cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Windows Meeting Space
Ιστορία
Το Meeting Space είχε πρωτοπαρουσιαστεί από τον Τζιμ Αλλχιν και τον Darryn Dieken στο Professional Developers Conference (PDC) το 2005, όπου χρησιμοποιήθηκε για να προβάλει μια παρουσίαση στο PowerPoint. Ο Αλλχιν δήλωσε ότι αυτή η επίδειξη δεν προοριζόταν για τις δυνατότητες της ίδιας της εφαρμογής, η οποία δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί, αλλά για να απεικονίσει τις δυνατότητες της δομής peer-to-peer στα Windows Vista, που χρησιμοποιεί το IPv6, αναπαραγωγή αρχείων και δυνατότητες ad hoc. Σε μια αργότερη συνέντευξη με τον Πολ Θύροτ, ο Αλλχιν εξέφρασε την επιθυμία του στους προγραμματιστές για να δημιουργήσουν εφαρμογές με υποστήριξη για αυτές τις δυνατότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στοιχεία των Windows Κατηγορία:Windows Vista
Λ²-σταννολάνιο
Το λ²-σταννολάνιο (αγγλικά: λ²-stannolane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και κασσίτερο, με μοριακό τύπο C4H8Sn. Είναι ένα ετεροκυκλικό κασσιτεράνιο, με το μέταλλο στην βαθμίδα οξείδωσης +2. Η αντίστοιχη ένωση με το μέταλλο στη βαθμίδα οξείδωσης +4 είναι το σταννολάνιο, ή πιο σχολαστικά 1,1-διυδρο-λ4-σταννολάνιο, που έχει μοριακό τύπο C4H10Sn. Το μόριό του λ²-σταννολάνιου αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο κασσιτέρου, στα οποία συνδέονται, επίσης, συνολικά οκτώ (8) άτομα υδρογόνου. Εκτός από τις δυο «μητρικές» ενώσεις, ο όρος σταννολάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σταννολανικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο κασσιτέρου και κανένα διπλό δεσμό. Το πρόθεμα λ²- χρησιμοποιείται, όταν χρειάζεται, για να δηλώσει τη βαθμίδα οξείδωσης +2.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανομεταλλικές ενώσεις Κατηγορία:Ενώσεις κασσιτέρου Κατηγορία:C4
Αλέξανδρος Καραμανλάκης
Ο Αλέξανδρος Καραμανλάκης (1884 ή 1888–1912) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ερασιτέχνης πρωτοπόρος αεροπόρος, ο πρώτος που σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στην Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1884 ή 1888 στην Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από το Ρίο της Πάτρας. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Θεμιστοκλής Καραμανλάκης και μητέρα του η Ευριδίκη Καραμανλάκη. Παρακολούθησε τα μαθήματα της Μεγάλης του Γένους Σχολή, αλλά το 1908 μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα, λόγω της εμφάνισης του κινήματος των Νεοτούρκων. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία από νεαρή ηλικία και τον Ιανουάριο του 1911 ξεκίνησε να εκδίδει την εβδομαδιαία εφημερίδα Ανεξάρτητος Αθηνών. Η εφημερίδα αρίθμησε 43 φύλλα προτού διακόψει την έκδοση της τον Οκτώβριο του 1911.
Από τον Αύγουστο του 1911 μετακόμισε στη Γερμανία και έπειτα στη Γαλλία για δημοσιογραφικές μελέτες αρχικά, ενώ στη συνέχεια εγγράφηκε στη σχολή του Γάλλου πρωτοπόρου της αεροπορίας Λουί Μπλεριό. Τέσσερις μέρες μετά την πτήση που πραγματοποίησε ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος στις 12 Φεβρουαρίου 1912, ο Καραμανλάκης έφτασε στην Πάτρα. Είχε μαζί του ένα ιδιόκτητο αεροσκάφος Bleriot XI 50 ίππων, με το οποίο στις 26 Μαρτίου 1912 αποπειράθηκε να πραγματοποιήσει πτήση από το Ρίο στην Αθήνα. Το αεροσκάφος απογειώθηκε αλλά κατέπεσε άμεσα. Ο Καραμανλάκης δεν τραυματίστηκε και κατάφερε να επιδιορθώσει τις φθορές που υπέστη το αεροσκάφος του. Πραγματοποίησε ακόμη δύο αποτυχημένες απόπειρες στις 9 και 30 Απριλίου 1912. Στην πρώτη περίπτωση απογειώθηκε και πέταξε για λίγο πάνω από την πόλη της Πάτρας, ενώ στη δεύτερη κατά την προσπάθεια της απογείωσής του από την Εγλυκάδα τραυματίστηκε και κατά την πτώση προκλήθηκαν σοβαρές φθορές στο αεροσκάφος του.
Μετά τις αποτυχίες αυτές μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου κατάφερε σημαντικότερα επιτεύγματα. Στις 17 Ιουλίου 1912 κατάφερε να φτάσει σε υψόμετρο 2.200 μέτρων ενώ στις 19 Αυγούστου στα 3.050 μέτρα. Μετά τις επιτυχίες αυτές πείστηκε πως πλέον μπορούσε να πετάξει από την Αθήνα στην Πάτρα. Το πρωί της 29ης Αυγούστου απογειώθηκε από την περιοχή του Παλαιού Φαλήρου, αλλά μετά από δύο ώρες στον αέρα αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει προσθαλάσσωση στον Κορινθιακό κόλπο λόγω βλάβης στη μηχανή του αεροσκάφους. Το αεροσκάφος έχασε ύψος, ενώ ο Καραμανλάκης προσπαθούσε να απεμπλακεί από τα σχοινιά και σύρματα του αεροσκάφους. Τελικά, δεν τα κατάφερε και πνίγηκε στο βυθιζόμενο αεροπλάνο του. Η κηδεία του έγινε την επόμενη μέρα στον Άγιο Γεώργιο Καρύτση παρουσία του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθερίου Βενιζέλου και υπουργών της κυβέρνησής του. Τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Πριν τον θάνατό του είχε προγραμματίσει κοινή αεροπορική επίδειξη στην Αθήνα με τους υπόλοιπους πρωτοπόρους της αεροπορίας στην Ελλάδα, Λεωνίδα Αρνιώτη και Εμμανουήλ Αργυρόπουλο η οποία όμως αναβλήθηκε λόγω του θανάτου του. Ήταν το 193ο θύμα της αεροπλοΐας στην παγκόσμια ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πιλότοι Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Ερρίκος Δ΄ του Γκρουμπενχάγκεν
Ο Ερρίκος Δ΄ (1460 - 6 Δεκεμβρίου 1526) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1464-1526), περιοχής του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.
Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Ερρίκου Γ΄, πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Β΄ και Αλβέρτο Β΄. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1464, τον διαδέχθηκε σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τον θείο του Αλβέρτο Β΄· ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ.
Το 1479 ενηλικιώθηκε και με τον θείο του έκαναν διανομή του πριγκιπάτου: ο Ερρίκος Δ΄ έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ και ο Αλβέρτος Β΄ τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ, ενώ είχαν από κοινού το κάστρο Γκρουμπενχάγκεν. Το 1485 απεβίωσε ο θείος του αφήνοντας έναν γιο 9 ετών, έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έγινε επίτροπος του εξαδέλφου του Φιλίππου Α΄.
Απεβίωσε το 1526 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Α΄, επανενώνοντας το πριγκιπάτο.
Οικογένεια
Το 1494 νυμφεύτηκε στο Άινμπεκ την Ελισάβετ των Άνχαλτ, κόρη του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Ημέρα της Δίψας
Η «Ημέρα της Δίψας» (ﻳﻮﻢ ﺍلعطش, Yawm al-aṭash) είναι η παραδοσιακή ονομασία, στην αραβική ιστοριογραφία, της μάχης που δόθηκε το 724 μεταξύ των Αράβων του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και του τουρκικού χαγανάτου των Τουργκές στις όχθες του ποταμού Ιαξάρτη (Συρ Νταρυά), στην Υπερωξειανή (στο σημερινό Τατζικιστάν). Ο στρατός των Ομεϋαδών, υπό τον Μουσλίμ ιμπν Σαΐντ αλ-Κιλαμπί, είχε εκστρατεύσει στην Κοιλάδα της Φεργάνα όταν έμαθε ότι οι Τουργκές προέλαυναν εναντίον τους. Αμέσως οι Άραβες ξεκίνησαν μια εσπευσμένη υποχώρηση προς τον Ιαξάρτη, παρενοχλούμενοι από το τουρκικό ιππικό. Μετά από πορεία 11 ημερών, οι Άραβες έφτασαν στον ποταμό, όπου βρέθηκαν αντιμέτωποι τόσο με τους Τουργκές όσο και με τις δυνάμεις των ντόπιων ηγεμόνων της Υπερωξειανής. Παρ’ όλα αυτά, οι Άραβες κατάφεραν να διασπάσουν τον κλοιό και να διασχίσουν το ποτάμι, καταφεύγοντας στο Χουτζάντ. Η ήττα όμως των Ομεϋαδών οδήγησε στην κατάρρευση της ισλαμικής κυριαρχίας σε μεγάλο μέρος της περιοχής, που έκτοτε, μέχρι το 740 περίπου, αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ Αράβων και Τουργκές.
Υπόβαθρο
Η περιοχή της Υπερωξειανής είχε κατακτηθεί από τους Μουσουλμάνους υπό τον Κουτάιμπα ιμπν Μουσλίμ κατά το χαλιφάτο του Ουαλίντ Α' (705-715), ως επακόλουθο της κατάκτησης της Περσίας και του Χορασάν στα μέσα του 7-ου αιώνα. Η αφοσίωση των γηγενών ιρανικής και τουρκικής καταγωγής πληθυσμών στους νέους επικυριάρχους τους όμως παρέμενε αμφίβολη, και ήδη το 719 έστειλαν πρεσβεία στους Κινέζους και τους υποτελείς σε αυτούς Τουργκές αιτούμενοι βοήθεια κατά των Μουσουλμάνων. Σε απάντηση, το 720 οι Τουργκές άρχισαν να εξαπολύουν επιθέσεις, και οι Σόγδιοι άρχισαν να εξεγείρονται κατά του Χαλιφάτου. Αυτές οι πρώτες εξεγέρσεις κατεστάλεισαν με βάναυσο τρόπο από τον άραβα κυβερνήτη του Χορασάν, Σαΐντ ιμπν Αμρ αλ-Χαρασί, ο οποίος αποκατέστησε τα όρια της ισλαμικής εξουσίας σχεδόν εκεί όπου τα είχε φτάσει ο Κουτάυμπα, με την εξαίρεση της Κοιλάδας της Φεργάνα, που αποτίναξε την αραβική κυριαρχία.
Εκστρατεία στην Φεργάνα και η «Ημέρα της Δίψας»
Το 723, ο αλ-Χαρασί αντικαταστάθηκε από τον Μουσλίμ ιμπν Σαΐντ αλ-Κιλαμπί, που αποφάσισε, κατά το τέλος του επόμενου έτους, να εξαπολύσει εκστρατεία για ανακατάληψη της Φεργάνα. Η εκστρατεία συνάντησε δυσκολίες ήδη από την αρχή της, όταν έφτασαν νέα για την άνοδο στον θρόνο ενός νέου χαλίγη, του Ισάμ ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ (723-743), και τον διορισμό ως κυβερνήτη του Ιράκ (και αντιβασιλέα της ανατολής) του Χάλιντ αλ-Κασρί. Το γεγονός αυτό ώθησε στην επιφάνεια τις φυλετικές διαμάχες των Αράβων του Χορασάν: οι Υεμενίτες (νότιοι Άραβες) του Μπαλχ αρχικά αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία, περιμένοντας ότι ο αλ-Κιλαμπί (του οποίου η φυλή ανήκε στους βόρειους Άραβες) θα ανακαλούνταν άμεσα από το νέο καθεστώς. Μόνο αφού ο Νασρ ιμπν Σαγιάρ οδήγησε μια δύναμη Μουδαριτών (βόρειοι Άραβες) ενάντιά τους, δέχτηκαν οι Υεμενίτρες να ενωθούν με τον στρατό του αλ-Κιλαμπί. Η εκστρατεία έλαβε τελικά την ευλογία του Χάλιντ αλ-Κασρί, ο οποίος έγραψε στον αλ-Κιλαμπί να συνεχίσει να ασκεί διοίκηση μέχρι την άφιξη του αντικαταστάτη του, του αδερφού του Χάλιντ, Άσαντ. Παρόλα αυτά, 4.000 στρατιώτες της υεμενίτικης φυλής των Αζντ αποσύρθηκαν από το αραβικό στράτευμα.
Ο αλ-Κιλαμπί οδήγησε τον στρατό του κατά μήκος του Ιαξάρτη στη Φεργάνα, και έθεσε την πρωτεύουσά της υπό πολιορκία, ενώσω οι άντρες του δήωναν την τριγύρω περιοχή. Σε αυτό το σημείο οι Άραβες έμαθαν ότι ο χαγάνος των Τουργκές, Σουλούκ, ερχόταν αυτοπροσώπως εναντίων τους με έναν ανώτερο σε δύναμη στρατό. Εγκαταλείποντας την πολιορκία, ο αραβικός στρατός υποχώρησε τόσο γρήγορα που οι πηγές αναφέρουν ότι κάλυψε σε μια μέρα τόση απόσταση, όση κανονικά σε τρεις. Τη δεύτερν μέρα, αφού οι Άραβες διέσχισαν τον ποταμό Ουάντι ασ-Σουμπούχ, οι Τουργκές τους έφτασαν, και επιτέθηκαν σε ένα δευτερεύον στρατόπεδο που ο Αμπνταλλάχ ιμπν Αμπί Αμπνταλλάχ είχε στήσει ξέχωρα από το κυρίως αραβικό στράτευμα. Οι Άραβες και οι Σόγδιοι σύμμαχοί τους υπέστησαν βαριές απώλειες, ανάμεσά τους και τον αδελφό του ηγεμόνα της Σαμαρκάνδης, Γουράκ, αλλά κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση.
Οι Άραβες συνέχισαν την υποχώρησή τους για οχτώ ακόμα μέρες, κατά τις οποίες συνεχώς υφίσταντο τις επιδρομές του τουρκικού ιππικού. Την ένατη μέρα, οι Άραβες έφτασαν στον Ιαξάρτη, όπου βρήκαν το δρόμο φραγμένο από τις δυνάμεις των ηγεμόνων της Σας (Τασκένδη) και της Φεργάνα, καθώς και των υπολειμμάτων της σογδιανής εξέγερσης που είχε καταστείλει ο αλ-Χαρασί. Οι Άραβες έστησαν οχυρωμένο στρατόπεδο για την νύχτα, και έκαψαν όλες τις αποσκευές τους, σε αξία ενός εκατομμυρίου ντιρχάμ σύμφωνα με τις πηγές, ως προετοιμασία για τη μάχη. Την επόμενη μέρα, ήδη υποφέρωντας από δίψα και τον εγκλωβισμό τους μεταξύ των Τουργκές και των Υπερωξειανών, οι απελπισμένοι Άραβες κατάφεραν να διασπάσουν τις εχθρικές γραμμές και να διασχίσουν τον ιαξάρτη. Όπως γράφει ο ιστορικός ατ-Ταμπαρί, όταν έφτασαν στη σχετική ασφάλεια του Κουτζάντ, «υποφέρωντας από την πείνα και την εξάντληση, οι άντρες σκόρπισαν σε αταξία». Στο Κουτζάντ η ηγεσία του στρατού παραδόθηκε στον Αμπντ αρ-Ραχμάν ιμπν Ναΐμ αλ-Γαμίντι, που οδήγησε τα υπολείμματα του στρατού στη Σαμαρκάνδη.
Επιπτώσεις
Η ήττα του αραβικού στρατού, και οι απώλειες που υπέστη, αποτέλεσαν τον καταλύτη για την σχεδόν ολική κατάρρευση της ισλαμικής εξουσίας στην Υπερωξειανή τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό H. A. R. Gibb, "ήταν πρακτικά η τελευταία επιθετική εκστρατεία των Αράβων στην Υπερωξειανή για δεκαπέντε χρόνια, αλλά ακόμα μεγαλύτερης σημασίας ήταν το πλήγμα που υπέστη το αραβικό κύρος. Οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Στο εξής οι Άραβες θα βρίσκονταν στην άμυνα και σταδιακά εκδιώχθηκαν από σχεδόν κάθε επαρχία πέραν του Ώξου." Ο νέος κυβερνήτης, Άσαντ αλ-Κασρί, πέρασε τα επόμενα χρόνια σε συνεχείς εκστρατείες, χωρίς όμως να επιτύχει κάτι το ιδιαίτερο. Ο Άσαντ επιδίωξε επίσης να αποκτήσει την εύνοια των τοπικών ελίτ με την κατάργηση των φόρων από τους ντόπιους προσήλυτους στο Ισλάμ («mawali»), αλλά αυτή η πολιτική ισότητας βρήκε αντίθετους τους ίδιους τους Άραβες εποίκους του Χορασάν, και αναιρέθηκε από τον διάδοχο του Άσαντ, Ασράς ιμπν Αμπντ Αλλάχ ασ-Σουλαμί. Αυτό οδήγησε σε μια γενική εξέγερση της Υπερωξειανής το 728. Με την βοήθεια των Τουργκές, οι Άραβες εκδιώχθηκαν σχεδόν από ολόκληρη την περιοχή. Η Υπερωξειανή παρέμεινε επίμαχη ζώνη μέχρι τις εκστρατείες του Νασρ ιμπν Σαγιάρ το 739-741, που αποκατέστησε την αραβική εξουσία, εκμεταλλευόμενος την κατάρρευση του χαγανάτου των Τουργκές μετά την δολοφονία του Σουλούκ το 738.
Πηγές
Κατηγορία:8ος αιώνας Κατηγορία:Μάχες του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών Κατηγορία:Ιστορία του Τατζικιστάν
Ερνέστος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν
Ο Ερνέστος Β΄ (1418 - 1466) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1440-64) μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκο Γ΄ και Αλβέρτο Β΄. Η περιοχή του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Έρικ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1427 και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ΄, Ερνέστος Β΄ και Αλβέρτος Β΄, που ήταν ανήλικοι. Ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου ως το 1437 που ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος.
Όταν το 1464 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Γ΄, ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ. Ήταν διοικητής (provost) της μονής του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ. Δεν νυμφεύτηκε. Στο πριγκιπάτο έμεινε ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ και ο γιος του Ερρίκου Γ΄, ο Ερρίκος Δ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Σάντρο ντε Αμέρικα
Ο Ρομπέρτο Σάντσεζ-Οκάμπο (Roberto Sánchez-Ocampo ; 19 Αυγούστου 1945 - 4 Ιανουαρίου 2010), περισσότερο γνωστός με τα καλλιτεχνικά ονόματα Sandro ή Sandro de América, ήταν Αργεντίνος τραγουδιστής και ηθοποιός. Θεωρείται πρωτοπόρος του Αργεντίνικου ροκ και ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες της ροκ που τραγούδησε στα ισπανικά στην Λατινική Αμερική. Ηχογράφησε 52 δίσκους και πούλησε οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα παρόλο που άλλες πηγές αναφέρουν ότι πούλησε πάνω από 22 εκατομμύρια. Μερικά από τα διασημότερα τραγούδια του είναι "Dame fuego", "Rosa, Rosa", "Quiero llenarme de ti", "Penumbras", "Porque yo te amo", "Así", "Mi amigo el Puma", "Tengo", "Trigal" και "Una muchacha y una guitarra". Το single "Rosa, Rosa" πούλησε δυο εκατομμύρια αντίτυπα και θεωρείται το πιο αναγνωρίσιμο και δημοφιλές τραγούδι του. Άλλη επιτυχία του, το "Tengo", έλαβε την 15η θέση μεταξύ των 100 καλύτερων Αργεντίνικων ροκ τραγουδιών από το MTV και το περιοδικό Rolling Stone. Στην Λατινική Αμερική, συγκρινόταν συχνά με τον Έλβις Πρίσλεϊ όσον αφορά την δημοφιλία.
Υγεία και θάνατος
Στις 20 Νοεμβρίου 2009, ο Σάντρο υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση καρδιάς και πνευμόνων στην Μεντόζα της Αργεντινής - η επέμβαση ήταν επιτυχής. Πέντε μέρες αργότερα, σε μια συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν οι γιατροί του, αναφέρθηκε ότι ο Σάντρο, παρόλο που εξακολουθούσε να παραμένει στην εντατική, ανέπνεε χωρίς μηχανική βοήθεια και είχε ξεκινήσει μια αργή ανάρρωση. Ωστόσο, το βράδυ της 4ης Ιανουαρίου 2010, 45 μέρες μετά την μεταμόσχευση και ορισμένες άλλες επιπλοκές, πέθανε από σηπτικό σοκ, εντερική ισχαιμία και ενδοαγγειακή πήξη στο νοσοκομείο Italiano της Μεντόζα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2016
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2016 (επισήμως: FIFA Club World Cup Japan 2016 presented by Alibaba E-Auto για εμπορικούς λόγους) θα είναι η 13η διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων της FIFA στην οποία συμμετέχουν οι πρωταθλήτριες ομάδες από τις έξι συνομοσπονδίες μέλη της ΦΙΦΑ, όπως και η πρωταθλήτρια της χώρας διεξαγωγής της διοργάνωσης. Η διοργάνωση θα διεξαχθεί στην Ιαπωνία από 8 έως 18 Δεκεμβρίου του 2015.
Το Μάρτιο του 2016, συμφωνήθηκε ότι στη διοργάνωση θα περιλαμβάνεται ο κανόνας του IFAB, σύμφωνα με τον οποίο παρέχεται η δυνατότητα στον εκάστοτε προπονητή για τέταρτη αλλαγή ποδοσφαιριστή, μόνο κατά τη διάρκεια της παράτασης.
Υποψήφιες διοργανώτριες
Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για το 2015-2016, καθώς και τις διοργανώσεις 2017-2018, δηλαδή δύο διοργανώτριες, η καθεμιά για δύο χρόνια, άρχισε τον Φεβρουάριο του 2014. Οι ομοσπονδίες μέλη που ενδιαφέρονταν να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση έπρεπε να υποβάλουν δήλωση ενδιαφέροντος από τις 30 Μαρτίου του 2014 και να παρέχουν την πλήρη δέσμη των εγγράφων προσφορών μέχρι τις 25 Αυγούστου 2014. Η εκτελεστική επιτροπή της FIFA ήταν να επιλέξει τις διοργανώτριες κατά τη συνάντησή τους στο Μαρόκο το Δεκέμβριο του 2014. Ωστόσο, καμία απόφαση σχετικά με τις διοργανώτριες δεν πάρθηκε μέχρι το 2015.
Η Ιαπωνία επιβεβαιώθηκε επίσημα ως οικοδέσποινα των διοργανώσεων των ετών 2015 και 2016, στις 23 Απριλίου του 2015.
Γήπεδα
Στις 9 Ιουνίου το 2016, το Σουίτα Σίτι Φούτμπολ Στέιντιουμ στην Οσάκα και το Διεθνές Στάδιο Γιοκοχάμα στη Γιοκοχάμα ορίστηκαν ως χώροι διεξαγωγής της διοργάνωσης.
Αγώνες
Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 2016 11:00 CEST (UTC + 2), στα κεντρικά γραφεία της ΦΙΦΑ στη Ζυρίχη της Ελβετίας, με σκοπό τον καθορίσμό των θέσεων για τις τρεις ομάδες που εισέρχονται στα προημιτελικά.
Εάν ένας αγώνας λήξει ισόπαλος μετά την κανονική διάρκεια του παιχνιδιού:
Στις 18 Μαρτίου του 2016, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΦΙΦΑ συμφώνησε όσον αφορά τη χρήση του κανονισμού του Διεθνούς Ποδοσφαιρικού Συμβουλίου, ο οποίος προβλέπει τη δυνατότητα τέταρτης αλλαγής ποδοσφαιριστή κατά τη διάρκεια της παράτασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων
Λ Ταύρου
Ο λ (λάμδα) Ταύρου (Lambda Tauri, λ Tau) είναι τριπλός μεταβλητός αστέρας (δηλαδή τρεις αστέρες), στον αστερισμό Ταύρο. Παλαιά ονομασία του αστέρα είναι η αραβική Sadr al Tauri, που αποδόθηκε στη λατινική ως Pectus Tauri, δηλαδή «το στήθος του ταύρου».
Μεταβλητότητα
Το έτος 1848 το φως του λ Ταύρου βρέθηκε ότι μεταβάλλεται περιοδικά. Προσδιορίσθηκε ως μεταβλητός δι' εκλείψεων αστέρας (δύο αστέρες που κατά την περιφορά τους περί το κοινό κέντρο μάζας τους εκλείπει ο ένας τον άλλο) και ήταν ο τρίτος τέτοιος μεταβλητός που ανακαλύφθηκε ποτέ. Το συνολικό μέσο φαινόμενο μέγεθος του συστήματος (+3,47) το καθιστά εύκολα ορατό με γυμνό μάτι και τον έκτο φωτεινότερο στον αστερισμό Ταύρο, ενώ έχει μέσο απόλυτο μέγεθος -2,45. Οι εκλείψεις αντιστοιχούν στους δύο από τους τρεις αστέρες του συστήματος που σχηματίζουν το υποσύστημα λ Ταύρου AB, όντες πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Η περίοδος περιφοράς αυτού, και της μεταβλητότητας, ισούται με 3,95 γήινες ημέρες (για την ακρίβεια 94 ώρες, 52 λεπτά και 15,3 δευτερόλεπτα). Η τροχιά έχει μικρή εκκεντρότητα, περίπου 0,025. Οι εκλείψεις αυτού του Αλγολίδη (μεταβλητός του τύπου του Αλγκόλ) είναι βαθειές, καθώς η κάθετος στο επίπεδο περιφοράς του λ Tau ΑΒ έχει κλίση 76° με την ευθεία που το συνδέει με τη Γη. Η συνολική φωτεινότητα του ζεύγους μεταβάλλεται σε φαινόμενο μέγεθος από +3,37 μέχρι +3,91 (κύριο ελάχιστο) Ο μέσος διαχωρισμός ανάμεσα στα κέντρα των δύο αστέρων εκτιμάται σε 15,25 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο κύριος αστέρας, ο λ Ταύρου Α, έχει φασματικό τύπο B3 V και αποτελεί μεγάλης μάζας γαλανόλευκο αστέρα της Κύριας ακολουθίας. Η μάζα του είναι 7,18 φορές η ηλιακή και η διάμετρός του 6,4 φορές η ηλιακή διάμετρος. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 5.800 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, καθώε έχει επιφανειακή θερμοκρασία 18.700 K. Εξαιτίας των παλιρροϊκών δυνάμεων από τον συνοδό του, ο λ Tau A περιστρέφεται γρήγορα γύρω από τον άξονά του, με ταχύτητα στον ισημερινό του 85 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Αυτός και ο δ Ζυγού υπήρξαν οι πρώτοι αστέρες στους οποίους παρατηρήθηκε διεύρυνση των φασματικών γραμμών του φωτός τους εξαιτίας περιστροφής, από τον Φρανκ Σλέσινγκερ το 1909. Η ηλικία του δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 34 εκατομμύρια έτη.
Αινιγματική είναι η σχετικώς μεγάλη διάμετρος του B. Εξελικτικά, ο αστέρας μεγαλύτερης μάζας θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που θα έφθανε στο στάδιο του υπογίγαντα. Επομένως, η διόγκωση του B πρέπει να προκλήθηκε από άλλο αίτιο. Το πιθανότερο είναι ότι το λ Ταύρου AB είναι ένας ημιαποχωρισμένος διπλός αστέρας, στον οποίο ο δευτερεύων αστέρας, με σαφώς παραμορφωμένο σχήμα, γεμίζει τον λοβό Roche.
Ο τρίτος αστέρας, ο λ Ταύρου C, περιφέρεται γύρω από το ζεύγος AB μία φορά κάθε 33,025 (γήινες) ημέρες και εκκεντρότητα τροχιάς περίπου 0,15. Το επίπεδο αυτής της τροχιάς είναι σχεδόν το ίδιο με αυτό της τροχιάς του AB, με κλίση ως προς αυτό μικρότερη των 7°. Η μάζα του είναι περίπου η μισή της ηλιακής. Αυτή είναι αρκετή ώστε να διαταράσσει την τροχιά του ζεύγους AB, με αποτέλεσμα περιοδικές μεταβολές στην εκκεντρότητά της και στα άλλα στοιχεία της.
Το όλο τριπλό σύστημα απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 17,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (64.080 χιλιόμετρα την ώρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταβλητοί δι' εκλείψεων αστέρες Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Ταύρος (αστερισμός)
Σταννολάνιο
Το (1,1-διυδρο-λ4-)σταννολάνιο (αγγλικά (1,1-dihydro-λ4-)stannolane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και κασσίτερο, με μοριακό τύπο C4H10Sn. Είναι ένα ετεροκυκλικό κασσιτεράνιο, με το μέταλλο στην βαθμίδα οξείδωσης +4. Η αντίστοιχη ένωση με το μέταλλο στη βαθμίδα οξείδωσης +2 είναι το λ²-σταννολάνιο, που έχει μοριακό τύπο C4H8Sn. Το μόριό του σταννολάνιου αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο κασσιτέρου, στα οποία συνδέονται, επίσης, συνολικά δέκα (10) άτομα υδρογόνου. Εκτός από τις δυο «μητρικές» ενώσεις, ο όρος σταννολάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σταννολανικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο κασσιτέρου και κανένα διπλό δεσμό. Τα προθέματα 1,1-διυδρο- και λ4- χρησιμοποιούνται προαιρετικά, για να δηλώσουν τη βαθμίδα οξείδωσης +4, ενώ το λ²- χρησιμοποιείται, όταν χρειάζεται για να δηλώσει τη βαθμίδα οξείδωσης +2.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανομεταλλικές ενώσεις Κατηγορία:Ενώσεις κασσιτέρου Κατηγορία:C4
Βαθύ τηγάνισμα
Το Βαθύ τηγάνισμα είναι τρόπος μαγειρέματος που περιλαμβάνει βύθιση του τροφίμου σε καυτό λίπος, συνήθως λάδι, έως ότου τηγανιστεί. Γίνεται σε φριτέζα ή φριτούρα και βιομηχανικά σε φριτέζα πίεσης ή κενού. Είναι ταχύτατος τρόπος μαγειρέματος: το τηγάνισμα γίνεται ομοιόμορφο επειδή το λάδι είναι εξαιρετικός αγωγός θερμότητας.
Με βαθύ τηγάνισμα παρασκευάζονται πολλά από τα φαστ φουντ.
Τεχνική
Συχνά το πανάρισμα είναι απαραίτητο, αλλά όχι για τα  μαγειρεμένα νουντλς και πατάτες, επειδή η υψηλή περιεκτικότητα σε άμυλο τους επιτρέπει να κρατήσουν περισσότερη υγρασία χωρίς να συρρικνωθούν. Για τα κρέατα συνιστάται καλό μαγείρεμα πριν το βαθύ τηγάνισμα.
Με καλή εφαρμογή της τεχνικής, τα βαθυτηγανισμένα φαγητά δεν γίνονται υπερβολικά λιπαρά, επειδή η υγρασία των τροφίμων απωθεί το λάδι. Το καυτό λάδι θερμαίνει το συστατικό νερό των τροφίμων μέχρι εξάτμισης, και οι ατμοί ωθούν τις φυσαλίδες προς την επιφάνεια. Δηλαδή, δεν υπάρχει μεγάλη διείσδυση του λαδιού στο εσωτερικό του λιπόφοβου τροφίμου, εφόσον δεν γίνεται κατάχρηση του χρόνου ή της θερμοκρασίας τηγανίσματος. Η απορρόφηση λαδιού είναι "περίπου μια-δυο κουταλιές της σούπας ανά 2 1⁄2 φλιτζάνια λάδι" που χρησιμοποιήθηκε. Δεν διαφέρει σημαντικά από του απλού τηγανίσματος. εναλλ.=Rings of dough in oil, varying in colour from light to dark|μικρογραφία|225x225εσ|Τηγάνισμα Αν γίνει κατάχρηση του χρόνου τηγανίσματος, το φαγητό θα αφυδατώνεται και θα απορροφά λίπη. Η κατάλληλη  θερμοκρασία τηγανίσματος καθορίζεται από το πάχος και το είδος των τροφίμων, συνήθως βρίσκεται μεταξύ 177-191 °C. Μια άτυπη δοκιμή για θερμοκρασίες αυτού του φάσματος περιλαμβάνει προσθήκη μικρής ποσότητα από αλεύρ ι στο λάδι και παρατήρηση του αν τσιτσιρίζει προτού καεί. Μια δεύτερη δοκιμή περιλαμβάνει την παρατήρηση του βυθίσματος κατά το βαθύ τηγάνισμα: αν το τρόφιμο βυθίζεται χωρίς να αναδύεται τότε το λάδι είναι κρύο, και αν δεν βυθίζεται καθόλου τότε το λάδι είναι υπερβολικά καυτό.
Οι φριτέζες πρέπει να καθαρίζονται καλά για να αποφευχθεί η μόλυνση. Η διαδικασία του βαθύ τηγανίσματος λερώνει παρακείμενες περιοχές με πιτσιλίσματα λαδιού. Οι ατμοί λιπών συμπυκνώνονται σε τοίχους και οροφές. Το καθάρισμα γίνεται με απορρυπαντικό πιάτων και μαγειρική σόδα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Ζίγκμουντ Γεν
Ο Ζίγκμουντ Βέρνερ Πάουλ Γεν (γερμ. Sigmund Werner Paul Jähn, 13 Φεβρουαρίου 1937 – 21 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν Γερμανός πιλότος και κοσμοναύτης, ο πρώτος Γερμανός που πήγε στο διάστημα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ιντερκόσμος».
Νικόδημος Παπαβασιλείου
Ο Νικόδημος «Νίκι» Παπαβασιλείου (31 Αυγούστου 1970) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της Νέας Σαλαμίνας Αμμόχωστου. Εκτός από παίκτης και προπονητής, το βιογραφικό του Παπαβασιλείου περιλαμβάνει την ανίχνευση ταλέντων και τη διαχείριση ακαδημιών. Ήταν ο πρώτος Κύπριος που έπαιξε στην Πρέμιερ Λιγκ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Παπαβασιλείου ξεκίνησε την επαγγελματική του ποδοσφαιρική σταδιοδρομία το 1988 με τον ΟΦΗ, αφού έφτασε από την Αγγλία και τις ομάδες νέων της Όλνταμ Αθλέτικ και της Άρσεναλ. Πέρασε πέντε χρόνια με την κρητική ομάδα, κατά τη διάρκεια των «χρυσών χρόνων» της, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως μεσοεπιθετικό, υπό τον προπονητή Ευγένιο Γκέραρντ. Τον Αύγουστο του 1993, ο Παπαβασιλείου μεταγράφηκε στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ για 120.000 λίρες, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο και έτσι έγινε ο πρώτος Κύπριος που έπαιξε στην Πρέμιερ Λιγκ. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο εναντίον της Τότεναμ στις 14 Αυγούστου 1993. Αγωνίστηκε για δύο σεζόν στο σύλλογο, πριν επιστρέψει στον ΟΦΗ το 1994.
Επέστρεψε στην Κύπρο το 1996, υπογράφοντας στον Απόλλωνα Λεμεσού της Α΄ κατηγορίας, στον οποίο έμεινε για τέσσερα χρόνια. Το 2000, αποκτήθηκε από την Ανόρθωση Αμμοχώστου, αλλά αφού έπαιξε για αυτήν την περίοδο 2000-01, στη συνέχεια δανείστηκε στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και στον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο ΑΠΟΕΛ, όπου έπαιξε την τελευταία του σεζόν, επιλέγοντας να αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 2003.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Παπαβασιλείου είναι κάτοχος της Άδειας UEFA Α και της Άδειας UEFA Pro. Ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του στην Κύπρο, πρώτα στην ΑΠΕ Πιτσιλιάς στη Β΄ κατηγορία τη σεζόν 2006-07 και στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, ο οποίος είχε πρόσφατα υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία, ύστερα από πολλές δεκαετίες στην κορυφαία κατηγορία. Ο Παπαβασιλείου ηγήθηκε της ομάδας καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν 2007-08, αλλά έχασε τον προβιβασμό στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, όπου η ομάδα ηττήθηκε με 2-1 από τη Νέα Σαλαμίνα, η οποία τερμάτισε στη ζώνη προβιβασμού και ο Ολυμπιακός κατέληξε στην τέταρτη θέση.
Το καλοκαίρι του 2009, ο Παπαβασιλείου επέστρεψε στην Ελλάδα και στην ομάδα όπου έκανε το όνομά του ως παίκτης, τον ΟΦΗ, όπου συνεργάστηκε με τον πρώην συμπαίκτη του στην ομάδα, Μύρωνα Σηφάκη, για να ηγηθεί του συλλόγου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10 στη Β Εθνική. Το δίδυμο απολύθηκε μετά από τις κακές επιδόσεις στην αρχή του πρωταθλήματος. Επέστρεψε στην Κύπρο και τον Ολυμπιακό Λευκωσίας, όπου αυτή τη φορά κατάφερε τον προβιβασμό στην Α΄ Κατηγορία, ύστερα από την εξασφάλιση της τρίτης θέσης τη σεζόν 2009-10. Έφυγε από την ομάδα το καλοκαίρι του 2010 και πέρασε τους επόμενους έξι μήνες στη Δόξα Κατωκοπιάς, μέχρι τον Ιανουάριο του 2011 και έπειτα ένα χρόνο στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, την οποία οδήγησε στην 6η θέση της Α΄ Κατηγορίας το 2011, η οποία ήταν η καλύτερη που είχε τερματίσει ποτέ ο σύλλογος. Το Φεβρουάριο του 2012, προσλήφθηκε ως προπονητής του Ολυμπιακού Λευκωσίας για τρίτη φορά στην προπονητική σταδιοδρομία του.
Το Σεπτέμβριο του 2012, ο Παπαβασιλείου κατέληξε σε συμφωνία με τον Απόλλωνα Λεμεσού, στον οποίο είχε παίξει από το 1996 έως το 2000 και τερμάτισε αμοιβαία το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό ώστε να ολοκληρώσει τη μετακίνηση. Δεν κατόρθωσε να τελειώσει τη σεζόν με τον σύλλογο, καθώς απολύθηκε τον Μάρτιο του 2013, μετά από ρεκόρ 9-6-6 (Ν-Ι-Η). Το Σεπτέμβριο του 2014, προσλήφθηκε από τον Ερμή Αραδίππου, αλλά για άλλη μία φορά απολύθηκε μετά από αρκετά κακά αποτελέσματα, το Φεβρουάριο του 2015.
Στις 21 Αυγούστου 2015, ο Παπαβασιλείου ανέλαβε προπονητής στη Σλόβαν Μπρατισλάβας του Πρωταθλήματος Σλοβακίας, την οποία οδήγησε στον Τελικό του Κυπέλλου Σλοβακίας το 2016. Τελείωσε τη σεζόν στη δεύτερη θέση, πίσω από τη νταμπλούχο Τρέντσιν, με ένα εντυπωσιακό ποσοστό νικών 64%. Η δεύτερη σεζόν του στην ομάδα έφτασε σε απότομο τέλος, καθώς απολύθηκε μετά το τρίτο παιχνίδι της σεζόν 2016-17.
Το Μάιο του 2018, ο Παπαβασιλείου ανέλαβε προπονητής του Εργοτέλη στη Φούτμπολ Λιγκ. Κατάφερε να προκριθεί, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου από το 1986, στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας, κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς ως προπονητής της ομάδας. Το έργο του δεν πέρασε απαρατήρητο και το Σεπτέμβριο του 2019 του προσφέρθηκε η θέση του προπονητή στον Πανιώνιο της Σούπερ Λιγκ. Ο Παπαβασιλείου τερμάτισε έτσι τη σύμβασή του με τον Εργοτέλη, αποδεχόμενος την προσφορά και κάνοντας έτσι το προπονητικό ντεμπούτο του στη Σούπερ Λιγκ.
Πληροφορίες
Ο Παπαβασιλείου έχει συσσωρεύσει σημαντική εμπειρία και εμπειρογνωμοσύνη στην ανίχνευση ταλέντων και τη διοίκηση ακαδημιών, έχοντας εργαστεί ως ανιχνευτής ταλέντων για τους συλλόγους της Πρέμιερ Λιγκ, Μπόλτον Γουόντερερς και Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Επίσης, είναι ιδιοκτήτης της Ακαδημίας Ποδοσφαίρου Nikki στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Κατωκοπιάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σλόβαν Μπρατισλάβας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εργοτέλη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ
Zep
Τιτέφ
μικρογραφία|307x307εσ|Ο Τιτέφ σε γκράφιτι ([[Βρυξέλλες)]] Το 1992, ο Zep προσεγγίστηκε από την εκδοτική Glénat. Έτσι δημιούργησε ιστορίες με τον Τιτέφ, ένα οκτάχρονο αγόρι. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήθελε να φτιάξει έναν χαρακτήρα που θα κινείται στον πραγματικό κόσμο. Για αυτό, παρότι στη σειρά κυριαρχεί το χιούμορ, αγγίζονται εξίσου ζητήματα όπως η ανεργία, η σεξουαλικότητα, αλλά και ο θάνατος. Πρόκειται για μια από τις πιο οικονομικά επιτυχημένες σειρές κόμικς στη Γαλλία. Το 2012, το δέκατο τρίτο άλμπουμ πούλησε περίπου 1.000.000 κομμάτια, ξεπερνώντας κλασικούς τίτλους όπως το Λούκυ Λουκ και το Largo Winch. Η τεράστια επιτυχία του Τιτέφ οφείλεται εν πολλοίς στον γρήγορο ρυθμό των ιστοριών και στη χρήση αργκό.
Άλλα κόμικς
Τα υπόλοιπα κόμικς του Zep είναι κατά κύριο λόγο χιουμοριστικά. Το Captain Biceps, στο οποίο γράφει μόνο το σενάριο, είναι μια παρωδία των υπερηρωικών κόμικς, ενώ η σειρά Zep Happy Books απευθύνεται αποκλειστικά σε ενήλικες. Στη σειρά Infinity 8, μια περιπετειώδη space opera, ο Zep ήταν συνσεναριογράφος των τριών πρώτων άλμπουμ, μαζί με τον εμπνευστή του τίτλου, Λιούις Τρόντχαϊμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί δημιουργοί κόμικς
Λεοπόλδος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1813-1860)
Ο Λεοπόλδος, ιταλ. Leopoldo (22 Μαΐου 1813 - 4 Δεκεμβρίου 1860) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης των Συρακουσών.
Οικογένεια
Το 1837 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Βικτώρια της Σαβοΐας-Καρινιάνο, κόρη του Ιωσήφ-Μάριου κόμη της Βιλαφράνκα. Ο Ιωσήφ-Μάριος ήταν γιος του Ευγένιου κόμη της Βιλαφράνκα. Δεν είχε επιζώντα τέκνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ντραγκόν Καταλάν
Η Ντραγκόν Καταλάν (γαλλικά: Dragons Catalans, καταλανικά: Dracs Catalans) είναι γαλλικός σύλλογος ράγκμπι λιγκ με έδρα το Περπινιάν. Η πρώτη ομάδα μετέχει στην Σούπερ Λιγκ από το 2006, καθώς και στο θεσμό του Κυπέλλου Αγγλίας (που ονομάζεται Τσάλεντζ Καπ).
Η δικαιόχρηση ιδρύθηκε το 2005 έπειτα από τη συγχώνευση το 2000 δύο ιστορικών γαλλικών συλλόγων ράγκμπι λιγκ: της ΧΙΙΙ Καταλάν (ιδρύθηκε το 1934) και της ΑΣ Σαιντ-Εστέβ (ιδρύθηκε το 1965), με την ονομασία Ουνιόν Τρεζίστ Καταλάν. Με την είσοδο της ομάδας στη Σούπερ Λιγκ μετονομάστηκε σε Ντραγκόνς Καταλάνς. Εκεί κατάφερε να φτάσει σε δύο ημιτελικούς, πρώτα με τη Λιντς Ρίνος το 2009 και έπειτα με τη Σεντ Χέλενς κατά τη διάρκεια της περιόδου 2014, ενώ έφτασε και στον τελικό του Τσάλεντζ Καπ το 2007, μπροστά σε πάνω από 84.000 θεατές με αντίπαλο τη Σεντ Χέλενς στο Γουέμπλεϊ.
Η συγχώνευση των δύο διάσημων συλλόγων
Τον Ιούλιο του 2000, ο Μπερνάρ Γκουάς, επιχειρηματίας και πρώην παίκτης του ράγκμπι λιγκ, συνέβαλλε σημαντικά στη δημιουργία της Ουνιόν Τρεζίστ Καταλάν, που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της ΧΙΙΙ Καταλάν με την ΑΣ Σαιντ-Εστέβ ΧΙΙΙ. Ως επικεφαλής της διαχείρισης των συλλόγων, ο Μπερνάρ Γκουάς δεν είναι ένα μόνο μέτοχος ή πλούσιος επενδυτής, είναι παθιασμένος με το ράγκμπι λιγκ, ειδικά στη Ρουσιγιόν. Με την ένωση των δύο από τους μεγαλύτερους συλλόγους του γαλλικού πρωταθλήματος ράγκμπι λιγκ, ο πρώην πλέι μέικερ της ΧΙΙΙ Καταλάν και της ΑΣ Σαιντ-Εστέβ ΧΙΙΙ έχει δημιουργήσει το μεγαλύτερο σύλλογο στα Ανατολικά Πυρηναία. Η συγχώνευση αυτή επέτρεψε στην ομάδα να παρουσιάσει ένα παλμαρέ με 17 τίτλους Πρωταθλήματος Γαλλίας και 16 Κύπελλα Γαλλίας.
Ο σκοπός του Μπερνάρ Γκουάς ήταν να εντάξει την ομάδα στο κύριο επαγγελματικό πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ στην Ευρώπη: στη Σούπερ Λιγκ, που ιδρύθηκε το 1996. . Ήθελε να είναι η δεύτερη γαλλική ομάδα που θα μετείχε στο πρωτάθλημα, μετά την Παρί Σεν Ζερμέν η οποία πήρε μέρος στη διοργάνωση για δύο περιόδους μεταξύ 1996 και 1997.
Μάχη των Βασιλικών Φθιώτιδας
Η Μάχη των Βασιλικών ήταν πολεμική σύγκρουση της επανάστασης του 1821 που έλαβε χώρα στα Βασιλικά Φθιώτιδας στις 26 Αυγούστου 1821, με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Τα προηγηθέντα
Κατά την διάρκεια των πρώτων μηνών της Ελληνικής Επανάστασης, τα Οθωμανικά στρατεύματα που στάλθηκαν στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα, υπό την ηγεσία των Ομέρ Βρυώνη και Κιοσέ Μεχμέτ, συνάντησαν ισχυρές αντιστάσεις από τους Έλληνες. Για να μπορέσουν να συνεχίσουν την εκστρατεία τους και να καταπνίξουν την επανάσταση, οι Οθωμανοί στρατηγοί ζήτησαν ενισχύσεις για την εκστρατεία τους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ να επιστρατεύσει 8.000 στρατιώτες (κατά τον Σπ. Τρικούπη 7.000), εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν ιππείς. Επικεφαλής αυτής της δυνατής στρατιάς ανατέθηκε ο αρχιστράτηγος Μπεϋράν πασάς, με επίκουρους τους στρατηγούς Χατζή Μπεκήρ πασά, Μεμίς πασά και Σαχίν Αλή πασά. Η μεγάλη αυτή Οθωμανική δύναμη, αφού υπέταξε την Μακεδονία, βάδισε νότια, φθάνοντας πρώτα στην Λάρισα, και ύστερα στην πόλη της Λαμίας. Μαζί με μία επιπλέον οθωμανική δύναμη, ηγούμενη από τον Μαχμούτ πασά της Δράμας, που κατευθυνόταν προς την Ναύπακτο, ο στρατός αυτός θα ενώνονταν με τον Κιοσέ Μεχμέτ και τον Ομέρ Βρυώνη και θα εισέβαλε στον επαναστατημένο Μοριά. Οι Έλληνες οπλαρχηγοί της Ανατολικής Στερεάς, αντιλαμβανόμενοι τους κινδύνους που θα μπορούσε να διατρέξει η επανάσταση με την άφιξη των τουρκικών στρατευμάτων, αποφάσισαν να σταματήσουν την οθωμανική προέλαση με κάθε κόστος. Ο πρώτος οπλαρχηγός που ειδοποιήθηκε για την άφιξη του Μπεϋράν πασά στη Λαμία, ο Γιάννης Δυοβουνιώτης, ειδοποίησε αμέσως τους υπόλοιπους οπλαρχηγούς της περιοχής. Τότε, οι οπλαρχηγοί Κομνάς Τράκας, Νάκος Πανουργιάς, Παπαντρέας Κοκοβιστιανός και Γιάννης Γκούρας συγκεντρώθηκαν στο Μόδι, μαζί με τον Δυοβουνιώτη, από όπου κάλεσαν τον Δήμο Σκαλτσά να τους στείλει ενισχύσεις. Ο τελευταίος έστειλε τον Κώστα Μπίτη, τον Κώστα Καλύβα και τον Αντώνη Κοντοσόπουλο, από την Δωρίδα και την Αταλάντη, και τους Βασίλη Μπούσγο, Μήτρο Τριανταφυλλίνα και Γ. Λαππά από την Λιβαδειά. Πολεμικό συμβούλιο έγινε στο Εργίνι όπου, παρά την πρόταση μερικών οπλαρχηγών πως οι Έλληνες έπρεπε να οχυρωθούν στην στενωπό της Φοντάνας, επικράτησε τελικά η γνώμη του Δυοβουνιώτη, πως έπρεπε οι δυνάμεις τους να οχυρωθούν στην δημόσια οδό των Βασιλικών Φθιώτιδας. Από τους 1.600 Έλληνες (2.000 κατά τον Τρικούπη) μόνο 200 με τον Παπαντρέα στάλθηκαν να φυλάνε την Φοντάνα, και οι υπόλοιποι οχυρώθηκαν στα Βασιλικά. Στην είσοδο της διάβασης, μέσα σε ένα πυκνό δάσος, τοποθετήθηκε ο Δυοβουνιώτης με τους άντρες του για να παγιδέψει εκεί τους Τούρκους όταν θα εισέρχονταν, στο μέσο ο Κοντοσόπουλος κι ο Καλύβας, και στην έξοδο πήραν θέσεις, ως εφεδρικές δυνάμεις, ο Γκούρας, ο Νάκος Πανουργιάς και ο γιος του Δυοβουνιώτη, ο Γιώργος.
Η πορεία της μάχης
Στις 22 Αυγούστου 1821, οι Τούρκοι συνέχισαν την προέλαση τους και στρατοπέδευσαν στο πεδίο του Πλατανιά, βόρεια των Ελληνικών θέσεων. Από εκεί, στις 25 του μηνός, στάλθηκαν δύο ανιχνευτικά τμήματα στην Φοντάνα και στα Βασιλικά, τα οποία απώθησαν επιτυχώς οι επαναστάτες. Τα χαράματα της επόμενης κιόλας μέρας, ο Μπεϋράν πασάς βάδισε εναντίον των Βασιλικών με το στρατό του, έχοντας εμπιστοσύνη στην αριθμητική υπεροχή του. Ένας δεύτερος δρόμος στην Ανιβίτσα, που οδηγούσε στην Ελάτεια, καταλήφθηκε εγκαίρως από το πρωτοπαλίκαρο του Οδυσσέα Ανδρούτσου, τον Ιωάννη Ρούκη. Ύστερα από επικλήσεις στον Αλλάχ, η οθωμανική εμπροσθοφυλακή άρχισε την επίθεσή στα τμήματα του Κοντοσόπουλου και του Καλύβα. Οι τελευταίοι αναχαίτισαν την επίθεση, αναγκάζοντας τον Μπεϋράν πασά να στείλει τέσσερις χιλιάδες άνδρες να εκτοπίσουν τους Έλληνες από εκεί. Η προσπάθεια του Γκούρα να τους βοηθήσει αποδείχτηκε μάταιη, καθώς οι Έλληνες κατέφυγαν στο διάσελο των Βασιλικών. Την κρίσιμη εκείνη στιγμή, ο Γκούρας πήρε την αρχηγία των ελληνικών δυνάμεων και οχυρώθηκε με τους άντρες του σε μία παλιά εκκλησία, που προσέφερε μέτωπο εναντίον των Οθωμανών. Ο Μπεϋράν πασάς, τότε, ηγήθηκε του στρατού του και επιτέθηκε εναντίον της εκκλησίας. Εκείνη την ώρα κατέφθασαν 250 άντρες από την Λιβαδειά με τους Μπούσγο, Τριανταφυλλίνα και Λάππα για να βοηθήσουν τους συμπατριώτες τους. Ο Γκούρας βλέποντας τους, λέγεται, αναφώνησε:
"«Μωρέ παιδιά ο καπετάνιος έρχεται, απάνω τους»"
Η σημασία της μάχης των Βασιλικών
Η μάχη των Βασιλικών είχε καταστροφικά αποτελέσματα για τους Οθωμανούς: 766 ήταν οι νεκροί (κατά άλλους 1.000 ή 1.200), οι τραυματίες 1.500 και 220 αιχμαλωτίστηκαν. Ο Μπεϋράν πασάς είτε αυτοκτόνησε, είτε δολοφονήθηκε κατά σουλτανική διαταγή. Επιπλέον, στον Πλατανιά οι Έλληνες βρήκαν άφθονα λάφυρα, καθώς οι Τούρκοι πρόλαβαν να κάψουν τις 600 από τις 1.000 άμαξες. Οι υπόλοιπες, γεμάτες προμήθειες και πολεμοφόδια, έπεσαν στα χέρια των επαναστατών.
Οι Έλληνες με την μάχη των Βασιλικών πέτυχαν τον σκοπό τους. Η ένωση των Οθωμανικών στρατευμάτων στην Ανατολική Στερεά δεν έλαβε ποτέ μέρος και δεν έφτασαν ποτέ ενισχύσεις στην Τρίπολη, το οποίο τόνωσε το ηθικό των επαναστατών εκεί. Δίκαια θεωρείται ως η μεγαλύτερη ελληνική νίκη στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα κατά το πρώτο έτος της επανάστασης.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Φθιώτιδας
Νικολάε Αντρόνικ
Ο Νικολάε Αντρόνικ (γεννημένος στις 13 Μαΐου 1959 στο Κοτιουζενίι Μάρι) είναι Μολδαβός, νομικός και δικηγόρος. Υπηρέτησε ως μέλος του κοινοβουλίου της Μολδαβίας μεταξύ 1990 και 1998 και ως Αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας το 1994. Είναι επικεφαλής του εξωκοινοβουλευτικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος από το 2005 έως το 2015.
Πρώιμη ζωή
Ο Νικολάε Αντρόνικ γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1959, στο χωριό Κοτιουζενίι Μάρι, στην περιοχή Σορόκα, σε οικογένεια διανοουμένων. Το 1981 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μολδαβίας. Πήρε το διδακτορικό του στη Νομική. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Επαγγελματική δραστηριότητα
Τα έτη 1981-1986 εργαζόταν ως δόκιμος, ανακριτής στην εισαγγελία της περιφέρειας Στρασένι, ανώτερος ανακριτής στις εισαγγελίες του Φρούνζε, σοβιετικές περιφέρειες, στην πόλη του Κισινάου. Το 1986 εργάστηκε ως ανώτερος εμπειρογνώμονας στο νομικό τμήμα του Γραφείου του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Τα έτη 1990 – 1992 εργαζόταν ως Ανώτερος Σύμβουλος της ηγεσίας του Κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Είναι Δικηγόρος από το 2001 μέχρι σήμερα.
Πολιτική δραστηριότητα
Το 1989 ήταν μέλος της επιτροπής για τη σύνταξη νόμου για τις γλώσσες στη Δημοκρατία της Μολδαβίας. Από το 1990 έως το 1998 ο Νικολάε Αντρόνικ εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Το 1994 διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Βουλής. Από το 1993 έως το 1994 ήταν Πρόεδρος των Επιτροπών για τη Δικαστική και Νομική μεταρρύθμιση, η οποία ξεκίνησε τις νομικές μεταρρυθμίσεις στη Μολδαβία και μέλος της Επιτροπής για τη σύνταξη του κειμένου του νέου Συντάγματος. Το 1999 ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής για την εδαφική μεταρρύθμιση και την αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας. Στις 22 Μαΐου 1998 ο Νικολάε Αντρόνικ διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κατείχε τη θέση κατά τη διάρκεια του Υπουργικού Συμβουλίου II του Ιόν Κιούμπουκ και στη συνέχεια από το 1999 έως το 2000 κατείχε τη θέση του Πρώτου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης στο Υπουργικό Συμβούλιο του Ιόν Στούρζα. Από το 2005 έως το 2015 ήταν Πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2015 πραγματοποιήθηκε το επαναλαμβανόμενο 4ο Συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, κατά το οποίο επαναλήφθηκαν όλες οι προηγούμενες ενέργειες, το κόμμα μετονομάστηκε, εξελέγη νέος πρόεδρος του κόμματος (Ρενάτο Ουσάτιι) και άλλαξε το καταστατικό και το πρόγραμμα του κόμματος, με ομόφωνη ψήφο και των 97 αντιπροσώπων, που συμμετείχαν στο συνέδριο. Ο Νικολάε Αντρόνικ ανέφερε ότι αποσύρεται από το αξίωμά του και ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα για νέα θητεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβοί πολιτικοί
Μιχάλης Πουρνάρας
Ο Μιχάλης Πουρνάρας, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ στην δεκαετία του '90 και την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας.
Καριέρα
Ο Πουρνάρας ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη, όπως και την θυγατρική του ομάδα, τον Ήφαιστο. Το 1992, κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό, ενώ επίσημα εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου το 1993, παραμένοντας για τρεις σεζόν στους "κίτρινους". Επέστρεψε το 1998-99, βοηθώντας τον Άρη να επανέλθει στην πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος μετά από επτά χρόνια. Στις πέντε σεζόν που αγωνίστηκε με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, έπαιξε σε 38 παιχνίδια της κανονικής διάρκειας του ελληνικού πρωταθλήματος, χωρίς να υπάρξει ποτέ βασικό στέλεχος της ομάδας.
Σε συλλογικό επίπεδο, φόρεσε την φανέλα των Αμπελοκήπων, της Δάφνης, του Απόλλωνα Πατρών, της ΜΕΝΤ και της Ασπίδας Ξάνθης, πριν συνεχίσει σε ερασιτεχνικό επίπεδο με το Στρατώνι και τον Α.Ο. Γαλάτιστας στην γενέτειρα του, την Χαλκιδική.
Έχει υπάρξει διεθνής με την εθνική Ελλάδος ανδρών πέντε φορές από το 1993 ως το 1996, ενώ πιο πριν είχε αγωνιστεί και με την εθνική νέων.
Διακρίσεις
Άρης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμπελοκήπων Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ
Α.Σ. Αίας Γαστούνης
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αίας Γαστούνης είναι αθλητικό σωματείο με έδρα την Γαστούνη Ηλείας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1939, έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα τον ομώνυμο ήρωα από το Ομηρικό έπος της Ιλιάδας. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και Δ' Εθνικής κατηγορίας.
Ίδρυση και προϊστορία
Ο «Αίας Γαστούνης» υπήρξε στην Γαστούνη από το 1919 και αρχικά είχε ως έμβλημα ένα καράβι με το όνομα «Αίας», που παραπέμπει τιμητικά στον ομώνυμο ήρωα από το Ομηρικό έπος της Ιλιάδας. Αγωνιζόταν ως ανεξάρτητος και τη δεκαετία του '30 έδινε πλήθος φιλικών αγώνων με άλλα ανεξάρτητα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ηλείας. Κατά την περίοδο της κυβέρνησης Μεταξά υποχρεώθηκαν όλα τα σωματεία συμπεριλαμβανομένου και του Αίαντα να συγχρονίσουν εις ένα τα καταστατικά τους και έτσι, το 1939 ιδρύεται ο «Αθλητικός Σύλλογος Αίας Γαστούνης».
Την περίοδο 1951-52 η ομάδα του Αίαντα θα συμμετάσχει για πρώτη φορά στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ Πατρών. Την περίοδο 1969-70 με την δημιουργία της Ε.Π.Σ Ηλείας θα αποτελέσει το ένα από τα δέκα ιδρυτικά μέλη της ενώσεως και θα συμμετάσχει στην Α κατηγορία της ενώσεως στο πρώτο της πρωτάθλημα. Από πλευράς διακρίσεων η ομάδα έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα Ηλείας, πέντε κύπελλα Ηλείας, ένα κύπελλο ερασιτεχνών Ελλάδας κάτι που αποτελεί και την μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου.
Εθνικές κατηγορίες και επιτυχίες
Ο Αίαντας Γαστούνης την περίοδο 1981-82 αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε εθνικό πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στον τρίτο όμιλο της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας που οποία αποτελούσε την τρίτη εθνική κατηγορία Ελλάδας. Ο Αίας με συγκομιδή 38 βαθμών σε 28 αγώνες και τέρματα 39 υπέρ 24 κατά τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας, μια θέση πάνω από τον Αστέρα Αμαλιάδας και μπροστά επίσης από ιστορικά σωματεία όπως Π.Σ. Καλαμάτα, Παγκορινθιακό και Α.Ο. Σπάρτης. Παρόλο την καλή θέση της ομάδας στην βαθμολογία και με την αναδιάρθρωση της κατηγορίας, την επόμενη περίοδο 1982-83, αγωνίστηκε στον 4ο όμιλο του Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος που αποτελούσε την μετέπειτα τέταρτη εθνική κατηγορία, στην οποία παίζοντας καλό ποδόσφαιρο τερμάτισε στην τέταρτη θέση με 51 βαθμούς. Η Δ' Εθνική θα ήταν μια κατηγορία γνώριμη για την ομάδα αφού στα επόμενα χρόνια θα αγωνιζόταν άλλες 13 φορές, κάνοντας την ομάδα έτσι την δεύτερη ομάδα της Ηλείας σε συμμετοχές στην Δ εθνική με 14 συνολικές συμμετοχές πίσω από την ομάδα του Αστέρα Αμαλιάδας η οποία μετρά συνολικά 22.