cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωτεινός Ρεθύμνου
Ιστορικά στοιχεία
Στην απογραφή του 1881 το Φωτεινού υπαγόταν στον δήμο Χρωμοναστηρίου και κυρίως μουσουλμανικό πληθυσμό, με 2 Χριστιανούς και 134 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 40 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Βρυσιναίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται υπαγόμενο στον αγροτικό δήμο Κούμων Το 1925, ο Φωτεινός προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρμένων, στην Επαρχία Ρεθύμνης, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στο δήμο Ρεθύμνης.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στη νοτιοανατολική άκρη του χωριού βρίσκεται βενετσιάνικη κρήνη του 17ου αιώνα. Η κρήνη φέρει ανάγλυφο διάκοσμο με ρόδακες, φύλλα, έλικες και γιρλάντες στις δύο πλευρές. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα έλαβαν χώρα διάφορες παρεμβάσεις οι οποίες αλλοίωσαν τη μορφή του μνημείου, όπως η προσθήκη τσιμεντένιας γούρνας, σωλήνων, τοποθέτηση επιχρίσματος από σκυρόδεμα στο κάτω τμήμα της πρόσοψης και η δημιουργία ενός μικρού δωματίου με τσιμεντένια οροφή στη στενή πλευρά της κρήνης. Το μνημείο επανήλθε στην πρωτύτερη κατάσταση μετά από εργασίες αναστήλωσης το 1997.
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος αναφέρεται από τον Τζουζέπε Γκερόλα ότι είναι τοιχογραφημένος, με παράσταση της Ανάστασης. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και κτισμένος σε δύο φάσεις, με την προσθήκη δυτικής επέκτασης του αρχικού ναού. Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Αγία Φωτεινή. Άλλοι ναοί στην περιφέρεια του χωριού περιλαμβάνουν το ναό του Τιμίου Σταυρού και τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Αντωνίου, ο οποίος χρησιμοποιεί για βόρειο τοίχο τον φυσικό βράχο.
Παραπομπές
φωτεινος Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Εξάλοφος Τρικάλων
Ο Εξάλοφος είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Ο Εξάλοφος βρίσκεται ανατολικά του όρους Κόζιακας σε υψόμετρο 125 μέτρα και σε απόσταση περίπου 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Τρίκαλα, ανάμεσα στο Δίλοφο (ΒΔ.), το Δενδροχώρι (Β.) και το Ελευθεροχώρι (ΝΑ.). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928, με την παλιά ονομασία Κωσταρελέϊκα να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δενδροχωρίου. Το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963 μετονομάστηκε σε Εξάλοφος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Δενδροχώρι και τα Ματσουκιώτικα, αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 140 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2001
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που προβλήθηκαν το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Η χαρούμενη επιστήμη
Η Χαρούμενη Επιστήμη (γερμ: Die fröhliche Wissenschaft) είναι έργο του Φρίντριχ Νίτσε.
Περιεχόμενα βιβλίου
Σύμφωνα με τον Νίτσε, οι φιλόσοφοι δεν είναι ελεύθεροι να χαράξουν μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ ψυχής και σώματος, ψυχής και πνεύματος. Το να ζούμε σημαίνει να μετατρέπουμε σταδιακά ό,τι μας κάνει φως και φλόγα. Μόνο τα μεγάλα βάσανα είναι ο τελευταίος ελευθερωτής του πνεύματος.
Ο συγγραφέας για το εργό
Η χαρούμενη επιστήμη είναι τα σατουρνάλια του πνεύματος που αντιστάθηκε υπομονετικά σε μια τρομερά μακροχρόνια καταπίεση -υπομονετικά, αυστηρά, ψύχραιμα, χωρίς να λυγίσει, αλλά χωρίς να τρέφει ψευδαισθήσεις - και που τώρα καταλαμβάνεται αμέσως από την ελπίδα, την ελπίδα για υγεία, τη μέθη της ανάκαμψης. Τι θαύμα, λοιπόν, αν συγχρόνως αποκαλυφθούν πολλά ασύνετα και ανόητα, πολλή παιχνιδιάρικη τρυφερότητα, σπαταλημένη ακόμη και σε τέτοια προβλήματα που έχουν αγκαθωτό δέρμα και που δεν νοιάζονται για κανέναν πειρασμό και δέλεαρ.
Ολόκληρο αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά μια χαρά μετά από μια μακρά αποχή και ανικανότητα, η χαρά της επιστροφής δύναμης, η αφύπνιση της πίστης στο αύριο και το μεθαύριο, μια ξαφνική αίσθηση και προαίσθηση του μέλλοντος, κοντινές περιπέτειες, νέες θάλασσες, πρόσφατα επιτρεπόμενες, ξανά επιτρεπόμενοι στόχοι.
Κυνόπολις
thumb|Χάρτης της Αρχαίας Αιγύπτου
Κυνόπολις (δηλ. πόλη του σκύλου) ήταν το ελληνιστικό τοπωνύμιο για δύο πόλεις στην Αρχαία Αίγυπτο. Τόσο η άνω Κυνοπόλις όσο και η κάτω Κυνόπολις ήταν επισκοπές στα χριστιανικά χρόνια.
Άνω Κυνόπολις
Κυνόπολις ήταν το ελληνικό όνομα για την αρχαία αιγυπτιακή πόλη Χαρνταΐ στο δέκατο-έβδομο νομό της Άνω Αιγύπτου, ήταν η τοποθεσία της λατρείας του Ανούβιδος, μιας θεότητας με μορφή κυνοειδούς. Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, η πόλη βρισκόταν σε ένα νησί στο ποτάμι. Ο σύγχρονος οικισμός του Ελ Κάις βρίσκεται τώρα στην περιοχή. Ο νομός της Κυνοπόλεως εκτεινόταν και στις δύο όχθες του Νείλου.
Ένα νεκροταφείο για σκύλους ανακαλύφθηκε στην απέναντι όχθη του Νείλου κοντά στην Αμάθα. Οι γειτονικές πόλεις ήταν αντίπαλες σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο οποίος έγραψε (Περὶ Ἴσιδος, 72) ότι όταν ένας κάτοικος της Κυνοπόλεως έτρωγε ψάρια Οξύρρυγχους, ο λαός της Οξυρρύγχου άρχισε να επιτίθεται σε σκύλους για εκδίκηση, με αποτέλεσμα έναν μικρό εμφύλιο πόλεμο.
Η Κυνόπολις καταστράφηκε από τον αντιβασιλέα της Νουβίας Πανέχσι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή ΙΑ': οι επιζώντες είχαν υποδουλωθεί.
Η επισκοπή, η οποία κατέστη αόριστη υπό το Ισλάμ, αποκαταστάθηκε θεωρητικά το 1933 ως Λατινική Καθολική τιτουλάρια επισκοπή. Ονομάστηκε Κυνόπολις εν Αιγύπτω. Η επισκοπική έδρα ήταν κενή για αρκετές δεκαετίες, έχοντας τους ακόλουθους κατεστημένους, απ' αμφοτέρων από τους κατώτερους (επισκοπικούς) βαθμούς:
Κάτω Κυνόπολις
Υπήρχε μια δεύτερη Κυνόπολις, που αναφέρεται ως Κάτω Κυνόπολις ή Cynum, η οποία βρισκόταν στο νομό Βουσίριδος στην Κάτω Αίγυπτο (δέλτα του Νείλου), τώρα το σύγχρονο Μένιετ εμπν Κάσιμπ. Ήταν αναπληρώτρια επισκοπή της Οξυρρύγχου, η Μητροπολιτική Αρχιεπισκοπή και επαρχιακή πρωτεύουσα της ύστερης ρωμαϊκής επαρχίας Αρκαδίας Αιγύπτου.
Η επισκοπή αποκαταστάθηκε θεωρητικά το 1922 ως Λατινική Καθολική τιτουλάρια επισκοπή υπό το όνομα Κυνόπολις. Το 1933 το όνομά της μετατράπηκε σε Κυνόπολις εν Αρκαδία. Η επισκοπική έδρα ήταν κενή για αρκετές δεκαετίες. Οι κατεστημένοι από το 1922 έως το 1968 ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Αίγυπτο
Σενγκ Σικάι
Ο Σενγκ Σικάι (盛世才, 3 Δεκεμβρίου 1895 – 13 Ιουλίου 1970) ήταν Κινέζος στρατιωτικός που κυβέρνησε από το 1933 έως το 1944 την επαρχία Σιντσιάνγκ. Η άνοδος του στην εξουσία ξεκίνησε με πραξικόπημα το 1933, όταν διορίστηκε ντουμπάν ή ο στρατιωτικός διοικητής του Σιντσιάνγκ. Η κυβέρνησή του στο Σιντσιάνγκ χαρακτηριζόταν από στενή συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση, επιτρέποντας στους Σοβιετικούς να έχουν εμπορικό μονοπώλιο και δικαίωμα εκμετάλλευσης πόρων, γεγονός που έκανε το Σιντσιάνγκ σοβιετική μαριονέτα. Η σοβιετική εποχή έληξε το 1942, όταν ο Σενγκ προσέγγισε την εθνικιστική κινεζική κυβέρνηση, αλλά εξακολουθούσε να κατέχει μεγάλη δύναμη στην επαρχία. Απολύθηκε από το αξίωμα το 1944 και ονομάστηκε Υπουργός Γεωργίας και Δασών. Η αυξανόμενη εχθρότητα εναντίον του οδήγησε την κυβέρνηση να τον απολύσει και να το διορίσει σε στρατιωτική θέση. Στο τέλος του κινεζικού εμφύλιου πολέμου, ο Σενγκ διέφυγε από την ηπειρωτική Κίνα στην Ταϊβάν με το υπόλοιπο Κουομιντάνγκ.
Ήταν εθνοτικός Κινέζος Χαν,. Γεννήθηκε στο Καϊγιουάν της Μαντζουρίας σε μια αγροτική οικογένεια στις 3 Δεκεμβρίου 1895.
Χιουάζ Ντοσπάνοβα
Η Χιουάζ Καϊρκίζι Ντοσπάνοβα  (Хиуаз Каировна Доспанова, Хиуаз Қайырқызы Доспанова; 15 Μαΐου 1922 – 20 Μαΐου 2008) ήταν  πιλότος και πλοηγός από το Καζακστάν, που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο 588ο Σύνταγμα Νυχτερινών Βομβαρδιστικών, με το παρατσούκλι "Μάγισσες της νύχτας". Εκτός από το ότι ήταν η πρώτη γυναίκα αξιωματικός του Καζακστάν στη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία, ήταν η μόνη γυναίκα του Καζακστάν, που υπηρέτησε στις «Μάγισσες της νύχτας». Παρά το γεγονός ότι υπέστη πολλαπλά κατάγματα στα πόδια της σε μια σύγκρουση εδάφους το 1943, επέστρεψε στην ενεργό δράση και συνέχισε να συμμετέχει σε εξορμήσεις παρά τις συστάσεις του γιατρού. Της απονεμήθηκε τελικά ο τίτλος Ήρωας του Καζακστάν το 2004 για την επιμονή της.
Νεανικά χρόνια
Γεννημένη στο Ατιράου, το σημερινό Καζακστάν, από την παιδική της ηλικία ονειρευόταν να γίνει πιλότος. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πιστοποιήθηκε ως έφεδρος πιλότος. Όταν ξεκίνησε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, έκανε αίτηση στην Ακαδημία Πολεμικής Αεροπορίας Ζουκόφσκι στη Μόσχα, αλλά η αίτησή της απορρίφθηκε, επειδή η ακαδημία ήταν μόνο για άνδρες. Γι' αυτό επέλεξε να μπει στο ιατρικό ινστιτούτο το 1941.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Όταν άκουσε για τα πρόσφατα συγκροτημένα συντάγματα αεροπορίας αποκλειστικά για γυναίκες, που διοικούσε η Μαρίνα Ράσκοβα, έκανε αίτηση στο κολέγιο αεροπορίας στο Σαράτοφ. Το 1942 τοποθετήθηκε στο 588ο σύνταγμα βομβαρδιστικών νύχτας υπό τη διοίκηση της έμπειρης πιλότου Γεβντοκία Μπερσάνσκαγια. Στη μονάδα απονεμήθηκε αργότερα ο χαρακτηρισμός Φύλακες και μετονομάστηκε σε 46ο Νυχτερινό Βομβαρδιστικό Σύνταγμα Αεροπορίας Φρουρών.
Κατά την προσγείωση μετά από μια αποστολή την 1η Απριλίου 1943, το Polikarpov Po-2 της Ντοσπάνοβα και η πιλότος Γιουλία Πάσκοβα χτυπήθηκαν από το αεροπλάνο της Πωλίνας Μακαγκόν και της Λυδίας Σβιστούνοβα. Και οι δύο πιλότοι του άλλου αεροπλάνου σκοτώθηκαν κατά την συντριβή και η Πάσκοβα πέθανε κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Η Ντοσπάνοβα θεωρήθηκε νεκρή, αφού δεν κουνήθηκε για λίγο, αλλά οι νοσοκόμες συνειδητοποίησαν τελικά ότι ήταν ακόμα ζωντανή, επειδή δεν έδειχνε σημάδια ωχρότητας πολύ καιρό αφότου υπέθεσαν ότι ήταν νεκρή, έτσι υποβλήθηκε σε μια σειρά χειρουργικών επεμβάσεων για αρκετές ημέρες. Τα πόδια της εμφάνισαν γάγγραινα, αλλά ένας γιατρός αρνήθηκε να ακρωτηριάσει τα πόδια της, λέγοντας ότι θα τα χρειαζόταν. Η Ντοσπάνοβα χρειάστηκε να φοράει γύψο και στα δύο της πόδια για εβδομάδες και περπάτησε με μπαστούνι αρκετή ώρα μετά την αφαίρεση των γύψων. Έξι μήνες αργότερα επέστρεψε στη μονάδα της, αλλά σύντομα προήχθη, για να εργαστεί ως επικεφαλής επικοινωνίας του συντάγματος, καθώς συνέχισε να δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει τα πόδια της, με αποτέλεσμα να χρειάζεται βοήθεια, για να μπει και να βγει από το αεροσκάφος. Ωστόσο, εξακολουθούσε να πετούσε ως πλοηγός σε αποστολές μάχης και κατέγραψε περίπου 300 εξόδους μέχρι το τέλος του πολέμου, λαμβάνοντας μέρος στις μάχες σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου του Καυκάσου, του Κουμπάν, του Ταμάν, της Κριμαίας, της Πολωνίας και της Γερμανίας.
Μεταπολεμική περίοδος
Αρχικά η Ντοσπάνοβα σκέφτηκε να επιστρέψει στην ιατρική σχολή, αλλά αφού συνάντησε τον πρώτο γραμματέα της περιφερειακής επιτροπής του κόμματος του Δυτικού Καζακστάν, Μιναϊντάρ Σαλίν, αποφάσισε να εργαστεί για το κομμουνιστικό κόμμα. Κατείχε διάφορες θέσεις στην κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της γραμματέας του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΣΣΔ Καζακστάν. Αφού συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα λόγω της κακής υγείας της, έζησε στο Αλμάτι, όπου πέθανε στις 20 Μαΐου 2008.
Αναγνώριση
Ένα παγοδρόμιο και το Embraer 190 της Air Astana φέρουν το όνομά της. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Ατιράου πήρε το όνομά της προς τιμήν της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ
Η Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ - (Wellcome library)  ιδρύθηκε με την συλλογή που σχηματίστηκε από τον Σερ Χένρι Γουέλκαμ (1853–1936), του οποίου ο προσωπικός πλούτος του επέτρεψε να δημιουργήσει μια από τις πιο φιλόδοξες συλλογές του 20ου αιώνα. Το ενδιαφέρον του Χένρι Γουέλκαμ ήταν η ιστορία της ιατρικής με την ευρεία έννοια και περιλάμβανε θέματα όπως η αλχημεία ή η μαγεία, αλλά και η ανθρωπολογία και η εθνογραφία. Από τον θάνατο του Χένρι Γουέλκαμ το 1936, το Γουέλκαμ Trust είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση της συλλογής της Βιβλιοθήκης και τη χρηματοδότηση των αποκτήσεών της.
Ιστορία
Ο Χένρι Γουέλκαμ ασχολήθηκε σοβαρά με τη συλλογή βιβλίων στα τέλη της δεκαετίας του 1890, με τη βοήθεια αντιπρόσωπων και εμπόρων, και ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για να συλλέξει οτιδήποτε μπορούσε να βρεθεί. Η πρώτη σημαντική είσοδος του Γουέλκαμ στην αγορά ήταν στη δημοπρασία της Βιβλιοθήκης Ουίλιαμ Μόρις το 1898, όπου ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής, και απέκτησε περίπου το ένα τρίτο των εκθεμάτων. Ένα από τα δυνατά σημεία της βιβλιοθήκης του ήταν ευρεία κάλυψη των γλωσσών και των παραδόσεων μια και τα ενδιαφέροντά του ήταν πολυποίκιλα. Σημαντικές συλλογές που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου περιελάμβαναν τη βιβλιοθήκη του Τζόσεφ Φρανκ Πέιν, ιατρικού ιστορικού και του βιβλιοθηκονόμου του Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρών, που αγοράστηκε το 1911, και το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιοθήκης του ιστορικού του Μονάχου Ερνστ Ντάρμστενττερ, που αγοράστηκε το 1930.
Με τον θάνατο του Χένρι Γουέλκαμ, το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας και της συλλογής του κληροδοτήθηκε σε ένα σώμα διαχειριστών, το οποίο σχημάτισε το Γουέλκαμ Τραστ. Το κύριο καθήκον τους ήταν να χρησιμοποιούν το εισόδημα που παρήγαγε το καταπίστευμα για την υποστήριξη της συνεχιζόμενης βιοϊατρικής έρευνας, αλλά ήταν επίσης υπεύθυνοι για την προώθηση της μελέτης του ιατρικού ιστορικού μέσω της φροντίδας και της συντήρησης των συλλογών. Ξεκίνησε λοιπόν ένα πρόγραμμα ταξινόμησης και εξορθολογισμού, το οποίο διήρκεσε όλη τη δεκαετία του 1940 και μετά.Τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα η βιβλιοθήκη παρουσίαζε μια συνεχόμενη ανάπτυξη και εξέλιξη. Μια σημαντική προσθήκη κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν η αγορά χειρογράφων και περίπου 10.000 έντυπων βιβλίων από τη Βιβλιοθήκη της Ιατρικής Εταιρείας του Λονδίνου.
Ονοματολογία
Η Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ άλλαξε όνομα αρκετές φορές. Στις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν γνωστή, επίσημα και ανεπίσημα, ως "Βιβλιοθήκη Αναφοράς Γουέλκαμ" (1930), "Ερευνητική Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ" (έως 1941), "Ιατρικό Μουσείο και Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ" (έως 1968), " Βιβλιοθήκη Ιστορικών Ιατρικών Ερευνών Γουέλκαμ" (τέλη της δεκαετίας του 1960 και αρχές της δεκαετίας του 1970), "Γουέλκαμ Ινστιτούτο και (αργότερα "για την ") Ιστορία της Ιατρικής", "Γουέλκαμ Βιβλιοθήκη Ινστιτούτου " (1980), "Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ για την Ιστορία και την Κατανόηση της Ιατρικής» (αρχές της δεκαετίας του 2000).
Οι δραστηριότητες του Γουέλκαμ Τραστ γύρω από την ιστορία της ιατρικής και τη δημόσια κατανόηση της επιστήμης είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το 1998 ένα νέο Τμήμα Ιατρικής, Κοινωνίας και Ιστορίας. Αναγνωρίζοντας μια ευρύτερη αποστολή από την ιστορία της ιατρικής μόνο, η βιβλιοθήκη αποτελεί σήμερα μέρος της συλλογής Γουέλκαμ και στοχεύει στην προώθηση τόσο της ιστορίας όσο και της κατανόησης της ιατρικής.
Ιατρική Συλλογή
Η Ιατρική Συλλογή περιέχει έντυπα έργα ιατρικής και επιστημονικής βιβλιογραφίας που εκδόθηκαν από τον 15ο αιώνα έως σήμερα, συμπεριλαμβανομένων σπάνιων βιβλίων και εφημερίδων. Η συλλογή περιλαμβάνει χιλιάδες ιατρικές μονογραφίες, ανατομικούς άτλαντες, φαρμακοποιίες και περίπου 20.000 είδη ιατρικών εφημερίδων, καθώς και έναν αυξανόμενο αριθμό ηλεκτρονικών πόρων που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η λαϊκή επιστήμη, η υγεία των καταναλωτών, η πολιτική βιοϊατρικής επιστήμης, η ηθική της έρευνας, η επιστήμη. εκπαίδευση και ενασχόληση του κοινού με την επιστήμη.
Αρχεία και χειρόγραφα
Περιλαμβάνει πολλά αδημοσίευτα ευρωπαϊκά αρχεία που χρονολογούνται από την αρχαιότητα έως τον 20ο αιώνα - τα χειρόγραφα περιέχουν υλικό σε 25 διαφορετικές γλώσσες. Τα σημαντικότερα αρχεία του 20ου αιώνα επικεντρώνονται σε υλικό στα αγγλικά. Περιλαμβάνουν εργασίες από εξέχουσες προσωπικότητες της ιατρικής επιστήμης και συναφείς τομείς (όπως ο Φράνσις Κρικ και η Μέλανι Κλάιν), καθώς και αρχεία από πολλούς και διαφορετικούς οργανισμούς:
Σπάνια συλλογή βιβλίων
Περίπου 60.000 σπάνια βιβλία πριν από το 1851, με 600 αρχέτυπα (βιβλία που τυπώθηκαν πριν από το 1501) και 5000 βιβλία από τον 16ο αιώνα. Αντιπροσωπεύονται όλες οι πτυχές της ιατρικής επιστήμης και πρακτικής και υπάρχουν εκτεταμένες και ποικίλες συμμετοχές σε διάφορα θέματα.
Συλλογές κινούμενων εικόνων και ήχου
Περισσότερες από 4.000 ταινίες και βίντεο και 1.500 κασέτες ήχου που καλύπτουν τις πολλές και ποικίλες πτυχές της ιατρικής: κοινωνικούς και κλινικούς τομείς της επιστήμης, ιστορικά και επίκαιρα θέματα, σωματικές και ψυχολογικές πτυχές της υγείας και της χειρουργικής. Μερικοί από αυτούς τους τίτλους είναι διαθέσιμοι μέσω ενός καναλιού YouTube.
Power nap
μικρογραφία|Σύντομο διάλειμμα από σωματική εργασία Το power nap είναι ένα ειδος σύντομου ύπνου που τερματίζει πριν από την μετάβαση στον βαθύ ύπνο ή ύπνο βραδέων κυμάτων (SWS), με σκοπό να αναζωογονήσει γρήγορα το σώμα. Η έκφραση επινοήθηκε από τον κοινωνικό ψυχολόγο James Maas, από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ.
Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ
Γουέλκαμ Εικόνες
Μια επιλογή εικόνων από τις συλλογές της Βιβλιοθήκης Γουέλκαμ περιλαμβάνονται στη Γουέλκαμ Εικόνες, με εικονογραφημένα χειρόγραφα και σπάνια βιβλία, έργα ζωγραφικής, γκραβούρες και φωτογραφίες. Τον Ιανουάριο του 2014 αυτές οι εικόνες κυκλοφόρησαν με άδεια Creative Commons-Attribution για εμπορική και μη εμπορική χρήση. 97.455 από αυτές τις εικόνες κυκλοφορούν με άδεια CC και έχουν μεταφορτωθεί στο Wikimedia Commons. Η Γουέλκαμ Εικόνες διαθέτει επίσης μια μεγάλη συλλογή εικόνων από κλινικές και βιοϊατρικές εικόνες από Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία, ερευνητικά εργαστήρια και φωτογράφους από όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και πέρα από αυτό. Όλο αυτό το υλικό είναι δωρεάν διαθέσιμό για προσωπική χρήση, ακαδημαϊκή διδασκαλία ή μελέτη, επίσης με άδεια Creative Commons.
Power nap
Χαρακτηριστικά
Ο power nap ύπνος θεωρείται ότι μεγιστοποιεί την απόδοσή του σε σχέση με το χρόνο. Είναι συμπληρωματικό της ολοκληρωμένης ξεκούρασης όταν υπάρχει συσσωρευμένο έλλειμμα ύπνου.
Συνιστάται σε ποικίλες διάρκειες, ξεκινώντας από τα 6 φτάνοντας μέχρι και τα 30 λεπτά. Η μικρή διάρκειά του, είναι για να μην εισαχθούμε στο φυσιολογικό κύκλο ύπνου, χωρίς να προλάβουμε να τον ολοκληρώσουμε. Έπειτα από τις φάσεις του ύπνου Ι και ΙΙ, αν δεν ολοκληρωθεί ο πλήρης κύκλος, μπορεί να οδηγηθεί ο εγκέφαλος σε αδράνεια ύπνου, ένα φαινόμενο όπου αισθάνεται κανείς αδύναμος αποπροσανατολισμένος, και ακόμη περισσότερη υπνηλία απο ότι πριν κοιμηθεί τον διακεκομμένο κύκλο ύπνου. Ο σύντομος ύπνος (10-15 λεπτά, ποικίλει) μπορεί να βελτιώσει την εγρήγορση αμέσως μετά το ξύπνημα, χωρίς να επιφέρει αδράνεια ύπνου.
Βιβλιοθήκη Γουέλκαμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ηνωμένο Βασίλειο Λ
Power nap
Χαρακτηριστικά
Οι άνθρωποι που λαμβάνουν τακτικά power nap μπορεί ανακαλύπτουν τη σωστή διάρκεια που λειτουργεί καλύτερα σε εκείνους, καθώς και ποια είναι τα μέσα, το περιβάλλον, η θέση, και οι συναφείς παράγοντες που βοηθούν σε καλύτερα αποτελέσματα. Κάποιοι μπορεί να προτιμούν να κοιμούνται τακτικά, ακόμη και αν το προγράμματά τους επιτρέπει έναν πλήρη νυχτερινό ύπνο. Ο Mitsuo Hayashi και ο Tadao Hori έχουν δείξει ότι βελτιώνει την πνευματική απόδοση, ακόμη και μετά από έναν πλήρη ύπνο μιας νύχτας. Νέοι αισθητήρες και χρονόμετρα ύπνου είναι διαθέσιμα σε διάφορες φορητές συσκευές, και βοηθούν τους υποστηρικτές των power nap για ύπνο ακριβώς όσο χρειάζονται.
Οφέλη
Ο σύντομος αυτός ύπνος επαναφέρει το σώμα σε εγρήγορση, προωθεί τις επίδοσεις και τη μάθηση. Ακόμα και 30 λεπτά ύπνου μπορεί να είναι σε θέση να αντιστρέψουν την ορμονική επίδραση μιας νύχτα με κακό ύπνο ή να απαλείψουν τη ζημία από τη στέρηση ολοκληρωμένου ύπνου. Μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Ντίσελντορφ διαπίστωσε ότι υπάρχει αξιοθαύμαστη ανάκληση μνήμης όταν ένα άτομο είχε φθάσει μόνο μέχρι 6 λεπτά ύπνου, γεγονός που υποδηλώνει ότι η έναρξη του ύπνου μπορεί να εκκινήσει διεργασίες παγίωσης της μνήμης.
Τονωτικός ύπνος
δεξιά|μικρογραφία|Το coffee nap ένας σύντομος ύπνος μετά από κατανάλωση κάποιου τονωτικού. Ένας σύντομος ύπνος (power nap) μετά από κατανάλωση καφεΐνης ή άλλου διεγερτικού, μπορεί να καταπολέμησει την ημερήσια υπνηλία πιο αποτελεσματικά από ότι ο σύντομος ύπνος ή ο καφές από μόνος του. Ο τονωτικός ύπνος (Coffee nap, caffeine nap, περιστασιακά napuccino) ανακαλύφθηκε από βρετανούς ερευνητές Horn και Reyner, ώστε να είναι πιο αποτελεσματικός από τον κλασσικό ύπνο στη βελτίωση της εγρήγορσης και τη γνωστική λειτουργία. Σε έναν προσομοιωτή οδήγησης και με σειρά από μελέτες, οι Horne και Reyner διερεύνησαν τις αντιδράσεις με κρύο αέρα, ραδιόφωνο, διάλειμμα χωρίς ύπνο, σύντομο ύπνο, χάπι καφεΐνης σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο (placebo). Δοκίμασαν ακόμα έναν power nap αμέσως μετά από σύντομη κατανάλωση καφεΐνη, σε κάποιον με ήπια έλλειψη ύπνου. Ο τελευταίο τρόπος ήταν μακράν ο πιο αποτελεσματικός στη μείωση των ατυχημάτων οδήγησης και υποκειμενικής υπνηλίας, καθώς βοηθά το σώμα να απαλλαγεί από τη χημική ένωση αδενοσίνη που προκαλεί τη νύστα. Η καφεΐνη  χρειάζεται έως και μισή ώρα για να δράσει, ως εκ τούτου, μια σύντομη ανάπαυλα (λιγότερο από 15 λεπτά) δεν θα εμποδιστεί, αν ξεκινήσει αμέσως μετά τον καφέ. Κάποιος δοκιμαστής περιέγραψε ότι ήταν σαν "διπλή δόση ενέργειας", η τονωτική ώθηση της καφεΐνη, και η  εγρήγορση από τον βραχυχρόνιο ύπνο (power nap). Οι μελέτες γίνονται σε ελαφρός άυπνους ανθρώπους και μετά έχουν δοκιμάζονται  στην οδήγησης ενός μηχανοκίνητου οχήματος, αν και δεν έχει μελετηθεί σε ηλικιωμένους πληθυσμούς.
Μοϊνόκ
Το Μοϊνόκ, το οποίο λεγεται επίσης Μουινάκ και Μοϊνάκ (ουζμπεκικά: Mo‘ynoq / Мўйноқ· καρακαλπάκ: Moynaq / Мойнақ· ρωσικά: Муйнак/Μουινάκ), είναι πόλη στο βόρειο Καρακαλπακστάν στο δυτικό Ουζμπεκιστάν. Παλαιότερα ήταν λιμένας, αλλά τώρα πια φιλοξενεί μόνο λίγες χιλιάδες κατοίκους, ο πληθυσμός του Μοϊνόκ μειώνεται απότομα από τη δεκαετία του 1980 λόγω της ύφεσης της Αράλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Μπόρις ντε Μπάλα
Γεννημένος στις 19 Αυγούστου 1903, στο Πετέρβαραντ της Ουγγαρίας, το οποίο σήμερα ανήκει στη Σερβία, ο ντε Μπάλα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Πετς, όπου έλαβε το πρώτο του πτυχίο (1924) και το διδακτορικό του δίπλωμα (1938), καθώς και στο Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd, όπου έλαβε το μεταπτυχιακό του (1932). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Βαλεντίν ντε Μπάλα, ήταν πολιτικός επιστήμονας στο Loyola College στο Μέριλαντ. Γονείς τους ήταν ο Αλαντάρ ντε Μπάλα και η Ντόρα Πολ ντε Μπάλα. Ο Αλαντάρ ήταν πρώην υπουργός Εσωτερικών, μέλος του κοινοβουλίου και διπλωμάτης, υπηρετώντας ως πρέσβης της Ουγγαρίας στο Ζάγκρεμπ.
Ο ντε Μπάλα ήταν ενεργός στους κύκλους των Ούγγρων καθολικών και υπηρέτησε ως εκδότης, συνεκδότης ή συνεργάτης πολλών ουγγρικών καθολικών περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων των Korunk Szava (Η φωνή της εποχής μας, εκδότης από το 1931-1935), Új Kor (Νέα Εποχή), Jelenkor (Η εποχή μας), Nemzeti Újság (Εθνικές Ειδήσεις) και Vigilia (Vigila, αρχισυντάκτης από το 1935-1938). Εισήλθε στην Ουγγρική Υπηρεσία Εξωτερικών το καλοκαίρι του 1939 και υπηρέτησε ως διπλωματικός ακόλουθος πολιτισμού και τύπου στις Βρυξέλλες και τη Μαδρίτη, ως Γραμματέας της Αντιπροσωπείας στη Βέρνη· και μετά ως πρόξενος της Ουγγαρίας στο Παρίσι. Άφησε τη διπλωματική υπηρεσία το 1946 και παρέμεινε στο Παρίσι για έναν χρόνο, προτού μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες με τη σύζυγό του, τη βαρόνη Μέλανι ντε Σουάμπεν-Ντέρναις.
Στην Αμερική, ο ντε Μπάλα δίδαξε Ιστορία στο Loyola College στο Μέριλαντ από το 1947-1948, όπου ήταν γνωστός ως «ο κορυφαίος Ούγγρος καθολικός μυθιστοριογράφος». Στη συνέχεια δίδαξε στο Le Moyne College, ένα κολέγιο ιησουιτών στη Νέα Υόρκη, από το 1948-1958, προτού ενταχθεί στο μεταπτυχιακό τμήμα Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. John's το 1958, όπου ειδικεύτηκε στη διδασκαλία της πνευματικής ιστορίας και της φιλοσοφίας της ιστορίας. Μεταξύ των διδακτορικών φοιτητών που επέβλεψε στο St. John's ήταν ο Φράνσις Ε. Φένερ, ο σεβασμιότατος Τσαρλς Μπ. Κάσινγκ, ο οποίος ήταν πάστορας της καθολικής εκκλησίας Corpus Christi στο Γούντσαϊντ της Νέας Υόρκης και άλλοι. Ο ντε Μπέλα συνταξιοδοτήθηκε το 1973 αφού δίδαξε στο St. John's για δεκαπέντε χρόνια και έγινε ομότιμος καθηγητής.
Ήταν ο συγγραφέας των έργων "A lélek útjai Nyugaton" (1934), "A megsebzett" (1938), "Niczky növendék" (1939), "Brüsszeli napló: 1939-1940" (1940), "Der Verwundete" (1947), "Niké naplója" (1959) και "Traditionalist Warnings and the Limits of Progress in History" (1967). Ο ντε Μπέλα συνεισέφερε δοκίμια στα έντυπα "Commonweal", "Catholic World", "Thought Patterns", "University Bookman", "Cross and Crown" και σε ένα συλλογικό τόμο της ιστορικής σχολής του St. John με τίτλο "Studies in Modern History".
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ούγγροι ιστορικοί Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι
Δώρα Αναγνωστοπούλου
Η Δώρα Αναγνωστοπούλου είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Σπούδασε κοινωνιολογία στην Ιταλία, ενώ το 2003 ξεκίνησε την παρουσίαση πολιτιστικών εκπομπών στην ΕΤ1 (με θέματα τις ταινίες, όπως το μFilm), ενώ τη χρονιά 2010 - 2011 παρουσίασε, μαζί με τη Λένα Αρώνη, την εκπομπή συνεντεύξεων ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Παρουσίασε, επίσης πολιτιστικά φεστιβάλ, ενώ από το 2011 μέχρι το 2013 είχε αναλάβει την παρουσίαση της εκπομπής Odyssey στην ERT World. To 2015 (με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ) επέστρεψε ως παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων της ΕΡΤ1. Το 2019 παραιτήθηκε από την ΕΡΤ, ενώ στις 17 Φεβρουαρίου του 2020 παρουσίασε το πρώτο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του, νέου πια, MEGA Channel, κάτι που συνέχισε την υπόλοιπη χρονιά. Από τον Σεπτέμβριο του 2020 παρουσιάζει το μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του σταθμού, ενώ στις αρχές του 2021 ξεκίνησε την παρουσίαση της εκπομπής έρευνας MEGA Stories.
Πηγές
Δώρα Αναγνωστοπούλου-Mega: Η ηλικία, ο έρωτας με τον σύζυγό της, το Instagram και το βιογραφικό
Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μιλάει στο FTHIS.GR: Η καριέρα στη δημοσιογραφία, το Mega και η οικογένειά της
Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μεγάλωσε με Τρύπες και Μπέργκμαν
Δώρα Αναγνωστοπούλου στο ishow.gr Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Σοφιστής (Πλατωνικός διάλογος)
Ο Σοφιστής είναι ένας διάλογος του Πλάτωνα που εντάσσεται στην τρίτη και τελευταία περίοδο της συγγραφικής του δραστηριότητας, γι’ αυτό και θεωρείται ένα από τα ώριμα βιβλία του. Γράφτηκε περί το 360 π.Χ., ανάμεσα στο δεύτερο και το τρίτο ταξίδι του φιλοσόφου στη Σικελία, και αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, το δεύτερο μέρος της οποίας είναι ο Πολιτικός και το τρίτο μέρος ο Φιλόσοφος, ένας διάλογος που δεν έχει διασωθεί ή ίσως δεν γράφτηκε ποτέ.
Κύριο θέμα αυτού του διαλόγου είναι ο ορισμός τού σοφιστή και, κατά συνέπεια, το κατά πόσον αυτός διαφέρει από τον φιλόσοφο. Διαμέσου του ορισμού επιδιώκεται ταυτόχρονα η απομυθοποίηση των σοφιστών της εποχής και η αποδόμηση της όποιας επίπλαστης αίγλης τους, ενώ προκειμένου να επιτευχθεί ένας ικανοποιητικός ορισμός κρίνεται απαραίτητη η κριτική αναμέτρηση με οντολογικά σημαντικές θεωρίες της εποχής και πρωτίστως με τον μονισμό της Ελεατικής Σχολής και ειδικότερα του Παρμενίδη.
Τα πρόσωπα του διαλόγου
Τα συνδιαλεγόμενα πρόσωπα είναι ο Σωκράτης, ο μαθηματικός Θεόδωρος ο Κυρηναίος, ο ανώνυμος "Ελεάτης ξένος" (οπαδός της Ελεατικής Σχολής) και ο μαθηματικός Θεαίτητος, μαθητής του Θεόδωρου και του Σωκράτη. Είναι αξιοπρόσεχτο ότι ο Σωκράτης, που συνήθως παίζει οδηγητικό ρόλο στους πλατωνικούς διαλόγους, εδώ παραμένει στο περιθώριο και αφήνει την πρωτοκαθεδρία στον Ελεάτη ξένο και στον Θεαίτητο. Έτσι, είναι δύσκολο να αποφασιστεί, ποιο από τα πρόσωπα του διαλόγου εκπροσωπεί τις απόψεις του ίδιου του Πλάτωνα.
Μέθοδος
Βασικό χαρακτηριστικό αυτού του διαλόγου είναι η επιχειρούμενη διαλεκτική μέθοδος και μάλιστα με κύριο στοιχείο της τη διαίρεση των γενικών εννοιών σε ολοένα και ειδικότερες, με στόχο να οδηγηθεί η αναζήτηση στον ορισμό μιας συγκεκριμένης έννοιας. Η διαλεκτική πορεία από κάτι γενικό σε κάτι ειδικότερο ονομάζεται αφαιρετική και βρίσκει την πλήρη εφαρμογή της στον επανειλημμένα επιχειρούμενο προσδιορισμό του σοφιστή. Ορίζεται ως μέθοδος που διαιρεί τα όντα σε γένη, αλλά προσέχει να μην εκλαμβάνει ούτε το ίδιο είδος ως διαφορετικό ούτε το διαφορετικό ως ίδιο (253d).
Ανάλυση περιεχομένου
Πριν αναζητηθεί ο ορισμός του σοφιστή, τίθεται ως υπόδειγμα ο ορισμός μιας ευκολότερης έννοιας: του ψαρά, επειδή κι αυτός όπως και ο σοφιστής είναι ένας τεχνίτης. Οι τέχνες υποδιαιρούνται σε παραγωγικές και κτητικές (219a-c), και ο ψαράς δεν παράγει κάτι αλλά επιχειρεί να αποκτήσει ψάρια, όπως αντίστοιχα ο σοφιστής προσπαθεί να αποκτήσει μαθητές και χρήματα χωρίς να παράγει κάτι. Όσοι επιδιώκουν να αποκτήσουν, υποδιαιρούνται σε όσους συναλλάσσονται (τέτοιοι είναι οι έμποροι) και σε όσους ιδιοποιούνται. Από τους ιδιοποιούμενους πάλι, άλλοι ανταγωνίζονται και άλλοι θηρεύουν (= κυνηγούν) έμψυχα ή άψυχα όντα. Η διαιρετική πορεία που ξεκινά από την τέχνη γενικά για να οδηγηθεί στην τέχνη του ψαρά, μπορεί να σκιαγραφηθεί ως εξής (προχωρώντας κατά τη δεξιά μεριά, όπως λέει ο Ελεάτης ξένος στο 264d: κατὰ τοὐπὶ δεξιά): Οι πρώτες τρεις υποδιαιρέσεις της τέχνης εκλαμβάνονται ως κοινές τόσο στον ψαρά όσο και στον σοφιστή. Εδώ διακρίνεται η ειρωνεία ότι ο σοφιστής εκλαμβάνεται ως κυνηγός, επειδή κυνηγά ανθρώπους. Επιπλέον όμως επιχειρεί να τους (δια)μορφώσει καθιστώντας τους ήμερους, και μάλιστα να τους εμπορευτεί έναντι μισθού αντλώντας από αυτούς χρήματα. Ένας πρώτος ορισμός του σοφιστή περιλαμβάνει λοιπόν και μια σειρά κριτικών θεωρήσεων: ότι είναι ανθρωποθηρία, πιθανοθηρία, ιδιοθηρία, «μισθαρνική, νομισματοπωλική», και κατ’ επίφαση εκπαιδευτική τέχνη που κυνηγά πλούσιους και διάσημους νέους (223b).
Ο προσδιορισμός του σοφιστή έχει και άλλες πτυχές, με τις οποίες δηλώνεται ότι η διαλεκτική δεν πρέπει να αρκείται σε έναν ορισμό, αλλά απαιτεί επανειλημμένη εξέταση του αντικειμένου της. Η δεύτερη προσπάθεια ξεκινά από την αρχική υποδιαίρεση της τέχνης σε παραγωγική και κτητική και προχωρεί ως εξής (224c-d): Σε επιπρόσθετες προσπάθειες αναδεικνύεται ότι η σοφιστική ως ανταγωνιστική τέχνη δεν προωθεί την άμιλλα αλλά τη διαμάχη, και μάλιστα όχι την πάλη σώματος προς σώμα αλλά τη βιαιοπραγία και την αμφισβήτηση. Σε αντίθεση προς τις βραχύλογες (Σωκρατικές) ερωταποκρίσεις η σοφιστική έχει ρητορικό-δικανικό χαρακτήρα κι επιζητά την αντιλογία· όχι όμως τη γόνιμη αντίρρηση, γιατί είναι μια εριστική τέχνη με στόχο την ίδια την έριδα και όχι την αλήθεια.
Από τη διαπίστωση ότι η αλήθεια συμπίπτει με τα πραγματικά όντα, ενώ το ψεύδος και η υποκρισία εκφράζουν όσα δεν είναι, η συζήτηση προχωρεί στο ζήτημα, πώς μπορεί ο σοφιστής να λέει κάτι ανύπαρκτο και να παριστάνει κάποιον που ο ίδιος δεν είναι.
Μέσα από μια –κατά το πλείστο υπαινικτική– αναφορά στους Προσωκρατικούς, στους υλιστές και ιδεαλιστές φιλοσόφους, τίθεται υπό συζήτηση μια ολόκληρη σειρά από έννοιες: η ταυτότητα και η ετερότητα (= διαφορετικότητα) των όντων, η κίνηση και η ακινησία τους, η ύπαρξη και η ανυπαρξία τους, η υλικότητα και η ιδεατότητά τους. Για να εξηγηθεί πάντως ικανοποιητικά το ζήτημα που αφορά το ον και το μη ον δεν χρειάζεται να διερευνηθούν όλες οι έννοιες, διότι αρκεί να ιδωθούν οι πέντε γενικότερες, τα «μέγιστα γένη» (254c): το ον, η κίνηση, η ακινησία (= στάσις), το ταυτό και το διαφορετικό (= θάτερον).
Από τη μεταξύ τους σύγκριση προκύπτει ότι όλες αυτές οι έννοιες είναι κάτι μη ον,  όχι εξαιτίας της δικής τους υφής αλλά καθόσον διαφέρουν από το ον, δηλαδή καθόσον συμμετέχουν στη διαφορετικότητα, ενώ παράλληλα αυτές είναι κάτι αληθινά ον, καθόσον συμμετέχουν στο ον. Όλα όσα δεν είναι το ον, διαφέρουν από αυτό και άρα είναι από κάποια άποψη μη όντα (256d-e): «Η φύση του διαφορετικού, με το να εκτείνεται σε όλα και να τα διαφοροποιεί από το ον, καθιστά κάθε πράγμα μη ον, κι έτσι θα έχουμε δίκιο να πούμε όλα τα πράγματα ανεξαιρέτως μη όντα, και αφετέρου επειδή μετέχουν του όντος, να πούμε ότι όλα είναι και όντα». Συμπεραίνεται ότι και το μη ον κατά κάποιον τρόπο είναι, και το ον κατά κάποιον τρόπο δεν είναι. Το μη ον δεν είναι κάτι αντίθετο του όντος ή ασυμβίβαστο με αυτό, αλλά μόνο κάτι διαφορετικό από αυτό, και όμως υπαρκτό. Έτσι δικαιολογείται η σοφιστική ψευδολογία: το ψεύδος υπάρχει.
Ο διάλογος κλείνει με μια ακόμα προσπάθεια να ορισθεί ο αληθινός σοφιστής μέσω της διχοτομικής διαλεκτικής μεθόδου (264d – 268d):
Αρχαίο κείμενο
Βικιθήκη: Πλάτων, Σοφιστής. ed. John Burnet, 1903. [http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3atext%3a1999.01.0171%3atext%3dSoph. "Perseus": Πλάτωνος: Σοφιστής. Αρχαίο κείμενο, έκδοση του John Burnet (1900).]
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας Κατηγορία:Πλατωνικοί διάλογοι
Γουέντι Νάιτ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1975 στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας. Άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες πορνό το 1997. Έδρασε μέχρι το 2006 παίρνοντας μέρος σε περισσότερα από 80 έργα, ενώ σκηνοθέτησε άλλα 20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες πορνογραφικών ταινιών
Νικολό Κερούλλι ή Τσερούλης
μικρογραφία|Έγγραφο προσωρινής παραχώρησης γης της, Επί της Τακτοποιήσεως του σχεδίου πόλεως της πόλης Πατρών, Επιτροπής. Στο πίσω μέρος φέρει την υπογραφή του Ν. Κηρούλη. Γενικά Αρχεία του Κράτους - Τμήμα Γ.Α.Κ. Αχαΐας. Ο Νικολό Κερούλλι ή Τσερούλης (Cerulli Nikolo,1784-1831), γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1784 στην Κέρκυρα. Ο πατέρας του Αντώνιος ήταν λοχαγός, ενώ ο παππούς του ήταν ναύαρχος του στόλου της Βενετίας. Στις 15 Ιουλίου 1812 παντρεύτηκε τη Βεατρίκη Ελένη Γασπαρίνα Σάκι με την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Κωνσταντίνο, ενώ χώρισαν το 1821. Στις 27 Δεκεμβρίου 1822 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, την Ελένη Μαρκέτου με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Η Οικογένεια Κερούλλι είναι γραμμένη στο βιβλίο ευγενών (Libro d'oro) της Κέρκυρας από τις 3 Μαρτίου 1791. Τον 16ο αιώνα οι Κερούλλι κατετάγησαν στο στρατό της Βενετίας και υπηρέτησαν στη Μονεμβασιά, απ´ όπου το 1541 η οικογένεια βρέθηκε στην Κρήτη, έπειτα στη Βενετία και τέλος στην Κέρκυρα, όπου και απέκτησε μεγάλη περιουσία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικολό Κερούλλι, σπούδασε στο Παρίσι μαθηματικά στην Ακαδημία με καθηγητή το μεγάλο σοφό Elie de Beaumont. Αναγνωρίζοντας τη βοήθεια του και την κηδεμονία του ο Νικολό, όταν τελείωσε τις σπουδές του, πρόσθεσε το όνομα του στο δικό του και ονομαζόταν τουλάχιστον στη Γαλλία και στην Ιταλία Cerulli de Beaumont ή απλά Beaumont. Η οικογένειά του έχει στην κατοχή της γράμματά του, υπογεγραμμένα με αυτό το όνομα. Κατετάγη στο γαλλικό ναυτικό το 1805 και βρισκόταν στο στόλο που συνόδευε το Ναπολέοντα Α στην Αίγυπτο. Στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ τραυματίστηκε από ένα χτύπημα με τσεκούρι στο κεφάλι και από μια λόγχη στα πλευρά. Στην ίδια ναυμαχία σκοτώθηκε ο αδερφός του Λορέντζο. Αιχμαλωτίστηκε από τους Άγγλους και παρέμεινε στη φυλακή στην Αγγλία από το 1805 μέχρι το 1811. Επέστρεψε στη Γαλλία, κατετάγη και πάλι και πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Ιταλία. Το 1814 τραυματίστηκε πάλι στον πόλεμο της Αμερικής και παραιτήθηκε με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο πλοιάρχου ανοικτής θάλασσας από το ναυτικό της Βενετίας. Κυβέρνησε πολλά πλοία και έκανε εμπόριο στην Αδριατική και τη Μεσόγειο. Το 1818 στη Βενετία προκάλεσε σε μονομαχία έναν αυστριακό αξιωματικό που είχε προσβάλλει τη μνήμη των στρατιωτών του Ναπολέοντα και τον σκότωσε. Για να αποφύγει τη δικαιοσύνη επέστρεψε στην Κέρκυρα. «Τοποθετήθηκε διοικητής του λιμένος του Αργοστολίου αλλά και καθηγητής μαθηματικών και ναυσιπλοΐας στις σχολές Lancastreennes του Αργοστολίου και του Ληξουρίου.Το 1825 του ανατέθηκε από την Ιονική Κυβέρνηση η κατασκευή ενός υδραγωγείου στη Ζάκυνθο και συγχρόνως να μελετήσει τη διέλευση ενός κομήτη. Πραγματοποίησε σπουδαίες παρατηρήσεις παρά την έλλειψη των κατάλληλων οργάνων. Πολλά ντοκουμέντα μαρτυρούν το ζήλο του και τις εξαιρετικές συμβουλές του μέχρι το 1821 που ξεκίνησε η επανάσταση.»" μικρογραφία|Έγγραφο προσωρινής παραχώρησης γης της, Επί της Τακτοποιήσεως του σχεδίου πόλεως Πατρών, Επιτροπής, που φέρει υπογραφή του Ν. Κηρούλη. Γενικά Αρχεία του Κράτους - Τμήμα Γ.Α.Κ. Αχαΐας.
Ο Κερούλλι κατά την Επανάσταση
Ο Κερούλλι παρά την ηλικία του και τα τραύματα του, έσπευσε στο Μεσολόγγι με το όνομα Νικόλα ντε Μπομόν, όπου ακόμα μια φορά τραυματίστηκε στη μάχη. Είχε κάνει μία προσθήκη στην οχύρωση του φρουρίου του Μεσολογγίου, ένα σπουδαίο παρατηρητήριο. Εργάστηκε επίσης την οχύρωση της Ναυπάκτου και της Πάτρας.
Ο Κερούλλι στην Πάτρα
Όταν ο Κόμης Καποδίστριας ονομάστηκε Κυβερνήτης έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την ανοικοδόμηση της Πάτρας και για το έργο αυτό κάλεσε τον αρχιτέκτονα, ζωγράφο και πολεοδόμο, Σταμάτη Βούλγαρη. Όμως η εφαρμογή του σχεδίου προκάλεσε μεγάλες δυσχέρειες στη διοίκηση «η οποία βρέθηκε προ ανυπέρβλητων προβλημάτων». Έτσι ο προσωρινός διοικητής Α. Αξιώτης σε έγγραφό του στις 8 Αυγούστου 1829 προς τον Καποδίστρια, γράφει «ότι για την εφαρμογή του Σχεδίου χρειάζεται κάποιος που να γνωρίζει το αντικείμενο και προτείνει τον Κερούλλι» ο οποίος ανέλαβε τη σχεδίαση, εφαρμογή και ανέγερση των δημοσίων κτιρίων της Πάτρας το 1829, όπως του «Διοικητηρίου στη γωνία Μαιζώνος και Αγίου Νικολάου και του υδραγωγείου σε εκτέλεση του σχεδίου του Βούλγαρη» αλλά και την αγορά της πόλης, το Μαρκάτο και ζήτησε «την επιμήκυνσιν των αυλάκων των νέων οδών δια το τρέξιμον των πιπτόντων υδάτων της βροχής προς τον αιγιαλόν». Κατά τον Α. Αξιώτη ο Κερούλλι «υπόσχεται να εκτελέση κατά τους κανόνας της τέχνης το σχέδιον της πόλεως ταύτης, καθώς εσχεδιάσθη παρά του κυρίου Βουλγάρεως» και προτείνει «να δωθεί ένας κατάλληλος μισθός του κυρίου Κερούλλη και προσωρινώς να επιφορτισθή της εκτελέσεως αυτού του σχεδίου».
Μπάι Γκούρντας
Ο Μπάι Γκούρντας (Παντζάμπι: ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ) (1551 – 25 Αυγούστου 1636) ήταν μια σημαντική φιγούρα του Σιχισμού με μεγάλη επιρροή, συγγραφέας, ιστορικός και ιεροκήρυκας. Ήταν αυτός που έγραψε την αυθεντική έκδοση του Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως ο πρώτος Τζατίνταρ του Ακάλ Ταχτ.
Πρώτα χρόνια
Ο Μπάι Γκούρντας γεννήθηκε το 1551 στο Γκοϊντβάλ, ένα μικρό χωριό (σήμερα πόλη) στο Παντζάμπ. Ήταν το μοναδικό παιδί του Μπάι Ισχάρ Ντας, πρώτου εξαδέλφου του Γκουρού Αμάρ Ντας, και της Τζιβάνι, την οποία έχασε στην ηλικία των τριών ετών.
Όταν στην ηλικία των 12 ετών έχασε και τον πατέρα του, ο Γκουρού Αμάρ Ντας τον υιοθέτησε. Ο Μπάι Γκούρντας έμαθε Σανσκριτικά, Μπρατζ Μπάσα, Περσικά και Παντζάμπι, και τελικά άρχισε να κηρύττει. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια στην Γκοϊντβάλ και στην Σουλτανπούρ Λόντχι. Στην Γκοϊντβάλ, ο Γκούρντας άκουσε κι έλαβε γνώση από μελετητές και σουάμις, οι οποίοι συνέχιζαν να επισκέπτονται την πόλη καθώς διέσχιζαν τον δρόμο Δελχί-Λαχόρη. Αργότερα μετακόμισε στη Βαρανάσι, όπου μελέτησε Σανσκριτικές και Χίντι γραφές. Όταν ο Γκουρού Αμάρ Ντας πέθανε, ο διάδοχός του, Γκουρού Ραμ Ντας, διόρισε τον Μπάι Γκούρντας ως Σιχ ιεραπόστολο στην Άγκρα.
Μετέπειτα χρόνια
Το 1577, ο Μπάι Γκούρντας συνέβαλε στο ξεκίνημα της ανοικοδόμησης του Χαριμαντίρ Σαχίμπ. Είκοσι χρόνια αργότερα, του ανατέθηκε η αποστολή να πάει στην Καρταρπούρ και να απαγγείλει αρκετούς από τους πρώτους ύμνους του Σιχισμού στον Αυτοκράτορα Ακμπάρ. Ο Ακμπάρ εντυπωσιάστηκε από το πνευματικό τους περιεχόμενο και ικανοποιήθηκε για τον μη αντι-Μουσουλμανικό τους τόνο.
Όταν ο Γκουρού Ραμ Νας απεβίωσε, ο Γκούρντας απέκτησε μια στενή φιλική σχέση με τον πέμπτο Σιχ-Γκουρού, τον Γκουρού Αρντζάν. Ο Γκουρού έδειχνε μεγάλο σεβασμό προς το πρόσωπό του και τον θεωρούσε θείο του. Ο Γκούρντας οδήγησε μια ομάδα Σιχ στην Γκβαλιόρ, όπου ο Μουγκάλ αυτοκράτορας Τζαχανγκίρ, οδηγημένος από τη ζήλια του για τη δημοφιλία του Σιχισμού, φυλάκισε τον Γκουρού Χάργκομπιντ. Έπειτα από αυτό, ο Γκούρντας στάλθηκε εκ νέου στις πόλεις Καμπούλ, Κασμίρ, Ρατζαστάν και Βαρανάσι για να διδάξει τον Σιχισμό. Έφτασε μέχρι και τη Σρι Λάνκα, κηρύττοντας το όνομα του Γκουρού στα πλήθη και δείχνοντάς τους τον αληθινό δρόμο της ζωής.
Συγγραφικό έργο
Ο Μπάι Γκούρντας ήταν αυτός που έγραψε την αυθεντική έκδοση του Αντί Γκραντ, το οποίο ολοκλήρωσε το 1604 και για το οποίο χρειάστηκε περίπου 19 χρόνια συνολικά για να ολοκληρώσει. Δεν έγραψε όμως μόνο το Αντί Γκραντ, όπως τον είχε διατάξει ο Γκουρού Αρντζάν, αλλά ήταν επίσης και ο επικεφαλής και αυτός που επέβλεπε τη δουλειά τεσσάρων άλλων συγγραφέων (Μπάι Χαριά, Μπάι Σαντ Ντας, Μπάι Σούχα και Μπάι Μανάσα Ραμ), οι οποίοι έγραφαν διάφορα Σιχ κείμενα. Τα άλλα του έργα στα Παντζάμπι ονομάζονται συλλογικά «Βαράν Μπάι Γκούρντας».
Νιγκάρ Χανίμ
Η Νιγκάρ Χανίμ (1856 - 1 τον Απρίλιο του 1918) (نگار خانم ) ήταν Οθωμανή ποιήτρια, η οποία πρωτοστάτησε στο σύγχρονο δυτικό στιλ σε θηλυκό τρόπο. Είναι σημαντική προσωπικότητα στην τουρκική ποίηση στη μετά το Τανζιμάτ εποχή.
Μπάι Γκούρντας
Διορισμός ως πρώτος Τζατίνταρ του Ακάλ Ταχτ
Τα εγκαίνια του Ακάλ Ταχτ έγιναν στις 15 Ιουνίου 1606 από τον Γκουρού Χάργκομπιντ, ο οποίος ήταν κι αυτός που έθεσε τον θεμέλιο λίθο του έργου. Το υπόλοιπο κτίριο ολοκληρώθηκε από τον Μπάμπα Μπούντχα και τον Μπάι Γκούρντας. Δεν επιτρεπόταν σε κανέναν οικοδόμο ή κάποιο άλλο άτομο να συμμετάσχει στην κατασκευή του κτιρίου, ενώ ο ίδιος ο Γκουρού ήταν ο επιστάτης των εργασιών. Στις 31 Δεκεμβρίου 1612, όταν ο Γκουρού φυλακίστηκε στο Κάστρο του Γκουάλιορ, διόρισε τον Μπάμπα Μπούντχα ως υπεύθυνο των υπηρεσιών στον Χαριμαντίρ Σαχίμπ και τον Μπάι Γκούρντας ως τον πρώτο Τζατίνταρ του Ακάλ Ταχτ.
Νιγκάρ Χανίμ
Ζωή και ποίηση
Η Νιγκάρ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Μακάρ Οσμάν Πασά, έναν Οθωμανό ευγενή ουγγρικής καταγωγής. Μετά την Ουγγρική Επανάσταση το 1849 βρήκε καταφύγιο στην Τουρκία και εργάστηκε ως δασκάλα σε μία πολεμική σχολή. Σπούδασε στο Καντίκιοϊ Fransız Mektebi (Γαλλική Σχολή στο Καντίκιοϊ), και αργότερα έλαβε διαλέξεις από ιδιώτες καθηγητές στο σπίτι. Ήταν σε θέση να μιλήσει οκτώ διαφορετικές γλώσσες και να παίξει πιάνο σε νεαρή ηλικία.
Μπάι Γκούρντας
Θάνατος
Ο Μπάι Γκούρντας πέθανε στις 25 Αυγούστου 1636 στην Γκοϊντβάλ. Ο ίδιος ο Γκουρού Χάργκομπιντ τέλεσε την κηδεία του.
Νιγκάρ Χανίμ
Ζωή και ποίηση
Ήταν παντρεμένη σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, αλλά χώρισε μετά από μερικά χρόνια μεγάλης δυστυχίας. Τα ποιήματά της ήταν γεμάτα πόνο και θλίψη, γιατί είχε επηρεαστεί από τον χωρισμό της με τον σύζυγό της. Έτσι, η ποίησή της διακρίνεται για τον έντονο λυρισμό της.
Μπάι Γκούρντας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιχισμός Κατηγορία:Συγγραφείς του Σιχισμού
Νιγκάρ Χανίμ
Ζωή και ποίηση
Η πρώιμη ποίησή της είναι στο παραδοσιακό στυλ ντιβάνι, αλλά αργότερα επηρεάστηκε από τον Ρετσαϊζαντέ Μαχμούτ Εκρέμ και άλλους, και υιοθέτησε μια πιο μοντερνιστική στάση, επηρεασμένη από τη δυτική ποίηση της εποχής της. Ήξερε πολύ καλά στους πολιτισμούς της Ανατολής και της Δύσης και γνώριζε γαλλικά, ελληνικά, αραβικά και γερμανικά.
Το βιβλίο της Έφσος ήταν το πρώτο βιβλίο ποίησης γραμμένο σε δυτικό στιλ ποίησης από γυναίκα συγγραφέα Όπως η Μιχρί Χατούν, και πιθανώς η πρώτη γυναίκα ποιήτρια από τότε, η θηλυκότητά της δεν είναι κρυμμένη. Το στυλ γραφής, η επιλογή θεμάτων και η παρουσίασή του αντικατοπτρίζει μια πολύ θηλυκή ευαισθησία. Εκτός από την ποίηση, έγραψε πεζογραφία και έκανε αρκετές μεταφράσεις.
Στην προσωπική της ζωή, ήταν μια σημαντική και γνωστή φιγούρα στην κοινωνία της εποχής της. Εκτός από την καριέρα της ως ποιήτρια, ο τρόπος ζωής, η εξωστρεφής προσωπικότητά της και η επιλογή των ρούχων είχε μεγάλη επιρροή στην κοινωνία και την προοπτική των γυναικών εκείνη την εποχή. Αν και δεν είναι δυνατόν να πούμε ότι ήταν φεμινίστρια, η άποψή της για τα δικαιώματα των γυναικών ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή της.
Το ανθρωπιστικό της έργο αναγνωρίστηκε με το βραβείο του Τάγματος Φιλανθρωπίας (Şefkat Nişanı).
Έργα
Εδώ είναι ένα πρώιμο ερωτικό ποίημά της (μετάφραση από Talat S. Halman)
Εδώ είναι μια λίστα με τα μεγάλα έργα της:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές
Ματσουκιώτικα Τρικάλων
Τα Ματσουκιώτικα είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Τα Ματσουκιώτικα βρίσκονται ανατολικά του όρους Κόζιακας σε υψόμετρο 113 μέτρα και σε απόσταση περίπου 12 χλμ. Δ. από τα Τρίκαλα, ανάμεσα στο Δενδροχώρι (ΒΔ.), το Βαλτινό (δίπλα και ΒΑ.) και το Ελευθεροχώρι (ΝΔ.). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δενδροχωρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Δενδροχώρι και τον Εξάλοφο, αποτελούν την κοινότητα Δενδροχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 113 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Γιώργος Περδίκης
Ο Γιώργος Περδίκης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Την περίοδο 2001-2021 διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών (πρώην Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών).
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Γιώργος Περδίκης γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Μαρτίου 1962. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο πολιτικής μηχανικής στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός.
Είναι νυμφευμένος με την Ηλέκτρα Παναρέτου και έχει δύο υιούς.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο των σπουδών του ήταν μέλος της Δημοκρατικής Κίνησης Κυπρίων Φοιτητών Αγώνας Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων Φοιτητών (ΕΦΕΚ) Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην ίδρυση οικολογικών οργανώσεων στην Κύπρο όπως Φίλοι του Ακάμα, Οικολογική Κίνηση, Φίλοι του Ήλιου.
Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών το 1996. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Έγινε ο πρώτος βουλευτής που εξέλεξε το κίνημα.
Τον Νοέμβριο του 2002 εκλέχτηκε επικεφαλής του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών (Γενικός Γραμματέας). Παρέμεινε στη θέση αυτή έως στις 28 Μαρτίου 2009. Από τον Απρίλιο του 2009 έως το 2011 εκλέχτηκε εκπρόσωπος τύπου του κινήματος. Στις 14 Απριλίου 2013 ανέλαβε προσωρινά Γενικός Γραμματέας του κινήματος, λόγω διορισμού της Ιωάννας Παναγιώτου στη θέση του Επιτρόπου Περιβάλλοντος. Στο συνέδριο του κινήματος το 2014 εκλέχτηκε επικεφαλής του κινήματος, ο οποίος πλέον είχε τη θέση του προέδρου. Η μετονομασία του επικεφαλής του κινήματος από Γενικός Γραμματέας σε Πρόεδρο έγινε επειδή η διαδικασία εκλογής γινόταν πλέον μέσω ψηφοφορίας των μελών του κινήματος και όχι μέσω επιλογής από επιτροπή. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως το 2015. Την χρονιά εκείνη το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών μετονομάστηκε σε Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Ο Γιώργος Περδίκης ανέλαβε πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών. Αποχώρησε τον Ιούλιο του 2020.
Στη θέση του βουλευτή επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Είναι εκπρόσωπος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών στη Βουλή, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση και τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής.
Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021.