cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόδημος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Νικόδημος μπορεί να αναφέρεται:
Κρατόμ
thumb|right|180px|Φύλλο του φυτού κρατόμ. Το κρατόμ γνωστό και με την επιστημονική του ονομασία Mitragyna speciosa είναι τροπικό αειθαλές δέντρο το οποίο βοτανολογικά ανήκει στην οικογένεια των δέντρων του καφέ. Το δέντρο φύεται στη Νοτιοανατολική Ασία. Το κρατόμ φυτρώνει στην Ταϊλάνδη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, τη Μιανμάρ και την Παπούα Νέα Γουινέα. Έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή φαρμακοποιία τουλάχιστον από τον δέκατο ένατο αιώνα. Οι επιδράσεις του ομοιάζουν με αυτές των οπιοειδών και είναι διεγερτικές ή χαλαρωτικές ανάλογα με τη ποικιλία που θα χρησιμοποιηθεί και τη δοσολογία.
Παραπομπές
Στην Ελλάδα το Κρατόμ είναι νόμιμο και πωλείται σε διαδικτυακά καταστήματα και φυσικά καταστήματα. Το πρώτο ελληνικό κατάστημα πώλησης Κρατόμ είναι το www.SKARFI.gr. Το Κρατόμ δεν είναι νόμιμο πλέον στην Αγγλία, Γερμανία και στη Γαλλία. Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας Κατηγορία:Οπιοειδή Κατηγορία:Ερυθροδανοειδή
Βουλή των Λαών της Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
H Βουλή των Λαών της Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι η άνω βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ κάτω βουλή είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων της Ομοσπονδίας. Είναι νομοθετικό όργανο του οποίου η αποστολή είναι να εξετάζει τους νόμους που παρουσιάζονται και να τους εγκρίνει ή να τους απορρίπτει. Για να εφαρμοστεί ένας νόμος πρέπει να εγκριθεί και από τις δύο βουλές, την άνω και την κάτω.
Η Βουλή των Λαών έχει 58 έδρες που μοιράζονται ισότιμα μεταξύ των τριών συστατικών εθνών της Ομοσπονδίας (Βόσνιοι, Κροάτες, Σέρβοι). Έκαστο έθνος εκπροσωπείται από 17 μέλη, και 7 έδρες δίνονται στις μειονότητες τις Ομοσπονδίας. Η θητεία τους είναι τετραετής. Από τα μέλη της Βουλής εκλέγεται ένας Πρόεδρος που είναι ο Ομιλητής, και δύο αντιπρόεδροι.
Ιστορία
Η Βουλή των Λάων ιδρύθηκε την 18η Μαρτίου 1994 με τη Συμφωνία της Ουάσιγκτον. Στο Σύνταγμα της Ομοσπονδίας του 1994, η αρχική σύσταση της Βουλής περιλάμβανε 30 εκπρόσωπους των Βόσνιων και 30 των Κροατών. Από τότε μέχρι τα τέλη του 2008 έχουν γίνει 109 συνταγματικές τροποποιήσεις με τις οποίες άλλαξε η οργάνωση της Βουλής. Συνοπτικά, οι Σέρβοι αναγνωρίστηκαν ως τρίτο συστατικό έθνος της Ομοσπονδίας και οι έδρες της Βουλής μοιράστηκαν ισότιμα μεταξύ των τριών εθνών.
Διοικητική οργάνωση
Οι ομοεθνείς εκπρόσωποι απαρτίζουν τους αντίστοιχους συλλόγους:
Η Βουλή των Λάων έχει 19 επιτροπές εργασίας που συνεισφέρουν στο έργο της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ποταμός Κουάνγκο
Ο ποταμός Κουάνγκο (Rio Cuango) είναι μεθόριος ποταμός της Ανγκόλας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Είναι ο μεγαλύτερος εξ αριστερών παραπόταμος του ποταμού Κασάι στη λεκάνη του ποταμού Κονγκό. Διασχίζει την πόλη Μαλάνζε στην Ανγκόλα. Η λεκάνη απορροής του ποταμού Κουάνγκο διαθέτει μεγάλους πόρους διαμαντιών στο σύμπλεγμα κιμπερλίτη Τσιτάμπα-Λούλο στην Επαρχία Λούντε Νόρτε, που ανακαλύφθηκε στο κύριο κανάλι του ποταμού και σε πεδιάδες και αναβαθμίδες στις πλημμυρικές περιοχές.
Ιστορία
Το βασίλειο Ρουντ, το οποίο επεκτάθηκε για να γίνει αργότερα η Αυτοκρατορία της Λούντα, περιελάμβανε έδαφος που εκτείνεται από τον ποταμό Κουάνγκο μέχρι το Λαουπάλα. Οι ηγεμόνες της ασχολούνταν με το δουλεμπόριο. Η επέκταση της Λούντα προς την κοιλάδα προώθησε μια κοινή πολιτική και πολιτιστική κληρονομιά, ενώ παράλληλα προωθούσε το δουλεμπόριο, δικαιολογώντας έτσι τη χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού μεταξύ των ποταμών Κουάνγκο και Κουίλου.
Οι Πορτογάλοι αποίκισαν την κοιλάδα του ποταμού Κουάνγκο και αντικατέστησαν το Βασίλειο του Κασάνζε. Ο ποταμός Κουάνγκο αποτελούσε θέμα πορτογαλικής συνθήκης στη Λισαβόνα στις 25 Μαΐου 1891 και της Διακήρυξης της 24ης Μαρτίου 1894.
Η πόλη Κουάνγκο, που βρίσκεται στην επαρχία Λούντα Νόρτε στην κοιλάδα του ποταμού Κουάνγκο, θεωρείται πως βρίσκεται «στην καρδιά των διαμαντιών της βορειοανατολικής Ανγκόλας», την πλουσιότερη περιοχή με διαμάντια στην Ανγκόλα. Η πόλη αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, καθώς τόσο η Εθνική Ένωση (Uniao Nacional) όσο και η Οργάνωση Πλήρους Ανεξαρτησίας της Ανγκόλας (Independencia Total de Angola, UNITA) όσο και οι κυβερνητικές δυνάμεις προσπάθησαν να καταλάβουν την πόλη. Η UNITA παρέδωσε την πόλη στην κυβέρνηση στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου της Λουσάκα.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης του ποταμού Ο Κουάνγκο πηγάζει στα υψίπεδα του Άλτο Τσικάπα στην επαρχία Λούντα Σουλ της Ανγκόλας, και ρέει νότια-βόρεια-δυτικά, διασχίζοντας τα σύνορα με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και συμβάλει με τον ποταμό Κασάι κοντά στην πόλη Μπαντούντου. Στη συνέχεια, ο ποταμός Κασάι συμβάλει με τον ποταμό Κονγκό. Στο οροπέδιο Λούντα, ο ποταμός σχηματίζει μια βαθιά κοιλάδα.
Πλοήγηση
Ο Κουάνγκο διαθέτει σειρά από καταρράκτες και ρεύματα. Η πλοήγηση είναι δυνατή ως επί το πλείστον στα χαμηλότερα σημεία του ποταμού, σε μήκος 307 χιλιομέτρων από τις εκβολές του έως τα ρεύματα του Κινγκούσι. Υπάρχει επίσης δυνατότητα πλοήγησης στο μεσαίο τμήμα του ποταμού μεταξύ Κινγκούσι και των καταρρακτών του Φραγκίσκου Ιωσήφ για απόσταση περίπου 300 χιλιομέτρων.
Υδάτινοι πόροι
Η μικρότερη ροή στον ποταμό συμβαίνει τον Αύγουστο Η μέση ετήσια εκροή στις χαμηλότερες περιοχές του ποταμού είναι 2.700 κυβικά μέτρα / δευτερόλεπτο
Πολιτισμός
Η κοιλάδα του ποταμού κατοικείται από τις φυλετικές ομάδες Γιάκα, Σούκου, Εμπάλα και Πεντέ. Οι δεξιότητές τους στη χειροτεχνία παρουσιάζονται μέσω σκαλιστών μασκών με γεωμετρικά σχέδια ειδωλίων και άλλων αντικειμένων.
Οικονομία
Ενώ ο ποταμός χρησιμοποιείται για αλιεία, η κοιλάδα έχει αναπτυχθεί στον βαθμό να παρέχει αποκλειστικά γεωργία αυτοσυντήρησης. Αξιοσημείωτη ιστορικά είναι η παραγωγή Φοινικέλαιου και καουτσούκ.
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα και τα έσοδα στο κράτος της Ανγκόλας προέρχονται από την εξόρυξη διαμαντιών από την κοιλάδα. Η λεκάνη απορροής έχει πλούσια πηγή διαμαντιών. Οι επαρχίες Λούντα Νόρτε και Λούντα Σοιλ στην κοιλάδα του ποταμού διαθέτουν τον μεγαλύτερο αριθμό ορυχείων διαμαντιών στην κοιλάδα και στην Ανγκόλα.
Άριστος Αρβανίτης
Ο Άριστος Αρβανίτης ήταν μηχανικός, σοσιαλιστής και ιδρυτικό στέλεχος του ΣΕΚΕ.
Βιογραφικό
Ο Άριστος (Αριστείδης) Αρβανίτης γεννήθηκε στη Ροδοδάφνη Αιγίου το 1880. Ήταν γιος πλούσιας και πολύτεκνης οικογένειας του Γεωργίου και της Αστέρως Αρβανίτη και σπούδασε στη Γερμανία, όπου ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία εντάχθηκε στο σοσιαλιστικό κίνημα.
Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ήταν από τους ιδρυτές σοσιαλιστικών ομίλων και το 1912 συμμετείχε στη Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Οργάνωση.
Πρωτοστάτησε στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Νοέμβριο του 1918. Ήταν μέλος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου και εκλέχθηκε στην πενταμελή Κεντρική Επιτροπή, με γραμματέα τον Νίκο Δημητράτο. Το 1920 αποχώρησε από το κόμμα, διαφωνώντας με την ένταξή του στην Κομμουνιστική Διεθνή. Μετά την αποχώρησή του από το ΣΕΚΕ συμμετείχε σε διάφορες προσπάθειες ίδρυσης σοσιαλιστικού κόμματος.
Ήταν γραμματέας της κίνησης που ίδρυσε το 1927 ο Ιωάννης Καλομοίρης, με τον τίτλο Εργατικό Κόμμα Ελλάδας. Με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε στις διαδικασίες ίδρυσης του σκιώδους Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ) το 1928 και παρέμεινε μέλος της ηγεσίας του μέχρι τη διάλυσή του, το1931. Έκτοτε αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.
Επέστρεψε στη Γερμανία μεταξύ των ετών 1935-1937 και από εκεί έφυγε στην Αργεντινή και στην Ελλάδα δεν επέστρεψε ποτέ.
Έγραψε το βιβλίο "Η κρίσις του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού" (εκδόσεις Γανιάρη, 1927).
Πηγές
1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. ΣΕΚΕ, Οι επαναστατικές ρίζες της Αριστεράς στην Ελλάδα, Λέανδρος Μπόλαρης, εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Αθήνα 2008
3. Γιώργος Αλεξάτος, "Ιστορικό Λεξικό του Ελληνικού Εργατικού Κινήνατος", εκδόσεις Γειτονιές του κόσμου, Αθήνα 2008
4. Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα, τόμος Β2 1922-1940 ο Μεσοπόλεμος, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Αθήνα 2003
Κατηγορία:Σοσιαλιστές Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας
Λυσικλής (5ος αιώνας π.Χ.)
Ο Λυσικλής (? - 428 π.Χ.) ήταν Αθηναίος στρατηγός, και αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης της πόλης. Έζησε κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και πιθανώς ήταν φίλος του Περικλή.
Σύμφωνα με τον Αισχίνη τον Σωκρατικό, ο Λυσικλής έζησε με την Ασπασία μετά το θάνατο του Περικλή και απέκτησε ένα γιο μαζί της. Αναφέρεται επίσης πως ο Αισχίνης ο Σωκρατικός απέδιδε στην Ασπασία την πολιτική επιτυχία του Λυσικλή. Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ο Λυσικλής ήταν ένας απ' τους φιλοπόλεμους : ήταν πεπεισμένος πως ο πόλεμος ενάντια στη Σπάρτη, η οποία δεν έκρυβε τη ζήλια της για την επικυριαρχία της Αθήνας επί των υπόλοιπων Ελληνικών πόλεων, ήταν αναπόφευκτος αν όχι καλοδεχούμενος. Ο Αριστοφάνης αναφέρεται στο Λυσικλή αποκαλώντας τον "προβατοπώλη"(μετά τούτον αύθις προβατοπώλης δεύτερος).
Το 428 π.Χ. οι Αθηναίοι έστειλαν 12 πλοία για να συλλέξουν τους φόρους και τις χορηγίες από τους συμμάχους τους, με τον Λυσικλή και άλλους 4 επί κεφαλής. Περνώντας από τον Μαίανδρο στην Καρία δέχτηκε επίθεση από τους Καρίους και σκοτώθηκε μαζί με πολλούς στρατιώτες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Ζαν Ντυζαρντέν
Ο Ντιζαρντέν έλαβε διεθνή φήμη και ευρεία αναγνώριση με το ρόλο του Ζορζ Βαλεντίν στη βραβευμένη βουβή ταινία The Artist του 2011 που σκηνοθέτησε ο Χαζαναβίσιους. Ο ρόλος αυτός τού χάρισε αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου (το πρώτο όσκαρ που απονεμήθηκε σε Γάλλο ηθοποιό), της Χρυσής Σφαίρας Α' Ανδρικού Ρόλου σε Κωμωδία/Μιούζικαλ, του Βραβείου BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου σε πρωταγωνιστικό ρόλο, του Βραβείου Guild Καλύτερης Ερμηνείας από άνδρα ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο και το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Αργότερα εμφανίστηκε στη μαύρη κωμωδία του Μάρτιν Σκορτσέζε Ο Λύκος της Γουόλ Στρητ (2013) και στο ιστορικό δράμα του Τζορτζ Κλούνεϊ The Monuments Men (2014).
Βιογραφία
Ο Ζαν Ντιζαρντέν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρυέιγ-Μαλμαιζόν, μια κοινότητα στα δυτικά προάστια του Παρισιού. Μετά την αποφοίτηση από το λύκειο, ξεκίνησε να εργάζεται στην κατασκευαστική εταιρεία του πατέρα του, Ζακ Ντιζαρντέν. Ξεκίνησε την καριέρα στην υποκριτική κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας του λίγα χρόνια αργότερα.
Καριέρα
Ο Ντιζαρντέν ξεκίνησε την καριέρα του με ένα one-man show, των οποίων τα κείμενα έγραφε ο ίδιος, σε διάφορα μπαρ και καμπαρέ του Παρισιού. Έλαβε την προσοχή του κοινού όταν εμφανίστηκε στο γαλλικό σόου ταλέντων Graines de star το 1996 ως μέρος της ομάδας κωμικών Nous Ç Nous, η οποία είχε δημιουργηθεί από μέλη του θεάτρου Carré blanc.
Από το 1999 έως το 2003, ο Ντιζαρντέν πρωταγωνίστησε στη γαλλική παραγωγή της καναδικής κωμικής σειράς Un gars, une fille μαζί με τη μέλουσα σύζυγό του Alexandra Lamy, προτού ξεκινήσει μια καριέρα στον κινηματογράφο. Αυτή η τηλεοπτική σειρά χάραξε το δρόμο για τη σχέση μεταξύ των δυο ηθοποιών ; κάθε επεισόδιο διαρκούσε λιγότερο από δέκα λεπτά. Το 2005, συμμετείχε στη δημοφιλή κωμική ταινία Brice de Nice και ερμήνευσε το τραγούδι της ταινίας.
Κουλουράτι
To Κουλουράτι (αλβανικά: Kulurat ή Kullurat ) είναι χωριό στη νότια Αλβανία. Κατοικείται από μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Αλβανίας. Το χωριό αποκαλείται και Κουλουρίτσα.
Τοποθεσία
Βρίσκεται ανατολικά των Αγίων Σαράντα, στην περιοχή "Θεολόγου" (Επαρχία Δίβρης). Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αγιαντριάς, Γιαννιτσάτι, Δίβρη, Λουψάτι, Μάλτσιανη και Τσερκοβίτσα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 689 μέτρων, κτισμένο στους πρόποδες του Διβροβουνίου.
Ζαν Ντυζαρντέν
Καριέρα
Το 2006, ο Ντιζαρντέν πρωταγωνίστησε ως ο ρατσιστής αλλά σέξι μυστικός πράκτορας Hubert Bonisseur de La Bath στην κωμωδία OSS 117: Cairo, Nest of Spies ; ρόλος που του χάρισε ένα βραβείο Etoile D'Or και μια υποψηφιότητα για βραβείο César Α' Ανδρικού Ρόλου. Η επιτυχία της ταινίας οδήγησε στη συνέχειά της, OSS 117: Lost in Rio. Το 2007, πρωταγωνίστησε στην ταινία 99F (99 francs), σε σκηνοθεσία του Jan Kounen, μια επιτυχημένη παρωδία ενός διαφημιστικού πράκτορα, προσαρμοσμένη στο μπεστ-σέλερ του Frédéric Beigbeder. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε για πρώτη φορά σε δραματική σειρά στον κινηματογράφο, ενσαρκώνοντας έναν βασανισμένο πατέρα και αστυνομικό στην ταινία του Franck Mancuso Contre-enquête. Το 2009, εμφανίστηκε στην ταινία A Man and His Dog μαζί με τον θρύλο του κινηματογράφου Ζαν-Πολ Μπελμοντό, με τον οποίο έχει πολύ συχνά συγκριθεί. Το 2010, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Albert Dupontel στην ταινία The Clink of Ice, μια γαλλική μαύρη κωμωδία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Bertrand Blier.
Το 2011, ο Ντιζαρντέν πρωταγωνίστησε ως Ζορζ Βαλεντίν στη βουβή ταινία The Artist, σε σκηνοθεσία του Μισέλ Χαζαναβίσιους και με συμπρωταγωνίστρια την Bérénice Bejo. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2011 και ο Ντιζαρντέν έλαβε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Η ερμηνεία του συγκέντρωσε τον θαυμασμό των κριτικών κινηματογράφου και ο ίδιος ο Ντιζαρντέν έλαβε αρκετές υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων του βραβείου της Broadcast Film Critics Association Α' Ανδρικού Ρόλου και το βραβείο Screen Actors Guild Α' Ανδρικού Ρόλου.
Ο Γάλλος ιστορικός κινηματογράφου Tim Palmer έχει αναλύσει την καριέρα και την επιτυχία του Ντιζαρντέν στη Γαλλία, αναφέροντας το γεγονός ότι οι ρόλοι του ήταν συχνά ανυπόφοροι καθώς επρόκειτο για πολύ εξειδικευμένες απεικονίσεις ανδρών που φέρονται παιδιάστικα και που απορρίπτουν με επιθετικό και απροκάλυπτο τρόπο τις ευθύνες και τους συμβιβασμούς της ζωής των ενηλίκων.
Τον Φεβρουάριο του 2012, ο Ντιζαρντέν εμφανίστηκε στην ταινία Les Infidèles με συμπρωταγωνίστρια την Gilles Lellouche. Τον Ιούνιο του 2012 προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην Academy of Motion Picture Arts and Sciences μαζί με 175 άτομα. Το 2013, ο Ντιζαρντέν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Éric Rochant Möbius με τη Cécile de France και τον Tim Roth.
Η δεύτερη ταινία του την ίδια χρονιά ήταν Ο Λύκος της Γουόλ Στρητ του Μάρτιν Σκορτσέζε, μαζί με τους Λεονάρντο ντι Κάπριο, Jonah Hill, Μάθιου ΜακΚόναχι και Κάιλ Τσάντλερ. Εμφανίστηκε στην ταινία The Monuments Men, σε σκηνοθεσία του Τζορτζ Κλούνεϊ και με συμπρωταγωνιστές τον Κλούνεϊ, τον Ματ Ντέιμον και την Κέιτ Μπλάνσετ. Παράλληλα πρωταγωνίστησε στη γαλλική ταινία Le Petit Joueur.
Στα τέλη του 2014, η ταινία La French προβλήθηκε στην Ευρώπη και αργότερα, στις αρχές του 2015, στις ΗΠΑ.
Το 2018 πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κωμωδία εποχής Καρδιοκατακτητής σε σκηνοθεσία Λωράν Τιράρ.
Προσωπική ζωή
Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Ντιζαρντέν και η Γαλλίδα χορεύτρια του πάγου Nathalie Péchalat απέκτησαν ένα παιδί, την Jeanne.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Γάλλοι κωμικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κουλουράτι
Ιστορικά στοιχεία
Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 67 κάτοικοι. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 116 Έλληνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Αυλώνα Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Refuge Denied
Το Refuge Denied είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Sanctuary, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records" και επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 18 Απριλίου 1988 και σε κασέτα τον Ιούλιο του 1991.
Η ηχογράφηση του έγινε στα "Steve Lawson Studios" του Σιάτλ και η μίξη του στο "Granny's House" της Καλιφόρνια. Το 2010 επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD μαζί με το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, "Into the Mirror Black", από την "Ironbird Records".
Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή των Megadeth, Ντέιβ Μαστέιν, ο οποίος συμμετείχε και στη διασκευή του "White Rabbit" των Jefferson Airplane.
Τραγούδια
1. Battle Angels (Blosl, Dane) - 4:30
2. Die for My Sins (Rutledge, Dane) - 3:37
3. Soldiers of Steel (Rutledge, Dane) - 5:24
5. Sanctuary (Rutledge, Dane) - 3:54
6. White Rabbit (Slick) - 3:07
7. Termination Force (Rutledge, Dane, Sheppard) - 3:49
8. Ascension to Destiny (Rutledge, Dane) - 4:52
9. The Third War (Rutledge, Dane) - 3:47
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Refuge Denied" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sanctuary Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Γιασεμί Σαμαντούρα
Η Γιασεμί Σαμαντούρα, γεννημένη στις 8 Ιουλίου 1966, είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 1,73 εκ. αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ, ενώ σήμερα είναι προπονήτρια καλαθοσφαίρισης.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα της από την ομάδα του Παλαιού Φαλήρου και διακρίθηκε για το πολυδιάστατο παιχνίδι της καθώς και την ικανότητά της στο σκοράρισμα. Την περίοδο 1988-89 σημείωσε μέσο όρο 35 πόντους στο πρωτάθλημα της Α' ΕΣΚΑ. Τον Αύγουστο του 1989 ο προπονητής Γιώργος Βελισσαράκος, ο οποίος την ανέδειξε, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού και με την οικονομική παρέμβαση του προέδρου του Παναθηναϊκού Παύλου Γιαννακόπουλου, επιχείρησαν την μεταγραφή της Σαμαντούρα στον ΠΑΟ. Η προσφορά του Παναθηναϊκού (10.000.000 δραχμές και έμψυχα ανταλλάγματα) υπήρξε κατά 50% μεγάλυτερη από εκείνη του πρωταθλητή Σπόρτιγκ. Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε έως το 1997.
Η Γιασεμί Σαμαντούρα αγωνίστηκε σε 9 αγώνες με την Εθνική Νεανίδων σημειώνοντας 50 πόντους (μ.ο. 5,6) και σε 34 αγώνες με την Εθνική Γυναικών σημειώνοντας 141 πόντους (μ.ο. 4,2). Συμμετείχε σε 5 διοργανώσεις στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Γυναικών (1984, 1985, 1986, 1988, 1990).
Το 2000 από τη θέση του προπονητή στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατάκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας. Η κατάκτηση του νταμπλ παραμένει η μοναδική στην ιστορία του τμήματος έως σήμερα. Το 2012 έχοντας επιστρέψει στην τεχνική ηγεσία της γυναικείας ομάδας του Παναθηναϊκού αναδείχθηκε φιναλίστ του πρωταθλήματος. Το 2013 ξανά κατάκτησε Πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Γ.Ε. Χαλκίδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παλαιού Φαλήρου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Χριστιανός Β΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Χριστιανός Β΄, γερμ. Christian II (απεβ. 1233) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μαυρίκιου Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Σαλώμης, κόρης του Όθωνα Β΄, κόμη του Βίκρατ.
Το 1211 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε από κοινού με τον αδελφό του Όθωνα Α΄. Κυβέρνησαν αρμονικά και κατάφεραν σημαντικά να επεκτείνουν τα δικαιώματα και το έδαφος του Όλντενμπουργκ στη Φριζία.
Κατόρθωσε να σταματήσει την εξουσία του αρχιεπισκόπου της Βρέμης επί του Όλντενμπουργκ· ως αντάλλαγμα βοήθησε τους κατοίκους της Βρέμης εναντίον των εξεγερθέντων αγροτών στο Στέντινγκεν. Πολέμησε σε διαμάχες: εναντίον των φεουδαλικών επικυριάρχων του, εναντίον των εξαδέλφων του και εναντίον της κομητείας του Χόια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Άρνολντ, κόμη του Άλτενα-Ίζενμπουργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Ομάδα Χόιτ
Η Ομάδα Χόιτ (Team Hoyt) αποτελείται από τον πατέρα Ντικ Χόιτ (1η Ιουνίου 1940 —17 Μαρτίου 2021) και τον γιο Ρικ Χόιτ (10 Ιανουαρίου 1962) από το Holland της Μασαχουσέτης (ΗΠΑ), που έχουν διαγωνιστεί μαζί σε αγωνίσματα όπως μαραθώνιους και Τρίαθλα Ironman. Ο Ρικ πάσχει από εγκεφαλική παράλυση και ο Ντικ τον τραβά σε μια βάρκα κατά την κολύμβηση, τον μεταφέρει σε μια θέση μπροστά του κατά την ποδηλασία και τον σπρώχνει σε μια αναπηρική καρέκλα κατά το τρέξιμο. Η Ομάδα Χόιτ εισάχθηκε στο Ironman Hall of Fame το 2008.
Η γέννηση του Ρικ Χόιτ και η παιδική του ηλικία
Ο Ρικ Χόιτ διαγνώστηκε με εγκεφαλική παράλυση κατά την γέννα αφού ο ομφάλιος λώρος του τυλίχτηκε γύρω από τον λαιμό του, προκαλλώντας εμπόδιση μεταφοράς οξυγόνου. Έτσι, το μυαλό του δεν μπορεί να αποστείλει τα σωστά μηνύματα στους μυς του. Πολλοί γιατροί ενθάρρυναν τους Χόιτ να εγκλείσουν τον Ρικ σε ίδρυμα, ενημερώνοντάς τους ότι θα έμενε φυτό. Αυτοί όμως συγκρατήθηκαν βλέποντας ότι τα μάτια του Ρικ τους ακολουθούσαν στο δωμάτιο, δίνοντάς τους ελπίδα ότι κάποτε, κάπως θα μπορούσε να επικοινωνήσει. Οι Χόιτ έπαιρναν κάθε βδομάδα τον Ρικ στο Νοσοκομείο Παίδων (Children Hospital) της Βοστώνης, όπου συναντούσαν έναν γιατρό που τους ενθάρρυνε να συμπεριφέρονται στον Rick όπως και σε κάθε άλλο παιδί. Η μητέρα του, Τζούντι, περνούσε ώρες κάθε μέρα διδάσκοντάς του το αλφάβητο με χαρτόνια και σημειώματα σε κάθε αντικείμενο του σπιτιού. Σύντομα, ο Ρικ έμαθε το αλφάβητο.
Στα 11 του, μετά από την επιμονή των γονιών του, ο Ρικ εφοδιάστηκε έναν υπολογιστή που του επέτρεπε να επικοινωνεί, αποκαλύπτοντας ότι ήταν εφυής. Με αυτήν τη συσκευή, ο Ρικ μπορούσε να προσέρχεται σε δημόσια σχολεία για πρώτη φορά.
Ο Ρικ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (Boston University) το 1993 με ένα πτυχίο στην ειδική εκπαίδευση και αργότερα δούλεψε στο Κολλέγιο της Βοστώνης (Boston College) σε ένα εργαστήριο υπολογιστών, βοηθώντας στην ανάπτυξη συστημάτων που θα επιβοηθούσαν την επικοινωνία και τις δραστηριότητες ατόμων με ειδικές ανάγκες.
Ιστορία της ομάδας
Η Ομάδα Χόιτ ξεκίνησε το 1977 όταν ο Rick ρώτησε τον πατέρα του αν θα μπορούσαν να τρέξουν μαζί σε έναν αγώνα 5 μιλίων για να βοηθήσουν έναν παίχτη lacrosse του σχολείου του που είχε υποστεί παράλυση. Ήθελε να αποδείξει ότι η ζωή συνέχιζε ανεξάρτητα από την αναπηρία. Ο Ντικ Χόιτ δεν ήταν δρομέας και επιπλέον ήταν 36 χρονών. Μετά τον πρώτο τους αγώνα, ο Ρικ είπε "Μπαμπά, όταν τρέχω, νιώθω σαν να μην είμαι ανάπηρος." Μετά τον αγώνα, ο Ντικ άρχισε να τρέχει καθημερινά με ένα σακί τσιμέντο στο καροτσάκι επειδή ο Ρικ ήταν στο σχολείο ή μελετούσε. Ο Ντικ γυμνάστηκε τόσο που, ακόμα και σπρώχνοντας του γιο του, κατάφερε να φτάσει ένα προσωπικό ρεκόρ 17 λεπτών σε αγώνα 5k (5 χλμ). Μέχρι τον Απρίλη του 2014, οι Χόιτ είχαν διαγωνιστεί σε 1108 αγώνες, περιλαμβάνοντας 72 μαραθώνιους και 6 Ironman. Είχαν τρέξει στον Μαραθώνιο της Βοστώνης (Boston Marathon) 32 φορές. Ένα ακόμα επίτευγμά τους ήταν η κάλυψη 6011 χλμ σε 45 μέρες κατά μήκος των ΗΠΑ, με τρέξιμο και ποδηλασία, το 1992. Επιπλέον διαγωνίζονται σε τρίαθλα. Για την κολύμβηση, ο Ντικ δένει ένα σκοινί στο σώμα του για να τραβήξει τον Ρικ σε μια βάρκα. Για την ποδηλασία, ο Ρικ κάθεται μπροστά σε ένα ειδικό ποδήλατο tandem. Για το τρέξιμο, ο Ντικ σπρώχνει τον Ρικ σε μια αναπηRickή καρέκλα.
Ο Ρικ έγινε 51 το 2013 και ο Ντικ 73. Καθώς μιλούν και ταξιδεύουν περισσότερο, αγωνίζονται λιγότερο. Στην αρχή της καριέρας τους, συμμετείχαν σε 50 αγώνες ετησίως αλλά τώρα στοχεύουν σε 20-25 αγώνες ετησίως. Ακόμα λένε ότι δεν βλέπουν ένα τέλος στον ορίζοντα.
Ένα χάλκινο βραβείο τιμής των Χόιτ τους αφιερώθηκε στις 8 Απριλίου 2013, κοντά στην έναρξη του μαραθωνίου της Βοστώνης, στο Hopkinton της Μασσαχουσέτης.
Το αμερικάνικο κανάλι ESPN τίμησε τους Χόιτ με το βραβείο Jimmy V Perseverance στα αθλητικά βραβεία ESPYS στις 17 Ιουλίου 2013.
Στις 21 Απριλίου 2014 οι Hoyt ολοκλήρωσαν των μαραθώνιο της Βοστώνης του 2014, έχοντας ανακοινώσει ότι θα είναι ο τελευταίος τους.
Ο Ντικ είναι ένας συνταξιούχος αντισυνταγματάρχης στην Ιπτάμενη Εθνική Φρουρά (ANG) των ΗΠΑ.
Ιστορία Αγώνων
Συνολικοί αγώνες (μέχρι τις 23 Απριλίου 2014): 1,108
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές
Πρίσμα (οπτική)
thumb|300px|Όταν μια δέσμη φωτός διέρχεται μέσω ενός πρίσματος, περιοριζόμενη επαρκώς, δημιουργεί χρωματική διασπορά, [[φάσμα.]] Στην Οπτική πρίσμα χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε διαφανές στερεό σώμα από ομοιογενές ισότροπο υλικό στο οποίο μια διερχόμενη ακτίνα λευκού φωτός μέσω αυτού αναλύεται στο φάσμα της.
Με την τοποθέτηση δύο πρισμάτων στην αυτή διεύθυνση της φωτεινής δέσμης επιτυγχάνεται επανασύνθεση των χρωμάτων, δηλαδή του φάσματος, σε δέσμη λευκού φωτός.
Χαρακτηριστικά πρίσματος
Το πρίσμα κατά την οπτική περιορίζεται ως σώμα σε δύο επίπεδα μη παράλληλα μεταξύ τους που καλούνται  έδρες πρίσματος  και η τομή τους  ακμή του πρίσματος  ή διαθλαστική ακμή, ενώ η γωνία της δίεδρης που σχηματίζεται από τις έδρες  διαθλαστική γωνία . Κάθε δε τομή του πρίσματος από κάθετο επίπεδο στην ακμή του ονομάζεται  κύρια τομή του πρίσματος . Εξ ολοκλήρου το πρίσμα λαμβάνεται ως διαφανές σώμα από ομογενές και ισότροπο υλικό.
Πορεία φωτεινών ακτίνων
right|thumb|200px|Κλασικό διάγραμμα πορείας μονόχρωμης ακτίνας μέσα από πρίσμα Δίπλα, στο κλασικό διάγραμμα πορείας ακτίνων πρισματικής διάθλασης, βλέπουμε τη κύρια τομή ενός πρίσματος, θλαστικότερου από το περιβάλλον μέσο με διαθλαστική γωνία έστω Α, με σχετικό δείκτη διάθλασης (δ.δ.), ως προς το περιβάλλον μέσο, έστω n. Στην αριστερή έδρα (ΑΒ), και στο σημείο (Π) προσπίπτει μια μονοχρωματική ακτίνα υπό γωνία (α). Η ακτίνα αυτή διαθλάται και σχηματίζει με τη κάθετη, γωνία διάθλασης (β), συνεχίζοντας ευθύγραμμα φθάνει στην άλλη έδρα (ΑΓ), με γωνία πρόσπτωσης (γ), (μετρούμενη πάντα από την κάθετο προς την έδρα), οπότε διαθλάται και αναδύεται με γωνία (δ), στο σημείο (Ρ).
2. Από τη διάθλαση στο σημείο Ρ έχουμε τη σχέση: ημγ/ημδ = 1/n όπου ημδ/ημγ = n ( εξίσωση 2η )
3. Από τις προεκτάσεις των καθέτων και των ακτίνων πρόσπτωσης - εκτροπής βρίσκεται ότι η διαθλαστική γωνία (Α) του πρίσματος ισούται με το άθροισμα των γωνιών διάθλασης (β), και πρόσπτωσης (γ), δηλαδή: Α = β + γ. ( εξίσωση 3η )
4. Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η γωνία εκτροπής (ε) ισούται με το άθροισμα των εξωτερικών γωνιών της αρχικής πρόσπτωσης (α) και ανάδυσης (δ) αφαιρουμένης της διαθλαστικής γωνίας Α, δηλαδή: ε = α + δ - Α ( εξίσωση 4η )
Νόμοι των πρισμάτων
right|thumb|200px|Πρισματική εκτροπή (ανάλυση) πολυχρωματικής φωτεινής δέσμης
Χρήσεις πρισμάτων
Συνήθεις χρήσεις των πρισμάτων γίνεται σε περιπτώσεις ανάγκης απόκλισης φωτεινών δεσμών, στη φασματοσκοπία, σε όλα σχεδόν τα οπτικά όργανα κυρίως για ανορθώσεις ανεστραμένων ειδώλων, καθώς και σε περιπτώσεις λήψης πολωμένου φωτός, ειδικά με τα πρίσματα Νίκολ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οπτικά εξαρτήματα Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Σύμβολο του Τοκελάου
Το εθνικό σύμβολο του Τοκελάου απεικονίζει ένα Tuluma, που είναι ένα παραδοσιακό γλυπτό ξύλινο κουτί (“tackle box”), που χρησιμοποιείται στο νησί. Ο λευκός σταυρός στο κέντρο του Tuluma και η επιγραφή από κάτω που γράφει Tokelau mo te Atua (Τοκελάου για τη Φυλή των Φυτών, αγγλικά: Tokelau for Plant Clan) αντικατοπτρίζει την ισχυρή έμφαση που δίνει το νησί στο Χριστιανισμό.
Ιστορικό
Το εδαφικό Κοινοβούλιο του Τοκελάου, το Γενικό Φόνο, ενέκρινε ένα σχέδιο για το εθνικό έμβλημα το Μάιο του 2008. Πριν το 2008, το εθνόσημο και η σημαία της Νέας Ζηλανδίας ήταν σε χρήση.
Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, υιοθετήθηκε και μια νέα σημαία για το Τοκελάου.
Παραπομπές
Τοκελαου Κατηγορία:Τοκελάου
Λουί Αρμάν ντε Κονίν
Ο Λουί Αρμάν ντε Κονίν (φλαμανδικά: Louis Herman De Koninck, 31 Μαρτίου 1896 - 21 Οκτωβρίου 1984) ήταν Βέλγος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής. Ένας από τους σημαντικούς και πρωτοπόρους Βέλγους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, ο Ντε Κονίν ανέπτυξε μία αυθεντική φόρμα μοντερνιστικής και κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής. Καθώς δεν ήταν θεωρητικιστής, η λογική του σχεδιασμού του οδηγήθηκε από την σε βάθος κατανόηση της λαϊκής αρχιτεκτονικής των αγροτόσπιτων της Βελγικής ακτογραμμής. Πέρασε πολύ χρόνο της ζωής του μελετώντας και αντιγράφοντας αυτό τον απλό τρόπο σχεδιασμού, και διατήρησε τη βαθιά συναίσθησή του σε όλη του τη ζωή, ακόμα και όταν πειραματιζόταν με τις πιο μοντέρνες και ριζοσπαστικές χρήσεις του φωτός και του χώρου στην δεκαετία του '20.
Το έργο του ιστορικά έχει παράλληλη πορεία με αυτό του Αυστροαμερικανού αρχιτέκτονα Ρούντολφ Σίντλερ (Rudolf Schindler, 1887-1953) που δούλεψε στην Καλιφόρνια. Το αυξανόμενο σώμα βιβλιογραφίας, εκδόσεων και συλλογών έργων του, αντανακλά τη σημασία της συμβολής του στην Μοντέρνα Αρχιτεκτονική.
Κατοικίες
thumb|left|300px|Βίλλα Berteaux, Βρυξέλλες, 1936.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι αρχιτέκτονες
Τεχνική
thumb|right|120px|Μέρος της τεχνικής της [[οξυγονοκόλλησης]] Οι τεχνικές είναι πρακτικές δεξιότητες που οδηγούν στην αποτελεσματική επίτευξη στόχων μέσω διαδικασιών που δεν είναι άμεσα προφανείς. Επίσης, μια τεχνική μπορεί να χαρακτηριστεί πρακτική τέχνη.
Παραδείγματος χάριν, υπάρχουν τεχνικές για το παίξιμο μουσικών οργάνων, τεχνικές για το ράψιμο, η τεχνική της οξυγονοκόλλησης, κτλ.
Το αποτέλεσμα, η μελέτη ή η συλλογή τεχνικών μπορεί να αναφέρονται στην τεχνολογία.
Σπανιότερα ο όρος αναφέρεται στην επιστήμη μηχανικού.
Σημείωση
Μπορεί να υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε γλώσσες που χρησιμοποιούν την (ελληνική) λέξη. π.χ. Ο αγγλικός όρος «craft» μπορεί να μεταφράζεται τέχνη αλλά αναφέρεται στις πρακτικές τέχνες. Ο αγγλικός όρος «technique» αναφέρεται πιο συγκεκριμένα (και «προσγειωμένα») σε πρακτικές δεξιότητες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δεξιότητες
الحرف اليدوية Handvaardigheid
Κλινική Περίπτωση
Κλινική Περίπτωση είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε τη σεζόν 2011-2012 από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Το σενάριο βασίζεται στη βρετανική σειρά «Doc Martin» που προβάλλεται από το 2004 μέχρι σήμερα από το τηλεοπτικό δίκτυο ITV.
Την μεταφορά του σεναρίου στα ελληνικά επιμελήθηκε η Χριστίνα Κοτζάμπαση ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ανδρέας Μορφονιός.
Η σειρά περιείχε αρκετά εξωτερικά γυρίσματα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους πραγματοποιήθηκε στην Καρδαμύλη. Η σειρά ήταν στα 10 πρώτα προγράμματα με την υψηλότερη τηλεθέαση για το 2012.
Περιγραφή
Ένας ιδιόμορφος μεγαλοχειρουργός που ένα παράξενο παιχνίδι της ζωής τον έφερε από την καλύτερη κλινική του κόσμου στο αγροτικό ιατρείο της γραφικής ελληνικής επαρχίας. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτός ο μεγαλογιατρός φοβάται το αίμα, όταν αυτός ο ιδιόρρυθμος, σχεδόν αντικοινωνικός, μανιακός με την τάξη γιατρός αποφασίζει να εγκατασταθεί σε ένα μικρό χωριό; Πώς βλέπουν τον διάσημο μεγαλογιατρό οι καλόκαρδοι, απλοϊκοί και συχνά αφελείς κάτοικοι; Μικρές ιστορίες καθημερινής τρέλας βιώνει ο Μάρκος Στάικος στη νέα του ζωή. Με τον έρωτα να καραδοκεί, οι συγχωριανοί του τον φέρνουν πολλές φορές στα όριά του. Παράλληλα, όμως, οι καλόκαρδοι αυτοί άνθρωποι, του δείχνουν και μια άλλη, πιο χαλαρή και χαρούμενη πλευρά της ζωής.
Μοσέ Αελιόν
O Μοσέ Αελιόν (Moshe Ha-Elion, Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 1925 – Ισραήλ 1 Νοεμβρίου 2022), γράφεται επίσης Moshe Haelion, Moshe 'Ha-Elion, Moshe Ha-Elion, Moshe 'Ha-Elion, Moshé Haelyon, ήταν επιζών του Ολοκαυτώματος και συγγραφέας. Επέζησε του Άουσβιτς, της πορείας του θανάτου, του Μαουτχάουζεν, του Μελκ και του Έμπενσε. Είναι ο συγγραφέας ενός απομνημονεύματος, מיצרי שאול (Meizarey Sheol), που γράφτηκε αρχικά στα εβραϊκά και μεταφράστηκε στα αγγλικά ως The Straits of Hell: The Chronicle of a Salonikan Jew in the Nazi extermination camps Auschwitz, Mauthausen, Melk, Ebensee. Έγραψε τρία ποιήματα στα Λαντίνο με βάση την εμπειρία του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την πορεία του θανάτου: «La djovenika al lager», «Komo komian el pan» και «En marcha de la muerte», που δημοσιεύτηκαν στα Λαντίνο και τα Εβραϊκά με τον τίτλο En los Kampos de la Muerte. Ο Μοσέ μετέφρασε την Οδύσσεια του Ομήρου στα Λαντίνο. Ζούσε στο Ισραήλ. Είχε δύο παιδιά, έξι εγγόνια και εννέα δισέγγονα.
Ο Αελιόν είχε πει ότι έχει πάει στο Άουσβιτς 15 φορές, αλλά, παρατήρησε ειρωνικά, η πρώτη ήταν παρά τη θέλησή του.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο πατέρας του Μοσέ πέθανε στις 15 Απριλίου 1941, λίγες μόλις ημέρες μετά την εισβολή των Ναζί στη Θεσσαλονίκη (9 Απριλίου 1941). Η μητέρα και η αδερφή του Μοσέ πέθαναν σε θάλαμο αερίων στο Άουσβιτς κατά την άφιξη (13 Απριλίου 1943). Στις 2 Φεβρουαρίου 1947 ο Μοσέ παντρεύτηκε τη Haná Waldman στην Παλαιστίνη, την οποία είχε γνωρίσει στην Ιταλία. Είχαν μια κόρη που την έλεγαν Ραχήλ και έναν γιο τον Ελί. Η Haná Waldman πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2010. Ο Αελιόν πέθανε την 1η Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 97 ετών.
Aquaman
Ο Άκουαμαν (αγγλικά:Aquaman) είναι ένα φανταστικός υπερήρωας που εμφανίζεται στα αμερικανικά κόμικς που εκδίδει η DC Comics. Δημιουργήθηκε από τους Πολ Νώρις και Μορτ Γουαϊσινγκερ, ο χαρακτήρας έκανε το ντεμπούτο του στο More Fun Comics # 73 (Νοέμβριος 1941). [1] Αρχικά μια εφεδρική λειτουργία στους τίτλους ανθρωπολογίας του DC, ο Aquaman αργότερα πρωταγωνίστησε σε αρκετούς τόμους μιας σειράς σόλο κόμικς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960, η περίοδος υπερ-αναγέννησης, που ήταν γνωστή ως η Εποχή του Ασημιού, ήταν ιδρυτικό μέλος της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης. Στη δεκαετία του 1990, οι συγγραφείς ερμήνευσαν σοβαρότερα τον χαρακτήρα του Aquaman, με ιστορίες που έδωσαν μεγάλη έμφαση στον ρόλο του ως βασιλιά της Ατλαντίδας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κιμάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαγειρική Κατηγορία:Κρέας Κατηγορία:Βιομηχανία κρέατος
Into the Mirror Black
Το Into the Mirror Black είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Sanctuary, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Στην Ευρώπη, η κυκλοφορία του δίσκου έγινε μερικούς μήνες νωρίτερα.
Η ηχογράφηση του έγινε στα "Sound City Studios" της Καλιφόρνια και η μίξη του στο "Cornerstone Recorders" του Τσατσγουόρθ. Η παραγωγή έγινε από τον Χάουαρντ Μπένσον, γνωστό για τη μετέπειτα συνεργασία του με τους Motörhead.
Το 2010, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD μαζί με τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος, "Refuge Denied", από την "Ironbird Records".
Για το κομμάτι "Future Tense" γυρίστηκε βίντεο κλιπ το οποίο προβλήθηκε αρκετά στην εκπομπή "Headbangers Ball" του τηλεοπτικού δικτύου "MTV".
Τραγούδια
1. Future Tense (Rutledge, Blosl, Dane, Sheppard) - 5:08
2. Taste Revenge (Rutledge, Dane) - 5:00
3. Long Since Dark (Rutledge, Dane) - 5:04
4. Epitaph (Rutledge, Dane) - 6:02
5. Eden Lies Obscured (Rutledge, Dane) - 5:21
6. The Mirror Black (Rutledge, Dane) - 5:07
8. One More Murder (Rutledge, Dane) - 4:21
9. Communion (Rutledge, Blosl, Dane, Budbill) - 5:37
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Into the Mirror Black" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sanctuary Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Τιμολέων Κοψαχείλης
Ο Τιμολέων Κοψαχείλης υιός του Αθανασίου και της Πιπίνας (Δέσποινας) (γεννήθηκε στο Δοτσικό Γρεβενών στις 22 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Έλληνας μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Γρεβενών με το κόμμα της ΝΔ από το 2012 ως το 2015. Κατοικεί μόνιμα στα Γρεβενά. Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Γκέκα και έχουν έναν γιο, τον Θανάση και μία κόρη, τη Δέσποινα.
Πολιτική δραστηριότητα
Το 1974 εντάχθηκε στο νεοσύστατο κόμμα της ΝΔ. Την περίοδο από το 2007 ως το 2010 ήταν νομαρχιακός σύμβουλος.Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Βιομηχανικού Πάρκου Γρεβενών, μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού Επιμελητηρίου Γρεβενών (2002-06) και αντιπρόεδρος της οργάνωσης κατά των ναρκωτικών "Ορίζοντες".
Ο κ. Κοψαχείλης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 2012. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 Στις εκλογές που έγιναν τον Ιανουάριο του 2015 επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Γρεβενών με 3.738 σταυρούς προτίμησης, κερδίζοντας εκ νέου την μονοεδρική των Γρεβενών για τη Νέα Δημοκρατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Λουί Νικολά Βωκελέν
Ο Λουί Νικολά Βωκελέν (γαλλ. Louis Nicolas Vauquelin, 16 Μαΐου 1763 – 14 Νοεμβρίου 1829) ήταν Γάλλος χημικός και φαρμακοποιός, γνωστός από την ανακάλυψη (απομόνωση) των χημικών στοιχείων χρώμιο και βηρύλλιο.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Βωκελέν γεννήθηκε στο χωριό Σαιντ-Αντρέ-ντ'Εμπερτό της Νορμανδίας, στην προεπαναστατική Γαλλία, και ήταν γιος του διαχειριστή κτημάτων Νικολά Βωκελέν και της συζύγου του Κατρίν Λε Σαρτεριέ. ι Η πρώτη του επαφή με τη χημεία έγινε όταν άρχισε να εργάζεται ως εργαστηριακός βοηθός σε έναν φαρμακοποιό στη Ρουέν (1777-1779). Ακολούθησε μια διαδοχή απασχολήσεων, μέχρι που το 1783 τον συνέστησαν στον κόμη Αντουάν-Φρανσουά ντε Φουρκρουά, στου οποίου το εργαστήριο στον Βοτανικό Κήπο προσλήφθηκε ως βοηθός το 1791.
Συνεισφορές στη χημεία
Ο Βωκελέν, έχοντας εγκατασταθεί στο Παρίσι, έγινε φίλος ενός καθηγητή της χημείας και το ίδιο έτος εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών, όπου αμέσως άρχισε να επιμελείται το περιοδικό Annales de Chimie («Χημικά χρονικά»). Συνέχισε να εργάζεται στη σύνταξη του περιοδικού για πολλά χρόνια, αν και εγκατέλειψε τη Γαλλία κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας της Γαλλικής Επαναστάσεως. Το 1798 ο Βωκελέν απεμόνωσε το οξείδιο του βηρυλλίου, εξάγοντάς το από ένα σμαράγδι (το σμαράγδι είναι ποικιλία του βηρύλλου λίθου των αρχαίων), και στη συνέχεια ο Κλάπροτ απεμόνωσε το στοιχείο από το οξείδιό του.
Αρχικώς οι έρευνες του Βωκελέν δημοσιεύονταν ως έργο του αφεντικού του, του Φουρκρουά, και αργότερα με τα ονόματα και των δύο. Το 1790 άρχισε να δημοσιεύει με το δικό του όνομα και από τότε μέχρι την τελευταία, μεταθανάτια δημοσίευσή του, το έτος 1833, αναφέρεται ως συγγραφέας ή ως ένας εκ των συγγραφέων, σε 376 ερευνητικές δημοσιεύσεις. Οι περισσότερες από αυτές ήταν απλές καταγραφές υπομονετικών και κουραστικών εργασιών χημικής αναλύσεως, και ίσως να είναι εκπληκτικό το ότι από όλες τις ουσίες που είχε αναλύσει ανίχνευσε μόνο δύο από τα άγνωστα έως τότε χημικά στοιχεία, το βηρύλλιο το 1798 και το χρώμιο το 1797 σε μετάλλευμα μολύβδου από τη Σιβηρία. Επίσης κατόρθωσε να υγροποιήσει την αμμωνία σε ατμοσφαιρική πίεση.
Αργότερα, από κοινού με τον Φουρκρουά, ο Βωκελέν ταυτοποίησε ένα μέταλλο σε ένα υπόλειμμα από την εξόρυξη λευκοχρύσου και το ονόμασαν στη γαλλική ptène, μια ονομασία που αργότερα αναφέρθηκε ως μια αρχική ονομασία για το στοιχείο όσμιο.
Κατά καιρούς (εν μέρει και ταυτοχρόνως) ο Βωκελέν κατείχε τα αξιώματα ή θέσεις του επιθεωρητή ορυχείων, του καθηγητή στη Σχολή Ορυχείων και στην Πολυτεχνική Σχολή, του εκτιμητή χρυσών και ασημένιων αντικειμένων, του καθηγητή της Χημείας στο Κολλέγιο της Γαλλίας και τον Βοτανικό Κήπο (Jardin des Plantes), του μέλους του Συμβουλίου Βιομηχανίας και Εμπορίου, και τέλος του καθηγητή της Χημείας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Παρισίων, μια θέση στην οποία διαδέχθηκε τον Φουρκρουά μετά τον θάνατο του τελευταίου το 1809. Οι διαλέξεις του, που συμπληρώνονταν με πρακτική διδασκαλία στο εργαστήριο, παρακολουθούνταν από πολλούς χημικούς που διακρίθηκαν αργότερα στην επιστήμη αυτή.
Το 1806, αναλύοντας τις ουσίες που βρίσκονταν στο σπαράγγι, ο Βωκελέν και ο νεαρός τότε βοηθός του Πιερ Ζαν Ρομπικέ (που αργότερα θα ανεκάλυπτε τη φημισμένη κόκκινη χρωστική αλιζαρίνη]) απεμόνωσαν την [[ασπαραγίνη, το πρώτο αμινοξύ που ανακαλύφθηκε ποτέ. Επίσης ο Βωκελέν ανεκάλυψε την πηκτίνη και το μηλικό οξύ στα μήλα, ενώ απεμόνωσε για πρώτη φορά το καμφορικό οξύ και το κινικό οξύ.
Μια λιγότερο γνωστή μελέτη του αφορά τις κότες που ταΐζονταν με γνωστή ποσότητα ανόργανων αλάτων: «`Εχοντας υπολογίσει όλο το ασβέστιο στη βρώμη με την οποία αποκλειστικά ταϊζόταν μια όρνιθα, βρήκα ότι υπήρχε περισσότερο στα κελύφη των αβγών που γεννούσε. Επομένως υπάρχει εδώ μια δημιουργία ύλης. Με ποιον τρόπο, ουδείς γνωρίζει.»
Η τελευταία περίοδος
Από το 1809 ο Βωκελέν διετήρησε τη θέση του καθηγητή της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Δύο χρόνια αργότερα εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και το 1816 αντεπιστέλλον μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1828 έγινε η εκλογή του στο γαλλικό Κοινοβούλιο.
Απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών κατά τη διάρκεια μιας επισκέψεως στη γενέτειρά του.
Μεταξύ των γνωστότερων βιβλίων που συνέγραψε ο Βωκελέν είναι το Manuel de l'essayeur (= «Εγχειρίδιο του εκτιμητή»). Το γένος φυτών βωκελινία ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του, όπως και το μαγειρικό «πιάτο» «Vauquelin», αφρώδες ασπράδι του αβγού συνδεδεμένο με τη μοριακή γαστρονομία, καθώς και το ορυκτό βωκελινίτης, που ανακαλύφθηκε στο ίδιο ορυχείο με τον κροκοΐτη, από τον οποίο ο Βωκελέν είχε απομονώσει το χρώμιο.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Φαρμακοποιοί Κατηγορία:Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Μυσική γλώσσα
Η Μυσική γλώσσα ήταν η γλώσσα των Μυσών. Γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για αυτήν λόγω έλλειψης επιγραφικού υλικού. Ο Στράβων ανέφερε ότι η Μυσική γλώσσα ήταν μία μίξη της Φρυγικής και της Λυδικής. Ο Αθήναιος υποστήριζε ότι η Μυσική έμοιαζε περισσότερο στην γλώσσα της Παιονίας.
Η μοναδική σωζόμενη επιγραφή που θεωρείται Μυσική, βρέθηκε στο Ουιουτσέκ της Τουρκίας και χρονολογείται μεταξύ του 5ου και 3ου αιώνα π.Χ. Χαρακτηριστικό γράμμα της επιγραφής είναι το Μυσικό σίγμα (Ϲ).
Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για μία Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Οι λέξεις ΒΡΑΤΕΡΑΙC και ΠΑΤΡΙΖΙ θυμίζουν έντονα τις αντίστοιχες Ελληνικές φρατήρ και πατήρ όπως και τις Φρυγικές βρατερε και πατήρ. Η λέξη ΙϹΚ πιθανότατα να αντιστοιχεί στην Λυδική esk-. Η παραπάνω φράση εικάζεται ότι σημαίνει «για τους αδελφούς και τους πατέρες». Η λέξη ΛΙΚΕC είναι μάλλον όνομα.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μυσία Κατηγορία:Γλώσσες της Ανατολίας Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Μάχη του Παβόν
Η Μάχη του Παβόν (ισπανικά: Batalla de Pavón) ήταν κρίσημη μάχη των εμφυλίων πολέμων της Αργεντινής. Έλαβε χώρα στο Παβόν της Επαρχίας Σάντα Φε, στην Αργεντινή, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1861 μεταξύ του στρατού του Κράτους του Μπουένος Άιρες, με κυβερνήτη τον Μπαρτολομέ Μίτρε, και του στρατού της Δημοκρατίας της Συνομοσπονδίας της Αργεντινής υπό τον Χούστο Χοσέ ντε Ουρκίσα. Η απόσυρση του Ουρκίσα άφησε το πεδίο στον Μίτρε.
Οδήγησε στην διάλυση της εθνικής κυβέρνησης και την επανενσωμάτωση της Επαρχίας Μπουένος Άιρες στη Δημοκρατία της Αργεντινής ως κυρίαρχο μέλος του έθνους. Ο κυβερνήτης Μπαρτολομέ Μίτρε διετέλεσε προσωρινός Πρόεδρος, όπως επικυρώθηκε από το Εθνικό Συνέδριο και στη συνέχεια ως ο πρώτος πρόεδρος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Αργεντινής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαχη Παβον
Ωφελιμισμός
Ο ωφελιμισμός είναι κανονιστική ηθική θεωρία σύμφωνα με την οποία, σκοπός των πράξεών μας πρέπει να είναι  η μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ωφέλεια για τον μεγαλύτερο κατά το δυνατόν αριθμό ατόμων. Και λέγοντας “ωφέλεια” οι περισσότεροι από αυτούς τους φιλοσόφους έχουν στο μυαλό τους την ευτυχία  ή έστω την  ικανοποίηση  αυτών που θα καρπωθούν τα αποτελέσματα των πράξεών μας. Κυριότεροι εκπρόσωποί του είναι ο Τζέρεμι Μπένθαμ και ο Τζον Στιούαρτ Μιλλ.
Ο ωφελιμισμός είναι συνεπειοκρατική θεωρία που διαχωρίζεται από τις αρεταϊκές και τις δεοντολογικές ηθικές θεωρίες.
Αδυναμίες του ωφελιμισμού: Όταν δίνουμε έμφαση στις συνέπειες ή τα αποτελέσματα των πράξεων μας, διαπιστώνουμε ότι αυτή η τακτική μας όχι μόνο δεν αρκεί αλλά ίσως στηρίζει και μια προβληματική αντίληψη περί ηθικής ορθότητας. Αρχικά δεν είναι βέβαιο ότι μπορούμε να προβλέψουμε τα αποτελέσματα των πράξεων μας ώστε να αναζητήσουμε σε αυτά το κριτήριο του ηθικού σωστού. Έπειτα δεν είναι σαφές το πως θα μετρήσουμε την παραγωμενη ωφέλεια για όλους τους ανθρώπους. Δεν συμφωνούν όλοι με το καλό που θέλουμε να πετύχουμε ακόμα κι αν αυτό είναι η ευχαρίστηση και η αποτροπή του πόνου και της δυστυχίας. Υπάρχουν πολλών ειδών ηδονές και λύπες για τις οποίες οι γνώμες διαφέρουν. Οι περισσότεροι ωφελιμιστές τονίζουν ότι σκεφτόμαστε δίκαια εάν υπολογίζουμε το μερίδιο κάθε ατόμου στην ευτυχία αλλά συχνά ξεχνούν ότι μεγαλύτερη σημασία δεν έχει η ικανοποίηση της πλειονότητας μα ο σεβασμός των δικαιωμάτων των πιο ασθενών μειονοτήτων. Σε τελική ανάλυση η αποτίμηση των πράξεών μας με βάση τις συνέπειες τους μπορεί να καταλήξει στην αποδοχή της επικίνδυνης αρχής " ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθικές θεωρίες Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Ηδονισμός Κατηγορία:Συνεπειοκρατία
Πολύδροσο Θεσπρωτίας
Το Πολύδροσο είναι ένα μικρό χωριό του δήμου Παραμυθιάς Θεσπρωτίας που βρίσκεται στα όρια των Νομών Θεσπρωτίας και Ιωαννίνων.Το χωριό αναφέρεται συχνά με την παλιά του ονομασία ως Βλαχώρι (έως το 1957) ονομασία που είναι δύσκολο να εξηγηθεί αφού στην περιοχή δεν κατοικούν Βλάχοι. Πιθανή προέλευση του ονόματος είναι η απλούστευση της ονομασίας του μεσαιωνικού οικισμού Βλαχοχώρι που βρισκόταν σε κοντινή τοποθεσία, ενώ μια άλλη εκδοχή σχετίζεται με το "βλάχουρο" που σημαίνει φτέρη, φυτό σύνηθες στην περιοχή του Πολυδρόσου. Χτισμένο στις πλαγιές του ποταμού Καλαμά μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον δικαιολογεί απόλυτα το σημερινό όνομά του μιας και οι άφθονες πηγές του αλλά και τα δέντρα που το περιβάλλουν, του χαρίζουν τη δροσιά κάθε εποχή του χρόνου.
Ιστορία
Τα αρχαιολογικά ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή αποδεικνύουν ότι ήταν κατοικημένη τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ. Η Ρωμαϊκή κατάκτηση (169 - 167 π.Χ.) σταμάτησε βίαια την ανάπτυξη της περιοχής, όπως και σε όλη την υπόλοιπη Θεσπρωτία. Χρειάστηκαν 13 περίπου αιώνες για να βρει η ζωή τους κανονικούς ρυθμούς της. Ο σημερινός οικισμός δημιουργήθηκε περίπου το 1790 ενώ σε αρχειακά κείμενα εμφανίζεται από το 1827. Αρκετές από τις σημερινές οικογένειες του χωριού έχουν μακρινή προέλευση από τη Σωτήρα της Άνω Δερόπολης (Αλβανία)και έφτασαν εδώ γύρω στα 1800.