cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Φιλανθίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο τόπος καταγωγής του ήταν η Πάνορμος ή η Αρτάκη, στις οποίες δύο πολιτείες πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Φιλήντας, που στα τουρκικά σημαίνει ένα είδος πολυβόλου όπλου. Το άλλαξε όμως αργότερα, ώστε να ομοιάζει προς το αρχαιοπρεπέστερο. Το πραγματικό του επίθετο το κράτησε ένα μόνο από τα πέντε παιδιά του, ο διαπρεπής γλωσσολόγος Μένος Φιλήντας. Από μικρός ο Πέτρος βρέθηκε αρκετές φορές στην Κωνσταντινούπολη, και εκεί έλαβε μάλλον την εγκύκλια και την μουσική μόρφωσή του. Από έφηβος ακόμη ενεγράφη στον Εκκλησιαστικό Μουσικό Σύλλογο Κωνσταντινουπόλεως, και είχε πολλές ευκαιρίες να γνωρίσει και να συναναστραφεί με μεγάλους μουσικούς. Μαθήτευσε κοντά στους μουσικοδιδασκάλους Γεώργιο Ραιδεστηνό Β', Ιωάννη Βυζάντιο και Ιωάννη Καββάδα. Εκτός από τη Βυζαντινή, ο Πέτρος μυήθηκε και στην Αραβοπερσική μουσική.
Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του, άφησε την Πόλη και εγκαταστάθηκε στην Αρτάκη, όπου δίδαξε την Ελληνική γλώσσα στο τοπικό Αρρεναγωγείο, και παράλληλα ανέλαβε τη θέση του Πρωτοψάλτη στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Τα δεκαπέντε περίπου έτη παραμονής του εκεί, συνέλεξε επιπλέον και κατέγραψε αρκετά υπό αφανισμό δημοτικά τραγούδια.
Κατόπιν, όντας ώριμος πλέον διδάσκαλος, αποχώρησε για την Πάνορμο, όπου μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1880 ασχολήθηκε με την διδασκαλία των Ελληνικών και της Μουσικής και κατείχε τη θέση του Πρωτοψάλτη στον Μητροπολιτικό Ναό Κυζίκου. Κατά την παραμονή του στην Πάνορμο σημειώθηκαν κάποιες προστριβές μεταξύ του Φιλανθίδη και της διοίκησης, που άπτονταν διδακτικών και διοικητικών θεμάτων. Να σημειωθεί ότι ο Φιλανθίδης ουδέποτε διατηρούσε καλές σχέσεις με τη Δημογεροντία της περιοχής. Γι' αυτό, αποχώρησε και κατευθύνθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δίδαξε για ένα διάστημα στον προαναφερθέντα Εκκλησιαστικό Μουσικό Σύλλογο. Είχε ενεργή συμμετοχή και στη δράση του Μουσικού Συλλόγου Ορφέως στο Φανάρι, όπου επίσης έδινε διαλέξεις. Επιπλέον έγινε μέλος και της επιτροπής κρίσεως ιεροψαλτών. Στο διάστημα αυτό της παραμονής του στην Πόλη, αναγνωρίστηκε η λόγια προσωπικότητά του και τιμήθηκε το έργο του.
Το 1902 επέστρεψε στην Πάνορμο, και τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με δημοσιεύσεις και εκδόσεις των μουσικών έργων του, καθώς και με την αρθρογραφία. Προανήγγελλε μάλιστα και την έκδοση της συλλογής των δημοτικών τραγουδιών, ωστόσο δεν πραγματοποιήθηκε η δημοσίευσή τους. Την ίδια περίοδο δραστηριοποιήθηκε μουσικά στην Πάνορμο και ο δεύτερος γιος του, Γεώργιος Φιλανθίδης, ο οποίος υπήρξε αρχικά διδάσκαλος της γαλλικής και τουρκικής γλώσσας.
Εκδόσεις
μικρογραφία|Ακριβής ανατύπωση της έκδοσης της «Ἀθωνιάδος» του 1906. «Ἡ Ἀθωνιάς». Περιέχουσα τὰ κατ' ἦχον ὀκτὼ Δογματικὰ Θεοτοκία μετὰ καὶ τῶν Δόξα καὶ Νῦν, τὰ ἔνδεκα Ἐωθινά, προστιθεμένου καὶ τοῦ ἐναρμονίου «Ἰδού σκοτία καὶ πρωΐ», τὰ Δοξαστικὰ τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ μετὰ τῶν ἐκλεκτοτέρων Ἰδιομέλων καὶ ἅπαντα τὰ Δοξαστικὰ καὶ Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου καὶ Πεντηκοσταρίου. Δίτομον. Κωνσταντινούπολις, 1906.
Εκτροχιασμός στο Εσέντε
Ο εκτροχιασμός στο Εσέντε σημειώθηκε στις 3 Ιουνίου 1998, κοντά στο χωριό Εσέντε στην περιοχή Σέλλε (Celle) της Κάτω Σαξονίας, στη Γερμανία, όταν ένα τρένο υψηλής ταχύτητας εκτροχιάστηκε και προσέκρουσε σε οδική γέφυρα με 101 άτομα να σκοτωθούν και 88 να τραυματιστούν. Παραμένει η χειρότερη σιδηροδρομική καταστροφή στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και η χειρότερη σιδηροδρομική καταστροφή υψηλής ταχύτητας παγκοσμίως. Η αιτία ήταν μια μοναδική ρωγμή κόπωσης σε έναν τροχό που, όταν αστοχούσε, είχε ως αποτέλεσμα ένα μέρος του τροχού να πιαστεί σε ένα σύνολο σημείων (διακλαδώσεων), αλλάζοντας ουσιαστικά τη ρύθμιση των σημείων ενώ το τρένο περνούσε από πάνω τους. Αυτό οδήγησε τα βαγόνια του τρένου να πάρουν δύο ξεχωριστές γραμμές, με αποτέλεσμα το τρένο να εκτροχιαστεί και να προσκρούσει στις κολόνες μιας τσιμεντένιας οδικής γέφυρας, η οποία στη συνέχεια κατέρρευσε και συνέτριψε δύο βαγόνια. Τα υπόλοιπα βαγόνια και το πίσω ηλεκτροκίνητο όχημα επέπεσαν στα συντρίμμια.
Χρονολόγιο γεγονότων
μικρογραφία| Πίσω ηλεκτροκίνητο βαγόνι 401 551 του τρένου που συνετρίβη.
Θραύση τροχού
Το σετ τρένου ICE 1 51 ταξίδευε ως ICE 884 " Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν" στη διαδρομή από Μόναχο προς Αμβούργο. Το τρένο ήταν προγραμματισμένο να σταματήσει στο Άουγκσμπουργκ, τη Νυρεμβέργη, το Βίρτσμπουργκ, τη Φούλντα, το Κάσελ, το Γκέτινγκεν και το Αννόβερο πριν φτάσει στο Αμβούργο. Αφού σταμάτησε στο Ανόβερο στις 10:30, το τρένο συνέχισε το ταξίδι του προς τα βόρεια. Περίπου 130 χλμ. και σαράντα λεπτά μακριά από το Αμβούργο και 6 χλμ. νότια του κεντρικού Εσέντε, κοντά στο Σέλλε, η χαλύβδινη στεφάνη (φλάντζα) σε έναν τροχό στον τρίτο άξονα του πρώτου βαγονιού, θανάσιμα εξασθενημένη από μεταλλική κόπωση, σχίστηκε και έφυγε από τον τροχό, η ορμή του οποίου την ισοπέδωσε και τον εκτόξευσε προς τα πάνω, διείσδυσε στο πάτωμα του βαγονιού, όπου στη συνέχεια παρέμεινε σφηνωμένη.
Η φλάντζα που ήταν ενσωματωμένη στο σιδηροδρομικό βαγόνι είδε ο Γεργκ Ντίττμανν, ένας από τους επιβάτες του βαγονιού 1. Η στεφάνη πέρασε από ένα υποβραχιόνιο στο διαμέρισμα του, ανάμεσα στο σημείο που κάθονταν η σύζυγος και ο γιος του. Ο Ντίττμανν έβγαλε τη γυναίκα και τον γιο του από το κατεστραμμένο βαγόνι και πήγε να ενημερώσει τον υπεύθυνο στο τρίτο βαγόνι. Αυτός παρατήρησε δονήσεις στο τρένο, είπε στον Ντίττμανν ότι η πολιτική της εταιρείας απαιτούσε να διερευνήσει τις συνθήκες πριν τραβήξει το φρένο έκτακτης ανάγκης. Ο υπεύθυνος χρειάστηκε ένα λεπτό για να πάει στην τοποθεσία στο βαγόνι 1. Σύμφωνα με τον Ντίττμανν, το τρένο είχε αρχίσει να ταλαντεύεται από άκρη σε άκρη μέχρι τότε. Ο υπεύθυνος δεν έδειξε προθυμία να σταματήσει αμέσως το τρένο σε εκείνο το σημείο και θέλησε να διερευνήσει το περιστατικό ενδελεχέστερα. Ο Ντίττμανν δεν μπορούσε να βρει φρένο έκτακτης ανάγκης στο διάδρομο και δεν είχε παρατηρήσει ότι υπήρχε μια λαβή φρένου έκτακτης ανάγκης στο δικό του διαμέρισμα. Η συντριβή συνέβη ακριβώς όταν ο Ντίττμανν επρόκειτο να δείξει τη διάτρηση του υποβραχιόνιου στον υπεύθυνο.
Εκτροχιασμός
Καθώς το τρένο περνούσε πάνω από το πρώτο από τα δύο σημεία, η ενσωματωμένη στεφάνη κτύπησε πάνω στη σιδηροτροχιά οδήγησης των σημείων, τραβώντας το από τους σιδηροδρομικούς δεσμούς. Αυτή η σιδηροτροχιά οδήγησης διείσδυσε επίσης στο δάπεδο του βαγονιού, σφηνώθηκε στο όχημα και σηκώθηκε το φορείο (σύμπλεγμα τροχών) από τις σιδηροτροχιές. Στις 10:59 τοπική ώρα (08:59 UTC ), ένας από τουςν εκτροχιασμένους πλέο τροχούς κτύπησε τον μοχλό σημείων του δεύτερου διακόπτη, αλλάζοντας τη ρύθμισή του. Οι πίσω άξονες του βαγονιού αριθ. 3 στράφηκαν σε παράλληλη τροχιά και έτσι ολόκληρο το βαγόνι έπεσε πλάγια στους προβλήτες που στήριζαν μια υπερυψωμένη διάβαση δρόμου 300 τόνων, καταστρέφοντάς τους.
Το βαγόνι αριθ. 4 εκτροχιάστηκε επίσης από τη βίαιη απόκλιση του βαγονιού αριθ. 3 και εξακολούθησε να κινείται με 200 χ.α.ώ., πέρασε ανέπαφο κάτω από τη γέφυρα και κύλησε στο ανάχωμα αμέσως πίσω από αυτήν, χτυπώντας πολλά δέντρα πριν σταματήσει. Δύο σιδηροδρομικοί της Deutsche Bahn (Γερμανκοί Σιδηρόδρομοι, Γ. Σ.) που εργάζονταν κοντά στη γέφυρα σκοτώθηκαν ακαριαία όταν το εκτροχιασμένο βαγόνι τους συνέθλιψε. Το σπάσιμο των συνδέσμων του βαγονιού προκάλεσε εμπλοκή των αυτόματων φρένων έκτακτης ανάγκης και σταμάτησε τα τρία πρώτα βαγόνια που δεν είχαν υποστεί ζημιά.
Η κατάρρευση της γέφυρας
Χωρισμένο από τα υπόλοιπα βαγόνια, το αποσπασμένο πρόσθιο ηλεκτροκίνητο όχημα έλξης διέσχισε άλλα τρία χιλιόμετρα (δύο μίλια) μέχρι να σταματήσει αφού πέρασε τον σιδηροδρομικό σταθμό του Εσέντε. μικρογραφία| Μπροστινό ηλεκτρικό αυτοκίνητο 401 051 στο Μόναχο τον Αύγουστο του 2007. Το μερικώς εκτροχιασμένο μπροστινό ηλεκτρικό αυτοκίνητο συνέχισε να ταξιδεύει στην τροχιά μέχρι που σταμάτησε σε μικρή απόσταση μετά τον σιδηροδρομικό σταθμό Eschede. Έχοντας υποστεί μόνο μικρές ζημιές, επισκευάστηκε και επέστρεψε σε λειτουργία Η συντριβή παρήγαγε ήχο που αργότερα οι μάρτυρες περιέγραψαν ως "σοκαριστικό", "φρικτά δυνατό" και "σαν αεροπορικό δυστύχημα". Οι κάτοικοι της περιοχής, ειδοποιημένοι από τον ήχο, έφτασαν πρώτοι στο σημείο. Η Έρικα Καρλ, η πρώτη που μπήκε στον τόπο του δυστυχήματος, φωτογράφισε τον τόπο του δυστυχήματος, που έγινε κοντά στο σπίτι της. Η Καρλ είπε ότι, όταν άκουσε τον θόρυβο, ο σύζυγός της πίστεψε αρχικά ότι επρόκειτο για αεροπορικό δυστύχημα. Μετά το δυστύχημα, οκτώ από τα βαγόνια ICE κατέλαβαν περιοχή ελαφρώς μεγαλύτερη από το μήκος ενός μόνον βαγονιού.
Στις 11:02, η τοπική αστυνομία κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Στις 11:07, καθώς το μέγεθος της καταστροφής έγινε γρήγορα εμφανές, αυτό ανέβηκε σε "μείζονα έκτακτη ανάγκη". και στις 12:30 η κυβέρνηση της περιοχής Celle κήρυξε « καταστροφική έκτακτη ανάγκη» (πολιτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης). Περισσότεροι από 1000 εργάτες διάσωσης από περιφερειακές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, πυροσβεστικά τμήματα, υπηρεσίες διάσωσης, αστυνομία και στρατό απεστάλησαν. Περίπου 37 γιατροί έκτακτης ανάγκης, οι οποίοι έτυχε να παρακολουθούν μια επαγγελματικό συνέδριο στο κοντινό Αννόβερο, παρείχαν επίσης βοήθεια κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της προσπάθειας διάσωσης, όπως και μονάδες των Βρετανικών Δυνάμεων της Γερμανίας.
Ενώ ο μηχανοδηγός και πολλοί επιβάτες στο μπροστινό μέρος του τρένου επέζησαν με ελαφρά έως μέτρια τραύματα, υπήρχαν πολύ λίγοι επιζώντες στα πίσω βαγόνια, τα οποία προσέκρουσαν στον τσιμεντένιο σωρό της γέφυρας με ταχύτητα 200 χ.α.ώ. Συμπεριλαμβανομένων των δύο σιδηροδρομικών που στέκονταν κάτω από τη γέφυρα, 101 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Το ICE 787 είχε περάσει κάτω από τη γέφυρα πηγαίνοντας προς την αντίθετη κατεύθυνση (στη διαδρομή Αμβούργο προς Αννόβερο) μόλις δύο λεπτά νωρίτερα.
Μέχρι τις 13:45΄ οι αρχές έδωσαν επείγουσα περίθαλψη σε 87 άτομα. 27 από τους πιο σοβαρά τραυματισμένους επιβάτες μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο στα νοσοκομεία.
Σχεδιασμός τροχών
Τα τρένα ICE 1 ήταν αρχικά εξοπλισμένα με μονόχυτους τροχούς, γνωστούς ως τροχούς Monobloc. Μόλις τέθηκε σε λειτουργία, σύντομα έγινε φανερό ότι αυτό το σχέδιο μπορούσε, ως αποτέλεσμα της κόπωσης του μετάλλου  και συνθήκες εκτός κύκλου, να εμφανίσει συντονισμό και δόνηση στην ταχύτητα ταξιδιού. Οι επιβάτες το παρατήρησαν ιδιαίτερα στο βαγόνι του εστιατορίου, όπου υπήρχαν αναφορές για δυνατούς κραδασμούς στα σερβίτσια και για ποτήρια που «σέρνονταν» στα τραπέζια.
Οι διευθυντές του οργανισμού σιδηροδρόμων είχαν βιώσει αυτούς τους έντονους κραδασμούς σε ταξίδι και ζήτησαν να λυθεί το πρόβλημα. Σε απάντηση, οι μηχανικοί αποφάσισαν ότι για να λύσουν το πρόβλημα, η ανάρτηση των βαγονιών ICE θα μπορούσε να βελτιωθεί με τη χρήση ενός ελαστικού δακτυλίου απόσβεσης μεταξύ της χαλύβδινης στεφάνης που έρχεται σε επαφή με τη σιδηροτροχιά και του σώματος του χαλύβδινου τροχού. Παρόμοιος σχεδιασμός είχε χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε τραμ σε όλο τον κόσμο (γνωστοί ως "ελαστικοί τροχοί"), σε σημαντικά χαμηλότερες ταχύτητες. Αυτό το είδος τροχού, που ονομάστηκε σχέδιο "ελαστικού τροχού", αποτελείται από ένα σώμα τροχού που περιβάλλεται από ένα ελαστικό αμορτισέρ πάχους 20 mm και μετά ένα σχετικά λεπτό μεταλλικό στεφάνι. Η νέα σχεδίαση δεν δοκιμάστηκε σε υψηλή ταχύτητα στη Γερμανία πριν τεθεί σε λειτουργία, αλλά ήταν επιτυχής στην επίλυση του ζητήματος των κραδασμών στις ταχύτητες ταξιδιού. Δεν ελήφθη υπόψη η πολυετής εμπειρία σε υψηλές ταχύτητες που συγκεντρώθηκαν από κατασκευαστές τρένων και σιδηροδρομικές εταιρείες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στην Ιαπωνία.
Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν εγκαταστάσεις στη Γερμανία που θα μπορούσαν να δοκιμάσουν το πραγματικό όριο αστοχίας των τροχών, και έτσι τα πλήρη πρωτότυπα δεν δοκιμάστηκαν ποτέ φυσικά. Ο σχεδιασμός και οι προδιαγραφές βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στα δεδομένα και τη θεωρία των διαθέσιμων υλικών. Οι πολύ λίγες εργαστηριακές δοκιμές και δοκιμές σιδηροτροχιών που πραγματοποιήθηκαν δεν μέτρησαν τη συμπεριφορά των τροχών με συνθήκες εκτεταμένης φθοράς ή ταχύτητες μεγαλύτερες από την κανονική πλεύση. Ωστόσο, για μια περίοδο ετών, οι τροχοί αποδείχτηκαν φαινομενικά αξιόπιστοι και, μέχρι το δυστύχημα, δεν είχαν προκαλέσει κανένα σημαντικό πρόβλημα.
Τον Ιούλιο του 1997, σχεδόν ένα χρόνο πριν από την καταστροφή, η Üstra, η εταιρεία που διαχειρίζεται το δίκτυο τραμ του Αννόβερου, ανακάλυψε ρωγμές κόπωσης σε τροχούς διπλού μπλοκ σε τραμ που κινούνταν με περίπου 24 χ.α.ώ. Άρχισε να αλλάζει τροχούς προτού αναπτυχθούν ρωγμές κόπωσης, πολύ νωρίτερα από ό,τι απαιτούνταν νομικά από τις προδιαγραφές. Η Üstra ανέφερε τα ευρήματά της σε μια προειδοποίηση προς όλους τους άλλους χρήστες τροχών κατασκευασμένων με παρόμοια σχέδια, συμπεριλαμβανομένων των Γερμανικών Σιδηροδρόμων στα τέλη του 1997. Σύμφωνα με την Üstra, οι Γερμανικοί ιδηρόδρομοι απάντησαν δηλώνοντας ότι δεν είχαν παρατηρήσει προβλήματα στα τρένα τους.
Το Ίδρυμα Φράουχοφερ στο Ντάρμστατ επιφορτίστηκε με τον προσδιορισμό της αιτίας του ατυχήματος. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι το Ίδρυμα είχε ενημερώσει τη διοίκηση των Γ.Σ. ήδη από το 1992 για τις ανησυχίες του σχετικά με πιθανή αστοχία ελαστικού τροχού.
Γρήγορα έγινε φανερό ότι οι δυναμικές επαναλαμβανόμενες δυνάμεις δεν είχαν ληφθεί υπόψη στη στατιστική μοντελοποίηση αστοχίας που έγινε κατά τη φάση του σχεδιασμού και η σχεδίαση που προέκυψε δεν είχε επαρκές περιθώριο ασφάλειας. Οι ακόλουθοι παράγοντες, που παραβλέφθηκαν κατά τον σχεδιασμό, σημειώθηκαν:
Αποτυχία σταματήματος του τρένου
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος όταν ο διαχειριστής του τρένου αρνήθηκε να σταματήσει το τρένο μέχρι να διερευνήσει ο ίδιος το πρόβλημα, λέγοντας ότι αυτή ήταν η πολιτική της εταιρείας. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε στο δικαστήριο, απαλλάσσοντας τον διαχειριστή του τρένου από κάθε κατηγορία. Δεδομένου ότι ήταν υπάλληλος εξυπηρέτησης πελατών και όχι συντηρητής ή μηχανικός αμαξοστοιχίας, δεν είχε περισσότερες εξουσίες να κάνει μηχανική κρίση σχετικά με το αν θα σταματήσει ή όχι το τρένο από οποιονδήποτε επιβάτη.
Συντήρηση
Την ώρα της καταστροφής, οι τεχνικοί στις εγκαταστάσεις συντήρησης των Γ. Σ. στο Μόναχο χρησιμοποίησαν μόνο τυπικούς φακούς για οπτικό έλεγχο των ελαστικών, αντί για εξοπλισμό ανίχνευσης μεταλλικής κόπωσης. Προηγουμένως, είχαν χρησιμοποιηθεί προηγμένες μηχανές δοκιμών. καθώς ο εξοπλισμός παρήγαγε πολλά ψευδώς θετικά μηνύματα σφάλματος, ωστόσο, θεωρήθηκε αναξιόπιστος και η χρήση του διακόπηκε. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας πριν από την καταστροφή του Εσέντε, τρεις ξεχωριστοί αυτοματοποιημένοι έλεγχοι έδειξαν ότι ένας τροχός ήταν ελαττωματικός. Οι ερευνητές ανακάλυψαν, από μια έκθεση συντήρησης που δημιουργήθηκε από τον ενσωματωμένο υπολογιστή του τρένου, ότι δύο μήνες πριν από την καταστροφή του Εσέντε, οι υπεύθυνοι και το λοιπό προσωπικό του τρένου υπέβαλαν οκτώ ξεχωριστές καταγγελίες σχετικά με τους θορύβους και τους κραδασμούς που δημιουργούνται από το φορείο με τον ελαττωματικό τροχό. η εταιρεία δεν αντικατέστησε τον τροχό. Οι Γ. Σ. ανέφεραν ότι οι επιθεωρήσεις τους ήταν σωστές εκείνη τη στιγμή και ότι οι μηχανικοί δεν μπορούσαν να προβλέψουν τη θραύση του τροχού.
Άλλοι παράγοντες
Ο σχεδιασμός της υπεργέφυρας μπορεί επίσης να συνέβαλε στο ατύχημα επειδή είχε δύο λεπτές προβλήτες που συγκρατούσαν τη γέφυρα και στις δύο πλευρές, αντί τα ανοίγματα να πηγαίνουν από συμπαγή στηρίγματα σε στερεά κολοβώματα. Η σιδηροδρομική καταστροφή στο Γκράνβιλ το 1977 είχε παρόμοια αδυναμία στη γέφυρά της. Η γέφυρα που κατασκευάστηκε μετά την καταστροφή είναι σχεδίαση με πρόβολο και δεν έχει αυτή την ευπάθεια.
Ένας άλλος παράγοντας που συνέβαλε στο ποσοστό των θυμάτων ήταν η χρήση συγκολλήσεων στα αμαξώματα των φορέων που «έλυσαν σαν φερμουάρ» κατά τη σύγκρουση.
Συνοπτικά, αν και ο αποσυντεθειμένος ελαστικός τροχός ήταν η βασική αιτία του ατυχήματος, η ζημιά ήταν τόσο σοβαρή όσο και λόγω πολλών παραγόντων, όπως η εγγύτητα στη γέφυρα και το σημείο ανατροπής, καθώς και η θέση του τροχού στο ένα αυτοκίνητο κοντά στο μπροστινό μέρος του τρένου, με αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός βαγονιών να εκτροχιαστεί.
Νομικές
Αμέσως μετά το ατύχημα, οι Γ. Σ. κατέβαλαν 30.000 γερμανικά μάρκα (περίπου 19.000 δολάρια ΗΠΑ ) για κάθε θάνατο στις αντίστοιχες οικογένειες. Σε μεταγενέστερο χρόνο οι Γ. Σ. προέβησαν σε διακανονισμό με κάποια θύματα. Οι Γ. Σ. δήλωσαν ότι κατέβαλαν το ποσό των 30 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στις οικογένειες των θυμάτων και των επιζώντων.
Τον Αύγουστο του 2002 δύο αξιωματούχοι των Γερμανικών Σιδηροδρόμων και ένας μηχανικός κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Η δίκη διήρκεσε 53 ημέρες με εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο να καταθέτουν.
Η υπόθεση έληξε με συμφωνία τον Απρίλιο του 2003. Σύμφωνα με τον γερμανικό κώδικα ποινικής δικονομίας, εάν ο κατηγορούμενος δεν έχει ουσιώδη ενοχή και εάν συμφωνήσουν ο εισαγγελέας του κράτους και ο κατηγορούμενος, ο κατηγορούμενος μπορεί να καταβάλει πρόστιμο και η ποινική διαδικασία απορρίπτεται με αποζημίωση και χωρίς ετυμηγορία. Κάθε μηχανικός κατέβαλε 10.000 ευρώ (περίπου 12.000 USD). μικρογραφία| Παράθυρο τρένου ICE 1 με προκαθορισμένο σημείο θραύσης και σφύρα έκτακτης ανάγκης
Τεχνικές
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, όλοι οι τροχοί παρόμοιας σχεδίασης αντικαταστάθηκαν με τροχούς μονομπλόκ. Ολόκληρο το γερμανικό σιδηροδρομικό δίκτυο ελέγχθηκε για παρόμοιες ρυθμίσεις διακοπτών κοντά σε πιθανά εμπόδια.
Οι διασώστες στο σημείο της συντριβής αντιμετώπισαν σημαντικές δυσκολίες στο να διασχίσουν το τρένο για να αποκτήσουν πρόσβαση στα θύματα. Τόσο ο σκελετός από αλουμίνιο όσο και τα παράθυρα ανθεκτικά στην πίεση πρόσφεραν απροσδόκητη αντίσταση στον εξοπλισμό διάσωσης. Ως αποτέλεσμα, σε όλα τα τρένα επανατοποθετήθηκαν παράθυρα που έχουν διακεκομμένες ραφές.
Μνημείο
μικρογραφία| Επίσημο μνημείο πλάι στη γέφυρα, με τη σιδηροδρομική γραμμή στο βάθος. μικρογραφία| Μνημείο με τα ονόματα των θυμάτων. μικρογραφία| Μνημείο Ο Ούντο Μπάουχ, ένας επιζών που έμεινε ανάπηρος από το ατύχημα, έχτισε το δικό του μνημείο με δικά του χρήματα. Ο Μπάουχ είπε ότι το παρεκκλήσι δεχόταν 5.000 έως 6.000 επισκέπτες ετησίως. Ένα χρόνο μετά την κατασκευή του μνημείου του Μπάουχ, κατασκευάστηκε επίσημο μνημείο, που χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από τους Γερμανικούς Σιδηροδρόμους.
Το επίσημο μνημείο αποκαλύφθηκε στις 11 Μαΐου 2001 παρουσία 400 συγγενών καθώς και πολλών αξιωματούχων, διασωστών και πολιτών από το Εσέντε. Το μνημείο αποτελείται από 101 αγριοκερασιές, καθεμιά από τις οποίες αντιπροσωπεύει έναν θανόντα. Τα δέντρα έχουν φυτευτεί κατά μήκος των σιδηροτροχιών κοντά στη γέφυρα και με τον διακόπτη μπροστά. Από το χωράφι, μια σκάλα οδηγεί στο δρόμο και μια πύλη. στην άλλη πλευρά του δρόμου, μια σειρά από σκάλες οδηγούν πιο μακριά στο πουθενά. Υπάρχει μια επιγραφή στο πλάι της πέτρινης πύλης και μια επιγραφή σε αναμνηστικό τοίχο που αναγράφει επίσης τα ονόματα των νεκρών που τοποθετήθηκε στο κέντρο των δέντρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν
thumb|250px|left|Ο Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν συμμετέχει στην [[Ζ΄ Σταυροφορία.]] Ο Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν, (Γαλλική γλώσσα : Hugues XI, 1221 - 6 Απριλίου 1250) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν, ως Ούγος ΣΤ΄ κόμης του Λα Μαρς και ως Ούγος Β΄ κόμης του Ανγκουλέμ. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου Ι΄, κυρίου του Λουζινιάν, 5ου κόμη του Λα Μαρς & 1ου κόμη του Ανγκουλέμ και της Ισαβέλλας του Ανγκουλέμ, κόρης και κληρονόμου του Αϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ. Το 1246 διαδέχθηκε τη μητέρα του στην κομητεία της Ανγκουλέμ και το 1249 τον πατέρα του στην κομητεία της Λε Μαρς, ήταν ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄.
Μνηστεύθηκε την Ιωάννα της Τουλούζης (1224), κόρη του Ραϋμόνδου Ζ΄, κόμη της Τουλούζης και της Σάντσας της Αραγωνίας αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. Η Ιωάννα παντρεύτηκε κατόπιν τον Αλφόνσο του Πουατιέ, αδελφό του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου. Τον Μάρτιο του 1227 με την "Συνθήκη του Βαντόμ" μνηστεύθηκε με την Ισαβέλλα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας και της Λευκής της Καστίλης αλλά ούτε και αυτός ο γάμος έγινε. Τελικά νυμφεύτηκε τη Γιολάντα της Βρετάνης κόμισσα του Παντιέβρ, ο αδελφός της Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης την έκανε κόμισσα του Ποροέτ. Το 1249 συμφώνησε με τον Αλφόνσο του Πουατιέ να τον ακολουθήσει για ένα έτος στην Ζ΄ Σταυροφορία του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Στην τελευταία μεγάλη μάχη της Σταυροφορίας, σκοτώθηκε στο Φαρισκούρ της Αιγύπτου το 1250.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γιολάντα της Βρετάνης, κόρη του Πέτρου Α΄, δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα:
Οι Μεταμορφώσεις ή Ο Χρυσός γάιδαρος
Οι Μεταμορφώσεις ή Ο Χρυσός γάιδαρος (λατινικά: Asinus aureus) είναι μυθιστόρημα του Απουλήιου που γράφτηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., είναι το μόνο αρχαίο ρωμαϊκό μυθιστόρημα στα λατινικά που σώζεται στο σύνολό του.
Ο αρχικός τίτλος του μυθιστορήματος ήταν Έντεκα βιβλία μεταμορφώσεων, στα λατινικά Metamorphoseon libri XI, ή εν συντομία Μεταμορφώσεις. Ο τίτλος παραπέμπει στο ομώνυμο έργο του Οβίδιου Μεταμορφώσεις (1 μ.X.) που έχουν ως θέμα τη μεταμόρφωση ανθρώπων σε ζώα, όπως και στον Απουλήιο. Ο δεύτεροςς τίτλος Χρυσός γάιδαρος προστέθηκε μεταγενέστερα από φιλολόγους, επειδή θεωρούσαν ότι οι ιστορίες που παρατίθενται είναι πραγματικό χρυσωρυχείο ιδεών, διδαγμάτων και ηθογραφιών και αναφέρεται κατά την Ύστερη Αρχαιότητα από τον Άγιο Αυγουστίνο.
Το ευφάνταστο, τολμηρό και διασκεδαστικό έργο καταγράφει με φιλοπαίγμονα και αυτοσαρκαστική διάθεση τις περιπέτειες του Λούκιου, μέλους της ρωμαϊκής αριστοκρατίας, καθώς ταξίδευε στη Θεσσαλία, το «λίκνο της μαγείας». Η περιέργεια, ο υπερβολικός ενθουσιασμός και η ακόρεστη επιθυμία του ήρωα να δει και να εξασκήσει τη μαγεία τον οδηγούν να μεταμορφωθεί κατά λάθος σε γάιδαρο. Έτσι αρχίζει ένα μακρύ ταξίδι, κυριολεκτικά και μεταφορικά, με πολλές περιπέτειες. Τελικά βρίσκει τη σωτηρία μέσω της παρέμβασης της θεάς Ίσιδας, στη λατρεία της οποίας προσχωρεί. Το έργο θεωρείται εν μέρει αυτοβιογραφικό, καθώς στο τέλος αποκαλύπτεται ότι ο πρωταγωνιστής Λούκιος κατάγεται από τα Μάδαυρα, την πατρίδα του ίδιου του Απουλήιου.
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην Αρχαία Ελλάδα και παρουσιάζει την καθημερινή ζωή, τα ήθη και έθιμα και τις δεισιδαιμονίες της ελληνιστικής αρχαιότητας. Είναι διανθισμένο με ένθετες ιστορίες που ο γάιδαρος μέσα στις περιπλανήσεις του ακούει να διηγούνται, όπως η ιστορία του Έρωτα και της Ψυχής, η ιστορία της δηλητηριάστριας μητριάς, η ματωμένη νύφη και άλλες, ιστορίες που αναμειγνύουν τον ερωτισμό με αιματηρά εγκλήματα και τη μαγεία.
Το μυθιστόρημα είναι πρόδρομος του είδους του πικαρέσκο μυθιστορήματος, που ανέπτυξαν αργότερα οι Κεβέδο, Ραμπελαί, Βοκάκιος, Θερβάντες, Βολταίρος, Αλαίν Ρενέ Λεσάζ, Ντάνιελ Ντεφόε και πολλοί άλλοι.
Συγγραφή
Η ημερομηνία συγγραφής των Μεταμορφώσεων είναι αβέβαιη. Έχει θεωρηθεί από τους μελετητές ως νεανικό έργο πριν από την Απολογία του Απουλήιου το 158-159, ή ως το αποκορύφωμα της λογοτεχνικής του σταδιοδρομίας, και το πιθανότερο στη δεκαετία του 160 ή 170. Ο Απουλήιος διασκεύασε την ιστορία από ένα ελληνικό πρωτότυπο, του οποίου συγγραφέας ήταν πιθανώς ο κατά τα άλλα άγνωστος Λούκιος ο Πατρινός (αν αυτό το όνομα δεν προέρχεται απλώς από τον κύριο χαρακτήρα και αφηγητή του έργου).
Αυτό το ελληνικό κείμενο του Λούκιου του Πατρινού έχει χαθεί, αλλά έχει διασωθεί ο Λούκιος ἢ ὄνος, μια παρόμοια ιστορία αμφισβητούμενης συγγραφής, που παραδοσιακά αποδίδεται στον Λουκιανό, σύγχρονο του Απουλήιου. Αυτό το ελληνικό κείμενο που έχει διασωθεί φαίνεται να είναι μια σύνοψη του κειμένου του Λούκιου του Πατρινού.
Υπόθεση
Βιβλίο 2: Τις μέρες που ακολουθούν, ο Λούκιος ακούει επανειλημμένα τρομερές ιστορίες για τους κινδύνους από τις μάγισσες. Συγκεκριμένα, λαμβάνει μια προειδοποίηση για τη σύζυγο του Μίλωνα, την Παμφίλη, που είναι μάγισσα. Αλλά αυτό του κεντρίζει την περιέργεια. Ένα βράδυ, γυρίζοντας σπίτι μεθυσμένος, βλέπει μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του οικοδεσπότη του τρεις κλέφτες, τους οποίους σκοτώνει με το σπαθί του.
Βιβλίο 3: Την επόμενη μέρα, ο Λούκιος συλλαμβάνεται και κατηγορείται για φόνο. Εκπλήσσεται που όλοι γελούν μαζί του. Η ακροαματική διαδικασία πραγματοποιείται δημόσια στο θέατρο μπροστά σε τεράστιο πλήθος. Ο λόγος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, πετυχημένος, δεν έχει αποτέλεσμα. Αναγκάζεται να ξεσκεπάσει τα τρία καλυμμένα πτώματα και αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα είναι τρία φουσκωμένα ασκιά. Το κοινό ξεσπά στα γέλια και φεύγει. Τελικά, ο Λούκιος μαθαίνει ότι η κατηγορία ήταν απλώς ένα χοντροκομμένο αστείο για τη «γιορτή του γέλιου», που γιορταζόταν στην πόλη εκείνη την ημέρα.
Μετά από κακουχίες, η ομάδα των ληστών και ο Λούκιος φτάνουν σε μια σπηλιά, την κρυψώνα της συμμορίας. Σύντομα καταφθάνει μια άλλη ομάδα ληστών και συζητούν τις περιπέτειές τους. Μετά από μια νυχτερινή επιδρομή, οι ληστές φέρνουν στη σπηλιά μια όμορφη κοπέλα, τη Χάρη, την οποία απήγαγαν για να αποσπάσουν λύτρα. Η γριά που τη φυλάει, για να τη διασκεδάσει, της διηγείται την ιστορία του Έρωτα και της Ψυχής. Μια προσπάθεια του γαϊδάρου να δραπετεύσει μαζί με την κοπέλα αποτυγχάνει. Οι ληστές συζητούν μια σκληρή τιμωρία των φυγάδων, ο γάιδαρος θα σκοτωθεί.
Βιβλίο 7: Ένας κατάσκοπος των ληστών αναφέρει ότι στο μεταξύ, στην Υπάτη, αναζητούν τον Λούκιο ως συνεργό τους. Λίγο πριν από την προγραμματισμένη θανάτωση του γαϊδάρου, καταφθάνει ο αρραβωνιαστικός της Χάρης, ο Τληπόλεμος. Παρουσιάζεται ως κλέφτης και κερδίζει την εμπιστοσύνη των ληστών. Καταφέρνει να τους ξεγελάσει και να ελευθερώσει την Χάρη, παίρνοντας και τον γάιδαρο. Από εκεί και πέρα ​​ο γάιδαρος ανήκει στο νεαρό ζευγάρι και στην αρχή περνάει καλά. Σύντομα όμως τον παίρνει ένας χωρικός και υφίσταται μεγάλη κακομεταχείριση.
Βιβλία 8 έως 10: Ένας σκλάβος της Χάρης φτάνει και αναφέρει ότι ο Τληπόλεμος έχει δολοφονηθεί. Η Χάρη αυτοκτονεί, αφού εκδικείται τον δολοφόνο. Όταν οι σκλάβοι τους μαθαίνουν τα νέα, τρέπονται σε φυγή. Ο γάιδαρος πρέπει να τους ακολουθήσει προς ένα αβέβαιο μέλλον και στο δρόμο περνάει ξανά επικίνδυνες περιπέτειες. Τελικά, πωλείται στην αγορά. Ο νέος του αφέντης είναι ένας ιερέας της Συρίας Θεάς, ένας θεομπαίχτης ​​που περιπλανιέται ζητιανεύοντας με άλλους αγύρτες. Ζουν από τα δώρα εύπιστων ανθρώπων στους οποίους ανακοινώνουν, ως μάντεις, μελλούμενες επιτυχίες. Ο γάιδαρος βασανίζεται ξανά και κινδυνεύει η ζωή του. μικρογραφία|Ο Λούκιος μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, από χειρόγραφο του 1345 Μια μέρα, οι απατεώνες ιερείς συλλαμβάνονται για κλοπή και ο γάιδαρος πωλείται ξανά στην αγορά. Ο αγοραστής είναι ένας μυλωνάς, που τον χρησιμοποιεί στον μύλο, όπου γίνεται μάρτυρας της σκληρότητας προς τους σκλάβους και τα ζώα που απασχολούνται εκεί. Παράλληλα, παρακολουθεί τη μοιχεία της γυναίκας του μυλωνά, την ανακάλυψη της οποίας καθιστά δυνατή, αναγκάζοντας τον εραστή να βγει από την κρυψώνα του. Στη συνέχεια, ο μυλωνάς διώχνει τη γυναίκα του. Εκείνη εκδικείται σκοτώνοντάς τον με μάγια. Αυτό σημαίνει για τον γάιδαρο νέα αλλαγή ιδιοκτήτη, ακολουθούμενη από άλλες. Υποφέρει από πείνα και κρύο, γίνεται μάρτυρας τρομερών περιπετειών. Εμπλέκεται ακόμη και σε σεξουαλικές διαστροφές καθώς μια αρχόντισσα τον ερωτεύτηκε. Τελικά καταφέρνει να δραπετεύσει και καταφεύγει στην πόλη Κεγχρεές.
Μπογαζίτσι
Το Μπογαζίτσι είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Λάπαθος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Ούγος ΙΓ΄ του Λουζινιάν
Ο Ούγος ΙΓ΄, γαλλ. Hugues XIII (25 Ιουνίου 1259 - 1 Νοεμβρίου 1303) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν, ως Ούγος Η΄ κόμης του Λα Μαρς και ως Ούγος Δ΄ κόμης του Ανγκουλέμ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου ΙΒ΄ κυρίου του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμη του Λα Μαρκ και Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Ιωάννας, κόρης και κληρονόμου του Ραούλ Γ΄ κυρίου του Φουζέρ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1270. Στη σφραγίδα του παριστάνεται έφιππος με κυνηγετικό κέρας, γεράκι και σκυλί, όπως όλοι οι προκάτοχοί του, μάλλον διότι ο γενάρχης του Οίκου ως αρχικυνηγός απέκτησε το φέουδο του Λουζινιάν.
Το 1303 απεβίωσε σε ηλικία 44 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γκύ Α΄.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Βουαζέν-λε-Μπρετονέ
Το Βουαζέν-λε-Μπρετονέ (γαλλικά: Voisins-le-Bretonneux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βισινουά (γαλλικά: Vicinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών
Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών είναι ελληνική συμφωνική ορχήστρα με έδρα τον Άλιμο και ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2016, με κύριο στόχο της να ερμηνεύει, να ηχογραφεί και εν γένει να προβάλλει την έντεχνη μουσική που δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε εντός ή εκτός των ελληνικών συνόρων από Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής συνθέτες.
Αποτελεί δημιουργία ιδιωτικής πρωτοβουλίας και έχει ήδη διαγράψει μια σημαντική διαδρομή στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα. Στις συναυλίες της περιλαμβάνεται κατά κανόνα τουλάχιστον ένα ελληνικό έργο, όπως και έργα του διεθνούς ρεπερτορίου που, παρόλη την αξία τους είναι ελάχιστα γνωστά στο ελληνικό κοινό. Πολλά από τα έργα που εκτελούνται από την ορχήστρα έχουν ανακαλυφθεί και αποκατασταθεί από την μουσικολογική έρευνα που υλοποιείται µε διάφορες μορφές και σε διάφορα επίπεδα στα ελληνικά πανεπιστήµια. Πρόεδρος της ορχήστρας είναι ο Νίκος Μαλιάρας, καθηγητής Ιστορικής Μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και καλλιτεχνικός διευθυντής ο αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής. Έδρα της ορχήστρας είναι ο Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού «Άρτεμις».
Έλληνες συνθέτες
Έχει ερμηνεύσει σπάνια έργα των Νικόλαου Χαλικιόπουλου-Μάντζαρου, Νικολάου Τζανή-Μεταξά, Παύλου Καρρέρ, Ιωσήφ-Μιχαήλ Στρατίκου, Δημητρίου Λιάλιου, Διονυσίου Ροδοθεάτου, Μανώλη Καλομοίρη, Βασίλη Καλαφάτη, Νίκου Σκαλκώτα, Δημήτρη Μητρόπουλου, Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, Θεόδωρου Καρυωτάκη, Ανδρέα Νεζερίτη, Ναπολέοντα Λαμπελέτ, Δημητρίου Ανδρώνη, Γεωργίου Αξιώτη, Διονυσίου Βισβάρδη, Δημήτρη Θέμελη, Περικλή Κούκου, Πέτρου Πετρίδη, Θόδωρου Αντωνίου, Γιώργου Τσοντάκη,  Φίλιππου Τσαλαχούρη, Αντώνη Καρατζίκη, Γιώργου Χατζηνάσιου, Θεόφραστου Σακελλαρίδη, Γιώργου Σισιλιάνου, Μάρκου Μαστρεκίνη και άλλων Ελλήνων συνθετών της σύγχρονης περιόδου, αλλά και πολλά έργα ρεπερτορίου.
Έχει πραγματοποιήσει πολλές πρώτες παγκόσμιες εκτελέσεις ελληνικών έργων, όπως το Requiem του Δημητρίου Λιάλιου, έργο του 1889, το οποίο παρέμεινε για 130 περίπου χρόνια, ανεκτέλεστο και τη Συμφωνία σε Σι ελάσσονα της Ελένης Λαμπίρη. Τον Δεκέμβριο του 2019 παρουσίασε συναυλιακά τη δραματική όπερα του Παύλου Καρρέρ «Μαρία Αντωνιέτα», έργο που δεν είχε ακουστεί για περίπου 140 χρόνια. Τον Οκτώβριο του 2021 παρουσίασε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, την έως πρότινος θεωρούμενη χαμένη όπερα του συνθέτη της Επτανησιακής Σχολής Νικολάου Μεταξά-Τζανή «Μάρκος Μπότσαρης». Η παραγωγή έγινε σε συνεργασία με τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και με τη στήριξη της Περιφέρειας Αττικής.
Στην πρώτη της εμφάνιση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, μετά από πρόσκληση του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», η Φιλαρμόνια συμμετείχε στον εορτασμό για τη συμπλήρωση 20 ετών από τη λειτουργία της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης «Λίλιαν Βουδούρη» με την πρώτη πανελλήνια εκτέλεση δύο νεοαποκαλυφθέντων έργων του Νίκου Σκαλκώτα. Τον Ιούνιο του 2018 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάζοντας μετά από 70 χρόνια σιωπής την όπερα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη «Περουζέ». Τον Ιούνιο του 2021, επίσης στο Ηρώδειο και στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσίασε το σύνολο των 36 Ελληνικών Χορών για ορχήστρα του Νίκου Σκαλκώτα στο πλαίσιο του εορτασμού της επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
Τον Ιανουάριο του 2020 ιδρύθηκε και λειτούργησε το Σύνολο Ποικίλης Μουσικής της Φιλαρμόνιας, μια ορχήστρα που ειδικεύεται σε συναυλίες και ηχογραφήσεις ελαφράς μουσικής, και έχει ήδη εμφανιστεί στο Ηρώδειο, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Περιοδεία στην Κίνα
Τον Δεκέμβριο του 2019 και τον Ιανουάριο του 2020, η Φιλαρμόνια πραγματοποίησε 18ήμερη περιοδεία στην Κίνα, ως προσκεκλημένη των υπηρεσιών του κινεζικού Υπουργείο Πολιτισμού και διεθνών καλλιτεχνικών γραφείων. Πραγματοποίησε συνολικά 11 συμφωνικές συναυλίες σε 10 πόλεις με εορταστικό πρόγραμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Στιβ Πριφοντέιν
Ταινία
Το 1997 κυκλοφόρησε η ταινία Prefontaine με τον Τζάρεντ Λέτο, στον πρωταγωνιστικό ρόλο
Σαζλίκιοϊ
Το Σαζλίκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Λειβάδια Τρικώμου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ούγος Β΄ του Λουζινιάν
Ο Ούγος Β΄ ο προσφιλής, γαλλ. Hugues II carus (απεβ. 967) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούγου Α΄ κυρίου του Λουζινιάν.
Σύμφωνα με το χρονικό του Σαιν-Μαϊσέν έκτισε το κάστρο του Λουζινιάν.
Οικογένεια
Μάλλον γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Γκυ του Λουζινιάν και του Ανγκουλέμ
Ο Γκυ, γαλλ. Guy (π. 1260/65 - 24 Σεπτεμβρίου / 28 Νοεμβρίου 1308) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν, κόμης του Λα Μαρς & του Ανγκουλέμ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούγου ΙΒ΄ κυρίου του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμη του Λα Μαρς και Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Ιωάννας, κόρης του Ραούλ Γ΄ κυρίου του Φουζέρ.
Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο ΙΓ¨ το 1303. Το 1308 απεβίωσε σε ηλικία 43-48 ετών. Ήταν ο τελευταίος άρρην του Οίκου του και τον διαδέχθηκαν οι αδελφές του: η Γιολάντα του Λουζινιάν στην κομητεία του Λα Μαρς, και ενώ η Ιωάννα των Λουζινιάν και η Ισαβέλλα στην κομητεία του Ανγκουλέμ. Μετά από αυτές ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας έλαβε τις δύο κομητείες.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Λιμνιά Αμμοχώστου
Η Λιμνιά είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Ούγος Γ΄ του Λουζινιάν
Ο Ούγος Γ΄ ο λευκός, γαλλ. Hugues III albus (άκμασε τέλη του 10ου αι.) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν.
Βιογραφία
Ήταν μάλλον γιος του Ούγου Β΄ κυρίου του Λουζινιάν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αρσενντίς και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Death Grips
Οι Death Grips είναι αμερικανικό experimental Χιπ χοπ συγκρότημα από το Σακραμέντο της Καλιφόρνιας, που δημιουργήθηκε το 2010. Η ομάδα αποτελείται από  τoν ράπερ και τραγουδιστή MC Ride (Στέφαν Μπουρνέτ), τον ντράμερ,παραγωγό και συνθέτη Ζακ Χιλλ, και τον παραγωγό Άντυ Μορίν. Το μουσικό τους ύφος αντλεί έμπνευση από την χιπ χοπ, την punk rock και την Ηλεκτρονική μουσική. Το 2012 το The Skinny τους αποκάλεσε "η πρώτη πραγματικά σημαντική μπάντα του εικοστού πρώτου αιώνα".
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το mixtape Exmilitary τον Απρίλιο του 2011 και το πρώτο τους στούντιο άλμπουμ τους, The Money Store, τα οποία δέχτηκαν εξαιρετικές κριτικές. Λίγο μετά την υπογραφή με την Epic Records το 2012, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους, No Love Deep Web, για δωρεάν download, κατά παράβαση της σύμβασης τους και τελικά αποσύρθηκαν από την δισκογραφική εταιρία. Κυκλοφόρησαν το τρίτο τους άλμπουμ Government Plates το 2013. To 2014 κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ τους, The Powers That B. Το πέμπτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το Μάιο του 2016 με τίτλο, Bottomless Pit. Τον Ιούνιο του 2018 κυκλοφόρησαν το έκτο άλμπουμ τους, Year of the Snitch.
Στην ποπ κουλτούρα
Η Μπιορκ είναι μία από τις πιο αξιοσημείωτες τους οπαδούς της μπάντας. Οι Death Grips έκαναν ρεμίξ δύο κομμάτια για το Bastards, ένα άλμπουμ με remix των κομματιών από το άλμπουμ της Biophilia. Η Μπιορκ φημολογείται πως ηχογράφησε ηχιτικά sample για το συγκρότημα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε κομμάτι του Niggas on the Moon. Ο βραβευμένος ηθοποιός Ρόμπερτ Πάτινσον είναι επίσης ένας ακόμα αξιοσημείωτος φαν και κάνοντας ακόμα και μια μουσική εμφάνιση στο τραγούδι "Birds",στο οποίο έπαιξε κιθάρα. Ο Ζακ Χιλλ ηχογράφησε τον Πάτινσον στο κινητό τηλέφωνό του, και ύστερα την αλλοίωσε και την έκανε sample για το τραγούδι τους. Ο Sergio Pizzorno των Kasabian είναι επίσης οπαδός των Death Grips και αναφέρεται ως επιρροή του για το άλμπουμ, 48:13. Σύμφωνα με τον Donny McCaslin, ο David Bowie εμπνεύστηκε από τους Death Grips ενώ δημιουργούσε το τελευταίο του άλμπουμ, το Blackstar. O ηθοποιός Γουίλιαμ Σάτνερ αναγνώρισε το συγκρότημα στον λογαριασμό του twitter του, αναρτώντας στοίχους του τραγουδιού τους No Love.
Το τραγούδι "Χάκερ" συμπερλαμβάνεται στο βίντεο γκείμ Battlefield Hardline. Τα τραγούδια τους έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί σε διάφορα διαφημιστικά και σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Waterloo Road, το Animals, και το BoJack Horseman. Το τραγούδι "You Might Think He Loves You For Your Money But I Know What He Really Loves You For It's Your Brand New Leopard Skin Pillbox Hat" χρησιμοποιήθηκε σε μια διαφήμιση υποδημάτων Adidas. Το τραγούδι "Hot Head" χρησιμοποιήθηκε στο trailer της Σεζόν 2 της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς Animals., καθώς και της πρεμιέρας της Σεζόν 2 τηλεοπτικής σειράς Atlanta.
Τα τραγούδια του συγκροτήματος, κυρίως τα φωνητικά μέρη, έχουν προβληθεί σε πολλά mash-up SoundClown.
Αναφορές
Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυρικίου
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου (αγγλικά: National Library of the Republic of Mauritius) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Μαυρίκιου. Είναι ο εθνικός φορέας που είναι υπεύθυνος για τη συλλογή, καταγραφή, διατήρηση και διάθεση της συλλογικής μνήμης του έθνους, καθώς και για την παροχή πληροφοριών, λειτουργώντας ως κομβικό σημείο και κέντρο σχεδιασμού για την ενίσχυση του βιβλιοθηκονομικού συστήματος της χώρας.
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε από την κυβέρνηση βάσει του νόμου περί Εθνικής Βιβλιοθήκης του 1996 (νόμος αριθ. 32) ως νομικό πρόσωπο στο πλαίσιο του Υπουργείου Τεχνών και Πολιτισμού. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου άνοιξε επίσημα για το κοινό τον Δεκέμβριο του 1999.
Αποστολή
Η αποστολή της εθνικής βιβλιοθήκης είναι να παρέχει ισότιμη πρόσβαση στην πληροφόρηση σε όλους τους Μαυρικιανούς, προκειμένου να εξισώνονται οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες μεταξύ των πολιτών και να εμβαθύνεται έτσι η διαδικασία εκδημοκρατισμού της χώρας.
Στόχοι
Οι στόχοι της εθνικής βιβλιοθήκης είναι η προώθηση της χρήσης του βιβλιογραφικού υλικού, η απόκτηση νέου υλικού για τη συλλογή της, ιδίως υλικού που σχετίζεται με το Μαυρίκιο, ο δανεισμός υλικού στο κοινό, η συμμετοχή στο σχεδιασμό της επέκτασης του δικτύου βιβλιοθηκών της χώρας, η προώθηση της έρευνας στον τομέα της βιβλιοθηκονομίας και η παροχή βοήθειας σε τεχνικές διαχείρισης βιβλιοθηκών, η άσκηση του ρόλου της ως εθνικού βιβλιογραφικού κέντρου και η τήρηση της εθνικής βιβλιογραφίας, η οργάνωση της ανταλλαγής υλικού εντός και εκτός της χώρας, καθώς και η έναρξη και προώθηση της συνεργασίας μεταξύ της βιβλιοθήκης και άλλων βιβλιοθηκών, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Δραστηριότητα
Η κύρια δραστηριότητα της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Μαυρίκιου είναι να συλλέγει και να διατηρεί όλες τις εκδόσεις και τις παραγωγές που τυπώνονται και παράγονται στον Μαυρίκιο.
Η σημαντικότερη πηγή απόκτησης υλικού είναι το σύστημα της νόμιμης κατάθεσης που προβλέπεται από τον νόμο περί Εθνικής Βιβλιοθήκης του 1996, ο οποίος ορίζει ότι κάθε τυπογραφείο στον Μαυρίκιο υποχρεούται να καταθέτει, δωρεάν, στον διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης έξι αντίτυπα κάθε δημοσίευσης, είτε πρόκειται για βιβλίο, εφημερίδα, έκθεση, περιοδικό ή οποιοδήποτε άλλο έντυπο έγγραφο. Ο ίδιος κανόνας ισχύει για όλους τους παραγωγούς στον Μαυρίκιο, οι οποίοι υποχρεούνται επίσης να καταθέτουν έξι αντίγραφα οποιουδήποτε μη έντυπου υλικού που έχουν παράγει.
Συλλογή
Τον Ιούνιο του 2020, η συλλογή της βιβλιοθήκης απαρτιζόταν από 665.000 τεκμήρια. Το 2014-2015 η συλλογή αριθμούσε περίπου 510.000 τεκμήρια. Η συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελείται από υλικό σε διάφορες μορφές, όπως: γραπτά, γραφικά ή δακτυλογραφημένα αρχεία, βιβλία, ημερολόγια, περιοδικά, εφημερίδες, παρτιτούρες, φωτογραφίες, χάρτες, σχέδια και μη έντυπο υλικό, όπως ταινίες, ταινίες, οπτικοακουστικά τεκμήρια, όπως ταινίες, δίσκοι και αναπαραγωγές που αφορούν οποιοδήποτε θέμα και παράγονται στον Μαυρίκιο ή αφορούν τον Μαυρίκιο και παράγονται στο εξωτερικό.
Η βιβλιοθήκη διαθέτει επίσης συλλογή σπάνιων εντύπων, όπως αλμανάκ, διοικητικές εκθέσεις, συζητήσεις της Εθνοσυνέλευσης, χειρόγραφα, διατριβές, διπλωματικές εργασίες, κυβερνητικές εφημερίδες, ημερολόγια και άλλα έγγραφα που χρονολογούνται από το 1777.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μαυρίκιο Μαυ
Νόμος του Σάτον
Ο όρος νόμος του Σάτον (αγγλ. Sutton's law) αναφέρεται σε καθιερωμένη ορολογία στην ιατρική επιστήμη, που υποδηλώνει ότι κατά τη διάγνωση ενός ασθενούς, πρέπει πρώτα ο γιατρός να λάβει υπόψη του το προφανές. Να προτείνει δηλαδή ότι θα πρέπει πρώτα να διεξαχθούν εκείνες οι εξετάσεις που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν (ή να αποκλείσουν) αυτή που θεωρείται ως η πιο πιθανή διάγνωση.
Στις ιατρικές σχολές διδάσκεται να προτείνουν στους φοιτητές ότι θα μπορούσαν καλύτερα να συστήνουν εξετάσεις με εκείνη τη (χρονική) σειρά που είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε άμεση διάγνωση, άρα, και σε άμεση θεραπεία, ελαχιστοποιώντας το περιττό κόστος. Εφαρμόζεται επίσης στη φαρμακολογία, όταν επιλέγεται ένα φάρμακο για τη θεραπεία μιας συγκεκριμένης ασθένειας και επιθυμούμε το φάρμακο άμεσα να καταστείλει την ασθένεια.
Εφαρμόζεται επίσης σε οποιαδήποτε διαδικασία διάγνωσης, π.χ. εντοπισμός σφαλμάτων προγραμμάτων υπολογιστή. Η διάγνωση με τη βοήθεια υπολογιστή παρέχει μια στατιστική και ποσοτική προσέγγιση.
Μια ανταγωνιστική αρχή, έναντι του νόμου του Σάτον, είναι η αρχή της διενέργειας απλών εξετάσεων πριν από πιο περίπλοκες και δαπανηρές εξετάσεις, ή απλές απεικονιστικές, όπως υπερηχογράφημα και στη συνέχεια πιο περίπλοκες, όπως μαγνητική τομογραφία και στη συνέχεια ειδική απεικόνιση. Ο νόμος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην ιεράρχηση των δοκιμών όταν οι πόροι είναι περιορισμένοι, επομένως μια δοκιμή για μια θεραπεύσιμη κατάσταση θα πρέπει να εκτελείται πριν από μια εξίσου πιθανή αλλά λιγότερο θεραπεύσιμη κατάσταση.
Ο νόμος έλαβε την ονομασία αυτή από τον Αμερικανό ληστή τραπεζών Βίλι Σάτον (Willie Sutton) --σημ. είχε δραπετεύσει τρεις φορές από τις αμερικανικές φυλακές-- ο οποίος φέρεται να απάντησε σε ερώτηση ενός δημοσιογράφου για το γιατί λήστεψε τράπεζες, λέγοντας: "επειδή εκεί είναι τα λεφτά!". Στο βιβλίο του Σάτον το 1976, με τίτλο: Where the Money Was, ο ίδιος ο Σάτον αρνήθηκε ότι είχε πει αυτό, αλλά πρόσθεσε ότι: «Αν με είχε ρωτήσει κάποιος, μάλλον θα είχα απαντήσει αυτό. Αυτό θα έλεγε σχεδόν οποιοσδήποτε… δεν θα μπορούσε να είναι πιο προφανές».
Μια παρόμοια ιδέα περιέχεται στη βασική συμβουλή του έμπειρου γιατρού, «Όταν ακούτε οπλοστάτες, σκεφτείτε άλογα, όχι ζέβρες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρική διάγνωση
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Τρικάλων 2014–15
Για την περίοδο 2014–15, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Τρικάλων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Τρικάλων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Τρικάλων συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΕΠΣ με σκοπό την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Τρικάλων, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2014-15, το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών της ΕΠΣ Τρικάλων είχε την ακόλουθη δομή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Τρικάλων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
Γιώργος Καλοβελώνης
Ο Γιώργος Καλοβελώνης, που γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Αυγούστου 1959, είναι Έλληνας πρώην αθλητής της αντισφαιρίσεως (τένις), ο οποίος αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Εκεί νικήθηκε και αποκλείσθηκε από τον πρώτο γύρο από τον κατά τρία έτη νεότερό του Νοτιοκορεάτη Κιμ Μπονγκ-σου. Επίσης, ο Καλοβελώνης αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στους αγώνες του Κυπέλλου Ντέιβις από το 1978 μέχρι το 1992.
Ο Καλοβελώνης έχει ύψος 1,91 μ. και είναι δεξιόχειρας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 11 ετών από τον Ο.Α. Φιλοθέης και την περίοδο 1976-77 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων. Η καλύτερη θέση του στην παγκόσμια κατάταξη της ATP των καλύτερων αντισφαιριστών επιτεύχθηκε στις 23 Ιουνίου 1986, όταν έφθασε στη 208η θέση στο απλό ανδρών.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Καλοβελώνης ασχολήθηκε με την προπονητική του αθλήματος και υπήρξε προπονητής της Άννας Γερασίμου και του Βασίλη Μαζαράκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές του Αττικού ομίλου αντισφαίρισης Φιλοθέης Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Λυθράγκωμη
Η Λυθράγκωμη είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.