cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιχείρηση Kίτα
Η δύνημη ολοκλήρωσης ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου του 1945 και εθεάθει να φεύγει απο το λιμάνι απο ένα υποβρύχιο του Βασιλικού Ναυτικού. Παρόλα αυτά οι προσπάθειες του υποβρυχίου και μερικών ακόμα υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ να επιτεθούν μεταξύ 11 και 14 Φεβρουαρίου ήταν ανεπιτυχείς. Πάνω απο 88 αεροσκάφοι προσπάθησαν να βομβαρδίσουν την Δύναμη Ολοκλήρωσης, αλλά δεν τα κατάφεραν λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων. Μία ακόμα επίθεση υποβρυχίου στις 16 Φεβρουαρίου δεν έβλαψε κανένα απο τα Ιαπωνικά πλοία. Ως αποτέλεσμα, η Δύναμη Ολοκλήρωσης έφτασε τον προορισμό της στο Κούρε της Ιαπωνίας στις 20 Φεβρουαρίου χωρίς καμία απώλεια. Παρ'όλη την επιτυχία, η Ιαπωνική Κυβέρνηση αναγκάστηκε να σταματήσει τις προσπάθειές της για μεταφορά πετρελαίου απο την Νοτιοανατολική Ασία στην Ιαπωνία τον Μάρτιο, εξαιτίας των μεγάλων απωλειών που προκαλούσαν τα υποβρύχια της Συμμαχίας στα πετρελαιοφόρα, και όλα τα πλοία της Δύναμης Ολοκλήρωσης βυθίστηκαν εντός Ιαπωνικών θαλάσσιων υδάτων πριν το τέλος του πολέμου.
Υπόβαθρο
Το 1944, οι επιθέσεις των υποβρυχίων της Συμμαχίας σταμάτησαν επιτυχώς τις μεταφορές λαδιού και πετρελαίου απο την Νοτιοανατολική Ασία στην Ιαπωνία και μείωσαν σημαντικά τις μεταφορές και άλλων πρώτων υλών. Τα αποθέματα πετρελαίου της Ιαπωνίας σχεδών εξαντλήθηκαν. Τα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ βύθισαν πολλά πλοία της Ιαπωνίας το έτος 1944, συμπεριλαμβανομένων του θωρηκτού Kongō, επτά αεροπλανοφόρα και εννιά φρεγατών. Αρχές του 1945, η Ιαπωνική Κυβέρνηση έθεσε πως όλες οι διαδρομές των νηοπομπών απο τον νότο σύντομα θα σταματούσαν, και προσπάθησε να μεταφέρει προμήθειες πετραλαίου χρησιμοποιώντας πετρελαιοφόρα χρησιμοποιώντας φορτηγα πλοία. Μερικά Ιαπωνικά αεροπλανοφόρα επίσης χρησιμοποιήθηκαν για να μεταφέρουν δεξαμενές λαδιού απο την Σιγκαπούρη προς την Ιαπωνία.
11 Νοεμβρίου του 1944, τα δύο θωρηκτά υβριδικά αεροπλανοφόρα της τάξης Ise και Hyūga, υπο τις διαταγές του Υποναύαρχου Μάτσουντα Τσιάκι ξεκίνησαν απο την πατρίδα τους Ιαπωνία για τον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό. Αυτή η κίνηση έγινε ώστε να ενισχυθεί ο αριθμός των ήδη μαχώμενων Ιαπωνικών πλοίων αλλά και για να βρεθούν κοντά σε πηγή καυσίμων. Κάθε θωρηκτό αεροπλανοφόρο ήταν φορτωμένο με 910 τόνους πυρομαχικών για τις μονάδες που υπερσπίζονταν την Μανίλα στις Φιλιππίνες.
Λόγω συνεχών επιθέσεων αεροσκαφών της Συμμαχίας στην Μανίλα, τα δυό θωρηκτά ξεφόρτωσαν τα εφόδια στα Νησιά Σπράτλυ στις 14 Νοεμβρίου. Οι Σύμμαχοι είχαν μάθει για την σύνθεση και τους στόχους της Δύναμης Ολοκλήρωσης μέσω των πληροφοριών που αποκτήθηκαν από την αποκρυπτογράφηση ιαπωνικών ραδιοφωνικών σημάτων. Τα υποβρύχια της Συμμαχίας πήραν εντολή να μην επιτεθούν στα δύο θωρηκτά ενω πήγαιναν προς Σιγκαπούρη. Τα δύο πλοία επέστρεψαν στην Σιγκαπούρη 11 Νοεμβρίου του 1945. Ο στόλος των ΗΠΑ ανοίχτηκε στην Θάλασσα της νότιας Κίνας μεταξύ 10 και 20 Ιανουαρίου ψάχνοντας για τον Ιαπωνικό στόλο, αλλά δεν βρήκαν τα Ise και Hyūga.
Προετοιμασίες
Αρχές Φεβρουαρίου του 1945, το Ise, και το Hyūga και μερικά μικρά συνοδευτικά πλοία έλαβαν εντολές να πλεύσουν προς την Ιαπωνία για αυτό που ονομάστηκε Επιχείρηση Kita. Στόχος αυτής της επιχείρησης ήταν να επιστραφούν πλοία της Ιαπωνίας απο τον Νοτιοδυτικό Ειρηνικό στην Ιαπωνία φορτωμένα με σημαντικά εφόδια. Τα πλοία που επιλέχθηκαν να συνοδεύσουν τα θωρηκτα αεροπλανοφόρα ήταν η φρεγάτα Ōyodo και τα καταδρομικά Asashimo, Hatsushimo και Kasumi. Η ομάδα των 2 θωρηκτών και των συνοδευτικών πλοίων ονομάστηκε Δύναμη Ολοκλήρωσης (Ιαπ. 完部隊 - Kan-butai).
Tα πλοία της Δύναμης Ολοκλήρωσης αναχώρησαν στις 6 Φεβρουαρίου και ξεκίνησαν να φορτώνουν στην Σιγκαπούρη την επόμενη μέρα. Κατά την παραμονή τους εκεί και τα 6 πλοία φορτώθηκαν με εφόδια. Το Hyūga φορτώθηκε 4,944 βυτία καυσίμων αεροπλάνων αλλά και 326 βυτία απλής βενζίνης και 440 εργάτες. Το Ise φορτώθηκε με 5,200 βυτία καυσίμων αεροσκαφών και με 551 εργάτες. Η Ōyodo φορτώθηκε με 110 τόνους μπαρουτιού, 64 τόνους of βολφραμίου, 70 τόνους καυσίμων αεροσκαφών, 36 τόνους ψευδάργυρου και 18 τόνους υδράργυρου. Ακόμα 130 τόνοι μπαρουτιού μοιράστηκαν στα 3 καταδρομικά.
Πληροφορίες απο την "Ultra" έδωσαν στην Συμμαχία λεπτομέρειες για τις κινήσεις της Δύναμης Ολοκλήρωσης. Ο κυβερνήτης των υποβρυχίων της Συμμαχίας, ο Αντιναύαρχος James Fife, Jr, έθεσε σε προτεραιότητα το να σταματηθούν τα Ise και Hyūga απο το να φτάσουν την Ιαπωνία, και έβαλαν 15 υποβρύχια στην διαδρομή που γνώριζε πως θα ακολουθούσαν.
Προς στιγμής, the ο 7ος στόλος των ΗΠΑ είχε θέσει 4 θωρηκτά σε νερά των Φιλιππίνων για να φυλάν τον κόλπο Lingayen στην Λουσόν απο τις επιθέσεις των Ιαπωνικών δυνάμεων. Μία δυνατή εξτρατεία εναντίων των Ιαπωνικών ναυτικών δυνάμεων της Ιαπωνίας είχε σχεδιαστεί αλλά ακόμα δεν είχε ξεκινήσει.
Ταξίδι
εναλλ.=Map of Southeast Asia and East Asia between Singapore and Japan showing the approximate route of the Completion Force as described in the article|μικρογραφία|Το ταξίδι της Δύναμης Ολοκλήρωσης κατα προσέγγιση Η Δύναμη Ολοκλήρωσης ξεκίνησε το ταξίδι της το βράδυ της 10ης Φεβρουαρίου 1945. Η ώρα αναχώρησής της ορίστηκε έτσι λόγω των προβλέψεων των κακών καιρικών φαινομένων στον δρόμο για την Ιαπωνία. Το Βρετανικό υποβρύχιο Tantalus είδε τα πλοία να φεύγουν και τελικά τους επιτέθηκε 11 Φεβρουαρίου, αλλά εκδιώχθηκε απο ένα Ιαπωνικί αεροσκάφος. Στην συνέχεια έστειλα σήμα στα κεντρικά προς ενημέρωση του Fiffe. 4 θωρηκτά των ΗΠΑ βρίσκονταν στον κόλπο της Λουσόν. Τα πλοία έφυγαν απο τις Φιλιππινες στις 14 Φεβρουαρίου χωρίς να παίξουν κάποιον ρόλο στον εμποδισμό της Δύναμης Ολοκλήρωσης.
12 Φεβρουαρίου υποβρύχια των ΗΠΑ ξανα επιχείρησαν επίθεση εναντίων της Δύναμης Ολοκλήρωσης αλλά ανεπιτυχώς. Περίπου στην 1:45 π.μ., δυνάμεις των ΗΠΑ εντώπυσαν την Δύναμη Ολοκλήρωσης 14 χλμ μακρυά. Μία ώρα αργότερα, το Αμερικανικό πλοίο Blackfin εντώπυσε στα ραντάρ του τα Ιαπωνικά πλοία 24 χιλιόμετρα μακρυά. Τις επόμενες 14 ώρες μία ομάδα υποβρυχίων απο τα βόρεια προσπάθησαν να φτάσουν τα Ιαπωνικά πλοία και να επιτεθούν αλλα δεν τα κατάφεραν να φτάσουν σε κατάλληλη απόσταση.
Περισσότερα υποβρύχια προσπάθησαν να επιτεθούν την Δύναμη Ολοκλήρωσης στις 13 Φεβρουαρίου. Μία απο τις 3 βάρκες που συνόδευαν τα υποβρύχια ονόματι Bergall εντώπυσε τα Ιαπωνικά πλοία στις 12:30 πμ. Το υποβρύχιο ήταν βυθισμένο εκείνη την στιγμή και προσπάθησε να γυρίσει σε θέση επίθεσης, αλλά δεν μπόρεσε να πάει πιο κοντά στα πλοία απο περίπου 4,5 χλμ. Παρόλα αυτά έριξε έξι τορπίλες προς τα Ιαπωνικά πλοία, και όλες αστόχησαν. Το υποβρύχιο Blower προσπάθησε και αυτό με 5 τορπίλες να οδεύουν προς της Δύναμη Ολοκλήρωσης μα και αυτές αστόχησαν. Τα υποβρύχια Bashaw και Flasher, υπο την εντολή του Υποναύαρχου Fife εντώπυσαν τα πλοία της Δύναμης Ολοκλήρωσης το απόγευμα της 13ης Φεβρουαρίου. Το Bashaw προσπάθησε να τους επιτεθεί μα ένα απο τα θωρηκτά το εντώπυσε και έστειλε αεροσκάφος να του επιτεθεί. Το Bashaw αναγκάστηκε να βυθιστεί όταν και το ίδιο το θωρηκτό άρχισε να πυροβολεί με το κεντρικό του κανόνι, και έτσι κανένα απο τα δυό υποβρύχια δεν κατάφερε να τους σταματήσει. Συγχρόνως τα άλλα υποβρύχια στην περιοχή προσπάθησαν να φτάσουν την Δύναμη Ολοκλήρωσης μα κανένα δεν τα κατάφερε.
14 Φεβρουαριου έγινε προσπάθεια αεροπορικής επίθεσης κατά της Δύναμης Ολοκλήρωσης. Σύννεφα πάνω απο την Δύναμη όμως απέτρεψαν τα αεροσκάφοι να τους εντωπύσουν. Αυτή ήταν και η τελευταία προσπάθεια της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ να βομβαρδίσουν την Δύναμη Ολοκλήρωσης. Δύο Αυστραλιανά καταδρομικά αφέθηκαν απο την επιχείρηση για άλλα καθήκοντα στις 15 Φεβρουαρίου.
Ο Αντιναύαρχος Τσαρλς A. Λόκγουντ μετά απο τις αποτυχημένες προσπάθειες των υποβρυχίων να σταματήσουν την Δύναμη Ολοκήρωσης στην Κινεζική Θάλασσα, έθεσε άλλα 11 υποβρύχια στην διαδρομή που ακολουθούσε η Δύναμη προς Ιαπωνία. Η Δύναμη Ολοκλήρωσης έφτασε τα Νησιά Matsu το βράδυ της 15ης Φεβρουαρίου, και αγκυροβόλησε εκεί για 5 ώρες. Τα Ιαπωνικά πλοία συνέχισαν το ταξίδι τους τα μεσάνυχτα μέσω του Πορθμού Κάνμον, και τα καταδρομικά Kamikaze και Nokaze γίναν μέρος της Δύναμης για κάποιες ώρες της μέρας. Στις 16 Φεβρουαρίου, το υποβρύχιο των ΗΠΑ Rasher εντώπυσε την Δύναμη Ολοκλήρωσης και έριξε έξι τορπίλες με κατεύθυνση ένα απο τα συνοδευτικά της, αλλά όλες αστόχησαν. Εκείνη την ώρα τα πλοία ταξίδευαν με ταχύτητα 33 χλμ. Κανέναν απο τα άλλα Αμερικανικά υποβρύχια που είχε θέσει ο Λόκγουντ δεν ήρθαν σε επαφή με τα Ιαπωνικά πλοία καθώς ταξίδεψαν προς τον Νότο.
Η Δύναμη Ολοκλήρωσης έκανε ολόκληρο το ταξίδι της σε περίπου 10 μέρες. Αφού ξέφυγε απο τις περιπόλους των Συμμάχων στις 16 Φεβρουαρίου αγγειροβόλεισε σε ένα νησί κοντά στην Σαγκάη και στις 18 Φεβρουαρίου έφτασε στο Sacheon στην Ανατολική ακτή της Κορέας. Η Δύναμη Ολοκλήρωσης έφυγε απο το λιμάνι της Sacheon στις 19 Φεβρουαρίου και έφτασε στο Ιαπωνικό νησί Mutsurejima στις 4 μμ της ίδιας μέρας. Έμεινε όλο το βράδυ και τελικά έφυγε για το Κούρε όπου και έφτασε στις 20 Φεβρουαρίου. Τα θωρηκτά αεροπλανοφόρα της τάξης Ise και η συνοδεία τους ήταν από τα τελευταία πολεμικά πλοία που έφτασαν με ασφάλεια στην Ιαπωνία μέσω του Νοτιοδυτικού Ειρηνικού.
Επακόλουθο
Οι ναυτικοί διοικητές των Συμμάχων απογοητεύτηκαν απο την αποτυχια των 26 υποβρυχίων που πήγαν κατά της Δύναμης Ολοκλήρωσης και δεν κατάφεραν να προκαλέσουν ζημιά σε κανένα απο τα πλοία. Ο Fife ότι αυτό έγινε λόγω της υψηλής ταχύτητας των Ιαπωνικών πλοίων, των καιρικών συνθηκών την ώρα της επιχείρησης και το γεγονός ότι τα Ιαπωνικά πλοία είχαν τον κατάλληλο εξοπλισμό ώστε να ανιχνεύουν τα υποβρύχιά τους. Σε ένα γράμμα προς τον Λόκγουντ, έγραψε πως η αποτυχία των υποβρυχίων "ήταν ένα πικρό χάπι για εμένα και δεν έχω κανένα άλλοθι". Ο Λόκγουντ έφταιξε για την τοποθέτηση των 11 υποβρυχίων αρκετά πιο δυτικά απο την Δύναμη λόγω λάθος πληροφοριών, και είπε στον Fife πως "η ισχή μας στέρεψε την τελευταία στιγμή. ίσως εξαρτήθηκα πολύ σε αυτήν".
Αφού έφτασαν στην Ιαπωνία, τα Ise και Hyūga στάλθηκαν να φυλάν τα αντιαεροπορικά στην ναυτική βάση της Κούρε. Λόγω έλειψης καυσίμων, τα πλοία δεν ξανα τοποθετήθηκαν στην θάλασσα, και βυθίστηκαν και τα δύο κατά την διάρκεια της επίθεσης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στην Κούρε μεταξύ 24 και 28 Ιουλίου του 1945. Η φρεγάτα Ōyodo έγινε μέρος των εκπαιδευτικών πλοίων της Κούρε και παρέμεινε στο λιμάνι μέχρι που βυθιστηκε στις 28 Ιουλίου. Τα τρία καταδρομικά επίσης δεν κατάφεραν να περάσουν τον πόλεμο. Τα Asashimo και Kasumi έπεσαν θύματα Αμερικανικού αεροπλανοφόρου ενώ συνόδευαν το θωρηκτό Yamato κατα την διάρκεια της Επιχείρησης Τεν Γκο στις 6 Απριλίου, και το Hatsushimo βυθίστηκε αφού έπεσε σε νάρκη κοντά στο ΜαΪζούρου στις 30 Ιουλίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ναυμαχίες Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Ιαπωνίας Κατηγορία:Πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολεμικά πλοία των ΗΠΑ
Κωνσταντίνος Μουρατίδης
Ο '''Κωνσταντίνος Χαρ. Μουρατίδης''' (1890 - 16 Σεπτεμβρίου 1964) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος θήτευσε ως βουλευτής.
Βιογραφία
Γιος του Χαραλάμπου Μουρατίδη, γεννήθηκε στον Καύκασο και υπηρέτησε στο στρατό της Ρωσίας. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στις Σέρρες και έγινε πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων και Καυκασίων του νομού.
Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξελέγη βουλευτής Σερρών για πρώτη φορά το 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1936 και του 1946, λαμβάνοντας στις τελευταίες εκλογές 3.177 ψήφους, εκλεγείς από την δεύτερη κατανομή. Τέλος επανεξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 16 Σεπτεμβρίου 1964 και κηδεύτηκε την επομένη από το ναό της του Θεού Σοφίας. Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησαν δύο γιους και μία κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Νικόμαχος (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Νικόμαχος μπορεί να αναφέρεται:
Πίτερ Ο' Νιλ
Ο Σερ Πίτερ Ο' Νιλ (Peter Charles Paire O'Neill, CMG, 1964-), είναι πολιτικός από την Παπούα Νέα Γουινέα, πρωθυπουργός από το 2011 ως το 2019. Σπούδασε λογιστικά και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2002. Υπηρέτησε σε διάφορα χαρτοφυλάκια, ανάμεσά τους σε εκείνο των Οικονομικών, προτού γίνει πρωθυπουργός. Έπειτα από σφοδρή διαμάχη με τον πρώην πρωθυπουργό Μάικλ Σομάρε, ο Ο' Νιλ τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία και έγινε πρωταγωνιστής σε μία πολιτική κρίση, η οποία τερματίστηκε με τη διεξαγωγή νέων γενικών εκλογών το 2012, τις οποίες κέρδισε το κόμμα του Ο' Νιλ. Στις εκλογές του 2017 ο πρωθυπουργός επανεξελέγη. Στις 29 Μαΐου 2019 υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία.
Σπουδές και πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Λάιαγκαμ στην επαρχία Νοτίων Υψιπέδων στις 13 Φεβρουαρίου 1964. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στις Εμπορικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο της Παπούα Νέας Γουινέας (UPNG) και στη συνέχεια τιμητικό πτυχίο στα λογιστικά. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με τη λογιστική από το 1989.
Εξελέγη στο κοινοβούλιο για πρώτη φορά το 2002 στην Ιαλιμπού-Παντζία. Επανεξελέγη το 2007, το 2012 και το 2017. Υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας και Βιομηχανικών Σχέσεων στην κυβέρνηση του Μάικλ Σομάρε και το 2003 έγινε υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών, αξίωμα που διατήρησε ως την αποπομπή του, το 2004. Το κόμμα του (PNC) εγκατέλειψε τον κυβερνητικό συνασπισμό και ο Ο' Νιλ προσχώρησε στην αντιπολίτευση. Την ίδια χρονιά εν μέσω σφοδρού αγώνα για την ηγεσία, κατάφερε να γίνει αρχηγός της αντιπολίτευσης. Μετά την τελική ψήφο, ο πρόεδρος του συνεδρίου αρχικά δεν ήθελε να τον αναγνωρίσει και ισχυρίστηκε ότι ο Πίτερ Γιάμα ήταν ο ηγέτης της αντιπολίτευσης. Τότε ο Ο' Νιλ επεχείρησε χωρίς επιτυχία να προκαλέσει πρόταση δυσπιστίας. Ωστόσο, μετά τις εκλογές του 2007 ο Ο' Νιλ επανήλθε στην κυβέρνηση του Σομάρε ως υπουργός Δημοσίων Υπηρεσιών. Τον Ιούλιο του 2010 διορίστηκε υπουργός Οικονομικών. Ο ασθενών Σομάρε όρισε προσωρινό αντικαταστάτη του τον Σαμ Άμπαλ, ο οποίος υποβάθμισε τον Ο' Νιλ σε υπουργό Δημοσίων Έργων τον Ιούλιο του 2011.
Πρωθυπουργός
Το 2011 ο Ο' Νιλ απέσυρε ξανά την εμπιστοσύνη του από τον Σομάρε και πρωτοστάτησε σε κίνηση για την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία, ενώ εκείνος ήταν ασθενής στη Σινγκαπούρη. Ο Ο' Νιλ εξελέγη νέος πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο με 70 ψήφους επί συνόλου 94. Οι υποστηρικτές του Σομάρε προσέφυγαν σε δικαστήρια και τελικά το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Σομάρε ήταν ο νόμιμος πρωθυπουργός. Ο Ο' Νιλ αρνήθηκε να αποχωρήσει και η πολιτική κρίση κορυφώθηκε. Ο γενικός κυβερνήτης έκρινε ότι έπρεπε να διεξαχθούν νέες εκλογές. Τελικά, οι εκλογές διεξήχθησαν το 2012 και νικητής αναδείχθηκε ο Ο' Νιλ, με το κόμμα του (PNC) να εξασφαλίζει 27 έδρες έναντι μόνο 5 που διέθετε στην προηγούμενη βουλή. Συνακόλουθα έλαβε σχηματισμού κυβέρνησης αν και δεν διέθετε αυτοδυναμία. Σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού, με 94 βουλευτές να την εγκρίνουν στο 119μελές κοινοβούλιο.
Παρά την έντονη διαφωνία τους, ο πρώην πρωθυπουργός Σομάρε έλαβε μέρος στην νέα κυβέρνηση συνασπισμού. Οι εκλογές του 2017 έδωσαν για το κόμμα του Ο' Νιλ τον ίδιο αριθμό εδρών (27) όπως στις εκλογές του 2012. ) Με την υποστήριξη 60 βουλευτών και με το κόμμα του να είναι το μεγαλύτερο στη βουλή, ο Ο' Νιλ έγινε ξανά πρωθυπουργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Παπούα Νέας Γουινέας
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Diary of a Wimpy Kid: Old School) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, και το δέκατο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κυκλοφόρησε από την Amulet Books στις 3 Νοεμβρίου του 2015, ενώ στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.
Πλοκή
Ο Γκρεγκ Χέφλι αναρωτιέται εάν η ζωή ήταν καλύτερη παλιότερα, καθώς η πόλη του καταργεί τις ηλεκτρονικές συσκευές από την καθημερινότητα. Ενώ η οικογένεια των Χέφλι συνέχεια περνάει εντάσεις, ο Γκρεγκ προσπαθεί να βρει τρόπους να επιβιώσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Μαχανταρμαρακσίτα
Ο Μαχανταρμαρακσίτα (Σανσκριτικά: Mahadharmaraksita, δηλ. «Μέγας προστάτης του Ντάρμα») ήταν Έλληνας («Γιόνα» στα Πάλι και «Γιαβάνα» στα Σανσκριτικά, δηλ. «Ίωνας») Βουδιστής μοναχός και διδάσκαλος, ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ινδοέλληνα βασιλιά Μενάνδρου Α'.
Στο ιστορικό κείμενο «Μαχαβάμσα» («Μεγάλο Χρονικό»), γραμμένο στη γλώσσα Πάλι, αναφέρεται πως ο Μαχανταρμαρακσίτα ταξίδεψε από την πόλη «Αλασάνδα» (πιστεύεται ότι είναι η Αλεξάνδρεια του Καυκάσου, περίπου 150 χιλιόμετρα βόρεια της σημερινής Καμπούλ, ή, ενδεχομένως, η Αλεξάνδρεια Αραχωσίας), με 30.000 μοναχούς, για την τελετή εγκαινίων της Μεγάλης Στούπας στην Ανουρανταπούρα της Σρι Λάνκα, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκεύη της λίγο μετά το θάνατο του βασιλιά της Σρι Λάνκα Ντουταγκαμάνι (βασίλεψε 161 - 137 π.Χ.).
Η «Μαχαβάμσα» παραθέτει τις αποστολές των λατρευτών που επισκέφθηκαν τη Σρι Λάνκα για την καθιέρωση της Μεγάλης Στούπας, εξηγώντας ότι: Η αναφορά αυτή θεωρείται ότι έχει αρκετές ιστοριογραφικές επιπτώσεις όσον αφορά τον ρόλο των Ελλήνων στη Βουδιστική κοινότητα εκείνης της εποχής: Ένα άλλο κείμενο, το «Μιλίνδα Πάνχα» («Μενάνδρου Διάλογος»), καθώς και αρχαιολογικά στοιχεία, αποδεικνύουν πως ο Μένανδρος κυβερνούσε μια τεράστια αυτοκρατορία στη βόρεια Ινδία, και πως, ασπαζόμενος το Βουδισμό, έγινε «αρχάτ» («φωτισμένος», «τελειοποιημένος», δηλ. αυτός που έχει φτάσει στη νιρβάνα). Σύμφωνα με την Βουδιστική παράδοση, ο Μένανδρος υπήρξε μέγας ευεργέτης της Βουδιστικής πίστης, στο ίδιο επίπεδο με τον Ινδό Ασόκα και τον Κοσσανό Κανίσκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες Κατηγορία:Βουδιστές μοναχοί Κατηγορία:Έλληνες Βουδιστές
Καμπούλο
Το Καμπούλο (Cambulo) είναι πόλη και δήμος στη βορειοανατολική Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 120.127 κατοίκων το 2014.
A Day at the Races
Ο τίτλος A Day at the Races, μπορεί να αναφέρεται:
Καμπούλο
Διοίκηση
Η πόλη του Καμπούλο είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου στην Επαρχία Λούνα Νόρτε. Ο δήμος καλύπτει έκταση 41.607 χλμ².
Ο δήμος του Καμπούλο αποτελείται από τέσσερις κοινότητες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Το Ναυπηγείο του Γκντανσκ (Stocznia Gdańska, πρώην Ναυπηγείο Λένιν) είναι μεγάλο ναυπηγείο, το οποίο βρίσκεται στο Γκντανσκ της Πολωνίας. Το ναυπηγείο απέκτησε διεθνή φήμη όταν το συνδικάτο Αλληλεγγύη (Solidarność) ιδρύθηκε εκεί τον Σεπτέμβριο του 1980. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του ποταμού Μάρτφα Βίσουα και της νήσου Όστρουφ.
Ιστορία
Το Ναυπηγείο του Γκντανσκ ιδρύθηκε το 1946 ως κρατική εταιρεία, στις τοποθεσίες των πρώην γερμανικών ναυπηγείων Schichau-Werft και Danziger Werft, όπου και τα δύο υπέστησαν σημαντικές ζημιές στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την 1η Ιουλίου 1952, μια κρατική επιχείρηση με το όνομα Baza Remontowa – Ostrow (Επισκευαστική Βάση - Όστρουφ) ιδρύθηκε στη νήσο Όστρουφ. Το όνομα άλλαξε σε Gdańska Stocznia Remontowa (Ναυπηγείο Επισκευής Πλοίων του Γκντανσκ) αργότερα μέσα στο έτος. Κατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, το συγκρότημα ήταν γνωστό ως Ναυπηγείο του Γκντανσκ και Ναυπηγείο Βλαντιμίρ Λένιν στο Γκντανσκ (1967–89).
Το Βόρειο Ναυπηγείο (Stocznia Północna) ιδρύθηκε επίσης τον Ιούνιο του 1945, όταν ήταν γνωστό ως Ναυπηγείο Νο. 3. Οι δραστηριότητές της ήταν κυρίως παραγωγή και επισκευές τρένων, τραμ και μικρών πλωτών μονάδων. Τον Δεκέμβριο του 1945, το Ναυπηγείο Νο. 3 είχε εργατικό δυναμικό 694 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων 8 μηχανικών και 28 τεχνικών. Οι καθελκύσεις ξεκίνησαν το 1948 – παραδόθηκαν τα ιστιοφόρα ψαράδικα πλοία για το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Αλιείας του Γκντανσκ και κατασκευάστηκαν 53 λέμβοι διάσωσης. Το 1949, το ναυπηγείο άρχισε να παράγει αλιευτικές μηχανότρατες. Το Φεβρουάριο του 1950, το Ναυπηγείο No 3 άλλαξε το όνομά του σε Βόρειο Ναυπηγείο και το 1951 τερμάτισε την παραγωγή τρένων, ειδικευόμενοι αντ΄ αυτού σε μικρά φορτηγά πλοία, αλιευτικά και επιστημονικά πλοία. Το 1952 το ναυπηγείο παρέδωσε 14 πλοία. Μετά το 1955, το ναυπηγείο κατασκεύασε πλοία για τα ναυτικά της Πολωνίας, της ΕΣΣΔ, της Βουλγαρίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Ανατολικής Γερμανίας – κυρίως για σκάφη αποβίβασης στρατευμάτων, υδρογραφικά, διάσωσης, εκπαίδευσης και τορπιλοβόλα. Το 1975 το ναυπηγείο ονομάστηκε «Ήρωες του Βέστερπλατε».
Το 1980, το Γκντανσκ ήταν η περιοχή για τα γεγονότα που σηματοδότησαν την αρχή της οργανωμένης αντίστασης στην κομμουνιστική δικτατορία στην Ανατολική Ευρώπη. Μια απεργία από 17.000 ναυπηγούς ανέδειξε την Αλληλεγγύη (Solidarność), με επικεφαλής τον ηλεκτρολόγο ναυπηγείων Λεχ Βαλέσα, που αναγνωρίζεται ως το πρώτο μη κομμουνιστικό συνδικάτο στο τότε Σοβιετικό Μπλοκ. Το συνδικάτο ήταν ένα από τα πρώτα επιτυχημένα βήματα σε μια εκστρατεία πολιτικής αντίστασης που συνέβαλε στην τελική κατάρρευση του κομμουνισμού σε ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη.
Μέσα από τη δεκαετία του 1980, το Βόρειο Ναυπηγείο συνέχισε να παράγει μηχανότρατες, αλιευτικά σκάφη, υδρογραφικές μονάδες και αποβατικά σκάφη στρατευμάτων για τη Σοβιετική Ένωση - τα τελευταία τέσσερα παραδόθηκαν το 1991. Τα συμβόλαια που υπογράφηκαν με το Πολωνικό Ναυτικό της κομμουνιστικής εποχής παραδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι δυσκολίες στην παγκόσμια αγορά ανάγκασαν σε ριζικές αλλαγές και το ναυπηγείο άρχισε να εξειδικεύεται στα εμπορευματοκιβώτια φορτίου, κυρίως για τη Γερμανία και τη Νιγηρία.
Το 1990, η κρατική Stocznia Gdańska έγινε μετοχική εταιρεία με 61% σε μετοχές του Εθνικού Δημοσίου και 31% ανήκε σε υπαλλήλους. Από τότε, το Ναυπηγείο του Γκντανσκ λειτουργεί ως Stocznia Gdańsk Α.Ε.. Την 1η Απριλίου 1993, το Βόρειο Ναυπηγείο «Ήρωες του Βέστερπαλτε» έγινε εταιρεία, με την επωνυμία Βόρειο Ναυπηγείο Α.Ε.. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το ναυπηγείο παρήγαγε επιβατικά σκάφη, αλιευτικά σκάφη, ρυμουλκά και σκάφη για τη βιομηχανία ανοιχτής θαλάσσης. Από τον Ιούνιο του 2003, κύριος μέτοχος είναι η Ναυπηγείο «Επισκευής» του Γκντανσκ. Η Βιομηχανική Ένωση Ντονμπάς απέκτησε το 75% των μετοχών του ναυπηγείου μέσω ιδιωτικοποίησης το 2007, με το υπόλοιπο μερίδιο να κατέχεται από την πολωνική κυβέρνηση. Η πολωνική κυβέρνηση ανέκτησε τα μερίδια του ναυπηγείου από την Βιομηχανική Ένωση Ντονμπάς το 2018, φτάνοντας το 50%.
Ως μέρος του Επισκευαστικού Ομίλου, το Βόρειο Ναυπηγείο μπορεί να προσφέρει άκρως τεχνικά εξειδικευμένα προϊόντα – από το σχεδιασμό έως το πλήρη εξοπλισμό πλοίων. Το ναυπηγείο παράγει πλέον εξειδικευμένα πλοία, συμπεριλαμβανομένων πλοίων μεταφοράς φυσικού αερίου, επιβατηγά οχηματαγωγά, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, πλοία ανοικτής θαλάσσης, υδρογραφικά και επιστημονικά πλοία. Αυτά τα πλοία φέρουν σημαίες των: Δανίας, Φινλανδίας, Γερμανίας, Νορβηγίας, Ηνωμένου Βασιλείου, Η.Π.Α. και Πολωνίας.
Πρώτο πλοίο
μικρογραφία|308x308εσ| [[SS Sołdek|SS Sołdek, το πρώτο πλοίο που κατασκευάστηκε στην Πολωνία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]] Το SS Sołdek (ένα φορτηγό πλοίο κάρβουνου και μεταλλεύματος) ήταν το πρώτο πλοίο που κατασκευάστηκε στην Πολωνία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθελκύστηκε στις 6 Νοεμβρίου 1947 για έναν Πολωνό ιδιοκτήτη και ήταν το πρώτο από τα 29 πλοία τύπου Project B30, που ναυπηγήθηκε το 1949-1954 στο Ναυπηγείο του Γκντανσκ.
Το SS Sołdek διατηρείται τώρα ως πλοίο μουσείου στο Γκντανσκ.
Πακιστανικές γενικές εκλογές (2018)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Πακιστάν στις 25 Ιουλίου 2018, έπειτα από την ολοκλήρωση της θητείας της απερχόμενης κυβέρνησης. Σε εθνικό επίπεδο, οι εκλογές διενεργήθηκαν σε 270 εκλογικές περιφέρειες, η καθεμιά από τις οποίες εξέλεξε ένα μέλος στην Εθνοσυνέλευση. Σε επαρχιακό επίπεδο, έγιναν εκλογές σε καθεμιά από τις 4 επαρχίες για την ανάδειξη των μελών των Επαρχιακών Συνελεύσεων (MPA).
Ως αποτέλεσμα των εκλογών, το Πακιστάν Ταχρίκ ι Ινσάφ (PTI) έγινε το μεγαλύτερο ενιαίο κόμμα σε εθνικό επίπεδο τόσο σε λαϊκή ψήφο όσο και σε έδρες. Σε επίπεδο επαρχιών, το PTI παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στην Χάιμπερ Παχτούνκουα (KP). Το Λαϊκό Κόμμα (PPP) παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στις επαρχιακές εκλογές στην Σιντκαι το νεοσύστατο Κόμμα Αγουάμι του Μπαλουχιστάν (BAP) έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στις αντίστοιχες εκλογές στην επαρχία Μπαλουχιστάν. Στην επαρχία Πουντζάμπ, στο κοινοβούλιο δεν είχε κανένα κόμμα αυτοδυναμία μετά τις εκλογές, όμως σε άμεσα εκλεγμένες έδρες επικράτησε ο Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) (PML-N) και αναδείχθηκε μεγαλύτερο κόμμα με οριακό αποτέλεσμα. Όμως, μετά την προσχώρηση πολλών ανεξάρτητων υποψηφίων στο PTI, το τελευταίο έγινε το μεγαλύτερο κόμμα και σχημάτισε κυβέρνηση.
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Σήμερα
δεξιά|μικρογραφία| Άποψη του ναυπηγείου το 2009 Για πάνω από 60 χρόνια, το Ναυπηγείο του Γκντανσκ έχει παραδώσει περισσότερα από 1.000 ποντοπόρα πλοία σε ιδιοκτήτες σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια, οι κορυφαίες παραδόσεις ήταν τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και πλοίων, τα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και τα επιβατηγά οχηματαγωγά οχήματα μεταφορών. Τα περισσότερα πλοία σχεδιάζονται στο δικό τους γραφείο σχεδιασμού. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή πλοίων παρέμεινε η κύρια δραστηριότητα του ναυπηγείου. Οι εργασίες για την υπεράκτια βιομηχανία ξεκίνησαν τον 21ο αιώνα.
Πακιστανικές γενικές εκλογές (2018)
Οι δημοσκοπήσεις πριν την προεκλογική εκστρατεία είχαν αρχικά δείξει ότι ο Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) (PML-N) θα επικρατούσε του PTI. Ωστόσο, τα δεδομένα ανατράπηκαν λίγες εβδομάδες πριν ανοίξουν οι κάλπες, με πολλές δημοσκοπήσεις να φέρουν επικρατέστερο νικητή το PTI. Τελικά, το αποτέλεσμα ήταν το PTI να κερδίσει ποσοστό 31,82% των ψήφων (το υψηλότερο ποσοστό από την ίδρυση του κόμματος), ενώ το PML-N σημείωσε απώλειες με ποσοστό 24,35%. Στις παραμονές των εκλογών, υπήρξαν καταγγελίες για προεκλογικές παρατυπίες, τις οποίες φέρονται να είχαν πράξει ο στρατός και οι μυστικές υπηρεσίες προκειμένου τα αποτελέσματα να ευνοήσουν το PTI και να είναι δυσμενή για το PML-N.
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Σήμερα
Τα ναυπηγεία του Γκντανσκ έχουν περάσει δύσκολες στιγμές. Κάποτε τόπος εργασίας για πάνω από 20.000 άτομα, τα ναυπηγεία του Γκντανσκ παρέχουν μόνο 2.200 θέσεις εργασίας σήμερα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποστηρίξει ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης για το ναυπηγείο.
Πακιστανικές γενικές εκλογές (2018)
Πάντως, η Εκλογική Επιτροπή (ECP) απέρριψε τις πληροφορίες για νοθεία στις εκλογές, τονίζοντας ότι εκείνες ήταν ελεύθερες και δίκαιες. Η ΕΕ ανακοίνωσε ότι δεν υπήρξαν παρατυπίες την ημέρα της ψηφοφορίας και ότι οι εκλογές ήταν διαφανείς. Μία ημέρα μετά τις εκλογές, το PML-N παραδέχθηκε την ήττα του.
Λόγω λαθών στη διαδικασία, έγινε επαναληπτική καταμέτρηση σε 70 εκλογικές περιφέρειες με εντολή της εκλογικής επιτροπής. Έπειτα από αυτήν, το PTI του Ιμράν Χαν ανακηρύχθηκε επίσημα νικητής των εκλογών.
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Σήμερα
Η Πύλη Νούμερο 2 του ναυπηγείου, επί δεκαετίες επίκεντρο απεργιών και εορτασμών, έχει γίνει προορισμός προσκυνήματος.
Το 2005, ο Γάλλος συνθέτης ηλεκτρονικής μουσικής Ζαν Μισέλ Ζαρ, πραγματοποίησε μια συναυλία πολυμέσων στο ναυπηγείο για να γιορτάσει την 25η επέτειο του κινήματος Αλληλεγγύη. Η συναυλία ήταν μια μοναδική εκδήλωση, προσέλκυσε 170.000 θεατές στο χώρο, πάνω από 6 εκατομμύρια τηλεθεατές και είχε ως αποτέλεσμα την κυκλοφορία του άλμπουμ Live from Gdańsk (2005).
Πακιστανικές γενικές εκλογές (2018)
Εκλογικό σύστημα
Τα 342 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν με 2 μεθόδους σε τρεις κατηγορίες. Τα 272 εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. 60 έδρες προεπιλέχθηκαν για γυναίκες και 10 για τις θρησκευτικές μειονότητες, με τη χρήση του ελάχιστου ποσοστού του 5% για την εκλογή τους. Το ποσοστό αυτό δεν βασίζεται στον αριθμό των ψήφων, αλλά στον αριθμό των εδρών που λαμβάνει η ομάδα. Προκειμένου να πετύχει την απλή πλειοψηφία, ένα κόμμα έπρεπε να καταλάβει 137 έδρες.
Προεκλογική βία
Πολλές εκρήξεις βομβών έγιναν πριν την ημέρα των εκλογών, τον Ιούλιο του 2018. Στις 10 Ιουλίου σκοτώθηκαν 20 άτομα και άλλα 63 τραυματίστηκαν σε επίθεση αυτοκτονίας στην Πεσαβάρ, για την οποία ανέλαβαν την ευθύνη οι Ταλιμπάν του Πακιστάν (Tehrik-i-Taliban Pakistan ή TTP). Η επίθεση έγινε στη διάρκεια πολιτικής συγκέντρωσης του ANP. Ένας από τους υποψηφίους του κόμματος, ο Χαρούν Μπιλούρ, ήταν ανάμεσα στους νεκρούς, με αποτέλεσμα να αναβληθεί από την εκλογική επιτροπή η ψηφοφορία στην περιφέρεια που εκλεγόταν. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 13 Ιουλίου σκοτώθηκαν 154 άτομα και τραυματίστηκαν άλλα 220 και πλέον, σε δύο ξεχωριστές βομβιστικές επιθέσεις σε εκλογικές συγκεντρώσεις στις επαρχίες Μαστούνγκ και Μπανού. Στις 22 Ιουλίου φονεύτηκε σε επίθεση με βόμβα σε όχημα ένας υποψήφιος του PTI στην περιφέρεια PK-99, ο Ικραμουλάχ Γκανταπούρ και ο οδηγός του.
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Σήμερα
Ο Ντέιβιντ Γκίλμορ, κιθαρίστας των Pink Floyd, πραγματοποίησε μια συναυλία στο ναυπηγείο το 2006, για να εορτάσει την επέτειο της Πολωνικής επανάστασης ως μέρος του κινήματος Αλληλεγγύη. Η συναυλία, η οποία προσέλκυσε 50.000 θεατές, έκλεισε την παγκόσμια περιοδεία του το 2006 για την υποστήριξη του On an Island (2006) και τεκμηριώθηκε στο άλμπουμ Live in Gdańsk (2008).
Πακιστανικές γενικές εκλογές (2018)
Σχηματισμός κυβέρνησης
Μετά τις εκλογές, άρχισαν συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Στις 2 Αυγούστου ο Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N), το Λαϊκό Κόμμα, το Muttahida Majlis-e-Amal και το Εθνικό Κόμμα Αγουάμι ανακοίνωσαν τον σχηματισμό ενός “Συνασπισμού της Μείζονος Αντιπολίτευσης” μέσω του οποίου ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, ο Πρωθυπουργός και άλλοι σημαίνοντες αξιωματούχοι θα διορίζονταν και θα εκλέγονταν από κοινού. Πρόεδρος της βουλής εξελέγη προσκείμενος στο PPP, αντιπρόεδρος στο MMA και πρωθυπουργός στο PML-N. Όμως, στις 16 Αυγούστου, έπειτα από την εκλογή του προέδρου, το, PPP αποφασίσει να μην υποστηρίξει τον Σεμπχάζ Σαρίφ για την πρωθυπουργία, λόγω των δηλώσεων που είχε κάνει ο ίδιος για τον πρώην πρόεδρο του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι.
Στις 17 Αυγούστου 2018 εξελέγη πρωθυπουργός με 176 ψήφους ο υποψήφιος του Pakistan Tehreek-e-Insaf Ίμραν Χαν αντίπαλός του, Σεχμπάζ Σαρίφ έλαβε 81 ψήφους και 53 βουλευτές ψήφισαν "παρών".
Παραπομπές
2018 Πακισταν
Ναυπηγείο του Γκντανσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Γκντανσκ Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα Γκντανσκ
Κοινότητα Σηρικαρίου
Η Κοινότητα Σηρικαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 419Α - 29/11/1926 με την απόσπαση του οικισμού Συρικάρι από την κοινότητα Καλαθενών και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς: Κιολιανά, Κωστογιάννηδες και Σινενιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Γιώργος Μιχαηλίδης
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης (Νέα Ιωνία Αττικής 1 Οκτωβρίου 1938 - Μαρούσι 21 Οκτωβρίου 2018) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία Αττικής το 1938. Το φθινόπωρο του 1965 ίδρυσε το Θέατρο Νέας Ιωνίας, το οποίο έκλεισε μετά από δύο χρόνια. Την άνοιξη του 1972 ίδρυσε το πρώτο Ανοιχτό θέατρο στην Κυψέλη το οποίο έκλεισε στο τέλος του 1975. Ήταν σκηνοθέτης και σεναριογράφος σε τηλεοπτικές σειρές τη δεκαετία του '80. Τον Οκτώβριο του 1984 ξεκίνησε τη λειτουργία του το δέυτερο Ανοιχτό Θέατρο στου Γκύζη.
Το βράδυ της 21ης Οκτωβρίου 2018, πέθανε από λοίμωξη του αναπνευστικού στο Νοσοκομείο Υγεία στο Μαρούσι Αττικής.
Παραστασιογραφία
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων τις οποίες ο Γ. Μιχαηλίδης σκηνοθέτησε.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μορίν Ο'Σάλιβαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί θεάτρου
Κοινότητα Βουλγάρω
Συνολικά η κοινότητα έχει 314 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νεκτάριο Χουδαλάκης. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Κέβιν Τραπ
Ο Κέβιν Τραπ (Kevin Trapp, 8 Ιουλίου 1990) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, ως δανεικός από την Παρί Σεν Ζερμέν, και στην Εθνική Γερμανίας.
Sakura Sakura
Το Sakura Sakura (ιαπωνικά: さくら さくら, δηλ. "Άνθη Κερασιάς, Άνθη Κερασιάς"), γνωστό και απλά ως Sakura είναι ιαπωνικό παραδοσιακό τραγούδι που αναφέρεται στην άνοιξη, την εποχή που ανθίζουν τα άνθη κερασιάς. Συχνά τραγουδιέται σε διεθνή γεγονότα ως το αντιπροσωπευτικό, εθνικό τραγούδι της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, το τραγούδι δεν έχει αρχαίες ρίζες, αλλά ήταν δημοφιλής μελωδία της περιόδου Έντο (1603-1867).
Κέβιν Τραπ
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε το 2008 από τη δεύτερη ομάδα της Καϊζερσλάουτερν και το 2011 μετέβη στην πρώτη. To 2012 υπέγραψε στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Από το 2015 είναι παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν, με την οποία έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, δύο Λιγκ Καπ και τρία Σούπερ Καπ Γαλλίας. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 2015 επελέγη στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ στη φάση των γκρουπ τη σεζόν 2015-2016. Τον Αύγουστο του 2018 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης για έναν χρόνο. Στις 7 Αυγούστου 2019, η Άιντραχτ Φρανκφούρτης απέκτησε με κανονική μεταγραφή τον Τραπ. Υπέγραψε συμβόλαιο έως το 2024. Το 2022 κατέκτησε το europa league.
Sakura Sakura
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιαπωνικά τραγούδια Κατηγορία:Παραδοσιακά τραγούδια
Κοινότητα Βουλγάρω
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κέβιν Τραπ
Στην εθνική ομάδα
Στην εθνική ομάδα έπαιξε για πρώτη φορά στις 6 Ιουνίου 2017 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Δανία. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε το τρόπαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων
Το Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων "Polin" (Muzeum Historii Żydów Polskich) είναι μουσείο στην τοποθεσία του πρώην Γκέτο της Βαρσοβίας. Η εβραϊκή λέξη Polin σημαίνει είτε «Πολωνία» είτε «αναπαύομαι εδώ» και σχετίζεται με έναν θρύλο για την άφιξη των πρώτων Εβραίων στην Πολωνία.
Ο ακρογωνιαίος λίθος του μουσείου τέθηκε το 2007 και το μουσείο άνοιξε στις 19 Απριλίου 2013. Η κεντρική έκθεση άνοιξε τον Οκτώβριο του 2014 και περιλαμβάνει μια έκθεση πολυμέσων για την εβραϊκή κοινότητα που άκμασε στην Πολωνία για χίλια χρόνια μέχρι το Ολοκαύτωμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το κτίριο, μια μεταμοντέρνα κατασκευή από γυαλί, χαλκό και σκυρόδεμα, σχεδιάστηκε από τους Φινλανδούς αρχιτέκτονες, Ράινερ Μάχλαμακι και Ίλμαρι Λάχντελμα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ο [[Πρόεδρος της Πολωνίας|Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας, Λεχ Κατσίνσκι, στην τελετή θεμελίωσης του Μουσείου, 26 Ιουνίου 2007]] Η ιδέα για τη δημιουργία ενός μεγάλου νέου μουσείου στη Βαρσοβία αφιερωμένο στην ιστορία των Πολωνοεβραίων ξεκίνησε το 1995 από την Ένωση του Εβραϊκού Ιστορικού Ινστιτούτου της Πολωνίας. Την ίδια χρονιά, το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας διέθεσε τη γη για αυτόν τον σκοπό στο Μουράνουφ, την προπολεμική εβραϊκή συνοικία της Βαρσοβίας και τοποθεσία του πρώην Γκέτο της Βαρσοβίας, απέναντι από το Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο της Βαρσοβίας. Το 2005, η Ένωση του Εβραϊκού Ιστορικού Ινστιτούτου της Πολωνίας δημιούργησε μια ιδιωτική-δημόσια συνεργασία με το Πολωνικό Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και την πόλη της Βαρσοβίας. Ο πρώτος διευθυντής του Μουσείου ήταν ο Γέζι Χάλμπερστατ. Τον Σεπτέμβριο του 2006, μια ειδικά σχεδιασμένη σκηνή που ονομάζεται Ohel (η εβραϊκή λέξη για τη σκηνή) ανεγέρθηκε για εκθέσεις και εκδηλώσεις στο χώρο της μελλοντικής τοποθεσίας του μουσείου.
Ένας διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για το σχεδιασμό του κτηρίου ξεκίνησε το 2005, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς. Στις 30 Ιουνίου 2005, ο νικητής ανακοινώθηκε από την κριτική επιτροπή ως η ομάδα δύο Φινλανδών αρχιτεκτόνων, των Ράινερ Μάχλαμακι και Ίλμαρι Λάχντελμα. Στις 30 Ιουνίου 2009, εγκαινιάστηκε επίσημα η κατασκευή του κτιρίου. Το έργο ολοκληρώθηκε σε 33 μήνες με κόστος 150 εκατομμυρίων ζλότι, τα οποία διατέθηκαν από το Υπουργείο και τον Δήμο, με συνολικό κόστος 320 εκατομμύρια ζλότι. Υποστηρίζεται οικονομικά από ετήσιους πόρους του Υπουργείου Πολιτισμού της Πολωνίας και του Δημοτικού Συμβουλίου της Βαρσοβίας.
Το κτίριο άνοιξε και το μουσείο ξεκίνησε τα εκπαιδευτικά και πολιτιστικά του προγράμματα στις 19 Απριλίου 2013, στην 70η επέτειο της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας. Κατά τη διάρκεια των 18 μηνών που ακολούθησαν, περισσότεροι από 180.000 επισκέπτες περιηγήθηκαν στο κτίριο, επισκέφτηκαν τις πρώτες προσωρινές εκθέσεις και έλαβαν μέρος σε πολιτιστικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων προβολών ταινιών, συζητήσεων, εργαστηρίων, παραστάσεων, συναυλιών και διαλέξεων. Τα εγκαίνια, με την ολοκληρωμένη Κεντρική Έκθεση, πραγματοποιήθηκαν στις 28 Οκτωβρίου 2014. Η Κεντρική Έκθεση τεκμηριώνει και εορτάζει τη χιλιετή ιστορία της εβραϊκής κοινότητας στην Πολωνία που αποδεκατίστηκε από το Ολοκαύτωμα.
Το 2016, το μουσείο κέρδισε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Μουσείων.
Κατασκευή
Η πρόσοψη του μουσείου βλέπει στο Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο της Βαρσοβίας του 1943. Νικητής του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού ήταν ο Ράινερ Μάχλαμακι, του αρχιτεκτονικού στούντιο «Lahdelma & Mahlamäki Oy» στο Ελσίνκι, το σχέδιο του οποίου επιλέχθηκε από 100 υποβολές στον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Η πολωνική εταιρεία Kuryłowicz & Associates ήταν υπεύθυνη για την κατασκευή. Το μινιμαλιστικό εξωτερικό του κτιρίου είναι επενδυμένο με γυάλινα πτερύγια και χάλκινο πλέγμα. Μεταξωτή στο γυαλί είναι η λέξη Polin, με λατινικά και εβραϊκά γράμματα. μικρογραφία| Εβραϊκά και λατινικά γράμματα της λέξης Polin Το κεντρικό χαρακτηριστικό του κτιρίου είναι η σπηλαιώδης είσοδος. Η κύρια αίθουσα σχηματίζει έναν ψηλό, κυματιστό τοίχο. Ο κενός χώρος είναι σύμβολο ρωγμών στην ιστορία των Πολωνοεβραίων. Σχήμα παρόμοιο με το φαράγγι, που θα μπορούσε να είναι μια αναφορά στο πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας γνωστό από την Έξοδο. Το μουσείο είναι σχεδόν 13.000 τετραγωνικά μέτρα ωφέλιμου χώρου. Στο χαμηλότερο επίπεδο, στο υπόγειο του κτιρίου θα τοποθετηθεί η κύρια έκθεση για την ιστορία των Εβραίων από τον Μεσαίωνα έως τη σύγχρονη εποχή. Το κτίριο του μουσείου διαθέτει επίσης ένα αμφιθέατρο πολλαπλών χρήσεων με 480 θέσεις, αίθουσες προσωρινής έκθεσης, ένα εκπαιδευτικό κέντρο, ένα κέντρο πληροφοριών, μια αίθουσα παιχνιδιών για παιδιά, μια καφετέρια, ένα κατάστημα και ένα μελλοντικό εστιατόριο κοσέρ.
Δεδομένου ότι το μουσείο παρουσιάζει ολόκληρη την ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία, όχι μόνο την περίοδο της γερμανικής κατοχής, ο σχεδιαστής ήθελε να αποφύγει τις ομοιότητες με τα υπάρχοντα μουσεία του Ολοκαυτώματος (όπως το Εβραϊκό Μουσείο του Βερολίνου και το μουσείο στο Γιαντ Βασσέμ) που είχαν αυστηρές κατασκευές από σκυρόδεμα. Οι αρχιτέκτονες κράτησαν το μουσείο στα χρώματα της άμμου, δίνοντάς του μια πιο προσιτή αίσθηση. μικρογραφία| Ο κυρίως θάλαμος μικρογραφία| Παραδοσιακό [[Μεζουζά στην είσοδο]] Το εσωτερικό σχέδιο σχεδιάστηκε από την εταιρεία συμβούλων σχεδιασμού μουσείων με έδρα το Λονδίνο, Event Communications, μαζί με τοπικές εταιρείες.
Το 2008, ο σχεδιασμός του μουσείου τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Αρχιτεκτονικής Chicago Athenaeum. Το 2014, ο σχεδιαστής Ράινερ Μάχλαμακι, τιμήθηκε με το Βραβείο Αρχιτεκτονικής Finlandia για τον σχεδιασμό του μουσείου.
Κεντρική Έκθεση
Η Κεντρική Έκθεση καταλαμβάνει περισσότερα από 4.000 μ2 του χώρου. Αποτελείται από 8 γκαλερί που τεκμηριώνουν και εορτάζουν τη χιλιετή ιστορία της εβραϊκής κοινότητας στην Πολωνία –κάποτε η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα στον κόσμο– που καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Η έκθεση περιλαμβάνει μια πολυμεσική αφήγηση με διαδραστικές εγκαταστάσεις, πίνακες ζωγραφικής και προφορικές ιστορίες, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών που δημιουργήθηκαν από περισσότερους από 120 μελετητές και επιμελητές. Ένα αντικείμενο είναι ένα αντίγραφο της οροφής της Συναγωγής του Γκβόζντζιετς του 17ου αιώνα.
Δάσος
Αυτή η έκθεση αφηγείται την ιστορία του πώς, φεύγοντας από τις διώξεις στη Δυτική Ευρώπη, οι Εβραίοι ήρθαν στην Πολωνία. Μέσα στα επόμενα χίλια χρόνια, η χώρα θα γινόταν το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό σπίτι για την εβραϊκή κοινότητα.
Πρώτες Συναντήσεις (10ος αιώνας-1507)
Αυτή η έκθεση είναι αφιερωμένη στους πρώτους Εβραίους αποίκους στην Πολωνία. Οι επισκέπτες συναντούν τον Ιμπραχίμ ιμπν Γιακούμπ, έναν Εβραίο διπλωμάτη από την Κόρδοβα, συγγραφέα διάσημων σημειώσεων από ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι η πρώτη πρόταση που γράφτηκε στα γίντις στο βιβλίο προσευχής του 1272.
Paradisus Iudaeorum (1569-1648)
Αυτή η έκθεση παρουσιάζει πώς οργανώθηκε η εβραϊκή κοινότητα και τι ρόλο έπαιξαν οι Εβραίοι στην οικονομία της χώρας. Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία αυτής της έκθεσης είναι ένα διαδραστικό μοντέλο της Κρακοβίας και του εβραϊκού Καζίμιες, που δείχνει τον πλούσιο πολιτισμό της τοπικής εβραϊκής κοινότητας. Οι επισκέπτες μαθαίνουν ότι η θρησκευτική ανοχή στην Πολωνία την έκανε «Paradisus Iudaeorum» (Εβραϊκός Παράδεισος). Αυτή η χρυσή εποχή της εβραϊκής κοινότητας στην Πολωνία έληξε με πογκρόμ κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Χμελνίτσκι. Αυτό το γεγονός τιμάται με μια συμβολική θύελλα φωτιάς που οδηγεί στην επόμενη έκθεση.
Ο τίτλος της έκθεσης έχει αποτελέσει αντικείμενο κριτικής και συζήτησης μεταξύ μελετητών λόγω των αντισημιτικών ριζών της παροιμίας από την οποία προέρχεται, μια καταδίκη του 17ου αιώνα της «αχαλίνωτης επικράτησης των απίστων».
Εβραϊκή πόλη (1648-1772)
μικρογραφία| Ανακατασκευή στέγης της [[Συναγωγή του Γκβόζντζιετς|Συναγωγής του Γκβόζντζιετς]] Αυτή η έκθεση παρουσιάζει την ιστορία των Πολωνοεβραίων μέχρι την περίοδο των διαμελισμών. Αναδεικνύεται από ένα παράδειγμα τυπικής παραμεθόριας πόλης, όπου οι Εβραίοι αποτελούσαν σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Το πιο σημαντικό μέρος αυτής της έκθεσης είναι μια μοναδική ανακατασκευή της στέγης και της οροφής της Συναγωγής του Γκβόζντζιετς, μιας ξύλινης συναγωγής που βρισκόταν στην προπολεμική Πολωνία. αριστερά|μικρογραφία| Ανακατασκευασμένο θησαυροφυλάκιο και μπιμάχ στο Μουσείο της Ιστορίας των Πολωνοεβραίων
Συναντήσεις με τη νεωτερικότητα (1772-1914)
Αυτή η έκθεση παρουσιάζει την εποχή των διαμελισμών, όταν οι Εβραίοι μοιράστηκαν τη μοίρα της πολωνικής κοινωνίας που χωρίστηκε μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας. Η έκθεση περιλαμβάνει τον ρόλο που έπαιξαν Εβραίοι επιχειρηματίες, όπως ο Ίζραελ Ποζνάνσκι, στη βιομηχανική επανάσταση στα πολωνικά εδάφη. Οι επισκέπτες μαθαίνουν επίσης για αλλαγές στα παραδοσιακά εβραϊκά τελετουργικά και σε άλλους τομείς της ζωής, καθώς και για την εμφάνιση νέων κοινωνικών κινημάτων, θρησκευτικών και πολιτικών.
Στην Εβραϊκή οδό (1914-1939)
μικρογραφία| Γκαλερί «Στην Εβραϊκή οδό» με εισόδους σε εκθεσιακούς χώρους Αυτή η έκθεση είναι αφιερωμένη στην περίοδο της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, η οποία θεωρείται –παρά τις προκλήσεις που έπρεπε να αντιμετωπίσει η νεαρή χώρα– ως η δεύτερη χρυσή εποχή στην ιστορία των Πολωνοεβραίων. Παρουσιάζεται ένα γραφικό χρονοδιάγραμμα, που υποδεικνύει πολλά από τα σημαντικότερα πολιτικά γεγονότα του Μεσοπολέμου. Η έκθεση αναδεικνύει επίσης τον εβραϊκό κινηματογράφο, το θέατρο και τη λογοτεχνία.
Ολοκαύτωμα (1939-1944)
Αυτή η έκθεση δείχνει την τραγωδία του Ολοκαυτώματος κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο περίπου του 90% των 3,3 εκατομμυρίων Πολωνοεβραίων. Στους επισκέπτες παρουσιάζεται η ιστορία του Γκέτο της Βαρσοβίας και ο Εμάνουελ Ρίνγκελμπλουμ και η λαθραία ομάδα εθελοντών που ονομαζόταν «Oyneg Shabbos», οι οποίοι συγκέντρωναν έγγραφα και ζητούσαν μαρτυρίες και αναφορές για τη ζωή στο γκέτο κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, με το πιο γνωστό το Αρχείο Ρίνγκελμπλουμ. Η έκθεση απεικονίζει επίσης τη φρίκη που βίωσαν οι Πολωνοί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και τις αντιδράσεις και τις απαντήσεις τους στην εξόντωση των Εβραίων.
Μεταπολεμικά Χρόνια (1944-σήμερα)
Η τελευταία έκθεση δείχνει την περίοδο μετά το 1945, όταν οι περισσότεροι από τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος μετανάστευσαν για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της μεταπολεμικής κατάληψης της Πολωνίας από τους Σοβιετικούς, της εχθρότητας ορισμένων μερών του πολωνικού πληθυσμού και της κρατικής αντισημιτικής εκστρατείας που διεξήχθη από τις κομμουνιστικές αρχές το 1968. Σημαντική ημερομηνία είναι το έτος 1989, που σηματοδοτεί το τέλος της σοβιετικής κυριαρχίας, ακολουθούμενο από την αναβίωση μιας μικρής αλλά δυναμικής εβραϊκής κοινότητας στην Πολωνία.
Η έκθεση αναπτύχθηκε από μια διεθνή ομάδα μελετητών και επαγγελματιών μουσείων από την Πολωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, σε συνεργασία με την ομάδα επιμέλειας του Μουσείου, υπό τη διεύθυνση της Καθ. Μπάρμπαρα Κίρσενμπλατ-Γκίμπλετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία Πολωνοεβραιων ιστοριας μουσειο Κατηγορία:Εβραϊκά μουσεία στην Πολωνία Πολωνοεβραιων Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στη Βαρσοβία
Γραβιά Καρδίτσας
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καλής Κώμης του δήμου Αργιθέας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Καλή Κώμη και το Περιβόλι, αποτελούν την κοινότητα Καλής Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 38  κάτοικοι όταν το 2001 ήταν 36
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Κοινότητα Δραπανιά
Η Κοινότητα Δραπανιά είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Δραπανιάς. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς: Άνω Δραπανιάς, Κόκκινο Μετόχι και Νωπήεια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 427 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Αντώνιο Κοκοτσάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου