cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπουργείο Εσωτερικών
Ένα υπουργείο εσωτερικών (μερικές φορές ονομάζεται υπουργείο εσωτερικών υποθέσεων) είναι ένα υπουργείο που είναι συνήθως υπεύθυνο για την αστυνόμευση, τη διαχείριση έκτακτων περιστατικών, την εθνική ασφάλεια, την εγγραφή, την εποπτεία των τοπικών κυβερνήσεων, τη διεξαγωγή εκλογών, τη δημόσια διοίκηση και θέματα μετανάστευσης. Ένα τέτοιο υπουργείο συχνά διευθύνεται από έναν υπουργό εσωτερικών, ή έναν υπουργό εσωτερικών υποθέσεων. Σε ορισμένες χώρες, θέματα που σχετίζονται με τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και την απονομή της δικαιοσύνης εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ενός ξεχωριστού υπουργείου δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Υπουργεία Εσωτερικών
Κοριάνο
Το Κοριάνο (ιταλικά: Coriano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Σιδηροδρομική καταστροφή στην Ουφά
Η σιδηροδρομική καταστροφή στην Ουφά ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στις 4 Ιουνίου 1989, στην περιοχή Ιγκλινσκυ (Iglinsky), στην αυτόνομη περιοχή (ΑΣΣΔ) των Μπασκίρ στην τότε Σοβιετική Ένωση, όταν μια έκρηξη σκότωσε 575 άτομα και τραυμάτισε άλλα 800. Είναι η πιο θανατηφόρα σιδηροδρομική καταστροφή σε καιρό ειρήνης στη Σοβιετική Ένωση/Ρωσία.
Το ατύχημα πήρε το όνομά του από την Ουφά, τη μεγαλύτερη πόλη της ΑΣΣΔ του Μπασκίρ, αν και συνέβη περίπου 50 km ανατολικά της πόλης. Ετήσιο μνημόσυνο πραγματοποιείται συνήθως στον σταθμό Ulu-Telya, κοντά στην τοποθεσία της καταστροφής. Έχει κατασκευαστεί και μνημείο στον χώρο.
Ιστορικό
Ο αγωγός είχε αρχικά σχεδιαστεί για τη μεταφορά πετρελαίου, αλλά είχε διαμορφωθεί εκ νέου για τη μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου για τη σοβιετική πετροχημική βιομηχανία. Ωστόσο, ο αγωγός είχε λεπτό τοίχωμα και είχε διάμετρο μόνο 720 mm, όταν η ασφαλής μεταφορά φυσικού αερίου απαιτεί παχύ μονωμένο τοίχωμα και διάμετρο 400 mm. Τον Μάιο του 1984 το Σοβιετικό Υπουργείο Πετρελαίου είχε ακυρώσει την εγκατάσταση ενός αυτόματου συστήματος ανίχνευσης διαρροών σε πραγματικό χρόνο. Το 1985 ένας εκσκαφέας προκάλεσε σοβαρή μηχανική βλάβη στον σωλήνα με τη μορφή ρωγμής 1,7 m κατά την κατασκευή παράκαμψης. Επιπλέον τη νύκτα της έκρηξης υπήρξε αυξημένη πίεση στο σύστημα, λόγω αυξημένης ζήτησης.
Ατύχημα
Στη 1:15 π.μ., δύο επιβατικά τρένα της σιδηροδρομικής εταιρείας του Κουΐμπιτσεφ που μετέφεραν περίπου 1.300 παραθεριστές από και προς το Νοβοσιμπίρσκ και ένα θέρετρο στο Άντλερ στη Μαύρη Θάλασσα εξερράγησαν, 11 km από την πόλη Άσα, στο Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ. Χωρίς κανείς να το αντιληφθεί, από τον ελαττωματικό αγωγό φυσικού αερίου σε απόσταση 900 m από τη γραμμή είχε διαρρεύσει υγροποιημένο φυσικό αέριο (κυρίως προπάνιο και βουτάνιο ) και οι καιρικές συνθήκες επέτρεψαν στο αέριο να συσσωρευτεί στις πεδινές περιοχές, δημιουργώντας ένα εύφλεκτο νέφος κατά μήκος τμήματος του δικτύου της Εταιρείας Σιδηροδρόμων του Κουΐμπιτσεφ.
Η έκρηξη σημειώθηκε μετά από σπινθήρες που δημιούργησαν οι τροχοί από τις δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες που κατευθύνονταν σε αντίθετες κατευθύνσεις, οι οποίοι ανέφλεξαν αυτό το εύφλεκτο νέφος. Οι εκτιμήσεις για το μέγεθος της έκρηξης κυμαίνονταν από 250–300 τόνους TNT με έως και 10 κιλοτόνους TNT.
Στρατιωτικές μονάδες και ιατρικές ομάδες στάλθηκαν στον τόπο του ατυχήματος, πολλές από τις οποίες έψαξαν τα γύρω δάση και βουνά σε περίπτωση που τα θύματα κατάφεραν να διαφύγουν από τον τόπο του δυστυχήματος. Σκηνές του δυστυχήματος μεταδόθηκαν σε σοβιετικά τηλεοπτικά κανάλια, με εικόνες τόσο του δυστυχήματος όσο και των θυμάτων. Τα θύματα αρχικά μεταφέρθηκαν σε κοντινές πόλεις για τις βασικές πρώτες βοήθειες, προτού μεταφερθούν με ιατρικά οχήματα και ελικόπτερα στην Ούφα και το Τσελιάμπινσκ ή μεταφέρθηκαν μέσω της Aeroflot στη Μόσχα για τους πιο σοβαρά τραυματίες. Η συνολική εκκένωση διήρκεσε 16 ώρες και 45 λεπτά, με 806 άτομα να νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και κέντρα εγκαυμάτων.
Θύματα
Πολλά από τα θύματα πέθαναν αργότερα στο νοσοκομείο. Επίσημα στοιχεία είναι 575 νεκροί και πάνω από 800 τραυματίες, αλλά η ανεπίσημη εκτίμηση του αριθμού των θανάτων είναι περίπου 780. 181 από τους νεκρούς ήταν παιδιά.
Η έρευνα
Το απόγευμα της 4ης Ιουνίου, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, Πρόεδρος του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, και μέλη της κυβερνητικής επιτροπής για τη διερεύνηση του ατυχήματος επισκέφτηκαν την τοποθεσία. Οι φήμες για δολιοφθορά ήταν ευρέως διαδεδομένες στον τοπικό πληθυσμό, αλλά η πλειονότητα των αξιωματούχων πίστευε ότι η καταστροφή ήταν τυχαία. Πρόεδρος της Επιτροπής Διερεύνησης του ατυχήματος ήταν ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ Γκενάντι Βεντέρνικοβ (Gennady Vedernikov). Η δίκη για το δυστύχημα συνεχίστηκε επί έξι χρόνια, ενώ εννέα αξιωματούχοι κατηγορήθηκαν, κυρίως μέλη της Nefteprovodmontazh (η εταιρεία που κατασκεύασε τον ελαττωματικό αγωγό) συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής του τμήματος κατασκευής και εγκατάστασης της Nefteprovodmontazh και εργοδηγούς. Οι κατηγορίες ασκήθηκαν βάσει του άρθρου 215, μέρος II του Ποινικού Κώδικα της RSFSR, όπου η μέγιστη ποινή ήταν πέντε χρόνια φυλάκιση.
Πιθανές αιτίες
Σύμφωνα με τους Ντμίτρι Τσέρνοβ (Dmitry Chernov) και Ντιντιέ Σορνέτ (Didier Sornette), οι ακόλουθοι παράγοντες συνέβαλαν στην καταστροφή:
Συνέπειες
Η επόμενη μέρα κηρύχθηκε ημέρα εθνικού πένθους με μεσίστιες σημαίες και ακυρώσεις ψυχαγωγικών προγραμμάτων. Η προγραμματισμένη επανάληψη του Εθνικού Συνεδρίου των Βουλευτών του Λαού επίσης ακυρώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπελίζ
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπελίζ ή Εθνική Υπηρεσία Βιβλιοθήκης και Σύστημα Πληροφόρησης της Μπελίζ είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πόλη Μπελίζ.
Ιστορία
Η πρώτη μαρτυρία για την ύπαρξη βιβλιοθήκης σε βρετανική αποικία χρονολογείται από το 1825. Το 1845, ο Τζέιμς Κρούικσανκ, ο οποίος ήταν εκδότης των εφημερίδων Honduras Almanack και Honduras Gazette, δημοσίευσε μια σύντομη ανακοίνωση για την ύπαρξη μιας βιβλιοθήκης. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οι βιβλιοθήκες στη Βρετανική Ονδούρα οργανώθηκαν σε λέσχες και συλλόγους. Το 1894, ο Σερ Άλφρεντ Μαλόνεϊ προσπάθησε να ιδρύσει την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στη Μπελίζ. Όλες οι υπάρχουσες βιβλιοθήκες καταστράφηκαν από έναν τυφώνα το 1931, με αποτέλεσμα ο Κυβερνήτης Σερ Άλαν Μπερνς, να ανοίξει το 1935 τη Βιβλιοθήκη Jubilee με μια συλλογή 1800 βιβλίων. Το 1960, το όνομά της άλλαξε σε Βιβλιοθήκη της Βρετανικής Ονδούρας. Το 1966 μετονομάστηκε σε Εθνική Βιβλιοθήκη. Το 2006 ψηφίστηκε νόμος που εξασφάλιζε την επικαιροποίηση της ονομασίας και την αυτόνομη λειτουργία του θεσμού.
Από το 1977, η βιβλιοθήκη έχει καταρτίσει μια βιβλιογραφία που περιλαμβάνει όλα τα βιβλία και τα φυλλάδια που εκδόθηκαν στη Μπελίζ, ανεξάρτητα από την εθνικότητα του συγγραφέα.
Κατά νόμο κατάθεση
Η βιβλιοθήκη λειτούργει ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για την Κατά Νόμο Κατάθεση. Οι εκδότες οφείλουν να υποβάλλουν στη βιβλιοθήκη, εντός 30 ημερών από τη δημοσίευση, δύο αντίγραφα βιβλίων, φυλλαδίων, περιοδικών, εφημερίδων, δίσκων, κασετών, CD-ROM, DVD, διατριβών κ.λπ. που έχουν εκδοθεί ή παραχθεί στη Μπελίζ για δημόσια διανομή. Η μη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη τιμωρείται με πρόστιμο έως 3.000 δολάρια ή φυλάκιση ενός έτους. Τα πρόστιμα πρέπει να καταβάλλονται στη βιβλιοθήκη και να καλύπτουν το κόστος των υπηρεσιών που παρέχει[4]. Το ίδρυμα διαθέτει ορισμένες από τις συλλογές του στο διαδίκτυο σε συνεργασία με την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Καραϊβικής. Πρόκειται για συλλογές χαρτών, καρτ ποστάλ, πολύτιμων βιβλίων και γραμματοσήμων. Αγόρασε την πρόσβαση στη βάση δεδομένων EBOSKO και κάθε πολίτης της χώρας μπορεί να τη χρησιμοποιήσει.
Το 1990 η βιβλιοθήκη αριθμούσε 130.000 τόμους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μπελίζ Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Άννινος Μαρκουλλίδης
Ο Μαρκουλλίδης αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1992 έως το 2004, εκπροσωπώντας το νησί στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης, της Ατλάντας, του Σίδνεϊ και της Αθήνας. Το καλύτερο επίτευγμα του ήταν η 15η θέση στα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα.
Στην Πανεπιστημιάδα του 1997 στην Κατάνια της Ιταλίας κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα 200 μέτρα, ενώ στους Μεσογειακούς Αγώνες του ίδιου έτους κέρδισε αργυρό μετάλλιο στα 100 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Χώρου 1998 στην Βαλένθια της Ισπανίας κέρδισε αργυρό μετάλλιο στα 200 μέτρα. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001 στην Τύνιδα κέρδισε αργυρό μετάλλιο στα 100 μέτρα και χρυσό στα 200 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι σπρίντερ
Φραντσέσκα ντα Πολέντα
Η Φραντσέσκα ντα Πολέντα ή Φραντσέσκα ντα Ρίμινι, ήταν κόρη του Γκουίντο Ντα Πολέντα, επικεφαλής της οικογένειας των Ντα Πολέντα, αρχόντων της Ραβέννας. Παντρεύτηκε τον Τζαντζότο Μαλατέστα, έναν ηγέτη που πολέμησε μαζί με τον αδερφό του Πάολο για τους Ντα Πολέντα στον πόλεμο εναντίον της αντίπαλης οικογένειας των Τραβερσάρι για την κυριαρχία της πόλης. Ο Τζαντζότο ήταν γιος του άρχοντα του Ρίμινι, Μαλατέστα Ντα Βερούκιο. Ο γάμος έγινε σε συνδυασμό με τις οικογένειες, τουλάχιστον από το έτος 1266, αλλά δεν είναι σαφές αν έγινε για να επικυρώσει μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των δύο αρχόντων, οι οποίοι συχνά λογομαχούσαν και συγκρούονταν, ή μάλλον, ως αναγνώριση για τον Μαλατέστα, ο οποίος βοήθησε τον Γκουίντο να επιβάλει την κυριαρχία του στην Ραβέννα.
Ωστόσο, δεν είναι σίγουρο ότι πρόκειται για έναν γάμο από έρωτα, καθώς το 1275, όταν εκείνη ήταν 15-16 χρονών, πρόδωσε τον Τζαντζότο Μαλατέστα με τον αδερφό του Πάολο.
Περιγραφή
Για τη Φραντσέσκα λίγα πράγματα είναι γνωστά, είναι όμως σίγουρο ότι χάρισε στο σύζυγό της μια κόρη, την Κονκόρντια.
Σύμφωνα με την περίφημη ιστορία του Δάντη Αλιγκιέρι, του μόνου μάρτυρα και σύγχρονου αφηγητή του συμβάντος, ερωτεύτηκε τον Πάολο Μαλατέστα, τον κουνιάδο της, κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου της. Μεταξύ των δύο γεννήθηκε μια μυστική αγάπη, που όταν ανακαλύφθηκε τιμωρήθηκε με τη δολοφονία των δύο εραστών.
Ο θάνατος του Πάολο και της Φραντσέσκας, σύμφωνα με τις πιο σύγχρονες μελέτες, συνέβη ανάμεσα στα έτη 1283-1285, όταν ο Τζαντζότο ήταν λίγο μικρότερος από σαράντα χρονών, ο Πάολο γύρω στα τριανταεφτά με τριανταεννιά και η Φραντσέσκα ανάμεσα στα είκοσι και εικοσιπέντε.
Σε κανέναν σύγχρονο ιστορικό τους δεν συναντιέται μνεία του Πάολο και της Φραντσέσκας μετά τον Φεβρουάριο του 1283, σαν να ήθελα να λογοκρίνουν ένα ατυχές και ενοχλητικό επεισόδιο για την Εξουσία του Ρίμινι.
Επίσης, διαφορετικές αφηγήσεις του "αιματηρού δράματος", οι οποίες δόθηκαν στη δημοσιότητα στις δεκαετίες και στους αιώνες που ακολούθησαν, όπως αυτή του Βιτσέντζο Καρράρι στο έργο του Ιστορία της Ρομάνια υποστηρίζουν ότι ο Τζαντζότο είχε βρει τη σύζυγό του και τον αδερφό του να κοιμούνται στο κρεββάτι αγκαλιασμένοι και τους διαπέρασε μ' ένα χρύπημα του σπαθιού του.
Το μοναδικό υποτιθέμενο πορτρέτο της Φραντσέσκας δεν υφίστατια πλέον και τα υπόλοιπα είναι όλα φανταστικά: Απεικονιζόταν με την αδερφή της Κιάρα σε μια τοιχογραφία (του οποίου παραμένει μια από τις φωτογραφικές μαρτυρίες του Αλινάρι), η οποία κοσμούσε την εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Πόρτο Φουόρι, στη Ραβέννα και είναι έργο των Τζοβάννι Μπαρόνζο και Πιέτρο Ντα Ρίμινι.
Η Φραντσέσκα Ντα Ρίμινι στο θέατρο
Φραντσέσκα Ντα Ρίμινι, του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο (1902).
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιταλοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Within Temptation
Οι Within Temptation είναι ολλανδικό μουσικό συγκρότημα Ατμοσφαιρικής Γκόθικ Μελωδικής Ποπ Συμφωνικής Μέταλ/Ροκ μουσικής που ιδρύθηκε το 1997 από την τραγουδίστρια Σάρον Ντεν Άντελ και τον κιθαρίστα Ρόμπερτ Βέστερχολτ. Αρχικά το όνομα του συγκροτήματος ήταν "the Portal", ωστόσο πριν την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου μετονομάστηκαν σε "Within Temptation". Ο πιο εμφανής και γνωστός ήχος τους περιγράφεται ως Συμφωνικό Metal, ενώ στα πρώτα τους βήματα, όπως στο ντεμπούτο άλμπουμ τους Enter αλλά και στο δεύτερο άλμπουμ τους Mother Earth, ήταν ως επί το πλείστον Γκόθικ Μέταλ. Το Enter είχε ακόμη και μια υπόδειξη από Doom Metal. Σε μια συνέντευξή η Sharon den Adel δήλωσε ότι: «Θεωρούμε τους εαυτούς μας περισσότερο ένα Ατμοσφαιρικό Μελωδικό Ποπ Συμφωνικό Μέταλ/Ροκ συγκρότημα... Κατά τη γνώμη μου, δεν είμαστε Γκόθικ μπάντα αλλά διαθέτουμε Γκόθικ στοιχεία».
Ιστορία
μικρογραφία|Η [[Σάρον Ντεν Άντελ το 2008 στο Arras, στη Γαλλία όταν οι Within Temptation άνοιγαν τη συναυλία για τους Metallica.]]
Μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτο άλμπουμ τους Enter το 1997, η μπάντα εμφανίστηκε στην ολλανδική underground σκηνή. Το 2001 έγιναν γνωστοί και στο ευρύ κοινό, με το single "Ice Queen" από το δεύτερο άλμπουμ τους, Mother Earth (= Μητέρα Γη), το οποίο έφτασε στο Νο. 2 στα ολλανδικά charts. Μετά από αυτό, το συγκρότημα κέρδισε το Conamus Exportprijs, ένα ολλανδικό βραβείο μουσικής, τέσσερα χρόνια στη σειρά.
Τα επόμενα άλμπουμ τους The Silent Force (2004) και The Heart of Everything (2007) έκαναν το ντεμπούτο τους στο Νο. 1 στα ολλανδικά charts. Το 2008, κυκλοφόρησαν ένα live DVD και CD, Black Symphony, τα οποία ηχογραφήθηκαν σε μια ζωντανή συναυλία σε συνεργασία με την Metropole Orchestra, που διεξήχθη στο Ahoy Arena στο Ρότερνταμ, στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Στην πιο φιλόδοξη συναυλία τους έως τότε οι Within Temptation γιορτάζουν 12 χρόνια και τέσσερα επιτυχημένα άλμπουμ και εμφανίζονται μπροστά σε 10,000 θεατές με την 60-μελής Metropole Orchestra, μια κλασσική χορωδία 20 φωνών και ειδικούς καλεσμένους τον Keith Caputo και την Anneke van Giersbergen. Το 2009 ακολούθησε το An Acoustic Night at the Theatre, ένα άλλο live άλμπουμ.
Το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της μπάντας, The Unforgiving, κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011, παράλληλα με μία σειρά κόμικς και μια σειρά από ταινίες μικρού μήκους, που μαζί καλύπτουν μια κοινή ιστορία. Το πρώτο single, Faster, κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου και η πρώτη μικρού μήκους ταινία, Mother Maiden, κυκλοφόρησε στις 31 Ιανουαρίου. Η μπάντα έχει πουλήσει πάνω από 3.000.000 αντίτυπα του άλμπουμ παγκοσμίως.
Στις 13 Νοεμβρίου του 2012, οι Within Temptation γιόρτασαν 15 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ με ένα τεράστιο live event, που ονομάζεται Elements, στην Sportpaleis αρένα, στην Αμβέρσα του Βελγίου. Με αφορμή την επέτειο αυτή, ο βελγικός ραδιοφωνικός σταθμός Q-music πρότεινε στην μπάντα να κάνει 15 διασκευές διάσημων τραγουδιών. Έτσι, τον Ιούνιο του 2013 οι Within Temptation κυκλοφόρησαν το άλμπουμ The Q-Music Sessions, το οποίο αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος του από ποπ τραγούδια στα οποία η μπάντα μετέδωσε ένα πιο συμφωνικό ύφος. Κάποια από αυτά είναι: Titanium (David Guetta), Summertime Sadness (Lana Del Rey), The Power of Love (Frankie Goes to Hollywood), Radioactive (Imagine Dragons).
Το έκτο στούντιο άλμπουμ τους, Hydra, κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου του 2014 στην Ιαπωνία, στις 31 Ιανουαρίου 2014 στην Ευρώπη και στις 4 Φεβρουαρίου 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το άλμπουμ περιέχει guest εμφανίσεις από καλλιτέχνες διαφορετικών ειδών μουσικής: τη Φινλανδή τραγουδίστρια μέτζο σοπράνο Τάρια Τούρουνεν, που εμφανίζεται στο πρώτο single Paradise (What About Us?), τον Howard Jones, πρώην τραγουδιστή του αμερικανικού metalcore συγκροτήματος Killswitch Engage, τον Dave Pirner, τραγουδιστή του αμερικανικού εναλλακτικής ροκ συγκροτήματος Soul Asylum και τον Αμερικανό ράπερ Xzibit.
Οι Within Temptation κυκλοφόρησαν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους Resist (=Αντίσταση) στις 1 Φεβρουαρίου 2019, μέσω της Spinefarm Records. Μιλώντας για το δίσκο, η Σάρον Ντεν Άντελ λέει ότι έχουν εμπνευστεί από τη σύγχρονη μουσική, της οποίας απέδωσαν ένα "σκοτεινό" πρόσωπο. «Μερικές φορές υπάρχει η αίσθηση ότι η σημερινή ποπ μουσική δεν έχει επαναστατικό χαρακτήρα. Ο κύριος στόχος μας ήταν να συλλέξουμε κομμάτια από ήχους που μας αρέσουν και να αγριέψουμε το όλο πράγμα όσο το δυνατόν περισσότερο μπορούμε, επιτρέποντάς μας να διαμορφώσουμε ένα νέο μουσικό κόσμο ο οποίος είναι βαρύτερος, πιο βρώμικος και πιο φουτουριστικός από όσο έχουμε δημιουργήσει ποτέ πριν. Το Resist είναι η νέα μας άποψη στην metal, ο τρόπος μας να προσφέρουμε μια νέα εκδοχή ζωής στην επαναστατική πλευρά της σύγχρονης μουσικής».
Δισκογραφία
Στούντιο Άλμπουμ thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ Enter thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ Mother Earth thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ The Silent Force thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ The Heart of Everything thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ The Unforgiving thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ Hydra
Άλλες κυκλοφορίες thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ The Dance thumb|150x150px|το εξώφυλλο του άλμπουμ The Q-Music Sessions
DVD
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ολλανδικά symphonic metal συγκροτήματα
Βερθόλδος Β΄ του Τσέρινγκεν
Ο Βερθόλδος Β΄, γερμ. Berthold II (π. 1050 - 12 Απριλίου 1111) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν δούκας της Σουαβίας (1092-98) και του Τσέρινγκεν (π. 1100-1111).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπέρτολντ Β΄, δούκα της Καρινθίας. Υποστήριξε τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν, δούκα της Σουαβίας εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Το 1077 ο βασιλιάς τους καθαίρεσε από τους τίτλους του δούκα.
Το 1078 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μπέρτολντ Β΄ συνέχισε τις διεκδικήσεις του πατέρα του στο δουκάτο της Καρινθίας και της Σουαβίας.
Γκέμπχαρντ Γ΄ της Κωνσταντίας
Ο Γκέμπχαρντ Γ΄ (γερμ.: Gebhard, περίπου 1040 - 12 Νοεμβρίου 1110) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Κωνσταντίας. Στην Έριδα της Περιβολής έλαβε το μέρος του Πάπα και ήταν εναντίον του βασιλιά της Γερμανίας. Προερχόταν από τον Οίκο του Τσέρινγκεν.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μπέρτολντ Β΄, δούκα της Καρινθίας και αδελφός του Μπέρτολντ Β΄, δούκα της Σουαβίας.
Για ένα διάστημα έγινε κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Κάντεν. Έπειτα εισήλθε στη μονή Βενεδικτίνων του Χίρσαου και το 1084 ο παπικός απεσταλμένος Όθων της Όστιας τον χειροτόνησε επίσκοπο της Κωνσταντίας. Την έδρα κατείχε ο Όθων Α΄ επίσκοπος του βασιλιά τη Γερμανίας. Αν και ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ είχε αφορίσει και καθαιρέσει τον Όθωνα Α΄, αυτός κρατούσε τη θέση με τη δύναμη των όπλων· μάλιστα το 1085 έκανε Σύνοδο, όπου καθαίρεσε τον Γκέμπχαρντ και άλλους 14 επισκόπους πιστούς στον Πάπα. Όμως το 1086 απεβίωσε και ο Γκέμπχαρντ μπόρεσε να αναλάβει τη θέση του.
Αναμόρφωσε τη μονή Πετερσχάουζεν και την επάνδρωσε με μοναχούς από το Χίρσγκαου. Το 1089 εγκαινίασε το νέο καθεδρικό της Κωνσταντίας, ο οποίος κτίσθηκε στη θέση αυτού, που είχε καταπέσει το 1052.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Μπελλάρια-Ιτζέα Μαρίνα
Η Μπελλάρια-Ιτζέα Μαρίνα (ιταλικά: Bellaria-Igea Marina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ουγγαρίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ουγγαρίας γυναικών (ουγγρικά: Magyar női vízilabda-bajnokság ή Női Országos Bajnokság I), είναι ένα Ουγγρικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Ουγγρικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ουγγρική Ομοσπονδία Υδατοσφαίρισης (Magyar Vízilabda Szövetség). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 9 ομάδες (2018–19) και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1984 από την Ουγγρική Ομοσπονδία Κολύμβησης (Magyar Úszó Szövetség), και από το 1997 διεξάγεται από την Ουγγρική Ομοσπονδία Υδατοσφαίρισης.
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1984, 7 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την καλύτερη από αυτές να είναι η Σέντες (11). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η UVSE Βουδαπέστης, η οποία κέρδισε τον τίτλο για έβδομη συνεχή χρονιά την περίοδο 2021−22.
Κάτοχοι τίτλου
1 Ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Ουγγαρία Ουγγαρία
Καστελντέλτσι
Το Καστελντέλτσι (ιταλικά: Casteldelci) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Εκκλησία Αγίου Αθανασίου του Μουζάκη
Η Εκκλησία Αγίου Αθανασίου του Μουζάκη είναι ελληνορθόδοξη εκκλησία στην Καστοριά της Ελλάδας. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1383-84 από τους αδερφούς Θεόδωρο Β΄ και Στόγια καταγόμενους από τον οίκο των Μουζάκα, αλβανική οικογένεια ευγενών η οποία και κατείχε υπό τον έλεγχό της την πόλη κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, ενώ είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο Θεωρείται ως εκ των σημαντικότερων μνημείων της Καστοριάς του 14ου αιώνα, ενώ, παράλληλα, αποτελεί την ύστατη χρονικά εκκλησία η οποία ανεγέρθηκε προ της προσάρτησης της πόλης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Διάκοσμος
Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με αναπαραστάσεις αγίων φερόντων βυζαντινές ενδυμασίες, το οποίο και αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό της εικονογραφίας της βυζαντινής περιόδου. Οι τοιχογραφίες ξεχωρίζουν για την αναπαράσταση, για πρώτη χρονικά φορά στην ιστορία της βυζαντινής εικονογραφίας, του Ιησού Χριστού και της Παναγίας με αυτοκρατορική ενδυμασία. Η αναπαράσταση της Παναγίας ως βασίλισσας αποτελεί σχετικά σπάνιο χαρακτηριστικό στη βυζαντινή εικονογραφία. Ακόμη ένα σχετικά σπάνιο χαρακτηριστικό της εκκλησίας αποτελεί το γεγονός πως, παρά το γεγονός πως ο Άγιος Αλέξανδρος συνήθως δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των στρατιωτικών αγίων, ωστόσο, εντός της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου του Μουζάκη βρίσκεται αναπαράσταση του Αγίου Αλεξάνδρου φέροντα στρατιωτική ενδυμασία.
Κληρονομιά
Η εκκλησία επηρέασε σε σημαντική βαθμό την καλλιτεχνική δημιουργία στην πόλη της Καστοριάς, καθώς και, ευρύτερα, στην περιοχή της Μακεδονίας, μεταξύ των τελών του 14ου και των αρχών του 15ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες του 14ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Καστοριά Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Οικογένεια Μουζάκα Κατηγορία:Αρχιτεκτονική του 14ου αιώνα
Γκάρδαρ Σβάβαρ Γκίσλασον
Ο Γκάρδαρ Σβάβαρ Γκίσλασον (ισλανδικά: Garðar Svavar Gíslason) ήταν Ισλανδός αθλητής του στίβου ο οποίος ειδικευόταν στους δρόμους ταχύτητας, στα άλματα, στη δισκοβολία και στο πένταθλο.
Γεννήθηκε το 1906 και ήταν αθλητής στίβου της ΙΡ Ρέικιαβικ και της ΚΡ Ρέικιαβικ. Το 1927 συμμετείχε στο Πρώτο Ισλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στο Ρέικιαβικ, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτα (11.3), στα 200 μέτρα (24.0) και στο πένταθλο (2729,92 βαθμοί), καταγράφωντας έτσι τα πρώτα ρεκόρ πρωταθλήματος. Στο ίδιο πρωτάθλημα τερμάτησε στη δεύτερη θέση στη δισκοβολία και στη δισκοβολία με τα δύο χέρια (46.32) και στην τρίτη θέση στο άλμα εις μήκος (5.93) και στο άλμα εις τριπλούν (12.01).
Στο Πρωτάθλημα του 1931, κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος (5.86). Το 1933 στο εθνικό πρωτάθλημα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα (11.7) και το 1934 το χρυσό μετάλλιο στα 100 (11.4) και στα 200 μέτρα (24.4).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκίσλασον Γκάρδαρ Σβάβαρ
Ελεονώρα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα αυτό αναφέρονται οι κάτωθι:
Θεόδωρος Αψευδής
Ο Θεόδωρος Αψευδής (1150–1215) ήταν Βυζαντινός αγιογράφος με καταγωγή από την Κύπρο. Σύγχρονός του στην Ιταλία ήταν ο Aλμπέρτο Σότιο. Και οι δύο ζωγράφοι δραστηριοποιήθηκαν την ίδια περίοδο. Ο Αψευδής και ο Σότιο επηρεάστηκαν από τη Μακεδονική Αναγέννηση και άλλους ρυθμούς τέχνης του Βυζαντίου. Δραστηριοποιήθηκαν κατά την αποκατάσταση του Κράτους από τους Κομνηνούς. Το έργο του Αψευδούς επηρέασε την Παλαιολόγεια Αναγέννηση. Αρκετοί Ιταλοί καλλιτέχνες που ζωγράφισαν με την τεχνοτροπία του, ήταν ο Κόπο ντι Μαρκοβάλντο και ο Γκουίντο ντα Σιένα. Ο Αψευδής και οι σύγχρονοί του έθεσαν το σκηνικό για την Ιταλική και Κρητική Αναγέννηση. Κάποια από τα αξιόλογα έργα του βρίσκονται στην Κύπρο.
Ιστορία
Γεννήθηκε στη Κύπρο κάποια στιγμή κατά τον 12ο αι.· δεν είναι πολλά πράγματα γνωστά για τη ζωή του. Ο τρόπος ζωγραφικής του μοιάζει με την τέχνη της Κωνσταντινούπολης, έτσι οι ιστορικοί έχουν συμπεράνει, ότι ήταν από την Πόλη. Μπορεί να ταξίδεψε σε όλη την Αυτοκρατορία ζωγραφίζοντας σε διαφορετικές εκκλησίες: η υπογραφή του βρέθηκε σε μία από τις εκκλησίες, που φιλοτέχνησε στην Κύπρο. Είναι ένας από τους λίγους καλλιτέχνες της περιόδου, που το όνομά του είναι γνωστό· ο Ιταλός ζωγράφος Aλμπέρτο Σότιo ήταν ο άλλος γνωστός καλλιτέχνης του Ιταλο-Βυζαντίου την ίδια περίοδο. Το κύριο έργο του είναι στην Παναγία του Άρακα και στον Άγιο Νεόφυτο στην Πάφο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία Κατηγορία:Βυζαντινοί αγιογράφοι
Τερέζα ντ'Εστένσα
Η Τερέζα ντ'Εστένσα, (Καταλανική γλώσσα : Teresa, 1300 - 20 Οκτωβρίου 1327) από τον Οίκο της Εστένσα ήταν κόμισσα του Ουρζέλ ιδίω δικαιώματι (suo jure) και με τον γάμο της έγινε διάδοχος της Αραγωνίας. Ήταν κόρη του Γκομπάλντ ντ'Εστένσα και της Κωνστάν του Αντιγιόν. Ο μεγάλος θείος της Ερμανγκόλ Ι΄ των Καβρέρα κόμη του Ουρζέλ που ήταν άτεκνος, συμφώνησε να περιέλθει το Ουρζέλ στον Αλφόνσο Δ΄ διάδοχο της Αραγωνίας με τον όρο αυτός ο νυμφευτεί τη νόμιμη κληρονόμο του Ερμενγκόλ Ι΄, την Τερέζα. Ο διάδοχος της Αραγωνίας συμφώνησε και ο γάμος έγινε στον καθεδρικό της Λέιδα. Ο Αλφόνσος Δ΄ ήθελε να κάνει μεγάλες δαπάνες για την τελετή, όμως οι τοπικοί σύμβουλοι επέβαλαν περιορισμούς. Όταν γέννησε το 7ο τέκνο της Σάντσο, απεβίωσε (20 Οκτωβρίου 1327) με αυτό στη Θαραγόθα. Τάφηκε εκεί, στον ναό των Φραγκισκανών και το Ουρζέλ έλαβε ο γιος της Ιάκωβος Α΄. Λίγες ημέρες μετά ο Αλφόνσος Δ΄ έγινε βασιλιάς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Δ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης τότε διάδοχο της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Λίγες ημέρες μετά το τέλος της ο Αλφόνσος Δ΄ έγινε βασιλιάς της Αραγωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας
Τζαμί Ελ Μουσρί Αμπούλ Αμπάς
Το Τζαμί Ελ Μουσρί Αμπούλ Αμπάς (αραβικά: جامع أبو العباس المرسي ) είναι ένα Αιγυπτιακό τζαμί στη πόλη της Αλεξάνδρειας. Είναι το μεγαλύτερο και πιο διάσημο τζαμί της πόλης και χτίστηκε προς τιμήν του σουφίτη Αγίου του 13ου αιώνα Αμπού Αλ-Αμπάς Αλ-Μουρσί ο οποίος καταγόταν από τη Μούρθια του Αλ-Άνταλους (μουσουλμανική Ισπανία) και έζησε τα τελευταία του χρόνια στην Αλεξάνδρεια.
Το τζαμί ανασχεδιάστηκε και ανακατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1929-1945 από τους Ευγένιο Βαλζάνια και Μάριο Ρόσσι οι οποίοι εμπνεύστηκαν από τη παλιά αρχιτεκτονική του Καΐρου
Καττόλικα
Η Καττόλικα (ιταλικά: Cattolica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Εκκλησία της Παναγίας (Μάλιγκραντ)
Η Εκκλησία της Παναγίας (Shpella e Maligradit) είναι ανατολική ορθόδοξη σπηλαιώδης εκκλησία επί της νήσου του Μάλιγκραντ, εντός του αλβανικού τμήματος των Λιμνών Πρεσπών. Αποτελεί Πολιτισμικό Μνημείο της Αλβανίας. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Παναγία, ενώ ανεγέρθηκε από τον Σέρβο ευγενή Κέσαρ Νόβακ (αλβανικά: Qesar Novaku ) το 1369.
Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες, καθώς και επιγραφές στην ελληνική γλώσσα, οι οποίες χρονολογούνται από το 1369. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται τοιχογραφικές αναπαραστάσεις της οικογένειας του Νόβακ, στις οποίες αναπαριστάται, επίσης, η Ελληνίδα σύζυγός του, Κάλια.
Αστικό τραγούδι
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι
Ο Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι (πολωνικά: Adam Zagajewski) (21 Ιουνίου 1945 – 21 Μαρτίου 2021) ήταν Πολωνός ποιητής, μυθιστοριογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος. Είναι ο παραλήπτης σημαντικών βραβείων, όπως το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Νόιστατ 2004, το Βραβείο Ποίησης Γκρίφιν στην κατηγορία της Ισόβιας Αναγνώρισης το 2016, το Βραβείο Πριγκίπισσας των Αστουριών για τη Λογοτεχνία 2017 και το Χρυσό Στεφάνι Ποίησης στις ποιητικές βραδιές της Στρούγκας το 2018. Θεωρείται κορυφαίος ποιητής της Γενιάς του '68, η οποία στην πολωνική λογοτεχνία λέγεται και Νέο Κύμα (πολωνικά: Nowa fala). Είναι ένας από τους σημαντικότερους Πολωνούς σύγχρονους ποιητές.
Βιογραφία
Ο Ζαγκαγιέφσκι γεννήθηκε το 1945 στο Λβιβ (το σημερινό Λβιβ στην δυτική Ουκρανία). Ο πατέρας του ήταν ο Ταντέους Ζαγκαγιέφσκι και η μητέρα του ήταν η Λουντβίκα Ζαγκαγιέφσκα (το γένος Τούρσκα). Οι Ζαγκαγιέφσκι εκδιώχθηκαν από το Λβουφ το ίδιο έτος όπως και οι άλλοι Πολωνοί κάτοικοι. Μετακόμισαν στο Γκλίβιτσε, μια πόλη στην Σιλεσία. Φοίτησε στο 5ο Λύκειο Αντζέι Στρούγκα (V Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Struga). Στη συνέχεια, σπούδασε ψυχολογία και φιλοσοφία στο Γιαγκελονιανό Πανεπιστήμιο στην Κρακοβία. Αργότερα δίδαξε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας Ακαντέμια Γκούρνιτσο-Χούτνιτσα. Το 1967 δημοσίευσε τη πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Μουσική", η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Życie Literackie. Δημοσίευσε έργα και κριτικές σε περιοδικά όπως τα Odra (1969-1976) και Twórczość (1969, 1971-1973). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ξεκίνησε να ασχολείται με το λογοτεχνικό κίνημα του Νέου Κύματος (Nowa fala), γνωστό και ως Γενιά του '68. Ο στόχος της ομάδας ήταν "η αντίσταση στις παραποιήσεις της πραγματικότητας και την κατάχρηση της γλώσσας από την κομμουνιστική ιδεολογία και προπαγάνδα". Αφού υπέγραψε την Επιστολής από 59 τα έργα του απαγορεύτηκαν από τις κομμουνιστικές αρχές στην Πολωνία. Το 1978, ήταν ένας από τους ιδρυτές και πρώτους καθηγητές της Ένωσης Επιστημονικής Κατάρτισης. Το 1982, μετανάστευσε στο Παρίσι, αλλά το 2002 επέστρεψε στην Πολωνία μαζί με τη σύζυγό του Μάγια Βοντέτσκα. Ζούσε στην Κρακοβία από το 2002 και έπειτα. Ήταν μέλος της Ένωσης Πολωνών Συγγραφέων.
Τα λογοτεχνικά έργα του Ζαγκαγιέφσκι έχουν λάβει διεθνή αναγνώριση και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ο Γιόαχιμ Τ. Μπερ, ένας κριτής από το περιοδικό World Literature Today, επεσήμανε ότι τα επαναλαμβανόμενα θέματα στη ποίηση του Ζαγκαγιέφσκι περιλαμβάνουν "τη νύχτα, τα όνειρα, την ιστορία και το χρόνο, το άπειρο και την αιωνιότητα, τη σιωπή και το θάνατο." Ο Κολμ Τοϊμπίν επισημαίνει ότι στα καλύτερά του ποιήματα "έχει καταφέρει να συνδέσει τον κόσμο της φαντασίας με την εμπειρία, τα πράγματα που βλέπουμε, ακούμε και θυμόμαστε σε όλα τα όρια και τη θλίψη τους και η απόλαυση της χαράς έχει την ίδια δύναμη για αυτόν όπως τα πράγματα με τον τρόπο που έρχονται." Ο Αμερικανός ποιητής Ρόμπερτ Πίνσκυ παρατηρεί ότι τα ποιήματα του Ζαγκαγιέφσκι αφορούν "την παρουσία του παρελθόντος στην καθημερινή ζωή: την ιστορία όχι ως χρονικό των νεκρών... αλλά ως μια τεράστια, μερικές φορές λεπτή δύναμη που ενυπάρχει σε αυτό που οι άνθρωποι βλέπουν και αισθάνονται κάθε μέρα – και τους τρόπους που μπορούμε να δούμε και να αισθανθούμε". Το ποίημα "Προσπαθώντας να επαινέσουμε τον Ακρωτηριασμένο Κόσμο", το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The New Yorker, έγινε διάσημο μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Ο Ζαγκαγιέφσκι συνήθιζε να παραδίδει εργαστήρια ποίησης ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή γραμμάτων και τεχνών στο Γιαγκελονιανό Πανεπιστήμιο στην Κρακοβία, καθώς και δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δίδασκε και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ήταν μέλος της Επιτροπής για την Κοινωνική Σκέψη του πανεπιστημίου. Δίδαξε δύο μαθήματα, ένα εκ των οποίων ήταν για τον Πολωνό ποιητή Τσέσλαφ Μίουος. Η Όλγκα Τοκάρτσουκ, σε ανάρτηση της για τον θάνατο του Ζαγκαγιέφσκι, έγραψε ότι ήταν ένας εκτιμημένος δάσκαλος της ποίησης.
Ο Ζαγκαγιέφσκι πέθανε στις 21 Μαρτίου 2021 στην Κρακοβία. Ήταν 75 ετών.
Βραβεία
Ο Ζαγκαγιέφσκι έχει λάβει τον Χάλκινο Σταυρό του Τάγματος της Αξίας και έχει λάβει δύο φορές τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγεννημένης Πολωνίας. Το 1992, έλαβε μια υποτροφία Γκούγκενχαϊμ. Κέρδισε το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Νόιστατ το 2004, βραβείο το οποίο θεωρείται προπομπός για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο δεύτερος Πολωνός συγγραφέας που κέρδισε το βραβείο, μετά τον Τσέσλαφ Μίουος.
Το 2015 έλαβε το Βραβείο Χάινριχ Μαν. Το Μάιο του 2016 το Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν του απέδωσε το βραβείο Δρ. Λέοπολντ Λούκας. Το ίδιο έτος έλαβε το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής και το Μεγάλο Βραβείο Ποίησης Γιάνους Πανόνιους (βραβείο του ουγγρικού συλλόγου ΠΕΝ). Το 2017 τιμήθηκε με το Βραβείο της Πριγκίπισσας της Αστούριας, ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία στον ισπανόφωνο κόσμο." Το 2018 η συλλογή δοκιμίων του με τίτλο Poezja dla początkujących (Ποίηση για Αρχάριους), ήταν υποψήφια για το βραβείο Νίκε, το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο στην Πολωνία. Το 2019, ο Ζαγκαγιέφσκι έγινε παραλήπτης του Βραβείου "Για την αξία" στις επιστήμες και τέχνες, ένα γερμανικό παράσημο. Στη διάρκεια της ζωής του, αναφερόταν συχνά ως ένα από τα φαβορί για το Βραβείο Νόμπελ.
Βιβλιογραφία
μικρογραφία|Ο [[Άνταμ Μίχνικ και ο Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι το 2004]] μικρογραφία|Ο Ζαγκαγιέφσκι και η [[Βισουάβα Σιμπόρσκα το 2005]]
Τζεμμάνο
Το Τζεμμάνο (ιταλικά: Gemmano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής
Τζεμμάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Έλκηθρο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Ο όρος Έλκηθρο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014 μπορεί να αναφέρεται στα εξής Ολυμπιακά αθλήματα:
Προελληνικό υπόστρωμα
Το προελληνικό υπόστρωμα αποτελείται από την άγνωστη προϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα (ή γλώσσες) που ομιλούνταν στην προϊστορική Ελλάδα πριν από την έλευση της πρωτοελληνικής γλώσσας στην ελληνική χερσόνησο κατά την Εποχή του Χαλκού. Είναι πιθανό ότι η ελληνική απέκτησε μερικές χιλιάδες λέξεις και κύρια ονόματα από μια τέτοια γλώσσα ή ομάδα γλωσσών, επειδή μέρος του λεξιλογίου της δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά ότι προέρχεται από την πρωτοελληνική και μια πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ανακατασκευή είναι σχεδόν αδύνατη για τέτοιους όρους.
Μερικά παραδείγματα λέξεων που προφανώς προέρχονται από το προελληνικό υπόστρωμα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Μαϊόλο
Το Μαϊόλο (ιταλικά: Maiolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Άλι Αλ Νόνο
Ο Άλι Αλ Νόνο (αραβικά: علي النونو, γεννήθηκε 7 Ιουνίου 1980) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από την Υεμένη που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Υεμένης με 29 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υεμένιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Υεμένης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ-Μασρί ΣΚ
Μιζάνο Αντριάτικο
Το Μιζάνο Αντριάτικο (ιταλικά: Misano Adriatico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Μονταΐνο
Το Μονταΐνο (ιταλικά: Mondaino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ρίμινι, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Ερμάνος Α΄ της Βάδης
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέρτολντ Β΄ δούκα της Καρινθίας. Γεννήθηκε στο Φράιμπουργκ και από τη σύζυγό του απέκτησε το δικαίωμα στο Μπάντεν, που αργότερα έγινε ο πυρήνας των ιδιοκτησιών του Οίκου. Μεταξύ αυτών των γαιών ήταν το Άλμπγκαου και το Ούλφγκαου της Φραγκονίας.
Το 1073 διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του και έγινε μοναχός στο αββαείο του Κλυνύ, όπου απεβίωσε. Εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 25 Απριλίου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ του Μπάκνανγκ-Σούλιχγκαου, κόμισσα του Έμπερσταϊν-Καλβ, ιδρύτρια του αββαείου Χίρσαου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Χερμαν 01
Αδαλβέρτος Α΄ του Τεκ
Ο Αδαλβέρτος Α΄, γερμ. Adalbert I (π. 1135 - π. 1195) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν δούκας του Τεκ (1187-1195).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν και της Κλημεντίας του Λουξεμβούργου-Ναμύρ. Έλαβε το όνομα του προς μητρός θείου του.
Περί το 1195 απεβίωσε σε ηλικία π. 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αδαλβέρτος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Αρσάκειο Ροδόπης
Το Αρσάκειο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Αρσάκειο βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχει περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 30 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή και 37 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Πρόκειται για μικτό χωριό από χριστιανούς και μουσουλμάνους αλλά και με ορισμένες οικογένειες Πομάκων από την περιοχή του Κέχρου. Οι περισσότεροι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν  κατάγονται από το Θυμίτ-κιοϊ (Ευθύμιο) Μαλγάρων και λιγότεροι από άλλα μέρη της Ανατολικής Θράκης, της Μικράς Ασίας και του Πόντου.Το 1920 από την Επιτροπή Ονοματοθεσίας Οικισμών μετονομάσθηκε από Ασάκιοϊ σε Αρσάκειο.
Τον Φεβρουάριο του 2017 και κατά τη διάρκεια εργασιών του Διαδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου (ΤΑΡ) εντοπίστηκαν "αρχικά τμήματα πίθων, οστά και ίχνη καύσης. Ακολούθησε ανασκαφική διερεύνηση, η οποία έφερε στο φως:
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαπών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Σαπών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 660 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Ανφούσι
thumb|300px thumb|300px|Θέα της συνοικίας από τη θάλασσα, διακρίνεται το [[κάστρο του Καϊτμπέη]] thumb|300px Η Ανφούσι ή Αμφούσι (αραβικά: الأنفوشي‎ ) είναι συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Η τοποθεσία της αντιστοιχεί σε αυτήν της πρώην νήσου Φάρος, η οποία σήμερα έχει ενωθεί με την Αλεξάνδρεια και είναι πυκνοκατοικημένη χερσόνησος. Είναι, κατα συνέπεια από τις πιο παλιές συνοικίες της πόλης. Εκεί είναι χτισμένα πολλά παλιά ορόσημα, όπως το Τζαμί Ελ Μουσρί Αμπούλ Αμπάς και το Κάστρο του Καϊτμπέη. Στην Ανφούσι φιλοξενείται επίσης από το 1958 ο Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αλεξανδρείας (ΕΝΟΑ).
Ετυμολογία
Στα αραβικά "Ανφούσι" σημαίνει "μύτη". Η ονομασία αυτή παραπέμπει στο σχήμα της συνοικίας η οποία εξέχει στη θάλασσα θυμίζοντας μύτη, ή κατά μια άλλη εκδοχή στον Αουγούστο Ανφόσι, εκπαιδευτή πυροβολικού στην Αίγυπτο επί Μωχάμεντ Άλη και αργότερα συνταγματάρχη.
Αναφορές
Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας
Μοντεσκούντο-Μόντε Κολόμπο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ρίμινι
Φώκιες
thumb|right|200px|Η Φώκια η κοινή Παρά το γεγονός ότι όλα τα πτερυγιόποδα, θηλαστικά προσαρμοσμένα πολύ στη ζωή στο νερό, μπορούν να ονομαστούν φώκιες, οι αληθινές φώκιες, γνωστές αλλιώς και σαν άωτες, ανήκουν στην οικογένεια των φωκιδών. Οι φώκιες δεν έχουν εξωτερικά αφτιά. Δεν μπορούν επίσης να κατευθύνουν τα πίσω πτερύγιά τους προς τα εμπρός, κάτω από το σώμα τους και το τρίχωμά τους αποτελείται κυρίως από μεγάλες τρίχες. Η ταξινόμηση των ζώων που ανήκουν στις γνήσιες φώκιες, συμπίπτει σχεδόν με τη φυσική τους διαίρεση σε φώκιες του βορείου και του νοτίου ημισφαιρίου.
Ταξινόμηση
Η οικογένεια των Φωκιδών διαιρείται σε δύο υποοικογένειες: στις Φωκίνες και στις Μοναχίνες.
Οι Φωκίνες, περιλαμβάνουν φώκιες του βορείου ημισφαιρίου, όπως τον «Ερύγναθο τον Γενειοφόρο», τη φώκια την «Κυστοφόρο» και τον «Αλίκερω». Επίσης τη φώκια την «Κοινή», τη φώκια της «Κασπίας», τη φώκια της «Βαϊκάλης», τη φώκια την «Παγόφιλο - τον γροιλανδικό» και πολλά άλλα είδη.
Οι Μοναχίνες περιλαμβάνουν τη φώκια τη «μοναχή», τον «θαλάσσιο ελέφαντα», τη φώκη τη «Μακρόρρινο», τη φώκια του «Βέντελ», τη φώκια την «καρκινοφάγο», τη φώκια - «λεοπάρδαλη» και τη φώκια του «Ρος». Σε παλαιότερες ταξινομήσεις, ο θαλάσσιος ελέφαντας, όπως και η φώκια η κυστοφόρος, συγκροτούσαν μια υποοικογένεια, την υποοικογένεια των «κυστοφοριδών». Η λεπτομερειακή όμως σύγκριση των κρανίων και των σκελετών τους, απέδειξε ότι δε συγγενεύουν τόσο στενά και ότι η κυστοφόρος συγγενεύει περισσότερο με τις άλλες ανταρκτικές φώκιες.
Φώκια η δακτυλιωτή
Στις βορειότερες περιοχές του βορείου ημισφαιρίου ζει η «φώκια η δακτυλιωτή». Η φώκια αυτή ζει κατά μήκος των πολικών αρκτικών ακτών. Ζει στο νερό των κενών εκείνων ανάμεσα στον αδιάπλευστο πάγο και κατά μήκος των φιόρδ και των όρμων. Αλλά συνήθως δεν παρουσιάζεται στο ανοιχτό πέλαγος κι ανάμεσα στους επιπλέοντες πάγους. Δύο χαρακτηριστικές μορφές της φώκιας αυτής ζουν στις λίμνες με γλυκό νερό, όπως η Σάιμαα και η Λάντογκα στη Φινλανδία.
Οι φώκιες αυτές, μαζί με μερικές άλλες, έχουν αποκτήσει ξεχωριστά ονόματα υποειδών. Οι φώκιες οι δακτυλιωτές είναι μικρά ζώα, που φτάνουν μόνο το 1,4 μ. σε μήκος και ζυγίζουν γύρω στα 90,7 κιλά. Οι χρωματισμός της γούνας ποικίλλει, αλλά συνήθως αποτελείται από μαύρα μικρά στίγματα που περιβάλλονται από ένα ανοιχτόχρωμο δαχτυλίδι, σε ανοιχτό γκρίζο φόντο, - που δίνει και την ονομασία στα σπάνια αυτά είδη.
Φώκια της Κασπίας και φώκια της Βαϊκάλης
Δυο άλλες μικρές φώκιες, που συγγενεύουν στενά με την προηγούμενη είναι η «φώκια της Κασπίας» και η «φώκια της Βαϊκάλης». Στη φώκια της Κασπίας αποδόθηκε αυτό το όνομα, γιατί εμφανίζεται στην Κασπία θάλασσα. Εντούτοις καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου στη λιμνοθάλασσα της Κασπίας διαμένει πολύ λίγο, καθώς προτιμά να ζει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της σε δροσερότερα μέρη.
Σε αντίθεση με την αεικίνητη Κασπία, η φώκια της Βαϊκάλης ζει αποκλειστικά όλο το χρόνο στη λίμνη της Βαϊκάλης της ανατολικής Ρωσίας, μιας λίμνης τεράστιας έκτασης με γλυκό νερό.
Και τα δύο μικρά και επιλεκτικά αυτά είδη, είναι περίπου στο ίδιο μέγεθος με τη δακτυλιωτή και έχουν γκριζοκίτρινες αποχρώσεις στη γούνα τους. Η φώκια της Κασπίας φέρει ακανόνιστες διάστικτες μαύρες πινελιές στο τρίχωμά της, που την κάνουν να ξεχωρίζει.
Γενειοφόρος φώκια
Τα πλούσια γένια, μουστάκια που την κάνουν να ξεχωρίζει, της προσδίδουν και το όνομά της. Η Γενειοφόρος φώκια είναι μόλις στα 2 μ. μήκος και ζυγίζει γύρω στα 202 κιλά. Η γούνα της λάμπει από τις μοναδικές γκρίζες και καφέ παλ (παστέλ) αποχρώσεις του μπεζ που έχει στο τρίχωμά της.
Οι μικρές δεν ξεπερνούν το 1 μ. μήκος κι όταν γεννιούνται (από τον Απρίλιο έως τον Μάιο), μένουν με τους γονείς τους για λίγο καιρό. Μία μικρή γενειοφόρος φώκια γεννιέται κάθε δεύτερο χρόνο, πράγμα αξιοσημείωτο για την οικογένεια των φωκινών που συνήθως γεννιέται ένα κάθε χρόνο.
Η γενειοφόρος φώκια τρέφεται με ψάρια του παγωμένου ωκεανού κι από την ώρα που γεννιέται ζει στις παραθαλάσσιες βραχώδεις ακτές των μεγάλων παγόβουνων. Αν και δεν έχει μεγάλη ζήτηση, οι Εσκιμώοι κι όχι μόνο, εξασφαλίζουν τροφή και ένδυση και καθώς το δέρμα της είναι πολύ σκληρό, το βρίσκουν κατάλληλο για την κατασκευή καγιάκ και παλαμαριών.
Φώκια η ραβδωτή
Η «ραβδωτή» ζει κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Ρωσίας, στη βορειοδυτική θάλασσα του Βερίγγειου και στη θάλασσα του Οκότσκ.
Παρόλο που και οι αρσενικές και οι θηλυκές έχουν παρόμοιο σχέδιο στη γούνα τους, τα θηλυκά και τα μικρά έχουν πιο ανοιχτόχρωμη. Οι ενήλικες αρσενικές έχουν καστανό χρώμα, με πλατιές κρεμ λωρίδες γύρω από το λαιμό και το πίσω άκρο του κεφαλιού τους, και ένα μεγάλο κύκλο στα πλευρά γύρω από την άρθρωση του κάθε μπροστινού πτερυγίου. Τα μικρά γεννιούνται κατά την περίοδο της Άνοιξης και έχουν μακρύ άσπρο τρίχωμα.
Παγόφιλος ο γροιλανδικός
Η φώκια «παγόφιλος ο γροιλανδικός» είναι αρκτική και πολύ πιο γνωστή από τη ραβδωτή. Κινείται από τις βόρειες ακτές της Ευρώπης, της Ασίας και της Νέας Ζέμλιας και φτάνει ως τη Σπιτσβέργη. Επίσης εμφανίζεται από τη Γροιλανδία, τις βορειοανατολικές ακτές του Καναδά αλλά και τον κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου και περνά ως και το νησί Μπάφιν. Απουσιάζει όμως από τον κόλπος του Χάντσον.
Ροδόλφος του Τσέρινγκεν
Ο Ροδόλφος, γερμ. Rudolf/Ralph/Raoul (π. 1135 - 5 Αυγούστου 1191) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1160-1161) και πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης.
Φώκιες
Παγόφιλος ο γροιλανδικός
Η φωκίδα αυτή έχει 1,8 μ. μήκος κι έχει ανοιχτό γκρίζο χρώμα. Η αρσενική έχει μια μαύρη λωρίδα, σε σχήμα πετάλου, κατά μήκος των πλευρών και στην πλάτη της. Η λωρίδα αυτή υπάρχει και στον θηλυκό αλλά είναι λιγότερο έντονη.
Τα νεογέννητα είναι μόνο στα 80 εκατοστά μήκος κι έχουν ένα πλούσιο λευκό τρίχωμα, που πέφτει μετά ένα μήνα, για να αντικατασταθεί με γκρίζο διάστικτο, σε πιο σκούρο γκρίζο και μαύρο. Υπάρχει τεράστια ποικιλία στο σχέδιο του τριχώματος των ανήλικων αυτών ζώων. Αλλά και το χρώμα των ενηλίκων αλλάζει συχνά, στη διάρκεια της ζωής τους.
Ροδόλφος του Τσέρινγκεν
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν και της Κλημεντίας του Λουξεμβούργου-Ναμύρ.
Φώκιες
Παγόφιλος ο γροιλανδικός
Τα μικρά γεννιούνται στο τέλος Φεβρουαρίου και θηλάζονται μόνο 10 ως 12 μέρες. Καθώς αναπτύσσονται, αποκτούν ένα παχύ μονωτικό στρώμα λίπους, το οποίο λειτουργεί ως απόθεμα τροφής έως ότου μάθουν να βρίσκουν μόνα τους την τροφή τους. Αυτό το είδος φώκιας είναι πολυάριθμο. Μια στατιστική που βασίζεται στη μέτρηση των μελών αυτών από αεροφωτογραφίες, έχει ανεβάσει τον αριθμό του στα 5 εκατομμύρια.
Ροδόλφος του Τσέρινγκεν
Βιογραφία
Όταν απεβίωσε ο Άρνολτ του Ζέλενχόφεν, αρχιεπίσκοπος του Μάιντς, οι πολίτες εξέλεξαν τον Ροδόλφο, αλλά η πόλη ετέθη υπό απαγόρευση. Τότε οι άρχοντες και ο κλήρος διέφυγαν στη Φρανκφούρτη επί του Μάιν και εκεί εξέλεξαν τον Χριστιανό του Μπουχ. Ο Φρειδερίκος Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας δεν αναγνώρισε κανέναν· στη Σύνοδο του Λόντι οι δύο αρχιεπίσκοποι καθαιρέθηκαν και ο Ροδόλφος αφορίστηκε.
Φώκιες
Παγόφιλος ο γροιλανδικός
Οι φώκιες αυτές είναι μεγάλης εμπορικής αξίας, γιατί τα μικρά τους, έως δέκα ημερών έχουν μεγάλη ζήτηση, για το απαλό χοντρό τρίχωμά τους. Οι πιο μεγάλες ανήλικες φώκιες καθώς και ενήλικες «συλλαμβάνονται» για το λάδι και το δέρμα τους. Το λάδι τους αποτελεί το μισό από το ανατολικό εισόδημα, που προέρχεται από τα ζώα αυτά. Διεθνής συμφωνία καθορίζει τον αριθμό των ζώων αυτών, που πρέπει να σκοτώνονται κάθε χρόνο.
Κυστοφόρος φώκια
Η «κυστοφόρος φώκια» ζει από τη Νέα Γη και το νησί Μπάφιν ως τη Γροιλανδία, την Ισλανδία και τη Σπιτσβέργη, συμπίπτοντας, κατά προσέγγιση, με το δυτικό μέρος της εξάπλωσης του Παγόφιλου του γροιλανδικού.
Ροδόλφος του Τσέρινγκεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Φώκιες
Κυστοφόρος φώκια
Οι κυστοφόρες ζουν σε πιο ανοιχτά νερά από τους παγόφιλους, αλλά γεννάνε τα μικρά τους τον ίδιο καιρό. Κατά συνέπεια ακολουθείται το ίδιο δρομολόγιο φαλαινοθηρίας και για τα δύο είδη μικρών, και είναι σχεδόν αδύνατον να εκτιμηθούν οι αναφορές της παλαιότερης λογοτεχνίας, σχετικά με το σημερινό κι ακριβή αριθμό των φαλαινοθήρων.