cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανώλης Αλυγιζάκης
Η παρουσία της 'γυναίκας' - του ερωτικού στοιχείου
"Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό στην ποίηση του Μανώλη είναι η ισχυρή, αισθησιακή αναφορά στο γυναικείο σώμα. Το σώμα που παίρνει την μορφή και την εμφάνιση μιας γυναίκας θεάς/ προβοκάτορα, μιας γυναίκας λάγνας, της γυναίκας που κάποιος ποθεί, που κάποιος χάνει, που κάποιος αγαπά, της γυναίκας που ποτέ δεν ενδίδει, αυτής που αποτελεί το όνειρο κάποιου, το όνειρο αγάπης και ζωής. Ξεκάθαρη ποίηση, οξεία, ευθεία, γεμάτη συναίσθημα, όμορφες εικόνες, ερωτικά ιντερλούδια που ποτέ δεν έλαβαν χώρα, νοσταλγία, βασανιστική αμφισημία, το παιχνίδι των σχέσεων με κύριο θέμα του τη λαχτάρα για το γυναικείο σώμα. Είναι η ποίηση της απόστασης μεταξύ δύο ανθρώπων, της εξορίας που ξεδιπλώνεται με έναν συλλογικό και μερικές φορές ατομικό τρόπο, ενός παραδείσου, της αναμφίβολα χαμένης αθωότητας."
- Vangelis Serdaris
Λογοτεχνικά επιτεύγματα
Έχει γράψει τρία μυθιστορήματα, έναν μεγάλο αριθμό βιβλίων ποίησης, διηγήματα. Ευρεία είναι η απήχηση των έργων του σε άρθρα και μελέτες, αλλά και σε λογοτεχνικά περιοδικά με κριτικές, ανθολογίες και εφημερίδες στον Καναδά , στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής  , Μεγάλη Βρετανία, στην Αυστραλία  , Ρουμανία , Αυστρία/ Ουγγαρία , Σλοβακία , Λίβανο, Σουηδία , Βραζιλία , Πακιστάν και στην Ελλάδα. Η ποίηση του έχει μεταφραστεί στη Ρουμανική γλώσσα, στη Σουηδική, στην Ουγγρική, στην Αραβική, στα Ισπανικά, στα Γαλλικά, στα Γερμανικά, στη Σερβική, στην Πορτογαλική, Τουρκική και στη Ρωσική, στα Ουκρανικά, στα Ιαπωνικά, στα Κινέζικα, στα Ιταλικά, κι έχει παρουσιαστεί σε διάφορους φορείς των χωρών αυτών. Η μετάφραση στα αγγλικά Άπαντα Γιώργου Σεφέρη, κατέληξε στις βραχείες λίστες των Ελληνικών Βραβείων Λογοτεχνίας για εκδόσεις του 2012. Τον Σεπτέμβριο του 2017, βραβεύθηκε με το Πρώτο Βραβείο Ποίησης στο Διεθνές Φεστιβάλ Μιχαήλ Εμινέσκου, στην Κράιοβα της Ρουμανίας. Έγινε επίτιμος καθηγητής και συνεργάτης της International Arts Academy και του απενεμήθη ο τιμητικός τίτλος Master of the Arts in Literature. . Είναι ανώτερο μέλος της Federation of BC Writers, Λογοτεχνικός Σύμβουλος στο Surrey Muse και έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Royal City Literary and Arts Society (RCLAS) στο Νιου Γουέστμινστερ.
Επαρχία Μάσκαρα
Η Μάσκαρα (معسكر Muʿaskar, βερβερικές γλώσσες: ⵎⵄⴻⵙⴽⴻⵔ Mɛesker ) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας. Έλαβε το όνομά της από την πρωτεύουσά της, το όνομα της οποίας είναι αραβικό και μεταφράζεται ως «στρατόπεδο». Μια άλλη σημαντική τοποθεσία είναι η πόλη Σιγκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 784.073 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία διαιρείται σε 16 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 47 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Μασκαρα
Είμαστε τα βουνά μας
μικρογραφία|Αρτσαχικό νόμισμα 5 ντραμ το οποίο αναπαριστά το μνημείο μικρογραφία|Αναμνηστική πλάκα για την αναστήλωση του μνημείου το 2013 Το "Είμαστε τα Βουνά Μας" (Մենք ենք, մեր լեռները, Menk' enk' mer lernerə) είναι μεγάλο μνημείο το οποίο βρίσκεται βόρεια του Στεπανακέρτ, την πρωτεύουσα της ντε φάκτο ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Αρτσάχ (ντε γιούρε γνωστό ως Χανκεντί, πόλη της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν).
Το γλυπτό ολοκληρώθηκε το 1967 από τον γλύπτη Σαργκίς Μπαγκντασαριάν. Το μνημείο θεωρείται ευρέως ως σύμβολο της αρμενικής κληρονομιάς στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το μνημείο έχει κατασκευαστεί από ηφαιστειακή τέφρα και απεικονίζει έναν ηλικιωμένο άντρα και μία ηλικιωμένη γυναίκα. Τα πρόσωπα του ηλικιωμένου ανδρόγυνου έχουν κατασκευαστεί από πέτρα, υλικό το οποίο αντιπροσωπεύει τον ορεινό λαό του Καραμπάχ. Στα αρμενικά το μνημείο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Τατίκ-Παπίκ (տատիկ-պապիկ). Στα ελληνικά αυτή η φράση μεταφράζεται ως "ο Παππούς και η Γιαγιά". Το γλυπτό εμφανίζεται και στο εθνόσημο του Αρτσάχ.
Διαμάχη για την προβολή του μνημείου στον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision
Η απεικόνιση του μνημείου κατά τη διάρκεια ενός μουσικού βίντεο το οποίο προηγούταν την εκτέλεση ενός τραγουδιού στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2009 ήταν η πρώτη από τις πολλές πολιτικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού στις οποίες ενεπλάκησαν η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Η διαμάχη προήλθε από τη προβολή ενός εισαγωγικού βίντεο με μορφή "καρτ-ποστάλ" το οποίο παίχτηκε πριν από την εκτέλεση του Αρμένικου τραγουδιού στον ημιτελικό. Το βίντεο απεικόνισε το μνημείο μαζί με άλλα σύμβολα της Αρμενίας. Εκπρόσωποι από το Αζερμπαϊτζάν παραπονέθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση σχετικά με τη προβολή του μνημείου "Είμαστε τα Βουνά Μας" στο εισαγωγικό βίντεο της Αρμενίας, καθώς το Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι ντε γιούρε τμήμα του Αζερμπαϊτζάν. Λόγω αυτής της καταγγελίας το μνημείο δεν προβλήθηκε στο εισαγωγικό βίντεο της Αρμενίας το οποίο προβλήθηκε στον τελικό του Σαββάτου. Ωστόσο, η Αρμενία απάντησε στην απόφαση παρουσιάζοντας το μνημείο με διάφορους τρόπους: παρουσιάστηκαν αρκετές εικόνες του μνημείου στην αίθουσα από την οποία ανακοινώθηκαν οι ψήφοι της Αρμενίας, ενώ το μνημείο εμφανίστηκε και σε μια βιντεοοθόνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Δημοκρατία του Αρτσάχ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δημοκρατία του Αρτσάχ Κατηγορία:Πολιτισμός της Αρμενίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Δημοκρατίας του Αρτσάχ
Παντσεβάτσκι Ριτ
δεξιά|μικρογραφία|359x359εσ|Χάρτης του Παντσεβάτσκι Ριτ Το Παντσεβάτσκι Ριτ (σερβικά λατινικά: Pančevački Rit, Панчевачки Рит) είναι μια μικρή γεωγραφική περιοχή στο νοτιοδυτικό Βανάτο της Σερβίας. Βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Δούναβη και Ταμίς, στο δήμο Παλιλούλα του Βελιγραδίου.
Χαρακτηριστικά
Ο υγροβιότοπός του, με έκταση 400 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ήταν συνεχώς πλημμυρισμένος αλλά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έχει αποστραγγιστεί εν μέρει και σχεδόν το ήμισυ έχει μετατραπεί σε ένα πολύ εύφορο μέρος γης, κατάλληλο ειδικά για την καλλιέργεια δημητριακών και λαχανικών. Οι καλλιέργειες διαχειρίζονται από τη μεγαλύτερη γεωργική εταιρεία της Σερβίας, τη "PKB Beograd", η οποία παρέχει σχεδόν αποκλειστικά τροφή για 2 εκατομμύρια ανθρώπους στην ευρύτερη περιοχή του Βελιγραδίου. Έτσι το Παντσεβάτσκι Ριτ είναι κοινώς γνωστή ως Σιτοβολώνας του Βελιγραδίου. Η κτηνοτροφία είναι επίσης πολύ εντατική, όπως και η αλιεία και το κυνήγι.
Πολλά ελισσόμενα κανάλια και βάλτοι παραμένουν στο βάλτο: τα αργά ρέματα Βιζέλι, Ντουνάβατς, Σίμπνιτσα, Μπούτους, Ρογκόζνιτσα, Μπουκ, Μπελανός και Σέμπες, και οι μεγάλοι βάλτοι Ρέβα, Βελίκο Μπλάτο (με έκταση 2 τ.χλμ.), Σέμπες και Σιρόκα Μπμπάρα. Στο νότο, η περιοχή τελειώνει με ένα ποτάμιο νησί (αντά) Κόζαρα (0.44 τ.χλμ.) και το νοτιοδυτικό μέρος κατέχεται από το υγρότοπο Μπελγιάριτσα.
Άγρια ζωή
Η βαλτώδης γη είναι ο φυσικός οικότοπος για τους αγριόχοιρους και το Παντσεβάτσκι Ριτ είναι η θέση του μεγαλύτερου πληθυσμού αγριόχοιρων στην επικράτεια του Βελιγραδίου και πιθανώς σε ολόκληρη τη Σερβία. Είναι ιδιαίτερα πολυάριθμοι στην περιοχή που οριοθετείται από τη γέφυρα Πούπιν, την Τσρβένκα, τη Μπόρτσα και τη Παντίνσκα Σκέλα. Τις προηγούμενες δεκαετίες, καθώς οι οικισμοί διευρύνθηκαν, τα μονοπάτια φυσικής περιαγωγής των αγριόχοιρων διασταυρώθηκαν από τα σπίτια ή τους δρόμους. Καθώς η περιοχή είναι γεωργική, τρέφονται με τις καλλιέργειες (σιτάρι, καλαμπόκι) και τις ρίζες τους, αλλά και με τα ψάρια και τα κοχύλια που βρίσκονται σε άφθονους αριθμούς στις όχθες του Δούναβη.
Στο Παντσεβάτσκι Ριτ υπάρχουν δύο επίσημες, χωρίς φράχτες περιοχές κυνηγιού. Ο ένας ονομάζεται με τον ίδιο τρόπο, ενώ ο άλλος ονομάζεται απλά Ριτ. Ο Ριτ βρίσκεται κοντά στην Παντίνσκα Σκέλα, που απέχει 15 χιλιόμετρα από το Βελιγράδι κατά μήκος του Ζρενιανίνσκι πουτ. Καλύπτει μια έκταση 82.63 τ.χλμ., εκ των οποίων τα 05 τ.χλμ. είναι μια φασιανθρία. Τα ζώα που εκτρέφονται στην εγκατάσταση περιλαμβάνουν ελάφια, λαγούς, ορτύκια, αγριόπαπια, χήνα και 13.000 φασιανοί ετησίως.
Γειτονιές και οικισμοί
Ενώ η περιοχή ήταν σχεδόν ακατοίκητη πριν το 1945, σήμερα η πληθυσμιακή πυκνότητα της περιοχής είναι πάνω από το Σερβικό μέσο όρο, καθώς μερικά από τα γρηγορότερα αναπτυσσόμενα προάστια του Βελιγραδίου (Μπόρτσα, Παντίνσκα Σκέλα και Κρνιάτσα) έχουν χτιστεί εκεί.
Οι γειτονιές του αστικού Βελιγραδίου στο Παντσεβάτσκι Ριτ είναι οι εξής: Οι οικισμοί και γειτονιές του υποαστικού Βελιγραδίου στο Παντσεβάτσκι Ριτ είναι οι εξής:
Ιστορία
Η περιοχή είχε το δικό της δήμο το 1955-1965 (μέχρι το 1955 είχε τέσσερις δήμους: τους Μπόρτσα, Όβτσα, Παντίνσκα Σκέλα και Κρνιάτσα που συγχωνεύθηκαν σε ένα δήμο, τον Κρνιάτσα, το 1955 που με τη σειρά του προσαρτήθηκε στην Παλιλούλα το 1965).
Πολιτική
Σήμερα, υπάρχει μια πρόταση ότι η περιοχή πρέπει να γίνει και πάλι χωριστός δήμος με το όνομα Ντουνάβσκι Βένατς. Αρχίζοντας στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η έννοια της περιοχής στην αριστερή όχθη του Δούναβη που έχει διασπαστεί από τον δήμο Παλιλούλα απέκτησε ορμή μέχρι το 2005 όπου η Δημοτική Συνέλευση της Παλιλούλα τελικά αποδέχθηκε τη στήριξη του κινήματος. Ο προτεινόμενος νέος δήμος, αν γίνει δεκτός και επιβεβαιωθεί από την Συνέλευση της Πόλης του Βελιγραδίου, θα έχει έκταση 407 τ.χλμ. και πληθυσμό 70-80.000 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας Κατηγορία:Βελιγράδι
Λουίζ Μπένετ-Κόβερλι
Η Λουίζ Μπένετ-Κόβερλι (αγγλικά: Louise Bennett-Coverley), γνωστή, επίσης, υπό το ψευδώνυμο Μις Λου (αγγλικά: Miss Lou), γεννημένη στις 7 Σεπτεμβρίου 1919 στο Κίνγκστον και αποβιώσασα στις 26 Ιουλίου 2006 στο Τορόντο, ήταν Τζαμαϊκανή ποιήτρια, συγγραφέας και εκπαιδευτικός.
Μέσω της συγγραφής και ερμηνείας των ποιημάτων της στα τζαμαϊκανικά κρεόλ, η Μπένετ συνεισέφερε ενεργά στη διατήρηση της γλώσσας της, καθώς και των παραδόσεών της σε επίπεδο ποίησης, παραδοσιακού τραγουδιού και διηγημάτων.
Διακρίσεις και τιμές
Η Μπένετ έλαβε αριθμό τιμών και διακρίσεων για το έργο της. Επί παραδείγματι, το Πανεπιστήμιο του Τορόντο έδωσε το όνομά της σε υποτροφία για λογοτεχνικές σπουδές με αντικείμενο μελέτης την Καραϊβική,.
Παράλληλα, υπήρξε αποδέκτης των κάτωθι τιμητικών διακρίσεων:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμαϊκανές ποιήτριες Κατηγορία:Τζαμαϊκανές μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Τζαμαϊκανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Απόφοιτοι Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου 1973–74
Το '''Κύπελλο Ερασιτεχνικών Ομάδων Ε.Π.Σ. 1973–74''' είναι η 3η διοργάνωση του θεσμού του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Την πρώτη φάση αποτελούν οι διοργανώσεις των κυπέλλων των κατά τόπους Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Οι κυπελλούχες ομάδες των τοπικών ενώσεων αγωνίζονται στη δεύτερη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Από αυτή τη σεζόν συμμετέχουν και οι ομάδες ερασιτεχνών των συλλόγων Α΄ και Β΄ Εθνικής, αν και εφόσον προκριθούν από τα τοπικά κύπελλα των κατά τόπους ΕΠΣ.
2η φάση
Διεξάγονται μονοί αγώνες της μορφής νοκ-άουτ.
1ος όμιλος
Στον 1ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Χίου (Α.Π.Ο. Χίος), Ε.Π.Σ. Λέσβου (Άτλας Μυτιλήνης), Ε.Π.Σ. Σάμου (Πανσαμιακός) και Ε.Π.Σ. Αθηνών (Α.Ο. Κουκουβαούνων). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
3ος όμιλος
Στον 3ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Πατρών (Α.Π.Σ. Πάτραι), Ε.Π.Σ. Ηλείας (Δάφνη Ανδραβίδας), Ε.Π.Σ. Ηπείρου (Φοίνιξ Λευκάδας), Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας (Άρης Αιτωλικού) και Ε.Π.Σ. Κέρκυρας (Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
4ος όμιλος
Στον 4ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Κορινθίας (Ολυμπιακός Λουτρακίου), Ε.Π.Σ. Αργολίδας (Αργοναύτης Νέας Κίου), Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (Α.Σ. Λεωνίδιο), Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (Μεσσηνιακός) και Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Ευρώτας Έλους). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
5ος όμιλος
Στον 5ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας (Γ.Σ. Αλμυρού), Ε.Π.Σ. Λάρισας (Α.Ο. Ανθούπολη Λάρισας), Ε.Π.Σ. Καρδίτσας (Ατρόμητος Παλαμά), Ε.Π.Σ. Κεντρικής-Δυτικής Μακεδονίας (Π.Α.Ο. Κορυφής Ημαθίας) και Ε.Π.Σ. Κιλκίς (Α.Ε. Πολυκάστρου). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
6ος όμιλος
Στον 6ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας (Μακεδονικός Σιάτιστας), Ε.Π.Σ. Πέλλας (Απόλλων Κρύας Βρύσης), Ε.Π.Σ. Φθιωτιδοφωκίδας (Ηρακλής Λαμίας) και Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας (Πρωτεύς Χαλκίδας). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
7ος όμιλος
Στον 7ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Θράκης (Ποσειδών Κομοτηνής), Ε.Π.Σ. Έβρου (Α.Ε. Διδυμοτείχου), Ε.Π.Σ. Καβάλας (Ερασιτέχνες Α.Ο. Καβάλας) και Ε.Π.Σ. Δράμας (Δόξα Σιταγρών). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
8ος όμιλος
Στον 8ο όμιλο συμμετείχαν οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. Σερρών (Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας), Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής (Αριστοτέλης Στρατονίκης) και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (Π.Ο. Ξηροκρήνης). Οι αγώνες κατόπιν κληρώσεων έχουν ως εξής:
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη την Κυριακή 30 Ιουνίου 1974 στο Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου στο Περιστέρι στην Αθήνα με αντιπάλους τον Ολυμπιακό Λουτρακίου και τον Π.Α.Ο. Κορυφής Ημαθίας.
Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Λουτρακίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1973-1974
Ανδρέας Β΄ Τόπια
Ο Ανδρέας Β΄, Andrea Topia, (απεβ. πριν από τον Μάρτιο του 1445) ήταν Αλβανός ευγενής του 15ου αι., του οποίου οι περιοχές περιλάμβαναν την επικράτεια της Σκουρία (μεταξύ του Δυρραχίου και αυτού που αργότερα θα γίνει τα σημερινά Τίρανα). Ήταν μέλος τού Οίκου Τόπια και ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης της Λέζα.
Οικογένεια
Ο Aντδρέας Β΄ ήταν ανιψιός του Kαρόλου πρίγκιπα της Αλβανίας. Είχε δύο γιους τον Kάρολο Μουάκα και τον Kομνίν. Ήταν γιος του Νικήτα Τόπια, που απεβίωσε το 1414/15.
Εξέγερση των ετών 1432-1436
Μετά τη μάχη της Σάβρα το 1385, η περιοχή της Αλβανίας τέθηκε υπό ισχυρή οθωμανική επιρροή και σταδιακά το μεγαλύτερο μέρος τής επικράτειάς της προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μέσα σε ξεχωριστή διοικητική ενότητα: το σαντζάκ της Αλβανίας. Ο Ανδρέας Β΄ επαναστάτησε κατά της οθωμανικής κυριαρχίας το 1432 και νίκησε μία μικρή οθωμανική στρατιωτική μονάδα στα βουνά της Κεντρικής Αλβανίας. Η νίκη του ενέπνευσε άλλους οπλαρχηγούς στην Αλβανία, ιδιαίτερα τον Γεώργιο Αριανίτη, να επαναστατήσουν κατά των Οθωμανών.
Ένωση της Λέζα
Μαζί με τον ανιψιό του Tάνους Τόπια, ο Aνδρέας συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης της Λέζε (στρατιωτική συμμαχία με επικεφαλής τον Σκεντέρμεη το 1444). Τα μέλη ήταν οι Λέκα Ζαχαρία, Πιέταρ Σπάνι, Λέκα Δούσμανι, Aνδρέας Τόπια, Γιέργι Αριανίτι, Τεοντορ Μουζάκα, Στέφαν Κρνογιέβιτς και οι υπήκοοί τους. Ο τίτλος του ήταν κύριος της Σκουρία (κοντά στο Δυρράχιο).
Σύμφωνα με τον Γκιον Μουζάκα, ο Aνδρέας Τόπια ήταν μεταξύ των μελών αυτής της ένωσης, που έζησε περισσότερο από την πτώση του Σκουτάρι στα Οθωμανικά χέρια το 1479.
Πηγές
Κατηγορία:Αλβανοί ευγενείς του Μεσαίωνα
Ναβανεθέμ Πιλάι
Η Ναβανεθέμ Πιλάι (Navanethem Pillay, γεν. 23 Σεπτεμβρίου 1941 στο Ντέρμπαν) είναι Νοτιοαφρικανός δικηγόρος, δικαστής και αγωνίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από το 2008 έως το 2014 υπηρέτησε ως Ύπατη Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ναβανεθέμ Πιλάι, προέρχεται από μια οικογένεια που ανήκει στη νοτιοαφρικανική μειονοτική ομάδα Ινδών Ταμίλ. Οι πρόγονοί της, που μετανάστευσαν από την Ινδία, εργάζονταν σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμου. Ο πατέρας της ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα της νοικοκυρά. Οι γονείς της, που γεννήθηκαν στη Νότια Αφρική, ζούσαν με τις τέσσερις κόρες τους στο Clairwood, μια φτωχή συνοικία που δεν απέχει πολύ από το Ντέρμπαν, στην οποία ζούσαν περιορισμένα τα μέλη των ασιατικών μειονοτήτων λόγω της πολιτικής του απαρτχάιντ. Οι γονείς, σε αντίθεση με τις συνήθειες της εποχής, ενθάρρυναν τα παιδιά τους να σπουδάσουν ως δικηγόροι και διευθυντές. Η Pillay είναι πλέον χήρος και έχει δύο κόρες.
Καριέρα
Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιου του Νάταλ. Στην αρχή, επειδή στο καθεστώς του Απαρχάιντ κανένα δικηγορικό γραφείο δεν την προσλάμβανε, λόγω της καταγωγής της, άνοιξε δικό της δικηγορικό γραφείο και αγωνίστηκε ενάντια στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα της μέσα από την δουλειά της. Μετά από ένα διδακτορικό στο Χάρβαρντ έγινε δικαστής στο ανώτατο δικαστήριο της νοτίου Αφρικής. Από το 2003 έως το 2008 ήταν δικαστής στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, προτού γίνει Ύπατη αρμοστής των Ηνωμένων εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί
Γιούρκι Κατάινεν
Ο Γιούρκι Κατάινεν (Jyrki Tapani Katainen, 14 Οκτωβρίου 1971-) είναι Φινλανδός πολιτικός, πρώην πρόεδρος του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού (Kokoomus) και πρώην πρωθυπουργός της χώρας, από τις 22 Ιουνίου 2011 έως τις 24 Ιουνίου 2014. Από τον Νοέμβριο του 2014 είναι Επίτροπος Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Κατάινεν διετέλεσε στο παρελθόν υπουργός οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Έπειτα από την εκλογική του νίκη το 2011 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού. Αντικαταστάθηκε στην ηγεσία του κόμματός του και στην πρωθυπουργία από τον Αλεξάντερ Στουμπ το 2014.
Κάρδαμο (χόρτο)
μικρογραφία|260x260εσ|Κοινό κάρδαμο Το κάρδαμο είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών (Brassicaceae, συνώνυμη περιγραφική ονομασία Σταυρανθών, Cruciferae).
Γιούρκι Κατάινεν
Πολιτική καριέρα
Τον Μάρτιο του 2003, εξελέγη αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τριετή θητεία.
Εκλογική νίκη και πρωθυπουργία
Το Κόμμα Εθνική Συμμαχία αναδείχθηκε νικητής στις βουλευτικές εκλογές του 2011. Κατά συνέπεια, ο Κατάινεν ορκίστηκε πρωθυπουργός, στη θέση της Μάρι Κιβίνιεμι. Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού, συναποτελούμενη από 6 κόμματα (Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, Πράσινοι, Χριστιανοδημοκράτες, Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και Αριστερή Συμμαχία), έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 118 υπέρ, 72 κατά και 9 απόντες. Η ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης έγινε στις 22 Ιουνίου 2011. .
Τον Ιούνιο του 2014 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Αλεξάντερ Στουμπ.
Κάρδαμο (χόρτο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Σταυρανθή Κατηγορία:Κραμβοειδή
Γιούρκι Κατάινεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Νέοι Ορίζοντες (Κύπρος)
Οι Νέοι Ορίζοντες ήταν ριζοσπαστικό δεξιό λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στην Κύπρο που ιδρύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1996. Στόχος του κόμματος, ήταν η επίλυση του Κυπριακού και η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από την ελληνοκυπριακή και από την τουρκική πλευρά.
Ιστορικό
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996, το κόμμα κατέβηκε για πρώτη φορά σε εκλογική αναμέτρηση. Έλαβε 1,71% και 6.317 ψήφους χωρίς να εκλέξει βουλευτή στη Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος).
Έλαβε μέρος στις προεδρικές του 1998 με την υποψηφιότητα του προέδρου του, Νίκος Κουτσού. Η υποψηφιότητα συγκέντρωσε πενιχρά αποτελέσματα, 3.625 ψήφους και 0,91%, και κατετάγη στην 6η θέση, μεταξύ των υποψηφίων.
Στις βουλευτικές εκλογές της 27ης Μαΐου του 2001, το κόμμα έλαβε το 3% της λαϊκής ψήφου και κατέκτησε 1 από τις 56 έδρες. Εξέλεξε βουλευτή τον Χρίστο Κληρίδη.
Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο Νίκος Κουτσού ήταν ξανά υποψήφιος. Αυτή τη φορά σημειώθηκε μικρή αύξηση των ποσοστών του. Συγκεκριμένα έλαβε ποσοστό 2,12% και 8.771 ψήφους.
Στο δημοψήφισμα σχετικά με την αποδοχή ή όχι του Σχεδίου Ανάν τάχθηκε με το ΟΧΙ, επιλογή που επικράτησε μεταξύ των ελληνοκυπρίων.
Συμμετείχε επίσης στις ευρωεκλογές του 2004. Πήρε το 1,65% των ψήφων, ποσοστό πολύ μικρότερο από αυτό που θα του επέτρεπε εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Το 2005 συγχωνεύθηκε με το κόμμα Ευρωπαϊκή Δημοκρατία και ίδρυσαν το Ευρωπαϊκό Κόμμα.
Χόχλια Ευρυτανίας
Η Χόχλια είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας σε υψόμετρο 920 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Χόχλια βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας και απέχει 33 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι. Στα δυτικά του χωριού προς το ύψωμα Κορυφή (995 μ.) υπάρχει ο αρχαίος οικισμός «Γλα», όπου έχουν βρεθεί αρχαία αντικείμενα, κτερίσματα και τάφοι. Το πιο σημαντικό εύρημα είναι ένα χάλκινο αγαλματίδιο που παριστάνει τον θεό Διόνυσο στεφανωμένο με κισσό. Έχει χρονολογηθεί στον 2ο αι. π.Χ., το ύψος του είναι 48 εκατοστά και φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, η περιοχή θεωρείται ότι είναι η πρωτεύουσα της αρχαίας Ευρυτανίας Οιχαλία, βλ. Οιχαλία (αρχαία πόλη) όπου κατοικούσαν οι αρχαίοι Δόλοπες. Από παραφθορά του ονόματος προήλθε το όνομα Χόχλια. Στα νοτιοδυτικά του «Γλα» υπάρχει το προσκυνητάρι της Αγίας Παρασκευής που η σκεπή του στηρίζεται σε δύο περίτεχνα κιονόκρανα και είναι στολισμένη με μετόπες.
Διοικητικά
Η παλιά ονομασία ήταν Κόχλια ή Χόχλια, μέχρι το 1940 που διορθώθηκε σε Χόχλια. Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912 και ο οικισμός ορίστηκε έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Χόχλιας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κτημενίων του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Τζαμί του Κρουσινιάνι
Το Τζαμί του Κρουσινιάνι (πολωνικά: Meczet w Kruszynianach) είναι ξύλινο τζαμί που βρίσκεται στο χωριό Κρουσινιάνι του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε στην Πολωνία. Το κτίριο είναι το παλαιότερο τζαμί των Λιπκάνων Τάταρων στην Πολωνία, χτισμένο σε σχέδιο ορθογωνίου, με διαστάσεις 10 επί 13 μέτρα.
Ιστορία
Το χωριό Κρουσινιάνι δόθηκε από τον Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στους Τάταρους που είχαν συμμετάσχει στο πλευρό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αφού ο πληθυσμός των Τάταρων εγκαταστάθηκε στην περιοχή, οι Τάταροι έχτισαν το τζαμί, το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο που χρονολογείται από το 1717. Το παρόν τζαμί χτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα το δεύτερο μισό του δέκατου όγδοου αιώνα, ή το πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα (η ακριβής ημερομηνία κατασκευής του κτιρίου είναι άγνωστη), στην τοποθεσία του πρώην τζαμιού. Το 1846, το κτίριο ανακαινίστηκε, πληροφορίες για το οποίο βρίσκονται σε μια πέτρινη πλάκα, δίπλα στην είσοδο των γυναικών.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή εγκαταστάθηκε από παλιννοστούντες και μουσουλμάνους από τη σύγχρονη Λευκορωσία. Το 2008, με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς, το ξύλινο κτίριο εξοπλίστηκε με σύστημα ασφαλείας.
Το χωριό Κρουσινιάνι χαρακτηρίστηκε ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (Pomnik historii) στις 20 Νοεμβρίου 2012. Η καταχώρισή του διατηρείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Το 2014, κατά τη διάρκεια ενός κύματος ισλαμοφοβικών επιθέσεων στην Πολωνία, ο τοίχος του τζαμιού ζωγραφίστηκε με το σχέδιο ενός χοίρου και το παρακείμενο νεκροταφείο βανδαλίστηκε με υβριστικά γκράφιτι.
Παραπομπές
Κρουσινιανι Κατηγορία:Λιπκάνοι Τάταροι
Γλώσσα Σουένα
Οι Γιαράουι ομιλούσαν τα Σουένα κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του 20ου αιώνα, αλλά μπορεί να έχουν αλλάξει στη Μπιναντέρε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ
Γραμμή 5 (Προαστιακός Αθήνας)
Η Γραμμή 5 είναι υπηρεσία του Προαστιακού σιδηροδρόμου της Αθήνας, διαχειριζόμενη από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Συνδέει το Αίγιο της Αχαΐας με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και τον Σταθμό Λαρίσης. Η γραμμή ταξιδεύει εξ ολοκλήρου επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας για τα δρομολόγια από και προς το Αεροδρόμιο, ενώ αυτά από και προς τον Σταθμό Λαρίσης κινούνται και επί της γραμμής Πειραιά–Θεσσαλονίκης. Τα δρομολόγια μεταξύ Αιγίου και Κιάτου πραγματοποιούνται προς το παρόν με συρμούς πετρελαίου Stadler GTW 2/6. Στο Κιάτο γίνεται μετεπιβίβαση των επιβατών, χωρίς αλλαγή αποβάθρας, στις ηλεκτροκίνητες αμαξοστοιχίες Siemens Desiro 460 και αντίστροφα. Οι τελευταίες εκτελούν την υπόλοιπη διαδρομή της γραμμής από και προς το Αεροδρόμιο ή τον Σταθμό Λαρίσης, ή τα δρομολόγια της Γραμμής 2 από και προς τον Πειραιά.
Η Γραμμή 5 τέθηκε σε λειτουργία στις 22 Ιουνίου 2020, μετά την επέκταση της γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας έως το Αίγιο. Εκκρεμεί η ολοκλήρωση των έργων ηλεκτροκίνησης του τμήματος Αιγίου–Κιάτου.
Στα τέλη του 2025 η γραμμή θα επεκταθεί από το Αίγιο έως το Ρίο με κυριότερο ενδιάμεσο σταθμό στον Ψαθόπυργο.
In Flames
Οι In Flames είναι σουηδικό death metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Γκέτεμποργκ το 1990. Έχουν ανέβει τρεις φορές στην κορυφή των τσαρτ της πατρίδας τους, με το άλμπουμ "Sounds of a Playground Fading" του 2011, να έχει βραβευθεί ως χρυσό.
Lunar Strain και The Jester Race
μικρογραφία|αριστερά|Το λογότυπο του συγκροτήματος. Το κουιντέτο δημιουργήθηκε το 1990 από τον Γιέσπερ Στρόμπλαντ, ο οποίος ήταν μπασίστας του death metal συγκροτήματος Ceremonial Oath. Σκοπός του ήταν να γράψει πιο μελωδικά κομμάτια σε σχέση με το άλλο του συγκρότημα, από το οποίο παραιτήθηκε το 1993 για να επικεντρωθεί στους In Flames.
left|thumb|150px|Ο Μπιορν Γκελότε Στους In Flames, ο Στρόμπλαντ έπαιζε τύμπανα, ενώ τη σύνθεση του συγκροτήματος συμπλήρωναν ο τραγουδιστής Μίκαελ Στάνε, ο μπασίστας Γιόχαν Λάρσον και ο κιθαρίστας Γκλεν Λιούνγκστρεμ. Πρώτη τους ηχογράφηση ήταν για ένα ντέμο, τον Αύγουστο του 1993, το οποίο αποτελούνταν από τα κομμάτια "In Flames", "Upon An Oaken Throne" και "Clad In Shadows". Το συγκρότημα υπέγραψε στην "Wrong Again Records" και ηχογράφησε το άλμπουμ "Lunar Strain" στο Studio Fredman, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Απριλίου 1994.
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Subterranean", με τον Χένκε Φορς στα φωνητικά και τον Στρόμπλαντ να έχει αναλάβει τη ρυθμική κιθάρα, ενώ λίγο αργότερα εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Μπιορν Γκελότε. Η νέα σύνθεση ηχογράφησε μία διασκευή στο "Eye Of the Beholder" των Metallica για τη συλλογή "Metal Militia Volume 1" της "Black Sun Records", με τον τραγουδιστή Ρόμπερτ Ντένε να κάνει γκεστ συμμετοχή με το συγκρότημα.
Στο συγκρότημα εντάχθηκε ο τραγουδιστής Άντερς Φρίντεν, με τον οποίο κυκλοφόρησε το άλμπουμ "The Jester Race" τον Φεβρουάριο του 1996, μέσω της γερμανικής δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast". Οι In Flames περιόδευσαν με το φεστιβάλ "Out Of The Darkness", μαζί με τους Dimmu Borgir, Cradle of Filth και Dissection.
Whoracle και Colony
Την επόμενη χρονιά, διασκεύασαν το "Murders In The Rue Morgue" των Iron Maiden για τη συλλογή "Made In Flames", λίγο πριν ο Λάρσον και ο Λιούνγκστρεμ αντικατασταθούν από τον Πέτερ Ίβερς και τον Νίκλας Έγκελιν, αντίστοιχα. Η νέα σύνθεση κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1997 τον δίσκο "Whoracle", ακολουθούμενο από το ΕΡ "Black-Ash Inheritance". Το άλμπουμ έφθασε στο # 78 των γερμανικών τσαρτ και στα μέσα του 1998 το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Dimmu Borgir, πραγματοποιώντας τις πρώτες του συναυλίες στην Ιαπωνία.
right|thumb|230px|Ο Άντερς Φρίντεν Την ίδια χρονιά, ο Ντάνιελ Σβένσον ανέλαβε τα τύμπανα, με τον Γκελότε γίνεται κιθαρίστας μαζί με τον Στρόμπλαντ. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Colony" τον Μάιο του 1999, μπαίνοντας στα τσαρτ της Γερμανίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, ο Ίβερς αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Ντικ Λόβγκρεν, λόγω της γέννησης της κόρης του. Η περιοδεία πέρασε το καλοκαίρι του 1999 από διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, πριν συνεχίσει στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία, κλείνοντας στις 18 Δεκεμβρίου στο Λονδίνο, με μία συναυλία μαζί με τους Cradle of Filth και τους Arch Enemy.
Clayman και Reroute to Remain
Τον Ιούλιο του 2000, εκδόθηκε το "Clayman", οδηγώντας τους In Flames ακόμη ψηλότερα στους καταλόγους επιτυχιών. Ο δίσκος παρουσίασε πιο ήπιο υλικό σε σχέση με τους προκατόχους του και το συγκρότημα περιόδευσε στη Βόρεια Αμερική μαζί με τους Earth Crisis και τους Skinlab. Επίσης, ανακοίνωσαν ότι το καλοκαίρι του 2001 θα περιόδευαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ως support συγκρότημα των Clutch, αλλά αποσύρθηκαν από τις συγκεκριμένες εμφανίσεις. Τελικά, το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Slipknot και επέστρεψαν στην Βόρεια Αμερική τον Απρίλιο του 2002, μαζί με τους Iced Earth και Jag Panzer, ενώ συμμετείχαν και στα φεστιβάλ "Extreme Steel", όπου ως πρώτο όνομα εμφανίζονταν οι Slayer. Τον Σεπτέμβριο του 2001, οι In Flames κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "The Tokyo Showdown".
Μετά το τέλος της περιοδείας, επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Reroute to Remain" με παραγωγό τον Ντάνιελ Μπέργκστραντ. Ο δίσκος έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση των σουηδικών τσαρτ και για την προώθηση του περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με support συγκροτήματα του Sentenced, Killswitch Engage και Lacuna Coil, πριν συνεχίσουν στη Γερμανία μαζί με τους Pain και Soilwork.
Soundtrack to Your Escape και Come Clarity
Τον Μάρτιο του 2003, εμφανίζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Ministry και τους Mudvayne και κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Trigger", με τη διασκευή στο "Land of Confusion" των Genesis. Οι In Flames επέστρεψαν στις περιοδείες μαζί με τους Soilwork, Chimaira και Unearth και ηχογράφησαν το "Soundtrack to Your Escape", με το σινγκλ "The Quiet Place" να σκαρφαλώνει στη δεύτερη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους. Ο δίσκος πούλησε περισσότερα από δέκα χιλιάδες αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, βάζοντας το συγκρότημα για πρώτη φορά στους καταλόγους του Billboard, ενώ κατάφερε να γίνει το πρώτο άλμπουμ των In Flames που ξεπέρασε τις 100.000 αντίτυπα. Κατά την ευρωπαϊκή τους περιοδεία τον Απρίλιο του 2003, τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι Devildriver και το βρετανικό περιοδικό "Metal Hammer" βράβευσε τους In Flames ως το καλύτερο underground συγκρότημα. Στη συνέχεια, περιόδευσαν στην Αυστραλία μαζί με τους Chimaira και δύο εμφανίσεις τους στο Λος Άντζελες ηχογραφήθηκαν, με σκοπό μία μελλοντική κυκλοφορία. Μετά την επιστροφή τους στη Σουηδία, οι Γκελότε και Στρόμπλαντ ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό, ενώ το συγκρότημα έκλεισε τη χρονιά με μία συναυλία στο "Carling Apollo Hammersmith" στις 27 Δεκεμβρίου, μαζί με τους Lacuna Coil, Caliban και Chimaira.
Τον Φεβρουάριο του 2005, το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Judas Priest στην Ευρώπη και μέσα στη χρονιά ηχογράφησαν τον δίσκο "Come Clarity". Στις αρχές Ιουνίου άνοιξαν δύο εμφανίσεις των Motley Crue στη Φινλανδία και ολοκλήρωσαν τη χρονιά στη Μεγάλη Βρετανία, μαζί με τους Motörhead και Girlschool, με τον Τόμπε Κέλγκρεν να αντικαθιστά τον Σβένσον, λόγω της γέννησης του δεύτερου του παιδιού.
right|thumb|150px|Νίκλας Έγκελιν Το "Come Clarity" κυκλοφόρησε μέσω της "Nuclear Blast" στην Ευρώπη και της "Ferret Records" στην Αμερική, ανεβαίνοντας στην κορυφή των τσαρτ της Σουηδίας και της Φινλανδίας, ενώ πούλησε 24.000 αντίτυπα στην πρώτη του εβδομάδα στις ΗΠΑ, φθάνοντας μέχρι το # 58. Η βορειοαμερικανική τους περιοδεία πραγματοποιήθηκε μαζί με τους Trivium, Devildriver και ZAO, ενώ στην Ευρώπη τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι Sepultura και οι Dagoba. Στις 11 Ιουνίου 2006, έπαιξαν στο "Download festival" με πρώτο όνομα τους Guns N' Roses, πριν συνεχίσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες με το περιοδεύον φεστιβάλ "Sounds Of The Underground". Ακολούθησε η συμμετοχή τους στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας "Unholy Alliance" μαζί με τους Slayer, Children of Bodom, Lamb of God και Thine Eyes Bleed τον Οκτώβριο. Η χρονιά ολοκληρώθηκε με μία ακόμη περιοδεία στη Βόρεια Αμερική, όπου τη θέση του Στρόμπλαντ πήρε ο Νίκλας Ένγκελιν, λόγω προσωπικών προβλημάτων του πρώτου, ενώ ο Χένρικ Ντάνχαγκε των Evergrey αντικατέστησε προσωρινά τον Γκελότε.
A Sense of Purpose, Sounds of a Playground Fading και Siren Charms
Τον Μάρτιο του 2011, οι In Flames υπέγραψαν στην "Century Media Records" και κατά την ευρωπαϊκή τους περιοδεία, ο Γιόνας Έκνταλ αντικατέστησε τον Σβένσον, ο οποίος παρέμεινε στη Σουηδία λόγω της γέννησης του παιδιού του. Ο νέος τους δίσκος με τίτλο "Sounds of a Playground Fading" κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου, ανεβαίνοντας στο # 1 στη Γερμανία, το # 2 στη Σουηδία, το # 4 στη Φινλανδία και το # 6 στην Αυστρία.
Μετά την περιοδεία του άλμπουμ, οι In Flames βρέθηκαν και πάλι στο στούντιο τον Αύγουστο του 2013, ηχογραφώντας τον δίσκο "Siren Charms", ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της "Sony" τον Σεπτέμβριο του 2014, σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των σουηδικών και φινλανδικών τσαρτ.
Battles
Οι ηχογραφήσεις του επόμενου τους δίσκου ξεκίνησαν στις αρχές του 2016 στο Λος Άντζελες, και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Λίγο πριν, ο ντράμερ Ντάνιελ Σβένσον αποχώρησε, δίνοντας τη θέση του στον Τζο Ρίκαρντ. Στα τέλη Αυγούστου, ανακοινώθηκε ότι ο τίτλος του δωδέκατου άλμπουμ των In Flames θα είναι "Battles" και θα κυκλοφορήσει στις 11 Νοεμβρίου 2016. Το άλμπουμ ανέβηκε στο Top-10 στην Αυστρία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Γερμανία.
Ο Πέτερ Ίβερς ανακοίνωσε ότι η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου είναι η τελευταία του με το συγκρότημα, χωρίς να ανακοινωθεί ο αντικαταστάτης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά melodic death metal συγκροτήματα Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα
Τίμης Παρίσης
Ο Τίμης Παρίσης (20 Ιουλίου 1959 - 21 Απριλίου 2011) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1959 από γονείς καταγόμενους από το Ληξούρι της Κεφαλονιάς. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ιταλία και μόδα στη Γαλλία τη δεκαετία του '80 και αργότερα ίδρυσε το ομώνυμο κατάστημα-ατελιέ στο Κολωνάκι. Ονομαστές ήταν οι δημιουργίες του που είχαν πηγή έμπνευσης την αρχαία Ελλάδα. Πολλές επώνυμες κυρίες είχαν εμπιστευτεί το ντύσιμό τους στο γούστο του. Συμμετείχε συχνά ως δωροθέτης σε καλλιστεία, αλλά τα τελευταία χρόνια κυρίως σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Επίσης συμμετείχε στις εκπομπές του Alter Channel με την Αννίτα Πάνια στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων. Μούσα του Τίμη Παρίση υπήρξε το γνωστό μοντέλο Δήμητρα Αλεξανδράκη όταν ήταν μόλις 18 ετών. Ζούσε μόνος, αφού τη δεκαετία του 1990 έχασε τη γυναίκα του, Ζωή, μετά από 10 χρόνια γάμου. Πέθανε αναπάντεχα τον Απρίλη του 2011 στο σπίτι του στα Πατήσια όπου είχε προσφάτως μετακομίσει από το Κολωνάκι στα πενηνταδύο του χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές μόδας
Φαϊντίβα της Τουλούζης
Η Φαϊντίβα, γαλλ. Faidiva (1133 - 1154) από τον Οίκο της Τουλούζης ήταν κόρη του κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης & της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας & δούκα του Ναρμπόν. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Αλφόνσου-Ιορδάνη κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης, της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας και δούκα του Ναρμπόν.
Ο πατέρας της γεννήθηκε στην Τρίπολη, κατά την Α΄ Σταυροφορία και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη, έτσι πρόσθεσε το Ιορδάνης στο όνομά του. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρουέργκ και τον ετεροθαλή αδελφό του ως κόμης της Τουλούζης & μαρκήσιος της Προβηγκίας. Όμως ο Γουλιέλμος Θ΄ δούκας της Ακουιτανίας κατέλαβε τη χώρα του Αλφόνσου-Ιορδάνη με τη βοήθεια των μοναχών του Σαιν-Ζιλ. Όταν ο Αλφόνσος την ανακατέλαβε, εκτόπισε τους μοναχούς και αφορίστηκε από τον πάπα. Έζησε στην Αυλή του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης και πήγε για προσκύνημα στον Άγ. Ιάκωβο της Κομποστέλα. Αν και αφορίστηκε πάλι, έλαβε μέρος μετά στη Β΄ Σταυροφορία και στην Κωνσταντινούπολη συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έφθασε στην Άκρα, αλλά απεβίωσε στην Καισάρεια, ίσως δηλητηριασμένος από συγγενείς του Γουλιέλμου Θ΄.
Αδέλφια της Φαϊντίβας ήταν ο Ραϋμόνδος Ε΄ κόμης της Τουλούζης, ο Αλφόνσος και η Αγνή. Η Φαϊντίβα απεβίωσε 21 ετών· ο σύζυγός της έπειτα έκανε άλλους τρεις γάμους.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησε τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας
Πύλη του Ηρώδη (Ιερουσαλήμ)
Η Πύλη του Ηρώδη (باب الزاهرة, Bab az-Zahra, Hebrew שער הפרחים, 'Sha'ar HaPrakhim', τα οποία σημαίνουν 'Πύλη των Ανθέων') είναι η βορειοανατολική από τις κύριες πύλες της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Συνδέει τη Μουσουλμανική συνοικία τη μέσα στην παλαιά πόλη με την επώνυμη Παλαιστινιακή γειτονιά του Μπαμπ αζ-Ζάχρα, που βρίσκεται μόλις έξω. Είναι κοντά από την βόρεια Πύλη της Δαμασκού. Το υψόμετρό της είναι 755 μ. επάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ονόματα
Η Πύλη του Ηρώδη είναι το χριστιανικό όνομα της πύλης. Στο Ευαγγέλιο (Λουκά 23:7) ο Ιησούς στέλνεται από τον Πόντιο Πιλάτο στον βασιλιά Ηρώδη Αντύπα και μία Χριστιανική παράδοση ταυτίζει την τοποθεσία της κοντινής Ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Νικοδήμου με το παλάτι του Ηρώδη Αντύπα. Η σημερινή εκκλησία είναι κτισμένη στην κορυφή μιας ερειπωμένης εκκλησίας των Σταυροφόρων και ονομάζεται στα αραβικά Deir al-'Adas, «το μοναστήρι των φακών», με βάση μία άλλη παράδοση, που υποστηρίζει ότι κάποτε είχε μία κουζίνα, που τάιζε σούπα φακές στους φτωχούς. Μία άλλη παράδοση υποστηρίζει, ότι η εκκλησία είναι κτισμένη στην κορυφή της φυλακής, στην οποία κρατούνταν ο Άγιος Πέτρος από τον Ηρώδη Αγρίππα, ανιψιό του Ηρώδη Αντύπα. μικρογραφία|Flowers Gate 1905 Το Μπαμπ αζ-Ζάχρα είναι το αραβικό, μουσουλμανικό όνομα της πύλης. Κοντά στην πύλη βρίσκεται μία αραβική γειτονιά, που ονομάζεται Bab az-Zahra. Η Aζ-Ζάχρα είναι μία παραφθορά του ονόματος Ας-Σαχίρα, που δόθηκε στον λόφο και το νεκροταφείο απέναντι από τον δρόμο, όπου θάπτονται άνθρωποι, που έχουν κάνει το προσκύνημα στη Μέκκα. Στη Σούρα 79: 6-14 του Κορανίου μιλά για την Ημέρα της Ανάστασης χρησιμοποιώντας τη φράση "θα επιστρέψουν στην επιφάνεια της γης ("as-sāhira"), και μία παλαιά παράδοση ερμηνεύει αυτόν τον όρο ως το σωστό όνομα μίας τσιμεντένιας κοιλάδας ή πεδιάδας, προσδιορίζεται τουλάχιστον από τον 11ο αιώνα ως η κοντινή κοιλάδα Kidron. Η άλλη σημασία του «σαχίρα», που λαμβάνεται ως ρήμα, είναι «να είσαι άγρυπνος» και θα έδειχνε πώς οι πρόσφατα αναστημένοι θα κοιτούσαν γύρω τους, περιμένοντας τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν. Το όνομα "Σαχίρα", που κάποτε αλλοιώθηκε σε "Ζάχρα", μερικές φορές αποδόθηκε ως "Zαχάρα" και στους χάρτες από τα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αι. ως "Zahira(h)", έγινε πολύ παρόμοιο με μία αραβική λέξη, που σημαίνει άνθος (zahra).
Sha'ar HaPrakhim, "Πύλη των λουλουδιών", είναι το εβραϊκό όνομα της πύλης. Ερμηνευμένη ως μετάφραση του αραβικού Bab az-Zahra, που εξηγήθηκε παραπάνω, φαίνεται να είναι εσφαλμένη ονομασία. Ωστόσο, η δημοφιλής ετυμολογία της εβραϊκής ονομασίας το συνδέει με την πέτρινη ροζέτα, που διακοσμεί τον πύργο της πύλης.
Ιστορία
Αυτή η λιτή πύλη, που ανοίγει από έναν πύργο τείχους, είναι μια από τις νεότερες πύλες της Ιερουσαλήμ. Την εποχή που ο Σουλεϊμάν Α΄ ο μεγαλοπρεπής έκτισε τα τείχη της πόλης τη δεκαετία του 1530, μία πυλίδα (μικρή πύλη) βρισκόταν στον ανατολικό, πλευρικό τοίχο του πύργου, η οποία σπάνια άνοιγε. Παλαιότερα, η εκτεταμένη οικιστική περιοχή μέσα σε αυτήν την πύλη ήταν γνωστή ως Bezetha (στην πραγματικότητα μεταφράζεται ως "Νέα Πόλη"), που δημιουργήθηκε κατά την ύστερη περίοδο του Δεύτερου Ναού, για να φιλοξενήσει τον αυξανόμενο πληθυσμό της Ιερουσαλήμ. Μέχρι το 1875, για να παράσχουν δίοδο προς τις νέες γειτονιές που άρχιζαν να αναπτύσσονται βόρεια της Παλαιάς Πόλης, οι Οθωμανοί άνοιξαν μία νέα πύλη στο βόρειο, μετωπικό τείχος του πύργου, που βλέπει στην οδό Σουλτάν Σουλεϊμάν και προσφέρει ευκολότερη πρόσβαση, και έκλεισαν την αρχική πλευρική πύλη.
Το 1998 και σε αρκετές επόμενες ανασκαφικές περιόδους (η τελευταία το 2004), αρχαιολόγοι της Εφορείας Αρχαιοτήτων του Ισραήλ έσκαψαν στην ανατολική περιοχή της Πύλης του Ηρώδη. Η ανασκαφή επικεντρώθηκε σε τρεις ξεχωριστούς χώρους δίπλα στο τείχος, στους οποίους ανακαλύφθηκαν εννέα αρχαιολογικά στρώματα, που κάλυπταν από την Εποχή του Σιδήρου έως και την Οθωμανική περίοδο. Μεταξύ των σημαντικότερων ανακαλύψεων ήταν οι κατασκευές της περιόδου του Δεύτερου Ναού, ένα πλήρες τμήμα του ρωμαιο-βυζαντινού τείχους και υπολείμματα τεράστιας κατασκευής κάτω από τον τοίχο. Αυτά τα απομεινάρια αναγνωρίστηκαν ως τμήματα οχύρωσης από τον Μεσαίωνα και την παλαιά μουσουλμανική περίοδο. Αυτές οι ανακαλύψεις υποδεικνύουν τη σημασία, που έδιναν οι άρχοντες της πόλης στην οχύρωση ενός από τα πιο ευαίσθητα μέρη της: του βόρειου τείχους της Ιερουσαλήμ. Πράγματι, οι ιστορικές μαρτυρίες δείχνουν ότι το 1099 ο στρατός των σταυροφόρων υπό τον Γοδεφρείδο του Μπουγιόν εισήλθε στην πόλη μέσω ενός ρήγματος, που βρίσκεται λίγο ανατολικά της σημερινής Πύλης του Ηρώδη.
Βαλέριου Ματέι
Ο Βαλέριου Ματέι (γεννημένος στις 31 Μαρτίου 1959 στο Καζάνγκιτς) είναι Μολδαβός - Ρουμάνος συγγραφέας και πολιτικός. Υπηρέτησε ως μέλος του κοινοβουλίου της Μολδαβίας από το 1990. Ο Ματέι είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Μολδαβίας και επίτιμο μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας από το 2011 Έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές της Μολδαβίας το 1996.
Καριέρα
Ο Βαλέριου Ματέι έκανε το ποιητικό του ντεμπούτο το 1980 στην εφημερίδα "Οι νέοι της Μολδαβίας" (Κισινάου). Το 1981 άρχισε να δημοσιεύει στον λογοτεχνικό τύπο της Ρουμανίας. Τον Ιανουάριο του 1986, δημοσίευσε το χειρόγραφο Ο Στύλος της Φλόγας. Το 1987, ο Ματέι ήταν ένας από τους συμμετέχοντες που πυροδότησε την επανάσταση του 1989 κατά της σοβιετικής κατοχής της επικράτειας. Αργότερα έγινε μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της Μολδαβίας, της Θεατρικής Ένωσης και ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Κινήματος. Τον Μάιο του 1989 ο Ματέι βοήθησε στην ίδρυση του Λαϊκού Μετώπου της Μολδαβίας ως μέλος στο Συμβούλιο, στο Μόνιμο Γραφείο τους και ως εκπρόσωπό τους. Έγραψε το τελικό έγγραφο της πρώτης Μεγάλης Εθνικής Συνάντησης για την κυριαρχία και το δικαίωμα των Ρουμάνων να έχουν μέλλον. Η μελέτη — Το έργο του Νικολάε Μιλέσκου Σπατάρουλ– πηγή για τη μελέτη της ιστορικής εθνολογίας των λαών της Σιβηρίας και της Άπω Ανατολής — δημοσιεύτηκε το έτος 1989.
Το 1990 ο Ματέι εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου του Κισινάου, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και μέλος του Προεδρείου του Κοινοβουλίου. Στις 16 Δεκεμβρίου 1990, ήταν ο ηγέτης της δεύτερης Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης και έγραψε τη διακήρυξη για την ανεξαρτησία όλων των Ρουμάνων από τα εδάφη, που κατέλαβαν και προσαρτήθηκαν από τους Σοβιετικούς, και το δικαίωμά τους να επανενωθούν με τη Ρουμανία. Έγραψε επίσης τη Διακήρυξη (Το Τελικό Έγγραφο) που εγκρίθηκε από αυτή τη συνάντηση και συμμετείχε στη Διάσκεψη του ΟΑΣΕ (Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη) στην Κοπεγχάγη εξ ονόματος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Το 1991 ήταν ο κύριος συγγραφέας της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας από τη Σοβιετική Αυτοκρατορία. Το 1993 και το 1994 ήταν μέλος του Μόνιμου Γραφείου του Συνεδρίου των Διανοουμένων, διευθυντής του εκδοτικού οίκου Hyperion και εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας Ο αγγελιοφόρος.
Το 1994 κυκλοφόρησε τον τόμο του, Ο θάνατος του Ζήνωνα (Moartea lui Zenon). Επανεξελέγη βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Μολδαβίας για λογαριασμό του Κόμματος Δημοκρατικών Δυνάμεων το 1994 προτού επανεκλεγεί το 1998 ως πρόεδρος του κόμματος 1994–1998. Έγινε αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου και πρόεδρος της Επιτροπής Συνεργασίας μεταξύ Μολδαβίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2003 κυκλοφόρησαν τα ποιητικά του βιβλία Το πρωί της μεγάλης πόλης, Ο Ορφέας και η μοναξιά και Η φανταστική Ελλάδα. Εξέδωσε τη Ζιλιάδα το 2008, δημοσίευσε τη νέα έκδοση του τόμου «Ο ύπνος του Λύκου» (Somn de Lup) και την ανθολογία Οι Ελεγείες του άσωτου (Elegiile fiului risipitor) το 2010. Ο Ματέι δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά, λογοτεχνικά δοκίμια και έχει μεταφράσει από τη γαλλική ποίηση, τη ρωσική και την ισπανική ποίηση. Συμμετείχε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Istanbulensis. Έγινε Μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας το 2011.
Τιμές και βραβεία
Στο Βαλέριου Ματέι έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία και παράσημα όπως, το βραβείο ποίησης του περιοδικού Τρανσυλβανία (1988), το βραβείο Γεώργιου Μπακόβια του περιοδικού Ateneu (1991), το Μεγάλο Βραβείο ποίησης Νικήτα Στανέσκου (1995), το Βραβείο Μιχάι Εμινέσκου της Ρουμανικής Ακαδημίας και το Βραβείο Ποίησης του Μιχάι Εμινέσκου της διεθνούς Ακαδημίας (1996), το μετάλλιο Μιχάι Εμινέσκου (2000), το Μεγάλο Βραβείο Νικήτα Στανέσκου της Πλοϊέστι για την Όπερα Όμνια και το τρόπαιο Νικήτα Στανέσκου (2002), το Εθνικό Τάγμα του Αστέρα της Ρουμανίας στον βαθμό του Διοικητή, το βραβείο λογοτεχνίας της ρουμανικής διασποράς στη Γερμανία (2004), το βραβείο Frontiera Poesis στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίηση στο Σάτου Μάρε, το βραβείο Όπερα Όμνια στη δεύτερη έκδοση του Φεστιβάλ Ποίησης Τσεζάρ Ιβανέσκου (2012).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβοί πολιτικοί Κατηγορία:Μολδαβοί συγγραφείς
Ξαβιέ της Πάρμας
Ο Ξαβιέ, γαλλ. Xavier, ισπαν. Javier (25 Μαΐου 1889 - 7 Μαΐου 1977) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας (1974-77) και αρχηγός των Καρλιστών στην Ισπανία.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας
Βιογραφία
Ήταν ο έβδομος (επιζών) γιος του Ροβέρτου δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Μαρίας-Πίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών.
Οικογένεια
Το 1921 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Γκλύκσμπουρκ, κόρη του Βάλντεμαρ πρίγκιπα της Δανίας, γιου του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Ο Ρενέ είχε τέκνα:
Αστέρης Γκέκας
Ο Αστέρης Γκέκας (γεν. 18 Νοεμβρίου 1954, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας καλλιτέχνης και ζωγράφος.
Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Αστέρης Γκέκας
Καριέρα
Ο Γκέκας πήρε πτυχίο φυσικής αγωγής από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά μετά την αποφοίτησή του άρχισε να σπουδάζει τέχνη κοντά στον γλύπτη Νίκο Μιχελιδάκη. Μετά από αυτή την εκπαίδευση, ίδρυσε το εργαστήριο Δημήτρης Γαλάνης το 1985. Εμπνευσμένος από τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό και το ενδιαφέρον του για την ποίηση, ο Γκέκας «δημιούργησε τη δική του εικαστική γλώσσα». Έχει εργαστεί στους τομείς της γλυπτικής, της ξυλογραφίας, και της ζωγραφικής (πουαντιγισμός).
Εκθέσεις
Έργα του Γκέκα έχουν εκτεθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Οι χώροι όπου έχουν εκτεθεί έργα του περιλαμβάνουν το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, τη Βιβλιοθήκη Bissell στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης, τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, το The office gallery στη Λευκωσία, το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, το Λουτρό των Αέρηδων στην Αθήνα, την Πινακοθήκη Theorema στις Βρυξέλλες, την Γκαλερί Bootschaft στο Ντίσελντορφ, το Αρχαιολογικό Μουσείο Δίου, το Πολιτιστικό και Ερευνητικό Ίδρυμα ARTos στη Λευκωσία και το Κέντρο Τέχνης Giorgio de Chirico στον Βόλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παλάθιο ντε Ντεπόρτες ντε λα Κομουνιδάδ ντε Μαδρίδ (κλειστό γυμναστήριο)
Το Παλάθιο ντε Ντεπόρτες ντε λα Κομουνιδάδ ντε Μαδρίδ (ισπανικά: Palacio de Deportes de la Comunidad de Madrid), που από το Νοέμβριο του 2016 ονομάζεται WiZink Center για εμπορικούς λόγους, είναι κλειστός χώρος άθλησης που βρίσκεται στην πόλη της Μαδρίτης στην Ισπανία. Η χωρητικότητά του είναι 13.000 θεατές για αγώνες καλαθοσφαίρισης, 14.000 για αγώνες χειροσφαίρισης και 15.500 για συναυλίες (με μόνιμη δημόσια ράμπα).