cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης
Το Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης, επισήμως Πρωτάθλημα της FIBA Αμερικής (FIBA Americas Championship), είναι η σπουδαιότερη διοργάνωση καλαθοσφαίρισης της Αμερικής σε επίπεδο ανδρικών εθνικών ομάδων. Ξεκίνησε το 1980 ως Tournament of the Americas (Τουρνουά Αμερικής), με σκοπό να υπάρχει ένα αμιγώς μπασκετικό τουρνουά που θα μοιράζει τα εισιτήρια της Αμερικής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (έως τότε χρησιμοποιούνταν κυρίως τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Παναμερικανικών). Τη σημερινή του ονομασία, την έλαβε το 1999.
Από άποψη δυναμικότητας, το Αμερικανικό Πρωτάθλημα είναι θεωρητικά ισοδύναμο του Ευρωμπάσκετ, με τρεις τουλάχιστον ομάδες (ΗΠΑ, Αργεντινή, Βραζιλία) να συγκαταλέγονται μόνιμα στις μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος. Στην πράξη, όμως, δεν είναι σπάνιο κάποια χώρα να μη συμμετέχει ή να στέλνει τη δεύτερή της ομάδα, εάν έχει εξασφαλίσει με άλλο τρόπο την πρόκριση στην παγκόσμια διοργάνωση που ακολουθεί.
Επιλογή συμμετεχόντων
Όταν μια ομάδα απέχει ή είναι επίσης διοργανώτρια του τουρνουά, η κενή θέση αναπληρώνεται από την πρώτη επιλαχούσα της περιφέρειάς της. Εξαίρεση αποτελεί η Βόρεια Αμερική που δεν έχει επιλαχούσες, οπότε δίνεται μια επιπλέον θέση σε άλλη περιφέρεια.
Αναλυτικές συμμετοχές
* Πίνακας μέχρι 2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμερικης Πρωταθλημα Αμερικης Πρωταθλημα Αμερικης Πρωταθλημα
Ιουλιέττα Μπουκουβάλα
Βιογραφία και σταδιοδρομία
Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005, η Μπουκουβάλα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Η πρωταθλήτρια του Πανελληνίου, στον τελικό ηττήθηκε με Ippon από την Ισπανίδα «χρυσή» Ολυμπιονίκη του Σίδνεϊ, Ισαμπέλ Φερναντέθ Γκουτιέρεθ.
Νωρίτερα, είχε νικήσει με Waza-ari τη Γαλλίδα Φανί Ριαμπόφ (5η στο Ευρωπαϊκό 2005 όπως και η Ελληνίδα τζουντόκα), τη Μαρίνα Ντράσκοβιτς από την Κροατία με Ippon και την Ραντμίλα Πέρισιτς από τη Σερβία και Μαυροβούνιο επίσης με Ippon.
Τον Μάιο του 2008 κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 63 κιλών στο Παγκόσμιο Κύπελλο «Super A» στη Μόσχα.
Τον Σεπτέμβριο του ιδίου χρόνου πρώτευσε στο Βαλκανικό πρωτάθλημα στα 57 κιλά και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Τον επόμενο μήνα κατέκτησε στην ίδια κατηγορία χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο κύπελλο που διεξήχθη στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.
Στο Παγκόσμιο κύπελλο γυναικών στη Σόφια, στις 24 Ιανουαρίου 2009, η αθλήτρια κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών.
Η Μπουκουβάλα κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο γκραν σλαμ που διεξήχθη στο Παρίσι τον Φεβρουάριο του 2009, καθώς πέτυχε 5 νίκες στην κατηγορία των 57 κιλών. Έπειτα από τη νίκη της αυτή, η αθλήτρια αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη στην κατηγορία της. Την 1η Ιουνίου 2009 ήταν στην 4η θέση στην διεθνή κατάταξη στην κατηγορία των 57 κιλών, καθώς κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στο Γκραν Σλαμ στη Μόσχα, στα τέλη Μαΐου του 2009. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, τον Ιούλιο, η αθλήτρια κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία της.
Η επόμενη χρονιά (2010) ήταν εξίσου επιτυχημένη για την Μπουκουβάλα στα 57 κιλά, καθώς κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο και ένα χρυσό στο παγκόσμιο κύπελλο του Μπακού τον Οκτώβριο του 2010. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Γκραν Πρι του Άμπου Ντάμπι.
Το 2011 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών στο παγκόσμιο κύπελλο της Μαδρίτης. . Στις 19 Νοεμβρίου 2011 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Γκραν Πρι στο Άμστερνταμ έχοντας εκπληκτική απόδοση. Στις 16 Δεκεμβρίου 2011 συνεχίζοντας τις καλές εμφανίσεις κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Γραν Πρι στο Τσινγκτάο. Το 2012 έλαμψε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Τσελιάμπινσκ της Ρωσσίας κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών.
The Neon Demon
To The Neon Demon είναι ψυχολογική - θρίλερ ταινία του 2016, σε σκηνοθεσία Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν. Το σενάριο το έγραψε ο Ρεφν, η Μέρι Λοζ και η Πόλυ Στέναμ. Πρωταγωνιστεί η Ελ Φάνινγκ. Η ταινία επικεντρώνεται σε μία νεαρή, η οποία κάνει τα πρώτα βήματα της στον χώρο του μόντελινγκ, στο Λος Άντζελες, της οποίας η καριέρα δημιουργεί εντάσεις. Συμπρωταγωνιστούν μεταξύ άλλων οι Τζένα Μαλόουν, Μπέλα Χίδκοουτ, Άμπι Λι Κέρσο και ο Κιάνου Ριβς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Δανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gaumont Film Company Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ναρκισσισμό
Βυζαντινο-Βουλγαρικός πόλεμος των ετών 894-896
Μετά την ήττα του Βυζαντινού στρατού στα πρώτα στάδια του πολέμου το 894 ο Λέων ΣΤ΄ ζήτησε βοήθεια από τους Μαγυάρους, που τότε κατοικούσαν στις στέπες στα βορειοανατολικά της Βουλγαρίας. Με τη βοήθεια του Βυζαντινού ναυτικού το 895 οι Μαγυάροι εισέβαλαν στη Ντομπρουτζά και νίκησαν τα βουλγαρικά στρατεύματα. Ο Συμεών Α΄ ζήτησε εκεχειρία και σκόπιμα παρέτεινε τις διαπραγματεύσεις με τους Βυζαντινούς μέχρι να εξασφαλίσει τη βοήθεια των Πετσενέγων. Ανάμεσα στους Βούλγαρους και τους Πετσενέγους, οι Μαγυάροι υπέστησαν μία συντριπτική ήττα από τον βουλγαρικό στρατό και αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν προς τα δυτικά, όπου εγκαταστάθηκαν στην Παννονία.
Με την εξάλειψη της απειλής των Μαγυάρων, ο Συμεών Α΄ οδήγησε τους στρατιώτες του στο νότο και διέλυσε τον Βυζαντινό στρατό στη μάχη του Βουλγαρόφυγου το καλοκαίρι του 896, η οποία ανάγκασε το Βυζάντιο να συμφωνήσει με τους βουλγαρικούς όρους. Ο πόλεμος τελείωσε με μία συνθήκη ειρήνης, που αποκατέστησε τη βουλγαρική αγορά στην Κωνσταντινούπολη και επιβεβαίωσε την κυριαρχία της Βουλγαρίας στα Βαλκάνια. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υποχρεώθηκε να καταβάλει στη Βουλγαρία ετήσιο φόρο τιμής ως αντάλλαγμα για την επιστροφή αιχμαλωτισμένων Βυζαντινών στρατιωτών και πολιτών. Βάσει της συνθήκης, οι Βυζαντινοί παραχώρησαν επίσης μία περιοχή μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και των βουνών Στράντζα στη Βουλγαρία. Παρά τις πολλές παραβιάσεις, η συνθήκη διήρκεσε επίσημα μέχρι το τέλος του Λέοντα ΣΤ΄ το 912.
Ιστορικό
εναλλ.=A map of the Bulgarian Empire in the late 9th century|αριστερά|μικρογραφία| Χάρτης της Βουλγαρίας στο δεύτερο μισό του 9ου αι. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μπόρις Α ' (r. 852–889) η Βουλγαρία υπέστη σημαντικές αλλαγές - ο εκχριστιανισμός της χώρας και η εισαγωγή των μαθητών των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, που σηματοδότησαν την αρχή της δημιουργίας και της εδραίωσης της μεσαιωνικής βουλγαρικής λογοτεχνίας και αλφαβήτου. Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις με τον Παπισμό στη Ρώμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Βουλγαρία μετατράπηκε στον Ανατολικό Ορθόδοξο Χριστιανισμό, γεγονός που προκάλεσε δυσαρέσκεια σε μέρος των ευγενών που συνέδεσαν άμεσα τη νέα θρησκεία με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και φοβούνταν ότι η χώρα θα έπεφτε υπό Βυζαντινή επιρροή.
Κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου του Πρέσλαβ το 893, που συγκεντρώθηκε μετά την ανεπιτυχή προσπάθεια του μεγαλύτερου γιου του Μπόρις Α Vladimir Βλαντιμίρ-Ρασάτε (r. 889–893) να αποκαταστήσει την παραδοσιακή βουλγαρική θρησκεία, τον Τενγκριισμό, αποφασίστηκε ότι η Παλαιά Βουλγαρική θα αντικαταστήσει την Ελληνική ως γλώσσα η εκκλησία και ο βυζαντινός κλήρος θα εξορίστηκαν και θα αντικατασταθούν με Βούλγαρους. Το Συμβούλιο επισφράγισε τις φιλοδοξίες του Μπόρις Α 'να εξασφαλίσει την πολιτιστική και θρησκευτική ανεξαρτησία από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ηρέμησε τις ανησυχίες μεταξύ των ευγενών. Αποφασίστηκε επίσης ότι ο τρίτος γιος του Συμεών, που γεννήθηκε μετά τον εκχριστιανισμό και ονομάστηκε "παιδί της ειρήνης", θα γίνει ο επόμενος πρίγκιπας της Βουλγαρίας. Αυτά τα γεγονότα έδωσαν τέλος στις βυζαντινές ελπίδες να ασκήσουν επιρροή στη νεοχριστιανισμένη χώρα.
Το προανάκρουσμα
εναλλ.=A page from a medieval manuscript|δεξιά|μικρογραφία| Μία βουλγαρική αντιπροσωπεία μπροστά στον Λέοντα ΣΤ΄. Από το έργο του [[Σύνοψις Ιστοριών|Σκυλίτζη, χειρόγραφο της Μαδρίτης.]]
Το 894 ο Στυλιανός Ζαούτζης, βασιλεοπάτωρ (πεθερός) και κορυφαίος υπουργός του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού (βασ. 886–912), έπεισε τον Αυτοκράτορα να μεταφέρει τη βουλγαρική αγορά από την Κωνσταντινούπολη στη Θεσσαλονίκη. Η κίνηση αυτή επηρέασε όχι μόνο τα ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και τη διεθνή εμπορική σημασία της Βουλγαρίας και την αρχή του βυζαντινο-βουλγαρικού εμπορίου, που είχε ρυθμιστεί με τη συνθήκη του 716 και με μεταγενέστερες συμφωνίες για τη βάση του πλέον ευνοούμενου έθνους. Οι Βούλγαροι έμποροι είχαν αφεθεί να ζήσουν στην Κωνσταντινούπολη, διέμεναν στη δική τους αποικία και πλήρωναν ευνοϊκούς φόρους. Η πόλη ήταν σημαντικός προορισμός εμπορικών δρόμων από όλη την Ευρώπη και την Ασία. Τώρα η μεταφορά της βουλγαρικής αγοράς στη Θεσσαλονίκη διέκοψε την άμεση πρόσβαση στα εμπορεύματα από την ανατολή, τα οποία υπό τις νέες συνθήκες οι Βούλγαροι θα έπρεπε να αγοράσουν μέσω μεσάζοντων, οι οποίοι ήταν στενοί συνεργάτες του Στυλιανού Ζαούτζη. Στη Θεσσαλονίκη οι Βούλγαροι αναγκάστηκαν επίσης να πληρώσουν υψηλότερους δασμούς για να πουλήσουν τα αγαθά τους, πλουτίζοντας τους φίλους του Ζαούτζη.
Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Συνεχιστής του Θεοφάνους περιέγραψε τους λόγους της σύγκρουσης ως εξής: "Η αιτία του πολέμου ήταν η εξής: ο βασιλεοπάτωρ Στυλιανός Ζαούτσης είχε έναν ευνούχο σκλάβο ονόματι Μουζίκο. Αυτός ήταν φίλος με τον Σταυράκιο και τον Κοσμά, Ελληνικής καταγωγής, έμποροι άπληστοι για χρήμα και πλεονέκτες. Στην επιθυμία τους να πλουτίσουν και με τη μεσολάβηση του Μουζίκου, μετακίνησαν την αγορά των Βουλγάρων από την πρωτεύουσα [Κωνσταντινούπολη] στη Θεσσαλονίκη και φορολόγησαν τους Βουλγάρους με βαρύτερους δασμούς. Όταν οι Βούλγαροι συνάντησαν τον Συμεών για το θέμα, αυτός πληροφόρησε τον Λέοντα [ΣΤ΄]. Αυτός, από εύνοια προς τον Ζαούτση, θεώρησε όλο αυτό ως μικρό πράγμα. Ο Συμεών Α΄ εξαγριώθηκε και ήγηρε τα όπλα εναντίον των Ρωμαίων"  Χρονογραφία  Συνεχιστή του Θεοφάνους. Η εκδίωξη των εμπόρων από την Κωνσταντινούπολη ήταν ένα βαρύ πλήγμα για τα βουλγαρικά οικονομικά συμφέροντα. Οι έμποροι κατήγγειλαν το συμβάν στον Συμεών Α΄, ο οποίος με τη σειρά του έθεσε το ζήτημα στον Λέοντα ΣΤ΄, αλλά η έφεση έμεινε αναπάντητη. Ο Συμεών Α΄, ο οποίος σύμφωνα με τους Βυζαντινούς χρονικούς αναζητούσε πρόσχημα για να κηρύξει τον πόλεμο και να υλοποιήσει τα σχέδιά του για την κατάληψη του Βυζαντινού θρόνου, επιτέθηκε, προκαλώντας αυτό που μερικές φορές ονομάστηκε (όχι ορθά) ο πρώτος εμπορικός πόλεμος στην Ευρώπη. Ωστόσο, πολλοί ιστορικοί συμπεριλαμβανομένων των Βασίλ Ζλατάρσκι και Τζον Φάιν θεωρούν αυτούς τους ισχυρισμούς απίθανους, υποστηρίζοντας ότι στην αρχή της βασιλείας του ο Συμεών Α΄ έπρεπε να εδραιώσει την εξουσία του και οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες δεν είχαν ακόμη αποκρυσταλλωθεί, επομένως η στρατιωτική του παρέμβαση ήταν μία αμυντική πράξη για την προστασία των Βουλγαρικών εμπορικών συμφερόντων.
Αρχικές εκστρατείες και η παρέμβαση των Μαγυάρων
Το φθινόπωρο του 894 ο Συμεών Α΄ ξεκίνησε εισβολή στη Βυζαντινή Θράκη, εκμεταλλευόμενος τις εμπλοκές του Βυζαντίου με τους Άραβες στα ανατολικά, γεγονός που είχε αφήσει τις βαλκανικές επαρχίες ευάλωτες. Ο Λέων Στ΄ συγκέντρωσε εσπευσμένα στρατό υπό τους στρατηγούς Προκόπιο Κρενίτη και Κουρτίκιο και πολλούς άρχοντες, που περιλάμβαναν την Αυτοκρατορική Φρουρά, η οποία αποτελείτο από μισθοφόρους Χαζάρους. Στη μάχη που ακολούθησε στο Θέμα της Μακεδονίας (σύγχρονη Ανατολική Θράκη), πιθανώς γύρω από την Αδριανούπολη, οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν και οι διοικητές τους χάθηκαν. Οι περισσότεροι Χάζαροι αιχμαλωτίστηκαν και ο Συμεών Α΄ έκοψε τη μύτη τους και «τους έστειλε στην πρωτεύουσα [Κωνσταντινούπολη] για ντροπή των Ρωμαίων [δηλαδή των Βυζαντινών]». Οι Βούλγαροι λεηλάτησαν την περιοχή και αποσύρθηκαν στα βόρεια, παίρνοντας πολλούς αιχμαλώτους.
Αυτή η αποτυχία ώθησε τους Βυζαντινούς να ζητήσουν βοήθεια από τους Μαγυάρους, οι οποίοι τότε κατοικούσαν στις στέπες μεταξύ Δνείπερου και Δούναβη. Ο Λέων ΣΤ΄ έστειλε τον απεσταλμένο του Νικήτα Σκληρό στους ηγέτες των Μαγυάρων Άρπαντ και Kουρσζάν το 894 ή το 895 "για να δώσει δώρα" και να τους υποκινήσει εναντίον των Βουλγάρων. Ταυτόχρονα, το φθινόπωρο του 894, ο Λέων ΣΤ΄ στέλνει κάποιον Αναστάσιο στο Ρέγκενσμπουργκ στον Αρνούλφο της Καρινθίας, βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας (Γερμανίας). Αν και δεν έχει διασωθεί κάποιο αρχείο για τον σκοπό της αποστολής αυτής, ήταν πιθανότατα μία προληπτική κίνηση για να αποθαρρυνθεί μία γερμανο-βουλγαρική συμμαχία, που υπήρχε μεταξύ του Αρνούλφου και τού προκατόχου τού Συμεών Α΄, Βλαντίμιρ-Ρασάτε.
Στις αρχές του 895 ο ταλαντούχος στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς ο Πρεσβύτερος κλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και στάλθηκε εναντίον των Βουλγάρων, επικεφαλής ενός μεγάλου στρατού. Ενώ ο Συμεών Α΄ συγκέντρωσε τις δυνάμεις του στα νότια σύνορα για να αντιμετωπίσει τον Φωκά, το Βυζαντινό ναυτικό υπό τον ναύαρχο Ευστάθιο Αργυρό απέπλευσε στο Δέλτα του Δούναβη, για να βοηθήσει τους Μαγυάρους. Πιστεύοντας ότι ο Συμεών Α΄ θα υποχωρούσε, ο Λέων ΣΤ΄ έστειλε έναν απεσταλμένο, τον Κωνσταντινάκιο, να προτείνει ειρήνη. Ο Συμεών Α ’, ο οποίος είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και ήταν εξοικειωμένος με τη Βυζαντινή διπλωματία, ήταν καχύποπτος για τη Βυζαντινή προσέγγιση, κατηγόρησε τον Κωνσταντινάκιο για κατασκοπεία και τον κράτησε υπό φρούρηση. Ο Δούναβης αποκλείστηκε από μία σιδερένια αλυσίδα, για να εμποδίσει την κίνηση του Βυζαντινού ναυτικού και το μεγαλύτερο μέρος του στρατού εκτοπίστηκε βόρεια. Οι Βυζαντινοί όμως κατάφεραν να σπάσουν την αλυσίδα και μετέφεραν τις ορδές των Μαγυάρων νότια του ποταμού. Οι Μαγυάροι, με επικεφαλής τον γιο του Αρπάντ Λιυντίκα, λεηλάτησαν τη Ντομπρουτζά και προκάλεσαν βαριά ήττα στον Βουλγαρικό στρατό, που είχε επικεφαλής τον ίδιο τον Συμεών Α΄. Ο Συμεών Α΄ ζήτησε καταφύγιο στο ισχυρό φρούριο του Ντράσταρ, ενώ οι Μαγυάροι λεηλάτησαν και λαφυραγώγησαν χωρίς αντίσταση, φτάνοντας στα περίχωρα της πρωτεύουσας Πρέσλαβ. Πριν υποχωρήσουν βόρεια, οι Μαγυάροι πώλησαν χιλιάδες αιχμαλώτους στους Βυζαντινούς.
Διαπραγματεύσεις για ανακωχή
εναλλ.=A medieval seal|αριστερά|μικρογραφία| Μία σφραγίδα του Συμεών Α΄. Αντιμετωπίζοντας μία δύσκολη κατάσταση με πόλεμο σε δύο μέτωπα, ο Συμεών Α΄ έστειλε ειρηνευτική πρόταση μέσω του ναυάρχου Ευσταθίου για να κερδίσει χρόνο ώστε να αντιμετωπίσει την απειλή των Μαγυάρων, υποσχόμενος ότι θα επιστρέψει τους Βυζαντινούς αιχμαλώτους. Ο Λέων ΣΤ΄ συμμορφώθηκε με χαρά, διέταξε τον Ευστάθιο και τον Νικηφόρο Φωκά να υποχωρήσουν και έστειλε τον διπλωμάτη Λέοντα Χοιροσφάκτη στη Βουλγαρία για να διαπραγματευτεί τους όρους. Αυτό ακριβώς είχε στόχο ο Συμεών Α΄. Ο Χοιροσφάκτης κρατήθηκε σε ένα φρούριο και του αρνήθηκε επανειλημμένα η ακρόαση. Αντ' αυτού, ο Συμεών Α΄ αντάλλαξε επιστολές μαζί του, παρατείνοντας τις διαπραγματεύσεις, δείχνοντας υποψίες για τη διατύπωση των Βυζαντινών προτάσεων, αναζητώντας συνεχώς διευκρινίσεις και προσθέτοντας νέες απαιτήσεις. Το κύριο ζήτημα ήταν η ανταλλαγή των αιχμαλώτων - η Βυζαντινή προτεραιότητα ήταν η απελευθέρωση των αιχμαλώτων που συνελήφθησαν κατά τη βουλγαρική εκστρατεία του 894. Σε μία από τις επιστολές του προς τον Χοροσφάκτη ο Συμεών Α΄ απέδειξε τις διπλωματικές του ικανότητες να εξαπατά τον Αυτοκράτορα: "Η έκλειψη του ηλίου και η ώρα που έγινε αυτή, όχι μόνο για την ημέρα αλλά και για την ώρα που έγινε, είχε προφητευτεί από τον Αυτοκράτορά σας το προηγούμενο έτος με τον πιο θαυμάσιο τρόπο. Επίσης εξήγησε πόσο θα διαρκέσει η έκλειψη της σελήνης και λένε ότι γνωρίζει πολλά άλλα για τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Αν αυτό αληθεύει, τότε θα γνωρίζει αν θα αφήσω τους αιχμαλώτους ή θα τους κρατήσω. Μαντέψτε λοιπόν το ένα ή το άλλο και αν βρείτε τις προθέσεις μου, θα λάβετε τους κρατούμενους ως ανταμοιβή για την προφητεία σας και την πρεσβεία σας από τον Θεό! Χαιρετισμούς!" Επιστολή του Συμεών Α΄ προς τον Λέοντα Χοιροδφάκτη. Ο Χοιροσφάκτης απάντησε με μία διφορούμενη απάντηση, την οποία χρησιμοποίησε ο Συμεών Α΄ ισχυριζόμενος ότι ο Λέων δεν μπορούσε να προφητεύσει το μέλλον και έτσι να αρνηθεί την επιστροφή των αιχμαλώτων, παρατείνοντας περαιτέρω τις διαπραγματεύσεις.
Ήττα των Μαγυάρων και μάχη στο Βουλγαρόφυγο
Ενώ αντάλλασσε αλληλογραφία με τον Λέοντα Χοιροσφάκτη, ο Συμεών Α΄ έστειλε απεσταλμένους για να σφυρηλατήσει μία συμμαχία με τους Πετσενέγους, τους ανατολικούς γειτόνους των Μαγυάρων. Έτσι στις αρχές του 896 οι Βούλγαροι και οι Πετσενέγοι επιτέθηκαν τη χώρα των Μαγυάρων σε δύο μέτωπα. Στην αποφασιστική μάχη ο Βουλγαρικός στρατός επέφερε μία συντριπτική ήττα επί των Μαγυάρων στις στέπες κατά μήκος του ποταμού Νότιου Μπουγκ. Ο αγώνας ήταν τόσο αιματηρός, όπου λέγεται ότι οι νοκητές Βούλγαροι απώλεσαν 20.000 ιππείς. Την ίδια ώρα οι Πετσενέγκοι βάδισαν δυτικά και απέτρεψαν τους Μαγυάρους από το να επιστρέψουν στη χώρα τους. To Πλήγμα στους Μαγυάρους ήταν τόσο βαρύ, ώστε πιέστηκαν να μεταναστεύσουν πιο δυτικά σε αναζήτηση νέων βοσκοτόπων και τελικά εγκαταστάθηκαν στη λεκάνη της Παννονίας, όπου ίδρυσαν το ισχυρό βασίλειο της Ουγγαρίας. εναλλ.=A page from a medieval manuscript|δεξιά|μικρογραφία| Οι Βούλγαροι διώχνουν τον Βυζαντινό στρατό στο Bουλγαρόφυγο. Από το έργο του Σκυλίτζη (χειρόγραφο της Μαδρίτης). Με την εξάλειψη της απειλής των Μαγυάρων, ο Συμεών Α΄ επέστρεψε στο Πρέσλαβ «υπερήφανος για τη νίκη» και ζήτησε την επιστροφή όλων των Βουλγάρων αιχμαλώτων ως προϋπόθεση για περαιτέρω ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο Λέων ΣΤ΄, ο οποίος βρισκόταν σε δύσκολη κατάσταση, καθώς διεξήγε πόλεμο με τους Άραβες στα ανατολικά και στερείτο τις υπηρεσίες τού ικανού στρατηγού Νικηφόρου Φωκά, ο οποίος είτε έπεσε σε δυσμένεια ως αποτέλεσμα των δολοπλοκιών του Στυλιανού Ζαούτζη είτε απεβίωσε στις αρχές του 896, έπρεπε να συμμορφωθεί. Ο Λέων Χοιροσφάκτης και ένας Βούλγαρος απεσταλμένος που ονομαζόταν Θεόδωρος, ένας έμπιστος άνδρας του Συμεών, στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη για να κανονίσουν τη μεταφορά, που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία. Ερμηνεύοντας αυτό ως ένδειξη αδυναμίας, ο Συμεών Α΄ ισχυρίστηκε ότι δεν απελευθερώθηκαν όλοι οι Βούλγαροι και το καλοκαίρι του 896 εισέβαλε στη Θράκη. Οι Βυζαντινοί εξασφάλισαν μία ανήσυχη ανακωχή με τους Άραβες και μετέφεραν στην Ευρώπη «όλα τα θέματα και τα τάγματα », δηλαδή όλες τις δυνάμεις της Αυτοκρατορίας. Τα στρατεύματα διοικούντο από τον δομέστικο των Σχολών Λέοντα Κατακαλών, ο οποίος δεν είχε την ικανότητα του Φωκά. Οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν στη μάχη του Boυλγαρόφυγου και οι Βυζαντινοί καταστράφηκαν -οι περισσότεροι στρατιώτες χάθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του υποδιοικητή, του πρωτοβεστιαρίου Θεοδοσίου. Ο Κατακαλών κατάφερε να διαφύγει με λίγους επιζώντες. Η ήττα ήταν τόσο σοβαρή, που ένας Βυζαντινός στρατιώτης αποσύρθηκε από την κοινωνία και έγινε ασκητής με το όνομα Λουκάς ο Στυλίτης.
Οι Βυζαντινές πηγές δεν έχουν καταγράψει τις συνέπειες της μάχης, αλλά, σύμφωνα με τις αφηγήσεις του σύγχρονου Άραβου ιστορικού Μουχάμαντ ιμπν Τζαρίρ αλ-Ταμπάρι, οι Βούλγαροι βάδισαν προς την Κωνσταντινούπολη. Ο Λέων ΣΤ΄ ήταν σε τέτοιο πανικό, που σκέφτηκε να οπλίσει Άραβες αιχμαλώτους πολέμου και να τους στείλει εναντίον των Βουλγάρων με αντάλλαγμα την ελευθερία τους, αλλά τελικά εγκατέλειψε την ιδέα. Ακολούθησαν περαιτέρω διαπραγματεύσεις, μέχρι που οι Βυζαντινοί συμφώνησαν με τα βουλγαρικά αιτήματα.
Συνέπειες
εναλλ.=A page from a medieval manuscript|δεξιά|μικρογραφία| Απεικόνιση μίας μάχης κατά τον Βυζαντινο-Βουλγαρικό πόλεμο του 894-896, Χρονικό του Ραντζίβιου. Ο πόλεμος τελείωσε με μία ειρηνευτική συνθήκη, που επιβεβαίωσε τη βουλγαρική κυριαρχία στα Βαλκάνια, αποκατέστησε το καθεστώς της Βουλγαρίας ως το ευνοούμενο έθνος, κατάργησε τους εμπορικούς περιορισμούς και υποχρέωσε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία να πληρώνει ετήσιο φόρο. Βάσει της συνθήκης, οι Βυζαντινοί παραχώρησαν επίσης μία περιοχή μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Στράντζα στη Βουλγαρία. Σε αντάλλαγμα οι Βούλγαροι απελευθέρωσαν τους αιχμαλώτους Βυζαντινούς στρατιώτες και πολίτες, οι οποίοι φέρεται να ήταν 120.000. Η συνθήκη ειρήνης παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το τέλος του Λέοντα ΣΤ΄ το 912, αν και ο Συμεών Α΄ την παραβίασε μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης το 904, αποσπώντας περαιτέρω εδαφικές παραχωρήσεις στη Μακεδονία.
Ο Βούλγαρος μονάρχης ήταν ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα και θεώρησε ότι είχε υπεροχή έναντι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, για να επιτύχει τις πολιτικές του φιλοδοξίες - να καταλάβει τον θρόνο στην Κωνσταντινούπολη. Παρά την επιτυχία, ωστόσο, ο Συμεών Α΄ κατάλαβε ότι έπρεπε να γίνουν πολλά ακόμη για να επικρατήσει επί της Αυτοκρατορίας. Χρειαζόταν δική του πολιτική και ιδεολογική βάση και ξεκίνησε ένα φιλόδοξο κατασκευαστικό πρόγραμμα στο Πρέσλαβ, ώστε να ανταγωνιστεί την Κωνσταντινούπολη. Επιπλέον, ο Συμεών Α΄ έλαβε προφυλάξεις για να μειώσει τη Βυζαντινή επιρροή στα δυτικά Βαλκάνια, επιβάλλοντας την εξουσία του στο πριγκιπάτο της Σερβίας με αντάλλαγμα την αναγνώριση του Πέταρ Γκοζνικόβιτς ως κυβερνήτη της.
Η καταστροφή στη Ντομπρουτζά από τους Μαγυάρους έδειξε πόσο ευάλωτη ήταν η Βουλγαρία σε επιθέσεις από τον βορρά υπό την επίδραση της Βυζαντινής διπλωματίας. Αυτή η εμπειρία απέδωσε καλά το 917, όταν ο Συμεών Α΄ κατάφερε να αντιμετωπίσει τις Βυζαντινές προσπάθειες, συμμαχώντας με τους Σέρβους ή τους Πετσενέγους, και τους ανάγκασε να πολεμήσουν μόνοι στη μάχη του Αχελώου (917), όπου οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν σε μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές Βυζαντινή ιστορία.
Άντολφ Ντάσλερ
Ο Άντολφ "Άντι" Ντάσλερ (3 Νοεμβρίου 1900 – 6 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν Γερμανός τσαγκάρης, εφευρέτης και επιχειρηματίας που ίδρυσε τη γερμανική εταιρία αθλητικών ειδών Adidas. Ο αδερφός του Ρούντι ίδρυσε την Puma. Ο Ντάσλερ ήταν πρωτοπόρος στον σχεδιασμό αθλητικών υποδημάτων και ένας από τους πρώτους που οι πωλήσεις των προϊόντων του διαφημίστηκαν από αθλητές. Ως αποτέλεσμα των σχεδίων του, ο Ντάσλερ εξέλιξε την εταιρεία του στον μεγαλύτερο κατασκευαστή αθλητικών ειδών και εξοπλισμού. Όταν πέθανε η Adidas είχε 17 εργοστάσια και οι ετήσιες πωλήσεις της έφταναν τα ένα δισεκατομμύριο μάρκα.
Πρώιμη ζωή και την οικογένεια
Ο Άντι άρχισε να υπηρετεί την θητεία του στον στρατό τον Ιούνιο του 1918, στις τελευταίες μέρες του πολέμου. Παρέμεινε στο στρατό για πάνω από ένα χρόνο μέχρι τον Οκτώβριο του 1919. Όταν ο Άντι επέστρεψε, η μητέρα του είχε κλείσει το καθαριστήριο ως αποτέλεσμα της οικονομικής καταστροφής που προκάλεσε ο πόλεμος. Ο Άντι αποφάσισε να υλοποιήσει τις σκέψεις του για τα καινοτόμα αθλητικά υποδήματα και έτσι ξεκίνησε μια μικρή επιχείριση παραγωγής παπουτσιών στο υπόστεγο του καθαριστηρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του Ναζιστικού Κόμματος Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες
Ρόμπερτ Γκολόμπ
Ο Ρόμπερτ Γκολόμπ (σλοβένικα: Robert Golob) (γενν. 23 Ιανουαρίου 1967) είναι Σλοβένος επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως Πρωθυπουργός της Σλοβενίας και ηγέτης του Κινήματος Ελευθερίας από το 2022.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Γκολόμπ απέκτησε το διδακτορικό του στην Ηλεκτρολογία στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα το 1994. Μετά τις σπουδές του, ήταν μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Πρόγραμμα Φουλμπράιτ στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια στην Ατλάντα.
Επιχειρηματική σταδιοδρομία
Το 2004, ο Γκολόμπ συνίδρυσε μια εταιρεία εμπορίας ενέργειας, την GEN-I, η οποία ελέγχεται από το κράτος,  στην οποία παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 2021.
Πολιτική σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ| Ο Πρωθυπουργός Ρόμπερτ Γκολόμπ στη Σύνοδο Κορυφής του [[ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, 2022]] δεξιά|μικρογραφία| Ο Πρωθυπουργός της Σλοβενίας Ρόμπερτ Γκολόμπ, με τον [[Πρόεδρος της Σερβίας|Πρόεδρο της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ]] Μεταξύ Μαΐου 1999 και Ιουνίου 2000, ο Γκολόμπ ήταν υφυπουργός στο Υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων στην κυβέρνηση της οποίας ηγούταν ο πρωθυπουργός Γιάνεζ Ντρνόβσεκ του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος. Το 2002, εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Νόβα Γκορίτσα, θέση που κατέχει από τότε. Το 2011, ο Γκολόμπ εντάχθηκε στο κόμμα της Θετικής Σλοβενίας, που ιδρύθηκε από τον δήμαρχο της Λιουμπλιάνας Ζόραν Γιάνκοβιτς. Το 2013–14, με τις αυξανόμενες εντάσεις στο εσωτερικό του κόμματος μεταξύ του ιδρυτή και προέδρου του, Ζόραν Γιάνκοβιτς και της πρωθυπουργού Αλένκα Μπράτουσεκ, ο Γκολόμπ έπαιξε μεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των δύο φατριών. Με το τελευταίο διάλειμμα εντός του κόμματος τον Απρίλιο του 2014, εντάχθηκε στο αποσχισθέν Κόμμα της Αλένκα Μπράτουσεκ (ΚΑΜ) και έγινε ένας από τους αντιπροέδρους του. Μετά την κακή απόδοση του ΚΑΜ στις επόμενες εκλογές του 2014, κερδίζοντας μόνο τέσσερις έδρες, απομακρύνθηκε από την πολιτική σε εθνικό επίπεδο, παραμένοντας ενεργός μόνο σε τοπικό επίπεδο στον δήμο Νόβα Γκορίτσα. Προήδρευσε της συνέλευσης της γειτονιάς του Κρόμπερκ-Λόκε μεταξύ 2010 και 2014, παραμένοντας ένα από τα μέλη της μέχρι το 2022.
Όταν η θητεία του ως προέδρου του GEN-I έληξε το 2021 και αφού δεν έλαβε άλλη, ο Γκολόμπ αποφάσισε να αναλάβει ξανά ενεργό ρόλο στην πολιτική. Τον Ιανουάριο του 2022, ανέλαβε το μικρό εξωκοινοβουλευτικό Κόμμα Πράσινων Δράσεων και το μετονόμασε σε Κίνημα Ελευθερίας. Στις 24 Απριλίου 2022, στις σλοβενικές βουλευτικές εκλογές του 2022, το Κίνημα Ελευθερίας κέρδισε 41 έδρες στην Εθνοσυνέλευση των 90 εδρών.
Στις 25 Μαΐου 2022, ο Ρόμπερτ Γκολόμπ εξελέγη από το κοινοβούλιο ως Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Σλοβενίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Σλοβένοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Σλοβένοι πολιτικοί
Σαπαρμουράτ Νιγιάζοφ
Ο Σαπαρμουράτ Ατάγιεβιτς Νιγιάζοφ (Saparmyrat Ataýewiç Nyýazow, Сапармурат Атаевич Ниязов, γεννηθείς Αννανιγιάζοφ, Annanyýazow, Аннаниязов, 19 Φεβρουαρίου 1940, Κιπτσάκ, Τουρκμενική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ - 21 Δεκεμβρίου 2006, Ασγκαμπάτ, Τουρκμενιστάν), με τίτλο Τουρκμενμπασί  (πατέρας των Τουρκμένιων, Türkmenbaşy, Туркменбаши), ήταν Τουρκμένιος πολιτικός που διετέλεσε πρόεδρος του Τουρκμενιστάν από το 1990 ως το 2006.
Παιδικά και νεανικά χρόνια
Έμεινε ορφανός από πολύ μικρή ηλικία, καθώς ο πατέρας του σκοτώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η υπόλοιπη οικογένειά του πέθαναν σε μεγάλο σεισμό που ισοπέδωσε το Ασγκαμπάτ, το 1948. Μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο της ΕΣΣΔ και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το 1967 αποφοίτησε από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Λένινγκραντ με πτυχίο μηχανικού και επέστρεψε στο Τουρκμενιστάν, όπου εργάστηκε σε εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Μεταρρυθμίσεις και προσωπολατρεία
Ηγέτης αυταρχικός, θέλησε να αλλάξει πολλά στη χώρα του ,. Μετονόμασε την πόλη Κρασνοβόντσκ, στην Κασπία, σε Τουρκμένμπασι, ενώ έδωσε το όνομά του αλλά και τα ονόματα της οικογένειάς του σε σχολεία, αεροδρόμια, νοσοκομεία, τους μήνες και σε έναν μετεωρίτη. Το πρόσωπό του φιγουράρει σε όλα τα χαρτονομίσματα μανάτ στη χώρα και στα δημόσια κτήρια και δρόμους, μεγάλα πορτρέτα του βρίσκονται σχεδόν παντού αλλά και ανδριάντες του και αγάλματα της μητέρας του. Ήταν διάσημος για την εκκεντρική του πολιτική.
Για παράδειγμα, τον Αύγουστο του 2004 διέταξε να κατασκευαστεί ένα γιγάντιο παλάτι από πάγο στη μέση μιας ερημικής περιοχής. Απαγόρευσε με διάταγμα στους εκφωνητές ειδήσεων να φορούν μέικ απ γιατί δεν μπορούσε να καταλάβει το φύλο τους. Η εκπαίδευση βασίζεται σε αυτόν και οι λόγοι του διδάσκονται στα σχολεία. Μετονόμασε τις ημέρες και τους μήνες σε ονόματα ηρώων και συμβόλων, εισήγαγε νέο αλφάβητο για να αντικαταστήσει το κυριλλικό (βασισμένο στο λατινικό) και απαγόρευσε τα μακριά μαλλιά, τα χρυσά δόντια και τις γενειάδες.
Αντιδράσεις
Στις 25 Νοεμβρίου του 2002 σημειώθηκε ύποπτη απόπειρα δολοφονίας του και οι αρχές προχώρησαν σε σωρεία συλλήψεων υπόπτων και μελών της οικογενείας τους. Το καλοκαίρι του 2004 μια εκστρατεία με φυλλάδια που ζητούσαν την ανατροπή και την παραπομπή σε δίκη του Νιγιάζοφ έκανε την εμφάνισή της. Ως αντίδραση, απολύθηκε ο Υπουργός Εσωτερικών και ο διευθυντής της αστυνομίας. Μάλιστα, τους απέλυσε ξαφνικά, μιλώντας στην τηλεόραση.
Θάνατος
Οι φήμες για την κατάσταση της υγείας του και για επιδείνωσή της, οργίασαν μέσα στο 2006. Ο Νιγιάζοφ πέθανε από ξαφνική καρδιακή προσβολή, το Δεκέμβριο του 2006. Τον διαδέχθηκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ. Ο τελευταίος κατήργησε τον Απρίλιο του 2008 όλες τις μετονομασίες που είχε πραγματοποιήσει ο Νιγιάζοφ στο ημερολόγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Ύπνος (αποσαφήνιση)
Η λέξη ύπνος μπορεί να αναφέρεται στα λήμματα:
Μαζοποίηση
Μαζοποίηση ή μαζικοποίηση είναι η διαδικασία και το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο καταργείται η ατομική βούληση, τα άτομα παθητικοποιούνται, αποκτούν αγελαία νοοτροπία, συνήθως μέσα από έντεχνους μηχανισμούς υποβολής διαβρωτικών μηνυμάτων, οι οποίοι αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση «ιδίων συμφερόντων».Είναι ο μιμητισμός από μέρους ατόμου τρόπων συμπεριφοράς που δεν είναι αποτέλεσμα κριτικής επεξεργασίας και η εξομοίωσή του με το σύνολο που παίρνει τη μορφή της μάζας,αφού δεν υπάρχει το στοιχείο της ιδιαιτερότητας στα μέλη του. Μέσω της μαζοποίησης τα άτομα μετατρέπονται σε πνευματικά μονομερείς φιγούρες και σε θύματα κομφορμισμού.
Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας
Οβελιαίο επίπεδο
Στην ανατομία, το οβελιαίο επίπεδο (αγγλικός όρος: sagittal plane) είναι ανατομικό επίπεδο που χωρίζει το σώμα σε δεξιό και αριστερό μέρος. Το επίπεδο μπορεί να βρίσκεται στο κέντρο του σώματος και να το χωρίζει σε δύο μισά (μεσοβελιαία) ή μακριά από τη μέση γραμμή και να το χωρίζει σε άνισα μέρη (παραοβελιαία).
Παραλλαγές στην ορολογία
Παραδείγματα οβελιαίων επιπέδων περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομικά επίπεδα
Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας
Ο Κάρολος Γ΄ της Γαλλίας ή Κάρολος ο Απλός (γαλλικά: Charles III le Simple, 17 Σεπτεμβρίου 879 – 7 Οκτωβρίου 929) μέλος του Οίκου των Καρολιδών ήταν Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων (898 - 922) και της Λοθαριγγίας (911 - 919/923). Ο Κάρολος ο Απλός ήταν υστερότοκος γιος του βασιλιά Λουδοβίκου Γ΄ του τραυλού με τη δεύτερη σύζυγο του Αδελαΐδα των Παρισίων.
Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
Ο Κάρολος στέφτηκε βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων σε ηλικία 14 ετών στον Καθεδρικό Ναό της Ρενς σε ηλικία 14 ετών (893), ανέβηκε στον θρόνο όμως μετά τον θάνατο του Εύδη (898). Μια ομάδα από Βίκινγκ με αρχηγό τον Ρόλλο πολιόρκησε το Παρίσι και τη Σαρτρ. Ο Κάρολος ο Απλός αποφάσισε να συνθηκολογήσει με τον Ρόλλο, ακολούθησε η "Συνθήκη του Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ" με την οποία δημιουργήθηκε το Δουκάτο της Νορμανδίας. Σε αντάλλαγμα για την πίστη των Βίκινγκ ο Κάρολος τους παραχώρησε όλη τη γη από τον ποταμό Έπτ μέχρι τη θάλασσα όπως επίσης και το Δουκάτο της Βρετάνης, μια ανεξάρτητη κομητεία που η Δυτική Φραγκία προσπάθησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει. Ο Ρόλλο βαπτίστηκε χριστιανός και παντρεύτηκε την κόρη του Καρόλου Γκιζέλα. Ο τελευταίος Καρολίδης βασιλιάς στην Ανατολική Φραγκία Λουδοβίκος το Παιδί πέθανε πρόωρα (911) και τον διαδέχθηκε ο Κορράδος Α΄ της Γερμανίας, η Λοθαριγγία δήλωσε ωστόσο υποταγή στον Κάρολο και διασπάστηκε από την υπόλοιπη χώρα. Ο Κάρολος ο Απλός προσπάθησε πολλά χρόνια να κερδίσει την υποστήριξη των Λοθαρριγγείων, παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 907 τη Φρεδερόνη, μια γυναίκα από τη Λοθαριγγία και πάντρεψε την ανεψιά του Κουνιγκούντα της Γαλλίας με τη Βίγκερικ της Λοθαριγγίας (909). Υπερασπίστηκε με επιτυχία τη Λοθαριγγία από τις επιθέσεις του Κορράδου Α΄. Η Λοθαριγγία κατακτήθηκε οριστικά από την Ανατολική Φραγκία (925).
Εξέγερση ευγενών
thumb|250px|right|[[Δηνάριο του Καρόλου Γ΄ του Απλού.]]
Η βασίλισσα Φρεδερόνη απεβίωσε (10 Φεβρουαρίου 917), είχε αποκτήσει έξι κόρες, δεν είχε γιο και η διαδοχή είναι αβέβαιη. Ο Κάρολος ο Απλός παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Έντζιφου της Αγγλίας, κόρη του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την οποία απέκτησε τον γιο και διάδοχο του Λουδοβίκο Δ΄. Η μεγάλη εύνοια που έδειξε ο Κάρολος Γ΄ σε έναν μικρό ευγενή τον Άγκανο, συγγενή της Φρεδερόνης προκάλεσε σκληρή αντίδραση από την αριστοκρατία, έφτασε στο σημείο να του δώσει μοναστήρια που ήταν δώρα άλλων βαρόνων. Ο Γιλβέρτος της Λωρραίνης στράφηκε εναντίον του και ορκίστηκε πίστη στον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο τον Ορνιθοθήρα. Δεν έχασε όλους τους οπαδούς του ωστόσο στη Λοθαριγγία επειδή ο Βίγκερικ της Λοθαριγγίας τον υποστήριζε. Οι εξαγριωμένοι ευγενείς με την εύνοια του στον Άγκανο τελικά τον αιχμαλώτισαν, ελευθερώθηκε ύστερα από διαπραγματεύσεις με τον αρχιεπίσκοπο της Ρεμς. Οι ευγενείς εξεγέρθηκαν με αρχηγό τον Ροβέρτο της Ροβέρτο της Νευστρίας (922) που στέφτηκε βασιλιάς ως Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας, ο Κάρολος δραπέτευσε στη Λοθαριγγία. Ο Κάρολος έχασε τον πιο πιστό του οπαδό τον Έρβες του Ρεμς (2 Ιουλίου 922) που διαδέχθηκε τον Φούλκων (900). Ο Κάρολος επέστρεψε με Νορμανδικό στρατό αλλά ηττήθηκε στη "μάχη του Σουασσόν" (15 Ιουνίου 923), στην ίδια μάχη έπεσε ο Ροβέρτος Α΄. Ο Κάρολος ο Απλός φυλακίστηκε από τον Ερβέρτο Β΄ του Βερμαντουά, στη Δυτική Φραγκία τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του Ροβέρτου Ροδόλφος της Γαλλίας. Μετά την αιχμαλωσία του Καρόλου η σύζυγος του Έντζιφου με τον γιο τους Λουδοβίκο Δ΄ δραπέτευσαν στην Αγγλία. Ο γιος του Λουδοβίκος θα ανακηρυχτεί αργότερα βασιλιάς ως Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας.
Ιστορικό υπόβαθρο
thumb|250px|right|Η αυτοκρατορία των Καρολιδών. Ο Καρλομάν Β΄ των Δυτικών Φράγκων πέθανε πρόωρα χωρίς να αποκτήσει γιο (6 Δεκεμβρίου 884), ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του, ο μελλοντικός Κάρολος ο Απλός ήταν μόλις 5 ετών. Ο ξάδελφος τους Κάρολος ο Παχύς ήδη Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων, κλήθηκε από τους ευγενείς των Δυτικών Φράγκων να ανέβει στον θρόνο. Ο Κάρολος ο Παχύς προσπάθησε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους Βίκινγκ χωρίς επιτυχία, ύστερα από 3 χρόνια εκθρονίστηκε από τη "Δίαιτα του Τρίμπουρ" (887). Με το βασίλειο υπό την απειλή επιδρομέων οι Γάλλοι ευγενείς απέρριψαν ξανά τον Κάρολο τον Απλό επειδή εξακολουθούσε να είναι ανήλικος, ο Εύδης των Ροβερτιδών επελέγη για να αντιμετωπίσει τους επιδρομείς που είχαν αρχηγό τον Ρόλλο. Ο Κάρολος ο Απλός με τη βοήθεια του αρχιεπισκόπου Φούλκων του Ρεμς προσπάθησε να κερδίσει τον θρόνο αλλά μάταια (893), ανακηρύχτηκε βασιλιάς μόνο όταν ο Εύδης Α΄ από το νεκροκρέβατο τον όρισε διάδοχο (897). Με τον θάνατο του Εύδη τον Ιανουάριο του 898 ο Κάρολος Γ΄ ανέβηκε επίσημα στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων. Ο βασικός στόχος του Καρόλου Γ΄ αμέσως μετά την άνοδό του ήταν να κατακτήσει τη Λοθαριγγία την οποία επιθυμούσαν οι βασιλείς των Δυτικών Φράγκων από την εποχή του Καρόλου του Φαλακρού. Η Λοθαριγγία ήταν η πατρίδα των προγόνων του, ο Καρλομάγνος και οι υπόλοιποι προπάτορες του οι Πεπινίδες κατάγονταν από αυτή την περιοχή.
Με τη Συνθήκη του Βερντέν (843) η Λοθαριγγία πέρασε στη Μέση Φραγκία η οποία διαλύθηκε σύντομα, στη συνέχεια διεκδικήθηκε από την Ανατολική και τη Δυτική Φραγκία. Ο βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων Αρνούλφος της Καρινθίας την παραχώρησε στον νόθο του γιο Ζβέντιμπολντ (895) που μισήθηκε σύντομα από τους κατοίκους. Ο κόμης Ρέγκιναρ Β΄ του Αινώ κάλεσε στη Λοθαριγγία τον Κάρολο τον Απλό, επιτέθηκε στο Άαχεν, κατέλαβε τα ανάκτορα του Καρλομάγνου στο Ναϊμέχεν και επέστρεψε στη Γαλλία.΄Όταν πέθανε πρόωρα τον Σεπτέμβριο του 911 ο τελευταίος Καρολίδης βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων Λουδοβίκος το Παιδί η αριστοκρατία της Λοθαρραγγίας κάλεσε ξανά τον Κάρολο τον Απλό. Τον Νοέμβριο του 911 ο Κάρολος Γ΄ στέφτηκε βασιλιάς της Λοθαριγγίας, η συνεχής απουσία του από την περιοχή ενόχλησε έντονα τους ευγενείς της Λοθαριγγίας, οι Γάλλοι ευγενείς το είδαν σαν προσβολή. Ο Φλοντόαρντ γράφει ότι οι Λοθαρίγγειοι ενοχλήθηκαν έντονα επειδή οι Ούγγροι απειλούσαν την περιοχή τους και ο Κάρολος ο Απλός αρνήθηκε να βαδίσει με στρατό εναντίον τους. Η δυσαρέσκεια έγινε επανάσταση όταν αποπειράθηκε να διώξει τη θεία του ηγουμένη Ροχίλδη και πεθερά του Ούγου του Μέγα από το "αβαείο του Τσελ", ήθελε να την αντικαταστήσει με τον ευνοούμενο του Άγκανο, συγγενή της πρώτης συζύγου του.
Έκπτωση
thumb|250px|right|Ο Κάρολος Γ΄ ο Απλός, σε έργο του 19ου αιώνα.
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του Φρεδερόνη τον Μάιο του 907 απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγο του Έντζιφου της Αγγλίας (919) απέκτησε:
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Δυτικής Φραγκίας Κατηγορία:Βασιλείς της Λοθαριγγίας Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Λιβάδια
Με το όνομα Λιβάδι ή Λιβάδια (και Λιβαδιά) αναφέρονται οι πιο κάτω οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αρσέν Λουπέν
Ο Αρσέν Λουπέν αναφέρεται ως ήρωας πολλών αστυνομικών μυθιστορημάτων του Μωρίς Λεμπλάν, Γάλλου συγγραφέα του 20ού αιώνα, ο οποίος και τον παρουσίαζε ως ευφυέστατο, δαιμονιώδη και σέξι ασύλληπτο «αριστοκράτη» λωποδύτη, με ιπποτικούς τρόπους και ευγενή αισθήματα.
Τα μυθιστορήματα που είχαν ως ήρωα τον Αρσέν Λουπέν άρχισαν να εκδίδονται το 1905 για το περιοδικό «Τα ξέρω όλα» (Je sais tout). Σημείωσαν πρωτοφανή επιτυχία ανεβάζοντας την κυκλοφορία του περιοδικού και αργότερα δημοσιεύονταν μεταφρασμένα, είτε αυτοτελή είτε κατά φύλλα, σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Ορχομενός Αρκαδίας
Ο Όμηρος αναφέρει τον Ορχομενό Αρκαδίας ως "πολύμηλος" δηλαδή "περιοχή με με πολλά πρόβατα", ο Απολλώνιος ο Ρόδιος τον καταγράφει ως "Αφνεός". Ο Παυσανίας σχετίζει την ίδρυση της πανάρχαιας πόλης με τον ομώνυμο Ορχομενό, έναν από τους 50 γιους του Λυκάωνα. Σύμφωνα με την παράδοση όταν μοίρασε ο Αρκάς το βασίλειο του στους τρεις γιους του παρέλαβε σαν μερίδιο τον Ορχομενό ο Έλατος. Τους πρώτους αιώνες της 1ης χιλιετίας π.Χ. οι βασιλείς του Ορχομενού βασίλευσαν σε ολόκληρη την Αρκαδία. Ο Παυσανίας καταγράφει τον πλήρη κατάλογο των βασιλέων του Ορχομενού που ήταν ταυτόχρονα βασιλείς της Αρκαδίας, ένας από αυτούς ο Αριστοκράτης γιος του Αίχμις λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από τους κατοίκους επειδή βιαιοπράγησε στην ιέρεια του ναού της Αθηνάς Υμνίας. Τον Αριστοκράτη ή Αριστοκράτη Α΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ικέτας και αυτόν με την σειρά του ο Αριστοκράτης Β΄ που λιθοβολήθηκε επίσης μέχρι θανάτου από τους κατοίκους επειδή εγκατέλειψε τους Μεσσήνιους στον πόλεμο με την Αρχαία Σπάρτη. Ο Αριστοκράτης Β΄ φαίνεται ότι ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αρκαδίας αλλά ο τίτλος εξακολουθούσε να υπάρχει σαν τοπικοί βασιλείς του Ορχομενού, ο γιος του Αριστόδημος εμφανίζεται σαν βασιλιάς της πόλης. Η δυναστεία συνεχίστηκε σαν βασιλείς του Ορχομενού για αιώνες αφού ο ιστορικός Θεόφιλος αναφέρει ότι ο Πεισίστρατος του Ορχομενού θανατώθηκε όταν ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.
Όταν ξέσπασαν οι Περσικοί Πόλεμοι ο Ορχομενός Αρκαδίας συμμετείχε στην Μάχη των Θερμοπυλών με 120 άνδρες και στην Μάχη των Πλαταιών με 600 άνδρες. Οι Λακεδαιμόνιοι μετέφεραν στον Ορχομενό όλους τους Αρκάδες αιχμαλώτους που ήταν σύμμαχοι των Αθηναίων, οι Αθηναίοι ωστόσο πολιόρκησαν την πόλη, την κατέλαβαν επειδή είχε φθαρμένα τείχη και πήραν πίσω τους ομήρους. Την εποχή που ιδρύθηκε η Μεγαλόπολη ο Ορχομενός είχε την εξουσία σε γειτονικές πόλεις όπως η Θεισόα Ηλείας αλλά οι κάτοικοι τους μεταφέρθηκαν όλοι στην νέα μεγάλη πόλη. Από τότε ξεκίνησε η φθορά του Ορχομενού, βρέθηκαν σε πόλεμο με τους Μαντινείους και αρνήθηκαν να εισέλθουν στην Αρκαδική Συμπολιτεία λόγω της εχθρότητας αυτής. Με την έκρηξη του πολέμου ανάμεσα στον Κάσσανδρο και τον Πολυπέρχων τον Ορχομενό κατέλαβε ο Κάσσανδρος (313 π.Χ.). Αργότερα συμμάχησε με τους Αιωλούς, προχώρησε σε συμφωνία με την Αχαϊκή Συμπολιτεία με έναν τοπικό κυβερνήτη τον Νέαρχο (234 π.Χ.). Ο Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης κατέλαβε προσωρινά την πόλη (229 π.Χ.) μέχρι την εποχή που την κατέλαβε ο Αντίγονος Γ΄ Δώσων και τοποθέτησε Μακεδονική φρουρά (223 π.Χ). Τελικά με Ρωμαική πίεση ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας αναγκάστηκε να τον παραχωρήσει στους Αχαιούς. Ο Στράβων αναφέρει ότι η πόλη ήταν εξαφανισμένη στην εποχή του αλλά αυτό θεωρείται υπερβολή επειδή ο Παυσανίας καταγράφει πολλά μνημεία όπως το ομοίωμα της Αθηνάς σε έναν Κέδρο για αυτό πήρε το όνομα "Αθηνά Κέδρειος". Ο λεξικογράφος Ουίλλιαμ Σμιθ που επισκέφτηκε την αρχαία πόλη τον 19ο αιώνα βρήκε πολλά ερείπια, όπως τμήματα της αγοράς και τα αρχαία τείχη. Το θέατρο του Ορχομενού είναι χτισμένο στους ελληνιστικούς χρόνους. Στο χώρο του θεάτρου εκτός από παραστάσεις λάμβαναν χώρα και αγώνες προς τιμήν του Διονύσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία
Ουρουάπαν
Το Ουρουάπαν (ισπ. Uruapan) είναι πόλη και έδρα του ομωνύμου δήμου στο δυτικό-κεντρικό μέρος της μεξικανικής πολιτείας του Μιτσοακάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 315.350 κατοίκους. Η πόλη και τα περίχωρα είναι ευρέως γνωστά για το καταφύγιο της πεταλούδας μονάρχης, το οποίο βρίσκεται κοντά. Στο Ουρουάπαν βρίσκεται στο σταυροδρόμι του Μιτσοακάν,, εν μέρει λόγω της μεγάλης ποσότητας καλλιεργημένου και συσκευασμένου αβοκάντο, που εξάγεται σε μεγάλες ποσότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία και άλλες χώρες.
Το Ουρουάπαν είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις στο Μεξικό, καθώς ιδρύθηκε το 1533. Ο ηφαιστειακός κώνος Παρικουτίν δημιουργήθηκε κοντά στη πόλη το 1943, φοβίζοντας ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η πόλη και ο δήμος είναι και οι δύο δεύτεροι μεγαλύτεροι στην πολιτεία, πίσω μόνο από την πρωτεύουσα της πολιτείας, τη Μορέλια.
Η λέξη Ουρουάπαν προέρχεται από την λέξη ulhupani, η οποία στη γλώσσα Πουρέπετσα σημαίνει «τόπος του αιώνιου σχηματισμού και γονιμότητας των βλαστών λουλουδιών» ή «τόπος όπου ο θεός-πρίγκηπας των λουλουδιών είναι σεβαστός». Το όνομα Ουρουάπαν καθιερώθηκε πριν από την άφιξη των Ισπανών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Ανθοχώρι
Με το όνομα Ανθοχώρι αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ρίκι Ρούμπιο
Ο Ρίκι Ρούμπιο (Ricard Rubio Vives), (Βαρκελώνη, 21 Οκτωβρίου 1990) είναι Ισπανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,93 μέτρα αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ για τους Κλίβελαντ Καβαλίερς του ΝΒΑ.
Σταδιοδρομία
Ο Ρούμπιο γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Έκανε το ντεμπούτο του στο ισπανικό πρωτάθλημα την περίοδο 2005-06 με την DKV Χοβεντούτ στις 15 Οκτωβρίου του 2005 σε ηλικία 14 ετών και έγινε ο νεότερος καλαθοσφαιριστής που έπαιξε στο ισπανικό πρωτάθλημα. Κατέκτησε το FIBA EuroCup με τη Χοβεντούτ την ίδια χρονιά, ενώ την επόμενη σεζόν έκανε τα περισσότερα κλεψίματα της κανονικής περιόδου.
Έκανε το πρώτο του ντεμπούτο στην Ευρωλίγκα στις 24 Οκτωβρίου 2006, απέναντι στον Παναθηναϊκό. Ο Ρούμπιο είχε κατά μέσον όρο 2,8 ασίστ ανά αγώνα στην πρώτη του σεζόν στην Ευρωλίγκα. Κέρδισε το ULEB Cup με τη Χοβεντούτ το 2008, ενώ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος πλέι μέικερ της χρονιάς στο ισπανικό πρωτάθλημα.
Στις 25 Ιουνίου του 2009 επιλέχθηκε στο νούμερο 5 του ντραφτ από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, κάνοντάς τον, τον πρώτο γεννημένο στη δεκαετία του 1990 παίκτη που έγινε ντραφτ στο NBA. Οι Τίμπεργουλβς συμφώνησαν με την Μπανταλόνα, να εξαγοράσουν το συμβόλαιό του. Ωστόσο, ο Ρούμπιο αρνήθηκε να κάνει αυτή τη συμφωνία, αναφέροντας ότι αισθάνθηκε πως έπρεπε να ωριμάσει περισσότερο πριν κάνει την είσοδό του στο NBA. Στις 31 Αυγούστου 2009 η Χοβεντούτ έκανε διαπραγματεύσεις με την Μπαρτσελόνα και έτσι ο Ρούμπιο υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο με τους Καταλανούς της Βαρκελώνης. Το 2010 ψηφίστηκε και πάλι καλύτερος πλέι μέικερ του πρωταθλήματος και κέρδισε το τρόπαιο της Ευρωλίγκας με τη Μπαρτσελόνα. μικρογραφία|264x264εσ|Ο Ρούμπιο στους Τιμπεργουλβς Το καλοκαίρι του 2011 συμφώνησε με τους Τίμπεργουλβς στους οποίους έμεινε για έξι χρόνια. Το καλοκαίρι του 2017 συμφώνησε με την ομάδα των Γιούτα Τζαζ, στην οποία έμεινε μέχρι το 2019.
Το καλοκαίρι του 2019, υπέγραψε για τέσσερα χρόνια με την ομάδα των Φοίνιξ Σανς, έναντι 51 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 16 Δεκεμβρίου, ο Ρούμπιο έκανε το πρώτο του τριπλ νταμπλ με τους Σανς με 10 πόντους, 11 ριμπάουντ και 14 ασίστ στην ήττα 111-110 από τους Μπλέιζερς. Στις 24 Φεβρουαρίου 2020, ο Ρούμπιο πέτυχε 22 πόντους, 11 ασίστ, 7 κλεψίματα και 6 ριμπάουντ στη νίκη με 131-111 έναντι της πρώην ομάδας του, της Γιούτα Τζαζ. Έτσι έγινε ο πρώτος παίκτης των Σανς που πέτυχε τουλάχιστον 20+ πόντους, 10+ ασίστ και 7+ κλεψίματα σε ένα παιχνίδι μετά από τον Κέβιν Τζόνσον το 1996. Στις 23 Ιουνίου 2020, νόσησε από κορωνοϊό στα πλαίσια της πανδημίας του 2020. Τη σεζόν 2019-20 σε 57 ματς στο NBA είχε κατά μέσο όρο 13.1 πόντους και 8.9 ασίστ.
Στις 17 Νοεμβρίου βρέθηκε στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, ως αντάλλαγμα για τον Κρις Πωλ στους Σανας, αλλά στις 19 Νοεμβρίου επέστρεψε στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, καθώς τον πήραν μαζί με τα νούμερα 25 και 28 του ντραφτ, δίνοντας στους Θάντερ το νούμερο 17 του ντραφτ, Αλεξέι Ποκουσέβσκι. Τη σεζόν 2020-21 μέτρησε 8,6 πόντους και 6,4 ασίστ κατά μέσο όρο.
Τον Αύγουστο του 2021, κατέληξε στους Κλίβελαντ Καβαλίερς μετά από ανταλλαγή με τον Τόριαν Πρινς. Στις 7 Νοεμβρίου, έκανε ατομικό ρεκόρ στους πόντους καθώς μέτρησε 37 (5/10 δίποντα, 8/9 τρίποντα, 3/3 βολές) μαζί με 10 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Επιπλέον, έγινε ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ, που ήρθε από τον πάγκο για να μετρήσει 30+ πόντους, 10+ ασίστ και 8+ τρίποντα σε ένα ματς. Στις 13 Δεκεμβρίου, έφτασε τις 5.000 ασίστ στην καριέρα του στο ΝΒΑ. Στις 29 Δεκεμβρίου, στο παιχνίδι των Καβαλίερς με τους Πέλικανς υπέστη ρήξη χιαστού στο αριστερό του γόνατο και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για το υπόλοιπο της σεζόν 2021-22. Σε 34 αγώνες που αγωνίστηκε είχε κατά μέσο όρο 13,1 πόντους, 6,6 ασίστ και 4,1 ριμπάουντ.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2022 εντάχθηκε μέσω ανταλλαγής στους Ιντιάνα Πέισερς, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ λόγω τραυματισμού στο γόνατό του.
Την 1η Ιουλίου 2022 επέστρεψε ως ελεύθερος στους Καβαλίερς υπογράφοντας συμβόλαιο αξίας 18,4 εκατομμυρίων δολαρίων.
Στις 5 Αυγούστου 2023, με ανακοίνωσή του εξήγησε ότι σταματάει οποιαδήποτε δραστηριότητα στο μπάσκετ, προκειμένου να ασχοληθεί με την ψυχική του υγεία. Συγκεκριμένα δήλωσε πως: «Αποφάσισα να σταματήσω την επαγγελματική μου καριέρα, ώστε να ασχοληθώ με την ψυχική μου υγεία.<...> Θα ήθελα να ζητήσω να σεβαστείτε την ιδιωτικότητά μου, ώστε να αντιμετωπίσω αυτές τις στιγμές και όταν είμαι έτοιμος θα σας δώσω τις απαραίτητες πληροφορίες την σωστή στιγμή».
Εθνική Ισπανίας
thumb|right|Ο Ρούμπιο με τη φανέλα της Εθνικής Ισπανίας|269x269εσ Ο Ρούμπιο επιλέχθηκε για να παίξει στην ισπανική ομάδα μπάσκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου του 2008. Κατέκτησε τη δεύτερη θέση με την Ισπανία αφού η ομάδα του έχασε στον τελικό απέναντι στις ΗΠΑ με σκορ 118-107, και έτσι σε ηλικία 17 ετών έγινε ο νεότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε τελικό μπάσκετ στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Την επόμενη χρονιά έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, όπου η Ισπανία κέρδισε τη Σερβία στον τελικό με σκορ 85-63. Στο τουρνουά, ο Ρούμπιο έπαιξε κατά μέσο όρο 22,7 λεπτά, είχε 5,9 πόντους, 2,2 ριμπάουντ, 3,9 ασίστ και 1,4 κλεψίματα σε κάθε αγώνα. Στο Ευρωμπάσκετ 2011 ξανακέρδισε το χρυσό μετάλλιο νικώντας τη Γαλλία 98-85. Ακολούθησαν τρία χάλκινα μετάλλια στα Ευρωμπάσκετ 2013 και 2017, καθώς και το χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο.