cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλιοστάσιο
Ηλιοκεντρική θεώρηση των εποχών
Κατά το βόρειο ηλιοστάσιο ο Ήλιος εμφανίζεται να περνά ακριβώς από το ζενίθ το μεσημέρι σε τόπους που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 23° 26΄ Βόρειο (ισοδύναμα: πάνω στον Τροπικό του Καρκίνου). Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει κατά το νότιο ηλιοστάσιο σε τόπους που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 23° 26΄ Νότιο (ισοδύναμα: πάνω στον Τροπικό του Αιγόκερω). Οι τόποι της Γης ανάμεσα σε αυτά τα δύο πλάτη βρίσκονται στην Τροπική ζώνη και μπορούν να δουν τον Ήλιο να περνά από το ζενίθ δύο ημέρες κάθε χρόνο.
Εξάλλου, κατά το βόρειο ηλιοστάσιο σε τόπους που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 66°34΄ Βόρειο (ισοδύναμα: πάνω στον Αρκτικό Κύκλο) ο Ήλιος εμφανίζεται να τέμνει ακριβώς τον βόρειο ορίζοντα τα μεσάνυχτα, και όλοι οι τόποι βόρεια από αυτόν τον κύκλο βλέπουν τον Ήλιο πάνω από τον ορίζοντα όλο το εικοσιτετράωρο. Αυτό είναι το φαινόμενο που είναι γνωστό ως ο ήλιος του μεσονυκτίου. Από την άλλη, τόποι που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος 66° 34΄ Νότιο (ισοδύναμα: πάνω στον Ανταρκτικό Κύκλο) βλέπουν τον Ήλιο να τέμνει ακριβώς τον βόρειο ορίζοντα το μεσημέρι, και όλοι οι τόποι νότια από αυτόν τον κύκλο δεν βλέπουν καθόλου τον Ήλιο όλο το 24ωρο. Αυτή είναι η λεγόμενη «πολική νύχτα». Κατά το νότιο ηλιοστάσιο τα φαινόμενα στα δύο ημισφαίρια αντιστρέφονται.
Στην εύκρατη ζώνη, το καλοκαίρι ο Ήλιος παραμένει για περισσότερες ώρες και ψηλότερα πάνω από τον ορίζοντα, ενώ τον χειμώνα λιγότερες ώρες και χαμηλότερα στο ουρανό. Και τα δύο φαινόμενα (πιο κάθετη πρόσπτωση των ακτίνων του Ήλιου στο έδαφος το καλοκαίρι επειδή ο Ήλιος ανεβαίνει ψηλότερα από τον ορίζοντα, και μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας) συνεισφέρουν στη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ καλοκαιρού και χειμώνα. Από τα δύο αυτά φαινόμενα, πάντως, η κάθετη πρόσπτωση των ακτίνων του Ήλιου διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο, όπως γίνεται προφανές από το ότι στους πόλους της Γης, όπου οι ηλιακές ακτίνες φωτίζουν από πολύ χαμηλά ακόμη και το καλοκαίρι, η θερμοκρασία είναι εξαιρετικά χαμηλή πάντοτε, παρά το γεγονός ότι για 6 μήνες το χρόνο Ήλιος δεν δύει ποτέ στους πόλους.
Η κατεύθυνση του άξονα της Γης, η λόξωση της εκλειπτικής, όπως και η εκκεντρότητα της τροχιάς της Γης περί τον Ήλιο μεταβάλλονται και αυτές σύμφωνα με τους «Κύκλους του Μιλάνκοβιτς», απλώς η μεταβολή αυτή είναι πολύ αργή για τα δικά μας, τα ανθρώπινα χρονικά μέτρα, αφού συμβαίνει σε κλίμακες χιλιάδων ετών. Αυτή τη στιγμή, οι τροπικοί του Καρκίνου και του Αιγόκερω (όπως ορίζονται με τον ήλιο στο ζενίθ στα ηλιοστάσια) υποχωρούν αργά προς τον ισημερινό, ενώ οι αρκτικός και ανταρκτικός κύκλος υποχωρούν προς τους αντίστοιχους πόλους.
Γεωκεντρική θεώρηση των εποχών
Η παραπάνω ενότητα υποδεικνύει το πώς βλέπει τον φωτισμό της Γης από τον Ήλιο κάποιος που παρατηρεί από το διάστημα. Για τους ανθρώπους πάνω στη Γη ήταν ανέκαθεν χρήσιμο να παρατηρούν πώς ο Ήλιος φαινόταν να περιφέρεται γύρω τους. Τα ημερήσια τόξα που «γράφει» ο Ήλιος πάνω στην ουράνια σφαίρα κατά την ημερήσια φαινομενική του κίνηση εξαρτώνται από την εποχή του έτους. Τα μακρύτερα ημερήσια τόξα είναι πάντοτε το καλοκαίρι, ενώ τα βραχύτερα τον χειμώνα. Τα δύο ακραία τόξα παρατηρούνται στα δύο ηλιοστάσια της χρονιάς και απέχουν μεταξύ τους τη (μέγιστη) απόσταση των 46°53΄ (2 × 23°26΄).
Υπάρχουν και τα νυκτερινά τόξα της «πορείας» του Ήλιου. Κατά το βόρειο ηλιοστάσιο, αυτά είναι ανύπαρκτα για τόπους βορειότερα του Αρκτικού Κύκλου, αφού ο Ήλιος παραμένει 24 ώρες πάνω από τον ορίζοντα, οπότε έχει μόνο ημερήσιο τόξο. Ακόμα και για τόπους μερικές μοίρες νοτιότερα, τα νυκτερινά τόξα εκείνες τις ημέρες είναι μικρά, αλλά και «ρηχά», δηλαδή κανένα τμήμα τους δεν βρίσκεται πολύ κάτω από τον βόρειο ορίζοντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο Ήλιος να εξακολουθεί να φωτίζει τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας αυτών των τόπων (πράγμα που προκαλεί το λυκαυγές και το λυκόφως, κοινώς «σούρουπο»). Ακόμα και τα μεσάνυχτα λοιπόν, παρατηρείται ένα ημίφως, ένα λυκόφως που το διαδέχεται το λυκαυγές χωρίς να μεσολαβήσει σκοτάδι, φαινόμενο ιδιαίτερα γνωστό στην Αγία Πετρούπολη ως οι «Λευκές Νύχτες», που παρατηρείται μερικές ημέρες πριν και μετά το βόρειο ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου). Βέβαια αυτό δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη πόλη, αλλά παρατηρείται σε όλους τους τόπους με παρόμοιο γεωγραφικό πλάτος. Όλα αυτά εξάλλου συμβαίνουν και στους αντίστοιχους τόπους του νότιου ημισφαιρίου κατά το νότιο ηλιοστάσιο, απλώς κοντά στον Ανταρκτικό Κύκλο δεν υπάρχουν πόλεις...
Στις περιοχές της τροπικής ζώνης τώρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πάνω στον ισημερινό, ο Ήλιος δεν περνά από το ζενίθ κάθε μεσημέρι του χρόνου, όπως πιστεύουν μερικοί. Στην πραγματικότητα αυτό συμβαίνει και εκεί μόνο δύο ημέρες τον χρόνο, και αυτές δεν είναι τα ηλιοστάσια, αλλά οι ισημερίες. Στους τόπους που βρίσκονται στον ισημερινό, τα δύο ηλιοστάσια του έτους είναι οι ημερομηνίες κατά τις οποίες ο Ήλιος βρίσκεται στη μέγιστη απόσταση από το ζενίθ το τοπικό μεσημέρι, με ύψος 66°34΄ πάνω από τον ορίζοντα (βόρειο ή νότιο στο αντίστοιχο ηλιοστάσιο). Το μόνο ιδιαίτερο στον ισημερινό είναι ότι όλες οι ημέρες του έτους έχουν την ίδια διάρκεια, κάπου 12 ώρες (από όπου και η λέξη «ισημερινός»).
Στους πόλους, τέλος, κατά τα ηλιοστάσια ο Ήλιος παραμένει όλο το 24ωρο σε ύψος 23°26΄ πάνω ή κάτω από τον ορίζοντα ανάλογα με το αν το ηλιοστάσιο είναι θερινό ή χειμερινό. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτό είναι αρκετό για να μην υπάρχει ούτε λυκόφως.
Πολιτιστικές επιδράσεις και λαογραφία
Πολλοί ανθρώπινοι πολιτισμοί εόρταζαν και εορτάζουν τόσο το χειμερινό όσο και το θερινό ηλιοστάσιο, όπως και τις ισημερίες, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και σε κοντινές ημερολογιακά φαινομενικά άσχετες θρησκευτικές εορτές. Το γνωστότερο παράδειγμα για το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι τα Χριστούγεννα. Από τις 17 ως τις 23 Δεκεμβρίου, οι αρχαίοι Ρωμαίοι εόρταζαν τα Σατουρνάλια και στις 25 Δεκεμβρίου τα Μπρουμάλια (η λέξη υποδηλώνει τη μικρότερη ημέρα του χρόνου, dies brevissima > brevma > bruma, δηλ.το χειμερινό ηλιοστάσιο). Σε αυτά τιμούσαν την «ημέρα της γεννήσεως του αήττητου Ήλιου» (dies natalis invicti Solis), αφού ο Ήλιος από εκείνες τις ημέρες έπαυε να χαμηλώνει την τροχιά του και άρχιζε να επανέρχεται ψηλά στον ουρανό ως θριαμβευτής για να ξαναφέρει τη ζέστη και τη ζωή στην παγωμένη φύση. Ο Χριστιανισμός λοιπόν υιοθέτησε την ημερομηνία (επισήμως από τον 6ο αι.) αλλάζοντας το τιμώμενο πρόσωπο στον «Ήλιο της Δικαιοσύνης» (κατά το τροπάριο των Χριστουγέννων), τον Ιησού Χριστό, οπότε ο λαός δεν δυσκολεύθηκε να αλλάξει και πολύ τις εορταστικές του συνήθειες (βλ. το αναλυτικό άρθρο Ιστορία του εορτασμού των Χριστουγέννων). Σε άλλους λαούς παρατηρούμε ότι π.χ. οι εορτές Γιάλντα, Καρατσούν, Χανουκκά, Κουάντζα κλπ. εορτάζονταν επίσης πολύ κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Για το θερινό ηλιοστάσιο και οι τρεις μεγάλες συνιστώσες του Χριστιανισμού (Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί και Προτεστάντες) εορτάζουν τη γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις 23 ή στις 24 Ιουνίου, γνωστή στην Ελλάδα ως εορτή του «Αϊ-Γιάννη του Φανιστή», αρκετά σημαντική ώστε σε κάποια μέρη (Σωζόπολις Ανατ.Ρωμυλίας) ολόκληρος ο Ιούνιος να αναφέρεται ως «Αϊγιαννίτης». Ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας έγραφε :
Στους περισσότερους πολιτισμούς τα 2 ηλιοστάσια και οι 2 ισημερίες ορίζουν τα μέσα των 4 εποχών του έτους. Ωστόσο, στην Ελλάδα αναφέρεται συχνά ότι η 21η Ιουνίου είναι η «επίσημη» ή «αστρονομική» έναρξη του Θέρους και η 21η Δεκεμβρίου η έναρξη του χειμώνα.
Στο Ινδικό ημερολόγιο υπάρχουν δύο αστρικά ηλιοστάσια, το Ουταράγιανα και το Ντακσινάγιανα. Το πρώτο τοποθετείται περί τις 14 Ιανουαρίου κάθε χρόνο, ενώ το δεύτερο περί τις 14 Ιουλίου. Αυτά σημειώνουν δύο σημεία στη φαινόμενη κίνηση του Ήλιου κατά μήκος ενός σταθερού ως προς τους μακρινούς αστέρες Ζωδιακού (η μετάπτωση των ισημεριών αγνοείται): την είσοδό του στο ζώδιο Μέσα (αντιστοιχεί στο ζώδιο Κριός το 285 μ.Χ. περίπου) και στο αντίθετο ζώδιο Τούλα (Ζυγός του 285 μ.Χ. περίπου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηλιοστασιο
Σαμονί-Μον-Μπλαν
Το Σαμονί-Μον Μπλαν (γαλλικά: Chamonix-Mont-Blanc, ΔΦΑ: [ʃamɔnimɔ̃blɑ̃]), περισσότερο γνωστό ως Σαμονί (γαλλικά: Chamonix, ΔΦΑ: [ʃamɔni]) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ. Στο Σαμονί τελέστηκαν οι πρώτοι χειμερινοί Ολυμπιακοί το 1924. Ο πληθυσμός της κοινότητας είναι 9.514 άτομα.
Καθώς βρίσκεται κοντά στις κορυφές των Αιγκίγ Ρουζ και κυρίως της πλέον σημαντικής Αιγκίγ ντι Μιντί, το Σαμονί είναι ένα από τα παλαιότερα θέρετρα σκι στη Γαλλία. Η βόρεια πλευρά της κορυφής του Μον Μπλαν και συνεπώς η ίδια η κορυφή είναι τμήμα του χωριού του Σαμονί. Προς τη νότια πλευρά η κατάσταση είναι διαφορετική ανάλογα με τη χώρα. Η Ιταλία θεωρεί ότι το σύνορο περνά από την κορυφή. Η Γαλλία θεωρεί ότι το σύνορο διατρέχει τη βραχώδη περιοχή Τουρνέτ κάτω από την κορυφή οριοθετώντας την κορυφή στη γαλλική επικράτεια. Η νότια πλευρά αποδίδεται στην κοινότητα Σεν-Ζερβέ-λε-Μπεν που μοιράζεται την κορυφή με το γειτονικό της Σαμονί.
Η κοινότητα του Σαμονί είναι ιδιαίτερα γνωστή και αγαπητή στους σκιέρ και τους λάτρεις του βουνού, που μπορούν να προσεγγίσουν μέσω τελεφερίκ την Αιγκίγ ντι Μιντί και τη διάσημη εκτός πίστας διαδρομή Vallée Blanche. Με έκταση 245 τ.χλμ., το Σαμονί είναι η τέταρτη μεγαλύτερη κοινότητα της ηπειρωτικής Γαλλίας.
Γεωγραφία
Η κοινότητα Σαμονί-Μον-Μπλαν περιλαμβάνει 16 χωριά και κωμοπόλεις. Από βορρά προς νότο: Λε Τουρ 1462 m, Μοντρόκ, Λε Πλανέ, Αρζεντιέρ 1252 m , Λε Σοσαλέ, Λε Λαβανσέ, Λε Τιν, Λε Μπουά, Λε-Πρα-ντε-Σαμονί 1060 m , Σαμονί-Μον-Μπλαν, Λε Πεκλ, Λε Μουϊγιέ, Λε Μπαρά, Λε Πελερεν, ΛεΓκαϊλάντ και Λε Μποσόν 1012 m.
Ιστορία
Η κοιλάδα πρωτοαναφέρθηκε το 1091, όταν δόθηκε από τον Κόμητα της επαρχίας Ζενεβουά στον μεγάλο οίκο των Βενεδικτίνων του Σεν Μισέλ ντελά Κλουζ, κοντά στο Τορίνο, το οποίο στις αρχές του 13ου αι. είχε εγκαταστήσει εκεί μονή. Ωστόσο, το 1786 οι κάτοικοι εξαγόρασαν την ελευθερία τους με βάση τους νομοκανονισμούς του Σαλάνς, στο οποίο είχε μεταφερθεί η μονή το 1519.
Το 1530, οι κάτοικοι απέκτησαν το προνόμιο από τον Κόμη του Ζενεβουά να κάνουν δύο παζάρια τον χρόνο, ενώ την κοιλάδα φέρεται ότι επισκέπτονταν αξιωματούχοι και επίσκοποι της Γενεύης (πρώτη καταγεγραμμένη επίσκεψη το 1411). Ωστόσο, οι ταξιδιώτες αναψυχής ήταν σπάνιοι στην περιοχή.
Η πρώτη ομάδα που δημοσίευσε (1744) αφήγηση της επίσκεψής της ήταν αυτή του Δρ Ρίτσαρντ Πόκοκ, του Γουίλιαμ Γουίντχαμ και άλλων, όπως και των Άγγλων που επσικέφτηκαν το Μερ ντε Γκλας το 1741. Το 1742 έφθασε εδώ ο Π. Μαρτέλ και αρκετοί άλλοι από τη Γενεύη, ενώ το 1760 ήλθε εδώ ο Οράς-Μπενεντίκτ ντε Σοσίρ και αργότερα ο Μαρκ Τεοντόρ Μπουρί.
Η ανάπτυξη του τουρισμού στις αρχές του 19ου αιώνα οδήγησε στη δημιουργία του Συνδέσμου Οδηγών του Σαμονί το 1821, για τη ρύθμιση της πρόσβασης στις πλαγιές του βουνού (εκτάσεις κοινοτικές). Ο σύνδεσμος διατήρησε μονοπώλιο για την καθοδήγηση στην πόλη, έως ότου έσπασε το μονοπώλιο με ρύθμιση η γαλλική κυβέρνηση το 1892. Από τότε οι οδηγοί ήταν υποχρεωμένοι να κατέχουν δίπλωμα από επιτροπή δημοσίων υπαλλήλων και ήσαν μάλλον μέλη της Γαλλικής Αλπικής Λέσχης παρά ντόπιοι.
Από τα τέλη του 19ου αι. η τουριστική ανάπτυξη κυριαρχήθηκε από διεθνείς και εθνικές πρωτοβουλίες παρά τοπικούς παράγοντες, αν και η τοπική κοινότητα ενεπλάκη με αυξανόμενο ρυθμό στην τουριστική βιομηχανία, από την οποία εξαρτάται σήμερα.
Η διενέργεια των πρώτων χειμερινών ολυμπιακών αγώνων στο Σαμονί το 1924 αύξησε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των τουριστών, αλλά και το προφίλ του Σαμονί ως διεθνή τουριστικού προορισμού.
Από τη δεκαετία του 1960 η γεωργία εξελίχθηκε σε περιθωριακή ενασχόληση στην περιοχή, ενώ ο αριθμός των διαθέσιμων τουριστικών κλινών αυξήθηκε στο αριθμό των 60.000 περίπου προς το τέλος του 20ού αιώνα με 5 εκατομμύρια επισκέπτες ανά έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Fortran
Η γλώσσα FORTRAN (από τα αρχικά FORmulae TRANslator - μεταφραστής τύπων) είναι μία από τις πρώτες γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, η οποία χρησιμοποιήθηκε κυρίως σε επιστημονικές αλλά και σε εμπορικές εφαρμογές. Δημιουργήθν οι εξής τυποποιημένες εκδόσεις της FORTRAN:
Βάση για την περιγραφή της FORTRAN παρακάτω θα είναι η έκδοση FORTRAN-77.
Αλφάβητο
Ένα πρόγραμμα γραμμένο σε έκδοση της FORTRAN μέχρι και την FORTRAN-77 μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιουδήποτε από τους εξής χαρακτήρες:
Από την έκδοση FORTRAN-90 και μετά, προστέθηκαν επιπλέον ειδικοί χαρακτήρες:
Επιπλέον, από την έκδοση FORTRAN 2003 συμπεριλαμβάνονται οι ακόλουθοι χαρακτήρες:
Τύποι εντολών
Οι εντολές της FORTRAN-77 είναι δηλωτικές ή εκτελέσιμες:
Εκτελέσιμες εντολές
Σε επόμενη έκδοση της γλώσσας προστέθηκαν οι END DO και WHILE.
Κατηγορίες εντολών
Οι εντολές της FORTRAN-77 κατατάσσονται σε 4 κατηγορίες:
Κατά στήλες
Ένα αρχείο που περιέχει ένα πρόγραμμα FORTRAN χωρίζεται νοητά σε τρεις ομάδες στηλών:
Σημείωση: Στην FORTRAN-90, δεν υπάρχουν οι περιορισμοί των ομάδων στηλών 7-72 και 73-80. Κάθε γραμμή έχει 132 χαρακτήρες. Η συνέχιση γραμμής γίνεται με τον χαρακτήρα &. Επίσης τα σχόλια γίνονται με την τοποθέτηση του συμβόλου ! σε οποιαδήποτε στήλη, ακολουθούμενο από το σχόλιο.
Κατά γραμμές
Ένα πρόγραμμα FORTRAN μπορεί επίσης να χωριστεί κατά 4 τμήματα ως εξής:
Επικεφαλίδα (heading)
Η επικεφαλίδα σε ένα πρόγραμμα είναι προαιρετική και εισάγεται στην πρώτη γραμμή. Προσδιορίζει την αρχή του προγράμματος και το όνομά του. Έχει την εξής συγκεκριμένη μορφή:
PROGRAM [όνομα προγράμματος]
Οι αγκύλες δεν εισάγονται. Προσδιορίζουν μια παράμετρο, όπως και στις υπόλοιπες εντολές παρακάτω.
Τεκμηρίωση (documentation)
Ακολουθεί η τεκμηρίωση. Είναι επίσης προαιρετικό τμήμα, το οποίο περιέχει σχόλια σχετικά με το πρόγραμμα, όπως: Σχόλια τεκμηρίωσης μπορεί να βρίσκονται και ανάμεσα από τις εκτελέσιμες εντολές.
Τμήμα προδιαγραφών/Τμήμα δηλώσεων (specification part)
Στο τμήμα προδιαγραφών/δηλώσεων δηλώνονται τα ονόματα και οι τύποι των μεταβλητών ή των σταθερών που θα χρησιμοποιηθούν, οι πίνακες, κτλ. Οι δηλωτικές εντολές γράφονται όλες πριν από τις εκτελέσιμες εντολές. (Εξαίρεση είναι η εντολή ENTRY.)
Εκτελέσιμο τμήμα (execution part)
Τέλος, το σημαντικότερο τμήμα είναι το εκτελέσιμο. Περιέχει τις εκτελέσιμες εντολές, με τις οποίες τα δεδομένα της εισόδου μετατρέπονται σε αποτελέσματα.
Τέλος του προγράμματος
Το τέλος του προγράμματος δηλώνεται με την εντολή END.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
FORTRAN Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Πρότυπα υπολογιστών Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού Unix
Ροδιά Αχαΐας
Με το όνομα Ροδιά υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Υπνοδωμάτιο
Ένα Υπνοδωμάτιο (αγγλικά:Bedroom) είναι ένα δωμάτιο ενός σπιτιού, αρχοντικού,κάστρου, παλατιού, ξενοδοχείου, κοιτώνα, διαμερίσματος όπου κοιμούνται οι άνθρωποι. Ένα τυπικό δυτικό υπνοδωμάτιο περιέχει ως έπιπλα κρεβατοκάμαρας ένα ή δύο κρεβάτια (που κυμαίνονται από κούνια για ένα βρέφος, ένα μονό ή δύο μονά κρεβάτια για ένα μικρό παιδί, έφηβο ή έναν ενήλικα έως μεγαλύτερα μεγέθη όπως ένα πλήρες, διπλό, βασιλικό, ντουλάπα ρούχων και κομοδίνο και μπουντουάρ, και τα δύο συνήθως περιέχουν συρτάρια. Εκτός από τα μπανγκαλόου, τις ρουστίκ κατοικίες, ή μονοκατοικίες, τα υπνοδωμάτια βρίσκονται συνήθως σε έναν από τους ορόφους μιας κατοικίας που βρίσκεται πάνω από το επίπεδο του εδάφους.
Ιστορία
Τον 14ο αιώνα η κατώτερη τάξη κοιμόταν σε στρώματα γεμισμένα με άχυρο και καλάμια. Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, τα στρώματα γεμίζονταν με φτερά η πούπουλα και άρχισαν να κερδίζουν δημοτικότητα, με εκείνους που μπορούσαν να τα αντέξουν οικονομικά. Ο συνηθισμένος άνθρωπος τα πήγαινε καλά αν μπορούσε να αγοράσει ένα στρώμα μετά από επτά χρόνια γάμου. Τον 18ο αιώνα το βαμβάκι και το μαλλί άρχισαν να γίνονται πιο συνηθισμένα. Το πρώτο στρώμα με ελατήρια δεν εφευρέθηκε μέχρι το 1871. Το πιο συνηθισμένο και πιο εμπορικό στρώμα είναι το εσωτερικό στρώμα, αν και υπάρχει μεγάλη ποικιλία εναλλακτικών υλικών, όπως ο αφρός, το λατέξ, το μάλλινο, ακόμη και το μετάξι. Η ποικιλία επιλογών στρωμάτων κυμαίνεται από σχετικά μαλακά έως μάλλον σταθερά στρώματα. Ένα υπνοδωμάτιο μπορεί να έχει κουκέτες εάν δύο ή περισσότερα άτομα μοιράζονται ένα δωμάτιο. Ένα δοχείο υγρών που φυλάσσεται κάτω από το κρεβάτι ή σε ένα κομοδίνο ήταν συνηθισμένο κατά την περίοδο πριν από τα σύγχρονα οικιακά υδραυλικά και μπάνια σε κατοικίες.
Έπιπλα
Τα έπιπλα και άλλα είδη στα υπνοδωμάτια ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα με το γούστο, τις τοπικές παραδόσεις και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση ενός ατόμου. Για παράδειγμα, ένα μεγάλο υπνοδωμάτιο μπορεί να περιλαμβάνει ένα κρεβάτι συγκεκριμένου μεγέθους (διπλό, king ή queen-size), ένα ή περισσότερα έπιπλα (ή ίσως, ντουλάπες) ένα κομοδίνο, ένα ή περισσότερα ντουλάπια και μοκέτες. Οι εντοιχισμένες ντουλάπες είναι λιγότερο συχνές στην Ευρώπη από ό,τι στη Βόρεια Αμερική. Επομένως, υπάρχει μεγαλύτερη χρήση ανεξάρτητων ντουλαπιών ή ντουλαπών στην Ευρώπη.
Η κρεβατοκάμαρα ενός ατόμου αντικατοπτρίζει την προσωπικότητά τους, καθώς και την κοινωνική τάξη και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και είναι μοναδική για κάθε άτομο. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα είδη που είναι κοινά στα περισσότερα υπνοδωμάτια. Τα στρώματα έχουν συνήθως ένα σετ ποδιών για να σηκώσουν το στρώμα από το πάτωμα και το κρεβάτι παρέχει συχνά διακόσμηση. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι στρωμάτων.
Τα κλινοσκεπάσματα που χρησιμοποιούνται στη Βόρεια Ευρώπη (ειδικά στη Σκανδιναβία) διαφέρουν σημαντικά από εκείνα που χρησιμοποιούνται στη Βόρεια Αμερική και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Στην Ιαπωνία τα κλινοσκεπάσματα είναι κοινά. Εκτός από ένα κρεβάτι (ή, εάν μοιράζονται δύο ή περισσότερα παιδιά, μια κουκέτα), το υπνοδωμάτιο ενός παιδιού μπορεί να περιλαμβάνει μια μικρή ντουλάπα ή κομοδίνο, ένα κουτί παιχνιδιών ή κονσόλα παιχνιδιών υπολογιστή, βιβλιοθήκη ή άλλα αντικείμενα.
Μοντέρνα υπνοδωμάτια
Πολλά σπίτια στη Βόρεια Αμερική έχουν τουλάχιστον δύο υπνοδωμάτια - συνήθως ένα μεγάλο υπνοδωμάτιο και ένα ή περισσότερα υπνοδωμάτια είτε για τα παιδιά είτε για τους επισκέπτες. Σε ορισμένες χώρες υπάρχουν βασικά χαρακτηριστικά (όπως μια ντουλάπα και ένα "μέσο εξόδου") που πρέπει να έχει ένα δωμάτιο για να μπορεί να χαρακτηριστεί νόμιμα ως υπνοδωμάτιο. Σε πολλές πολιτείες, όπως η Αλάσκα, τα υπνοδωμάτια δεν απαιτείται να διαθέτουν ντουλάπες και πρέπει να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις μεγέθους.
Ένα ντουλάπι εξ ορισμού είναι ένας μικρός χώρος που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση πραγμάτων. Σε ένα υπνοδωμάτιο, μια ντουλάπα χρησιμοποιείται πιο συχνά για ρούχα και άλλα μικρά προσωπικά αντικείμενα που μπορεί να έχει κάποιος. Οι ντουλάπες με πόδια είναι πιο δημοφιλείς σήμερα και διαφέρουν σε μέγεθος. Ωστόσο, στο παρελθόν οι ντουλάπες ήταν οι πιο εμφανείς. Μια ντουλάπα είναι ένα ψηλό ορθογώνιο ντουλάπι σε σχήμα όπου τα ρούχα μπορούν να αποθηκευτούν ή να κρεμαστούν. Τα ρούχα διατηρούνται επίσης σε μια σιφινιέρα. Συνήθως, τα καλύτερα ρούχα διατηρούνται στην ντουλάπα επειδή μπορούν να κρεμαστούν, ενώ τα ρούχα αναψυχής και τα εσώρουχα αποθηκεύονται στη σιφινιέρα
Σε κτίρια με πολλαπλές αυτόνομες κατοικίες (π.χ. διαμερίσματα), ο αριθμός των υπνοδωματίων ποικίλλει σημαντικά. Ενώ πολλές τέτοιες κατοικίες έχουν τουλάχιστον ένα υπνοδωμάτιο - συχνά, αυτές οι κατοικίες έχουν τουλάχιστον δύο και μερικές από αυτές τις κατοικίες μπορεί να μην έχουν ένα συγκεκριμένο δωμάτιο αφιερωμένο για χρήση ως υπνοδωμάτιο. (Αυτές οι κατοικίες μπορεί να είναι γνωστές με διάφορα ονόματα, όπως στούντιο, γκαρσονιέρα και άλλα). Μερικές φορές, ένα μεγάλο υπνοδωμάτιο συνδέεται με ένα ειδικό μπάνιο, που συχνά ονομάζεται ιδιωτικό μπάνιο.
Πολιτισμός
Τα υπνοδωμάτια έχουν συνήθως μια πόρτα για προστασία της ιδιωτικής ζωής (σε ορισμένες περιπτώσεις κλειδωμένες από μέσα) και ένα παράθυρο για εξαερισμό. Σε μεγαλύτερα υπνοδωμάτια, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ένα μικρό γραφείο και μια καρέκλα ή μια ταπετσαρία και μια συρταριέρα. Στις δυτικές χώρες, ορισμένα μεγάλα υπνοδωμάτια, που ονομάζονται κύρια υπνοδωμάτια, μπορεί επίσης να περιέχουν μπάνιο. Όπου ο χώρος επιτρέπει στις κρεβατοκάμαρες μπορεί επίσης να υπάρχουν τηλεοράσεις ή / και συσκευές αναπαραγωγής βίντεο, και σε ορισμένες περιπτώσεις προσωπικός υπολογιστής.
Ιαπωνία
Στην Ιαπωνία, η έννοια της κρεβατοκάμαρας είναι πολύ λιγότερο σημαντική από ό, τι στη Δύση, ειδικά επειδή αφορά τον ιδιωτικό χώρο για προσωπική χρήση. Πράγματι, το να έχεις ένα ενοποιημένο σπίτι αντιστοιχεί στο να έχεις μια ενοποιημένη οικογένεια, μια έννοια τόσο σημαντική που οι περιοχές σπάνια εξατομικεύονται, ακόμη και εκείνες που σχετίζονται με σχέσεις. Όλα υπόκεινται στην έννοια της πρωτόγονης συνοχής. Αυτό καθιστά ευελιξία όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται διάφοροι χώροι: Κάθε βράδυ, οι Ιάπωνες ξετυλίγουν το κλινοσκεπάσματα τους απευθείας στα κρεβάτια τους, συνήθως το ένα κοντά στο άλλο. Η ενότητα του νοικοκυριού ενισχύεται επίσης από τη χρήση συρόμενων χωρισμάτων (Σότζι) επενδεδυμένα με χαρτί ρυζιού και μονωτικά υλικά με κάθε τρόπο.
Από άποψη κατασκευής, το ιαπωνικό δωμάτιο (τατάμι), σε αντίθεση με το δυτικό ομόλογό του (θεωρείται το Δυτικό Δωμάτιο), δεν έχει πόρτα, κρεβάτι ή ακόμη και τοίχο, καθιστώντας το μόλις ανιχνεύσιμο στο έδαφος της κατοικίας. Αυτό το δωμάτιο βρίσκεται συνήθως στο πίσω μέρος του σπιτιού, κοντά στο μέρος που είναι αφιερωμένο στους οικογενειακούς προγόνους και απέναντι από τη νότια πρόσοψη, τους κήπους και την γενική εξωτερική πρόσοψη της κατοικίας.
Το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα είδε μια σημαντική αλλαγή στο στυλ του υπνοδωματίου. Σχεδόν ανύπαρκτο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το «Δυτικό Δωμάτιο» συνέχισε να κερδίζει έλξη σε νέες κατασκευές μέχρι το σημείο όπου υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ της ηλικίας ενός κτηρίου και της παρουσίας υπνοδωματίων δυτικού τύπου. Οι πολιτιστικές συνήθειες, ωστόσο, δεν έχουν αλλάξει τόσο γρήγορα.
Στις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις, υπάρχει ένας τύπος ξενοδοχείου που αποτελείται ουσιαστικά από χώρους μεμονωμένων δωματίων, τόσο κοντά που δεν επιτρέπουν σε κάποιον να κάνει περισσότερα από το να ξαπλώνει και να κοιμάται. Αυτά ονομάζονται ξενοδοχεία κυψέλες και έχουν εξαπλωθεί σε περιοχές όπως η Σιγκαπούρη και η Ταϊβάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δωμάτια
725 Αμάντα
Η Αμάντα (Amanda) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,704. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Ρίχαρντ Σορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμαντα
Εκφοβισμός στον χώρο εργασίας
Ο εκφοβισμός στον χώρο εργασίας ή εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση, ή εργασιακό bullying όπως και ο σχολικός εκφοβισμός, είναι η τάση ενός ανθρώπου ή ομάδας ανθρώπων να χρησιμοποιεί συνεχή επιθετική ή αδικαιολόγητη συμπεριφορά ενάντια σε έναν συνάδελφο, όχι εξαιτίας κάποιας προσωπικής σύγκρουσης ή συμφερόντων αλλά με σκοπό να αποπροσανατολίσει το στόχο της επίθεσης και να τον υποτάξει ή να ελέγξει τα συναισθήματά του. Δευτερεύων σκοπός είναι να εκφοβίσει το υπόλοιπο προσωπικό και να είναι πιο δεκτικό σε όσα διατάζει ο εργασιακός δυνάστης.
Η Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση μπορεί να περιέχει λεκτικές ή μη λεκτικές τακτικές, ψυχολογική βία, φυσική επίθεση και εξευτελισμό. Αυτό το είδος της επιθετικής συμπεριφοράς είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστεί γιατί σε αντίθεση με τις τυπικές μορφές του σχολικού εκφοβισμού, οι εργασιακοί δυνάστες συχνά ενεργούν σύμφωνα με τους θεσμοθετημένους κανόνες και πολιτικές του οργανισμού τους και της κοινωνίας τους. Έτσι, η Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση διαθέτει μεγάλη ποικιλία από μορφές:
Δηλαδή ο εργασιακός θύτης επιτίθεται άμεσα ή έμμεσα αλλά συστηματικά σε κάποιον εργαζόμενο-στόχο χωρίς να υπάρχει μεταξύ τους αντικειμενικός λόγος  διαμάχης. Για να πετύχει την "υποταγή" του εργαζόμενου-στόχου χρησιμοποιεί την εξουσία του στο χώρο, την επιρροή του στους εργαζόμενους και το ίδιο το σύστημα εργασίας ως μέσο προσβολής της αξιοπρέπειας του εργαζόμενου. Πολλοί από τους εργασιακούς θύτες δεν μπορούν να επιβιώσουν στον εργασιακό χώρο χωρίς να έχουν έναν εργαζόμενο-στόχο κάθε φορά(κατά συρροή θύτες).
Η Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση μπορεί να είναι συγκαλυμμένη ή φανερή.
Συχνά το φαινόμενο είναι δύσκολο να ανιχνευτεί ακόμα και από τον ίδιο τον εργαζόμενο-στόχο, ειδικά αν δεν είναι ενήμερος για την ύπαρξη αυτής της ψυχοφθόρας εργασιακής τακτικής. Στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή και κυκλοφορεί με διάφορα ονόματα, πράγμα που δυσκολεύει την δημοσιοποίηση και αντιμετώπισή της.
Δεν πρέπει να συγχέεται με το mobbing το οποίο είναι πάλι επιθετική ή ενοχλητική συμπεριφορά από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων προς έναν ή περισσότερους εργαζόμενους, με σκοπό όμως να απαλλαγεί η εταιρία από πλεονάζον προσωπικό χωρίς να δώσει αποζημίωση ή πρόκειται για επίθεση ενάντια σε κάποιον με σκοπό να πλήξουν την εικόνα του ή να τον εκδιώξουν, για λόγους ανταγωνισμού.
Οι πρωτοπόροι στην κατανόηση της Εργασιακής Ψυχολογικής Κακομεταχείρισης
Οι παρακάτω πρωτοπόροι πρόσφεραν ιδιαίτερα σημαντική συνεισφορά στην κατανόηση της Εργασιακής Ψυχολογικής Κακομεταχείρισης.
Στην Ελλάδα έχει κάνει έρευνα για το φαινόμενο η κ. Νάνσυ Παπαλεξανδρή καθηγήτρια του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών(1). Επίσης το θέμα συμπεριλαμβάνεται ως μάθημα σε πολλά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας μας.
Την περίοδο 25 Φεβρουαρίου – 1η Μαρτίου 2021 πραγματοποιήθηκε Πανελλήνια Έρευνα για λογαριασμό της MRK Consulting και του Ιωάννη Μαρκέτου, από την Κάπα Research για το φαινόμενο του Εργασιακού Εκφοβισμού όπου το  85% των ερωτώμενων θεωρεί ότι ο εργασιακός εκφοβισμός είναι τόσο διαδεδομένος στην Ελλάδα που αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα.
Ορισμός
Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένος και γενικά αποδεκτός ορισμός της εργασιακής ψυχολογικής κακομεταχείρισης, αρκετοί ερευνητές έχουν προσπαθήσει να τον καθορίσουν. Σύμφωνα με το φυλλάδιο που έχει εκδώσει σχετικά ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία με τίτλο Παρενόχληση στον Χώρο Εργασίας (2): "Ως παρενόχληση στον χώρο εργασίας ορίζεται η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητη συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο ή ομάδα εργαζομένων που προκαλεί κινδύνους για την υγεία και την ασφάλειά του... Η παρενόχληση ενέχει συχνά το στοιχείο της αθέμιτης χρήσης ή κατάχρησης εξουσίας από την οποία τα θύματα ενδέχεται να αδυνατούν να προστατευτούν." Οι Gary και Ruth Namie ορίζουν την Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση ως "επαναλαμβανόμενη, βλαβερή στην υγεία δυσμενή μεταχείριση, λεκτική επίθεση, η επαφή που είναι απειλητική, εξευτελιστική, εκφοβιστική ή που σαμποτάρει όσα αφορούν την εργασία ή κάποιος συνδυασμός των τριών αυτών συμπεριφορών". Επειδή το φαινόμενο μπορεί να παρουσιαστεί σε ποικίλα περιβάλλοντα και με διάφορες μορφές, είναι χρήσιμο να διασαφηνιστεί από τα κύρια χαρακτηριστικά που αυτές οι συμπεριφορές διαθέτουν. Η κακομεταχείριση χαρακτηρίζεται από:
Η επίθεση σταματάει αν ο στόχος λάβει από κάποιον άλλον βοήθεια, π.χ. από κάποιον ανώτερο του θύτη, αν κατορθώσει να αλλάξει θέση στον ίδιο χώρο εργασίας ή αν φύγει από το συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον. Με δεδομένο ότι ο θύτης δεν αντιλαμβάνεται κάποιο λάθος στη συμπεριφορά του και επιθυμεί να είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, συνήθως είναι χρήσιμο για τον στόχο να αποφύγει την άμεση σύγκρουση με τον θύτη.
Προβλήματα στην υγεία που προκαλούνται από την Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση
Η κακοήθης αυτή εργασιακή συμπεριφορά προκαλεί πολλά προβλήματα στην υγεία των εργαζομένων και κατά συνέπεια έχει κόστος στην επιχείρηση στην οποία συμβαίνει. Το υπερβολικό άγχος είναι το κυρίαρχο σύμπτωμα και μαζί του όλα τα συνεπακόλουθα: αδυναμία συγκέντρωσης, έλλειψη κινήτρου στην εργασία, πτώση της αποδοτικότητας, μείωση της καλής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης προβλήματα που προκύπτουν και επιμένουν και μετά την απομάκρυνση από το τοξικό περιβάλλον είναι η κατάθλιψη, διαταραχή πανικού, δυσκολία διαχείρισης έντονων συναισθημάτων, διαταραχή μετατραυματικού στρες, ή διάφορα οργανικά προβλήματα που σχετίζονται με το στρες.
Επιπλέον οι συνάδελφοι που είναι μάρτυρες αυτής της μεταχείρισης μπορεί να παρουσιάσουν συχνά αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία τους και συνήθως επιλέγουν να φύγουν από το βλαβερό αυτό περιβάλλον.
Οικονομικό κόστος στις επιχειρήσεις
Ο εργαζόμενος που παρενοχλείται αναγκάζεται να λείπει πολλές μέρες από την εργασία του και πολύ συχνά επιλέγει να φύγει προς άλλη εργασία για να μην συνεχίζει να δέχεται τη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αυτό κοστίζει στην επιχείρηση, όπως και το γεγονός πως όσο χρόνο είναι εκεί ασχολείται περισσότερο με το πρόβλημα που του έχει δημιουργήσει ο συνάδελφος -συνήθως προϊστάμενός του. Έτσι δεν μπορεί να συνεισφέρει όσα θα μπορούσε και θα ήθελε στη επιχείρηση. Επίσης η Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση διαβρώνει το κεφάλαιο που λέγεται ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης, γιατί στην πραγματικότητα δηλητηριάζει όλο το εργασιακό κλίμα και όχι μόνο τον εργαζόμενο-στόχο. Γι' αυτό οι εργοδότες πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη σημασία στο να αποτρέψουν τέτοια φαινόμενα στο χώρο εργασίας. Σε πολλές χώρες δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες για την πρόληψη του φαινομένου και υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να ελεγχθεί από τους ανώτερους αν έχουν αναπτυχθεί τέτοιες τακτικές στο χώρο εργασίας.
Τακτικές κακομεταχείρισης
Σύμφωνα με έρευνα του Workplace Bullying Institute οι συνηθέστερες τακτικές είναι οι εξής:
Εργασιακή Ψυχολογική Κακομεταχείριση και διαταραχές προσωπικότητας
Έχει προταθεί από τον Τιμ Φιλντ συγγραφέα του βιβλίου Bully in Sight και ελεγχθεί με έρευνα από τις ψυχολόγους Belinda Board και Katarina Fritzo ότι οι παρακάτω διαταραχές προσωπικότητας, που συναντώνται συχνά σε εργοδότες και προϊσταμένους σχετίζονται με την συμπεριφορά της Εργασιακής Ψυχολογικής Κακομεταχείρισης:
Τα κύρια χαρακτηριστικά των ανθρώπων που η προσωπικότητά τους είναι δομημένη με βάση τις παραπάνω διαταραχές είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης, αισθήματος ενοχής και μεταμέλειας για τις πράξεις τους.
Νομική Αντιμετώπιση
Σε πολλές χώρες (Αυστραλία, Καναδάς, Ιρλανδία, Σουηδία, Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ) υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης. Για την αντιμετώπιση αυτής της τακτικής  έχει θεσμοθετηθεί πλαίσιο ώστε να αποφεύγεται η ανάπτυξη του φαινομένου στις επιχειρήσεις. Ο διευθυντής μιας επιχείρησης θεωρείται υπεύθυνος για να ανιχνεύσει τα πρώιμα σημάδια του φαινομένου και να μην το αφήσει να διαβρώσει το εργασιακό περιβάλλον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργασία Κατηγορία:Κοινωνική ψυχολογία Κατηγορία:Κακοποίηση Κατηγορία:Επιχειρηματική ηθική
Tekken 4
Το Tekken 4 (ιαπωνικά: 鉄拳4) είναι το πέμπτο μέρος της δημοφιλούς σειράς πάλης της ιαπωνικής εταιρίας βιντεοπαιχνιδιών Namco, Tekken. Κυκλοφόρησε το 2001 στα arcades και εν συνεχεία, ένα χρόνο αργότερα, στο PlayStation 2. Πρόκειται για το δεύτερο από τα τρία παιχνίδια στη συγκεκριμένη κονσόλα, ακολουθώντας το Tekken Tag Tournament. Τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε το Tekken 5. Ο τίτλος δίχασε κοινό και κριτικούς κυρίως λόγω των μεγάλων αλλαγών στον τρόπο παιχνιδιού. Το πλήθος των χαρακτήρων ανέρχεται στους είκοσι τρεις, ενώ έξι από αυτούς είναι πρωτοεμφανιζόμενοι. Η πλοκή εστιάζει στην αναπάντεχη επιστροφή του Kazuya Mishima, ο οποίος επί είκοσι χρόνια, από το Tekken 2 ήδη, θεωρούνταν νεκρός.
Τρόπος παιχνιδιού
μικρογραφία|αριστερά|Χρήση του τοίχου για μεγαλύτερη ζημιάμικρογραφία|αριστερά|Ανισόπεδη αρένα Το Tekken 4 εισήγαγε σημαντικές νέες προσθήκες στον τρόπο παιχνιδιού σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς.
Για πρώτη φορά οι παίκτες μπορούν να κινηθούν σε οποιοδήποτε σημείο της αρένας και να αλληλεπιδράσουν με τοίχους, κολώνες, αγάλματα και άλλα εμπόδια, ώστε να προκαλέσουν επιπλέον ζημιά στον αντίπαλο. Σε πολλά σημεία το έδαφος είναι επικλινές, με μικρές ανηφόρες ή σκάλες, σε αρκετά σημεία φυσικών (δάσος, παραλία) ή τεχνητών χώρων (εμπορικό κέντρο, ταράτσα κλπ). Αυτές οι υψομετρικές αλλαγές δίνουν το πλεονέκτημα, κυρίως στους παίκτες που βρίσκονται χαμηλότερα, αποφεύγοντας τα ψηλά χτυπήματα των αντιπάλων. Αυτοί οι προαναφερθέντες περιβαλλοντικοί παράγοντες, εκτός από πλεονέκτημα σε απλές κινήσεις ή λαβές, βοηθούν και στην επίτευξη μεγαλυτέρων juggles και combos. Μια ακόμα αξιοσημείωτη αλλαγή είναι το switch maneuver. Ο παίκτης δύναται να προβεί σε γρήγορη μανούβρα και να ξεφύγει από τοίχους και γωνίες, βάζοντας τον αντίπαλο σε εκείνη την θέση.
Η μηχανή παιχνιδιού του Tekken 4 έχει τροποποιηθεί, ώστε να δίνει έμφαση περισσότερο στο περιβάλλον, με συνέπεια οι χαρακτήρες να κινούνται πιο αργά και με μεγαλύτερη αληθοφάνεια από πριν. Επίσης, η μηχανή γραφικών έχει δεχτεί με τη σειρά της αλλαγές οι οποίες περιλαμβάνουν καλύτερο φωτισμό, αληθέστερη φυσική και πιο λείες επιφάνειες.
Η έκδοση για PlayStation 2 περιλαμβάνει ένα έξτρα beat ‘em up παιχνίδι με τίτλο Tekken Force. Παρόμοιο με εκείνο του Tekken 3, το Tekken Force έχει κάμερα τρίτου προσώπου, πάνω από τον ώμο του χαρακτήρα. Ο παίκτης πρέπει να περάσει μέσα από τέσσερα επίπεδα, να κατατροπώσει την ομάδα Tekken Force του Heihachi Mishima και να αντιμετωπίσει τον ίδιο τον Heihachi στην τελική αναμέτρηση. Κατά την εξέλιξη του παιχνιδιού υπάρχουν πολλά health και power-up αντικείμενα. Τέλος, στην έκδοση για PlayStation 2 υπάρχει και το νεοεισαχθέντα Story mode, το οποίο ξεκλειδώνει τα βίντεο με την ιστορία και τον τερματισμό των χαρακτήρων όταν ολοκληρώνεται με τον εκάστοτε χαρακτήρα. Μέχρι και το Tekken Tag Tournament, δεν υπήρχε Story Mode και τα cutscenes ξεκλειδώνονταν από το Arcade Mode. Στο Arcade Mode των προηγούμενων Tekken ο παίκτης έβλεπε μόνο cutscenes τερματισμού ενώ στο Story Mode του Tekken 4 υπάρχει και το εισαγωγικό βίντεο, πριν ξεκινήσουν οι μάχες, στο οποίο ο παίκτης μαθαίνει το υπόβαθρο της ιστορίας των πρωταγωνιστών.
Πλοκή
Δύο χρόνια μετά το τρίτο Τουρνουά της Σιδερένιας Γροθιάς (Tekken 3), ο Heihachi Mishima και η επιστημονική του ομάδα κατάφεραν να εμπλουτίσουν το DNA του Heihachi με γονίδια του Ogre. Σκοπός τους η αθανασία.
Το πείραμα απέτυχε επειδή ο Heihachi δεν διαθέτει το απαιτούμενο Devil gene. Η έρευνα για τον εγγονό του, Jin Kazama, αρχίζει. Ο Jin έχει μέσα του το Devil gene όμως αγνοείται από το τελευταίο τουρνουά. Ταυτόχρονα, ο Heihachi μαθαίνει πως το σώμα του γιου του, Kazuya,  φυλάσσεται  στα εργαστήρια της G. Corporation. Ο Kazuya (ο οποίος επίσης έχει στο αίμα του το Devil gene) είχε πεταχτεί στο κρατήρα ηφαιστείου πριν από είκοσι χρόνια από τον ίδιο του τον πατέρα.
Κατά την διάρκεια του τουρνουά, την στιγμή που ο Jin και ο Kazuya είναι έτοιμοι να παλέψουν, ο Jin απάγεται από την Tekken Force. Αυτομάτως ο Kazuya ανακηρύσσεται νικητής και συνεχίζει στον τελικό αντιμετωπίζοντας τον πατέρα του. Νικητής αναδεικνύεται ο  Heihachi.
Ενώ ο Jin είναι έτοιμος να αποτελειώσει τον Heihachi, εμφανίζεται σαν όραμα η μητέρα του, Jun, και αποφασίζει να επιδείξει οίκτο για χάρη της. Τινάζοντας τα δαιμονικά φτερά του, ο Jin πετάει μακριά και χάνεται μέσα στην νύχτα.
Χαρακτήρες
μικρογραφία|δεξιά|O Kazuya Mishima είναι ο βασικός χαρακτήρας στο Tekken 4. To Tekken 4 διαθέτει συνολικά είκοσι τρεις επιλέξιμους παίκτες. Από το Tekken 3 επιστρέφουν οι Paul Phoenix, Bryan Fury, Eddy Gordo, Heihachi Mishima, Hwoarang, Jin Kazama, Julia Chang, King, Kuma, Lei Wulong, Ling Xiaoyu, Nina Williams, Yoshimitsu και το Panda. Υπάρχουν ακόμα τρεις χαρακτήρες από το Tekken 2 και το Tekken Tag Tournament. Ο λόγος για τους Kazuya Mishima, Lee Chaolan, και Marshall Law.
Επίσης, στην διαθέσιμη λίστα προστίθενται έξι  νέοι μαχητές. Η Christie Monteiro, ο Eddy Gordo, o Combot, o Craig Marduk, η Miharu Hirano, o Steve Fox και ο Violet. Τέσσερις χαρακτήρες έχουν τα δικά τους bosses. Οι Kazuya και Hwoarang αντιμετωπίζουν τον Jin, ο Lee τον Combot και ο Heihachi τον Kazuya.
Αξιοσημείωτη είναι η απουσία του Jack από το παιχνίδι, ο οποίος δίνει το παρόν σε όλα τα προηγούμενα και επόμενα Tekken.
Υποδοχή
Το Tekken 4 είχε μικτή προς θετική υποδοχή από κοινό και κριτικούς. Σκόραρε 81,35% στο GameRankings και 79/100 στο Metacritic, ενώ στο GameFAQs παίρνει 3,72/5 από 1890 ψήφους.
Οι μεγάλες αλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού και η αυξημένη δυσκολία δίχασαν τους παίκτες ενώ έγινε κριτική και για τον σχετικά μικρό αριθμό επιλέξιμων χαρακτήρων. Το περιοδικό Edge του έδωσε ένα μέτριο βαθμό, τονίζοντας πως, παρά το όμορφο παρουσιαστικό και τους πειραματισμούς στον τρόπο παιχνιδιού, το παιχνίδι ήταν «μία από τα ίδια» και χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση.
Από την άλλη ο αρθρογράφος Greg Kasavin του Gamespot το αποκάλεσε ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια πάλης των τελευταίων ετών. «Ένα πολύ δεμένο σύνολο, με μεγάλη διάρκεια ενασχόλησης, προσβάσιμος και διασκεδαστικός τίτλος ο οποίος δημιουργήθηκε από την κορυφαία εταιρία στο είδος αυτό». Λίγους μήνες αργότερα, το Gamespot ανέδειξε το Tekken 4 ως το καλύτερο παιχνίδι πάλης του 2002.
Ο Jeremy Dunham του IGN σχολίασε τους τοίχους και τους κλειστούς χώρους, λέγοντας πως είναι «πιθανότατα η πιο σοφή απόφαση της Namco» και αποκάλεσε το παιχνίδι «δυνατό από κάθε άποψη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάλης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2001 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2002 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Tekken Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Δημήτριος Τορνίκης Παλαιολόγος
Ο Δημήτριος Τορνίκης Παλαιολόγος, ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα.
Είναι άγνωστο ποιοι ήταν οι γονείς του, το μόνο γνωστό είναι ότι ήταν εγγονός του Ιωάννη Παλαιολόγου αδελφού του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ή ήταν γιος κάποιου άγνωστου γιου του Ιωάννη κι έφερε και το επώνυμο Τορνίκης που ήταν της γιαγιάς του, συζύγου του Ιωάννη, κάτι που συνηθιζόταν την εποχή αυτή, ή κάποιας άγνωστης κόρης του Ιωάννη παντρεμένη με κάποιον Τορνίκη.
Αναφέρεται ότι κατείχε το στρατιωτικό και δικαστικό αξίωμα του Μέγα Δρουγγάριου της Βίγλης που την εποχή αυτή, 14ος αιώνας, ήταν σημαντικό δικαστικό αξίωμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Δημητριος Κατηγορία:Δρουγγάριοι της βίγλης Δημητριος
Ανάκλιντρο
280px|μικρογραφία|Κλασικό ανάκλιντρο. Ανάκλιντρο (Kline), από την αρχαία ελληνική: ἀνακλίνω = ἀνά + κλίνω, ή ανάκλινδρο, είναι μορφή καναπέ κλασικού ρυθμού με αρχαιοελληνικές ρίζες , ο οποίος έχει μόνο ένα μπράτσο που είναι υπερυψωμένο στο ύψος περίπου της πλάτης. Οι αρχαίοι Έλληνες κάθονταν επάνω σε ανάκλιντρα, που συχνά είχαν και τον ρόλο κρεβατιού. Κατασκευάζονταν από ξύλινο σκελετό και καλύπτονταν από χαλιά και σκεπάσματα. Το ανάκλιντρο ήταν το κυριαρχικό στοιχεία στα συμπόσια των αρχαίων Ελλήνων.
Το ανάκλιντρο μπορεί να μην έχει καθόλου πλάτη. Συνήθως τα ανάκλιντρα ήταν κατασκευασμένα εξ’ ολοκλήρου από ξύλο (συνήθως έβενου ή άλλων σκληρών πλατύφυλλων βλ. δρυς ή οξιά), κάποιες φορές όμως διέθεταν πόδια από μπρούντζο που αναπαριστούσαν πόδια ζώου. Κάτω από το ανάκλιντρο, συνήθως τοποθετούσαν τα χαμηλά τους τραπέζια τα οποία στην πλειοψηφία τους είχαν τρία πόδια.
Οι σύγχρονοι Έλληνες, στις αρχές του 19ου αιώνα, αντέγραψαν το ανάκλιντρο από τους Γάλλους οι οποίοι το πρωτοκατασκεύασαν μετά τη Γαλλική Επανάσταση, στην εποχή του Διευθυντηρίου (Directiore, 1795-1799), πάνω σε σχέδια του ζωγράφου Ζακ-Λουί Νταβίντ ο οποίος επηρεάστηκε πολύ από τα αρχαία ελληνικά πρότυπα. Οι Γάλλοι, σήμερα, το ονομάζουν lit de Repos, δηλ. κρεβάτι αναπαύσεως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έπιπλα Κατηγορία:Ξύλο
Αντώνης Στεργιάκης
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Στεργιάκης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες του Άρη και το 2015 μετακινήθηκε στη Θύελλα Φιλώτα, στη Γ' Εθνική κατηγορία.
Σλάβια Σόφιας
Ο Ολυμπιακός συζήτησε μαζί του για την απόκτησή του, αλλά ο Στεργιάκης ήθελε να παίζει βασικός και επέλεξε να δοκιμαστεί στη Σλάβια Σόφιας. Εντάχθηκε μόνιμα στη βουλγαρική ομάδα τον Αύγουστο του 2015. Ήταν πρώτος τερματοφύλακας για την ομάδα Κ19 και ήταν αναπληρωματικός σε 5 αγώνες της πρώτης ομάδας κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16. Στις αρχές Αυγούστου του 2016, πέρασε δοκιμαστικά στην ιταλική Ρόμα. Ταξίδεψε στην Τριγκόρια για το δοκιμαστικό, αλλά απέρριψε την προσφορά για να μετακινηθεί στην ομάδα.
Στις 10 Απριλίου 2017, προτάθηκε επισήμως για το Βραβείο Golden Boy του 2017 και έγινε μόλις ο δεύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής που έλαβε μία τέτοια υποψηφιότητα το 2017, μαζί με τον Λάζαρο Λάμπρου. Αφού εντυπωσίασε τον προπονητή τερματοφυλάκων, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο.
Μπλάκμπερν Ρόβερς
Τον Οκτώβριο του 2020, υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο με την αγγλική Μπλάκμπερν Ρόβερς.
Παναιτωλικός
Την σεζόν 2022-23 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό.
Πελετά Αρκαδίας
Τα Πελετά είναι ορεινό χωριό στην Νότια Κυνουρία της Πελοποννήσου και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Πελετά βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας σε απόσταση 20 χλμ. Ν. από το Λεωνίδιο, 107 χλμ. ΝΑ. από την Τρίπολη (μέσω Άστρους) και 76 χλμ. Α. από τη Σπάρτη (μέσω Τύρου). Το χωριό είναι κτισμένο σε οροπέδιο, στους βόρειους πρόποδες του όρους Μαδάρα της οροσειράς του Πάρνωνα σε υψόμετρο 652 μέτρα. Αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας, υπήρξε κεφαλοχώρι της περιοχής και μαζί με την Κουνουπιά, την Αμυγδαλιά, το Πηγάδι, τη Βλησιδιά και τη Χούνη αποτελούν τα λεγόμενα "Κουνουποχώρια". Τα παλιότερα χρόνια, λόγω της γεωγραφικής του θέσης αποτελούσε εμπορικό κόμβο της γύρω περιοχής και υπήρχαν αστυνομικό τμήμα, πολλά εμπορικά καταστήματα, ραφεία, εστιατόρια, υποδηματοποιεία, φαρμακείο. Έχει αρκετά διώροφα πετρόκτιστα σπίτια με την χαρακτηριστική τοπική αρχιτεκτονική και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία (φημίζονται για τα αμπέλια τους) και κτηνοτροφία. Νοτιοανατολικά του χωριού, στη τοποθεσία "Κάτω Κάμπος" και σε απόσταση 1,5 χλμ. βρίσκεται η "καταβόθρα των Πελετών", το τέταρτο σε βάθος σπήλαιο της Ελλάδας αφού φθάνει τα 620 μέτρα (σχεδόν στο επίπεδο της θάλασσας).
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1845 ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σελινούντος. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και από το 1913 έως το 1940 (οπότε διορθώθηκε) το όνομα γραφόταν Πελωτά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αμυγδαλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πελετών που ανήκει στο Δήμο Νότιας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 303 κατοίκους ενώ ως οικισμός 247.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Ένδοξες Νήσοι
[[Image:Iles eparses de l'ocean Indien.png|right|thumb|250px|Θέση των Διάσπαρτων Νήσων στον Ινδικό Ωκεανό:
• 1 : Μπάσσας ντα Ίντια
• 2 : Ευρώπα Νήσος
• 3 : Γκλοριόζος Νήσοι
• 4 : Χουάν ντε Νόβα Νήσος
• 5 : Τρομελίν Νήσος
(KM : Κομόρες, MG : Μαδαγασκάρη, MU : Μαυρίκιος, MZ : Μοζαμβίκη, RE : Ρεϊνιόν, YT : Μαγιότ)]]
Οι Ένδοξες Νήσοι (στα Γαλλικά: Îles Glorieuses και επισήμως λέγονται και Archipel des Glorieuses) είναι μια συστάδα νησιών και βράχων με συνολική έκταση 5 χλμ², στις γεωγραφικές συντεταγμένες 11°33′Ν, 47°20′Α, στο βόρειο Κανάλι της Μοζαμβίκης, περίπου 160 χλμ βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης. Τα "Ένδοξα" έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 48.350 χλμ². Υπάρχουν παράκτια αγκυροβόλια και η Μεγάλη Ένδοξη (Grande Glorieuse) έχει αεροδιάδρομο μήκους 1.300 μέτρων.
Το Νησί του Λυς, περίπου 8 χλμ βορειοανατολικά της Μεγάλης Ένδοξης, έχει περίπου 600 μέτρα μήκος και αποτελείται από προσχώσεις άμμου και θάμνους με κάποια μαγκρόβια. Παλαιότερα εξόρυσσαν φωσφάτα (γκουανό).
Οι Ένδοξες Νήσοι ονομάστηκαν και εποικήθηκαν το 1880 από έναν Γάλλο, τον Ιππόλυτο Καλτώ, που ίδρυσε μια φυτεία φοινίκων και αραβοσίτου στη Μεγάλη Ένδοξη. Το αρχιπέλαγος έγινε Γαλλική κτήση το 1892. Από το 1914 έως το 1958 δόθηκαν δικαιώματα εκμετάλλευσης στα νησιά σε εταιρείες από τις Σεϋχέλλες.
Το κλίμα είναι τροπικό και το έδαφος είναι χαμηλό και επίπεδο, και ποικίλλει από το επίπεδο της θάλασσας έως και τα 12 μέτρα. Το Νησί του Λυς ειδικότερα είναι μέρος φωλιάσματος για μεταναστευτικά θαλασσοπούλια, και οι χελώνες γεννούν αβγά στις παραλίες του.
Ενδοξες Νησοι Ενδοξες Νησοι Ενδοξες Νησοι Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου
Ο Δήμος Ανατολικού Ζαγορίου ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζαγορίου. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού και απλωνόταν σε τμήμα της οροσειράς της Βόρειας Πίνδου. Καταλάμβανε έκταση 269,657 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.402 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο οικισμός Μηλιωτάδες.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Fermi Linux
Με την ονομασία Fermi Linux είναι γνωστές οι διανομές Linux που αναπτύσσει και χρησιμοποιεί το Fermilab (Fermi National Accelerator Laboratory) στις ΗΠΑ. Οι διανομές αυτές είχαν διάφορες άλλες ονομασίες, όπως Fermi Linux LTS, LTS, Fermi Linux STS, STS, Scientific Linux Fermi και SLF. Σήμερα η μόνη διανομή που υποστηρίζεται επίσημα είναι το Scientific Linux Fermi, το οποίο βασίζεται στο Scientific Linux.
Ιστορικό
Το Fermi Linux ξεκίνησε ως επέκταση του PC Farms Pilot Project, πρωτοβουλίας του Fermilab που αποσκοπούσε στην παροχή φθηνής υπολογιστικής ισχύος για τον επιταχυντή σωματιδίων Tevatron. Οι αρχικές εκδόσεις ήταν ελαφρώς τροποποιημένες παραλλαγές του Red Hat Linux, όμως μετά από την παρουσίαση του Scientific Linux, το Fermi Linux εξελίχθηκε σε μία εξειδικευμένη διανομή του Scientific.
Υποστήριξη
Το Fermi Linux ακολουθεί τον κύκλο ανάπτυξης του Scientific Linux όσον αφορά την υποστήριξη και τις αναβαθμίσεις. Γύρω του έχει αναπτυχθεί ενεργή κοινότητα χρηστών στο Fermilab. Το Fermi Linux LTS είναι επί της ουσίας μία ελαφρώς τροποποιημένη έκδοση του Red Hat Enterprise Linux.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομές Linux
Σόβατα
Η Σόβατα (שבטה. «Σιβτά», αραβικά: شبطا‎, «Σάμπτα»), είναι μια αρχαία πόλη στην έρημο Νεγκέβ του Ισραήλ, η οποία βρίσκεται 43 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μπερ Σεβά. Η Σόβατα ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO τον Ιούνιο του 2005, ως μέρος του Δρόμου των Μπαχαρικών και των Πόλεων της Ερήμου στο Νεγκέβ, μαζί με τις Χαλούζα, Άβντατ και Μάμψις.
Ιστορία
μικρογραφία| Η Σόβατα εμφανίζεται στο χάρτη της [[Έρευνα της Παλαιστίνης|Έρευνας της Παλαιστίνης το 1944.]] αριστερά|μικρογραφία| Ερείπια της Σόβατα. Εδώ και καιρό θεωρείται κλασική πόλη των Ναβαταίων στην αρχαία διαδρομή εμπορίου μπαχαρικών και οι αρχαιολόγοι εξετάζουν τώρα την πιθανότητα ότι η Σόβοτα να ήταν βυζαντινή αγροτική αποικία και ένας σταθμός για τους προσκυνητές στο δρόμο προς τη Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στη χερσόνησο του Σινά.