cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρετιέν ντε Τρουά
Πέρσιβαλ ή η ιστορία του Άγιου Δισκοπότηρου
Μια παραλλαγή του Πέρσιβαλ του Κρετιέν ντε Τρουά ενέπνευσε τον Ρίχαρντ Βάγκνερ και συνέθεσε την όπερα Πάρσιφαλ.
Ο Γουλιέλμος της Αγγλίας
Ο Guillaume d'Angleterre είναι μια μυθιστορία εμπνευσμένη από τον μύθο του Αγίου Ευσταθίου που διηγείται την ιστορία του χωρισμού των μελών μιας οικογένειας και της επανένωσης τους μετά από πολλές περιπέτειες. Αυτή η μυθιστορία έχει σκοπό τη διαπαιδαγώγηση του ακροατή, επειδή ο χωρισμός έχει την προέλευσή του από μια θεία κλήση. Εδώ, ο θρύλος μεταφέρεται σε ένα περιβάλλον πιο κοσμικό. Ο χωρισμός του βασιλιά Γουλιέλμου της Αγγλίας, της συζύγου του και των δύο γιων τους προέρχεται από τη θεία θέληση, αλλά αργότερα, ο βασιλιάς και η σύζυγός του δεν περιγράφονται πλέον ως ευσεβείς χαρακτήρες. Οι παράλληλες ιστορίες δείχνουν ότι ο βασιλιάς έγινε φτωχός και αγωνίζεται μέχρι να ξαναβρεί τον θρόνο του, η δε βασίλισσα που στην αρχή του μυθιστορήματος ήταν ευσεβέστατη, γίνεται ψεύτρα και άπληστη γυναίκα. Η δοκιμασία διαρκεί μόνο για λίγο και η οικογένεια βρίσκεται όπως στην αρχή της διήγησης.
Αυτή η μυθιστορία, της οποίας σώθηκαν δύο χειρόγραφα, είναι απλά υπογεγραμμένη "Crestiiens" που θα μπορούσε να υποβάλλει την ιδέα ότι ο συγγραφέας ήταν ο Κρετιέν ντε Τρουά. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι κοντά σε εκείνη του Κρετιέν ντε Τρουά και το έργο χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, τη χρονική περίοδο κατά την οποία έζησε ο συγγραφέας. Ωστόσο, η πατρότητα του έργου παραμένει αμφιλεγόμενη καθώς οι γνώμες των ερευνητών διίστανται.
Πηγές και έμπνευση
Η εκπαίδευση του Κρετιέν ντε Τρουά του επέτρεπε να γνωρίζει τους κλασικούς Λατίνους συγγραφείς, τη μυθολογία και την ιστορία του ελληνο-ρωμαϊκού κόσμου. Γι 'αυτό γνωρίζει την Αινειάδα του Βιργίλιου, τη Θηβαΐδα του Στάτιου, τον Μέγα Αλέξανδρο και άλλα έργα. Επί πλέον, καθώς οι πρώτες γαλλικές μυθιστορίες ήταν διασκευές των θρύλων της αρχαιότητας, ο ποιητής μπορούσε να γνωρίζει και να επηρεάζεται από τη μυθιστορία των Θηβών, τη μυθιστορία του Αινεία, τη μυθιστορία της Τροίας και άλλα. Είχε και γνώσεις των σύγχρονων συγγραφέων, που είναι ανιχνεύσιμες από αναφορές σε χαρακτήρες μεσαιωνικών ιστοριών, όπως το Άσμα του Ρολάνδου, ή η πτώση της Οράγγης. Έχει επίσης μια θρησκευτική καλλιέργεια που τον οδηγεί να κάνει αναφορές στον Σαμψών, τον Σολομώντα κ.α. Επιπλέον, το στυλ του έχει επηρεασθεί από τις αναγνώσεις αρχαίων συγγραφέων, όπως ο Οβίδιος ή ο Μακρόβιος, των οποίων το ύφος συχνά μιμείται.
Η κύρια πηγή έμπνευσης για τις μυθιστορίες του αρθουριανού κύκλου είναι η κελτική παράδοση και οι θρύλοι της Βρετανίας (αρθουριανός κύκλος ή το θέμα της Βρετανίας) που είχαν ήδη μεταγραφεί από τον Τζέφρεϊ του Μονμάουθ στο έργο του Historia Regum Britanniae και τον Γουέις στο έργο του μυθιστορία του Βρούτου. Αυτές οι ιστορίες, που γεννήθηκαν στη Βρετανία, έφτασαν ως τον Κρετιέν χάρη σε ταξιδιώτες από τη Βρετανία και χάρη στους μενεστρέλους που πήγαιναν από πόλη σε πόλη. Το ύφος του είναι έντονα επηρεασμένο από το επικό άσμα στη γλώσσα oïl του δεύτερου μισού του 12ου αιώνα και του ιδανικού του αυλικού έρωτα των τροβαδούρων.
Αποδοχή και κοινό
Το έργο του Κρετιέν ντε Τρουά γνώρισε άμεση επιτυχία και αποδοχή στην κοινωνία της εποχής του. Οι τροβαδούροι που γύριζαν από πύργο σε πύργο απάγγελλαν τις πέντε μυθιστορίες του με τους θρύλους των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Απευθύνονταν όμως, όπως και πολλές μυθιστορίες αυτής της περιόδου, μόνο στους ευγενείς, στην αριστοκρατία. Οι αστοί και οι αγρότες δεν καλούνταν να εκτιμήσουν αυτά τα έργα επειδή ακριβώς κρίνονταν ανίκανοι να απολαύσουν τη λογοτεχνική τέχνη και τα ηθικά ζητήματα που έθετε ο συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Τσεντουρίπε
Η Τσεντουρίπε (Σιτσιλιάνικα : Centorbi) είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Έννας στην αυτόνομη Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στην νότια Ιταλία. Η Τσεντουρίπε βρίσκεται σε έναν λόφο που απέχει περίπου 61 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Έννα. Η οικονομία της πόλης είναι βασικά αγροτική, υπάρχουν πολλά σπήλαια με ορυχεία αλάτων και πηγές. Την δεκαετία του 1820 βρέθηκε ένας πεπλατυσμένος ασκός του 5ου αιώνα π.Χ. με την μεγαλύτερη Σικελική επιγραφή που υπάρχει.
Ρωμαική αυτοκρατορία
Ο Θουκυδίδης καταγράφει την αρχαία πόλη με το όνομα "Κεντόριπα", κατοικούσαν Σικελοί που εξελληνίστηκαν τον 5ο αιώνα π.Χ., έγιναν σύμμαχοι των Αθηναίων όταν έκαναν την Εκστρατεία στη Σικελία. Διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι την εποχή που ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος όπου υποτάχθηκε στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Παραχωρήθηκαν στην Κεντόριπα Λατινικά δικαιώματα και φοροαπαλλαγές πριν από τις υπόλοιπες πόλεις της Σικελίας. Τον 3ο και τον 2ο αιώνα π.Χ. η Κεντόριπα έγινε πασίγνωστη για την πολύχρωμη διακόσμηση των αγγείων.
Νεώτερα χρόνια
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κατέστρεψε την πόλη για να την τιμωρήσει για μια επανάσταση (1233), οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Αγκούστα. Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός την ισοπέδωσε από τα θεμέλια, ο Φραντσέσκο Μονκάντα την έκτισε ξανά (1548). Η νέα πόλη έμεινε γνωστή μέχρι το 1863 ως "Τσεντορμπί". Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο την εποχή που η Σικελία προσπαθούσε να ελευθερωθεί (1943) κατελήφθη προσωρινά από το την 38η Ταξιαρχία Πεζικού των αμυνόμενων Γερμανών και υπέστη καταστροφές.
Χένρικ Βολίνσκι
Ο Χένρικ Βολίνσκι (πολωνικά: Henryk Woliński) (1901 – 1986) ήταν μέλος του πολωνικού κινήματος αντίστασης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκεκριμένα του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού (ΠΕΣ), όπου έφτασε στο βαθμό του συνταγματάρχη. Ήταν επικεφαλής του «Εβραϊκού Τμήματος» στο Γραφείο Πληροφόρησης και Προπαγάνδας του ΠΕΣ. Η κωδική του ονομασία ήταν «Βάτσουαφ». Αναγνωρίστηκε από το Γιαντ Βασσέμ ως ένας από τους Δίκαιους των Εθνών. Ο ίδιος έκρυψε στο διαμέρισμά του πάνω από 25 Εβραίους για μια περίοδο από μερικές ημέρες έως αρκετές εβδομάδες.
Βιογραφία
Ο Βολίνσκι ήταν δικηγόρος στη διοίκηση της Βαρσοβίας πριν από την εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939. Είχε Εβραία σύζυγο και πολλούς Εβραίους συνεργάτες και φίλους, πολλοί από τους οποίους προέρχονταν από τον Πολωνικό Δικηγορικό Σύλλογο. Ήταν σε επαφή με την εβραϊκή ιντελιγκέντσια που ασχολούνταν με τη διοίκηση του γκέτο και γρήγορα ασχολήθηκε με την υποστήριξη των Εβραίων που οργάνωσαν η Πολωνοί.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το πολωνικό υπόγειο κίνημα οργανώθηκε πολύ πιο γρήγορα από την πρώτη εβραϊκή παράνομη οργάνωση, έτσι στην αρχή οι πολωνικές υπόγειες αρχές επικοινώνησαν με τους Εβραίους ανεπίσημα. Οι πολωνικές αρχές είχαν σύντομα δημιουργήσει επαφές με εβραϊκές κοινότητες στα γκέτο και όχι μόνο, με τη βοήθεια του Μπουντ μέσω του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και με το Hechaluc, μέσω της Πολωνικής Προσκοπικής Ένωσης και του Αλεξάντερ Καμίνσκι. Με τον καιρό, τόσο το πολωνικό όσο και το εβραϊκό υπόγειο κίνημα ωρίμασαν και εξελίχθηκαν νέες οργανώσεις.
Την 1η Φεβρουαρίου 1942, ο Βολίνσκι έγινε επικεφαλής του «Εβραϊκού Τμήματος» στο Γραφείο Πληροφοριών και Προπαγάνδας (Biuro lnformacji i Propagandy) στο «Komenda Główna» του ΠΕΣ και παρείχε πληροφορίες στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση για το Ολοκαύτωμα. Ο Βολίνσκι ήταν ο συν-συγγραφέας της έκθεσης των υπόγειων αρχών προς την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση στο Λονδίνο. Παρείχε πληροφορίες για τις μαζικές απελάσεις από το Γκέτο της Βαρσοβίας στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα, που διήρκεσαν από τις 22 Ιουλίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου 1942, όταν περισσότεροι από 300.000 Εβραίοι από το Γκέτο της Βαρσοβίας μεταφέρθηκαν με το πρόσχημα της «επανεγκατάστασης για εργασία στην Ανατολή». Έλαβε καθημερινές αναφορές από άνδρες των σιδηροδρόμων για τον αριθμό των τρένων και των ανθρώπων σε αυτά, και πιθανότατα λάμβανε τις αναφορές από τον Βίτολντ Πιλέτσκι, πράκτορα του ΠΕΣ που έγινε το μόνο άτομο που προσφέρθηκε εθελοντικά να φυλακιστεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς για να οργανώσει την αντίσταση του στρατοπέδου και να παράσχει πληροφορίες για τις φρικαλεότητες. Μέσω του δικτύου του Βολίνσκι, η πολωνική κυβέρνηση στο Λονδίνο μπόρεσε να ενημερώσει τις συμμαχικές κυβερνήσεις και τα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης για το τεράστιο μέγεθος των γερμανικών εγκλημάτων στην Πολωνία και ιδιαίτερα κατά του εβραϊκού πληθυσμού της, ωστόσο πολλές από τις αναφορές κρίθηκαν ως υπερβολές στη Δύση.
Ο Βολίνσκι υπηρέτησε ως σύνδεσμος του πολωνικού υπόγειου κινήματος με την Εβραϊκή Οργάνωση Μάχης (ΕΟΜ). Για τον Ίζραελ Χάιμ Βίλνερ, τον Εβραίο σύνδεσμο της ΕΟΜ, και για τους ηγέτες της εβραϊκής Ζεγκότα, ο Βολίνσκι ήταν η κύρια επαφή τους στον ΠΕΣ. Ήταν επίσης ένας από τους ανθρώπους που βγήκαν με την πρωτοβουλία της δημιουργίας της Ζεγκότα, του Συμβουλίου Βοήθειας στους Εβραίους. Το τμήμα του παρείχε άδειες εργασίας και καταφύγιο επιτρέποντας σε πολλούς Εβραίους να γλιτώσουν από τη φυλάκιση και τον θάνατο, και προμηθεύτηκε επίσης όπλα για το εβραϊκό υπόγειο κίνημα. Η τελευταία βοήθεια ήταν μικρή, ανεπαρκής για τις τεράστιες ανάγκες, αλλά ο ΠΕΣ διέθετε μόνο μια πολύ περιορισμένη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών και στην Εξέγερση της Βαρσοβίας ενάμιση χρόνο μετά την Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας, οι Πολωνοί αντάρτες ήταν ακόμη λιγότερο εξοπλισμένοι από ότι οι μαχητές του γκέτο.
Ο Βολίνσκι είναι γνωστό ότι ήταν μια ισχυρή φωνή στη διοίκηση του ΠΕΣ, που υποστήριζε οποιαδήποτε ενέργεια υπέρ των Εβραίων. Διηύθυνε ένα κελί της Ζεγκότα που έσωσε σχεδόν 300 Εβραίους και ο ίδιος κράτησε στο διαμέρισμά του πάνω από 25 Εβραίους για μια περίοδο από μερικές ημέρες έως αρκετές εβδομάδες.
Μετά τον πόλεμο, ο Βολίνσκι αναγνωρίστηκε από το Γιαντ Βασσέμ ως ένας από τους Δίκαιους των Εθνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, στο Κατοβίτσε, μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε το 1976. Πέθανε το 1986.
Το 2008, ο Βολίνσκι τιμήθηκε μετά θάνατον με τον Σταυρό του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί δικηγόροι Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Τσουναίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Τσουναίικα, είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 280 μέτρα, το οποίο βρίσκεται ανατολικά της τεχνητής λίμνης Καστρακίου και βόρεια του ποταμού Ζέρβα. Απέχουν 21,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και δυτικά από το χωριό περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ποταμούλας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Κελανίτη και την Ποταμούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ποταμούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2016-17
Το αποτελεί τη 54η σεζόν της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας της Γερμανίας.
Βαθμολογία
Κριτήρια ισοβαθμίας: 1) Πόντοι 2) Διαφορά τερμάτων 3) Γκολ υπέρ 4) Πόντοι ισοβαθμούντων ομάδων μία με μία 5) Διαφορά τερμάτων ισοβαθμούντων ομάδων μία με μία 6) Γκολ ισοβαθμούντων ομάδων μία με μία 7) Γκολ υπέρ εκτός έδρας 8) Πλέι οφ
Κορυφαίοι σκόρερ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Πλέι-οφ παραμονής/υποβιβασμού
Οι ώρες είναι τοπικές (UTC+02:00).<br/ >
2ος αγώνας
Η ΒφΛ Βόλφσμπουργκ παραμένει στην Μπουντεσλίγκα.
Πηγές
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα
Άγιος Νικόλαος Νεαπόλεως Λασιθίου
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της Κοινότητος Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται κοντά στο ακρωτήριο Δρεπάνι, στις ακτές του Κρητικού Πελάγους και κοντά στον παράκτιο επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Ελούντα με τον Σκινιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 35 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεαπόλεως του νομού Λασιθίου. Το 1940 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1961. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Μητροπολίτης Μελενίκου Κωνσταντίνος Ασημιάδης
Ο Μητροπολιτης Μελενίκου Κωνσταντίνος Ασημιάδης (Καλλίπολη Ανατολικής Θράκης, 1872 - Ντεμίρ Ισάρ, 25 Ιουνίου 1913), ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος, Mητροπολίτης Μελενίκου με σημαντική δράση για τον Ελληνισμό της Μακεδονίας και εθνομάρτυρας.
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Ασημιάδης γεννήθηκε το έτος 1872 στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης. Εισήλθε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου και αποφοίτησε το 1902. Ακολούθως διακόνησε στη Μητρόπολη Νικομηδείας της Μικράς Ασίας ως αρχιδιάκονος αργότερα ως πρωτοσύγκελλος και από το 1908 ως τιτουλάριος Επίσκοπος Χαριουπόλεως, βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Νικομηδείας.
Το 1911 εξελέγη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Μητροπολίτης Μελενίκου. Η Μητρόπολη Μελενίκου περιελάμβανε την περιοχή του Μελενίκου και της Σιντικής της Μακεδονίας. Ανέπτυξε σημαντική δράση για τον Ελληνισμό της Μητρόπολής του.
Στα 1912 η περιοχή έπαψε να βρίσκεται υπό οθωμανική διοίκηση και το 1913 ανέλαβαν τη διοίκηση της περιοχής οι Βούλγαροι. Όμως τις τελευταίες ημέρες της κατοχής της περιοχής και γνωρίζοντας πως ο ελληνικός στρατός προελαύνει, ο βουλγαρικός κατοχικός στρατός προέβη σε πρωτοφανείς σφαγές και ποικίλες βιαιότητες. Βούλγαροι στρατιώτες του κατοχικού βουλγαρικού στρατού συνέλαβαν το βράδυ της 25ης Ιουνίου 1913 στο Ντεμίρ Ισάρ τον Μητροπολίτη Κωνσταντίνο και τον οδήγησαν με τη βία στο σημείο Καρά Αγάνη (σημερινή Πλατεία Πολυζωΐδη) όπου υπήρχε λάκκος καιόμενης ασβέστου. Εκεί οι βούλγαροι στρατιώτες τον λόγχισαν, τον ποδοπάτησαν και τον κατακρεούργησαν. Μαζί με τον Μητροπολίτη Κωνσταντίνο μαρτυρικό θάνατο βρήκαν ο πρωθιερέας Σταύρος και ο πρόκριτος Θωμάς Παπαχαριζάνος.
Την επομένη, ημέρα Τετάρτη, σφαγιάσθηκαν από τον Βουλγαρικό στρατό κατοχής εκατό κάτοικοι του Ντεμίρ Ισάρ. Οι Βούλγαροι έσυραν τα σώματα του Μητροπολίτη και των άλλων εκτελεσθέντων και τα έριξαν σε λάκκο της ασβέστου. Επίσης ο βουλγαρικός κατοχικός στρατός, πριν αποχωρήσει, προέβη σε βιασμούς, καταστροφές οικιών και καταστημάτων Ελλήνων και ληστείες μετά από άσκηση βίας, αφήνοντας πίσω εικόνα καταστροφής και φόβου.
Το απόγευμα της 27ης Ιουνίου 1913, η ίλη ιππικού του ελληνικού στρατού εισήλθε στο Ντεμίρ Ισάρ και κατέγραψε τα δολοφονημένα σώματα και τις καταστροφές.
Παραπομπές
Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος
Σέκελι
Οι Σέκελι (ουγγρικά: székely), μερικές φορές επίσης αναφερόμενοι ως Σέκλερ (ουγγρικά: székelyek, ρουμανικά: Secui, γερμανικά: Szekler, λατινικά: Siculi), είναι υποομάδα Ούγγρων στην περιοχή Σέκελι της Ρουμανίας. Ένας σημαντικός πληθυσμός καταγόμενος από το Σέκελι της Βουκοβίνας ζει στις επαρχίες Τόλνα και Μπάρανια στην Ουγγαρία και σε ορισμένες περιοχές της Βοϊβοδίνας της Σερβίας. Το 1952, η πρώην επαρχία Μούρες της Ρουμανίας (με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού Σέκελι), ονομαζόταν επίσημα ως Μαγυαρική Αυτόνομη Περιφέρεια. Αντικαταστάθηκε το 1960 από τη Μούρες-Μαγυαρική Αυτόνομη Περιφέρεια, η οποία χωρίστηκε το 1968 σε τρεις μη αυτόνομες κομητείες, τη Χαργκίτα, την Κοβάσνα και την Μούρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι
Εθνική Βιβλιοθήκη του Ιράν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Ιράν (περσικά: کتابخانه ملی ایران ) (NLI) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσα τoυ Ιράv, την Τεχεράνη.
Ιστορία
μικρογραφία|282x282εσ|Το εσωτερικό του νέου κτιρίου Η ίδρυση της βιβλιοθήκης χρονολογείται από τις αρχές του 1864, όταν ιδρύθηκε μια μικρή βιβλιοθήκη στο σχολείο Dar-ol Fonun, βασισμένη στο αγγλοσαξονικό πρότυπο, η οποία αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Ιράν. Το 1937 εγκαινιάστηκε επίσημα, η συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελείτο από 5.000 τόμους και ο μέσος αριθμός των επισκεπτών ήταν 30 την ημέρα. Στη βιβλιοθήκη, η εκπαίδευση των βιβλιοθηκονόμων πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Υπουργείο Τυπογραφίας και Εκδόσεων. Οι πρώτες δραστηριότητες του ιδρύματος περιλάμβαναν την καταλογογράφηση και τη διατήρηση των υφιστάμενων αποθεμάτων, την αύξηση των αποθεμάτων της βιβλιοθήκης με τη συλλογή βιβλίων, εθνικών και διεθνών περιοδικών και χειρογράφων.
Στις 21 Νοεμβρίου 1999, ο Οργανισμός Πολιτιστικών Τεκμηρίων της Ισλαμικής Επανάστασης, ο οποίος προηγουμένως υπαγόταν στο Υπουργείο Πολιτισμού και Ισλαμικής Εκπαίδευσης, απορροφήθηκε από την Εθνική Βιβλιοθήκη, αυξάνοντας έτσι τα βιβλία της και τα αρχεία της. Παρομοίως, το 2001, ο Εθνικός Οργανισμός Αρχείων, ουσιαστικά τα Εθνικά Αρχεία του Ιράν, προσαρτήθηκε στις συλλογές της βιβλιοθήκης, δημιουργώντας ένα ενιαίο ίδρυμα για τα αρχεία και τις συλλογές βιβλίων.
Καθήκοντα και οργάνωση
Οι δραστηριότητες της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Ιράν μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
Συλλογή βιβλίων: Η Εθνική Βιβλιοθήκη συλλέγει όλα τα έργα που εκδίδονται στη χώρα, όλα τα έργα που σχετίζονται με το Ιράν, τα έργα που σχετίζονται με την περσική γλώσσα, όλες τις έρευνες και μελέτες για το Ισλάμ (ιδίως μελέτες για τον σιιτισμό) και τα έργα των Ιρανών στο εξωτερικό- επιπλέον, το ίδρυμα ασχολείται με τη συλλογή όλων των επιστημονικών και λογοτεχνικών έργων παγκόσμιας σημασίας στα αραβικά και τα αγγλικά.
Ταξινόμηση και οργάνωση των αποθεμάτων της βιβλιοθήκης: Η Εθνική Βιβλιοθήκη χρησιμοποιεί το Σύστημα Ταξινόμησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου για την οργάνωση των μονάδων- για τη βιβλιοθήκη χρησιμοποιείται το Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Ντιούι.
Έρευνα: Η Εθνική Βιβλιοθήκη αξιολογεί πρότυπα και συντάσσει εγχειρίδια σχετικά με τη βιβλιοθηκονομία και την εκπαίδευση των βιβλιοθηκονόμων- έτσι γεννήθηκε η Εγκυκλοπαίδεια της Βιβλιοθηκονομίας και της Πληροφόρησης, ένα δίτομο έργο γραμμένο στα περσικά. Το ίδρυμα συντάσσει επίσης πολυάριθμες βιβλιογραφίες για το Ιράν και το Ισλάμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ιράν Ιραν
The Humans (Ρουμανικό συγκρότημα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία
NGC 644
Ο NGC 644 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο της τάξεως των 130 χιλιάδων ετών φωτός. Ενδέχεται επίσης να αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γαλαξία NGC 641. Ανακαλύφθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1834 από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός) Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες 0644 06097
Ονοψός Αλεξανδρείας
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν 1973
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν 1973 ήταν διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Φινν, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Βόλο από το Σάββατο 14 έως και την Πέμπτη 19 Ιουλίου του 1973.
Στον πίνακα των μεταλλίων πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηλίας Χατζηπαυλής του Ολυμπιακoύ Σ.Φ.Π. με 3 βαθμούς. Την δεύτερη και την τρίτη θέση κατέκτησαν ο Αθανάσιος Παπαϊωάννου του Ν.Ο. Θεσσαλονίκης με 16,7 βαθμούς και ο Δημήτριος Βασιλάτος του Ν.Ο. Ελλάδος με 19,7 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Φινν Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1973 Κατηγορία:Βόλος
Ασπρονέρι Καστοριάς
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ασπρονέρι (αποσαφήνιση)
μικρογραφία|Παραδοσιακή Βρύση Το Ασπρονέρι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ασπροκκλησιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Άργους Ορεστικού, του δήμου Άργους Ορεστικού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καστοριάς, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Καστοριάς, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Το Ασπρονέρι είναι ορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Καστοριάς, βορειοδυτικά της Ασπροκκλησιάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730. Απέχει 18 χλμ. περίπου Ν. της Καστοριάς. και 6 χιλιόμετρα απο το ΑΡΓΟΣ ΟΡΕΣΤΙΚΟ
Οδική σύνδεση, προσέγγιση : Μέσω του δρόμου Άργος Ορεστικό -Αμπελοχώρι-Ασπρονέρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς
Μικέλε Γκοντένα
Ο Μικέλε Γκοντένα (Michele Godena, γενν. 30 Ιουνίου 1967) είναι Ιταλός σκακιστής, που γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βαλντομπιάντενε της Περιφέρειας Βένετο. Κατέκτησε τον τίτλο του Διεθνούς Μαιτρ (IM) το 1988 και τον τίτλο του Διεθνούς γκρανμαίτρ (GM) το 1996, μετά από θετικό σκορ για την Ιταλία στην 32η Σκακιστική Ολυμπιάδα στο Επίσης έχει κατακτήσει 5 φορές το Ιταλικό Πρωτάθλημα Σκακιού. Σήμερα ζει στη μικρή πόλη Φινάλε Λιγκούρε της Λιγυρίας.
Σταδιοδρομία
Ο Γκοντένα έχει ανακηρυχθεί πρωταθλητής Ιταλίας τα έτη 1992, 1993, 1995, 2005 και 2006, ενώ επιπλέον ήταν φιναλίστ το 1990 και το 1998. Η νίκη του το 2006 ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και συναρπαστική, με αντίπαλο τον τότε 14χρονο Ιταλοαμερικανό και παιδί-θαύμα Φαμπιάνο Καρουάνα: Αμφότεροι τελείωσαν ισόπαλοι με 8 πόντους μετά από 11 παρτίδες και ο Γκοντένα νίκησε στο tie break μετά από παρτίδες ράπιντ.
Τον Ιούνιο του 2007 στο Αρβιέ (Ιταλία), ο Γκοντένα κέρδισε το Ατομικό Πρωτάθλημα όπεν της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ερχόμενος και πάλι ισόπαλος, αυτή τη φορά με τον Σέρβο Νίκολα Σέντλακ. Το 2016 κέρδισε το 4ο Πρωτάθλημα Σκακιού του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας στο Μαντόν, υπερτερώντας των Μπασέμ Αμίν, Πάμπλο Αλμάγρο Λάμας και Γιανίκ Γκοζολί. Αγωνίσθηκε πολλές φορές με την ολυμπιακή ομάδα της χώρας του και στην 33η Σκακιστική Ολυμπιάδα στην Ελίστα το 1998 σημείωσε σκορ 66,7%.
Είδος παιχνιδιού
Ο Γκόντένα αποκλήθηκε κάποτε «η Ιταλική Μηχανή» από τον Σεργκέι Σίποφ, ωστόσο άλλοι σχολιαστές πιστεύουν ότι η δυσανάλογη διαχείριση του χρόνου από μέρους του ίσως να παρεμπόδισε την περαιτέρω πρόοδό του. Δαπανά συχνά όλο τον χρόνο του στο άνοιγμα και το μέσο της παρτίδας, και επαφίεται στη θεσιακή γνώση, την τεχνική και τις ενστικτώδεις αντιδράσεις για να πραγματοποιήσει τις εναπομένουσες κινήσεις σε προστιθέμενο χρόνο.
Παίζοντας με τα λευκά ανοίγει με 1.e4, ενώ με τα μαύρα προτιμά τις βαριάντες της ισπανικής παρτίδας και Σλαβ/ημι-Σλαβ του μη αποδεκτού γκαμπί της βασίλισσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκοντενα, Μι
Goodbye (τραγούδι των The Humans)
Το "Goodbye" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από το Ρουμανικό συγκρότημα The Humans. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 12 Ιανουαρίου 2018 από την Roton Music και είναι γραμμένο από τους Ματέϊ Αλεξάντρου, Αλίν Νεαγκόε και Κριστίνα Καραμάρκου. Θα εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στη Eurovision 2018.
Eurovision
Οι Human Touch επιβεβαιώθηκαν ως ένας από τους εξήντα ανταγωνιστές καλλιτέχνες της Selection Naţională 2018, της εθνικής επιλογής της Ρουμανίας για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Αγωνίστηκαν στον πέμπτο ημιτελικό που διεξήχθη στις 18 Φεβρουαρίου 2018 στη Σιγκισοάρα, όπου έλαβαν μέγιστο σκορ 12 βαθμών από τέσσερις από τους πέντε κριτές, κερδίζοντας τον ημιτελικό και προκρίθηκαν στον τελικό στο Βουκουρέστι. Αγωνίστηκαν στον τελικό στις 25 Φεβρουαρίου και επιλέχθηκαν από το ρουμανικό κοινό ως νικητές.
Το τραγούδι διαγωνίστηκε στον δεύτερο ημιτελικό που έγινε στις 10 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας και ήρθε 11ο, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2017 Κατηγορία:Singles του 2018
Ρούντολφ Έριχ Ράσπε
Ο Ρούντολφ Έριχ Ράσπε (Rudolf Erich Raspe, Μάρτιος 1736 – 16 Νοεμβρίου 1794) ήταν Γερμανός συγγραφέας, επιστήμονας και βιβλιοθηκάριος. Είναι κυρίως γνωστός για τη συλλογή του ευφάνταστων ιστοριών που είναι σήμερα περίφημη ως Οι περιπέτειες του βαρόνου Μινχάουζεν (πρωτότυπος τίτλος: Οι εκπληκτικες περιπέτειες του βαρόνου Μινχάουζεν, καθώς και Αφήγηση του βαρόνου Μινχάουζεν εκ των θαυμαστών του ταξιδιών και εκστρατειών στη Ρωσία).
Ζωή και έργο
Ο Ράσπε γεννήθηκε σε άγνωστη ημερομηνία στο Αννόβερο και βαπτίσθηκε στις 28 Μαρτίου 1736. Σπούδασε νομική στα Πανεπιστήμια της Γοττίγγης και της Λειψίας, εργαζόμενος στη συνέχεια ως βιβλιοθηκάριος στο πρώτο από αυτά. Το 1762 διορίσθηκε υπάλληλος στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη του Αννόβερου και δύο χρόνια αργότερα γραμματέας στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της Γοττίγγης. Σύντομα έγινε γνωστός ως λόγιος με ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων, μελετητής της φυσικής ιστορίας όσο και των αρχαιοτήτων. Δημοσίευσε επίσης κάποια δικά του ποιήματα και μεταφράσεις ποιημάτων του Οσσιανού. Το 1765 επιμελήθηκε και δημοσίευσε την πρώτη συλλογή των φιλοσοφικών έργων του Λάιμπνιτς. Συνέγραψε επίσης μια πραγματεία για το έργο του Τόμας Πέρσυ Reliques of Ancient English Poetry.
Το 1767 ο Ράσπε διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάσσελ. Υπέβαλε το 1769 μια εργασία ζωολογίας στον 59ο τόμο των Philosophical Transactions of the Royal Society, κάτι που οδήγησε στην εκλογή του ως εταίρου της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Υπήρξε γενικά πολυγραφότατος σε μεγάλη ποικιλία θεμάτων. Το 1774 άρχισε να εκδίδει ένα περιοδικό, τον Θεατή του Κάσελ. Από το 1767 ήταν υπεύθυνος για συλλογές του Φρειδερίκου Β΄ της Έσσης-Κάσσελ. Ο Ράσπε χρειάσθηκε να διαφύγει στην Αγγλία το 1775, έχοντας ταξιδέψει στην Ιταλία για να αγοράσει ενδιαφέροντα είδη για τον Φρειδερίκο, επειδή πούλησε πολύτιμα αντικείμενά του για δικό του όφελος. Διαγράφηκε από τη Βασιλική Εταιρεία το ίδιο έτος (1775) για «ποικίλας απάτας και μεγάλας καταχρήσεις εμπιστοσύνης».
Στο Λονδίνο ο Ράσπε επωφελήθηκε από την καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας και τη μόρφωσή του για να ζήσει γράφοντας βιβλία πάνω σε διάφορα θέματα, αλλά και μεταφράζοντας στην αγγλική γερμανικά έργα. Ο Χόρας Γουόλπολ τον ενίσχυσε οικονομικά και τον βοήθησε να δημοσιεύσει ένα Δοκίμιο επί της προελεύσεως της ελαιογραφίας (1781).
Το «Τήγμα (Ingot) του Trewhiddle», που ανακαλύφθηκε το 2003, είναι ένας όγκος από βολφράμιο στο Αγρόκτημα του Trewhiddle. Ο όγκος αυτός ίσως είναι παλαιότερος της πρώτης γνωστής εκκαμινεύσεως του μετάλλου (που απαιτεί εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες) και μερικοί υπέθεσαν ότι παράχθηκε κατά τη διάρκεια μιας επισκέψεως του Ράσπε στο ορυχείο Happy-Union (στο κοντινό Πέντεουαν της Κορνουάλης τον ύστερο 18ο αιώνα. Ο Ράσπε ήταν ως προς τις γνώσεις του ένας φτασμένος χημικός-ορυκτολόγος, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το βολφράμιο. Αναμνήσεις της επινοητικότητάς του παρέμεναν μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά την παραμονή του στην Κορνουάλη, φαίνεται ότι ο Ράσπε συνέγραψε την πρωταρχική εκδοχή των ιστοριών του Μινχάουζεν. Το αν έγραψε και τις αρκετές συνέχειες που εμφανίσθηκαν μέχρι το 1792, είναι ακόμα θέμα συζητήσεων.
Ο Ράσπε εργάσθηκε και για τον περίφημο εκδότη Τζων Νίκολς σε αρκετά προγράμματα, όπως για έναν περιγραφικό κατάλογο της συλλογής του χαράκτη πολύτιμων λίθων Τζέιμς Τάσι (James Tassie), σε δύο τόμους μεγάλου σχήματος (1791), εντατικής εργασίας, μία βιβλιογραφική σπανιότητα. Στη συνέχεια, ο Ράσπε πήγε στη Σκωτία και κατέληξε στην Ιρλανδία, όπου διεύθυνε ένα ορυχείο χαλκού στο Κιλάρνυ. Εκεί και απεβίωσε από τυφοειδή πυρετό σε ηλικία 58 ετών.
Οι ιστορίες του βαρόνου Μινχάουζεν έγιναν διάσημες όταν μεταφράσθηκαν από το αγγλικό κείμενο του Ράσπε στη γερμανική (κάτι σαν «αντιδάνειο» δηλαδή), με κάποιον εμπλουτισμό, από τον ποιητή Γκότφρηντ Άουγκουστ Μπύργκερ το 1786. Από τότε είναι ένα από τα αγαπημένα αναγνώσματα των επόμενων γενεών, όπως και το θέμα πολλών κινηματογραφικών ταινιών. Από όσους γνώριζαν κατά τη διάρκεια της ζωής του Ράσπε για το ότι έγραψε τις Περιπέτειες του βαρόνου Μινχάουζεν, ξεχωρίζει ο φίλος του Τζων Χώκινς, γεωλόγος και ταξιδευτής στην Ελλάδα, που αναφέρει το έργο αυτό του Ράσπε σε ένα γράμμα του προς τον Τσαρλς Λάιελ. Μόλις το 1824 ο βιογράφος του Μπύργκερ απεκάλυψε την αλήθεια σχετικώς με το βιβλίο.
Οι αμφιλεγόμενες δραστηριότητες του Ράσπε στην Σκωτία σχετικά με τα ορυκτά ενέπνευσαν τον χαρακτήρα «Herman Dousterswivel», του Γερμανού απατεώνα των ορυχείων στο μυθιστόρημα του Γουόλτερ Σκοτ Ο Αρχαιοδίφης (1816), η δράση του οποίου τοποθετείται στη Σκωτία στα τέλη του 18ου αιώνα. Στον πρόλογό του, ο ίδιος ο Σκοτ σημειώνει πως ο Dousterswivel μπορεί να φαίνεται «τραβηγμένος» και απίθανος χαρακτήρας, αλλά διαβεβαιώνει «τον αναγνώστη πως αυτό το μέρος της αφήγησης εδράζεται σε γεγονός που συνέβη στην πραγματικότητα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ορυκτολόγοι Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Μετρό Νέας Υόρκης
Βασικά στοιχεία
Εγκαινιάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 1904 και είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο εκτεταμένα δίκτυα αστικών συγκοινωνιών στον κόσμο, με 36 γραμμές, 472 σταθμούς σε λειτουργία (424 αν θεωρηθούν οι κομβικοί σταθμοί ως ενιαίοι σταθμοί) και 400 χιλιόμετρα (248 μίλια) διαδρομών, που μαζί κάποια προαστιακά δίκτυα φτάνουν τα 1.112 χιλιόμετρα τροχιάς σε χρήση και τα 1.370 χιλιόμετρα τροχιάς στο σύνολο.
Το 2010 το μετρό εκτέλεσε περισσότερες από 1,5 δισεκατομμύρια διαδρομές με, κατά μέσον όρο, περισσότερους από 5 εκατομμύρια επιβάτες τις καθημερινές, πάνω από 3 εκατομμύρια τα Σάββατα και πάνω από 2 εκατομμύρια τις Κυριακές. Στις 29 Οκτωβρίου 2015 ξεπέρασε τα 6,2 εκατομμύρια επιβάτες, επιτυγχάνοντας νέο ημερήσιο ρεκόρ από την έναρξη των τακτικών καταγραφών του αριθμού των επιβατών το 1985. Η μέση ταχύτητα των συρμών είναι 17,4 μίλια την ώρα, δηλαδή 28,0 χιλιόμετρα την ώρα, και η μέγιστη ταχύτητα των συρμών είναι 55 μίλια την ώρα, δηλαδή 88,45 χιλιόμετρα την ώρα.
Το μετρό της πόλης της Νέας Υόρκης είναι το τέταρτο σε κίνηση επιβατών παγκοσμίως, μετά από αυτά του Τόκυο, της Μόσχας και της Σεούλ. Είναι, επίσης, το πρώτο σε κίνηση επιβατών σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο. Παράλληλα, είναι ένα από τα τέσσερα συστήματα σιδηροδρόμων των ΗΠΑ που λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως και 365 μέρες το χρόνο.
Μολονότι ονομάζεται επίσημα «Subway» («Υπόγειος»), μεγάλα τμήματα του μετρό εκτός του Μανχάταν είναι υπέργεια (τύπου γέφυρας) ή επιφανειακά ή σε λίγο υψηλότερο επίπεδο ή σε ανοιχτά ορύγματα. Συνολικά, το 40% του μετρό είναι πάνω από το έδαφος.
Άγιος Νικόλαος Μητάτου Λασιθίου
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της κοινότητας Παλαικάστρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ιτάνου, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις υπώρειες της κορυφής «Μόδι» (539 μ.), νοτιοδυτικά του Παλαικάστρου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 35 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μητάτου του νομού Λασιθίου. Το 1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μητάτου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαικάστρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαικάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιτάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Με το ΦΕΚ 104Α - 26/07/2017 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλιακάστρου του δήμου Σητείας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Πάνορμος Τήνου
Ο Πάνορμος στη ΒΑ πλευρά της Τήνου, είναι το επίνειο του Πύργου και το μοναδικό φυσικό λιμάνι.
Το λιμάνι του Πανόρμου διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στη ναυσιπλοΐα και στις εμπορικές συναλλαγές μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ‘60. Υπήρξε σταθμός μεταφοράς για τα εξαγόμενα προϊόντα (με κύριο το μάρμαρο της Έξω Μεριάς) και τα εισαγόμενα προϊόντα (με κύριο το σιτάρι που τροφοδοτούσε τους ανεμόμυλους).
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ξεκίνησε η εξόρυξη ταλκ (γλυσόλιθου) και δημιουργήθηκε στον Πάνορμο ατμοκίνητο εργοστάσιο επεξεργασίας. Επίσης, εδώ κατασκευάζονταν και ναυπηγούνταν καΐκια και ξύλινα πλοία.
Ρουθενιανά
Η ρουθενιανή γλώσσα ήταν πικοιλόμορφη γλωσσική ομάδα των ανατολικών σλαβικών ομιλούμενης στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας και αργότερα στα ανατολικά σλαβικά εδάφη της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Η γραπτή μορφή ονομάζεται επίσης «δικαστικά σλαβικά» από λιθουανούς γλωσσολόγους, ή δυτικορωσική γραπτή γλώσσα (ρωσικά: Западнорусский письменный язык).
Πάνορμος Τήνου
Στην Κατοχή υπήρξε κέντρο πληροφοριών και σταθμός διαφυγής στρατιωτικών και πολιτικών προς τη Μέση Ανατολή. Βομβαρδίστηκε το 1941 και καταστράφηκε το σύνολο των ελλιμενισμένων σκαφών, αλλά τρία χρόνια αργότερα, αποτέλεσε την πρώτη περιοχή των Κυκλάδων που απελευθερώθηκε επίσημα.
Ρουθενιανά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανία
Πάνορμος Τήνου
Το νησάκι που βρίσκεται ακριβώς απέναντι, είναι η βραχονησίδα “Πλανήτης” με τον ερειπωμένο φάρο (που λειτούργησε πρώτη φορά το 1886 και αποτελεί διατηρητέο ιστορικό μνημείο) να διακρίνεται στην κορυφή της.
Η Σημαντήρα, η μαρμάρινη στήλη στη θάλασσα, προειδοποιεί εδώ και 120 χρόνια τους ναυτικούς για τον ύφαλο που κρύβει από κάτω της.
Κατά τη διάρκεια εξόρυξης μαρμάρων το 1859, αποκαλύφθηκε το Σπήλαιο Σταλακτιτών του Πανόρμου. Διαθέτει τέσσερις αίθουσες με δύο εισόδους. Η ροή σταγόνων είναι διαρκής και το σπήλαιο προσφέρεται για εξερεύνηση!
Το ψαροχώρι του Πανόρμου αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς των επισκεπτών της Τήνου.
Πρόσβαση
Ο Πάνορμος απέχει 27χλμ από τη Χώρα. Φτάνετε στον Πύργου μέσω του νέου οδικού δικτύου Χώρας-Πανόρμου (είτε ξεκινώντας από την παραλία των Κιονίων είτε από τη Λεωφόρο Τριποτάμου) και συνεχίζετε προς Πάνορμο.
Παραπομπές
https://tinosecret.gr/listing-item/panormos/
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Ρώσοι Ρομά
μικρογραφία| Φεστιβάλ των Ρομανί στο [[Τιουμέν το 2018]] Οι Ρώσοι Ρομά (Руска́ Рома́), επίσης γνωστοί ως Ρώσοι Τσιγγάνοι (Русские цыгане) ή Χαλαντίτκα Ρομά (Халадытка Рома = "Ρομά-Στρατιώτες"), είναι η μεγαλύτερη υποομάδα των Ρομά στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Αρχικά γνωστοί ως Ρούσκα Ρομά, ζουν κυρίως στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Επίσης ζουν στην Πολωνία, την Κεντρική Ουκρανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και τον Καναδά.
Η ρωσική ρομανί, η διάλεκτος των Ρομανί των Ρώσων Ρομά, περιέχει πολλές ρωσικές, πολωνικές και γερμανικές λέξεις, καθώς και μια μικρή ποσότητα επιρροών από τη ρωσική και ουκρανική γραμματική. Οι περισσότεροι Ρούσκα Ρομά είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ενώ εκείνοι που ζουν σε κυρίως μουσουλμανικές περιοχές (όπως ο Καύκασος) τείνουν να είναι Μουσουλμάνοι.
Ιστορία των Ρώσων Ρομά
μικρογραφία|Τσιγγάνοι μουσικοί στη Ρωσική Αυτοκρατορία, 1865 μικρογραφία|Το [[θέατρο Ρομέν της Μόσχας]] Κρίνοντας από τη γλώσσα των Ρώσων Ρομά, οι πρόγονοι τους διέμεναν για κάποια περίοδο στη Γερμανία και την Πολωνία πριν μεταναστεύσουν στις ανατολικές σλαβικές περιοχές της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Οι υπάρχουσες πηγές ξεκινούν να κάνουν αναφορά στους πληθυσμούς των Ρομά στην επικράτεια της Ρωσίας στις αρχές του 18ου αιώνα. Για παράδειγμα, ο Σκωτσέζος ταξιδιώτης Τζον Μπελ γράφει για Ρομά που κατέφθασαν από την Πολωνία, οι οποίες διώχθηκαν από την περιοχή του Τομπόλσκ το 1721.
Λίγο μετά την άφιξη τους στη Ρωσία, οι Ρώσοι Ρομά άρχισαν να απασχολούνται με τη ψυχαγωγία Μ το παιχνίδι και το τραγούδι, παίζοντας και τραγουδώντας σε μεγάλες γιορτές. Από τον 19ο αιώνα, οι Ρώσοι Ρομά που ζούσαν σε μεγάλες πόλεις όπως η Αγία Πετρούπολη (τότε πρωτεύουσα της Ρωσίας) και η Μόσχα ξεκίνησαν να δημιουργούν χορωδίες οι οποίες σύντομα έγιναν πολύ δημοφιλείς μεταξύ του ρωσικού αστικού πληθυσμού. Οι νομαδικοί Ρώσοι Ρομά ασχολούνταν με την εμπορία αλόγων και με το να λένε την τύχη.
Μια δραστική αλλαγή στη ζωή των νομαδικών Ρώσων Ρομά πραγματοποιήθηκε το 1956 όταν ένα ειδικό διάταγμα που εκδόθηκε από τη Σοβιετική κυβέρνηση απαγόρευσε στους Ρώσους Ρομά το δικαίωμα να ασκούν μια νομαδική ζωή. Οι Ρώσοι Ρομά έπρεπε να εγκατασταθούν μόνιμα σε μια περιοχή και να βρουν μόνιμη κατοικία, αν και εξακολουθούν να μετακομίζουν κατά μέσο όρο περισσότερο από ένα Ρώσο. Σήμερα οι Ρώσοι Ρομά συχνά ζουν διασκορπισμένοι, αλλά τείνουν να αναζητούν σπίτι ή διαμέρισμα στην περιοχή της πόλης όπου υπάρχουν και άλλοι Ρομά. Οι Ρώσοι Ρομά προτιμούν να ζουν σε ιδιωτικές κατοικίες, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για μια οικογένεια Ρομά να ζει σε ένα διαμέρισμα.
Αν και οι Ρώσοι Ρομά εξακολουθούν να προτιμούν να παντρευτούν με γυναίκες της κοινότητας των Ρομά, οι περιπτώσεις μικτών γάμων με Ρωσίδες ή άλλες εθνότητες είναι αρκετά πολλές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ουκρανία Κατηγορία:Ρομά πληθυσμιακές ομάδες
Μάριος Αθανασίου
Ο Μάριος Αθανασίου (Αθήνα ,5 Αυγούστου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1974 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Το 1995, σε ηλικία 21 ετών, αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε το 1998.
Τηλεόραση
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση τον Μάιο του 1997, ενώ ακόμη ήταν φοιτούσε στη Δραματική Σχολή, ως guest στο τελευταίο επεισόδιο της δημοφιλούς κωμικής σειράς Ντόλτσε Βίτα. Εκεί υποδύθηκε έναν Έλληνα νεαρό φοιτητή, τον Τέλη Χριστοδούλου, που γνωρίζει η Χριστίνα Μαρκάτου (Άννα Παναγιωτοπούλου) σε αεροδρόμιο της Ιταλίας. . Όπως δήλωσε ο ίδιος στην πρώτη του αυτή δουλειά ως ηθοποιός, είχε ιδιαίτερο άγχος: ''«Σε αυτό το βίντεο, που ντρεπόμουν αρκετά, ήταν η πρώτη μου εμφάνιση, η πρώτη δουλειά που είχα κάνει στο τελευταίο έτος της σχολής. Και για να κάνω αυτό εκεί και να το πω με τον τρόπο που το είπα, έτσι πολύ άνετος, δυο μπύρες βαρελίσιες είχα πιει για να καταφέρω να πω αυτό... Δεν μπορούσα να περπατήσω από το άγχος μου. Πάρα πολύ άγχος είχα. Μου λέγανε “δίπλωσε την εφημερίδα” και δεν μπορούσα να την διπλώσω»''. Το 1998 πήρε τον πρωταγωνιστικό ανδρικό ρόλο στην καθημερινή σειρά του Mega Channel Απαγορευμένη Αγάπη. Εκεί από τη σεζόν 1998-1999 υποδύθηκε τον Δημήτρη Ζαχαρίου έναν νεαρό άνδρα λαϊκής καταγωγής που ερωτεύεται την αδερφή του χωρίς να γνωρίζει την πραγματική της ταυτότητα. Τον άνοιξη του 2001 ανακοίνωσε πως πρόκειται να αποχωρήσει από το καστ της σειράς μετά από τρία χρόνια, παρόλο που η ιστορία του χαρακτήρα του θα συνεχιζόταν. Τελικά έφυγε από τη σειρά το καλοκαίρι του 2001 στο τελευταίο επεισόδιο του τρίτου κύκλου. Την ίδια περίοδο δέχτηκε πρόταση από το Mega Channel για τη δραματική σειρά Αέρινες Σιωπές. Τελικά εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς κατά τον δεύτερη σεζόν προβολής της, 2001-2002. Εκεί υποδύθηκε τον πιλότο Παύλο Στάικο που προσπαθεί να αναζητήσει στοιχεία για την πραγματική του οικογένεια. Παρέμεινε στη σειρά μέχρι και την ολοκλήρωσή της τον Μάιο του 2003. Την τηλεοπτική περίοδο 2003-2004 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά Απόσταση Αναπνοής μαζί με τον Κώστα Σόμμερ, τη Λήδα Ματσάγγου, τη Βίκυ Μαραγκάκη και τη Μαρία Σολωμού, υποδυόμενοι μία ομάδα αθλητών που προπονούνται με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τον Ιούλιο του 2004 έκανε μία guest εμφάνιση στο τελευταίο επεισόδιο της κωμικής σειράς του Γιώργου Καπουτζίδη Σαββατογεννημένες υποδυόμενος τον λοχαγό του Χοσέ που ερωτεύεται και τελικά παντρεύεται τη Σούλα, κεντρική ηρωΐδα της σειράς.
Μετά από μία σεζόν τηλεοπτικής αποχής, επέστρεψε με πρωταγωνιστικό ρόλο σε δύο σειρές σε διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Από τη μία υποδύθηκε τον Διονύση Λαμπρόπουλο στην κοινωνική σειρά του Alpha TV Μου λείπεις για μία σεζόν παίζοντας μαζί με τον Γιάννη Φέρτη, τη Θέμιδα Μπαζάκα και τη Φαίη Ξυλά. Από την άλλη τη σεζόν 2005-2006 ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί, μαζί με την Ευδοκία Ρουμελιώτη, στην κωμική σειρά του ANT1 Θα βρεις το δάσκαλό σου. Εκεί υποδύθηκε τον καθηγητή Θάνο Ποντίκη που ζει ένα αταίριαστο έρωτα με την μαθήτριά του και στο τέλος καταλήγουν ζευγάρι, με τη σειρά να ολοκληρώνεται μετά από δύο τηλεοπτικές σεζόν προβολής. Την επόμενη σεζόν συνέχισε τη συνεργασία του με τον ANT1 έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά Coupling παίζοντας μεταξύ άλλων με τον Γιώργο Χρανιώτη και τον Κώστα Κάππα. Από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του ANT1 Λίτσα.com. Εκεί για δύο σεζόν υποδύθηκε τον Ηλία Λεούση έναν άνδρα με υψηλή κοινωνική θέση που ερωτεύεται μία κομμώτρια λαϊκής καταγωγής, με την οποία κάνει παράνομη ερωτική σχέση.
Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2012-2013 με το ρόλο του μεσίτη Άγγελου, ενός από τους κατοίκους του camping της σειράς Με τα παντελόνια κάτω συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Βασίλη Θωμόπουλο. Η παρουσία του στη σειρά συνεχίστηκε και τη σεζόν 2013-2014 στο δεύτερο κύκλο επεισοδίων της. Το 2014 δέχτηκε την πρόταση του Mega Channel και ήταν ένα από τα μέλη της κριτικής επιτροπής του talent show καφέ Golden Barista, στον πρώτο κύκλο επεισοδίων. Τον Οκτώβριο του 2014 ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί στην καθημερινή κωμική σειρά του ANT1 Οι Συμμαθητές. Εκεί υποδύθηκε τον Ανδρέα Νικολαΐδη ένα φιλόζωο 40άρη που συναντά τυχαία μία παλιά του συμμαθήτρια μετά από 20 χρόνια μαθαίνοντας πως έχει ένα παιδί μαζί της. Παρέμεινε στο καστ της σειράς καθόλη τη διάρκεια προβολής της παίζοντας σε συνολικά 433 επεισόδια τις σεζόν 2014-2017, συνεργαζόμενος και πάλι με τον σκηνοθέτη Βασίλη Θωμόπουλο. Την τηλεοπτική σεζόν 2017-2018, μετά το τέλος των Συμμαθητών, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Κώστα Κόκλα, τον Σπύρο Πούλη, τον Νίκο Μουτσινά και τον Σταύρο Σβήγκο στην κωμική σειρά του ANT1 Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια υποδυόμενος έναν άνδρα που αποφασίζει να χωρίζει την καταπιεστική σύζυγό του και να ζήσει σαν εργένης με τους φίλους του. Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί μαζί με τη Δήμητρα Ματσούκα στην αισθηματική κομεντί Ελεύθερη Σχέση στον Open TV, συνεργαζόμενος για έβδομη συνεχόμενη σεζόν τηλεοπτικά με το Βασίλη Θωμόπουλο. Η σειρά ολοκληρώθηκε απότομα τον Φεβρουάριο του 2019 εξαιτίας οικονομικών θεμάτων στην εταιρεία παραγωγής. Τον Μάιο του ίδιου έτους επέστρεψε τηλεοπτικά ως guest στο επεισόδιο "Ανοικτοί λογαριασμοί" της κωμικής σειράς του Alpha TV Το σόι σου. Τη σεζόν 2019-2020 υποδύθηκε τον Χρήστο Μακρίδη, του οποίου η σύζυγος εξαφανίζεται μυστηριωδώς, στο ερωτικό θρίλερ του Alpha TV Έρωτας Μετά. Την επόμενη σεζόν 2020-2021 ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί μαζί με την Ντόρα Μακρυγιάννη, την Ευγενία Δημητροπούλου, τον Αντίνοο Αλμπάνη και τον Γιώργο Καραμίχο στην καθημερινή δραματική σειρά, Ήλιος στον ANT1. Τη σεζόν 2021-2022 πρωταγωνιστεί στη νέα κωμική σειρά του Alpha TV Άσε Μας Ρε Μαμά μαζί με την Δήμητρα Σιγάλα. Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνιστεί στη σειρά Η Δική Μας Οικογένεια στο Open TV.Τη σεζόν 2023-2024 σειρά Ο πρώτος από εμάς του ΑΝΤ1
Οικογένεια
Μεγάλωσε με την μητέρα του, η οποία ήταν κομμώτρια, όντας παιδί μονογονεϊκής οικογένειας ενώ γνώρισε για πρώτη φορά τον πατέρα του σε ηλικία 13 ετών. Όπως δήλωσε σε συνέντευξη του: ''«Με τον πατέρα μου γνωριζόμαστε στα 13. Δημιουργείται ένα μεγάλο κενό πάλι από επιλογή δική μου, στα πλαίσια της οργής και του θυμού, έχει περάσει πάρα πολύς καιρός πια. Δεν γνωρίζω ούτε που βρίσκεται ο άνθρωπος, τι κάνει»''.
Σχέσεις και οικογένεια
Από το 2011 μέχρι σήμερα είναι ζευγάρι με την φωτογράφο Μάρθα Αμαξοπούλου. Τον Οκτώβριο του 2014, ήρθε στον κόσμο η πρώτη τους κόρη ενώ τον Ιούλιο του 2017 απέκτησαν μία ακόμη κόρη.
Παρόλο που έχει κάνει μακροχρόνιες σχέσης και παιδιά, δηλώνει κατά του γάμου.Τον Μάρτιου του 2021 ο Μάριος Αθανασίου παντρέυτηκε με τη σύντροφο του Μάρθα.
Πολιτική
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τον συνδυασμό της Ρένας Δούρου. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα της Αθήνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Πούντα Λακωνίας
Η Πούντα είναι ελληνικό χωριό υπαγόμενο διοικητικά στο Δήμο Ελαφονήσου, στην Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Κατά την απογραφή του 2011, το χωριό αριθμούσε πληθυσμό 17 κατοίκων.
Το κυρίως τμήμα του εδάφους του Δήμου Ελαφονήσου βρίσκεται επί του ομώνυμου νησιού, στα ανοιχτά των ακτών της Πούντας. Η απόσταση μεταξύ της Πούντας και του συγκεκριμένου νησιού εκτιμάται, περίπου, στα 300 μέτρα. Ακτοπλοϊκή γραμμή συνδέει μεταξύ τους το χωριό και το νησί, με τον εκτιμώμενο χρόνο της διαδρομής να είναι στα έξι λεπτά. Παράλληλα, το χωριό διαθέτει οργανωμένη παραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ελαφονήσου Κατηγορία:Χωριά της Πελοποννήσου
Δρυμώνας Μαγνησίας
Ο Δρυμώνας είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Δρυμώνας βρίσκεται προς τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Απέχει περίπου 64 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τον Βόλο, 72 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Λαμία και 20 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου) ενώ στα βορειοανατολικά του περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πλατάνου και το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Βρύναινα αποτελούν την κοινότητα Βρυναίνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σούρπης του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 257 κάτοικοι. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Κονσταντάν Ζορζ Μακρής
Ο Κονσταντάν Ζορζ Μακρής (γαλλικά: Constantin Georges Macris, ελληνικά: Κωνσταντίνος Γεώργιος Μακρής) (7 Απριλίου 1917, Κάιρο – 4 Σεπτεμβρίου 1984, Ορσαί) ήταν Γάλλος ζωγράφος ελληνικής καταγωγής.
Βιογραφία
Ο Μακρής είχε καταγωγή από την Κεφαλλονιά. Η οικογένεια του μετακόμισε στην Αίγυπτο στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο Μακρής σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία Λεονάρντο ντα Βίντσι στο Κάιρο, όπου πραγματοποίησε τις πρώτες του εκθέσεις, καθώς και στην Αλεξάνδρεια. Αποφάσισε να πάει στο Παρίσι όταν ανακάλυψε τα έργα του Πάμπλο Πικάσο και του Ανρί Ματίς στην κοσμοπολίτικη Αίγυπτο της δεκαετίας του 1930, αλλά τα σχέδιά του αναβλήθηκαν για 10 χρόνια λόγω του πολέμου που πολέμησε με την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Ο Μακρής μετακόμισε τελικά στο Παρίσι το 1948.