχασε την στρατιωτική της σημασία, μειώθηκε και τελικά εγκαταλείφθηκε.
Σον Άστιν
Ο Σον Πάτρικ Άστιν (αγγλικά: Sean Patrick Astin, 25 Φεβρουαρίου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, ηθοποιός φωνής και παραγωγός. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του στην τριλογία Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (2001-03), όπου υποδύεται τον Samwise Gamgee. Άλλοι γνωστοί του ρόλοι ήταν στις ταινίες Γκούνις: Το Κυνήγι της Μεγάλης Περιπέτειας (1985) και Rudy (1994). Ωστόσο, έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικές σειρές όπως στο 24 (2001-14), και στο Χελωνονιντζάκια (2012-17), ερμηνεύοντας τον Ραφαέλ, αλλά και τον Oso, στη σειρά Special Agent Oso. Ο Άστιν, επίσης, βοήθησε και τον φίλο του Νταν Άντλερ, ως μάνατζερ καμπάνιας, για τις Εκλογές της Καλιφόρνια, το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
The Essential Ozzy Osbourne
The Essential Ozzy Osbourne είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του βρετανού χέβι μέταλ τραγουδιστή Ozzy Osbourne, η οποία κυκλοφόρησε το 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sony Music". Η συλλογή κυκλοφόρησε το 2009 σε περιορισμένη έκδοση με τρίτο CD, το οποίο περιελάμβανε δύο επιπλέον τραγούδια από το "The Ultimate Sin", ένα από το "Live at Budokan", δύο από το "Black Rain" του 2007 και τη διασκευή στο τραγούδι "Changes" των Black Sabbath, την οποία ο Osbourne ηχογράφησε με την κόρη του, Κelly, το 2003 και ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ.
Το "The Essential Ozzy Osbourne" έγινε χρυσό τον Φεβρουάριο του 2005 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσό στη Σουηδία και στην πατρίδα του καλλιτέχνη.
Τραγούδια
CD 1
1. Crazy Train (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:50
2. Mr. Crowley (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:55
3. I Don't Know (Live) (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:00
4. Suicide Solution (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:16
5. Goodbye to Romance (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:32
6. Over the Mountain (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:31
8. Diary of a Madman (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 6:12
9. Paranoid (Live) (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 2:52
10. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:15
11. You're No Different (Osbourne) - 5:49
12. Rock 'n' Roll Rebel (Osbourne) - 5:22
15. Fire in the Sky (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 6:24
16. Breakin' All the Rules (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo) - 5:13
CD 2
1. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Lemmy) - 4:11
2. Desire (Osbourne, Wylde, Castillo, Lemmy) - 5:45
3. No More Tears (Osbourne, Wylde, Inez, Castillo, Purdell) - 7:22
4. Time After Time (Osbourne, Wylde) - 4:20
5. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:09
6. I Don't Want to Change the World (Live) (Osbourne, Wylde, Castillo, Lemmy) - 4:05
7. Perry Mason (Osbourne, Wylde, Purdell) - 5:53
8. I Just Want You (Osbourne, Vallance) - 4:56
9. Thunder Underground (Osbourne, Wylde, Castillo) - 6:28
10. See You on the Other Side (Osbourne, Wylde, Lemmy) - 6:09
12. Dreamer (Osbourne, Frederiksen, Jones) - 4:44
Θέσεις τσαρτ
The Essential Ozzy Osbourne (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 11 Φεβρουαρίου 2003
Βραβεία
The Essential Ozzy Osbourne (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του The Essential Ozzy Osbourne ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2003 Κατηγορία:Compilation άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Μιχάλης Γιαννάτος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη όταν η παρουσία των Ελλήνων ήταν ακόμα μεγάλη. Εγκατέλειψε τη γενέτειρά του και έφυγε για την Ελλάδα το 1964 κατά τη διάρκεια των απελάσεων. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία στον ελληνικό κινηματογράφο, είναι από τους λίγους που «βγήκε» από τα εγχώρια καλλιτεχνικά σύνορα.
Καριέρα
Σπούδασε στη δραματική σχολή του Ντίνου Δημόπουλου και πρωτοεμφανίστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός στην ταινία Οι στιγματισμένοι του Γιώργου Ζερβουλάκου το 1966. Μαθητής ακόμη, έπαιξε στην θεατρική παράσταση Καπετάν Μιχάλης δίπλα στον Μάνο Κατράκη.
Έπαιξε επίσης στην ταινία Πολίτικη κουζίνα του Τάσου Μπουλμέτη και στην ευρωπαϊκή συμπαραγωγή Le Dernier Seigneur des Balkans (ελλ. Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων).
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με τη Χάιδω, με την οποία και ήταν μαζί μέχρι και το θάνατό του. Μαζί είχαν τρία παιδιά: τον Γεράσιμο (γεννημένος το 1979), τον Ιωάννη (γεννημένος το 1980) και τη Μαρία (γεννημένη το 1982).
Από το 1979, όταν γεννήθηκε ο πρώτος του γιος, ο Γιαννάτος έπιασε δουλειά ως ρεσεψιονίστ στο ξενοδοχείο Κάραβελ, για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα, κρατώντας παράλληλα τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες. Ο γιος του Γεράσιμος είπε: "Με αυτή τη δουλειά [ρεσεψιονίστ] ζούσαμε. Από το 1979, που γεννήθηκα εγώ, μέχρι το 1996, δούλευε νυχτερινή βάρδια στη ρεσεψιόν, ως τηλεφωνητής, στο Κάραβελ. Αυτή ήταν η κύρια δουλειά του."
Θάνατος
Ο Γιαννάτος απεβίωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 σε ηλικία 72 ετών έπειτα από καρδιακή ανακοπή, καθώς παρακολουθούσε αγώνα ποδοσφαίρου μαζί με φίλους του στη γειτονιά. Όπως ο γιος του αναφέρει, κανείς από τους φίλους του δεν κατάλαβε ότι είχε "φύγει" μέχρι τη στιγμή που τον φώναξαν και δεν ανταποκρίθηκε.
Ο Έλληνας Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνος Παναγιωτόπουλος, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια. Στη δήλωσή του ανέφερε: "Ο Μιχάλης Γιαννάτος υπήρξε ένας εκλεκτός ηθοποιός, που ενσάρκωσε ρόλους σε πολλές σημαντικές ελληνικές αλλά και διάσημες ξένες ταινίες. Ήταν όμως κι ένας από κείνους τους καλλιτέχνες και, κατά βάθος, ένας από κείνους τους ανθρώπους, που αποδεικνύουν καθημερινά ότι δεν είναι ανάγκη να έχεις τον πρώτο ρόλο για να πρωταγωνιστείς".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νικήτριες στο Ρολάν Γκαρός (απλό γυναικών)
Ως το 1923, το Γαλλικό Πρωτάθλημα ήταν ανοικτό μόνο σε Γαλλίδες. Από το 1925, το Γαλλικό Πρωτάθλημα έγινε ανοικτό σε όλες τις εθνικότητες. Το 1968 μετατράπηκε σε πρωτάθλημα «ανοικτού τένις», δηλαδή μετείχαν στο ίδιο τουρνουά τόσο ερασιτέχνες αθλήτριες όσο και επαγγελματίες.
Στην νικήτρια του τελικού απονέμεται το κύπελλο Coupe Suzanne Lenglen, που ονομάζεται έτσι προς τιμήν της Γαλλίδας τενίστριας Συζάν Λενγκλέν. Το έπαθλο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 1,12 εκατομμυρίων ευρώ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ρολάν Γκαρός
Βέλο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Βέλο, μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Ιππότες της Εργασίας
Με την ονομασία Ιππότες της Εργασίας, (Knights (of) Labor) (1869-1939) φέρονταν τα μέλη οργάνωσης με αρχικό επίσημο όνομά Ευγενές και Άγιο Τάγμα των Ιπποτών της Εργασίας, που υπήρξε η μεγαλύτερη και μία από τις σημαντικότερες αμερικανικές εργατικές οργανώσεις της δεκαετίας του 1880. Ξεκίνησε ως μυστική οργάνωση χειραγώγησης των εργατικών δικαιωμάτων και προώθησης της κοινωνικής θέσης των εργατών απορρίπτοντας παράλληλα τον σοσιαλισμό και τον ριζοσπαστισμό καταλήγοντας σ' ένα κυρίαρχο εργατικό κίνημα της εποχής με δημοκρατικό μανδύα.
Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1869 και μέσα σε μια δεκαετία, το 1880 έφθασε τα 20.000 μέλη, το δε 1885 τα 100.000 μέλη και τον επόμενο χρόνο τα 800.000 μέλη με εξάπλωση ακόμα και στην Αυστραλία. Σημαντικότεροι ηγέτες - μάγιστροι του "Ευγενούς και Αγίου Τάγματος των Ιπποτών της Εργασίας" ήταν ο Τέρενς Πάουντερλυ [Terence V. Powderly (1879-1893)], ο Τζέημς Σόβεριν [James Sovereign (1893-1901)] και ο Τζον Χέης [John Hayes (1901-1917)]
Δράση
Η ιδιαίτερα ταχύτατη ανάπτυξη των Ιπποτών της Εργασίας οφειλόταν κυρίως στο συνδικαλιστικό κενό που είχε στο μεταξύ δημιουργηθεί μετά τη διάλυση της "Εθνικής Ένωσης Εργασίας", το 1873, που αποτελούσε την πρώτη σε εθνικό επίπεδο εργατική ομοσπονδία των ΗΠΑ. Το Τάγμα υιοθετώντας τα συνθήματα της Εθνικής Ένωσης όπως π.χ. του εργατικού ημερήσιου οκταώρου και οργανώνοντας πολλές απεργίες με στόχο εργοδοτικές παραχωρήσεις, είχε αρχικά πολλές επιτυχίες που συνέβαλαν ουσιαστικά στην εξάπλωσή του με περιφερειακές οργανώσεις και λέσχες. Προκειμένου μάλιστα να μειώσει την εκδηλωθείσα δυσφορία εκ μέρους πολλών καρδιναλίων που θεωρούσαν το τάγμα τεκτονικό, όταν το 1884 περισσότεροι από 10 καρδινάλιοι ψήφισαν εναντίον, μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος του Κεμπέκ, μετά και την μεσολάβηση του Βατικανού. αφαιρέθηκαν από τον επίσημο τίτλο οι λέξεις "Ευγενές και Άγιο".
Κατάρρευση
Η έλλειψη όμως οργάνωσης του κινήματος αυτού και η αδυναμία ουσιαστικής διαπραγμάτευσης με εργοδότες αφενός, καθώς και πολλές ρατσιστικές τάσεις και αποκλεισμοί επαγγελματικών τάξεων, όπως ιατρών, δικηγόρων, κ.ά. καθώς και πράξεις βίας που σημειώθηκαν οδήγησαν πολύ γρήγορα σε φθίνουσα κατάσταση και το 1890 τα μέλη δεν υπερέβαιναν τα 100.000. Σημαντικότερες ρατσιστικές ενέργειες υπήρξαν σε βάρος κυρίως Aφροασιατών και ιδίως Κινέζων, με αποκλεισμούς συμβάσεων εργασίας αλλά και θηριωδίες όπως π.χ. η σφαγή της Ροκ Σπρίνγκς στην πολιτεία Ουαϊόμιγκ (το 1885) οι οποίες και οδήγησαν τελικά στην κατάρρευση και αυτής της οργάνωσης που ξεκίνησε το 1886.
Κατά το έτος αυτό, αφενός η τελική αποτυχία της "μεγάλης απεργίας των σιδηροδρομικών", του Μαρτίου, καθώς και η "σφαγή της Χαϊμάρκετ" στο Σικάγο, καλούμενη και "σφαγή του Σικάγου" που ακολούθησε στις 4 Μαΐου του 1886, αποτέλεσαν τα πρώτα μεγάλα πλήγματα του εργατικού συνδικαλισμού ενάντια του οποίου κλήθηκε σε πολλές των περιπτώσεων και ο αμερικανικός στρατός για την αποκατάσταση της τάξης. Η δε φθίνουσα κατάσταση συνεχίστηκε μέχρι το 1949 καταλήγοντας σε ένα μόλις 50μελές τοπικό σωματείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ Κατηγορία:Εργασία
ΦΚ Μπανάτ Ζρένιανιν
Η ΦΚ Μπάνατ Ζρένιανιν, πρώην Μπούντουτσνοστ Μπάνατσκι Ντβορ είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Μπάνατσκι Ντβορ της Σερβίας. Χρώματα έχει το κόκκινο και μαύρο και έδρα το Μίρκο Βουκούρεβτς 3,500 θέσεων. Το 2009 υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία του πρωταθήματος Σερβίας.
Διακρίσεις
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1938
Buducnost Banacki Dvor FK Budućnost Banatski Dvor ФК Будућност Банатски Двор
Μοχάμεντ Μόρσι
Ο Μοχάμεντ Μόρσι Ισά Ελ-Αγιάτ (αραβικά: محمد مرسى عيسى العياط, IPA:, ή Μοχάμεντ Μούρσι) (20 Αυγούστου 1951- 17 Ιουνίου 2019) υπήρξε ο πέμπτος κατά σειρά Πρόεδρος της Αιγύπτου. Ανέλαβε την εξουσία της χώρας στις 30 Ιουνίου 2012 διαδεχόμενος τον Χόσνι Μουμπάρακ. Ανατράπηκε από τον Στρατό της χώρας στις 3 Ιουλίου 2013. Καταδικάστηκε σε θάνατο στις 16 Μαίου 2015.
Σπουδές και πανεπιστημιακή καριέρα
Γεννημένος στις 20 Αυγούστου του 1951 στο χωριό Έντβα της περιοχής Αλ-Σαρκία, στην Κάτω Αίγυπτο, σπούδασε Εφαρμοσμένη Μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου (πτυχία Bachelor το 1975 και Master το 1978), ενώ έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα πάνω στην Επιστήμη Υλικών στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας στις ΗΠΑ το 1982. Από το 1982 έως το 1985 κατείχε θέση επίκουρου καθηγητή στο πανεπιστήμιο California State University του Νόρθρινγκ, ενώ το 1985 επέστρεψε στην Αίγυπτο και ανέλαβε τη θέση του επικεφαλής του τμήματος Μηχανικής του Πανεπιστημίου της Ζαγκαζίγκ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010.
Πολιτική καριέρα
Ο Μόρσι υπήρξε ηγετικό μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και μέλος του Γραφείου Σχεδιασμού της (το 15μελές «Maktab al-Irshad»). Εξελέγη ως ανεξάρτητος βουλευτής στο Λαϊκό Κοινοβούλιο της Αιγύπτου το 2000, καθώς το καθεστώς Μουμπάρακ είχε απαγορεύσει την κάθοδο της Αδελφότητας ως νόμιμο σχηματισμό στις εκλογές. Παρέμεινε στο βουλευτικό αξίωμα μέχρι το 2005. Στις 30 Απριλίου του 2011, μετά τις πρώτες εξεγέρσεις στην χώρα κατά της κυβέρνησης Μουμπάρακ, ο Μόρσι αναλαμβάνει πρώτος πρόεδρος του νεοϊδρυθέντος, από την Μουσουλμανική Αδελφότητα, Κόμματος Ελευθερίας και Δικαιοσύνης.
Προεδρικές Εκλογές 2012
Μετά την επικράτηση της Αιγυπτιακής Επανάστασης και την πτώση της κυβέρνησης Μουμπάρακ (αναγκάστηκε σε παραίτηση στις 11 Φεβρουαρίου του 2011), η χώρα περιήλθε σε μια μακρά προεκλογική διαδικασία. Πρώτος υποψήφιος του Κόμματος της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης στις εκλογές που θα ακολουθούσαν τέθηκε ο Καϊράτ ελ-Σατέρ, ο οποίος είχε φυλακιστεί από το 2007 από την κυβέρνηση Μουμπάρακ έως τον Μάρτιο του 2011, όταν αφέθηκε ελεύθερος από το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Ελ-Σατέρ δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στην εκλογική διαδικασία ως υποψήφιος πρόεδρος αφού το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, που κατείχε την εξουσία την μεταβατική περίοδο, απέρριψε στις 31 Μαρτίου του 2012 την υποψηφιότητά του καθώς, σύμφωνα με τη νομοθεσία, έπρεπε να μην είχε φυλακιστεί για τουλάχιστον 6 χρόνια πριν την εκλογική διαδικασία.
Μετά τον αποκλεισμό του Ελ-Σατέρ, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, μέσω του Κόμματος της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, όρισε ως υποψήφιο τον Μόρσι. Καθώς η Αδελφότητα είχε δηλώσει πως δεν θα κατέβαζε μέλος της για υποψήφιο στην εκλογική διαδικασία, για να κατευνάσει έτσι τους φόβους της Δύσης για μετατροπή της Αιγύπτου σε ισλαμιστικό κράτος, ο Μόρσι υποχρεώθηκε σε παραίτηση από μέλος της.
Στον πρώτο γύρο των εκλογών που διεξήχθη στις 23 με 24 Μαΐου του 2012, ο Μόρσι κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 24,78% (5.764.952 ψήφοι), διαψεύδοντας τα προγνωστικά που ήθελαν τον ανεξάρτητο Αμρ Μουσσά να έρχεται πρώτος με μεγάλη διαφορά (τελικά τερμάτισε 5ος με ποσοστό 11,13%). Δεύτερος ήρθε ο ανεξάρτητος Αχμέντ Σαφίκ, με κοντινό ποσοστό της τάξης του 23,66% (5.505.327 ψήφοι).Οι δυο τους προκρίθηκαν στο δεύτερο γύρο των εκλογών.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο Μόρσι παρουσίασε τον Σαφίκ ως συνεχιστή της πολιτικής Μουμπάρακ. Αντίθετα, κατηγορήθηκε ως υπερσυντηρητικός, με κάποια μέσα ενημέρωσης να συνδέουν αυτόν και την Μουσουλμανική Αδελφότητα με τις δράσεις εξτρεμιστών Μουσουλμάνων και τις σφαγές Χριστιανών στη χώρα εκείνη την εποχή.
Στον επαναληπτικό γύρο της 16ης με 17ης Ιουνίου, ο Μόρσι κατέλαβε ξανά την πρώτη θέση με ποσοστό 51,73% (13.230.131 ψήφοι) έναντι 48,27% του Σαφίκ (12.347.380 ψήφοι). Στις 24 Ιουνίου ανακοινώθηκε και επίσημα ως νικητής των εκλογών. Την ίδια ημέρα υπέβαλε την παραίτησή του από την προεδρία του Κόμματος της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης. Ορκίστηκε πρόεδρος της Αιγύπτου στις 30 Ιουνίου του 2012.
Η πολιτική του ως Πρόεδρος της Αιγύπτου
Ως πρόεδρος της χώρας, ο Μόρσι βρέθηκε αρχικά αναγκασμένος να αντιμετωπίσει τον κρατικό μηχανισμό που ήταν στελεχωμένος από πολλούς πρώην οπαδούς του Μουμπάρακ. Υπήρχαν φόβοι πως οι προσπάθειές του θα οδηγούσαν σε ρήξη με πολλά μέλη του, κυρίως με τους στρατιωτικούς.
Στις πρώτες του δημόσιες δηλώσεις (29 Ιουνίου 2012), στην κεντρική πλατεία Ταχρίρ, υποσχέθηκε ότι θα προχωρούσε στην απελευθέρωση των διαδηλωτών που περίμεναν να δικαστούν σε στρατοδικεία αλλά και ότι θα προσπαθούσε να απελευθερώσει τον σεΐχη Ομάρ Αμπντέλ Ραχμάν, ο οποίος παρέμενε φυλακισμένος στις ΗΠΑ για τη συμμετοχή του στην βομβιστική επίθεση του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου το 1993. Επιπλέον, προσπάθησε να επηρεάσει τις συζητήσεις για το νέο σύνταγμα της χώρας. Προσπάθησε να ευνοήσει ένα σύστημα που θα περιείχε μέτρα που προστάτευαν τους πολίτες, αλλά ταυτόχρονα θα κατοχύρωνε το ισλαμικό δίκαιο. Το προσχέδιο του νέου Συντάγματος που υιοθετήθηκε τελικά όριζε το Ισλάμ ως θρησκεία του κράτους, έδινε κεντρικό ρόλο στη Σαρία ως βασική πηγή της νομοθεσίας (και αντίστοιχα στο Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμο ως βασική πηγή νομοθεσίας για τους Χριστιανούς και τους Εβραίους της χώρας), όριζε ότι το κράτος θα προστατεύει «την αληθινή φύση της αιγυπτιακής οικογένειας και θα προάγει τα ήθη και τις αξίες της», απαγόρευε σε ανώτερα στελέχη του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος του Μουμπάρακ να πάρουν μέρος στις τοπικές ή τις βουλευτικές εκλογές επί 10 χρόνια, ενώ απουσίαζε από αυτό μια ρητή κατοχύρωση της ισότητας των δύο φύλων.
Ο Μόρσι αντιτάχθηκε σε συνταγματικές διατάξεις που περιόριζαν την εξουσία του, ενώ απαίτησε την παραίτηση των επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων και του Επιτελείου Στρατού (12 Αυγούστου 2012).
Παραμάνγκα Ερνέστ Γιονλί
thumb|Ο Γιονλί παραδίδοντας τα διαπιστευτήριά του στον Αμερικανό πρόεδρο Τζορτζ Γ. Μπους το 2008 Ο Παραμάνγκα Ερνέστ Γιονλί (Paramanga Ernest Yonli, 31 Δεκεμβρίου 1956-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της αφρικανικής χώρας από το 2000 ως το 2007 και πρεσβευτής της Μπουρκίνα Φάσο στις ΗΠΑ από το 2008 ως το 2011.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1956. Έγινε πρωθυπουργός στις 7 Νοεμβρίου του 2000. Είναι μέλος του κυβερνώντος Κογκρέσου για τη Δημοκρατία και Πρόοδο (CDP). Διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία μέχρι τις 3 Ιουνίου του 2007, οπότε και παραιτήθηκε (επίσημα στις 11 Ιουνίου ). Εξελέγη ξανά βουλευτής στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Τέρτιους Ζόνγκο.
Μοχάμεντ Μόρσι
Η πολιτική του ως Πρόεδρος της Αιγύπτου
Στην εξωτερική του πολιτική, ο Μόρσι κατάφερε να λάβει τη στήριξη των χωρών του Περσικού Κόλπου. Επιπλέον, δήλωσε πως η Αίγυπτος θα τιμήσει τις υπογραφές της σε όλες τις διεθνείς συμφωνίες που είχε κάνει μέχρι τότε.
Παραμάνγκα Ερνέστ Γιονλί
Καριέρα
Τον Ιανουάριο του 2008 ο Γιονλί ανέλαβε πρεσβευτής της Μπουρκίνα Φάσο στις ΗΠΑ. Επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στις 26 Ιανουαρίου του 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Πολιτικοί της Μπουρκίνα Φάσο
Μοχάμεντ Μόρσι
Η πολιτική του ως Πρόεδρος της Αιγύπτου
Τον Νοέμβριο του 2012 η παρέμβασή του στην κρίση στη Μέση Ανατολή, μετά τις εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, υπήρξε κομβική και οδήγησε τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές σε επίτευξη εκεχειρίας. Στο εξωτερικό, οι αναλυτές ανέδειξαν τη συμβολή του, ενίσχυσαν τη φήμη του και αναβάθμισαν τον ρόλο της Αιγύπτου για την ειρήνη στην περιοχή. Η απόφασή του, όμως, τις επόμενες ημέρες, να προχωρήσει σε προεδρικό διάταγμα με το οποίο προστάτευε την συντακτική συνέλευση από την συμφωνημένη διάλυση της τον Δεκέμβριο για επιπλέον δύο μήνες ενώ ταυτόχρονα προστάτευε με τον ίδιο τρόπο την Άνω Βουλή, στην οποία κυριαρχούν οι ισλαμιστές, και αντικαθιστούσε τον γενικό εισαγγελέα, προκάλεσαν νέα ανάφλεξη στο εσωτερικό της χώρας. Ταυτόχρονα, με το ίδιο διάταγμα αφαιρούσε από την δικαιοσύνη ή οποιαδήποτε άλλη αρχή την ικανότητα να προσβάλουν τις αποφάσεις του από την στιγμή της ορκωμοσίας του ως πρόεδρος μέχρι την έναρξη ισχύος του νέου Συντάγματος. Η αντιπολίτευση οργάνωσε διαμαρτυρίες στο Κάιρο, κατηγορώντας τον Μόρσι για δικτατορικές υπερεξουσίες. Αν και ο Μόρσι απέσυρε το διάταγμα τις επόμενες ημέρες η ένταση συνεχίστηκε με αφορμή το δημοψήφισμα για το νέο Σύνταγμα, με βίαιες συγκρούσεις μεταξύ οπαδών της Κυβέρνηση και της αντιπολίτευσης.
Διαδηλώσεις 30ης Ιουνίου 2013 και πραξικόπημα 3ης Ιουλίου 2013
Κατά την επέτειο ενός έτους από την ανάληψη καθηκόντων από την κυβέρνηση Μόρσι, νέες μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας ξέσπασαν στη χώρα. Στις 30 Ιουνίου 2013, χιλιάδες αντικυβερνητικοί διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ταχρίρ, κέντρο αναφοράς των διαδηλωτών και κατά την επανάσταση του 2011 ενάντια στην κυβέρνηση Μουμπάρακ. Οι διαδηλωτές, με την υποστήριξη της αντιπολίτευσης, ζητούσαν πρόωρες εκλογές και απομάκρυνσή του Μόρσι από την εξουσία, κατηγορώντας τον για την φιλοϊσλαμική του πολιτική, τις εξουσίες που είχε αποκτήσει μέσω των παρεμβάσεών του και τον διορισμό σε σημαντικές θέσεις της διοίκησης μελών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Τα πνεύματα είχαν οξυνθεί τις προηγούμενες ημέρες, κατά τις οποίες είχαν πραγματοποιηθεί επιθέσεις στα γραφεία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και οδομαχίες μεταξύ υποστηρικτών και ενάντιων του Μόρσι σε διάφορα περιστατικά βίας σε όλη τη χώρα. Ο Στρατός, από τη μεριά του, είχε διακηρύξει πως είναι έτοιμος να «σώσει το έθνος» και πως δεν θα επέτρεπε μια «επίθεση κατά της θέλησης του λαού» και τη διολίσθηση της χώρας σε «ανεξέλεγκτη σύγκρουση».
Κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων σημειώθηκαν νέες αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ των υποστηρικτών και των ενάντιων της κυβέρνησης, με τον Μόρσι να αρνείται κάθε ενδεχόμενο να απομακρυνθεί από την εξουσία. Οι διαδηλωτές κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ενώ το κίνημα «Ταραμούντ», που πρωταγωνιστούσε στις διαδηλώσεις, κάλεσε τον Μόρσι να παραιτηθεί μέχρι το απόγευμα της Τρίτης 2 Ιουλίου ή να βρεθεί αντιμέτωπος με «πλήρη πολιτική ανυπακόη» στους δρόμους της χώρας.
Τότε, ο Στρατός αποφάσισε να παρέμβει. Με τελεσίγραφο προς τον Μόρσι, την 1 Ιουλίου 2013, καλούσε τον πρόεδρο της Αιγύπτου να ακούσει τους διαδηλωτές και να παραδώσει την εξουσία, δίνοντάς του μια διορία 48 ωρών. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση Μόρσι κατέρρεε στο εσωτερικό της. Αρκετοί υπουργοί της κυβέρνησης παραιτήθηκαν υπό το βάρος των διαδηλώσεων σε όλη τη χώρα, ανάμεσα τους και ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Μοχάμεντ Καμέλ Αμρ, ενώ επικεφαλής του Στρατού είχε τεθεί ο υπουργός Άμυνας, στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι. Ο Μόρσι απέρριψε το τελεσίγραφο ενώ δήλωσε πως ο ίδιος θα συνέχιζε τη δική του πορεία για να επιτευχθεί «εθνική συμφιλίωση», με την Μουσουλμανική Αδελφότητα να κατηγορεί τον στρατό για προετοιμασία πραξικοπήματος. Όλες οι πλευρές, κυβέρνηση, στρατός και διαδηλωτές, δήλωσαν έτοιμοι και αποφασισμένοι για όλα, δυναμιτίζοντας περισσότερο το κλίμα. Ο Μόρσι ξεκαθάρισε άλλη μια φορά πως δεν είχε καμία πρόθεση να παραιτηθεί και κάλεσε σε σχηματισμό «κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης». Με διάγγελμά του, κάλεσε τις δυνάμεις του στρατού να αποσύρουν το τελεσίγραφο.
Την Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013, και ενώ οι διαδηλώσεις συνεχίζονταν, αμέσως μετά την λήξη της διορίας 48 ωρών δυνάμεις του Στρατού κατέλαβαν το κτήριο της κρατικής τηλεόρασης και έθεσαν σε περιορισμό τον Μοχάμεντ Μόρσι, καταλαμβάνοντας περιμετρικά το στρατόπεδο της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς, όπου βρισκόταν και συνέχιζε να εργάζεται ο πρόεδρος της Αιγύπτου. Ο Στρατός καθαίρεσε τον πρόεδρο Μόρσι του αξιώματός του και ανέστειλε την ισχύ του Συντάγματος, παρουσιάζοντας τον οδικό χάρτη που είχε σχεδιάσει τις προηγούμενες ημέρες το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, οποίος θα οδηγήσει τη χώρα μέχρι τις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Ο Στρατός παραχώρησε την εξουσία της χώρας στον πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, δικαστή Αντλί Μανσούρ.
Δίκη
Έπειτα από την ανατροπή του, ο Μόρσι αντιμετώπισε πολλές κατηγορίες, ανάμεσα στις οποίες η προτροπή σε βία και η κατασκοπία.
Τον Απρίλιο του 2015 το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Μόρσι και άλλους 12 κατηγορουμένους, ανάμεσα στους οποίους και τον Μοχάμεντ Μπελτάγκι, πρώην βουλευτή, για τη σύλληψη και δολοφονία των διαδηλωτών του 2011 και για προτροπή σε βία. Όλοι οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν από την κατηγορία για φόνο, ενώ ο Μόρσι καταδικάστηκε σε φυλάκιση 20 ετών. Ο Μόρσι δικάστηκε ξέχωρα για κατασκοπία, τρομοκρατία και απόδρασή του από τις φυλακές και καταδικάστηκε σε θάνατο στις 16 Μαΐου, όπως και άλλοι κατηγορούμενοι.
Τον Ιούνιο του 2016 ο Μόρσι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη επειδή πέρασε κρατικά μυστικά στο Κατάρ. Ορισμένοι συγκατηγορούμενοι δημοσιογράφοι καταδικάστηκαν για το ίδιο αδίκημα σε θάνατο αλλά ερήμην.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος από το 1979 με τη Ναγκλαά Αλί Μαχμούντ (Αραβικά: نجلاء على محمود), έχουν αποκτήσει πέντε παιδιά και τρία εγγόνια.
Πέθανε στις 17 Ιουνίου 2019 μέσα σε δικαστική αίθουσα στο Κάιρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αιγύπτου Κατηγορία:Μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας
Βιογένεση
Η βιογένεση είναι η παραγωγή νέων ζωντανών οργανισμών ή οργανιδίων. Ο νόμος της βιογένεσης, που αποδίδεται στον Λουί Παστέρ, είναι το συμπέρασμα ότι σύνθετοι ζωντανές οντότητες προέρχονται μόνο από άλλες ζωντανές οντότητες, μέσω της αναπαραγωγής (π.χ. μια αράχνη γεννάει αβγά τα οποία γίνονται αράχνες). Δηλαδή, η σύγχρονη ζωή σήμερα δεν προέρχεται από μη ζώντα (ανόργανα) υλικά, θέση την οποία πρέσβευε από τη θεωρία της αυτόματης γένεσης. Η θέση της βιογένεσης συνοψίζεται στη φράση Omne vivum ex vivo, από τα λατινικά "όλη η ζωή [είναι] από ζωή." Μια παρόμοια διατύπωση είναι Omnis cellula e cellula, "όλα τα κύτταρα [είναι] από κύτταρα", συμπέρασμα το οποίο είναι ένα από τις κεντρικές θέσεις της κυτταρικής θεωρίας.
Βιογένεση και αβιογένεση
Τον όρο βιογένεση εισήγαγε ο Χένρι Μπάστιαν (Henry Charlton Bastian) για να δηλώσει τη δημιουργία ζωής από μη οργανικά υλικά, όμως ο Τόμας Χάξλεϋ επέλεξε τον όαρο αβιογένεση και έδωσε νέο ορισμό στον όρο βιογένεση για τη ζωή που προέρχεται από προϋπάρχουσα ζωή. Η παραγωγή ζωής από μη οργανικά υλικά λέγεται αβιογένεση, και συνέβη τουλάχιστον μία φορά στην ιστορία της Γης ή  την ιστορία του Σύμπαντος (βλ. Πανσπερμία), όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά η ζωή.
Ο όρος βιογένεση επίσης μπορεί να αναφέρεται στις βιοχημικές διαδικασίες της παραγωγής ζωντανών οργανισμών (βλ. βιοσύνθεση).
Αυτόματη γένεση και κατάρριψη της θεωρίας
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι τα ζωντανά πράγματα δεν μπορούσαν να υπάρξουν από μη οργανική ύλη, και ότι η θεά Γαία μπορούσε να κάνει τη ζωή να γεννηθεί αυτόματα από πέτρες – μια διαδικασία γνωστή ως Generatio spontanea. Ο Αριστοτέλης διαφωνούσε, αλλά και πάλι πίστευε ότι πλάσματα μπορούσαν να προέλθουν από διαφορετικούς οργανισμούς ή από το έδαφος. Παραλλαγές της θεωρίας της αυτόματης γένεσης υπήρχαν ακόμα και μέχρι τον 17ο αιώνα, αλλά προς το τέλος του, άρχισε μια σειρά παρατηρήσεων και επιχειρημάτων που τελικά απέρριψαν τέτοιες ιδέες. Αυτή η πρόοδος στην επιστημονική κατανόηση συνάντησε πολύ αντίδραση, με προσωπικές πεποιθήσεις και ατομικές προκαταλήψεις να καλύπτουν συχνά τα πραγματικά γεγονότα.
Ο Ουΐλιαμ Χάρβεϊ (William Harvey) (1578-1657) ήταν από τους πρώιμους υποστηριχτές ότι όλη η ζωή άρχισε από ένα αβγό, omne vivum ex ovo. Ο Φραντσέσκο Ρέντι, Ιταλός γιατρός, απέδειξε ήδη από το 1668 ότι ανώτερες μορφές ζωής δεν μπορούσαν να προήλθαν αυτόματα, με το να καταδείξει ότι τα σκουλήκια προέρχονται από αβγά διπτέρων, αλλά οι υποστηριχτές της αυτόματης γένεσης υποστήριζαν ότι το παραπάνω δεν ισχύει για τα μικρόβια και συνέχιζαν να πιστεύουν ότι αυτά μπορεί να γεννηθούν αυτόματα. Οι προσπάθειες για την κατάρριψη της αυτόματης γένεσης συνεχίστηκαν και στις αρχές του 19ου αιώνα με παρατηρήσεις και πειράματα από τον Franz Schulze και τον Theodor Schwann. Το 1745, ο John Needham έβαλε ζωμό από κοτόπουλο σε μία πειραματική φιάλη και το έβρασε. Μετά το άφησε να κρυώσει και περίμενε. Αναπτύχθηκαν μικρόβια, και το παρουσίασε ως παράδειγμα αυτόματης γένεσης. Το 1768, ο Λάζαρο Σπαλαντζάνι επανέλαβε το πείραμα του Needham, αλλά αφαίρεσε τον αέρα από τη φιάλη. Καμία ανάπτυξη μικροβίων δεν παρατηρήθηκε. Το 1854, 1854, οι Heinrich  Schröder (1810–1885) και Theodor von Dusch, και το 1859 ο Schröder μόνος του, επανέλαβε τα πειράματα το πείραμα του φιλτραρίσματος του Hermann von Helmholtz και έδειξε ότι τα έμβια σωματίδια μπορούσαν να αφαιρεθούν από τον αέρα μέσω βαμβακιού.
Το 1864, ο Λουί Παστέρ τελικά ανακοίνωσε τα αποτελέσματα των επιστημονικών του πειραμάτων. Σε μια σειρά παρόμοιων πειραμάτων με τα προηγούμενα, ο Παστέρ κατέδειξε ότι η ζωή δεν μπορεί να προέρθει σε μέρη που δεν έχουν «μολυνθεί» πριν με προϋπάρχουσα ζωή. Τα εμπειρικά αποτελέσματα του Παστέρ συνοψίστηκαν στη φράση Omne vivum ex vivo, "όλη η ζωή [είναι] από ζωή".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιολογικές θεωρίες Κατηγορία:Ιστορία της βιολογίας Κατηγορία:Προέλευση της ζωής
Μικελότσο
Ο Μικελότσο ντι Μπαρτολομέο Μικελότσι (Michelozzo di Bartolomeo Michelozzi, 1396-1472) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας και γλύπτης. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής και ήταν ένας από τους ευνοούμενους αρχιτέκτονες των Μεδίκων και ιδιαίτερα από τον Κόζιμο των Μεδίκων. Ήταν μαθητής του Λορέντσο Γκιμπέρτι και αργότερα συνεργάστηκε με τον Ντονατέλο.
Είναι κυρίως γνωστός για το σχεδιασμό του Παλάτσο Μεντίτσι Ριτσάρντι στη Φλωρεντία, συχνά βρίσκεται στην σκιά σύγχρονών του όπως ο Ντονατέλο στη γλυπτική και ο Φιλίππο Μπρουνελλέσκι στην αρχιτεκτονική. «Παρέμενε για τους βιογράφους του μια σκαιώδης, ενεργή, αγωνιστική, δευτεροκλασάτη μορφή, κάνοντας κύκλους κοντά στην εκθαμβωτική δόξα των δύο κυρίαρχων μαστόρων». Άλλο έργο του είναι ο ναός του Σαν Μάρκο στη Φλωρεντία και το σύμπλεγμά του, το οποίο θεωρείται ένας από τους πρώτους αναγεννησιακούς ναούς.
Παραπομπές
κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης
Τσιρίακο ντε Μίτα
Ο Τσιρίακο Λουίτζι ντε Μίτα (ιταλικά: Ciriaco Luigi de Mita, 1928-2022 ) ήταν Ιταλός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε και πρωθυπουργός της χώρας.
Γεννήθηκε στο Νούσκο της Επαρχίας Αβελίνο στις 2 Φεβρουαρίου 1928. Ως νέος προσχώρησε στη Χριστιανοδημοκρατία και μπήκε στην πολιτική. Έγινε μέλος του Κοινοβουλίου το 1963 και μέλος της Κυβέρνησης το 1973. Για μια δεκαετία υπηρέτησε ως υπουργός Βιομηχανίας και Εξωτερικού Εμπορίου.
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στις 26 Μαΐου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Αδάμαντας Μήλου
Ο Αδάμαντας ή Αδάμας είναι το επίνειο και ο κύριος λιμένας της Μήλου, του Νομού Κυκλάδων, με πληθυσμό 1.347 κατοίκων κατά την απογραφή του 2011. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας.
Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αδάμαντα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινόςοικισμός, με έκταση 3,970 χμ² (2011).
Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του κόλπου της Μήλου. Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1831 από Κρητικούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από ψήφισμα της κυβέρνησης Καποδίστρια. Οι δε σημερινοί απόγονοι εκείνων ονομάζονται "Μηλοκρητικοί".
Στους πρόποδες του λόφου, στην παραλία του Αδάμαντα, υπάρχει θερμή πηγή. Ο χώρος είναι κλειστός (δε λειτουργεί), αλλά υπάρχει πινακίδα που δηλώνει ότι εκεί υπάρχουν θερμά λουτρά.
Στη παραλία του Αδάμαντα και σε βάθος περίπου 30 μ. διακρίνονται ίχνη αρχαίων κτισμάτων από τα οποία και συμπεραίνεται ότι εκεί υπήρχε αρχαιότατος οικισμός που καταβυθίσθηκε λόγω καθίζησης του εδάφους.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1945) καταγράφηκαν 50 θάνατοι κατοίκων από την πείνα και τους βομβαρδισμούς.
Κυνοδέσμη
Η κυνοδέσμη ήταν μία χορδή ή κορδόνι ή μερικές φορές μια δερμάτινη λωρίδα που φορούσαν μερικοί αθλητές στην Αρχαία Ελλάδα και την Ετρουρία για να αποτρέψουν την έκθεση της βάλανου στο κοινό. Ήταν δεμένο σφιχτά γύρω από το ακροπρόσθιο, το τμήμα της ακροβυστίας που εκτείνεται πέρα από τη βάλανο. μικρογραφία| Οι δύο διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους δενόταν η κυνοδέσμη στην αρχαία Ελλάδα. Πάνω: δεμένο σε ένα σχοινί που περνιέται γύρω από τη μέση. Κάτω: δεμένο γύρω από τη βάση του πέους.
Σκοπός
Η κυνοδέσμη φοριόταν προσωρινά σε δημόσιο χώρο και μπορούσε να αφαιρεθεί και να φορεθεί ξανά κατά βούληση. Θα μπορούσε είτε να συνδεθεί σε μια ζώνη μέσης για να εκθέσει το όσχεο, είτε να συνδεθεί με τη βάση του πέους έτσι ώστε το πέος να φαίνεται να κυρτώνεται προς τα πάνω. Η δημόσια έκθεση του κεφαλιού του πέους θεωρήθηκε από τους Έλληνες ως ανέντιμη και επαίσχυντη, κάτι που παρατηρούταν μόνο σε σκλάβους και βάρβαρους. Η σεμνότητα και η ευπρέπεια απαιτούσαν από τους άνδρες που εμφανίζονταν γυμνοί σε δημόσιο περιβάλλον, όπως αθλητές ή ηθοποιοί, να κρύβουν τους βαλάνους τους.
Στην ελληνική και ρωμαϊκή ιατρική πρακτική, η ανεξέλεγκτη διασπορά του σπέρματος θεωρούταν ότι εξασθενεί τους άνδρες και θεωρούταν ιδιαίτερα ότι επηρεάζει την ποιότητα της αρσενικής φωνής. Στην αρχαία Ρώμη, αυτή η μορφή μη χειρουργικής έγχυσης μπορεί να χρησιμοποιηούταν από τους τραγουδιστές ως αγωγή για τη διατήρηση της φωνής.
Στην τέχνη
Αρχικά αναφέρεται στη λογοτεχνία τον 5ο αιώνα π.Χ., στο μερικώς διατηρημένο σατυρικό δράμα Θεωροί του Αισχύλου. Υπάρχουν παλαιότερα στοιχεία από τις εικόνες των αθλητών στην κεραμική της Αρχαίας Ελλάδας. Η κυνοδέσμη χρησιμοποιήθηκε επίσης από τους Ετρούσκους και τους Ρωμαίους που την ονόμασαν ligatura praeputii. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι προτιμούσαν να χρησιμοποιήσουν ένα δακτύλιο γνωστό ως περόνη, αντί για ζώνη, για να αποκρύπτουν την βάλανο.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Ανθρώπινο πέος
Άγιος Χαράλαμπος Κιλκίς
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι ημιορεινό χωριό του Δήμου Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Χαράλαμπος βρίσκεται δυτικά της λίμνης Δοϊράνης, κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Το χωριό είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του όρους Δύσωρον (τμήμα των Κρουσσίων Ορέων), δίπλα στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης (65), ανάμεσα στο Νέο Μυριόφυτο (βόρεια) και τα Αμάραντα (νότια). Απέχει 25 χλμ. βόρεια από την πόλη του Κιλκίς και 71,5 χλμ. βόρεια από τη Θεσσαλονίκη. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες από τη Σάντα της Τραπεζούντας και χαρακτηρίστηκε ως προσφυγικό χωριό. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) από το έτος 1928, στο χωριό εγκαταστάθηκαν 28 οικογένειες, με συνολικά 78 άτομα, και ο πληθυσμός του ήταν αμιγώς προσφυγικός. Οι τότε κάτοικοί του ασχολούνταν με την καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και την κτηνοτροφία. Το χωριό παλιότερα ονομαζόταν Δημούτσα ή Δημόντζα και έτσι αναφέρεται το 1919, μετά την απελευθέρωση του 1913, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σουρλόβου (Αμαράντων). Μετονομάστηκε σε Άγιος Χαράλαμπος το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Αμάραντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαράντων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δοϊράνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Ενορίες της Καραϊβικής
Οι ενορίες της Καραϊβικής συμπεριλαμβάνουν τις ενορίες των χωρών που βρέχονται από αυτήν. Συνολικά υπάρχουν 75 ενορίες.
Σημειώσεις
Η Αντίγουα και Μπαρμπούντα διαιρείται σε 6 ενορίες και δύο ανεξάρτητες περιοχές, που είναι γνωστές ως dependecies (ενικός dependecy), την Μπαρμπούντα και τη Ρεντόντα.
Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
Ο Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες χωρίζεται σε 6 ενορίες (parishes, ενικός parish), 5 από τις οποίες ανήκουν στο νησί του Αγίου Βικέντιου (η έκτη είναι οι Γρεναδίνες)
Οι ενορίες:
Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Οι ενορίες:
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα είναι ένα νησιωτικό κράτος της Καραϊβικής συγκροτούμενη από 6 ενορίες (parishes, ενικός parish) και 2 ανεξάρτητες περιοχές (dependecies, ενικός dependecy).
Οι ενορίες:
Γρενάδα
Το Κράτος της Γρενάδας είναι ένα νησιωτικό κράτος της Καραϊβικής που χωρίζεται σε 6 ενορίες (parishes,ενικός parish) και περαιτέρω σε 15 περιφέρειες (constituency) και μία ανεξάρτητη περιοχή (dependecy,πληθυντικός dependecies).
Οι ενορίες:
Μπαρμπάντος
Τα Μπαρμπάντος διαιρούνται σε 11 ενορίες (parishes, ενικός parish).
Οι ενορίες:
Δομινίκα
Η Δομινίκα διαιρείται σε 10 ενορίες (parishes,ενικός parish).
Οι ενορίες:
Βερμούδες
Οι Βερμούδες διαιρούνται σε 9 ενορίες (parishes, ενικός parish). Υπάρχουν, επίσης, δύο ενορίες που είναι γνωστότερες σαν δήμοι.
Οι ενορίες:
Τζαμάικα
Η Τζαμάικα διαιρείται σε 14 ενορίες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καραϊβική
Μαρισόλ ντελ Όλμο
Η Μαρισόλ ντελ Όλμο (Marisol del Olmo, 9 Μαΐου 1975 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση το 1996 στην τηλενουβέλα Sentimientos ajenos.
Υπήρξε παντρεμένη με τον ηθοποιό Πιέρ Άντζελο από το 1998 μέχρι το 2010. Μαζί έχουν αποκτήσει μια κόρη, την Ισαμπέλα. Το 2011 παντρεύτηκε το Ισπανό ηθοποιό Ρουμπέν Σαμόρα και χώρισαν ένα χρόνο αργότερα το 2012. Μαζί έχουν αποκτήσει ένα γιο, τον Πατρίσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Slot 1
Η προδιαγραφή Slot 1 συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιείται για ορισμένους μικροεπεξεργαστές της κατασκευαστικής εταιρείας Intel, συμπεριλαμβανομένων των επεξεργαστών Celeron, Pentium II και του Pentium III.
Η προδιαγραφή Slot 1 επιτρέπει την χρήση υψηλότερων ταχυτήτων σε σύγκριση με την Socket 7.
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Δρυμαία
thumb|Τα τείχη της αρχαίας Δρυμαίας Η Δρυμαία ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του όρους Καλλίδρομο, πάνω από την κοιλάδα του Κηφισού. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο οικιστής της ήταν ο Ναύβολος ο γιος του Φώκου. Η Δρυμαία καταστράφηκε από τον Ξέρξη κατά την κάθοδο των Περσών στη νότια Ελλάδα. Μετά την απομάκρυνση των Περσών, η Δρυμαία περιστοιχίστηκε με ισχυρά τείχη που σώζονται μέχρι σήμερα .Τα τείχη αυτά έχουν μεγάλη ιστορική σημασία και έχουν γίνει πολλές αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή.
Σήμερα στην περιοχή της Δρυμαίας υπάρχει σύγχρονος οικισμός ο οποίος αρχικά έφερε το όνομα Γλούνιστα. Μετονομάστηκε, ωστόσο, σε Δρυμαία το 1915 λόγω της γειτνίασης με την αρχαία πόλη. Υπάγεται διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας.
Η Δρυμαία έχει υψόμετρο 520m. Το κλίμα της είναι Μεσογειακό με πολλές χιονοπτώσεις τους χειμερινούς μήνες. Υπάρχουν πολλά όμορφα μέρη αναψυχής όπως πχ η Πηγή κερασιάς, ο Αι- Γιώργης κα. Επίσης βρίσκεται κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού. Την πανίδα της περιοχής αποτελούν λύκοι, αλεπούδες, σκίουροι, αγριόχοιροι καθώς και πολλά κτηνοτροφικά ζώα πχ κότες, κατσίκες, πρόβατα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Δρυμαια
Βολίδα βυθομέτρησης
Η Βολίδα βυθομέτρησης ή Βυθομετρική βολίδα, κοινώς «σκαντάγιο», (lead) είναι μεταλλικό συνήθως ορειχάλκινο όργανο που φέρεται στην άκρη λεπτού και ισχυρού σχοινιού, καλούμενο "βολιδόσχοινο" με το οποίο πραγματοποιούνται βυθομετρήσεις.
Η βυθομετρική βολίδα διακρίνεται σε τρία είδη:
Η περιγραφή και ο τρόπος χρήσης της κάθε μιας των παραπάνω αναφέρονται στο άρθρο βυθομέτρηση.
Σημειώσεις
Η πόντιση και ανέλκυση της βολίδας βυθομέτρησης ονομάζεται βόλιση, ή βόλισμα. Ομοίως λέγονταν και η βυθομέτρηση ή βαθυμέτρηση που κυριολεκτικά είναι η λήψη των ενδείξεων του βολιδόσχοινου, άλλως βολιδοσκόπηση. Αυτός που επιχειρεί τη βόλιση ονομάζεται "βολιστής". Το δε ναυτικό πρόσταγμα που δίδονταν παλαιότερα για βόλιση από τον αξιωματικό ναυτιλίας - κατεύθυνσης στα ελληνικά πολεμικά πλοία ήταν βόλισον που γίνονταν από ειδική προς τούτο πτυσσόμενη πλευρική εξέδρα, την "εξέδρα βόλισης".
Πηγές
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Χατζηπέτρος
Το λήμμα Χατζηπέτρος μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κρουνοί
Με το όνομα Κρουνοί είναι γνωστοί οι παρακάτω οικισμοί :
Κορνύ (Αβερόν)
Το Κορνύ (γαλλικά: Cornus, οξιτανικά: Cornús) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κορνυσόλ (γαλλικά: Cornusol).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Neoplan N4016
right|200px|thumb|Το Neoplan N4016
Το Neoplan N4016 είναι ένα λεωφορείο με χαμηλό δάπεδο, κατασκευασμένο από τη Neoplan το 1988-1999. Κατασκευαζόταν στην Στουτγάρδη της Γερμανίας και αργότερα στην Πολωνία. Είναι η μεγαλύτερη έκδοση του μίντιμπας Neoplan N4009.
Το Neoplan N4016 ήταν το πρώτο λεωφορείο με χαμηλό δάπεδο που πουλήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία.
Το Neoplan N4016 είναι 12μετρο με πλάτος 2,5 μέτρα. Ο κινητήρας είναι ή ΜΑΝ ή DAF. Έχει 31 ή 39 θέσεις.
Ολλανδία
Στη Χάγη της Ολλανδίας υπήρχε ο μεγαλύτερος στόλος Neoplan μέχρι το 2005, καθώς υπήρχαν 73 λεωφορεία τέτοιου τύπου
Μεγάλη Βρετανία
Μόνο 12 Neoplan N4016 πουλήθηκαν στην Μεγάλη Βρετανία. Αγοράστηκαν από την Merseyside PTE το 1994 για να εξυπηρετήσουν το Λίβερπουλ.
Ελλάδα
Στην Ελλάδα πουλήθηκαν τα περισσότερα Neoplan N4016 (95), παρ' όλα αυτά εν ενεργεία ήταν τα 93. Πουλήθηκαν το 1994 στον ΟΑΣΑ, ενώ το 2009 αποσύρθηκαν λόγω παλαιότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεωφορείο Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
Κρυφτό
thumb|230px|«Το Κρυφτό», έργο του Γιαν Βέρχας (19ος αιώνας), ιδιωτική συλλογή. Το κρυφτό ή κρυφτούλι είναι παιδικό ομαδικό παιχνίδι, στο οποίο ο ένας παίκτης της ομάδας προσπαθεί να βρει τους υπόλοιπους οι οποίοι έχουν κρυφτεί.
Στο κρυφτό επίσης υπάρχουν και μερικές λέξεις οι οποίες είναι σημαντικές για την ομαλή εξέλιξη του παιχνιδιού. Η λέξη "κολωνάκι" ή "περιπτεράκι" σημαίνει ότι το παιδί που φυλάει στέκεται συνέχεια μπροστά από το μέρος που φυλάει και δεν αφήνει στους άλλους περιθώριο να βγουν. Επίσης η λέξη "ψαράκι" σημαίνει ότι κάποιος μπορεί να παίζει κανονικά αλλά δεν έχει το δικαίωμα να φυλάξει. Επίσης η φράση "τα κλούβιασε" σημαίνει ότι είδε ένα άτομο αλλά το πέρασε για κάποιο άλλο.Το παιχνίδι αυτό το έπαιζαν από παλιά και συνεχίζει να είναι το αγαπημένο παιχνίδι των περισσότερων παιδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραδοσιακά παιδικά παιχνίδια
Αμεδαίος Α΄ της Σαβοΐας
Ο Αμεδαίος Α΄ ο Ένουρος (Amedeo I di Savoia, 1016 - 1051) ήταν κόμης της Σαβοΐας (1030-1051). Ήταν υιός του Ουμβέρτου Α' και της Ανκίλλας του Λένζμπουργκ.