cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσακ Γιέιγκερ
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
thumb|Το [[North American P-51 Mustang|P-51D-20NA «Glamorous Glen III» ήταν το αεροσκάφος με το οποίο ο Τσακ πέτυχε τις περισσότερες εναέριες νίκες του.]] Με έδρα τη βάση του Λέιστον στην Αγγλία, ο Γιέιγκερ πέταξε με P-51 Mustang της 363ης Μοίρας Μαχητικών στη μάχη. Ονόμασε το αεροσκάφος του «Γκλάμορους Γκλεν» από το όνομα της μελλοντικής συζύγου του Γκλένις Ντίκχαουζ. Αφού κατέρριψε ένα εχθρικό αεροσκάφος, καταρρίφθηκε και ο ίδιος επιχειρώντας πάνω από τη Γαλλία στις 5 Μαρτίου 1944, κατά την όγδοη αποστολή του. Κατόρθωσε όμως να διαφύγει στην Ισπανία στις 30 Μαρτίου, με τη βοήθεια Γάλλων αντιστασιακών, και επέστρεψε στην Αγγλία στις 15 Μαΐου 1944. Εκεί τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ορειχάλκινου Αστέρα (Bronze Star Medal) επειδή είχε βοηθήσει έναν αεροναυτίλο σε B-24, τον Πάτερσον («Πατ»), που είχε πυροβοληθεί στο γόνατο κατά την επιχείρηση διαφυγής, να διασχίσει τα Πυρηναία. Ο Γιέιγκερ έκοψε τον τένοντα από τον οποίο κρεμόταν το πόδι του Πάτερσον κάτω από το γόνατο και μετά έδεσε το πόδι με ένα πουκάμισο καμωμένο από μετάξι αλεξιπτώτου.
Παρά τον κανονισμό που απαγόρευε σε καταρριφθέντες και διαφυγόντες πιλότους να πετάξουν και πάλι πάνω από εχθρικό έδαφος, ο Γιέιγκερ μαζί με έναν άλλο τέτοιο πιλότο, τον Φρεντ Γκλόβερ, μίλησαν απευθείας στον ανώτατο διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων, Στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, στις 12 Ιουνίου 1944. Αφού πρώτα πήρε άδεια από το Υπουργείο Πολέμου να αποφασίσει για το αίτημά τους, ο Αϊζενχάουερ τους επέτρεψε να ξαναπετάξουν πάνω από την κατεχόμενη Γαλλία. Αργότερα ο Τσακ πίστωνε τις μεταπολεμικές επιτυχίες του σε αυτή την απόφαση, λέγοντας ότι η σταδιοδρομία του ως πιλότου δοκιμών ήταν ένα φυσικό επακόλουθο τού ότι ήταν παρασημοφορημένος πιλότος μαχητικού σε αερομαχίες και τού ότι υπήρξε μηχανικός αεροσκαφών προηγουμένως.
Ο Γιέιγκερ επέδειξε πράγματι στη συνέχεια εξέχουσα πτητική επιδεξιότητα και (για πρώτη φορά) ηγετικές ικανότητες κατά τη διάρκεια της μάχης. Στις 12 Οκτωβρίου 1944 έγινε ο πρώτος πιλότος στην ομάδα μοιρών του που κατέστη «ιπτάμενος άσος» σε μία μόλις ημέρα, κατέρριψε δηλαδή πέντε εχθρικά αεροσκάφη. Δύο από τις καταρρίψεις αυτές σημειώθηκαν χωρίς να ρίξει ούτε μία βολή: όταν ήρθε σε θέση βολής έναντι ενός εχθρικού αεροσκάφους, ο πιλότος του τελευταίου πανικοβλήθηκε, έστριψε απότομα προς τα δεξιά και συγκρούσθηκε με το διπλανό του αεροπλάνο συμπολεμιστή του. Τελείωσε τον πόλεμο με 11,5 επίσημες καταρρίψεις, μεταξύ των οποίων και μία από τις πρώτες αεριωθούμενου αεροπλάνου στην ιστορία, ενός γερμανικού Messerschmitt Me 262 που μπόρεσε να ρίξει καθώς αυτό πήγαινε να προσγειωθεί.
Πριν το τέλος της εκστρατείας του ο Γιέιγκερ προάχθηκε σε σμηναγό. Πέταξε την 61η και τελική αποστολή του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στις 15 Ιανουαρίου 1945, και επέστρεψε στις ΗΠΑ στις αρχές Φεβρουαρίου. Ως καταρριφθείς και διαφυγών πιλότος, είχε το δικαίωμα να επιλέξει το πού θα συνέχιζε να υπηρετεί, και έτσι, καθώς ήταν νιόπαντρος και η σύζυγός του έγκυος, διάλεξε τη Βάση Ράιτ στο Οχάιο για να είναι κοντά στο σπίτι του στη Δυτική Βιρτζίνια.
Πιλότος δοκιμών - πρώτη υπερηχητική πτήση
Ο Γιέιγκερ έγινε πιλότος δοκιμών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (USAAF) στο Muroc Army Air Field (τη σημερινή Αεροπορική Βάση Έντουαρντς) μετά την αποφοίτησή του από την αντίστοιχη Σχολή της USAAF. Η ευκαιρία του για τη διασημότητα ήρθε όταν ο πιλότος δοκιμών Τσάλμερς Γκούντλιν (Chalmers Goodlin, 1923–2005) απαίτησε 150.000 δολάρια (1,6 εκατομμύριο σε σημερινές τιμές) για να εκτελέσει την πρώτη υπερηχητική πτήση, οπότε η USAAF επέλεξε τον Γιέιγκερ για να πετάξει το πυραυλοκίνητο Bell XS-1 στα πλαίσια ενός προγράμματος της NACA για την έρευνα της πτήσεως σε υψηλές ταχύτητες.
thumb|left|Ο Γιέιγκερ μπροστά στο [[Bell X-1, το οποίο, όπως και όλα τα σκάφη που πετούσε, ονόμασε «Glamorous Glennis» (ή κάτι παρόμοιο) από το όνομα της συζύγου του.]] thumb|left|Ο Γιέιγκερ στο κόκπιτ του Bell X-1 Η δυσκολία αυτού του άθλου ήταν τόση, ώστε η απάντηση σε πολλές από τις προκλήσεις που παρουσίαζε ήταν στις γραμμές τού «ο Γιέιγκερ θα ήταν καλύτερο να έχει προπληρωμένη ασφάλεια ζωής». Εκτός αυτού, δύο νύκτες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία για την πτήση, ο Τσακ έσπασε δύο πλευρά πέφτοντας από ένα άλογο. Φοβούμενος ότι ο τραυματισμός αυτός θα τον έθετε εκτός σχεδίου, πήγε σε έναν μη στρατιωτικό γιατρό στη γειτονική κωμόπολη Ρόζαμοντ, που επέδεσε τα πλευρά του. (Σε κάποιες εκδοχές της ιστορίας, ο γιατρός ήταν κτηνίατρος. Ωστόσο, οι ντόπιοι έχουν πει ότι το Ρόζαμοντ ήταν τόσο μικρό, ώστε δεν είχε ούτε γιατρό, ούτε κτηνίατρο. ) Ο Γιέιγκερ δεν είπε τότε σε κανέναν άλλον για το ατύχημά του, παρά μόνο στη σύζυγό του και στον φίλο του και συνάδελφο πιλότο του προγράμματος Τζακ Ρίντλεϋ (Jackie Lynwood Ridley, 1915-1957). Την ημέρα της ιστορικής πτήσεως, ο Γιέιγκερ πονούσε τόσο, ώστε δεν μπορούσε να κλείσει το κάλυμμα του X-1 μόνος του. Ο Ρίντλεϋ κατασκεύασε μια πρόχειρη διάταξη με το άκρο του χερουλιού μιας σκούπας ως έξτρα μοχλό για να μπορέσει να κλείσει ο φίλος του το κάλυμμα.
Παρά την κακοτυχία αυτή, ο Τσακ Γιέιγκερ ξεπέρασε την ταχύτητα του ήχου («φράγμα του ήχου») εκείνη την ημέρα, 14 Οκτωβρίου 1947, επιτυγχάνοντας ταχύτητα (λόγο) Μαχ 1,07 σε υψόμετρο 13.700 μέτρα (45 χιλιάδες πόδια), πάνω από την ξηρή λίμνη Ρότζερς της Ερήμου Μοχάβι. Η επιτυχία της αποστολής δεν ανακοινώθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 1948. Για τη συγκεκριμένη επιτυχία ο Γιέιγκερ τιμήθηκε με τα βραβεία Mackay Trophy και Collier Trophy το 1948, αλλά και με το Harmon International Trophy το 1954. Το X-1 με το οποίο πέταξε εκείνη την ημέρα εκτίθεται μόνιμα στο Εθνικό Μουσείο Αέρα και Διαστήματος στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον.
Ο Τσακ Γιέιγκερ συνέχισε τα επόμενα χρόνια να καταρρίπτει και αρκετά άλλα ρεκόρ ταχύτητας και υψομέτρου. Το 1953 σε ένα πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, με το αεροσκάφος Douglas Skyrocket και τον πιλότο Άλμπερτ Σκοτ Κρόσφηλντ, επιτεύχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας ταχύτητα διπλάσια της ταχύτητας του ήχου με επανδρωμένο σκάφος. Μετά από αυτό, οι Ρίντλεϋ και Yeager αποφάσισαν να καταρρίψουν το ρεκόρ του αντιπάλου τους με μία σειρά δοκιμαστικών πτήσεων που βάφτισαν «Επιχείρηση NACA κλάψε». Και όχι μόνο το κατέρριψαν με μεγάλη διαφορά, πετώντας με Μαχ 2,44 στις 12 Δεκεμβρίου 1953, αλλά το έπραξαν εγκαίρως ώστε να χαλάσουν έναν εορτασμό για την πεντηκοστή επέτειο από την ιστορική πτήση των αδελφών Ράιτ, στον οποίο θα αποκαλούσαν τον Κρόσφηλντ «ταχύτερο άνθρωπο εν ζωή».
Ωστόσο, η πτήση αυτή δεν ήταν απαλλαγμένη από απρόοπτα, καθώς λίγο μετά την επίτευξη του ρεκόρ, ο Τσακ απώλεσε τον έλεγχο του νέου αεροσκάφους X-1A σε υψόμετρο περίπου 24.000 μέτρα εξαιτίας αδρανειακής συζεύξεως, ενός φαινομένου σχεδόν άγνωστου εκείνη την εποχή. Με το σκάφος να περιστρέφεται γύρω από τον μεγάλο του άξονα εκτός ελέγχου, ο Γιέιγκερ έχασε ύψος 16.000 μέτρων μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό προτού επανακτήσει τον έλεγχο στα περίπου 8.800 μέτρα. Στη συνέχεια κατόρθωσε να προσγειωθεί χωρίς άλλα συμβάντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι
Αρχαίο Παλλάντιο
μικρογραφία|Απομεινάρια του Αρχαίου Παλλάντιου Το Αρχαίο Παλλάντιο –σημερινό χωριό Παλλάντιο- βρίσκεται στα Βορειοδυτικά της λίμνης Τάκα, 7 χιλιόμετρα από την Τρίπολη Αρκαδίας. Οικιστής του τόπου θεωρείται ο Πάλλας, εγγονός του Πελασγού. Όμως, μάλλον το όνομά του το χρωστάει στην Παλλάδα Αθηνά.
Το Παλλάντιο είναι η βασική μητρόπολη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Από εδώ ξεκίνησαν με αρχηγό τους τον Εύανδρο οι Αρκάδες, περαιώθηκαν στην ιταλική χερσόνησο και οίκησαν για πρώτη φορά τον Παλατίνο Λόφο, την καρδιά της Ρώμης. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αντωνίνος Πίος ανακήρυξε το Παλλάντιο ανεξάρτητη επικράτεια και της παραχώρησε προνόμια ελεύθερης πόλης. Αυτός επίσης είναι ο λόγος που οι σύγχρονοι Ιταλοί έρχονται γεμάτοι δέος και προσκυνούν την πανάρχαια κοιτίδα τους. Στον κείμενο λόφο οι ανασκαφές έφεραν στο φως τη θεμελίωση 4 σπουδαίων ναών. Υπάρχουν σωζόμενα ίχνη του οχυρωματικού περιβόλου της ακρόπολης και έχουν βρεθεί και δύο αγάλματα, του Πάλλαντα και του Ευάνδρου στην κάτω πόλη. Ο Παυσανίας διασώζει την ύπαρξη του ιερού των Καθαρών Θεών, Θεοτήτων δηλαδή που δεν δέχονταν αιματηρές θυσίες. Μέσα στην πόλη του αρχαίου Παλλαντίου υπήρχε και ιερό της Περσεφόνης. Στην πεδιάδα κάτω από τον λόφο κείτονται τα λιγοστά απομεινάρια δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών που κρατούν εντοιχισμένα αρχαιότερα αρχιτεκτονικά μέλη. Η μία από τις βασιλικές, χτισμένη τον 6ο αιώνα, είναι αφιερωμένη στον Άγιο Χριστόφορο.
Δυτικά του αρχαίου Παλλαντίου και στη θέση Βίγλα του Βόρειου όρους κατά τον Παυσανία (σήμερα Γράβαρη), πάνω στον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από την αρχαία Ασέα στην Τεγέα και σε βραχώδη και ερημική τοποθεσία σώζονται τα θεμέλια δωρικού ναού του τέλους του 6ου αι. π.Χ. Ο ναός αποδίδεται από τον Παυσανία στην Αθηνά Σώτειρα και στον Ποσειδώνα και ήταν μεγαλοπρεπής με μάρμαρο Δολιανών και με αετωματικά γλυπτά. Το μεγαλύτερο μέρος από το οικοδομικό υλικό του ναού είχε χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση εκκλησίας στο Βαλτέτσι το έτος 1837. Στη βόρεια άκρη του ναού είναι χτισμένη μικρή εκκλησία αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Πηγές
Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης
Βεργέτης Χρ. "Ο Πάλλας, το Παλλάντιον, το Παλλάδιον της Αθηνάς, ο Παλλατίνος Λόφος και η λέξις Παλλάτι".
Αρχαίο θέατρο Τεγέας
Το Αρχαίο Θέατρο Τεγέας βρίσκεται στη θέση Επισκοπή στο νομό Αρκαδίας. Εκεί υπήρχε και η αρχαία βασιλική του Νικλίου.
Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει πως το θέατρο επιχορηγήθηκε για την κατασκευή του από τον βασιλιά της Συρίας Αντίοχο τον 4ο τον Επιφανή. Σίγουρα όμως υπήρχε αρχαιότερη κατασκευή, πριν από τον 2ο π.Χ αιώνα, δεδομένης της μεγάλης παράδοσης της Τεγέας στην ποίηση και στον τραγικό λόγο. Το θέατρο δέσποζε στην καρδιά της πόλης και δεν ήταν εξόριστο σε κάποιον από τους κοντινούς λόφους, έτσι έπαιζε συμπληρωματικό, της αγοράς, ρόλο και σαφώς κατείχε σημαντική θέση στη ζωή της πόλης.
Την ύπαρξη του θεάτρου, λόγω των εδαφικών κυρτώσεων, αντελήφθη πρώτος ο γερμανοεβραίος ελληνιστής Ροτ. Στη συνέχεια, η γαλλική αρχαιολογική σχολή ανέσκαψε το χώρο φέρνοντας στο φως τμήματα του αναλλήματος και δύο θρόνους από τα καθίσματα των επισήμων που σήμερα φυλάσσονται στο αρχαιολογικό μουσείο Τεγέας.
Πηγές
Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης
Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Κόμβος
Ο κόμβος (αγγλ.: knot, ISO: kn) είναι μονάδα μέτρησης ταχύτητας πλοίου γενικά σε υδάτινο χώρο (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια), επί και υπό την επιφάνεια, και είναι ίση με 1 ναυτικό μίλι ανά ώρα. Ο κόμβος χρησιμοποιείται ως μονάδα μέτρησης και στα αεροπλάνα.
Μέχρι πριν δύο δεκαετίες με τον κόμβο δεν μετρούνταν απόλυτα αποστάσεις, έστω και αν η ταχύτητα του πλοίου ήταν απόλυτα γνωστή, και αυτό διότι η θάλασσα (και ο αέρας) δεν αποτελεί σταθερό υπόστρωμα, όπως η γη, και ο πλους επηρεάζεται από άλλους παράγοντες (άνεμος, ρεύματα κ.ά) και έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι διάφορο, π.χ. ένα πλοίο με ταχύτητα 10 κόμβων, σε μία ώρα μπορεί να έχει διανύσει απόσταση και μεγαλύτερη ή μικρότερη των 10 ναυτικών μιλίων. Με την τεχνολογική όμως εξέλιξη η μέτρηση διανυόμενης απόστασης που δίνεται αυτόματα από τα ηλεκτρονικά όργανα γεωγραφικής θέση (GPS), η σχέση ταχύτητας μετρημένη σε κόμβους και απόστασης αποδίδονται με ακρίβεια.
Επίσης με τη μονάδα αυτή γίνεται και η μέτρηση ταχύτητας των θαλασσίων ρευμάτων.
Προέλευση του όρου
Το δελτωτό (αγγλ.: log) ήταν μια ξύλινη τριγωνική κατασκευή που έφερε φελλούς και στο κάτω μέρος είχε επένδυση μολύβδου, έτσι ώστε να παραμένει στην επιφάνεια του νερού κάθετο (σαν τσαμαδούρα).
Το σχοινί ήταν αρκετά λεπτό και μακρύ το οποίο έφερε ανά σταθερό μήκος και ένα κόμπο. Αυτό το σταθερό μήκος μεταξύ των κόμπων ήταν ανάλογο με τι αμμωτό γινόταν η δρομομέτρηση (αγγλ.: casting the log).
Το αμμωτό ή αμμοκλεψύδρα (αγγλ.: sandglass) ήταν ένα όργανο από δύο γυάλινες σφαίρες ενωμένες μεταξύ τους με λεπτό άνοιγμα από το οποίο πέρναγε άμμος από τη μία σφαίρα στην άλλη. Ανάλογα με το χρόνο που έκανε να περάσει η άμμος το αμμωτό διακρινόταν σε 10-δευτερόλεπτο, 30-δευτερόλεπτο (κοιν. μετζουμινούτο) και 30-λεπτών δηλ. «ημιώριο» (κοιν. μεντζαρόλι).
Έτσι λοιπόν σε 30΄΄ αμμωτό οι κόμποι στο σχοινί ήταν ανά 15,43 μέτρα και σε 10΄΄ ανά (15,43:3) 5,15 μ.
Ο τρόπος δρομομέτρησης γινόταν ως ακολούθως: ο επί της χρονομέτρησης ναύτης χειριστής του αμμωτού κρατούσε το αμμωτό κατακόρυφα με τη κενή από άμμο φιάλη προς τα επάνω, δηλώνοντας «έτοιμος». Τότε ο επί της δρομομέτρησης ναύτης έριχνε από τη πρύμνη το Δελτωτό στη θάλασσα που ήταν δεμένο με το «πρόμετρο» (αρχικό τμήμα του σχοινιού ίσο με το μήκος του πλοίου) αφήνοντάς το ελεύθερο μέσα από το χέρι του, μόλις πέρναγε ο πρώτος κόμπος έδινε την εντολή «στρέψε!» Τότε ο χειριστής του αμμωτού έστρεφε το όργανο ανάποδα παρακολουθώντας προσεκτικά το άδειασμά της άμμου αναφωνώντας "προσοχή" μόλις πλησίαζε να αδειάσει οπότε στο τέλος φώναζε "κράτει". Τότε ο β΄ ναύτης έκλεινε το χέρι του και σταματούσε την παρέκταση του σχοινιού μετρώντας πόσοι κόμποι πέρασαν από το χέρι του ο αριθμός των οποίων ήταν και η ωριαία ταχύτητα του πλοίου σε μίλια.
Το «αμμωτό τετραωρίας» ή ημιώριο (κοιν. μεντζαρόλι) ήταν πολύ μεγαλύτερο και χρονικής διάρκειας 30΄ (πρώτων λεπτών) ευρισκόμενο πάντα κοντά στη γέφυρα των παλαιών πολεμικών για την κρούση κάθε μισή ώρα του κώδωνα της τετραωρίας (βάρδιας).
Υποσημειώσεις
Ο υπολογισμός είναι πολύ απλός. Αν το αμμωτό είναι 30΄΄ τότε: 30΄΄ = 1/120 της ώρας, 1/120 Χ 1852 μ (μίλι) = 15,43 μέτρα ή = 47,5 ποδ. Η εν λόγω μέθοδος δίδει μια τιμή κόμβου της τάξεως των 20,25 ιντσών ανά δευτερόλεπτο (20.25 in/s) ή 1851,66 μ/ω (or 1851.66 m/h) δηλ. μια διαφορά με τη πραγματική λιγότερο από το 0,02%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα Κατηγορία:Μονάδες ταχύτητας
Γιαλαμάς
Το επώνυμο Γιαλαμάς/Γιαλαμά πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Σαΰλ
Το Σαΰλ (γαλλικά: Saül) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Γαλλικής Γουιάνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας
Κόμμα Αφρο-Σιράζι
Το Κόμμα Αφρο-Σιράζι (Afro-Shirazi Party, ASP) ήταν η ένωση μεταξύ του κυρίως περσικού Κόμματος Σιράζ (Shiraz Party) και του κυρίως αφρικανικού Κόμματος Αφρο (Afro Party) στο νησί της Ζανζιβάρης. Ο σχηματισμός του ASP οδήγησε στην εκδίωξη των αράβων από την εξουσία με την Ζανζιβαρινή Επανάσταση το 1964. Το κόμμα ενώθηκε με την Αφρικανική Εθνική Ένωση της Ταγκανίκας (Tanganyika African National Union, TANU) για τον σχηματισμό του Τσάμα τσα Μαπιντούζι (Chama Cha Mapinduzi, CCM) τον Ιανουάριο του 1977.
Κατηγορία:Πολιτική της Ζανζιβάρης Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Τανζανίας
Αρσάμης (σατράπης της Αιγύπτου)
Ο Αρσάμης ή Σαρσαμάς ή Αρξάνης, παλαιά περσικά Aršāma (5ος αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας, που έγινε σατράπης της Αιγύπτου την εποχή της 27ης "δυναστείας" της Αιγύπτου.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ξέρξη Α΄ τού Μακρόχειρα από μίας αγνώστου σε εμάς ονόματος. Ετεροθαλή αδέλφια του -όλα από την Αμήστριδα- ήταν ο Δαρείος, ο Υστάσπης και ο Αρταξέρξης Α΄, ο οποίος σκότωσε τους δύο προηγούμενους ως μεγαλύτερους για να ανέλθει στον θρόνο.
Έπειτα από την εξέγερση ανέλαβε συμφιλιωτική πολιτική προς τους Αιγυπτίους, με σκοπό να αποφύγει οτιδήποτε θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέες στάσεις· μάλλον γι' αυτό επέτρεψε στον γιο τού Ίναρου, τον Θαννύρα να διατηρήσει την κυριαρχία του σε μέρος τού Δέλτα, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος.
Το 410 π.Χ. στην Ελεφαντίνη οι δύο κοινότητες, των Αιγυπτίων και των Εβραίων -που είχαν η καθεμία τους δικούς της ναούς, τού Κνουμ και του Γιαχού αντίστοιχα- ήλθαν σε διαμάχη. Οι Εβραίοι ήταν αρκετά ανεκτοί από τους Πέρσες κατακτητές, αλλά θυσίαζαν έναν κριό, πράγμα προσβλητικό για τους ιερείς τού γειτονικού ναού τού κριοκέφαλου θεού Κνουμ. Με αφορμή μία από τις απουσίες τού Αρσάμη, οι ιερείς τού Κνουμ διέφθειραν τον τοπικό στρατιωτικό διοικητή Βινταρανάγκ· έπειτα υποκίνησαν και επέτυχαν την καταστροφή τού ναού τού Γιαχού. Όταν ο Αρσάμης επέστρεψε, τιμώρησε τους Αιγυπτίους δράστες και απαγόρευσε τη σφαγή κριών στους Εβραίους. Οι τελευταίοι πολλές φορές ζήτησαν την ανακατασκευή τού ναού τους, αλλά δεν εισακούσθηκαν για καιρό.
Ο Αρσάμης δεν αναφέρεται μετά το 406 π.Χ. και φαίνεται, πως απεβίωσε πριν την Αιγυπτιακή απελευθέρωση, που επιτεύχθηκε από τον φαραώ Αμυρταίο το 404 π.Χ..
Ο Αρσάμης είναι επίσης γνωστός από έναν σφραγιστικό κύλινδρο, που εμφανίζεται να σκοτώνει τους εχθρούς Σάκες (Σκυθικό φύλο)· στον κύλινδρο υπάρχουν γεράκια, που φέρουν το στέμμα της Κάτω και Άνω Αιγύπτου.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Φλεβοκομβική αρτηρία
μικρογραφία|Μικρογραφία χαμηλής μεγέθυνσης ενός [[φλεβοκομβικός κόμβος|φλεβοκομβικού κόμβου (κεντρικά στην εικόνα), που περιβάλλει τη φλεβοκομβική αρτηρία (στον αυλό της εικόνας). Στίγμα H&E.]] Η φλεβοκομβική αρτηρία είναι αρτηρία της καρδιάς η οποία τροφοδοτεί τον φλεβοκομβικό κόμβο, το φυσικό κέντρο βηματοδότη της καρδιάς, η οποία εκφύεται από τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία σε περίπου 60% των ανθρώπων. Στο 40% περίπου των περιπτώσεων, η φλεβοκομβική αρτηρία είναι ένας κλάδος της αριστερής περιμετρικής στεφανιαίας αρτηρίας. Σε λιγότερο από το 1% των ανθρώπων, η αρτηρία έχει μια ανώμαλη προέλευση απευθείας από τον στεφανιαίο κόλπο, την κατιούσα αορτή ή την περιφερική δεξιά στεφανιαία αρτηρία.
Σε περισσότερο από το 50% των ανθρώπινων καρδιών, η αρτηρία κινείται στην πραγματικότητα κοντά στην άνω οπίσθια όψη του μεσοκολπικού διαφράγματος. Η προέλευση της αρτηρίας του φλεβοκομβικού κόμβου δεν σχετίζεται με την κυριαρχία της στεφανιαίας αρτηρίας, που σημαίνει την πλευρά (δεξιά ή αριστερά) που παρέχει την κυκλοφορία στο πίσω μέρος της καρδιάς. Αντίθετα, ο κολποκοιλιακός κομβικός κλάδος, δηλαδή η αρτηρία που φέρνει αίμα στον κολποκοιλιακό κόμβο, εξαρτάται από την κυριαρχία της στεφανιαίας αρτηρίας.
Ο φλεβοκομβικός κόμβος περιβάλλει τη φλεβοκομβική αρτηρία, η οποία μπορεί να τρέχει κεντρικά (στο 70% των ατόμων) ή εκτός κέντρου εντός του κόμβου.
Μια αριστερή φλεβοκομβική αρτηρία σχήματος S, που προέρχεται από την εγγύς αριστερή περιφέρεια, έχει περιγραφεί ως κοινή παραλλαγή σε περίπου 10% των ανθρώπινων καρδιών. Αυτή η αρτηρία είναι μεγαλύτερη από το φυσιολογικό και παρέχει ένα μεγάλο μέρος του αριστερού κόλπου, αλλά και δομές δεξιάς όψης, όπως μέρος του φλεβοκομβικού κόμβου και των κολποκοιλιακών κομβικών περιοχών. Σε αυτήν την παραλλαγή, η αρτηρία κινείται στην αύλακα μεταξύ της αριστερής άνω πνευμονικής φλέβας και του αριστερού κόλπου, όπου θα μπορούσε να είναι επιρρεπής σε τραυματισμό κατά τη διάρκεια διαδικασιών καθετήρα ή χειρουργικής αφαίρεσης στον αριστερό κόλπο, ειδικά για κατάλυση κολπικής μαρμαρυγής ή καρδιοχειρουργική ανοιχτής καρδιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρτηρίες του θώρακα
Χέρεφορντ Γιουνάιτεντ
Η Χέρεφορντ Γιουνάιτεντ ήταν ποδοσφαιρικός Σύλλογος της Αγγλίας και συγκεκριμένα της Λιγκ Του.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1924 μετά την ένωση των δύο τοπικών σωματείων του St.Martin και της Rotherwas. Η Πορεία της ομάδας άρχισε παίζοντας σε ένα τουρνουά που γινόταν τότε στο Μπέρμιγχαμ. Έπαιξε σε δύο ματς στα οποία και έχασε. Το ένα ήταν επί της Αθερστοουν όπου έχασε με 3-2 και το άλλο με την Κίντερμίνστερ με 7-2.Αρχισε ερασιτεχνικά να αγωνίζεται στην Σάουθερν Λίγκ.Κατάφερε να πάρει το Σάουθερν Κάπ και το Πρωτάθλημα.Το 1966 Ο Τζον Τσαρλς ο οποίος ήταν ποδοσφαιριστής με μεγάλη καριέρα ο οποίος πέρασε από διάσημα ποδοσφαιρικά σωματεία όπως η Γιουβέντους, η Λιντς Γιουνάιτεντ ενώ είχε συμμετοχές και στην Εθνική Ουαλίας. Τελικά υπέγραψε βοηθώντας την ομάδα να αναπτυχθεί. Την ίδια χρονιά, μπήκε στην Φούτμπολ Λιγκ δηλαδή στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα. Το 1972 όμως υποβιβάστηκε και πήγε στις Ερασιτεχνικές Κατηγορίες(Southern League). Ωστόσο στο Football Assosiation Cup (F.A.Cup), νίκησε τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ αλλά αποκλείστηκε στον 4ο γύρο χάνοντας από τη Γουέστ Χαμ. Έπειτα έκανε την άνοδο της στην Τέταρτη Κατηγορία. Μετά ανέβηκε στην Τρίτη Κατηγορία και το 1976 κέρδισε το πρωτάθλημα και ανέβηκε στη Δεύτερη Κατηγορία. Το 1976-77 βγήκε έκτη. Παρέμεινε για 19 χρόνια σταθερά στην κατηγορία όπου είναι σήμερα γνωστή και ως Τσάμπιονσιπ. Το 1985,όπου βρισκόταν στην Τσάμπιονσιπ και έφερε ισοπαλία με την Άρσεναλ (1-1) σε ένα ματς που ήταν για το Λιγκ Καπ Αγγλίας και το 1990 έχασε με 1-0 από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο F.A.Cup. Το 1995-1996 ο Γκράχαμ Τάρνερ ανέλαβε την ομάδα και την έφερε 6η διορθώνοντας κάπως την απαράδεκτη πορεία της όπου βγήκε 17η. Το 2002 πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Από το 1997 έως το 2002 είχε υποβιβαστεί στην Λιγκ Ουάν στην Λιγκ Του και τέλος έφτασε στην Κόνφερενς όπου έκανε μια πολλή κακή εμφάνιση τερματίζοντας πάλι 17η. Τελικά το 2006 επέστρεψε στην Λιγκ Του όπου παραμένει μέχρι σήμερα.
Στάδιο
Το Στάδιο της Χέρεφορντ είναι το Ετζγκαρντ Στριτ με χωρητικότητα 5.300 θέσεων. Το Στάδιο βρίσκεται στο Χέρεφορντ. Το χρησιμοποιεί από το 1924 δηλαδή από την ίδρυση της ομάδας. Παλιά χρησιμοποιούνταν για αθλητικές εκδηλώσεις. Το 1970 έκαναν αλλαγές δηλαδή πρόσθεσαν καθίσματα κ.λ.π. Το στάδιο αρχικά χωρούσε 9.000 θέσεις. Μειώθηκαν σε 7.100 θέσεις λόγω υπνοδωματίων και κυλικείων. Ωστόσο περίσσεψε χώρος και πρόσθεσαν 600 καθίσματα. Τον Ιούλιο του 2009 πρόσθεσαν ένα sprinkler system το οποίο για να μπει έπρεπε να αφαιρεθούν 2.000 καθίσματα. Σήμερα έχει 5.300 θέσεις.
Αντιπαλότητες
Έχει και είχε αντιπαλότητες με τις ακόλουθες ομάδες: Οι ομάδες της Σρόμπουρι της Κιντερμίνστερ και της Τσέλτεναμ Τάουν είναι αντιπαλότητες από την κατηγορία Κόνφερενς. Τις υπόλοιπες τις έκανε κατά τη διάρκεια που βρίσκεται στη Λιγκ Του.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Βιέλουν
Το Βιέλουν (πολωνικά: Wieluń) είναι πόλη της νοτιοανατολικής Πολωνίας.
Ιστορία
Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, στο Βιέλουν έγινε ίσως η πρώτη επίθεση του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Η πόλη βομβαρδίστηκε από την γερμανική Luftwaffe. Γερμανικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου της πόλης και σκοτώσανε 1.200 πολίτες. Περίπου 75% όλων των κτιρίων του Βιέλουν καταστράφηκε. thumb|250px|left|Το κέντρο του Βιέλουν μετά το [[γερμανία|γερμανικό βομβαρδισμό την 1 Σεπτεμβρίου του 1939]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιέρατς (1339-1793) Κατηγορία:Πόβιατ Βιέλουν Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939)
2473 Χέιερνταλ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χέυερνταλ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χευερνταλ
Μπέρναρντ Ρίμαν
Ο Γκεόργκ Φρίντριχ Μπέρναρντ Ρίμαν ή Ρήμαν (Georg Friedrich Bernhard Riemann, 17 Σεπτεμβρίου 1826 – 20 Ιουλίου 1866) ήταν Γερμανός μαθηματικός που συνεισέφερε στη Μαθηματική Ανάλυση, την Τοπολογία, την Αναλυτική Θεωρία των αριθμών και τη Διαφορική γεωμετρία, προωθώντας τη μη ευκλείδεια γεωμετρία και ανοίγοντας έτσι τον δρόμο μεταξύ άλλων και για τη θεμελίωση αργότερα της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Κατά τον D. Struik «με τον Ρίμαν φτάνουμε στον άνθρωπο που επηρέασε περισσότερο από κάθε άλλον την πορεία των σύγχρονων Μαθηματικών».
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ρίμαν γεννήθηκε στο Μπρέζελεντς (Breselenz), ένα χωριό κοντά στο Ντάνενμπεργκ, στο κρατίδιο Ανόβερο της Γερμανίας. Ο πατέρας του, ο Friedrich Bernhard Riemann, ήταν ένας φτωχός Λουθηρανός πάστορας στο χωριό και είχε πολεμήσει στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Η μητέρα του πέθανε πριν μεγαλώσουν τα παιδιά της. Ο Ρίμαν ήταν το δεύτερο από 6 παιδιά, ντροπαλός και με νευρικές καταρρεύσεις. Ωστόσο, έδειξε ασυνήθιστες μαθηματικές ικανότητες, όπως αφάνταστη ταχύτητα στους υπολογισμούς, από μικρή ηλικία, αλλά υπέφερε από δειλία και φόβο να μιλά δημόσια.
Στο σχολείο ο Ρίμαν μελέτησε πολύ τη Βίβλο αλλά το μυαλό του συχνά γυρνούσε στα Μαθηματικά. Προσπάθησε ακόμα και να αποδείξει μαθηματικά την ορθότητα της Γενέσεως. Οι δάσκαλοί του έμεναν κατάπληκτοι από την ευφυΐα του και την ικανότητά του να εκτελεί εξαιρετικά πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις. Συχνά ξεπερνούσε τις γνώσεις των δασκάλων του. Το 1840 ο Ρίμαν πήγε στο Ανόβερο να ζήσει με τη γιαγιά του, ώστε να σπουδάσει περαιτέρω. Μετά τον θάνατό της το 1842, γράφτηκε στο Johanneum («Ιωάννειο Λύκειο») στο Λύνεμπουργκ. Το 1846, σε ηλικία 19 ετών, άρχισε να μελετά Φιλολογία και Θεολογία ώστε να γίνει ιερέας και να βοηθήσει έτσι οικονομικά την οικογένειά του. Αλλά τον επόμενο χρόνο, ο πατέρας του, αφού κατόρθωσε να συγκεντρώσει με μεγάλες δυσκολίες αρκετά χρήματα για να τον στείλει στο πανεπιστήμιο, του επέτρεψε να αφήσει τη Θεολογία και να αρχίσει σπουδές στα Μαθηματικά. Τον έστειλε στο ονομαστό Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου συνάντησε τον μεγάλο μαθηματικό Καρλ Φρίντριχ Γκάους και παρακολούθησε διαλέξεις του πάνω στη μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων.
Τα ώριμα χρόνια
Σύντομα ωστόσο ο Ρίμαν μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου δίδασκαν οι Γιακόμπι, Ντίριχλετ και Στάινερ. Παρέμεινε στο Βερολίνο επί διετία και επέστρεψε στο Γκέτινγκεν το 1849.
Ο Ρίμαν άρχισε να δίνει διαλέξεις το 1854, διαλέξεις που θεμελίωσαν τη Γεωμετρία που σήμερα αποκαλείται «Ριμάνεια». Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να γίνει καθηγητής κατ' εξαίρεση στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν σε ηλικία μόλις 31 ετών (το 1857), ο Ρίμαν απέκτησε ένα κανονικό μισθό. Το 1859 τελικά, μετά τον θάνατο των Γκάους και Ντίριχλετ, εκλέχθηκε καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Μαθηματικών εκεί. Υπήρξε ο πρώτος που εισηγήθηκε τη θεωρία των ανώτερων διαστάσεων, που απλοποίησε πολύ προβλήματα της Φυσικής, μέχρι σήμερα.
Το 1862 ο Ρίμαν νυμφεύθηκε την Elise Koch, με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Μπέρναρντ Ρίμαν πέθανε από φυματίωση στο τρίτο του ταξίδι στην Ιταλία, στη Σελάσκα, στις ακτές της Λίμνης Ματζόρε, όπου παραθέριζε εξαιτίας του καλού κλίματος για την πάθησή του. Τάφηκε στο Μπιγκαντσόλο (Biganzolo) της Βερμπανία (Verbania).
Η επίδρασή του στα Μαθηματικά
Ο Ρίμαν προσέφερε πολλά στην Πραγματική Ανάλυση: όρισε το ολοκλήρωμα Ρίμαν με τη βοήθεια των αθροισμάτων Ρίμαν, ανέπτυξε μια θεωρία για τις τριγωνομετρικές σειρές που δεν είναι σειρές Φουριέ — ένα πρώτο βήμα για μια θεωρία των γενικευμένων συναρτήσεων — και μελέτησε το διαφορικό ολοκλήρωμα Ρίμαν-Λιουβίλ.
Πολύ γνωστές είναι και κάποιες συνεισφορές του Ρίμαν στη σύγχρονη Αναλυτική Θεωρία των αριθμών. Σε μία και μόνη σύντομη δημοσίευση (τη μοναδική του επί της Αριθμοθεωρίας), εισήγαγε τη Συνάρτηση ζ του Ρίμαν και έδειξε τη σημασία της για την κατανόηση της κατανομής των πρώτων αριθμών. Διετύπωσε μια σειρά από εικασίες σχετικές με ιδιότητες της συναρτήσεως ζ, μία από τις οποίες είναι η περιβοήτη Υπόθεση του Ρίμαν.
Ο Ρίμαν εφάρμοσε την Αρχή του Dirichlet από τον Λογισμό των μεταβολών με σπουδαία αποτελέσματα. Η εργασία του στη μονοδρομία και στην υπεργεωμετρική συνάρτηση στους μιγαδικούς έκανε μεγάλη εντύπωση και καθιέρωσε μια βασική μέθοδο εργασίας με συναρτήσεις «λαβαίνοντας υπόψη μόνο τις ανωμαλίες τους».
Ευκλείδεια και Ριμάνεια Γεωμετρία
δεξιά|μικρογραφία|150px|Προβολή ενός [[υπερκύβος|υπερκύβου σε διδιάστατη επιφάνεια.]] Το 1853, ο Γκάους ζήτησε από τον φοιτητή του Ρίμαν να ετοιμάσει και να παρουσιάσει μια διατριβή επί υφηγεσία πάνω στα θεμέλια της Γεωμετρίας. Μετά από πολλούς μήνες ο Ρίμαν ανέπτυξε τη θεωρία του για τις ανώτερες διαστάσεις. Όταν τελικά έδωσε τη διάλεξή του στο Γκέτινγκεν το 1854, το μαθηματικό κοινό την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό. Θεωρείται ακόμα μία από τις σημαντικότερες εργασίες για τη Γεωμετρία. Ο τίτλος της ήταν Über die Hypothesen welche der Geometrie zu Grunde liegen («Επί των υποθέσεων που βρίσκονται στα θεμέλια της Γεωμετρίας»).
Αυτό που θεμελίωσε η παραπάνω εργασία ήταν η Ριμάνεια Γεωμετρία. Ο Ρίμαν βρήκε τον σωστό τρόπο να επεκτείνει σε «ν» διαστάσεις τη Διαφορική γεωμετρία των επιφανειών, την οποία ο ίδιος ο Γκάους είχε αποδείξει με το theorema egregium. Το θεμελιώδες εδώ είναι ο Τανυστής καμπυλότητας Ρίμαν. Για την περίπτωση μιας επιφάνειας, αυτός μπορεί να αναχθεί σε ένα αριθμό (βαθμωτό), θετικό, αρνητικό ή μηδέν: οι μη μηδενικές και σταθερές περιπτώσεις είναι τα μοντέλα των γνωστών μη ευκλείδειων γεωμετριών.
Ανώτερες διαστάσεις
Η ιδέα του Ρίμαν ήταν να εισαγάγει ένα σύνολο αριθμών για κάθε σημείο του χώρου που θα περιέγραφαν το πόσο καμπυλωμένος ήταν. Βρήκε ότι στις 4 χωρικές διαστάσεις χρειάζονται 10 αριθμοί σε κάθε σημείο για την πλήρη περιγραφή των ιδιοτήτων μιας πολλαπλότητας, όσο και όπως παραμορφωμένη και να είναι αυτή. Αυτός είναι ο περίφημος μετρικός τανυστής.
Ρόστερ ομάδων Κυπέλλου Συνομοσπονδιών 2013
Βραζιλία
Προπονητής: Λουίς Φελίπε Σκολάρι
Ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαριστές της Εθνικής Βραζιλίας στις 14 Μαΐου 2013.
Στις 7 Ιουνίου, ο Λεάντρο Νταμιάο αποσύρθηκε από το ρόστερ λόγο ενός τραυματισμού στο μηρό και αντικαταστάθηκε από τον Ζο.
Ιαπωνία
Προπονητής: Αλμπέρτο Τζακερόνι
Μεξικό
Προπονητής: Χοσέ Μανουέλ ντε λα Τόρε
Ο Χοσέ Μανουέλ ντε λα Τόρε ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Μεξικού στις 20 Μαΐου 2013.
Ιταλία
Ο Τσέζαρε Πραντέλι ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ιταλίας στις 3 Ιουνίου 2013.
Ισπανία
Ο Βιθέντε ντελ Μπόσκε ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ισπανίας στις 2 Ιουνίου 2013.
Ουρουγουάη
Προπονητής: Όσκαρ Ταμπάρες
Ο Όσκαρ Ταμπάρες ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ουρουγουάης στις 4 Ιουνίου 2013.
Ταϊτή
Προπονητής: Εντί Εταετά
Ο Έντι Ετετά ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ταϊτής στις 24 Μαΐου 2013.
Νιγηρία
Προπονητής: Στέφεν Κέσι
Ο Στέφεν Κέσι ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές της Εθνικής Νιγηρίας στις 7 Ιουνίου 2013.
Ανά εθνικότητα ομάδας
Χώρες με πλάγια γραφή δεν εκπροσωπούνται με την εθνική τους ομάδα στη διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρόστερ
1582 Μαρτίρ
Ο Μαρτίρ (Martir) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,1. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Αργεντινό αστρονόμο Μιγκέλ Ίτζιγκσον, που παρατηρούσε από τη Λα Πλάτα της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του από την ισπανική λέξη που σημαίνει «μάρτυρας».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μαρτίρ εκτιμάται σε 36,79 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,057. Ο Μαρτίρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες περίπου (Warner 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρτιρ
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (σλοβενικά: Nogometna zveza Slovenije, NZS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σλοβενία. Εδρεύει στη Λιουμπλιάνα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σλοβενίας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε αρχικά στις 23 Απριλίου 1920 ως «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιουμπλιάνας» υπό τη σκέπη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Μάιο του 1948 συστάθηκε η «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας» (Nogometna zveza Slovenije, NZS). Έως το 1980, η εθνική Σλοβενίας μετείχε σε φιλικούς αγώνες με άλλες εθνικές ομάδες της Γιουγκοσλαβίας. Έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας, η NZS αποσπάστηκε πλήρως από τη Γιουγκοσλαβία, με αποτέλεσμα τη λειτουργία της ως ξεχωριστή οντότητα.
Λογότυπο
Το λογότυπο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σλοβενίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σλοβενία Σλοβενια
Επιδρομή στη Σαντορίνη
Η Επιδρομή στη Σαντορίνη πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου 1944 στο πλαίσιο της Μεσογειακής Εκστρατείας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Διενεργήθηκε από τη Βρετανική Ειδική Υπηρεσία Σκαφών (Special Boat Service, SBS), κατά της μικτής γερμανικής και ιταλικής φρουράς στο νησί της Σαντορίνης (Θήρα) στο Αιγαίο Πέλαγος. Η επιδρομή πραγματοποιήθηκε παράλληλα με παρόμοιες επιχειρήσεις στα νησιά της Ίου, της Μυκόνου και της Αμοργού που είχαν ως στόχο την καταστροφή των ναυτικών σταθμών παρατήρησης του Άξονα και των ραδιοφωνικών σταθμών στα νησιά των Κυκλάδων.
Ιστορικό
Τον χειμώνα του 1943, οι Γερμανοί είχαν εξασφαλίσει τον έλεγχο του αρχιπελάγους του Αιγαίου, μετά την Ιταλική συνθηκολόγηση. Την άνοιξη του 1944, διατηρούσαν ακόμη αξιόλογες φρουρές στα ελληνικά νησιά. Οι Βρετανοί ήθελαν να διατηρήσουν ένα δευτερεύον μέτωπο στο Αιγαίο, επομένως, μετά την πτώση της Κω και της Λέρου, το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής έδωσε εντολές στη μονάδα ειδικών δυνάμεων της SBS να επιτεθεί στις φρουρές των κατεχόμενων ελληνικών νησιών, όπως αυτής της Σαντορίνης.
Η επιδρομή
Στις 19 Απριλίου, μια ομάδα 19 κομάντο υπό τον Ταγματάρχη Άντερς Λάσσεν απέπλευσε από το κρησφύγετο τους στον κόλπο Βαλισού της Τουρκίας με δύο ημιολίες. Μετά από ένα τριήμερο ταξίδι που περιλάμβανε ενδιάμεσες στάσεις στη Σύρνα και την Άνυδρο, η ομάδα αποβιβάστηκε σε μια ανατολική παραλία κοντά στο ακρωτήριο Κολούμπο το βράδυ της 22ης προς το πρωί της 23ης Απριλίου. Η ομάδα κατευθύνθηκε προς το χωριό Βουρβούλος και αφού ήρθε σε επαφή με τους ντόπιους, κρύφτηκε σε ένα κοντινό σπήλαιο. Οι δύο ημιολίες αναζήτησαν καταφύγιο στις κοντινές βραχονησίδες Χριστιανά, νοτιοδυτικά της Σαντορίνης. Μέλος της ομάδας των κομάντο ήταν και ο Έλληνας υπολοχαγός Στέφανος Καζούλλης. Στις 23 Απριλίου, ο Καζούλλης οδηγήθηκε από τους ντόπιους στην πρωτεύουσα Φηρά για να συγκεντρώσει πληροφορίες. Με βάση τις πληροφορίες που συγκέντρωσε ο Καζούλλης, ο Λάσσεν αποφάσισε να χωρίσει τις δυνάμεις του σε τρία αποσπάσματα. Το πρώτο θα επιτίθεντο στους στρατώνες στα Φηρά, το δεύτερο θα κατευθύνονταν προς την κατοικία του γερμανικού διοικητή, Υπολοχαγού Χέσε στα Φηρά με στόχο να τον συλλάβει, ενώ το τρίτο είχε ως στόχο τον σταθμό ασυρμάτου στο Ημεροβίγλι. Αυτός ο ασύρματος είχε μεγάλη εμβέλεια και χρησίμευε ως αναμεταδότης που υποστήριζε τις τηλεπικοινωνίες μεταξύ Αθήνας και Κρήτης.
Η επίθεση ορίστηκε να πραγματοποιηθεί στις 00:45 της 24ης Απριλίου και τα τρία αποσπάσματα οδηγήθηκαν στους στόχους τους από τοπικούς οδηγούς. Οι στρατώνες βρίσκονταν στο κέντρο των Φηρών, στον δεύτερο όροφο ενός κτηρίου που στέγαζε μια τράπεζα. Οι κομάντο επιτέθηκαν από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις και παρόλο που τα σκυλιά της φρουράς τους εντόπισαν και άρχισαν να γαβγίζουν, κατάφεραν να αιφνιδιάσουν την ισχυρή φρουρά των 40 ατόμων και να εξολοθρεύσουν το μεγαλύτερο μέρος της. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Καζούλλης δέχτηκε έναν πυροβολισμό στο στήθος και πέθανε αμέσως. Ο λοχίας Φρανκ Κίνγκστον πυροβολήθηκε επίσης στην κοιλιά και υπέκυψε στο τραύμα του λίγες ώρες αργότερα. Η επίθεση εναντίον του Γερμανού διοικητή ήταν ανεπιτυχής καθώς αυτός και μερικοί άλλοι κατάφεραν να δραπετεύσουν χωρίς τραυματισμούς. Το κτίριο που στέγαζε τις τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις, ανατινάχτηκε με ωρολογιακές βόμβες. Οι κομάντος διέφυγαν χρησιμοποιώντας τις δύο ημιολίες, παίρνοντας μαζί τους μερικούς από τους ντόπιους που τους είχαν βοηθήσει.
Αντίποινα
Στις 29 Απριλίου, γερμανικές ενισχύσεις από το νησί της Μήλου περικύκλωσαν τον Βουρβούλο. Συγκέντρωσαν όλους τους ντόπιους άνδρες ηλικίας 14 ετών και άνω και τους απείλησαν με αντίποινα αν δεν αποκάλυπταν αυτούς που βοήθησαν τους κομάντο. Μερικοί χωρικοί παραδέχτηκαν την εμπλοκή τους και στάλθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Συνολικά, εκτελέστηκαν πέντε άνδρες, μεταξύ των οποίων και ο δήμαρχος του χωριού. Δεν είναι σαφές γιατί οι υπόλοιποι χωρικοί και το ίδιο το χωριό δεν δέχτηκαν περαιτέρω αντίποινα. Υποτίθεται πως ήταν αποτέλεσμα μιας επιστολής που γράφτηκε στον Υπολοχαγό Χέσε από τον Λάσσεν, προειδοποιώντας τον ότι το όνομά του ήταν γνωστό στους Συμμάχους και θα τον καθιστούσαν υπεύθυνο αν διέταζε να πραγματοποιηθούν αντίποινα. Στον Μπουρβούλο ανεγέρθηκε μνημείο για τα θύματα.
Συνέπειες
Δύο κομάντος σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης και δολοφονήθηκαν πέντε πολίτες ως αντίποινα. Άλλοι 13 πολίτες από το Ημεροβίγλι που ήλπιζαν να αρπάξουν Γερμανικές προμήθειες από τον ραδιοφωνικό σταθμό, πέθαναν όταν τα εκρηκτικά που είχαν εγκατασταθεί εξεράγησαν. Ο αριθμός των Γερμανικών απωλειών ανέρχεται περίπου στους 40, ενώ 19 αιχμαλωτίστηκαν. Η επιχείρηση, μάλιστα, έγινε γνωστή ως Λουτρό αίματος του Λάσσεν. Αυτή η επιχείρηση, όπως και άλλες παρόμοιες, ανάγκασαν τον Γερμανό στρατηγό Κλέιμαν να ανακοινώσει στα στρατεύματά του ότι «ζουν σε εχθρική χώρα» και ενίσχυσε τις φρουρές του Αιγαίου με 4.000 άντρες. Αυτές οι δυνάμεις παρέμειναν στη θέση τους για τον υπόλοιπο πόλεμο, στερώντας τες από άλλα μέτωπα όπου ήταν αναγκαίες. Τον Αύγουστο του 1944, ο Καζούλλης τιμήθηκε μετά θάνατον με Ελληνικό Αριστείο Ανδρείας. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2019)">απαιτείται παραπομπή  ]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Σαντορίνης Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Μαρία της Τραπεζούντας
Η Μαρία Μεγάλη Κομνηνή, γνωστή σαν Μαρία της Τραπεζούντας, ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα από την Οικογένεια των Κομνηνών και των Παλαιολόγων.
Ήταν μία από τις τρεις κόρες του Αλεξίου Δ΄ αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και της Θεοδώρας Καντακουζής. Τον Σεπτέμβριο του 1427, η Μαρία παντρεύτηκε τον Ιωάννη Παλαιολόγο στην Κωνσταντινούπολη, έχοντας φθάσει με πλοίο από την Τραπεζούντα την τελευταία ημέρα του Αυγούστου. Το συνοικέσιο συμφωνήθηκε μέσω πρεσβευτών που είχαν σταλεί από την Κωνσταντινούπολη το προηγούμενο έτος. Ο Γεώργιος Σφραντζής την περιγράφει ως Μαρία Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου του Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, και θέτει την τελετή στο έτος 6936 του βυζαντινού ημερολογίου.
Τα Εκκλησιαστικά Χρονικά την ονομάζουν Μαρία Κατακουζηνή, από το επώνυμο της μητέρας της, και εκθειάζουν την εξαιρετική της ομορφιά η οποία προκάλεσε τον Ιωάννη να την αγαπήση. Ο γάμος τους από τον Πατριάρχη Ιωσήφ καταγράφηκε στην ιστορία του Δούκα, που απλά την ονομάζει τη Μαρία, κόρη του Αλεξίου Κομνηνού, Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας.
Ο Bertrandon de la Brocquière, ο οποίος την είδε στην Κωνσταντινούπολη το 1432, εξήρε επίσης την ομορφιά της, λέγοντας ότι ήταν τόσο όμορφη που δεν χρειαζόταν να καν να βαφτεί. Ο Ισπανός ταξιδιώτης Πέρο Τάφουρ γνώρισε τη Μαρία τον Νοέμβριο του 1437 όταν επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη και μας έδωσε μια ματιά στην καθημερινότητά της. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη, ο Ταφούρ διαπίστωσε ότι συχνά πήγαινε για κυνήγι στην παρακείμενη ύπαιθρο, είτε μόνος της είτε με τον αυτοκράτορα. Προσθέτει ότι ο ίδιος συναντήθηκε στην Μυτιλήνη με τον αδελφό της Αλέξανδρο, που ζούσε εξόριστος στην πόλη, και δεν είχαν καλές σχέσεις. Όταν ο Περό Ταφούρ επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη λίγους μήνες αργότερα, ζήτησε να παρουσιαστεί στον αυτοκράτορα όπου ήταν παρόντες η Μαρία και ο Αλέξανδρος.
Ο γάμος της Μαρίας με τον Ιωάννη διήρκεσε δώδεκα χρόνια, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Ο Σφρατζής καταγράφει την ημερομηνία του θανάτου της, ενώ ο Ιωάννης ήταν μακριά στην Ιταλία στην σύνοδο της Φλωρεντίας. Ο βυζαντινολόγος Στήβεν Ράνσιμαν απέδωσε τον θάνατό της στην πανούκλα. [10] Τότε θάφτηκε στην μονή του Παντοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ιωάννης Ευγενικός, αδελφός του Μάρκου Ευγενικού της Εφέσου, συνέθεσε ένα θρήνο για το θάνατό της. Μετά τον θάνατο της Μαρίας ο Ιωάννης δεν παντρεύτηκε ποτέ και πέθανε άτεκνος στις 31 Οκτωβρίου 1448. Τον διαδέχτηκε ο νεώτερος αδελφός του Κωνσταντίνος ΙΑ΄, ο οποίος ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας. Ο Κωνσταντίνος ήταν χήρος όταν ανέβηκε στο θρόνο και δεν παντρεύτηκε ξανά, αφήνοντας τη Μαρία ως τελευταία αυτοκράτειρα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Μαρια Μαρια Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας
Καμοπί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμοπιέν (γαλλικά: Camopiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας
Δήμος Παραλίας Πιερίας
thumb|250px|Το Δημαρχείο του Δήμου Παραλίας, στην Καλλιθέα
Ο Δήμος Παραλίας ήταν ένας από τους 13 Δήμους του νομού Πιερίας, με 6.449 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Καλλιθέα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και με τις τουριστικές επιχειρήσεις (σχεδόν αποκλειστικά στην Παραλία, η οποία διαθέτει και τις κατάλληλες υποδομές). Περιλάμβανε τρία Δημοτικά Διαμερίσματα και ισάριθμους οικισμούς. Με το σχέδιο Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Κατερίνης.
Δημοτικά Διαμερίσματα
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμαρχοι
Η Παραλία υπήρξε κοινότητα μέχρι το 1998, οπότε με το Νόμο Καποδίστρια έγινε Δήμος. Στις πρώτες δημοτικές εκλογές στο νεοσύστατο Δήμο, το 1998, κέρδισε στο δεύτερο γύρο με 51,5% ο Χρήστος Μπογιατζής. Στις επόμενες εκλογές, το 2002 Δήμαρχος εξελέγη επίσης στο δεύτερο γύρο, με 58,8% ο Γεώργιος Κεραμιδιώτης, ο οποίος επανεξελέγη από τον α΄ γύρο με 47% στις εκλογές του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Паралия (дем в Ном Пиерия)
Λεοπόλδος φον Ζάχερ-Μάζοχ
Εθνικές μικρές ιστορίες και Η Κληρονομιά του Κάιν
Γεννήθηκε στο Λβιβ από Ρωμαιοκαθολικούς γονείς. Ο πατέρας του ήταν Ισπανικής καταγωγής, διευθυντής της τοπικής Αυστριακής αστυνομίας και η μητέρα του Ουκρανή αριστοκράτισσα. Γερμανικά έμαθε μόλις στα 12 του χρόνια, και αργότερα σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Γκρατς. Τα πρώτα του συγγραφικά έργα ήταν εθνικές μικρές ιστορίες με τίτλους παρμένους από το θέμα όπως "Γαλικιανές Μικρές Ιστορίες", "Εβραϊκές Μικρές Ιστορίες", "Πολωνικές Μικρές Ιστορίες" αλλα και μια σειρά από εθνικές "Δικαστικές Ιστορίες". Αργότερα άρχισε να συντάσσει την λεγόμενη "Κληρονομιά του Κάιν" ένα έργο ημιτελές αφού τελικά γράφτηκαν μόνο οι 2 από τις 6 ιστορίες. Εκεί μέσα αναπτυσσόταν η άποψη του Ζάχερ-Μάζοχ για τον κόσμο. Εκεί μέσα βρίσκεται και το Venus im Pelz (Η Αφροδίτη με τις γούνες) και σε αυτό το σύνολο εντασσόταν και οι φετιχιστικές και μαζοχιστικές του φαντασιώσεις. Προσπάθησε στην πραγματική του ζωή να πετύχει τις φαντασιώσεις του με την γυναίκα του και την ερωμένη του, τη βαρόνη Φάννι Πίστορ.
Εναντίον του αντισημιτισμού και Φεμινισμός
Ο Μάζοχ έκανε τεράστιες προσπάθειες στην Λειψία μέσω του μηνιαίου προοδευτικού περιοδικού Στον Κολοφώνα-Διεθνής επισκόπηση να πολεμήσει τον ντόπιο αντισημιτισμό. Επίσης καλούσε για την χειραφέτηση των γυναικών αλλά και την καθολική ψηφοφορία.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Στις 8 Δεκεμβρίου 1869, ο Μάζοχ και η ερωμένη του βαρόνη Φανή Pistor υπέγραψαν συμβόλαιο καθιστώντας τον σκλάβο της για μια περίοδο έξι μηνών, με τον όρο ότι η βαρόνη θα φορά γούνες όσο το δυνατόν συχνότερα, ειδικά όταν ήταν σε σκληρή διάθεση. Ο Λεοπόλδος πήρε το ψευδώνυμο "Γκρέγκορ" το όνομα ενός στερεότυπου αρσενικού υπηρέτη, και υποδυόταν τον υπηρέτη της βαρόνης. Οι δύο ταξίδεψαν με τρένο για την Ιταλία. Όπως και στην Αφροδίτη με τις Γούνες, ταξίδεψε στην τρίτη θέση, ενώ η Βαρόνη στην πρώτη. Ο Μάζοχ πίεζε την πρώτη σύζυγό του, Αουρόρα φον Ρύμελιν, την οποία παντρεύτηκε το 1873, να ζήσουν την εμπειρία του βιβλίου, ενάντια στις προτιμήσεις της. Ο ίδιος τελικά βρήκε την οικογενειακή ζωή τους να είναι βαρετή, τελικά πήρε διαζύγιο και παντρεύτηκε την βοηθό του. Στο τέλος της ζωής του έπασχε από ψυχικά προβλήματα, κλείστηκε σε άσυλο όπου κάποιοι ισχυρίζονται ότι εκεί και πέθανε.
Ο Μάζοχ είναι μακρινός θείος και της τραγουδίστριας Μαριάν Φέιθφουλ.
Ο όρος μαζοχισμός
Συλλογή διηγημάτων του Ζάχερ-Μάζοχ με τίτλο Σκληρές ιστορίες εκδόθηκαν από τον "Ηριδανό" σε μετάφραση Κώστα Τρικογλίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί ιστορικοί
Μίλι
Το μίλι ή μίλιον ή μίλλιον (mile) είναι η κατεξοχήν μονάδα μέτρησης μήκους (απόστασης) που χρησιμοποιείται στη ναυτιλία, αεροναυτιλία, αλλά και στη ξηρά σε διάφορες (αγγλοσαξονικές) χώρες.
Το μίλι διακρίνεται στο ναυτικό μίλι, στο γεωγραφικό μίλι, στο στατικό μίλι και άλλα, αλλά εξαρτάται και από την χώρα και την εποχή στην οποία χρησιμοποιείται.
Ναυτικό μίλι
Το ναυτικό μίλι (που είναι και σε ευρεία χρήση) είναι ίσο με την απόσταση του 1/60 της μοίρας δηλαδή ίσο με το 1΄ της γεωγραφικής μοίρας, (υπολογιζόμενο στο γεωγραφικό πλάτος των 45 μοιρών). Τούτο στη πράξη ισούται δηλαδή με 1.852 μέτρα ή 6.076 πόδες - όπως ορίστηκε διεθνώς το 1954).
Συνεπώς μίλι είναι το γραμμικό ανάπτυγμα τόξου ενός πρώτου μοίρας μεσημβρινού της γης υπολογιζόμενο στο γεωγραφικό πλάτος των 45 μοιρών.
Υποπολλαπλάσια
Το ναυτικό μίλι υποδιαιρείται σε 10 στάδια. Ένα ναυτικό στάδιο ισούται με 185,2 μ. (Ο καθένας διαπιστώνει ότι το ναυτικό μίλι είναι τελικά το 10πλάσιο της αρχαιότερης μονάδας μέτρησης μήκους, εκείνου του σταδίου των αρχαίων Ελλήνων, που η ισχύς του διατηρείται μέχρι σήμερα).
Πολλαπλάσιο του ναυτικού μιλίου είναι η ναυτική λεύγα = 1/20 της μοίρας = 3 ν.μ.
Στατικό μίλι
Το στατικό μίλι ή μίλι ξηράς που χρησιμοποιείται από τις αγγλοσαξονικές χώρες ως μονάδα μήκους αντί του χιλιομέτρου στη ξηρά καθώς και από ναυτιλλόμενους στα ύδατα των χωρών αυτών (ποτάμια, λίμνες των ΗΠΑ, Καναδά. Αυτό είναι ίσο προς 1.760 γυάρδες ή 5.280 πόδια = 1.609 μέτρα, με σχέση 1 ν.μ.= 1,15 στατικά μίλια. Αυτό σε αντίθεση με το άλλοτε χρησιμοποιούμενο μίλι Λονδίνου, που ήταν ίσο με 5.000 πόδια = 1,523 χλμ.
Σχετική μονάδα
Μονάδα μέτρησης επιφανείας βασιζόμενη στο ναυτικό μίλι είναι το τετραγωνικό μίλι = 3,43 τ.χλμ χρησιμοποιούμενη μόνο σε καθορισμό θαλασσίων εκτάσεων, πολεμικών ασκήσεων και στη κατανομή έρευνας, σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.
Δείτε επίσης
Μίλι
Ιρακουμπό
Το Ιρακουμπό (γαλλικά: Iracoubo) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Γαλλικής Γουιάνας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιρακουμποριέν (γαλλικά: Iracouboriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλικής Γουιάνας