cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ
Προσωπική ζωή
Ο Μήτρου-Λονγκ είναι γιος του Τζέρσεϊ Λονγκ και της Γεωργίας Μήτρου. Ο πατέρας του έχει καταγωγή από το Τρίνινταντ και Τομπάγκο ενώ η μητέρα του είναι Ελληνοκαναδή. Ο Μήτρου-Λονγκ έχει τρία αδέρφια και έξι ετεροθαλή αδέρφια. Ο αδερφός του, Ναζ Μήτρου-Λονγκ, είναι επίσης καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έπαιξε στο NBA για τους Γιούτα Τζαζ και τους Ιντιάνα Πέισερς. Ένας από τους αγαπημένους του παίκτες είναι ο Άντονι Μπένετ, ο οποίος ήταν ο μέντορας του Μήτρου-Λονγκ καθώς μεγάλωνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη
Σεμπαστιάνο Βισκόντι Πράσκα
Βιογραφία
Έχοντας προαχθεί ως αντισυνταγματάρχης το 1917, έγινε δεκτός στη Σχολή Πολέμου του Στρατού του Τορίνο, όπου μετά το πέρας των σπουδών του υπηρέτησε εντός του γενικού επιτελείου. Τον Ιανουάριο του 1920, μετέβη στη Γερμανία ως μέλος της Διασυμμαχικής Επιτροπής για την Άνω Σιλεσία, ωστόσο, το 1921, επέστρεψε στην Ιταλία, όπου διορίστηκε στο Υπουργείο Πολέμου, ενώ, το 1922, έγινε δεκτός στο Συμβούλιο του Στρατού.
Με σημείο εκκίνησης τον Μάρτιο του 1924, διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος της Πρεσβείας του Βασιλείου της Ιταλίας στο Βελιγράδι, όπου και παρέμεινε για χρονικό διάστημα διάρκειας, συνολικά, έξι ετών, προτού ανακληθεί το 1930, έχοντας προηγουμένως κατηγορηθεί, με αρκετά ευθύ τρόπο, από την Κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας για κατασκοπευτική δράση εντός των εθνικών εδαφών της. Επιστρέφοντας για σύντομο χρονικό διάστημα στο γενικό επιτελείο, ανέλαβε τη διοίκηση του 36ου Συντάγματος Πεζικού και, στη συνέχεια, τη στρατιωτική διοίκηση της πόλης της Μπολόνια.
Τον Οκτώβριο του 1933, διορίστηκε στο γραφείο του αρχηγού του γενικού επιτελείου του στρατού, στρατηγού Πιέτρο Μπαντόλιο. Στη συνέχεια, απομακρύνθηκε των καθηκόντων του κατόπιν σχετικής αποφάσεως του ίδιου του αρχηγού του γενικού επιτελείου, καθώς θεωρείτο ύποπτος για την αποκάλυψη μυστικής συμφωνίας η οποία είχε συναφθεί μεταξύ του ίδιου του Μπαντόλιο και του Γάλλου στρατηγού Μωρίς Γκαμελέν. Πάντοτε θεωρούμενος ως γαλλόφιλος, είχε δηλώσει, λίγους μήνες μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πως η ήττα του Γ΄ Ράιχ απέναντι στους Συμμάχους θα έπρεπε να θεωρείται ως αναπόφευκτη.
Η επιρροή του στον πόλεμο της Αιθιοπίας
Κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου του ίδιου έτους, εξέδωσε βιβλίο στρατιωτικής στρατηγικής υπό τον τίτλο Guerra decisiva, εντός του οποίου ανέπτυσσε τη θεωρία ενός κεραυνοβόλου πολέμου, γρήγορου και ταραχώδους, τον οποίο διαβάστηκε προς της έκδοσής του από τον ίδιο τον Μπενίτο Μουσσολίνι. Ο Ντούτσε εκτίμησε δεόντως το συγκεκριμένο βιβλίο, ενώ δεν αποκλείεται πως το τελευταίο επηρέασε καθοριστικά αρκετά από τα γεγονότα που οδήγησαν στο ξέσπασμα του Πολέμου της Αιθιοπίας.
Ο Μουσσολίνι είχε ιδιαίτερη εκτίμηση προς το πρόσωπό του, από την εποχή που ήταν στρατιωτικός ακόλουθος στο Βελιγράδι. Ήδη, από το 1931, ο θαυμασμός του προς το πρόσωπό του ήταν τέτοιος που σχετική αναφορά γίνεται εντός των σημειώσεων των αρχείων του στρατηγού Πιέτρο Γκατσέρα. Τον Απρίλιο του 1934, ως απεσταλμένος του Μπαντόλιο, πραγματοποίησε αναγνωριστική επίσκεψη στην Ερυθραία, όπου, μετά την επιστροφή του, συνέταξε σχετική έκθεση η οποία βοήθησε στην οργάνωση των επιχειρησιακών σχεδίων εισβολής στην Αιθιοπία, τα οποία και υλοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους.
Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ορίστηκε διοικητής του ιταλικού εκστρατευτικού σώματος το οποίο ήταν υπεύθυνο για τον έλεγχο του Σάαρ, στο πλαίσιο σχετικής απόφασης η οποία είχε ληφθεί από την Κοινωνία των Εθνών για την εποπτεία των τοπικών εκλογών οι οποίες θα λάμβαναν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή. Τον Ιανουάριο του 1935, προβιβάστηκε στον βαθμό του στρατηγού μεραρχίας, καθιστάμενος, παράλληλα, επίτιμος υπασπιστής της Αυτού Εξοχότητας Βασιλέα Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ανέλαβε τη διοίκηση της 5ης Ταξιαρχίας Πεζικού «Κοσσερία», ενώ τον Σεπτέμβριο του 1937 προήχθη στον βαθμό του στρατηγού μεραρχίας και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανέλαβε τη διοίκηση της 2ης Μεραρχίας Ιππικού «Εμανουέλε Φιλιμπέρτο Τέστα ντι Φέρρο».
Για σύντομο χρονικό διάστημα, διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος της ιταλικής πρεσβείας στο Παρίσι, όπου και ακολούθησε η ταχεία επιδείνωση των γαλλοϊταλικών διμερών σχέσεων, η οποία έλαβε χώρα αμέσως μετά την εισβολή των γερμανικών δυνάμεων στην Τσεχοσλοβακία. Έπειτα από την κατάληψη της Αλβανίας, η οποία έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 1939, παρέμεινε στη θέση του στο Παρίσι, προτού, ωστόσο, ανακληθεί στην Ιταλία στα τέλη του έτους, όπου και διορίστηκε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού. Για σύντομο χρονικό διάστημα, διετέλεσε διοικητής της Γ΄ Σώματος Στρατού, το οποίο βρισκόταν σταθμευμένο κατά μήκος των γαλλοϊταλικών συνόρων , ενόψει της εισόδου στον πόλεμο του Βασιλείου της Ιταλίας, στο πλευρό της Γερμανίας.
Η εκστρατεία της Ελλάδας
Στις 26 Μαΐου, κατόπιν σχετικής υποδείξεως του Υπουργού Εξωτερικών, Γκαλεάτσο Τσιάνο και του στρατηγού Ουμπάλντο Σόντου, υπαρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ορίστηκε αρχιδιοικητής των ιταλικών ενόπλων δυνάμεων οι οποίες ήσαν παρούσες στην Αλβανία (ιταλικά: Comando Superiore Truppe Albania), στη θέση του στρατηγού Κάρλο Τζελόζο. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης γνωριμίας του με τον Μουσσολίνι, η οποία έλαβε χώρα στο Παλάτσο Βενέτσια, δεν υπήρξε η οποιαδήποτε συζήτηση περί πολέμου με την Ελλάδα ή τη Γιουγκοσλαβία. Κατά την άφιξή του στην Αλβανία, ανέλαβε τη διοίκηση ενισχυμένου σώματος στρατού, το οποίο αποτελείτο από, περίπου, 100.000 άνδρες, ενώ αποτελείτο από πέντε μεραρχίες, καθώς και βοηθητικές μονάδες και αλβανικές μεραρχίες , οι οποίες, αριθμητικά, αντιστοιχούσαν σε, περίπου, δύο μεραρχίες.
Από την ανάληψη, κιόλας, των καθηκόντων του ως διοικητής δραστηριοποιήθηκε άμεσα για τον σχηματισμό ορισμένων αλβανικών ομάδων ατάκτων, υπό τη διοίκηση των Τζαφέρ Μπέη Ίπι και Καζίμ Μπέη Κοκούλι. Την 1η Ιουνίου, λίγες ημέρες προ της εισόδου της Ιταλίας στον πόλεμο, προήχθη στον βαθμό του στρατηγού στρατιωτικού σώματος. Κατά τον μήνα Ιούλιο, ο Μουσσολίνι, ωθούμενος από τον Υπουργό Εξωτερικών, Γκαλεάτσο Τσιάνο, προκειμένου να αντισταθμίσει την ήττα του Γκρατσιάνι στη Βόρεια Αφρική, καθώς και τις στρατιωτικές επιτυχίες της Βέρμαχτ, έλαβε τη απόφαση να επιτεθεί σε ουδέτερη χώρα, δίχως προηγουμένως να έχει συμβουλευτεί τη σύμμαχό του, Γερμανία. Το Βασίλειο της Ελλάδας αποτέλεσε τον επιλεγμένο στόχο, καθώς η κατάληψή του θεωρείτο εύκολη, λαμβάνοντας υπόψη σχετική εκτίμησή του για την έλλειψη επιθυμίας για πόλεμο εκ μέρους των Ελλήνων.
Το Γενικό Επιτελείο Στρατού προχώρησε στην οργάνωση σχεδίου εισβολής, το οποίο ήταν γνωστό ως «Esigenza G» ή «Emergenza G». Το αρχικό επιχειρησιακό σχέδιο εκπονήθηκε από τον στρατηγό Τζελόζο, κατόπιν σχετικής εντολής του Μουσσολίνι, έπειτα από την επιστροφή του από την Αλβανία. Προέβλεπε τη χρησιμοποίηση, συνολικά, 11 μεραρχιών, δύο συνταγμάτων ιππικού, καθώς και εντός συντάγματος γρεναδιέρων, ωστόσο, προκειμένου αυτό να είναι επιτυχημένο, θα έπρεπε, παράλληλα, ο βουλγαρικός στρατός να πραγματοποιήσει επίθεση στη Θράκη, υποχρεώνοντας μέρος των ελληνικών δυνάμεων να αποχωρήσουν από το μέτωπο της Ηπείρου. Το αμέσως επόμενο σχέδιο προέβλεπε τη χρησιμοποίηση, συνολικά, είκοσι μεραρχιών, οι οποίες θα έχριζαν σχετικής υλικοτεχνικής υποστήριξης, οι οποίες θα έπρεπε να βρίσκονται, ήδη, στην Αλβανία προ της έναρξης των εχθροπραξιών. Στις 11 Αυγούστου, κλήθηκε από τον Τσιάνο στη Ρώμη, όπου και ο υπουργός τον ενημέρωσε για την απόφαση εισβολής στην περιοχή της Τσαμουριάς , καθώς και στα Ιόνια Νησιά, δίνοντάς του εντολή να προετοιμαστεί για την εκκίνηση των επιχειρήσεων προ του τέλους του μήνα.
Στα Τίρανα, εργάστηκε για καιρό για τη σύνταξη σχεδίου εισβολής στην Ελλάδα, το οποίο προϋπέθετε τη χρήση, συνολικά, τεσσάρων «διπλών» μεραρχιών (divisione binaria), δηλαδή μεραρχιών που είχαν στη σύνθεσή μόνο δυο συντάγματα πεζικού, οι οποίες θα πραγματοποιούσαν επίθεση σε μέτωπο συνολικού μήκους, περίπου, 60 μιλίων. Στις 14 Οκτωβρίου, ο Μπαντόλιο, έχοντας ενημερωθεί σχετικά με την προηγούμενη συνάντηση η οποία, ήδη, είχε πραγματοποιηθεί, τον διέταξε να υπακούει παρά μόνον στις εντολές οι οποίες προέρχονταν από το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Στις 13 Οκτωβρίου, ελήφθη η επίσημη απόφαση επίθεσης στην Ελλάδα, την οποία και μετέφερε ο Μουσσολίνι στον Μπαντόλιο κατά τη διάρκεια συνάντησης κορυφής στην οποία συμμετείχαν, πέραν του ιδίου, οι Μουσσολίνι, Μπαντόλιο, Τσιάνο και Φραντσέσκο Γιακομόνι ντι Σαν Σαβίνο, με την ημερομηνία έναρξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων να ορίζεται στις 26 Οκτωβρίου, προτού, στη συνέχεια, αναβληθεί για τις 28 Οκτωβρίου.
Στις 28 Οκτωβρίου, καθώς η χειμερινή περίοδος πλησίαζε, τα ιταλικά στρατεύματα ξεκίνησαν επίθεση κατά μήκος του απόκρημνου και επικίνδυνου ορεινού εδάφους το οποίο αποτελούσε το μέτωπο της Ηπείρου, συναντώντας κατά την προέλασή τους μικρή αντίσταση, με αποτέλεσμα να σταλεί σχετικό τηλεγράφημα στη Ρώμη, σύμφωνα με το οποίο η προέλαση πραγματοποιούνταν με «ταχύ ρυθμό». Ωστόσο, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, καθώς και της απαρχής αντεπιθέσεων οι οποίες πραγματοποιούνταν από τον αρχηγό του γενικού επιτελείου του ελληνικού στρατού, Αλέξανδρου Παπάγου, η προέλαση ανεκόπη στις 8 Νοεμβρίου.
Απομάκρυνση από την ηγεσία
Ο Μουσσολίνι, όντας αγανακτισμένος με τους χειρισμούς του, τον απομάκρυνε από την ηγεσία των στρατευμάτων την ίδια μέρα, αντικαθιστώντας τον με τον στρατηγό Ουμπάλντο Σόντου, ο οποίος, επίσης δεχόμενος ασταμάτητες πιέσεις από τον δικτάτορα, απέτυχε να ανατρέψει την έκβαση των συγκρούσεων, με αποτέλεσμα, με τη σειρά του, να αντικατασταθεί, λίγο καιρό αργότερα, άμεσα από τον νέο αρχηγό του γενικού επιτελείου στρατού, τον στρατηγό Ούγκο Καβαλλέρο, ο οποίος και μετέβη από τη Ρώμη στα Τίρανα, προκειμένου να διευθύνει από εκεί τις πολεμικές επιχειρήσεις στο ελληνικό μέτωπο. Ο Καβαλλέρο του ανέθεσε τη διοίκηση της νεοσχηματισθείσας 11ης Στρατιάς, η οποία σχηματίστηκε στις 9 Νοεμβρίου, ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης μεταξύ των προϋπαρχόντων Comando Superiore Truppe Albania και Η΄ και ΚΕ΄ Σώματος Στρατού (πρώην Σώματος Στρατού «Τσαμουριά»), προτού αναπτυχθεί εντός του νότιου τομέα του μετώπου. Στη συνέχεια, οι δυνάμεις της αναπτύχθηκαν περαιτέρω κατά μήκος ζώνης εκτεινόμενης από την οροσειρά της Πίνδου έως το Ιόνιο Πέλαγος.
Κατά την άφιξη του Σόντου στην Αλβανία, ο τελευταίος διέταξε την άμεση μεταβολή των στρατευμάτων σε στάση άμυνας, καθώς η αρχική επίθεση θα έπρεπε να θεωρείται ως αποτυχημένη. Ο ιταλικός στρατός, καθώς και, γενικότερα, η φασιστική εξωτερική πολιτική υπέστησαν, λόγω της σημαντικής διπλωματικής και στρατιωτικής αποτυχίας, σημαντικό αντίκτυπο: στις 4 Δεκεμβρίου η παραίτηση του αρχηγού του γενικού στρατιωτικού επιτελείου, του Στρατάρχη της Ιταλίας Μπαντόλιο, έγινε δεκτή από τον Μουσσολίνι, ο οποίος και τον αντικατέστησε με τον στρατηγό Καβαλλέρο. Είχε προηγηθεί, στις 11 Νοεμβρίου, η απομάκρυνση του Βισκόντι Πράσκα από τη διοίκηση της 11ης Στρατιάς, με τον Κάρλο Τζελόζο να τον αντικαθιστά, ενώ, τον Δεκέμβριο, αποστρατεύτηκε πλήρως. Σε αρκετές περιπτώσεις, ανεπιτυχώς, προσπάθησε να ανατρέψει τη συγκεκριμένη απόφαση, ωστόσο ουδέποτε ανεκλήθη εκ νέου σε υπηρεσία.
Έπειτα από την ανακωχή της 8ης Σεπτεμβρίου 1943, εντάχθηκε στα αντιστασιακά κινήματα εναντίον των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, ωστόσο, στις 24 Οκτωβρίου, συνελήφθη και, στη συνέχεια, καταδικάστηκε σε θάνατο. Η ποινή του μετατράπηκε σε φυλάκιση εντός γερμανικού εδάφους, όπου και φυλακίστηκε εντός του Offizierslager 64Z του Σόκεν (Πόζναν), από το οποίο και απελευθερώθηκε τον Απρίλιο του 1945, μαζί με αριθμό άλλων ανώτατων αξιωματικών του Κόκκινου Στρατού. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, υπήρξε ο ίδιος μάρτυρας της εισόδου των σοβιετικών στρατευμάτων στο Βερολίνο.
Κατά την επιστροφή του στην Ιταλία, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, εξέδωσε αυτοβιογραφία του υπό τον τίτλο Ho aggredito la Grecia (Rizzoli, 1946), μία επινοητική εκ μέρους του προσπάθεια για την προσωπική του επανόρθωση, καθώς και μία απόπειρα μείωσης της προσωπικής του ευθύνης στην καταστροφή του ιταλικού στρατού στο ελληνικό μέτωπο. Πάντοτε μετά το πέρας του πολέμου, είχε ζητήσει, ανεπιτυχώς, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Λουίτζι Εϊνάουντι, την επανεξέταση της ένστασής του κατά της απόφασης καθαίρεσής του το 1940. Υπήρξε Μέγας Μάγιστρος του Συνοδικού Στρατιωτικού Τάγματος των Ιπποτών της Ομόνοιας. Από το 1951 και έως τον θάνατό του, υπήρξε Μέγας Μάγιστρος του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Καρινθίας. Παντρεμένος με την Αντζέλικα Τσόππι, κόρης του γερουσιαστή Βιττόριο, απεβίωσε στο Μόντε Πόρτσιο Κατόνε, πλησίον της Ρώμης, στις 25 Φεβρουαρίου 1961.
Τιμητικές διακρίσεις
50px|χωρίς-πλαίσιο Χάλκινο Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας
50px|χωρίς-πλαίσιο Αναμνηστικό Μετάλλιο της Εκστρατείας της Αλβανίας 50px|χωρίς-πλαίσιο Πολεμικός Σταυρός της Αξίας 50px|χωρίς-πλαίσιο Αναμνηστικό Μετάλλιο του Ιταλοαυστριακού Πολέμου του 1915-18 (4 έτη εκστρατείας) 50px|χωρίς-πλαίσιο Αναμνηστικό Μετάλλιο της Ενοποίησης της Ιταλίας 50px|χωρίς-πλαίσιο Ιταλικό Αναμνηστικό Μετάλλιο της Νίκης 50px|χωρίς-πλαίσιο Ιππότης του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου 50px|χωρίς-πλαίσιο Αξιωματούχοι του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου 50px|χωρίς-πλαίσιο Ταξίαρχος του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου 50px|χωρίς-πλαίσιο Μέγας Αξιωματούχος του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου — 15 Απριλίου 1940 50px|χωρίς-πλαίσιο Ιππότης του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας 50px|χωρίς-πλαίσιο Αξιωματούχος του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας 50px|χωρίς-πλαίσιο Ταξίαρχος του Τάγματος του Στέμματος της Ιταλίας — Βασιλικό διάταγμα της 13ης Ιανουαρίου 1924
Σημειώσεις
<references group=Σ/>
Τισαμενός ο Λακεδαιμόνιος
Ο Τισαμενός ήταν ο τελευταίος μυθικός βασιλιάς της Λακεδαιμονίας, του Άργους και της Αχαΐας.
Ήταν γιος του Ορέστη και της Ερμιόνης. Ο πατέρας ήταν βασιλιάς του Άργους των Μυκηνών και της Σπάρτης αλλά σκοτώθηκε στην τελική μάχη με τους Ηρακλείδες. Ο Τισαμενός έχασε το βασίλειο της Σπάρτης από τον Αριστόδημο με δόλο και αμαχητί αφού από προδοσία αποσύρθηκε αρχικά στις Αμύκλες και μετά εκδιώχτηκε εντελώς από το βασίλειο του. Ο Τισαμενός κινήθηκε μαζί με τον λαό του στην Αχαία που ζούσαν Ίωνες και είχαν κοινή καταγωγή, εκεί έγινε δεκτός από τους κατοίκους και επιτράπηκε η κατοίκηση τους στις Ιωνικές πόλεις της Αχαΐας. Η συγκατοίκηση αυτή δεν κράτησε πολύ, οι Αχαιοί φοβούμενοι τον Τισαμενό μην καταλάβει τον θρόνο αποφάσισαν να τον διώξουν μαζί με τον λαό του, η διαμάχη αυτή οδήγησε σε πόλεμο τον οποίο νίκησαν οι Αχαιοί και Τισαμενός έχασε τη ζωή του και τάφηκε στην Ελίκη. Αργότερα τα οστά του μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στην Σπάρτη
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης
Αχαΐα Εύξεινου Πόντου
Η Αχαΐα ήταν μια ελληνική πολίχνη στις ακτές του Ευξείνου Πόντου.
Την πόλη αναφέρει ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στη Γεωγραφικήν υφήγησίν του, τοποθετώντας την στην ασιατική Σαρματία, μεταξύ των πόλεων Βάτας και Αμψάλεως. Επρόκειτο για αποικία των Ορχομενίων.
Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;
Το Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση είναι μια ελληνική, σατιρική, κοινωνική, κινηματογραφική ταινία του 1971 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Κατερίνα Γώγου, Έφη Ροδίτη και Αντώνης Παπαδόπουλος.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά στο εργοστάσιο όπου δουλεύει ο Θανάσης, το οποίο είναι των Γερμανών. Κατά την επιστροφή του στο σπίτι του, περνά από την ταβέρνα που προμηθεύεται φαγητό. Εκεί του μυρίζει κρέας. Ο ταβερνιάρης το αρνείται και ο Θανάσης φεύγει. Στον δρόμο οι ναζί κυνηγάγανε έναν Έλληνα πατριώτη. Ο Θανάσης τρομοκρατημένος αρχίζει να τρέχει κι αυτός, ως που κάποια στιγμή το φαγητό που πήρε από την ταβέρνα πέφτει όλο κάτω. Κάτι παιδιά του το τρώνε και ένας άνθρωπος του παίρνει και το κατσαρολάκι. Ο Θανάσης πάει ξανά στην ταβέρνα να πάρει φαγητό. Αυτή τη φορά όμως βλέπει κρέας στην οδοντογλυφίδα του πελάτη της ταβέρνας. Μαινόμενος ο Θανάσης μπαίνει στην ταβέρνα και αρχίζει να γλείφει τα πιάτα. Εκείνη τη στιγμή μία κυρία εισβάλλει με έναν αστυνομικό και κατηγορεί τον ταβερνιάρη ότι μαγείρεψε τη γάτα της. Κατόπιν, η αδελφή του Θανάση τον πειθει να πάει στο δικαστήριο να ψευδομαρτυρήσει, καθότι χρειάζονται τον ταβερνιάρη.
Αφού καταδικάζεται για ψευδομαρτυρία, ο Θανάσης, οδηγείται από λάθος στις φυλακές πολιτικών κρατουμένων. Εκεί γνωρίζει Έλληνες αντιστασιακούς, οι οποίοι του μιλούν για τον περιβόητο Ιβάν, έναν ήρωα της αντίστασης. Σε λίγη ώρα, οι Ιταλοί φέρνουν και τον Ιβάν. Αυτός βοηθά τους πατριώτες να δραπετεύσουν, με τον Θανάση να μένει πίσω. Οι Ιταλοί που περίμεναν έναν ναζί αξιωματικό για να ανακρίνει τον Ιβάν, τελικά, του δίνουν τον Θανάση λέγοντας ότι αυτός είναι ο Ιβάν. Ο Θανάσης βασανίζεται σκληρά. Κατόπιν, καταφέρνει και δραπετεύει με τη βοήθεια κάποιων ιερόδουλων, οι οποίες τον ντύνουν γυναίκα, και τις ακολουθεί, στο νοσοκομείο Συγγρού. Εκεί ο ιατρός τον αφήνει να φύγει, μετά από παρέμβαση της Δανάης, μιας από τις ιερόδουλες. Ο Θανάσης αρχίζει να έχει αισθήματα για αυτήν την κοπέλα.
Ωστόσο η αδελφή του Θανάση, που συμμετείχε στην αντίσταση χωρίς να το ξέρει ο αδελφός της, του βάζει μέσα στο κατσαρολάκι του, την εφημερίδα της αντίστασης Ελευθερωτής και συνεννοούνται με έναν αντιστασιακό να πηγαίνει να τις παίρνει από εκεί που το αφήνει ο Θανάσης. Μιαν ημέρα ο εργάτης αυτός συλλαμβάνεται και ο Ελευθερωτής μένει μέσα στο κατσαρολάκι του Θανάση. Η Δανάη, που τον είχε βοηθήσει στην απόδραση, τον βοηθά ξανά, προειδοποιώντας τον για το περιεχόμενο του κατσαρολιού. Ο Θανάσης τα χάνει, και με κάθε τρόπο, προσπαθεί να ξεφορτωθεί τις εφημερίδες. Στην προσπάθειά του, τα πετάει σε ένα καφάσι και κατόπιν, ο Γερμανός αξιωματικός Χανς μοιράζει σαρδέλες με το χαρτί αυτής της εφημερίδας. Ο αξιωματικός Γερμανός τους κυνηγά και τους δύο.
Τελικά τους πιάνουν. Τον Θανάση τον συλλαμβάνουν ξανά ως Ιβάν. Στη φυλακή οι Γερμανοί σκοτώνουν τον Χανς και ο Θανάσης που προσπαθεί να αποδράσει βρίσκει μία στολή Γερμανών και τη φοράει. Κατόπιν, χωρίς να τον καταλάβουν, πάνε όλοι μαζί στο σπίτι του Θανάση, για να πιάσουν ξανά τον Ιβάν. Ο Θανάσης τρέχει να μπει πρώτος να ειδοποιήσει την αδελφή του, που άκουγε ραδιόφωνο. Κατόπιν το παίρνει, το τυλίγει με μια κουβέρτα και φεύγει. Στα σκαλιά, όμως, πέφτει και το ραδιόφωνο ανοίγει. Η ταινία τελειώνει με τον Θανάση να περνά ανάμεσα από τους Γερμανούς στρατιώτες, ενώ από τα ηχεία του ραδιοφώνου ακούγεται ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας.
Παραγωγή
Ηχολήπτης της ταινίας είναι ο Τάκης Κόντος και βοηθός σκηνοθέτη η Σάσα Βενιέρη. Μέρος της ταινίας έχει γυριστεί στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό του Νέου Φαλήρου.
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1971-1972 και έκοψε 640.471 εισιτήρια. Ήρθε στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Η ταινία τιμήθηκε με 3 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971 (καλλιτεχνικής ταινίας, σεναρίου και α’ ανδρικού ρόλου), ενώ θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες του Θανάση Βέγγου και του Ντίνου Κατσουρίδη, ενώ επίσης θεωρείται σημαντική για τον ελληνικό κινηματογράφο, καθότι σήμανε την αλλαγή των κινηματογραφικών ρόλων του Θανάση Βέγγου, οι ταινίες του και οι ρόλοι του έκτοτε απέκτησαν διαφορετικό περιεχόμενο. Μετά την προβολή στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το κοινό σήκωσε τον Βέγγο στα χέρια περιφέροντάς τον και ζητωκραυγάζοντας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του Θανάση Βέγγου Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1963-64
Τα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας περιόδου 1963-64 διεξήχθησαν σε έξι κατηγορίες, με την ακόλουθη διάρθρωση:
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε ουσιαστικά την Τετάρτη 20 Μαΐου του 1964, με τον Φοίνικα Πολίχνης να τερματίζει αήττητος σε 18 αναμετρήσεις και να αναδεικνύεται πρωταθλητής. Την ίδια ημέρα, ο ΠΟ Ξηροκρήνης εξασφάλισε τη δεύτερη θέση και την άνοδό του στη Β΄Εθνική, ενώ ο Παύλος Μελάς ήταν τρίτος. Στην τελευταία θέση τερμάτισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Ατλαντίδα, η οποία αυτή την φορά θα υποβιβαστεί στην Β' Κατηγορία μιας και οι Αχιλλέας Τριανδρίας και Δόξα Νεάπολης δεν κατορθώσαν να παραμείνουν στην Β' Εθνικη (σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά όπου είχαμε μόνο τον Μέγα Αλέξανδρο να υποβιβάζεται από την πιο πάνω κατηγορία).
Η Τελική Βαθμολογία είχε ως εξής: Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 3 βαθμοί για την νίκη, 2 για την ισοπαλία και 1 για την ήττα.
Β΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ΑΕ Αμπελοκήπων, που διαβαθμίστηκε με την Ατλαντίδα και την εκτόπισε (με 1-1 και 2-0), παίρνοντας τη θέση της στην Α΄ Κατηγορία της επόμενης σεζόν. Οι υπόλοιπες ομάδες που πήραν μέρος ήταν: Αγροτικός Αστέρας, Κεραυνός Αγ.Παύλου, Α.Π.Ε. Λαγκαδά, Οδυσσέας Κορδελιού, ΑΟ Θεσσαλονίκη, ΑΕ Χαριλάου, Μαραθών, ΑΕ Νεαπόλεως και η ουραγός Θύελλα Καλλιθέας.
Β1΄Κατηγορία
Τον τίτλο κατέκτησε ο Αριστοτέλης Καλαμαριάς, ύστερα από σκληρή μονομαχία με τον Πυρσό Δόξης (Θεσσαλονίκης) και τον Ελευθεριακό. Η ομάδα των αποφοίτων του Ορφανοτροφείου διαβαθμίστηκε με τη Θύελλα Καλλιθέας και την εκτόπισε (4-1, 0-1, 2-1) παίρνοντας τη θέση της στο νέο πρωτάθλημα της Β΄ ΕΠΣΜ. Λόγω όμως της αύξησης των ομάδων της Β σε 12 ομάδες την επόμενη χρονιά, τελικά και η Θύελλα Καλλιθέας θα παραμείνει στη Β΄ κατηγορία όπως επίσης θα προβιβάστει και ο δεύτερος Πυρσός Δόξης'.
Συμμετείχαν ακόμη οι Φίλιππος, ο Αρίων, ο Κολοκοτρώνης Συκεών, ο Θρίαμβος Ακροπόλεως και ουραγός ήταν ο Ναύαρχος Βότσης.
Γ΄ Κατηγορία
Στην πρώτη θέση της Γ΄ ΕΠΣΜ τερμάτισαν η Ελπίδα Κρυονερίου και ο Άτλας Μαινεμένης, μετά δε από αγώνες κατάταξης μεταξύ τους τον τίτλο κέρδισε η Ελπίδα, με 2-1 νίκες. Στη συνέχεια διαβαθμίστηκε με τον Ναύαρχο Βότση, οι δυο ομάδες πέτυχαν από μια νίκη (1-0) και στον τρίτο αγώνα στις 16 Αυγούστου επικράτησε ο Ναύαρχος Βότσης με 4-3 και παρέμεινε στη Β1. Λόγω της αύξησης των ομάδων της Β' από 10 σε 12 ομάδες και της Β1 από 8 σε 12, προβιβάστηκαν τελικά η Ελπίς και ο Άτλας αλλά και τέσσερις ακόμα ομάδες.
Στη Γ΄ Κατηγορία συμμετείχαν επίσης οι Ατρόμητος Θεσσαλονίκης, Νίκη Διοικητηρίου, Εθνικός Καμάρας, Εθνικός Αστήρ που τελικά ανέβηκαν στη Β1 καθώς και οι Νίκη Νέας Ευκαρπίας, Δόξα Ρετζικίου, Ελπίδα Νέου Σταθμού και Αστέρας Αμπελοκήπων που αγωνίστηκαν και την επόμενη περίοδο στη Γ', με την προσθήκη των συλλόγων της Δ΄ κατηγορίας.
Δ΄ Κατηγορία
Στην Δ' Κατηγορία έλαβαν μέρος οι Ορφέας Ηλιούπολης, Αίολος, Κανάρης, Φοίνικας Τούμπας, Επταπυργιακός και Ορφέας Αγ.Τριάδας. Την επόμενη περίοδο όλες αγωνίστηκαν στη Γ΄ κατηγορία.
Περιφερειακό Πρωτάθλημα
Διεξήχθη σε δυο ομίλους, πρωταθλήτρια αναδείχτηκε η Αναγέννηση Επανομής καθώς ο νικητής του άλλου ομίλου ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου είχε αποχωρήσει από το πρωτάθλημα και δεν αγωνίστηκε στους τελικούς
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1963-1964
2419 Μολδαβία
Η Μολδαβία (Moldavia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μολδαβια
Τάκης Κανελλόπουλος
Ο Τάκης Κανελλόπουλος (26 Οκτωβρίου 1933 - 21 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1933 στη Θεσσαλονίκη και πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1990 από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Από τους πρώτους έλληνες σκηνοθέτες που έκαναν ταινίες στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ. Τιμήθηκε στο 7ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1966, με αφορμή την ταινία «Εκδρομή», για τη συμβολή του στην ανύψωση του ποιοτικού επιπέδου του Φεστιβάλ. Στην αντίστοιχη εκδήλωση του 1968 και με αφορμή την ταινία «Παρένθεση» βραβεύτηκε από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου για τη σκηνοθεσία του, ενώ η ίδια η ταινία αναγνωρίστηκε ως η Καλύτερη Καλλιτεχνική της χρονιάς από κοινού με τα «Κορίτσια στον ήλιο» του Βασίλη Γεωργιάδη. Κατά τη δεκαετία του 1970, οι ταινίες του σκηνοθέτη έτυχαν αρνητικής αποδοχής από το φεστιβαλικό κοινό της Θεσσαλονίκης και αγνοήθηκαν από τους κριτικούς της εποχής. Από τότε και μέχρι και την επόμενη δεκαετία, ο Κανελλόπουλος καταπιάνεται με τη λογοτεχνία, γράφοντας στίχους και διηγήματα. Ο θάνατος του Τάκη Κανελλόπουλου συνέπεσε με την πολυαναμενόμενη έγκριση χρηματοδότησης μια ταινίας του που δεν θα γυριζόταν ποτέ.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Αχαΐα Ρόδου
Βρισκόταν στην περιοχή της Ιαλυσσού. Ωστόσο ο Αθήναιος και ο Διόδωρος Σικελιώτης υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την ίδια την Ιαλυσσό, την οποία όταν την κατέλαβαν οι Φοίνικες την ονόμασαν Αχαΐα. Πιστεύεται ότι κτίστηκε από τους Ηλιάδες, ή από τα εγγόνια του Ηλίου.
Warchest
Το Warchest είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Megadeth, η οποία περιέχει τέσσερα CD και ένα DVD και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2007 από την "ΕΜΙ" και την "Capitol Records".
Αχαΐα Ρόδου
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ρόδου
Warchest
Τα τρία πρώτα CD της συλλογής προέρχονται από επίσημες ηχογραφήσεις των μέχρι τότε στούντιο άλμπουμ, όπως και ντέμο αλλά και ζωντανές εκτελέσεις από εμφανίσεις τους το 1992, το 1999 και το 2000. Το τέταρτο CD είναι η ηχογράφηση της ζωντανής εμφάνισης του συγκροτήματος στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, στις 16 Οκτωβρίου 1990 κατά τη διάρκεια της περιοδείας "Clash of the Titans". Στο DVD έχει αποτυπωθεί η εμφάνιση τους στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου στις 30 Σεπτεμβρίου 1992, κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του "Countdown to Extinction".
Τραγούδια
CD 1
1. '''Killing Is My Business... and Business Is Good!' (Mustaine)'' - 3:02
2. The Skull Beneath the Skin (Mustaine) - 3:45
3. Peace Sells (Mustaine) - 4:02
4. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:38
5. Devil's Island (Mustaine) - 5:05
6. Set the World Afire (Mustaine) - 5:48
7. Into the Lungs of Hell (Mustaine) - 3:23
8. Anarchy"/"Problems (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:51
9. Hook in Mouth (Mustaine, Ellefson) - 4:40
10. Liar (Mustaine, Ellefson) - 3:22
11. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 5:26
12. No More Mr. Nice Guy (Cooper, Bruce) - 3:00
13. Dark Themes.... - 0:36
14. '''Holy Wars... The Punishment Due (demo)' (Mustaine)'' - 6:42
15. Tornado of Souls (demo) (Mustaine, Ellefson) - 5:18
16. Five Magics (demo) (Mustaine) - 5:38
17. Hangar 18 (Mustaine) - 5:11
CD 2
1. Keeping Score... - 1:35
2. Symphony of Destruction (Mustaine) - 4:06
3. Go to Hell (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 4:35
4. Foreclosure of a Dream (Mustaine, Ellefson) - 4:22
5. Architecture of Aggression (demo) (Mustaine, Ellefson) - 2:50
7. High Speed Dirt (Live) (Mustaine, Ellefson) - 3:18
8. Ashes in your Mouth (Live) (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 6:15
9. Sweating Bullets (Live) (Mustaine) - 4:52
10. Break Point (demo) (Mustaine, Ellefson, Menza) - 3:17
11. Angry Again (Mustaine) - 3:46
12. Train of Consequences (Mustaine) - 3:31
13. Reckoning Day (Mustaine, Ellefson, Friedman) - 4:34
14. New World Order (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 3:47
15. The Killing Road (Mustaine) - 3:52
16. Strange Ways (Frehley) - 2:47
17. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 2:31
18. Diadems (Mustaine) - 4:17
19. À Tout le Monde (Mustaine) - 4:22
CD 3
1. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:11
2. Almost Honest (Mustaine, Friedman) - 4:08
3. Use the Man (Mustaine, Friedman) - 4:04
4. She-Wolf (Mustaine) - 3:37
5. A Secret Place (Live) (Mustaine) - 4:31
6. One Thing (Mustaine) - 4:38
7. Duke-Nukem Theme (Jackson) - 3:54
8. Insomnia (Mustaine) - 4:15
9. Crush 'Em (Mustaine, Friedman, Prager) - 4:55
10. Kill the King (Mustaine) - 3:44
11. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:23
12. Never Say Die (Live) (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 3:46
13. Moto Psycho (Mustaine) - 3:06
14. 1000 Times Goodbye (Mustaine) - 6:27
15. Coming Home (Mustaine) - 2:39
16. Kick the Chair (Mustaine) - 3:57
17. Of Mice and Men (Mustaine) - 4:04
CD 4
1. Intro/Rattlehead (Mustaine) - 5:55
2. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:53
3. Hangar 18 (Mustaine) - 4:52
4. Hook in Mouth (Mustaine, Ellefson) - 4:27
5. The Skull Beneath the Skin (Mustaine) - 3:29
6. The Conjuring (Mustaine) - 4:48
7. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 5:42
8. Lucretia (Mustaine, Ellefson) - 3:42
9. Devil's Island (Mustaine) - 4:45
10. Take No Prisoners (Mustaine) - 3:17
11. Peace Sells (Mustaine) - 4:12
12. Black Friday (Mustaine) - 6:10
13. It's Electric (Harris, Tatler) - 3:22
14. Anarchy in the UK (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:04
15. '''Holy Wars... The Punishment Due' (Mustaine)'' - 6:42
DVD
2. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:38
3. Hangar 18 (Mustaine) - 5:02
4. Lucretia (Mustaine, Ellefson) - 3:46
5. Sweating Bullets (Mustaine) - 4:48
6. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:17
7. Tornado of Souls (Mustaine, Ellefson) - 5:16
8. Ashes in your Mouth (Mustaine, Friedman, Ellefson, Menza) - 6:07
9. Peace Sells (Mustaine) - 4:29
10. Anarchy in the UK (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:24
Θέσεις τσαρτ
Warchest (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Οκτωβρίου 2007
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "Warchest" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Σταθμός Ανθούπολη (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Ανθούπολη είναι τερματικός σταθμός της Γραμμής 2 του μετρό της Αθήνας. Βρίσκεται στο Περιστέρι και εξυπηρετεί το δυτικό τμήμα του δήμου, καθώς και περιοχές των δήμων Ιλίου και Πετρούπολης μέσω λεωφορειακών συνδέσεων.
Πλησίον του σταθμού λειτουργούσαν στα μέσα του 20ού αιώνα τα Ορυχεία Περιστερίου, όπου μεταξύ του 1943 και του 1959 κατέληγε βιομηχανικός σιδηρόδρομος από τα Μυκονιάτικα Αγίων Αναργύρων (τοπική διακλάδωση των ΣΠΑΠ). Η διακλάδωση εκείνη ακολουθούσε τη διαδρομή: στάση Κρηπιδώματα - οδός Διονυσίου - οδός Χίου - οδός Τσαρούχη - οδός Αριστοτέλους και κατέληγε στο σημερινό Άλσος Περιστερίου.
Στα αρχικά σχέδια της ΑΜΕΛ προβλεπόταν ότι μετά την Πλατεία Δημοκρατίας-Δημαρχείου (δηλ. μετά τον σημερινό σταθμό Περιστέρι), θα αναπτύσσονταν δύο ακόμη σταθμοί - ένας επί της οδού Θηβών (αναφερόταν ως Θεμιστοκλέους / Θηβών) και ένας στα ΒΔ όρια των δήμων Περιστερίου και Ιλίου, στη γειτονιά της Ανθούπολης. Εντέλει, οι ανησυχίες ότι τμήμα της σήραγγας θα συναντούσε τις παλιές στοές των λιγνιτωρυχείων, προκαλώντας σημαντικά ζητήματα στατικότητας (κίνδυνο δομικής αστάθειας) τόσο για το μετρό όσο και για τα υπερκείμενα κτήρια, οι οποίες επιτάθηκαν από ζημιές που παρατηρήθηκαν σε σπίτια κατά τον μεγάλο σεισμό του 1999, οδήγησαν στην εξής αναθεώρηση: Η γραμμή να τερματίζει στο ύψος της Θηβών, ο σταθμός όμως να λάβει το όνομα της Ανθούπολης, μολονότι βρίσκεται εκτός των ορίων της. Μάλιστα ο δήμος Περιστερίου είχε ζητήσει ως τελική αναθεωρημένη θέση του σταθμού τη συμβολή των οδών Θηβών και Δωδεκανήσου -περ. 200 μέτρα δυτικότερα ώστε να υπάρχει άμεση πρόσβαση στο Άλσος, το Εκθεσιακό Κέντρο και το Νεκροταφείο- αλλά δεν έγινε δεκτό για λόγους ασφαλείας.
Ο σταθμός ολοκληρώθηκε το 2009, ξεκίνησε ωστόσο να λειτουργεί μόλις στις 6 Απριλίου 2013 λόγω της εμπλοκής του προμηθευτή του συστήματος σηματοδότησης, της εταιρείας Siemens, σε σκάνδαλο δωροδοκιών και δικαστικής διαμάχης του ελληνικού δημοσίου με τη Siemens.
Είσοδοι - Έξοδοι
thumb|right|Είσοδος συρμού τρίτης γενιάς στον σταθμό Ανθούπολη τον Ιούνιο του 2014.
Παραπομπές
Ανθουπολη Ανθουπολη
Ντμίτρι Μπικμπάγεφ
Ο Ντμίτρι Αμιρίζοβιτς (Ολέγκοβιτς) Μπικμπάγεφ (Ρωσικά: Дмитрий Амиризович (Олегович) Бикбаев), είναι Ρώσος ηθοποιός και τραγουδιστής.
ΜΠιΣ
Ο Μπικμπάγεφ ήταν στο ίδιο γκρουπ με τον Βλαντ Σοκολόφσκι (2007-2010).
Σόου «Your Face Sounds Familiar (Ρωσία)»
Διασημότητες και αξιολόγηση κριτών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Audi Cabriolet
Το Audi Cabriolet ήταν ένα μεσαίο καμπριολέ αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Μάιο του 1991 έως τον Αύγουστο του 2000. Βασιζόταν στο αμάξωμα και τα μηχανικά μέρη του Audi 80 και του Audi Coupé. Παρά το γεγονός ότι η παραγωγή του Audi 80 σεντάν έληξε τον Αύγουστο του 1994, του στέισον βάγκον Audi 80 Avant τον Δεκέμβριο του 1995 και του Audi Coupé τον Δεκέμβριο του 1996, η παραγωγή του Audi Cabriolet συνεχίστηκε κανονικά έως το 2000, παράλληλα με το Audi A4 πρώτης γενιάς (που ήταν ο επίσημος διάδοχος του Audi 80).
Το 1994, το Audi Cabriolet απέκτησε στάνταρ αερόσακο οδηγού και έξτρα αερόσακο συνοδηγού, ο οποίος τελικώς έγινε και αυτός στάνταρ το 1995.
Βιβλιογραφία
Cabriolet Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια
Τα Ιδιωτικά Επενδυτικά Κεφάλαια, είναι ο οικονομικός όρος που περιγράφει μια κατηγορία του ενεργητικού, η οποία αποτελείται από μετοχικές κινητές αξίες μιας εταιρίας που δεν είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο αξιών.
Άντληση Κεφαλαίων
Η άντληση κεφαλαίων μέσω ιδιωτικών επενδυτικών συμμετοχών αναφέρεται σε επιχειρήσεις που ψάχνουν να αντλήσουν κεφάλαια από επενδυτές. σε ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο που ήδη διαχειρίζεται μια εταιρία, γίνεται περιορισμένος συνεταίρος με αυτήν, κάτι που συνήθως είναι προτιμότερο από το να γίνει άμεσος επενδυτής στην εταιρία. Κατά αυτόν τον τρόπο ο επενδυτής αυτός θα επωφεληθεί ή θα ζημιωθεί αντίστοιχα από τις επενδύσεις στις οποίες θα προχωρήσει με το συγκεκριμένο κεφάλαιο και όχι ανάλογα με τη γενική επενδυτική στρατηγική της. Ο χρόνος σύμφωνα με τον οποίο μια εταιρία σε ιδιωτικά κεφάλαια διαφέρει και είναι ανάλογος του συνολικού επιπέδου ενδιαφέροντος από τους επενδυτές, το οποίο με τη σειρά του καθορίζεται από τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά, και από τα κεφάλαια που είχε αναπτύξει η εταιρία αυτή στο παρελθόν. Για παράδειγμα εταιρείες μπορεί να ξοδέψουν ένα με δύο μήνες για να αντλήσουν το επιθυμητό κεφάλαιο είτε δεσμεύοντας ήδη υπάρχοντες επενδυτές (που επένδυσαν σε παλαιότερα κεφάλαια) είτε από την ιδιαίτερη αύξηση του ενδιαφέροντος των επενδυτών λόγω μιας πολύ καλής παρελθοντικής επίδοσης. Άλλες εταιρίες μπορεί να χρειαστούν μέχρι και χρόνια για να βρουν το επιθυμητό κεφάλαιο αν το ενδιαφέρον των επενδυτών είναι μικρό. Όταν ένα κεφάλαιο καλύψει το στόχο για τον οποίο συγκεντρώθηκε, κλείνει. Σε αυτό το σημείο νέοι επενδυτές δεν μπορούν να λάβουν μέρος στα συμφέροντα του κεφαλαίου εκτός εάν τα εξαγοράσουν μέσω της δευτερογενούς αγοράς χρεογράφων.
Ανάπτυξη της Βιομηχανίας Ιδιωτικών Επενδυτικών Κεφαλαίων το 1980
Σε αυτή την κατηγορία αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση του William Simon, πρώην γραμματέα του υπουργείου οικονομικών των ΗΠΑ, και άλλων 80 επενδυτών οι οποίοι κατάφεραν να αποκτήσουν την Gibson Greetings, μια εταιρία παραγωγής προσκλητηρίων καρτών, για το ποσό των 80 εκατομμυρίων $. Ίσως μόνο 1 εκατομμύριο $ από αυτά τα λεφτά να προήλθε από τους επενδυτές. 16 μήνες μετά από αυτή την συναλλαγή ο Gibson κατάφερε προσφορά νέων χρεογράφων με δημόσια εγγραφή (IPO) στην τιμή των 290 εκατομμυρίων $, με προσωπικό κέρδος 66 εκατομμύρια $.
Βιομηχανία Ιδιωτικών επενδυτικών Κεφαλαίων το 2005 - 2007
Ο συνδυασμός της μείωσης των επιτοκίων, της χαλάρωσης των όρων δανειοδότησης αλλά και των αλλαγών στις ρυθμίσεις εισαγωγής στο χρηματιστήριο, οδήγησε στην μεγαλύτερη έξαψη που γνώρισε ποτέ ο κλάδος των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων. Πλέον οι εξαγορές (ύψους δισεκατομμυρίων $) μεγάλων εταιριών μπορούσαν να λάβουν υψηλές χρηματοδοτήσεις χρέους απόδοσης. Έτσι οι μεγάλης αξίας συναλλαγές μπορούσαν να γίνουν εφικτές. Αυτό φαίνεται από τις εξαγορές των εταιριών Dex Media το 2002, και of Toys "R" Us, The Hertz Corporation, Metro-Goldwyn-Mayer , SunGard το 2005.
Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια στην Ευρώπη
Η πρώτη εμφάνιση των ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων στην Ευρώπη έγινε τη δεκατία του 1940. Όμως σημαντικές επενδύσεις δεν έγιναν μέχρι το 1980. Η άνθηση του κλάδου σε αυτή τη δεκαετία ήταν προσωρινή, και ακολούθησε πτώση μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η μεγάλη διαφοροποίηση των αγορών και των πολιτισμών της Ευρώπης δεν βοηθούν στην ραγδαία ανάπτυξη των επενδύσεων σε ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια. Όμως η σύγχρονη και σταδιακή συνένωση των αγορών καθώς και οι διάθεση που υπάρχει για τέτοιες επενδύσεις από τις ευρωπαϊκές εταιρίες, τείνουν να το αναιρέσουν αυτό. Με τις συνθήκες (υψηλά εργατικά κόστη, κρίση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ) που επικρατούν σήμερα στην Ευρώπη οι επενδύσεις σε ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια αντιμετωπίζονται κυρίως σαν μακροχρόνιες επενδύσεις και απαιτούν μεγάλη ελαστικότητα από τους επενδυτές και τις επιχειρήσεις.
Ιδιωτικά Επενδυτικά Κεφάλαια και Στρατηγικές Επένδυσης
Από το νόμο οι επενδυτές σε ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια πρέπει να έχουν ουσιαστική καθαρή θέση, αφού τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια είναι συνήθως λιγότερο ρυθμιζόμενα από τα συνηθισμένα αμοιβαία κεφάλαια. Συχνά χρησιμοποιούνται οι εξής στρατηγικές επένδυσης: εξαγορά μέσω μόχλευσης, κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών, κεφάλαια ανάπτυξης, επειγουσών επενδύσεων και ενδιάμεσης χρηματοδότησης. Συνοπτικά η περιγραφή αυτών των στρατηγικών είναι:
thumb|right|380px|Διάγραμμα περιγραφής της δομής μιας εξαγοράς μέσω μόχλευσης
Εξαγορά μέσω Μόχλευσης (Leveraged Buyout)
Σε αυτή τη στρατηγική γίνονται επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων σαν μέρος μιας συναλλαγής, στην οποία μια επιχείρηση, μια επιχειρηματική μονάδα ή στοιχεία του ενεργητικού της επιχείρησης περιέρχονται στην κατοχή κάποιων μετόχων, μέσω της χρήσης χρηματοοικονομικής μόχλευσης.
Κεφάλαια Επιχειρηματικών Συμμετοχών (Venture capital)
Τα Κεφάλαια επιχειρηματικών συμμετοχών ή καινοτόμα κεφάλαια ή κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου είναι ένας τρόπος επένδυσης σε μικρές επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν σχετικά πρόσφατα (start-up companies) ή που είναι σε ένα ώριμο στάδιο.Οι εταιρίες που επιζητούν venture capitals ενέχουν μεγάλο κίνδυνο και τα κεφάλαια αυτά είναι η μόνη τους δυνατότητα για χρηματοδότηση, αφού, λόγω του κινδύνου αυτού δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από «παραδοσιακές» πηγές, όπως τα δάνεια από τράπεζες. Οι εταιρίες που επιλέγονται, συνήθως ασχολούνται με υπο-κλάδους της τεχνολογίας, αν και αυτό δεν είναι κανόνας όπως πολλοί πιστεύουν.
Κεφάλαια Ανάπτυξης (Growth capital)
Η συγκεκριμένη στρατηγική βασίζεται σε επενδύσεις ιδίων κεφαλαίων (συνήθως επενδύσεις μειοψηφίας), σε εταιρίες που βρίσκονται στο "ώριμο" επίπεδο ανάπτυξης. Οι εταιρίες αυτές μπορεί να ενδιαφέρονται για την εύρεση κεφαλαίου για επέκταση ή αναδιάρθρωση κάποιων λειτουργιών τους, για την είσοδο τους σε μια νέα αγορά, η ακόμα και για μια μεγάλη εξαγορά χωρίς βέβαια να χαθεί ο έλεγχος της επιχείρησης.
Κερδοσκοπικό Αμοιβαίο Κεφάλαιο (Hedge fund)
Επενδύσεις που γίνονται σε ίδια κεφάλαια εταιριών που αντιμετωπίζουν έντονη οικονομική δυσχέρεια. Αρχικά ο όρος αναφερόταν σε οργανισμούς (επενδύσεων, κτλ) που προσπαθούσαν να αποτρέψουν πιθανούς κινδύνους διενεργώντας αντίστροφες πράξεις. Τα κερδοσκοπικά αμοιβαία κεφάλαια χρησιμοποιούν πληθώρα χρηματοοικονομικών εργαλείων με σκοπό την μείωση του επενδυτικού ρίσκου, την αύξηση των αποδόσεων και την ελαχιστοποίηση της συσχέτισης με τις αγορές των μετοχών και των ομολόγων.Τα περισσότερα από αυτά είναι ευέλικτα στις επενδυτικές τους επιλογές (μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ανοιχτές πωλήσεις, τη μόχλευση , παράγωγα προϊόντα όπως δικαιώματα πώλησης (puts), δικαιώματα αγοράς (calls), συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) κτλ.
Ενδιάμεση Χρηματοδότηση (Mezzanine capital)
Η ενδιάμεση χρηματοδότηση είναι μια υβριδική μορφή χρηματοδότησης κεφαλαίου που συνδυάζει στοιχεία τόσο ιδίων κεφαλαίων όσο και χρέους. Μέσω αυτής εταιρείες που δεν έχουν πρόσβαση στην αγορά ομολόγων υψηλής απόδοσης, μπορούν να εξασφαλίσουν επιπλέον κεφάλαιο, ύψους μεγαλύτερου από αυτού που είναι πρόθυμοι οι παραδοσιακοί δανειστές να τους εξασφαλίσουν.
Χουάν Αντόνιο Βιγιακάνιας
Ο Χουάν Αντόνιο Βιγιακάνιας (Juan Antonio Villacañas) ήταν ισπανός ποιητής, συγγραφέας και κριτκός (γεν. 1922 στο Τολέδο της Ισπανίας- 21 Αυγούστου 2001)
Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια
Επένδυση στην Δευτερογενή Αγορά (Private equity secondary market)
Στρατηγική Επένδυσης σε ήδη υπάρχοντα στοιχεία των Ιδιωτικών Επενδυτικών Κεφαλαίων (μέσω της δευτερογενούς αγοράς αξιογράφων). Οι συναλλαγές που εμπεριέχονται σε αυτή τη στρατηγική περιέχουν πώληση των συμφερόντων του ιδιωτικού μετοχικού κεφαλαίου ή χαρτοφυλακίων αμέσων επενδύσεων σε ιδιωτικές εταιρίες. Η αγορά αυτή πραγματοποιείται μέσω θεσμικών επενδυτών.
Χουάν Αντόνιο Βιγιακάνιας
Βιογραφία
Γεννημένος στο Τολέδο της Ισπανίας το 1922, ο εμφύλιος πόλεμος διέκοψε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση του. Υπηρέτησε την υποχρεωτική του στρατιωτική θητεία σε μέρη διαφορετικά ,όπως η Μελίγια και η κοιλάδα των Πυρηναίων στο Αράν. Στη πρώτη, τοποθετήθηκε επικεφαλής της αναδιοργάνωσης βιβλιοθήκης της στρατιωτικής λέσχης και εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία να αναπτύξει μία έντονη αυτοδιδακτική διαδικασία, διαβάζοντας έντονα και με ενθουσιασμό. Στην επιστροφή του στο Τολέδο, προσελήφθη από το Δημοτικό συμβούλιο της πόλης όπου αργότερα ανέλαβε τα ηνία του τομέα Τέχνης και Πολιτισμού, μία θέση που παρέμεινε για πολλά χρόνια. Το βιβλίο ποίησης του Los Sapos (1968) είναι μια ένδειξη της κατάχρησης της εξουσίας, όπου ένα δημοτικό συμβούλιο αποτελεί την ίδια στιγμή κυριολεξία και μεταφορά τέτοιας κατάχρησης.. Το 1956, ήταν καλεσμένος της Βελγικής Ακαδημίας Γαλλικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στη 3η Διεθνή Μπιενάλε Ποίησης στο Knokke-le-Zoute στο Βέλγιο. Η στενή φιλία του με τον Ισπανιστή και ποιητή Edmond Vandercammen ξεκινά από εκείνη τη περίοδο. Ο τελευταίος έγραψε μία κριτική του Conjugación Poética del Greco στη Le Journal des Poètes (1959) και μετέφρασε πολλά από τα ποιήματα του του Χουάν Αντόνιο στα Γαλλικά, τα οποία όλα εμφανίζονταν στο προαναφερθέν Journal το 1972. Μετά την παραμονή του στο Βέλγιο, έγινε αντικείμενο συνέντευξης στην UNESCO στο Παρίσι, όπου η φωνή του ηχογραφήθηκε για μία ειδική μετάδοση στη Λατινική Αμερική. Από τη δεκαετία του ’50 και μετά, η δουλειά του Χουαν Αντόνιο Βιγιακάνιας αρχίζει να εμφανίζεται και σε θνικές αλλά και σε διεθνείς ποιητικές ανθολογίες. Το ίδιο διάστημα, αποσπάσματα του ποιητικού και κριτικού του έργου δημοσιεύθηκαν σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά Ο Βιγιακανάς έζησε στο Τολέδο το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του, παραμένοντας ανεξάρτητος από ομάδες και λογοτεχνικά ρεύματα και ακολουθώντας τη δική του ποιητική και προσωπική πορεία. Αυτή η προσωπική και καλλιτεχνική ανεξαρτησία επέφερε το τίμημα της αποσιώπησης και παραμέλησης από τη καθεστηκυία λογοτεχνική τάξη πραγμάτων και τις κριτικές τάσεις από το 1980 μέχρι σήμερα.
Ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια
Fund of Funds (Fund of Funds)
Αυτά είναι ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια τα οποία επενδύονται σε άλλα επενδυτικά κεφάλαια με σκοπό να παρέχουν στους επενδυτές ένα προίόν χαμηλότερου ρίσκου. Οι επενδύσεις FοF έφτασαν το 14% των συνολικών επενδύσεων σε ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια το 2006, όπου σύμφωνα με την εταιρία Preqin(Private Equity Intelligence) υπήρξε η εξής κατάταξη σε εταιρείες διαχείρισης επενδύσεων FoF τότε: Source: Preqin (formerly known as Private Equity Intelligence)