cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η ιστορία του Γκέντζι
Τύποι χειρόγραφων
Τα διάφορα διασωζόμενα αντίγραφα ταξινομούνται σε 3 κατηγορίες: Κατά τον 13ο αιώνα έγιναν δύο σημαντικές προσπάθειες για την καταγραφή και σύγκριση των διαφορετικών χειρογράφων. Τα δύο κύρια χειρόγραφα που προέκυψαν και αποτελούν τη βάση όλων των υπολοίπων από την εποχή εκείνη, είναι το Καουατσιμπόν, και το Αομπιοσιμπόν το οποίο είναι περισσότερο συντηρητικό ως προς την έκφραση του.
Στην κατηγορία Μπεπόν, κατατάσσονται όλα τα υπόλοιπα χειρόγραφα τα οποία δεν ανήκουν στις προηγούμενες δύο κατηγορίες και διάφοροι σχολιασμοί του έργου.
Νεότερες εξελίξεις
Το 2008 υπήρξαν σημαντικές εξελίξεις καθώς ανακαλύφθηκαν εξαιρετικά σπάνια χειρόγραφα των οποίων ο συνδυασμός τεχνοτροπίας και χρονολογίας ήταν άγνωστος προηγουμένως,  αναπτερώνοντας τις ελπίδες για μια πιθανή μελλοντική εύρεση του χαμένου χειρόγραφου της Μουρασάκι Σικίμπου.
Εικονογράφιση
Ένα από τα αντίγραφα του 12ου αιώνα είναι εικονογραφημένο, διαθέτοντας 19 παραστάσεις και 65 σελίδες κειμένου, αριθμός που αντιστοιχεί στο περίπου 15% του έργου. Φυλάσσεται στο μουσείο τέχνης Τοκογκάβα και αποτελέι εθνικό πολιτιστικό θησαυρό της Ιαπωνίας.
Ιαπωνικά
Λόγω του εξαιρετικά δυσνόητου αρχαϊκού κειμένου, οι σύγχρονες ιαπωνικές μεταφράσεις έχουν εκσυγχρονίσει τη γλώσσα που χρησιμοποιείται, και ως συνέπεια στα κείμενα αυτά δεν μεταφέρεται και ένα ποσοστό του νοήματος του μυθιστορήματος. Επίσης, αποδίδουν κανονικά ονόματα στους χαρακτήρες παρότι στο αρχικό κείμενο οι περισσότερες ονομασίες ήταν περιγραφικές και ανάλογα με την περίσταστη. Έτσι, δημιουργούνται διάφοροι αναχρονισμοί εντός του κειμένου, όπως για παράδειγμα με τη σύζυγο του Γκέντζι η οποία αναφέρεται ως Αόι από τον τίτλο του κεφαλαίου στο οποίο πεθαίνει
Λόγω των πολιτιστικών διαφορών, είναι αρκετά σύνηθες το μυθιστόρημα να διαβάζεται σε υποσημειωμένη μορφή με πλήθος επεξηγήσεων, ακόμη και στις ιαπωνικές εκδόσεις του έργου. Το έργο έχει επίσης μεταφερθεί και στη μορφή manga.
Οι περισσότεροι Ιάπωνες μαθητές γυμνασίου διδάσκονται το κείμενο στην αρχική του αρχαϊκή μορφή στο σχολείο.
Άλλες γλώσσες
Το έργο έχει γνωρίσει πλήθος μεταφράσεων στην αγγλική γλώσσα με την πρώτη εν μέρει μετάφραση να έχει γίνει το 1882. Ακολούθησαν και άλλες μεταφράσεις το 1921 και μετέπειτα πιο συχνά.
Επιρροή
Το έργο έχει ασκήσει σημαντική επιρροή εντός και εκτός της Ιαπωνίας, και χαρακτηρίζεται συχνά ως ψυχολογικό μυθιστόρημα με βάση την περιγραφή των ανθρωπίνων παθών.
Το διήγημα και άλλα έργα της συγγραφέως Μουρασάκι Σικίμπου αποτελούν καθιερωμένο υλικό διδασκαλίας στα ιαπωνικά σχολεία, ενώ η Τράπεζα της Ιαπωνίας κυκλοφόρησε το χαρτονόμισμα των 2000 προς τιμή της συγγραφέως και του έργου, με το χαρτονόμισμα να διαθέτει εικονογραφημένη παράσταση του 12ου αιώνα από την πλοκή του έργου.
Θεατρικές και κινηματογραφικές διασκευές
Η Ιστορία του Γκέντζι έχει μεταφερθεί σε κινηματογραφική μορφή το 1951, 1966, και 1987 στον ιαπωνικό κινηματογράφο, διασκευή για την όπερα το 1999, ενώ το 2009 έγινε τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων (άνιμε) στην Ιαπωνία.
Στον διεθνή κινηματογράφο, ο σκηνοθέτης Πάουλο Ρότσα έκανε μια χαλαρή διασκευή του έργου το 1987 στην ταινία Ο Desejado ou As Montanhas da Lua (Ο Επιθυμητός ή τα Βουνά του Φεγγαριού).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν θεατρικές παραστάσεις Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κυβερνείο Δυτικής Ερήμου
To Κυβερνείο Δυτικής Ερήμου (αραβικά :محافظة الصحراء الغربية ) ήταν διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου από το 1917 έως το 1960. Βρισκόταν στα βόρεια της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την πόλη Μάρσα Ματρούχ.
Το κυβερνείο στην απογραφή του 1937 είχε 52.544 κατοίκους και σε αυτή του 1947 είχε 68.161 κατοίκους. Καταργήθηκε το 1960 με την διοικητική μεταρρύθμιση του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ και τα εδάφη του περιήλθαν στα κυβερνεία : Ματρούχ, Αλεξάνδρειας, Γκίζας και Νέας Κοιλάδας.
Διοικητική διαίρεση
Το κυβερνείο το 1917 διοικητικά χωριζόταν στα τμήματα : της Ματρούχ, της Σαλούμ, της Όασης Σίβα, το ανατολικό με την πόλη Μποργκ ελ Αράμπ και της Όασης Μπαχαρίγια. Το 1931 αποτελούνταν από τα τμήματα: της Ματρούχ, της Μάριουτ, της Όασης Μπαχαρίγια και της Όασης Σίβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταργημένα Κυβερνεία της Αιγύπτου
Άιτελ Φρειδερίκος της Πρωσίας
Ο Άιτελ Φρειδερίκος (γερμ. Eitel Friedrich, 7 Ιουλίου 1883 - 8 Δεκεμβρίου 1942) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Άιτελ Φρειδερίκος Χριστιανός Κάρολος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας και της Αυγούστας Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Από τη μεριά του πατέρα του ήταν ανιψιός της Σοφίας, συζύγου του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και εξάδελφος του Παύλου της Ελλάδας.
Το 1942 απεβίωσε στο Πότσδαμ του Βρανδεμβούργου σε ηλικία 59 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1906 τη Σοφία Καρλόττα, κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ του Ολδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Αιτελ Φρειδερίκος
Νοβαλέζα
Η Νοβαλέζα (ιταλικά: Novalesa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Άγιος Νικόλαος Ληλαντίων Εύβοιας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ληλαντίων, του δήμου Χαλκιδέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκίδας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη στη ΔΚ. Εύβοια, ακριβώς νότια από τη Χαλκίδα και τη Νέα Λάμψακο, απέναντι από το Βαθύ στη Στερεά Ελλάδα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,656 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ληλαντίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Ομοιουσιανοί
Ηγετικές μορφές των Ομοιουσιανών ήταν ο Βασίλειος της Αγκύρας και ο Γεώργιος της Λαοδικείας. Σταδιακά οι Ομοιουσιανοί προσέγγισαν τους Ορθοδόξους στο χριστολογικό ζήτημα και κάποιοι ενώθηκαν μαζί τους αποδεχόμενοι το Σύμβολο της Νίκαιας.
Ο Μέγας Αθανάσιος δεχόταν σε κοινωνία τους Ομοιουσιανούς ακόμα κι αν δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο ομοούσιος, αρκεί να δέχονταν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν «αληθώς φύσει Υιός» του Πατέρα. Την περίοδο της αρειανικής διαμάχης, οι Ομοιουσιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία των επισκόπων της Μικράς Ασίας. Μάλιστα, ο Κύριλλος Α΄ Ιεροσολύμων ήταν τυπικά Ομοιουσιανός, έχοντας όμως ορθόδοξη θεολογία.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Αρειανισμός
Γιάλα (Ταϊλάνδη)
Ιστορία
Παλαιότερα η Γιάλα αποτελούσε μέρος του Βασιλείου του Πατανί. Όταν η Αγιουτάγια κατακτήθηκε από τους Βιρμανούς, η Γιάλα, μαζί με άλλες νότιες αποικίες, έγινε ανεξάρτητη. Η Γιάλα επαναπροσαρτήθηκε στην Ταϊλάνδη περίπου 41 χρόνια αργότερα. Το Σεπτέμβριο του 1977, ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα της Ταϊλάνδης απέφυγαν την δολοφονία μετά την έκρηξη βόμβας σε κοντινή απόσταση κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης. Στις 9 Οκτωβρίου, αστυνομικοί από το 12ο Επαρχιακό Αρχηγείο της Αστυνομίας και το Επαρχιακό Αρχηγείο της Αστυνομίας της Γιάλα συνέλαβαν τους Αμπντούν Ρομέ Χαρόν, τον Μάε Πράτσου και τον Τσόνινγκ Σάινγκ με την κατηγορία για συνωμοσία με τους δραπέτες Χάγι Μασάε, Τσόγια Σαμάε και Αμπντούν Ρομάε στην προσπάθεια να σκοτώσουν τους μονάρχες.
Ορόσημα
αριστερά|μικρογραφία|Στις όχθες του ποταμού Πατανί Η πόλη περιβάλλει γύρω της ένα κυκλικό πάρκο και βρίσκεται κεντρισμένη κατά μήκος της Φανγκ Μουεάνγκ, η οποία είναι η κεντρική οδική αρτηρία. Υπάρχει ένα μεγάλο πάρκο με λίμνη και έλος στα δυτικά της πόλης. Η πόλη περιέχει νοσοκομείο και κεντρικό τζαμί. Το Κεντρικό Τζαμί της Γιάλα είναι ένα μεγάλο τζαμί με τετράγωνη στέγη και πράσινο θόλο, πάνω στον κεντρικό δρόμο προς τα βόρεια της πόλης. Έχει υπάρξει στην θέση του για πάνω από έναν αιώνα και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Ταϊλάνδης, αλλά στη συνέχεια ξαναχτίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Νοσοκομείο της Γιάλα και το Νοσοκομείο Σιρόρος στη Διαδρομή 4106, εξυπηρετούν και τη γύρω περιοχή. Οι σπηλιές Θαμ Φαμπ Χιέν Φα Πανάνγκ βρίσκονται ανατολικά της Γιάλα στο δρόμο για το Μπουντί, και περιέχει βραχογραφίες 500 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ταϊλάνδης
Πάμπος Παπαδόπουλος
Ο Πάμπος Παπαδόπουλος είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Είναι ένα από τα 6 αδέλφια οι οποίοι αγωνίστηκαν ταυτόχρονα στην ΑΕΛ Λεμεσού, ένας εκ των οποίων ο Πανίκος Παπαδόπουλος. Είναι γνωστός ως Παμπουλής.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία από τον Όλυμπο Αγίου Νικολάου. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ΑΕΛ Λεμεσού. Στην ΑΕΛ αγωνίστηκε την περίοδο 1963-1970. Με την ΑΕΛ κατέκτησε 1 πρωτάθλημα και 1 Ασπίδα Πάκκου. Την περίοδο 1967-1968 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 31 γκολ. Ακόμη, ήταν μέλος της ομάδας της ΑΕΛ που συμμετείχε στη στην Α΄ Εθνική Ελλάδας (1968-69).
Οι εμφανίσεις του στην Α΄ Εθνική ήταν η αιτία να μετεγγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Παρέμεινε στην ομάδα την περίοδο 1970-76. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα.
Την περίοδο 1976-78 αγωνίστηκε στον ΟΦΗ Ηρακλείου. Ακολούθως αγωνίστηκε για 6 μήνες στην Τορόντο Μέτρος-Κροέσια στον Καναδά. Ακολούθως επέστρεψε στην ΑΕΛ, όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια (1978-1981). Για μερικούς μήνες του 1978 είχε αγωνιστεί και στον Παγκύπριο Νέας Υόρκης.
Ο Πάμπος Παπαδόπουλος έχει 24 συμμετοχές στην Εθνική Κύπρου.
Βουλευτικές εκλογές Αμπχαζίας 2022
Εκστρατεία
Στην Αμπχαζία, 123 υποψήφιοι – 107 άνδρες και 16 γυναίκες – διεκδίκησαν μια έδρα από τις 35 συνολικά στη Λαϊκή Συνέλευση. Από τους υποψηφίους, οι 19 ήταν ήδη βουλευτές και διεκδίκησαν επανεκλογή. Η κεντρική εκλογική επιτροπή της Αμπχαζίας δέχτηκε αιτήσεις από υποψηφίους έως τις 2 Μαρτίου.Η αντιπολίτευση ζήτησε την παράταση για την τρέχουσα θητεία της βουλής προκειμένου να ξεκινήσει μια διαδικασία για την καθαίρεση του προέδρου Ασλάν Μπζάνια όμως αυτά τα αιτήματα δεν απαντήθηκαν.
Υπήρξαν αναφορές για υποψηφίους που αγνόησαν τις τακτικές συζητήσεις και αντί αυτών εστίασαν στην υπηρεσία σε τοπικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης των νέων μετασχηματιστών ηλεκτρικού ρεύματος και της επιδιόρθωσης αγροτικών δρόμων. Φημολογείται ότι η έλλειψη εκλογικών κοινωνικών θεσμών με επιρροή στην Αμπχαζία συνετέλεσε στα αποτελέσματα.
Εκλογικό σύστημα
Τα 35 μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης εξελέγησαν από μονοεδρικές περιφέρειες με παράλληλη ψηφοφορία για πενταετή θητεία.
Αποτελέσματα
Σε 17 επί συνόλου 35 εκλογικών περιφερειών εξελέγησαν μέλη στον πρώτο γύρο. Τουλάχιστον 15 από εκείνες τις έδρες κερδήθηκαν από υποστηρικτές της κυβέρνησης. Ένας δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 26 Μαρτίου για τις υπόλοιπες έδρες.
Επακόλουθα
Στις 12 Απριλίου 2022 ο Λάσα Ασούμπα, θεωρούμενος ευρέως ως σύμμαχος του Ασλάν Μπζάνια, εξελέγη ομόφωνα ως πρόεδρος της βουλής από τους 33 ήδη εκλεγμένους αντιπροσώπους στη Λαϊκή Συνέλευση, καθώς δύο μέλη απομένει να εκλεγούν στις εκλογές.
Παραπομπές
2022 Αμπχαζια
Όμοιοι (αρειανιστές)
Οι Όμοιοι ήταν αρειανική ομάδα που δίδασκε ότι ο Υιός Ιησούς Χριστός είναι όμοιος με τον Πατέρα, απορρίπτοντας την έννοια του ομοούσιου που υποστήριζαν οι Ορθόδοξοι, αλλά και του ομοιούσιου που υποστήριζαν οι Ομοιουσιανοί.
Αύγουστος Γουλιέλμος της Πρωσίας (1887-1949)
Ο Αύγουστος-Γουλιέλμος, γερμ. August-Wilhelm (29 Ιανουαρίου 1887 - 25 Μαρτίου 1949) από τον Οίκο των Χοελτσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας και της Αυγούστας-Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Από τη μεριά του πατέρα του ήταν ανιψιός της Σοφίας, συζύγου του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και εξάδελφος του Παύλου της Ελλάδας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1908 την εξαδέλφη του Αλεξάνδρα-Βικτώρια, κόρη του Φρειδερίκου-Φερδινάνδου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πρίγκιπες της Πρωσίας
Κυπαρίσσια Ιωαννίνων
Τα Κυπαρίσσια είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων το οποίο βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας. Είναι κτισμένο σε καταπράσινο λόφο με υψόμετρο 575 μέτρα και σε απόσταση περίπου 14 χλμ. ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων, ανάμεσα στη Γορίτσα (ΒΔ.) και τους Μουζακαίους (Α.). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με την παλιά του ονομασία Φράστανα να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κουτσολιού. Το 1928 με το ΦΕΚ 16Α - 10/02/1928 μετονομάστηκε σε Κυπαρίσσια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Μουζακαίους αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουζακαίων της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό κοινότητα 90 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ολιάνικο
Το Ολιάνικο (ιταλικά: Oglianico) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Γιαν Άντζεϊ Μόρστιν
Ο Γιαν Αντρντζέι Μόρστυν (πολωνικά: Jan Andrzej Morsztyn, 1621 - 1693 ) ήταν Πολωνός ευγενής, κρατικός αξιωματούχος και αξιόλογος ποιητής που άκμασε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία κατά τον 17ο αιώνα. Θεωρείται ως ο κύριος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεύματος του μαρινισμού στη χώρα του.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|208x208px|Ο Μόρστυν με την κόρη του. Ο Μόρστυν γεννήθηκε το 1621 σε οικισμό κοντά στην Κρακοβία και προερχόταν από οικογένεια καλβινιστών ευγενών μακρινής γερμανικής καταγωγής, οι πρόγονοι της οποίας είχαν εγκατασταθεί στην πολωνική επικράτεια κατά τον 14ο αιώνα. Ο ίδιος μεταστράφηκε στον ρωμαιοκαθολικισμό και πραγματοποίησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν της σημερινής Ολλανδίας, ενώ κατόπιν ταξίδεψε μαζί με τον αδελφό του σε διάφορα μέρη της Δυτικής Ευρώπης.
Με την επιστροφή του στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, ο Μόρστυν προσελήφθη στην υπηρεσία της οικογένειας Λουμπομίρσκι, μέσω της οποίας απέκτησε επαφές και με τη βασιλική αυλή. Επιπλέον, κέρδισε την εύνοια της βασίλισσας Μαρίας Λουίζας Γκοντζάγκα με επακόλουθο να καταλάβει διάφορες σημαντικές κρατικές θέσεις (γραμματέας του βασιλιά, θησαυροφύλακας του στέμματος κλπ), αναλαμβάνοντας παράλληλα διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό (όπως στη Σουηδία, τη Γαλλία, την Τρανσυλβανία κ.α.).
Πολιτικά βρισκόταν στη σφαίρα επιρροής της Γαλλίας και μετά την αλλαγή στην κρατική εξωτερική πολιτική επί βασιλείας Γιαν Σομπιέσκι (όταν η Κοινοπολιτεία συμμάχησε με τους Αψβούργους) εξέφρασε δημόσια την αντίθεσή του. Αργότερα αντιμετώπισε την κατηγορία της προδοσίας από τον Σομπιέσκι (συγκεκριμένα του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για κακοδιαχείριση κρατικού χρήματος και διατήρηση μυστικής αλληλογραφίας) με αποτέλεσμα να καταφύγει στη Γαλλία, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του, το 1693. Συγγενής του ήταν ο λογοτέχνης και στρατιωτικός Ζμπίγκνιεβ Μόρστυν.
Λογοτεχνικό έργο
Ο Μόρστυν αναφέρεται ως σημαντικός και άρτιος - από τεχνικής άποψης - ποιητής. Το έργο του έχει επηρεαστεί σημαντικά από τη δυτική λογοτεχνία της εποχής του, κυρίως από τα έργα του Ιταλού Τζιανμπατίστα Μαρίνο, ιδρυτή του λογοτεχνικού ρεύματος του μαρινισμού, ενώ ο ίδιος έχει χαρακτηριστεί ως ο «Μαρίνο της Πολωνίας». Στα έργα του Μόρστυν περιλαμβάνονται οι ποιητικές συλλογές «Μέρες του καύσωνα» (πολωνικά: Kanikuła, 1647) και «Λαούτο» (πολωνικά: Lutnia, 1661), καθώς και ένας περιορισμένος αριθμός κειμένων θρησκευτικής θεματολογίας , τα οποία αναφέρονται και ως ψευδοθρησκευτικά, ενταγμένα σε ορισμένα μοτίβα του μαρινισμού. Στα κείμενά του εντοπίζεται, ανάμεσα σε άλλα, η κρίση αξιών της ευρωπαϊκής πνευματικής ελίτ της εποχής. Ακόμη, ο Μόρστυν μετέφρασε στα πολωνικά έργα των Τορκουάτο Τάσσο, Πιερ Κορνέιγ (ξεχωρίζει η μετάφραση της τραγικής κωμωδίας «Ο Σιντ» ) και Μαρίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς
Λι: Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα
Το Λι: Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα (αγγλικά: Between the Devil and the Deep Blue Sea) είναι βελγογαλλική δραματική ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία Μάριον Χένσελ. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Καννών το 1995. Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στο διήγημα Λι, του Έλληνα ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία, το οποίο εκδόθηκε το 1987, δώδεκα χρόνια μετά τον θάνατό του.
Πλοκή
Ο Νίκος (Στίβεν Ρία), ένας ναυτικός, μαθαίνει ότι η εταιρεία που διαχειρίζεται το πλοίο με το οποίο ταξιδεύει έχει χρεοκοπήσει. Τις λίγες εβδομάδες που θα χρειαστούν για να πουληθεί, το πλοίο παραμένει ανοιχτά των ακτών του Χονγκ Κονγκ. Στο πλοίο επιβιβάζεται η μια νεαρή ζητιάνα Λι, (Λινγκ Τσου) που προσφέρεται να τον φροντίσει με αντάλλαγμα φαγητό για εκείνη και τον μικρό της αδελφό. Αν και ισχυρίζεται ότι δεν την χρειάζεται καθόλου, ο Νίκος συμφωνεί απρόθυμα.
Ο Νίκος είναι εθισμένος στο όπιο και στις τύψεις από τότε που εγκατέλειψε τη σύντροφό του και το παιδί τους. Έρχεται κοντά στη Λι και τον αδερφό της, αντιμετωπίζοντάς τους ως παρένθετα παιδιά. Όταν έρχεται ο τελευταίος μισθός του, αποφασίζει να επιστρέψει στην Ευρώπη, αλλά πρώτα βγάζει τη Λι για μία μέρα στη στεριά, όπου συναντά τους γονείς της.
Πριν χωρίσουν ο Λι και ο Νίκος κάνουν συζήτηση περί της τύχης και εκείνη του λέει ότι η τύχη του έχει αλλάξει. Καθώς ο Νίκος επιβιβάζεται σε ένα άλλο πλοίο για να επιστρέψει στην πατρίδα του, βλέπει ότι ο Λι του έχει δώσει έναν χρυσό δράκο κεντημένο με μετάξι Shantung, ένα σύμβολο που του είχε πει προηγουμένως ότι συμβολίζει την τύχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ολλανδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1995
Αλέξανδρος Φερδινάνδος της Πρωσίας
Ο Αλέξανδρος-Φερδινάνδος, γερμ. Aleander-Ferdinand (26 Δεκεμβρίου 1912 - 12 Ιουνίου 1985) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Αυγούστου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Αλεξάνδρας-Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου-Φερδινάνδου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Από τη μεριά του πατέρα του ήταν 2ος εξάδελφος του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας. Το 1985 απεβίωσε στο Βήσμπαντεν σε ηλικία 73 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Παναγία Υπακοή
Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΥΠΑΚΟΗ (Επίκοος) στο Λωβοκομείο Χίου
Ψάχνοντας μέσα στην ιστορία του νησιού και συγκεκριμένα αυτή που έγραψε ο ιστορικός Γεώργιος Ζολώτας, φαίνεται κατά την παράδοση, ότι το σημείο εκείνο δηλ. την κοιλάδα στα δυτικά της περιοχής Κοφινά, βρήκαν  οι αρχαίοι Χιώτες ως πλέον κατάλληλο για να κτίσουν ένα ιερό προς τιμή της Επηκόου Αφροδίτης. Επήκοος σημαίνει ότι ακούει τις προσευχές, ότι είναι όλος αυτιά. Η Αφροδίτη ως θεά γεννημένη στη θάλασσα είχε άμεση σχέση με το από αρχαιοτάτων χρόνων, ναυτικό νησί της Χίου. Το άγαλμα της Αφροδίτης βρέθηκε αποκεφαλισμένο στην περιοχή Φραγκομαχαλά, πλησίον της περιοχής του ιερού και βρίσκεται πλέον στο αρχαιολογικό μουσείο Χίου. Όταν ήρθε στο Βυζάντιο ο Χριστιανισμός, πάνω στο Ιερό της Επικόου Αφροδίτης χτίστηκε ο ναός της Επικόου Παναγίας. Ή όπως κατέληξε σε παράφραση αργότερα, της Παναγίας (ή Αγίας) Υπακοής. Απ αυτό λοιπόν ολόκληρη η κοιλάδα ονομάστηκε κοιλάδα της Υπακοής στην περιοχή Σήφι (τάγμα του Αγίου Ιωσήφ), όπως αναφέρεται και στους περιηγητές που επισκέφτηκαν κατά καιρούς τη Χίο. Εόρταζε δε ως Κοίμηση στις 15 Αυγούστου. Αργότερα ο ναός άρχισε να εορτάζει στο Γενέσιον της Θεοτόκου όπως και σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου. Όταν ήρθαν οι Γενοβέζοι ως δυνάστες στη Χίο, πήραν και άλλαξαν το ναό της Παναγίας σε καθολικό.
Από το 1538 ο ναός της Παναγίας ανακαινίστηκε το 1707 ενώ το 1737 γύρω του κτίζονται και άλλοι οικίσκοι για τους 150 τροφίμους λεπρούς. Το 1822 κάηκαν οι δύο ναοί του ιδρύματος και σφαγιάστηκαν σχεδόν όλοι οι λεπροί εκτός από 5 τροφίμους με τον εφημέριο πατέρα Άνθιμο Πουλάκη που κρύφτηκαν κάτω από την αυλή της Παναγίας, μέσα στη στοά όπου περνά ο χείμαρρος και σώθηκαν. Αργότερα ο ναός αναστηλώθηκε αλλά γκρέμισε από τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε το νησί το 1881, όπως και ένα μεγάλο μέρος των οικίσκων. Από τότε δεν αναστηλώθηκε ποτέ πια.
Όταν έφυγαν λοιπόν οι Γενοβέζοι απ το νησί και ανέλαβαν την διοίκηση οι Τούρκοι (1566), οι σκορπισμένοι Φράγκοι την αντάλλαξαν με αυτή του Αγίου Ελισσαίου (Αλιτζαίου) στην περιοχή Κοφινά, όπου έκαμαν το καθολικό κοιμητήρι τους και το χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα ( παρεκκλήσιο του ενοριακού κοιμητηρίου της Αμιάντου Συλλήψεως στον Κοφινά της Χίου, το οποίο αιώνες τώρα είναι γνωστό από τους Χιώτες ως “Άγιος Ελισσαίος”).
Κατηγορία:Χίος
Ορμπασσάνο
Το Ορμπασσάνο (ιταλικά: Orbassano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Συνθήκη της Ακυίσγρανου (798)
Η Συνθήκη της Ακυίσγρανου ήταν συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε το 812 στην πόλη Ακυίσγρανος, όπως αποδόθηκε το όνομα από τους Βυζαντινούς, η λατινική Aquisqranum, το σημερινό Άαχεν. Η συνθήκη υπογράφηκε ανάμεσα στους απεσταλμένους της αυτοκράτειρας Ειρήνης και του Καρλομάγνου, ανάμεσα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Η αυτοκράτειρα Ειρήνη έχοντας πόλεμο με τους Άραβες στο ανατολικό της σύνορο θέλησε να διασφαλίσει τα δυτικά της σύνορα. Έστειλε αντιπροσωπία στο Ακυίσγρανο, πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τους Μιχαήλ Γανγκλιανό και τον ιερέα Θεόφιλο.
Η συνθήκη ειρήνης που υπογράφηκε προέβλεπε για ανταλλάγματα την κυριαρχία του Καρλομάγνου στην Ίστρια και το Μπενεβέτο ενώ ο Κάρολος απελευθέρωσε τον Σισσίνιο, αδελφό του πατριάρχη Ταράσιου που ήταν αιχμάλωτος των Φράγκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Παλική (Σικελία)
Η Παλική είναι αρχαία πόλη στη Σικελία σε έναν λόφο από Βασάλτη στην κοιλάδα του ποταμού Μαργκί. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα δυτικά από την Παλαγονία, είναι τμήμα της κοινότητας Μηναίον που βρίσκεται στη Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης διεκδικήθηκαν και άνοιξαν για το κοινό, δημιουργήθηκε επίσης ένα μουσείο για να στεγάσει τα αρχαιολογικά ευρήματα. Η χρονολογία που ιδρύθηκε η πόλη είναι άγνωστη, ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι την ίδρυσε ο Σικελός αρχηγός Δουκέτιος (453 π.Χ.) και πήρε το όνομα του γειτονικού ιερού της Παλικής. Η πόλη είχε ισχυρά τείχη και αναπτύχθηκε χάρη στη γονιμότητα του εδάφους της, ωστόσο καταστράφηκε γρήγορα και την εποχή που έγραψε ο Διόδωρος την "Ιστορική Βιβλιοθήκη" ήταν ακατοίκητη (60 π.Χ.).
Η καταστροφή της Παλικής πρέπει να έγινε τη χρονιά που πέθανε ο Δουκέτιος (440 π.Χ.), οι Συρακούσες όπως περιγράφει ο Διόδωρος έκαναν εκστρατεία και κατέστρεψαν την "Τρινακίη". Ο Πίτερ Γκριν και πολλοί άλλοι ιστορικοί συμφωνούν ομόφωνα ότι η "Τρινακίη" ταυτίζεται με την Παλική. Το "Τρινακίη" ήταν γηγενές Σκελικό όνομα που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες έποικοι για να περιγράψουν τους οικισμούς των Σικελών, ίσως να ήταν η Ακρόπολη της Παλικής.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία Κατηγορία:Αρχαία Σικελία
Ντάκιρι
thumb|Κλασικό ντάκιρι Το ντάκιρι (daiquirí  ) είναι οικογένεια κοκτέιλ των οποίων τα κύρια συστατικά είναι το ρούμι, ο χυμός εσπεριδοειδών (συνήθως χυμός λάιμ) και η ζάχαρη ή άλλο γλυκαντικό.
Το ντάκιρι είναι ένα από τα έξι βασικά ποτά που αναφέρονται στο κλασικό The Fine Art of Mixing Drinks του Ντέιβιντ Έμπερι, το οποίο παραθέτει επίσης ορισμένες παραλλαγές.
Προέλευση
Νταϊκιρί είναι το όνομα μιας παραλίας και ενός ορυχείου σιδήρου κοντά στο Σαντιάγο ντε Κούβα, και η λέξη προέρχεται από τη γλώσσα των Ταΐνο. Το ποτό υποτίθεται ότι εφευρέθηκε από έναν Αμερικανό μηχανικό ορυχείων ονόματι Τζένινγκς Κοξ, ο οποίος βρισκόταν στην Κούβα (τότε ακόμη υπό ισπανική κυβέρνηση) την εποχή του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου. Είναι επίσης πιθανό ότι ο Γουίλιαμ Τσάνλερ, ένας Αμερικανός βουλευτής που αγόρασε τα ορυχεία σιδήρου του Σαντιάγο το 1902, εισήγαγε το ντάκιρι σε κλαμπ στη Νέα Υόρκη εκείνη τη χρονιά.
Η κατανάλωση του ποτού παρέμεινε εντοπισμένη μέχρι το 1909, όταν ο υποναύαρχος Λούσιους Τζόνσον, ιατρικός αξιωματικός του Ναυτικού των ΗΠΑ, δοκίμασε το ποτό του Κοξ. Στη συνέχεια ο Τζόνσον το παρουσίασε στη Λέσχη Στρατού και Ναυτικού στην Ουάσιγκτον και οι πότες του ντάκιρι αυξήθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες. Ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά του συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ και του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι.
Η βασική συνταγή του ντάκιρι είναι παρόμοια με το ποτό που οι Βρετανοί ναύτες έπιναν στο πλοίο από τη δεκαετία του 1780 ως μέσο πρόληψης του σκορβούτου. Μέχρι το 1795 το ημερήσιο σιτηρέσιο του Βασιλικού Ναυτικού περιείχε ρούμι, νερό, ¾ ουγγιάς λεμόνι ή χυμό λάιμ και 2 ουγγιές ζάχαρη. Αυτό ήταν ένα κοινό ποτό σε όλη την Καραϊβική, και μόλις ο πάγος έγινε διαθέσιμος συμπεριλήφθηκε αντί για το νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ
Μαργαρίτα Σκούλεσντατερ
Η Μαργαρίτα Σκούλεσντατερ, νορβηγ.: Margaret Skulesdatter, Παλαια Νορβηγικά: Margrét Skúladóttir, (1208–1270) ήταν Νορβηγή βασίλισσα, ως σύζυγος του βασιλιά Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας και βασιλική σύζυγος της Νορβηγίας από το 1225 έως το 1263.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του κόμη (jarl) Σκούλε Μπόρντσον και της Ράγκνχιλντ. Ο γάμος κανονίστηκε ως μέρος μίας προσπάθειας να συμφιλιώσει τον πατέρα της με τον βασιλιά Χάακον Δ΄ Χάακονσον της Νορβηγίας. Ο κύριος λόγος ήταν να εμποδίσει τον πατέρα της να επιβάλει την αξίωσή του για τον θρόνο, από την οποία είχε παραιτηθεί μετά την εκλογή του Χάακον Δ΄ το 1217. Ο αρραβώνας εορτάστηκε στη βασιλική κατοικία στο Μπέργκεν το 1219 και ο γάμος έγινε εκεί στις 25 Μαΐου 1225.
Ωστόσο το 1239 η σύγκρουση μεταξύ του πατέρα και του συζύγου της εξελίχθηκε σε ανοιχτό πόλεμο, όταν ο Σκούλε είχε ανακηρυχθεί βασιλιάς στο Nίνταρος. Η εξέγερση έληξε το 1240, όταν ο Σκούλε θανατώθηκε. Σύμφωνα με τη Σάγκα του Χάακον (Codex Frisianus), η Μαργαρίτα ξέσπασε σε κλάματα, όταν πληροφορήθηκε την εξέγερση του πατέρα της και θρήνησε πολύ το τέλος του. Είναι αβέβαιο αν ο σύζυγός της, τής επέτρεψε να κληρονομήσει τον πατέρα της, του οποίου η περιουσία είχε δημευτεί μετά την εξέγερσή του. Ωστόσο είναι γνωστό ότι η Μαργαρίτα ζήτησε από τον πάπα να πάρει μερικά κτήματα υπό την προστασία της, κτήματα που ο Χάακον Δ΄ είχε παραχωρήσει στη Μαργαρίτα μετά τη στέψη του το 1247. Είναι πιθανό αυτά τα κτήματα να ανήκαν προηγουμένως στον πατέρα της και να ήταν η κληρονομιά της.
Η βασίλισσα Μαργαρίτα δεν περιγράφεται λεπτομερειακά ως άτομο και δεν φαίνεται να συμμετείχε στην πολιτική, αν και προφανώς προστάτευε τα οικονομικά της δικαιώματα. Φαίνεται ότι συνόδευε τον σύζυγό της στα ταξίδια του στη χώρα, και ότι έπαιξε ενεργό ρόλο ως βασίλισσα. Το 1238 και το 1240 της δόθηκε ως επίσημο δώρο ένα κόκκινο ύφασμα από τον Ερρίκο Γ' της Αγγλίας, και είναι πιθανό ότι το εικονογραφημένο αγγλικό βιβλίο ψαλμών, που βρέθηκε στη Νορβηγία από αυτήν την εποχή, ήταν δώρο σε αυτήν. Η Μαργαρίτα φαίνεται να έχει δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πόλη Στάβανγκερ: είχε εμπλακεί σε μία σύγκρουση με τον επίσκοπο του Στάβανγκερ, μία σύγκρουση που επιλύθηκε από τον καρδινάλιο Γουλιέλμο της Σαμπίνα, ο οποίος της παραχώρησε τα δικαιώματα προστασίας σε τρία παρεκκλήσια στο Στάβανγκερ, ένα από αυτά πιθανώς στο Πέτερσκιρκεν (1247). Η Mαργαρίτα ήταν επίσης, σε άγνωστη ημερομηνία πριν από το 1245, η πρώτη μάρτυρας της επίσημης επιβεβαίωσης από τον Χάακον Δ΄ για την εξουσία της εκκλησίας και του στέμματος επάνω στο Στάβανγκερ.
Έμεινε χήρα το 1263. Το φθινόπωρο του 1264 συνόδευσε τον γιο της Μάγκνους ΣΤ΄ σε μία επίσκεψη στο αβαείο Ρίσα στο Tρέντελαγκ, το οποίο ιδρύθηκε από τον πατέρα της, και όπου πιθανότατα πέρασε τα τελευταία της χρόνια από το 1267.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Οίκος του Σβερ
Όριο Καναβέζε
Το Όριο Καναβέζε (ιταλικά: Orio Canavese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Πύργος του Ρολογιού του Ντολμαμπαχτσέ
Ο Πύργος του Ρολογιού του Ντολμαμπαχτσέ (στα τούρκικα: Dolmabahçe Saat Kulesi) βρίσκεται έξω από το Ντολμάμπαχτσε, στην Κωνσταντινούπολη.
Ακτινοβολία Τσερενκόφ
thumb|Ακτινοβολία Cherenkov στον πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα ATR Η ακτινοβολία Τσερενκόφ ή φαινόμενο Τσερενκόφ (Cherenkov ή Čerenkov) είναι ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία (π.χ. φως), που εκπέμπεται όταν ένα ηλεκτρικά φορτισμένο σωματίδιο περνά μέσα από ένα διηλεκτρικό μέσο με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα φάσης του φωτός στο συγκεκριμένο μέσο. Η χαρακτηριστική γαλάζια λάμψη της καρδιάς ενός πυρηνικού αντιδραστήρα κάτω από το νερό είναι ακτινοβολία Τσερενκόφ. Πήρε το όνομά της από τον Σοβιετικό φυσικό Πάβελ Αλεξέγιεβιτς Τσερενκόφ, ο οποίος ήταν ο πρώτος που την ανίχνευσε πειραματικά και τιμήθηκε το 1958 με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Μια θεωρία αυτού του φαινομένου αναπτύχθηκε αργότερα στο πλαίσιο της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας από τους Ίγκορ Ταμ και Ιλιά Φρανκ, που επίσης μοιράσθηκαν το Βραβείο Νόμπελ. Η ακτινοβολία Τσερενκόφ είχε προβλεφθεί θεωρητικώς από τον Άγγλο Όλιβερ Χέβισαϊντ σε εργασίες που δημοσιεύθηκαν το 1888 και το 1889.
Προέλευση
Σύμφωνα με τη φυσική, η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι μία παγκόσμια σταθερά (c) και η ανώτατη δυνατή ταχύτητα, την οποία δεν μπορεί να ξεπεράσει οποιοδήποτε σωματίδιο. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται το φως μέσα σε ένα υλικό μπορεί να είναι αρκετά μικρότερη από τη c. Π.χ. στο νερό είναι μόνο 0,75c. Σωματίδια λοιπόν μπορούν να επιταχυνθούν πέρα από αυτή την ταχύτητα, και όχι μόνο από επιταχυντές σωματιδίων, αλλά και στη φύση, π.χ. από πυρηνικές αντιδράσεις. Η ακτινοβολία Τσερενκόφ παράγεται όταν ένα φορτισμένο σωματίδιο, συνήθως ένα ηλεκτρόνιο, κινείται μέσα σε ένα διηλεκτρικό μέσο (δηλαδή πολώσιμο ηλεκτρικά) με ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη με την οποία διαδίδεται (κινείται) το φως μέσα στο ίδιο υλικό.
Επιπλέον, η ταχύτητα που αρκεί να υπερβούν τα σωματίδια προκειμένου να παραχθεί ακτινοβολία Τσερενκόφ είναι η ταχύτητα φάσης του φωτεινού κύματος, που μπορεί να μεταβληθεί πολύ μέσα σε ένα περιοδικό υλικό, οπότε μπορεί να ακτινοβολήσει σε οσοδήποτε μικρή ταχύτητα, ένα φαινόμενο γνωστό ως φαινόμενο Smith–Purcell. Σε ένα πιο πολύπλοκο περιοδικό μέσο, όπως σε έναν φωτονικό κρύσταλλο, μπορεί να εκδηλωθεί επίσης μία ποικιλία από «ανώμαλα» φαινόμενα Τσερενκόφ, όπως ακτινοβολία με κατεύθυνση προς τα πίσω.
Μία αναλογία είναι ο ήχος ενός υπερηχητικού αεροπλάνου: Τα ηχητικά κύματα που παράγει το αεροπλάνο διαδίδονται με την ταχύτητα του ήχου και επομένως ταξιδεύουν αργότερα από το σκάφος, αδυνατώντας να περάσουν μπροστά του και σχηματίζοντας ένα κρουστικό κύμα. Με παρόμοιο τρόπο, ένα φορτισμένο σωματίδιο μπορεί να παράγει ένα φωτεινό μέτωπο κύματος καθώς ταξιδεύει μέσα σε ένα διαφανές σώμα.
Στο διπλανό σχήμα το σώμα (κόκκινο βέλος) κινείται μέσα σε υλικό με ταχύτητα v_\text{p}, τέτοια ώστε , όπου c είναι η ταχύτητα του φωτός στο κενό και n είναι ο δείκτης διάθλασης του υλικού. (Αν το μέσο είναι το νερό, τότε η συνθήκη αυτή γράφεται ως, αφού n=1,33 για το νερό στους 20 °C.)
Ορίζουμε τον λόγο μεταξύ της ταχύτητας του σωματιδίου και της ταχύτητας του φωτός στο κενό ως. Τα εκπεμπόμενα κύματα φωτός (μπλε βέλη) ταξιδεύουν με ταχύτητα.
ενώ τα εκπεμπόμενα ηλεκτρομαγνητικά κύματα (φως) περιορίζονται να διανύουν την απόσταση
Επειδή αυτός ο λόγος είναι ανεξάρτητος του χρόνου, μπορούμε να πάρουμε οποιεσδήποτε χρονικές στιγμές και να έχει όμοια τρίγωνα. Η γωνία παραμένει η ίδια και επομένως τα επόμενα κύματα που παράγονται μεταξύ των στιγμών t = 0 και t θα σχηματίζουν όμοια τρίγωνα με τις ίδιες κορυφές στα δεξιά με αυτή του σχήματος.
Αντίστροφο φαινόμενο Τσερενκόφ
Ένα αντίστροφο φαινόμενο Τσερενκόφ μπορεί να παρατηρηθεί με χρήση υλικών με αρνητικό δείκτη διαθλάσεως, που ονομάζονται μεταϋλικά αρνητικού δείκτη (υλικά με μικροδομή σε κλίμακα μικρότερη του μήκους κύματος, η οποία τους δίνει μία «μέση» ιδιότητα πολύ διαφορετική από εκείνη των υλικών που τα αποτελούν, σε αυτή την περίπτωση αρνητική επιτρεπτότητα (ε) και αρνητική μαγνητική διαπερατότητα). Ακτινοβολία Τσερενκόφ «αντίστροφου κώνου» μπορεί να παραχθεί και σε μη-μεταϋλικά με περιοδική δομή της ίδιας κλίμακας με το μήκος κύματος του φωτός, που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως ισοδύναμα με ομογενή μεταϋλικά.
Και άλλες γωνίες εκπομπής
Η ακτινοβολία Τσερενκόφ μπορεί να παραχθεί με οποιαδήποτε διεύθυνση αν χρησιμοποιηθούν καταλλήλως σχεδιασθέντα μονοδιάστατα μεταϋλικά. Η σχεδίαση αυτών των μέσων είναι τέτοια ώστε να εισάγουν μία βαθμίδα καθυστερήσεως φάσεως κατά μήκος της τροχιάς του σωματιδίου (d\phi/dx ), αντιστρέφοντας έτσι ή καθοδηγώντας την ακτινοβολία Τσερενκόφ σε οποιεσδήποτε γωνίες, οι οποίες δίνονται από τη γενικευμένη σχέση:
Χαρακτηριστικά
Το φάσμα συχνοτήτων της ακτινοβολίας Τσερενκόφ που παράγεται από σωματίδιο με ταχύτητα v δίνεται από τη σχέση Φρανκ-Ταμ:
Η σχέση αυτή δίνει την ενέργεια της ακτινοβολίας Τσερενκόφ ανά μονάδα μήκους κύματος και μονάδα αποστάσεως που διανύει το σωματίδιο. \mu(\omega) είναι ηis the διαπερατότητα και n(\omega) είναι ο δείκτης διαθλάσεως του υλικού μέσα στο οποίο κινείται το φορτισμένο σωματίδιο.
Αντίθετα με τα φαινόμενα του φθορισμού ή της εξαναγκασμένης εκπομπής, που έχουν φάσματα με χαρακτηριστικές κορυφές, η ακτινοβολία Τσερενκόφ είναι συνεχής. Στην περιοχή του ορατού φωτός, η σχετική ένταση ανά μονάδα συχνότητας είναι προσεγγιστικά ανάλογη της συχνότητας. Επομένως οι υψηλότερες συχνότητες (μικρότερα μήκη κύματος) αντιστοιχούν σε μεγαλύτερη ένταση ακτινοβολίας Τσερενκόφ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ορατή ακτινοβολία Τσερενκόφ είναι γαλάζια. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς της εκπέμπεται στο υπεριώδες φάσμα. Μόνο με αρκετά επιταχυμένα φορτία γίνεται ορατή η ακτινοβολία Τσερενκόφ.
Υπάρχει μία συχνότητα αποκοπής, πάνω από την οποία δεν μπορεί να ισχύει η εξίσωση. Ο δείκτης διαθλάσεως n μεταβάλλεται με τη συχνότητα, έτσι ώστε η ένταση δεν μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται καθώς μειώνεται το μήκος κύματος, ακόμα και για τα πλέον υπερσχετικιστικά σωματίδια (δηλαδή με v/c περίπου ίσο με 1). Στις συχνότητες των ακτίνων X ο δείκτης διαθλάσεως πέφτει κάτω από τη μονάδα (σημειώστε ότι η ταχύτητα φάσεως μπορεί να υπερβαίνει τη c χωρίς να παραβιάζεται η θεωρία της σχετικότητας) και άρα δεν θα μπορούσε να υπάρξει εκπομπή ακτίνων X (ή σε μικρότερα μήκη κύματος, όπως αυτά των ακτίνων γ). Ωστόσο, ακτίνες X μπορούν να παραχθούν σε ειδικές συχνότητες, που βρίσκονται ακριβώς κάτω από τις συχνότητες ηλεκτρονιακών μεταπτώσεων στο συγκεκριμένο υλικό, καθώς ο δείκτης διαθλάσεως είναι συχνά μεγαλύτερος του 1 ακριβώς κάτω από μία συχνότητα συντονισμού (σχέση Kramers-Kronig και ανώμαλος διασκεδασμός).
Η γωνία του κώνου του μετώπου Τσερενκόφ είναι αντίστοιχη της ταχύτητας της διαταραχής που προκαλεί το σωματίδιο. Η γωνία Τσερενκόφ είναι μηδέν στην ταχύτητα κατωφλίου για την εκπομπή ακτινοβολίας Τσερενκόφ. Η γωνία αυτή αυξάνεται καθώς η ταχύτητα του σωματιδίου προσεγγίζει την ταχύτητα του φωτός. Συνεπώς η παρατηρούμενη γωνία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί η κατεύθυνση και η ταχύτητα ενός φορτισμένου σωματιδίου που παράγει ακτινοβολία Τσερενκόφ.
Ακτινοβολία Τσερενκόφ μπορεί να παραχθεί στο εσωτερικό του οφθαλμού από φορτισμένα σωματίδια κοσμικών ακτίνων που εισχωρούν στο υαλώδες σώμα, δίνοντας την εντύπωση αστραπών.
Ιατρική απεικόνιση ραδιοϊσοτόπων και ακτινοθεραπεία εξωτερικής δέσμης
thumb|Εκπομπή φωτός Τσερενκόφ προερχόμενη από ασθενή που ακτινοβολείται στο στήθος με δέσμη 6 MeV από γραμμικό επιταχυντή σε ακτινοθεραπεία. Πιο πρόσφατα, το φως Τσερενκόφ έχει χρησιμοποιηθεί για την απεικόνιση ουσιών στο ανθρώπινο σώμα. Το φως αυτό προέρχεται είτε από εσωτερικές πηγές όπως φάρμακα ακτινοθεραπείας που ενίονται στο σώμα, είτε από ακτινοθεραπεία εξωτερικής δέσμης, στην καταπολέμηση του καρκίνου. Ραδιοϊσότοπα όπως οι πηγές ποζιτρονίων 18F και 13N, ή οι πηγές ηλεκτρονίων 32P και 90Y, έχουν μετρήσιμη εκπομπή Τσερενκόφ. Τα ισότοπα 18F και 131I έχουν απεικονισθεί σε ανθρώπους για επίδειξη της διαγνωστικής αξίας τους. Συνακόλουθα, γεννήθηκε ο όρος Τσερενκογραφία (Cerenkography). Η ακτινοθεραπεία εξωτερικής δέσμης έχει αποδειχθεί ότι επάγει σημαντική ακτινοβολία Τσερενκόφ στον ακτινοβολούμενο ιστό, εξαιτίας της ενέργειας των σωματίων της δέσμης, από 6 ως 18 MeV. Τα δευτερογενή ηλεκτρόνια που εκτινάσσονται από την πρόσπτωση αυτών των δεσμών φωτονίων υψηλής ενέργειας προκαλούν την εκπομπή φωτός Τσερενκόφ, το οποίο μπορεί να ανιχνευθεί στις επιφάνειες εισόδου και εξόδου του ιστού.
Πυρηνικοί αντιδραστήρες
thumb|right|Ακτινοβολία Τσερενκόφ σε πειραματικό αντιδραστήρα τύπου ανοικτής δεξαμενής Η ακτινοβολία Τσερενκόφ χρησιμεύει για την ανίχνευση φορτισμένων σωματιδίων υψηλής ενέργειας. Σε πυρηνικούς αντιδραστήρες τύπου ανοικτής δεξαμενής, σωματίδια β (ηλεκτρόνια υψηλής ενέργειας) απελευθερώνονται από τη διάσπαση των προϊόντων (ραδιενεργών ισοτόπων) της πυρηνικής σχάσεως. Η λάμψη συνεχίζεται μετά τον τερματισμό της αλυσιδωτής αντιδράσεως και εξασθενεί καθώς διασπώνται τα πλέον βραχύβια ραδιενεργά ισότοπα. Για τον ίδιο λόγο, με την ακτινοβολία Τσερενκόφ μπορεί να βαθμονομηθεί η παραμένουσα ραδιενέργεια χρησιμοποιημένων ράβδων πυρηνικού «καυσίμου». .
Αστροφυσικοί ανιχνευτές
Κατά την αλληλεπίδραση ενός φωτονίου ακτίνων γ πολύ υψηλής ενέργειας (TeV) ή μιας κοσμικής ακτίνας με την ατμόσφαιρα της Γης, μπορεί να παραχθεί ένα ζεύγος ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου με τεράστιες ταχύτητες. Η ακτινοβολία Τσερενκόφ που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα από αυτά τα φορτισμένα σωματίδια χρησιμεύει στον προσδιορισμό της διευθύνσεως και της ενέργειας της αρχικής κοσμικής ακτίνας, δια της τεχνικής IACT (Imaging Atmospheric Cherenkov Technique), για παράδειγμα στα πειράματα H.E.S.S., VERITAS και MAGIC. Εναλλακτικά, η ανίχνευση της ακτινοβολίας που παράγεται από αυτά τα σωματίδια γίνεται μέσα σε κλειστές δεξαμενές γεμάτες με νερό, όταν τα σωματίδια φθάσουν στην επιφάνεια της Γης, όπως στο HAWC (High Altitude Water Cherenkov Experiment), στο Αστεροσκοπείο Πιερ Ωζέ και σε άλλες προσπάθειες. Παρόμοιες μέθοδοι εφαρμόζονται σε πολύ μεγάλους ανιχνευτές νετρίνων, όπως οι Super-Kamiokande και IceCube.
Τα παρατηρητήρια που εκμεταλλεύονται την ακτινοβολία Τσερενκόφ για τη μελέτη των προϊόντων των κοσμικών ακτίνων ή ακτίνων γ από το διάστημα είναι κλειδί για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών των ουράνιων σωμάτων που εκπέμπουν ακτίνες γ υπερυψηλής ενέργειας, όπως υπολείμματα υπερκαινοφανών και τα μπλέιζαρ.
Πειράματα σωματιδιακής φυσικής
Η ακτινοβολία Τσερενκόφ χρησιμοποιείται συχνά στην πειραματική σωματιδιακή φυσική για την ταυτοποίηση σωματιδίων. Η ταχύτητα ενός φορτισμένου υποατομικού σωματιδίου μπορεί να μετρηθεί (ή να τεθούν όρια σε αυτή) από τα χαρακτηριστικά του φωτός Τσερενκόφ που εκπέμπεται όταν το σωματίδιο διασχίζει κάποιο συγκεκριμένο μέσον. Αν η ορμή του ίδιου σωματιδίου μετρηθεί με ανεξάρτητη μέθοδο, τότε μπορεί να υπολογισθεί η μάζα του από την ταχύτητα και την ορμή του, και από τη μάζα να βρεθεί τι είδος σωματιδίου είναι.
Ο απλούστερος τύπος συσκευής ταυτοποιήσεως σωματιδίων με βάση την ακτινοβολία Τσερενκόφ είναι ο «μετρητής κατωφλίου», που απαντά στο εάν η ταχύτητα ενός φορτισμένου σωματιδίου είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη από μία ορισμένη τιμή (v_0=c/n, όπου c είναι η ταχύτητα του φωτός και n είναι ο δείκτης διάθλασης του μέσου), εξετάζοντας το εάν εκπέμπει ή όχι ακτινοβολία Τσερενκόφ σε ένα ορισμένο μέσον. Γνωρίζοντας την ορμή των σωματιδίων, μπορούμε να διαχωρίσουμε όσα είναι ελαφρότερα από ένα ορισμένο κατώφλι από όσα είναι βαρύτερα αυτού.
Από την άλλη, ο πλέον προηγμένος τύπος ανιχνευτή Τσερενκόφ είναι ο ανιχνευτής απεικονίσεως δακτυλίου (RICH, Ring-Imaging Cherenkov detector), που αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του 1980. Σε αυτόν, ένας κώνος φωτός Τσερενκόφ ανιχνεύεται πάνω σε έναν ευαίσθητο στη θέση επίπεδο ανιχνευτή φωτονίων, που επιτρέπει τη σχεδίαση ενός δακτυλίου ή δίσκου, η ακτίνα του οποίου αποτελεί μέτρο της γωνίας εκπομπής Τσερενκόφ. Παράδειγμα τέτοιου ανιχνευτή είναι ο HMPID στο πείραμα ALICE, στον ισχυρότερο επιταχυντή του κόσμου, τον Μέγα Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN.
Πηγές
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Ειδική σχετικότητα Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Γκιουλεζί
Το Γκιουλεζί (επίσης, Γκιούλεζι και Γκιουλγιάζι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,375 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Γκιουλεζί, Αϊντινκέντ, Νταλάκο, Κουνχίρτ, Χαναγκαχγιολού και Χιρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Γιάννης Μπουζούκης
Ο Γιάννης Μπουζούκης (Πρέβεζα, 27 Μαρτίου 1998) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Παναιτωλικό.
Συλλογική Καριέρα
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα τα έκανε στην ακαδημία "Αθλόπολις" της Πρέβεζας, η οποία εκείνο το διάστημα ήταν συνεργαζόμενη ακαδημία με τον Παναθηναϊκό και υπό τη σκέπη της GFD (Green Football Development η οποια εξελίχθηκε σε "PAO Soccer Schools"). Τον Αύγουστο του 2012 άρχισε να αγωνίζεται στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.
Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα το υπέγραψε στις 24 Αυγούστου 2016. Το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκού πραγματοποιήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 2017, στη νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με την Αναγέννηση Καρδίτσας για τους ομίλους του κυπέλλου Ελλάδος που έληξε 1-2. Στις 14 Μαΐου 2018 το συμβόλαιό του ανανεώθηκε για 2 ακόμη χρόνια. Στις 26 Αυγούστου του 2018 σημείωσε το πρώτο του επίσημο τέρμα με την φανέλα της ομάδας, στη νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με την Ξάνθη για την πρεμιέρα του ελληνικού πρωταθλήματος που έληξε 0-1.
Συλλογικά
Mέχρι 30 Ιανουαρίου 2019
Ριουκ
Το Ριουκ (επίσης, Ργιούκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σιοχούμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Συρακουσία (πλοίο)
Η Συρακουσία ήταν ένα αρχαίο Ελληνικό πλοίο για μεταφορά εμπορευμάτων και επιβατών που φημολογείται πως ήταν το πιο μεγάλο πλοίο του αρχαίου κόσμου. Η Συρακουσία έπλευσε μόνο μία φορά, γύρω στο 240 π.Χ., από τις Συρακούσες της Μεγάλης Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια του Πτολεμαϊκού Βασιλείου. Καθώς ήταν υπερβολικά μεγάλο πλοίο 120m (400 πόδια) για την εποχή της, δεν ήταν δυνατόν να δέσει σε κανένα λιμάνι της Μεσογείου και έτσι έμεινε στην Αλεξάνδρεια, όπου και μετονομάστηκε σε Αλεξάνδρεια. Το πλοίο σχεδιάστηκε από τον Αρχιμήδη για τον τύραννο των Συρακουσών, Ιέρωνα Β'.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η Συρακουσία σχεδιάστηκε από τον Αρχιμήδη και χτίστηκε γύρω στο 240 π.Χ. από τον Αρχία της Κορίνθου με εντολή του Ιέρωνα Β' των Συρακουσών. Ο ιστορικός Μοσχίων της Φασέλης είπε ότι η Συρακουσία μπορούσε να μεταφέρει φορτίο περίπου 1600 έως 1800 τόνων και χωρητικότητα 1.942 επιβατών. Υποτίθεται ότι έφερε περισσότερους από 200 στρατιώτες, καθώς και έναν καταπέλτη. Έπλευσε μόνο μία φορά για να αγκυροβολήσει στην Αλεξάνδρεια, όπου αργότερα παραδόθηκε στον Πτολεμαίο (Πτολεμαίος) Γ' Ευεργέτη της Αιγύπτου και μετονομάστηκε σε Αλεξάνδρεια ( ελληνικά :Αλεξάνδρεια , literally "of Alexandria ").
Μια συζήτηση αυτού του πλοίου, καθώς και το πλήρες κείμενο του Αθηναίου (ένας Έλληνας συγγραφέας του τέλους του 2ου αιώνα που παραθέτει μια λεπτομερή περιγραφή των Συρακουσίων από τον Moschion, έναν παλαιότερο, τώρα χαμένο, συγγραφέα) βρίσκεται στο Casson's Ships and Seamanship in the Ancient World.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη συζήτηση για την κατασκευή του πλοίου είναι η λεπτομερής περιγραφή των προσπαθειών που έγιναν για την προστασία του κύτους από βιορρύπανση, συμπεριλαμβανομένης της επικάλυψης με τρίχες αλόγου και πίσσα. Αυτό μπορεί να είναι το πρώτο παράδειγμα προληπτικής αντιρρυπαντικής τεχνολογίας (που έχει σχεδιαστεί για να αποτρέπει την προσκόλληση ρυπαντικών οργανισμών αντί να τους αφαιρεί)
Εμφάνιση
Δεν είναι πολλά γνωστά για την εξωτερική εμφάνιση του πλοίου, αλλά ο Αθηναίος περιγράφει ότι το πάνω κατάστρωμα, το οποίο ήταν φαρδύτερο από το υπόλοιπο πλοίο, στηριζόταν από όμορφα κατασκευασμένους ξύλινους άτλαντες αντί για απλά ξύλινες κολώνες. Επιπλέον, το επάνω κατάστρωμα περιείχε οκτώ πύργους, εξοπλισμένους με δύο τοξότες και τέσσερις πλήρως οπλισμένους άνδρες. Στην πλώρη του πλοίου υπήρχε μια υπερυψωμένη εξέδρα για μάχες, στην κορυφή της οποίας υπήρχε ένας γιγάντιος καταπέλτης. 20 σειρές κουπιών θα ήταν επίσης ορατές από το εξωτερικό, και πιθανώς ένας περίπατος με λουλούδια και σκηνές για χρήση από τους επιβάτες.
Παροχές
Όσον αφορά την άνεση των επιβατών, το Syracusia θα ήταν το αντίστοιχο του Τιτανικού σε σύγκριση με άλλα πλοία της εποχής. Ο πρωτοποριακός σχεδιασμός και το τεράστιο μέγεθος της επέτρεψαν τη δημιουργία διαφόρων χώρων αναψυχής στο πλοίο, συμπεριλαμβανομένου ενός κήπου και ενός εσωτερικού μπάνιου με ζεστό νερό. Τα χαμηλότερα επίπεδα του πλοίου προορίζονταν για το πλήρωμα και τους στρατιώτες του πλοίου, ενώ τα ανώτερα για τη χρήση των επιβατών. Σύμφωνα με τον Αθηναίο, το πλοίο ήταν όμορφα διακοσμημένο με υλικά όπως ελεφαντόδοντο και μάρμαρο, ενώ όλοι οι δημόσιοι χώροι ήταν επιστρωμένοι με ψηφιδωτά που απεικονίζουν ολόκληρη την ιστορία της Ιλιάδας. Το πλοίο ήταν επίσης εξοπλισμένο με βιβλιοθήκη, σαλόνι και γυμναστήριο για χρήση από τους επιβάτες, καθώς και ένα μικρό ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη.