cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νάτσο Φερνάντεθ Ιγλέσιας
Ο Χοσέ Ιγνάθιο Φερνάντεθ Ιγλέσιας (José Ignacio Fernández Iglesias, γενν. 18 Ιανουαρίου 1990), γνωστός και ως Νάτσο (Nacho), είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Εθνική ομάδα της Ισπανίας.
Ο Νάτσο έχει περάσει όλη την επαγγελματική καριέρα του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το 2011 και από τότε έχει 133 συμμετοχές και έχει κερδίσει αρκετά τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Νάτσο πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική ομάδα ανδρών της Ισπανίας το 2013 και ήταν μέλος της ομάδας που εκπροσώπησε την Ισπανία στο Μουντιάλ 2018.
Power Rangers (ταινία)
Το Power Rangers είναι αμερικανική ταινία σούπερ ηρώων του 2017, με βάση την ομάδα με το ίδιο όνομα και σε σκηνοθεσία Dean Islaelite. Είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του franchise Power Rangers, και η πρώτη για είκοσι χρόνια με μεγάλο μπάτζετ (105 εκατομμύρια δολάρια). Πρόκειται για μια επανεκκίνηση της αρχικής σειράς των Mighty Morphin Power Rangers 1993. Η διάρκεια είναι δύο ώρες (124 λεπτά).
Σενάριο
Η ταινία ακολουθεί πέντε απλά παιδιά που πρέπει να γίνουν κάτι το εξαιρετικό, όταν μαθαίνουν ότι μικρή πόλη τους, το Έιντζελ Γκρόουβ αλλά και ο κόσμος απειλείται από μία εξωγήινη απειλή. Επιλεγμένοι από τη μοίρα, οι ήρωες μας γρήγορα ανακαλύπτουν ότι είναι οι μόνοι που μπορούν να σώσουν τον πλανήτη με την βοήθεια του μέντορα Ζόρντον. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξεπεράσουν προβλήματα της καθημερινής ζωής τους και να ενωθούν ως μία ομάδα, τους Πάουερ Ρέιντζερς, πριν να είναι πολύ αργά.
Προβολή
Αρχικά ήταν προγραμματισμένη για τις 22 Ιουλίου 2016, αλλά αναβλήθηκε για τις 24 Μαρτίου 2017 σε Αμερική και 23 Μαρτίου σε Ελλάδα.
Box office
Η ταινία Saban's Power Rangers έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με $40,3 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 85,3 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 56,6 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε συνολικά 142 εκατομμύρια δολάρια.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς κινηματογράφου. Στο Rotten Tomatoes έχει σκορ 44% με 135 κριτικές και μέση βαθμολογία 4.9/10 και στο Metacritic έχει 44 στα 100 με 30 κριτικές.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα IMDb η ταινία βαθμολογείται με 5.9/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Power Rangers Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον αυτισμό Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Ντουβρ-λα-Ντελιβράντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ντοζυλέ
Το Ντοζυλέ (γαλλικά: Dozulé) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντοζυλεέν (γαλλικά: Dozuléens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φερλάν Μεντί
Ο Φερλάν Μεντί (Ferland Mendy, 8 Ιουνίου 1995) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για τη Ρεάλ Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Γαλλίας. Ο Φερλάν Μεντί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Χάβρη και το 2017 αποκτήθηκε από τη Λιόν για 5 εκατομμύρια ευρώ. Το 2019 αποκτήθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης για 48 εκατομμύρια ευρώ. Με την εθνική ομάδα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2018 και έκτοτε έχει 7 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Πιστικό Γρεβενών
Το Πιστικό, παλαιότερα γνωστό ως Πισκό, είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών, σε υψόμετρο 620 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πιστικό βρίσκεται σε απόσταση 17 χμ. δυτικά των Γρεβενών και 41 χμ. νότια της Σιάτιστα. To χωριό διαθέτει μικρές πλατείες με ξύλινα παγκάκια και κιόσκια, πανύψηλα δέντρα και όμορφους κήπους με αμυγδαλιές και κάθε λογής λουλούδια. Κάθε Δεκέμβριο ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος του χωριού αναβιώνει το έθιμο της «γουρνοχαράς» και της τσιγαρίδας. Το παλιό όνομα ήταν Πισκό και ανήκε στη κοινότητα Κοπρίβης του νομού Κοζάνης. Μετονομάστηκε το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στη τοπική κοινότητα Κνίδης που ανήκει στην δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Πύργος της Μπελέμ
Ο πύργος της Μπελέμ (πορτογαλικά: Torre de Belém), γνωστός και ως πύργος του Αγίου Βικεντίου, είναι οχυρωμένος πύργος στην ενορία Μπελέμ, στη Λισαβόνα, Πορτογαλία. Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα. Μαζί με το κοντινό μοναστήρι των Ιερωνυμιτών, έχουν ανακηρυχθεί μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, λόγω της σχέσης του με τις θαλάσσιες ανακαλύψεις των Πορτογάλων κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων. Η κατασκευή του πύργου διατάχθηκε από τον βασιλιά Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας για να αποτελεί τμήμα της άμυνας στις εκβολές του Τάγου και να μνημείο αφιερωμένο στις ανακαλύψεις του Βάσκο ντα Γκάμα. Το μνημείο αποτελεί εξέχον παράδειγμα του ρυθμού μανουελίνο. Κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο και αποτελείται από ένα προμαχώνα και ένα τετραώροφο πύργο ύψους 30 μέτρων.
Ιστορία
thumb|left|200px|Άποψη του πύργου Στο τέλος του 15ου αιώνα, ο βασιλιάς Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας είχε σχεδιάσει αμυντικό σύστημα στις εκβολές του Τάγου, το οποίο βασιζόταν στο φρούριο του Κασκάις και Σάο Σεμπαστιάο (ή Τόρρε Βέλια) στη Καπαρίκα, στις νότιες όχθες του ποταμού. Αυτά τα οχυρά δεν προστάτευαν επαρκώς τις εκβολές του ποταμού, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η κατασκευή επιπλέον οχυρώσεων. Στο «Χρονικό του Ιωάννη Β΄», το οποίο εμφανίστηκε το 1545, ο συγγραφέας Γκαρσία δε Ρεσέντρε επιβεβαιώνει ότι η οχύρωση της Λισαβώνας ήταν ανεπαρκής και επέμενε στην κατασκευή οχυρώσεων κατά μήκος της εισόδου του ποταμού. Εκεί, διέταξε την «κατασκευή ενός ισχυρού οχυρού», αλλά απεβίωσε πρωτού σχεδιαστεί. Ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας επανεξέτασε την πρόταση 20 χρόνια αργότερα και διέταξε την κατασκευή στρατιωτικής οχύρωσης στο βόρειο όριο του Τάγου στην Μπελέμ.
Οι εργασίες άρχισαν σε ένα ακρωτήριο από βασάλτη σε μικρή απόσταση από τις όχθες, χρησιμοποιώντας πέτρες οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του μοναστηρίου της Σάντα Μαρία δε Μπελέμ. Ο πύργος σχεδιάστηκε από τον στρατιωτικό αρχιτέκτονα Φρανσίσκο δε Αρούντα, και το 1516 άρχισε να παραλαμβάνει 763 ογκόλιθους και 504 λίθους για την κατασκευή. Καθώς η κατασκευή του οχυρού συνεχιζόταν, οι εκβολές του Τάγου φυλάσσονταν από ένα βαριά οπλισμένο πολεμικό πλοίο, γνωστό και ως Grande Nau. Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1519, μόλις δύο χρόνια πριν τον θάνατο του Εμμανουήλ. Το 1521, το οχυρό ονομάστηκε κάστρο του αγίου Βικεντίου (Castelo de São Vicente de Belém), πολιούχου της Λισαβόνας.
Το 1580, μετά από ολιγόωρη μάχη, η φρουρά σταθμευμένη στον πύργο παραδόθηκε στις Ισπανικές δυνάμεις υπό την εξουσία του Δούκα της Άλμπα. Μετά την ήττα, ο πύργος μετατράπηκε σε φυλακή μέχρι το 1830. Στο τελευταίο τέταρτο του 16ου αιώνα ξεκίνησε η κατασκευή των προμαχώνων των Φιλιππίνων. Ένας τετράγωνος διώροφος χώρος κατασκευάστηκε στον προμαχώνα. Το 1589, ο Φίλιππος Α΄ της Πορτογαλίας ζήτησε από τον Ιταλό μηχανικό Ζοάο Βισέντσιο Καζάλε να χτίσει ένα ισχυρό οχυρό στη θέση του «άχρηστου κάστρο του Σάο Βισέντε». Αν και ο μηχανικός παρέδωσε τρία σχέδια, με την κατασκευή ενός ακόμη μεγαλύτερου εξωτερικού προμαχώνα, το έργο δεν υλοποιήθηκε. thumb|250px|Ο πύργος της Μπελέμ όπως φαίνεται από την πλευρά του ποταμού Ανάμεσα στο 1780 και στο 1782, υπό τη βασιλεία της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, ο στρατηγός Γκιγιέρμε δε Βαλερέ κατασκεύασε το Φόρτε δο Μπον Σουκέσο, το οποίο συνδεόταν με διάδρομο με τον πύργο. Ο πύργος αναβαθμίστηκε στρατιωτικά το 1809-14. Ο βασιλιάς Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας (1828-1834) χρησιμοποίησε τον πύργο για να φυλακίσει τους φιλελεύθερους πολιτικούς του αντιπάλους, ενώ άλλο τμήμα τους χρησιμοποιήθηκε ως τελωνείο για τα πλοία μέχρι την κατάργηση του φόρου το 1833.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μαρίας Β΄, ο Αλμέιδα Γκάρετ διαμαρτυρήθηκε για την εγκατάλειψη του και αφού έπεισε τον Δούκα της Τερσέιρα, ξεκίνησε η ανακαίνιση από τον στρατιωτικό μηχανικό Αντόνιο δε Αζεβέδο ε Κούνια. Κατεδάφισε τον προμαχώνα των Φιλιππίνων και επέκτεινε τα ρεβαϊβαλιστικά στοιχεία το 1845-1846. Το 1865-67 ένας δέκτης τηλέγραφου τοποθετήθηκε στη νότια πλευρά κτιρίου. Η κατασκευή ενός εργοστασίου φυσικού αερίου κοντά στον πύργο προκάλεσε αντιδράσεις.
Οι πρώτες κινήσεις για τη διατήρηση και αποκατάσταση του πύργου άρχισαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Αρχικά, ο πύργος πέρασε στην κατοχή του υπουργείο Οικονομικών το 1940, το οποίο ανέλαβε μικρής κλίμακας επιδιορθώσεις. Ο αρχιτέκτονας τοπίων Αντόνιο Βιάνα Μπαρέτο άρχισε ένα τριετές έργο για την ενσωμάτωση του πύργου στην τοπική ακτογραμμή. Το 1983, ο χώρος φιλοξένησε την 17η Ευρωπαϊκή Έκθεση Τέχνης, Επιστημών και Πολιτισμού. Την ίδια χρονιά ο Πύργος της Μπελέμ ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Τη δεκαετία του 1990, η ιδιοκτησία μεταβιβάστηκε στο Πορτογαλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς, το οποίο άρχισε την πλήρη αποκατάσταση του κτιρίου, η οποία διήρκησε από τον Φεβρουάριο 1997 μέχρι τον Ιανουάριο του 1998. Η αποκατάσταση περιλάμβανε την ενίσχυση του πύργου και του προμάχωνα, των ατσάλινων υποστηριγμάτων του νότιου μπαλκονιού και τον καθαρισμό του κτιρίου και των αγαλμάτων του Αγίου Βικεντίου και του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Το 1999 η αποκατάσταση έλαβε το βραβείο Europa Nostra.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα Μπελεμ Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πορτογαλία
Ντρυμπέκ
Το Ντρυμπέκ (γαλλικά: Drubec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντρυμπεκουά (γαλλικά: Drubecois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βερνάρδος Ε΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Ο Βερνάρδος Ε΄, γερμ. Bernhard V. (απεβ. 24 Ιουνίου 1420) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1404-1420).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Σοφίας, μάλλον του Οίκου του Στόλμπεργκ.
Το 1374 απεβίωσε ο πατέρας του και έπρεπε να τον διαδεχθεί, αλλά προσπεράστηκε από τον θείο του Όθωνα Γ΄. Το 1404 ετελεύτησε και ο θείος του και τον διαδέχθηκε ο Βερνάρδος Ε΄, αλλά αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τον δευτερότοκο γιο του Όθωνα Γ΄, τον Όθωνα Δ΄. Ωστόσο το 1415 απεβίωσε ο Όθων Δ΄ και ο Βερνάρδος Ε΄ έμεινε μόνος.
Πέντε έτη μετά, το 1420 ετελεύτησε χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ερρίκος ΣΤ΄, πρωτότοκος γιος του Όθωνα Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1396 την τρίτη εξαδέλφη του Ελισάβετ, κόρη του Ούλριχ Γ΄, κόμη του Χόνσταϊν-Κέλμπρα και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ντυσί-Σαιντ-Μαργκερίτ
Το Ντυσί-Σαιντ-Μαργκερίτ (γαλλικά: Ducy-Sainte-Marguerite) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πολύδενδρο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Πολύδενδρο είναι γνωστοί οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Russia-K
Το Russia-K (Россия-К) είναι ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο, μεταδίδει εκπομπές που αφορούν τον πολιτισμό και τις τέχνες. Ανήκει στον κρατικό όμιλο VGTRK. Ξεκίνησε να εκπέμπει την 1η Νοεμβρίου 1997. Αρχικά λεγόταν RTR-2, την 1η Ιανουαρίου 1998 μετονομάστηκε σε «Культура» (Πολιτισμός) και, τέλος, από την 1η Ιανουαρίου 2010, μετονομάστηκε η «Russia-K». Από τις 2 Οκτωβρίου 2001 έως τις 3 Σεπτεμβρίου 2017 στο κανάλι υπήρχε ένα πρόγραμμα ευρωπαϊκών ειδήσεων Euronews.
Το κανάλι παράγει και αναμεταδίδει ένα μεγάλο αριθμό από δικά του προγράμματα σε διάφορους τομείς του πολιτισμού και της επιστήμης. Ειδικεύεται σε προγράμματα για τη ρωσική και την παγκόσμια ιστορία, την επιστήμη, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις καλές και διακοσμητικές τέχνες και την αρχιτεκτονική. Μεταξύ των προγραμμάτων του καναλιού είναι πολιτιστικά προγράμματα ειδήσεων, συναντήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους, σειρές ντοκιμαντέρ, διαλέξεις από κορυφαίους εγχώριους και ξένους επιστήμονες, προγράμματα και συζητήσεις για διάφορα θέματα της κοινωνικής ζωής. Το κανάλι προβάλει ταλαντούχους ανθρώπους, όπως καλλιτέχνες, συγγραφείς, επιστήμονες, πολιτικούς και στρατιωτικούς. Τα προγράμματα περιλαμβάνουν συναυλίες κλασικής μουσικής, όπερες, μπαλέτα και μουσικούς διαγωνισμούς. Το τηλεοπτικό κανάλι δεν μεταδίδει διαφημίσεις, αλλά προωθεί διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Νταμπλαινβίλ
Το Νταμπλαινβίλ (γαλλικά Damblainville) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νταμπλαινβιλαί (γαλλ. Damblainvillais).
Παραπομπές
Νταμπλαινβ
Γερμανικές γενικές εκλογές του 1930
Οι Γερμανικές γενικές (ή Ομοσπονδιακές) εκλογές του 1930, διεξήχθησαν στις 14 Σεπτεμβρίου αυτού του έτους. Ήταν οι πρώτες από μια σειρά - πρόωρων - εκλογών που θα διεξαχθούν στα επόμενα χρόνια και που θα αναδείξουν το πρόβλημα διακυβέρνησης της Γερμανίας.
Συνολικά 37 κόμματα κατέβηκαν στις εκλογές, πρώτο σε ψήφους όμως αναδείχθηκε -για ακόμα μία φορά- το «Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα», (SPD) με ποσοστό 24.53 % και 143 έδρες σε σύνολο 577 εδρών.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών είναι η μεγάλη αύξηση του ποσοστού του «Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος» του Αδόλφου Χίτλερ (NSDAP) το οποίο έφτασε στο 18.5% από 3% που είχε στις γενικές εκλογές του 1928, ενώ οι βουλευτικές του έδρες από 12 αυξήθηκαν στις 107.
Κερδισμένο, αν και λιγότερο, βγήκε από αυτές τις εκλογές, και το «Κομμουνιστικό κόμμα της Γερμανίας», (KPD), αυξάνοντας τις βουλευτικές του έδρες από 54 σε 77.
Ωστόσο, ούτε αυτή τη φορά δεν κατάφερε κάποιο κόμμα να κερδίσει την αυτονομία και έτσι συνεχίστηκε η διακυβέρνηση από του Χάινριχ Μπρύνινγκ, καγκελάριου διορισμένου από τον Πρόεδρο του Ράιχ, Πάουλ φον Χίντενμπουργκ.
Οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν και πάλι πρόωρα, τον Ιούλιο του 1932.
Η πορεία προς τις εκλογές
Η προηγούμενη κυβέρνηση (συνασπισμός των κομμάτων "SPD", "Zentrum", "DDP" και "DVP") που προέκυψε από τις γενικές εκλογές του 1928 υπό την πρωθυπουργία του σοσιαλδημοκράτη Χέρμαν Μύλερ, διαλύθηκε  στις 27 Μαρτίου του 1930, ύστερα από διάταγμα του Προέδρου του Γερμανικού Ράιχ Πάουλ φον Χίντενμπουργκ και αφού ο συνασπισμός κατέρρευσε.
Στην θέση του Μύλερ, στις 29 Μαρτίου του 1930 ο Χίντενμπουργκ, κατόπιν συμφωνίας των κομμάτων διόρισε τον προερχόμενο από το «Κόμμα του Κέντρου» Χάινριχ Μπρύνινγκ. Ωστόσο και η διακυβέρνηση από τον Μπρύννιγκ - εξαιτίας των μέτρων για την μείωση του πληθωρισμού που πήρε και που είχαν σαν αποτέλεσμα την "παράλυση" της οικονομίας - σταμάτησε να έχει την αποδοχή του κοινοβουλίου έπειτα από έναν μήνα.
Συγκεκριμένα, στις 16 Ιουλίου του 1930, όταν το κοινοβούλιο απέρριψε την έγκριση νομοσχεδίου για την κάλυψη του ελλείμματος του προϋπολογισμού, ο Μπρύνινγκ απευθύνεται στον Χίντενμπουργκ και ζητάει την ενεργοποίηση του «Άρθρου 48» του «Συντάγματος της Βαϊμάρης», που του έδινε δυνατότητα να νομοθετεί με την σύμφωνη γνώμη του Προέδρου (μέσω προεδρικών διαταγμάτων) και όχι των βουλευτών.
Gran Turismo 5
Το Gran Turismo 5 είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων ταχύτητας που κυκλοφόρησε το 2010 από την ιαπωνική εταιρία ηλεκτρονικών παιχνιδιών Polyphony Digital.
Gameplay
Το παιχνίδι περιέχει πολλές καινούριες πίστες και έχει πάνω από 1,000 αυτοκίνητα. Όπως και ο προκάτοχος του, το Gran Turismo 4, έχει 2 κατηγορίες αγώνων, το A-spec και το B-spec. Στο δεύτερο ο παίκτης βάζει 1 με 4 οδηγούς (ανάλογα με τον αγώνα) καθώς και να ελέγχει η να αλλάζει τους οδηγούς μέσω των pit stop. Επίσης το παιχνίδι έχει λειτουργία δημιουργίας πίστας, επιλογή τραγουδιών για παίξιμο στη λειτουργία Gran Turismo, δεν επιτρέπει στον παίκτη να έχει πάνω από 20,000,000 credits και έχει επίσης δικτυακή λειτουργία που επιτρέπει στους παίκτες να αγωνίζονται με άλλους παίκτες, συνήθως από άλλες χώρες. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο και στα ελληνικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2010 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γαλλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γερμανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιταλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μονακό Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Ρώμη Κατηγορία:Gran Turismo Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Η ιστορία της τρέλας
Η ιστορία της τρέλας είναι έργο του Γάλλου φιλοσόφου Μισέλ Φουκώ που επιχειρεί να παρουσιάσει την ιστορία του όρου «τρέλα» κυρίως κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Το βιβλίο αποτελεί την δημοσιευμένη εκδοχή της διδακτορικής διατριβής (doctorat d'État) του Φουκώ. Ο αρχικός τίτλος του ήταν Folie et déraison, histoire de la folie à l'âge classique ("Τρέλα και παραλογισμός, η ιστορία της τρέλας στην κλασική εποχή"). Με τον όρο "κλασική εποχή" εννοείται η εποχή του γαλλικού κλασικισμού (17ος-18ος αιώνας). Βασικό θέμα του έργου είναι η ιστορία της έννοιας της τρέλας στο λόγο των ανθρώπινων κοινωνιών, το πώς αυτή η έννοια χρησιμοποιήθηκε από κυβερνήσεις και πώς άλλαξε μορφές ανά τους αιώνες. Στη δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση του έργου, το 1972 από τον εκδοτικό οίκο Gallimard, ο τίτλος περιορίστηκε στη γνωστή Ιστορία της τρέλας.
Το έργο αυτό είναι το πρώτο στο οποίο ο Φουκώ αναπτύσσει τις ιδέες του σχετικά με τις κοινωνικές δομές των κοινωνιών-συστημάτων που προσαρμόζονται ανάλογα με την εποχή. Η ιστορία της τρέλας άσκησε μεγάλη επίδραση στο κίνημα του δομισμού και του μεταδομισμού καθώς και στη λογοτεχνική θεωρία και κριτική.
Το έργο
Ο Φουκώ έγραψε το μεγαλύτερο μέρος της διατριβής του, που θα εξελισσόταν στην Ιστορία της τρέλας, στην Ουψάλα και στην Κρακοβία και επέστρεψε στη Γαλλία το 1961 για να την υποστηρίξει στη Σορβόννη, η οποία του απένειμε τον τίτλο του δόκτορα του κράτους (Docteur d' État). Στην υποστήριξη της διατριβής του, στην επιτροπή βρισκόταν και ο γιατρός και φιλόσοφος Ζωρζ Κανγκιλέμ, ο οποίος υπήρξε καθηγητής του Φουκώ και τον επηρέασε βαθιά.
Η ιστορία της τρέλας διαρθρώνεται σε τρία μέρη και εξετάζει το θέμα της τρέλας από ιστορική, ψυχολογική, φιλοσοφική, θεωρητική και λογοτεχνική σκοπιά. Το έργο είναι αρκετά περιγραφικό, καθώς παρουσιάζει αφενός τις συνθήκες εγκλεισμού των ατόμων που θεωρούνταν ότι επεδείκνυαν αποκλίνουσα συμπεριφορά και αφετέρου εξετάζει τις απεικονίσεις της τρέλας στη λογοτεχνία και την τέχνη, στην Αναγέννηση και την Κλασική Εποχή. Ο Φουκώ πραγματοποίησε εκτεταμένη έρευνα σε αρχεία ασύλων, δημαρχείων, νοσοκομείων και πτωχοκομείων, καθώς και σε πολλά λογοτεχνικά και ιστορικά έργα προκειμένου να παρέχει ακριβείς πληροφορίες για την πρόσληψη και αντιμετώπιση της τρέλας. Σημαντικό ρόλο στις περιγραφές και στα συμπεράσματα του Φουκώ παίζει και η φιλοσοφία, κυρίως τα έργα του Ρενέ Ντεκάρτ, ενώ στάθηκε και στο έργο του Έρασμου ο οποίος έδωσε το λόγο την τρέλα στο έργο του Μωρίας Εγκώμιον. Αντίστοιχα με τον ουμανιστή θεωρητικό, ο Φουκώ επεδίωξε να μελετήσει τις εκφράσεις του λόγου που αποδιδόταν στην ίδια την τρέλα, δηλαδή στο άτομο που είχε χαρακτηριστεί ως "τρελό". Μέσα από την περιγραφή τόσο των παραπάνω έργων όσο και των συνθηκών εγκλεισμού των "τρελών" ατόμων, ο Φουκώ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ιδέα της τρέλας ακολούθησε αυτήν της λέπρας, καθώς πολλά πρώην λεπροκομεία λειτούργησαν ως άσυλα τρέλας. Έτσι, υποστηρίζει ότι η τρέλα είναι μία κατασκευή του συστήματος και του δικού του κυρίαρχου λόγου, ο οποίος εδραιώνεται και συντηρείται παρουσιάζοντας περιπτώσεις ατόμων (και του λόγου τους) που πρέπει να αποκλειστούν από το κοινωνικό σύνολο, προκειμένου να διατηρηθεί η ευημερία της κοινωνίας και να προστατευτούν τα υγιή μέλη της από τα "παράφρονα", "άρρωστα" άτομα.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η διαφορά ανάμεσα στην Τρέλα και τη Λογική, καθώς και το πώς αυτές οι δύο έννοιες εκφράζονται σε θρησκευτικά κείμενα και αναπαραστάσεις, σε θεωρητικά έργα καθώς και στο λόγο κυβερνήσεων και νομικών αποφάσεων σχετικά με τη θέσπιση της τρέλας ως ασθένειας. Ο Φουκώ ανατρέχει σε παλιά αρχεία των δημοτικών αρχών, σε μαρτυρίες ατόμων που είτε είχαν βιώσει εγκλεισμό σε άσυλο είτε όχι καθώς και σε φιλοσοφικά έργα για να καταδείξει ότι η νίκη της Λογικής έναντι της Τρέλας (άρα του ορθολογισμού έναντι του παραλογισμού) δεν είναι παρά μια νίκη πλασματική, καθώς η τρέλα και ο λόγος της δεν είναι παρά κατασκευασμένες έννοιες προκειμένου να επιτευχθεί η κυριαρχία της επικρατέστερης άποψης, δηλαδή της άποψης της κυβέρνησης ή του μονάρχη. Εφαρμόζοντας μία τεχνική ιστορικής έρευνας την οποία ο ίδιος ονόμασε «αρχαιολογία», ο Φουκώ καταδεικνύει την δύναμη του κυρίαρχου λόγου καθώς και τις κοινωνικές κατασκευές που εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα. Η Ιστορία της Τρέλας δείχνει επίσης πόσο δύσκολο είναι να αποδομηθεί ή να καταρριφθεί μία κοινωνική δομή, με το Φουκώ να υποστηρίζει ότι οι κοινωνικές δομές προσαρμόζονται στις εκάστοτε ιστορικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες και δεν παύουν να υπάρχουν. Από αυτή την άποψη, μία ολική αποδόμηση του κυρίαρχου συστήματος και του λόγου του θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη.
Η κριτική του Ζακ Ντεριντά
Η Ιστορία της τρέλας επηρέασε εξαιρετικά το κίνημα του δομισμού και του μετα-δομισμού. Ο φιλόσοφος και μαθητής του Φουκώ Ζακ Ντεριντά επέκρινε δημόσια την Ιστορία της τρέλας το 1963 σε ένα συνέδριο το οποίο παρακολουθούσε και ο ίδιος ο Φουκώ. Η κριτική του Ντεριντά οδήγησε το Φουκώ στο να αλλάξει τον πρόλογο στην Ιστορία της τρέλας αλλά και να του απαντήσει σε ένα επίμετρο που πρόσθεσε σε επόμενη έκδοση του έργου του. Η μεταξύ τους διαφωνία προκάλεσε ρήξη και στη φιλία τους, η οποία διακόπηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μισέλ Φουκώ Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα Κατηγορία:Βιβλία ψυχολογίας
Power Rangers: Η Ταινία
Η ταινία έλαβε ανάμικτες κριτικές, και απέφερε συνολικά 38.187.431$ στις ΗΠΑ και 66.433.194$ σε όλο τον κόσμο.
Πλοκή
Ο Άρχοντας Zedd και η Rita Repulsa απελευθερώνουν τον Ivana Ooze, ο οποίος πολιορκεί ο αρχηγείο των Rangers και επιτίθεται στον Ζόρντον, στερώντας τους Rangers (Rocky, Αdam, Billy, Aisha, Kimberly και Tommy) από τις δυνάμεις τους. Οι Rangers επιστρέφουν στο Αρχηγείο, το βρίσκουν κατεστραμμένο και τον Ζόρντον να αργοπεθαίνει. Ο Alpha 5 στέλνει τους Rangers στον πλανήτη Phaedos για να αναζητήσουν την μεγάλη δύναμη των Ninjetti. Εκεί όμως έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν αν θέλουν να επιστρέψουν έγκαιρα στην Γη για να σώσουν τον Ζόρντον αλλά και τον κόσμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Power Rangers Κατηγορία:Ταινίες του 1995 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Πίνακας περιεχομένων
Ο πίνακας περιεχομένων, είναι μια λίστα από τα μέρη ή κεφάλαια ενός βιβλίου ή εγγράφου οργανωμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να δείχνει στον αναγνώστη τη σειρά με την οποία εμφανίζονται τα διάφορα τμήματα που περιέχονται καθώς και την ακριβή σελίδα όπου βρίσκονται. Ο πίνακας περιεχομένων εμφανίζεται συνήθως στην αρχή του βιβλίου ή εγγράφου, μετά από τη σελίδα τίτλου και τις δηλώσεις των πνευματικών δικαιωμάτων και πριν τον πρόλογο και την εισαγωγή ή περίληψη (στα άρθρα περιοδικών). Ο πίνακας περιεχομένων περιλαμβάνει τους τίτλους ή περιγραφές των κυρίως κεφαλαίων ή/και υποκεφαλαίων. Το βάθος της λεπτομέρειας του πίνακα περιεχομένων εξαρτάται από την έκταση του κάθε έργου.
Οι έντυποι πίνακες περιεχομένων δείχνουν συχνά τον αριθμό των σελίδων όπου κάθε τμήμα ξεκινά αλλά και το σύνολο των σελίδων που αυτό περιλαμβάνει. Οι ψηφιακοί πίνακες περιεχομένων επιπλέον προσφέρουν συνδέσεις άμεσης πρόσβασης στα κεφάλαια ή μέρη του βιβλίου ή εγγράφου. Η μορφή και η θέση των αριθμών σελίδας είναι θέμα στυλ για τον κάθε εκδότη. Π.χ. οι αριθμοί σελίδας εμφανίζονται συνήθως μετά το κείμενο του κάθε κεφαλαίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως, ο αριθμός σελίδας εμφανίζεται πριν από το κείμενο.
Εάν ένα βιβλίο ή έγγραφο περιέχει κεφάλαια, άρθρα ή διηγήσεις από διαφορετικούς συγγραφείς, συνήθως εμφανίζεται και το όνομα του συγγραφέα στον πίνακα περιεχομένων. Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πίνακες περιεχομένων περιέχουν και μια καλή περιγραφή του κάθε κεφαλαίου.
Η ύλη που προηγείται του πίνακα περιεχομένων γενικά δεν περιλαμβάνονται σε αυτόν. Ωστόσο, όλες οι σελίδες εκτός από το εξώφυλλο υπολογίζονται αριθμητικά και συχνά αριθμούνται με έναν πεζό λατινικό αριθμό σελίδας. Πολλοί δημοφιλείς επεξεργαστές κειμένου, όπως το Microsoft Word, το WordPerfect, και το StarWriter είναι σε θέση να δημιουργούν αυτομάτως έναν πίνακα περιεχομένων, αν ο συντάκτης του κειμένου χρησιμοποιεί συγκεκριμένους τύπους κεφαλίδων για τους τίτλους των κεφαλαίων και των υποκεφαλαίων του.
Πρώτη χρήση
Ο Γάιος Πλίνιος Σεκούνδος (Gaius Plinius Secundus),γνωστότερος ως Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, αποδίδει στον Quintus Valerius Soranus (23 μ.Χ.-79 μ.Χ) την πρώτη απόπειρα να παράσχει έναν πίνακα περιεχομένων για να βοηθήσει τους αναγνώστες να πλοηγηθούν σε μια μακροσκελή εργασία. Ο πίνακας περιεχομένων της εγκυκλοπαίδειας του Πλίνιου Historia naturalis (Φυσική Ιστορία) είναι διαθέσιμος στα λατινικά και στα αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχεδιασμός βιβλίων Κατηγορία:Τυπογραφία Κατηγορία:Εκδόσεις
Ελόν
Το Ελόν (γαλλικά: Ellon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ελοναί (γαλλικά: Ellonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μιετσίσουαφ Γιαγκιέλσκι
Ο Μιετσίσουαφ Ζίγκμουντ Γιαγκιέλσκι (πολωνικά: Mieczysław Zygmunt Jagielski) (12 Ιανουαρίου 1924 – 27 Φεβρουαρίου 1997) ήταν Πολωνός πολιτικός και οικονομολόγος. Κατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας ήταν ο τελευταίος κορυφαίος πολιτικός από τις πρώην ανατολικές περιοχές της Πολωνίας πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Γιαγκιέλσκι έγινε κομμουνιστής βουλευτής στο νομοθετικό σώμα της Πολωνίας, το Σέιμ, το 1957, και θα συνέχιζε να υπηρετεί με αυτή την ιδιότητα για επτά συνεχόμενες θητείες μέχρι το 1985. Το 1959, τοποθετήθηκε ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών και διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας. Αφού άφησε τη θέση του ως Υπουργός Γεωργίας το 1970, ο Γιαγκιέλσκι έγινε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και τον επόμενο χρόνο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών. Τον Αύγουστο του 1980, ο Γιαγκιέλσκι εκπροσώπησε την κυβέρνηση κατά τη διάρκεια συνομιλιών με απεργούς στην πόλη του Γκντανσκ. Διαπραγματεύτηκε τη συμφωνία που αναγνώριζε την Αλληλεγγύη, ένα πολωνικό συνδικάτο, ως το πρώτο επίσημα αναγνωρισμένο ανεξάρτητο συνδικάτο εντός του Ανατολικού Μπλοκ. Από τον Αύγουστο του 1980 έως τον Αύγουστο του 1981, ο Γιαγκιέλσκι συνέχισε να αλληλεπιδρά με εκπροσώπους Πολωνών εργαζομένων, αν και η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στα τέλη Ιουλίου 1981, ο Γιαγκιέλσκι απολύθηκε από Αναπληρωτής Πρωθυπουργός, σύμφωνα με πληροφορίες επειδή απέτυχε να δημιουργήσει ένα πρόγραμμα ανάκαμψης για την οικονομική κρίση που βίωνε η Πολωνία εκείνη την εποχή. Την ίδια χρονιά, άφησε την ιδιότητα του μέλους του Πολιτικού Γραφείου του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών και της Κεντρικής Επιτροπής. Πέθανε στη Βαρσοβία από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 73 ετών.
Βραβεία
Έλαβε το Τάγμα των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (Order Budowniczych Polski Ludowej), το υψηλότερο πολιτικό παράσημο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Πολωνίας Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1957-1961) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1961-1965) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1965-1969) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1969-1972) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1972-1976) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1976-1980) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1980-1985) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας
Ανγκλεσκεβίλ-αν-Ωζ
Το Ανγκλεσκεβίλ-αν-Ωζ (γαλλικά: Englesqueville-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανγκλεσκεβιλαί (γαλλικά: Englesquevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23
Το παγκύπριο πρωτάθλημα Cyta Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23 αποτέλεσε το 84ο πρωτάθλημα στην ιστορία του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Σύστημα διεξαγωγής
Θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 26 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες θα συμμετέχουν σε 2 ομίλους (ανάλογα με τη θέση τους) και θα δίνουν αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες θα μεταφερθούν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες στις θέσεις 1-6 θα διαγωνιστούν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχθεί η ομάδα που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφαλίζει τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023–24. Επιπλέον, οι ομάδες που τερματίζουν στη δεύτερη και τρίτη θέση εξασφαλίζουν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2023-24.
Οι ομάδες στις θέσεις 7-14 θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Οι τρεις τελευταίες ομάδες θα υποβιβαστούν στη Β΄ κατηγορία 2023–24.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2021-22, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2022-23 θα συμμετέχουν οι ομάδες που προβιβάστηκαν από την Β΄ κατηγορίας 2021-22 Καρμιώτισσα, Νέα Σαλαμίνα, Ακρίτας Χλώρακας και Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Στο πρωτάθλημα δεν θα συμμετέχουν η ΠΑΕΕΚ και ο Εθνικός Άχνας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2022-23.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Σημειώσεις: 1 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής του έδρας για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, ο Ακρίτας θα χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Στέλιος Κυριακίδης. 2 Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Καρμιώτισσα θα χρησιμοποιεί ως έδρα το Τσίρειο Στάδιο.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία της Α΄ φάσης είναι:α
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμες των ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 47)
Ο Τίτος Φλάβιος Σαβίνος ΙΙ, λατιν.: Titus Flavius Sabinus (απεβ. 20 Δεκεμβρίου 69) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος πολιτικός (ύπατος το έτος 47) και στρατιωτικός. Ήταν αυτόχθων του Reate (Ριέτι του Λατίου) και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Tίτου Φλαβίου Σαβίνου Ι και της Βεσπασίας Πόλλας, κόρης του Βεσπάσιου Πολλίο χιλιάρχου και επάρχου του στρατοπέδου. Αδελφός του ήταν ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός.
Βιογραφία
Ο Σαβίνος ΙΙ αναφέρεται για πρώτη φορά στη βασιλεία του Κλαυδίου το έτος 45, όταν υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος (legatus) υπό τον Άουλο Πλαύτιο στη Βρετανία, μαζί με τον αδελφό του Βεσπασιανό. Στη συνέχεια έγινε έπαρχος στη Μοισία για επτά χρόνια. Ο Σαβίνος ΙΙ ήταν αντικαταστάτης ύπατος με τον Γναίο Χοσίδιο Γέτα το έτος 47 και ήταν έπαρχος της πόλης για τα τελευταία ένδεκα έτη της βασιλείας τού Νέρωνα. Κατά την άνοδο του Γάλβα το 68, αντικαταστάθηκε ως έπαρχος της πόλης από τον Άουλο Δουκένιο Γεμίνο. Ωστόσο με το τέλος του Γάλβα και την ανάρρηση του Όθωνα τον Ιανουάριο του 69, ο Σαβίνος ΙΙ αποκαταστάθηκε. Ο Σαβίνος ΙΙ μπορεί να ήταν μέλος της συνωμοσίας του Πίσο εναντίον του Nέρωνα· αν ήταν, δεν συνελήφθη ποτέ.
Ο Σαβίνος ΙΙ ήταν σημαντικός υποστηρικτής του αδελφού του: όταν ο Βεσπασιανός βρέθηκε σε οικονομικές δυσκολίες ενόσω ήταν κυβερνήτης της Αφρικής, ο Σαβίνος ΙΙ του δάνεισε χρήματα για να συνεχίσει, και ενώ ο Βεσπασιανός ήταν κυβερνήτης της Ιουδαίας, ο Σαβίνος ΙΙ ήταν μία ζωτική πηγή πληροφοριών προς τον Βεσπασιανό για γεγονότα στη Ρώμη. Μετά το τέλος του Όθωνα, ο Σαβίνος ΙΙ καθοδήγησε στις αστικές κοόρτεις να ορκιστούν συμμαχία στον Βιτέλλιο, προφανώς ως μία προσπάθεια να αποκλείσει περαιτέρω αιματοχυσία. Ταυτόχρονα ο ύπατος Τίτος Φλάβιος Σαβίνος ΙΙΙ, μάλλον ανιψιός του Σαβίνου ΙΙ, κατεύθυνε τα στρατεύματά του στη βόρεια Ιταλία να υποταχθούν στους στρατηγούς του Βιτέλλιου. Ο Σαβίνος ΙΙ συνέχισε να διατηρεί το αξίωμα του praefectus urbi (έπαρχου της πόλης) υπό τον Βιτέλλιο.
Λίγο αργότερα οι λεγεώνες στην Ανατολή ανακήρυξαν τον Βεσπασιανό, ο οποίος στη συνέχεια προχώρησε προς τη Ρώμη, υποστηριζόμενος από τον Μάρκο Αντώνιο Πρίμο. Όταν ηττήθηκαν τα στρατεύματα του Βιτέλλιου, ο Αυτοκράτορας, απελπισμένος για το ότι μπορεί να επιτύχει, προσφέρθηκε να παραδώσει την Αυτοκρατορία στα χέρια του Σαβίνου, έως ότου έφτασε ο αδελφός του. Ωστόσο οι Γερμανοί στρατιώτες του Βιτέλλιου αρνήθηκαν αυτή τη ρύθμιση και ο Σαβίνος πολιορκήθηκε στο Καπιτώλιο, μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του, ένα από τα οποία ήταν ο ανιψιός του Δομιτιανός. Το Καπιτώλιο κάηκε από τις δυνάμεις του Βιτέλλιου και στη σύγχυση, η οικογένεια του Σαβίνου διέφυγε, αλλά ο ίδιος ο Σαβίνος συνελήφθη και σύρθηκε μπροστά στον Αυτοκράτορα, ο οποίος προσπάθησε να τον σώσει από την οργή των στρατιωτών, μάταια όμως. Ο Σαβίνος δολοφονήθηκε βάναυσα και το λείψανό του το πέταξαν σε ένα μέρος, όπου άφηναν τα πτώματα των κακοποιών. Όταν οι στρατηγοί του Βεσπασιανού απέκτησαν την κατοχή της πόλης, ο Σαβίνος τάφηκε σαν να ήταν τιμητής (censor).
Ο γάμος του
Η σύζυγος του Σαβίνου ΙΙ δεν αναγνωρίζεται με σαφήνεια σε καμία αρχαία πηγή. Μερικοί μελετητές του πρώιμου χριστιανισμού ισχυρίζονται ότι ήταν η Πλαυτία ή Πλαυτίλλα, κόρη του Άουλου Πλαύτιου και της Πομπονίας Γραικίνας, που πιθανώς πρώιμα έγινε Χριστιανή· και ότι η Πλαυτίλλα, που κατά την Παράδοση δάνεισε το πέπλο της στον Άγιο Παύλο, ήταν κόρη του Σαβίνου ΙΙ. Μία εναλλακτική ταυτοποίηση της γυναίκας του Σαβίνου έχει προταθεί από τον Κριστιάν Σετιπάνι, ο οποίος προτείνει ότι ήταν αδελφή του Mάρκου Αρεκίνου Κλήμη.
Μία επιγραφή μαρτυρεί μία κόρη για τον Σαβίνο ΙΙ: τη Φλαβία Σαβίνα, η οποία ήταν σύζυγος του Λεύκιου Καισένιου Πάιτου υπάτου το 61. Ο Γκάβιν Τάουνεντ εντόπισε δύο γιους για τον Σαβίνο: τον Tίτο Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ και τον Γναίο Αρουλένο Καίλιο Σαβίνο, και οι δύο αντικαταστάτες ύπατοι το έτος 69, μία θέση που πάει να γίνει αποδεκτή από άλλους μελετητές.
Χαρακτήρας
Ο Τάκιτος περιγράφει τον Σαβίνο ΙΙ ως δίκαιο και ειλικρινή, αν και ήταν επιρρεπής στο να γίνεται υπερβολικά αλαζονικός. Η αποτυχία του να κρατήσει το καλά οχυρωμένο Καπιτώλιο κατά τις τελευταίες ημέρες του εμφυλίου πολέμου, οφείλεται στη μετριοπάθεια, την έλλειψη πρωτοβουλιών και την απροθυμία να πάρει ρωμαϊκές ζωές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πλαυτί(λλ)α, κόρη του Άουλου Πλαύτιου επάρχου της Βρετανίας, η οποία ήταν Χριστιανή και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Αλμπίν Μπρουνόβσκι
Ο Αλμπίν Μπρουνόβσκι (25 Δεκεμβρίου 1935, Ζοχόρ, Τσεχοσλοβακία - 20 Ιανουαρίου 1997, Μπρατισλάβα, Σλοβακία) ήταν Σλοβάκος ζωγράφος, γραφίστας, λιθογράφος, εικονογράφος και παιδαγωγός, που θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Σλοβάκους ζωγράφους του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ο Αλμπίν Μπρουνόβσκι γεννήθηκε στο Ζόχορ της Τσεχοσλοβακίας την ημέρα των Χριστουγέννων, 25 Δεκεμβρίου 1935. Ο Μπρουνόβσκι ξεκίνησε την πρώιμη καριέρα του στην τέχνη δουλεύοντας στη σκηνή και στο σχεδιασμό αφισών. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπρατισλάβα υπό τον καθηγητή Βίνσεντ Χλόζνικ από το 1955 έως το 1961. Η Σχολή Χλόζνικ ήταν γνωστή για την υψηλή καλλιτεχνική και τεχνική προετοιμασία της στις γραφικές τέχνες και την ανθρωπιστική της προοπτική. Για τον ιδρυτή, όπως και για πολλούς από τους μαθητές του, ο μεγάλος γραφικός κύκλος του Γκόγια «Η Φρίκη του Πολέμου» χρησίμευσε ως πρότυπο ή μοντέλο. Ο ίδιος ο Μπρουνόβσκι έδωσε διαλέξεις σε αυτήν την Ακαδημία από το 1966 έως το 1990. Το 1981 διορίστηκε καθηγητής, δημιουργώντας τη δική του χαρακτική σχολή αρκετά χρόνια αργότερα. Το έργο του Μπρουνόβσκι αντανακλούσε συχνά αυτό του σύγχρονου κινήματος, της τέχνης παραπομπής. Ο Μπρουνόβσκι ήταν επίσης ο σχεδιαστής της τελευταίας σειράς κορόνων Τσεχοσλοβακίας. Οι εικόνες που ζωγράφισε ήταν κυρίως για παιδικά βιβλία.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπρουνόβσκι πειραματίστηκε με διάφορες γραφικές τεχνικές και επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ποίηση και τη λογοτεχνία, φυσικά, όπως και από άλλους καλλιτέχνες. Σττο σχολείο χρησιμοποίησε τις τεχνικές ξυλογραφιών και λινοκοπτικής. Λίγο αργότερα, ωστόσο, άρχισε να πειραματίζεται με την "ξύστρα" και τη λιθογραφία κιμωλίας. Η χάραξη ήταν ο χαρακτηριστικός τρόπος του γραφικού έργου του στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ωστόσο, ήταν και ζωγράφος. Πολλές από τις εικόνες του έγιναν σε ακουαρέλα και τελικά άρχισε να ζωγραφίζει μεγάλα έργα.
Καθώς η γνώση του σε διάφορες τεχνικές εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου, το ίδιο έκανε και το όραμά του ως καλλιτέχνης. Όταν ήταν νέος, ο Μπρουνόβσκι παρουσίασε σουρεαλιστικές τάσεις - που ορίζονται ως τάση για ατομικισμό και παραλογισμό και το ανεξέλεγκτο παιχνίδι του υποσυνείδητου. Αργότερα το έργο του έγινε πιο αξιολογικό και επικριτικό για τον άνθρωπο σε σχέση με τον εαυτό του και την κοινωνία.
Παραθέσεις
Έχω ένα τόσο δημιουργικό πρόγραμμα που με ωθεί να δουλέψω. Οι εικόνες μου κάνουν απλώς μαζί μου ό, τι θέλουν. Μερικές φορές δεν νιώθω να δουλεύω. Αλλά όταν έρχομαι στο στούντιο μου και παρατηρώ ότι το ένα έργο δεν είναι έτοιμο και το άλλο απελπιστικό, πηγαίνω και κάθομαι δίπλα τους για λίγο και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι υπάρχει βράδυ. Και με αυτόν τον τρόπο κάθε πρωί αφήνω τον εαυτό μου να κακοποιηθεί ευχάριστα από τους πίνακες μου που μου επιτρέπουν να ονειρεύομαι. - Άλμπιν Μπρουνόβσκι"[Το σλοβακικό ταλέντο της κομμουνιστικής εποχής] «μεγάλωσε στα λαχανικά. Χρησιμοποιεί τη φύση και τα στοιχεία της για να απεικονίσει την πραγματικότητα των ονείρων» - Άλμπιν Μπρουνόβσκι
Έργα
εναλλ.=Σχεδιασμός τσεχοσλοβακικών χαρτονομισμάτων του 1980|μικρογραφία|Σχεδιασμός τσεχοσλοβακικών χαρτονομισμάτων του [[1980]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβάκοι καλλιτέχνες
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:
Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση
Η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση (βουλγ: Българска национална телевизия, Bŭlgarska natsionalna televiziya, συντ: BNT) είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Βουλγαρίας.
Ίδρυση και χρηματοδότηση
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1959 και άρχισε να εκπέμπει από τις 7 Νοεμβρίου 1959 Η πρώτη μετάδοση του καναλιού έγινε στην επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία. Η μετάδοση έγινε έγχρωμη το 1970. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, τη Σόφια. Η BNT χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση κατά 60%, το υπόλοιπο 40% της χρηματοδότησης γίνεται από τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Ακόμη έλαβε επίσημη πρόσκληση, από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού, "Junior Eurovision" του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεόραση στη Βουλγαρία
Όθων Γ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Ο Όθων Γ΄, γερμ. Otto III. (απεβ. 27 Φεβρουαρίου 1404) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1374-1404).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Βερνάρδου Γ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Ματθίλδης, κόρης του Μάγκνους Α΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Το 1404 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Βερνάρδος Ε΄ και Όθων Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μια αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνα:
Πριν το 1391 ο Όθων Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουτρούντις, κόρη του Γκέμπχαρντ Δ΄, κόμη του Μάνσφελντ-Κβέρφουρτ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ανγκλεσκεβίλ-λα-Περσέ
Το Ανγκλεσκεβίλ-λα-Περσέ (γαλλικά: Englesqueville-la-Percée) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανγκλεσκεβιλαί (γαλλικά: Englesquevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Επανέ
Το Επανέ (γαλλικά: Épaney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επανεέν (γαλλικά: Épanéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μαλίκι (Αλβανία)
Το Μαλίκι, γνωστό και ως Μαλίκη (αλβανικά: Maliqi), είναι κωμόπολη και δήμος στο Νομό Κορυτσάς της ανατολικής Αλβανίας. Είναι η μικρότερη από τις δύο πόλεις της περιοχής, η άλλη είναι η Κορυτσά, 11 χλμ. νοτιοανατολικά του Μαλικίου. Ο σημερινός διευρυμένος δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην διοικητικών ενοτήτων Γκόρα, Λιμπονίκ, Μαλίκι, Μόγκλιτσα, Πιργκ, Πόγιαν και Βρέστας. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Μαλίκι. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 41.757 (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 656,89 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 4.290 κάτοικοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Μοχάμεντ Καλόν
Ο Μοχάμεντ Καλόν (Mohamed Kallon , γεννήθηκε 6 Οκτωβρίου 1979) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Σιέρα Λεόνε που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Σιέρα Λεόνε με 7 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λουγκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Επρόν
Το Επρόν (γαλλικά: Épron) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επροναί (γαλλικά: Épronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Επιναί-συρ-Οντόν
Το Επιναί-συρ-Οντόν (γαλλικά: Épinay-sur-Odon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Επινουά (γαλλικά: Épinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πλωτό τζαμί του Παλού
Το τζαμί εγκαινιάστηκε το 2011. Καταλαμβάνει χώρο 121 τετραγωνικών μέτρων, και δεσπόζει στην παραλία Τάλις. Το τέμενος αυτό έχει γίνει ο πλέον διάσημος τουριστικός προορισμός και έμβλημα της πόλης του Παλού. Το τζαμί είναι αφιερωμένο στον μουσουλμάνο λόγιο του 17ου αιώνα από τη Δυτική Σουμάτρα, Ντατούκ Καράμα, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση του Ισλάμ στην περιοχή του Παλού.
Το τσουνάμι Σουλαουέζι του 2018
Κατά τη διάρκεια του σεισμού το 2018, το τέμενος χτυπήθηκε από πολλαπλά τσουνάμια, κάτι που προκάλεσε την κατάρρευση των πυλώνων που στήριζαν το τέμενος πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με αποτέλεσμα αυτό να βυθιστεί κατά περίπου 1,5 μέτρο. Παρ' όλα αυτά, το κτήριο παρέμεινε άθικτο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το παλιρροϊκό κύμα "εισέβαλε" από την πίσω πόρτα, διαπέρασε την κύρια είσοδο και πλημμύρισε τον χώρο προσευχής, σπάζοντας τις τζαμαρίες. Παραδόξως, τα μεγάφωνα που σηματοδοτούν το άντχαν συνέχισαν να λειτουργούν δίχως κάποιο ελάττωμα.
Μετά το τσουνάμι, οι κάτοικοι του Παλού, ειδικά οι παραδοσιακοί μουσουλμάνοι που πιστεύουν στον ισλαμικό μυστικισμό, ισχυρίστηκαν ότι το τζαμί επέζησε λόγω της θεϊκής δύναμης των αγίων που το φύλαγαν. Το πλωτό τζαμί και το τέμενος της παραδοσιακής ισλαμικής οργάνωσης Αλχάιραττ ήταν λίγα από τα μόνα τζαμιά που σώθηκαν μετά το τσουνάμι.
Μέχρι τώρα (Απρίλιος 2021), το τζαμί είναι ακόμα μερικώς βυθισμένο.
Κατηγορία:Ινδονησία
Μούμο
Ιστορία
Η πόλη βρίσκεται στην κοιλάδα Ορχόν της Μογγολίας. Η πόλη έγινε γνωστή γύρω στον 4ο αιώνα, όταν ο Γιουτζουλού Μουγκουλού διάλεξε την πόλη ως πρωτεύουσα του βασίλειου του (Χαγανάτο των Ρουράν) και κατέκτησε τις γύρω φυλές, δημιουργώντας την συνομοσπονδία των Ρουράν. Μια απ' αυτές, οι Εφθαλίτες, ήταν υποτελείς των Ρουράν. Η πόλη ερημώθηκε πιθανώς στα χρόνια που ακολούθησαν μετά την κατάρρευση των Ρουράν.
Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας Κατηγορία:Χαγανάτο των Ρουράν
Εκεμωβίλ
Το Εκεμωβίλ (γαλλικά: Équemauville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εκεμωβιλαί (γαλλικά: Équemauvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εβρίνος Ροδόπης
Ο Εβρίνος ή Έβρενος ή Εβρινός είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.