cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουρκικές βουλευτικές εκλογές 1946
Τουρκικές βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 21 Ιουλίου 1946 για την ανάδειξη των 465 μελών της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας. Τις εκλογές κέρδισε το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα - κόμμα που κυβερνούσε την Τουρκία από το 1923 - και Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ρετσέπ Πεκέρ.
Ήταν οι πρώτες εκλογές της πολυ-κομματικής περιόδου της Τουρκίας, και οι πρώτες άμεσες εκλογές.
Στις εκλογές έλαβαν μέρος το Δημοκρατικό Κόμμα (Τουρκία) που είχε ιδρυθεί, μόλις τον Ιανουάριο του 1946, από μέλη του ΡΛΚ που διαφώνησαν με την πολιτική του, το Κόμμα της Εθνικής Ανάπτυξης που ιδρύθηκε μερικές μέρες πριν τις εκλογές (18 Ιουλίου 1946) και καθώς διάφοροι ανεξάρτητοι υποψήφιοι από τους οποίους, επτά (7) κατάφεραν να εκλεγούν βουλευτές.
Ο εκλογικός νόμος με βάση τον οποίον έγιναν οι εκλογές ψηφίστηκε στις 5 Ιουνίου του 1946. Ο νόμος υπ' αριθμ. 4918 καθιέρωσε για πρώτη φορά τις εκλογές ενός γύρου, με πλειοψηφικό σύστημα, βάσει εκλογικών καταλόγων. Το γεγονός ότι η μεν ψηφοφορία ήταν ανοιχτή, η δε καταμέτρηση των ψήφων μυστική, συνέβαλλε στο να θεωρηθούν αυτές οι εκλογές «νοθευμένες».
Η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Ισμέτ Ινονού
Ο Ρετσέπ Πεκέρ ορκίστηκε Πρωθυπουργός στις 7 Αυγούστου 1946 ωστόσο παραιτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1947 λόγω ενδο-κομματικών διαφορών. Στη θέση του ανέλαβε στις 10 Σεπτεμβρίου ο Χασάν Σάκα, ο οποίος και αυτός παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός στις 16 Ιανουαρίου 1949. Στη θέση του ανέλαβε ο Τσεσμετίν Γκιουναλάι.
Παραπομπές
1 Κατηγορία:1946
284
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 284 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 284 (CCLXXXIV ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Καρίνου και Νουμεριανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1037 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 284 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μπίντγκοστς
Το Μπίντγκοστς (πολωνικά: Bydgoszcz, κασουβικά: Bëdgòszcza, Bromberg) είναι πόλη στη βόρεια Πολωνία, η οποία βρίσκεται κοντά στην ένωση του ποταμού Βιστούλα με τον παραπόταμο της αριστερής όχθης του, τον Μπρντα. Με πληθυσμό πόλης 341.692 κατοίκων (2020) και μία αστική περιοχή με περισσότερους από 470.000 κατοίκους, το Μπίντγκοστς είναι η 8η μεγαλύτερη πόλη στην Πολωνία. Είναι η έδρα του Πόβιατ Μπίντγκοστς και η συμπρωτεύουσα, μαζί με το Τόρουν, του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας από το 1999.
Το Μπίντγκοστς είναι μια πλούσια αρχιτεκτονικά πόλη, με γοτθικά, νεογοτθικά, νεομπαρόκ, νεοκλασικά, μοντερνιστικά και αρ νουβό στυλ, για τα οποία έχει κερδίσει το παρατσούκλι «Μικρό Βερολίνο». Οι αξιοπρόσεκτες σιταποθήκες στο Νησί του Μύλου και κατά μήκος της όχθης του ποταμού ανήκουν σε ένα από τα πιο αναγνωρισμένα ορόσημα με ξύλινο πλαίσιο στην Πολωνία.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά την εισβολή στην Πολωνία, στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, την 1η Σεπτεμβρίου 1939, η Γερμανία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές στην πόλη. Η Πολωνική 15η Μεραρχία Πεζικού, η οποία βρισκόταν στο Μπίντγκοστς, αντιμετώπισε τις γερμανικές επιθέσεις στις 2 Σεπτεμβρίου, αλλά στις 3 Σεπτεμβρίου αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Κατά την αποχώρηση των Πολωνών, ως μέρος της εκτροπής που σχεδίαζε η Γερμανία, ντόπιοι Γερμανοί άνοιξαν πυρ εναντίον Πολωνών στρατιωτών και πολιτών. Πολωνοί στρατιώτες και πολίτες αναγκάστηκαν σε μια μάχη άμυνας στην οποία σκοτώθηκαν αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι και από τις δύο πλευρές. Το γεγονός, που αναφέρεται ως «Ματωμένη Κυριακή» από τη ναζιστική προπαγάνδα, η οποία μεγάλωσε τον αριθμό των θυμάτων σε 5.000 «ανυπεράσπιστους» Γερμανούς, χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για να πραγματοποιηθούν δεκάδες μαζικές εκτελέσεις Πολωνών κατοίκων στην Πλατεία Αγοράς της Παλιάς Πόλης και στην Κοιλάδα του Θανάτου. Μόνο την περίοδο 3–10 Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 192 Πολωνούς στην πόλη.
Στις 5 Σεπτεμβρίου, ενώ η Βέρμαχτ εισήλθε στην πόλη, γερμανοπολωνικές αψιμαχίες εξακολουθούσαν να σημειώνονται στη συνοικία Σφεντερέβο (Szwederowo) και άρχισε η γερμανική κατοχή της πόλης. Τα γερμανικά Einsatzgruppe IV, Einsatzkommando 16 και SS-Totenkopf-Standarte "Brandenburg" μπήκαν στην πόλη για να διαπράξουν θηριωδίες κατά του πολωνικού πληθυσμού και στη συνέχεια μερικά από τα μέλη τους συνδημιούργησαν την τοπική γερμανική αστυνομία. Πολλές από τις δολοφονίες πραγματοποιήθηκαν ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον, με στόχο την εξόντωση των Πολωνών ελίτ και την αποτροπή της ίδρυσης ενός πολωνικού κινήματος αντίστασης. Στις 24 Σεπτεμβρίου, ο τοπικός Γερμανός Kreisleiter κάλεσε τους ντόπιους Πολωνούς αξιωματούχους της πόλης σε μια υποτιθέμενη επίσημη συνάντηση στο δημαρχείο, από όπου μεταφέρθηκαν σε ένα κοντινό δάσος και δολοφονήθηκαν. Ο Kreisleiter διέταξε επίσης την εκτέλεση των μελών της οικογένειάς τους για να «αποφύγουν τη δημιουργία μαρτύρων». Με απόφαση της 5ης Σεπτεμβρίου 1939, ιδρύθηκε στο Μπίντγκοστς ένα από τα τρία πρώτα γερμανικά ειδικά δικαστήρια στην κατεχόμενη Πολωνία.
Οι Γερμανοί δημιούργησαν πολλά στρατόπεδα και φυλακές για τους Πολωνούς. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1939, πάνω από 3.000 άτομα φυλακίστηκαν εκεί και τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν περαιτέρω μαζικές συλλήψεις περισσότερων από 7.200 ατόμων. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους στη συνέχεια δολοφονήθηκαν. Πολωνοί από το Μπίντγκοστς σφαγιάστηκαν σε διάφορες τοποθεσίες στην πόλη, στην Κοιλάδα του Θανάτου και στο κοντινό χωριό Τρίστσιν. Τα θύματα ήταν άνδρες και γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων ακτιβιστών, διευθυντών σχολείων, δασκάλων, ιερέων, τοπικών αξιωματούχων, εμπόρων, δικηγόρων, καθώς και αγόρια και κορίτσια πρόσκοποι, μαθητές γυμνασίου και παιδιά ηλικίας έως 12 ετών. Οι εκτελέσεις παρουσιάστηκαν ως τιμωρία για υποτιθέμενη «δολοφονία Γερμανών» και «καταστροφή της ειρήνης» και χρησιμοποιήθηκαν από τη ναζιστική προπαγάνδα για να δείξουν στον κόσμο ότι ήταν ο υποτιθέμενος «πολωνικός τρόμος» που ανάγκασε τον Χίτλερ να ξεκινήσει τον πόλεμο. Την Εθνική Ημέρα Ανεξαρτησίας της Πολωνίας, στις 11 Νοεμβρίου 1939, οι Γερμανοί εκτέλεσαν συμβολικά δημόσια τον Λέον Μπαρτσισέφσκι, τον δήμαρχο του Μπίντγκοστς. Στις 17 Νοεμβρίου 1939, ο διοικητής της τοπικής μονάδας SD-EK δήλωσε ότι δεν υπήρχαν πλέον Πολωνοί ιντελιγκέντσια ικανοί να αντισταθούν στην πόλη.
Η πόλη προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο Ράιχσγκαου Ντάντσιχ-Δυτικής Πρωσίας ως έδρα της περιφέρειας ή της κομητείας (κράις) Μπρόμπεργκ (Bromberg). Ωστόσο, η προσάρτηση δεν αναγνωρίστηκε στο διεθνές δίκαιο. Η εξόντωση των κατοίκων συνεχίστηκε καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου και συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 10.000 κάτοικοι, κυρίως Πολωνοί, αλλά και Πολωνοεβραίοι. Μερικοί Πολωνοί κάτοικοι δολοφονήθηκαν επίσης στο χωριό Γιαστσέμπιε τον Ιανουάριο του 1940, και ντόπιοι δάσκαλοι ήταν επίσης μεταξύ των Πολωνών δασκάλων που δολοφονήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν και Νταχάου. Η ιστορία των Εβραίων στο Μπίντγκοστς τελείωσε με τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το Ολοκαύτωμα. Εβραίοι πολίτες της πόλης, που αποτελούσαν μια μικρή κοινότητα στην πόλη (περίπου το 2% του προπολεμικού πληθυσμού) και πολλοί από τους οποίους μιλούσαν γερμανικά, στάλθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης ή δολοφονήθηκαν στην ίδια την πόλη. Η πόλη, που μετονομάστηκε σε Μπρόμπεργκ, ήταν η τοποθεσία του Bromberg-Ost, ενός υποστρατοπέδου γυναικών του στρατοπέδου συγκέντρωσης Στούτχοφ. Ένα στρατόπεδο απέλασης βρισκόταν στο χωριό Σμουκάουα (Smukała), τώρα μέρος του Μπίντγκοστς. Στις 4 Φεβρουαρίου 1941, η πρώτη μαζική μεταφορά 524 Πολωνών έφτασε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε από το Μπίντγκοστς. Ο τοπικός σιδηροδρομικός σταθμός ήταν μια από τις τοποθεσίες, όπου παιδιά ολωνών ηλικίας 12 ετών και άνω στάλθηκαν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε για καταναγκαστική εργασία. Τα παιδιά ξαναφόρτωσαν εμπορευματικά τρένα.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι Γερμανοί κατέστρεψαν μερικά από τα ιστορικά κτίρια της πόλης για να χτίσουν νέες κατασκευές σε ναζιστικό στυλ. Οι Γερμανοί έχτισαν ένα τεράστιο μυστικό εργοστάσιο δυναμίτη (DAG Fabrik Bromberg) κρυμμένο σε ένα δάσος, στο οποίο χρησιμοποιούσαν τη δουλεία πολλών εκατοντάδων εργατών, συμπεριλαμβανομένων των Συμμάχων αιχμαλώτων πολέμου από το στρατόπεδο Stalag XX-A στο Τόρουν.
Το 1943, ντόπιοι Πολωνοί κατάφεραν να σώσουν μερικά απαχθέντα παιδιά από την περιοχή Ζάμοστς, αγοράζοντας τα από τους Γερμανούς στον τοπικό σιδηροδρομικό σταθμό.
Μεταπολεμική περίοδος
Το ίδιο έτος, 1945, η πόλη έγινε η έδρα του Βοεβοδάτου Πομερανίας, το βόρειο τμήμα του οποίου σύντομα διαχωρίστηκε για να σχηματίσει το Βοεβοδάτο Γκντανσκ. Το εναπομείναν τμήμα του Βοεβοδάτου Πομερανίας μετονομάστηκε σε Βοεβοδάτο Μπίντγκοστς το 1950. Το 1973, η πρώην πόλη Φόρντον, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Βιστούλα, συμπεριλήφθηκε στα όρια της πόλης και έγινε η ανατολικότερη συνοικία του Μπίντγκοστς. Τον Μάρτιο του 1981, οι ακτιβιστές της Αλληλεγγύης καταστάλθηκαν βίαια στο Μπίντγκοστς.
Επί του παρόντος, το Μπίντγκοστς είναι το μεγαλύτερο κέντρο του στρατηγείου του ΝΑΤΟ στην Πολωνία, με το πιο γνωστό να είναι το Κέντρο Εκπαίδευσης Κοινής Δύναμης.
Πολιτισμός
Το Μπίντγκοστς είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της χώρας, ειδικά για τη μουσική. Οι παραδόσεις του δημοτικού θεάτρου χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα, όταν το κολέγιο των Ιησουιτών έχτισε ένα θέατρο. Το 1824 ανεγέρθηκε ένα μόνιμο κτίριο θεάτρου και αυτό ξαναχτίστηκε το 1895 σε μνημειακή μορφή από τον βερολινέζο αρχιτέκτονα Χάινριχ Σίλινγκ. Το πρώτο μουσικό σχολείο ιδρύθηκε στο Μπίντγκοστς το 1904, το οποίο είχε στενούς δεσμούς με το πολύ γνωστό ευρωπαϊκό εργοστάσιο πιάνου του Μπρούνο Σόμερφελντ (Bruno Sommerfeld). Πολλές ορχήστρες και χορωδίες, τόσο γερμανικές (Gesangverein, Liedertafel) όσο και πολωνικές (St. Wojciech Halka, Moniuszko), έχουν επίσης κάνει την πόλη σπίτι τους. Από το 1974, το Μπίντγκοστς φιλοξενεί μια πολύ αναγνωρισμένη Ακαδημία Μουσικής. Το Μπίντγκοστς είναι επίσης σημαντικό μέρος για τον σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό. ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά κέντρα της τζαζ μουσικής.
Το Μπίντγκοστς ήταν υποψήφιαο για τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2016.
Πιέρρος Γρηγοράκης
Ο  Πιέρρος (Πέτρος) Γρηγοράκης αποκαλούμενος Μπεϊζανδές ή και Μαγγιόρος, (1770 - 1836) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Μάνη.
Βιογραφία
Καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Μάνης που προεπαναστατικά μέλη της είχαν φτάσει στο αξίωμα του Μπέη και σε άλλα στρατιωτικά αξιώματα. Πατέρας του ήταν ο Τζανέτμπεης Γρηγοράκης που είχε χρηματίσει Μπέης της Μάνης το 1782-1798 και γιος του ο στρατηγός Τζανετάκης Γρηγοράκης. Το 1782 βρέθηκε όμηρος μαζί με τον αδελφό του στην Κωνσταντινούπολη σαν μέσο εκβίασης για να δεχτή ο πατέρας του το Μπεηλίκι της Μάνης.
Έλσα Μπεάτα Μπράχε
Η Έλσα Μπεάτα, σουηδ. Elizabeth Beatrice (1629 - 7 Απριλίου 1653) από τον Οίκο των Μπράχε έγινε με τον γάμο της δούκισσα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ.
Πιέρρος Γρηγοράκης
Βιογραφία
Το 1805 μετά τη δολοφονία του Ζαχαριά από τον Αντώνμπεη Γρηγοράκη ξεσήκωσε τους Μανιάτες αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει στη συνέχεια στη Ζάκυνθο, αργότερα του δόθηκε χάρη κι επέστρεψε. Το 1821 πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασιάς και σε άλλες μάχες, ήταν πληρεξούσιος της Μάνης στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.
Μπίντγκοστς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Έλσα Μπεάτα Μπράχε
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Περ Μπράχε του Νεότερου και της Κριστίνα Καταρίνα Στένμποκ. Ανατράφηκε από την εκ πατρός μάμμη της Έλσα Γκυλενστιέρνα στο κάστρο Ρύντμποχολμ. Όπως η πλειοψηφία των γυναικών ευγενών της εποχής της, η εκπαίδευσή της εστιάστηκε στο πως να διαχειριστεί μία ιδιοκτησία και πώς να συμπεριφέρεται σε μία αντιπροσωπευτική κοινωνική ζωή.
Πιέρρος Γρηγοράκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Πιερρος
Έλσα Μπεάτα Μπράχε
Βιογραφία
Πριν τον γάμο της υπηρέτησε ως δεσποινίδα της τιμής της Χριστίνας της Σουηδίας. Η βασίλισσα τη σύστησε στον Αδόλφο-Ιωάννη και το ζεύγος μνηστεύθηκε το 1646. Ο γάμος έγινε στο κάστρο Τρε Κρόνορ το 1649 με την παρουσία της μονάρχη. Το 1654 ο αδελφός τού συζύγου της έγινε ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας.
Η γαμήλια ζωή δεν ήταν ευτυχισμένη και ο σύζυγός της λεγόταν ότι την παραμελούσε για χάρη προσωπικών του απολαύσεων. Αν και η επόμενη, δεύτερη σύζυγος του Αδόλφου-Ιωάννη (εξαδέλφη της Έλσας-Μπεάτας) περιγράφεται ότι είχε τις ίδιες κακές συνήθειες με αυτόν, αντίθετα η πρώτη Έλσα-Μπεάτα περιγράφεται ότι είχε τις αντίθετες απόψεις και πως ήταν ανώτερη των δύο τους. Οι οικονομικές συνθήκες του ζεύγους επιλύθηκαν, όταν ο Αδόλφος-Ιωάννης διορίστηκε γενικός κυβερνήτης του Βάστεργκετλαντ το 1651. Ο
Η Έλσα-Μπεάτα απεβίωσε στη διάρκεια μία επίσκεψης στο Βάντστερνα, έπειτα από ία περίοδο ασθένειας. Ήταν 24 ετών.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1649 τον Αδόλφο Ιωάννη Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Τζων Λίντλεϋ
Ο Τζων Λίντλεϋ (John Lindley, 5 Φεβρουαρίου 1799 – 1 Νοεμβρίου 1865) ήταν άγγλος βοτανολόγος, μυκητολόγος και κηπουρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζων Λίντλεϋ γεννήθηκε στο Κάτον, κοντά στο Νόριτς της Αγγλίας και ήταν το ένα από τα τέσσερα παιδιά των Τζωρτζ και Μαίρυ Λίντλεϋ. Ο πατέρας του ήταν καλλιεργητής κηπουρός, που πουλούσε φυτά. Ο Τζων βοηθούσε από παιδί στον κήπο, αλλά συνέλεγε και αγριολούλουδα. Αν και θα ήθελε να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο, η οικογένειά του δεν μπορούσε να καλύψει τέτοια έξοδα, οπότε έγινε αντιπρόσωπος στο Βέλγιο ενός Λονδρέζου εμπόρου σπόρων.
Τότε γνώρισε τον βοτανολόγο Γουίλιαμ Τζάκσον Χούκερ, που του επέτρεψε να μελετά στη βιβλιοθήκη του και τον συνέστησε στον εύπορο φυσιοδίφη Τζόζεφ Μπανκς, που προσέφερε εργασία στον Λίντλεϋ κάνοντάς τον βοηθό στον βοτανικό κήπο του. Η πρώτη του δημοσίευση, το 1819, ήταν μια μετάφραση του Analyse du fruit του Λουί Κλωντ Ρισάρ και η δεύτερη (1820) η πρωτότυπη Monographia Rosarum, με περιγραφές νέων ειδών και σχεδίων δημιουργημένων από τον ίδιο. Ακολούθησαν τα Monographia Digitalium και Observations on Pomaceae.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι βοτανολόγοι Κατηγορία:Μυκητολόγοι
Gazebo
Ο Πολ Ματσολίνι (Paul Mazzolini, 18 Φεβρουαρίου 1960) είναι Ιταλός τραγουδιστής και μουσικός. Είναι γνωστός με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Gazebo.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βηρυτό στις 18 Φεβρουαρίου του 1960 και έγινε δημοφιλής στο χώρο της "italo-disco", που ήταν ένα υποείδος της eurodance ή eurodisco.
Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 10 ετών και στα εφηβικά του χρόνια ασχολούνταν με την τζαζ, τη ροκ και την πανκ ροκ μουσική. Συνεργάστηκε με τον παραγωγό Πολ Μιτσιόνι και κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι, το 1982 με τίτλο Masterpiece, κάνοντας μέτρια επιτυχία.
Το 1983 κυκλοφόρησε το τραγούδι που τον έκανε διάσημο, το "I Like Chopin" και ακολούθησε το "Lunatic" το οποίο εισήλθε στο Top 20 σε όλη την Ευρώπη. Ακολούθησαν πολλές άλλες κυκλοφορίες και το 2006 το single "Tears for Galileo", το οποίο ήταν στο #1 στον κατάλογο μουσικών επιτυχιών της Euro dance.
Το 2007 κυκλοφόρησε το single "Ladies!" για το album "The Syndrome".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Gazebo
Αδελαΐδα της Βουργουνδίας (Ροσσίνι)
μικρογραφία|Αφίσα του λιμπρέτου Αδελαΐδα της Βουργουνδίας ή Όθων, βασιλεύς της Ιταλίας, είναι όπερα σέρια σε δύο πράξεις του Τζοακίνο Ροσσίνι σε λιμπρέτο του Τζοβάνι Σμιτ. Η όπερα αφηγείται την ιστορία του γάμου της Βασίλισσας Αδελαΐδας με τον Βασιλιά Όθωνα.
Πλοκή
Το θέμα της όπερας αναφέρεται σε ένα γεγονός από την ιταλική μεσαιωνική ιστορία. Ο βασιλιάς Λοθάριος δηλητηριάζεται από τον διάδοχο του, τον Βερεγγάριο, ο οποίος κάνει δικό του το στέμμα. Η σύζυγος του Λοθάριου, η Αδελαΐδα καταδιώκεται από τον Βερεγγάριο, ο οποίος θέλει να τη παντρέψει τον γιο του, Αντάλμπερτ. Η Αδελαΐδα καταφεύγει στο κάστρο της Kανόσα όπου και προστατεύεται από τον διοικητή Ιρόλντο. Όμως όταν πολιορκείται και η Κανόσα, ο Ιρόλντο ζητάει βοήθεια από τον Γερμανό βασιλιά Όθωνα προσφέροντάς του την Αδελαΐδα ως νύφη. Ο Όθωνας με το στρατό του κατεβαίνει στην Λομβαρδία, και αφού νικά στη μάχη, ελευθερώνει την Αδελαΐδα και παντρεύονται.
Ορχήστρα
η ορχηστρική σύνθεση της όπερας περιλαμβάνει τα εξής όργανα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Μάιος
Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα, ελληνικά και διεθνή, συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν.
Παραπομπές
5
Πέτερ Σίμον Παλάς
Ο Πέτερ Σίμον Παλάς (Peter Simon Pallas, 22 Σεπτεμβρίου 1741 – 8 Σεπτεμβρίου 1811) ήταν Πρώσος ορνιθολόγος, βοτανολόγος και φυσιοδίφης, που εργάσθηκε στη Ρωσία.
Ζωή και έργο
Ο Πέτερ Παλάς γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν γιος του καθηγητή της Χειρουργικής Σίμον Παλάς. Ο Πέτερ μορφώθηκε στο σπίτι και ενδιαφέρθηκε για τη φυσική ιστορία, σπουδάζοντας αργότερα στο Πανεπιστήμιο της Χάλε και στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Το 1760 μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, όπου πήρε διδακτορικό σε ηλικία μόλις 19 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσιοδίφες Κατηγορία:Ορνιθολόγοι
Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου
Η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου είναι μία από τις οκτώ Μητροπόλεις, οι οποίες μαζί με την Αρχιεπισκοπή Κρήτης συναποτελούν την Εκκλησία της Κρήτης, ημιαυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία υπαγόμενη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Η Μητρόπολη έχει έδρα της το Ρέθυμνο και περιλαμβάνει την περιοχή του Νομού Ρεθύμνης. Μητροπολίτης από τις 18 Φεβρουαρίου 2022 είναι ο Πρόδρομος (Ξενάκης).
Ιστορία
thumb|left|Ο Ναός της πολιούχου του Ρεθύμνου Αγίας Βαρβάρας. Αν και ο Χριστιανισμός διαδόθηκε στην Κρήτη από τους πρώτους μετά Χριστό αιώνες, η εν λόγω μητρόπολη εμφανίζεται ιστορικά περί τον 15ο αιώνα, (μία από τις 12 υφιστάμενες τότε μέχρι Τουρκοκρατίας), με προηγούμενο όνομα επισκοπή Καλαμώνος με λατίνους επισκόπους, όταν και ορίσθηκε ως έδρα το Ρέθυμνο που ήδη είχε αναπτυχθεί ως πόλη, λαμβάνοντας τότε το όνομα επισκοπή Ρεθύμνης. Παράλληλα στην ίδια περιοχή και περίοδο αναφέρεται σε σχετικό έγγραφο και άλλη μητρόπολη με το όνομα επισκοπή Αγρίου ή Καλλιεργηπόλεως, με ορθόδοξο επίσκοπο τον Βασίλειο Βαρούχα. Το 1555 επί Πάπα Ιουλίου Γ΄ η επισκοπή Αγρίου συγχωνεύθηκε με την επισκοπή Ρεθύμνης.
Εκτός των παραπάνω υπήρχε επίσης και η εκ λατίνων επισκοπή Μυλοποτάμου ή Αυλοποτάμου, αρχαιότερη των προηγουμένων, με έδρα τον Μυλοπόταμο (Μελιδόνι Μυλοποτάμου). Το 1641 συνενώθηκε και αυτή με τις παραπάνω δημιουργώντας πλέον την επισκοπή Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Σημειώνεται ότι το όνομα Αυλοπόταμος ήταν το ιστορικό όνομα του Μυλοποτάμου, όπου Αυλώνα λεγόταν η αρχαία ομώνυμη πόλη παρά την εκβολή του στο Κρητικό πέλαγος.
Από την εποχή εκείνη αρχίζει και η πνευματική ανάπτυξη της περιοχής, η θρησκευτική λογοτεχνία, η βυζαντινή μουσική και αρχιτεκτονική καθώς και η λεγόμενη μεταβυζαντινή κρητική αγιογραφία στους ναούς και τα μοναστήρια που οικοδομήθηκαν. Πολλοί Ρεθυμνιώτες αναδείχθηκαν σπουδαίοι λόγιοι, κληρικοί αλλά και καλλιτέχνες και τεχνίτες.
Από το 1646 που αρχίζει ουσιαστικά η περίοδος τουρκοκρατίας της Κρήτης, ξεκινά αναμφίβολα και με τη συμβολή των Οθωμανών(Σουλτανικά προνόμια) η ανασύσταση της ορθόδοξης Εκκλησίας της Κρήτης. Έτσι η επίσημη ένωση των επισκοπών Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου συστάθηκε με πατριαρχικό σιγίλλιο στις 24 Νοεμβρίου του 1831, επί πατριαρχίας Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίου Α΄.
Στην Κρητική Επανάσταση (1895-1898) μητροπολίτης ήταν ο Διονύσιος Καστρινογιαννάκης (1896-1910) που ανέπτυξε ιδιαίτερη δράση.
Μητροπολίτης
μικρογραφία|Ο Επίσκοπος Ρεθύμνης Διονύσιος (1856-1910) μικρογραφία|Ο Μητροπολίτης Χρύσανθος (1863-1915) Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε επισκόπου είναι «Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Άνω Κρήτης και πελάγους Κρητικού».
Διοίκηση και Διακονία
Στο μητροπολιτικό μέγαρο στο Ρέθυμνο στεγάζονται το Γραφείο του Μητροπολίτη, τα γραφεία των αρχιερατικών επιτρόπων, το γραφείο του Μητροπολιτικού Συμβουλίου, το Επισκοπικό δικαστήριο, το τοπικό Τ.Α.Κ.Ε., η Γραμματεία, το γραφείο Αποστολικής Διακονίας, το Λογιστήριο, το μητροπολιτικό ταμείο, καθώς και έτερα γραφεία που αφορούν εκδόσεις της Μητρόπολης και πνευματικής διακονίας όπως φιλοπτώχου και φιλανθρωπικής διακονίας, κατηχητικών σχολείων, συνάξεως νέων, ανάπτυξης κέντρων νεότητας, αντιαιρετικής ενημέρωσης και δράσης, συμπαράστασης οικογενείας, θρησκευτικών υπηρεσιών ασθενών, στρατού και σωμάτων ασφαλείας, επιστημόνων ως και συμπαραστατών εκπαιδευτηρίων, ενώ τελευταία οργανώνονται συσσίτια σε συγκεκριμένες ενορίες.
thumb|Ο ναός της Κυρίας των Αγγέλων στο Ρέθυμνο. Η εκκλησιαστική περιφέρεια της Μητρόπολης χωρίζεται σε οκτώ αρχιερατικές περιφέρειες. Σ΄ αυτές περιλαμβάνονται συνολικά 101 ενοριακοί ναοί, 367 παρεκκλήσια, 364 εξωκλήσια, 79 ναοί κοιμητηρίων και 5 ιδιωτικοί ναοί καθώς και 12 ιερές Μονές (ανδρώες και γυναικείες). Σε όλη την περιφέρεια της Μητρόπολης υπηρετούν συνολικά 118 εφημέριοι εκ των οποίων οι 20 είναι άγαμοι, ενώ οι συνταξιούχοι ανέρχονται περίπου στους 30, στις δε Ιερές Μονές υπηρετούν περίπου συνολικά 30 μοναχοί-χές. Το έργο των προηγουμένων συνεπικουρούν εθελοντικά περίπου 1000 λαϊκοί.
Καθεδρικός ναός
thumb|Το κωδωνοστάσιο του Μητροπολιτικού Ναού Εισοδίων Θεοτόκου Ο Καθεδρικός (μητροπολιτικός) ιερός ναός της Ιεράς Μητροπόλεως βρίσκεται στο Ρέθυμνο και είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου. Είναι ναός ρυθμού βασιλικής, τρίκλιτος, χωρίς τρούλο που ανοικοδομήθηκε το 1956 στη θέση παλαιότερου που είχε οικοδομηθεί το 1844 από την τότε δημογεροντία. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό είναι το επιβλητικό κωδωνοστάσιο που αποτελεί ξεχωριστό νεοκλασικό τετράπλευρο κτίσμα που οικοδομήθηκε το 1844 και βρίσκεται σήμερα δίπλα στον ναό φέροντας εντοιχισμένο ρολόι.
Ιερά Προσκυνήματα
Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου υφίστανται πέντε ιερά προσκυνήματα που τυγχάνουν και παγκρήτια. Αυτά είναι: Του Τιμίου Σταυρού Ρεθύμνου, του Προφήτη Ηλία Ρεθύμνου, της Θεοτόκου των Μυριοκεφάλων, της Παναγίας της Χαρακιανής και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος των Ρουστίκων.
Ιερές Μονές
Στην Ιερά Μητρόπολη υπάγονται οι ακόλουθες Ιερές Μονές και Μετόχια Μονών:
Παραπομπές
Ρεθυμνης  Κατηγορία:Νομός Ρεθύμνης
Κάρολος του Χάυγκενντορφ
O Κάρολος, γερμ. Karl (25 Δεκεμβρίου 1806 - 17 Φεβρουαρίου 1895) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν υποστράτηγος της Σαξονίας.
Οικογένεια
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου-Αυγούστου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της ερωμένης του Καρολίνας Γιάγκεμανν, ηθοποιού και τραγουδίστριας, κόρης του Χριστιανού-Ιωσήφ Γιάγκεμανν βιβλιοθηκονόμου και λογίου. Στην Καρολίνα και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του βαρόνου του Χάυγκενντορφ.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1831 τη Μέτα Άμπεγκ, η οποία απεβίωσε το 1835 κατά τη γέννηση του τρίτου γιου τους.
Το 1836 ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Τερέζα φον Βάτσντορφ. Έκαναν ένα γιο και τρεις κόρες και η Τερέζα απεβίωσε το 1841.
Το 1848 έκανε τρίτο γάμο με τη Ρόζα κυρία φον Κέννεριτς. Απέκτησαν έναν γιο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κυβερνείο της Δαμασκού
Το Κυβερνείο της Δαμασκού (αραβικά: محافظة دمشق, Muḥāfaẓat Dimashq, Μουχαφαζάτ Ντιμάσκ) είναι ένα από τα 14 κυβερνεία της Συρίας και αποτελείται μόνο από την πόλη της Δαμασκού και το προάστιο του Γιαρμούκ, στο οποίο υπάρχει προσφυγικός καταυλισμός Παλαιστινίων.
Το Κυβερνείο περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από το αντίστοιχο Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριφ Ντιμάσκ Κατηγορία:Δαμασκός
Αθλητικά γεγονότα του 2007/Ιανουάριος
01
Αθανάσιος Λευκαδίτης
Ο Αθανάσιος Λευκαδίτης (1872–1944) γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Γονείς του ήταν ο Κοσμάς Λευκαδίτης (1810-1902) και η Χαρίκλεια Λούδη (1840-1918). Εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1893 και στην Ειδική Γυμναστική Σχολή το 1897. Το 1899 λαμβάνει το δίπλωμα Καθηγητή Γυμναστικής. Η αγάπη του για τον αθλητισμό τον οδηγεί να γίνει άριστος αθλητής της γυμναστικής και άρχων αγώνων. Υπήρξε, επίσης, διευθυντής του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου και καθηγητής της γυμναστικής στο Μαράσλειο Διδασκαλείο και το Ελληνικό Εκπαιδευτήριο του Δημήτρη Μακρή.
Το 1908 με την ευκαιρία των 4ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο της Αγγλίας, ως μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας, συνάντησε σ' ένα κατάστημα ένα μικρό παιδί που φορούσε την Προσκοπική του στολή. Τον ρώτησε τι είναι Πρόσκοπος. Εκείνο πρόθυμα του εξήγησε ότι Πρόσκοπος είναι ένα παιδί που είναι πάντα έτοιμο να βοηθάει τους άλλους και να κάνει μια καλή πράξη κάθε μέρα. Η ωραία αυτή απάντηση του Άγγλου Προσκόπου έδωσε την αφορμή στον Αθανάσιο Λευκαδίτη να μελετήσει τον Προσκοπισμό και να τον μεταφέρει και στην Ελλάδα. Τον Νοέμβριο του 1910 ίδρυσε με μαθητές του Ελληνικού Εκπαιδευτηρίου του Δημητρίου Μακρή, όπου δίδασκε ως καθηγητής, την πρώτη ομάδα Ελλήνων Προσκόπων και το 1911 συνέστησε την πρώτη επιτροπή του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων (ΣΕΠ), της οποίας το πρώτο Καταστατικό δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το 1912.
Λάτρης της φύσης και της ζωής της υπαίθρου, κληροδότησε με τη διαθήκη του στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο (σήμερα Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης) το επί των οδών Σόλωνος και Μηλιώνη διαμπερές ακίνητό του στο Κολωνάκι. Παράλληλα, ανέπτυξε και έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα. Το 1922 μυήθηκε στον Ελευθεροτεκτονισμό και διετέλεσε μέλος της Στοάς "Σκενδέρμπεης" υπ´ αρ. 31 των Αθηνών. Ο Δήμος Αθηναίων τον ανακήρυξε Εθνικό Ευεργέτη. Πέθανε άγαμος, στις 18 Ιουνίου 1944, στην Αθήνα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες πρόσκοποι Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές Κατηγορία:Πανελλήνιος Γ.Σ.
Γιώργος Αστεριάδης
Ο Γιώργος Αστεριάδης (1930 -  2 Οκτωβρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία.
Σπουδές και δικηγορία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930. Σπούδασε νομικά και πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας όπου άσκησε τη δικηγορία (1948-55) ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στο Πρωτοδικείο Καβάλας. Αντιτάχθηκε στη δικτατορία των Συνταγματαρχών συνυπογράφοντας επιστολή μαζί με άλλους Καβαλιώτες δικηγόρους, με την οποία καταδίκαζαν το χουντικό καθεστώς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Καβάλας στις εκλογές του 1974 με την Νέα Δημοκρατία.
Πέθανε έπειτα από πολύμηνη ασθένεια, σε ηλικία 75 ετών το 2015.
Λίγο πριν πεθάνει δώρισε, μαζί με τη σύζυγό του, Θάλεια Πετρίδου, το 50% της οικοδομής Πετρίδη στο Φάληρο προς τον Δήμο Καβάλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ
Η Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ (ισπανικά: Baja California Sur, που σημαίνει Νότια Κάτω Καλιφόρνια, επίσημα Estado Libre y Soberano de Baja California Sur) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Με πληθυσμό 637.026, η Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ είναι η πολιτεία με το μικρότερο πληθυσμό. Πριν γίνει πολιτεία στις 8 Οκτωβρίου 1974, η περιοχή ήταν γνωστή ως Νότια Εδάφη της Μπάχα Καλιφόρνια. Η πολιτεία έχει έκταση 73.475 χλμ² (9η μεγαλύτερη) και περιλαμβάνει το νότιο τμήμα της χερσονήσου Μπάχα Καλιφόρνια, νοτίως του 28ου παραλλήλου. Στα βόρεια συνορεύει με την πολιτεία Μπάχα Καλιφόρνια, στα δυτικά και νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό και στα ανατολικά από τον κόλπο της Καλιφόρνια. Η πολιτεία έχει θαλάσσια σύνορα με τη Σονόρα και τη Σιναλόα.
Στην πολιτεία βρίσκονται τουριστικά θέρετρα, όπως το Κάμπο Σαν Λούκας και Σαν Χοσέ ντελ Κάμπο. Η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα είναι η Λα Πας, τουριστικό θέρετρο και ιστορικό αξιοθέατο. Στην πολιτεία βρίσκεται το Λορέτο, το οποίο ήταν πρωτεύουσα των τριών Καλιφορνιών από το 1697 μέχρι το 1777. Η Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ χωρίζεται γεωγραφικά σε έρημο, ορεινά εδάφη και παράλιες πεδιάδες. Στην πολιτεία βρίσκεται το φυσικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς Ελ Βισκαΐνο.
Πόλεις-γεωγραφία
Η έκταση της πολιτείας είναι 73.475 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αποτελείται από πέντε δήμους: Κομονδού, Λορέτο, Λα Πας, Μουλεγέ, Λος Κάμπος. Οι πιο πολυπληθέστερες πόλεις είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαχα Καλιφορνια Σουρ
Δημήτριος Βουρδουμπάς
Ο Δημήτριος Βουρδουμπάς (1898 – 7 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός από τη Θήβα. Διετέλεσε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας και υπουργός.
Σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας στις εκλογές του 1946 και ανέλαβε υφυπουργός Στρατιωτικών (1946-47, 1947) στην κυβέρνηση Μαξίμου. Στη συνέχεια έγινε υπουργός Θρησκευμάτων και Παιδείας (1948-49) στην κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη το 1947, Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων (1948, 1949, 1949-50), υπουργός Εθνικής Αμύνης (1954-55 και 1955-56), Γεωργίας (1961-63) και Άνευ Χαρτοφυλακίου (1965-66).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Βλέννα
thumb|200px|Στην μικρή εικόνα στα πλάγια με τον κόκκινο δρόμο διακρίνουμε την βλέννα. Η βλέννα είναι μια γλοιώδης ουσία, η οποία παράγεται στους βλεννογόνους αδένες, ή βλεννογόνους, ή και βλεννογόνους υμένες. Ένας ενήλικας παράγει 1L την ημέρα. Η βλέννα επιτελεί πολλές λειτουργίες του οργανισμού στην αναπνευστική, στην πεπτική και στην γεννητική οδό. Η βλέννα περιέχει σε μεγάλη ποσότητα νερό και γλυκοπρωτεΐνες.
Αναπνευστικό σύστημα
Στο αναπνευστικό σύστημα η ρινική κοιλότητα που αποτελεί την αρχή της αναπνευστικής οδού, είναι επικαλυμμένη με μια μεμβράνη την βλεννογόνο. Η βλέννα που παράγεται εκεί, συμβάλλει στην συγκράτηση της σκόνης και άλλων ξένων σωματιδίων του εισπνεόμενου αέρα.
Πεπτικό σύστημα
Ο σίελος, ή πιο γνωστά αλλά μη ορθότερα το σάλιο, περιέχει βλέννα σε ένα μικρό ποσοστό. Η βλέννα στον σίελο βοηθά στην καθαριότητα της στοματικής κοιλότητας. Η βλέννα που παράγεται στην βλεννογόνο του στομάχου, παράγει την ισχυρότατη ένωση του υδροχλωρικού οξέος που καταστρέφει πολλούς εισβολείς. Τέλος στη βλεννογόνο των εντέρων, στα κυπελλοειδή κύτταρα, παράγεται ένα είδος βλέννας που προστατεύει τα τοιχώματα του εντέρου από εισβολείς αλλά και από τα υγρά της πέψης (χολή, υδροχλωρικό οξύ, παγκρεατικό υγρό).
Ασθένειες
Η έκκριση της βλέννας ελέγχεται από το αυτόνομο κεντρικό σύστημα. Ασθένειες των αεραγωγών (Airway Disease) όπως το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική ασθένεια των πνευμόνων και η κυστική ίνωση, μακροχρόνια, προκαλούν σύγχυση στο αυτόνομο κεντρικό σύστημα, με αποτέλεσμα να παρατηρείται υπερέκκριση βλέννας, που θα οδηγήσει σε απόφραξη των αεραγωγών, με αποτέλεσμα αναπνευστική ανεπάρκεια. Πολλές ασθένειες που σχετίζονται με τη βλέννα, όπως και το κοινό κρυολόγημα, αλλάζουν το χρώμα της βλέννας σε κίτρινο, λαχανί, ή και πράσινο. Αυτό οφείλεται στο ότι έχουν συγκρατηθεί από την προαναφερθείσα βλέννα μικρόβια και βακτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσιολογία ζώων Κατηγορία:Σωματικά υγρά Κατηγορία:Απέκκριση
Ιωάννης Χορτασμένος
Ο Ιωάννης Χορτασμένος (1370 - 1437) ήταν Βυζαντινός λόγιος, αστρονόμος, και θρησκευτικός αξιωματούχος των αρχών του 15ου αιώνα, με σημαντικό συγγραφικό και μεταφραστικό έργο.
Βιογραφικό
Εργαζόταν ως γραφέας του πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη το 1391, και είχε φιλικές σχέσεις με τον αστρονόμο Μιχαήλ Βαλσαμώνα. Μετά από απόφαση του πατριάρχη Ματθαίου Α´, ο Βαλσαμών δίδαξε γεωμετρία και αστρονομία στον Χορτασμένο, ο οποίος τον είχε σε υψηλή εκτίμηση. Μεταξύ του 1407 και 1410, ο Χορτασμένος διορίστηκε διδάσκαλος καθολικός, διδάσκοντας τα ἑλληνικὰ μαθήματα (επιστήμες και ρητορική) καθώς και τα ἱερὰ γράμματα (θρησκευτικά και θεολογικά ζητήματα). Δίδασκε στο Πανδιδακτήριο, και ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι Μάρκος Ευγενικός, Γεννάδιος Σχολάριος, και ο Βασίλειος Βησσαρίων.
Το 1406 επιμελήθηκε την επανέκδοση των έργων του αρχαίου ιατρού Διοσκουρίδη στα οποία πρόσθεσε και εκτενή δικό του σχολιασμό σε Βυζαντινή μικρογράμματη γραφή.
Μετά το 1410, κατέφυγε σε μοναστήρι και υιοθέτησε το όνομα Ιγνάτιος, ενώ κατά το 1425 έγινε μητροπολίτης Σηλυβρίας.
Υπήρξε μανιώδης βιβλιόφιλος και αντιγραφέας χειρογράφων, και ως κύριο αντικείμενο μελέτης του ήταν η Λογική του Αριστοτέλη. Σύνταξε επίσης πολλά έργα αστρονομίας μεταφέροντας τα γραπτά του Θέωνα του Αλεξανδρινού, του Πρόκλου, καθώς και τις μελέτες περί αστρολάβων του Ιωάννη του Φιλόπονου, αποσπάσματα από το έργο του Κλαύδιου Πτολεμαίου, κείμενα του Στέφανου του Αλεξανδρινού, Ισαάκ Αργυρού, Θεόδωρου Μελιτηνιώτη, και πολλές σελίδες με σχολιασμό σχετικά με τα στοιχεία του Ευκλείδη. Έχει υποστηριχτεί πως ο Χορτασμένος ήταν αυτός που μετέφερε τον Βατικανό Κώδικα από την Κωνσταντινούπολη στην Ρώμη μεταξύ του 1443 και 1475.
Από τα πολλά σχόλια που έγραψε για άλλα έργα, γνωστό είναι το σχόλιο του για ένα από τα προβλήματα του Διόφαντου -το οποίο αργότερα ο Πιερ ντε Φερμά επέκτεινε στο τελευταίο θεώρημα του Φερμά-, όπου ο Χορτασμένος έγραψε πως η ψυχή του Διοφάντου βρίσκεται με τον Σατανά λόγω της δυσκολίας των θεωρημάτων του και κυρίως του συγκεκριμένου θεωρήματος."
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Ιγνατιος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Ζωή Ελμαλιώτη
Η Ζωή Ελμαλιώτη (γεν. το 1968) είναι Ελληνίδα νικήτρια καλλιστείων και φωτομοντέλο κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
To 1984, σε ηλικία μόλις 16 ετών κέρδισε τον τίτλο Miss Young Ελλάς στα καλλιστεία. Εξελέγη αναπληρωματική Σταρ Ελλάς τον επόμενο χρόνο 1985 και παράλληλα εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, όπου κατέλαβε τη θέση της 4ης Μις Ευρώπη. Ασχολήθηκε με το μόντελινγκ, καθώς για αρκετά χρόνια έλαβε μέρος σε πολλές επιδείξεις και φωτογραφήθηκε για περιοδικά μόδας.
Σήμερα είναι έγγαμη και τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα με την οικογένειά της στη γενέτειρά της, την Ιτέα Φωκίδας, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Α2 Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21
Το πρωτάθλημα Super League 2 (Α2 Εθνικής) 2020-21 είναι η δεύτερη τη τάξει ελληνική ποδοσφαιρική κατηγορία και διεξάγεται σε έναν όμιλο αποτελούμενο από 12 ομάδες.
Διοργάνωση
Είναι η δεύτερη χρονιά της Super League 2 (Α2 Εθνική), μιας νέας κατηγορίας που δημιουργήθηκε με την αναδιάρθρωση του 2019. Οι 12 ομάδες που θα συμμετέχουν είναι ο τελευταίος (14ος) της Super League της προηγούμενης περιόδου και ο ηττημένος των δύο αγώνων μπαράζ, δηλαδή η Ξάνθη (13η στη Super League 1 2019-20) η οποία ηττήθηκε από τον Απόλλωνα Σμύρνης (2ος στη Super League 2 2019-20).
Διεξαγωγή
Έχει αποφασιστεί πως η διεξαγωγή του νέου πρωταθλήματος θα γίνει όπως την προηγούμενη περίοδο (οι πρώτοι 6 πάνε στα play off και οι υπόλοιποι 6 θα πάνε στα play out). Επίσης αποφασίστηκε πως ο πρωταθλητής ανεβαίνει απευθείας στην Super League και ο δεύτερος παίζει διπλούς αγώνες μπαράζ για προβιβασμό με τον 13ο της Super League και οι 2 τελευταίοι που θα προκύψουν από τη διαδικασία των play out θα υποβιβαστούν απευθείας στην Football League. Η κλήρωση έγινε στις 24/09 και η έναρξη της νέας σεζόν αρχικά ορίστηκε στις 24/10, αλλά λίγες μέρες μετά μετατέθηκε για την 01/11. Η έναρξη της σεζόν 2020-21 έχει καθυστερήσει λόγω των μέτρων κατά του κορονοϊού στην Ελλάδα που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2020.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2019-20.
Προς την Super League 2
Υποβιβάστηκαν από την Super League
Προβιβάστηκαν στην Super League 2
Από την Super League 2
Προβιβάστηκαν στην Super League
Υποβιβάστηκαν στην Football League
Υποβιβάστηκαν στην Γ’ Εθνική Ερασιτεχνική
Παραπομπές
Κατηγορία:Α2 Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Σαλάμ Φαγιάντ
Ο  Δρ Σαλάμ Φαγιάντ (Dr. Salam Fayyad αραβικά: سلام فياض) είναι Παλαιστίνιος πολιτικός, πρωθυπουργός του Κράτους της Παλαιστίνης από το 2007 ως το 2013. Ο Ισμαήλ Χανίγια αποπέμφθηκε από τον πρόεδρο Μαχμούτ Αμπάς στις 14 Ιουνίου του 2007 και διορίστηκε αντικαταστάτης του ο Φαγιάντ. Ο τελευταίος κυβέρνησε μόνο στη Δυτική Όχθη, η οποία ελέγχεται από την οργάνωση Φατάχ. Είναι πολιτικός και οικονομολόγος, που απολαμβάνει διεθνούς σεβασμού.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στο Ντέιρ ελ Γκουσούν της Δυτικής Όχθης, στις 29 Απριλίου 1952. Είναι οικονομολόγος με διεθνές κύρος και πολιτικός. Ο Φαγιάντ πήρε το μάστερ του στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) από το Πανεπιστήμιο Σεντ Έντουαρντς το 1980.
Πολιτική καριέρα
Μεταξύ άλλων, ο Φαγιάντ δίδαξε Οικονομικές Επιστήμες στην Ιορδανία και υπηρέτησε στην Παγκόσμια Τράπεζα την περίοδο 1987-1995. Ως το 2001, ήταν αντιπρόσωπος της Παλαιστινιακής Αρχής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στη συνέχεια θήτευσε στο Υπουργείο Οικονομικών, από το 2002 ως το 2006. Μετά την παραίτησή του από υπουργός, κατήλθε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του 2006 με το κόμμα Τρίτος Δρόμος, που ίδρυσε ο ίδιος, στο πλευρό της Χανάν Ασράουι και του Γιασέρ Αμπντ Ράμπο. Ο Φαγιάντ και η Ασράουι εξελέγησαν βουλευτές, ενώ στις εκλογές αυτές κέρδισε η Χαμάς.
Πρωθυπουργός
Στις 15 Ιουνίου του 2007 διορίστηκε Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής όταν τον έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας ανέλαβε η Χαμάς. Η κυβέρνηση του Φαγιάντ ήταν "ανεξάρτητη" δίχως τη συμμετοχή μελών από τη Φατάχ ή τη Χαμάς και υποστηρίχθηκε από τη Φατάχ, το Ισραήλ και τη Δύση. Με βάση το νόμο, μετά την αποπομπή του πρωθυπουργού, ο απερχόμενος πρωθυπουργός πρέπει να ηγηθεί υπηρεσιακής κυβέρνησης. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Ο διορισμός του δεν επιβεβαιώθηκε από το Κοινοβούλιο, το οποίο ελέγχεται από τη Χαμάς. Παράλληλα ανέλαβε ξανά Υπουργός Οικονομικών.
Ο Φαγιάντ αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Ραμί Χαμντάλα στις 2 Ιουνίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φαγ Φαγι
Παρζ
thumb|right|255px|Η λίμνη Παρζ στη βόρεια Αρμενία Η λίμνη Παρζ (αρμεν. Պարզ Լիճ) είναι μικρή λίμνη στο Εθνικό Πάρκο Ντιλιντζάν, ανατολικά της πόλεως Ντιλιντζάν, στην Αρμενία (Νομός Ταβούς). Η λίμνη σχηματίσθηκε από φυσικές κλιματικές αλλαγές και δεν είναι τεχνητή. Το όνομά της στην αρμενική γλώσσα σημαίνει «καθαρή».
Η έκταση της λίμνης είναι μόλις 30 στρέμματα, με μέγιστο μήκος 350 μέτρα και μήκος περί τα 100. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 40°45΄05΄΄ Βόρειο και μήκος 44°57΄38΄΄ Ανατολικό, σε υψόμετρο 1.334 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το 2017 δημιουργήθηκε το «Τρανσκαυκασιανό Μονοπάτι» για να συνδέσει τη λίμνη Παρζ με την πόλη Ντιλιντζάν και, προς την αντίθετη κατεύθυνση, με το χωριό και τη λίμνη Γκος. Λίγο αργότερα, το 2018, η μη κυβερνητική οργάνωση «Μονοπάτια για την αλλαγή» κατασκεύασε ένα νέο μονοπάτι που κάνει τον γύρο της λίμνης Παρζ.
Σήμερα στις όχθες της λίμνης υπάρχει εστιατόριο, και ενοικιάζονται βάρκες και κανό.
Παρζ
Έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
μικρογραφία|Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου, όπου φαίνεται η θέση των πνευστών. Τα έγχορδα όργανα της Συμφωνικής ορχήστρας αποτελούν ίσως το βασικότεΣρο τμήμα της. Οι σύγχρονες ορχήστρες έχμουν ως κυρίως σώμα την οικογένεια των εγχόρδων με δοξάρι. Αυτά χωρίζονται σε πέντε διαφορετικές ομάδες:
Ανδρέας Μουσάλος
Ο Ανδρέας Μουσάλος (Andreas Musalus, Andrea Musalo, 1665/6 – 1721) ήταν Έλληνας καθηγητής μαθηματικών, φιλόσοφος, και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Βενετία κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα.
Έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
Ο αριθμός των εκτελεστών των οργάνων δεν είναι αυστηρά καθορισμένος και εξαρτάται από τις απαιτήσεις της μουσικής σύνθεσης. Ωστόσο, συγκεκριμένες αναλογίες πιστεύεται ότι οδηγούν σε έναν καλύτερα ισορροπημένο ήχο της ορχήστρας. Μια τυπική συμφωνική ορχήστρα μπορεί να περιέχει 16 πρώτα βιολιά, 14 δεύτερα βιολιά, 12 βιόλες, 10 τσέλλα και 8 κοντρα-μπάσσα. Οι μουσικοί κάθε ομάδας εγχόρδων εκτελούν άλλοτε το ίδιο μέρος, τις ίδιες δηλαδή νότες, εκτός από περιπτώσεις που ο συνθέτης ορίζει διαφορετικά.
Ανδρέας Μουσάλος
Βιογραφία
Κατάγονταν από ελληνική οικογένεια ευγενών με έδρα τον Χάνδακα,. Πριν τον Χάνδακα η οικογένεια του είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη και ο πατέρας του ήταν ιατρός. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κρήτης η οικογένεια του μετανάστευσε στην Βενετία όταν ο ίδιος ήταν βρέφος.
Έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
Στα έγχορδα της ορχήστρας συγκαταλέγονται επίσης οι άρπες καθώς και το πιάνο, όποτε αυτό χρησιμοποιείται ως ορχηστρικό όργανο.
Ανδρέας Μουσάλος
Βιογραφία
Μεγαλώνοντας, ο Μουσάλος σπούδασε δίκαιο και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ενώ βρισκόταν στην Πάδοβα ο Μουσάλος μελέτησε την ρητορική τέχνη από τον Πιέτρο Πάολο Καλόρε, καθώς και μαθηματικά από τον Φιλίπο Βερνάντε ο οποίος ήταν υποστράτηγος του πυροβολικού της Βενετίας. Ο Μουσάλος συνέχισε τις σπουδές του σημειώνοντας σημαντική πρόοδο, και το 1697 στην ηλικία των 32 ετών έγινε καθηγητής μαθηματικών στην Βενετία. Παντρεύτηκε το 1707, και πέθανε το 1721 στην ίδια πόλη.
Έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
Βιμπράτο
Βιμπράτο ονομάζεται μια ελάχιστα αισθητή διακύμανση στο ύψος της νότας. Η κίνηση αυτή δημιουργείται όταν ένας μουσικός εγχόρδων πιάνει μια νότα με το δάχτυλο του αριστερού χεριού και σύρει το δοξάρι με το δεξιό, αλλά δεν αφήνει το δάχτυλο του στην ίδια θέση όσο παίζεται η νότα αυτή. Αντί αυτού, κινεί ελαφρά πάνω-κάτω το δάχτυλο του αριστερού χεριού του πάνω στη χορδή δημιουργώντας μία από τις ευρέως χρησιμοποιούμενες τεχνικές στο παίξιμο των εγχόρδων. Συνήθως, όσο πιο αισθαντική είναι η μουσική και όσο μεγαλύτερης διάρκειας είναι οι νότες, τόσο περισσότερο χρησιμοποιείται το βιμπράτο.
Ανδρέας Μουσάλος
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
Πιτσικάτο
Πιτσικάτο ονομάζεται ένας τρόπος να παιχτεί το έγχορδο όργανο χωρίς να χρησιμοποιηθεί καθόλου δοξάρι. Όταν σε μία παρτιρούρα είναι σημειωμένη η ένδειξη pizz τότε ο μουσικός αφήνει το δοξάρι και τραβά τις χορδές του οργάνου με τα δάχτυλά του. Τα μουσικά περάσματα με την τεχνική αυτή μπορεί να είναι σύντομα, αλλά μπορεί είναι και ολόκληρες μελωδίες.
Ελεύθερο δοξάρι
Κατά την εκτέλεση ενός μουσικού έργου, η κίνηση του δοξαριού μπορεί να γίνει σε μία ή δύο κατευθύνσεις, πάνω ή κάτω. Για τους μουσικούς των εγχόρδων, η απόφαση της κατεύθυνσης της κίνησης αλλά και του σημείου του δοξαριού που θα ακουμπά στις χορδές, είναι κάτι που αποφασίζεται με βάση την καλύτερη απόδοση του μουσικού περάσματος. Για παράδειγμα, η απόδοση ενός ανάλαφρου ήχου επιτυγχάνεται με το παίξιμο κοντά στο άκρο του δοξαριού ενώ ένας δυνατός, βαρύς ήχος χρειάζεται να παιχτεί πιο κοντά στη λαβή του δοξαριού. Κάποια σημάδια της μουσικής σημειογραφίας επάνω στις παρτιτούρες, καθορίζουν την κατεύθυνση του δοξαριού ξεχωριστά για καθεμία νότα κάθε μουσικού κομματιού της συναυλίας. Η απόφαση των διαφόρων μαέστρων για την χρησιμοποίηση ελεύθερων κινήσεων στα δοξάρια είναι κάτι που σχετίζεται με τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα αυτών: από τη μία, οι ελεύθερες κινήσεις δημιουργούν συχνά ένα πλούσιο, γεμάτο ήχο, ενώ από την άλλη, οι ομοιόμορφες κινήσεις επιτρέπουν περισσότερη ομοιογένεια στην ερμηνεία και αποφυγή της χαοτικής εικόνας των δοξαριών που κινούνται σε τυχαίες κατευθύνσεις.
Δείτε επίσης
*
286
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 286 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 286 (CCLXXXVI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μαξίμου και Ακουιλίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1039 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 286 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Δελφική Αμφικτυονία
μικρογραφία|300x300εσ|[[Στατήρας της Δελφικής Αμφικτυονίας]] Η Δελφική Αμφικτυονία ήταν μια ομοσπονδία δώδεκα φυλών της Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας που αποτελούσε αρχικά θρησκευτική ένωση, ενώ αργότερα απέκτησε και πολιτική σημασία. Το Αμφικτυονικό Συνέδριο λάμβανε χώρα δύο φορές τον χρόνο και κάθε φυλή είχε δύο ψήφους. Κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια η ισχύς της μειώθηκε και τελικά η Αμφικτυονία αντικαταστάθηκε από το Πανελλήνιον, που ίδρυσε ο αυτοκράτορας Αδριανός. Η δύναμη που απέκτησε ήταν τέτοια που έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στην περιοχή έως τουλάχιστον τον 4ο αιώνα π.Χ.
Ίδρυση
Ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. υπήρχε μία αμφικτυονία των φυλών της κεντρικής Ελλάδας και της Θεσσαλίας. Κέντρο της ήταν το ιερό της Δήμητρας στην Ανθήλη, κοντά στις Θερμοπύλες. Στην αμφικτυονία αυτή προσχώρησαν και οι Δελφοί. Με τον καιρό απέκτησε ενισχυμένες αρμοδιότητες στην διοίκηση του ιερού του Απόλλωνα στους Δελφούς και ταυτόχρονα μεγάλη πολιτική δύναμη.
Λειτουργία
Στο Αμφικτυονικό Συνέδριο συμμετείχαν δώδεκα ελληνικές φυλές. Αυτές ήταν οι Θεσσαλοί, οι Βοιωτοί (με κυρίαρχη την Θήβα), οι Δωριείς (με κυρίαρχη την Σπάρτη), οι Ίωνες (με κυρίαρχη την Αθήνα), οι Περραιβοί, οι Μάγνητες, οι Λοκροί, οι Οιταίοι, οι Αχαιοί, οι Φωκείς, οι Δόλοπες και οι Μαλιείς. Αυτοί αποτελούσαν και τα μόνιμα μέλη του Συνεδρίου. Καθεμιά από αυτές τις δώδεκα φυλές είχε δύο ψήφους. Στο Συνέδριο εκπροσωπούνταν ακόμα οι Αιτωλείς, οι Ακαρνάνες, οι Αρκάδες, οι Ηλείοι, οι Τριφύλιοι και η μικρή φυλή των Δρυόπων, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου. Κάθε φυλή έστελνε 2 αντιπροσώπους σε κάθε συνέδριο. Από αυτούς, ο ένας ονομαζόταν "Πυλαγόρας" και κύριος ρόλος του ήταν η συμμετοχή στη συζήτηση των προς ψήφιση αιτημάτων και η αντιπροσώπευση της πόλης του και ο άλλος ονομαζόταν "Ιερομνήμονας" και ήταν αυτός που ψήφιζε. Για τους Λοκρούς μία ψήφος ανήκε στους Οζολούς και μία στους Οπούντιους. Μετά τον Τρίτο Ιερό πόλεμο, τις ψήφους των ηττημένων Φωκέων πήραν οι Μακεδόνες. Επίσης εκλεγόταν ένας γραμματέας και υπήρχε και ο θεσμός της αμφικτυονικής εκκλησίας που αποτελούταν από τους ιερομνήμονες, τους πυλαγόρες εκείνους που βρίσκονταν στο ιερό την εποχή που λάμβανε χώρα η συνάντηση, με σκοπό την έκδοση των ψηφισμάτων και ουσιαστικά δεν είχε κάποια δύναμη. Το Συνέδριο λάμβανε χώρα δύο φορές το χρόνο. Την άνοιξη (εαρινή Πυλαία)στους Δελφούς, στο ιερό του Απόλλωνα. Το φθινόπωρο (Οπωρινή Πυλαία) στη Μαλιακή πόλη Ανθήλη, κοντά στις Θερμοπύλες στο ιερό της Δήμητρας.
Αρμοδιότητες
Αρχικά το Συνέδριο αφορούσε μάλλον πιο πολύ την επιτήρηση του ιερού της Δήμητρας στην Ανθήλη, η οποία μάλιστα ονομαζόταν Αμφικτυονίς. Στη περιοχή υπήρχε επίσης ιερό του Αμφικτύονα. Στην συνέχεια, και αφού άρχισε να συνέρχεται και στους Δελφούς ανέλαβε και την εποπτεία του ιερού του Απόλλωνα, μέχρι που έγινε το κύριο έργο του. Αργότερα, ανέλαβε και την διοργάνωση των Πυθίων. Η δελφική αμφικτυονία είχε τον έλεγχο της περιουσίας και λειτουργίας του ιερού, αφού όριζε τους ιερείς και τους άλλους αξιωματούχους, εκλέγοντάς τους πάντα από κατοίκους των Δελφών.