cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Πελαγία Κέρκυρας
Γεωγραφία
Η Αγία Πελαγία είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα της Κέρκυρας. Βρίσκεται, μεταξύ των χωριών Περουλάδες και Άγιος Στέφανος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 110. Απέχει περίπου 42 χλμ ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
Ύμνος του Γελ
Λοιπές δοξολογίες
Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρονται τρείς ως οι κύριες δοξολογίες των Αγγέλων:
Αγία Πελαγία Κέρκυρας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αυλιωτών της Κέρκυρας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αυλιωτών και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Ύμνος του Γελ
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία Κατηγορία:Χριστιανισμός
Αγία Πελαγία Κέρκυρας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎ Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Δήμος Αβδήρων (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Διατελέσαντες δήμαρχοι Αβδήρων
Το 1998 έγιναν οι πρώτες δημοτικές εκλογές στον δήμο που συστάθηκε με το Σχέδιο Καποδίστριας.
Τζεφερισίτης
Ο Τζεφερισίτης (αγγλικά: Tzeferisite, mineral symbol:Tze) είναι ένυδρο θειικό και χλωριούχο ορυκτό του ασβεστίου και του ψευδαργύρου, το οποίο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή της Λαυρεωτικής. Τα πλούσια σε χλώριο διαλύματα που προκάλεσαν την έκπλυση του Cd από τον πρωτογενή σφαλερίτη και την εναπόθεση δευτερογενούς, λεπτόκοκκου γκρινοκίτη, θεωρούνται επίσης υπεύθυνα για την εναπόθεση του ορυκτού τζεφερισίτη. Ο γκρινοκίτης (Greenockite) CdS αποτελεί σημαντικό ορυκτό που περιέχει κάδμιο και απαντάται σχεδόν πάντα μαζί με τον σφαλερίτη, ZnS, λόγω της σχετικής ομοιότητας των δύο μετάλλων.Τα σχετιζόμενα με τον Τζεφερισίτη ορυκτά περιλαμβάνουν σφαλερίτη, γαληνίτη, γκρινοκίτη, ημιμορφίτη, φαμπριτζίτη, γύψο, ασβεστίτη και δολομίτη.
Αποτελεί υπεργενετικό ορυκτό και μπορεί να θεωρηθεί ως το CaZn8-ανάλογο του φαμπριτζίτη (fabritzite), επίσης χαρακτηριστικού ορυκτού από την περιοχή του Λαυρίου, αλλά έχει συγκριτικά περισσότερο νερό από αυτόν και ελαφρώς υψηλότερη συμμετρία. Επίσης συνδέεται δομικά με τον γορνταΐτη (αγγλικά gordaite).
Ο Τζεφερισίτης σχηματίζει λεπτούς εξαγωνικούς κρυστάλλους (έως 250 μm σε διάμετρο και έως 25 μm πάχος) που συγκεντρώνονται σε ομάδες ή είναι ομοιόμορφα κατανεμημένοι στην ορυκτή μήτρα.
Είναι λευκό ή άχρωμο με υαλώδη λάμψη. Η «κίτρινη» εντύπωση που παρατηρείται συχνά οφείλεται στη μήτρα που φέρει γκρινοκίτη ή λόγω των μικροεγκλεισμάτων του γκρινοκίτη στον ίδιο τον τζεφερισίτη.
Τα ορυκτά αυτά είναι : Σερπιερίτης, Ψευδαργυραλουμινίτης, Λαυριονίτης, Γλαυκοκερινίτης, Κτενασίτης,  Μεραϊτερίτης, Νατρογλαυκοκερινίτης, Νηντερμαγερίτης, Ψευδαργυρογουντγουαρντίτης, Καπελασίτης,  Αττικαΐτης, Ψευδαργυρολιβινίτης, Ντρομπεσίτης, Καμαριζαΐτης, Αγαρδίτης-Nd, (Χ)ιλαριονίτης, Νικελιοτσουμκορίτης, Κατερινοπουλοσίτης, Πραχαρίτης, Βουδουρισίτης, Λαζαριδισίτης, Στεργιουΐτης, Κατσαροσίτης, Φαμπριτζίτης  και Τζεφερισίτης.
Η μόνη τοποθεσία εύρεσης για τον Tζεφερισίτη (Tzeferisite) μέχρι στιγμής είναι το Μεταλλείο Δαμιανού (Damianos mine), ένα μικρό αρχαίο μεταλλείο στην θέση Χάρβαλο, περιοχή Δημολιάκι-Αρύ της Λαυρεωτικής, φτωχό σε μεταλλεύμματα  ανθρακικής αντικατάστασης Pb-Zn-Ag, αλλά με εξαιρετικά υψηλή περιεκτικότητα σε Cd του μεταλλεύματος Zn.Την τοποθεσία εντόπισε και υπέδειξε ο ερευνητής του Λαυρίου Η. Κατσάρος.Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη.
Το ορυκτό μελέτησε ο Αυστριακός ορυκτολόγος Dr. B. Rieck ενώ το όνομα του ορυκτού δόθηκε από την ΙΜΑ (Commission on New Minerals, Nomenclature and Classification (CNMNC) – Newsletter 71) προς τιμήν του '''Δρ. Πέτρου Τζεφέρη''', Μηχ. Μεταλλείων, Γενικού Διευθυντού Ορυκτών Πρώτων Υλών του Ελληνικού Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος συμφώνως προς την αναφορά της IMA (Internation Mineralogical Association), είναι μία από τις κινητήριες δυνάμεις που καθιστούν εφικτή την προώθηση της επιστημονικής έρευνας στην Μεταλλευτική Περιφέρεια του Λαυρίου σε διεθνή κλίμακα.
Τόπος Διατήρησης Πρωτοτύπου ορυκτού: συλλογές του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, Βιέννη, Αυστρία, αριθμός καταλόγου O2549. Ηδη ορισμένες από τις ειδικότερες ιδιότητες του ορυκτού βρίσκονται υπό εξέταση
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:χλωριούχα Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Κοινότητα Πλεμενιανών
Η Κοινότητα Πλεμενιανών είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Πλεμενιανά. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γρηγοριανά, Δεσποτικό, Δρύς, Κοπετοί, Μοτζιανά, Σέλλια και Ψαριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 232 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παντελή Κωστάκη.
Κοινοτάρχες Πλεμενιανών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Πλεμενιανοι
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου (αγγλικά: Chicago Film Critics Award For Best Animated Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου για να τιμήσει μια ταινία κινουμένων σχεδίων της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα
Το S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα ή Πώς έμαθα να πάψω να ανησυχώ και να αγαπώ τη βόμβα (πρωτότυπος τίτλος: Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb), περισσότερο γνωστή ως Dr. Strangelove, είναι ταινία πολιτικής σάτιρας και μαύρη κωμωδία του 1964, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Τέρι Σάουδερν και Πίτερ Τζορτζ, το οποίο είναι αόριστα βασισμένο σε μυθιστόρημα του τελευταίου, ονόματι "Κόκκινος Συναγερμός" (Red Alert). H ταινία σατιρίζει τους φόβους του Ψυχρού Πολέμου για μια πυρηνική σύγκρουση μεταξύ της ΕΣΣΔ και τις ΗΠΑ. Πρωταγωνιστούν σε αυτή οι Πίτερ Σέλλερς, Τζορτζ Σι Σκοτ, Στέρλινγκ Χέιντεν, Σλιμ Πίκενς, Κίναν Γουίν, Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Τρέισι Ριντ. Η παραγωγή έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η ιστορία αναφέρεται σε έναν ανεξάρτητο στρατηγό της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών που διατάζει την πρώτη πυρηνική επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Ακολουθεί ξεχωριστά τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τους συμβούλους του, το Μικτό Επιτελείο και έναν αξιωματικό της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF) καθώς προσπαθούν να αποτρέψουν το πλήρωμα ενός αεροσκάφους B-52 (που ακολουθούσαν εντολές του στρατηγού) από τον βομβαρδισμό των Σοβιετικών και την έναρξη ενός πυρηνικού πολέμου.
Η ταινία θεωρείται μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έγιναν ποτέ, καθώς και μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το 1998, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 26η θέση στη λίστα με τις καλύτερες αμερικανικές ταινίες (στην έκδοση του 2007, η ταινία κατετάγη 39η) και το 2000 κατατάχθηκε ως στο νούμερο τρία στον κατάλογο με τις πιο αστείες αμερικανικές ταινίες. Το 1989, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών την συμπεριέλαβε ως μία από τις πρώτες 25 ταινίες που επιλέχθηκαν για να ενταχθούν στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου ως «πολιτιστική, ιστορική ή αισθητική σημαντική».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αεροπορικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Βρετανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γροιλανδία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Αλαγκόας
Η Αλαγκόας (πορτογαλικά: Alagoas) είναι μικρή πολιτεία της Βραζιλίας, στην βορειοανατολική περιοχή της. Συνορεύει με τις πολιτείες Περναμπούκου, Σερζίπι και Μπαΐα, ενώ στα ανατολικά βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι το Μασεϊό. Η Αλαγκόας έχει πληθυσμό 3.321.730 κατοίκους (το 2014, 17η θέση) και έκταση 27.767,7 τ.χλμ. (25η θέση).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλαγκοας
Σοφία του Μινσκ
Η Σοφία του Μινσκ ή Σοφία του Πολότσκ ή Σοφία Βλαδιμήροβνα (δαν. Sofia af Minsk, 1140 - 5 Μαΐου 1198) ήταν βασιλική σύζυγος της Δανίας μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας, ενώ αργότερα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ', λαντγράβο της Θουριγγίας.
Η ζωή της
Ήταν κόρη της Ρίκισσα της Πολωνίας, βασιλικής συζύγου της Σουηδίας και μάλλον του Βλαδίμηρου ή Βόλονταρ του Μινσκ, του Οίκου των Ρουρικιδών (τα στοιχεία σχετικά με τον πατέρα της είναι αμφισβητούμενα). Η Σοφία ήταν ετεροθαλής αδελφή του βασιλιά της Δανίας Κνούτου Ε΄. Μετά τον γάμο της μητέρας της με τον Σουηδό βασιλιά Σβέρκερ Α΄ τον ακολούθησε και μεγάλωσε μαζί του στη σουηδική βασιλική αυλή, όπου αρραβωνιάστηκε τον πρίγκηπα Βάλντεμαρ ως τμήμα της συμφωνίας για συμμαχία ανάμεσα στη Σουηδία και τη Δανία (1154). Δεν είχε καθόλου περιουσία στη Δανία και της υποσχέθηκαν το 1/8 της περιουσίας του Κνούτου. Μετά τον αρραβώνα άφησε τη Σουηδία για τη νέα της πατρίδα, αλλά επειδή ήταν πολύ μικρή ακόμα καθυστέρησε το γάμο της άλλα 3 χρόνια και μπήκε στην υπηρεσία της Μποντίλ, ενώ παντρεύτηκε τελικά τον Βάλντεμαρ στο Βίμποργκ το 1157. Η Σοφία περιγράφεται από τους ιστορικούς ως πολύ όμορφη, αλλά παράλληλα πολύ κακιά και σκληρή: αναφέρεται οτι σκότωσε την ερωμένη του συζύγου της Τοβ και τραυμάτισε την αδελφή της Κίρστεν, αλλά οι πληροφορίες δεν επιβεβαιώνονται.
Όταν χήρεψε το 1182, δέχθηκε πρόταση και παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄, λαντγράβο της Θουριγγίας το 1184. Εκείνος την έδιωξε το 1190 καθώς προετοιμαζόταν για τη συμμετοχή του στην Γ΄ Σταυροφορία κι εκείνη επέστρεψε στη Δανία, όπου απεβίωσε το 1198 στο Ρένγκστελ (Ringsted).
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της, βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ τον Μεγάλο απέκτησαν τα εξής τέκνα:
Από τον γάμο της με τον Λουδοβίκο Γ΄ δεν απέκτησε τέκνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοφια του Μινσκ Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
Ο Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον (ισλανδικά: Hörður Björgvin Magnússon) (γενν. 11 Φεβρουαρίου 1993) είναι Ισλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Παναθηναϊκό.
Αρχή της σταδιοδρομίας
Γεννημένος στο Ρέικιαβικ, ο Μάγκνουσον ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ακαδημία νέων της Κνατσπιρνουφέλαγκιντ Φραμ το 1998. Παρέμεινε στην ακαδημία νέων μέχρι το 2010, αν και κατάφερε να εμφανιστεί σε έξι αγώνες της πρώτης ομάδας μεταξύ των σεζόν 2009 και 2010, με το ντεμπούτο του να πραγματοποιείται σε μια εκτός έδρας ήττα με 3-1 από την ΚΡ Ρέικιαβικ στις 30 Αυγούστου 2009.
Γιουβέντους
Στις 23 Ιουλίου 2011, ο Μάγκνουσον έκανε μεταγραφή στη Γιουβέντους, όπου εντάχθηκε στην ακαδημία νέων του συλλόγου. Αφού πέρασε τις σεζόν 2011–12 και 2012–13 ως υπερήλικος παίκτης με την ομάδα της Primavera (κάτω των 19 ετών), ο Μάγκνουσον προήχθη στην πρώτη ομάδα πριν από τη σεζόν 2013–14 στη Σέριε Α.
Σπέτσια
Στη συνέχει, ο Μάγκνουσον σύντομα μεταγράφηκε στη Σπέτσια Κάλτσιο 1906 της Σέριε Β με συμφωνία συνιδιοκτησίας, που ολοκληρώθηκε στις 5 Αυγούστου 2014 για 1 εκατομμύριο ευρώ. Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Β στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, σε μια εκτός έδρας νίκη με 2–1 εναντίον της Τερνάνα Κάλτσιο. Ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας κάνει 20 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα για την ομάδα, η οποία τερμάτισε σε θέση για τα πλέι οφ ανόδου, αν και δεν κατάφερε να προχωρήσει πέρα από τον πρώτο αγώνα μετά την εκτός έδρας ήττα με 1-0 από τη Μόντενα.
Άγιοι Δούλοι Κέρκυρας
Οι Άγιοι Δούλοι είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 184 κατοίκους.
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
Μπρίστολ Σίτι
Στις 13 Ιουλίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο Μάγκνουσον είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο με την Μπρίστολ Σίτι της Τσάμπιονσιπ έναντι άγνωστης αμοιβής. Έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Αυγούστου 2016 και σημείωσε το πρώτο γκολ της Σίτι στη νίκη με 2–1 επί της Γουίγκαν Αθλέτικ. Το γκολ αρχικά πιστώθηκε στον Τάμι Έιμπραχαμ, αν και αργότερα αποφασίστηκε ότι ο Μάγκνουσον είχε σκοράρει.
Άγιοι Δούλοι Κέρκυρας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Οι Άγιοι Δούλοι είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 125 μέτρων και έχουν αναγνωριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Κοντά στους Αγίους Δούλους βρίσκεται η μονή του Αγίου Δημητρίου. Το χωριό αναφέρεται στη βενετική απογραφή του 1759 με πληθυσμό 333 κατοίκων, ενώ είναι γενέτειρα του Έλληνα λογοτέχνη και δημοσιογράφου, Φώτου Γιοφύλλη (1887-1981).
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
Μπρίστολ Σίτι
Ο Μάγκνουσον εμφανίστηκε σε κάθε παιχνίδι καθώς η Μπρίστολ Σίτι έφτασε στους ημιτελικούς του Λιγκ Καπ Αγγλίας 2017–18 με νίκες επί αντιπάλων από την Πρέμιερ Λιγκ, Γουότφορντ, Στόουκ Σίτι, Κρίσταλ Πάλας και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Μάγκνουσον έπαιξε επίσης στον χαμένο ημιτελικό από την Μάντσεστερ Σίτι.
Άγιοι Δούλοι Κέρκυρας
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Διοικητικά, οι Άγιοι Δούλοι υπάγονταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κέρκυρας ως έδρα κοινότητας, ενώ στη συνέχεια υπήχθησαν στον καποδιστριακό δήμο Εσπερίων. Από το 2011 ανήκουν στον διευρυμένο δήμο Κέρκυρας, ως οικισμός της δημοτικής ενότητας Εσπερίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎ Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Στις 20 Ιουνίου 2018, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας ανακοίνωσε ότι είχε συμφωνήσει για τη μεταγραφή του Μάγκνουσον από την Μπρίστολ Σίτι. Στις 20 Μαΐου 2022, η ΤΣΣΚΑ ανακοίνωσε ότι το συμβόλαιο του Μάγκνουσον δεν θα ανανεωθεί μετά τη λήξη του στο τέλος της σεζόν 2021–22.
Παναθηναϊκός
Στις 9 Ιουλίου 2022, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την υπογραφή του Μάγκνουσον με διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στις 4 Αυγούστου 2022, στην ήττα του Παναθηναϊκού με 2-0 ενάντια στη Σλάβια Πράγας, στον τρίτο προκριματικό γύρο του Κόνφερενς Λιγκ.
Εθνική ομάδα
Ο Μάγκνουσον έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Ισλανδίας Κ17, Κ19 και Κ21.
Χρυσόδουλη Ιωαννίνων
Η Χρυσόδουλη είναι ορεινό χωριό Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία σε υψόμετρο 520 μέτρα. Απέχει 60,5 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα, 27 Δ.-ΒΔ. από το Καλπάκι και 10 χλμ. ΒΑ. από τον συνοριακό σταθμό Κακαβιάς. Αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μαυροπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ζάβροχο και το Μαυρόπουλο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μαυροπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
Εθνική ομάδα
Στις 28 Μαρτίου 2017, ο Μάγκνουσον σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Ισλανδία σε μια φιλική νίκη με 1–0 εναντίον της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας στο Aviva Stadium. Μετά την πρόκρισή της χώρας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, ο Μάγκνουσον ονομάστηκε από την The Guardian ως «αυτός που πρέπει να παρακολουθήσετε» από την Ισλανδία στη διοργάνωση. Τον Μάιο του 2018 ονομάστηκε στην τελική αποστολή της Ισλανδίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.
Χρυσόδουλη Ιωαννίνων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Χόρντουρ Μπιόργκβιν Μάγκνουσον
Διακρίσεις
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κνατσπιρνουφέλαγκιντ Φραμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπέτσια Κάλτσιο 1906 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ισλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρωσία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κοινότητα Κακοδικίου
Η Κοινότητα Κακοδικίου είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Κακοδίκι. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αρμί, Κάδρος, Καλλιθέα, Μαρουδιανά, Μενιανά, Παλληκαριανά, Παππαδιανά και Σφακός. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 232 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Ψαράκη.
Κοινοτάρχες Κακοδικίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητα:
Παραπομπές
Κακοδικιου
Κοινότητα Βοθιανών
Παραπομπές
Βοθιανων
Ρογήρος του Σαλέρνο
Ο Ρογήρος (απεβ. 28 Ιουνίου 1119) ήταν αντιβασιλιάς στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας (1112-19) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Ριχάρδου κυβερνήτη της Έδεσσας και της Αλτρούδης, κόρης του Όδονος του καλού, μαρκησίου.
Βιογραφία
Ήταν ανιψιός του Τανκρέδου αντιβασιλιά στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας και όταν εκείνος απεβίωσε το 1112, τον διαδέχθηκε, μια και ο Βοϊμόνδος Β' πρίγκιπας της Αντιόχειας ήταν μόλις 4-5 ετών. Όπως και ο προκάτοχός του, ο Ρογήρος ήταν αδιάλειπτα σε πόλεμο με τους Μουσουλμάνους του Χαλεπίου (Αλέπο). Το 1114 ένας σεισμός κατέστρεψε πολλά από τα φρούρια του πριγκιπάτου· τα ξανάκτισε με επιμέλεια, ειδικά εκείνα που ήταν κοντά στα σύνορα. Νίκησε τον Μπουρσούκ μπιν Μπουρσούκ το 1115 στη μάχη του Τελ Ντανίθ. Μαζί με τον Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας πίεζαν στρατιωτικά το Χαλέπιο, ώσπου η πόλη ζήτησε σύμμαχο τον Ιλγκαζί Ορτουκιδών εμίρη της πόλης Μαρντίν (Μερίντα). Ο Ιλγκαζί εισέβαλλε στο πριγκιπάτο. Ο πατριάρχης τον παρότρυνε να περιμένει ενισχύσεις από την Ιερουσαλήμ, αλλά ο Ρογήρος έδωσε μάχη στο Αζέρ Σανγκουίνις (κοντά στη Σάρμαντα), όπου ο εμίρης εξόντωσε το Ρογήρο και σχεδόν όλο το στρατό του: 3000 στρατιώτες, 700 ιππείς και 500 αρμένιους ιππείς. Oι εχθροί διεσπάρησαν λεηλατώντας τις γύρω περιοχές, δεν επιτέθηκαν πάντως στην Αντιόχεια. Ο Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ ανέλαβε την αντιβασιλεία του πριγκιπάτου.
Χρονικογράφος του ήταν ο καγκελάριός του Βάλτερ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Ράνγκντα
Η Ράνγκντα είναι η δαίμονας βασίλισσα των Λέακς στο Μπαλί, σύμφωνα με την παραδοσιακή μπαλινέζικη μυθολογία. Τρομακτική στην όψη, η Ράνγκντα που τρώει τα παιδιά οδηγεί έναν στρατό κακών μαγισσών ενάντια στον ηγέτη των δυνάμεων του καλού - Μπαρόνγκ. Η μάχη μεταξύ Μπαρόνγκ και Ράνγκντα εμφανίζεται σε έναν χορό Μπαρόνγκ που αντιπροσωπεύει την αιώνια μάχη μεταξύ καλού και κακού. Η λέξη Ράνγκντα είναι ένας όρος στην παλιά ιαβαϊκή γλώσσα που σημαίνει "χήρα".
Περιγραφή
μικρογραφία| Απεικόνιση της Ράνγκντα στο μπαλινέζικο δράμα χορού [[Barong (μυθολογία)|Μπαρόνγκ]] Η Ράνγκντα είναι σημαντική για τον μπαλινέζικο πολιτισμό και οι παραστάσεις που απεικονίζουν τους αγώνες της με τον Μπαρόνγκ ή με τον Έαρλανγκα είναι δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα καθώς και παράδοση. Απεικονίζεται ως μία σχεδόν γυμνή ηλικιωμένη γυναίκα, με μακριά και αχτένιστα μαλλιά, κρεμασμένα στήθη και νύχια. Το πρόσωπό της είναι παραδοσιακά μία τρομακτική μάσκα μεκυνόδοντες, γουρλομένα μάτια και με μία μακριά, προεξέχουσα γλώσσα.
Ιστορία
Το Μπαλί είναι ένα ινδουιστικό νησί και γι' αυτό υπάρχει η θεωρία ότι η Ράνγκντα μπορεί, επίσης, να συνδέεται στενά με τη Ντάργγκα. Έχει επίσης ταυτιστεί με την ινδουιστική, αλλά φυλετική θεά μητέρα πολεμιστή και την Κάλι, τη μαύρη μητέρα θεά της καταστροφής, του μετασχηματισμού και της προστασίας στο σανσκριτικό φυλετικό Ινδουισμό.
Αν και η Ράνγκντα θεωρείται τρομακτική και από πολλούς ως η προσωποποίηση του κακού, ωστόσο θεωρείται επίσης, ως μία προστατευτική δύναμη σε ορισμένα μέρη του Μπαλί, όπως και η Κάλι θεωρείται ως καλοκάγαθη μητέρα θεά της γονιμότητας και της καταστροφής στη βορειοανατολική Ινδία στο Άσαμ της Τρίπουρα. Τα χρώματα που σχετίζονται με τη Ράνγκντα - λευκό, μαύρο και κόκκινο - είναι πανομοιότυπα με αυτά που σχετίζονται με την Κάλι και η εικονογραφία της είναι παρόμοια με εκείνη της Κάλι και της Τσαμούντα, οι οποίες είναι στενά συνδεδεμένες.
Η Ράνγκντα συνδέθηκε με τον θρύλο της Καλόν Άρανγκ, αλλά και τον μύθο της διαζευγμένης και εξόριστης βασίλισσας της Ιάβας Μαχεδραντάτα. Το όνομα Ράνγκντα στην παλιά γλώσσα της Ιάβας και του Μπαλί σημαίνει " χήρα".
Καλόν Άρανγκ
Η Ράνγκντα είναι γνωστή ως βασίλισσα Λέακ, η ενσάρκωση της Καλόν Άρανγκ, της θρυλικής μάγισσας που προκάλεσε καταστροφή στην αρχαία Ιάβα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εαρλάνγκα στα τέλη του 10ου αιώνα. Λέγεται ότι η Κάλον Άρανγκ ήταν μία χήρα, η οποία έχει κατακτήσει την τέχνη της μαύρης μαγείας, η οποία συχνά έβλαπτε τις καλλιέργειες των αγροτών και προκαλούσε ασθένειες. Είχε μια κόρη, την Ράτνα Μανγκάλι, η οποία, αν και όμορφη, δεν μπορούσε να βρει σύζυγο επειδή οι άνθρωποι φοβόντουσταν τη μητέρα της. Λόγω των δυσκολιών που αντιμετώπιζε η κόρη της, η Κάλον Αράνγκ ήταν θυμωμένη και σκόπευε να εκδικηθεί με την απαγωγή ενός νεαρού κοριτσιού. Έφερε το κορίτσι σε έναν ναό του Θανάτου για να θυσιαστεί στη θεά Ντούργκα. Την επόμενη μέρα, μία μεγάλη πλημμύρα κατέκλυσε το χωριό και πολλοί άνθρωποι πέθαναν. Εμφανίστηκε επίσης μία ασθένεια.
Μπάρι Λίντον
Στα Όσκαρ του 1975 η ταινία κέρδισε τέσσερα Όσκαρ στις κατηγορίες παραγωγής. Παρά το γεγονός ότι είχε μια μέτρια εμπορική επιτυχία και μια μικτή υποδοχή από τους κριτικούς μετά την κυκλοφορία, το Μπάρι Λίντον θεωρείται σήμερα μια από τις καλύτερες ταινίες του Κιούμπρικ. Σε πολλές δημοσκοπήσεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των Village Voice (1999), Sight & Sound (2002, 2012), Time (2005) και BBC, έχει ονομαστεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γυριστεί ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ράνγκντα
Καλόν Άρανγκ
Ο βασιλιάς Εαρλάνγκα, ο οποίος είχε ακούσει για αυτό το ζήτημα, ζήτησε από τον σύμβουλό του, Έμπου Μπαράντα, να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα. Ο Έμπου Μπαράντα έστειλε στη συνέχεια τον μαθητή του, τον Έμπου Μπαχούλα, να παντρευτεί τη Ράτνα. Παντρεύτηκαν με μία τεράστια γιορτή που διήρκεσε επτά ημέρες και επτά νύχτες και η κατάσταση επέστρεψε στο φυσιολογικό. Η Κάλον Αράνγκ είχε ένα βιβλίο που περιείχε μαγικά ξόρκια. Μία μέρα ο Έμπου Μπαχούλα βρήκε αυτό το βιβλίο και το παρέδωσε στον Έμπου Μπαράντα. Μόλις η Κάλον Αράνγκ ανακάλυψε ότι το βιβλίο είχε κλαπεί, θύμωσε και αποφάσισε να πολεμήσει τον Έμπου Μπαράντα. Χωρίς τη βοήθεια της Ντούργκα, η Κάλον Αράνγκ ηττήθηκε και από τότε το χωριό ήταν ασφαλές από την απειλή της μαύρης μαγείας της Κάλον Αράνγκ.
Άλλες ερμηνείες υποστηρίζονυ ότι η Ράνγκντα προήλθε στην πραγματικότητα από την ιστορική βασίλισσα του 11ου αιώνα Μαχεντραντάτα ή Γκουναπρίγιανταρμαπάτνι, μία πριγκίπισσα της Ιάβας, αδελφή του Νταρμαβάνγκσα της Ανατολικής Ιάβας Δυναστείας Ισιάνα της ύστερης περιόδου του Βασιλείου Μεντάνγκ. Ήταν η βασίλισσα σύζυγος του μπαλινέζου βασιλιά Ουνταγιάνα και μητέρα του Εαρλάνγκα. Η Μαχεντραντάτα είναι γνωστή για την αφοσίωσή της στη λατρεία της Ντούργκα στο Μπαλί.
Η ιστορία λέει ότι η Μαχεντραντάτα, η μητέρα του Εαρλάνγκα, καταδικάστηκε και εξορίστηκε από τον βασιλιά, Ουνταγιάνα, με την κατηγορία της άσκησης μαγείας και μαύρης μαγείας. Αφού χήρεψε, πληγωμένη και ταπεινωμένη, επιδίωξε να εκδικηθεί την αυλή του πρώην συζύγου της και ολόκληρο το βασίλειό του. Κάλεσε όλα τα κακά πνεύματα στη ζούγκλα, τους Λέακους και τους δαίμονες που προκάλεσαν πανούκλα και θάνατο στο βασίλειο. Προχώρησε στην εκδίκησή της σκοτώνοντας το μισό βασίλειο, το οποίο τότε ανήκε σε αυτήν και τον γιο του Νταρμονταγιάνα Εαρλάνγκα, με πανούκλα προτού να ηττηθεί από έναν ιερό άνδρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηλυκά μυθολογικά όντα Κατηγορία:Δαίμονες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αμαπά
Η Αμαπά (πορτογαλικά: Amapá) είναι αραιοκατοικημένη πολιτεία της Βραζιλίας, στα βόρεια της χώρας. Πρωτεύουσά της είναι το Μακαπά. Έχει πληθυσμό 669.526 κατοίκους (26η στις 27 πολιτείες) και έκταση 142.827,9 τ.χλμ..
Γεωγραφία
Το έδαφος της πολιτείας αποτελεί τμήμα του βαθυπέδου του Αμαζόνιου. Η πολιτεία Αμαπά διοικητικά διαιρείται σε δύο μεσοπεριοχές και τέσσερις μικροπεριοχές και έχει 16 δήμους.
Οικονομία
Η βάση της οικονομίας της Αμαπά είναι η εξόρυξη μαγγανίου και η υλοτομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμαπα
Γλώσσες της Ιταλίας
Υπάρχει μια σειρά τοπικών γλωσσών που ομιλούνται σε διάφορους βαθμούς στην Ιταλία. Οι περισσότερες από αυτές ανήκουν στoυς διάφορους κλάδους των λατινογενών γλωσσών και ως εκ τούτου είναι «απόγονοι» της δημοτικής. Όμως η επίσημη και ευρέως ομιλούμενη γλώσσα εκεί είναι η ιταλική, που είναι «απόγονος» των Τοσκανικών.
Όλες οι ποικιλίες λατινογενών γλωσσών που ομιλούνται στην Ιταλία, εκτός από την τυπική ιταλική, αναφέρονται συχνά στην καθομιλουμένη ως «διάλεκτοι». Παρ’ όλα αυτά για μερικές από αυτές  τις ποικιλίες  ίσως να συνυπάρχει ο όρος «διάλεκτος» με άλλους όρους όπως «μειονοτικές γλώσσες» ή «καθομιλουμένη»[6]. Όσο για τη χρήση του όρου «διάλεκτος», όταν χρησιμοποιείται αναφορικά με τις γλώσσες της Ιταλίας υπονοεί εσφαλμένα πως οι γλώσσες που ομιλούνται στην Ιταλία είναι πραγματικές «διάλεκτοι» στο πλαίσιο της κυρίαρχης γλωσσικής έννοιας «ποικιλίες ή παραλλαγές της γλώσσας». Η περίπτωση αυτή δε σχετίζεται με τις γλώσσες της Ιταλίας, όπως αυτές διαμορφώνονται κατά κύριο λόγο σήμερα, αλλά με τις ποικιλίες της τυπικής ιταλικής. Οι περισσότερες από τις τοπικές γλώσσες της Ιταλίας άρχισαν να εξελίσσονται ή να διαφοροποιούνται σε τοπικό επίπεδο μαζί με τη δημοτική, ανεξάρτητα από την τυπική ιταλική, η οποία καιρό πριν είχε επεκταθεί  σε ολόκληρη την Ιταλία. Στην πραγματικότητα η τυπική ιταλική είναι από μόνη της μια συνέχεια της Τοσκανικής γλώσσας της Φλωρεντίας ή μια διάλεκτος που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σ’ αυτήν. Οι περισσότερες τοπικές γλώσσες στην Ιταλία είναι επομένως ταξινομημένες  ως ξεχωριστές γλώσσες, όντας απόγονοι της Λατινικής παρά των «διαλέκτων» ή των παραλλαγών της τυπικής ιταλικής γλώσσας[7][8]. Αντίθετα με την επέκταση της τυπικής ιταλικής σε ολόκληρη την Ιταλία του 20ου αιώνα, οι τοπικές ποικιλίες ή οι πραγματικές διάλεκτοι της τυπικής ιταλικής, γνωστές  ως «τοπικές ιταλικές διάλεκτοι», αναπτύχθηκαν μόνο κατά μήκος της χερσονήσου.
Υπάρχουν αρκετές μειονοτικές γλώσσες που ανήκουν σε άλλους ινδοευρωπαϊκούς κλάδους, όπως οι Cimbrian(γερμανικές),οι   Arbëresh (αλβανικές),  η διάλεκτος Slavomolisano  των Σερβοκροάτων  (σλαβική)  και οι Griko (ελληνικές). Άλλες μη αυτόχθονες γλώσσες ομιλούνται από ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού εξαιτίας της μετανάστευσης.
Αναγνώριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο
Η Ιταλία έχει υπογράψει την Ευρωπαϊκή Χάρτα για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες, αλλά τώρα πρόκειται να επικυρώσει τη Συνθήκη και επομένως τις Διατάξεις Προστασίας των  περιφερειακών γλωσσών  που δεν εφαρμόζονται στην χώρα.
Η Χάρτα παρόλα αυτά δεν πρόκειται να καθορίσει σε ποιο σημείο οι διαφορές, ως αποτέλεσμα έκφρασης σε μια ξεχωριστή γλώσσα, θεωρούνται ως ένα «συχνά αμφιλεγόμενο θέμα» και επικαλείται την ανάγκη να ληφθούν υπόψιν άλλα αμιγώς γλωσσικά κριτήρια και άλλες «ψυχολογικές, κοινωνικές και πολιτικές σκοπιμότητες».
Αναγνώριση από το ιταλικό κράτος
Ο νόμος Νο 482 της 15ης Δεκεμβρίου 1999, αναγνωρίζει τις ακόλουθες μειονοτικές γλώσσες ως «ιστορικές γλωσσικές μειονότητες»: αλβανικές, καταλανικές, γερμανικές, ελληνικές, σλοβενικές, κροατικές, γαλλικές, γαλλοπροβηγκιακές, φριουλιανικές(Friulian), λαντενικές(Ladin), οξιτανικές (Occitan), σαρδινιακές (Νόμος της 15ης Δεκεμβρίου 1999, Νο 482, Άρθ. 2, Παρ. 1). Ο νόμος επίσης κάνει έναν διαχωρισμό ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούνται μειονοτικές ομάδες (Αλβανοί, Καταλανοί, Γερμανοί αυτόχθονες της Ιταλίας, Έλληνες, Σλοβένοι και Κροάτες) και σε αυτούς που δεν ανήκουν στις ομάδες αυτές.
Το αυθεντικό ιταλικό Σύνταγμα δεν αναγνωρίζει απόλυτα την ιταλική ως επίσημη εθνική γλώσσα. Από τότε που συντάχθηκε μάλιστα, υπάρχουν μερικοί νόμοι και άρθρα που γράφτηκαν με αφορμή κάποιες ποινικές υποθέσεις και πέρασαν ρητά στη νομοθεσία του κράτους, χρησιμοποιούμενοι από τους Ιταλούς και είναι οι εξής: •	Το Καταστατικό του Λαϊκού Κόμματος Τρέντινο (συνταγματικός νόμος της βόρειας περιοχής της Ιταλίας γύρω από το Τρέντο) – «[…][la lingua] italiana [...] è la lingua ufficiale dello Stato." (Statuto Speciale per il Trentino-Alto Adige/Südtirol, Art. 99, «[..] Η [Ιταλική γλώσσα] […] είναι η επίσημη γλώσσα του κράτους.»)  •	Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας – «"In tutto il processo è prescritto l'uso della lingua italiana. (Codice di procedura civile, Art. 122, «Σε όλες τις διαδικασίες απαιτείται η χρήση της ιταλικής γλώσσας.»)  •	Ο Κώδικας για την ποινική διαδικασία - "Gli atti del procedimento penale sono compiuti in lingua italiana." (Codice di procedura penale, Art. 109 [169-3; 63, 201 att.], « Οι πράξεις της Ποινικής Δικονομίας διεξάγονται στην ιταλική γλώσσα.»)  •	Το Άρθρο 1 του νόμου 482/1999 - "La lingua ufficiale della Repubblica è l'italiano." (Legge 482/1999, Art. 1 Comma 1, «Η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας είναι η ιταλική.»)
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας
Τσιεχάνουφ
Το Τσιεχάνουφ (πολωνικά: Ciechanów, γερμανικά: Zichenau) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Τσιεχάνουφ, στο Βοεβοδάτο Μασοβίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Από το 1975 έως το 1998, ήταν η πρωτεύουσα του Βοεβοδάτου Τσιεχάνουφ. Ο πληθυσμός του είναι 43.664 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 1065 από τον Μπολέσλαφ Β΄ τον Γενναιόδωρο που παραδίδει τη γη στην εκκλησία. Το μεσαιωνικό γκορντ στο Τσιεχάνουφ αριθμούσε περίπου 3.000 ένοπλους άνδρες, και μαζί με την περιοχή της Μασοβίας, έγινε μέρος του αναδυόμενου πολωνικού κράτους στα τέλη του 10ου αιώνα. αριστερά|μικρογραφία| Πύργος του Κάστρου Το 1254, το Τσιεχάνουφ αναφέρεται ως η έδρα ενός καστελάτου. Το 1400, ο Γιάνους Α΄ του Τσερσκ παραχώρησε προνόμια πόλης στο Τσιεχάνουφ. Η περιοχή τελικά έγινε ξεχωριστό δουκάτο με τον Καζίμιρ Α΄ της Βαρσοβίας, χρησιμοποιώντας τον τίτλο "dominus et heres lub dominus et princeps Ciechanoviensis". Κατά τον Μεσαίωνα, το αμυντικό γκορντ του Τσιεχάνουφ προστάτευε τη βόρεια Μασοβία από επιδρομές Λιθουανών, Γοτβίνγκιων, Παλαιών Πρώσων και αργότερα των Τεύτονων Ιπποτών. Δεν είναι γνωστό πότε του χορηγήθηκε χάρτης πόλης. Αυτό πρέπει να συνέβη πριν από το 1475, καθώς ένα έγγραφο εκείνης της χρονιάς, που εκδόθηκε από τον Δούκα Γιάνους Β΄ της Βαρσοβίας, αναφέρει ότι το Τσιεχάνουφ έχει ένα χάρτη της πόλης Χέουμνο.
Την περίοδο μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα, το Τσιεχάνουφ ευημερούσε, με τον πληθυσμό να φτάνει τους 5.000. Στα τέλη του 14ου αιώνα, ο Σιεμόβιτ Γ΄ της Μαζοβίας, ξεκίνησε την κατασκευή ενός κάστρου, ενώ ο γιος του, Γιάνους Α΄ της Βαρσοβίας, κάλεσε τους Αυγουστινιανούς, οι οποίοι στα μέσα του 15ου αιώνα άρχισαν να χτίζουν μια εκκλησία και ένα αβαείο. Οι Αυγουστινιανοί μοναχοί μεταφέρθηκαν στο Τσιεχάνουφ το 1358 από τον Δούκα Σιεμόβιτ Γ΄. Βίωσαν τις πιο ταραχώδεις στιγμές κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης. Από τον 17ο αιώνα, η ποιμαντική παρουσία των Αυγουστινιανών μεγάλωνε στις πόλεις. Το μοναστήρι –που χαρακτηριζόταν από ήπια ιεροτελεστία– κατοικούνταν συνήθως από 4 έως 7 μοναχούς. Έπαψε να υπάρχει το 1864 όταν διαλύθηκαν τα μοναστήρια.
Το 1526, μαζί με όλη τη Μασόβια, το Τσιεχάνουφ ενσωματώθηκε στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Ήταν μια βασιλική πόλη της Πολωνίας, η έδρα της Γης του Τσιεχάνουφ, μιας ξεχωριστής διοικητικής μονάδας εντός του Βοεβοδάτου Μασοβίας στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Η πόλη παραδόθηκε στην Μπόνα Σφόρτσα ως προίκα της. Το Τσιεχάνουφ ευημερούσε μέχρι τη σουηδική εισβολή στην Πολωνία (1655-1660), όταν η πόλη κάηκε και λεηλατήθηκε. αριστερά|μικρογραφία| Οικόσημο του Τσιεχάνουφ στην πρόσοψη του δημαρχείου Μετά τον δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας (1793), το Τσιεχάνουφ έγινε για λίγο έδρα ενός νεοσύστατου βοεβοδάτου. Το 1795, προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και περιορίστηκε στο καθεστώς μιας επαρχιακής πόλης στο πόβιατ Πσάσνις. Το 1806, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, το Τσιεχάνουφ λεηλατήθηκε και καταστράφηκε. Το 1807 έγινε μέρος του βραχύβιου πολωνικού Δουκάτου της Βαρσοβίας. Από το 1815, η πόλη ανήκε στην υπό ρωσικό έλεγχο Πολωνία του Συνεδρίου. Οι κάτοικοί του υποστήριξαν ενεργά τις πολωνικές εξεγέρσεις. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Τσιεχάνουφ αναδείχθηκε ως τοπικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο. Το 1864 άνοιξε ένα ζυθοποιείο, το 1867 έγινε έδρα πόβιατ, το 1877 ολοκληρώθηκε ο σιδηροδρομικός σταθμός του σιδηροδρόμου του ποταμού Βιστούλα και το 1882 άνοιξε ένα διυλιστήριο ζάχαρης. Η περίοδος ευημερίας ήταν σύντομη, καθώς κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Τσιεχάνουφ καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς.
Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, το Τσιεχάνουφ παρέμεινε έδρα ενός πόβιατ στο Βοεβοδάτο Βαρσοβίας. Το 1938, ο πληθυσμός της ήταν 15.000 κάτοικοι και η πόλη ήταν μια στρατιωτική φρουρά, όπου βρισκόταν το 11ο Σύνταγμα Ουλάνων του Στρατάρχη Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Μνημείο για τους στρατιώτες του [[Πολωνικός Εσωτερικός Στρατός|Εσωτερικού Στρατού που δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς στο κάστρο το 1942]] Το Τσιεχάνουφ καταλήφθηκε από τη Βέρμαχτ τη νύχτα της 3/4 Σεπτεμβρίου 1939. Η πόλη προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία και ήταν γνωστή ως Zichenau στα γερμανικά. Ήταν η πρωτεύουσα του Σίχεναου, μιας νέας υποδιαίρεσης της Επαρχίας Ανατολικής Πρωσίας. Η συντριπτική πλειονότητα του πολωνικού και εβραϊκού πληθυσμού θεωρήθηκε φυλετικά κατώτερη και η Γερμανία σχεδίαζε τον τελικό αφανισμό τους. Το Einsatzgruppe V εισήλθε στην πόλη στις 10 Σεπτεμβρίου 1939 και πραγματοποίησε τις πρώτες μαζικές συλλήψεις μεταξύ της τοπικής πολωνικής ιντελιγκέντσια. Οι κάτοικοι φυλακίστηκαν στις φυλακές της Γκεστάπο που ήταν εγκατεστημένες σε δημοτικά κτίρια και στο Δημαρχείο. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές έρευνες σε πολωνικά και εβραϊκά σπίτια, γραφεία και οργανώσεις, καθώς και σε συναγωγές, οι οποίες βεβηλώθηκαν και λεηλατήθηκαν. Αρκετές εκατοντάδες Πολωνοί μεταφέρθηκαν από τη φυλακή στο Τσιεχάνουφ και δολοφονήθηκαν σε μεγάλες σφαγές στο κοντινό χωριό Οστσισουόβο ως μέρος της Ιντελιγκέντσακτιον. Επίσης, ντόπιοι ανάπηροι δολοφονήθηκαν στο Οστσισουόβο, στις 20 Φεβρουαρίου 1940. Οι ντόπιοι δάσκαλοι συνελήφθησαν τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 1939 και εκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόλνταου, όπου δολοφονήθηκαν τον Δεκέμβριο του 1939, και μερικοί δολοφονήθηκαν επίσης στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν.
Κοινότητα Βουτά Χανίων
Η Κοινότητα Βουτά είναι κοινότητα του Δήμου Καντάνου - Σελίνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Βουτάς. Η κοινότητα, εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Παύλος, Αζογυρές, Γιαλός, Κίτυρος, Κοντοκυνήγι, Λιβάδι, Πλάτανος και Χασί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Τσιεχάνουφ
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Οι Πολωνοί υποβλήθηκαν επίσης σε απελάσεις. Περίπου 600 άνθρωποι εκδιώχθηκαν τον Δεκέμβριο του 1939, και περαιτέρω απελάσεις πραγματοποιήθηκαν τα επόμενα χρόνια. Στο Τσιεχάνουφ, οι Γερμανοί οργάνωσαν επίσης ένα στρατόπεδο διέλευσης για Πολωνούς που απελάθηκαν για καταναγκαστική εργασία στις περιοχές Κλάιπεντα, Τίλσιτ (Σοβιέτσκ) και Καλίνινγκραντ και ένα στρατόπεδο «εκπαίδευσης» καταναγκαστικής εργασίας.
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Τσιεχάνουφ
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Τσιεχάνουφ ήταν ο τόπος μιας μεγάλης εβραϊκής κοινότητας 1.800 κατοίκων, αλλά κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής κατοχής, τον Νοέμβριο του 1942, η πλειοψηφία της εβραϊκής κοινότητας μεταφέρθηκε στο Κόκκινο Δάσος (Czerwony Bór) βορειοανατολικά της πόλης και δολοφονήθηκε με μαζικούς πυροβολισμούς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου πολλοί Πολωνοεβραίοι και αγωνιστές της αντίστασης εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στο κάστρο.
Στις 17 Ιανουαρίου 1945, το Τσιεχάνουφ καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό και αποκαταστάθηκε στην Πολωνία μετά τον πόλεμο.
Κοινότητα Βουτά Χανίων
Συνολικά η κοινότητα έχει 961 κατοίκους.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας (βεγγαλικά: ভারতের জাতীয় গ্রন্থাগার, Χίντι: भारतीय राष्ट्रीय पुस्तकालय) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της Ινδίας με την συλλογή της να εκτιμάται σε πάνω από 2,2 εκατομμύρια βιβλία και αρχεία. Υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού της ινδικής κυβέρνησης και έχει οριστεί ως υπεύθυνη για τη συλλογή,τη διανομή και την αποθήκευση του έντυπου υλικού που παράγεται στην Ινδία. Στεγάζεται στο «Κτήμα Μπελβεντέρε» στην Καλκούτα. Το Κτήμα πριν από την ανεξαρτησία, ήταν η επίσημη κατοικία του Γενικού Κυβερνήτη της Ινδίας.
Τσιεχάνουφ
Μεταφορές
Μέσα από την πόλη οδηγούν δύο εθνικοί οδοί, ο 50 και ο 60. και τρεις οδοί βοεβοδάτων, με αριθμό 615, 616, 617. Μόλις 25 χλμ. δυτικά υπάρχει η Εθνική Οδός 7, μέρος της ευρωπαϊκής διαδρομής Ε77.
Κοινότητα Βουτά Χανίων
Παραπομπές
Βουτα
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας
Η Βιβλιοθήκη συλλέγει βιβλία, περιοδικά και τίτλους βιβλίων σχεδόν σε όλες τις ινδικές γλώσσες, ενώ υπάρχουν ειδικές συλλογές στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας σε τουλάχιστον δεκαπέντε γλώσσες. Στο τμήμα Χίντι υπάρχουν βιβλία που χρονολογούνται από τον δέκατο ένατο αιώνα και τα πρώτα βιβλία που τυπώθηκαν σε αυτή τη γλώσσα. Οι συλλογές αποτελούνται από 86.000 χάρτες και 3.200 χειρόγραφα.
Τσιεχάνουφ
Μεταφορές
Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Τσιεχάνουφ βρίσκεται στο σιδηρόδρομο Βαρσοβίας-Γκντανσκ. Ωστόσο, το τρένο εξπρές Βαρσοβία-Γντανσκ-Γντίνια, που στην καθομιλουμένη αναφέρεται ως «Πεντολίνο», σταματά εδώ. Άλλα τρένα προσφέρουν σύνδεση με τις Βαρσοβία, Όλστιν, Γκντανσκ, Γκντίνια, Κοουόμπζεγκ, Κρακοβία και Λοτζ.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τσιεχάνουφ είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας
Μετονομασία
Μετά την ανεξαρτησία της χώρας, η ινδική κυβέρνηση άλλαξε το όνομα της Αυτοκρατορικής Βιβλιοθήκης σε Εθνική Βιβλιοθήκη με τον νόμο περί αλλαγής του ονόματος του 1948 και η συλλογή μεταφέρθηκε από την Εσπλανάδα στο σημερινό κτήμα του Μπελβεντέρε. Την 1η Φεβρουαρίου του 1953, ο Αμπούλ Καλάμ Αζάντ άνοιξε την Εθνική Βιβλιοθήκη για το κοινό. Το όνομα της Εθνικής Βιβλιοθήκης τροποποιήθηκε σε Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας από την Ενότητα 18 του Νόμου περί Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ινδίας, 1976.
Τσιεχάνουφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας Κατηγορία:Πόβιατ Τσιεχάνουφ Κατηγορία:Κυβερνείο Πουότσκ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδίας
Ανακάλυψη κρυφού θαλάμου
Το 2010, το Υπουργείο Πολιτισμού, ιδιοκτήτης της βιβλιοθήκης, αποφάσισε την ανακαίνιση του κτιρίου της βιβλιοθήκης από την Αρχαιολογική Υπηρεσία της Ινδίας (ASI). Καθώς έκαναν την απογραφή του κτιρίου της βιβλιοθήκης, οι μηχανικοί συντήρησης ανακάλυψαν ένα άγνωστο μέχρι τότε δωμάτιο. Το μυστικό δωμάτιο στο ισόγειο, μεγέθους περίπου 1.000 τετραγωνικών ποδιών, δεν είχε κανενός είδους άνοιγμα.
Οι αρχαιολόγοι της ASI επιχείρησαν να βρουν κάποια είσοδο στον χώρο του πρώτου ορόφου (που αποτελεί την οροφή του δωματίου), αλλά η προσπάθεια αυτή ήταν μάταιη. Δεδομένου ότι το κτίριο είναι ιστορικής και πολιτιστικής σημασίας, η ASI αποφάσισε να ανοίξει μια τρύπα στον τοίχο αντί να τον γκρεμίσει. Υπάρχουν εικασίες ότι το δωμάτιο ήταν μία αίθουσα βασανιστηρίων που χρησιμοποιήθηκε από τον Γουόρεν Χάστινγκς και άλλους Βρετανούς αξιωματούχους, αλλά δεν αποκλείεται επίσης να ήταν δωμάτιο για την αποθήκευση θησαυρών.
Το 2011, ανακοινώθηκε τελικά ότι το δωμάτιο ήταν γεμάτο με λάσπη, πιθανώς για την ενίσχυση των θεμελίων του κτιρίου.
Επισκέψεις
Η Εθνική Βιβλιοθήκη βρίσκεται στην οδό Μπελβεντέρε στο Αλιπούρ. Είναι ανοιχτή μεταξύ 9 π.μ. και 8 μ.μ. όλες τις εργάσιμες ημέρες και μεταξύ 9.30 π.μ. και 6.00 μ.μ. τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες της κυβέρνησης της Ινδίας. Παραμένει κλειστή σε τρεις εθνικές εορτές, 26 Ιανουαρίου (Ημέρα Δημοκρατίας), 15 Αυγούστου (Ημέρα Ανεξαρτησίας) και 2 Οκτωβρίου (Επέτειος των γενεθλίων του Μαχάτμα Γκάντι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ινδία Ι
This Time Around (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)
Το This Time Around είναι τραγούδι του Αμερικανού καλλιτέχνη και στιχουργού Μάικλ Τζάκσον με βοηθητικά φωνητικά του ράπερ The Notorious B.I.G. Το τραγούδι εμφανίστηκε στο 9ο στούντιο άλμπουμ του Τζάκσον, ονόματι HIStory: Past, Present and Future, Book I, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995 ως two-disc set. Το τραγούδι και οι στίχοι γράφθηκαν από τον Τζάκσον, ενώ η μουσική από τους Ντάλλας Όστιν, Μπρούς Σβήντεν και Ρενέ Μούρ. Ο Ντάλλας Όστιν και ο Μάικλ Τζάκσον ήταν παραγωγοί, με τους Σβήντεν και Μούρ να συνεισφέρουν ως συμπαραγωγοί. Οι στίχοι του τραγουδιού αφορούν τα προβλήματα ενός μουσικού εξαιτίας της διασημότητας του. Τον Δεκέμβριο του 1995, το κομμάτι κυκλοφόρησε ως προωθητικό single στις ΗΠΑ, με radio edit και remixes. Το This Time Around είχε καλές θέσεις στα τσαρτ. Το τραγούδι έλαβε γενικά θετικές απόψεις από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς.
Προϊστορία
Το τραγούδι και οι στίχοι γράφτηκαν από τον Μάικλ Τζάκσον, ενώ η μουσική γράφτηκε από τους Ντάλλας Όστιν, Μπρους Σβήντεν και Ρενέ Μούρ. Το This Time Around είναι τραγούδι του Τζάκσον με επιπλέον φωνητικά από τον ράπερ The Notorious B.I.G. Ο Όστιν και ο Τζάκσον ήταν παραγωγοί, με τους Σβήντεν και Μουρ ως συμπαραγωγούς. Ηχογραφήθηκε το 1994 και το 1995, ως τραγούδι του HIStory: Past, Present and Future, Book I, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995, ως two-disc set.
Το This Time Around είναι κομμάτι της R&B, της hip-hop και της funk. Γράφθηκε σε μορφή common time, και παίχθηκε σε μορφή key της D minor. Το τέμπο του κομματιού είναι κατά μέσο όρο 108 κτυπήματα κάθε λεπτό. Το κομμάτι έχει μια βασική σειρά του Dm11–Dm9 και της εξέλιξης χορδής του. Οι στίχοι του κομματιού είναι για τα προβλήματα του Μάικλ και του Biggie λόγω της διασημότητας του, και το τραγούδι δείχνει ότι ο Τζάκσον κατηγορήθηκε άδικα. Στις 26 Δεκεμβρίου 1995, το κομμάτι κυκλοφόρησε από την Epic Records ως προωθητικό single μόνο στις ΗΠΑ. Το promo διαμορφώθηκε σε διαφορετικές εκδόσεις, ως standalone CD single με μόνο το τραγούδι, και ως 12" single με remixes και ως maxi-single.
Κυκλοφορία και κριτική
Το This Time Around έλαβε γενικά θετικές γνώμες. Ο Τζέιμς Χάντερ του Rolling Stone το περιέγραψε ως «dynamite jam» ότι είναι «ώριμο για remixes». Ο Τζvν Πάρελς, της The New York Times, πίστευε ότι οι στίχοι του Τζάκσον «νόμιζαν ότι είχαν τον έλεγχο του εαυτού μου». Παρά το γεγονός ότι το κομμάτι δεν έλαβε θέση στο Billboard Hot 100, είχε λάβει καλές θέσεις σε τσαρτ των ΗΠΑ. Έφθασε στο top forty του Billboard Rhythmic Top 40 (στη 36η θέση). Το τραγούδι έφθασε έως τη 18η θέση στο Billboard Dance Music/Club Play Singles το 1996. Το 1996, το κομμάτι επίσης έφθασε έως τη 23η θέση στο Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1995 Κατηγορία:Singles του 1995
Κνούτος Λαβάρντ
Ο Κνούτος Λαβάρντ (δανικά: Knud Lavard, 12 Μαρτίου 1096 - 7 Ιανουαρίου 1131) ήταν Δανός πρίγκιπας από τον Οίκο του Έστριντσεν και ο πρώτος δούκας του Σλέσβιχ (1120 - 1131). Ήταν ο μοναδικός νόμιμος γιος του Ερρίκος Α΄ της Δανίας και της Βοεντίλ Θάργκοτσντάττερ. Μεγάλωσε στο περιβάλλον της οικογένειας των Ιβίντ οι οποίοι θα γίνουν αργότερα οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του αλλά αδικήθηκε στην εκλογή του νέου βασιλιά (1104). Ο θείος του Νιλς της Δανίας τον τοποθέτησε στο Σλέσβιχ για να προστατέψει το βασίλειο από τις επιδρομές των Σλάβων (1115), τα επόμενα 15 χρόνια επήλθε ειρήνη στα σύνορα ο ίδιος πήρε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ και έγινε υποτελής του Γερμανού αυτοκράτορα. O Κνούτος Λαβάρντ ήταν το πρώτο μέλος του Οίκου των Έστριντσον που ασπάστηκε τα ιπποτικά ιδεώδη της μεσαιωνικής Γερμανίας με αποτέλεσμα να γίνει εξαιρετικά αγαπητός στον λαό της Δανίας και ο βασικός υποψήφιος για να διαδεχτεί τον θείο του στον θρόνο. Οι εχθροί του κινητοποιήθηκαν επειδή φοβήθηκαν την εύνοια που του είχε ο αυτοκράτορας Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ ο οποίος τον είχε αναγνωρίσει βασιλιά των Σλάβων.
Θάνατος και αγιοποίηση
Ο θείος του Νιλς και ο γιος του Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας επειδή είδαν να χάνουν τον θρόνο τους απο τον Κνούτο Λαβάρντ αποφάσισαν να αντιδράσουν αποτελεσματικά ο ίδιος ο ξάδελφος του Μάγκνους Α΄ τον παγίδευσε στο δάσος του Χάραλντστεντ και τον σκότωσε (1131). Ο Κνούτος Λαβάρντ τάφηκε στο αβαείο του Ρίνγκστεντ έναν από τους νεώτερους Βενεδικτικούς ναούς στη Δανία, τα υπολείμματα του μεταφέρθηκαν (1157) στην εκκλησία του Αγίου Μπέντ στο Ρίνγκστεντ. Ο τάφος του καταστράφηκε μετά τη Μεταρρύθμιση, τα υπολείμματα του ανακαλήφθησαν ξανά (1883) και ένας σταυρός ύψους 4 μέτρων ανεγέρθη στον τόπο θανάτου του (1902). Ο σκληρός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των μελών της οικογένειας Έστριντσεν συνεχίστηκε, ο δολοφόνος του Μάγκνους σύντομα σκοτώθηκε (1134) και τον θρόνο θα κληρονομήσει ο γιος του Βάλντεμαρ ο Μέγας ο οποίος θα αγιοποιήσει τον πατέρα του, η μνήμη του εορτάζεται στις 7 Ιανουαρίου ημέρα του θανάτου του.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ίνγκεμποργκ του Κιέβου, κόρη του Μστισλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Χριστίνας Ινγκεσντότερ της Σουηδίας απέκτησε:
Mundraub
Το Mundraub είναι διαδικτυακή πλατφόρμα για τον ακριβή εντοπισμό δένδρων και φρούτων που δεν ανήκουν σε ιδιώτες αλλά που βρίσκονται σε δημόσιους χώρους και που συνεπώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα από όλους τους πολίτες. Η πλατφόρμα συνδιαμορφώνεται ουσιαστικά με τη συμβολή των εγγεγραμμένων χρηστών της οι οποίοι συνεχώς την τροφοδοτούν με νέες τοποθεσίες όπου μπορεί κανείς να εντοπίσει φρούτα, βότανα ή ξηρούς καρπούς ελεύθερης χρήσης. Όπως τονίζουν οι Labaeye & Mieg, η πλατφόρμα αποτελεί ένα υβριδικό ψηφιακό εργαλείο, καθώς παροτρύνει τους χρήστες να χρησιμοποιήσουν άυλες ψηφιακές πηγές προκειμένου να ανακαλύψουν συλλογικά φυσικές υλικές πηγές (2016). Όπως άλλωστε τονίζει ο Bollier, η συλλογικότητα αποτελεί φυσική ανθρώπινη διάσταση και αιτία για ένα ευρύ φάσμα αστικών κοινών (2014/2016).