cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το δέρμα της λύπης
Πριν ολοκληρωθεί το έργο, ο Μπαλζάκ δημιούργησε ενθουσιασμό γι'αυτό, με την έκδοση μίας σειράς άρθρων και τμημάτων της υπόθεσης σε αρκετές Παριζιάνικες εφημερίδες. Αν και καθυστέρησε πέντε μήνες την παράδοση του χειρογράφου, επέτυχε να δημιουργήσει αρκετό ενδιαφέρον, ώστε το έργο να εξαντληθεί αμέσως μετά την έκδοσή του. Μία δεύτερη έκδοση, που περιελάμβανε μία σειρά από 12 άλλες φιλοσοφικές διηγήσεις, έγινε έναν μήνα μετά.
Αν και το μυθιστόρημα χρησιμοποιεί φανταστικά στοιχεία, εστιάζεται κυρίως στο να περιγράψει ρεαλιστικά τις υπερβολές του αστικού υλισμού. Η διάσημη προσοχή του Μπαλζάκ στη λεπτομέρεια χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα σπίτι τζόγου, ένα παλαιοπωλείο, ένα βασιλικό συμπόσιο και άλλα μέρη. Επίσης περιλαμβάνει λεπτομέρειες της προσωπικής του ζωής, ως συγγραφέα που αγωνίζεται, βάζοντας τον πρωταγωνιστή σε ένα σπίτι όμοιο με αυτό που είχε ο Μπαλζάκ στην αρχή της συγγραφικής σταδιοδρομίας του. Το κύριο θέμα του δέρματος της λύπης είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία και στη μακροζωία. Το μαγικό δέρμα αναπαριστά τη δύναμη του ιδιοκτήτη του για ζωή, που εξαντλείται με κάθε έκφραση της θέλησης, ειδικά όταν εφαρμόζεται για την απόκτηση δύναμης. Αγνοώντας την προειδοποίηση του καταστηματάρχη που προσέφερε το δέρμα, ο άπληστος πρωταγωνιστής περιβάλλεται από πλούτο, μόνο και μόνο για να βρει τον εαυτό του άθλιο και εξαντλημένο στο τέλος της ιστορίας. Ο Μπαλζάκ κάνει στο δέρμα λογοπαίγνιο με τις λέξεις sagreen (ανάγλυφο) και sagrin (της λύπης).
Περίληψη
Το Δέρμα της λύπης αποτελείται από τρία μέρη: Το φυλαχτό, Η άκαρδη γυναίκα και Η Αγωνία. Η πρώτη έκδοση περιέχει έναν Πρόλογο και μία Ηθική, που δεν συμπεριλήφθηκαν σε επόμενες εκδόσεις. Ένας Επίλογος δύο σελίδων υπάρχει στην τελική έκδοση.
Το φυλαχτό αρχίζει με την πλοκή του Τελευταίου Ναπολέοντα: ένας νέος, ο Ραφαέλ ντε Βαλαντέν στοιχηματίζει το τελευταίο νόμισμά του και χάνει. Προχωρά προς τον ποταμό Σηκουάνα για να πνιγεί, όμως στον δρόμο του βλέπει ένα κατάστημα με αξιοπερίεργα από όλον τον κόσμο και αποφασίζει να μπει. Ο ηλικιωμένος καταστηματάρχης τού δείχνει ένα κομμάτι ανάγλυφου δέρματος, κρεμασμένο στον τοίχο. Έχει μία ανατολίτικη γραφή, που υπόσχεται εκπλήρωση κάθε ευχής του ιδιοκτήτη, με μικρή σμίκρυνση του δέρματος όταν εκπληρώνεται η κάθε φορά επιθυμία. Ο έμπορος είναι πρόθυμος να του δώσει το δέρμα χωρίς χρήματα, αλλά αποτρέπει τον Ραφαέλ από το να το αποκτήσει. Ο Βαλαντέν αποκρούει τις προειδοποιήσεις, παίρνει το δέρμα και εύχεται ένα βασιλικό συμπόσιο με κρασί, φίλους και γυναίκες. Αμέσως τον συναντούν γνωστοί, που τον προσκαλούν σε μία τέτοια γιορτή, όπου περνούν ώρες τρώγοντας, πίνοντας και μιλώντας.
Το δεύτερο μέρος, Η άκαρδη γυναίκα, είναι μία διήγηση του Ραφαέλ για κάτι που έγινε πιο πριν. Παραπονιέται στον φίλο του Εμίλ για τα πρώτα χρόνια του ως φοιτητή: ζει σε ένδεια σ' ένα σπίτι, όπου η σπιτονοικοκυρά του έχει μία κόρη, την Πωλίν. Αυτός προσπαθεί να κερδίσει μάταια την καρδιά μίας όμορφης, αλλά απόμακρης γυναίκας, της Φεοντόρα. Εν τω μεταξύ ένας ηλικιωμένος, ο Εζέν ντε Ραστινιάκ, τον ενθαρρύνει να εισέλθει στον κόσμο της υψηλής κοινωνίας. Επωφελούμενος από την καλοσύνη της σπιτονοικοκυράς του και της κόρης της, ο Βαλαντέν βρίσκει τον δρόμο να μπει στον κύκλο φίλων της Φεοντόρα. Δεν μπορεί όμως να ελκύσει την προσοχή της και γίνεται ο μεμψίμοιρος και εξαθλιωμένος άνδρας, όπως ήταν στην αρχή του πρώτου μέρους, Του φυλαχτού.
Η Αγωνία ξεκινά αρκετά χρόνια μετά από τη γιορτή, που περιγράφεται στο πρώτο και το δεύτερο μέρος. Ο Βαλαντέν, που έχει χρησιμοποιήσει το φυλαχτό για να εξασφαλίσει ένα μεγάλο εισόδημα, βλέπει το ανάγλυφο δέρμα και την υγεία του να φθίνουν. Προσπαθεί να σπάσει την κατάρα με το να απαλλαγεί από το δέρμα, χωρίς επιτυχία. Η κατάσταση τού προκαλεί πανικό και τρομοκρατείται με τη σκέψη ότι άλλες επιθυμίες θα επισπεύσουν το τέλος του. Οργανώνει το σπίτι του, έτσι ώστε να αποτραπεί η πιθανότητα να ευχηθεί οτιδήποτε: ο υπηρέτης του Ζονατάν ρυθμίζει το φαγητό, την ένδυση και τους επισκέπτες με ακρίβεια. Όμως γεγονότα που δεν μπορεί να ελέγξει, τού προκαλούν ευχές για διάφορα πράγματα και το δέρμα συνεχίζει να συρρικνώνεται. Απελπισμένος, ο ασθενής πια Βαλαντέν προσπαθεί με κάποιο τρόπο να τεντώσει το δέρμα. Πηγαίνει ταξίδι στα λουτρά Αίξ-λε-Μπαιν, με την ελπίδα να ξαναβρεί τη ζωτικότητά του.
Το δέρμα είχε γίνει μικρό σαν φύλλο μυρτιάς, όταν τον επισκέπτεται η Πωλίν στο δωμάτιό του, όπου του εκφράζει τον έρωτά της. Όταν μαθαίνει την αλήθεια για το δέρμα και ότι επηρέασε το τέλος του Ραφαέλ, τρομοκρατείται. Ο Βαλαντέν δεν μπορεί να ελέγξει την επιθυμία του γι' αυτήν· η Πωλίν τρέχει σε ένα διπλανό δωμάτιο για να γλυτώσει από αυτόν και να σώσει τη ζωή του. O Ραφαέλ χτυπά την πόρτα και δηλώνει τον έρωτά του και την επιθυμία του να πεθάνει στην αγκαλιά της. Τότε η Πωλίν προσπαθεί να αυτοκτονήσει για να τον ελευθερώσει από την επιθυμία του. Η πόρτα σπάει, ολοκληρώνουν τον έρωτά τους σε μία άγρια στιγμή πάθους και ο Βαλαντέν πεθαίνει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Αλέξιος Γρίβας - Γαρδικιώτης
Ο Αλέξιος Γρίβας - Γαρδικιώτης ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Χρήστου Γρίβα - Γαρδικιώτη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστρατήγου. Αποφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων. Υπήρξε μέλος του στρατιωτικού συνδέσμου καθώς και οπαδός του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον οποίο και ακολούθησε στην Θεσσαλονίκη (Εθνική Άμυνα). Είχε διατελέσει υφυπουργός επί των στρατιωτικών.
Γιος του ήταν ο Θεόδωρος Γρίβας - Γαρδικιώτης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Στρατιωτικών Αλεξιος
Κυπριανός Αλεξανδρείας
Ο Κυπριανός ήταν Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1766 και 1783.
Καταγόταν από την Κύπρο και ως διάκονος δίδαξε στην Αθωνιάδα Ακαδημία. Ήταν ενάρετος ιεράρχης. Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του, επανίδρυσε την Ελληνική Σχολή του Καΐρου και ασχολήθηκε με την επίλυση του Σιναϊτικού ζητήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Όρκα (αποσαφήνιση)
Η λέξη όρκα μπορεί να αναφέρεται:
Εμιράτο της Κρήτης
Το Εμιράτο της Κρήτης (στην αραβική: «Ικρίτις» ή «Ικριτίγια») ήταν μια ιδιαίτερη μουσουλμανική πολιτεία που δημιουργήθηκε στο μεσογειακό νησί της Κρήτης από εξόριστους Άραβες εξ Ισπανίας (αλ-Άνταλους), τη δεκαετία του 820. Οι Άραβες κατέλαβαν το νησί από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και απέκρουσαν αρκετές απόπειρες ανάκτησής του, μέχρι την τελική ανακατάληψη του νησιού από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Στα 135 χρόνια της ύπαρξης του, η οποία χαρακτηρίζεται και ως Αραβοκρατία της Κρήτης, το εμιράτο αποτελούσε έναν από τους βασικότερους εχθρούς του Βυζαντίου. Η Κρήτη, λόγω της θέσης της, έλεγχε τις θαλάσσιες οδούς της Ανατολικής Μεσογείου και αποτελούσε ορμητήριο των Σαρακηνών πειρατών, οι οποίοι λεηλατούσαν τις περιοχές της νότιας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για την εσωτερική ιστορία του εμιράτου, το οποίο αναγνώριζε την επικυριαρχία του Χαλιφάτου των Αββασιδών και είχε στενούς δεσμούς με τους Τουλουνίδες της Αιγύπτου, αποτελούσε όμως ντε φάκτο αυτόνομη πολιτεία, με δική της διοίκηση, εμπόριο και κοπή νομισμάτων.
Προϊστορία
Η Κρήτη αποτέλεσε στόχο επιθέσεων από το πρώτο κύμα της μουσουλμανικής επέκτασης στα μέσα του 7ου αιώνα. Υπέστη μια πρώτη επιδρομή το 654 και ξανά το 674/675, και τμήματα του νησιού ήταν προσωρινά κατεχόμενα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ομεϋάδη χαλίφη Ουαλίντ Α΄ (705-715). Παρ' όλα αυτά το νησί ποτέ δεν κατακτήθηκε και, παρά τις περιστασιακές επιδρομές κατά τον 8ο αιώνα, παρέμεινε υπό σταθερό βυζαντινό έλεγχο. Η Κρήτη ήταν πολύ μακρυά από τις αραβικές βάσεις στο Λεβάντε για να μπορεί να εξαπολυθεί αποτελεσματική εκστρατεία εναντίον της, από τις στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν εκεί.
Κατάκτηση της Κρήτης
thumb|left|250px|Ο στόλος των [[Σαρακηνοί|Σαρακηνών πλέει προς την Κρήτη. Μικρογραφία από το χειρόγραφο της Μαδρίτης της ιστορίας του Ιωάννη Σκυλίτζη]]
Η ακριβής χρονολογία της απόβασης των Ανδαλούσιων στην Κρήτη είναι άγνωστη. Σύμφωνα με τις ισλαμικές πηγές, τοποθετείται συνήθως το 827 ή το 828, μετά την εκδίωξη των Ανδαλουσίων από την Αλεξάνδρεια. Οι βυζαντινές πηγές όμως τοποθετούν την άφιξή τους σύντομα μετά την καταστολή της μεγάλης εξέγερσης του Θωμά του Σλάβου (821-823). Με βάση τις αφηγήσεις των κατοπινών βυζαντινών εκστρατειών ανακατάληψης του νησιού και τα προσωπογραφικά στοιχεία των στρατηγών που ηγήθηκαν των επιχειρήσεων αυτών, άλλοι ιστορικοί όπως ο Βασίλειος Χριστίδης και ο Χρήστος Μακρυπούλιας προτείνουν μια πιο πρώιμη χρονολογία, περί το 824.
Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας τους με τον Ιμπν Ταχίρ, οι Ανδαλούσιοι και οι οικογένειές τους εγκατέλειψαν την Αλεξάνδρεια, επιβαίνοντας σε 40 πλοία. Ο ιστορικός Warren Treadgold υπολογίζει τους εξόριστους σε 12.000, από τους οποίους περίπου 3.000 θα ήταν μάχιμοι άντρες. Σύμφωνα με τους βυζαντινούς ιστορικούς, οι Ανδαλούσιοι ήταν εξοικειωμένοι με την Κρήτη, καθώς είχαν επιδράμει εκεί στο παρελθόν. Αναφέρουν επίσης ότι η απόβαση των Ανδαλουσίων αρχικά προοριζόταν ως απλή επιδρομή, και μετατράπηκε σε κατακτητικό εγχείρημα όταν ο Αμπού Χαφέζ έκαψε τα πλοία τους. Με δεδομένο ότι οι Ανδαλούσιοι μετέφεραν και τις οικογένειές τους, αυτή η εκδοχή είναι μάλλον μεταγενέστερο εφεύρημα. Το σημείο αποβίβασης των Ανδαλούσιων είναι άγνωστο. Ορισμένοι ιστορικοί το τοποθετούν στη βόρεια ακτή του νησιού, στον Κόλπο της Σούδας ή κοντά στο σημείο όπου ανεγέρθηκε αργότερα η πρωτεύουσά τους, ο Χάνδακας (ربض الخندق, rabḍ al-kḫandaq, "Οχυρό της Τάφρου", το σημερινό Ηράκλειο), ενώ άλλοι θεωρούν πιθανότερο να αποβιβάστηκαν στη νότια ακτή και κατόπιν να κινήθηκαν προς το πιο πυκνοκατοικημένο εσωτερικό και τη βόρεια ακτή του νησιού.
Μόλις ο αυτοκράτορας Μιχαήλ έμαθε για την απόβαση, και προτού οι Ανδαλούσιοι προφθάσουν να στερεώσουν τον έλεγχό τους στο νησί, αντέδρασε και εξαπέλυσε διαδοχικές εκσταρατείες για να το ανακαταλάβει. Οι απώλειες, όμως, που είχε υποστεί το βυζαντινό κράτος κατά την εξέγερση του Θωμά του Σλάβου ελάττωσαν την ικανότητά του να αντιδράσει. Εάν δε η απόβαση όντως συνέβη το 827/828, η ανάγκη της αντιμετώπισης της ταυτόχρονης απόβασης των Αγλαβιδών στη Σικελία και η έναρξη της κατάκτησης[en] του νησιού αυτού, χειροτέρευε περαιτέρω την κατάσταση για τους Βυζαντινούς. Η πρώτη εκστρατεία, υπό τον στρατηγό των Ανατολικών Φωτεινό, και τον Κόμη του Στάβλου[en] Δαμιανό, κρίθηκε σε εκ παρατάξεως μάχη, όπου ηττήθηκαν οι Βυζαντινοί και σκοτώθηκε ο Δαμιανός. Την επόμενη χρονιά, πραγματοποιήθηκε νέα εκστρατεία η οποία περιλάμβανε 70 πλοία υπό τον στρατηγό των Κιβυρραιωτών Κρατερό. Σειρά αρχικών επιτυχιών κατέστησε τους Βυζαντινούς απρόσεκτους και ο στρατός τους καταστράφηκε σε αφνιδιαστική νυχτερινή επίθεση. Ο Κρατερός κατάφερε να ξεφύγει στην Κω, αλλά οι Ανδαλούσιοι τον κατεδίωξαν και τον σταύρωσαν εκεί. Ο Μακρυπούλιας θεωρεί ότι αυτές οι εκστρατείες έλαβαν χώρα προτού οι Άραβες ολοκληρώσουν την ανέγερση του Χάνδακα, όπου μετέφεραν την πρωτεύουσα του νησιού από τη Γόρτυνα.
Το «πειρατικό» εμιράτο
Αφού απέκρουσε τις πρώτες βυζαντινές επιθέσεις, ο Αμπού Χαφέζ σταδιακά εδραίωσε την κυριαρχία του στο νησί. Αναγνώρισε την επικυριαρχία του Χαλιφάτου των Αββασιδών, αλλά κυβερνούσε ντε φάκτο ως ανεξάρτητος ηγεμόνας. Η κατάκτηση του νησιού αποτέλεσε γεγονός μεγίστης σημασίας, αφού ανέτρεψε τη ναυτική ισορροπία στην ανατολική Μεσόγειο και άνοιξε στους μουσουλμανικούς στόλους τις πύλες του Αιγαίου.
Οι Ανδαλούσιοι κατέλαβαν επίσης και μέρος των Κυκλάδων, αλλά ο Μιχαήλ οργάνωσε άλλη μια στρατιωτική επιχείρηση, συμπεριλαμβανόμενης της στρατολογίας ενός νέου πεζοναυτικού σώματως, των «Τεσσαρακοντάριων», και της ναυπήγησης νέων πλοίων. Υπό την ηγεσία του ναυάρχου Ωορύφα, ο στόλος αυτός κατάφερε να ανακτήσει τις Κυκλάδες, αλλά δεν μπόρεσε να ανακαταλάβει την Κρήτη. Ο διάδοχoς του Μιχαήλ, Θεόφιλος (829-842), έστειλε διπλωματική αντιπροσωπία στον εμίρη Αμπντ αρ-Ραχμάν Β΄ της Κόρδοβας προτείνοντας κοινή δράση κατά των Ανδαλούσιων εξορίστων, αλλά πέτυχε μόνο τη συναίνεση του εμίρη σε βυζαντινές επιθετικές ενέργειες κατά της Κρήτης. Τον Οκτώβριο του 829 οι Σαρακηνοί της Κρήτης διέλυσαν τον αυτοκρατορικό στόλο στη ναυμαχία της Θάσου, αναιρώντας τις επιτυχίες του Ωορύφα και καθιστώντας το Αιγαίο έρμαιο των επιδρομών τους. Έτσι οι Σαρακηνοί της Κρήτης επιτέθηκαν στην Εύβοια (περ. 835–840), τη Λέσβο (837), και τα παράλια του Θέματος Θρακησίων όπου κατέστρεψαν το μοναστικό κέντρο του Όρους Λάτμου. Ωστόσο ηττήθηκαν από τον τοπικό στρατηγό, Κωνσταντίνο Κοντομύτη.
Μετά τον θάνατο του Θεόφιλου το 842, πάρθηκαν νέα μέτρα για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος από το νέο καθεστώς. Έτσι το 843 ιδρύθηκε ένα νέο ναυτικό θέμα, του Αιγαίου Πελάγους, για να αντιμετωπιστούν οι επιδρομές των Σαρακηνών. Επίσης οργανώθηκε νέα στρατιωτική επιχείρηση υπό την ηγεσία του λογοθέτη και αντιβασιλέα Θεόκτιστου. Αν και οι Βυζαντινοί κατάφεραν να καταλάβουν ένα μεγάλο τμήμα του νησιού, ο Θεόκτιστος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την επιχείρηση λόγω πολιτικών ερίδων στην Κωνσταντινούπολη. Στην απουσία του, οι στρατιώτες του ηττήθηκαν κατά κράτος από τους Άραβες. Σε μια προσπάθεια να πλήξουν έμμεσα τους Σαρακηνούς, το 853, οι Βυζαντινοί εξαπέλυσαν σειρά ναυτικών επιδρομών στην ανατολική Μεσόγειο, με πιο αξιοσημείωτη την άλωση της Δαμιέττας, όπου πήραν λάφυρα εξοπλισμό που προοριζόταν για την Κρήτη. Παρά κάποιες βυζαντινές επιτυχίες κατά των Αράβων τα επόμενα χρόνια όμως, οι Σαρακηνοί της Κρήτης τη δεκαετία του 860 συνέχισαν τις λεηλασίες τους με επιθέσεις στην Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες και τη χερσόνησο του Άθω. Το 866 ο καίσαρας Βάρδας συγκρότησε μεγάλη ναυτική δύναμη για να κυριεύσει το νησί, αλλά η δολοφονία του από τον Βασίλειο Α΄, δύο εβδομάδες μετά την αναχώρηση του από την πρωτεύουσα, οδήγησε στην ακύρωση της αποστολής.
Στις αρχές της δεκαετίας του 870, οι επιδρομές των Σαρακηνών της Κρήτης έλαβαν μεγαλύτερες διαστάσεις: οι στόλοι τους, συχνά διοικούμενοι από βυζαντινούς εξωμότες, έφτασαν μέχρι τις ακτές της Δαλματίας. Περί το 873 οι Κρήτες πειρατές, υπό τον αποστάτη Φώτιο, έφτασαν μέχρι την Προποντίδα και επιτέθηκαν στην Προκόννησο, η πρώτη φορά μετά την δεύτερη αραβική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης που ένας μουσουλμανικός στόλος έφτασε τόσο κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την επιστροφή τους, ωστόσο, υπέστησαν βαριά ήττα από τον νέο βυζαντινό ναύαρχο, Νικήτα Ωορυφά, στη Ναυμαχία της Καρδίας. Λίγο αργότερα, ο Ωορυφάς ξανανίκησε τους Κρήτες στη Μάχη του Ισθμού της Κορίνθου και έπιασε πολλούς αιχμαλώτους, τους οποίους βασάνισε σε αντίποινα για τις επιδρομές τους. Την ίδια περίπου περίοδο ο μουσουλμανικός στόλος της Ταρσού καταστράφηκε σε επιδρομή στη Χαλκίδα. Οι βυζαντινές αυτές επιτυχίες φαίνεται ότι οδήγησαν σε σύναψη προσωρινής ανακωχή μεταξύ του εμιράτου και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με τον εμίρη Σαΐπη (Σουάιμπ ιμπν Ουμάρ) να πληρώνει φόρο υποτέλειας στο Βυζάντιο για περίπου μια δεκαετία.
Ωστόσο οι επιδρομές επαναλήφθηκαν λίγο αργότερα, και σε αυτές συμμετείχαν τώρα και βορειοαφρικανικές και συριακές δυνάμεις. Η Πελοπόννησος, αλλά και η Εύβοια και οι Κυκλάδες επλήγησαν περισσότερο από τις επιδρομές αυτές. Η Πάτμος, η Κάρπαθος, και το Σώκαστρο περιήλθαν υπό τον έλεγχο των Κρητών Σαρακηνών, και η ηγεμονία τους εκτεινόταν ως την Αίγινα στο βορρά και την Ελαφόνησο και τα Κύθηρα στα δυτικά. Το μεγάλο νησί της Νάξου, πιθανότατα μαζί με τα γειτονικά νησιά της Πάρου και της Ίου, αναγκάστηκε να καταβάλει κεφαλικό φόρο («τζιζίγια») ως σημάδι υποτέλειας. Καθώς όμως η ισλαμική παρουσία γενικά άφησε λίγα υλικά ή λογοτεχνικά ίχνη, ο πραγματικός κατάλογος των νησιών που κατά καιρούς πέρασαν υπό αραβικό έλεγχο είναι πολύ πιθανό να ήταν μεγαλύτερος. Οι επιθέσεις αυτές προκάλεσαν αίσθηση στην περιοχή του Αιγαίου, όπου ολόκληρα νησιά ερήμωσαν και παράκτιες περιοχές εγκαταλήφθηκαν σε αναζήτηση ασφαλέστερου καταφυγίου στην ενδοχώρα. Η Αθήνα πιθανότατα καταλήφθηκε την περίοδο 896-902 και, το 904, μεγάλος συριακός στόλος, υπό την ηγεσία του Λέοντα του Τριπολίτη, λεηλάτησε τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Θεσσαλονίκη. Οι Σαρακηνοί της Κρήτης συνεργάστηκαν στενά με τους Σύριους, που συχνά χρησιμοποιούσαν την Κρήτη ως βάση για τις επιχειρήσεις τους. Έτσι, κατά την επιστροφή του στόλου από τη Θεσσαλονίκη, 20.000 Θεσσαλονικιοί πωλήθηκαν ή δωρήθηκαν ως σκλάβοι στην Κρήτη. Το εμιράτο της Κρήτης δέχτηκε υποστήριξη και από τους αυτόνομους Τουλουνίδες κυβερνήτες της Αιγύπτου, ωστόσο οι Ιχσιδίδες που τους διαδέχτηκαν δεν υποστήριξαν στον ίδιο βαθμό το νησί. Το 911 μια ακόμα μεγάλη βυζαντινή επιχείρηση ανακατάκτησης εξαπολύθηκε υπό τον Ιμέριο, ωστόσο οι δυνάμεις του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το νησί μετά από μερικούς μήνες. Στη διάρκεια της επιστροφής ο βυζαντινός στόλος διαλύθηκε απο τον συριακό στόλο, σε ναυμαχία στη Χίο.
Βυζαντινή ανακατάληψη
Η πειρατική δράση του εμιράτου έφτασε νέα ύψη τις δεκαετίες του 930 και του 940, με καταστροφικές συνέπειες για τη νότια Ελλάδα, τον Άθω, και τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Έτσι ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ (913-920, 944-959) εξαπέλυσε άλλη μια στρατιωτική επιχείρηση για να καταλάβει το νησί το 949. Ωστόσο για μία ακόμα φορά οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν σε αιφνιδιαστική επίθεση, κάτι που τα βυζαντινά χρονικά αποδίδουν στην ανικανότητα του ευνούχου στρατηγού Κωνσταντίνου Γογγύλη. Απτόητος, ο αυτοκράτορας προς τα τέλη της βασιλείας του άρχισε να οργανώνει νέα εκστρατεία, η οποία τελικά διεξήχθη από τον διάδοχό του, Ρωμανό Β´ (959-963). Ο Ρωμανός όρισε τον μετέπειτα αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά ως αρχηγό της επιχείρησης. Αυτός αναχώρησε ως επικεφαλής τεράστιας στρατιωτικής δύναμης από την Κωνσταντινούπολη, τον Ιούνιο ή Ιούλιο του 960. Φτάνοντας στο νησί, κατέβαλε την αρχική μουσουλμανική αντίσταση, και ξεκίνησε την πολιορκία του Χάνδακα, η οποία διήρκεσε όλο τον χειμώνα και έληξε με νίκη των Βυζαντινών και κατάληψη της πόλης, στις 6 Μαρτίου.
Εσωτερική ιστορία και επίδραση
Η Αραβοκρατία της Κρήτης παραμένει μια σχετικά σκοτεινή περίοδος λόγω της έλλειψης επαρκών πηγών για την εσωτερική ιστορία του εμιράτου. Επιπλέον, πέρα από ορισμένα τοπωνύμια που θυμίζουν την παρουσία των Σαρακηνών, δεν σώζονται αρχαιολογικά απομεινάρια της περιόδου, πιθανώς λόγω στοχευμένης βυζαντινής εκστρατείας καταστροφής τους μετά το 961. Το γεγονός αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο που αντιμετωπίζεται το εμιράτο στην έρευνα: οι ιστορικοί, αναγκασμένοι να βασιστούν κυρίως σε βυζαντινές πηγές, παραδοσιακά το θεωρούν υπό βυζαντινό πρίσμα ως μια κατ'εξοχήν «πειρατική φωλιά», που επιβίωνε δια της πειρατείας και του δουλεμπορίου, και τίποτε άλλο.
Η εικόνα που παρουσιάζεται στις λίγες και σκόρπιες αναφορές από τον ισλαμικό κόσμο, από την άλλη, είναι αυτή ενός οργανωμένου κράτους με ομαλή οικονομία, νομισματική κυκλοφορία, και εκτεταμένους εμπορικούς δεσμούς, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Χάνδακας ήταν πολιτισμικό κέντρο κάποιας σημασίας. Τα ευάριθμα ευρήματα χρυσών, αργυρών, και χάλκινων νομισμάτων, σχεδόν σταθερού βάρους και σύνθεσης, πιστοποιούν μια εύρωστη οικονομία και υψηλό επίπεδο διαβίωσης. Η οικονομία βασιζόταν στο εκτεταμένο εμπόριο με τον υπόλοιπο ισλαμικό κόσμο, και ιδιαίτερα με την Αίγυπτο, και σε μια ανθούσα γεωργία: η ανάγκη συντήρησης ενός ανεξάρτητου κράτους, καθώς και η πρόσβαση στις αγορές του ισλαμικού κόσμου, οδήγησαν στην εντατικοποίηση της καλλιέργειας. Είναι δε πιθανό η περίοδος της Αραβοκρατίας να είδε την εισαγωγή του ζαχαροκάλαμου στην Κρήτη.
Η τύχη των χριστιανών κατοίκων μετά την ισλαμική κατάκτηση είναι άγνωστη. Η παραδοσιακή άποψη είναι ότι είτε προσηλυτίστηκαν είτε εκδιώχθηκαν. Υπάρχουν όμως ενδείξεις στις μουσουλμανικές πηγές για συνεχιζόμενη παρουσία Χριστιανών στην Κρήτη ως υποτελούς ομάδας. Οι ίδιες πηγές όμως τονίζουν ότι οι Μουσουλμάνοι, είτε απόγονοι των Ανδαλούσιων, είτε πιο πρόσφατοι μετανάστες, είτε προσήλυτοι, αποτελούσαν σαφή πλειοψηφία. Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις για εσωτερικές διαιρέσεις στο νησί, με τον Θεοδόσιο τον Διάκονο να αναφέρει ότι κατά την πολιορκία του Χάνδακα ήρθαν Κρήτες από την ορεινή ενδοχώρα για να αντιμετωπίσουν τον Νικηφόρο Φωκά, υπό τον ηγεμόνα τους Καραμούντη. Φαίνεται ότι ο βυζαντινός, χριστιανικός πληθυσμός της υπαίθρου αφέθηκε σχετικά ανέπαφος, ενώ οι Μουσουλμάνοι (συμπεριλαμβανομένων των ντόπιων προσηλύτων) επικρατούσαν στις πόλεις.
Βιβλιογραφία
Κρητη Κατηγορία:9ος αιώνας Κατηγορία:10ος αιώνας Κατηγορία:Εμιράτα
Κουιρίνος
Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κουιρίνος (Λατινικά: Quirinus, Αρχαία: Κυρῖνος) ήταν πρώιμος θεός του Ρωμαϊκού κράτους. Το όνομα Κουιρίνος ήταν επίσης ένα από τα επίθετα του Ιανού, ως Janus Quirinus.
Ιστορία
Ο Κουιρίνος ήταν πιθανότατα αρχικά θεός των Σαβινών. Οι Σαβίνοι είχαν οικισμό κοντά στην τελική τοποθεσία της Ρώμης, και ανέγειραν βωμό του Κουιρίνου στον Κυρίνιο λόφο (Collis Quirinalis), έναν από τους Επτά Λόφους της Ρώμης. Όταν οι Ρωμαίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, απορρόφησαν την λατρεία του Κουιρίνου στο δικό τους πρώιμο δογματικό σύστημα -πριν από την άμεση επίδραση από τους Έλληνες- και θεωρήθηκε ως ο θεοποιημένος Ρωμύλος. Σύντομα έγινε σημαντικός θεός της Ρωμαϊκής πολιτείας, και συμπεριελήφθη στους πρωϊμότερους προδρόμους της Καπιτωλιανής Τριάδας, μαζί με τον Μαρς (θεό της γεωργίας την εποχή εκείνη) και τον Γιούπιτερ.
Στη μεταγενέστερη εποχή ωστόσο, ο Κουιρίνος έγινε λιγότερο σημαντικός, παραχωρώντας τη θέση του στην μετέπειτα, περισσότερο γνωστή Καπιτωλιανή Τριάδα (η Γιούνο και η Μινέρβα πήραν τη θέση αυτού και του Μαρς). Στο τέλος λατρευόταν σχεδόν αποκλειστικά από τον ιερέα του, τον Φλάμεν Κουιρινάλις, που παρέμενε ωστόσο ένας από τους πατρίκιους φλάμινες μαϊόρες, "οι μεγάλοι ιερείς", οι οποίοι προηγούνταν του Pontifex Maximus.
Απεικόνιση
Στην πρώιμη Ρωμαϊκή τέχνη απεικονιζόταν ως γενειοφόρος άνδρας με θρησκευτική και στρατιωτική ενδυμασία. Στα μεταγενέστερα Ρωμαϊκά δογματικά συστήματα δεν απεικονίστηκε σχεδόν ποτέ. Συχνά επίσης συνδεόταν με τη μυρτιά.
Εορτές
Η εορτή του ήταν τα Κουιρινάλια, τα οποία ελάμβαναν χώρα στις 17 Φεβρουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Όμπλαστ Ντουμπρόβνικ
Το 1818 πριν από την διάλυση της πρώην Αυστροουγγαρίας η περιοχή ανήκε στην επαρχία της με το όνομα Βασίλειο της Δαλματίας. Σαν περιφέρεια ιδρύθηκε το 1922 με το Σύνταγμα Βιντοβντάνσκι.
Αναφορές
Όμπλαστ Ντουμπροβνικ Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κροατίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Τζόσεφιν Σκράιβερ
Η Τζόσεφιν Σκράιβερ-Κάρλσεν (Josephine Skriver-Karlsen, γενν. 14 Απριλίου 1993) είναι Δανή μοντέλο μόδας. Είναι άγγελος της Victoria's Secret από το 2016, αν και συμμετέχει στα σόου του οίκου από το 2013 και έχει περπατήσει σε περισσότερα από 300 fashion shows συνεργαζόμενη με μεγάλες εταιρίες παγκοσμίως. Έχει επίσης φωτογραφηθεί για τα περιοδικά Vanity Fair, Elle, Harper's Bazaar & Vogue.
Πρώιμα Χρόνια
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Κοπεγχάγη της Δανίας από γονείς ομοφυλόφιλους. Στην ηλικία των 15, ξεκίνησε την ενασχόληση της με το modeling, υπογράφοντας συμβόλαιο με το διεθνές πρακτορείο Unique Models, που εδρεύει στη Κοπεγχάγη. Αυτό οδήγησε στο να αρχίσουν να τη προσεγγίζουν κι άλλα πρακτορεία, εκτός χώρας, αλλά εκείνη επέλεξε να τελειώσει πρώτα το σχολείο. Το 2011, μετά το τέλος της σχολικής της πορείας, ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με το modeling.
Καριέρα
Η σεζόν που έκανε το ντεμπούτο της, ήταν η Φθινόπωρο/Χειμώνας 2011, όπου ξεκίνησε με καμπάνια της Alberta Ferretti και τελείωσε με Prada. Εκείνη τη σεζόν, περπάτησε και στις πασαρέλες πολλών σχεδιαστών όπως Calvin Klein, Rag & Bone, Gucci, Dolce & Gabbana, Givenchy, Yves Saint Laurent, Valentino, Alexander McQueen, Balenciaga, DKNY και Christian Dior.
Έκτοτε, έχει περπατήσει σε περισσότερα από 300 σόου μόδας όπως Chanel, Oscar de la Renta, Dolce & Gabbana, Donna Karan, Giorgio Armani, Marc Jacobs, Diane von Fürstenberg, Michael Kors, Ralph Lauren, Versace, Tommy Hilfiger, Elie Saab, Vera Wang, Balmain, Badgley Mischka, Celine, Christopher Kane, Giambattista Valli, Louis Vuitton, Jil Sander, Nina Ricci, Rochas, Roland Mouret, Max Mara, Phillip Lim, Carolina Herrera, Mugler, Zac Posen, Cushnie et Ochs, Kenneth Cole, Victoria's Secret, IRFE, Guy Laroche, Roberto Cavalli, Emilio Pucci, Trussardi, Emporio Armani, Ports 1961, Alberta Ferretti, Dsquared2, Tom Ford, Barbara Casasola, Matthew Williamson, L'Wren Scott, Jeremy Scott, Thakoon Panichgul, Yigal Azrouël, Monique Lhuillier, Jason Wu, Lanvin, John Rocha, Temperley London, Erdem, Clements Ribeiro, Dennis Basso, Reem Acra, Ralph Rucci, Richard Chai, Akris, Valentin Yudashkin, Hussein Chalayan, Bottega Veneta, Victoria Beckham, See by Chloé, Alexis Mabille, Paco Rabanne, Giambattista Valli, Cacharel, John Galliano, Vanessa Bruno, Moschino, Derek Lam, Joseph Altuzarra, Richard Nicoll, Reed Krakoff, Rodarte, Doo-Ri Chung, Peter Som, Fendi, Giles, Jaeger, Azzedine Alaïa, Etro, Stella McCartney κ.α.
Επίσης, έχει συμμετάσχει σε διαφημιστικές καμπάνιες των H&M, Dior, Gucci, Bulgari, DKNY, Michael Kors, Balmain, MAC Cosmetics, Armani Exchange, Karen Millen, Max Mara, Topten, Tommy Hilfiger, Yves Saint Laurent Beauty, Caleres, Tom Ford, Shu Uemura, Andrew Marc, G-Shock, Victoria's Secret ενώ έχει γίνει εξώφυλλο πολλών περιοδικών μόδας παγκοσμίως, όπως Marie Claire, Vanity Fair, Vogue, Elle, Harper's Bazaar, V magazine, Interview, L'Officiel, Vs., W, Allure κ.α.
Έχει δουλέψει με αναγνωρισμένους φωτογράφους παγκοσμίως, όπως Μάριο Τεστίνο, Στίβεν Μίζελ, Τιμ Γουόκερ, Γκρεγκ Κάντελ και Τέρι Ρίτσαρντσον.
Προσωπική ζωή
Το 2013, ξεκίνησε τη σχέση της με τον μουσικό Αλεξάντερ Ντελέον. Το Νοέμβριο του 2018, ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους και τον Απρίλιο του 2022, παντρεύτηκαν στο Μεξικό.
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Δανοί
Καρόλα
Η Καρόλα Χέγκκβιστ (Carola Maria Häggkvist, 8 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια, πολύ δημοφιλής στην πατρίδα της και σε άλλες σκανδιναβικές χώρες.
Εκπροσώπησε τη χώρα της 3 φορές στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αρχικά το 1983 στο Μόναχο (σε ηλικία μόλις 16 1/2 ετών) καταλαμβάνοντας την 3η θέση με το τραγούδι "Främling" (Ξένος), στη συνέχεια το 1991 στη Ρώμη, οπότε κατέλαβε την 1η θέση με το τραγούδι "Fångad av en stormvind" (Αιχμάλωτη σε μια καταιγίδα) και τέλος το 2006 στην Αθήνα, όταν και κατέλαβε την 5η θέση με το τραγούδι "Invincible" (Ανίκητη).Παραλληλα,εχει κυκλοφορησει 24 αλμπουμ τα οποια γνωρισαν μεγαλη επιτυχια με ηχους κυριως gospel αλλα και pop,rock.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές τραγουδίστριες Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Θεόδωρος Γρίβας - Γαρδικιώτης
Ο Θεόδωρος Γρίβας - Γαρδικιώτης (1905 - Ιούνιος 1982) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και λογοτέχνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Αλέξη Γρίβα - Γαρδικιώτη. Εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και υπηρέτησε σε πολλές πόλεις μεταξύ των οποίων στη Χάγη, τη Βιέννη, το Παρίσι και τη Μασσαλία. Μετέφρασε Καβάφη ενώ είχε εκδόσει και ποιητικές συλλογές. Είχε βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών καθώς και από τη Γαλλική Ακαδημία.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1982 και κηδεύτηκε στις 8 Ιουνίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν ανύπαντρος.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Θεοδωρος
Γκραναρόλο ντελλ'Εμίλια
Το Γκραναρόλο ντελλ'Εμίλια (ιταλικά: Granarolo dell’Emilia) είναι δήμος στη βορειοανατολική Ιταλία στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Το Γκραναρόλο ντελλ'Εμίλια είναι καθαρά πεδινός δήμος που βρίσκεται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων περίπου βόρεια από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μπολόνια. Η έδρα του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 28 μέτρων ενώ όλη η έκταση του δήμου, που είναι 34,37 τ.χλμ., κυμαίνεται από τα 19 μέχρι τα 40 μέτρα. Διασχίζεται από έναν σημαντικό αριθμό μικρών ποταμών και καναλιών. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44° 33' 15,12 N γεωγραφικό πλάτος και 11° 26' 38,04 E γεωγραφικό μήκος.
Ο δήμος αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα και τους οικισμούς, Βιαντάγκολα, Βίλλα Μποζέλλι, Γκραναρόλο, Καζέττε ντι Καντριάνο, Καντριάνο, Κουάρτο Ινφεριόρε, Λοβολέτο, Οστερία ντελλα Πόντικα, Οστερίολα, Σάντα Μπριτζίντα, Τραππανίνο, Τσιβιντάλε, Φαμπρερία ντι Καντριάνα και Φίμπια.
Συνορεύει με τους δήμους του Καστέλ Ματζιόρε, του Καστενάζο, του Μινέρμπιο, του Μπεντιβόλιο, της Μπολόνια και του Μπούντριο.
Ιστορία
Τα αρχαιότερα ευρήματα ανθρώπινης κατοίκισης της περιοχής ανάγονται τον 6ο π.χ. αιώνα. Αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Ετρούσκοι που στη συνέχεια θα αντικατασταθούν από τους Γάλλους Βόιους. Με τη Ρωμαϊκή κατάκτηση η περιοχή θα αρχίσει να αποκτά σημασία μετατρεπόμενη σε σημαντικό γεωργικό κέντρο. Οι πιο σημαντικές μαρτυρίες, της Ρωμαϊκής περιόδου, που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας είναι ο κλασικός διαμερισμός των γεωργικών εκτάσεων με τη μέθοδο της Τσεντουριατσιόνε (Centuriazione). Πιθανότατα και το όνομα του δήμου προέρχεται από εκείνη την εποχή, από τη λατινική λέξη Granarolum που σημαίνει αποθήκη σιταριού, αφού η σημαντικότερη γεωργική παραγωγή της περιοχής ήταν πάντα εκείνη του σιταριού.
Η πρώτη γραπτή αναφορά στο Γκραναρόλο εμφανίζεται σε ένα έγγραφο του 1153. Μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα η περιοχή ήταν διεκδικούμενη από την οικογένεια των Βισκόντι, την Μπολόνια και την Αγία Έδρα. Τελικά η Αγία Έδρα θα κερδίσει αυτή τη διαμάχη και το Γκραναρόλο θα περάσει κάτω από τα Παπικά Κράτη και η ιστορική του διαδρομή θα ταυτιστεί με εκείνη της Μπολόνια.
Το 1810 η Βιαντάγκολα θα ενωθεί με το Καντριάνο, το Κουάρτο Ινφεριόρε, το Λοβολέτο και το Γκραναρόλο δημιουργώντας τον δήμο με το όνομα Βιαντάγκολα. Αρχικά ο δήμος δεν διέθετε δημαρχείο και αυτόν τον ρόλο τον έπαιζε η κατοικία του εκάστοτε δημάρχου. Το 1860 η έδρα θα μεταφερθεί μόνιμα σε μία έπαυλη του 18ου αιώνα. Το 1871 θα αγοραστεί το κτήριο που είναι μέχρι σήμερα το δημοτικό μέγαρο, στον οικισμό του Γκραναρόλο, ενώ με διάταγμα της 11ης Οκτωβρίου του 1875 ο δήμος από το 1876 μετονομάστηκε σε Γκραναρόλο ντελλ'Εμίλια.
Σύμφωνα με έναν θρύλο το 1252, στη Βιαντάγκολα, από τη συνάντηση μιας όμορφης χωριατοπούλας και του βασιλιά Έντσο της Σουηβίας (Enzo di Svevia), που ήταν φυλακισμένος στην Μπολόνια, θα γεννηθεί ο γενάρχης της οικογένειας των Μπεντιβόλιο (Bentivoglio) που θα εξουσιάσουν την Μπολόνια των 15ο αιώνα.
Μνημεία
Παρ' όλη την καθαρά αγροτική ιστορία του δήμου, δεν λείπουν τα ενδιαφέροντα μνημεία.
Κοινωνία
Ο δήμος την 1η Ιανουαρίου του 2014 είχε 11.258 μόνιμους κατοίκους.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι την 1η Ιανουαρίου του 2011 ήταν 703. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τη Ρουμανία με 172 άτομα, την Αλβανία με 102 άτομα και το Μαρόκο με 77 άτομα. Στο Γκραναρόλο κατοικεί μόνιμα και μια Ελληνίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Ηρώ Διώτη
Η Ηρώ Διώτη είναι Ελληνίδα πολιτικός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1979 στον Χολαργό και μεγάλωσε στη Λάρισα. Έχει σπουδάσει στο τμήμα Διεθνών Ευρωπαϊκών Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και είναι οικονομολόγος.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2012)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Συρία στις 7 Μαΐου 2012. Ήταν οι πρώτες εκλογές στις οποίες έλαβαν μέρος και κόμματα που δεν ήταν προσκείμενα στον κυβερνώντα συνασπισμό. Επτά νέα πολιτικά κόμματα πήραν μέρος, από τα οποία το Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση ήταν το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, οι ένοπλοι αντικυβερνητικοί αντάρτες επέλεξαν να να μην κατεβάσουν υποψηφίους και ζήτησαν από τους υποστηρικτές τους να μη συμμετάσχουν στις εκλογές. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν υψηλή και διαμορφώθηκε στο 51,26%.
Ηρώ Διώτη
Πολιτική σταδιοδρομία
Είναι ενεργό μέλος της Αριστεράς από το 1997 συμμετέχοντας σε αντιρατσιστικές κινήσεις και στα κινήματα πόλης. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 2009, στα 30 της χρόνια, στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας. Επανεξελέγη στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 και του Ιανουαρίου του 2015. Παράλληλα, ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2012)
Η ψηφοφορία χρειάστηκε να διεξαχθεί ξανά σε αρκετά εκλογικά κέντρα σε ολόκληρη τη χώρα εξαιτίας της παραβίασης του εκλογικού νόμου σε πολλές περιπτώσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Ηρώ Διώτη
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής της θητείας ασχολήθηκε με τα ανθρώπινα δικαιώματα και ήταν πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος στην πρώτη θητεία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2012)
Η πρώτη σύνοδος του Κοινοβουλίου με τη νέα του σύνθεση έγινε στις 25 Μαΐου 2012, οπότε έγινε η ορκωμοσία των μελών του και εξελέγη πρόεδρός του ο Μοχάμαντ Τζιχάντ αλ-Λαχάμ.
Ηρώ Διώτη
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια περιφερειάρχης Θεσσαλίας υποστηριζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ με τον συνδυασμό Δρόμος της Ανατροπής για τη Θεσσαλία. Συγκέντρωσε 58.756 ψήφους και ποσοστό 13,31% στον Α' γύρο λαμβάνοντας την τρίτη θέση και δεν κατάφερε να περάσει στον Β' γύρο.
Τον Αύγουστο του 2015, δεν ψήφισε το τρίτο μνημόνιο και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 δεν ήταν υποψήφια με κανένα πολιτικό κόμμα. Τον Οκτώβριο του 2015 παραιτήθηκε από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2012)
Αποτελέσματα
'''Συμβούλιο του Λαού της Συρίας, 7 Μαΐου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες εντός
Ηρώ Διώτη
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφια με το ΜέΡΑ25 στη Λάρισα.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2012)
Παραπομπές
2012
Ηρώ Διώτη
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC
Η Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC (αγγ. BBC World Service) είναι το μεγαλύτερο δίκτυο μεταδόσεων σε όλο τον κόσμο, εκπέμποντας σε 28 γλώσσες σε πολλά μέρη του κόσμου, είτε σε αναλογικό ή ψηφιακό ραδιόφωνο, είτε μέσω διαδικτύου είτε μέσω δορυφόρου. Η Υπηρεσία, σε μέτρηση του 2009, έδειξε ότι σε μια εβδομάδα είχε 188 εκατομμύρια ακροατές. Η Υπηρεσία δεν μεταδίδει διαφημίσεις και η Υπηρεσία στην Αγγλική γλώσσα εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο.
Η χρηματοδότηση της Υπηρεσίας γινόταν από την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι την 1η Απριλίου του 2014, όταν η χρηματοδότηση ξεκίνησε να γίνεται από το τέλος τηλεόρασης του BBC.
Γλώσσες
200px|thumb|Πρώην λογότυπο της Παγκόσμιας Υπηρεσίας του BBC. (2008-2019) 200px|thumb|Πρώην λογότυπο της Παγκόσμιας Υπηρεσίας του BBC. (2019-2022) Η Υπηρεσία εκπέμπει και στην Αγγλική Γλώσσα, αλλά εκπέμπει και σε άλλες 27 γλώσσες, οι οποίες είναι οι:
Από αυτές τηλεοπτικό δίκτυο έχουν η Αραβική και η Περσική, ενώ καλωδιακή τηλεόραση έχει η Ρωσική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC World Service Κατηγορία:BBC News Κατηγορία:BBC Ραδιόφωνο
Θάνος Πέτσος
Σε συλλογικό επίπεδο
thumb|left|150px|Ο Πέτσος στην [[ΦΚ Καϊζερσλάουτερν|Καϊζερσλάουτερν]] Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομών της Μπάγερ Λεβερκούζεν και το 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Το ντεμπούτο του στη Μπούντεσλιγκα πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς εναντίον του Αννόβερου, ενώ παράλληλα συνέχισε να αγωνίζεται με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, μετρώντας οκτώ συνολικά εμφανίσεις. Παρέμεινε στον σύλλογο για τα επόμενα δύο χρόνια, μέχρι το 2012, χωρίς ωστόσο να πάρει άλλες ευκαιρίες στην πρώτη ομάδα, καθώς το ίδιο διάστημα παραχωρήθηκε στην Καϊζερσλάουτερν με τη μορφή δανεισμού. Στα δύο χρόνια παραμονής του εκεί πραγματοποίησε 42 συνολικά εμφανίσεις, οι 39 εκ των οποίων για το πρωτάθλημα, με το ντεμπούτο του να πραγματοποιείται στις 13 Νοεμβρίου 2010 εναντίον της Στουτγκάρδης.
Την επόμενη περίοδο (2012-13) αποχώρησε ως ελεύθερος και συνέχισε την καριέρα του στη Γκρόιτερ Φυρτ, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας τριών ετών, όμως το καλοκαίρι του 2013 μεταγράφηκε έναντι 250 χιλιάδων ευρώ στη αυστριακή Ραπίντ Βιέννης.
Το καλοκαίρι του 2016 αποκτήθηκε με μεταγραφή από τη Βέρντερ Βρέμης, όμως τον Ιανουάριο του 2017 παραχωρήθηκε στην αγγλική Φούλαμ ως δανεικός για έξι μήνες.
Τον Αύγουστο του 2017 επέστρεψε στη Ραπίντ Βιέννης έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ως δανεικός από τη Βέρντερ Βρέμης.
Στις εθνικές ομάδες
Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρότερες εθνικές ομάδες, Παίδων (2007), Νέων (2008-10) και Ελπίδων (2010-12).
Στις 5 Αυγούστου 2011 ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής Φερνάντο Σάντος τον ενέταξε στο δυναμικό της εθνικής Ανδρών και στις 10 του μήνα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα, στον φιλικό εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (0-0), όταν πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, αντικαθιστώντας τον Κώστα Κατσουράνη, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τα προκριματικά του Euro 2012.
Γιώργος Ζανιάς
Ο Γιώργος Ζανιάς είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός και πρώην Υπηρεσιακός Υπουργός Οικονομικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Ορχομενό Βοιωτίας το 1955. Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Reading και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών (2001 - 2004) και Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ).
Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Πολιτικοί της Βοιωτίας
Victoria's Secret
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάρκες ειδών ένδυσης
Εθνική Νεπάλ (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Νεπάλ αντιπροσωπεύει το Νεπάλ στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Νεπάλ (Nepal Basketball Association).
Μπάφορντ (Ουαϊόμινγκ)
To Μπάφορντ (αγγλ. Buford) είναι μια αμερικανική πόλη στην πολιτεία του Ουαϊόμινγκ. Είναι η μικρότερη πόλη όλων των ΗΠΑ με έναν μόνο κάτοικο. Ιδρύθηκε το 1866 κατά τα τη διάρκεια της κατασκευής του διαπολιτειακού σιδηρόδρομου προς τιμήν του στρατιωτικού Τζων Μπάφορντ (John Buford). Στο απόγειο της η πόλη είχε περίπου 2000 κατοίκους.
Εθνική Νεπάλ (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα το Νεπάλ δεν έχει συμμετάσχει σε καμία μεγάλη διεθνή διοργάνωση, ενώ η ομοσπονδία της χώρας προσχώρησε σχετικά πρόσφατα στη FIBA.
Μπάφορντ (Ουαϊόμινγκ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαϊόμινγκ
Εθνική Νεπάλ (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Θεωρητικά διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και στις διοργανώσεις της SABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Νότιας Ασίας.
Επίσης, το Νεπάλ διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Η ομάδα μετρά μόλις μία συμμετοχή στους Ασιατικούς Αγώνες, και συγκεριμένα στη διοργάνωση του 2014.
Άβδηρος
Ο Άβδηρος ήταν γιός του αρχαίου θεού Ερμή και φίλος του ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας Ηρακλή. Βοήθησε τον Ηρακλή σε έναν από τους δώδεκα άθλους που ήταν η αρπαγή των άγριων αλόγων του Διομήδη που τρεφόταν με ανθρώπινο κρέας. Στην προσπάθεια να βοηθήσει τον Ηρακλή βρήκε τραγικό θάνατο από τα άγρια άλογα του Διομήδη τα οποία τον κατασπάραξαν. Ο Ηρακλής για να τιμήσει το φίλο του έκανε μεγαλοπρεπή ταφή και στον τόπο του θανάτου του έχτισε την πόλη Άβδηρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα
Μέρεντιθ Γουίλσον
Ο Μέρεντιθ Γουίλσον (Robert Reiniger Meredith Willson 18 Μαΐου 1902 – 15 Ιουνίου 1984) ήταν Αμερικανός φλαουτίστας, συνθέτης, μαέστρος, μουσικός ενορχηστρωτής, αρχηγός συγκροτήματος, θεατρικός συγγραφέας και συγγραφέας. Είναι ίσως περισσότερο γνωστός για τη συγγραφή του βιβλίου, της μουσικής και των στίχων στο επιτυχημένο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ του 1957 The Music Man και " It's Beginning to Look a Lot Like Christmas " (1951). Ο Γουίλσον έγραψε άλλα τρία μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ και συνέθεσε συμφωνίες και δημοφιλή τραγούδια. Ήταν δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ για μουσική μουσικής.
Πρώτα χρόνια
Ο Γουίλσον γεννήθηκε στο Μέισον Σίτι της Αϊόβα από τους Ρόζαλι Ρέινιγκερ Γουίλσον και Τζον Ντέιβιντ Γουίλσον. Είχε έναν αδελφό δύο χρόνια μεγαλύτερό του, τον Τζον Σέντρικ, και μια αδερφή 12 χρόνια μεγαλύτερή του, την συγγραφέα παιδικών έργων Ντίξι Γουίλσον. Ο Γουίλσον παρακολούθησε το Ινστιτούτο Μουσικής Τέχνης του Frank Damrosch (που αργότερα έγινε το Σχολή Τζούλιαρντ) στη Νέα Υόρκη. Παντρεύτηκε την αγαπημένη του στο γυμνάσιο, Ελίζαμπεθ "Πέγκι" Γουίλσον, στις 29 Αυγούστου 1920. Ήταν παντρεμένοι για 26 χρόνια.
Ο νεαρός Γουίλσον έγινε βιρτουόζος του φλάουτου και του πίκολο, και κατάφερε να γίνει μέλος του συγκροτήματος του Τζων Φίλιπ Σούζα (1921–1924) και αργότερα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νέας Υόρκης υπό τον Arturo Toscanini (1924–1929). Στη συνέχεια μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, ως διευθυντής συναυλιών για τον ραδιοφωνικό σταθμό KFRC, και στη συνέχεια ως μουσικός διευθυντής για το ραδιοφωνικό δίκτυο NBC στο Χόλιγουντ. Η πρώτη του μετάδοση στο ραδιόφωνο έγινε στο KFRC το 1928 στο Blue Monday Jamboree.
Χόλιγουντ
Η δουλειά του Γουίλσον σε ταινίες περιελάμβανε τη μουσική για την ταινία Ο Μεγάλος Δικτάτωρ (1940) του Τσάρλι Τσάπλιν (υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής) και την ενορχήστρωση της μουσικής για το τραγούδι του Γουίλιαμ Γουάιλερ Οι μικρές αλεπούδες (1941) (υποψηφιότητα για Όσκαρ για Καλύτερη Μουσική Παρουσίαση Δραματικής Ταινίας). μικρογραφία|Ο Γουίλσον το 1937 Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γουίλσον εργάστηκε για την υπηρεσία ραδιοφώνου των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών. Η δουλειά του με το AFRS τον έφερε σε συνεργασία με τους Τζορτζ Μπερνς, Γκρέισι Άλεν και Μπιλ Γκούντγουιν. Δούλεψε και με τους τρεις ως αρχηγός της μπάντας, και ως κανονικός χαρακτήρας, στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Burns and Allen. Έπαιζε έναν ντροπαλό άντρα που πάντα προσπαθούσε να πάρει συμβουλές για γυναίκες. Ο χαρακτήρας του ήταν επίσης βαρετός, βασικά μια ανδρική εκδοχή του Άλεν.
Το 1942 ο Γουίλσον είχε το δικό του πρόγραμμα στο NBC. Η εκπομπή Meredith Willson's Music ήταν μια καλοκαιρινή αντικατάσταση των Fibber McGee και Molly. Το Sparkle Time, το οποίο μεταδόθηκε στο CBS το 1946–47, ήταν το πρώτο ραδιοφωνικό πρόγραμμα πλήρους σεζόν του Γουίλσον.
Επιστρέφοντας στο ραδιόφωνο δικτύου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γουίλσον δημιούργησε τους Talking People, ένα χορωδιακό συγκρότημα που μιλούσε από κοινού ενώ παρέδιδε διαφημίσεις στο ραδιόφωνο. Το 1950 έγινε ο μουσικός διευθυντής για το The Big Show, ένα κωμικό πρόγραμμα διάρκειας 90 λεπτών που παρουσιαζόταν από την ηθοποιό Ταλούλα Μπάνκχεντ και στο οποίο συμμετείχαν μερικοί από τους πιο γνωστούς διασκεδαστές στον κόσμο. Ο Γουίλσον έγινε μέρος σε ένα από τα σκετς της σειράς, ξεκινώντας τις απαντήσεις στα σχόλια ή τις ερωτήσεις της Μπάνκχεντ με το "καλά, κύριε, Δις Μπάνκχεντ ". Έγραψε το τραγούδι " May the Good Lord Bless and Keep You " για την παράσταση. Η Μπάνκχεντ έλεγε τους στίχους πάνω από τη μουσική στο τέλος κάθε εκπομπής. Εργάστηκε επίσης στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του Τζακ Μπένι και παρουσίασε το δικό του πρόγραμμα το 1949. Για μερικά χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Γουίλσον ήταν τακτικός συμμέτοχος στο τηλεπαιχνίδι των Goodson-Todman The Name's the Same. Θυμήθηκε αργότερα ότι έκανε την εκπομπή για τον σταθερό μισθό των Goodson-Todman, τον οποίο εξοικονομούσε για το μουσικό του έργο στο Μπρόντγουεϊ.
Το 1950 ο Γουίλσον n υπηρέτησε ως μουσικός διευθυντής για το The California Story, την εκατονταετή παραγωγή της Καλιφόρνια στο Hollywood Bowl. Δουλεύοντας σε αυτήν την παραγωγή, ο Γουίλσον συνάντησε τον συγγραφέα Φράνκλιν Λέισι, ο οποίος αποδείχθηκε καθοριστικός στην ανάπτυξη της ιστορίας ενός μιούζικαλ στο οποίο εργαζόταν ο Γουίλσονn, το οποίο σύντομα θα γίνει The Music Man. Το California Story ακολούθησαν δύο ακόμη πολιτειακές συνεργασίες με τον σκηνοθέτη Βλαντιμίρ Ρόσινγκ : The Oregon Story το 1959 και The Kansas Story το 1961.
Μπρόντγουεϊ
Το πιο διάσημο έργο του Γουίλσον, The Music Man, έκανε πρεμιέρα στο Broadway το 1957 και διασκευάστηκε δύο φορές για κινηματογράφο (το 1962 και το 2003). Το χαρακτήρισε «προσπάθεια ενός κατοίκου της Αϊόβα να αποτίσει φόρο τιμής στην πολιτεία καταγωγής του». Ο Γουίλσον χρειάστηκε οκτώ χρόνια και 30 αναθεωρήσεις για να ολοκληρώσει το μιούζικαλ, για το οποίο έγραψε περισσότερα από 40 τραγούδια. Η παράσταση σημείωσε απίστευτη επιτυχία, καθώς έτρεξε στοΜπρόντγουεϊ για 1.375 παραστάσεις σε διάστημα τριάμισι ετών. Η ηχογράφηση του καστ κέρδισε το πρώτο βραβείο Γκράμι για το καλύτερο πρωτότυπο άλμπουμ με επιτελείο (Μπρόντγουεϊ ή τηλεόραση). Η παράσταση στη συνέχεια έκανε εθνική περιοδεία και διεθνείς παραγωγές. Η παραγωγή της έγινε στο Κέντρο της Νέας Υόρκης το 1980 με τον Ντικ Βαν Ντάικ στον ομώνυμο ρόλο και τη Μεγκ Μπάσερτ ως Μαριάν. Η πρώτη αναβίωση τουΜπρόντγουεϊ άνοιξε το 2000 στο Neil Simon Theatre με τον Κρεγκ Μπίρκο στο ρόλο του Χάρολντ Χιλ και τη Ρεμπέκα Λούκερ στο ρόλο της Μαριάν. Η παραγωγή διεξήχθη για 699 παραστάσεις. Μια δεύτερη αναβίωση του Μπρόντγουεϊ έκανε πρεμιέρα στις 10 Φεβρουαρίου 2022, στο Θέατρο Γουίντερ Γκάρντεν, με πρωταγωνιστές τον Χιου Τζάκμαν στο ρόλο του Χάρολντ και την Σάτον Φόστερ στο ρόλο της Μαριάν. Το 1959 ο Γουίλσον και η δεύτερη σύζυγός του Ραλίνα "Ρίνι" Ζάροβα ηχογράφησαν ένα άλμπουμ, ... και το then I Wrote The Music Man, στο οποίο εξετάζουν την ιστορία και τραγουδούν τραγούδια από το σόου. Το 2010 ο Brian d'Arcy James και η Kelli O'Hara έπαιξαν τον Γουίλσον και τη Ρίνι σε ένα έργο εκτός Μπρόντγουεϊ βασισμένο σε αυτό το άλμπουμ.
Το δεύτερο μιούζικαλ του Γουίλσον, The Unsinkable Molly Brown, προβλήθηκε στοΜπρόντγουεϊ για 532 παραστάσεις από το 1960 έως το 1962 και μετατράπηκε σε κινηματογραφική ταινία το 1964 με πρωταγωνίστρια την Ντέμπι Ρέινολντς. Το τρίτο μιούζικαλ του στο Μπρόντγουεϊ ήταν μια προσαρμογή της ταινίας Το Θαύμα της 34ης Οδού, με τίτλο Here's Love. Μερικοί λάτρεις του θεάτρου το θυμούνται ως μια γρήγορη αποτυχία, αλλά στην πραγματικότητα απόλαυσε μια οκτάμηνη πορεία στο Μπρόντγουεϊ το 1963-64 (334 παραστάσεις). Το τέταρτο, τελευταίο και λιγότερο επιτυχημένο μιούζικαλ του ήταν το 1491, το οποίο αφηγήθηκε την ιστορία των προσπαθειών του Κολόμβου να χρηματοδοτήσει το διάσημο ταξίδι του. Παρήχθη από την Όπερα Civic Light του Λος Άντζελες το 1969, αλλά όχι στο Μπρόντγουεϊ.