cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιμάνι του Χονγκ Κονγκ
Διαχείριση
Το τμήμα θαλάσσιων μεταφορών είναι υπεύθυνο για τη διασφάλιση των συνθηκών που επιτρέπουν στα πλοία να εισέλθουν στο λιμάνι, να εκτελούν τα φορτία τους και να φεύγουν όσο πιο γρήγορα και με τον ασφαλέστερο δυνατό τρόπο. Αφορά πολλές πτυχές των προτύπων ασφαλείας για όλες τις κατηγορίες και τύπους σκαφών, από τα μεγαλύτερα πετρελαιοφόρα έως τα μικρότερα κανό μεταφοράς επιβατών (sampans). Διατηρεί επίσης ενισχύσεις για την ναυσιπλοΐα και την αγκυροβόλια θαλάσσιων πλοίων, διαχειρίζεται τρία τερματικά με διασυνοριακά οχηματαγωγά και διαχειρίζεται οκτώ περιοχές εργασίας δημόσιων φορτίων.
Nαυτιλία
Το Χονγκ Κονγκ είναι ένα από τα πολλά λιμάνια που εξυπηρετούν την περιοχή της Νοτιοανατολικής και της Ανατολικής Ασίας και αποτελεί οικονομική πύλη στην χερσαία Κίνα. Το Χονγκ Κονγκ κατέκτησε ρεκόρ στη διακίνηση των εμπορευματοκιβωτίων το 2007, με την διαχείριση 23,9 εκατομμύρια TEU (ισοδύναμες μονάδες εμπορευματοκιβωτίων 20 ποδιών) διατηρώντας την κατάστασή του ως το μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων που εξυπηρετεί τη νότια Κίνα και ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια στον κόσμο. Περίπου 456.000 πλοία έφθασαν και αναχώρησαν από το Χονγκ Κονγκ κατά τη διάρκεια του έτους, μεταφέροντας 243 εκατομμύρια τόνους φορτίου και περίπου 25 εκατομμύρια επιβάτες. Ο μέσος χρόνος ανακύκλησης για πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στο Χονγκ Κονγκ είναι περίπου 10 ώρες. Για τα συμβατικά σκάφη που εργάζονται στη μέση ροή σε σημαντήρες ή αγκυρώσεις, είναι 42 και 52 ώρες αντίστοιχα.
Κυκλοφορία εμπορευματοκιβωτίων
Το λιμάνι υπήρξε ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο εδώ και πολλά χρόνια, και μερικές φορές το πιο πολυσύχναστο. Ήταν ο πιο πολυσύχναστος λιμένας μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως από το 1987 έως το 1989, από το 1992 έως το 1997 και από το 1999 έως το 2004. Το ποσό των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που διήλθαν από το λιμένα εμπορευματοκιβωτίων του Χονγκ Κονγκ ήταν 25.869 το 2016 με καθαρή χωρητικότητα 386.853 τόνων.
Υπηρεσίες πορθμείων
Ο τερματικός σταθμός πορθμείων Χονγκ Κονγκ-Μακάου μεταξύ της "Central" και "Sheung Wan" και ο τερματικός σταθμός των πορθμείων της Κίνας στο "Tsim Sha Tsui" παρέχουν κεντρικές υπηρεσίες πορθμείων στο Μακάο και σε άλλα 24 λιμάνια στην ηπειρωτική Κίνα. Περίπου 100 σκάφη, κυρίως τα ταχύπλοα επιβατηγά σκάφη, όπως τα ""jetfoils", τα καταμαράν και τα "hoverferries", λειτουργούν από αυτούς τους τερματικούς σταθμούς. Το 2001, πέρασαν από τα τερματικά πάνω από 17 εκατομμύρια επιβάτες, οι οποίοι περιλάμβαναν περίπου 11,2 εκατομμύρια επιβατικές μετακινήσεις από και προς το Μακάου και 6,5 εκατομμύρια επιβατικές μετακινήσεις προς και από τους λιμένες της ηπειρωτικής χώρας.
Κυβερνητικός στόλος
Υπάρχουν πάνω από 600 σκάφη διαφόρων τύπων και μεγεθών που υπάγονται στον κυβερνητικό στόλο. Περίπου 152 σκάφη είναι μεγάλα μηχανοκίνητα σκάφη που εξυπηρετούν 16 κυβερνητικά τμήματα όπως αυτά της Ναυτικής Αστυνομίας, τα Τελωνεία, τις Φοροτεχνικές Υπηρεσίες και τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες. Ορισμένα τμήματα λειτουργούν και κατασκευάζουν ειδικά δοχεία. Το τμήμα θαλάσσιων μεταφορών ελέγχει περίπου 100 πλοία, συμπεριλαμβανομένων αυτών των περιπολιών, των μεταφορέων προσωπικού, των πλωτών σκαφών, των αυτοπροωθούμενων φορτηγίδων και των ειδικών σκαφών, όπως αυτών για υδρογραφικές έρευνες και για μεταφορές εύφλεκτων και εκρηκτικών ουσιών. Τα σκάφη αυτά παρέχουν υποστήριξη στις λιμενικές επιχειρήσεις του τμήματος ή εξυπηρετούν άλλα τμήματα που δεν διαθέτουν δικό τους στόλο. Το κυβερνητικό ναυπηγείο είναι υπεύθυνο για τον σχεδιασμό, την προμήθεια και τη συντήρηση όλων των πλοίων που ανήκουν στην κυβέρνηση. Καταλαμβάνει χώρο 980.000 τ.μ. στο νησί "Stonecutters" και έχει προστατευόμενη δεξαμενή 83.000 τ.μ. ως επιχειρησιακή βάση για πλοία που υπάγονται στο Τμήμα Ναυτιλίας. Το ναυπηγείο διαθέτει σύστημα ανέλκυσης πλοίων και τρεις ανυψωτήρες πλοίων. Χρησιμοποιείται ηλεκτρονικό μηχανογραφημένο υπολογιστικό σύστημα για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων συντήρησης και των υπηρεσιών υποστήριξης για τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας της συντήρησης και της διαθεσιμότητας των σκαφών.
Δεξαμενές και γέφυρες
Το λιμάνι διαθέτει εκτεταμένες εγκαταστάσεις για την επισκευή, συντήρηση, την αποβίβαση σε δεξαμενή και την ολίσθηση όλων των τύπων σκαφών. Δύο πλωτές δεξαμενές βρίσκονται δίπλα στη δυτική ακτή του νησιού "Tsing Yi" και δυο βορειοανατολικά του νησιού Lantau. Η μεγαλύτερη είναι ικανή να δέχεται πλοία μέχρι 150.000 τόνους "DWT". Υπάρχει επίσης ένας μεγάλος αριθμός μικρότερων ναυπηγείων, τα οποία εκτελούν επισκευές στα πλοία και κατασκευάζουν εξειδικευμένα σκάφη, συμπεριλαμβανομένων των εξελιγμένων περιπολικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής για υπερθαλάσσιες αγορές.
Αγκυροβολία
Το Τμήμα Ναυτιλίας λειτουργεί και διατηρεί 58 πλωτήρες για ναυτικά σκάφη. Από αυτά τα 31 είναι κατάλληλα για πλοία μήκους έως και 183 μέτρα και 27 για πλοία μέχρι 137 μέτρα. Υπάρχουν 44 ειδικοί σημαντήρες πρόσδεσης σε περίπτωση τυφώνα στους οποίους τα πλοία μπορούν να παραμείνουν ασφαλισμένα κατά τη διάρκεια των τυφώνων. Αυτό βελτιώνει την αποδοτικότητα και μειώνει το λειτουργικό κόστος των πλοίων μέσω της εξάλειψης των περιττών κινήσεων. Εκτός από τις τρεις αγκυρώσεις μετανάστευσης και καραντίνας που προορίζονται για την πραγματοποίηση επισκευών σε λιμάνια, υπάρχουν οκτώ επικίνδυνων εμπορευμάτων και οκτώ αγκυροβόλιας γενικής χρήσης που παρέχουν προσωρινές θέσεις ελλιμενισμού για σκάφη.
Οι περιοχές και τα βάθη των αγκυροβολιών διαφοροποιούνται ώστε να εξυπηρετούν διαφορετικά μεγέθη και τύπους πλοίων που καταπλέουν στο Χονγκ Κονγκ. Υπάρχουν πάνω από 460 σύγχρονα ναυτικά βοηθήματα για ναυσιπλοΐα σε όλα τα ύδατα του Χονγκ Κονγκ για να κατευθύνουν τους ναυτικούς από και προς τις αποβάθρες τους.
Ασφάλεια πλοήγησης
Όλοι οι σημαδούρες των πορθμείων φωτίζονται και είναι εφοδιασμένοι με ανακλαστήρες ραντάρ. Τα προγράμματα διαχωρισμού της κυκλοφορίας λειτουργούν στο κανάλι "East Lamma" και στο κανάλι "Tathong". Το ραδιοδίκτυο "VHF" του θαλάσσιου τμήματος παρέχει ολοκληρωμένη κάλυψη θαλάσσιων επικοινωνιών σε όλο το λιμάνι και τον περίγυρό του. Το τμήμα διαθέτει άμεσες επικοινωνιακές συνδέσεις με άλλες ναυτιλιακές αρχές και χρήστες σε όλο τον κόσμο. Το τοπικό κέντρο συντονισμού θαλάσσιων διασώσεων (MRCC) του τμήματος διατηρεί άμεση επαφή με τις υπηρεσίες αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, οι οποίες περιλαμβάνουν την κυβερνητική αεροπορική υπηρεσία, την ναυτική αστυνομία και τις πυροσβεστικές υπηρεσίες. Το MRCC παρέχει 24ωρη παρακολούθηση σε περίπτωση θαλάσσιων κινδύνων και συντονίζει όλες τις επιχειρήσεις ναυτιλιακής έρευνας και διάσωσης στην περιοχή αναζήτησης και διάσωσης του Χονγκ Κονγκ στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Tο κέντρο κυκλοφορίας σκαφών ("VTC") του τμήματος παρέχει μια ολοκληρωμένη υπηρεσία θαλάσσιας κυκλοφορίας, με δυνατότητες παρακολούθησης και ανίχνευσης ραντάρ, καθώς και ένα πλήρως ενοποιημένο υποσύστημα διαχείρισης δεδομένων και καλύπτει το 95% των υδάτων του Χονγκ Κονγκ που χρησιμοποιούνται από θαλάσσια σκάφη και πορθμεία. Το "VTC" παρέχει συμβουλές σχετικά με τις δραστηριότητες άλλων σκαφών και παρέχει πληροφορίες πλοήγησης στους ναυτικούς μέσω ενός τομειακού δικτύου "VHF". Αυτό διασφαλίζει το πρότυπο ασφάλειας και την απόδοση κυκλοφορίας του λιμανιού. Ένα αναβαθμισμένο σύστημα εντοπισμού σκαφών, το οποίο μπορεί να παρακολουθεί 4.000 κινούμενα σκάφη συν 1.000 σταθερούς στόχους σε πραγματικό χρόνο, λειτουργεί από τις αρχές του 2002. Παρέχει τις τελευταίες τεχνολογίες όπως AIS, ECDIS, CCTV, νέους ανιχνευτές κατεύθυνσης VHF και σύγχρονα συστήματα επικοινωνιών για την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας πλοήγησης και της αποδοτικότητας της λειτουργίας. Οι θαλάσσιες περιπολίες διατηρούν μια σταθερή παρακολούθηση της ναυτιλίας, των προγράμματα διαχωρισμού της κυκλοφορίας, τις διαδρομές, τα κανάλια ναυσιπλοΐας, το καταφύγιο τυφώνων και τις περιοχές εργασίας. Παρέχουν άμεση υποστήριξη στο VTC και βρίσκονται σε συνεχή ραδιοφωνική επαφή με τους VTC και τους τοπικούς σταθμούς ελέγχου της θαλάσσιας κυκλοφορίας που βρίσκονται στα λιμάνια εμπορευματοκιβωτίων "Ma Wan" και "Kwai Chung". Έτσι, το "VTC" είναι σε θέση να ξεκινήσει και να συντονίσει αμέσως τις ενέργειες που απαιτούνται για τη διευκόλυνση της ασφαλούς πλοήγησης στο λιμάνι.
Το Υδρογραφικό Γραφείο του Τμήματος Ναυτιλίας ερευνά τα ύδατα του Χονγκ Κονγκ και παράγει ναυτικούς χάρτες για τη διευκόλυνση της ασφαλούς πλοήγησης στο λιμάνι. Λειτουργεί ακολουθόντας τα πρότυπα που έχει θεσπίσει ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ("IHO"). Οι ειδοποιήσεις προς τους ναυτικούς δημοσιεύονται ανά δεκαπενθήμερο για να ενημερώσουν τους δίγλωσσους ναυτικούς χάρτες. Ένα σήμα διόρθωσης διαφορικού συστήματος "Global Positioning Correction" μεταδίδεται συνεχώς σε συχνότητα 289 kHz για να βοηθήσει τους ναυτικούς να χρησιμοποιούν πλοήγηση GPS με σκοπό να εντοπίσουν τη θέση τους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Οι προβλέψεις για το παλιρροϊκό ύψος και οι παλιρροιακές πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο παρέχονται στον δικτυακό τόπο του τμήματος. Η πλοήγηση είναι υποχρεωτική για πλοία χωρητικότητας 3.000 τόνων και άνω και αερομεταφορείς οποιασδήποτε χωρητικότητας. Οι εγκαταστάσεις καραντίνας και μετανάστευσης διατίθενται σε 24ωρη βάση. Προκαταρκτική εκκαθάριση μετανάστευσης και πρακτική ραδιοεπικοινωνιών μπορούν να ληφθούν από ορισμένα σκάφη κατόπιν αίτησης.
Επικίνδυνα προϊόντα
Τα επικίνδυνα εμπορεύματα μετακινούνται στα νερά του Χονγκ Κονγκ αυστηρά σε συμφωνία με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Κώδικα Επικίνδυνων Εμπορευμάτων. Οι κινήσεις τους πρέπει να καταγράφονται στο σύστημα πληροφοριών για τα Επικίνδυνα Εμπορεύματα του Τμήματος Ναυτιλίας. Τα πλοία πυρόσβεσης που λειτουργούν από το Τμήμα Πυροσβεστικής Υπηρεσίας διατηρούνται σε κατάσταση ετοιμότητας ανά πάσα στιγμή. Τα πλοία ελέγχου της ρύπανσης του θαλάσσιου τμήματος βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής 24 ωρών για την αντιμετώπιση των πετρελαιοκηλίδων.
Άλλες εγκαταστάσεις
Για να διευκολυνθεί η μεταφορά φορτίου μεταξύ των πλοίων και της ακτής και των φορτίων από αλλά και προς τα λιμάνια του ποταμού Περλ, το Τμήμα Ναυτιλίας παρέχει και διαχειρίζεται 7.756 μέτρα δημόσιας θαλάσσιας πρόσοψης σε διάφορα μέρη του Χονγκ Κονγκ. Οι εγκαταστάσεις μαζικής διακίνησης άνθρακα και πετρελαίου παρέχονται στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής στο "Tap Shek Kok" στο "Castle Peak" και στο "Po Lo Tsui" στο νησί "Lamma".
Μητρώο Ναυτιλίας του Χονγκ Κονγκ
Ένα σύστημα ελέγχου της ποιότητας του κράτους "σημαίας" (FSQC) εισήχθη το 1999 για την παρακολούθηση της απόδοσης των εγκεκριμένων νηογνωμόνων και για τη διατήρηση της ποιότητας των πλοίων στον ναυτιλιακό κατάλογο του Χονγκ Κονγκ. Οποιοδήποτε πλοίο καταγεγραμμένο στο Χονγκ Κονγκ, του οποίου το ποιοτικό πρότυπο διαπιστώνεται ότι μειώνεται ή το οποίο κρατείται από κράτος του λιμένα λόγω σοβαρών ελλείψεων, υπόκειται σε επιθεωρήσεις "FSQC" από επιθεωρητές του θαλάσσιου τμήματος. Το τμήμα ρυθμίζει τα πρότυπα ασφαλείας όλων των σκαφών που διαθέτουν τοπική άδεια και αριθμούν σήμερα πάνω από 10.000. Οι επιθεωρητές του θαλάσσιου τμήματος διεξάγουν επίσης έρευνες για νέα πλοία που κατασκευάζονται στο εξωτερικό για χορήγηση αδειών στο Χονγκ Κονγκ. Διεξάγονται τακτικά εξετάσεις για την έκδοση πιστοποιητικών ικανότητας για τους πλοιάρχους, τους αξιωματικούς καταστρώματος και τους μηχανικούς. Επιπλέον, τα τοπικά πιστοποιητικά επάρκειας εκδίδονται σε συνεργάτες και μηχανικούς τοπικών αδειοδοτημένων σκαφών, τα οποία λειτουργούν στα ύδατα του Χονγκ Κονγκ. Παρέχεται υπηρεσία επιθεώρησης και παροχής συμβουλών για την προώθηση ασφαλών εργασιακών πρακτικών στον τομέα της επισκευής πλοίων, του σπασίματος πλοίων, του χειρισμού φορτίων στα πλοία και της ασφάλειας κατά τη λειτουργία τους.
Θαλασσοπόροι
Το Χονγκ Κονγκ είναι ένα κέντρο για την απασχόληση ναυτικών. 1.200 αξιωματικοί του Χονγκ Κονγκ εξυπηρετούν πάνω από 420 θαλάσσια πλοία 12 διαφορετικών ναυτικών χωρών. Το εμπορικό ναυτικό γραφείο καταγράφει τους ναυτικούς, ρυθμίζει την απασχόλησή τους σε πλοία όλων των σημαιών και εποπτεύει την απασχόληση και την αποστράτευση ναυτικών σε πλοία του Χονγκ Κονγκ και σε ξένα πλοία που δεν εκπροσωπούνται στο Χονγκ Κονγκ από προξενεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιμένες της Κίνας Κατηγορία:Οικονομία του Χονγκ Κονγκ
Κύκλος Κριτικών Κινηματογράφου Αυστραλίας
Σε ένα ετήσιο γεγονός, ο Κύκλος απονέμει τα δικά της βραβεία για τις καλύτερες κινηματογραφικές ερμηνείες κατά τη διάρκεια της χρονιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβεία κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Αυστραλία
Ηγεμόνας Μεχμέτ
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ (τούρκικα:Şehzade Mehmed) (1521-1543) ήταν ο πρώτος γιος του Σουλεϊμάν Α΄ και της Χασεκί Χουρέμ Σουλτάν.Έγινε κυβερνήτης της Μανίσας όταν ο αδελφός του Ηγεμόνας Μουσταφά στάλθηκε απο εκεί στην Αμάσεια.
Ζωή
Ο Μεχμέτ γεννήθηκε το 1521 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολή,ήταν το πρώτο παιδί του Σουλεϊμάν Α' και της Χουρέμ Σουλτάν.Οι ιστορικοί αναφέρουν πως εξωτερικά έμοιαζε με τον αδερφό του, τον Ηγεμόνα Μουσταφά η με την μητερα του Χουρεμ σουλταν.Τον είχε ως πρότυπο προς μίμηση και είχαν καλή σχέση απο την παιδική τους ηλικία.Ήταν αδελφός του Ηγεμόνα Μαχμούτ,του Ηγεμόνα Μουράτ,της Φατμά Σουλτάν,του Ηγεμόνα Μουσταφά,της Ραζιγιέ Σουλτάν,της Μιχριμάχ Σουλτάν,του Σελίμ Β',του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ,του Ηγεμόνα Αμπντουλάχ και του Ηγεμόνα Τζιχανγκίρ.
Είχε συμμετάσχει σε αρκετές μάχες μαζί με τον πατέρα του και πέθανε το 1543, σε ηλικία 22 ετών, αφού συμμετείχε στην επιτυχημένη εκστρατεία Εστεργκόμ του πατέρα του.
Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με το θάνατό του. Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς πέθανε από ευλογιά.Σύμφωνα με μια άλλη άποψη πέθανε απο φυσικό θάνατο.
Μετά τον θανατό του ο πατέρας του,Σουλεϊμάν Α',διέταξε τον φημισμένο αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν να χτίσει το Σεχζάντε Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη για να τιμήσουν τον Ηγεμόνα Μεχμέτ.
Ο Μεχμέτ είχε κάνει μόνο ένα παιδί, την Χιουμασάχ Σουλτάν, η οποία γεννήθηκε από την Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάν, που ήταν σύζυγος του Ηγεμόνα Μεχμέτ και κόρη της Σαχ Σουλτάν.Η Σαχ Σουλτάν ήταν θεία του Ηγεμόνα Μεχμέτ εφόσον ήταν αδελφή του πατέρα του,Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή.
Ο Γκιουρμέι Ιλέρι υποδύεται τον νεαρό Μεχμέτ στην σειρά Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1970-71
Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1970-71 ήταν η δεύτερη κατά σειρά και τρίτη συνολικά διοργάνωση που ολοκληρώθηκε με διπλό Τελικό. Σε αυτήν, πρώτευσε και κατέκτησε το τρόπαιο η ιταλική Σίμενταλ Μιλάνο αναδεικνυόμενη ως η τρίτη διαφορετική ομάδα της χώρας της που κέρδιζε αυτό το κύπελλο, σε μόλις 5 διοργανώσεις. Οι μιλανέζοι του Τσέζαρε Ρουμπίνι επικράτησαν της τότε σοβιετικής Σπαρτάκ Λένινγκραντ με αρκετή δυσκολία, αφού στον πρώτο τελικό ηττήθηκαν με διαφορά 10 πόντων. Η κάτοχος του τίτλου Φιντές Νάπολη ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τα προημιτελικά.
Διαδικασία διεξαγωγής
Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε έναν προκριματικό γύρο (με έντεκα ζευγάρια σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια τρεις γύρους (φάση των "14", προημιτελικός και ημιτελικός) πάντα με διπλές συναντήσεις, έως τον επίσης διπλό Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν είκοσι έξι.
Προκριματική φάση
Τα επτά "εισιτήρια" εξασφάλισαν οι Ολίμπια Μιλάνο, Ρασίνγκ Μαλίν, Ζουβεντούτ, MAFC Ουγγαρίας, Παναθηναϊκός Αθήνας, Λέγκια Βαρσοβίας, Στεάουα Βουκουρεστίου, Ντούκλα Πράγας, Ζάνταρ Ζάρα, Μπάλκαν Μπότεφ Βουλγαρίας και Βισύ Γαλλίας. «Χαμένοι» ήταν, αντίστοιχα, η Καζαμπλάνκα από το Μαρόκο, η Λαροσέτ Αράντια από το Λουξεμβούργο, το Εδιμβούργο του Ηνωμένου Βασιλείου, η αυστριακή Ράντενταϊν, η ΦφΛ Όσναμπρικ από τη Δυτική Γερμανία, το Ρέικιαβικ, η Γαλατασαράι, η ολλανδική Χάαρλεμ, η Νεντόρι Τιράνων, το NMKY Ελσίνκι και η Πόρτο FCB.
Φάση των "14"
Ολίμπια (171-145 επί της Μαλίν), Ζουβεντούτ (176-128 επί της MAFC), Λένινγκραντ (180-131 τη Στεάουα) προκρίθηκαν άνετα, ενώ με σχετική δυσκολία πέρασαν η Χαποελ (146-140 επί του ΠΑΟ), η Λέγκια (163-158 σε βάρος του Ελσίνκι), η Ζάνταρ (151-146 επί της Ντούκλα) και η Μπαλκάν σε βάρος της Βισύ (82-50 και 56-80).
Προημιτελικοί
Δραματική ήταν η επικράτηση της Ζουβεντούτ επί της βουλγαρικής Μπαλκάν, ενώ η Νάπολη, το Μιλάνο και το Λένινγκραντ δε δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα.
Τα αποτελέσματα:
Ημιτελικοί
Στον ιταλικό "εμφύλιο" η Ολίμπια "κατάπιε" τη Νάπολη από το πρώτο παιχνίδι, ενώ στο άλλο ζευγάρι η Σπαρτάκ έχτισε μια τεράστια διαφορά στη Ρωσία, για να ηττηθεί χωρίς συνέπειες στον επαναληπτικό της Ισπανίας.
Πηγές
1970 1971 Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Ντόμινο σύστημα
Το Ντόμινο σύστημα  είναι δομικό σύστημα που εισήγαγε ο Λε Κορμπυζιέ.
Ιστορικά
Το Ντόμινο σύστημα αποτέλεσε προϊόν της θεωρητικής μελέτης που διεξήγαγε ο Λε Κορμπυζιέ κατά το διάστημα 1914-1915, όντας αποκλεισμένος στην Ελβετία λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1915 παρουσιάζει για πρώτη φορά το νέο πλήρες δομικό σύστημα, το σύστημα Ντόμινο, στους φίλους του William Ritter και Janko Cádra στην Λε Λαντερόν (Le Landeron). Το 1922 το Ντόμινο σύστημα καθώς και άλλα πλήρη έργα του εκτίθενται στο Salon d'Automne εκείνου του χρόνου. Τελικά εκδίδεται από τον ίδιο στο Oeuvre complète volume 1, οπότε και καταξιώνεται στην μοντέρνα αρχιτεκτονική και χαρακτηρίζει το λεγόμενο "Διεθνές Στυλ" Στην δημιουργία του κατασκευαστικού αυτού συστήματος, συνέβαλε η συνεργασία του Λε Κορμπυζιέ με τον Ωγκύστ Περρέ, Γάλλο πρωτοπόρο στην τεχνολογία του οπλισμένου σκυροδέματος γύρω στα 1907 στο Παρίσι, καθώς και οι σπουδές στην Βιέννη όπως και οι επαφές που ανέπτυξε εργαζόμενος ως το 1911 κοντά στο Βερολίνο για τον γνωστό αρχιτέκτονα Πέτερ Μπέρενς, όπου και συναντά τον Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και τον Βάλτερ Γκρόπιους.
Η ονομασία Ντόμινο προέρχεται από τον συνδυασμό Dom-Ino : Domus= (λατινικά) κατοικία και Dominoes= παιχνίδι του οποίου τα κομμάτια θυμίζουν την κάτοψη του συστήματος (επιμήκης διάταξη πλάκας στηριζόμενη σε έξι σημεία) και με έντονο το χαρακτήρα της μαζικής παραγωγής και των πολλών συνδυασμών που θα προσέφεραν τα κτήρια σε αντιστοιχία με τα κομμάτια ενός ντόμινο.
Περιγραφή
Πρόκειται για μονολιθική κατασκευή οπλισμένου σκυροδέματος, που αποτελείται από τα τρία εξής στοιχεία : πλάκα, κολόνα και κλιμακοστάσιο. Το πρότυπο του συστήματος Ντόμινο διαμορφώνεται από τρεις ορθογώνιες, οριζόντιες πλάκες, στηριζόμενες σε έξι λεπτούς στύλους τετραγωνικής διατομής. Η κατώτερη πλάκα εδράζεται σε θεμελίωση. Στο ένα άκρο της πλάκας υπάρχει κλιμακοστάσιο που συνδέει τους ορόφους μεταξύ τους, αποτελούμενο από δύο βραχίονες και πλατύσκαλο (σε αναδίπλωση). Η πλάκα περιέχει δοκόμορφες δέσμες χαλύβδινου οπλισμού και κοίλους συνδέσμους.
Ο Λε Κορμπυζιέ χρονοτριβούσε ασχολούμενος με την τεχνικό κομμάτι του συστήματος, ώσπου δέχτηκε την βοήθεια του Πιερ Μαξ ντυ Μπουά (Pierre Max Du Bois) και μερικές ακόμη συμβουλές από τον Περρέ.
Σημασία του έργου
Για την αρχιτεκτονική θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ιδέες του Μοντερνισμού. Ως απόρροια της μελέτης του Περρέ για την σημειακή στήριξη, προτείνεται σκελετός από οπλισμένο σκυρόδεμα, ο οποίος επιτρέπει στην κάτοψη και την όψη να ανεξαρτητοποιηθούν από την κατασκευή. Συγχρόνως λοιπόν, οδηγεί σε νέες αισθητικές αξίες, όπως η ελεύθερη κάτοψη ή το ενιαίο παράθυρο κτλ. Η επιρροή που άσκησε στους συγχρόνους του Λε Κορμπυζιε ήταν μεγάλη, καθώς η λύση εσωκλείνει συγκεκριμένες ιδιότητες με ομορφιά της καθαρότητας και λογική συνέπεια, σε επίπεδο ιδεατού πρότυπου.
Πρόκειται για την πλατωνική ουσία της νέας αρχιτεκτονικής σύμφωνα με τον Charles Jencks. Ο ίδιος συνεχίζει : το Ντόμινο σύστημα είναι για τους Μοντέρνους αρχιτέκτονες, ότι είναι η δοκός επί στύλου για τους Έλληνες, ή το ημικυκλικό τόξο για τους Ρωμαίους, ή το οξυκόρυφο τόξο για τους Γότθους - μια απλοποιημένη κατασκευαστική ιδέα η οποία προσδιορίζει τη βασική οργανωτική αλήθεια πίσω από την κατασκευή. Επιπλέον άξιο σημείωσης είναι η λογική της προκατασκευής, τυποποίησης και εργοστασιακής ποιότητας. Όσον αφορά τον τρόπο υλοποίησης, η κατασκευή μπορεί να γίνει ακόμη και από ανειδίκευτους εργάτες.
Οι δύο μεγάλες κοινωνικές λύσεις που προσφέρει είναι η μαζική στέγαση των πτωχών και η ταχύτατη ανοικοδόμηση κτηρίων που χρειάζονται αντικατάσταση μετά την καταστροφή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο ίδιος γνωρίζοντας την σημασία και την επιρροή του έργου αυτού στην αρχιτεκτονική, λέγεται ότι είχε τοποθετήσει ένα σχέδιο του Ντόμινο πλάι σε μία φωτογραφία του Παρθενώνα. Και τα δυο αυτά αρχιτεκτονήματα ήταν κεντρικά στην διάρκεια της σταδιοδρομίας του καθώς και εξέφραζαν έννοιες που ο ίδιος θεωρούσε θεμελιώδεις.
Τζέσυ Παπουτσή
Η Τζέσυ (Γεσθημανή) Παπουτσή (11 Δεκεμβρίου 1950 - 1 Ιουλίου 2018) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έγινε για πρώτη φορά γνωστή από την θεατρική παράσταση Βάτραχοι του Αριστοφάνη που ανέβηκε το 1973 στο Εθνικό Θέατρο. Μία από τις σημαντικότερες συνεργασίες της, ήταν αυτή με το Εθνικό Θέατρο, στο οποίο μάλιστα εργάστηκε για 20 χρόνια.
Βιογραφία
Η Τζέσυ Παπουτσή γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1950 στην Αθήνα από τον Ευάγγελο και την Ξανθούλα Παπουτσή. Σπούδασε υποκριτική. Από τον Ιούνιο του 2008 ήταν παντρεμένη με το συνάδελφό της και στιχουργό Γιάννη Μανιό, με τον οποίο γνωρίζονταν από το 1995. Υπήρξε παντρεμένη και με τον επίσης ηθοποιό Θάνο Καληώρα (1979 - 1989) με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον σκηνοθέτη Γιώργο Καληώρα.
Απεβίωσε στις 1 Ιουλίου του 2018 από όγκο στον εγκέφαλο, σε ηλικία 67 ετών, μετά από 62 ημέρες νοσηλείας στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γιώργος Γεννηματάς»
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
1Q84
To 1Q84 είναι μία μυθιστορηματική τριλογία του Ιάπωνα συγγραφέα Χαρούκι Μουρακάμι. Οι δύο πρώτοι τόμοι κυκλοφόρησαν στην Ιαπωνία τον Μάιο του 2009 και ο τρίτος τον Απρίλιο του 2010. Η πρώτη έκδοση των δύο πρώτων βιβλίων στις 29 Μαΐου 2009 εξαντλήθηκε την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας τους. Στα Ελληνικά κυκλοφορούν και τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Πλοκή
Η πλοκή, η οποία διαρθρώνεται μέσα από την παράλληλη αφήγηση τριών χαρακτήρων, κάτω από μία περιπετειώδη συναρπαστική φαντασμαγορική επιφάνεια λέξεων, εικόνων και αισθήσεων, είναι απλή: μία ιστορία αγάπης, η οποία διαδραματίζεται το 1984. Η Αομάμε και ο Τένγκο θα διασχίσουν τον τόπο και το χρόνο, θα βαδίσουν ανάποδα σε ημερολόγια και χάρτες, θα περιπλανηθούν και θα ρισκάρουν τα πάντα μέσα στο άκρως ποιητικό και επικίνδυνο σύμπαν του Μουρακάμι για να βρουν ο ένας τον άλλον.
Κριτική
Η εφημερίδα The Guardian αποκάλεσε το 1Q84 ένα παγκόσμιο γεγονός από μόνο του και μία υπεράσπιση της ίδιας της έννοιας του μυθιστορήματος, ενώ η εφημερίδα The Japan Times έγραψε ότι ίσως αποτελέσει ένα απαραίτητο ανάγνωσμα για όσους θέλουν να καταλάβουν τη σύγχρονη ιαπωνική κουλτούρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μαγικός ρεαλισμός
Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης
Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης (αγγλ. Financial and Management Engineer) είναι ο επαγγελματίας μηχανικός ο οποίος ασχολείται με μία εξειδικευμένη μορφή διαχείρισης (management) και οικονομικών (finance), εφαρμόζοντας μεθοδολογίες εφαρμοσμένης μηχανικής (engineering) σε τεχνικο-οικονομικά προβλήματα. Ο Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης συνδυάζει τα επιστημονικά πεδία της Χρηματοοικονομικής Μηχανικής και της Μηχανικής της Διοίκησης. Οι διπλωματούχοι Μηχανικοί Οικονομίας και Διοίκησης, με την απόφαση της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ την 23/02/2019, εγγράφονται στο ΤΕΕ.
Χρηματοοικονομική Μηχανική
Οι χρηματοοικονομικές τεχνικές που αναπτύσσονται μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους νομισμάτων και επιλογές τιμολόγησης. Έτσι, ο Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης, μπορεί να εξειδικευτεί σε τεχνικές που αφορούν μετοχές, επιλογές σταθερού εισοδήματος όπως τα ομόλογα, εμπορικές αγορές όπως του πετρελαίου ή του χρυσού, παράγωγα, swaps, συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, ενσωματωμένα δικαιώματα προαίρεσης κ.α. Οι χρηματοοικονομικοί μηχανικοί απασχολούνται συνήθως στον χρηματοοοικονομικό τομέα.
Μηχανική της Διοίκησης
Η μηχανική της διοίκησης αποτελεί μια εξειδικευμένη μορφή διοίκησης σχετικά με την πρακτική εφαρμογή αρχών και θεωριών της μηχανικής, πάνω σε ζητήματα επιχειρισιακής πρακτικής. Θεωρείται υποκατηγορία της βιομηχανικής μηχανικής και ειδικεύεται περισσότερο σε θέματα που σχετίζονται με εφαρμογές στη βιομηχανία και στην εφαρμοσμένη μηχανική. Τα ανάλογα πρόγραμματα σπουδών περιλαμβάνουν συνήθως θέματα λογιστικής, (χρηματο)οικονομικών, διοίκησης έργου, διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, βιομηχανικής οργάνωσης, συστημάτων διαχείρισης πληροφοριών, μαθηματικής μοντελοποίησης και βελτιστοποίησης, ποιοτικού ελέγχου, επιχειρησιακής έρευνας, ασφάλειας και υγείας, καθώς και περιβαλλοντικής διαχείρισης. Οι Μηχανικοί της Διοίκησης, οι οποίοι εισέρχονται σε τεχνικές εταιρίες προτιμώνται για την στελέχωση θέσεων σε τομείς όπως του μάρκετινγκ και της στρατηγικής οργάνωσης.
Επαγγελματικές προοπτικές
Οι Μηχανικοί Οικονομίας και Διοίκησης έχουν τη δυνατότητα να ασχοληθούν με τους παρακάτω τομείς εξειδίκευσης:
Εκπαίδευση
Οι Μηχανικοί Οικονομίας και Διοίκησης κατέχουν αντίστοιχο δίπλωμα που καλύπτει την επάρκεια των γνώσεών τους στα παραπάνω πεδία, ανάλογα και με τις επιλογές τους, σε προπτυχιακό επίπεδο, στην κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν.
Στην Ελλάδα, υπάρχει τμήμα Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου που λειτουργεί στη Χίο από το 2000-2001 και είναι πενταετούς φοίτησης.
Πηγές
https://en.wikipedia.org/wiki/Financial_engineering
https://en.wikipedia.org/wiki/Engineering_management
Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών
Φορ ντε Μπρεγκανσόν
Το Φορ ντε Μπρεγκασόν είναι μεσαιωνικό φρούριο και θερινή κατοικία του Προέδρου της Γαλλίας. Είναι κτισμένο σε νησήδα έξω από τη Γαλλική Ριβιέρα, συνδέεται με στενή λωρίδα γης με την ηπειρωτική χώρα, στην κοινότητα Bormes-les-Mimosas στο τμήμα Βαρ της επαρχίας Προβηγκίας-Άλπεις-Κυανής Ακτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φρούρια στη Γαλλία
Καρολίνα Ματθίλδη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Η Βικτωρία Ειρήνη Αδελαΐδα Αυγούστα Αλβέρτα Θεοδώρα Καρολίνα Ματθίλδη γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1894 στο Γκρύνχολτς και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, και της Καρολίνας Ματθίλδης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.
Στις 27 Μαΐου 1920 παντρεύτηκε τον Χανς, Κόμη του Ζολμς-Μπάρουτ, στο Κάστρο Γκλύξμπουργκ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1972 στο Σάλτσμπουργκ σε ηλικία 77 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Κολούζουνι
Το Κολούζουνι (σερβικά κυριλλικά: Колужуњ) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Εθνικό Πάρκο του Ισκέλ
Το Εθνικό Πάρκο του Ισκέλ περιλαμβάνει τη λίμνη Ισκέλ (Αραβικά: بحيرة اشكل‎) και τη γύρω περιοχή, που βρίσκεται στη βόρεια Τυνησία, 20 χιλιόμετρα από τη Μπιζέρτα ή Μπιζέρτ, τη βορειότερη πόλη της Αφρικής στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η λίμνη και οι υγρότοποι του Εθνικού Πάρκου Ισκέλ είναι ένα σημαντικό σημείο στάσης για εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστευτικά πουλιά κάθε χρόνο. Ανάμεσα στα πουλιά, που επισκέπτονται τη λίμνη συγκαταλέγονται πάπιες, χήνες, πελαργοί και ροζ φλαμίνγκος. Το 1980 το Εθνικό Πάρκο Ισκέλ ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Περισσότερες πληροφορίες
Το 1996 το Εθνικό Πάρκο του Ισκέλ προστέθηκε στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς, που βρίσκονται σε κίνδυνο, γιατί αυξήθηκε η αλμυρότητα του νερού της λίμνης. Οι αρχές της Τυνησίας έκτοτε σταμάτησαν να χρησιμοποιούν το νερό της λίμνης για άρδευση στη γεωργία και έτσι μειώθηκε πάλι η αλμυρότητα της λίμνης. Το 2006 το Εθνικό Πάρκο του Ισκέλ αφαιρέθηκε από τη λίστα των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς, που βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω της συνετής χρήσης του νερού και της αποκατάστασης της οικολογικής ισορροπίας.
Η κατασκευή φράγματος σε ποταμούς, που τροφοδοτούν τη λίμνη με νερό, έχει μεταβάλει την οικολογική ισορροπία στη λίμνη και τους υγροτόπους του Εθνικού Πάρκου του Ισκέλ. Έχουν αναπτυχθεί στη λίμνη και τη γύρω περιοχή φυτά, που ευδοκιμούν σε εδάφη με υψηλό επίπεδο αλμυρότητας, και έχουν μειωθεί τα φυτά, που αναπτύσσονται με γλυκό νερό. Αυτό έχει σαν συνέπεια τη μείωση του αριθμού των μεταναστευτικών πουλιών, που ξεχειμωνιάζουν στο Εθνικό Πάρκο του Ισκέλ. Η παράνομη αλιεία και το κυνήγι άγριων ζώων αποτελούν απειλή για την πανίδα του Εθνικού Πάρκου Ισκέλ. Στις περιοχές γύρω από τη λίμνη βόσκουν τα κοπάδια τους κτηνοτρόφοι της περιοχής, αλλά αυτό δεν θεωρείται μεγάλη απειλή για την οικολογική ισορροπία της λίμνης και των υγροτόπων της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τυνησία
Μονή Ομπλού
Η Μονή Ομπλού βρίσκεται στο Νομό Αχαΐας και είναι χτισμένη στο όρος που σήμερα αποκαλείται Ομπλός. Αποτελεί μια από τις ιστορικότερες Μονές της σύγχρονης Ελλάδος, η οποία εμφανίζεται εμπλεκόμενη σε κάθε σημαντική ιστορική στιγμή της. Η Μονή κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε σημαντικό πόλο έλξης για πολλούς μοναχούς της περιοχής, συμμετείχε ενεργά και καταστράφηκε για τη συμμετοχή της κατά τη διάρκεια των απελευθερωτικών αγώνων.
Η Μονή Ομπλού χτίστηκε το 1189 και πήρε το όνομά της από το εκκλησάκι που υπήρχε στον χώρο πριν την κατασκευή της.
Γενικά στοιχεία
Το Μοναστήρι έχει εμβαδόν περίπου 1800 τ.μ. και το καθολικό του είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου. Στον χώρο της Μονής, υπάρχει επίσης και εσωτερικό παρεκκλήσι προς τιμήν του Αγίου Χαραλάμπους. Σήμερα, σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011, αριθμεί μόλις 6 μοναχούς.
Ονομασία
Κατά τον ιστορικό Σ. Θωμόπουλο το εκκλησάκι, είχε κατασκευαστεί από Αρβανίτες και ονομαζόταν «Ομπλίτ Παναγιά Κουκούρ», δηλαδή η «Γλυκιά Παναγιά του βουνού του κούκου». Το Κουκούρ στην αρβανιτική διάλεκτο, αποδίδεται με την λέξη κούκος στην Ελληνική γλώσσα, από την οποία μάλιστα ονομαζόταν το βουνό, πριν την μετονομασία του σε Ομπλός. Σε έγγραφο του Μεγάλου Σπηλαίου σημειώνεται πως το όνομα προέρχεται από το «Οπλούς καί χυδαιότερον Ομπλούς», δηλαδή από τη λέξη όπλο.
Ιστορικά στοιχεία
Η Μονή έχει καταστραφεί από όλους τους κατακτητές που πέρασαν από την περιοχή (Ενετοί, Τούρκοι, Γερμανοί) και έχει προσφέρει σημαντικά σε όλες τις επαναστάσεις και τους απελευθερωτικούς αγώνες του Ελληνικού Έθνους. Μετά τα "Ορλωφικά" του 1770 οι ορδές Αλβανών που είχαν φέρει οι Οθωμανοί για να καταπνίξουν την επανάσταση προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στην περιοχή. Πυρπόλησαν την Μονή όπως και τους ναούς του Αγ. Ανδρέου και Αγ. Αικατερίνης και τη Μονή Γηροκομείου. Ο κώδικας της Μ. Ομπλού αναφέρει "1770 κατά μήνα Απρίλιον έγινεν ο λεηλατισμός και χαλασμός της Παλαιάς Πάτρας μεθ' ής και ο εμπρησμός του μοναστηρίου, παρανάλωμα είς τε τα κελλία και την εκκλησίαν παρά των Αλβανιτών". Σώζεται και έγγραφο της 13 Μαΐου 1770 σύμφωνα με το οποίο οι αγάδες Σουλεϊμάν και Μουσταφά δηλώνουν ότι οι μοναχοί προσκύνησαν τον Μεχμέτ Πασά και κανείς δεν πρέπει να τους ενοχλεί. Το μετόχι που είχε η Μονή στην Πάτρα επίσης κάηκε από τους Αλβανούς και ανοικοδομήθηκε το 1790.
Κατά την έναρξη της Επανάστασης του 1821 η Μονή ήταν κέντρο ανεφοδιασμού του στρατοπέδου της Πάτρας. Στον κώδικα της Μονής υπάρχει μια δυσνόητη αναφορά για την έναρξη της Επανάστασης, όπου λέει ότι στις 3 Μαρτίου 1821 έφτασε στον Ομπλό η επανάσταση του Μοριά. Ο Θωμόπουλος δίνει την πιθανή ερμηνεία ότι εκεί έγινε κάποια σύσκεψη προκρίτων για την Επανάσταση. Επαναστάτες συγκεντρώθηκαν στον Ομπλό στις 21 με 23 Μαρτίου πριν κατέβουν στην Πάτρα. Την 23 Μαρτίου οι Ασημάκης και Δημητράκης Ζαΐμης και άλλοι έγραψαν από τα Καλάβρυτα προς τον ηγούμενο της Αγίας Λαύρας να μην καθυστερούν την αποστολή τροφίμων στον Ομπλό γιατί κινδυνεύει να διαλυθεί το στράτευμα. Στις 3 Απριλίου 1821 έφτασε ο Γιουσούφ Πασάς στην Πάτρα και έλυσε την πολιορκία του φρουρίου διασκορπίζοντας τα στρατόπεδα των Α. Ζαΐμη και Α. Λόντου. Ο Ανδρέας Ζαΐμης περί τα τέλη Μαΐου ενίσχυσε την άμυνα γύρω από τον Ομπλό και απέκρουσε επίθεση των Τουρκαλβανών υπό τον Ασλανάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μεσσήνη
Η Μεσσήνη (ή Νησί) είναι κωμόπολη χτισμένη στη δυτική όχθη του ποταμού Παμίσου, στο κάτω μέρoς της Μεσσηνιακής πεδιάδας, το Ομηρικό «Μάκαρ πεδίον» ή «Μακαρία», όπως λέγεται ακόμα και σήμερα. Είναι έδρα ομώνυμου Δήμου (11.041 κατ.) και η πόλη, έγινε  η μούσα του λογοτέχνη Σωτήρη Πατατζή που την απαθανάτισε ως «Μεθυσμένη Πολιτεία» στο ομώνυμο μυθιστόρημα, το οποίο περιγράφει ένα μεγάλο μέρος από τη ζωή της πόλης στο Μεσοπόλεμο. Πιθανότατα είναι η τοποθεσία «Λίμναι» που αναφέρει ο περιηγητής Παυσανίας «έστι δε εν τη μεσογαίω, κώμη Καλάμαι και Λίμναι χωρίον» (Βιβλίο 4, 31,3,1-2) Παρ΄ότι η λέξη «χωρίον» σημαίνει χώρο και όχι «χωριό» μάλλον πρέπει να θεωρήσουμε την αναφορά ως υποδηλούσα χώρο κατοικημένο.Παράλληλα η «κώμη Καλάμαι» είναι ίσως το σημερινό χωριό Καλάμι και όχι βέβαια η Καλαμάτα. Ακόμα και σήμερα, μια συνοικία της αρχαιότερης Ενορίας της Μεσσήνης, αυτή του Αγίου Δημητρίου, ονομάζεται «Λιμοχώρι», πιθανώς εκ παραφθοράς του «Λιμνοχώρι» (αφού λιμός-πείνα δεν θα μπορούσε ποτέ να ενσκήψει στο ευφορότερο σημείο της Μεσσηνίας, εκτός αυτού υπάρχει πρόσβαση σε ψάρια).
Βυζαντινή περίοδος
Κατά το Δουκάκη («Μεσσηνιακά» 1906), η σημερινή πόλη αποικίσθηκε μετά το 400 μ.Χ., όταν οι βάρβαρες ορδές του Αλάριχου κατέστρεψαν την Αρχαία Μεσσήνη, ενώ πρόσφυγες και άλλοι κατήλθαν νοτιότερα και ονόμασαν το πόλισμα Νέα Μεσσήνη ή απλώς Μεσσήνη. Φαίνεται ότι υπήρξε πρόοδος, αφού τότε υπήρξαν και Επίσκοποι Μεσσήνης που φέρονται να υπογράφουν σε διάφορες Συνόδους (747, 1147, 1317). Γύρω στα 1300 η επισκοπή Μεσσήνης μεταφέρθηκε στην Ανδρούσα, πατρίδα τότε του Πατριάρχη Αθανασίου και Αγίου πολιούχου της. Αργότερα, όταν η Ανδρούσα αποικίσθηκε σχεδόν αποκλειστικά από Τούρκους, η επισκοπή εγκαταστάθηκε ξανά στη Μεσσήνη, ενώ το όνομά της ξανά ως «Μεσσήνης» δόθηκε το 1833, όπου και διατηρήθηκε έως το 1844, έτος θανάτου του Επισκόπου Ιωσήφ Μεσσήνης. Η επισκοπή οριστικά καταργήθηκε το 1852 και η έδρα της μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα. Τον Απρίλιο του 2007 μια αμμοβολή στην εξωτερική τοιχοποιία του Ι.Ν. των Τριών Ιεραρχών, έφερε στο φως αρχιτεκτονικά μέλη πρωτοχριστιανικού Ναού, αλλά και ορισμένα μέλη αρχαιοελληνικού οικοδομήματος, αφού στους τοίχους φαίνονται εντοιχισμένα 40 τεμάχια κιόνων , τα περισσότερα με λεία κυλινδρική επιφάνεια, αλλά και λίγα με τη χαρακτηριστική αρχαιοελληνική αυλάκωση δείχνοντας ότι η νεώτερη πόλη της Μεσσήνης άρχισε την ιστορία της στους προχριστιανικούς χρόνους.
Τουρκοκρατία
Στα 1770 διαδραματίσθηκε στο Νησί (Μεσσήνη) μία από τις τελευταίες πράξεις της αποτυχημένης επανάστασης των Ορλωφικών. Σώμα 400 Μανιατών υπό τον Ιωάννη Μαυρομιχάλη (ή Σκυλογιάννη) έδωσε γενναία αλλά άνιση μάχη στο Ριζόμυλο, νότια της Μεσσήνης, προσπαθώντας να ανακόψει πολυπληθέστερο στρατό Αλβανών, ερχόμενων από τη Μεθώνη. Μόλις 24 με τον αρχηγό τους επέζησαν από τη μάχη αυτή και, οχυρωμένοι σε σπίτια του Νησιού, συνέχισαν την απεγνωσμένη άμυνα. Στην μάχη εφονεύθη και ο Γεώργιος Φλέσσας, παππούς του Παπαφλέσσα. Κατά την επικρατέστερη εκδοχή, πιάστηκε ζωντανός ο Μαυρομιχάλης με το μικρό γιό του, οι μόνοι που επέζησαν από τη μάχη αυτή, ενώ το Νησί λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Αλβανούς. Έκτοτε, οι δύο αυτές μάχες θεωρούνται ως μια από τις ένδοξες σελίδες της ελληνικής ιστορίας.
Στα 1800 ιδρύεται στη Μεσσήνη αλληλοδιδακτικό σχολείο, στο οποίο δίδαξε ο σοφός κληρικός Καλλίνικος Καστόρχης.
Στην Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι της Μεσσήνης συμμετείχαν μεταξύ των πρώτων. Υπήρξε εκεί κέντρο εκγύμνασης νεοσυλλέκτων, ενώ στη θέση του σημερινού προσφυγικού συνοικισμού βρισκόταν πεδίο βολής ή, όπως έλεγαν τότε, έμπεδα. Οι νεοσύλλεκτοι συντηρούνταν με έξοδα των κατοίκων επί τουλάχιστον ένα χρόνο και οι οικογένειες των Δαρειώτη και Καλαμαριώτη μετείχαν ενεργά στον αγώνα. Χαρακτηριστικό το Τσάμικο της εποχής: Λουκά, Λουκά Νταρειώτη, Μήτσο Καλαμαριώτη. Στα 1825 ο Ιμπραήμ ισοπέδωσε τη Μεσσήνη κατακαίοντας τα πάντα.
Νεότερα χρόνια
Τα χρόνια εκείνα είχε επισκεφθεί τη Μεσσήνη και ο Όθωνας, την πρώτη φορά το 1850 και τη δεύτερη το 1862, στο πλαίσιο πανελλαδικών περιοδειών του. Μάλιστα, κατά τη δεύτερη φορά, έμαθε ότι είχε γίνει επανάσταση και ζητούσαν την έξωσή του. Τότε έφυγε μέσω της Μπούκας για τον Πειραιά απ' όπου, μη καταφέροντας να αποβιβαστεί, έφυγε οριστικά από την Ελλάδα.
Στις 13-3-1844 πέθανε ο ήρωας του Αγώνα του 1821, επίσκοπος Μεσσήνης Ιωσήφ ο από Ανδρούσης και τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού του Αγίου Ιωάννη, ενώ αργότερα το 1900 στήθηκε και η προτομή του, όπου πάνω της χαράχτηκαν οι στίχοι του Κωστή Παλαμά: ''Ιωσήφ Ανδρούσης ιερό της Εκκλησίας βλαστάρι με το σταυρό, με το σπαθί και της θυσίας του Θεού τη χάρη. Για την Πατρίδα μαχητής και για το γένος στην καλή γη του ελεύθερη, κοιμάται δοξασμένος.
Μέχρι το 1852, την Επισκοπή Μεσσήνης διηύθυνε ο επίσκοπος Γεράσιμος Παγώνης. Αυτόν διαδέχτηκε ο Προκόπιος Γεωργιάδης, μετέπειτα μητροπολίτης Αθηνών. Μετά απ' αυτόν ο ιεροκήρυκας Στέφανος Αργυριάδης ο οποίος κατηγορήθηκε «επί σιμωνία» από τους Μεσσηνιώτες. Τότε, ο Αργυριάδης αφόρισε όλη την πόλη και παραιτήθηκε. Τον διαδέχθηκε ο Πανάρετος Κωνσταντινίδης (συγγενής του Ιωσήφ Ανδρούση) επί των ημερών του οποίου η Επισκοπή μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα. Στην «προφορική» του παράδοση ο λαός, λόγω της αμάθειάς του, εσφαλμένα απέδωσε τον αφορισμό της πόλης στον Ιωσήφ.
Γύρω στα 1865 δολοφονήθηκε στη Μεσσήνη -πιθανώς από Μανιάτες- ο Ολλανδός βιομήχανος Ζέγκερης, ο οποίος είχε ιδρύσει στα 1850 μεγάλη μεταξοβιομηχανία στο σημείο που είναι ακριβώς απέναντι από το παγοποιείο.
Το 1962 ανακαλύφθηκε στη Μεσσήνη πλήθος αρχαίων ευρημάτων.
Σήμερα
Τα τελευταία χρόνια η Μεσσήνη δείχνει να ανθίσταται στην πληθυσμιακή συρρίκνωση και παρουσιάζει σοβαρές προοπτικές ανάπτυξης εφ’ όσον ευοδωθούν ορισμένα στρατηγικής σημασίας έργα-«κλειδιά». Πρόκειται για την υλοποίηση του σχεδίου πόλης στη Μπούκα, την κατασκευή του περιμετρικού δακτυλίου του Νομού, στο τμήμα Καλαμάτα - Μπούκα - Ριζόμυλος και τεσσάρων καθέτων αξόνων που θα καταστήσουν την ενδοχώρα της Μεσσήνης παράλια περιοχή. Ο Δήμος εξαγγέλλει σχεδιασμό για φυσιολατρική επισκεψιμότητα των οχθών του ποταμού Παμίσου (ποδηλατόδρομος) γέφυρα ποδηλάτων και πεζών στον Άγιο Νικόλαο που θα συνδέει Μεσσήνη με Καλαμάτα στις εκβολές του Παμίσου και ανάπλαση του έλους κουλτουκιού όπου θα είναι πλωτό συνδεδεμένο με τον Πάμισο και ύφορμο πλοιαρίων, όπου θα μπαίνουν είτε από εκβολές Παμίσου, είτε εκβολές Κουλτουκιού.Επίσης, από τον Ιανουάριο του 2019, έχει υπογραφεί η σύμβαση παραχώρησης έκτασης (ΣΔΙΤ) της "ΓΑΙΑ-ΟΣΕ" για κατασκευή κλειστού γυμναστηρίου και κολυμβητηρίου, συνολικής έκτασης 6 στρεμμάτων στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού.
Προσωπικότητες
Προσωπικότητες από τη Μεσσήνη:
Αξιοθέατα-έθιμα
Στα αξιοσημείωτα της σύγχρονης Μεσσήνης περιλαμβάνεται το Πάρκο της, τα συντριβάνια που χορεύουν με τη μουσική και η παραλία της Μεσσήνης Μπούκα, που έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία. Οι υπηρεσίες στους λουόμενους, όπως αθλητικές εγκαταστάσεις (γήπεδο ποδοσφαίρου, γήπεδα καλαθοσφαίρισης, παράλιας πετοσφαίρισης και αντισφαίρισης), νερό, μαρίνα και καθαρισμός της άμμου, παρέχονται δωρεάν από το Δήμο Μεσσήνης.
Περίφημο είναι και το Μεσσηνιακό καρναβάλι, με τις φωτιές το βράδυ της Κυριακής των Απόκρεω, το κρέμασμα της «γριάς Συκούς» το πρωί της Καθαροδευτέρας, το σατυρικό λόγο του καρνάβαλου το απόγευμα με την παρέλαση των αρμάτων και των καρναβαλιστών που δίνουν ένα μοναδικό τόνο, έχοντας κάνει πολύ γνωστό το καρναβάλι της Μεσσήνης. Τη Δευτέρα του Πάσχα γίνεται "σαϊτοπόλεμος" και στις 20 Σεπτεμβρίου διοργανώνεται το Μεσσηνιώτικο πανηγύρι, που διαρκεί 9 μέρες. Το πανηγύρι συνδυάζεται με την κάθοδο της Θαυματουργής εικόνας της Παναγίας από το καθολικό της Μονής του Βουλκάνου (Ιθώμη), που βρίσκεται κτισμένο παρά την Αρχαία Μεσσήνη. Η λιτανεία της εικόνας γίνεται επί 20 χιλιόμετρα καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, ενώ εγκαθίσταται στο μετόχι της μονής, το ναό της Ζωοδόχου Πηγής, που αποτελεί προσκύνημα για χιλιάδες ανθρώπων που συρρέουν από πολλά μέρη της Ελλάδας (βλ. αναλυτικά "Το πανηγύρι της Μεσσήνης").
Στις αρχές Αυγούστου 2013 λειτούργησε ξανά το Θέατρο της Μεσσήνης, το οποίο αποκάλυψε ο αρχαιολόγος Πέτρος Θέμελης. /08/2013_512645
=== Το πανηγύρι της Μεσσήνης      === Τον 17ο αιώνα, φοβερή πανούκλα «θέριζε» τους κατοίκους της Μεσσήνης και της ευρύτερης περιοχής. Σύμφωνα με την παράδοση, το 1755 οι μοναχοί άκουσαν το αίτημα του λαού και η Αγία Εικόνα της Παναγίας της Bουλκανιώτισσας (ή οδηγήτριας), λιτάνευσε για πρώτη φορά. Από όποια περιοχή περνούσε, οι κάτοικοι λυτρώνονταν από την θανατηφόρο επιδημία.
Σε ανάμνηση αυτού του θαύματος κάθε 20η Σεπτεμβρίου η εικόνα κατεβαίνει στη Μεσσήνη από την Ιερά Μονή του Βουλκάνου και εγκαθίσταται στον Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής για εννέα ημέρες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της Εικόνας στη Μεσσήνη παρατηρείται μεγάλη προσέλευση πιστών για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας. Παράλληλα στους γύρω δρόμους από τον Ιερό Ναό πραγματοποιείται λαμπρή εμποροπανήγυρις (επισήμως ιδρύθηκε το 1839) όπου οι επισκέπτες πραγματοποιούν τις αγορές του στο μεγαλύτερο πανηγύρι στο νομό Μεσσηνίας.
Οι επισκέπτες δεν χάνουν την ευκαιρία να γευθούν παραδοσιακή γουρνοπούλα, αλλά και σουβλάκια, στον χώρο του πανηγυριού, αλλά και στην κεντρική πλατεία της πόλης.
Κατά την κάθοδο της Εικόνας της Παναγιάς Βουλκανιώτισσας πραγματοποιείται λιτανεία στους κεντρικούς δρόμους της Μεσσήνης, οι οποίοι είναι στρωμένοι με βασιλικό, μυρτιές και ροδοπέταλα. Χιλιάδες άνθρωποι οδοιπορούν συνοδεύοντας την Εικόνα, σε μία διαδρομή 20 χιλιομέτρων κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Αρχικά, οι Μοναχοί κατέβαζαν την Εικόνα στα εννιάμερα της Παναγιάς (23 Αυγούστου). Αργότερα, όμως, καθορίστηκε να κατεβαίνει στα σαρανταήμερά της, ήτοι στις 20 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο.
Το πανηγύρι της Μεσσήνης είναι από τα ελάχιστα στην Ελλάδα που διαρκούν τόσες πολλές ημέρες και συμπεριλαμβάνουν και το εμπόριο!
Λίγα λόγια για την Παναγία τη Βουλκανιώτισσα
Η Εικόνα απεικονίζει την Παναγία να κρατάει τον Ιησού παιδί και φέρει την επιγραφή «Η οδηγήτρια η επονομαζόμενη τω όρει Βουλκάνω».
Εικάζεται ότι βρέθηκε κρεμασμένη σ’ ένα πουρνάρι, μαζί με ένα αναμμένο καντήλι. Μια άλλη θεωρεία αναφέρει πως κτήτοράς της ήταν ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ ο Παλαιολόγος, ενώ -λέγεται- ότι είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.
«Κυρά μου Βουλκανιώτισσα
σένα για Μάνα γνώρισα
γλυκειά μου Παναγία.
Στο μέγα Σου προσκύνημα
στο Μοναστήρι επάνω
και φέτος σε προσκύνησα
όπως πάντοτε κάνω.
Μα πάλι σε συνήντησα
εις το Νησιού τον κάμπο
της εκ Μονής καθίδρυμα
Μετόχι Σου τι άλλο;
Το θρόνο Σου προσέγγισα
με σεβασμό μεγάλο
και την εικόνα εφίλησα
μαζί με κόσμο άλλο»
Πηγές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης Messini
Αιολικό πάρκο
thumb|right|300px|Αιολικό πάρκο με ηλιοβασίλεμα
Αιολικό πάρκο ή Αιολικός Σταθμός Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) ονομάζεται η χερσαία ή θαλάσσια έκταση στην οποία έχει τοποθετηθεί ένας αριθμός ανεμογεννητριών με σκοπό τη μετατροπή της κινητικής ενέργειας του ανέμου σε ηλεκτρική.
Συγκεκριμένα είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας οι οποίες αποτελούνται από τις ανεμογεννήτριες, τα καλώδια μεταφοράς ρεύματος, τους μετεωρολογικούς ιστούς, τους σταθμούς μετασχηματισμού και βοηθητικές υποδομές συμπεριλαμβανομένων των δρόμων.
Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας τους δε ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα με τη παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα ή άλλων αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η ρύπανση που σχετίζεται με τους ΑΣΠΗΕ είναι έμμεση λόγω του ότι λαμβάνει χώρα κατά τη παραγωγή, τη μεταφορά, τη διάνοιξη δρόμων όπου θεωρηθεί αναγκαίο και την εγκατάσταση των στοιχείων που το απαρτίζουν καθώς επίσης και με τη δυνατότητα ανακύκλωσης ή μη, των υλικών μετά το πέρας λειτουργίας του ΑΣΠΗΕ.
Θαλάσσια αιολικά πάρκα
Τα θαλάσσια αιολικά πάρκα παράγουν ρεύμα από τον άνεμο που φυσά στη θάλασσα. Τα θεμέλια των ανεμογεννητριών κατασκευάζονται στο βυθό της θάλασσας και ο πύργος της ανεμογεννήτριας έξω από το νερό. Όμως υπάρχει τεράστιο κόστος, μεγαλύτερο από ένα επίγειο αιολικό πάρκο, για να κατασκευαστεί ένα θαλάσσιο αιολικό πάρκο, γι' αυτό ο αριθμός τους είναι πολύ περιορισμένος. Η πρώτη χώρα που κατασκεύασε θαλάσσιο αιολικό πάρκο ήταν η Δανία το 1991.
Κατηγορία:Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας Κατηγορία:Αιολική ενέργεια
Σημαία της Μαρτινίκας
Η σημαία της Μαρτινίκας αποτελείται από δύο ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος πρασίνου (στην κορυφή) και μαύρου, με ένα κόκκινο ισοσκελές τρίγωνο, που στηρίζεται στην πλευρά που κυματίζει η σημαία. Η σημαία της Γαλλίας πάντα κυματίζει με τη σημαία της Μαρτινίκας στα κυβερνητικά κτήρια και σε επίσημες περιστάσεις καθώς αποτελεί μία από τις υπερπόντιες περιοχές της Γαλλίας.
Το 2022, το νησί ξεκίνησε μια νέα δημόσια ψηφοφορία για την υιοθέτηση μίας επίσημης σημαίας και εθνικού ύμνου. Οι νικητές ανακοινώθηκαν στις 16 Ιανουαρίου του 2023 αλλά η επιλεγμένη σημαία αποσύρθηκε κατόπιν αιτήματος του σχεδιαστή της μετά από κατηγορίες για λογοκλοπή. Έτσι, αποφασίστηκε πως η σημαία που ήρθε δεύτερη στην ψηφοφορία, η οποία ήταν ήδη καθιερωμένη και σε χρήση από μερικούς πολίτες ως εθνικιστική σημαία, θα περνούσε από επιτροπή για έγκριση στις 2 Φεβρουαρίου. Εγκρίθηκε από τη Βουλή της Μαρτινίκας με 44 ψήφους υπέρ και μία αποχή.
Η σημαία των φιδιών
thumb|right|200px|Η «σημαία των φιδιών» του 1766.
Η σημαία των φιδιών της Μαρτινίκας ήταν μια ιστορική σημαία που χρησιμοποιήθηκε ανεπίσημα ως το 2019. Χρονολογείται από διάταγμα της 4ης Αυγούστου του 1766, που καθορίζει ότι τα σκάφη στις γαλλικές αποικίες της Μαρτινίκας και της Αγίας Λουκίας έπρεπε να κυκλοφορούν με τη σημαία της Γαλλίας, η οποία ήταν την περίοδο εκείνη ένας λευκός σταυρός σε μπλε φόντο, με φίδια σε κάθε τέταρτο του σταυρού, σε σχήμα L (για το «Λουκία»). Τα φίδια στη σημαία είναι οχιές fer-de-lance (τριγωνοκέφαλοι, Bothrops lanceolatus, γαλλικά trigonocéphale) είδη ενδημικά στη Μαρτινίκα.