cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βουαντίσουαφ Ταταρκιέβιτς
Βιογραφία
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Το Μάρτιο του 1950, ο Ταταρκιέβιτς υποβιβάστηκε και του απαγορεύτηκε να διδάσκει, αφού επτά από τους μαθητές του (συμπεριλαμβανομένων των Χένρικ Χόλαντ και Λέσεκ Κοουακόφσκι), που ήταν ακτιβιστές στο Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών, παρουσίασαν μια «Επιστολή των 7» που τον κατήγγειλε για «προνομιακή υπέρ της μπουρζουαζίας επιστήμη αντί για μαρξιστική ενασχόληση» και αντίθεση στην «οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Πολωνία».
Ο Ταταρκιέβιτς πέθανε την επομένη των 94ων γενεθλίων του. Στα Απομνημονεύματα του, που δημοσιεύθηκαν λίγο πριν, θυμάται ότι είχε εκδιωχθεί από την έδρα του στο Πανεπιστήμιο (από τον Χένρικ Χόλαντ, έναν πολιτικά συνδεδεμένο πρώην φοιτητή ). Χαρακτηριστικά, έβλεπε ακόμη και αυτή την αναξιοπρέπεια ως συγκαλυμμένη ευλογία, καθώς του έδινε ελευθερία από ακαδημαϊκά καθήκοντα και ελεύθερο χρόνο να ασχοληθεί με την έρευνα και τη συγγραφή.
Ο Ταταρκιέβιτς σκέφτηκε ότι σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ζωής του, είχε αποτύχει να προβλέψει γεγονότα, πολλά από αυτά τραγικά, αλλά ότι αυτό μάλλον ήταν προς το καλύτερο, αφού δεν μπορούσε να τα είχε αλλάξει.
Άποψη για την ευτυχία
Ο Ταταρκιέβιτς πίστευε ότι «η ικανοποίηση με συγκεκριμένα πράγματα... είναι μόνο μερική ικανοποίηση. Η ευτυχία απαιτεί πλήρη ικανοποίηση, δηλαδή ικανοποίηση από τη ζωή στο σύνολό της».
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολωνοί ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Πολωνοί ιστορικοί της φιλοσοφίας Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σάλτσα βελουτέ
Η σάλτσα βελουτέ (γαλλικά: sauce veloutée) είναι αλμυρή σάλτσα που φτιάχνεται από ρου και ελαφρύ ζωμό. Είναι μια από τις «μητρικές σάλτσες» της γαλλικής κουζίνας που καταγράφηκε από τον σεφ Ωγκύστ Εσκοφιέ στις αρχές του 20ου αιώνα, μαζί με τις εσπανιόλ, τομάτας, μπεσαμέλ και μαγιονέζα ή ολαντέζ. Ο όρος veloutée είναι η γαλλική λέξη για το βελούδο.
Κατά την προετοιμασία της σάλτσας βελουτέ, ένας ελαφρύς ζωμός (αυτός στον οποίο τα κόκαλα της βάσης που χρησιμοποιήθηκαν δεν έχουν ψηθεί προηγουμένως), όπως ζωμός μοσχαριού, κοτόπουλου ή ψαριού, ρευστοποιείται με ένα ξανθό ρου. Η σάλτσα που παράγεται συνήθως αναφέρεται με το είδος του ζωμού που χρησιμοποιείται (π.χ. βελουτέ κοτόπουλου, βελουτέ ψαριού, βελουτέ θαλασσινών).
Κίτρινος Τύπος
Κίτρινος Τύπος ή κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται η δημοσιογραφική και εκδοτική πρακτική να προβάλλονται με εντυπωσιακό τρόπο ως πρωτεύοντα δημοσιογραφικά θέματα αυτά που εξάπτουν την περιέργεια, συνήθως χωρίς την τήρηση των βασικών δεοντολογικών δημοσιογραφικών αρχών, με χρήση υπερβολών ή ακόμα και κατασκευασμένων ιστοριών με σκοπό να προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού κυρίως για οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους. Πρόκειται για όρο που ξεκίνησε από τις εφημερίδες και σταδιακά επεκτάθηκε σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας με όρους όπως 'κιτρινισμός' και χρησιμοποιείται υποτιμητικά απέναντι σε κάθε μορφή δημοσιογραφίας που δεν τηρεί τις βασικές αξίες και αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Ιστορία
Ο όρος αποτελεί απόδοση του αγγλικού όρου yellow journalism. Ο αγγλικός όρος πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1890 χαρακτηρίζοντας δύο εφημερίδες που προσπαθούσαν να αυξήσουν η κάθε μία την κυκλοφορία της έναντι της άλλης. Την περίοδο αυτή οι δύο εφημερίδες New York World (του Τζόζεφ Πούλιτζερ) και New York Journal (του Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ) αν και είχαν σοβαρά ρεπορτάζ κατηγορήθηκαν ως σκανδαλοθηρικές. Ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον εκδότη της New York Press, αλλά φημολογείται ότι παρόμοιους όρους χρησιμοποιούσαν προφορικά πολλοί από τους σχετιζόμενους με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκείνης της εποχής. Ποτέ δεν διευκρίνισε αν τον δημιούργησε από το κίτρινο χρώμα των εφημερίδων ή από τη κωμική φιγούρα The Yellow Kid (του Ρίτσαρντ Άουτκολτ) που αρχικά χρησιμοποιούσε η "New York World" και μετά και η "New York Journal".
Χαρακτηριστικά
Κατά τον Frank Luther Mott(1941) Αμερικανό δημοσιογράφο και ιστορικό, η κίτρινη δημοσιογραφία χαρακτηρίζεται από πέντε στοιχεία:
μικρογραφία|225x225εσ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοσιογραφία
Πομπεϊάνα
Η Πομπεϊάνα (ιταλικά: Pompeiana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Σαντάλι (αποσαφήνιση)
Ο όρος Σαντάλι μπορεί να αναφέρεται σε:
Γουλί
thumb|Γουλί Το γουλί είναι λαχανικό το οποίο καλλιεργείται για τη ρίζα του. Είναι μια μορφή του Brassica napus (που περιλαμβάνει επίσης την ελαιοκράμβη). Το είδος Brassica napus προήλθε ως υβρίδιο μεταξύ του λάχανου (Brassica oleracea) και του γογγυλιού (Brassica rapa). Η ρίζα του γουλιού τρώγεται από τους ανθρώπους με διάφορους τρόπους και τα φύλλα μπορούν να καταναλωθούν ως φυλλώδη λαχανικά. Οι ρίζες και οι κορυφές χρησιμοποιούνται επίσης ως ζωοτροφή. Η Σκωτία, η Βόρεια και Δυτική Αγγλία, η Ουαλία, η Νήσος του Μαν και η Ιρλανδία είχαν την παράδοση να σκαλίζουν τις ρίζες σε φανάρια το Χαλοουίν.
Ιστορία
Ένα άρθρο σχετικά με το θέμα στο The Gardeners' Chronicle προτείνει ότι το γουλί εισήχθη ευρύτερα στην Αγγλία το 1790. Η εισαγωγή στη Βόρεια Αμερική ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα με αναφορές για καλλιέργειες γουλιού στο Ιλινόις ήδη από το 1817.
Το γουλί κάποτε θεωρούνταν τρόφιμο έσχατης ανάγκης τόσο στη Γερμανία όσο και στη Γαλλία λόγω της συσχέτισής του με τις ελλείψεις τροφίμων στον Α' και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βραστό με μόνα συστατικά γουλί και νερό (Steckrübeneintopf) ήταν τυπικό φαγητό στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των λιμών και των ελλείψεων τροφίμων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου που προκλήθηκαν από τον αποκλεισμό που επέβαλαν οι Σύμμαχοι και μεταξύ 1945 και 1949. Ως αποτέλεσμα, πολλοί γηραιότεροι Γερμανοί είχαν δυσάρεστες αναμνήσεις από αυτό το φαγητό.
Βοτανική ιστορία
Το γουλί έχει μια πολύπλοκη ταξινομική ιστορία. Η παλαιότερη αναφορά προέρχεται από τον Ελβετό βοτανολόγο Γκασπάρ Μπάουχιμ, ο οποίος έγραψε γι 'αυτό στον Prodromus του 1620. Το Brassica napobrassica δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά έγκυρα από τον Κάρολο Λινναίο στο έργο του το 1753 Species Plantarum ως η ποικιλία ''Β. oleracea'' var. napobrassica. Έκτοτε έχει μετακινηθεί σε άλλα είδη ως ποικιλία, υποείδος ή ανυψώθηκε στην κατάταξη του είδους. Το 1768, ένας Σκωτσέζος βοτανολόγος ανέβασε την ποικιλία του Λινναίου σε είδος που κατατάσσεται ως Brassica napobrassica στο λεξικό The Gardeners Dictionary.
Κουζίνα
Στην Ολλανδία, το γουλί σερβίρεται παραδοσιακά βρασμένο και πολτοποιημένο. Η προσθήκη πουρέ πατάτας (και, σε ορισμένες συνταγές, παρόμοιου πουρέ λαχανικών ή φρούτων) δημιουργεί το στάμποτ (stamppot), ένα πιάτο που σερβίρεται συχνά μαζί με καπνιστό λουκάνικο. μικρογραφία| Ρότμος με λουκάνικο Στη Σουηδία και τη Νορβηγία, το γουλί μαγειρεύεται με πατάτα και μερικές φορές καρότο και πολτοποιείται με βούτυρο και ζωμό ή, περιστασιακά, γάλα ή κρέμα γάλακτος, για να δημιουργηθεί ένας πουρές που ονομάζεται ρότμος (rotmos, στα σουηδικά κυριολεκτικά: πολτός ρίζας) ή kålrabistappe (νορβηγικά). Περιστασιακά προστίθεται κρεμμύδι. Στη Νορβηγία, είναι υποχρεωτικό συνοδευτικό πολλών εορταστικών πιάτων. Στη Σουηδία, τρώγεται συχνά μαζί με ωριμασμένο και βραστό ζαμπόν, συνοδευόμενο από μουστάρδα.
Οι Φινλανδοί τρώνε και μαγειρεύουν γουλί με διάφορους τρόπους. Το γουλί είναι το κύριο συστατικό στο δημοφιλές χριστουγεννιάτικο πιάτο lanttulaatikko, ένα από τα τρία κύρια μαγειρευτά που σερβίρονται κατά τη διάρκεια των φινλανδικών Χριστουγέννων, μαζί με την πατάτα και μαγειρευτά με καρότο.
Το άψητο και κομμένο λωρίδες γουλί σερβίρεται συχνά ως συνοδευτική σαλάτα στα μεσημεριανά γεύματα στο σχολείο και στον χώρο εργασίας.
Οι Φινλανδοί χρησιμοποιούν γουλί στα περισσότερα πιάτα που απαιτούν λαχανικό ρίζας. Οι περισσότερες από τις φινλανδικές βάσεις σούπας αποτελούνται από πατάτες, καρότα και γουλί. Ο ζωμός συχνά αρωματίζεται με κόκκους πιπεριού και φύλλα δάφνης και μερικές φορές προστίθεται γάλα ή βότανα, όπως ο άνηθος.
Φυτοχημεία
Το γουλί και άλλες τροφές που περιέχουν κυανογλυκοσίδη (συμπεριλαμβανομένης της μανιόκας, του αραβοσίτου (καλαμπόκι), των βλαστών μπαμπού, των γλυκοπατάτων και των φασολιών λίμα) απελευθερώνουν κυάνιο, το οποίο στη συνέχεια αποτοξινώνεται σε θειοκυανικό. Το θειοκυανικό αναστέλλει τη μεταφορά ιωδίου του θυρεοειδούς και, σε υψηλές δόσεις, ανταγωνίζεται το ιώδιο στη διαδικασία οργάνωσης εντός του θυρεοειδικού ιστού. Βρογχοκήλη μπορεί να αναπτυχθεί όταν υπάρχει διατροφική ανισορροπία σε τρόφιμα που περιέχουν θειοκυανικά άλατα που υπερβαίνει την κατανάλωση ιωδίου και είναι πιθανό αυτές οι ενώσεις να συμβάλλουν στον υποθυρεοειδισμό. Ωστόσο, δεν έχουν υπάρξει αναφορές για αρνητικές επιπτώσεις στους ανθρώπους από την κατανάλωση γλυκοζινολικών από κανονικές ποσότητες λαχανικών Brassica. Η περιεκτικότητα σε γλυκοζινολικό στα λαχανικά Brassica είναι περίπου το ένα τοις εκατό της ξηρής ύλης. Αυτές οι ενώσεις προκαλούν επίσης την πικρή γεύση του γουλιού.
Καλαμίτσι (αποσαφήνιση)
Καλαμίτσι Καλαμίτσι
Γουλί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά Κατηγορία:Κράμβη
Νεοχώρι Μαγνησίας
Το Νεοχώρι είναι χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Μονή της Παναγίας της Πλάκας Θεωρούνται η πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια πλατάνια, τα πέτρινα καλντερίμια του χωριού και η πέτρινη σκεπαστή του βρύση, που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "χρονολογούμενη στις αρχές του 19ου αιώνα, διότι αποτελεί σημαντικό κτίσμα για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του οικισμού του Νεοχωρίου και του Πηλίου γενικότερα". Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η Μονή της Παναγίας της Πλάκας και το φράγμα "Παναγιώτικο".
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσσαλίας αναφέρεται επίσημα το 1883 με το ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Αφετών ενώ το 1905 με το ΦΕΚ 208Α - 28/10/1905 ορίστηκε θερινή έδρα. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 αποσπάσθηκε από το δήμο Αφετών και ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Νεοχωρίου. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Αφετών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Άφησσο, τη Ζερβόχια, τη Μεγάλη Βρύση και την Πλάκα αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 356 κατοίκους ενώ το 1971 και το 1981 είχε 480 και 365 αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Σάουθεντ-ον-Σι
To Σάουθεντ-ον-Σι (αγγλικά: Southend-on-Sea), που συνήθως αναφέρεται ως Σάουθεντ, είναι παράκτια πόλη και περιοχή ενιαίας αρχής με καθεστώς δήμου στο νοτιοανατολικό Έσσεξ της Αγγλίας. Ο πληθυσμός της περιοχής του Σάουθεντ-ον-Σι το 2019 εκτιμήθηκε σε 183.125 κατοίκους. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά των εκβολών του Τάμεση, 65 χιλιόμετρα ανατολικά του κεντρικού Λονδίνου. Συνορεύει στα βόρεια με το Ρότσφορντ και στα δυτικά με το Κασλ Πόιντ. Στο Σάουθεντ βρίσκεται η μακρύτερη προβλήτα αναψυχής στον κόσμο, η Σάουθερν Πιερ. Το αεροδρόμιο Σάουθεντ του Λονδίνου βρίσκεται βόρεια του κέντρου της πόλης.
Το Σάουθεντ-ον-Σι αποτελούταν αρχικά από μερικές καλύβες και φάρμες φτωχών ψαράδων στο νότιο άκρο του χωριού Πρίτλγουελ. Στη δεκαετία του 1790, ολοκληρώθηκαν τα πρώτα κτίρια γύρω από αυτό που επρόκειτο να γίνει η Χάι Στριτ του Σάουθεντ. Τον 19ο αιώνα, το καθεστώς του Σάουθεντ ως παραθαλάσσιο θέρετρο ενισχύθηκε μετά από επίσκεψη της πριγκίπισσας Καρολίνας του Μπράνσγουικ και κατασκευάστηκε η προβλήτα του Σάουθεντ. Από τη δεκαετία του 1960 και μετά, η πόλη παρήκμασε ως προορισμός διακοπών. Το Σάουθεντ αναπτύχθηκε εκ νέου ως έδρα της πιστωτικής κάρτας Access, λόγω του ότι διαθέτει ένα από τα πρώτα ηλεκτρονικά τηλεφωνικά κέντρα του Ηνωμένου Βασιλείου. Μετά τη δεκαετία του 1960, μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης αναπτύχθηκε εμπορικά, και πολλά από τα αρχικά κτίρια αλλοιώθηκαν λόγω ανακατασκευής. Μια ετήσια παραθαλάσσια αεροπορική έκθεση, η οποία ξεκίνησε το 1986 και περιείχε πτήση από το Concorde, λάμβανε χώρα κάθε Μάιο μέχρι το 2012.
Στις 18 Οκτωβρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι το Σάουθεντ θα λάμβανε το καθεστώς της πόλης, ως μνημείο στον βουλευτή του Δυτικού Σάουθεντ, Σερ Ντέιβιντ Έιμες, έναν μακροχρόνιο υποστηρικτή του καθεστώτος πόλης για τον δήμο, ο οποίος μαχαιρώθηκε θανάσιμα στις 15 Οκτωβρίου 2021. Το Σάουθεντ έλαβε το καθεστώς της πόλης με επιστολές με ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 2022. Την 1η Μαρτίου 2022, οι επιστολές παρουσιάστηκαν στο Συμβούλιο του Δήμου Σάουθεντ από τον Κάρολο, Πρίγκιπα της Ουαλίας.
Ποντεντάσσιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Πορνάσσιο
Το Πορνάσσιο (ιταλικά: Pornassio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Πρελά
Η Πρελά (ιταλικά: Prelà) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Ράντσο
Το Ράντσο (ιταλικά: Ranzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Άγιος Κωνσταντίνος Βιλίων Αττικής
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας
Ιγκάντου
Το Ιγκάντου (αγγλ.: Igandu / σουαχ.: Kata ya Igandu) είναι πόλη και Αγροτικό Τμήμα στην Περιοχή Τσαμουΐνο (Chamwino District), στην Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region) της Τανζανίας.
Κατά την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στο Ιγκάντου (Igandu) ήταν 14.880 κάτοικοι.
Συγκοινωνίες
Στο Ιγκάντου (Igandu) υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός της Κεντρικής Γραμμής (Central Line) της Σιδηροδρομικής Εταιρείας της Τανζανίας (Tanzania Railways Corporation). Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται πλησίον του σημείου όπου διαδραματίστηκε το θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Ιγκάντου.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Ντοντόμα Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τσαμουΐνο
Καλαμίτσι Γρεβενών
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Καλαμίτσι (αποσαφήνιση)
Το Καλαμίτσι, επίσημα Καλαμίτσιον είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 600 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλαμίτσι βρίσκεται 5 χλμ ανατολικά από τα Γρεβενά. Δυτικά του χωριού και πριν τα Γρεβενά περνάει η Εγνατία Οδός. Το 1902 κατά τη διάρκεια εκσκαφής νέων θεμελίων στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου βρέθηκε ακέφαλο γυναικείο μαρμάρινο άγαλμα σε ημικυκλική βάση της ρωμαϊκής εποχής. Λόγω της επιγραφής "(Βά)βιλος Αραβαίου τήν (Θ)υγατέρα Μέλι(σσ)αν ηρω(ίδα)" που υπήρχε πιθανολογείται ότι πρόκειται για χώρο Ηρώου. Πριν την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμού κατοικούσαν μουσουλμάνοι Βαλαάδες και χριστιανοί Κουπατσαραίοι, για αυτό και συγκαταλεγόταν στα βλαχοχώρια των Γρεβενών. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Γρεβενών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Γρεβενά και τον Δοξαρά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Γρεβενών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Καλαμίτσι
Διονυσία Παπαχρυσάνθου
Η Διονυσία Παπαχρυσανθου (1919-2003) ήταν Ελληνίδα Βυζαντινολόγος.
Βίος
Η Διονυσία Παπαχρυσάνθου γεννήθηκε το 1919 στην Πάτρα. Το 1931 εγκαταστάθηκε με την οικογενειά της στην Αθήνα. Φοίτησε το 1937 στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1957 εγκαθίσταται στο Παρίσι και από το 1960 έγινε μέλος του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (C.N.R.S).Κύριοπεδίο της έρευνάς της ήταν το Άγιο Όρος κατά τη Βυζαντινή εποχή. Εντάχθηκε στην ομάδα μελέτης και έκδοσης των αρχείων του Άθω, υπό την εποπτεία του Πωλ Λεμέρλ. Συνεργάστηκε στην έκδοση του αρχείου της Λαύρας (Actes des Lavra,τέσσερις τόμοι,1970-1977-1979-1982),όπου για πρώτη φορά εκδίδονταικαι σχολιάζονται διεξοδικά στο σύνολό τους τα μεσαιωνικά αρχεία της μεγαλύτερης αγιορεότικης μονής. Συνεργάστηκε στην έκδοση του αρχείου των Ιβήρων (τέσσερις τόμοι, 1985-1990-1994-1995)Εξέδωσε τα έγγραφα του Πρωτάτου (1975) και έλαβε το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας και το αρχείο της Μονής Ξενοφώντος (1986) και βράβευτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Πέθανε στις 2 Αυγούστου 2003 στο Παρίσι.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2007-08
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2007-08 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2007-2008
Φιλιπβίλ
Το Φιλιπβίλ (παλαιότερα αναφερόμενος ως Φιλιππούπολη, γαλλικά Philippeville), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Ναμύρ. Έχει έκταση 156,71 χμ² και πληθυσμό 9.228 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ασαμόα Τζιάν
Ο Ασαμόα Τζιάν (Asamoah Gyan, γεννήθηκε 22 Νοεμβρίου 1985) είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός. Ένας από τους κορυφαίους παίκτες της πατρίδας του, είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής ομάδας της Γκάνας.
Καριέρα
Ο Τζιάν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2003 στο πρωτάθλημα Γκάνας με τη Λίμπερτι Προφέσιοναλς, σκοράροντας 10 γκολ σε 16 αγώνες και πήρε μεταγραφή στην ιταλική Ουντινέζε, στην οποία δεν κατάφερε να καθιερωθεί και δόθηκε για δύο χρονιές στη Μόντενα, με την οποία συμμετείχε σε 53 αγώνες σκοράροντας 15 φορές. Το 2008 μεταγράφει στη γαλλική Ρεν, στην οποία σε δύο σεζόν σκόραρε 14 φορές σε 42 αγώνες πρωταθλήματος. Το 2010 πήρε μεταγραφή για τη Σάντερλαντ και ήταν τότε η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του ομίλου και σκόραρε 10 φορές σε 34 αγώνες σε δύο σεζόν πρωταθλήματος.
Το 2011 δόθηκε δανεικός στην Αλ Αΐν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σκοράροντας 24 φορές σε 27 αγώνες, γεγονός που τον κατέταξε πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος, και την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε μόνιμα από την Αλ-Αΐν και την επόμενη χρονιά σε 28 γκολ παρέμεινε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2013-14, ο Τζιάν σκόραρε 44 φορές σε 40 αγώνες για την Αλ-Αΐν. Κατέκτησε επίσης τρεις τίτλους πρωταθλήματος και ένα Κύπελλο με την ομάδα των Εμιράτων, σημειώνοντας 123 γκολ συνολικά σε ισάριθμους αγώνες. Το 2010 και το 2014 ψηφίστηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Γκάνα. Ακολούθως μετεγράφει στη Σαγκάη ΣΙΠΓ, στην Κάισερισπορ και στην Νορθ Ιστ Γιουνάιντ.
Ο Τζιάν είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική ομάδα της Γκάνας με 51 γκολ (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ). Συμμετείχε με τη Γκάνα στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2006, 2010 και 2014, σκοράροντας συνολικά 6 γκολ, τα περισσότερα από οποιοδήποτε Αφρικανό παίκτη σε παγκόσμιο κύπελλο. Ο Τζιάν εκπροσώπησε επίσης τη Γκάνα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και σε οκτώ Κύπελλα Αφρικής, φτάνοντας μέχρι τον τελικό το 2010 και το 2015.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αλ Αΐν
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίμπερτι Προφέσιοναλς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σανγκάη ΣΙΠΓ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάισερισπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Ιστ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club
Ρέτσο
Το Ρέτσο (ιταλικά: Rezzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Ιμπέρια, στην περιφέρεια της Λιγυρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ιμπέρια
Κωνσταντίνος Μαρής
Ο Κωνσταντίνος Μαρής (1912 –  29 Οκτωβρίου 1979) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός.
Σταδιοδρομία
Γιος του Γεωργίου και της Ευαγγελίας Μαρή, γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1912. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Παντρεύτηκε την Ασπασία Παυλοπούλου και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρίνα, και έναν γιο, τον Γιώργο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με την ΕΠΕΚ το 1950, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1951, το 1952 (ανεξαρτητοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 1955 και προσχώρησε στη ΦΙΔΕ στις 26 Απριλίου της ίδιας χρονιάς) και το 1958, με τη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙΔΕ) το 1956 (προσχώρησε στην Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας το 1960) και  με την Ένωση Κέντρου 1961, 1963 και το 1964.
Υπήρξε ένας από τους αποστάτες (αποχωρήσαντες από την Ένωση Κέντρου) μετά τα Ιουλιανά του 1965. Στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων, από τις 11 Μαΐου 1966 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.
Μεταπολιτευτικά, πολιτεύτηκε ξανά στο Ηράκλειο, χωρίς επιτυχία, το 1977, με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων.
Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, στις 29 Οκτωβρίου 1979 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 31 Οκτωβρίου.
Σαντάλ (λαός)
Θρησκεία
Μια από τις πιο μελετημένες, η θρησκεία των Σαντάλ λατρεύει τον Μαράνγκ μπουρού ή Μπόνγκα ως Υπέρτατη Θεότητα. Η πλειοψηφία της ευλάβειας, ωστόσο, πέφτει στα αυλικά πνεύματα (Μπόνγκα), που ασχολούνται με διάφορες πτυχές του κόσμου και εξευμενίζονται με προσευχές και τάματα για να αποκρούσουν τις επιρροές του κακού. Αυτά τα πνεύματα λειτουργούν στο χωριό, οικογένεια, σε προγονικό και υποφυλικό επίπεδο, μαζί με τα κακά πνεύματα που προκαλούν τις ασθένειες και μπορούν να κατοικούν σε όρια χωριών, τα βουνά, το νερό, τις τίγρεις και το δάσος. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των χωριών των Σαντάλ είναι ένα ιερό άλσος (γνωστό ως το Τζαχέρ ή "Σαντάλ Σθαλ") στην άκρη του χωριού όπου ζουν πολλά πνεύματα και όπου λαμβάνει χώρα μια σειρά από ετήσια πανηγύρια.
Ο ετήσιος γύρος των τελετουργιών που συνδέονται με το γεωργικό κύκλο, μαζί με τις τελετουργίες του κύκλου ζωής για τη γέννηση, το γάμο και την ταφή στο θάνατο, περιλαμβάνοντας αναφορές για τα πνεύματα και προσφορές, που περιλαμβάνουν τη θυσία των ζώων, συνήθως πουλιών. Οι θρησκευτικοί ηγέτες είναι ειδικευμένοι άντρες σε ιατρικές θεραπείες που ασκούν μαντεία και μαγεία (η κοινωνικοϊστορική έννοια του όρου, που χρησιμοποιείται εδώ, αναφέρεται στη τελετουργική πρακτική της μαγείας και δεν είναι υποτιμητική). Παρόμοιες πεποιθήσεις είναι κοινές ανάμεσα σε άλλες φυλές της βορειοανατολικής και της κεντρικής Ινδίας, όπως οι Χάρια, Μούντα, και Οραόν.
Οι μικρότερες και πιο απομονωμένες φυλές συχνά παρουσιάζουν αρθρωτά συστήματα ταξινόμησης της πνευματικής ιεραρχίας που είναι λιγότερο καλά τεκμηριωμένα, κάτι που περιγράφεται ως ανιμισμός ή γενικευμένη λατρεία των πνευματικών ενεργειών που συνδέονται με τις θέσεις, τις δραστηριότητες και τις κοινωνικές ομάδες. Οι θρησκευτικές έννοιες είναι άρρηκτα συνυφασμένες με ιδέες για τη φύση και την αλληλεπίδραση με τα τοπικά οικολογικά συστήματα. Όπως και στην θρησκεία των Σαντάλ, οι θρησκευτικοί ειδικοί που προέρχονται από το χωριό ή την οικογένειά και εξυπηρετούν ένα ευρύ φάσμα πνευματικών λειτουργιών, που επικεντρώνονται στο εξευμενισμό των δυνητικά επικίνδυνων πνευμάτων και το συντονισμό τελετουργιών.
Τρινέμεια
Η Τρινέμεια ή τα Τρινέμεα ή οι Τρινεμείς ή Εκάλη Τρινέμειαν (Τρινέμεια) (ο δήμος: Τρινεμείς, Δήμος Τρινεμείων ή Δήμος Τρινεμιέων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Τοποθεσία της αρχαίας Τρινεμείας
Ο δήμος της Τρινεμείας, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η τοποθεσία του δήμου, σύμφωνα με τη γνώμη των περισσότερων ερευνητών, βρισκόταν στα βόρεια της Αθήνας και παρά την ασαφή πληροφορία, που παρέχεται από τον Στράβωνα, ο οποίος λέει ότι εκεί ήταν οι πηγές του ποταμού Κηφισού, χωρίς να διευκρινίζει ποιους από τους παραποτάμους του θεωρούσε ως την πηγή του, εκτιμάται ότι μια πολύ καλή τοποθεσία για αυτόν το δήμο είναι πιθανώς η περιοχή κατά μήκος της νοτιοδυτικής πλευρά του Πεντελικού όρους, κοντά στον Κοκκιναρά, βορειοανατολικά της Κηφισιάς και πιο συγκεκριμένα στο κέντρο των περιοχών, οι οποίες αποτελούσαν παλαιότερα το Μπογιάτι, δηλαδή ανάμεσα στον Άγιο Στέφανο Αττικής (πρώην Νέο Μπογιάτι) και την Άνοιξη Αττικής (πρώην Παλαιό Μπογιάτι).
Σαντάλ (λαός)
Πολιτισμός
Το Τσαντάρ Μπαντάρ, μια μορφή κουκλοθεάτρου επίσης γνωστή ως κουκλοθέατρο των Σαντάλ, είναι μια λαϊκή παράσταση με τη συμμετοχή ξύλινων μαριονετών τοποθετημένων σε ένα μικρό κλουβί, το οποίο λειτουργεί ως το στάδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Νεπάλ Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ινδία
Τρινέμεια
Τοποθεσία της αρχαίας Τρινεμείας
Από τους ερευνητές του 19ου αιώνα, ο Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής θεωρούσε ότι ο δήμος Τρινεμείας βρίσκονταν στην περιοχή Φασίδερον, ενώ ο Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Τρινεμείας βρίσκονταν στο χωριό Μαούνια.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί, ως μέλος της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος είχε επίσης 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Στις επόμενες περιόδους: Την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) παραμένει άγνωστος ο αριθμός των βουλευτών–αντιπροσώπων.
Οι κάτοικοι της Τρινεμείας
Ο δημότης της αρχαίας Τρινεμείας ονομαζόταν Τρινεμεύς, ή Τρινεμεεύς ή Τρινεμειεύς ή Τρινεμεέας. Είναι μάλλον δυνατόν, μελλοντικά, να εξαχθούν κάποια ασφαλέστερα συμπεράσματα, για το δήμο αυτό, από ορισμένες σύγχρονες ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως, κοντά στον Κοκκιναρά, αρχαίο λατομείο με γκρι-μπλε μάρμαρο, μια οδό για τη μεταφορά του μαρμάρου αυτού στην Αθήνα και από ανασκαφές σε διάφορα αγροκτήματα. Επίσης, κοντά στην πηγή που προσδιορίζεται από το Στράβωνα βρέθηκαν τα λείψανα από ναό, πιθανότατα αφιερωμένο στη θεότητα του ποταμού Κηφισού.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηλείας θα προβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Τρινέμεια
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2016–17
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηλείας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Τρινέμεια
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2016–17
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 κατηγορία μετείχαν 18 ηλειακές ομάδες. Οι 4 πρώτες της βαθμολογίας διεκδίκησαν το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική σε αγώνες κατάταξης. Οι δυο τελευταίες (17η και 18η θέση) υποβιβάστηκαν όπως και δυο ακόμα ομάδες μετά από αγώνες κατάταξης (Play Out)
Βαθμολογία
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας
Play Off A1
Οι 4 πρώτες σε βαθμολογία ομάδες χωρίστηκαν σε ζευγάρια (1η-4η και 2η-3η) για τους «ημιτελικούς» των Play Off ανάδειξης πρωταθλητή. Σε μια σειρά δυο εως τριών αγώνων, η ομάδα που τερμάτισε υψηλότερα στη βαθμολογία χρειάζεται 4 βαθμούς για να προκριθεί, ενώ η ομάδα που τερμάτισε χαμηλότερα χρειάζεται 5. Σε περίπτωση τριων ισοπαλιών ευνοείται η ομάδα που τερμάτισε σε καλύτερη θέση. Ο πρώτος και ο τρίτος αγώνας (αν χρειαστεί) διεξάγονται στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε υψηλότερα.
Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Πανηλειακού.
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας:1η-4η ΕΠΣ Ηλείας:2η-3η
Α2 Κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 16 ηλειακές ομάδες. Την άνοδο κέρδισε ο 1ος της κανονικής περιόδου ΑΟ Μακρυσίων. Άλλες 2 θέσεις ανόδου κρίνονται με αγώνες κατάταξης των ομάδων που τερμάτισαν από τη 2η ως 5η θέση.
Β Κατηγορία
Στη Β κατηγορία μετείχαν 23 ηλειακές ομάδες σε δύο ομίλους. Οι 3 πρώτες κάθε ομίλου συμμετέχουν στα Play Off από οπου προκύπτουν οι 3 ομάδες που θα προβιβαστούν στην Α2.
Play Off Β΄ Κατηγορίας
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας
Βαθμολογίες Ομίλων
Πηγή: ΕΠΣ Ηλείας
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν 15 σύλλογοι χωρισμένοι σε δυο ομίλους.
Στα Play Off συμμετείχαν οι 3 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου Οι 4 πρώτες πιθανότατα θα προβιβαστούν.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016 με τον τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε η ομάδα του Πανηλειακού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
ΧΑΛ ΣΚ
Η ΧΑΛ ΣΚ (αγγλικά: HAL SC) είναι θεσμικός ινδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Μπανγκαλόρ. Πήρε την ονομασία του από την εταιρεία Hindustan Aeronautics Limited. Είναι ένας από τους κορυφαίους συλλόγους του Μπανγκαλόρ ενώ στο παρελθόν αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον.
2006–2010
H Χιντούσταν Αερονότικς (ΧΑΛ) τερμάτισε τρίτη στη Σέκοντ Ντιβίζιον της Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ το 2006 και προβιβάστηκε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον. Αν και μόνο οι κορυφαίες δύο ομάδες της δεύτερης κατηγορίας κερδίζουν την προβολή, αλλά η Τάτα Φούτμπολ Ακάντεμι που τερμάτισε πρώτη στην κατάταξη δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσει επαγγελματική ομάδα για την Πρέμιερ Ντιβίζιον. Ως εκ τούτου, προβιβάστηκε η ΧΑΛ μαζί με την Τσόρτσιλ Μπράδερς.
2010–σήμερα
Το 2009-10 η ΧΑΛ τερμάτησε 2η θέση της Ι-Λιγκ 2ντ Ντιβίζιον και προβιβάστηκε στην Ι-Λιγκ. Ήταν η δεύτερη ομάδα της νότιας Ινδίας στην Ι-Λιγκ μετά τη Βίβα Κεράλα. Στον τελευταίο αγώνα της περιόδου 2010-11 επικράτησε επί της περσινής πρωταθλήτριας Ντέμπο 4-2 αποφεύγοντας έτσι τον υποβιβασμό στην Ι-Λιγκ 2ντ Ντιβίζιον, με τον Σαβιέρ Βιτζάι Κουμάρ να πετυχάινει δύο γκολ. Την επόμενη περίοδο, 2011-12 υποβιβάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ινδίας
Γεγονότα Απριλίου 2020
Παρατίθενται παράκατω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Απρίλιο του 2020, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
12 Απριλίου
(Weather)
30 Απριλίου
04
Σάντελ Σάμιουελ
Ο Σάντελ Σάμιουελ (αγγλικά: Shandel Samuel, γεννήθηκε 14 Δεκεμβρίου 1982) είναι ποδοσφαιριστής από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ραντεβού ΦΚ. Είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων με 33 γκολ.
Ο Σάμιουελ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων το 2001, σε ηλικία 18 ετών. Σκόραρε 11 γκολ στα προκριματικά για το Κύπελλο Καραϊβικής 2007 και 5 γκολ στα προκριματικά για το Πρωτάθλημα Καραϊβικής 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Μαλαισία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Ιστ Σταρς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Χουάν Ζαμπλοτέχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραντεβού ΦΚ
Snap Inc.
Το Snap Inc. είναι μία Αμερικάνικη πολυεθνική τεχνολογική και εταιρία μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ιδρύθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου, του 2011 απο τον Evan Spiegel και Bobby Murphy, εδρεύει στο Βένις (Λος Άντζελες) των ΗΠΑ. Τα προϊόντα της περιλαμβάνουν το Snapchat και το Spectacles. Αρχικά ονομάστηκε Snapchat Inc. κατά την έναρξη της, αλλά μετονομάστηκε στις 24 Σεπτεμβρίου, 2016, σε Snap Inc. προκειμένου να συμπεριληφθούν τα προϊόντα της Spectacles κάτω από μία μόνο εταιρεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Μονή Παναγίας Κοιμήσεως Πλακιδιωτίσσης Χίου
Η Μονή Παναγίας Κοιμήσεως Πλακιδιωτίσσης είναι μοναστήρι στη Χίο και την Περιφερειακή Ενότητα Χίου, το οποίο βρίσκεται δίπλα και βόρεια της Καλλιμασιάς. Ιδρύθηκε το 1625 και οφείλει την ονομασία της από τις πλάκες που έβγαζε η περιοχή. Πανηγυρίζει στα Εννιάμερα της Παναγίας στις 23 Αυγούστου. Το μοναστήρι την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν γυναικείο και το 1822 είχε περίπου 600 μοναχές της από τις οποίες, με την καταστροφή της Χίου, άλλες σφαγιάσθηκαν και άλλες εγκατέλειψαν το μοναστήρι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1920 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καλλιμασιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλλιμασιάς που υπάγεται στον Δήμο Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς/ες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Χίου Κατηγορία:Μοναστήρια στη Χίο
Καλλιτέχνης του Λαού της ΡΣΟΣΔ
Ο Καλλιτέχνης του Λαού της ΡΣΟΣΔ (Наро́дный арти́ст РСФСР) ήταν τιμητικός τίτλος που απονέμονταν σε καλλιτέχνες της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένων σκηνοθετών, χορογράφων και μουσικών, οι οποίοι είχαν εξαιρετικά επιτεύγματα στις τέχνες. Αυτός ο τίτλος ήταν ένα βαθμό κάτω από τον «Επίτιμο Καλλιτέχνη της ΡΣΟΣΔ» και έναν υψηλότερο από τον Καλλιτέχνη του Λαού της ΕΣΣΔ.
Ο τίτλος απονεμήθηκε για πρώτη φορά στις 10 Αυγούστου του 1931. Το 1992, μετά την μετονομασία της ΡΣΟΣΔ σε Ρωσική Ομοσπονδία, αντικαταστάθηκε από τον τίτλο «Καλλιτέχνης του Λαού της Ρωσικής Ομοσπονδίας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσικές τιμητικές διακρίσεις
Ντανφέρμλιν
Το Ντανφέρμλιν (αγγλικά: Dunfermline, σκωτικά: Dunfaurlin, σκωτικά γαελικά: Dùn Phàrlain) είναι πόλη, ενορία και πρώην βασιλικό βούργο, στο Φάιφ, Σκωτία, σε ύψωμα 5 χιλιόμετρα από τη βόρεια ακτή του κόλπου του Φορθ. Η πόλη αυτή τη στιγμή έχει πληθυσμό 58.508 κατοίκους. Σύμφωνα με τα Εθνικά Αρχεία της Σκωτίας, η ευρύτερη περιοχή Ντανφέρμλιν έχει πληθυσμό 76.210 κατοίκους.
Οι παλαιότεροι γνωστοί οικισμοί στην περιοχή γύρω από το Ντανφέρμλιν χρονολογούνται πιθανώς από τη νεολιθική περίοδο. Η περιοχή δεν ήταν περιφερειακά σημαντική μέχρι τουλάχιστον την Εποχή του Χαλκού. Η παλαιότερη μνεία στην πόλη γίνεται τον 11ο αιώνα, με τον γάμο του Μάλκολμ Γ΄, Βασιλιά της Σκωτίας, και της Αγίας Μαργαρίτας στην εκκλησία στο Ντανφέρμλιν. Ως σύζυγος του βασιλιά, η Μαργαρίτα ίδρυσε μια νέα εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα, η οποία εξελίχθηκε σε Αβαείο υπό τον γιο τους, Δαβίδ Α' το 1128. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλέξανδρου Α', η εκκλησία - αργότερα γνωστή ως Αβαείο του Ντανφέρμλιν - καθιερώθηκε σταθερά ως ένα ευημερούν βασιλικό μαυσωλείο για το Στέμμα της Σκωτίας. Συνολικά δεκαοκτώ μέλη της βασιλικής οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων επτά βασιλιάδων, θάφτηκαν εδώ από τη βασίλισσα Μαργαρίτα το 1093 έως τον Ρόμπερτ Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανι το 1420. Ο Ροβέρτος Ά ήταν ο τελευταίος από τους επτά Σκωτσέζους βασιλιάδες που θάφτηκε, το 1329. Τα οστά του τελικά ανακαλύφθηκαν εκ νέου και τάφηκαν ξανά το 1821, όταν η ανασκαφή του εδάφους αυτού που προηγουμένως ήταν το ανατολικό τμήμα του Αβαείου έγινε η τοποθεσία για τη νέα Εκκλησία του Αβαείου.
Η πόλη είναι ένα σημαντικό κέντρο εξυπηρέτησης για το δυτικό Φάιφ. Το Ντανφέρμλιν διατηρεί μεγάλο μέρος της ιστορικής του σημασίας, καθώς και παρέχει εγκαταστάσεις για αναψυχή. Η απασχόληση επικεντρώνεται στον τομέα των υπηρεσιών, με τον μεγαλύτερο εργοδότη να είναι η Sky UK. Άλλοι μεγάλοι εργοδότες στην περιοχή περιλαμβάνουν την Amazon (διαδικτυακό κατάστημα λιανικής), την Best Western (ξενοδοχεία), την CR Smith (κατασκευή παραθύρων), την FMC Technologies (υπεράκτια ενέργεια), τη Lloyds και τη Nationwide (και οι δύο χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες).
Ως μέρος των Πολιτικών Τιμών του Πλατινένιου Ιωβηλαίου, ανακοινώθηκε στις 20 Μαΐου 2022 ότι το Ντανφέρμλιν θα λάβει το καθεστώς της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σκωτίας
Σαμπούκος
μικρογραφία | Καρποί σαμπούκου Ο Ζαμπούκος (zambucus nigra) είναι φυτό σε μορφή θάμνου ή δέντρου και μπορεί να φτάσει έως το ύψος των 50 μέτρων. Απαντάται και στην Ελλάδα ως αυτοφυές σε υγρές δασώδεις περιοχές.
Ονομασία
Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Το συναντούμε με το όνομα " Ακτέα ή Ακταία " στα έργα περί φυτών του αρχαίου φιλοσόφου Θεόφραστου και κατόπιν με το όνομα " Ακτή "στις περιγραφές φυτών του μεγάλου γιατρού-φαρμακολόγου των πρώτων χριστιανικών χρόνων Διοσκουρίδη. Στην Ελλάδα η κοινή ονομασία του φυτού είναι Κουφοξυλιά, Αφροξυλιά αλλά και Ζαμπούκος ή Μουλβέρι.
Περιγραφή και xρήση
Πρόκειται για θάμνο ή δένδρο που φτάνει έως το ύψος των 10 μέτρων. Είναι φυλλοβόλο με φύλλα πτερωτά και λογχοειδή. Ο βλαστός του φυτού έχει εσωτερικά ψίχα και είναι ο λόγος που το φυτό πήρε το όνομα κουφοξυλιά. Τα άνθη του είναι αρωματικά έχουν χρώμα λευκό ή κιτρινωπό και ανθίζουν την άνοιξη. Οι καρποί του είναι μικρές μαύρες ρόγες και χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική μετά από επεξεργασία. Όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική, στον χρωματισμό οινοπνευματωδών ποτών καθώς και στην βαφή υφασμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα Κατηγορία:Αδοξοειδή
Σικονόλφος του Σαλέρνο
Ο Σίκονουλφ (Siconulf, Siconolf, Sikenolf, Siconolfo ή Siconulfus) ήταν ο πρώτος πρίγκιπας του Σαλέρνο, αδελφός του Σίκαρντ πρίγκιπα του Μπενεβέντο (832-839), ο οποίος δολοφονήθηκε από τον Ράντελχις. Σε απάντηση στη δολοφονία του Σίκαρντ, οι κάτοικοι του Σαλέρνο ανακήρυξαν τον Σίκονουλφ πρίγκιπα σε αντίθεση με τον Ράντελχις. Την εποχή αυτή ο Ράντελχις κρατούσε τον Σίκονουλφ αιχμάλωτο στον Τάραντα. Μία ομάδα ανθρώπων από τις πόλεις Σαλέρνο και Αμάλφι πήγε εκεί, μεταμφιεσμένοι ως Αμαλφινοί έμποροι και έσωσαν τον Σίκονουλφ από τη φυλακή, φέρνοντάς τον στο Σαλέρνο.
Ήταν ο Ράντελχις, που κάλεσε για πρώτη φορά τη βοήθεια των Σαρακηνών εναντίον του Σίκονουλφ το 841, αν και ο Σίκονουλφ σύντομα ανταπέδωσε, κάνοντας το ίδιο εναντίον τού αντιπάλου του. Ο πόλεμος κράτησε δέκα χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι καταστροφές των Σαρακηνών επιδεινώθηκαν και οι εκκλησίες λεηλατήθηκαν. Τελικά το 849 ο βασιλιάς της Λομβαρδίας Λουδοβίκος Β΄ κατέβηκε στη Νότια Ιταλία και επιβεβαίωσε τη διαίρεση του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο, αναγκάζοντας τους δύο αντιπάλους να υπογράψουν ειρήνη και να κάνουν τον Σίκονουλφ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Οι μεγάλες πόλεις στο νέο πριγκιπάτο ήταν ο Τάραντας, το Κασάνο Ιρπίνο, το Παίστουμ, η Κόντσα, το Σάρνο, η Τσιμιτίλε (Νόλα), η Κάπουα, το Τεάνο και η Σόρα. Απεβίωσε αμέσως μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του Σίκο Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Γλαυκίας
Ο Γλαυκίας ήταν βασιλιάς των Ταυλάντιων στην νότια Ιλλυρία το 2ο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. (335 π.Χ. - 302 π.Χ.). Αναφέρεται για πρώτη φορά όταν υποστήριξε έναν άλλον Ιλλυριό πρίγκιπα τον Κλείτο της Δαρδανίας εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Πολιορκία του Πηλίου (335 π.Χ.). Τελικά ηττήθηκαν και δραπέτευσαν στους Ταυλάντιους, ο Μέγας Αλέξανδρος δεν τους καταδίωξε επειδή προτεραιότητα του ήταν να αντιμετωπίσει την εξέγερση στην Θήβα. Το όνομα του Γλαυκία εμφανίζεται 20 χρόνια αργότερα όταν πρόσφερε άσυλο στο βρέφος Πύρρο τον μετέπειτα μεγάλο βασιλιά της Ηπείρου, ο πατέρας του Αιακίδης της Ηπείρου είχε εξοριστεί από την Ήπειρο. Ο σύμμαχος του βασιλιάς της Μακεδονίας Κάσσανδρος δυσαρεστήθηκε αλλά αποφάσισε να περιθάλψει το βρέφος ύστερα από συμβουλή του μαντείου, ο Κάσσανδρος του πρόσφερε 200 Τάλαντα να αφήσει το παιδί αλλά πάλι ο Γλαυκίας αρνήθηκε. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας επιτέθηκε στις περιοχές του και τον νίκησε, ο Γλαυκίας δεσμεύτηκε ότι δεν θα πολεμήσει κανέναν σύμμαχο των Μακεδόνων αλλά όταν πέθανε ο Αλκέτας Β΄ της Ηπείρου μετέβη στην Ήπειρο και ανέβασε στον θρόνο τον 12χρονο Πύρρο. Βρέθηκε σε συνεχή πόλεμο με τις γειτονικές πόλεις Απολλωνία και Επίδαμνος, τελικά κατέκτησε την Απολλωνία (312 π.Χ.). Η χρονιά του θανάτου του είναι άγνωστη αλλά φαίνεται ότι ζούσε ακόμα την χρονιά που ο βασιλιάς της Ηπείρου Πύρρος παραβρέθηκε στον γάμο ενός από τους γιους του (302 π.Χ.).
Ιλλυρική εξέγερση
Ο πατέρας του Πλευράτος Α΄ βρέθηκε σε πόλεμο με τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β΄, τον τραυμάτισε τον ίδιο και 50 από τους εκλεκτούς άντρες του, εμπόδισε την προέλαση του στην Ιλλυρία που ήθελε να καταλάβει τους Δασσαρήτες. Ο Ισοκράτης καθορίζει με σαφήνεια τα εδάφη των Ταυλάντιων στην ακτή δίπλα από την Αδριατική Θάλασσα. Την πρώτη περίοδο της βασιλείας του (335 π.Χ.) φαίνεται ότι ο Γλαυκίας και ο Μέγας Αλέξανδρος είχαν φιλικές σχέσεις, είχε συνοδεύσει τον πατέρα του Φίλιππο Β΄ στις εκστρατείες του στην Ιλλυρία. Παλιότερα (337 π.Χ.) ο Μέγας Αλέξανδρος είχε συνοδεύσει την μητέρα του Ολυμπιάδα στην πατρίδα της την Ήπειρο, από εκεί μετέβη στην Ιλλυρία. Την εποχή που ήταν ακόμα πρίγκιπας ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πολύ καλές σχέσεις με τον Γλαυκία, κατέφευγε σε αυτόν όταν βρισκόταν σε σύγκρουση με τον πατέρα του. Το βασίλειο των Ταυλάντιων συνέχισε ωστόσο την αντιμακεδονική του πολιτική μέχρι την εποχή που οι Ιλλύριοι εξεγέρθηκαν. Την εποχή που ο Μέγας Αλέξανδρος βρισκόταν στους Αγριάνες έμαθε για τις Ιλλυρικές προετοιμασίες εναντίον του (335 π.Χ.). Οι Αυταριάται με αρχηγό τον Πλευρία σχεδίαζαν να του επιτεθούν από τα βόρεια, ο βασιλιάς των Δαρδανών Κλείτος ετοιμαζόταν για επανάσταση και ο Γλαυκίας ενώθηκε μαζί του. Ο Κλείτος κατήχε το Πήλιον της Χαονίας την πρωτεύουσα των προπατόρων του Δασσαρήτων, βρισκόταν στην Ιλλυρική πλευρά ενός ισχυρού ορεινού περάσματος. Μέχρι την εποχή που ο Φίλιππος Β΄ προσάρτησε αυτές τις περιοχές στην Ιλλυρία οι Λίμνες Πρέσπες ανήκαν στο Μακεδονικό βασίλειο. Το Πήλιον ήταν η ισχυρότερη πόλη στην περιοχή και ο βασικός στόχος στην Μακεδονική επίθεση.
H μάχη του Πηλίου
Ο Μέγας Αλέξανδρος ανακάλυψε σύντομα ότι ο Κλείτος δεν κατείχε μόνο το Πήλιον αλλά και όλους τους γύρω λόφους από τους οποίους επέβλεπε τον κόλπο, περίμενε να φτάσει ο Γλαυκίας. Αρχικά οχύρωσε τον κάμπο του ποταμού Δεβόλη από τον οποίο επέβλεπε τους Δαρδανίους, στην συνέχεια μετακινήθηκε προς τα τείχη του Πηλίου. Οι Δαρδάνιοι κατέβηκαν από τα ύψη και επιτέθηκαν στους Μακεδόνες αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος αντεπιτέθηκε και τους συνέτριψε, στην συνέχεια οικοδόμησε ένα τείχος γύρω από το Πήλιον. Την επόμενη μέρα ήρθε ο Γλαυκίας με έναν μεγάλο στρατό από την Κορυτσά για να βοηθήσει τον Κλείτο, ο Αλέξανδρος μειονεκτούσε σημαντικά σε στρατό, ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που δέχτηκε την πικρή γεύση της ήττας. Ο Φιλώτας του Παρμενίωνα με παρότρυνση του Αλεξάνδρου συγκέντρωσε ενισχύσεις από την πεδιάδα της Κορυτσάς. Ο Γλαυκίας απέτυχε να φυλάξει επαρκώς τα περάσματα της Κορυτσάς επιτρέποντας τους Μακεδόνες να περάσουν, σύντομα κατάλαβε το λάθος του και τα φύλαξε ισχυρά με την ελπίδα να παγιδεύσει στην επιστροφή τον Φιλώτα. Ο Αλέξανδρος μοίρασε τις δυνάμεις του, άφησε στρατεύματα με την φρουρά των Δαρδάνων στο Πήλιον, βάδισε στα Στενά της Κορυτσάς με έναν υπασπιστή, Αγριάνες τοξότες και δύο μεραρχίες με 5.000 ιππείς, ο Λευκίας δεν μπόρεσε να τους εμποδίσει να φτάσουν στα Στενά.
Η επιτυχία του Γλαυκία και του Κλείτου ήταν ωστόσο προσωρινή, είχαν ελπίδες να την επαναλάβουν επειδή κατείχαν τους ορεινούς λόφους, είχαν μεγαλύτερο αριθμό από ιππείς, τοξότες και βαρύ πυροβολικό. Το σχέδιο του Αλεξάνδρου δεν ήταν να αντιμετωπίσει τους Ιλλυριούς κατά μέτωπο αλλά να διασπάσει τις δυνάμεις τους και να τους αντιμετωπίσει μετά διαιρεμένους. Για να το πετύχει κατέλαβε τα στενά της Κορυτσάς που βρίσκονταν ανάμεσα στον ποταμό από την μία και τους ψηλούς λόφους από την άλλη, για να το πετύχει κατέλαβε το στενό πέρασμα των Ταυλάντιων στο οποίο δεν μπορούσαν να περάσουν περισσότεροι από τέσσερις άντρες. Οι Μακεδόνες προχώρησαν σε στρατιωτική άσκηση στην επίπεδη πεδιάδα με τους καταπέλτες σε ένα συμπαγές σώμα με 100 μέτρα πλάτος και 120 μέτρα βάθος, σε κάθε πλευρά βρισκόταν μια μεραρχία με 200 ιππείς. Ο Γλαυκίας και ο Κλείτος παρατηρούσαν έκπληκτοι από τα τείχη του Πηλίου την στρατιωτική άσκηση των Μακεδόνων. Ο Αλέξανδρος επιτέθηκε αιφνίδια στα στρατεύματα του Κλείτου και οι Δάρδανοι τράπηκαν σε φυγή, ο Γλαυκίας οχυρώθηκε στο Πήλιον. Σε τρεις μέρες ο Αλέξανδρος αποφάσισε νέα νυχτερινή επίθεση, οι Ιλλύριοι εξαπατήθηκαν επειδή νόμιζαν ότι οι Μακεδόνες υποχώρησαν και δεν οικοδόμησαν ισχυρές οχυρώσεις. Ο Αλέξανδρος έμαθε τις προθέσεις τους και προχώρησε σε σκληρή επίθεση στην Ιλλυρική γραμμή με 7.000 άντρες, σκότωσε πολλούς Ιλλυριούς πάνω στα κρεβάτια τους. Οι πανικόβλητοι Ιλλυριοί τράπηκαν σε φυγή, ο Κλείτος πήγε στο Πήλιον, το έκαψε για να μην πέσει στα χέρια των Μακεδόνων και στην συνέχεια πήγε στα Τίρανα για να συναντήσει τον Γλαυκία.
Τα μετέπειτα χρόνια
Ο θρίαμβος του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχαν σαν αποτέλεσμα την υποταγή των Ιλλυριών οι οποίοι συμμετείχαν αργότερα στην εκστρατεία του στην Ασία. Ο Γλαυκίας παρά την ήττα του κράτησε τον θρόνο του για άλλα 30 χρόνια. Έξι χρόνια μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (317 π.Χ.) και ενώ η Μακεδονία βρισκόταν στα χέρια του Κασσάνδρου ο Γλαυκίας έδωσε άσυλο στον μικρό Πύρρο, ο πατέρας του Αιακίδης είχε εκδιωχθεί από το βασίλειο των Μολλοσών. Ο Πλούταρχος περιγράφει την μετάβαση της οικογένειας στην Ιλλυρία, μόλις βρήκαν τον Γλαυκία η Μολοσσή σύζυγος του τοποθέτησε το μικρό βρέφος ανάμεσα στα πόδια τους. Ο μικρός Πύρρος έφτασε με τα τέσσερα στον Γλαυκία, έπιασε τον μανδύα του και βασταζόμενος στα πόδια του σηκώθηκε όρθιος. Ο Γλαυκίας γέλασε και διέταξε την σύζυγο του Βερόη να παραλάβει το βρέφος και να το μεγαλώσει με τα δικά τους παιδιά. Ο Κάσσανδρος πρόσφερε 200 Τάλαντα στον Γλαυκία για να αρνηθεί την υιοθεσία του Πύρρου αλλά εκείνος το αρνήθηκε, ο Πύρρος μεγάλωσε με ασφάλεια στην αυλή των Ταυλάντιων. Ο Γλαυκίας επιτέθηκε με στρατό στην Ήπειρο (307 π.Χ.) ανέτρεψε την δημοκρατική κυβέρνηση και εγκατέστησε τους Ολιγαρχικούς με τον 12χρονο Πύρρο στον θρόνο. Βρέθηκε για δεύτερη φορά σε σύγκρουση με τους Μακεδόνες μετά την μάχη του Πηλίου (335 π.Χ.), ο στόχος του ήταν να προστατεύσειο το βασίλειο των Ταυλάντιων από τους Μακεδόνες, αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο με μια ισχυρή και σύμμαχο Ήπειρο.