cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρομάχη (μυθολογία)
Ο μύθος
Μετά τον θάνατο και του Νεοπτόλεμου, η Ανδρομάχη έφυγε με τον Έλενο, τον αδελφό του Έκτορα, στην Ήπειρο. Εκεί έχτισαν μαζί τη Νέα Τροία. Ο Αινείας τους συνάντησε στο ταξίδι του για την Ιταλία (Αινειάδα, 3, 294 κ.ε.). Μυθολογείται πως και με τον Έλενο έκανε παιδί η Ανδρομάχη, τον Κεστρίνο (Παυσ. Β 23, 6). Η Ανδρομάχη έζησε ακόμα και του Έλενου τον θάνατο, οπότε μετά, κατά μία εκδοχή, μετανάστευσε με τον γιο της Πέργαμο στην Τευθρανία της Μυσίας. Εκεί ο Πέργαμος νίκησε τον βασιλιά Άρειο και έδωσε στην πόλη το δικό του όνομα. Ο Παυσανίας γράφει ότι εκεί σωζόταν μνημείο της Ανδρομάχης μέχρι την εποχή του (Α 11, 2).
Πηγές
Ανδρομαχη
Α.Ο. Ταταύλα
Ο '''Α.Ο. Ταταύλα''' ιδρύθηκε το 1896 στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης και αποτελεί από τους αρχαιότερους ελληνικούς αθλητικούς συλλόγους. Το 1968 ιδρύθηκε στην Αθήνα, αρχικά στα Πατήσια και έπειτα στο Παλαιό Φάληρο, διαθέτοντας ιδιόκτητα γραφεία και αθλητικούς χώρους. Διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, ποδοσφαίρου σάλας (5x5) και αγωνιστικού μπριτζ.
Με πλούσια κοινωνική, καλλιτεχνική και πάνω απ' όλα αθλητική δράση ο σύλλογος στην μακρόχρονη πορεία του ανέδειξε πολλόυς και αξιόλογους αθλητές, καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων, όπως τους ολυμπιονίκες αδερφούς Γεώργιο και Νικόλαο Αλιμπράντη.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης το 1896 με την ονομασία «Α.Σ. Ταταύλα» από τους Μενέλαο Καροτσιέρη και Γιασουμή Σκέντρη, έπειτα τη συγχώνευση των συλλόγων Γυμναστικός Σύλλογος «Ηρακλής» και Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα «Η Πρόοδος». Το 1968 ιδρύθηκε στην Αθήνα με την ονομασία «Α.Ο. Ταταύλα», αρχικά στα Πατήσια και έπειτα στο Παλαιό Φάληρο, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα.
Με πλούσια κοινωνική, καλλιτεχνική και αθλητική δράση, ο σύλλογος στην μακρόχρονη πορεία του ανέδιξε αξιόλογους αθλητές, καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στην Αθήνα, στεφανώθηκαν οι ολυμπιονίκες στο πένταθλο και στην αναρρίχηση επί κάλω Αλιμπράντης Γεώργιος και Αλιμπράντης Νικόλαος. Μέχρι τα μέσα του 1900, κατείχε αξιόλογη θέση ανάμεσα σε όλα τα σωματεία στην Τουρκία, διαθέτοντας τμήματα μεταξύ άλλων μπάσκετ, βόλεϊ, ποδοσφαίρου, τένις, πιγκ-πογκ, πάλης, ποδηλασίας και ενόργανης γυμναστικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι μπριτζ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1896 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Σούλι Ηλείας
Το Σούλι είναι μικρός παραλίμνιος οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 90 μέτρων, πολύ κοντά στις όχθες του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28,5 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, 34 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου και περίπου 69 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πορτών). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 22 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Εφύρας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Εφύρας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βελανιδίου μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Βελανιδίου την χρονική περίοδο 28/11/1929-11/4/1942, όταν αυτή είχε μεταφερθεί εκεί από τον γειτονικό οικισμό του Βελανιδίου. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Βελανιδίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Βελανιδίου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Κλέφτης
Κλέφτης ονομάζεται, στην καθομιλουμένη, εκείνος ο οποίος σύμφωνα με το Ποινικό Δίκαιο διαπράττει το έγκλημα της κλοπής. Ο νομοθέτης και η Επιστήμη του Ποινικού Δικαίου αποφεύγουν, στο μέτρο του δυνατού, να χαρακτηρίσουν γενικώς το δράστη (κλέφτη, δολοφόνο κλπ.), χαρακτηρίζουν κυρίως την πράξη. Αν, παρ' όλα αυτά, χρειαστεί να αναφερθούν στο δράστη, χρησιμοποιούν κατά κανόνα τη μετοχή αορίστου (κλέψας, θανατώσας = αυτός που στο παρελθόν έκλεψε, σκότωσε).
Κατηγορία:Εγκληματίες ανά έγκλημα
Τροχός Dreadnaught
Ο τροχός Dreadnaught είναι ένας τροχός με αρθρωτές ράγες που συνδέονται στο χείλος του για να παρέχει μια σταθερή βάση για το όχημα που θα κυλήσει. Έχει επίσης γνωστός ως "απέραντος σιδηροδρομικός τροχός".
Εβδομήκοντα Απόστολοι
Εβδομήκοντα Απόστολοι κατά την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, ή Εβδομήκοντα Μαθητές κατά την Δυτική Εκκλησία φέρονται στην Χριστιανική Θρησκεία και παράδοση οι επιπλέον των Δώδεκα Αποστόλων, εβδομήντα μαθητές - Απόστολοι που επέλεξε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Κεφ.ι' 1-16).
Γενικά
Οι Εβδομήκοντα αυτοί μαθητές, σύμφωνα με τη σχετική ευαγγελική περικοπή, μετά την εκλογή τους, που χρονολογικά αναφέρεται να συνέβη μετά την ευλογία των πέντε άρτων, λαμβάνοντας σχετικές οδηγίες από τον Ιησού Χριστό ανέλαβαν αποστολικό έργο μεταβαίνοντας σε διάφορους τόπους προετοιμάζοντας τους λαούς στο νέο κήρυγμα της αγάπης, της σωτηρίας των ανθρώπων και της Βασιλείας των Ουρανών, καλούμενοι εξ αυτού και «Θεοκήρυκες».
Σ΄ αυτούς με την πάροδο του χρόνου προστέθηκαν και άλλοι που επιλέχθηκαν από τους πρώτους Δώδεκα Αποστόλους όπου και αυτοί κήρυτταν το ιερό Ευαγγέλιο, ή ακολουθώντας τους πρώτους Αποστόλους, βοηθούσαν αυτούς στο έργο τους. Έτσι γρήγορα ο αριθμός αυξήθηκε πέραν των εβδομήκοντα, πλην όμως χάρη σεβασμού του αριθμού των επιλεγέντων από τον Ιησού Χριστό, όπως σημειώνει ο ιερός Θεοφύλακτος, παρέμεινε η ονομασία τους εβδομήκοντα.
Στους Εβδομήκοντα Αποστόλους περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος, οι Ευαγγελιστές Λουκάς και Μάρκος, οι επτά διάκονοι και άλλοι όπως ο Απόστολος Ματθίας που συναριθμήθηκε στους Δώδεκα Αποστόλους, μετά την αυτοχειρία του Ιούδα.
Ο Άγιος Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας (περ. 378 - περ. 444) επίσκοπος Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 412 και 444, επιχείρησε μια γλαφυρή αλληγορία των Εβδομήκοντα Αποστόλων με τα εβδομήντα στελέχη που έφεραν οι φοίνικες στην περιοχή Αιλείμ δηλώνοντας την ανάπτυξη - αύξησή τους:
Οι Εβδομήκοντα
Τα ονόματα των Εβδομήκοντα Αποστόλων είναι:
Εορτολόγιο
Τη Σύναξη των Αγίων Ενδόξων Εβδομήκοντα Αποστόλων εορτάζει τόσο η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και η Δυτική την αυτή ημέρα στις 4 Ιανουαρίου. Η δε μνήμη εκάστου εξ αυτών εορτάζεται σε κατ΄ ιδίαν ημερομηνία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Ευαγγελικές εκφράσεις Κατηγορία:Χριστιανικές ιεραποστολές
Σπυρίδων Θ. Μαρκεζίνης
Ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης ήταν Έλληνας πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θήρα από τη σημαντική οικογένεια των Μαρκεζίνηδων. Πατέρας του ήταν ο Θωμάς Μαρκεζίνης, πληρεξούσιος της επαρχίας Θήρας στην Εθνική Συνέλευση του 1843 στην Αθήνα.
Ο Σπυρίδων μετά τα πρώτα του γράμματα επιδόθηκε στην εμπορική ναυτιλία και αναδείχτηκε γρήγορα από τους πιο πετυχημένους εμπόρους. Συνδέθηκε δια γάμου με την οικογένεια Νομικού και εγκαταστάθηκε στη Θήρα.
Απεβίωσε στη Θήρα στις 22 Ιανουαρίου 1882.
Γιος του ήταν ο Βασίλειος Σ. Μαρκεζίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Σπυριδων
Κόκτσα (ποταμός)
thumb|right|300px|ο ποταμός Κόκτσα Ο Κόκτσα είναι μεγάλος ποταμός του Αφγανιστάν. Έχει μήκος 360 χιλιομέτρων και  ρέει μέσα από την επαρχία του Μπανταχσάν. Σχηματίζεται από τη συμβολή Μουντζάν  και εκβάλλει στον Αμού Ντάρια.
Είναι ονομαστός από τα αρχαία χρόνια για τα πλούσια του κοιτάσματα Λάπις λάζουλι. Τα κοιτάσματα αυτά μάλιστα χρησιμοποιήθηκαν και ως πηγή εσόδων από τους Ταλιμπάν.
Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Σουντισλάβ
Ο Σουντισλάβ Βλαντιμίροβιτς (ουκρανικά: Судислав Володимирович, απεβ. 1063) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Πσκοβ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βλαδίμηρου Α΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Αδέλας από τη Βουλγαρία.
Έλαβε το πριγκιπάτο του Πσκοβ από τον πατέρα του. Ήταν ο μόνος αδελφός τού Γιαροσλάβ Α΄, που προσπάθησε να εξασφαλίσει τη διαδοχή για τους γιους του. Περί το 1035 ο ετεροθαλής αδελφός του Γιαροσλάβ Α΄ ο σοφός κατέλαβε το Πσκοβ και φυλάκισε τον Σουντισλάβ.
Ο Σουντισλάβ πέρασε περίπου 25 έτη στην ειρκτή, ωσότου τον ελευθέρωσαν οι Ιζιασλάβ Α΄, Σβιατοσλάβ Β΄ και Βσέβολοντ Α΄ (γιοί τού Γιαροσλάβ Α΄) το 1035. Για την ελευθερωσή του αναγκάστηκε να ορκιστεί πίστη σε αυτούς και να γίνει μοναχός, όπως αναφέρει το Πρώτο Ρωσικό Χρονικό.
Εγκαταστάθηκε στη μονή του Αγ. Γεωργίου στο Κίεβο, όπου απεβίωσε το 1063.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Εθνική Μαρόκου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Μαρόκου είναι η ομάδα καλαθοσφαίρισης που εκπροσωπεί το Μαρόκο σε διεθνείς διοργανώσεις. Η ομάδα ελέγχεται από τη Βασιλική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Μαρόκου. Το Μαρόκο έχει εμφανιστεί στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα 20 φορές και έχει κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση του 1965. Το 1968, το Μαρόκο τερμάτισε στη δεύτερη θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαροκο
Ερρίκος Β΄ του Λίμπουργκ
Ο Ερρίκος Β΄, γερμ. Heinrich II (π. 1111 - Αύγουστος 1167) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Λίμπουργκ & Αρλόν (1147-67). Όταν ο Κορράδος Γ΄ τού αρνήθηκε τη διαδοχή στο δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης του πατέρα του, ο Ερρίκος Β΄ κράτησε τον τίτλο τού δούκα.
Άρης Κωνσταντινίδης
Ο Άρης Κωνσταντινίδης (Αθήνα, 1913 - Αθήνα, 1993) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής.
Ερρίκος Β΄ του Λίμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βάλεραν δούκα της Κάτω Λωρραίνης και Β΄ κόμη του Λίμπουργκ & Αρλόν και της Γιούτα των Βάσενμπεργκ, κόρης του Γκέραρτ Α΄ κόμη του Γκέλντερς.
Άρης Κωνσταντινίδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Γερμανία στο Πολυτεχνείο του Μονάχου από το 1931 μέχρι και το 1936. Μετά από τις σπουδές του επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε στην Πολεοδομική Υπηρεσία(1938-1942) και στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων(1942-50). Υπήρξε προϊστάμενος τους τμήματος Μελετών του Οργανισμού Τουρισμού (1957-67), όπου αργότερα διετέλεσε ειδικός σύμβουλος (1975-78). Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης(1967-70). Εκλέχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης(1978) και έκτακτο μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου(1985). Έγραψε πολυάριθμα άρθρα και βιβλία, ενώ το πλούσιο αρχιτεκτονικό του έργο παρουσιάστηκε σε αρκετές εκθέσεις, σε βιβλία και σε περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς συσχετίστηκε με σημαντικά αρχιτεκτονικά ρεύματα όπως ο κριτικός τοπικισμός.
Ερρίκος Β΄ του Λίμπουργκ
Βιογραφία
Το 1139 διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Λίμπουργκ, όμως ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας έδωσε την Κάτω Λωρραίνη στον Γοδεφρείδο Β' κόμη του Λουβαίν. Ο Ερρίκος Β΄ δεν αποδέχθηκε την απώλεια και επιτέθηκε στον νέο δούκα, αλλά ηττήθηκε. Το 1142 απεβίωσε ο Γοδεφρείδος Β΄, όμως ο Ερρίκος Β΄ ήταν απασχολημένος στον πόλεμο με τον κύριο του Φωκεμόν και δεν πρόβαλε αξίωση στο δουκάτο.
Ο νεότερος αδελφός του είχε λάβει την κομητεία του Αρλόν, όμως το 1147 απεβίωσε άτεκνος και ο Ερρίκος Β΄ τον διαδέχθηκε εκεί. Ο Κορράδος Γ΄ το επιβεβαίωσε και οι δύο τους συμφιλιώθηκαν. Ωστόσο ο Ερρίκος Β΄ δεν τον ακολούθησε στη Β΄ Σταυροφορία. Παρέστη στην στέψη του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας, ανιψιού τού Κορράδου Γ΄.
Τότε ενεπλάκη σε πόλεμο με τον Ερρίκο Δ΄ των Ναμύρ κόμη του Λουξεμβούργου. Όταν η πόλη Αρντέν κατελήφθη, λεηλατήθηκε και κάηκε ολοσχερώς, ο Ερρίκος Β΄ στράφηκε στον Γοδεφρείδο Γ΄ κόμη του Λουβαίν (γιο του Γοδεφρείδου Β΄), αλλά τελικά ειρήνευσαν το 1155. Μάλιστα η κόρη του Μαργαρίτα παντεύτηκε τον Γοδεφρείδο Γ΄.
Έλαβαν μέρος στις εκστρατείες του Φρειδερίκου Α΄ στην Ιταλία, αλλά το 1167 ασθένησε από επιδημία και απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 56 ετών.
Άρης Κωνσταντινίδης
Η αρχιτεκτονική του Άρη Κωνσταντινίδη
Η αρχιτεκτονική του Άρη Κωνσταντινίδη στηρίζεται στην άνεση αλλά και τη λειτουργικότητα των χώρων, την ορθολογική διάταξη της κάτοψης, την ένταξη στο περιβάλλον, την κατασκευαστική αρτιότητα και την ιδιαίτερη ανάδειξη κάθε κατασκευαστικού υλικού. Διαμορφώνει μια σαφή αρχιτεκτονική γλώσσα, μέσα από την οποία χτίζει «Δοχεία Ζωής», όπως ορίζει ο ίδιος ο Κωνσταντινίδης τα έργα του.
Ερρίκος Β΄ του Λίμπουργκ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα του Ζάφφενμπεργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ
Άρης Κωνσταντινίδης
Προσωπική Ζωή
Ο Άρης Κωνσταντινίδης παντρεύτηκε την Ελληνίδα γλύπτρια Ναταλία Μελά. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Αλεξάνδρα.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της τέχνης Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Άντονι Σέριτς
Ο Άντονι Σέριτς (Anthony Šerić, 15 Ιανουαρίου 1979) είναι ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας και έχει κροατική εθνικότητα.
Έχει ύψος 1,84, αγωνίζεται στη θέση του αριστερού αμυντικού διαθέτοντας και επιθετικές και οργανωτικές αρετές.
Στον Παναθηναϊκό ήρθε με μεταγραφή από την ιταλική Λάτσιο το 2005 και αγωνίστηκε έως το 2008.
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Δαιδαλίων
Στην ελληνική μυθολογία ο Δαιδαλίων ήταν πολεμιστής, γιος του Εωσφόρου ή Εσπέρου, αδελφός του Κήυκα και πατέρας του Αυτόλυκου και της Χιόνης.
Περιγράφεται από τον Οβίδιο (XI 291) ως ανελέητος και πολεμοχαρής χαρακτήρας.
Πηγές
Δαιδαλιω
Κεντροσωμάτιο
thumb|upright=1.5|Δύο κύτταρα ποντικού στη φάση της διαίρεσης. Ορατά είναι τα χρωμοσώματα (κόκκινο), ο πυρηνικός φάκελος (μπλε) και οι μικροσωληνίσκοι (πράσινο). Δεξιά πάνω διακρίνεται το κεντροσωμάτιο. Η λευκή γραμμή αντιστοιχεί σε 5 µm. Το κεντροσωμάτιο είναι κυτταρικό οργανίδιο. Στο κεντροσωμάτιο πραγματοποιείται η οργάνωση των μικροσωληνίσκων. Αναφέρεται και ως MTOC (Microtubule Organizing Center).
Τα αρνητικά άκρα των μικροσωληνίσκων (-) είναι εγκλεισμένα στο κεντροσωμάτιο, ενώ τα θετικά άκρα (+) εκτείνονται μακριά απ' αυτό. Το κύριο συστατικό του ΚΣ ειναι η γ-τουμπουλίνη.
Στα ζωικά κύτταρα υπάρχουν και δυο κεντρίδια, σε ορισμένα φυτικά κύτταρα όμως λείπουν εντελώς.
Κατά τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου, και συγκεκριμένα, κατα την φαση της μεσοφασης, το κεντροσωμάτιο διαιρειται (στο σταδιο G2).
Τόνι Κόστνερ
Ο Τόνι Κόστνερ (Tony Costner) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής με μεγάλη θητεία στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Διέθετε ποικιλία κινήσεων κοντά στο καλάθι ενώ το ότι ήταν αριστερόχειρας του έδινε πλεονέκτημα στην αντιμετώπισή του από τον αμυνόμενο. Είχε μεγάλη ικανότητα στα ριμπάουντ και είχε αξιόλογες επιδόσεις στην άμυνα.
Αγωνίστηκε στο κολέγιο Σεν Τζόζεφ της Ατλάντα το 1981 και άφησε εποχή ως ένας από τους καλύτερους αθλητές που συμμετείχαν στην ομάδα του. Τη σεζόν 1981-1982 σημείωσε 14,5 πόντους κατά μέσο όρο και το 1984 που αποφοίτησε ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του κολεγίου με 1.729. Επιλέχθηκε στην πρώτη πεντάδα της All-East Coast Conference και στη δεύτερη πεντάδα All-Big 5. Συμμετείχε στην επίλεκτη ομάδα των ΗΠΑ που κατέκτησε το William Jones Cup Championship στην Ταϊβάν ενώ ήταν υποψήφιος να αγωνιστεί και στην ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ.
Μετακόμισε στην Ελλάδα για το Σπόρτιγκ και στην περίοδο 1992-93 διακρίθηκε σημειώνοντας μ.ο. 18 πόντους και 14 ριμπάουντ. Η επόμενη σεζόν τον βρήκε στην ΑΕΚ που με τη συνεισφορά του η ομάδα όχι μόνο απέφυγε το διαφαινόμενο υποβιβασμό αλλά κέρδισε και τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Κόρατς. Επέστρεψε στο Σπόρτιγκ για να αγωνιστεί από το 1994 έως το 1996 και υπήρξε ένας από τους καλύτερους ξένους αθλητές που φόρεσαν τη φανέλα του και στο διάστημμα που αγωνίστηκε στην ομάδα παρέα με το Μίτσελ Ουίγκινς ο Σπόρτιγκ κατάφερε να επιτυγχάνει νίκες απέναντι σε ομάδες όπως ο ΠΑΟ, ο Άρης, ο ΠΑΟΚ, Πανιώνιος που ήταν από τις κορυφαίες εκείνη την εποχή. Επίσης η ομάδα του Σπόρτιγκ κέρδισε τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά από 2 δεκαετίες. Το 1996 μεταγράφηκε στον Παπάγου ως συμπαίκτης του Αλφόνσο Φορντ. Με 1.626 ριμπάουντ και 193 κοψίματα συγκαταλέγεται στους καλύτερους όλων των εποχών στις αντίστοιχες κατηγορίες στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Είναι πατέρας του πολλά υποσχόμενου νεαρού καλαθοσφαιριστή Μπράντον Κόστνερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μονπελιέ Πεϊγιάντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εστουντιάντες ντε Μπαία Μπλάνκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη του 2023 είναι κυβέρνηση πλειοψηφίας, η οποία προέκυψε μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2023, κατά τις οποίες η Νέα Δημοκρατία αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με ποσοστό 40,56% λαμβάνοντας συνολικά 158 έδρες.
Η θητεία της πρώτης κυβέρνησης Μητσοτάκη διήρκησε από τον Ιούλιο 2019 έως τον Μάιο 2023, οπότε και η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά ανέλαβε καθήκοντα για τη διεξαγωγή των δεύτερων εκλογών.
Σύνθεση κυβέρνησης
Η ορκωμοσία της πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουνίου.
Κυβερνητικό έργο
Στις 5 Ιουλίου 2023 εξεδόθη η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που προβλέπει τη σύμπραξη του Πυροσβεστικού Σώματος, των Ενόπλων Δυνάμεων και του ΕΚΑΒ για την ενίσχυση του τελευταίου. Με την ΚΥΑ 117/2023 - ΦΕΚ Β 4524/13.07.2023, τροποποιείται ο αρχικός νόμος 4622/2019 για το Επιτελικό Κράτος. Στις 29 Ιουλίου 2023, δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που μεταξύ άλλων, προβλέπει αυξήσεις στους μισθούς των Δημοσίων Υπαλλήλων. Με τον ν.5044/2023 - ΦΕΚ 135/Α/28-7-2023, ήρθησαν όλοι οι περιορισμοί για τη συμμετοχή της ομογένειας στην εκλογική δαδικασία.
Παραπομπές
2023 06 Κατηγορία:2023
Αθηνά της Λήμνου
Η Αθηνά της Λήμνου είναι, χαμένο σήμερα, άγαλμα, έργο του Φειδία και αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Η ταύτισή του, από τον Γερμανό αρχαιολόγο Άντολφ Φουρτβένγκλερ (Adolf Furtwängler), με δυο όμοια αγάλματα που προήλθαν από συναρμολόγηση θραυσμάτων ρωμαϊκών αντιγράφων που έκανε ο ίδιος το 1891, δεν έχει γίνει αποδεκτή από τους ειδικούς.
Ιστορική τοποθέτηση
Το γνήσιο έργο του Φειδία, κατασκευασμένο από ορείχαλκο (μπρούτζο) φιλοτεχνήθηκε στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. και στόλιζε την Ακρόπολη των Αθηνών. Το άγαλμα είναι μάλλον δωρεά ευγνωμοσύνης των Αθηναίων εποίκων (κληρούχων) της Λήμνου προς την Αθήνα, επειδή με την ενίσχυση που έλαβαν το 447 π.Χ. ισχυροποιήθηκε η αποικία της Λήμνου και συσφίχθηκαν οι σχέσεις με τη μητρόπολη.
Ο Λουκιανός, ο Ιμέριος, ο Παυσανίας και άλλοι συγγραφείς της αρχαιότητας έχουν περιγράψει με μεγάλο θαυμασμό το άγαλμα αυτό.
Η αποκατάσταση και περιγραφή από τον Furtwängler
αριστερά|μικρογραφία|349x349εσ Κατά τον Φουρτβένγκλερ, σώζονται αρκετά αρχαία λίθινα και μαρμάρινα αντίγραφα του έργου, βάση των οποίων έγινε δυνατή σε μεγάλο βαθμό η αποκατάσταση της αρχικής μορφής του αγάλματος.
Το άγαλμα έχει μέγεθος λίγο μεγαλύτερο του φυσικού. Η κόμη της κεφαλής είναι ακάλυπτη, χωρίς περικεφαλαία. Μόνο ένα κορδελάκι στεφανώνει τα μαλλιά. Τόσο η κεφαλή όσο και το πρόσωπο είναι υψηλής ομορφιάς και έχουν τέλεια στάση και έκφραση. Ο αριστερός βραχίονας δεν διασώθηκε. Από αναπαραστάσεις που βρέθηκαν σε αγγεία, από ένα ανάγλυφο και από διάφορα αντίγραφα ο Φουρτβένγκλερ υπέθεσε ότι το αριστερό χέρι στηρίζονταν σε ένα δόρυ, που σχεδόν κατακόρυφο ακουμπούσε με την άκρη του στο έδαφος. Επίσης υπέθεσε ότι στο δεξί χέρι κρατούσε το κράνος. Μια αιγίδα που φέρει την κεφαλή της Μέδουσας και είναι δεμένη με το σώμα φιδιών, σκεπάζει προστατευτικά τον δεξί θώρακα, αφήνοντας ελεύθερο τον αριστερό θώρακα. Η κόμμωση είναι απλή αλλά περιποιημένη, τα μαλλιά κοντά και περίτεχνα σγουρά, συγκρατούνται από μια φαρδιά κορδέλα που είναι δεμένη πίσω και στεφανώνει την κόμη. Οι κόρες των ματιών λείπουν, και ήταν κατασκευασμένες μάλλον από άλλο, έγχρωμο υλικό. Η στάση του αγάλματος είναι ήρεμη. Το σώμα στηρίζεται στο δεξί πόδι, ενώ το αριστερό πόδι ξεκουράζεται στο πλάι. Οι αναλογίες του σώματος είναι λεπτές, σφριγηλές, σχεδόν ανδρικού σώματος. Η μέση είναι στενή, το στήθος μικρό, επάνω σε πλατύ θώρακα. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου το κάνουν να μοιάζει άλλοτε γυναικείο και άλλοτε αγορίστικο.
Η λεπτομέρεια της αιγίδας εκδηλώνει τον πολεμικό, αλλά και φιλειρηνικό χαρακτήρα της θεάς. Η αιγίδα αυτή καθεαυτή την προστατεύει, αφήνοντας όμως ακάλυπτο ένα μέρος του στήθους. Ταυτόχρονα τα εμβλήματα της Μέδουσας και των φιδιών δείχνουν επιδεικνύουν την δύναμη της κατόχου τους. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και η αναλογίες του σώματος δείχνουν ότι η θεά είναι προσωποποίηση του ιδανικού της αγνότητας, της αθωότητας και της ισχύος.
Σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία
Η περιγραφή του Παυσανία
Σύμφωνα με τον Λουκιανό - Εἰκόνες 6
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγάλματα της Αθηνάς Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Ατέλειωτη αγάπη (ταινία 1981)
Ατέλειωτη αγάπη είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ρομαντικής δραματικής ταινίας του 1981 σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι, με πρωταγωνιστές την Μπρουκ Σιλντς και τον Μάρτιν Χιούιτ. Στην ταινία έκανε την πρώτη του εμφάνιση ο Τομ Κρουζ σε ταινία μεγάλου μήκους. Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σκοτ Σπένσερ του 1979, το σενάριο γράφτηκε από την Τζούντι Ράσκοου.
Οι κριτικοί συνέκριναν την ταινία δυσμενώς με το μυθιστόρημα, το οποίο παρουσίαζε τους κινδύνους της εμμονικής αγάπης. Παρά τις κακές κριτικές, το ομώνυμο τραγούδι των τίτλων, που ερμήνευσαν οι Νταϊάνα Ρος και Λάιονελ Ρίτσι, έγινε νούμερο 1 επιτυχία στο Billboard Hot 100. Το τραγούδι έμεινε εννέα εβδομάδες στο νούμερο 1 και έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα «Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού», μαζί με πέντε υποψηφιότητες για βραβεία Grammy.
Πλοκή
Ο μποέμικος τρόπος ζωής των Μπάτερφιλντ, για τον οποίο είναι πολύ γνωστοί στην κοινότητά τους, επιτρέπει στην Τζέιντ και τον Ντέιβιντ να αναπτύξουν μια παθιασμένη σχέση, με τη δυνατότητα να κάνουν σεξ στο δωμάτιο της Τζέιντ. Όσο ανοιχτή είναι η οικογένειά της Τζέιντ, τόσο βαρετή είναι η ζωή του Ντέιβιντ στο σπίτι. Οι γονείς του είναι πλούσιοι φιλελεύθεροι πολιτικοί ακτιβιστές που δεν ενδιαφέρονται πολύ για τη ζωή του.
Ένα βράδυ, η μητέρα της Τζέιντ, Αν, κατεβαίνει κρυφά στον κάτω όροφο και πιάνει την Τζέιντ και τον Ντέιβιντ να κάνουν έρωτα δίπλα στο τζάκι. Οι νυχτερινές ενασχολήσεις της Τζέιντ επηρεάζουν αρνητικά τους βαθμούς της και την ικανότητά της να κοιμηθεί. Ένα βράδυ, προσπαθεί να κλέψει ένα υπνωτικό χάπι από τον πατέρα της, αλλά εκείνος την πιάνει. Ο Χιου απαιτεί από τον Ντέιβιντ να σταματήσει να βλέπει την Τζέιντ μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. Η Αν πείθει τον Ντέιβιντ να συμφωνήσει, λέγοντάς του να μην αφήσει τον Χιου «να κάνει κάτι που θα μετανιώσει».
Πίσω στο σχολείο, ένας από τους φίλους του Ντέιβιντ, ο Μπίλι, του λέει ότι όταν ήταν οκτώ ετών, προσπάθησε να κάψει κάτι εφημερίδες, φοβήθηκε και έσβησε τη φωτιά, και οι γονείς του τον θεώρησαν ήρωα που έσωσε το σπίτι από τη φωτιά. Εμπνευσμένος από αυτή την ιστορία, ο Ντέιβιντ ανάβει φωτιά στη βεράντα των Μπάτερφιλντ και φεύγει. Αλλά μέχρι να επιστρέψει, η φωτιά έχει εξαπλωθεί πολύ. Ο Ντέιβιντ βγάζει τους Μπάτερφιλντ από το φλεγόμενο σπίτι και στη συνέχεια συλλαμβάνεται.
Μετά τη δίκη, ο Ντέιβιντ καταδικάζεται για εμπρησμό δεύτερου βαθμού με πέντε χρόνια αναστολή, οδηγείται σε ψυχιατρείο και του απαγορεύεται να ξαναπλησιάσει την Τζέιντ και την οικογένειά της. Της γράφει καθημερινά, αλλά τα γράμματα δεν στέλνονται λόγω εντολής για διακοπή επικοινωνίας. Οι γονείς του κάνουν προσπάθειες για να τον βγάλουν νωρίς, προς μεγάλη απογοήτευση του Χιου. Εντωμεταξύ, ο Ντέιβιντ λαμβάνει πίσω κατά την έξοδό του τα πολλά γράμματα που είχε στείλει και αφού συνειδητοποιεί γιατί η Τζέιντ δεν απάντησε ποτέ, αποφασίζει να τη διεκδικήσει, αν και γνωρίζει ότι αυτό αποτελεί παραβίαση της αναστολής του.
Μετά την απώλεια του σπιτιού τους, οι Μπάτερφιλντ μετακομίζουν από το Σικάγο στο Μανχάταν όπου η Αν και ο Χιου υποβάλλουν αίτηση διαζυγίου. Στο Μανχάταν, η Αν προσπαθεί να αποπλανήσει τον Ντέιβιντ αλλά εκείνος αρνείται, αφήνοντάς την μπερδεμένη. Κρυφά, εκείνος κοιτάζει το βιβλίο διευθύνσεών της, ανακαλύπτοντας πού βρίσκεται η Τζέιντ και ανακαλύπτει ότι φοιτά στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ.
Πηγαίνονται να πάρει το λεωφορείο για το Βερμόντ, ο Ντέιβιντ βλέπει στον δρόμο τον Χιου. Αρχίζει να τον κυνηγάει και ο Χιου σκοτώνεται αφού τον χτυπήσει αυτοκίνητο. Η αρραβωνιαστικιά του Χιου, Ίνγκριντ, έρχεται ακριβώς εκείνη τη στιγμή και βλέπει τον Ντέιβιντ να φεύγει. Ο Ντέιβιντ επιστρέφει στο διαμέρισμα της Αν και την παρηγορεί.
Αργότερα, η Τζέιντ πηγαίνει στο δωμάτιο του Ντέιβιντ για να τον αποχαιρετήσει, αλλά εκείνος την τραβά πριν φύγει, ρίχνοντάς την στο κρεβάτι και κρατώντας τη μέχρι να παραδεχτεί ότι τον αγαπάει. Ο Κιθ πηγαίνει στον Ντέιβιντ, βρίσκει το ζευγάρι ξανά μαζί και λέει στην Τζέιντ ότι ο Ντέιβιντ φταίει για τον θάνατο του πατέρα τους. Η Τζέιντ αρνείται να το πιστέψει στην αρχή, αλλά όταν εκείνος επιβεβαιώνει ότι ο Ντέιβιντ ήταν πράγματι παρών, εκείνη τρομοκρατείται και κρύβεται πίσω από τον Κιθ. Προσπαθώντας να εξηγήσει τι έγινε, ο Ντέιβιντ σπρώχνει τον Κιθ σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να φτάσει κοντά της. Ο Κιθ τον κρατά μέχρι να φτάσει η αστυνομία και να συλλάβει τον Ντέιβιντ για διατάραξη της ειρήνης και παραβίαση της ανστολής του.
Ο Ντέιβιντ καταδικάζεται σε φυλάκιση και απελπίζεται ότι δεν θα ξαναδεί τον Τζέιντ. Σε μια λίμνη, η Τζέιντ λέει στην Αν ότι κανείς δεν θα την αγαπήσει ποτέ όπως ο Ντέιβιντ. Πίσω από τα κάγκελα του κελιού του, ο Ντέιβιντ βλέπει την Τζέιντ να τον πλησιάζει.
Παραγωγή
Η ταινία Ατέλειωτη αγάπη βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σκοτ Σπένσερ που γράφτηκε το 1979. Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι του Φράνκο Τζεφιρέλι και το σενάριο της Τζούντιθ Ράσκοου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Μπρουκ Σιλντς και ο Μάρτιν Χιούιτ στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους. Είναι το κινηματογραφικό ντεμπούτο των Χιούιτ και Τομ Κρουζ. Η ταινία γυρίστηκε στο Σικάγο, τη Νέα Υόρκη και το Λονγκ Άιλαντ, καθώς και στο στούντιο Astoria στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Η παραγωγή της ταινίας ολοκληρώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1980.
Ο σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι έκανε στη συνέχεια αρκετές περικοπές στις ερωτικές σκηνές μεταξύ της Σιλντς και του Χιούιτ για να πετύχει την καταλληλότητα της ταινίας.
Σάουντρακ
Το τραγούδι των τίτλων της ταινίας, που γράφτηκε από τον Λάιονελ Ρίτσι και ερμηνεύτηκε από τους Ρίτσι και Νταϊάνα Ρος και ονομάζεται επίσης "Endless Love", έγινε νούμερο 1 επιτυχία στο Billboard Hot 100 και ήταν το σινγκλ με τις περισσότερες πωλήσεις στην καριέρα τςη Ρος. Το περιοδικό Billboard το επέλεξε ως «το καλύτερο ντουέτο όλων των εποχών» το 2011, 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Έμεινε εννέα εβδομάδες στο νούμερο 1 και έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα «Καλύτερος Πρωτότυπος Τραγουδιού», μαζί με πέντε υποψηφιότητες για βραβεία Grammy. Το σάουντρακ έφτασε στο #9 του Billboard Top 200 και έγινε πλατινένιο.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε ως επί το πλείστον κακές κριτικές. Ο Ρότζερ Έμπερτ συνέκρινε την ταινία δυσμενώς με το μυθιστόρημα, περιγράφοντας τον Μάρτιν Χιούιτ ως κακή επιλογή, αν και επαίνεσε την ερμηνεία της Μπρουκ Σιλντς:
Ο ιστορικός κινηματογράφου Λέοναρντ Μάλτιν φάνηκε να συμφωνεί, αποκαλώντας την ταινία «κλασικό παράδειγμα για το πώς να κάνεις τα πάντα λάθος σε μια λογοτεχνική μεταφορά».
Από τον Νοέμβριο του 2021, η ταινία κατέχει βαθμολογία 26% στο Rotten Tomatoes με βάση 19 κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής PolyGram Filmed Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Τραχούρι
Το τραχούρι (Caranx crysos), επίσης γνωστό ως σούρος ή κοκκάλι, είναι μια κοινό είδος μεσαίου μεγέθους θαλάσσιων ψαριών της οικογένειας των Καραγγίδων. Το τραχούρι απαντά στον Ατλαντικό Ωκεανό, από τη Βραζιλία στον Καναδά στον δυτικό Ατλαντικό και από την Αγκόλα έως τη Μεγάλη Βρετανία, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, στον ανατολικό Ατλαντικό. Το τραχούρι διακρίνεται από παρόμοια είδη από διάφορα μορφολογικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της άνω γνάθου, του αριθμού των ακάνθων των βραγχίων και του αριθμού των λεπιών των πλευρικών γραμμών. Το τραχούρι είναι γνωστό ότι φτάνει σε μέγιστο μήκος τα 70 cm και 5,05 κιλά σε βάρος, αλλά έχει συνήθως μήκος κάτω από 35 εκ. Το είδος κατοικεί τόσο σε παράκτια όσο και σε υπεράκτια περιβάλλοντα, κυρίως σε υφάλους, ωστόσο είναι γνωστό ότι συγκεντρώνεται γύρω από μεγάλες, τεχνητές, υπεράκτιες κατασκευές, όπως πλατφόρμες πετρελαίου. Τα νεαρά τείνουν να κατοικούν σε πιο ρηχά νερά υφάλων και λιμνοθαλασσών, προτού μετακινηθούν σε βαθύτερα νερά ως ενήλικες.
Το τραχούρι είναι αρπακτικό ψάρι, που καταναλώνει ψάρια, καθώς και διάφορα καρκινοειδή και άλλα ασπόνδυλα, και σχηματίζει κοπάδια. Τα ψάρια που ζουν στη θάλασσα τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με ζωοπλαγκτόν. Το είδος φτάνει στη σεξουαλική ωριμότητα σε μήκος μεταξύ 225 και 280 mm σε όλη τη κατανομή του, με την ωοτοκία να συμβαίνει υπεράκτια όλο το χρόνο, αν και κορυφώνεται κατά τους θερμότερους μήνες. Οι προνύμφες και τα νεαρά ζουν πελαγικά, συχνά κάτω από συστάδες φυκιών σαργασσών ή μέδουσες μέχρι να μετακινηθούν στην ξηρά. Το τραχούρι έχει μεγάλη σημασία για την αλιεία, καθώς μεταξύ 6000 και 7000 τόνων ψαριών αλιεύονται ετησίως στην Αμερική τα τελευταία πέντε χρόνια. Το είδος είναι επίσης ένα ελαφρύ ψάρι αλιείας αναψυχής, αλλά συχνά χρησιμοποιείται ως δόλωμα, καθώς θεωρείται μέτριο για κατανάλωση. Υπήρξε κάποια πρόταση ότι το είδος του ανατολικού Ειρηνικού Caranx caballus, μπορεί να είναι το ίδιο με το C. crysos, αν και αυτό παραμένει προς το παρόν ανεπίλυτο.
Ταξινομία και ονομασία
Το τραχούρι κατατάσσεται στο γένος Caranx, το οποίο περιλαμβάνει ψάρια γνωστά ως κοκκάλια. Το γένος Caranx είναι μέλος της μεγαλύτερης οικογένειας των Καραγκίδων, μέρος της τάξης τωνΚαραγκόμορφων.
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά από τον Αμερικανό ιχθυολόγο Σάμιουελ Μίτσιλ το 1815, με βάση ένα δείγμα που περισυλλέγη από τα νερά του κόλπου της Νέας Υόρκης, ΗΠΑ, το οποίο ορίστηκε ως ο ολότυπος. Ονόμασε το είδος Scomber crysos και πρότεινε ένα κοινό όνομα «κίτρινο σκουμπρί», με το ειδικό όνομα να αντανακλά αυτό («χρυσός»). Η ταξινομική ομάδα έχει τοποθετηθεί είτε σε Caranx, Carangoides ή Paratractus, αλλά τώρα θεωρείται έγκυρη ως Caranx crysos.  Το είδος έχει επαναπροσδιοριστεί τρεις φορές, πρώτα ως Caranx fusus, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται εσφαλμένα από ορισμένους συγγραφείς (περιστασιακά ως Carangoides fusus), και αργότερα ως Caranx pisquetus και Trachurus squamosus. Αυτά τα ονόματα θεωρούνται μη έγκυρα νεότερα συνώνυμα σύμφωνα με τους κανόνες του ICZN.
Υπήρξαν προτάσεις ότι το τραχούρι μπορεί να είναι το ίδιο είδος με το είδος του ανατολικού Ειρηνικού Caranx caballus, αν και δεν έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένες μελέτες για την εξέταση αυτής της σχέσης. Και τα δύο είδη συμπεριλήφθηκαν σε μια πρόσφατη γενετική ανάλυση ολόκληρης της οικογένειας των Καραγκίδων, με τα αποτελέσματα να δείχνουν ότι και τα δύο είδη είναι πολύ στενά συνδεδεμένα, αν και οι συγγραφείς δεν σχολίασαν τη γενετική απόσταση μεταξύ των δύο.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Ένα μικρό τραχούρι - πλάγια άποψη Το τραχούρι είναι μεσαίου μέγεθος ψάρι, φτάνοντας σε μέγιστο επιβεβαιωμένο μήκος 70 cm και 5,05 κιλά σε μάζα, αλλά συνήθως έχει μήκος κάτω από 35 εκ. Το τραχούρι είναι μορφολογικά παρόμοιο με άλλες καραγγίδες, με επίμηκες, μέτρια συμπιεσμένο σώμα με ραχιαία και κοιλιακά προφίλ περίπου ίσης κυρτότητας και ελαφρώς μυτερό ρύγχος. Το οπίσθιο τμήμα του ματιού καλύπτεται από ένα μέτρια αναπτυγμένο λιπώδες βλέφαρο και το οπίσθιο άκρο της γνάθου βρίσκεται κάτω από το κέντρο του ματιού. Το ραχιαίο πτερύγιο αποτελείται από δύο μέρη, το πρώτο αποτελείται από 8 άκανθες και το δεύτερο από μία άκανθα ακολουθούμενη από 22 έως 25 μαλακές ακτίνες. Το πρωκτικό πτερύγιο αποτελείται από 2 πρόσθιες αποκολλημένες άκανθες ακολουθούμενες από μία άκανθα και 19 έως 21 μαλακές ακτίνες. Τα θωρακικά πτερύγια γίνονται πιο δρεπανοειδή με την ηλικία, έχουν 21 έως 23 ακτίνες και είναι ελαφρώς μακρύτερα από το κεφάλι. Η πλευρική γραμμή έχει έντονο αλλά κοντό πρόσθιο τόξο, με το καμπύλο τμήμα να τέμνει το ευθύ τμήμα κάτω από τη σπονδυλική στήλη στο δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο. Η ευθεία ενότητα περιέχει 0 έως 7 λέπια ακολουθούμενα από 46 έως 56 πολύ ισχυρές φολίδες, με αμφοτερόπλευρες καρίνες να υπάρχουν στην βάση της ουράς. Υπάρχουν συνολικά 86 έως 98 φολίδες και λέπια σε ολόκληρη την πλευρική γραμμή. Το στήθος είναι πλήρως καλυμμένο με λέπια. Η άνω γνάθος έχει μια ακανόνιστη σειρά από εξωτερικούς κυνόδοντες με μια εσωτερική ζώνη από μικρά, τακτικά τοποθετημένα δόντια, ενώ η κάτω γνάθο περιέχει μία μόνο ζώνη μικρών δοντιών. Το είδος έχει συνολικά 35 έως 42 βραγχιακές άκανθες. 10 έως 14 στο άνω τμήμα και 25 έως 28 στο κάτω τμήμα, με αυτό το μόνο χαρακτηριστικό να διαφέρει μεταξύ του C. crysos και του C. caballus. Έχει 25 σπονδύλους.
Το χρώμα του τραχουρίου ποικίλλει από γαλαζοπράσινο έως πράσινο ελιάς ραχιαία, γίνεται ασημί γκρι έως ορειχάλκινο παρακάτω. Τα νεαρά συχνά έχουν 7 σκοτεινές κάθετες ταινίες στο σώμα τους. Το χρώμα των πτερυγίων ποικίλλει επίσης, με όλα τα πτερύγια να κυμαίνονται από το σκούρο ή το γυάλινο έως το πράσινο της ελιάς. Το είδος έχει επίσης ένα σκουρόχρωμο σημείο το οποίο μπορεί να μην είναι διακριτό στο άνω βραγχιακό κάλυμμα.
Κατανομή
Το τραχούρι έχει εκτεταμένη κατανομή σε όλα τα τροπικά και εύκρατα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού, που εκτείνεται τόσο στις ακτές της ανατολικής Αμερικής όσο και στις δυτικές αφρικανικές και ευρωπαϊκές ακτές. Στον δυτικό Ατλαντικό, η νοτιότερη καταγραφή έγινε στο Μασεϊό της Βραζιλίας με τα είδη να εκτείνονται βόρεια κατά μήκος της ακτογραμμής της Κεντρικής Αμερικής και σε όλη την Καραϊβική και τα πολυάριθμα αρχιπελάγη της. Από τον Κόλπο του Μεξικού, η κατανομή του εκτείνεται βόρεια κατά μήκος των ακτών των ΗΠΑ και βόρεια μέχρι τη Νέα Σκωτία του Καναδά, συμπεριλαμβάνοντας επίσης αρκετά βορειοδυτικά νησιά του Ατλαντικού. Το τραχούρι είναι επίσης παρόν σε πολλά νησιά του κεντρικού Ατλαντικού.
Στον ανατολικό Ατλαντικό η νοτιότερη καταγραφή είναι από την Αγκόλα. Η κατανομή του ακολουθεί κατά μήκος τη δυτική αφρικανική ακτή μέχρι το Μαρόκο και μέσα στη Μεσόγειο Θάλασσα. Το τραχούρι βρίσκεται σε όλη τη Μεσόγειο, αφού έχει καταγραφεί από όλες σχεδόν τις χώρες στις ακτές της. Το είδος σπάνια βρίσκεται βόρεια της Πορτογαλίας στον βορειοανατολικό Ατλαντικό, αν και υπάρχουν αρχεία μεμονωμένων αλιευμάτων από το νησί της Μαδέρας και τη Γαλικία της Ισπανίας. Το πιο βορειότερο σημείο που έχει αναφερθεί είναι η νότια Μεγάλη Βρετανία, όπου ελήφθησαν δύο δείγματα το 1992 και το 1993. Υπάρχει μια τάση αυτό και άλλα τροπικά είδη να αναφέρονται πιο βόρεια πιο συχνά, με δημοσιεύματα που δείχνουν ότι το τραχούρι έχει πρόσφατα δημιουργήσει σταθερούς πληθυσμούς στα Κανάρια Νησιά, όπου σπάνια είχε παρατηρηθεί. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν αποδώσει αυτή τη μετανάστευση προς τα βόρεια στην αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας, πιθανώς αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής.
Βιότοπος
μικρογραφία|240x240εσ| Ένα κοπάδι τραχουριών κάτω από μια πλατφόρμα πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού Το τραχούρι είναι κυρίως ένα παράκτιο ψάρι σε όλο το μεγαλύτερο εύρος της κατανομής του, ωστόσο είναι γνωστό ότι ζει σε υφάλους σε βάθη νερού μεγαλύτερα από 100 μέτρα. Στο μεγαλύτερο τμήμα της κατανομής του στην Κεντρική Αμερική, είναι αρκετά σπάνιο παράκτιο, αντίθετα παρατηρείται πιο συχνά στους υπεράκτιους υφάλους. Το τραχούρι είναι κατά κύριο λόγο ένα ημιπελαγικό ψάρι, που κατοικεί τόσο στους παράκτιους υφάλους όσο και στις εξωτερικές άκρες της υφαλοκρηπίδας και τις ανώτερες πλαγιές βαθιών υφάλων. Αυτά τα άτομα σε ρηχότερους υφάλους συχνά μετακινούνται ανάμεσα σε κομμάτια υφάλων πάνω από μεγάλες εκτάσεις άμμου. Τα νεαρά ψάρια είναι επίσης γνωστό ότι κατοικούν στα ρηχά νερά των παράκτιων λιμνοθαλασσών, βρίσκοντας καταφύγιο γύρω από μαγκρόβια ή σε θαλάσσια χόρτα ανάμεσα σε κομμάτια κοραλλιογενών υφάλων. Το είδος βρίσκεται επίσης στο δέλτα του Μισισιπή, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να ανεχθεί χαμηλότερη αλατότητα σε περιβάλλον σχεδόν εκβολών ποταμών.
Τα τραχούρια προσελκύονται εύκολα από οποιαδήποτε μεγάλη υποβρύχια ή πλωτή συσκευή, είτε φυσική είτε τεχνητή. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι τα είδη συγκεντρώνονται γύρω από πλωτές συσκευές συσσώρευσης ψαριών (FADs), τόσο σε ρηχά νερά, όσο και σε εξαιρετικά βαθιά (2500 m) νερά, υποδεικνύοντας ότι το είδος μπορεί να κινείται πελαγικά. Σε αυτές τις καταστάσεις, το τραχούρι σχηματίζει πάντα μικρές συγκεντρώσεις στην επιφάνεια του νερού, ενώ άλλα μεγαλύτερα είδη τείνουν να συγκεντρώνονται ελαφρώς βαθύτερα. Μια σειρά ερευνών γύρω από πλατφόρμες πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Κόλπο του Μεξικού έχει βρει ότι το τραχούρι συγκεντρώνεται σε μεγάλους αριθμούς γύρω από αυτές τους θερμότερους μήνες, όπου τροποποιούν τη συμπεριφορά σίτισης τους για να επωφεληθούν από την πλατφόρμα. Οι τεχνητοί ύφαλοι και τα θαλάσσια κλουβιά υδατοκαλλιέργειας είναι επίσης γνωστό ότι προσελκύουν το είδος, με τους πρώτους να έχουν το πρόσθετο όφελος από τη διασπορά των υπολειμμάτων τροφίμων.
Βιολογία
Το τραχούρι συνήθως κινείται είτε σε μικρά κοπάδια είτε ως μοναχικά άτομα, αν και είναι γνωστές μεγάλες συγκεντρώσεις έως και 10.000 ατόμων σε ασυνήθιστες συνθήκες. Σε ορισμένα μέρη του εύρους του, είναι ένα από τα πιο άφθονα είδη. Για παράδειγμα, στατιστικά στοιχεία από το νησί Σάντα Καταρίνα, Βραζιλία, δείχνουν ότι είναι το τρίτο πιο άφθονο είδος. Η βιολογία, ιδιαίτερα η αναπαραγωγική και η βιολογία ανάπτυξης έχει μελετηθεί αρκετά εκτενώς στο τραχούρι λόγω αυτής της μεγάλης αφθονίας στον Ατλαντικό και της σημασίας του για την αλιεία και την οικολογία του περιβάλλοντός του.
Διατροφή και σίτιση
Το τραχούρι είναι ένα αρπακτικό που κολυμπά γρήγορα και τρέφεται κυρίως με μικρά βενθικά ψάρια στα παράκτια νερά. Μελέτες σχετικά με τη διατροφή του είδους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα. Μια μελέτη από το Πουέρτο Ρίκο διαπίστωσε ότι το είδος συμπληρώνει τη διατροφή που κυριαρχείται από τα ψάρια με καβούρια, γαρίδες, κωπήποδα και άλλα μικρά καρκινοειδή. Αναλυτικότερη έρευνα στο Πράσινο Ακρωτήριο βρήκε ότι πέρα από ψάρια, τα τραχούρια τρέφονται με γαρίδες, αστακούς, μέδουσες και άλλα μικρά ασπόνδυλα. Στη διατροφή των νεαρών κυριαρχεί το ζωοπλαγκτόν, κυρίως τα κυκλοποειδή και καλανοειδή κωπήποδα, και σταδιακά μεταπίπτουν σε διατροφή βασισμένη κυρίως στα ψάρια. Τα ενήλικα τραχούρια που ζουν υπεράκτια ή συγκεντρώνονται γύρω από τις πλατφόρμες πετρελαίου και φυσικού αερίου τείνουν να έχουν λιγότερο ψάρι στη διατροφή τους, τρεφόμενα σε μεγάλο βαθμό με ζωοπλαγκτόν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς και με προνύμφες δεκάποδων και στοματόποδων, αμφίποδα, πτερόποδα και προνυμφές και ανήλικα ψάρια επίσης.
Μελέτες γύρω από αυτές τις πλατφόρμες διαπίστωσαν ότι τα τραχούρια τρέφονται με ίση ένταση τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα, με μεγαλύτερα θηράματα όπως ψάρια να καταναλώνονται κατά προτίμηση τη νύχτα, και μικρότερα καρκινοειδή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το τραχούρι είναι μία από τις καραγγίδες που είναι γνωστό ότι σχηματίζουν κοπάδια δίπλα σε σιτιζόμενα στροφοδέλφινα (Stenella longirostris), εκμεταλλευόμενα τυχόν υπολείμματα φαγητού που άφησαν τα τρεφόμενα θηλαστικά ή οποιουσδήποτε οργανισμούς μετατοπίζεται ενώ κινούνται. Το είδος είναι επίσης γνωστό ότι τρώει τα περιττώματα των δελφινιών. Εκτός από τα σημαντικά αρπακτικά, είναι επίσης σημαντικά θήραμα για πολλά μεγαλύτερα είδη, συμπεριλαμβανομένων ψαριών, πτηνών και δελφινιών.
Αναπαραγωγή και ανάπτυξη
μικρογραφία|240x240εσ| Ένα κοπάδι τραχούρια στην Ισπανία Το τραχούρι φτάνει σε σεξουαλική ωριμότητα σε ελαφρώς διαφορετικά μήκη σε όλο το εύρος του, με όλες αυτές τις μελέτες να έχουν γίνει στον δυτικό Ατλαντικό. Η έρευνα στη βορειοδυτική Φλόριντα βρήκε μήκος ωριμότητας τα 267 mm, μια μελέτη στη Λουιζιάνα έδειξε ότι το είδος φτάνει στη σεξουαλική ωριμότητα σε μήκη 247-267 mm για τα θηλυκά και 225 mm στα αρσενικά και στην Τζαμάικα μήκος 260 mm για τα αρσενικά και 280 για τα θηλυκά. Η ωοτοκία φαίνεται να συμβαίνει υπεράκτια όλο το χρόνο, αν και αρκετές αιχμές δραστηριότητας ωοτοκίας έχουν βρεθεί σε διαφορετικές περιοχές. Η μέγιστη περίοδος ωοτοκίας στον Κόλπο του Μεξικού λαμβάνει χώρα από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο, με μια δευτερεύουσα κορύφωση στην ωοτοκία τον Οκτώβριο στη βορειοδυτική Φλόριντα. Αλλού, οι κορυφές σε αφθονία προνυμφών υποδηλώνουν ωοτοκία στους θερμότερους καλοκαιρινούς μήνες μεταξύ Ιανουαρίου και Αυγούστου. Κάθε θηλυκό απελευθερώνει μεταξύ 41.000 και 1.546.000 αυγά κατά μέσο όρο, με τα μεγαλύτερα ψάρια να παράγουν περισσότερα αυγά. Τόσο τα αυγά όσο και οι προνύμφες είναι πελαγικές.
Το στάδιο των προνυμφών του τραχουρίου έχει περιγραφεί εκτενώς, με διακριτικά χαρακτηριστικά που περιλαμβάνουν ένα ελαφρώς πιο ρηχό σώμα από άλλες προνύμφες του γένους Caranx και ένα έντονα χρωματισμένο κεφάλι και σώμα. Κατά τη διάρκεια αυτού του πρώιμου νεανικού σταδίου, υπάρχουν αρκετές σκούρες κάθετες ράβδοι σαφώς παρούσες στο πλάι. Οι προνύμφες και τα μικρά νεαρά παραμένουν υπεράκτια, ζώντας είτε σε βάθη περίπου 10 έως 20 m, είτε συγκεντρώνονται γύρω από πλωτά αντικείμενα, ιδιαίτερα συστάδες σαργασσών και μεγάλες μέδουσες. Καθώς τα ψάρια αναπτύσσονται, συχνά μετακινούνται σε λιμνοθάλασσες και υφάλους, πριν αρχίσουν να κατευθύνονται προς βαθύτερους υφάλους με την έναρξη της σεξουαλικής ωριμότητας. Οι απόλυτοι ρυθμοί ανάπτυξης δεν είναι πολύ γνωστοί, αλλά το είδος έχει όλα τα ενήλικα χαρακτηριστικά σε μήκος 59,3 mm Σε όλες τις περιπτώσεις που μελετήθηκαν, υπάρχουν περισσότερα θηλυκά στον ενήλικο πληθυσμό από ό, τι οι αρσενικά, με αναλογία θηλυκών προς αρσενικά που κυμαίνονται από 1.15Θ:1Α έως 1.91Θ:1Α. Τα ετήσια ποσοστά θνησιμότητας για τον πληθυσμό στον Κόλπο του Μεξικού κυμαίνονται από 0,41 έως 0,53. Το παλαιότερο γνωστό άτομο ήταν 11 ετών με βάση του δακτυλίους των ωτόλιθων.
Σχέση με τους ανθρώπους
Το τραχούρι είναι πολύ σημαντικό είδος για την εμπορική αλιεία σε όλη την κατανομή του. Λόγω της αφθονίας του, μπορεί να είναι ένα από τα κύρια είδη σε μια αλιεία. Η διαθεσιμότητα των στατιστικών για την αλιεία για το είδος είναι μεταβλητή σε όλο το εύρος του, με την Αμερική να διατηρεί ξεχωριστές στατιστικές για το είδος, ενώ στην Αφρική και την Ευρώπη συνδυάζεται με άλλες καραγγίδες στις στατιστικές. Στην Αμερική, τα πρόσφατα δεδομένα αλιευμάτων υποδηλώνουν αυξημένη ποσότητα του είδους που αλιεύεται (ή αναφέρεται), με τα αλιεύματα του 2006 και του 2007 να είναι κατά μέσο όρο μεταξύ 6000 και 7000 τόνων, ενώ κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, σπάνια υπήρχε ετήσια αλίευση μεγαλύτερη από 1000 τόνους. Έρευνα σχετικά με την αλιεία ανά περιοχή έδειξε πόσο σημαντικό είναι το ψάρι για ορισμένα είδη αλιείας. Η βιοτεχνική αλιεία στο νησί Σάντα Καταρίνα έχει δείξει ότι το τραχούρι είναι το τρίτο πιο σημαντικό και άφθονο είδος, αποτελώντας το 5,6% των αλιευμάτων ή 4,38 τόνοι. Ακόμη και η αλιεία επιβίωσης στα όρια της κατανομής του στη Βραζιλία παρουσιάζει αλιεύματα βάρους 388 κιλών σε δύο χρόνια από γρι-γρι παραλίας. Σε όλη την κατανομή του, το τραχούρι αλιεύεται εμπορικά με γρίπους, γρι -γρι, δίχτυα και μεθόδους καθετής. Το ψάρι πωλείται στην αγορά είτε φρέσκο, αποξηραμένο, καπνιστό είτε ως ιχθυάλευρο, λάδι ή δόλωμα.
Το τραχούρι έχει επίσης μεγάλη σημασία για την αλιεία αναψυχής, με τους ψαράδες να χρησιμοποιούν συχνά το είδος τόσο για φαγητό όσο και για δόλωμα. Το τραχούρι έχει τη φήμη του εξαιρετικού θηράματος με ελαφριά αντικείμενα, τσιμπώντας τόσο δολώματα ψαριών όσο και μια ποικιλία από θέλγητρα, συμπεριλαμβανομένων των σκληρών σωματιδίων, κουταλιών, μεταλλικών κιγκλιδωμάτων και μαλακών πλαστικών παξιμαδιών. Το παγκόσμιο ρεκόρ της IGFA για το τραχούρι είναι ένα ψάρι 5,05 kg που πιάστηκε στο Ντόφιν Άιλαντ, Αλαμπάμα από τη Στέισι Μόιρεν το 1997, και τα προηγούμενα ρεκόρ προέρχονταν επίσης από τον ανατολικό Βόρειο Ατλαντικό. Το τραχούρι χρησιμοποιείται εκτενώς ως ζωντανό δόλωμα για μεγαλύτερα ψάρια, συμπεριλαμβανομένης των ξιφία, κόμπια και μαγιάτικο. Θεωρείται ένα αρκετά χαμηλής ποιότητας επιτραπέζιο ψάρι, και μεγαλύτερα δείγματα είναι γνωστό ότι φέρουν την τοξίνη τσιγκουατέρα στη σάρκα τους, με αρκετές περιπτώσεις δηλητηρίασης να αναφέρονται στις Παρθένες Νήσους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψάρια του Ατλαντικού Ωκεανού Κατηγορία:Καραγκίδες
Γιάσναγια Πολιάνα
Η Γιάσναγια Πολιάνα (ρωσικά: Я́сная Поля́на), κυριολεκτικά "Φωτεινό Ξέφωτο") ήταν το σπίτι του συγγραφέα Λέοντα Τολστόι, όπου γεννήθηκε, έγραψε το Πόλεμος και Ειρήνη και την Άννα Καρένινα, και όπου είναι θαμμένος. Ο Τολστόι αποκαλούσε την Γιάσναγια Πολιάνα το "απροσπέλαστο λογοτεχνικό οχυρό" του . Βρίσκεται 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τούλα, στη Ρωσία, και 200 χιλιόμετρα μακριά από τη Μόσχα.
Τον Ιούνιο του 1921 το κτήμα εθνικοποιήθηκε και έγινε επίσημα μουσείο αφιερωμένο στον Τολστόι. Η πρώτη που το διεύθυνε ήταν η κόρη του, Αλεξάνδρα Τολστάγια. Σήμερα διευθυντής του μουσείου είναι ο Βλαντίμιρ Τολστόι, επίσης ένας από τους απογόνους του Τολστόι. Το μουσείο περιέχει τα προσωπικά υπάρχοντα και την επίπλωση του σπιτιού του Τολστόι, καθώς και την βιβλιοθήκη του των 22.000 βιβλίων. Το κτήμα-μουσείο περιέχει την έπαυλη του συγγραφέα, το σχολείο που ίδρυσε για τα παιδιά χωρικών, και το πάρκο όπου βρίσκεται σήμερα ο απλός τάφος του Τολστόι.
Ιστορία
Το σπίτι πέρασε από τον Βολκόνσκι στην μοναδική του κόρη, την Μαρία Νικολάγεβνα, τη μητέρα του Τολστόι. Ο άντρας της, Νικολάι Ιλίτς Τολστόι, ένας βετεράνος του πολέμου του 1812 ενάντια στον Ναπολέοντα, έχτισε ένα σπίτι με 32 δωμάτια καθώς και βοηθητικά κτήρια, και επέκτεινε το πάρκο.