cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Βυζάντιο και Τουρκοκρατία
Τον 12ο αιώνα ο ραβίνος και περιηγητής Βενιαμίν Μπεν Γιονά, από το Τολέδο, αναφέρει ότι στον Αλμυρό συνέχιζε να υπάρχει μια ακμάζουσα κοινότητα 400 περίπου Εβραίων. Η παρουσία τους στον Βόλο συνεχίστηκε αδιάκοπα την περίοδο της τουρκοκρατίας, ενώ αρκετά διπλωματικά έγγραφα του 16ου αιώνα αναφέρονται σε αυτούς.
Φερχάτ Αμπάς
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φερχάτ Αμπάς ήταν γιος του καδή Σαΐντ Μπεν Αχμέντ Αμπάς και της Ασουρά (Μαζά) Αμπάς και γεννήθηκε στο χωριό Ταχέρ της Αλγερίας. Πέρα από το γεγονός πως ο πατέρας του ήταν καδής στο χωριό Σαχνά, έλαβε επίσης τη ροζέτα και την ασημένια πλεξούδα του διοικητή της Λεγεώνας της Τιμής.
Ο νεαρός Αμπάς σπούδασε αρχικά στη Φιλιπβίλ (σημερινή Σκικντά) και έπειτα στην Κωνσταντίνη, όπου έλαβε το απολυτήριο του. Πριν τελειώσει την εκπαίδευσή του, απαιτούνταν να υπηρετήσει στο ιατρικό σώμα του γαλλικού στρατού όπου έφτασε στον βαθμό του λοχία. Ο Αμπάς παρακολούθησε στη συνέχεια μαθήματα της σχολής φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου του Αλγερίου. Μετά την αποφοίτησή του, ο Αμπάς εργάστηκε ως φαρμακοποιός στο Σετίφ, όπου ασχολήθηκε και με την πολιτική. Εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης και στη συνέχεια στο γενικό συμβούλιο της Κωνσταντίνης.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Βυζάντιο και Τουρκοκρατία
Η εβραϊκή συνοικία βρισκόταν στη δυτική πλευρά της πόλης και το 1860 αριθμούσε 35 οικίες. Η κατασκευή της συναγωγής ξεκίνησε το 1865 με οικονομική συνδρομή Εβραίων της Θεσσαλονίκης και λειτούργησε το 1870 στη σημερινή της θέση στο κέντρο της εβραϊκής συνοικίας, αντικαθιστώντας μια παλαιότερη πρόχειρη κατασκευή, αλλά κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανατινάχτηκε από τους Ναζί. Επίσης στη συνοικία της Νεάπολης υπήρχε εβραϊκό νεκροταφείο.
Φερχάτ Αμπάς
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Αμπάς είχε φιλογαλλικές απόψεις, όπως φαίνεται από τα γραπτά του. Παράδειγμα, ένα άρθρο του με ημερομηνία 1936 το οποίο είχε τίτλο «Είμαι η Γαλλία». Ωστόσο, ο Αμπάς απογοητεύτηκε από την στάση της Γαλλίας, κατά τη διάρκεια του 1938, όταν οι φιλοδοξίες του για ισότητα δεν έδειξαν κανένα σημάδι επίτευξης. Κατά συνέπεια οργάνωσε τη Λαϊκή Ένωση της Αλγερίας (Union Populaire Algerienne). Η οργάνωση αυτή προώθησε ίσα δικαιώματα τόσο για τους Γάλλους όσο και για τους Αλγερινούς, διατηρώντας παράλληλα τον αλγερινό πολιτισμό και τη γλώσσα ως πρωταρχικές αξίες.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Οι Εβραίοι του Βόλου στα πλαίσια του Ελληνικού κράτους
Όταν το 1881 η πόλη απελευθερώθηκε, υπήρχε μια οργανωμένη εβραϊκή κοινότητα, όπως μαρτυρούν δημοσιεύματα εφημερίδων της εποχής. Η αλλαγή στην εξουσία δεν απέτρεψε τους Εβραίους από το να συνεχίσουν να επιδεικνύουν έντονη παρουσία στην εμπορική, κοινωνική και πνευματική ζωή της πόλης. Το 1888 λειτούργησε για πρώτη φορά το εβραϊκό δημοτικό σχολείο καθώς και η Γαλλική Σχολή Αλλιάνς, ενώ το 1894 ιδρύθηκε η Ιερατική Σχολή.
Φερχάτ Αμπάς
Βιογραφικά στοιχεία
Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αμπάς επανήλθε εθελοντικά στο ιατρικό σώμα του γαλλικού στρατού. Μετά τη θητεία του, οι πολιτικές του απόψεις εξακολούθησαν να μεταβάλλονται και απομακρύνθηκε από τη Γαλλία αφού ο στρατηγός Ζιρώ απέρριψε τα αιτήματά του να επιτρέψει στους μουσουλμάνους να στραφούν στον αγώνα τους ενάντια στις δυνάμεις κατοχής ως ίσοι. Η επιθυμία του για αλλαγή συνεχίστηκε και στράφηκε στον εθνικισμό, εκδίδοντας το Μανιφέστο του Αλγερινού Λαού στις 10 Φεβρουαρίου 1943. Το μανιφέστο κατέστησε εμφανείς τις φιλοσοφικές αλλαγές που είχε υποστεί ο Αμπάς. Πλέον καταδίκαζε την αποικιοκρατία των Γάλλων και ζητούσε την αυτοδιάθεση της Αλγερίας. Ο Αμπάς υποστήριξε την ανάγκη για αλγερινό σύνταγμα, το οποίο θα παρείχε ισότητα σε όλους τους Αλγερινούς. Τον Μάιο, μαζί με ορισμένους συναδέλφους του, πρόσθεσαν μια ρήτρα που προέβλεπε μια κυρίαρχη Αλγερία. Το μανιφέστο δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου, αλλά απορρίφθηκε από τον γενικό κυβερνήτη. Ο Αμπάς, μαζί με τον Μεσαλί Χατζ σχημάτισαν την οργάνωση Φίλοι του Μανιφέστου και της Ελευθερίας (Amis du Manifeste et de la Liberté), και ζήτησαν μια αυτόνομη δημοκρατία. Αυτή η πρωτοβουλία είχε ως αποτέλεσμα τη φυλάκιση του Αμπάς για έναν χρόνο και την άμεση διάλυση της οργάνωσης. Το 1946, ο Αμπάς ίδρυσε το εθνικιστικό πολιτικό κόμμα Δημοκρατική Ένωση του Αλγερινού Μανιφέστου (Union Démocratique du Manifeste Algérien, (UDMA) όταν εξελέγη μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης της Γαλλίας. Αυτή η νέα οργάνωση ζητούσε μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση, όπως ο σχηματισμός ενός αλγερινού κράτους με την πλήρη συνεργασία των Γάλλων. Το 1946 ήταν επίσης εκδότης του εντύπου Egalité. Παρέμεινε ενεργός στην πολιτική ως μέλος της Αλγερινής Συνέλευσης έως το 1955. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών συνελήφθη δύο φορές από τους Γάλλους. Οι συνεχιζόμενες προσπάθειές του ως μετριοπαθή εθνικιστή δεν πέτυχαν και διέφυγε στο Κάιρο το 1956. Ενώ βρισκόταν στο Κάιρο, συνεργάστηκε με τον Αχμέντ Μπεν Μπελά, ο οποίος ήταν μέλος της επανάστασης.
Συμμετοχή στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Καθώς αντιτάχθηκε στη βία, ο Φερχάτ αποστασιοποιήθηκε από τον Πόλεμο της Αλγερίας και συνέχισε προσπαθώντας να ενεργήσει ως μεσάζων στις αντίπαλες πλευρές. Ωστόσο, αφού οι Γάλλοι ενέτειναν τον πόλεμο, το 1956, 18 μήνες μετά την έναρξη του Αλγερινού Πολέμου της Ανεξαρτησίας ενάντια στη γαλλική κυριαρχία, ο Φερχάτ εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN). Οι διπλωματικές του δεξιότητες χρησιμοποιήθηκαν από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, καθώς στάλθηκε σε αποστολές οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν από τον σύμμαχό τους, τον Πρόεδρο Χαμπίμπ Μπουργκιμπά της Τυνησίας. Οι επισκέψεις του στη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή είχαν ως στόχο να ενισχύσουν την υποστήριξη για το σκοπό του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Το 1957, διορίστηκε ως εκπρόσωπος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1958, παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Βόρειας Αφρικής στην Τύνιδα, και τον Μάρτιο, πραγματοποίησε έκκληση προς το Βατικανό για βοήθειά στην επίτευξη της ειρήνης. Μετά την κατάρρευση της Τέταρτης Δημοκρατίας και την ανάληψη της εξουσίας από τον Σαρλ ντε Γκωλ, οι ελπίδες για ανεξάρτητη Αλγερία αυξήθηκαν. Ωστόσο, αυτό δεν σταμάτησε τις μάχες και στις 18 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, συστάθηκε η Προσωρινή Κυβέρνηση της Αλγερινής Δημοκρατίας (GPRA). Η πολιτική του θέση στην Αλγερία και η φήμη του ως μέτριου εθνικιστή, αποδεκτή από τη Δύση, τον βοήθησε να γίνει πρόεδρος αυτής της προσωρινής αλγερινής εθνικιστικής εξόριστης κυβέρνησης στις 18 Σεπτεμβρίου 1958, όταν αυτή εγκαθιδρύθηκε. Η θέση του Προέδρου ήταν σε μεγάλο βαθμό διακοσμητική και διπλωματική, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας ασκούσε το υπουργικό συμβούλιο. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου ορισμένα ασιατικά και αφρικανικά έθνη αναγνώρισαν την κυβέρνηση. Τον Οκτώβριο του 1958, έγινε προσπάθεια τόσο του Αμπάς όσο και του ντε Γκωλ να τερματίσουν τον πόλεμο με μια συνάντηση σκοπεύοντας στην κατάπαυση του πυρός, αλλά η διαδικασία διακόπηκε λόγω της αδυναμίας των δύο μερών να συμφωνήσουν σε μια ουδέτερη τοποθεσία. Μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου 1959, ο ντε Γκωλ άμβλυνε τις απόψεις του καθώς προσέφερε τη δυνατότητα η αυτοδιάθεση να αποφασιστεί με δημοψήφισμα τέσσερα χρόνια μετά την κατάπαυση του πυρός. Αυτό το σχέδιο έγινε γενικά αποδεκτό. Όμως, υπήρχαν μερικά ουσιαστικά σημεία. Μέχρι το 1960, ο Αμπάς απογοητεύτηκε με τη Δύση καθώς ξέσπασε στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την προμήθεια όπλων στη Γαλλία. Με τις συνομιλίες να διακόπτονται τον Ιούνιο του 1960, ο Αμπάς στράφηκε προς την ανατολή και μέχρι τον Σεπτέμβριο επισκέφθηκε την Κομμουνιστική Κίνα και τη Σοβιετική Ένωση, όπου έγινε δεκτός με θέρμη. Ο Αμπάς διαβεβαίωσε τη Δύση, δηλώνοντας ότι οι νέες του συμμαχίες ήταν ευκαιριακές, όταν δήλωσε πως "Προτιμούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας με τα κινέζικα όπλα παρά να αφήσουμε τους εαυτούς μας να σκοτωθούν από τα όπλα της Δύσης." Στις 27 Αυγούστου 1961, παραιτήθηκε και τη θέση του πήρε ο Μπενγιουσέφ Μπενχεντά. Στη συνέχεια προσχώρησε στην Ομάδα του Τλεμσέν του Αχμέντ Μπεν Μπελά και του Χουαρί Μπουμεντιέν η οποία βρισκόταν απέναντι στην προσωρινή κυβέρνηση, η οποία στη συνέχεια διαλύθηκε.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Οι Εβραίοι του Βόλου στα πλαίσια του Ελληνικού κράτους
Καθώς η εβραϊκή κοινότητα είχε νομική υπόσταση και ήταν καλά οργανωμένη, στον Βόλο συνέρρεαν Εβραίοι από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, με αποτέλεσμα το 1901 η κοινότητα να φτάσει να αριθμεί 200 οικογένειες και περίπου 1.000 μέλη.
Φερχάτ Αμπάς
Συμμετοχή στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
Λόγω της υποστήριξης του Πακιστάν στον σκοπό του αγώνα της Αλγερίας για ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση, ο Φερχάτ Αμπάς έλαβε πακιστανικό διπλωματικό διαβατήριο για τα ταξίδια του στο εξωτερικό.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Οι Εβραίοι του Βόλου στα πλαίσια του Ελληνικού κράτους
Στις αρχές της δεκαετίας του 1900 ιδρύθηκαν διάφοροι εβραϊκοί, φιλανθρωπικοί κυρίως, αλλά και αθλητικοί σύλλογοι. Έντονη όμως υπήρξε η δραστηριότητα των Εβραίων του Βόλου στην ανάπτυξη της οικονομίας της περιοχής με τη δημιουργία εμπορικών και βιοτεχνικών καταστημάτων καθώς και εργοστασίων που απασχολούσαν ένα σημαντικό αριθμό εργαζομένων. Το 1920 οι Εβραίοι ξεπερνούσαν τα 2.000 άτομα, όμως ο αριθμός τους άρχισε να μειώνεται σταδιακά με αποτέλεσμα το 1935 να αριθμούν σχεδόν 1.250 άτομα και τις παραμονές του Ελληνοϊταλικού Πολέμου μόλις 882 άτομα.
Φερχάτ Αμπάς
Μετά την ανεξαρτησία
Η Αλγερία απέκτησε την ανεξαρτησία της στις 5 Ιουλίου 1962 και από τις 25 Σεπτεμβρίου 1962 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 1963, ο Φερχάτ Αμπάς ήταν πρόεδρος της συνταγματικής συνέλευσης, αλλά αυτός ο θεσμός παραγκωνίστηκε γρήγορα από τον Μπεν Μπελά, ο οποίος είχε αναλάβει την προεδρία. Ο Αμπάς παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για την απόφαση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου να συγγράψει το σύνταγμα αγνοώντας την εξουσία της Συντακτικής Συνέλευσης. Στη συνέχεια εκδιώχθηκε από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και έπειτα τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό από το 1964 έως το 1965.
Το 1976–79, τέθηκε και πάλι σε κατ' οίκον περιορισμό, αφού υπέγραψε δήλωση κατά του ισχυρού στρατιωτικά υποστηριζόμενου προέδρου της χώρας, συνταγματάρχη Χουαρί Μπουμεντιέν. Ωστόσο, έλαβε επίσημη αναγνώριση με τη μορφή κρατικής παρασημοφόρησης, του Μεταλλίου της Αντίστασης, στις 30 Οκτωβρίου 1984. Ο Αμπάς πέθανε στον ύπνο του στις 24 Δεκεμβρίου 1985. Έχει ταφεί στο νεκροταφείο Ελ Αλιά.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Κατοχή
Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησαν στο μέτωπο 71 Εβραίοι του Βόλου, από τους οποίους σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης ένας ενώ άλλοι δύο έμειναν ανάπηροι. Τον Απρίλιο του 1941 με τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας, η πόλη πέρασε στα χέρια των Ιταλών, αλλά οι Εβραίοι δεν αντιμετώπισαν άμεσο κίνδυνο. Μάλιστα όσο η πρωτεύουσα της Μαγνησίας βρισκόταν υπό ιταλική διοίκηση, πολλοί από τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης για να αποφύγουν την ανελέητη καταδίωξη από τους Ναζί κατέφυγαν στο Βόλο.
Φερχάτ Αμπάς
Συγγραφικό έργο
Τα άρθρα που γράφτηκαν κατά τα νεανικά του χρόνια συγκαταλέγονται στο Le Jeune Algérien: de la colonie vers la Province (Ο νέος Αλγερινός: Από την αποικία στην επαρχία) (1931). Οι ιδέες του για τη δημοκρατία και οι απόψεις του για την ιστορία παρουσιάζονται σε μια σειρά από δοκίμια, συμπεριλαμβανομένων των La nuit coloniale (Η αποικιακή νύχτα) (1962), Autopsie d'une guerre (Αυτοψία ενός πολέμου) (1980) και L'indépendance confisquée (1984).
Προσωπικός βίος
Ο Φερχάτ απολάμβανε το ποδόσφαιρο, την ιππασία και το διάβασμα, ιδίως έργα των Βίκτωρ Ουγκώ και Σοφοκλή. Παντρεύτηκε τη Μαρσέλ Στετζέλ, Γαλλίδα υπήκοο της Αλγερίας στις 17 Σεπτεμβρίου 1945. Ο Χαλίμ ήταν το μοναδικό παιδί τους.
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Κατοχή
Η κατάσταση άλλαξε δραματικά τον Σεπτέμβριο του 1943, όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε με τους συμμάχους και ο Βόλος βρέθηκε υπό την κατοχή των Γερμανών. Τα πρώτα αντιεβραϊκά μέτρα των Γερμανών εκδηλώθηκαν τον Οκτώβριο του 1943, ενώ στις 25 Μαρτίου του 1944 συνελήφθησαν και στάλθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου και εξοντώθηκαν, 155 Εβραίοι. Όμως υπολογίζεται πως χάρις στις προσπάθειες που κατέβαλαν ο αρχιραβίνος Πεσσάχ, ο μητροπολίτης Ιωακείμ και το ΕΑΜ που φυγάδευσαν αρκετούς διωκόμενους στο Πήλιο σώθηκε το 74% των Εβραίων του Βόλου.
Φερχάτ Αμπάς
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλγερίας
Ιστορία των Εβραίων στον Βόλο
Από την Απελευθέρωση μέχρι σήμερα
Με την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων τον Οκτώβριο του 1944, αρκετές εβραϊκές οργανώσεις του εξωτερικού βοήθησαν τους ομοθρήσκους τους να ορθοποδήσουν. Από το 1948 και έπειτα παρατηρήθηκε μετανάστευση των Εβραίων της Ελλάδας προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Όπως ήταν φυσικό, οι Εβραίοι του Βόλου δεν υπήρξαν η εξαίρεση. Οι σεισμοί που έπληξαν τη Μαγνησία το 1955 προκάλεσαν μεγάλες ζημιές σε σπίτια και καταστήματα αλλά και στη Συναγωγή που κτίστηκε το 1948 στη θέση της προηγούμενης που είχε ανατιναχτεί από τους Ναζί το 1943. Η βοήθεια πάντως που προσέφεραν η πολιτεία αλλά και ξένοι εβραϊκοί οργανισμοί ήταν καταλυτική.
Το 1960 κτίστηκε νέα συναγωγή στο χώρο των δύο προηγούμενων, η οποία λειτουργεί μέχρι τις μέρες μας, όπως και το καινούργιο εβραϊκό κοιμητήριο παραπλεύρως του χριστιανικού. Το 1998 ο Δήμος Βόλου, για να τιμήσει τα θύματα των ναζιστικών θηριωδιών αλλά και τη συμβολή των Εβραίων στην πόλη, ανήγειρε στην κεντρική πλατεία μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
Σήμερα οι Εβραίοι του Βόλου αριθμούν περί τους 120.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Μαγνησίας Βολος
Βομβιστικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου 2005
thumb|Ασθενοφόρα σπεύδουν στην πλατεία Ράσελ, λίγο μετά τις επιθέσεις. Οι βομβιστικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου του 2005 στο Λονδίνο (γνωστές στα αγγλικά και ως 7/7 bombings) ήταν μια σειρά συντονισμένων βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας, με στόχο το δίκτυο της μαζικής μεταφοράς στην βρετανική πρωτεύουσα, στη διάρκεια της πρωινής ώρας αιχμής. Οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από 4 Βρετανούς Μουσουλμάνους, οι οποίοι είχαν ως κίνητρο την εμπλοκή της Βρετανίας στον Πόλεμο του Ιράκ.
Στις 08:50 τρεις βόμβες εξερράγησαν σε χρονική απόσταση πενήντα δευτερολέπτων μεταξύ τους σε τρία τρένα του Μετρό του Λονδίνου. Μια τέταρτη βόμβα εξερράγη σε λεωφορείο σχεδόν μία ώρα αργότερα στις 09:47 στην Πλατεία Τάβιστοκ. Οι εκρήξεις προκλήθηκαν από εκρηκτικούς μηχανισμούς που είχαν ως κύριο συστατικό τους το οργανικό υπεροξείδιο και είχαν κατασκευαστεί στη Βρετανία. Οι εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν τοποθετημένοι σε σακίδια. Η πυροδότηση των εκρηκτικών μηχανισμών έγινε σχεδόν σίγουρα από τους βομβιστές με το χέρι και ήταν σκόπιμες επιθέσεις αυτοκτονίας.
Στην τέταρτη επέτειο από τις επιθέσεις, στις 7 Ιουλίου του 2009, εγκαινιάστηκε ένα μνημείο ως φόρος τιμής στη μνήμη των 52 θυμάτων, στο Χάιντ Παρκ.
Επιθέσεις στο Μετρό
thumb|300px|Τα μέρη όπου έλαβαν χώρα οι επιθέσεις, επικαλυπτόμενα σε έναν χάρτη με πραγματικές διαδρομές του μετρό του Λονδίνου. Στις 08:50 τρεις βόμβες εκρήγνυνται στο σταθμό του μετρό σε διάστημα 50 δευτερολέπτων η μια από την άλλη:
Ένα τρένο που κινούνταν στην Κυκλική Γραμμή του μετρό προς τα ανατολικά περνούσε δίπλα από την αμαξοστοιχία όπου έλαβε χώρα η έκρηξη, με αποτέλεσμα να καταστραφεί (το τρένο που κινούνταν προς τα ανατολικά έφτανε στην πλατφόρμα 3 της οδού Έτζγκουερ από το Πάντινγκτον), όπως και ένας τοίχος, ο οποίος καταστράφηκε αργότερα. Στην Οδό Έτζγουερ υπήρχαν άλλα δυο τρένα: μία άγνωστη αμαξοστοιχία στην πλατφόρμα 2 και ένα τρένο της γραμμής Χάμερσμιθ και Σίτι με κατεύθυνση προς τα ανατολικά, το οποίο μόλις είχε φθάσει στην πλατφόρμα 1.
Αρχικά πιστευόταν ότι είχαν γίνει έξι και όχι τρεις εκρήξεις στο Μετρό. Η βομβιστική επίθεση σε λεωφορείο αύξησε τον συνολικό αριθμό των εκρήξεων σε επτά. Ωστόσο, το λάθος διορθώθηκε αργότερα την ίδια ημέρα. Αιτία γι' αυτό ήταν το γεγονός ότι οι εκρήξεις είχαν γίνει σε τρένα τα οποία βρίσκονταν ανάμεσα σε σταθμούς, με αποτέλεσμα οι τραυματίες να ξεπροβάλλουν και από τους δύο σταθμούς, δίνοντας την εντύπωση ότι είχε γίνει ένα περιστατικό σε κάθε σταθμό. Επίσης, αναθεωρήθηκε από την αστυνομία η χρονική περίοδος κατά την οποία έγιναν οι εκρήξεις στον υπόγειο: οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για χρονικό διάστημα σχεδόν μισής ώρας. Αυτό οφειλόταν στην αρχική σύγχυση στο Μετρό, όπου είχε θεωρηθεί αρχικά ότι οι εκρήξεις οφείλονταν σε βλάβη του συστήματος ηλεκτροδότησης -πιθανότατα απότομη αύξηση της τάσης στο δίκτυο που ηλεκτροδοτεί το μετρό. Μία αρχική αναφορά, λίγα λεπτά μετά τις εκρήξεις, έκανε λόγο για έν απρόσωπο κάτω από ένα τρένο, ενώ μία άλλη ανέφερε έναν εκτροχιασμό. Αμφότερα τα περιστατικά συνέβησαν πραγματικά, ωστόσο μόνο ως αποτέλεσμα των εκρήξεων. Έπειτα από όλα αυτά, κηρύχθηκε συναγερμός (Code Amber Alert) στις 09:19 και η λειτουργία του υπόγειου σιδηροδρόμου του Λονδίνου ανεστάλη.
Τα αποτελέσματα που είχε η πυροδότηση των εκρηκτικών μηχανισμών πιστεύεται ότι ήταν ποικίλα εξαιτίας των διαφορετικών χαρακτηριστικών που είχαν οι σήραγγες.
Επίθεση σε διπλό λεωφορείο
Νωρίτερα, το λεωφορείο είχε διέλθει από την περιοχή του Κινγκς Κρος. Στο Μαρμπλ Αρτς το λεωφορείο γύρισε και ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής, από το Μαρμπλ Αρτς προς το Χάκνεϊ Γουίκ. Αναχώρησε από το Μαρμπλ Αρτς στις 09:00 π.μ. και έφτασε στον σταθμό λεωφορείων του Γιούστον  στις 09:35 π.μ., όπου πολλοί άνθρωποι που είχαν απομακρυνθεί από το μετρό επιβιβάζονταν σε λεωφορεία για να συνεχίσουν το ταξίδι τους.
Η έκρηξη είχε αποτέλεσμα να τιναχθεί μακριά η στέγη του επάνω ορόφου του οχήματος και να καταστραφεί το πίσω μέρος του λεωφορείου. Σύμφωνα με μάρτυρες, "φάνηκε να ίπταται στον αέρα το ήμισυ του λεωφορείου".
Η πυροδότηση του εκρηκτικού μηχανισμού έλαβε χώρα κοντά στο κτήριο του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου στο Άπερ Γούμπερν Πλέις και αρκετοί γιατροί εντός ή πλησίον του κτηρίου μπόρεσαν να παράσχουν αμέσως τις πρώτες βοήθειες στα θύματα. Το BBC Radio 5 και η εφημερίδα The Sun μετέδωσαν ότι εθεάθη ένας άνδρας να εκρήγνυται στο λεωφορείο. Οι ειδησεογραφικές αναφορές ταυτοποίησαν το πρόσωπο με τη βόμβα στο λεωφορείο ως τον Χασίμπ Χουσάιν. Το λεωφορείο δεν έκανε την καθιερωμένη του πορεία την ώρα της έκρηξης: βρισκόταν στο Γούμπερν Πλέις, λόγω του ότι είχε κλείσει ο συνηθισμένος του δρόμος κατά μήκος της Οδού Γιούστον συνεπεία των εκρήξεων που είχαν γίνει νωρίτερα ανάμεσα στο Κινγκς Κρος και στην Πλατεία Ράσελ.
Η βόμβα στο λεωφορείο εξερράγη προς το πίσω μέρος του επάνω ορόφου του οχήματος, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ολοσχερώς το τμήμα του εκείνο και να παραμείνει ανέπαφο το εμπρόσθιο τμήμα του. Οι περισσότεροι από τους διασωθέντες επιβάτες πιστεύεται ότι βρίσκονταν στο εμπρόσθιο μέρος του επάνω ορόφου και στο μπροστινό μέρος του κάτω ορόφου- συμπεριλαμβανομένου του οδηγού. Αντίθετα, από την έκρηξη σκοτώθηκαν τα άτομα που βρίσκονταν στο επάνω όροφο και προς τα πίσω. Τα πτώματα των επιβατών ήταν παραμορφωμένα σε τέτοιο βαθμό, ώστε καθυστέρησε η ανακοίνωση του καταλόγου με τους νεκρούς από την αστυνομία ενώ η τελευταία αποφάσιζε για το πόσα πτώματα υπήρχαν και εάν ο δράστης ήταν ανάμεσα σε αυτά. Από την έκρηξη τραυματίστηκαν και μερικοί περαστικοί αλλά και παρακείμενα κτήρια από θραύσματα.
Δύο ακόμα ύποπτα πακέτα βρέθηκαν σε τρένα του μετρό και καταστράφηκαν με ελεγχόμενες εκρήξεις. Η αστυνομία ανακοίνωσε αργότερα ότι δεν επρόκειτο για βόμβες.
Το λεωφορείο που επλήγη απομακρύνθηκε με έναν φορτωτή και καλύφθηκε με χοντρό μουσαμά για εξέταση από εμπειρογνώμονες σε ασφαλή τοποθεσία. Το όχημα τελικά επιστράφηκε στο Stagecoach και πωλήθηκε για παλιοσίδερα. Το όχημα που αντικατέστησε το 17758 ήταν το νέο ADL/Enviro 400, με αριθμό στόλου 18500 (LX55 MGC) και το οποίο ονομάστηκε 'Spirit of London' ("Πνεύμα του Λονδίνου").
Πρώτες πληροφορίες
Οι πρώτες πληροφορίες έκαναν λόγο για βλάβη στο σύστημα ηλεκτροδότησης, υπερθέρμανση στο μετρό. Η βλάβη εκείνη προκάλεσε εκρήξεις, σύμφωνα με την ίδια υπόθεση. Η εθνική εταιρεία παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, ωστόσο, η National Grid, διέψευσε τις πληροφορίες. Σύμφωνα με τους σχολιαστές, η εκδοχή εκείνη είχε δημιουργηθεί από τις ζημίες που προκάλεσε η βόμβα στις γραμμές του ηλεκτρικού ρεύματος κατά μήκος των γραμμών. Η σειρά των διακοπών ρεύματος που προκλήθηκαν από τις εκρήξεις έμοιαζαν παρόμοιες με τις επιχειρήσεις που είναι αποτέλεσμα μιας μεγάλης βλάβης στο σύστημα ηλεκτροδότησης.
Λίγες ώρες μετά τις εκρήξεις η Μητροπολιτική Αστυνομία δήλωσε ότι πίστευε πως πιθανότατα επρόκειτο για μία μεγάλης έκτασης τρομοκρατική επίθεση. Σε δήλωση του υπουργού εσωτερικών, Τσαρλς Κλαρκ στη Βουλή των Κοινοτήτων   (House of Commons) έγινε αναφορά στα γεγονότα ως τρομοκρατικές επιθέσεις.
Γεγονότα στις 21 Ιουλίου
Στις 21 Ιουλίου του 2005 μια δεύτερη σειρά εκρήξεων έγιναν στο μετρό του Λονδίνου και σε λεωφορείο της βρετανικής πρωτεύουσας. Οι πυροκροτητές των τεσσάρων βομβών εξερράγησαν, ωστόσο οι εκρηκτικοί μηχανισμοί δεν ενεργοποιήθηκαν και δεν υπήρξαν νεκροί. Ο μοναδικός τραυματίας αποκαλύφθηκε αργότερα ότι έπασχε από άσθμα. Όλοι οι ύποπτοι βομβιστές κατάφεραν να διαφύγουν από τους τόπους όπου απέτυχαν οι βομβιστικές τους επιθέσεις, στη συνέχεια όμως συνελήφθησαν.
Φωτογραφίες και βίντεο
2015 Κατηγορία:Ιστορία του Λονδίνου Κατηγορία:2005
Rc (Unix)
Ο rc είναι ο διερμηνέας γραμμής εντολών των λειτουργικών συστημάτων Έκδοση 10 του Unix και Plan 9 from Bell Labs. Μοιάζει με το κέλυφος Bourne, αλλά η σύνταξή του είναι λίγο απλούστερη. Δημιουργήθηκε από τον Tom Duff, ο οποίος είναι γνωστός για μια ιδιαίτερη δομή της γλώσσας προγραμματισμού C που ονομάζεται Duff's device.
Το Plan 9 from User Space περιέχει μια μεταφορά του αυθεντικού rc στο Unix. Επίσης έχει γραφεί από την αρχή μια άλλη έκδοση του rc για Unix-οειδή λειτουργικά συστήματα από το Βύρωνα Ρακιντζή αλλά περιέχει κάποιες ασύμβατες αλλαγές.
Το rc χρησιμοποιεί δομές ελέγχου σαν της C αντί της ALGOL του αυθεντικού κελύφους Bourne, αν και χρησιμοποιεί μια δομή <tt>if not</tt> αντί της <tt>else</tt> και έχει ένα βρόχο <tt>for</tt> όπως το Bourne για να επαναλαμβάνεται πάνω σε λίστες. Όλες οι μεταβλητές στο rc είναι λίστες από συμβολοσειρές, επομένως δε χρειάζονται χαρακτηριστικά όπως το <tt>"$@"</tt>.
Παραδείγματα
Για παράδειγμα, το σενάριο κελύφους Bourne:
εκφράζεται στο rc ως εξής:
Επειδή το <tt>if</tt> και το <tt>if not</tt> είναι δύο διαφορετικές εντολές, πρέπει να ομαδοποιούνται όταν χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων Κατηγορία:Κελύφη του Unix
Μελιταία Φθιώτιδας
Η Μελιταία είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μελιταία βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας σε απόσταση 21 χλμ. ΝΑ. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 31 χλμ. Β. από τη Λαμία και 53 χλμ. Ν. από τα Φάρσαλα. Είναι κτισμένη στους βόρειους πρόποδες του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 540 μέτρα, ανάμεσα στα χωριά Μακρολίβαδο (Δ.) Καρυές (Β.-ΒΔ.) και Φιλιαδώνα (ΒΑ.). Ως οικισμός υπάρχει από τα χρόνια της τουρκοκρατίας και προϋπήρξε του 1640 αφού αναφέρεται ως Αβαρίτσα στην πρόθεση των αφιερωτών της Ιεράς Μονής της Ρεντίνας, στο φύλλο 25α μαζί με τους οικισμούς Δραμάλα, Λευθεροχώρι και Παλαμά καθώς και στα φύλλα 25β - 26α όπου υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης.
Αξιοθέατα
Νοτιοανατολικά του χωριού είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας πόλης της Αχαΐας Φθιώτιδας Μελιταίας ή Μελίτειας ή Μελιτέας, όπου υπάρχουν ερείπια ακρόπολης και τείχους. Η πόλη βρισκόταν σε ιδιαίτερα σημαντική και στρατηγική τοποθεσία, καθώς βρισκόταν πάνω στη μια από τις δύο κύριες οδικές αρτηρίες που οδηγούσαν από τη Θεσσαλία στη Στερεά και αντίστροφα. Ο Friedrich Stählin την περιγράφει ''"ως μια ισχυρή πόλη της Αχαΐας Φθιώτιδας, καλά οχυρωμένη, πλησίον του μυθικού ποταμού Ενιπέα, που έκοβε τα δικά της νομίσματα, έστελνε σχεδόν σε μόνιμη βάση τον ένα από τους δύο ιερομνήμονες που εκπροσωπούσαν την Αχαΐα Φθιώτιδα στη Δελφική Αμφικτιονία από τον 4ο έως και τον 2ο αι. π.Χ.". Ο'' γεωγράφος Στράβων αναφέρει, ότι αρχικά ονομαζόταν Πύρρα και ότι οι πρώτοι που κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε αυτή προέρχονται την πόλη «Ελλάδα», η οποία βρισκόταν 10 στάδια (1.850 μέτρα περίπου) πέρα από τον ποταμό Ενιπέα ενώ στην αγορά της υπήρχε ο τάφος του ήρωα Έλλην, ο οποίος σύμφωνα με τη μυθολογία θεωρείται γενάρχης όλων των Ελλήνων, γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας.
Στην ίδια περιοχή είναι ο ναός της Αγίας Τριάδος που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για το καθολικό παλιάς μονής το οποίο χρονολογείται στον 17ο αιώνα και είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος με εσωτερικό διάκοσμο επιχρισμένο, αλλά διακρίνονται ίχνη τοιχογραφιών στο υπέρθυρο της εισόδου και στην κόγχη της προθέσεως. Το μοναστήρι κτίσθηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά από το τείχος της αρχαίας πόλης. Κειμήλια αποτελούν ένας τετράγωνος ογκόλιθος πάνω στην οποία στηρίζεται η Αγία Τράπεζα και περιέχει χαραγμένο το κείμενο της συνθήκης μεταξύ Μελιταίων και Πηρέων του 3ου π.Χ. αιώνος.
Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα το 1883 με την παλιά της ονομασία Αβαρίτσα στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να ορίζεται έδρα του δήμου Μελιταίας. Το 1915 με το ΦΕΚ 89Α - 04/03/1915 μετονομάστηκε σε Μελιταία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μελιταίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 216 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Φραγκίσκος Λουδοβίκος του Κοντί
Ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος (François-Louis de Bourbon-Conti, 30 Απριλίου 1664 – 9 Φεβρουαρίου 1709) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκιπας του Κοντί διαδεχόμενος τον αδελφό του, Λουδοβίκο Αρμάνδο, το 1685.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αρμάνδου των Βουρβόνων του Κοντί και της Άννας-Μαρίας Μαρτινότσι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν.
Ήταν το επιφανέστερο μέλος του κλάδου των Βουρβόνων-Κονντέ-Κοντί. Θεωρήθηκε έξυπνο παιδί και έτυχε εξαιρετικής εκπαίδευσης, διακρίθηκε για την ανεξαρτησία του μυαλού του και τη δημοτικότητα των τρόπων του. Το 1683, υποστήριξε τους αυτοκρατορικούς στην Ουγγαρία κατά των Τούρκων, χλευάζοντας τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ που πήρε το μέρος των Τούρκων. Για τον λόγο αυτό φυλακίστηκε προσωρινά στο Σαντιγί, όταν επέστρεψε στη Γαλλία το 1685.
Στρατιωτικές επιτυχίες
Το 1689 βοήθησε τον φίλο του, δούκα του Λουξεμβούργου, στην Ολλανδία και συμμετείχε στις Γαλλικές νίκες. Με τον θάνατο του eξαδέλφου του, Ιωάννη-Λουδοβίκου-Καρόλου δούκα του Λονγκεβίλ (1646 - 1694), απαίτησε να τον διαδεχθεί στο δουκάτο που το διεκδικούσε η αδελφή του δούκα Μαρία (1646 - 1694). Τελικά απέτυχε να κερδίσει στρατιωτική υποστήριξη από τους Ελβετούς και το δουκάτο αποδόθηκε στη Μαρία μετά από επέμβαση του βασιλιά υπέρ της, άσχετα με το εάν τα δικαστήρια αποφάσισαν το αντίθετο.
Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας του προσέφερε το Πολωνικό στέμμα το 1697, και στις 27 Ιουνίου ανακηρύχθηκε τυπικά βασιλιάς της Πολωνίας. Αλλά όταν έφτασε στο Γκντανσκ, βρήκε τον Αύγουστο Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας να κατέχει ήδη το Πολωνικό στέμμα και επέστρεψε στη Γαλλία.
Αρρώστησε και πέθανε τον Φεβρουάριο του 1709 από συνδυασμό πολλών ασθενειών, όπως ποδάγρα και σύφιλη, και τάφηκε στο Ιλ-Αντάμ στο Παρίσι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων και μαζί της έκανε δύο κόρες και έναν γιο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Περιγεννητική θνησιμότητα
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας Κατηγορία:Υγεία Κατηγορία:Νεογνολογία Κατηγορία:Μαιευτική
Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα
Το Έργο
Είναι μια παράσταση δύο προσώπων που διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου μέσα στο γραφείο ενός καθηγητή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Το έργο ήταν παραγγελία της Royal Shakespeare Company και έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 1980 στο Λονδίνο. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Μάικ Όκρεντ και πρωταγωνίστησαν οι Τζούλι Γουόλτερς και Μάρκ Κίνγκστον.
Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1983 από τον ίδιο το συγγραφέα. Τη σκηνοθεσία της ταινίας υπέγραψε ο Λούις Γκίλμπερτ ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Μάικλ Κέιν και η Τζούλι Γουόλτερς (επαναλαμβάνοντας το ρόλο της από τη θεατρική παράσταση)
Περίληψη
Το έργο παρακολουθεί τη σχέση της Σούζαν Γουάιτ, μιας 26χρονης κομμώτριας από το Λίβερπουλ και του Δρ. Φρανκ Μπράιαντ, ενός μεσήλικα καθηγητή Πανεπιστημίου, στη διάρκεια ενός εξαμήνου.
Η Σούζαν (που αρχικά συστήνεται ως Ρίτα) δυσαρεστημένη με την καθημερινή ρουτίνα της δουλειάς αλλά και την κοινωνική ζωή της γράφεται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Το έργο ξεκινάει με την πρώτη συνάντηση της Ρίτας με τον καθηγητή που την έχει αναλάβει. Ο Φρανκ είναι μεσήλικας και αλκοολικός και αναλαμβάνει το μάθημα σκεπτόμενος μόνο τα χρήματα. Η συνάντηση και η γνωριμία τους θα έχει ένα βαθύ αντίκτυπο και στους δύο. Ο Φρανκ θα εντυπωσιαστεί από τη ζωντάνια και την ειλικρίνεια της Ρίτας και θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τις απόψεις του για τη ζωή, ενώ η Ρίτα συνειδητοποιεί ότι η διδασκαλία του Φρανκ της ανοίγει νέους ορίζοντες για μια μποέμικη ζωή και τη γεμίζει αυτοπεποίθηση...
Θέματα
Στο έργο συναντάμε θέματα όπως αυτό του ταξικού διαχωρισμού, της ανεπάρκειας του Ακαδημαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και αυτό της εσωτερικής διαδικασίας της αυτοβελτίωσης. Η ιστορία δανείζεται στοιχεία από τον κλασσικό μύθο του Πυγμαλίωνα.
Κατηγορία:Αγγλικά θεατρικά έργα
Educando a Rita L'Education de Rita Educating Rita
Εγκέλαδος (δορυφόρος)
Ο Εγκέλαδος (αγγλικά: Enceladus) στην Αστρονομία είναι φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, ο έκτος κατά σειρά ανακαλύψεως και διαστάσεων. Ανακαλύφθηκε στις 28 Αυγούστου 1789 από τον Ουίλιαμ Χέρσελ (Philosophical Transactions of the Royal Society of London, τόμ. 80, έτος 1790, σσ. 1–20), κατά την πρώτη του χρήση του τηλεσκοπίου του 1,2 μέτρου. Πολύ λίγα ήταν γνωστά για το ουράνιο αυτό σώμα μέχρι την προσέγγισή του από τα διαστημόπλοια Βόγιατζερ το 1980 και το 1981. Αποδείχθηκε τότε ότι ο Εγκέλαδος είναι σχεδόν απόλυτα λευκό σώμα από πάγο και συνεπώς η διάμετρός του ήταν μικρότερη από τη μέχρι τότε παραδεκτή. Το Βόγιατζερ 1 ανακάλυψε ότι ο δορυφόρος αυτός κινείται μέσα στο πυκνότερο τμήμα του δυσδιάκριτου Δακτυλίου E του Κρόνου, ενώ το Βόγιατζερ 2 αποκάλυψε ότι, παρά τις μικρές του διαστάσεις, ο Εγκέλαδος διέθετε μεγάλη μορφολογική ποικιλία στην επιφάνειά του.
Το διαστημόπλοιο Κασσίνι απάντησε, από το έτος 2004 μέχρι σήμερα, αρκετά ερωτήματα που είχαν γεννηθεί μετά τις αποστολές των Βόγιατζερ, προσεγγίζοντας τον Εγκέλαδο αρκετές φορές. Εξάλλου, ανακάλυψε ένα λοφίο από υδρατμούς ή σταγονίδια νερού να υψώνεται πάνω από τη νότια πολική περιοχή του δορυφόρου, πράγμα που, σε συνδυασμό με τη διαφυγή εσωτερικής θερμότητας, και των ελάχιστων κρατήρων στην περιοχή, δείχνει ότι ο Εγκέλαδος είναι γεωλογικώς ενεργός σήμερα, γεγονός που μάλλον οφείλεται στις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί ο πλανήτης στο εσωτερικό του δορυφόρου.
Ο Εγκέλαδος είναι ένα από τα μόλις τρία σώματα στο εξωτερικό Ηλιακό σύστημα (μαζί με τον δορυφόρο Ιώ του Δία και τον δορυφόρο Τρίτωνα του Ποσειδώνα) στα οποία έχουν παρατηρηθεί ηφαιστειακού τύπου εκρήξεις. Η ανάλυση του εξερχόμενου υλικού υποδεικνύει ότι προέρχεται από δεξαμενή υπόγειου νερού σε υγρή κατάσταση, κάτι που σε συνδυασμό με ίχνη άλλων χημικών ενώσεων που ανιχνεύθηκαν στο λοφίο έχει τροφοδοτήσει συζητήσεις για την ύπαρξη απλών μορφών ζωής, ενώ έχει ενισχύσει και την άποψη ότι υλικό προερχόμενο από τον Εγκέλαδο δημιούργησε τον Δακτύλιο E.
Από τη Γη, ο Εγκέλαδος παρουσιάζει φαινόμενο μέγεθος +11,8.
Ετυμολογία
Ο Εγκέλαδος πήρε το όνομά του από τον γίγαντα τιτάνα Εγκέλαδο της ελληνικής μυθολογίας. Είναι γνωστός και με τα διακριτικά Saturn IΙ (Κρόνος ΙΙ). Το όνομα Εγκέλαδος προτάθηκε από τον γιο του Ουίλιαμ Χέρσελ, τον Τζον Χέρσελ, στη δημοσίευσή του (του 1847) Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope. Καθώς αναφέρει ο Ουίλιαμ Λάσελ (Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, τ. 8, σσ. 42–43) το 1848, ο Χέρσελ επέλεξε το όνομα επειδή ο θεός Κρόνος ήταν ο ηγέτης των Τιτάνων. Το επίθετο για τον αναφερόμενο στον Εγκέλαδο είναι «εγκελάδειος».
Τα τοπογραφικά χαρακτηριστικά στην επιφάνεια του Εγκέλαδου ονομάζονται από την ΔΑΕ με τα ονόματα προσώπων (οι κρατήρες) και τόπων από τις Χίλιες και μία νύχτες. Μέχρι στιγμής, 57 χαρακτηριστικά έχουν ονομασθεί επισήμως από την ΔΑΕ, τα 22 το 1982 (μετά τα Βόγιατζερ) και τα 35 τον Νοέμβριο 2006 (από τις τρεις εγγύτερες προσεγγίσεις του Κασσίνι το 2005). Παραδείγματα: το σύστημα λοφοσειρών «Σαμαρκάνδη», ο κρατήρας Αλαντίν και η πεδιάδα Σαραντίμπ.
Παρατήρηση
Σε ένα παρατηρητή στη Γη, ο Εγκέλαδος έχει φαινόμενο μέγεθος +11,7, και γι'αυτό το λόγο δεν είναι ποτέ ορατός με γυμνό μάτι. Όμως είναι εύκολα ορατός με ένα τηλεσκόπιο 30 εκατοστών σε διάμετρο, όπως φαίνεται από τις συνθήκες της ανακάλυψης.
Επειδή περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε 1,37 μέρες, είναι πιθανό σε μία νύκτα να παρατηρηθεί η κίνηση του Εγκέλαδου γύρω από τον Κρόνο αν η διάρκεια παρατήρησης είναι αρκετά μεγάλη.
Εξερεύνηση
thumb|200px|left|Εικόνα του Εγκέλαδου από το Βόγιατζερ 2, 26 Αυγούστου 1981.
Τα δύο διαστημόπλοια Βόγιατζερ μας έδωσαν τις πρώτες κοντινές εικόνες από τον Εγκέλαδο. Το Βόγιατζερ 1 ήταν το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που τον προσέγγισε, περνώντας σε απόσταση 202.000 χιλιομέτρων στις 12 Νοεμβρίου 1980. Οι εικόνες του είχαν μικρή ανάλυση, αλλά απεκάλυψαν μία πολύ ανακλαστική επιφάνεια χωρίς κρατήρες, και ότι ο Εγκέλαδος κινείται μέσα στο πυκνότερο τμήμα του δυσδιάκριτου Δακτυλίου E του Κρόνου. Οι επιστήμονες του προγράμματος πρότειναν τότε ότι ο Δακτύλιος E αποτελείται από σωματίδια που εκπέμφθηκαν από την επιφάνεια του Εγκέλαδου.
Το Βόγιατζερ 2 πέρασε κοντύτερα από τον Εγκέλαδο (87.010 χλμ.) στις 26 Αυγούστου 1981, επιτρέποντας εικόνες του με πολύ υψηλότερη ανάλυση, αποκαλύπτοντας τη νεανική φύση μεγάλου μέρους της επιφάνειας (απουσία κρατήρων) και τη μεγάλη μορφολογική ποικιλία της. Ανακάλυψαν ότι η επιφάνεια του δορυφόρου έχει περιοχές με μεγάλη διαφορά ηλικίας, με μία περιοχή με πολλούς κρατήρες στα μεσαία με μεγάλα βόρεια γεωγραφικά πλάτη και μία περιοχή με λιγότερους κρατήρες κοντά στον ισημερινό. Αυτή η ποικιλία έρχεται σε αντίθεση με την αρχαία επιφάνεια του δορυφόρου Μίμαντα, που περιφέρεται περί τον Κρόνο σχεδόν στην ίδια απόσταση και είναι ελαφρώς μόνο μικρότερος. Επίσης, η νεαρή επιφάνεια ήταν τότε μεγάλη έκπληξη για τους επιστήμονες, αφού σε αντίθεση με την Ιώ, ο Εγκέλαδος ήταν παγωμένο σώμα. Ωστόσο, το Βόγιατζερ 2 δεν μπόρεσε να ανακαλύψει τα ίχνη τη γεωλογικής δραστηριότητας.
Μετά τις ανακαλύψεις του Κασσίνι στον Εγκέλαδο, αρκετές μελέτες για νέες αποστολές προτάθηκαν. Το 2007, η ΝΑΣΑ διεξήγαγε μία έρευνα σχετικά με ένα βολιστήρα που θα βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον Εγκέλαδο και θα ερευνούσε τα αέρια που εκπέμπονται από τον νότιο πόλο, αλλά η έρευνα δεν προχώρησε περαιτέρω. Επίσης και η ESA εξέτασε κάποια σχέδια να στείλει ένα βολιστήρα στον Εγκέλαδο, σε συνδυασμό με μία αποστολή στον Τιτάνα.
Τροχιά
Ο Εγκέλαδος είναι ένας από τους μεγαλύτερους εσωτερικούς δορυφόρους του Κρόνου, ο 14ος κατά σειρά αποστάσεως από τον πλανήτη (αλλά μόλις 2 από τους 13 εγγύτερους, ο Ιανός και ο Μίμας, έχουν αξιόλογο μέγεθος). Ο Εγκέλαδος περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 237.948 χλμ. από το κέντρο του πλανήτη και 180.000 χλμ. από τις κορυφές των νεφών του, ανάμεσα στις τροχιές του Μίμαντα και της Τηθύος. Χρειάζεται 32 ώρες 53 λεπτά και 6,84 δευτερόλεπτα για να συμπληρώσει μία πλήρη περιφορά (η κίνησή του αυτή μπορεί να γίνει αντιληπτή σε μία γήινη νύκτα παρατηρήσεως). Ο Εγκέλαδος βρίσκεται στην εποχή μας σε ένα τροχιακό συντονισμό 2:1 με τον δορυφόρο Διώνη, δηλαδή εκτελεί 2 περιφορές στον χρόνο που η Διώνη εκτελεί μία. Αυτός ο συντονισμός βοηθά στη διατήρηση της μικρής εκκεντρότητας της τροχιάς του Εγκέλαδου (0,0047) και παρέχει μια πηγή ενέργειας για τη γεωλογική του δραστηριότητα. Η κλίση του επιπέδου της τροχιάς είναι μόλις 1 λεπτό της μοίρας ως προς το ισημερινό επίπεδο του Κρόνου.
Καθώς συμβαίνει με όλους τους μεγάλους εσωτερικούς δορυφόρους του Κρόνου, αλλά και με τη Σελήνη της Γης, ο Εγκέλαδος εμφανίζει το φαινόμενο της σύγχρονης περιστροφής, δηλαδή το ένα του ημισφαίριο «βλέπει» συνεχώς προς τον Κρόνο, ενώ το άλλο είναι στραμμένο μονίμως μακριά του. Αυτό οφείλεται στις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί ο πλανήτης στον δορυφόρο επί δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις τείνουν να καταστήσουν την τροχιά εντελώς κυκλική. Αντίθετα ωστόσο με τη Σελήνη, ο Εγκέλαδος δεν εμφανίζει σήμερα λίκνιση, τουλάχιστον πάνω από 1,5 μοίρα, πιθανολογείται όμως ότι εμφάνιζε κατά το παρελθόν. Αυτή η λίκνιση σε συνδυασμό με το συντονισμό δρα ως επιπλέον πηγή θερμότητας.
Αλληλεπίδραση με τον Δακτύλιο E
Ο Δακτύλιος E του Κρόνου είναι ο πλατύτερος και ο εξώτερος του πλανήτη. Είναι ένας αραιότατος δίσκος μικροσκοπικών τεμαχίων πάγου και σκόνης, με το εσωτερικό του άκρο να ορίζεται από την τροχιά του Μίμαντα και το εξωτερικό κάπου κοντά στην τροχιά της Ρέας. Πολλά μαθηματικά μοντέλα αποδεικνύουν ότι ένας τέτοιος δακτύλιος είναι ασταθής, με μέσο χρόνο ζωής ανάμεσα σε 10.000 και 1.000.000 χρόνια. Επομένως, τα σωματίδια που τον αποτελούν πρέπει να ανανεώνονται συνεχώς. Ο Εγκέλαδος κινείται στο εσωτερικό του δακτυλίου, εκεί όπου είναι πυκνότερος και στενότερος. Επομένως, είναι η κυριότερη πηγή των σωματιδίων που αποτελούν τον Δακτύλιο E, πράγμα που αποδείχθηκε από την αποστολή Κασσίνι.
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί μηχανισμοί που τροφοδοτούν τον δακτύλιο με υλικό. Ο πρώτος, μάλλον ο σημαντικότερος, είναι από το λοφίο αερίων που υψώνεται από τη νότια πολική περιοχή. Ενώ τα περισσότερα σωματίδια ξαναπέφτουν στην επιφάνεια, μερικά δραπετεύουν από το ασθενές βαρυτικό πεδίο του Εγκέλαδου και εισέρχονται σε τροχιά περί τον Κρόνο. Ο δεύτερος μηχανισμός είναι από τον βομβαρδισμό της επιφάνειας του δορυφόρου από μετεωροειδείς, που εκτοξεύει σωματίδια σκόνης από την επιφάνεια. Αυτός ο μηχανισμός δεν ισχύει μόνο για τον Εγκέλαδο, αλλά για όλους τους δορυφόρους του Κρόνου που βρίσκονται έξω από τον Δακτύλιο E.
Διαστάσεις και σχήμα
thumb|250px|right|Ο Εγκέλαδος (άνω αριστερά) περνά μπροστά από τον Τιτάνα, όπως φάνηκε από το Κασσίνι στις 5 Φεβρουαρίου 2006. Ο Εγκέλαδος απείχε τότε 4,1 εκατομμύρια χλμ. από τη διαστημική συσκευή, ενώ ο Τιτάνας 5,3.
Ο Εγκέλαδος είναι σχετικώς μικρό σώμα, με μέση διάμετρο 504,2 χιλιόμετρα (ακριβέστερες διαστάσεις 513,2×502,8×496,6 χλμ.), μόλις το ένα έβδομο της διαμέτρου της Σελήνης. Η επιφάνειά του έχει έκταση λίγο παραπάνω από 800.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι δηλαδή εξαπλάσια της επιφάνειας της Ελλάδας και σχεδόν ίση με αυτή της Μοζαμβίκης.
Το ακριβές σχήμα του Εγκέλαδου είναι πεπλατυσμένο στους πόλους ελλειψοειδές, με μέγιστο άξονα στη διεύθυνση προς και από τον Κρόνο.
Μάζα
Η μάζα του Εγκέλαδου ανέρχεται σε 108,02 ± 0,10 τετράκις εκατομμύρια τόνους, δηλαδή 55.420 φορές μικρότερη από τη μάζα της Γης. Αυτό αντιστοιχεί σε μέση πυκνότητα 1,6096 ± 0,0024 γραμμάριο/cm3. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια είναι περί τα 0,111 m/sec2, δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 88 φορές ασθενέστερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης. Η ταχύτητα διαφυγής είναι περίπου 239 m/sec ή 866 χιλιόμετρα την ώρα.
Ατμόσφαιρα
Υπάρχουν ίχνη αερίων κοντά στην επιφάνεια του Εγκέλαδου, κυρίως πάνω από τη νότια πολική περιοχή (βλ. παρακάτω). Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια πάντως είναι πρακτικά μηδέν. Η σύσταση των αερίων είναι:
91% υδρατμοί
4% άζωτο
1,7% μεθάνιο.
Επιφάνεια
Από τις εικόνες ήδη του Βόγιατζερ 2 διακρίνονται τουλάχιστον πέντε διαφορετικά είδη επιφάνειας ενώ έχουν παρατηρηθεί και ρωγμές. Η σχεδόν πλήρης απουσία κρατήρων σε μεγάλες περιοχές υποδεικνύει τη μικρή τους ηλικία και την αντίστοιχη γεωλογική δράση που ανανεώνει την επιφάνεια. Ο φρέσκος και καθαρός πάγος που κυριαρχεί στην επιφάνειά του καθιστά τον Εγκέλαδο ίσως το λευκότερο σώμα σε ολόκληρο το Ηλιακό σύστημα, με οπτικό γεωμετρικό άλβεδο 1,38. Αυτό συντείνει στο να διατηρείται ακόμα χαμηλότερη η μέση επιφανειακή θερμοκρασία (−198 °C το μεσημέρι).
Κρατήρες
Με βάση την πυκνότητα των κρατήρων (αριθμός κρατήρων ανά μονάδα εμβαδού) διακρίθηκαν τρεις διαφορετικές διαβαθμίσεις στην τοπογραφία του Εγκέλαδου, από τις ct1 και ct2, με πολυάριθμους κρατήρες διαμέτρου 10 ως 20 χλμ., μέχρι την cp, τις πεδιάδες με τους ελάχιστους κρατήρες. Αυτή η υποδιαίρεση υποδηλώνει περισσότερα στάδια στη δημιουργία της επιφάνειας του δορυφόρου. thumb|180px|right|Ψευδοχρωματική άποψη της επιφάνειας του δορυφόρου, που δείχνει αρκετά είδη τεκτονικής και ιξωδογενούς παραμορφώσεως (εικόνα του Κασσίνι, [[9 Μαρτίου 2005).]]
Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του Κασσίνι στις περιοχές ct2 και cp αποκάλυψαν ότι πολλοί από τους κρατήρες είναι παραμορφωμένοι τόσο από ιξώδη παραμόρφωση όσο και από ρηγμάτωση. Η πρώτη διαδικασία προκαλεί παραμορφώσεις σε γεωλογικές κλίμακες χρόνου στην τοπογραφία του πάγου εξαιτίας της βαρύτητας και καθιστά την επιφάνεια πιο επίπεδη και ο ρυθμός της εξαρτάται από τη θερμοκρασία του πάγου: ο θερμός πάγος παραμορφώνεται ταχύτερο από τον κρύο. Οι κρατήρες που έχουν υποστεί ιξώδη παραμόρφωση έχουν θολωτή επιφάνεια ή ξεχωρίζουν απλώς εξαιτίας του δακτυλιδιού ιζημάτων,ενώ πολλοί κρατήρες έχουν παραμορφωθεί από τις τεκτονικές ρηγματώσεις. Η δεύτερη προκαλείται από τεκτονικούς παράγοντες και είναι η απόδειξη της γεωλογικής δράσεως. Σχεδόν όλοι οι κρατήρες του Εγκέλαδου στις περιοχές ct2 που απεικόνισε το Κασσίνι φέρουν ίχνη από τεκτονική παραμόρφωση. Ενώ λοιπόν οι περιοχές με πολλούς κρατήρες είναι οι αρχαιότερες, σχεδόν όλοι οι κρατήρες στην επιφάνεια του δορυφόρου βρίσκονται σε κάποιο στάδιο «υποβαθμίσεως».
Τεκτονική τοπογραφία και λείες πεδιάδες
Τα τεκτονικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν τάφρους και περιοχές με διαδοχικές παράλληλες αύλακες και λοφοσειρές, όπως ανακάλυψε το Voyager 2. Αυτές οι περιοχές συχνά χωρίζουν τις πεδιάδες χωρίς κρατήρες από τις περιοχές με κρατήρες. Μοιάζουν με αντίστοιχες αυλακώσεις στον δορυφόρο Γανυμήδη, αλλά είναι πιο περίπλοκες, καθώς δεν είναι πάντα αυστηρά παράλληλες. Πιο εντυπωσιακά είναι τα φαράγγια, με μήκη ως 200 χλμ., πλάτη από 5 ως 10 χλμ. και βάθη περί το 1 χλμ.
Εικόνες του Κασσίνι από την περιοχή Σαμαρκάνδη έχουν αποκαλύψει μυστηριώδεις σκοτεινές γραμμώσεις με πλάτη από 125 ως 750 μέτρα, που εκτείνονται παράλληλα με στενές ρηγματώσεις, που θυμίζουν την επιφάνεια του Γανυμήδη. Πιθανώς είναι σημεία καταρρεύσεων.
thumb|200px|right|Η περιοχή Σαμαρκάνδη πάνω στον Εγκέλαδο (εικόνα του Κασσίνι, [[17 Φεβρουαρίου 2005). Το βορειοδυτικό τμήμα της πεδιάδας Σαραντίμπ διακρίνεται στα δεξιά.]]
Πέρα από αυτούς του σχηματισμούς, όπως στενές ρωγμές (με πλάτος κάποιες εκατοντάδες μέτρα) που ανακαλύφθηκαν από το Κασσίνι. Πολλές από αυτές βρίσκονται σε δέσμες που διασχίζουν περιοχές με κρατήρες. Αυτές οι ρωγμές φαίνεται ότι φτάνουν σε βάθος μόλις λίγων εκατοντάδων μέτρων μέσα στο φλοιό. Φαίνεται ότι αρκετές έχουν επηρεαστεί κατά τη δημιουργία τους από τον εξασθενισμένο ρηγόλιθο που προέρχεται από τους κρατήρες, αλλάζοντας τη δομή της ρωγμής. Άλλα χαρακτηριστικά είναι τα γραμμικά αυλάκια, τα οποία διασχίζουν γεωλογικά διαφορετικές περιοχές, και οι οροσειρές, οι οποίες είναι περιορισμένες σε έκταση και φτάνουν σε ύψος ενός χιλιομέτρου, όπως και θόλοι με το ίδιο ύψος.
Οι λείες πεδιάδες χωρίς κρατήρες, όπως η Σαραντίμπ και Diyar, παρουσιάζουν στην πραγματικότητα (εικόνες του Κασσίνι) ένα χαμηλό ανάγλυφο από λοφοσειρές και ρηγματώσεις, προκαλούμενες πιθανότατα από πλάγιες δυνάμεις και φαίνεται ότι έχουν νεότερη επιφάνεια. Παρατηρήθηκαν πρώτη φορά από το Βόγιατζερ. Στη Σαραντίπ δεν εντοπίστηκαν κρατήρες στις εικόνες, ενώ η Diyar διασχίζεται από πολλές τάφρους και ρήγματα. Πιο πρόσφατες παρατηρήσεις από το Κασσίνι έδειξαν ότι στη Σαραντίπ υπάρχουν μικροί κρατήρες πρόσκρουσης και υπολόγισαν ότι η ηλικία της είναι μεταξύ 170 εκατομμυρίων και 3,7 δισεκατομμυρίων, ανάλογο με το ρυθμό πτώσης μετεωριτών.
Νότια πολική περιοχή
thumb|left|Σύνθετος χάρτης της νότιας πολικής περιοχής του Εγκέλαδου (2007) Εικόνες του Κασσίνι από τη διέλευση της 14ης Ιουλίου 2005 απεκάλυψαν μια διακριτή περιοχή γύρω από τον νότιο πόλο του Εγκέλαδου, μέχρι τον εξηκοστό παράλληλο νότιου πλάτους, που καλύπτεται από ρηγματώσεις και λοφοσειρές, με ελάχιστους κρατήρες, πράγμα που την κατατάσσει ανάμεσα στις νεαρότερες επιφάνειες του δορυφόρου, με ηλικία μικρότερη των 10 ως 100 εκατομμυρίων ετών. Κοντά στο κέντρο της περιοχής υπάρχουν 4 ρηγματώσεις που οριοθετούνται από λοφοσειρές, στις οποίες δόθηκε το ανεπίσημο όνομα «Λωρίδες της Τίγρης», τα νεότερα ίσως χαρακτηριστικά πάνω στον Εγκέλαδο. Αυτές περιβάλλονται από χονδρόκοκκο πάγο νερού (με πράσινη χροιά στις εικόνες με ψευδοχρώματα) που, σύμφωνα με το Φασματόμετρο Ορατού και Υπέρυθρου (VIMS) του Κασσίνι, παρουσιάζει διαφοροποίηση από όλη την υπόλοιπη επιφάνεια του δορυφόρου, με κρυσταλλικό πάγο ηλικίας μικρότερης των χιλίων ετών, αλλά και χημική διαφοροποίηση, με απλές οργανικές χημικές ενώσεις στις ίδιες τις «Λωρίδες της Τίγρης», που μέχρι σήμερα δεν έχουν εντοπισθεί πουθενά αλλού πάνω στον Εγκέλαδο. Ο μπλε πάγος είναι μία επίπεδη επιφάνεια, που υποδεικνύει ότι η επιφάνεια είναι νέα αρκετά ώστε να μην έχει καλυφθεί από πάγο που βρίσκεται στον δακτύλιο Ε του Κρόνου.
Τμήμα της νότιας πολικής περιοχής παρατηρήθηκε σε πολύ υψηλή μεγέθυνση-ανάλυση κατά την ίδια διέλευση, αποκαλύπτοντας μια έκταση με μεγάλες τεκτονικές παραμορφώσεις και ανώμαλο έδαφος, με κάποιες εκτάσεις να καλύπτονται από βράχους διαμέτρου 10 ως 100 μέτρων.
Το σύνορο της νότιας πολικής περιοχής σημαδεύεται από διάταξη παράλληλων λοφοσειρών και κοιλάδων σχήματος Y και V. Το σχήμα, ο προσανατολισμός και η θέση αυτών των χαρακτηριστικών υποδεικνύει ότι δημιουργήθηκαν από μεταβολές στο συνολικό σχήμα του Εγκέλαδου, που με τη σειρά τους προκλήθηκαν, όπως πιστεύεται σήμερα, από μεταβολή είτε στην τροχιά του (μείωση της ακτίνας της), είτε στον άξονα περιστροφής του. Η μείωση της ακτίνας της τροχιάς του Εγκέλαδου σημαίνει ότι η ταχύτητα περιστροφής αυξήθηκε και αυτό οδήγησε στην επιπεδοποίηση του Εγκέλαδου στον άξονα περιστροφής.
Αντιθέτως, η βόρεια πολική περιοχή του Εγκέλαδου καλύπτεται από παλαιά εδάφη με πολλούς κρατήρες.
Κρυοηφαίστεια
thumb|354px|right|Λοφία υψώνονται πάνω από το χείλος του Εγκέλαδου, τροφοδοτώντας τον Δακτύλιο E (άποψη από το Κασσίνι). 356px|thumb|Εκτίναξη πιδάκων από την επιφάνεια του Εγκέλαδου. Άποψη από το [[Κασσίνι - Χόιχενς.]]