cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωστής Χατζηδάκης
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012 εκλέγεται και πάλι βουλευτής Β' Αθηνών.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015 εκλέγεται ξανά βουλευτής στη Β' Αθηνών. Τον Ιανουάριο του 2016 ο Κωστής Χατζηδάκης ορίστηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη αντιπρόεδρος της ΝΔ με αρμοδιότητα τη σύνταξη του νέου κυβερνητικού προγράμματος του κόμματος.
1994-2007: Στο Ευρωκοινοβούλιο
Στις Ευρωεκλογές του 1994 εξελέγη ευρωβουλευτής. Επανεξελέγη ευρωβουλευτής για άλλες δύο φορές (1999 και 2004). Όλα αυτά τα χρόνια ήταν μέλος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής. Διετέλεσε επίσης μέλος των Επιτροπών Μεταφορών, Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης, Εσωτερικής Αγοράς και Εξωτερικών Υποθέσεων.
Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής του Ευρωκοινοβουλίου
Τον Ιανουάριο του 1997 εκλέγεται Κοινοβου­λευτικός Εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) της «Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής του Ε.Λ.Κ.», η οποία έχει ως κύριο αντικείμενό της τις χρηματοδοτήσεις των κρατών-μελών της ΕΕ μέσω των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΚΠΣ).
Από κοινού με τη Βρετανίδα εκπρόσωπο του Εργατικού κόμματος Αρλήν Μακάρθυ (Arlene McCarthy), εισηγήθηκε την έκθεση του Τμήματος της Περιφερειακής Ανάπτυξης στις διατάξεις για τα Διαρθρωτικά Ταμεία.
Τον Ιανουάριο του 2002, με πλειοψηφία των 2/3 των μελών, εξελέγη Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος (Συντονιστής), στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού.
Ο επόμενος ρόλος του Χατζηδάκη στην Επιτροπή Περιφερειακής Πολιτικής ήταν η ανάληψη της εισήγησης για το Δ' ΚΠΣ και την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ για την περίοδο 2007-2013, καθώς και για τις οικονομικές προβλέψεις για τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής.
Για την κοινωνική πολιτική
Ως μέλος της επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, υπήρξε ένας από τους εισηγητές της Έκθεσης για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Κοινωνικής Δράσης (1995-1997) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Συγκεκριμένα, εισηγήθηκε το τμήμα της έκθεσης «Κοινωνική Προστασία, Ρατσισμός, Ξενοφοβία και Άτομα με Ειδικές Ανάγκες», το οποίο ψηφίσθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τον Απρίλιο το 2023 ύστερα από συνάντηση του στο μέγαρο Μάξιμου με τον πρωθυπουργό εισηγήθηκε και  έγινε νόμος  του κράτους  η αύξηση  του κατωτάτου  μισθού στα 780 ευρώ
Για τα εθνικά θέματα
Ως αντιπρόεδρος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου.
Ως μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, μεταξύ άλλων, κατέθεσε πρόταση ψηφίσματος για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Παράλληλα, επισκέφθηκε πολλές φορές την Τουρκία μεταφέροντας το μήνυμα για ένα ειρηνικό μέλλον. Τον Νοέμβριο του 1999 του απονεμήθηκε το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας «Αμπντί Ιπεκτσί» για τη συνεισφορά του στην αλληλοκατανόηση μεταξύ των δύο λαών.
2007-2009: Πρώτη κυβερνητική περίοδος
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 εκλέγεται βουλευτής Β΄ Αθηνών και ορίζεται Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Εργάστηκε για μια βιώσιμη και μόνιμη λύση στην Ολυμπιακή, την εξυγίανση του ΟΣΕ , την ενίσχυση πράσινων μεταφορών , τη νυχτερινή λειτουργία του Μετρό τα σαββατοκύριακα , την επέκταση του Τραμ στον Πειραιά και του Ηλεκτρικού προς την Εθνική Οδό , την προώθηση του σχεδίου για μεγάλο και σύγχρονο δίκτυο οπτικών ινών. Τον Ιανουάριο του 2009 ανέλαβε υπουργός Ανάπτυξης. Εργάζεται για την ομαλή λειτουργία της αγοράς, για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μέσω του ΤΕΜΠΜΕ και του ΕΣΠΑ, για τη συνέχιση του εθνικού σχεδίου για τους αγωγούς, για την προώθηση της πράσινης ενέργειας με προγράμματα όπως π.χ. φωτοβολταϊκά στις στέγες, αλλά και για την εξοικονόμηση ενέργειας με τα προγράμματα για την απόσυρση κλιματιστικών και την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων.
Ιδιωτικοποίηση Ολυμπιακής Αεροπορίας
Για την επίλυση του προβλήματος, ο Χατζηδάκης ανέλαβε τέσσερις δεσμεύσεις: κανείς εργαζόμενος δεν θα έχανε τη δουλειά του, τα νησιά δεν θα έμεναν χωρίς αεροπορικές συνδέσεις, οι φορολογούμενοι δεν θα επιβαρύνονταν οικονομικά και δεν θα δημιουργείτο μονοπώλιο στις αερομεταφορές στην Ελλάδα. Το υπουργικό γραφείο του έγινε δύο φορές στόχος επιθέσεων, τον Δεκέμβριο του 2007 και τον Σεπτέμβριο του 2008, ως αποτέλεσμα των αντιδράσεων που προκλήθηκαν.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2008, ο Χατζηδάκης, ανακοίνωσε τη σύσταση μιας Μεικτής Συντονιστικής Επιτροπής για τη μετεξέλιξη της Ολυμπιακής και ακολούθησε ένας μαραθώνιος πολύμηνων διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία αποδέχθηκε το σχέδιο της κυβέρνησης στις 17 Σεπτεμβρίου 2008. Έτσι, εξασφαλίστηκαν, η έγκριση της ΕΕ που ήταν σημαντική για τους επενδυτές, η συνέχιση της χρήσης του ονόματος «Ολυμπιακή» και των ολυμπιακών κύκλων, η αξιοποίηση των σημαντικών περιουσιακών στοιχείων της Ολυμπιακής, η απρόσκοπτη συνέχεια των πτήσεων στις άγονες γραμμές, η αδιάκοπη συνέχεια του πτητικού έργου μέχρι την ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης, η λειτουργία της νέας εταιρείας με slots που θα αντιστοιχούν στο 65% των διαθεσίμων. Επίσης, προβλέφθηκε ένα γενναιόδωρο πακέτο μέτρων για την κάλυψη των εργαζομένων και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2008, η Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων αποφάσισε να ξεκινήσουν οι διαγωνισμοί για την αποκρατικοποίηση, με καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών την 30η Ιανουαρίου 2009. Στις 4 Φεβρουαρίου 2009, συνεδρίασε η διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων και αποφάσισε να μην αποδεχθεί τις προσφορές, διότι: «Οι προσφορές που πληρούσαν τους όρους ήταν χαμηλότερες σε σχέση με τις αντίστοιχες αποτιμήσεις του ανεξάρτητου εκτιμητή». Έτσι, λοιπόν, απηύθυνε δημόσια ανοικτή πρόταση σε επιχειρηματικούς ομίλους, με τη μέθοδο της απευθείας διαπραγμάτευσης. Έτσι εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον της Marfin Investment Group, η οποία υπέβαλε δεσμευτική προσφορά στις 13 Φεβρουαρίου 2009, με συνολικό τίμημα που ανέρχονταν στα 177,2 εκατ. ευρώ, το οποίο ήταν ίσο με την αποτίμηση του ανεξάρτητου εκτιμητή και πολύ πάνω από τα αρχικά ποσά προσφορών. Ακολούθως, στις 23 Μαρτίου του ίδιου έτους η Ολυμπιακή Αεροπορία ιδιωτικοποιήθηκε μέσω της πώλησής της στην MIG και μετονομάστηκε σε Olympic Air.
Με την επίλυση του θέματος της Ολυμπιακής, το κράτος άρχισε να εισπράττει έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές από τον χώρο των αερομεταφορών, αντί να καλύπτει χρέη τα οποία είχαν φτάσει περίπου τα 350 εκ. ευρώ ετησίως. Η διαδικασία της ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής χαρακτηρίστηκε με δυσμενή σχόλια από κόμματα της αντιπολίτευσης, ενώ εκπρόσωποι συνδικαλιστικών φορέων όπως η ΓΣΕΕ και η ΟΣΠΑ άφησαν αιχμές για τους χειρισμούς του Χατζηδάκη.
Σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ
Το 2008-2009 ξεκίνησε, μέσα σε αντιδράσεις, το σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ. Σύμφωνα με τον Χατζηδάκη επρόκειτο για μια εταιρεία τρεις φορές πιο ελλειμματική από την Ολυμπιακή. Σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δημοσιευθεί για το 2007, για κάθε 1 ευρώ έσοδα είχε 9,5 ευρώ έλλειμμα, ενώ είχαν καταγραφεί 950 εκατ. ευρώ ζημίες μόνο για το έτος εκείνο, ενώ η δαπάνη για τους μισθούς ήταν τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τα έσοδα.
Στις 12 Αυγούστου του 2008, παρουσιάστηκε από τον Χατζηδάκη, το πλάνο ανασυγκρότησης του ΟΣΕ με προτάγματα την ασφάλεια, τη διαφάνεια, την εξυγίανση και την ανάπτυξη. Τα μέτρα του σχεδίου άρχισαν να εφαρμόζονται ταχέως, μέσω του νόμου 3710/2008. Η συνεργασία με τους γαλλικούς σιδηρόδρομους στα θέματα ασφάλειας είχε ξεκινήσει και ο εταιρικός μετασχηματισμός του ΟΣΕ σε νομικό επίπεδο ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2008, πριν παραδώσει το υπουργείο Μεταφορών ο Κωστής Χατζηδάκης στον κυβερνητικό ανασχηματισμό του Ιανουαρίου 2009.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που εκλέχτηκε τον Οκτώβριο του 2009, και ως αντιπολίτευση είχε αντιταχθεί στο σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ, πάγωσε από τον Οκτώβριο του 2009 σχεδόν για ένα χρόνο το πρόγραμμα εξυγίανσης, το οποίο μπήκε και πάλι σε τροχιά υπό την πίεση της τρόικας. Η εξυγίανση του ΟΣΕ έμελλε να συνεχιστεί από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον Αντώνη Σαμαρά.
Φωτοβολταϊκά στις στέγες
Τον Μάιο του 2009, ο Χατζηδάκης, ανακοίνωσε κίνητρα και νομοθετικές παρεμβάσεις σχετικά με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων και γεωθερμικών εφαρμογών στον οικιακό τομέα, στα πλαίσια της προώθησης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) και της στήριξης της δραστηριότητας που αναπτύσσεται γύρω από αυτές. Ανάμεσα στα μέτρα, ήταν η κατάργηση της υποχρέωσης ανοίγματος βιβλίων στην Εφορία για τα φωτοβολταϊκά στις στέγες, αλλά και η υπέρβαση των πολεοδομικών δυσχερειών για τα εκτός σχεδίου φωτοβολταϊκά. Επίσης προβλέφθηκαν νομοθετικές ρυθμίσεις για την προσέλκυση επενδύσεων στο χώρο της πράσινης οικονομίας, αξιοποίηση του ΕΣΠΑ για τη χρηματοδότηση δράσεων που σχετίζονται με την πράσινη οικονομία, την πράσινη ενέργεια, κλπ, καθώς και η ενίσχυση των πιο φιλικών προς το περιβάλλον πηγών ενέργειας, μέσα από διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες και σημαντικές επενδύσεις στη χώρα μας.
2009-2012: Στην αντιπολίτευση
Τον Δεκέμβριο του 2010, ο Χατζηδάκης δέχεται επίθεση στο Σύνταγμα. Η επίθεση καταδικάστηκε από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο, ενώ ο ίδιος δήλωσε: «Δεν αισθάνομαι κανένα μίσος για όσους μου επιτέθηκαν χθες. Ωστόσο, όλοι είναι ανάγκη να κατανοήσουμε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά με το μίσος και με τη βία. Αντίθετα, πρέπει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για να ξεπεράσουμε αυτή τη μεγάλη κρίση».
Τον Φεβρουάριο του 2012 ο Χατζηδάκης ορίζεται εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στη συζήτηση της ολομέλειας της Βουλής για το 2ο Μνημόνιο και το PSI, εισηγούμενος την υπερψήφισή τους δεδομένου ότι η Ελλάδα βρισκόταν «στο χείλος του γκρεμού» και ότι με το PSI «στηρίζεται το τραπεζικό σύστημα και ελαφρύνονται οι υποχρεώσεις της χώρας κατά 4-5 δις ευρώ ετησίως». Ο Χατζηδάκης, αναγνώρισε την ανάγκη να ξαναδεί η Ευρώπη τις πολιτικές της και «να εγκαταλείψει τις τιμωρητικές προσεγγίσεις». Μέχρις όμως η Ευρώπη να προχωρήσει προς αυτήν την κατεύθυνση, «πρέπει να παραμείνουμε στο στίβο, να μην μείνουμε μόνοι μας, να σωθούν άλλες ευρωπαϊκές χώρες και εμείς να είμαστε ο αποδιοπομπαίος τράγος» δήλωσε, μεταξύ άλλων.
2012-2014: Δεύτερη κυβερνητική περίοδος
Τη διετία 2012-2014 διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και, μεταξύ των άλλων, εργάστηκε για:
Απορρόφηση του ΕΣΠΑ
Τον Οκτώβριο του 2012, ο Χατζηδάκης προσδιόρισε τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Σαμαρά σχετικά με το ΕΣΠΑ, στοχεύοντας στη βελτίωση απορρόφησης και διαχείρισης των κονδυλίων του προγράμματος. Εν τέλει, το ελληνικό κράτος, βελτίωσε τις επιδόσεις του στον συγκεκριμένο τομέα, από την 18η για το 2012, στην τρίτη θέση μέχρι τον Απρίλιο του 2014 μεταξύ όλων των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα επίσης, κατέλαβε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης που είναι και το μεγαλύτερο απ’ όλα τα κοινοτικά ταμεία. Με τους πόρους αυτούς χρηματοδοτήθηκαν σημαντικά έργα σε όλη τη χώρα, καθώς και δράσεις κοινωνικής πολιτικής (π.χ. παιδικοί σταθμοί, κουπόνια υγείας και επιδοτούμενες θέσεις εργασίας).
Επανεκκίνηση των 4 μεγάλων αυτοκινητόδρομων
Η επανεκκίνηση των αυτοκινητόδρομων ήταν έργο συνολικού αρχικού προϋπολογισμού 5,5 δις ευρώ, με πολλαπλά οφέλη για την ανάπτυξη της χώρας, την απασχόληση και τις τοπικές κοινωνίες. Τα έργα ξεκίνησαν το 2008 από την κυβέρνηση Καραμανλή, αλλά σταμάτησαν το 2011, εξαιτίας κυρίως της οικονομικής κρίσης αλλά και χειρισμών της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Αποκρατικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων
Η προσπάθεια ξεκίνησε από τον Κωστή Χατζηδάκη το 2008, εν μέσω αντιδράσεων της τότε αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Χατζηδάκης, παρουσίασε την Εθνική Στρατηγική για τα αεροδρόμια τον Οκτώβριο του 2012. Ολοκληρώθηκε με επιτυχία από το ΤΑΙΠΕΔ, αφού με νόμο που εισηγήθηκε ο Κωστής Χατζηδάκης το 2013 διευθετήθηκε το κανονιστικό πλαίσιο έτσι ώστε τα περιφερειακά αεροδρόμια να ιδιωτικοποιηθούν. Με τον νόμο αυτό εξασφαλιζόταν ότι, το ελληνικό Δημόσιο θα διατηρούσε την ιδιοκτησία, την εποπτεία και τον έλεγχο όλων των αεροδρομίων, με παραχώρηση της χρήσης τους με διαγωνισμό, σε ιδιώτες με μακροχρόνιες συμβάσεις, κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Επίσης, τα αεροδρόμια ομαδοποιούνταν σε δύο συστάδες προκειμένου να αξιοποιηθούν ευχερέστερα και να διασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία όλων, διατηρούνταν όλα τα αεροδρόμια σε όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους και ολοκληρωνόταν η αναδιοργάνωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας κατά τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα.
Απλούστευση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων
Το Μάιο του 2014, ο Χατζηδάκης έφερε στη Βουλή το νόμο-πλαίσιο για για την απλοποίηση των διαδικασιών για τις αδειοδοτήσεις και τους ελέγχους των επιχειρήσεων, μια πρωτοβουλία που στόχευε να αλλάξει την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, η προετοιμασία της οποίας βασίστηκε σε μελέτη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, αλλά και την τεχνική συμβολή της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Συνολικά, με βάση το νόμο-πλαίσιο προβλέφθηκε η μείωση κατά 60% των γραφειοκρατικών διαδικασιών για το άνοιγμα μιας επιχείρησης. Προβλέφθηκε επίσης με απλή δήλωση και με διαδικασίες που μπορούν να προχωρούν ηλεκτρονικά και αυθημερόν να μπορούν να ανοίγουν επιχειρήσεις. Ο νόμος χαιρετίστηκε από το σύνολο της επιχειρηματικής κοινότητας και λίγους μήνες μετά εξεδόθησαν οι πρώτες δύο υπουργικές αποφάσεις για την απλοποίηση της αδειοδότησης για 103 δραστηριότητες που συνδέονται με 897 επαγγέλματα.
Μέτρα για τον ανταγωνισμό και την προστασία του καταναλωτή (εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ)
Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ υπήρξε από τις μεταρρυθμίσεις που συνάντησαν τις μεγαλύτερες αντιδράσεις την διετία 2012-2014. Η έκθεση του ΟΟΣΑ που παρουσίασε ο Υπουργός Κωστής Χατζηδάκης στις 27 Νοεμβρίου 2013 μαζί με τον γενικό γραμματέα του ΟΟΣΑ Γκουρία, επιβεβαίωνε ότι η υπερβολική προστασία είχε κυριαρχήσει σε μια σειρά από κλάδους της οικονομίας, βλάπτοντας τον καταναλωτή και οδηγώντας σε υψηλότερες τιμές, και εντόπιζε 329 πιθανά σημεία στα οποία θα μπορούσε να γίνει παρέμβαση.
Το σχετικό νομοσχέδιο με τις προτάσεις του ΟΟΣΑ που υιοθετούσε η κυβέρνηση (το 82% περίπου των προτάσεων) παρουσιάστηκε από τον Κωστή Χατζηδάκη και κατατέθηκε στη Βουλή στις 28 Μαρτίου 2014. Οι αντιδράσεις στις προτάσεις του ΟΟΣΑ προήλθαν καταρχάς από τις θιγόμενες ομάδες - φαρμακοποιοί, αρτοποιοί, αγελαδοτρόφοι και κάποιες γαλακτοβιομηχανίες - και από βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλλά και μέλη της κυβέρνησης.
Μέσω της υλοποίησης της πρώτης εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, αλλά και άλλων παράλληλων παρεμβάσεων την ίδια περίοδο (2012-2014) καταργήθηκαν περίπου 300 στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, πράγμα που οδήγησε σε μειώσεις των τιμών που έγιναν αργότερα ορατές σε αρκετούς κλάδους της αγοράς, όπως τα δίδακτρα, τα απορρυπαντικά, το βρεφικό γάλα και τα βιβλία. Με τη θέσπιση ενός νέου πλαισίου λειτουργίας της αγοράς, τα εμπορικά καταστήματα ξεκίνησαν να ανοίγουν για 8 Κυριακές το χρόνο, ενώ τα μικρότερα για περισσότερες με βάση αποφάσεις των αντιπεριφερειαρχών. Παράλληλα διπλασιάστηκαν οι εκπτωτικές περίοδοι, άνοιξε η κεντρική αγορά του Ρέντη στον καταναλωτή και εκσυγχρονίστηκαν οι αγορανομικές διατάξεις.
ΟΣΕ
Ο Χατζηδάκης καταπιάστηκε εκ νέου με το ζήτημα του ΟΣΕ ως υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά. Μέσα σε ένα χρόνο οριστικοποιήθηκε η στρατηγική αποκρατικοποίησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της ΕΕΣΣΤΥ (εταιρείας συντήρησης του τροχαίου υλικού) και ολοκληρώθηκαν επιτυχώς οι διαπραγματεύσεις με την Κομισιόν για τη διευθέτηση του ζητήματος των κρατικών ενισχύσεων που υπερέβαιναν το 1 δις ευρώ.
2015-2019
Τον Αύγουστο του 2015 ο Χατζηδάκης ορίζεται εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στη δραματική συζήτηση της ολομέλειας της Ελληνικής Βουλής για το 3ο Μνημόνιο, όπου εισηγήθηκε την υπερψήφισή του, παρατηρώντας ότι «η Ελλάδα έχει φτάσει μέχρι εδώ, γιατί έχει πληρώσει το λαϊκισμό αλλά και την αβάσταχτη ελαφρότητα της κυβέρνησης".
Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας
Τον Ιανουάριο του 2016 ορίστηκε αντιπρόεδρος της ΝΔ, με αρμοδιότητα τη σύνταξη του νέου κυβερνητικού προγράμματος του κόμματος.
Κριτική
Επίσης έντονη κριτική έχει δεχτεί για το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε το 2021, με αυτόν επικεφαλής, και προβλέπει τη ελαστικοποίηση του εργασιακού 8ώρου. Σε αυτό το πλαίσιο θεσμοθετήθηκε δυνατότητα 10ωρης εργασίας, χωρίς να θεωρείται υπερωρία. To εν λόγω νομοσχέδιο πυροδότησε έντονες αντιδράσεις από τα συνδικάτα, εκπρόσωποι των οποίων το χαρακτήρισαν "έκτρωμα" και ότι "φέρνει τον Μεσαίωνα".
Τον Δεκέμβριο του 2022, αποδείχτηκε μέσα από δημοσιεύματα ότι παρακολουθούνταν επί σχεδόν ένα χρόνο από την ΕΥΠ, με τον ίδιο αρχικά να δηλώνει ότι δεν πιστεύει ότι το γνώριζε ο πρωθυπουργός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανάπτυξης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999 Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Κεντ Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Δαίμονες των κυμάτων (ταινία 1937)
Δαίμονες των κυμάτων (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά Captains Courageous) είναι ο τίτλος μιας ναυτικής περιπέτειας, αμερικανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας αυτής του 1937 είναι οι Σπένσερ Τρέισι, Μέλβιν Ντάγκλας, Λάιονελ Μπάριμορ και Φρέντι Μπαρθόλομιου. Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, χάρισε στο Σπένσερ Τρέισι το πρώτο του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου.
Υπόθεση
Ο Χάρβεϊ Τσέιν (Φρέντι Μπαρθόλομιου) είναι ένα πλούσιο και κακομαθημένο δεκάχρονο σχολιαρόπαιδο, το οποίο λόγω του γεγονότος ότι έχει μεγαλώσει μόνο του σ'ένα σπίτι γεμάτο υπηρέτες κι ένα πατέρα (Μέλβιν Ντάγκλας) που είναι συνεχώς απών λόγω των επιχειρήσεων του, νομίζει ότι μπορεί να εξαγοράσει τους πάντες και τα πάντα. Όταν κάποια στιγμή ο καυχησιάρης μικρός προσπαθεί να δωροδοκήσει έναν απ´τους καθηγητές του, ο διευθυντής του σχολείου προτείνει στον πατέρα του, να περάσουν οι δυο τους λίγο χρόνο μαζί με σκοπό να δημιουργήσουν το δεσμό πατέρα γιου που λείπει από τη ζωές τους. Όταν όμως οι δυο τους ξεκινάνε για να πάνε ταξίδι στην Ευρώπη, ο μικρός πέφτει στη θάλασσα και τον σώζει ένας Πορτογάλος ψαράς ο Μάνουελ (Σπένσερ Τρέισι). Ο Μάνουελ πηγαίνει το μικρό στο ψαροκάικο που δουλεύει και μεταξύ των δυο τους δημιουργείται ο δεσμός που ο Χάρβεϊ δεν κατάφερε να δημιουργήσει με τον πατέρα του. Ο Χάρβεϊ βλέπει το Μάνουελ σαν πατέρα και μέντορά του κι η μεταμόρφωσή του αρχίζει.
Πληροφορίες
Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ η ταινία χάρισε το πρώτο Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου στον Σπένσερ Τρέισι για την ερμηνεία του Πορτογάλου ψαρά Μάνουελ Φιντέλο, ο οποίος αποτελεί πατρική φιγούρα σ' ένα κακομαθημένο μικρό. Ένα χρόνο αργότερα ο Τρέισι ξανακέρδισε το όσκαρ ερμηνείας για το "Αδέσποτα νιάτα" (The Boys Town, 1938) όπου ερμήνευσε το ρόλο του πατέρα Φλάναγκαν, ιδρυτή ενός χωριού που κατοικούνταν από ορφανά. Ο μοναδικός άλλος ηθοποιός που έχει καταφέρει δύο συνεχόμενες νίκες στην κατηγορία του α' ανδρικού ρόλου είναι ο Τομ Χανκς (για τις ταινίες Φιλαδέλφεια (Philadelphia, 1993) και Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump, 1994)).
Ο μικρός της ταινίας Φρέντι Μπαρθολομιού ήταν ένα παιδί ηθοποιός που είχε ανακαλύψει ο παραγωγός της Metro-Goldwin-Mayer Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Κάρολου Ντίκενς Δαυίδ Κόπερφιλδ (David Copperfield, 1935) σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Ο μικρός μέσα σε διάστημα δυο χρόνων εμφανίστηκε μια σειρά επιτυχημένων κλασικών ταινιών.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1937 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Φραντς Γουάξμαν Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ
Ο Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μόλοτοφ         (ρωσικά: Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов,   9 Μαρτίου 1890 – 8 Νοεμβρίου 1986) ήταν Σοβιετικός πολιτικός και διπλωμάτης, και σημαντικό στέλεχος της Σοβιετικής κυβέρνησης από τη δεκαετία του 1920 –όταν αναδείχθηκε ως σύμβουλος του Ιωσήφ Στάλιν–, μέχρι το 1957 – όταν απολύθηκε από τον Νικίτα Χρουστσιόφ. Συνέβαλε σημαντικά στο σχέδιο της Μεγάλης Εκκαθάρισης. Το 1939 υπέγραψε το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης, γνωστό και ως Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ, καθώς και άλλες συνθήκες μετά τον πόλεμο. Το κοκτέιλ μολότοφ έχει πάρει το όνομα του από αυτόν.
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Τζωρτζ Αντώνιους
Ο Τζωρτζ Αντώνιους (George Habib Antonius, αραβικά: جورج حبيب أنطونيوس, 19 Οκτωβρίου 1891 – 21 Μαΐου 1942) ήταν Λιβανο-αιγύπτιος συγγραφέας και διπλωμάτης, εγκατεστημένος στην Παλαιστίνη, ένας από τους πρώτους ιστορικούς του Αραβικού εθνικισμού.
Γεννήθηκε το 1891, στo Deir el Qamar, του Λιβάνου. Έζησε τα περισσότερα χρόνια του στην Αίγυπτο και στο Λίβανο, όπου πέθανε το 1942. Υπήρξε μέλος της Βρετανικής Διοίκησης Παλαιστίνης και πολιτικός διαμεσολαβητής μεταξύ των Αράβων και των Βρετανών. Στο έργο του Το Αραβικό Ξύπνημα, περιγράφει την εξέλιξη του αραβικού εθνικισμού, της σημασία της αραβικής επανάστασης του 1916, και τις μηχανορραφίες πίσω από αυτόν. Η πολιτισμική κουλτούρα του Αντώνιους(ελληνορθόδοξη, αγγλική και αραβική παιδεία), του επέτρεψε να λειτουργεί σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, που τον καθιέρωσε σαν αξιόπιστο μεσολαβητή μεταξύ Άγγλων και Αράβων.
Ο Αντώνιους πήρε μέρος στη Διάσκεψη του Λονδίνου (1939) για την Παλαιστίνη. Το βιβλίο του Το Αραβικό Ξύπνημα, κατέλαβε στις εργασίες του συνεδρίου. Το βιβλίο ανάγκασε τη βρετανική κυβέρνηση να αναγνωρίσει μυστικές υποσχέσεις της εποχής του πολέμου προς τους Άραβες και τις αντιφάσεις που ακολούθησαν. Το έργο του ασκεί σημαντική επιρροή στην κοσμική πλευρά του Παναραβισμού.
Εργογραφία
George Antonius, Arab awakening, London: H. Hamilton, 1938
Παραπομπές
Κατηγορία:Διπλωμάτες Κατηγορία:Συγγραφείς πολιτικών θεμάτων Κατηγορία:Αιγύπτιοι συγγραφείς Κατηγορία:Λιβανέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς Κατηγορία:Αιγύπτιοι ιστορικοί Κατηγορία:Λιβανέζοι ιστορικοί Κατηγορία:Άραβες ιστορικοί
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1988)
Η σαιζόν ήταν από την αρχή έως το τέλος ο απόλυτος μονόλογος της Μακλάρεν, η οποία είδε τους οδηγούς της Άιρτον Σένα και Αλαίν Προστ να τερματίζουν πρώτοι δεκαπέντε φορές, ενώ έκαναν και δέκα 1-2 στο πόντιουμ. Η βρετανική ομάδα τελείωσε το πρωτάθλημα με την ασύλληπτη συγκομιδή των 199 βαθμών, υπερτριπλάσια της δεύτερης Φερράρι.
Στη βαθμολογία των οδηγών ο Προστ έπεσε θύμα του κανονισμού, βάσει του οποίου μέτρησαν στην τελική βαθμολογία μόνο τα ένδεκα καλύτερα αποτελέσματα κάθε οδηγού. Αυτό δεν επηρέασε καθόλου την κατάταξη από την τρίτη θέση και κάτω, αφού όλοι «πέταξαν» από πέντε εγκαταλείψεις ή αβαθμολόγητους τερματισμούς, επομένως οι βαθμοί τους παρέμειναν ίδιοι. Όμως η σειρά στην κορυφή ανατράπηκε: ο Προστ από 105 βαθμούς έπεσε στους 87, αναγκαζόμενος να πετάξει 3 δεύτερες θέσεις, ενώ ο Σένα από 94 έπεσε στους 90 (έχασε 1 έκτη και 1 τέταρτη) και πανηγύρισε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του.
Βαθμολογία οδηγών
Με έντονα γράμματα, η κατάταξη του οδηγού που εκκίνησε απ' την pole position.
Στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνονται 19 οδηγοί που δεν έλαβαν ούτε ένα βαθμό.
Βαθμολογία κατασκευαστών
Όλα τα μονοθέσια χρησιμοποίησαν ελαστικά Goodyear.
Στη βαθμολογία των κατασκευαστών δεν ίσχυσε ο κανονισμός της αφαίρεσης των 5 χειρότερων αποτελεσμάτων. Βαθ: Βαθμοί, από το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδας Νικ: Νίκες Πον: Πόντιουμ, φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδα Pole: Pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίας
1988 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1988
Σεμπαστιάν Αμπρέου
Ο Ουάσινγκτον Σεμπαστιάν Αμπρέου Γκάλο (Washington Sebastián Abreu Gallo, γεννήθηκε 17 Οκτωβρίου 1976) είναι Ουρουγουανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Ευρέως γνωστός με το ψευδώνυμό του El Loco (Ο Τρελός), ο παραγωγικός σκόρερ με περισσότερα από 400 τέρματα σε επίσημους αγώνες - σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο - είναι ένας γυρολόγος που έχει παίξει για 31 ομάδες σε 11 χώρες κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.
Το 2017 μπήκε στο βιβλίο ρεκόρ Guinness ως ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα επαγγελματικά συμβόλαια στην καριέρα του (τότε 26).
Διεθνής με την Ουρουγουάη για περισσότερα από 15 χρόνια, εκπροσώπησε τη χώρα του σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα και τρία Κόπα Αμέρικα, κερδίζοντας το τελευταίο το 2011.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννημένος στη Μίνας, ο Αμπρέου αγωνίστηκε σε πολυάριθμους συλλόγους σε ολόκληρη την Αμερική (Ουρουγουάη, Αργεντινή, Μεξικό και Βραζιλία). Έκανε το ντεμπούτο του στις 4 Ιουνίου 1995 με την Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ Κλουμπ της πατρίδας του. Επίσης, είχε ένα ανεπιτυχές πέρασμα από τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, η οποία τον έστειλε δανεικό αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του συμβολαίου του. Στη μοναδική του σεζόν στην Πριμέρα Ντιβισιόν, η οποία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1998, έχοντας υπογραφεί από τη Σαν Λορένσο, σκόραρε για τους Γαλικιανούς σε μια νίκη με 3-1 επί της Μπαρτσελόνα στις 25 Ιανουαρίου.
Ρίβερ Πλέιτ
Στα μέσα του 2008, μετά από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, υπέγραψε συμβόλαιο με την Πρωταθλήτρια Ισραήλ, Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ. Εμφανίστηκε στους προκριματικούς γύρους του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά η ομάδα του αποκλείστηκε γρήγορα. Επιπλέον, δεν μπορούσε να αγωνιστεί στην εγχώρια διοργάνωση, λόγω μη πληρωμής του.
Υπέγραψε ξανά με τη Ρίβερ Πλέιτ το Σεπτέμβριο του 2008, αφού τερμάτισε το συμβόλαιο του με τη Μπεϊτάρ, με μία συμφωνία διάρκειας μέχρι τον Ιούνιο του 2009. Λόγω της καθυστερημένης προσθήκης του, δεν κατάφερε να παίξει στο Πρωτάθλημα Αργεντινής, αλλά μόνο στο Κόπα Σουδαμερικάνα. Τον επόμενο χρόνο, ήταν επιλέξιμος τόσο για τις εγχώριες διοργανώσεις, όσο και για το Κόπα Λιμπερταδόρες.
Ρεάλ Σοσιεδάδ
Στις αρχές Ιανουαρίου του 2009, επέστρεψε στην Ισπανία μετά από δέκα χρόνια απουσίας, δανεικός από τη Ρίβερ στη Ρεάλ Σοσιεδάδ της Σεγούντα Ντιβισιόν, η οποία είχε χάσει το βασικό επιθετικό της για τη σεζόν Iñigo Díaz de Cerio, λόγω σοβαρού τραυματισμού στο πόδι. Στις 14 Μαρτίου, σκόραρε με χατ τρικ σε μια εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Χερέθ. Η ομάδα του, ωστόσο, τελικά απέτυχε να επιστρέψει στην κορυφαία κατηγορία.
Μποταφόγκο
Στις 13 Ιουνίου 2009, ο Άρης υπέγραψε τον Αμπρέου από τη Ρίβερ Πλέιτ. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, ο Ουρουγουανός άλλαξε πάλι σύλλογο και χώρα, συμφωνώντας σε διετές συμβόλαιο με τη βραζιλιάνικη Μποταφόγκο.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2011, συμμετείχε σε ένα δραματικό αγώνα εναντίον της Φλουμινένσε. Καθώς η Μποταφόγκο έχανε με 1-2, η ομάδα του κέρδισε πέναλτι και το εκτέλεσε με στυλ Πανένκα, με το Ντιέγκο Καβαλιέρι να το αποκρούει απλά μένοντας όρθιος. Μόλις πέντε λεπτά αργότερα, η Μποταγόγκο κέρδισε άλλο ένα πέναλτι και ο Αμπρέου το εκτέλεσε με τον ίδιο τρόπο, αυτή τη φορά στη δεξιά γωνία του τέρματος, καθώς ο Καβαλιέρι έπεσε στην αντίθετη κατεύθυνση. Λίγα λεπτά αργότερα, η Μποταφόγκο σκόραρε ξανά και κέρδισε τον αγώνα.
Στις 5 Ιουλίου 2012, δανείστηκε στη Φιγκεϊρένσε. Ωστόσο, καθώς η σεζόν τελείωσε με υποβιβασμό της ομάδας, το συμβόλαιό του τερματίστηκε μέσω του Twitter στις 24 Νοεμβρίου, μία ημέρα πριν από τον τελευταίο αγώνα εναντίον της Γκρέμιο.
Σολ ντε Αμέρικα
Από τον Ιανουάριο του 2013 έως το Δεκέμβριο του 2015, είχε συμβόλαιο με τη Κλουμπ Νασιονάλ, όπου επίσης αγωνίστηκε με δανεισμό στις Ροσάριο Σεντράλ και Άουκας, κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού πλαισίου. Στις 28 Δεκεμβρίου 2015, η παραγουανή εφημερίδα D10 ανέφερε ότι ο Αμπρέου είχε συναντηθεί στην Ουρουγουάη με τον πρόεδρο της Σολ ντε Αμέρικα, Miguel Figueredo. Είχε ήδη λάβει μια πιο προσοδοφόρα προσφορά από το Μεξικό, αλλά την αρνήθηκε για να είναι πιο κοντά στη χώρα του και επιβεβαιώθηκε επισήμως η μεταγραφή του στις 6 Ιανουαρίου 2016.
Τα τελευταία χρόνια
Στις 4 Απριλίου 2017, υπέγραψε στη Σεντράλ Εσπανιόλ που συμμετείχε στη Σεγούντα Ντιβισιόν Ουρουγουάης. Στα τέλη Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, εντάχθηκε στην Άουδαξ Ιταλιάνο του Πρωταθλήματος Χιλής από τη Ντεπόρτες Πουέρτο Μοντ, στην ίδια χώρα, αλλά μία κατηγορία χαμηλότερα. Αυτή η μεταγραφή έσπασε ένα παγκόσμιο ρεκόρ, καθώς τον χαρακτήρισε ως τον πρώτο παίκτη που έπαιξε για 26 επαγγελματικούς συλλόγους.
Επέστρεψε στη Βραζιλία τον Δεκέμβριο του 2018 στην ηλικία των 42 ετών, υπογράφοντας συμβόλαιο με τη Ρίο Μπράνκο.
Στις 10 Ιουνίου 2021 ανακοίνωσε ότι αποσύρεται, με τον αγώνα εναντίον της Λίβερπουλ από την Ουρουγουάη την επόμενη μέρα (11 Ιουνίου) να είναι ο τελευταίος του σε ηλικία σχεδόν 45 ετών.
Διεθνής σταδιοδρομία
μικρογραφία| Ο Αμπρέου σε προπόνηση της [[Εθνική Ουρουγουάης (ποδόσφαιρο ανδρών)|Ουρουγουάης το 2011. ]] Ο Αμπρέου αγωνίστηκε για την Ουρουγουάη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και στα Κόπα Αμέρικα του 1997, του 2007 και του 2011, σημειώνοντας 2 γκολ στο τελευταίο. Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική ομάδα στις 17 Ιουλίου 1996, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Κίνας. Συνολικά έχει 70 συμμετοχές και 29 γκολ.
Στις 27 Μαΐου 2010, έφτασε μόλις πέντε γκολ λιγότερα από το διαχρονικό ρεκόρ της Ουρουγουάης, που κρατούσε ο Έκτορ Σκαρόνε για 79 χρόνια. Επιλέχθηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική, όπου εμφανίστηκε τρεις φορές ως αλλαγή. Στα προημιτελικά εναντίον της Γκάνας, ευστόχησε στο καθοριστικό πέναλτι στη διαδικασία των πέναλτι (1-1 μετά από 120 λεπτά), που έστειλε την Ουρουγουάη στους ημιτελικούς για πρώτη φορά σε 40 χρόνια.
Προπονητής
Στις 26 Απριλίου 2019, ανακοινώθηκε ως προσωρινός προπονητής της Σάντα Τέκλα. Η αρχική συμφωνία είναι για περίοδο 1,5 μήνα, με τις δύο πλευρές να έχουν ανοικτή την προοπτική για αργότερα, ώστε να τον κρατήσουν ως παίκτη-προπονητή ή μόνο ως παίκτη.
Συλλογικές
Σαν Λορέντζο
Νασιονάλ
Ρίβερ Πλέιτ
Μποταφόγκο
Διεθνής
Ουρουγουάη
Συλλογικές
Σάντα Τέκλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es) Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ Κλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Τέκος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρους Ασούλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σολ Ντε Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντοράδος δε Σιναλόα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μοντερρέι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λουίς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίγρες ντε λα ΟΑΝΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιγκεϊρένσε Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Άουκας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντα Τέκλα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άουδαξ Ιταλιάνο Λα Φλορίδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβισιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Χιλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Μπράνκο Ατλέτικο Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ
Ιωσήφ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
Ο Ιωσήφ (γερμ. Joseph, 27 Αυγούστου 1789 - 25 Νοεμβρίου 1868) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ (1834-1848).
Βιογραφία
Ο Ιωσήφ Γεώργιος Φρειδερίκος Ερνέστος Κάρολος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Καρλόττας Γεωργίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Το 1868 απεβίωσε στο Άλτενμπουργκ σε ηλικία 79 ετών, χωρίς άρρενα απόγονο. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γεώργιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1817 την Αμαλία, κόρη του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Πασκάλ Γιοαντιμνατζί
Ο Πασκάλ Γιοαντιμνατζί (1950 - 2007) ήταν πολιτικός από το Τσαντ. Χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2005 ως το θάνατό του, το 2007.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Μπεμποτό, στο νότιο Τσαντ το 1950. Ήταν μέλος της εθνοτικής ομάδας Γκορ. Σπούδασε Νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου
Πολιτική καριέρα
Διετέλεσε Υπουργός. Αρχικά, τον Μάιο του 1997 έγινε υπουργός ενέργειας και ορυκτών πόρων και έπειτα υπουργός αρμόδιος για την τουριστική ανάπτυξη το 1998 και υπουργός περιβάλλοντος και υδάτινων πόρων το 1999. Εν συνεχεία θήτευσε ως πρόεδρος του Συνταγματικού Συμβουλίου(1999-2004). Στις 23 Ιουλίου του 2004 διορίστηκε υπουργός γεωργίας. Το 2003 τέθηκε επικεφαλής της αποστολής παρατηρητών για λογαριασμό του La Francophonie κατά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στο Τζιμπουτί εκείνη τη χρονιά.
Πρωθυπουργία
Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας στις 4 Φεβρουαρίου του 2005 μετά το διορισμό του από τον πρόεδρο Ιντρίς Ντεμπί. Διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Μουσά Φακί
Θάνατος
Απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου του 2007 στο Παρίσι, όπου είχε μεταφερθεί αφού υπέστη έμφραγμα και στη συνέχεια έπεσε σε κώμα. Η κυβέρνηση του Τσαντ κήρυξε επταήμερο πένθος και η κηδεία του έγινε στην Τζαμένα στις 26 Φεβρουαρίου με τιμές αρχηγού κράτους. Η ταφή έγινε στη γενέτειρά του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία, δύο ημέρες πριν από το θάνατό του, ο Αντούμ Γιουνουσμί.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1955
Το 10ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στην Ιταλία, στις πόλεις Φλωρεντία, Νάπολι και Ρώμη, από 20 ως 27 Μαρτίου 1955. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας.
Άντα Κοκ
Η Άντα Κοκ (Ada Kok, γενν. 6 Ιουνίου 1947) ήταν Ολλανδέζα κολυμβήτρια, η οποία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 κατατάχθηκε μεταξύ των καλύτερων του κόσμου στην κατηγορία πεταλούδα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1955
Χώρες που μετείχαν
Συνολικά μετείχαν 12 χώρες, από τις οποίες πέρασαν οι τέσσερις στην τελική φάση. Εκτός από τη διοργανώτρια Ιταλία που προκρίθηκε χωρίς αγώνες, οι υπόλοιπες προκρίθηκαν από τρεις προκριματικούς ομίλους ως εξής (δεν είναι γνωστές όλες οι χώρες και οι αγώνες τους):
Άντα Κοκ
Την 1η Σεπτεμβρίου του 1963 κατέρριψε στο Σουστντούινεν το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. πεταλούδα, με επίδοση 1'06"2 . Στις 14 Αυγούστου του 1965 κατέρριψε και πάλι το παγκόσμιο ρεκόρ με 1.04.5 στη Βουδαπέστη και στις 12 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς κατέρριψε και το ρεκόρ στα 200 μ. με 2.25.3 στο Χρόνινγκεν . Το 1967 έκανε και πάλι παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. πεταλούδας όταν στις 25 Αυγούστου, στο Μπλάκπουλ, έκανε χρόνο 2.21.0.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1955
Σύστημα διεξαγωγής
Η τελική φάση διεξήχθη σε όμιλο με βαθμολογία, από την οποία προέκυψε η τελική κατάταξη. Σε περίπτωση ισοβαθμίας υπερτερούσε η χώρα με τον καλύτερο συντελεστή τερμάτων.
Άντα Κοκ
Ήταν ολυμπιονίκης το 1968 στα 200 μ. πεταλούδα (2.24.7) και 3η το 1964 στα 100 μ. πεταλούδα (1.05.6). Αναδείχτηκε δύο φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης (1962, 1966) στα 100 μ. πεταλούδα. Κατέρριψε 12 φορές τα παγκόσμια ρεκόρ, για να τα φθάσει στα 1.04.5 (100 μ. πεταλούδα) και 2.21 (200 μ. πεταλούδα).
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1955
Η ελληνική ομάδα
Στους αγώνες της προκριματικής φάσης την ελληνική ομάδα συγκροτούσαν:
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1955
Thank Your Lucky Stars
Το "Thank Your Lucky Stars" είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Beach House. Παραγωγός ήταν ο Chris Coady σε συνεργασία με τη μπάντα. Κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου του 2015 από την Sub Pop. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε λιγότερο από δύο μήνες αργότερα από το πέμπτο άλμπουμ της μπάντας, "Depression Cherry". Ανακοινώθηκε 9 μέρες πριν την κυκλοφορία του, στις 7 Οκτωβρίου του 2015 από την μπάντα στο Twitter. Σύμφωνα με τη μπάντα το άλμπουμ "ούτε συνοδεύει το Depression Cherry, ούτε είναι έκπληξη, ούτε είναι b-sides που δεν συμπεριλήφθηκαν στο Depression Cherry".
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Τζαλαλαμπάντ
Βρίσκεται στη διασταύρωση του ποταμού Καμπούλ και του ποταμού Κουνάρ σε ένα οροπέδιο στα νότια των βουνών Χίντου Κους. Συνδέεται με αυτοκινητόδρομους με την Καμπούλ στα δυτικά και την πακιστανική πόλη Πεσαβάρ στα ανατολικά, μέσω του περάσματος Χαϊμπέρ.
Η Τζαλαλαμπάντ είναι ένα κορυφαίο κέντρο κοινωνικής και εμπορικής δραστηριότητας λόγω της εγγύτητάς της με τη συνοριακή διέλευση του Τόρχαμ, 65 χιλιόμετρα μακριά. Σημαντικές βιομηχανίες περιλαμβάνουν τη χαρτοποιία, καθώς και γεωργικά προϊόντα όπως πορτοκάλια, λεμόνι, ρύζι και ζαχαροκάλαμο, βοηθούμενα από το ζεστό κλίμα του. Φιλοξενεί το δεύτερο μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ινστιτούτο του Αφγανιστάν, το Πανεπιστήμιο Νανγκαράρ. Για αιώνες η πόλη ευνοούνταν από Αφγανούς βασιλιάδες και είναι πολιτιστικής σημασίας στην αφγανική ποίηση.
Ιστορία
Ο Φαξιάν επισκέφτηκε και λάτρευε ιερούς βουδιστικούς χώρους, όπως την Σκιά του Βούδα στη Ναγκαράρα (σύγχρονη Τζαλαλαμπάντ). Το 630 μ.Χ. ο Χσουάν Τσανγκ, ο διάσημος Κινέζος βουδιστής μοναχός, επισκέφτηκε την Τζαλαλαμπάντ, την οποία ανέφερε ως Αντιναπούρ, και πολλές άλλες τοποθεσίες κοντά. Η πόλη ήταν στο παρελθόν ένα σημαντικό κέντρο της ελληνοβουδιστικής κουλτούρας του βασιλείου Γανδάρα, έως ότου κατακτήθηκε από τους Γαζναβίδες τον 11ο αιώνα. Εντούτοις, δεν μεταστράφηκαν όλοι στο Ισλάμ εκείνη την περίοδο, καθώς ορισμένοι εξακολουθούσαν να αρνούνται να το αποδεχτούν. Στο Χουντούντ-αλ-Άλαμ, γραμμένο το 982 μ.Χ., αναφέρεται ένα χωριό κοντά στην Τζαλαλαμπάντ, όπου ο τοπικός βασιλιάς είχε πολλές γυναίκες ινδουίστριες, μουσουλμάνες και Αφγανές. αριστερά|μικρογραφία| Οι κήποι του Εμίρη, που απεικονίζονται τον 19ο αιώνα Η περιοχή έγινε μέρος της αυτοκρατορίας των Γαζναβίδων τον 10ο αιώνα. Ο Σαμπουκτιγίν προσάρτησε τη γη μέχρι τα δυτικά του ποταμού Νίλαμ στο Κασμίρ.
Οι Γκουρίδες διαδέχτηκαν τους Γαζναβίδες και επέκτειναν περαιτέρω την ισλαμική αυτοκρατορία στο Χιντουστάν.
Λέγεται ότι το αρχικό όνομα της Τζαλαλαμπάντ ήταν Αντιναπούρ. Η Τζαλαλαμπάντ πήρε το όνομά της προς τιμήν του Μουγκάλ ηγεμόνα Τζαλάλ-ουντιν την τελευταία δεκαετία του δέκατου έκτου αιώνα, τον εγγονό του Μπαμπούρ. Η σύγχρονη πόλη κέρδισε κύρος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μπαμπούρ, ιδρυτή της αυτοκρατορίας Μουγκάλ. Ο Μπαμπούρ είχε επιλέξει την τοποθεσία για αυτήν την πόλη, που χτίστηκε από τον εγγονό του Τζαλαλουντίν Μοχάμαντ Ακμπάρ το 1560.
Παρέμεινε μέρος της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ μέχρι περίπου το 1738, όταν ο Νάντερ Σαχ και οι δυνάμεις των Αφσαριδών άρχισαν να νικώνουν τους Μουγκάλ. Οι δυνάμεις του συνοδεύτηκαν από τον νεαρό Αχμάντ Σαχ Ντουρανί και 4.000 δυναμικό από τον αφγανικό στρατό του. Το 1747, ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Ντουρανί (Αφγανική Αυτοκρατορία) μετά την επανακατάκτηση της περιοχής. Ο αφγανικός στρατός χρησιμοποιούσε από καιρό την πόλη, ενώ πήγαινε μπρος-πίσω κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών τους εκστρατειών στην ινδική υποήπειρο.
Οι βρετανοϊνδικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Τζαλαλαμπάντ το 1838 κατά τη διάρκεια του Α' Αγγλοαφγανικού Πολέμου. Στη μάχη της Τζελαλαμπάντ του 1842, ο Ουαζίρ Ακμπάρ Χαν πολιόρκησε τα βρετανικά στρατεύματα στο δρόμο τους προς την Τζαλαλαμπάντ. Το 1878, κατά τη διάρκεια του Β' Αγγλοαφγανικού Πολέμου, οι Βρετανοί εισέβαλαν και πάλι σε στρατόπεδα στην Τζαλαλαμπάντ, αλλά αποσύρθηκαν δύο χρόνια αργότερα. μικρογραφία| Εναέρια άποψη της Τζαλαλαμπάντ το 2012 Η Τζαλαλαμπάντ θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές πόλεις του πολιτισμού Παστούν. Το Σεράι-ουλ-Εμαράτ, η κατοικία του Εμίρη Χαμπιμπουλάχ και του βασιλιά Αμανουλάχ καταστράφηκε το 1929, όταν ο Χαμπιμπουλάχ Καλακανί ανέβηκε στην εξουσία. Ωστόσο, τα άλλα ιερά διατηρούν υπολείμματα του παρελθόντος. Το μαυσωλείο και των δύο ηγεμόνων περιβάλλεται από έναν κήπο. Οι Σουλεμανχίλ. μια οικογένεια Παστούν διάσημη για την επιστημονική τους έρευνα, είναι από την Τζαλαλαμπάντ.
Μετά την παραίτηση του προέδρου Νατζιμπουλάχ, η Τζαλαλαμπάντ έπεσε γρήγορα στους Μουτζαχεντίν αντάρτες στις 19 Απριλίου 1992. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1996, οι Ταλιμπάν ανέλαβαν τον έλεγχο της πόλης, έως ότου ανατράπηκαν από τις αφγανικές δυνάμεις, που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, στα τέλη του 2001. Η Αλ Κάιντα είχε κατασκευάσει στρατόπεδα εκπαίδευσης τρομοκρατών στην Τζαλαλαμπάντ. Η πόλη επέστρεψε στον έλεγχο της αφγανικής κυβέρνησης υπό τον Χαμίντ Καρζάι.
Η οικονομία της Τζαλαλαμπάντ αυξήθηκε σταδιακά την τελευταία δεκαετία. Πολλοί από τον πληθυσμό της πόλης άρχισαν να εντάσσονται στις Αφγανικές Εθνικές Δυνάμεις Ασφαλείας. Οι κατασκευές έχουν επίσης αυξηθεί.
Το αεροδρόμιο Τζαλαλαμπάντ υπήρξε εδώ και πολύ καιρό στρατιωτική βάση για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Το 2011, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Καμπούλ ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ιδρύσει προξενείο στην Τζαλαλαμπάντ.
Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επιθέσεις αυτοκτονίας από τζιχαντιστές αντάρτες, συμπεριλαμβανομένων του Αυγούστου 2013, Απριλίου 2015, Ιανουαρίου 2018, Ιουλίου 2018, Σεπτεμβρίου 2018, Οκτωβρίου 2019 και Αυγούστου 2020. Οι ομάδες υπεύθυνες για τις επιθέσεις περιλαμβάνουν τους Ταλιμπάν, το Δίκτυο Χακάνι, την Αλ Κάιντα και το ISIS (Daesh).
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάται σε 356.274 κατοίκους το έτος 2015. Έχει έξι διαμερίσματα.
Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της Τζαλαλαμπάντ είναι Μουσουλμάνοι, οπαδοί του Σουνιτικού Ισλάμ. Η πόλη είναι επίσης κέντρο των Σιχ της χώρας, αν και η κοινότητα έχει μειωθεί στην πόλη (και σε εθνικό επίπεδο) από την έναρξη των πολέμων. Ομοίως, έχει επίσης μια ινδουιστική μειονότητα.
Χρήση της γης
Η Τζαλαλαμπάντ είναι ο περιφερειακός κόμβος στο ανατολικό Αφγανιστάν, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν. Η γεωργία είναι η κυρίαρχη χρήση γης στο 44%, η υψηλότερη πυκνότητα κατοικιών βρίσκεται στα Διαμερίσματα 1-5 και τα κενά οικόπεδα συγκεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στο Διαμέρισμα 6. Όλες οι περιοχές 1-6 διαθέτουν δίκτυο οδών.
Κλίμα
Το κλίμα της Τζαλαλαμπάντ είναι ερημικό και είναι μια από τις πιο ζεστές τοποθεσίες στο Αφγανιστάν. Λαμβάνει 152 έως 203 χιλιοστά βροχοπτώσεων ετησίως, οι οποίες περιορίζονται το χειμώνα και τους μήνες της άνοιξης. Οι παγετοί δεν είναι συνηθισμένοι και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η θερμοκρασία μπορεί να φθάσει τους 49 βαθμούς Κελσίου.
Τα βόρεια και νοτιοδυτικά τμήματα της πόλης, που έχουν χαμηλότερο υψόμετρο, είναι φιλόξενοι χώροι για ανέμους από τα βόρεια και δυτικά, που δροσίζουν τα μέρη τους καλοκαιρινούς μήνες. Η Τζαλαλαμπάντ έχει τη μεγαλύτερη σχετική υγρασία το καλοκαίρι σε σύγκριση με άλλες πόλεις του Αφγανιστάν. Ωστόσο, οι μέτριες θερμοκρασίες του χειμώνα οδήγησαν διάφορους ανθρώπους ιστορικά να ιδρύουν τους οικισμούς τους στην πόλη. Λόγω της θερμής θερμοκρασίας της σε σχέση με το μεγαλύτερο μέρος του Αφγανιστάν, η Τζαλαλαμπάντ (δίπλα στην Πεσαβάρ) ήταν συχνά η "χειμερινή πρωτεύουσα" διαφόρων Αφγανών ηγεμόνων των περασμένων αιώνων,  ενώ οι πλούσιοι μετεγκαθίσταντο σε βίλες στην Τζαλαλαμπάντ αποφύγουν θερμοκρασίες ψύξης στην Καμπούλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Αφγανιστάν Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπουγιάρ Νισάνι
Ο Μπουγιάρ Νισάνι (Bujar Faik Nishani, 1964-2022) ήταν πρόεδρος της Αλβανίας από τις 24 Ιουλίου 2012 ως τις 24 Ιουλίου 2017 και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Όταν εξελέγη πρόεδρος, ήταν υπουργός Εσωτερικών. Είναι παντρεμένος με την Οντέτα Νισάνι και έχουν 2 παιδιά.
Σπουδές
Γεννήθηκε στο Δυρράχιο στις 29 Σεπτεμβρίου 1964. Το 1988 αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία Σκεντέρμπεη (Πανεπιστήμιο των Τιράνων). Το 1996 ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Σαν Αντόνιο του Τέξας και στην Καλιφόρνια. Το 2004 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου των Τιράνων. Ολοκλήρωσε το μάστερ του στις ευρωπαϊκές σπουδές.
Πρόεδρος
Ο Νισάνι έγινε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας το 1991. Εργάστηκε ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων στο υπουργείο Άμυνας και εν συνεχεία ως επικεφαλής του γραφείου του υπουργείου Εξωτερικών για το ΝΑΤΟ. Το 1996 διορίστηκε υπουργός Άμυνας.
Έπειτα από την ήττα του Δημοκρατικού Κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 1997, ο Νισάνι έγινε αρχηγός του NGO, ενός οργανισμού για τον ευρωατλαντικό στρατό. Το 2001 εξελέγη γενικός γραμματέας του γραφείου του κόμματος στα Τίρανα και το 2004 μέλος του δημοτικού συμβουλίου.
Εξελέγη βουλευτής το 2005 στην 34η εκλογική ζώνη της πρωτεύουσας και ηγήθηκε της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Εθνική Ασφάλεια. Εν συνεχεία, διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών από τον πρωθυπουργό Σαλί Μπερίσα και τον Σεπτέμβριο του 2009, έπειτα από μια δεύτερη εκλογική νίκη, διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης. Το 2011 αντικατέστησε το Λουλζίμ Μπάσα στο αξίωμα του υπουργού Εσωτερικών.
Στις 12 Ιουνίου 2012, έπειτα από την εκλογή του στο αξίωμα του προέδρου, ο Νισάνι παραιτήθηκε από υπουργός Εσωτερικών.
Ο Νισάνι εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο με 73 ψήφους υπέρ επί συνόλου 140.