cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Momo Challenge
Ινδία
Η δήλωση του CID έρχεται μετά από εβδομάδες κάλυψης ειδήσεων σχετικά με μη επιβεβαιωμένες περιπτώσεις. Αφού ειδοποιήθηκε από έναν νεαρό που έλαβε πρόσκληση για το Momo Challenge, η αστυνομία στη Δυτική Βεγγάλη εξέδωσε προειδοποίηση και η μονάδα εγκληματικότητας στον κυβερνοχώρο ξεκίνησε έρευνα. Η αστυνομία στη Βομβάη είχε προηγουμένως αρχίσει να προειδοποιεί τον πληθυσμό, αν και δεν υποβλήθηκε καμία καταγγελία. Η αστυνομία δεν έχει επιβεβαιώσει κανένα ρόλο που θα μπορούσε να είχε διαδραματίσει το Momo Challenge στο θάνατο ενός κοριτσιού της 10ης τάξης που αυτοκτόνησε αφού άφησε ένα σημείωμα στο οποίο εκφράζει την αποθάρρυνση του εξαιτίας των χαμηλών βαθμολογιών ή στην αυτοκτονία ενός φοιτητή μηχανικού στο Chennai.
Η Αστυνομία της Odisha, ενώ απευθύνει συμβουλές, ζητά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να μην δημοσιεύουν ανεπιβεβαίωτες αναφορές που συνδέουν τους εφηβικούς θανάτους με το Momo Challenge.
Μεξικό
Οι μεξικανικές αρχές που διερευνούν εγκλήματα στο διαδίκτυο διανέμουν λεπτομερείς πληροφορίες στους γονείς σχετικά με τις μεθόδους της φάρσας. Υποπτεύονται ότι έχει εξαπλωθεί μέσω ενός γκρουπ στο Facebook στο οποίο συχνάζουν νέοι. Προειδοποίησαν ότι όσοι είχαν έπαιζαν το παιχνίδι διακινδύνευαν την αυτοτραυματισμό, την επίθεση από χάκερς αλλά και την εκβίαση.
Πακιστάν
Ο υπουργός Πληροφορικής του Πακιστάν ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση σκοπεύει να εκπονήσει νομοθεσία που θα καταστήσει έγκλημα τη διανομή τόσο του Momo Challenge όσο και του Blue Whale Challenge.
Φιλιππίνες
Οι αστυνομικές αρχές προειδοποίησαν τους γονείς να προσέχουν την ηλεκτρονική δραστηριότητα των παιδιών τους όταν ένα 11χρονο αγόρι πέθανε από φαινομενική αυτοκτονία λόγω υπερβολικής δόσης ναρκωτικών στις 11 Ιανουαρίου 2019, συνδέοντας το περιστατικό με τη viral πρόκληση, παρόλο που δεν υπήρξε επίσημη επιβεβαίωση άμεσης σχέσης με το περιστατικό από τις αρχές.
Ηνωμένο Βασίλειο
Ανταποκρινόμενοι στην κάλυψη των εφημερίδων τον Φεβρουάριο του 2019, το NSPCC, οι Σαμαριτανοί και το Κέντρο για το Ασφαλές Ίντερνετ του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν δηλώσει ότι το Momo Challenge είναι μια φάρσα. Η ταμπλόιντ εφημερίδα The Daily Mirror φιλοξένησε ένα ρεπορτάζ υποστηρίζοντας ότι το challenge είχε συνδεθεί με 130 αυτοκτονίες εφήβων στη Ρωσία, παρά την ύπαρξη καμίας απόδειξης γι' αυτό το γεγονός. Η συγκεκριμένη εφημερίδα είχε κάνει τις ίδιες αξιώσεις για τη φάρσα της Blue Whale το 2017. Η γονέας που ειδοποίησε τον τύπο για το Momo Challenge δήλωσε στη συνέχεια ότι το παιδί της δεν έλαβε ποτέ μηνύματα από το "Momo", αλλά απλώς του το είπαν σε μια συζήτηση στη σχολική παιδική χαρά.
Ηνωμένες Πολιτείες
Στις αρχές Αυγούστου του 2018, διάφορες τοπικές αστυνομικές δυνάμεις στις Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν τον πληθυσμό για τους κινδύνους του φαινομένου. Ορισμένα αστυνομικά τμήματα έχουν λάβει αρκετές καταγγελίες, αλλά κανένα τμήμα δεν ανέφερε κανέναν να βλάπτεται άμεσα.
Η εικόνα του "Momo"
Για να αναπαραστήσουν το "Momo", οι λογαριασμοί χρησιμοποιούν την εικόνα ενός γλυπτού ουβουμίου που παράγεται από την Keisuke Aisawa στο εργοστάσιο ειδικών εφέ Link Factory. Η επιχείρηση αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή στο Momo Challenge. Οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν ηλεκτρονικά το 2016, όταν το γλυπτό εκτέθηκε δημόσια. Με τα διογκωμένα μάτια και το τεράστιο στόμα που μοιάζει με ράμφος, οι εικόνες του γλυπτού, που ονομάζεται "Mother Bird", μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικές. Ένα κοντινό πλάνο του προσώπου δίνει την εντύπωση μιας μάσκας ή μιας γυναίκας με παράξενα παραμορφωμένα χαρακτηριστικά. Το υπόλοιπο του γλυπτού, που δεν παρουσιάζεται πάντοτε από τους λογαριασμούς "Momo" ή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αποτελείται από ένα μικρό, φαλακρό, σώμα κοτόπουλου με πόδια πτηνού και ανθρώπινα χαρακτηριστικά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Μέθοδοι αυτοκτονίας Κατηγορία:Έγκλημα στον κυβερνοχώρο Κατηγορία:Αυτοκτονία και διαδίκτυο Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Προκλήσεις Κατηγορία:Φάρσες 2019 Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια)
Η Φιλαδέλφεια, λέγεται επίσης ως «Φίλλυ» (Philly), και έχει το προσωνύμιο «πόλη της αδελφικής αγάπης» (αγγλ. City of Brotherly Love) από την ελληνική έννοια του ονόματός της.
Η Φιλαδέλφεια είναι μια από τις παλιότερες και πιο ιστορικές πόλεις των Η.Π.Α. Στον 18ο αιώνα ήταν για λίγο η πρώτη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, και η δεύτερη μεγαλύτερη αγγλόφωνη πόλη του κόσμου (μετά από το Λονδίνο).
Εθνικό κειμήλιο θεωρείται η Καμπάνα της Ελευθερίας (The Liberty Bell) που στεγάζεται στην Παλαιά Πόλη (Old City).
Οι γνωστότερες ομάδες με έδρα την Φιλαδέλφεια είναι οι: Philadelphia Phillies, Eagles, 76ers, Flyers.
Ιστορικό
Ο Γουίλιαμ Πεν (William Penn) ίδρυσε την πόλη το 1682 και έγινε πρωτεύουσα της αποικίας της Πενσυλβάνιας. Η Φιλαδέλφεια είχε κυρίαρχο ρόλο στην Αμερικανική Επανάσταση ως σημείο συνάντησης για τους ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίοι υπέγραψαν τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας, (αγγλ. Declaration_of_Independence) το 1776. Πολλά άλλα σημαντικά γεγονότα πραγματοποιήθηκαν στη Φιλαδέλφεια κατά τη διάρκεια της επανάστασης, όπως το Πρώτο Ηπειρωτικό Συνέδριο (First Continental Congress), η προστασία της Καμπάνας της ελευθερίας, η μάχη του Τζέρμανταουν και η πολιορκία του Φορτ Μίφλιν. Η Φιλαδέλφεια υπήρξε μία από της πρωτεύουσες του κράτους κατά την Επανάσταση και χρησιμοποιήθηκε ως πρωτεύουσα προσωρινά στη θέση της Ουάσινγκτον όταν βρισκόταν υπό κατασκευή. Κατά τον 19ο αιώνα έγινε βιομηχανικό και σιδηροδρομικό κέντρο. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Φιλαδέλφεια μετατράπηκε σε πρωταρχικό προορισμό για τους Αφρικανοαμερικανούς και τους Πορτορικανούς κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Μετανάστευσης μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε από ένα εκατομμύριο σε δύο, μεταξύ του 1890 και του 1950.
Ο μεγάλος αριθμός Πανεπιστημίων και κολλεγίων της Φιλαδέλφειας, έχει μετατρέψει την πόλη σε έναν από τους πιο περιζήτητους προορισμούς σπουδών, καθιστώντας την ένα σπουδαίο εκπαιδευτικό και οικονομικό κέντρο. Αποτελεί επίσης το κέντρο της οικονομικής δραστηριότητας της Πενσυλβάνιας, όπου στεγάζονται 5 εταιρίες της Fortune 1000. Το περίγραμμα κτιρίων της πόλης επεκτείνεται συνεχώς, με την αγορά περίπου 81.900 εμπορικών ιδιοκτησιών το 2016, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων ουρανοξυστών. Η Φιλαδέλφεια έχει τα πιο πολλά εξωτερικά αγάλματα και τοιχογραφίες σε σύγκριση με άλλες Αμερικανικές πόλεις. Το πάρκο Φέιρμαουντ (Feirmount Park), είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστικά πάρκα των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή για τις τέχνες, την κουλτούρα και την αποικιακή ιστορία, που προσέλκυσαν 42 εκατομμύρια τουρίστες το 2016.
Αξιοθέατα-Μουσεία
Ιστορικά μνημεία και αξιοθέατα, όπως το κέντρο της Καμπάνας της ελευθερίας (αγγλ. Liberty Bell), η αίθουσα Ανεξαρτησίας (Independence Hall), η κατοικία του Προέδρου και το δικαστήριο Φράνκλιν (αγγλ. Franklin Court) μεταφέρουν του επισκέπτες πίσω στην εποχή της ίδρυσης.
Μουσεία
Στα πιο σημαντικά επιστημονικά Μουσεία της Φιλαδέλφειας περιλαμβάνεται το Ιντιτούτο του Φρανκλίνου (Franklin Institute), όπου κανείς μπορεί να δει το εθνικό μνημείο του Βενιαμίν Φρανκλίνου (αγγλ. Benjamin Franklin National Memorial), την Ακαδημία των φυσικών επιστημών (αγγλ. Academy of Natural Sciences) και το μουσείο της αρχαιολογίας και της ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας (αγγλ. University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology). Το ινστιτούτο του Φρανκλίνου επιδεικνύει την επιστήμη που περιλαμβάνεται σε κλάδους σχετικούς με τον αθλητισμό και το διάστημα. Επιπλέον, το μουσείο συμπεριλαμβάνει εκθέματα πρακτικού και διαδραστικού περιεχομένου. Η τεράστια καρδιά, μία περιήγηση μέσα στο ανθρώπινο αιμοσφαίριο, υπήρξε ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα.
Παράλληλα, υπάρχουν και πολλά ιστορικά μουσεία όπως το Εθνικό κέντρο του Συντάγματος (αγγλ. National Constitution Center), το μουσείο της Αμερικανικής Επανάστασης (αγγλ. Museum of American Revolution), το ιστορικό μουσείο της Φιλαδέλφειας (αγγλ. Philadelphia History Museum), το εθνικό μουσείο της Αμερικανικής Εβραϊκής ιστορίας, το μουσείο των Αφροαμερικανών και η βιβλιοθήκη και μουσείο των Μασόνων της Φιλαδέλφειας. Στη Φιλαδέλφεια χτίστηκαν το πρώτο νοσοκομείο και ζωολογικός κύπος.
Κοντά την αίθουσα ανεξαρτησίας βρίσκει κανείς το μουσείο της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας (, όπου οι εγκαταστάσεις υψηλής τεχνολογίας δείχνουν στρατηγικές νίκες, καταστρεπτικές ήττες καθώς και τις εσωτερικές και παγκόσμιες αλλαγές και συνέπειες του πολέμου.
Η πόλη συμπεριλαμβάνει και πολλά μουσεία τέχνης, όπως η Ακαδημία των Καλών Τεχνών και το μουσείο Ροντέν, στο οποίο εκτίθεται η μεγαλύτερη συλλογή έργων του Ωγκύστ Ροντέν εκτός Παρισιού. Το σημαντικότερο μουσείο της πόλης, το Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Αθλητικά
Η πόλη είναι μία από τις 13 στις ΗΠΑ που διαθέτει ομάδα και στα 4 μεγαλύτερα αθλήματα: τους Philadelphia Phillies στο MLB, τους Philadelphia Eagles στο NFL, τους Φιλαδέλφεια 76ερς στο NBA και τους Philadelphia Flyers στο NHL. μικρογραφία|218x218εσ|Το Citizens Bank Park, γήπεδο των Philadelphia Phillies Οι Phillies ιδρύθηκαν το 1883 ως Quakers και άλλαξαν το όνομά τους το 1884, και είναι η παλαιότερη ομάδα που συνεχίζει και παίζει με το ίδιο όνομα και στην ίδια πόλη στην ιστορία των αμερικάνικων επαγγελματικών αθλημάτων.
Παραπομπές
μικρογραφία|Αίθουσα Ανεξαρτησίας
μικρογραφία|Μουσείο Αμερικανικής Επανάστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://philadelphiaencyclopedia.org/
http://www.phillyhistory.org/PhotoArchive/
Κατηγορία:Πόλεις της Πενσυλβάνια
Μεντούχ Θάτσι
Ο Μεντούχ Θάτσι (3 Μαρτίου 1965-) είναι Βορειομακεδόνας πολιτικός και πρόεδρος του Δημοκρατικού Αλβανικού Κόμματος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Τέτοβο. Αποφοίτησε από το τμήμα Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Είναι παντρεμένος και είναι πατέρας δύο παιδιών.
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεπερνά τα 20 έτη. Αρχικά υπήρξε αντιπρόεδρος του Κόμματος για την Δημοκρατική Ευημερία των Αλβανών (PDPA). Το 1997, προέκυψε η συγχώνευση του κόμματος και του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος. (NDP).
Υπήρξε αντιπρόεδρος του νέου συνασπισμού έως το 2006, οπότε εκλέχθηκε Πρόεδρος του Κόμματος, μετά την αποχώρηση του Αρμπέν Τζαφερί (Arben Xhaferi).
Ο Μεντούχ θάτσι παραμένει στην μαύρη λίστα της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως ανανεώθηκε και τον Ιούλιο του 2012, μαζί με τους Ξεβάτ Αντεμί (Xhevat Ademi), αντιπρόεδρο της Δημοκρατικής Ένωσης για την Ολοκλήρωση (DUI), Καστριότ Χαξιρέξα (Kastriot Haxhirexha), πρόεδρο της Νεοδημοκρατικού Κόμματος, και άλλους επτά Βορειομακεδόνες πολιτικούς αλβανικής καταγωγής, που συμμετείχαν στα γεγονότα της σύρραξης του 2001 στην Βόρεια Μακεδονία.
Σήμερα είναι αρχηγός του Δημοκρατικού Αλβανικού Κόμματος της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες πολιτικοί
Ασημένιο γκολ
Το  ασημένιο γκολ  (αγγλικά .: silver goal) στο ποδόσφαιρο είναι ένας τρόπος ανάδειξης νικητή σε παιχνίδια που οδηγούνταν στην παράταση. Η διαδικασία αυτή προτάθηκε από την UEFA το 2002 ως εναλλακτική του χρυσού γκολ και καταργήθηκε στο τέλος της σεζόν 2003-04.
Κανονισμός
Σύμφωνα με τον κανονισμό του ασημένιου γκολ, αν μπει γκολ στο πρώτο ημίχρονο της παράτασης δεν διακόπτεται ο αγώνας αλλά συνεχίζεται ως το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Τότε, εφόσον υπάρχει νικητής, σημειώνεται η λήξη του αγώνα. Αν το πρώτο ημίχρονο λήξει ισόπαλο, τότε το δεύτερο ημίχρονο παίζεται ολόκληρο ανεξάρτητα από το αν μπει γκολ ή όχι.
Με τον κανονισμό του χρυσού γκολ οι ομάδες απέφευγαν να ρισκάρουν στην παράταση, αφού δεν είχαν την ευκαιρία να ανταποδώσουν όταν δέχονταν γκολ. Με το ασημένιο γκολ θεωρήθηκε ότι οι ομάδες δεν είχαν λόγο πλέον να παίζουν παθητικά ή αμυντικά στην παράταση, αφού είχαν την ευκαιρία να ισοφαρίσουν. Παράλληλα, αν έμπαινε γκολ νωρίς δεν παρατεινόταν ο αγώνας και η κούραση των παικτών μετά το 105΄.
Ιστορία
Το ασημένιο γκολ προτάθηκε το 2002 από την UEFA ως συμπληρωματικό ή βελτιωτικό του χρυσού γκολ, το οποίο όσο διάστημα εφαρμόστηκε απέτυχε να προάγει την επιθετικότητα. Υιοθετήθηκε παράλληλα με το χρυσό γκολ, το οποίο δεν απαγορεύτηκε εφόσον κάποια ομοσπονδία ήθελε να συνεχίσει να το εφαρμόζει. Έτσι τη διετία 2002-2004 παρατηρήθηκε το φαινόμενο άλλες διοργανώσεις να διεξάγονται με χρυσό γκολ κι άλλες με το ασημένιο.
Το πρώτο σημαντικό τρόπαιο που κρίθηκε στο ασημένιο γκολ ήταν ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2003: ΦΚ Πόρτο - Σέλτικ Γλασκώβης: 3-2. Ο αγώνας και το πρώτο ημίχρονο της παράτασης έληξαν 2-2. Το νικητήριο γκολ πέτυχε ο Ντερλέι στο 115΄ αλλά ο αγώνας συνεχίστηκε κανονικά ως το 120΄, ενώ με τον κανονισμό του χρυσού γκολ έπρεπε να λήξει μόλις μπήκε το γκολ.
Κατάργηση
Το Φεβρουάριο 2004 αποφασίστηκε μετά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2004 στην Πορτογαλία και οι δύο θεσμοί, ασημένιο γκολ και χρυσό γκολ, να καταργηθούν και να επανέλθει το παλιό σύστημα διεξαγωγής της παράτασης επί 30 λεπτά ανεξάρτητα από την επίτευξη γκολ ή όχι.
Το τελευταίο ματς που κρίθηκε με ασημένιο γκολ ήταν ο ημιτελικός του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που διεξήχθη την 1η Ιουλίου 2004 μεταξύ Ελλάδας και Τσεχίας: 1-0. Το τελευταίο ασημένιο γκολ της ιστορίας πέτυχε ο Τραϊανός Δέλλας στο 105΄, λίγο πριν σφυρίξει ο διαιτητής τη λήξη του ημιχρόνου της παράτασης που μετά την επίτευξη του γκολ ήταν και το τέλος του αγώνα.
Δες επίσης
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Φρέντυ Κρούγκερ
Ο Frederick Charles "Freddy" Krueger (προφορά: Φρέντερικ Τσαρλς "Φρέντυ" Κρούγκερ) είναι φανταστικός χαρακτήρας, ο κύριος πρωταγωνιστής της ταινίας Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (1984) και της ομώνυμης σειράς ταινιών που ακολούθησαν. Εμφανίζεται ως ένας παραμορφωμένος κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος χρησιμοποιεί ένα γάντι οπλισμένο με ξυράφια για να σκοτώσει τα θύματά του στα όνειρά τους, προκαλώντας έτσι το θάνατό τους και στον πραγματικό κόσμο. Τον Freddy, και στις επτά ταινίες της σειράς, ενσαρκώνει ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ίνγκλαντ.
μικρογραφία|δεξιά|180px|Το γάντι του Freddy από την τέταρτη ταινία της σειράς. Ο Freddy έχει εκδικητικό πνεύμα και επιτίθεται στα θύματά του μέσα από τα όνειρά τους. Αναγνωρίζεται από το καμένο, παραμορφωμένο πρόσωπό του, το σκούρο κοκκινοπράσινο ριγέ πουλόβερ του, το καφέ καπέλο, και το χαρακτηριστικό καφέ δερμάτινο γάντι του, με τις μεταλλικές λεπίδες στο δεξί του χέρι. Ενώ στη φυσική του μορφή είναι νεκρός, το πνεύμα του ζει στα μυαλά των εφήβων που μένουν στην παλιά του γειτονιά, στην Elm Street (Οδός των Λευκών), και τους οποίους εξολοθρεύει έναν-έναν, μπαίνοντας στα όνειρά τους. Αν και στο τέλος της πρώτης ταινίας φαίνεται ότι τον σκοτώνει η Νάνσυ Τόμπσον, στην τελευταία σκηνή φαίνεται τελικά να έχει επιζήσει. Έτσι συνεχίζει να δολοφονεί έφηβους στις υπόλοιπες έξι συνέχειες της ταινίας. Στο ριμέικ της πρώτης ταινίας που έγινε το 2010, ο Freddy περιγράφεται ως παιδεραστής που είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τους έφηβους πρωταγωνιστές της ταινίας, όταν ήταν παιδιά. Όταν οι γονείς τους το έμαθαν, του έβαλαν φωτιά και τον σκότωσαν.
Στο Φρέντυ εναντίον Τζέισον (2003), ο Freddy πολέμησε τον εξίσου τρομερό Jason Voorhees από τη σειρά ταινιών Παρασκευή και 13. Το τέλος της ταινίας παραμένει ασαφές ως προς το εάν ή όχι είναι πραγματικά νεκρός: Παρά το γεγονός ότι αποκεφαλίστηκε, κλείνει το μάτι στους θεατές, ενώ κρατά το κεφάλι του ο Jason.
Τραγούδι
One-two, Freddy's coming for you (Ένα-δύο, Ο Φρέντυ έρχεται για εσένα)
Five-six, grab a crucifix (πέντε-έξι, Πιάσε ένα σταυρό)
Seven-eight, gonna stay up late (Επτά-οκτώ, Να μείνεις ξύπνιος ως αργά)
Nine-ten, never sleep again (Εννέα-δέκα, Μην κοιμηθείς ξανά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Φαντάσματα στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Φανταστικοί διάβολοι και δαίμονες
Μιχαλίνα Βισουότσκα
Η Μιχαλίνα Άννα Βισουότσκα (πολωνικά: Michalina Anna Wisłocka, το γένος Μπράουν [Braun]) (1 Ιουλίου 1921 – 5 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Πολωνή γυναικολόγος, σεξολόγος και συγγραφέας του Sztuka kochania (κατά λέξη: Η Τέχνη της Αγάπης, 1978), ο πρώτος οδηγός για τη σεξουαλική ζωή στο μια κομμουνιστική χώρα. Το βιβλίο της έγινε μπεστ σέλερ, με συνολική κυκλοφορία 7 εκατομμυρίων αντιτύπων και άρχισε να είναι πιο ανοιχτό σε θέματα συνουσίας και σεξουαλικής ζωής στην Πολωνία.
Βιογραφία
Οι γονείς της ήταν ο Γιαν Τιμότεους Μπράουν (Jan Tymoteusz Braun), δάσκαλος και η Άννα (το γένος Ζιλίνσκα) από το οικόσημο Τσιόουεκ (Ciołek). Είχε δύο μικρότερα αδέρφια: τον Άντζεϊ (συγγραφέα) και τον Γιαν (σουμερολόγο). Η ανιψιά της ήταν η Έβα Μπράουν, βραβευμένη με Όσκαρ διακοσμήτρια σκηνικών και ενδυματολόγος.
Ήταν συνιδρύτρια της Κοινωνίας Λογικής Μητρότητας, στην οποία εργάστηκε για τη θεραπεία της υπογονιμότητας και τον έλεγχο των γεννήσεων. Ήταν επικεφαλής του πρώτου στην Πολωνία Ιατρείου Λογικής Μητρότητας στο Ινστιτούτο Μητέρας και Παιδιού στη Βαρσοβία. Κατά τη δεκαετία του 1970, ήταν επικεφαλής του Κυτταροδιαγνωστικού Εργαστηρίου της Εταιρείας Οικογενειακού Προγραμματισμού.
Η Βισουότσκα πέθανε στο νοσοκομείο Σόλσκι της Βαρσοβίας λόγω επιπλοκών από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στις 11 Φεβρουαρίου 2005, ενταφιάστηκε στο Ευαγγελικό Νεκροταφείο της Εξομολόγησης του Άουγκσμπουργκ στη Βαρσοβία.
Αναγνώριση
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1997, της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ιππότη του Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας.
Το Πάρκο της Αγάπης στο Λουμπνιεβίτσε και μια πλατεία στο Λοτζ είναι αφιερωμένα στη μνήμη της.
Πολιτιστικές απεικονίσεις
Η ζωή της Βισουότσκα απεικονίζεται στη βιογραφική ταινία ''Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej'' (Τέχνη της αγάπης. Η ιστορία της Μιχαλίνα Βισουότσκα) του 2017, σε σκηνοθεσία Μάρια Σαντόφσκα. Την Βισουότσκα υποδύθηκε η Μαγκνταλένα Μποτσάρσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί γυναικολόγοι Κατηγορία:Σεξολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί ιατροί Κατηγορία:Πολωνοί Λουθηρανοί Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Φραν Γκονθάλεθ
Ο Φρανθίσκο Χαβιέρ Γκονθάλεθ Πέρεθ (γεννημένος στις 14 Ιουλίου 1969), γνωστός ως Φραν, είναι Ισπανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Πέρασε το σύνολο της καριέρας του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Ντεπορτίβο ως αριστερός μέσος με πλούσιο ταλέντο και διορατικότητα στο παιχνίδι του, βοηθώντας την να κατακτήσει, για πρώτη φορά στην ιστορία της, την Πριμέρα Ντιβιζιόν.
Ο Φραν αγωνίστηκε με την Εθνική Ισπανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Συλλογική Καριέρα
Ο Φραν, ένας από τους σημαντικότερους παίκτες στην ιστορία της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, γεννήθηκε στην Καρέιρα της Σάντα Ουτσία ντε Ριμπέιρα, στην Γαλικία, ενώ προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου το 1988, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 31 Αυγούστου 1991 σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 1–2 απέναντι στην Βαλένθια ΚΦ. Πετυχαίνοντας να καθιερωθεί ως βασικό στέλεχος σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν αγωνίστηκε σε, μόλις, οκτώ αναμετρήσεις στο σύνολο των πέντε πρώτων του σεζόν με την ομάδα – πετυχαίνοντας, επίσης, 24 τέρματα – ενώ ήταν ήδη αρχηγός της Ντεπορτίβο.
Στην διάρκεια της θερινής περιόδου προετοιμασίας ενόψει της σεζόν 1995–96, η Ρεάλ Μαδρίτης σχεδόν έφτασε στην απόκτηση του Φραν, ωστόσο ο παίκτης μετάνιωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την Ντεπορτίβο και επέστρεψε σύντομα στην ομάδα. Την σεζόν 1999–2000, καθώς η Ντέπορ κατέκτησε το κορυφαίο την τάξει πρωτάθλημα του ισπανικού ποδοσφαίρου για πρώτη φορά στην ιστορία της, οι τραυματισμοί του τον περιόρισαν σε αγωνιστική παρουσία μόλις 22 αναμετρήσεων, ενώ πέτυχε και ένα τέρμα στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 2–0 επί της Βαλένθια στις 12 Μαρτίου 2000.
Ο Φραν αποσύρθηκε από την ενεργό αγωνιστική δράση στο τέλος της της σεζόν 2004–05 έπειτα από 17 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας με την μοναδική ομάδα της καριέρας του, 14 εκ των οποίων στην πρώτη κατηγορία, την ίδια περίοδο με τον Μάουρο Σίλβα, με τους δύο να αγωνίζονται για τελευταία φορά στις 22 Μαΐου 2005, σε μια εντός έδρας ήττα με σκορ 0–3 απέναντι στην ΡΚΝ Μαγιόρκα. Συνολικά, στην διάρκεια της καριέρας του, σημείωσε άνω των 600 συμμετοχών.
Το 2008, ο Φραν επέστρεψε στην Ντεπορτίβο, εντασσόμενος στην ομάδα ποδοσφαίρου σάλας του συλλόγου, μαζί με τους παλαιούς αστέρες του συλλόγου Ντζαλμίνια, Ντονάτο, Νουρεντίν Ναϊμπέτ και Ζακ Σονγκό.
Διεθνής Καριέρα
Ο Φραν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ισπανίας στις 27 Ιανουαρίου 1993, σε μια φιλική αναμέτρηση, η οποία έληξε ισοπαλία με σκορ 1–1, απέναντι στο Μεξικό στο Λας Πάλμας.Συνολικά σημείωσε 16 διεθνείς συμμετοχές, παίρνοντας μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, όπου και αγωνίστηκε στην τελευταία του διεθνή αναμέτρηση, μία νίκη με σκορ 4–3, στα πλαίσια της φάσης των ομίλων της διοργάνωσης, με αντίπαλο της Γιουγκοσλαβία.
Προσωπική Ζωή
Ο μεγαλύτερος αδερφός του Φραν, Χοσέ Ραμόν, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής (και μέσος). Πέρασε, επίσης, διάστημα αρκετών σεζόν αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Ντεπορτίβο, αν και με λιγότερη αποτελεσματικότητα σε ατομικό επίπεδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γαλικιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Βαρβάρα (πτηνό)
Η Βαρβάρα είναι υδρόβιο νηκτικό πτηνό της οικογενείας των Νησσιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Tadorna tadorna και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Ονοματολογία
Στην ελληνική ορνιθολογική βιβλιογραφία εμφανίζεται ο όρος χηνόπαπιες ως απόδοση των λατινικών όρων Tadorna και Tadorninae για το γένος και την υποοικογένεια, αντιστοίχως. . Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία μεταφραστική βάση για την απόδοση αυτή και ο όρος είναι απολύτως τεχνητός, βασιζόμενος στα ενδιάμεσα χαρακτηριστικά του πτηνού (βλ. Συστηματική ταξινομική).
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο το 1758, (Syst. Nat. ed. 10, p. 122) ως Anas tadorna, στην Ευρώπη και είναι μονοτυπικό, δηλαδή δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Η βαρβάρα ανήκει σε μία υποοικογένεια (Tadorninae) Νησσόμορφων πτηνών, η οποία περιλαμβάνει μέλη με χαρακτηριστικά ενδιάμεσα εκείνων που έχουν οι χήνες και οι πάπιες. Απολιθώματα της πρώιμης Πλειοκαίνου Εποχής από το Ντόρκοβο της Βουλγαρίας, καταχωρημένα ως Balcanas pliocaenica, μπορεί να ανήκουν στο συγκεκριμένο είδος, ή κάποιο συγγενικό που σήμερα έχει εξαφανιστεί. Ο σημερινός κλάδος στον οποίο ανήκει το είδος, πιθανόν να διαχωρίστηκε στην αρχή του Πλειστοκαίνου, περίπου 2-3 εκατ. χρόνια πριν. Επίσης, παρόμοιο απολίθωμα βραχιονίου οστού ανακαλύφθηκε στη Ν. Αυστραλία, το οποίο χρονολογήθηκε από την Πλειόκαινο Εποχή, δηλαδή 5,6-2,3 εκατ. χρόνια πριν, περίπου. Το συγκεκριμένο απολίθωμα βρέθηκε σε εξαιρετική κατάσταση και, οι μετρήσεις έδειξαν ότι το μέγεθός του πλησίαζε περισσότερο στο ευρωπαϊκό είδος παρά στα είδη της Ωκεανίας. Το είδος κατανέμεται, χονδρικά, σε δύο μεγάλους αναπαραγομένους πληθυσμούς, τον ευρωπαϊκό, που συχνάζει κυρίως στις ακτές και τον ασιατικό που προτιμάει τα αλμυρά ή υφάλμυρα ύδατα των στεπών.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|left|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Tadorna tadorna. Kίτρινο: Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, Πράσινο: Mόνιμο (επιδημητικό), Μπλέ: Περιοχές διαχείμασης Η βαρβάρα είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος (οι περισσότεροι πληθυσμοί είναι αποδημητικοί) με ευρεία αλλά τοπική κατανομή σε όλες τις εύκρατες περιοχές του Παλαιού Κόσμου, από τις ακτές του Ατλαντικού (Μαρόκο, Πορτογαλία, Ιρλανδία, μέχρι ανατολικά στην Α Σιβηρία και τη Σινική Θάλασσα και, νότια μέχρι την ΒΔ Ινδία).
Στην Ευρώπη απαντά σε όλες τις μορφές μετακίνησης (επιδημητικό, καλοκαιρινός αναπαραγόμενος και χειμερινός επισκέπτης) στο μεγαλύτερο μέρος της ηπείρου: ζει μόνιμα όλο το έτος σε εκτεταμένες περιοχές της Δ Ευρώπης, (Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία), βόρεια μέχρι την Ολλανδία, τη Γερμανία και τη Δανία), στην κεντρική Ευρώπη (Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, ενώ νότια είναι επιδημητικό σε θύλακες της Ιβηρικής, στην Ιταλία, τα Α Βαλκάνια με την Ελλάδα και τα μεσογειακά νησιά (φαίνεται να λείπει από την Κρήτη). Το καλοκαίρι αναπαράγεται σε εκτεταμένες περιοχές της Ισλανδίας, της Β Σκανδιναβίας (μέχρι Β Νορβηγία, Ν Σουηδία, ΝΔ Φινλανδία), χώρες της Βαλτικής, Πολωνία, Ουκρανία, χώρες γύρω από τον Εύξεινο Πόντο, Ρουμανία, Βουλγαρία. Τέλος διαχειμάζει σε πολλές από τις προαναφερθείσες περιοχές, με μικρές ή μεγαλύτερες μετακινήσεις. Από τις βορειοευρωπαϊκές περιοχές ξεχωρίζουν οι μεγάλοι διαχειμάζοντες πληθυσμοί της Θάλασσας Βάντεν στη ΒΔ Ολλανδία, η περιοχή της Μάγχης, τόσο στη Βρετανία όσο και στη Γαλλία, ενώ στη Ν Ευρώπη οι κύριες περιοχές διαχείμασης βρίσκονται σε, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία και Ελλάδα, ωστόσο σε περιορισμένους θύλακες.
Οι ασιατικοί πληθυσμοί είναι επιδημητικοί σε περιοχές της Τουρκίας, του Ευξείνου Πόντου, της Τρανσκαυκασίας (περιοχή Κασπίας), της Β Συρίας και του Ιράν, ενώ ο κύριος όγκος αναπαράγεται τα καλοκαίρια στα εσωτερικά ύδατα της Κ Ασίας, (Ν Ρωσία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν), νότια μέχρι το Ν Ιράν και ανατολικά μέχρι τη Σιβηρία, τη Μογγολία και τη Β Κίνα. Διαχειμάζει με μετανάστευση προς νότον, ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος. Έτσι, οι αναπαραγόμενοι πληθυσμοί της Α Ασίας διαχειμάζουν στην Α Κίνα και τη χερσόνησο της Κορέας, οι κεντροασιατικοί στην περιοχή των Ιμαλαΐων και το Μπανγκλαντές και οι δυτικοί στο Ισραήλ και την Ιορδανία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τη ΒΔ Ινδία, ενώ κάποια άτομα φθάνουν μέχρι τη Β. Αφρική.
Οι αφρικανικοί πληθυσμοί είναι στο συντριπτικό ποσοστό τους, διαχειμάζοντες, σε μία εκτεταμένη αλλά διακεκομμένη μεσογειακή κυρίως ζώνη από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο στο Δέλτα του Νείλου. Πηγές:
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Οι περισσότεροι πληθυσμοί του είδους αυτού είναι μεταναστευτικοί (αν και οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί είναι σε μεγάλο βαθμό καθιστικοί (επιδημητικοί)) και πραγματοποιούν εκτεταμένες μεταναστεύσεις σε περιοχές όπου αλλάζουν πτέρωμα (moult) μετά την αναπαραγωγή (del Hoyo et al. 1992). Κάποιοι ασιατικοί αναπαραγωγικοί πληθυσμοί μπορεί επίσης να αλλάζουν πτέρωμα κοντά στους τόπους αναπαραγωγής τους (Kear 2005a). Το είδος φωλιάζει κατά μεμονωμένα ζεύγη ή κατά μικρές ομάδες (Flint et al. 1984, del Hoyo et al. 1992), ενώ τα μη-αναπαραγόμενα άτομα συνήθως παραμένουν σε σμήνη όλο το χρόνο (Kear 2005a). Πολύ σπάνια συγχρωτίζεται με άλλες πάπιες (Avon and Tilford, 1989).
Μετά την αναπαραγωγή (μεταξύ Ιουλίου και Οκτωβρίου), τα πουλιά αλλάζουν πτέρωμα και αδυνατούν να πετάξουν για 25-31 ημέρες (Kear 2005a), οπότε γίνονται ιδιαίτερα αγελαία (Madge και Burn 1988) και μπορεί να συναθροίζονται σε μεγάλα σμήνη, τα οποία περιλαμβάνουν μέχρι και 100.000 άτομα ή και περισσότερα (del Hoyo et al. 1992, Kear 2005a)! Αυτό συμβαίνει διότι, λόγω της ανικανότητάς τους να πετάξουν, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και συναθροίζονται για περισσότερη ασφάλεια και για να τραφούν καλύτερα. Η μεγαλύτερη περιοχή συγκέντρωσης του είδους κατά την περίοδο αλλαγής πτερώματος, είναι η περιοχή της Βόρειας Θάλασσας, μεταξύ των εκβολών των ποταμών Έλβα και Βέζερ, όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το σύνολο του ευρωπαϊκού πληθυσμού, ακόμη και άτομα από το Καμάργκ της Γαλλίας. Άλλες σημαντικές περιοχές συνάθροισης των πληθυσμών είναι ο Κόλπος Μπρίτζγουότερ της ΝΔ Αγγλίας και οι εκβολές του Ρήνου στην Ολλανδία.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από το Γιβραλτάρ, το Λουξεμβούργο και το Λίχτενσταϊν, τη Σενεγάλη, τη Μαυριτανία, τη Γκάνα, το Σουδάν και την Αιθιοπία, το Μπαχρέιν, το Νεπάλ και τις Φιλιππίνες και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις από τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Στην Ελλάδα, η βαρβάρα απαντά σε όλες τις μορφές μετακίνησης, δηλαδή ως μόνιμο και καλοκαιρινό αναπαραγόμενο είδος -ωστόσο σε περιορισμένες θέσεις και αριθμούς-, αλλά και μεταναστευτικό, κατά την εαρινή (Μάρτιο έως Ιούνιο) και τη φθινοπωρινή (Οκτώβριο) μετανάστευση, Από την Κρήτη εξαφανίσθηκε μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βιότοπος
Το είδος δείχνει προτίμηση στα ενδιαιτήματα αλμυρού ύδατος και συχνάζει σε λασπώδη πλατώματα (del Hoyo et al. 1992) και λασπώδεις ή αμμώδεις εκβολές ποταμών (Madge και Burn 1988, del Hoyo et al. 1992) παρακτίων περιοχών, ενώ απαντά στα ηπειρωτικά σε αλμυρές και υφάλμυρες λίμνες στεπωδών ή ημι-ερημικών περιοχών (Madge και Burn 1988). Οι ασιατικοί πληθυσμοί καταλαμβάνουν επίσης ποτάμια ή έλη γλυκού νερού (Kear 2005a) και άλλες πληθυσμιακές ομάδες χρησιμοποιούν ενδιαιτήματα γλυκού νερού κατά τη μετανάστευση (Flint et al. 1984).
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα πέντε πρώτα στατιστικώς προτιμώμενα οικοσυστήματα είναι τα εξής: Εκβολές, Ακτές, Λίμνες, Μικρές λεκάνες -φυσικές ή τεχνητές- με γλυκό νερό και Ποτάμια.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε λιμνοθάλασσες, λίμνες, τενάγη, σχεδόν πάντοτε κοντά στη θάλασσα.
Μορφολογία
thumb|right|300px|Ενήλικη θηλυκή βαρβάρα (αναπαραγωγικό πτέρωμα) Η βαρβάρα είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα είδη πτηνών με τα χαρακτηριστικά χρώματα του πτερώματός της, ιδιαίτερα κατά την εποχή της αναπαραγωγής. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πουλί, όπου κυριαρχούν πολλά και σαφώς οριοθετημένα χρώματα έτσι, ώστε δύσκολα να συγχέεται με άλλα είδη. Τα φύλα, σε γενικές γραμμές είναι όμοια και δεν υπάρχουν τόσες διαφορές ώστε να στοιχειοθετείται ο έντονος φυλετικός διμορφισμός που παρατηρείται στις άλλες πάπιες, ωστόσο παρατηρούνται κάποιες μικροδιαφορές ανάλογα με την εποχή, με πιο έκδηλη την παρουσία φύματος στο αρσενικό κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Το πτηνό υποβάλλεται σε δύο ολικές αλλαγές πτερώματος και μία (1) στα ερετικά πτερά ετησίως.
Αρσενικό
Στο πτέρωμα αναπαραγωγής το κεφάλι, ο τράχηλος και ο λαιμός έχουν ένα ελαφρώς ιριδίζον μαυροπράσινο χρώμα. Το ράμφος είναι κατακόκκινο με τη μέση ρινοθήκη κοίλη και, πάνω από τη βάση του προς το μέτωπο υπάρχει χαρακτηριστικό, επίσης κατακόκκινο εξέχον, σαρκώδες φύμα (ύβωμα). Ξεκινώντας από τους ώμους, κάθε πλευρά του σώματος διατρέχεται από μία, επίσης μαυροπράσινη διαμήκη λωρίδα, με κατεύθυνση προς τη βάση της ράχης. Ολόγυρα από το μπροστινό μέρος του θώρακα και μεταξύ τραχήλου και ράχης υπάρχει μια πλατιά κοκκινωπή-καφέ ζώνη, ενώ εκεί που τελειώνει αυτή η ζώνη στο κάτω μέρος του στήθους, υπάρχει μία άλλη καφεκόκκινη ταινία που διατρέχει την κοιλιά μέχρι την αμάρα. Σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του σώματος κυριαρχεί το κατάλευκο χρώμα. thumb|left|260px|Ενήλικη αρσενική βαρβάρα (αναπαραγωγικό πτέρωμα)
Το θηλυκό έχει τα ίδια γενικά χαρακτηριστικά με το αρσενικό, αλλά είναι λίγο μικρότερο σε μέγεθος, χωρίς το χαρακτηριστικό φύμα στο ράμφος, αλλά με κάποια μικρή λευκή περιοχή. Άλλες μικροδιαφορές είναι: κεφάλι πιο μαυριδερό από του αρσενικού χωρίς ιριδίζουσα απόχρωση και με κάποιες καφετί περιοχές, ράμφος και ταρσοί με χρώμα αχνό ροδοκόκκινο, στήθος με όχι καλώς οριοθετημένη, στενή κοκκινωπή-καφέ ζώνη, κάτοπτρο όχι μεταλλικό, πρωτεύοντα ερετικά σκουρόγκριζα και περισσότερα μαύρα εξωτερικά τριτεύοντα.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Το πτέρωμα του αρσενικού έχει λίγο πιό θαμπά χρώματα, με μη σαφείς οριοθετήσεις, από το λευκό στο καφέ, στην περιοχή του στήθους. Το κεφάλι φαίνεται πιο μαύρο -από το αναπαραγωγικό μαυροπράσινο- και δεν ιριδίζει τόσο πολύ. Στο πρόσωπο και το λαιμό υπάρχουν μεμονωμένα λευκά σημάδια, ενώ η κοιλιακή λωρίδα μπορεί να είναι ελλιπής ή να απουσιάζει εντελώς.
Το θηλυκό έχει το ίδιο θαμπό πτέρωμα με του αρσενικού, αλλά οι ασαφείς χρωματικές οριοθετήσεις του στήθους, περιορίζονται στη μία πλευρά του. Τα εξωτερικά τριτεύοντα ερετικά φτερά έχουν ανοικτό καστανοκαφέ χρώμα, με γκρίζα διαμήκη λωρίδα. thumb|left|260px|Ενήλικη αρσενική βαρβάρα (μη-αναπαραγωγικό πτέρωμα) Τα νεαρά άτομα, προτού αποκτήσουν το τελικό τους πτέρωμα, εμφανίζουν μία πολύ περισσότερη ασπρόμαυρη ανάμικτη με καφέ, «παρδαλή» απόχρωση, με άσπρες άκρες στα δευτερεύοντα φτερά και σε όλα τα πρωτεύοντα, πλην των 4 εξωτερικών. Οι ταρσοί και τα μεγάλα καλυπτήρια των πτερύγων είναι γκρίζα, ενώ στα πλάγια του προσώπου διαφαίνεται ένα μικρό, λευκωπό σημάδι.
Βιομετρικά στοιχεία
Πηγές:
Τροφή
Η διατροφή της βαρβάρας αποτελείται κυρίως από ζωική ύλη, όπως μικρά σαλιγκάρια, δίθυρα μαλάκια και σκουλήκια, μικρά ψάρια και τα αυγά τους (del Hoyo et al. 1992), σπανιότερα έντομα και υδρόβια φυτά. Η κύρια λεία των πτηνών στις μεγάλες συναθροίσεις των λασπωδών ακτών της Β. Γερμανίας, είναι κυδώνι (ζώο)α του είδους Cardium edule, ενώ στις βρετανικές ακτές της Βόρειας Θάλασσας τα μικρά γαστερόποδα Hydrobia ulvae. Στις αλυκές της ΝΑ. Ευρώπης και της Σιβηρίας οι γαρίδες του είδους Artemia salina παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή τους. Τα φύκια διαφόρων ειδών και, σπέρματα αγρωστωδών που καταναλώνονται κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα στους αγρούς, συμπληρώνουν το διαιτολόγιο.
Η αναζήτηση τροφής εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις παλίρροιες. Τα πουλιά αναζητούν τροφή κατά την άμπωτη και αναπαύονται κατά τις πλημυρίδες σε αμμόλοφους, αμμώδεις όχθες, ή στις λασπώδεις, μεταβατικές παλιρροιακές ζώνες. Τρέφονται κυρίως τη νύχτα, εάν βέβαια τα νερά είναι αποτραβηγμένα, ωστόσο τον χειμώνα, ο χρόνος που περνούν ψάχνοντας τροφή μπορεί να φθάσει και τις 14 ώρες.
Κατά την αναζήτηση τροφής, το πουλί βαδίζει και κινεί το κεφάλι δεξιά-αριστερά, με το ράμφος χωμένο κάτω από το νερό μέσα στο λασπώδες υπόστρωμα, ή κολυμπάει στην επιφάνεια και κάνει συχνές καταδύσεις. Το μέγιστο βάθος του νερού στο οποίο οι βαρβάρες αναζητούν την τροφή τους με επιτυχία, είναι 40 εκατοστά και έχουν ολόκληρο το πάνω μέρος του σώματος βυθισμένο στο νερό. Μία χαρακτηριστική τεχνική του πτηνού, περιλαμβάνει ανασκαφή του μαλακού εδάφους με τα πόδια έτσι, ώστε να εκτίθενται τα κρυμμένα στο έδαφος μαλάκια, κάτι έμφυτο ακόμη και στα νεαρά άτομα. Αυτά, προτιμούν να τρέφονται κυρίως με πολύχαιτους Nereis spp και αμφίποδα, όπως Corophium volutator.
Πτήση
Καταφεύγει εύκολα στο πέταγμα, τις περισσότερες φορές παίρνοντας μικρή φόρα. Οι κινήσεις του είδους κατά την πτήση είναι παρόμοιες με εκείνες των χηνών και, μάλιστα, από κάποια απόσταση μοιάζουν με χήνες μικρού μεγέθους και με κοντό λαιμό. Πετούν χαμηλά πάνω από το νερό, με σχετικά αργά φτεροκοπήματα, αλλά τα μεγάλα σμήνη ταξιδεύουν ως επί το πλείστον σε ακανόνιστη γραμμή ή σχηματισμούς τόξου, με μέση ταχύτητα 95 χμ/ώρα, αλλά υπό ευνοϊκές συνθήκες ανέμου, μέχρι και 195 χμ/ώρα. Όταν πετούν, είναι εύκολο να αναγνωριστούν, κυρίως λόγω του γενικότερου λευκού χρώματος των πτερύγων τους που, έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με το πράσινο κάτοπτρο.
Αναπαραγωγή
thumb|left|300px|Νεοσσοί βαρβάρας
Ηθολογία
Τα αναπαραγωγικά άτομα διατηρούν τις περιοχές σίτισης από τα τέλη του χειμώνα μέχρι την εκκόλαψη των νεοσσών. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ζουν κοπαδιαστά, με τα μή αναπαραγωγικά άτομα να παραμένουν σε σμήνη όλο το έτος. Οι μεγαλύτερες συναθροίσεις παρατηρούνται κατά την εποχή της μετα-αναπαραγωγικής αλλαγής πτερώματος (moult), ενώ κατόπιν, τα πτηνά διασπείρονται και επανέρχονται στα εδάφη φωλιάσματος, συχνά κατά στάδια και για αρκετούς μήνες.
Οι βαρβάρες είναι μονογαμικά πτηνά, με τους εταίρους να μένουν μαζί κάθε χρόνο, αν και μπορεί να μεταναστεύουν ή να διαχειμάζουν ξεχωριστά. Στον ανταγωνισμό για τον εδαφικό χώρο φωλιάσματος, επικρατούν τα βαρύτερα και στην καλύτερη φυσική κατάσταση άτομα (Patterson, 1982), ενώ εκείνα που δεν απέκτησαν περιοχή φωλιάσματος, δεν αναπαράγονται. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα θηλυκά φθάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των 2 ετών, ενώ τα αρσενικά στα 4-5 έτη.
Τελετουργικό
Και τα δύο φύλα παρουσιάζονται επιθετικά κατά το ζευγάρωμα, με τις εκδηλώσεις επίδειξης να ενισχύονται από τη μορφολογία του πτερώματος (Patterson, 1982). Τα αρσενικά υπερασπίζονται επίμονα την περιοχή φωλιάσματος και τα θηλυκά, με χαρακτηριστικές κινήσεις «εκφοβισμού», όπως περιστροφή του κεφαλιού, ανεβοκατεβάσματα του σώματος και υψίσυχνα σφυρίγματα. Και τα δύο φύλα επιτίθενται στον αντίπαλο, όπως κάνουν οι χήνες, δηλαδή με κατεβασμένο το λαιμό και ανοιγμένο ράμφος, ενώ μπορεί και να δαγκώσουν εάν χρειαστεί. Το αρσενικό επιδεικνύεται στο θηλυκό με ορθή στάση και ανορθωμένα τα πτερά του τραχήλου, ενώ σφυρίζει δυνατά, ενώ και τα δύο φύλα επιτελούν υπερβολική επίδειξη «καθαρίσματος» του πτερώματός τους (preening) το ένα στο άλλο.
Φώλιασμα
Η επιστροφή στα εδάφη αναπαραγωγής πραγματοποιείται σταδιακά από τον Οκτώβριο μέχρι το Μάρτιο, με τα γηραιότερα άτομα να επιστρέφουν νωρίτερα από τα νεαρότερα και το φώλιασμα να γίνεται τον Απρίλιο και το Μάιο. Στα εδάφη όπου αναπαράγονται, οι βαρβάρες φωλιάζουν πολύ συχνά σε λαγούμια κουνελιών (Oryctolagus cuniculus), κάτι που χαρακτηρίζει το είδος (Kear 2005a). Επίσης, μπορεί να φωλιάσουν και σε κουφάλες δένδρων (del Hoyo et al. 1992), έως και 8 μέτρα από το έδαφος (Kear 2005a), κάτω από θάμνους (Harrison), ή κάτω από τεχνητά αντικείμενα όπως θημωνιές. Τέλος, μπορεί να εγκατασταθούν σε τεχνητές φωλιές (Kear 2005a) και, περιστασιακά σε ανοικτή ή πυκνή βλάστηση μέχρι και 1 χιλιόμετρο από το νερό (Madge and Burn 1988, Kear 2005a). Πολλές φορές η φωλιά βρίσκεται βαθιά μέσα στην τρύπα, όπως λ.χ. στα λαγούμια σε 3 μέτρα βάθος (Harrison). Η φωλιά επιλέγεται και τακτοποιείται από το θηλυκό, ενώ δεν χρησιμοποιείται κάποιο ιδιαίτερο υλικό επίστρωσης, εκτός από πούπουλα, πτερά ή φυτικό υλικό. Εάν οι θέσεις φωλιάσματος αφθονούν, το θηλυκό τείνει να αλλάζει φωλιά κάθε χρόνο. Όταν το φώλιασμα γίνεται κατά αποικίες, η απόσταση μεταξύ των φωλιών μπορεί να είναι μόλις 1 μέτρο.
Ωοτοκία
Οι νεοσσοί εκκολάπτονται ταυτόχρονα και είναι φωλεόφυγοι, γεννιούνται δηλαδή με υποτυπώδες πτέρωμα και είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τη φωλιά άμεσα. Οδηγούνται στο νερό και στις θέσεις βόσκησης, είτε και από τους δύο γονείς, είτε μόνον από το θηλυκό. Το ποσοστό επιτυχημένων εκκολάψεων είναι υψηλότατο (90%), αλλά μειώνεται σημαντικά στο φώλιασμα κατά αποικίες (25-50%), πιθανόν λόγω παρενοχλήσεων από τα γειτονικά ζευγάρια. Και οι δύο γονείς συμμετέχουν αρχικά στο μεγάλωμα των νεοσσών και σε περίπτωση κινδύνου, γίνονται ιδιαίτερα επιθετικοί, ή προσπαθούν να παρασύρουν τον εισβολέα μακριά από τη φωλιά, πετώντας επιδεικτικά και φωνάζοντας από μακριά για να του αποσπάσουν την προσοχή. Το θηλυκό αναλαμβάνει αποκλειστικά, την ανατροφή των μικρών μετά από μερικές ημέρες. Κάποιοι γονείς παραμένουν μαζί με τους νεοσσούς μέχρι την απόκτηση του πρώτου πτερώματος (fledging), στις 45-50 ημέρες, περίπου, ενώ άλλοι αναχωρούν για τα εδάφη αλλαγής πτερώματος (moult), όταν οι νεοσσοί είναι μόλις 15-20 ημερών. Ανεξαρτητοποιούνται στις 8 εβδομάδες, περίπου.
Θηρευτές
Ο κυριότερος θηρευτής του είδους στις επικράτειες αναπαραγωγής, φαίνεται να είναι ο γιγαντόγλαρος Larus marinus. Επίσης κάποια άλλα είδη γλάρων, κορακοειδή και αλεπούδες, ενώ κινδυνεύει και από εισηγμένες μουστελίδες (κυρίως Neovison vison στα νησιά (Nordstrom et al. 2002). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι νεοσσοί και τα νεαρά πουλιά καταδύονται εύκολα με το παραμικρό, σε αντίθεση με τους γονείς που καταδύονται μόνο σε περίπτωση πραγματικού κινδύνου.
Στην Ελλάδα, η βαρβάρα φωλιάζει σε ορισμένες περιοχές της βόρειας Ελλάδας και του ανατολικού Αιγαίου, αλλά βρίσκεται και ως επιδημητικό πτηνό σε ορισμένους θύλακες όπου διαχειμάζει. Επίσης απαντά και ως διαβατικό πτηνό, κατά την εαρινή (Μάρτιο έως Ιούνιο) και τη φθινοπωρινή (Οκτώβριο) μετανάστευση,
Απειλές
Το είδος απειλείται από την απώλεια ενδιαιτημάτων ως αποτέλεσμα της κατασκευής φραγμάτων για τον έλεγχο των παλιρροιών στην Ευρώπη (Kear 2005a, Burton 2006). Επίσης κινδυνεύει από χαμηλά ποσοστά επιτυχημένης ωοτοκίας σε κακές καιρικές συνθήκες και, είναι ευαίσθητο στη γρίπη των πτηνών, ώστε να μπορεί να απειλείται από μελλοντικά κρούσματα του ιού (Melville και Shortridge 2006).
Γίνεται αντικείμενο θήρας για εμπορικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς στο Ιράν (Balmaki και Barati 2006), ενώ τα αυγά των πτηνών συλλέγονταν (και ίσως ακόμη συλλέγονται) στην Ισλανδία (Gudmundsson 1979).
Κατάσταση πληθυσμού
Κατά την περίοδο 1973-1993, εκτιμάται ότι υπήρχε αύξηση του πληθυσμού στη ΒΔ. Ευρώπη κατά 50%, αλλά αυτή η αύξηση ανασχέθηκε μεταξύ 1987-1996. Οι προβλέψεις που βασίζονται σε κλιματικά μοντέλα, λένε ότι το είδος, μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα, πιθανόν να εξαφανισθεί σε μεγάλο βαθμό ως αναπαραγωγικό πτηνό στην κεντρική Ευρώπη, επειδή δεν θα βρίσκει κατάλληλο βιότοπο εκεί. Η περιοχή κατανομής θα συνεχίσει να επεκτείνεται προς τα βόρεια συμπεριλαμβανομένης της Ισλανδίας.
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς διαθέτουν η Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σουηδία, η Ολλανδία και η Γερμανία, ενώ τους μικρότερους η Ουγγαρία, η Πορτογαλία, η Τσεχία, η Σερβία και η Ισλανδία.
Γενικά, οι πληθυσμοί του παραμένουν σταθεροί και, αυτός είναι και ο λόγος που η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC)
Καθεστώς προστασίας
Ι. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο του Κόκκινου Βιβλίου για τα απειλούμενα σπονδυλόζωα της Ελλάδος, στην κατηγορία Τρωτά.
ΙΙ. Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων.
Πληροφορίες διαχείρισης
Στα περιφερικά νησιά του αρχιπελάγους της νοτιοδυτικής Φινλανδίας πειραματική αφαίρεση (εξόντωση) του αρπακτικού Neovison vison, είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της πυκνότητας αναπαραγωγής του είδους (Nordstrom et al. 2002).
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο η Βαρβάρα απαντά και με τις ονομασίες Θαλασσοέρμαιο (Κατοχή Μεσολογγίου) Νησσόγαλος (Ακαρνανία), Παρδαλάς (Λαμία), Γαλλόνησσα, Ντελής (Ηλεία), Αλατζάς (Έβρος), Βουνοπάπι, Θαλασσινιάς (Νιοχώρι Αιτωλίας), Βασιλόπαπια, (Αγρίνιο), Θαλασσογέρμανο (Άρτα), Διανόπαπια, Καζάρκα, και Πυρροχηνόπαπια
Σημειώσεις
i. Η λέξη ταδόρνις (ή ταντόρνις) είναι δάνειο από τη λατινική -με πιθανή κελτική ρίζα- tadorna.
ii. Άλλες λόγιες ονομασίες είναι Νήσσα η ταδορνίς, Νήσσα η χηναλώπηξ και Χηναλώπηξ η κερασφόρος. Από αυτές, μόνον η πρώτη έχει κάποιο έρεισμα στην επιστημονική της ονομασία, αλλά με τον τονισμό στην παραλήγουσα, διότι η λέξη είναι παράγωγο της λέξης όρνις. .
Πηγές
Κατηγορία:Νησσίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1887
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 9 Οκτωβρίου 1887. Το Λαϊκό κόμμα των Φιλελευθέρων με επικεφαλής τον Στέφαν Σταμπολόφ κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία, λαμβάνοντας 260 από τις 292 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, ενώ τα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του Πέτκο Καρανέλοφ, Βασίλ Ραντοσλάβοφ και Ντράγκαν Τσάνκοφ κέρδισαν μόνο 32 έδρες. Και οι τρεις αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης έχασαν τις θέσεις τους.
Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν περίπου 33%, με μόλις 3.039 ψήφων στην Σόφια. Τριάντα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις ταραχές που σχετίζονται με τις εκλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Ώλενος
Ο Ώλενος ήταν μυθικός βασιλιάς και επώνυμος της αρχαίας Ώλενου στην Αχαΐα.
Ήταν ο πρώτος βασιλιάς της πόλης που της έδωσε και το όνομά του. Ήταν γιος του Δία ή του Ποσειδώνα και της Δαναΐδας Αναξιθέας. Διάδοχος του και δεύτερος βασιλιάς ήταν ο Κρηνάκος.
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Μάχη της Λέσναγια
Η Μάχη της Λέσναγια είναι η πρώτη μεγάλη μάχη της σουηδικής εκστρατείας του 1708-9 εναντίον του Ρωσικού Βασιλείου, και μια από τις κρισιμότερες μάχες του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου συνολικά. Έλαβε χώρα στις 9 Οκτωβρίου 1708 στο χωριό Λέσναγια - τότε μεθοριακή περιοχή ανάμεσα στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία και τη Ρωσία, σήμερα περ. 60 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά του Μαγιλιόβ στη Λευκορωσία.
Η ρωσική δύναμη απαρτιζόταν από περίπου 12.000 (14.500 σύμφωνα με σουηδικές πηγές) άνδρες υπό την ηγεσία των πριγκίπων Ρέπνιν και Μένσικοφ. Η αντίστοιχη σουηδική ήταν ισάριθμη, περίπου 12.000 άνδρες υπό την ηγεσία του στρατηγού Άνταμ Λούντβιχ Λεβενχάουπτ, αλλά δεν ενεπλάκη σύσσωμη στη μάχη.
Το ιστορικό πλαίσιο
Οι πρώτες σουηδικές νίκες στην Κοπεγχάγη και στη Νάρβα το 1700 είχαν βγάλει τόσο τη Δανία όσο και τη Ρωσία προσωρινά εκτός πολέμου. Εντούτοις ο σουηδός μονάρχης Κάρολος ΙΒ' αδυνατούσε να επιβάλει την πλήρη κυριαρχία του, και θα του έπαιρνε οκτώ χρόνια μέχρι να βγάλει από τον πόλεμο τον Αύγουστο Β' της Σαξονίας (το δυτικό σύμμαχο των ρώσων).
Σε αυτή την οκταετία που ο σουηδικός στρατός ήταν απασχολημένος στο δυτικό μέτωπο, ο ρώσος τσάρος Πέτρος είχε εκσυγχρονίσει το στρατό του, εκπαιδεύοντας κυρίως το πεζικό του να χρησιμοποιεί ικανοποιητικά γραμμικές τακτικές και σύγχρονα πυροβόλα όπλα. Κατόπιν είχε πετύχει μια έξοχη ψυχολογική νίκη το 1703-4, όταν κατέλαβε την Ίνγκρια σχεδόν ανενόχλητος και θεμελίωσε την Αγία Πετρούπολη σε σουηδικό έδαφος.
Όταν τελικά ο Κάρολος έκλεισε το μέτωπο με τη Σαξονία και οριστικοποίησε την εξουσία του στα πολωνο-λιθουανικά εδάφη εγκαθιστώντας δικό του άνθρωπο στο θρόνο, έκρινε ότι ήλθε η στιγμή να κλείσει και το ανατολικό μέτωπο με μια επίθεση στην καρδιά της Ρωσίας, τη Μόσχα. Ξεκίνησε με 45.000 άνδρες από τη Βαρσοβία την Πρωτοχρονιά του 1708 και αφού πέρασε την άνοιξη στο Μινσκ, ξεκίνησε την προέλαση προς τη Μόσχα στις αρχές του καλοκαιριού. Το σχέδιο βαθιάς προέλασης σε εχθρικό έδαφος χρειαζόταν πολύ καλή μελέτη στο ζήτημα του εφοδιασμού των δεκάδων χιλιάδων ανδρών που συμμετείχαν. Το καλοκαίρι οι σουηδοί αναγκάσθηκαν να δώσουν δύο μάχες, στο Χολόβτσιν και το Μαλατίτσε, πριν καν πατήσουν στη Ρωσία. Μολονότι η έκβαση και των δύο ήταν νικηφόρα, τα αποθέματά τους άρχισαν να μειώνονται. Μετά το Μαλατίτσε λοιπόν ο Κάρολος διέταξε το στρατηγό Λεβενχάουπτ, ικανότατο αξιωματικό που διοικούσε μια στρατιά με βάση το λιμάνι της Ρίγα στη Βαλτική, να προχωρήσει νότια με το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής του και να τον συναντήσει καθ'οδόν προς τη Μόσχα, φέρνοντας νέες προμήθειες σε πυρομαχικά και τρόφιμα.
Τελικά ο Λεβενχάουπτ καθυστέρησε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα εφόδια και συνολικά να προετοιμάσει τη στρατιά του για μακρά πορεία. Έτσι όταν το κυρίως εκστρατευτικό σώμα έφθασε στο σημείο συνάντησης, οι άνδρες του Λεβενχάουπτ ήταν άφαντοι. Αντί να τον περιμένει, ο Κάρολος άλλαξε πορεία στις 26 Σεπτεμβρίου και κατευθύνθηκε νότια προς την Ουκρανία, ελπίζοντας να φτάσει στα πλούσια αποθέματα σιτηρών της πριν το χειμώνα. Η απόφασή του αποδείχθηκε λανθασμένη, όχι μόνο βάσει όσων συνέβησαν στη συνέχεια, αλλά κι επειδή εκείνη τη μέρα ο Λεβενχάουπτ απείχε μόλις 80 μίλια από τον Κάρολο.
Η μάχη
Παρατηρώντας την ασυνεννοησία και τη βιασύνη του σουηδού βασιλιά, ο Πέτρος κινήθηκε γρήγορα μαζί με το Μένσικοφ, ώστε να προλάβουν το Λεβενχάουπτ πριν ο τελευταίος διασχίσει τον ποταμό Σοζ και αποκαταστήσει την επαφή με τον προπορευόμενο Κάρολο. Ο Λεβενχάουπτ δε φοβήθηκε τη σύγκρουση - οι άνδρες του είχαν κατανικήσει δυο χρόνια νωρίτερα τους ρώσους στο Γκεμόιερτχοφ, ενώ και συνολικά ο σουηδικός στρατός δεν είχε ηττηθεί ακόμα σε καμμία σημαντική μάχη από τους ρώσους στα οχτώ χρόνια του πολέμου.