cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βόρεια Καταλονία
Ονομασία
Από τις αρχές του 20ού αιώνα και με την άνοδο του καταλανικού εθνικισμού προέκυψε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας όρος που να περικλείει τα ιστορικά καταλανικά εδάφη που ανήκαν στη Γαλλία. Έτσι ο όρος Καταλωνία του Βορά (Catalunya del Nord) προτάθηκε από τον Αλφόνς Μίας το 1930 ενώ ο έτερος όρος, Βόρεια Καταλωνία (Catalunya Nord) από τον Λιορένς Πλάνες το 1974. Και οι δύο όροι σταθεροποιήθηκαν σταδιακά στην Καταλωνία και ο πρώτος αναγνωρίστηκε επίσημα και από το Ινστιτούτο Καταλανικών Σπουδών το 2007. Λόγω της ιδεολογικής φόρτισης του ονόματος αυτού και της σχετικά μικρής του χρήσης έξω από την Καταλωνία, πολλάκις αναφέρεται και ως Ροσελιό (Rosselló, στα καταλανικά,) ή Ρουσιγιόν (Rousillon, στα γαλλικά και στην παγκόσμια βιβλιογραφία) που προέρχεται από την ονομασία της ομώνυμης μεσαιωνικής κομητείας της περιοχής και που μετέπειτα υιοθετήθηκε ως όνομα της Βόρειας Καταλωνίας ως γαλλικής επαρχίας μέχρι τη δημιουργία του νομού των Ανατολικών Πυρηναίων.
Ιστορία
Η μεσαιωνική Βόρεια Καταλωνία ήταν ο χώρος όπου αρχικά αναπτύχθηκαν οι μεσαιωνικές κομητείες του Ροσελιό, του Κονφλέν και της Σερδάνια, που σταδιακά απορροφήθηκαν στην Κομητεία της Βαρκελώνης. Τελευταίος ανεξάρτητος κόμης της περιοχής υπήρξε ο Ζιράρ Β΄, κόμης του Ροσελιό, που ενσωματώθηκε το 1172 στην Κομητεία της Βαρκελώνης, και ως συνέπεια, στο Στέμμα της Αραγώνας. Τα σύνορα με τη Γαλλία επισημοποιήθηκαν το 1258 με τη συνθήκη του Κορμπέιγ.
Από το 1276 μέχρι το 1344 η Βόρεια Καταλωνία και οι Βαλεαρίδες Νήσοι αποτέλεσαν το αυτόνομο από το Στέμμα της Αραγώνας Βασίλειο της Μαγιόρκας, που είχε ως ηπειρωτική πρωτεύουσά του το Περπινιάν. Μετά την επανένταξή της στο Στέμμα της Αραγώνας, η Βόρεια Καταλωνία έζησε πληθώρα γαλλικών εισβολών αλλά χάρις στην αντίσταση που επέδειξαν οι κάτοικοι της πρωτεύουσας της, το Περπινιάν έλαβε το επώνυμο η «Πιστότατη». Ο Πόλεμος των Θεριστών, κατά τον οποίο οι καταλανικές αρχές παρέδωσαν την κυριαρχία της χώρας στον Λουδοβίκο ΙΔ΄ έληξε με τη συνθήκη των Πυρηναίων, κατά την οποία η Γαλλική Μοναρχία έλαβε τη Βόρεια Καταλωνία. Από εκείνη τη στιγμή η ιστορία της Βόρειας Καταλωνίας συνέπλευσε με αυτή της Γαλλίας, κάτω από το όνομα Ρουσιγιόν (μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση) και μετέπειτα ως νομός των Ανατολικών Πυρηναίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλωνία Βόρεια Καταλονία
Αιθανοθειόλη
Η αιθανοθειόλη είναι οργανική χημική ένωση, με χημικό τύπο C2H6S, αν και παριστάνεται συχνά και με τους τύπους CH3CH2SH, C2H5SH και EtSH. Η χημικά καθαρή αιθανοθειόλη, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και πίεση 1 atm, είναι άχρωμο διαυγές υγρό με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Η αιθανοθειόλη είναι τοξική. Βρίσκεται σε μικρές ποσότητες στο αργό πετρέλαιο. Επίσης προστίθεται τεχνητά ως οσμοθέτης σε άοσμα αέρια προϊόντα, όπως το υγραέριο, ώστε να βοηθά με την οσμή της στην προειδοποίηση σε περίπτωση διαρροής. Σε τέτοιες συγκεντρώσεις (οσμοθέτη) η αιθανόλη δεν είναι βλαβερή.
Με βάση το χημικό τύπο της, C2H6S, έχει ένα (1) ισομερές θέσης, το διμεθυλοθειαιθέρα (Me2S).
Οσμή
Οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύουν ατμούς της σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, ως και 2,8 ppb. Η οσμή της θυμίζει πράσα, κρεμμύδια ή μαγειρεμένα λάχανα, αλλά είναι πολύ αηδιαστική. Σύμφωνα, μάλιστα, με την έκδοση του 2000 του βιβλίου Γκίνες, «η αιθανοθειόλη είναι η ένωση με το χαμηλότερο κατώφλι ανίχνευσης ύπαρξης από την ανθρώπινη οσμή», αν και πιθανότατα οι υπεύθυνοι της έκδοσης αγνοούσαν ότι υπάρχουν ουσίες με ακόμη χαμηλώτερο κατώφλι ανίχνευσης, όπως για παράδειγμα. η 1-προπανοθειόλη (PrSH).
Το 1938, εργαζόμενοι της εταιρείας Union Oil Company of California ανέφεραν πρώτοι ότι κάποια είδη γύπα συγκεντρώνονταν στην περιοχή κάθε φορά διέρρεε ποσότητα κάποιου αερίου. Αργότερα, βρήκαν ότι αυτό προκαλούνταν όταν το αέριο που διέρεε περιείχε αιθανοθειόλη, οπότε αποφάσισαν να αυξάνουν επίτηδες τη συγκέντρωση της ένωσης στα αέρια που χειρίζονταν, ώστε έτσι να καθιστούν την ανίχνευση των όποιων διαρροών ευκολότερη.
Ονοματολογία
Η ονομασία «αιθανοθειόλη» (δείτε και την «ιστορία» παρακάτω) προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών στο μόριο και η κατάληξη «-θειόλη» φανερώνει ότι περιέχει μια υδροθειομάδα (-SH), ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα, δηλαδή ότι πρόκειται για θειόλη.
Μοριακή δομή
Το μόριό της αποτελείται από μια αιθυλομάδα (CH3CH2-) και μια υδροθειομάδα (-SH). Πρόκειται για το θειούχο ανάλογο της αιθανόλης. Η παρουσία, ωστόσο, του ατόμου του θείου, αντί αυτού του οξυγόνου, διαφοροποιεί πολλές ιδιότητες, με πιο άμεσα αντιληπτή, αυτήν της δυσάρεστης οσμής της αιθανοθειόλης. Επίσης, η αιθανοθειόλη είναι πολύ πτητικότερη από την αιθανόλη, παρόλο που έχει μεγαλύτερη μοριακή μάζα, γιατί στην πρώτη εξαφανίζεται το φαινόμενο των δεσμών υδρογόνου που υπάρχει στη δεύτερη. Η γωνία C-S-Η πλησιάζει τη γωνία H-S-Η στο υδρόθειο.
Ιστορία
Η αιθανοθειόλη αρχικά αναφέρθηκε ότι παράχθηκε από το Δανό Γουΐλλιαμ Κρίστοφερ Ζεΐς (William Christopher Zeise) το 1834. Για την παραγωγή της χρησιμοποίησε επίδραση αιθυλοθειικό ασβέστιο [Ca(EtSO3)2] σε εναιώρημα θειούχου βαρίου (BaS) κορεσμένου με υδρόθειο (H2S). Πιστώθηκε ακόμη με την ονομασία «μερκαπτούμ» (mercaptum) της ομάδας C2H5S- (που ονομάζεται αιθυλοθειομάδα συστημικά).
Αργότερα, το 1840, ο Χενρί Βικτόρ Ραγκνάτ (Henri Victor Regnault), παρασκεύασε αιθανοθειόλη με υποκατάσταση του αλογόνου αλαιθανίου από υδροθειομάδα, με τη χρήση υδατικού διαλύματος όξινου θειούχου νατρίου :
Παραγωγή
Η αιθανοθειόλη παράγεται πλέον συνήθως με χημική αντίδραση αιθενίου με υδρόθειο, πάνω από έναν καταλύτη. Διαφορετικές παραγωγικές μονάδες χρησιμοποιούν διαφορετικούς καταλύτες για αυτήν τη διεργασία:
Αξιοποιείται εμπορικά επίσης η αντίδραση αιθανόλης με αέριο υδρόθειο, πάνω από έναν όξινο καταλύτη, όπως η αλουμίνα ή το διοξείδιο του θορίου :
Οξεοβασικές ιδιότητες
Όπως και οι άλλες θειόλες, συμπεριφέρεται πολύ παρόμοια με το υδρόθειο.
1. Η αιθανοθειόλη συμπεριφέρεται ως ασθενές οξύ, οπότε σχηματίζει αιθανοθειολικά άλατα (ή «αιθυλομερκαπτίδια») με βάσεις, όπως το υδροξείδιο του νατρίου :
2. Επίσης και με ορισμένα οξείδια, όπως και γενικότερα με ενώσεις που περιέχουν κατιόντα μεταβατικών μετάλλων, όπως ο υδράργυρος, ο χαλκός και το νικέλιο, σχηματίζουν τα αντίστοιχα αιθανοθειολικά άλατα. Για παράδειγμα:
3. Το άχρωμο άλας της αιθανοθειόλης, το αιθανοθειολικό νάτριο μπορεί να ληφθεί και ως εξής:
Θειολεστέρες
Όπως οι αλκοόλες παράγουν εστέρες με οξέα, έτσι και οι θειόλες παράγουν θειολεστέρες με αυτά. Π.χ. με επίδραση καρβοξυλικών οξέων σε αιθανοθειόλη :
Θειοκετάλες
Με επίδραση καρβονυλικών ενώσεων παράγονται θειοκετάλες :
Προσθήκη σε οξιράνιο
Με επίδραση σε οξιράνιο παράγεται 2-αιθυλοθειαιθανόλη : σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Ethylene_oxide.svg|44x44εσ|Οξιράνιο
Αιθανοσουλφονικό οξύ
Η αιθανοδιόλη μπορεί να οξειδωθεί σχηματίζοντας αιθανοσουλφονικό οξύ (CH3CH_2SO3H), χρησιμοποιώντας ισχυρά οξειδωτικά μέσα.
Γενικά:
Ειδικότερα παραδείγματα:
Παραγωγή δισουλφιδίου
Η επίδραση ασθενέστερων οξειδωτικών μέσων σε αιθανοθειόλη, όπως τριοξείδιο του σιδήρου (Fe2O3), το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2),
ή ο διχλωριούχος χαλκός (CuCl2), παράγεται διαιθυλοδιθειαιθέρας:
Γενικά:
Ειδικότερα παραδείγματα:
Αιθάνιο
1. Με επίδραση φωσφορώδη τριαιθυλεστέρα [(CH3CH2O)3P] παράγεται αιθάνιο (CH3CH3) :
Επίδραση καρβενίων
Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 1-προπανοθειόλη, 2-προπανοθειόλη και αιθυλομεθυλοθειαιθέρας :
Εφαρμογές
Η αιθανοθειόλη προστίθεται εσκεμμένα στα υγραέρια, ώστε να κάνει ευκολότερο τον εντοπισμό διαρροής σε κανονικά άοσμα αέρια καύσιμα, ώστε να αποφευχθούν απειλές πυρκαγιάς, έκρηξης ή ασφυξίας.
Επίσης, στη βιομηχανία υπόγειας εξόρρυξης η αιθανοθειόλη απελευθερώνεται στον εξαερισμό των ορυχείων ως οσμικό σήμα συναγερμού. Αυτό συνήθως επιβάλλεται από την κείμενη νομοθεσία πολλών κρατών.
Πηγές πληροφόρησης
Κατηγορία:Αλκανοθειόλες Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Αρωματικές ύλες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρας
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας (καταλανικά: Lliga andorrana de futbol) διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ανδόρρας και ξεκίνησε μόλις το 1995, ένα έτος μετά τη δημιουργία της ομοσπονδίας. Η ανώτατη κατηγορία με την οποία ξεκίνησε και το πρωτάθλημα είναι η Πριμέρα Ντιβιζιό (Primera Divisió), τρία χρόνια αργότερα το 1998 δημιουργήθηκε και δεύτερη κατηγορία η Σεγκόνα Ντιβιζιό (Segona Divisió).
Πριν τη δημιουργία του πρωταθλήματος ο ανώτατος εκπροσωπητής του πριγκιπάτου τής Ανδόρρας ήταν η ΦΚ Ανδόρρα, ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα τής χώρας που όμως συμμετέχει στο ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Ιστορία
Το διοργανωτικό σχήμα όπως και ο αριθμός των συμμετέχοντων συλλόγων άλλαξε πολλές φορές στην διάρκεια των ετών. Την πρώτη χρονιά, την περίοδο 1995/1996, έλαβαν μέρος δέκα ομάδες που παίζανε διπλούς αγώνες μεταξύ τους και η πρώτη ομάδα της τελικής βαθμολογίας είχε τον τίτλο του πρωταθλητή. Το πρωτάθλημα συνεχίστηκε με το ίδιο αγωνιστικό σχήμα, αλλά την επόμενη σαιζόν με δώδεκα και τη μεθεπόμενη με ένδεκα ομάδες.
Την περίοδο 1998/1999 υποβιβάστηκαν από τις δώδεκα ομάδες οι τέσσερεις τελευταίες. Στόχος ήταν ο περιορισμός τών ομάδων σε οκτώ στην πρώτη κατηγορία και η δημιουργία της δεύτερης κατηγορίας.
Την περίοδο 1999/2000 η ΚΕ Μπενίτο αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα και η σαιζόν τελείωσε με εφτά ομάδες (οι βαθμοί που είχαν συγκεντρωθεί με την ομάδα που αποχώρησε δεν μέτρησαν). Στο τέλος της περιόδου ξέσπασε οικονομικό και διοικητικό σκάνδαλο γύρω απο την πρωταθλήτρια Κονστελ•λασιό Εσπορτίβα που κατέληξε στον υποβιβασμό της ομάδας. Η ομάδα Σπόρτινγκ Κλούμπ ντ' Εσκάλδες που είχε υποβιβαστεί την κανονική σαιζόν μπόρεσε έτσι να παραμείνει στην κατηγορία.
Από την περίοδο 2000/2001 εισήχθη το παρακάτω ισχύων αγωνιστικό σχήμα.
Αγωνιστικό σχήμα
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας αποτελείται μόνο από δυο κατηγορίες: την πρώτη κατηγορία γνωστή ως Πριμέρα Ντιβιζιό ( Primera Divisió ) και την δεύτερη κατηγορία γνωστή ως Σεγκόνα Ντιβιζιό ( Segona Divisió ) με συνεχώς μεταβαλόμενο αριθμό συμμετέχοντων συλλόγων και διοργανωτικού σχήματος. Λόγω του μικρού μέγεθους τής χώρας, δεν υπάρχουν κατώτερες κατηγορίες.
Οι οκτώ ομάδες της Πριμέρα Ντιβιζιό αγωνίζονται στην κανονική περίοδο με διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) μεταξύ τους. Η κανονική περίοδος αποτελείται έτσι από 14 αγωνιστικές και με το τέλος της ξεκινά η φάση τών πλέι οφς: οι πρώτες τέσσερεις ομάδες της βαθμολογίας αγωνίζονται μεταξύ τους σε διπλούς αγώνες (για τον τίτλο του πρωταθλητή), το ίδιο συμβαίνει και με τις τέσσερεις ομάδες που τερμάτισαν τελευταίες (για το ζήτημα της υποβίβασης). Έτσι κάθε ομάδα διεκπεραιώνει συνολικά 20 αγώνες. Οι βαθμοί που θα αποκτήσουν οι ομάδες από τα πλέι οφς προστίθονται στους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει από την κανονική περίοδο για να διαμορφωθεί η τελική βαθμολογία.
Από την περίοδο 2018/2019 η πρώτη ομάδα βάση της τελικής βαθμολογίας λαμβάνει μέρος στον προκαταρκτικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Η δεύτερη και η τρίτη ομάδα λαμβάνουν μέρος στον προκαταρκτικό γύρο του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ. Η τελευταία στη βαθμολογία ομάδα υποβιβάζεται, ενώ η προτελευταία ομάδα παίζει διπλό αγώνα μπαράζ με την δεύτερη στη βαθμολογία της δεύτερης κατηγορίας.
Στη δεύτερη κατηγορία, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό, δεν υπάρχουν πλέι οφς. Η πρώτη ομάδα της τελικής βαθμολογίας προβιβάζεται στην πρώτη κατηγορία, και η δεύτερη παίζει διπλό αγώνα μπαράζ με την προτελευταία της ανώτερης κατηγορίας.
Γήπεδα
Τα παιχνίδια του πρωταθλήματος της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας διεξάγονται στα γήπεδα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ανδόρρας. Επίσης χρησιμοποιούνται για αγώνες πρωταθλήματος και δυο εγκαταστάσεις στη γειτονική Καταλωνία. Απ' όλες τις ομάδες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας μόνο η ΦΚ Ενκάμπ έχει από το Νοέμβριο του 2015 δικό της γήπεδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ανδόρρας Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Μητρόπολη Κιέβου
thumb|right|250px|Αναπαράσταση της βαπτίσεως του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α΄. Η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως ή Εκκλησία του Κιέβου και πάντων των Ρως ήταν ιστορική Εκκλησία, η οποία αναπτύχθηκε εντός του κράτους των Ρως του Κιέβου (και, σε μεγαλύτερη κλίμακα, στη Ρουθηνία). Σύμφωνα με την παράδοση, οι καταβολές της ανάγονται στη βάπτιση του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α' του Μεγάλου, το 988, παρά το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός είχε διαδοθεί στην ευρύτερη περιοχή αρκετό καιρό νωρίτερα.
Παρέμεινε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έως τα τέλη του 17ου αιώνα.
Από την ίδρυσή της, η Μητρόπολη Κιέβου υπήρξε το λίκνο του Ανατολικού και Δυτικού σλαβικού Χριστιανισμού για τους Ορθοδόξους και τους Ρωμαιοκαθολικούς. Πολλές σημερινές Εκκλησίες αυτοαναγορεύονται άμεσοι ή έμμεσοι κληρονόμοι της παλαιάς Εκκλησίας του Κιέβου:
Πρώτοι αιώνες
Το 991 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Το 1240, το Κιέβο κατελήφθη και καταστράφηκε από τους Μογγόλους του Μπατού. Το 1283, η έδρα της Μητρόπολης Κιέβου μεταφέρθηκε στο Βλαντίμιρ της Μοσχοβίας, διατηρώντας ωστόσο τον τίτλο με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο. Το 1302 ιδρύθηκε η Μητρόπολη Γαλικίας για τις ανάγκες των ορθοδόξων του Πριγκιπάτου της Γαλικίας-Βολυνίας και το 1316 η Μητρόπολη Λιθουανίας για τις ανάγκες των ορθοδόξων του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας.
Το 1325, η έδρα της Μητρόπολης του Βλαντίμιρ μεταφέρθηκε στη Μόσχα, με διατήρηση του τίτλου με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο. Το 1448, μέσω της διακήρυξης της αυτοκεφαλίας της Μητρόπολης Μόσχας, οι Προκαθήμενοι εγκατέλειψαν σταδιακά τον τίτλο με γεωγραφικό προσδιορισμό το Κίεβο, χρησιμοποιώντας πλέον αυτόν του Μητροπολίτη Μόσχας και πασών των Ρωσιών.
Το 1589, η αυτοκεφαλία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αναγνωρίστηκε από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο και της απέδωσε τον τίτλο του Πατριαρχείου. Το 1595-1596, η Ένωση του Μπρεστ σηματοδότησε την ένωση της Μητρόπολης Κιέβου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Το 1620 αποκαταστάθηκε η Ορθόδοξη ιεραρχία εντός της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.
Ιστολόγιο
Το ιστολόγιο, γνωστό συχνά με την άκλιτη ονομασία μπλογκ (blog), είναι μορφή ιστοχώρου. Είναι λίστα καταχωρίσεων από την πιο πρόσφατη καταχώριση στην παλαιότερη. Το περιεχόμενο των καταχωρίσεων μπορεί να είναι οτιδήποτε, όπως ειδήσεις, πολιτικοκοινωνικός σχολιασμός, σχολιασμός των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των διασημοτήτων, προσωπικά ημερολόγια και ειδικά θέματα όπως τεχνολογία, τέχνες, μόδα, αθλητικά και γαστρονομία. Συνήθως δεν απαιτείται ενδελεχής επιμέλεια του κώδικα της ιστοσελίδας, μιας και συχνά είναι εγκατεστημένα αυτόματα συστήματα, παρέχουν τη δυνατότητα στο διαχειριστή του ιστολογίου να συντάξει μια καταχώρηση με πολύ λίγα βήματα.
Μητρόπολη Κιέβου
Υπαγωγή στη Μόσχα
thumb|right|250px|[[Εκχριστιανισμός των Ρως (Καθεδρικός ναός Αγίου Βλαδίμηρου στο Κίεβο)]] Το 1667, το Κίεβο και η ανατολική Ουκρανία πέρασαν στην κυριαρχία των Ρώσων. Μετά την επέκταση της κυριαρχίας του Βασιλείου της Μεγάλης Ρωσίας στις ανατολικές επαρχίες της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, ο τσάρος Μέγας Πέτρος ανταποκρίθηκε στο επίμονο αίτημα του Πατριάρχη Μόσχας Ιωακείμ (1674-90) να ζητήσει από τον Οικουμενικό Πατριάρχη την υπαγωγή και στην εκκλησιαστική του δικαιοδοσία των προσαρτηθεισών στη κυριαρχία του Βασιλείου της Μεγάλης Ρωσίας ανατολικών επαρχιών της Ουκρανίας. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Διονύσιος Δ΄ απέρριψε το αίτημα του τσάρου και με Συνοδική Πράξη (1686) παραχώρησε κατ' οικονομίαν στον Πατριάρχη Μόσχας μόνο την άδεια να χειροτονεί ή να ενθρονίζει τον εκλεγμένο από την Κληρικολαϊκή συνέλευση της Μητροπόλεως Κιέβου, υποψήφιο Μητροπολίτη Κιέβου, υπό τον απόλυτο όμως και απαραίτητο όρο, ότι ο Μητροπολίτης Κιέβου θα μνημονεύει σε κάθε Θεία Λειτουργία το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη. Η μνημόνευση αυτή είχε την έννοια ότι ο Μητροπολίτης Κιέβου παρέμενε πάντοτε ως «έξαρχος» στην κανονική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ιστολόγιο
Ο κοινός χρήστης του Διαδικτύου μπορεί εύκολα και δωρεάν να ξεκινήσει το δικό του ιστολόγιο μέσω πολλών φορέων που προσφέρουν συστήματα τα οποία στηρίζονται σε λογισμικό που κάνει τη σύνταξη των ιστολογίων πολύ απλή διαδικασία. Το αντάλλαγμα τέτοιων φορέων είναι συνήθως η αυτόματα διαφήμιση στα ιστολόγια ή η αυτοπροβολή. Σε τέτοιες υπηρεσίες στηρίζεται η πλειονότητα των ιστολογίων, ιδίως τα μικρότερα. Όμως όπως και κάθε άλλο είδος ιστοσελίδας, έτσι και το ιστολόγιο μπορεί να στηριχθεί και σε υπηρεσίες στις οποίες ο διαχειριστής του ιστολογίου έχει τον πλήρη έλεγχο του ιστοχώρου του.
Ο αγγλικός όρος blog προέρχεται από το weblog το οποίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά ως ιστολόγιο. Οι δύο όροι αρχικά εμφανίζονταν μαζί, μέχρι που ο συντετμημένος τύπος καθιερώθηκε και χρησιμοποιείται πλέον και ως ανεξάρτητος όρος.
Μητρόπολη Κιέβου
Υπαγωγή στη Μόσχα
Το 1722 η Μητρόπολη Κιέβου έγινε de facto μια από τις επισκοπές του Πατριαρχείου Μόσχας, όταν ο Μέγας Πέτρος διόρισε τον Βαρλαάμ (Βονιάτοβιτς) στο βαθμό του αρχιεπισκόπου και όχι του μητροπολίτη. Κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν, η μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχη ατόνισε και χάθηκε, ενώ η Ουκρανική Εκκλησία θεωρούνταν τμήμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Διάδοχη κατάσταση
Στις 27 Οκτωβρίου 1990, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας παραχώρησε αυτονομία (καθεστώς που όμως δεν είναι αυτοκέφαλο), με την σχετική απόφαση να παραδίδεται στον τότε Αρχιεπίσκοπο Κιέβου Φιλάρετο. Αυτός έκτοτε έφερε τον τίτλο «Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας ».
Ιστολόγιο
Το weblog είναι επινόηση του Jorn Barger από τον Δεκέμβριο του 1997. Στις αρχές του 1999 όμως ο Peter Merholz ανακοίνωσε ότι θα το προφέρει «wee-blog» και έτσι διατηρήθηκε ο σύντομος όρος blog αφού ο συντάκτης αναφερόταν ως blogger. Η παρουσία των ιστολογίων στον Παγκόσμιο Ιστό αποτελεί μια μορφή διαδικτυακής δημοσιογραφίας που υλοποιεί την έννοια της δημοσιογραφίας των πολιτών. Φορείς της τελευταίας δεν είναι οι εργαζόμενοι στο χώρο των ΜΜΕ αλλά χρήστες του Διαδικτύου, που δεν έχουν επαγγελματική σχέση με την Τέταρτη εξουσία, για αυτό και δεν υπάγονται σε έλεγχο από κρατικές Αρχές, όπως π.χ. το ελληνικό ΕΣΡ.
Μητρόπολη Κιέβου
Διάδοχη κατάσταση
Ο Φιλάρετος καθαιρέθηκε από το Πατριαρχείο Μόσχας στις 27 Μαΐου 1992. Είχε προηγηθεί σύνοδος επισκόπων και πιστών στο Πατριαρχείο Μόσχας, η οποία εξέλεξε νέο προκαθήμενο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τον Βλαδίμηρο (Μαρκιάνοβιτς Σάμπονταν). Ο Φιλάρετος και οι ακόλουθοί του συνήλθαν σε άλλη σύνοδο τον Ιούνιο του 1992, η οποία ίδρυσε την «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)» και εξέλεξε «Πατριάρχη» τον Μοστισλάβο (Ιβάνοβιτς Σκρίπνικ). Το 1997, το Πατριαρχείο Μόσχας αναθεμάτισε τον Φιλάρετο, απόφαση που αποδέχτηκαν όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες..
Ιστολόγιο
Ιστορία
Το 1998 υπήρχαν ελάχιστες ιστοσελίδες τύπου blog. Βασικό στοιχείο για την ανάπτυξή τους είναι η σύνταξη λιστών με αντίστοιχες ιστοσελίδες. Ο πρώτος που συνέταξε μια τέτοια λίστα ήταν ο Jesse James Garrett συντάκτης της ιστοσελίδας Infoshift. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους έστειλε αυτή τη λίστα στον Cameron Barrett ο οποίος δημοσίευσε τη λίστα στο Camworld και όσοι διέθεταν Blog και δεν είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα άρχισαν να του στέλνουν τις διευθύνσεις των ιστοχώρων (URL) τους για να τους συμπεριλάβει. Έτσι, ξεκίνησε να δημιουργείται μια κοινωνία αφού ήταν εύκολο να παρακολουθείς όλα τα blog που βρίσκονταν στη λίστα του Cameron. Η λίστα αυτή μεγάλωνε τόσο πολύ όμως που αποφάσισε να μόνο αυτά που παρακολουθούσε ο ίδιος. Αυτό μάλιστα αποτελεί τον πρόδρομο της λίστας που περιέχουν και σήμερα τα περισσότερα blog. Το ίδιο έκαναν και άλλοι bloggers.
Μητρόπολη Κιέβου
Διάδοχη κατάσταση
Το λεγόμενο «Πατριαρχείο Κιέβου» δεν αναγνωρίστηκε από καμία Ορθόδοξη Εκκλησία και για τα επόμενα χρόνια η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) παρέμεινε η μόνη αναγνωρισμένη Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία, σε εκκλησιαστική κοινωνία με τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες μέσω της υπαγωγής της στο Πατριαρχείο Μόσχας. Το 2019 ιδρύθηκε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας με παραχώρηση Αυτοκεφαλίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) δεν δέχτηκε να συμμετάσχει σε αυτή και οι δυο Εκκλησίες συνεχίζουν να λειτουργούν παράλληλα στη χώρα ως σήμερα, μαζί με αυτήν του Φιλάρετου.
Ιστολόγιο
Ιστορία
Το 1999 η Brigitte Eaton συνέταξε μια λίστα με όλα τα blog που η ίδια ήξερε και δημιούργησε το Eatonweb Portal. Το κριτήριο της Brigitte ήταν πολύ απλό : κάθε καταχώρηση να διαθέτει και ημερομηνία. Το θέμα του τι είναι και τι όχι blog απασχόλησε πολύ όλους τους bloggers αλλά, επειδή η λίστα της του Eatonweb Portal ήταν η πιο πλήρης, κυριάρχησε το κριτήριο της Eaton.
Τον Ιούλιο του 1999 εμφανίστηκε το Pitas, το πρώτο εργαλείο για να μπορεί ο καθένας να δημιουργεί το δικό του blog και τον Αύγουστο η εταιρεία Pyra παρουσίασε το Blogger.
Μητρόπολη Κιέβου
Διάδοχη κατάσταση
Τον τίτλο του Μητροπολίτη Κιέβου (και πάσης Ουκρανίας) φέρουν σήμερα και οι δυο προκαθήμενοι των δύο Εκκλησιών, ο Επιφάνιος της Αυτοκέφαλης και ο Ονούφριος της Αυτόνομης (που υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας).
Ιστολόγιο
Ιστορία
Οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τον όρο blogosphere (σε ελληνική απόδοση "μπλογκόσφαιρα") ήταν οι Schneider και Foot το 2004 με το σύγγραμμά τους Τhe Web as an Object of Study
Μορφολογία και χαρακτηριστικά
Ένα τυπικό blog αποτελείται από τον τίτλο που αναγράφεται στην κεφαλίδα της σελίδας ενώ συχνά ακολουθούν μία ή δύο περιγραφές κειμένου. Το κύριο μέρος της σελίδας αποτελείται από δύο στήλες, μια που αφιερώνεται στην παρουσίαση των καταχωρίσεων κατά την αντίστροφη χρονολογική σειρά, και άλλη μια πλαϊνή στήλη – μπάρα που περιέχει τις συνδέσεις (link) και πιθανόν κάποια διαδραστική ψηφοφορία. Στο υποσέλιδο αναγράφονται πληροφορίες σχετικά με το όνομα του συντάκτη και τους όρους χρήσης. Αναφορικά με την κεντρική στήλη καταχωρίσεων, σε αυτή απαντώνται πιο συχνά γραπτό κείμενο, αρχεία, εικόνες, επιτρεπόμενα σχόλια, βίντεο και ήχος, συνδέσεις και βιβλίο φιλοξενούμενων. Η πλειονότητα των συνδέσεων οδηγούν σε ιστοσελίδες και όχι σε άλλα blog, δηλαδή ο αριθμός των blog που το κάνουν αυτό (περίπου 50%) είναι χαμηλότερος από αυτόν που θα αναμενόταν δεδομένου ότι ένα blog καθορίζεται συχνά από την άποψη σύνδεσης του περιεχομένου του με κάποιο άλλο στον ιστό.
Η πιο συχνή πληροφορία που συναντάται στην επικεφαλίδα μιας καταχώρησης είναι η ημερομηνία και ο τίτλος της, ενώ σε ένα τυπικό υποσέλιδο περιέχεται η ώρα της καταχώρησης, το όνομα του συντάκτη ή το ψευδώνυμο του και συνδέσεις προς ένα μόνιμο αντίγραφο της καταχώρησης που αποθηκεύεται κάπου αλλού στην περιοχή (permalink). Επίσης ένας σύνδεσμος για πρόσθεση ή ανάγνωση σχολίου, εφόσον υπάρχει, εμφανίζεται συχνά εδώ. Σχετικά με τα σχόλια που παρουσιάζονται, μια καταχώρηση λαμβάνει κατά μέσο όρο τρία, αν και η πλειονότητα των καταχωρίσεων δεν περιλαμβάνει κάποιο σχόλιο. Ωστόσο όσο σημαντικά είναι τα σχόλια για την αντίληψη που διαμορφώνεται σε ένα blog, η ύπαρξη συνδέσμων (link) μέσα στις καταχωρίσεις είναι ακόμα πιο σημαντική καθότι μια καταχώρηση συχνά κεντροθετείται γύρω από ένα σύνδεσμο. Κατά συνέπεια είναι εντυπωσιακό ότι λιγότερο από το 1/3 των καταχωρίσεων περιέχουν οποιαδήποτε σύνδεση, ενώ η κεντρική τάση για μια καταχώρηση είναι να μην περιέχει καμία. Ακόμη και όταν οι συνδέσεις είναι παρούσες, οδηγούν σπάνια σε άλλη περιοχή ή άλλα blog, αλλά κυρίως σε εξωτερικές ιστοσελίδες. Τέλος η μέση καταχώρηση αποτελείται περίπου από 210 λέξεις κάτι που σημαίνει λίγο λιγότερο από ότι ένα e-mail που συντάσσεται για μία ακαδημαϊκή λίστα συζήτησης.
Μητρόπολη Κιέβου
Οργάνωση
Η έδρα της Εκκλησίας αρχικά βρισκόταν στο Περέγιασλαβ-Χμελνίτσκι, προτού μετακινηθεί στο Κίεβο. Κατά τα πρώτα χρόνια της ιστορίας της, η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως περιλάμβανε τις παρακάτω επαρχίες:
Ιστολόγιο
Τα δικαιώματα των bloggers
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το περιεχόμενο των blogs αντιγράφεται, χωρίς την άδεια των ανθρώπων που έχουν διατυπώσει το κείμενο, με αποτέλεσμα δημοσιογράφοι, και όχι μόνο, να οικειοποιούνται τα κείμενα, ξεχνώντας τον αρχικό τους συγγραφέα. Η προσπάθεια που γίνεται για να ελαττωθεί η έκταση αυτού του προβλήματος είναι αρκετά μεγάλη. Σημαντικό ρόλο σε αυτό μπορούν να έχουν οι άδειες Creative Commons, που μπορούν πολύ εύκολα να προστεθούν στη γλώσσα προγραμματισμού (HTML) ενός blog δίνοντας στο δημιουργό του τη δυνατότητα να ορίσει ο ίδιος με ποιους όρους επιθυμεί να τροποποιείται το υλικό που δημοσιεύει. Τα blogs, ως έργα κάποιου δημιουργού, εφόσον χαρακτηρίζονται από τους δύο όρους της πρωτοτυπίας και της συγκεκριμένης μορφής, καθίστανται πρωτότυπα και προστατεύονται από τις διατάξεις του Ν. 2121/93 περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Μητρόπολη Κιέβου
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Ιστολόγιο
Blog και δημοσιογραφία
Σύμφωνα με τον Deuze στο άρθρο του "The web and its journalisms" τα μπλογκ θεωρούνται ακράδαντα μία μορφή Δημοσιογραφίας στον ιστό, καθώς παρουσιάζουν και τα τρία σημαντικά χαρακτηριστικά της -υπερκειμενικότητα, διαδραστικότητα και πολυμεσικότητα- και καθώς η λειτουργία τους είναι ταυτόσημη με τον κύριο σκοπό της δημοσιογραφίας (σύμφωνα με τον κύριο ισχύων ορισμό της στις εκλεγμένες δημοκρατίες παγκοσμίως), να παρέχει στους πολίτες τις πληροφορίες που χρειάζονται για να είναι ελεύθεροι και αυτοκυβερνώμενοι.
Επίσης μέσω των μπλογκ μπορεί να ασκηθεί συμμετοχική δημοσιογραφία ή δημοσιογραφία των πολιτών αφενός γιατί ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει ένα και μέσα από αυτό να συμβάλλει στην παραγωγή ειδήσεων και στη διανομή πληροφοριών και αφετέρου γιατί δίνουν τη δυνατότητα σχολιασμού κάθε δημοσίευσης.
Μητρόπολη Κιέβου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ουκρανία Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Ιστολόγιο
Blog και δημοσιογραφία
Τα μπλογκ ανήκουν ουσιαστικά ανάμεσα σε δύο κατηγορίες Δημοσιογραφία στον ιστό: στις ιστοσελίδες περιεχομένου και κατηγοριών (περιέχουν κυρίως υπερσυνδέσμους σε ιστοσελίδες άλλων δημοσιογραφικών ιστοτόπων και δεν παράγουν οι ίδιες δημοσιογραφικό υλικό) και στις ιστοσελίδες μεταδημοσιογραφίας και σχολίων (κυρίως παρέχουν σχολιασμό επάνω σε άλλους δημοσιογραφικούς ιστοτόπους και το πώς έχουν σχολιασθεί επίκαιρα θέματα από τα μέσα). Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι τα blog προσφέρουν περιορισμένη συμμετοχική επικοινωνία -συνήθως ένας άνθρωπος εκφράζει την άποψή του για συγκεκριμένα θέματα και προσφέρει υπερσυνδέσεις- αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζουν και περιεχόμενο και σχόλια επάνω στο περιεχόμενο.
Νέα μορφή δημοσιογραφικών μπλογκς μπορούν να θεωρηθούν και τα ομαδικά μπλογκ (group webogs) τα οποία αποτελούν ιστοσελίδες συζήτησης και μοιράσματος, όπου δίνεται στους χρήστες η δυνατότητα να δημιουργήσουν προσωπικό λογαριασμό και να ανταλλάξουν απόψεις επάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα που έχει οριστεί από τους διαχειριστές ή ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας.
Πέρα από τα παραπάνω υπάρχει και η αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή τα μπλογκ απλά παρέχουν σχολιασμό πάνω στη δημοσιογραφική ατζέντα των μεγάλων εταιρειών δημοσιογραφίας και ενισχύουν με αυτό τον τρόπο και αυτά την ημερήσια διάταξη. Πολλοί υποστηρίζουν επίσης ότι πολλά μπλογκ απηχούν κυρίως προσωπικές απόψεις και ότι η δύναμη του μέσου βρίσκεται απλά στην ποσότητα και τον πλουραλισμό του και όχι ουσιαστικά στο δημοσιογραφικό υλικό που προσφέρει.
Το blogging στην Ελλάδα
Η ελληνική ακαδημαϊκή έρευνα για τo blogging στην Ελλάδα βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και δεν υπάρχει πληθώρα διαθέσιμων στοιχείων. Ωστόσο, η παρακάτω έρευνα αποτελεί αξιόπιστη πηγή και προσφέρει ολοκληρωμένη εικόνα.
Οι γυναίκες αποτελούν περίπου το 1/3 των ελληνόφωνων blogger. Η θεματολογία τους αγγίζει περισσότερο το προσωπικό επίπεδο και την κουλτούρα/πολιτισμό από αυτή των ανδρών και οι λόγοι που τις ωθούν στη δημιουργία blog σχετίζονται με την ημερολογιακή έκφραση, την «επικοινωνία με φίλους» και τη «δημιουργική γραφή». Τείνουν να αποκαλύπτουν λιγότερο την πραγματική τους ταυτότητα από τους άνδρες και να γράφουν περισσότερα σχόλια σε άλλα blogs γεγονός που ερμηνεύεται από τον διεξάγοντα την έρευνα ως συναισθηματικά παρακινούμενο.
Οι μισοί περίπου ελληνόφωνοι blogger ισχυρίζονται ότι αφιερώνουν πάνω από 10 ώρες την εβδομάδα στην ενασχόλησή τους με τα blog. Όταν ο δείκτης της έρευνας «ενασχόληση με το blogging» είναι υψηλός, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα θέματα που προσεγγίζονται να σχετίζονται με τη «δημόσια σφαίρα» ή και την «κουλτούρα/πολιτισμό», και τα κίνητρα να είναι η «απόκτηση γνώσης», η «δημιουργία κοινότητας», η «διατήρηση ιστοτόπου» και η «άσκηση επιρροής». Επίσης ενδέχεται σημαντικά να μην αποκρύπτεται η πραγματική ταυτότητα του blogger, η πρακτική του να τείνει να ταυτίζεται με αυτή της δημοσιογραφίας και να υπάρχει αυξημένη χρήση (συνδέσμων). Με τα υψηλά επίπεδα της «ενασχόλησης με το blogging» σχετίζονται επίσης τα επαγγέλματα ΤΠΕ και λιγότερο αυτά των ΜΜΕ και η υψηλή ενασχόληση με το Διαδίκτυο.
Η συντριπτική πλειονότητα των ελληνόφωνων blogger παρέχει στο blog της τη δυνατότητα σχολιασμού, ενώ το 58% χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, το 24% το πραγματικό του όνομα και το 18% υπογραφή που συνδυάζει στοιχεία του πραγματικού ονόματος και του ψευδωνύμου. Η θεματολογία που συναντάται στα πιο δημοφιλή blog αφορά περισσότερο στη δημόσια σφαίρα και ακολουθεί η κουλούρα/πολιτισμός και λιγότερο στην ιδιωτική.
Όσο αφορά στη δημοσιογραφική πρακτική, περίπου τα 2/5 του συνόλου βλέπουν την blogging πρακτική τους ως δημοσιογραφική ενώ περίπου οι μισοί δεν το κάνουν, παρά το γεγονός ότι η πλειονότητα ασχολείται με ενέργειες όπως η εξακρίβωση των όσων γράφονται, η παραπομπή με σύνδεσμο προς τις αντίστοιχες πηγές και το θίξιμο επίκαιρων ζητημάτων. Τα θέματα που προσεγγίζονται από τα πιο «δημοσιογραφικά» blog αφορούν κυρίως στη δημόσια σφαίρα και οι αιτίες παρακίνησής τους είναι η «άσκηση επιρροής»,η «συσσώρευση γνώσης», η «δημιουργία κοινότητας» και η «διατήρηση ιστοτόπου».
Στα γενικά συμπεράσματα της έρευνας αναφέρεται ότι τα αποτελέσματά της είναι συμβατά με μία θεώρηση κατά την οποία δεν είναι τόσο περισσότερα τα blog που ασχολούνται κυρίως με τη δημόσια σφαίρα αντί για την ιδιωτική, όσο θεωρείται γενικώς. Η παραπλάνηση αυτή υποστηρίζεται ότι έχει προκύψει από την υψηλή δημοφιλία κάποιων ολιγάριθμων blog, οι δημιουργοί των οποίων αποκαλούνται "A-list bloggers", που όμως ασκούν μεγάλη επιρροή και εμφανίζουν μεγάλα ποσοστά διαδραστικότητας, ιδίως σε επιστημονικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους.
Λογοκρισία στα blog
Παρόλ' αυτά, τα τελευταία χρόνια, με τη ραγδαία ανάπτυξη του Διαδικτύου άλλα και των μπλογκ, και τη χρήση αυτών ως μέσα ενημέρωσης, συχνά συναντάμε περιπτώσεις λογοκρισίας. Σε διάφορες χώρες με αντιδημοκρατικά καθεστώτα, που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα η Κίνα, το Ιράκ κ.α., οι βασικοί πάροχοι χώρου ιστολογίων υπόκεινται σε βαριά λογοκρισία από την κυβέρνηση. Η καταστολή που εφαρμόζεται εναντίον των blogs είναι πρωτοφανής (υπηρεσίες παρακολούθησής τους, φυλακίσεις, βασανισμοί δημιουργών τους κτλ.) και τα έχει αναδείξει σε σύμβολα αντίστασης, διαφορετικότητας και διεκδίκησης ελευθεριών.
Τον Φεβρουάριο του 2008, οι ελληνικές αρχές δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος σε συνεργασία με τις αμερικανικές σταμάτησαν τη λειτουργία του ενημερωτικού blog press-gr.blogspot.com. Το συγκεκριμένο blog είχε δεχτεί δεκάδες μηνύσεις προς τους διαχειριστές του blog για κατηγορίες όπως δυσφημίσεις και προσβολές της προσωπικότητας προσώπων της δημόσιας ζωής.
Το Μάιο του 2009, το Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης με την υπ’ αριθ. 44/2008 απόφαση σε δίκη που αφορούσε υπόθεση προσβολής της προσωπικότητας μέσω blog εξέδωσε την πρώτη απόφαση για τα ιστολόγια. Από τα κύρια σημεία της απόφασης αυτής είναι πρώτον, η αναγνώριση του διαδραστικού χαρακτήρα των blogs και το ότι για το περιεχόμενο των αναρτήσεων δεν ευθύνεται μόνο ένα άτομο. Δεύτερον, αναγνωρίζεται η ανωνυμία των bloggers, χωρίς να παύει το ιστολόγιο να θεωρείται ηλεκτρονικό έντυπο, καθώς και στην έντυπη δημοσιογραφία μπορεί κανείς να υπογράφει με μη πραγματικό όνομα. Επίσης, η εταιρεία που φιλοξενεί ένα blog, από τη στιγμή που δεν τροποποιεί τις αναρτήσεις, δε θεωρείται ιδιοκτήτης, εκδότης, ούτε υπεύθυνη για το περιεχόμενο του ιστολογίου.πηγήπηγή.
Πηγές
[https://web.archive.org/web/20150530144950/http://www.rebeccablood.net/essays/weblog_history.html 2. Rebecca Blood: weblogs: a history and perspective]
Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1990 Κατηγορία:Web 2.0
Μαρίτσα Μπουσταμάντε
Η Μαρίτσα Μπουσταμάντε (Maritza Bustamante Abidar, 29 Σεπτεμβρίου 1980 -) είναι Βενεζουελανή ηθοποιός, μοντέλο και χορεύτρια.
Εμφανίστηκε στην τηλεόραση το 2000 στην τηλενουβέλα Más que amor...frenesí. Έγινε ευρέως γνωστή από την τηλενουβέλα Ángel rebelde.
Είναι παντρεμένη με τον Αμερικανό τραγουδιστή Μαξ Πισολάντε και μαζί έχουν αποκτήσει ένα γιο, τον Σαντιάγο.
Ιταλικές γενικές εκλογές 2008
250px|thumb|Εθνόσημο της Ιταλίας Οι ιταλικές γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 και 14 Απριλίου 2008, στην Ιταλία πρόωρα για τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς επίσης και τοπικές εκλογές στις περιφέρειες του Φρίουλι-Βενετία Τζούλια και στη Σικελία. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 2008, μετά τη διάλυση της Βουλής, έπειτα από την πτώση της κυβέρνησης του Ρομάνο Πρόντι τον Ιανουάριο του 2008, λόγω απώλειας εμπιστοσύνης στο σώμα της Γερουσίας και της αποτυχημένης προσπάθειας του Προέδρου της Δημοκρατίας Φράνκο Μαρίνι να σχηματιστεί προσωρινή κυβέρνηση με στόχο την ψήφιση εκλογικού νόμου. Σύμφωνα με τον ιταλικό νόμο, οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν μέσα σε 70 μέρες από τη διάλυση της Βουλής. Ορίστηκαν για τις 13 και 14 Απριλίου και ανέδειξαν την 63η κυβέρνηση της Ιταλίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα αποτελέσματα των εκλογών ανέδειξαν νικητή τον πρώην πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι του κόμματος του Λαού της Ελευθερίας έναντι του πρώην Δημάρχου της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι του Δημοκρατικού Κόμματος. 200px|right|thumb|Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Σύνοψη των εκλογών
Το νέο κόμμα του Λαού της Ελευθερίας, που προέκυψε από συγχώνευση του κόμματος Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και της Εθνικής Συμμαχίας του Τζιανφράνκο Φίνι, απέσπασε περίπου το 37,5% των ψήφων. Το Δημοκρατικό Κόμμα (πρώην συνασπισμός της Ελιάς) ήρθε δεύτερο, αποσπώντας το 33% περίπου. Συνολικά, ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Λαού της Ελευθερίας μαζί με τη "Λέγκα του Βορρά" του Ουμπέρτο Μπόσι απέσπασαν το 47% ενώ ο κεντροαριστερός συνασπισμός του Δημοκρατικού Κόμματος μαζί με το κόμμα της Ιταλίας των αξιών απέσπασαν το 38%.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η κεντροδεξιά απέσπασε 340 έδρες στη Βουλή και η κεντροαριστερά 239. Στη Γερουσία ο συνασπισμός του Σίλβιο Μπερλουσκόνι κέρδισε 168 έδρες ενώ ο συνασπισμός του Βάλτερ Βελτρόνι 130 έδρες. Οι προβλέψεις για άνετη πλειοψηφία του Μπερλουσκόνι στη Βουλή επιβεβαιώθηκαν. Αντίθετα, η οριακή πλειοψηφία που προβλεπόταν να έχει στη Γερουσία διαψεύστηκε με το Λαό της Ελευθερίας να κερδίζει και σε αυτό το σώμα άνετη πλειοψηφία.
Με τον αποκλεισμό του κόμματος της Αριστεράς-Ουράνιο Τόξο του κομμουνιστή Φαούστο Μπερτινότι και την απορρόφηση από το Δημοκρατικό κόμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας, η νέα Βουλή θα είναι η πρώτη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην οποία δε θα εκπροσωπείται κανένα κομμουνιστικό κόμμα στην Ιταλία. Επιπλέον, με τη συνεργασία των Πρασίνων με την Άκρα Αριστερά, η Ιταλία έγινε μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που δεν εκπροσωπούνται οι Πράσινοι στη Βουλή.
Βουλή των Αντιπροσώπων
61.062 από 61.062 εκλογικά τμήματα
Τελικά αποτελέσματα (συμπεριλαμβανομένης και της Κοιλάδας της Αόστα, χωρίς τις ψήφους των Ιταλών του εξωτερικού).
Γερουσία
61.062 από 61.062 εκλογικά τμήματα
Σύνολο
Οι κοινοβουλευτικές ομάδες στο Ιταλικό Κοινοβούλιο στην έναρξη του 16ου Νομοθετικού Σώματος της Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές εκλογές Κατηγορία:2008
Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης «ο Ηρακλής»
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης «ο Ηρακλής» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1908 και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν ενεργεία αθλητικά σωματεία στην Ελλάδα.
Αντλεί το όνομα του από τον ημίθεο Ηρακλή, ήρωα της ελληνικής μυθολογίας. Στο έμβλημα του απεικονίζεται το άγαλμα του Ηρακλή του Λυσίππου. Τα χρώματα του είναι το μπλε και το λευκό, εμπνευσμένα από τη γαλανόλευκη σημαία της Ελλάδας, ως ένδειξη της εθνικότητας και του πάθους των μελών του για την απελευθέρωση της υποδουλωμένης τότε Θεσσαλονίκης από την οθωμανική αυτοκρατορία.
Αποτελεί τον παλαιότερο εν ενεργεία αθλητικό σύλλογο της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας, και θεωρείται ως η ομάδα των συντηρητικών παλαιών Θεσσαλονικέων. Τα προσωνύμια που τον ακολουθούν είναι «Γηραιός» και «Ημίθεος». Έχει δεκάδες επιτυχίες σε όλα τα τμήματά του, που τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους ελληνικούς αθλητικούς συλλόγους βάσει οπαδών, τίτλων και αριθμού αθλημάτων.
Ο Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης καλλιεργεί σήμερα ένα σύνολο 17 αθλημάτων, εκ των οποίων τα 12 είναι ολυμπιακά: Ποδόσφαιρο, Καλαθοσφαίριση, Πετοσφαίριση, Υδατοσφαίριση, Rugby (το οποίο δεν είναι ολυμπιακό άθλημα), Κλασικός Αθλητισμός, Κολύμβηση, Καλλιτεχνική Κολύμβηση, Καταδύσεις, Μαραθώνια Κολύμβηση, Κολύμβηση Ανοιχτής Θάλασσας (το οποίο δεν είναι ολυμπιακό άθλημα), Κολύμβηση Μεγάλων Αποστάσεων (το οποίο δεν είναι ολυμπιακό άθλημα), Ξιφασκία, Judo, Karate (Παραδοσιακό και Sport), Jiu Jitsu (το οποίο δεν είναι ολυμπιακό άθλημα) και Παγκράτιο (το οποίο δεν είναι ολυμπιακό άθλημα). Συνολικά διατηρεί 18 τμήματα, δεδομένου ότι λειτουργούν ξεχωριστά γυναικεία τμήματα σε Καλαθοσφαίριση, Πετοσφαίριση, Υδατοσφαίριση και Rugby.
Όμιλος Φιλομούσων (1899–1908)
Η αθλητική ιστορία της Θεσσαλονίκης ξεκινάει με τον «Όμιλο Φιλομούσων», ο οποίος ιδρύθηκε το 1899, αθλητική συνέχεια του οποίου είναι ο Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Αρχικά ο «Όμιλος Φιλομούσων» ασχολήθηκε με τη φιλολογία, το θέατρο και τη μουσική. Σύμφωνα με το καταστατικό του, ο σκοπός του Ομίλου Φιλομούσων ήταν η ηθική μόρφωση και η πνευματική και σωματική ανάπτυξη των μελών του. Ο πρώτος πρόεδρος του Ομίλου Φιλομούσων, ο καθηγητής Βασίλειος Μάνος Πράκτορας Γ΄ Τάξης στον Μακεδονικό Αγώνα, όπως και πολλά απ' τα μέλη του Ομίλου Φιλομούσων συμμετείχαν σε δράσεις που είχαν σκοπό την ένωση της Μακεδονίας με την Ελλάδα.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Εξωτερικών, η «Επιτροπή προς ενίσχυση της Ελληνικής Εκκλησίας και Παιδείας» στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής οργάνωσης του αλύτρωτου ελληνισμού προχώρησε στη χορήγηση οικονομικής ενίσχυσης σε περιοχές της Μακεδονίας. Σύμφωνα με τον πίνακα χορηγημάτων το Γενικό Προξενείο του ελεύθερου ελληνικού κράτους στη Θεσσαλονίκη έδωσε κατά τη δεύτερη τετραμηνία του σχολικού έτους 1904–1905 στον πρώτο πρόεδρο του Ομίλου Φιλομούσων καθηγητή Βασίλειο Μάνο 7 οθωμανικές λίρες και στον δεύτερο πρόεδρο του Ομίλου Φιλομούσων, ιατρό Αλέξανδρο Ν. Παπάζογλου 5 οθωμανικές λίρες για να συμβάλουν με τον τρόπο τους στην απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Το 1902 τα μέλη του Ομίλου Φιλομούσων αποφάσισαν τη συνένωση με την ομάδα «Ολυμπία» και τη δημιουργία αθλητικών τμημάτων. Η Ολυμπία χρησιμοποιούσε ιδιωτικό γυμναστήριο πίσω από την οδό Εθνικής Αμύνης στην περιοχή Συντριβανίου. Οπότε, σε συνεννόηση με την ελληνική κοινότητα της Θεσσαλονίκης που βρισκόταν υπό οθωμανικό ζυγό, παραχωρήθηκε στον Όμιλο Φιλομούσων το γυμναστήριο της Ολυμπίας για την άθληση των μελών του. Πέρα απ' τον στίβο, ο Όμιλος Φιλομούσων ασχολήθηκε με ποδόσφαιρο, κολύμβηση, κωπηλασία (απέκτησε και δική του λέμβο που την ονόμασε «Αργώ» και που βάφτηκε γαλάζια) και ποδηλασία. thumb|180px|Η [[Ποδόσφαιρο|ποδοσφαιρική ομάδα του Ομίλου Φιλομούσων (23/4/1905)]]Ανάμεσα στα άλλα αθλητικά τμήματα που δημιούργησε ο Όμιλος Φιλομούσων, το τμήμα ποδοσφαίρου ήταν το πρώτο που δημιουργήθηκε και συνάρπασε πολλούς αθλητές και θεατές. Το νέο αυτό άθλημα εισήγαγαν στη Θεσσαλονίκη οι αλλοδαποί κάτοικοι, που είχαν ήδη ιδρύσει τη δική τους ομάδα, την «Ουνιόν Σπορτίβ». Ο Όμιλος Φιλομούσων προσπάθησε να συγκροτήσει μια αμιγώς ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα, με στόχο περιβλημένο από εθνικό γόητρο, να αντιμετωπίσει την αντίστοιχη των ξένων. Ο πρώτος επίσημος αγώνας ποδοσφαίρου στη Θεσσαλονίκη έλαβε χώρα στις 23 Απριλίου 1905, μεταξύ του Ομίλου Φιλομούσων και της Ουνιόν Σπορτίβ. Οι Έλληνες της Θεσσαλονίκης αναρίγησαν όταν η ελληνική ομάδα κέρδισε με σκορ 3-0.
Ο Όμιλος Φιλομούσων συμμετείχε στους Θερινούς Μεσοολυμπιακούς Αγώνες 1906 της Αθήνας κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στο ποδόσφαιρο, ενώ στον στίβο συμμετείχε με τον Παπαδάκη στα 100 μέτρα, τον Σταμούλη στον μαραθώνιο, τον Κύρου στην ξιφασκία, τον Βαπόρη στον δίσκο και τον Κοεμτζόπουλο στην αναρρίχηση επί κάλω. Ο Όμιλος Φιλομούσων βρέθηκε σε κάμψη μετά το 1906, με αποτέλεσμα από το 1907 να σταματήσουν οι εκδρομές, να περιοριστεί η δραστηριότητα στο ποδόσφαιρο και να διαλυθεί η ναυτική ομάδα. Παρατηρήθηκε διάσταση και διάσπαση μεταξύ κυρίως των παλαιών και νέων μελών. Στη συνεχεία, επακολούθησε η διάλυση της φιλαρμονικής, της χορωδίας και επήλθε οικονομικός μαρασμός. Σύντομα, ο Όμιλος Φιλομούσων έπαψε να υφίσταται παραδίδοντας τη σκυτάλη στο αθλητικό τμήμα του συλλόγου.
Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης
Ήδη απ’ το 1907 στην αίθουσα του Ομίλου Φιλομούσων δόθηκε μια διάλεξη με ομιλητή τον Δ. Χατζόπουλο και οι πρωτοστατούντες στην ίδρυση συλλόγου και γυμναστηρίου, κατόρθωσαν να πετύχουν την εκχώρηση από την ελληνική κοινότητα μέρους ενός κοινοτικού γηπέδου για την ανέγερση ενός γυμναστηρίου. Το γήπεδο αυτό βρισκόταν κοντά στα «Ξυλάδικα», ανατολικά του σημερινού κτιρίου της Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων Θεσσαλονίκης (Χ.Α.Ν.Θ.) και κοντά σ’ αυτό, την περιοχή δηλαδή που βρίσκεται σήμερα τοποθετημένη η αναμνηστική στήλη.
Με την εύρεση του γηπέδου για γυμναστήριο, κάθε δισταγμός εξέλιπε και στις 29 Νοεμβρίου 1908 συγκλήθηκε γενική συνέλευση, στην οποία ψηφίστηκε καταστατικό για την ίδρυση ενός νέου αθλητικού συλλόγου με την επωνυμία «Μακεδονικός Γυμναστικός Σύλλογος». Πρόεδρος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου ανέλαβε ο γιατρός Α. Μάλτος, γραμματέας ο Ι. Αντωνιάδης και μέλη οι Π. Κοντογιάννης, Αιμ. Κόπανος, Δ. Χατζόπουλος, Δ. Κοντορέπας και Ι. Κύρου. Οι άνθρωποι του αθλητικού συλλόγου, μετά την πρώτη αυτή γενική συνέλευση, ενημέρωσαν τις αρχές του οθωμανικού καθεστώτος και, όπως αναφέρουν μερικά χρόνια αργότερα το 1914 σε επιστολή τους στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, η αστυνομία επέτρεψε τη λειτουργία του αθλητικού συλλόγου με μία απλή άδεια.
Την περίοδο αυτή στη Θεσσαλονίκη ανελίχθηκε το κίνημα των Νεοτούρκων και οι πολιτικές συνθήκες ήταν ρευστές. Οι κάτοικοι των μη τουρκικών παροικιών της Θεσσαλονίκης δέχονταν έντονες πιέσεις για να αποβάλουν σταδιακά τα εθνικά χαρακτηριστικά και σύμβολα από τις δραστηριότητές τους. Κάθε σύλλογος της Θεσσαλονίκης όφειλε να επανιδρυθεί υπό λιγότερο εμφανή εθνικά χαρακτηριστικά. Η αναφορά περί Μακεδονίας στον τίτλο του αθλητικού συλλόγου ενοχλούσε τις οθωμανικές αρχές, καθώς παρέπεμπε στις αλυτρωτικές διεκδικήσεις της Ελλάδας, αλλά και την ελληνικότητα της περιοχής. Οι Μάλτος, Κοντορέπας, Κύρου και Κόπανος ανέλαβαν την ευθύνη επανίδρυσης του αθλητικού συλλόγου, και σε συνεννόηση με τις αρχές του καθεστώτος των Νεοτούρκων, διαφοροποίησαν τον κανονισμό λειτουργίας το 1910, μετονομάζοντας τον παράλληλα σε «Οθωμανικός Ελληνικός Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης “ο Ηρακλής”».
Στις 13 Μαρτίου 1911 εξελέγη νέο διοικητικό συμβούλιο και στη γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε παρουσιάστηκε το νέο καταστατικό του αθλητικού συλλόγου. Όμως, η επίσημη αναγνώρισή του από τις ελληνικές αρχές (μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους) καθυστέρησε. Σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο 281 περί σωματείων, ο αθλητικός σύλλογος έπρεπε να προσκομίσει πρακτικό ίδρυσης και πίνακα ονομάτων ιδρυτών. Τα έγγραφα αυτά όμως δεν ήταν διαθέσιμα, καθώς ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης είχε ιδρυθεί επί οθωμανικού καθεστώτος, και εκτός από το καταστατικό υπήρχε μόνο η απλή άδεια που εκδόθηκε από την αστυνομία.
Τελικά, μετά από ανταλλαγές εγγράφων με τον πρόεδρο του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης αναγνωρίστηκε ως «Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης “ο Ηρακλής”» και εγκρίθηκε το καταστατικό του με την απόφαση 1106 του 1914 του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Ο Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης καταχωρήθηκε στο βιβλίο αναγνωρισμένων σωματείων με αριθμό 1720 (παλαιός αριθμός 18) στις 11 Ιανουαρίου 1915, δηλαδή σχεδόν δυόμιση χρόνια μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.
Ν.Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908
Το 2020 ιδρύθηκε ο «Νέος Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης “ο Ηρακλής” 1908» στα πρότυπα του παλαιού Γυμναστικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης «ο Ηρακλής», αλλά χωρίς να κληρονομήσει τα χρέη του παλαιού αθλητικού σωματείου. Στις 4 Φεβρουαρίου του 2021 υπερψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων η τροπολογία (άρθρο 41) του Υπουργείου Οικονομικών. Σύμφωνα με αυτήν, η ακίνητη περιουσία (στη Μίκρα και τους Χορτατζήδες) πέρασε άνευ ανταλλάγματος στο αθλητικό σωματείο με την επωνυμία «Νέος Γυμναστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης “ο Ηρακλής” 1908».
Διοικητικό Συμβούλιο
Ακολουθεί το διοικητικό συμβούλιο του Ν.Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης 1908:
Τμήμα Ποδοσφαίρου
Το τμήμα ποδοσφαίρου ιδρύθηκε το 1908. To 1927 η ομάδα ποδοσφαίρου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1926–1927. Το 1934 η ομάδα ποδοσφαίρου κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 1933–1934, όταν ηττήθηκε στον διπλό τελικό από τον πρωταθλητή Νότου Ολυμπιακό Πειραιώς. To 1939 η ομάδα ποδοσφαίρου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1938–1939. Την ίδια χρονιά η ομάδα ποδοσφαίρου κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 1938–1939, όταν ηττήθηκε στον διπλό τελικό από την πρωταθλήτρια Νότου Α.Ε.Κ..
Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης νίκησε μεν τον Ολυμπιακό Πειραιώς, έχοντας και πλεονέκτημα στην ισοβαθμία με την πειραιώτικη ομάδα, όμως το αρμόδιο δικαστήριο μηδένισε τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης για τον αγώνα με την Α.Ε.Κ., αφαιρώντας δηλαδή και τον βαθμό της ήττας, που θα του χάριζε τον τίτλο του Πανελληνίου Πρωταθλήματος 1946–1947. Την ίδια χρονιά η ομάδα ποδοσφαίρου ήταν finalist στο Κύπελλο Ελλάδας 1946–1947, όπου ηττήθηκε στον τελικό από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Το 2003 με την ευκαιρία του εορτασμού των 50 ετών από την ίδρυση της U.E.F.A., ο Βασίλης Χατζηπαναγής ανακηρύχθηκε κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 ετών (1954–2003) από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.