cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδιάκοπος Λακωνίας
Γεωγραφία
Ο Αδιάκοπος είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου Επιδαύρου Λιμηράς, προς την πλευρά του φερώνυμου κόλπου και κοντά στην επαρχιακή οδό Μονεμβασίας-Νεάπολης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 106 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάμπου Βοιών του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάμπου Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Κοιλάδα του Αμαρίου
Προϊστορία
Η αρχαία πόλη της Φαιστού επεκτάθηκε με δορυφορική ανάπτυξη στην Κοιλάδα του Αμαρίου στα τέλη της Εποχής του Χαλκού, με την ίδρυση οικισμού στο Μοναστηράκι.
Βανεσά Παραντί
Η Βανεσά Σαντάλ Παραντί (γαλλικά: Vanessa Chantal Paradis, γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου 1972) είναι Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.
Προσωπική ζωή
Από το 1988 μέχρι το 1991 είχε σχέση με τον Γάλλο τραγουδιστή Φλοράν Παγκνί. Από το 1992 έως το 1997 ήταν σε σχέση με τον Λένι Κράβιτζ, ο οποίος υπήρξε και παραγωγός ενός μουσικού της άλμπουμ. Το 1998 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Τζόνι Ντεπ, με τον οποίο έμειναν μαζί μέχρι το 2012 και απέκτησαν δύο παιδιά: τη Λίλι-Ρόουζ Ντεπ (27 Μαΐου 1999 - ), η οποία ακολούθησε τα επαγγελματικά βήματα των γονιών της και τον Τζον Κρίστοφερ "Τζακ" Ντεπ (9 Απριλίου 2002 - ). Τον Νοέμβριο του 2016 έγινε ζευγάρι με τον Γάλλο συγγραφέα Σαμιέλ Μπενσεστρί και τον Ιούνιο του 2018 παντρεύτηκαν στη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Ναός της Γεννήσεως του Χριστού και του Αγίου Νικολάου
Ο Ναός της του Χριστού Γεννήσεως και του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού (ιταλ. Chiesa della Natività di Nostro Signore Gesù Cristo e San Nicola Taumaturgo) είναι ρωσικός Ορθόδοξος Χριστιανικός ναός στη Φλωρεντία της Ιταλίας, στην Οδό Λέοντος X, κοντά στο Φρούριο Μπάσσο. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του αποτελεί απομίμηση του μοσχοβίτικου μπαρόκ.
Ιστορία
thumb|left|205px|Ο κτίτορας του ναού, Πάβελ Πάβλοβιτς Ντεμίντοφ του Σαν Ντονάτο Η θυγατέρα του Τσάρου Νικολάου Α΄ της Ρωσίας, Μεγάλη δούκισσα Μαρία Νικολάγιεβνα, είχε πρώτη την ιδέα της ανεγέρσεως ενός ναού για τη ρωσική κοινότητα της Φλωρεντίας το 1873, αλλά μόνο μετά από μία εξαετία μία μεγάλη δωρεά από τον Πάβελ Πάβλοβιτς Ντεμίντοφ του Σαν Ντονάτο επέτρεψε την έναρξη των προεργασιών. Αρχικώς ο Βλαντίμιρ Λεβίτσκι, ο τότε θρησκευτικός ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας στην Ιταλία, προσέλαβε ως αρχιτέκτονα τον Πιέτρο Μπέρτι, αλλά αργότερα τον άλλαξε με τον Ρώσο ακαδημαϊκό Μιχαήλ Πρεομπραζένσκι και τον Φλωρεντινό πολιτικό μηχανικό Τζουζέπε Μποτσίνι (Giuseppe Boccini, 1840-1900).
Ωστόσο το πρώτο σχέδιο του Πρεομπραζένσκι, που έγινε από το 1883 έως το 1885, ήταν υπερβολικά φιλόδοξο για τα διαθέσιμα χρήματα και έτσι κτίσθηκε ένας προσωρινός ναός σε θέση που αγόρασε η ρωσική πρεσβεία, και εγκαινιάσθηκε ως ενοριακός ναός στις 16 Οκτωβρίου 1888. Τελικώς ο Λεβίτσκι κατόρθωσε να συγκεντρώσει αρκετούς πόρους ώστε να ανεγερθεί το τελικό οικοδόμημα, και το 1897 ο Ρώσος πρέσβυς και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών ενέκριναν ένα μετριοπαθέστερο σχέδιο που είχε εκπονήσει το 1890 ο Πρεομπραζένσκι. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε την 28η Οκτωβρίου 1899 σε τελετή που παρακολούθησαν ο νομάρχης Φλωρεντίας κόμης Καρατσόλο ντι Σάρνο, ο στρατηγός Αντόνιο Μπαλντισσέρα και ο Ρώσος πρέσβυς στην Ιταλία Αλεξάντρ Νελίντοφ. Ο κάτω όροφος του ναού, αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, εγκαινιάσθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1902. Ο άνω όροφος, αφιερωμένος στη Γέννηση του Χριστού, εγκαινιάσθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1903. Αλλά ο ναός ως σύνολο ολοκληρώθηκε πλήρως μόλις το 1904.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ο ναός στη Φλωρεντία απώλεσε την κρατική στήριξη από τη μητέρα πατρίδα και το 1921 ανεξαρτητοποιήθηκε από την επίσημη Εκκλησία της Ρωσίας, παρά τις προσπάθειες Σοβιετικών διπλωματών να διεκδικήσουν για λογαριασμό του κράτους τους την ιδιοκτησία του ακινήτου. Στη συνέχεια τέθηκε υπό τη δικαιοδοσία του επισκόπου Ευλογίου Γκεοργκιγιέφσκι και τέλος τον Φεβρουάριο του 1931 υπάχθηκε στην Αρχιεπισκοπή Ρωσικών Ορθόδοξων Εκκλησιών Δυτικής Ευρώπης.
Ο ναός και η βασιλική οικογένεια της Ελλάδας
Ο βασιλέας Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας πέθανε εξόριστος στο Παλέρμο στις 11 Ιανουαρίου 1923 και αργότερα το ίδιο έτος τάφηκε στον Ναό της του Χριστού Γεννήσεως Φλωρεντίας. Εκεί τάφηκε το 1926 και η μητέρα του, Όλγα Κωνσταντίνοβνα, και το 1932 η χήρα του, Βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας. Αλλά και οι τρεις σοροί μεταφέρθηκαν στο Ανάκτορο του Τατοΐου στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 1936, ένα έτος μετά την παλλινόστηση της βασιλείας στην Ελλάδα.
Πηγές
Γεννησεως Χριστου και Αγιου Νικολαου
Βαλτί Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Βαλτί Χαλκιδικής
Το Βαλτί, επίσημα Βαλτίον, είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Αστακού στη περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 15 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βαλτί βρίσκεται Ν.-ΝΑ. από τον Αστακό σε απόσταση 26 χλμ. και 29 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αιτωλικό. Κοντά στο χωριό και μέσα σε σπηλιά απόκρημνης πλαγιάς είναι κτισμένη η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Αστακού, η οποία πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου κάθε χρόνου. Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αστακού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αστακό αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Αστακού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Πρόδρομος Προδρόμου
Ο Πρόδρομος Προδρόμου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από τον Δεκέμβριο του 2019 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 ήταν Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας. Έχει διατελέσει Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Κύπρου, βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Πρόδρομος Προδρόμου γεννήθηκε στο Τύμπιγκεν στις 23 Νοεμβρίου 1958. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες (1978-1981), κοινωνιολογία (1979-1982) και πολιτικές επιστήμες (1982-1985) στο Πανεπιστήμιο Παρί-Ναντέρ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές και έρευνα στις οικονομικές επιστήμες,στη διεθνή οικονομία και στη χρηματοοικονομική (1982-1986), στην κοινωνιολογία (1984-1985) και στις πολιτικές επιστήμες (1985-1987) στο ίδιο πανεπιστήμιο. Είναι οικονομολόγος.
Την περίοδο 1985-1986 εργάστηκε ως οικονομολόγος στο Τμήμα Οικονομικών Ερευνών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Οι αρμοδιότητες του αφορούσαν τις σχέσεις Κύπρου-Διεθνές Νομισματικού Ταμείου, τη Συναλλαγματική Ισοτιμία, το Εξωτερικό Χρέος και το Ισοζύγιο Πληρωμών. Την περίοδο 1986-1884 ήταν έκτακτος λέκτορας Κοινωνιολογίας και Επικοινωνίας στη Σχολή Δημοσιογραφίας του κολεγίου ΚΕΣ, την περίοδο 1988-1991 ήταν έκτακτος λέκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο. και την περίοδο 1994-1996 ήταν έκτακτος λέκτορας Κοινωνιολογίας στην Αστυνομική Ακαδημία.
Ασχολήθηκε με την παραγωγή και παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών, ως εξωτερικός συνεργάτης, στους τηλεοπτικούς σταθμούς Λόγος (1991-1993 και 1995-1996), ΡΙΚ (1994) και ΑΝΤ1 (2006-2007). Την περίοδο 1999-2001 ήταν εκδότης και διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας Νέος Τύπος, ενώ την περίοδο 2001-2004 ήταν διευθυντής της εφημερίδας.
Έχει ένα υιό και δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ την περίοδο 1997-1999 και 2013-2018. Την περίοδο 2001-2004 ήταν επικεφαλής της Γραμματείας Οικονομικής Πολιτικής και Αναπτυξιακής Στρατηγικής και Επίτροπος Παιδείας του κόμματος. Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτισμού του ΔΗΣΥ.
Τον Μάιο του 2008 επανεντάχθηκε στο ΔΗΣΥ. Στις προεδρικές εκλογές του 2008 ήταν μέλος του κεντρικού επιτελείου της προεκλογικής εκστρατείας του Ιωάννη Κασουλίδη. Τον ίδιο ρόλο είχε και στις προεδρικές εκλογές του 2013 και στις προεδρικές εκλογές του 2018 στο κεντρικό επιτελείο του Νίκου Αναστασιάδη.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχθηκε.
Τον Μάρτιο του 2018 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Στις 3 Δεκεμβρίου 2019 ανέλαβε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018 Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Σχολικός νοσηλευτής
Ο Σχολικός Νοσηλευτής/ρια ή Νοσηλευτής/ρια ειδικής αγωγής (εφόσον όμως εργάζεται στη Ειδική Αγωγή) είναι νοσηλευτής, απόφοιτος Α.Ε.Ι Νοσηλευτικής ή άλλων ισοτίμων πανεπιστημιακών σχολών νοσηλευτικής του εξωτερικού και έχει ως κύριο έργο την προαγωγή της υγείας, της υγιεινής και ασφάλειας στη σχολική μονάδα, παρεμβαίνοντας παράλληλα στα προβλήματα υγείας (επείγοντα ή μη) που προκύπτουν στη σχολική μονάδα ευθύνης του.
Η Σχολική Νοσηλευτική είναι εξειδίκευση της κοινοτικής νοσηλευτικής και προάγει την ευεξία, την ακαδημαϊκή επιτυχία και τις επιδόσεις των μαθητών δια βίου. Οι σχολικοί νοσηλευτές προάγουν τη θετική ανταπόκριση των μαθητών στη φυσιολογική ανάπτυξη, την υγεία και την ασφάλεια, πραγματοποιούν παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας πραγματικών ή δυνητικών, διαχειρίζονται περιπτώσεις και συνεργάζονται με άλλους επαγγελματίες για την ενίσχυση της ικανότητας του μαθητή και της οικογένειας για προσαρμογή, αυτοδιαχείριση και μάθηση.
Η Σχολική Νοσηλευτική, προστατεύει και προάγει την υγεία των μαθητών, διευκολύνει την ανάπτυξή τους και προάγει την εκπαιδευτική τους επιτυχία. Οι Σχολικοί Νοσηλευτές παρέχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες βασισμένες στην επιστήμη και την έρευνα, με σκοπό την προαγωγή της υγείας σε όλη την σχολική κοινότητα, αποτελώντας παράλληλα τη γέφυρα μεταξύ υγείας και εκπαίδευσης υποστηρίζοντας την ποιοτική φροντίδα των μαθητών σε συνεργασία με τα άτομα και την κοινότητα.
Ρόλος και Αντικείμενο Σχολικού Νοσηλευτή
Ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Σχολικού νοσηλευτή είναι:
Ελληνική Νομοθεσία
Για την Ελλάδα, τα ακριβή καθήκοντα και υποχρεώσεις του κλάδου ΠΕ25 Σχολικών Νοσηλευτών περιγράφονται αναλυτικά από το Άρθρο 1 της Κοινής Υπουργικής Απόφασης 88348/Δ3/2018 - ΦΕΚ 2038/Β/5-6-2018. :
Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 1 της παραπάνω Κ.Υ.Α ο Σχολικός Νοσηλευτής ΠΕ25:
α) παρέχει πρώτες βοήθειες για όλους τους μαθητές της σχολικής μονάδας,
γ) ενημερώνει και συμβουλεύει εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς για θέματα υγείας, για την προστασία του σχολείου από ιογενείς καταστάσεις, εποχιακές λοιμώξεις και επιδημίες όπως και για την αποφυγή μεταδιδόμενων νοσημάτων,
δ) συνεργάζεται με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου για την οργάνωση και υλοποίηση προγραμμάτων αγωγής υγείας,
στ) σε συνεννόηση με το διευθυντή του σχολείου αναλαμβάνει την επικοινωνία με τις υγειονομικές υπηρεσίες σε θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του
ζ) συνεργάζεται με το διευθυντή του σχολείου για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της υγιεινής του σχολικού περιβάλλοντος (αίθουσες, κοινόχρηστοι χώροι, κυλικείο, κ.α.), και συνιστά τη λήψη των απαραίτητων μέτρων για την προστασία των μαθητών.
19 . Το εβδομαδιαίο υποχρεωτικό ωράριο του υποστηρικτικού έργου του σχολικού νοσηλευτή καθορίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για το ωράριο του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και σε καμία περίπτωση ο χρόνος παραμονής του στη σχολική μονάδα δεν μπορεί να είναι α) μικρότερος του διδακτικού ωραρίου των υποστηριζόμενων μαθητών και β) μεγαλύτερος του εργασιακού ωραρίου των τριάντα (30) ωρών την εβδομάδα.
Ο Σχολικός/κη νοσηλευτής/ρια εργάζεται σε: Ιδιωτικά και Δημόσια Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης - Τ.Ε.Ε. δημόσια και ιδιωτικά Μονάδες Ειδικής Αγωγής - Ειδικά Δημοτικά, Ειδικά Γυμνάσια και Λύκεια, -  Τ.Ε.Ε. Ειδικής Αγωγής και Ε.Ε.Ε.Κ - Παιδικούς Σταθμούς και Πανεπιστήμια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοσηλευτική
Παναγία του Μονσεράτ
μικρογραφία|Το άγαλμα της Παναγίας του Μονσεράτ Η Παναγία του Μονσεράτ (καταλαν.: Mare de Déu de Montserrat) είναι ξύλινο άγαλμα ρομανικού ρυθμού του 12ου αιώνα το οποίο απεικονίζει τη μητέρα του Ιησού Χριστού και φιλοξενείται στον ομώνυμο ναό στο όρος Μονσεράτ της Καταλονίας. Θεωρείται η προστάτιδα της Καταλονίας μαζί με τον Άγιο Γεώργιο, και ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της καταλανικής ταυτότητας. Είναι ιδιαίτερα γνωστό λόγω του μαύρου χρώματος που έχει αποκτήσει (εξ ου και η λαϊκή της προσφώνηση «La Moreneta», η «μελαχρινούλα» λόγω πιθανής χημικής αντίδρασης κάποιου από τα βερνίκια που εφαρμόστηκαν πάνω της, αποτελώντας έτσι μία εκ των μαύρων εικόνων της Παναγίας της Ευρώπης. Τα χέρια του αγάλματος και η μορφή του Χριστού είναι ύστερες προσθήκες του 19ου αιώνα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Καταλανική εκκλησία Κατηγορία:Αγάλματα Κατηγορία:Ρομανική τέχνη
Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αγγλίας (αγγλικά: England national football team) εκπροσωπεί την Αγγλία σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της χώρας.
Η Εθνική Αγγλίας μαζί με την αντίστοιχη της Σκωτίας αποτελούν τις δύο παλαιότερες εθνικές ομάδες στον κόσμο με τον πρώτο διεθνή ποδοσφαιρικό αγώνα να πραγματοποιείται ανάμεσα σε Αγγλία και Σκωτία το 1872.
Η Εθνική Αγγλίας αγωνίζεται στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου. Η πρώτη διοργάνωση στην οποία συμμετείχε ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 και έκτοτε έχει προκριθεί στα τελικά 15 φορές με καλύτερη διάκριση την κατάκτηση του τροπαίου το 1966, διοργάνωση την οποία φιλοξένησε, όπως επίσης και η 4η θέση το 1990 και το 2018. Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Κύπελλο, καλύτερη διάκριση της Αγγλίας αποτελεί η δεύτερη θέση το 2021 ενώ δυο φορές βρέθηκε στην τρίτη θέση, το 1968 και το 1996 (που ήταν διοργανώτρια).
Τον Οκτώβριο του 2020, η εθνική Αγγλίας κατείχε την 5η θέση στην κατάταξη της FIFA.
Παγκόσμιοι πρωταθλητές το 1966
Η Αγγλία διοργάνωσε και κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός τίτλος της σε μία μεγάλη διοργάνωση. Από τη φάση των ομίλων πέρασε με 5 βαθμούς, έχοντας δύο νίκες και μία ισοπαλία. Στην πρεμιέρα έφερε 0-0 με την Ουρουγουάη, αλλά στη συνέχεια κέρδισε με το ίδιο σκορ (2-0) Μεξικό και Γαλλία. Σκόρερ στο πρώτο ματς ήταν οι Τσάρλτον και Χαντ, ενώ στο δεύτερο ο Χαντ σκόραρε δις. Στα προημιτελικά αντιμετώπισε την Αργεντινή, την οποία νίκησε με 1-0 χάρη σε γκολ του Χαρστ, ενώ στα ημιτελικά ξεπέρασε το εμπόδιο της Πορτογαλίας με 2-1 (σκόρερ ο Τσάρλτον με 2 γκολ). Στον μεγάλο τελικό, νίκησε στην παράταση 4-2 τη Δυτική Γερμανία. Οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν στο 12' με τον Χάλερ, αλλά η Αγγλία κατάφερε και ανέτρεψε το εις βάρος της σκορ σε 2-1 με γκολ των Χαρστ (18') και Πίτερς (78'). Οι Γερμανοί, όμως δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη. Με γκολ του Βέμπερ στο 89' έστειλαν το ματς στην παράταση. Στην παράταση ο Χαρστ ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, πετυχαίνοντας 2 γκολ (ολοκληρώνοντας το χατ τρικ) στο 101' και στο 120'.
Έδρα
Τα πρώτα 50 χρόνια, η εθνική Αγγλίας έπαιζε σε στάδια από όλη τη χώρα. Συνήθως χρησιμοποιούσαν γήπεδα κρίκετ, πριν μεταφερθούν αργότερα σε ποδοσφαιρικά στάδια. Το επίσημο στάδιο χτίστηκε στο Γουέμπλεϊ, στο Λονδίνο. Έπαιξαν τον πρώτο τους αγώνα σ' αυτό το στάδιο το 1924 με αντίπαλο τη Σκωτία και για τα επόμενα 27 χρόνια το στάδιο χρησιμοποιούνταν μόνο για αγώνες εναντίον της Σκωτίας. Αργότερα, το στάδιο μετονομάστηκε σε Στάδιο Γουέμπλεϊ και ήταν η κύρια έδρα της Αγγλίας τη δεκαετία του 1950. Ανακατασκευάστηκε το 2001. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανακατασκευή του σταδίου, η ομάδα έπαιζε σε διάφορα γήπεδα της χώρας. Επέστρεψαν στο νέο Γουέμπλεϊ το 2007. Αυτή τη στιγμή, ιδιοκτήτης του σταδίου είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας
Χρώματα
Οι παραδοσιακές εντός έδρας εμφανίσεις της Αγγλίας είναι άσπρες φανέλες, σκούρα μπλε σορτσάκια και άσπρες κάλτσες. Σταδιακά η ομάδα φορούσε ολόκληρες άσπρες εμφανίσεις. Η Umbro και η Admiral είναι οι κύριοι σχεδιαστές των Αγγλικών εμφανίσεων. Παρόλο που οι εκτός έδρας εμφανίσεις της Αγγλίας ήταν μπλε, τα παραδοσιακά εκτός έδρας χρώματα είναι οι κόκκινες φανέλες, τα άσπρα σορτσάκια και οι κόκκινες κάλτσες. Το 1996, η εκτός έδρας εμφάνιση της Αγγλίας άλλαξε σε γκρι φανέλες, σορτσάκια και κάλτσες. Αυτή η εμφάνιση φορέθηκε μόλις τρεις φορές, συμπεριλαμβανομένης και της αναμέτρησης με τη Γερμανία στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1996, αλλά η αλλαγή από το παραδοσιακό κόκκινο δεν έγινε δημοφιλής από τους οπαδούς και η εκτός έδρας εμφάνιση της Αγγλίας ξανάγινε κόκκινη, μέχρι το 2011, όταν μία σκούρα μπλε εμφάνιση είχε εισαχθεί. Μερικές φορές τα εκτός έδρας οι Άγγλοι τα φόρεσαν και σε εντός έδρας αναμετρήσεις, όταν μία νέα καινοτομία βγήκε στην αγορά για να την αναπτύξει.
Οι Άγγλοι είχαν αποκτήσει μία τρίτη εμφάνιση. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 η Αγγλία φόρεσε μία τρίτη εμφάνιση με γαλάζιες φανέλες, σορτσάκια και κάλτσες εναντίον της Τσεχοσλοβακίας. Η εμφάνισή τους ήταν παρόμοια με αυτήν της Βραζιλίας, με κίτρινες φανέλες, κίτρινες κάλτσες και μπλε σορτσάκια, που τη φορούσαν το καλοκαίρι του 1973. Για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 η Αγγλία είχε μία γαλάζια τρίτη εμφάνιση.
Φιλανθρωπία
Οι διεθνείς παίκτες της Αγγλίας δίνουν όλα τα χρήματα που λαμβάνουν από τους διεθνείς τους αγώνες για φιλανθρωπικούς σκοπούς ενάντια στον καρκίνο του παχέος εντέρου.
Τρέχουσα σύνθεση
Οι παρακάτω παίκτες κλήθηκαν για το Μουντιάλ του 2018.
Στατιστικές παικτών
Με το έντονο καταγράφονται οι παίκτες που συνεχίζουν την συμμετοχή τους στην εθνική Αγγλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο)
Κλωντ Ζιλό
Ο Κλωντ Ζιλό (γαλλικά: Claude Gillot), 1673 - 1722, ήταν Γάλλος ζωγράφος, χαράκτης, εικονογράφος, σκηνογράφος και σχεδιαστής θεατρικών κουστουμιών, περισσότερο γνωστός ως ο δάσκαλος του Αντουάν Βαττώ και του Νικολά Λανκρέ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλωντ Ζιλό γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1673 στο Λανγκρ, στη βορειοανατολική Γαλλία. Ήταν ζωγράφος, χαράκτης, εικονογράφος βιβλίων, μεταλλουργός και σκηνογράφος. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν ο Νικολά Λανκρέ και ο Αντουάν Βαττώ ο οποίος ήταν βοηθός και μαθητευόμενος μεταξύ 1703 και 1708.
Έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής στο Παρίσι το 1715 με πίνακα με μυθολογικό θέμα με τίτλο Γιορτή του Πάνα και Βάκχου. Στη συνέχεια προσάρμοσε την τέχνη του στις μοντέρνες τάσεις της εποχής του εισάγοντας θέματα για Σκηνές από υπαίθριες γιορτές, στα οποία στη συνέχεια τον ξεπέρασαν οι μαθητές του.
Τα έργα του απεικονίζουν θεατρικές σκηνές και αυλικές κωμικές περιπέτειες, θεατρικές πρόβες όπως ο πίνακας Πρόσωπα σε κομψό περιβάλλον που παρακολουθούν πρόβα με χαρακτήρες από την κομέντια ντελ άρτε. Ήταν επίσης στενά συνδεδεμένος με την όπερα και το θέατρο ως σχεδιαστής σκηνικών και κοστουμιών.
Πέθανε στο Παρίσι στις 4 Μαΐου 1722, σε ηλικία 49 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι
Άλμα Ζάντιτς
Η Άλμα Ζάντιτς (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, 24 Μαΐου 1984) είναι Αυστριακή πολιτικός και δικηγόρος. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2020 έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης της Αυστρίας με τους Πράσινους, η πρώτη που το καταφέρνει έχοντας μεταναστευτικές ρίζες. Επιπλέον είναι η νεότερη στην ιστορία της χώρας που αναλαμβάνει το συγκεκριμένο Υπουργείο.
Βιογραφικό
Η Ζάντιτς ήρθε στην Αυστρία με τους γονείς της σε ηλικία 10 ετών, όταν ακόμα μαινόταν ο πόλεμος της Βοσνίας. Κερδίζοντας μια υποτροφία με το Πρόγραμμα Φουλμπράιτ, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ. Ενώ έκανε το μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο Βιέννης, πέρασε ένα εξάμηνο στο Καθολικό Πανεπιστήμιο (Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς) στην Ιταλία. Ενώ έχει χαρακτηριστεί ως Μουσουλμάνα, αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη με την θρησκεία. Το 2014 ήταν σύμβουλος στα Ηνωμένα Έθνη, ενώ εργάστηκε κι ως ανώτερος συνεργάτης στο διεθνές δικηγορικό γραφείο.
Το 2017 έγινε πολιτικός με τους Πράσινους (Πράσινη Εναλλακτική) και μέλος του Αυστριακού Εθνικού Συμβουλίου. Τον Νοέμβριο του 2019 καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση και κλήθηκε να πληρώσει 700 ευρώ. Συγκεκριμένα, αφορμή στάθηκε η ανάρτηση της «Χωρίς ανοχή για νεοναζί, φασίστες και ναζιστές» σχετικά με ένα αγόρι που φερόταν να είχε χαιρετήσει ναζιστικά, το οποίο της έκανε μήνυση. Στις 7 Ιανουαρίου 2020 μπήκε στο κυβερνητικό σχήμα του Σεμπάστιαν Κουρτς ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Πάνω από 25.000 μηνύματα σεξιστικού και ρατσιστικού περιεχομένου δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις ημέρες που η Ζάντιτς έγινε Υπουργός. Η ίδια σχετικά με τα θέματα ρατσισμού είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ότι: «Το 2015 είχα την αίσθηση ότι η κοινωνία της Αυστρίας έπαιρνε μια κατεύθυνση που δε μου φαινόταν καλή. Φαινόταν η αύξηση των διακρίσεων και των παρενοχλήσεων εναντίον ανθρώπων που έφταναν στην Αυστρία ως πρόσφυγες. Ήθελα να κάνω κάτι, να δείξω ότι η αλληλεγγύη και η διαφορετικότητα μας κάνουν δυνατούς».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακές πολιτικοί
Ιωάννης Β΄ της Βαυαρίας
Ο Ιωάννης Β΄ (Johann II, 1319 - 1397) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν δούκας της Βαυαρίας-Μονάχου (1375-1397).
Βιογραφία
Ήταν ο τριτότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και της Ελισάβετ της Βαρκελώνης, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας.
Το 1375 απεβίωσε ο πατέρας του και κυβέρνησε τη Βαυαρία-Λάντσουτ μαζί με τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του Στέφανο Γ΄ και Φρειδερίκο. Το 1385 απεβίωσε ο πεθερός του (και εξάδελφός του) και ο Ιωάννης Β΄ με τη σύζυγό του Αικατερίνη της Γκορίτσια κληρονόμησαν το 1/3 της Γκορίτσια· το 1392 το επώλησε στους Αψβούργους της Αυστρίας. Ζούσε δαπανηρά στην Αυλή και όταν το 1392 οι δύο αδελφοί του ζήτησαν να χρηματοδοτήσει την εκστρατεία τους στο Μιλάνο για την υποστήριξη του πεθερού τους, μια και ήταν νυμφευμένοι με κόρες του Μπερναμπό Βισκόντι, ο Ιωάννης Β΄ αρνήθηκε. Τότε έγινε διαίρεση της πατρικής κτήσης: ο Στέφανος Γ΄ έλαβε το Ίνγκολστατ, ο Φρειδερίκος το κυρίως Λάντσουτ και ο Ιωάννης Β΄ το Μόναχο. Σύντομα ο Στέφανος Γ΄ διαμαρτυρήθηκε για το μικρό του μερίδιο και ζήτησε από τον Ιωάννη Β΄ να μοιραστούν το Μόναχο, μάλιστα συγκρούστηκε ένοπλα γι' αυτό και το κατάφερε τρία έτη μετά.
Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1397 και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, που μπόρεσαν να εκτοπίσουν τον θείο τους Στέφανο Γ΄ από το Μόναχο το 1402.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1372 την Αικατερίνη της Γκορίτσια, κόρη του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια και είχε τέκνα:
Από μία εκτός γάμου σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ζοζεφίν ντε Ρεσκ
Η Γιουζεφίνα Ρέσκε (πολωνικά: Józefina Reszke), γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Ζοζεφίν ντε Ρεσκ (γαλλικά: Joséphine de Reszke) (4 Ιουνίου 1855 – 22 Φεβρουαρίου 1891), ήταν Πολωνή υψίφωνος. Αυτή και τα αδέρφια της, Ζαν και Εντουάρ ντε Ρεσκ, έμαθαν να τραγουδούν από τη μητέρα τους, Εμίλια. Η Ζοζεφίν είχε επίσης μαθήματα με την Μαντάμ Νίσεν-Σάλομον. Έκανε το ντεμπούτο της στο Παρίσι ως Οφηλία στο Άμλετ στις 21 Ιουνίου 1875.
Έπαιξε στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν στην Όπερα του Παρισιού για αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έγινε γνωστή για τις ερμηνείες της σε ιταλικές και γαλλικές όπερες. Αποσύρθηκε από τη σκηνή αφού παντρεύτηκε το Βαρόνο Λεόπολντ Γιούλιαν Κρόνενμπεργκ, ωστόσο παρέμεινε στη σκηνή ως δασκάλα φωνής.
Πρώτα χρόνια
Η Ρέσκε ήταν κόρη της Εμίλια Ουλφιάρσκα (γενν. περίπου το 1827) και του Γιαν Ρέσκε. Η Εμίλια ήταν ερασιτέχνης σοπράνο που είχε σπουδάσει κοντά στον Μανουέλ Γκαρθία και την Πολίν Βιαρντό, την αδερφή του. Είχε μια καθαρή, δυνατή φωνή. Ταξίδεψε σε όλη την Ιταλία και παρακολούθησε παραστάσεις των μεγάλων δασκάλων της όπερας. Στη Βαρσοβία, ερμήνευσε τον ρόλο της Δεσδαιμόνας στον Οθέλλος του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από τον Τζοακίνο Ροσσίνι, σε μια εκδήλωση για την Φιλανθρωπική Εταιρεία στο Μεγάλο Θέατρο.
Οι οικογένεια Ρέσκε έχτισε και λειτούργησε το Hotel Saski, το οποίο εξυπηρετούσε καλλιτέχνες από τη Μόσχα, το Βερολίνο και το Παρίσι, δίπλα στην κατοικία τους. Στο σπίτι τους πραγματοποιήθηκαν αυτοσχέδιες παραστάσεις με την Εμίλια, καθώς και πρόβες καλλιτεχνών για επερχόμενες παραστάσεις.
Τα αδέρφια της ήταν οι Ζαν και Εντουάρ ντε Ρεσκ. Η Εμίλια έμαθε στα παιδιά της να τραγουδούν και η Ζοζεφίν σπούδασε επίσης με μια Μαντάμ Νίσεν-Σάλομον. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης. Η Ζοζεφίν, ο Ζαν και ο Εντουάρ εμφανίστηκαν σε ένα σουαρέ το 1869.
Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο της στο Παρίσι ως Οφηλία στο Άμλετ στις 21 Ιουνίου 1875. Η Ζοζεφίν, υψίφωνος, και ο μικρότερος αδερφός της Εντουάρ ντε Ρεσκ εμφανίστηκαν στη Δυτική Ευρώπη ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870. Ο Ζαν τραγούδησε σόλο σοπράνο ως αγόρι στον Καθεδρικό Ναό της Βαρσοβίας. Ο Édouard, βαθύφωνος, έκανε το ντεμπούτο του στην Αΐντα στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1876.
Η Ρεσκ έκανε το ντεμπούτο της στην Αγγλία στις 18 Απριλίου 1881 στο Κόβεντ Γκάρντεν, όπου έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στην Αΐντα και ο αδελφός της, Εντουάρ, ήταν επίσης ερμηνευτής.
Η Ρεσκ εμφανίστηκε με τον αδελφό της Ζαν με την ευκαιρία του ντεμπούτου του. Οι δύο, μαζί με τον Εντουάρ, συμμετείχαν στην πρεμιέρα της Ηρωδιάς στο Παρίσι το 1884. Η Ζοζεφίν έπαιξε τη Σαλώμη και ο Ζαν ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. μικρογραφία| Πορτρέτο μιας κυρίας της κοινωνίας, Ζοζεφίν ντε Ρεσκ, [[ελαιογραφία, 1879, Ταντέους Αϊντουκιέβιτς]] Στο τέλος των σεζόν της όπερας, η Ζοζεφίν επέστρεψε στη Βαρσοβία, όπου έπαιξε για φιλανθρωπικά ιδρύματα, όπως και η μητέρα της. Έδωσε όλα τα έσοδα που έβγαζε στην Πολωνία σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Έγινε η αγαπημένη των καταξιωμένων ποιητών και συνθετών, οι οποίοι της αφιέρωσαν ποιήματα και τραγούδια. Τα μέλη του κοινού της έδωσαν λουλούδια και την τίμησαν τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο της Πολωνίας, Jescze Polska nie zginęła (Η Πολωνία δεν έχει χαθεί ακόμα). Θαυμαστές από την Κρακοβία παρήγγειλαν ένα πορτρέτο της από τον Ταντέους Αϊντουκιέβιτς και το τοποθετούσαν στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.
Αποσύρθηκε από τη σκηνή μετά τον γάμο της και έκτοτε ήταν δασκάλα φωνητικής.
Προσωπική ζωή
Το 1885, παντρεύτηκε τον Βαρόνο Λεόπολντ Γιούλιαν Κρόνενμπεργκ. Στο απόγειο της καριέρας της, αποσύρθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τη σκηνή, δίνοντας στη συνέχεια μόνο φιλανθρωπικές παραστάσεις. Για αυτό βραβεύτηκε με ένα διαμάντι από την πόλη του Πόζναν.
Θάνατος
Πέθανε στη Βαρσοβία το 1891, σε ηλικία 35 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες όπερας Κατηγορία:Πολωνές υψίφωνες Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου
Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (γαλλικά: Fédération Internationale de l'Automobile, FIA) είναι μια ένωση που ιδρύθηκε ως Association Internationale des Automobile Clubs Reconnus (AIACR) στις 20 Ιουνίου του 1904 να αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των οργανώσεων αυτοκινητιστών και χρηστών αυτοκινήτου. Για το ευρύ κοινό, η FIA είναι περισσότερο γνωστή ως διοικούσα αρχή για πολλές και διάφορες εκδηλώσεις αγωνιστικών αυτοκινήτων.
Με έδρα την 8 Place de la Concorde στο Παρίσι, η FIA αποτελείται από 213 εθνικές οργανώσεις μέλη σε 125 χώρες σε όλο τον κόσμο. σημερινός πρόεδρος της είναι ο Μοχάμεντ Μπεν Σουλιαγέμ. Η FIA είναι γενικά γνωστή με τη γαλλική ονομασία και το αντίστοιχο ακρωνύμιο ακόμη και σε μη γαλλόφωνες χώρες, αλλά μερικές φορές αποδίδεται ως «International Automobile Federation».
Ο πιο σημαντικός ρόλος της αποτελεί η αδειοδότηση και η διαιτησία της Φόρμουλα ένα (F1) και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι (WRC). Η FIA μαζί με τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετισμού (FIM) πιστοποιεί επίσης απόπειρες ρεκόρ ταχύτητας εδάφους. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναγνώρισε προσωρινά την ομοσπονδία το 2011, ενώ το 2013 την αναγνώρισε πλήρως.
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
Βιομηχανία της Κροατίας
Η βιομηχανία της Κροατίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία της χώρας. Έχει μια μακρά παράδοση που βασίζεται από τον 19ο αιώνα και επικεντρώνεται στη γεωργία, τη δασοκομία και την μετάλλευση. Πολλοί βιομηχανικοί κλάδοι αναπτύχθηκαν εκείνη την περίοδο, όπως η βιομηχανία ξυλείας, η βιομηχανία τροφίμων, η παραγωγή ποτάσας, η ναυπηγική βιομηχανία, η παραγωγή δερμάτων και υποδημάτων, η κλωστοϋφαντουργία και άλλοι τομείς. Σήμερα οι κύριοι βιομηχανικοί κλάδοι στην Κροατία είναι οι βιομηχανίες τροφίμων και ποτών (περίπου το 24% του συνόλου των εσόδων της μεταποιητικής βιομηχανίας), η μεταλλουργία και η βιομηχανία μηχανημάτων και οχημάτων (20%), του οπτάνθρακα και της διύλισης πετρελαίου (17%), η βιομηχανία χημικών, φαρμάκων, καουτσούκ και πλαστικών υλών (11%), η μεταποίηση ξύλου, επίπλων και χαρτιού (9%), η κατασκευή ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, ηλεκτρονικών και οπτικών (9%), ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας, της ένδυσης και της υποδηματοποιίας (5%), καθώς και ο κλάδος κατασκευών και δομικών υλικών (5%).
Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσουβασίας
Η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσουβασίας (Χουβάς: Чăваш Автономлă Совет Социаллă Республики, Chăwash Avtonomlă Sovet Sociallă Respubliki; Чувашская Автономная Советская Социалистическая Республик, Chuvashskaya Avtonomnaya Sovetskaya Sotsialisticheskaya Respublik) ήταν μια Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Σοβιετικής Ένωσης.
Καταλαμβάνει περίπου 18.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (6.900 τετραγωνικά μίλια) κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Βόλγα, περίπου 60 χιλιόμετρα (37 μίλια) δυτικά της συμβολής με τον ποταμό Κάμα και περίπου 700 χιλιόμετρα (430 μίλια) ανατολικά της Μόσχας. Η Τσουβασική ΑΣΣΔ σχηματίστηκε το 1925 και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της εντός της Σοβιετικής Ένωσης το 1990. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες είναι γεωργικές, και είναι η παραγωγή φρούτων, δημητριακών και η υλοτομία. Η πρωτεύουσα ήταν το Τσεμποκσάρι.
Βιομηχανία της Κροατίας
Η βιομηχανική παραγωγή στην Κροατία έχει τη σημαντικότερη θέση στη συνολική παραγωγή της χώρας. Περιλαμβάνει παραγωγή μηχανημάτων, εργαλείων, διάφορα μεταποιημένα μεταλλικά προϊόντα, πλοία και σκάφη, ορυκτά έλαια και αποστάγματα, προϊόντα ξυλείας, εξοπλισμό επίπλων και κρεβατιών, στρατιωτικό εξοπλισμό, ενδύματα και υποδήματα, τσιμέντο, τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά. Αξιοσημείωτη είναι και η παραγωγή στον τομέα της ενέργειας, της εξόρυξης και της ύδρευσης.
Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσουβασίας
Αναφορές
Κατηγορία:Αυτόνομες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης
Βιομηχανία της Κροατίας
Ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της βιομηχανικής παραγωγής το 2015 αυξήθηκε κατά 2,7%. Η ταχύτερη αύξηση της παραγωγής εκείνη τη χρονιά σημειώθηκε στον τομέα της παραγωγής χαρτιού (40,8% σε σύγκριση με το 2008), δερμάτινων προϊόντων (35,8%), καουτσούκ και πλαστικών προϊόντων (29,2%). Ταυτόχρονα, ορισμένοι βιομηχανικοί κλάδοι είχαν μείωση της παραγωγής τους. Τα μεγαλύτερα βιομηχανικά κέντρα στη Δημοκρατία της Κροατίας είναι το Ζάγκρεμπ, η Ριέκα, το Σπλιτ, το Όσιγιεκ και το Βαράζντιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Κροατίας Κατηγορία:Βιομηχανία
Κλίμακες αξιολόγησης της κατάστασης υγείας: επιπέδου λειτουργικότητας
Κλίμακες
Παρακάτω γίνεται αναφορά σε γενικές κλίμακες αξιολόγησης του επιπέδου λειτουργικότητας και της κατάστασης της υγείας, οι οποίες δεν επικεντρώνονται σε κάποια συγκεκριμένη ασθένεια ή ηλικιακή ομάδα.
Short-Form-36 Health Survey- Rand-36
Πρόκειται για γενικό δείκτη αξιολόγησης της κατάστασης της υγείας, που προορίζεται για χρήση σε πληθυσμιακές έρευνες και μελέτες αξιολόγησης της υγειονομικής πολιτικής. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με κλίμακες για συγκεκριμένες ασθένειες, για τη μέτρηση των αποτελεσμάτων στην κλινική πράξη και έρευνα. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να συγκριθεί η κατάστασης της υγείας ασθενών με διαφορετικές παθήσεις και με το γενικό πληθυσμό. Η έκδοση Rand-36 διαφέρει από την SF-36 μόνο στον τρόπο βαθμολόγησης και παρέχεται δωρεάν μέσω διαδικτύου. Περιέχει 36 θέματα που αξιολογούν 8 διαστάσεις: σωματική λειτουργικότητα, περιορισμοί ρόλου λόγω σωματικών προβλημάτων υγείας, σωματικός πόνος, κοινωνική λειτουργικότητα, γενική ψυχική υγεία, ψυχολογική δυσφορία και ευημερία, περιορισμοί ρόλου λόγω συναισθηματικών προβλημάτων, ζωτικότητα, ενέργεια ή κόπωση και αντιλήψεις για τη γενική υγεία. Συμπληρώνεται από τον ίδιο τον ασθενή σε διάρκεια 5-10 λεπτών, ή από άλλο πρόσωπο, όπως γιατρό ή νοσηλευτή [3]. Η τυποποιημένη μορφή της αναφέρεται στις προηγούμενες 4 εβδομάδες, ενώ υπάρχει και έκδοση που αναφέρεται στην προηγούμενη μια εβδομάδα (“acute form”) και χορηγείται επαναλαμβανόμενα σε εβδομαδιαία βάση. Είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 14 ετών [4]. Επιπλέον, έχει μεταφραστεί και στην ελληνική γλώσσα.
Όσον αφορά τους περιορισμούς της, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κατάλληλο εργαλείο για ατομική χρήση με ασθενείς, λόγω του ότι παρουσιάζει χαμηλή δυνατότητα ανίχνευσης της αλλαγής και συγκεκριμένα της επιδείνωσης. Ακόμη, περιέχει ακατάλληλες ερωτήσεις για ηλικιωμένους, όπως ερωτήσεις που αναφέρονται στην εκτέλεση έντονων δραστηριοτήτων (π.χ. τρέξιμο) ή εργασίας [4].
SF-12
Αποτελεί συντομευμένη μορφή του SF-36 και χρησιμοποιείται σε έρευνες μεγάλης κλίμακας, καθώς αποτελεί ευρείας έκτασης κλίμακα αλλά αρκετά σύντομη για πρακτική χρήση. Αξιολογεί δύο διαστάσεις, τη σωματική και την ψυχική υγεία. Συμπληρώνεται από τον ασθενή σε λιγότερο από 2 λεπτά. Περιορισμό αποτελεί το ότι δεν είναι κατάλληλη για χρήση σε ηλικιωμένους, καθώς δεν περιέχει ερωτήσεις σχετικά με τη μνήμη και τη γνωστική λειτουργία [3]. Ακόμη, η κλίμακα αυτή έχει μεταφραστεί στην ελληνική γλώσσα.
Nottingham Health Profile (NHP)
Πρόκειται για μια κλίμακα που χρησιμοποιείται στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, σε επιδημιολογικές μελέτες, σε έρευνες που αξιολογούν την ανάγκη για περίθαλψη και σε κλινικές δοκιμές, για τη μέτρηση των αποτελεσμάτων. Αξιολογεί τα αντιλαμβανόμενα σωματικά, κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα υγείας. Πιο συγκεκριμένα, αξιολογεί την αλλαγή στην κατάσταση της υγείας με το πέρασμα του χρόνου και διερευνά τις αποκλίσεις από την φυσιολογική λειτουργικότητα, λόγω της επίδρασης της ασθένειας. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αποτελείται από 38 θέματα που ομαδοποιούνται σε 6 τμήματα: σωματικές ικανότητες, πόνος, ύπνος, κοινωνική απομόνωση, συναισθηματικές αντιδράσεις, επίπεδο ενέργειας. Το δεύτερο μέρος περιέχει θέματα που αξιολογούν την επίδραση των προβλημάτων υγείας στην εργασία, τις δουλειές του σπιτιού, τις προσωπικές σχέσεις, τη κοινωνική ζωή, τη σεξουαλική ζωή, τα χόμπι και τις διακοπές. Το δεύτερο μέρος είναι προαιρετικό επειδή κάποιες ερωτήσεις, που αναφέρονται στην εργασία ή τη σεξουαλική ζωή, μπορεί να μην ισχύουν για όλα τα άτομα. Συμπληρώνεται από τον ασθενή σε δέκα περίπου λεπτά και οι απαντήσεις είναι της μορφής «ναι-όχι» [3]. Η κλίμακα έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, κατάλογος των οποίων είναι διαθέσιμος στο διαδίκτυο, ανάμεσα στις οποίες και η ελληνική.
Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα της είναι η απλότητα της, η ευρεία κάλυψη και το γεγονός ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συγκριθεί η επίδραση μιας ασθένειας με την επίδραση άλλων ασθενειών ή με τον γενικό πληθυσμό [4]. Όσον αφορά τους περιορισμούς, θεωρείται υπερβολικά μεγάλη ως εργαλείο ανίχνευσης δυσλειτουργίας και ακατάλληλη για έρευνες και για ανθρώπους με ήπιες δυσλειτουργίες, καθώς παρουσιάζει το «φαινόμενο οροφής» (“ceiling effect”). Λόγω αυτού του φαινομένου θεωρείται περισσότερο κατάλληλη κλίμακα για πληθυσμούς που είναι πιθανό να υπάρχουν άτομα με σοβαρή δυσλειτουργία (π.χ. ηλικιωμένοι). Ακόμη, η κλίμακα αυτή είναι λιγότερο ευαίσθητη στην ανίχνευση αλλαγής σε σχέση με άλλα εργαλεία [3].
Sickness Impact Profile (SIP)
Η κλίμακα αυτή χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των αποτελεσμάτων της θεραπείας, σε έρευνες για την υγεία, στο σχεδιασμό προγραμμάτων και στη διαμόρφωση πολιτικής για την υγεία, καθώς και για την παρακολούθηση της προόδου των ασθενών και σημειώνει τις αλλαγές στη συμπεριφορά ενός ατόμου λόγω της ασθένειας. Περιέχει 136 θέματα και αξιολογεί τρεις διαστάσεις σε 12 κατηγορίες. Η πρώτη διάσταση είναι η σωματική λειτουργικότητα και αξιολογείται η βάδιση, η κινητικότητα και η φροντίδα του σώματος. Η δεύτερη διάσταση είναι η ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, στην οποία αξιολογείται η επικοινωνία, η συμπεριφορά εγρήγορσης, η συναισθηματική συμπεριφορά και η κοινωνική αλληλεπίδραση. Η τρίτη διάσταση αφορά ανεξάρτητες κατηγορίες που αναφέρονται στον ύπνο και την ξεκούραση, στο φαγητό, στην εργασία, στη διαχείριση του νοικοκυριού και στην αναψυχή [3].
Επίσης, υπάρχει συντομευμένη μορφή της κλίμακας, SIP-68, η οποία αξιολογεί έξι διαστάσεις: σωματική αυτονομία, έλεγχο κινητικότητας, επικοινωνία, κοινωνική συμπεριφορά, συναισθηματική σταθερότητα και εύρος κινητικότητας.
Συμπληρώνεται από τον ασθενή και απαιτούνται 20-30 λεπτά για την ολοκληρωμένη έκδοση, ενώ 15-20 λεπτά για τη συντομευμένη. Οι ασθενείς επιλέγουν τα θέματα που τους αντιπροσωπεύουν, αναφερόμενοι στο σήμερα. Πλεονέκτημα για τη συγκεκριμένη κλίμακα είναι το ότι επικεντρώνεται στη συμπεριφορά [4], η οποία σε αντίθεση με τα συναισθήματα είναι παρατηρήσιμη και μπορεί να μετρηθεί αντικειμενικά και η μέτρηση της επηρεάζεται λιγότερο από πολιτισμικές προκαταλήψεις. Έτσι, η κλίμακα αυτή είναι εφαρμόσιμη σε πολιτισμούς με διαφορετική κουλτούρα. Ένας από τους περιορισμούς της κλίμακας είναι ότι είναι χρονοβόρα. Επιπλέον, η έμφαση στη συμπεριφορά μπορεί να περιορίσει την ευαισθησία της κλίμακας στην αλλαγή, καθώς η συμπεριφορά δεν είναι ευαίσθητη σε μικρές αλλαγές [3]. Ακόμη εστιάζει σε σοβαρά επίπεδα δυσλειτουργίας και λόγω του φαινομένου οροφής είναι λιγότερο ικανή σε σχέση με άλλα εργαλεία να αποδείξει βελτίωση στη λειτουργικότητα και να εντοπίσει ήπια επίπεδα δυσλειτουργίας [3][4]. Περισσότερα στοιχεία για την κλίμακα είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο.
Functional Independence Measure (FIM)
Η κλίμακα FIM αξιολογεί την ποιότητα των καθημερινών δραστηριοτήτων σε άτομα με αναπηρία. Χρησιμοποιείται για να αξιολογήσει την πρόοδο των ασθενών και τα αποτελέσματα της θεραπείας αποκατάστασης. Εφαρμόζεται σε ασθενείς όλων των ηλικιών και διαγνώσεων και έχει υιοθετηθεί ευρέως από κέντρα αποκατάστασης. Εστιάζει στη φροντίδα που απαιτείται ανάλογα με το επίπεδο της αναπηρίας του ασθενούς [3].
Περιλαμβάνει 18 θέματα που αξιολογούν τη βοήθεια που απαιτείται για ένα άτομο με αναπηρία, ώστε να εκτελέσει βασικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα [17]. Συγκεκριμένα αξιολογείται η ανεξαρτησία στην αυτο-φροντίδα, ο έλεγχος των σφικτήρων, η κινητικότητα, η μετακίνηση, η επικοινωνία και η γνωστική λειτουργία. Ακόμη αξιολογείται η κοινωνική αλληλεπίδραση, η επίλυση προβλημάτων και η μνήμη [3]. Καθώς, οι κινητικές και οι γνωστικές διαστάσεις που αξιολογούνται, ισχύουν για ένα ευρύ φάσμα διαταραχών, παρέχουν έτσι ένα μέσο για να συγκριθούν τα μοτίβα αναπηρίας ανάμεσα σε ετερογενείς ομάδες ασθενών.
Η κλίμακα συμπληρώνεται μέσω παρατήρησης ή συνέντευξης του ασθενούς ή με την εξέταση του ιατρικού φακέλου και χρειάζονται 30 λεπτά για τη χορήγηση και τη βαθμολόγηση της. Η βαθμολόγηση αξιολογεί το ποσό της βοήθειας που χρειάζεται ένας ασθενής. Συγκεκριμένα, για κάθε στοιχείο διακρίνονται δύο επίπεδα ανεξάρτητης λειτουργίας: η πλήρης ανεξαρτησία και η τροποποιημένη ανεξαρτησία, όταν η δραστηριότητα γίνεται με κάποια καθυστέρηση, με κίνδυνο για την ασφάλεια ή με χρήση βοηθητικών συσκευών. Ακόμη, δύο επίπεδα εξάρτησης αναφέρονται στην παροχή βοήθειας: τροποποιημένη εξάρτηση, όταν ο βοηθός προσφέρει λιγότερη από τη μισή προσπάθεια που απαιτείται για να ολοκληρωθεί η δραστηριότητα και πλήρης εξάρτηση, όταν ο βοηθός παρέχει περισσότερη από τη μισή προσπάθεια [3].
Επιπλέον, υπάρχει έκδοση της κλίμακας για παιδιά από 6 μηνών έως 7 ετών, που περιλαμβάνει 18 θέματα τα οποία καλύπτουν 6 διαστάσεις. Συμπληρώνεται μέσω παρατήρησης του παιδιού ή συνέντευξης του γονιού.
Στους παρακάτω πίνακες αναφέρονται ονομαστικά γενικές κλίμακες αξιολόγησης του επιπέδου λειτουργικότητας, κλίμακες που επικεντρώνονται σε συγκεκριμένες ασθένειες και κλίμακες που έχουν προσαρμοστεί στην ελληνική γλώσσα.
Πληροφορίες για τις συγκεκριμένες κλίμακες υπάρχουν διαθέσιμες στο διαδίκτυο.
Πίνακας 3, Κλίμακες αξιολόγησης κατάστασης υγείας και επιπέδου λειτουργικότητας προσαρμοσμένες στην ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες για τις συγκεκριμένες κλίμακες υπάρχουν διαθέσιμες στο διαδίκτυο [21][22][23][24].
Περικλής Λιανός
Ο Περικλής Λιανός (γενν. 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός περισσότερο γνωστός ως Θόδωρος Πιπίνης από την σειρά Το καφέ της Χαράς.
Βιογραφία
Έχει μια έντονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, ενδεικτικά, έχει συνεργαστεί με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Λάρισας, στο έργο «Γενικός Γραμματεύς», με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων στα έργα «Χρυσό κλειδί» & «Χαρτοπαίκτης», έπαιξε στην «Έντα Γκάμπλερ» – Ε.Ίψεν, στο «Καλοκαίρι και καταχνιά»- Τ.Ουίλλιαμς, στο «Αταίριαστο ζευγάρι» – Ν.Σάιμον και πιο πρόσφατα, στο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Πολλές είναι ακόμα και οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έπαιξε, όπως η «Μαντάμ Σουσού» που προβαλλόταν από την ΕΡΤ-2, «Οι τελευταίοι εγγονοί», «Χάι ροκ» και «Λαβ σορρυ» από το MEGA, «Κωνσταντίνος & Ελένη», «Το καφέ της Χαράς», από τον ANTENNA. Επιπλέον, μεγάλος είναι και ο αριθμός των κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες συμμετείχε, όπως στην ταινία «Τέλος εποχής» και «Πάμπτωχοι Α.Ε.» του Α. Κόκκινου, «Ροζ ολοταχώς» και «Βασιλιάς». Ασχολείται ακόμα με τον χώρο του ραδιοφώνου, ενώ έχει αναλάβει εδώ και πολλά χρόνια την μεταγλώττιση πολλών τηλεοπτικών σειρών.
Ιδιαίτερα σημαντικός σταθμός στην μέχρι τώρα μακρόχρονη πορεία του, υπήρξε η συμμετοχή του στην ταινία «Καϊκτσής», το 1998, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπικέτ Ιλχάν, καθώς ήταν η πρώτη ελληνοτουρκική ταινία που έγινε, με συμμετοχή στην παραγωγή και από τις δύο χώρες. Επίσης, εδώ και πολλά χρόνια, πέρα των καλλιτεχνικών και νομικών του ενασχολήσεων, δραστηριοποιείται και στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σημαντική ήταν η εμπειρία που αποκόμισε όταν το 2006 αποφάσισε να διεκδικήσει θέση Δημοτικού Συμβούλου, συμμετέχοντας στις Δημοτικές Εκλογές, υποστηρίζοντας την παράταξη «Ανοιχτή Πόλη». Είναι μέλος του Δ.Σ. του σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιωάννης Γαβρίλης
Ο Ιωάννης Γαβρίλης (1935) είναι Έλληνας ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, που έφθασε μέχρι τον βαθμό του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών (1986—1990) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης (2002—2004).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1957, και με υποτροφία του ΙΚΥ (Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών) έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, στην τότε Δυτική Γερμανία.
Εισήλθε στον εισαγγελικό κλάδο και διήλθε όλη την υπηρεσιακή ιεραρχία μέχρι τη θέση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Αποχώρησε στις 30 Ιουνίου 2002 λόγω συμπλήρωσης του κατά το Σύνταγμα ανώτατου ορίου ηλικίας (67 έτη).
Από το Φεβρουάριο του 1986 ως το Φεβρουάριο του 1990, ως αντεισαγγελέας Εφετών, διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών.
Τον Ιούλιο του 2002, μετά την παραίτηση του Πρόδρομου Ασημιάδη, διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης από τον υπουργό Δικαιοσύνης Φίλιππο Πετσάλνικο. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τον Απρίλιο του 2004, οπότε αντικαταστάθηκε από τη νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Άνταμ Σμιθ (πολιτικός)
Ο Ντέιβιντ Άνταμ Σμιθ (αγγλικά: David Adam Smith, 15 Ιουνίου 1965), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 9η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας Ουάσινγκτον από τον Ιανουάριο του 1997. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από τον Ιανουάριο του 2019, διατελεί πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Υπηρεσιών της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Ουάσινγκτον για την 33η περιφέρεια, από το 1991 έως το 1997.
Βιογραφία
Ο Σμιθ γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1965 στην Ουάσινγκτον και μεγάλωσε στην Τακόμα της πολιτείας Ουάσινγκτον. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Tyee High School" της Τακόμα το 1983. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Φόρνταμ της Νέας Υόρκης, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1987. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον του Σιάτλ, απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD) το 1990.
Από το 1990 έως το 1993, εργάστηκε ως δικηγόρος, και από το 1993 έως το 1995, ως τοπικός εισαγγελέας στο Σιάτλ. Το 1996, εργάστηκε ως τοπικός δικαστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Ουάσινγκτον (πολιτεία) Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__