cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύριλλος Τζένικ
Βιογραφία
Το 1899, ίδρυσε στην οικία του την Αίθουσα Βιβλίου Ταράς Σεβτσένκο και εξέδωσε την πρώτη εφημερίδα του Καναδά που ήταν γραμμένη στην Ουκρανική γλώσσα, τον "Καναδό Αγρότη" (Kanadyiskyi farmer) το 1903. Παρά το γεγονός ότι και ο ίδιος δεν ήταν θρησκευόμενος, ο Τζένικ πίστευε ότι μια χριστιανική ιδεολογία θα έπρεπε να υπάρχει ανεξάρτητα από την συνηθισμένη  Ελληνική Ορθόδοξη   και   Ρωσική Ορθόδοξη  και έτσι ίδρυσε την «Ανεξάρτητη Ελληνική Εκκλησία», σε συνεργασία με τους ιερωμένους της    Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Γουίνιπεγκ το 1903-1904. Το 1911 διεξήχθησαν γενικές εκλογές κατά τις οποίες το κόμμα που υποστήριζε ο Τζένικ, το Φιλελεύθερο Κόμμα, ηττήθηκε και ο Τζένικ έχασε τη δουλειά του. Έτσι τερματίστηκε ο δημόσιος βίος του. Έζησε για ένα διάστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά επέστρεψε μετά στο Γουίνιπεγκ, όπου και πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 1925.
Μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Τζένικ είχε γίνει τόσο γνωστός ανάμεσα στην Ουκρανοκαναδική κοινότητα που έγινε γνωστός και σαν ο "τσάρος του Καναδά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ουκρανοί μετανάστες στον Καναδά
Νεροχώρι Θεσπρωτίας
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Νεροχώρι Αιτωλοακαρνανίας
Το Νεροχώρι, επίσημα Νεροχώριον είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 350 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νεροχώρι βρίσκεται σε απόσταση 29 χλμ. ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα και 18,5 χλμ. ΒΑ. από τους Φιλιάτες. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Φαρμακοβούνι. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν "Μουτσάλα" και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοκκινολιθαρίου, ενώ το 1928 με το ΦΕΚ 193Α-20/09/1928 μετονομάστηκε σε Νεροχώριον. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η Αγία Παρασκευή που υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κοκκινολιθάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοκκινολιθαρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 47 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ποπ (αποσαφήνιση)
Ο όρος ΠΟΠ ή Ποπ μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα: στα αρκτικόλεξα ΠΟΠ που αναλύονται ως:
Νούναβουτ
right|200px|thumb|Χωριό Ινουίτ κοντά στο Φρόμπισερ Μπέι το 1865 thumb|right|200px|Βορειοανατολική ακτή της νήσου Μπάφιν thumb|170px|right|Κάτοικος του Νούναβουτ Το Νούναβουτ (αγγλικά/γαλλικά: Nunavut) είναι η νεότερη και η μεγαλύτερη σε έκταση διοικητική διαίρεση του Καναδά. Το Νούναβουτ είναι ομοσπονδιακό έδαφος του Καναδά, δηλαδή περιφέρεια υπό τον άμεσο έλεγχο της καναδικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το Νούναβουτ χωρίστηκε επίσημα από τα Βορειοδυτικά Εδάφη την 1η Απριλίου του 1999, μέσω του νόμου Νούναβουτ. Η δημιουργία του Νούναβουτ οδήγησε στην πρώτη σημαντική αλλαγή στο πολιτικό χάρτη του Καναδά από την ενσωμάτωση της επαρχίας Νέα Γη και Λαμπραντόρ το 1949. Πρωτεύουσα του Νούναβουτ είναι το Ικάλουιτ (πληθ. 7.082 άτομα) (απογραφή 2016), που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της νήσου Μπάφιν. .
Η συνολική του έκταση φτάνει τα 2.093.190 τ.χλμ.. Είναι μια από τις πιο απομονωμένες και αραιοκατοικημένες περιοχές της Γης, με τον πληθυσμό του να ανέρχεται μόλις σε 35.944 άτομα (απογραφή 2016). Οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής (~85%) είναι αυτόχθονες Ινουίτ, που συγγενεύουν φυλετικά με τους Εσκιμώους της Βόρειας Ευρώπης και της Γροιλανδίας.
Η λέξη Νούναβουτ σημαίνει «Η Δική μας Γη» στη γλώσσα Ινούκτιτουτ των αυτοχθόνων Ινουίτ. Η γλώσσα Ινούκτικουτ είναι, μαζί με τα αγγλικά και τα γαλλικά, επίσημη γλώσσα του Νούναβουτ.
Πολιτική
thumb|left|Το κτήριο της νομοθετικής συνέλευσης στο Ικάλουιτ
Το Νούναβουτ διοικείται από έναν επίτροπο που διορίζεται από τον ομοσπονδιακό υπουργό Ζητημάτων Αυτοχθόνων και Βορρά. Ο ρόλος του επιτρόπου είναι συμβολικός και εθιμοτυπικός, σε αντιστοιχία με εκείνον του Αντικυβερνήτη.
Σημερινή επίτροπος (από τις 12 Ιανουαρίου 2021) είναι η Εύα Αάριακ.
Το Νούναβουτ εκλέγει έναν βουλευτή στη Βουλή των Κοινοτήτων του Καναδά, κάτι που το καθιστά ως τη μεγαλύτερη σε έκταση εκλογική περιφέρεια παγκοσμίως. Το κοινοβούλιο (Νομοθετική Συνέλευση) αποτελείται από μη κομματικά μέλη. Το κοινοβούλιο σχηματίζεται έπειτα από συναίνεση. Ο αρχηγός της κυβέρνησης (πρωθυπουργός, αγγλ. Premier), εκλέγεται από τα μέλη της νομοθετικής συνέλευσης. Ο πρώην πρωθυπουργός Πολ Όκαλικ προέβη στη σύσταση ενός συμβουλευτικού συμβουλίου αποτελούμενου από 11 ηλικιωμένους, με στόχο να ενσωματώσει την κουλτούρα των Ίνουιτ και τη γνώση της παράδοσης στις πολιτικές και κυβερνητικές αποφάσεις.
Εκλογές 2017
Στις πιο πρόσφατες εκλογές, στις 30 Οκτωβρίου 2017, εξελέγησαν 22 μη κομματικοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1999
Αλκιβιάδης Κρασσάς
Ο Αλκιβιάδης Κρασσάς (1840-1912) ήταν Έλληνας διαπρεπής νομομαθής, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου.
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1840 και ήταν από σημαντική οικογένεια. Έλαβε λεπτή και επιμελημένη ανατροφή. Σχολείο πήγε στην Αθήνα και ήταν άριστος μαθητής. Εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και μετά από διετείς σπουδές μετέβη στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας, όπου επιδόθηκε στη σπουδή του Ρωμαϊκού Δικαίου. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι και επέστρεψε στην Αθήνα το 1862. Αρχικά άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου, και νεότατος έγινε υφηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο. Το 1867 διορίστηκε πρωτοδίκης στην Αθήνα, και μετά από δύο χρόνια αντιεισαγγελέας στο Εφετείο των Αθηνών. Το 1878 ορίστηκε έκτακτος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και συνέχισε να εργάζεται σε αυτό έως το 1910, όταν παραιτήθηκε εξ αιτίας διαφωνίας που είχε με τη βασιλική οικογένεια. Ακόμη, κατά το ακαδημαϊκό έτος 1899-1900 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου.
Έγραψε σημαντικά νομικά έργα, το «Κληρονομικό Δίκαιο» και το «Οικογενειακό Δίκαιο», καθώς και το «Σύστημα Αστικού Δικαίου».
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 1912, έπειτα από χρόνια καρδιακή νόσο, όντας βραβευμένος με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Έκσταση και πάθος
Η ταινία Έκσταση και Πάθος (Πρωτότυπος τίτλος Love Is a Many-Splendored Thing) είναι έγχρωμη αμερικανική δραματική αισθηματική ταινία παραγωγής 1955, σε σκηνοθεσία Χένρι Κινγκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Γουίλιαμ Χόλντεν και η Τζένιφερ Τζόουνς. Η ταινία, που βασίζεται σε μυθιστόρημα με αυτοβιογραφικά στοιχεία της Χαν Σουγίν, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και βραβεύτηκε με τρία βραβεία Όσκαρ.
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του κινέζικου εμφυλίου, ένας Αμερικανός δημοσιογράφος ο Μαρκ Έλιοτ (Γουίλιαμ Χόλντεν) συναντά στο Χονγκ Κονγκ μια Ευρασιάτισσα γιατρό, την Χαν Σουγίν (Τζένιφερ Τζόουνς), και οι δυο τους ερωτεύονται. Ο δεσμός τους όμως, πυροδοτεί την αντίδραση των συγγενών της Σουγίν και των φίλων του Έλιοτ, οι οποίοι τους πιέζουν να διακόψουν τη σχέση τους.
Πληροφορίες παραγωγής
Βασισμένη σε μυθιστόρημα με αυτοβιογραφικά στοιχεία της Χαν Σουγίν, το Love Is A Many-Splendored Thing φημίζεται κυρίως για τη μουσική επένδυση του Άλφρεντ Νιούμαν και το βραβευμένο με όσκαρ ομώνυμο τραγούδι των The Four Aces, που τραγούδησε αργότερα, μεταξύ των άλλων, και ο Φρανκ Σινάτρα. Πρωταγωνιστές της ταινίας ήταν οι Γουίλιαμ Χόλντεν (φρέσκος από το Όσκαρ για την ταινία Θάλαμος εξόντωσης 17 (Stalag 17)) και Τζένιφερ Τζόουνς, επίσης βραβευμένη με Όσκαρ, για την ταινία Ουράνια Οπτασία (The Song Of Bernadette, 1943).
Παρασκήνιο
thumb|left|Η Τζένιφερ Τζόουνς στο τρέιλερ της ταινίας.
Τα γυρίσματα της ταινίας ήταν γεμάτα προβλήματα, λόγω της αντιπάθειας που η Τζόουνς έτρεφε για τον Χόλντεν, ο οποίος ήταν τότε γνωστός γυναικάς. Η Τζόουνς που εκείνη την περίοδο ήταν παντρεμένη με τον παραγωγό του Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939) Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, συχνά σταματούσε το γύρισμα για να κάνει κάποια παρατήρηση στον Χόλντεν, φωνάζοντάς του "Θα τα πω όλα στον Ντέιβιντ!" και επίσης μασούσε κομματάκια σκόρδου πριν τις ερωτικές της σκηνές με τον ηθοποιό, πιθανώς για να τον αποθαρρύνει. Εφόσον οι δυο τους δεν μιλιούνταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Χόλντεν προσπάθησε να την καλοπιάσει, χαρίζοντάς της λουλούδια, τα οποία η Τζόουνς του πέταξε στο πρόσωπο. Οι κακές σχέσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών όμως, δεν επηρέασε την πειστικότητα της ταινίας, όπου και οι δυο τους φαίνονται να είναι σφόδρα ερωτευμένοι. Επίσης, η Τζόουνς είχε διαμαρτυρηθεί για το μέικ απ που της έβαζαν για τις ανάγκες της ταινίας αυτής, προκειμένου να φαίνεται σαν μικτής καταγωγής Ευρασιάτισσα, καθώς επέμενε ότι την έκανε να φαίνεται μεγαλύτερη σε ηλικία από την πραγματική της (η ίδια ήταν τότε 36 ετών). thumb|right|Ο [[Γουίλιαμ Χόλντεν και η Τζένιφερ Τζόουνς σε σκηνή από την ταινία Έκσταση και Πάθος, σε παραλία.]]
Κατά μια ιστορική σύμπτωση, 19 χρόνια μετά οι δύο πρωταγωνιστές έπαιξαν και πάλι μαζί σε ταινία, στην εξαιρετικά επιτυχημένη ταινία καταστροφής Ο πύργος της κολάσεως του 1974 (έτυχε και είναι και ο τελευταίος ρόλος στην καριέρα της Τζένιφερ Τζόουνς), αν και όχι ως ζευγάρι, αλλά σε ρόλους πρωταγωνιστικούς αλλά ασύνδετους μεταξύ τους τότε.
Βραβεύσεις
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Γεώργιος Καραμήτσας
Ο Γεώργιος Καραμήτσας (1834-1904) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1834 στη Μήθυμνα της Λέσβου, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Αν και εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τελικά σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μονάχου και του Βύρτσμπουργκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Βιέννης και του Βερολίνου και επέστρεψε στην Αθήνα και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού, ενώ εξέδιδε ιατρικό περιοδικό με τίτλο «Ασκληπιός». Διορίστηκε ιατρός στην Αστυκλινική, υφηγητής της Παθολογικής Ανατομικής το 1862, έκτακτος καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας το 1875 και υποδιευθυντής της Αστυκλινικής. Στο τέλος το 1880 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας και της Παθολογικής κλινικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1886-1887.
Μετέφρασε το έργο «Ειδική Νοσολογία» του Γερμανού ιατρού Νιεμάγερ, ενώ συνέγραψε και τις δικές του επιστημονικές εργασίες.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 1904 από αποπληξία, τη στιγμή που επέστρεφε από γαμήλια τελετή.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι Κατηγορία:Έλληνες νοσολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κωνσταντίνος Ν. Καλλίνικος
Ο '''Κωνσταντίνος Ν. Καλλίνικος''' (1870-27 Οκτωβρίου 1940) υπήρξε πρωτοπρεσβύτερος του Μάντσεστερ και συγγραφέας χριστιανικών βιβλίων. Αριστούχος της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.Έγινε πρωτοπρεσβύτερος στο Μάντσεστερ και απέκτησε τον τίτλο του Μεγάλου Οικονόμου. Είχε αξιόλογο συγγραφικό και ποιμαντικό έργο. Κορυφαίοι θεολόγοι στις βιβλιοκρισίες τους έγραψαν για το έργο του εκφράζοντας έτσι την βαθιά εκτίμηση και την αποδοχή τους. Γεννήθηκε στα Αλάτσατα της Ερυθραίας το 1870. Παιδί πολύτεκνης οικογενείας με άλλα τρία αδέλφια, έλαβε την εγκύκλια παιδεία του στα σχολεία της γενέτειράς του, καθώς και στην περίφημη                   Αναξαγόρειο Σχολή των Βρούρλων. Σπούδασε Θεολογία στην γεραρά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία απεφοίτησε με παναριστεία το 1896. Λαικός ών προσελήφθη ως ιεροκήρυκας από την Θρησκευτική Αδελφότητα της Σμύρνης «Ευσέβεια». Εκεί διέπρεψε ως ιεροκήρυκας, κατηχητής και καθηγητής επί αρχιερατείας του Μητροπολίτη Σμύρνης Βασιλείου. Πνευματικό ανάστημα του Γερμανού Καραβαγγέλη (1863-1935), Επίσκοπο Χαριουπόλεως (1896-1900), Μητροπολίτη Καστορίας (1900- 1908), είτα Αμασείας (1908-1922), στην συνέχεια Ιωαννίνων (1923-1924) και τελικά Κεντρώας Ευρώπης (1924-1935), από τον οποίο χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Απέκτησε τον τίτλο Δρος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ (Μαγχεστρία).
Βιογραφία
Ο συγγραφέας Παναγιώτης Φούγιας έχει γράψει το βιβλίο " Κωνσταντίνος Ν. Καλλίνικος " το οποίο αποτελεί την βιογραφία του Μεγάλου αυτού Πρωθιερέα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι μια ιδιαίτερη παρουσίαση του Μέγα Οικονόμου κ. Καλλινίκου, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από τα συγγράμματά του και τις σ'αυτά βιβλιοκρισίες, που για πρώτη φορά δημοσιεύονται σε ιδιαίτερο τόμο. Η έκδοση αυτή εμπλουτίζει την σύγχρονη Θεολογική και Εκκλησιαστική Γραμματεία.Παναγιώτης Φούγιας,Κωνσταντίνος Καλλίνικος εκδόσεις Μαλλιάρης (Παιδεία), ημερομηνία έκδοσης βιβλίου 1/1/2010
Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Ευαγγελισμού, Μάντσεστερ
H Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Ευαγγελισμού, Μάντσεστερ είναι η αρχαιότερη χτισμένη ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αγγλία.Σε αυτήν την εκκλησία αρκετοί ιερείς  έχουν υπηρετήσει την ελληνική κοινότητα στο Μάντσεστερ από το 1800. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Καλλίνικος από το 1904 έως το θάνατό του το 1940.
Βραβεύσεις
Ο Κωνσταντίνος Καλλίνικος τιμήθηκε με τον τίτλο του Μεγάλου Οικονόμου από τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης.Του απονεμήθηκε επίσης το τιμητικό διδακτορικό της Θεολογίας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και του παραχωρήθηκε το παράσημο Τάγμα του Σωτήρος (Order of the Redeemer) για τις υπηρεσίες του στην πατρίδα απο τον βασιλιά Γεώργιο Α' της Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
μικρογραφία
https://e-homoreligiosus.blogspot.com/2011/09/blog-post.html?m=0
http://www.ecclesia.gr/greek/press/efimerios/material_1/1957/efimerios_1957_23.pdf μικρογραφία|338x338εσ|Κωνσταντίνος Ν. Καλλίνικος Πρωτοπρεσβύτερος Μάντζεστερ
Αρχείο Μπαουχάους
Το Αρχείο Μπαουχάους (γερμανικά: Bauhaus-Archiv) είναι Μουσείο Σχεδίου στο Βερολίνο, το οποίο συγκεντρώνει έργα τέχνης, αρχεία, αντικείμενα και λογοτεχνήματα, συνδεδεμένα με τη σχολή Μπαουχάους (1919 - 1933). Η σχολή Μπαουχάους θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες σχολές αρχιτεκτονικής, σχεδίου και τέχνης του 20ου αιώνα. Παρόλα αυτά το μουσείο αυτή τη στιγμή παραμένει κλειστό και θα ανοίξει ξανά περί το 2022, όταν θα έχουν ολοκληρωθεί οι επισκευές. Μέχρι τότε υπάρχει διαθέσιμος χώρος για το αρχείο στην οδό Κνέσμπεκ 1-2, στο Βερολίνο-Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου.
Ιστορία
Το αρχείο Μπαουχάους ιδρύθηκε το 1960 αρχικά στο Ντάρμστατ, με την υποστήριξη του Βάλτερ Γκρόπιους, καθώς κι άλλων εμπλεκόμενων με τη σχολή. Η συλλογή κατέληξε να αναπτύσσεται ταχέως και η ιδέα ενός μουσείου αφιερωμένου σε αυτήν έμοιαζε ελκυστική. Έτσι κατόπιν ζητήθηκε από τον ίδιο τον Γκρούπιους να σχεδιάσει αυτό το μουσείο. Το 1964 ετοίμασε σχέδια για το μουσείο, στο Ντάρμστατ, αλλά η τοπική αρχή δεν το εξέταζε με θετική διάθεση. Ωστόσο, η Γερουσία του Βερολίνου, έμοιαζε διατεθειμένη να υποστηρίξει και την ιδέα και τον χώρο του αρχείου. Έτσι το 1971 το αρχείο στεγάστηκε στο Βερολίνο. Παρόλα αυτά διάφοροι παράγοντες καθυστέρησαν την υλοποίηση του πρότζεκτ. Πάντως το 1976 ξεκίνησε η κατασκευή η οποία ολοκληρώθηκε το 1979. Από το αρχικό σχέδιο του Γκρόπιους δεν υλοποιήθηκε σχεδόν τίποτα, παρά μόνο η χαρακτηριστική σιλουέτα του κτιρίου, το έργο το ανέλαβε ο παλιός του συνάδελφος Άλεξ Τσβιγιάνοβιτς. Το 1997 έγιναν κάποιες ανακατασκευές. Το 2005 χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό εξωτερικών γυρισμάτων των ταινιών επιστημονικής φαντασίας V for Vendetta και Æon Flux. Αργότερα υπήρξε ιδέα επέκτασης του μουσείου αλλά το 2009, η Γερουσία του Βερολίνου, εγκατέλειψε αυτήν την ιδέα.
Συλλογή
Η συλλογή του αρχειοθετεί, πρακτικά, την ιστορία της σχολής του Μπαουχάους και την προσφορά της στις τέχνες, τη διδασκαλία, την αρχιτεκτονική και το σχέδιο. Η συλλογή μεταξύ άλλων διαθέτει διδακτικό υλικό, εργαστήρι μοντέλων, αρχιτεκτονικά σχέδια και μοντέλα, φωτογραφίες, ντοκουμέντα καθώς και βιβλιοθήκη.
Το αρχείο Μπαουχάους, διαθέτει μεγάλη γκάμα αρχείων περισσότερο για τους Λίονελ Φένινφκερ, Γιοχάνες Ίττεν, Πάουλ Κλέε, Βασίλι Καντίνσκι, Λάσλο Μόχολι-Νάγκι, Βέρνερ Ντρέβες, Γκούντα Στόλζλ και Όσκαρ Σλέμερ.
Δραστηριότητες
Πέρα από τις μόνιμες εκθέσεις έργων, το αρχείο Μπαουχάους διοργανώνει και τέσσερις ειδικές εκθέσεις κάθε χρόνο. Στον εξωτερικό του χώρο, γίνονται εργαστήρια, διαλέξεις και άλλα, μέχρι και κονσέρτα. Το αρχείο Μπαουχάους είναι ο μόνος επίσημος φορέας που έχει το δικαίωμα να αναπαράγει έναν περιορισμένο αριθμό έργων από τα σχέδια της Μπαουχάους.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπαουχάους Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο Κατηγορία:Μουσεία σχεδιασμού
Γκρέγκορ Έρχαρτ
Ο Γκρέγκορ Έρχαρτ (γερμανικά: Gregor Erhart, περ.1470-1540) ήταν Γερμανός γλύπτης της όψιμης γοτθικής τεχνοτροπίας.
Βιογραφικά στοιχεία
280px|left|thumb|Τρίπτυχο από την Αγία Τράπεζα του Μπλαουμπόιρεν Γεννημένος στην Ουλμ της Σουηβίας, σε οικογένεια γλυπτών ξύλου, ο Γκρέγκορ Έρχαρτ εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του πατέρα του Μίχελ Έρχαρτ (1440/45-1522), που εργάστηκε στην πόλη κατά την περίοδο 1469-1522, όντας δεύτερος σε φήμη μετά τον Χανς Μούλτσερ. Ο Μίχαελ είχε ήδη βοηθήσει στην εκπαίδευση του ασύγκριτου δημιουργού ξυλόγλυπτων Τίλμαν Ρίμενσνάιντερ (περ.1460-1531), που μετακόμισε για να εργαστεί στο Βίρτσμπουργκ. Είναι δύσκολο να διακριθούν τα πρώτα έργα του Γκρέγκορ Έρχαρτ από εκείνα του πατέρα και μέντορά του, με αποτέλεσμα πολλοί μελετητές να διαφωνούν για την πατρότητά τους. Η σημαντικότερη συνεργασία τους είχε ως καρπό την Αγία Τράπεζα του Μπλαουμπόιρεν (Blaubeuren) (1490-1494), έργο που σηματοδότησε την κορυφή της καριέρας του πατέρα του και το ώριμο ύφος εργασίας του στην Ουλμ.
Το 1494, ο Γκρέγκορ Έρχαρτ απέκτησε πολιτικά δικαιώματα στην ακμάζουσα εμπορική γερμανική πόλη του Άουγκσμπουργκ, όπου και έγινε αρχιμάστορας δύο χρόνια μετά. Πέρασε ολόκληρη την υπόλοιπη καριέρα του στην πόλη, γενόμενος ο σημαντικότερος γλύπτης της σε περίοδο μιας δεκαετίας.
Η Ωραία Γερμανίδα
thumb|left|180px|«Μαρία η Μαγδαληνή» («La Belle Allemande») (περ.1510), έργο που αποδίδεται στον Έρχαρτ, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι.Το ασυνήθιστο ξύλινο γυμνό άγαλμα σε φυσικό μέγεθος της Μαρίας της Μαγδαληνής, που δημιουργήθηκε περίπου το 1510, απεικονίζει την Αγία με ως μυστικιστική και ασκητική μορφή, με το σώμα της να καλύπτεται μόνο από τα μακριά της μαλλιά. Η φιγούρα στηριζόταν αρχικά από λαξευμένους αγγέλους και έχει αποκοπεί από κάποιο ναό, πιθανώς την Εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής στο Δομινικανό μοναστήρι του Άουγκσμπουργκ, το οποίο και ξαναχτίστηκε γύρω στο 1515. Αργότερα το άγαλμα καθαιρέθηκε και οι άγγελοι αφαιρέθηκαν. Το ξύλινο άγαλμα προσφέρθηκε προς πώληση στη Γερμανία στα τέλη του 19ου αιώνα από τη Συλλογή Siegfried Lammle στο Μόναχο και τελικά αγοράστηκε από το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, το 1902.
Η γαλήνια χάρη της Αγίας και το ευγενικό της πρόσωπο συμμορφώνονται με τα πρότυπα της όψιμης γοτθικής παράδοσης της Σουηβίας, ωστόσο η στάση των γοφών – που μαρτυρά κλασικό κοντραπόστο – και η αρμονία του γυμνού σώματος αντικατοπτρίζουν μια αναζήτηση της ιδανικής ομορφιάς που χαρακτηρίζει το αναγεννησιακό πνεύμα. Έτσι, αντί να δημιουργήσει μια λεπτή, εξωπραγματική φιγούρα γοτθικής τεχνοτροπίας, λαξεύει γυναικείες καμπύλες, μύες με ένταση και εξαιρετική αισθησιακή ευαισθησία.
Ορισμένοι κριτικοί έχουν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους για τη γυμνή εμφάνιση του αγάλματος, ωστόσο οποιαδήποτε υπόνοια βλασφημίας μετριάζεται από τη συλλογισμένη έκφραση που αποσκοπεί στο να περνά στο θεατή την μυστικιστική έκσταση του υποκειμένου, ενώ η ομορφιά και τα χρυσά της μαλλιά τονίζουν την ιερή της ακτινοβολία. Το γυμνό θηλυκό σώμα συμφωνεί με τον τρόπο αυτό με τις συμβάσεις της μεσαιωνικής γλυπτικής. Με το έργο αυτό, ο Γκρέγκορ Έρχαρτ δημιούργησε ένα αριστούργημα της μεσαιωνικής τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες Κατηγορία:Γλύπτες γοτθικού ρυθμού Κατηγορία:Σχολή του Άουγκσμπουργκ
Γέζι Μπούζεκ
Ο καθηγητής Γέζι Κάρολ Μπούζεκ (πολωνικά: Jerzy Karol Buzek) είναι Πολωνός μηχανικός, καθηγητής και πολιτικός. Υπήρξε πρωθυπουργός της Πολωνίας από το 1997 ως το 2001 και είναι ευρωβουλευτής από τις 13 Ιουνίου του 2004. Στις 14 Ιουλίου του 2009 εξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε ως το 2012. Διαδέχθηκε τον Χανς-Γκερτ Πέτερινγκ.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο σημερινό Σμιλοβίτσε της Σιλεσίας, στην σημερινή Τσεχία στις 3 Ιουλίου του 1940. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια, η οποία είχε πρωταγωνιστήσει στα πολιτικά ζητήματα κατά την Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, την περίοδο του Μεσοπολέμου. Η οικογένειά του ανήκε στην πολωνική κοινότητα του Ζαόλτσι. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Χόζουφ. Ο ίδιος είναι Προτεστάντης.
Επαγγελματική καριέρα
Το 1998 βραβεύτηκε με το Πραβείο Πάλκα (Grzegorz Palka) και ήταν υποψήφιος για τον τίτλο του Ευρωπαίου της Χρονιάς από το Φόρουμ των Επιχειρηματικών Επιμελητηρίων της ΕΕ (European Union Business Chambers Forum) και του Άνδρα της Χρονιάς από την πολωνική εβδομαδιαία εφημερίδα Wprost.
Μετά την ήττα του στις βουλευτικές εκλογές του 2001 αποσύρθηκε κατά μεγάλο μέρος από τα πολιτικά και επικεντρώθηκε στην επιστημονική του εργασία. Δίδαξε ως καθηγητής στη σχολή μηχανολόγων μηχανικών στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Οπόλε.
Πολιτική καριέρα
Τη δεκαετία του 1980, ο Μπούζεκ ήταν ακτιβιστής υπέρ της δημοκρατίας και υποστήριξε την οργάνωση «Αλληλεγγύη», όπως και το πολιτικό κίνημα στην κομμουνιστική Πολωνία. Διετέλεσε πρόεδρος σε 4 εθνικά συμβούλια της οργάνωσης (1ο, 4ο, 5ο και 6ο).
Ήταν μέλος της Εκλογικής Δράσης Αλληλεγγύη (Akcja Wyborcza Solidarność, AWS) και συντάκτης μαζί με άλλους του οικονομικού προγράμματος της Δράσης. Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το 1997 εξελέγη βουλευτής στην Κάτω Βουλή και σύντομα διορίστηκε στην πρωθυπουργία. Το 1999 έγινε πρόεδρος του Κοινωνικού Κινήματος AWS (Ruch Społeczny AWS) και το 2001 έγινε πρόεδρος του Συνασπισμού Εκλογική Δράση Αλληλεγγύη.
Την περίοδο 1997–2001 ο Μπούζεκ θήτευσε στην πρωθυπουργία της Πολωνίας, αρχικά με την δεξιά-κεντρώα κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ AWS και Unia Wolnosci (UW) ως το 2001, και στη συνέχεια με τη δεξιά Εκλογική Δράση Αλλεγγύη (κυβέρνηση μειοψηφίας). Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του προέβη σε διοικητικές μεταρρυθμίσεις, στη νέα διοικητική διαίρεση της Πολωνίας, καθώς επίσης και στην αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της εκπαίδευσης. Το AWS ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 και ο Μπούζεκ παραιτήθηκε από την ηγεσία του. Τον διαδέχθηκε ο Μιετσισλάβ Γιανόβσκι.
Ευρωβουλευτής
Στις 13 Ιουνίου του 2004 ο Μπούζεκ εξελέγη ευρωβουλευτής (MEP) στη Silesian Voivodeship. Έλαβε αριθμό ψήφων που αποτελεί ρεκόρ (173.389, 22,14% του συνόλου των ψήφων στην περιφέρειά του.
Σήμερα ανήκει στην Πολιτική Πλατφόρμα, η οποία αποτελεί συνασπισμό με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.
Στις 7 Ιουνίου του 2009 επανεξελέγη ευρωβουλευτής στην εκλογική του περιφέρεια. Και αυτήν τη φορά είχε αριθμό ρεκόρ στις ψήφους: 393.117 (ποσοστό άνω του 42% του συνόλου των ψήφων στην περιφέρειά του).
Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Στις 14 Ιουλίου του 2009 ο Μπούζεκ εξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με 555 ψήφους και έγινε το πρώτο πρόσωπο από χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ που ανέλαβε στο αξίωμα αυτό. Διαδέχθηκε το Γερμανό Χανς-Γκερτ Πέτερινγκ, Χριστιανοδημοκράτη. Η θητεία του διαρκεί δυόμισι χρόνια ως ότου, με βάση πολιτική συμφωνία, αναλάβει ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης ευρωβουλευτής Μάρτιν Σουλτς. Η έναρξη της εκστρατείας του για την προεδρία επισκιάστηκε από τις δηλώσεις του ότι τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα πολωνικά είναι «οι σπουδαιότερες γλώσσες» της ΕΕ παρότι αργότερα εξήγησε ότι εννοούσε είναι ανάμεσα στις γνωστότερες γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Μπουζ Κατηγορία:Πολωνοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Πολωνοί χημικοί μηχανικοί Κατηγορία:Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1997-2001) Κατηγορία:Πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Πολωνίας
Θάλασσα του Βάντεν
Το γερμανικό τμήμα της Θάλασσας του Βάντεν ήταν το σκηνικό για το μυθιστόρημα του Έρσκιν Τσίλντερς του 1903 The Riddle of the Sands (Το αίνιγμα των Άμμων).
Φύση
μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει την Θάλασσα του Βάντεν σε σκούρο μπλε μικρογραφία|Αλυκές και λασπώδεις περιοχές στο Ουέστερχέβερ, Γερμανία μικρογραφία|Λασπώδεις περιοχές στο Πίλσουμερ Βατ κοντά στο Γκρήτσιελ, Γερμανία
Περιβάλλον
Ο όρος βαντ είναι η ολλανδική λέξη για το λασπότοπο. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από εκτεταμένες παλιρροϊκές λασπότοπους, βαθύτερα παλιρροϊκά χαρακώματα (παλιρροιακά κανάλια) και τα νησιά που περιέχονται σε αυτή, μια περιοχή που συνεχώς διαγωνίζεται τη στεριά και τη θάλασσα.
Το τοπίο έχει διαμορφωθεί κατά μεγάλο μέρος από παλίρροιες καταιγίδων κατά τον 10ο - 14ο αιώνα, πλημμύρες και παράσυρση της τύρφης πίσω από τους παράκτιους αμμόλοφους. Τα υπάρχοντα νησιά είναι απομεινάρια των παλαιών παράκτιων αμμόλοφων.
Προς τη Βόρεια Θάλασσα, τα νησιά χαρακτηρίζονται από αμμόλοφους και πλατιές αμμώδεις παραλίες, και προς την Θάλασσα του Βάντεν από χαμηλού υψομέτρου παλιρροιακές ακτές. Η επίδραση των κυμάτων και των ρευμάτων που παρασύρουν τα ιζήματα σιγά-σιγά αλλάζει εξίσου τις χεσαίες μάζες και τις ακτές. Για παράδειγμα, τα νησιά Βλίελαντ και Άμελαντ έχουν μετατοπιστεί προς τα ανατολικά, με την πάροδο των αιώνων, χάνοντας γη από τη μία πλευρά και αποκτώντας από την άλλη.
Πανίδα
Η Θάλασσα του Βάντεν φημίζεται για την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της, ιδιαίτερα τα πουλιά. Εκατοντάδες χιλιάδες παρυδάτια πουλιά, πάπιες και χήνες χρησιμοποιούν την περιοχή ως μεταναστευτική ενδιάμεση στάση ή τοποθεσία διαχείμασης. Είναι ένας καλός βιότοπος για γλάρους και στερνίδες. Ωστόσο, η βιοποικιλότητα της Θάλασσας του Βάντεν σήμερα είναι μόνο ένα κλάσμα του τι υπήρχε προ της ανθρώπινης εκμετάλλευσης. Όσον αφορά τα πουλιά, και μεγαλύτερα είδη όπως χήνες, αετοί, φλαμίνγκο, πελεκάνοι και ερωδιοί ήταν κοινά στην περιοχή. Κάποια εξαφανισμένα κατά περιφέρειες είδη επιβιώνουν ακόμα εδώ.
Διατήρηση
Μολοονότι η Θάλασσα του Βάντεν δεν είναι ακόμα καταλογισμένη ως διασυνοριακή περιοχή Ραμσάρ, ένα μεγάλο μέρος της Θάλασσας προστατεύεται με συνεργασία των τριών χωρών. Οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας, της Δανίας και της Γερμανίας συνεργάζονται από το 1978, για την προστασία και τη διατήρηση της Θάλασσας του Βάντεν. Η συνεργασία καλύπτει τη διαχείριση, την παρακολούθηση και την έρευνα, καθώς και πολιτικά θέματα. Επιπλέον, το 1982, συμφωνήθηκε μια Κοινή Δήλωση για την Προστασία της Θάλασσας του Βάντεν που συντονίζει τις δραστηριότητες και τα μέτρα για την προστασία της Θάλασσας του Βάντεν. Το 1997 εγκρίθηκε ένα Τριμερές σχέδιο για τη Θάλασσα του Βάντεν.
Το 1986 η Θάλασσα του Βάντεν Περιοχή αναγνωρίσθηκε ως προστατευόμενη βιόσφαιρα από την UNESCO.
Τον Ιούνιο 2009 η Θάλασσα του Βάντεν (που περιλαμβάνει την ολλανδική Προστατευόμενη Περιοχή της Θάλασσας του Βάντεν και τα γερμανικά Εθνικά Πάρκα της Θάλασσας του Βάντεν στην Κάτω Σαξονία και το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν) συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το δανικό τμήμα προστέθηκε στον κατάλογο το 2014.
Αναψυχή
μικρογραφία|Λουόμενοι στην παραλία του Μπόρκουμ, Γερμανία μικρογραφία|Πεζοπορία σε λασπότοπους κοντά στο Πιετερμπούρεν, Ολλανδία Πολλά από τα νησιά είναι δημοφιλή παραθαλάσσια θέρετρα από τον 19ο αιώνα.
Η πεζοπορία σε λασπότοπους, δηλαδή, το περπάτημα στις αμμώδεις περιοχές της άμπωτης, είναι δημοφιλής δραστηριότητα στη Θάλασσα του Βάντεν.
Επίσης είναι δημοφιλής περιοχή για τα σκάφη αναψυχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Δανία Κατηγορία:Βόρεια θάλασσα
Υγρά φρένων
Τα περισσότερα υγρά φρένων που χρησιμοποιούνται σήμερα έχουν βάση τον γλυκολαιθέρα. Ωστόσο, είναι διαθέσιμα υγρά φρένων με βάση τα ορυκτέλαια (Citroën/Rolls-Royce liquide hydraulique minéral (LHM) και τη σιλικόνη (DOT 5).
Τα υγρά φρένων πρέπει να συναντούν συγκεκριμένες απαιτήσεις όπως αυτοί προσδιορίζονται από τα διάφορα στάνταρ που έχουν οριστεί από οργανισμούς όπως το SAE, ή άλλες αντίσοιχες των τοπικών κυβερνήσεων. Για παράδειγμα, τα περισσότερα υγρά φρένων που πολούνται στη Β. Αμερική, ταξινομούνται από το Department of Transportation (DOT) που έχει δικές του βαθμολογίες, όπως «DOT 3» και «DOT 4». Οι ταξινομήσεις τους αντικατοπτρίζουν ευρέως τα συμφέροντα που προέρχονται από τους προσδιορισμούς του SAE, αλλά σε ότι αφορά τις τοπικές λεπτομέρειες, η Αλάσκα και οι Αζόρες έχουν να λάβουν υπόψιν, διαφορετικές διακυμάνσεις στην κανονική θερμοκρασία και στην υγρασία. Για παράδειγμα: Πολλές χώρες αναφέρουν ρητά τις προδιαγραφές SAE ή απλά αναφέρονται στην «καλύτερη εξάσκηση» η οποία στην πράξη θα αναφέρεται στα στάνταρ του SAE. Όλα τα εγκεκριμένα υγρά, θα πρέπει να είναι άχρωμα ή να έχουν το χρώμα του κεχριμπαριού για να γίνουν δεκτά για χρήση στο δρόμο των ΗΠΑ, εκτός από το DOT 5τύπου σιλικόνης, το οποίο πρέπει να είναι μωβ.
Χαρακτηριστικά
Τα υγρά φρένων πρέπει να έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και να συναντούν συγκεκριμένα στάνταρ ποιότητας, ώστε το σύστημα φρένων να λειτουργεί κατάλληλα.
Σημείο βρασμού
Τα υγρά φρένων υποβάλονται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ιδίως στους κυλίνδρους σε φρένα με ταμπούρα και στις δαγκάνες φρένων. Πρέπει να έχουν υψηλό σημείο βρασμού, για να αποφευχθεί η εξάτμισή τους στα σωληνάκια των φρένων. Η εξαέρωση αυτή είναι πρόβλημα επειδή ο ατμός είναι πολύ πιο συμπιέσιμος σε σχέση με τα υγρά και έτσι καταργεί την υδραυλική μεταφορά της πέδησης –και έτσι τα φρένα δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν το αμάξι.
Τα στάνταρ ποιότητας αναφέρονται στα υγρά φρένων ως «υγρά» και «ξηρά» σημεία βρασμού. Το υγρό σημείο βρασμού, το οποίο συνήθως είναι πολύ χαμηλότερο (αν και πάνω από τις περισσότερες κανονικές θερμοκρασίες σέρβις), αναφέρεται στο σημείο βρασμού των υγρών αφού απορροφήσουν μια συγκεκριμένη ποσότητα υγρασίας. Aυτό είναι ένα μικρό ποσοστό (μονοψήφιος αριθμός), που διαφέρει από τύπο σε τύπο. Τα υγρά φρένων γλυκολαιθέρα (DOT 3, 4 και 5,1)είναι υγροσκοπικά (απορροφούν νερό), που σημαίνει ότι απορροφούν υγρασία από την ατμόσφαιρα υπό κανονικά επίπεδα υγρασίας. Τα μη-υγροσκοπικά υγρά (π.χ. DOT 5 σιλικόνης και φόρμουλες με βάση το ορυκτέλαιο), είναι υδροφοβικά, και διατηρούν ένα αποδεκτό σημείο βρασμού κατά τη διάρκεια ζωής των υγρών.
Τα υγρά με βάση τη σιλικόνη είναι πιο συμπιέσιμα από τα υγρά με βάση τη γλυκόλη, κάτι που δίνει την αίσθηση μαλακού φρένουν. Ενδεχομένως μπορεί να δημιουργηθεί το πρόβλημα διαχωρισμός/συγκέντρωσης νερού και ψύξη/βρασμός στο σύστημα με τον καιρό –είναι ο κύριος λόγος που χρησιμοποιούνται υγροσκοπικά υγρά μονής φάσης.
Διάβρωση
Τα υγρά φρένων δεν πρέπει να διαβρώνουν τα μέταλα τα οποία τα περιβάλουν, όπως δαγκάνες, κύλινδροι φρένων, αντλίες φρένων και βαλβίδες ελέγχου ABS. Πρέπει να προστατεύουν επίσης ενάντι στη διάβρωση όταν η υγρασία εισβάλλει στο σύστημα. Για να γίνει αυτό εφικτό, τοποθετούνται πρόσθετα (αντισκοριακά) στα υγρά. Η σιλικόνη είναι λιγότερο όξινη στη βαφή σε αντίθεση με τα υγρά βάσης γλυκολαιθέρα. Το πλεονέκτημα με τα υγρά με βάση το ορυκτέλαιο της Citroen LHM, είναι η απουσία της διάβρωσης. Τα λαστιχάκια μπορεί να φθαρούν με τα πολλά χιλιόμετρα, αλλά αν μη τι άλλο, αυτά τα συστήματα έχουν εξαιρετική μακροζωία. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντικαταστάτης χωρίς να αλλαχτούν τα λαστιχάκια λόγο ασυμβατότητας.
Συμπίεση
Τα υγρά φρένων πρέπει να διατηρούν χαμηλό επίπεδο συμπίεσης, ακόμα και στις εναλλαγές θερμοκρασίας σε διάφορες καταστάσεις περιβάλλοντος. Κάτι τέτοιο είναι σημαντικό, ώστε να διατηρηθεί διαρκή αίσθηση φρεναρίσματος στο πετάλ. Καθώς η συμπιεσιμότητα αυξάνεται, είναι απαραίτητη η μεγαλύτερη διαδρομή του πετάλ για να διατηρηθεί η ίδια πίεση στο πιστόνι της δαγκάνας του φρένου.
Σέρβις και συντήρηση
Οι περισσότεροι επαγγελματίες μηχανικοί, συμφωνούν ότι τα υγρά με βάση τη γλυκόλη (DOT3, DOT4 DOT 5.1) θα πρέπει να αλλάζονται κάθε 1-2 χρόνια υπό μη-αγωνιστικές συνθήκες. Πολλοί κατασκευαστές απαιτούν επίσης περιοδικές αλλαγές των υγρών ώστε να σιγουρέψουν την αξιοπιστία και την ασφάλεια. Μόλις τοποθετηθούν τα υγρά, η υγρασία εισχωρεί μέσα τους μέσο των σωλήνων και των λαστιχένιων στεγανών και τελικά τα υγρά θα πρέπει να αντικατασταθούν όταν το περιεχόμενο του νερού γίνει αρκετά υψηλό. Στο εμπόριο διατείθενται ηλεκτρονικοί μετρητές και τανίες ελέγχου για να μετρηθεί το περιεχόμενο της υγρασίας. Ωστόσο, οι ταινίες ελέγχου ανακλήθηκαν από την αγορά, επειδή απορροφούν υγρασία από τον αέρα πριν καν χρησιμοποιηθούν. Τα αντι-διαβρωτικά επίσης καταστρέφονται με τον καιρό. Οι κατεστραμένοι αντι-διαβρωτές προκαλούν διάβρωση στο σύστημα φρένων. Το πρώτο μέτταλο που διαβρώνεται είναι ο χαλκός. Μπορείτε να βρείτε πότε είναι η στιγμή να αλλάξετε τα υγρά φρένων, όταν τα ιόντα του χαλκού φτάσουν τα 200 ppm. Τα καινούρια υγρά φρένων θα πρέπει να αποθηκεύονται πάντα σε ένα σφραγισμένο δοχείο ώστε να αποφεύγεται η εισροή υγρασίας.
Τα υγρά DOT 5 έχουν βάση τη σιλικόνη και τα παραπάνω δεν ισχύουν. Στην καλύτερη περίπτωση τα υγρά σιλικόνης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συστήματα μη-ABS τα οποία δεν είχαν πριν υγρά γλυκόλης. Οποιοδήποτε σύστημα έχει προηγουμένος χρησιμοποιήσει υγρά με βάση τη γλυκόλη θα περιέχει υγρασία. Τα υγρά γλυκόλης διασκορπίζουν την υγρασία μέσα στο σύστημα και περιέχουν αντι-διαβρωτικά. Τα υγρά σιλικόνης δεν επιτρέπουν στην υγρασία να εισέλθει στο σύστημα, αλλά δε σκορπά την ήδη υπάρχουσα. Ένα σύστημα το οποίο γεμίστηκε με υγρά σιλικόνης από την αρχή, δεν απαιτεί να αλλάζονται τα υγρά κατά διαστήματα, παρά μόνο όταν το σύστημα έχει ανοιχτεί για επισκευή ή αντικατάσταση. Ο στρατός των ΗΠΑ έχει ως στάνταρ του τα υγρά σιλικόνης από το 1990. Τα υγρά σιλικόνης χρησιμοποιούνται εκτενώς σε ψυχρά κλίματα, ιδίως στη Ρωσία και τη Φινλανδία.
Μια μικρή πτώση της στάθμη των υγρών φρένων στο δοχείο τους μπορεί να ξαναγεμιστεί, αλλά αν η στάθμη πέφτει διαρκώς, θα πρέπει να βρεθεί η αιτία και να επισκευαστεί. Η στάθμη των υγρών φρένων στο δοχείο τους θα πέσει καθώς το υλικό τριβής (τακάκια ή σιαγόνες) φθείρεται και οι δαγκάνες ή τα κυλινδράκια ανοίγουν περισσότερο για να καλύψουν το κενό. Το χύσιμο των υγρών που προκαλείται από το σπρώξιμο των πιστονιών της δαγκάνας πίσω, πρέπει να αποφεύγεται, επειδή τα υγρά γλυκόλης θα διαβρώσουν πολύ γρήγορα τη μπογιά με την οποία θα έρθουν σε επαφή (μπορούν να αφαιρεθούν γρήγορα πλένοντας με νερό και όχι σκουπίζοντας). Η στάθμη των υγρών φρένων μπορεί να είναι χαμηλή λόγο διαρροής, που μπορεί να συντελέσει σε απώλεια υδραυλικής πίεσης και κατά συνέπεια σε απώλεια ικανότητας πέδησης. Τα μοντέρνα αυτοκίνητα έχουν πολλαπλά υδραυλικά κυκλώματα (δύο χωριστά κυκλώματα) ώστε να προλάβουν την πλήρη υδραυλική απώλεια.
Υγρά φρένων με διαφορετικούς βαθμούς DOT δεν μπορούν πάντα να ανακατευτούν. Πρέπει να είναι του ίδιου τύπου και τουλάχιστον της ίδιας βαθμίδας. Το DOT 5.1 μπορεί να αντικαταστήσει τα DOT 4 και 3, το DOT 4 μπορεί να αντικαταστήσει το DOT 3. Το DOT 5 δεν πρέπει να ανακατευτεί με κανένα από αυτά, μιας και η ανάμιξη της γλυκόλης με τη σιλικόνη μπορεί να προκαλέσει διάβρωση λόγο της παγιδευμένης υγρασίας.
Τα υγρά φρένων είναι τοξικά και εύφλεκτα και μπορούν να κάνουν ζημιά σε βαμμένες επιφάνειες.
Κατηγορία:Μηχανολογία
Πάουλ Ραντόμσκι
Ο Πάουλ Ραντόμσκι (Paul Otto Radomski) Γερμανός ταγματάρχης (21 Σεπτεμβρίου 1902 - 14 Σεπτεμβρίου 1945). Ήταν αξιωματικός των SS με βαθμό SS-Sturmbannführer.
Είχε διατελέσει Διοικητής στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Σύρετς (Syrets camp ή Syretsky camp) που ιδρύθηκε την άνοιξη του 1942 στο Κίεβο.
Στη συνέχεια διετέλεσε διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου, όταν πέρασε η διοίκηση του στρατοπέδου το 1943 από τους Ιταλούς στους Γερμανούς, στις 10 Σεπτεμβρίου του 1943 με διοικητή αρχικά τον επιλοχία Ρούντι Τρέπτε.
Μετά από την σύλληψη του Γερμανού Ρούντι Τρέπτε από την Γκεστάπο στις 21 Νοεμβρίου για λόγους αδιευκρίνιστους, στις 29 Νοεμβρίου η διοίκηση του στρατοπέδου Χαϊδαρίου πέρασε στα χέρια των SS και του διαβόητου Πάουλ Ραντόμσκι. Ο Πάουλ Ραντόμσκι είχε φήμη βαρβαρότατου και ανελέητου αγριάνθρωπου.
Η πρώτη εκτέλεση στο Χαϊδάρι
Η πρώτη εκτέλεση στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου έλαβε χώρα στις 7 Δεκεμβρίου 1943 το απόγευμα. To θύμα, το οποίο εκτελέστηκε από τον ίδιο τον Ραντόμσκι, έφτασε στο Χαϊδάρι με δωδεκαμελή ομάδα από τις φυλακές Αβέρωφ το μεσημέρι της ίδιας ημέρας. Πρόκειται για τον έφεδρο υπολοχαγού του ελληνικού στρατού, τον Ισραηλίτη Λευή εξ Ιωαννίνων.
Ακολουθεί μαρτυρία από τον Κώστα Βατικιώτη, ο οποίος ήταν στις φυλακές Αβέρωφ και μεταφέρθηκε μαζί με τον άτυχο υπολοχαγό Λευή στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.
«Όταν εφθάσαμεν εις το Χαϊδάρι, ο Διοικητής, κατά το προσκλητήριον του απογεύματος, εκάλεσε τον διερμηνέα και του ενεχείρισεν εν έγγραφον, διέταξε δε συγχρόνως τον δυστυχή κρατούμενον, ο οποίος ήτο ακόμη σιδηροδέσμιος και είχε ταχθεί αριστερά μου, να προχωρήσει πλησίον του. Αφού τον εμαστίγωσεν εις το πρόσωπον εστράφη προς τον διερμηνέα και του είπε να διαβάσει μεγαλοφώνως την έγγραφον διαταγήν του. Και ο διερμηνεύς ανέγνωσε: Ό διοικητής Χαϊδαρίου Ταγματάρχης Ραδόμσκυ θα εκτελέσει ιδιοχείρως ενώπιόν σας τον Λευή, διότι απεπειράθη να δραπετεύσει την ημέραν της συλλήψεώς του. Προσέξατε. Η αυτή τύχη σας περιμένει, αν επιχειρήσετε το ίδιον". Οι παρατεταγμένοι κρατούμενοι επάγωσαν από φρίκην. Ο απαίσιος διοικητής επραγματοποίησεν την απειλήν του. Ετράβηξε το περίστροφον και επυροβόλησε εναντίον του ατυχούς ανθρώπου, ο οποίος εσωριάσθη κατά γης αιμόφυρτος. Ο Γερμανός δολοφόνος ατάραχος διέταξεν τότε να τον πάρωμεν. Πριν όμως τον σηκώσωμεν, επετέθη εναντίον μας με το βούνευρον, τον επήρεν από τα χέρια μας και τον επυροβόλησεν ακόμη μίαν φορά Διέταξε τότε να του αφαιρέσωμεν τα υποδήματα. Ήσαν καινουργή και συνεπώς καλή λεία. Ακολουθούμενοι από τον διοικητή μετεφέραμε το θύμα προς ταφήν και τη υποδείξει του, ελλείψει φτιαριού και σκαπάνης, το εθάψαμε με τα χέρια μας εις ένα λάκκον σκουπιδιών. Ο ατυχής δεν είχεν εκπνεύει ακόμη, όταν τον εκαλύψαμε με το χώμα του Χαϊδαριού».
Ο Πάουλ Ραντόμσκι απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του τον Φεβρουάριο του 1944, όταν απείλησε σε κατάσταση μέθης να πυροβολήσει τον υπασπιστή του και αντικαταστάθηκε από τον υπολοχαγό Καρλ Φίσερ (Karl Fischer).
Μετά τον πόλεμο, τα ίχνη του Ραντόμσκι χάθηκαν μέχρι το 2005, όταν ο εισαγγελέας του Αμβούργου ανακοίνωσε ότι οι ουκρανικές αρχές, ερευνώντας εγκλήματα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σύρετς, είχαν αναφέρει ότι ο Ραντόμσκι πέθανε στις 14 Μαρτίου 1945 στην περιοχή του Σέκεσφεχερβαρ στην Ουγγαρία.
NGC 908
Ο NGC 908 είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» στον αστερισμό Κήτος. Ανακαλύφθηκε το 1786 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) και εκτιμάται πως απέχει 56 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Είναι ο κύριος γαλαξίας της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών που περιλαμβάνει επίσης τους NGC 899, NGC 907, and IC 223.
Έντονος είναι ο σχηματισμός νέων αστέρων στον NGC 908, γεγονός που τον καθιστά αστρογόνο γαλαξία. Έχει τρεις βραχίονες, εκ των οποίων οι δύο έχουν ασυνήθιστη μορφολογία. Επίσης έχει λαμπερό κεντρικό γαλαξιακό εξόγκωμα. Ο αυξημένος ρυθμός γέννησης νέων αστέρων σε συνδιασμό με την ιδιόμορφη μορφολογία των βραχιόνων του δεικνύουν ότι ο NGC 908 αλληλεπίδρασε βαρυτικά με άλλο γαλαξία στο παρελθόν, παρόλο που σήμερα δεν εντοπίζεται κάποιος.
Υπερκαινοφανείς
Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς στον NGC 908: ο SN 1994ai (Τύπου Ic) and και ο SN 2006ce (Τύπου Ia).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Αστρογόνοι γαλαξίες 0908 09057
Ιωάννης Ζωχιός
Ο Ιωάννης Ζωχιός (1840-1912) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840 στην Κέρκυρα. Εκεί ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Στη συνέχεια σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο στην Αθήνα του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και κατόπιν επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1869 διορίστηκε Υφηγητής της Φυσιολογίας, αργότερα το 1875 έκτακτος καθηγητής της Φυσιολογίας και Ανατομίας, και το 1880 καθηγητής Φυσιολογίας και Παθολογικής Κλινικής, την οποία ενέλαβε μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Δηλιγιάννη το 1889 έως και το θάνατό του. Συνέγραψε διάφορα εγχειρίδια φυσιολογίας.
Απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1912 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φυσιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Μαρία ντελ Κάρμεν Μπουσάδα ντε Λάρα
Η Μαρία ντελ Κάρμεν Μπουσάδα ντε Λάρα (Maria del Carmen Bousada de Lara, 5 Ιανουαρίου 1940- 11 Ιουλίου 2009) ήταν μια Ισπανίδα που κέρδισε διεθνή φήμη όταν έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία μητέρα στον κόσμο στις 29 Δεκεμβρίου του 2006. Στη συνέχεια έγινε θερμή υποστηρικτής των δικαιωμάτων για τις μεγαλύτερες σε ηλικία μητέρες και αποτέλεσε αντικείμενο σχολίων και κριτικής.
Τα δύο δίδυμα αγόρια, ο Κρίστιαν και ο Πάου, γεννήθηκαν πρόωρα με καισαρική τομή και ζύγιζαν 1,6 κιλά το καθένα.
Η Μπουσάδα ντε Λάρα παραδέχθηκε ότι είχε πει ψέματα στους γιατρούς για την ηλικία της ενώ ζητούσε εξωσωματική γονιμοποίηση σε κλινική στην Καλιφόρνια. Την περίοδο που έφερε στον κόσμο τα δίδυμα, η Ισπανίδα ήταν η μεγαλύτερη σε ηλικία μητέρα στον κόσμο. Κατέρριψε το ρεκόρ της Ρουμάνας Αντριάνα Ιλιέσκου του 2005. Δυο χρόνια αργότερα, η 70χρονη Ινδή Ομκάρι Πανουάρ γέννησε δίδυμα. Ωστόσο, η ηλικία της δεν μπορεί να εξακριβωθεί με έγγραφα. Η Μπουσάδα απεβίωσε από καρκίνο στις 11 Ιουλίου του 2009, όταν τα δυο της αγόρια ήταν μόλις δύο ετών.
Ηθικά ερωτήματα
Οι επικριτές της γέννας σε μεγάλη ηλικία χαρακτήρισαν την απόφαση της Μπουσάδα να τεκνοποιήσει ως "εγωιστική, αφύσικη και λανθασμένη και τα παιδιά της ως αθώα θύματα." Τα ίδια τα αδέρφια της επέκριναν την απόφαση της Μπουσάδα. Ωστόσο, εκπρόσωποι του Τύπου και της επιστημονικής κοινότητας χαρακτήρισαν τις επικρίσεις αυτές ως μεροληψία σε βάρος του φύλου. Η ίδια η Μπουσάδα υπερασπίστηκε έντονα την απόφασή της. Την περίοδο που έφερε στον κόσμο τα παιδιά της είχε υπεραμυνθεί του δικαιώματος να έχει παιδιά. Έκανε λόγο για τη σωστή χρονική στιγμή και ανέφερε ότι ήταν κάτι που πάντα ονειρευόταν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί
Μπακαντατζί
Το Μπακαντατζί είναι πόλη στην ανατολική Γκάμπια. Βρίσκεται στην επαρχία Ανατολικού Φουλλάντου στην περιφέρεια Άνω Ποταμού. Το 2008, έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 2,151 κατοίκων, ενώ το 2012 είχε πληθυσμό 2,226 κατοίκων.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γκάμπια
Μιχαήλ Σηφάκης
Ο Μιχαήλ Σηφάκης ήταν Έλληνας δάσκαλος, αντιστασιακός και ένας εκ των 62 Μαρτύρων της Κρήτης.
Βιογραφικά Στοιχεία
Εργάστηκε για λίγα χρόνια στο Λύκειο "Κοραής", και το 1924 ίδρυσε το «Παλλάδιον Λύκειον», που λειτούργησε, αρχικά ως δημοτικό σχολείο και σταδιακά ως γυμνάσιο, ως το 1939-40. μικρογραφία|Οδός στο Ηράκλειο Κρήτης Στο «Παλλάδιον» υπηρέτησαν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ο Αρχιμανδρίτης Ευγένιος Ψαλιδάκης, (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κρήτης), ο μαθηματικός Κωνσταντίνος Γοντικάκης, κ.ά. Λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η δικτατορία του Ι. Μεταξά απαγόρευσε τη λειτουργία μικτών ιδιωτικών σχολείων, πράγμα που οδήγησε σε συνένωση του Παλλαδίου με τον Κοραή, ούτως ώστε το πρώτο να λειτουργήσει ως σχολείο θηλέων και το δεύτερο ως σχολείο αρρένων. Αλλά σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου, τα ιδιωτικά σχολεία ανέστειλαν τη λειτουργία τους. Το Παλλάδιον Λύκειον λειτούργησε συνολικά επί 16 χρόνια, από το 1924-25 ως το 1939-40.
Κατά τα χρόνια της γερμανικής κατοχής ο Μιχαήλ Ζ. Σηφάκης κατέφυγε με την οικογένειά του στην Αγία Βαρβάρα, όπου συνελήφθη από τους Γερμανούς τον χειμώνα του 1942, μαζί με τον αδελφό του, παπά Γιώργη Σηφάκη και τα παιδιά του τελευταίου, (δάσκαλο) Ευάγγελο Γ. Σηφάκη και Εμμ. Αποστολάκη (γαμπρό του παπά-Γιώργη).
Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές στις 3 Ιουνίου του 1942 στο Γάζι Ηρακλείου.
Προς τιμήν του, υπάρχει οδός στην περιοχή του Άη Γιάννη Ηρακλείου Κρήτης, με το όνομά του.
Απόγονοι
Γιος του είναι ο Ομότιμος Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, Γρηγόριος Σηφάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1724-1760)
Η Μαρία Αμαλία (1724 - 1760) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και σύζυγος του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας.
Η Μαρία Αμαλία Χριστίνα Φραγκίσκη Ξαβερία Φλόρα Βαλπούργα γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1724 στη Δρέσδη και ήταν κόρη του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας και της Μαρίας Ιωσηφίνας της Αυστρίας. Ήταν εγγονή του Ιωησήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών τον Κάρολο των Βουρβόνων, Βασιλιά τότε των Δύο Σικελιών και, παρά το ότι ήταν γάμος σκοπιμότητας, το ζευγάρι δέθηκε πολύ στενά. Επίσης, σημειώθηκε και αναφέρθηκε στη πεθερά της στην Ισπανία, ότι ο Κάρολος φαινόταν ευτυχισμένος και ευχαριστημένος, όταν την γνώρισε για πρώτη φορά. Η Μαρία Αμαλία περιγράφηκε ότι ήταν όμορφη, επιδέξια αναβάτρια στην ιππασία και συνόδευε τον Κάρολο για το κυνήγι. Ως βασίλισσα άσκησε μεγάλη επιρροή στην πολιτική, παρά τις συχνές ασθένειές της και συμμετείχε ενεργά στις κρατικές υποθέσεις.
αριστερά|μικρογραφία|218x218εσ|Η Μαρία Αμαλία σε νεαρή ηλικία.
Ήταν μία πολύ καλλιεργημένη γυναίκα: εισήγαγε την κατασκευή πορσελάνης στην Νάπολη και συμμετείχε στην κατασκευή των ανακτόρων της Καζέρτα.
Το 1759 ο Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας, ετεροθαλής αδελφός του συζύγου της, απεβίωσε άτεκνος, οπότε ο σύζυγός της κατέστη νόμιμος διάδοχός του. Η Μαρία Αμαλία απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1760 από φυματίωση σε ηλικία 35 ετών: συντετριμμένος ο Κάρολος Γ΄, που την υπεραγαπούσε, αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί σε όλη του τη ζωή.
Οικογένεια
Από τον γάμο της (1738) με τον Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας, παιδιά της ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ
Το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ (γερμανικά: Uni Freiburg, πλήρης ονομασία: Πανεπιστήμιο Αλβέρτου-Λουδοβίκου του Φράιμπουργκ, γερμανικά: Albert-Ludwigs-Universität Freiburg) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο με έμφαση στην έρευνα, που έχει ως έδρα του την πόλη Φράιμπουργκ ιμ Μπράισγκαου, στη Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ, που βρίσκεται στην Ελβετία.