cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκρέμ Λιμποχόβα
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Λιμποχόβα χαρακτηρίστηκε ως «Ιταλόφιλος» από άλλα μέλη της πολιτικής τάξης της Αλβανίας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πληρεξούσιου υπουργού στη βασιλική αυλή.
Από τις 19 Ιανουαρίου έως τις 13 Φεβρουαρίου 1943 και από τις 12 Μαΐου έως τις 8 Σεπτεμβρίου 1943, ο Λιμποχόβα υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Αλβανίας.
Γιάκομπ Πράνταουερ
thumb|250px|right|Το [[Αββαείο του Μελκ.]] thumb|250px|Η κεντρική Αγία Τράπεζα της κύριας εκκλησίας του αββαείου.
Ο Γιάκομπ Πράνταουερ (γερμανικά: Jakob Prandtauer) ήταν Αυστριακός μπαρόκ αρχιτέκτονας, γεννημένος στο Σταντς (Τιρόλο) στις 16 Ιουλίου 1660 και αποβιώσας στο Σανκτ Πέλτεν στις 16 Σεπτεμβρίου 1726.
Ο Πράνταουερ μαθήτευσε πλησίον του Χανς Γκέοργκ Άζαμ στο Σναν (Τιρόλο) από το 1677 έως το 1680. Σε αντίθεση με συγχρόνους του, όπως οι Χίλντεμπραντ και Φίσερ φον Έρλαχ, ο Πράνταουερ παρέμεινε αρχιτέκτονας επαρχιακού επιπέδου, καθώς το σύνολο των αρχιτεκτονικών έργων του κατασκευάστηκαν εκτός της Βιέννης, ενώ, επίσης, ήταν θρησκευτικού χαρακτήρα. Αποτελεί, μεταξύ άλλων, τον υπεύθυνο για την ανέγερση της Εκκλησίας των Καρμελιτών του Σανκτ Πέλτεν, καθώς και του μοναστηριού του Ντύρνσταϊν. Σημαντικότερο έργο του αποτελεί η ανακατασκευή του βενεδικτινικού αββαείου του Μελκ (1702-1740), της οποίας την διεύθυνση ανέλαβε από το 1702 έως τον θάνατό του.
Το Βενεδικτινικό Αββαείο του Μελκ
Ευρισκόμενο επί βραχώδους προεξοχής η οποία επιβλέπει τον Δούναβη, σε απόσταση 80 χμ. ανάντη της Βιέννης, το αββαείο ιδρύθηκε κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα. Το 1702 ο Πράνταουερ ανέλαβε την διεύθυνση των εργασιών ανακατασκευής, μεταξύ των οποίων η εκκλησία (1702-1714) δεν ολοκληρώθηκε παρά μόνον το 1734, με τον Γιόχαν Μίχαελ Ρόττμαϊρ να φιλοτεχνεί τις τοιχογραφίες της, με την βοήθεια του Ιταλού Αντόνιο Γκάλλι-Μπιμπιένα  για τις οφθαλμαπάτες. Η κεντρική Αγία Τράπεζα είναι έργο του Αντόνιο Μπεντούτσι (1730).
Η πρόσβαση στο αββαείο γίνεται μέσω αυλής περιτριγυρισμένης από παλαιά μετασκευασμένα τείχη. Τα κτίρια του Πράνταουερ έχουν σχήμα μεγάλου ορθογωνίου με μία επέκταση προς τα νότια. Η εκκλησία βρίσκεται στο βάθος μιας δεύτερης αυλής, η οποία συνεχίζεται με μια αναβαθμίδα, που επιβλέπει τον Δούναβη, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει πανοραμική θέα. Τα κυρίαρχα χρώματα του συμπλέγματος είναι μπεζ και λευκό, ενώ η οροφή του είναι κεραμοσκεπή.
Πηγές
Κατηγορία:Αυστριακοί αρχιτέκτονες
Κρέμα
Ο όρος κρέμα μπορεί να αναφέρεται σε:
Ανδρέας Παπασολομώντος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Παπασολομώντος γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1932 στο Καραβοστάσι. Φοίτησε στην Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Σπούδασε κηπουρική στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ακολούθως εργάστηκε για δύο χρόνια στο Τμήμα Γεωργίας. Στη συνέχεια σπούδασε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ αποκτώντας πτυχίο στη φυτοπαθολογία. Ακολούθως απέκτησε διδακτορικό στην φυτοπαθολογία των φυτών στο ίδιο πανεπιστήμιο.
Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κύπρο όπου και τέθηκε επικεφαλής στο τμήμα φυτοπροστασίας στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών. Παράλληλα έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και στο Ινστιτούτο Οικονομικής Ανάπτυξης στην Ουάσινγκτον.
Είναι νυμφευμένος με τη Χλόη, το γένος Γιάνναρου, και έχει δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Στις 7 Ιανουαρίου 1985 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 5 Νοεμβρίου 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Κρυονέρι Ρεθύμνης
Το Κρυονέρι (επίσημα: το Κρυονέριον, μέχρι το 1955 Ασυρώτοι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 46 χλμ. από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 370 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό βρέθηκε κατά τη διάνοιξη δρόμου τμήμα αποθηκευτικού πίθου των μινωικών χρόνων. Περαιτέρω ανασκαφή του χώρου αποκάλυψε δωμάτιο αποθηκευτικού χαρακτήρα διαστάσεων 4,5 επί 2,5 μέτρα, μέσα στο οποίο βρέθηκαν τρεις πίθοι. Στις θέσεις στου Βαλάνη και Λαγκούφια, νοτιοδυτικά του χωριού, οι κάτοικοι αναφέρουν ότι βρήκαν ειδώλια, πιθανόν της αρχαϊκής περιόδου.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Assirotus στην επαρχεία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Assirotus με 143 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Assirotus. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Astirotos, με 12 χαράτσια. Το παλιό όνομα του χωριού σημαίνει αυτός που δεν έχει σ(ο)υρωθεί και πιθανότατα είναι ανδρωνυμικό. Το νέο όνομα είναι αναφορά σε πηγή που υπάρχει στο χωριό.
Στην απογραφή του 1881, όταν είχε 73 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στον δήμο Δαμάστας. Στην απογραφή του 1900 είχε 116 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αείμονα, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Κουλούκωνα.
Δείτε Κοινότητα Κρυονερίου
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|250px|Το καθολικό της μονής Χαλέπας. Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι ο μονόκλιτος ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Κτίστηκε το 1810 και στο εσωτερικό του βρίσκεται φορητή εικόνα του 1670. Επίσης στο χωριό βρίσκεται ο ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου.
Κοντά στο χωριό βρίσκεται η μονή Χαλέπας, με το καθολικό της να είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση και στη Γέννηση του Χριστού. Η μονή χρονολογείται από τους ενετικούς χρόνους. Είναι φρουριακού τύπου. Η είσοδος στη μονή γίνεται μέσω διαβατικού στην νοτιοδυτική πλευρά, το οποίο οδηγεί στη κεντρική αυλή. Γύρω από την κεντρική αυλή βρίσκονται το ηγουμενίο, η τραπεζαρία και το καθολικό, με την μονή να τελεί υπό αναστήλωση. Στις αρχές του 20ού αιώνα έγινε προσπάθεια να κατασκευαστεί νέος ναός, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί, ενώ σώζεται ακόμα ο παλιός ναός. Η μονή, όπως και η γειτονική μονή της Αγίας Μαρίνας, ερείμωσαν κατά τον Κρητικό Πόλεμο. Η μονή Χαλέπας στη συνέχεια έγινε μετόχι της μονής Βωσάκου. Από τη μονή Αγίας Μαρίνας σώζεται μόνο το καθολικό, το οποίο στο εσωτερικό του σώζει αγιογραφίες.
Παραπομπές
Κρυονερι Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Βυζαντινο-Λατινικοί Πόλεμοι
Οι Βυζαντινο-Λατινικοί Πόλεμοι ήταν πόλεμος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, του Δεσποτάτου του Μοριά, του Δεσποτάτου της Ηπείρου, της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, και του Πριγκιπάτου της Θεοδωρούς εναντίον της Λατινικής Αυτοκρατορίας, του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, του Βασιλείου της Θεσσαλονίκης, Δουκάτου των Αθηνών, του Μαρκιζάτου της Βοδονίτσας και της Αρχιεπισκοπικής Λατινικής Βαρωνίας της Πάτρας. Ο πόλεμος ξεκίνησε το 1204 με την Δ΄ Σταυροφορία η οποία κατέληξε στην Κωνσταντινούπολη κατακτώντας την και ιδρύοντας τη Λατινική Αυτοκρατορία. Έπειτα από περίπου 250 χρόνια ο πόλεμος έληξε με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς ενώ ήδη είχαν κατακτηθεί όλα τα Λατινικά βασίλεια.
Το 1204 η Δ΄ Σταυροφορία ξεκίνησε αρχικά για την κατάληψη των Ιεροσολύμων από τους Άραβες. Στην πορεία όμως οι Σταυροφόροι άλλαξαν γνώμη και κατευθύνθηκαν προς την Κωνσταντινούπολη όπου την άλωσαν στις 13 Απριλίου 1204 ιδρύοντας τη Λατινική Αυτοκρατορία και τα υπόλοιπα λατινικά βασίλεια στον Ελλαδικό χώρο. Με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατέρρευσε και ιδρύθηκαν 5 ελληνικά βασίλεια, την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, το Δεσποτάτο της Ηπείρου, την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, το Δεσποτάτο του Μοριά και το Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς. Ωστόσο μόνο η Νίκαια, η Ήπειρος και ο Μοριάς βοήθησαν στον αγώνα ανακατάληψης της Κωνσταντινούπολης και θεωρούνται ως οι νόμιμοι διάδοχοι του Βυζαντίου. Το 1224 το Δεσποτάτο της Ηπείρου, κατέκτησε το Βασίλειο της Θεσσαλονίκης αποκτώντας μεγάλη δύναμη. Τότε η Αυτοκρατορία της Νίκαιας, με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη κατέκτησε τη Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία, παίρνοντας ένα κομμάτι του πρώην Βασιλείου της Θεσσαλονίκης. Αυτό έφερε σε σύγκρουση το Δεσποτάτο της Ηπείρου και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης περιόρισε τη Λατινική Αυτοκρατορία στην Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως στην άλλη πλευρά, το Δεσποτάτο του Μοριά βρίσκεται σε μεγάλο πόλεμο με το Πριγκιπάτο της Αχαΐας και την Αρχιεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας. Τα πράγματα μέχρι το 1400 είναι αμφίρροπα έως ότου ήρθε ο δεσπότης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο οποίος μετέπειτα έγινε και Αυτοκράτορας του Βυζαντίου και κατέκτησε το Πριγκιπάτο της Αχαΐας και περιόρισε σε ένα μικρό κομμάτι της Ηλείας την Αρχιεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας. Τώρα πίσω στην κόντρα μεταξύ Ηπείρου και Νίκαιας, τα πράγματα εξελίσσονται ραγδαία. Το 1261, η Αυτοκρατορία της Νίκαιας με τον στρατηγό Αλέξιο Στρατηγόπουλο και τον μετέπειτα Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο μπήκαν στην Κωνσταντινούπολη και επανίδρυσαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Λατινική Αυτοκρατορία διαλύθηκε επικρατώντας μόνο κάποια από τα λατινικά βασίλεια. Το Δεσποτάτο του Μοριά ενώθηκε με το Βυζάντιο και αποτελούσε ημιαυτόνομο κράτος, ενώ το Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς ενώθηκε με αυτονομία. Αντιθέτως το Δεσποτάτο της Ηπείρου διατήρησε ανεξάρτητη πορεία ενώ η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας παρέμεινε και εκείνη ανεξάρτητη, όχι όμως οικειοθελώς, αλλά λόγω της μεγάλης απόστασης που υπήρχε. Το 1453 έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Οθωμανούς Τούρκους κι έτσι τερματίστηκε οριστικά η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Έτσι έληξαν οι Βυζαντινο-Λατινικοί Πόλεμοι το 1453.
Ταϋνάρα Κόντι
Η Ταϋνάρα Μέλο ντε Καρβάλιου (γεν. 9 Ιουνίου 1995 στο Ρίο ντε Τζανέιρο) είναι Βραζιλιάνα επαγγελματίας παλαίστρια και τζουντόκα. Είναι γνωστή για την εργασία της στο WWE, όπου πολέμησε στο NXT υπό το ψευδώνυμο Ταϋνάρα Κόντι.Τώρα εργάζεται στο AEW.
Πρώτα χρόνια
Η ντε Καρβάλιου έχει μαύρη ζώνη στο τζούντο και μπλε ζώνη στο βραζιλιάνικο τζίου-τζίτσου. Έχει συμμετάσχει σε δοκιμαστικά για την βραζιλιάνικη ομάδα των Ολυμπιακών Αγώνων 2016, λίγο πριν ενταχθεί στο WWE.
Η ντε Καρβάλιου ξεκίνησε να προπονείται στην καλλιτεχνική γυμναστική στην ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα, αλλά σύντομα την κέρδισαν οι πολεμικές τέχνες. Η Κόντι συμμετείχε στο εγχείρημα "Brasil vale ouro" (Η Βραζιλία αξίζει το χρυσό) και αργότερα εντάχθηκε στο "Instituto Reação" του τζουντόκα Φλάβιου Κάντου. Η Κόντι ήταν περιφερειακή πρωταθλήτρια και τετράκις πολιτειακή πρωταθλήτρια. Επίσης ήταν φιναλίστ Βραζιλίας τέσσερις φορές. Έχει αγωνιστεί με την βραζιλιάνικη εθνική ομάδα και έχει συμμετάσχει σε αγώνες πυγμαχίας στην Πορτογαλία και τη Γερμανία.
WWE
Τον Οκτώβριο του 2016 ανακοινώθηκε ότι η ντε Καρβάλιου υπέγραψε με το WWE και εστάλη στο Κέντρο Απόδοσης του WWE. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως επαγγελματίας πυγμάχος στην WrestleMania Axxess στο Ορλάντο της Φλόριντας στις 1 Απριλίου 2017, όπου έχασε από τη Σάρα Μπρίτζις. Ξεκινώντας από το καλοκαίρι του 2017, άρχισε να εμφανίζεται τακτικά σε εκπομπές και έλαβε το ψευδώνυμο Ταϋνάρα Κόντι. Η Κόντι συμμετείχε στο Mae Young Classic 2017, ωστόσο αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Λέισι Έβανς.
NXT (2017–2020)
Στο τηλεοπτικό της ντεμπούτο, η Κόντι εμφανίστηκε στο επεισόδιο του NXT της 11ης Οκτωβρίου 2017, όπου παρενέβη σε έναν αγώνα τριπλής απειλής ανάμεσα στην Νίκι Κρος, την Πέιτον Ρόις και την Λιβ Μόργκαν, για λογαριασμό της The Undisputed Era (Άνταμ Κόουλ, Μπόμπι Φις και Κάιλ Ο'Ρίλι), αποτρέποντας την Κρος από τον να κερδίσει τον αγώνα. Αυτό οδήγησε έναν αγώνα ανάμεσα στην Κρος και την Κόντι, ο οποίος έλαβε χώρα στο επεισόδιο του NXT της 1ης Νοεμβρίου 2017, όπου η Κόντι ηττήθηκε από την Κρος στο πρώτο αγώνα της Κόντι ο οποίος μεταδόθηκε από τη τηλεόραση. Στις 8 Απριλίου 2018 η Κόντι έκανε το ντεμπούτο της στην WrestleMania καθώς αγωνίστηκε στηνWrestleMania 34. Οι αντίπαλοί της στην WrestleMania 34 ήταν διάφορες συναγωνίστριες της στο NXT. Η Κόντι και άλλες συναγωνίστριες της συμμετείχαν στο WrestleMania Women's Battle Royal. Η Κόντι είναι η πρώτη βραζιλιάνα που συμμετείχε στη WrestleMania. Τον Ιούλιο, η Κόντι προκρίθηκε στο τουρνουά Mae Young Classic 2018 αφού κέρδισε τη Βανέσα Μπορν. Νίκησε την Τζέσι Ίλαμπαν στον πρώτο γύρο, αλλά αποκλείστηκε από την Λέισι Λέιν στο δεύτερο γύρο του τουρνουά.
Στις 17 Απριλίου 2020, η Κόντι ήταν μια από τους αρκετούς παλαιστές που έλησαν την συνεργασία τους με το WWE λόγω των περικοπών στα έξοδα από την εταιρεία, εξαιτίας της πανδημίας κορονοϊού 2019-20.
AEW(2020-σήμερα)
Στις 4 Αυγούστου 2020 έκανε το ντεμπούτο της στο AEW.Εκεί συνεργάτηκε με την Anna Jay για να κατακτήσουν το AEW Women's Tag Team Cup Tournament ανεπιτυχώς.Στη συνέχεια σχημάτισαν ομάδα με το όνομα TayJay.Πολλές φορές διεκδίκησε τίτλους εναντίον της Britt Baker,Serena Deeb και Hikaru Shida αλλά απέτυχε να τους κατακτήσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές Κατηγορία:Παλαιστές
Εξαρχία της Αφρικής
Η Εξαρχία της Αφρικής ήταν μία περιφέρεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με κέντρο την Καρχηδόνα της Τυνησίας, που περιελάμβανε τις κτήσεις στη Δυτική Μεσόγειο. Το κυβερνούσε ο έξαρχος (αντιβασιλιάς) και ιδρύθηκε από τον Αυτοκράτορα Μαυρίκιο στα τέλη της δεκαετίας του 580· επέζησε ως τη Μουσουλμανική κατάκτηση του Μαγκρέμπ στο τέλος του 7ου αι. Ήταν μία από τις δύο εξαρχίες, που ιδρύθηκαν μετά από τις δυτικές ανακαταλήψεις του Ιουστινιανού Α΄, για την πιο αποτελεσματική διοίκηση των εδαφών, μαζί με την Εξαρχία της Ραβέννας.
Η πιο πριν κατάσταση
Στον Βανδαλικό Πόλεμο του 533 οι Ρωμαϊκές δυνάμεις υπό τον Βελισάριο ανακατέλαβαν την Δυτικά της Αιγύπτου Αφρική (Μαγκρέμπ) μαζί με την Κορσική και τη Σαρδηνία και τις Βαλεαρίδες νήσους. Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ (βασ. 527-565) οργάνωσε τις ανακτηθείσες περιοχές ως την Πραιτωριανή περιφέρεια της Αιγύπτου, που περιελάμβανε τις επαρχίες (provinces) της Ανθυπατικής Αφρικής, του Βυζακίου, της Τριπολιτανίας, της Νουμιδίας, της Καισαρικής Μαυριτανίας και της Σιτιφικής Μαυριτανίας, με επίκεντρο την Καρχηδόνα. Στη δεκαετία του 560 η Ρωμαϊκή αποστολή επέτυχε να ανακτήσει μέρη της νότιας Ισπανίας, που διοικήθηκαν ως η επαρχία της Σπάνιας.
Έπειτα από το τέλος του Ιουστινιανού το 565, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε αυξανόμενες επιθέσεις σε όλα τα σύνορα και οι Αυτοκράτορες συχνά άφηναν τις απομακρυσμένες επαρχίες μόνες τους, να αντιμετωπίσουν όπως μπορούσαν καλύτερα τις επιδρομές, για μεγάλες περιόδους· ωστόσο οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι, όπως ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος (έξαρχος π. 598-610), συνέχισαν να γυρίζουν μεταξύ των ανατολικών επαρχιών και της Αφρικής. Τις δεκαετίες του 640 και 650 η Αυτοκρατορία έχασε την επαρχία της Μεσοποταμίας στους Μουσουλμάνους, που εξάλειψαν την εχθρική στους Ρωμαίους Αυτοκρατορία των Σασσανιδών (651). Έτσι η Κωνσταντινούπολη έχασε μία σημαντική πηγή από έμπειρους αξιωματούχους, σκληραγωγημένους από τον συνεχή συνοριακό πόλεμο με τους Πέρσες. Η Δυναστεία του Ηρακλείου (610-711) συνέχισε βέβαια να διορίζει μερικούς ικανούς από την Ανατολή αξιωματούχους σε θέσεις στην Αφρική, όπως ο Αρμένιος Ναρσέχ, που διοικούσε την Τρίπολη και τον Ιωάννη, δούκα της Τιγισίδος. Ο Γουόλτερ Κέγκι εκτιμά ότι μερικοί Αρμένιοι αξιωματούχοι ίσως ζήτησαν να μεταφερθούν πίσω στην ανατολή για να υπερασπίσουν τα σπίτια τους, καθώς οι Μουσουλμάνοι προήλαυναν στην Αρμενία, αλλά οι πηγές σιωπούν. Ακόμη οι αξιωματούχοι, που συνέχιζαν να φθάνουν από την Ανατολή έπειτα από την απώλεια της Μεσοποταμίας, θα ήταν πιο συνηθισμένοι στις ήττες, όπως στη Μάχη του Ιερομίκη ποταμού (636) μάλλον, παρά στις πρότερες νικηφόρες στρατηγικές που είχαν χρησιμοποιηθεί εναντίον των Σασσανιδών· προϊόντος του χρόνου αναπτύχθηκαν νέες τακτικές.
Ίδρυση της Εξαρχίας
Το Ύστερο Ρωμαϊκό διοικητικό σύστημα, όπως ιδρύθηκε από τον Διοκλητιανό, μεριμνούσε για μία σαφή διάκριση μεταξύ του πολιτικού και του στρατιωτικού αξιώματος, κυρίως για να ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα εξέγερσης από υπερδύναμους επαρχιακούς κυβερνήτες. Υπό τον Ιουστινιανό Α' η διαρρύθμιση αυτή ανατράπηκε μερικά, για τις επαρχίες που κρίθηκαν ιδιαίτερα ευάλωτες ή σε εσωτερική αποδιοργάνωση. Αξιοποιώντας το προηγούμενο σύστημα και κάνοντας ένα βήμα πιο πέρα, ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος, το διάστημα 585 και 590, δημιούργησε το αξίωμα του εξάρχου, που συνδύαζε την ανώτατη πολιτική εξουσία ενός πραιτωριανού περιφεριάρχη (praetorian prefect) και τη στρατιωτική εξουσία ενός στρατιωτικού μαγίστρου (magister militum) και απήλαυνε αξιοσημείωτης αυτονομίας από την Κωνσταντινούπολη. Ιδρύθηκαν δύο εξαρχίες—μία στην Ιταλία με έδρα τη Ραβέννα (γνωστή ως Εξαρχία της Ραβέννας) και μία στην Αφρική με βάση την Καρχηδόνα, που περιελάμβανε όλες τις αυτοκρατορικές κτήσεις στη Δυτική Μεσόγειο. Ο πρώτος έξαρχος Αφρικής ήταν ο πατρίκιος Γεννάδιος.
Μεταξύ των επαρχιακών αλλαγών, η Τριπολιτανία αποσπάστηκε από την Αφρική και προσαρτήθηκε στην επαρχία της Αιγύπτου, η Καισαρική Μαυριτανία και η Σιτιφική Μαυριτανία ενώθηκαν για τη δημιουργία της νέας επαρχίας της Μαυριτανία Πρίμα, ενώ η Τιγγιτινή Μαυριτανία, που είχε συρρικνωθεί στην πόλη Σέπτον (Θέουτα) συνδυάστηκε με τις πόλεις της Ισπανικής ακτής και τος Βαλεαρίδες νήσους για να δημιουργηθεί η Μαυρητανία Σεκούντα.
Το βασίλειο των Βησιγότθων ήταν επίσης μία διαρκής απειλή. Ο έξαρχος της Αφρικής κατείχε τη Μαυριτανία ΙΙ, που ήταν μία ελάχιστη προφυλακή στη νότιο Ισπανία. Η σύγκρουση συνεχίστηκε ως την τελική κατάκτηση των τελευταίων Ισπανικών φρουρίων περί το 624 από τους Βησιγότθους. Οι Ρωμαίοι διατήρησαν μόνο το οχυρό Septum (Θέουτα) κατά μήκος του στενού των Ηρακελείων Στηλών (Γιβραλτάρ).
Κατά την επιτυχή εξέγερση του εξάρχου στην Καρχηδόνα, του Ηρακλείου του Πρεσβύτερου και του ομωνύμου γιου του Ηρακλείου το 608, οι Βέρβεροι απετέλεσαν μία μεγάλη μερίδα στον στόλο που μετέφερε ο Ηράκλειος στην Κωνσταντινούπολη. Λόγω των θρησκευτικών και πολιτικών φιλοδοξιών, ο έξαρχος Γρηγόριος ο Πατρίκιος, που συνδεόταν εξ αίματος με την αυτοκρατορική οικογένεια δια μέσου του Νικήτα ανιψιού του Αυτοκράτορα, δήλωσε τον εαυτό του ανεξάρτητο από την Κωνσταντινούπολη το 647. Τότε η επιρροή και η ισχύς της Εξαρχίας υπερτονίστηκε με τις δυνάμεις που συγκέντρωσε ο Γρηγόριος στη μάχη της Σουφέτουλα που έγινε το ίδιο έτος, όπου περισσότεροι από 100.000 άνδρες με καταγωγή Αμάζιγκ/Βερβερική πολέμησαν για τον Γρηγόριο.
Η κατάκτηση των Αράβων Μουσουλμάνων
Οι πρώτες ισλαμικές εκστρατείες ξεκίνησαν με μία πρωτοβουλία από την Αίγυπτο, από τον εμίρη Αμρ ιμπν αλ-'Ας και τον ανιψιό του Ούκμπα ιμπν Νάφι. Αισθανόμενοι τη Ρωμαϊκή αδυναμία, κατέκτησαν τη Βάρκη στην Κυρηναϊκή και έπειτα μετακινήθηκαν στην Τριπολιτανία, όπου συνάντησαν αντίσταση.
Λόγω της αναταραχής, που προκλήθηκε από θεολογικές διαφωνίες σχετικά με τον Μονοθελητισμό και τον Μονοενεργισμό, η Εξαρχία υπό την Γρηγόριο τον Πατρίκιο είχε απομακρυνθεί από την Αυτοκρατορία σε ανοικτή εξέγερση. Η πλημμύρα των προσφύγων από την Αίγυπτο (ειδικά των Μελκιτών), την Παλαιστίνη και τη Συρία επιδείνωσε τις θρησκευτικές εντάσεις στην Καρχηδόνα και αύξησε περαιτέρω την ανησυχία του Γρηγορίου για την επερχόμενη Αραβική απειλή.
Αισθανόμενος ότι ο πιο άμεσος κίνδυνος προερχόταν από τον Μουσουλμανικό στρατό, ο Γρηγόριος συγκέντρωσε τους συμμάχους του και αντιμετώπισε τους Μουσουλμάνους, αλλά νικήθηκε στη μάχη της Σουφέτουλα, της νέας πρωτεύουσας της Εξαρχίας από τότε που ο Γρηγόριος είχε μετακινηθεί προς το εσωτερικό, για καλύτερη άμυνα εναντίον των Ρωμαϊκών επιθέσεων από τη θάλασσα.
Στη συνέχεια η Εξαρχία έγινε ένα ημι-υποτελές κράτος υπό τον νέο έξαρχο, που ονομαζόταν Γεννάδιος. Η προσπάθεια να διατηρήσει ημι-υποτελή κατάσταση με την Κωνσταντινούπολη και τη Δαμασκό, εξάντλησε τα οικονομικά της Εξαρχίας και προκάλεσε αναταραχή στον πληθυσμό.
Η Εξαρχία σημείωσε μεγάλη νίκη επί των δυνάμεων του Ούκμπα ιμπν Νάφι στη μάχη της Βέσκερα (νυν Μπίσκρα Αλγερίας) το 682, βοήθησε τον Βέρβερο βασιλιά Κουσάιλα. Η νίκη αυτή ανάγκασε τον Μουσουλμανικό στρατό να υποχωρήσει στην Αίγυπτο, δίνοντας στην Εξαρχία μία δεκαετία ανάπαυλας. Ωστόσο οι επαναλαμβανόμενες αντιπαραθέσεις επηρέασαν αρνητικά τους φθίνοντες πόρους της όλο και μικρότερης Εξαρχίας.
Το 698 ο Μουσουλμάνος διοικητής Χασάν ιμπν αλ-Νου'μάν με μία δύναμη 40.000 ανδρών επιτέθηκε στην Καρχηδόνα. Πολλοί από τους υπερασπιστές της ήταν Βησιγότθοι, που είχαν σταλεί από τον Βιττίζα για να υπερασπιστούν την Εξαρχία, καθώς αυτός κινδύνευε από τη Μουσουλμανική εξάπλωση. Ακολούθησε η Μάχη της Καρχηδόνας, όπου η πόλη κατάντησε ερείπια, όπως είχε γίνει αιώνες πριν από τους Ρωμαίους.
Πηγές
Αφρικη Κατηγορία:Ιστορία της Αφρικής
Πολιορκία της Σινώπης
Η Πολιορκία της Σινώπης το 1214 ήταν μία επιτυχημένη πολιορκία και κατάληψη της Σινώπης από τους Σελτζούκων υπό τον σουλτάνο τους, Καϊκαούσης Α΄ (βασ. 1211–1220). Η Σινώπη ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στην ακτή του Εύξεινου Πόντου, που ανήκε στην αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, ένα από τα Βυζαντινά Ελληνικά κράτη που δημιουργήθηκαν μετά την Δ΄ Σταυροφορία. Η πολιορκία περιγράφεται με κάποιες λεπτομέρειες από τον σχεδόν σύγχρονο αυτής Σελτζούκο χρονικογράφο Iμπν Μπιμπί. Ο αυτοκράτορας της Τραπεζούντας Αλέξιος Α΄ (βασ. 1204–1222) οδήγησε έναν στρατό για να παύσει την πολιορκία, αλλά ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε και η πόλη παραδόθηκε την 1η Νοεμβρίου.
Ιστορία
Σύμφωνα με την αφήγηση του Iμπν Μπιμπί, ο Kαϊκαούς Α΄ αποφάσισε να ξεκινήσει την κατάκτηση, αφού έλαβε αναφορές από τα σύνορα ότι τα στρατεύματα του Αλεξίου Α΄ είχαν παραβιάσει το έδαφος των Σελτζούκων. Μετά από αυτό, αυτός και οι μπέηδές του συγκέντρωσαν όσους είχαν πάει στη Σινώπη και κατάρτισαν ένα σχέδιο για την κατάκτηση, αποφασίζοντας ότι θα απαιτείτο μία μακρά πολιορκία. Ωστόσο, μία ομάδα ανιχνευτών (ή σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή της ιστορίας, νομάδων) συνέλαβε τον Αλέξιο Α΄ όταν κυνηγούσε με μία παρέα 500 ανδρών. Όταν έλαβε τον αιχμάλωτο αυτοκράτορα, ο Kαϋκαούς Α΄ ζήτησε την παράδοση της πόλης στο όνομα του αυτοκράτορα, αλλά έλαβε αρνητική απάντηση. Σύμφωνα με το Βιβλίο των Σελτζούκων (Saljuq-nama, Selçuk-nâme), 1000 στρατιώτες με επικεφαλής έναν διοικητή ονόματι Μπεχράμ απέκοψαν την πόλη από τη θάλασσα, καίγοντας πλοία και σκοτώνοντας αρκετούς Έλληνες και δυτικο-Ευρωπαίους στη διαδικασία. Μετά από αυτό, η πόλη παραδόθηκε.
Αν και οι πρωτογενείς πηγές ονόμαζαν σταθερά τον αρχηγό των Τραπεζουντίων δυνάμεων ως Αλέξιο Α΄, ξεκινώντας από τον Γ. Φ. Φαλμεράγιερ οι παλαιότεροι μελετητές τοποθετούσαν το τέλος τού Δαβίδ Κομνηνού, του μικρότερου αδελφού του Αλεξίου Α΄ και συνιδρυτή της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος, κατά την πολιορκία της Σινώπης. Για παράδειγμα ο Aλ. Βασίλιεφ έγραψε το 1936, «το όνομα του Αλεξίου Α΄, του πρώτου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, ήταν φυσικά πιο οικείο ... από το όνομα τού αδελφού του Δαβίδ, τού πραγματικού ηγεμόνα της Σινώπης εκείνη την εποχή. Επειδή όμως το όνομα τού Δαβίδ δεν εμφανίζεται ποτέ στις πηγές μετά το 1214, μπορούμε θετικά να συμπεράνουμε, ότι ήταν ο Δαβίδ που σκοτώθηκε στην πρώτη Σελτζουκική κατάληψη της Σινώπης.» Σύγχρονες έρευνες όμως έχουν δείξει, ότι απεβίωσε στην εξορία ως μοναχός στο Άγιο Όρος το 1212/13.
Η κατάληψη της Σινώπης από τους Σελτζούκους είχε σημαντικές συνέπειες: εκτός από μία σύντομη περίοδο ανάκαμψης των Τραπεζουντίων το 1254–1265, η πόλη παρέμεινε στο εξής στα χέρια των Τούρκων, αποκόπτοντας την επαφή του μικρού Τραπεζουντιακού κράτος από την ξηρά με τα μητροπολιτικά Βυζαντινά εδάφη της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας στη δυτική Μ Ασία. Ταυτόχρονα, η σύλληψη του ηγεμόνα τους ανάγκασε τούς Τραπεζουντίους να αποδεχθούν το καθεστώς φόρου υποτελείας στους Σελτζούκους, κάτι που κράτησε μέχρι την αποτυχία μίας επίθεσης των Σετζούκων στην ίδια την Τραπεζούντα το 1222/1223. Σύμφωνα με τον Βυζαντινιστή Γουόρεν Τρέντγκολντ η απώλεια της Σινώπης, αφενός «προστάτευσε την Τραπεζούντα από περαιτέρω επιθέσεις από τη Νίκαια», αλλά σήμαινε επίσης ότι «εφεξής η αξίωση του Αλεξίου Α΄ για Ρωμαίο Αυτοκράτορα ήταν υπερβολική, και η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας έπαψε να είναι κάτι περισσότερο από τοπικής σημασίας».
Ο Ρώσος βυζαντινιστής Ρουστάμ Σουκούροφ υποστηρίζει, ότι οι συνέπειες ήταν ακόμη πιο σοβαρές για τα Βυζαντινά διάδοχα κράτη. Η απώλεια εκείνου του τμήματος της βορειοδυτικής Μ.Ασίας, γράφει ο Σουκούροφ, «σήμαινε στην πραγματικότητα ότι οι Βυζαντινοί Έλληνες έχασαν για πάντα τη δυνατότητα μίας στρατηγικής πρωτοβουλίας στο βόρειο τμήμα του Μικρασιατικού μετώπου». Η σφαίρα του Βυζαντινού ελέγχου ητς Μ. Ασίας χωρίστηκε σε δύο θύλακες, ο καθένας αποκλεισμένος από τα ujs: έναν θύλακα της δυτικής Μ. Ασίας που καταστράφηκε και σχεδόν αφομοιώθηκε τον 14ο αι. και έναν ανατολικό θύλακα που ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία της Τραπεζούντας που επέζησε πολύ περισσότερο, ως τον 15ο αιώνα. Επιπλέον, η κατάληψη της Σινώπης παρείχε στους Σελτζούκους πρόσβαση σε νέες στρατηγικές διαδρομές κατάκτησης, η μία με στόχο την Κωνσταντινούπολη και η άλλη την Κριμαία και τις νότιες Ρωσικές στέπες.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες στη Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Κρέμα μαλλιών
μικρογραφία|Μαλλιά με κρέμα μαλλιών Η κρέμα μαλλιών είναι το πράγμα το όποιο βάφει τα μαλλιά. Συχνότερα χρησιμοποιείται από γυναίκες και τελευταία αρχίζει να εξαπλώνεται και στους άντρες. Υπάρχουν και άλλα είδη κρέμας εκτός των βαφών.
Ιστορία
Η ανάλυση των αρχαίων αιγυπτιακών μούμιων έδειξε ότι οι κάτοικοι περιποιούνταν τα μαλλιά τους χρησιμοποιώντας μια κρέμα βασισμένη σε λίπος. Οι ερευνητές που έκαναν την ανάλυση λένε ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν το προϊόν για να εξασφαλίσουν ότι το στυλ τους θα παρέμενε στη θέση του τόσο στη ζωή όσο και στον θάνατο. Η Ναταλί ΜακΚρις, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας καθώς και συνεργάτες της μελέτησαν δείγματα μαλλιών που ελήφθησαν από 18 μούμιες. Η παλαιότερη είναι περίπου 3.500 ετών, αλλά οι περισσότερες ανασκάφηκαν από ένα νεκροταφείο στην Όαση Νταχλέχ στη δυτική έρημο και χρονολογούνται από την ελληνορωμαϊή εποχή, πριν από 2300 χρόνια.
Ο Ιρλανδικός Άνδρας του Κλονικάβαν, ο οποίος έχει ραδιοχρονολογηθεί στην περίοδο 392-201 π.Χ., βρέθηκε να χρησιμοποιεί μια κρέμα μαλλιών από ρητίνη πεύκων που εισαγόταν από την Ισπανία ή τη νοτιοδυτική Γαλλία.
Το 1914, ο Αργεντίνος κτηνίατρος Χοσέ Αντόνιο Μπρανκάτο δημιούργησε το πρώτο σταθεροποιητικό για τα μαλλιά, το οποίο θα έφερνε το όνομα γκομίνα ως σήμα κατατεθέν. Γι 'αυτό ανέμιξε αραβικό κόμμι, περσικό τραγάκανθο και διάφορα αποστάγματα. Σύντομα η λέξη "γκομίνα" έγινε συνώνυμη με το σταθεροποιητικό. Ένα σταθεροποιητικό μέσο που απομάκρυνε τα σαπούνια και τα έλαια που χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτό
Το 1929 η βρετανική εταιρεία Chemico Works εφηύρε τη Brylcreem, η οποία έγινε κορυφαία κρέμα μαλλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η σύγχρονη κρέμα μαλλιών εφερεύθηκε στην δεκαετία του 1960 στις Ηνωμένες Πολιτείες, από αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Dep Corporation. Η σύγχρονη κρέμα για τα μαλλιά, η οποία διατίθεται στο εμπόριο με το εμπορικό σήμα Dep, έλαβε αυτό το όνομα από τον εφευρέτη της, Λουίς Μοντόγια, σε αναγνώριση της ουσίας που της έδωσε τη μοναδική, μη λιπαρή της σύσταση: τον φθαλικό διαιθυλεστέρα, συνήθως συντομογραφημένο ως DEP.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομμωτική
Παλιό Δικαστικό Μέγαρο Καβάλας
Το Παλιό Δικαστικό Μέγαρο Καβάλας ανεγέρθη το 1896 από τον Χιώτη Καϊμακάμη, πρωτοβάθμιος διοικητής της Καβάλας υπαγόμενους στον Εμίν Πασά. Ήταν το Διοικητήριο της Καβάλας έως το 1913 όπου αντικαταστάθηκε από το δημαρχείο, παρόλο που ο Δήμος Καβάλας συστάθηκε επισήμως το 1918, κατά την απελευθέρωση της πόλης το 1913 με πρώτο δήμαρχο τον Γεώργιο Πρωτόπαπα. Μαζί με το Τουρκικό διοικητήριο στέγαζε και το τουρκικό κτηματολόγιο το οποίο βρίσκεται στο υπόγειο του κτιρίου. Στο μπαλκόνι του κτιρίου υψώθηκε την 26 Ιουνίου 1913 για πρώτη φορά, από το 1361, Ελληνική σημαία και αναγγέλθηκε η ενσωμάτωση της Καβάλας στην Ελλάδα από τον πλωτάρχη του πλοίου «Δόξα», Αντώνη Κριεζή.
Στον χώρο αυτό στεγάστηκε το Μουσείο Καβάλας το 1934. Με τον διορισμό επιμελητή αρχαιοτήτων και σύσταση Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων στην Καβάλα, το 1935 ο Γεωργίος Μπακαλάκης, σχηματίστηκε η πρώτη αρχαιολογική συλλογή της Καβάλας, από ευρήματα που συνέλεξε ο Μπακαλάκης από την πόλη. Τα ευρήματα αυτά τοποθετήθηκαν στο υπόγειο του Δικαστικού Μεγάρου ήταν εκεί μέχρι το 1935, ο Δήμος Καβάλας παραχώρησε το νεοκλασικό κτίριο «Φάληρο» στην ομώνυμη παραθαλάσσια περιοχή της πόλης για να δημιουργηθεί το πρώτο Μουσείο. Στο αριστερό μέρος του κτιρίου υπήρχε το κτίριο του παλιού Ειρηνοδικείου αλλά κατεδαφίστηκε στη δεκαετία του 1960, κατά τη «ριζική ανακαίνιση».
Ο Δήμος Καβάλας ζητάει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης την παραχώρηση του κτιρίου για την στέγαση των Δημοτικών υπηρεσιών και του δημοτικού συμβουλίου από το καλοκαίρι του 2010. Στις 28 Αυγούστου 2009 εγκαινιάζεται το Νέο Δικαστικό Μέγαρο ενώ το ήδη Δικαστικό Μέγαρο ήταν να στεγάσει το υπό ίδρυση Εφετείο Ανατολικής Μακεδονίας, δεν ιδρύθηκε, τελικά, ποτέ. Εκτός από τη στέγαση Εφετείου και δημοτικών υπηρεσιών, σχεδιαζόταν να στεγάσει και Μουσείο Νομικής Ιστορίας, παράρτημα των Γενικών Αρχείων του Κράτους αλλά και τα Δημοτικά Μουσεία Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καβάλα
Ανδρέας Γαβριηλίδης (1940-2015)
Ο Ανδρέας Γαβριηλίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και Υπουργός Υγείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Γαβριηλίδης γεννήθηκε στον Αμίαντο το 1940. Την περίοδο 1961-1966 σπούδασε οικονομικά και αγροτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν.
Διετέλεσε εταίρος του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης της Διεθνούς Τράπεζας στην Ουάσιγκτον. Την περίοδο 1967-1981 είχε τη θέση του γεωργοοικονομολόγου στο Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων. Την περίοδο 1981-1988 ήταν γενικός διευθυντής της Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας. Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος κτηματοοικονομικής εταιρείας, πρόεδρος του τηλεοπτικού σταθμού Plus Tv και οικονομικός σύμβουλος σε διάφορες εταιρείες. Επίσης, υπηρέτησε ως πρόεδρος διαφόρων επιτροπών και συμβουλίων στην Κύπρο και στο εξωτερικό.
Είναι δύο υιούς και μία κόρη. Απεβίωσε στις 25 Μαΐου 2015.
Πολιτική διαδρομή
Στις 27 Φεβρουαρίου 1988 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τη λήξη της θητείας της κυβέρνησης την 1η Μαρτίου 1993. Την 1η Φεβρουαρίου 2005 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 12 Ιουνίου 2006.
Ούρχο Κέκονεν
Ο Ούρχο Κέκονεν (φινλανδικά: Urho Kekkonen, 3 Σεπτεμβρίου 1900 - 31 Αυγούστου 1986) ήταν Φινλανδός πολιτικός, ο όγδοος και μακροβιότερος Πρόεδρος της Φινλανδίας (1956-82). Διοίκησε τη Φινλανδία για σχεδόν 26 χρόνια και διέθετε μεγάλες εξουσίες, ωστόσο, παραμένει ένας δημοφιλής, σεβαστός και αναγνωρίσιμος πολιτικός, ακόμη και δεκαετίες μετά τον θάνατό του. Προηγουμένως είχε θητεύσει ως Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1950-53, 1954-56), Υπουργός Εξωτερικών (1952-53, 1954), Πρόεδρος του Φινλανδικού Κοινοβουλίου (1948-50) και Υπουργός Δικαιοσύνης (1936-37, 1944-46, 1951).
Ως πρόεδρος,ο Κέκονεν συνέχισε την πολιτική της «ενεργού ουδετερότητας» του προκάτοχού του Γιούχο Κούστι Παασικίβι, ενός δόγματος που έγινε γνωστό ως η γραμμή «Παασικίβι-Κέκονεν», με το οποίο η Φινλανδία διατηρούσε την ανεξαρτησία της διατηρώντας παράλληλα καλές σχέσεις και εκτεταμένο εμπόριο με τα μέλη τόσο του ΝΑΤΟ όσο και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το 1975 φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στο Ελσίνκι και θεωρήθηκε πιθανός υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης εκείνο το έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Κεντροχώρι Ρεθύμνου
Το Κεντροχώρι (επίσημος: Κεντροχώριον, μέχρι το 1933 Δουμαεργιό και Βουιδομαγεργειό) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 37,5 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 530 μ. στους νότιους πρόποδες του όρους Κέντρος.
Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με ένα τοπικό θρύλο κατά τη βυζαντινή εποχή ζούσε στην περιοχή μια αρχόντισσα Μαρία, στην οποία ανήκε μεγάλη έκταση γης, από το όρος Κέντρος μέχρι τη θάλασσα στα νότια. Για την καλλιέργεια όλης αυτής της έκτασης είχε φέρει βόδια και ζευγολάτες. Τόσο τα σπίτια των ζευγολατών όσο και οι στάβλοι των βοδιών και των άλλων ζώων βρίσκονταν στην περιοχή του σημερινού χωριού, με αποτέλεσμα αυτό να ονομαστεί Βουιομαγεργειό, από την παρουσία των βοδιών και των μαγειρείων των ζευγολατών. Η ίδια η αρχόντισσα έκτισε και την κοντινή μονή του Αγίου Πνεύματος, όπου μόνασε μέχρι τον θάνατό της.
Η αρχαιότερη μνεία του χωριού γίνεται σε συμβόλαιο του 1301, το οποίο συντάχθηκε από τον συμβολαιογράφο του Χάνδακα. Στο συμβόλαιο αυτό αναφέρεται ως Vudomaierio. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Vuidhomagiergio στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vuidhomargiergio με 60 κατοίκους, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Vuidho Magiero. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Vidu Mayeryo, με 20 σπίτια.
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Δουμαεργειό στον δήμο Αγίου Πνεύματος και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 195 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 246 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, το Κεντροχώρι προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρδάκτου, αλλά το 1931 ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης.
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Κεντροχωρίου
Το Κεντροχώρι αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1925,με την παλιά του ονομασία Δουμαεργιό, στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Αρδάκτου και το 1930 στο ΦΕΚ 283Α - 14/08/1930 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1933 με το ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 μετονομάστηκε σε Κεδροχώρι και το 1940 διορθώθηκε σε Κεντροχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον οικισμό Πλατανέ αποτελούν την κοινότητα Κεντροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λάμπης του δήμου Αγίου Βασιλείου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ουρσούλα Άντρες
Η Ούρσουλα Άντρες (Ursula Andress, γεννημένη στις 19 Μαρτίου του 1936 στη Βέρνη) είναι Ελβετή ηθοποιός του σινεμά. Η οικογένειά της ήταν Γερμανοί και προτεστάντες. Υπήρξε πρωταγωνίστρια σε αρκετές ταινίες του Χόλιγουντ ερμηνεύοντας ρόλους, επί το πλείστον, ωραίων γυναικών. Πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες της σειράς Τζέιμς Μποντ στο πλευρό του Σον Κόνερι και θεωρείται ένα από τα παγκοσμίως παραδεκτά σύμβολα του sex, καθώς μερικές αισθησιακές εμφανίσεις της στο φακό, άφησαν εποχή. Φήμες την θέλουν να έχει υπάρξει ερωμένη διαφόρων σταρ όπως οι Τζέιμς Ντιν, Ζαν Πολ Μπελμοντό, Φρανκ Σινάτρα, Ντιν Μάρτιν και Έλβις Πρίσλεϊ. Παντρεύτηκε το σκηνοθέτη Τζον Ντέρεκ το 1957, με τον οποίο έμεινε μαζί έως το 1966. Το 1980 απέκτησε ένα παιδί, καρπό της σχέσης της με τον ηθοποιό Χάρι Χάμλιν. Τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα το 1962.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ηθοποιοί Κατηγορία:Φωτομοντέλα
Περιφέρεια Αρμπάτ
Η Περιφέρεια Αρμπάτ αποτελεί μια από τις διοικητικές διαιρέσεις του Κεντρικού Διοικητικού Επαρχιακού Διαμερίσματος Μόσχας. Το 2010 είχε πληθυσμό 28179 κατοίκους.
5ο Γυμνάσιο Καβάλας
Το κτίριο του 5ου Γυμνασίου Καβάλας κτίστηκε περίπου το 1905 και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του Μεχμέτ Αλή Πασατζίκ. Είναι τριώροφο κτίσμα με ισχυρή λιθοδομή και αρχοντικό, το οποίο συνδυάζει τον οθωμανικό νεοκλασικισμό και το τουρκομπαρόκ.
Μετά την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για τη στέγαση σχολείων, της Εμπορικής Σχολής και του Οικονομικού Γυμνασίου, ενώ κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής στέγασε τη βουλγαρική αστυνομία (Οχράνα).
Είναι ένα από τα αξιόλογα σωζόμενα μέχρι σήμερα νεοκλασικά κτίρια της πόλης και μαζί με το κτίριο της Δημοτικής Καπναποθήκης στην πλατεία Καπνεργάτη χαρακτηρίζονται από την ίδια τεχνοτροπία, τον οθωμανικό νεοκλασικισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καβάλα
Νέλσον Εβόρα
Ο Νέλσον Εβόρα (Nelson Évora, γενν. 20 Απριλίου 1984 στην Ακτή Ελεφαντοστού) είναι Πορτογάλος αθλητής του άλματος εις τριπλούν. Είναι ο χρυσός Ολυμπιονίκης στο τριπλούν το 2008.
Έχει κερδίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2007, και παράλληλα έχει κερδίσει άλλα τρία μετάλλια σε ίδιες διοργανώσεις. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα τριπλούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Εβόρα Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Τετιάνα Στιάζκινα
Η Τετιάνα Στιάζκινα (Тетяна Стяжкіна, γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1977) είναι Ουκρανή αγωνιστική ποδηλάτισσα που συμμετέχει στην ομάδα Κίριο Φόρνο ντ'Αζόλο. Είναι αξιοσημείωτη ορειβάτισσα, όπως φάνηκε από τις προηγούμενες καλές κατατάξεις της (πρώτη και δεύτερη θέση) στην αναρρίχηση του Ελ Μποκερόν, τον μακρύ και απότομο δρόμο μέχρι τη βόρεια όψη του ηφαιστείου του Σαν Σαλβαδόρ που περιέχεται στο Vuelta a El Salvador.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, και πιο συγκεκριμένα στο άθλημα της ποδηλασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές
Γιάννης Καπετάνιος
Ο Γιάννης Καπετάνιος (Χίος, 11 Φεβρουαρίου 1959 ) είναι Έλληνας κωμικός ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Βιογραφικό
Η πρώτη του επαφή με το κοινό ήταν στο Φεστιβάλ «ΜΕΡΙΔΑ» της Ισπανίας, όπου συμμετείχε στο χορό με το έργο «ΙΠΠΗΣ» του Αριστοφάνη με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Κάρολου Κουν και αμέσως μετά στην Επίδαυρο, ως πρωτοετής σπουδαστής της ίδιας Δραματικής Σχολής, από την οποία αποφοίτησε με άριστα. Απέκτησε συγκλονιστικές εμπειρίες στα χρόνια της Σχολής, με συμμετοχές σε Φεστιβαλικές παραστάσεις και στο Θέατρο ΦΡΥΝΙΧΟΥ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ την περίοδο 1983-1988.
Συμμετοχές
Ο Γιάννης Καπετάνιος έχει παίξει στις παρακάτω τηλεοπτικές σειρές/εκπομπές και θεατρικές παραστάσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ στο IMDb
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Υπερδνειστερίας (1991)
Το υπερδνειστεριακό δημοψήφισμα του 1991 πραγματοποιήθηκε στην Υπερδνειστερία στις 1 Δεκεμβρίου 1991. Αυτή την ημερομηνία, η Υπερδνειστερία ψήφισε να συνεχίσει την ντε φάκτο ανεξαρτησία της και να επιδιώξει διεθνή αναγνώριση, ως ένα ξεχωριστό, κυρίαρχο κράτος και μέλος της διεθνούς κοινότητας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων (97.7%) ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Μολδαβία.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ψήφισαν 372.027 άτομα. Από αυτούς, οι 363.647 ψήφισαν υπέρ της υπερδνειστεριακής ανεξαρτησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Ανδρέας Μαντοβάνης
Ο Ανδρέας Μαντοβάνης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Έπαρχος Αμμοχώστου και Έπαρχος Λάρνακας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Μαντοβάνης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1936. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη δημόσια διοίκηση στις ΗΠΑ.
Πολιτική διαδρομή
Στις 12 Νοεμβρίου 1997 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 2 Μαρτίου 1998.
Ρόμαν Μπούρκι
Ο Ρόμαν Μπούρκι είναι Ελβετός επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη γερμανική Μπορούσια Ντόρτμουντ στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίζεται με το νούμερο 1 στην Μπορούσια και με το νούμερο 21 στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελβετίας. Είναι γεννημένος στις 14 Νοεμβρίου 1990 στο Μίνζινγκεν της Ελβετίας. Έχει ύψος 1,88 μ.
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2009 από τη Γιούνγκ Μπόις, η οποία τον έδωσε δανεικό στην Τουν το 2009-10, στη Σαφχάουζεν το 2010 και στην Γκρασχόπερς το 2011-13, που τον απέκτησε το 2013. Έμεινε στη Ζυρίχη για άλλον έναν χρόνο, έχοντας συνολικά 110 συμμετοχές. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Φράιμπουργκ. Αποτέλεσε μέρος της ομάδας της Ελβετίας για τα Παγκόσμια Κύπελλα του 2014 και 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Αλέξις Κοπέγιο
Συμμετοχή με την Κούβα
Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2009, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Δύο χρόνια μετά στην ίδια διοργάνωση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011 ήταν 4ος. Με την Κούβα συμμετείχε σε 2 Ολυμπιακούς Αγώνες (2008, 2012).
Συμμετοχή με το Αζερμπαϊτζάν
Ο Κοπέλο έπρεπε να περιμένει 5 χρόνια για να πάρει την Αζερμπαϊτζανική εθνικότητα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 ήταν 5ος. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο πίσω από τον Νέλσον Εβόρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζέροι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κουβανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Σόνταγκμπεργκ
Το Σόνταγκμπεργκ (γερμανικά: Sonntagberg) είναι πόλη που βρίσκεται στο διαμέρισμα Αμστέτεν της Κάτω Αυστρίας, στην Αυστρία. Αποτελεί σημαντικό προσκυνηματικό κέντρο του Καθολικισμού.
Γεωγραφία
Το Σόνταγκμπεργκ βρίσκεται στο Μόστφιρτελ της Κάτω Αυστρίας. Ποσοστό περίπου 29% του συνόλου της έκτασης του δήμου είναι δασώδες.
Αξιοθέατα
Για σύντομο χρονικό διάστημα το Σόνταγκμπεργκ αποτέλεσε την τοποθεσία της μετέπειτα Σχολής Σάμερχιλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Αυστρίας
Κώστας Πετρίδης
Ο Κώστας Πετρίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Πετρίδης γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1949 στα Κούκλια. Σπούδασε μαθηματικά, στατιστική και πληροφορική στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Επιπρόσθετα απέκτησε πτυχίο εκπαίδευσης (Bachelor of Education) από το ίδιο πανεπιστήμιο. Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη μηχανολογία στην επιχειρησιακή έρευνα και στο σύστημα πληροφορικής και διεύθυνσης από το ίδιο πανεπιστήμιο.
Το 1989 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη συνεργατική ανάπτυξη και διεύθυνση στο Πανεπιστήμιο Γουινσκόνσιν με υποτροφία Φουλμπράιτ.
Την περίοδο 1976-1978 εργάστηκε ως ανώτερος αναλυτής κυβερνητικών προγραμμάτων στην Κυβέρνηση του Καναδά και στην Επαρχιακή Κυβέρνηση του Οντάριο. Την περίοδο 1978-1980 εργάστηκε ως ανώτερος αναλυτής συστημάτων πληροφορικής της NCR Cororation. Την περίοδο 1980-1981 εργάστηκε ως διευθυντής πωλήσεων στο Hilton International. Την περίοδο 1981-1985 ήταν προϊστάμενος μελετών στην Αρχή Βιομηχανικής Κατάρτισης. Ακολούθως εργάστηκε ως βοηθός έφορος στο τμήμα συνεργατικής ανάπτυξης.
Επιπλέον, δίδαξε μαθηματικά και επιστήμη της πληροφορικής στο Ryerson Polytechnical Institure στο Τορόντο. Ακόμη, δίδαξε επιχειρησιακή έρευνα, συστήματα πληροφορικής και διεύθυνσης και προγραμματισμό στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.
Είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Ο Κώστας Πετρίδης διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ.
Στις 2 Μαρτίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Το 2003 διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στη θέση του Επιτρόπου του Οργανισμού Αγροτικών Πληρωμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Κατάλογος αστέρων του Βέλους
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Βέλους παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Βέλος κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Β *
Peace Frog
Το "Peace Frog" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1970 και συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο δίσκο της μπάντας, με τίτλο Morrison Hotel. Το τραγούδι γράφτηκε από τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον και τον κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ.
Σύνθεση και στίχοι
Σύμφωνα με τον Κρίγκερ, πρώτα ηχογραφήθηκε η μουσική στο στούντιο και αργότερα τα φωνητικά. Οι στίχοι του κομματιού προσαρμόστηκαν από μερικά ποιήματα του Μόρισον, ένα από αυτά με τίτλο "Abortion Stories".
Ο στίχος "Blood in the streets in the town of New Haven", είναι μια αναφορά στη σύλληψη του τραγουδιστή Μόρισον το Δεκέμβριο του 1967 στη συναυλία του New Haven Arena που εμφανίστηκε το συγκρότημα. Μετά από ένα περιστατικό με έναν αστυνομικό, κατά το τελευταίο κομμάτι της εμφάνισης τους με τίτλο "Back Door Man", ο Μόρισον περιέγραψε το επεισόδιο στο κοινό κάνοντας σαρκαστικά σχόλια για τον αστυνομικό που είχε κυκλώσει τη σκηνή, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν. Οι στίχοι "Indians scattered on dawn's highway bleeding, Ghosts crowd the young child's fragile eggshell mind", αναφέρονται σε ένα περιστατικό που έζησε ο Μόρισον όταν ήταν μικρός. Σε ένα ποίημα του "Dawn's Highway" περιγράφει το περιστατικό:
Μέλη
Το Peace Frog ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Γκεστ Συμμετοχές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970 Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors
Γερτρούδη του Χάκεμπορν
(Να μη συγχέεται με την χριστιανή μύστρια και θεολόγο Μεγάλη Γερτρούδη)