cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαθηματικός
Κίνητρα
Αν και είναι αλήθεια ότι τα μαθηματικά βρίσκουν τις διαφορετικές εφαρμογές σε πολλούς τομείς της έρευνας, ένας μαθηματικός δεν καθορίζει την αξία μιας ιδέας από την ποικιλομορφία των αιτήσεών του. Τα μαθηματικά είναι ενδιαφέροντα ιδίω δικαιώματι, και μια ουσιαστική μειονότητα των μαθηματικών ερευνά την ποικιλομορφία των δομών που μελετώνται στα ίδια τα μαθηματικά. Εντούτοις, μεταξύ των ακαδημαϊκών μαθηματικών, η πλειοψηφία των μαθηματικών εγγράφων που δημοσιεύονται στις Ηνωμένες Πολιτείες γράφονται από τους ακαδημαϊκούς εκτός των τμημάτων των μαθηματικών.
Σε μια διαφορετική κατεύθυνση, οι μαθηματικοί κάνουν ερωτήσεις για το χώρο και τους μετασχηματισμούς που δεν περιορίζονται σε γεωμετρικά σχήματα, όπως τετράγωνα και κύκλους. Για παράδειγμα, ένας ενεργός τομέας της έρευνας στη διαφορική τοπολογία ασχολείται με τους τρόπους που μπορεί κανείς να "εξομαλύνει" υψηλότερων διαστάσεων στοιχεία. Στην πραγματικότητα, αν κάποιος μπορεί να εξομαλύνει ορισμένες σφαίρες υψηλότερων διαστάσεων που ήταν, μέχρι πρόσφατα, ένα ανοικτό πρόβλημα - γνωστό ως εικασία Poincaré. Μια άλλη πτυχή των μαθηματικών, η συνολοθεωρητική τοπολογία και η σημειολογική τοπολογία, αφορά αντικείμενα διαφορετικής φύσεως από τα αντικείμενα στο σύμπαν μας, ή σε υψηλότερων διαστάσεων ανάλογων του σύμπαντος μας. Αυτά τα αντικείμενα συμπεριφέρονται με έναν περίεργο τρόπο κάτω από παραμορφώσεις, και οι ιδιότητες που κατέχουν είναι εντελώς διαφορετικές από εκείνες των αντικειμένων στο σύμπαν μας. Για παράδειγμα, η «απόσταση» μεταξύ δύο σημείων σε ένα αντικείμενο, μπορεί να εξαρτάται από τη σειρά με την οποία θα εξετάσουμε το ζεύγος των σημείων. Αυτό είναι τελείως διαφορετικό από την καθημερινή ζωή, στην οποία γίνεται δεκτό ότι η ευθεία απόσταση από το άτομο Α στο άτομο Β είναι η ίδια με εκείνη μεταξύ του ατόμου Β και του ατόμου Α.
Μια άλλη πτυχή των μαθηματικών, που συχνά αναφέρεται ως «θεμελιώδεις μαθηματικά», αποτελείται από τα πεδία της λογικής και της θεωρίας συνόλων. Αυτά διερευνούν διάφορες ιδέες σχετικά με τους τρόπους που μπορούν να αποδειχθούν ορισμένες αξιώσεις. Αυτή η θεωρία είναι πολύ πιο περίπλοκη από ότι φαίνεται, δεδομένου ότι η αλήθεια μιας απαίτησης εξαρτάται από το πλαίσιο στο οποίο διατυπώνεται ο ισχυρισμός, σε αντίθεση με τις βασικές ιδέες της καθημερινής ζωής όπου η αλήθεια είναι απόλυτη. Στην πραγματικότητα, αν και ορισμένοι ισχυρισμοί μπορεί να είναι αλήθεια, είναι αδύνατον να αποδειχθούν ή να διαψευθούν στα φυσικά περιβάλλοντα.
Η Θεωρία Κατηγοριών, ένα άλλο πεδίο στο πλαίσιο των «θεμελιώδων μαθηματικών», έχει τις ρίζες της στην αφηρημένη αξιωματοποίηση του ορισμού «τάξη των μαθηματικών δομών», που αναφέρεται ως «κατηγορία». Μια κατηγορία αποτελείται διαισθητικά από μια συλλογή αντικειμένων, και καθορίζεται από τις σχέσεις μεταξύ τους. Ενώ αυτά τα αντικείμενα μπορεί να είναι οτιδήποτε (όπως οι «πίνακες» ή «καρέκλες»), οι μαθηματικοί συνήθως ενδιαφέρονται κυρίως, πιο αφηρημένα, για τις κατηγορίες των εν λόγω αντικειμένων. Σε κάθε περίπτωση, είναι οι σχέσεις μεταξύ αυτών των αντικειμένων, και όχι τα πραγματικά αντικείμενα που κατά κύριο λόγο μελετήθηκαν.
Επαγγέλματα
Σύμφωνα με το λεξικό των επαγγελματικών τίτλων (Dictionary of Occupational Titles) τα επαγγέλματα στον τομέα των μαθηματικών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
Γυναίκες στα μαθηματικά
Ενώ η πλειοψηφία των μαθηματικών είναι άνδρες, έχουν υπάρξει μερικές δημογραφικές αλλαγές από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μερικές αξιομνημόνευτες μαθηματικοί είναι:
Η ένωση γυναικών στα μαθηματικά (Association for Women in Mathematics – AWM) είναι επαγγελματική κοινωνία της οποίας σκοπός είναι να ενθαρρυνθούν οι γυναίκες και τα κορίτσια να μελετήσουν και να έχουν ενεργές δραστηριότητες στις μαθηματικές επιστήμες, και την προώθηση της ίσης ευκαιρίας και ίσης μεταχείρισης των γυναικών και των κοριτσιών στις μαθηματικές επιστήμες. Η αμερικανική μαθηματική κοινωνία και άλλες μαθηματικές κοινωνίες προσφέρουν διάφορα βραβεία που στοχεύουν να αυξήσουν την αντιπροσώπευση των γυναικών και τις μειονότητες στο μέλλον των μαθηματικών.
Βραβεία στα μαθηματικά
Δεν υπάρχει κανένα βραβείο Νόμπελ στα μαθηματικά, αν και μερικές φορές οι μαθηματικοί έχουν κερδίσει το βραβείο Νόμπελ σε έναν διαφορετικό τομέα, όπως τα οικονομικά. Τα προεξέχοντα βραβεία στα μαθηματικά περιλαμβάνουν το Abel Prize, το μετάλλιο Chern, το μετάλλιο Fields, το βραβείο Gauss, το βραβείο Nemmers, το βραβείο Balzan, το βραβείο Crafoord, το βραβείο Shaw, το βραβείο Steele, το βραβείο Wolf, το βραβείο Schock, και το βραβείο Nevanlinna
Αναφορές για τους μαθηματικούς
Παρακάτω βρίσκουμε αναφορές για τους μαθηματικούς, ή από τους μαθηματικούς:
Βυζαντινό ναυτικό
Το Βυζαντινό Ναυτικό αποτελούσε τη ναυτική δύναμη της Ανατολικής Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όπως και η αυτοκρατορία την οποία υπηρετούσε, έτσι και αυτό αποτελούσε την άμεση συνέχεια του Ρωμαϊκού Ναυτικού, αλλά έπαιξε σημαντικότερο ρόλο στην υπεράσπιση του κράτους από ότι στο παρελθόν. Ενώ οι στόλοι της ενωμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αντιμετώπισαν μερικές μεγάλες ναυτικές απειλές, λειτουργούσαν ως δύναμη αστυνόμευσης κατά πολύ κατώτερη από την ισχύ και το κύρος των λεγεώνων. Η θάλασσα έγινε ζωτικής σημασίας για την ίδια την ύπαρξη της αυτοκρατορίας στα ανατολικά, την οποία πολλοί ιστορικοί έχουν ονομάσει «θαλάσσια αυτοκρατορία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινό ναυτικό
Γιαν Γκόσσαερτ
Ο Γιαν Γκόσσαερτ (Jan Gossaert), γνωστός και ως Γιαν Μαμπούζε (Jan Mabuse, 1478 - 1 Οκτωβρίου 1532) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος.
Λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ένας από τους πρώτους βογράφους του, ο Κάρελ φαν Μάντερ, αναγράφει ότι γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Κομητείας του Αινώ (Hainaut) (σήμερα στο Βέλγιο) που ονομαζόταν Μωμπέζ ή Μαουμπούζε (Maubeuge ή Maubuse) και από αυτό έλαβε και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός. Άλλοι ερευνητές διατείνονται ότι ήταν γιος βιβλιοδέτη και μορφώθηκε στο Αβαείο του Μαουμπούζε, ενώ το RKD (Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης) αναφέρει ότι υπάρχουν μαρτυρίες για να υποστηρίξουν τον ισχυρισμό ότι γεννήθηκε στο Κάστρο του Ντουουρστέντε (Duurstede). Το 1503 εγγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Κατά την περίοδο 1508 - 09 επισκέπτεται τη Ρώμη και από το 1509 ως το 1517 εγκαθίσταται στο Μίντελμπουρχ (Middelburg). Σύμφωνα με τον Μάντερ, ήταν ένας από τους πρώτους Φλαμανδούς καλλιτέχνες, ο οποίος επανέφερε την ιταλική τεχνοτροπία στη φλαμανδική ζωγραφική, εισάγοντας και το γυμνό στις ιστορικές του αλληγορίες. Από το 1517 ως το 1524 εγκαθίσταται στο Κάστρο Ντουουρστέντε, όπου, σύμφωνα με το RKD, είχε ως μαθητή τον Γιαν φαν Σκόρελ (Jan van Scorel). Το 1524 επιστρέφει στο Μίντελμπουρχ ως ζωγράφος της αυλής του Αδόλφου της Βουργουνδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
Ειδώλιο του Πωμού
thumb|Το ειδώλιο από τον Πωμό -Τμ. Αρχαιοτήτων Υπ. Επικ. και Έργων Κύπρος
Το Ειδώλιο του Πωμού είναι ένα προϊστορικό γλυπτό. Βρέθηκε κοντά στο κυπριακό χωριό Πωμός, στην επαρχία της Πάφου. Είναι φτιαγμένο από πικρόλιθο και χρονολογείται περίπου στο 3.000 π.Χ., στη Χαλκολιθική εποχή. Σήμερα βρίσκεται στο Κυπριακό Μουσείο στην Λευκωσία. Η εικόνα του χρησιμοποιείται στην όψη των κυπριακών νομισμάτων του ενός και των δύο ευρώ.
Το ειδώλιο είναι σταυρόσχημο, παριστάνει δηλαδή έναν άνθρωπο με τα χέρια ανοιχτά σε σχήμα σταυρού. Τέτοια σταυρόσχημα ειδώλια βρέθηκαν αρκετά στην Κύπρο, καθώς στην εποχή τους φαίνεται ότι ήταν διαδεδομένα ως φυλαχτά για τη γονιμότητα, ενώ η συμβολική τους σημασία φαίνεται να ήταν η ευχή για καλή γέννα, κάτι που υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι μερικές φορές το οριζόντιο τμήμα του ειδώλιου (τα απλωμένα χέρια) αντικαθίσταται από μια δεύτερη ανθρώπινη μορφή σε οριζόντια θέση. Οι ανθρώπινες μορφές παριστάνονται είτε χωρίς σημάδια για το φύλο τους είτε με δυο μικρές προεξοχές στο στήθος σαν μαστούς. Απεικονίζονται σχεδόν πάντα σε καθιστή θέση. Σε παρόμοια ειδώλια της περιόδου υπάρχει στην κορυφή μια τρύπα που επέτρεπε να φοριέται το αγαλματάκι στο λαιμό. Ένα τέτοιο σταυροειδές φυλαχτό φαίνεται να φέρει κρεμασμένο στο λαιμό και η ίδια η μορφή που εικονίζεται στο ειδώλιο του Πωμού.
Παρόμοια σταυρόσχημα ειδώλια από την Κύπρο μπορεί κανείς να δει και στη συλλογή Ζιντίλη στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πωμος Κατηγορία:Πωμός Κατηγορία:Προϊστορική Κύπρος Κατηγορία:Αρχαία τέχνη
Δημήτρης Καζάζης
Αγωνίστηκε στον Δημόκριτο, τον Ολυμπιακό, τον Κτησιφώντα, τη Φιλία Ηλιούπολης και τον Πανελλήνιο. Όταν ολοκλήρωσε την αθλητική του καριέρα ανέλαβε την τεχνική καθοδήγηση της ΑΕΚ από το 2004 έως το 2008. Το 2009 ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος την περίοδο 2008-09 και κατέκτησε την 6η θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα. Το 2011 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και το 2012 του Ολυμπιακού.
Ως επαγγελματίας πετοσφαιριστής, είχε πραγματοποιήσει συνολικά με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας πετοσφαίρισης 61 συμμετοχές.
Είναι αδελφός του επίσης πρώην διεθνή πετοσφαιριστή και προπονητή Στέλιου Καζάζη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Μάχη του Βερολίνου
Η μάχη του Βερολίνου (γερμανικά: Schlacht um Berlin, ρωσικά: Берлинская наступательная операция Μπερλίνσκαγια ναστουλατιελνάγια οπεράτσιγια) γνωστή ως Επιχείρηση Στρατηγικής Επίθεσης στο Βερολίνο από την Σοβιετική Ένωση, καθώς και ως Πτώση του Βερολίνου, ήταν μια από τις τελευταίες μεγάλες επιθέσεις του ευρωπαϊκού θεάτρου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά την Επιχείρηση Βίστουλα-Όντερ τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1945, ο Κόκκινος Στρατός είχε κολλήσει προσωρινά σε μια γραμμή 60 χιλιόμετρα ανατολικά του Βερολίνου. Στις 9 Μαρτίου, οι Γερμανοί ανακοίνωσαν την επιχείρηση υπεράσπισης της πόλης με τίτλο επιχείρηση Κλάουζεβιτς. Οι πρώτες αμυντικές προετοιμασίες στα περίχωρα του Βερολίνου έγιναν στις 20 Μαρτίου, υπό τον νεοδιορισθέντα διοικητή της Ομάδα Στρατιών Βιστούλας, στρατηγό Γκόταρντ Χάινριτσι.
Όταν η σοβιετική επίθεση συνέχισε από τις 16 Απριλίου, δύο Σοβιετικά μέτωπα ( ομάδες στρατιών) επιτέθηκαν στο Βερολίνο από τα ανατολικά και από τα νότια, ενώ ένα τρίτο διαπέρασε τις γερμανικές δυνάμεις που είχαν σταθμεύσει στα βόρεια του Βερολίνου. Πριν ξεκινήσει η κύρια μάχη στο Βερολίνο, ο Κόκκινος Στρατός περικύκλωσε την πόλη με τις επιτυχημένες μάχες των Υψωμάτων Ζέελοφ και του Χάλμπε. Στις 20 Απριλίου 1945, ημέρα των 56ων γενεθλίων του Χίτλερ, το 1ο Λευκορωσικό Μέτωπο υπό τον στρατάρχη Γκεόργκι Ζούκοφ, το οποίο προχωρούσε από ανατολικά και νότια, άρχισε να βομβαρδίζει το κέντρο του Βερολίνου, ενώ το 1ο Ουκρανικό Μέτωπο του στρατάρχη Ιβάν Κόνεφ πέρασε την Στρατιωτική Ομάδα Κέντρου και προχώρησε προς τα νότια προάστια του Βερολίνου. Στις 23 Απριλίου ο στρατηγός Χέλμουτ Βάιντλινγκ ανέλαβε την στρατηγία των δυνάμεων στο Βερολίνο. Η φρουρά αποτελούνταν από διάφορες αποδεκατισμένες μεραρχίες της Βέρμαχτ και των Βάφφεν-ΣΣ, μαζί με ελλειπώς εκπαιδευμένες μονάδες των Φόλκστουρμ και της Νεολαίας του Χίτλερ,συνολικά 90.000 άνδρες και γυναικες. Εντός της επόμενης εβδομάδας ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την υπόλοιπη πόλη.
Στις 30 Απριλίου, ο Χίτλερ αυτοκτόνησε (ενώ αρκετοί αξιωματούχοι του αυτοκτόνησαν λίγο αργότερα). Το φυλάκιο της πόλης παραδόθηκε στις 2 Μαίου αλλά οι μάχες συνέχισαν στα βορειοδυτικά, τα δυτικά και τα νοτιοδυτικά της πόλης μέχρι το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη στις 8 Μαίου (ή στις 9 Μαίου με βάση την ώρα Μόσχας στην ΕΣΣΔ) καθώς μερικές γερμανικές μονάδες πολεμούσαν στα δυτικά για να έχουν την δυνατότητα παράδοσης στους Δυτικούς Συμμάχους και όχι στους Σοβιετικούς.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Σιμόν Β΄ της Λωρραίνης
Ο Σιμόν Β΄ (Simon II de Lorraine, 1140 - 4 Ιανουαρίου 1207) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1176 - 1205).
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μπέρτας των Χοενστάουφεν, κόρης του δούκα Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας.
Η μητέρα του ήθελε να τον διαδεχθεί ο δεύτερος γιος της, Φρειδερίκος Α΄ της Λωρραίνης και έτσι ο Σιμόν υποχρεώθηκε να συγκαλέσει μία συνέλευση ευγενών για να επιβεβαιώσει τη διαδοχή του.
Ο ίδιος για να τον ικανοποιήσει προσωρινά τού έδωσε τη διοίκηση του βόρειου γερμανόφωνου τμήματος. Ο Σιμόν και η μητέρα τους δεν έμειναν ικανοποιημένοι, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ανάμεσα στα αδέλφια τριετής εμφύλιος πόλεμος, που έληξε με τη Συνθήκη του Ριμπεμόντ (1179).
Ήταν άτεκνος· παραιτήθηκε (1205) υπέρ του ανιψιού του Φρειδερίκου Β΄ και πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια ως το τέλος του σε μοναστήρι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα (απεβ. 1227), κόρη τού Ζεράρ/Γεράρδου Α΄ κόμη τού Μακόν & Βιέν· δεν απέκτησαν παιδιά.
Σιμόν Β΄
Μόζες Πιτακάκα
Ο Σερ Μόζες Πιτακάκα (Sir Moses Puibangara Pitakaka, 24 Ιανουαρίου 1945- 25 Δεκεμβρίου 2011) ήταν πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα. Υπήρξε Γενικός Κυβερνήτης της χώρας για την περίοδο 1994-1999. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη (1995) από τη Βασίλισσα της Αγγλίας και τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG).
Γενικός Κυβερνήτης
Ο διορισμός του στο αξίωμα έγινε στις 10 Ιουνίου του 1994. Ανέλαβε Γενικός Κυβερνήτης στις 7 Ιουλίου του 1994. Το ίδιο έτος ο Πιτακάκα επεχείρησε να απολύσει τον πρωθυπουργό Φράνσις Μπίλι Χίλι, με το αιτιολογικό ότι το κόμμα του δεν είχε πλέον την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, μετά τις πρόσφατες αποχωρήσεις βουλευτών. Το γεγονός αυτό που οδήγησε στην εκλογή του Σόλομον Μαμαλόνι στην πρωθυπουργία, προκάλεσε συνταγματική κρίση. Ο Σερ Μόζες Πιτακάκα ήταν Γενικός Κυβερνήτης ως τις 7 Ιουλίου του 1999, οπότε τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Σερ Τζον Λάπλι. Ειδικότερα, στη σχετική ψηφοφορία, το Μάιο του 1999, ο Λάπλι εξελέγη με 25 ψήφους, ενώ ο Πιτακάκα έλαβε μόλις δύο. Ο Πιτακάκα πέθανε το 2011 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.
Παραπομπές
Πιτακακα
Φέρντιναντ Χόντλερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι
Αξιοχώρι Κιλκίς
Γεωγραφία
Το Αξιοχώρι είναι πεδινό χωριό στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κιλκίς. Βρίσκεται σε λόφο στην ανατολική όχθη του Αξιού, ακριβώς στα όρια με τον νομό Θεσσαλονίκης και δίπλα στην Εθνικό Οδό προς Ευζώνους (Ε 75), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει περίπου 37 χλμ ΝΔ. του Κιλκίς.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αξιοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 20,815 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Νέο Σιράκιο.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Βαρδαρόφτσα και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αξιοχώρι και το 1934 υπήχθη στον νομό Κιλκίς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αξιοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πολυκάστρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πολυκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Παιονίας.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο Αξιοχώρι βρίσκονταν η αρχαία Αμυδών, ορμητήριο των Παιόνων. Στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης υπάρχουν ευρήματα απ' τους αρχαιολογικούς χώρους του Αξιοχωρίου. Στις αρχές του 19ου αιώνα, το χωριό είχε 360 Ορθόδοξους Έλληνες που είχαν οργανωθεί σε Κοινότητα. Λειτουργούσε μάλιστα Ελληνικό δημοτικό σχολείο. Με το ξέσπασμα των εθνικών ανταγωνισμών μετά το 1878, το χωριό δέχτηκε βίαιες πιέσεις από τη Βουλγαρική πλευρά. Οι Αξιοχωρίτες όμως πέτυχαν να διατηρήσουν σε λειτουργία το δημοτικό σχολείο χάρη στις άοκνες προσπάθειες των εφοροεπιτρόπων Τραϊανού Αντωνίου και Δημήτριου Γιοβάνη. Σημαντικός Μακεδονομάχος από το Αξιοχώρι ήταν επίσης ο Στοΐλης, που έχασε τη ζωή του το 1907, σε συμπλοκή των ενωμένων σωμάτων των οπλαρχηγών Παντελή Παπαϊωάννου, Ιωάννη Ραδιναλή και Γεώργιου Βολιώτη (από τη Βογδάντσα), με Οθωμανικό απόσπασμα στην Κερκίνη. Αποτέλεσμα των Βουλγαρικών επιθέσεων στην περιοχή ήταν να μειωθεί τελικά ο αριθμός των κατοίκων. Έτσι, σύμφωνα με την απογραφή του 1920 καταγράφονται μόνο 75 κάτοικοι. Γύρω στα 1922 εγκαθίστανται οι πρώτοι πρόσφυγες από τον Πόντο. Στα επόμενα χρόνια στον πληθυσμό προστέθηκαν και πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τέλος (1925) την Ανατολική Ρωμυλία. Αρχικά, οι πρόσφυγες έστησαν τα νοικοκυριά τους στις πλαγιές των υψωμάτων προς το κανάλι του Αξιού, λίγο μακρύτερα από τον παλιό οικισμό. Η υπερβολική ζέστη του καλοκαιριού και τα πολλά κουνούπια του ποταμού τους ανάγκασαν να ανηφορίσουν στην κορυφή των λόφων, όπου ήταν ο παλαιός οικισμός (και τελικά και ο σύγχρονος). Σε αυτή την περιοχή ήταν και το σχολείο των ντόπιων, ένα από τα λιγοστά Ελληνικά σχολεία, που λειτουργούσαν πριν την απελευθέρωση του 1913. Το παλιό σχολείο (κτισμένο γύρω στο 1850) συνέχισε να στεγάζει τις εκπαιδευτικές ανάγκες του πληθυσμού έως το 1925. Πρώτος δάσκαλος ανέλαβε ο Αναστάσιος Καπασακάλης. Στις παρυφές του λόφου Τούμπα, στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται ο ιερός ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, κατά τη διάρκεια του 1925 χτίστηκε το νέο σχολείο, με δύο αίθουσες και ξύλινα πατώματα. Το σχολείο κτίστηκε αποκλειστικά από Αξιοχωρίτες οι οποίοι δούλεψαν σκληρά, μέρα - νύχτα. Κουβαλούσαν με τα κάρα αλλά και με τα χέρια, νερό, πέτρες, μεγάλα πληθιά και ξύλα.
Το 1948, χρονιά που εγκαθίστανται και μερικές οικογένειες Σαρακατσαναίων, χτίζεται η τσιμεντένια γέφυρα του καναλιού και ενεργοποιείται το πρωτότυπο φέρυ-μποτ, το Σάλι. Σκοπός του ήταν η εύκολη μεταφορά τους αντίκρυ, στην απέναντι όχθη του Αξιού, προκειμένου να καλλιεργηθούν τα 1.000 περίπου στρέμματα γης που υπάρχουν εκεί. Οι Αξιοχωρίτες (μέχρι την συνένωση του χωριού με το δήμο Πολυκάστρου το 1998) υλοποίησαν με δικά τους έξοδα και εργασία αρκετά έργα υποδομών, μεταξύ αυτών και το έργο υδροδότησης, που έλυσε το σοβαρότερο πρόβλημα του χωριού.
(Πηγή: )
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Γυάλινος Κόσμος
Ο Γυάλινος κόσμος (αγγλικός τίτλος: The Glass Menagerie, Το γυάλινο θηριοτροφείο) είναι θεατρικό έργο του Αμερικανού συγγραφέα Τενεσί Ουίλιαμς. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το Δεκέμβριο του 1944 στο θέατρο Σιβίκ (Civic) του Σικάγου και την επόμενη χρονιά στη Νέα Υόρκη (Θέατρο Playhouse, Μάρτιος 1945), όπου κέρδισε το Βραβείο New York Drama Critics Circle Award. Αποτέλεσε τη πρώτη μεγάλη θεατρική επιτυχία του Τένεσι Ουίλιαμς, που καθιερώθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς του αιώνα.
Πλοκή
Στο έργο εξιστορείται μέσα από τις αναμνήσεις του Τομ η ζωή της οικογένειας Γουίνγκφιλντ, που την απαρτίζουν ο γιος Τομ, η μητέρα Αμάντα και η κόρη Λώρα. Ο πατέρας τούς έχει εγκαταλείψει για χρόνια κι εκείνοι ζουν σ' έναν δικό τους "γυάλινο κόσμο". Η μητέρα έχει έμμονη ιδέα με τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στο Νότο, ωστόσο τώρα δείχνει την εικόνα της "ξεπεσμένης καλλονής", ένα μοτίβο που επανέρχεται σε πολλά έργα του συγγραφέα.
Ταυτόχρονα, ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της, ωστόσο η πραγματικότητα είναι σκληρή. Για τον γιο της, θεωρεί ότι είναι ένας εγωιστής ονειροπόλος, ο οποίος είναι ανεύθυνος και καταφεύγει στο αλκοόλ, στην ποίηση, στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, αντί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην οικογένεια. Ο ίδιος ονειρεύεται να φύγει και αυτός όπως ο πατέρας του. Η Λώρα είναι μια εύθραυστη παρουσία, ανάπηρη στο πόδι, φοβάται τον έξω κόσμο, προτιμώντας τη συλλογή της από γυάλινα ζωάκια και την συλλογή παλιών δίσκων γραμμοφώνου του πατέρα της.
Κάποια στιγμή, όλη η οικογένεια στρέφει την ελπίδα της σε ένα τέταρτο πρόσωπο, τον Τζιμ, έναν επισκέπτη από τον έξω κόσμο, με τον οποίο έχει ένα σύντομο φλερτ η Λώρα. Ωστόσο, τα πάντα γκρεμίζονται, καθώς εκείνος διαλύει τις αυταπάτες τους κι έτσι επανέρχονται στη σκληρή πραγματικότητα.
Το έργο και η προσωπική ζωή του συγγραφέα
Σε πολλά από τα έργα του, ο Τενεσί Ουίλιαμς ενσωματώνει στοιχεία της δικής του προσωπικής ζωής και των παιδικών του χρόνων με την οικογένειά του. Ο Γυάλινος κόσμος θεωρείται το πιο αυτοβιογραφικό έργο του Αμερικανού συγγραφέα. Στην ουσία, περιγράφει την ίδια του την οικογένεια. Ο πατέρας του, μια αυστηρή πατριαρχική φιγούρα, τον θεωρούσε ουσιαστικά "απόντα" λόγω της δουλειάς του. Ο Τομ του έργου είναι ο ίδιος ο συγγραφέας (το πραγματικό μικρό όνομα του Ουίλιαμς ήταν Τόμας), η Αμάντα είναι η μητέρα του, μια αριστοκρατική γυναίκα, ωστόσο υπερπροστατευτική, αλλά κυρίως έχει επηρεαστεί από την αδερφή του, Ρόουζ. Η Ρόουζ είναι η έμπνευση για τη Λώρα, καθώς η ίδια έπασχε από σχιζοφρένεια κι είχε υποβληθεί σε λοβοτομή, με αποτέλεσμα να μείνει σχεδόν ανάπηρη για το υπόλοιπο της ζωής της.
Ελληνικές Παραστάσεις
Στην Ελλάδα, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές παραστάσεις από διάφορους θιάσους, όπως του Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, καθώς και Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων.
Το έργο για πρώτη φορά παρουσιάστηκε από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 1946 σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν και μουσική Μάνου Χατζιδάκι. (Κουν, Λαμπέτη, Γιαννακοπούλου, Καλλέργης). Για την παράσταση, είχε γράψει ο Μ. Καραγάτσης:
«''Ο κ. Κουν έπαιξε σαν ηθοποιός τον πρώτο ανδρικό ρόλο. Ο κ. Καλλέργης απέδωσε πολύ καλά τον τύπο του νεαρού, θετικού και πεζολόγου Αμερικανού. Όσο για την δ. Λαμπέτη, πρέπει να ομολγήσουμε ότι εγέμισε τη σκηνή με το δημιουργικό παίξιμό της. Μολονότι αποφεύγω τις προφητείες, έχω την εντύπωση πως αυτή η κοπελίτσα θα πάει μακριά και ψηλά!''» Η πρώτη παραγωγή του Γυάλινου κόσμου από το Εθνικό Θέατρο έκανε πρεμιέρα στις 10 Μαρτίου 1978 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. Ο θίασος αποτελούνταν από τους Φάνη Χηνά, Δάνη Κατρανίδη, Βάσω Μανωλίδου και Ράνια Οικονομίδου.
Κατάλογος των αυτοκινητοδρόμων της Γερμανίας
Οι γερμανικοί αυτοκινητόδρομοι (γερμ. Bundesautobahn, BAB) με μονοψήφιο αριθμό (π.χ. Α 1) είναι οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι που διασχίζουν συνήθως πολυάριθμα ομόσπονδα κρατίδια. Διψήφιοι αριθμοί (π.χ. Α 42) φανερώνουν ανεβασμένη τοπική σημασία ενώ αυτοκινητόδρομοι με τριψήφιο αριθμό (όπως π.χ. Α 516) είναι οι μικρότεροι και συνήθως δεν ξεπερνούν τα σύνορα πόλης. Ενώ το επίσημο όνομα του γερμανικού αυτοκινητόδρομου είναι Bundesautobahn (ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος), στην καθημερινή χρήση συνηθίζεται ο όρος Autobahn (αυτοκινητόδρομος).
Γυάλινος Κόσμος
Ελληνικές Παραστάσεις
Το 2021 το έργο παρουσιάστηκε online από το Εθνικό Θέατρο στην σκηνή "Νίκος Κούρκουλος" σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη με την Λένα Παπαληγούρα, την Άννα Μάσχα, τον Κωνσταντίνο Μπιμπή και τον Αναστάση Ροϊλό. Μετά από μερικούς μήνες, όταν πλέον ήταν ανοιχτά τα θέατρα, η παράσταση ανέβηκε στην σκηνή του θεάτρου Αλκυονίς.
Κατάλογος των αυτοκινητοδρόμων της Γερμανίας
Η σηματοδότηση είναι συνήθως με πινακίδες σε μπλε χρώμα και με την γραμματοσειρά DIN 1451.
Γυάλινος Κόσμος
Ελληνικές Παραστάσεις
Το καλοκαίρι του 2022, το έργο έκανε περιοδεία σε επιλεγμένα θέατρα σε όλη την Ελλάδα. Στον ρόλο της Λώρας παρέμεινε η Λένα Παπαληγούρα και στον ρόλο του Τομ ο Κωνσταντίνος Μπιμπής. Ο ρόλος της Αμάντα πήγε στα χέρια της Κάτιας Δανδουλάκη και τον Τζιμ υποδύθηκε ο Γιάννης Κουκουράκης.
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Γυάλινος Κόσμος"
Κατάλογος των αυτοκινητοδρόμων της Γερμανίας
A 10 - A 19
thumb|right|280px|Θέση των αυτοκινητόδρομων Α 10 μέχρι Α 999
A 90 – A 99
* Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Αερογραμμές Ναουρού
Οι Αεροπορικές Γραμμές Ναουρού (αγγλικά: Nauru Airlines) είναι ο κρατικός αερομεταφορέας της Ναουρού. Έδρα του είναι το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας. Οι εν λόγω αερογραμμές ξεκίνησαν τη λειτουργία τους ως Αιρ Ναουρού (Air Nauru) στις 14 Φεβρουαρίου του 1970 με πειραματικές πτήσεις μεταξύ Ναουρού και Μπρισμπέιν,με τη χρήση ενός ναυλωμένου Ντασσώ Φάλκον 20 (Dassault Falcon 20) εγγεγραμμένου ως VH-BIZ. Οι τακτικές πτήσεις ξεκίνησαν μετά.
Γυάλινος Κόσμος
Ελληνικές Παραστάσεις
Κατάλογος Ελληνίδων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Αμάντα
Πηγές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Τένεσι Ουίλιαμς
Ναόμι Γουότς
Η Ναόμι Έλεν Γουότς (Naomi Ellen Watts, 28 Σεπτεμβρίου 1968) είναι Βρετανό-Αυστραλή ηθοποιός.
Ξεκίνησε την καριέρα της στην Αυστραλιανή τηλεόραση, όπου εμφανίστηκε σε σειρές όπως τις Hey Dad..! (1990), Brides of Christ (1991) και Home and Away (1991). Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1986 στο δράμα For Love Alone. Στη συνέχεια, είχε ρόλους σε ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού, όπως η ταινία τρόμου του 1996 Children of the Corn IV: The Gathering, όπως επίσης και σε τηλεοπτικές και ανεξάρτητες ταινίες.
Η Γουότς έλαβε πολύ καλές κριτικές για την ερμηνεία της στο ψυχολογικό θρίλερ του 2001 Οδός Μαλχόλαντ (Mulholland Drive), όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Τζάστιν Θέρουξ και Λόρα Χάρινγκ. Τον επόμενο χρόνο, έλαβε δημόσια αναγνώριση με τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη ταινία τρόμου Σήμα Κινδύνου (The Ring). Το 2004, ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερης Α' Γυναικείας Ερμηνείας για την ερμηνεία της ως Κριστίνα Πεκ στο δράμα του 2003, 21 Γραμμάρια (21 Grams), όπου συμπρωταγωνιστούσε πλάι στον Σον Πεν. Ακόμη, έχει πρωταγωνιστήσει στο ριμέικ του 2005 της ταινίας Κινγκ Κονγκ (King Kong), στο ριμέικ του 2006 της ταινίας Βαμμένο Πέπλο (Painted Veil), στο θρίλερ Επικίνδυνες Υποσχέσεις (Eastern Promises) του 2007 και στο θρίλερ  The International του 2009. Το 2010, η Γουότς συμπρωταγωνίστησε και πάλι πλάι στον Σον Πεν στο δράμα Παιχνίδια Συνωμοσίας (Fair Game). Το 2012, πρωταγωνίστησε στην ταινία The Impossible. Για την ερμηνεία της στην ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Το 2002, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού People με τους 50 ομορφότερους ανθρώπους. Το 2006, η Γουότς έγινε πρέσβειρα καλής θελήσεως του Κοινού Προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τον ιό HIV και τη νόσο AIDS, το οποίο βοηθά στην ευαισθητοποίηση του κοινού για θέματα που αφορούν το AIDS. Έχει συμμετάσχει σε αρκετούς εράνους για αυτόν το σκοπό και παρουσιάζεται ως εναρκτήριο μέλος των Βραβείων AIDS Red Ribbon.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Γουότς γεννήθηκε στο Σόρχαμ του Κεντ στην Αγγλία. Είναι η κόρη της Μοβάνουϊ Έντουαρντς (πατρικό επίθετο: Ρόμπερτς), μια Ουαλή έμπορος αντικών και σχεδιάστρια κοστουμιών και σκηνικών και του Πίτερ Γουότς, ένας Άγγλος μάνατζερ και μηχανικός ήχου που δούλευε με τους Pink Floyd. Οι γονείς της χώρισαν όταν αυτή ήταν τεσσάρων ετών. Μετά το διαζύγιο, η Γουότς και ο αδερφός της ο Μπεν, μεγάλωσαν με τους παππούδες τους και τις δύο θείες τους, όπως επίσης και με τη μητέρα τους. Η μητέρα της Γουότς μετακόμιζε την οικογένεια αρκετές φορές γύρω στην Ουαλία και στην Αγγλία τις περισσότερες φορές για να είναι κοντά σε κάποιο νέο φίλο της. Ο Πίτερ Γουότς άφησε τους Pink Floyd το 1974 και αυτός και η Μοβάνουϊ αργότερα επανασυνδέθηκαν. Δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1976, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα του στο Νότινγκ Χιλ μετά από υπερβολική δόση ηρωίνης.
Μετά το θάνατό του, η μητέρα της Γουότς μετακόμισε την οικογένεια στη Φάρμα Λάνφορ, στο νησί Άνγκλεσι της Βόρειας Ουαλίας, όπου έμεναν με τους γονείς της μητέρας της, τη Νίκι και τον Χιου Έντουαρντς Ρόμπερτς. Σε αυτό το διάστημα, πήγαινε σε Ουαλόφωνο σχολείο, το Ysgol Gyfun Llangefni, όπου συνέχισε τις σπουδές της για αρκετά χρόνια. Η Γουότς περιέγραψε τη μητέρα της ως μια χίπισσα «με παθητικο-επιθετικές τάσεις» και χωρίς λεφτά, που συνήθιζε να απειλεί τους γονείς ότι θα έστελνε την ίδια και τον αδερφό της σε ανάδοχη οικογένεια για να τους κάνει να τους συντηρούν. Η Γουότς και ο αδερφός της μετακόμισαν στο Λονδίνο όπου η μητέρα τους αγόρασε ένα σπίτι στο Πάτνεϊ. Το 1981, οι οικογένεια μετακόμισε στην Αυστραλία όπου η Μοβάνουϊ έκανε καριέρα στο χώρο του κινηματογράφου και η Ναόμι έλαβε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία For Love Alone, κινηματογραφική απόδοση του μυθιστορήματος της Κριστίνα Στιντ. Η μητέρα της ήταν υπεύθυνη για τα σκηνικά της παραγωγής.
Η Γουότς έχει δηλώσει ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός από τότε που παρακολούθησε την ταινία του 1980, Στον Πυρετό της Δόξας (Fame). Η Γουότς μετακόμισε στην Αυστραλία με τη μητέρα και τον αδερφό της όταν ήταν 14 ετών, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 (η μητέρα της μητέρας της ήταν Αυστραλή). Η μητέρα της εργάστηκε αρχικά ως στυλίστρια για τηλεοπτικές διαφημίσεις και αργότερα έγινε σχεδιάστρια κοστουμιών, ενώ τελικά κατέληξε να εργάζεται για τη σαπουνόπερα Return To Eden. Η Γουότς γράφτηκε σε μαθήματα υποκριτικής από τη μητέρα της. Επίσης, έκανε οντισιόν για τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Φοίτησε στο Λύκειο Μόζμαν και στο Λύκειο North Sydney Girls, όπου ήταν συμμαθήτρια της ηθοποιού Νικόλ Κίντμαν. Η Γουότς δεν κατάφερε να αποφοιτήσει από το σχολείο, έχοντας δουλέψει ως διανομές φυλλαδίων, κόπτρια αρνητικών και μάνατζερ ζαχαροπλαστείου στην περιοχή Νορθ Σορ του Σίδνεϊ. Αποφάσισε να γίνει μοντέλο όταν ήταν 18 ετών. Υπέγραψε συμβόλαιο με ένα πρακτορείο μοντέλων που την έστειλε στην Ιαπωνία, αλλά μετά από αρκετές αποτυχημένες οντισιόν επέστρεψε στο Σίδνεϊ. Εκεί, προσελήφθει να εργαστεί στον τομέα της διαφήμισης για ένα πολυκατάστημα και από εκεί τράβηξε την προσοχή του περιοδικού Follow Me, το οποίο την προσέλαβε ως βοηθητική συντάκτρια μόδας. Μια πρόχειρη πρόσκληση να συμμετάσχει σε ένα εργαστήριο υποκριτικής την ώθησε να παρατήσει τη δουλειά της και να αναζητήσει την επιτυχία ως ηθοποιός.
Όσον αφορά την εθνικότητά της, η Γουότς έχει δηλώσει: «Θεωρώ ότι είμαι Βρετανίδα και έχω πολύ χαρούμενες αναμνήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο. Πέρασα τα πρώτα 14 χρόνια της ζωής μου στην Αγγλία και στην Ουαλία και δεν ήθελα ποτέ να φύγω. Όταν ήμουν στην Αυστραλία επέστρεφα στην Αγγλία πολύ συχνά». Επίσης, έχει εκφράσει τον εθνικισμό της για την Αυστραλία, δηλώνοντας: «Θεωρώ ότι είμαι πολύ συνδεδεμένη με την Αυστραλία, άλλωστε όταν οι άνθρωποι με ρωτάνε που είναι το σπίτι μου, τους απαντώ στην Αυστραλία, γιατί εκεί είναι οι πιο ισχυρές αναμνήσεις μου».
Πρώτα βήματα (1986–2000)
Η καριέρα της Γουότς ξεκίνησε στην τηλεόραση της Αυστραλίας, όπου έκανε σύντομες εμφανίσεις σε διαφημίσεις. Το δράμα του 1986 με τίτλο For Love Alone, που εξελίσεται τη δεκαετία του 1930 και είναι βασισμένο στο ομώνυμο μπεστ-σέλερ μυθιστόρημα της Κριστίνα Στεντ, σηματοδότησε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο. Ο σκηνοθέτης Τζον Ντούιγκαν την προσκάλεσε να αναλάβει έναν υποστηρικτικό ρόλο το 1991 στην ανεξάρτητη ταινία του, Flirting, κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας της ταινίας Κρουαζιέρα στην Ακρη του Τρόμου (Dead Calm) το 1989, μετά από πεντάχρονη απουσία από τον κινηματογράφο. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι μελλοντικές σταρ του Χόλιγουντ, Νικόλ Κίντμαν και Θάντι Νιούτον. Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές και συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Ρότζερ Ίμπερτ με τις 10 καλύτερες ταινίες του 1992. Την επόμενη χρονιά, κέρδισε το ρόλο της Φράνσις Χέφερμαν, ένα κορίτσι που αγωνίζεται να βρει φίλους πίσω από τους τοίχους ενός Καθολικού σχολείο του Σίδνεϊ, στη βραβευμένη μίνι-σειρά Brides of Christ και έκανε σποραδικές εμφανίσεις στην ταινία, Home and Away ως η Τζούλι Γκίμπσον, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Το 1993, εμφανίστηκε σε άλλη μία ταινία του Ντούιγκαν με τίτλο Wide Sargasso Sea.
Η δυσκολία στο να βρίσκει ατζέντες, παραγωγούς και σκηνοθέτες κατά τη διάρκεια της μετάβασής της από την Αυστραλία στο Λος Άντζελες την αποθάρρυνε στις πρώτες προσπάθειές της. Η οικονομική της κατάσταση την οδήγησε στο να κάνει άλλες δουλειές έξω από την κινηματογραφική βιομηχανία, όταν αντιμετώπιζε προβλήματα όπως να μην μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο του διαμερίσματός της και να χάνει την ιατρική της ασφάλιση. Μετά από ένα μικρό ρόλο στην κωμωδία Matinee του 1993, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Τζον Γκούντμαν, κατάφερε να κερδίσει τον υποστηρικτικό ρόλο του «κοριτσιού Τζετ (Jet Girl)» στην φιουτσουριστική ταινία του 1995, Κορίτσι από Ατσάλι (Tank Girl). Κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης δεκαετίας, ανέλαβε υποστηρικτικούς ρόλους στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένου τη σειρά Sleepwalkers, και σε διάφορες παραγωγές Β-κατηγορίες, όπως οι Children of the Corn IV: The Gathering, στην οποία παιδιά μιας μικρής πόλης ελέγχονται υπό τις διαταγές ενός δολοφονημένου παιδιού ιεροκήρυκα και στην ταινία Bermuda Triangle, όπου υποδύθηκε μια πρώην δημιουργό ντοκιμαντέρ που εξαφανίζεται στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης καριέρας της είναι γεμάτο με απορρίψεις στο παρά πέντε σε κάστινγκ, καθώς έχασε πολλούς σημαντικούς ρόλους σε ταινίες όπως οι Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους (The Postman) και Γαμπρός της Συμφοράς (Meet the Parents), οι οποίοι τελικά πήγαν σε άλλες ηθοποιούς. Στην ταινία Επικίνδυνη Ομορφιά (Dangerous Beauty), υποδύθηκε την Γκουίλα Ντε Λεζ. Το 1999, υποδύθηκε την Άλις στην ρομαντική κωμωδία Strange Planet και την Τεξανή μαθήτρια Χόλι Μάντουξ στην ταινία The Hunt for the Unicorn Killer.
2001–2004
thumb|left|upright|Η Γουότς και ο σκηνοθέτης [[Ντέιβιντ Λιντς στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.]] Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιντς πήρε συνέντευξη από τη Γουότς, χωρίς να έχει δει προηγούμενες δουλειές της, για το ψυχολογικό θρίλερ του με τίτλο Οδός Μαλχόλαντ (Mulholland Drive). Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης οι Τζάστιν Θέρουξ και Λόρα Χάρινγκ, έλαβε πολύ θετικά σχόλια από τους κριτικούς και θα γινόταν ο ρόλος της Γουότς που θα την έκανε ευρύτερα γνωστή και θα την ανέδειχνε ως ηθοποιό. Ο Λιντς δήλωσε σχετικά με την επιλογή της Γουότς: «Είδα κάποια που εγώ ένιωσα ότι έχει τρομερό ταλέντο και είδα κάποια που είχε μια όμορφη ψυχή, μια εξυπνάδα και πιθανότητες για πολλούς διαφορετικούς ρόλους, έτσι ήταν ένα όμορφο πλήρες πακέτο». Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2001 και έλαβε αριθμό βραβείων και υποψηφιοτήτων, συμπεριλαμβανομένου το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου για τη Γουότς από την οργάνωση National Society of Film Critics και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Η σουρεαλιστική ταινία που ακολουθεί την ιστορία της φιλόδοξης ηθοποιού Μπέτι Ελμς (Γουότς) προσέλκυσε ποικίλα σχόλια εξαιτίας του έντονου λεσβιακού θέματός της. Έλαβε επαίνους για την ερμηνεία της από τους κριτικούς, συμπεριλαμβανομένου τον Πίτερ Μπράντσο από την εφημερίδα The Guardian, ο οποίος έγραψε: «το πρόσωπο της Γουότς μεταμορφώνεται εκπληκτικά από μια όμορφη και φρέσκια νεαρή γυναίκα σε μια τρελαμένη, κλαψιάρα άσχημη γυναίκα». και τον Εμάνουελ Λιβάι, ο οποίος έγραψε: «[...] Η Ναόμι Γουότς, σε μια υπέροχη ερμηνεία, μια νεαρή, αφελής και αλλόκοτα χαρούμενη ξανθιά, γεμάτη μεγάλα όνειρα για να τα καταφέρει και να φτάσει ψηλά στο Χόλιγουντ».
Το 2002, πρωταγωνίστησε σε μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της χρονιάς, το αγγλόφωνο ριμέικ της ιαπωνικής ταινίας τρόμου Σήμα Κινδύνου (The Ring), σε σκηνοθεσία του Γκορ Βερμπίνσκι. Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης οι Μάρτιν Χέντερσον και Μπράιαν Κοξ, είχε έσοδα περίπου 129 εκατομμυρίων δολαρίων στις Η.Π.Α. (ισοδύναμο με 166,7 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές. Η Γουότς υποδύθηκε τη Ρέιτσελ Κέλερ, μια δημοσιογράφο που ερευνά τους παράξενους θανάτους της ανιψιάς της και άλλων εφήβων αφότου παρακολούθησαν μια μυστηριώδη βιντεοκασέτα και έλαβαν ένα τηλεφώνημα που τους έλεγε ότι θα πεθάνουν σε επτά ημέρες. Η ερμηνεία της έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, συμπεριλαμβανομένου τον Πολ Κλίντον του ιστοτόπου CNN.com, ο οποίος δήλωσε ότι «είναι έξοχη σε αυτόν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος αποδεικνύει ότι η αξιοσημείωτη ερμηνεία της στην ταινία Οδός Μαλχόλαντ δεν ήταν τυχαία. Καταφέρνει να διατηρεί μια τέλεια ισορροπία μεταξύ του σκεπτικισμού και της αργής συναίσθησης της αλήθειας όσον αφορά τη θανατηφόρα δύναμη της βιντεοκασέτας».
Ήταν παραγωγός και πρωταγωνίστησε πλάι στον Μαρκ Ράφαλο στην ανεξάρτητη ταινία του 2004 Δε Μένουμε πια Εδώ (We Don't Live Here Anymore), η οποία έτυχε θετικής υποδοχής. Η Γουότς υποδύθηκε την Ίντιθ Έβανς. Η ταινία που χαρακτηρίστηκε δράμα είναι βασισμένη στις σύντομες ιστορίες We Don't Live Here Anymore και Adultery του Άντρε Ντούμπους και απεικονίζει την κρίση που περνά ο γάμος δύο ζευγαριών. Επανασυνδέθηκε με τον Σον Πεν στην ταινία Η Δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον (The Assassination of Richard Nixon), που λαμβάνει χώρα το 1974. Υποδύθηκε τη Μαρί Άντερσεν Μπικ, σύζυγο του μελοντικού προεδρικού δολοφόνου Σάμιουελ Τζ. Μπικ (Πεν). Το ίδιο έτος, συνεργάστηκε με τους Τζουντ Λο και Ντάστιν Χόφμαν στην κωμωδία συνόλου του Ντέιβιντ Ο. Ράσελ Το Νόημα της Ζωής και πώς να το Χάσετε (I Heart Huckabees).
2005–2008
Η Γουότς επέστρεψε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο σίκουελ Σήμα Κινδύνου 2 (The Ring Two) της ταινίας Σήμα Κινδύνου (The Ring) του 2002. Η ταινία έλαβε αρκετά αρνητικά σχόλια, αλλά αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, έχοντας έσοδα άνω των 161 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως (ισοδύναμο με 191,6 εκατομμύρια δολάρια το 2013) και έλαβε για μία ακόμη φορά επαίνους για την ερμηνεία της. Πρωταγωνίστησε στο ομώνυμο ριμέικ του 2005 της ταινίας Κινγκ Κονγκ (King Kong) ως Αν Ντάροου. Ο ρόλος, τον οποίο υποδύθηκε η Φέι Ράι στην αρχική ταινία του 1933, έχει γίνει η πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία της Γουότς μέχρι και σήμερα. Υπό τη διεύθυνση του σκηνοθέτη Πίτερ Τζάκσον της τριλογίας ταινιών Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, η ταινία έλαβε πολύ θετικά σχόλια και συγκέντρωσε 550 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως (ισοδύναμο με 654,5 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Η διαδικτυακή εφημερίδα Seattle Post-Intelligencer επαίνεσε την ερμηνεία της: «Η τρίτη πράξη του έργου θυμίζει την ιστορία "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" και είναι κατά πολύ πιο οπερατική και τραγική από οτιδήποτε που θα μπορούσαν να φανταστούν οι δημιουργοί της αρχικής ταινίας. Η Γουότς ερμηνεύει εξαιρετικά με δριμύτητα και πάθος που την κάνει άξια υπόληψης για Όσκαρ».
Επίσης την ίδια χρονιά, παρήχε τη φωνή ενός μικρού ρόλου, της Σούζι Ράμπιτ, στο ψυχολογικό θρίλερ Inland Empire. Το 2007, συμπρωταγωνίστησε στο εγκληματικό θρίλερ Επικίνδυνες υποσχέσεις (Eastern Promises) του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ πλάι στον Βίγκο Μόρτενσεν. Η ταινία αλλά και η ίδια η Γουότς έλαβαν διθυραμβικές κριτικές. Η ταινία αποτέλεσε μέτρια εισπρακτική επιτυχία, έχοντας έσοδα 56 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως (ισοδύναμο με 66,6 εκατομμύρια δολάρια το 2013). Ο κριτικός Μάθιου Τέρνερ του ιστοτόπου View London έγραψε ότι η Γουότς «πετυχαίνει μια ενδιαφέρουσα ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και στην συναισθηματική τρωτότητα».
Το 2008, συμπρωταγωνίστησε στο ομώνυμο ριμέικ της ταινίας του 1997, Funny Games από τον σκηνοθέτη Μίχαελ Χάνεκε, πλάι στον Τιμ Ροθ. Στην ταινία, υποδύθηκε την Αν Φάρμπερ, η οποία μαζί με το σύζυγό της και το γιο τους κρατούνται όμηροι από δύο εφήβους που πάσχουν από αντικοινωνική διαταραχή. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου 2007 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου.
2009–σήμερα
thumb|left|upright|Η Γουότς στο Αμερικανικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντόβιλ το 2011 Το 2009, η Γουότς πρωταγωνίστησε πλάι στον Κλάιβ Όουεν στο πολιτικό θρίλερ The International. Υποδύθηκε μια βοηθό εισαγγελέα στο Μανχάταν που συνεργάζεται με ένα πράκτορα της Ιντερπόλ στην έρευνα του επιπέδου της διαφθοράς μιας τράπεζας. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, η Γουότς σχολίασε το ρόλο της: «Τα βγάζει πέρα με τους γρήγορους ρυθμούς της κοινωνίας και με τις απαιτήσεις του συνεργάτη της, Σάλινγκερ, αλλά επίσης προσπαθεί να τα ισορροπήσει με τη μητρότητα και θεωρώ ότι μπορώ σίγουρα να ταυτιστώ μαζί της τώρα και εύχομαι και άλλες εργαζόμενες μητέρες να μπορέσουν». Η ταινία The International έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και συγκέντρωσε πάνω από 60 εκατομμύρια δολάρια (ισοδύναμο με 65 εκατομμύρια δολάρια το 2013) παγκοσμίως.
Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στο Αμερικανικό δράμα Μέχρι να σε Βρω (Mother and Child), το οποίο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς. Υποδύθηκε την Ελίζαμπεθ, μια δικηγόρο που δε γνώρισε ποτέ τη βιολογική της μητέρα. Η Γουότς συμπρωταγωνίστησε στην ταινία πλάι στους Ανέτ Μπένινγκ, Κέρι Ουάσινγκτον και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον. Η ταινία έλαβε αρκετές θετικές κριτικές και η ερμηνεία της Γουότς επαινέθηκε από τον Τομ Λονγκ της εφημερίδας Detroit News, ο οποίος δήλωσε ότι «έχει την ικανότητα να κάνει μια τόσο ακανόνιστη μετάβαση να δουλεύει». Για την ερμηνεία της ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο AACTA Καλύτερης Ηθοποιού. Η Γουότς ήταν επίσης προτεινόμενη για το Βραβείο Independent Spirit στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου.
Η επόμενη ταινία της, η κωμωδία Θα Συναντήσεις έναν Ψηλό Μελαχρινό Άνδρα (You Will Meet a Tall Dark Stranger) του Γούντι Άλεν, προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών στις 15 Μαΐου 2010 Υποδύθηκε τη Σάλι, μια γυναίκα που έχει ένα προβληματικό γάμο με το συγγραφέα Ρόι (τον οποίο υποδύεται ο Τζος Μπρόλιν). Οι Αντόνιο Μπαντέρας, Φρίντα Πίντο, Λούσι Παντς και Άντονι Χόπκινς επίσης συμπρωταγωνιστούν στην ταινία, η οποία έλαβε μικτές κριτικές και είχε έσοδα άνω των 26 εκατομμυρίων δολαρίων (ισοδύναμο με 27,7 εκατομμύρια δολάρια το 2013).
Πρωταγωνίστησε στην ταινία Παιχνίδια Συνωμοσίας (Fair Game), η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2010 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 5 Νοεμβρίου 2010. Βασισμένη στα απομνημονεύματα της πρώην κατασκόπου της CIA, Βάλερι Παλμ, με τίτλο Fair Game: My Life as a Spy, My Betrayal by the White House, η ταινία επίσης σηματοδοτεί την τρίτη συνεργασία της Γουότς με τον Σον Πεν μετά από τις ταινίες 21 Γραμμάρια (21 Grams) και Η Δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον (The Assassination of Richard Nixon). Η Γουότς ήταν προτεινόμενη για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στην ταινία. Το περιοδικό Boxoffice έγραψε: «Η Γουότς δεν έχει τις μεγάλες συναισθηματικές σκηνές που χαρακτήριζαν τις προηγούμενες ερμηνείες της. Αντίθετα, υποδύεται τη Βάλερι ως μια γυναίκα που βρίσκεται ξαφνικά σε δύσκολη θέση όταν η μυστική της ταυτότητα αποκαλύπτεται. Αποφεύγει λαμπρά την έμφαση και αποτελεί εξαιρετική δουλειά».
Τον Ιανουάριο του 2010, εμφανίστηκε στο θρίλερ Το Σπίτι των Ονείρων (Dream House), που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2011. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Τζιμ Σέρινταν και η Γουότς συμπρωταγωνιστεί πλάι στους Ντάνιελ Κρεγκ και Ρέιτσελ Βάις. Τον Οκτώβριο του 2010, ανακοινώθηκε ότι η Γουότς κέρδισε το ρόλο της Μέριλιν Μονρόε στην ταινία Blonde, της οποίας τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν τον Ιανουάριο του 2011, αλλά έχουν αναβληθεί. Στις αρχές του 2011, η Γουότς συμπρωταγωνίστησε στην ταινία J. Edgar του Κλιντ Ίστγουντ, πλάι στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Η Γουότς υποδύθηκε τη γραμματέα του Έντγκαρ, Έλεν Γκάντι.
To 2012, η Γουότς πρωταγωνίστησε στην ταινία The Impossible, ένα δράμα καταστροφής βασισμένο στην πραγματική ιστορία μιας οικογένειας και στην περιπέτεια που πέρασε όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το τσουνάμι του Ινδικού Ωκεανού το 2004. Η ταινία έλαβε θετικά σχόλια, με τους κριτικούς να επαινούν ιδιαίτερα την ερμηνεία της Γουότς. Η Ντέμπορα Γιανγκ του The Hollywood Reporter ανέφερε ότι «Η Γουότς αποδίδει ένα μεγάλο εύρος συναισθημάτων ως η ταλαιπωρημένη, όλο και πιο αδύναμη Μαρία της οποίας τα δάκρυα πόνου και φόβου ποτέ δεν φαίνονται ψεύτικα ή εξιδανικευμένα». Ο Τζάστιν Τσανγκ του περιοδικού Variety σημείωσε ότι «Οι ισάξιοι ηθοποιοί που να μπορούν να απεικονίζουν σωματικά και συναισθηματικά άκρα όπως η Γουότς είναι λίγοι». Ο Ντέιμον Γουάιζ της εφημερίδας Τhe Guardian ανέφερε ότι «Η Γουότς ειναι ταυτόχρονα γενναία και ευάλωτη, ενώ οι σκηνές της με το νεαρό Λούκας...είναι μερικές απο τις καλύτερες τις ταινίας». Για την ερμηνεία της στην ταινία η Γουότς ήταν προτεινόμενη για το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Α' Γυναικείου Ρόλου.
Η Γουότς εμφανίστηκε επίσης στο ντοκιμαντέρ The Last Impresario του δημιουργού ταινιών Γκρέισι Ότο σχετικά με το Βρετανό κινηματογραφικό και θεατρικό παραγωγό Μάικλ Γουάιτ, ο οποίος είναι κοντινός φίλος της Γουότς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αρχές του 2013.
Προσωπική ζωή
thumb|upright|Η Γουότς με το σύντροφό της [[Λιβ Σράιμπερ]] Η Γουότς είχε σχέση με τον σκηνοθέτη Στίβεν Χόπκινς τη δεκαετία του 1990 και με τον ηθοποιό Χιθ Λέτζερ από τον Αύγουστο του 2002 έως τον Μάιο του 2004. Την Άνοιξη του 2005, η Γουότς ξεκίνησε τη σχέση της με τον ηθοποιό Λιβ Σράιμπερ. Επιβεβαίωσε σε μια συνέντευξη στα τέλη του Ιανουαρίου 2009 ότι ο Σράιμπερ της έχει δώσει δαχτυλίδι αρραβώνων (το οποίο δεν φορούσε στη συνέντευξη) αλλά κανένας από τους δυο τους δεν βιάζεται να παντρευτούν. Ο Σράιμπερ, είναι γνωστός για τα κόλπα που παίζει με τα ΜΜΕ, καθώς το 2007 είχε αποκαλέσει την Γουότς σύζυγό του, αλλά αργότερα αποκάλυψε ότι ήταν αστείο. Ο πρώτος γιος του ζευγαριού, Αλεξάντερ «Σάσα» Πιτ, γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 2007 στο Λος Άντζελες και ο δεύτερος γιος του ζευγαριού, Σάμιουελ «Σάμι» Κάι γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2008 στη Νέα Υόρκη. Μετά από μια προσωρινή αποχή από την υποκριτική, επέστρεψε με το The International, την πρώτη της ταινία αφότου έγινε μητέρα. Η Γουότς δήλωσε τον Απρίλιο του 2010, ότι θα έκανε και τρίτο παιδί αν μπορούσε να εγγυηθεί ότι θα είναι κορίτσι. Τον Σεπτέμβριο του 2016, το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμό του. Από το 2017, βρίσκεται σε σχέση με τον βραβευμένο ηθοποιό Μπίλι Κρούνταπ.
Σκέφτηκε να στραφεί στο Βουδισμό, καθώς απέκτησε ενδιαφέρον για τη θρησκεία κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Βαμμένο Πέπλο (The Painted Veil). Έχει δηλώσει σχετικά με τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις, «Έχω κάποια πίστη αλλά δεν είμαι αυστηρή βουδίστρια ή κάτι παρόμοιο ακόμα». Εξασκεί τον Υπερβατικό διαλογισμό, μια μέθοδο διαλογισμού, βασισμένη στη Βεδική παράδοση. Το 2002, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού People με τους 50 ομορφότερους ανθρώπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Στρατηγίς Λάρισας Θεσσαλίας
Η Στρατηγίς Λάρισας ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και από τα μικρά σε έκταση, αλλά και συνοριακά, θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 12ο και αιώνα.
Η Λάρισα αναφέρεται σαν «provintia» (επαρχία) στην Partitio Romaniae του 1204 και στο Περί Διανομής του 1198 και πιθανότατα ήταν μικρό θέμα, στρατηγίδα, δεδομένου ότι η διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν τα θέματα. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για το Θέμα.
Συνθέτης
Ο συνθέτης είναι πρόσωπο που γράφει μουσική για διάφορα όργανα και φωνές, καθώς και για διάφορους συνδυασμούς οργάνων. Βασίζεται σε μουσικό υλικό (κατά κανόνα δικής του εμπνεύσεως) το οποίο επεξεργάζεται και αναπτύσσει, διαμορφώνοντας ή ακολουθώντας κάποια μουσική φόρμα.
Μερικοί έλληνες συνθέτες είναι οι:  Σταύρος Ξαρχάκος}, Μάνος Χατζιδάκις , Μίκης Θεοδωράκης ,  Αντώνης Παπακωνσταντίνου , Μάνος Ελευθερίου , Αντώνης Βαρδής , Θάνος Μικρούτσικος , και πολλοί άλλοι ακόμα.
Κάθι Σάουερ
Η Κάθι Σάουερ (Kathy Shower), Καθλίν Αν Σάουερ (Kathleen Ann Shower) (8 Μαρτίου, 1953, Μπρούκβιλ, Οχάιο) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Καριέρα
Γνωστή περισσότερο με το όνομα Κάθι Σάουερ υπήρξε "Πλέιμέιτ του Μήνα" το Μάιο του 1985 και "Πλέιμέιτ της Χρονιάς" για το 1986. Σε ηλικία 33 ετών και με δύο κόρες, η Κάθυ Σάουερ είναι ακόμη και σήμερα η μεγαλύτερη σε ηλικία γυναίκα που έπιλέχθηκε σαν Πλέιμέιτ της Χρονιάς.
Μετά την εμφάνιση της στο Playboy ακολούθησε καριέρα στον κινηματογράφο εμφανιζόμενη κυρίως σε ταινίες δράσης (American Kickboxer 2, The Further Adventures of Tennessee Buck) και ερωτικά θρίλερ (Boundaries, LA Goddess, Velvet Dreams). Έχει επίσης εμφανιστεί σε πολλές γνωστές τηλεοπτικές σειρές όπως Ο Ιππότης της Ασφάλτου, Airwolf και Santa Barbara. Το 2009 ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του βιογραφικού ντοκυμαντέρ με τίτλο Kathy Shower: Playmate Model Mom.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλέιμεϊτ Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ανατόλι Κασίροφ
Ο Ανατόλι Κασίροφ (Μόσχα, 19 Μαΐου 1987) είναι Ρώσος καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του σέντερ.