cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου
Μείωση των εκπομπών του θερμοκηπίου
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 800.000 ετών υπήρξαν συνεχείς διακυμάνσεις στις συγκεντρώσεις CO2 της ατμόσφαιρας. Αυτές οι περίοδοι αύξησης και πτώσης του CO2 συμπίπτουν με την έναρξη των εποχών των παγετώνων (χαμηλό CO2) και των διαπαγετωνικών περιόδων (υψηλό CO2). Αυτές οι περιοδικές διακυμάνσεις προκαλούνται από αλλαγές στην τροχιά της Γης γύρω από τον ήλιο - που ονομάζονται κύκλοι Μιλάνκοβιτς. Κατά τη διάρκεια αυτής της μεγάλης περιόδου, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις CO2 δεν ξεπέρασαν τα 300 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm). Αυτό άλλαξε με τη Βιομηχανική Επανάσταση και την αύξηση των εκπομπών CO2 από τον άνθρωπο από την καύση ορυκτών καυσίμων. Υπήρξε μια ραγδαία αύξηση των παγκόσμιων συγκεντρώσεων CO2 κατά τους τελευταίους αιώνες, και ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες. Για πρώτη φορά σε πάνω από 800.000 χρόνια, οι συγκεντρώσεις δεν αυξήθηκαν μόνο πάνω από τα 300ppm αλλά τώρα είναι πολύ πάνω από 400ppm.
Δεν έχει σημασία μόνο το επίπεδο αλλαγής του CO2 στην ατμόσφαιρα, αλλά και ο ρυθμός αλλαγής. Οι ιστορικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις CO2 συνέβαιναν κατά τη διάρκεια αιώνων ή και χιλιάδων ετών. Μας χρειάστηκαν μόνο μερικές δεκαετίες για να επιτύχουμε ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές. Αυτό δίνει στα είδη και τα οικοσυστήματα πολύ λιγότερο χρόνο για προσαρμογή. Για να σταθεροποιήσει (ή ακόμα και να μειώσει) τις συγκεντρώσεις CO2 στην ατμόσφαιρα, ο κόσμος πρέπει να επιτύχει καθαρές μηδενικές εκπομπές. Αυτό απαιτεί μεγάλες και γρήγορες μειώσεις των εκπομπών. Σε μια εποχή που οι παγκόσμιες εκπομπές πρέπει να μειωθούν, στην πραγματικότητα εξακολουθούν να αυξάνονται. Οι εκπομπές παρά τις μειώσεις δεν έχουν ακόμη κορυφωθεί, δηλαδή δεν έχουν φτάσει ακόμη στη μέγιστη τιμή τους.
Προσπάθειες και δεσμεύσεις για μείωση των εκπομπών του θερμοκηπίου
Στις 11 Νοεμβρίου 2014, η Κίνα και οι ΗΠΑ, οι δύο πρώτες χώρες σε εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως, όρισαν στο Πεκίνο νέους στόχους για τις εκπομπές των ρύπων τους, υπό την επιτακτική πίεση για παγκόσμια συμφωνία στη διάσκεψη για το κλίμα στα τέλη του 2015 στο Παρίσι. Οι ΗΠΑ δεσμεύτηκαν να μειώσουν τις εκπομπές των ρύπων τους κατά 26% με 28% έως το 2025. Στόχος της Κίνας είναι το 2030 οι εκπομπές να σταματήσουν να αυξάνονται και η καμπύλη να αντιστραφεί.
Στις 6 Μαρτίου 2015, οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Eνωσης συμφώνησαν για τη συνεισφορά τους στη Διάσκεψη του Παρισιού για το Κλίμα, δεσμευόμενες να μειώσουν ως το 2030 κατά τουλάχιστον 40% την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με το επίπεδό τους το 1990.
Στις 28 Νοεμβρίου 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πρότασή της προκειμένου η Ευρωπαϊκή Eνωση να έχει μηδενικές εκπομπές αερίων διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2050, χωρίς όμως επιπτώσεις στην οικονομία.
Στις 12 Ιουνίου 2019, η Βρετανία ανακόινωσε την απόφαση να δεσμευθεί να μηδενίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050 αλλά και να θέσει αυστηρότερους περιβαλλοντικούς στόχους. Με την απόφαση αυτή, η Βρετανία έγινε η πρώτη χώρα μέλος της G7 που θέτει έναν τέτοιο στόχο.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2019, ο ΟΗΕ ανακοίνωσε, λίγο μετά την έναρξη μιας συνόδου για το κλίμα παρουσία ηγετών από όλο τον κόσμο, πως 66 χώρες προσχωρούν στο εξής στον στόχο για μηδενικές εκπομπές άνθρακα μέχρι το 2050.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2019, η Ελλάδα κύρωσε το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) [National Energy and Climate Plan (NECP)], το οποίο θέτει στόχο μέχρι το 2030 για "μείωση που ανέρχεται σε πάνω από 42% σε σχέση με τις εκπομπές του έτους 1990 και σε πάνω από 56% σε σχέση με τις εκπομπές του έτους 2005".
Στις 26 Οκτωβρίου 2020, ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Γιοσιχίντε Σούγκα, δήλωσε το Ιαπωνικό Κοινοβούλιο: «Δηλώνω πως θα μειώσουμε στο μηδέν μέχρι το 2050 τις εκπομπές των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου» για να «προχωρήσουμε προς μια κοινωνία με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα».
Στις 11 Δεκεμβρίου 2020, οι ηγέτες των 27 της Ευρωπαϊκής Eνωσης συμφώνησαν στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου στο 55% έως το 2030, αντί του 40% που ήταν ο αρχικός στόχος.
Γιαροπόλκ Γ΄ Γιαροσλάβιτς
Ο Γιαροπόλκ Γ΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσ. Ярополк III Ярославич (μετά το1174 - μεταξύ 1212-23) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1197).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ πρίγκιπα τού Στάροντουμπ & Τσέρνιγοβ (εγγονού τού Ολέγκ Α΄ του Τσέρνιγοβ) και της Ειρήνης.
Το 1196 οι πολίτες τού Νόβγκοροντ ζήτησαν από τον πρίγκιπά τους Βσέβολοντ Γ΄ να αντικαταστήσει τον Γιαροσλάβ Βλαντιμίροβιτς -που είχε διορίσει- με έναν γιο του ή άλλον πρίγκιπα, αλλά ο Βσέβολοντ Γ΄ αρνήθηκε. Τότε χρησιμοποίησαν το πρόσφατα επικυρωμένο δικαίωμά τους να καλέσουν έναν πρίγκιπα της επιλογής του. Εκδίωξαν τον Γιαροσλάβ Βλαντιμίροβιτς και έστειλαν αντιπροσωπεία στον Γιαροσλάβ Β΄ στο Τσέρνιγοβ, ο οποίος τους υποσχέθηκε να τους στείλει τον γιο του Γιαροπόλκ Γ΄.
Σύμφωνα με μεταγενέστερα χρονικά, ο Γιαροσλάβ Β΄ δεν μπορούσε να στείλει τον γιο του, διότι οι Ολεγκόβιτσι είχαν εμπλακεί σε πόλεμο με τους εγγονούς τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου, τους Βσέβολοντ Γ΄ και Ροστισλάβ Α΄ του Κιέβου. Ο Γιαροσλάβ Β΄ συμφιλιώθηκε με τον πρώτο και έμειναν οι δύο γιοί τού δεύτερου, που τού εναντιωνόταν. Όταν ο Γιαροπόλκ Γ΄ έφτασε τελικά στο Νόβγκοροντ, συμφιλιώθηκαν και αυτοί.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Εθνοσυνέλευση (Μάλι)
Η Εθνοσυνέλευση (Γαλλικά: Assemblée nationale) της Δημοκρατίας του Μάλι είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της χώρας. Αποτελείται από 147 μέλη, τους βουλευτές, που εκλέγονται με άμεσες δημοκρατικές εκλογές, με καθολική ψηφοφορία. Οι αρμοδιότητες και οι εξουσίες της Εθνοσυνέλευσης ορίστηκαν στα άρθρα 59-80 του Συντάγματος του Μάλι του 1992.
Έντερο
Το λεπτό έντερο αποτελείται από
Το παχύ έντερο ξεκινάει από τη χαμηλότερη πλευρά της κοιλιάς στη δεξιά πλευρά του. Το πρώτο τμήμα του, γνωστό ως τυφλό (5), καταλήγει στη σκωληκοειδή απόφυση (4), που είναι ένας μικρός σωλήνας μήκους 2-10 εκ. και έχει την ίδια δομή με αυτή του εντέρου. Από τη μία πλευρά επικοινωνεί με το τυφλό, ενώ στο άλλο άκρο της είναι κλειστή. Συχνά παθαίνει φλεγμονή και τότε είναι απαραίτητη η χειρουργική της αφαίρεση. Το τυφλό συνεχίζεται με το κόλον, που διαιρείται στο ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον, το σιγμοειδές κόλον (7) και το ορθό (8), για να καταλήξει στο στόμιο του πρωκτού.
Εθνοσυνέλευση (Μάλι)
Εκλογικό σύστημα
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Μάλι ηλικίας άνω των 18 ετών.
Έντερο
Με τη συνεργασία του νευρικού και του μυϊκού συστήματος γίνονται οι κινήσεις του λεπτού εντέρου που είναι δακτυλιοειδείς περισφίγξεις, περισταλτικές και εκκρεμοειδείς κινήσεις. Με αυτές τις κινήσεις επιτυγχάνεται η κατάτμηση, η ανάδευση, η προώθηση του εντερικού χυλού καθώς και η καλύτερη επαφή του με τις λάχνες. Στο λεπτό έντερο επιτυγχάνεται η τελική διάσπαση των σακχάρων, των πρωτεϊνών και των λιπών από ένζυμα του στομάχου, του παγκρέατος και της χολής καθώς και η απορρόφηση των προϊόντων της πέψεως μέσω των λαχνών, είτε από το αίμα, είτε από τη λέμφο. Τα άχρηστα κατάλοιπα της πέψεως συνεχίζουν την πορεία τους προς το παχύ έντερο, στο οποίο με δακτυλιοειδείς περισφίξεις προωθούνται προς το ορθό για να αποβληθούν με την αφόδευση. Το έντερο, στον ανθρώπινο οργανισμό αποτελεί τμήμα του πεπτικού συστήματος, που αρχίζει από το πυλωρό σφιγκτήρα του στομάχου και εκτείνεται μέχρι και τον πρωκτό. Χωρίζεται στο λεπτό έντερο και στο παχύ έντερο.
Εθνοσυνέλευση (Μάλι)
Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης
Ο Πρόεδρος είναι το πρόσωπο που προεδρεύει στην Εθνοσυνέλευση. Ακολουθεί κατάλογος με τα άτομα που χρημάτισαν στη θέση αυτή:
Έντερο
Το λεπτό έντερο
Το λεπτό έντερο εκτείνεται από το πυλωρικό στόμιο στην ειλεοτυφλική βαλβίδα, με την οποία εκβάλλει στο παχύ έντερο. Το μήκος του είναι 6-8 μέτρα, η μέτρηση βέβαια αυτή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ζώντα οργανισμό καθώς το μήκος του συνεχώς μεταβάλλεται. Ο αυλός του σωλήνα είναι ευρύτερος στην αρχή και στενότερος στον ειλεό. Το λεπτό έντερο επιφανειακά, καλύπτεται από το μείζον επίπλουν το οποίο κρέμεται από το μείζον τόξο του στομάχου. Η αρχική μοίρα του λεπτού εντέρου ονομάζεται δωδεκαδάκτυλο με μήκος 20-25 εκατοστά και το υπόλοιπο τμήμα ονομάζεται ελικώδες έντερο. Το δωδεκαδάκτυλο έχει σχήμα αγκύλης c η οποία παρουσιάζει τέσσερις μοίρες: την άνω, την κάτω, την οριζόντια και την ανιούσα. Στη δεύτερη μοίρα βρίσκεται το φύμα του Vater, στο οποίο εκβάλλουν ο χοληδόχος πόρος και ο μείζων παγκρεατικός πόρος του Winsurg. Το δωδεκαδάκτυλο αιματώνεται από τις δυο παγκρεατοδωδεκαδακτυλικές αρτηρίες. Το ελικώδες έντερο το οποίο υποδιαιρείται σε νήστιδα και ειλεό είναι εξαιρετικά ευκίνητο. Σχηματίζει πολυάριθμες εντερικές έλικες όπου κάθε μια παρουσιάζει δύο χείλη: το μεσεντερικό και το ελεύθερο. Το ελικώδες έντερο με τοίχωμα πάχους ενός χιλιοστού, κρέμεται από σημείο του περιτόναιου από το οποίο καλύπτεται σχεδόν ολόκληρο και αιματώνεται από την άνω μεσεντέρια αρτηρία. Ο ειλεός σε σύγκριση με τη νήστιδα είναι στενότερος με πιο λεπτό τοίχωμα, με πιο αχνές και πιο κυκλοτερείς πτυχές, με περισσότερες και μεγαλύτερες πλάκες του Peyer. Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα μεταξύ νήστιδας και ειλεού είναι η διάταξη των αγγείων μέσα στο υποστηρικτικό μεσεντέριο καθώς στον ειλεό είναι συνθετότερο σε διαπλοκή και αγγειοβριθέστερο. Η εσωτερική επιφάνεια του λεπτού εντέρου είναι ανώμαλη, πτυχωτή και χνοώδη. Παρουσιάζει κυκλοτερείς πτυχές, τις λάχνες, τα μονήρη λεμφοζίδια και τα αγελαία λεμφοζίδια (πλάκες του Peyer). Οι κυκλοτερείς πτυχές (βαλβίδες του Kerckring) είναι ημικυκλικές πτυχές που παρουσιάζονται στην εσωτερική επιφάνεια και απαρτίζονται από βλεννογόνο και βλεννογόνια µυϊκή στιβάδα. Η μέγιστη ανάπτυξη τους παρατηρείται στο τελικό τμήμα του δωδεκαδακτύλου και στο αρχικό τμήμα της νήστιδας. Στο εσωτερικό τμήμα της πρώτης μοίρας του δωδεκαδακτύλου υπάρχουν αβαθείς επιμήκεις πτυχές και όχι κυκλοτερείς. Οι λάχνες είναι λεπτότατες προσεκβολές του βλεννογόνου μήκους 1,5 mm περίπου και είναι υπεύθυνες για τη βελούδινη όψη. Ανάλογα με το σχήμα τους καλούνται νηματοειδής, κωνοειδής, θηλοειδής και πεταλοειδής. Στο δωδεκαδάκτυλο είναι υψηλότερες και περισσότερες από τον ειλεό όπου είναι λιγότερο ευθείες. Τα μονήρη λεμφοζίδια είναι διάσπαρτα σε όλη την έκταση του λεπτού εντέρου. Τα αγελαία λεμφοζίδια τα οποία σχηματίζονται από συνάθροιση πολλών λεμφοζιδίων,  αποτελούν λευκόφαια επάρματα του βλεννογόνου με σχήμα είτε ελλειψοειδές είτε ωοειδές και  εντοπίζονται κυρίως στον ειλεό και στο κάτω μέρος της νηστίδας.
Εθνοσυνέλευση (Μάλι)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι Μαλι
Έντερο
Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου
Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου αποτελείται από τέσσερις χιτώνες οι οποίοι από έξω προς τον αυλό είναι οι ακόλουθοι: ορογόνος, μυϊκός, υποβλεννογόνιος και βλεννογόνος.
Ορογόνος χιτώνας
Ο ορογόνος χιτώνας είναι μια λεπτή στιβάδα χαλαρού συνδετικού και λιπώδους ιστού με αιμοφόρα και λεμφικά αγγεία, ο οποίος επενδύεται από μια συνεχή στιβάδα αποπλατυσμένων μεσοθηλιακών κυττάρων και αποτελεί τον εξωτερικό χιτώνα του λεπτού εντέρου. Επιπλέον, καλύπτει όσα σπλάχνα είναι ευκίνητα.
Μυϊκός χιτώνας
Η μυϊκή στοιβάδα αποτελείται από την εξωτερική επιμήκη και την εσωτερική κυκλοτερή στιβάδα λείων μυϊκών ινών. Η σύσταση του έχει ως αποτέλεσμα την ανάμειξη και προώθηση του περιεχομένου του λεπτού εντέρου προς το παχύ.
Υποβλεννογόνιος
Ο υποβλεννογόνιος χιτώνας αποτελείται από μετρίως πυκνό ινώδη συνδετικό ιστό, πλούσιο σε ελαστικές ίνες.
Βλεννογόνος χιτώνας
Ο βλεννογόνος χιτώνας παρουσιάζει τις λάχνες, το καλυπτήριο επιθήλιο, τους αδένες, το χορίο, τα λεμφοζίδια και τη βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα. Η ειδική κατασκευή του πολλαπλασιάζει την απορροφητική του επιφάνεια. Οι λάχνες είναι προσεκβολές του βλεννογόνου, όπου μέσα στο σώμα της κάθε μιας υπάρχουν αιμοφόρα και λεμφοφόρα αγγεία καθώς και λείες μυϊκές ίνες. Οι λάχνες επικαλύπτουν το καλυπτήριο επιθήλιο το οποίο είναι ένα μονόστιβο κυλινδρικό επιθήλιο που παρουσιάζει τρία είδη κυττάρων: τα απορροφητικά, τα καλυκοειδή και τα νευροενδοκρινικά κύτταρα. Οι αδένες του βλεννογόνου (κρύπτες του Lieberkuhn) είναι καταδύσεις του βλεννογόνου που φτάνουν σχεδόν μέχρι τη βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα. Το χορίο το οποίο αποτελείται από χαλαρό, ινώδη, συνδετικό ιστό, πλούσιο σε δικτυωτές ίνες καταλαμβάνει το χώρο ανάμεσα στις κρύπτες του Lieberkuhn και σχηματίζει το μίσχο τω λαχνών. Τα ελεύθερα κύτταρα του χορίου περιλαμβάνουν λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, μαστοκύτταρα και ηωσινόφιλα λευκοκύτταρα. Οι πλάκες του Peyer αποτελούνται από μεγάλες συναθροίσεις λεμφοζιδίων τα οποία ονομάζονται αγελαία λεμφοζίδια. Η βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα είναι μια λεπτή στιβάδα λείων μυϊκών ινών σε δίκτυο ελαστικών ινών. Η περιοδική σύσταση τους συμβάλλει στην εκκένωση των χυλοφόρων και στην προώθηση του περιεχομένου τους στους μεσεντερικούς λεμφαδένες και στο θωρακικό πόρο. Στο δωδεκαδάκτυλο, η βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα δεν είναι ευδιάκριτη, διότι διασπάται από τους αδένες του Brunner.
Κοιλιοκάκη (δυσανεξία στη γλουτένη)
Η κοιλιοκάκη αφορά παθολογικά συμπτώματα του βλεννογόνου του λεπτού εντέρου. Το λεπτό έντερο των πασχόντων ατόμων εμφανίζει παθολογική ευαισθησία στη γλουτένη. Τα συμπτώματα που παρουσιάζονται αφορούν διάρροια, διάταση, κολικοειδή άλγη κοιλίας, ναυτία, τάση για έμετο, ωχρότητα, ανορεξία, καταβολή και απώλεια βάρους. Άλλα συμπτώματα είναι αφθώδη στοματικά έλκη, μυϊκοί πόνοι, πόνοι στις αρθρώσεις, οιδήματα, τετανία, δερματικές και αναπνευστικές λοιμώξεις, ατροφική γλωσσίτιδα, γωνιακή στοματίτιδα και κοιλονυχία. Η μοναδική και πλήρως αποτελεσματική θεραπεία της νόσου αποτελεί η ελεύθερη γλουτένης δίαιτα.
Κοκκιωματώδης κολίτιδα (νόσος του Crohn)
Χρόνια νόσος που προκαλεί φλεγμονώδη κοκκιωμάτωση του πεπτικού σωλήνα με αιτιολογία άγνωστη. Τα συμπτώματα είναι συνεχής ή επεισοδιακή διάρροια η οποία μπορεί να συνοδεύεται από κολικοειδή κοιλιακά άλγη, πυρετό, απώλεια βάρους και αιμορραγικές κενώσεις. Η θεραπεία για την κοκκιωματώδη κολίτιδα είναι είτε συντηρητική με δίαιτα, αντιδιαρροϊκά φάρμακα, αντιμικροβιακά, κορτικοστεροειδή, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία είτε χειρουργική η οποία δεν προτιμάται γιατί δεν υπάρχει θεραπευτική εγχείρηση με την έννοια της πλήρης ίασης.
Νόσος του Whipple
Σπάνια συστηματική χρόνια νόσος. Συμπτώματα: Διάρροιες, κοιλιακά άλγη και δυσαπορρόφηση. Θεραπεία: Χορήγηση αντιβιοτικών (χλωραμφενικόλη, τετρακυκλίνες, πενικιλίνη, στρεπτομυκίνη, τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη ).
Σύνδρομο του βραχέος εντέρου
Οι κλινικές επιπτώσεις διαφόρων καταστάσεων επιφέρουν μαζική απώλεια της λειτουργικής επιφάνειας του εντέρου. Τα συμπτώματα στα πρώιμα στάδια χαρακτηρίζονται από διάρροια, αφυδάτωση και απώλεια ηλεκτρολυτών. Η θεραπεία είναι ανάλογη της φάσης στην οποία εφαρμόζεται.
Λέμφωμα του λεπτού εντέρου και άνοσο υπερπλαστικό σύνδρομο
Κάθε νεόπλασμα που προέρχεται από τον λεμφικό ιστό.
Ψευδομεμβρανώδης εντεροκολίτιδες
Η παρουσία ψευδομεμβρανώδων εξιδρωμάτων πλακών πάνω στην επιφάνεια του βλεννογόνου του λεπτού ή του παχέος ή και των δυο η οποία εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή μετά από τη χορήγηση αντιμικροβιακών φαρμάκων. Τα συμπτώματα που παρουσιάζονται είναι διαρροϊκές κενώσεις με ή χωρίς πρόσμιξη αίματος, κολικοειδή κοιλιακά άλγη, μετεωρισμός, έμετοι και πυρετός. Συνήθως συνυπάρχει λευκοκυττάρωση. Η θεραπεία χωρίζεται στη συμπτωματική με διακοπή του υπεύθυνου αντιβιοτικού, στην αιτιολογική όπου συνίστανται αντιμικροβιακοί παράγοντες όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή επιμένουν και στη χειρουργική η οποία επιβάλλεται σε επιπλοκές.
Το παχύ έντερο
Το παχύ έντερο αποτελεί το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα με έκταση μήκους 1,5 μέτρων από την ειλεοτυφλική βαλβίδα μέχρι το πρωκτό. Διακρίνεται στα εξής τμήματα: το τυφλό, το ανιόν κόλον, το δεξιό κόλον το οποίο αποτελείται από τη δεξιά κολική καμπή και το ήμισυ του εγκάρσιου, στο αριστερό κόλον το οποίο σχηματίζεται από το αριστερό ήμισυ του εγκαρσίου, την αριστερή κολική καμπή, το κατιόν και το ορθοσιγμοειδές. Ο αυλός του τυφλού έχει μεγαλύτερη διάμετρο η οποία στενεύει όσο συνεχίζει στο αριστερό κόλον. Το παχύ έντερο εξωτερικά χαρακτηρίζεται από : Επιμήκεις μυϊκές κολικές: Είναι τρείς, αποτελούν παχύνσεις της επιμήκους μυϊκής στοιβάδας και αρχίζουν από τη βάση της σκωληκοειδής απόφυσης, συνεχίζουν στο σιγμοειδές όπου ελαττώνονται σε δυο, ενώ στο ορθό εξαφανίζονται. Το τοίχωμα του παχέος εντέρου αποτελείται από τέσσερις χιτώνες οι οποίοι από έξω προς τον αυλό είναι οι ακόλουθοι: ορογόνος, μυϊκός,  υποβλεννογόνιος,  βλεννογόνος.
Ορογόνος χιτώνας
Ο ορογόνος καλύπτει το εγκάρσιο κόλον και το τυφλό., ενώ το ανιόν και το κατιόν κόλον καλύπτονται από τον ορογόνο κατά τα τρία τέταρτα και το ορθό καλύπτεται κατά τα δύο τριτημόρια.
Μυϊκός χιτώνας
Ο μυϊκός χιτώνας παρουσιάζει δυο στοιβάδες λείων μυϊκών ινών, της έξω επιμήκη και της έσω κυκλοτερή. Λόγω των ιδιαίτερων μορφωμάτων του στην αρχή και το τέλος του παχέος εντέρου έχουν διαμορφωθεί σφιγκτηριακοί μηχανισμοί.
Υποβλεννογόνιος χιτώνας
Ο υποβλεννογόνιος χιτώνας αποτελείται από χαλαρό συνδετικό ιστό και παρεμβάλλεται μεταξύ μυϊκού και βλεννογόνου χιτώνα.
Βλεννογόνος χιτώνας
Ο βλεννογόνος του παχέος εντέρου αποτελείται από μονόστιβο κυλινδρικό επιθήλιο με καλυκοειδή κύτταρα, χορίο με σωληνοειδής αδένες που μοιάζουν με τους αδένες Lieberkuhn του λεπτού εντέρου, βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα και μονήρη λεμφοζίδια.
Ελκώδης κολίτιδα
Εντοπίζεται στο βλεννογόνο και το υποβλεννογόνιο του παχέος εντέρου με αιτιολογία που παραμένει άγνωστη. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ύπουλα, με μικρή ή προοδευτική αύξηση της αιμορραγίας από το ορθό, με φυσιολογικές ή αυξημένες σε αριθμό κενώσεις. Η θεραπεία είναι είτε με συντηρητική αγωγή με δίαιτα, αντιδιαρροϊκά φάρμακα, αντιμικροβιακά, κορτικοστεροειδή, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία είτε με χειρουργική θεραπεία.
Γαγγραινώδης νεκρωτική κολίτιδα
Υπάρχουν εκτεταμένες βλάβες του βλεννογόνου από κατά τόπους γαγγραινώδη νέκρωση ή ολόκληρου του τοιχώματος του παχέος εντέρου. Για την πρόκληση της νόσου έχει ενοχοποιηθεί το βακτήριο clostridium welchi. Στη θεραπεία χορηγούνται υγρά και αντιβιοτικά και ενίοτε χρειάζεται ευρεία εκτομή του πάσχοντος τμήματος του εντέρου.
Αμοιβαδική κολίτιδα
Οξεία ή χρόνια νόσος που προκαλείται από την Entamoela histolytica. Η οξεία μορφή της νόσου εμφανίζεται με κοιλιακό άλγος, διαρροϊκές βλεννοαιμοραγικές κενώσεις, κακουχία και ανορεξία. Στη χρόνια μορφή ισχύουν τα παραπάνω όμως η διάρροια σε προχωρημένο στάδιο αντικαθίσταται από τη δυσκοιλιότητα. Η θεραπεία για την αμοιβαδική κολίτιδα είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική επέμβαση η οποία συνίσταται σε επιπλοκές.
Βαλαντίαση
Οφείλεται στο Balantidium coli.Η νόσος αυτή εμφανίζεται κυρίως σε χώρες με ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης. Τα συμπτώματα ποικίλλουν από ασυμπτωματικούς φορείς μέχρι την υπεροξεία μορφή που μπορεί να οδηγήσει σε σοκ και θάνατο. Κατά τη θεραπεία χορηγούνται τετρακυκλίνη ή μετρονιδαζόλη ενώ σε επιπλοκές πραγματοποιείται η χειρουργική μέθοδος.
Σχιστοσωμίαση
Η νόσος αυτή εμφνίζεται συχνά σε τροπικές χώρες. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί είναι το schistosoma mansoni, το schistosoma japonicum και το schistosoma haematobium. Στην οξεία φάση πραγματοποιείται διάγνωση των ωαρίων των μικροβίων σε δείγμα κοπράνων. Χορηγείται πραζικουαντέλη κατά τη συντηρητική θεραπεία ενώ χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται σε στενώσεις, συρίγγια, κοκκιώματα, πολύποδες, πρωκτοκολίτιδα κτλ.
Ακτινομύκωση
Ο υπεύθυνος μικροοργανισμός είναι το Actinomyces israelli. Τα συμπτώματα της ακτινομύκωσης αφορούν τη δημιουργία συριγγιών με εκροή πύον. Η θεραπευτική αγωγή απαιτεί χειρουργικό καθαρισμό και ταυτόχρονη χορήγηση μεγάλων δόσεων πενικιλίνης ή τετρακυκλίνης.
Εκκολπωματική νόσος
Πρόκειται για κήλες του βλεννογόνου και του υποβλεννογόνιου χιτώνα του παχέος εντέρου διαμέσου του μυϊκού χιτώνα αυτού με αιτία ακόμα ασαφή. Παρατηρείται αιμορραγία από το ορθό, κοιλιακά άλγη στην κάτω κοιλία, δυσκοιλιότητα ή διάρροια ή εναλλαγή και των δύο. Η θεραπεία χωρίζεται σε συντηρητική όπου χορηγούνται αντισπασμωδικά φάρμακα και δίαιτα πλούσια σε υπόλειμμα και σε χειρουργική η οποία συνίσταται στην απλή εκτομή του πάσχοντος τμήματος ή σε βαριές περιπτώσεις. Αποτελεί την επιπλοκή της εκκολπωματικής νόσου. Παρατηρείται πόνος οπουδήποτε βρίσκονται εκκολπώματα, δυσκοιλιότητα ή διάρροια ή εναλλαγή και των δύο, απώλεια αίματος, μέτρια ή υψηλή πυρετική κίνηση, ναυτία, έμετος και δυσουρικά φαινόμενα. Η θεραπεία είναι είτε συντηρητική με χορήγηση αντισπασμωδικών, αντιμικροβιακών και σύσταση δίαιτας είτε χειρουργική σε επιπλοκές της νόσου. Παρατηρούνται μονήρης εκκόλπωμα του τυφλού ή του ανιόντος. Στη νόσο αυτή εμφανίζονται περίπου ίδια συμπτώματα με της οξείας σκωληκοειδίτιδας. (παθήσεις της σκωληκοειδούς απόφυσης). Αν δεν υπάρχουν συμπτώματα δεν χρειάζεται θεραπεία όμως σε οξεία φλεγμονή συνίσταται εκτομή του εκκολπώματος.
Σπαστική κολίτιδα (ΣΕΚ) Η αιτιολογία του συνδρόμου είναι άγνωστη. Υπάρχουν διαταραχές των συνηθειών του εντέρου ή άλγος στην κοιλιακή χώρα ή και τα δυο. Η θεραπεία που συνιστάται είναι φαρμακευτική αγωγή με ηρεμιστικά ή αγχολυτικά φάρμακα και δίαιτα.
Μεγάκολο (συγγενές ή επίκτητο)
Οφείλεται στην έλλειψη των γαγγλίων από τα ενδοτοιχωματικά νευρικά πλέγματα του τμήματος του εντέρου. Εμφανίζονται συμπτώματα από τη βρεφική ηλικία, συχνά από τη γέννηση με αδυναμία αποβολής του μυκωνίου. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η δυσκοιλιότητα, η προοδευτική διάταση της κοιλίας, οι έμετοι, οι διάρροιες και η καθυστέρηση στην ανάπτυξη. Σε βρέφη κάτω του ενός έτους η θεραπεία πρέπει να γίνεται με ανακουφιστική προσωρινή κολοστομία η οποία αποσκοπεί στην προετοιμασία του εντέρου για να επακολουθήσει οριστική θεραπευτική εγχείρηση. Οφείλεται στη νόσο του Chayas ή σε μετεγχειρητικές στενώσεις του ορθού ή του πρωκτού.
Νεοπλάσματα του παχέος εντέρου
Τα σπουδαιότερα νεοπλάσματα είναι οι πολύποδες και το αδενοκαρκίνωμα. Οι πολύποδες αποτελούν διόγκωση του βλεννογόνου που προσβάλλει το εσωτερικό του αυλού του εντέρου. Τα συμπτώματα που παρατηρούνται είναι αιμορραγία, μυϊκή αδυναμία και απώλεια βάρους. Η θεραπευτική μέθοδος πραγματοποιείται με την εκτομή των πολυπόδων.
Παθήσεις της σκωληκοειδούς απόφυσης
Ο αυλός της σκωληκοειδούς απόφυσης μπορεί να αποφραχθεί από υπολείμματα τροφής ή κοπρόλιθους, βάριο, όγκους, παράσιτα, ξένα σώματα. Η απόφραξη της σκωληκοειδούς απόφυσης οδηγεί σε φλεγμονή της η οποία είναι γνωστή ως σκωληκοειδίτιδα. Η φλεγμαίνουσα σκωληκοειδής απόφυση συχνά διογκώνεται και γεμίζει με πύον. Μετά από φαινομενική ύφεση του πόνου, ο οποίος έχει διαρκέσει τουλάχιστον εικοσιτετράωρο γίνεται πάλι διάχυτος και έντονος. Ακόμα παρατηρείται υψηλός πυρετός, ταχυσφυγμία, ευαισθησία των κοιλιακών τοιχωμάτων και λευκοκυττάρωση. Το συχνότερο νεόπλασμα είναι το καρκινοειδές.
Παθήσεις-Διαταραχές Πρωκτού
Οι αιμορροΐδες είναι κιρσώδεις διευρύνσεις που καλύπτονται από βλεννογόνο. Χαρακτηριστικό των αιμορροΐδων αποτελεί η αποβολή αίματος με τις κενώσεις. Πραγματοποιείται είτε συντηρητική αγωγή με χορήγηση φυτικών τροφών, εδρόλουτρα, τοπική χρήση αντι-αιμορροϊδικών αλοιφών και με ένεση σκληρυντικών ουσιών είτε χειρουργική θεραπεία. Η ύπαρξη αποστημάτων τα οποία εντοπίζονται στην κατώτερη μοίρα του ορθού και του πρωκτικού σωλήνα. Η κυριότερη αιτία είναι η φλεγμονή και η απόφραξη του πόρου των μεσομυϊκών ή πρωκτικών αδένων. Τα συμπτώματα είναι η πρόκληση υψηλού πυρετού, ρίγους και κακουχίας και η θεραπεία είναι χειρουργική. Ο ινώδης πόρος, ο οποίος φέρει σε επικοινωνία δυο επιφάνειες που καλύπτονται από επιθήλιο δημιουργεί τα παραεδρικά συρίγγια τα οποία έχουν ως συμπτώματα την συνεχή ή κατά διαστήματα πυώδη έκκριση στην περιπρωκτική χώρα και τον κνησμό του δακτυλίου. Η θεραπεία είναι χειρουργική. Ραγάδα του δακτυλίου ονομάζεται η επιμήκης σχισμή του δέρματος του πρωκτικού σωλήνα. Τα συμπτώματα της χαρακτηρίζονται από έντονο πόνο. Η θεραπεία αφορά την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας με χορήγηση αλοιφών με τοπικό αναισθητικό για την ανακούφιση από το πόνο ενώ στη χρόνια μορφή είναι απαραίτητη η χειρουργική θεραπεία. Η εκστροφή και πρόπτωση του βλεννογόνου ή ολόκληρου του τοιχώματος του ορθού από το δακτύλιο καλείται πρόπτωση του ορθού. Η θεραπεία της νόσου είναι συντηρητική με διόρθωση της δυσκοιλιότητας, με ανάταξη της πρόπτωσης και με συχνές ασκήσεις των σφιγκτήρων μυών. Ακόμα πραγματοποιείται σύσταση σκληρυντικών ενέσεων και η εφαρμογή διάφορων εγχειρήσεων σε πλήρη πρόπτωση. Οφείλεται σε βλάβη οποιουδήποτε οργάνου ή συστήματος που συμβάλλει στην καλή λειτουργία της αφόδευσης. Η θεραπεία αφορά διάφορες ασκήσεις, τον προγραμματισμό των κενώσεων, την αποφυγή λήψης καθαρτικών, την υγιεινοδιαιτητική αγωγή καθώς επίσης και τη χειρουργική μέθοδο. Χαρακτηρίζεται από πλήρωση του ορθού με άφθονα και σκληρά κόπρανα που συγκεντρώθηκαν από πολλές ημέρες ή εβδομάδες, τα οποία ο ασθενής αδυνατεί να αποβάλλει. Κατά τηn κοπρόσταση εμφανίζονται συμπτώματα ψευδο-διαρροϊκών κενώσεων, εκκρίσεις με βλέννα και ακράτεια, ενώ η θεραπεία αφορά την αφαίρεση των κοπράνων από το δακτύλιο με τη βοήθεια επανειλημμένων υποκλυσμών και τη ρύθμιση των κενώσεων του ασθενούς με καθαρτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενδοκρινικό σύστημα Κατηγορία:Κοιλία Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Τίχομιρ Ορεσκόβιτς
Ο Τίχομιρ Ορεσκόβιτς (κροατ.: Tihomir Orešković, 1 Ιανουαρίου 1966) είναι Κροάτης επιχειρηματίας, ο οποίος υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας από τις 22 Ιανουαρίου 2016 ως τις 19 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Προηγουμένως, ήταν διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου της φαρμακευτικής εταιρίας Pliva, επικεφαλής οικονομικής διαχείρισης της Teva Pharmaceutical Industries και επικεφαλής οικονομικός αξιωματούχος της Teva. Είναι ο πρώτος ανεξάρτητος πρωθυπουργός της Κροατίας και ο πρώτος που έχει ζήσει κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο εξωτερικό.
Πρωθυπουργός
Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 2015, πραγματοποιήθηκαν διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης που διήρκεσαν 76 μέρες. Ο Ορεσκόβιτς ορίστηκε ως υποψήφιος πρωθυπουργός του Πατριωτικού Συνασπισμού και της Γέφυρας Ανεξαρτήτων Λιστών στις 23 Δεκεμβρίου 2015. Την ίδια μέρα ορίστηκε επισήμως πρωθυπουργός της χώρας από την πρόεδρο Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς. Ο Ορεσκόβιτς σχημάτισε την 13η Κυβέρνηση της Κροατίας η οποία αποτελούνταν από 2 αναπληρωτές πρωθυπουργούς και 20 υπουργούς στις 22 Ιανουαρίου 2016, ενώ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από 83 βουλευτές του 151-μελούς Κροατικού Κοινοβουλίου.
Ο Ορεσκόβιτς παραιτήθηκε έπειτα από την πρόταση μομφής κατά του πρωθυπουργού και του υπουργικού συμβουλίου του στις 16 Ιουνίου 2016, με 125 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ της πρότασης. Συνακόλουθα, προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές, έπειτα από τις οποίες τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Αντρέι Πλένκοβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κροατίας Κατηγορία:Κροάτες επιχειρηματίες
Στέφανος Ψημένος
Ο Στέφανος Ψημένος είναι Έλληνας συγγραφέας ταξιδιωτικών οδηγών και χαρτογράφος, γεννημένος στην Αθήνα το 1963.
Καριέρα
Έχει συντάξει τους σύγχρονους ταξιδιωτικούς οδηγούς της σειράς Ανεξερεύνητη Ελλάδα, και έχει δημιουργήσει τουριστικούς και πεζοπορικούς χάρτες για όλες τις περιοχές της Ελλάδας.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Την περίοδο 1986-1992 εργάστηκε ως κειμενογράφος σε μεγάλες διαφημιστικές εταιρίες. Το 1994 ίδρυσε την εκδοτική εταιρεία ROAD, η οποία εξειδικεύτηκε στην έκδοση χαρτών και ταξιδιωτικών οδηγών. Το 2008 ίδρυσε τη χαρτογραφική εταιρία TERRAIN, με την οποία δημιούργησε μια πλήρη σειρά πεζοπορικών χαρτών για τα ελληνικά νησιά, με πολλές καινοτομίες (100% επιτόπια έρευνα, εκτύπωση σε αδιάβροχο υλικό που δεν σκίζεται και την πρώτη ιδιωτική χαρτογράφηση της ακτογραμμής των ελληνικών νησιών με χρήση σύγχρονων τεχνολογιών)  η οποία εκδόθηκε ως σειρά έντυπων και ψηφιακών χαρτών. Από το 2014 ως το 2016 ο Στέφανος Ψημένος ήταν οργανωτικό μέλος του πολιτικού σχηματισμού Το Ποτάμι, υπεύθυνος για τον τομέα Τουρισμού. Το 2016 ίδρυσε την εταιρία Terrain Trails που ειδικεύεται στη σηματοδότηση μονοπατιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χαρτογράφοι Κατηγορία:Το Ποτάμι
Μάικλ Μίσικ
Ο Μάικλ Μίσικ (Michael Eugene Misick, 1966-) είναι πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός των νησιών Τερκς και Κέικος από τις 15 Αυγούστου του 2003 ως τις 23 Μαρτίου του 2009. Ειδικότερα, από το 2003 ως τις 9 Αυγούστου του 2006 ήταν επικεφαλής υπουργός και στη συνέχεια έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία των Τερκς και Κέικος. Είναι μέλος του φιλελεύθερου Προοδευτικού Εθνικού Κόμματος (PNP). Ο αδερφός του, Ουάσιγκτον Μίσικ υπηρέτησε επίσης ως επικεφαλής υπουργός στα νησιά από το 1991 ως το 1995 και ως πρόεδρος του PNP.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Μποτλ Κρικ (βόρειο Κέικος), στις 2 Φεβρουαρίου του 1966. Στις 8 Απριλίου του 2006 παντρεύτηκε την ηθοποιό Λίζα Ρέι Μακ Κόι (LisaRaye McCoy). Το 2008 ανακοίνωσε το διαζύγιό του από τη σύζυγό του, Λίζα Ρέι Μακ Κόι-Μίσικ (LisaRaye McCoy-Misick). Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά του και συνέχισε τις σπουδές του στο Γυμνάσιο των Τερκς και Κέικος και έπειτα στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Μαϊάμι, από όπου έλαβε πτυχίο στις επιχειρήσεις. Ακολούθησαν σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ και απέκτησε μπάτσελορ στις Νομικές επιστήμες. Είναι δικηγόρος στην Αγγλία και Ουαλία και εισαγγελέας (Attorney at Law) στα νησιά Τερκς και Κέικος. Ο Μίσικ υπηρέτησε επί αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και ήταν διευθυντής πωλήσεων για λογαριασμό εταιρείας και στη συνέχεια διευθύνων σύμβουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά στο Νομοθετικό Συμβούλιο το 1991 και ανέλαβε υπουργός Τουρισμού, Μεταφορών και Επικοινωνιών. Επανεξελέγη το 1995. Τον Μάρτιο του 2002 εξελέγη αρχηγός της αντιπολίτευσης, διαδεχόμενος στην ηγεσία του Προοδευτικού Εθνικού Κόμματος τον αδερφό του, Ουάσιγκτον. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Απριλίου του 2003 το Προοδευτικό Εθνικό Κόμμα κέρδισε 6 έδρες και ήρθε 2ο πίσω από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα (PDM), το οποίο έλαβε 7 έδρες. Ο Μίσικ έγινε ανώτερος υπουργός (ορκίστηκε στις 16 Αυγούστου) μετά την απόκτηση 2 εδρών για το κόμμα του σε επαναληπτικές εκλογές στις 7 Αυγούστου του 2003, μετά τις οποίες το PNP πήρε 8 έδρες έναντι 5 για το PDM. Ο Μίσικ επανεξελέγη στις εκλογές της 9ης Φεβρουαρίου του 2007, καθώς στις εκλογές αυτές το κόμμα του κατήγαγε συντριπτική νίκη, κερδίζοντας τις 15 από τις 17 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Εκτός από πρωθυπουργός ανέλαβε και υπουργός Πολιτικής Αεροπορίας, Ανάπτυξης και Εμπορίου, Σχεδιασμού, Τουρισμού, Επιτροπής Μεταδόσεων, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αρμόδιος για τις επενδύσεις και τον τουρισμό.
Καταγγελίες
Τον Απρίλιο του 2008 κατηγορήθηκε από μια Αμερικανίδα που ζούσε στο Πουέρτο Ρίκο για σεξουαλική παρενόχληση στις 27 Μαρτίου. Στις 10 Απριλίου ο πρωθυπουργός σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του αρνήθηκε κατηγορηματικά την κατηγορία. Οι αρχές διέταξαν την πραγματοποίηση έρευνας από την τοπική αστυνομία και το αμερικανικό FBI.
Το 2008 η Επιτροπή για τα Εξωτερικά Ζητήματα του βρετανικού Κοινοβουλίου ανέφερε καταγγελίες για διαφθορά στα νησιά Τερκς και Κέικος. Στην αναφορά τους, τα μέλη του βρετανικού Κοινοβουλίου που μετείχαν στην επιτροπή εκείνη, κατηγορούσαν τον Μίσικ ότι είχε κάνει περιουσία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων από την ημέρα της εκλογής του το 2003 και είχε δηλώσει τραπεζικούς λογαριασμούς μόνο 50.000 δολαρίων. Επίσης, έγινε πλούσιος και έκανε πλούσιους και τους υπουργούς του με το ξεπούλημα γης που ανήκει στο Βρετανικό Στέμμα, με σκοπό να χρηματοδοτήσει τις τρέχουσες επενδύσεις του. Σε απάντηση, ο Κυβερνήτης Ρίτσαρντ Τάουγουερ ανακοίνωσε στις 10 Ιουλίου 2008 το διορισμό επιτροπής πραγματογνωμοσύνης που θα ερευνούσε τις κατηγορίες για διαφθορά. Στον απόηχο των καταγγελιών για διαφθορά εννέα μέλη του κόμματός του ζήτησαν από τον Μίσικ να παραιτηθεί. Ενώ οι έρευνες ήταν σε εξέλιξη, ο Τάουγουερ ανέστειλε την αυτοκυβέρνηση στα νησιά στις 16 Μαρτίου του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Τερκς και Κέικος
Πραγγί Έβρου
Το Πραγγί, επίσημα Πραγγίον, είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 30 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πραγγί βρίσκεται στο βόρειο Έβρο και κοντά στα ανατολικά σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία. Απέχει 8 χλμ. ανατολικά από το Διδυμότειχο και είναι κτισμένο σε περιοχή με μεγάλα λιβάδια δίπλα στις όχθες του ποταμού Έβρου.
Στα βόρεια του χωριού και προς το Πύθιο, στη τοποθεσία "Πανωκκλήσι" ή "Γνηματούδια" έχει ανασκαφεί βυζαντινή βασιλική εκκλησία του 13ου αιω. και πολλά αρχιτεκτονικά μέλη (καθολικό, παρεκκλήσια, λίθινη αυλή και ταφές). Η περιοχή από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός τόπος.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο Διοικητικά ανήκει στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πυθίου. Το 1946 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πραγγίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 304 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Λιμνοδρόμος
Ο λιμνοδρόμος (επιστημονική-λατινική ονομασία Limnodromus) είναι γένος χαραδριόμορφων πουλιών, που ανήκει στην οικογένεια της μπεκάτσας, τις σκολοπακίδες.
Ταξινομική
Το γένος Limnodromus εισάχθηκε το 1833 από τον Γερμανό εξερευνητή, εθνολόγο και φυσιοδίφη Πρίγκιπα Μαξιμιλιανό του Βηντ-Νόυβηντ, που το εισήγαγε προκειμένου να εντάξει κάπου το είδος που σήμερα είναι γνωστό ως Limnodromus griseus. Η ονομασία του γένους έχει προφανή αρχαιοελληνική προέλευση, καθώς τα συνθετικά είναι λέξεις που παραμένουν σε χρήση στη νέα ελληνική γλώσσα.
Σήμερα αναγνωρίζονται τα εξής τρία είδη στο γένος λιμνοδρόμος :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιμνοδρομος
Καστράκι Ναυπάκτου Αιτωλοακαρνανίας
Το Καστράκι είναι ημιορεινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 430 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Πιτσιναίικα και τη Συκιά συναποτελούν την Τοπική κοινότητα Πιτσιναιίκων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κάτοικους.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καστράκι βρίσκεται ΒΔ. της Ναυπάκτου, σε απόσταση 16 χλμ από αυτήν και 1 χλμ. από την επαρχιακή οδό Πιτσιναίικα - Φαμίλα. Μέχρι το 1940 ονομαζόταν Βρώμιαρη οπότε μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 271/1940. Η ευρύτερη περιοχή του χωριού πήρε το όνομα αυτό λόγω των ζευγοστασίων που υπήρχαν και ανήκαν στο Μοναστήρι Παναγιά Φιλοθέου, που καταργήθηκε το 1833. Το 1961, το Καστράκι αποσπάται από την κοινότητα Ριγανίου και ορίζεται έδρα της τότε ιδρυθείσας κοινότητας Πιτσιναίικων. Το 1997, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, μαζί με τα Πιτσιναίικα και τη Συκιά προσαρτάται στον τότε Δήμο Ναυπάκτου.
Προς τα βόρεια του χωριού σε δυσπρόσιτο λόφο και σε υψόμετρο 630 μέτρα, ανάμεσα σε χειμάρρους, που καταλήγουν στον ποταμό Εύηνο υπάρχει μικρό βυζαντινό κάστρο το οποίο ονομαζόταν Βρομιάριν. Την περίοδο της βενετοκρατίας συνέχισε να είναι οχυρωμένο. Πιθανολογείται ότι υπήρξε αρχαίο αιτωλικό φυλάκιο, το οποίο συνεχίστηκε να χρησιμοποιείται και από τους βυζαντινούς για τον έλεγχο των ποταμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Ιωάννης-Μαρία Στρατηγόπουλος
Ο Ιωάννης-Μαρία Στρατηγόπουλος ήταν ευγενής από τη Ρόδο.
Βιογραφία
Όταν το 1522 κατέλαβαν το νησί οι Τούρκοι, κατέφυγε στην Ιταλία. Ευρισκόμενος στη Μπολόνια το 1530, πήρε από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε' το έγγραφο με το οποίο δωρήθηκε η Μάλτα στους Ιππότες του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ. Την ίδια χρονιά ο Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του ανέθεσε αποστολή στη Μεθώνη. Γύρισε στη Μάλτα το 1531 και εντάχθηκε στη ναυτική μοίρα με διοικητή τον Βερνάρδο Σαλβιάτι, η οποία θα επιχειρούσε κατά της Μεθώνης. Η επίθεση, που στηρίχθηκε σε δικό του σχέδιο, απέτυχε. Πάντως, του επιφυλάχθηκαν τιμές. Τον έκαναν Ιππότη του τάγματος και έκτοτε έμεινε γνωστός στη δύση ως ο Έλληνας Ιππότης (Cavalier Greco).
Εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία και πήρε μέρος σε συνωμοτικές ενέργειες εναντίον του δούκα Αλεξάνδρου των Μεδίκων. Το 1535 απεστάλη ως πρέσβης της Φλωρεντίας στον Κάρολο Ε', τον οποίο συνόδευσε στην εκστρατεία του εναντίον του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα. Φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη Γαλλία, στην αυλή της Αικατερίνης των Μεδίκων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευγενείς
2062 Ατών
Ο Ατών (Aten) είναι ένας μικρός γεωπλήσιος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,80. Ανακαλύφθηκε το 1976 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό των αρχαίων Αιγυπτίων.
Ο Ατών υπήρξε ο πρώτος αστεροειδής που βρέθηκε να έχει μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς του (δηλαδή μέση απόσταση από τον `Ηλιο) μικρότερο από 1 AU. Μία νέα κατηγορία αστεροειδών που πλησιάζουν τη Γη δημιουργήθηκε έτσι, στην οποία ο Ατών έδωσε το όνομά του: οι αστεροειδείς Ατών, από τους οποίους 16 είναι σήμερα γνωστοί και με αύξοντα αριθμό, ενώ πολλοί άλλοι περιμένουν να τους δοθεί αύξοντας αριθμός.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ατών εκτιμάται σε 1,1 χιλιόμετρο. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,26. Η μάζα του εκτιμάται σε 760 εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο Ατών περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 30 ως 50 ώρες περίπου. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του υπολογίζεται σε +2 βαθμούς C.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατων
Ρόκυ ΙΙ
Ο Ρόκυ Νο 2 είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία του 1979 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σιλβέστερ Σταλόνε, ο οποίος επίσης πρωταγωνιστεί. Αποτελεί συνέχεια της πρώτης ταινίας Ρόκυ.
Πλοκή
Ο αγώνας του Ρόκυ και του Απόλο Κριντ, λήγει ισόπαλος, αφήνοντας τον πρωταθλητή να νιώθει πως έχει ταπεινωθεί από έναν ερασιτέχνη. Ο Απόλο με κάθε μέσο ζητάει ρεβάνς από τον Ρόκυ, όπου εκεί κατά την γνώμη του θα κριθεί ποιος είναι ο καλύτερος. Ο Ρόκυ από την άλλη, θέλει αρχικά να έχει μια ήσυχη ζωή με την σύζυγο του, Άντριαν, η οποία είναι έγκυος. Τελικά, λόγω των συνθηκών, πείθεται και ανεβαίνει στο ρινγκ για την πολυαναμενόμενη ρεβάνς με τον παγκόσμιο πρωταθλητή.
Διανομή
Κατηγορία:Rocky Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατάλογος Γενικών Συνδίκων του Γενικού Συμβουλίου
Ακολουθεί κατάλογος των Γενικών Συνδίκων του Γενικού Συμβουλίου των Κοιλάδων (Ανδόρρα). Ο Γενικός Σύνδικος είναι ο πρόεδρος του κοινοβουλίου της Ανδόρρας. Τα ακόλουθα άτομα κατείχαν τη θέση:
Παραπομπές
*
Αναδάσωση
μικρογραφία|280x280εσ|Aναδάσωση στη [[νήσο Πρασλίν στις Σεϋχέλλες.]] μικρογραφία|280x280εσ|Φυτώριο δέντρων στην περιοχή Βιτσάδα της [[Κολομβία|Κολομβίας.]] Η αναδάσωση (αγγλ. reforestation) είναι η φυσική ή εκ προθέσεως ανασύσταση των υπαρχόντων δασών και δασικών εκτάσεων που έχουν εξαντληθεί, συνήθως μέσω της αποψίλωσης των δασών, αλλά και μετά από καύση.
Αν και η καθαρή απώλεια δασικής έκτασης έχει μειωθεί σημαντικά από το 1990, ο στόχος που ορίζεται στο στρατηγικό σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών για τα δάση για την αύξηση της δασικής έκτασης κατά 3% έως το 2030 είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Σε απόλυτους αριθμούς, η παγκόσμια δασική έκταση μειώθηκε κατά 178 εκατομμύρια εκτάρια μεταξύ 1990 και 2020, που είναι μια έκταση περίπου όσο η Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δάση Κατηγορία:Περιβάλλον Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΟΦΚ)
Το τμήμα της Ωκεανίας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Ωκεανίας (OFC). Συνολικά 0,5 θέσεις (1 μέσω διηπειρωτικού μπαράζ) είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.
Η προκριματική φάση για το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας της OFC του 2016 αποτελεί, για ακόμη μία φορά, το δεύτερο γύρο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA (παρόμοιο με το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας της OFC του 2012 και του τμήματος της Ωκεανίας των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 της FIFA).
Δομή
Η δομή των προκριματικών είναι η εξής:
Η OFC έχει εξετάσει διάφορες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής της προκριματικής φάσης. Σε μία προηγούμενη πρόταση, η οποία εγκρίθηκε από την OFC τον Οκτώβριο του 2014, οκτώ ομάδες θα χωρίζονταν σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων, οι οποίες θα μετείχαν σε εντός και εκτός έδρας αγώνες στο δεύτερο γύρο, ενώ στη συνέχεια, οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου θα προχωρούσαν στον τρίτο γύρο, στον οποίο θα αγωνίζονταν μεταξύ τους σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια, που θα καθόριζαν τη νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2016 της AFC, η οποία θα κέρδιζε μία θέση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 της FIFA και στα διηπειρωτικά μπαράζ. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2015 η OFC άλλαξε την απόφασή της, και το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2016 θα διεξαχθεί ως ξεχωριστή διοργάνωση παρόμοια με το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
Εθνική Γερμανίας (ποδόσφαιρο γυναικών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών της Γερμανίας (γερμανικά: Deutsche Fußballnationalmannschaft der Frauen) αντιπροσωπεύει τη Γερμανία στο διεθνές γυναικείο ποδόσφαιρο και διευθύνεται από τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB). Η ομάδα, τότε ανεπίσημα γνωστή ως Δυτική Γερμανία, έπαιξε τον πρώτο διεθνή της αγώνα το 1982. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, η ομάδα της DFB παρέμεινε η εθνική ομάδα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Η γερμανική εθνική ομάδα είναι μία από τις πιο πετυχημένες στο γυναικείο ποδόσφαιρο. Έχει κερδίσει δύο φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, έχοντας πάρει το κύπελλο του 2003 και του 2007. Η Γερμανία είναι το μόνο κράτος του οποίου και η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των ανδρών και αυτή των γυναικών έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η ομάδα έχει κατακτήσει επτά από τα δέκα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ποδοσφαίρου Γυναικών, τα πέντε τελευταία εκ των οποίων συνεχόμενα. Η Γερμανία έχει κερδίσει τρία χάλκινα μετάλλια στο Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου Γυναικών, τερματίζοντας τρίτη το 2000, το 2004 και το 2008. Η Μπίργκιτ Πρινς κατέχει το ρεκόρ περισσότερον εμφανίσεων και είναι η πρώτη σκόρερ όλων των εποχών της ομάδας. Η Πρινς έχει κατέχει και παγκόσμια ρεκόρ καθώς έχει χαρακτηριστεί Παγκόσμια Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ τρεις φορές ενώ είναι μία από τις δύο κορυφαίες σκόρερ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.
Το γυναικείο ποδόσφαιρο αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό στη Γερμανία και οι επίσημοι αγώνες είχαν απαγορευτεί από την DFB μέχρι το 1970. Ωστόσο η δημοφιλία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου των γυναικών αυξήθηκε από τότε που η ομάδα κατέκτησε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της. Η ομάδα επιλέχτηκε ως Γερμανική Αθλητική Ομάδα της Χρονιάς το 2003. Η Σύλβια Νάιντ είναι η προπονήτρια της ομάδας από το 2005, διαδεχόμενη την Τίνα Τόινε μετά από εννιά χρόνια ως βοηθός της. Τον Σεπτέμβριο του 2011, η Γερμανία κατατάσσονταν 2η στην Παγκόσμια Βαθμολογία Γυναικών της FIFA.
Πρώιμη ιστορία
Ενώ άλλες ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες είχαν ήδη σχηματίσει επίσημες εθνικές ομάδες γυναικών τη δεκαετία του 1970, η DFB για καιρό δεν ασχολήθηκε με το γυναικείο ποδόσφαιρο. Το 1981, ο αξιωματούχος της DFB, Χορστ Ρ. Σμιτ, έλαβε προσκλήθηκε να στείλει μία ομάδα στο ανεπίσημο παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών. Ο Σμιτ αποδέχτηκε την πρόσκληση αλλά απέκρυψε το γεγονός ότι η Δυτική Γερμανία δεν διέθετε ακόμα εθνική ομάδα γυναικών. Για να αποφύγει τον εξευτελισμό, η DFB έστειλε την πρωταθλήτρια Γερμανίας Μπέργκις Γκλάντμπαχ 09, η οποία τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα. Η DFB συνειδητοποίησε ότι ήταν πλέον ανάγκη να δράσει και έτσι ιδρύθηκε η εθνική ομάδα γυναικών το 1982. Ο πρόεδρος της DFB Χέρμαν Νόιμπεργκερ ανέθεσε στον Γκέρο Μπίσανς, εκπαιδευτή στο Αθλητικό Κολέγιο της Κολωνίας, να στήσει την ομάδα.
1982–1994: Δύσκολο ξεκίνημα και πρώτοι Ευρωπαϊκοί τίτλοι
Τον Σεπτέμβριο του 1982, ο Μπίσανς οργάνωσε δύο σειρές προπονήσεων από τις οποίες επέλεξε μία ομάδα 16 παικτών. Ο πρώτος διεθνής αγώνας διεξήχθη στις 10 Νοεμβρίου 1982 στο Κόμπλεντς. Ακολουθώντας την παράδοση της αντρικής ομάδας, επιλέχθηκε η Ελβετία για πρώτος αντίπαλος της Δυτικής Γερμανίας. Η Ντόρις Κρέσιμον σκόραρε το πρώτο διεθνές γκολ στο 25ο λεπτό. Στο δεύτερο ημίχρονο, η 18χρονη Σίλβια Νάιντ σημείωσε δύο γκολ, ενώ το τελικό σκορ ήταν 5-1. Η Νάιντ αργότερα έγινε βοηθός προπονητή το 1996 και προπονήτρια της ομάδας το 2005.
Με πέντε ισοπαλίες και μία ήττα, η Δυτική Γερμανία δεν κατάφερε να προκριθεί στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1984, τερματίζοντας τρίτη στο προκριματικό γκρουπ. Στην αρχή, ο κύριος στόχος του Μπίσανς ήταν γεφυρώσει το χάσμα με τις Σκανδιναβικές χώρες και την Ιταλία, τις δυνατότερες ομάδες τότε στην Ευρώπη. Έδωσε έμφαση στην εκπαίδευση των βασικών δεξιοτήτων και στην ανάγκη γιε ένα αποτελεσματικό πρόγραμμα νέων. Ξεκινώντας το 1985, ο Μπίσανς σταδιακά καλούσε νεότερες παίκτριες, όμως αρχικά δεν είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς η Δυτική Γερμανία δεν κατάφερε πάλι να προκριθεί στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1987.
Αήττητη και χωρίς να δεχτεί γκολ, η Γερμανική ομάδα προκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1989 για πρώτη φορά, το οποίο και διοργανώθηκε σε γερμανικό έδαφος. Ο ημιτελικός με την Ιταλία ήταν ο πρώτος διεθνής αγώνας γυναικείου ποδοσφαίρου που μεταδόθηκε ζωντανά στη γερμανική τηλεόραση. Το παιχνίδι κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, στην οποία η τερματοφύλακας Μάριον Ίσμπερτ απέκρουσε τρία πέναλτι και σκόραρε η ίδια το νικητήριο πέναλτι. Στις 2 Ιουλίου 1989 στο Όσναμπρικ, η Δυτική Γερμανία έπαιξε με τη Νορβηγία στον τελικό. Μπροστά σε 22.000 θεατές, κέρδισε τη Νορβηγία, που θεωρούνταν φαβορί, με 4-1, με γκολ των Ούρσουλα Λον, Χάιντι Μορ και Ανγκέλικα Φέρμαν. Με αυτή τη νίκη, η ομάδα κατέκτησε τον πρώτο διεθνή της τίτλο.
Μετά τη Γερμανική επανένωση, η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ανατολικής Γερμανίας ενώθηκε με την DFB. Η εθνική ομάδα γυναικών της Ανατολικής Γερμανίας είχε παίξει μόνο ένα επίσημο διεθνές παιχνίδι, ένα φιλικό με την Τσεχοσλοβακία στις 9 Μαΐου 1990, όπου έχασε 0-3. Η ενωμένη γερμανική ομάδα υπεράσπισε επιτυχώς τον τίτλο της στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1991. Αφού κέρδισε όλους τους αγώνες στον προκριματικό όμιλο, συναντήθηκε ξανά με την Ιταλία στον ημιτελικό, όπου κέρδισε 3-0. Στις 14 Ιουλίου 1991, η γερμανική ομάδα αντιμετώπισε ξανά τη Νορβηγία στον τελικό. Ο αγώνας κρίθηκε στην παράταση, κατά την οποία η Χάιντι Μορ και η Σίλβια Νάιντ σκοράρισαν, κερδίζοντας έτσι η Γερμανία με 3-1.