cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιλούσα
Η Βιλούσα (Wilusa) (Χεττιτική γλώσσα: 𒃾𒇻𒊭 wi-lu-ša) ή Βιλούσια ήταν αρχαία πόλη της ύστερης Εποχής του Χαλκού στην δυτική Ανατολία γνωστή από αποσπασματικές αναφορές που γίνονται σε αυτήν σε χεττιτικές επιγραφές. Η πόλη είναι γνωστή για την ταύτισή της με τον αρχαιολογικό χώρο της Τροίας και συνεπώς για την πιθανή σχέση της με τον θρυλικό Τρωικό Πόλεμο.
Σχέση με Τροία
Η πόλη της Βιλούσας έχει ταυτιστεί με τον αρχαιολογικό χώρο της Τροίας. Αυτή η σύνδεση είχε αρχικά προταθεί το 1924 από τον Ελβετό γλωσσολόγο Έμιλ Φόρερ, ο οποίος είχε επίσης ταυτίσει το χεττιτικό όνομα Αχιγιάβα με το ελληνικό φύλο των Αχαιών. Ο Φόρερ ξεκίνησε την έρευνά του λόγω της ομοιότητας που εντόπισε ανάμεσα στο χεττιτικό όνομα 𒃾𒇻𒊭 (Wilusa) "Βιλούσα" ή "Βίλουσα" και το τοπωνύμιο 𒋫𒊒𒄿𒊭 (T[a]ruisa) "Τ[α]ρούισα" με το ελληνικό "Ϝίλιος / Ϝίλιον" (Wílios-on) > Ἴλιον και "Τροία". Περαιτέρω μελέτες στην ιστορία και γεωγραφία των Χετταίων φαίνεται να υποστηρίζουν την συγκεκριμένη ταύτιση, η οποία, παρόλα αυτά, δεν έχει ακόμη πλήρως καθιερωθεί. Μια εναλλακτική θεωρία υποστηρίζει ότι η Βιλούσα μπορεί να ταυτίζεται με την βυζαντινή πόλη Ἴλουζα που βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Επαρχίας Ντενιζλί.
Ιστορία
Η αρχαιότερη αναφορά στην Βιλούσα εντοπίζεται σε καταγραφές του 1.400 π.Χ. Σε αυτές αναφέρεται ως ένα από τα 20 κράτη-μέλη της συνομοσπονδίας της Ασσούβας, μια αποτυχημένη προσπάθεια κρατών (συχνά αποκαλούνται Λουβικά κράτη) της δυτικής Ανατολίας να αντιταχθούν στην Χεττιτική Αυτοκρατορία. Τα γεγονότα αυτά αναφέρονται σε πολλές από τις σωζόμενες Χεττιτικές επιγραφές, μεταξύ των οποίων στα Χρονικά του Τουδαλίγια Α΄. Στις επιγραφές η πόλη αναφέρεται ως Βιλούσια, και όχι ακόμα ως Βιλούσα, ενώ γίνονται ξεχωριστές αναφορές στην Ταρούισα. Ορισμένα ευρήματα, όπως ένα Μυκηναϊκού τύπου σπαθί στην Χαττούσα, υποδηλώνουν πως οι Αχαιοί (Ahhiyawa) ίσως να υποστήριξαν την εξέγερση.
Στα τέλη του 14ου αι. π.Χ. η Βιλούσα βρισκόταν σε ανακωχή με τους Χετταίους. Υπό την βασιλεία του Κουκκούννι διατηρήθηκαν ειρηνικές σχέσεις με τον Σουπιλουλιούμα Α΄, παρότι η εξέγερση συνεχιζόταν σε γειτονικά βασίλεια. Στις αρχές του 13ου π.Χ. αι. η Βιλούσα, όπως και άλλα κράτη της δυτικής Ανατολίας, ήταν υποτελής στην Χεττιτική Αυτοκρατορία και είχαν στρατιωτικές υποχρεώσεις απέναντί της. Στην Συνθήκη του Αλαξάντου υπογραμμίζονται οι υποχρεώσεις του βασιλιά της Βιλούσας απέναντι στους Χετταίους.
Κατά την βασιλεία του Μουβατάλι Β΄ υπήρξε η ανάγκη αποστολής στρατού για την επαναφορά του Χεττιτικού ελέγχου στην πόλη. Σύμφωνα με μια θεωρία ο φιλικά προσκείμενος προς τους Χεττάιους ηγεμόνας της Βιλούσας είχε ανατραπεί από έναν τοπικό άρχοντα με το όνομα Πιγιαμαράντου, ο οποίος δρούσε εκ μέρους των Αχιγιάβα. Αυτή η ερμηνεία υποστηρίζεται από την Επιστολή Ταβαγκαλάβα που υποδηλώνει διαφωνίες μεταξύ Χετταίων και Αχιγιάβα αναφορικά με την Βιλούσα, αλλά εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις
Βασιλικό Μεσσηνίας
Το Βασιλικό είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βασιλικού, της Δημοτικής Ενότητας Δωρίου και υπάγεται στο Δήμο Οιχαλίας.
Γεωγραφία
Το Βασιλικό Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 115 μέτρων και έχει πληθυσμό 425 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Το Βασιλικό βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό 9γ, Τσακώνα - Καλό Νερό και το 1901 κατασκευάστηκε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της γραμμής, Καλαμάτα - Πάτρα.
Ραμοβούνι - Μνημείο Θ. Κολοκοτρώνη
αριστερά|133x133εσ Στην τοποθεσία Ραμοβούνι, που απέχει 3 χλμ. από το Βασιλικό, βρίσκεται το Μνημείο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εκεί κάτω από ένα δέντρο, γεννήθηκε ο «Γέρος του Μοριά», στις 3 Απριλίου 1770.
Χάρτης
<mapframe latitude="37.252194" longitude="21.888885" zoom="11" width="1000" height="250" align="center" />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Λετονική μυθολογία
Η λετονική μυθολογία είναι η συλλογή των μύθων που έχουν αναδυθεί σε ολόκληρη την ιστορία της Λετονίας.
Ενίοτε, οι μύθοι αυτοί αποτελούν προϊόν επεξεργασίας από διαδοχικές γενιές και άλλες φορές απορρίπτονται και αντικαθίστανται από άλλες επεξηγηματικές αφηγήσεις. Προέρχονται από τις λαϊκές παραδόσεις του λετονικού λαού και από την προχριστιανική βαλτική μυθολογία.
Η λετονική μυθολογία χρησιμοποιείται ιδιαίτερα ως εργαλείο για την ανασυγκρότηση και την ανάλυση των ιστορικών παγανιστικών πεποιθήσεων και της εθνικής ταυτότητας της Λετονίας.
Πρώιμη ιστορία - Νεοπαγανισμός του 19ου αιώνα
μικρογραφία|275x275εσ| Εδάφη φυλών της Βαλτικής στις αρχές του 13ου αιώνα. Η πρώιμη έρευνα προσπάθησε να αποκαταστήσει την παγανιστική θρησκεία που ασκείται εκείνη τη στιγμή. Από τον χριστιανισμό, υπάρχουν αρκετές αναφορές που σχετίζονται με την τοπική μυθολογία, όπως τα χρονικά, οι ταξιδιωτικές αναφορές, τα αρχεία επισκεψιμότητας, οι εκθέσεις ιησουιτών και άλλες αφηγήσεις παγανιστικών πρακτικών. Αυτά τα υλικά είναι μερικές φορές ανακριβή και περιέχουν σφάλματα, κατασκευασμένα γεγονότα και αλλοιώσεις, που απορρέουν από μια χριστιανική κοσμοθεωρία. Ωστόσο, συχνά μπορούν να επαληθευτούν χρησιμοποιώντας πληροφορίες από τη λαογραφία.
Τα περισσότερα λαογραφικά υλικά έχουν συλλεχθεί από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονία Κατηγορία:Μυθολογίες της Ευρώπης
Βίλα Αχμέτ Καπαντζή
Η Βίλα Αχμέτ Καπαντζή είναι μια έπαυλη που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Βασ. Όλγας 105.
Ιδιοκτήτης της βίλας ήταν ο Αχμέτ Καπαντζή, Θεσσαλονικιός ντονμές, αδερφός του Μεχμέτ Καπαντζή, που είχε λίγο πιο πέρα τη δική του έπαυλη, τη Βίλα Καπαντζή (σήμερα βρίσκεται στον αρ. 108 στην Λεωφόρο Βασ. Όλγας).
Ιστορία του κτιρίου
thumb|left|200px|Η Βίλα Αχμέτ Καπατνζή Η βίλα Αχμέτ Καπαντζή χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα σε σχέδια του Πιέτρο Αρριγκόνι. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών μετά την Μικρασιατική Καταστροφή τα περισσότερα μέλη της οικογένειας Καπαντζή έφυγαν από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο γιός του Αχμέτ, Μεχμέτ, παρέμεινε για περισσότερα από δέκα χρόνια στη Θεσσαλονίκη επειδή είχε γιουγκοσλαβική υπηκοότητα και κατοικούσε με την οικογένειά του στον πρώτο όροφο της βίλας. Την τριετία 1924 -1927 στο δεύτερο όροφο της έπαυλης βρισκόταν το Ισπανικό προξενείο της Θεσσαλονίκης ενώ στη σοφίτα και στο πίσω τμήμα του κτιρίου έμεναν οικογένειες προσφύγων.
Η βίλα Αχμέτ Καπαντζή στη διάρκεια της Κατοχής χρησιμοποιήθηκε από την Γκεστάπο. Προηγουμένως, το 1939, είχε στεγάσει Σχολή Νοσοκόμων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Μετά τον πόλεμο και την κατοχή χρησιμοποιήθηκε εκ νέου από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό για να στεγάσει τις υγειονομικές του υπηρεσίες (1947 -1954). Στη συνέχεια από το 1954 και για περίπου είκοσι χρόνια στέγασε υπηρεσίες του ΝΑΤΟ στη Θεσσαλονίκη.
Πολλά χρόνια αργότερα η βίλα ανακαινίστηκε και στέγασε αρχικά τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης. Τελικά πουλήθηκε το 2014 στον Ιβάν Σαββίδη.
Το κτίριο
Στη Βίλα Αχμέτ Καπαντζή, που όπως και η Κάζα Μπιάνκα και Βίλα Καπαντζή, ακολουθεί το αρχιτεκτονικό ρεύμα του εκλεκτικισμού, υπάρχουν στοιχεία νεοκλασικά, αναγεννησιακά και αρ νουβό καθώς και αραβικές και γοτθικές επιδράσεις.
Αποτελείται από ένα ημιυπόγειο, δύο ορόφους και σοφίτα. Στο εσωτερικό της υπάρχουν τοιχογραφίες με φυτικό διάκοσμο, πουλιά, φανταστικά τοπία κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
Η Αποστολική Βιβλιοθήκη του Βατικανού (Λατινικά: Bibliotheca Apostolica Vaticana, ιταλικά: Biblioteca Apostolica Vaticana), ευρύτερα γνωστή ως Βιβλιοθήκη του Βατικανού ή ανεπίσημα ως Vat, είναι η βιβλιοθήκη της Αγίας Έδρας, που βρίσκεται στην Pόλη του Βατικανού. Ιδρύθηκε επίσημα το 1475, αν και είναι πολύ παλαιότερη—είναι μια από τις παλαιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο και περιέχει μια από τις πιο σημαντικές συλλογές ιστορικών κειμένων. Έχει 75.000 κώδικες από όλη την ιστορία, καθώς και 1,1 εκατομμύριο έντυπα βιβλία, τα οποία περιλαμβάνουν περίπου 8.500 αρχέτυπα.
Ο Πάπας Νικόλαος Ε' (1447-1455) οραματίστηκε μια νέα Ρώμη με εκτεταμένα δημόσια έργα για να προσελκύσει στην πόλη προσκυνητές και λόγιους για να ξεκινήσει η μεταμόρφωσή της. Ηθελε να δημιουργήσει μια «δημόσια βιβλιοθήκη» για τη Ρώμη που προοριζόταν να θεωρηθεί θεσμός για τις ανθρωπιστικές σπουδές Ο θάνατός του τον εμπόδισε να πραγματοποιήσει το σχέδιό του, αλλά ο διάδοχός του Πάπας Σίξτος Δ΄ (1471–1484) ίδρυσε αυτή που σήμερα είναι γνωστό ως Βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Το Μάρτιο του 2014 η Βιβλιοθήκη του Βατικανού ξεκίνησε ένα πρώτο τετραετές πρόγραμμα ψηφιοποίησης της συλλογής χειρογράφων της για να είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο.
Το Αποστολικό Αρχείο του Βατικανού χωρίστηκε από τη βιβλιοθήκη στις αρχές του 17ου αιώνα και περιέχει 150.000 αντικείμενα.
Πρώιμα στάδια
Η ιστορία της βιβλιοθήκης πριν την επίσημη ίδρυση της τον 15ο αιώνα είχε τα παρακάτω στάδια:
15ος και 16ος αιώνας
Το 1451 ο Πάπας Νικόλαος Ε´ ξεκίνησε τις διαδικασίες ίδρυσης δημόσιας βιβλιοθήκης στο Βατικανό, με σκοπό να καταστεί η Ρώμη ξανά ως προορισμός μελέτης και έρευνας. Η συλλογή της νέας βιβλιοθήκης ξεκίνησε με περίπου 350 ελληνικούς, λατινικούς, και εβραϊκούς κώδικες οι οποίοι προϋπήρχαν ήδη στα διάφορα παλαιότερα τμήματα της παλιάς βιβλιοθήκης, ανάμεσα τους και χειρόγραφα από την βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης η οποία το 1204 είχε καταστραφεί κατά την πρώτη άλωση από την Δ´ Σταυροφορία. Η βιβλιοθήκη στελεχώθηκε με Ιταλούς και Βυζαντινούς λόγιους για την μετάφραση των ελληνικών κλασικών κειμένων στα λατινικά, ανεξάρτητα από την παγανιστική φύση των αρχαίων κειμένων. Έως το 1455, η συλλογή αυξήθηκε στα 1.200 χειρόγραφα και βιβλία, εκ των οποίων τα 400 ήταν στην ελληνική γλώσσα.
Ο Νικόλαος πέθανε το 1455 πριν προλάβει να ιδρύσει την νέα βιβλιοθήκη που προετοίμαζε, η βιβλιοθήκη όμως ιδρύθηκε επίσημα το 1475 από τον Πάπα Σίξτο Δ´ ο οποίος την ονόμασε Παλατινή Βιβλιοθήκη. Κατά την περίοδο όπου ο Σίξτος ήταν πάπας, έγινε πολλές αποκτήσεις βιβλίων σχετικά με την θεολογία, φιλοσοφία, και καλές τέχνες. Ο αριθμός των χειρογράφων αυξήθηκε σε 3.500 το 1475 και 2.527 το 1481, σύμφωνα με τις απογραφές της εποχής. Την εποχή εκείνη, η βιβλιοθήκη είχε εξελιχθεί στην μεγαλύτερη συλλογή γραπτών στην δυτική Ευρώπη.
Κατά τις επόμενες δεκαετίες το κτήριο της βιβλιοθήκης επεκτάθηκε, και κατά το 1587 ο Πάπας Σίξτος Ε´ ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Ντομένικο Φοντάνα την κατασκευή νέου κτηρίου για την βιβλιοθήκη. Το νέο αυτό κτήριο είναι αυτό που έγινε γνωστό ως βιβλιοθήκη του Βατικανού και βρίσκεται σε χρήση έκτοτε, εντός του παλατιού του Βατικανού μέσω του συμπλέγματος του Μπελβεντέρε.
17ος αιώνας
Κατά την περίοδο της αντιμεταρρύθμισης η πρόσβαση στις συλλογές της βιβλιοθήκης περιορίστηκε μετά από την δημιουργία του καταλόγου των απαγορευμένων βιβλίων. Η πρόσβαση στην βιβλιοθήκη έγινε ιδιαίτερα δύσκολη για τους Προτεστάντες λογίους και οι απαγορεύσεις αυτές συνέχισαν έως ότου άρθηκαν σταδιακά κατά τον 17ο αιώνα και η πλήρης είσοδος επιτράπηκε ξανά πολύ αργότερα το 1883 από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄.
Το 1623 ανακαλύφθηκε ο Βατικανός Κώδικας ανάμεσα στα χειρόγραφα της βιβλιοθήκης (Codex Vaticanus Graecus 1209), ο οποίος έκτοτε αποτελεί ένα από τα πλέον πολύτιμα και σημαντικά τεκμήρια της βιβλιοθήκης καθώς αποτελεί μια πλήρη έκδοση της Αγίας Γραφής γραμμένη στα ελληνικά και χρονολογείται από τις αρχές του 4ου αιώνα. Το ίδιο έτος ανακαλύφθηκε και η Απόκρυφη Ιστορία του Προκόπιου και εκδόθηκε.
Επίσης το 1623, περίπου 3.500 χειρόγραφα από την Παλατινή Βιβλιοθήκη της Χαϋδελβέργης δόθηκαν από τον Μαξιμιλιανό Α΄ εκλέκτορα της Βαυαρίας στην βιβλιοθήκη του Βατικανού, καθώς ο Μαξιμιλιανός είχε κατακτήσει την περιοχή κατά την διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου και είχε λεηλατήσει την βιβλιοθήκη, ενώ ήταν σε συμμαχία με τον Πάπα Γρηγόριο ΙΕ΄. Από τα χειρόγραφα αυτά, το 1797 στάλθηκαν 39 από το Βατικανό στο Παρίσι το 1797 και επιστράφηκαν αργότερα στην Χαϋδελβέργη το 1815, ενώ το 1816 ο Πάπας Πίος Ζ´ επέστρεψε επιπλέον 852 χειρόγραφα στο πανεπιστήμιο της Χαϋδελβέργης ως δωρέα, μαζί με τον σημαντικό κώδικα Μανίσε.
Το 1657, αποκτήθηκαν από την βιβλιοθήκη του Βατικανού τα χειρόγραφα των δουκών του Ουρμπίνο, και το 1661 επικεφαλής της βιβλιοθήκης έγινε ο Έλληνας λόγιος Λέων Αλλάτιος.
Το 1689 αγοράστηκαν τα βιβλία της βιβλιοθήκης της Χριστίνας της Σουηδίας από τον Πάπα Αλέξανδρο Η΄ μετά τον θάνατο της. Η βιβλιοθήκη ήταν σημαντική καθώς πρακτικά αποτελούσε το σύνολο της βασιλικής βιβλιοθήκης της Σουηδίας την εποχή εκείνη, καθώς και περιείχε και πολλά από τα βιβλία που είχαν παρθεί από βιβλιοθήκες άλλων πόλων κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο.
Στα τέλη του 17ου αιώνα, ο Πάπας Κλήμης ΙΑ΄ έστειλε απεσταλμένους του στις πόλεις της Άπω Ανατολής για την συλλογή χειρογράφων, και θεωρείται ο ιδρυτής του Ασιατικού τμήματος της βιβλιοθήκης του Βατικανού.
18ος έως 20ος αιώνας
Τα περισσότερα βιβλία δεν τοποθετούνταν σε έπιπλα βιβλιοθήκης αλλά σε ξύλινους πάγκους δίπλα από τους οποίους υπήρχαν τραπέζια ανάγνωσης, ενώ ο κάθε πάγκος είχε την δική του θεματολογία. Τα βιβλία ήταν αλυσιδωμένα στους πάγκους και αν κάποιος ήθελε να διαβάσει ένα βιβλίο η αλυσίδα παρέμενε στο βιβλίο καθώς ο αναγνώστης καθόταν σε κοντινή απόσταση. Ο δανεισμός βιβλίων επιτρέπονταν ωστόσο για τα σημαντικά βιβλία έπρεπε να υπάρξει πρώτα άδεια από τον ίδιο τον Πάπα. Το 1760 η πρόσβαση στα τεκμήρια της βιβλιοθήκης περιορίστηκε σημαντικά από τον Πάπα Κλήμη ΙΓ΄.
Τόρνος Ευρυτανίας
Ο Τόρνος είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Ευρυτανίας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στον Δήμο Καρπενησίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Προυσού ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
18ος έως 20ος αιώνας
Το 1809 ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης συνέλαβε τον Πάπα Πίο Ζ´ και αφαίρεσε τα περιεχόμενα της βιβλιοθήκης μεταφέροντας τα στο Παρίσι. Τα βιβλία και χειρόγραφα επιστράφηκαν το 1817, 3 χρόνια μετά τον θάνατο του Ναπολέοντα.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1945
Τα 11α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards),που ανακοινώθηκαν στις 1 Ιανουαρίου 1946, απονεμήθηκαν στις 20 Μαρτίου 1946, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1945.
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
18ος έως 20ος αιώνας
Το πρώτο σύγχρονο σύστημα καταλογογράφησης των αντικειμένων της βιβλιοθήκης υιοθετήθηκε κατά την περίοδο 1927 με 1939, ακολουθώντας τα πρότυπα της βιβλιοθήκης του Κογκρέσου στις ΗΠΑ, και το 1959 ιδρύθηκε το παράρτημα της βιβλιοθήκης ταινιών.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1945
Νικητές
Καλύτερη Ταινία:
Καλύτερη Σκηνοθεσία:
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
18ος έως 20ος αιώνας
Το σύστημα καταλογογράφησης ανανεώθηκε ξανά στις αρχές του 1990 με την χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Το 1992 η βιβλιοθήκη είχε σχεδόν 2 εκατομμύρια τεκμήρια στους καταλόγους της, και 42 χιλιόμετρα ραφιών σε αποθηκευτικό χώρο.
Τόρνος Ευρυτανίας
Μέχρι την 16/10/1940 ονομαζόταν «Τύρνος», όταν η ονομασία του διορθώθηκε σε Τόρνος, ομοίως και της τότε Κοινότητας.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1945
Νικητές
Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος:
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
21ος αιώνας
Η βιβλιοθήκη σταμάτησε την λειτουργία της στις 17 Ιουλίου 2007 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2010 λόγω εκτεταμένης ανακαίνισης και τοποθέτηση κλιματισμού, ενώ τοποθετήθηκαν ηλεκτρονικά τσιπ σε 70.000 τόμους για την πρόληψη κλοπής.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1945
Νικητές
Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος:
Τόρνος Ευρυτανίας
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ευρυτανίας, όντας χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 778 έως 918 μέτρων, και εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Κούλι, Καστανιά, Προυσός και Τσικναίικα, απέχοντας από αυτά 7,5 χλμ., 7 χλμ., 6 χλμ., 4 χλμ. αντίστοιχα. Απέχει από το Καρπενήσι 35,5 χλμ. και 56 χλμ. από το Αγρίνιο ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς 8 χλμ.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1945
Νικητές
Ειδικό Βραβείο:
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
21ος αιώνας
Ο χώρος της βιβλιοθήκης έχει όριο τους 200 μελετητές την φορά, και συνολικά την επισκέπτονται ετησίως 4.000 με 5.000 μελετητές το έτος, κυρίως ακαδημαϊκοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές.
Τόρνος Ευρυτανίας
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
Θέση και κτίριο
Η Βιβλιοθήκη βρίσκεται μέσα στο Παλάτι του Βατικανού και η είσοδος γίνεται μέσω της Αυλής του Μπελβεντέρε. Όταν ο Πάπας Σίξτος Ε΄ (1585-1590) ανέθεσε την επέκταση και το νέο κτίριο της Βιβλιοθήκης του Βατικανού, χτίστηκε μια τριώροφη πτέρυγα ακριβώς απέναντι από την Αυλή του Μπελβεντέρε του Μπραμάντε, διχοτομώντας τη και αλλάζοντας σημαντικά το έργο του. Στο κάτω μέρος μιας μεγάλης σκάλας ένα μεγάλο άγαλμα του Ιππόλυτου διακοσμεί την είσοδο της La Galea.
Τόρνος Ευρυτανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Βιβλιοθήκη του Βατικανού
Θέση και κτίριο
Στο πρώτο ημιυπόγειο υπάρχει αίθουσα παπύρων και χώρος αποθήκευσης χειρογράφων. Στον πρώτο όροφο στεγάζεται το εργαστήριο αποκατάστασης και τα φωτογραφικά αρχεία βρίσκονται στο δεύτερο όροφο.
Η Βιβλιοθήκη έχει 42 χιλιόμετρα ράφια. Εκλεισε λόγω ανακαίνισης στις 17 Ιουλίου 2007 και άνοιξε ξανά στις 20 Σεπτεμβρίου 2010. Η τριετής ανακαίνιση, ύψους 9 εκατομμυρίων ευρώ, περιλάμβανε την πλήρη διακοπή λειτουργίας της βιβλιοθήκης για τη δημιουργία αιθουσών ελεγχόμενων με κλιματισμό.
Αρχιτεκτονική και τέχνη
Στη Sala di Consultazione, κύρια αίθουσα αναφοράς της Βιβλιοθήκης του Βατικανού δεσπόζει ένα άγαλμα του Αγίου Θωμά Ακινάτη (περίπου 1910), έργο του Τσεάρε Αουρέλι. Μια δεύτερη εκδοχή αυτού του αγάλματος (περίπου 1930) βρίσκεται κάτω από το προστώο της εισόδου του Παπικού Πανεπιστημίου του Αγίου Θωμά Ακινάτη (Angelicum).
Κατάλογος
Η συλλογή οργανώθηκε αρχικά με σημειωματάρια που χρησιμοποιήθηκαν για την ευρετηρίαση των χειρογράφων. Καθώς η συλλογή αυξήθηκε σε περισσότερες από μερικές χιλιάδες, χρησιμοποιήθηκαν λίστες ραφιών. Το πρώτο σύγχρονο σύστημα καταλόγων τέθηκε σε εφαρμογή υπό τον πατέρα Φραντς Ερλε μεταξύ 1927 και 1939, χρησιμοποιώντας το σύστημα καρτοκαταλόγου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Ο Ερλε δημιούργησε επίσης το πρώτο πρόγραμμα φωτογράφησης σημαντικών ή σπάνιων έργων. Ο κατάλογος της βιβλιοθήκης ενημερώθηκε περαιτέρω από τον ιερέα Λέοναρντ Μπόιλ, όταν μηχανογραφήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ανάγνωση και δανεισμός
Στο παρελθόν, κατά την εποχή της Αναγέννησης, τα περισσότερα βιβλία δεν φυλάσσονταν σε ράφια, αλλά αποθηκεύονταν σε ξύλινους πάγκους, που είχαν τραπέζια προσαρτημένα σε αυτούς. Κάθε πάγκος ήταν αφιερωμένος σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Τα βιβλία ήταν αλυσοδεμένα σε αυτούς τους, και αν κάποιος αναγνώστης έβγαζε ένα βιβλίο, η αλυσίδα παρέμενε προδεμένη σε αυτό. Μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα επιτρεπόταν και στους ακαδημαϊκούς να δανείζονται βιβλία. Για σημαντικά βιβλία ο ίδιος ο πάπας εξέδιδε ένα δελτίο υπενθύμισης.. Τα προνόμια χρήσης της βιβλιοθήκης θα μπορούσαν να αφαιρεθούν για παραβίαση των κανόνων της, για παράδειγμα το σκαρφάλωμα πάνω από τα τραπέζια. Πιο γνωστή είναι η περίπτωση του Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα, που έχασε το δικαίωμα χρήσης της βιβλιοθήκης όταν δημοσίευσε ένα βιβλίο για τη θεολογία που η Παπική Κουρία δεν ενέκρινε. Τη δεκαετία του 1760 ένα νόμος που εκδόθηκε από τον Πάπα Κλήμη ΙΓ΄ περιόριζε σημαντικά την πρόσβαση στις συλλογές της βιβλιοθήκης.
Η Βιβλιοθήκη του Βατικανού είναι προσβάσιμη σε 200 μελετητές συγχρόνως και δέχεται 4.000 έως 5.000 μελετητές ετησίως, κυρίως ακαδημαϊκούς που κάνουν μεταπτυχιακή έρευνα.
Συλλογές
Αν και η Βιβλιοθήκη του Βατικανού πάντα περιλάμβανε Αγιες Γραφές, κείμενα κανονικού δικαίου και θεολογικά έργα, εξειδικεύτηκε από την αρχή και σε κοσμικά βιβλία. Η συλλογή της από ελληνικά και λατινικά κλασικά έργα ήταν στο επίκεντρο της αναβίωσης του κλασικού πολιτισμού κατά την εποχή της Αναγέννησης. Τα παλαιότερα έγγραφα της βιβλιοθήκης χρονολογούνται στον πρώτο αιώνα.
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε κυρίως ως βιβλιοθήκη χειρογράφων, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στη σχετικά υψηλή αναλογία χειρογράφων προς έντυπα έργα της συλλογής της. Τέτοια έντυπα βιβλία που έχουν μπει στη συλλογή αποσκοπούν αποκλειστικά στη διευκόλυνση της μελέτης της πολύ μεγαλύτερης συλλογής χειρογράφων.
Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης 330.000 ελληνικά, ρωμαϊκά και παπικά νομίσματα και μετάλλια.
Κάθε χρόνο αποκτώνται περίπου 6.000 νέα βιβλία.
Η βιβλιοθήκη εμπλουτίστηκε με πολλά κληροδοτήματα και αποκτήματα ανά τους αιώνες.
Το 1657 αποκτήθηκαν τα χειρόγραφα των Δουκών του Ουρμπίνο. Το 1661 έγινε βιβλιοθηκάριος ο Έλληνας λόγιος Λέων Αλλάτιος.
Η σημαντική βιβλιοθήκη της Βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας (που συγκεντρώθηκε κυρίως από τους στρατηγούς της ως λάφυρα από την [Πράγα]] και τις γερμανικές πόλεις των Αψβούργων κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο) αγοράστηκε μετά το θάνατό της το 1689 από τον Πάπα Αλέξανδρο Η'. Αντιπροσώπευε, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, ολόκληρη τη βασιλική βιβλιοθήκη της Σουηδίας εκείνη την εποχή. Αν παρέμενε εκεί που ήταν στη Στοκχόλμη, θα είχε χαθεί όλη στην καταστροφή του βασιλικού παλατιού από πυρκαγιά το 1697.
Από τα πιο διάσημα αποκτήματα της βιβλιοθήκης είναι ο Codex Vaticanus Graecus του 1209, το παλαιότερο γνωστό σχεδόν πλήρες χειρόγραφο της Αγίας Γραφής. Η Απόκρυφη Ιστορία του Προκοπίου ανακαλύφθηκε στη βιβλιοθήκη και δημοσιεύτηκε το 1623.
Ο Πάπας Κλήμης ΙΑ' έστειλε λόγιους στην Ανατολή για να φέρει πίσω χειρόγραφα και γενικά θεωρείται ο ιδρυτής του Ανατολικού τμήματος της Βιβλιοθήκης.
Μια Σχολή βιβλιοθηκονομίας συνδέεται με τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Το 1959 ιδρύθηκε Ταινιοθήκη.
Η Βιβλιοθήκη διαθέτει μια μεγάλη συλλογή κειμένων που σχετίζονται με τον Ινδουισμό, με τις παλαιότερες εκδόσεις να χρονολογούνται στο 1819.
Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης της βιβλιοθήκης μεταξύ 2007 και 2010 και οι 70.000 τόμοι της βιβλιοθήκης επισημάνθηκαν με ηλεκτρονικά τσιπ για την αποφυγή κλοπής.
Σημαντικά χειρόγραφα
μικρογραφία|412x412εσ|Εξωτερική όψη των [[Ευαγγέλια του Λορς|ευαγγελίων του Λορς]] Τα παλαιότερα τεκμήρια της βιβλιοθήκης χρονολογούνται στον 1ο αιώνα. Εκτός από τα θρησκευτικού περιεχομένου βιβλία, διαθέτει επίσης πληθώρα κειμένων της κλασικής αρχαιότητας στην ελληνική και την λατινική γλώσσα, και ιστορικά συνέδραμε στην αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για την αρχαιότητα κατά την Αναγέννηση. Υπολογίζεται πως ετησίως αποκτούνται περίπου 6.000 νέα βιβλία.
Κοράνια
Η Βιβλιοθήκη περιέχει πάνω από 100 χειρόγραφα Κορανίου από διάφορες συλλογές, καταλογογραφημένες από τον Ιταλό Εβραίο γλωσσολόγο Τζιόρτζι Λέβι Ντελά: Vaticani arabi 7, Borgiani arabi 25, Barberiniani orientali 11, Rossiani 2. Το μεγαλύτερο χειρόγραφο της βιβλιοθήκης, ''Vat. Ar. 1484,'' διαστ. 540x420mm. Το μικρότερο, '' Vat. Ar. 924'', είναι ένας κύκλος διαμέτρου 45 χιλιοστών που σώζεται σε οκταγωνική θήκη.
Έργα ψηφιοποίησης
Το 2012 ανακοινώθηκαν σχέδια για ψηφιοποίηση, σε συνεργασία με τη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν, ενός εκατομμυρίου σελίδων υλικού από τη Βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Στις 20 Μαρτίου 2014 η Αγία Έδρα ανακοίνωσε ότι η NTT Data Corporation και η Βιβλιοθήκη είχαν συνάψει συμφωνία για την ψηφιοποίηση περίπου 3.000 χειρογράφων της Βιβλιοθήκης εντός τεσσάρων ετών. Η NTT δώρισε τον εξοπλισμό και τους τεχνικούς, αξίας 18 εκατομμυρίων ευρώ. Σημείωσε ότι υπάρχει η δυνατότητα μεταγενέστερης ψηφιοποίησης άλλων 79.000 έργων της Βιβλιοθήκης. Αυτές θα είναι εικόνες υψηλής ευκρίνειας διαθέσιμες στον ιστότοπο της Βιβλιοθήκης στο Διαδίκτυο. Ο χώρος αποθήκευσης για τις εκμεταλλεύσεις θα βρίσκεται σε διακομιστή τριών petabyte που παρέχεται από την EMC. Αναμενόταν η αρχική φάση να διαρκέσει τέσσερα χρόνια.
DigiVatLib είναι το όνομα της υπηρεσίας ψηφιακής βιβλιοθήκης της Βιβλιοθήκης του Βατικανού. Παρέχει δωρεάν πρόσβαση στις ψηφιοποιημένες συλλογές χειρογράφων και αρχαιότυπων της Βιβλιοθήκης του Βατικανού.
Η σάρωση των εγγράφων επηρεάζεται από το υλικό που χρησιμοποιείται για την παραγωγή των κειμένων. Τα βιβλία που χρησιμοποιούν χρυσό και ασήμι στους φωτισμούς απαιτούν ειδικό εξοπλισμό σάρωσης. Τα ψηφιακά αντίγραφα χρησιμοποιούνται με το πρωτόκολλο CIFS, από συνδεδεμένο στο δίκτυο υλικό αποθήκευσης από την Dell EMC.
Μυστικά αρχεία του Βατικανού
Τα μυστικά αρχεία του Βατικανού είναι ο χώρος, όπου φυλάσσονται όλες οι διοικητικές πράξεις και αποφάσεις της Αγίας Έδρας και εν γένει τα κρατικά έγγραφα και η αλληλογραφία. Διαχωρίστηκαν από την κύρια βιβλιοθήκη στις αρχές του 17ου αιώνα από τον πάπα Παύλο Ε´, με την πρόσβαση να είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε αυτά και απαγορευμένη εξ ολοκλήρου σε εξωτερικούς μελετητές. Αυτό κράτησε έως το 1881, όταν ο πάπας Λέων ΙΓ´ επέτρεψε την μελέτη τμήματός τους.
Ταινιοθήκη του Βατικανού
Η ταινιοθήκη του Βατικανού βρίσκεται στο Σαιντ Λούις του Μισσούρι στις ΗΠΑ, η μόνη συλλογή εκτός του χώρου του Βατικανού που ανήκει στο Βατικανό. με σκοπό την διαθεσιμότητα των χειρογράφων της βιβλιοθήκης προς μελέτη στην Βόρεια Αμερική. Η αποθήκευση των χειρογράφων σε μικροφίλμ ξεκίνησε το 1951. Η ταινιοθήκη ξεκίνησε την λειτουργία της το 1953 και έως το 2000 περιείχε πάνω από 37.000 χειρόγραφα σε μορφή μικροφίλμ στην ελληνική, λατινική, αραβική, εβραϊκή, και αιθιοπική γλώσσα, καθώς και αρκετές άλλες δυτικοευρωπαϊκές.
Προσωπικό
Ο διευθυντής της βιβλιοθήκης αρχικά διορίζονταν ως καρδινάλιος με τον τίτλο του καρδινάλιου βιβλιοθηκάριου, ενω το βοηθητικό προσωπικό έφερε τον τίτλο του θεματοφύλακα. Από το 1883 ο Πάπας Λέων ΙΓ´ άλλαξε τον τίτλο σε Επιμελητής. Η διεύθυνση της βιβλιοθήκης είναι κοινή με αυτή των μυστικών αρχείων του Βατικανού από το 1957.
Το προσωπικό της βιβλιοθήκης αποτελείται από 80 άτομα σε 5 τμήματα, χειρογράφων και αρχείου, έντυπων βιβλίων και παραστάσεων, αποκτήσεις και καταλογογράφηση, νομισματικές συλλογές και μουσεία, και αποκατάσταση και φωτογράφιση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Βατικανό Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες
Τάνια Τσάροφσκα
Η Τάνια Τσάροφσκα (Тања Царовска, προφορά: ˈtaɲa ˈtsarɔfska, 19 Μαρτίου 1980) είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και συνθέτης. Ζει, στο Ηνωμένο Βασίλειο και συγκεκριμένα στο Λονδίνο. Οι υποστηρικτές της, την αποκαλούν "το κορίτσι με την αγγελική φωνή". Επίσης, γράφει τραγούδια και στην αγγλική γλώσσα, ενώ τραγουδάει και παραδοσιακά τραγούδια της μητρικής της γλώσσας. Ειδικεύεται στη βυζαντινή και στη βαλκανική μουσική. Μία από τις σπουδαιότερες στιγμές της καριέρας της ήταν το 2004, όπου συμμετείχε στο soundtrack ταινία Τα Πάθη του Χριστού (2004), του Μελ Γκίμπσον, το οποίο υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, στην 77η τελετή των Όσκαρ.
Αυτή δεν ήταν η μόνη της συμμετοχή στον κινηματογράφο. Είχε συμμετάσχει και στην ταινία του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν Τροία (2004), όπου ερμήνευσε το τραγούδι Remember. Γνωστή στη χώρα της είναι και η συμμετοχή της στην ταινία Majki (2010). Εκτός από τον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει και στη μουσική βιντεοπαιχνιδιών, όπως, για παράδειγμα, του Lair (2007), για το PlayStation, του Fable III, της Microsoft και του Total War: Rome II (2013), για υπολογιστή. Επίσης, έχει εμφανιστεί και σε ντοκιμαντέρ, όπως, για παράδειγμα, στο πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ του Τζέιμι Κάτο, για το βρετανικό ντουέτο, 1 Giant Leap. Έχει, επίσης, συνεργαστεί σε συγκρότημα με τον Έραν Μπάρον Κοέν.
Στην αγγλική γλώσσα το όνομά της αναφέρεται ως Tanja Tzarovska (η και Tanja Carovska). Συχνά στα τραγούδια που γράφει χρησιμοποιεί τυπικούς παραδοσιακούς ρυθμούς και μελωδίες της πΓΔΜ, σε αγγλικό στίχο όμως. Το πρώτο της άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2011, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ονόματι No Record of Wrong, από την Amaris River. Στον δίσκο αυτόν, ήταν και παραγωγός, ενώ έγραψε και συνέθεσε έξι από τα συνολικά δώδεκα τραγούδια του. Ο εν λόγω δίσκος είναι και ο τελευταίος της έως τώρα. Σε δισκογραφική δουλειά είχε συμμετάσχει και στο single, του Τζος Γκόρμπαν,  Remember, το οποίο λειτούργησε για την προώθηση του sountrack της ταινίας Troy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες
Ηλίας Λάππας
Καριέρα
Από το καλοκαίρι του 2004 μέχρι και το 2011, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού σε Ελλάδα και Ευρώπη. Με τους πράσινους κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2006), τρία κύπελλα (2007, 2008 και 2010) και δύο σούπερ καπ (2005 και 2007). Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Φοίνικα Σύρου, ομάδα. Με την ομάδα της Σύρου κατέκτησε ένα λιγκ καπ, ενώ ήταν και φιναλιστ σε δύο τελικούς πρωταθλήματος (2012 και 2016). Τον Σεπτέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Α.Ο.Π. Κηφισιάς.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ηλίας Λάππας έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης πάνω από 190 συμμετοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παμβοχαϊκού
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1946
Τα 12α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards),που ανακοινώθηκαν στις 30 Δεκεμβρίου 1946, απονεμήθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 1947, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1946.
Νικητές
Καλύτερη Ταινία:
Καλύτερη Σκηνοθεσία:
Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος:
Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος:
Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1946
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1976-77
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1976-77 διεξήχθη σε δύο ομίλους των 20 ομάδων, οι νικητές των οποίων ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1976-77 δεν είχε κάποια καινοτομία σε σχέση με το προηγούμενο. Διεξήχθη σε δύο ομίλους, Βόρειο και Νότιο. Οι πρωταθλητές των δύο ομίλων ανέβηκαν στην Α΄ Εθνική, ενώ υποβιβάστηκαν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα οκτώ ομάδες (τέσσερις από κάθε όμιλο).
Βαθμολογίες
{|
Βόρειος όμιλος
* Στις ισοβαθμίες κριτήριο κατάταξης ήταν ο μικρότερος συντελεστής τερμάτων, που προέκυπτε από το πηλίκο της άμυνας προς την επίθεση. Για να πετύχει καλύτερο συντελεστή και να σωθεί η Πάτρα κέρδισε την αδύναμη Καλαμάτα με 13-0.
Γκιέργκ Σουλιώτη
Κατά την φοίτησή του στο γενικό γυμνάσιο "Raqi Qirinxhi" στην Κορυτσά υπήρξε πρωτοστάτης στη σχολική μουσική ομάδα, ενώ το 1966 συμμετείχε ως διαγωνιζόμενος στο φεστιβάλ τραγουδιού του Radio Korca, (Ράδιο Κορυτσά) όπου και κέρδισε το πρώτο βραβείο, εκτοπίζοντας στην δεύτερη θέση τον ήδη πασίγνωστο  πατέρα του.
Το 1973 συνέχισε τις ανώτερες σπουδές του στον κλάδο της φωνητικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (πρώην ILA) και το 1978 διορίστηκε ως σολίστ στο Θέατρο της Όπερας των Τιράνων. Όσο ήταν ακόμα φοιτητής, έκανε το ντεμπούτο του στο μεγαλύτερο μουσικό γεγονός της Σοσιαλιστικής Αλβανίας, το Φεστιβάλ Ραδιοτηλεόρασης, συμμετέχοντας για πρώτη φορά στο 14ο. Στο 15ο φεστιβάλ, ο Γιέργκι θα γίνει ευρέως γνωστός με το τραγούδι του Mark Kaftalli "Perhëre me këngë" ερμηνευμένο σε ντουέτο με την Bardha Hoxha και από κοινού με την μεγαλύτερη Αλβανίδα τραγουδίστρια Vaçe Zela. Ένα χρόνο αργότερα, στο 16 ο φεστιβάλ, θα ερμηνεύσει ένα τραγούδι αφιερωμένο στους "Βετεράνους", με μουσική του Enver Shëngjergji και στίχους του Petro Çekrezi,  καθώς και το στρατιωτικό εμβατήριο  "Grusht bashkuar rreth partisë" (Γροθιά ενωμένοι γύρω από το Κόμμα) με μουσική από τον Pjeter Gaci, έναν από τους μεγαλύτερους αλβανούς συνθέτες, σε  ντουέτο με τον βαρύτονο Agim Duro. Στο 17ο φεστιβάλ, ερμηνεύει το στρατιωτικό εμβατήριο "Të fortë e kemi Shqipërinë (Ισχυρή την έχουμε την Αλβανία), με μουσική ξανά από τον Pjeter Gaci και στίχους από το Sali Mani, το οποίo κέρδισε το τρίτο βραβείο από κοινού με τον βαρύτονο  Ramiz Kovaçi. Το συγκεκριμένο τραγούδι φαίνεται να επιλέχθηκε από την τότε κομματική ηγεσία της Αλβανίας, ως το εμβατήριο των τεθωρακισμένων αρμάτων στις παρελάσεις.
Ταυτόχρονα, έκανε το ντεμπούτο του με επιτυχία στη μεγάλη σκηνή της Όπερας με την οπερέτα 'Celula e kuqe" (Κόκκινος Πυρήνας) στη πόλη της Σκόδρα. Το 1978, έπαιξε στην όπερα "Karnavalet" (Καρναβάλια) όπου  έδειξε τις πολύ καλές του σκηνικές δεξιότητες. Πρωταγωνίστησε επίσης στην όπερα  "Lulja e kujtimit" (Το λουλούδι της μνήμης). Το 1979 έπαιξε  στην όπερα του Rossini "ο κουρέας της Σεβίλης", ενώ το (1979), του δόθηκε ο ρόλος του Count Almavira. Εν τω μεταξύ, ο ρόλος του Trimor από την όπερα "Goca e Kaçanikut" του 1979 και ο ρόλος του Muji από την όπερα "Vjosa" του Tish Daija το 1980 τον στιγμάτισαν.  Ο Gaston στην όπερα "Traviata" (1983) ήταν επίσης κατάλληλος ρόλος για τις φωνητικές και σκηνικές του ιδιότητες. Το 1982, συμμετείχε στην όπερα "Skenderbeu", στην οποία έπαιξε το ρόλο του Lekë Dukagjini.
Παράλληλα εξακολουθούσε να συμμετέχει στο Φεστιβάλ Ραδιοτηλεόρασης ως και το 22ο Φεστιβάλ, όπου ερμήνευσε το τραγούδι "Rritesh në për vite" (Μεγαλώνεις με τα χρόνια) από τον Pjeter Gaci με στίχους του Hysni Milloshi κερδίζοντας πάλι το τρίτο βραβείο. Έκτοτε για ανεξήγητους λόγους και κατόπιν πολιτικών παρεμβάσεων του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας δεν εμφανίστηκε  ξανά στη  μεγάλη σκηνή του Φεστιβάλ.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80, ο Σουλιώτη έπαιξε ρόλους σε διάφορες όπερες, οι οποίες εμφανίστηκαν στο Θέατρο της Όπερας των Τιράνων. Το 1984, ερμήνευσε τον Golan Lugapari από την όπερα "Borana" του Avni Mula Το 1986 συμμετείχε στην όπερα "Zgjimi" ερμηνεύοντας τον ρόλο του Skënder και στην όπερα "Nëna e trimave" ξανά από τον Avni Mula, έπαιξε το ρόλο του Schneider. Εν τω μεταξύ, στην τρίτη πράξη της όπερας "Toska" έπαιξε το ρόλο του αστυνομικού Spaleta. Το 1988, στην Κορυτσά, έπαιξε το ρόλο του Ilir στην όπερα "Liceistet". Το 1989, έπαιξε το ρόλο του Othello στην τέταρτη πράξη της όπερας του Verdi "Othello". Την ίδια χρονιά εμφανίζεται στο ρόλο του Κόλα στην κωμική όπερα "Paja" του Nikolla Zoraqi. Το 1990, έπαιξε το ρόλο του Kano από την όπερα Palaço του Leonkovalo, καθώς και τον ρόλο του Don Jose από την όπερα Κάρμεν του Bizet.
Μετά την πτώση του καθεστώτος, ο Γκιέργκι Σουλιώτη εγκατέλειψε την εγχώρια σκηνή για την Ελλάδα, αλλά λίγο αργότερα επέστρεψε στα Τίρανα και το 1993 έπαιξε το ρόλο του Louise από την όπερα "Trovatore". Το 1994 έπαιξε το ρόλο του Borsa στην όπερα του Verdi "Rigoleto" (1994), ενώ το 1995 του ανέλαβε το ρόλο του Karavados στην όπερα "Toska" (1995).
Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει δραστηριοποιηθεί σε πολλές άλλες μουσικές δραστηριότητες, όπως συναυλίες και ρεσιτάλ στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Έχει ασχοληθεί με το Folk Ensemble, και έχει πραγματοποιήσει αρκετές συναυλίες στη Φινλανδία, τη Δανία, τη Σουηδία, την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιταλία κ.λπ. Το 1995 συμμετείχε με τον θίασο της όπερας "Toska" σε ένα Βαλκανικό Φεστιβάλ στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην Ιταλία με την όπερα "Rigoleto" όπου του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο. Το 1999 επέστρεψε στο σημείο όπου ξεκίνησε στο "Serenade Spectacle" στην πόλη της Κορυτσάς με ένα τραγούδι του τραγουδοποιού Avni Mula. Το 2000, στο ίδιο διαγωνισμό, ο Σουλιώτη κέρδισε το δεύτερο βραβείο με το τραγούδι "Djemtë e serenatës". Το 2001 έκανε συναυλίες με τον πατέρα Πύρο Σουλιώτη και την αδερφή του Ζανέτ, τόσο στο εσωτερικό της Αλβανίας όσο και στο εξωτερικό. Το 2002 εγκατέλειψε προσωρινά τη σκηνή για τη Γαλλία όπου παρέμεινε ως το 2008, όταν και επέστρεψε για να αντικαταστήσει τον παλαιότερο σολίστ (τον πατέρα του) Πύρο Σουλιώτη στη χαρακτηριστική χορωδία  της Κορυτσάς  "Lyra ". Οι δραστηριότητές του δεν τελειώνουν εκεί, καθώς ο Γκιέργκι συμμετείχε στο πολιτιστικό κέντρο των παιδιών ως διοικητής και voice coach για νέα ταλέντα για τις τοπικές και ξένες σκηνές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ηχογράφησε χαρακτηριστικά τραγούδια και καντάδες της Κορυτσάς που κατά την σοσιαλιστική περίοδο είχαν επικηρυχθεί και απαγορευτεί. Τέλος, το 2015 μαζί με την αδερφή του Ζανέτ, ηχογράφησαν ένα επετειακό άλμπουμ με παλαιά και νέα τραγούδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Αλβανοί τραγουδιστές
Λεωφόρος Μπαγκραμιάν
Η Λεωφόρος Μπαγκραμιάν (αρμενικά: Մարշալ Բաղրամյան Պողոտա) είναι λεωφόρος η οποία μοιράζεται μεταξύ των περιοχών-επαρχιών Κέντρον και Αραμπκίρ του Γερεβάν της Αρμενίας. Η λεωφόρος ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Σοβιετικού Αρμένιου διοικητή και Στρατάρχη της Σοβιετικής Ένωσης Χοβχάννες Μπαγκραμιάν το άγαλμα του οποίου βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της λεωφόρου. Ήταν γνωστή ως Λεωφόρος Φιλίας (Λεωφόρος Συντροφικότητας) από το 1970 έως το 1995, ως φόρο τιμής στην φιλία των κρατών-εθνών της Σοβιετικής Ένωσης.
Η λεωφόρος έχει μήκος 2,2 χιλιομέτρων. Ξεκινάει από την Πλας ντε Φρανς (Πλατεία της Γαλλίας) στα ανατολικά, και τελειώνει στην πλατεία Μπαρεκαμουτγιούν στα δυτικά και το πλάτος της είναι 17 μέτρα. Κατά μήκος της οδού, βρίσκονται κυβερνητικά και εκπαιδευτικά κτίρια.
Αξιοσημείωτα κτίρια
Ακολουθεί ένας κατάλογος των αξιοσημείωτων κτιρίων που βρίσκονται στην λεωφόρο Μπαγκραμιάν. Επίσης, μερικά καταστήματα βρίσκονται κατά μήκος της οδού.
Κυβερνητικά κτίρια
μικρογραφία|Το Προεδρικό Μέγαρο στην Λεωφόρο Μπαγκραμιάν 26
Εκπαίδευση, επιστήμες και πολιτισμός
μικρογραφία|Το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Αρμενίας
Παραπομπές
Μπαγκραμιαν
Θωμόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Θωμόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Θωμά», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Υπνοβασία
thumb|Η Υπνοβάτης, [[Τζων Έβερετ Μίλαι, 1871]] Η υπνοβασία είναι ένα φαινόμενο συνδυασμού ύπνου και εγρήγορσης. Κατατάσσεται ως διαταραχή ύπνου που ανήκει στην οικογένεια της παραϋπνίας. Εμφανίζεται κατά το στάδιο αργών κυμάτων του ύπνου, σε κατάσταση χαμηλής συνείδησης, με τέλεση δραστηριοτήτων που συνήθως εκτελούνται σε κατάσταση πλήρους συνείδησης. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να είναι τόσο καλοήθεις όσο η ομιλία, το να κάθεσαι στο κρεβάτι, το περπάτημα στο μπάνιο, η κατανάλωση φαγητού και το καθάρισμα ή τόσο επικίνδυνες όσο το μαγείρεμα, η οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος,  οι βίαιες χειρονομίες και το άρπαγμα ανύπαρκτων αντικειμένων.
Αν και οι περιπτώσεις υπνοβασίας αποτελούνται γενικά από απλές, επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, υπάρχουν περιστασιακά αναφορές για άτομα που εκτελούν σύνθετες συμπεριφορές ενώ κοιμούνται, αν και η αυθεντικότητά τους συχνά αμφισβητείται. Οι υπνοβάτες συχνά θυμούνται ελάχιστα ή καθόλου το περιστατικό, καθώς η συνείδησή τους έχει αλλάξει σε μια κατάσταση στην οποία είναι δύσκολο να ανακαλέσουν αναμνήσεις. Αν και τα μάτια τους είναι ανοιχτά, η έκφρασή τους είναι αμυδρή. Αυτό μπορεί να διαρκέσει από 30 δευτερόλεπτα έως 30 λεπτά.
Η υπνοβασία συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου βραδέων κυμάτων (N3) των κύκλων ύπνου με μη γρήγορη κίνηση των ματιών (ύπνος NREM). Συνήθως εμφανίζεται μέσα στο πρώτο τρίτο της νύχτας όταν ο ύπνος με αργά κύμα κυριαρχεί. Συνήθως, θα συμβεί μία φορά τη νύχτα, αν συμβεί.
Σημεία και συμπτώματα
Τα μάτια του υπνοβάτη είναι ανοιχτά, αλλά μπορεί να έχουν κενή έκφραση και οι κόρες των ματιών είναι διεσταλμένες. Συχνά είναι αποπροσανατολισμένοι, ως αποτέλεσμα της αφύπνισης: ο υπνοβάτης μπορεί να είναι μπερδεμένος και μπορεί να μην ξέρει γιατί ή πώς σηκώθηκε από το κρεβάτι. Ωστόσο, ο αποπροσανατολισμός θα εξασθενίσει μέσα σε λίγα λεπτά. Μπορεί να μιλούν κατά την υπνοβασία, αλλά η ομιλία συνήθως δεν βγάζει νόημα για τον παρατηρητή. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί αμνησίας που σχετίζονται με την υπνοβασία, που κυμαίνονται από καθόλου μνήμη, ασαφείς αναμνήσεις έως αφήγηση.
Συναφείς διαταραχές
Στη μελέτη "Sleepwalking and Sleep Terrors in Prepubertal Children" βρέθηκε ότι, εάν ένα παιδί είχε άλλη διαταραχή ύπνου – όπως το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (RLS) ή αναπνευστική διαταραχή ύπνου (SDB) – υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα υπνοβασίας.
Η υπνοβασία μπορεί επίσης να συνοδεύει το σχετικό φαινόμενο του νυχτερινού τρόμου, ειδικά στα παιδιά. Εν μέσω ενός νυχτερινού τρόμου, το άτομο μπορεί να περιπλανηθεί σε αναστατωμένη κατάσταση ενώ ακόμα κοιμάται, και παραδείγματα πασχόντων που προσπάθησαν να τρέξουν ή να αμυνθούν επιθετικά κατά τη διάρκεια αυτών των περιστατικών έχουν αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η υπνοβασία σε ενήλικες μπορεί να είναι σύμπτωμα ψυχολογικής διαταραχής. Μια μελέτη προτείνει υψηλότερα επίπεδα διάστασης σε ενήλικες υπνοβάτες, καθώς τα άτομα που δοκιμάστηκαν σημείωσαν ασυνήθιστα υψηλή βαθμολογία στο τμήμα υστερίας του «Crown-Crisp Experiential Index». Ένας άλλος πρότεινε ότι «Έχει αναφερθεί υψηλότερη συχνότητα [συμβάντων υπνοβασίας] σε ασθενείς με σχιζοφρένεια, υστερία και αγχώδεις νευρώσεις ». Επίσης, οι ασθενείς με πονοκεφάλους ημικρανίας ή σύνδρομο Τουρέτ έχουν 4-6 φορές περισσότερες πιθανότητες να υπνοβατούν.
Συνέπειες
Οι περισσότεροι υπνοβάτες τραυματίζονται κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της υπνοβασίας, συχνά μικροτραυματισμοί όπως κοψίματα ή μώλωπες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ωστόσο, οι υπνοβάτες να υποστούν κατάγματα ή να πεθάνουν ως αποτέλεσμα πτώσης. Οι υπνοβάτες μπορεί επίσης να νιώσουν αμηχανία αν βρεθούν γυμνοί σε δημόσιο χώρο.
Αιτίες
Η αιτία της υπνοβασίας είναι άγνωστη. Έχει προταθεί αριθμός υποθέσεων που δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί, όπως: καθυστέρηση στην ωριμότητα του κεντρικού νευρικού συστήματος, αυξημένος ύπνος αργών κυμάτων, στέρηση ύπνου, πυρετός και υπερβολική κόπωση. Μπορεί να υπάρχει γενετική συνιστώσα στην υπνοβασία. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι η υπνοβασία εμφανίστηκε στο 45% των παιδιών που είχαν έναν γονέα που έκανε υπνοβασία, και στο 60% των παιδιών εάν και οι δύο γονείς υπνοβάτησαν. Έτσι, κληρονομικοί παράγοντες μπορεί να προδιαθέτουν ένα άτομο για υπνοβασία, αλλά η έκφραση της συμπεριφοράς μπορεί επίσης να επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Γενετικές μελέτες που χρησιμοποιούν κοινές μύγες φρούτων ως πειραματικά μοντέλα αποκάλυψαν σχέση μεταξύ του νυχτερινού ύπνου και της ανάπτυξης του εγκεφάλου που διαμεσολαβείται από εξελικτικούς συντηρημένους μεταγραφικούς παράγοντες όπως το AP-2. Η υπνοβασία μπορεί να κληρονομηθεί ως αυτοσωματική κυρίαρχη διαταραχή με μειωμένη διείσδυση. Η ανάλυση παραμετρικής σύνδεσης σε όλο το γονιδίωμα για την υπνοβασία αποκάλυψε μέγιστο λογάριθμο της βαθμολογίας πιθανοτήτων 3,14 στο χρωμόσωμα 20q12-q13,12 μεταξύ 55,6 και 61,4 cΜ.
Η υπνοβασία έχει υποτεθεί ότι συνδέεται με τον νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, η οποία επίσης φαίνεται να μεταβολίζεται διαφορετικά σε ασθενείς με ημικρανία και σε άτομα με σύνδρομο Τουρέτ, και αμφότεροι οι πληθυσμοί έχουν τέσσερις έως εννέα φορές περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν επεισόδιο υπνοβασίας. Οι ορμονικές διακυμάνσεις έχει βρεθεί ότι συμβάλλουν στα επεισόδια υπνοβασίας στις γυναίκες, με την πιθανότητα υπνοβασίας να είναι υψηλότερη πριν από την έναρξη της εμμήνου ρύσεως. Φαίνεται επίσης ότι οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνουν την πιθανότητα εμπλοκής σε υπνοβασία.
Διάγνωση
Η πολυυπνογραφία είναι η μόνη ακριβής μέθοδος εκτίμησης ενός επεισοδίου υπνοβασίας. Επειδή είναι δαπανηρή και τα επεισόδια υπνοβασίας είναι συνήθως σπάνια, άλλα μέτρα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν την αναφορά του ίδιου του ασθενή, του γονέα ή του συντρόφου. Τρία κοινά διαγνωστικά συστήματα που χρησιμοποιούνται γενικά για διαταραχές υπνοβασίας είναι η Διεθνής Ταξινόμηση Νοσημάτων (ICD-10), η Διεθνής Ταξινόμηση των Διαταραχών Ύπνου (ICSD-3), και το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο.
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο ορίζει δύο υποκατηγορίες υπνοβασίας, αν και η υπνοβασία δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει καμία από τις δύο συμπεριφορές:
Διαφορική διάγνωση
Η υπνοβασία δεν πρέπει να συγχέεται με την απώλεια μνήμης που προκαλείται από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε αμνησία για συμβάντα παρόμοια με την υπνοβασία. Κατά τη διάρκεια απώλειας μνήμης που προκαλείται από το αλκοόλ (αμνησία που σχετίζεται με ουσίες), ένα άτομο είναι σε θέση να εμπλέκεται ενεργά και να ανταποκρίνεται στο περιβάλλον του (π.χ. συνομιλίες ή οδήγηση οχήματος), ωστόσο ο εγκέφαλος δεν δημιουργεί αναμνήσεις για τα γεγονότα. Η αμνησία από αλκοόλ μπορεί να εμφανιστεί με επίπεδα αλκοόλ στο αίμα υψηλότερα από 0,06 g/dl. Μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας διαπίστωσε ότι περίπου το 50% των πότων παρουσίασαν απώλεια μνήμης κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου κατανάλωσης αλκοόλ και είχαν συσχετισμένες αρνητικές συνέπειες παρόμοιες με τους υπνοβάτες, συμπεριλαμβανομένου του τραυματισμού και του θανάτου.
Αξιολόγηση
Η αξιολόγηση της υπνοβασίας μέσω πολυυπνογραφίας έχει το πρόβλημα ότι η υπνοβασία είναι λιγότερο πιθανό να συμβεί στο εργαστήριο ύπνου και εάν συμβεί ένα επεισόδιο, είναι συνήθως λιγότερο περίπλοκο από αυτό που βιώνει ο ασθενής στο σπίτι. Επομένως, η διάγνωση μπορεί συχνά να γίνει με αξιολόγηση του ιστορικού ύπνου, της χρονικής πορείας και του περιεχομένου των συμπεριφορών που σχετίζονται με τον ύπνο. Μερικές φορές, τα οικιακά βίντεο μπορούν να παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη διαγνωστική διαδικασία.
Θεραπευτική αγωγή
Δεν έχουν γίνει κλινικές δοκιμές που να δείχνουν ότι οποιαδήποτε ψυχολογική ή φαρμακολογική παρέμβαση είναι αποτελεσματική στην πρόληψη των επεισοδίων υπνοβασίας. Παρόλα αυτά, έχει χρησιμοποιηθεί ευρύ φάσμα θεραπειών σε υπνοβάτες. Οι ψυχολογικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν ψυχανάλυση, ύπνωση, προγραμματισμένη ή προκαταρκτική αφύπνιση, προπόνηση χαλάρωσης, διαχείριση επιθετικών συναισθημάτων, υγιεινή ύπνου, κλασική προετοιμασία (συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτροσόκ) και παιγνιοθεραπεία. Οι φαρμακολογικές θεραπείες περιελάμβαναν τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ιμιπραμίνη), ένα αντιχολινεργικό (βιπεριδένη), αντιεπιληπτικά (καρβαμαζεπίνη, βαλπροϊκό), ένα αντιψυχωτικό (κουετιαπίνη), βενζοδιαζεπίνες (κλοναζεπάμη, διαζεπάμη, φλουραζεπάμη και τριαζολάμη), μελατονίνη, εκλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης σεροτονίνης (παροξετίνη), ένα βαρβιτουρικό (αμυτάλη) και βότανα.
Συνιστάται η διατήρηση της ασφάλειας του υπνοβάτη και άλλων και η αναζήτηση θεραπείας για άλλα προβλήματα ύπνου. Συνιστάται επιβεβαίωση εάν η υπνοβασία δεν προκαλεί προβλήματα. Ωστόσο, εάν προκαλεί αγωνία ή υπάρχει κίνδυνος βλάβης, η ύπνωση και η προγραμματισμένη αφύπνιση συνιστώνται ως θεραπείες.