cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιόχαν Μπάζεντοβ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1724 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του εξασκούσε το επάγγελμα του κατασκευαστή περουκών. Άρχισε να σπουδάζει θεολογία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας και συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Κίελου, όπου και αποφοίτησε. Στο Κίελο αναγορεύτηκε Μάγιστρος το 1752. Διορίστηκε καθηγητής της ηθικής, ρητορικής και θεολογίας στην Ιπποτική Ακαδημίας της Δανίας. Έγραψε και δημοσίευσε διάφορα συγγράμματα περί ρασιοναλισμού, με αποτέλεσμα να έρθει σε θεολογική ρήξη με την εκκλησία και να μετατεθεί το 1761 σε κάποιο άλλο γυμνάσιο στην Άλτονα και εν συνεχεία να απολυθεί το 1767.
Ο Μπάζεντοβ ήταν ο κορυφαίος διανοούμενος των φιλανθρώπων, μιας ανακαινιστικής κίνησης παιδαγωγών την εποχή του διαφωτισμού. Οι φιλάνθρωποι πίστευαν ότι ο κάθε άνθρωπος είναι χρήσιμος για την κοινωνία, και ήθελαν να επιφέρουν ένα νέο σύστημα μόρφωσης, με το οποίο θα πετύχαιναν κοινωνικές αλλαγές, σύμφωνες με το πνεύμα του διαφωτισμού. Το 1771 δέχτηκε πρόσκληση του Δούκα Λέοπολντ Γ' στην Ντέσαου, όπου ίδρυσε και οργάνωσε την Φιλανθρωπινή Σχολή (Philanthropinum), στην οποία μπορούσαν να εγγραφούν μαθητές οποιασδήποτε προέλευσης. Η συρροή των μαθητών ήταν αθρόα και μεγάλη, ενώ κορυφαίοι παιδαγωγοί του διαφωτισμού έγιναν διδάσκαλοι. Το 1793 η σχολή έκλεισε λόγω συνεχών διαπληκτισμών μεταξύ των καθηγητών, ενώ υπήρχαν επίσης οργανωτικά και οικονομικά προβλήματα. Ο Μπάζεντοβ όμως είχε ήδη παραιτηθεί το 1776, διότι είδε ότι οι στόχοι του δεν μπορούσαν να εκπληρωθούν, ενώ κατηγορήθηκε ότι δεν είχε διοικητικές ικανότητες, αρκετές για να διευθύνει το νεοσυσταθέν εκπαιδευτικό ίδρυμα. Απεβίωσε στις 25 Ιουλίου 1790 στο Μαγδεβούργο. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στο Αμβούργο, Μαγβεμβούργο και Ντέσαου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδαγωγοί
Ρίζα (μαθηματικά)
Ένα στοιχείο x_0 από το πεδίο ορισμού μιας συνάρτησης f ονομάζεται ρίζα της f όταν:
Μια συνάρτηση μπορεί να μην έχει καμία ρίζα, μπορεί να έχει μία ακριβώς ρίζα, ή μπορεί να έχει περισσότερες ρίζες στο πεδίο ορισμού της. Για παράδειγμα η ƒ(x)=cosx (σχήμα) έχει άπειρες το πλήθος ρίζες στο \R.
Κάθε πολυωνυμική συνάρτηση μιας μεταβλητής, μη-σταθερή, με μιγαδικούς συντελεστές και με πεδίο ορισμού το μιγαδικό επίπεδο, σύμφωνα με το θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας, θα έχει τουλάχιστον μία ρίζα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Φρίντριχ Μπαουμάιστερ
Ο Φρίντριχ Κρίστιαν Μπάουμάιστερ (γερμ. Friedrich Christian Baumeister) (1709 - 1785) ήταν Γερμανός φιλόσοφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1709 στο κράτος της Θουριγγίας. Γυμνάσιο πήγε στην Γκότα (Gotha), και το 1727 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, και δύο χρόνια αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Βίττεμπεργκ. Από εκεί αποφοίτησε και αναγορεύτηκε Μάγιστρος το 1730. Διορίστηκε καθηγητής στο τμήμα φιλοσοφίας το 1734 και δύο χρόνια αργότερα Πρύτανης του γυμνασίου στο Γκέρλιτς (Görlitz), όπου μαι παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του, στις 8 Οκτωβρίου 1785.
Ενδεικτική εργογραφία
Ο Μπάουμάιστερ υπήρξε πολυγραφότατος. Μερικά από τα έργα του είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Παιδαγωγοί Κατηγορία:Θουριγγία Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Χαλίφα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα
Ο Χαλίφα ιμπν Σαλμάν αλ Χαλίφα (αραβικά: خليفة بن سلمان آل خليفة, Khalifah bin Sulman al-Khalifah, 1935-2020) είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός του Μπαχρέιν, από το 1970 μέχρι σήμερα. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον αδερφό του, Εμίρη Ισά ιμπν Σαλμάν αλ-Χαλίφα. Θεωρείτο το πλουσιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας του Μπαχρέιν. Υπήρξε κάτοχος του νησιού Τζίντα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1935. Ήταν θείος του εν ενεργεία βασιλιά της χώρας, Χαμάντ ιμπν Ισά αλ-Χαλίφα. Παρά το γεγονός ότι με το Σύνταγμα του 2002 ο ρόλος του είναι εθιμοτυπικός (ο Βασιλιάς διορίζει και παύει τους υπουργούς), ο Χαλίφα παραμένει στην πρωθυπουργία από τις 19 Ιανουαρίου του 1970 και ως τον θάνατό του ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στον κόσμο. Αρχικά ήταν αρχηγός του Κρατικού Συμβουλίου και στις 16 Αυγούστου του 1971 ανέλαβε επίσημα πρωθυπουργός. To 2007 του απονεμήθηκε βραβείο από τα Ηνωμένα Έθνη. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2010 η αντιπολίτευση (Αλ Γουεφάκ) κέρδισε 18 έδρες επί συνόλου 40 εδρών στον πρώτο γύρο και για πρώτη φορά οι Σιίτες και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέλαβαν τις περισσότερες έδρες. Στις 31 Οκτωβρίου 2010 ο πρωθυπουργός αλ Χαλίφα παραιτήθηκε και την ίδια ημέρα έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης. Απεβίωσε ηλικία 84 ετών στις 11  Νοεμβρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπαχρεϊνοί
1710 Γκόταρντ
Ο Γκόταρντ (Gothard) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,271. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Βουδαπέστης, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ούγγρου ερασιτέχνη αστρονόμου Ευγενίου Γκόταρντ (Jenő Gothard, 1857-1909), ο οποίος είχε ανακαλύψει τον κεντρικό αστέρα του M57.
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, κοντά στο περιήλιό του ο Γκόταρντ εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκόταρντ είναι άγνωστα. Ο Γκόταρντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 56 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκoταρντ
Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων
Το Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων (ελληνιστική Κοινή Πρὸς τοὺς νέους, ὅπως ἂν ἐξ ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων, λατ. Oratio ad adolescentes de legendis libris Gentilium), δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση «Προς τους εφήβους, για το πώς θα μπορούσαν να αντλήσουν όφελος από την κλασική ελληνική γραμματεία», είναι κείμενο και λόγος γραμμένος από τον Μέγα Βασίλειο. Κατά τον καθηγητή της Πατρολογίας Στυλιανό Παπαδόπουλο, γράφηκε μάλλον ανάμεσα στα έτη 359 καί 362, όταν ο Βασίλειος ασκήτευε στα «Άννησα καί στο ασκητήριο του Πόντου, όπου δεχόταν καί νουθετούσε νέους». Αντιθέτως, κατά τον θεολόγο Ιωάννη Σιδηρά συγγράφηκε το 363 ή το 364, δηλαδή μετά την έκδοση του διατάγματος του Αυτοκράτορα Ιουλιανού με το οποίο απαγορευόταν στους Χριστιανούς δασκάλους να διδάσκουν την κλασική αρχαιοελληνική γραμματεία στους νέους
Παρά το ότι ο Βασίλειος είναι περισότερο γνωστός για τα καθαρώς θρησκευτικά του κείμενα και λόγους, σε αυτή την προτροπή του προς την αρετή ενθαρρύνει την επιλεκτική μελέτη των μη χριστιανικών αρχαιοελληνικών κειμένων και διαβεβαιώνει τους νεαρούς αναγνώστες ότι, παρά τη μη χριστιανική προέλευσή τους, στα μέρη όπου οι ποιητές, οι ιστορικοί και οι φιλόσοφοι είναι συμβατοί με την ορθόδοξη χριστιανική σκέψη, θα μπορούσαν να μελετηθούν με κέρδος εφόσον εμφυσούν αρετή, σαν να βλέπει κάποιος την ανάκλαση του ήλιου στο νερό προτού δει τον ίδιο τον ήλιο.
Εκδόσεις με σχόλια
Το Προς τους νέους... εκδόθηκε τουλάχιστον 20 φορές στην περίοδο της Αναγεννήσεως. Μεταξύ των νεότερων εκδόσεων με σχόλια συγκαταλέγονται και οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κείμενα στην Ελληνιστική Κοινή Κατηγορία:Ελληνοχριστιανισμός
Αθέμιτος ανταγωνισμός
Με τον όρο Αθέμιτος ανταγωνισμός χαρακτηρίζεται το σύνολο των μεθόδων εμπορικού ανταγωνισμού που κολάζονται από τον Νόμο, όταν στη προσπάθεια προσέλκυσης καταναλωτικού κοινού χρησιμοποιούνται δόλια μέσα όπως απομίμηση ονόματος ή εμπορικού σήματος, δυσφήμηση ανταγωνιστών, ή προϊόντων τους, παραπλανητικές διαφημίσεις κ.ά.
Στην Ελλάδα η καταπολέμηση του αθέμιτου ανταγωνισμού επιδιώχθηκε πρώτα από τον Νόμο 146/1914, που αποτελούσε ακριβή μετάφραση του αντίστοιχου γερμανικού νόμου περί αθεμίτου ανταγωνισμού.
Απαγόρευση πρακτικών που αντίκεινται στα χρηστά ήθη
Σύμφωνα με τον Ν 146/1914 περί αθεμίτου ανταγωνισμού: ''«Απαγορεύεται κατά τας εμπορικάς, βιομηχανικάς ή γεωργικάς συναλλαγάς πάσα προς τον σκοπόν ανταγωνισμού γινομένη πράξις, αντικειμένη εις τα  χρηστά ήθη. Ο παραβάτης δύναται να εναχθή πρός παράλειψιν και προς ανόρθωσιν της προσγενομένης ζημίας.»'' Το άρθρο αυτό αποτελεί τον πυρήνα της προστασίας που παρέχει η νομοθεσία σε όσους έχουν υποστεί αθέμιτο ανταγωνισμό, και απαγορεύει γενικά όλες τις πράξεις που είναι αντίθετες στα χρηστά ήθη, δηλαδή τις πράξεις που για το μέσο λογικά σκεπτόμενο άτομο είναι ηθικά κατακριτέες και αποτελούν αθέμιτα μέσα ανταγωνισμού. Όπως δέχεται τόσο η θεωρία και η νομολογία, η πράξη που συνιστά αθέμιτο ανταγωνισμό, αφενός πρέπει να γίνεται προς ζημία του  εμπορικού ανταγωνιστή και προς ωφελεία του δράστη και αφετέρου, πρέπει να γίνεται με σκοπό τον ανταγωνισμό και είναι αδιάφορο εάν ο δράστης γνωρίζει ή όχι ότι η πράξη του αντίκειται στα χρηστά ήθη
Έκταση προστασίας
Η προστασία το νόμου περί αθεμίτου ανταγωνισμού, όπως ρητά αναφέρουν τα άρθρα και  του νόμου 146/1914, εκτείνεται μόνο στις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές επιχειρήσεις. Συνεπώς, δε προστατεύονται από τις περί αθεμίτου ανταγωνισμού διατάξεις οι ελεύθεροι επαγγελματίες (λ.χ. ιατροί, δικηγόροι, λογιστές κ.τ.ό.)
Κυρώσεις
Όποιος προβαίνει σε πράξεις αθεμίτου ανταγωνισμού, σύμφωνα με το νόμο 146/1914, τιμωρείται με: 1) Ποινικές κυρώσεις, δηλαδή φυλάκιση ή/και πρόστιμο ανάλογα της παράβασης, και 2) Αστικές κυρώσεις, δηλαδή μπορεί να υποχρεωθεί στην αποζημίωση της βλάβης που προκάλεσε αθέμιτα στον ανταγωνιστή του. Στην περίπτωση αυτή, αποζημιώνεται τόσο η θετική ζημία, δηλαδή η υποστείσα βλάβη, όσο και το διαφυγόν κέρδος.
Τυπολογία μορφών αθεμίτου ανταγωνισμού
Ο νόμος περί αθεμίτου ανταγωνισμού, εκτός από το άρθρο 1 όπου προβλέπεται γενική ρήτρα απαγορεύουσα κάθε πράξη αθεμίτου ανταγωνισμού, εξειδικεύει συγκεκριμένες συμπεριφορές που αποτελούν πράξεις αθεμίτου ανταγωνισμού.
Ανακριβείς δηλώσεις
Το άρθρο 2 και 3 του νόμου περί αθεμίτου ανταγωνισμού, ρητώς απαγορεύει σε δημόσιες γνωστοποιήσεις ή ανακοινώσεις (κυρίως διαφημίσεις) κάθε ανακριβή δήλωση ικανή να παραγάγη την εντύπωσιν ιδιαιτέρως ευνοϊκής προσφοράς σχετικά με: 1) την ποιότητα, την αρχική προέλευση, τον τρόπο της κατασκευής ή την τιμολόγηση εμπορευμάτων η βιομηχανικών εργασιών, 2) σχετικά με τον τρόπο ή την πηγή της προμηθείας, 3) την κατοχή βραβείων ή άλλων τιμητικών διακρίσεων, 4) την αιτία ή το σκοπό της πωλήσεως ή σχετικά με το ποσό των προς διάθεσιν εμπορευμάτων.
Αναγγελία εκποίησης εμπορευμάτων λόγω διάλυσης
Επιπρόσθετα, απαγορεύεται η δημόσια διαφήμιση και αναγγελία της εκποίησης εμπορευμάτων λόγω διάλυσης του καταστήματος, εάν δεν έχει ληφθεί, προηγουμένως, η σχετική άδεια από το αρμόδιο Πρωτοδικείο.
Συκοφαντικές ή δυσφημιστικές διαδόσεις
Απαγορεύεται επίσης η διάδοση ειδήσεων που σχετίζονται με τα προϊόντα, υπηρεσίες, επιχείρηση τρίτου και μπορούν να βλάψουν τις εργασίες ανταγωνιστικής επιχειρήσεως ή την εμπορική πίστη της, ακόμη κι αν τα διαδοθέντα είναι αληθινά (δυσφημιστικές διαδόσεις). Σε περίπτωση που όσα διαδίδονται είναι αναληθή (συκοφαντικές διαδόσεις), όποιος τα διαδίδει έχει υποχρέωση αποζημίωσης αλλά και τιμωρείται ποινικά με φυλάκιση μέχρις 6 μηνών ή/και με χρηματική ποινή. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και ο ιδιοκτήτης ή ο διευθυντής της επιχειρήσεως, εάν οι συκοφαντικοί ισχυρισμοί ή διαδόσεις έγιναν εν γνώσει του από υπάλληλό του ή αντιπρόσωπό του.
Χρήση επωνυμίας ή διακριτικού γνωρίσματος ανταγωνιστή
Ακόμη, απαγορεύεται και η χρήση ονόματος, εμπορικής επωνυμίας, ή ιδιαιτέρου διακριτικού γνωρίσματος καταστήματος ή βιομηχανικής επιχειρήσεως ανταγωνιστή με τρόπο που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση με το όνομα, την εμπορική επωνυμία ή το ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα που νόμιμα μεταχειρίζεται κάποιος. Ως ιδιαίτερο διακριτικό γνώρισμα θεωρείται μάλιστα και ο ιδιαίτερος διασχηματισμός ή η ιδιαίτερη διακόσμηση των εμπορευμάτων, της συσκευής ή του περικαλύμματος τους, εφόσον είναι γνωστά στους σχετικούς κύκλους των συναλλαγών ως διακριτικά σημεία των ομοίων εμπορευμάτων κάποιου άλλου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο ανταγωνισμού
Ταρπηία Πέτρα
thumb|280px|''Ο Ταρπήιος Βράχος στη σύγχρονη πόλη της [[Ρώμη|Ρώμης.]] Η Ταρπηία Πέτρα (λατινικά: Rupes Tarpeia) ήταν απόκρημνος βράχος στην νότια κορυφή του Καπιτωλίνου Λόφου, που δέσποζε πάνω από την Αγορά στην Αρχαία Ρώμη. Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εκτελέσεων. Δολοφόνοι και προδότες, εφόσον καταδικάζονταν από τους quaestores parricidii, ρίπτονταν από τον γκρεμό. Την ίδια μοίρα είχαν άτομα με πνευματική ή βαριά σωματική αναπηρία, καθώς υπήρχε η αντίληψη πως ήταν καταραμένοι από τους θεούς. Σήμερα η περιοχή εξακολουθεί να θεωρείται επικίνδυνη και είναι περιφραγμένη.
Ιστορικά Στοιχεία
Σύμφωνα με τους θρύλους της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας, όταν ο Τίτος Τάτιος επιτέθηκε κατά της Ρώμης για να εκδικηθεί για την αρπαγή των Σαβίνων γυναικών (8ος αιώνας π.Χ.), η Ταρπηία, μια εστιάδα παρθένα, κόρη του Σπούριου Ταρπήιου, διοικητή του φρουρίου που έστεκε στον Καπιτωλίνο, δωροδοκήθηκε ώστε να προδώσει τους Ρωμαίους, ανοίγοντας τις πύλες του Καπιτωλίου. Σύμφωνα με την αφήγηση του Τίτου Λίβιου, οι Σαβίνοι φορούσαν στο αριστερό τους χέρι βραχιόλια από χρυσό και δαχτυλίδια με πολύτιμες πέτρες. Η Ταρπήια τους ζήτησε ως αμοιβή να της δώσουν «ό,τι έφεραν στο αριστερό τους χέρι». Οι Σαβίνοι τήρησαν το γράμμα της συμφωνίας, όχι όμως και το πνεύμα, καθώς αντί να ανταμείψουν την Ταρπήια με τα κοσμήματά τους, την συνέθλιψαν με τις βαριές ασπίδες τους, τις οποίες επίσης έφεραν στο αριστερό χέρι και την πέταξαν από το βράχο αυτό.
Γύρω στο 500 π.Χ., ο Λεύκιος Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, έβδομος και τελευταίος μυθικός βασιλιάς της Ρώμης, έκανε επίπεδη την κορυφή του βράχου και, αφού απομάκρυνε τα ιερά που είχαν τοποθετήσει εκεί οι Σαβίνοι, έχτισε έναν ναό αφιερωμένο στο Δία. Ο βράχος επιβίωσε αυτής της αναμόρφωσης και χρησιμοποιούταν ακόμη για εκτελέσεις την εποχή του Σύλλα.
Η ρίψη από τον Ταρπηία Πέτρα ήταν, κατά μια έννοια, μια μοίρα χειρότερη από θάνατο, καθώς έφερε το στίγμα της ατίμωσης. Η συνηθισμένη μέθοδος εκτέλεσης στην Αρχαία Ρώμη ήταν ο στραγγαλισμός στο Tullianum, γνωστό κι ως Φυλακή του Μαμερτίνου. Η εκτέλεση από το βράχο επιφυλασσόταν μοναχά στους χειρότερους προδότες και εγκληματίες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης
Φρίντριχ Ντάνιελ Μπεν
Ο Φρίντριχ Ντάνιελ Μπεν (Friedrich Daniel Behn, 1734 − 5 Οκτωβρίου 1804) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και σημαντικός εκπρόσωπος του διαφωτισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1734 στη Λύμπεκ. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Αφού αποφοίτησε επέστρεψε στην πατρίδα του και διορίστηκε Αντιπρύτανης και αργότερα αναπληρωτής Πρύτανης και Πρύτανης στα Γυμνάσια που υπηρέτησε. Αν και αντίθετος με τις ιδέες του Λέσσινγκ και του Καντ, υπήρξε σημαντικότατος διαφωτιστής. Απεβίωσε στις 5 Οκτωβρίου 1804 στη Λύμπεκ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παιδαγωγοί Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού
Ελένη Κωνσταντινίδου
Η Ελένη Κωνσταντινίδου (γεν. 18 Απριλίου 1992, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Κεντρική.
Τη σεζόν 2015-16 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Καμάρια Ευρυτανίας
Τα Καμάρια είναι μικρός κτηνοτροφικός οικισμός της Ευρυτανίας χτισμένος στις πλαγιές των Αγράφων σε υψόμετρο 1480μ. Είναι ο πιο ορεινός κτηνοτροφικός οικισμός της Ευρυτανίας και ένας από τους πιο ορεινούς της Ελλάδας. Βρίσκεται ανατολικότερα του οικισμού των Αγράφων, ανάμεσα στις Αγραφιώτικες κορυφές Καρνόπι, Σβόνι και Μορφοράχη. Τα τελευταία χρόνια κατοικείται μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες από Σαρακατσάνους κτηνοτρόφους που τον υπόλοιπο χρόνο διαμένουν στην Φθιώτιδα ή τη Θεσσαλία. Στην απογραφή του 2011 απογράφηκαν στον οικισμό 8 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
1711 Σαντρίν
Η Σαντρίν (Sandrine) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,735. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας συγγενούς είτε του Γάλλου αστρονόμου Ζωρζ Ρολάν (Georges Roland), είτε του Βέλγου αστρονόμου Ζινέτ Ρολάν (Ginette Roland).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σαντρίν εκτιμάται σε 21 χιλιόμετρα περίπου, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης).
Ανακωχή της Θεσσαλονίκης
Η Ανακωχή με τη Βουλγαρία (γνωστή και ως Ανακωχή της Θεσσαλονίκης) υπογράφτηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1918 στη Θεσσαλονίκη της Ελλάδας, μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και των δυνάμεων της Αντάντ. Η ανακωχή υπογράφτηκε μετά από αίτηση της βουλγαρικής κυβέρνησης για κατάπαυση του πυρός στις 24 Σεπτεμβρίου. Η ανακωχή τέθηκε σε ισχύ στις 30 Σεπτεμβρίου και σήμανε την έξοδο της Βουλγαρίας από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η συνθήκη υπογράφτηκε από τον Γάλλο Στρατηγό Λουί Φρανσέτ ντ' Εσπέρεϋ και μια επιτροπή Βουλγάρων αντιπροσώπων, την οποία αποτελούσαν ο Στρατηγός Ιβάν Λούκοβ, ο Αντρέι Λιάψεβ και Σύμεων Ράντεβ (διπλωμάτης).
Όροι
Οι όροι της ανακωχής ήσαν οι εξής: η Βουλγαρία θα προχωρούσε σε άμεση αποστράτευση και σε εκκένωση των ελληνικών και σερβικών περιοχών που είχε καταλάβει. Η ανακωχή έθετε περιορισμούς στο μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης της Βουλγαρίας και απαιτούσε την επιστροφή του στρατιωτικού εξοπλισμού του ελληνικού Δ' Σώματος Στρατού, τον οποίο οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας το 1916. Η ανακωχή βρισκόταν σε ισχύ μέχρι την υπογραφή της συνθήκης του Νεϊγύ.
Δείτε επίσης
κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας κατηγορία:Συνθήκες της Γαλλίας κατηγορία:Συνθήκες της Ελλάδας κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Στέφανος Σκουλούδης
Ο Στέφανος Σκουλούδης (23 Νοεμβρίου 1838 - 20 Αυγούστου 1928) υπήρξε Έλληνας πολιτικός και τραπεζίτης. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας το 1915-1916, θήτευσε υπουργός και εκλέχτηκε αρκετές φορές βουλευτής. Ήταν επίσης σημαντικός συλλέκτης πινάκων. Τη συλλογή του την κληροδότησε αργότερα στην Εθνική Πινακοθήκη.
Βιογραφία
Ο Σκουλούδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από οικογένεια Κρητικών. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ακολούθως φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη γενέτειρά του όπου και ανέλαβε την διεύθυνση της «εν Τουρκία» αντιπροσωπείας των εμπορικών καταστημάτων των αδελφών Ράλλη. Σε σύντομο μετέπειτα χρόνο ίδρυσε μαζί με τους Ανδρέα Συγγρό και Γ. Κορωνιό την «Τράπεζα της Κωνσταντινούπολης». Απέκτησε μεγάλη περιουσία και αποφάσισε το 1876 να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Μετά την ίδρυση της «Εταιρείας Κωπαΐδας» έπαυσε να ασχολείται με τραπεζικές εργασίες και άρχισε να αναμιγνύεται με την πολιτική. Το 1877 διορίστηκε ως αντιπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης ενόψει των διαπραγματεύσεων με Αλβανούς παράγοντες με αντικείμενο συζήτησης μια ενδεχόμενη ελληνοαλβανική συμμαχία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1881 εκλέχτηκε βουλευτής Σύρου και Θηβών για πρώτη φορά συντασσόμενος στο κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη. Το 1883 διετέλεσε άμισθος Πρεσβευτής της Ελλάδας στην Ισπανία (Μαδρίτη). Αργότερα χρημάτισε υπουργός Ναυτικών στην Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1892. Συμμετείχε στην Ελληνική αντιπροσωπεία στη Διάσκεψη Ειρήνης στο Λονδίνο. Μετά δε την παραίτηση της Κυβέρνησης Αλέξανδρου Ζαΐμη (1915), σχημάτισε Κυβέρνηση (την Κυβέρνηση Στέφανου Σκουλούδη 1915) της οποίας μετείχαν όλοι οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης και η οποία κατά το τότε Σύνταγμα εγκρίθηκε από τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄. Το 1916 κατόπιν ιταμού τελεσιγράφου των Συμμάχων η Κυβέρνηση εκείνη αναγκάσθηκε να παραιτηθεί και απογοητευμένος να αποσυρθεί πλέον από την ενεργό πολιτική. Δύο χρόνια αργότερα, το 1918, επερχόμενου του Ελευθερίου Βενιζέλου από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, απαγγέλθηκε στον Στέφανο Σκουλούδη, που είχε ταχθεί με τις απόψεις του Στέμματος, αλλά πλέον ιδιώτευε, κατηγορία «επί εσχάτη προδοσία». Ο Σκουλούδης προφυλακίστηκε και παραπέμφθηκε σε δίκη η οποία όμως στην πραγματικότητα ατόνησε λόγω της επικράτησης της αντιβενιζελικής παράταξης κατά της εκλογές του 1920 ενώ τον επόμενο χρόνο η Εθνοσυνέλευση κήρυξε ως άκυρες τις μέχρι τότε κυρώσεις που είχε υποστεί.
Ο Στέφανος Σκουλούδης εκτός των αρχικών του τραπεζικών απασχολήσεων και εκείνης αργότερα στην πολιτική υπήρξε ένας μανιώδης συλλέκτης πινάκων ζωγραφικής καταρτίζοντας μια πολύτιμη εξ αυτών συλλογή. Την πολύτιμη εκείνη συλλογή πινάκων αργότερα κληροδότησε στην Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνα).
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1928.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Χοντμεζοβάσαρχεϊ
Το Χοντμεζοβάσαρεϊ (ουγγ.:Hódmezővásárhely) είναι μικρή πόλη της Ουγγαρίας που ανήκει στην επαρχία Τσονγκράντ. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της χώρας, στη μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα κοντά στον ποταμό Τίσα.
Έχει πληθυσμό 48.909 κατ. (2005), συνολική έκταση 483,22 τ.χλμ. και πυκνότητα πληθυσμού 101,21 κατ./ τ.χλμ.
Προϊστορία
Κοντά στην σημερινή πόλη υπάρχουν ενδείξεις ανθρώπινης κατοίκησης πριν από 6.000 χρόνια. Τα αρχαιολογικά ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η περιοχή κατοικείται συνεχώς από τότε από διάφορους πολιτισμούς. Νεολιθικά σπίτια σε εσοχές του εδάφους περιείχαν διάφορα αντικείμενα οικιακής χρήσης, όπως πιάτα, καθώς και το σύμβολο της γονιμότητας «Κεκέντιντομπι Βένους».
Επίσης, έχουν αποκαλυφθεί ευρήματα της εποχής του χαλκού, του ορείχαλκου και του σιδήρου καθώς και της περιόδου των μεγάλων μετακινήσεων. Οι αρχαιολογικοί θησαυροί της πόλης εκτίθενται στη μόνιμη αρχαιολογική συλλογή του Μουσείου Τορνιάι Γιάνος.
Μεσαιωνική περίοδος
Στα τέλος του 8ου αιώνα οι Ούγγροι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή βρήκαν Σλάβους αγρότες και κτηνοτρόφους, που είχαν έρθει κυνηγημένοι από Βουλγάρους.
Πριν από την εισβολή των Μογγόλων στην Ουγγαρία υπήρχαν τουλάχιστον επτά χωριά με ναούς στην περιοχή. Μετά την ερήμωση που προκάλεσαν οι Μογγόλοι επιδρομείς, ιδρύθηκαν περισσότερα χωριά, τα οποία αργότερα υπήρξαν θύματα της τουρκικής επέλασης. Αργότερα, οι περιφέρειες των χωριών αυτών απορροφήθηκαν από το Χοντμεζοβάσαρεϊ καθώς η πόλη μεγάλωνε. Έχουν βρεθεί κατάλοιπα από είκοσι τουλάχιστον χωριά και εκκλησίες από τα μεσαιωνικά χρόνια.
Το Χοντμεζοβάσαρεϊ δημιουργήθηκε το 15ο αιώνα όταν το Χοντ, το Βάσαρεϊ, το Ταριάν και το Άμπρανι, που τότε ήταν μικρά χωριά, συνενώθηκαν και δημιούργησαν την κωμόπολη, ως κοινό τόπο αγοράς και εμπορίου. Η πρώτη αναφορά της πόλης με το σημερινό όνομα ανάγεται στα 1437. Η πλεονεκτική θέση της πόλης δίπλα στην οδό που συνδέει το Τσονγκράντ με το Τσάνατ βοήθησε στην ανάπτυξη του εμπορίου. Στα μεσαιωνικά χρόνια εμπορικές εκθέσεις και ειδικότερα ζωοπανηγύρεις, βοήθησαν την ανάπτυξή της.
Το Χοντμεζοβάσαρεϊ ήταν τμήμα της κομητείας του Τσονγκράντ. Ένα μέρος αυτής της κομητείας πέρασε υπό τουρκικό έλεγχο μετά το 1542. Η περιοχή ανάμεσα στον ποταμό Τίσα και το Δούναβη ανήκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία, ενώ η περιοχή ανατολικά του Τίσα, μαζί με το Χοντμεζοβάσαρεϊ ανήκε στην Τρανσυλβανία. Το 1552 με στρατιωτική επιχείρηση όλη η επαρχία Τσονγκράντ απελευθερώθηκε από τους Τούρκους. Όμως, το 1566 η περιοχή ερημώθηκε από νέα επέλαση των Τούρκων και καταλήφθηκε για τα επόμενα 150 χρόνια.
Ανεξαρτησία
Στα χρόνια του πολέμου της ανεξαρτησίας του Ράκοτσι (1703-1711), η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο του κόμη Μίκλος Μπερτσένι. Το βασιλικό δικαστήριο την παραχώρησε στον αυτοκρατορικό στρατηγό Λέοπολντ Σλικ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Μίκλος Μπέρτσενι την κατέλαβε πάλι και παραχώρησε τον έλεγχο και τη νομή των εσόδων στο στρατηγό Σάντορ Κάρολι. Μετά τη συνθήκη ειρήνης του Σάτμαρ, το βασιλικό δικαστήριο στη Βιέννη δεν αποδέχτηκε τα δικαιώματα του Κάρολι στην περιοχή. Όμως, έπειτα από χρόνια του επέτρεψε να την ανακτήσει, αγοράζοντάς την. Από το 1722 ως το 1818, όταν καταργήθηκε η ιδιοκτησία της γης, η οικογένεια Κάρολι κατέλαβε την πόλη.
Στις μάχες του 1848-49 για την ελευθερία, το Χοντμεζοβάσαρεϊ διαδραμάτισε αξιοσημείωτο ρόλο στα εθνικά γεγονότα. Ο Λάγιος Κόσουτ ήρθε την πόλη στις 3 Οκτωβρίου 1848 στο δεύτερο ταξίδι στρατολόγησης που πραγματοποίησε. Ενώ βρισκόταν εκεί μαθεύτηκε ότι ο ουγγρικός στρατός είχε νικήσει στη μάχη του Πάκοζντ και πατριωτικός ενθουσιασμός απλώθηκε στην πόλη. Εθελοντές από το Χοντμεζοβάσαρεϊ έλαβαν μέρος στην απόκρουση των σερβικών επιθέσεων από το νότο.
Μετά τη συνθήκη του Τάις, στα 1860, αποξηράνθηκαν οι γύρω λίμνες και βάλτοι. Οι περιοχές τους προοδευτικά κατοικήθηκαν και ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε.
Το 1873 το Χοντμεζοβάσαρεϊ αποχώρησε από την κομητεία και αποδέχτηκε τα δικαιώματα των ανεξάρτητων δήμων. Από την εποχή αυτή ξεκινά η βιομηχανοποίηση. Το 1890 η πόλη ήταν η τέταρτη σε πληθυσμό ουγγρική πόλη με 55.475 κατοίκους
20ος αιώνας
Η σύγχρονη μορφή της κωμόπολης δημιουργήθηκε στις αρχές του αιώνα. Εκείνες οι δεκαετίες χαρακτηρίστηκαν από άνοιγμα πηγαδιών, το χτίσιμο πολλών κτιρίων και την κατασκευή των καναλιών. Ωστόσο, το 70% του πληθυσμού ήταν αγρότες και κτηνοτρόφοι.
Καθιερώθηκε ένας συγκεκριμένος τύπος εγκαταστάσεων και δημιουργήθηκε ένα πυκνό σύστημα από ανεξάρτητες φάρμες. Η εκτροφή ζώων, που μέχρι σήμερα τροφοδοτεί το ζωεμπόριο των κατοίκων, απέφερε μεγάλα οικονομικά οφέλη. Σημαντικό εξαγωγικό προϊόν αποτελούσαν τα άλογα ποιότητας, τα περίφημα ουγγαρέζικα άλογα. Επίσης, η παραγωγή πουλερικών και αυγών. Η εκτροφή ζώων σταδιακά αντικαταστάθηκε από την καλλιέργεια του καλαμποκιού, που έγινε τη βάση της οικονομίας της πόλης και απασχολούσε μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος παρεμπόδισε την ανάπτυξη της πόλης, οι κάτοικοι υπέφεραν και είχαν πολλές απώλειες. Το ανθρώπινο κόστος του πολέμου δημιούργησε κοινωνική αναταραχή, που οδήγησε σε καταστροφές στο Βάσαρεϊ.
Την πρώτη δεκαετία της εποχής Χόρτι υπήρχε μια πολύ καλή αγορά για τα αγροτικά προϊόντα της πόλης. Αν και ο πόλεμος και η κατοχή αποδιοργάνωσαν την οικονομία, οι πωλήσεις του καλής ποιότητας καλαμποκιού αυξήθηκαν. Επίσης, αυξήθηκε η χοιροτροφία και οι εξαγωγές πουλερικών. Δεκάδες μεσαίου μεγέθους βιομηχανίες δημιουργήθηκαν αλλά η παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 κατέστρεψε τις νέες προσπάθειες και η ανεργία αυξήθηκε. Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 ξεκίνησε δειλά δειλά μια νέα οικονομική άνθηση, την οποία διέκοψε ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1944 έφτασαν στην πόλη τα σοβιετικά στρατεύματα. Τότε οι περισσότεροι από τους ευκατάστατους πολίτες εγκατέλειψαν το Βάσαρεϊ. Ο πόλεμος έπληξε την πόλη στις 8 Οκτωβρίου. Οι καταστροφές σε σπίτια και ανθρώπινες ζωές δεν ήταν τόσο μεγάλες όσο οι καταστροφές στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις και στις υποδομές.
Στα τέλη του ’60 μεγάλες βιομηχανίες ιδρύθηκαν στην περιοχή. Υπήρχε πλήρης απασχόληση αλλά η βιομηχανία της πόλης αποδείχτηκε αναποτελεσματική. Η πολιτική και η οικονομική αλλαγή ήρθε στα τέλη του ’80.
Μετά την μεταπολίτευση το 1990 το Χοντμεζοβάσαρεϊ έγινε δήμος και διεξήχθησαν δημοτικές εκλογές. Η πόλη έγινε μια εξωστρεφής πόλη, εμπνεύστηκε από τα ιδανικά της ευρωπαϊκής ένταξης κι έκανε προσπάθειες να αναπτύξει τις υποδομές της και να προστατεύσει το περιβάλλον. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε τα επιτεύγματα της πόλης και της απένειμε σχετικό βραβείο.
Σήμερα η πόλη αποτελεί προορισμό εσωτερικού και εξωτερικού τουρισμού. Μουσεία, ναοί, ιστορικά πηγάδια, μνημεία, πάρκα και μια θερμαινόμενη πισίνα είναι τα σημαντικότερα αξιοθέατα.
Δίδυμες πόλεις
Το Χοντμεζοβάσαρεϊ έχει διδυμοποιηθεί με 12 πόλεις από 10 χώρες:
Χοντμεζοβάσαρεϊ
Ιωάννης Λασηθιωτάκης
Ο Ιωάννης ή Γιάννης Λασηθιωτάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1956 και σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, τώρα ζει στην Αθήνα.
Ατομικές εκθέσεις
1981 Γκαλερί Dada, Αθήνα
1983 Γκαλερί Dada, Αθήνα
1989 Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα
1990 Γκαλερί Σταυρακάκη, Ηράκλειο
1991 Γκαλερί Επίκεντρο, Πάτρα
1993 Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα
1997 Γκαλερί Art Forum, Θεσσαλονίκη
1999 Art Forum Vilka, Θεσσαλονίκη
2000 Γκαλερί Τζάμια Κρύσταλλα,  Χανιά
2001 Γκαλερί Art Forum - Vilka, Θεσσαλονίκη
2002 Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα
2003 Γκαλερί Art Forum - Vilka, Θεσσαλονίκη | Γκαλερί Αγκάθι [Art Athina], Αθήνα
2004 Γκαλερί Αγκάθι [Art Athina], Αθήνα
2005 Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Αθήνα | Γκαλερί Αγκάθι [Αrt Athina]
2006 Γκαλερί Art Forum, Θεσσαλονίκη
2008 Art gallery, Αλεξανδρούπολη | Δημοτικό Σχολείο Φαλατάδου, Τήνος
2009 ΔΕΘ - Περίπτερο 6 [44α Δημήτρια], Θεσσαλονίκη
2011 Γκαλερί Αποκάλυψη, Λευκωσία, Κύπρος
2012 Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα
2013 Γκαλερί Αστρολάβος, Αθήνα
2017 «Η Μαύρη γραμμή», Πινακοθήκη Λέφα, Δήμος Ψυχικού.
Ομαδικές εκθέσεις
1984 «Αδαμάκος- Βορδώνη- Λασηθιωτάκης», Κολέγιο Αθηνών
1985 «Εικαστικά», Κέντρο Τεχνών Δήμου  Αθηναίων
1985 «Η ελληνική διάσταση», Συλλογή Βορρέ, Σικάγο, ΗΠΑ
1986 «2η Biennale Νέων των Χωρών της Μεσογείου», Θεσσαλονίκη | «Λασηθιωτάκης-Μαρούδα-Τσακίρης», Γκαλερί Επίπεδα, Αθήνα | «Λασηθιωτάκης-Μαρούδα-Τσακίρης», Γκαλερί Πανσέληνος,  Θεσσαλονίκη | «Καλλιδρόμιο, Εικαστική Δράση ΙΙ», Αθήνα | «Δημήτρια΄86», συλλογή Πιερίδη, Θεσσαλονίκη
1987 «Αντίποδες- Νέοι Έλληνες Καλλιτέχνες», Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Μελβούρνη, Αυστραλία
1989 «Το Πνεύμα και το Σώμα», Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα (επιμελήτρια : Ν. Ρογκάν)
1996 «1996 Osaka Triennale»,Οσάκα, Ιαπωνία | «Astir of Paros» [Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης], Πάρος
1997 «Art Athina 5», [Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης], Αθήνα | «Αργώ: Μυθικοί Πλόες», Μέγαρο Σπίρερ, Βόλος (επιμελήτρια : Α.Σχινά) | «Εστίες του Βλέμματος», Έδρα Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, Βρυξέλλες, Βέλγιο (επιμελήτρια :  Α.Σχινά)
1998 «Με τη Λύρα και το Δοξάρι», Κ.Σ.Τ. Ρεθύμνης (επιμελήτρια: Μ.Μαραγκού) | «Ιακύνθεια 98», Ανώγεια, Κρήτη | «Art Athina 6»,[ Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης], Αθήνα | «Αισχύλεια ΄98», Ελευσίνα (επιμελήτρια: Λ.Κοκκίνη) | «Τα νέα Αποκτήματα», Μ.Μ.Σ.Τ., Θεσσαλονίκη | «Under Cover, Revelations-Editions», Pretoria Art Museum, Πρετόρια, Ν.Αφρική
2001 «Οράματα και Δεσμά», Κέντρο Τεχνών  Πάρκου Ελευθερίας, Αθήνα (επιμελητής: Χ.Καμπουρίδης) 2001  Δημοπρασία Christie’s, Αθήνα | «Ρήξεις-Συγκλίσεις», Συλλογή Μπέλτσιου-Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου  Τρικάλων, Τρίκαλα  (επιμελητής: Μ. Στεφανίδης)
2002 «Άνθρωποι-Πρόσωπα-Μορφές», Κ.Σ.Τ.Ρεθύμνης (επιμελήτρια: Μ. Μαραγκού) | «90 χρόνια από την απελευθέρωση του Β. Αιγαίου», Υπουργείο Αιγαίου, Μυτιλήνη
2003 «Οίκαδε», Κ.Σ.Τ. Ρεθύμνης-Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη (επιμελήτρια: Μ.Μαραγκού) | «Coup de Coeur», Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, Αθήνα (επιμελήτρια: Ε.Αλεξάκη) | «Γυναίκες», Γκαλερί Αγκάθι, Αθήνα | «Ολυμπιακό Πνεύμα και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη», Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, Χανιά (επιμελήτρια: Π.Κουνενάκη ) | «Ολυμπιακό Πνεύμα και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη», Μ.Μ.Σ.Τ.,Θεσσαλονίκη (επιμελήτρια: Π.Κουνενάκη) | «Ολυμπιακό Πνεύμα και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη»Κέντρο Giorgio de Chirico,Βόλος (επιμελήτρια: Π.Κουνενάκη )
2004 «Ολυμπιακό Πνεύμα και Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη», Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα (επιμελήτρια: Π.Κουνενάκη) | «Δημοπρασία Οίκου Bohnam’s», Λονδίνo | «Love Αrt, Love the World», Γκαλερί Ανδρόνικος, Μύκονος (επιμελήτρια: Ε. Ανθοπούλου) | «Η Ολυμπιακή ιδέα στον ουρανό», Γκαλερί Αστρολάβος, Αθήνα | «Περίπατος στις γκαλερί», Γκαλερί Αγκάθι, Αθήνα | «Αθήνα, αγώνων πόλις», Τεχνόπολις Γκάζι, Αθήνα | «Ο Μίκυ συναντά την Τέχνη», Ελληνοαμερικανική Ένωση, Αθήνα | «Ευχολόγιον», Γκαλερί Έκφραση, Αθήνα (επιμελήτρια: Ι. Κρητικού)
2005 «Η Τέχνη στην πρώτη σελίδα-59 καλλιτέχνες δημιουργούν για την Athens Voice», Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα | «Love will tear us apart», (10ο Φεστιβάλ κόμικς της Βαβέλ), Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων, Αθήνα | «Αμόλα Καλούμπα», Γκαλερί Αστρολάβος, Αθήνα | «30 χρόνια Αγκάθι», Γκαλερί Αγκάθι, Αθήνα | «Ο Μίκυ συναντά την Τέχνη», Αποθήκη Γ- Λιμάνι Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη | «Ενυδρείο», Hotel St Nicolas Bay, Άγιος Νικόλαος, Κρήτη (επιμελήτρια: Ι. Κρητικού)
2006 «Χαρταετοί», Γκαλερί Αστρολάβος- Έδρα  Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Βρυξέλλες, Βέλγιο | «Εικαστικό Πανόραμα»,  Μ.Σ.Τ. Θεσσαλονίκη | «Διάλογοι», Μ.Μ.Σ.Τ.- Γκαλερί Αrt forum, Θεσσαλονίκη | «Ήταν κάποτε η Πηνελόπη Δέλτα», Κολέγιο Αθηνών, Αθήνα (επιμελήτρια: Ίρις Κρητικού) | «Ημερολόγιο Εθνικού Τυπογραφείου», Γκαλερί  Αγκάθι , Αθήνα | «12 Μήνες, 12 Ζωγράφοι», Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα (Οργάνωση: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ) | «Στα Χρώματα της Ίριδας», Κέντρο Τεχνών- Πάρκο Ελευθερίας, Αθήνα (επιμελήτρια: Ίρις Κρητικού | «14 Φεβρουαρίου», Γκαλερί Fine-Arts Καπόπουλος, Αθήνα | «90 Καλλιτέχνες για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», Πάρκο Ελευθερίας, Αθήνα ( Οργάνωση: Κέντρο Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) | «Δημοπρασία Έργων Σύγχρονων Ελλήνων Ζωγράφων», Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, Αθήνα
2007 Εκδίδεται  μονογραφία για το σύνολο του έργου του  από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Κυκλοφορεί πανελλαδικά  στη σειρά  «Σύγχρονοι  έλληνες ζωγράφοι» | «Οίνου τέχνης έργα...»,  Κτήμα Σκούρα  (οργάνωση: Αίθουσα Τέχνης Ναυπλίου) | «Γενέθλιος τόπος», Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς, Αθήνα (επιμελήτρια: Ίρις Κρητικού) | «Δημιουργοί ανατολικής Κρήτης», Κέντρο Ερευνών του Μουσείου Κρητικής Εθνολογίας | «Συνουσίες», Εικαστικός Κύκλος, Αθήνα (επιμελήτρια: Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν) | «Έλληνες Καλλιτέχνες για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», ( Οργάνωση: Κέντρο Προάσπισης Ανθρώπινων Δικαιωμάτων)
2008 «Art Athina», [Γκαλερί Αστρολάβος], Αθήνα | «Art Athina», [Γκαλερί Tsatsis Projects], Αθήνα | «Αλμύρα στα 1000», Μουσείο Βορρέ, Αθήνα | «Έλληνες Καλλιτέχνες για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», ( Οργάνωση: Κέντρο Προάσπισης Ανθρώπινων Δικαιωμάτων)
2010 « Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη», Προξενείο της Ελλάδας- Θεολογική Σχολή της Χάλκης, Κωνσταντινούπολη (επιμελήτρια: Ίρις Κρητικού) | « Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη», Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων, Αθήνα, (επιμελήτρια: Ίρις Κρητικού) | «Art Athina», [Γκαλερί Αστρολάβος], Αθήνα | «Art Athina», [Γκαλερί Tsatsis Projects], Αθήνα
2011 «Art Athina», [Γκαλερί Αστρολάβος], Αθήνα | «Ζητήματα Χρόνου», Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, Ρέθυμνο, Κρήτη (επιμελήτρια: Μ.Μαραγκού) | «20x20, 20 Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί φιλοτεχνούν 20 πορτρέτα ξεχωριστών ανδρών», Πολυχώρος Πολιτισμού Αθηναΐς, Αθήνα (επιμελητής: Τ. Μαυρωτάς) | Φιλοτέχνησε το γούρι της χρονιάς για τη γκαλερί Αστρολάβος
2013 «Προς Τήνο», ίδρυμα τηνιακού πολιτισμού, (επιμέλεια Χ. Μαρίνος) | «Στη δίνη της τέχνης και της ιστορίας», παρεκκλήσι Renier, Χανιά (επιμέλεια Πέγκυ Κουνενάκη)
2014 «Ζωγραφική ΙΙ», Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα | «Αρτ Αθήνα», γκαλερί Αστρολάβος, «Statement made», (επιμέλεια Α. Ποταμιάνου)
2015 «Άρτ Αθήνα», γκαλερί Αστρολάβος
2015  «Eνα δικό σου δωμάτιο»  Γκαλερί  Cube,  Πάτρα.
2016  «Τρείς γενιές  ελληνικής  ζωγραφικής», Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων.
2016  «Ετόλμησα να υμνήσω…«Ελευθέριος Βενιζέλος 80 χρόνια από το θάνατό του» επιμελήτρια Λουϊζα Καραπιδάκη, Βσιλική Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο Κρήτης.
2017 «100 Χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση», Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θες/νίκη, επιμελητής Γιάννης Μπόλης.
2017 Αρτ Αthina  Γκαλερί Αστρολάβος.
2017 Back to Athens, Πύλη ελευθερίας, γκαλερι Cheap art, επιμέλεια Θαλεια Βραχοπούλου.
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
1712 Ανγκόλα
Η Ανγκόλα (Angola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,066. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Αφρικής.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ανγκόλας εκτιμάται σε 59,48 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,060 ± 0,005. Η Ανγκόλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 32 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανγκολα
Μίρα Φύχρερ
Η Μίρα Φύχρερ (Mira Fuchrer, מירה פוכרר) (1920 – 8 Μαΐου 1943) ήταν Πολωνοεβραία ακτιβίστρια του εβραϊκού κινήματος αντίστασης στο Γκέτο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέλος της Εβραϊκής Οργάνωσης Μάχης (ΕΟΜ) και μαχήτρια της αντίστασης κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας το 1943. Περικυκλωμένη από τους Γερμανούς και τους βοηθούς τους στο καταφύγιο του γκέτο, αρνήθηκε να παραδοθεί και αυτοκτόνησε μαζί με τα άλλα μέλη της εβραϊκής αντίστασης.
Βιογραφία
Η Μίρα Φύχρερ γεννήθηκε από Εβραίους γονείς στη Βαρσοβία το 1920. Δραστηριοποιήθηκε στην οργάνωση νεολαίας Χασομέρ Χατζαΐρ στην περίοδο του Μεσοπολέμου ,όπου γνώρισε τον μελλοντικό διοικητή της ΕΟΜ, Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Μίρα και ο Μόρντεχαϊ συνενώθηκαν και κατέφυγαν στο Βίλνο, στο βορειοανατολικό τμήμα της προπολεμικής Πολωνίας (τώρα Βίλνιους, Λιθουανία) τον Σεπτέμβριο του 1939. Επέστρεψαν στη Βαρσοβία τον Ιανουάριο 1940, και άρχισε να μετατρέπει το Χασόμερ Χατζαΐρ στο κίνημα της αντίστασης. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, εντάχθηκαν στη μοίρα άλλων Εβραίων πολιτών της Βαρσοβίας που ήταν παγιδευμένοι στο νεοσύστατο γκέτο. Στο Γκέτο της Βαρσοβίας, η Μίρα δούλευε σε ένα μικρό ραφείο μαζί με τις φίλες της, Τόβα Φρένκελ και Ράχελ Ζίλμπερμπεργκ. Το 1942, επισκέφτηκε άλλα γκέτο στην κατεχόμενη Πολωνία ως λαθραία αγγελιαφόρος για λογαριασμό της ΕΟΜ. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Γκέτο, που ξεκίνησε στις 19 Απριλίου 1943, πολέμησε στον λεγόμενο τομέα του κεντρικού γκέτο. Στις 8 Μαΐου 1943, βρισκόταν σε ένα καταφύγιο στην οδό Μίλα 18, μαζί με τους Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς, Ράχελ Ζίλμπερμπεργκ και μια ομάδα περίπου 120 μαχητών της ΕΟΜ, όταν το καταφύγιο ανακαλύφθηκε και περικυκλώθηκε από τους Γερμανούς. Ο Ίζραελ Χάιμ Βίλνερ ήταν ο πρώτος που προέτρεψε τους μαχητές να αυτοκτονήσουν αντί να παραδοθούν στους Γερμανούς. Οι περισσότεροι από τους μαχητές αυτοπυροβολήθηκαν ή ήπιαν δηλητήριο, συμπεριλαμβανομένης της Μίρα και του διοικητή της ΕΟΜ Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς.
Μνημόνευση
Το όνομα της Μίρα Φύχρερ ήταν χαραγμένο στον οβελίσκο που τοποθετήθηκε στα σκαλιά του μνημείου που είναι γνωστό ως Λόφος Ανιελέβιτς το 2006. Το όνομά της περιλαμβάνεται ανάμεσα στα 51 ονόματα μαχητών των οποίων οι ταυτότητες επιβεβαιώθηκαν από μεταπολεμικούς ιστορικούς.
Στην τηλεοπτική ταινία Uprising του 2001, την υποδύθηκε η Αυστραλή ηθοποιός Ράντα Μίτσελ.
Δουκάτο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Το Δουκάτο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα (γερμανικά: Herzogtum Sachsen-Coburg und Gotha) ήταν Ερνεστινό δουκάτο του Θουριγγικού κράτους που κυβερνήθηκε από τον Οίκο των Βέττιν, που αποτελείται από εδάφη στις σημερινές πολιτείες της Θουριγγίας και της Βαυαρίας στη Γερμανία.
Διήρκεσε από το 1826 έως το 1918. Τον Νοέμβριο του 1918, ο Κάρολος Εδουάρδος, Δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Το 1920, το βόρειο τμήμα του Δουκάτου (από το 1918 η Ελεύθερη Πολιτεία της Σαξονίας-Γκότα) συγχωνεύτηκε με έξι άλλες ελεύθερες πολιτείες της Θουριγγίας για να σχηματίσουν το Θουριγγικό κράτος: Σαξονία-Βαϊμάρη-Άιζεναχ (έως το 1918 δουκάτο), Σαξονία-Άλτενμπουργκ και Σαξονία-Μάινινγκεν (μέχρι το 1918 δουκάτα), Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και Σβάρτσμπουργκ-Σόντερχαουζεν (έως τις αρχές του 1918), καθώς και το Λαϊκό Κράτος του Ρόις (έως το 1918 οι κυριότερες αρχές του Ρόις-Γκέρα και του Ρόις-Γκράιτς). Το νότιο τμήμα του Δουκάτου (από το 1918 το Ελεύθερο Κράτος του Κόμπουργκ), ως το νοτιότερο από τα κράτη της Θουριγγίας, ήταν το μόνο που, μετά από δημοψήφισμα, έγινε μέρος της Βαυαρίας.
Το όνομα "Σαξονία-Κόμπουργκ & Γκότα" αναφέρεται επίσης στην οικογένεια του κυβερνώντος Οίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, η οποία έπαιξε πολλούς ποικίλους ρόλους στη δυναμική και πολιτική ιστορία της Ευρώπης τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ο οίκος των ηγεμόνων του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βελγίου, της Πορτογαλίας, της Βουλγαρίας και της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Γκότα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Ερνεστινά δουκάτα Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Βαυαρίας
Réseau Express Régional (Ιλ-ντε-Φρανς)
Το δίκτυο RER (ή Réseau Express Régional) αποτελεί μια υπηρεσία σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί αστικά, προαστιακά και περιφερειακά κέντρα στο Παρίσι και τις γύρω επαρχίες.
Το πρώτο δίκτυο προαστιακού σιδηροδρόμου στο Παρίσι ήταν δυο γραμμές που η μια ξεκινούσε από το Auber και μέσω των σταθμών Chatelet-Les Halles, Gare de Lyon και Nation κατέληγε στο Noisy-Le-Grand και η δεύτερη ξεκινούσε από το σταθμό Chatelet-Les Halles και χωριζόταν σε δύο κλάδους που η μία κατέληγε στο σταθμό Saint-Rémy-lès-Chevreuse και η άλλη κατέληγε στο σταθμό Robinson. Αργότερα το δίκτυο επεκτάθηκε μέχρι διάφορες περιοχές μέσα και έξω από το Παρίσι μέσω διαφόρων κεντρικών σταθμών (St. Lazare, Gare de l'Est, Gare du Nord). Σήμερα, το δίκτυο του προαστιακού σιδηροδρόμου Παρισιού έχει 5 γραμμές, πάνω από 250 σταθμούς και μήκος περίπου 587 χιλιόμετρα.
Γραμμές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Γαλλία
Φωτεινή Μπίσκου
Η Φωτεινή Μπίσκου (γεν. 24 Οκτωβρίου 1992, Άργος) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Κεντρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Βίκτωρ Δούσμανης
Ο Βίκτωρ Δούσμανης (1861-1949) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, που έφτασε έως το αξίωμα του αρχηγού ΓΕΣ (1914-15, 1915-16, 1921, 1922-23).
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκηπικούς οίκους. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος - Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μικρότερος αδερφός του ήταν ο ναύαρχος Σοφοκλής Δούσμανης.
Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους με το βαθμό του αντιστράτηγου. Επίσης διετέλεσε υπασπιστής του βασιλιά Κωνσταντίνου, υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού επιτελείου (ΓΕΣ) το 1914-16 και ξανά το 1921, καθώς και καθηγητής γεωδαισίας στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1917 εξορίστηκε από τους βενιζελικούς στην Κορσική και στη συνέχεια (1922) καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ειδικό Στρατοδικείο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε τελικά. Αποστρατεύτηκε το 1923.
Πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 1949 σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Συγγραφικό έργο
Πολυγραφότατος, συνέγραψε τα έργα "Γεωδαισία", "Στρατηγικαί τακτικαί οδηγίαι", «Ιστορία του πολέμου του 1913», "Η εσωτερική όψη της μικρασιατικής εμπλοκής", "Ιστορία και Γεωγραφία της Θεσσαλίας", "Απομνημονεύματα", κ.ά. Διάσημος για την ευρυμάθειά του, διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού.
Αποτίμηση
Ο Δούσμανης υπήρξε ικανότατος επιτελικός αξιωματικός και σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η νίκη στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο καθώς διατελούσε αρχηγός του Επιτελείου. Εν τούτοις ήταν διαβόητος για την αλαζονική του συμπεριφορά ενώ, αν και υπήρξε απολύτως αφοσιωμένος προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο, δεν δίστασε να γράψει άσχημα λόγια για τους παλαιούς του συντρόφους Ιωάννη Μεταξά και Ξενοφώντα Στρατηγό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός
1713 Μπανσιλόν
Η Μπανσιλόν (Bancilhon) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,095. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Γαλλίδας αστρονόμου Οντέτ Μπανσιλόν (Odette Bancilhon), συζύγου του Γάλλου αστρονόμου Αλφρέντ Σμιτ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μπανσιλόν είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπανσιλον
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λασιθίου 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λασιθίου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λασιθίου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Λασιθίου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λασιθίου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λασιθίου είναι η εξής:
Α΄ κατηγορία
Η τελική βαθμολογία: Πηγή: Ιστολόγιο SportNewsLasithiou
Β΄ κατηγορία
Διεξάγεται σε έναν όμιλο των 11 ομάδων. Ο πρωταθλητής και ο δευτεράθλητης(σε περίπτωση που ο πρωταθλητής της Α' κατηγορίας ανέβει στην Γ' Εθνική) ανεβαίνουν στην Α΄ κατηγορία.
Η τελική Βαθμολογία:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λασιθίου.