Βέρθα_Ρουσοπούλου
Πατριωτικό Ίδρυμα Προστασίας του Παιδιού - Πατριωτικό Ίδρυμα Περιθάλψεως
Η Βέρθα Λέκα είχε παράλληλη και σημαντική δραστηριότητα όχι μόνο τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και για τα δικαιώματα του παιδιού. Συμμετείχε ενεργά σε φορείς, όπως το «Πατριωτικό Ίδρυμα Προστασίας του Παιδιού» (ΠΙΠΠ), το οποίο, σύμφωνα με την ιστορικό - καθηγήτρια Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών Βασιλική Θεοδώρου, στη μελέτη της «Μεταβαλλόμενα πλαίσια συνάφειας μεταξύ εθελοντών, ειδικών και κράτους: Το παράδειγμα του Πατριωτικού Ιδρύματος Προστασίας του Παιδιού», αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα «μεικτής οικονομίας πρόνοιας», καθώς συνδύαζε στοιχεία εθελοντικής συμμετοχής, επιστημονικής πλαισίωσης και κρατικής επίβλεψης. Το «Πατριωτικό Ίδρυμα Προστασίας του Παιδιού» ιδρύθηκε, το 1914, ως ένας κλασικός γυναικείος φιλανθρωπικός σύλλογος, ο οποίος αναδείχθηκε σταδιακά, κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ως ο κύριος φορέα άσκησης κοινωνικής πολιτικής για τη μητρότητα και την παιδική ηλικία. Σκοπός του Πατριωτικού Συνδέσμου των Ελληνίδων ήταν, σύμφωνα με το καταστατικό ίδρυσής του ήταν να οργανώσει με έναν πιο μεθοδικό τρόπο τη γυναικεία φιλανθρωπία, υιοθετώντας «τας νέας κατευθύνσεις της πρακτικής κοινωνικής πολιτικής». Στη διάρκεια της λειτουργίας του άλλαξε αρκετές φορές ονομασία και θεσμικό πλαίσιο, ενώ τα όρια ανάμεσα στη συλλογικότητα και το κράτος ήταν ρευστά. Χρησιμοποιώντας επίσης ένα δίκτυο εθελοντριών, η δημόσια αυτή συλλογικότητα επιχείρησε να συμβάλει όχι μόνο στην αντιμετώπιση της παιδικής θνησιμότητας, αλλά κυρίως στην υγιεινιστική διαφώτιση των λαϊκών στρωμάτων και στη διαμόρφωση της έννοιας της «επιστημονικής μητρότητας» και της «κανονικότητας» σχετικά με την ανάπτυξη του παιδικού σώματος. Τον Αύγουστο του 1917, λίγους μήνες μετά την εγκατάσταση της κυβέρνησης Βενιζέλου στην Αθήνα και την αποχώρηση της βασιλικής οικογένειας, ο Πατριωτικός Σύνδεσμος διαλύεται, ακολουθώντας την τύχη άλλων φιλοβασιλικών συλλόγων. Στη θέση του ιδρύεται το «Πατριωτικό Ίδρυμα Περιθάλψεως», με σκοπό την περίθαλψη των στρατιωτών και των οικογενειών τους, τη βοήθεια σε παθόντες από θεομηνίες και φυσικές καταστροφές, τη βοήθεια σε απόρους, ασθενείς, αναπήρους, απροστάτευτες μητέρες και παιδιά. Είχε προηγηθεί η ίδρυση του Υπουργείου Περιθάλψεως από την κυβέρνηση Θεσσαλονίκης. Το 1921 το ίδρυμα θα καταργηθεί, για να επανασυσταθεί ο Πατριωτικός Σύνδεσμος, πλαισιωμένος πλέον από φιλοβασιλικά στελέχη, ενώ μετά τη Μικρασιατική καταστροφή θα επανέλθει στη μορφή του Πατριωτικού Ιδρύματος με βενιζελική διοίκηση. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, η φυσιογνωμία της συλλογικότητας θα επηρεαστεί από τις εθνικές περιπέτειες και τις αλλαγές του πολιτικού σκηνικού. Το 1929 μετονομάζεται ξανά σε «Πατριωτικό Ίδρυμα Προστασίας του Παιδιού» (ΠΙΠΠ) Το 1931 ιδρύεται και η «Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία». Το Ίδρυμα και η Εταιρεία ήταν τεμνόμενοι κύκλοι, ενώ άλλες συλλογικότητες με τις οποίες είχαν σημεία επαφής τα μέλη του ιδρύματος ήταν ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός και οι φεμινιστικές οργανώσεις του Μεσοπολέμου, το Εθνικό Συμβούλιο των Ελληνίδων και ο Σύνδεσμος Ελληνίδων υπέρ των Δικαιωμάτων της Γυναίκας. Οι γυναικείες οργανώσεις πρόβαλλαν συχνά τις θέσεις των γιατρών του Ιδρύματος από τις στήλες των περιοδικών «Ελληνίς» και «Ο Αγώνας της Γυναίκας», ενώ η διοίκηση του ΠΙΠΠ φαίνεται ότι καλούσε τις γυναικείες οργανώσεις να πλαισιώσουν τις δράσεις του, όπως την «Εβδομάδα του Παιδιού». Έτσι, παρά τον κυρίαρχο ρόλο που έπαιζαν οι γιατροί στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας του Ιδρύματος, δεν ήταν λιγότερο σημαντικός ο ρόλος ορισμένων γυναικών που συμμετείχαν τόσο στις δράσεις του όσο και στην Εταιρεία. Οι περισσότερες είχαν κάνει σπουδές νομικής, ιατρικής, παιδαγωγικών και ψυχολογίας και ήταν μέλη γυναικείων οργανώσεων. Ανάμεσά τους η Ζωή Φράγκου, η Άννα Παπαδημητρίου, η Δώρα Παπακωνσταντίνου, η Αγνή Δροσοπούλου, η Μυρσίνη Κλεάνθους-Παπαδημητρίου και η Βέρθα Λέκα έχουν συχνή παρουσία. Μαζί με τις εθελόντριες και τις πρώτες αδελφές επισκέπτριες, που αποφοίτησαν το 1932 από τη σχολή του ΠΙΠΠ, αποτελούσαν έναν κύκλο δυναμικών γυναικών που κατά κάποιον τρόπο είχαν ειδικευτεί στην προστασία της παιδικής ηλικίας.