cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κλεοπάτρα (τραγουδίστρια)
Η Κλεοπάτρα Πανταζή (Κλεοπάτρα) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Είναι γνωστή για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1992, στη Σουηδία. Ο μουσικός, Χρήστος Λαγός, συνέθεσε γι 'αυτήν το τραγούδι «Όλου του Κόσμου η Ελπίδα». Η Κλεοπάτρα σημείωσε 94 πόντους και έφτασε στην πέμπτη θέση, μία από τις καλύτερες θέσεις που έχει ποτέ φτάσει στο ελληνικό τραγούδι στο Διαγωνισμό. Έχει συνεργαστεί με τον μουσικό Μίμη Πλέσσα και τραγούδησε ένα ντουέτο με το ροκ/λαϊκό είδωλο, Στέλιο Ρόκκο, με τίτλο «Να Μ'Αγάπας».
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1992 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν
Ο Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν έχει συνδεθεί με την πολιτιστική διάχυση στο Δρόμο του Μεταξιού. Ένα από τα απομεινάρια της κάποτε κυρίαρχης Ινδουιστικής και Βουδιστικής κουλτούρας στον Καύκασο είναι το Σουραχάνι, ο χώρος του Ατεσγκάχ του Μπακού.
Ιστορία
Στο Μεσαίωνα, Ινδουιστές έμποροι επισκέφθηκαν το σημερινό Αζερμπαϊτζάν για το εμπόριο στον Δρόμο του Μεταξιού. Η περιοχή διασχιζόταν από Ινδουιστές εμπόρους κυρίως από το Μουλτάν και Σινδ (στο σημερινό Πακιστάν). Το Ατασγκάχ στο Σουραχάνι χρησιμοποιούταν από τους εμπόρους για να προσκυνήσουν, ενώ βρίσκονταν στην περιοχή. Οι περισσότεροι από τους εμπόρους έφυγαν κοντά στην έλευση της Βρετανικής Ινδίας. Στις τελετές χοροστάτησαν οι Παντζαμπικοί παντίτ. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι οι ντόπιοι προσκυνούνταν στο Σουραχάνι ακόμη και πριν από την κατασκευή του Ατασγκάχ, που προέρχονταν από τις "επτά τρύπες με φλόγα που καίει", από το οποίο το Σουραχάνι παίρνει το όνομά του. Τη δεκαετία του 1880, ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας πήγε στο Αζερμπαϊτζάν για να παρακολουθήσει μια από τις τελευταίες Ινδουιστικές τελετές που διενεργήθηκαν εκεί. Μετά το 1890, σχεδόν όλα οι πρωτότυποι Ινδουιστές έμποροι στο Αζερμπαϊτζάν πέθαναν ή έφυγαν για τη Νότια Ασία.
Διεθνή Κοινωνία για την Συνείδηση Κρίσνα
Υπάρχουν μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας για την Συνείδηση Κρίσνα (ISKCON), επίσης γνωστό ως Χάρε Κρίσνα, που είναι εγγεγραμμένα στο Μπακού. Τον Οκτώβριο του 2002, οι αρχές επέστρεψαν 20.000 από τα 35.000 βιβλία που κατασχέθηκαν το 1996 από τη Κοινωνία Κρίσνα του Μπακού. Το Azerbaijan Daily Digest αναφέρει ότι πολύ λίγοι Αζέροι έχουν γίνει Χάρε Κρίσνα και ως επί το πλείστον εκπροσωπούνται από μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκεία στο Αζερμπαϊτζάν
CMYK
Με τη συντομογραφία CMYK εννοούμε το μοντέλο χρωμάτων που χρησιμοποιείται στην τυπογραφία. Η ονομασία του προέρχεται από τις λέξεις Cyan (κυανό), Magenta (ματζέντα), Yellow (κίτρινο), και Black (μαύρο) τα οποία είναι και τα βασικά χρώματα μέσω των οποίων δημιουργούνται τα υπόλοιπα χρώματα και αποχρώσεις. Το μαύρο αναφέρεται με το γράμμα Κ (Κey), που σημαίνει χρώμα κλειδί στην παραγωγή της τετραχρωμίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χρώμα Κατηγορία:Γραφιστική
Λίμνη Γοβάσκο
300px|μικρογραφία|δεξιά|Άποψη της λίμνης Γοβάσκο. Η Λίμνη Γοβάσκο ή Γόβακ ή Κάτω Γοβάσκο ή Κάτω Γόβακ (σερβ.: Јовачко ή Доње Јовачко) είναι φυσική λίμνη της νότιας Σερβίας. Βρίσκεται στο χωριό Γοβάκ του δήμου Βλαντίτσιν Χαν στην περιφέρεια Πσνίσκι, κοντά στην κοίτη του ποταμού Γόβακ.
Δημιουργήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1977 από καθίζηση του εδάφους στην κοίτη του Γόβακ και κατολίσθηση που έφραξε την κοίτη του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αναχώματα και 9 λίμνες. Η (κάτω) Γοβάσκο είναι η μεγαλύτερη από αυτές. Έχει μήκος 1,5 χλμ., 200 μέτρα πλάτος και βάθος πάνω από 10 μέτρα. Είναι πλούσια σε ψάρια.
Κοντά στην λίμνη υπάρχουν αρκετές μικρότερες λίμνες που δημιουργήθηκαν από την ίδια διάβρωση του εδάφους:
Πηγές
Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιλαίας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιλαίας είναι σιδηροδρομικός σταθμός κοντά στα Άνω Καλύβια Αμφίκλειας στη Φθιώτιδα. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό, επί της σιδηροδρομικής γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός άνοιξε το 1905. Το 1915 ο σταθμός λεγόταν Σουβάλα και έκλεισε προσωρινά στις 10 Φεβρουαρίου 2018, με αφορμή την κατασκευή της νέας ομώνυμης γραμμής υψηλών ταχυτήτων. Επαναλειτούργησε τον Ιούλιο του 2018. Από τον σταθμό εξυπηρετούνται και οι οικισμοί Πολύδροσο, Δρυμαία, Μαριολάτα και Τιθρώνιο.
Παραπομπές
Λιλαία Λιλαία Λιλαία Λιλαία
Ιβάν Ασέν Α΄
Ο Ιβάν-Ασέν Α΄, γνωστός επίσης ως Ασέν Α΄, ή Ιωάννης-Ασέν Α΄ (βουλγαρικά: Иван Асен I, ... - 1196) ήταν βασιλιάς (τσάρος) της Βουλγαρίας από το 1187 ή 1188 ως το 1196 ως συγκυβερνήτης του μεγαλύτερου αδελφού του Πέτρου Δ΄. Ήταν γιος πλούσιου βοσκού από τα βουνά του Βυζαντινού θέματος (επαρχίας) Παρίστριον. Ο Ασέν και τα αδέλφια του αναφέρονται ως Βλάχοι στις περισσότερες πρωτογενείς πηγές, αλλά οι Βούλγαροι και οι Κουμάνοι πρέπει να ήταν επίσης μεταξύ των προγόνων τους, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές.
Το 1185, τα αδέλφια Θεόδωρος (ο μετέπειτα τσάρος Πέτρος Δ') και Ιβάν-Ασέν εμφανίστηκαν ενώπιον του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου στη Θράκη για να ζητήσουν ένα κτήμα στον Αίμο. Όταν ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τους αρνήθηκε, οι αδελφοί έπεισαν τους συμπατριώτες τους να ξεσηκωθούν εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Πέτρος στέφθηκε βασιλιάς πριν από το τέλος του έτους. Όταν ο Ισαάκιος Β΄ τους νίκησε στις αρχές του 1186, οι Ιβάν-Ασέν και Θεόδωρος (Πέτρος) διέφυγαν περνώντας το Δούναβη, αλλά επέστρεψαν το φθινόπωρο, συνοδευόμενοι από ενισχύσεις Κουμάνων. Κατέλαβαν το Παρίστριον και άρχισαν να λεηλατούν τα γειτονικά Βυζαντινά εδάφη.
Ο Ιβάν-Ασέν έγινε συγκυβερνήτης του αδελφού του το 1187 ή το 1188. Ο Πέτρος Δ΄ έκανε ειρήνη με τους Βυζαντινούς, αλλά ο Ιβάν-Ασέν συνέχισε τον αγώνα. Διαίρεσαν το βασίλειο τους, με τον Ιβάν-Ασέν να παίρνει το Τάρνοβο και την περιοχή του. Ο Ιβάν-Ασέν έκανε μια σειρά από επιδρομές στα βυζαντινά εδάφη και επέκτεινε την κυριαρχία του στις περιοχές κατά μήκος του ποταμού Στρυμόνα στις αρχές της δεκαετίας του 1190. Ο βογιάρος Ιβάνκο τον μαχαίρωσε το 1196.
Πρώτα χρόνια
Η σταδιοδρομία του Ιβάν-Ασέν και του αδελφού του Θεόδωρου (Πέτρου Δ΄) υποδηλώνει ότι καταγόταν από επιφανή οικογένεια,, σύμφωνα με την ιστορικό Αλίσια Σίμπσον. Ο ιστορικός Αλεξάντρου Ματζεάρου αναφέρει ότι ο πατέρας τους ήταν πιθανότατα πλούσιος άνθρωπος, που είχε κοπάδια στον Αίμο. Η ημερομηνία γέννησης του Ασέν είναι άγνωστη.
Το Συνοδικόν του Τσάρου Μπόριλ τον αποκαλεί "Ιωάννη-Ασέν Μπέλγκουν". Ένας από τους Βίους του Ιβάν της Ρίλα επιβεβαιώνει ότι Ιβάν (ή Ιωάννης) ήταν το βαπτιστικό του όνομα. Τα άλλα δύο ονόματα είναι Τουρκογενούς προέλευσης: Το Ασέν προήλθε από λέξη των Κουμάνων Τούρκων που σημαίνει "γερός, ασφαλής, υγιής" και το Μπελγκούν από λέξη για το "σοφός". Η εθνική καταγωγή του Ιβάν-Ασέν και των αδελφών του εξακολουθεί να είναι μια πηγή διαμάχης μεταξύ των ιστορικών. Χρονικά γραμμένα στα τέλη του 12ου και στις αρχές του 13ου αιώνα τους περιγράφουν ομόφωνα ως Βλάχους. Η στενή σχέση τους με τους Κουμάνους και η τουρκογενής ετυμολογία των ονομάτων του Ασέν υπονοούν ότι ήταν Κουμανικού ή Πετσενεγικού γένους. Ο πολυεθνικός χαρακτήρας της πατρίδας τους, του Βυζαντινού θέματος (επαρχίας) Παρίστριον, καθιστά πιθανό Βλάχοι, Βούλγαροι και Κουμάνοι να ήταν μεταξύ των προγόνων τους, σύμφωνα με μία επιστημονική θεωρία.
Ο Ρομπέρ ντε Κλαρί, συγγραφέας χρονικού για την πρώιμη ιστορία της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, αναφέρει ότι ο Ιβάν-Ασέν (που ο Κλαρί μπέρδευε με το μικρότερο αδελφό του Καλογιάν) ήταν "κάποτε αρχιφύλακας του Αυτοκράτορα, που είχε την ευθύνη μιας από τις φάρμες αλόγων του Αυτοκράτορα", προσθέτοντας ότι ο Ασέν ήταν υποχρεωμένος να αποστέλλει 60-100 άλογα στον Αυτοκρατορικό στρατό κατά παραγγελία του Αυτοκράτορα. Η αναφορά του Κλαρί μπορεί απλώς να δείχνει ότι ο Ασέν δεν ήταν γαιοκτήμονας, αλλά κτηνοτρόφος, σύμφωνα με τη Σίμπσον.
Το φθινόπωρο του 1185 ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων στρατοπέδευσε στα Κύψελα της Θράκης (σήμερα Ιψαλα στην Τουρκία) κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Νορμανδών της Σικελίας, που είχαν εισβάλει στην Αυτοκρατορία. Ο Θεόδωρος και ο Ιβάν-Ασέν ήρθαν στο στρατόπεδο για να συναντήσουν τον Αυτοκράτορα. Ο Βυζαντινός ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης τους κατηγορεί ότι είχαν έλθει μόνο για να στηρίξουν την εξέγερσή τους. Ο Κλαρί αναφέρει ότι ο Ασέν, ως διαχειριστής της Αυτοκρατορικής φάρμας αλόγων, ερχόταν στην Αυτοκρατορική αυλή "μία φορά το χρόνο».
Οι Θεόδωρος και Ιβάν-Ασέν ζήτησαν επιχορήγηση από τον αυτοκράτορα, αλλά το είδος της είναι αβέβαιο. Τα λόγια του Χωνιάτη, που κατέγραψε τα γεγονότα, δείχνουν ότι απευθύνθηκαν για μία πρόνοια (έσοδα ενός αυτοκρατορικού κτήματος). Όμως μια πρόνοια μικρής αξίας σπάνια χορηγείτο προσωπικά από το μονάρχη, πράγμα που σημαίνει ότι οι αδελφοί απαιτούσαν κάτι περισσότερο, όπως τη διακυβέρνηση μιας περιοχής ή τη διαχείριση μιας ημιανεξάρτητης περιφέρειας, σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικά θεωρίες. Ο Αυτοκράτορας απέρριψε το αίτημα των αδελφών, που όμως τόλμησαν να αμφισβητήσουν την απόφασή του. Ο Ασέν (που ο Χωνιάτης χαρακτηρίζει ως το "θρασύτερο και αγριότερο ​​από τους δύο") ήταν ιδιαίτερα αυθάδης και για το λόγο αυτό ο Ιωάννης Δούκας τον "χτύπησε στο πρόσωπο και τον επέπληξε για τη θρασύτητά του" με εντολή του θείου του Ισαάκιου Β΄. . Ωστόσο δεν συνελήφθησαν και έφυγαν ελεύθερα από το στρατόπεδο του Αυτοκράτορα.
Αρχές
Ένας ειδικός φόρος, που επιβλήθηκε για τη χρηματοδότηση του γάμου του Αυτοκράτορα με τη Μαργαρίτα της Ουγγαρίας είχε φέρει τον πληθυσμό των Βουλγάρων και των Βλάχων στο χείλος μιας εξέγερσης, ήδη πριν από τη δημόσια ταπείνωση του Ασέν και του αδελφού του στην Αυτοκρατορική Αυλή. Παρά τη γενική δυσαρέσκεια οι αδελφοί δεν ήταν αρχικά σε θέση να προκαλέσουν μια εξέγερση, γιατί οι συμπατριώτες τους πίστευαν ότι δεν θα είχαν καμία τύχη εναντίον των Αυτοκρατορικών στρατευμάτων. Οι Θεόδωρος και Ασέν εκμεταλλεύτηκαν την Αλωση της Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς, κατά την οποία εικόνες του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου της πόλης, μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία. [25] Έχτισαν έναν "οίκος προσευχής" και κάλεσαν εκεί Βούλγαρους και Βλάχους σαμάνους στην περιοχή. Οι αδελφοί καθοδήγησαν αυτούς τους "δαιμονισμένους", όπως τους αναφέρει ο Χωνιάτης, να δηλώσουν προς τον όχλο πως ο Θεός "είχε συναινέσει για την ελευθερία τους" και ο Άγιος Δημήτριος "θα ερχόταν" από τη Θεσσαλονίκη "για βοηθός και αρωγός τους" κατά των Βυζαντινών.
Παρόλο που ο Ιβάν-Ασέν είχε πιο ενεργό ρόλο στις επιχειρήσεις εναντίον των Βυζαντινών, ηγεμόνας των Βουλγάρων ανακηρύχθηκε ο μεγάλος του αδελφός Τόντορ (Θεόδωρος), ως Πέταρ Δ' (Πέτρος Δ'), παίρνοντας το όνομα του βασιλιά Πέτρου Α΄ της Βουλγαρίας του 10ου αιώνα. Τόσο με τη στέψη όσο και με το νέο όνομα του Θεόδωρου οι αδελφοί ήθελαν να δείξουν από την αρχή ότι το κράτος που ίδρυσαν, ήταν πολιτικός διάδοχος του Α΄ Βουλγαρικού κράτους. Η πρώτη έφοδος στην παλιά πρωτεύουσα Πρεσλάβα απέτυχε και έτσι η (πιθανή) εστία της εξέγερσης Τάρνοβο έγινε η πρωτεύουσα του Βλαχο-Βουλγαρικού κράτους τους. Το 1185 και τους πρώτους μήνες του 1186 οι Βούλγαροι κατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της Μοισίας και επέδραμαν από τον Αίμο στη Θράκη, παίρνοντας αιχμαλώτους και βοοειδή. Ο Ισαάκιος Β΄ εξαπέλυσε μία κατά μέτωπο αντεπίθεση εναντίον των ανταρτών, που όμως αντιστάθηκαν στους εισβολείς σε «δυσπρόσιτα σημεία» στα βουνά. Η έκλειψη ηλίου της 21 Απριλίου 1186 επέτρεψε στα Αυτοκρατορικά στρατεύματα να εξαπολύσουν μια απροσδόκητη επίθεση και να νικήσουν τους στασιαστές. Ο Πέτρος και ο Ασέν έφυγαν από την πατρίδα τους και διέσχισαν τον Κάτω Δούναβη, σε αναζήτηση στρατιωτικής βοήθειας από τους Κουμάνους.
Ο Ισαάκιος Β΄ πίστεψε ότι η νίκη του ήταν οριστική και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να εξασφαλίσει την άμυνα του Παριστρίου. Ωστόσο οι Πέτρος και Ασέν έκαναν συμμαχία με ορισμένους Κουμάνους οπλαρχηγούς, που τους βοήθησε να επιστρέψουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το φθινόπωρο. Ο Χωνιάτης έχει γράψει αμφιλεγόμενες αναφορές για τις διαπραγματεύσεις των αδελφών με τους Κουμάνους. Σε επίσημη ομιλία του, απέδωσε τη συμμαχία στις προσπάθειες του Πέτρου, ενώ στο χρονικό του τόνισε το ρόλο του Ασέν. Λίγο μετά την επιστροφή τους οι αδελφοί απέκτησαν τον έλεγχο του Παριστρίου και άρχισαν να εξαπολύουν επιδρομές - λεηλασίες κατά της Θράκης. Η στρατιωτική τακτική του Ασέν, δηλ. η πραγματοποίηση αιφνίδιων επιδρομών και άμεσης υποχώρησης, δεν επέτρεψε στα Αυτοκρατορικά στρατεύματα να κάνουν επιτυχημένες αντεπιθέσεις. Ο Χωνιάτης υπογράμμισε ότι οι αδελφοί δεν αρκούντο πλέον στο να καταλάβουν τη "Μοισία" (ή Παρίστριον), αλλά αποφάσισαν να "ενώσουν την πολιτική εξουσία της Μοισίας και της Βουλγαρίας σε ένα βασίλειο, όπως παλιά", που παραπέμπει στην προσπάθειά τους να αποκαταστήσουν την Α΄ Βουλγαρική Αυτοκρατορία.
Συγκυβερνήτης
left|thumb|250px|Το Β΄ Βουλγαρικό Βασίλειο (1185-1196), σύμφωνα με Βουλγαρικό ιστορικό άτλαντα Σφραγίδες που φέρουν την επιγραφή Ιβάν "βασιλεύς" ή "τσάρος" των Βουλγάρων βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλα μέρη. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη ο "Ασέν κυβέρνησε τη Βουλγαρική φυλή ως βασιλιάς για εννέα χρόνια" πριν πεθάνει το 1196, υποδηλώνοντας ότι ο Ασέν έγινε συγκυβερνήτης του αδελφού του το 1187 ή το 1188. Οι Βυζαντινοί εξαπέλυσαν μια σειρά ανεπιτυχών εκστρατειών εναντίον των επαναστατημένων Βλάχων και Βουλγάρων, έτσι δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν τους Πέτρο και Ασέν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους στο Παρίστριον. Ο Ισαάκιος Β΄ οδήγησε προσωπικά τα στρατεύματά του εναντίον του βασιλείου των αδελφών και πολιόρκησε το Λόβετς την άνοιξη του 1188. Αν και δεν μπόρεσαν να καταλάβουν το φρούριο, οι Βυζαντινοί συνέλαβαν τη σύζυγο του Ασέν, Ελένη, και τον μικρότερο αδελφό του Καλογιάν, που κρατήθηκε ως όμηρος στην Κωνσταντινούπολη για πολλά χρόνια.
Η άφιξη του στρατού των σταυροφόρων του Φρειδερίκου Α΄ Μπαρμπαρόσα της Γερμανίας στη Βαλκανική Χερσόνησο τον Ιούλιο του 1189 επέτρεψε στους Πέτρο και Ασέν να καταλάβουν νέα εδάφη από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ένα από τα χρονικά της Σταυροφορίας του Μπαρμπαρόσα, Η Ιστορία της Εκστρατείας του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου, αναφέρει ρητά ότι κατέλαβαν "την περιοχή όπου ο Δούναβης εκβάλλει στη θάλασσα" (σημερινή Δοβρουτσά) και τμήματα της Θράκης. Κατά την καταγραφή των διαπραγματεύσεων μεταξύ του Μπαρμπαρόσα και των πρέσβεων των αδελφών", κατά την πορεία των Σταυροφόρων στα Βαλκάνια, όλες οι πρωτογενείς πηγές αναφέρουν μόνο τον Πέτρο, που δείχνει ότι αυτός θεωρείτο ως ο ανώτερος άρχοντας της Βουλγαρίας. Οι σταυροφόροι έφυγαν από τα Βαλκάνια για τη Μικρά Ασία το Μάρτιο του 1190.
Λίγο μετά την αναχώρηση των σταυροφόρων ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος εισέβαλε στα υπό την κυριαρχία των Πέτρου και Ασέν εδάφη. Ωστόσο δεν μπορούσε να νικήσει τους Βλάχους και τους Βούλγαρους που απέφευγαν τη μάχη, αναγκάζοντας τον Αυτοκράτορα να αρχίσει να υποχωρεί. Ο Αυτοκρατορικός στρατός έπεσε σε ενέδρα και ηττήθηκε σε ένα ορεινό πέρασμα. Οι νικητές Βλάχοι και Βούλγαροι, μαζί με τους Κουμάνους συμμάχους τους, έκαναν νέες επιδρομές κατά της Θράκης, λεηλατώντας την Αγχίαλο (σήμερα Πομόριε της Βουλγαρίας) και άλλες πόλεις. Ο Ισαάκιος Β΄ κατέφερε μια νίκη επί των Κουμάνων κοντά στην Αδριανούπολη τον Απρίλιο του 1191. Στη συνέχεια ο ξάδελφός του, Κωνσταντίνος Δούκας Άγγελος, νίκησε τα στρατεύματα των Πέτρου και Ασέν σε μια σειρά μαχών.
Ένα εγκώμιο που εκφωνήθηκε προς τον Ισαάκιο Β΄ το 1193 αναφέρει τον Ασέν ως "απερίσκεπτο και ξεροκέφαλο αντάρτη", που περιβάλλεται από "Αυτοκρατορικές παγίδες", ενώ περιγράφει τον Πέτρο ως "εμπόδιο" και "αντίθετο άνεμο" στον αδελφό του. Η ομιλία δείχνει ότι βυζαντινές μηχανορραφίες υποδαύλισαν μια σύγκρουση μεταξύ των αδελφών το 1192. Ο Ματζεάρου αναφέρει ότι ο Πέτρος φερόταν πρόθυμος να κάνει ειρήνη με τους Βυζαντινούς, αλλά ο Ασέν ήθελε να συνεχίσει τον πόλεμο. Ο Ακροπολίτης ήξερε ότι ο Πέτρος μετακινήθηκε από το Τάρνοβο στην Πρεσλάβα σε απροσδιόριστη ημερομηνία και η περιοχή της Πρεσλάβας ήταν γνωστή ως "γη του Πέτρου", ακόμη και το 13ο αιώνα. Οι ιστορικοί Ματζεάρου και Πωλ Στέφενσον συμφωνούν ότι οι πηγές αποδεικνύουν ότι οι αδελφοί διαίρεσαν το βασίλειο τους γύρω στο 1192, με τον Ασέν να διατηρεί το Τάρνοβο και την περιοχή του.
Όταν ο Κωνσταντίνος Δούκας Άγγελος τυφλώθηκε εξαιτίας της στάσης τους εναντίον του Ισαάκιου Β΄, οι Βλάχοι και οι Βούλγαροι επανέλαβαν τις επιθέσεις τους εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Αυτοκράτορας απέστειλε τον Αλέξιο Γίδο και τον Βασίλειο Βατάτζη να διεξάγουν πόλεμο εναντίον των εισβολέων, αλλά τα ενωμένα στρατεύματά τους σχεδόν εκμηδενίστηκαν στη Μάχη της Αρκαδιούπολης. Οι Πέτρος και Ασέν κατέκτησαν νέα εδάφη στη Θράκη, συμπεριλαμβανομένης της Φιλιππούπολης.
Ο Ισαάκιος Β΄ αποφάσισε να επιχειρήσει προσωπικά μια νέα εκστρατεία για να ανακτήσει τη Θράκη. Ωστόσο, ενώ συνέτασσε τα στρατεύματά του στα Κύψελα, ο αδελφός του Αλέξιος τον συνέλαβε και τον τύφλωσε στις 8 Απριλίου 1195. Ο Αλέξιος Γ΄ έστειλε πρέσβεις στον Πέτρο και τον Ασέν, προτείνοντάς τους ειρήνη. Οι αδελφοί αρνήθηκαν την πρόταση του νέου Αυτοκράτορα και ο Ασέν εισέβαλε στα βυζαντινά εδάφη και νίκησε τον Αλέξιο Ασπιέτη. Κατέλαβε τα βυζαντινά οχυρά κατά μήκος του ποταμού Στρυμόνα και άφησε στρατεύματα Βλάχων και Βουλγάρων να τα φρουρούν.
Νέος Βυζαντινός στρατός, υπό τον Ισαάκιο Κομνηνό, ξεκίνησε μια αντεπίθεση. Ωστόσο τα στρατεύματα Βλάχων, Βουλγάρων και Κουμάνων του Ασέν περικύκλωσαν τους εισβολείς και τους νίκησαν κοντά στις Σέρρες. Ο Κομνηνός συνελήφθη από Κουμάνο πολεμιστή που προσπάθησε να τον κρατήσει κρυφά για να ζητήσει υπέρογκα λύτρα από τον Αυτοκράτορα, αλλά ο Ασέν ενημερώθηκε για το γεγονός και διέταξε τον Κουμάνο να παραδώσει τον αιχμάλωτο. right|thumb|250px|Μνημείο για τους Ασέν - Βέλικο Τάρνοβο 1987.
Θάνατος
Κάποιος βογιάρος Ιβάνκο μαχαίρωσε τον Ασέν το 1196, αλλά το κίνητρο της πράξης του είναι άγνωστο. Ο Χωνιάτης, που διηγείται τα γεγονότα, καταγράφει δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη ο αιχμάλωτος Ισαάκιος Κομνηνός έπεισε τον Ιβάνκο να σκοτώσει τον τσάρο, υποσχόμενος να του δώσει σε γάμο την κόρη του. Κατά τη δεύτερη ο Ιβάνκο είχε "μυστικές ερωτικές σχέσεις με την αδελφή της συζύγου του Ασάν", αλλά η σχέση τους αποκαλύφθηκε στον Ασέν. Ο Ασέν αποφάσισε να εκτελέσει την κουνιάδα του για την παράνομη ερωτική σχέση που προσέβαλε την οικογένειά του, αλλά η σύζυγός του τον έπεισε να τιμωρήσει τον Ιβάνκο, αντί της αδελφής της. Ο Ασέν διέταξε τον Ιβάνκο να έρθει στη σκηνή του αργά το βράδυ, αλλά ο Ιβάνκο είχε ενημερωθεί για την απόφαση του Τσάρου και ήρθε με ένα σπαθί κρυμμένο κάτω από τα ρούχα του και σκότωσε τον Ασέν κατά τη συνάντηση.
Ο Χωνιάτης ανέφερε ότι ο Ιβάνκο ήθελε να κυβερνήσει «πιο δίκαια και ισότιμα» από τον Ασέν που είχε "κυβερνήσει τα πάντα με το σπαθί". Ο Στέφενσον καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα λόγια του Χωνιάτη δείχνουν ότι ο Ασέν είχε επιβάλει μια "βασιλεία του τρόμου", εκφοβίζοντας τους υπηκόους του με τη βοήθεια Κουμάνων μισθοφόρων. Από την άλλη πλευρά ο Βάσαρι αναφέρει ότι ο Ιβάνκο ενθαρρύνθηκε από τους Βυζαντινούς να σκοτώσει τον Ασέν. Ο Ιβάνκο προσπάθησε να αναλάβει τον έλεγχο στο Τάρνοβο με βυζαντινή υποστήριξη, αλλά ο Πέτρος τον ανάγκασε να καταφύγει στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Πέτρος ανέθεσε στον Καλογιάν την κυβέρνηση του βασιλείου του Ασάν.
Οικογένεια
Ο Ιβάν-Ασέν Α΄ ήταν αρχικά νυμφευμένος με κάποια Μαρία, η οποία ετάφη στο Τσέρβεν και μετά με κάποια Έλενα (μοναστικό όνομα Ευγκενία), τις οποίας η καταγωγή δεν είναι γνωστή. Εικάζεται ότι ήταν κόρη του Στεφάνου Α΄ Νεμάνια της Σερβίας, αλλά αυτό είναι αμφισβητήσιμο, γιατί κάτι τέτοιο θα είχε προκαλέσει διάφορα κωλύματα στους γάμους μεταξύ των απογόνων τους. Από τον δεύτερο γάμο του με την Έλενα ο Ιβάν Ασέν απέκτησε τουλάχιστον δύο γιους:
Η Κορυφή Ασέν στη Νήσο Λίβινγκστον στις Νότιες Νήσους Σέτλαντ της Ανταρκτικής έχει ονομαστεί προς τιμήν του Ιβάν-Ασέν Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Ανακήρυξη της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος
Διακήρυξη της αυτοκεφαλίας από την Ελλάδα
Η απόφαση για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού βασιλείου από τις Μεγάλες Δυνάμεις (τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Γαλλίας ) οριστικοποιήθηκε με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832). Το γεγονός αυτό έθεσε ένα δίλημμα για την ελληνική πατριαρχική και θρησκευτική κοινωνία: να υπάρχει ανεξάρτητη Εκκλησία της Ελλάδος ή στο ανεξάρτητο κράτος ή να επεκτείνεται εντός αυτού η εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως;
Η κυβέρνηση ανακήρυξε την Εκκλησία της Ελλάδος αυτοκέφαλη το 1833, με πολιτική απόφαση της Αντιβασιλείας. Η απόφαση τάραξε τα νερά της ελληνικής πολιτικής σκηνής, καθώς οι βασιλικές αρχές είχαν, πλέον, μεγάλη ισχύ για πολλές δεκαετίες.
Υπογραφή του Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου
Εν τέλει, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αποφάσισε έναν συμβιβασμό: το Οικουμενικό Πατριαρχείο συμφώνησε να δώσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος μέσω ενός Τόμου, κάτι που συνέβη στις 29 Ιουνίου του 1850.
Επακόλουθα
Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να δώσει αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος επηρέασε καταλυτικά τη Βουλγαρική Εθνική Αναγέννηση και οδήγησε στην δημιουργία της Βουλγαρικής Εξαρχίας, η οποία καταδίκασε τον εθνοφυλετισμό.
Το Άγιο Όρος, η Κρήτη, η Μακεδονία,η Θράκη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου παρέμειναν υπό τη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός εθνικισμός Κατηγορία:Εκκλησία της Ελλάδος Κατηγορία:Οικουμενικό Πατριαρχείο Κατηγορία:Εκκλησιαστικό Δίκαιο
Μικρομηλιά Δράμας
Η Μικρομηλιά ή Μικρομηλέα είναι μικρό ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μικρομηλιά βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε υψόμετρο 630 μέτρα. Είναι κτισμένη βόρεια από την τεχνητή λίμνη Θησαυρού μέσα στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης. Απέχει 50 χλμ. Β. από τη Δράμα και 37 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Κάτω Νευροκόπι (έδρα του δήμου).
Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Όστιτσα και οι τότε κάτοικοί του μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν ενώ ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 61 οικογένειες προσφύγων (173 άτομα). Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1919 με την ονομασία Όστιτσα στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μπορόβου (Ποταμών). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Μικρομηλιά και το 1940 διορθώθηκε σε Μικρομηλέα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μικρομηλέας που υπάγεται στο Δήμου Κάτω Νευροκοπίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Περνέλη Φλαμέλ
Η Περνέλη Φλαμέλ (Perenelle Flamel ή Περνέλ ή Περονέλη) (1320 ή 1340 - 1397) ήταν Γαλλίδα αλχημίστρια που έζησε στο Παρίσι. Έκανε πολλές αγαθοεργίες και ευεργέτησε διάφορες εκκλησίες, μοναστήρια και φτωχοκομεία ενώ ανήγειρε και πολλά εκκλησιαστικά αγάλματα. Έγινε γνωστή ως αλχημίστρια λόγω της φήμης ότι ανακάλυψε την φιλοσοφική λίθο και το ελιξήριο της αθανασίας.
Η Περνέλη Λετά (Lethas), όπως ήταν το όνομά της μέχρι εκείνη την στιγμή, έμεινε χήρα δύο φορές και απέκτησε σημαντική περιουσία από όσα κληρονόμησε από τους συζύγους της. Το 1355 παντρεύτηκε για τρίτη φορά, τον γραφέα Νικολά Φλαμέλ.
Η ενασχόληση του ζευγαριού με την αλχημία ξεκίνησε όταν το 1357 ο Νικολά βρήκε τυχαία και αγόρασε για δύο φιορίνια ένα περίεργο βιβλίο που ηταν γραμμένο σε μία άγνωστη για το ζευγάρι γλώσσα και υποτίθεται ότι περιείχε το μυστικό της "Μεταστοιχείωσης" και της δημιουργίας της Φιλοσοφικής Λίθου. Τα επόμενα 21 χρόνια οι Φλαμέλ εργάστηκαν για να μεταφράσουν το βιβλίο και να ακολουθήσουν τις οδηγίες του, αλλά κανένα από τα πειράματά τους δεν είχε αποτέλεσμα. Έτσι ο Νικολά πήγε στην Ισπανία όπου συμβουλεύτηκε έναν Εβραίο γιατρό που γνώριζε σχετικά με την αλχημεία. Όταν ο Νικολά επέστρεψε στη Γαλλία, το ζευγάρι εργάστηκε πυρετωδώς για τα επόμενα τρία χρόνια και τελικά στις 17 Ιανουαρίου 1382, σύμφωνα με την μαρτυρία του Νικολά, κατάφεραν να μεταστοιχειώσουν μισό κιλό υδράργυρο σε "καθαρό ασήμι" ενώ στις 25 Απριλίου κατάφεραν από την "κόκκινη λίθο" να δημιουργήσουν "σχεδόν άλλο τόσο χρυσάφι".
Η Φλαμέλ πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου 1397 αφήνωντας στον σύζυγό της 5.300 γαλλικές λίρες.
Λέγεται ότι τόσο εκείνη όσο και ο σύζυγός της στην πραγματικότητα δεν πέθαναν ποτέ γιατί είχαν ανακαλύψει την φιλοσοφική λίθο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλχημίστριες
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1962 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1962 πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο 19ης Μαΐου.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ντόντιου Παταρίνσκι από τη Βουλγαρία για δεύτερη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Ιοάν Σορίν από τη Ρουμανία και το χάλκινο ο Ράντοσλαβ Γιότσιτς από τη Γιουγκοσλαβία. Έλαβαν μέρος 10 αθλητές από 5 χώρες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου.
Πίνακας μεταλλίων (1929—1962)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1962. Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1962 1962
Αμόρα ΦΚ
Η Αμόρα ΦΚ είναι ένας αθλητικός, πορτογαλικός ΄συλλογος. Ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1921. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio da Medideira, χωρητικότητας 7000 θεατών. Συμμετέχει στην AF Setúbal First Division. Η ομάδα έχει συμμετάσχει 3 σεζόν στην Πριμέιρα Λίγκα, από την περίοδο 1980-81 έως την περίοδο 1982-83.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Ζαν-Φρανσουά Ζεβακό
Ο Ζαν-Φρανσουά Ζεβακό (γαλλ.: Jean-François Zevaco, 8 Αυγούστου 1916 - 2003) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας. Αποφοίτησε το 1945, από την ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, στη Γαλλία. Προσπάθησε να δώσει μια μοντέρνα έκφραση στη μαροκινή αρχιτεκτονική, συμφιλιώνοντας την παράδοση με το νεωτερισμό.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί στοιχεία για τα νεανικά χρόνια του αρχιτέκτονα. Έγινε δεκτός στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού το 1937, στο ατελιέ των Emmanuel Pontrémoli-Lecont. Το 1945, λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποφοιτώντας, μεταφέρθηκε στη Μασσαλία, στο ατελιέ του Eugène Beaudoin κι έμεινε εκεί κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Κύρια περίοδος
Η φιλοδοξία του για νεωτερικότητα συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια με αρκετά φιλόδοξα έργα, όπως το Κέντρο της Κοινωνίας των Πολιτών στην Καζαμπλάνκα, έργο του 1949, τον αεροσταθμό και το κέντρο παρατήρησης και αποκατάστασης του Tit-Mellil, 1951-1960. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες, όπως ο γλύπτης Olivier Seguin, με τον οποίο κέρδισε το Grand Prix du Salon d’ Automne Marocain στην Καζαμπλάνκα το 1956. Μετά το 1960, ο Ζεβακό ανέλαβε μαζί με τον Elie Azagury το σχεδιασμό της ανοικοδόμησης της πόλης του Αγαδίρ, η οποία καταστράφηκε από σεισμό. Χρησιμοποιώντας σε αρκετά μεγάλο βαθμό το οπλισμένο σκυρόδεμα, σχεδίασαν κι υλοποίησαν το κεντρικό ταχυδρομείο, τον πυροσβεστικό σταθμό, τα σχολεία, πολλά σπίτια και τους χώρους διαμονής των εργαζομένων.
thumb|right|Η βίλλα Rosilio με Πάολο Μεσσίνα, 1951
Τελικά χρόνια και διακρίσεις
Τις δεκαετίες του 1970 και 1980 διατηρήθηκε στους ίδιους ρυθμούς, ενσωματώνοντας τις επιρροές των Φρανκ Λόιντ Ράιτ, Λε Κορμπυζιέ, Όσκαρ Νίεμαϊερ και Αντρέ Μπλοκ. Ο Ζεβακό ανέπτυξε μια αξιοσημείωτη αρχιτεκτονική γλώσσα, λόγω του πλαστικού του πλούτου και της επιθυμίας του να ενσωματωθεί στο εκάστοτε τοπίο του (Landscape), δίχως την αυστηρή οριοθέτησή του. Το 1980 κέρδισε το βραβείο Aga Kahn για το σχεδιασμό καταλυμάτων σε προσιτές τιμές στο Αγαδίρ. Ήταν μέλος της Ένωσης Μοντέρνων Αρχιτεκτόνων και ιδρυτικό μέλος του μαροκινού κλάδου του CIAM – GAMMA (Group architects modern Moroccan).
Επιρροές
thumb|right| Αεροσταθμός στο Tit-Mellil, 1951 Η αρχιτεκτονική του Ζεβακό, πέραν από τους κύριους εκφραστές του μοντέρνου κινήματος (Λε Κορμπυζιέ), είναι αρκετά επηρεασμένη από τους μεταπολεμικούς πειραματισμούς των Μεξικανών και των Βραζιλιάνων αρχιτεκτόνων. Διατηρώντας τις αρχές του διεθνούς μοντερνισμού, προσπάθησε να μεταφέρει τα ιδιαίτερα μορφολογικά στοιχεία της μαροκινής αρχιτεκτονικής στις νέες κατασκευές. Η χαρακτηριστική του λευκή βίλλα, με την πολύ μεγάλη προεξοχή στην είσοδο και τα πετάσματα σκίασης που διεισδύουν μέσα στο κτίριο, δημοσιεύθηκαν σε αρκετά περιοδικά, συμπεριλαμβανομένου του περιοδικού του Andre Bloc, L’Architecture d’ Aujourd’ hui (Η Αρχιτεκτονική του Σήμερα). Σύμφωνα με το Jean-Louis Cohen, τα επιτεύγματα αυτά απεικονίζουν ένα ιδανικό μέρος μεταξύ «της Μεσογείου και του Καλιφορνέζικου ονείρου», το οποίο αντικατοπτρίζει το ιδιαίτερο πλαίσιο της πόλης μετά τον πόλεμο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαροκινοί αρχιτέκτονες
Αντίο, Ωραία Νιάτα
Υπόθεση
Το 1870 ο κος. Τσίπινγκ (Ρόμπερτ Ντόνατ) φθάνει στο οικοτροφείο του Μπρούκφιλντ προκειμένου να διδάξει ιστορία στις μικρότερες τάξεις. Ο κος Τσίπινγκ (χαιδευτικά κος Τσιπς) συναντά πολλές δυσκολίες μέχρι να τα καταφέρει να επιβληθεί αλλά και να αγαπηθεί από τους μαθητές του. Δεκαετίες αργότερα κι έχοντας χάσει το μεγάλο έρωτα της ζωής του τη σύζυγό του Κάθριν (Γκριρ Γκάρσον) προάγεται σε διευθυντή του σχολείου. Ο κος Τσιπς αποτελεί το πρότυπο του καθηγητή που όλοι θα θέλαμε να είχαμε συναντήσει κατά τη διάρκεια των μαθητικών μας χρόνων.
Πληροφορίες
Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Χίλτον γυρίστηκε και προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία το 1939, μια χρονιά που οι ιστορικοί του κινηματογράφου θεωρούν την καλύτερη όλων των εποχών όσoν αφορά την ποιότητα των ταινιών. Στην ταινία έκανε το ντεμπούτο της η Γκριρ Γκάρσον και απόσπασε την πρώτη της υποψηφιότητα για όσκαρ. Η Γκάρσον ανήκε στο δυναμικό της Metro-Goldwyn-Mayer από το 1937, αλλά είχε αρνηθεί να συμμετάσχει σε όλες τις ταινίες που της είχαν αναθέσει δεδομένου ότι επρόκειτο για δευτερεύοντες ρόλους. Όταν της ανατέθηκε ο ρόλος της Κάθριν στο Αντίο, Ωραία Νιάτα η ηθοποιός δέχτηκε με χαρά το ρόλο. Ο 34χρονος Ρόμπερτ Ντόνατ που είχε ήδη μια υποψηφιότητα στις πλάτες του Γκρεμισμένα Είδωλα (The Citadel, 1938), καθώς και μια συνεργασία με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ για την ταινία Τα 39 σκαλοπάτια (39 Steps), μεταμορφώθηκε ολοκληρωτικά σε 63χρονο και η πειστικότητα της ερμηνείας του του απέφερε το όσκαρ. Η ταινία γυρίστηκε στο Σχολείο Αρρένων Ρέπτον στο Ντέλμπισαϊρ της κεντρικής Αγγλίας.
Βραβεύσεις
Η ταινία προτάθηκε για 7 όσκαρ αλλά περιορίστηκε στη νίκη έκπληξη του Άγγλου Ρόμπερτ Ντόνατ σε μια εκπληκτική ερμηνεία. Η νίκη του Ντόνατ θεωρείται έκπληξη μέχρι και σήμερα λόγω του γεγονότος ότι κατάφερε να κατατροπώσει στην κατηγορία του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου τρεις συνυποψήφιους που έδωσαν τρομερές ερμηνείες σε μεγάλες ταινίες εκείνη τη χρονιά (Λόρενς Ολίβιε για το Ανεμοδαρμένα ύψη (Wuthering Heights), Τζέιμς Στιούαρτ για το ''Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes To Washington) και προπάντων τον Κλαρκ Γκέιμπλ για τη θρυλική ταινία Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With The Wind)''.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Επανεκτέλεση
Η ταινία έγινε ριμέικ το 1969 με πρωταγωνιστή τον Πήτερ Ο' Τουλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1939 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς
Κηπουριές Χίου
Οι Κηπουριές είναι ένα πολύ μικρό χωριό της βόρειας Χίου, σε οδική απόσταση 36 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 340 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι Κηπουριές θεωρούνται ένα από τα «χωριά του Πελληναίου», του υψηλότερου βουνού όλου του νησιού, αν και είναι κτισμένες στις δυτικές πλαγιές του βουνού `Ορος, νότια του Πελληναίου. Κοντινότερος οικισμός-χωριό είναι τα Φυτά, σε οδική απόσταση 2,4 χιλιόμετρα (ευθεία απόσταση λιγότερο από ενάμισυ χιλιόμετρο) προς τα βόρεια και ψηλότερα. Παλιά οι Κηπουριές ανήκαν στην κοινότητα Φυτών. Δυτικά, χαμηλά κάτω από τις Κηπουριές, είναι η χαράδρα του χειμάρρου Μαλαγκιώτη.
Το χωριό είναι γνωστό από την αρκετά μεγάλη πέτρινη πλατεία του.
Οι Κηπουριές έχουν άφθονα νερά από τις πηγές τους και πολλούς κήπους, από όπου ίσως προέρχεται και το όνομά τους. Το χωριό είναι χτισμένο ανάμεσα σε ελαιόδεντρα και πεύκα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Παράγονται κυρίως ελιές, όσπρια και λαχανικά.
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Κηπουριών τιμάται στο όνομα του Αγίου Παντελεήμονα. Υπάρχουν επίσης παλαιά ξωκλήσια στην περιοχή, όπως ο `Αγιος Γεώργιος στα νότια και ο `Αγιος Νικόλαος κάτω στη χαράδρα. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Ο ταχυδρομικός κωδικός των Κηπουριών είναι 82103.
Πηγές
Κηπουριε Κατηγορία:Δήμος Χίου
Βήρσαν Δράμας
Το Βήρσαν είναι ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Νευροκοπίου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Βάκαβιλ
Η Βάκαβιλ (αγγλικά: Vacaville) είναι πόλη των ΗΠΑ στην Κομητεία Σολάνο της βόρειας Καλιφόρνια. Η πόλη είναι κτισμένη σχεδόν στο μέσο της αποστάσεως μεταξύ του Σακραμέντο και του Σαν Φρανσίσκο, απέχοντας περίπου 56 χιλιόμετρα από το πρώτο και 72 από το δεύτερο. Στην απογραφή του 2010 η Βάκαβιλ είχε πληθυσμό 92.428 κατοίκους, που την καθιστά την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Κομητείας Σολάνο.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1851 από τον Γουίλιαμ ΜακΝτάνιελ πάνω σε ένα τμήμα 180 χιλιάδων στρεμμάτων του μεξικανικού ράντσου Los Putos, που είχε αγοράσει ο Μανουέλ Καβέζα Βάκα από τη μεξικανική κυβέρνηση, από όπου και η ονομασία της («πόλη του Βάκα», το επώνυμο βεβαίως με τη σειρά του πρέρχεται από την ισπανική λέξη που σημαίνει «αγελάδα»). Ο Βάκα πούλησε αυτό το τμήμα στον ΜακΝτάνιελ.
Η πόλη ήταν σταθμός του Πόνυ Εξπρές και φιλοξένησε από νωρίς πολλές παραγωγικές επιχειρήσεις και αγροκτήματα, που ευδοκίμησαν εξαιτίας του εύφορου εδάφους.
Γεωγραφία και περιβάλλον
Η πόλη έχει συνολική έκταση 74,03 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το 0,74% της οποίας καλύπτεται από νερά. Εκτός από ένα κανάλι και μικρά ρυάκια, το μόνο άξιο λόγου αώμα νερού στην πόλη είναι η λίμνη της Λαγκούν Βάλεϊ, εκτάσεως 420 στρεμμάτων.
thumb|Οι Λόφοι Βάκαβιλ
Οι μη ενσωματωμένες κοινότητες του Αλεντέιλ και της Ελμίρα θεωρούνται γενικώς τμήμα της «μείζονος» Βάκαβιλ.
Στην περιοχή γύρω από την πόλη υπάρχουν μερικά σπάνια και απειλούμενα είδη φυτών, όπως τα Downingia humilis και Trifolium amoenum.
Κλίμα
Η Βάκαβιλ έχει κλίμα μεσογειακού τύπου, με θερμά, ξηρά καλοκαίρια και υγρούς χειμώνες. Το θέρος είναι σαφώς θερμότερο σε σχέση με την παραλιακή ζώνη της Καλιφόρνια. Οι χειμώνες μπορεί να είναι ψυχροί και με πολλές ομίχλες, αλλά δεν έχουν τη δριμύτητα του ηπειρωτικού κλίματος. Η άνοιξη είναι μία αρκετά ευχάριστη εποχή, χωρίς πολλές βροχές.
Σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ η μέση μέγιστη θερμοκρασία του Ιανουαρίου στη Βάκαβιλ είναι 13,0 °C και η μέση ελάχιστη 2,6 °C. Η μέση μέγιστη θερμοκρασία του Ιουλίου είναι 35,1 °C και η μέση ελάχιστη 13,4 °C. Κατά μέσο όρο 88 ημέρες κάθε χρόνο έχουν μέγιστη θερμοκρασία ίση ή μεγαλύτερη των 32 °C, και 31 ημέρες με ελάχιστη θερμοκρασία ίση ή μικρότερη των 0 βαθμών. Το ρεκόρ υψηλότερης θερμοκρασίας στη Βάκαβιλ είναι 47 °C και σημειώθηκε στις 23 Ιουλίου 2006, ενώ το ρεκόρ χαμηλότερης θερμοκρασίας είναι −10 °C και σημειώθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1924.
Η μέση ετήσια βροχόπτωση στη Βάκαβιλ είναι 624 χιλιοστά. Το υγρότερο καταγεγραμμένο έτος ήταν το 1983, με 1.242 χιλιοστά, και το ξηρότερο ήταν το 2012 με 127. Η χιονόπτωση είναι σπάνια, με μετρήσιμο ύψος χιονιού άνω των 5 εκατοστών να έχει σημειωθεί τον Ιανουάριο του 1907 και τον Δεκέμβριο του 1988.
Βασίλης Λέκκας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άνω Μητρούσι Σερρών στις 13 Οκτωβρίου 1960.
Βάκαβιλ
Δημογραφία
Η Βάκαβιλ έχει τον υψηλότερο αριθμό ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε σχέση με τον πληθυσμό της από όλες τις πόλεις της Γης.
Βασίλης Λέκκας
Βιογραφικά στοιχεία
Ξεκίνησε την καριέρα του τραγουδώντας στα σόου του Φλωρινιώτη. Ένα βράδυ παρακολούθησε το σόου και τον ξεχώρισε ο Χατζιδάκις.
Στις 2 Απριλίου του 1980 ο Βασίλης Λέκκας τραγουδάει υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι, στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, σε απευθείας μετάδοση από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. «...Ήσουν μια χώρα που την έκανα πατρίδα μου...». Τον Απόλλωνα και τον Διόνυσο μεταφέρει σε όλο τον κόσμο, με λυρικό και επαναστατικό τρόπο μέσα από την εκρηκτική του ερμηνεία. «Νεότερο Ζορμπά» τον αποκάλεσε ο Μίκης Θεοδωράκης. Στη μεγάλη μουσική οικογένεια δισκογραφεί με τους Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Γιάννη Σπάθα, Γιώργο Τρανταλίδη, Βάσω Αλλαγιάννη, Γιώργο Καζαντζή, Σάκη Παπαδημητρίου, Μιχάλη Κουμπιό, Χρήστο Νικολόπουλο σε στίχους των μεγαλύτερων Ελλήνων ποιητών και στιχουργών.
Βάκαβιλ
Δημογραφία
Το 2010 υπήρχαν 31.092 νοικοκυριά και 22.101 οικογένειες. Το 23,3% του πληθυσμού είχε ηλικία κάτω των 18 ετών, ενώ το 10,5% είχε ηλικία 65 ετών και άνω. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 37,2 έτη. Η σχέση γυναικείου προς ανδρικό πληθυσμό ήταν 100 προς 112,5.
Βασίλης Λέκκας
Βιογραφικά στοιχεία
Επίσης ερμηνεύει πλήθος τραγουδιών σε πολυσυμμετοχικούς δίσκους και CD.
Ο Βασίλης Λέκκας είναι Πρέσβης του Ιδρύματος, International Foundation for Greece.
Βάκαβιλ
Δημογραφία
thumb|right|200px|Οι λόφοι της Βάκαβιλ το καλοκαίρι
Βασίλης Λέκκας
Κύκλος Μάνου Χατζιδάκι
Συμμετοχές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Βάκαβιλ
Οικονομία
Το διάμεσο ετήσιο εισόδημα για ένα νοικοκυριό της Βάκαβιλ το 2010 ήταν 57.667 δολάρια, ενώ το διάμεσο ετήσιο οικογενειακό εισόδημα 63.950 δολάρια. Το κατά κεφαλήν εισόδημα της πόλης είναι 21.557 δολάρια. Το 6,1% του πληθυσμού ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας.
Οι μεγαλύτερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην πόλη ανήκουν σε εταιρείες βιοτεχνολογίας και φαρμακοβιομηχανίες. Στις 14/5/2014 η εταιρεία ICON Aircraft, που ειδικεύεται στην κατασκευή ελαφρών σπορ αεροσκαφών, ανακοίνωσε ότι θα μετέφερε όλη τη δραστηριότητά της σε νέες εγκαταστάσεις 13.000 τετρ. μέτρων στη Βάκαβιλ
Η Βάκαβιλ φιλοξενεί δύο πολιτειακές φυλακές, με αποτέλεσμα ο μεγαλύτερος εργοδότης στην πόλη να είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Καλιφόρνια, με 2915 εργαζόμενους. Η μία είναι ειδική φυλακή-νοσοκομείο, για κρατούμενους που βρίσκονται σε θεραπευτική αγωγή.
Τουρισμός
Στη Βάκαβιλ γίνεται το ετήσιο φεστιβάλ «Vacaville Fiesta Days» με παρέλαση που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις μπάντες των δημόσιων σχολείων και επίδειξη ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Επίσης, η «Γιορτή των (Χριστουγεννιάτικων) Δένδρων» (Festival of Trees) κάθε Δεκέμβριο. Αξιοθέατο αποτελεί και το παλαιό αγρόκτημα-πάρκο Νατ Τρη (Nut Tree), με τρένο για παιδιά και ζωντανή σκακιέρα.
Πλακόστρωτο Δράμας
Το Πλακόστρωτο, έως το 1927 γνωστό ως Γκλουμ, είναι ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας, στο δήμο Δράμας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Βικτόρ Ουεμπανιαμά
Ο Βικτόρ Ουεμπανιαμά (γαλλικά: Victor Wembanyama) (4 Ιανουαρίου 2004) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για την San Antonio Spurs. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα ευρωπαϊκά ταλέντα της γενιάς του.
Ναντέρ 92 (2019-2021)
Στις 29 Οκτωβρίου 2019, ο Ουεμπανιαμά έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τη Ναντέρ 92, παίζοντας 31 δευτερόλεπτα εναντίον της Μπρέσια στο EuroCup. Σε ηλικία 15 ετών, εννέα μηνών και 25 ημερών, έγινε ο δεύτερος νεότερος παίκτης, μετά τον Στέφαν Πέτκοβιτς, που έπαιξε στο EuroCup. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Γαλλίας, κερδίζοντας ένα ριμπάουντ σε τέσσερα λεπτά εναντίον της ΖΛ Μπουρ Μπασκέτ. Στις 25 Μαΐου 2021, είχε ρεκόρ σεζόν με 14 πόντους και 10 ριμπάουντ σε μια νίκη με 99-87 επί της Ορλεάν Λουαρέ Μπασκέτ. Ο Ουεμπανιαμά ανακηρύχθηκε Καλύτερος Νέος Παίκτης του Πρωταθληματος Γαλλίας για τη σεζόν 2020–21. Επέλεξε να φύγει από τη Ναντέρ μετά το τέλος της σεζόν.
ΑΣΒΕΛ (2021-σήμερα)
Στις 29 Ιουνίου 2021, ο Ουεμπανιαμά υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν.
Εθνική ομάδα
Ο Ουεμπανιαμά εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ΚU16 του 2019 στο Ούντινε της Ιταλίας. Στη νίκη με 80-78 στα προημιτελικά επί της Κροατίας, είχε 12 πόντους, 21 ριμπάουντ και οκτώ κοψίματα. Ο Ουεμπανιαμά είχε κατά μέσο όρο 9 πόντους, 9,6 ριμπάουντ και 5,3 κοψίματα ανά παιχνίδι, οδηγώντας τη Γαλλία στο ασημένιο μετάλλιο και αναδείχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα της Διοργάνωσης. Αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ19 του 2021 στη Λετονία. Ο Ουεμπανιαμά είχε μέσο όρο 14 πόντους, 7,4 ριμπάουντ και 5,7 κοψίματα ανά παιχνίδι και αναδείχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα της Διοργάνωσης, αφού οδήγησε τη Γαλλία στο ασημένιο μετάλλιο. Κατέγραψε 22 πόντους, οκτώ ριμπάουντ και οκτώ κοψίματα στην ήττα με 83-81 από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό. Ο Ουεμπανιαμά έθεσε ρεκόρ της FIBA για τα περισσότερα κοψίματα ανά παιχνίδι σε μια διοργάνωση.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Ουεμπανιαμά είναι πρώην αθλητής του άλματος εις μήκος και η μητέρα του έπαιζε καλαθοσφαίριση. Η μεγαλύτερη αδερφή του, Εύα, παίζει καλαθοσφαίριση επαγγελματικά και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με τη Γαλλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών Κ16 του 2017 στη Γαλλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν
When You Wish upon a Star
Το When You Wish upon a Star είναι τραγούδι που γράφτηκε από τους Λι Χαρλάιν και Νεντ Ουάσινγκτον, για την κινηματογραφική ταινία του Ουώλτ Ντίσνεϋ, Πινόκιο (1940). Η πρωτότυπη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε από τον Κλιφ Έντουαρντς, ο οποίος υποδύθηκε τον ρόλο Τζίμινι Κρίκετ. Το τραγούδι ακούγεται στην ταινία στην αρχή της και στο τέλος της. Το κομμάτι έχει γίνει αντιπροσωπευτικό και για την εταιρεία, γενικότερα. Κυκλοφόρησε, με τη φωνή του Έντουαρντς από την Victor Talking Machine Company στις ΗΠΑ, αλλά κι από την EMI υπό την His Master's Voice.
Το 1940 έγινε το πρώτο τραγούδι της Disney που κερδίζει Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Το κομμάτι πλέον έχει γίνει ένα κλασικό Jazz κομμάτι, και έχει ερμηνευθεί κι από μεγάλους τζαζίστες όπως τον Λούις Άρμστρονγκ, τον Μπιλ Έβανς και άλλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Πινόκιο Κατηγορία:Τραγούδια του 1940 Κατηγορία:Singles της EMI Records
Μπούλες
thumb|280x280px|Η Κυριακή της Αποκριάς(Πομπή) Μπούλες ή Γενίτσαροι και Μπούλες ή Μπούλα είναι παλαιότατο αποκριάτικο έθιμο της Νάουσας Ημαθίας. Δύσκολα μπορούμε σήμερα να βρούμε τις ρίζες του, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα από τα έθιμά μας. Όμως όλα τα στοιχεία του μας οδηγούν σε παλαιούς χρόνους. Στο αποκριάτικο αυτό έθιμο, έχει δοθεί πολύ πετυχημένα ο ορισμός χορευτικό δρώμενο, γιατί η δράση των ανθρώπων που συμμετέχουν στην τέλεσή του είναι δράση χορευτική χωρίς αυτήν η τέλεση του εθίμου είναι αδύνατη. Τα κυριότερα στοιχεία του εθίμου που μας μεταφέρονται από μία πολύ αυστηρή προφορική παράδοση είναι:
Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και πιθανότατα έχει σχέση με τελετές φυλετικής μύησης όπως η τελετή ενηλικίωσης κατά την οποία ο νέος, ντυμένος με γυναικεία ρούχα και οδηγούμενος από ανύπανδρους άντρες της φυλής, θα μυηθεί με τη σειρά του στα μυστικά της, θα αποβάλλει τη γυναικεία ενδυμασία και θα μεταμορφωθεί. Σήμερα μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι στη μακραίωνη ιστορία του το έθιμο μεταπλάθει και παράλληλα ενσωματώνει στα επί μέρους στοιχεία του, την τοπική παράδοση, τους μύθους, τους θρύλους, τα τραγούδια και τους ηρωικούς αγώνες της Νάουσας. Οι τελεστές ήταν και είναι πάντα νέοι άνδρες. Ο αριθμός τους τα παλαιότερα χρόνια φαίνεται να ήταν από έξι μέχρι δώδεκα, ενώ σήμερα μπορεί να συμμετέχουν και περισσότεροι.
Η Αμφίεση
thumb|Γενίτσαροι και Μπούλες. Ο Πρόσωπος της Πρώτη Κυριακή Παλαιότερα, όσοι ήθελαν να γίνουν Μπούλες άρχιζαν να μαζεύουν τα ρούχα και τα τρεις μήνες νωρίτερα. Τα ρούχα της Μπούλας ήταν και είναι πανάκριβα, γι' αυτό οι τελεστές του εθίμου όταν μπορούσαν, έραβαν ένα δύο κομμάτια και τα άλλα τα παίρνανε από παλιές Μπούλες που δε ντύνονταν. Όσον αφορά τα ασήμια (που πολλές φορές ήταν σπάνια οικογενειακά κειμήλια), αλυσίδες και τοκάδες για κάτω από τη μέση τα παίρνανε από τους Ναουσαίους, τα υπόλοιπα, τα ψιλά ασημικά πού έβαζαν πάνω από τη μέση και στην πλάτη, από τα χωριά του Ρουμλουκιού. Ασήμια, νοίκιαζαν πολλές φορές και από την εκκλησία του Αγιαντώνη στη Βέροια. Το πρώτο ντύσιμο των τελεστών ξεκινούσε την παραμονή της Κυριακής της Απόκρεω. Παλαιότερα άρχιζαν από το βράδυ του Σαββάτου, γιατί όλα τα ασήμια ράβονταν ένα-ένα επάνω στα ρούχα της Μπούλας. Σήμερα όμως το ντύσιμο αρχίζει νωρίς την Κυριακή της Απόκρεω, γιατί ο μεγάλος όγκος των ασημιών είναι ήδη έτοιμος, ραμμένος πάνω σε ένα γιλέκο ειδικά κατασκευασμένο για την περίσταση. Τελευταίος θα φορεθεί ο πρόσωπος με το ταράμπουλο. Ειδικοί τεχνίτες έχουν φτιάξει το περίπλοκο κεφαλοδέσιμο που πρέπει να είναι πολύ καλά δεμένο, για να αντέξει στις μεγάλες διαδρομές και στους πολλούς χορούς που απαιτεί το έθιμο.
Ρούχα
Τα ρούχα πού αποτελούν το ντύσιμο του Γενίτσαρου είναι: right|thumb|150px|Μπούλα Νάουσας
Ασημικά
Τα ασημικά περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία από κοσμήματα. Παλιά, όλα ράβονταν ένα-ένα πάνω στη Μπούλα το Σαββατόβραδο, παραμονή της Αποκριάς. Σήμερα για ευκολία ράβονται πάνω σ’ ένα γιλέκο. Μπροστά στο στήθος είναι ραμμένα τα ρούπια (ψιλά κέρματα). Είναι περασμένα σε αλυσίδες που καταλήγουν σε σταυρούς και χαϊμαλιά. Στην πάνω μεριά τις περισσότερες φορές είναι ραμμένο ένα γιορντάνι που ξεκινά από το λαιμό. Χαμαϊλιά έχουμε τετράγωνα, στρογγυλά, τρίγωνα και σε σχήμα φυσεκιού. Όλα είχαν στο εσωτερικό τους, όπως και οι σταυροί, τίμιο ξύλο. Το κιουστέκι είναι το πλουσιότερο κόσμημα της Μπούλας που στολίζει ολόκληρη την πλάτη. Οι παϊαντζΐδες είναι φτιαγμένες με την τέχνη του κιουστεκιού σε σχήμα αράχνης (παϊαντζίδα). Στολίζουν πλάτες και φουστανέλα και είναι διακοσμημένες με αετούς και αρχαίες παραστάσεις. Οι τοκάδες και οι κοψιάδες είναι δουλεμένοι με ασήμι σαβάτι και πέτρες. Τους τοκάδες τους βάζουν περασμένους από λουριά κάτω από τη μέση στη φουστανέλα από τις δύο μεριές. Επίσης κοντά στους τοκάδες, βάζουν αλυσίδες με ρούπια. Οι κοψιάδες έχουν γυριστούς γάντζους που στερεώνονται αρκετά γερά, όπου κι αν σκαλώσουν.
Η φορεσιά της νύφης-Μπούλας
Η νύφη-Μπούλα, είναι ένας άντρας ντυμένος με φαρδιά φουστάνια. Το κεφαλοκάλυμμα είναι γεμάτο λουλούδια, από τα οποία ξεκινούν τούλια και κορδέλες. Φοράει προσωπίδα χωρίς μουστάκι, με κόκκινα ολοστρόγγυλα μάγουλα και χρυσαφί βαράκι. Απαραίτητα εξαρτήματα της φορεσιάς της είναι τα ψιλά ασήμια στο στήθος, η σαλταμάρκα, οι τραχηλιές, τα φλουριά, χρυσοκέντητη ζώνη και πόρπη, όλα εξαρτήματα από την τοπική γυναικεία φορεσιά, εκτός απ' το φουστάνι που είναι ειδικά ραμμένο με στεφάνια, ώστε να στέκεται φουσκωτό. right|thumb|220px|Φορεσιά της νύφης Μπούλας