cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
At the Gates
2007-σήμερα
thumb|240px|Το συγκρότημα στο Wacken Open Air του 2016 Τον Οκτώβριο του 2007, το συγκρότημα ανακοίνωσε την επανένωση της σύνθεσης των Λίντμπεργκ, Άντερς και Γιόνας Μπιέρλερ, Λάρσον και Έρλαντσον, κάνοντας γνωστή την εμφάνιση τους σε διάφορα φεστιβάλ του 2008, όπως τα Getafe Electric Festival, Roskilde Festival, Ruisrock, Wacken Open Air, Graspop Metal Meeting, Sweden Rock Festival, Gods of Metal, Hellfest Summer Open Air και Bloodstock Open Air, όπως και μία ιαπωνική περιοδεία με τους The Dillinger Escape Plan, Into Eternity, Pig Destroyer και Mayhem τον Μάιο του 2008. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, πραγματοποίησαν την Suicidal Final Tour στην Βόρεια Αμερική, πριν εμφανιστούν στο Bloodstock Open Air στην Μεγάλη Βρετανία, ενώ έπαιξαν την τελευταία τους συναυλία στην Αθήνα στις 21 Σεπτεμβρίου 2008. Η συναυλία τους στο Wacken κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "Purgatory Unleashed - Live at Wacken" το 2010.
The Best of Both Worlds (τραγούδι της Μάιλι Σάιρους)
Το "The Best of Both Worlds" θεωρείται ένα από τα χαρακτηριστικά τραγούδια της Σάιρους, που την εισήγαγε στη μουσική βιομηχανία. Το τραγούδι έλαβε γενικά θετικές κριτικές- οι κριτικοί σημείωσαν ότι το τραγούδι ήταν καλά γραμμένο παρά την "περίεργη" ιδέα του. το "The Best of Both Worlds" έφτασε στο νούμερο 92 του Billboard Hot 100, κάνοντας το τραγούδι μόνο ένα από τα δύο τηλεοπτικά θέματα της δεκαετίας (το άλλο είναι το "Leave It All to Me" της Μιράντα Κόσγκροβ) που κατέκτησε το Hot 100, και σημείωσε κάποια εμπορική επιτυχία διεθνώς. Το τραγούδι έφτασε στην υψηλότερη θέση του διεθνούς chart στο Irish Singles Chart, στο νούμερο δεκαεπτά. Ένα διαφημιστικό μουσικό βίντεο για το τραγούδι προέρχεται από την ηχογράφηση μιας συναυλίας. Η Σάιρους προώθησε το τραγούδι ερμηνεύοντάς το σε διάφορους χώρους, συμπεριλαμβανομένων των εμφανίσεών της ως ανοιχτή δράση για την περιοδεία The Party's Just Begun Tour των Cheetah Girls και ως κλείσιμο της πρώτης της συναυλιακής περιοδείας με το ίδιο όνομα.
At the Gates
2007-σήμερα
Τον Δεκέμβριο του 2010, ανακοινώθηκε η εκ νέου επανένωση του συγκροτήματος, μαζί με κάποιες ζωντανές εμφανίσεις μέσα στο 2011. Ακολούθησαν διάφορες συναυλίες μέσα στο 2012 και το 2013, πριν το συγκρότημα κυκλοφορήσει το άλμπουμ "At War with Reality" τον Οκτώβριο του 2014 μέσω της Century Media, σκαρφαλώνοντας στην τρίτη θέση των σουηδικών τσαρτ και κερδίζοντας το σουηδικό βραβείο Grammy. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου συνεχίστηκε μέχρι τον Αύγουστο του 2016 και στις 8 Μαρτίου 2017 ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Άντερς Μπιέρλερ από το σχήμα. Τα υπόλοιπα μέλη των At the Gates έκαναν γνωστό ότι θα συνεχίσουν, με σκοπό την κυκλοφορία ενός νέου άλμπουμ το 2018.
The Best of Both Worlds (τραγούδι της Μάιλι Σάιρους)
Ιστορικό
Το "The Best of Both Worlds" είναι ένα τραγούδι με επιρροές από dance, rock και country μουσική, και η ενορχήστρωση του περιλαμβάνει offbeat ηλεκτρικές κιθάρες, upbeat synths και συνοδευτικά φωνητικά. Είναι σε κοινό χρόνο με ρυθμό 130 παλμούς ανά λεπτό. Το τραγούδι είναι γραμμένο στο κλειδί της Ντο μείζονας. Τα φωνητικά της Cyrus εκτείνονται από το A3 έως το D5. Το τραγούδι ξεκινά με την εξέλιξη των συγχορδιών C5-G5-D5-F5.
At the Gates
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδικά melodic death metal συγκροτήματα Κατηγορία:Σουηδικά death metal συγκροτήματα
The Best of Both Worlds (τραγούδι της Μάιλι Σάιρους)
Ιστορικό
Το τραγούδι γράφτηκε από τους Μάθιου Τζερράρντ και Ρόμπι Νέβιλ. Το δίδυμο έγραψε άλλα τρία τραγούδια για το soundtrack της Χάνα Μοντάνα και συνεχίζει να γράφει τραγούδια για το franchise, όπως τα "Nobody's Perfect" και "Ice Cream Freeze (Let's Chill)" Στιχουργικά, το τραγούδι είναι ένα από τα πολλά τραγούδια ("Just Like You", "The Other Side of Me", "Old Blue Jeans", "Ordinary Girl" και "Rock Star") που παραπέμπουν ρητά στη διπλή ζωή της Στιούαρτ ως Μοντάνα: κανονική έφηβη που μετακόμισε από το Νάσβιλ του Τενεσί στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια την ημέρα και ποπ σταρ τη νύχτα. Στο τραγούδι, η Σάιρους τραγουδάει για τα προνόμια και τα πλεονεκτήματα που αντιμετωπίζει όταν ζει κανείς σε δύο ζωές, με αναφορές στον Ορλάντο Μπλουμ, τις συναυλίες, τη φιλία και τις πρεμιέρες ταινιών.
Κριτικές
Το τραγούδι έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Η Heather Phares του AllMusic περιέγραψε το τραγούδι ως "πιο αιχμηρό από το μέσο όρο" και ως ένα από τα καλύτερα κομμάτια του soundtrack της Χάνα Μοντάνα. Ο Κρίς Ουίλμαν του Entertainment Weekly συνέκρινε το τραγούδι με το μουσικό στυλ της Αβρίλ Λαβίν, της Άσλι Σίμπσον και της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Ωστόσο, ο Ουίλμαν δήλωσε ότι η ιδέα του "The Best of Both Worlds" ήταν "μια ωραία φαντασίωση για την Brangelina, αλλά μια περίεργη ιδέα για να την προωθήσουν σε μικρά κορίτσια".
Απόδοση τσαρτ
Το τραγούδι έλαβε χαμηλό airplay λόγω του ότι κυκλοφόρησε στο Radio Disney, αλλά όχι σε άλλους mainstream ραδιοφωνικούς σταθμούς. Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 64 του Billboard's Hot Digital Songs Chart, το οποίο οδήγησε στην εμφάνισή του στο Billboard Hot 100 για την εβδομάδα που έληξε στις 12 Αυγούστου 2006. Έκανε το ντεμπούτο του και έφτασε στο νούμερο 92 του Hot 100 και παρέμεινε στο chart για δύο εβδομάδες. Την ίδια εβδομάδα της εισόδου του στο Hot 100, το τραγούδι βρέθηκε στο νούμερο εβδομήντα ένα στο Pop 100 και έπεσε από το chart την επόμενη εβδομάδα.
Το "The Best of Both Worlds" έφτασε σε υψηλότερες θέσεις των charts στην Ευρώπη. Για την εβδομάδα που έληξε στις 22 Φεβρουαρίου 2007, το τραγούδι έκανε ντεμπούτο και έφτασε στο νούμερο δεκαεπτά του ιρλανδικού singles chart, και έπεσε από το chart την επόμενη εβδομάδα. Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του και έφτασε στο νούμερο 43 του UK Singles Chart στις 24 Φεβρουαρίου 2007 και παρέμεινε μία εβδομάδα στο chart. Έγινε το single της Cyrus με την υψηλότερη κορυφή στο Ηνωμένο Βασίλειο, όταν πιστώθηκε ως Hannah Montana. Το 2008 έκανε ντεμπούτο στο γερμανικό Singles Chart, κάνοντας ντεμπούτο στο νούμερο 71 και φτάνοντας τελικά στο νούμερο 66. Έμεινε συνολικά επτά εβδομάδες στο chart.
Ζωντανές παραστάσεις
εναλλ.=A group of background dancers with colorful clothing running down a catwalk stage as confetti falls from above. At the very end of the catwalk, near a crowd, is a brunette teenager wearing a pink ensemble.|δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Σάιρους ερμηνεύει το "The Best of Both Worlds" κατά τη διάρκεια της ομώνυμης περιοδείας. Η Σάιρους συχνά ντυνόταν ως ο χαρακτήρας της Χάνα Μοντάνα όταν ερμήνευε το "The Best of Both Worlds" σε συναυλίες και διαφημιστικές τηλεοπτικές εμφανίσεις. Στη μαγνητοσκόπηση της συναυλίας για την προώθηση της πρώτης σεζόν της Χάνα Μοντάνα, η Σάιρους φόρεσε μπότες, τζιν, μπλούζα με ροζ διαφάνειες, χακί σακάκι και ξανθιά περούκα, για να ερμηνεύσει το "The Best of Both Worlds" και άλλα πέντε τραγούδια. Εκτέλεσε επίσης πολύπλοκες χορογραφίες και έπαιξε αρκετούς από τους στίχους του τραγουδιού με τους χορευτές του παρασκηνίου. Αυτή η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Disney Channel ως διαφημιστικό βίντεο για το τραγούδι και την τηλεοπτική σειρά στις 3 Μαρτίου 2006. Στις 23 Ιουνίου 2006, η Cyrus ερμήνευσε το τραγούδι στο Typhoon Lagoon της Disney. Η Σάιρους ερμήνευσε το τραγούδι σε είκοσι συναυλίες όταν άνοιξε την περιοδεία των Cheetah Girls το 2006 με τίτλο The Party's Just Begun Tour. Στις 23 Οκτωβρίου 2006, το ερμήνευσε στο Good Morning America, και το ερμήνευσε ξανά την επόμενη μέρα στο Live with Regis and Kelly. Τον επόμενο μήνα το ερμήνευσε στην παρέλαση του Macy's Thanksgiving Day Parade του 2006.
Στις 28 Μαρτίου 2007, η Σάιρους εμφανίστηκε ως Hannah Montana και ερμήνευσε το τραγούδι για το Hannah Montana: Live in London στο Κόκο. Η εκδήλωση μεταδόθηκε τηλεοπτικά από πολλά διεθνή κανάλια της Disney. Στις 20 Δεκεμβρίου 2007, η Σάιρους ερμήνευσε το τραγούδι ως η ίδια στο The Oprah Winfrey Show. Το "The Best of Both Worlds" εκτελέστηκε αργότερα ως το τελευταίο νούμερο στην πρώτη περιοδεία της Cyrus με τίτλο Best of Both Worlds Tour. Ερμήνευσε το τραγούδι ως ο εαυτός της, φορώντας ένα ροζ σύνολο που αποτελούνταν από ένα μπλουζάκι, μια καρό μίνι φούστα, αθλητικά παπούτσια και ένα σακάκι. Πρόσφατα ερμήνευσε το "The Best of Both Worlds: The 2009 Movie Mix", από το soundtrack της Χάνα Μοντάνα: Η Ταινία, μαζί με άλλα οκτώ τραγούδια, στη συναυλία για την τρίτη σεζόν της Χάνα Μοντάνα. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου στο Irvine της Καλιφόρνιας στο Verizon Wireless Amphitheatre.
Παραπομπές
Κατηγορία:Singles της Walt Disney Records Κατηγορία:Τραγούδια του 2006 Κατηγορία:Singles του 2006
Αντόνιο Μπαντέρας
Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρα (José Antonio Domínguez Bandera, 10 Αυγούστου 1960), γνωστός ως Αντόνιο Μπαντέρας, είναι Ισπανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός με μία σειρά ταινιών από τον σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ και μετά εμφανίστηκε σε πολύ γνωστές ταινίες του Χόλλυγουντ, ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990, συμπεριλαμβανομένων των Assassins, Evita, Interview with the Vampire, Philadelphia, Desperado, Η μάσκα του Ζορό and Spy Kids. Ο Μπαντέρας έδωσε επίσης τη φωνή του στο Γάτος Σπιρουνάτος (Puss in Boots) συνέχεια των ταινιών Σρεκ και στη μέλισσα στη διαφήμιση της Nasonex.
Βιογραφικό
Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρας γεννήθηκε στη Μάλαγα, της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. Ο πατέρας του, Χοσέ Ντομίνγκεθ, ήταν αστυνομικός στον ισπανικό εμφύλιο. Η μητέρα του, Άννα Μπαντέρας, ήταν δασκάλα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έχει έναν μικρότερο αδερφό,τον Χαβιέ. Παρά το γεγονός ότι το όνομα της οικογένειάς του πατέρα του είναι Domínguez, πήρε το επώνυμο της μητέρας του, όπως το καλλιτεχνικό της. Ως παιδί, ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής μέχρι που το σπασμένο πόδι τον εμπόδισε να αφήσει τα όνειρά του στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις τέχνες του θεάματος και αποτελούσε μέρος της ARA Θεάτρου-Σχολής που διευθύνεται από τον Angeles Rubio y-Αργκουέλλες Alessandri και το Κολέγιο της Δραματικής Τέχνης, και τα δύο στη Μάλαγα. Η δουλειά του στο θέατρο, και τις εμφανίσεις του στους δρόμους, τελικά τον οδήγησε στο Εθνικό Θέατρο της Ισπανίας. Η καριέρα του απογειώθηκε με την παρουσία του στην ταινία του Δέσε με.
Σταδιοδρομία
Ο Μπαντέρας άρχισε να εργάζεται σε μικρά καταστήματα κατά τη διάρκεια του μεταδικτατορικού πολιτιστικού κινήματος της Ισπανίας γνωστό ως «La Movida Madrileña» .Κατά τη διάρκεια εμφάνισης στο θέατρο, ο Μπαντέρας τράβηξε την προσοχή του Ισπανού σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος προσλαμβάνει το νεαρό ηθοποιό το 1982 στην ταινία ντεμπούτο Λαβύρινθος του πάθους. Πέντε χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε στην ταινία του σκηνοθέτη Ο νόμος του πόθου, στην οποία κάνει πρωτοσέλιδα με τον ρόλο του ως ομοφυλόφιλος άνδρας, από τον οποίο απαίτησαν να είναι ο πρώτος άνδρας που φιλάει άνδρα στην μεγάλη οθόνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Τζουσβάλλα
Η Τζουσβάλλα (ιταλικά: Giusvalla) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Τζουστένιτσε
Το Τζουστένιτσε (ιταλικά: Giustenice) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Κωνσταντίνος (γιος του Λέοντα Ε΄)
Ο Συμβάτιος ή Σαββάτιος ή Σαμβάτης (άκμασε το 813-820) ήταν γιος τού Λέοντα Ε΄ τού Αρμένιου (βασ. 813-820) και στέφθηκε συναυτοκράτορας με το όνομα Κωνσταντίνος. Έμεινε στη θέση αυτή σε όλο το διάστημα της βασιλείας τού πατέρα του, ώσπου εκείνος εκτοπίστηκε. Έπειτα εκάρη μοναχός και εξορίστηκε στη νήσο Πρώτη των Πριγκιποννήσων.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν στρατηγός τού θέματος των Αρμενιάκων (Αρμενίων), ίσως από τον Οίκο των Γκρούνι. Ως προστατευόμενος τού Βαρδάνη ανήλθε σε υψηλή θέση διοικητή, όταν όμως το 803 ο Βαρδάνης εξεγέρθηκε ενάντια στον Νικηφόρο Α΄, ο Λέων Ε΄ τον εγκατέλειψε. Η μητέρα τού Συμβάτιου ήταν Αρμενικής καταγωγής, κόρη τού πατρίκιου Αρσαβήρ, ο οποίος επιχείρησε να σφετεριστεί τον θρόνο από τον Νικηφόρο Α΄ το 808. Αναφέρεται ότι ήταν παιδί, όταν ο πατέρας του ανήλθε στον θρόνο, έτσι θα γεννήθηκε μεταξύ τού 800 και τού 810. Ανάδοχός του ήταν μάλλον ο Μιχαήλ Α΄ ο Ραγκαβές (βασ. 811-813), γαμπρός τού Νικηφόρου Α΄.
Το 813 ο Μιχαήλ Α΄ υπέστη καταστροφική ήττα από τους Βουλγάρους στη μάχη της Βερσινίκιας. Ακολούθησε στρατιωτική εξέγερση με επικεφαλής τον Λέοντα Ε΄, που εκθρόνισε τον Μιχαήλ Α΄ και στις 11 Ιουλίου 813 ο Λέων Ε΄ στέφθηκε Αυτοκράτορας. Λίγο μετά ο Συμβάτιος στέφθηκε συναυτοκράτορας και μετονομάστηκε σε Κωνσταντίνος, για να φέρει στο νου τού στρατού τους εικονομάχους βασιλείς Λέοντα Γ΄ και τον γιο του Κωνσταντίνο Ε΄.
Αν και πριν την εκλογή του ο Λέων Ε΄ είχε δώσει γραπτή εγγύηση στον εικονόφιλο Πατριάρχη Νικηφόρο Α΄, ότι δεν θα αναιρούσε το εικονόφιλο δόγμα, τώρα η μετονομασία τού Συμβάτιου έγινε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Πράγματι οι στρατιωτικές επιτυχίες των εικονομάχων αυτοκρατόρων ήταν σε αντίθεση με τις ήττες των εικονόφιλων που τους διαδέχθηκαν: τώρα τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης λεηλατούσαν οι Βούλγαροι. Πολλοί στρατιώτες ήταν εικονομάχοι και η μνήμη των εικονοκλαστών αυτοκρατόρων ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στο στρατό· ο ίδιος ο Λέων Ε΄ ήταν στρατιωτικός.
Στις 14 Μαρτίου 814 ο Λέων Ε΄ εξανάγκασε σε παραίτηση τον Πατριάρχη και επανέφερε τον προηγούμενο Θεόδοτο Α΄ Μελισσινό, ανιψιό τού Κωνσταντίνου Ε΄, στη θέση του. Ο νέος Πατριάρχης συγκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, που ανέτρεψε τη Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο και επανέφερε την απαγόρευση της λατρείας των εικόνων. Στη Σύνοδο προήδρευε ο Θεόδοτος Α΄ και ο Συμβάτιος/Κωνσταντίνος παρίστατο ως εκπρόσωπος τού πατέρα του. Το 819/820 εξέδωσε μαζί με τον πατέρα του μία νεαρά στο δίκαιο τού γάμου.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Ισαύρων
Λαϊγκουέλια
Η Λαϊγκουέλια (ιταλικά: Laigueglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Λοάνο
Το Λοάνο (ιταλικά: Loano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Δημήτριος Λεβίδης (συνθέτης)
Ο Δημήτριος Λεβίδης (8 Απριλίου 1886, Αθήνα - 29 Μαΐου 1951, Παλαιό Φάληρο) ήταν Έλληνας συνθέτης, ο οποίος αργότερα, το 1929, έλαβε τη Γαλλική υπηκοότητα.
Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης με Βυζαντινές ρίζες. Σπούδασε στην Αθήνα, τη Λωζάνη και το Μόναχο. Στους διδασκάλους του συμπεριλαμβανόταν οι Φρίντριχ Κλόζε, Φέλιξ Μοτλ και Ρίχαρντ Στράους, με τον τελευταίο να είναι ο καθηγητής σύνθεσης του από το 1907 έως το 1908. Έλαβε το Βραβείο Φραντς Λιστ για το έργο του ''Σονάτα για Πιάνο αρ. 16''. Μετά από μια μικρή περίοδο στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι (1910-1932), όπου υπηρέτησε στον Γαλλικό Στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έλαβε τη Γαλλική υπηκοότητα το 1929.
Έγραψε μουσική πολλών ειδών, με μια εκλεπτυσμένη τεχνική που συνδύαζε την αρμονία του Στράους και τον ιμπρεσσιονισμό του Ραβέλ, αξιοποιώντας εξίσου και τους Ελληνικούς τρόπους, σε ένα ελκυοστικό ύφος με μεγαλύτερη ομοιογένεια από εκείνη πολλών σύγχρονών του. Ο Δημήτριος Λεβίδης εντυπωσιάστηκε από την αρμονική συντομία του Κλωντ Ντεμπισσύ όπως φαίνεται στα τελευταία του έργα. Ήταν ένας αξιωσημείωτος πειραματιστής με νέους συνδυασμούς και νέα μέσα: Το ενδιαφέρον του σε νέους ήχους τον οδήγησε να γίνει ένας από τους πρώτους που έγραψε μουσική για το όργανο Ondes Martenot (το έργο του Poème symphonique, ένα μοντερνιστικό Συμφωνικό Ποίημα για Ηλεκτρικά Όργανα και Ορχήστρα, (αρ.43-B), δημοσιεύθηκε με την ευκαιρία της πρώτης δημόσιας εμφάνισης του οργάνου αυτού, που έκανε πρεμιέρα στις 20 Απριλίου 1928, στο Παλέ Γκαρνιέ του Παρισιού) υπό τη μουσική διεύθυνση του Ρενέ-Μπατόν (Rhene-Baton). Ο Μωρίς Μαρτενό (Maurice Martenot) ήταν ο σολίστας, που εκτέλεσε για πρώτη φορά δημοσίως μουσική με το ηλεκτρονικό όργανο, που ήταν εφεύρεση του. Μετά από το εντυπωσιακό του ντεμπούτο, ο μαέστρος Λέοπολντ Στοκόφσκι (Leopold Stokowski) κάλεσε τον Μαρτενό στις Ηνωμένες Πολιτείες για να εκτελέσει το έργο του Λεβίδη μαζί με την Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας. Η παράσταση αυτή οδήγησε σε ένα τεράστιο ξέσπασμα για σύνθεση μουσικής με το όργανο αυτό.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1932, διορίστηκε από το Υπουργείο Παιδείας για να διδάξει μουσική στο Ελληνικό Ωδείο και στο Μουσικό Λύκειο. Το 1934 ίδρυσε το Ωδείο Φαλήρου, το οποίο αργότερα απορροφήθηκε από το Ελληνικό Ωδείο, και τη περίοδο 1946-1947 ήταν πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Συνθετών. Επέστρεψε στο Παρίσι ξανά από το 1947 έως το 1948.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Συνθέτες κλασικής μουσικής
Ξηροί καρποί
Οι ξηροί καρποί κυρίως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα φουντούκια και τα φιστίκια, είναι μια κατηγορία τροφίμων που προσφέρουν στον οργανισμό μας ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Μικρή ποσότητα ξηρών καρπών τροφοδοτεί τον οργανισμό μας με μεγάλες ποσότητες ενέργειας, ακόρεστων λιπαρών οξέων (Ω - 3 και Ω-6), φυτικών πρωτεϊνών, αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη), βιταμινών Β, ανόργανων συστατικών (ασβέστιο, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο και χαλκό), φυτικών ινών, πολυφαινόλες, αργινίνη και τανίνες.
Η κατανάλωσή τους προσφέρει:
Για να φτάσουν όμως οι ξηροί καρποί στο τραπέζι και να συνεισφέρουν στη σωματική μας υγεία, προηγούνται μια σειρά από διαδικασίες. Η δεντροφύτευση, η λίπανση, ο ψεκασμός, το μάζεμα των καρπών, η αποφλοίωση τους, το στέγνωμα, και τέλος το σπάσιμο του κελύφους τους στους σπαστήρες ξηρών καρπών. Στη συνέχεια η ψίχα των ξηρών καρπών μπορεί να υποστεί περαιτέρω επεξεργασία όπως λεύκανση, κοπή σε κύβους, ψήσιμο, τηγάνισμα, επικάλυψη με καραμέλα ή σουσάμι κ.α. Στην Ελλάδα υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν όλες αυτές τις υπηρεσίες (σπάσιμο, λεύκανση, κοπή κ.τ.λ). Η περιοχή της Ελλάδος με τη μεγαλύτερη παραγωγή ξηρών καρπών είναι η κεντρική Ελλάδα κυρίως οι νομοί Φθιώτιδας, Μαγνησίας, Λάρισας και Ημαθίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι φαγητού
Μαλιόλο
Το Μαλιόλο (ιταλικά: Magliolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Χάσσε Έκμαν
Ο Χάσσε Έκμαν (Hans Gösta "Hasse" Ekman, 10 Σεπτεμβρίου 1915 - 15 Φεβρουαρίου 2004) ήταν Σουηδός σκηνοθέτης, ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν γιος του ηθοποιού Γκέστα Έκμαν του πρεσβύτερου και ο πατέρας του ηθοποιού και σκηνοθέτη Γκέστα Έκμαν. Ηθοποιός ήταν και ο γιος του Στέφαν Έκμαν, ενώ ο άλλος γιος του, Μίκαελ Έκμαν, ήταν σκηνοθέτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2020-2021
Α' Φάση
Οι δώδεκα ομάδες αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε δύο αγώνες (εντός-εκτός) με γηπεδούχο του πρώτου αγώνα την ομάδα που βγήκε πρώτη από την κληρωτίδα. Στην επόμενη φάση προκρίθηκε η ομάδα που συμπλήρωσε δύο νίκες, ενώ στην περίπτωση που και οι δύο διαγωνιζόμενες ομάδες είχαν από μία νίκη, στους δύο μεταξύ τους αγώνες, δημιουργήθηκε βαθμολογία (3 βαθμοί για νίκη με 3-0 ή 3-1 σετ, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2 σετ, 1 βαθμό για ήττα με 2-3 σετ και Ο βαθμοί για ήττα με 1-3 και 0-3 σετ). Εάν με την βαθμολογία αυτή έχουν τους ίδιους βαθμούς, τότε μετά τη λήξη του 2ου αγώνα θα διεξαγόταν Χρυσό Σετ (golden set).
Προημιτελικοί
Οι έξι ομάδες μπήκαν στην κληρωτίδα απ' την οποία βγήκαν 2 ζευγάρια νοκ άουτ και 2 ομάδες πέρασαν στα ημιτελικά άνευ αγώνος. Αυτές ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης και ο Παναθηναϊκός.
Ημιτελικοί
Οι τέσσερις ομάδες μπήκαν στην κληρωτίδα απ' την οποία βγήκαν τα 2 ζευγάρια των ημιτελικών.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 16 Απριλίου στο Δημοτικό Γυμναστήριο Α' Ηλιούπολης με ώρα έναρξης 20:00 και καλύφθηκε τηλεοπτικά απ' την ΕΤ3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2020 2021 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2020 2021 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2020 2021
Λολίτα Νταβίντοβιτς
Η Λολίτα Νταβίντοβιτς (αγγλικά: Lolita Davidovich, γεννηθεισα στις 15 Ιουλίου 1961), είναι καναδή ηθοποιός, η οποία είναι γνωστή για τον βραβευμένο ρόλο της ως Μπλέιζ Σταρ στην ταινία Blaze του 1989 με πρωταγωνιστη τον Πωλ Νιούμαν, για την οποία κερδισε μια υποψηφιότητα Καλύτερης Υποσχόμενης Ηθοποιού της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου. Στη συνέχεια πήρε ρόλους σε ταινίες όπως το Ο θαυματοποιός (1992), το Τα δυο πρόσωπα του Κάιν (1992), το Intersection (1994), το Cobb (1994), το Από τη Μια Ζούγκλα στην Αλλη (1997), το Gods and Monsters και Παιξτο μέχρι τέλους (1999)
Πρώτα χρόνια
Η Νταβίντοβιτς γεννήθηκε στο Λονδίνο, του Οντάριο, κόρη μεταναστών από τη Γιουγκοσλαβία. Ο πατέρας της ήταν από το Βελιγράδι (πρωτεύουσα της Σερβίας) και η μητέρα της ήταν από τη Σλοβενία. Η ηθποιός μίλουσε μόνο σερβικά-κροατικά κατά τα πρώτα παιδικα της χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στο στούντιο Herbert Berghof στη Νέα Υόρκη.
Καριέρα
Η Νταβίντοβιτς ξεκίνησε την καριέρα της παίζοντας μικρούς ρόλους στην τηλεόραση και στον κινηματογραφο. Πήρε μέρος σε οντισιόν για την δραματική κωμωδία Blaze με τον Πωλ Νιούμαν, όπου και επιλέχθηκε ανάμεσα σε αλλες 600 ηθοποιούς για τον ρόλο της Μπλειζ Σταρ.
Αργότερα πρωταγωνίστησε μαζί με τους Τζον Μάλκοβιτς και την Άντι Μακ Ντάουελ το 1991, στο The Object of Beauty, πριν κερδίσει την έπαινο για την κορυφαία ερμηνεία της ως τρόφιμος στο δράμα της HBO, Story Stories: Women on the Inside. Η Νταβίντοβιτς ανέλαβε πρωταγωνιστικο ρόλο στην ταινία θρίλερ του 1993 Τα δυο πρόσωπα του Κάιν σε σκηνοθεσία Μπράιαν ντε Πάλμα και στη δραματική ταινία Ο θαυματοποιός με πρωταγωνιστες τον Στιβ Μάρτιν και τον Λίαμ Νίσον. Μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Blaze, εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Cobb, Play It to the Bone, Παράβαση καθήκοντος και Hollywood Homicide.
Το 2000, η Νταβίντοβιτς είχε υποστηρικτικούς ρόλους τόσο στον κινηματογραφο όσο και στην τηλεόραση. Εμφανίστηκε σε διάφορα επεισόδια της πρώτης σεζόν της τηλεοπτικής σειράς Showtime, που υποδύθηκε τον χαρακτήρα της Φρανσέσκα Γουλφ και έχει πάρει μέρος σε επεισόδια στις σειρές CSI: Investigation Scene Crime, Criminal Minds, Rizzoli & Isles, Curb Your Enthusiasm και NCIS. Η Νταβίντοβιτς δάνεισε την φωνή της στο βίντεο παιχνίδι περιπέτειας Chronomaster, το οποίο περιλαμβάνει επίσης τις φωνές των ηθοποιών Ron Perlman και Brent Spiner, Επίσης, δάνεισε την φωνή της στο παιχνίδι περιπέτειας, Of Light and Darkness: The Prophecy, το οποίο περιλαμβάνει επίσης τη φωνή του ηθοποιού Τζέιμς Γουντς.
Το 2015, η Νταβίντοβιτς επέστρεψε στον κινηματογραφο παίζοντας το ρόλο της μητέρας στο ρομαντικό δράμα The Longest Ride βασισμένο στο μυθιστόρημα του Νικολά Σπάρκς, Αργότερα εκείνη τη χρονιά, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη δεύτερη σεζόν της αστυνομικης δραματικης σειρας της HBO True Detective ως μητέρα του Taylor Kitsch και στην σαπουνόπερα Blood & Oil του ABC ως πρώην σύζυγος του Ντον Τζόνσον.
Προσωπική ζωή
Η Νταβίντοβιτς είναι παντρεμένη με τον Ρον Σέλτον, κινηματογραφιστή και σκηνοθέτη, γνωστο για τις ταινιες Bull Durham (1988), το White Men Can not Jump (1992) και το Bad Boys II (2003). Ο Σέλτον έχει σκηνοθετήσει ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε η Νταβίντοβιτς, συμπεριλαμβανομένου του Blaze. Έχουν δύο παιδιά και κατοικούν στο Λος Άντζελες και στο Ojai της Καλιφόρνιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Μάλλαρε
Το Μάλλαρε (ιταλικά: Mallare) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μασσιμίνο (Ιταλία)
Το Μασσιμίνο (ιταλικά: Massimino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μιλλέζιμο (Ιταλία)
Το Μιλλέζιμο (ιταλικά: Millesimo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Μιόλια
Η Μιόλια (ιταλικά: Mioglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας
Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας (ισπανικά: El amor en los tiempos del cólera) είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα ισπανικά το 1985. Ακολούθως μεταφράστηκε σε άλλες γλώσσες και το 2007 κυκλοφόρησε μια αγγλόφωνη κινηματογραφική ταινία βασισμένη σε αυτό.
Πλοκή
Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως σε ένα ανώνυμο λιμάνι κάπου κοντά στην Καραϊβική Θάλασσα και τον ποταμό Μαγδαλένα. Δεδομένου ότι ο Ραφαέλ Νούνιες αναφέρεται ως "συγγραφέας του εθνικού ύμνου", η χώρα είναι πιθανόν η Κολομβία. Ενώ η πόλη παραμένει ανώνυμη σε όλο το μυθιστόρημα, οι περιγραφές και τα ονόματα των τόπων υποδηλώνουν ότι βασίζεται στην Καρταχένα με την προσθήκη του ποταμού Μαγδαλένα, που συναντά τη θάλασσα στην κοντινή πόλη Μπαρρανκίγια. Η φανταστική πόλη χωρίζεται σε τμήματα όπως η «Περιοχή των Αντιβασιλέων» και «τη στοά των γραφών». Το μυθιστόρημα λαμβάνει χώρα περίπου κατά τη διάρκεια του μισού αιώνα μεταξύ 1880 και 1930.
Ένας νεαρός και καταξιωμένος εθνικός ήρωας, ο Δρ Χουβενάλ Ουρμπίνο, συναντά τη Φερμίνα και αρχίζει να την προσεγγίζει. Παρά την αρχική δυσαρέσκειά της για τον Ουρμπίνο, η Φερμίνα ενδίδει στον πατέρα της και την ασφάλεια και τον πλούτο που προσφέρει ο Ουρμπίνο και παντρεύτηκαν. Ο Ουρμπίνο είναι ένας γιατρός αφιερωμένος στην επιστήμη, στον νεωτερισμό και στην «τάξη και πρόοδο». Δεσμεύεται για την εξάλειψη της χολέρας και την προώθηση δημοσίων έργων. Είναι ένας ορθολογικός άνθρωπος του οποίου η ζωή οργανώνεται με ακρίβεια και που εκτιμά σε μεγάλο βαθμό τη σημασία και τη φήμη του στην κοινωνία. Είναι προαγωγός της προόδου και του εκσυγχρονισμού.
Ακόμη και μετά τον αρραβώνα και το γάμο της Φερμίνα, ο Φλορεντίνο ορκίστηκε να μείνει πιστός και να την περιμένει. Ωστόσο, η αναποφασιστικότητα του τον καταπιέζει. Ακόμα και με όλες τις γυναίκες με τις οποίες είναι, εξασφαλίζει ότι η Φερμίνα δεν θα μάθει ποτέ. Εν τω μεταξύ, η Φερμίνα και ο Ουρμπίνο μεγαλώνουν μαζί, περνώντας ευτυχισμένα και δυσάρεστα χρόνια και βιώνοντας όλη την πραγματικότητα του γάμου. Σε μεγάλη ηλικία, ο Ουρμπίνο προσπαθεί να απομακρύνει το παπαγάλο του από το δέντρο του μάνγκο, αλλά πέφτει από τη σκάλα και πεθαίνει. Μετά την κηδεία, ο Φλορεντίνο εκδηλώνει για μία ακόμη φορά την αγάπη του για τη Φερμίνα και της λέει ότι έχει παραμείνει πιστός σε αυτήν όλα αυτά τα χρόνια. Αρχικά δύσταξε, επειδή χήρευσε πρόσφατα, αλλά η Φερμίνα του δίνει τελικά μια δεύτερη ευκαιρία. Προσπαθούν να ζήσουν μαζί, έχοντας ζήσει δύο ζωές ξεχωριστά για πάνω από πέντε δεκαετίες.
Ο Ουρμπίνο αποδεικνύει τελικά ότι δεν ήταν απόλυτα πιστός σύζυγος, ομολογώντας στην Φερμίνα ότι είχε εξωσυζυγική σχέση για πολλά χρόνια στο γάμο τους. Αν και το μυθιστόρημα φαίνεται να υποδηλώνει ότι η αγάπη του Ουρμπίνο για τη Φερμίνα δεν ήταν ποτέ τόσο πνευματικά αγνή όσο ήταν του Φλορεντίνο, περιπλέκει επίσης την αφοσίωση του Φλορεντίνο καταγράφοντας τα πολλά του τραγούδια καθώς και μερικές δυνητικά γνήσιες αγάπες. Μέχρι το τέλος του βιβλίου, η Φερμίνα αναγνωρίζει τη σοφία και την ωριμότητα του Φλωρεντίνο και η αγάπη τους επιτρέπεται να ανθίσει παρά το μεγάλο της ηλικίας τους.
Παραπομπές
κατηγορία:Μυθιστορήματα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Ρομαντικά μυθιστορήματα
Μουριάλντο
Το Μουριάλντο (ιταλικά: Murialdo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Γκούσταφ - Άντολφ Σουρ
Ο Γκούσταφ-Άντολφ "Τέφε" Σουρ (Gustav-Adolf "Täve" Schur, 23 Φεβρουαρίου 1931) είναι Γερμανός πρώην αθλητής της ποδηλασίας και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1931 και μεγάλωσε κοντά στο Μαγδεβούργο. Ξεκίνησε να ασχολείται με την ποδηλασία σε ηλικία 19 ετών και κατά τη διάρκεια της καριέρας του πέτυχε πλήθος διακρίσεων. Βγήκε πρώτος έξι φορές στο πρωτάθλημα της Ανατολικής Γερμανίας και δύο φορές στη διοργάνωση Πορεία Ειρήνης (Friedensfahrt).
Έχει κερδίσει δύο Ολυμπιακά μετάλλια, ένα χάλκινο στη Μελβούρνη το 1956 και ένα αργυρό στη Ρώμη το 1960, εκπροσωπώντας την Ενωμένη Ομάδα της Γερμανίας.
Είχε επιλεγεί ως ο καλύτερος αθλητής της Ανατολικής Γερμανίας για εννέα διαδοχικά έτη, από το 1953 ως το 1961.
Επίσης, ο Σουρ ήταν μέλος του Volkskammer, δηλαδή της Βουλής της Ανατολικής Γερμανίας, από το 1958 μέχρι το 1990. Μετά τη γερμανική επανένωση, έγινε μέλος του Κόμματος Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, διαδόχου του ΕΣΚΓ, και από το 1998 ως το 2002 ήταν μέλος της Μπούντεσταγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Φωτεινή Καραμανλή
Βιογραφία
Η Φωτεινή Καραμανλή κατάγεται από μια οικογένεια με μακρά ιστορία στην πολιτική από την μεριά του πατέρα της, ωστόσο η μητέρα της κατάγεται από οικογένεια με ιστορία στην ναυτιλία. Σπούδασε στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ύστερα εργάστηκε στο Λονδίνο στην Αθήνα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως δικηγόρος στους Norton Rose. Το 1989 ήταν η χρονιά που έκανε τα πρώτα της βήματα στην ναυτιλία όταν άρχισε να εργάζεται στο Τµήµα Αγοραπωλησιών Πλοίων του Αγγλικού ναυλοµεσιτικού οίκου Galbraiths, στο Λονδίνο. Το 1999 αποχώρησε από εκεί για να ιδρύσει την Hellenic Carriers στην Ελλάδα.
Είναι παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Χριστοδούλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Νασίνο
Το Νασίνο (ιταλικά: Nasino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Βίκτορ Άξελσεν
Ο Βίκτορ Λουντάγκερ Άξελσεν (γεν. 4 Ιανουαρίου 1994) είναι Δανός αθλητής της αντιπτέρισης, ο τρίτος στην πρόσφατη παγκόσμια κατάταξη. Έχει κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στο μονό ανδρών. Έχει κατακτήσει τον παγκόσμιο τίτλο το 2017 στη Γλασκώβη, καθώς και το χάλκινο το 2014 στην πατρίδα του, στην Κοπεγχάγη.
Ολυμπιακοί Αγώνες
Μονό ανδρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
Μονό ανδρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί αθλητές της αντιπτέρισης
Μπαρ μλέτσνι
δεξιά|μικρογραφία|290x290εσ|Τυπικό γεύμα σε μπαρ μλέτσνι: σούπα, κυρίως πιάτο (κρέας, βραστές πατάτες, σαλάτα) και [[κόμποτ]] Το μπαρ μλέτσνι (πολωνικά: bar mleczny, που κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «μπαρ γάλακτος») είναι πολωνικό εστιατόριο που κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής εποχής παρείχε παραδοσιακή πολωνική κουζίνα επιδοτούμενη από την κυβέρνηση με χαμηλό κόστος. Το όνομα προέρχεται από τα γαλακτοκομικά γεύματα, τα οποία πωλούνταν συχνά όταν το κρέας ήταν σπάνιο.
Ιστορία
Το πρώτο μπαρ μλέτσνι, που ονομάζονταν "Mleczarnia Nadświdrzańska" («Μλετσάρνια Ναντσφιντζάνσκα»), ιδρύθηκε το 1896 στη Βαρσοβία από τον Στανίσουαφ Ντουουζέφσκι (Stanisław Dłużewski), μέλος των Πολωνών γαιοκτημόνων. Αν και το τυπικό μπαρ μλέτσνι είχε ένα μενού βασισμένο σε γαλακτοκομικά προϊόντα, αυτές οι εγκαταστάσεις γενικά σέρβιραν επίσης και άλλα, μη γαλακτοκομικά παραδοσιακά πολωνικά πιάτα. εναλλ.=|μικρογραφία|292x292εσ| Το μπαρ μλέτσνι Łódzki στη διεύθυνση Σφιερτσεφσκιέγκο 82 (Świerczewskiego) (τώρα Solidarności 82) στη [[Βαρσοβία, περ. 1971]] Η εμπορική επιτυχία των πρώτων μπαρ μλέτσνι ενθάρρυνε άλλους επιχειρηματίες να αντιγράψουν αυτό το είδος εστιατορίου. Καθώς η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα μπαρ μλέτσνι εμφανίστηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Προσέφεραν σχετικά φθηνό αλλά θρεπτικό φαγητό, και έτσι πέτυχαν ακόμη μεγαλύτερη προβολή κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης της δεκαετίας του 1930 και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων, τα περισσότερα εστιατόρια κρατικοποιήθηκαν και στη συνέχεια έκλεισαν από τις κομμουνιστικές αρχές. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, τα μπαρ μλέτσνι ήταν κοινά ως μέσο για την προσφορά φθηνών γευμάτων σε άτομα που εργάζονταν σε εταιρείες που δεν είχαν επίσημη καντίνα. Εξακολουθούσαν να σερβίρουν κυρίως γεύματα με βάση τα γαλακτοκομικά και χορτοφαγικά γεύματα, ειδικά κατά την περίοδο του στρατιωτικού νόμου στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν το κρέας κατανεμήθηκε σε δελτία.
Η επικρατούσα ιδέα εκείνη την εποχή ήταν να παρέχεται σε όλους τους ανθρώπους φθηνά γεύματα στον τόπο εργασίας τους. Κατά καιρούς, η τιμή των γευμάτων που σερβίρονταν στις καντίνες του χώρου εργασίας περιλαμβανόταν στον μισθό του εργάτη. Ωστόσο, υπήρχε επίσης μεγάλος αριθμός ατόμων που εργάζονταν σε μικρότερες επιχειρήσεις που δεν είχαν καντίνα στη διάθεσή τους. Εξαιτίας αυτού, κατά τη διάρκεια της θητείας του Βουαντίσουαφ Γκομούουκα, οι αρχές δημιούργησαν ένα δίκτυο μικρών εστιατορίων αυτοεξυπηρέτησης. Τα γεύματα, επιδοτούμενα από το κράτος, ήταν φθηνά και εύκολα διαθέσιμα σε οποιονδήποτε. εναλλ.=|μικρογραφία|301x301εσ| Μπαρ μλέτσνι κοντά στο [[Παρατηρητήριο της Βαρσοβίας]] Εκτός από ωμά ή επεξεργασμένα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα μπαρ μλέτσνι σέρβιραν επίσης αυγά (ομελέτες ή κοτολέτες αυγών), δημητριακά ή γεύματα με βάση το αλεύρι, όπως τα πιερόγκι. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού συστήματος και το τέλος της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας, η πλειονότητα των μπαρ μλέτσνι χρεοκόπησε, καθώς αντικαταστάθηκαν από τα κανονικά εστιατόρια. Ωστόσο, μερικά από αυτά διατηρήθηκαν ως απομεινάρια του κράτους πρόνοιας - που πλέον δεν υπάρχει - της κομμουνιστικής εποχής για την υποστήριξη των φτωχότερων μελών της πολωνικής κοινωνίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, τα μπαρ μλέτσνι άρχισαν να επιστρέφουν. Έγιναν μικρά, φθηνά εστιατόρια που εκμεταλλεύτηκαν τη νοσταλγία της ΛΔΠ, παρέχοντας παράλληλα καλής ποιότητας φαγητό και εξυπηρέτηση πελατών. Λόγω των καλών τοποθεσιών τους, τα μπαρ μλέτσνι συχνά πέφτουν θύματα εξευγενισμού και τα υπερασπίζονται ομάδες ακτιβιστών. Σήμερα τα μπαρ μλέτσνι είναι ιδιόκτητα, αλλά εν μέρει επιδοτούνται από το κράτος, γεγονός που τους επιτρέπει να προσφέρουν χαμηλές τιμές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Θεόδωρος (αδελφός Ηρακλείου)
Ο Θεόδωρος, λατιν. Theodorus (άκμασε π. 610-636) από τη Δυναστεία του Ηρακλείου ήταν αδελφός τού Ηρακλείου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (βασ. 610-641), κουροπαλάτης και αρχιστράτηγος τού Ηρακλείου στους πολέμους του εναντίον των Περσών και των Αραβικών εισβολών.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ηρακλείου τού Πρεσβύτερου εξάρχου της Αφρικής. Ο Ηράκλειος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν αδελφός του· ο Ιωάννης Νικίου τον θεωρεί ετεροθαλή αδελφό του. Όταν ο Ηράκλειος ο Πρεσβύτερος εκτοπίστηκε από έξαρχος από τον Φωκά (βασ. 602-610), ο Θεόδωρος τοποθετήθηκε στο σημαντικό αξίωμα τού κουροπαλάτη, δηλ. διοικητή τού παλατιού, που την εποχή αυτή ήταν σε σημασία δεύτερο, μόλις μετά από το αξίωμα τού Αυτοκράτορα.
Το 612, έπειτα από την εκτόπιση και φυλάκιση τού Πρίσκου αρχιστράτηγου της Ανατολής (magister militum per Orientem), η διοίκηση των στρατευμάτων εκείνου ανατέθηκε στον Θεόδωρο και τον Φιλιππικό. Στα τέλη τού 613 ο Θεόδωρος συνόδευσε τον αδελφό του σε εκστρατεία εναντίον των Σασσανιδών, κοντά στην Αντιόχεια. Αν και στην αρχή ήταν επιτυχείς, οι Ρωμαίοι τελικά ηττήθηκαν και το μεγαλύτερο μέρος της Κιλικίας κατακτήθηκε από τους Πέρσες.
Ο Θεόδωρος επανεμφανίζεται το 626, όταν εστάλη με τμήμα τού στρατού τού Ηρακλείου εναντίον των δυνάμεων τού Σαχίν στρατηγού των Περσών. Ο Θεόδωρος ηττήθηκε βαριά από τον Σαχίν στη βορειοανατολική Μ. Ασία και έπλευσε προς την Κωνσταντινούπολη, η οποία επολιορκείτο από τους Αβάρους και τους Σασσανίδες. Όταν έφθασε, η πολιορκία έφθανε επιτυχώς στη λήξη της και ο Θεόδωρος τέθηκε στις διαπραγματεύσεις με τον χαγάνο των Αβάρων. Έπειτα από τη σύναψη ειρήνης με τον Καβάδη Β΄ της Περσίας το 628, ο Θεόδωρος εστάλη ως απεσταλμένος τού αδελφού του να επιβλέψει την Περσική απόσυρση από τη Συρία και τη Μεσοποταμία. Σύμφωνα με τους χρονικογράφους, οι Περσικές φρουρές ήταν απρόθυμες να φύγουν, παρά τις επιστολές που έλαβαν από τον Καβάδη Β΄. Ειδικά στην περίπτωση της Έδεσσας το 629/630, οι Εβραίοι της πόλης ενθάρρυναν τους Πέρσες να μείνουν. Έτσι οι Ρωμαίοι έπρεπε να βάλουν πολιορκητικές μηχανές και να αρχίσουν να βομβαρδίζουν την πόλη, ώσπου οι Πέρσες συμφώνησαν να αποχωρήσουν. Όταν τα στρατεύματα τού Θεοδώρου εισήλθαν στην Έδεσσα, άρχισαν να επιτίθενται και να σκοτώνουν στους Εβραίους, ώσπου ο Ηράκλειος -όταν τού το ζήτησε ένας Εβραίος που είχε καταφέρει να ξεφύγει- έστειλε διαταγή να σταματήσει αυτό.
Ο Ηράκλειος τον άφησε στην πράξη αντιβασιλιά της Ανατολής και του εμπιστεύτηκε τις Ρωμαϊκές δυνάμεις και την αποκατάσταση της αυτοκρατορικής εξουσίας εκεί. Στη δικαιοδοσία του αυτή ο Θεόδωρος αντιμετώπισε τις πρώτες Μουσουλμανικές επιδρομές στις Ρωμαϊκές επαρχίες. Υποτίμησε την απειλή (αναφερόταν στους Άραβες ως "ψόφια σκυλιά") και δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τις λεηλασίες τους. Μάλλον ήταν ο Ρωμαίος διοικητής στη μάχη τού Μουτάχ το 529, την πρώτη μεγάλη αναμέτρηση των Αράβων με τους Ρωμαίους. Το 634 οδήγησε τις δυνάμεις του από τη Μεσοποταμία στη Συρία, όπου υπέστη δεινή ήττα στη μάχη κοντά στη Γαβιθά (ίσως τη μάχη τού Αγιναννταΰν στις 30 Ιουλίου, αν και άλλες πηγές αναφέρουν ότι ηττήθηκε τον Οκτώβριο). Έπειτα αποσύρθηκε στην Έδεσσα ή την Αντιόχεια, όπου ενώθηκε με τον Ηράκλειο. Κατά τη ρωμαϊκή αντεπίθεση τού 636 ανακατέλαβε την Έδεσσα και τη Δαμασκό, που είχαν εγκαταληφθεί από τους Μουσουλμάνους. Μάλλον δεν συμμετείχε στην τελική μάχη τού Γιαρμούκ στις 20 Αυγούστου 636, αντίθετα με τις μουσουλμανικές πηγές (που αναφέρουν ότι σκοτώθηκε σε αυτή).
Η αποτυχία του να αντιμετωπίσει τις Αραβικές επιθέσεις προκάλεσε ρήγμα στις σχέσεις του με τον Ηράκλειο και ο Θεόδωρος λέγεται, ότι επέκρινε τον αμφιλεγόμενο γάμο τού αδελφού του με την ανιψιά του Μαρτίνα. Σε απάντηση ο Ηράκλειος τον ανακάλεσε στην Κωνσταντινούπολη και διέταξε τον γιο του Ηρακλωνά να ταπεινώσει τον Θεόδωρο δημόσια και να τον φυλακίσει. O εξευτελισμός αυτός έκανε τον γιο τού Θεοδώρου, επίσης Θεόδωρο, να συμμετάσχει στο ανεπιτυχές σχέδιο τού Ιωάννη Αθαλάριχου για να εκτοπίσει τον Ηράκλειο το 637. Ο άλλος γιος τού Θεοδώρου, ο Γρηγόριος, αναφέρεται μόνο το 649, σε εξαρτώμενους από τον Θεόφιλο της Έδεσσας ιστορικούς, όπως είναι ο Θεοφάνης ο Ομολογητής. Ο τελευταίος αναφέρει, ότι ο Γρηγόριος υπηρέτησε ως όμηρος στην Αυλή τού Μου'αβίγια Α΄ ως μέρος των όρων της συνθήκης, που ο Κώνστας Β΄ διαπραγματεύθηκε με τον χαλίφη, αλλά η συμφωνία κατέρρευσε το 651, όταν ο Γρηγόριος απεβίωσε στην Ηλιούπολη.
Οικογένεια
Είχε γιους:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Παγονέρι Δράμας
Το Παγονέρι (πρώην Τσερέσοβο ) είναι ορεινό χωριό του δήμου Κάτω Νευροκοπίου της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 154 μονίμων κατοίκων.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Παγονέρι βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία. Απέχει 55 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Δράμα (μέσω Βώλακα) και 21 χλμ. ΝΔ. από το Κάτω Νευροκόπι (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 670 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Φαλακρό και δυτικά του ποταμού Νέστου.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το χωριό πέρασε προσωρινά υπό βουλγαρικό έλεγχο, ενώ μετά τον Β΄ Βαλκανικό περιήλθε - όπως και ο υπόλοιπος νομός Δράμας - στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1913 από τις ελληνικές αρχές, είχε πληθυσμό 324 κατοίκων (159 ανδρών και 165 γυναικών). Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Παγονέρι τέλεσε υπό νέα βουλγαρική κατοχή (1916-1918).
Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής του 1941-1944, οι κάτοικοι του Παγονερίου συμμετείχαν ενεργά στην Εθνική Αντίσταση ως αντάρτες των τμημάτων του Αντώνη Φωστερίδη. Ως σημαντικότερος τοπικός οπλαρχηγός εκείνης της περιόδου αναγνωρίζεται ο Χρήστος Τάσκας, ενώ αναφέρονται ακόμη οι Α. Βούγκας και Σ. Γοριδάρης. Την ίδια περίοδο και ιδίως μετά τη μάχη της γέφυρας Παπάδων, 205 κάτοικοι του Παγονερίου εκτοπίστηκαν στο Σβέτι Βρατς (νυν Σαντάνσκι) της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας και επέστρεψαν στις εστίες τους μετά την Απελευθέρωση. Κατά τον Εμφύλιο, οι κάτοικοι του χωριού τάχθηκαν στο πλευρό των κυβερνητικών δυνάμεων.
Διοικητικά, το 1919 το χωριό ορίστηκε το 1919 έδρα κοινότητας. Από το 1926 μέχρι και το 1994 ανήκε στην επαρχία Δράμας, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στην επαρχία Κάτω Νευροκοπίου. Από το 1997 ανήκει στον δήμο Κάτω Νευροκοπίου και σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Παγονερίου.
Επιφανείς κάτοικοι
Στο Παγονέρι γεννήθηκαν οι μακεδονομάχοι Δημήτριος Πέντσας  και Αθανάσιος Βλάχος ή Μόνιος , καθώς και ο αντιστασιακός Χρήστος Τάσκας.
Επαρχία Πετσέρι
Η επαρχία Πετσέρι (εσθονικά: Petserimaa) ήταν μια κομητεία της Εσθονίας, η οποία ιδρύθηκε το 1918. Από το 1944, ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Πετσέρι ανήκει στην επαρχία Πετσόρσκι του Όμπλαστ του Πσκοφ (το οποίο ανήκε στην Ρωσική ΣΟΣΔ έως το 1991) στην βορειοδυτική Ρωσία. Η Εσθονία διατηρεί κάποια εδάφη της πρώην επαρχίας. Αυτά είναι οι ενορίες Μικιταμέε και Βέρσκα (και τα δύο ανήκουν Επαρχία Πόλβα), η ενορία Μερεμέε και η νοτιοανατολική γωνία της ενορίας Μίσσο (στη σύγχρονη Επαρχία Βόρου).
Ιστορία
Το έδαφος ολόκληρης της ιστορικής επαρχίας Πετσέρι θεωρείται πατρίδα των Σέτο, μιας ιστορικής βαλτοφιννικής εθνότητας που σχετίζεται με τους Εσθονούς. Οι Ρώσοι κάτοικοι της περιοχής Πετσέρι ήταν κυρίως Παλαιοί Πιστοί που μιλούσαν μια μεταβατική διάλεκτο η οποία συνδύαζε στοιχεία της ρωσικής και της λευκορωσικής γλώσσας. Στα μέσα του 15ου αιώνα ιδρύθηκε το ορθόδοξο μοναστήρι Πσκόβο-Πετσέρσκι, ένα από τα πιο σημαντικά της περιοχής.
Κατά το τελευταίο έτος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, από τον Φεβρουάριο έως τον Δεκέμβριο του 1918, η πρωτεύουσα του νομού, Πετσόρι κατελήφθη από τις γερμανικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τους γερμανικούς σχεδιασμούς το Πετσόρι με τα περίχωρα του επρόκειτο να αποτελέσει μέρος του Βαλτικού Δουκάτου. Στη συνέχεια, η πόλη έπεσε στις εσθονικές στρατιωτικές δυνάμεις στις 29 Μαρτίου 1919, κατά τη διάρκεια του Εσθονικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Η Συνθήκη του Ταρτού του 1920 απέδωσε το Πετσέρι και τη Σετομάα στην Εσθονία. Το Πετσόρι μετονομάστηκε σε Πετσέρι και το 1926 ολοκληρώθηκε η λουθηρανική εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Πετσέρι και δημιουργήθηκε η ομώνυμη κομητεία.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η κομητεία Πετσέρι καταλήφθηκε από τον γερμανικό στρατό, ο οποίος κατείχε την πόλη από τον Αυγούστου 1941 έως τις 11 Αυγούστου 1944, όταν έπεσε στις σοβιετικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της προέλασης τους προς την Ναζιστική Γερμανία. Οι σοβιετικές αρχές προσάρτησαν το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας (που τότε ανήκε στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας) στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1944.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Εσθονία έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της επιστροφής στα σύνορα της Συνθήκης του Ταρτού : Ωστόσο, η Εσθονία εγκατέλειψε αυτή την αξίωση τον Νοέμβριο του 1995. Η Εσθονία και η Ρωσία υπέγραψαν την Εσθονική-Ρωσική Συνθήκη για τα σύνορα στις 18 Μαΐου 2005: το προοίμιο της συνθήκης αναγράφει ότι τα διεθνή σύνορα άλλαξαν εν μέρει, σύμφωνα με το άρθρο 122 του εσθονικού συντάγματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εσθονικά
Νόλι
Το Νόλι (ιταλικά: Noli) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Όντσο
Το Όντσο (ιταλικά: Onzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Νόλι
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Όρκο Φελίνο
Το Όρκο Φελίνο (ιταλικά: Orco Feglino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Ορτοβέρο
Το Ορτοβέρο (ιταλικά: Ortovero) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Οζίλια
Η Οζίλια (ιταλικά: Osiglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Παλλάρε
Το Παλλάρε (ιταλικά: Pallare) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σαβόνα, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σαβόνα
Οι περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν
Οι περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν (αγγλικά: Adventures of Huckleberry Finn ή σε νεότερες εκδόσεις The Adventures of Huckleberry Finn) είναι μυθιστόρημα από τον Μαρκ Τουέιν, το οποίο δημοσιεύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Δεκέμβριο του 1884 και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1885. Ήταν ανάμεσα στα πρώτα έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας που γράφηκαν στην καθομιλουμένη γλώσσα, και χαρακτηρίζεται από το τοπικό χρώμα. Το αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο ο Χάκλμπερι «Χακ» Φιν, ο οποίος είναι φίλος του Τομ Σώγιερ, και αφηγείται επίσης άλλα δύο μυθιστορήματα του Μαρκ Τουέιν. Αποτελεί συνέχεια του μυθιστορήματος Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ.
Το μυθιστορήματα θεωρείται ως ένα από τα σπουδαία αμερικανικά μυθιστορήματα και χαρακτηρίζεται από την πολύχρωμη περιγραφή ανθρώπων και τοποθεσιών κατά μήκος του Μισισιπή. Διαδραματίζεται στην προπολεμική κοινωνία του Νότου, η οποία είχε πάψει να υπάρχει τουλάχιστον 20 χρόνια πριν τη δημοσίευση του βιβλίου, και έτσι οι Περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν θεωρείται συχνά σάτιρα στις τότε καθιερωμένες συμπεριφορές και ιδίως τον ρατσισμό.
Το βιβλίο ήταν εξ αρχής πολύ δημοφιλές και αποτελεί έκτοτε αντικείμενο συνεχούς μελέτες από τους ιστορικούς της λογοτεχνίας. Όταν δημοσιεύθηκε, το βιβλίο κατακρίθηκε για την εκτεταμένη χρήση βωμολοχιών. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, και παρά το γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής και η στάση του βιβλίου είναι αντιρατσιστική, το βιβλίο κατακρίθηκε τόσο για τη θεωρούμενη χρήση ρατσιστικών στερεοτύπων όσο και τη συχνή της ρατσιστικής λέξης nigger.
Παραπομπές
κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Παιδικά βιβλία
Zivert
Η Γιούλια Ντμίτριεβνα Ζίβερτ (ρωσικά: Юлия Дмитриевна Зиверт, 28 Νοεμβρίου 1990), περισσότερο γνωστή ως Zivert, είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και μοντέλο. Ουσιαστικά η καριέρα της ξεκίνησε το 2017, όταν και κυκλοφόρησε τα πρώτα της singles, το "Chak" και το "Anestezia". Ωστόσο, το 2018, έγινε διεθνώς γνωστή με το κομμάτι "Life". Γεννήθηκε στη Μόσχα, της Σοβιετικής Ένωσης (σημερινή Ρωσία). Μικρή είχε όνειρο να ασχοληθεί με τη μουσική και τον χορό και ότι κάθε μέρα στο σπίτι έκανε "συναυλίες". Το 2017, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη ρωσική εταιρεία First Music Publishing, με την οποία κυκλοφόρησε και το πρώτο της single "Chak".