cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοριακό τροχιακό
Σχηματισμός Μοριακών Τροχιακών
μικρογραφία|Συνδυασμός/Αλληλοεπικάλυψη δύο 1s ατομικών τροχιακών ,ένα απο κάθε Υδρογόνο, για σχηματισμό σ (sigma) Μοριακού Τροχιακού στο διατομικό Υδρογόνο Τα Μοριακά Τροχιακά προκύπτουν απο αλληλεπιδράσεις μεταξύ ατομικών τροχιακών, οι οποίες επιτρέπονται εάν οι συμμετρίες (οι οποίες προσδιορίζονται απο την θεωρία ομάδων) των ατομικών τροχιακών είναι συμβατές μεταξύ τους. Η αποτελεσματικότητα των αλληλεπιδράσεων των ατομικών τροχιακών καθορίζεται απο την επικάλυψη (μέτρο που δείχνει το πόσο αλληλεπιδρούν τα ατομικά τροχιακά) μεταξύ δυο τροχιακών, το οποίο είναι σημαντικό έαν τα τροχιακά ειναι παραπλήσια ενεργειακώς. Τέλος, ο αριθμός των μοριακών τροχιακών ειναι ίσος με τον αριθμό των ατομικών τροχιακών που συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν το μόριο.
Γραμμικοί Συνδυασμοί Ατομικών Τροχιακών (LCAO- Linear Combination of Atomic Orbitals)
Η μέθοδος των Γραμμικών Συνδυασμών Ατομικών Τροχιακών εισήχθη το 1929 απο τον Sir John Lennard-Jones. Η δημοσίευση του απέδειξε πως να εξαχθούν οι ηλεκτρονιακές δομές του Φθορίου και του Οξυγόνου διαμέσου κβαντικών αρχών. Η συγκεκριμένη ποιοτική προσέγγιση στην θεωρία Μοριακών Τροχιακών αποτέλεσε αφετηρία της σύγχρονης Κβαντικής Χημείας. Οι Γραμμικοί Συνδυασμοί Ατομικών Τροχιακών (LCAO) μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην εκτίμηση μοριακών τροχιακών που σχηματίζονται κατά την δημιουργία δεσμού μεταξύ των συστατικών ατόμων του μορίου. Παρόμοια και στην περίπτωση ενός ατομικού τροχιακού, μια εξίσωση Schrödinger, η οποία περιγράφει τη συμπεριφορά ενός ηλεκτρονίου, μπορεί να κατασκευαστεί και για ένα μοριακό τροχιακό. Οι γραμμικοί συνδυασμοί ατομικών τροχιακών, ή τα αθροίσματα και οι διαφορές των ατομικών κυματοσυναρτήσεων, παρέχουν κατά προσέγγιση λύσεις στις εξισώσεις Hartree-Fock που αντιστοιχούν στην προσέγγιση ανεξάρτητων σωματιδίων της μοριακής εξίσωσης Schrödinger. Για απλά διατομικά μόρια, οι κυματοσυναρτήσεις που λαμβάνονται αποτυπώνονται μαθηματικά από τις εξισώσεις :
όπου \Psi και \Psi^*οι μοριακές κυματοσυναρτήσεις για τα δεσμικά και αντιδεσμικά μοριακά τροχιακά. Αντίστοιχα, και  είναι οι ατομικές κυματοσυναρτήσεις από τα άτομα a και b και  και  είναι ρυθμιζόμενοι συντελεστές.Αυτοί οι συντελεστές μπορεί να είναι θετικοί ή αρνητικοί, ανάλογα με τις ενέργειες και τις συμμετρίες των επιμέρους ατομικών τροχιακών. Καθώς τα δύο άτομα πλησιάζουν μεταξύ τους, τα ατομικά τροχιακά τους επικαλύπτονται για να παράγουν περιοχές υψηλής ηλεκτρονιακής πυκνότητας και, κατά συνέπεια, σχηματίζονται μοριακά τροχιακά μεταξύ των δύο ατόμων. Τα άτομα συγκρατούνται μεταξύ τους από την ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των θετικά φορτισμένων πυρήνων και των αρνητικά φορτισμένων ηλεκτρονίων που καταλαμβάνουν δεσμικά μοριακά τροχιακά.
Δεσμικά, Αντιδεσμικά και Μη- Δεσμικά Μοριακά Τροχιακά
Δεσμικά Μοριακά Τροχιακά:
μικρογραφία|Δεσμικά και Αντιδεσμικά Μοριακά Τροχιακά του Η2 Αντιδεσμικά Μοριακά Τροχιακά:
Μη Δεσμικά Μοριακά Τροχιακά:
Sigma και Pi Χαρακτηρισμοί των Μοριακών Τροχιακών
Ο τύπος αλληλεπίδρασης μεταξύ ατομικών τροχιακών μπορεί να κατηγοριοποιηθεί περαιτέρω από τους χαρακτηρισμούς μοριακής-τροχιακής συμμετρίας σ (sigma), π (pi), δ (delta), φ (phi), γ (gamma) κ.λπ. Αυτά είναι τα αντίστοιχα ελληνικά γράμματα για τα ατομικά τροχιακά s, p, d, f και g αντίστοιχα. Ο αριθμός των κομβικών επιπέδων που περιέχουν τον διαπυρηνικό άξονα μεταξύ των εν λόγω ατόμων είναι μηδέν για το σ Mοριακά Τροχιακά, ένα για το π, δύο για το δ, τρία για το φ και τέσσερα για το γ.
Συμμετρία σ (Sigma/ Σίγμα)
Ένα Μοριακό Τροχιακό με σ συμμετρία προκύπτει από την αλληλεπίδραση είτε δύο ατομικών τροχιακών s είτε δύο ατομικών τροχιακών pz. Ένα Mοριακό Τροχιακό θα έχει σ-συμμετρία εάν το τροχιακό είναι συμμετρικό ως προς τον άξονα που ενώνει τα δύο πυρηνικά κέντρα, τον διαπυρηνικό άξονα. Αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή του MO γύρω από τον διαπυρηνικό άξονα δεν οδηγεί σε αλλαγή φάσης. Ένα τροχιακό σ*, σίγμα αντιδεσμικό τροχιακό, διατηρεί επίσης την ίδια φάση όταν περιστρέφεται γύρω από τον διαπυρηνικό άξονα. Το τροχιακό σ* έχει ένα κομβικό επίπεδο που βρίσκεται μεταξύ των πυρήνων και είναι κάθετο στον διαπυρηνικό άξονα.
Συμμετρία π (Pi/Πι)
Ένα Mοριακό Τροχιακό με π συμμετρία προκύπτει από την αλληλεπίδραση είτε δύο ατομικών τροχιακών px είτε τροχιακών py. Ένα Mοριακό Τροχιακό θα έχει π συμμετρία εάν το τροχιακό είναι ασύμμετρο ως προς την περιστροφή γύρω από τον διαπυρηνικό άξονα. Αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή του Mοριακού Τροχιακού γύρω από τον διαπυρηνικό άξονα θα οδηγήσει σε αλλαγή φάσης. Υπάρχει ένα κομβικό επίπεδο που περιέχει τον διαπυρηνικό άξονα, εάν ληφθούν υπόψη πραγματικά τροχιακά. μικρογραφία|161x161εσ|3D Αναπαράσταση δ Μοριακών Τροχιακών μικρογραφία|Κατάλληλα ευθυγραμμισμένα f ατομικά τροχιακά επικαλύπτονται για να σχηματίσουν φ(phi) μοριακό τροχιακό (δεσμός phi) Ένα τροχιακό π*, αντιδεσμικό τροχιακό pi, θα προκαλέσει επίσης μια αλλαγή φάσης όταν περιστρέφεται γύρω από τον διαπυρηνικό άξονα. Το π* τροχιακό έχει επίσης ένα δεύτερο κομβικό επίπεδο μεταξύ των πυρήνων.
Συμμετρία δ (Delta/ Δέλτα)
Ένα Μοριακό Τροχιακό με δ συμμετρία προκύπτει από την αλληλεπίδραση δύο ατομικών τροχιακών dxy ή dx2-y2. Επειδή αυτά τα μοριακά τροχιακά περιλαμβάνουν d ατομικά τροχιακά χαμηλής ενέργειας, εμφανίζονται σε σύμπλοκα μετάλλων μεταπτώσεως. Ένα δεσμικό τροχιακό δ έχει δύο κομβικά επίπεδα που περιέχουν τον διαπυρηνικό άξονα, και ένα αντιδεσμικό τροχιακό δ* έχει επίσης ένα τρίτο κομβικό επίπεδο μεταξύ των πυρήνων.
Συμμετρία φ (Phi/Φι)
Οι θεωρητικοί χημικοί έχουν υποθέσει ότι είναι δυνατο να υπάρξουν δεσμοί υψηλότερης τάξης, όπως οι δεσμοί φ που αντιστοιχούν σε επικάλυψη f ατομικών τροχιακών. Δεν υπάρχει γνωστό παράδειγμα μορίου που υποτίθεται ότι περιέχει δεσμό phi.
Ζυγή (Gerade) και Περιττή (Ungerade) συμμετρία
Για μόρια που διαθέτουν κέντρο αναστροφής (κεντροσυμμετρικά μόρια) υπάρχουν πρόσθετοι χαρακτηρισμοί συμμετρίας που μπορούν να εφαρμοστούν σε μοριακά τροχιακά. Τα κεντροσυμμετρικά μόρια περιλαμβάνουν:
Τα μη κεντροσυμμετρικά μόρια περιλαμβάνουν:
Εάν η αναστροφή μέσω του κέντρου συμμετρίας σε ένα μόριο έχει ως αποτέλεσμα τις ίδιες φάσεις για το μοριακό τροχιακό, τότε το Μοριακό Τροχιακό λέγεται ότι έχει συμμετρία gerade (g), από τη γερμανική λέξη για "ζυγό". Εάν η αναστροφή μέσω του κέντρου συμμετρίας σε ένα μόριο έχει ως αποτέλεσμα μια αλλαγή φάσης για το μοριακό τροχιακό, τότε το Μοριακό Τροχιακό λέγεται ότι έχει συμμετρία ungerade (u), από τη γερμανική λέξη για το "περιττό". Για ένα δεσμικό Μοριακό Τροχιακό με σ-συμμετρία, το τροχιακό είναι σg (s' + s  είναι συμμετρικό), ενώ ένα αντιδεσμικό MO με σ-συμμετρία το τροχιακό είναι σu, επειδή η αντιστροφή του s' – s  είναι αντισυμμετρική.
Για ένα δεσμικό Μοριακό Τροχιακό με π-συμμετρία το τροχιακό είναι πu επειδή η αναστροφή μέσω του κέντρου συμμετρίας θα παρήγαγε μια αλλαγή πρόσημου (τα δύο p ατομικά τροχιακά βρίσκονται σε φάση μεταξύ τους αλλά οι δύο λοβοί έχουν αντίθετα πρόσημα), ενώ ένα αντιδεσμικό MO με π-συμμετρία είναι πg επειδή η αναστροφή μέσω του κέντρου συμμετρίας  δεν θα παρήγαγε αλλαγή πρόσημου (τα δύο τροχιακά p είναι αντισυμμετρικά κατά φάση).
Διαγράμματα Μοριακών Τροχιακών
Η ποιοτική προσέγγιση της ανάλυσης Mοριακών Τροχιακών χρησιμοποιεί ένα διάγραμμα μοριακών τροχιακών για να απεικονίσει τις δεσμικές αλληλεπιδράσεις σε ένα μόριο. Σε αυτόν τον τύπο διαγράμματος, τα μοριακά τροχιακά αντιπροσωπεύονται με οριζόντιες γραμμές. Όσο υψηλότερη είναι μια γραμμή τόσο μεγαλύτερη είναι η ενέργεια του τροχιακού και τα εκφυλισμένα τροχιακά τοποθετούνται στο ίδιο επίπεδο με ένα κενό μεταξύ τους. Στη συνέχεια, τα ηλεκτρόνια που θα τοποθετηθούν στα μοριακά τροχιακά τοποθετούνται ένα προς ένα, έχοντας κατά νου την αρχή του αποκλεισμού του Pauli και τον κανόνα της μέγιστης πολλαπλότητας του Hund (μόνο 2 ηλεκτρόνια, με αντίθετα σπιν, ανά τροχιακό·και τοποθέτηση τόσων ασύζευκτων ηλεκτρόνιων όσων είναι δυνατό, σε ένα ενεργειακό επίπεδο πριν ζευγαρωθούν). Για πιο περίπλοκα μόρια, η προσέγγιση της κυματομηχανικής χάνει τη χρησιμότητα σε μια ποιοτική κατανόηση του δεσμού (αν και εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για μια ποσοτική προσέγγιση). Μερικές ιδιότητες:
Η γενική διαδικασία για την κατασκευή ενός μοριακού τροχιακού διαγράμματος για ένα σχετικά απλό μόριο μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
Τροχιακός Εκφυλισμός
Τα μοριακά τροχιακά λέγονται εκφυλισμένα εάν έχουν την ίδια ενέργεια. Για παράδειγμα, στα ομοπυρηνικά διατομικά μόρια των πρώτων δέκα στοιχείων, τα μοριακά τροχιακά που προέρχονται από τα ατομικά τροχιακά px και py καταλήγουν σε δύο εκφυλισμένα δεσμικά τροχιακά (χαμηλής ενέργειας) και δύο εκφυλισμένα αντιδεσμικά τροχιακά (υψηλής ενέργειας)
Ιοντικός Δεσμός
Όταν η διαφορά ενέργειας μεταξύ των ατομικών τροχιακών δύο ατόμων είναι αρκετά μεγάλη, τα τροχιακά του ενός ατόμου συνεισφέρουν σχεδόν εξ ολοκλήρου στα δεσμικά τροχιακά και τα τροχιακά του άλλου ατόμου συνεισφέρουν σχεδόν εξ ολοκλήρου στα αντιδεσμικά τροχιακά. Έτσι, η κατάσταση είναι ουσιαστικά ότι ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια έχουν μεταφερθεί από το ένα άτομο στο άλλο. Αυτό ονομάζεται (κυρίως) ιονικός δεσμός.
Τάξη Δεσμού
Η τάξη δεσμών ή ο αριθμός των δεσμών ενός μορίου μπορεί να προσδιοριστεί συνδυάζοντας τον αριθμό των ηλεκτρονίων στα δεσμικά και αντιδεσμικά μοριακά τροχιακά. Ένα ζεύγος ηλεκτρονίων σε ένα δεσμικό τροχιακό δημιουργεί έναν δεσμό, ενώ ένα ζεύγος ηλεκτρονίων σε ένα αντιδεσμικό τροχιακό αναιρεί έναν δεσμό. Για παράδειγμα, το N2, με οκτώ ηλεκτρόνια σε δεσμικά τροχιακά και δύο ηλεκτρόνια σε αντιδεσμικά τροχιακά, έχει τάξη δεσμού τριών, που αποτελεί έναν τριπλό δεσμό.
Η ισχύς του δεσμού είναι ανάλογη με τη τάξη δεσμού - μια μεγαλύτερη ποσότητα δεσμού παράγει έναν πιο σταθερό δεσμό - και το μήκος του δεσμού είναι αντιστρόφως ανάλογο με αυτό - ένας ισχυρότερος δεσμός είναι μικρότερος.
Υπάρχουν σπάνιες εξαιρέσεις στην απαίτηση να έχει ένα μόριο θετικό δεσμό. Αν και το Be2 έχει τάξη δεσμού 0 σύμφωνα με την ανάλυση Mοριακών Τροχιακών, υπάρχουν πειραματικές ενδείξεις για ένα εξαιρετικά ασταθές μόριο Be2 με μήκος δεσμού 245 pm και ενέργεια δεσμού 10 kJ/mol.
HOMO/LUMO
Το υψηλότερο κατειλημμένο μοριακό τροχιακό και το χαμηλότερο μη κατειλημμένο μοριακό τροχιακό αναφέρονται συχνά ως HOMO και LUMO, αντίστοιχα. Η διαφορά των ενεργειών του HOMO και του LUMO ονομάζεται χάσμα HOMO-LUMO.
Ομοπυρηνικά Διατομικά Μόρια
Τα ομοπυρηνικά διατομικά Μοριακά Τροχιακά περιέχουν ίσες συνεισφορές από κάθε ατομικό τροχιακό στο βασικό σύνολο. Αυτό φαίνεται στα ομοπυρηνικά διατομικά διατομικά διαγράμματα Mοριακών Τροχιακών για H2, He2 και Li2, τα οποία περιέχουν όλα συμμετρικά τροχιακά.
H2
Ως απλό παράδειγμα Mοριακών Τροχιακών, λάβετε υπόψη τα ηλεκτρόνια σε ένα μόριο υδρογόνου, το H2, με τα δύο άτομα με την ένδειξη H' και H". Τα ατομικά τροχιακά χαμηλότερης ενέργειας, 1s' και 1s", δεν μετασχηματίζονται σύμφωνα με στις συμμετρίες του μορίου. Ωστόσο, τα ακόλουθα συμμετρικώς προσαρμοσμένα ατομικά τροχιακά κάνουν: μικρογραφία|275x275εσ|Κυματοσυναρτήσεις ηλεκτρονίων για το τροχιακό 1s ενός μεμονωμένου ατόμου υδρογόνου (αριστερά και δεξιά) και τα αντίστοιχα δεσμικά (κάτω) και αντιδεσμικά (πάνω) μοριακά τροχιακά του μορίου Η2. Το πραγματικό μέρος της κυματοσυνάρτησης είναι η μπλε καμπύλη και το φανταστικό μέρος είναι η κόκκινη καμπύλη. Οι κόκκινες κουκκίδες σηματοδοτούν τις θέσεις των πυρήνων. Η κυματοσυνάρτηση ηλεκτρονίων ταλαντώνεται σύμφωνα με την κυματική εξίσωση Schrödinger και τα τροχιακά είναι τα μόνιμα κύματα της. Η συχνότητα του στάσιμου κύματος είναι ανάλογη με την κινητική ενέργεια του τροχιακού. Ο συμμετρικός συνδυασμός (που ονομάζεται δεσμικό τροχιακό) είναι χαμηλότερος σε ενέργεια από τα βασικά τροχιακά και ο αντισυμμετρικός συνδυασμός (που ονομάζεται αντιδεσμικό τροχιακό) είναι υψηλότερος. Επειδή το μόριο Η2 έχει δύο ηλεκτρόνια, μπορούν και τα δύο να πάνε στο δεσμικό τροχιακό, καθιστώντας το σύστημα χαμηλότερο σε ενέργεια (άρα πιο σταθερό) από δύο ελεύθερα άτομα υδρογόνου. Αυτό ονομάζεται ομοιοπολικός δεσμός. Η τάξη του δεσμού είναι ίση με τον αριθμό των δεσμικών ηλεκτρονίων μείον τον αριθμό των αντιδεσμικών ηλεκτρονίων, διαιρούμενο με 2. Σε αυτό το παράδειγμα, υπάρχουν 2 ηλεκτρόνια στο δεσμικό τροχιακό και κανένα στο αντιδεσμικό τροχιακό, η τάξη του δεσμού είναι 1 και υπάρχει ένας μόνο δεσμός μεταξύ των δύο ατόμων υδρογόνου.
Li2
Το διλίθιο Li2 σχηματίζεται από την επικάλυψη των ατομικών τροχιακών 1s και 2s (το βασικό σύνολο) δύο ατόμων Li. Κάθε άτομο Li συνεισφέρει τρία ηλεκτρόνια για τις δεσμικές αλληλεπιδράσεις και τα έξι ηλεκτρόνια γεμίζουν τα τρία MO της χαμηλότερης ενέργειας, σg(1s), σu*(1s) και σg(2s). Χρησιμοποιώντας την εξίσωση για τη τάξη δεσμών, διαπιστώθηκε ότι το διλίθιο έχει μια τάξη δεσμού 1, έναν απλό δεσμό.
Ετεροπυρηνικά Διατομικά Μόρια
Ενώ τα Mοριακά Τροχιακά για τα ομοπυρηνικά διατομικά μόρια περιέχουν ίσες συνεισφορές από κάθε αλληλεπιδρώντα ατομικό τροχιακό, τα Mοριακά Τροχιακά για τα ετεροπυρηνικά διατομικά περιέχουν διαφορετικές ατομικές τροχιακές συνεισφορές. Τροχιακές αλληλεπιδράσεις για την παραγωγή δεσμικών ή αντιδεσμικών τροχιακών σε ετεροπυρηνικά διατομικά στοιχεία συμβαίνουν εάν υπάρχει επαρκής επικάλυψη μεταξύ των ατομικών τροχιακών όπως προσδιορίζεται από τις συμμετρίες και την ομοιότητα των τροχιακών ενεργειών.
ΗF
Στο υδροφθόριο, η επικάλυψη HF μεταξύ των τροχιακών H 1s και F 2s επιτρέπεται από τη συμμετρία, αλλά η διαφορά στην ενέργεια μεταξύ των δύο ατομικών τροχιακών τα εμποδίζει να αλληλεπιδράσουν για να δημιουργήσουν ένα μοριακό τροχιακό. Η επικάλυψη μεταξύ των τροχιακών H 1s και F 2pz επιτρέπεται επίσης συμμετρικώς και αυτά τα δύο ατομικά τροχιακά έχουν μικρό ενεργειακό διαχωρισμό. Έτσι, αλληλεπιδρούν, οδηγώντας στη δημιουργία σ και σ* Mοριακών Τροχιακών και ενός μορίου με τάξη δεσμού 1. Δεδομένου ότι το HF είναι ένα μη κεντροσυμμετρικό μόριο, οι ετικέτες συμμετρίας g και u δεν ισχύουν για τα μοριακά τροχιακά του.
Ποιοτική Προσέγγιση
Για να ληφθούν ποσοτικές τιμές για τα επίπεδα μοριακής ενέργειας, χρειάζεται να έχουμε μοριακά τροχιακά τέτοια ώστε η επέκταση της αλληλεπίδρασης διαμόρφωσης (CI) να συγκλίνει γρήγορα προς το πλήρες όριο CI. Η πιο κοινή μέθοδος για την απόκτηση τέτοιων συναρτήσεων είναι η μέθοδος Hartree-Fock, η οποία εκφράζει τα μοριακά τροχιακά ως ιδιοσυναρτήσεις του τελεστή Fock. Συνήθως λύνεται αυτό το πρόβλημα επεκτείνοντας τα μοριακά τροχιακά ως γραμμικούς συνδυασμούς συναρτήσεων Gauss με επίκεντρο τους ατομικούς πυρήνες. Η εξίσωση για τους συντελεστές αυτών των γραμμικών συνδυασμών είναι μια γενικευμένη εξίσωση ιδιοτιμής γνωστή ως εξισώσεις Roothaan, οι οποίες είναι στην πραγματικότητα μια συγκεκριμένη αναπαράσταση της εξίσωσης Hartree-Fock. Υπάρχει μια σειρά προγραμμάτων στα οποία μπορούν να πραγματοποιηθούν κβαντικοί χημικοί υπολογισμοί των MO, συμπεριλαμβανομένου του Spartan.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κβαντική χημεία Κατηγορία:Θεωρητική χημεία Κατηγορία:Μοριακή φυσική Κατηγορία:Χημικός δεσμός
Φυγοκέντριση
Η φυγοκέντριση είναι μία διαδικασία διαχωρισμού μειγμάτων κατά την οποία γίνεται χρήση της φυγοκέντρου δυνάμεως. Κατά την φυγοκέντριση τα βαρέα στοιχεία του μίγματος πηγαίνουν στον πυθμένα του σωληναρίου όπου αυτό βρίσκεται ενώ τα ελαφρύτερα παραμένουν πάνω από τον πυθμένα. Τα στοιχεία που πηγαίνουν στον πυθμένα αποτελούν το ίζημα και τα στοιχεία που βρίσκονται στην επιφάνεια αποτελούν το υπερκείμενο. Συνήθως το υπερκείμενο μεταγγίζεται σε χωριστό σωληνάριο οπότε ίζημα και υπερκείμενο διαχωρίζονται πλήρως.
Χρήση της φυγοκέντρισης
Η φυγοκέντριση χρησιμοποιείται τόσο στα χημικά όσο και βιομηχανικά εργαστήρια. Π.χ. στα κλινικά εργαστήρια χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλάσματος από τα κύτταρα του αίματος και στο διαχωρισμό των έμμορφων στοιχείων των ούρων από το νερό των ούρων. Στη βιομηχανία χρησιμοποιείται π.χ. για τον εμπλουτισμό ουρανίου. Σε αυτή αξιοποιείται η μικρή διαφορά μάζας μεταξύ των ατόμων του U-238 και U-235 στο φυσικό αέριο εξαφθοριούχο ουράνιο.
Μονάδες μέτρησης
Το ποσοστό της φυγοκέντρισης ορίζεται από την γωνιακή ταχύτητα που μετράται σε στροφές ανά λεπτό (Reps per minute ή RPM) και την επιτάχυνση εκφραζόμενη σε g. Ο συντελεστής μετατροπής μεταξύ RPM και g εξαρτάται από την ακτίνα του δείγματος στο στροφείο της φυγόκεντρου.
Αρχή λειτουργίας
Η φυγοκέντριση αποτελεί μια από τις πιο χρήσιμες πρακτικά εφαρμογές της κυκλικής κινήσεως. Από την φυσική είναι γνωστό ότι τα στερεά σωματίδια αιωρούμενα μέσα σε υγρό με μικρή πυκνότητα έχουν πτωτική τάση κάτω από την επίδραση της βαρύτητας. Η ταχύτητα με την οποία πέφτουν τελικά εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως είναι το σχήμα και το μέγεθος των αιωρούμενων σωματιδίων και η διαφορά πυκνότητας της στερεάς φάσεως.
Σύμφωνα με τον νόμο του Stokes, όσο μεγαλώνει η δύναμη της τεχνητά δημιουργούμενης βαρύτητας τόσο και πιο γρήγορα διαχωρίζεται η στερεά φάση από την υγρή. Η δύναμη που απαιτείται για να μπορέσει να διατηρηθεί ένα σωματίδιο σε κυκλική κίνηση σταθερής ακτίνας και ταχύτητας είναι ανάλογη με τη μάζα του.
Στις φυγόκεντρες συσκευές επιτυγχάνονται δυνάμεις μεγαλύτερες από τη βαρύτητα. Η δύναμη f πάνω σε ένα σωματίδιο δίνεται από τη σχέση:
Η φυγόκεντρος Econospin|thumb Όπου: Η φυγόκεντρη επιτάχυνση a δίνεται από τη σχέση: a = u2/r Όπου: Η επιτρόχια ή εφαπτόμενη ταχύτητα κάποιου σημείου που κινείται σε απόσταση r από το κέντρο δίνεται από την σχέση: Όπου: Η δύναμη πάνω στο περιστρεφόμενο σημείο δίνεται από την σχέση: Η δύναμη της βαρύτητας από την εξίσωση F = m g.
Κατά συνέπεια ο λόγος Q της φυγόκεντρης δύναμης f προς την δύναμη βαρύτητας F πάνω στο σωματίδιο, δίνεται από την εξίσωση: Αν στην προηγούμενη σχέση αντικατασταθεί το π με g με τις τιμές τους (3,14 και 9,80 x 100 cm/ sec2 αντίστοιχα) και συγχρόνως μετατραπούν οι περιστροφές σε στροφές κατά λεπτό προκύπτει η σχέση: Όπου το r εκφράζεται σε cm.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χημικές διεργασίες Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
Ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νικολάου Αρσλάνογλου (Θεσσαλονίκη, 17 Σεπτεμβρίου 1931 - Αθήνα, 6 Αυγούστου 1996), είναι σημαντικός μεταπολεμικός Έλληνας ποιητής Μικρασιατικής καταγωγής.
Γραμματολογικά ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά. Εμφανίστηκε στα Γράμματα το 1952 με το πολυγραφημένο ποιητικό μονόπρακτο Θάλασσα και συγχρονισμός (β' έκδοση 1991, εκδ. Ύψιλον), ενώ συνεργαζόταν ήδη με περιοδικά της Θεσσαλονίκης.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του, Ο δύσκολος θάνατος, τυπώθηκε το 1954 στη Θεσσαλονίκη (έκδοση του σημαντικού λογοτεχνικού περιοδικού Κοχλίας).
Έζησε στη Θεσσαλονίκη ως το φθινόπωρο του 1979, οπότε και μετακόμισε στην Αθήνα.
Στις 6 Αυγούστου 1996 πέθανε από καρδιακή προσβολή στο δώμα όπου διέμενε τα δύο τελευταία χρόνια (μετά τη Νέα Σμύρνη που αγάπησε και την αναγκαστική Νέα Ερυθραία).
Ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική. «Γύρισα την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, την Βόρεια Ευρώπη και Μέση Ανατολή» (συνέντευξη, περιοδικό Οδός Πανός, τχ. 90-91-92-43). Στην ίδια συνέντευξη, σχολιάζει την μάλλον αδιάφορη σχέση του με τους λογοτεχνικούς κύκλους της Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη, η ευρύτερη περοχή της και το μακεδονικό τοπίο σφραγίζουν την ποιητική του δημιουργία.
Ο κριτικός Μιχάλης Μερακλής τον έχει χαρακτηρίσει έναν από τους τελευταίους συμβολιστές στην ποίησή μας (Η λέξη, τχ. 5, 1981), όπως άλλωστε δήλωνε και ο ίδιος.
Εργοβιογραφία
Γεννήθηκε το 1931 στη Θεσσαλονίκη από μικρασιάτες γονείς, τον Αναστάσιο Αρσλάνογλου από την Κασταμονή του Πόντου και την Όλγα Αλγιανάκη από τη Σμύρνη. Ο πατέρας του σπούδασε ταπητουργία στο Μιλάνο και ίδρυσε την κλωστουφαντουργία ΜΑΚΕΡ ΑΕ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Χάνει τη μητέρα του το 1939, όταν ήταν οχτώ χρονών.
Στην εφηβεία υιοθέτησε το όνομα Αλέξης (όπως τον αποκαλούσαν ως το τέλος οι φίλοι και οι οικείοι) από τον ομώνυμο ήρωα στο μυθιστόρημα Ταπεινοί και καταφρονεμένοι του Ντοστογιέφσκι.
Τελείωσε το τετρατάξιο δημοτικό σχολείο των Εκπαιδευτηρίων Βαλαγιάννη, όπου φοιτούσε και ο λίγο μεγαλύτερός του Μανόλης Αναγνωστάκης και η αδερφή του Λούλα.
Όπως σημειώνει ο ίδιος (Οδός Πανός, τχ. 90-91-92), φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (όπου είχε φιλόλογο τον ποιητή Γιώργο Θέμελη). Αποφοίτησε το 1949. Έλαβε το Diplôme d'Études Littéraires του Γαλλικού Μορφωτικού Κέντρου (πρώτης μορφής του μετέπειτα Γαλλικού Ινστιτούτου, 1948-1950).
Το 1952 εξελέγη Διευθύνων Σύμβουλος της ανώνυμης εταιρείας «Μακεδονική Εριουργία ΜΑΚΕΡ» στην Καλαμαριά, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1963. Έναν χρόνο πριν, η επιχείρηση, η οποία ανήκε στον πατέρα του Ασλάνογλου, χρεοκόπησε και πέρασε στα χέρια άλλου ιδιοκτήτη.
Το 1964-1965 υπήρξε υπότροφος της αιγυπτιακής κυβερνήσεως στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Το 1966 πήρε το Diplôme Supérieur d'Études françaises (Sorbonne).
Από το 1968 εργάζεται ως καθηγητής της γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας σε φροντιστήρια ξενων γλωσσών στη Θεσσαλονίκη.
Μέχρι το τελος της δεκαετίας του 1960 διαμένει στο πατρικό διαμέρισμα (Π. Π. Γερμανού 27) στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.Κατόπιν μετακομίζει στην οδό Ερμού, μετά στην Κωνσταντινουπόλεως 29.
Την περίοδο 1970-1973 εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης στο εργαστήριο της Ειδικής Κτηριολογίας της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Το 1971 πτυχιούχος του Γαλλικού Τμήματος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και από το 1972 αναπληρωτής Διευθυντής σε φροντιστηριακό όμιλο. Από το 1977 εργάζεται ως βιβλιοθηκάριος στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Είχε ενεργό συμμετοχή στην πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης ως μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου αποφοίτων του Πειραματικού Σχολείου Θεσσαλονίκης και της Γαλλικής Λαϊκής Αποστολής.
Ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης και στη Μέση Ανατολή. Μετά το 1980 έζησε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε ως επιμελητής στον ξενόγλωσσο εκδοτικό οίκο Ευσταθιάδη.
Ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου συνεργάστηκε με το περιοδικό Χρονικά του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1947). Στη συνέχεια, το 1951 εκδίδει με τον Δ.Κ. Κατσανό, ένα και μοναδικό τεύχος του περιοδικού Σκέψη, όπου δημοσίευσε και το κριτικό του δοκίμιο "Θάνατος και γέννηση στην ποίηση του Γιώργου Θέμελη". Επισήμως έκανε την εμφάνισή του στους λογοτεχνικούς κύκλους το 1952, με το μικρό ποιητικό μονόπρακτο Θάλασσα και συγχρονισμός, σε εκατό πολυγραφημένα αντίτυπα. Το κείμενο θα δημοσιευτεί αργότερα στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού Διαγώνιος, το 1961, αφού πρώτα απόσπασμά του έχει δημοσιευτεί το 1953 στις σελίδες του περιοδικού των Αποφοίτων του Πειραματικού Σχολείου Θεσσαλονίκης Πυρσός, στη συντακτική επιτροπή του οποίου συμμετείχε από 1953 ως το 1955. Στο ίδιο περιοδικό ο ποιητής δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα, "Σταθμός Λιτοχώρου", που θα ενσωματωθεί στη συλλογή Δύσκολος θάνατος, η οποία θα τυπωθεί το 1954 στη Θεσσαλονίκη, στις εκδόσεις Κοχλίας, και θα περιλαμβάνει ποιήματα της περιόδου 1946-1953. Η συλλογή θα κυκλοφορήσει, όπως λέει ο ίδιος στη συνέντευξη στο Βήμα, ανήμερα Κωνσταντίνου και Ελένης. Θα ακολουθήσουν τα ποιητικά:
Δημοσίευσε επίσης το δοκίμιο Θάνατος και γέννηση στην ποίηση του Γιώργου Θέμελη (Θεσσαλονίκη, Διαγώνιος, 1959).
Μετέφρασε τις Εκλάμψεις του Ρεμπώ (Αθήνα, Πανδώρα, 1971 / δεύτερη -οριστική- έκδοση: Ηριδανός 1981) και την Ταβέρνα του Ζολά (Αθήνα, Ζαχαρόπουλος, 1981).
Εκτός από το ποιητικό μονόπρακτο με το οποίο εμφανίστηκε στα γράμματα, Θάλασσα και συγχρονισμός, που τυπώθηκε σε δεύτερη έκδοση το 1991,
την ίδια χρονιά εξέδωσε και μια σειρά από δημοσιογραφικά κείμενα σε έναν τόμο με τίτλο Ταξιδεύοντας στη δροσερή νύχτα (Αθήνα, Ύψιλον, 1991), κείμενα δημοσιευμένα αρχικά στην εφημερίδα 24 ώρες το 1989.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Διαγώνιος (1957-1969), Διάλογος (1963-1963), Ausblicke (1970-1973) και Ροτόντα (1971), Εκλογή, Ευθύνη, Καινούργια εποχή και Τομές, καθώς και με τις εφημερίδες Δράσις και Ναυτεμπορική.
Δεν ενδιαφερόταν για τη δημοσιότητα ούτε καν για την έκδοση των βιβλίων του, που στη δεκαετία του 1970 ήταν δυσεύρετα ακόμη και στη Θεσσαλονίκη.
Το συμβόλαιο για την έκδοση της συγκεντρωτικής έκδοσης των ποιημάτων του το υπέγραψε το 1978 με τον Γιώργο Κάτο των εκδόσεων Εγνατία στο «Αχίλλειον», τη μέρα που έγινε ο μεγάλος σεισμός της Θεσσαλονίκης (20.6.1978).
Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει το 1979 από τις εκδόσεις Εγνατία, εν συνεχεία από τις εκδόσεις Νεφέλη. Θα κάνει αλλεπάλληλες ανατυπώσεις μέχρι σήμερα, χωρίς δυστυχώς να αναφέρονται στη σελίδα τίτλου του βιβλίου.
Σταμάτησε να γράφει ποίηση το 1976, σε ηλικία σαράντα τεσσάρων ετών. Ακολούθησαν έως τον θάνατό του, το 1996, είκοσι χρόνια σιωπής. Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από έλληνες συνθέτες.
Το 2014 πραγματοποιήθηκε ωριαίο ντοκυμαντέρ για την τηλεόραση της ΕΡΤ, στη σειρά "Παρασκήνιο", με άφθονο αρχειακό υλικό. Το Αρχείο Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου φυλάσσεται στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης.
Λίγα λόγια για το έργο του
Ο ίδιος ο ποιητής λέει για τα ποιήματά του (Το Βήμα, 13.10.1996):
''Είναι ποιήματα απουσίας, τοπολατρίας, ουσιαστικά είναι μετασυμβολικά με έντονες υπερρεαλιστικές επιδράσεις... Δηλαδή "μετά τον υπερρεαλισμό"... Κινούμαι σε ένα κλίμα μετα-υπερρεαλιστικό... αλλά είμαι μακριά από τον υπερρεαλισμό στην τέχνη... Δανείζομαι στοιχεία μόνο.''
Την ίδια στιγμή που δηλώνει τη συνάφειά του, έστω και σε επίπεδο επιλεκτικού δανεισμού, με τον υπερρεαλισμό, διατείνεται ότι είναι ο τελευταίος συμβολιστής ποιητής και η μουσικότητα και η υπαινικτικότητα της ποίησής του συνάδει προς το συμβολιστικό πρόταγμα ut musica poesis. Οι μελετητές έχουν εντοπίσει στο έργο του ποικίλες συγγένειες, από τον Σικελιανό, τον οποίο μνημονεύει και ο ίδιος, τον Καβάφη, τον Σεφέρη και τον Καρυωτάκη, ως τον Μπωντλαίρ και τον Λαφόργκ.
Ποιητής του πένθους, της απώλειας της αθωότητας, της ενότητας, της αρμονίας, ποιητής αστικός που σεργιανίζει στην πόλη, όπως λέει σε ένα ποίημά του, και μεταποιεί τις εικόνες της, συνδέοντάς τις με τις αισθήσεις και τα αισθήματα, ο Ασλάνογλου είναι χαμηλόφωνος, συγκρατημένος, υποβλητικός. Τα ποιήματά του δεν έχουν ποτέ τελεία στο τέλος για να συνεχίζουν τον δρόμο τους μετά τη δημοσίευση, στον αναγνώστη και πέρα από αυτόν.
Έγραφε δύσκολα, διορθώνοντας ξανά και ξανά τα ποιήματά του.
Έρωτας, μνήμη, θάνατος, αίσθηση ματαιότητας σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει χάσει τον εσωτερικό ρυθμό του, αίσθημα, αίσθηση και ομορφιά, υπαρξιακή ερημία, αυτές είναι ορισμένες από τις κεντρικές θεματικές του.
«Η έννοια του θανάτου με πολιορκούσε από μικρό παιδί. Μου 'χε γίνει μια έμμονη σκέψη σε συνδυασμό με τον έρωτα, γιατί ο έρωτας, στα εφηβικά τουλάχιστον χρόνια δεν ήταν παρά μια μορφή θανάτου για μένα. Από την άλλη μεριά, ο θάνατος του πατέρα μου με έκανε να καταλάβω πόσο δύσκολα κανείς πεθαίνει. Ο θάνατος των αισθημάτων, λοιπόν, σ' ένα εσωτερικό νεκρό τοπίο όπου δεν υπήρχε σχεδόν τίποτε. Αυτά ήταν τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια για όλους μας.»
Η σχέση του Ασλάνογλου με τη Θεσσαλονίκη
Όπως είδαμε παραπάνω, ο ποιητής χαρακτηρίζει τα ποιήματά του ως ποιήματα απουσίας μεν, αλλά και τοπολατρίας δε.
Από την Καλαμαριά των απαρχών ως τη Βασιλίσσης Όλγας όπου έμενε στη δεκαετία του 1970, την οδό Κωνσταντινουπόλεως αργότερα, και το Ωραιόκαστρο, όπου έγραψε τις Ωδές στον πρίγκιπα, από το «Αχίλλειον» στα καφενεία του κέντρου της πόλης, ο Ασλάνογλου κινείται και γράφει για τη Θεσσαλονίκη – όταν δεν εμπνέεται από τους τόπους που επισκέπτεται. Στη ραδιοφωνική συνέντευξή του στον Γιώργο Χρονά εξηγεί, για παράδειγμα, πώς έγραψε ολόκληρη σχεδόν τη συλλογή Ωδές στον πρίγκιπα στο υποβλητικό Ωραιόκαστρο. Μια συλλογή που αποτυπώνει, κατά τον ίδιον στην ίδια συνέντευξη, μια αριστοκρατική ερήμωση, μια ραφινάτη μοναξιά, όπως αυτή μέσα στην οποία έζησε ως το τέλος.
Ωστόσο η απομόνωση αυτή δεν εμποδίζει τον ποιητή να ζει στον «έξω χώρο». Ο ίδιος, σε συνέντευξή του, δηλώνει:
«Μ' αρέσει να ζω έξω από το σπίτι... να περπατάω, να χαζεύω στους δρόμους... όταν βρίσκομαι στο δρόμο πολλαπλασιάζομαι, ταυτίζομαι με τον έξω κόσμο... μέσα στους θορύβους της πόλης νιώθω μια ασφάλεια. Με τρελαίνουν οι εναλλασσόμενες οπτικές παραστάσεις...».
Το αστικό τοπίο, συνεπώς, αποτελεί για τον Ασλάνογλου τον οδηγό της ποιητικής του έμπνευσης και συχνά τον χώρο που φεγγρίζει πίσω από τους στίχους του, ως τόπος του ελάχιστου και την ίδια στιγμή συγκλονιστικού γεγονότος.
Κυρίως όμως ο Ασλάνογλου πετάει πάνω από την πόλη του, πάνω από όλες τις πόλεις που αγάπησε, αφού, όπως λέει, «Οι ποιητές είναι πουλιά που πετούν. Σπάνια ξεκουράζονται ακουμπώντας στη γη...».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πολιτειακός Γενικός Εισαγγελέας (ΗΠΑ)
Οι Γενικοί Εισαγγελείς, (αγγλικά: State Attorneys General) σε κάθε μια από τις 50 πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, της ομοσπονδιακής Περιφέρειας της Κολούμπια ή των μη ενσωματωμένων περιοχών των ΗΠΑ, αποτελoύν τους κύριους νομικούς συμβούλους των πολιτειακών Κυβερνήσεων, καθώς και τους ανώτατους αξιωματούχους επιβολής του νόμου της κάθε πολιτείας.
Στις περισσότερες πολιτείες, ο Γενικός Εισαγγελέας, είναι επικεφαλής του κάθε πολιτειακού Υπουργείου Δικαιοσύνης, με αρμοδιότητες παρόμοιες του ομοσπονδιακού Γενικού Εισαγγελέα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά σε πολιτειακή κλίμακα.
Διαδικασία επιλογής
Η συνηθέστερη μέθοδος επιλογής, των Γενικών Εισαγγελέων, είναι οι άμεσες εκλογές σε 43 από τις 50 πολιτείες. Η θητείες που υπηρετούν οι εκλεγμένοι Γενικοί Εισαγγελείς, είναι τετραετείς, εκτός από την πολιτεία του Βερμόντ, όπου η θητεία ανέρχεται σε δύο έτη.
Οι πολιτείες εκ των οποίων οι Γενικοί Εισαγγελείς δεν εκλέγονται από τους πολίτες, είναι η Αλάσκα, το Νιου Χάμσαϊρ, το Νιου Τζέρσεϊ, το Ουαϊόμινγκ, και η Χαβάη, όπου διορίζονται από τους Κυβερνήτες, καθώς και οι πολιτείες Τενεσί (όπου ο Γενικός Εισαγγελέας, διορίζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο του Τενεσί για 8ετή θητεία) και Μέιν (στην οποία ο Γενικός Εισαγγελέας, εκλέγεται από πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα του Μέιν, για 2ετή θητεία).
Εξουσία
Οι Γενικοί Εισαγγελείς των πολιτειών, επιβάλλουν τόσο τους πολιτειακούς, όσο και τους ομοσπονδιακούς νόμους. Ορκίζονται να τηρούν το Σύνταγμα και τους νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και το Σύνταγμα και τους νόμους της πολιτείας στην οποία υπηρετούν.
Τρέχουσα σύνθεση των Γενικών Εισαγγελέων
μικρογραφία|162x162px Η τρέχουσα κομματική σύνθεση έχει ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνητικά όργανα Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εκτελεστικοί κλάδοι κυβερνήσεως Κατηγορία:Επιβολή του νόμου
Ελληνική απογραφή 2001
Η ελληνική απογραφή του 2001 διενεργήθηκε στις 18 Μαρτίου του 2001 από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος. Η προηγούμενη απογραφή ήταν αυτή του 1991. Ο πραγματικός πληθυσμός στο σύνολο της Ελλάδας ανερχόταν στους 10.964.020 ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 83,1 κάτοικοι/τ.χλμ. Τα διάφορα πληθυσμιακά μεγέθη στην Ελλάδα έχουν ως εξής (οι πληθυσμοί είναι πραγματικοί):
Τα 9 γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας
Στη Στερεά Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνονται οι δήμοι Πόρου, Σπετσών, Τροιζήνας, Μεθάνων, Ύδρας που γεωγραφικά υπάγονται στην Πελοπόννησο, ούτε ο Δήμος Κυθήρων με την Κοινότητα Αντικυθήρων που υπάγονται στα Επτάνησα.
Οι 22 μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας
Σημείωση: Αναγράφονται οι πόλεις άνω των 40.000 κατοίκων. Όπου δεν αναγράφεται κεντρικός οικισμός, σημαίνει ότι η πόλη αποτελείται από έναν μόνο οικισμό και δεν αποτελεί πολεοδομικό συγκρότημα (Π.Σ.).
Οι 50 μεγαλύτεροι δήμοι της Ελλάδας
Σημείωση: Όπου δεν αναγράφεται έδρα, σημαίνει ότι ο δήμος αποτελείται μόνο από έναν οικισμό, αυτόν του ονόματός του. Σύνολο Ο.Τ.Α.: 914 δήμοι και 120 κοινότητες.
Πηγές
2001
Ασάνης Έβρου
Ο Ασάνης ή η Ασάνη, είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στο νομό Έβρου, και συγκεκριμένα στις εκβολές του Δέλτα του Έβρου του Δήμου Αλεξανδρούπολης, με τις νησίδες Ξέρα Ασάνη στα δυτικά, και Καραβιού Ξηράδι στα νοτιοδυτικά να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Είναι η μεγαλύτερη από τις νησίδες, και η συνολική έκταση της είναι 0.412 τ. χλμ. και και το μήκος της ακτής 6.041 χλμ.
Η νησίδα, όπως και η ευρύτερη περιοχή, αποτελεί οικότοπο που φιλοξενεί μεγάλο αριθμό από είδη πτηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες του Δέλτα του Έβρου
1589 Φανατική
Η Φανατική (Fanatica) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,828. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Αργεντινό αστρονόμο Μιγκέλ Ίτζιγκσον, που παρατηρούσε από τη Λα Πλάτα της Αργεντινής, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Εύας Περόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Φανατικής είναι άγνωστα. Η Φανατική περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 35 λεπτά, μία γρήγορη περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φανατικη
Άγιος Δημήτριος Αχαΐας
Ο οικισμός του Αγίου Δημητρίου ανήκει στο Αλεποχώρι. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες δημιουργήθηκε από κατοίκους του Αλεποχωρίου που εγκαταστάθηκαν σε πιο ανοιχτό μέρος που είχε χωράφια. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1928 με 270 κατοίκους, το 1925 έγινε ενορία και την ίδια χρονιά απέκτησε δημοτικό σχολείο που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Από το 1928 αποτελεί οικισμό της κοινότητας Αλεποχωρίου και σήμερα του Δήμου Ερυμάνθου. Στην απογραφή του 2011 είχε 137 κατοίκους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Κωνσταντίνος Β΄ της Βουλγαρίας
Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν γιος του Ιβάν Σρατσιμίρ της Βουλγαρίας και της Άννας των Μπασαράμπ, κόρης του Νικολάε Αλεξάντρου βοεβόδα της Βλαχίας. Ανακηρύχθηκε συναυτοκράτορας από τον πατέρα του το 1395 ή πιο πριν, όταν εστάλει σε μία αποστολή στην παλιά βουλγαρική πρωτεύουσα Τάρνοβο.
Δεν είναι σχεδόν τίποτε γνωστό για την κατάσταση του Κωνσταντίνου Β΄, μετά την σύλληψη και φυλάκιση τού πατέρα του από τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ το 1396: ο Ιβάν Σρατσιμίρ είχε συνεισφέρει με στρατιώτες για να συνδράμει τη συμμαχία των Χριστιανικών εθνών να αντισταθούν στην προέλαση των Οθωμανών, όμως μετά τη μάχη της Νικόπολης το 1396, το Βίντιν έπεσε τελικά στην εξουσία των Οθωμανών και του ηγέτη τους Βαγιαζήτ Α΄.
Ορισμένοι Βούλγαροι ιστορικοί υποθέτουν, ότι η επικράτεια του Βίντιν -ή τουλάχιστον ορισμένα της τμήματα- έμειναν υπό τον έλεγχο του Κωνσταντίνου Β΄, σχεδόν μέχρι το θάνατό του το 1422. Μαζί με τον εξάδελφό του Φρουζίν (γιο του Ιβάν Σισμάν), ο Κωνσταντίνος Β΄ εκμεταλλεύτηκε την Οθωμανική Μεσοβασιλεία για να ξεκινήσει μία αντι-Οθωμανική εξέγερση στη βορειοδυτική Βουλγαρία. Ο Κωνσταντίνος Β΄ συμμάχησε επίσης με τον Στέφανο Λαζάρεβιτς δεσπότη της Σερβίας και τον Μίρτσεα Α΄ βοεβόδα της Βλαχίας. Η αντι-Οθωμανική εξέγερση κράτησε για μία πενταετία (1408-1413) και απλώθηκε σε μεγάλο μέρος της Βουλγαρίας, έως ότου οι επαναστάτες νικήθηκαν από τον Μουσά Τσελεμπή, τρίτο γιο του Βαγιαζήτ Α΄.
Οι Βούλγαροι προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν, με το να πάρουν το μέρος του Μεχμέτ Α΄ (τέταρτου γιου του Βαγιαζήτ Α΄), όταν αυτός εξεγέρθηκε· όμως η υπερίσχυση του Μεχμέτ Α΄ ελάχιστα βελτίωσε την κατάστασή τους. Μετά την επικράτηση του Μεχμέτ Α΄ το 1413, ο Κωνσταντίνος Β΄ πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στην Ουγγαρία και τη Σερβία. Οι τελευταίες κτήσεις του στη Βουλγαρία προσαρτήθηκαν το 1422 από τους Οθωμανούς και λίγο αργότερα ο Κωνσταντίνος Β΄ απεβίωσε στην Αυλή της Σερβίας στις 17 Σεπτεμβρίου 1422.
Ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Βουλγαρίας και η έξωση και ο θάνατός του το 1422 σηματοδοτεί το τέλος της Β΄ Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Η Οθωμανική κατάκτηση, που είχε αρχίσει μισό αιώνα νωρίτερα το 1369 και ολοκληρώθηκε το 1422, κράτησε ως το 1878, οπότε με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου δημιουργήθηκε το πριγκιπάτο της Βουλγαρίας.
Τιμά
Το παγετώδες αντιστήριγμα Κονσταντίν στην ακτή Νόρντενσκιελντ στην Γη Γκράχαμ της Ανταρκτικής, ονομάστηκε προς τιμήν του Κωνσταντίνου Β΄ της Βουλγαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οίκος του Σρατσιμίρ
Mitsubishi Triton
Το Mitsubishi Triton είναι ένα αγροτικό pick-up αυτοκίνητο που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mitsubishi, από το 1978 (ως μοντέλο της σεζόν / model year του 1979) μέχρι σήμερα. Το σασί του αγροτικού, επίσης, χρησιμοποιήθηκε για το Mitsubishi Shogun Sport. Οι συνολικές πωλήσεις του, έχουν ξεπεράσει τις 2 εκατομμύρια. Το ελαφρύ φορτηγό, επίσης, πωλήθηκε στο παρελθόν και από την Chrysler και την Dodge ως το Dodge Ram 50 και για ένα διάστημα ως το Plymouth Arrow.
Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε ως το L200, ενώ στην Αμερική μέχρι το 2006, καθώς το αντικατέστησε το Mitsubishi Raider σε εκείνες τις χώρες. Το φορτηγάκι πωλείται σχεδόν σε κάθε χώρα από την εταιρεία. Από το 2015 και μετά, τα περισσότερα εξαρτήματα κατασκευάζονταν από την Chrysler.
Το αυτοκίνητο συνεχίζεται να παράγεται μέχρι και σήμερα στην Ευρώπη. Οι εκδόσεις στην Ευρώπη έχουν έναν λίγο μεγαλύτερο κινητήρα σε σύγκριση με άλλες εκδόσεις άλλων ηπείρων.
Aναφορές
Triton Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Νότιος Πόλος
Ο Νότιος Πόλος είναι το νοτιότερο σημείο της Γης. Βρίσκεται στο αντιδιαμετρικό σημείο του Βόρειου Πόλου.
300px|right
Γεωγραφικός νότιος πόλος
Ο γεωγραφικός νότιος πόλος είναι το σημείο όπου ο άξονας περιστροφής της Γης τέμνει την επιφάνειά της. Είναι το νοτιότερο σημείο της Γης και βρίσκεται στην ήπειρο της Ανταρκτικής. Ειδικότερα στον Νότιο Πόλο, δεν ισχύει ο κλασικός ορισμός των 4 σημείων του ορίζοντα, καθώς όλα τα σημεία του ορίζοντα δεικνύουν προς τον βορρά (κατά συνέπεια, προς όποια κατεύθυνση και να μετακινηθεί κάποιος, είναι βορράς). Αντίστοιχα στον Βόρειο Πόλο ισχύει το αντίστροφο (όλες οι κατευθύνσεις είναι νότος).
Μαγνητικός νότιος πόλος
Ο μαγνητικός νότιος πόλος είναι το σημείο της επιφάνειας της Γης που οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης είναι κάθετες και με προσανατολισμό προς τα πάνω. Ο νότιος μαγνητικός πόλος συνεχώς μεταβάλλεται λόγω των αλλαγών του μαγνητικού πεδίου της Γης. Διαχρονικά, ο μαγνητικός νότιος πόλος δεν ταυτίζεται απόλυτα με το γεωγραφικό νότιο πόλο.
Εξερεύνηση του Νότιου Πόλου
Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν στον Νότιο Πόλο ήταν ο Νορβηγός Ρόαλντ Άμουνδσεν και η ομάδα του στις 14 Δεκεμβρίου 1911. Ο αντίπαλος του Άμουνδσεν, ο Βρετανός Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, έφθασε στον Νότιο Πόλο ένα μήνα αργότερα, στις 17 Ιανουαρίου του 1912, όπου και αντίκρισε την νορβηγική σημαία που άφησε ο Ροαλντ Άμουνδσεν και ένα σημείωμα προς τον Σκοτ που του απηύθυνε προσωπική παράκληση να κάνει γνωστό το κατόρθωμα του Άμουνδσεν στον βασιλιά της Νορβηγίας. Ο Σκοτ και η ομάδα του όμως πέθαναν στο ταξίδι της επιστροφής από το κρύο και την πείνα, λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών που συνάντησαν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής Κατηγορία:Πολικές περιοχές της Γης
Βόθωνας Θήρας
Ο Βόθωνας είναι χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 3,3 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή του 2001 έχει 605 κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στο Τοπικό διαμέρισμα Βόθωνος του Δήμου Θήρας.
Το μεγαλύτερο μέρος του οικισμού είναι υπόσκαφο: οι κάτοικοι του χωριού έσκαψαν τις κατοικίες τους στα τοιχώματα μιας χαράδρας μήκους πέντε χιλιομέτρων, κάτι που διευκολύνθηκε από το ηφαιστειακό υπέδαφος. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από αυτή τη χαράδρα.
Κοντά στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες της Αγίας Τριάδας, της Αγίας Άννας και η εκκλησία της Παναγίας του 1700.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Η ένοικος του Γουάιλντφελ Χολ
Η ένοικος του Γουάιλντφελ Χολ (αγγλικός τίτλος: The Tenant of Wildfell Hall) είναι επιστολικό μυθιστόρημα της Αν Μπροντέ που εκδόθηκε το 1848 με το ανδρικό ψευδώνυμο Άκτον Μπελ.
Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που εγκαταλείπει τον ακόλαστο και αλκοολικό σύζυγό της και πρέπει να συντηρήσει τον εαυτό της και τον μικρό γιο της. Θεωρείται ένα από τα πρώτα φεμινιστικά μυθιστορήματα καθώς αμφισβητεί την επικρατούσα ηθική της Βικτωριανής εποχής. Συγκρούεται επίσης με τους βρετανικούς νόμους καθώς μέχρι το 1870, οι παντρεμένες γυναίκες απαγορευόταν από το νόμο να κατέχουν περιουσία, να υποβάλουν αίτηση διαζυγίου ή να αποκτήσουν την επιμέλεια των παιδιών τους.
Το μυθιστόρημα είχε τεράστια επιτυχία στο αναγνωστικό κοινό. Ωστόσο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις για τα θέματα που έθιγε, τη μοιχεία, τον συζυγικό χωρισμό, τον αλκοολισμό, την ενδοοικογενειακή βία και την κατάσταση των γυναικών. Ο Τσαρλς Κίνγκσλυ έγραψε ότι είναι «εντελώς ακατάλληλο να τεθεί στα χέρια νεαρών κοριτσιών». Η Σαρλότ Μπροντέ εμπόδισε την επανέκδοση του έργου στην Αγγλία μετά τον θάνατο της αδερφής της μέχρι το 1854.
Υπόθεση
Τα γεγονότα παίρνουν μια απροσδόκητη τροπή για τον Γκίλμπερτ όταν η Έλεν επιστρέφει στον άνδρα της. Είναι πλέον βαριά άρρωστος, μετά τον τραυματισμό από πτώση από άλογο καθώς ήταν μεθυσμένος, και η Έλεν αισθάνεται υποχρεωμένη να τον φροντίσει. Μετά τον θάνατό του, ο γιος της κληρονομεί την περιουσία, την οποία διαχειρίζεται η Έλεν για λογαριασμό του. Όταν πεθαίνει και ο θείος της Έλεν και της κληροδοτεί όλη την περιουσία του, ξαφνικά γίνεται μια πλούσια κληρονόμος. Ο Γκίλμπερτ την αγαπά ακόμη, αλλά η ξαφνική διαφορά στην κοινωνική τους θέση τον εμποδίζει να ζητήσει το χέρι της. Διστακτικά, πηγαίνει και τη συναντά. Οι δύο ερωτευμένοι ανακαλύπτουν ξανά την ευτυχία να είναι μαζί και ο γάμος τους ολοκληρώνει την ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Θόδωρος Σούμας
Ο Θόδωρος Σούμας είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και αρθρογράφος. Υπήρξε σκηνοθέτης κινηματογράφου. Έχει δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων Η Κλαίρη και η θάλασσα, εκδ. Απόπειρα, τη νουβέλα Το ημερολόγιο ενός αδέξιου εραστή, εκδ. Βακχικόν και το αφήγημα-μαρτυρία Ο Βασίλης -ψευδώνυμο Γιάννης- στην αριστερά (1971-2008). Στις εκδ. Αιγόκερως δημοσίευσε 6 βιβλία για τον κινηματογράφο: Κινηματογράφος & σεξουαλικότητα/ερωτισμός, Έρωτας,ψυχολογία και αισθητική στο χολλυγουντιανό σινεμά, 12 Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, Κινηματογράφος και έρωτας,  Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες, και Κινηματογραφικοί Δημιουργοί [1]. Έχει γυρίσει το ένα μέρος της μεγάλου μήκους ταινίας-δίπτυχο Περί έρωτος, και δύο μικρού μήκους, Ταυτότητες και ρόλοι και Ο διαγραμμένος [2}.
Παραπομπές
1.https://biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF/?personid=27551
2. https://www.imdb.com/name/nm1008170/?ref_=nv_sr_srsg_0_tt_0_nm_6_q_Thodoros%2520Soumas
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
1590 Τσιολκόφσκαγια
Η Τσιολκόφσκαγια (Tsiolkovskaja) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,536. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του πρωτοπόρου της θεωρίας των πυραύλων Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τσιολκόφσκαγια εκτιμάται σε 13,27 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2095 ± 0,018. Η Τσιολκόφσκαγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 44 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσιολκοφσκαγια
Ειδοθέα του Πρωτέως
Η Ειδοθέα, ή Ειδώ, ή Θεονόη, στην Ελληνική Μυθολογία ήταν θυγατέρα του θαλάσσιου δαίμονα Πρωτέα, η οποία κατοικούσε στο νησί Φάρο ή Αντίφαρο. Αυτή όπως αφηγείται ο Όμηρος στην Οδύσσεια συμβούλευσε τον Μενέλαο με ποιόν τρόπο θα εξανάγκαζε τον πατέρα της να του αποκαλύψει τις μελλοντικές του περιπέτειες και τον βοήθησε στην εκτέλεση του σχεδίου του.
Ο Πρωτέας και ο Μενέλαος
Αυτή ήταν η ώρα που, όπως όλα τα δαιμονικά της θάλασσας, ο «γέροντας» έβγαινε από το νερό. Συνήθιζε να ξαπλώνει κάτω από μια φαρδιά σπηλιά, ανάμεσα στο κοπάδι του, που κοιμόταν αναδίνοντας τη μυρωδιά του αλμυρού βυθού και της αβύσσου.
Όταν ο Πρωτέας βγήκε από το πέλαγος, μέτρησε τις φώκιες του, αλλά δεν υποψιάστηκε την παγίδα και χώθηκε ανάμεσά τους. Μόλις αποκοιμήθηκε, ο Μενέλαος τον άρπαξε μαζί με τους συντρόφους του και τον κράτησαν σφιχτά. Ο Πρωτέας προσπαθούσε να τους ξεφύγει και μεταμορφώθηκε σε λιοντάρι, σε δράκο, σε τίγρη, σε κάπρο, έπειτα σε δέντρο ακόμη και σε νερό. Εκείνοι, όμως, δεν πτοήθηκαν και δε σταμάτησαν να παλεύουν μαζί του, παρά μόνο αφού άρχισε να παίρνει πάλι τη μορφή που είχε πριν αποκοιμηθεί.
Τότε ο Πρωτέας εξαντλημένος, απάντησε στις ερωτήσεις του Μενέλαου, που έτσι έμαθε πως, για να του φανερώσουν οι θεοί το δρόμο της επιστροφής, έπρεπε να ανεβεί τον Νείλο και να τους προσφέρει εκατόμβη, δηλαδή θυσία εκατό βοδιών. Επίσης, ότι δεν του ήταν γραφτό να πεθάνει, γιατί ο Δίας τον θεωρούσε γαμπρό του, λόγω της Ελένης, και θα του φερόταν πολύ ευνοϊκά· θα τον οδηγήσει μετά θάνατο στα Ηλύσια πεδία.
Τέλος, ο Πρωτέας τον πληροφόρησε και για την τύχη του αδερφού του, του Αγαμέμνονα, που είχε δολοφονηθεί, καθώς και για τους συμπολεμιστές του στην Τροία, τον Οδυσσέα και τον Αίαντα το Λοκρό.
Frequencies from Planet Ten
Frequencies from Planet Ten είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Orange Goblin, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Οκτωβρίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Rise Above Records. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε μέσω της Music for Nations τέσσερις μήνες αργότερα, με δύο επιπλέον κομμάτια.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Μάρτιο του 1996 στα Rhythm Studios του Στράτφορντ και τον Μάρτιο του 1997 στο The Square Centre του Νότιγχαμ, με παραγωγούς τους Πόλ Τζόνσον και Ντέιβ Τσανγκ.