cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της οικονομίας της Ελλάδας
Περίοδος ένταξης στην ΕΟΚ-ΕΕ και την ευρωζώνη (1974-2001)
Όσο για το δημόσιο χρέος, η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη παρέλαβε δημόσιο χρέος που αντιστοιχεί στο 80% του ΑΕΠ, και παρέδωσε δημόσιο χρέος στο 110% του ΑΕΠ.
Από το 1993 διογκώνεται ο δημόσιος τομέας της οικονομίας, για παράδειγμα επανακρατικοποιούνται οι Αστικών Συγκοινωνιών ΕΑΣ Αθηνών, γίνονται μαζικοί διορισμοί στο δημόσιο και διοχετεύονται χρήματα από την ΕΕ σε μη βιώσιμες ή ελλειμματικές δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνος (2000-2010)
Τον Ιούνιο του 2000 η Ελλάδα έγινε δεκτή στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση και υιοθέτησε το ευρώ τον Ιανουάριο του 2001, ωστόσο η δραχμή παρέμεινε το νόμισμα της χώρας μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 2002. Κατά την ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, η ισοτιμία δραχμής-ευρώ ήταν 340.75 δραχμές προς 1 ευρώ. Μεγάλες προκλήσεις παραμένουν η μείωση της ανεργίας και η περαιτέρω ανοικοδόμηση της οικονομίας μέσω και της ιδιωτικοποίησης διαφόρων μεγάλων κρατικών εταιρειών, όπως του ΟΤΕ και της Ολυμπιακής επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, η αναμόρφωση της κοινωνικής ασφάλισης, διόρθωση του φορολογικού συστήματος, και η ελαχιστοποίηση των γραφειοκρατικών αδυναμιών. Την πενταετία 2003-2008 υπάρχει μια αύξηση δαπανών για μισθούς συντάξεις κατά 28%, 46.7δις το 2003 και 80δις το 2008, και κατά 19.6% αυξήθηκε τη διετία 2008-2009 η κατά κεφαλήν δαπάνη ανά συνταξιούχο. Την τριετία 2004-2007 το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξάνεται, και το ίδιο το ΑΕΠ ταυτοχρόνως, ενώ σημειώνονται υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης με το εθνικό εισόδημα να αυξάνεται κατά 12-15 δισ. τον χρόνο. Υπάρχει μια γενική αύξηση των δαπανών της γενικής κυβέρνησης όπως και του μεγέθους της. Από τον Σεπτέμβριο του 2008 η ανεργία έχει ανοδική πορεία και το ΑΕΠ αρχίζει να μειώνεται, μέσα σε τέσσερις μήνες έγινε ελλειμματικό κατά -0,3% κι έτσι ξεκίνησε να συζητείται το ενδεχόμενο να παρουσιαστεί πρόβλημα αναχρηματοδότησης του χρέους. Στα μέσα του Αυγούστου είχαν ανακοινωθεί μέτρα ενίσχυσης της οικονομίας. Οι τράπεζες αρχίζουν και εμφανίζουν προβλήματα, στις 18 Νοεμβρίου 2008 το κράτος κεφαλαιοποιεί τις τράπεζες με 28δις ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2009 ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor's υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας από Α σε Α- αυξάνοντας το κόστος δανεισμού της χώρας. Λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης, αλλά και άλλων παραγόντων, το πραγματικό ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 15,6% για το 2009 σήμαινε ότι μέσα σε ένα χρόνο το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από περίπου 110% σε πάνω από 125% ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Δύο ημέρες μετά τις εκλογές του εκλογές του 2009, οι υπηρεσίες της ΤτΕ συνέταξαν ένα σημείωμα προς το διοικητή της, Γιώργο Προβόπουλο, στο οποίο διαπίστωναν έναν «πρωτοφανή δημοσιονομικό εκτροχιασμό, ο οποίος δεν δικαιολογείται, παρά μόνο σε πολύ μικρό βαθμό, από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας», ενέκριναν «απολύτως βέβαιο ότι η παρούσα δημοσιονομική θέση της χώρας δεν είναι διατηρήσιμη», προέβλεπαν ότι το δημόσιο έλλειμμα για το 2009 θα κυμαινόταν μεταξύ 12-14% και χαρακτήριζαν «εξαιρετικά αισιόδοξες» τις εκτιμήσεις ότι το έλλειμμα του 2009 θα είχε ύψος 5,9%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
La Sagrada Familia
La Sagrada Familia ονομάζεται το πέμπτο άλμπουμ των Goin' Through που κυκλοφόρησε το 2004 από τις δισκογραφικές εταιρίες Universal Music Greece, Def Jam Recordings, και το Family The Label του Νίκου Βουρλιώτη. Ο δίσκος αποτελείται από 20 τραγούδια, από τα οποία, 4 πήραν την μορφή video clip. Πιο συγκεκριμένα, το Πόσο Μα..κας Είσαι, το Γυναίκες, το 12 Παρά και το Αυτή Τη Ζωή. Ο δίσκος έγινε χρυσός το 2006 και είναι ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που έγινε χρυσός.
Συνεργασίες
Στον δίσκο συμμετέχει ο TNS στα τραγούδια 12 Παρά, Γυναίκες, Ο Δρόμος Που Ζω, Γλώσσα Μεγάλη και Δεν Υπάρχουν Λέξεις, ο Ominus στα τραγούδια Ένοχος και Δυνάμωσε Το, ο Ισορροπιστής των Νέβμα στα τραγούδια Ζήσε και Πόσο Μα..κας, ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα στο τραγούδι Γυναίκες, οι Νέβμα στο τραγούδι Γελάω Με Σένα, ο Τάκι Τσαν, τότε γνωστός ως Παιδί Θαύμα, και ο DJ The Boy στο τραγούδι Γλώσσα Μεγάλη, η Κατερίνα Μουτσάτσου στο τραγούδι Λίγο Ακόμα και ο G.U.R.U. των Gang Starr στο Αυτή Τη Ζωή. Η μουσική παραγωγή του δίσκου έγινε από τον DJ S, τους Goin' Through, τον DJ Rico των Νέβμα και τον DJ Alx. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Prisma Studio, στο Horizon Studio και στα Unique Studios. Υπεύθυνος παραγωγής ήταν ο Μιχάλης Παπαθανασίου, ο οποίος έκανε και την μίξη. Υπεύθυνος φωτογραφίας ήταν ο Γιάννης Οικονομόπουλος και το artwork επιμελήθηκε ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα. Λίγο καιρό αργότερα, κυκλοφόρησε η Golden Edition του δίσκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Λίνα Χίντι
Η Λίνα Χίντι (Αγγλικά: Lena Kathren Headey, [ αγγλική προφορά: ˈliːnə ˈhiːdi/ lee-nə heed-ee], 3 Οκτωβρίου 1973 - ) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, ηθοποιός φωνής και παραγωγός. Η Χίντι εργάστηκε ως ηθοποιός σε μικρούς και υποστηρικτικούς ρόλους σε ταινίες καθ'όλη την δεκαετία του 1990, προτού γνωρίσει φήμη μέσω από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε υψηλού κόστους ταινίες όπως η ταινία φαντασίας Οι αδελφοί Γκριμ (2005), η ταινία δράσης 300 (2007) όπου ενσάρκωσε την βασίλισσα της Σπάρτης Γοργώ, και η βιογραφική ταινία περιπέτειας Ο Κόκκινος Βαρώνος (2008).
Η Χίντι έγινε περισσότερο γνωστή όταν ενσάρκωσε την Cersei Lannister στην τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones (2011), ένας ρόλος που της χάρισε τρεις υποψηφιότητες για Βραβείο Emmy Β' Γυναικείου Ρόλου σε δραματική σειρά (2014-2016) και μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου σε τηλεοπτική σειρά ή κινηματογραφική σειρά το 2016. Το 2017 η Χίντι έγινε μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της τηλεόρασης κερδίζοντας πάνω από 2 εκατομμύρια λίρες για κάθε επεισόδιο του Game of Thrones. Υποδύθηκε επίσης την Σάρα Κόνορ στην ταινία Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ και την έμπορο ναρκωτικών Μαντλίν Μαντρίγκαλ στην ταινία Dredd.
Βιογραφία
Η Χίντι ήρθε σε επαφή με την υποκριτική όταν ήταν φοιτήτρια στο Shelley College ; την είδαν σε ηλικία 17 ετών, όταν συμμετείχε σε μια σχολική παράσταση στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου και επιλέχθηκε για έναν ρόλο στην ταινία του 1992 Waterland.
Δημόσια εικόνα
Έχει εμφανιστεί στα εξώφυλλα των περιοδικών TV Guide, G3, Sunday Mirror and Germany's Filmstar. Κατέλαβε την 64η θέση στην λίστα με τους 100 Καλύτερους Ηθοποιούς το 2007 του περιοδικού Maxim. Κατέλαβε την 4η, 10η και 3η θέση στην λίστα με τους 100 Καλύτερους Ηθοποιούς το 2007, 2008 και 2009 αντιστοίχως του περιοδικού After Ellen.
Προσωπική ζωή
Η Χίντι υπήρξε αρραβωνιασμένη με τον ηθοποιό Τζόνυ Κίκκο και για εννιά χρόνια, από το 1994 μέχρι το 2003, έβγαινε με τον ηθοποιό Τζέισον Φλέμινγκ. Η ίδια και ο Φλέμινγκ συναντήθηκαν στα γυρίσματα της ταινίας Το βιβλίο της ζούγκλας και η Χίντι είχε ένα τατουάζ στο μπράτσο της με το όνομά του στα ταϊλανδέζικα, το οποίο έχει πλέον καλυφθεί.
Παντρεύτηκε τον μουσικό Πίτερ Λάουραν τον Μάιο του 2007. Η Χίντι και ο Λάουραν έχουν έναν γιο, τον Γουίλι Λάουραν, ο οποίος γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 2010. Έχει δηλώσει ότι υπέφερε από επιλόχεια κατάθλιψη μετά την γέννηση του Γουίλι. Η Χίντι και ο Λάουραν χώρισαν το 2011 και στις 20 Ιουλίου 2012 η ίδια κατέθεσε αίτηση διαζυγίου στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λος Άντζελες. Το διαζύγιο οριστικοποιήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2013.
Έκανε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στο Game of Thrones Τζέρομ Φλυν ; ωστόσο η σχέση τους έληξε άδοξα λίγο καιρό πριν τον Μάρτιο του 2014. Στις 10 Ιουλίου 2015 γέννησε το δεύτερο παιδί της, μια κόρη που ονομάστηκε Τέντυ, από τον σκηνοθέτη Νταν Κάνταν (ο οποίος συνεργάστηκε με την Χίντι στην ταινία μικρού μήκους Ο γάμος του διαβόλου).
Η Χίντι έγινε στενή φίλη με την ηθοποιό Πάιπερ Πέραμπο από όταν πρωταγωνίστησαν μαζί στις ταινίες του 2005 Η Σπηλιά και Imagine Me and You. Η Χίντι είναι επίσης καλή φίλη με τον συμπρωταγωνιστή της από το Game of Thrones Πίτερ Ντίκλατζ, ο οποίος ήταν ο πρώτος που πρότεινε την Χίντι στους παραγωγούς της σειράς για τον ρόλο της Cersei Lannister.
Η Χίντι έχει αρκετά τατουάζ τα οποία περιλαμβάνουν ένα μεγάλο σχέδιο στην πλάτη της καθώς και ένα γνωμικό στα πλευρά της. Δήλωσε στο περιοδικό Esquire ότι "Αγαπώ τα τατουάζ. Τα βρίσκω χαλαρωτικά". Τα τατουάζ της συχνά καλύπτονται όταν εργάζεται, ωστόσο έχει αναφέρει ότι "μπορείς εύκολα να ξεφύγεις από αυτό όταν φοράς τα ρούχα".
Ακτιβισμός
Η Χίντι υποστηρίζει την οργάνωση ΝΟΗ8 για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ και τον Απρίλιο του 2015 εμφανίστηκε με μια μπλούζα που σχεδιάστηκε από τους ΛΟΑΤ την οποία πούλησε στο Represent.com προκειμένου να μαζέψει χρήματα για την οργάνωση αυτή.
Γιάροσλαβ Ευδοκίμωφ
Ο Γιαροσλάβ Ολεξάντροβιτς Ευδοκίμωφ (ουκ. Ярослав Олександрович Євдокимов) είναι Ουκρανός βαρύτονος τραγουδιστής.
Βιογραφία
Ο Γιαροσλάβ Ευδοκίμωφ γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1946 στην πόλη Ρίβνε (Ουκρανία). Η μητέρα του η Αναστασία Χαριτόνιβνα Οτσερετόβιτς (ουκ. Анастасія Харитонівна Очеретович) υπέστει πολιτική καταπίεση, καταδικάστηκε στη φυλακή του Ρίβνε, στην οποία και γεννήθηκε ο διάσημος τραγουδιστής. Ο πατέρας του ο Αλέξαντρος Γνάτοβιτς Ευδοκίμωφ (ουκ. Олександр Гнатович Євдокимов) με καταγωγή απο την περιοχή Περμ του Κρασνοβισέρσκ, συνελήφθη επίσης. Η μητέρα του, που είχε σταλεί για να εκτίσει την ποινή της, εδωσε τον τεσσάρων μηνών γιο της στους γονείς της, και μόνη της έβρισκε σε ένα από τα ορυχεία του Νορίλσκ. Είδε τον Γιαροσλάβ μόνο το 1955, όταν βρήκε την ευκαιρία να έρθει στο χωριό της.
Μεγάλωσε ο Γιαροσλάβ στην Πολίσσια,στο χωριό Κόριστ της περιφέρειας Κόρετς της περιοχής Ρίβνε. Εκεί, τον εκπαίδευσαν η γιαγιά του η Γιαρίνα (ουκ. Ярина), η θεία του η Άννα, και ο παππούς του ο Χαριτών (ουκ. Харитон), ο οποίος ήταν σιδεράς της πρώτης κατηγορίας και τραγουδούσε επίσης στη χορωδία της εκκλησίας. Από πρώιμη παιδική ηλικία δίδαξε τον εγγονό του τη σιδηρουργία συνοδευτικά με το λαϊκό τραγούδι. Μετά από το σχολείο, παρά το έμφυτο ταλέντο ο Γιαροσλάβ σπούδαζε στην Επαγγελματική Σχολή του Κόρετς (1964-1965), όπου απέκτησε ειδικότητα.
‘Οταν ήρθε η ώρα να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία (1965-1968), ως νεαρός έφτασε στο Βόρειο Στόλο, στη Χερσόνησο Κόλα (ή αλλιώς Μούρμαν), στην πόλη Σεβερομόρσκ, χωριό Vidyayevo. Ο βαθμοφόρος στρατιώτης ο Ευδοκίμωφ υπηρέτησε τρία χρόνια στον οικοδομικό λόχο. ‘Ηταν ο τραγουδιστής του λόχου. Μετά την αποστράτευσή του, επέστρεψε στον πατρικό του χωριό, και στη συνέχεια πήγε να εργαστεί στο εργοστάσιο παραγωγής ελαστικών της πόλης Ντνιπροπετρόβσκ (ουκ. Дніпропетровськ), όπου κατά τύχην άρχισε να τραγουδάει σε ένα εστιατόριο. Εκεί, στο Ντνιπροπετρόβσκ, παντρεύτηκε με ενα Λευκορωσικό κορίτσι και μετακόμισε στην πατρίδα της.
To ουκρανικό ψήγμα δεν είχε μουσική εκπαίδευση, και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να γίνει μέλος της Φιλαρμονικής. Ωστόσο, στη Λευκορωσία βρήκε αξία για να ακολουθήσει την καλλιτεχνική του καριέρα ως τραγουδιστής. Συγκροτήθηκε το συναυλικό πρόγραμμα «Μνήμη» (ουκ. «Пам’ять») και ο Ευδοκίμωφ βρήθηκε την κατάλληλη στιγμή στο σωστό μέρος. Οι θεατές αμέσως υποδέχτηκαν φιλικά τον αρχάριο Γιαροσλάβ, αφού τραγούδησε με την ψυχή του, η οποία ερμηνεία ιδιαίτερα συνάρπασε τους θεατές. Έμεινε στη Φιλαρμονική. Από το 1975 έγινε σολίστας της Φιλαρμονικής του Μινσκ. Η επιτυχία του τραγουδιστή αυξανόταν στους θεατές από συναυλία σε συναυλία. Ο Γιαροσλάβ βρήκε τον Βολοντίμιρ Μπούτσελ (ουκ. Володимир Бучель) ως καθηγητής φωνητικών. Για τρία χρόνια παρακολούθησε μαθήματα του μαέστρου, και ταυτόχρονα εργάστηκε ως σολίστ στο σύνολο τραγουδιού και χορού της Λευκορωσικής στρατιωτικής περιοχής (1977-1980).
Την παραμονή στις 9 Μαΐου ο τραγουδιστής πήρε μέρος σε μια δημόσια συναυλία όπου παρέστην ο πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λευκορωσίας, Πετρος Μάσεροβ (ουκ. Петро Машеров), ο οποίος γοητεύτηκε από το τραγούδι "Το πεδίο μνήμης» (ουκ. «Поле пам’яті») το οποίο εκτέλεσε εξαιρετικά ο Γιαροσλάβ. Η συγκίνηση του πρώην αντάρτη ήταν τόσο ισχυρή που διέταξε να εκχωρηθεί ο Ευδοκίμωφ με τιμητικό τίτλο "Τιμώμενος καλλιτέχνης της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας."
Η είδηση για τον ταλαντούχο τραγουδιστή έφτασε μέχρι τη Μόσχα. Η Όλγα Μολτσάνοβα (ουκ. Ольга Молчанова) από την Κεντρική Τηλεόραση κάλεσε τον Ευδοκίμωφ στα πιο δημοφιλή προγράμματα «Ευρύτερο κύκλο» (ουκ. «Ширше коло») και «Ας τραγουδήσουμε, φίλοι!» (ουκ. «Заспіваймо, друзі!»). Το 1979 ο Γιαροσλάβ έγινε διπλωμάτης του διαγωνισμού "Με ένα τραγούδι στη ζωή" (ουκ. «З піснею по житті»). Η φωνή του τραγουδιστή συχνά ακουγόταν και στα προγράμματα του ραδιοφώνου της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο Γιαροσλάβ αποφοίτησε απο τη μουσική σχολή φωνητικών και έγινε σολίστας του Ρεπουμπλικανικού ραδιοφώνου και τηλεοράσης. Ο Γιαροσλάβ Ευδοκίμωφ επανειλημμένα συμμετείχε στο «Σλαβικό Παζάρι" (Βιτέμπσκ, Λευκορωσία), όπου επίσης ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ (1993). Το 1998 ο τραγουδιστής είχε ευκαιρία να γίνει επισκεπτής του φεστιβάλ «Χρυσό Hit» (ουκ. «Золотий Шлягер») (Μογιλοβ, Λευκορωσία).
Έχει περιοδεύσει στο εξωτερικό - Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Νορβηγία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ισλανδία, Ελβετία, και Σουηδία.
Η καταγραφή του "Όλα θα γίνουν πραγματικότητα» (ουκ. «Все збудеться») (1988) ήταν το ντεμπούτο στο στούντιο ηχογραφήσεων ολόκληρης Ένωσης της εταιρείας "Μελωδία". Ο Γιαροσλάβ Ευδοκίμωφ διαθέτει ασυνήθιστο τόνο της φωνής - έναν λυρικό βαρύτονο τόνο. Η εμβέλεια της φωνής είναι περισσότερο από δύο οκτάβες. Κρίσιμης σημασίας είναι η ευελιξία, η κινητικότητα της φωνής, η δυνατότητα να την αλλάξει εύκολα, καθώς μια καλά εκτιθεμένη φωνή χαρακτηρίζεται με πολυμορφία των τέμπο – ο εκτελεστής μπορούσε να τραγουδήσει μπάσο και τενόρο. Ο τραγουδιστής έχει ιδανική τεχνική των φωνητικών και της προφοράς. Οι ειδικοί προέβλεπαν μια λαμπρή καριέρα στην όπερα, αλλά ο Γιαροσλάβ διάλεξε τα λαικά και προσωπικά έργα.
Από το 2009 ο Γιαροσλάβ Ευδοκίμωφ είναι πολίτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ο Γιαροσλάβ Ευδοκίμωφ επισημαίνεται με μοναδικό ηλεκτρονικό έργο "Νέα Ουκρανία".
Mediaarxiv
; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;
Θεωρία τύπων
Στα Μαθηματικά, στη Λογική και στη Επιστήμη των Υπολογιστών, η Θεωρία Τύπων είναι ένα από τα τυπικά συστήματα τα οποία χρησιμοποιούνται στην Απλοϊκή Θεωρία Συνόλων, ή στη μελέτη τέτοιων φορμαλισμών γενικότερα. Στη Θεωρία των Γλωσσών Προγραμματισμού, ενός κλάδου της Επιστήμης των Υπολογιστών, η Θεωρία Τύπων μπορεί να αναφέρεται στο σχεδιασμό, στην ανάλυση και στη μελέτη των Συστημάτων Τύπων, παρόλο που κάποιοι επιστήμονες της Πληροφορικής περιορίζουν τη σημασία του όρου στη μελέτη των αφηρημένων φορμαλισμών όπως ο λ-λογισμός με τύπους.
Ο Μπέρτραντ Ράσελ εφηύρε την πρώτη θεωρία τύπων μετά την ανακάλυψή του πως η εκδοχή της Απλοϊκής Θεωρίας Συνόλων του Γκότλομπ Φρέγκε υπόκειντο στο Παράδοξο του Ράσελ. Αυτή η θεωρία τύπων βρίσκεται σε περίοπτη θέση στο Principia Mathematica των Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ και Ράσελ. Αποφεύγει το Παράδοξο του Ράσελ με το να δημιουργεί πρώτα μία ιεραρχία τύπων, και κατόπιν να αναθέτει κάθε μαθηματική (και πιθανώς άλλη) οντότητα σε έναν τύπο. Τα αντικείμενα ενός δοσμένου τύπου δημιουργούνται αποκλειστικά από αντικείμενα προηγούμενων τύπων (αυτών που είναι χαμηλότερα στην ιεραρχία), αποφεύγοντας έτσι τις επαναλήψεις.
Ο Αλόνσο Τσερτς, εφευρέτης του λ-λογισμού, ανέπτυξε μια Λογική Υψηλής Τάξης γνωστότερη ως Θεωρία Τύπων του Τσερτς, με σκοπό να αποφύγει το Παράδοξο Κλέινι-Ρόσερ που ταλαιπωρούσε τον αρχικό αμιγή λ-λογισμό. Η θεωρία τύπων του Τσερτς είναι μια παραλλαγή του λ-λογισμού στην οποία οι εκφράσεις (που επίσης καλούνται φόρμουλες ή λ-όροι) κατηγοριοποιούνται σε τύπους, και οι τύποι των εκφράσεων περιορίζουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να συνδυαστούν. Με άλλα λόγια, είναι ένας λ-λογισμός με τύπους.
Το άρθρο Η Θεωρία Τύπων του Church στην Εγκυκλοπαίδεια την Φιλοσοφίας του Στάνφορντ είναι αφιερωμένο σε αυτό το θέμα.
Σήμερα χρησιμοποιούνται πολλοί άλλοι παρόμοιοι λογισμοί, συμπεριλαμβανομένης της Ιντουισιονιστικής θεωρίας τύπων του Περ Μάρτιν-Λέφ, του Συστήματος F του Ζαν-Ιβ Ζιράρ και του Λογισμoύ των κατασκευών. Στον λ-λογισμό με τύπους, οι τύποι παίζουν ένα ρόλο παρόμοιο με αυτό των συνόλων στη Θεωρία Συνόλων.
1900 - 1927
Η Προέλευση της Θεωρίας Τύπων του Ράσελ: Σε ένα γράμμα του προς τον Γκότλομπ Φρέγκε (1902) ο Ράσελ ανακοίνωσε την ανακάλυψη του παραδόξου στο Begriffsschrift του Φρέγκε. Ο Φρέγκε απάντησε τάχιστα, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα και προτείνοντας μια λύση σε μια τεχνική συζήτηση επιπέδων (levels). Παραθέτοντας τον Φρέγκε:
Συνεχίζει δείχνοντας πως θα μπορούσε αυτό να δουλέψει αλλά φαίνεται πως τελικά κάνει πίσω. (Σε μια υποσημείωση, ο φαν Χάιενορτ (van Heijenoort) σημειώνει πως ο Φρέγκε είχε χρησιμοποιήσει ένα σύμβολο (horseshoe) «για την αναγωγή συναρτήσεων δεύτερου επιπέδου σε συναρτήσεις πρώτου επιπέδου» ). Ως συνέπεια αυτού που έχει γίνει γνωστό ως το Παράδοξο του Ράσελ τόσο ο Frege όσο και ο Ράσελ έπρεπε να διορθώσουν γρήγορα τα έργα τους που είχαν προς εκτύπωση. Στο Παράρτημα Β που ο Ράσελ πρόσθεσε στο βιβλίο του Principles of Mathematics του 1903, μπορεί κανείς να βρει την «διστακτική» του «θεωρία τύπων».
Το θέμα στοίχειωνε τον Ράσελ για περίπου πέντε χρόνια (1903–1908). Ο Γουίλαρντ Κιν (Willard Quine) στον πρόλογό του για το Η Μαθηματική λογική βασισμένη στην θεωρία των τύπων (1908) του Ράσελ παρουσιάζει μια ιστορική σύνοψη για την προέλευση της θεωρίας των τύπων και της «διακλαδιζόμενης» θεωρίας των τύπων. Ο Ράσελ πρότεινε με σειρά του κάποιες εναλλακτικές: (i) εγκαταλείποντας την θεωρία των τύπων (1905) και προτείνοντας τρεις θεωρίες το 1905: (ii.1) την θεωρία ζιγκ ζαγκ (zigzag theory), (ii.2) την θεωρία του περιορισμού του μεγέθους (theory of limitation of size), (ii.3) την θεωρία χωρίς κλάσεις (no-class theory) (1905–1906), και κατόπιν (iii) επανέφερε την θεωρία των τύπων (1908).
Ο Κιν παρατηρεί ότι η εισαγωγή της έννοιας της «προφανούς μεταβλητής» από τον Ράσελ είχε το ακόλουθο αποτέλεσμα: «η διάκριση μεταξύ του 'όλα' ('all') και του 'κάποιο' ('any'): Το 'όλα' εκφράζεται από την δεσμευμένη ('προφανή') μεταβλητή της καθολικής ποσοτικοποίησης, που εκτείνεται πάνω σε έναν τύπο, και το 'κάποιο' εκφράζεται από την ελεύθερη ('πραγματική') μεταβλητή που αναφέρεται σχηματικά σε οτιδήποτε ανεξαρτήτως τύπου». Ο Κιν απορρίπτει αυτή την ιδέα της «δεσμευμένης μεταβλητής» ως «άσκοπη εκτός μια συγκεκριμένη πτυχή της θεωρίας των τύπων».
Η «διακλαδιζόμενη» θεωρία τύπων του 1908
Ο Κιν εξηγεί την διακλαδιζόμενη θεωρία ως εξής: «Ονομάζεται έτσι επειδή ο τύπος μιας συνάρτησης εξαρτάται τόσο από τους τύπους των παραμέτρων της όσο και από τους τύπους των προφανών μεταβλητών που περιέχονται σε αυτήν (ή στην έκφρασή της), σε περίπτωση που αυτές υπερβαίνουν τους τύπους των παραμέτρων». Ο Στίβεν Κλέινι στο βιβλίο του Εισαγωγή στα Μετα-Μαθηματικά του 1952 περιγράφει την διακλαδιζόμενη θεωρία τύπων ως εξής:
Το αξίωμα της αναγωγής και η ιδέα της «μήτρας»
Αλλά επειδή οι παραδοχές της διακλαδιζόμενης θεωρίας θα αποδεικνύονταν (παραθέτοντας τον Κιν) «επαχθείς», ο Ράσελ το 1908 στο έργο του Η Μαθηματική λογική βασισμένη στην θεωρία των τύπων θα πρότεινε επίσης το αξίωμα της αναγωγής. Ως το 1910, οι Ουάιτχεντ και ο Ράσελ στο έργο τους Principia Mathematica θα επαύξαναν περαιτέρω αυτό το αξίωμα με την ιδέα μιας μήτρας, η οποία ήταν μια πλήρως επεκτάσιμη προδιαγραφή μιας συνάρτησης. Από την μήτρα της μια συνάρτηση θα μπορούσε να παραχθεί μέσω της διαδικασίας της «γενίκευσης» και αντίστροφα, δηλ. οι δύο διεργασίες είναι αντιστρέψιμες -- (i) γενίκευση από μήτρα σε συνάρτηση (με χρήση προφανών μεταβλητών) και (ii) η αντίστροφη διαδικασία της αναγωγής τύπου με κλάσεις-τιμών αντικατάσταση των ορισμάτων για την προφανή μεταβλητή. Με αυτή τη μέθοδο αποφεύγουμε το να είμαστε μη κατηγορηματικοί.
Πίνακες Αλήθειας
Τελικά ο Έμιλ Ποστ (1921) θα έβαζε τέλος στην προβληματική θεωρία τύπων του Ράσελ με τις «συναρτήσεις αλήθειας» και τους αντίστοιχους πίνακες αληθείας. Στην «Εισαγωγή» του κατηγορεί την έννοια της προφανούς μεταβλητής του Ράσελ. Αν και η πλήρης θεωρία [των Ουάιτχεντ και Ράσελ (1910, 1912, 1913)] απαιτεί για την έκφραση των λημμάτων τις πραγματικές και προφανείς μεταβλητές οι οποίες αναπαριστούν ατομικές και προτασιακές συναρτήσεις διαφορετικών ειδών, οπότε απαιτεί την προβληματική θεωρία των τύπων, αυτή η υποθεωρία χρησιμοποιεί μόνο πραγματικές μεταβλητές οι οποίες αναπαριστούν μόνο μία οντότητα την οποία οι συγγραφείς ονομάζουν βασικές προτάσεις.
Ο Βιτγκενστάιν επίσης πρότεινε τη μέθοδο του πίνακα αλήθειας. Από το 4.3 έως το 5.101, ο Βιτγκενστάιν υιοθετεί μια μη δεσμευμένη μολυβιά του Σέφερ (Sheffer stroke στα αγγλικά, η μολυβιά του Σέφερ είναι ο χαρακτήρας '|') ως τη θεμελιώδη λογική οντότητά του και κατόπιν καταγράφει όλες τις 16 συναρτήσεις δύο μεταβλητών (5.101).
Η ιδέα της μήτρας ως πίνακα αλήθειας εμφανίζεται στα 1940-1950 στο έργο του Τάρσκι, π.χ. στα ευρετήριά του το 1946 «Μήτρα, βλέπε: Πίνακας αλήθειας»
Οι αμφιβολίες του Ράσελ
Ο Ράσελ στην Εισαγωγή στη Μαθηματική Φιλοσοφία (1920) αφιερώνει ένα κεφάλαιο στο «Αξίωμα του Απείρου και των λογικών τύπων» στο οποίο λέει τα εξής:
Ο Ράσελ εγκαταλείπει το αξίωμα της αναγωγής: Στη δεύτερη έκδοση του Principia Mathematica (1927) αναγνωρίζει το επιχείρημα του Βιτγκενστάιν. Στην αρχή της εισαγωγής παραδέχεται: «δεν υπάρχει αμφιβολία... ότι δε χρειάζεται η διαφοροποίηση των εννοιών πραγματική και προφανής μεταβλητή». Οικειοποιείται την έννοια της μήτρας και δηλώνει «Μια συνάρτηση μπορεί να εμφανιστεί σε μια μήτρα μόνο μέσω των τιμών της» (αλλά συμπληρώνει σε μια υποσημείωση: «Αντικαθιστά (όχι αρκετά ικανοποιητικά) το αξίωμα της αναγωγής.» ) Επιπλέον εισάγει τη νέα (συντομευμένη, γενική) έννοια της «μήτρας», αυτή της «λογικής μήτρας .. που δεν περιέχει σταθερές. Επομένως το p|q είναι μια λογική μήτρα». Βλέπουμε ότι ο Ράσελ εγκατέλειψε την ιδέα του αξιώματος της αναγωγής αλλά στις τελευταίες παραγράφους δηλώνει ότι «από τις παρούσες πρωταρχικές έννοιες» δεν μπορεί να παράγει «σχέσεις του Ντέντεκιντ και σχέσεις καλώς διατεταγμένες» και παρατηρεί ότι αν υπάρχει κάποιο καινούριο αξίωμα να αντικαταστήσει το αξίωμα της αναγωγής «μένει να ανακαλυφθεί».
Θεωρία των απλών τύπων
Στη δεκαετία του 20 οι Λέον Τσβίστεκ και Φρανκ Π. Ράμσεϊ παρατήρησαν ότι αν κάποιος θέλει να εγκαταλείψει την αρχή του φαύλου κύκλου, η ιεραρχία των επιπέδων των τύπων στην «διακλαδιζόμενη θεωρία των τύπων» (δείτε το ιστορικό σημείωμα πριν) μπορεί να καταρρεύσει.
Η προϊούσα περιορισμένη λογική ονομάζεται θεωρία των απλών τύπων ή πιο απλά θεωρία των τύπων. Λεπτομερείς εκθέσεις της απλής θεωρίας των τύπων εκδόθηκαν στα τέλη του 1920 και στις αρχές του 30 από τους Ρ. Κάρναπ, Φ. Ράμσεϊ, Ου.Β.Ο. Κιν και Α. Τάρσκι. Το 1940 ο Αλόνσο Τσέρτς την επανασχεδίασε ως λ-λογισμό με απλούς τύπους. και εξετάστηκε και από τον Γκέντελ το 1944.
1940s - σήμερα
Ο Κιν αναφέρει ότι ο Ράμσεϊ το 1931 παρότρυνε την «πτώση του διακλαδισμού και του αξιώματος της αναγωγής». Ο Κιν είναι της γνώμης ότι «η αποτυχία του Ράσελ ήταν εξαιτίας αυτής της αποτυχίας της διακρίσεως ανάμεσα στις προτασιακές συναρτήσεις ως συμβολισμούς και τις προτασιακές συναρτήσεις ως ιδιότητες και σχέσεις [Ο σχολιασμός του Κιν στο Ράσελ 1908 στο φαν Χάιενορτ 1967:151-152].»<!
Γκέντελ 1944
Ο Κουρτ Γκέντελ στην Μαθηματική Λογική του Ράσελ του το 1944 έδωσε σε μια υποσημείωση τον ακόλουθο ορισμό της «θεωρίας των απλών τύπων»:
Κατέληξε ότι η Θεωρία των Απλών Τύπων και η Αξιωματική Θεωρία Συνόλων, «επιτρέπουν την παραγωγή των σύγχρονων μαθηματικών και ταυτόχρονα αποφεύγουν όλα τα γνωστά παράδοξα» (Γκέντελ 1944:126). Επιπροσθέτως, η θεωρία των απλών τύπων «είναι το σύστημα του Principia Mathematica σε μια κατάλληλη ερμηνεία... Ωστόσο, πολλά από τα συμπτώματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι βασικές έννοιες χρειάζονται περαιτέρω διευκρίνιση» (Γκέντελ 1944:126).
Σύστημα ST του Μέντελσον
Τα συμβατά σύμβολα με την ST είναι οι μεταβλητές με τόνο και το πρόθεμα \in. Σε οποιαδήποτε φόρμουλα οι μεταβλητές χωρίς τόνο έχουν όλες τον ίδιο τύπο ενώ οι μεταβλητές με τόνο (x') έχουν τον αμέσως μεγαλύτερο τύπο. Οι ατομικές φόρμουλες της ST έχουν δύο μορφές, x=y (ταυτότητα) και y\in x'. Το πρόθεμα \in δηλώνει την προτιθέμενη ερμηνεία, την σχέση μέλους συνόλου.
Όλες οι μεταβλητές που εμφανίζονται στον ορισμό της ταυτότητας και στα αξιώματα της Εκτασιμότητας και Κατανόησης προέρχονται από άτομα από ένα εκ των δύο συνεχόμενων τύπων. Μόνο οι μεταβλητές χωρίς τόνο (που προέρχονται από τον «χαμηλότερο» τύπο) μπορούν να εμφανιστούν στα αριστερα του '\in', ενώ τα δεξιά μόνο μεταβλητές με τόνο (που προέρχονται από «υψηλότερο» τύπο) μπορούν να εμφανιστούν. Ο πρώτης-τάξης φορμαλισμός του ST αποκλείει την ποσοτικοποίηση προς όφελος των τύπων. Ως συνέπεια κάθε ζευγάρι από συνεχόμενους τύπους απαιτεί το δικό του αξίωμα της Εκτασιμότητας και Κατανόησης, το οποίο είναι πιθανό αν η Εκτασιμότητα και η Κατανόηση παρακάτω θεωρούνται σαν σχήματα αξιωμάτων που εφαρμόζονται σε τύπους.
Το ST αποκαλύπτει πως η θεωρία τύπων μπορεί να αναχθεί στην αξιωματική θεωρία συνόλων. Επιπλέον η πιο λεπτομερής οντολογία του ST, περιορισμένη σε αυτό που τώρα ονομάζεται «επαναλαμβανόμενη σύλληψη του συνόλου» (αγγλικά: iterative conception of set), περιέχει αξιώματα που είναι πολύ απλούστερα των συμβατικών συνολοθεωριών, όπως της ZFC. Συνολοθεωρίες των οποίων σημείο εκκίνησης είναι η θεωρία τύπων αλλά τα αξιώματά τους, η Οντολογία και η ορολογία διαφέρουν από αυτή περιλαμβάνουν τη Νέα Θεμέλια και Συνολοθεωρία των Σκοτ-Πότερ.
Φόρμουλες βασισμένες στην ισότητα
Η θεωρία τύπων του Τσερτς έχει μελετηθεί εκτενώς από δύο μαθητές του, τον Λέον Χένκιν και τον Πίτερ Μπρους Άντριους. Καθώς η ST είναι μια λογική υψηλής τάξης, και στις λογικές υψηλής τάξης μπορεί κανείς να ορίσει προτασιακούς συνδέσμους από την άποψη της λογικής ισοδυναμίας και των ποσοδεικτών, το 1963 ο Χένκιν ανέπτυξε μια μορφοποίηση της ST βασισμένη στην ισότητα, αλλά στην οποία περιόρισε την προσοχή του στους κατηγορηματικούς τύπους. Το παραπάνω απλοποιήθηκε αργότερα τον ίδιο χρόνο από τον Άντριους στη θεωρία Q0. Κάτω από αυτό το πρίσμα η ST μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος λογικής υψηλής τάξης, η οποία χαρακτηρίστηκε από τον Π.Τ. Τζόνστον στο Sketches of an Elephant ότι έχει μια λάμδα-υπογραφή η οποία είναι μια υψηλής-τάξης υπογραφή που δεν περιέχει σχέσεις και χρησιμοποιεί μόνο γινόμενα και βέλη (τύποι συναρτήσεων) ως κατασκευαστές τύπων. Επιπλέον, όπως το έθεσε ο Τζόντστον η ST είναι «χωρίς λογική» με την έννοια ότι δεν περιέχει λογικές συνδέσεις ή ποσοδείκετες στον ορισμό της.
Πολυμορφισμός τύπων
Ο Πολυμορφισμός είναι ένα χαρακτηριστικό των γλωσσών προγραμματισμού που μας επιτρέπει να χειριστούμε τιμές διαφορετικών δομών δεδομένων χρησιμοποιώντας μία ομοιόμορφη διεπαφή. Η έννοια του παραμετρικού πολυμορφισμού ισχύει τόσο για τις δομές δεδομένων όσο και για τις συναρτήσεις. Μια συνάρτηση που μπορεί να αποτιμήσει ή να εφαρμοστεί σε τιμές διαφορετικών τύπων είναι γνωστή ως πολυμορφική συνάρτηση. Ένας τύπος δεδομένων που μπορεί να φαίνεται γενικευμένου τύπου (π.χ. μία λίστα με στοιχεία αόριστου τύπου) χαρακτηρίζεται ως πολυμορφικός τύπος δεδομένων όπως ο γενικευμένος τύπος από τον οποίο γίνονται αυτές οι εξειδικεύσεις.
Εξαρτώμενοι τύποι
Ο εξαρτώμενος τύπος είναι ένας τύπος που εξαρτάται από μία τιμή. Οι εξαρτώμενοι τύποι παίζουν ένα κεντρικό ρόλο στην Ιντουισιονιστική θεωρία τύπων και στον σχεδιασμό των συναρτησιακών γλωσσών προγραμματισμού όπως η ATS, η Agda και η Epigram.
Ένα παράδειγμα είναι ο τύπος της n-πλειάδας πραγματικών αριθμών. Αυτός είναι ένας εξαρτώμενο τύπος διότι ο τύπος εξαρτάται από την τιμή n.
Πληροφορική
Η πιο προφανής εφαρμογή της Θεωρίας Τύπων είναι στην κατασκευή αλγορίθμων ελέγχου τύπων στην φάση της σημασιολογικής ανάλυσης των μεταγλωττιστών των γλωσσών προγραμματισμού. Οι ορισμοί του συστήματος τύπων ποικίλλουν, αλλά ο επόμενος χάρη στον Μπέντζαμιν Κρόφορντ Πιρς αντιστοιχεί χονδρικά στη σημερινή ομοφωνία της κοινότητας της θεωρίας των γλωσσών προγραμματισμού:
θα ήταν μη έγκυρο. Ως εκ τούτου, κάθε πρόγραμμα που περνάει από το σύστημα τύπων αποδεδειγμένα δεν θα εμφανίζει την εσφαλμένη συμπεριφορά της πρόσθεσης συμβολοσειρών με αριθμούς.
Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των συστημάτων τύπων είναι ένα θέμα σχεδόν τόσο ευρύ όσο και το θέμα των γλωσσών προγραμματισμού καθαυτό. Στην πραγματικότητα, οι υποστηρικτές της θεωρίας τύπων διακηρύσσουν ότι ο σχεδιασμός των συστημάτων τύπων είναι η ουσία του σχεδιασμού των γλωσσών προγραμματισμού: «Σχεδίασε σωστά το σύστημα τύπων, και η γλώσσα θα σχεδιάσει τον εαυτό της.»
Γλωσσολογία
Η θεωρία τύπων χρησιμοποιείται ευρέως στις τυπικές θεωρίες της σημασιολογίας των φυσικών γλωσσών, ειδικότερα της γραμματικής Μόνταγκιου και των απογόνων της. Η πιο κοινή κατασκευή παίρνει τους βασικούς τύπους e και t για άτομα και αληθοτιμές, αντίστοιχα, και ορίζει το σύνολο των τύπων ως εξής:
Ένας σύνθετος τύπος είναι ο τύπος των συναρτήσεων συναρτήσεων από οντότητες τύπου a σε οντότητες τύπου b. Έτσι κάποιος έχει τύπους όπως  που ερμηνεύονται ως στοιχεία του συνόλου των συναρτήσεων από οντότητες σε αληθοτιμές, δηλ. χαρακτηριστικές συναρτήσεις του συνόλου των οντοτήτων. Μια συνάρτηση τύπου είναι μια συνάρτηση από οντότητες σε αληθοτιμές, δηλ. μια χαρακτηριστική συνάρτηση ενός συνόλου από σύνολα. Αυτός ο τελευταίος τύπος συχνά θεωρείται ο τύπος των ποσοδεικτών των φυσικών γλωσσών, όπως οι  όλοι ή  κανένας (Μόνταγκιου 1973, Μπάρουαϊς και Κούπερ 1981).
Κοινωνικές επιστήμες
Ο Gregory Bateson εισήγαγε μια θεωρία λογικών τύπων στις κοινωνικές επιστήμες; οι ιδέες του της διπλής δέσμευσης και των λογικών επιπέδων βασίζονται στη θεωρία τύπων του Ράσελ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιεραρχία
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86
Δημιουργία πρωταθλήματος και ομάδες
Η Δ΄ κατηγορία δημιουργήθηκε κατόπιν απόφασης της γενικής συνέλευσης της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) στις 23 Ιουλίου 1985. Αποφασίστηκε όπως το πρωτάθλημα να διεξαχθεί σε τρεις ομίλους των 14 ομάδων (σύνολο 42 ομάδες). Κάθε ομάδα τοποθετείτο στους 3 ομίλους με βάση την έδρα της ή με κλήρο. Οι 3 όμιλοι καταρτίσθηκαν από το συμβούλιο της ΣΤΟΚ στις 9 Αυγούστου 1985. Ακολούθως, οι ομάδες έγιναν 43 επειδή η πρωταθλήτρια ΣΤΟΚ, Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Ύψωνα, δεν εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία καθώς δεν πληρούσε τους κανονισμούς της ΚΟΠ ενώ μπορούσε να ενταχθεί στη Δ΄ κατηγορία (εντάχθηκε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και μεταφέρθηκε ο Αχιλλέας Καϊμακλίου, που βρισκόταν σε αυτό τον όμιλο μετά από κλήρωση, στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας). Οι τρεις όμιλοι ήταν:
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα ήταν χωρισμένο σε 3 ομίλους: Λευκωσίας-Κερύνειας, Λάρνακας-Αμμοχώστου, Λεμεσού-Πάφου. Στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας συμμετείχαν 15 ομάδες και στους άλλους 14 ομάδες. Σε κάθε όμιλο, οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1986–87.
Αν και η προκήρυξη προνοούσε τον υποβιβασμό των δύο τελευταίων ομάδων στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα και μπαράζ μεταξύ των τρίτων από το τέλος ομάδων, εντούτοις λόγω της παράτυπης μετεγγραφής του Γιώργου Γκαβασιάδη από τον Πανιώνιο στον Απόλλωνα (για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1985-86), που είχε ως αποτέλεσμα πολλές ομάδες να υποβάλλουν ένταση κατά του κύρους του αγώνα τους με τον Απόλλωνα, η ΚΟΠ, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, να μην ισχύσει ο υποβιβασμός σε καμία κατηγορία της.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Μπαράζ υποβιβασμού
Η 13η ομάδα του ομίλου Λευκωσίας-Κερύνειας (Πρόοδος Καϊμακλίου) και η 12η ομάδα των ομίλων Λάρνακας-Αμμοχώστου (ΑΕΚ Κόρνου) και Λεμεσού-Πάφου (ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου) έδωσαν αγώνες μπαράζ για συμμετοχή στη Δ΄ κατηγορία 1986-87. Κάθε ομάδα αναμετρήθηκε με τις υπόλοιπες δύο από μία φορά. Τα παιχνίδια μπαράζ έγιναν με το σύστημα βαθμολόγησης και η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα ενώ οι άλλες δύο συμμετείχαν στη Δ΄ κατηγορία και την επόμενη περίοδο.
Ωστόσο, λόγω της παράτυπης μετεγγραφής του Γιώργου Γκαβασιάδη από τον Πανιώνιο στον Απόλλωνα (για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1985-86) που είχε ως αποτέλεσμα πολλές ομάδες να υποβάλλουν ένταση κατά του κύρους του αγώνα τους με τον Απόλλων, η ΚΟΠ, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, να μην ισχύσει ο υποβιβασμός σε καμία κατηγορία της και έτσι δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα.
Αποτελέσματα
Στον πρώτο αγώνα, ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου και ΑΕΚ Κόρνου ήρθαν ισόπαλες 1-1. Στο δεύτερο αγώνα Πρόοδος Καιμακλίου και ΑΕΚ Κόρνου ήρθαν επίσης ισόπαλες 1-1. Στον τελευταίο αγώνα η ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου κέρδισε την Πρόοδο Καϊμακλίου με 1-0.
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1985-1986 Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Ολυμπιακοί Αγώνες 1984
Με τον όρο Ολυμπιακοί αγώνες 1984 μπορεί να εννοούνται:
Αυτομέδοντας
Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός και ο:
Πηγές
Αυτομεδοντας
Αννώνη η φολιδωτή
Η Αννώνη η φολιδωτή (Annona squamosa) είναι το φυτό που φέρει ως καρπό το γλυκόμηλο. Είναι από τα πιο ευρέως καλλιεργούμενα είδη της Αννώνης με καταγωγή την τροπική Αμερική και τις Δυτικές Ινδίες, ονομάζεται Custard Apple (κρεμό-μηλο) (κυρίως η Annona reticulata, Α. η δικτυωτή) στις Φιλιππίνες.
Περιγραφή
Ο καρπός του είναι στρογγυλός προς κωνικός, διαμέτρου 5-10 εκ (2,0-3,9 ίντσες), μήκους 6-10 εκ (2,4-3,9 ίντσες) και ζυγίζει 100-240 γρ (3,5-8,5 ουγγιές) με ένα παχύ φλοιό αποτελούμενο από οζώδη τμήματα. Το χρώμα του είναι συνήθως ανοιχτό πράσινο προς μπλε-πράσινο, με μια βαθιά ροζ απόχρωση σε ορισμένες ποικιλίες και κατά κανόνα διαθέτει επιδερμικό κηρό / άνθιση. Είναι μοναδικό μεταξύ των καρπών της Annona στο να διαχωρίζεται σε τμήματα και τα τμήματα να τείνουν όταν είναι ώριμα να διαχωριστούν, εκθέτοντας το εσωτερικό τους.
Η σάρκα του είναι αρωματική και γλυκιά, κρεμώδης λευκή προς ανοικτό κίτρινη και έχει τη γεύση της κρέμας κάσταρντ (βουτυρώδης αγγλική κρέμα) (custard). Βρίσκεται προσκολλημένο σε σπόρους μήκους 13-16 εκ (0,51-0,63 ίντσες) για να σχηματίσουν μεμονωμένα τμήματα διατεταγμένα σε ένα μόνο στρώμα γύρω από τον κωνικό πυρήνα. Είναι μαλακό, ελαφρώς κοκκώδες και γλιστερό. Οι σκληροί, γυαλιστεροί σπόροι δύνανται να αριθμούν ανά καρπό τους 20-38 ή και περισσότερους και έχουν ένα καφέ έως μαύρο χρώμα, αν και υπάρχουν ποικιλίες που είναι σχεδόν χωρίς κουκούτσια.
Υπάρχουν επίσης νέες ποικιλίες που αναπτύσσονται στην Ταϊβάν. Το atemoya ή "ανανα-ζαχαρό-μηλο", ένα υβρίδιο μεταξύ του Custard Apple και του cherimoya, είναι δημοφιλές στην Ταϊβάν, παρόλο που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1908. Ο καρπός του είναι παρόμοιος σε γλυκύτητα με του custard apple, αλλά έχει μια πολύ διαφορετική γεύση. Όπως υποδηλώνει και το όνομα, έχει τη γεύση του ανανά. Η διάταξη των σπόρων είναι σε σειρές, με τη σάρκα του φρούτου να καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα του καρπού, δημιουργώντας αυλάκια για τους σπόρους, αντί η σάρκα να απαντάται μόνο πέριξ των σπόρων.
Το φυτό του γλυκόμηλου (Annona squamosa) είναι ένα μικρό καλά διακλαδισμένο δέντρο ή θάμνος από την οικογένεια Annonaceae το οποίο φέρει βρώσιμους καρπούς που στα Αγγλικά ονομάζονται sugar apples (γλυκόμηλα). Ανέχεται το πεδινό τροπικό κλίμα καλύτερα από τα συγγενικά του (Annona reticulata) και (Annona cherimola) (οι καρποί του οποίου συχνά μοιράζονται το ίδιο όνομα), συμβάλλοντας να το καταστήσουν την πιο διαδεδομένη ποικιλία αυτών των ειδών.
Το γλυκόμηλο (Annona squamosa) είναι ένα μικρό, μέτριο (ή αργό) φυλλοβόλο, με πολλές διακλαδώσεις, θαμνοειδές ή μικρό δέντρο 3 μέτρων (9,8 πόδια) έως 8 μέτρων (26 πόδια) ψηλό είναι παρόμοιο με το γουανάμπανα (soursop) (στυφό βούτημα) (Annona muricata) με μιας ευρείας, ανοικτής κόμης ή ακανόνιστα απλωμένα κλαδιά και ένα κοντό κορμό σύντομο, χωρίς ενίσχυση στη βάση του. Ο καρπός του γλυκόμηλου (A. squamosa) έχει έναν πολύ νόστιμο λευκώδη πολτό και είναι δημοφιλές στις τροπικές αγορές. thumb|left|250px|Κλαδιά στην πόλη [[Χαϊντεραμπάντ (Ινδία)|Χαϊντεραμπάντ (Hyderabad) της Ινδίας.]]
Βλαστοί και φύλλα
Οι βλαστοί και τα φύλλα των κλαδιών είναι με ανοιχτό καφέ φλοιό και με εμφανείς ουλές των φύλλων. Ο εσωτερικός φλοιός είναι ανοιχτοκίτρινος και ελαφρώς πικρός. Οι βλαστοί γίνονται καφετί με ανοιχτά καφέ στίγματα (δυσδιάκριτες φακίδες - μικρές, ωοειδής, στρογγυλεμένες κουκκίδες επάνω στο στέλεχος ή τον κλάδο ενός φυτού, από τον οποίο οι υποκείμενοι ιστοί μπορούν να προεξέχουν ή μπορεί να βγαίνουν οι ρίζες).
Άνθη
Μοναχικά ή σε μικρές πλευρικές ομάδες των 2-4 περίπου 2,5 εκ. (0,98 ίντσες) πρασινοκίτρινα άνθη σε ένα τριχωτό, λεπτά 2 εκ. (0,79 ίντσες) μακρύ μίσχο. Τρία πράσινα εξωτερικά πέταλα, μωβ στη βάση, επιμήκη, 1,6 εκ. (0,63 ίντσες) έως 2,5 εκ. (0,98 ίντσες) μακρύ και 0,6 εκ (0,24 ίντσες) έως 0,75 εκ. (0,30 ίντσες) πλάτους, τρία εσωτερικά πέταλα είτε πολύ μικρά είτε απόντα. Πολλοί λευκοί συνωστισμένοι στήμονες λιγότερο από 1,6 εκ. (0,63 ίντσες), ωοειδείς ανοιχτοπράσινοι. Λευκού στυλ συνωστισμένοι στον υπερυψωμένο άξονα. Κάθε ύπερος αποτελεί ένα ξεχωριστό φύμα (με μικρά στρογγυλεμένα εξογκώματα) ως επί το πλείστον 1,3 εκ. (0,51 ίντσες) σε 1,9 εκ. (0,75 ίντσες) και 0,6 εκ. (0,24 ίντσες) σε 1,3 εκ. (0,51 ίντσες) το οποίο ωριμάζει σε ολοκληρωμένο καρπό.
Η άνθιση εμφανίζεται την άνοιξη-αρχές καλοκαιριού και τα άνθη γονιμοποιούνται από τα σκαθάρια nitidulid.
Καρποί και αναπαραγωγή
thumb|250px|Σκίτσο γλυκόμηλου του Michał Boym, πιθανώς από το Flora Sinensis (1655). Συγκεντρωτικά και οι μαλακοί καρποί σχηματίζονται από τους πολυάριθμους και χαλαρά ενωμένους ύπερους του άνθους, οι οποίοι διογκώνονται και ωριμάζουν σε φρούτα, τα οποία είναι ξεχωριστά από τους καρπούς άλλων ειδών του γένους Annona (και περισσότερο σαν ένα γιγαντιαίο βατόμουρο αντί αυτού). Το στρογγυλό ή σε σχήμα καρδιάς πρασινοκίτρινο, ωριμασμένο συνολικό φρούτο κρέμεται σε σχετικά παχύτερο μίσχο, διαμέτρου 5 εκ. (2,0 ίντσες) έως 10 εκ. (3,9 ίντσες) με πολλά στρογγυλά εξογκώματα και καλύπτονται με μια κονιώδη άνθιση. Οι καρποί σχηματίζονται από χαλαρά συγκολλούμενα ή σχεδόν ελεύθερα καρπόφυλλα (οι ύπεροι που έχουν υποστεί ωρίμανση).
Ο πολτός είναι λευκός με κίτρινη απόχρωση, βρώσιμος και γλυκά αρωματικός. Κάθε καρπόφυλλο περιέχει ένα μακρόστενο, γυαλιστερό και λείο σκούρο καφέ προς μαύρο σπόρο μήκους 1,3 εκ. (0,51 ίντσες) έως 1,6 εκ. (0,63 ίντσες).
Διανομή
thumb|250px|Ένα γλυκόμηλο στη Goiânia της Βραζιλίας. Το γλυκόμηλο (Annona squamosa) είναι ιθαγενές στην τροπική Αμερική και τις Δυτικές Ινδίες, αλλά η ακριβής προέλευσή του είναι άγνωστη. Τώρα είναι το πιο διαδεδομένο καλλιεργούμενο όλων των ειδών Annona που καλλιεργούνται για τον καρπό τους σε όλες τις τροπικές και θερμότερες υποτροπικές περιοχές, όπως η Ινδονησία η Ταϊλάνδη και η Ταϊβάν, εισήχθη στη νότια Ασία πριν από το 1590. Έχει εγκλιματισθεί από τα Βόρεια της Νότιας Φλόριντα στις Ηνωμένες Πολιτείες και ως τα Νότια της Μπαχία στη Βραζιλία και σε ορισμένες περιοχές είναι ένα είδος "εισβολέα".
Διατροφική αξία
Το γλυκόμηλο έχει υψηλή ενεργειακή αξία, είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης C και μαγγανίου, μια καλή πηγή θειαμίνης (Β1) και βιταμίνης Β6, παρέχει σε ικανές ποσότητες επίσης βιταμίνη Β2, Β3, Β5, Β9, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο και κάλιο.
Κλίμα και καλλιέργεια
thumb|left|250px|Νεαρά δενδρύλια γλυκόμηλου. Όπως στα περισσότερα είδη της Annona, το γλυκόμηλο απαιτεί ένα τροπικό ή υποτροπικό κλίμα, με θερμοκρασίες το καλοκαίρι να είναι από 25°C (77°F) έως 41°C (106°F), οι δε μέσες θερμοκρασίες του χειμώνα πάνω από 15°C (59°F). Είναι ευαίσθητο στο κρύο και τον παγετό και υφίσταται φυλλόπτωση όταν η θερμοκρασία είναι κάτω από τους 10°C (50°F), θανατώνεται δε, όταν η θερμοκρασία είναι μερικών βαθμών κάτω του μηδενός. Είναι ανεκτικό μόνο σε μέτρια ξηρασία, απαιτεί τουλάχιστον 700 χιλιοστά από την ετήσια βροχόπτωση, δεν θα παράγει καρπούς κατά τη διάρκεια της ξηρασίας.
Θα αναπτυχθεί από την επιφάνεια της θάλασσας έως τα 2.000 μέτρα (6.600 πόδια) και τα πηγαίνει καλά σε θερμά και ξηρά κλίματα, διαφέρει δε ως προς την ανοχή του στις πεδινές τροπικές περιοχές από πολλούς από τους άλλους φορείς καρπών της οικογένειας Annona.
Είναι ένας αρκετά παραγωγικός φορέας και τα θα παραγάγει καρπούς σε μόλις δύο με τρία χρόνια. Ένα δέντρο ηλικίας πέντε ετών μπορεί να παραγάγει μέχρι και 50 γλυκόμηλα. Χαμηλή παραγωγή φρούτων έχει αναφερθεί στη Φλόριντα διότι εκεί υπάρχουν λίγοι φυσικοί επικονιαστές (οι μέλισσες έχουν μια δυσκολία στο να διεισδύσουν τα ερμητικά κλειστά θηλυκά άνθη). Ωστόσο, η δια χειρός επικονίαση με μια φυσική βούρτσα ινών είναι αποτελεσματική στην αύξηση της απόδοσης. Στους φυσικούς επικονιαστές συμπεριλαμβάνονται τα σκαθάρια (κολεόπτερα) των οικογενειών Nitidulidae, Staphylinidae, Chrysomelidae, Curculionidae και τα Scarabeidae.
Στις Φιλιππίνες, οι καρποί συνήθως τρώγονται από τη Φιλιππινέζικη νυχτερίδα φρούτων (kabag ή kabog), η οποία στη συνέχεια σκορπά τους σπόρους από νησί σε νησί.
Είναι ένα φυτό ξενιστής για τις προνύμφες της πεταλούδας Graphium Αγαμέμνων (tailed jay).
Χρήσεις
Η θερμότητα που εξάγεται από το λάδι των σπόρων, χρησιμοποιείται κατά των γεωργικών παρασίτων. Οι υψηλές συγκεντρώσεις είναι ισχυρές για 2 ημέρες και αποδυναμώνονται σταδιακά, όπου όλες τις ενέργειες χάνονται μετά από 8 ημέρες. Δείτε επίσης Annonin.
Στο Μεξικό, τα φύλλα τρίβονται στα πατώματα και τοποθετούνται στις φωλιές των ορνίθων για να απωθήσουν τις ψείρες.
Μια εταιρεία από τις Φιλιππίνες παράγει κρασί μήλο ζάχαρη.
Χημικά συστατικά
Το διτερπενοειδές αλκαλοειδές atisine είναι το πιο άφθονο αλκαλοειδές στη ρίζα. Άλλα συστατικά της Annona squamosa περιλαμβάνουν τις oxophoebine, reticuline, atidine, histisine, hetisine, hetidine, heterophyllisine, heterophylline, heterlophylline, isoatisine, dihydroatisine, hetisinone του βενζολίου heteratisine και έλαιο σιτρονέλας (citronella oil). Στην ευρεσιτεχνία των ΗΠΑ US 4689232, η Bayer AG κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τη διαδικασία της εκχύλισης και της μοριακής ταυτότητας της squamocin. Αυτό το μόριο είναι γνωστό ως annonaceous acetogenin. Η Bayer καταχώρησε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και τη χρήση του ως βιοζιζανιοκτόνο. Πολλοί άλλοι έχουν βρει άλλα acetogenins στα εκχυλίσματα των σπόρων, του φλοιού και των φύλλων της Αννώνης της φολιδωτής (Annona squamosa).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αννωνοειδή Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Χλωρίδα της Καραϊβικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Βραζιλίας Κατηγορία:Τροπικά φρούτα Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Φυτά εισβολείς
Συμφωνική ορχήστρα
Η Συμφωνική ορχήστρα είναι ένα μουσικό σύνολο, μια ορχήστρα μεγάλης κλίμακας, αποτελούμενη από συγκεκριμένα όργανα, που χρησιμοποιείται συνήθως για την εκτέλεση έργων συμφωνικής μουσικής ή όπερας.
Ιστορία και εξέλιξη
Η ανάπτυξη της ορχήστρας, συνδέεται με την εξέλιξη της οργανικής μουσικής και της όπερας κατά τον 17ο αιώνα και την εποχή του μπαρόκ. Πριν από την περίοδο αυτή, υπήρχαν μικρά μουσικά σύνολα (consort, ensemble). Με την ραγδαία εξέλιξη της όπερας, οι ορχήστρες της εποχής άρχισαν σταδιακά να παίρνουν μια τυποποιημένη μορφή και αυστηρότερη δομή.
Μπαρόκ ορχήστρα
Στα τέλη της μπαρόκ περιόδου, οι ορχήστρες διακρίνονται για τα εξής χαρακτηριστικά τους:
Κλασική συμφωνική ορχήστρα
Κατά την μετάβαση από την μπαρόκ στην κλασική μουσική περίοδο, η ορχήστρα υπέστη σημαντικές μεταβολές σε συνδυασμό με αλλαγές και στην ίδια την μουσική και ειδικότερα την γέννηση της Συμφωνίας, που αποτελεί και την κατεξοχήν ορχηστρική μορφή σύνθεσης.
Αυτή την εποχή, η συμφωνική ορχήστρα με τη σημερινή της μορφή, άρχισε να διαμορφώνεται με τη Σχολή του Μανχάιμ και την εκτέλεση έργων σημαντικών συνθετών όπως του Χάυδν, του Μπετόβεν και του Μότσαρτ. Ο αριθμός των εκτελεστών αυξάνεται σημαντικά ενώ παράλληλα γίνεται για πρώτη φορά η ταξινόμηση των εγχόρδων σε διακριτές ομάδες (πρώτα και δεύτερα βιολιά, βιόλες, βιολοντσέλα και κοντραμπάσα). Τα πνευστά όργανα αποκτούν μόνιμη θέση και μεταξύ αυτών είναι και τα χάλκινα. Σε άμεση συσχέτιση και με τις μεγάλες δημόσιες συναυλίες που καθιερώνονται, η κλασική συμφωνική ορχήστρα διαθέτει επίσης δυνατότερο ήχο.
Σύνθεση οργάνων
Η κλασική συμφωνική ορχήστρα αποτελείται από τέσσερις βασικές κατηγορίες οργάνων:
Συνολικά η συμφωνική ορχήστρα μπορεί να αποτελείται από περισσότερους από 50 εκτελεστές, ενώ οι μεγαλύτερες ορχήστρες μπορεί να πλησιάζουν και τα 100 όργανα.
Διάταξη των οργάνων
Τα όργανα της συμφωνικής ορχήστρας διακρίνονται από μία συγκεκριμένη διάταξη στο χώρο, όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά το 18ο αιώνα (κλασική διάταξη). Από το 1945 ακολουθείται κατά περίσταση και η λεγόμενη αμερικάνικη διάταξη, παραλλαγή της κλασικής και για μεγαλύτερη ορχήστρα. Αρκετές φορές ακολουθούνται και άλλες διατάξεις, ανάλογα με την ιδιαιτερότητα ενός μουσικού έργου ή την ακουστική του χώρου.
Η ορχήστρα της όπερας τοποθετείται μεταξύ της σκηνής και της πλατείας του θεάτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνική μουσική
Μπούζοβο Καλέ
Το κάστρο βρίσκεται 566 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει σχήμα ακανόνιστου τετραπλεύρου και καταλαμβάνει έκταση 17 στρεμμάτων. Τα τείχη του σήμερα είναι σχεδόν κατεστραμμένα ολοσχερώς, μόνο σε ορισμένα σημεία είναι ορατά λείψανα ύψους 3 με 3,5 μέτρα. Η τοιχοποιία είναι χτισμένη από πέτρες με λευκό κονίαμα όπου αναμειγνύεται με κομμάτια από τούβλα. Η δυτική πλευρά του τείχους του φρουρίου δεν έχει πύργους αντίθετα με τη νότια που το τείχος είναι ενισχυμένο με πύργους. Στο ψηλότερο μέρος του ορατού τείχους έχουν βρεθεί ερείπια παρατηρητηρίου και στο ανατολικό τμήμα έχουν ανασκαφεί θεμέλια κτιρίων. Σώζονται ερείπια πύργου σε σωζόμενο ύψος 3,50 μέτρα, ο πύργος είναι συνδεδεμένος με το εσωτερικό τοίχωμα και μέσω αυτού έπαιρναν νερό σε πολιορκία από του ποταμό Τούνια κατέβηκε με υπόγεια παροχή νερού.
Το κάστρο κατασκευάστηκε στους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους. Στην περιοχή έχουν βρεθεί νομίσματα του Μεγάλου Κωνσταντίνου και τμήματα πρώιμης βυζαντινής κεραμικής και του Δεύτερου Βουλγαρικού Βασιλείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα της Βουλγαρίας