cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπούργκενλαντ
Πολιτισμός
Η μόνιμη έκθεση στο Κάστρο του Φόρχτενσταϊν παρουσιάζει μια εντυπωσιακή συλλογή των δουκών του Eστερχάζι, στην αυλή των οποίων στο ομώνυμο ανάκτορο εργάστηκε ο παγκοσμίου φήμης μουσικός Γιόζεφ Χάυντν, που συνέθεσε από το κροατικό λαϊκό τραγούδι του Μπούργκενλαντ "V jutro rano se ja stanem" (" Το πρωί σηκώνομαι νωρίς»)τ η μελωδία του «Gott erhalte Franz den Kaiser» («Ο Θεός σώζει το Φραγκίσκο τον Αυτοκράτορα»), που έγινε η μελωδία του σημερινού εθνικού ύμνου της Γερμανίας. Υπάρχουν επίσης πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται από τις μειονότητες, όπως κροατικές ή ουγγρικές παραδοσιακές βραδιές.
Η διάλεκτος που ομιλείται στο Μπούργκενλαντ ονομάζεται Hianzisch.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας
Ελληνικό σύστημα αρίθμησης
thumb|right|350px|Πολλαπλασιασμός από χειρόγραφο του [[Ευτόχιος ο Ασκαλωνίτης|Ευτόκιου. Αριστερά: αρχαίο Ελληνικό σύστημα, Δεξιά: σημερινή γραφή.]] Το ελληνικό σύστημα αρίθμησης είναι σύστημα αρίθμησης το οποίο αναπτύχθηκε αρχικά στην αρχαία Ελλάδα, στο οποίο γίνεται χρήση γραμμάτων του αλφαβήτου αντί για αριθμούς. Τα αραβικά ψηφία 1, 2, 3, ... που χρησιμοποιούμε σήμερα ακόμη δεν είχαν διαμορφωθεί, ενώ δεν υπήρχε το σύστημα του δεκαδικού τρόπου αναγραφής σε στήλες μονάδων, δεκάδων κλπ, το οποίο πρώτοι εφάρμοσαν οι Ινδοί και διέδωσαν μεταγενέστερα οι Άραβες. Παρ' όλ' αυτά, ο Αρχιμήδης κατόρθωσε με γεωμετρικούς, αλλά και αριθμητικούς υπολογισμούς, να εκτιμήσει τον αριθμό των κόκκων άμμου της γης, το έργο του αυτό, με τον τίτλο Ψαμμίτης, είναι ορόσημο της μαθηματικής επιστήμης.
Σήμερα το σύστημα χρησιμοποιείται στην ελληνική γλώσσα κυρίως ως γραφή απαρίθμησης, π.χ. Α´ (πρώτο), Β´ (δεύτερο), κτλ.
Αναλυτικά
Χρησιμοποιούνται και κεφαλαία, προ πάντων για δυναστικά ονόματα και κεφάλαια βιβλίων.
Σε ελληνικά νομίσματα της εποχής του 19ου και των αρχών 20ού αιώνα, αντί για το σύμβολο (´) έχει χρησιμοποιηθεί και το θαυμαστικό, π.χ. Α!
Το Ϝ´ (δίγαμμα) χρησιμοποιείτο ως έξι στην αρχαιότητα. Αντικαταστάθηκε από το στίγμα (ϛ) σταδιακά, αφού είχε πάψει πρώτα να χρησιμοποιείται ως γράμμα. Τις τελευταίες δεκαετίες το στίγμα εξαφανίστηκε από το γραπτό λόγο για πρακτικούς κυρίως λόγους και τη θέση του ως αριθμητικού πήρε το στ΄. Το σύμβολο ϟ ονομαζόταν κόππα και είχε επίσης αντικαταστήσει το αντίστοιχο γράμμα ϙ που είχε περιέλθει σε αχρηστία. Το σύμβολο ϡ ονομάζεται σαμπί.
Ξεκινώντας από αυτό το σύστημα γραφής, οι πιο σύνθετοι αριθμοί γράφονταν ως σειρά γραμμάτων έτσι, ώστε το άθροισμα να μας δίνει τον συγκεκριμένο αριθμό. Τα γράμματα γράφονταν και διαβάζονταν από τα αριστερά προς τα δεξιά.
Παράδειγμα τριγωνομετρικού πίνακα του Κλαυδιου Πτολεμαίου αποτελεί το παρακάτω:
Οι χιλιάδες (1000, 2000 κλπ) εκφράζονταν με τα ίδια γράμματα όπως οι εννιά μικροί αριθμοί, είχαν όμως για διακριτικό την κεραία πριν και κάτω του γράμματος.
Για τους αριθμούς μεγαλύτερους του 9.999 χρησιμοποιούταν ο όρος μυριάς ή μυριάδες, το οποίο υποδηλώνονταν με το γράμμα «Μ» ή τη συντόμευση «Μυ», το οποίο προηγείτο του αριθμού, και είχε τα γράμματα από πάνω. Ο Διόφαντος χρησιμοποιούσε για απλούστευση την τελεία, χρησιμοποιώντας τα ίδια γράμματα, και μάλιστα με τρόπο πολύ ανάλογο του σημερινού δεκαδικού συστήματος.
Κλάσματα
Τα κλάσματα γράφονταν ως ζεύγος αριθμών. Πρώτα γραφόταν ο αριθμητής και μετά ακολουθούσε ο παρονομαστής, ο οποίος διακρινόταν από διπλή κεραία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική επιστήμη Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης Κατηγορία:Λεξικολογία
NGC 6041
Ο NGC 6041 είναι γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 470 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 27 Ιουνίου 1870 και πρόκειται για τον λαμπρότερο γαλαξία στο Σμήνος του Ηρακλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Ηρακλής (αστερισμός) 6041 56962 10170
Αγία Ειρήνη Εύβοιας
Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στροπώνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Διρφύων, του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδος του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος.
Γεωγραφία
Η Αγία Ειρήνη είναι ορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα της Εύβοιας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της Δίρφυος (κορυφή «Καστρί»), στο ρέμα του Κοκκινιά και δυτικά του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί προς την παραλία της Χιλιαδούς, με θέα στη Δίρφυ και στο Αιγαίο Πέλαγος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει περίπου 54 χλμ. ΒΑ. της Χαλκίδας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στροπώνων της Εύβοιας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στροπώνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Διρφύων και προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Spotlight: Όλα στο Φως
To Spotlight (ή Spotlight:Όλα στο φως) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2015, σε σκηνοθεσία Τομ Μακάρθι και σε σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Τζος Σίνγκερ. Πρωταγωνιστούν οι Μαρκ Ράφαλο, Μάικλ Κίτον, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Στάνλεϊ Τούτσι, Τζον Σλάτερι και Λιβ Σράιμπερ. Η ταινία επικεντρώνεται στην συντακτική ομάδα της εφημερίδας The Boston Globe, "Spotlight", η οποία ερεύνησε τη συστηματική κακοποίηση παιδιών από καθολικούς ιερείς. Η ομάδα αυτή είναι η παλιότερη σε ισχύ συντακτική ομάδα στις ΗΠΑ, η οποία το 2003, χάρισε στην εφημερίδα το Βραβείο Πούλιτζερ.
Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2015, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας. Επίσης, εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τελουράιντ αλλά και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο, σε ειδική παρουσίαση. Κατόπιν, στις 6 Νοεμβρίου του 2015, κυκλοφόρησε και στους κινηματογράφους από την Open Road Films. Κέρδισε πολυάριθμα βραβεία κριτικών και σωματείων, και ονομάστηκε μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του 2015, μέσω πολλών δημοσιεύσεων. Η ταινία υπήρξε σε έξι κατηγορίες υποψήφια για Όσκαρ, κερδίζοντας τελικά το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας αλλά και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, και έγινε η πρώτη ταινία της Open Road Films, που κερδίζει μία από αυτές τις δύο κατηγορίες. Έτσι είναι μία από τις λίγες όχι μεγάλες εταιρείες των ΗΠΑ, που κερδίζουν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Θρησκευτικά σκάνδαλα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Τιμπύρς Νταρού
Βιογραφία
Ρουμανικής καταγωγής, ο Τιμπύρς Νταρού ασχολήθηκε με την φυσική προετοιμασία αριθμού τενιστών όπως οι Γιαννίκ Νοά, Μπγιόρν Μποργκ και Τζον ΜακΈνρο. Συχνά αποκαλούμενος κι ως "gourou", έχει συνεργαστεί επίσης με ποδοσφαιρικούς συλλόγους όπως η ΡΚ Λανς, η Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η Άρσεναλ και η Παρί Σεν Ζερμέν, κι έπειτα μετά τον Απρίλιο του 2012, με την ΦΚ Λοριάν.
Από το 2003 ως το 2004, στη διάρκεια των σεζόν 3 και 4 του Star Academy το οποίο προβαλλόταν από το TF1, ήταν καθηγητής φυσικής αγωγής των συμμετεχόντων.
Εργάστηκε επίσης ως ιδωτικός φυσιοθεραπευτής ποδοσφαιριστών όσο αυτοί ήσαν τραυματίες, με σημαντικότερες περιπτώσεις αυτές του Ρομπέρ Πιρές το 2002 και του Γιοάν Γκουρκύφ το 2012.
Εργάστηκε, ακόμη, και στην Ραγκμπί Κλαμπ Τουλονναί.
Πέθανε στις 2 Ιουλίου 2015 σε ηλικία των 72 μετά από μια μακροχρόνια ασθένεια σε νοσοκομείο στις Κάννες. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 10 τον Ιούλιου 2015 στην εκκλησία Notre-Dame-de-Bon-Voyage στις Κάννες, και οι στάχτες του σκορπίστηκαν από το νησί Saint-Honorat στον κόλπο των Καννών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι
Ford 1952
Η σειρά αυτοκινήτων Ford ανανεώθηκε και πάλι για τα τέλη του 1952, αν και παρέμεινε παρόμοια με τα προηγούμενα Ford του 1949, αυτή τη φορά όμως με καμπυλωτό μονοκόμματο παρμπρίζ. Το μοντέλο έλαβε έναν νέο κινητήρα, 6-κύλινδρο σε σειρά, τον «Mileage Maker» με 101 ίππους. Ο 6-κύλινδρος σε σειρά 226 CID (3.7 λίτρων) κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν καινούριο «Mileage Maker» με επικεφαλής βαλβίδες, κυβισμού 215 CID (3.5 λίτρων) και ισχύος 101 hp (75 kW), ενώ ο παλαιός 239 CID (3.9 λίτρων) Flathead V8 παρέμεινε με ισχύ 110 hp (82 kW). Αυτός ο σχεδιασμός θα συνεχιζόταν μέχρι τη σεζόν (model year) του 1954, με έναν επανασχεδιασμό που κυκλοφόρησε το 1955 και τον αντικατέστησε.
Οι γραμμές του μοντέλου αναμορφώθηκαν και πάλι, με το βασικό μοντέλο να ονομάζεται «Mainline» και το μεσαίο επίπεδο «Customline». Το κορυφαίο «Crestline» περιελάμβανε το αναδιπλούμενης οροφής (convertible / καμπριολέ) «Sunliner» και το (άκαμπτης οροφής) «Victoria», παράδοση που χρονολογείται από το 1932 με το 2-πορτο coupe Ford Victoria. Το station wagon συνεχίστηκε με το «Country Squire». Στο εσωτερικό υπήρχε ένας πίνακας ελέγχου με αισθητική «αεροπορικής πτήσης» και τοποθετήθηκαν νέα πεντάλ κάτω από το ταμπλό. Το βολτόμετρο, ο μετρητής βενζίνης, ο μετρητής θερμοκρασίας και ο δείκτης πίεσης του λαδιού ήταν στάνταρ εξοπλισμός. Το ρολόι και το ραδιόφωνο ήταν στο κέντρο της κεντρικής κονσόλας. Η γρίλια έφερε στο κέντρο της κύκλο που περιβάλλεται από δακτύλιο χρωμίου, καθώς και γωνιακούς δείκτες (φλας) τύπου «εισαγωγής τζετ». Χρησιμοποιήθηκαν νέοι μεντεσέδες στις πόρτες. Τα πεντάλ του φρένου και του συμπλέκτη είχαν πλέον επανασχεδιαστεί. Το μεταξόνιο ήταν σε όλα τα μοντέλα 2.921 χιλιοστά.
Το 1953 ήταν η 50ή επέτειος από την ίδρυση της Ford. Τα μεγάλα νέα για το 1953 ήταν η διαθεσιμότητα της υποβοήθησης στα φρένα και στο τιμόνι, τα οποία στο παρελθόν είχαν περιοριστεί στις ακριβότερες θυγατρικές, Mercury και Lincoln. Η σφαίρα της κεντρικής γρίλιας έχασε τον δακτύλιό της και άρχισε να πλαισιώνεται από κατακόρυφες μαύρες ρίγες, ενώ τα γωνιακά φλας ήταν πλέον ορθογώνιας σχεδίασης φώτα και όχι κυκλικά. Όλα τα Ford του 1953 έφεραν ως στάνταρ αναμνηστικά τιμόνια με σχετική διακόσμηση για την 50ή επέτειο της εταιρείας. Ο William Clay Ford έτρεξε στο ράλλυ Ιντιανάπολις 500 με ένα convertible (καμπριολέ) Sunliner με ένα σετ ελαστικών Continental (Coronado kit). Αυτή ήταν επίσης η τελευταία χρονιά με επένδυση πραγματικού ξύλου πάνω στο αμάξωμα του station wagon Country Squire. thumb|right|Ford Courier
Προς το τέλος του έτους, η Ford πρόσθεσε το υδραυλικό τιμόνι «Master-Guide» ως έξτρα επιλογή στα αυτοκίνητα με κινητήρες V8. Μια ασυνήθιστη υπηρεσία που παρείχε η Ford ήταν ότι τα κουμπιά προεπιλογής ραδιοφώνου μπορούσαν να είχαν ήδη ρυθμιστεί σε τοπικούς σταθμούς από τον αντιπρόσωπο. Το καλοριφέρ χρεωνόταν με 74 δολάρια επιπλέον.
Courier
Το Ford αυτής της γενιάς, επίσης, κυκλοφόρησε ως βαν και αγροτικό ημιφορτηγό (pickup) στην Αμερική και στην Αυστραλία. Αυτά τα μικρά ελαφρά φορτηγά κυκλοφόρησαν με το όνομα Courier και τελικά έγιναν μια εντελώς ανεξάρτητη σειρά με το ίδιο όνομα. Συνέχιζαν να πωλούνται με το ίδιο όνομα (Ford Courier) μέχρι το 2015.
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Ford
Υπερκαινοφανής αστέρας
thumb|310px|right|Υπολείμματα από τη [[Υπερκαινοφανής αστέρας 1604|Σουπερνόβα Kepler, SN 1604.]] Ο όρος υπερκαινοφανής αστέρας ή σουπερνόβα (supernova) αναφέρεται σε διάφορους τύπους εκρήξεων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των τελευταίων εξελικτικών σταδίων της ζωής των αστέρων, κατά τις οποίες παράγονται εξαιρετικά φωτεινά αντικείμενα, αποτελούμενα από πλάσμα (ιονισμένη ύλη) και των οποίων η αρχική φωτεινότητα στη συνέχεια αδυνατίζει μέχρι του σημείου της αφάνειας μέσα σε λίγους μήνες. Η έκρηξη των αστέρων είναι τεραστίων διαστάσεων, ξεπερνά την ενέργεια που εξαπολύεται από τον Ήλιο και κατ' αυτό τον τρόπο «πεθαίνουν». Από τη γήινη ατμόσφαιρα και γενικά από τη γη ένας σουπερνόβα φαίνεται σαν ένα εξαιρετικά φωτεινό αστέρι που δεν βρισκόταν σε εκείνη τη θέση πριν κάποιες ώρες. Ο θάνατος του αστεριού, ο λεγόμενος σουπερνόβα, επέρχεται μετά από περίπου 10 με 20 εκατομμύρια έτη.
Ιστορία του όρου
Ο όρος «σουπερνόβα» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1930 από τους Βάλτερ Μπάαντε (Walter Baade) και Φριτς Τσβίκι (Fritz Zwicky), οι οποίοι δούλευαν στο παρατηρητήριο του Mount Wilson.
Nova στα λατινικά σημαίνει «νέα» και αναφέρεται σε αυτό που μοιάζει να είναι ένα πολύ φωτεινό νέο αστέρι (το ουσιαστικό stella στη Λατινική, που σημαίνει αστέρας, είναι θηλυκό) στην ουράνια σφαίρα. Οι αστρονόμοι του Μεσαίωνα, μη γνωρίζοντας ότι παρατηρούσαν μια έκρηξη, θεωρούσαν ότι επρόκειτο για την εμφάνιση ενός νέου αστεριού, εξ ου και το όνομα, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε απ' τον Τύχο Μπράχε. Το πρόθεμα «υπερ-» ("Super") ξεχωρίζει αυτό το γεγονός από τους απλούς καινοφανείς αστέρες ή νόβες (novae), που είναι αστρικές εκρήξεις οι οποίες επίσης σχετίζονται με την αύξηση της φωτεινότητας ενός είδους διπλού αστέρα, αλλά σε μικρότερη κλίμακα και μέσω ενός διαφορετικού μηχανισμού. Παρ' όλα αυτά, είναι λάθος να θεωρούμε τη σουπερνόβα ένα νέο αστέρι, επειδή στην πραγματικότητα είναι ο θάνατος ενός αστεριού (ή τουλάχιστον η ριζική μετατροπή του σε κάτι εντελώς διαφορετικό, ένα αστρικό πτώμα) με το πιο φαντασμαγορικό στο σύμπαν κύκνειο άσμα.
Όσον αναφορά λοιπόν την ονομασία, αποδόθηκε σε σχέση με ένα άλλο γεγονός το S Andromedae ή SN 1885A, το οποίο και καταγράφηκε στο γαλαξία της Ανδρομέδας. Αναλυτικότερα αυτοί οι δυο αστρονόμοι κατέγραψαν πως τα σουπερνόβα εκρήγνυνται όταν τα κοινά αστέρια εκρήγνυνται πρώτα. Ό,τι υλικό μένει από τις εκρήξεις γίνεται «αστέρας νετρονίων», σύμφωνα με αυτούς, εκείνη την εποχή.
Αξιοσημείωτα γεγονότα
Οι πρώτοι υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν καταγραφεί από διάφορους πολιτισμούς αρκετά πριν την εφεύρεση του τηλεσκοπίου. Για παράδειγμα το παλαιότερο παρατηρήθηκε το 185 μ.Χ. από κινέζους αστρονόμους και ονομάζεται RCW 86. Φέρεται να αστράφτει για 8 μήνες συνεχόμενα. Άλλοι υπερκαινοφανείς παρατηρήθηκαν το 393 το 1006, 1181 και το 1572 και μελετήθηκαν από τον διάσημο αστρονόμο Tycho Brahe. Έγραψε στο "De Nova Stella" δηλαδή το «Νέο Άστρο» αυτά που ερεύνησε το 1604.
Το διασημότερο σουπερνόβα που έχει καταγραφεί είναι το Crab Nebula (Νεφέλωμα του Καρκίνου), το οποίο κατέγραψαν αστρονόμοι από την Κίνα και την Κορέα το 1054. Η έκρηξη αυτή είναι πιθανό να παρατηρήθηκε και από ιθαγενείς της Αμερικής, σύμφωνα με επιγραφές και σχέδια βράχων στο Μεξικό και την Αριζόνα. Το νεφέλωμα που δημιουργήθηκε ήταν ορατό και με το φως της μέρας.
Πριν αρχίσει ο 17ος αιώνας όπου έχουμε και την εφεύρεση των τηλεσκοπίων, υπήρξαν 7 καταγεγραμμένοι υπερκαινοφανείς σύμφωνα με την Encyclopedia Britannica, αριθμός που θεωρείται μικρός. Το πιο πρόσφατο σουπερνόβα που παρατηρήθηκε άμεσα στον Γαλαξία ήταν ο Σούπερ Νόβα του Κέπλερ το 1604, αλλά έχουν βρεθεί τα υπολείμματα πιο πρόσφατων σουπερνόβα. Οι παρατηρήσεις των σουπερνόβα σε άλλους γαλαξίες υποδηλώνουν ότι εμφανίζονται στον Γαλαξία κατά μέσο όρο περίπου τρεις φορές κάθε αιώνα. Αυτά τα σουπερνόβα θα ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούσαν να παρατηρηθούν με σύγχρονα αστρονομικά τηλεσκόπια.
Τον 20ο αιώνα παρατηρήθηκε ένα από τα πιο γνωστά σουπερνόβα το οποίο είναι άξιο μελέτης ακόμη και σήμερα και αυτό λόγω των υπολειμμάτων της έκρηξης του. Είναι το SN 1987A που καταγράφηκε το 1987 και που μας παρέχει πληροφορίες γενικά για τον θάνατο των αστεριών. . Επρόκειτο για έκρηξη ενός μπλε υπεργίγαντα αστέρα στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν δορυφόρο του Γαλαξία.
Τρόποι δημιουργίας
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί δρόμοι για αυτή την κατάληξη με την προϋπόθεση ότι τα αστέρια αυτά έχουν τη σωστή ποσότητα μάζας. Γενικά ο θάνατος τους συμβαίνει: είτε όταν ένας αστέρας μεγάλης μάζας παύει να παράγει ενέργεια στον πυρήνα του, οπότε και καταρρέει κάτω από τη δύναμη της ίδιας του της βαρύτητας (περίπτωση υπερκαινοφανούς Τύπου Ib και Τύπου II), είτε όταν ένας λευκός νάνος, ήδη συρρικνωμένος και παγωμένος αστέρας, που απορροφά το υλικό (τη μάζα) από ένα συνοδό αστέρα όταν φτάσει στο κρίσιμο όριο απορρόφησης μάζας, το λεγόμενο Όριο Τσαντρασεκάρ (Chandrasekhar). Ο πυρήνας μετατρέπεται ολοένα και σε πιο πυκνή μάζα. Τότε θα υποστεί ομοίως θερμοπυρηνική έκρηξη καταρρέοντας κάτω από τη δύναμη της βαρύτητας (περίπτωση υπερκαινοφανούς Τύπου Ia), δηλαδή εκτινάσσονται τα εξωτερικά στρώματα του αστέρα (και εδώ έχουμε το τελικό στάδιο δημιουργίας τους). Μένει τελικά μια πυκνή μάζα που λέγεται αστέρας νετρονίων.
Και στις δύο αυτές περιπτώσεις η θερμοπυρηνική έκρηξη εκτινάσσει μεγάλο μέρος του αστρικού υλικού με μεγάλη δύναμη και ταχύτητα που υπερβαίνει τα 3.000 χλμ/δευτερόλεπτο (ή τα 10,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα), προς όλες τις κατευθύνσεις. Μάλιστα ότι η στιγμιαία λάμψη τέτοιων εκρήξεων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή ολόκληρου του γαλαξία διότι μπορεί να τον φωτίσει ολόκληρο. Μπορεί ακόμη να εκπέμπει περισσότερη ενέργεια από όση εκπέμπει ο Ήλιος κατά τη διάρκεια της ζωής του. .Ενώ ορισμένες παρατηρούμενες σουπερνόβα είναι πιο περίπλοκες από αυτές τις δύο απλουστευμένες θεωρίες, η αστροφυσική μηχανική καθιερώνεται και γίνεται αποδεκτή από την αστρονομική κοινότητα.
Το φαινόμενο συμβαίνει περίπου κάθε δευτερόλεπτο σε ολόκληρο το σύμπαν, ή αλλιώς κάθε 50 χρόνια σε κάποιο γαλαξία. Μια ομάδα από σουπερνόβα δημιούργησε την «τοπική φούσκα» (Local Bubble) που σήμερα βρίσκεται γύρω από το ηλιακό μας σύστημα. Έχει διάμετρο περίπου 300 έτη φωτός. Αυτή αποτελείται από πλάσμα (ή αλλιώς ιονισμένο αέριο) και έχει ωοειδές σχήμα, δηλαδή σαν φυστίκι. Η μάζα ενός αστέρα είναι αυτή που καθορίζει μια έκρηξη ή όχι. Ο Ήλιος μας δεν θα εκραγεί, διότι δεν έχει αρκετή μάζα. Αντίθετα όταν τα πυρηνικά υλικά στον πυρήνα του εξαντληθούν, θα γίνει μια κόκκινη γιγαντιαία μάζα, ενώ σταδιακά θα ψύχεται για να γίνει ένας λευκός νάνος.
Η στιγμή της έκρηξης
Το εσωτερικό του αστέρα δονείται εκπέμποντας ταυτόχρονα ακουστικά κύματα 200 με 400 hz και ουσιαστικά είναι η δόνηση που προκαλεί την έκρηξη τους. Αυτό το έχουν καταδείξει πρόσφατες μελέτες από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα υπό τον αστροφυσικό Burrows και της ομάδα αυτού. Βέβαια η αστρική έκρηξη δεν έχει διερευνηθεί πλήρως.
Οι σουπερνόβα μπορούν να διώξουν πολλές ηλιακές μάζες υλικού με ταχύτητες που φθάνουν αρκετά τοις εκατό της ταχύτητας του φωτός. Αυτό οδηγεί ένα διαστελλόμενο ωστικό κύμα στο περιβάλλον διαστρικό μέσο, ​​σαρώνοντας ένα διαστελλόμενο κέλυφος αερίου και σκόνης που παρατηρείται ως κατάλοιπο σουπερνόβα. Οι σουπερνόβα είναι μια κύρια πηγή στοιχείων στο διαστρικό μέσο από το οξυγόνο στο ρουβίδιο. Τα επεκτεινόμενα ωστικά κύματα των σουπερνόβα μπορούν να πυροδοτήσουν το σχηματισμό νέων άστρων. Τα υπολείμματα σουπερνόβα μπορεί να είναι μια σημαντική πηγή κοσμικών ακτίνων. Οι σουπερνόβα μπορεί να παράγουν βαρυτικά κύματα, αν και μέχρι στιγμής, τα βαρυτικά κύματα έχουν ανιχνευθεί μόνο από τις συγχωνεύσεις μαύρων οπών και άστρων νετρονίων.
Χαρακτηριστικά
Οι υπερκαινοφανείς Τύπου Ia πιστεύεται ότι έχουν παντού την ίδια μέγιστη απόλυτη λαμπρότητα (απόλυτο μέγεθος), και έτσι χρησιμεύουν ως δείκτες-υπολογιστές τεράστιων (κοσμολογικών) αποστάσεων στο Σύμπαν.
Αντίθετα, οι υπερκαινοφανείς Τύπου Ib και II έχουν ποικίλες απόλυτες λαμπρότητες, ανάλογα με τη μάζα του αστέρα που τους παράγει, του λεγόμενου προγεννήτορα (αστέρα). Αυτοί οι τύποι αστέρων οι τύπου ΙΙ έχουν μάζα πολύ μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, δηλαδή περίπου 8 με 15 φορές όσο ο Ήλιος.
Επιπτώσεις
Η έκρηξη υπερκαινοφανούς δημιουργεί ένα κύμα στον γύρω χώρο, αφήνοντας ένα είδος νεφελώματος που είναι γνωστό ως υπόλειμμα υπερκαινοφανούς. Οι εκρήξεις σουπερνόβα είναι η κύρια πηγή όλων των βαρύτερων του οξυγόνου στοιχείων, και η μοναδική πηγή πολλών σημαντικών στοιχείων. Για παράδειγμα, όλο το ασβέστιο στα οστά μας και όλος ο σίδηρος του οργανισμού μας έχουν παραχθεί σε κάποια έκρηξη υπερκαινοφανούς, εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Η έκρηξη μεταφέρει αυτά τα βαρέα στοιχεία στο μεσοαστρικό χώρο, εμπλουτίζοντας τα μοριακά νέφη (αστρική σκόνη ή αστρόσκονη) που αποτελούν την πρώτη ύλη για τον σχηματισμό των αστέρων και των πλανητών. Αυτή η διαδικασία εμπλουτισμού είναι που καθόρισε τη σύνθεση του Ηλιακού Συστήματος πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, και τελικά έκανε εφικτή τη χημεία της ζωής στη Γη. Κάθε άτομο του σώματός μας, κάθε μόριο του αέρα που αναπνέουμε, δημιουργήθηκαν σε ένα άστρο και έφτασαν ως εδώ με μια έκρηξη υπερκαινοφανούς. Κατά μία έννοια, είμαστε κυριολεκτικά «παιδιά των αστεριών». Εκτός από αυτό έχουμε και τη δημιουργία καινούργιων αστρικών συστημάτων.
Οι επιπτώσεις μιας πολύ κοντινής έκρηξης σουπερνόβα θα ήταν καταστροφικές για τη ζωή πάνω στη Γη. Το ωστικό κύμα από μια τέτοια έκρηξη μπορεί να καταστρέψει το προστατευτικό στρώμα του όζοντος. Χωρίς το όζον η ζωή στη στεριά και στα ρηχά νερά θα είναι εκτεθειμένη στις υπεριώδεις ακτινοβολίες, οι οποίες καταστρέφουν το DNA των ζωντανών οργανισμών. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει τα αστέρια αυτά να βρίσκονται σε απόσταση ίση ή μικρότερη από 500 έτη φωτός. Μέχρι στιγμής στην ανθρώπινη ιστορία, καμία έκρηξη σουπερνόβα δεν ήταν τόσο κοντά. Η πιο κοντινή έκρηξη που παρατηρήθηκε στην Ιστορία της ανθρωπότητας σημειώθηκε το 1054 στον αστερισμό Ταύρο και ξέσπασε από απόσταση 6.300 ετών φωτός. Στην Προϊστορία, η έκρηξη που δημιούργησε τον αστέρα νετρονίων Geminga στον αστερισμό Δίδυμοι πρέπει να έγινε σε απόσταση 510 ετών φωτός από τη Γη. Υπολογίζεται πως στα επόμενα 1.000 χρόνια κάποια από τα αστέρια που απέχουν μόλις μερικές εκατοντάδες έτη φωτός, όπως ο Betelgeuse που απέχει από εμάς 640 έτη φωτός, θα εκραγούν πιθανότατα ως υπερκαινοφανείς.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρική εξέλιξη Κατηγορία:Είδη αστέρων
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1988
thumb|270px|Η 61η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 61η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1988, έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1989, στο Shrine Auditorium, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Η συγκεκριμένη τελετή δεν είχε κάποιον κεντρικό παρουσιαστή, κι αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά απο 43η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Σέρπα
Οι Σέρπα (Sherpa) είναι ορεινός λαός του Νεπάλ και της Πολιτείας Σικίμ της Ινδίας. Οι Σέρπα έχουν αποκτήσει παγκόσμια φήμη ως οδηγοί και αχθοφόροι στα Ιμαλάια. Ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έφθασαν στην κορυφή του όρους Έβερεστ (1953), και του όρους Κ2 το χειμώνα (2021). Οι Σέρπα είναι απόγονοι μογγολοειδών εθνοτήτων του Θιβέτ και έφθασαν στο Νεπάλ κατά τον 17ο αιώνα. Υπολογίζονται σε 90.000 περίπου, ο πολιτισμός είναι θιβετικός και μιλούν μια Θιβετική γλώσσα. Δεν αποτελούν μια σαφώς καθορισμένη εθνική ομάδα και παλαιότερα περιλαμβάνονταν στους Μούτια, με τους οποίους σχετίζονται. Το όνομά τους σημαίνει «ο λαός που ζει στα ανατολικά». Είναι βουδιστές λαμαϊστές, είναι οργανωμένοι σε εξωγαμικά, πατρογραμμικά γένη, και ασκούν την πολυανδρία και την πολυγυνία.
Οι Σέρπα έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην κατάκτηση των υψηλότερων κορυφών των Ιμαλαΐων και οι Ευρωπαίοι αλπινιστές έχουν πολλές φορές αναφερθεί στις αλπινιστικές τους ικανότητες. Ζουν στις κοιλάδες του Νεπάλ, ψηλά επάνω στα Ιμαλάια. Κατά παράδοση καλλιεργούν δημητριακά και τρέφουν βόδια και γιακ. Κατά τη δεκαετία του 1920, οι πρώτοι Ευρωπαίοι ορειβάτες που ονειρεύτηκαν να κατακτήσουν τις κορυφές των Ιμαλαΐων προσέλαβαν Σέρπα ως αχθοφόρους για τη μεταφορά του εξοπλισμού τους. Έκτοτε, οι Σέρπα της γύρω από τα Ιμαλάια περιοχής μεταφέρουν ημιξυπόλητοι εκατοντάδες τόνους εφοδίων στις πλάτες τους (30-40 κιλά περίπου αντιστοιχούν σε κάθε ορειβάτη), ενάντια σε ανυπέρβλητα πολλές φορές εμπόδια, στελεχώνοντας τα όνειρα κατάκτησης των δυτικών και ρισκάροντας την ίδια τη ζωή τους για ένα μεροκάματο $10. Τα χρήματα που θα μαζέψουν σε μια αποστολή θα εξασφαλίσουν τα προς τα ζην για τους ίδιους και τις οικογένειές τους για 2-3 χρόνια.
Κατηγορία:Έθνη Κατηγορία:Νεπαλέζοι Κατηγορία:Ινδοί
Θεόφιλος ο Αντιοχεύς
Ο Θεόφιλος ο Αντιοχεύς, ή Θεόφιλος Αντιοχείας, υπήρξε επίσκοπος στην Αντιόχεια ενώ θεωρείται ένας από τους πρώτους Χριστιανούς απολογητές. Έζησε στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα και εκτιμάται ότι πέθανε μεταξύ 183 και 185.
Θεωρείται ότι ανέβηκε στον επισκοπικό θρόνο της Αντιοχείας κατά το 169. Πριν από αυτόν επίσκοπος Αντιοχείας ήταν ο Ήρως ο Β΄. Στον επισκοπικό θρόνο παρέμεινε τριάντα, κατά άλλους είκοσι χρόνια, μέχρι το 183 περίπου και τον διαδέχθηκε ο Μαξιμιανός Αντιοχείας, σύμφωνα με εκτίμηση του Χένρυ Φίνες Κλίντον. Οι ημερομηνίες αυτές είναι προσεγγιστικές και αποτελούν εκτιμήσεις. .
Ήταν Ιουδαίος ο οποίος ανήκε στην αίρεση των Σαδδουκαίων, και αργότερα έγινε χριστιανός.
Το μοναδικό του σωζόμενο έργο είναι η επιστολή Προς Αυτόλυκον, στην οποία πραγματεύεται την ουσία του Θεού, τις αντιφάσεις των αρχαίων ποιητών και φιλοσόφων, τη μωρία της πολυθεΐας και κυρίως την ανηθικότητα της σύγχρονής του ειδωλολατρικής κοινωνίας. Είναι ο πρώτος συγγραφέας που χρησιμοποιεί τον όρο τριάδα, καθώς και ο πρώτος που υποστηρίζει  ανοιχτά την ιδέα της θεοπνευστίας της Καινής Διαθήκης.
Πρόσθετες πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Σύροι κληρικοί Κατηγορία:Σύροι θεολόγοι Κατηγορία:Επίσκοποι Αντιοχείας Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Παρακάλαμος Ιωαννίνων
μικρογραφία|Ο Παρακάλαμος, η Κοινότητα Παρακαλάμου και η [[Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά, υπάγονται στο Δήμο Πωγωνίου, της Περιφέρειας Ηπείρου.]] Ο Παρακάλαμος έιναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Παρακαλάμου, της Δημοτικής Ενότητας Άνω Καλαμά και υπάγεται στο Δήμο Πωγωνίου.
Γενικές πληροφορίες
Ο οικισμός βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων και έχει 722 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν Πογδόριανη.
Δαλμανουθά
thumb|250px|Τόπος λατρείας πλησίον του Ιερού Ναού του Πολλαπλασιασμού των Άρτων και των Ιχθίων. Η Δαλμανουθά είναι ο άγνωστος προορισμός του Ιησού στις ακτές της Θάλασσας της Γαλιλαίας αφού έθρεψε τους τέσσερις χιλιάδες, όπως καταγράφηκε στο ευαγγέλιο του Μάρκου (Κατά Μάρκον 8:10). Ορισμένες φορές πιστεύεται ότι βρίσκεται κοντά στα Μάγδαλα, την φερόμενη ως γενέτειρα της Μαρίας Μαγδαληνής, αφού το παράλληλο εδάφιο στο ευαγγέλιο του Ματθαίου, Κατά Ματθαίον 15:39, αναφέρεται αντ' αυτού στο «Μαγαδάν», το οποίο έχει θεωρηθεί ως παραλλακτική μορφή από τα «Μάγδαλα».
Το 2013, ο Κεν Νταρκ ανέφερε ότι βρήκε την πιθανή τοποθεσία της Δαλμανουθάς στην πεδιάδα Γκινοσάρ (Γεννησαρέτ), τοποθετώντας τον τόπο εύρεσης του διάσημου αλιευτικού σκάφους ηλικίας 2000 ετών ακριβώς στο τμήμα της όχθης της λίμνης που ανήκει σε αυτήν την ερειπωμένη πλέον αρχαία πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλικές τοποθεσίες
Καστανιουέλα 70
Καστανιουέλα 70 (η λέξη μεταφράζεται σαν «καστανιέτα», μουσικό όργανο που χρησιμοποιούν και οι χορευτές  φλαμένκο στην Ισπανία)  ήταν μια υβριδική θεατρική παράσταση, κάτι μεταξύ μουσικής επιθεώρησης (Revista musical, στην Ελλάδα παρόμοιο είναι το θεατρικό είδος «Μουσική Επιθεώρηση» και θεάτρου μπούφο (Teatro buffo),  που διακωμωδούσε την Ισπανία των τελευταίων χρόνων της Δικτατορίας. Πρόκειται για την δικτατορία του Φράνκο, από τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936-1939) μέχρι τον θάνατο του δικτάτορα Φρανθίθκο Φράνκο το 1975. Το γεγονός ότι εξαιτίας της τότε ισχύουσας πολιτικής κατάστασης  απαγορεύτηκε χωρίς ούτε καν να φτάσει έως τις εκατό παραστάσεις, οι οποίες παρεμπιπτόντως σημείωσαν εκπληκτική επιτυχία, την  μετέτρεψε σε έμβλημα μιας γενεάς και σε ιστορικό σύμβολο κοινωνικής αντίδρασης. Οι πρωτεργάτες εκείνου του θεατρικού επεισοδίου ήταν η ομάδα του ανεξάρτητου θεάτρου Τάμπανο και το μουσικό συγκρότημα Λας Μάδρες ντελ Κορδέρο.
Αποτελούμενη, όπως ένα μουσικό κομμάτι, από πρελούδιο, ιντερμέδιο και τελική μουσική αποθέωση,  η Καστανιουέλα  αποτελείται από επτά σκηνές με τους εξής τίτλους: Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, Στροφές για την ζωή του πρόβατου, Η μετά θάνατον Βασιλεία, Η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Μιλώντας οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, Η οικογένεια που είναι ενωμένη, παραμένει ενωμένη και Αγάπη αλά ισπανικά με κρεμμύδια. Οι τίτλοι αυτοί αντιπροσώπευαν τα επτά θέματα που επιλέγονταν από την θεατρική ομάδα σαν εργαλείο έκφρασης της λαϊκής μάζας και κατά συνέπεια ιδανική ευκαιρία  προώθησης των σκοπών τους. «Διασκεδάζουμε δουλεύοντας και καταφέρνουμε να διασκεδάζουμε το κοινό με τη δουλειά μας», έλεγαν. Αυτά τα επτά γενικά θέματα ήταν: η ιδιοκτησία, η διαφήμιση, η τηλεόραση, ο ιμπεριαλισμός, η αστική τάξη, η οικογένεια και το σεξ. Το θέμα της «μετανάστευσης» απαγορεύτηκε από την λογοκρισία.
«Hθοποιοί και μουσικοί τραγουδούν και χορεύουν με τέλεια αίσθηση της καρικατούρας και της παρωδίας, και θυμίζουν αποκριάτικη μουσική μπάντα, την λεγόμενη μούργα, κομπάρσους, καρναβαλιστές του Κάδιθ , ερμηνεύοντας έντεχνα είτε θέματα που αφορούν τον απλό λαό είτε θέματα υψηλής διανόησης, αφού το χιούμορ τους, επιτηδευμένο και σαρκαστικό, είναι άκρως επίκαιρο. (...) Ούτε για μια στιγμή δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι η Καστανιουέλα 70 είναι κάτι αυτοσχέδιο ή μπερδεμένο, αντίθετα, είναι μια παράσταση παρωδίας και μίμησης, θαυμάσια συντονισμένη και εναρμονισμένη, όπου υποφώσκει το χέρι ενός θαυμάσιου σκηνοθέτη και μια μακρόχρονη προετοιμασία, πρόβες και πειθαρχία».
Η πρεμιέρα της παράστασης έγινε στις 21 Ιουνίου του 1970 στην Μουέστρα ντε Τεάτρο Εξπεριμεντάλ του Τεάτρο Μαρκίνα στη Μαδρίτη. Στις 26 Ιουνίου παρουσιάστηκε στο Θέντρο Κουλτουράλ Πενιαφλόρ στην εργατική συνοικία της ισπανικής πρωτεύουσας Πόθο ντελ Τίο Ραϊμούντο και ήταν το προοίμιο μιας περιοδείας ανά την χερσόνησο. Μετά την περιήγηση της με ποικίλο βαθμό αποδοχής από το κοινό, σε διάφορα θέατρα της Βαρκελώνης, της Μπιλανόβα ι λα Ζελτρού (illanova i la Geltrú), της Ολότ (Olot) - και της Καρινιένα (Cariñena) και ξαναγυρνώντας στo Τεάτρο Μαρκίνα στις 5 Ιουλίου, η Καστανιουέλα έδωσε στη συνέχεια  παραστάσεις χωρίς διακοπή και με απρόσμενη επιτυχία σε κριτικούς και κοινό στην αίθουσα Τεάτρο ντε λα Κομέδια της Μαδρίτης από τις 21 Αυγούστου μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου: 74 παραστάσεις και 51.833 θεατές.
Ανάλυση και κλειδιά
Η Καστανιουέλα 70, αν και δεν διέθετε ούτε μεγάλο σενάριο αλλά ούτε και έμπειρους ηθοποιούς, κατάφερε να προκαλέσει έναν απροσδόκητο λαϊκό αντίκτυπο, έτσι ώστε να του απονεμηθεί ο τίτλος του «έργου αναφοράς στο ισπανικό θέατρο» κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Διάφοροι αναλυτές έχουν απαριθμήσει τα κλειδιά αυτού του «θαυμαστού και μοναδικού δημιουργήματος»:
Παραπομπές
Κατηγορία:Θέατρο στην Ισπανία Κατηγορία:Χορός στην Ισπανία
Lufthansa Group
Ο Όμιλος Lufthansa
Ο όμιλος Lufthansa ή Lufthansa Group είναι αεροπορική εταιρεία με διεθνείς δραστηριότητες. Κατά το οικονομικό έτος 2017, ο όμιλος Lufthansa πραγματοποίησε έσοδα ύψους 35,6 δισ. ευρώ και απασχολούσε κατά μέσο όρο 128.856 άτομα. Η δομή των επιχειρηματικών τομέων προσαρμόστηκε σύμφωνα με την έννοια των τριών πυλώνων πίσω από την εταιρική στρατηγική στην αρχή του οικονομικού έτους. Από τότε, ο όμιλος Lufthansa έχει οργανωθεί στους επιχειρηματικούς τομείς της Network Airlines, Point-to-Point Airlines, αεροπορικών υπηρεσιών (συμπεριλαμβανομένων των τομέων Logistics, MRO και Catering) και των επιπρόσθετων επιχειρήσεων και ομάδων.
Βασικά στοιχεία
Τα συνολικά έσοδα για τον όμιλο Lufthansa το 2017 ανήλθαν σε 35,6 δισ. ευρώ, αύξηση 12,4% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το προσαρμοσμένο EBIT ύψους 2,97 δισ. ευρώ σημείωσε σημαντική βελτίωση από 69,7% σε ετήσια βάση. Και το περιθώριο EBIT που προσαρμόστηκε κατά 8,4% ήταν αυξημένο κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το EBIT για το έτος αυξήθηκε κατά περισσότερο από 1 δισ. Ευρώ σε 3,3 δισ. ευρώ. Αριθμός υπαλλήλων: 129.424.
Μέλη
μικρογραφία|260x260εσ|Το πρώτο αεροσκάφος της Lufhansa, το Convair 340, που αποκτήθηκε τον Αύγουστο του 1954
Πηγές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Ιωάννης Κοκκινάτος
Ο Ιωάννης Κοκκινάτος του Γερασίμου (Πρέβεζα, 1890 - Αθήνα, 1966) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας από το 1928 έως το 1932.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1890. Ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και ο πατέρας του Γεράσιμος Κοκκινάτος διετέλεσε δημογέροντας της Πρέβεζας από το 1907 έως το 1909. Σπούδασε στη Σχολή της Νομικής του Πανεπιστημίου της Νεάπολης Ιταλίας. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πρέβεζας από το 1932 έως το 1934. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1928 με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Διετέλεσε Νομάρχης Κέρκυρας από 22 Μαρτίου 1945 έως 13 Ιουνίου 1945 και από 20 Φεβρουαρίου 1946 έως 8 Ιουλίου 1947. Σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου 1947 ήταν Νομάρχης Ημαθίας. Ο αδελφός του Παναγής Κοκκινάτος (1882-1959) ήταν και αυτός βουλευτής Πρέβεζας. Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Αυγούστου 1966.
Βιβλιογραφικές παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Ημαθίας Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Χάος (μυθολογία)
Στη Θεογονία του Ησίοδου, το Χάος, μαζί με την Γαία και τον Έρωτα αποτέλεσαν την πρωταρχική τριάδα απ' την οποία γεννήθηκαν οι θεοί της ελληνικής μυθολογίας.
Σύμφωνα με τη Μυθολογία
Η Νύχτα άφησε στους κόλπους του Ερέβους το Κοσμικό Αβγό οπότε και δημιουργήθηκαν το Χάος, η Γαία, ο Τάρταρος (τα σπλάχνα της Γαίας) και ο Έροτας. Κατά άλλες εκδοχές το Χάος προϋπήρχε όλων και από αυτό δημιουργήθηκαν τα παιδιά του, η Γαία, ο Τάρταρος, ο Έρος ή Φάνης, η Νύχτα και ο Έρεβος.
Επιρροές
Το Χάος έχει επηρεάσει αρκετούς τομείς της τέχνης. Η Νάοκο Τακεούσ ι,δημιουργός του μάνγκα Sailor Moon δημιούργησε τον τελευταίο ανταγωνιστή το Χάος ο οποίος εμφανίζεται στην τελευταία πράξη του μάνγκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1987
thumb|250px|Η 60η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Υποψηφιότητες και νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1987
Μάντι Καπρίστο
Η Μάντι Καπρίστο (Mandy Grace Capristo, γεννημένη στις 21 Μαρτίου 1990) είναι Γερμανίδα ποπ τραγουδίστρια και μοντέλο. Ήταν γνωστή ως τραγουδίστρια του ποπ συγκροτήματος Monrose.
2001–2005: Αρχή της καριέρας
Η Μάντι Καπρίστο γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1990 στο Μάνχαϊμ της Γερμανίας. Είναι γερμανοϊταλικής καταγωγής και μεγάλωσε στο νότιο Χέσσε Μπίρστατ της Γερμανίας. Στην ηλικία των 9 ετών, άρχισε τα μαθήματα χορού και χορό βίντεο κλιπ. Το 2001 κέρδισε στην ηλικία των 11 ετών με το τραγούδι "Ich wünsche mir einen Bankomat" στο διαγωνισμό ταλέντων του Αυστριακού Διαγωνισμού Kiddy Contest. Το 2002, συνέβαλε στο άλμπουμ Kiddy Contest. Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο ένα των charts στην Αυστρία.
2006–2010: Καριέρα με Monrose και ως μοντέλο
Το 2006 η Καπρίστο σε ηλικία 16 ετών πήρε μέρος στη γερμανική εκπομπή Popstars και έδειξε το ταλέντο της. Στον τελικό, θεατές του Popstars ψήφισαν την Capristo για να μπει στο συγκρότημα και ήταν ένα από τα τρία μέλη της μπάντας Monrose. Όλα τα 7 Singles και 4 Albums των Monrose έφτασαν στο Top 10 των γερμανικών Charts.
Το 2007, οι άνδρες αναγνώστες της γερμανικής έκδοσης του περιοδικού FHM ψήφισαν σε διαγωνισμό την Καπρίστο στην 10η θέση στην κατηγορία "100 πιο σέξι γυναίκες στον κόσμο" και τον Αύγουστο του 2007 εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού. Η επιτυχία αυτή συνέβαλε στην καριέρα της ως μοντέλο. Το 2009 στην ψηφοφορία FHM και πάλι η Μandy στην ίδια κατηγορία έφτασε στην πρώτη θέση.
Από 2011: Ντεμπούτο άλμπουμ
Όταν το συγκρότημα Monrose διαλύθηκε την άνοιξη του 2011, η Μάντι συνέχισε το δρόμο της σαν τραγουδίστρια και μοντέλο. Έτσι, η ίδια είναι το πρόσωπο των καλλυντικών BeYu και αυτή τη στιγμή εργάζεται σε ξεχωριστό άλμπουμ.
Από τη συνεργασία με τον Πίτερ Μάφεϊ προέκυψε το τραγούδι "Die Zeit hält nur in Träumen an" από το μιούζικαλ "Tabaluga und die Zeichen der Zeit".
Επίσης, η Καπρίστο έλαβε μέρος το 2012 με τον επαγγελματία χορευτή Στέφανο Τερατσίνο στο γερμανικό Dancing with the Stars. Το ζευγάρι είχε φάση στο έκτο επεισόδιο.
Το Μάρτιο του 2012 ανακοίνωσε η Καπρίστο, το πρώτο single της The Way I Like It που θα δημοσιευθεί στις 13 Απρίλιος του 2012, το συνοδευτικό μουσικό βίντεο δόθηκε στη δημοσιότητα στις 26 Μαρτίου. Το τραγούδι είναι μέρος του soundtrack για την γερμανική ταινία Türkisch für Anfänger.Το Single CD περιλαμβάνει 3 τραγούδια. Εκτός από το Single-Version The Way I Like It υπάρχει και η ακουστική-Version του τραγουδιού, καθώς και ένα Cover του τραγουδιού One Moment in Time εξαιτίας το θάνατο της Whitney Houston.
Το δεύτερο της Single που επέλεξε η Mandy μαζί με τους θαυμαστές της είναι το τραγούδι Closer από το άλμπουμ Grace. Το Single θα κυκλοφορήσει στης 31. Αυγούστου 2012 από την Δισκογραφική εταιρία EMI.
Δισκογραφία
thumb|right|150px|Grace λογότυπο.
Σινγκλς
Grace:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.gracecapristo.com/
Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ποπ μουσικοί
Ζεπ Ντίτριχ
Ο Γιόζεφ (Zεπ) Ντίτριχ (28 Μαΐου 1892 - 21 Απριλίου 1966) ήταν στρατηγός των μονάδων Waffen-SS. Πριν από το 1929, ήταν ο σοφέρ και σωματοφύλακας του Αδόλφου Χίτλερ, αλλά έλαβε γρήγορη προαγωγή μετά τη συμμετοχή του στις εξωδικαστικές εκτελέσεις των πολιτικών αντιπάλων των SA κατά την εκκαθάριση του 1934, γνωστή ως Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Αργότερα διοίκησε την 6η Στρατιά τεθωρακισμένη Στρατιά κατά τη διάρκεια της μάχης των Αρδενών. Παρόλο που δεν είχε επίσημη εκπαίδευση, ο Ντίτριχ μαζί με τον Πάουλ Χάουσερ, ανώτατο αξιωματικό της Waffen-SS, έφτασε τον βαθμό του Στρατηγού. Μετά τον πόλεμο φυλακίστηκε από τους συμμάχους για εγκλήματα πολέμου και αργότερα από τη Δυτική Γερμανία για τη συμμετοχή του στη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών του 1934.
Πρώτα χρόνια
Ο Ζεπ Ντίτριχ γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1892 στο Χάβανγκεν, κοντά στο Μέμινγκεν στο Βασίλειο της Βαυαρίας, στη Γερμανική Αυτοκρατορία. Το 1911 εντάχθηκε στον Βαυαρικό στρατό με το 4. Bayerisches Feldartillerie-Regiment "König" (4ο Βαυαρικό Σύνταγμα Πεδινού Πυροβολικού «Βασιλεύς») στο Άουγκσμπουργκ. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε με το Βαυαρικό πυροβολικό. Προήχθη στο βαθμό του Δεκανέα το 1917 και του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός Β΄ τάξης. Το 1918 προήχθη στον βαθμό του λοχία και του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός Α΄ τάξης και το Βαυαρικό Στρατιωτικό Μετάλλιο 3ης τάξης με ξίφη.
Περίοδος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ντίτριχ εργάστηκε ως αστυνομικός και τελωνειακός υπάλληλος. Ο Ντίτριχ προσέγγισε την ιδεολογία του ναζισμού μέσω του Christian Weber, ο οποίος ήταν ο εργοδότης του στο σταθμό ανεφοδιασμού Tankstelle-Blau-Bock στο Μόναχο. Εντάχθηκε στο Ναζιστικό Κόμμα (NSDAP) το 1928, εργάστηκε στον Eher Verlag, τον εκδοτικό οίκο του NSDAP. Αργότερα έγινε διοικητής της προσωπικής σωματοφυλακής, επιλεγμένης από τις τάξεις της Schutzstaffel (SS), του Χίτλερ. Ο αριθμός μέλους του στο NSDAP ήταν 89.015 και ο αριθμός στα SS ήταν 1.117. Στις 5 Ιανουαρίου 1930, ο Ντίτριχ εξελέγη στο Ράιχσταγκ ως εκπρόσωπος της Κάτω Βαυαρίας.
Μέχρι το 1931 είχε γίνει SS-Gruppenführer. Όταν το ναζιστικό κόμμα ανήλθε στην εξουσία το 1933, ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία. Έγινε διοικητής της Σωματοφυλακής SS Aδόλφος Χίτλερ (LSSAH) και μέλος του κρατικού συμβουλίου της Πρωσίας. Ως ένας από τους κοντινούς ανθρώπους του Χίτλερ, ο Ντίτριχ ήταν συχνά σε θέση να αγνοήσει τον προϊστάμενο της SS, τον Χάινριχ Χίμλερ. Η LSSAH τελικά εξελίχθηκε σε μια μεραρχία ελίτ των μονάδων Waffen-SS. Αν και η μονάδα υπαγόταν θεωρητικά στον Χίμλερ, ο Ντίτριχ ήταν ο πραγματικός διοικητής της.
Το καλοκαίρι του 1934 ο Ντίτριχ διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Ο Χίτλερ, μαζί με τον Ντίτριχ και μια μονάδα της Σωματοφυλακής του, ταξίδεψαν στο Μπαντ Βίσζεε για να επιβλέψουν προσωπικά τη σύλληψη του Ερνστ Ρεμ στις 30 Ιουνίου. Αργότερα στις 17:00 περίπου, ο Ντίτριχ έλαβε διαταγή από τον Χίτλερ για να σχηματίσει μια «ομάδα εκτέλεσης» και να μεταβεί στη φυλακή του Στάντελχαϊμ όπου κρατούνταν ορισμένοι ηγέτες της Sturmabteilung (SA). Εκεί στην αυλή της φυλακής, η ομάδα εκτέλεσης της LSSAH πυροβόλησε πέντε στρατηγoύς της SA και έναν συνταγματάρχη. Λίγο αργότερα, ο Ντίτριχ προήχθη σε SS-Obergruppenführer, τον ανώτατο τότε βαθμό των SS.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντίτριχ οδήγησε την LSSAH κατά τη διάρκεια της γερμανικής επίθεσης στην Πολωνία το 1939 και αργότερα στις Κάτω Χώρες. Μετά την παράδοση της Ολλανδίας, η LSSAH μεταφέρθηκε νότια στη Γαλλία στις 24 Μαΐου 1940. Έλαβε θέση 15 μίλια νοτιοδυτικά της Δουνκέρκης κατά μήκος της γραμμής του καναλιού του ποταμού Άα, αντιμετωπίζοντας την αμυντική γραμμή των Συμμάχων κοντά στο Βάτεν (Watten). Εκείνο το βράδυ ο Χίτλερ διέταξε να σταματήσει η προέλαση, με το Βρετανικό εκστρατευτικό σώμα να παγιδεύεται. Η LSSAH σταμάτησε τη νύχτα, ωστόσο την επόμενη μέρα, παραβιάζοντας τις εντολές του Χίτλερ, ο Ντίτριχ διέταξε το ΙΙΙ τάγμα να διασχίσει το κανάλι και να καταλάβει την κορυφογραμμή από όπου οι Βρετανοί παρατηρητές πυροβολικού έβαζαν το σύνταγμα σε κίνδυνο. Αντί να κατηγορηθεί για την πράξη του, ο Ντίτριχ τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, η LSSAH ήταν υπεύθυνη για δολοφονία αιχμαλώτων πολέμου στη σφαγή του Wormhoudt.
Ο Ντίτριχ διοίκησε το Α΄ Σώμα Πάντσερ SS στη Μάχη της Νορμανδίας. Διοίκησε επίσης την 5η Στρατιά Πάντσερ κατά τα τελευταία στάδια αυτής της εκστρατείας και αργότερα ο Χίτλερ του έδωσε εντολή διοικήσεως της νεοσύστατης 6ης Στρατιάς Πάντσερ SS. Ο Ντίτριχ την οδήγησε στη Μάχη των Αρδεννών (Δεκέμβριος 1944-Ιανουάριος 1945). Είχε ανατεθεί σε αυτόν το καθήκον αυτό επειδή, λόγω της απόπειρας πραξικοπήματος της 20ης Ιουλίου 1944, ο Χίτλερ δεν εμπιστευόταν τους αξιωματικούς του Βέρμαχτ. Στις 17 Δεκεμβρίου, η υπό τις διαταγές του Ντίτριχ Ομάδα Μάχης Πάιπερ δολοφόνησε 84 αιχμάλωτους στρατιώτες των Η.Π.Α. κοντά στο Μαλμεντύ του Βελγίου, στη γνωστή ως σφαγή του Μαλμεντύ.
Τον Μάρτιο του 1945, 6η Στρατιά Πάντσερ SS και η LSSAH πρωτοστάτησαν στην Επιχείρηση Ξύπνημα της Άνοιξης, μια επίθεση στην Ουγγαρία κοντά στη λίμνη Μπάλατον με στόχο την εξασφάλιση των τελευταίων πετρελαϊκών αποθεμάτων που εξακολουθούσαν να είναι διαθέσιμα για τη Γερμανία. Παρά τις πρώτες νίκες, το σχέδιο ήταν υπερβολικά φιλόδοξο και απέτυχε. Μετά την αποτυχία αυτή, η 6η Στρατιά Πάντσερ SS και η LSSAH υποχώρησαν στην περιοχή της Βιέννης. Ως σημάδι ντροπής, οι μονάδες Waffen-SS που συμμετείχαν στη μάχη διατάχθηκαν από τον Χίτλερ για να αφαιρέσουν τα επιράμματα πού έφεραν το όνομα του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Ντίτριχ δεν ανάφερε τη διαταγή στα στρατεύματά του και λίγο αργότερα, τα στρατεύματα του Ντίτριχ αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν από τη Βιέννη από τις δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Ο Ντίτριχ, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, παραδόθηκε στις 9 Μαΐου 1945 στην αμερικανική 36η Μεραρχία Πεζικού στην Αυστρία.
Θάνατος
Μετά την αποφυλάκισή του συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες της HIAG, της μεγαλύτερης οργάνωσης βετεράνων των Waffen-SS. Η HIAG πρωταγωνίστησε στις προσπάθειες για τη νομική, οικονομική και ιστορική αποκατάσταση του Waffen-SS, με περιορισμένη επιτυχία. Το 1966 ο Ντίτριχ πέθανε από καρδιακή προσβολή. Έξι χιλιάδες πολίτες, συμπεριλαμβανομένων πολλών πρώην ανδρών SS, παρακολούθησαν την κηδεία του. Ο Ντίτριχ ήταν παντρεμένος δύο φορές: διαζευγμένος από την πρώτη σύζυγό του, το 1937 και ξαναπαντρεύτηκε το 1942. Είχε τρία παιδιά, πριν από το δεύτερο γάμο του ήταν επισκέπτης της Salon Kitty.
Εγκλήματα πολέμου
Ο Ντίτριχ κατηγορήθηκε ως ο κατηγορούμενος αριθ. 11 από το αμερικανικό στρατιωτικό δικαστήριο στο Νταχάου ("Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εναντίον Valentin Bersin et al." Υπόθεση 6-24), από τις 16 Μαΐου 1946 έως τις 16 Ιουλίου 1946. Την ημέρα εκείνη καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στη δίκη για τη σφαγή του Mαλμεντύ και για τη συμμετοχή του στην εντολή εκτέλεσης Αμερικανών αιχμαλώτων πολέμου. Λόγω μαρτυρίας στην υπεράσπισή του από άλλους Γερμανούς αξιωματικούς, η ποινή του μειώθηκε στα 25 χρόνια. Εισήλθε στη φυλακή εγκληματιών πολέμου των ΗΠΑ στο Λάντσμπεργκ στη Βαυαρία. Ο Ντίτριχ υπηρέτησε μόνο δέκα χρόνια και απελευθερώθηκε υπό καθεστώς απαγόρευσης των ποινών στις 22 Οκτωβρίου 1955.
Συνελήφθη στο Λούντβιχσμπουργκ (Ludwigsburg) τον Αύγουστο του 1956 και κατηγορήθηκε για το ρόλο του στη δολοφονία των ηγετών της SA κατά τη διάρκεια της Νύχτας των μεγάλων μαχαιριών το 1934. Στις 14 Μαΐου 1957 καταδικάστηκε σε 19 μήνες και επέστρεψε στη στρατιωτική φυλακή των ΗΠΑ στο Λάντσμπεργκ. Απελευθερώθηκε λόγω καρδιακής πάθησης και προβλημάτων κυκλοφορίας στα πόδια του στις 2 Φεβρουαρίου 1958. Μέχρι τότε είχε ήδη εκτίσει σχεδόν ολόκληρη την 19μηνη ποινή του .
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατηγοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού Κατηγορία:SS
Αττάλεια
Η Αττάλεια (τουρκικά: Αντάλγια και παλιότερα Αντάλια) είναι μεγάλη παραθαλάσσια πόλη χτισμένη στα παράλια της Μεσογείου, στη νότια ακτή της Τουρκίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας σε πληθυσμό με 1.194.204 κατοίκους (2018). Ιδρύθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους και περιβάλλεται από πολλούς αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους.