cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enfermeras
Πλοκή
Η María Clara González (Diana Hoyos) εργάζεται ως επικεφαλής νοσοκόμων σε ένα από τα πιο αναγνωρισμένα νοσοκομεία της πόλης: την Santa Rosa. Η ζωή θα του φαινόταν να χαμογελάει αν δεν ήταν η μονοτονία στην οποία πέφτει ο γάμος του με τον Ρομάν, με τον οποίο έχει δύο παιδιά. Την ημέρα της επετείου της, η Μαρία Κλάρα αποφασίζει να επιστρέψει τον σύζυγό της και διατηρεί ένα δωμάτιο ξενοδοχείου για να περάσει τη νύχτα μαζί του. Ωστόσο, ο Román υποφέρει από καρδιακή προσβολή στη σκηνή και μεταφέρεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να λάβει ιατρική βοήθεια. Η Μαρία Κλάρα περνά τη νύχτα στο πλευρό του. Την επόμενη μέρα, μια γυναίκα που ονομάζεται Paula φτάνει, συνοδευόμενη από τον μικρό της γιο, και λέει στη νοσοκόμα ότι είναι ο πρωτότοκος γιος του Román. Από εκεί, η Μαρία Κλάρα απογοητεύεται ολοένα και περισσότερο με τον σύζυγό της, σε σημείο προγραμματισμού του διαζυγίου τους.
Από την άλλη πλευρά, ένας νεαρός κάτοικος εσωτερικής ιατρικής φτάνει στο νοσοκομείο, ο γιατρός Carlos Pérez (Sebastián Carvajal), ο οποίος αμέσως έχει μια ειδική σχέση με τη María Clara, που αργότερα έγινε περισσότερο από φίλος. Ωστόσο, η σχέση τους θα καλυφθεί από πολλά εμπόδια, όταν η Maritza και ο Valeriano, η σύζυγος και ο πατέρας του Carlos, αντίστοιχα, ανακαλύψουν τι συμβαίνει μεταξύ τους. Επιπλέον, η εχθρότητα της Μαρίας Κλάρα με το αφεντικό Γκλόρια, η αντίθεση των παιδιών της στη νέα της αγάπη, η ταραχώδης επιχείρηση που εμφανίζεται στο νοσοκομείο εκ μέρους του Μανουέλ Κάστρο (Lucho Velasco), του επιστημονικού διευθυντή της και της εμφάνισης ενός νέου ατόμου στον Δρ. Η ζωή του Pérez θα κάνει τη ζωή τους να πάρει διαφορετικές κατευθύνσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Βαγιαζήτ Β΄
Ο Βαγιαζήτ Β΄ (τουρκ. II. Bayezid Adlî, επονομαζόμενος Ο Δίκαιος, 3 Δεκεμβρίου 1447 – 26 Μαΐου 1512) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1481-1512.
Επέστρεψε μεγάλο μέρος της περιουσίας που είχε δημεύσει ο πατέρας του και για αυτό επαινέθηκε ως δίκαιος σουλτάνος. Παραιτήθηκε από το αξίωμά του παραχωρώντας το θρόνο στο γιο του Σελίμ Α'. Πέθανε καθ' οδόν προς τη γενέτειρά του στις 26 Μαΐου 1512. Βέβαια, υπάρχουν πολλά στοιχεία τα οποία υποστηρίζουν ότι δηλητηριάστηκε από τον ίδιο του το γιο, τον Σελίμ Ά. Άλλωστε, η διεκδίκηση του αξιώματος του σουλτάνου κατά αυτόν τον τρόπο ήταν αρκετά συνηθισμένος αυτήν την εποχή. Μάλιστα, ήταν απολύτως νόμιμος και στηρίζονταν στον ιερό νόμο του Ισλάμ. Τάφηκε στο Τέμενος Βαγιαζίτ Β΄ στην Κωνσταντινούπολη.
Επιτεύγματα
Μέχρι το θάνατο του αδελφού του Τζεμ το 1495 και τελώντας υπό το φόβο της απειλής του, ο Βαγιαζίτ δεν ήταν σε θέση να προωθήσει μεγάλες πολεμικές εκστρατείες. Αμέσως μετά ακολούθησε η πολεμική σύγκρουση με την Πολωνία και το 1499 με τη Βενετία. Η γενικά φιλειρηνική και συνετή διακυβέρνησή του ευνόησε αξιοσημείωτη εσωτερική ανάπτυξη και πλούτο που αξιοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, για την ενίσχυση του στρατού, επιτρέποντας ειδικότερα την κατασκευή πολεμικών πλοίων πρωτόγνωρου, για την εποχή, μεγέθους. Τον Αύγουστο του 1499, οι ισχυροποιημένες οθωμανικές ναυτικές δυνάμεις κατέκτησαν το Λεπάντο και με σαφές πλεονέκτημα λεηλάτησαν τις βενετικές ακτές μέχρι τη Βιτσέντζα. Η Βενετία οδηγήθηκε σε συμφωνία ειρήνης, παραχωρώντας σημαντικές περιοχές όπως το Λεπάντο και το Ναβαρίνο.
Την εποχή του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ σημειώθηκε η μεγαλύτερη μετανάστευση Εβραίων σε εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ενθαρρύνοντας την εγκατάσταση εκείνων των Εβραίων που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία επί της βασιλείας του Φερδινάνδου Β΄ .Ο Βαγιαζητ Β΄ πεθαίνει το 1512 σε ηλικία 64 ετών.
Οικογένεια
thumb|right|200px|Ο Βαγιαζήτ Β΄ Σύζυγοι
Γιοι
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1956
Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1956 έγιναν στις 19 Φεβρουαρίου. Είναι οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα που ψήφισαν και οι γυναίκες.
Σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση συνασπίστηκαν 7 κόμματα στην Δημοκρατική Ένωση, για να αντιμετωπίσουν την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση που είχε ιδρύσει το 1955 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά τα αστικά κόμματα δέχονται να συμμαχήσουν με την ΕΔΑ, η οποία κατηγορούνταν από την ίδρυση της το 1951 πως κυριαρχείται από κομμουνιστές. Στόχος της Δημοκρατικής Ένωσης, με την τόσο ετερογενή σύσταση, ήταν να καταλάβει την εξουσία και να διεξαγάγει εκ νέου εκλογές με αναλογικό σύστημα. Παρόλα αυτά η ΕΡΕ, αν και συγκέντρωσε λιγότερες ψήφους από την Δημοκρατική Ένωση, κατέλαβε 165 έδρες, δηλαδή το 55% επί του συνόλου των εδρών, κατορθώνοντας να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Το εκλογικό σύστημα, που έγινε από τη κυβέρνηση Καραμανλή, σκοπό είχε τον περιορισμό της δύναμης της Δημοκρατικής Ένωσης, και είχε χαρακτηριστεί ως "τριφασικό" λόγω των τριών διαφορετικών συστημάτων που προέβλεπε. Στις εκλογικές περιφέρειες όπου η ΕΡΕ ήταν αδύναμη (κυρίως στα αστικά κέντρα) ίσχυε η απλή αναλογική. Στην επαρχία όπου η ΕΡΕ είχε σημαντική δύναμη ίσχυε το πλειοψηφικό. Αποτέλεσμα ήταν η ΕΡΕ με λιγότερες ψήφους πανελλαδικά (στην Ηλεία δεν εξελέγη ούτε ένας βουλευτής από την ΕΡΕ και 2ο κόμμα ήταν το κόμμα του Στεφανόπουλου), να λάβει περισσότερες έδρες στη Βουλή και να σχηματίσει μάλιστα αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Εκλογικό Σύστημα
Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, οι έδρες κάθε εκλογικής περιφέρειας παραχωρούνταν στον πρώτο (επιτυχόντα) συνδυασμό με συμμετοχή και του δεύτερου (επιλαχόντα) συνδυασμού (Άρθρο 15, Παρ. 1).
Ως επιτυχών σε κάθε εκλογική περιφέρεια θεωρούνταν κάθε συνδυασμός κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων ή ανεξαρτήτων, που εξασφάλιζε τη σχετική πλειοψηφία, δηλαδή τις περισσότερες έγκυρες ψήφους (Άρθρο 15, Παρ. 1 εδ. α') καθώς και κάθε μεμονωμένος υποψήφιος, που απολάμβανε τη σχετική πλειοψηφία καταλαμβάνοντας (φυσικά) μία έδρα (Άρθρο 15, Παρ. 1 εδ. β').
Προϋπόθεση κατακύρωσης εδρών στον επιλαχόντα συνδυασμό ήταν η συγκέντρωση ενός ελάχιστου εκλογικού ποσοστού σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, το οποίο ορίστηκε στο 15% εφόσον ο συνδυασμός ήταν ένα κόμμα (Άρθρο 15. Παρ. 3, εδ. α') και στο 25% εφόσον ο συνδυασμός ήταν συνασπισμός κομμάτων (Άρθρο 15. Παρ. 3, εδ. β').
Η κατανομή των εδρών γινόταν ως εξής:
Β. Για τις περιφέρειες άνω των δέκα εδρών, παραχωρούνταν στον επιλαχόντα συνδυασμό ο αριθμός εδρών, που αναλογούσε στην τοπική εκλογική του δύναμή σε σχέση με το άθροισμα των εκλογικών δυνάμεων του επιτυχόντος και επιλαχόντος (Άρθρο 15. Παρ. 5).
Τυχόν έδρες που δικαιούνταν επιλαχόντες συνδυασμοί, που δεν πληρούσαν την προηγούμενη προϋπόθεση, κατακυρώνονταν στους επιτυχόντες συνδυασμούς (Άρθρο 15. Παρ. 6, εδ. α').
Επίσης, σε περίπτωση, που επιλαχόντες συνδυασμοί πληρούσαν την προϋπόθεση, αλλά δεν είχαν επαρκείς υποψηφίους για τις κερδισμένες έδρες, τότε οι κενές έδρες περιέρχονταν στον επιτυχόντα συνδυασμό (Άρθρο 15. Παρ. 6, εδ. β').
Και στην περίπτωση επιτυχόντων μεμονωμένων υποψηφίων ή συνδυασμών χωρίς επαρκείς υποψηφίους για τις κερδισμένες έδρες, τότε οι κενές έδρες παραχωρούνταν κατά σειρά και μέχρις εξαντλήσεως στους επόμενους μεμονωμένους υποψηφίους ή συνδυασμούς, ακόμη και αν δεν πληρούσαν την παραπάνω προϋπόθεση (Άρθρο 15. Παρ. 7).
Βεβαίως, οι κερδισμένες έδρες κάθε συνδυασμού παραχωρούνταν στους υποψηφίους τους κατά τη φθίνουσα σειρά προτίμησης αυτών (Άρθρο 15. Παρ. 8).
Στην εξαιρετική περίπτωση ισοψηφίας δύο ή περισσότερων επιτυχόντων συνδυασμών, τότε όλες οι διαθέσιμες έδρες της περιφέρειας κατακυρώνονταν εξ ίσου μεταξύ των συνδυασμών, που ισοψήφησαν, και καταλαμβάνονταν από τους υποψηφίους τους κατά φθίνουσα σειρά προτίμησης (Άρθρο 16, Παρ. 1, εδ α'), ενώ όσες έδρες δε μπορούσαν να ισομοιραστούν, παραχωρούνταν κατά φθίνουσα σειρά ψήφων προτίμησης μεταξύ των υπολοίπων ανεξαιρέτως υποψηφίων των ισοψηφούντων συνδυασμών (Άρθρο 16, Παρ. 1, εδ β').
Στην επίσης εξαιρετική περίπτωση ισοψηφίας δύο ή περισσότερων επιλαχόντων συνδυασμών, τότε οι εν λόγω έδρες κατανέμονταν μόνο μεταξύ των ισοψηφούντων συνδυασμών, που επιπλέον πληρούσαν την παραπάνω προϋπόθεση, εφαρμόζοντας αντίστοιχα την παραπάνω διαδικασία. Εάν ένας μόνο από τους ισοψηφούντες συνδυασμούς πληρούσε την προϋπόθεση, τότε οι έδρες παραχωρούνταν σε εκείνο μόνο το συνδυασμό (Άρθρο 16, Παρ. 2).
Τέλος, σε περίπτωση κρίσιμης ισοψηφίας, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, μεταξύ υποψηφίων είτε επιτυχόντος είτε επιλαχόντος συνδυασμού, προβλεπόταν κλήρωση μεταξύ των ισοψηφούντων σε δικαστήριο. Το όνομα, που αναδείκνυε η κληρωτίδα, ανακηρύσσονταν βουλευτής (Άρθρο 18).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Κατηγορία:Δικαίωμα ψήφου γυναικών στην Ελλάδα Κατηγορία:Φεμινισμός στην Ελλάδα
The Outlaws (συγκρότημα)
Οι Outlaws ήταν βρετανικό συγκρότημα της ροκ και τζαζ μουσικής σκηνής, το οποίο έδρασε από το 1960 ως το 1965. Από τη σύνθεση του συγκροτήματος πέρασαν κατά καιρούς οι Ρίτσι Μπλάκμορ Τσας Χότζες, Κεν Λούντγκρεν, Μικ Άντεργουντ, Ρέτζιναλντ Χώκινς και άλλοι. Στα πρώτα τους χρόνια, ηχογράφησαν τρεις επιτυχίες του Μάικ Μπέρι, οι οποίες ανέβηκαν στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας.
Το συγκεκριμένο συγκρότημα έπαιζε μόνο ορχηστρικές συνθέσεις και δεν είχε τραγουδιστή. Η πρώτη τους ηχογράφηση ήταν στο "Set Me Free" του Μάικ Μπέρι, σαν συγκρότημα του παραγωγού Τζο Μηκ, το 1960. Το 1963 εμφανίστηκαν στην ταινία "Live it Up" με τον Στηβ Μάριοτ, ενώ γνώρισαν δύο μικρές επιτυχίες, με τα τραγούδια "Swingin' Low" και "Ambush" τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-50. Το 1961 κυκλοφόρησε το μοναδικό τους άλμπουμ, το ορχηστρικό "Dream of the West".
Η μεγαλύτερη σε διάρκεια, γραμμή μελών του συγκροτήματος περιελάμβανε τον Μικ Άντεργουντ και τον Ρίτσι Μπλάκμορ, τον Τσας Χότζες και τον Κεν Λούτνγκρεν. Αυτή η σύνθεση ηχογράφησε έξι σινγκλ από τον Ιανουάριο του 1963 μέχρι τον Απρίλιο του 1964.
Τελευταία τους κυκλοφορία ήταν το τραγούδι "Don't Cry", τον Φεβρουάριο του 1965.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά pop συγκροτήματα
Τζούλια Κρίστεβα
Η Τζούλια Κρίστεβα, που γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1941, είναι μια Βουλγαρο-Γαλλίδα φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας, ψυχοαναλύτρια, φεμινίστρια  και, πιο πρόσφατα, συγγραφέας, που ζει στη Γαλλία από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Τώρα είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Paris Diderot.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ψυχαναλυτές Κατηγορία:Βούλγαροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Βούλγαροι φιλόσοφοι Κατηγορία:Βούλγαροι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μαοϊστές Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές Κατηγορία:Βούλγαροι φεμινιστές
Ταχυδρομικό αντικείμενο
Ταχυδρομικό αντικείμενο, σύμφωνα με τον Νόμο Υπ' αριθ. 2668/98 (ΦΕΚ 282/18-12-98), ονομάζεται ένα αντικείμενο με συγκεκριμένο παραλήπτη, αποστελλόμενο υπό την τελική του μορφή, στην οποία το αναλαμβάνει ο φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν - πέραν των αντικειμένων αλληλογραφίας - βιβλία, κατάλογοι, εφημερίδες, περιοδικά, ταχυδρομικά δέματα μέχρι 20 χιλιογράμμων που περιέχουν εμπορεύματα - με ή χωρίς εμπορική αξία - καθώς και τα κείμενα που έχουν διαβιβαστεί μέσω της διαδικασίας του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τη στιγμή που, υπό την τελική τους μορφή, εγκλείονται σε φάκελο προς επίδοση.
Κατηγορία:Ταχυδρομεία
Παναγία Νάξου
Για συνώνυμους οικισμούς και νησίδες στην Ελλάδα δείτε: Παναγία (αποσαφήνιση)
Η Παναγία ή Παρθένος είναι ακατοίκητη βραχονησίδα των Κυκλάδων η οποία βρίσκεται δυτικά της Νάξου σε μικρή απόσταση και δυτικά από την παραλία της Μικρής Βίγλας. Αναφέρεται επίσημα το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαγκρίου. Διοικητικά ανήκει στην τοπική κοινότητα Σαγκρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νάξου του δήμου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Νάξου
Δημόσιο ταχυδρομικό δίκτυο
Δημόσιο ταχυδρομικό δίκτυο, ονομάζεται σύμφωνα με τον τον Νόμο Υπ' αριθ. 2668/98 (ΦΕΚ 282/18-12-98), το σύνολο της οργάνωσης και των, κάθε είδους, μέσων και προσώπων που χρησιμοποιεί ο φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας και επιτρέπουν μεταξύ άλλων:
4.1 Την περισυλλογή των ταχυδρομικών αντικειμένων για τα οποία προβλέπεται υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας από τα σημεία πρόσβασης σε όλη την επικράτεια.
4.2 τη μεταφορά και διεκπεραίωσή τους από το σημείο πρόσβασης στο ταχυδρομικό δίκτυο ως το κέντρο διανομής.
4.3 τη διανομή τους στη διεύθυνση που αναγράφεται στο αντικείμενο.
Κατηγορία:Ταχυδρομεία
Εντμοντόσαυρος
Ο Εντμοντόσαυρος είναι γένος μεγάλων αδρόσαυρων, το οποίο περιλαμβάνει 2 είδη: τον Edmontosaurus regalis (το τυπικό είδος) και το Edmontosaurus annectens (γνωστό κι ως Ανατοτιτάνας). Το πρώτο είδος έζησε στη δυτική Βόρεια Αμερική πριν από 73 εκατομμύρια χρόνια. Το δεύτερο είδος έζησε στην ίδια γεωγραφική περιοχή, όμως τα απολιθώματά του χρονολογούνται από το τέλος της Κρητιδικής περιόδου, πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Ο εντμοντόσαυρος ήταν ένας από τους τελευταίους δεινόσαυρους, και έζησε μαζί με άλλους δεινόσαυρους όπως ο Τρικεράτωψ και ο Τυραννόσαυρος, λίγο πριν την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Διάγραμμα που συγκρίνει δύο ενήλικα άτομα του Ε. regalis (γκρίζο) και του Ε. annectens (πράσινο) μαζί με άνθρωπο Ο εντμοντόσαυρος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αδρόσαυρους. Είχε μήκος 9 -12 μέτρα (μερικές φορές μέχρι τα 15 μέτρα), ύψος 3,5 μέτρα και βάρος τους 4 τόνους. Είχε σώμα ογκώδες και στιβαρό που στηρίζονταν στα τέσσερα ψηλά άκρα του. Η ουρά του ήταν ογκώδης και έφτανε σε μήκος τα 7 μέτρα.
Το κρανίο του ήταν πολύ μεγάλο, καθώς έφτανε σε μήκος τα 1,18 μέτρα, και κατέληγε σε ένα πλατύ ράμφος σαν της πάπιας. Σε κάθε σιαγόνα διέθετε εκατοντάδες δόντια. Το σχήμα του ρινικού οστού του δείχνει ότι μπορεί να είχε μια χαλαρή σακούλα από δέρμα στο ρύγχος του, που φούσκωνε σαν μπαλόνι. Ίσως χρησίμευε σαν οπτικό σημάδι για πιθανούς συντρόφους ή αντίζηλους κατά την αναπαραγωγική περίοδο ή για να βγάζει δυνατές κραυγές.
Επίσης, όπως οι υπόλοιποι αδρόσαυροι, έτσι κι ο εντμοντόσαυρος μπορούσε να περπατήσει και στα τέσσερα και στα δύο, όμως σε αντίθεση με αυτούς, δεν έφερε λοφίο ή εξόγκωμα στο κεφάλι του.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Μεγάλα κοπάδια εντμοντόσαυρων ξεχειμώνιαζαν κοντά στις ακτές μιας κλειστής θάλασσας στην Μοντάνα και τον νοτιοδυτικό Καναδά. Όταν καλοκαίριαζε, ταξίδευε βόρεια αναζητώντας την πλούσια βλάστηση της Αρκτικής. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως τα ζώα αυτά κατά την ετήσια μετανάστευσή τους διένυαν περίπου 2.500 χλμ.
Βιολογία
Ο εντμοντόσαυρος πιθανόν να ζούσε σε ημιδασωμένες περιοχές όπου τρεφόταν με σκληρά φυτά. Ζούσε σε πολύ μεγάλα κοπάδια εκατοντάδων έως και χιλιάδων ατόμων. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο, τα αρσενικά έκαναν επιδείξεις φουσκόνωντας τα ρύγχη τους και βγάζοντας δυνατές κραυγές. Όταν εμφανιζόταν ένας μικρός θηρευτής όπως μικροί δρομεόσαυροι επιτεθόταν βγάζοντας κραυγές, όμως όταν εμφανίζονταν θηρευτές σαν τον Τυραννόσαυρο, η μόνη πιθανή δυνατή λύση ήταν η υποχώριση.
Ευρήματα
Έχουν ανακαλυφθεί διάφοροι ολόκληροι σκελετοί εντμοντόσαυρών. Μάλιστα σε μια περιοχή μήκους 3 χλμ. βρέθηκαν πάνω από 25.000 απολιθώματα εντμοντόσαυρων. Πιθανόν να σκοτώθηκαν όλοι μαζί σε μια γιγαντιαία πλημμύρα ενός ποταμού.αριστερά|μικρογραφία|Τα πιο γνωστά πλήρη κρανία εντμοντόσαυρωνΈχουν ανακαλυφθεί επίσης και πολλά μεμονομένα κρανία εντμοντόσαυρων. Σε ένα από αυτά βρέθηκαν επουλωμένα σημάδια από δόντια. Το ζώο είχε επιβιώσει από επίθεση μικρότερων σαρκοφάγων δεινόσαυρων. Το 1908, ένας Αμερικανός παλαιοντολόγος ανακάλυψε κάτι εκπληκτικό: Έναν μουμιοποιημένο εντμοντόσαυρο που είχε απολιθωθεί με το δέρμα του! Ήταν ακόμη ορατό ένα τμήμα του ρύγχους και το δέρμα που ένωνε τα δάχτυλα. Έλειπε όλο το πίσω μέρος του σώματος, που είχε φαγωθεί από έναν σαρκοφάγο δεινόσαυρο. Χάρη σε αυτή την πέτρινη "μούμια", γνωρίζουμε ότι αυτός ο δεινόσαυρος είχε μάγουλα (απόδειξη ότι μπορούσε να μασήσει την τροφή του).
Ταξινόμηση
Ο εντμοντόσαυρος ήταν ένας από τους πιο γνωστούς δεινόσαυρους της οικογένειας των αδροσαυρίδων, μιας οικογένειας δεινοσαύρων που έζησε στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Κατατάσσεται σαν γένος στην υποοικογένεια Saurolophinae (ή Ηadrosaurine), ένα μέλος της ομάδας των αδροσαυριδών που διέθετε μεγάλες, κοίλες απολήξεις, αντί για μικρότερες συμπαγείς ή απλώς σαρκώδεις κορυφές.
Περιέχει δύο γνωστά είδη: τον Edmontosaurus regalis και τον Edmontosaurus annectens. Απολιθώματα του E. regalis έχουν βρεθεί σε βράχους της δυτικής Βόρειας Αμερικής που χρονολογούνται από τα τέλη της Καμπανίας Περιόδου της Κρητιδικής Περιόδου 73 εκατομμύρια χρόνια πριν, ενώ εκείνα του ''Ε. annectens'' βρέθηκαν στην ίδια γεωγραφική περιοχή, αλλά σε βράχους που χρονολογούνται στο τέλος της Μααστριχτικής περιόδου της Κρητιδικής, 66 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δεινόσαυροι
Γκοτζίλα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Γκοτζίλα μπορεί να αναφέρεται στα:
Λυκώ
Η Λυκώ είναι πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας. Αναφέρεται ως κόρη του βασιλέως των Λακεδαιμόνων Δίωνα και της Ιφιθέας. Αυτή μαζί με τις αδελφές της Όρφη και Καρύα μυήθηκαν από τον Απόλλωνα την τέχνη της μαντικής. Αργότερα όμως ο θεός Διόνυσος φαίνεται πως τιμώρησε τη Λυκώ και την Όρφη με μανία και στη συνέχεια μεταμόρφωσε αυτές σε βράχους στον Ταΰγετο, διότι επιχείρησαν να κρατήσουν φυλακισμένη την αδελφή τους Καρύα με το πρόσχημα να την προφυλάξουν από τον έρωτά του.
Μιχάλης Πιερής
Ο Μιχάλης Πιερής (1952—2021) είναι Κύπριος συγγραφέας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1952 στην Εφταγώνια της Κύπρου που βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού. Σπούδασε φιλολογία και θέατρο στη Θεσσαλονίκη [Βασικές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, (1972-1976) στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης (Θεατρικές Σπουδές, 1976). Μεταπτυχιακές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (M.A., 1976-1978) και στο Σίνδεϋ (Ph.D.,1983) και δημοσίευσε αρκετές φιλολογικές και κριτικές μελέτες. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι: η Νεοελληνική Γλώσσα και Φιλολογία, ιδιαίτερα η Μεσαιωνική Κυπριακή Γραμματεία (Λεόντιος Μαχαιράς, Κυπριακά Ερωτικά),η Κρητική Αναγέννηση (Κορνάρος, Χορτάτσης, κ.ά.),το Δημοτικό Τραγούδι, η Νεότερη Ποίηση (ιδιαίτερα Καβάφης, Σεφέρης, Mόντης, Σινόπουλος, Παυλόπουλος), και η Νεότερη Πεζογραφία (ιδιαίτερα το μυθιστόρημα της εφηβείας στη Γενιά του '30).
Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές στην εκδοτική σειρά του περιοδικού Πλανόδιον. Την τελευταία πενταετία εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές (Αφήγηση, εκδόσεις Ιστός, 2002 και Τόποι γραφής, Ίκαρος, 2005) και ένα βιβλίο-συλλογή πεζών, με τίτλο Μες το ρυθμό του Φονικού (Πλανόδιον, 2004), που τα περισσότερα χαρακτηρίζονται από τον ίδιο ως "ποιήματα σε πεζό". Δημοσίευσε (και με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Μιχάλης Εφταγωνίτης) ποιήματα και διηγήματα (τα οποία μαζεύτηκαν στο προαναφερθέν βιβλίο-συλλογή πεζών) σε περιοδικά της Κύπρου και της Ελλάδας. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, καταλανικά, ρωσικά, τουρκικά και άλλα.
Επίσης είναι συνιδρυτής και μέλος της συντακτικής ομάδας που εκδίδει το λογοτεχνικό περιοδικό Ύλαντρον (πρόσφατα έχει κυκλοφορήσει το "Ύλαντρον 8-9" που περιλαμβάνει ένα πολυσέλιδο αφιέρωμα στον Κώστα Μόντη). Έζησε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στη Λεμεσό, τη Θεσσαλονίκη, στο Σίδνεϋ, στην Αθήνα, στο Ρέθυμνο, στη Μελβούρνη και ταξίδεψε σε πολλές χώρες. Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (Λέκτορας και Αναπληρωτής Καθηγητής, 1983-1985, 1987-1992) και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Επίκουρος Καθηγητής, 1988).Από το 1992 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Kύπρου (Καθηγητής,1993) στη Λευκωσία. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Φιλοσοφικής Σχολής, του Σχολείου Ελληνικής γλώσσας και του Πολιτιστικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κύπρου, ενώ για πολλά χρόνια υπήρξε ο κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Υπήρξε ιδρυτής του "Greek Theatrical Workshop"  στο Πανεπιστήμιο του Σίνδεϋ, μέλος της "Θεατρικής Ομάδας Πανεπιστημίου Κρήτης" και πρωτεργάτης στη δημιουργία του  "Θεατρικού Εργαστηρίου του Πανεπιστημίου Κύπρου" [Θ.Ε.ΠΑ.Κ.]. Διασκεύασε θεατρικά τόσο το μεσαιωνικό Χρονικό της Κύπρου του Λεοντίου Μαχαιρά, όσο και τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου τα οποία δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου.Επίσης ανέβασε στη σκηνή τη Λυσιστράτη, σε μετάφραση Κώστα Μόντη.
Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στις 3 Νοεμβρίου 2021.
Εωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Κύπριοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί
Ροσκά Ευρυτανίας
Η Ροσκά είναι ορεινό χωριό του Νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 1.000 μέτρων ανάμεσα στα όρη Παναιτωλικό και Οξυά, η οποία αποτελεί απόληξη των Βαρδουσίων. Η Ροσκά ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Δομνίστας) και απέχει 56 χλμ. από το Καρπενήσι. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 107 κατοίκους. Πολύ κοντά στη Ροσκά βρίσκεται το φαράγγι Πανταβρέχει, το οποίο έχει διαμορφωθεί από την ροή του ποταμού Κρικελλοπόταμου.
Τοπική Κοινότητα Ροσκάς
Στην Τοπική Κοινότητα, εκτός του ομώνυμου χωριού, περιλαμβάνεται ο οικισμός Στουρνάρα (17 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Ροσκάς ανέρχεται σε 101 κατοίκους. .
Προβλεπτής
Με το επίσημο όνομα Προβλεπτής (ή Προβλέπτης) αποδόθηκε στην ελληνική γλώσσα ο ενετικός τίτλος - αξίωμα του Provveditore.
Το αξίωμα αυτό το έφεραν διάφοροι ανώτεροι διοικητικοί υπάλληλοι αξιωματούχοι της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Αυτοί διορίζονταν από το "Μεγάλο Συμβούλιο" με διάφορες αρμοδιότητες σε εσωτερικά διοικητικά, δημοτικά και εκκλησιαστικά θέματα, λαμβάνοντας εξ αυτού αντίστοιχες ονομασίες, π.χ. προβλεπτής εμπορίου, νομίσματος, θαλάσσης, κ.λπ. Σημαντικότεροι εξ αυτών ήταν εκείνοι, που ήταν αρμόδιοι για στρατιωτικά θέματα (Provveditori all'Armar), κυρίως για τον στόλο και την επάνδρωσή του, και για τη στρατολόγηση μισθοφόρων στρατιωτών από τους οποίους και εξαρτιόνταν κάθε φορά και ο αριθμός των στρατιωτικών δυνάμεων της Βενετίας.
Το αξίωμα αυτό είχε μεγάλη σημασία ιδιαίτερα την εποχή της ενετοκρατίας όπου προβλεπτές διορίζονταν στις διάφορες κτήσεις ως πολιτικοί και στρατιωτικοί διοικητές. Τέτοιους διοικητές είχαν καθένα από τα Ιόνια νησιά, η Πελοπόννησος αλλά και η Δαλματία. Την εποχή που ο Δόγης Φραγκίσκος Μοροζίνης επιχειρούσε για τελευταία φορά την άμυνα της Πελοποννήσου και γενικότερα του Αιγαίου, έναντι των βλέψεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Προβλεπτής Πελοποννήσου ήταν ο Αντώνιος Ζένος.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Ενετοκρατία
2315 Τσεχοσλοβακία
Η Τσεχοσλοβακία (Czechoslovakia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,70. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Ευρώπης του εικοστού αιώνα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τσεχοσλοβακίας εκτιμάται σε 23,45 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,169 ± 0,018. Η Τσεχοσλοβακία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες 1 λεπτό και 31 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσεχοσλοβακια
Ζαφείρης Μελάς
Ο Ζαφείρης Μελάς (Ξάνθη, 13 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνας σύγχρονος λαϊκός τραγουδιστής. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας του, έχει συνεργαστεί με πολλούς άλλους διάσημους Έλληνες τραγουδιστές, συμπεριλαμβανομένων των Μανώλη Αγγελόπουλο, Βασίλη Καρρά και Γιάννη Πάριου και Πασχάλη Τερζή.
Πρώτα χρόνια
Ο Ζαφείρης Μελάς γεννήθηκε στην Ξάνθη από οικογένεια Ρομά. Λόγω της απώλειας των γονέων του παρακολούθησε το σχολείο μέχρι την Δ΄ Δημοτικού. Σε ηλικία 14 ετών άρχισε να πηγαίνει σε πανηγύρια μαζί με τους θείους του, οι οποίοι ήταν μουσικοί και οργανοπαίχτες. Το ντεμπούτο ως τραγουδιστής το έκανε το 1966 σε ένα πανηγύρι στο χωριό Πετροκέρασο της Χαλκιδικής. Σε ηλικία 17 ετών ξεκίνησε να δουλεύει επαγγελματικά σε διάφορα μαγαζιά στη Θεσσαλονίκη ερμηνεύοντας κυρίως δημοτικά τραγούδια.
Το 1982 ανακαλύφθηκε από τους ιδιοκτήτες της δισκογραφικής εταιρείας Cosmos Αντώνη Σταμπούλη και Πόλυ Βαϊρεμίδη και έκανε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Ας Αλλάξουμε Το Θέμα» (1983). Την δεκαετία του 1980 ο Μελάς έκανε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του όπως είναι: «Αναποφάσιστος» (1985) σε στίχους Άκη Μαμελετζή και μουσική Δημήτρη Ρακιτζή, «Απόγευμα θλιμμένο» (1987) σε στίχους Φώτη Μαυρίδη και μουσική Γιάννης Νικολαΐδης, «Εγωίστρια καρδιά» (1987) σε στίχους Α. Φιλίππου και μουσική Γιάννη Νικολαΐδη, «Το πρόσωπό σου μοιάζει» (1989) σε στίχους Βασίλη Γρηγορίου και μουσική Δημήτρη Ρακιτζή και το «Ανύποπτα» (1989) σε στίχους Νίκου Θέου και μουσική Χάρη Κωστόπουλου.
Την δεκαετία του 1990 ο Μελάς συνεργάστηκε με γνωστούς στιχουργούς όπως ο Γιάννης Πάριος, ο Βασίλης Καρράς, ο Ηλίας Φιλίππου, ο Σταμάτης Γονίδης και ο Σπύρος Γιατράς, και με συνθέτες όπως ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Χάρης Κωστόπουλος και ο Αλέκος Χρυσοβέργης. Σε αυτή την δεκαετία ξεχωρίζουν οι επιτυχίες του: «Αδιαφορώ» (1991) σε στίχους Ζωής Καραϊσκάκη και μουσική Δημήτρη Ρακιτζή, «Ο ίδιος άνθρωπος» (1991) σε στίχους Κωνσταντίνο Μανδάνη και μουσική Δημήτρη Ρακιτζή.
Το 2018 επιστρέφει με νέο τραγούδι σε στίχους και μουσική ενός από τους δημοφιλέστερους καλλιτέχνες της νέας γενιάς STAN που τιτλοφορείτε Όνειρο αν είσαι και κυκλοφορεί από την νέα του δισκογραφική στέγη Real Music.
Προσωπική ζωή
Ο Ζαφείρης Μέλας παντρεύτηκε την σύζυγό του Κωνσταντίνα σε ηλικία μόλις 19 ετών, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Θοδωρή, την Άννα και τον Πολ, ενώ έχει και δύο εγγόνια, τον Ζαφείρη και την Κωνσταντίνα, καθώς κι ένα δισέγγονο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Λερναγίν Αρτσάχ ΦΚ
Η Λερναγίκ Αρτσάχ ΦΚ (αρμενικά: Լեռնային Արցախ Ֆուտբոլային Ակումբ) είναι αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Στεπανακέρτ της μη αναγνωρισμένης διεθνώς Δημοκρατίας του Αρτσάχ αλλά είναι εγγεγραμμένος στην πόλη Γκορίς της επαρχίας Σιουνίκ, ώστε να μπορεί να μετέχει στα πρωταθλήματα της Αρμενίας.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1927 στο Σοβιετικό Αζερμπαϊτζάν και το σημερινό του όνομα μεταφράζεται από τα αρμενικά ως "Ορεινό Αρτσάχ".
Ιστορία
Μετά το τέλος του πολέμου, το 1995, ο σύλλογος μετακόμισε από το Στεπανακέρτ στο Γερεβάν για να συμμετάσχει στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ. Στη συνέχεια  δε άλλαξε το όνομά του σε "Καραμπάχ".
Το 1999, ο σύλλογος αποβλήθηκε από το Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ λόγω οικονομικών προβλημάτων, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο την επόμενη χρονιά. Τη σεζόν 2002-03, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Λερναγίν Αρτσάχ και έπαιξε τους εντός έδρας αγώνες του, στο Καπάν της νοτιοανατολικής Αρμενίας. Ωστόσο, ο σύλλογος αποχώρησε από την κορυφαία βαθμίδα της Αρμενίας πριν από την έναρξη της σεζόν 2003-04 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον αποκλεισμό μιας άλλης ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ, της Αραράτ Ερεβάν.
Την επόμενη χρονιά, ο σύλλογος τερμάτισε δεύτερος στη Β'εθνική κατηγορία Αρμενίας και κέρδισε ξανά την άνοδο στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία, από όπου όμως αποχώρησε ξανά, μετά από μόλις έντεκα αγώνες. Το 2006, κέρδισε εκ νέου την άνοδο στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ, αλλά αρνήθηκε να μετάσχει στην κορυφαία κατηγορία.
Το 2009, ο σύλλογος επέστρεψε ξανά πίσω στο Στεπανακέρτ και συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα του Αρτσάχ (Artsakh Football League).
Κατά τη σεζόν 2019-20, επέστρεψε στα πρωταθλήματα της Αρμενίας και τη σεζόν 2021-22 προβιβάστηκε στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ, όπου και αγωνίστηκε μέχρι και τη σεζόν 2022-23. . Στο τέλος της σεζόν, κατέλαβε την τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα και υποβιβάστηκε.
Γηπεδικές εγκαταστάσεις
Κανονική έδρα της ομάδας είναι το Ρεπουμπλικανικό Στάδιο του Στεπανακέρτ, χωρητικότητας 12.000 θεατών. Όμως λόγω του πολέμου του 2020 και της μετέπειτα εκρηκτικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στο Αρτσάχ, η ομάδα, για τη σεζόν 2022-23, δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο «Στάδιο Αρεβίκ» του Βάικ της Αρμενίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Φύλλο ελέγχου
Το φύλλο ελέγχου ή άλλως το δελτίο ελέγχου ή η κατάσταση ελέγχου (check sheet), είναι η έντυπη μορφή που χρησιμοποιείται για τη συλλογή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο στη θέση όπου δημιουργούνται τα δεδομένα. Τα στοιχεία που αποτυπώνονται, μπορεί να είναι ποσοτικά ή ποιοτικά. Όταν η πληροφόρηση είναι ποσοτική, η κατάσταση ελέγχου, ορισμένες φορές ονομάζεται και ποσοτικό φύλλο (tally sheet).
Η κατάσταση ελέγχου είναι μια από τις αναφερόμενες στα Επτά βασικά εργαλεία της ποιότητας (Seven Basic Tools of Quality).
Μορφή
Ο χαρακτηριστικός καθορισμός του φύλλου ελέγχου είναι ότι η πληροφόρηση εισάγεται με την δημιουργία «σημαδιών» ("checks") επ' αυτού. Ένα τυπικό δελτίο ελέγχου διαιρείται σε περιοχές και οι σημάνσεις που γίνονται στις διάφορες περιοχές, έχουν διαφορετική σημασία. Τα δεδομένα διαβάζονται παρατηρώντας την θέση και τον αριθμό των σημάνσεων στο φύλλο.
Τα φύλλα ελέγχου τυπικά περιέχουν ένα τίτλο ο οποίος απαντά στα Πέντε W:{{refn|group="Σημ."|Τα πέντε W (5W) αναφέρονται στις πέντε ερωτήσεις, οι οποίες στα Αγγλικά αρχίζουν με το γράμμα W και είναι:
1. Who did that?           (Ποιος το έκανε αυτό;)
2. What happened?          (Τι συνέβη;)
3. Where did it take place? (Πού έλαβε χώρα το συμβάν;)
4. When did it take place? (Πότε έλαβε χώρα το συμβάν;) και
5. Why did that happen?    (Γιατί συνέβη αυτό;)}
Και οι οποίες, μετά από τη μετάφραση τους στα Ελληνικά, καταλήγουν σε 3Π, 1Τ και 1Γ.}}
Λειτουργία
Ο Kaoru Ishikawa προσδιόρισε πέντε χρήσεις, για τα φύλλα ελέγχου στον ποιοτικό έλεγχο:
Δελτίο ελέγχου για την αξιολόγηση της μορφής, στην κατανομή πιθανότητας της διαδικασίας
thumb|250px|right|Κατανομή συχνοτήτων, κατασκευασμένη από ένα φύλλο ελέγχου. Κατά την εκτίμηση της κατανομής πιθανότητας μιας διαδικασίας, κάποιος μπορεί να καταγράψει όλα τα δεδομένα διεργασίας και στη συνέχεια, να περιμένει να κατασκευάσει μία κατανομή συχνοτήτων σε μεταγενέστερο χρόνο. Ωστόσο, ένα φύλλο ελέγχου μπορεί να χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να κατασκευάσει την κατανομή συχνότητας, καθώς τηρείται η διαδικασία.
Σημειώστε ότι οι ακραίες παρατηρήσεις των διεργασιών, θα πρέπει να προβλεφθούν εκ των προτέρων με ακρίβεια, για την κατασκευή του φύλλου ελέγχου.
Όταν η περίοδος παρατήρησης έχει καταλήξει, ο αξιολογητής θα πρέπει να την εξετάσει ως εξής:
Αν υπάρχει ένδειξη μη κανονικότητας ή εάν η διαδικασία παράγει σημαντική απόδοση πλησίον ή πέραν των ορίων προδιαγραφών, η προσπάθεια βελτίωσης των επιχειρησιακών διεργασιών θα πρέπει να αναληφθεί, για την απομάκρυνση της διακύμανσης ειδικής αιτίας.
Φύλλο ελέγχου ελαττωματικού τύπου
Όταν μια διεργασία έχει ταυτοποιηθεί ως υποψήφια για βελτίωση, είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς ποίοι τύποι ατελειών λαμβάνουν χώρα στις εκροές της και τις σχετικές τους συχνότητες. Αυτή η πληροφόρηση, χρησιμεύει ως οδηγός για τη διερεύνηση και την απομάκρυνση των πηγών των ατελειών, ξεκινώντας από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες.
Αυτό το είδος του φύλλου ελέγχου, αποτελείται από τα ακόλουθα:
Όταν η κατανομή διεργασίας είναι έτοιμη για να αξιολογηθεί, ο αξιολογητής συμπληρώνει τον τίτλο του φύλλου ελέγχου και παρατηρεί ενεργά τη διαδικασία. Κάθε φορά που η διεργασία παράγει ένα προϊόν, αυτός ή αυτή αξιολογεί το αποτέλεσμα για ατέλειες, χρησιμοποιώντας τις συμφωνημένες μεθόδους, καθορίζει την κατηγορία στην οποία υπάγεται η ατέλεια και προσθέτει τα σήματα ελέγχου, σε εκείνη την κατηγορία. Εάν δεν διαπιστωθούν ατέλειες, για την απόδοση μια διεργασίας, δεν γίνεται κανένα σήμα ελέγχου.
Όταν η περίοδος παρατήρησης, έχει καταλήξει, ο αξιολογητής θα πρέπει να δημιουργήσει ένα γράφημα Παρέτο (Pareto chart), από τα προκύπτοντα δεδομένα. Αυτό το γράφημα, εν συνεχεία καθορίζει τη σειρά, με την οποία η διαδικασία, πρέπει να διερευνηθεί και απομακρύνονται οι πηγές διακύμανσης, που οδηγούν σε ατέλειες.
Φύλλο ελέγχου για ελαττωματική τοποθεσία
Όταν οι εκροές διεργασίας είναι αντικείμενα, για τα οποία μπορεί να παρατηρηθούν ατέλειες σε ποικίλες τοποθεσίες (για παράδειγμα φυσαλίδες στα πολυστρωματικά προϊόντα ή κενά στα προϊόντα χύτευσης), ένα διάγραμμα συγκέντρωσης ατελειών, είναι ανεκτίμητο. Λάβετε υπόψη, ότι, ενώ οι περισσότεροι τύποι φύλλων ελέγχου συναθροίζουν παρατηρήσεις από πολλές διεργασίες εκροών, τυπικώς, ένα φύλλο ελέγχου ελαττωματικής θέσης, χρησιμοποιείται ανά διεργασία εκροής.
Αυτό το είδος του φύλλου ελέγχου, αποτελείται από τα ακόλουθα:
Όταν η κατανομή της διεργασίας είναι έτοιμη για να αξιολογηθεί, ο αξιολογητής συμπληρώνει τον τίτλο του φύλλου ελέγχου και παρατηρεί ενεργά τη διεργασία. Κάθε φορά που η διεργασία δημιουργεί μία εκροή, αυτός ή αυτή αξιολογεί την εκροή για ατέλειες και σηματοδοτεί το τμήμα από κάθε άποψη, όπου το καθένα έχει βρεθεί. Εάν δεν διαπιστωθούν ατέλειες, για την εκροή μια διεργασίας, δεν γίνεται κανένα σήμα ελέγχου.
Όταν η περίοδος παρατήρησης, έχει καταλήξει, ο αξιολογητής θα πρέπει να επανεξετάσει κάθε φύλλο ελέγχου και να σχηματίσει ένα σύνθετο από τις ατελείς τοποθεσίες. Χρησιμοποιώντας την γνώση του ή τις σχετικά με τη διαδικασία σε συνδυασμό με τις τοποθεσίες, θα πρέπει να αποκαλύψει την πηγή ή τις πηγές των διακυμάνσεων, οι οποίες παράγουν τις ατέλειες.
Φύλλο ελέγχου για ελαττωματική αιτία
thumb|250px|Παράδειγμα καταλόγου ελέγχου για το κλείσιμο επιχείρησης. Όταν μια διεργασία έχει ταυτοποιηθεί ως υποψήφια για βελτίωση, μπορεί να απαιτηθεί προσπάθεια, για τον εντοπισμό της πηγής των ατελειών, αναλόγως της αιτίας.
Αυτό το είδος του φύλλου ελέγχου, αποτελείται από τα ακόλουθα:
Να σημειωθεί, ότι οι ατελείς κατηγορίες και πώς οι διαδικασίες εκροών πρέπει να τοποθετούνται σε αυτές τις κατηγορίες, πρέπει να συμφωνηθούν και να διευκρινισθούν εκ των προτέρων για την κατασκευή του φύλλου ελέγχου. Επιπλέον, οι κανόνες για την καταγραφή της παρουσίας των ατελειών των διαφόρων τύπων, όταν παρατηρούνται για την ίδια διαδικασία εκροής, πρέπει να καθορισθούν.
Όταν η κατανομή της διαδικασίας είναι έτοιμη να εκτιμηθεί, ο αξιολογητής συμπληρώνει τον τίτλο στο φύλλο ελέγχου. Για κάθε συνδυασμό πιθανών αιτίων, ο αξιολογητής παρατηρεί ενεργά τη διαδικασία. Κάθε φορά που η διαδικασία παράγει μία εκροή, αυτός ή αυτή αξιολογεί την εκροή για ατέλειες, χρησιμοποιώντας τις συμφωνημένες μεθόδους, καθορίζει την κατηγορία στην οποία εμπίπτει η ατέλεια και προσθέτει το σύμβολο που αντιστοιχεί στην εν λόγω ελαττωματική κατηγορία, στο κελί εντός του πλέγματος που αντιστοιχεί στο συνδυασμό των υπόπτων αιτιών.
Όταν η περίοδος παρατήρησης έχει καταλήξει, οι συνδυασμοί των ύποπτων αιτιών με τα περισσότερα σύμβολα, θα πρέπει να ερευνηθούν για τις πηγές διακύμανσης, οι οποίες παράγουν τις ατέλειες του τύπου που αναφέρονται.
Προαιρετικά, το διάγραμμα αιτίου-αιτιατού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να παράσχει ένα παρόμοιο διαγνωστικό. Ο αξιολογητής τοποθετεί απλώς ένα σημάδι ελέγχου δίπλα στο «κλαδάκι» ("twig") για τον κλάδο του διαγράμματος που αντιστοιχεί στην ύποπτη αιτία, όταν αυτός ή αυτή παρατηρεί μία ατέλεια.
Κατάλογος ελέγχου
thumb|250px|left|Παράδειγμα poka-yoke: Βύσμα σε καλώδιο Ethernet, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να συνδεθεί σε ένα μόνο προσανατολισμό. Ενώ τα φύλλα ελέγχου που συζητήθηκαν παραπάνω, είναι όλα για την καταγραφή και κατηγοριοποίηση των παρατηρήσεων, η λίστα ελέγχου προορίζεται ως ένα βοήθημα θωράκισης-λάθους, κατά τη διεξαγωγή των διαδικασιών πολλαπλών σταδίων, ιδίως κατά τον έλεγχο και την τελική επεξεργασία των εκροών της διαδικασίας.
Αυτό το είδος του φύλλου ελέγχου, αποτελείται από τα ακόλουθα:
Οι σημειογραφίες, θα πρέπει να γραφούν με τη σειρά, κατά την οποία έχουν πράγματι ολοκληρωθεί οι δευτερεύουσες εργασίες.
Άλλοι τύποι φύλλων ελέγχου
Τα φύλλα ελέγχου, δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά που περιγράφονται παραπάνω. Οι χρήστες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους ώστε να σχεδιάσουν τα φύλλα ελέγχου προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους, ανάλογα με τις περιστάσεις.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφοριακά γραφήματα Κατηγορία:Εργαλεία ποιοτικού ελέγχου
Aviva Stadium
Το «Στάδιο Αβίβα» (αγγλικά: Aviva Stadium, ιρλανδικά: Staid Aviva) είναι στάδιο για αγώνες ποδοσφαίρου και ράγκμπι στο Δουβλίνο. Πριν την ανοικοδόμηση έφερε το όνομα «Λάνσνταουν Ρόουντ» (αγγ. Lansdowne Road, ιρλ. Bóthar Lansdún). Αποτελεί έδρα της εθνικής Ιρλανδίας στο ράγκμπι, καθώς και της εθνικής Ιρλανδίας στο ποδόσφαιρο.
Ιστορία
Το στάδιο κτίστηκε στη θέση του σταδίου «Λάνσνταουν Ρόουντ», το οποίο κτίστηκε το 1872 και έκλεισε το 2007 για την κατασκευή νέου σταδίου. Το στάδιο κτίστηκε από την εταιρία Populous. Η πρόσοψη του σταδίου είναι υψηλής τεχνολογίας: είναι κατασκευασμένο από πολυανθρακικό γυαλί και αποτελείται από «ανακατεμένα» τμήματα, τα οποία επιτρέπουν την προσαρμογή του αεριζομένου επιπέδου.
Η παράξενη φόρμα του σταδίου εξηγείται από την έλλειψη θέσης λόγω της υψηλής πυκνότητας των διαφόρων τύπων κτιρίων. Τα εγκαίνια του ανοικοδομημένου σταδίου διεξήχθησαν στις 4 Αυγούστου 2010 με τον αγώνα των καλύτερων ποδοσφαιριστών της Ιρλανδίας και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ - η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ νίκησε με σκορ 7:1.
Στις 18 Μαϊου 2011, στο Στάδιο Αβίβα διεξήχθη ο τελικός του Γιουρόπα Λιγκ 2010-2011, στον οποίο συμμετείχαν η ΦΚ Πόρτο και η Σπόρτινγκ Μπράγκα. Ο αγώνας έληξε με σκορ 1:0 υπέρ της Πόρτο - το μοναδικό τέρμα πέτυχε ο Ρανταμέλ Φαλκάο. Την ημέρα του τελικού, το στάδιο έφερε το όνομα «Ντούμπλιν Αρένα» (αγγ. Dublin Arena).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Α Κατηγορία:Εθνική Ιρλανδίας (ποδόσφαιρο)
2316 Τζο-Ανν
Η Τζο-Ανν (Jo-Ann) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά της από το μικρό όνομα της συζύγου του Μπόουελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Τζο-Ανν είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζο-Ανν
Κιτριανή Σίφνου
Η εκκλησία Παναγία της Κιτριανής είναι το μοναδικό κτίσμα που υπάρχει πάνω στο ομώνυμο νησάκι που βρίσκεται απέναντι από το Ακρωτήρι, στο νότιο τμήμα του νησιού, και αποτελεί το αρχαιότερο εκκλησιαστικό μνημείο της Σίφνου (11ος αιώνας). Πρόκειται για σταυροειδή με τρούλο ναό της μεσοβυζαντινής περιόδου.
Η πρόσβαση στο νησάκι είναι εφικτή με σκάφος, καθώς είναι κοντά στα λιμανάκια του Πλατύ Γιαλού και του Βαθιού. Η περιοχή εκτός από την φυσική της ομορφιά, αποτελεί και ένα παράδεισο για τους λάτρεις του ψαρέματος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σίφνου
Πανεπιστήμιο Γέιλ
Το Πανεπιστήμιο Γέιλ (Yale University) είναι αμερικανικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ιδρύθηκε το 1701 στην αποικία του Κονέκτικατ και είναι το τρίτο παλαιότερο ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Eίναι ένα από τα 8 πανεπιστήμια της περίφημης Ivy League (τα άλλα 7 είναι: Χάρβαρντ, Πρίνστον, Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, Κολούμπια, Ντάρτμουθ, Μπράουν και Κορνέλ).
Ιδρυθέν ως Κολλεγιακό Σχολείο, το ίδρυμα έχει τις ρίζες του στους κληρικούς του 17ου αιώνα, οι οποίοι προσπάθησαν να καθιερώσουν ένα κολλέγιο που να εκπαιδεύει κληρικούς και πολιτικούς ηγέτες για την αποικία. Το 1718, το κολλέγιο μετονομάστηκε σε Κολλέγιο Γέιλ ως φόρος τιμής στον Έλιχου Γέιλ, διοικητή της Βρετανικής Αποικίας των Ανατολικών Ινδιών. Το 1861, η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και Επιστημών έγινε το πρώτο τμήμα που απένειμε διδακτορικό δίπλωμα (Ph.D.). Το Γέιλ έγινε ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Αμερικανικών Πανεπιστημίων το 1900. Το Κολλέγιο Γέιλ μεταμορφώθηκε στις αρχές του 1930, μέσω της δημιουργίας φοιτητικών εστιών: τώρα υπάρχουν δώδεκα εστίες και σχεδιάζεται να χτιστούν άλλες δύο. Το Γέιλ απασχολεί πάνω από 1.100 καθηγητές διδασκαλίας και συμβούλους, περίπου 5.300 προπτυχιακούς φοιτητές, 6.100 μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες. Σχεδόν όλοι οι μόνιμοι καθηγητές διδάσκουν προπτυχιακά μαθήματα, περισσότερα από 2.000 τα οποία προσφέρονται κάθε χρόνο.
Τα περιουσιακά στοιχεία του Γέιλ περιλαμβάνουν ένα κονδύλιο αξίας 19 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ το 2011, έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη από οποιοδήποτε ακαδημαϊκό ίδρυμα στον κόσμο. Οι βιβλιοθήκες του Γέιλ περιέχουν 12,5 εκατομμύρια τόμους σε περισσότερες από δύο ντουζίνες βιβλιοθήκες. 49 Νομπελίστες έχουν συνδεθεί με το Πανεπιστήμιο ως φοιτητές, καθηγητές και προσωπικό. Στο Γέιλ συγκαταλέγονται πολλοί αξιοσημείωτοι απόφοιτοι, μεταξύ των οποίων πέντε Πρόεδροι των ΗΠΑ, 19 Αμερικανοί Ανώτατοι Δικαστές και αρκετοί αρχηγοί ξένων κρατών. Η νομική σχολή του Γέιλ είναι αξιοσέβαστη και η πιο επιλεγόμενη νομική σχολή στις ΗΠΑ.
Οι Yalies αγωνίζονται ενδοκολεγιακώς ως Μπουλντόγκ Γέιλ στο πρωτάθλημα NCAA Division I Ivy.
Προέλευση
Τα ίχνη του Γέιλ ξεκινούν στη ''Μια Πράξη για την Ελευθερία για την ανέγερση ενός Κολεγιακού Σχολείου, περνώντας από το Γενικό Δικαστήριο της αποικίας του Κονέκτικατ στις 9 Οκτωβρίου 1701, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν ένα ίδρυμα για την κατάρτιση των υπουργών και να θέσουν ηγεσία για το Κονέκτικατ. Λίγο αργότερα, μια ομάδα δέκα ανεξάρτητων υπουργών: Σάμουελ Άντριου, Τόμας Μπάκιγχαμ, Ισραήλ Τσόνσι, Σάμουελ Μάδερ, Τζέιμς Νόις, Τζέιμς Πέρποντ, Έιμπραχαμ Πίρσον, Νόντια Ράσελ, Τζόσεφ Γουέλ και Τίμοθι Γούντμπριτζ, όλοι απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, συναντήθηκαν στη μελέτη του Αιδεσιμότατου Ρίβερεντ Σάμουελ Ράσελ στο Μπράφορντ, Κονέκτικατ, για να συγκεντρώσουν τα βιβλία τους και να σχηματίσουν την πρώτη βιβλιοθήκη του σχολείου. Η ομάδα με επικεφαλής τον Τζέιμς Πέρποντ είναι πλέον γνωστή ως Οι Ιδρυτές.
Αρχικά ονομαζόταν Κολλεγιακό Σχολείο, το ίδρυμα άνοιξε στο σπίτι του πρώτου πρύτανή του, Έιμπραχαμ Πίρσον στο Κίλινγουορθ (σήμερα Κλίντον). Το σχολείο μετακινήθηκε στο Σέιμπρουκ και στη συνέχεια στο Γουέδερσφιλντ. Το 1718 το κολλέγιο μετακινήθηκε στο Νιου Χέβεν του Κονέκτικατ.
Εν τω μεταξύ, ένα ρήγμα σχηματίστηκε στο Χάρβαρντ μεταξύ του έκτου προέδρου Ινκρίζ Μάδερ και του υπόλοιπου κλήρου του Χάρβαρντ, τους οποίους ο Μάδερ θεώρησε ως όλο και πιο φιλελεύθερους, εκκλησιαστικά χαλαρούς και υπερβολικά εκτεταμένους στο πολίτευμα της Εκκλησίας. Η διαμάχη προκάλεσε τους Μάδερ να υπερασπιστούν την επιτυχία του Κολεγιακού Σχολείου, με την ελπίδα ότι θα διατηρηθεί η Πουριτανική θρησκευτική ορθοδοξία με ένα τρόπο που το Χάρβαρντ δεν είχε.
Το 1718, κατ' εντολή είτε του Πρύτανη Σάμουελ Άντριου ή του Κυβερνήτη της αποικίας Γκόβερνορ Γκάρντον, ο Κότον Μάδερ επικοινώνησε με έναν επιτυχημένο επιχειρηματία στην Ουαλία που ονομαζόταν Έλιχου Γέιλ, για να του ζητήσει οικονομική βοήθεια για την κατασκευή ενός νέου κτιρίου στο κολλέγιο. Mέσα από την πίεση του Τζέρεμι Ντάμμερ, ο Γέιλ ο οποίος είχε κάνει μια περιουσία μέσω του εμπορίου ενώ ζούσε στην Ινδία ως εκπρόσωπος της εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, δώρισε εννέα μπάλες χρυσού, που πουλήθηκαν για περισσότερο από 560 λίρες, ένα σημαντικό ποσό εκείνη την εποχή. Ο Γέιλ επίσης δώρισε 417 βιβλία και ένα πορτραίτο του Βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας Γεωργίου Α΄. Ο Κότον Μάδερ πρότεινε να μετονομαστεί το κολέγιο σε Γέιλ έτσι ώστε να τιμήσουν τον πρώτο ευεργέτη τους και να αυξήσουν τις πιθανότητες ότι θα δώσει στο κολλέγιο μια άλλη μεγάλη δωρεά ή κληροδότημα. Ο Έλιχου Γέιλ ήταν μακριά στην Ινδία όταν τα νέα της αλλαγής του ονόματος του σχολείου έφτασαν στο σπίτι του Ρέξαμ, Ουαλία, ένα ταξίδι από το οποίο ποτέ δεν επέστρεψε. Ενώ τελικά άφησε την τύχη του στο ''Κολλεγιακό Σχολείο μέσω της Μεγαλειότητας του στην πολιτεία του Κονέκτικατ, το σύνταγμα δεν ήταν ποτέ σε θέση με επιτυχία να διεκδικήσει αυτό.
Πρόγραμμα σπουδών
Το Γέιλ εμπνεύστηκε από τα μεγάλα πνευματικά κινήματα της εποχής -την μεγάλη Αφύπνιση και τον Διαφωτισμό -χάρη στα θρησκευτικά και επιστημονικά ενδιαφέροντα των προέδρων Τόμας Κλαπ και Έζρα Στάιλς. Και οι δύο είχαν συμβάλει στην ανάπτυξη του επιστημονικού προγράμματος σπουδών στο Γέιλ, ενώ αντιμετώπιζαν πολέμους, βίαιους φοιτητές, γκραφίτι, ασχετοσύνη των προγραμμάτων σπουδών, απελπιστική ανάγκη για δωρεά και μάχες με το νομοθετικό σώμα του Κονέκτικατ.
Σοβαροί Αμερικανοί φοιτητές της θεολογίας και της θεότητας, ιδιαίτερα στην Nέα Αγγλία θεώρησαν τα Εβραϊκά ως κλασσική γλώσσα, μαζί με τα Ελληνικά και τα Λατινικά και απαραίτητα για την μελέτη της Παλαιάς Διαθήκης από το πρωτότυπο κείμενο. Ο Αιδεσιμότατος Έζρα Στάιλς, πρόεδρος του Κολεγίου από το 1778 ως το 1795, έφερε μαζί του το ενδιαφέρον για την Εβραϊκή γλώσσα ως όχημα για την μελέτη αρχαίων Βιβλικών κειμένων στο πρωτότυπο κείμενο (όπως είναι κοινό σε άλλα σχολεία), απαιτώντας από όλους τους πρωτοετείς φοιτητές μελετήσουν Εβραϊκά ( σε αντίθεση με το Χάρβαρντ, όπου μόνο οι δευτεροετείς φοιτητές όφειλαν να μελετούν Εβραϊκά) και είναι υπεύθυνο για την φράση στα Εβραϊκά אורים ותמים (Ουρίμ και Θουμμίμ -Φως και Αλήθεια) στην σφραγίδα του Γέιλ. Η μεγαλύτερη πρόκληση του Στάιλς εμφανίστηκε τον Ιούλιο του 1779 όταν Βρετανικές εχθρικές δυνάμεις κατέλαβαν το Νιου Χέβεν και απείλησαν να ισοπεδώσουν το Κολλέγιο. Ευτυχώς, ο απόφοιτος του Γέιλ Έντμαντ Φάνινγκ, γραμματέας στο Βρετανικό Γενικό στην εντολή της κατοχής, μεσολάβησε και το Κολλέγιο σώθηκε. Αργότερα δόθηκε στον Φάνινγκ τιμητικός βαθμός LLD, το 1803 για τις προσπάθειές του.
To πρόγραμμα σπουδών Σκηνοθεσίας ιδρύθηκε για 125 πρωτοετείς φοιτητές σαν ένα διεπιστημονικό μάθημα περιλαμβάνει μεγάλα έργα της Δυτικής σκέψης.
Επίσης το πανεπιστήμιο είναι διάσημο για τις συλλογές τις οποίες έχει στην ιδιοκτησία του. Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο το κεντρικό κτίριο της βιβλιοθήκης έχει 4 εκατομμύρια τόμους. Επίσης αξιόλογη είναι και η συλλογή έργων τέχνης του πανεπιστημίου, το οποίο περιέχει κυρίως έργα μοντέρνας τέχνης. Το μουσείο Γέιλ για τη βρετανική τέχνη, το οποίο στεγάζεται σε κτήριο του γνωστού αρχιτέκτονα Λούις Καν, φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συλλογή βρετανικής τέχνης εκτός συνόρων της Μεγάλης Βρετανίας.