cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avatar: The Way of Water
Διανομή
μικρογραφία|Ο παραγωγός Λαντάου, ο Γουόρθινγκτον, η Σαλντάνα, ο Κάμερον, η Γουίβερ και ο Λανγκ που προωθούν την ταινία στο Τόκιο Ο Σαμ Γουόρθινγκτον και η Ζόε Σαλντάνα επιβεβαιώθηκαν τον Ιανουάριο του 2010 ότι υπέγραψαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους στις συνέχειες. Αργότερα το ίδιο έτος, ο Κάμερον επιβεβαίωσε ότι τόσο η Σιγκούρνεϊ Γουίβερ όσο και ο Στίβεν Λανγκ θα επέστρεφαν παρά τον θάνατο των χαρακτήρων τους. Η Κάμερον δήλωσε επίσης ότι η Γουίβερ θα εμφανιζόταν και στις τρεις συνέχειες (το τέταρτο δεν είχε προγραμματιστεί εκείνη τη στιγμή) και ότι ο χαρακτήρας της, Γκρέις Ογκουστίν, θα ήταν ζωντανός. Τον Μάρτιο του 2015, ωστόσο, η Γουίβερ είπε ότι θα υποδυθεί έναν νέο χαρακτήρα στην επόμενη ταινία. Ο Κάμερον επιβεβαίωσε το 2010 ότι ο Λανγκ θα επέστρεφε ως Κουάριτς στις τρεις πρώτες συνέχειες, δηλώνοντας: "Δεν πρόκειται να πω ακριβώς πώς τον φέρνουμε πίσω, αλλά τελικά είναι μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας. Ο χαρακτήρας του θα εξελιχθεί σε πραγματικά απροσδόκητα μέρη στο τόξο του νέου μας έπος των τριών ταινιών." Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Μισέλ Ροντρίγκες δήλωσε ότι σε αντίθεση με την Γουίβερ και τον Λανγκ, των οποίων οι χαρακτήρες είχαν επίσης πεθάνει στην πρώτη ταινία, δεν θα επέστρεφε στο Avatar 2.
Αρκετές νέες ανακοινώσεις του καστ έγιναν το 2017, με τους Τζόελ Ντέιβιντ Μουρ, Κ.Κ.Χ. Πάουντερ και Ματ Τζέραλντ να επιβεβαιώνονται ότι θα επιστρέψουν από την πρώτη ταινία. Επιπλέον, ο Κλιφ Κέρτις εντάχθηκε στο καστ ως Τονογουάρι, ο αρχηγός της φυλής των Ναβί των υφάλων με όνομα Μετκάινα. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2017, ο παιδικός ηθοποιός Φίλιπ Γκέλγιο αποκαλύφθηκε ότι είχε υπογράψει έναν άγνωστο ρόλο. Στις 27 Σεπτεμβρίου, επτά παιδιά ηθοποιοί επιβεβαιώθηκαν ως μέρος του κύριου καστ, μαζί με τον Γκέλγιο: Τζέιμι Φλάτερς, Μπρίτεν Ντάλτον και Τρίνιτι Μπλίς ως τα παιδιά των Τζέικ και Νεϊτίρι, Γκέλγιο, Μπέιλι Μπας και Ντουέιν Έβανς Τζρ. ως μέλη των Μετκάινα (μαζί με τον Κέρτις) και τον Τζακ Τσάμπιον, τον μόνο που εμφανίστηκε σε ζωντανή δράση, ως άνθρωπος που γεννήθηκε στην Πανδώρα. Ο Κάμερον δήλωσε αργότερα ότι το παιδικό καστ είχε εκπαιδευτεί για έξι μήνες για να προετοιμαστεί για τις υποβρύχιες σκηνές που γυρίζονταν σε performance capture και ότι τώρα μπορούσαν όλοι να κρατήσουν την αναπνοή τους "για περίπου δύο έως τέσσερα λεπτά», ακόμη και η τότε επτά χρόνων Τρίνιτι Μπλίς, και τώρα "είχαν όλοι τέλεια ικανοί να δρουν υποβρύχια, πολύ ήρεμα κρατώντας την αναπνοή τους".
Στις 3 Οκτωβρίου 2017, αναφέρθηκε ότι η Κέιτ Γουίνσλετ, η οποία πρωταγωνίστησε στον Τιτανικό του Κάμερον, είχε ενταχθεί στο καστ του Avatar 2 και πιθανώς στις συνέχειες του. Ο Κάμερον σχολίασε: "Η Κέιτ κι εγώ ψάχναμε κάτι να κάνουμε μαζί εδώ και 20 χρόνια, από τη συνεργασία μας στον Τιτανικό, που ήταν μια από τις πιο ανταποδοτικές της καριέρας μου", και πρόσθεσε ότι ο χαρακτήρας της ονομάστηκε Ρόναλ. Όταν ρωτήθηκε από το ComicBook.com σχετικά με τους λόγους για να επιστρέψει στη δουλειά με τον Κάμερον, η Γουίνσλετ είπε ότι απλώς της ζήτησε να υποδυθεί την Ρόναλ και εκείνη δέχτηκε από έναν συνδυασμό της αγάπης της για την πρώτη ταινία Avatar, μια έλξη για τον καλογραμμένο και δυνατός γυναικείος ρόλος, η αγάπη να είναι στο νερό και να συνεργαστεί με τον Κάμερον και το καστ της ταινίας. Αν και η φύση του χαρακτήρα της ήταν αρχικά άγνωστη, η Κάμερον δήλωσε τον επόμενο μήνα ότι ο Ρόναλ ήταν "μέρος των ανθρώπων της θάλασσας, των ανθρώπων των υφάλων", σε σχέση με τη φυλή Ναβί της Μετκάινα, κάνοντας τον πρώτο ρόλο της Γουίνσλετ στο Avatar 2 μέσω performance capture, που περίμενε με ανυπομονησία, καθώς επέμενε να εκτελεί μόνη της όλες τις κινήσεις του χαρακτήρα της, έπρεπε, όπως και το παιδικό καστ, να μάθει ελεύθερη κατάδυση για την ταινία. Η Γουίνσλετ, η οποία ήταν εμφανώς απρόθυμη να συνεργαστεί ξανά με τον Κάμερον λόγω των περίπλοκων καταστάσεων στις οποίες βάζει τους ηθοποιούς του στις σκηνές τους, δήλωσε ότι ο Κάμερον της πρότεινε τον ρόλο τον Ιούλιο του 2017 όταν ήρθε να τη βοηθήσει και τον συνεργάτη τους στον Τιτανικό Λεονάρντο Ντι Κάπριο σε έναν έρανο στη Γαλλία, στέλνοντάς της τα σενάρια λίγο μετά. Σχολίασε ότι ο ρόλος της ήταν "σχετικά μικρός σε σύγκριση με το μεγάλο γύρισμα", καθώς θα είχε μόνο ένα μήνα γυρίσματα, αλλά και «έναν κεντρικό χαρακτήρα στη συνεχιζόμενη ιστορία".
Στις 13 Οκτωβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Τζιοβάνι Ριμπίζι θα επέστρεφε ως ο Πάρκερ Σέλφριτζ από την πρώτη ταινία, και στις τέσσερις επερχόμενες ταινίες Avatar. Στις 25 Ιανουαρίου 2018, ο Ντίλιπ Ράο επιβεβαιώθηκε ότι θα επιστρέψει ως Δρ. Μαξ Πατέλ. Έναν χρόνο αργότερα, η Έντι Φάλκο και ο Μπρένταν Κάουελ εντάχθηκαν στο καστ σε ρόλους ζωντανής δράσης. Τον Οκτώβριο του 2019, ο Έντουαρντ Νόρτον αποκάλυψε ότι είχε απορρίψει έναν ρόλο στο Avatar 2, επειδή ενδιαφερόταν μόνο να παίξει έναν Ναβί, κάτι που δεν ήταν ο προτεινόμενος χαρακτήρας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Studios Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ Κατηγορία:Ταινίες της TSG Entertainment Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες Avatar Κατηγορία:Ταινίες της Lightstorm Entertainment Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον
Εθνικός Δευτεράς
Ιστορία
Ο Εθνικός Δευτεράς ιδρύθηκε στις 10 Αυγούστου 1965. Η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 1983 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΣΤΟΚ κερδίζοντας την ένταξη της στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Ωστόσο, διαγράφηκε από τις τάξεις της ΚΟΠ μετά από απόφαση της Ανώτατης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού (ΑΔΕΑ) κατόπιν ένστασης της Δόξας Παλιομετόχου, επικαλούμενη ενός κανονισμού της ομοσπονδίας σύμφωνα με τον οποίο ομάδες που προέρχονταν από χωριά με πληθυσμό μικρότερο των 1500 κατοίκων, δεν μπορούσαν να ενταχθούν στην ομοσπονδία. Μετά από δικαστική διαμάχη αρκετών μηνών, ο Εθνικός Δευτεράς εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Ωστόσο, λόγω του γεγονότος αυτού δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1983-84, το οποίο διεξήχθη με 13 αντί 14 ομάδες. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1984-85.
Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία για 4 περιόδους. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1990-91. Συνέχισε για δύο περιόδους στη Γ΄ κατηγορία. Υποβιβάστηκε την περίοδο 1992-93. Ακολούθησαν 3 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Λαμπτήρας υπεριωδών
Οι λαμπτήρες υπεριωδών είναι ειδική κατηγορία λαμπτήρων, που ανήκει στους λαμπτήρες αίγλης. Πρόκειται για ειδικούς λαμπτήρες υπεριωδών ακτίνων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για διαγνωστικούς και θεραπευτικούς σκοπούς και ειδικά στις αποστειρώσεις.
Κατασκευάζονται από χαλαζιακό γυαλί, το οποίο επιτρέπει η διέλευση των υπεριωδών ακτίνων. Η φωτεινή τους ένταση είναι σημαντική αφού εκτός από τις υπεριώδεις επιτρέπουν την εκπομπή και ορατών ακτίνων.
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Μιχαήλ Πετρόβιτς Λάζαρεφ
Ο Μιχαήλ Πετρόβιτς Λάζαρεφ (ρωσικά:Михаил Петрович Лазарев, 3 Νοεμβρίου, 1788 — 11 Απριλίου, 1851) ήταν Ρώσος διοικητής του Ναυτικού Στόλου, εξερευνητής, και Ναύαρχος (1843).
Μόρφωση και πρώτα βήματα
Ο Λάζαρεφ ήταν γόνος παλιάς οικογένειας Ρώσων ευγενών από την Περιφέρεια Βλαντίμιρ. Το 1800, εισήλθε στην Ναυτική Ακαδημία της Ρωσίας. Τρία χρόνια αργότερα τον έστειλαν στον στόλο της Αγγλίας, όπου και θα παρέμενε για πέντε χρόνια συνεχούς εν πλω υπηρεσίας. Από το 1808 έως 1813, ο Λάζαρεφ υπηρέτησε στον στόλο της Βαλτικής. Συμμετείχε στον Ρωσο-Σουηδικό πόλεμο του 1808-1809 και στον Πατριωτικό πόλεμο του 1812 κατά του Ναπολέοντα.
Η καριέρα του ως εξερευνητή
Ο Λάζαρεφ στην αρχή έκανε τον περίπλου της υδρογείου στο διάστημα 1813-1816, με το πλοίο Σουβόροφ. Η εξερευνητική αποστολή ξεκίνησε από την Κροστάνδη και έφτασε στην Αλάσκα. Στην διάρκεια αυτής της αποστολής ο Λάζαρεφ ανακάλυψε την Ατόλη Σουβόροφ.
Ως διοικητής του πλοίου Μίρνι και αναπληρωτής του Φάμπιαν φον Μπελλινγκσχάουζεν στην μεγάλη του ναυτική περιήγηση του κόσμου το διάστημα 1819-1821, ο Λάζαρεφ συμμετείχε στην ανακάλυψη της Ανταρκτικής και πλήθους νησιών. Στις 28 Ιανουαρίου 1820 η αποστολή ανακαλύπτει την Ανταρκτική ενδοχώρα, πλησιάζοντας τις ακτές της στις συντεταγμένες -69.35778°N, -2.24722°W και αντικρίζοντας μεγάλες εκτάσεις πάγου.
Ηγεσία σε καιρό πολέμου
Το 1826, ο Λάζαρεφ έγινε διοικητής του πλοίου Αζώφ, το οποίο θα έπλεε στην Μεσόγειο ως τμήμα νηοπομπής υπό την γενική αρχηγία του Ναυάρχου Λόγκιν Γκέιντεν (γνωστού στην Ελλάδα ως Λογγίνος Χέυδεν) και συμμετείχε στην Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827. Ο Λάζαρεφ κέρδισε τον βαθμό του Υποναυάρχου για τις ικανότητες που επέδειξε κατά την διάρκεια της μάχης.
Μεταξύ 1828-1829, κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο, ήταν επικεφαλής στην επιχείρησης αποκλεισμού των Δαρδανελίων.
Το 1830, ο Λάζαρεφ επέστρεψε στην Κροστάνδη και έγινε διοικητής των ναυτικών δυνάμεων του στόλου της Βαλτικής. Δύο χρόνια αργότερα, έγινε Γενικός Αρχηγός του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 1833, ο Λάζαρεφ οδήγησε μια νηοπομπή των Ρώσων στον Βόσπορο και υπέγραψε την Συνθήκη του Χουνκιάρ-Ισκελεσί με την  Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1833, ο Λάζαρεφ διορίστηκε Γενικός Αρχηγός του Στόλου της Μαύρης θάλασσας, των λιμανιών της, καθώς και στρατιωτικός κυβερνήτης της Σεβαστούπολης και του Νικολάγιεφ.
Επίδραση και κληρονομιά
Ο Ναύαρχος Λάζαρεφ άσκησε επίδραση τόσο σε τεχνικά θέματα όσο και ως μέντορας σε νεότερους αξιωματικούς. Εισηγήθηκε την δημιουργία ενός ατμοκίνητου στόλου, αλλά η τεχνολογική και οικονομική καθυστέρηση της Ρωσίας αποτέλεσε ένα μεγάλο εμπόδιο στην πρότασή του. Εκπαίδευσε επίσης μια σειρά από Ρώσους αξιωματικούς του Ναυτικού, μεταξύ άλλων τους Πάβελ Ναχίμοφ, Βλαντίμιρ Κορνίλοφ, Βλαντίμιρ Ιστόμιν και Γκριγκόρι Μπουτακόφ.
Ένας αστεροειδής, ο 3660 Lazarev, ανακαλύφθηκε από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Στεπάνοβιτς Τσέρνικ το 1978 και πήρε το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Τόμας ντε Κουίνσι
Ο Τόμας ντε Κουίνσι (αγγλικά: Thomas De Quincey) (15 Αυγούστου 1785 στο Μάντσεστερ – 8 Δεκεμβρίου 1859 στο Εδιμβούργο ) ήταν Βρετανός μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος της ρομαντικής εποχής. Πιο γνωστό είναι το αυτοβιογραφικό του βιβλίο Εξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιομανούς (1821).
1785–1803
Ο ντε Κουίνσι γεννήθηκε 1785 στο Μάντσεστερ και ήταν γιος επιτυχημένου εμπόρου υφασμάτων με πάθος για τη λογοτεχνία που πέθανε το 1793. Το 1796 μετακόμισαν με τη μητέρα του στο Μπαθ, όπου παρακολούθησε το γυμνάσιο. Ήταν άριστος μαθητής και αρίστευσε στα Λατινικά και στα Ελληνικά. Το 1800, παρακολούθησε σχολείο στο Μάντσεστερ και ετοιμαζόταν να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αλλά αντ' αυτού το 1802 έφυγε κρυφά και έζησε για κάποιο διάστημα άστεγος σε μεγάλη φτώχεια, πρώτα στην Ουαλία και μετά στο Λονδίνο. Εκείνη την εποχή είχε ήδη επηρεαστεί από τη ρομαντική λογοτεχνία, ιδιαίτερα τις Λυρικές Μπαλάντες του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ και του Σάμουελ Τέηλορ Κόλεριτζ. Στο Λονδίνο έγινε φίλος με μια ιερόδουλη, αργότερα περιέγραψε τις περιπλανήσεις εκείνης της εποχής στις Εξομολογήσεις. Γνωστοί τον ανακάλυψαν τυχαία στο Λονδίνο και τον έφεραν πίσω στην οικογένειά του. Τελικά, αφού συμφιλιώθηκε με τη μητέρα και τον κηδεμόνα του, φοίτησε στο Worcester College της Οξφόρδης από τον Δεκέμβριο του 1803.
1804–1817
Αδύναμος και συχνά άρρωστος, στο κολέγιο ήταν μοναχικός προτιμώντας την παρέα των βιβλίων από τους ανθρώπους. Πήγαινε τακτικά στο Λονδίνο για κάποιο διάστημα, όπου, πάσχοντας από σοβαρή νευραλγία, πήρε όπιο για πρώτη φορά το 1804. Το 1803 είχε ξεκινήσει αλληλογραφία με τον Γουόρντσγουορθ, που συνεχίστηκε το 1805 και το 1806. Ήθελε να τον επισκεφτεί, ωστόσο, η μεγάλη του συστολή τον έκανε την τελευταία στιγμή να γυρίσει πίσω. Το 1806 σε ηλικία 21 ετών έλαβε τη μικρή κληρονομιά του πατέρα του, την οποία ξόδεψε κυρίως σε βιβλία. Ήταν παράλογα γενναιόδωρος με τα χρήματά του, κάνοντας δάνεια που δεν θα εξοφλούνταν, όπως ένα δάνειο 300 λιρών στον Κόλεριτζ, που θαύμαζε. Το 1807 έκανε τελικά την προσωπική γνωριμία πρώτα με τον Κόλεριτζ και μετά τον Γουόρτσγουορθ, κάνοντας ευχάριστη εντύπωση και στους δύο. Στις αρχές του 1808 ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αλλά λίγο πριν τις εξετάσεις του και προφανώς χωρίς λόγο, εγκατέλειψε τις σπουδές του χωρίς πτυχίο. Το 1809 εγκαταστάθηκε στο Γκράσμιρ, στην περιοχή των λιμνών βορειοδυτική Αγγλία, και βρέθηκε στον κύκλο των Ποιητών της Λίμνης, κοντά στον Γουόρντσγουορθ. Τα επόμενα χρόνια, κατά τα οποία ήταν συχνά άρρωστος - κάτι που αύξησε τον εθισμό του στο όπιο - διάβαζε και συνεργάστηκε για τους Κόλεριτζ και Γουόρντσγουορθ. Ωστόσο, ο αυξανόμενος εθισμός του στο όπιο τον αποξένωσε από τους ποιητές. Άρχισε μια σχέση με την κόρη αγρότη Μάργκαρετ Σίμσον. Το 1816 γεννήθηκε ένας πρώτος γιος και το 1817 παντρεύτηκαν. Από τον γάμο επρόκειτο να προκύψουν συνολικά οκτώ παιδιά.
1818–1859
μικρογραφία|Ο τάφος του Τόμας ντε Κουίνσι στο [[Εδιμβούργο]]Καθώς είχε σπαταλήσει την προσωπική του περιουσία και έπρεπε επίσης να συντηρήσει μια οικογένεια, άρχισε να ασχολείται με τη συγγραφή. Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε κυρίως ως δημοσιογράφος σε περιοδικά. Τα κείμενά του ήταν διαφόρων ειδών, κυρίως κριτικές και δοκίμια. Έγραψε για τον Γκαίτε, τον Τόμας Μάλθους και τον Ιμμάνουελ Καντ. Δημοσίευσε επίσης πρωτότυπα δοκίμια όπως το Η δολοφονία ως μια εκ των καλών τεχνών. Το 1821 δημοσίευσε σε περιοδικό του Λονδίνου το πιο διάσημο έργο του, Εξομολογήσεις ενός Άγγλου οπιομανούς, που προκάλεσε πάταγο και τον έκανε διάσημο. Παρά τη μεγάλη του εργατικότητα, ο Τόμας ντε Κουίνσι και η οικογένειά του ζούσαν πάντα σε μεγάλη φτώχεια. Το 1832 φυλακίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα για χρέη και το 1833 κήρυξε πτώχευση. Το 1826 εγκαταστάθηκε στο Εδιμβούργο όπου συνέχισε να εργάζεται σε περιοδικά. Μετά το θάνατο της συζύγου του το 1837, η κατανάλωση οπίου αυξήθηκε (όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, έπαιρνε από τα φαρμακεία το όπιο σε διαλυμένη μορφή). Ωστόσο, συνέχισε να γράφει πολυάριθμα άρθρα και βιβλία. Μεταξύ 1835 και 1849, δημοσίευσε μια σειρά από αναμνήσεις του από τους Γουόρντσγουορθ,  Κόλεριτζ, Ρόμπερτ Σάουδι και άλλες μορφές μεταξύ των Ποιητών της λίμνης - μια σειρά που αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά έργα του.
Επιρροή
Ο Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν τον αποκάλεσε «ένα από τα πλουσιότερα ταλέντα της διανόησης, γνώσης, μνήμης και δύναμης που παρήγαγε ποτέ η Αγγλία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι λογοτέχνες Κατηγορία:Άγγλοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι δοκιμιογράφοι
Αλέξανδρος Α΄ της Σερβίας
Ο Aλέξανδρος Α' Ομπρένοβιτς (κυριλλικά: Александар Обреновић, 14 Αυγούστου 1876 – 11 Ιουνίου 1903) ήταν βασιλιάς της Σερβίας από το 1889 έως το 1903, όταν αυτός και η σύζυγός του Ντράγκα Μασίν δολοφονήθηκαν από μια ομάδα αξιωματικών του Στρατού με αρχηγό τον Ντράγκουτιν Ντιμιτρίεβιτς.
Ανάρρηση στο θρόνο
αριστερά|μικρογραφία|200px|Ο νεαρός Αλέξανδρος με τον πατέρα του βασιλιά [[Μίλαν Γ΄ Ομπρένοβιτς|Μ ίλαν το 1888. Το επόμενο έτος, αν και ανήλικος, ανέλαβε βασιλιάς.]] Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1876. Ήταν γιος του Μίλαν βασιλιά της Σερβίας και της 2ης εξαδέλφης του Νάταλι Κέσκο. Ήταν μέλος της δυναστείας των Ομπρένοβιτς. Ο πατέρας του και η μητέρα του ήταν απόγονοι Φαναριωτών: των Στούρτζα, των Μπάλτσα (Balș), των Γκίκα, των Ροσέτι.
Το 1889, ο βασιλιάς Μίλαν απροσδόκητα παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή, ανακηρύσσοντας τον Αλέξανδρο βασιλιά της Σερβίας, υπό επιτροπή αντιβασιλείας ως την ενηλικίωσή του. Η μητέρα του ήταν μέλος της επιτροπής. Το 1893 ο Αλέξανδρος, αν και ήταν ακόμη 16 ετών, ανακήρυξε τον εαυτό του ενήλικο, έπαυσε την επιτροπή αντιβασιλείας και την Κυβέρνησή της, και πήρε την εξουσία στα χέρια του. Η δράση του κέρδισε τη λαϊκή υποστήριξη, καθώς και ο διορισμός ριζοσπαστικής Κυβέρνησης. Τον Μάιο του 1894 ο Αλέξανδρος κατήργησε το φιλελεύθερο Σύνταγμα του 1888 του πατέρα του και αποκατέστησε το συντηρητικό του 1869. Η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897 ήταν αυτή της αυστηρής ουδετερότητα ς.
Το 1894 ο νεαρός βασιλιάς έφερε τον πατέρα του Μίλαν πίσω στη Σερβία και το 1898 τον διόρισε αρχηγό του Σερβικού Στρατού. Κατά το διάστημα αυτό, ο Μίλαν εθεωρείτο ως ο de facto κυβερνήτης της χώρας.
Ο γάμος
Το καλοκαίρι του 1900 ο Αλέξανδρος ανακοίνωσε τον αρραβώνα του με τη χήρα Ντράγκα Μασίν (Draga Mašin), πρώην κυρία επί των τιμών της μητέρας του και 12 έτη μεγαλύτερή του. Η προτεινόμενη ένωση προκάλεσε μεγάλη αντίθεση: όχι μόνο η Draga ήταν από άσημη οικογένεια, αλλά καθώς ήταν 36 ετών οι πιθανότητες να φέρει κληρονόμο ήταν ισχνές. Για τον Αλέξανδρο ήταν επιτακτική ανάγκη να εξασφαλίσει τη διαδοχή. μικρογραφία|250px|Ο Αλέξανδρος ως βασιλιάς της Σερβίας το 1894. Πριν την ανακοίνωση του αρραβώνα, ο Αλέξανδρος δεν συμβουλεύτηκε τον πατέρα του, ο οποίος ήταν στο θέρετρο Κάρλοβι Βάρι για να εξασφαλίσει το χέρι της γερμανίδας πριγκίπισσας Αλεξάνδρας του Σάουμπουργκ-Λίππε για τον γιο του, ή τον Πρωθυπουργό Δρ Βλάνταν Τζόρτζεβιτς, που επισκεπτόταν την Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων κατά τη στιγμή της ανακοίνωσης. Και οι δύο αμέσως παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους, έτσι ο Αλέξανδρος δυσκολεύτηκε στο σχηματισμό της νέας Κυβέρνησης. Όταν η μητέρα του Αλεξάνδρου επίσης αντιτέθηκε στο γάμο, εξορίστηκε από τη Σερβία. Ταξίδευε σε κοντινές χώρες, όπως η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία.
Η Αντιπολίτευση υποχώρησε, έπειτα μάλιστα από τα συγχαρητήρια του τσάρου Νικολάου Β' στον βασιλιά για τον αρραβώνα του και την αποδοχή του να ενεργήσει ως ο βασικός μάρτυρας στο γάμο. Η τελετή έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1900. Παρόλα αυτά η έλλειψη αποδοχής του γάμου αποδυνάμωνε, στα μάτια του στρατού, τη θέση του βασιλιά και της χώρας γενικότερα. [1]
Η πολιτική και το Σύνταγμα
μικρογραφία|200px|Ο βασιλιάς Αλέξανδρος με τη σύζυγό του Ντράγκα Μασίν μικρογραφία|250px|Η θερινή κατοικία του βασιλιά Αλεξάνδρου στο [[Σμεντέρεβο|Smederevo, όπου δολοφονήθηκε με τη σύζυγό του.]] Ο βασιλιάς Αλέξανδρος προσπάθησε να συμβιβάσει τα πολιτικά κόμματα, ανακοινώνοντας ένα φιλελεύθερο σύνταγμα δικής του έμπνευσης, δημιουργώντας για πρώτη φορά στη συνταγματική ιστορία της Σερβίας το σύστημα των δύο Βουλών (Εθνοσυνέλευσης και Γερουσίας). Αυτό συμφιλίωσε τα πολιτικά κόμματα, αλλά δεν συμφωνούσε ο Στρατός, ο οποίος ήδη ήταν δυσαρεστημένος με το γάμο του βασιλιά και έγινε ακόμη περισσότερο με τις φήμες ότι ένας από τους δύο δημοφιλείς αδελφούς της βασίλισσας Ντράγκας, ο υπολοχαγός Nikodije, επρόκειτο να ανακηρυχθεί διάδοχος του θρόνου.
Το πραξικόπημα του Μαΐου
Η γενική εντύπωση ήταν ότι, επειδή η Γερουσία ήταν γεμάτη με άνδρες αφιερωμένους στο βασιλικό ζεύγος και η Κυβέρνηση είχε μεγάλη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση από τις γενικές εκλογές, ο βασιλιάς Αλέξανδρος δεν θα δίσταζε να διακηρύξει τον αδελφό της Ντράγκας κληρονόμο του θρόνου. Έτσι ο Αλέξανδρος συμφώνησε με την Κυβέρνηση ότι σε περίπτωση ατεκνίας του, διάδοχος θα ήταν ο πρίγκιπας Μίρκο Πετρόβιτς-Νιέγκο, γιος του Νικολάου βασιλιά του Μαυροβουνίου, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με τη 2η εξαδέλφη του Αλεξάνδρου, τη Ναταλία Κωνσταντίνοβιτς. Η Ναταλία ήταν εγγονή της Άνκας Ομπρένοβιτς, θείας του βασιλιά Μίλαν.
Με το πρόσχημα για να αποτρέψει τον αδελφό της βασίλισσας Ντράγκας να γίνει διάδοχος, αλλά στην πραγματικότητα για να αντικαταστήσει τον Αλέξανδρο Ομπρένοβιτς με τον Πέτρο Καρατζεόρτζεβιτς, οργανώθηκε μια συνωμοσία από μια ομάδα αξιωματικών του Στρατού με επικεφαλής: τον λοχαγό Ντράγκουτιν Ντιμιτρίεβιτς γνωστό ως "Apis", τον Norman Perović έναν νεαρό στρατιωτικό που πληρωνόταν από τους Ρώσους  και τον ηγέτη της Μυστικής Εταιρείας η Μαύρη Χείρα που θα σκότωνε τον αρχιδούκα Φραγκίσκο-Φερδινάνδο το 1914. Αρκετοί πολιτικοί ήταν επίσης μέρος της συνωμοσίας, μεταξύ των οποίων φέρεται να περιλαμβάνεται και ο πρώην Πρωθυπουργός Nikola Pašić. Όταν εισέβαλαν στο παλάτι, το βασιλικό ζεύγος κρύφθηκε σε μία ντουλάπα (μάλλον σε ένα κρυφό δωμάτιο πίσω από τον καθρέπτη) στο υπνοδωμάτιο της Ντράγκας. Αν και υπήρχε μυστικό πέρασμα που οδηγούσε έξω από το παλάτι, η είσοδός του ήταν απροσπέλαστη καθώς η Ντράγκα είχε τοποθετήσει μετά το γάμο τη γκαρνταρόμπα της.
Οι συνωμότες αφού έψαξαν το παλάτι, τελικά ανακάλυψαν το βασιλικό ζεύγος και το δολοφόνησαν νωρίς το πρωί της 29ης Μαΐου 1903. Ο βασιλιάς Αλέξανδρος και η βασίλισσα Ντράγκα πυροβολήθηκαν και τα πτώματά τους, ακρωτηριασμένα και ξεκοιλιασμένα, ρίχθηκαν -σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες- από το 2ο όροφο του παλατιού σε σωρούς κοπριάς του κήπου. Ο βασιλιάς ήταν 26 ετών. Και οι δύο ετάφησαν στην κρύπτη της εκκλησίας του αγίου Μάρκου, στο Βελιγράδι. Ο Πέτρος Καρατζεόρτζεβιτς έγινε βασιλιάς της Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σερβίας Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς
Γεώργιος Ασπιώτης
Ο Γεώργιος Ασπιώτης ήταν Έλληνας ποδηλάτης. Αγωνίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.
Σταδιοδρομία
Συμμετείχε στον ποδηλατικό αγώνα δρόμου, έναν αγώνα 87 χιλιομέτρων με διαδρομή από την Αθήνα στον Μαραθώνα και πίσω. Δεν τερμάτισε στις τρεις πρώτες θέσεις και η ακριβής του θέση μεταξύ της τέταρτης και έβδομης δεν είναι ξεκάθαρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – 5000 μέτρα γυναικών
140px|right 140px|right Τα 5000 μέτρα Γυναικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 28 Ιουνίου.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|300x300εσ|Ο τερματισμός.
Αναφορές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 Κατηγορία:5000 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Μπρούνο Μπρεγκέ
Ο Μπρούνο Μπρεγκέ (Bruno Breguet) (γέννηση, 29 Μαΐου 1950) - εξαφάνιση, 12 Νοεμβρίου 1995) είναι Ελβετός τρομοκράτης, και ο πρώτος Ευρωπαίος που συνελήφθη και καταδικάστηκε για φιλο- Παλαιστινιακές τρομοκρατικές δραστηριότητες. Ο Μπρεγκέ ήταν από τους στενούς συνεργάτες του Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες, ευρέως γνωστό ως «Κάρλος το Τσακάλι».
Μέση Ανατολή
Το 1970 ο Μπρεγκέ σε ηλικία 19 ετών, θα ταξιδέψει στον Λίβανο για να ενταχθεί στο Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, (PFLP). Λίγες εβδομάδες αργότερα θα συλληφθεί στις 23 Ιουνίου 1970 από τις αρχές του Ισραήλ, με την κατηγορία ότι επιχείρησε να βάλει παράνομα στη χώρα 2 κιλά εκρηκτικά, με σκοπό την ανατίναξη των λιμενικών εγκαταστάσεων του λιμανιού της Χάιφα. Θα καταδικαστεί σε κάΘειρξη 15 ετών το 1971, και θα παραμείνει σε φυλακές του Ισραήλ μόλις για 6 χρόνια, καθώς θα πάρει χάρη το 1977, ως αποτέλεσμα της  δημόσιας υπεράσπισης του από μια διεθνή επιτροπή  υποστηρικτών που περιλάμβανε μεταξύ άλλων τον Ζαν-Πολ Σαρτρ, τη Σιμόν ντε Μποβουάρ, τον Νόαμ Τσόμσκι και τον Αλμπέρτο Μοράβια. Ο Μπρεγκέ θα απελάθει από το Ισραήλ στις 24 Ιουλίου,1977.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, o Μπρεγκέ θα δημιουργήσει δεσμούς με τα μέλη της Ιταλικής Μαρξιστικής οργάνωσης Πρώτη Γραμμή, (ιταλ.: Prima Linea). Για την περιόδο της φυλάκισης του στο Ισραήλ, θα γράψει ένα βιβλίο που θα δημοσιευτεί το 1980 στο Μιλάνο με τον τίτλο "La Scuola dell'odio" (Η Σχολή του μίσους).
Η δράση στη Ευρώπη
O συγγραφέας Ρίτσαρντ Κάμινγκς θα γράψει ότι ο Μπρεγκέ εντάχθηκε στην ομάδα του Κάρλος το 1980, και πήρε μέρος το 1981 στην βομβιστική επίθεση κατά του Radio Free Europe στην έδρα του στο Μόναχο, και η οποία ήταν η πρώτη επιχείρηση του Μπρεγκέ με την ομάδα του Κάρλος. Τον Αύγουστο του 1996 οι Γερμανοί εισαγγελείς θα εκδόσουν ένταλμα σύλληψης για τον Μπρεγκέ για την ανάμιξη στην εν λόγω επίθεση.
Τον Φεβρουάριο του 1982 o Μπρεγκέ μαζί με τη σύζυγο του Κάρλος, Μαγκνταλένα Κοπ Θα συλλήφθουν σε ένα υπόγειο γκαράζ στο Παρίσι, να μεταφέρουν στο  πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου  τους δύο φιάλες αερίου, δύο κιλά εκρηκτικά που ήταν συνδεδεμένα με  χρονόμετρο, και δύο χειροβομβίδες. Κατά τη διάρκεια της σύλληψης, ο Μπρεγκέ προσπάθησε να σκοτώσει τον έναν αστυνομικό με όπλο αλλά αστόχησε.
Ο Μπρεγκέ και η Κοπ αρνήθηκαν ότι βρίσκονταν σε τρομοκρατική αποστολή. Η οργάνωση του Κάρλος θα ξεκινήσει αρκετές βομβιστικές επιθέσεις σε αντίποινα για τη σύλληψη και ο Κάρλος στη συνέχεια θα γράψει στον Γάλλο υπουργό Εσωτερικών Γκαστόν Ντεφέρ ζητώντας την απελευθέρωσή τους. Η επιστολή διέρρευσε στον Τύπο, και τελικά το ζεύγος πήρε ελαφρύτερες ποινές φυλάκισης με την απόπειρα δολοφονίας να μη γίνεται δεκτή. Αργότερα είπε ότι ο Μπρεγκέ με την Koπ είχαν προσληφθεί για να βάλουν βόμβα στα γραφεία του περιοδικού Al Watan al Arabi στο Παρίσι, που τελικά έπληξαν  στις 22 Απριλίου 1982.
Διαμονή στην Ελλάδα
Στις 25 Φεβρουαρίου 1991, ο Μπρεγκέ θα φτάσει στην Πάτρα από την Ανκόνα. Τρεις μέρες αργότερα οι ελληνικές αρχές τον «επαναπροωθούν» στην Ιταλία. Οι ιταλικές αρχές θα τον ξαναστείλουν μετά από δύο ημέρες πάλι πίσω στην Ελλάδα. Τελικά, οι ελληνικές αρχές θα τον απελάσουν στις  7 Μαρτίου 1991. Ο Μπρεγκέ θα μεταφέρθει αεροπορικά στη Ζυρίχη.
Εξαφάνιση
Στις 11 Νοεμβρίου 1995 ο Μπρούνο Μπρεγκέ μαζί με τη σύντροφό του Κάρολ Τόμσον και τη δίχρονη κόρη τους θα επιβιβαστούν στο πλοίο «Λατώ» από Ηγουμενίτσα προς Ανκόνα. Όταν εφτάσαν στην Ανκόνα οι Ιταλικές Αρχές ερεύνησαν το αυτοκίνητο του ζεύγους και επέτρεψαν μόνο στην Τόμσον και στο παιδί την αποβίβασή τους. Οι Ιταλοί επιβίβασαν ξανά τον Μπρεγκέ στο «Λατώ» και παρέδωσαν τα χαρτιά του στον καπετάνιο του πλοίου. 15 λεπτά προτού το πλοίο δέσει στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, ο Μπρούνο Μπρεγκέ θα εξαφανιστεί μυστηριωδώς, χωρίς έκτοτε να  δώσει σημεία ζωής. Ο καπετάνιος του Λατώ θα παραδώσει τα χαρτιά του αγνοουμένου στην αστυνομία. Οι έρευνες που ακολούθησαν δεν απέφεραν κάποιο αποτέλεσμα παρά τις φήμες που υπήρχαν, και εμφάνιζαν τον Μπρεγκέ να κατευθύνεται αρχικά στην Πάτρα και στη συνέχεια στην Κρήτη.
Υπάρχουν πολλές θεωρίες και φήμες σχετικά με την εξαφάνιση του Μπρούνο Μπρεγκέ από το πλοίο Λατώ, χωρίς ωστόσο να μπορεί να επιβεβαιωθεί καμιά. Κάποιες φήμες κάνουν λόγο ότι πρώην σύντροφοι του Μπρεγκέ θέλησαν να τον βγάλουν από τη μέση, εξαιτίας της σύλληψης του Κάρλος που είχε γίνει έναν χρόνο νωρίτερα από τις Γαλλικές Δυνάμεις Ασφαλείας στο Χαρτούμ του Σουδάν, και ότι μπορεί ενδεχομένως ο Μπρεγκέ να χρησιμοποιούνταν ως μάρτυρας στη δίκη του Κάρλος. Άλλες φήμες λένε ότι ο Μπρεγκέ απήχθη από τη Μοσάντ πάνω στο πλοίο, σε μια προσπάθεια των Ισραηλινών Αρχών να κρατήσουν αυτοί τον Μπρεγκέ και να μην τον πιάσουν οι Γάλλοι που περίμεναν στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Σε μια διαρροή ενός email που έγινε στα Wikileaks το 2012, από κάποιον αξιωματούχο της Αμερικανικής υπηρεσίας Stratfor, αναφέρει ότι ο Μπρεγκέ μπήκε σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων και ότι ζει κάπου στην Αβάνα.
Το 2009, ο Κάρλος έγραψε στον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ισχυριζόμενος ότι ο Μπρεγκέ είχε απαχθεί από "πράκτορες της CIA που υποστηρίζονταν από κομάντος του ΝΑΤΟ" και ζητούσε πληροφορίες για το πού βρίσκεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία Κατηγορία:Εγκληματίες Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Φετιχισμός πέλματος
Ο φετιχισμός του πέλματος ή διαφορετικά και ποδοφιλία αναφέρεται στην έντονη σεξουαλική επιθυμία για τα πέλματα.Είναι η πιο κοινή μορφή σεξουαλικού φετιχισμού για διαφορετικά μη σεξουαλικά αντικείμενα ή μέρη του σώματος φετίχ ποδιών και μεροληψία και σεξουαλική έλξη για το πόδια μιας γυναίκας.
Σύμφωνα με τους Brame, Brame & Jocobs (1996) ο ορισμός αναφέρεται σε μια σεξουαλική προτίμηση στα κάτω άκρα η μέρη των ποδιών. Η γοητεία που αποδίδεται κανονικά στις ερωτογενείς ζώνες, μεταφέρεται κυριολεκτικά προς τα κάτω και η ανταπόκριση των φετιχιστών στο πέλμα είναι η ίδια με τη διέγερση ενός τυπικού ανθρώπου όταν βλέπει τα γεννητικά όργανα. Ο Φρόυντ θεώρησε τη σύνδεση πελμάτων ως μορφή φετιχισμού. ￼
Χαρακτηριστικά
Ο Φετιχισμός του πέλματος έχει οριστεί σαν μια έντονη σεξουαλική έλξη για τα πέλματα ή τα υποδήματα και ενδιαφέρονται γι' αυτό κυρίως οι άνδρες. Ο Σίγκμουντ Φρόυντ θεωρεί αυτό το φετίχ μια δεσμευτική μορφή του φετιχισμού. Τα σημεία της έλξης του πέλματος για τους φετιχιστές περιλαμβάνουν το σχήμα, το μέγεθος και τα δάχτυλα των πελμάτων (π.χ., μακριά δάχτυλα, μικρά δάχτυλα, βαμμένα δάχτυλα, καμάρα κ.λπ.), κοσμήματα (δαχτυλίδια στα δάκτυλα, βραχιόλια στον αστράγαλο κ.λπ.), δραστηριότητες όπως το πεντικιούρ, την κατάστασή τους (με ή χωρίς παπούτσια, σαγιονάρες, ψηλά τακούνια κ.λπ.), την οσμή και οποιαδήποτε μορφή προκαλεί αισθητήριο ερέθισμα (π.χ. το γλείψιμο, τα φιλιά, το γαργάλημα κ.λπ.).
Φετχισμός πέλματος και παραφιλία
Στην περίπτωση της παραφιλίας που έχουν να κάνουν με τα πόδια, η αυτοσυγκέντρωση είναι στο πόδι, γυναικείες κάλτσες ή παπούτσι. Ενώ αυτοϊκανοποίηση μέσω των ποδιών σε προκαταρκτικά ή κατά τη διάρκεια του έρωτα είναι αβλαβής, μόνο όταν γίνεται σε σημείο ψυχολογικής εξάρτησης, μπορείτε να εντοπίσετε αν υπάρχει είδος τέτοιας παραφιλιας η όχι. Ο φετιχισμός είναι ένας τύπος παραφιλίας. Ο Ellis (1936), ένας Άγγλος δοκιμιογράφος, γιατρός και πρωτοπόρος στην σεξολογία στον 20ο αιώνα, ήταν της άποψης ότι το πόδι (ή παπούτσι) δεν ήταν ένα μόνο όργανο απλά, αλλά ένα αληθινό σύμβολο και ένα δείγμα αυτοσυγκέντρωσης της λατρείας στο φετιχιστή. Υπό την αληθινή έννοια ενός φετιχιστή, το πόδι (ή παπούτσι) έγινε ένα εξιδανικευμένο αντικείμενο που ο φετιχιστής ήταν ικανοποιημένος για να συλλογιστεί ή να αγγίξει ταπεινά. Οι Ellis & Arabanel (1961) αναγνώρισαν ότι η συχνότερη μορφή ερωτικού συμβολισμού ήταν αυτή που εξιδανίκευσε το πόδι και το παπούτσι. Οι άνθρωποι μπορούν επίσης να έχουν έναν φετιχισμό με τα καλτσών ή με τις βαφές των νυχιών. Πολλοί από αυτούς είναι άντρες στην πλειοψηφία τους, αλλά υπάρχουν μερικές περιπτώσεις σε μελέτες γυναικών που τους άρεσε να παθαίνουν εκούσια ασφυξία με τη βοήθεια καλσόν και καλτσών. Η συνήθεια αυτή συνδέεται συχνά με μια ελεγχόμενη ασφυξία που έχει σεξουαλικά κίνητρα. Όπως τα πόδια και τα παπούτσια, αυτοί που τους αρέσουν κάλτσες/καλσόν απαιτούν κάποια συγκεκριμένη έλξη στο αντικείμενο που μπορεί να περιλάβει τα ειδικά χρώματα, σχήμα ή μυρωδιά. Οι άνθρωποι με αυτή την προτίμηση δεν έχουν καμία ειδική έλξη στα πόδια ή τα παπούτσια.
Αιτίες του φετιχισμού πέλματος
Σύμφωνα με τους Brame, Brame & Jacobs (1996) οι πιο πολλοί από τους φετιχιστές που ρωτήθηκαν και απαρίθμησαν το φετιχισμό ποδιών σαν ενδιαφέρον, είχαν μια ερωτική εμπειρία με τα πόδια στην παιδική τους ηλικία, π.χ. παιχνίδι κοντά σε πόδια ενηλίκων με ευχάριστο συναίσθημα, χρησιμοποίηση των παπουτσιών των γονιών ως παιχνίδια, γαργάλημα η παιχνίδια από έναν γονέα ή από άλλο παιδί. Οι περισσότεροι από εκείνους που πέρασαν από συνέντευξη αναγνώρισαν ότι έχουν προϋπάρχουσες επιθυμίες ή έλξη σε αυτά. Οι φετιχιστές ανέφεραν την προσέλκυση στις συγκεκριμένες μορφές παπουτσιών - μερικών μη διαθέσιμων κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας τους - και οδήγησε τους ερευνητές να δουν ότι η ακριβής πηγή ενθουσιασμού μπορεί να είναι επιρρεπής στην αλλαγή. Οι αιτίες του φετιχισμού είναι εντούτοις πιθανό να είναι σύνθετες ή τουλάχιστον να εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες. Οποιαδήποτε κι αν είναι η αιτία, οι φετιχιστές ποδιών, σπάνια αναζητούν θεραπεία και σε πολλές περιπτώσεις το άτομο έχει τέτοια απέραντη ευχαρίστηση απ’ αυτό που κάνει, που θα ήταν αδιανόητο να θελήσει να "θεραπευτεί" απ’ αυτό. Φαίνεται να υπάρχει ένας ειρμός όσον αφορά την ποδολατρική συμπεριφορά. Ο Menninger, στον Rossi (1990), θεώρησε το ασυνείδητο ικανό να αντικαταστήσει τσ πόδια με τα γεννητικά όργανα. Ως εκ τούτου τα άτομα ερεθίζονται σεξουαλικά και τελικά ικανοποιούνται από ένα χαΐδεμα στο πόδια, στα δάχτυλα, στις κάλτσες ή στα παπούτσια.
Το φετίχ αυτό περιλαμβάνει τα μέρη του σώματος π.χ. πατούσες, γλουτούς, αστράγαλους, δάχτυλα κ.λ.π. Ο Steele θεώρησε ότι ήταν συχνά αδύνατο να γίνει ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ του ποδιού και των παπουτσιών αν και άλλοι ερευνητές, είχαν διαφορετική άποψη.
Σχετική συχνότητα
Προκειμένου να εκτιμηθεί η σχετική συχνότητα που παρουσιάζεται το φετίχ, ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια εξέτασαν 381 συζητητές στο διαδίκτυο από ομάδες φετιχιστών, στις οποίες είχαν συμμετοχή τουλάχιστον 5.000 άνθρωποι. Οι ερευνητές εκτιμούν την επίπτωση των διαφόρων φετίχ με βάση τα ακόλουθα στοιχεία: Το συμπέρασμα ήταν ότι πιο συχνά ήταν φετίχ για μέρη του σώματος ή για αντικείμενα που συνήθως συνδέονται με τα μέρη του σώματος (33% και 30% αντίστοιχα). Μεταξύ αυτών των ανθρώπων που προτιμούν τα μέρη του σώματος, το 47% αφορά τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών. Μεταξύ αυτών των ανθρώπων που προτιμούν αντικείμενα που σχετίζονται με μέρη του σώματος, τα υποδήματα (παπούτσια, μπότες, κ.λπ.) ήταν τα πλέον προτιμώμενα (64%). Ο Φετιχισμός ποδιών είναι η πιο κοινή μορφή σεξουαλικού φετίχ που σχετίζεται με το σώμα. Τον Αύγουστο του 2006, η AOL κυκλοφόρησε μια βάση δεδομένων με τα κριτήρια αναζήτησης που υποβάλλονται από τους συνδρομητές τους. Στην κατάταξη μόνο τις φράσεις που περιελάμβανε τη λέξη "φετίχ", διαπιστώθηκε ότι η πιο συχνή ήταν η αναζήτηση για τα πόδια.
Σε σχέση με την υγεία και την ασθένεια
Ορισμένοι ερευνητές έχουν υποθέσει ότι ο φετιχισμός ποδιών αυξάνεται σαν απάντηση στις επιδημίες των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών. Σε μία μελέτη, που διενεργήθηκε από τον Dr. A James Giannini στο Ohio State University, ένα αυξημένο ενδιαφέρον για τα πόδια ως σεξουαλικά αντικείμενα, παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της μεγάλης επιδημίας της γονόρροιας του δωδέκατου αιώνα στην Ευρώπη και με τις επιδημίες και την σύφιλη του 16ου και 19ου αιώνα που ξέσπασαν και πάλι στην Ευρώπη.
Το προφίλ ενός
Ο Rossi (1990) αναφέρει ότι η πλειοψηφία των αρσενικών φετιχιστών ήταν παντρεμένοι, ζώντας τέλεια με τη σύζυγό τους, οι οποίες γνώριζαν πλήρως τη σεξουαλική συμπεριφορά και τις προτιμήσεις του συντρόφου τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο Rossi αναφέρει ότι αυτό το είδος φετίχ δεν παρεμπόδισε τις σεξουαλικές τους σχέσεις. Σαφώς φαίνεται να υπάρχει μια διχοτομία των απόψεων αυτών.
Εντούτοις παραμένει ένα μυστήριο στην επιστημονική βιβλιογραφία και υπό αυτήν τη μορφή κανένα άκριτο και γρήγορο συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί. Πάντως, δεν είναι όλοι οι ποδολάγνοι (ή ποδόφιλοι) και φετιχιστές παπουτσιών ή αντίστροφα και σπάνια θα προσελκυστούν και απ' τα δύο. Η πλειοψηφία των φετιχιστών είναι απολύτως απληροφόρητοι το πώς άρχισε η αγάπη τους για τα πόδια. Οι φετιχιστές ποδιών τείνουν να κρατήσουν την κλίση τους κρυμμένη από φόβο για τον κοινωνικό εμπαιγμό ή άλλες ανησυχίες. Διατηρούν ένα στενό κύκλο με άλλους φετιχιστές όπου λειτουργούν άνετα. Παλαιότερα οι λέσχες και τώρα οι ιστοσελίδες στο διαδίκτυο έχουν να προσφέρουν πολλά σ’ αυτούς που προτιμάνε τέτοιες καταστάσεις.
Οι φετιχιστές ποδιών μπορούν να βρεθούν σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας και αυτό περιλαμβάνει πολλούς διάσημους και γνωστούς ανθρώπους συμπεριλαμβανομένων των Casanova, Goethe, Pierre Baudelaire, Elvis Presley, du Maurier, Thomas Hardy, και F Scott Fitzgerald.
Δημογραφικός πληθυσμός
thumb|240px| Γυναικεία πέλματα με βαμμένα νύχια. Είναι δύσκολο να γίνει υπολογισμός το πόσοι ακριβώς είναι αυτοί που ασχολούνται με τον φετιχισμό ή αν έχουν κάποιοι είδος φετίχ λόγω της φύσης του είδους αλλά και το ότι πολλοί το αποκρύπτουν. Αν και η πλειοψηφία έχει να κάνει με τον αντρικό πληθυσμό είναι δύσκολο να εντοπιστούν τα αιτία που τους οδηγούν σ΄αυτό το είδος προτίμησης τους. Υπάρχουν μελέτες όμως, που δείχνουν ότι υπάρχει ομοιογένεια στο πληθυσμό με αλλά είδη φετιχισμού όπως η επιδειξιομανία και ο τρανσεξουαλισμός (Krafft-Ebing, 1965). Δεν υπάρχει ένας ακριβής αριθμός αυτών που ασχολούνται με την ποδολαγνεία, αλλά οι εκτιμήσεις υπολογίζονται περίπου ανάμεσα στο 1% του αντρικού πληθυσμού πάνω από 17 ετών.
Τι ελκύει τους συγκεκριμένους φετιχιστές
Τα μέρη του ποδιού που τους ελκύουν είναι το μέγεθος του ποδιού, η καμάρα και η πατούσα, το μήκος και μέγεθος των δαχτύλων, το χρώμα και η υφή του δέρματος, οι γραμμώσεις της φτέρνας και των αστράγαλων, η απαλότητα της πατούσας, ακόμα και η μυρωδιά των ποδιών. Κάθε ένα απ' αυτά τα χαρακτηριστικά λαμβάνει εξίσου μέρος στην ανταπόκριση φιλιών, χαδιών, γλειψίματος και χαϊδέματος. Ακόμα και τα δάχτυλα των ποδιών της γυναίκας χρησιμοποιούνται για να υποκαταστήσουν την αιδοιολειχία (Stekel, 1964). Οι ποδολάγνοι βρίσκουν ελκυστικό και όμορφο αυτό το μέρος του σώματος στην γυναικεία προσωπικότητα. Όμως, εάν δεν ταιριάξουν αυτό το μέρος του σώματος, δηλαδή τα πόδια με κάποιο άλλο μέρος του σώματος τότε δεν υπάρχει ελκυστικότητα (Ellis, 1936). Οι φετιχιστές ασχολούνται διεξοδικά με την καθαριότητα του συγκεκριμένου μέρους του ανθρώπινου σώματος αν και υπάρχουν αναφορές στην βιβλιογραφία ότι ακόμα και βρόμικα πόδια τείνουν να τραβήξουν την προσοχή τους, αν και αυτό συμβαίνει στην πλειοψηφία σε ομοφυλοφιλικές καταστάσεις.
Η μυρωδιά των ποδιών έχει μια ιδιαίτερη δυναμική για την σεξουαλική διέγερση στους ποδολάγνους Ο Aigremont- Rossi(1990) αναφέρει ότι η μυρωδιά των ποδιών στον φετιχιστή έχει την ίδια σημασία που έχει για κάποιον άλλο η μυρωδιά των γεννητικών οργάνων ή άλλων μερών του σώματος για την επίτευξη της σεξουαλικής διέγερσης. Οι ποδολάγνοι διεγείρονται συνήθως με εικόνες από πόδια και προσπαθούν να βλέπουν τέτοιο είδος θεμάτων. Γενικά πάντως, προτιμούν ήπιες σκηνές, αισθητικά αποδεκτές που εστιάζονται στο χάιδεμα, φίλημα, γλείψιμο των ποδιών.
Ημιαγωγός
Ημιαγωγός είναι κάθε υλικό που έχει ειδική αντίσταση με τιμές ανάμεσα σε αυτές των μονωτών (μεγάλη) και των αγωγών (μικρή) και που εμφανίζει ραγδαία μείωση της ειδικής του αντίστασης με την αύξηση της θερμοκρασίας του.
Φετιχισμός πέλματος
Γενικά για τον φετιχισμό πέλματος
Ο φετιχιστής έχει έντονο σεξουαλικό ενθουσιασμό και διέγερση με τα πόδια που είτε χρησιμοποιείται ως προκαταρκτική συμπεριφορά είτε ως υποκατάστατο της ερωτικής πράξης. Οι περισσότεροι φετιχιστές παπουτσιών και ποδιών, είναι ανακουφισμένοι όταν μάθουν ότι η σύντροφος τους έχει προσαρμόσει αυτό το είδος συμπεριφοράς στην ερωτική τους ζωή. Αυτό είναι πιθανώς επειδή ο φετιχισμός ποδιών θεωρείται συνήθως μη-παθολογικός και μια παραλλαγή αυτής της ερωτικής συμπεριφοράς. Το πόδι είναι ένα πολύ ευαίσθητο όργανο που δίνει ευχαρίστηση και στους δύο συντρόφους. Το γαργάλημα των ποδιών μπορεί να δώσει, επίσης, μια αίσθηση ηδονής στα προκαταρκτικά, καθώς επίσης μπορεί να είναι μια ερωτική ανταπόκριση στο άλλο φύλο. Ο φανατικός φετιχιστής ποδιών κρυφοκοιτάζει τα πόδια με τον ίδιο τρόπο που άλλοι επιδιώκουν την ευκαιρία να βλέπουν ανθρώπους που ντύνονται με ειδικό τρόπο, όπως με κολλάν, δερμάτινα ρούχα κλπ. Προσελκύονται φυσικά από τα πόδια που είναι σε παπούτσια ανοικτού τύπου, όπως τα σανδάλια και τα ανοιχτά ψηλοτάκουνα παπούτσια. Η εστίαση της προσοχής τους βρίσκεται στη συμπεριφορά αυτής που τα φοράει ειδικά με τον τρόπο που χρησιμοποιούν τα πόδια τους, με τους μη λεκτικούς τρόπους.
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών (ή "Ομαϋαδών" ή "Ομαγιαδών", 661-750 μ.Χ., αραβικά: الخلافة الأموية) ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα μεγάλα ισλαμικά χαλιφάτα που ιδρύθηκαν μετά το θάνατο του Μωάμεθ. Τον πυρήνα του χαλιφάτου αποτελούσε η δυναστεία των Ομεϋαδών, με καταγωγή από τη Μέκκα. Η οικογένεια των Ομεϋαδών είχε πρώτα έρθει στην εξουσία υπό τον τρίτο χαλίφη, Ουθμάν ιμπν Αφφάν (644-656), αλλά το ομεϋαδικό καθεστώς ιδρύθηκε από τον Μωαβία τον Α', επί μακρόν κυβερνήτη της Συρίας, μετά το τέλος του Πρώτου Μουσουλμανικού Εμφύλιου Πολέμου το 661 μ.Χ. Η Συρία παρέμεινε το κύριο φρούριο των Ομεϋαδών έκτοτε, ενώ η Δαμασκός έγινε η πρωτεύουσά τους.
Φετιχισμός πέλματος
Αιτίες
Ο νευρολόγος ''Vilayanur Σ. Ramachandran'' υποστηρίζει ότι ο φετιχισμός πελμάτων προκαλείται από τα πόδια και τα γεννητικά όργανα που καταλαμβάνουν γειτονικές περιοχές του σωματοαισθητικού φλοιού, με πιθανό επακόλουθο κάποια νευρική στιχομυθία μεταξύ των δύο.
Ημιαγωγός
Ενεργειακές ζώνες στους κρυστάλλους
Υποθέτουμε ότι έχουμε ένα πλέγμα με βασική του μονάδα ένα θετικό φορτίο και θέλουμε λύνοντας την εξίσωση Σρέντινγκερ να βρούμε τις ενεργειακές στάθμες τις οποίες μπορεί να καταλάβει ένα ηλεκτρόνιο σε αυτό το σύστημα. Αυτό προσομοιώνει ακριβώς έναν πραγματικό κρύσταλλού, τα ηλεκτρόνια της εξωτάτης στοιβάδας χρειάζονται πολύ μικρή ενέργεια για να ιονιστούν και επομένως μέσα σε έναν κρύσταλλο που υπάρχει ένας τόσος μεγάλος αριθμός των και ασκούνται τόσες πολλές δυνάμεις, μπορούν να θεωρηθούν ασύνδετα με το άτομο. Το ηλεκτρόνιο θα δέχεται ένα περιοδικό δυναμικό. Κοντά στο θετικό φορτίο θα αυξάνει κατά απόλυτη τιμή το δυναμικό, ενώ μακριά του θα μειώνεται. Λόγω της περιοδικότητας του πλέγματος, θα είναι περιοδικό και το δυναμικό.
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Οι Ομεϋάδες συνέχισαν τις μουσουλμανικές κατακτήσεις, ενσωματώνοντας την περιοχή του Καυκάσου, την Υπερωξιανή, την Ινδική, το Μαγκρέμπ και την Ιβηρική Χερσόνησο (αλ-Ανταλούς, Ανδαλουσία, αλλά με τον όρο αυτό εννοούσαν γενικώς την Ιβηρική Χερσόνησο οι μουσουλμάνοι) στο μουσουλμανικό κόσμο. Στη μεγαλύτερη εδαφική ακμή του, το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών κάλυπτε 15 εκατομμύρια τ.χλμ., όντας η μεγαλύτερη αυτοκρατορία που είχε γνωρίσει μέχρι τότε ο κόσμος και η πέμπτη μεγαλύτερη που υπήρξε ποτέ στην έως τώρα ιστορία.
Φετιχισμός πέλματος
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικότητα Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός
Ημιαγωγός
Ενεργειακές ζώνες στους κρυστάλλους
Λύνοντας την εξίσωση Σρέντινγκερ με αυτό το περιοδικό δυναμικό προκύπτει το ενεργειακό φάσμα που εμφανίζει η διάταξη έναντι των ηλεκτρονίων. Το ενεργειακό φάσμα φαίνεται να έχει περιοχές ενεργείας (ενεργειακές ζώνες - εμφανίζονται δηλαδή πολλές ενεργειακές στάθμες πολύ κοντά) στις οποίες το ηλεκτρόνιο μπορεί να βρεθεί ( και περιοχές στις οποίες δεν μπορεί να βρεθεί (ενεργειακά χάσματα). Επίσης παρατηρείται ότι όσο πηγαίνουμε σε υψηλότερες ενέργειες, τα ενεργειακά χάσματα μειώνονται.
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Την ίδια ώρα, η φορολογία των Ομεϋαδών και η διοικητική πρακτική ήταν απολυταρχική, καταπιεστική και άνιση, αντίθετη με τις προσταγές του Ισλάμ. Εν μέσω αντιπαλοτήτων μεταξύ των αραβικών φυλών, η εξουσία τους χτυπήθηκε σκληρά στις επαρχίες εκτός της Συρίας, κυρίως με το Β' Μουσουλμανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 680-692 και τη Βερβερική Εξέγερση του 740-743. Κατά τη διάρκεια του Β' Μουσουλμανικού Εμφυλίου Πολέμου, η ηγεσία της δυναστείας των Ομεϋαδών άλλαξε από τον κλάδο-πατριά των Σουφυανιδών σε εκείνο των Μαρουανιδών.
Ημιαγωγός
Κατανομή των ηλεκτρονίων στις ενεργειακές ζώνες
Λόγω του ημιακέραιου σπιν (φερμιόνια) του ηλεκτρονίου, αυτό υπακούει στην απαγορευτική αρχή του Πάουλι και ακολουθεί την κατανομή κατάληψης των Φέρμι-Ντιράκ (θεώρημα σπιν-στατιστικής). Η τιμή δε του σπιν του που είναι 1/2 μας λέει ότι σε κάθε ενεργειακή στάθμη μπορούν να υπάρξουν το πολύ δύο ηλεκτρόνια με διαφορετική τρίτη προβολή του σπιν (±1/2). Συνεπώς κάθε ενεργειακή ζώνη μπορεί να έχει έναν συγκεκριμένο μέγιστο αριθμό ηλεκτρονίων. Ως εκ τούτου αν έχουμε πολλά ηλεκτρόνια θα αρχίσουν να καταλαμβάνουν τις χαμηλότερες στάθμες και θα ανεβαίνουν ενεργειακά μέχρι να τοποθετηθούν όλα.
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Καθώς οι συνεχείς εκστρατείες εξήντλησαν τις οικονομικές πηγές και τη δύναμη του κράτους, οι Ομεϋάδες εξασθένησαν ταχύτατα από το Γ' Μουσουλμανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 744-747 μ.Χ. και τελικώς ανατράπηκαν από την Επανάσταση των Αββασιδών το 750 μ.Χ. Ένας κλάδος της πατριάς δραπέτευσε διαμέσου της Βόρειας Αφρικής στην αλ-Ανταλούς, όπου ίδρυσε το Χαλιφάτο της Κόρδοβας, που κράτησε μέχρι το 1031 μ.Χ. πριν εκπέσει κι αυτό τελικώς εξαιτίας της Φίτνα (διχόνοια) αλ-Ανταλούς (περίοδος εξεγέρσεων και εμφυλίου πολέμου).
Ημιαγωγός
Ενεργειακές ζώνες και ηλεκτρική συμπεριφορά των κρυστάλλων
Αν θέσουμε υπό τάση τα άκρα ενός κρυστάλλου, θέτουμε ουσιαστικά τον κρύσταλλο εντός ενός ηλεκτρικού πεδίου. Αυτό το πεδίο ασκεί δύναμη στα ηλεκτρόνια, όμως αν κινηθούν θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ενέργεια και αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, γιατί ενδεχομένως η ενέργεια που θα αποκτήσουν να είναι κατειλημμένη από άλλα ηλεκτρόνια και αυτό θα αντίκειτο στην απαγορευτική αρχή του Pauli. Επομένως βλέπουμε ότι το σε ποια ενεργειακή ζώνη βρίσκονται τα υψηλοενεργειακότερα ηλεκτρόνια, το αν είναι πλήρως κατειλημμένη ή όχι και το πόσο μεγάλο είναι το ενεργειακό χάσμα που χωρίζει αυτή τη ζώνη (σθένους) από την επόμενη (αγωγιμότητας) παίζει καθοριστικό ρόλο στην ηλεκτρική συμπεριφορά του υλικού μας. Πιο συγκεκριμένα:
Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
Οι Ομεϋάδες χαλίφηδες της Δαμασκού
Κατηγορία:Άραβες  Ομευαδες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ευρώπης Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ Κατηγορία:Ιστορία της Μεσογείου
Ημιαγωγός
Ενεργειακές ζώνες και ηλεκτρική συμπεριφορά των κρυστάλλων
Τα 2eV ενεργειακού χάσματος είναι αρκετά λίγα έτσι ώστε για δεδομένο κρύσταλλο η αύξηση της θερμοκρασίας του ή η φωτοβόλησή του να αυξήσει ραγδαία την αγωγιμότητά του, λόγως της αύξησης των ηλεκτρικών φορέων.
Τύποι ημιαγωγών
Ένας ημιαγωγός, όπως το πυρίτιο, στην καθαρή κρυσταλλική του μορφή, είναι καλός μονωτής. Ωστόσο, όταν έστω και ένα άτομο μέσα σε εκατομμύρια αντικατασταθεί από μία πρόσμιξη (φωσφόρος ή αρσενικό) που προσθέτει ένα ηλεκτρόνιο από την κρυσταλλική δομή τότε η αγωγιμότητά τους αυξάνεται θεαματικά. Το ίδιο συμβαίνει αν η πρόσμιξη γίνει με άτομο που αφαιρεί ηλεκτρόνιο (βόριο, αργίλιο ή γάλλιο). Στην πρώτη περίπτωση, προκύπτει ημιαγωγός τύπου n (n από negative καθώς έχουμε παραπάνω ηλεκτρόνια άρα και φορείς αρνητικού φορτίου) και στη δεύτερη τύπου p (p από positive καθώς έχουμε επιπλέον οπές που δηλώνουν απουσία ηλεκτρονίων άρα ύπαρξη θετικού φορτίου). Αυτός ο τρόπος πρόσμιξης ονομάζεται doping (νόθευση).
Εφαρμογές ημιαγωγών στην ηλεκτρονική
Λεπτά στρώματα ημιαγωγών υλικών συσκευασμένα μαζί συνθέτουν διάφορους τύπους τρανζίστορ που χρησιμοποιούνται σε πολλές εφαρμογές που αφορούν, μεταξύ άλλων, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Το τρανζίστορ, η κρυσταλλοδίοδος, η δίοδος Zener, η δίοδος Tunnel και τα ολοκληρωμένα κυκλώματα είναι μερικά από τα στοιχεία που ανήκουν στους ημιαγωγούς.
Πηγές
Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1984-85
Το Κύπελλο Κύπρου 1984-85 ήταν η 43η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ για τέταρτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1984-85 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1984-85, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1984-85 και οι 16 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1984-85.
Στους 4 επόμενους γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που εσημειώθη εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που εσημειώθησαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.