cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεσοπόλεμος
thumb|right|280px|Πολιτικός χάρτης της Ευρώπης κατά την περίοδο μεσοπολέμου. Με την έννοια Μεσοπόλεμος (λατ.: Interbellum / αγγλ.: Interwar period / γερ.: Zwischenkriegszeit / γαλλ.: Entre-deux-guerres) αναφερόμαστε στη χρονική περίοδο μεταξύ Πρώτου και Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την περίοδο αυτή συγκλόνισε τον κόσμο η οικονομική κρίση του 1929. Παράλληλα, το κίνημα του αναθεωρητισμού οδήγησε στην άνοδο του αυταρχισμού και του εθνικισμού που κορυφώθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ονομάζεται έτσι η περίοδος που χρονολογικά εκτείνεται από τα τέλη του 1918 έως τα τέλη του 1939.
Διεθνείς σχέσεις
Αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συγκροτήθηκε στο Παρίσι συνέδριο για την αναδιανομή εδαφών και τη λήψη αποφάσεων. Οι νικητές με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών αποφάσισαν τη δημιουργία ενός νέου χάρτη, τόσο για την Ευρώπη όσο και για τον κόσμο, προσπαθώντας να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους έστω και υπό το πρόσχημα της προστασίας των λαών.
thumb|Η υπογραφή της Συνθήκης των Βερσαλλιών.
Σε αντίθεση με την πρόφαση που χρησιμοποιήθηκε στο Συνέδριο της Βιέννης, η νομιμότητα για τις ηττημένες χώρες, κυρίως την Αυστροουγγρική και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αμφισβητήθηκε για χάρη της αυτοδιάθεσης των λαών και άλλων πολιτικών σκοπιμοτήτων. Η διάσπαση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας δημιούργησε πολλά προβλήματα σε σχέση με τα σύνορα των κρατών που προέκυψαν και τις εθνότητες που υπήρχαν σε αυτά. Η ύπαρξη εθνικών κρατών ήταν κάτι που εξυπηρετούσε τη Βρετανία και τη Γαλλία, δημιουργώντας μια ζώνη κρατών γύρω από τη Γερμανία και τη Ρωσία, ώστε να εκμεταλλεύονται τις αποικίες τους έχοντας ταυτόχρονα ένα είδος κυριαρχίας στην Ευρώπη. Οι φιλοδοξίες των δεύτερων όμως, στρέφονταν σε αυτά ακριβώς τα εδάφη.
Ο θρίαμβος του εθνικισμού και η αρπακτική διάθεση των νικητών με την εξάπλωση του έθνους-κράτους, δημιούργησε το πολιτικό πρόβλημα των μειονοτήτων, που οδήγησε σε προστριβές και συγκρούσεις. Όπου το κράτος ταυτιζόταν με ένα συγκεκριμένο έθνος, η παρουσία άλλων εθνοτήτων στο εσωτερικό του ήταν άμεση απειλή για την ειρήνη. Η χάραξη των συνόρων και η προσθαφαίρεση εδαφών χωρίς να ληφθούν υπόψη οικονομικά κριτήρια, είχαν σοβαρές επιπτώσεις και στην οικονομία των χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Για παράδειγμα, η διάσπαση της Αυστρουγγαρίας είχε διαλύσει την εμπορική ενότητα που υπήρχε με άξονα το Δούναβη. Στην Ιταλία η απογοήτευση ήταν έντονη από την αθέτηση των εδαφικών υποσχέσεων, κάτι που οδήγησε σε λαϊκή υποστήριξη της κατάληψης του Φιούμε. Οι Ιταλοί πίστευαν ότι η χώρα τους θα έβγαινε αναβαθμισμένη από τον πόλεμο. Οι συγκρουόμενες εδαφικές διεκδικήσεις της Ιταλίας και της Γιουγκοσλαβίας όμως δεν ήταν δυνατό να ικανοποιηθούν με βάση την αυτοδιάθεση των λαών, αλλά ούτε με βάση τη δικαιοσύνη. Οι υποσχέσεις για απόκτηση εδαφών και το πρόβλημα της αποπληρωμής των δανείων που συνήφθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, περιέπλεξαν τις διακρατικές σχέσεις και αύξησαν τις επεμβάσεις στην πολιτική των χωρών μεταξύ τους.
Παρότι νικήτριες, η Γαλλία και η Βρετανία βγήκαν εξουθενωμένες από τον πόλεμο. Ιδίως η Γαλλία φοβόταν έντονα μια νέα γερμανική ισχυροποίηση και πάλευε να ανορθωθεί οικονομικά, υπονομεύοντας παράλληλα κάθε γερμανική δυνατότητα ανάκαμψης. Η Βρετανία και η Αμερική όμως θεωρούσαν επικίνδυνη την πιθανότητα μιας οικονομικής και στρατιωτικής παντοδυναμίας και δεν υποστήριζαν τη Γαλλία στο ζήτημα αποπληρωμής των γερμανικών επανορθώσεων. Οι σχέσεις Γαλλίας - Γερμανίας επιδεινώθηκαν μετά την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες τερμάτισαν την εμπλοκή τους στα πολιτικά της Ευρώπης και η Ρωσία είχε επίσης απομονωθεί. Η Βρετανία ήταν η μόνη που μπορούσε να έχει το ρόλο μεσολαβητή και ήδη είχε καταλάβει ότι δεν μπορούσε να αγνοεί τα ευρωπαϊκά ζητήματα. Η βρετανική πολιτική στρεφόταν προς τη διατήρηση μιας ευρωπαϊκής ισορροπίας. Όμως μετά τον πόλεμο θεωρούσε ότι η ισορροπία κινδύνευε περισσότερο από τη γαλλική εθνικιστική πολιτική.
Η απόφαση των Βρετανών και των Αμερικανών να απαιτήσουν την εξόφληση των χρεών από τη Γαλλία, οδήγησε την τελευταία να σκληρύνει τη στάση της απέναντι στο ζήτημα των επανορθώσεων. Έτσι, κατέλαβε τη γερμανική περιοχή του Ρουρ με σκοπό την εκμετάλλευση των ορυχείων της. Αυτή η κίνηση εκβιασμού ανάγκασε τη Γερμανία να ξαναρχίσει την αποπληρωμή επανορθώσεων, την οποία είχε διακόψει. Η επίλυση του ζητήματος των πολεμικών επανορθώσεων ήταν ένα μέτρο που θα βοηθούσε τη Γερμανία να ορθοποδήσει και να αναπτύξει την οικονομία της. Από το 1922, ο πληθωρισμός χτύπησε τη γερμανική οικονομία και κλόνισε τους πολιτικούς θεσμούς. Η μετέπειτα γαλλική εκτίμηση ότι η δυναμική αναμέτρηση με τη Γερμανία δεν θα ήταν ωφέλιμη, οδήγησε σε μια νέα προσέγγιση. Το πρόβλημα των επανορθώσεων επιλύθηκε κατά ένα μέρος, με το σχέδιο Ντωζ του 1924 και τη συμφωνία του Λοκάρνο που ακολούθησε, που διευκόλυναν τη Γερμανία να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που της είχαν επιβληθεί. Η ανάγκη της Γερμανίας να καταβάλει τις επανορθώσεις έκανε ευπρόσδεκτες τις αμερικανικές επενδύσεις σε αυτήν, δημιουργώντας μια ανακύκλωση κεφαλαίων, τα οποία οδηγούσε ως επανορθώσεις σε κράτη που με αυτά αποπλήρωναν τα δικά τους πολεμικά χρέη. Η διακοπή αυτού του κύκλου επέφερε την πτώση ολόκληρου του οικονομικού συστήματος μετά το μεγάλο αμερικανικό κραχ.
Κοινωνία των Εθνών
Οι δυνάμεις του 20ου αιώνα συγκρότησαν ένα διεθνές όργανο που υποτίθεται ότι θα προστάτευε την ειρήνη μέσω των διαπραγματεύσεων. Η Κοινωνία των Εθνών ήταν ένα συλλογικό όργανο που συγκροτήθηκε με την προτροπή του Πρόεδρου των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον. Σκοπός της ήταν η επίλυση των διαφορών μεταξύ των κρατών χωρίς την προσφυγή στη βία. Ωστόσο από την έναρξή της δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από την άρνηση των ΗΠΑ να γίνουν μέλος της. Συνεπώς με απούσα τη μεγαλύτερη εκ των ηγετικών δυνάμεων η Κοινωνία των Εθνών δεν είχε πραγματική δύναμη για επιβολή των αποφάσεών της.
Η Κοινωνία των Εθνών δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στο ζήτημα των αποικιών της Γερμανίας, υποκύπτοντας στις διαθέσεις των νικητών. Ήταν αδύναμη, εξαιτίας της διαφορετικής ερμηνείας που έδιναν οι μεγάλες δυνάμεις, εκφράζοντας τις επιδιώξεις τους, όσον αφορά τις αρμοδιότητες και υποχρεώσεις της. Γι’ αυτό και ενώ μπόρεσε να λύσει διαφορές μεταξύ μικρών κρατών, ήταν αδύναμη να επιβάλλει λύσεις σε ζητήματα μεταξύ ισχυρών και ανίσχυρων κρατών. Ενώ οι ιδεαλιστές υποστηρικτές της έβλεπαν σε αυτή ένα νέο θεσμό ρύθμισης της ηθικής και έννομης τάξης μεταξύ των κρατών, ρεαλιστές όπως οι Γάλλοι την έβλεπαν μόνο ως μέσο καταπολέμησης του αναθεωρητισμού.
Αναθεωρητισμός
Για τη συγκράτηση του γερμανικού αναθεωρητισμού, η Βρετανία και η Γαλλία εγγυήθηκαν τα σύνορα ορισμένων χωρών, υποσχόμενες στρατιωτική βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης. Ωστόσο η βρετανική εγγύηση προς τις χώρες που ήταν περισσότερο δυνατό να απειληθούν, δηλαδή της Πολωνίας και της Τσεχοσλοβακίας, ήταν καθυστερημένη και περιορισμένη. Θεωρείται πως εάν οι νικήτριες χώρες είχαν προβάλει μια περισσότερο έγκαιρη και ισχυρή υποστήριξη του καθεστώτος που είχε δημιουργηθεί με τις συνθήκες ειρήνης, θα είχε συγκρατηθεί ο γερμανικός αναθεωρητισμός ή θα οδηγούμασταν στην αναθεώρηση χωρίς να εκραγεί ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Παλάτι Καλών Τεχνών (Σαν Φρανσίσκο)
Το Παλάτι των Καλών Τεχνών στη Marina District του Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ είναι κτίριο που κατασκευάστηκε για τη Διεθνή Έκθεση Παναμά-Ειρηνικού το 1915. Το κεντρικό τμήμα περιέχει έναν τρούλο σε ρυθμό ρωμαϊκών και ελληνικών ναών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Μουσεία στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Πολιτισμός του Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Σαν Φρανσίσκο
Κλειτοριδική κουκούλα
Στη θηλυκή ανθρώπινη ανατομία, η κλειτοριδική κουκούλα (ονομάζεται επίσης και κλειτοριδική ακροποσθία) είναι μια πτυχή του δέρματος που περιβάλλει και προστατεύει τη βάλανο της κλειτορίδας. Καλύπτει επίσης το εξωτερικό σώμα της κλειτορίδας, αναπτύσσεται ως μέρος των μικρών χειλέων και είναι ομόλογο με την ακροποσθία στα αρσενικά γεννητικά όργανα. Η κλειτοριδική κουκούλα αποτελείται από βλεννοδερμικούς ιστούς. Αυτοί οι ιστοί βρίσκονται μεταξύ της βλεννογόνου και του δέρματος και μπορεί να έχουν ανοσολογική σημασία επειδή μπορεί να είναι ένα σημείο εισόδου βλεννογόνων εμβολίων. Η κουκούλα της κλειτορίδας είναι επίσης σημαντική όχι μόνο για τη προστασία της βαλάνου της κλειτορίδας, αλλά και για την ευχαρίστηση, καθώς είναι ένας ερωτογενής ιστός.
Ανάπτυξη και ποικιλία
Η κλειτοριδική κουκούλα σχηματίζεται κατά τη διάρκεια του εμβρυϊκού σταδίου από το κυτταρικό έλασμα. Το κυτταρικό έλασμα αναπτύσσεται κάτω στην ραχιαία πλευρά της κλειτορίδας και τελικά συγχωνεύεται με την κλειτορίδα. Η κλειτοριδική κουκούλα σχηματίζεται από τους ίδιους ιστούς που σχηματίζουν την ακροποσθία στoυς αρσενικούς ανθρώπους.
Η κλειτοριδική κουκούλα ποικίλλει στο μέγεθος, στο σχήμα, στο πάχος και σε άλλες αισθητικές περιοχές. Μερικές γυναίκες έχουν μεγάλες κλειτοριδικές κουκούλες που καλύπτουν πλήρως τη κλειτοριδική βάλανο. Άλλες γυναίκες έχουν μικρότερες κουκούλες που δεν καλύπτουν όλο το μήκος της κλειτοριδικής βαλάνου, αφήνοντας τη εκτεθειμένη όλη την ώρα. Οι κολλώδεις λωρίδες ιστού που ονομάζονται προσκολλήσεις μπορούν να σχηματιστούν μεταξύ της κουκούλας και της βαλάνου. Αυτά κολλάνε την κουκούλα πάνω στη βάλανο, έτσι ώστε η κουκούλα να μην μπορεί να τραβηχτεί πίσω για να εκθέσει τη βάλανο και όπως και στον αρσενικό άνθρωπο, μπορεί να συσσωρευτεί έντονη οσμή σμήγματος.
Διέγερση
Συνήθως, η κλειτοριδική βάλανος είναι πολύ ευαίσθητη στην άμεση διέγερση, όπου σε αυτές τις περιπτώσεις η κουκούλα αποσύρεται. Οι γυναίκες με κουκούλες που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της κλειτοριδικής βαλάνου μπορούν να αυνανίζονται διεγείροντας την κουκούλα πάνω από την κλειτορίδα. Αυτές με μικρότερες ή πιο συμπαγείς δομές τείνουν να τρίβουν τη κλειτοριδική βάλανο και την κουκούλα μαζί, ως ένα αντικείμενο.
Η κλειτοριδική κουκούλα παρέχει επιπλέον προστασία στη βάλανο της κλειτορίδας, όπως η ακροποσθία στο πέος. Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης, η κουκούλα μπορεί επίσης να εμποδίσει το πέος να έρθει σε άμεση επαφή με την κλειτοριδική βάλανο, η οποία συνήθως διεγείρεται από την πίεση της ηβικής περιοχής του συντρόφου. Τα περισσότερα θηλαστικά προσεγγίζουν τη συνουσία από το πίσω μέρος αντί της κοινής μετωπικής θέσης που συχνά υποθέτουν οι άνθρωποι, οπότε η διέγερση της κλειτορίδας δημιουργείται άμεσα από την επαφή της βαλάνου με το όσχεο στη βάση του πέους και τις διαφορετικές συσπάσεις των αυλακωτών μυών του στρώματος του συνδετικού ιστού. Η βάλανος της κλειτορίδας, όπως η ακροποσθία, πρέπει να υγραίνεται από το φυσικά παρεχόμενο σμήγμα. Εάν η βάλανος μιας γυναίκας δεν υγραίνεται κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης η γυναίκα μπορεί να αισθανθεί πόνο παρά ευχαρίστηση.
Τροποποιήσεις
Μια τροποποίηση που συχνά εκτελούν οι γυναίκες από την ελεύθερη βούλησή τους είναι να τρυπήσουν την κουκούλα και να τοποθετήσουν κοσμήματα, τόσο για τον στολισμό όσο και για την σωματική απόλαυση. Αν και πολύ λιγότερο συχνό, άλλες γυναίκες επιλέγουν να κόψουν ή να αφαιρέσουν τη δική τους κουκούλα έτσι ώστε να εκθέσουν μόνιμα όλο το μέρος την κλειτοριδικής βαλάνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Αγία Κυριακή Ηλείας
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Λασιώνος, του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηλείας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Ηλείας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Μέχρι το 1955, η Αγία Κυριακή ονομαζόταν Κέρτιζα.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή βρίσκεται στην ΒΑ. Ηλεία, σε ορεινή θέση του όρους Λάμπεια, στον επαρχιακό δρόμο προς τον Ερύμανθο. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,427 χμ² (2011) και μέσο σταθμικό υψόμετρο 940. Απέχει 49 χλμ. περίπου ΒΑ. του Πύργου (μέσω Πανόπουλου).
Διοικητική εξέλιξη
Ο οικισμός είχε αναγνωριστεί από το 1835 και μέχρι το 1930 ανήκε στο νομό Αχαΐας και Ήλιδος, ως Κέρτιζα. Στις 20/09/1955 πήρε τη σημερινή του ονομασία. Με το ΦΕΚ 224Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στο δήμο Λασιώνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Λασιώνος και προσαρτήθηκε στο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας.
Πληθυσμός[ εκκρεμεί παραπομπή]
ΤΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΚΑΤΆΣΤΙΧΑ ΩΣ ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ:ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ εκ Κρυόβρυσης Ηλείας ένα μέρος από το ιστορικό του αρχείο που αναφέρει και το χωριό μας σχετικά με το πληθυσμιακό χαρακτήρα  εκείνης της περιόδου ο οποίος ήταν αμιγές Ελληνικός.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Θ. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
Θεολόγου-Επίτ. Δ/ντή Β/θμιας Εκπ/σης
ΤΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΚΑΤΆΣΤΙΧΑ
ΩΣ  ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
ΓΙΑ  ΤΟΥΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ  ΤΟΥ  ΜΟΡΙΑ  ΣΤΑ (1461-63)
ΣΤΑ 1461-63  ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΙΧΑ:
Με βάση τα Οθωμανικά κατάστιχα, στα 1461-63, κατά την κατάκτηση του Μοριά από τους Οθωμανούς και πρίν την απογραφή Γριμάνι (1700) η Κέρτιζα αναφέρεται να είχε 136 κατοίκους. Τα ενεργά νοικοκυριά με αμιγές Ελληνικό πληθυσμό ήταν 27 (άγαμοι: 1, χήρες: 0, σύνολο: 28) και πλήρωναν το κεφαλικό φόρο που τους είχε επιβληθεί αφού ήταν χριστιανοί στους εισπράκτορες των Οθωμανών και ασχολούνταν κυρίως με τις καλλιέργειες σιτηρών.
Επιφανείς αγωνιστές του χωριού το 1821
===Πεσόντες σε διαφόρους πολέμους ===
1896- Κων/νος Π.Παπακυριακόπουλος
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος 1917-1918
Χρύσανθος Γ. Ρουμελιώτης
Βασίλειος Π. Ρουμελιώτης
Παντελής Ι. Βασιλόπουλος
Γεώργιος Ν. Δέρβος
Κων/νος Ν. Δέρβος
Άγγελος Ν. Δέρβος
Ιωάννης Δ. Δέρβος
Φώτιος Δ. Δέρβος
Στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912: Στη Μικρασιατική καταστροφή του 1922: Στη Γερμανοϊταλική κατοχή 1940-1944: Στον εμφύλιο πόλεμο 1944-1949:
Ιστορική Μάχη Πολίτσας (Μάιος 1821) εις θέση: Πλάκες/Ταμπούρια.
Απέναντι από τον συνοικισμό Πολίτσας του χωριού πολέμησε το πρωτοπαλίκαρο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Καπετάν Γιώργης Γιαννιάς. Συγκεκριμένα, στην τοποθεσία "Πλάκες Πολίτσας" Κερτίζας, εξ ου και οι σημερινές θέσεις "Ταμπούρια" και πλησίον "Τσάχλης", ταμπουρωθηκε ο περιβόητος οπλαρχηγός Γιώργης Γιαννιάς, γιός του Γιάννη Γιαννιά από την Προστοβιτσα Τριταιας, σημερινή Δροσιά ο οποίος με 150 παλικάρια πολέμησε γενναία εναντίων των Τουρκαλβανών. Ριζωμένος στα απόκρημνα βουνά στα δάση και στα λαγκάδια όπως και ο πατέρας του στην ίδια ορεινή τοποθεσία την ημέρα εκείνη της ιστορικής μάχης είχε ταμπουρωθεί σ'ένα στενό σημείο της περιοχής της Πολίτσας  θέση: Πλάκες σημερινού οικισμού της Κοιν.Αγίας Κυριακής (Κερτίζα) φτάνοντας οι τούρκοι τον παρότρυναν να παραδοθεί, όμως ο Γιαννιάς παραμένει στην θέση του και αφού σηκώθηκε απευθύνθηκε λέγοντας τους      δεν παραδίνομαι "Εγώ είμαι ο Γιώργης ο Γιαννιάς το πρώτο παλικάρι"τότε τον χτυπούν ανταλλάσσουν πυροβολισμούς      και τον τραυματίζουν βαριά, πληγωμένος συνεχίζοντας στο πεδίο της μάχης μαζί      με τα υπόλοιπα παλικάρια του ο ήρωας σκοτώνεται οι Τούρκοι περιέφεραν για τρείς μέρες το σώμα του και το κεφάλι του ως λάφυρο όπως συνήθιζαν τότε  προτού το παραδώσουν στη μητέρα του για ταφή.
Ένας από τους σημαντικότερους συναγωνιστές του Γιώργη Γιαννιά που πήρε μέρος στη μάχη αυτή καθώς και, ένα μήνα αργότερα, στη μάχη στο Πούσι ήταν ο εκ Κερτίζας Δημητράκης Αργυρόπουλος ο οποίος είχε υπό τις εντολές του 10 στρατιώτες και είχε πάρει μέρος και σε πολλές άλλες μάχες όπως στις πολιορκίες της Πάτρας και Μεσολογγίου ο οποίος σκοτώθηκε στην μάχη στο Πούσι στις 22 Ιουνίου 1821. Η δράση του στην ορεινή Ηλεία είχε καίρια σημασία για την αποφυγή των λεηλασιών από τους Τούρκους όπως γινόταν σε πολλές περιοχές της πεδινής Ηλείας. Τέλος στην ίδια θέση Πλάκες Πολίτσας είχαν πιάσει και το πατέρα του ήρωα Γιάννη Γιαννιά όταν αυτός είχε βγει στην κλεφτουριά και συμμετείχε σε μάχες μαζί με τον Λάμπρο Κατσώνη,τον Ζαχαριά και τον Ανδρέα Ανδρούτσο το 1805 έπεσε σε παγίδα που του είχαν στήσει τραυματίστηκε και τον συνέλαβε σ'αυτή την τοποθεσία ο παλιός του φίλος Κονταχμετης ο Λαλιώτης και τον οδήγησαν στην Πάτρα όπου τον κρέμασαν προ του ναού του Αγίου Αθανασίου σε μια μελικοκιά στην σημερινή πλατεία Μαρούδας ή Γιαννιά μαζί με τον γιατρό Τζιμίκο.
Διάφορα
Στην Κέρτιζα γεννήθηκαν οι αδελφοί Γεράσιμος, Γιώργος και Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, οι ιδρυτές της αλυσίδας super market «Α.Β. Βασιλόπουλος», όπως και οι Αφοί Παναγιωτόπουλοι με την Κεραμοτουβλοποιία ΑΒΕΕ Δουνεικα Ηλείας με αρκετές πωλήσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς και πολλές δωρεές κεραμιδιών στην ευρύτερη περιοχή της Ηλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λασιώνος
Μάχη του Κακοσάλεσι
Η εξέλιξη των γεγονότων
Κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1825 πολύ νωρίς το πρωί, περίπου 150 Τούρκοι, προερχόμενοι από τη Χαλκίδα, επιτέθηκαν στα γυναικόπαιδα του χωριού Κακοσάλεσι (σημ. Αυλώνας) στο οποίο δεν υπήρχαν άντρες.
Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα
Η Χασεκί Σαλιχά Ντιλασούμπ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:صالحة دل آشوب سلطان) (Σέρβικα: Султанија Салиха Дилашуб), Τούρκικα: Haseki Saliha Dilaşub Valide Sultan, 1627 - 4 Δεκεμβρίου 1689) ήταν μια μια από τις Χασεκί Σουλτάν και η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ και μητέρα του σουλτάνου της Σουλεϊμάν Β΄ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Μάχη του Κακοσάλεσι
Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Σκουρτανιώτης παρακολουθούσε τους Τούρκους, και το καραούλι του (που κατά πάσα πιθανότητα αποτελούσαν 10 άντρες) συγκρούστηκε πρώτη με τη δύναμη των Τούρκων στο χωριό, στις οποίες αψιμαχίες δεν αποκλείεται να συμμετείχαν και γυναίκες, πολεμώντας με πέτρες και ξύλα που έριχναν από τις στέγες και τα παράθυρα των σπιτιών τους. Κατόπιν ήρθε η κυρίως δύναμη του Σκουρτανιώτη και ενεπλάκησε στη μάχη η οποία κράτησε 4 ώρες, με αποτέλεσμα τη φυγή των Τούρκων. Οι απώλειες καταγράφονται 2 για τους Τούρκους και 2 αιχμαλώτους, και 2 Έλληνες.
Σύμφωνα με μια διήγηση η οποία καταγράφηκε από άτομο με καταγωγή από το Κακοσάλεσι, οι γυναίκες του χωριού πολέμησαν γενναία και νίκησαν τους Τούρκους μαζί με τη δύναμη των πολεμιστών, ενώ αναφέρει ότι καταδιωκόμενοι πέσανε στα έλη της περιοχής, όπου σκοτώθηκαν όλοι από τη δύναμη του Σκουρτανιώτη που τους καταδίωξε.
Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα
Βιογραφικά στοιχεία
left|thumb|Ο γιος της Σαλιχά Ντιλασούπ Σουλτάν, [[Σουλεϊμάν Β΄]] Γεννήθηκε περίπου το 1627 ως Χριστιανή Ορθόδοξη με το όνομα Καταρίνα (Αικατερίνη), στην περιοχή της Σερβίας (το σημερινό Κόσοβο ή το Μαυροβούνιο) και στη συνέχεια, μετά τη σύλληψή της από τους Οθωμανούς ως σκλάβα, εξισλαμίστηκε.
Μάχη του Κακοσάλεσι
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής
Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 15 Απριλίου 1642 σε ηλικία 15 ετών γέννησε τον μοναδικό γιο της, Σουλεϊμάν Β΄, που ήταν νεότερος αδελφός του Μωάμεθ Δ΄. Ο Μωάμεθ ήταν γιος της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν. Έγινε παλλακίδα του Σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄, καθώς και Βαλιντέ Σουλτάν του γιου τους Σουλεϊμάν Β΄.
Σε κάποιες οθωμανικές πηγές αποκαλείται ως Ασούμπ, και ήταν η πρώτη φαβορί του Σουλτάνου Ιμπραήμ πριν από την είσοδο της Χιουμασάχ Σουλτάν στο χαρέμι. Η Σαλιχά έχει περιγραφεί ως μια απλή εγκάρδια γυναίκα.
Ήλπιζε ότι η σύγκρουση της πρώτης συζύγου του Ιμπραήμ, Τουρχάν και της μητέρας του Ιμπραήμ, Κιοσέμ Σουλτάν θα άλλαζε την τύχη της στο ότι θα γινόταν Βαλιντέ Σουλτάν.
Η Κιοσέμ Σουλτάν σκόπευε να σκοτώσει την Τουρχάν και να δηλητηριάσει τον εγγονό της Μωάμεθ με την βοήθεια των Γενίτσαρων και να ανεβάσει στον θρόνο τον Ηγεμόνα Σουλεϊμάν, γιο της Σαλιχά. Το σχέδιο αυτό αποσκοπούσε στην αντικατάσταση της Τουρχάν από την Σαλιχά γιατί η Σαλιχά ήταν πιο εύκολα ελεγχόμενη.
Η Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν, σύζυγος του Μωάμεθ Δ΄, γιου της Τουρχάν, επιχείρησε να σκοτώσει τους αδελφούς του συζύγου της από άλλες μητέρες, Σουλεϊμάν Β΄ και Αχμέτ Β΄ αλλά η Τουρχάν απέτρεψε αυτές τις απόπειρες. Ο Σουλεϊμάν ήταν γιος της Σαλιχά και ο Αχμέτ ήταν γιος της Χατιτζέ Μουαζέζ Σουλτάν.
Μετά την άνοδο του γιου της στο θρόνο το 1687, έγινε Βαλιντέ Σουλτάν. Από τα τέσσερα χρόνια βασιλείας του γιου της, Σουλεϊμάν Β΄, έζησε μόνο για δύο χρόνια. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 4 Δεκεμβρίου του 1689.
Ο χώρος ανάπαυσής της βρίσκεται εντός του τάφου του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, στο Σουλεϊμανιγέ Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κεστούτις Κεμζούρα
O Κεστούτις Κεμζούρα (λιθουανικά: Kęstutis Kemzūra, 20 Απριλίου 1970) είναι Λιθουανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην καλαθοσφαιριστής. Από το 2019, υπήρξε και ως προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς μέχρι τον Ιανουάριο του 2020.
Γεννημένος στο Κάουνας, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1992, αγωνιζόμενος, ως guard, με την LSU-Atletas. Τη χρονιά 1998-99, πέρασε κι από τη Λιέτουβος Ρίτας. Η καριέρα του τελείωσε το 2001. Υπήρξε και διεθνής με την Εθνική Λιθουανίας. Τελευταία ομάδα που αγωνίστηκε ήταν η Swans Gmunden. Από την επόμενη σεζόν που σταμάτησε να είναι αθλητής καλαθοσφαίρισης, έγινε προπονητής και συγκεκριμένα βοηθός στην Μπεσίκτας.
Το 2003-04, έγινε για πρώτη φορά πρώτος προπονητής, με τη Λιέτουβος Ρίτας. Μεταξύ το 2007 και το 2015 ήταν συνεχώς πρώτος προπονητής, περνώντας από ομάδες όπως η Χίμκι και η Λοκομοτίβ Κουμπάν. Με την επιστροφή του Μπλατ, στην Ευρώπη, έγινε ξανά βοηθός, ακολουθώντας τον για δύο χρόνια στην Νταρουσάφακα και από το 2018, στον Ολυμπιακό. Υπήρξε επίσης και πρώτος προπονητής της Εθνική Λιθουανίας, με την οποία κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο, στο Μουντομπάσκετ του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Λιθουανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Λιετκάμπελις Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΜΚ Χίμκι Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λιέτουβος Ρίτας
Br
Η συντομογραφία BR ή Br συμβολίζει και μπορεί να σημαίνει:
Η Παναγία των Παρισίων (ταινία, 1996)
Με παραγωγή που έγινε στην περίοδο γνωστή και ως Αναγέννηση της Disney, η ταινία θεωρείται ως μια από τις πιο σκοτεινές ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney λόγω των ώριμων θεμάτων της, παρόμοιων θεμάτων ταινιών όπως Το Μαύρο Καζάνι και κυκλοφόρησε την ίδια περίοδο των '90s, όπου τα πρώτα επεισόδια της δημοφιλούς σειράς της Disney Gargoyles, με την ιδίου βαθμού «σκοτεινότητα», προβάλλονταν στην Αμερικανική τηλεόραση.
Η Παναγία των Παρισίων κυκλοφόρησε στις 21 Ιουνίου 1996 με θετικές κριτικές και εμπορική επιτυχία. Τα ακαθάριστα έσοδά της ξεπέρασαν τα $325 εκατομμύρια παγκοσμίως και ήταν η πέμπτη υψηλότερη κυκλοφορία με ακαθάριστα έσοδα του 1996. Έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής και Χρυσής Σφαίρας για Καλύτερη Μουσική. Μια πιο σκοτεινή προσαρμογή της ταινίας για το θέατρο γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Τζέιμς Λαπίν στο Βερολίνο με παραγωγό την εταιρία Disney Theatrical Productions. Η παράσταση είχε τον τίτλο Der Glöckner von Notre Dame και έπαιξε από το 1999 μέχρι το 2002. Μια συνέχεια της ταινίας κυκλοφόρησε κατευθείαν σε βίντεο το 2002 με τίτλο Η Παναγία των Παρισίων ΙΙ.
Πλοκή
Στο Παρίσι του 1482, ο Κλοπίνος, ένας τσιγγάνος κουκλοπαίκτης, διηγείται την ιστορία του καμπούρη κωδωνοκρούστη. Μια ομάδα τσιγγάνων προσπαθούν να μπουν παράνομα στο Παρίσι αλλά ο Δικαστής Φρόλο τους στήνει ενέδρα. Μια τσιγγάνα γυναίκα από την ομάδα προσπαθεί να το σκάσει και τρέπεται σε φυγή μαζί με το δύσμορφο παιδί της αλλά ο Φρόλο την κυνηγάει και την σκοτώνει στα σκαλιά της Παναγίας των Παρισίων. Όταν βλέπει το παιδί προσπαθεί να το σκοτώσει και αυτό αλλά ο ιερέας του ναού τον σταματάει κατηγορώντας τον ότι ήδη σκότωσε μια αθώα γυναίκα. Για να εξιλεωθεί από την αμαρτία του, ο Φρόλο συμφωνεί να αναθρέψει το δύσμορφο βρέφος ως γιο του, αλλά θα διαμένει στην εκκλησία, και τον ονομάζει Κουασιμόδο.
Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Κουασιμόδος εξελίσσεται σε έναν ευγενικό αλλά απομονωμένο νεαρό, ο οποίος ονειρεύεται να γνωρίσει τον κόσμο από κοντά, έξω από το καμπαναριό στο οποίο μεγάλωσε. Μια ομάδα τριών πέτρινων γκαργκόιλ που ζωντανεύουν - οι Ούγος, Βίκτωρ και Λαβέρνα - είναι η μόνη συντροφιά του Κουασιμόδου, και τον ενθαρρύνουν να πάει στον «Πανηγύρι των Τρελών» που γίνεται κάθε χρόνο. Ενάντια στις συμβουλές του Φρόλο ότι ο κόσμος θα τον αποφεύγει λόγω της μορφής του, ο Κουασιμόδος πάει στο Πανηγύρι όπου ο κόσμος τον αποθεώνει για την παράξενη εμφάνισή του μόνο για να τον ταπεινώσει λίγο αργότερα όταν ένας από τους άντρες του Φρόλο πετάει στον Κουασιμόδο μια ντομάτα. Ο Φρόλο αρνείται να βοηθήσει τον Κουασιμόδο, αλλά η Εσμεράλδα, μια ευγενική τσιγγάνα, επεμβαίνει και ελευθερώνει τον Κουασιμόδο και στη συνέχεια χρησιμοποιεί ένα μαγικό κόλπο για να αποφύγει τη σύλληψη. Ο Φρόλο επιπλήττει τον Κουασιμόδο και τον στέλνει πίσω στον καθεδρικό ναό.
Η Εσμεράλδα ακολουθεί τον Κουασιμόδο αλλά η ίδια ακολουθείται από τον Λοχαγό Φοίβο, ο οποίος ανήκει στη φρουρά του Φρόλο. Ο Φοίβος δεν εγκρίνει τις μεθόδους του Φρόλο και αντί να συλλάβει την Εσμεράλδα για μαγεία ενόσω βρίσκεται μέσα στον ναό, την περιορίζει εκεί λέγοντας ότι έχει ζητήσει άσυλο. Η Εσμεράλδα βρίσκει τον Κουασιμόδο και οι δυο τους γίνονται φίλοι. Ο Κουασιμόδος τη βοηθάει να δραπετεύσει από τον ναό ως αντάλλαγμα της βοήθειάς της στο Πανηγύρι. Πριν φύγει, του δίνει ένα κρεμαστό το οποίο απεικονίζει την πόλη και πού βρίσκεται το κρησφύγετο των τσιγγάνων, η Αυλή των Θαυμάτων.
Ο Φρόλο σύντομα αναπτύσσει συναισθήματα λαγνείας για την Εσμεράλδα και όταν το καταλαβαίνει, ικετεύει την Παναγία να τον σώσει από το «μάγια» της ώστε να αποφύγει την αιώνια καταδίκη. Όταν μαθαίνει για την δραπέτευσή της εξαπολύει ανθρωποκυνηγητό στην πόλη καίγοντας αμέτρητα σπίτια στο πέρασμά του όταν οι κάτοικοι αρνούνται να του πουν πού βρίσκεται η Εσμεράλδα. Ο Φοίβος συνειδητοποιεί τη διαβολική φήμη του Φρόλο και αψηφώντας τις διαταγές του, σώζει μια οικογένεια από τις φλόγες οδηγώντας τον Φρόλο να τον καταδικάσει σε θάνατο για ανυπακοή. Ο Φοίβος προσπαθεί να το σκάσει και τραυματίζεται, πέφτει στο ποτάμι αλλά η Εσμεράλδα τον σώζει και τον πηγαίνει στην Παναγία των Παρισίων. Εν τω μεταξύ, τα γκαργκόιλ ενθαρρύνουν τον Κουασιμόδο να εξομολογηθεί τα αισθήματά του στην Εσμεράλδα, αλλά η καρδιά του ραγίζει όταν ανακαλύπτει ότι η Εσμεράλδα και ο Φοίβος έχουν ερωτευτεί.
Ο Κουασιμόδος αποδέχεται ότι η Εσμεράλδα και ο Φοίβος είναι ερωτευμένοι και τους δίνει την ευχή του. Οι δυο τους τον ενθαρρύνουν να εγκαταλείψει τον ναό και να βρει έξω στον κόσμο όπου οι κάτοικοι ζητωκραυγάζοντας τον υποδέχονται ως ήρωα και γίνεται αποδεκτός από την κοινωνία.
Ηθοποιοί
thumb|right|Οι τίτλοι τέλους της ελληνικής μεταγλώττισης της ταινίας με τους Έλληνες που χάρισαν τις φωνές τους στους χαρακτήρες|300px
Ανάπτυξη
Η ιδέα για την ταινία ήρθε από τον Ντέιβιντ Στέιντον το 1993, ο οποίος εμπνεύστηκε να μετατρέψει το μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ Η Παναγία των Παρισίων σε ταινία κινουμένων σχεδίων όταν διάβασε την προσαρμογή των κλασσικά εικονογραφημένων κόμικς. Ο Στέιντον πρότεινε την ιδέα στον τότε υπεύθυνο των στούντιο, Τζέφρι Κάτζενμπεργκ.
Μετά το τέλος της ταινίας Η Πεντάμορφη και το Τέρας, ο Γκάρι Τρούσντεϊλ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και έκανε διάλειμμα από τη σκηνοθεσία αντί να περάσει τους επόμενους μήνες στη δημιουργία του Βασιλιά των Λιονταριών. Έπειτα από αυτό, ο Τρουσντεϊλ και ο Κερκ Γουάις επιχείρησαν να φτιάξουν μια ταινία κινουμένων σχεδίων για τον Ορφέα με τον τίτλο Ένα τραγούδι της θάλασσας, βασισμένη στην Ελληνική μυθολογία. Το σχέδιο δεν προχώρησε αλλά ενώ δούλευαν πάνω στην ιδέα, καλέστηκαν να συναντήσουν τον Κάτζενμπεργκ. «Εκείνη την περίοδο», εξηγεί ο Τρουσντεϊλ, «ενώ δουλεύαμε πάνω στην ιδέα [για τον Ορφέα], λάβαμε ένα τηλεφώνημα από τον Τζέφρι. Είπε 'Παιδιά, εγκαταλείψτε ό,τι κάνετε - τώρα δουλεύετε πάνω στον καμπούρη ' ». Σύμφωνα με τον Γουάις, πίστεψαν ότι η ταινία είχε «μεγάλες δυνατότητες...αξέχαστους χαρακτήρες, ένα πραγματικά απίστευτο σκηνικό, δυνατότητα για φανταστικά γραφικά και πολύ συναίσθημα»
Σενάριο
Ο συγγραφέας Ταπ Μέρφι καλέστηκε για να γράψει το σενάριο και αποφασίστηκε νωρίς ότι ο Κουασιμόδος θα ήταν το επίκεντρο της ιστορίας, όπως ήταν και σε παλαιότερες προσαρμογές ταινιών. Η αρχική ιδέα ήταν να γραφτεί μια ιστορία αγάπης μεταξύ του Κουασιμόδου και της Εσμεράλδας, σύμφωνα με τον Μέρφι, αλλά «αποφασίσαμε να κάνουμε τον Λοχαγό Φοίβο πιο ηρωικό και κεντρικό στην ιστορία. Με αυτή την απόφαση ωρίμασε και η ιδέα ενός είδους ερωτικού τριγώνου μεταξύ Κουασιμόδου, Εσμεράλδας και Φοίβου». Μερικοί από τους χαρακτήρες-κλειδιά του βιβλίου εγκαταλείφθηκαν τελείως ενώ τα γκαργκόιλ του ναού προστέθηκαν στην ιστορία από τους Τρουσντεϊλ και Γουάις και παρουσιάστηκαν ως οι κωμικοί έμπιστοι φίλοι και συμβουλάτορες του Κουασιμόδου• όπως γράφεται στο βιβλίο: «Τα άλλα αγάλματα, αυτά των τεράτων και των δαιμόνων, δεν ένιωσαν μίσος για τον Κουασιμόδο...Οι Άγιοι ήταν οι φίλοι του και τον ευλόγησαν τα τέρατα να είναι φίλοι του και να τον προστατεύουν. Έτσι θα μπορούσε να τους ανοίξει την καρδιά του».
Για την σκηνή στο άνοιγμα της ταινίας, ο βετεράνος ιστορικός της Disney, Μπέρνι Μάτισον, κατασκεύασε μια αποτελεσματική σκηνή η οποία κάλυπτε πολλά αλλά ο υπεύθυνος του στούντιο Τζέφρι Κάτζενμπεργκ ένιωθε ότι κάτι έλειπε. Ακολουθώντας τη συμβουλή του Στίβεν Σβαρτζ να προσθέσει μουσική στη σκηνή, οι Γάλλοι σχεδιαστές κινουμένων σχεδίων Πολ και Γκαετάν Μπριζί δημιούργησαν μια σκηνή πάνω στη μουσική των Μένκεν και Σβαρτζ, η οποία οδήγησε στο τραγούδι «Στα σκαλιά της Παναγιάς» (The Bells of Notre Dame). Ο στιχουργός Σβαρτζ δούλεψε στενά με τη συγγραφική ομάδα προτείνοντας ακόμη ότι το κοινό θα έπρεπε να παραμείνει να αναρωτιέται το τι θα έκανε ο Φοίβος πριν σβήσει τον πυρσό στο νερό όταν αψήφησε τον Φρόλο.
Μια άλλη αλλαγή, όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν το τέλος της ταινίας. Ενώ ο Φρόλο πεθαίνει και έχει το ίδιο τέλος με το βιβλίο - φτιάχτηκε ακόμη πιο τρομακτικό στην ταινία - ο Κουασιμόδος και η Εσμεράλδα γλιτώνουν τις ζωές τους και έχουν ευτυχισμένο τέλος. Το αναθεωρημένο τέλος βασίστηκε εν μέρη στο λιμπρέτο του ιδίου του Βίκτωρος Ουγκώ για μια όπερα, όπου επέτρεψε στον Λοχαγό Φοίβο να σώσει την Εσμεράλδα από την εκτέλεσή της.
Διανομή ρόλων
Προς το τέλος του 1993, η ποπ τραγουδίστρια Σίντι Λόπερ ήταν η πρώτη ηθοποιός που συνδέθηκε με την ταινία στα πολύ αρχικά της στάδια. Σκεπτόμενη ότι την είχαν πάρει για το ρόλο της Εσμεράλδας, η Λόπερ τρόμαξε όταν έμαθε ότι θα έδινε τη φωνή της σε ένα γκαργκόιλ ονόματι Κουίν και προσλήφθηκε μια εβδομάδα αργότερα μετά από ένα δοκιμαστικό ανάγνωσης με τους σκηνοθέτες. Αργότερα, η ομάδα ανάπτυξης σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τα ονόματα Τσάνεϊ, Λότον και Κουίν - ονόματα ηθοποιών οι οποίοι έπαιξαν τον Κουασιμόδο σε προηγούμενες κινηματογραφικές εκδοχές της ταινίας. Παρόλα αυτά, το νομικό τμήμα της Disney έφερε ένσταση στη χρησιμοποίηση των ονομάτων για τα γκαργκόιλ, φοβούμενη ότι η πλευρά των Λον Τσάνεϊ, Τσαρλς Λότον ή Άντονι Κουίν (ο οποίος ήταν ακόμη ζωντανός) μπορεί να έκανε μήνυση κι έτσι το ονόματα αυτά εγκαταλείφθηκαν. Τρουσντεϊλ και Γουάις πρότειναν τότε να δώσουν στα γκαργκόιλ τα μικρά ονόματα των ηθοποιών, δηλαδή Λον, Τσαρλς και Άντονι, αλλά υπήρχε η ίδια νομική ανησυχία με αποτέλεσμα να δώσουν στα δύο από τα γκαργκόιλ τα ονόματα Βίκτωρ και Ούγος εμπνευσμένοι από το όνομα του ίδιου του συγγραφέα του βιβλίου. Στο τρίτο γκαργκόιλ έδωσαν το όνομα Λαβέρνα, το οποίο επιλέχθηκε από τον Γουάις ως φόρος τιμής στην τραγουδίστρια των Andrews Sisters, Λαβέρνα Άντριους. Τώρα ως Λαβέρνα, η Λόπερ θεωρήθηκε πολύ μικρή για να «ενσαρκώσει» μια φίλη του Κουασιμόδου η οποία θα το έδινε σοφές συμβουλές ενώ την ίδια στιγμή ο Σαμ ΜακΜούραϊ - περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του στο The Tracey Ullman Show - προσλήφθηκε ως Ούγος. Εν τω μεταξύ, ο Τσαρλς Κίμπουργκ, ο οποίος αρχικά δεν ήταν ενθουσιασμένος με την προσαρμογή της ταινίας σε κινούμενα σχέδια, προσλήφθηκε ως Βίκτωρ, αλλά αργότερα ενθουσιάστηκε με το επίπεδο έρευνας που έγινε για να ολοκληρωθεί η ταινία και το πώς οι ιδέες για τις ιστορίες μεταφέρθηκαν από το βιβλίο στην οθόνη. Μετά από πολλές ηχογραφήσεις και δοκιμαστικά, η Λόπερ και ο ΜακΜούραϊ ειδοποιήθηκαν από τους σκηνοθέτες οι οποίοι τους απελευθέρωσαν από τους ρόλους τους. Ο Τζέισον Αλεξάντερ, ο οποίος έδωσε τη φωνή του στον Αμπουσμόλ στην ταινία Η Επιστροφή του Τζαφάρ, προσλήφθηκε ως Ούγος εκπληρώνοντας μια επιθυμία που είχε από καιρό να είναι σε μια ταινία της Disney. Τότε ο ρόλος της Λαβέρνα επανεξετάστηκε λεπτομερώς και αναβαθμίστηκε σε ένα πιο ώριμο, σοφότερο χαρακτήρα και την Μαίρη Γουίκς να προσλαμβάνεται για αυτόν. Έπειτα από το θάνατο της Γουίκς τον Οκτώβριο του 1995, η Τζέιν Γουίδερς προσλήφθηκε για τις εναπομείναντες (6) ατάκες της Λαβέρνα.
Ο Μάντι Πατίνκιν προσεγγίστηκε για τον ρόλο του Κουασιμόδου, αλλά το στυλ ερμηνείας για τον ρόλο συγκρούστηκε με τις απαιτήσεις των παραγωγών και ο Πατίνκιν δήλωσε: «Ήμουν εκεί απλά για ένα δοκιμαστικό και είπα 'Δεν μπορώ να το κάνω αυτό'». Ο Τομ Χουλς προσλήφθηκε τότε ως Κουασιμόδος και του επιτράπηκε να τραγουδήσει ο ίδιος τα τραγούδια του ρόλου αφού πρώτα του ζητήθηκε να κάνει ένα ντέμο του τραγουδιού «Φεύγω» (Out there).
Επιθυμώντας μια διαφορετική, πιο βραχνή φωνή από τις προηγούμενες που χρησιμοποιήθηκαν για κεντρικές ηρωίδες σε ταινίες της Disney, η Ντέμι Μουρ προσλήφθηκε για το ρόλο της Εσμεράλδας και συναντήθηκε με τον Μένκεν και τον Σβαρτζ για τα τραγούδια. Μετά από αρκετές δοκιμαστικές ηχογραφήσεις, η ηθοποιός, σύμφωνα με τον Σβαρτζ, είπε: «Καλύτερα να προσλάβετε κάποια άλλη». Έτσι, για την ερμηνεία των τραγουδιών της Εσμεράλδας προσλήφθηκε η τραγουδίστρια του «New York City cabaret», Χάιντι Μόλενχορ.
Ο Βρετανός ηθοποιός Τόνι Τζέι, ο οποίος δήλωσε για τον ρόλο του ως Φρόλο ως την «προσφορά του για την αθανασία», προσλήφθηκε από τους σκηνοθέτες μετά τη συνεργασία τους στην ταινία Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Όταν είδαν την ερμηνεία του ως Θείος Έρνι στο μιούζικαλ The Who's Tommy, ο ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ Πολ Καντέλ επιλέχθηκε για τη φωνή του Κλοπίνου.
Εικονογράφηση
Από την εποχή που έγινε η ταινία Ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ;, η Disney πρόσλαβε εικονογραφιστές από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία αλλά και από τον Καναδά, οι οποίοι παρείχαν τα καθήκοντά τους στο προσφάτως ανοικτό δορυφορικό στούντιο της Disney στο Παρίσι, όπου και ολοκληρώθηκε το 20% της ταινίας. Εν τω μεταξύ, ενώ στα στούντιο της Disney στη Φλόριντα προετοιμαζόταν η πρώτη «εντός έδρας» παραγωγή για την ταινία με τον τότε τίτλο Ο Θρύλος της Μουλάν (τελικά κυκλοφόρησε ως Μουλάν), τουλάχιστον εφτά εικονογραφιστές έγραψαν περίπου τέσσερα λεπτά από την ταινία, κυρίως με σκηνές των Φρόλο και Κουασιμόδου. Καλλιτέχνες ειδικών εφέ, σχεδίου και καθαρισμού παρείχαν επιπλέον στήριξη.
Για να επιτευχθούν οι σκηνές μεγάλης κλίμακας με πάρα πολύ κόσμο, κυρίως στις σκηνές στο Πανηγύρι των Τρελών αλλά και στην κλιμάκωση της ταινίας, χρησιμοποιήθηκαν υπολογιστές με πρόγραμμα εικονογράφησης στους οποίους δημιουργήθηκαν έξι τύποι χαρακτήρων - άντρες και γυναίκες κανονικού βάρους σώματος, χοντροί ή λεπτοί - και οι οποίοι ήταν προγραμματισμένοι να εκτελούν 72 συγκεκριμένες κινήσεις από το να χοροπηδάνε μέχρι να χειροκροτούν. Ψηφιακή τεχνολογία προσέφερε επίσης μια οπτική σάρωση στη σκηνή όπου ο Κουασιμόδος σπάει τις αλυσίδες, τρέχει γύρω από το ναό και αιωρείται πάνω από την πλατεία για να σώσει την Εσμεράλδα.
Μουσική
Έχοντας δουλέψει στην ταινία Ποκαχόντας για ένα χρόνο, οι Άλαν Μένκεν και Στίβεν Σβαρτζ, σύμφωνα με τον Σβαρτζ, είχαν πολλές προτάσεις για να δουλέψουν σε ταινίες αλλά διάλεξαν να δουλέψουν στην Παναγία των Παρισίων γιατί τους τράβηξαν τα υποκείμενα θέματά της για την κοινωνία των απόκληρων αλλά και η προσπάθεια του Κουασιμόδου να ελευθερωθεί από την ψυχολογική καταπίεση του Φρόλο.
Η ταινία έχει πολλά μουσικά μοτίβα κατά τη διάρκειά της, τα οποία «χαιρετούν» μπαίνοντας και βγαίνοντας μέσα σε κομμάτια μουσικής και έχοντας ποικίλες χροιές ανάλογα με τη δράση και την ιστορία της ταινίας στο συγκεκριμένο σημείο. Το soundtrack της ταινίας περιλαμβάνει κομμάτια σε σύνθεση του Άλαν Μένκεν και τραγούδια σε στίχους των Άλαν Μένκεν και Σβαρτζ. Τα τραγούδια τα οποία περιλαμβάνονται σε αυτό είναι: «Στα σκαλιά της Παναγιάς» (The Bells of Notre Dame) για τον Κλοπίνο, «Φεύγω» (Out There) για Κουασιμόδο και Φρόλο, «Τζουμ Τριάλα» (Topsy Turvy) επίσης για τον Κλοπίνο, «Η Προσευχή της Εσμεράλδας» (God Help the Outcasts) για την Εσμεράλδα, «Λάμψη του Ουρανού/Σκοτάδι του Άδη» (Heaven's Light/Hellfire) για Κουασιμόδο, Ιερέα και Φρόλο, «Είσαι τυπάς» (A Guy Like You) για τα γκαργκόιλ και «Η Αυλή των Θαυμάτων» (The Court of Miracles) για τον Κλοπίνο και τους τσιγγάνους.
Τρία τραγούδια που γράφτηκαν για την ταινία απορρίφθηκαν και δεν προστέθηκαν στην εξέλιξη της ιστορίας. Οι Τρουσντεϊλ και Γουάις δεν ήταν βέβαιοι για το ποιο μουσικό κομμάτι θα ήταν κατάλληλο για την τρίτη πράξη, παρόλο που οι Μένκεν και Σβαρτζ έγραψαν δυο ερωτικά τραγούδια, «Σε ένα μέρος θαυμάτων» (In a Place of Miracles) και «Όσο υπάρχει φεγγάρι» (As Long as There's a Moon), για την Εσμεράλδα και τον Φοίβο. Ο Τρουσντεϊλ και ο Γουάις ένιωθαν ότι το τραγούδι θα αφαιρούσε από τον Κουασιμόδο τον πρωταγωνιστικό ρόλο και τελικά αποφάσισαν να τραγουδάει ο Κλοπίνος κατά τη διαδρομή του Κουασιμόδου και του Φοίβου στην εκτέλεσή τους επειδή βρήκαν το κρησφύγετο των τσιγγάνων. Οι Μένκεν και Σβαρτζ έγραψαν επίσης και το τραγούδι «Όταν» (Someday) το οποίο αρχικά προοριζόταν για την ταινία, αλλά οι σκηνοθέτες επιθυμούσαν ένα θρησκευτικό τραγούδι να ακουστεί μέσα στον ναό κι έτσι το «Όταν» μεταφέρθηκε στους τίτλους τέλους της σειράς. Το R&B συγκρότημα All-4-One ηχογράφησε το τραγούδι για τους τίτλους τέλους για την κυκλοφορία της ταινίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, και για την κυκλοφορία της ταινίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, το τραγούδι ηχογραφήθηκε από το Βρετανικό R&B γυναικείο συγκρότημα Eternal. Ο Λουίς Μιγκέλ ηχογράφησε μια ισπανική εκδοχή του τραγουδιού για την κυκλοφορία της ταινίας στη Λατινική Αμερική, η οποία έκανε μεγάλη επιτυχία.
Λίστα κομματιών
thumb|250px|right|Εξώφυλλο του ελληνικού soundtrack
Θέματα
Η Παναγία των Παρισίων καταπιάνεται με αρκετά θέματα, συμπεριλαμβανομένου την βρεφοκτονία, τη λαγνεία, την καταδίκη και την αμαρτία. Ένα από τα πιο σημαντικά είναι η πίστη σε ένα Θεό που αγαπά και συγχωρεί. Επίσης, σύμφωνα με τον Μαρκ Πίνσκι, υπονοεί μια «καταδίκη των αμβλώσεων, της ευθανασίας και του ρατσισμού, καθώς και την ηθική αντίσταση στη γενοκτονία».
Η Παναγία των Παρισίων ήταν η πρώτη - και η μόνη - μεγάλου μήκους ταινία της Disney που είχε εστιάσει σε παραδοσιακή θρησκευτική πίστη: τη θρησκευτική μεταρρύθμιση. Στην πραγματικότητα, οι λέξεις «Θεός», «Κύριος» και «Κόλαση» εμφανίζονται στη συγκεκριμένη ταινία περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Το Ευαγγέλιο κατά την Disney εξηγεί ότι «είναι η εκκλησία...η οποία διαμεσολαβεί ή επιχειρεί να διαμεσολαβήσει μεταξύ αυτής και του κακού με τις κακές προθέσεις του». Η δημιουργική ομάδα και τα στελέχη του στούντιο ήρθαν αντιμέτωποι με ποικίλα θέματα, ειδικά με αυτά που σχετίζονταν με θρησκευτικό περιεχόμενο, «για την αδυναμία τους να υπερασπιστούν τους φτωχούς και τους αδύναμους» και την ανησυχία ότι η ιστορία ήταν «πολύ αμφισβητούμενη». Η Deconstructing Disney σημειώνει ότι το στούντιο «προσέγγισε το όνομα του Θεού σχεδόν με Εβραϊκό ζήλο (κάτι που δεν θα έπρεπε ποτέ να ειπωθεί) ωστόσο εδώ γίνεται επίκληση κατά τρόπο ευσεβή και με πουριτανισμό». Πολλά από τα τραγούδια υιοθετήθηκαν από γνήσιες Λατινικές προσευχές και ψαλμωδίες, όπως το «Σκοτάδι του Άδη» (Hellfire), το οποίο χρησιμοποιεί τη μορφή της Τριαινοειδούς μάζας των Ευχαριστιών ως αντισταθμιστική μελωδία. Ο συνεταιρισμός της Εκκλησίας με μια μορφή κακής ηγεσίας από έναν άνθρωπο ο οποίος είναι «[ένας θρησκευτικός αρχηγός] σχεδόν με όλες τις απόψεις εκτός από τον τίτλο» «υπονοεί μια εκκλησία η οποία είναι αναποτελεσματική αν όχι γεμάτη κακία», ίδια κριτική που έδωσε και ο Ουγκώ στο μυθιστόρημά του. Το Ευαγγέλιο κατά την Disney περιλαμβάνει μια φράση που λέει: «θρησκεία... εμφανίζεται ως μια ανίκανη, άνευ σημασίας καρικατούρα [και] η Disney αρνείται να παραδεχτεί ένα σημαντικό λόγο για τη θρησκεία». Σε ένα σημείο, ο ιερέας λέει στην Εσμεράλδα, «Δεν μπορείς να διορθώσεις όλα τα κακά αυτού του κόσμου από μόνη σου...ίσως υπάρχει κάποιος εδώ μέσα που μπορεί» αναφερόμενος στον Θεό. Αυτό αμφισβητεί τη δύναμη των θρησκευόμενων ανθρώπων να δημιουργήσουν πραγματικά έναν κόσμο ηθικό και ευτυχισμένο.
Είναι ότι πολλοί το βλέπουν ως μια επίθεση στο Χριστιανικό Δίκαιο, εξαιτίας του δυνατού θέματος της «θρησκευτικής και ηθικής υποκρισίας» - θρησκευτικές φιγούρες κάνουν ανήθικα πράγματα στο όνομα της θρησκείας. Ο Φρόλο είναι μια σύνθετη φιγούρα η οποία είναι διχασμένη ανάμεσα «στο καλό και στο κακό, την αγνότητα και τη λαγνεία». Ενώ η εκκλησία εκπροσωπεί «το πνεύμα του Χριστιανικού Θεού», αυτό αντιπαρατίθεται από τις σκληρές πράξεις και κρίσεις του Φρόλο, ο οποίος ισχυρίζεται ότι κάνει το έργο του Θεού. Το Ευαγγέλιο κατά την Disney εξηγεί ότι «ενώ ο στόχος του Φρόλο είναι να εξαγνίσει τον κόσμο από το κακό και την αμαρτία, σύμφωνα με το τραγούδι στην αρχή της ταινίας, 'είδε παντού διαφθορά εκτός στον ίδιο'». Επειδή «σκοτώνοντας τη γυναίκα στα σκαλιά της εκκλησίας έθεσε την ψυχή του σε θανάσιμο κίνδυνο», πρέπει να πάρει υπό την προστασία του το παιδί και να το φροντίσει ως εκκλησιαστική ποινή για τον ίδιο. Ακόμη και τότε, απαλλάσσει τον εαυτό του από την πράξη του φόνου ισχυριζόμενος ότι «ο Θεός δουλεύει με μυστήριο τρόπο» και συλλογίζεται κατά πόσον «το παιδί μπορεί να του φανεί χρήσιμο μια μέρα». Κατά τη διάρκεια της «Προσευχής της Εσμεράλδας» (God help the outcasts), η Εσμεράλδα επισημαίνει ότι ο Ιησούς - στο όνομα του οποίου θρησκευόμενοι άνθρωποι όπως ο Φρόλο καταδιώκουν και υποτάσσουν «παιδιά του Θεού» - ήταν στην πραγματικότητα και αυτός ένας απόκληρος.
Η ταινία κριτικάρει επίσης το υλισμό. Όταν η Εσμεράλδα προσεύχεται «περπατά σε αντίθετη κατεύθυνση από τους πιο εύπορους προσκυνητές οι οποίοι προσεύχονται για υλικά αγαθά και επίγειες ανταμοιβές». Κυριολεκτικά ένας μηχανισμός που συμπεριλήφθηκε στο τραγούδι για να αντιπαραλάβει την ειρωνεία το πως οι πλούσιοι πολίτες προσεύχονται για περισσότερο πλούτο, φήμη και δόξα ενώ η πάμπτωχη Εσμεράλδα προσεύχεται για τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους.
Υποδοχή & Κυκλοφορία
Το 1994, η ταινία προγραμματίστηκε να κυκλοφορήσει τα Χριστούγεννα του 1995, αλλά «σπρώχθηκε» για να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 1996. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 19 Ιουνίου 1996 στο Σούπερντομ στη Νέα Ορλεάνη, όπου προβλήθηκε σε έξι τεράστιες οθόνες. Μια παρέλαση προηγήθηκε της πρεμιέρας στη Γαλλική Συνοικία της Νέας Ορλεάνης, ξεκινώντας από το Τζάκσον Σκουέαρ χρησιμοποιώντας άρματα και μέλη του καστ από το Walt Disney World. Η ταινία κυκλοφόρησε παγκοσμίως δυο μέρες αργότερα.
Προώθηση
Ως μέρος της προώθησης, η Walt Disney Records κυκλοφόρησε δύο εκατομμύρια προϊόντα, συμπεριλαμβανομένου τραγούδια καραόκε σε βίντεο, soundtracks καθώς και μια έκδοση της ταινίας σε βιβλίο, «Διαβάστε μαζί» (My First Read Along), στοχεύοντας δημογραφικά τα μικρά παιδιά. Κατά την κυκλοφορία της ταινίας, Η Παναγία των Παρισίων συνοδεύτηκε από εμπορική καμπάνια μεγαλύτερη των $40 εκατομμυρίων με διαφημιστικά μαζί με εταιρίες όπως οι Burger King, Payless Shoes, Nestle και Mattel. Μέχρι το 1997, η Disney εισέπραξε κατά προσέγγιση $500 εκατομμύρια κέρδος από την ταινία και τα προϊόντα προώθησης που βασίζονταν σε αυτήν.
Box Office
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, η ταινία πήρε τη δεύτερη θέση σε αριθμό εισιτηρίων πίσω από την ταινία Eraser, βγάζοντας ακαθάριστα $21.3 εκατομμύρια. Μια νέα στρατηγική πώλησης εισιτηρίων όπου η Disney περιελάμβανε πωλήσεις από τα δικά της καταστήματα παγκοσμίως, πρόσθεσαν περίπου $1 εκατομμύριο στις εισπράξεις. Παρόλα αυτά, σε σύγκριση με την Ποκαχόντας, η οποία έβγαλε ακαθάριστα $29 εκατομμύρια την προηγούμενη χρονιά, ο πρόεδρος Ντικ Κουκ της Buena Vista Pictures Distribution υπερασπίστηκε τις εισπράξεις αναφερόμενος στις εισπράξεις της ταινίας Η Πεντάμορφη και το Τέρας, η οποία προβλήθηκε στις μισές αίθουσες σε σχέση με την Παναγία των Παρισίων και έβγαλε ακαθάριστα περίπου $9 εκατομμύρια. Εκτός Αμερικής, μέχρι τον Δεκέμβριο του 1996, η ταινία έγινε η δέκατη πέμπτη ταινία εκείνης της χρονιάς που εισέπραξε περισσότερα από $100 εκατομμύρια ακαθάριστα ξεπερνώντας τις εγχώριες εισπράξεις, και συνέχισε μέχρι τα $200 εκατομμύρια. Η ταινία τελικά κατέληξε να εισπράξει λίγο περισσότερο από $100 εκατομμύρια εγχώρια και πάνω από $325 εκατομμύρια παγκοσμίως, φέρνοντάς την στην πέμπτη θέση ταινιών με τις περισσότερες εισπράξεις για το 1996.
Κριτική
Η ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes έδωσε στην ταινία 73% θετική κατάταξη βασιζόμενη σε 51 κριτικές με την πλειοψηφία αυτών να δηλώνει «Η υιοθέτηση από την Disney του κλασσικού έργου του Βίκτωρος Ουγκώ στην οθόνη είναι εντυπωσιακά άνιση, αλλά τα δυνατά οπτικά, τα σκοτεινά θέματα και τα μηνύματα ανοχής την κάνουν μια πιο σοφιστική, για ένα μέσο παιδί, ταινία». Ο κριτικός Ρόγκερ Έμπερτ των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 4 αστέρια αποκαλώντας την «την καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney από την κυκλοφορία της Πανέμορφης και του Τέρατος - μια στροβιλιστική, ανεβαστική, συναρπαστική ιστορία με μηνύματα που αγγίζουν την καρδιά τα οποία προκύπτουν μέσα από την κωμωδία και το τραγούδι». Στην κριτική του για τους Chicago Tribune, ο Τζιν Σίσκελ βαθμολόγησε την ταινία με 3,5/4 περιγράφοντας την ως «μια απροσδόκητα συναισθηματική, απλοποιημένη εκδοχή του μυθιστορήματος του Ουγκώ» με «αποτελεσματικά τραγούδια και, ναι, καλαίσθητο χιούμορ». Ο Όουεν Γκλέιμπερμαν του Entertainment Weekly βαθμολόγησε την ταινία με Α στην κριτική του και την ονόμασε: «η καλύτερη 'σοβαρή' ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney σε μια πολύπλεκτη εποχή [...] ένα παραμύθι περικυκλωμένο με συναισθήματα το οποίο ισορροπεί τη σκοτεινότητα και τη συναισθηματικότητα, το πάθος και τον θρίαμβο, με μυστηριώδη χάρη».