cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερμοαγώγιμη πάστα
Η θερμοαγώγιμη πάστα (που ονομάζεται επίσης γράσο CPU, θερμική πάστα, θερμικό γράσο, θερμική ένωση, θερμική πηκτή, θερμικό υλικό διασύνδεσης ή θερμική επικάλυψη) είναι ένα είδος θερμικά αγώγιμης (αλλά συνήθως ηλεκτρικά μονωτικής) πάστας που χρησιμοποιείται ως διασύνδεση μεταξύ ψυκτρών θερμότητας και πηγών θερμότητας (π.χ. συσκευές ημιαγωγών υψηλής ισχύος). Ο κύριος ρόλος του θερμικού γράσου είναι η εξάλειψη των κενών ή των χώρων που λειτουργούν ως θερμικός μονωτήρας από την περιοχή διεπαφής έτσι ώστε να μεγιστοποιείται η μεταφορά θερμότητας. Το θερμικό λίπος είναι ένα παράδειγμα ενός υλικού θερμικής διασύνδεσης.
Σε αντίθεση με τη θερμική κόλλα, το θερμικό γράσο δεν προσθέτει μηχανική αντοχή στη σύνδεση μεταξύ της πηγής θερμότητας και της ψύκτρας. Θα πρέπει να συνδεθεί με ένα μηχανικό μηχανισμό στερέωσης όπως βίδες, επιτρέποντας την πίεση μεταξύ των δύο, εξαπλώνοντας το θερμικό γράσο στην πηγή θερμότητας.
Κατηγορία:Ανθρωπογενή υλικά Κατηγορία:Τεχνολογία ψύξης
Άγιος Ανδρέας Καβάλας
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ανδρέας είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού, προς τη δυτική ακτή του κόλπου της Καβάλας, στις βορειοδυτικές απολήξεις του όρους Σύμβολο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70. Απέχει 17 χλμ. περίπου ΝΔ. της Καβάλας. Η τοπική κοινότητα Αγίου Ανδρέα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,454 χμ² (2011).
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός δημιουργήθηκε από Ρώσους μοναχούς, οι οποίοι το 1870 έκτισαν το μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, από το οποίο πήρε το όνομά του το χωριό. Το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε μερικά χρόνια αργότερα, το 1919, όταν οι μοναχοί του εκδιώχθηκαν από τους "κρατούντες" της εποχής εκείνης ενώ σήμερα έχει αναστηλωθεί. Οι μοναχοί επίσης άρχισαν την καλλιέργεια αμπελιού και την παραγωγή οίνου στο χωριό, η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, είχε ελληνικό πληθυσμό, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Νουζλά εγκαταστάθηκαν 54 οικογένειες προσφύγων. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ελευθερών και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Αγίου Ανδρέα, η οποία δημιουργήθηκε από την απόσπαση του Αγίου Ανδρέα από την κοινότητα Ελευθερών.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Μπερές
thumb|250px|Στρατιωτικός που φοράει μπερέ Ο μπερές είναι είδος μαλακού καπέλου το οποίο συνήθως φοριέται λίγο στραβά και κυρίως από τους στρατιώτες οι οποίοι υπηρετούν στο Στρατό Ξηράς. Η ονομασία του προέρχεται απ' τη γαλλική λέξη berret. Τον 19ο αιώνα κατασκευάζονταν κυρίως στην Ισπανία και στη Γαλλία. Σήμερα μπερέδες συναντάμε σ' όλο τον κόσμο και βγαίνουν σε πολλά χρώματα.
Τα χρώματα των μπερέδων στον Ελληνικό Στρατό είναι τα εξής:
Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Αναγέννηση Λάρισας
Η Αναγέννηση είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μελίας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλατυκάμπου, του δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Η Αναγέννηση είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στον κάμπο της Λάρισας, δίπλα στην επαρχιακή οδό (ΕΟ1-ΕΟ6) και την σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας-Βόλου, βορειοδυτικά από το Κιλελέρ και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λάρισας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Σάρκολο και προσαρτήθηκε στον δήμο Ογχήστου του νομού Λαρίσης. Το 1957 μετονομάστηκε σε Αναγέννηση. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατυκάμπου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πλατυκάμπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Κόκος Αλωνεύτης
Ο Κόκος Αλωνεύτης ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε στον ΑΠΟΕΛ την περίοδο 1954-1963.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ συνελήφθη από τους Άγγλους για τη δράση του. Παρέμεινε στα κρατητήρια για ένα χρόνο.
Απεβίωσε στις 30 Ιουλίου 2022.
Μάννα (ουσία)
Η μάννα (manna) είναι ουσία που εξάγεται με κάθετη εκχάραξη από διάφορα δένδρα, κυρίως όμως από το δέντρο Fraxinus Ornus κατά το δέκατο έτος της ηλικίας του και λαμβάνεται στον αέρα με τη μορφή ασπροκίτρινων μικρών κομματιών. Ο χυμός που εκρέει είναι μίγμα από νερό, οργανικά οξέα, σάκχαρα, μαννίτες και ιξώδεις ουσίες. Στην παιδιατρική χρησιμοποιείται ως ελαφρό καθαρκτικό.
Κόκος Αλωνεύτης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Μάννα (ουσία)
Αναφέρεται ακόμα και η μάννα κανελάτα (manna canelata) η οποία προέχεται από τον φλοιό του δένδρου Fraxinus Manna και χρησιμοποιείται στη βιομηχανία τροφίμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υλικά φυτικής προέλευσης
Πάπας Πίος Ι΄
Ο πάπας Πίος Ι΄, λατ. Pius X (2 Ιουνίου 1835 - 20 Αυγούστου 1914), που γεννήθηκε ως Τζουζέπε-Μελχιόρε Σάρτο, ήταν ποντίφικας από τις 4 Αυγούστου 1903 έως το 1914 που απεβίωσε. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1954.
Έμεινε γνωστός για τη δυναμική αντίστασή του σε μοντέρνες ερμηνείες του καθολικού δόγματος, για την προώθηση παραδοσιακών πρακτικών λατρείας και ορθοδόξου θεολογίας. Η πιο σημαντική μεταρρύθμισή του ήταν η κωδικοποίηση του πρώτου Κώδικα Κανονικού Δικαίου, που συνέλεξε τους νόμους της Εκκλησίας σε έναν τόμο για πρώτη φορά. Θεωρείται ποιμήν πάπας, με την έννοια της ενθάρρυνσης της προσωπικής αγιότητας, της ευσέβειας και ενός καθημερινού τρόπου ζωής που να αντανακλά βαθιές χριστιαν
ικές αξίες.
Γεννήθηκε στην πόλη Ριέζε, που αργότερα πρόσθεσε το Pio X στο όνομά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 20ού αιώνα
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2017-18
Το  είναι η 116η διοργάνωση της κορυφαίας ποδοσφαιρικής κατηγορίας ανδρών στην Ιταλία. Συνολικά, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν 20 ομάδες (17 από το περσινό πρωτάθλημα και 3 που κέρδισαν την άνοδο από την 2η κατηγορία). Η Γιουβέντους κατέκτησε το πρωτάθλημα για 34η φορά.
Κορυφαίοι σκόρερ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Κορυφαίοι στις ασίστ
Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν δώσει τις περισσότερες ασίστ στο πρωτάθλημα.
Πηγές
- Επίσημος ιστότοπος <br/ > - Soccerway.com
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέριε Α
Έντμοντ Μόρτιμερ, 2ος βαρόνος του Μόρτιμερ
Ο Έντμοντ Μόρτιμερ, 2ος βαρόνος του Μόρτιμερ (1251 - 17 Ιουλίου 1304), 2ος Βαρόνος του Μόρτιμερ ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου βαρόνου του Μόρτιμερ και της Ματθίλδης του Μπράουζ. Σαν μικρότερος γιος προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία γι'αυτό απεστάλη για σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Έγινε θησαυροφύλακας της Γιορκ (1265) και καταγράφεται να σπουδάζει θεολογία στο σπίτι του αρχιεπισκόπου της Γιορκ (1268). Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας του έδειξε μεγάλη εύνοια και ενίσχυσε την δίαιτα του με το πολυτελές κρέας ελαφιού. Ο αιφνίδιος θάνατος του μεγαλύτερου αδελφού του Ραλφ τον έκανε διάδοχο (1274) αλλά ο ίδιος παρέμεινε στην Οξφόρδη μέχρι τον θάνατο του πατέρα του.
Ο Έντμοντ επέστρεψε στο Μαρς σαν νέος λόρδος των Μόρτιμερ του Γουίγκμορ (1282) και άρχισε να ασχολείται έντονα με την πολιτική των Ουαλικών Μαρς. Ο ίδιος, ο αδελφός του Ρότζερ Μόρτιμερ του Τσίρκ, ο Τζων Τζιφφάρντ και ο Ρότζερ Λεστρέιντζ σχεδίασαν να συλλάβουν με παγίδα τον Λιουέλιν Απ Γκράφαντ. Ο Έντμουντ δισέγγονος του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ έστειλε μήνυμα στον ευγενή του Λιουέλιν εγγονό του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ ότι θέλει να τον συναντήσει στο Μπουίθ για να τον βοηθήσει αλλά στην γέφυρα του Άιρφον ο Ουαλός πρίγκιπας χωρίστηκε από τον στρατό του. Ο αδελφός του Έντμουντ πέρασε μυστικά τον ποταμό και βρήκε τους έκπληκτους Ουαλούς του Λιουέλιν στην πίσω πλευρά του στρατού τους, στην μάχη που ακολούθησε ο Λιουέλιν Απ Γκράφαντ αποκεφαλίστηκε. Ο Έντμουντ έδωσε εντολή στον αδελφό του Ρότζερ του Τσιρκ να μεταφέρει το κεφάλι του Λιουέλιν στον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας, ο Άγγλος βασιλιάς το επέδειξε στον Πύργο του Λονδίνου σαν προειδοποίηση για όλους τους υποψήφιους επαναστάτες.
Οικογένεια
Μετά την επιστροφή ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας τον έστεψε ιππότη στο Γουίντσεστερ σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του. Παντρεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1285 την Μαργαρίτα Φάινς, βαρόνη του Μόρτιμερ, κόρη του Γουίλιαμ Β΄ Φάινς και της Λευκής της Βρυέννης, δισέγγονη του Ιωάννη του Μπριέν από την τρίτη σύζυγο του Βερενγκέλα της Λεόν. Με τον γάμο εισήλθε στην οικογένεια Μόρτιμερ βασιλικό αίμα. Με την σύζυγό του ο Έντμουντ Μόρτιμερ απέκτησε :
Είχε επίσης δυο θυγατέρες την Ελισάβετ και την Ιωάννα που έγιναν μοναχές.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Ασημοχώρι Καρδίτσας
Το Ασημοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ταμασίου του δήμου Σοφάδων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Το Ασημοχώρι είναι πεδινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στο νότιο όριο του κάμπου του νομού και πάνω στην επαρχιακή οδό Ανάβρας-Δομοκού, δίπλα στα όρια με τον νομό Φθιώτιδας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Απέχει περίπου 36 χλμ. ΝΑ. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 9,264 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μπαλαμπανλή και προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμασίου του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Μπαλαμπανού και το 1930 σε Ασημοχώρι. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασημοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμασίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ταμασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σοφάδων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Αρμάν Γκοτικιάν
Ο Αρμάν Γκοτικιάν (αρμενικά: Արման Կոթիկյան, Τραπεζούντα, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1896 - Γερεβάν, ΣΣΔ Αρμενίας, 1968) ήταν διακεκριμένος Αρμένιος ηθοποιός, λογοτέχνης και μεταφραστής που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Σοβιετική Ένωση. Για την πολιτιστική προσφορά του έλαβε τον τίτλο του Καλλιτέχνη του Λαού της ΣΣΔ Αρμενίας. Συγκαταλέγεται στους επιζώντες της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1896 ως Αρακιέλ Γκοτικιάν στην Τραπεζούντα της σημερινής Τουρκίας (η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και προερχόταν από πολύτεκνη οικογένεια που κατοικούσε στην κωμόπολη Ελεού ή Ελεβί (νυν Γκιόρελε ). Μετά την αρχική φοίτηση σε σχολείο της γενέτειράς του, μετέβη μαζί έναν από τους μεγαλύτερους αδελφούς του στην Τραπεζούντα για περαιτέρω σπουδές. Κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων έχασαν τις ζωές τους τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του, ενώ ο ίδιος και ο αδελφός του εγκατέλειψαν την Τραπεζούντα βρίσκοντας καταφύγιο σε δασική περιοχή, όπου κρύβονταν μέχρι την κατάληψη της ευρύτερης περιοχής του Πόντου από τα ρωσικά στρατεύματα στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατόπιν διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα δάσκαλος σε αρμενικά σχολεία της Τραπεζούντας και το 1917 εγκαταστάθηκε στο Σοχούμ, όπου ζούσε η αδελφή του.
Το επόμενο διάστημα δημοσίευσε στον αρμενικό Τύπο της Τιφλίδας άρθρα ιστορικού περιεχομένου, καθώς και τις μαρτυρίες του από τη Γενοκτονία. Παράλληλα, δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο «Καπνισμένα Κρίνα» και επιπλέον έκανε τα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός στη θεατρική ομάδα του Οβί Σεβουμιάν. Αργότερα, μετέβη στο Παρίσι για νομικές και φιλολογικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Μετά την αποφοίτησή του κατά το 1925, συμμετείχε ενεργά στα καλλιτεχνικά δρώμενα της αρμενικής κοινότητας του Παρισιού και το 1932 ίδρυσε το Αρμενικό Εθνικό Θέατρο.
Το 1936 ο Γκοτικιάν εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Γερεβάν της ΣΣΔ Αρμενίας, όπου πραγματοποίησε σημαντική καριέρα ως ηθοποιός του θεάτρου ερμηνεύοντας ρόλους σε έργα κλασικών (όπως του Σαίξπηρ και του Ίψεν), αλλά και Αρμενίων συγγραφέων. Παράλληλα, εμφανίστηκε σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, πρώτα στη Γαλλία και έπειτα στην Αρμενία. Συγκεκριμένα, εμφανίστηκε στις ταινίες «Νταβίτ Μπεκ» (επική ταινία του 1943 ή 1944 σε σκηνοθεσία Χάμο Μπεκ-Ναζάροφ ), «01-99» (1959), «Τα παιδιά της ορχήστρας» (1960), «Καρινέ» (1967) κ.ά.
Επιπλέον, συνέχισε το συγγραφικό του έργο δημοσιεύοντας, μεταξύ άλλων, το επικό ποίημα «Ίωνας του Χουτ» (1964) και τη συλλογή «Στις αυλακιές» (1965), ενώ μετάφρασε από τα γαλλικά στην αρμενική γλώσσα, έργα των Βίκτωρ Ουγκώ, Εντμόν Ροστάν, Λουί Αραγκόν και Εμίλ Ζολά. Για την προσφορά του στον πολιτισμό τιμήθηκε το 1967 με τον τίτλο του Καλλιτέχνη του Λαού της ΣΣΔ Αρμενίας. Απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου του 1968 στο Γερεβάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Οθωμανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αρμένιοι ηθοποιοί Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Γυναίκες στην έρευνα και τεχνολογία
Πολλοί μελετητές και υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν διαπιστώσει ότι οι τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών (STEM, τομείς έρευνας και τεχνολογίας) εκπροσωπούνται κυρίως από άνδρες με ιστορικά χαμηλή συμμετοχή των γυναικών από την εποχή που εμφανίστηκαν αυτοί οι τομείς τον 18ο αιώνα κατά τον Διαφωτισμό.
Οι μελετητές διερευνούν τους διάφορους λόγους για τη συνεχιζόμενη ύπαρξη αυτής της ανισότητας των φύλων στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας. Όσοι θεωρούν αυτή την ανισότητα ως αποτέλεσμα διακρίσεων αναζητούν επίσης τρόπους για την αποκατάσταση της ισότητας στα πεδία STEM (τα οποία τυπικά έχουν καλύτερη πληρωμή και κοινωνική αναγνώιση). μικρογραφία| Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του PISA 2015, το 4,8% των αγοριών και το 0,4% των κοριτσιών αναμένουν καριέρα στα πεδία έρευνας και τεχνολογίας Μελέτες υποδηλώνουν ότι πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στις διαφορετικές επιδόσεις νεαρών ανδρών και γυναικών στα μαθηματικά και στην επιστήμη, όπως ενθάρρυνση από γονείς, αλληλεπιδράσεις με καθηγητές μαθηματικών και επιστημών, περιεχόμενο προγράμματος σπουδών, πρακτικές εργαστηριακές εμπειρίες, επιδόσεις γυμνασίου στα μαθηματικά και τις επιστήμες και διαθέσιμοι οικονομικοί πόροι στο σπίτι. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα ευρήματα της έρευνας είναι μικτά σχετικά με το πότε αποκλίνουν οι στάσεις των αγοριών και των κοριτσιών απέναντι στα μαθηματικά και την επιστήμη. Αναλύοντας αρκετές αντιπροσωπευτικές διαχρονικές μελέτες σε διάφορα κράτη ένας ερευνητής βρήκε λίγες διαφορές στη στάση των κοριτσιών και των αγοριών απέναντι στην επιστήμη στα πρώτα χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι φιλοδοξίες των μαθητών να ακολουθήσουν σταδιοδρομία στα μαθηματικά και τις επιστήμες επηρεάζουν τόσο τα μαθήματα που επιλέγουν να ακολουθήσουν σε αυτούς τους τομείς όσο και την ένταση της προσπάθειας που καταβάλλουν σε αυτά τα μαθήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διδακτική των φυσικών επιστημών Κατηγορία:Απασχόληση
Ιουδήθ της Βαυαρίας (1100-1130)
Η Ιουδήθ της Βαυαρίας (19 Μαΐου 1100 - 27 Αυγούστου 1130) από τον Οίκο των Γουέλφων έγινε δούκισσα της Σουηβίας μέσω του γάμου της με τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουηβίας και μητέρα του κορυφαίου Γερμανού βασιλιά Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα. Η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρης του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας. Αδελφοί της ήταν ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, ο Κορράδος και ο Γουέλφος ΣΤ΄ μαργράβος της Τοσκάνης, ενώ αδελφές της ήταν η Σοφία, η Ματίλντα και η Βόλφχιλντ. Η "Ιστορία των Γουέλφων" καταγράφει τα ονόματα Ιουδήθ, Ματίλντα, Σοφία και Βόλφχιλντ σαν τις τέσσερις κόρες του δούκα Ερρίκου Θ΄ και της Βολφχίλντε, συνεπώς η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη. Είχε επιπλέον έναν ετεροθαλή αδελφό, τον άνταλμπερτ, νόθο γιο τού Ερρίκου Θ΄ από μία ανώνυμη ερωμένη.
Δούκισσα της Σουηβίας
Την περίοδο 1119 - 1121 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουηβίας. Ο γάμος έφερε την ένωση ανάμεσα στις δύο κορυφαίες Γερμανικές οικογένειες, του Οίκου των Γουέλφων και του Οίκου των Χοενστάουφεν. Η "Ιστορία Γουελφόρουμ" γράφει τον γάμο της Ιουδήθ με τον δούκα Φρειδερίκο Β΄, αλλά χωρίς να αναφέρει την ημερομηνία. Ο πατέρας της υποστήριξε αρχικά τον γαμπρό του Φρειδερίκο Β΄ σαν διάδοχο του άτεκνου Ερρίκου Ε΄ των Σαλίων στο βασίλειο της Γερμανίας, αλλά στην συνέχεια άλλαξε και υποστήριξε τον Λοθάριο Β΄. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε τεράστια προβλήματα ανάμεσα στις δύο οικογένειες και έφερε εμφύλιες συγκρούσεις, που διατηρήθηκαν ολόκληρο τον 12ο αιώνα. Δεν είναι γνωστές οι σχέσεις του ζεύγους μετά την αλλαγή αυτή· το βέβαιο είναι ότι η Ιουδήθ δεν έκανε άλλα παιδιά μετά τη γέννηση τής κόρης της Μπέρτας (1123). Πέθανε (27 Αυγούστου 1130) και τάφηκε στην Αλσατία· ο σύζυγός της νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Άγκνες τού Σααρμπρύκεν.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Huda Zoghbi
H Huda Yahya Zoghbi ( Αραβικά : هدى الهبري الزغبي Hudā al-Hibrī az-Zughbī, γεν. το 1954 uw Huda El-Hibri), είναι λιβανέζα-αμερικανίδα γενετιστής, καθηγήτρια στα τμήματα Μοριακής και Ανθρώπινης Γενετικής, Νευροεπιστήμης και Νευρολογίας στο Baylor College of Medicine. Είναι διευθύντρια του Ινστιτούτου Νευρολογικών Ερευνών Jan και Dan Duncan.
Η δουλειά της βοήθησε στην κατανόηση των γονιδίων και στην αποσαφήνιση των γενετικών μηχανισμών που είναι υπεύθυνοι για έναν αριθμό καταστροφικών νευρολογικών διαταραχών, όπως το σύνδρομο Rett και η σπονδυλοεγκεφαλική αταξία τύπου 1. Οι ανακαλύψεις της άνοιξαν νέους δρόμους σκέψης και για άλλες νευρολογικές διαταραχές όπως η νόσος του Πάρκινσον, το Αλτσχάιμερ, ο αυτισμός και η διανοητική αναπηρία, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες, πιο αποτελεσματικές θεραπείες.
Το 2017, της απονεμήθηκε το Canada Gairdner International Award και το Breakthrough Prize in Life Sciences. Το 2020, προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες νευροεπιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί νευροεπιστήμονες
Μυρτόφυτο Καβάλας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Σταύρος Χατζημιχαήλ
Συμμετείχε στη Μεικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) η οποία συστάθηκε το 1949 και έδωσε φιλικούς αγώνες στο Ισραήλ.
Απεβίωσε το 2016.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Λιγνάνες
350px|μικρογραφία|Μία λιγνάνη: χημική δομή της πινορεσινόλης. Οι λιγνάνες (αγγλ. lignans) είναι ομάδα πολυφαινολών χαμηλού μοριακού βάρους, οι περισσότερες από τις οποίες είναι διφαινόλες, που ανευρίσκονται στα φυτά, ιδιαίτερα στους σπόρους, στα δημητριακά ολικής αλέσεως, στα λαχανικά και στο ξύλωμα.
Ετυμολογία
Η ονομασία τους προέρχεται από τη λατινική λέξη για το ξύλο, lignum. Ο συγκεκριμένος όρος (λιγνάνες) δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη λιγνίνη.
Ρόλος
Οι λιγνάνες είναι πρόδρομες ενώσεις των φυτοοιστρογόνων. Μπορούν να παίξουν ρόλο ως αντιτροφοδοτικά στην άμυνα των σπόρων και των φυτών έναντι των βλαβερών φυτοφάγων.
Βιοσύνθεση και μεταβολισμός
Χημικά, μία λιγνάνη και η λιγνίνη διαφέρουν ως προς το μοριακό τους βάρος, ήτοι, η πρώτη είναι μικρή και διαλυτή στο νερό, η δεύτερη είναι πολύπλοκο, υψηλού μοριακού βάρους πολυμερές, που είναι άπεπτο.
Και οι δύο είναι πολυφαινολικές ουσίες που προέρχονται από οξειδωτική σύζευξη μονολιγνολών. Έτσι, οι περισσότερες λιγνάνες διαθέτουν πυρήνες C18, που προκύπτουν από το διμερισμό των προδρόμων ενώσεων της μορφής C9 (φαινολικού δακτυλίου + προπανίου). Η σύζευξη των λιγνολών γίνεται στο C8.
Οκτώ κατηγορίες λιγνανών είναι γνωστές και διαχωρίζονται ως εξής: 350px|μικρογραφία|Μία λιγνάνη: χημική δομή της ματαιρεσινόλης. -φουροφουράνιο
-φουράνιο
-διβενζυλβουτάνιο
-διβενζυλβουτυρολακτόνη
-αρυλτετραλίνη
-αρυλναφθαλίνη
-διβενζοκυκλοοκταδιένιο και
-διβενζυλβουτυρολακτόλη.
Πολλές λιγνάνες μπορούν να μεταβολιστούν από τη μικροχλωρίδα του εντέρου των θηλαστικών, παράγοντας τις λεγόμενες εντερολιγνάνες.
Πηγές σε τροφές
Άλλα τρόφιμα που περιέχουν λιγνάνες περιλαμβάνουν δημητριακά όπως, σίκαλη, σιτάρι, βρώμη και κριθάρι, σόγια, τόφου όπως επίσης στο μπρόκολο και το λάχανο και ορισμένα φρούτα, ιδιαίτερα στα βερίκοκα και στις φράουλες. Οι λιγνάνες δεν υπάρχουν στο σπορέλαιο και η περιεκτικότητά τους σε ολόκληρους ή αλεσμένους σπόρους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη γεωγραφική θέση, το κλίμα και την ωριμότητα της καλλιέργειας σπόρων και τη διάρκεια αποθήκευσης των σπόρων.
Τρόφιμα που περιέχουν λιγνάνες:
Επιδράσεις στην υγεία
Οι λιγνάνες είναι η κύρια πηγή διαιτητικών φυτοοιστρογόνων στις τυπικές δίαιτες της αγοράς της Δύσης, παρόλο που οι περισσότερες έρευνες για τις πλούσιες σε φυτοοιστρογόνα δίαιτες έχουν επικεντρωθεί στις ισοφλαβόνες της σόγιας.
Τα εντερολιγνικά προϊόντα της λιγνάνης, η εντεροδιόλη και η εντερολακτόνη έχουν ασθενή οιστρογονική δράση, αλλά μπορεί επίσης να ασκούν βιολογικές επιδράσεις μέσω μη οιστρογονικών μέσων. Η εντεροδιόλη και η εντερολακτόνη μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τον κίνδυνο ορισμένων μορφών καρκίνου και καρδιαγγειακών παθήσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Κολλυβάτα Λευκάδας
Τα Κολλυβάτα είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Μεχμέτ Ναμίκ Πασάς
Ο Μεχμέτ Εμίν Ναμίκ Πασάς (1804 – 1892) ήταν εξέχων Οθωμανός πολιτικός και στρατιωτικός μεταρρυθμιστής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του σύγχρονου Οθωμανικού Στρατού. Υπηρέτησε υπό πέντε Σουλτάνους και ενήργησε ως σύμβουλος για τουλάχιστον τέσσερις από αυτούς. Ίδρυσε την Μεκτέμπ-ι-Χαρμπιγιέ (η Οθωμανική Στρατιωτική Ακαδημία), ήταν δύο φορές Αντιβασιλιάς από την επαρχία της Βαγδάτης, ήταν ο πρώτος πρέσβης της Υψηλής Πύλης στην Αυλή Σαιντ-Τζέιμς, διορίστηκε Σερασκέρ (Ανώτατος Διοικητής του Οθωμανικού Στρατού), υπηρέτησε ως Υπουργός Πολέμου, έγινε υπουργός και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Σέιχ-ουλ Βουζέρα (Επικεφαλής των Αυτοκρατορικών Υπουργών). Κατά τη διάρκεια μιας μακράς καριέρας και μακράς διάρκειας ζωής (έζησε ογδόντα οκτώ έτη), ήταν μία από τις προσωπικότητες που διαμόρφωσαν, σύμφωνα με τον Ιμπέρ Ορταϊλί, τον "μεγαλύτερο αιώνα" του Οθωμανικού κράτους (Imparatorluğun El Uzun Yüzyılı, 1983).
Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Ναμίκ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, γιος του Χαλίλ Ραμίς Αγά, εκπαιδευτής στην Οθωμανική Αυλή, του οποίου ο παππούς είχε μεταναστεύσει από το Ικόνιο. Διδάχθηκε ιδιαιτέρως από τον πατέρα του μέχρι την ηλικία των δεκατεσσάρων, όταν, το 1816, διορίστηκε ως σακίρντ στη γραμματεία του Ντιβανί Χουμαγιούν (Αυτοκρατορικό Γραφείο) όπου περιείχε εκπαίδευση με μαθήματα στα αραβικά, τα περσικά, τη γραμματική, την τουρκική ορθοφωνία και θρησκευτικές μελέτες, καθώς και στα γαλλικά και τα αγγλικά. Εστάλη στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ (1808-1839) και παρακολούθησε την γαλλική σχολή École Militaire βελτιώνοντας ταυτόχρονα την ικανότητά της γαλλικής γλώσσας που είχε ήδη αποκτήσει.
Κατά την επιστροφή του, ένα από τα καθήκοντα του Μωάμεθ Ναμίκ Εφέντη, ως μέλος της γραμματείας του Ντιβανί Χουμαγιούν, ήταν να ενταχθεί ως δεύτερος διερμηνέας στην Οθωμανική αντιπροσωπεία που υπέγραψ<font style="background-color: rgb(254, 246, 231);">ε το 1826 τη Σύμβαση του Άκκερμαν με τους Ρώσους. Το 1826 επίσης, το τάγμα των Γενίτσαρων ήταν διαλυμένο, και στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την αναδιάρθρωση του στρατού, του δόθηκε η δουλειά της μετάφρασης γαλλικών κειμένων σχετικά με τους στρατιωτικούς τους κανόνες και τους κανονισμούς.
Όταν γύρισε στην Κωνσταντινούπολη, ο Ναμίκ Πασάς επανεντάχθηκε στη θέση του ως γενικός ταξιάρχης.
Πρέσβης στο Λονδίνο
Στα τηλεγραφήματα από το Λονδίνο, ο Ναμίκ Πασάς είχε υποδείξει την ανάγκη μόνιμου αντιπροσώπου της Υψηλής Πύλης σε αυτές τις πρωτεύουσες όπως το Παρίσι και το Λονδίνο. Όταν μια πρεσβεία άνοιξε πράγματι στο Λονδίνο, ο Ναμίκ Πασάς ήταν ο πρώτος που κατείχε τη θέση. Παρέμεινε στο Λονδίνο από το 1834 έως το 1836, και είχε επαφές με πολιτικούς όπως ο κόμης Πάλμερστον και ο Γουέλινγκτον.
Ναυτικός Διοικητής
Με την επιστροφή του στην Οθωμανική πρωτεύουσα, υπηρέτησε ως στρατηγός με το βαθμό φερίκ (αξίωμα μεταξύ του στρατηγού και αρχηηγού που συστάθηκε μετά τη διάλυση του τάγματος των Γενίτσαρων), και εστάλη στη Τραμπλούς (Τρίπολη στη σημερινή Λιβύη), παράλληλα με τον Ταχίρ Πασά να καταπολεμήσει τα επαναστατικά στρατεύματα. Δεκαπέντε μήνες αργότερα, η επανάσταση είχε συντριβεί και για την ανδρεία ο Ναμίκ Πασάς προήχθη (1837/1838, ο Σουλτάνος Αμπντούλ Μετζίτ άρχισε να βασιλεύει το 1839.) Αυτή η στρατιωτική του επιτυχία ήταν ένα σημείο καμπής στην καριέρα του, καθώς άνοιξε το δρόμο για πολλές θέσεις ως διοικητής του στρατού και το αυτοκρατορικό διαχειριστή, και τον οδήγησαν μακριά από την διπλωματία.
Οι απόγονοί του ζουν σήμερα ως επί το πλείστον στην Τουρκία (αν και κάποιοι βρίσκονται στις Η.Π.Α, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τη Σαουδική Αραβία), και πολλοί είναι εξέχουσες προσωπικότητες στο τουρκικό κατεστημένο. Ο αείμνηστος δισέγγονος, Αχμέτ Σιναπλί, έχει συγγράψει τα Σεϊχούλ Βουζέρα, Σερασκέρ Μεχμέτ Ναμίκ Πασάς, το μόνο βιβλίο μέχρι στιγμής αφιερωμένο σε αυτόν τον Οθωμανό πολιτικό που είχε παρουσιαστεί σε όλη του τη ζωή ως το περήφανο και καθαρισμένο πρόσωπο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μέλη της Γερουσίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Γισούλφος Α΄ του Μπενεβέντο
Ο Γισούλφος Α΄ (απεβ. το 706 ) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το 689, όταν απεβίωσε ο αδελφός του Γριμοάλδος Β΄. Ο πατέρας του ήταν ο Ρομουάλδος Α΄. Μητέρα του ήταν η Θεοδράδα (ή Θευδεράτα), κόρη του Λούπου δούκα του Φρίουλι, και άσκησε την επιτροπία γι' αυτόν τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο ήταν κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του, που οι Φράγκοι πήραν τα λείψανα του Αγίου Βενέδικτου της Νούρσια και της αδελφής του Αγίας Σχολαστικής από το Μόντε Κασίνο. Ο Γισούλφος μπορεί να παραχώρησε στο μοναστήρι του Σαν Βιντσέντσοαλ αλ Βολτούρνo ένα τετράγωνο γης μεγάθους 500 τετρ. χλμ. περί το έτος 700.
Περί το 705 ο Γισούλφος κατέλαβε τις πόλεις Σόρα, Aρπίνo και Άρτσε. Προχώρησε μέχρι τη Χορέα, λεηλατώντας και καίγοντας, προτού έρθει αντιμέτωπος με δώρα από τους πρεσβευτές τού πάπα Ιωάννη ΣΤ΄, οι οποίοι λύτρωσαν πολλούς από τους αιχμαλώτους του και τον ανάγκασαν να επιστρέψει από όπου είχε έρθει, στις δικές του κτήσεις.
Οικογένεια
Ήταν ένας ενεργητικός δούκας, όπως ο πατέρας και ο πάππος του. Πολέμησε εναντίον του βασιλιά, του πάπα και του Βυζαντινών. Ήταν νυμφευμένος με τη Βινιπέργκα και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ρομουάλδος Β'.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δούκες του Μπενεβέντο
Volvo (αποσαφήνιση)
Volvo
Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό
Η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό (γνωστή και ως Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού) είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη ημέρα που γιορτάζεται στις 2 Απριλίου κάθε έτους, ενθαρρύνοντας τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών να λάβουν μέτρα για την ευαισθητοποίηση σχετικά με ανθρώπους με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, συμπεριλαμβανομένου του αυτισμού και του συνδρόμου Asperger, σε ολόκληρο τον κόσμο. Ορίστηκε με το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών "62/139. Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό", που εγκρίθηκε την 1 Νοεμβρίου 2007 και ενσωματώθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2007. Προτάθηκε από την εκπρόσωπο του Κατάρ στα Ηνωμένα Έθνη, την Αυτή Μεγαλειότατη Σεΐχισσα Mozah Bint Nasser Al-Missned, σύζυγο του Αυτού Μεγαλειότατου Σεΐχη Hamad Bin Khalifa Al-Thani, τον Εμίρη του Κράτους του Κατάρ, και υποστηρίχθηκε από όλα τα κράτη μέλη.
Το ψήφισμα αυτό κατατέθηκε και εγκρίθηκε χωρίς ψήφο στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, κυρίως ως συμπλήρωμα προηγούμενων πρωτοβουλιών των Ηνωμένων Εθνών για τη βελτίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού είναι μία από τις επτά επίσημες ημέρες του ΟΗΕ για την υγεία. Η ίδια η ημέρα φέρνει σε επαφή μεμονωμένες οργανώσεις αυτισμού σε όλο τον κόσμο για να βοηθήσει στην έρευνα, τη διάγνωση, τη θεραπεία και την αποδοχή για όσους επηρεάζονται από αυτήν την αναπτυξιακή διαταραχή.
Βασικά στοιχεία
Η αρχική πρόταση είχε τέσσερα βασικά στοιχεία:
Θεματικές
Τα τελευταία χρόνια, κάθε Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό επικεντρώθηκε σε ένα συγκεκριμένο θέμα που καθορίστηκε από τον ΟΗΕ.
Τετάρτη με Onesie
Το 2014, η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό συνέπεσε με την Τετάρτη με Onesie, ημέρα που δημιούργησε η Εθνική Αυτιστική Εταιρεία της Αγγλίας για να ενθαρρύνει τους ανθρώπους της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να δείξουν την υποστήριξή τους σε όσους εντάσσονται στο φάσμα του αυτισμού. Φορώντας ένα onesie (ολόσωμη φόρμα) ή μια πιτζάμα, οι συμμετέχοντες λένε, "είναι εντάξει να είσαι διαφορετικός".
Ηνωμένες Πολιτείες
Στο Προεδρικό Διάγγελμα του 2015, ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα υπογράμμισε ορισμένες από τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης των ΗΠΑ ώστε να δώσει τα δικαιώματα που τους αρμόζουν σε ανθρώπους με αυτισμό και να εγείρει την ευαισθητοποίηση για τη διαταραχή. Τόνισε πράγματα όπως Ο Νόμος της Οικονομικά Προσιτής Φροντίδας, η οποία απαγορεύει στις ασφαλιστικές εταιρείες να αρνούνται την κάλυψη με βάση μια προϋπάρχουσα κατάσταση, όπως ο αυτισμός. Τόνισε επίσης τον πρόσφατο Νόμο του 2014 Autism CARES, ο οποίος παρέχει το δικαίωμα σε ανωτάτου επιπέδου κατάρτιση για όσους φροντίζουν πολίτες στο φάσμα του αυτισμού.
Αναφορές
Κατηγορία:Αυτισμός Αυτισμος
Τσουκαλάδες Λευκάδας
Οι Τσουκαλάδες είναι χωριό στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 513 κατοίκους.
Έξαρχος Γρεβενών
Ο Έξαρχος είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 730 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Έξαρχος βρίσκεται προς στα βορειοανατολικά όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Βούρινου, σε περιοχή με πολλές πηγές και νερά. Νότια και δίπλα στο χωριό ξεκινάει ο χείμαρρος Μαυρόλακος ενώ βορειοδυτικά και μακρύτερα ο Ξερόλακος. Απέχει 35,5 χλμ. ΒΑ. από τα Γρεβενά (μέσω Κνίδης) και 22 χλμ. ΝΔ. από τη Σιάτιστα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, αρχικά ο οικισμός βρισκόταν 600 μέτρα δυτικότερα, επειδή όμως ένας χείμαρρος χώριζε το χωριό στα δύο, μετακινήθηκε στην τωρινή του θέση. Σε πεζοπορική απόσταση 2 - 2,5 ωρών Α.-ΒΑ. και σε υψόμετρο 1.863 μ. είναι η κορυφή του Βούρινου με θέα το οροπέδιο των Γρεβενών. Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή). Αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που ανήκε στο νομό Κοζάνης. Το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στο νομό Γρεβενών. Το χωριό σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Βάρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Εξάρχου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 110 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 62.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Ρολόι χειρός
Το ρολόι χειρός είναι ένα απ' τα σημαντικότερα αξεσουάρ τα οποία συμπληρώνουν την ένδυσή μας.
Σύντομο ιστορικό
Τα πρώτα ρολόγια χειρός κατασκευάστηκαν στην Ελβετία. Ακόμα και σήμερα η συγκεκριμένη χώρα είναι 1η στη λίστα των χωρών που εντός των ορίων τους λειτουργούν εταιρείες παραγωγής ρολογιών και 2η είναι η Ιαπωνία.
Πριν το 1952 τα ρολόγια χειρός ήταν πολύ σπάνιο είδος, σήμερα όμως τα φοράει όλος ο Κόσμος. Μπορούμε μάλιστα να πούμε πως σήμερα πολύς Κόσμος προτιμαέι ψηφιακά ρολόγια χειρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξεσουάρ
Περιφέρεια Λουγκάνσκ
Η Περιφέρεια Λουχάνσκ (ουκρανικά: Луга́нська о́бласть) είναι η ανατολικότερη περιφέρεια (όμπλαστ) της Ουκρανίας. Το διοικητικό της κέντρο είναι το Λουχάνσκ. Η περιφέρεια ιδρύθηκε το 1938 και έφερε το όνομα Περιφέρεια Βοροσίλοβγκραντ (ουκρανικά: Ворошиловградська область, μέχρι το 1958 και ξανά από το 1970 έως το 1990) προς τιμήν του Κλιμέντ Βοροσίλοφ. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 2.121.322 κατοίκους, σύμφωνα με εκτίμηση του 2021.
Σημαντικές πόλεις εντός της περιφέρειας περιλαμβάνουν τις Αλτσέβσκ, Αντρατσύτ, Μπριάνκα, Κίροβσκ, Κράσνυι Λουτς, Κράσνοντον, Λυσυτσάνσκ, Περβομάισκ, Ροβενκύ, Ρουμπίζνε, Σβερντλόβσκ, Σιεβιεροντονέτσκ, Σταχάνοβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Χισάμ Ελ Γκερούζ
Βιογραφία
Ο Ελ Γκερούζ γεννήθηκε στην πόλη Μπερκάν, στο βόρειο Μαρόκο. Το 1992 ήταν τρίτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών (Junior World Championships), στα 5.000 μέτρα. Το 1995 ήταν δεύτερος στα 1.500 μ., στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Γκέτεμποργκ. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα, όπου ήταν 12ος στο ίδιο αγώνισμα. Ο αγώνας των 1.500 μέτρων στην Ολυμπιάδα του 1996 ήταν ένας από τους πιο δραματικούς αγώνες στην ιστορία του στίβου: ο Ελ Γκερούζ είχε το προβάδισμα μαζί τον Νουρεντίν Μορσελί μέχρι τα 400 μέτρα πριν το τέλος, όταν ο νεαρός Μαροκινός σκόνταψε στη φτέρνα του αντιπάλου του και έπεσε στο έδαφος. Ο Ελ Γκερούζ επέστρεψε στην πίστα αλλά τερμάτισε τελευταίος. Αργότερα το ίδιο έτος, κέρδισε τον Αλγερινό στον τελικό του Γκραν Πρι στο Μιλάνο.
Το 1995 και το 1997 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μέτρα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στη Βαρκελώνη και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Παρίσι αντίστοιχα. Το 1997 έχασε μόνο έναν αγώνα και σημείωσε παγκόσμια ρεκόρ στα 1.500 μέτρα (3:48.00) και στο μίλι  (3:48,45) στον κλειστό στίβο.
Από το 1997 μέχρι το 2003 ήταν τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στα 1.500 μέτρα στον ανοικτό στίβο, στην Αθήνα (1997), στη Σεβίλλη (1999), στο Έντμοντον (2001) και στο Παρίσι (2003). Αναδείχθηκε Αθλητής της Χρονιάς από την IAAF το 2001, το 2002 και το 2003 παραμένοντας αήττητος σε περισσότερους από 20 αγώνες. Έγινε ο πρώτος αθλητής που κέρδισε το βραβείο σε τρία συνεχόμενα χρόνια. Το 2004 στην Ολυμπιάδα της Αθήνας έγινε μόλις ο δεύτερος αθλητής μετά τον θρυλικό Φινλανδό Πάαβο Νούρμι το 1924 που πέτυχε το διπλό στις νίκες σε 1.500-5.000 μέτρα. Στα τέλη του 2004 ανακηρύχθηκε από τη γαλλική εφημερίδα L'Équipe ως ο «πρωταθλητής των πρωταθλητών» (γαλλικά: Champion des champions de L'Équipe) για το έτος 2008, τίτλος που απονέμεται στον κορυφαίο αθλητή όλων των αθλημάτων.
Τον Νοέμβριο του 2014 εντάχθηκε στην «Αίθουσα Φήμης» (Hall of Fame) της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Στίβου (International Association of Athletics Federations - IAAF).
Καλύτερες επιδόσεις
Οι επιδόσεις του Χισάμ Ελ Γκερούζ στα 1.500 μ. 2.000 μ. και μίλι που επιτευχθήκαν στον ανοικτό στίβο αποτελούν παγκόσμια ρεκόρ. Επίσης η επίδοσή του στα 3.000 μέτρα στον ανοικτό στίβο αποτελεί την δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για το αγώνισμα αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαροκινοί αθλητές Κατηγορία:Μαροκινοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1971-1972
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1972. Η τελική φάση έγινε στη Θεσσαλονίκη από 25 έως 27 Αυγούστου 1972. Συμμετείχαν τέσσερις ομάδες, από το πρωτάθλημα Κέντρου ο Πειραϊκός Σύνδεσμος και το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αθηνών, και από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Ηρακλής και ο Απόλλων Καλαμαριάς. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1971 1972 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1971 1972 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1971 1972
Πιμαρικό οξύ
Ανευρίσκεται στα φυτά και είναι ένας δευτερογενής μεταβολίτης που διαδραματίζει το ρόλο ενός συντηρητικού αλλά και προστατευτικού μέσου έναντι των παθογόνων μυκήτων και των εντόμων. Πιο συχνά απαντάται στις ελαιορητίνες των πεύκων αλλά και στην ελάτη, την ερευθρελάτη, τη λάρικα και τη σεκόγια.
Μπορεί να παρασκευαστεί με αφυδάτωση του αβιετικού οξέος, το οποίο συνήθως συνοδεύει φυσικές ενώσεις, όπως το κολοφώνιο. Το πιμαρικό οξύ είναι αδιάλυτο στο νερό αλλά είναι εύκολα διαλυτό στην αιθυλική αλκοόλη, την ακετόνη και στους αιθέρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Σέρτζιο Σλίπακ
Ο Σέρτζιο Ντέιβιντ Σλίπακ (Sergio David Slipak, γενν. 28 Ιουλίου 1965, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός σκακιστής και προπονητής. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ το 1990 και ο ανώτατος σκακιστικός τίτλος του Γκρανμαίτρ το 2001. Επίσης, απέκτησε τον τίτλο του Διεθνή Προπονητή FIDE το 2015. Η μέγιστη Βαθμολογία ΕΛΟ που κατάφερε να πετύχει ήταν 2535 βαθμοί, τον Ιανουάριο του 1996.
Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Σ. Σλίπακ εκπροσώπησε την Αργεντινή σε μία σκακιστική Ολυμπιάδα. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής
Ο Σ. Σλίπακ συμμετείχε επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Παρακάτω φαίνονται μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματά του:
Βιβλία
Ο Σ. Σλίπακ έχει συγγράψει ένα βιβλίο :
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Σταύρος Σαρνανίτης
Πηγές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αγιατολάχ
Ο Αγιατολάχ (περσικά: آيتالله, αραβικά: آية الله, κυριολεκτικά: «Σημάδι του Θεού») είναι ένας υψηλόβαθμος τίτλος που δίδεται σε σιίτες κληρικούς. Αυτοί που φέρουν τον τίτλο είναι ειδικοί σε μουσουλμανικές σπουδές, όπως η νομολογία, η ανάγνωση του Κορανίου και η φιλοσοφία, και συνήθως διδάσκουν σε μουσουλμανικά σεμινάρια. Η επόμενη κατώτερη βαθμίδα είναι ο χοτζατολεσλάμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιιτικό Ισλάμ
Μο Γιαν
Ο Γκουάν Μογιέ (17 Φεβρουαρίου 1955), γνωστός με το ψευδώνυμο Μο Γιαν, είναι Κινέζος λογοτέχνης, θεωρούμενος ένας από τους σπουδαιότερους της χώρας του. Τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι τα Οι κόκκινοι αγροί (1986) και Οι μπαλάντες του σκόρδου (1988), ενώ έχει γράψει και πολλά διηγήματα. Το 2012 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας και έγινε έτσι ο πρώτος συγγραφέας με κινεζική υπηκοότητα που τιμήθηκε με το βραβείο αυτό. Σύμφωνα με στατιστικά της UNESCO, ο Μο Γιαν είναι ο έκτος πιο μεταφρασμένος συγγραφέας της κινεζικής γλώσσας. Το στυλ του Γιαν έχει συγκριθεί με αυτό των Φραντς Κάφκα και Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ενώ ο ίδιος έχει δηλώσει ότι ο Γουίλιαμ Φώκνερ ήταν μεγάλη επιρροή.
Ωστόσο, ο Γιαν έχει δεχτεί σκληρή κριτική από συμπατριώτες του, μεταξύ των οποίων ο συγγραφέας Γιου Τζιέ.
Σημειώσεις
α. Ο Γκάο Σιντζιάν είχε αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα όταν βραβεύτηκε το 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι λογοτέχνες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Κινέζοι νομπελίστες
Ρατόλδος
Ο Ρατόλδος (889-929) ήταν βασιλιάς της Ιταλίας για περίπου ένα μήνα το 896. Ήταν ο μικρός και νόθος γιος του Αρνούλφου της Καρινθίας μέσω μιας παλλακίδας. Μητέρα του ενδέχεται να ήταν αυτή του Ζβέντιμπολντ, αλλά μπορεί να ήταν και κάποια Λομβαρδή. Ο Αρνούλφος κατάφερε να πείσει την αριστοκρατία να αναγνωρίσει τα δικαιώματα του Ζβέντιμπολντ και του Ρατόλδου ως διαδόχους του. Όταν ο πατέρας του στέφτηκε Αυτοκράτορας στη Ρώμη, το 896, άφησε τον Ρατόλδο ημι-βασιλιά της Ιταλίας με έδρα το Μιλάνο, και κινήθηκε προς τις Άλπεις για τη Γερμανία. Αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Γερμανία, ο αντίπαλος του Αρνούλφου, ο Λαμβέρτος Β΄ του Σπολέτο πήρε τον έλεγχο της Ιταλίας εξαναγκάζοντας τον Ρατόλδο σε φυγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Μονάρχες της Ιταλίας
Αφρικανικός όνος
Ο αφρικανικός όνος ή αφρικανικός αγριογάιδαρος (Equus africanus) είναι άγριο μέλος της οικογένειας των Ιππίδων. Αυτό το είδος πιστεύεται πως είναι ο πρόγονος του οικόσιτου γαϊδάρου, που πολλές φορές κατατάσσεται στο ίδιο είδος. Ζούνε στις ερήμους και τις άλλες ξερές περιοχές του Κέρατος της Αφρικής, σε Ερυθραία, Αιθιοπία και Σομαλία. Παλαιότερα είχε ευρύτερη κατανομή βόρεια μέχρι το Σουδάν, την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Υπολογίζεται πως υπάρχουν περίπου 570 άτομα στη φύση.
Υποείδη
Το είδος περιλαμβάνει 4 υποείδη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιππίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος βαρόνος του Μόρτιμερ
Ο Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος βαρόνος του Μόρτιμερ (1231 – 27 Οκτωβρίου 1282), 1ος Βαρόνος του Μόρτιμερ στο κάστρο του Γουίγκμορ στο Χερεφορντσάιρ ήταν γιος του Ραλφ Μόρτιμερ και της Ουαλής συζύγου του Γζυλάντους Ντου της κόρης του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ και της Ιωάννας, Λαίδης της Ουαλίας νόθης κόρης του Ιωάννη του Ακτήμονα. Ο Ρότζερ Μόρτιμερ ήταν πιστός σύμμαχος του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας, με τον Λιουέλιν Απ Γκράφαντ, πρίγκιπα της Ουαλίας ήταν άλλοτε σύμμαχοι άλλοτε εχθροί. Ο Ρότζερ συγκρούστηκε με τον Λιουέλιν Απ Γκράφαντ όταν επιτέθηκε στην ηγεμονία του Ριαγιάντερ (1256), ήταν πρώτα ξαδέλφια σαν εγγόνια του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ και ο πόλεμος συνεχίστηκε μεταξύ τους μέχρι την χρονιά που πέθαναν και οι δυο (1282). Ο Μόρτιμερ πολέμησε πάντα στο πλευρό του βασιλιά και συγκρούστηκε με τον επαναστάτη Σίμον Ντε Μόντφορτ, 6ο κόμη του Λέστερ που παρά λίγο να χάσει την ζωή του στην μάχη του Λιους (1264). Την επόμενη χρονιά (1265) η σύζυγος του Μόρτιμερ Ματθίλδη Ντε Μπραόζ έσωσε τον πρίγκιπα Εδουάρδο, ο Μόρτιμερ και ο διάδοχος συμμάχησαν εναντίον των Ντε Μόντφορτ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Ματθίλδη ντε Μπραόζ, κόρη του του Γουίλιαμ ντε Μπραόζ λόρδυ του Αμπεργκαβεννί και της Εύας Μαρσάλ (1247). Η Ματθίλδη όπως και ο ίδιος ανήκε σε μια οικογένεια των λόρδων του Μαρς, μαζί της απέκτησε :
Όταν πέθανε πρόωρα ο μεγαλύτερος γιος του Ραλφ (1274) ο δεύτερος γιος του Έντμοντ κλήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για να οριστεί διάδοχος του πατέρα του.
Επιτάφιος
Ο Ρότζερ Μόρτιμερ πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1282 στο Κίνγκσλαντ του Χερεφορντσάιρ και τάφηκε στο αβαείο του Γουίγκμορ, η επιγραφή στον τάφο του γράφει :
"Εδώ κείτεται ο δοξασμένος Ρότζερ ο αγνός, Ο Ρότζερ Μόρτιμερ ο δεύτερος που τον έλεγαν λόρδο του Γουίγκμορ όλοι όσοι τον αγαπούσαν. Όλη η Ουαλία φοβόταν την δύναμη του όσο ζούσε και όλοι οι Ουαλοί ήρθαν μαζί του, σε όλες τις εκστρατείες του ήταν έτοιμος για κάθε βασανιστήριο".
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Υβόννη Μαλτέζου
Η Υβόννη Μαλτέζου είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949 και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει πάρει μέρος σε πολλές παραστάσεις, σε αρκετές ταινίες αλλά και σε σίριαλ, με πιο γνωστές τις παρουσίες της στις τηλεοπτικές σειρές Είσαι το ταίρι μου και Τα Καλύτερά μας Χρόνια. Έχει τιμηθεί με βραβεία Α΄και Β΄γυναικείου ρόλου για την συμμετοχή της σε κινηματογραφικές ταινίες. Είναι παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Λάκη Παπαστάθη, ενώ πρώτος της σύζυγος υπήρξε ο ηθοποιός Κώστας Αρζόγλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κουβέιτ (αραβικά: مكتبة الكويت الوطنية) είναι η εθνική βιβλιοθήκη και το νόμιμο αποθετήριο πνευματικής ιδιοκτησίας στο Κουβέιτ. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην οδό Arabian Gulf Street στο τετράγωνο 15 της πόλης του Κουβέιτ. Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει βιβλία και κείμενα στα αραβικά και σε ξένες γλώσσες.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1923 χάρη στις προσπάθειες πολλών Κουβεϊτιανών συγγραφέων και κληρονόμησε τη συλλογή της από τη Βιβλιοθήκη της Φιλανθρωπικής Εταιρείας του Κουβέιτ, που ιδρύθηκε το 1913. Λόγω της επιτυχίας της βιβλιοθήκης και του μεγάλου αριθμού επισκεπτών, η κυβέρνηση αποφάσισε το 1937 να την εντάξει στο Τμήμα Πληροφόρησης και να τη μετονομάσει σε Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφόρησης.
Από το 1979, το Εθνικό Συμβούλιο Πολιτισμού, Τεχνών και Λογοτεχνίας ανέλαβε την ευθύνη για τη Δημόσια Βιβλιοθήκη Πληροφοριών και μετονομάστηκε σε Κεντρική Δημόσια Βιβλιοθήκη. Εν τω μεταξύ, η συλλογή της βιβλιοθήκης είχε αυξηθεί και περιλάμβανε περισσότερα από 50.000 βιβλία, καθώς και περισσότερα από 6.000 περιοδικά, αραβικά και ξένα, εκτός από ένα μεγάλο αριθμό σπάνιων χειρογράφων.
Το 1994, το διάταγμα Amiri αριθ. 52/1994 ανέθεσε επίσημα την ίδρυση της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Κουβέιτ και της ανέθεσε την ευθύνη της συλλογής, οργάνωσης, διατήρησης και τεκμηρίωσης της εθνικής κληρονομιάς του Κουβέιτ και της κατάστασης της πνευματικής και πολιτιστικής παραγωγής. Το σημερινό κτίριο της βιβλιοθήκης βρίσκεται στην οδό Arab Bay Street.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Κουβέιτ Κου
Κρατήρας πρόσκρουσης
Ένας κρατήρας πρόσκρουσης είναι ένα περίπου κυκλικό βύθισμα στην επιφάνεια ενός πλανήτη, δορυφόρου ή άλλου στερεού σώματος στο Ηλιακό Σύστημα ή αλλού, το οποίο δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση ενός μικρότερου σώματος με μεγάλη ταχύτητα. Σε αντίθεση με τους ηφαιστειακούς κρατήρες, οι οποίοι δημιουργούνται από εκρήξεις ή εσωτερική κατάρρευση, οι κρατήρες πρόσκρουσης έχουν συνήθως ανυψωμένο χείλος και πυθμένα ο οποίος είναι χαμηλότερα υψομετρικά από τη τριγύρω περιοχή.