cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δούρις ο Σάμιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Σχέσεις Καζακστάν-Ρωσίας
δεξιά|μικρογραφία|Ο πρόεδρος του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, με τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ Οι σχέσεις Καζακστάν-Ρωσίας αναφέρονται στις διμερείς εξωτερικές σχέσεις μεταξύ του Καζακστάν και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το Καζακστάν έχει μια πρεσβεία στη Μόσχα και τρία γενικά προξενεία, στην Αγία Πετρούπολη, στο Αστραχάν και στο Ομσκ. Η Ρωσία έχει μία πρεσβεία στην Αστανά και προξενεία στο Αλμάτι και το Ουράλσκ. Η Αστάνα και η Μόσχα είναι στρατιωτικοί και πολιτικοί σύμμαχοι.
Επισκόπηση
Το Καζακστάν και η Ρωσία είναι ιδρυτικά μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας και είναι επίσης μέλη του Συμβουλίου Ευρωατλαντικής Συνεργασίας και της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών. Οι δύο αυτές χώρες ίδρυσαν επίσης την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση με τη Λευκορωσία. Τα τελευταία χρόνια, το Καζακστάν επιχείρησε να ισορροπήσει τους δεσμούς σε διμερές επίπεδο εξάγοντας πετρέλαιο και φυσικό αέριο στη Ρωσία σε τεχνητά χαμηλές τιμές, επιτρέποντας έτσι μεγάλες επενδύσεις από ρωσικές επιχειρήσεις, και την υπογραφή συμφωνίας για το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, ενώ ταυτόχρονα βοηθούν τη Δύση στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας.
Συνοριακές συμφωνίες
Τον Ιανουάριο του 2005 ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και ο πρόεδρος του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ υπέγραψαν συμφωνία για την έγκριση επίσημου χάρτη για τα σύνορα. Στις 23 Μαΐου 2009, οι δύο χώρες τοποθέτησαν τον πρώτο συνοριακό δείκτη στο μήκους 7.591 χιλιομέτρων σύνορο ανάμεσα στην περιφέρεια Ατιράου του Καζακστάν και την περιφέρεια Άστραχαν της Ρωσίας. Η οριοθέτηση αναμένεται να διαρκέσει 10 με 15 χρόνια για την ολοκλήρωσή της.
Κρατική υπόσταση
Οι παρατηρήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν για την ιστορικότητα του Καζακστάν οδήγησαν σε μια σοβαρή απάντηση από τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ρωσίας
Γεώργιος Αφθονίδης (Φιλικός)
Ο Γεώργιος Αφθονίδης (1789-1867) ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και «μέγας γραμματέας και πρωτέκδικος» του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1789 στην Βρύουλλα της Σμύρνης. Ο Εμμανουήλ Ξάνθος, τον μύησε στην Φιλική Εταιρεία ενώ βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη το 1819. Σε σύντομο διάστημα έγινε ένα από τα πιο έμπιστα και επιφανή μέλη της. Χρησιμοποιήθηκε στην διασύνδεση της Εταιρείας με το Πατριαρχείο και έτσι ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ μπορούσε να προβαίνει σε ενέργειες που εξυπηρετούσαν τον αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Αφθονίδης συνέταξε μάλιστα το κείμενο με το οποίο ο Πατριάρχης ζητούσε από τους Μανιάτες, να συγκεντρώσουν χρήματα για την Επανάσταση. Ασχολήθηκε κυρίως με τα οικονομικά της Φιλικής Εταιρείας, προσδοκώντας σε εισφορές από Έλληνες του εξωτερικού. Εξορίστηκε στην Τοκάτη της Μικράς Ασίας, από τους Τούρκους όταν ξεκίνησε η Επανάσταση. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1832 και εργάστηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όταν συστάθηκε το ελληνικό κράτος, μετακόμισε στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1867.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Ρόμπερτ Κάμινγκς
Ο Τσαρλς Κλάρενς Ρόμπερτ Όρβιλ Κάμινγκς (αγγλικά: Charles Clarence Robert Orville Cummings, 9 Ιουνίου 1910 - 2 Δεκεμβρίου 1990) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Οι υπορκτικές του ικανότητες αναδείχθηκαν περισσότερο σε κωμικές ταινίες, αλλά και σε δραματικές. Γνωστός είναι, επίσης, από του δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους που είχε στις θρίλερ ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ: Σαμποτέρ (1942) και Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (1954).
Ο Κάμινγκς υπήρξε υποψήφιος πέντε φορές για το βραβείο Primetime Emmy, καταφέρνοντας να κερδίσει το Best Actor in a Single Performance, το 1955. Στις 8 Φεβρουαρίου του 1960, τοποθετήθηκαν δύο αστέρια με το όνομα του, στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ, για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Επίσης, υπήρξε υποστηρικτής των Ρεπουμπλικανών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Νίκι Μπεντς
Η Νίκι Μπεντς (Ніккі Бенц, 11 Δεκεμβρίου 1981) είναι Ουκρανή ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών που έχει πρωταγωνιστήσει σε διάσημες ταινίες πορνογραφικού περιεχομένου.
Βιογραφία
Γεννημένη το 1981 στην Ουκρανία και στη συνέχεια μετανάστευσε στον Καναδά, όπου δούλεψε ως μανεκέν πριν ενηλικιωθεί. Πήρε μέρος σε καλλιστεία ομορφιάς και πόζαρε γυμνή στο εξώφυλλο ημερολογίου. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών έδωσε παραστάσεις γυμνής χορεύτριας. Πριν ακόμα κλείσει τα εικοσιένα της υποδύθηκε ρόλους σκληρού πορνό, ενώ το 2003 υπέγραψε σύμβαση με την Pleasure Productions. Το 2007 προτάθηκε για το βραβείο Most Valuable Starlet.
Παραπομπές
Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ουκρανοί ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Αικατερίνη της Πομερανίας, κόμισσα του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Βάρτισλαβ Ζ΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Αδελφός της ήταν ο Έρικ Α΄ δούκας της Πομερανίας και βασιλιάς της Δανίας, Σουηδίας & Νορβηγίας.
Τα δύο αδέλφια υιοθετήθηκαν από τη θεία της μητέρας τους, τη Μαργαρίτα Α΄ των Έστριντσεν βασίλισσα της Δανίας. Αρχικά η Μαργαρίτα Α΄ σχεδίαζε να βάλει την Αικατερίνη στο αββαείο της Βάντστενα. Έπειτα όμως στη Αικατερίνη προτάθηκε (1400-01) ο γάμος με τον Ερρίκο (Ε΄) των Λάνκαστερ, τότε πρίγκιπα της Ουαλίας. Θα ήταν ένας γάμος παράλληλα με αυτόν του αδελφού της με την αδελφή του Ερρίκου (Ε΄), τη Φιλίππη. Ενώ ο τελευταίος έγινε, τελικά στην Αικατερίνη προτάθηκε (1406) ο Ιωάννης, δευτερότοκος γιος του Ρούπερτ της Γερμανίας. Οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο κράτησαν ένα έτος και η Μαργαρίτα Α΄ έδωσε στη μικρανιψιά της προίκα 4.000 γκούλντεν, λιγότερα από ότι ήλπιζε ο πεθερός της. Ο γιος της διαδέχθηκε τον αδελφό της Έρικ στη Δανία, Σουηδία & Νορβηγία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1407 τον Ιωάννη των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Νόιμαρκτ και είχε τέκνα:
Βασιλική Θάνου
Η Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου (Χαλκίδα, 1950) είναι Ελληνίδα ανώτατη δικαστικός, (πρώην Πρόεδρος του Αρείου Πάγου) που διετέλεσε Πρωθυπουργός, - η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Ελλάδας - στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Θάνου το 2015.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1950 και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών πραγματοποιώντας μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Paris II της Σορβόννης. Εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1975. Το 2005 έγινε πρόεδρος Εφετών και το 2008 αρεοπαγίτης. Για έξι χρόνια δίδαξε Αστικό Δίκαιο στην Εθνική Σχολή Δικαστών.
Το 2014 διορίστηκε Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και το 2015 διορίστηκε Πρόεδρος. Ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση στον δικαστικό χώρο, ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων» (ΕΔΕ) από το 2000, και πρόεδρός της κατά την περίοδο το 2012 έως το 2015. Παράλληλα υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Ένωσης Αστικολόγων» και της «Ένωσης Δικονομολόγων».
Στις 13 Φεβρουαρίου του 2015 η Βασιλική Θάνου με την ιδιότητα της προέδρου των Δικαστών και Εισαγγελέων της Ελλάδας απέστειλε ειδική επιστολή στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ προκειμένου να παρέμβει στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τις άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπέρ των προτάσεων της ελληνικής κυβέρνησης προκειμένου να εξασφαλισθεί λύση για την ανάπτυξη χωρίς παράταση μνημονίων προκειμένου ο ελληνικός λαός να ξαναβρεί την αξιοπρέπειά του.
Στις 9 Μαρτίου 2015, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας τιμήθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων σε ειδική εκδήλωση - συνεδρίαση για γυναίκες που διαπρέπουν στους τομείς της ενασχόλησής τους, αποτελούν παραδείγματα στον αγώνα για την ανθρώπινη και γυναικεία αξιοπρέπεια και προσφέρουν στην κοινωνία ευρύτερα.
Τον Ιανουάριο του 2017, πρότεινε αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης των ανώτατων δικαστικών από τα 67 στα 70 έτη, ερμηνεύοντας τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος. Εναντίον αυτής της πρότασης αντέδρασαν έντονα η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του  Ελεγκτικού Συνεδρίου, και πλήθος συνταγματολόγων και νομικών. Στις 8 Φεβρουαρίου 2017, η ολομέλεια του Αρείου Πάγου καταψήφισε την πρόταση.
Στις 10 Ιουλίου 2017, δέκα ημέρες μετά την συνταξιοδότησή της ως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, τοποθετήθηκε ως άμισθη προϊσταμένη του Νομικού Γραφείου της Γενικής Γραμματείας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε έντονη πολιτική αντιπαράθεση.
Υπηρεσιακή πρωθυπουργός
left|thumb|244x244px|Η Βασιλική Θάνου με τον [[Αλέξης Τσίπρας|Αλέξη Τσίπρα κατά την τελετή παράδοσης-παραλαβής στο Μέγαρο Μαξίμου]] Στις 27 Αυγούστου 2015 κλήθηκε στο προεδρικό μέγαρο όπου ορκίστηκε πρωθυπουργός και στη συνέχεια υπέγραψε το πρωτόκολλο ανάληψης των καθηκόντων της. Ακολούθως μετέβη στο Μέγαρο Μαξίμου όπου και ανέλαβε καθήκοντα. Την επομένη μέρα ορκίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση Θάνου. Στη συνέχεια υπέγραψε και προώθησε το ΠΔ 66/28 Αυγούστου 2015 αναλαμβάνοντας τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015. Τη διαδέχθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2015 ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Μήνυση για επικριτικό σχόλιο
Την 1η Φεβρουαρίου του 2016 η Βασιλική Θάνου κατέθεσε μήνυση για εξύβριση και δυσφήμιση κατά του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Σταύρου Τσακυράκη.
Σε ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο στις 9 Ιουλίου 2015 ο Τσακυράκης επέκρινε την Θάνου για την επιστολή που είχε στείλει με την ιδιότητα της Προέδρου του Αρείου Πάγου σε ομολόγους της των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να τους ενημερώσει για τις θέσεις του ελληνικού λαού και την κατάσταση στην Ελλάδα. Η Θάνου υποστηρίζει πως ο Τσακυράκης χρησιμοποίησε χαρακτηρισμούς που ενέχουν «περιφρόνηση και μείωση της τιμής και της υπόληψης μου αλλά και μείωση του κύρους του αξιώματος της Προέδρου του Αρείου Πάγου που η πολιτεία μου ενεπιστεύθη και δικαιούμαι να απολαμβάνω».
Ο Τσακυράκης χαρακτήρισε τη μήνυση θεσμικά επικίνδυνη και υποστήριξε πως η Θάνου συγχέει την άσκηση κριτικής με την εξύβριση και την δυσφήμιση. Στις 25 Φεβρουαρίου με κοινή τους δήλωση δεκατέσσερις καθηγητές συνταγματικού δικαίου, μεταξύ των οποίων οι Νίκος Αλιβιζάτος, Αντώνης Μανιτάκης κ.α., κάλεσαν την πρόεδρο του Αρείου Πάγου να ανακαλέσει τη μήνυσή της υποστηρίζοντας παράλληλα τον Τσακυράκη.
Το θέμα δεν έφτασε ποτέ στο δικαστήριο καθώς με το άρθρο 8 του ν. 4411/2016 του 2016 ήρθη το αξιόποινο πολλών ελαφρών πλημμελημάτων μεταξύ αυτών της εξύβρισης και της δυσφήμισης.
Τον Μάιο του 2016 ο Ανδρέας Βγενόπουλος, εκτελεστικός Προέδρος της Marfin Investment Group (MIG), κατέθεσε μήνυση κατά της κας Θάνου για δωροληψία, απόπειρα εκβίασης και παράβαση καθήκοντος. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο δικηγόρος του, Μιχάλης Δημητρακόπουλος ανακοίνωσε ότι ''«Ο κ. Βγενόπουλος δεν μήνυσε την κ. Θάνου. Μήνυσε κάποια κυρία που εμφανιζόταν και μιλούσε για λογαριασμό της κ. Θάνου. Ποτέ δεν έχει πει ο κ. Βγενόπουλος ότι του ζήτησε χρήματα η κ. Θάνου. Η μήνυση του κ. Βγενόπουλου δεν έγινε κατά της κ. Θάνου. Έγινε κατά της κυρίας αυτής που λοιδορούσε το όνομα της κ. Θάνου. Είναι λάθος να προσπαθείτε να εμφανίσετε τον κ. Βγενόπουλο ως αντίδικο της κ. Θάνου. Γιατί αυτό μπορεί να εμπεριέχει και πίεση στους κ. δικαστές ότι έχουν απέναντί τους τον αντίδικο της κ. Θάνου. Δεν βάλλει ο κ. Βγενόπουλος κατά της κ. Θάνου. Βάλλει κατά μίας απατεώνισσας»''. Ωστόσο, ο αιφνίδιος θάνατος του επιχειρηματία, δυο μήνες μετά, τον Νοέμβριο του 2016, σταμάτησε οριστικά την περαιτέρω διερεύνηση των κατηγοριών.
Τον Φεβρουάριο του 2022 δημοσιεύθηκε ηχητικό απόσπασμα στο οποίο φέρονται να μιλούν ο Ανδρέας Βγενόπουλος και μία γυναίκα που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της Βασιλικής Θάνου, η οποία του ζητάει χρήματα ώστε να διευθετηθούν δικαστικές υποθέσεις. Η ίδια αντέδρασε χαρακτηρίζοντάς το «άθλιες συκοφαντίες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Χρυσοπηγή Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Χρυσοπηγή
Η Χρυσοπηγή είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 570 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Ο Σικελός ή Ο έρωτας ζωγράφος
Ο Σικελός ή Ο έρωτας ζωγράφος (γαλλικός τίτλος: Le Sicilien ou l'Amour peintre) είναι μονόπρακτη κωμωδία του Μολιέρου, σε μουσική Ζαν-Μπατίστ Λυλί, με λιμπρέτο του Μολιέρου. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1667 στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι.
Το έργο, προπομπός της όπερα-κομίκ, συνδυάζει τραγούδι, χορό και κωμωδία. Ο Ζαν-Μπατίστ Λυλί θεωρείται ότι δημιούργησε εδώ την «καλύτερη μουσική του σύνθεση χάρη στη χαρούμενη ισορροπία μεταξύ της εναλλαγής των μουσικών ιντερμέδιων, του λόγου, του τραγουδιού και των φωνητικών συνόλων».
Η υπόθεση αναφέρεται στα σχέδια που καταστρώνει ένας ερωτευμένος νεαρός Γάλλος ευγενής, με τη βοήθεια του πολυμήχανου υπηρέτη του, για να απαγάγει μια νεαρή Ελληνίδα σκλάβα από τον αφέντη της δον Πέντρο. Ο Μολιέρος συμμετείχε στην παράσταση στον ρόλο του δον Πέντρο.
Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων στην Κομεντί Φρανσαίζ, το 1679 η μουσική ήταν του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ και το 1780 ανέβηκε με μουσική σύνθεση του Αντουάν Ντωβέρν. Το 1892 ο Καμίγ Σαιν-Σανς συνέθεσε τη μουσική για την παράσταση στο Γαλλικό Θέατρο στο Παρίσι.
Ο Μπωμαρσαί εμπνεύστηκε από αυτήν την κωμωδία τον Κουρέα της Σεβίλλης.
Υπόθεση
Η υπόθεση διαδραματίζεται στη Μεσσήνη. Ο δον Πέντρο, ένας Σικελός αριστοκράτης, κρατά μια όμορφη νεαρή Ελληνίδα, την Ισιδώρα, σκλάβα κλεισμένη στο σπίτι του. Είναι ερωτευμένος μαζί της και θέλει να την παντρευτεί. Αλλά η ομορφιά της συγκίνησε επίσης τον Άδραστο, έναν νεαρό Γάλλο ευγενή, ο οποίος, εδώ και δυο μήνες, προσπαθεί να την κατακτήσει και να την ελευθερώσει. Ο Άδραστος προσλαμβάνει μουσικούς που τραγουδούν μια σερενάτα κάτω από το παράθυρο της Ισιδώρας. Ο ζηλότυπος Δον Πέντρο αγανακτισμένος διαλύει τους μουσικούς και χτυπά τον υπηρέτη του Άδραστου τον Αλή, που υπόσχεται να τον εκδικηθεί και να μηχανευθεί ένα κόλπο για να βοηθήσει τον αφέντη του.
Όταν μαθαίνουν ότι ο δον Πέντρο ψάχνει έναν ζωγράφο για να ζωγραφίσει το πορτρέτο της Ισιδώρας, ο Άδραστος παρουσιάζεται μεταμφιεσμένος σε καλλιτέχνη. Καθώς ζωγραφίζει το πορτρέτο της Ισιδώρας, της εκφράζει τον έρωτά του. Ξαφνικά μπαίνει ο Αλή, μεταμφιεσμένος σε Σικελό ιππότη που ζητά μια συμβουλή. Αποσπά την προσοχή του δον Πέντρο ενώ ο Άδραστος και η Ισιδώρα κανονίζουν την απαγωγή της.
Ο Αλή και ο Άδραστος φεύγουν, αλλά εμφανίζεται η Ζαΐδα. Παρακαλεί τον ευγενή άρχοντα να την προστατεύσει από τη δίωξη του βίαιου και ζηλιάρη συζύγου της. Ο δον Πέντρο την κρύβει στο δωμάτιο της Ισιδώρας. Ο Άδραστος μπαίνει στο σπίτι, προσποιείται ότι είναι θυμωμένος και απαιτεί να πάρει πίσω τη γυναίκα του. Ο δον Πέντρο τον καθησυχάζει και ζητά από τη Ζαΐδα να επιστρέψει στον σύζυγο. Μεταμφιεσμένη με τα ρούχα της Ζαΐδας, που στην πραγματικότητα είναι η αδελφή του Άδραστου, η Ισιδώρα φεύγει από το σπίτι με τον Άδραστο. Ο δον Πέντρο ανακαλύπτει την εξαπάτηση και ζητά βοήθεια. Πηγαίνει να καταγγείλει την απαγωγή στον δικαστή, ο οποίος, απασχολημένος με τη διασκέδαση και τα μπαλέτα, αναβάλλει για την επόμενη μέρα την αναζήτηση και έτσι τον κάνει να χάσει την όμορφη δραπέτισσα σκλάβα.
Η παράσταση τελειώνει με ένα μπαλέτο με χορευτές ντυμένους Μαυριτανούς. Στην πρώτη παράσταση, στον ρόλο ενός από τους Μαυριτανούς χόρεψε ο ίδιος ο Λουδοβίκος ΙΔ', τους άλλους τρεις ο Κύριος (Φίλιππος Α' της Ορλεάνης) και οι μαρκήσιοι ντε Βιλερουά και ντε Ρασάν. Συμμετείχαν επίσης η δούκισσα της Ορλεάνης, η δούκισσα ντε Λαβαλιέ και άλλα πρόσωπα της βασιλικής αυλής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Μολιέρου
Ανακύκλωση αλουμινίου
right|Ένα σύμβολο ανακύκλωσης αλουμινίου|frame Η ανακύκλωση αλουμινίου είναι η διαδικασία με την οποία το σκραπ αλουμινίου μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί σε προϊόντα, μετά την αρχική του παραγωγή. Η διαδικασία περιλαμβάνει απλώς την εκ νέου τήξη του μετάλλου, το οποίο είναι πολύ λιγότερο δαπανηρό και ενεργοβόρο από τη δημιουργία νέου αλουμινίου, μέσω της ηλεκτρόλυσης του οξειδίου του αλουμινίου (Al2O3), το οποίο πρέπει πρώτα να εξορυχθεί από μετάλλευμα βωξίτη και στη συνέχεια να εξευγενιστεί σε οξείδιο του αλουμινίου, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία Bayer, και στη συνέχεια να διυλιστεί ξανά σε μέταλλο αλουμινίου, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία Hall–Héroult.
Η ανακύκλωση σκραπ αλουμινίου απαιτεί μόνο το 5% της ενέργειας που χρησιμοποιείται για την παραγωγή νέου αλουμινίου από το ακατέργαστο μετάλλευμα. Για το λόγο αυτό, περίπου το 36% του συνόλου του αλουμινίου που παράγεται στις Η.Π.Α., προέρχεται από παλιά ανακυκλωμένα σκραπ. Τα χρησιμοποιημένα δοχεία ποτών, είναι το μεγαλύτερο συστατικό των επεξεργασμένων σκραπ αλουμινίου, και το μεγαλύτερο μέρος τους κατασκευάζεται ξανά σε κουτιά αλουμινίου.
Ιστορία
right|Το [[λογότυπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης για την ανακύκλωση αλουμινίου|frame]] Μια κοινή πρακτική από τις αρχές του 1900 και που χρησιμοποιήθηκε εκτενώς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν η ανακύκλωση αλουμινίου. Ήταν, ωστόσο, μια δραστηριότητα χαμηλού προφίλ, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '60, όταν η εκρηκτική δημοτικότητα των αλουμινένιων κουτιών αναψυκτικών έφερε τελικά την ανακύκλωση στη συνείδηση ​​του κόσμου.
Μοντέλο που προώθησε την ανακύκλωση αλουμινίου το 1942 ήταν η εταιρία Douglas Aircrafty Πηγές για ανακυκλωμένο αλουμίνιο περιλαμβάνουν αεροσκάφη, αυτοκίνητα, ποδήλατα, βάρκες, υπολογιστές, μαγειρικά σκεύη, υδρορροές, παρακαμπτήριος, σύρμα και πολλά άλλα προϊόντα που χρειάζονται ένα ισχυρό ελαφρύ υλικό ή ένα υλικό με υψηλή θερμική αγωγιμότητα. Καθώς η ανακύκλωση δεν μετατρέπει το στοιχείο, το αλουμίνιο μπορεί να ανακυκλωθεί επ' αόριστον και να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για την παραγωγή οποιουδήποτε προϊόντος, για το οποίο θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί νέο αλουμίνιο.
Πλεονεκτήματα
Η ανακύκλωση του αλουμινίου παράγει γενικά σημαντική εξοικονόμηση κόστους, σε σχέση με την παραγωγή νέου αλουμινίου, ακόμη και όταν λαμβάνεται υπόψη το κόστος συλλογής, διαχωρισμού και ανακύκλωσης. Μακροπρόθεσμα, γίνονται ακόμη μεγαλύτερες εθνικές εξοικονομήσεις, όταν ληφθεί υπόψη η μείωση του κεφαλαιουχικού κόστους, που σχετίζεται με τις χωματερές, τα ορυχεία και τη διεθνή αποστολή ακατέργαστου αλουμινίου.
Ενεργειακή εξοικονόμηση
Η ανακύκλωση αλουμινίου χρησιμοποιεί περίπου το 5% της ενέργειας, που απαιτείται για τη δημιουργία αλουμινίου απ' τον βωξίτη. Η ποσότητα ενέργειας, που απαιτείται για τη μετατροπή του οξειδίου του αλουμινίου σε αλουμίνιο μπορεί να φανεί έντονα, όταν η διαδικασία αντιστρέφεται κατά τη διάρκεια της καύσης σύνθετου προωθητικού θερμίτη ή υπερχλωρικού αμμωνίου.
Η εξώθηση αλουμινίου είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος λήψης επαναχρησιμοποιήσιμου υλικού από υπολείμματα αλουμινίου, αλλά δεν απαιτεί μεγάλη παραγωγή ενέργειας από μια διαδικασία τήξης. Το 2003, τα μισά από τα προϊόντα που κατασκευάζονταν από αλουμίνιο προέρχονταν από ανακυκλωμένο υλικό αλουμινίου.
Περιβαλλοντική εξοικονόμηση
Η τεράστια ποσότητα αλουμινίου που χρησιμοποιείται σημαίνει ότι ακόμη και οι μικρές ποσοστιαίες απώλειες είναι μεγάλα έξοδα. Άρα η ροή του υλικού παρακολουθείται καλά και υπολογίζεται για οικονομικούς λόγους. Η αποτελεσματική παραγωγή και ανακύκλωση ωφελεί και το περιβάλλον.
Παραγωγή πλινθωμάτων με χρήση κλιβάνων αντήχησης
Το σκραπ αλουμινίου χωρίζεται σε μια σειρά κατηγοριών όπως αλουμίνιο ειρωνείας (μπλοκ κινητήρα κ.λπ.), καθαρό αλουμίνιο (ζάντες αλουμινίου). Τα απορρίμματα ταξινομούνται σύμφωνα με την ISRI (Institute of Scrap Recycling Industries).
Ανάλογα με τις προδιαγραφές της απαιτούμενης χύτευσης πλινθωμάτων, θα εξαρτηθεί από τον τύπο του σκραπ που χρησιμοποιείται στο τήγμα εκκίνησης. Γενικά, το σκραπ φορτώνεται σε έναν κλίβανο αντήχησης (άλλες μέθοδοι φαίνεται να είναι είτε λιγότερο οικονομικές και/ή επικίνδυνες) και λιώνει για να σχηματιστεί ένα «λουτρό». Το τηγμένο μέταλλο ελέγχεται χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία σε δείγμα που λαμβάνεται από το τήγμα για να καθοριστεί ποιες βελτιώσεις χρειάζονται για την παραγωγή των τελικών χυτών.
Αφού προστεθούν οι βελτιώσεις, το τήγμα μπορεί να δοκιμαστεί αρκετές φορές για να μπορέσει να ρυθμίσει την παρτίδα στο συγκεκριμένο πρότυπο.
Μόλις η σωστή "συνταγή"  μετάλλου είναι διαθέσιμη, ο κλίβανος χτυπιέται και χύνεται σε καλούπια πλινθωμάτων, συνήθως μέσω μιας μηχανής χύτευσης. Το τήγμα στη συνέχεια αφήνεται να κρυώσει, στοιβάζεται και πωλείται ως χυτή ράβδος πυριτίου-αλουμινίου σε διάφορες βιομηχανίες για επαναχρησιμοποίηση. Κυρίως παράγονται χυτά κράματα όπως ADC12, LM2, AlSi132, LM24 κ.λπ.. Αυτά τα πλινθώματα δευτερογενών κραμάτων χρησιμοποιούνται σε εταιρείες χυτού.
Ποσοστό ανακύκλωσης
Σύμφωνα με στοιχεία του 2020 από το Διεθνές Ινστιτούτο Αλουμινίου, το παγκόσμιο ποσοστό απόδοσης ανακύκλωσης είναι 76%. Περίπου το 75% των περίπου 1,5 δισεκατομμυρίων τόνων αλουμινίου που έχει παραχθεί ποτέ, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται παραγωγικά σήμερα.
Η Βραζιλία ανακυκλώνει το 98,2% της παραγωγής των αλουμινένιων κουτιών της, που ισοδυναμεί με 14,7 δισεκατομμύρια αλουμινένια κουτιά  ετησίως, κατατάσσοντάς την πρώτη στον κόσμο, περισσότερο από το ποσοστό ανάκαμψης 82,5% της Ιαπωνίας. Η Βραζιλία βρίσκεται στην κορυφή των διαγραμμάτων ανακύκλωσης δοχείων αλουμινίου οκτώ συνεχόμενα έτη.
Δευτερογενής ανακύκλωση αλουμινίου
Κυρίως άρθρο: Aluminium dross recycling
Η λευκή σκωρία, ένα κατάλοιπο από πρωτογενή παραγωγή αλουμινίου και δευτερογενείς εργασίες ανακύκλωσης, που συνήθως ταξινομείται ως απόβλητο, εξακολουθεί να περιέχει χρήσιμες ποσότητες αλουμινίου, που μπορούν να εξαχθούν βιομηχανικά. Η διαδικασία παράγει μπιγιέτες αλουμινίου, μαζί με ένα εξαιρετικά πολύπλοκο υλικό απόβλητο. Αυτά τα απόβλητα είναι δύσκολο να τα διαχειριστούμε. Αντιδρά με το νερό, εκπέμποντας ένα μείγμα από αέρια (περιλαμβάνοντας, μεταξύ άλλων, υδρογόνο, ακετυλένιο και αμμωνία), που αναφλέγεται αυθόρμητα σε επαφή με τον αέρα. Η επαφή με τον υγρό αέρα έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση άφθονων ποσοτήτων αερίου αμμωνίας. Παρά αυτές τις δυσκολίες, τα απόβλητα έχουν βρει χρήση ως συμπληρωματικό σε άσφαλτο και σκυρόδεμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανακύκλωση Κατηγορία:Αργίλιο
Γριμπιανά Καρδίτσας
Τα Γριμπιανά ή Γρυμπιανά είναι οικισμός των Βραγκιανών στη Θεσσαλία και Περιφερειακή Ενότητας Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Γριμπιανά βρίσκονται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, δίπλα και δυτικά του ποταμού Αχελώου ενώ απέχουν περίπου 9 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Βραγκιανά, 35 χλμ. ΝΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 100 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. ΄Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 440 μέτρων και βόρεια υψώνεται το όρος Κοκκινόλακος (υψομ. 1.750 μ.), νότια τα Όρη Βάλτου (υψομ. 1.626 μ.), ανατολικά η κορυφή Γαλάτσι (υψομ. 1.894 μ.).
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η περιοχή ήταν τσιφλίκι, έκτασης 600 στρεμμάτων, Τούρκου μπέη το οποίο αγόρασε ο αρματολός Μπουκουβάλας και στη συνέχεια (1803) δώρισε στη Μονή Μεταμόρφωσης. Απόδειξη αυτού του γεγονότος είναι το ξύλινο τρίπτυχο που σώζεται στη Μονή και ονομάζεται «Πρόθεσις της Αγίας Μεταμορφώσεως». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στην στην πλατεία του χωριού η οποία σύμφωνα με την τοπική παράδοση κτίστηκε το 1891 από Τζουμερκιώτες τεχνίτες.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Αναφέρονται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον δήμο Αργιθέας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους οικισμούς Βραγκιανά, Δένδρος, Νεοχώρια, Νούλες, Πλάγια, Ξεράκια και Ρόγκια αποτελούν την κοινότητα Βραγκιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχελώου του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 84 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Ματθίας Κορβίνος
Ο Ματθίας Κορβίνος, γνωστός επίσης ως Ματθίας Α΄ (ουγγρικά: Hunyadi Mátyás, κροατικά: Matija Korvin, ρουμανικά: Matia Corvin, σλοβακικά: Matej Korvín, τσεχικά: Matyáš Korvín, 23 Φεβρουαρίου 1443 - 6 Απριλίου 1490), ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας από το 1458 μέχρι το 1490. Μετά από αρκετές στρατιωτικές εκστρατείες εκλέχθηκε βασιλιάς της Βοημίας το 1469 και υιοθέτησε τον τίτλο του Δούκα της Αυστρίας το 1487. Ήταν γιος του Ιωάννη Ουνιάδη, που πέθανε το 1456. Το 1457 ο Ματθίας φυλακίστηκε μαζί με τον αδελφό του Λαδίσλαο Ουνιάδη, κατ' εντολή του Βασιλιά Λαδίσλαου Ε΄ της Ουγγαρίας. Ο Λαδίσλαος Ουνιάδης εκτελέστηκε, κάτι που προκάλεσε εξέγερση που ανάγκασε τον Βασιλιά Λαδίσλαο να εγκαταλείψει την Ουγγαρία. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Βασιλιά, ο θείος του Ματθία Μιχαήλ Σιλάγκι έπεισε ευγενείς να εκλέξουν ομόφωνα τον Ματθία βασιλιά στις 24 Ιανουαρίου 1458. Ξεκίνησε την εξουσία του υπό την κηδεμονία του θείου του, αλλά ανέλαβε ουσιαστικό έλεγχο της κυβέρνησης εντός δύο εβδομάδων.
Ως βασιλιάς ο Ματθίας άρχισε πολέμους εναντίων των Τσέχων μισθοφόρων που κυριαρχούσαν στην Άνω Ουγγαρία (σήμερα τμήμα της Σλοβακίας και της Βόρειας Ουγγαρίας) και εναντίον του Φρειδερίκου Γ΄, που διεκδικούσε την Ουγγαρία για τον εαυτό του. Εκείνη την περίοδο η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέκτησε τη Σερβία και τη Βοσνία, εξαλείφοντας την προστατευτική ζώνη κρατών στα νότια σύνορα του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Ο Ματθίας υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Φρειδερίκο Γ΄ το 1463, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα του Αυτοκράτορα να αναφέρει τον εαυτό του ως Βασιλιά της Ουγγαρίας. Ο Αυτοκράτορας επέστρεψε το Ιερό Στέμμα στην Ουγγαρία με το οποίο στέφθηκε ο Ματθίας τις 29 Απριλίου 1464. Εκείνο τον χρόνο ο Ματθίας εισέβαλε σε περιοχές που είχαν καταλάβει οι Οθωμανοί και κατέλαβε οχυρά στη Βοσνία. Σύντομα όμως διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να περιμένει ουσιαστική βοήθεια από τις Χριστιανικές δυνάμεις και εγκατέλειψε την αντι-οθωμανική πολιτική του.
Ο Ματθίας εισήγαγε νέους φόρους και γενικά συνέλεγε υπερβολικούς φόρους. Αυτά τα μέτρα προκάλεσαν εξέγερση στην Τρανσυλβανία το 1467, αλλά κατέστειλε την εξέγερση. Τον επόμενο χρόνο ο Ματθίας κήρυξε πόλεμο στον Γεώργιο του Ποντιέμπραντυ, τον Χουσίτη Βασιλιά της Βοημίας, ενώ κατέλαβε τη Μοραβία, τη Σιλεσία και τη Λουσατία, αλλά όχι τη Βοημία. Οι Καθολικοί ευγενείς τον ανακήρυξαν Βασιλιά της Βοημίας στις 3 Μαΐου 1469, αλλά οι Χουσίτες αρνήθηκαν να ενδώσουν μετά τον θάνατο του Γεωργίου του Πόντιεμπραντυ το 1471. Αντιθέτως εξέλεξαν τον Λαδίσλαο Γιαγκέλο, μεγαλύτερο γιο του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Μια ομάδα Ούγγρων ιεραρχών και ευγενών προσέφερε τον θρόνο στον νεότερο αδελφό του Λαδίσλαου, Καζίμιρ, αλλά ο Ματθίας κατέστειλε την επανάστασή τους, νικώντας τον ενωμένο στρατό του Καζίμιρ Δ΄ και του Λαδίσλαου στο Μπρέσλαου της Σιλεσίας (σημερινό Βρότσλαβ της Πολωνίας) στα τέλη του 1474. Ο Ματθίας στράφηκε εναντίον των Οθωμανών, που είχαν ερημώσει τα ανατολικά τμήματα της Ουγγαρίας. Έστειλε ενισχύσεις στον Στέφανο τον Μέγα, Πρίγκιπα της Μολδαβίας, βοηθώντας τον να αποκρούσει σειρά οθωμανικών εισβολών στα τέλη της δεκαετίας του 1470. Το 1476 ο Ματθίας πολιόρκησε και κατέλαβε το Σάμπατς, σημαντικό συνοριακό οθωμανικό φρούριο. Υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Λαδίσλαο Γιαγκέλο το 1478, επικυρώνοντας τον διαμοιρασμό των χωρών του Βοημικού Στέμματος μεταξύ τους. Ο Ματθίας συνέχισε τον πόλεμο με τον Φρειδερίκο Γ΄ και κατέλαβε την Κάτω Αυστρία μεταξύ 1482 και 1487.
Ο Ματθίας δημιούργησε επαγγελματικό στρατό (τον Μαύρο Στρατό της Ουγγαρίας), αναμόρφωσε τη διοίκηση της δικαιοσύνης, μείωσε την ισχύ των βαρώνων και προώθησε τη σταδιοδρομία ταλαντούχων ατόμων που επιλέγονταν περισσότερο με βάση τις ικανότητές τους παρά την κοινωνική θέση τους. Ο Ματθίας ήταν προστάτης της τέχνης και των επιστημών. Η βασιλική του βιβλιοθήκη, η Κορβινιανή Βιβλιοθήκη (Bibliotheca Corviniana), ήταν μια από τις μεγαλύτερες συλλογές βιβλίων στην Ευρώπη. Υπό την προστασία του η Ουγγαρία έγινε η πρώτη χώρα που ενστερνίστηκε την Αναγέννηση από την Ιταλία. Ως Ματθίας ο Δίκαιος, ο μονάρχης που κυκλοφορούσε ανάμεσα στους υπηκόους του μεταμφιεσμένος, παραμένει δημοφιλής ήρωας ουγγρικών λαϊκών ιστοριών.
Παιδική ηλικία (1443–57)
Ο Ματθίας γεννήθηκε στο Kόλοζβαρ (σημερινό Κλουζ-Ναπόκα της Ρουμανίας) στις 23 Φεβρουαρίου 1443. Ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωάννη Ουνιάδη και της συζύγου του, Ερζέμπετ (Ελισάβετ) Σιλάγκι. Ο Ιωάννης Ουνιάδης ήταν επιφανής στρατιωτικός διοικητής και πολιτικός ηγέτης του Βασιλείου της Ουγγαρίας, που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από τα οικογενειακά κτήματα. Λόγω της απουσίας του πατέρα του, την εκπαίδευση του Ματθία χειρίστηκε η μητέρα του. Όταν ο Ματθίας ήταν παιδί σύχναζαν στην αυλή του Ιωάννη Ουνιάδη πολλοί από τους πολυμαθέστερους της Κεντρικής Ευρώπης συμπεριλαμβανομένων του Πολωνού Γρηγορίου του Σάνοκ (Grzegorz z Sanoka) και του Ούγγρου Ιωάννη Βίτεζ (János Vitéz de Zredna). Ο Γρηγόριος του Σάνοκ, πρώην δάσκαλος του Βασιλιά Βλάντισλαβ Γ΄ της Πολωνίας, ήταν ο μοναδικός δάσκαλος του Ματθία, το όνομα του οποίου είναι γνωστό. Κάτω από αυτές τις επιρροές των λογίων, ο Ματθίας έγινε ενθουσιώδης υποστηρικτής του Αναγεννησιακού ουμανισμού. thumb|To σπίτι όπου γεννήθηκε ο Ματθίας Κορβίνος στο Kόλοζβαρ (σημερινό [[Κλουζ-Ναπόκα της Ρουμανίας)]] Ως παιδί ο Ματθίας έμαθε πολλές γλώσσες και διάβαζε κλασική λογοτεχνία, ειδικά στρατιωτικές πραγματείες. Σύμφωνα με τον Αντόνιο Μπονφίνι ο Ματθίας "γνώριζε όλες τις γλώσσες της Ευρώπης", με εξαίρεση τα τουρκικά και τα ελληνικά. Αν και αυτό ήταν υπερβολή, χωρίς αμφιβολία ο Ματθίας μιλούσε ουγγρικά, λατινικά, ιταλικά, πολωνικά, τσέχικα και γερμανικά.
Ο Ιωάννης Ουνιάδης πέθανε στις 11 Αυγούστου 1456, λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά τη μεγαλύτερη νίκη του επί των Οθωμανών στο Βελιγράδι. Ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη -αδελφός του Ματθία- Λαδίσλαος έγινε ο επικεφαλής της οικογένειας. Η σύγκρουση του Λαδίσλαου με τον Ούλριχ του Τσέλιε έληξε με τη σύλληψη και τη δολοφονία του Ούλριχ στις 9 Νοεμβρίου. Πιεζόμενος ο Βασιλιάς υποσχέθηκε ότι ποτέ δεν θα πάρει εκδίκησή από τους Ουνιάδηδες για τη δολοφονία του Ούλριχ. Ωστόσο οι δολοφονίες έστρεψαν τους περισσότερους βαρόνους -όπως ο Παλατίνος Λαδίσλαος Γκαράι, ο βασιλικός δικαστής Λαδίσλαος Παλότσι και ο Νίκολας Ουιλάκι, Βοεβόδας της Τρανσυλβανίας- εναντίον του Λαδίσλαου Ουνιάδη. Εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια τους, ο Βασιλιάς φυλάκισε τους αδελφούς Ουνιάδη στη Βούδα στις 14 Μαρτίου 1457. Το βασιλικό συμβούλιο τους καταδίκασε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία και ο Λαδίσλαος Ουνιάδης αποκεφαλίστηκε στις 16 Μαρτίου.
Εκλογή ως βασιλιά (1457–58)
Ο Λαδίσλαος Ε΄ πέθανε άτεκνος το 1457. Η μεγαλύτερη αδελφή του Άννα και ο σύζυγός της Γουλιέλμος Γ΄, Ηγεμόνας της Θουριγγίας, ζήτησαν την κληρονομιά του, αλλά δεν έλαβαν καμμία υποστήριξη από τις Τάξεις. Η Δίαιτα της Ουγγαρίας συγκλήθηκε στην Πέστη για να εκλέξει νέο βασιλιά τον Ιανουάριο του 1458. Ο εκπρόσωπος του Πάπα Κάλλιστου Γ΄, Καρδινάλιος Χουάν Καρβαχάλ, που ήταν θαυμαστής του Ιωάννη Ουνιάδη, τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του Ματθία.
Η εκλογή του Ματθία ως βασιλιά ήταν ο μόνος τρόπος αποφυγής ενός παρατεταμένου εμφυλίου πολέμου. Ο Λαδίσλαος ήταν ο πρώτος βαρώνος που ενέδωσε. Σε μια συνάντηση με τη μητέρα και τον θείο του Ματθία υποσχέθηκε ότι αυτός και οι σύμμαχοί του θα προωθούσαν την εκλογή του Ματθία και ο Μίκαελ Σιλάγκι υποσχέθηκε ότι ο ανιψιός του ποτέ δεν θα ζητήσει εκδίκηση για την εκτέλεση του Λαδίσλαου Ουνιάδη. Συμφώνησαν επίσης ότι ο Ματθίας θα παντρευόταν την κόρη του Παλατίνου Άννα, υποψήφια νύφη του εκτελεσθέντος αδελφού του.
Ο Μίκαελ Σιλάγκι έφτασε στη Δίαιτα με 15.000 στρατό, εκφοβίζοντας τους βαρόνους που είχαν συναθροιστεί στη Βούδα. Υπό την πίεση του Μίκαελ Σιλάγκι οι ευγενείς συγκεντρώθηκαν στον παγωμένο ποταμό Δούναβη και ανακήρυξαν ομόφωνα τον 14χρονο Ματθία Βασιλιά στις 24 Ιανουαρίου. Συγχρόνως η Δίαιτα εξέλεξε τον θείο του ως αντιβασιλέα.
Πρώτη περίοδος και παγίωση (1458–64)
thumb|O Γεώργιος Ποντιέμπραντυ και ο Ματθίας Κορβίνος - πίνακας του Μίκολας Άλες Η εκλογή του Ματθία ήταν η πρώτη φορά που ένα μέλος των ευγενών ανέβαινε στον βασιλικό θρόνο της Ουγγαρίας. Ο Μίκαελ Σιλάγκι έστειλε τον Ιωάννη Βιτέζ στην Πράγα για να συζητήσει τους όρους της απελευθέρωσης του Ματθία με τον Γεώργιο Ποντιέμπραντυ. Ο Ποντιέμπραντ, του οποίου την κόρη Kουνιγκούντα ο Ματθίας υποσχέθηκε να παντρευτεί, συμφώνησε να απελευθερώσει τον μέλλοντα γαμπρό του με λύτρα 60.000 χρυσά φιορίνια. Ο Ματθίας παραδόθηκε στους Ούγγρους αντιπροσώπους στο Στράζνιτσε στις 9 Φεβρουαρίου και με τη διαμεσολάβηση του Ποντιέμπραντυ συμφιλιώθηκε με τον Ιωάννη Γκίσκρα του Μπράντυ, διοικητή των Τσέχων μισθοφόρων που κυριαρχούσαν στο μεγαλύτερο μέρος της Άνω Ουγγαρίας.
Ο Ματθίας έκανε την επίσημη είσοδό του στη Βούδα πέντε ημέρες αργότερα. Κάθισε επίσημα στον θρόνο της Εκκλησίας της Παναγίας, αλλά δεν στέφθηκε, επειδή το Ιερό Στέμμα της Ουγγαρίας ήταν στην κατοχή του Φρειδερίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για σχεδόν δύο δεκαετίες. Ο 14χρονος μονάρχης διαχειριζόταν τις κρατικές υποθέσεις ανεξάρτητα από την αρχή, αν και επανεπιβεβαίωσε τη θέση του θείου του ως αντιβασιλέα. Για παράδειγμα ο Ματθίας παρήγγειλε στους πολίτες του Νάγισεμπεν (σημερινό Σιμπίου στη Ρουμανία) να συμβιβάσουν τις διαφορές τους με τον Βλαντ Δράκουλα, Πρίγκιπα της Βλαχίας, στις 3 Μαρτίου.
Ο Γκίσκρα ήταν ο πρώτος βαρώνος που στράφηκε εναντίον του Ματθία. Προσέφερε στα τέλη Μαρτίου τον θρόνο στον Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας, σύζυγο της νεότερης αδελφής του Βασιλιά Λαδίσλαου Ε΄, Ελισάβετ, αλλά το Γενικό κοινοβούλιο της Πολωνίας απέρριψε την προσφορά του. Ο στρατηγός του Ματθία Σεμπάστιαν Ρόζγκονι νίκησε τους στρατιώτες του Γκίσκρα στο Σάροσπατακ, αλλά η εισβολή των Οθωμανών στη Σερβία τον Απρίλιο ανάγκασε τον Ματθία να συνάψει ανακωχή με τους Τσέχους. Τους επετράπη να κρατήσουν το κάστρο Σάρος (σήμερα Κάστρο Σάρις στη Σλοβακία) και άλλες οχυρωμένες θέσεις στην Άνω Ουγγαρία. Ο Ματθίας έστειλε δύο ιεράρχες -τον Αύγουστο Σαλάνκι, Επίσκοπο του Γκιέρ και τον Βίντσεντ Σίλασι, Επίσκοπο του Βατς- στην Πράγα, για να στέψουν βασιλιά τον Γεώργιο Ποντιέμπραντυ. Κατόπιν αιτήματος τους, ο «αιρετικός» Ποντιέμπραντυ ορκίστηκε πίστη στην Αγία Έδρα. thumb|Χρυσό φιορίνι του Ματθία που απεικονίζει την Παναγία με το Βρέφος και τον Βασιλιά Άγιο Λαδίσλαο.
Η πρώτη δίαιτα του Ματθία συγκλήθηκε στην Πέστη τον Μάιο του 1458. Οι Τάξεις ενέκριναν σχεδόν πενήντα διατάγματα που επικυρώθηκαν από τον Ματθία -αντί του αντιβασιλέα- στις 8 Ιουνίου. Ένα διάταγμα όριζε ότι ο Βασιλιάς "πρέπει να συγκαλεί και να υλοποιεί -και να φροντίζει να υλοποιείται- μια δίαιτα όλων των ανδρών του βασιλείου αυτοπροσώπως" κάθε χρόνο την Πεντηκοστή. Ο Ματθίας πραγματοποίησε περισσότερες από 25 δίαιτες κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και συγκαλούσε τις Τάξεις πιο συχνά από τους προκατόχους του, ειδικά μεταξύ 1458 και 1476. Οι Δίαιτες ελέγχονταν από τους βαρόνους, που ο Ματθίας διόριζε και έπαυε κατά βούληση. Για παράδειγμα έπαυσε τον Παλατίνο Λαδίσλαο Γκαράι και έπεισε τον Μίκαελ Σιλάγκι να παραιτηθεί από την αντιβασιλεία, όταν συνασπίστηκαν το καλοκαίρι του 1458. Ο βασιλιάς διόρισε τον Μίχαελ Όρζαγκ, που ήταν στενός υποστηρικτής του πατέρα του, ως νέο Παλατίνο. Οι περισσότεροι από τους βαρόνους του Ματθία προέρχονταν από παλιές αριστοκρατικές οικογένειες, αλλά προωθούσε επίσης τη σταδιοδρομία κατώτερων ευγενών ή ακόμη και ικανών κοινών πολιτών. Για παράδειγμα οι ευγενείς αδερφοί Ίμρε και Ίστβαν Ζάπολια χρωστάνε τις περιουσίες τους στην εύνοια του Ματθία.
Τα τακτικά έσοδα του Ματθία ανέρχονταν σε περίπου 250.000 χρυσά φιορίνια ετησίως όταν ξεκίνησε η βασιλεία του. Ένα διάταγμα που ψηφίστηκε στη Δίαιτα του 1458 απαγόρευσε ρητά την επιβολή έκτακτων φόρων. Ωστόσο ένας έκτακτος φόρος -ένα χρυσό φιορίνι ανά porta ή αγροτικό νοικοκυριό- επιβλήθηκε αργότερα εκείνο το έτος. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν το φρούριο του Γκόλουμπατς στη Σερβία τον Αύγουστο του 1458. Ο Ματθίας διέταξε την κινητοποίηση όλων των ευγενών. Έκανε μια επιδρομή στην Οθωμανική επικράτεια και νίκησε τις δυνάμεις του εχθρού σε μικρές αψιμαχίες. Ο βασιλιάς Στέφανος Θωμάς της Βοσνίας δέχτηκε την επικυριαρχία του Ματθία, που εξουσιοδότησε τον γιο του νέου υποτελούς του Στεφάν Τομάσεβιτς να αναλάβει την κατοχή των τμημάτων της Σερβίας που δεν είχαν καταληφθεί από τους Οθωμανούς.
Στα τέλη του 1458 προς αρχές 1459 ο Ματθίας συγκάλεσε μια Δίαιτα στο Σέγκεντ για να προετοιμάσει πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο φημολογίες για μια συνωμοσία τον υποχρέωσαν να επιστρέψει στη Βούδα. Οι φήμες αποδείχτηκαν αληθινές, αφού τουλάχιστον 30 βαρόνοι, συμπεριλαμβανομένων των Λαδίσλαου Γκαράι, Νίκολας Ουιλάκι και Λαδίσλαου Κανισάι, συναντήθηκαν στο Νεμετούιβαρ (σημερινό Γκύσινγκ στην Αυστρία) και προσέφεραν τον θρόνο στον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ΄ στις 17 Φεβρουαρίου 1459. Παρόλο που τα ενωμένα στρατεύματα του Αυτοκράτορα και των επαναστατημένων αρχόντων νίκησαν ένα βασιλικό στρατό στο Κέρμεντ στις 27 Μαρτίου, ο Γκαράι πέθανε εκείνη την εποχή και ο Ουιλάκι άρχισε σύντομα διαπραγματεύσεις με τους απεσταλμένους του Ματθία. Οι αψιμαχίες κατά μήκος των δυτικών συνόρων διήρκεσαν αρκετούς μήνες, εμποδίζοντας τον Ματθία να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στον Τομάσεβιτς εναντίον των Οθωμανών. Ο τελευταίος κατέλαβε το Σμεντέρεβο στις 29 Ιουνίου, ολοκληρώνοντας την κατάκτηση της Σερβίας. thumb|Ιωάννης Γκίσκρα του Μπράντυ, πίνακας του Μίκολας Άλες Ο Γκίσκρα έδωσε όρκο πίστης στον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο στις 10 Μαρτίου 1461. Ο Πάπας Πίος Β΄ προσφέρθηκε να μεσολαβήσει για μια ειρηνευτική συνθήκη μεταξύ του Αυτοκράτορα και του Ματθία. Ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ προσέφερε επίσης τη βοήθειά του. Οι εκπρόσωποι του Αυτοκράτορα και του Ματθία υπέγραψαν εκεχειρία στο Όλομουτς τον Απρίλιο του 1460. Ο Πάπας προσέφερε σύντομα οικονομική υποστήριξη για μια αντι-οθωμανική εκστρατεία. Ωστόσο ο Ιωάννης Γκίσκρα επέστρεψε από την Πολωνία, επαναλαμβάνοντας τις ένοπλες συγκρούσεις με Τσέχους μισθοφόρους στις αρχές του 1460. Ο Ματθίας απέσπασε ένα νεοανεγερθέν φρούριο από τους Τσέχους, αλλά δεν μπορούσε να τους αναγκάσει να υποταχθούν. Το κόστος της πεντάμηνης εκστρατείας του στην Άνω Ουγγαρία αποπληρώθηκε με έκτακτη φορολογία. Ο Ματθίας συμμάχησε με τον στασιαστή αδελφό του αυτοκράτορα Αλβέρτο ΣΤ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Ο Γεώργιος Ποντιέμπραντυ πήρε το μέρος του Αυτοκράτορα, αν και ο γάμος της κόρης του -που έγινε γνωστή ως Αικατερίνη στην Ουγγαρία- με τον Ματθία έγινε την 1η Μαΐου 1461. Οι σχέσεις μεταξύ του Ματθία και του πεθερού του επιδεινώθηκαν λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας των Τσέχων μισθοφόρων στην Άνω Ουγγαρία. Ο Ματθίας ανέλαβε μια νέα εκστρατεία εναντίον τους όταν η Δίαιτα τον εξουσιοδότησε να εισπράξει ένα έκτακτο φόρο στα μέσα του 1461. Ωστόσο δεν κατάφερε να νικήσει τον Γκίσκρα, που κατέλαβε ακόμη και το Κέσμαρκ (σήμερα Κέζμαροκ της Σλοβακίας).
Οι εκπρόσωποι του Ματθία και του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου συνήψαν συνθήκη ειρήνης στις 3 Απριλίου 1462. Σύμφωνα με τη συμφωνία ο Αυτοκράτορας θα επέστρεφε το Ιερό Στέμμα της Ουγγαρίας αντί 80.000 χρυσών φιορινιών, αλλά επιβεβαιώθηκε το δικαίωμά του να χρησιμοποιεί τον τίτλο Βασιλιάς της Ουγγαρίας μαζί με τον Ματθία. Επίσης ο Αυτοκράτορας υιοθέτησε τον Ματθία, που του έδωσε το δικαίωμα να διαδεχθεί τον «γιο του», αν ο Ματθίας πέθαινε χωρίς νόμιμο κληρονόμο. Μέσα σε ένα μήνα ο Γκίσκρα έδωσε όρκο πίστης στον Ματθία. Παρέδωσε όλα τα οχυρά που κατείχε στην Άνω Ουγγαρία στους εκπροσώπους του Βασιλιά. Ως αποζημίωση έλαβε μια μεγάλη έκταση κοντά στον Τίσα και 25.000 χρυσά φιορίνια. Για να πληρώσει τα μεγάλα ποσά που προβλέπονταν στις συνθήκες του με τον Αυτοκράτορα και το Γκίσκρα, ο Ματθίας απέσπασε έκτακτο φόρο με τη συγκατάθεση του Βασιλικού Συμβουλίου. Η Δίαιτα που συγκλήθηκε στα μέσα του 1462, επιβεβαίωσε αυτή την απόφαση, αλλά μόνο όταν 9 ιεράρχες και 19 βαρόνοι υποσχέθηκαν ότι δεν θα επιβάλλονταν έκτακτοι φόροι στη συνέχεια. Με την πρόσληψη μισθοφόρων από τους συντρόφους του Γκίσκρα ο Ματθίας άρχισε να οργανώνει έναν επαγγελματικό στρατό, που έγινε γνωστός ως «Μαύρος Στρατός» τις επόμενες δεκαετίες.
Ο Οθωμανός Σουλτάνος ​​Μωάμεθ Β΄ εισέβαλε στη Βλαχία στις αρχές του 1462. Δεν κατέλαβε τη χώρα, αλλά οι Βλάχοι βογιάροι εκθρόνισαν τον αντιοθωμανό Βλαντ Δράκουλα, αντικαθιστώντας τον με τον ευνοούμενο του Σουλτάνου, Ράντου τον Όμορφο. Ο νέος Πρίγκιπας ήταν πρόθυμος να παραχωρήσει δικαιώματα στους εμπόρους Σάξονες της Τρανσυλβανίας, που είχαν έρθει σε σφοδρή σύγκρουση με τον Βλαντ Δράκουλα. Οι τελευταίοι ζήτησαν βοήθεια από τον Ματθία και συναντήθηκαν στο Μπρασό (σημερινό Μπρασόβ της Ρουμανίας) τον Νοέμβριο. Ωστόσο οι Σάξονες παρουσίασαν στον Ματθία μια επιστολή που φέρεται να έγραψε ο Βλαντ Δράκουλα στον Σουλτάνο Μωάμεθ, με την οποία ο Πρίγκιπας προσέφερε την υποστήριξή του στους Οθωμανούς. Πεισμένος για την προδοσία του Βλαντ Δράκουλα, ο Ματθίας τον φυλάκισε.
Προετοιμάζοντας πόλεμο εναντίον των Οθωμανών, ο Ματθίας συγκάλεσε μια Δίαιτα στην Τόλνα τον Μάρτιο του 1463. Παρόλο που οι Τάξεις τον εξουσιοδότησαν να επιβάλει έναν έκτακτο φόρο μονοκαλλιέργειας, δεν επενέβη όταν ο Μωάμεθ Β΄ εισέβαλε στη Βοσνία τον Ιούνιο. Σε ένα μήνα οι Οθωμανοί δολοφόνησαν τον Βασιλιά Στέφαν Τομάσεβιτς και κατέλαβαν ολόκληρη τη χώρα. Ο Ματθίας υιοθέτησε μια επιθετική εξωτερική πολιτική μόνο αφότου οι όροι της ειρήνης του με τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο επικυρώθηκαν στο Βίνερ Νόιστατ στις 19 Ιουλίου 1463. Οδήγησε τα στρατεύματά του στη Βοσνία και κατέλαβε το Ζάιτσε και άλλα φρούρια στο βόρειο τμήμα της. Οι κατακτημένες περιοχές οργανώθηκαν σε μια νέα μεθοριακή επαρχία ή βανάτο. Με τη βοήθεια του Στέφαν Βούτσιτς, Δούκα του Αγίου Σάββα, ο Ματθίας κατέκτησε επίσης τη βοσνιακή Κράινα και την παραχώρησε στον Δούκα, ο οποίος αποδέχθηκε την επικυριαρχία του.
Η βασίλισσα Αικατερίνη πέθανε στις αρχές του 1464 κατά τις προετοιμασίες για τη στέψη του συζύγου της με το Ιερό Στέμμα, που είχε επιστραφεί από τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο. Η τελετή πραγματοποιήθηκε σε πλήρη συμμόρφωση με το εθιμικό δίκαιο της Ουγγαρίας στις 29 Μαρτίου 1464. Ο Ντένες Σέσι, Αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ έβαλε τελετουργικά το Ιερό Στέμμα στο κεφάλι του Ματθία στο Σέκεσφεχερβαρ. Στη Δίαιτα που συγκλήθηκε με την ευκαιρία αυτή, ο νεοεστεμμμένος βασιλιάς επιβεβαίωσε τις ελευθερίες των ευγενών. Μετά από αυτό ​​δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί η νομιμότητα της βασιλείας του Ματθία.
Πρώτες μεταρρυθμίσεις και εσωτερικές διαμάχες (1464–67)
thumb|Υπογραφή και βασιλική σφραγίδα του Ματθία thumb|Χρυσό φιορίνι του Ματθία που απεικονίζει τον Βασιλιά Άγιο Λαδίσλαο και το οικόσημό του Ο Ματθίας απέλυσε τον αρχικαγκελάριό του, Αρχιεπίσκοπο Σέσι, αντικαθιστώντας τον με τον Στέφανο Βαρντάι, Αρχιεπίσκοπο της Καλότσα και με τον Ιωάννη Βίτεζ. Και οι δύο ιεράρχες έφεραν τον τίτλο του Αρχηγού και Μυστικού Καγκελαρίου, αλλά ο Βαρντάι ήταν στην πράξη ο ηγέτης της Βασιλικής Αυλής. Την ίδια περίπου περίοδο ο Ματθίας ενοποίησε τα ανώτερα δικαστήρια σε ένα ανώτατο. Το νέο ανώτατο δικαστήριο περιόρισε τις εξουσίες των παραδοσιακών δικαστηρίων, που προεδρεύονταν από τους βαρώνους και συνέβαλε στον επαγγελματισμό της διοίκησης της δικαιοσύνης.
Ο Σουλτάνος ​​Μωάμεθ Β΄ επέστρεψε στη Βοσνία και έθεσε υπό πολιορκία το Ζάιτσε τον Ιούλιο του 1464. Ο Ματθίας άρχισε να συγκεντρώνει τα στρατεύματά του κατά μήκος του ποταμού Σάβου, αναγκάζοντας τον σουλτάνο να άρει την πολιορκία στις 24 Αυγούστου. Ο Ματθίας και ο στρατός του διέσχισαν τον ποταμό και κατέλαβαν τη Σρεμπρνίτσα. Επίσης πολιόρκησε το Ζβόρνικ, αλλά η άφιξη ενός μεγάλου Οθωμανικού στρατού τον ανάγκασε να υποχωρήσει στην Ουγγαρία. Την επόμενη χρονιά ο Ματθίας ανάγκασε τον Στέφαν Βούτσιτς, που είχε παραδώσει τη Μακάρσκα Κράινα στη Δημοκρατία της Βενετίας, να εγκαταστήσει ουγγρικές φρουρές στα οχυρά του κατά μήκος του ποταμού Νερέτβα.
Ο Ματθίας συγκάλεσε τη Δίαιτα να προετοιμαστεί για μια αντι-οθωμανική εκστρατεία το 1466. Για τον ίδιο σκοπό έλαβε οικονομική ενίσχυση από τον Πάπα Παύλο Β΄. Ωστόσο ο Ματθίας είχε συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούσε να αναμένει ουσιαστική βοήθεια από τις Χριστιανικές δυνάμεις και σιωπηλά εγκατέλειψε την αντι-οθωμανική εξωτερική πολιτική του. Δεν εισέβαλε στην Οθωμανική επικράτεια και οι Οθωμανοί δεν έκαναν σημαντικές εισβολές στην Ουγγαρία, πράγμα που υπονοεί ότι υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον απεσταλμένο του Μωάμεθ Β΄ που έφτασε στην Ουγγαρία το 1465.
Ο Ματθίας επισκέφθηκε τη Σλαβονία και απέλυσε τους δύο Μπαν Νίκολας Ουιλάκι και Έμερικ Ζαπόλια, αντικαθιστώντας τους με τον Ιωάννη Βίτοβετς και τον Ιωάννη Τουζ το 1466. Στις αρχές του επόμενου έτους προχώρησε σε εκστρατεία στην Άνω Ουγγαρία εναντίον μιας ομάδας Τσέχων μισθοφόρων υπό την ηγεσία του Γιαν Σβέχλα και κατέλαβε το Κοστολάνι (στη σημερινή Σλοβακία). Ο Ματθίας τους κατατρόπωσε και κρέμασε το Σβέχλα και τους 150 συντρόφους του.
Στη Δίαιτα του Μαρτίου του 1467 μετονομάστηκαν δύο παραδοσιακοί φόροι. Ο φόρος επιμελητηρίου συλλεγόταν στη συνέχεια ως φόρος του βασιλικού θησαυροφυλακίου και το τριακοστό ως δασμός του Στέμματος. Λόγω αυτής της αλλαγής όλες οι προηγούμενες φορολογικές απαλλαγές καταργήθηκαν, αυξάνοντας τα κρατικά έσοδα. Ο Ματθίας θέλησε να κάνει συγκεντρωτική τη διαχείριση των βασιλικών εσόδων. Ανέθεσε τη διοίκηση των δασμών του Στέμματος στον Ιωάννη Έρνουστ, προσήλυτο Εβραίο έμπορο. Μέσα σε δύο χρόνια ο Έρνουστ ήταν υπεύθυνος για τη συλλογή όλων των συνήθων και έκτακτων φόρων και τη διαχείριση των ορυχείων άλατος.