cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντριάνα Λίμα
Modeling
Στην πασαρέλα, έχει περπατήσει με μεγάλους οίκους μόδας, όπως  Giorgio Armani, Balmain, Bottega Veneta, Sportmax, Vera Wang, Valentino, Miu Miu, Givenchy, Versace, Cividini, Alexandre Herchcovitch, Jason Wu, Marc Jacobs, Christian Dior, Paco Rabanne, Victoria's Secret, Sean John, Prada, Louis Vuitton, Desigual, Cynthia Rowley, Sully Bonnelly, Anna Sui, Guy Laroche, John Galliano, Alexander McQueen, Yigal Azrouël, Ralph Lauren, Christian Lacroix, Escada, Nanette Lepore, Richard Tyler, Triton και Betsey Johnson μεταξύ άλλων.
Το 2000 έκανε τη πρώτη της διαφημιστική καμπάνια με την εταιρεία Guess.
Από το 2003 μέχρι το 2009 ήταν το κεντρικό πρόσωπο της εταιρείας Maybeline New York ενώ έχει συνεργαστεί και με άλλες εταιρείες όπως Armani, Versace, De Beers, Elie Saab, Colcci, Schiaparelli, Prada, Intimissimi, Louis Vouitton, H&M, Bulgari, Miu Miu, Donna Karan και Marc Jacobs.
Έχει εμφανιστεί επίσης στα εξώφυλλα των περιοδικών Harper's Bazaar, Elle, Cosmopolitan, Esquire και το γαλλικό Revue de Modes.
Το 2005, έγινε το πρόσωπο της ιταλικής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας "Telecom Italia Mobile", γεγονός που την έκανε να λάβει το παρατσούκλι "Catherine Zeta Jones της Ιταλίας".
Τον Απρίλιο του 2006, το εξώφυλλο της για το περιοδικό GQ ήταν το πρώτο σε πωλήσεις του συγκεκριμένου περιοδικού για τη χρονιά 2006. Το ίδιο έτος, κατατάχθηκε στην πέμπτη θέση με τα υψηλότερης αμοιβής μοντέλα ενώ τις χρονιές 2007 & 2008, το περιοδικό Forbes την έβαλε στην τέταρτη θέση με τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα του πλανήτη.
Τον Νοέμβριο του 2007, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού Vanity Fair μαζί με άλλα μοντέλα ενώ το 2008 μπήκε στο εξώφυλλο του Esquire και παράλληλα επιλέχθηκε να είναι το κεντρικό πρόσωπο της αλυσίδας πολυκαταστημάτων Liverpool του Μεξικού.
Το 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Doritos της Τουρκίας και άρχισε να εμφανίζεται σε διαφημιστικά σποτ της. Ήταν επίσης ένα από τα πρόσωπα της εταιρείας ρουχισμού Givenchy για την εποχή φθινόπωρο / χειμώνας 2009.
Το 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Megacity by Vocu της Βραζιλίας για να εμφανίζεται στις διαφημίσεις τους. Επιπλέον συνεργάστηκε με κορυφαίους φωτογράφους, όπως η Annie Leibovitz.
Στις αρχές του 2012, η τουρκική εταιρεία ρούχων Mavi Jeans έκλεισε συμφωνία με τη Λίμα για να είναι η εκπρόσωπος της μάρκας τους. Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2012, η ​​διαφημιστική της εκστρατεία αύξησε τις πωλήσεις κατά 50%. Παρείχε επίσης αύξηση 20% στα καταστήματα και την διαδικτυακή κυκλοφορία. Επιπλέον, το τηλεοπτικό διαφημιστικό της, το οποίο παρακολουθήθηκε από 28 εκατομμύρια ανθρώπους, έγινε ένα δημοφιλές θέμα στο Twitter και ο αριθμός των ατόμων στη σελίδα Facebook του Mavi αυξήθηκε κατά 20%. Λόγω του ποσοστού επιτυχίας της με την εταιρεία, ο ευρωπαϊκός και ο ρωσικός κλάδος της Mavi αποφάσισαν να την κάνουν παγκόσμιο πρόσωπο της μάρκας.
Τον Ιούλιο του 2013, η ισπανική εταιρεία Desigual ανακοίνωσε ότι η Λίμα θα είναι το πρόσωπο της μάρκας κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας της Βαρκελώνης (άνοιξη/καλοκαίρι 2014). Τον Απρίλιο του 2014, η Λίμα επιλέχθηκε ως η πρώτη πρεσβευτής της μάρκας για την 30η επέτειο τους. Μάλιστα, διευθυντής μάρκετινγκ, Borja Castresana, δήλωσε για εκείνη ότι: "Η Αντριάνα αντικατοπτρίζει τις αξίες μας και αντιπροσωπεύει τις γυναίκες που πρέπει να έχουν αυτοπεποίθηση, να είναι αισιόδοξες και γεμάτες ζωή".
Η εκστρατεία της Desigual, ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2014, με τηλεοπτικές διαφημίσεις στην Ισπανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία και το Βέλγιο.
To 2013, το περιοδικό Forbes ανέφερε ότι τα έσοδα της Λίμα για εκείνη τη χρονιά ήταν περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια ενώ το 2014, αυξήθηκαν σε 8 εκατομμύρια.
Το καλοκαίρι του 2014, επέστρεψε στο ρόλο της ως εκπρόσωπος της Maybelline New York (ήταν και τις χρονιές 2003-2009).
Το 2015 έγινε το πρόσωπο για τα γυαλιά Vogue και τα ακουστικά Marc Jacobs. Την ίδια χρονιά, κατατάχθηκε ως το δεύτερο υψηλότερα αμειβόμενο supermodel στον κόσμο με κέρδη 9 εκατομμυρίων δολαρίων.
Τον Απρίλιο του 2016, έγινε το πρόσωπο της ιταλικής εκδοχής της Calzedonia για τα μαγιό και εσώρουχα της σεζόν.
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, επιλέχθηκε από την NBC μαζί με την Αλεσσάντρα Αμπρόζιο ως ανταποκριτές του καναλιού για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που έγιναν στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Τον Ιανουάριο του 2017 πρωταγωνίστησε στην εκστρατεία της ιταλικής εταιρείας Sportmax ενώ παράλληλα συμμετείχε και στην εβδομάδα μόδας με την Maybelline New York.
Το 2019, έγινε το πρόσωπο της συνεργασίας των εταιρειών Maybelline x Puma, ενώ συμμετείχε και στο διαφημιστικό του ξενοδοχείου Palms Casino Resort μαζί με άλλους, όπως η Cardi B και η Ρίτα Όρα.
Victoria's Secret
Περπάτησε για πρώτη φορά στη πασαρέλα με την Victoria's Secret το 1999, όταν ήταν μόλις 18 ετών. Ένα χρόνο μετά, υπέγραψε επίσημα συμβόλαιο με την εταιρεία και άνοιξε τα shows της για πολλές χρονιές (2003, 2007, 2008, 2010 και 2012).
Το 2004, ήταν μια από τα 5 μοντέλα που επιλέχθηκαν για να προωθήσουν την Victoria's Secret. Οι άλλες 4 ήταν οι Τάιρα Μπανκς, η Αλεσσάντρα Αμπρόζιο, η Ζιζέλ Μπούντχεν και η Χέιντι Κλουμ.
Το 2008 φόρεσε στην πασαρέλα το σουτιέν Miracle Bra, μια δημιουργία του Martin Katz με 3.575 μαύρα διαμάντια, 117 πιστοποιημένα λευκά στρογγυλά διαμάντια, 34 ρουμπίνια και δύο μαύρες σταγόνες με διαμάντια, συνολικού όγκου 20 καρατίων. To 2010, φόρεσε ξανά διαμαντένιο σουτιέν (Fantasy Bra) και το 2014 μαζί με την Αλεσσάντρα Αμπρόζιο φορούσαν στη πασαρέλα από ένα σουτιέν αξίας 2 εκατομμυρίων το καθένα.
Τον Ιούλιο του 2016, ξεκίνησε τη δική της αθλητική γραμμή στηθοδέσμων, την Victoria Sport (στα πλαίσια της Victoria's Secret) και συνεργάστηκε με τις Έλσα Χοσκ, Τζοσεφίν Σκράιβερ και Τζασμίν Τουκς.
Υποκριτική
Ο πρώτος ρόλος της Λίμα ήταν μαζί με τους Mickey Rourke και Forest Whitaker στο "The Follow" το 2001. Εμφανίστηκε επίσης μαζί με άλλα μοντέλα της Victoria's Secret στη σειρά "How I Met your Mother" τον Νοέμβριο του 2007.
Επιπλέον, το 2008, εμφανίστηκε στη σειρά "Ugly Betty" ως ο εαυτός της.
Ακόμα, έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά "The Crazy Ones" το 2013 με πρωταγωνιστή τον Ρόμπι Γουίλιαμς.
Προσωπική ζωή
Από το 2021 είναι σε σχέση με τον Αμερικανό παραγωγό Αντρέ Λέμερς, με τον οποίο έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Σάιαν Λίμα Λέμερς (γενν. 29 Αυγούστου 2022).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ηθοποιοί Κατηγορία:Βραζιλιάνες μοντέλα
Bulgari
right|thumb|250px|Κατάστημα Bvlgari στο [[Μιλάνο]] Ο Bulgari (προφέρεται Μπούλγκαρι) είναι ιταλικός οίκος μόδας, με πολυετή ιστορία στην παραγωγή κοσμημάτων και παρόμοιων ειδών πολυτελείας. Το λογότυπό του είναι πάντα στα κεφαλαία, ενώ το γράμμα U αντικαθίσταται με το V, σύμφωνα με τον αρχαίο ρωμαϊκό τρόπο γραφής (BVLGARI).
Τα προϊόντα του οίκου περιλαμβάνουν κοσμήματα, αρώματα, ρολόγια χειρός, γυαλιά ηλίου, τσάντες και άλλα αξεσουάρ, που απευθύνονται τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Παράλληλα απευθύνονται σε ανθρώπους υψηλών εισοδημάτων, καθώς πρόκειται για μία εκ των ακριβότερων επιχειρήσεων του είδους της.
Ιστορικό
Η επιχείρηση έχει ως αφετηρία το έτος 1884, όταν ο Έλληνας μετανάστης Σωτήριος Βούλγαρης (1857 - 1932) με καταγωγή από την τουρκοκρατούμενη ακόμα Ήπειρο και συγκεκριμένα από την Παραμυθιά Θεσπρωτίας, άνοιξε κοσμηματοπωλείο στη Ρώμη. Η τέχνη πέρασε στους απογόνους του και η επιχειρηματικότητα άνθισε κυρίως τη δεκαετία του '70, όταν άνοιξαν τα πρώτα καταστήματα εκτός Ιταλίας στη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Γενεύη και το Μόντε Κάρλο). Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 230 καταστήματα σ' όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια ο Bulgari έχει επεκτείνει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που φέρουν την ονομασία του, σε συνεργασία με την αλυσίδα Marriott. Το πρώτο ξενοδοχείο άνοιξε στο Μιλάνο το 2004 και ακολούθησε στο Μπαλί το 2006. Και σ' αυτή την περίπτωση, το εγχείρημα στοχεύει σε ευκατάστατους ταξιδιώτες.
Το 2001 ο οίκος Bulgari έγινε και μυθιστόρημα, γραμμένο κατά παραγγελία από την Βρετανίδα συγγραφέα Φέι Γουέλντον, με τον τίτλο «Bulgari Connection». Το αρχικό κατάστημα του 1884 στην οδό Condotti της Ρώμης, υπάρχει ακόμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας Κατηγορία:Καταστήματα μόδας Κατηγορία:Κόσμημα Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Μαλαμόκκο
Το Μαλαμόκκο ήταν ο πρώτος και για πολλά χρόνια ο μοναδικός οικισμός που δημιουργήθηκε στο μακρόστενο νησί Λίντο στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, ήταν η δεύτερη έδρα του Δόγη της Βενετίας μετά την Ερακλέα. Ανήκει σήμερα στην Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας και πολλές φορές συγχέεται με το "Μεταμόκκο", έναν οικισμό σε γειτονικό νησί που βυθίστηκε με την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Το Μαλαμόκκο αναφέρεται σαν ένα από τα τρία στενά κανάλια στην θαλάσσια αλυσίδα που χωρίζει την Λιμνοθάλασσα της Βενετίας με την Αδριατική Θάλασσα, τα άλλα δύο είναι το "Κανάλι του Λίντο" και το "Κανάλι της Κιότζιας". Το "Κανάλι του Μαλαμόκκο" έχει βάθος 14 μέτρα κάτι που επιτρέπει την μεταφορά μεγάλων εμπορικών πλοίων για το λιμάνι της Βενετίας.
Ιστορία
Το Μαλαμόκκο έχει μία ενοριακή εκκλησία, τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου που ήταν αρχικά αφιερωμένος στην "Παναγία της Θάλασσας", η εκκλησία οικοδομήθηκε τον 12ο αιώνα σε Βυζαντίνο-Βενετσιάνικο ρυθμό. Ακολούθησαν νέες προσθήκες (1339, 1557), το καμπαναριό έχει τέσσερις καμπάνες σε ένα εκμαγείο που χρονολογείται το 1803. Στην πόλη υπάρχουν επίσης η "Πιάτσα Μαγγιόρε", η "Πόντε Μπόργκο", το "Παλάτσο Πραιτώριο" και ένα εξαγωνικό μνημείο αφιερωμένο στην Οικογένεια Πιζάνι που κυβέρνησε το Μαλαμόκκο (1537). Το εσωτερικό της εκκλησίας χρονολογείται τον 12ο αιώνα, οι διακριτές προσθήκες ακολούθησαν τον 14ο και τον 15ο αιώνα, το Παλάτσο ντελ Ποντεστά που οικοδομήθηκε τον 15ο αιώνα είναι Γοτθικού ρυθμού..
Ο δόγης Τεοντάτο μετακίνησε την πρωτεύουσα της Βενετίας από την Εράκλεια στο Μαλαμόκκο (742) περισσότερο για εμπορικούς σκοπούς επειδή ήταν το μεγαλύτερο ναυτικό κέντρο στην λιμνοθάλασσα. Μετά την ανατροπή και εξορία του Δόγη Ομπελέριο (812) η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στο Ριάλτο, ο Ομπελέριο επέστρεψε να διεκδικήσει την εξουσία με την βοήθεια του Μαλαμόκκο αλλά ηττήθηκε και θανατώθηκε (832). Στην Δημοκρατία της Βενετίας το Μαλαμόκκο ήταν μία από τις 9 "Περιοχές" που χωρίστηκε το κράτος, κυβερνήθηκε από έναν "Ποντεστά" με 16μηνη θητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτεύουσες πρώην εθνών Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενετίας
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο (Hôtel Hellénophone) ονομαζόταν μια μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1809 στο Παρίσι από τον Θεσσαλονικέα Γρηγόριο Ζαλύκη, με σκοπό την πνευματική αναγέννηση και διαφώτιση των Ελλήνων και την προετοιμασία εξέγερσης των Ελλήνων ενάντια στους Τούρκους. Σημαντικό μέλος του ήταν ο φιλέλληνας Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ. Ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ένας από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας ήταν επίσης μέλος του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου.
Το ιστορικό υπόβαθρο
thumb|250 px|Η Ευρώπη το 1812, τρία χρόνια μετά την ίδρυση του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου Στην Ευρώπη των αρχών του 19ου αιώνα παρουσιάστηκαν αρκετές μυστικές εταιρείες (π.χ. Καρμπονάροι, Δεκεμβριστές κ.λπ.) με ιδεολογία φιλελεύθερη και κυρίως εθνικιστική. Δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες πληροφορίες για τέτοιες οργανώσεις των Ελλήνων, με εξαίρεση, βεβαίως, τη Φιλική Εταιρεία.
Λίγο πριν από αυτήν, όμως, και συγκεκριμένα το 1809 -και όχι το 1814, όπως υποστηρίζει ο Κ.Μ. Σάθας (“Τουρκοκρατούμενη Ελλάς”) ή το 1813 που είχε γράψει ο ιστορικός Τάκης Κανδηλώρος - συστάθηκε στο Παρίσι, μία τέτοια μυστική εθνική «εταιριστική» οργάνωση με την επωνυμία «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο» ή/και «Εταιρεία των Φίλων», η οποία έμελλε να αποτελέσει τον προάγγελο της μεταγενέστερης, αλλά πολύ πιο γνωστής, Φιλικής Εταιρείας. Άλλες τέτοιες εταιρείες ήταν η «Φιλόμουσος Εταιρεία», που ιδρύθηκε το 1812 στην Αθήνα και μια άλλη εταιρεία, επίσης με το όνομα «Φιλόμουσος Εταιρεία», που ίδρυσε το 1814 στη Βιέννη ο Ιωάννης Καποδίστριας. Όλες αυτές οι εταιρείες είχαν, φαινομενικά, σκοπούς παιδευτικούς και πολιτιστικούς, στην πραγματικότητα όμως υπέκρυπταν συνωμοτικές επαναστατικές ιδέες και υποδαύλιζαν την εξέγερση του έθνους.
Σημαντικά πρόσωπα της οργάνωσης
Ιδρυτής και ψυχή του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου ήταν ο Γρηγόριος Ζαλύκης ή Ζαλίκης ή Ζαλίκογλου, λόγιος άνδρας και διπλωματικός εκπρόσωπος του ηγεμόνα της Βλαχίας Σκαρλάτο Καλλιμάχη, που γεννήθηκε το 1776 στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στο Βουκουρέστι και από το 1802 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, καταγινόμενος με τα γράμματα και συντάσσοντας, μάλιστα, δύο λεξικά, ένα απλοελληνικό και ένα γαλλικό. Εξαιτίας των ενασχολήσεών του ήρθε σε επαφή και συνδέθηκε με πολλούς Γάλλους ελληνιστές και άλλους φιλέλληνες, μεταξύ των οποίων και με τον κόμη Μαρία – Γαβριήλ - Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ (Marie Gabriel Auguste de Choiseul-Gouffier, 1752-1817), αρχαιολόγο, που είχε διατελέσει πρεσβευτής της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη και κατά την εποχή εκείνη ασχολείτο με την έκδοση του (ήδη, στην εποχή μας, κλασσικού πλέον) περιηγητικού συγγράμματός του «Voyage pittoresque en Grece». Ο Γκουφφιέ χρειαζόταν ένα συνεργάτη που να γνωρίζει τόσο τη γαλλική, όσο και την ελληνική γλώσσα, και έτσι επέλεξε και προσέλαβε ως γραμματέα του τον Ζαλύκη.
Αυρήλιος Σαραπάμμων
Ο Αυρήλιος Σαραπάμμων ή Δίδυμος (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Οξύρρυγχο στην Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 264ους (277 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στα επιγραφικά στοιχεία που ανευρέθηκαν αναφέρεται ως περιοδονίκης (νίκες σε Νέμεα, Πύθια, και Ίσθμια κατά την ίδια περίοδο με την νίκη του στους ολυμπιακούς), καθώς και ως νικητής στα Καπιτώλια.
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Σημαντικά πρόσωπα της οργάνωσης
Ο Γκουφφιέ, ο οποίος μετά την άνοδο στον θρόνο του Ναπολέοντα Α’ έλαβε, το 1784, έδρα στη γαλλική Ακαδημία, έχοντας διατελέσει, κατά τα προλεχθέντα, πρεσβευτής της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, γνώριζε σε βάθος τόσο την τουρκική όσο και την ελληνική κατάσταση. Κατά τη διάρκεια των περιοδειών του στην Ελλάδα, εκτίμησε τον χαρακτήρα και τα φρονήματα των Ελλήνων και ανέπτυξε έντονα φιλελληνικά αισθήματα, τα οποία εκδήλωσε εμπράκτως μετά την εκστρατεία του Ορλώφ στην Πελοπόννησο, όταν ο βασιλιάς της Πρωσίας Φρειδερίκος ο Μέγας και οι Ρώσοι γενικότερα προσπάθησαν να επιρρίψουν την ευθύνη της αποτυχίας του εγχειρήματος στους Έλληνες και στην υποτιθέμενη έλλειψη φιλελευθέρου φρονήματος σ’ αυτούς. Ο Γκουφφιέ, τότε, υπερασπίστηκε τους Έλληνες και αναίρεσε τις αιτιάσεις και τους χλευασμούς ανά την Ευρώπη.
Αυρήλιος Σαραπάμμων
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Τζουλιάνο Μερ Καμίς
Ο Τζουλιάνο Μερ Καμίς (15 Μαΐου 1958 - 4 Απριλίου 2011) ήταν Ισραηλινός/Παλαιστίνιος ηθοποιός, σκηνοθέτης και ακτιβιστής. Δολοφονήθηκε στις 4 Απριλίου του 2011 στην πόλη Τζενίν στην Παλαιστίνη.
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Σημαντικά πρόσωπα της οργάνωσης
Στο μεταξύ, δεδομένης της παντοδυναμίας του Μεγάλου Ναπολέοντα στην Ευρώπη, πολλοί Έλληνες, απογοητευμένοι από την αποτυχία των «Ορλωφικών», είχαν στρέψει τη σκέψη τους και την ελπίδα ότι η απελευθέρωση της Ελλάδας θα μπορούσε να στηριχθεί στη γαλλική βοήθεια. Έτσι κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο Ζαλύκης, συνέλαβαν την ιδέα της ίδρυσης μιας μυστικής εταιρείας που θα περιελάμβανε, εκτός από τους Έλληνες του Παρισιού, και φιλέλληνες που πρόσκειντο στον Ναπολέοντα και θα μπορούσαν, έτσι, να βοηθήσουν την εθνική υπόθεση. Μεταξύ αυτών περιλαμβανόταν, φυσικά, και ο Γκουφφιέ, στον οποίο ο Ζαλύκης βάσιζε μεγάλες ελπίδες.
Τζουλιάνο Μερ Καμίς
Σε μια συνέντευξή του στο Ραδιόφωνο του Ισραηλιτικού Στρατού (Israel Army Radio), το 2009, ο Μερ Καμίς είχε δηλώσει: «Είμαι εκατό τοις εκατό Παλαιστίνιος και εκατό τοις εκατό Ισραηλινός».
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Η ίδρυση
Η μυστική εταιρεία που ιδρύθηκε με τη συμμετοχή Ελλήνων και φιλελλήνων, διακήρυσσε ως σκοπούς της την προστασία των πτωχών Ελλήνων που για κάποιο λόγο ήταν αναγκασμένοι να ταξιδεύουν ή και να περιπλανώνται στην Ευρώπη, την μελέτη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, τον φωτισμό της ελληνικής νεολαίας και την παροχή υποτροφιών σε Έλληνες σπουδαστές στο Παρίσι και γενικότερα την πνευματική αναγέννηση και διαφώτιση των Ελλήνων. Στην πραγματικότητα, όμως, κύριο μέλημά της ήταν η προετοιμασία και η οργάνωση του απελευθερωτικού κινήματος της Ελλάδας από την δουλεία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τόσο με τη συγκέντρωση χρημάτων και όπλων για να προωθηθούν στην Ελλάδα με σκοπό την ένοπλη δράση, όσο και η στρατολόγηση Ελλήνων και ξένων, ώστε να σχηματισθεί μια λεγεώνα που θα πολεμούσε στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων. Προς αυτές τις κατευθύνσεις εργάστηκε δραστήρια.
Τζουλιάνο Μερ Καμίς
Ο Μερ Καμίς γεννήθηκε στην Ναζαρέτ στις 29 Μαΐου του 1958. Πατέρας του ο Αραβοϊσραηλινός διανοούμενος και ένας από τους ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ισραήλ, τη δεκαετία του 50, ο Saliba Khamis και μητέρα του η Ισραηλινή Arna Mer. Είχε υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό (Israeli Defense Forces) στην ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών (Paratroopers Brigade).
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Η ίδρυση
Οφείλουμε να επισημάνουμε, πάντως, ότι ορισμένοι ιστορικοί και μελετητές αμφισβητούν ότι ο πραγματικός (και υποκρυπτόμενος) σκοπός του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου” ήταν επαναστατικός. Ο Ιωάννης Φιλήμων, στο «Δοκίμιο περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» εκφράζει την απορία του για το ότι ο Τσακάλωφ δεν του μίλησε ποτέ για τέτοιο σκοπό της συγκεκριμένης οργάνωσης. Αλλά και ο ιστορικός Τάκης Κανδηλώρος (“Η Φιλική Εταιρεία”, 1926) γράφει πως “έδρασε εις όλως περιωρισμένον κύκλον, ήτο δε φανερά χωρίς σκοπόν ανατρεπτικόν της Τουρκίας”. Αλλά εάν δεν υπήρχε τέτοιος μυστικός σκοπός, πώς δικαιολογείται η τόση μυστικότητα για την κατήχηση και την εγγραφή νέων μελών, στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια; Δικαίως, λοιπόν, η πλειοψηφία των ιστορικών ερευνητών καταλήγουν στο να περιλαμβάνουν το “Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο” στους “πλησιέστερους προδρόμους της Φιλικής Εταιρείας του 1814” (Εμμ. Πρωτοψάλτης).
Μέλη και υποστηρικτές του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου
Πρόεδρος του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου” ορίσθηκε ο κόμης Σουαζέλ – Γκουφφιέ, ταμίας ο έμπορος του Παρισιού Στέφανος Χατζη- Μόσχος (Stephanos Moschos) και γραμματέας και αντιπρόσωπος του προέδρου ο Γρηγόριος Ζαλύκης, που γρήγορα έγινε η ψυχή της εταιρείας και στον οποίο δόθηκε το προσωνύμιο “ξενοδόχος” είτε για λόγους μυσταγωγικούς, είτε διότι οι συμμετέχοντες στην εταιρεία συνεδρίαζαν σε διάφορα ξενοδοχεία, εξ ού και η ονομασία της. Στον πρώτο πυρήνα της οργάνωσης, εκτός από τους παραπάνω, συμμετείχαν και οι Σακελλαρόπουλος, Πέτρος – Ομηρίδης Σκυλίτσης (Pierre-Homéridi Schilizzi, μεγαλέμπορος στην Μασσαλία), Θεόδωρος Πρασακάκης (Théodore Prassacachi), ο Κλερμόν Τονέρ, ο Δημήτριος Αμιρά (Démétrius Amira) και η ελληνοκύπρια λόγια - διανοούμενη Ελισάβετ Σάντη Λουμάκη (ή Λομάκη) Σενιέ, μητέρα των δύο φημισμένων γάλλων ποιητών της εποχής, του Ανδρέα Μαρία Σενιέ (1762-1794), που καρατομήθηκε την παραμονή της πτώσης του Ροβεσπιέρου, και του Ιωσήφ Σενιέ (1764-1811). Μάλιστα κάποιοι θεωρούν ότι η ιδέα και η έμπνευση για την ίδρυση του “Ελληνόγλωσου Ξενοδοχείου” οφείλεται ακριβώς σε αυτή την περίφημη, για την εποχή της, “Μαντάμ Ντε Σενιέ” και ότι στο “φιλολογικό σαλόνι” της, γνωστό κέντρο της φιλελληνικής κίνησης, έγιναν οι πρώτες συναντήσεις των μελών της οργάνωσης.
Τζουλιάνο Μερ Καμίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ισραηλινοί ακτιβιστές Κατηγορία:Παλαιστίνιοι ηθοποιοί Κατηγορία:Παλαιστίνιοι ακτιβιστές Κατηγορία:Δολοφονημένοι ακτιβιστές Κατηγορία:Ισραηλινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο
Μύηση
Πολλοί Έλληνες που είτε διέμεναν στο Παρίσι, είτε διέρχονταν απ’ αυτό, μυήθηκαν – κατηχήθηκαν από τον Ζαλύκη, ο οποίος επεξέτεινε τις σχετικές ενέργειες και δραστηριότητά του και σε άλλα κέντρα του ελληνισμού. Έτσι η εταιρεία είχε δύο καταλόγους ή κώδικες εγγραφών, έναν “εσωτερικό”, στον οποίο γράφονταν τα ονόματα όσων διέμεναν στο Παρίσι και έναν “εξωτερικό”, στον οποίο γράφονταν τα ονόματα όσων διέμεναν εκτός Παρισιού και απλώς διέρχονταν από αυτό. Με βάση τον αριθμό εγγραφής τους έπαιρναν το κωδικοποιημένο συνωμοτικό σημείο με το οποίο αναγνωρίζονταν μεταξύ τους.
Δραστηριότητες και επίδραση στα δρώμενα της εποχής
Μέλος του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου” ήταν, ευθύς εξαρχής, και ο Αθανάσιος Τσακάλωφ (1788-1851), από τα Γιάννινα, που είχε έρθει στο Παρίσι για να σπουδάσει τις φυσικές επιστήμες. Συμμετείχε στην πενταμελή επιτροπή που συνέταξε το καταστατικό και αποδείχθηκε ιδιαίτερα δραστήριος στη διάδοση των σκοπών της εταιρείας σε κέντρα του ελληνισμού εκτός του Παρισιού, κυρίως δε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και στη Ρωσία.
Στο “Ελληνόγλωσσο ξενοδοχείο” έλαβε πολύ ενεργό ρόλο και ένας από τους Έλληνες που επί Γερακάρη φυγαδεύτηκαν από την Μάνη στην Κορσική, ο Δημήτριος Κομνηνός, στον οποίο ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ’ είχε απονείμει τον τίτλο του πρίγκιπα, αφού τον είχε αναγνωρίσει ως τελευταίο απόγονο του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Δαβίδ Κομνηνού. Αυτός, λοιπόν, στην Κορσική είχε συνάψει στενές φιλικές σχέσεις με την οικογένεια του Βοναπάρτη, Ο τελευταίος, μάλιστα, σύχναζε στο Παρίσι, στις αίθουσες της κυρίας Περμόν, αδελφής του πρίγκιπα Δημητρίου Κομνηνού, την οποία μάλιστα είχε ζητήσει και σε γάμο.
Ο Ναπολέων Α’, λοιπόν, τόσο μέσω του κόμη Σουαζέλ – Γκουφφιέ, όσο και μέσω του πρίγκιπα Δημητρίου Κομνηνού, όχι μόνο ενημερώθηκε για τους σκοπούς του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου”, αλλά και το περιέβαλε με την προστασία του και πληροφορείτο κάθε ενέργειά του. Ο Κ.Μ. Σάθας μάλιστα υποστηρίζει (“Τουρκοκρατούμενη Ελλάς”) ότι η οργάνωση συνεστήθη (το 1814!) “συνεργεία του Ναπολέοντος”. Δεν είναι απίθανο, βεβαίως, το σχετικό ενδιαφέρον του Ναπολέοντα να μην ήταν ανιδιοτελές, αλλά να εξυπηρετούσε τα πολιτικά και γεωστρατηγικά σχέδια της γαλλικής κυβέρνησης. Άλλωστε το 1810, με απόφασή του Ναπολέοντα, Γάλλοι αξιωματικοί που βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη, φαίνεται να προετοίμασαν σχέδιο εκστρατείας κατά της Τουρκίας, ενώ ήδη το “Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο” είχε στείλει, προφανώς με έξοδα και χρηματοδότηση της γαλλικής κυβέρνησης (όπως υποστηρίζει και ο Κ.Μ. Σάθας στο έργο του “Τουρκοκρατούμενη Ελλάς”), 40.000 τουφέκια προς τους Έλληνες κατοίκους των ορεινών περιοχών της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Πελοποννήσου, με τους οποίους βρίσκονταν σε συνεχή διαρκή συνεννόηση. Η αποστολή αυτής της σημαντικής ποσότητας όπλων είναι το πιο πρακτικά αξιόλογο έργο του «Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου». Η εκστρατεία των Γάλλων κατά της Τουρκίας, πάντως, τελικώς ματαιώθηκε εξαιτίας του πολέμου κατά της Ρωσίας.
Μετά την πτώση του Ναπολέοντα το «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο», το οποίο μέχρι τότε διατηρούσε “κατάστημα” στην οδό Μονσιέ του προαστίου του Αγίου Γερμανού (:Σαιν Ζερμαίν), άρχισε να παρακμάζει, όχι μόνο διότι στερήθηκε την υψηλή προστασία που είχε προηγουμένως, αλλά και διότι οι Βουρβόνοι, που επανήλθαν στην εξουσία, δεν διέκειντο ευνοϊκά απέναντι στις μυστικές Εταιρείες, τις οποίες άλλωστε καταδίωκε η «Ιερή Συμμαχία». Μάλιστα ο Ζαλύκης αναγκάσθηκε να μετοικήσει για ένα χρονικό διάστημα στο Λονδίνο.
Ο Τσακάλωφ, όμως, σε συνεννόηση με τον Γρηγόριο Ζαλύκη και τον Δημήτριο Κομνηνό, έφυγε από το Παρίσι, το 1814 και αφού πέρασε από τη Βιέννη, όπου συναντήθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια (πριν αυτός συστήσει εκεί την “Φιλόμουσο Εταιρεία”) και από το Βουκουρέστι, κατέληξε στη Μόσχα και στην Οδησσό, όπου και μετέφερε, διαδοχικά, την έδρα του «Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου». Εκεί, στη Μόσχα αρχικά και στην Οδησσό αργότερα, όπου και πραγματώθηκε η σχετική απόφαση, ο Τσακάλωφ συνεννοήθηκε με τον Σκουφά, τον Ξάνθο και τον Αναγνωστόπουλο να ιδρύσουν, έχοντας ως βάση και πρότυπο το «Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο», την “Φιλική Εταιρεία”, που προετοίμασε την Επανάσταση του 1821. Μερικά από τα σύμβολα και τους τύπους μύησης του “Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου”, που, σε κάθε περίπτωση, θυμίζουν ή έχουν αντληθεί από τον τεκτονισμό, διατηρήθηκαν. Το κύριο στοιχείο, όμως, που διαφοροποιεί τις δύο μυστικές αυτές οργανώσεις είναι η εμπέδωση, με την ίδρυση της «Φιλικής Εταιρείας», της πεποίθησης ότι οι Έλληνες θα πρέπει, για την απελευθέρωσή τους, να στηριχθούν κατά βάση στις δικές τους δυνάμεις και όχι στη βοήθεια των ξένων κρατών. Μάλιστα, σύμφωνα με το καταστατικό της “Φιλικής Εταιρείας” απαγορευόταν η μύηση σε αυτήν οποιουδήποτε δεν ήταν Έλληνας.
Στο μεταξύ ο Ζαλύκης επέστρεψε, το 1816, στο Παρίσι και διορίστηκε πρώτος γραμματεύς της τουρκικής πρεσβείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1820, οπότε, καθώς πλησίαζε πλέον η Επανάσταση, πήγε στο Βουκουρέστι και αργότερα, μετά την καταστροφή, του στρατού του Υψηλάντη, κατέφυγε στην Τρανσυλβανία, όπου και πέθανε, πριν ολοκληρωθεί η Ελληνική Επανάσταση και ελευθερωθεί η Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση τα απομνημονεύματά του (που αφορούν και στο «Ξενοδοχείο») δε γνωρίζουμε να έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα.
Βιβλιογραφία
Ελληνογλωσσο Ξενοδοχειο Ελληνογλωσσο Ξενοδοχειο Ελληνογλωσσο Ξενοδοχειο
Τζιάν Μαρία Βολοντέ
Ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ (Gian Maria Volonte), (Μιλάνο, 9 Απριλίου 1933 - Φλώρινα, 6 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Ιταλός ηθοποιός. Είναι ίσως ο πιο διάσημος ηθοποιός εκτός Ιταλίας κυρίως για τους ρόλους του στα σπαγκέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε, του «Ραμόν Ρόχος» στην ταινία Για μια χούφτα δολάρια και του «Ελ Ίντίο» στην ταινία Μονομαχία στο Ελ Πάσο.
Βιογραφία
Ο Βολοντέ γεννήθηκε στο Μιλάνο αλλά μεγάλωσε στο Τορίνο. Ο πατέρας του Μάριο ήταν αξιωματούχος του στρατού (περίοδος Μουσολίνι) από το Σαρόνο (επαρχία του Βαρέζε), που το 1944 ήταν διοικητής της Μαύρης Εκατονταρχίας του Τσιβάσο, κοντά στο Τορίνο. Η μητέρα του, Καρολίνα Μπιάνκι ανήκε σε εύπορη βιομηχανική οικογένεια του Μιλάνου. Ο νεώτερος αδερφός του,Κλαούντιο, ήταν επίσης ηθοποιός.Πήγε στη Ρώμη με το τρένο για να ξεκινήσει την καριέρα του σπουδάζοντας στην Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Σιλβίο Ντ' Αμίκο, από την οποία έφυγε το 1957. Έκανε μια σύντομη καριέρα στην τηλεόραση παίζοντας έργα των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και Κάρλο Γκολντόνι, προτού ξεκινήσει την κινηματογραφική του καριέρα.
Καριέρα και Διακρίσεις
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Βολοντέ έγινε με την ταινία Υπό δέκα σημαίες (1960), σκηνοθετημένο από τον Ντούλιο Κολέτι. Μετά από 4 χρόνια θα παίξει τον «Ραμόν Ρόχος» στο Για μια χούφτα δολάρια (1964) και τον «Ελ Ιντίο» στο Μονομαχία στο Ελ Πάσο (1965). Και τους δύο ρόλους του το έκανε για οικονομικούς λόγους και δεν τους θεωρούσε σημαντικούς. Και οι δύο ταινίες σκηνοθετήθηκαν απο τον τότε άγνωστο Σέρτζιο Λεόνε. Η επιτυχία αυτών των δύο γουέστερν έδωσε στον Βολοντέ μεγάλη αναγνωρισημοτήτα σε διεθνές επίπεδο και απεκτήσε μεγάλη φήμη. Υποδύθηκε τον «Κάρλο Λέβι» στην ταινία Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι (1979) σε μια αυτοβιογραφική ιστορία. Επίσης έπαιξε σε κωμικούς ρόλους όπως Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε (1966). μικρογραφία|[[Υπεράνω πάσης υποψίας (1970) του Έλιο Πέτρι]] μικρογραφία|[[Υπόθεση Ματέι (1972) του Φρανσίσκο Ρόσι]]
Το 1968 κέρδισε το πρώτο του βραβείο ως καλύτερος ηθοποιός στην ταινία Για κάθε δικό μου, σκηνοθετημένη απο τον Έλιο Πέτρι. Επίσης κέρδισε άλλες δύο φορές αυτό το βραβείο με τον ίδιο σκηνοθέτη. Η δεύτερη φορά ήταν για τον ρόλο του ως «αστυνομικός διευθυντής» στην ταινία Υπεράνω πάσης υποψίας (1971) που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, και η τρίτη φορά ήταν για την ταινία Η άβυσσος, (1989). Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1983 κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού για την ερμηνεία του στην ταινία Ο θανάτος του Μάριο Ρίτσι. Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου 4 χρόνια αργότερα θα κερδίσει την Αργυρή Αρκτό για την ταινία Υπόθεση Μόρο. Το 1991 στο Φεστιβάλ της Βενετίας θα του απονεμηθεί ο Χρυσός Λέοντας για το σύνολο της καριέρας του στον κινηματογράφο.
Προσωπική ζωή
Ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ ήταν γνωστός για τις ακροαριστερές αποψεις του. Από την σχέση του με την ιταλίδα ηθοποιό Κάρλα Γκραβίνα απέκτησε μια κόρη στις αρχές του 1960, την Τζοβάννα. Από το 1977 και μέχρι τον θάνατο του συζούσε με την ηθοποιό Αντζέλικα Ίπολιτο. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Το βλέμμα του Οδυσσέα στην Φλώρινα έπαθε καρδιακή προσβολή. Μετά από την επιθυμία του ίδιου έταφη στο μικρό νησάκι της Σαρδηνίας Λα Μανταλένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Βίκους Ιουγκάριους
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της κεντρικής Ρώμης κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας συμπεριλαμβανομένου του Βίκους Γιουγκάριους κάτω αριστερά.
Ο Βίκους Ιουγκάριους Vicus Ιugarius, που σημαίνει Οδός των κατασκευαστών ζυγών (για το ζέψιμο των βοδιών) ήταν ένας αρχαίος δρόμος που οδηγούσε στη Ρωμαϊκή Αγορά. Ήταν πολύ παλαιός, ίσως και αρχαιότερος από την ίδια τη Ρώμη. Η λατινική λέξη jugarius σημαίνει «ζυγός» (για βόδια) και «ράχη».
Ο Βίκους Γιουγκάριους ερχόταν στην Αγορά από τα νοτιοδυτικά, κατά μήκος του ώμου του Καπιτωλίνου λόφου και μεταξύ του Ναού του Κρόνου (Saturnus) και της Ιουλίας Βασιλικής, κοντά στη λίμνη του Σερβίλιου. Η Αψίδα του Τιβερίου (τώρα δεν υπάρχει πια) είχε κτιστεί, για να περάσει ο δρόμος από εδώ. Το άλλο άκρο του, στα νότια του Πεδίου του Άρεως, ήταν κοντά στο Αγορά των Κηπευτικών. Αυτή ήταν η έκταση του δρόμου στην περίοδο της Ύστερης Δημοκρατίας και τους Αυτοκρατορικούς χρόνους, αλλά την προηγούμενη εποχή, ήταν πολύ μεγαλύτερος, εκτεινόμενος μέχρι τον Κυρινάλιο λόφο και αντιπροσώπευε ένα μέρος της αρχικής εμπορικής οδού προς τον ποταμό Τίβερη. Το αρχαίο όνομά του μπορεί στην πραγματικότητα να σήμαινε αρχικά έναν «στα υψηλά δρόμο». κάτι σαν «ο δρόμος κατά μήκος της κορυφογραμμής, της ράχης [του Καπιτωλίου]», αντί για τη μεταγενέστερη έννοια του «ζυγού».
Ένα σημείο στον δρόμο γνωστό ως Equimaelium ίσως διασώζει την κατεδάφιση του σπιτιού του ιππέα Σπούριου Μαίλιου.
Ετυμολογία
Οι λατινικές λέξεις που σχετίζονται με το jugarius περιλαμβάνουν το jugalis («ζευγμένος μαζί, συζευγμένος») και το jugo («παντρεύομαι» ή «ενώνομαι»). Μερικές λέξεις που προέρχονται από αυτή τη λατινική ρίζα είναι (στα αγγλικά): "yoke", "join", "juncture", "conjugal" και ακόμη και "yoga" (από τη σανσκριτική ρίζα yuj, που σημαίνει "θέτω υπό τον ζυγό" ή "ζευγνύω, ενώνω"). Η Juga, ή Jugalis, είναι ένα επίθετο της θεάς Juno (Ήρας) στην ιδιότητά της ως θεάς του γάμου (πιστευόταν ότι συνέδεε το νέο ζευγάρι στον γάμο). Ως Juno Juga (Ήρα της Σύζευξης, του Γάμου) είχε έναν βωμό στο Βίκους Γιουγκάριους· η ακριβής τοποθεσία του είναι άγνωστη. Αν και πίστευαν οι αρχαίοι ότι αυτό έδωσε το όνομά του στον δρόμο, στην πραγματικότητα μάλλον έγινε το αντίστροφο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Φίλιστος ο Ηλείος
Ο Φίλιστος ο Ηλείος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη πώλων κατά τους 174ους (84 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Συνολικά υπήρχαν 8 μέλη της οικογενείας του Φιλίστου -πιθανώς ο πατριάρχης της οικογένειας-, οι οποίοι υπήρξαν ολυμπιονίκες σε ιππικά αγωνίσματα κατά την ίδια εποχή, και είχαν το κοινό τους μνημείο στην Ολυμπία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Γιώργος Καραδήμος
Γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα (Περιστέρι). Σπούδασε δημοσιογραφία αλλά δεν εξάσκησε ποτέ το επάγγελμα καθώς τον κέρδισε το τραγούδι.
Δισκογραφικά, κυκλοφόρησε το 2004 το πρώτο του CD single με τίτλο Μέσα απ' το τζάμι, ενώ τον Φεβρουάριο του 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Φως και βγαίνω. Από το άλμπουμ αυτό ξεχώρισαν το Με πνίγει τούτη η σιωπή, διασκευή τραγουδιού της Μαρινέλλας, όπως και το Σε θέλω εδώ, σε ντουέτο με τη Δήμητρα Γαλάνη, μία διασκευή του ιταλικού Vivo per lei του Αντρέα Μποτσέλι.Την ίδια χρονιά βρέθηκε να τραγουδάει στο πλευρό της Δήμητρας Γαλάνη στην καλοκαιρινή της περιοδεία "Νταμα Κούπα" παρουσιάζοντας και κάποια από τα τραγούδια του δίσκου του.
Το 2010 έθεσε υποψηφιότητα για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στον 55ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, με τη μπαλάντα «Πολεμάω».
Τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε το CD "Καλύτερες μέρες" (Universal Music) από το οποίο ξεχώρισαν το ομώνυμο τραγούδι "Καλύτερες μέρες", το "Σ' ένα κόσμο ηλεκτρικό" και το "Πολεμάω", ενώ το ίδιο καλοκαίρι πραγματοποίησε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με τον Θανάση Αλευρά.
Το χειμώνα 2010-11 πρωταγωνίστησε στο γνωστό μιούζικαλ του Jonathan Larsson "Rent" στην Σφεντόνα υποδυόμενος το ρόλο του Roger.
Το 2014 υπέγραψε τη μουσική για το σήριαλ του Αντέννα "Ρουά ματ" με τίτλο «φτάνει να μαι μαζί σου» το οποίο και ερμήνευσε μαζί με τη γνωστή ερμηνεύτρια Ελπίδα σε στίχους Σταυρου Σταύρου.Την ίδια χρονιά υπέγραψε επίσης τη μουσική των τίτλων για το σήριαλ του Αντέννα Κύπρου "Όμικρον θετικό" και πάλι σε στίχους Σταύρου Σταύρου.
Το χειμώνα του 2016 συμμετείχε στην παράσταση της Άλκηστις Πρωτοψάλτη "Παιχνίδι με το χρόνο" που παρουσιάστηκε για 6 παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών καθώς και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης αλλά και σε καλοκαιρινή περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο.
Έχει κυκλοφορήσει αρκετά σίνγκλς,πολλά από αυτά με ραδιοφωνική επιτυχία εκ των οποίων και τη διασκευή των Μίμη Πλέσσα-Λευτέρη Παππαδόπουλου «Κι εσύ θα φύγεις» το οποίο και έκανε μεγάλη αίσθηση στα ραδιόφωνα της χώρας με προδιαγραφές να γίνει κλασσικό.Το καλοκαίρι του 2018 κυκλοφόρησε το νέο του σίνγκλ "Λιακάδα" σε δικούς του στίχους και μουσική εγκαινιάζοντας τη συνεργασία του με την Panik oxegen.
Το χειμώνα του 2017 ανέβασε την παράσταση «Λοβboat» στο Σταυρό του Νότου σε επιμέλεια και σκηνοθεσία Πάνου Σουρούνη και το Φεβρουάριο του 2018 υπέγραψε τη μουσική (σε στίχους Σάνυς Μπαλτζή) στη μεγάλη επιτυχία της Ελεωνόρας Ζουγανέλη «Δεύτερα κλειδιά» ενω τον οκτώβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί το τραγούδι «Δυό ζωές» σε στίχους Λήδας Ρουμάνη και μουσική δική του με τις φωνές της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και του Γιάννη Κότσιρα.Το Νοέμβριο του 2019 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Έρωτας ή τίποτα» σε στίχους και μουσική Γιώργου Καραδήμου με τη φωνή του Γιάννη Κότσιρα προσθέτοντας ακομη μια επιτυχία για τον ερμηνευτή.
Τον Νοέμβριο του 2020 κυκλοφορεί το νέο του τραγούδι με τίτλο "Να εκδηλωθούμε" σε στίχους Σάννυς Μπαλτζή ενω τον επόμενο χρόνο κυκλοφορεί το τραγούδι «Οι ευάλωτοι» δικούς του στίχους και μουσική.
Το 2022 κυκλοφορεί το τραγούδι ντουέτο με τον Γιάννη Κότσιρα με τίτλο «Είναι αγκαλιές» σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου και δική του μουσική το οποίο αποτελεί προάγγελο του επερχόμενου άλμπουμ απο την Panik Oxygen. Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει την «Επέτειο»,ακόμη ένα ντουέτο αυτη τη φορά με την πρωτοεμφανιζόμενη Εύα Πολιτάκη σε στίχους Ελεάνας Βραχάλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Γουλιέλμος Κέττλερ
Ο Γουλιέλμος (20 Ιουνίου 1574 - 7 Απριλίου 1640) από τον Οίκο των Κέττλερ ήταν δούκας της Κουρλάνδης, μίας γερμανικής περιοχής της Βαλτικής στη σημερινή Λετονία. Ο Γουλιέλμος κυβέρνησε το δυτικό τμήμα του δουκάτου της Κουρλάνδης-Σεμιγαλίας, δηλ. την Κουρλάνδη, ενώ ο αδελφός του Φρειδερίκος κυβερνούσε το ανατολικό τμήμα, τη Σεμιγαλία.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Μίταου το 1574, ο Γουλιέλμος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκότχαρντ και της Άννας, κόρης του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Μετά το τέλος του πατέρα τους το 1587, ο Φρειδερίκος και ο Γουλιέλμος κληρονόμησαν το δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλίας. Οι δύο αδελφοί χώρισαν το δουκάτο μεταξύ τους και ο Γουλιέλμος κυβερνούσε το τμήμα της Κουρλάνδης, με έδρα την Κούλντιγκα.
Λόγω συγκρούσεων με τους τοπικούς ευγενείς, έχασε τον έλεγχο του δουκάτου το 1617 και μετανάστευσε. Στη συνέχεια, ο αδελφός του Φρειδερίκος έγινε ο μόνος κυβερνήτης του δουκάτου.
Απεβίωσε στο μοναστήρι Κούκλοβ στην Πομερανία στις 7 Απριλίου 1640. Ο γιος του Ιάκωβος διαδέχθηκε τον Φρειδερίκο ως δούκας της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλίας το 1642.
Τα λείψανα του Γουλιέλμου επέστρεψαν στην Κουρλάνδη το 1642 και τάφηκαν στο δουκικό μνημείο στις 23 Φεβρουαρίου 1643.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1609 τη Σοφία των Χοεντσόλερν (1582–1610), κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και έλαβε ως προίκα το έδαφος της Γκρόμπινια. Είχε τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Κέττλερ Κατηγορία:Δούκες της Κουρλάνδης Κατηγορία:Γερμανοί της Βαλτικής
Τίτος Μαγιορέσκου
Ο Τίτος Μαγιορέσκου (Titu Liviu Maiorescu, 15 Φεβρουαρίου 1840 – 18 Ιουνίου 1917) ήταν Ρουμάνος πολιτικός, καθηγητής Πανεπιστημίων και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στην Κραϊόβα το 1840 και πέθανε στο Βουκουρέστι το 1917. Μετά τις πανεπιστημιακές του σπουδές διορίστηκε αρχικά καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιασίου (1862) και από το 1884-1909 στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Υπήρξε ένας από τους κύριους παράγοντες του συντηρητικού κόμματος και επανειλημμένα ανέλαβε υπουργός Παιδείας και Δικαιοσύνης, μέχρι το 1913 οπότε ανέλαβε Πρωθυπουργός, θέση που διατήρησε μέχρι το 1914.
Ως πρωθυπουργός συνυπέγραψε τη Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913), ενώ τον ίδιο χρόνο ανανέωσε συνθήκη της Ρουμανίας με τις κεντρικές Αυτοκρατορίες. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Μαγιορέσκου συνέστησε τη πλήρη ουδετερότητα της Χώρας του.
Ο Τίτος Μαγιορέσκου δεν ήταν μόνο ένας δεινός ρήτορας, αλλά και ένας σπουδαίος συγγραφέας, από τους καλύτερους της νεότερης Ρουμανίας. Σπουδαία έργα του είναι η «Κριτική», η «Λογική», η «Ρουμανική ποίηση» κ.ά., τα οποία διακρίνονται για τη σαφήνεια και το κομψό ύφος τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Υπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ρουμάνοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Μέλη της Ρουμανικής Ακαδημίας
Νικολά Σαρλ Σερένζ
Ο Νικολά Σαρλ Σερένζ (γαλλ. Nicolas Charles Seringe, 3 Δεκεμβρίου 1776 – 29 Δεκεμβρίου 1858) ήταν Γάλλος ιατρός χειρουργός και βοτανολόγος.
Ο Σερένζ γεννήθηκε στο Λονζυμώ, σήμερα νότιο προάστιο των Παρισίων. Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι και κατόπιν υπηρέτησε ως στρατιωτικός χειρουργός, ιδιότητα με την οποία συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της Γερμανίας υπό τον στρατηγό Μορώ (1763-1813). Στη συνέχεια αποστρατεύθηκε και εγκαταστάθηκε στη Βέρνη, όπου αναπτύχθηκε το ενδιαφέρον του για τη βοτανική. Από το 1801 μέχρι το 1820 δίδαξε στη Βέρνη και ακολούθως στη Γενεύη (1820-1830). Το 1830 διορίσθηκε διευθυντής του «Κήπου Φυτών της Λυών» (Jardin de Plantes de Lyon) και από το 1834 δίδασκε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Λυών.
Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται μια μονογραφία του 1815 με θέμα τα είδη ιτιάς που είναι ιθαγενή της Ελβετίας, μια πραγματεία με θέμα τα δημητριακά της Ελβετίας (τίτλος Monographie des céréales de la Suisse, 1818) και μια εργασία για τα δημητριακά της Ευρώπης γενικότερα (Descriptions et figures des céréales européennes, 1841). Στο γένος φυτού Seringia έχει δοθεί το όνομα του προς τιμή του.
Η πρότυπη συντομογραφία Ser. χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Νικολά Σαρλ Σερένζ σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών. Ο Σερένζ ήταν μέλος σε αρκετές επιστημονικές εταιρείες, όπως στη «Λινναία Εταιρεία» της Λυών, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Γάλλοι χειρουργοί
Άλτα Σεμίτα
Ο Υψηλός Στίβος Alta Semita, ήταν ένας δρόμος στην αρχαία Ρώμη, που έδωσε το όνομά του σε μία από τις 14 περιοχές της Ρώμης της εποχής του Αυγούστου.
Η Άλτα Σεμίτα οδηγούσε την κυκλοφορία στη Ρώμη από την Οδό του Άλατος (Via Salaria), που υπήρχε από την προϊστορική εποχή, προς το κέντρο της πόλης. Η μεγάλη αρχαιότητα του δρόμου υποδηλώνεται επίσης από το semita, μία λατινική λέξη που συνήθως σημαίνει «μονοπάτι» και δεν χρησιμοποιείται για κανέναν άλλο ρωμαϊκό δρόμο. Ο δρόμος κατευθυνόταν πιθανότατα κατά μήκος της σύγχρονης Βία ντελ Κουιρινάλε και Βία Βέντι Σετέμπρε, στη ράχη του Κυρινάλιου λόφου, δημιουργώντας μία ευθεία διαδρομή νοτιοδυτικά από την Πόρτα Κολλίνα στα Σέρβια Τείχη προς έναν σημαντικό ναό από την εποχή του Αδριανού στον λόφο Σαλουτάρις. Πιθανότατα συνδέθηκε με το Βίκους Ιουγκάριους.
Μπορεί επίσης ο δρόμος που ονομαζόταν Άλτα Σεμίτα στην εποχή της Δημοκρατίας να μην ήταν ο ίδιος με αυτόν, που ήταν γνωστός στην μετέπειτα Αυτοκρατορία.
Οι κατάλογοι περιφερειών ονομάζουν την Περιοχή VI ως Άλτα Σεμίτα, από την οδό. Ο ναός του Γένους των Φλαβίων (templum Gentis Flaviae) βρισκόταν στην Άλτα Σεμίτα, σύμφωνα με τον περιφερειακό κατάλογο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Φρύνιχος ο Αθηναίος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20468-452%20BC,%20Olympia.%2078-82th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 78ης και 82ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]]
Ο Φρύνιχος ο Αθηναίος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 81ους (456 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αδένοσμα
Το αδένοσμα (Adenosma) είναι γένος ποωδών φυτών της οικογένειας πλανταγινίδες. Παλαιότερα κατατασσόταν στην οικογένεια των ακανθοειδών, στην ίδια τάξη (τα λαμιώδη).
Στη φύση συναντάται στην τροπική και υποτροπική Ασία, ιδίως στην Ινδία, καθώς και στο βόρειο μέρος της Αυστραλίας. Δύο είδη αδενόσματος, χνουδωτά με αρωματικά φύλλα, χρησιμοποιούνται σε κάποια μέρη αντί του τσαγιού. Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα παρακάτω 22 είδη του γένους:
Πηγές
Αδενοσμα
ATBI
ATBI (All Taxa Biodiversity Inventory) είναι η συνολική απογραφή όλων των φυτικών και ζωικών ειδών σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Σκοπός αυτής της απογραφής είναι να εξασφαλίσει: Παρόλο που αυτή η καταγραφή των ειδών έχει καθαρή αξία, μια ολοκληρωμένη απογραφή όλων των ειδών (φυτών και ζώων) είναι μια χρονοβόρα εργασία.
Βιβλιογραφία
Speight et al. 1999. ''Ecology of Insects. Concepts and applications.'' Blackwell Science Ltd Oxford.
Κατηγορία:Βιοποικιλότητα
Last Dance (τραγούδι της Stefania)
Το "Last Dance" είναι ένα τραγούδι της Στεφανίας Λυμπερακάκη, το οποίο κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 10 Μαρτίου 2021. Είναι γραμμένο από τον Δημήτρη Κοντόπουλο, τη στιχουργό Σάρον Βον και την ομάδα παραγωγής Arcade (Παύλος Μανώλης, Αναστάσιος Ράμμος, Diveno, Γκάμπριελ Ράσελ, Λουκάς Δαμιανάκος). Το τραγούδι, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Η Stefania επαναεπιλέχθηκε ως η εκπρόσωπος της χώρας από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), μετά την ακύρωση του στον οποίο θα συμμετείχε. Το κομμάτι είναι ένα 80's Ντανς ποπ τραγούδι.
Το "Last Dance" στον μεγάλο τελικό της Eurovision 2021, κατέλαβε την δέκατη θέση, με 170 βαθμούς.
Μουσικό βίντεο
Το μουσικό βίντεο γυρίστηκε στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 2021 και κυκλοφόρησε την ίδια μέρα με την πρεμιέρα του τραγουδιού, στις 10 Μαρτίου 2021. Ο Κωνσταντίνος Καρύδας, ο οποίος σκηνοθέτησε το μουσικό βίντεο για το "Supergirl", επαναεπιλέχθηκε για να σκηνοθετήσει το επίσημο βίντεο και αυτής της χρονιάς. Αποκάλυψε στοιχεία για το ύφος του βιντεοκλίπ, το οποίο θα έχει γυρίσματα σε στούντιο και εξωτερικούς χώρους, αισθητική από πίνακες ζωγραφικής, ονειρικές εικόνες και πολλά εφέ Ανέφερε, επίσης, ότι το βιντεοκλίπ αφηγείται μία ιστορία φανταστική και ονειρική, η οποία πατάει στο μήνυμα του τραγουδιού ότι όλα στη ζωή είναι περαστικά και ότι κάθε τέλος φέρνει μια καινούργια αρχή. Πρόσθεσε επίσης ότι το βιντεοκλίπ θα είναι διαφορετικό από τη σκηνική παρουσίαση του τραγουδιού στο Ρότερνταμ.
Το επίσημο μουσικό βίντεο έκανε πρεμιέρα στις 10 Μαρτίου 2021 στις 17:00 EET μέσω του ERTFLIX, την υβριδική πλατφόρμα της ΕΡΤ και μέσω του επίσημου καναλιού της Stefania στο YouTube στις 22:00 EET. "Χρησιμοποιώντας στοιχεία από την ελληνική μυθολογία, όπως τον Πήγασο και τον Άτλαντα, δοσμένα μ’ έναν ονειρικό, αλλά ταυτόχρονα και σύγχρονο τρόπο", αναδεικνύεται το κεντρικό μήνυμα του τραγουδιού, που είναι η φράση "Κάθε τέλος είναι πάντα και μια νέα αρχή". Γι’ αυτό και κλείνει με "το φως που πάντα νικάει το σκοτάδι".
Εσωτερική επιλογή
Στις 18 Μαρτίου 2020, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) ανακοίνωσε την Ελληνο-Ολλανδή τραγουδίστρια Stefania ως την Ελληνίδα εκπρόσωπο για το. Η Stefania ήταν να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην. Στις 10 Μαρτίου 2021, το τραγούδι "Last Dance" κυκλοφόρησε επίσημα.
Στο Ρότερνταμ
Η 65η έκδοση της Eurovision, έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ελλάδα τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που θα διεξαχθεί στις 20 Μαΐου 2021, και έχει προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο πρώτο μισό του σόου.
Ο Φωκάς Ευαγγελινός ανακοινώθηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής για τη συμμετοχή, υπεύθυνος για τη χορογραφία της χώρας. Η Stefania επί σκηνής θα πλαισιώνεται από τέσσερις χορευτές: τον Γιώργο Παπαδόπουλο (καλλιτεχνικός διευθυντής και χορογράφος της Ελληνικής συμμετοχής στο διαγωνισμό του 2014 ), το Νίκο Κουκάκη, το Μάρκο Γιακουμόγλου και τον Κώστα Παυλόπουλο.
Προσωπικό
Το προσωπικό προσαρμόστηκε από το YouTube.
Καμίλα Μπελ
Η Καμίλα Μπελ (αγγ. Camilla Belle Routh, 1986) είναι ηθοποιός και μοντέλο από το Λος Άντζελες, Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Είναι γνωστή για τους ρόλους της Τζιλ Τζόνσον στο θρίλερ "When a stranger calls" (2006), της Ρόοζ Σλάβιν στην δραματική ταινία " The Ballad of Jack and Rose" (2005). Άλλες είναι οι 10.000BC (2008), Push (2009), The Quiet (2005), Breakaway (2011). Το 2010 έλαβε τον τίτλο του πιο όμορφου προσώπου της χρονιάς στο top 100.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1986 από μητέρα σχεδιάστρια μόδας, την Ντέμπορα, και πατέρα μουσικό κάντρυ με κατασκευαστική εταιρεία, τον Τζακ Γουέσλεϋ Ρουθ. Έχει βραζιλιάνικες ρίζες από τη μητέρα της ενώ έχει γερμανικές, αγγλικές και γαλλικές από τη μεριά του πατέρα της. Έχει πάρει το όνομά της από το βραζιλιάνικο Cavalo de Aço (1973) που ήταν αγαπημένη σειρά της μητέρας της και συγκεκριμένα από τον χαρακτήρα που υποδυόταν η Rennata Sorrah. Είναι μοναχοπαίδι και οι περισσότεροι την φωνάζουν Μπελ.