cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιλένιαλ
Ορολογία και ετυμολογία
Τα μέλη αυτής της δημογραφικής κοόρτης είναι γνωστά ως μιλένιαλ επειδή οι παλαιότεροι έγιναν ενήλικες γύρω στην έναρξη της τρίτης χιλιετίας (milennium) μ.Χ. Οι συγγραφείς Γουίλιαμ Στράους και Νιλ Χόουβ, γνωστοί για τη δημιουργία της γενετικής θεωρίας Strauss-Howe, αναγνωρίζονται ευρέως ότι δημιούργησαν την ονομασία των χιλιετιών. Επινόησαν τον όρο το 1987, περίπου τη στιγμή που τα παιδιά που γεννήθηκαν το 1982 εισέρχονταν στο νηπιαγωγείο, και τα μέσα ενημέρωσης αναγνώρισαν για πρώτη φορά τον πιθανό σύνδεσμό τους με την επικείμενη νέα χιλιετία ως την τάξη αποφοίτησης του λυκείου του 2000. Έγραψαν για την κοόρτη στα βιβλία τους Generations: The History of America's Future, 1584 έως 2069 (1991) και Millennials Rising: The Next Great Generation (2000).
Τον Αύγουστο του 1993, ένα δημοσίευμα στο Advertising Age επινόησε τη φράση Generation Y (Γενικά Υ) για να περιγράψει τους εφήβους της εποχής, τότε ηλικίας 13–19 (γεννημένοι το 1974–1980), οι οποίοι τότε ήταν διαφορετικοί από τη Γενιά X. Ωστόσο, η κοόρτη 1974–1980 επαναπροσδιορίστηκε αργότερα ως το τελευταίο κύμα της Γενιάς X, και μέχρι το 2003 η Ad Age είχε μετακινήσει τη Γενιά Y από το έτος έναρξης μέχρι το 1982. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μπρους Χόροβιτζ, το 2012, το Ad Age «έριξε την πετσέτα παραδεχόμενο ότι το μιλένιαλ είναι καλύτερο όνομα από το γενιά Y» και μέχρι το 2014, ένας προηγούμενος διευθυντής στρατηγικής δεδομένων στο Ad Age είπε στο NPR «Η ετικέτα γενιά Y ήταν μια κράτηση θέσης μέχρι να μάθουμε περισσότερα για αυτούς.»
Οι μιλένιαλ ονομάζονται μερικές φορές Echo Boomers (Ηχώ των Μπούμερς), επειδή συχνά είναι οι απόγονοι των baby boomers, η σημαντική αύξηση των ποσοστών γεννήσεων από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και το μεγάλο μέγεθος της γενιάς τους σε σχέση με αυτό των μπούμερς. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο δείκτης γεννήσεων κορυφώθηκε τον Αύγουστο του 1990 και η τάση του εικοστού αιώνα προς τις μικρότερες οικογένειες στις ανεπτυγμένες χώρες συνεχίστηκε. Η ψυχολόγος Jean Twenge περιέγραψε τους μιλένιαλ ως "Generation Me" στο βιβλίο της 2006, Generation Me: Why Why Today's Young Americans Are More Confident, Assertive, Entitled – and More Miserable Than Ever Before, ενώ το 2013, το περιοδικό Time κυκλοφόρησε εξώφυλλο με τίτλο Millennials: The Me Me Me Generation. Τα εναλλακτικά ονόματα για την προτεινόμενη ομάδα περιλαμβάνουν το Net Generation, Γενιά 9/11, Generation Next, και το The Burnout Generation.
Ορισμοί ημερομηνίας και ηλικίας
Τα Oxford Living Dactions περιγράφουν τους μιλένιαλ ως «ένα άτομο που φτάνει στη νεαρή ενηλικίωση στις αρχές του 21ου αιώνα.» Ο Jonathan Rauch, ανώτερος συνεργάτης του Ιδρύματος Brookings, έγραψε για το The Economist το 2018 ότι «οι γενιές είναι απατηλές έννοιες», αλλά η κοόρτη γεννήσεων από το 1981 έως το 1996 είναι ένας «ευρέως αποδεκτός» ορισμός για τους μιλένιαλ. Το Reuters δηλώνει επίσης ότι οι μιλένιαλ «είναι ευρέως αποδεκτοί ως γεννημένοι μεταξύ 1981 και 1996».
Το Κέντρο Έρευνας Pew ορίζει τους μιλένιαλ ως γεννημένους από το 1981 έως το 1996, επιλέγοντας αυτές τις ημερομηνίες για «βασικούς πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες», συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, της Μεγάλης Ύφεσης και της έκρηξης του διαδικτύου. Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, οι μιλένιαλ είναι 24 με 39 ετών το 2020. Πολλά μεγάλα μέσα ενημέρωσης και στατιστικές οργανώσεις ανέφεραν τον ορισμό του Pew, όπως το περιοδικό Time, BBC, The Washington Post, The New York Times, The Wall Street Journal, PBS, The Los Angeles Times, και το Γραφείο Στατιστικής Εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Pew παρατήρησε ότι «Επειδή οι γενιές είναι αναλυτικές δομές, χρειάζεται χρόνος για να αναπτυχθεί η κοινή και δημοφιλής συναίνεση των εμπειρογνωμόνων ως προς τα ακριβή όρια που οριοθετούν τη μια γενιά από την άλλη» και έχει δηλώσει ότι θα παραμείνουν ανοιχτές στην ημερομηνία επαναβαθμονόμησης.
Το Ίδρυμα Brookings ορίζει τους μιλένιαλ ως ανθρώπους που γεννήθηκαν μεταξύ 1981 και 1996, όπως και το Federal Reserve Board, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, Ernst &amp; Young, και μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία όπως το CBS, ABC Australia, The Washington Post, και The Washington Times. Η έρευνα McCrindle στην Αυστραλία χρησιμοποιεί το 1980-1994 ως χρόνια γεννήσεων της γενιάς Υ. Η ψυχολόγος Jean Twenge ορίζει τους μιλένιαλ ως εκείνους που γεννήθηκαν 1980-1994. Για το πρακτορείο δημοσκοπήσεων Ipsos-MORI, ο όρος «μιλένιαλ» είναι «τίτλος εργασίας» για την κοόρτη που γεννήθηκε μεταξύ 1980 και 1995. Οι Gallup Poll, MSW Research, το Resolution Foundation χρησιμοποιούν το 1980-1996, και η PricewaterhouseCoopers έχει χρησιμοποιήσει το 1981 έως το 1995. Η Nielsen Media Research έχει ορίσει τους μιλένιαλ ως ενήλικες ηλικίας 22 έως 38 ετών το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980 Κατηγορία:21ος αιώνας Κατηγορία:20ος αιώνας Κατηγορία:Δημογραφία Κατηγορία:Γενιές
Βριζώ
Η Βριζώ ήταν δευτερεύουσα θεότητα στην Ελληνική Μυθολογία, που λατρευόταν ιδίως στο ιερό νησί Δήλος. Η Βριζώ χρησμοδοτούσε και αποκάλυπτε στους πιστούς της και σε όσους προσέτρεχαν σ΄ αυτήν τα μέλλοντα μέσω ονείρων. Στην Βριζώ προσέτρεχαν κυρίως γυναίκες, μητέρες, σύζυγοι και αδελφές των ναυτιλλομένων της αρχαιότητας που ζητούσαν την προστασία της για τα προσφιλή τους πρόσωπα που ταξίδευαν.
Ως αφιερώματα, της προσφέρονταν κυρίως μικρές πήλινες λέμβοι καθώς και ομοιώματα θαλάσσιων φυτών, ακόμη και ζώων ή άλλα αντικείμενα σχετιζόμενα με την θάλασσα, και με απαγορευτικό αποκλεισμό ομοιωμάτων ιχθύων.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Αμαρυλλίς (τραγουδίστρια)
Η Αμαρυλλίς (το πραγματικό της όνομα είναι: Μαριλί Οικονόμου) (12 Νοεμβρίου 1981 - ) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 όπου μεγάλωσε και τελείωσε τις σπουδές της σε Πρότυπο Τεχνικό Λύκειο με την ειδικότητα παραϊατρικά επαγγέλματα.
Το χειμώνα του 1997 και σε ηλικία μόλις 16 χρονών, θα κάνει την πρώτη της εμφάνιση στο ‘Γοργόνες και Μάγκες’ δίπλα στον Γιάννη Τάσσιο και την Έλενα Λιβανού. Εκεί ο Στέλιος Ρόκκος θα προσέξει την ιδιαιτερότητα της φωνής και την ποπ παρουσία της, θα γνωριστούν, και τον χειμώνα του 1998 θα συνεργαστούν στο ‘ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΟ’ μαζί με τον Νίκο Κουρκούλη και την Πέγκυ Ζήνα. Ακολουθούν συνεργασίες με τον Αντώνη Ρέμο, τον Γιάννη Πλούταρχο, τον Πάνο Κιάμο, τον Βαλάντη, την Αποστολία Ζώη.
Σόλο καριέρα
Το 2003 θα κυκλοφορήσει το πρώτο της single από τη Minos EMI, με τίτλο “Είναι η πρώτη φορά”, σε μουσική των EXIS (Σπύρος Κοντάκης, Βασίλης Γκίνος) και στίχους Δημήτρη Σωτάκη.
Το καλοκαίρι του 2008 έρχεται το επόμενο δισκογραφικό βήμα, ένα σύγχρονο λαϊκό άλμπουμ με τίτλο Είμαστε ένα με 11 καινούρια τραγούδια και την υπογραφή εξ ολοκλήρου του Χριστόδουλου Σιγανού και του Βαλεντίνο που της χαρίζει 2 επιτυχίες το «Γιατί δεν παντρευόμαστε» και το «Είμαστε ένα». Παράλληλα εμφανίζεται στο ΘΕΑ δίπλα στο Σταμάτη Γονίδη και στη συνέχεια συνεργάζεται με τον Πάνο Κιάμο στα Αστέρια μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2009.
Τον Δεκέμβριο του 2009 η Αμαρυλλίς επανέρχεται με την τρίτη δισκογραφική δουλειά της από τη Heaven και πέμπτη προσωπική, το cd single «Οσο υπάρχεις εσύ» όπου συνεργάζεται ξανά με τον Χριστόφορο Γερμενή σε 4 τραγούδια σε στίχο του Βασίλη Γιαννόπουλου και ενορχήστρωση του Soumka. Την ίδια περίοδο θα συνεργαστεί με τον Νότη Σφακιανάκη στο ‘Έναστρον’. O χειμώνας του 2010-11 τη βρίσκει στο πλάι του Γιάννη Πλούταρχου στο Cosmostage αλλά και στο στούντιο, όπου ηχογραφεί τα νέα της τραγούδια. Κυκλοφορεί το «Αυτό είναι ο έρωτας» σε στίχους και μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου. Την ίδια περίοδο, η τηλεοπτική της εμφάνιση στο σόου του Mega Just the 2of us μαζί με τον Δημήτρη Ουγγαρέζο κλέβει στην κυριολεξία τις εντυπώσεις.
Οι πιο πρόσφατες επιτυχίες της σφραγίζονται από τη συνεργασία της με τον Κυριάκο Παπαδόπουλο και τον Ηλία Φιλίππου με τα τραγούδια «Σε χρειάζομαι» και «Δεν υπάρχεις εσύ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Volleyleague ανδρών 2013-2014
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2013–14 ήταν το 46ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 4ο με την επωνυμία Volleyleague. Διεξήχθη από την Ε.Σ.Α.Π. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013 και ολοκληρώθηκε το Σάββατο 3 Μαΐου 2014 με τον τρίτο και τελευταίο τελικό ανάμεσα στους φιναλίστ Ολυμπιακό και Εθνικό Αλεξανδρούπολης, στον οποίο επικράτησε ο Ολυμπιακός και με 3-0 νίκες κατέκτησε το 27ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Ομάδες
Στη Volleyleague της περιόδου 2013–14 μετέχουν δώδεκα ομάδες. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−10 στο πρωτάθλημα Volleyleague της περιόδου 2012–13, παρέμειναν στην πρώτη κατηγορία. Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 11-12 υποβιβάστηκαν στην Α2 Κατηγορία. Τέλος οι ομάδες που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις της Α2 κατηγορίας για την περίοδο 2012–13, προβιβάστηκαν στη Volleyleague. Συγκεκριμένα την περίοδο 2012−2013:
Play out
Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9 έως 12 στην κανονική περίοδο συμμετείχαν στα Play out για την αποφυγή του υποβιβασμού καθώς η διαφορά μεταξύ της 9ης με τη 10η, της 10ης με την 11η και της 11ης με 12η ομάδα ήταν μικρότερη από 7 βαθμούς, και επιπλέον δεν ίσχυσε κανένας από τις υπόλοιπες προβλέψεις για την εξαίρεση μίας ή δύο ομάδων από τη διαδικασία. Οι τέσσερις ομάδες μετέφεραν ολόκληρη τη βαθμολογία της κανονικής περιόδου και αγωνίστηκαν σε μίνι πρωτάθλημα δύο γύρων, με την κάθε ομάδα να δίνει από έξι αγώνες. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με 23 βαθμούς, ο Άρης με 22, η Παναχαϊκή και η Νίκη με 17. Οι δύο τελευταίες του γκρουπ μετά το τέλος των αγώνων κατέλαβαν την 11η και τη 12η θέση στην τελική κατάταξη και υποβιβάστηκαν στην Α2. Μάλιστα δεν χρειάστηκε να διεξαχθεί η 6η και τελευταία αγωνιστική, καθώς είχαν ήδη κριθεί οι θέσεις του υποβιβασμού. {|
Play off, θέσεις 1−4
Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 4 στην κανονική περίοδο συμμετείχαν στα Play off για τις θέσεις 1−4. Στους ημιτελικούς ο 1ος και ο 2ος της κανονικής περιόδου αντιμετώπισαν με πλεονέκτημα έδρας τον 4ο και τον 3ο αντίστοιχα. Οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Οι δύο πρώτοι αγώνες έγιναν στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη στην κανονική περίοδο, οι δύο επόμενοι (αν χρειαζόταν 4ος) στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη θέση, και ο 5ος (αν χρειαζόταν ) διεξήχθη ξανά στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη. Οι δύο νικητές προκρίθηκαν στον τελικό, ο οποίος κρίθηκε στις 3 νίκες με σύστημα ίδιο με αυτό των ημιτελικών. Οι δύο ηττημένοι δεν αγωνίστηκαν σε μικρό τελικό, αλλά κατατάχθηκαν στην 3η και 4η θέση ανάλογα με τη θέση τους στην κανονική περίοδο. Ο Ολυμπιακός επικράτησε του πρωτοεμφανιζόμενου σε τελικούς Εθνικού Αλεξανδρούπολης, και κατέκτησε το 27ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2013 2014 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014
Γράφημα (αφηρημένος τύπος δεδομένων)
Στην επιστήμη των υπολογιστών, ένα γράφημα είναι ένας αφηρημένος τύπος δεδομένων που προορίζεται να εφαρμόσει τις έννοιες γραφήματος και κατευθυνόμενων γραφημάτων από το πεδίο της θεωρίας γραφημάτων στα μαθηματικά.
Μια δομή δεδομένων γραφήματος αποτελείται από ένα πεπερασμένο (και πιθανώς μεταβλητό) σύνολο κορυφών (που ονομάζονται επίσης κόμβοι ή σημεία), μαζί με ένα σύνολο ζεύγους από αυτές τις κορυφές που δεν έχουν ταξινομηθεί για ένα μη κατευθυνόμενο γράφημα ή ένα σύνολο ζεύγη ταξινομημένων για ένα κατευθυνόμενο γράφημα. Αυτά τα ζεύγη είναι γνωστά ως άκρα (ονομάζονται επίσης σύνδεσμοι ή γραμμές) και για ένα κατευθυνόμενο γράφημα είναι επίσης γνωστά ως βέλη. Οι κορυφές μπορεί να είναι μέρος της δομής του γραφήματος ή μπορεί να είναι εξωτερικές οντότητες που αντιπροσωπεύονται από ακέραιους δείκτες ή αναφορές.
Μια δομή δεδομένων γραφήματος μπορεί επίσης να συσχετίζει σε κάθε άκρη κάποια τιμή ακμής, όπως μια συμβολική ετικέτα ή ένα αριθμητικό χαρακτηριστικό (κόστος, χωρητικότητα, μήκος κ.λπ.).
Αλέξανδρο Ρέτζον
Αλέξανδρο Ρέτζον (Alejandro Rejon Huchin, Μέριδα, Γιουκατάν, 18 Μαΐου 1997) είναι μεξικανός ποιητής, πολιτιστικός διευθυντής και δημοσιογράφος. Ιδρυτικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Γιουκατάν. Μερικά από τα κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε Αραβικά, Ιταλικά, Ρουμανικά, Ελληνικά, Γαλλικά, Καταλανικά και Μπενγκάλι.
Δημοσιευμένα βιβλία
Μάθημα περικομμένου πορτρέτου, Αργεντινή, εκδοτικός οίκος Μπουένος Άιρες Ποέσια, 2019.
Το σπασμένο νερό των ονείρων, Ηνωμένες Πολιτείες, Σύνταξη, Αρχαίος, 2020.
θραύσματα του ονείρου, Χιλή, εκδοτικό Andesgraund, 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί ποιητές
Χανς Άιζενκ
Ο Χανς Γιούργκεν Άιζενκ, PhD, DSc (γερμανικά: Hans Jürgen Eysenck, / aɪzɛŋk /, 4 Μαρτίου 1916 - 4 Σεπτεμβρίου 1997) ήταν Άγγλος ψυχολόγος που γεννήθηκε στη Γερμανία και πέρασε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Μεγάλη Βρετανία. Έμεινε στη μνήμη κυρίως για το έργο του σχετικά με τη νοημοσύνη και την προσωπικότητα, αν και εργάστηκε σε ένα ευρύ φάσμα τομέων μέσα στην ψυχολογία. Την εποχή του θανάτου του, ο Άιζενκ ήταν ο πιο συχνά αναφερόμενος ψυχολόγος στην ανεξάρτητη και διασταυρωμένη επιστημονική βιβλιογραφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ψυχολόγοι
Ομόνοια Αραδίππου
Η Ομόνοια Αραδίππου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου 1929. Η ομάδα μετράει 13 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία, το ανώτατο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κύπρου. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.
Ίδρυση
Η Ομόνοια Αραδίππου ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου 1929. Σκοπός του συλλόγου ήταν η ηθική, εθνική, κοινωνική και σωματική προαγωγή των μελών του αλλά και η ψυχαγωγία τους. Αν και ήταν αθλητικός σύλλογος, διοργάνωνε και μορφωτικές, θεατρικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Περίοδος 1971-1979
Μέχρι το 1970 η Ομόνοια συμμετείχε στα αγροτικά πρωταθλήματα, στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Το 1970 εντάσσεται στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα της νεοσύστατης Γ΄ κατηγορίας. Την πρώτη περίοδο τερματίζει στην τέταρτη θέση. Την επόμενη περίοδο τερματίζει στην τρίτη θέση που της εξασφαλίζει την άνοδο της στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1977-78 κατακτά τον πρώτο της τίτλο, το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και ταυτόχρονα προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1978-79 η ομάδα καταφέρνει να τερματίσει στην 11η θέση, ισοβαθμώντας με άλλες 4 ομάδες, αποφεύγοντας τη διαβάθμιση για μόλις ένα βαθμό. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Η Ομόνοια συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Η Ομόνοια καταφέρνει να παραμείνει για 7 συνεχόμενες περιόδους στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1979-80 τερματίζει στη 13η θέση, δύο βαθμούς πάνω από τις ομάδες που υποβιβάστηκαν. Τις επόμενες τρεις περιόδους η Ομόνοια είχε καλές παρουσίες στην κατηγορία. Την περίοδο 1982-83 τερμάτισε στην 6η θέση στη ανώτατη κατηγορία, την υψηλότερη στην ιστορία της.
Την περίοδο 1984-85 υποβιβάζεται στη Β΄ κατηγορία, ξεκινώντας μια περίοδο πέντε ετών στην οποία η ομάδα ανεβοκατέβαινε μεταξύ Α΄ και Β΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1985-86 τερμάτισε στη δεύτερη θέση της Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία για να υποβιβαστεί εκ νέου την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 1987-88 τερμάτισε και πάλι στη δεύτερη θέση της Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην ανώτατη κατηγορία για να υποβιβαστεί και πάλι την επόμενη περίοδο τερματίζοντας στην τελευταία θέση.
Δεκαετία 1990-1999
Η Ομόνοια προβιβάστηκε ξανά στην Α΄ κατηγορία την περίοδο 1990-91 όταν τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1991-92 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Την περίοδο 1992-93 κατακτά το δεύτερο της τίτλο, το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και επιστρέφει στην Α΄ κατηγορία, στην οποία παραμένει για τρεις περιόδους. Την περίοδο 1994-95, παρόλο που τερμάτισε στην τελευταία θέση, παρέμεινε στην κατηγορία καθώς αποφασίστηκε αύξηση των ομάδων από 12 σε 14. Υποβιβάστηκε την επόμενη περίοδο, τερματίζοντας στην τελευταία θέση με μόλις δύο βαθμούς.
Τις επόμενες περιόδους στη Β΄ κατηγορία δεν διεκδίκησε την άνοδο. Μάλιστα, την περίοδο 1998-99 τερμάτισε στην 11η θέση, με ένα βαθμό περισσότερο από τη 12η ομάδα που υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Τη δεκαετία 1990-1999 η Ομόνοια έφτασε πέντε φορές στα προημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου,    που είναι οι καλύτερες πορείες της ομάδας στο θεσμό.
Δεκαετία 2000-2009
Ο υποβιβασμός στην Γ΄ κατηγορία ήρθε την περίοδο 2001-02 όταν τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2002-03 τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε εκ νέου στη Β΄ κατηγορία. Τις επόμενες περιόδους της δεκαετίας 2000-2009 η Ομόνοια τερμάτιζε στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα χωρίς να διεκδικεί την άνοδο στην Α΄ κατηγορία ή να κινδυνέψει με υποβιβασμό στη Γ΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2010-11 το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας διεξαγόταν σε δύο φάσεις. Η Ομόνοια στο τέλος της πρώτης φάσης τερμάτισε στην τρίτη θέση που οδηγούσε στην Α΄ κατηγορία. Ωστόσο, στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος, στην οποία διαγωνίστηκαν μεταξύ τους οι τέσσερις πρώτες ομάδες της πρώτης φάσης, περιορίστηκε στην τέταρτη θέση και δεν προβιβάστηκε.
Την περίοδο 2012-13 τερματίζει στην έβδομη θέση. Όπως είχε προαποφασιστεί, η Β΄ κατηγορία την περίοδο 2013-14 διαχωρίστηκε σε 2 ομίλους των 8 ομάδων, με τις ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 4-8 την περίοδο 2012-13 να συμμετέχουν στον Β1 όμιλο. Έτσι, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14 η Ομόνοια συμμετείχε στον Β1 όμιλο, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση.
Για την περίοδο 2014-15 η ΚΟΠ αποφάσισε την ενοποίηση των δύο ομίλων και την επαναφορά της Β΄ κατηγορίας σε μια ενιαία κατηγορία. Η Ομόνοια τερμάτισε στην ενδέκατη θέση. Παρόλο που σύμφωνα με την προκήρυξη η θέση αυτή οδηγούσε σε υποβιβασμό στην Γ΄ κατηγορία, ωστόσο μετά το τέλος της περιόδου αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 12 σε 14 με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας και έτσι η Ομόνοια παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
1: Η Ομόνοια κέρδισε 32 βαθμούς, αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 2 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 30 βαθμοί.
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2019-20 η Ομόνοια Αραδίππου συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην έκτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα της ομάδας είναι τα περιστέρια και τα χρώματα της είναι το μπλε και το άσπρο.
Έδρα
Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο Αραδίππου, το οποίο αποτελούσε για χρόνια έδρα και της άλλης ομάδας της Αραδίππου, του Ερμή Αραδίππου.
Πολιτιστικός Όμιλος «Ομόνοια» Αραδίππου
Το σωματείο διαθέτει πολιτιστικό όμιλο σε οργανωμένη βάση από το 1981. Ο πολιτιστικός σύλλογος καλύπτει ποικίλα θέματα (εθνική, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά) με καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, διαλέξεις, επιδείξεις, λαϊκές αγορές και άλλες δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929
Εργοτέλης ο Κνώσειος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20468-452%20BC,%20Olympia.%2078-82th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 78ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Εργοτέλης ο Κνώσειος ή Εργοτέλης ο Ιμέριος (γιος του Φιλάνωρος, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Κνωσό ο οποίος μετανάστευσε στην Ιμέρα της Σικελίας σε νεαρή ηλικία. Υπήρξε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 77ους (472 π.Χ.) και 79ους (464 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας αντιπροσωπεύοντας την πόλη της Ιμέρας.
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Εργοτέλης με έδρα το Ηράκλειο της Κρήτης πήρε την ονομασία του από τον ολυμπιονίκη Εργοτέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου Κατηγορία:Αρχαίοι Ιμέριοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Ραφαέλ Κορρέα
Ο Ραφαέλ Κορρέα (Rafael Vicente Correa Delgado, 6 Απριλίου 1963-) είναι πολιτικός από τον Ισημερινό, πρόεδρος της χώρας από το 2007 ως το 2017. Το 2009 επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 26 Απριλίου. Επανεξελέγη για τρίτη (χωρίς προηγούμενο θητεία) με ποσοστό 57%, το 2013. Εκτός από ισπανικά, ομιλεί κέτσουα, αγγλικά και γαλλικά.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στο Γουαγιακίλ στις 6 Απριλίου 1963. Σπούδασε Οικονομικά στη γενέτειρά του (Universidad Católica de Santiago de Guayaquil) το 1987. Τον Ιούνιο του 1991 απέκτησε τίτλο Μάστερ στα Οικονομικά από το πανεπιστήμιο της Λέουβεν, στο Βέλγιο. Το 1999 απέκτησε και άλλο μάστερ στα Οικονομικά, από το πανεπιστήμιο του Ιλινόις στις ΗΠΑ και διδακτορικό τίτλο τον Οκτώβριο του 2001.
Υπουργός Οικονομικών
Το 2005 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών για μικρό χρονικό διάστημα επί προεδρίας του Αλφρέδο Παλάσιο. Την περίοδο αυτή υποστήριξε τη μείωση της φτώχειας και την οικονομική ανεξαρτησία. Παραιτήθηκε εξαιτίας της αναστολής της καταβολής ενός δανείου από την Παγκόσμια Τράπεζα προς τον Ισημερινό, ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Στην επιστολή της παραίτησής του, ο Κορρέα καταδίκασε τις πιέσεις προς τον Παλάσιο. Την περίοδο της παραίτησής του, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο Κορρέα ήταν ο πιο αξιόπιστος αξιωματούχος, με το 57% των κατοίκων του Ισημερινού να δηλώνουν ότι τον εμπιστεύονταν.
Εκλογή στην προεδρία
Εξελέγη Πρόεδρος με 57,2% έναντι 42,7% για τον Άλβαρο Νομπόα στο δεύτερο γύρο στις 26 Νοεμβρίου του 2006 με το κόμμα Alianza PAIS (Patria Altiva i Soberana), διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις, που έφεραν ως νικητή τον αντίπαλό του. Ο Κορρέα είχε κερδίσει 23,3% στον πρώτο γύρο της 15 Οκτωβρίου του 2006 έναντι 26,1 για τον αντίπαλό του, Άλβαρο Νομπόα. Ουμανιστής αριστερός, ο Κορρέα ορκίστηκε πρόεδρος στις 15 Ιανουαρίου του 2007. Ο φιλελεύθερος Κορρέα κέρδισε και στο δημοψήφισμα για τη σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης με 78,1% στις 15 Απριλίου του 2007.
Ένταση με Κολομβία
Την άνοιξη του 2008 ο Κορρέα διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας του με την Κολομβία μετά την επιχείρηση δυνάμεων της Κολομβίας στο έδαφος του Ισημερινού κατά την οποία βρήκε το θάνατο υψηλόβαθμο στέλεχος των FARC, την 1η Μαρτίου. Ο Ισημερινός κατήγγειλε παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητάς του και στο πλευρό του τάχθηκαν η Βενεζουέλα, η Κούβα και η Νικαράγουα, με τις ΗΠΑ να στηρίζουν πλήρως την Κολομβία. Η ανακοίνωση της απέλασης του Κολομβιανού πρεσβευτή από το Κίτο έγινε σε τηλεοπτικό διάγγελμα του Κορρέα στις 2 Μαρτίου του 2008 και συνοδεύτηκε από κινητοποίηση του στρατού της χώρας του στα σύνορα με την Κολομβία. Τον Ιούνιο του 2008 συνελήφθησαν 3 άτομα ως ύποπτα για σχέδιο δολοφονίας του Κορρέα.
Αποκήρυξη εθνικού χρέους
Τον Δεκέμβριο του 2008 απαρνήθηκε το εθνικό χρέος, χαρακτηρίζοντάς το παράνομο επειδή συσσωρεύτηκε μέσω συμφωνιών που υπέγραψαν στρατιωτικά καθεστώτα και υποσχέθηκε να προσφύγει σε διεθνή δικαστήρια για το θέμα.
Επανεκλογή 2009
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου του 2009. Επιβεβαιώνοντας τις δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά κέντρα, ο Κορρέα επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 51,7% των ψήφων έναντι 28% του βασικού του αντιπάλου, Λούσιο Γκουτιέρρες, πρώην πρόεδρου του Ισημερινού. Η εκλογή του από τον πρώτο γύρο είναι μοναδική στο είδος της για πρόεδρο από το 1979. Στην πρώτη του ομιλία μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων ο Κορρέα ευχαρίστησε το εκλογικό σώμα. Ορκίστηκε για μία ακόμη θητεία στις 10 Αυγούστου του 2009.
Επίθεση Σεπτεμβρίου 2010
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 ο πρόεδρος Κορρέα υπέστη επίθεση στο Κίτο από αστυνομικούς και στρατιωτικούς που διαμαρτύρονταν για περικοπές σε συγκεκριμένα προνόμια και επιδόματα. Η κυβέρνηση κατήγγειλε ότι σημειώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος σε βάρος του Προέδρου και κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Ασφαλείας, Μιγκέλ Καρβαχάλ.
Επανεκλογή 2013
Ο Κορέα κέρδισε τις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013 για Πρόεδρο, Εθνοσυνέλευση και Κοινοβούλιο. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο. Ο συνασπισμός που πρόσκειται στον Κορέα, το κίνημα Alianza PAIS (AP) εξασφάλισε σχεδόν τα τρία τέταρτα των εδρών στην νέα Εθνοσυνέλευση (με 100 επί συνόλου 137 εδρών). Ο κυριότερος αντίπαλος του Κορέα Γκιγέρμο Λάσο (με 11 επί συνόλου 137 εδρών στην Εθνοσυνέλευση), παραδέχθηκε την ήττα του. Ο Κορέα ορκίστηκε για μια τρίτη θητεία τον Μάιο του 2013, η οποία τερματίστηκε το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ισημερινού Κατηγορία:Ουμανιστές
Λα Μπλανκίγια Νήσος
Η Μπλανκίγια (ισπανικά: Isla La Blanquilla) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Βρίσκεται 293 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Καράκας και διοικητικά υπάγεται στις Ομοσπονδιακές Εξαρτήσεις της Βενεζουέλας. Έχει έκταση 64,53 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Είναι δημοφιλής προορισμός για τους δύτες, καθώς και γνωστή για τις παραλίες της με τη λευκή άμμο. Η άγρια ζωή του νησιού περιλαμβάνει τοπικούς κάκτους και ιγκουάνα, καθώς και άγρια γαϊδούρια και αίγες. Οι ύφαλοι της είναι αξιοσημείωτοι για το μαύρο κοράλλι τους, το οποίο χρησιμοποιείται για κοσμήματα και άλλες χειροτεχνίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπλανκιγια
Κοσκινάς Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κοσκινάς (αποσαφήνιση)
Ο Κοσκινάς είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 58 μέτρα.
Ερμάς (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ερμάς μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω άτομα:
Κοσκινάς Ηλείας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κοσκινάς βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 1,5 χλμ. την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 18 χλμ. Α. από τον Πύργο, ενώ στη βόρεια μεριά του χωριού περνάει η ΕΟ Ολυμπίας - Πύργου. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα σε λόφους και κατοικείται από την εποχή της τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με μια άποψη η ονομασία του προέρχεται από τη λέξη "κόσκινο" γιατί μοιάζει με αυτό από ψηλά, μοιάζει με κόσκινο, ενώ με άλλη από κάποιον ονομαστό στην περιοχή τεχνίτη που κατασκεύαζε και πουλούσε κόσκινα. Οι πρώτοι κάτοικοί του προέρχονται από τη Βυτίνα, τα Μαγούλιανα και την Κορφοξυλιά Αρκαδίας οι οποίοι αρχικά εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία "Καζάνι" (στο ψηλότερο σημείο του σημερινού χωριού) και ασχολήθηκαν με την υλοτομία και κτηνοτροφία. Αργότερα μετακινήθηκαν χαμηλότερα και ασχολήθηκαν κυρίως με την καλλιέργεια σταφίδας και ελιών. Αρκετοί δουλεύουν στον δημόσιο τομέα και τον τουρισμό.
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ολυμπίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Φαναρά, αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοσκινά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 284 κατοίκους ενώ ως οικισμός 184.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Eu-LISA
Ο Eu-LISA (European Union Agency for the Operational Management of Large-Scale IT Systems in the Area of Freedom, Security and Justice που αναφέρεται απλούστερα σαν Eu-LISA· στα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί ως Υπηρεσία της ΕΕ για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης) είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ιδρύθηκε το 2011 για να εξασφαλίσει την αδιάλειπτη λειτουργία μεγάλων συστημάτων πληροφορικής εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (ΧΕΑΔ). Ξεκίνησε τις επιχειρησιακές του δραστηριότητες τον Δεκέμβριο του 2012.
Η έδρα του EU-LISA βρίσκεται στο Τάλιν της Εσθονίας, ενώ το επιχειρησιακό του κέντρο βρίσκεται στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Ο σημερινός εκτελεστικός διευθυντής είναι ο Krum Garkov, ο οποίος ανέλαβε το ρόλο του τον Νοέμβριο του 2012.
Διοικητικό Συμβούλιο
Το διοικητικό συμβούλιο που απαρτίζεται από τα κράτη μέλη της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβλέπει τις δραστηριότητες του οργανισμού. Το καθεστώς του παρατηρητή στο διοικητικό συμβούλιο έχουν οι Ελβετία, Ισλανδία, Νορβηγία και Λιχτενστάιν, καθώς και εκπρόσωποι της Eurojust και της Europol. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, από τον Ιούνιο του 2018, είναι ο Ούγγρος Zsolt Szolnoki.
Αλμάζ (πρόγραμμα)
Το Πρόγραμμα Αλμάζ (στα ρώσικα Алмаз - «Διαμάντι») ήταν σοβιετικό στρατιωτικό διαστημικό πρόγραμμα επανδρωμένων πτήσεων. Αφορούσε στην τοποθέτηση σε τροχιά τριών στρατιωτικών διαστημικών σταθμών κάτω από την κάλυψη του προγράμματος Σαλιούτ. Οι σταθμοί αυτοί εκτοξεύτηκαν με τα ονόματα Σαλιούτ 2, Σαλιούτ 3 και Σαλιούτ 5. Ο Σαλιούτ 2 έμεινε ελάχιστο χρόνο σε τροχιά, οι άλλοι δυο σταθμοί όμως επανδρώθηκαν και έκαναν κάποιες δοκιμές, κυρίως πάνω στην αναγνώριση στόχων και την καταστροφή στρατιωτικών δορυφόρων. Μετά τον Σαλιούτ 5, ο Κόκκινος Στρατός έκρινε ότι το κόστος σε χρόνο και τα χρήματα για τη συντήρηση των σταθμών υπερέβαινε τα οφέλη και εγκατέλειψε το πρόγραμμα.
Eu-LISA
Εντολή
O eu-LISA είναι υπεύθυνος για την επιχειρησιακή διαχείριση των συστημάτων πληροφορικής EURODAC, SIS II και VIS, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια των πληροφοριών και την προστασία των δεδομένων. Με αυτό τον τρόπο, επιτρέπει την άμεση ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών. Επιπλέον, ο eu-LISA εξελίσσεται και αναπτύσσει νέα συστήματα πληροφορικής παράλληλα με την οικοδόμηση ενός Κέντρου Αριστείας και τη διενέργεια κατάρτισης, παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων. Η υπηρεσία περιγράφει τον εαυτό της ως "έναν από τους παράγοντες που επιτρέπουν την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των υφιστάμενων και αναδυόμενων απειλών κατά της ευρωπαϊκής ασφάλειας". Ως εκ τούτου, διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή των πολιτικών προτεραιοτήτων και των νομικών μέσων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Αλμάζ (πρόγραμμα)
Εκτός απ' τον εξοπλισμό αναγνώρισης, στους σταθμούς Αλμάζ υπήρχε και ένα πυροβόλο, εξέλιξη του πυροβόλου αεροπλάνων Νούντελμανν των 23 χιλιοστών. Ο Σαλιούτ 3 δοκίμασε με επιτυχία το όπλο αυτό πάνω σε έναν δοκιμαστικό δορυφόρο. Ο OPS-4, ένας από τους τελευταίους Αλμάζ που κατασκευάστηκαν, έφερε 2 μη κατευθυνόμενους πυραύλους αντί για το πυροβόλο. Ο σταθμός αυτός δεν εκτοξεύτηκε.
Αποστολές Αλμάζ
Μετά την ακύρωση του προγράμματος Αλμάζ, οι σταθμοί που είχαν κατασκευαστεί πέταξαν, δέκα χρόνια μετά, σαν μη επανδρωμένοι κατασκοπευτικοί δορυφόροι. Το σκάφος TKS αποτέλεσε τη βάση για ορισμένα διαμερίσματα του διαστημικού σταθμού Μιρ και του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικοί σταθμοί Αλμάζ
Ντελ Χέντερσον
Ο Τζορτζ Ντελμπερτ "Ντελ" Χέντερσον (αγγλικά: George Delbert "Dell" Henderson , 5 Ιουλίου 1877 - 2 Δεκεμβρίου 1956) ήταν Αμερικανό-Καναδός ηθοποιός, παραγωγός και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Η μεγάλη του καριέρα στον χώρο του κινηματογράφου ξεκινά από την εποχή των βωβών ταινιών. Η πρώτη του συμμετοχή στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία Monday Morning in a Coney Island Police Court, το 1908. Εκεινή την περίοδο, συνεργάστηκε αρκετές φορές, στις πρώιμες ταινίες του Αμερικανού πρωτοπούρου, Ντ. Γ. Γκρίφιθ.
Πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, το υποκριτικό του ντεμπούτο έγινε στο θέατρο. Εκτός από πλούσια υποκριτική φιλμογραφία, έχει και σκηνοθετική, φτάνοντας περίπου τις 200 ταινίες μεταξύ το 1911 και το 1923, εκ των οποίων, η πλειοψηφία τους σχεδόν έχει χαθεί. Το 1927, εγκατέλειψε οριστικά τη σκηνοθεσία και αφιερώθηκε στην υποκριτική. Ο Χέντερσον, απεβίωσε στην Καλιφόρνια, σε ηλικία 79 ετών, από ανακοπή καρδιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Καναδοί σκηνοθέτες
Άγιος Καλλίνικος
Ο Καλλίνικος ο μάγος είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Μαρτύρησε το 218 μαζί με τον Μελέτιο τον Στρατηλάτη και άλλους χριστιανούς, μαζί με τους οποίους τιμάται η μνήμη του στις 24 Μαΐου.
Καλλινικος
Τζορτζ Μάρσαλ
Ο Τζορτζ Κάτλετ Μάρσαλ Τζ. (George Catlett Marshall Jr., 31 Δεκεμβρίου 1880 - 16 Οκτωβρίου 1959) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός. Ανελήχθηκε μέσω του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών για να γίνει Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου υπό τους προέδρους Φραγκλίνος Ρούσβελτ και Χάρι Τρούμαν, στη συνέχεια υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών και Υπουργός Άμυνας υπό τον Τρούμαν. Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ επαίνεσε τον Μάρσαλ ως «οργανωτή της νίκης» για την ηγεσία του στη συμμαχική νίκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ρούσβελτ προσπέρασε τον Μάρσαλ ως διοικητή των Συμμάχων στην εισβολή της Γαλλίας υπέρ του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Μετά τον πόλεμο, πέρασε μια απογοητευτική χρονιά προσπαθώντας να αποφύγει τον επικείμενο εμφύλιο πόλεμο στην Κίνα. Ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μάρσαλ υποστήριξε μια σημαντική οικονομική και πολιτική δέσμευση των ΗΠΑ για την μεταπολεμική ανάκαμψη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου Μάρσαλ, που έφερε το όνομά του. Σε αναγνώριση αυτού του έργου, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1953.
Βιογραφία
Γεννημένος στην Πενσυλβάνια, ο Μάρσαλ αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Ινστιτούτο της Βιρτζίνια (VMI) το 1901. Ο Μάρσαλ έλαβε την αποστολή του ως δεύτερος υπολοχαγός Πεζικού τον Φεβρουάριο του 1902 και πήγε αμέσως στις Φιλιππίνες. Υπηρέτησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό σε θέσεις αυξανόμενης τάξης και ευθύνης, συμπεριλαμβανομένου του διμοιρίτη και του λοχαγού στις Φιλιππίνες κατά τη διάρκεια του Φιλιππίνου-Αμερικανικού Πολέμου. Ήταν επίτιμος πτυχιούχος του Μαθήματος Πεζικού-Ιππικού το 1907 και αποφοίτησε πρώτος στην τάξη του Στρατού Στρατού του 1908. Το 1916 ο Μάρσαλ ανέλαβε υπασπιστής του Τζέιμς Φράνκλιν Μπελ, διοικητή του Δυτικού Τμήματος. Αφού οι ΗΠΑ εισήλθαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1917, ο Μάρσαλ υπηρέτησε με τον Μπελ που διοικούσε το Τμήμα της Ανατολής. Ανατέθηκε στο προσωπικό του 1ου τμήματος και βοήθησε στην κινητοποίηση και εκπαίδευση του τμήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στο σχεδιασμό των πολεμικών του επιχειρήσεων στη Γαλλία. Στη συνέχεια, διορίστηκε προσωπικό της έδρας των Αμερικανικών Εκστρατευτικών Δυνάμεων, ήταν βασικός σχεδιαστής των αμερικανικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης Μεζ-Αργκόν.
Μετά τον πόλεμο, ο Μάρσαλ έγινε βοηθός του Τζον Τζ. Πέρσιν, ο οποίος ήταν τότε αρχηγός του στρατού. Ο Μάρσαλ αργότερα υπηρέτησε στο προσωπικό του Στρατού, διοικούσε το 15ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κίνα και ήταν εκπαιδευτής στο Στρατιωτικό Πολεμικό Κολλέγιο. Το 1927, έγινε βοηθός διοικητής της Σχολής Πεζικού του Στρατού, όπου εκσυγχρονίζει τις διαδικασίες διοίκησης και προσωπικού, οι οποίες αποδείχτηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1932 και το 1933 διέταξε το 8ο Σύνταγμα Πεζικού και το Φρούριο Σκρέβεν στη Τζόρτζια. Ο Μάρσαλ διέταξε την 5η Ταξιαρχία, το 3ο Τμήμα Πεζικού και τους Στρατώνες του Βανκούβερ από το 1936 έως το 1938, και έλαβε προαγωγή σε ταξίαρχο. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας, ο Μάρσαλ ήταν επίσης υπεύθυνος για 35 στρατόπεδα Σώματος Πολιτικής Διατήρησης (CCC) στο Όρεγκον και τη νότια Ουάσιγκτον. Τον Ιούλιο του 1938, ο Μάρσαλ μεταφέρθηκε στο τμήμα Πολεμικών Σχεδίων στο προσωπικό του Τμήματος Πολέμου και αργότερα έγινε Αναπληρωτής Αρχηγός Επιτελείου του Στρατού. Όταν ο αρχηγός του επιτελείου Μάλιν Γκραιγκ αποσύρθηκε το 1939, ο Μάρσαλ έγινε ο αρχηγός του επιτελείου του στρατού, μια θέση που κατείχε μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945.
Ως αρχηγός του επιτελείου στρατού, ο Μάρσαλ οργάνωσε τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία στην ιστορία των ΗΠΑ και έλαβε προαγωγή σε θέση πέντε αστέρων ως αρχηγός του στρατού. Ο Μάρσαλ συντόνισε τις συμμαχικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και τον Ειρηνικό μέχρι το τέλος του πολέμου. Εκτός από τους επαίνους από τον Τσόρτσιλ και άλλους συμμαχικούς ηγέτες, το περιοδικό Time ονόμασε τον Μάρσαλ ως πρόσωπο της χρονιάς για το 1943. Ο Μάρσαλ αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1945, αλλά παρέμεινε ενεργός, όπως απαιτείται για τους κατόχους της τάξης των πέντε αστέρων. Από τις 15 Δεκεμβρίου 1945 έως τον Ιανουάριο του 1947 ο Μάρσαλ υπηρέτησε ως ειδικός απεσταλμένος στην Κίνα σε μια αποτυχημένη προσπάθεια διαπραγμάτευσης μιας κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ των εθνικιστών του Τσιανγκ Κάι Σεκ και των κομμουνιστών υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ.
Ως Υπουργός Εξωτερικών από το 1947 έως το 1949, ο Μάρσαλ υποστήριξε την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, ένα πρόγραμμα που έγινε γνωστό ως Σχέδιο Μάρσαλ και το οποίο οδήγησε στην απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του 1953. Αφού παραιτήθηκε ως υπουργός Εξωτερικών, ο Μάρσαλ διετέλεσε πρόεδρος της Αμερικανικής Επιτροπής Μνημείων Μάχης και πρόεδρος του Αμερικανικού Εθνικού Ερυθρού Σταυρού. Ως υπουργός άμυνας στην αρχή του πολέμου της Κορέας, ο Μάρσαλ εργάστηκε για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και το ηθικό του στρατού στο τέλος της αποστράτευσης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια την αρχική του ανάπτυξη στην Κορέα και επιχειρήσεις κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Αφού παραιτήθηκε ως υπουργός Άμυνας, ο Μάρσαλ αποσύρθηκε στο σπίτι του στη Βιρτζίνια. Πέθανε το 1959 και θάφτηκε με τιμή στο Εθνικό Νεκροταφείο του Άρλινγκτον.
Παραπομπές
κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ‎ κατηγορία:Υπουργοί αμύνης των ΗΠΑ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Λεγεώνα της Τιμής Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Ντίνα Σανιτσάρ
O Ντίνα Σανιτσάρ (1866-1894) αποτελούσε ένα άγριο παιδί της Ινδίας. Ο Σανιτσάρ ανακαλύφθηκε ανάμεσα σε λύκους σε μια σπηλιά στη Σικάνδρα (κοντά στην Άγκρα) στο Ουτάρ Πραντές της Ινδίας το 1872, σε ηλικία 6 ετών, από μια ομάδα κυνηγών. Συνέχισε να ζει ανάμεσα στους ανθρώπους για πάνω από είκοσι χρόνια και υιοθέτησε κάποιες από τις συνήθειες του, για παράδειγμα το κάπνισμα, αλλά ποτέ δεν έμαθε να μιλάει και παρέμεινε σοβαρά υποσιτισμένος για όλη του τη ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδιά
Μαυροδέλφινο
Το μαυροδέλφινο (επιστημονονική ονομασία: Globicephala melas - Σφαιροκέφαλος ο μέλας, Γλοβικέφαλος ο μέλας) είναι είδος κητώδους το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Δελφινίδων, αν και η συμπεριφορά του μοιάζει περισσότερο με αυτή των φαλαινών.
Είναι γνήσιο δελφίνι και επιστημονικά ΔΕΝ θεωρείται φάλαινα, παρά την ακριβή μετάφραση της αγγλικής κοινής ονομασίας Pilot whale.
Τα θηλυκά ενηλικιώνονται όταν φτάσουν σε μήκος τα 3,7 μέτρα και τα αρσενικά τα 4,6 μέτρα. Τα μακριά του πτερύγια μπορεί να έχουν μήκος ίσο μέχρι και με το 20% του σώματος. Ζει στη Δυτική Μεσόγειο, στον Βόρειο Ατλαντικό και στα νοτιότερα τμήματα του Ατλαντικού και Ειρηνικού ωκεανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δελφινίδες
Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα
Το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (γερμ. Österreichische Volkspartei, ÖVP) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό και συντηρητικό κόμμα της Αυστρίας. Το κόμμα διαδέχτηκε το Χριστιανικό Κοινωνικό Κόμμα των τελών του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου αιώνα, ενώ είναι παρόμοιο με την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας σχετικά με την ιδεολογία του. Το κόμμα ιδρύθηκε αμέσως μετά την επανίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αυστρίας το 1945 και από τότε είναι ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας μαζί με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας. Το κόμμα είναι το μικρότερο στον κυβερνητικό συνασπισμό στον οποίο μετέχει και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, ενώ ο αρχηγός του κόμματος Μίxαελ Σπίντελεγκερ είναι ο αναπληρωτής καγκελάριος της Αυστρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Γρηγόριος Μαρασλής
Ο Γρηγόριος Μαρασλής (ρωσικά: Григорий Григорьевич Маразли, 25 Ιουλίου 1831 - 1 Μαΐου 1907) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός που απέκτησε τη ρωσική υπηκοότητα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πραγματοποίησε πλήθος δωρεών στην Οδησσό και την Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Οδησσό το 1831 και ήταν γιος του εμπόρου Γρηγορίου Μαρασλή με καταγωγή από τα Μαράσια Έβρου και της Ζωής Θεοδωρίδη, από την Κωνσταντινούπολη. Φοίτησε στην ελληνεμπορική σχολή Οδησσού, στο Λύκειο Ρισελιέ στην Οδησσό και εν συνεχεία στο Παρίσι. Μετά την επιστροφή του στην Οδησσό ακολούθησε σταδιοδρομία στην δημόσια διοίκηση εργαζόμενος αρχικά στο γραφείο του γενικού διοικητή του Καυκάσου Βοροντσώφ. Το 1867 άρχισε να υπηρετεί ως δημόσιος υπάλληλος στον δήμο Οδησσού. Το 1877 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Οδησσού και το 1878 δήμαρχος Οδησσού. Επανεξελέγη τέσσερις φορές στην ίδια θέση παραμένοντας μέχρι και το 1894. Κατά τη διάρκεια της δημαρχιακής θητείας του ο Μαρασλής κατόρθωσε να μεταβάλει την Οδησσό σε σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα μεριμνώντας για την ηλεκτροδότηση της πόλης και κατασκευάζοντας θέατρο, τροχιοδρόμους, νοσοκομεία, γηροκομείο, υδραγωγείο, πληθώρα σχολείων, δημοτικό αναγνωστήριο και παιδικούς σταθμούς. Ειδικότερα κατά τη θητεία του δημιούργησε μεγάλο δημοτικό πάρκο, το οποίο εγκαινίασε ο ίδιος ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄, δημοτικό πτωχοκομείο χωρητικότητας 150 ατόμων, δημοτικές φυλακές κ.ά.
Παράλληλα με την πολιτική του δράση συνέχισε τις εμπορικές δραστηριότητες του πατέρα του.
Απεβίωσε την 1η Μαΐου 1907 από συγκοπή καρδιάς και ενταφιάστηκε στην αυλή της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στην Οδησσό. Το ταφικό μνημείο καταστράφηκε μετά την Οκτωβριανή επανάσταση και σήμερα δεν διατηρείται.
Δωρεές
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας πραγματοποίησε πλήθος δωρεών προς την πόλη της Οδησσού και στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα δώρισε προς την ελληνική κοινότητα Οδησσού την οικία του πατέρα του, η οποία αποτέλεσε την έδρα της Φιλικής Εταιρείας, ένα ακίνητο στην οδό Πούσκιν καθώς και γηροκομείο. Με δική του πρωτοβουλία ίδρυσε την Μαράσλειο Εμπορική Σχολή Αθηνών (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), το Μαράσλειο Διδασκαλείο Αθηνών, το Μαράσλειο Ορφανοτροφείο Κέρκυρας, την Πατριαρχική Αστική Σχολή Μαρασλή στο Φανάρι, το Μαράσλειο Ελληνικό Εμπορικό και Πρακτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, την Μαράσλειο Σχολή στη Φιλιππούπολη, τη βιβλιοθήκη στη Γάνο, το ενυδρείο στο Παλαιό Φάληρο, το οποίο καταστράφηκε το 1912, ενώ συνέβαλε καθοριστικά στην ανέγερση του κτιρίου του Ιπποκράτειου Γενικού Νοσοκομείο Αθηνών.
Με δικές του δαπάνες κατασκευάστηκε στο κέντρο της Οδησσού κτίριο με σκοπό να στεγάσει τη δημόσια βιβλιοθήκη και στο οποίο σήμερα φιλοξενείται το αρχαιολογικό Μουσείο της Οδησσού. Προκειμένου να εμπλουτίσει τη βιβλιοθήκη προχώρησε στην αγορά 2.800 τόμων θεατρικού περιεχομένου ενώ μετά τον θάνατό του ο ανιψιός του, Σαφόνοφ, δώρισε τη συλλογή βιβλίων του Μαρασλή (4.700 τίτλους).
Το 1897 ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη Μαρασλή που σκοπό είχε τη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα επιστημονικών συγγραμμάτων. Συνολικά υπολογίζεται ότι διέθεσε προς τη Βιβλιοθήκη Μαρασλή άνω του ενός εκατομμυρίου δραχμές. Με την επιμέλεια του Χατζηκώστα και του καθηγητή Αναστάσιου Μάλτου εκδόθησαν 118 συγγράμματα. Με βάση αυτά γράφτηκαν «Αι Παροιμίαι» και «Παραδόσεις» από το Ν. Γ. Πολίτη, τα «Νομίσματα του κράτους των Πτολεμαίων» του Ι. Σβορώνου, τα «Άπαντα» του Βαλαωρίτη, τα «Ανάλεκτα» του Άγγελου Βλάχου κ.ά. Στα έργα που εξελληνίστηκαν ανήκουν: «Η Ιστορία της Ελλάδας» των Κούρτιου - Λάμπρου, «Γενική Παθολογία» του Ποδβισότσκι, «Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας» και πολλά άλλα.
Με δικές του δαπάνες ανεγέρθηκε ανδριάντας του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ στη Δημητσάνα και διοργανώθηκε η πρώτη Διεθνής Έκθεση Αθηνών, της οποίας υπήρξε ισόβιος πρόεδρος, ενώ δώρισε πλήθος πινάκων στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος. Παράλληλα διέθεσε σημαντική περιουσία σε υποτροφίες για σπουδαστές.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος, από το 1903, με τη Μαρία Ferdinandovna, η οποία μετά την επανάσταση κατέφυγε στην Ελλάδα. Ύστερα από αίτησή της της δόθηκε ένα μικρό δωμάτιο στο υπόγειο του Μαράσλειου Διδασκαλείου. Το 1928, ύστερα από παρέμβαση του Γεώργιου Χαριτάκη, η Βουλή των Ελλήνων, με μεσολάβηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, ενέκρινε τιμητική σύνταξη για τη συντήρησή της.
Κληρονόμος της τεράστιας περιουσίας του κατέστη ο ανιψιός του, υιός της αδελφής του Ευριδίκης, Αλέξανδρος Σαφόνωφ, αξιωματικός του ρωσικού στρατού, ο οποίος έχει ενταφιαστεί στο Παρίσι.
Παραπομπές
Μαρασλής Κατηγορία:Οδησσίτες Κατηγορία:Δήμαρχοι Οδησσού Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Λα Ορτσίλα Νήσος
Η Ορτσίγια (ισπανικά: Isla La Orchila) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Έχει έκταση 40 τ.χλμ. και υπάρχει μόνιμη στρατιωτική παρουσία στο νησί.
Κοινότητα Κασταμονίτσης
Η Κοινότητα Κασταμονίτσης είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κασταμονίτσα. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τον οικισμό Τοίχος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Συνολικά η κοινότητα έχει 439 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Τσαπάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Βριμώ
Η Βριμώ ήταν δευτερεύουσα θεότητα στην Ελληνική Μυθολογία και τιμόταν ιδιαίτερα στη πόλη των Φερών της Θεσσαλίας, εξ ου και επονομαζόταν Φεραία, η οποία και παριστανόταν στα νομίσματα της πόλης ως «δαδοφόρος έφιππος».
Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα Αργοναυτικά, περιγράφοντας την προετοιμασία της Μήδειας να φτιάξει το φίλτρο που θα βοηθούσε τον Ιάσονα να αντιμετωπίσει τους ταύρους του Άρη αναφέρει «Το μαύρο της χυμό, όπως αυτός της ορεινής βελανιδιάς, τον είχε μαζέψει σ' ένα κοχύλι από την Κασπία για να φτιάξει φίλτρο, αφού πρώτα λουτρό είχε κάνει σ' εφτά αστείρευτα ρυάκια κι εφτά φορές είχε καλέσει την παιδοτρόφο Βριμώ, τη νυχτοπλάνητη, τη καταχθόνια, τη βασίλισσα των νεκρών».
Επειδή το όνομά της σήμαινε την "φρυάττουσα" ή "λυσσώσα" εικάζεται ότι επρόκειτο για θεότητα του κάτω κόσμου, του Άδη. Έτσι συχνά παρατηρείται το όνομα Βριμώ να αποτελεί σε άλλους τόπους προσωνύμιο που έφεραν μεγάλες θεότητες όπως η Περσεφόνη, η Δήμητρα, η Εκάτη αλλά και η Κυβέλη.
Πηγές
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ελευσίνια Μυστήρια
Μαράσλειο Διδασκαλείο
Το Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης βρίσκεται στην περιοχή του Κολωνακίου (Μαρασλή 4, 132 45 Αθήνα), στην Αθήνα, κοντά στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».
Στην αρχή στεγάζονταν σε ένα φτωχό κτίριο στην οδό Μουρούζη, αλλά το 1905 η Μονή Ασωμάτων Πετράκη δώρησε στην κυβέρνηση χώρο 10 στρεμμάτων για να κτιστεί εκεί διδακτήριο για το διδασκαλείο Αθηνών. Τα έξοδα για την ανέγερση του κτιρίου ήταν δωρεά του Γρηγορίου Μαρασλή. Πρόκειται για διώροφο οίκημα με μαρμάρινη είσοδο και προπύλαια με μεγάλη αυλή και κήπο. μικρογραφία|Μαράσλειο Διδασκαλείο 1905, Αθήνα Το διδασκαλείο πήρε το όνομα του ευεργέτη του και λέγεται από τότε Μαράσλειο διδασκαλείο.