cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαστρίτιδα
Μεταπλασία
Η μεταπλασία του βλεννογόνου αδένα, η αναστρέψιμη αντικατάσταση των διαφοροποιημένων κυττάρων, εμφανίζεται στο πλαίσιο σοβαρής βλάβης των γαστρικών αδένων, οι οποίοι στη συνέχεια απομακρύνονται (ατροφική γαστρίτιδα) και σταδιακά αντικαθίστανται από βλεννογόνους αδένες. Μπορεί να αναπτυχθούν γαστρικά έλκη. Δεν είναι σαφές εάν είναι αυτό είναι η αιτία ή το αποτέλεσμα. Η εντερική μεταπλασία συνήθως ξεκινά ως απόκριση σε χρόνια βλάβη του βλεννογόνου στο άντρο του στομάχου και μπορεί να επεκταθεί στο σώμα. Τα κύτταρα του γαστρικού βλεννογόνου αλλάζουν για να μοιάζουν με τον εντερικό βλεννογόνο και μπορεί ακόμη και να προσλαμβάνουν απορροφητικά χαρακτηριστικά. Η εντερική μεταπλασία ταξινομείται ιστολογικά ως πλήρης ή ατελής. Με την πλήρη μεταπλασία, ο γαστρικός βλεννογόνος μετατρέπεται πλήρως σε βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, τόσο ιστολογικά όσο και λειτουργικά, με την ικανότητα να απορροφά θρεπτικά συστατικά και να εκκρίνει πεπτίδια. Στην ατελή μεταπλασία, το επιθήλιο αποκτά ιστολογική εμφάνιση πιο κοντά σε αυτήν του παχέος εντέρου και συχνά εμφανίζει δυσπλασία.
Διάγνωση
Συχνά, μια διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση την περιγραφή των συμπτωμάτων τους από τους ασθενείς. Άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επαλήθευση της γαστρίτιδας περιλαμβάνουν:
Θεραπευτική αγωγή
Τα αντιόξινα είναι μια κοινή θεραπεία για την ήπια έως μέτρια γαστρίτιδα. Όταν τα αντιόξινα δεν παρέχουν αρκετή ανακούφιση, συχνά συνταγογραφούνται φάρμακα όπως οι αναστολείς Η2 και οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων που βοηθούν στη μείωση της ποσότητας του οξέος.
Οι κυτταροπροστατευτικοί παράγοντες έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν στην προστασία των ιστών που καλύπτουν το στομάχι και το λεπτό έντερο. Περιλαμβάνουν τα φάρμακα σουκραλφάτη και μισοπροστόλη. Εάν τα ΜΣΑΦ λαμβάνονται τακτικά, μπορεί επίσης να ληφθεί ένα από αυτά τα φάρμακα για την προστασία του στομάχου. Ένας άλλος κυτταροπροστατευτικός παράγοντας είναι το υποσαλικυλικό βισμούθιο
Χρησιμοποιούνται διάφορα σχήματα για τη θεραπεία της λοίμωξης από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό δύο αντιβιοτικών και ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων. Μερικές φορές στο σχήμα προστίθεται βισμούθιο.
Ιστορία
Το 1000 μ.Χ., ο Αβικέννας περιέγραψε για πρώτη φορά τον καρκίνο του στομάχου. Το 1728, ο Γερμανός γιατρός Γκέοργκ Ερνστ Σταλ επινόησε για πρώτη φορά τον όρο «γαστρίτιδα». Ο Ιταλός παθολογοανατόμος Τζοβάνι Μπατίστα Μοργκάνι περιέγραψε περαιτέρω τα χαρακτηριστικά της γαστρικής φλεγμονής. Περιέγραψε τα χαρακτηριστικά της διαβρωτικής ή ελκώδους γαστρίτιδας και της διαβρωτικής γαστρίτιδας. Μεταξύ 1808 και 1831, ο Γάλλος γιατρός Φρανσουά-Ζοζέφ-Βικτόρ Μπρουσαί συγκέντρωσε πληροφορίες από τις νεκροψίες Γάλλων στρατιωτών. Περιέγραψε τη χρόνια γαστρίτιδα ως «γαστρίτιδα» και λανθασμένα πίστευε ότι η γαστρίτιδα ήταν η αιτία του ασκίτη, του τυφοειδούς πυρετού και της μηνιγγίτιδας. Το 1854, ο Τσαρλς Χάντφιλντ Τζόουνς και ο Γουίλσον Φοξ περιέγραψαν τις μικροσκοπικές αλλαγές της εσωτερικής επένδυσης του στομάχου στη γαστρίτιδα που υπήρχαν σε διάχυτες και τμηματικές μορφές. Το 1855, ο βαρόνος Καρλ φον Ροκιτάνσκι περιέγραψε για πρώτη φορά την υπερτροφική γαστρίτιδα. Το 1859, ο Βρετανός γιατρός Ουίλιαμ Μπρίντον περιέγραψε για πρώτη φορά την οξεία, υποξεία και χρόνια γαστρίτιδα. Το 1870, ο Σάμιουελ Φένουικ σημείωσε ότι η κακοήθης αναιμία προκαλεί ατροφία των αδένων στη γαστρίτιδα. Ο Γερμανός χειρουργός Γκέοργκ Ερνστ Κονιέτζνι παρατήρησε ότι τόσο το γαστρικό έλκος όσο και ο καρκίνος του στομάχου είναι αποτέλεσμα γαστρικής φλεγμονής. Οι Σιλντς Γουόρεν και Γουίλιαμ Μάισνερ περιέγραψαν την εντερική μεταπλασία του στομάχου ως χαρακτηριστικό της χρόνιας γαστρίτιδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις που διαγιγνώσκονται με εξέταση κοπράνων Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Παθήσεις του γαστρεντερικού Κατηγορία:Στόμαχος
Βιφρέδο Β΄ του Μπεζαλού
Ο Βιφρέδο Β΄ (Ισπανικά: Wifredο ΙΙ, απεβ. 927) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σερδάνια ήταν κόμης της Μπεσαλού (927-957).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιρό Β΄ κόμη της Σερδάνια & Μπεσαλού και της Άβα, κόρης τού Φιδέλ ή τού Βερνάρδρου Ουνιφρέδου της Ριβαγόρσας.
Το 927 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Σουνιφρέδος Β΄ έλαβε τη Σερδάνια, ενώ ο Βιφρέδο Β΄ την Μπεσαλού. Ήταν και οι δύο ανήλικοι και η μητέρα τους έγινε επίτροπος της αρχής ως το 941. Ήταν ο τελευταίος κόμης της Καταλωνίας, που πλήρωνε εισφορές σε Καρολίγειο βασιλιά των Φράγκων. Το 952 ταξίδευσε στη Ρώμη. Ίδρυσε τη μονή τού Σαντ Πέρε ντε Καμπροδόν.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Λοράν Λαφόργκ
Ο Λοράν Λαφόργκ (γαλλικά: Laurent Lafforgue, γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1966) είναι Γάλλος μαθηματικός. Συνέβαλε σημαντικά στο πρόγραμμα Λάνγκλαντ στα πεδία της θεωρίας αριθμών και της ανάλυσης και ειδικότερα απέδειξε τις εικασίες του Λάνγκλαντ για την ομάδα αυτομορφισμού ενός συναρτησιακού πεδίου. Η κρίσιμη συμβολή του Λαφόργκ για την επίλυση αυτού του ζητήματος είναι η κατασκευή συμπυκνωμάτων ορισμένων στοίβων moduli των shtukas. Η εν λόγω απόδειξη ήταν το αποτέλεσμα περισσότερων από έξι ετών συγκεντρωμένων προσπαθειών.
Το 2002 στο 24ο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στο Πεκίνο της Κίνας, τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς μαζί με τον Βλαντιμίρ Βοεβόντσκι.
Βιογραφία
Ο Λοράν Λαφόργκ έχει δύο αδέλφια, τον Τομάς και τον Βενσάν, και οι δύο μαθηματικοί. Ο Τομάς είναι τώρα καθηγητής σε μια τάξη προπαρασκευαστικών σπουδών για τις Μεγάλες Σχολές στο λύκειο Louis le Grand στο Παρίσι και ο Βενσάν διευθυντής ερευνών του CNRS στο Ινστιτούτο Fourier στη Γκρενόμπλ.
Κέρδισε 2 αργυρά μετάλλια στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (ΙΜΟ) το 1984 και το 1985. Εισήχθη στην École Normale Supérieure το 1986. Το 1994 έλαβε το διδακτορικό του υπό την καθοδήγηση του Ζεράρ Λαουμόν στην ομάδα Αριθμητικής και Αλγεβρικής Γεωμετρίας του Πανεπιστημίου Paris-Sud. Σήμερα είναι διευθυντής έρευνας του CNRS. Τοποθετήθηκε ως μόνιμος καθηγητής Μαθηματικών στο Ινστιτούτο Ανώτατων Επιστημονικών Σπουδών (IHÉS) στο Μπυρ-συρ-Ιβέτ της Γαλλίας την περίοδο 2000-2021. Το 2021 εγκατέλειψε τη θέση του στο IHÉS και μετακόμισε στη Huawei.
Ο Λοράν είναι ευσεβής καθολικός και δεν παντρεύτηκε ποτέ .
Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
Εισηγητικά άρθρα
Ερευνητικά άρθρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Λέγκια Βαρσοβίας (καλαθοσφαίριση)
Η Λέγκια Βαρσοβίας (πολωνικά:Legia Warszawa) είναι πολωνικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα τη Βαρσοβία. Η ομάδα αγωνίζεται σήμερα στο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Πολωνίας, την πρώτη κατηγορία της Πολωνίας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1929 ως τμήμα καλαθοσφαίρισης του στρατιωτικού πολυ-αθλητικού συλλόγου της Λέγκια Βαρσοβίας. Η Λέγκια έγινε η ηγετική ομάδα στην Πολωνία τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 με 7 εθνικά πρωταθλήματα και 2 εθνικά κύπελλα.
Το 2017, η Λέγκια προήχθη στην 1η κατηγορία, ύστερα από απουσία 14 ετών. Το 2022, έφτασε μέχρι τους τελικούς του Πρωταθλήματος Πολωνίας.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022, η 18η έκδοση του θεσμού, πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της World Athletics από τις 15 έως τις 24 Ιουλίου 2022, στο Χέιγουορντ Φιλντ του Όρεγκον των ΗΠΑ.
Ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στις 6-15 Αυγούστου 2021, παρόλα αυτά αναβλήθηκε για τις τελικές ημερομηνίες λόγω της πανδημίας του COVID-19 και της συνεπαγόμενης αναβολής των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020.
Στις 11 Μαρτίου 2022, ανακοινώθηκε ένα νέο ομαδικό αγώνισμα βασιζόμενο στους βαθμούς που θα συγκεντρωθούν από τις χώρες στα ατομικά αγωνίσματα. Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η World Athletics απέκλεισε τη συμμετοχή των Ρώσων και των Λευκορώσων αθλητών και επισήμων σε κάθε διεθνή διοργάνωση, άρα και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Αποτελέσματα
thumb|Ο τελικός των 1.500 μέτρων στο Χέιγουορντ Φιλντ. 260εσ|thumb|Το βοηθητικό γήπεδο του σταδίου, όπου οι αθλητές κάνουν την προθέρμανσή τους κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.
Παραπομπές
2022 Κατηγορία:Στίβος το 2022 Κατηγορία:Αθλητισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες
Βραβείο Ντάιαγκραμ
Το Βραβείο Ντάιαγκραμ ή το Βραβείο Μπούκσελερ-Ντάιαγκραμ για τον πιο παράξενο τίτλο της χρονιάς (αγγλικά:  Bookseller/Diagram Prize for Oddest Title of the Year) ως η πλήρης ονομασία του βραβείου, αρχικά γνωστό και ως το βραβείο Ντάιαγκραμ Γκρουπ για τον πιο παράξενο τίτλο στη γιορτή βιβλίου της Φρανκφούρτης, είναι ένα χιουμοριστικό λογοτεχνικό βραβείο το οποίο αποδίδεται ετησίως στο βιβλίο το οποίο εκδίδεται στην αγορά και κρίνεται πως έχει τον πιο ασυνήθιστο τίτλο. Η ονομασία του βραβείου βασίζεται στην εταιρεία Ντάιαγκραμ Γκρουπ (Diagram Group, μτφ. Όμιλος Διάγραμμα), μια γραφιστική και διαφημιστική εταιρεία βασισμένη στο Λονδίνο, και το Δε Μπούκσελερ (The Bookseller, μτφ. ο βιβλιοπώλης), ένα βρετανικό περιοδικό που καλύπτει την εκδοτική βιομηχανία.
Ιστορικό
Το 2009, ξεκίνησαν να γίνονται αποδεκτές και μέσω του Τουίτερ κάτι που έφερε μεγάλη αύξηση των καταχωρήσεων για τον διαγωνισμό με 90 έναντι 32 της προηγούμενης χρονιάς. Υπήρξαν και αρκετές προτάσεις παλαιών τίτλων από τον 19ο αιώνα τα οποία ωστόσο δε συμβάδιζαν με τους κανονισμούς μια και τα βιβλία πρέπει να είναι σύγχρονα με το έτος κατά το οποίο αποδίδεται το βραβείο. Το 2014 επιτράπηκε η συμμετοχή και των βιβλίων τα οποία έχουν αυτοεκδοθεί.
Υπήρξε αμφισβήτηση και κριτική των βραβείων κυρίως σε 2 περιπτώσεις, η πρώτη κατά το 1987 όταν και δεν απονεμήθηκε λόγω έλλειψης αρκετά περίεργων τίτλων, και η δεύτερη για τον νικητή του 2008 καθώς τα περιεχόμενα και ο τίτλος του βιβλίου που κέρδισε ήταν το προϊόν όχι ανθρώπινης συγγραφής αλλά αυτόματης δημιουργίας κειμένου από ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Επετειακές βραβεύσεις
Δύο ειδικά επετειακά βραβεία με την ονομασία Ντάιαγκραμ των ντάιαγκραμ (η ονομασία αντικατοπτρίζει τα Μπούκερ των Μπούκερ του βραβείου Μπούκερ) διαδραματίστηκαν αντίστοιχα στην 15η και την 30η επέτειο του βραβείου, με τους υποψήφιους να είναι όλοι οι βραβευθέντες τίτλοι των προηγουμένων ετών. Στην 15η επέτειο το 1993, το βραβείο απονεμήθηκε στο βιβλίο Πρακτικά του Δεύτερου Διεθνούς Συνεδρίου για τα γυμνά ποντίκια, τον νικητή του πρώτου έτους του βραβείου, ενώ κατά την 30η επέτειο το 2008 απονεμήθηκε στο Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσης τους, τον νικητή του 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Λογοτεχνίας
Άλωνες Αίγινας
Οι Άλωνες είναι χωριό της Αίγινας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Μεσαγρού, του δήμου Αίγινας, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν από το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αίγινας του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Οι Άλωνες είναι ηπειρωτικός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα της Αίγινας. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις του υψώματος Παρλιάγκος (226 μ.), μεταξύ των χωριών Αγία Μαρίνα και Μεσαγρός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 11 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. της πόλης Αίγινας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεσαγρού Αιγίνης του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στον νομό Πειραιώς και με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 αποσπάστηκε από τον νομό Πειραιώς και υπήχθη οριστικά στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσαγρού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αίγινας Κατηγορία:Αίγινα
Μάχη του Γηροκομείου
Η μάχη του Γηροκομείου διεξήχθη στις 2 Μαρτίου 1822 (9 Μαρτίου 1822 σύμφωνα με τον Στέφανο Θωμόπουλο ) και αποτελεί μια σημαντική μάχη, μεταξύ Ελλήνων επαναστατών και Τούρκων, στις αρχές του δεύτερου έτους της Επανάστασης του '21. Η μάχη δόθηκε κοντά στη Μονή Γηροκομείου Αχαΐας, εξ ου και η ονομασία της. Εκεί οι Έλληνες υπό τη γενική αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, και με άλλους οπλαρχηγούς όπως οι Δημήτρης Πλαπούτας, Γενναίος Κολοκοτρώνης και Κωνσταντίνος Πετιμεζάς, αμύνθηκαν εναντίον συνολικής δύναμης 8.000 Τούρκων. Οι Τούρκοι πολέμησαν υπό τις διαταγές των πασάδων Μεχμέτ Σαλίχ που ήταν ο αρχηγός των Τούρκων της Πάτρας και του Γιουσούφ Σέρεζλη, που «βρισκόταν στην Ναύπακτο και έσπευσε για βοήθεια, μαζί με τις φρουρές του Ρίου και Αντιρρίου».
Η μάχη εντάσσεται στην προσπάθεια των Τούρκων να λύσουν τον ασφυκτικό κλοιό των Ελλήνων γύρω από την Πάτρα. Όμως, παρά το ότι οι Έλληνες νίκησαν και έτρεψαν σε φυγή τους Τούρκους, η πολιορκία τελικά λύθηκε στις 23 Ιουνίου του ίδιου έτους, λόγω διαμαχών ανάμεσα στους Έλληνες.
Τα γεγονότα
μικρογραφία|Θ. Κολοκοτρώνης Η Μονή Γηροκομείου Πατρών, η οποία βρίσκεται σε ύψωμα των Πατρών, υπήρξε πεδίο σκληρών συγκρούσεων μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων και των Τούρκων, κατά τα έτη 1821-1822, στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν τον έλεγχο της περιοχής, αφού απέχει μόνο δύο χιλιόμετρα από το Φρούριο Πατρών και όποιος ήλεγχε τη Μονή Γηροκομείου το απειλούσε άμεσα. Η πιο σημαντική από αυτές τις μάχες έγινε στις 9 Μαρτίου 1822. Ο Κολοκοτρώνης, ο οποίος είχε οριστεί από την Διοίκηση αρχηγός της πολιορκίας των Πατρών, κατέφθασε στην περιοχή αρχές Μαρτίου του 1822 με περίπου 6500 άνδρες και απέκλεισε όλους τους δρόμους προς την πόλη. Εγκατέστησε «το στρατηγείο του και το φροντιστήριο» στο χωριό Σαραβάλι, αφού από εκεί μπορούσε να εποπτεύει όλη την περιοχή. Η τουρκική φρουρά της Πάτρας που ήταν οχυρωμένη στο φρούριο, αριθμούσε περίπου 12000 πεζούς και ιππείς και είχε αρχηγό τον Γιουσούφ πασά. Τα ξημερώματα της Πέμπτης 9 Μαρτίου οι τουρκικές δυνάμεις εξορμούν από το φρούριο και προελαύνουν ταχύτατα, σαρώνοντας κάθε αντίσταση, σε όλη την πεδινή περιοχή των Πατρών, «κοντά στον ποταμό Λεύκα» φτάνοντας μέχρι και τους πρόποδες του Παναχαϊκού όρους. Οι μόνες νησίδες αντίστασης που είχαν απομείνει ήταν η μονή Γηροκομείου και ο ληνός του Σαΐτ Αγά. Ο Κολοκοτρώνης, αφού είδε, ότι με τις ενισχύσεις που είχε στείλει, δεν είχαν νικηθεί οι επιτιθέμενοι, έσπευσε προς το Σαραβάλι, κατάφερε να αναχαιτίσουν τους αντιπάλους και διέταξε αντεπίθεση από την περιοχή Ρωμανού προς το Γηροκομείο, η οποία όχι μόνο πέτυχε, αλλά οδήγησε και τα άλλα σώματα σε γενική αντεπίθεση. Οι μέχρι εκείνη τη στιγμή προελαύνοντες Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή, είτε προς το φρούριο των Πατρών είτε προς το κάστρο του Ρίου. Οι απώλειες των Τούρκων ήταν πολλές εκατοντάδες, ενώ των Ελλήνων υπολογίζονται σε μερικές δεκάδες.
Οι φάσεις της μάχης του Γηροκομείου
Φάση 1: Έξοδος των Τούρκων από το φρούριο, προέλαση και εξάπλωσή τους στην κοιλάδα του Γλαύκου, με ταυτόχρονη αποχώρηση των δυνάμεων των Ελλήνων και σύμπτυξη τους στα γύρω υψώματα.
Φάση 2: Αντεπίθεση των Ελλήνων, αναδίπλωση των Τούρκων και άτακτη φυγή τους.
Η πρώτη φάση ξεκίνησε τα ξημερώματα της 9ης Μαρτίου με έξοδο και προέλαση της Τουρκικής φρουράς από το Φρούριο Πατρών. Οι Τούρκοι είχαν διπλάσιες δυνάμεις από εκείνες των πολιορκητών Ελλήνων και διέθεταν ιππικό, που ήταν ο εφιάλτης των Ελλήνων, ενώ υποστηρίζονταν και από πυροβολικό. Παρόλα αυτά, αν και οι Τούρκοι ανατρέπουν τις αντιστάσεις που συναντούν, δεν καταφέρνουν να εξοντώσουν τους επαναστάτες οι οποίοι καταφεύγουν στα γύρω υψώματα που δεσπόζουν στη κοιλάδα του Γλαύκου. Δείγμα της διστακτικότητας που επικρατεί στο τουρκικό στρατόπεδο είναι το επεισόδιο που αναφέρει ο γραμματικός του Κολοκοτρώνη: «Τούρκοι πολλοί τινες συνήχθησαν όπου το ιππικόν, και ιστάμενοι εφαίνοντο ωσεί σκεπτόμενοι τι πρακτέον….». Είναι η ώρα που ο Παρασκευάς Πλαπούτας, με διαταγή του Κολοκοτρώνη, είχε καταλάβει το απόγευμα με λίγους στρατιώτες το Χορηγοκάμινο και αναχαίτιζε με τα πυρά του τις ισχυρές τουρκικές δυνάμεις. Εκτιμάται ότι ο κακός σχεδιασμός και η ατολμία της τουρκικής διοίκησης φαίνεται από την προσπάθεια εκπορθήσεως του Γηροκομείου και του Ληνού του Σαΐτ αγά με όλες τους τις δυνάμεις, σημεία για τα οποία αρκούσε μια μικρή δύναμη πολιορκίας, αντί να κινηθούν κατά των βάσεων των επαναστατών στο Πουρναρόκαστρο, Σαραβάλι και Ομπλό.
Θα πρέπει να τονιστεί ότι η παρουσία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ήταν καθοριστική τόσο στην πρώτη φάση της μάχης όσο και κυρίως στην δεύτερη. Ο Κολοκοτρώνης μετά το μεσημέρι, όταν αντιλαμβάνεται ότι η κατάσταση ήταν εξαιρετικά κρίσιμη, προσπαθεί να πετύχει την αναχαίτιση της προέλασης των Τούρκων, κινείται από το Σαραβάλι προς βορειοανατολικά και εμψυχώνοντας τα σώματα που συναντά, συμπληρώνει την αναχαίτιση που είχαν αρχίσει ο Δημήτρης Πλαπούτας και οι άλλοι. Ο αρχηγός όμως παρατήρησε ότι, από το Χορηγοκάμινο που βρίσκεται- κέντρο της τουρκικής παράταξης-, η αντεπίθεση δεν θα είχε επιτυχία: «Επαρατήρησα τον πόλεμο και από το κέντρο δεν ημπορούσαμε να τους τσακίσουμε τους Τούρκους, όμως αν τους χαλάσωμε, θα τους χαλάσωμε από τας πτέρυγας». Χωρίς ο Κολοκοτρώνης να έχει σπουδάσει σε πολεμική ακαδημία, γνώριζε από την μακροχρόνια κλέφτικη εμπειρία του και το έμφυτο στρατιωτικό αισθητήριο, ό,τι η αντεπίθεση πρέπει να εκτοξεύεται κατά των πλευρών της εχθρικής εισχώρησης. Ο Κολοκοτρώνης, συνοδευόμενος μόνο από τον υπασπιστή του Φωτάκο και το σημαιοφόρο του Καραχάλιο, προχωρεί και φτάνει στα υψώματα Ρωμανού, Νερομάνα - στο αριστερό πλευρό των Τούρκων-, όπου παρακινεί με την βροντερή φωνή του όσους βρίσκονταν γύρω του: «''Που είστε μωρέ Έλληνες; Κάτω κάτω….. Ετσάκισαν οι Τούρκοι»''. Οι διαταγές του ηλεκτρίζουν τους μέχρι τότε φυγάδες που ορμούν ακάθεκτοι. «Το σκοτάδι υπήρξε σύμμαχος του Κολοκοτρώνη» και οι Τούρκοι αιφνιδιάζονται, αναδιπλώνονται και «φεύγουν πανικόβλητοι, ενώ οι Έλληνες τους καταδίωκαν εγκαρδιωμένοι». Η επιτυχία των Ελλήνων είναι πλήρης, οφειλόμενη κατά μέγα μέρος στον αρχηγό τους».
Σπουδαιότητα της μάχης
Μετά την μεγάλη ελληνική νίκη της 9ης Μαρτίου η επιθετικότητα των τούρκων είχε καμφθεί, διότι πλέον λάμβαναν σοβαρά υπόψη τους την δύναμη των επαναστατών και αντιλαμβάνονταν την κρισιμότητα της δικής τους θέσης. Δεν απομακρύνονταν από το φρούριο, ούτε από τις οχυρώσεις τους πολύ και «όλη η πεδιάς των Πατρών έμεινεν εις την εξουσία των Ελλήνων». Τότε ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να ενισχυθούν από την ελληνική διοίκηση τα στρατεύματα πολιορκίας και ο Κολοκοτρώνης, ώστε να είναι μεγαλύτερη πίεση και να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την άλωση του φρουρίου της Πάτρας και όλο αυτό θα είχε σοβαρότατες επιπτώσεις στην μετέπειτα πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων. Θα απαλλασσόταν η βορειοδυτική Πελοπόννησος από την απειλή των Τούρκων του φρουρίου και οι δυνάμεις των Ελλήνων της περιοχής θα χρησιμοποιούνταν σε άλλα μέτωπα. Επιπλέον η κατάληψη της πόλης και του πολύ σημαντικού λιμανιού της Πάτρας θα είχε ισχυρό ηθικό αντίκτυπο στους επαναστάτες, αλλά και στους ευρωπαίους που παρακολουθούσαν τις εξελίξεις του αγώνα και τις επιτυχίες ή αποτυχίες των Ελλήνων. Η επικοινωνία με το δυτικό κόσμο και εφοδιασμός των επαναστατών θα διεξαγόταν άνετα, μέσω του ελεύθερου πλέον σημαντικού λιμανιού της Πάτρας.
Γενικότερα, η επιτυχία της μάχης του Γηροκομείου θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μεγάλη στρατηγική επιτυχία, καθοριστική για την περαιτέρω πορεία της επανάστασης. Οι αντιζηλίες όμως ανάμεσα στους προκρίτους και στρατιωτικούς καθώς και η καχυποψία της διοίκησης προς τον Κολοκοτρώνη δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί τίποτα από τα παραπάνω. Έτσι η πολιορκία των Πατρών εξασθένησε σιγά-σιγά και διαλύθηκε τυπικά την 25η Ιουνίου 1822 με την αποχώρηση του αρχηγού της. Αναφορές στη μάχη του Γηροκομείου που τονίζουν τη σπουδαιότητά της, βρίσκουμε στα απομνημονεύματα τόσο του ίδιου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, όσο και στου Φωτίου Χρυσανθόπουλου ή Φωτάκου, που ήταν ο υπασπιστής του, στου Μιχαήλ Οικονόμου που ήταν ο γραμματικός του και στους Γενναίο Θ. Κολοκοτρώνη και Κανέλλο Δεληγιάννη. Η σπουδαία νίκη κατά την οποία οι Έλληνες, υπό την ηγεσία του Κολοκοτρώνη, κατατρόπωσαν τις υπερδιπλάσιες τουρκικές δυνάμεις έμεινε ανεκμετάλλευτη. Αλλά και στην ιστορία της επανάστασης η μάχη έχει καταχωρηθεί ως δευτερεύουσας σημασίας επεισόδιο. κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|704x704εσ|Μάχη Γηροκομείου Πατρών 9 Μαρτίου 1822
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης 2018-2019
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2018-19 αποτέλεσε την 33η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από την 1η Μαΐου έως τις 5 Μαΐου 2019 στο Κλειστό Γυμναστήριο της Ιστιαίας Εύβοιας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Πρωτέας Βούλας για πέμπτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 2019 Πανελληνιο Νεανιδων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εύβοια
Φρούριο του Άλαμο
Η ιεραποστολή του Άλαμο, γνωστή πιο απλά ως Άλαμο ήταν αρχικά γνωστή ως Ιεραποστολή Σαν Αντόνιο ντε Βαλέρο. Είναι μια ιστορική ισπανική ιεραποστολή και οχυρό που δημιουργήθηκε τον 18ο αιώνα από ρωμαιοκαθολικούς ιεραποστόλους στη περιοχή που βρίσκεται σήμερα η πόλη του Σαν Αντόνιο του Τέξας. Είναι γνωστή για τη μάχη του Άλαμο που διεξήχθη εκεί το 1836 κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Τέξας από το Μεξικό. Σήμερα είναι ιστορικό προσκύνημα για τη πολιτεία του Τέξας, μουσείο και ως μέρος των ιεραποστολών του Σαν Αντόνιο (τέσσερα παλιά μοναστήρια/ιεραποστολές στη περιφέρεια του Σαν Αντόνιο) αποτελεί μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς αναγνωρισμένο από την UNESCO.
Το οχυρό της ιεραποστολής ήταν η έδρα μιας μονάδας ισπανικού ιππικού και από εκεί πήρε την ονομασία Άλαμο. Η δε ιεραποστολή λειτούργησε και ως σχολείο και νοσοκομείο για εκχριστιανισμένους ιθαγενείς.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Τέξας ο μεξικανός στρατηγός Κος το παρέδωσε στους επαναστάτες το Δεκέμβριο του 1835. Ο μεξικανικός στρατός το επανακατέβαλε στις 6 Μαρτίου 1836 μετά από 13ήμερη πολιορκία και μάχη. Μετά την ήττα των Μεξικανών στη μάχη του Σαν Χασίντο, οι υποχωρούντες Μεξικανοί κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του οχυρού και την εκκλησία.
Μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης και παρακμής, το σωματείο "Κόρες της Δημοκρατίας του Τέξας" (Daughters of the Republic of Texas), ένα γυναικείο σωματείο που μέλη του είναι μόνο γενεαλογικά αποδεδειγμένα απόγονοι κατοίκων του Τέξας την περίοδο της επανάστασης, ξεκίνησε προσπάθειες προστασίας και αναστήλωσης του μνημείου και ανέλαβε επισήμως τη προστασία του το 1905. Το 2015 η πολιτεία του Τέξας ανέλαβε και πάλι το έλεγχο και τη φροντίδα του μνημείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέξας Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία Κατηγορία:Μουσεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Θάλασσα Σάβου
thumb|right|250px|Η θάλασσα Σάβου στο χάρτη της ΝΑ Ασίας Η Θάλασσα Σάβου (Savu Sea) αποτελεί τμήμα του Ινδικού Ωκεανού και μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού που περιβάλλεται από τις μικρές Σούνδες (= νήσους) της Ινδονησίας. Η έκτασή της πλησιάζει τα 105.000 τ.χλμ.
Η Θάλασσα Σάβου συνδέεται ΒΑ. με τη Θάλασσα Μπάντα, ΒΔ. με τη Θάλασσα Φλόρες μέσω του πορθμού Σούμπα, ΝΔ με τον Ινδικό Ωκεανό και ΝΑ με τη Θάλασσα του Τιμόρ. Το μεγαλύτερο βάθος της υπολογίζεται περίπου στα 3.500 μ. και βρίσκεται νότια της νήσου Πάνταρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σάβου Σάβου Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδονησίας
Αλώνι Πρέβεζας
Το Αλώνι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σκιαδά, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λούρου, του δήμου Πρέβεζας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρέβεζας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Το Αλώνι είναι οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Πρεβέζης. Βρίσκεται κοντά στους δυτικούς πρόποδες των Θεσπρωτικών Ορέων και στις ανατολικές όχθες του Αχέροντα, πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Ιωαννίνων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 52 χλμ. περίπου Β. της Πρέβεζας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 ως Κάμπος και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκιαδά του νομού Πρεβέζης. Το 1963 μετονομάστηκε σε Αλώνι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκιαδά και προσαρτήθηκε στον δήμο Λούρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λούρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πρέβεζας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Ζωσιμάδες
thumb|Ο εξ Ηπείρου ευεργέτης Ζωσιμάς. Πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα Οι Ζωσιμάδες (ή αδελφοί Ζωσιμά) υπήρξαν έμποροι και εθνικοί ευεργέτες που κατάγονται από το χωριό Γραμμένο Ιωαννίνων.
Οικογενειακό δέντρο
Ήταν τα εξής έξι αδέλφια:
Ήταν παιδιά του Παναγή Ζωσιμά, εμπόρου που εργαζόταν στα Ιωάννινα.
Εμπορική δραστηριότητα
Ο Νικόλαος, ο Θεοδόσιος και ο Μιχάλης το 1785 ξεκινούν την εμπορική τους σταδιοδρομία στο Λιβόρνο της Ιταλίας, ενώ ο Ιωάννης, ο Αναστάσιος, ο Ζώης στη Νίζνα (σημερινό Nizhyn στην Ουκρανία) και αργότερα στη Μόσχα. Η Νίζνα εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο ευρωπαϊκών και ασιατικών προϊόντων.
Τα πρώτα χρόνια της εμπορικής τους δραστηριότητας ήταν αρκετά επίπονα, αλλά γρήγορα κατάφεραν να ορθοποδήσουν.
Ευεργεσία
Με το θάνατο του Θεοδόση, ο οποίος τους άφησε διαθήκη να ενισχύσουν τις σχολές των Ιωαννίνων, διέθεσαν αστρονομικά ποσά για τη σύσταση και τη λειτουργία σχολείων και δημόσιων βιβλιοθηκών. Το 1799 χρηματοδότησαν την έκδοση πολλών βιβλίων. Μεγάλο ποσό διοχετεύτηκε για την «Ελληνική Βιβλιοθήκη» του Αδαμάντιου Κοραή. Στα Ιωάννινα συνέβαλαν με τα υπέρογκα ποσά που διέθεσαν στην ανέγερση πτωχοκομείου, ορφανοτροφείου, και σχολείου στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.
Το 1828 με το θάνατο του Ζώη χορηγήθηκε χρηματικό ποσό για την ανέγερση της Ζωσιμαίας σχολής, σχολείο που αποτέλεσε το κέντρο της εκπαιδευτικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης μυούνται στη Φιλική Εταιρεία και στηρίζουν οικονομικά τον αγώνα, τόσο στην Μολδοβλαχία όσο και στον ελληνικό χώρο.
Στα ευεργετήματά τους περιλαμβάνονται και η ίδρυση Νομισματικού Μουσείου στην Αθήνα, με δωρεά της προσωπικής τους συλλογής σε αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά νομίσματα και η ανέγερση ορφανοτροφείου στην Πάτμο.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
InterContinental
Το InterContinental Hotels & Resorts είναι μία αλυσίδα πάνω από 180 ξενοδοχείων, που βρίσκονται σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο. Σε λειτουργία για πάνω από 70 χρόνια, η μάρκα Intercontinental είναι ένα από τα σημαντικότερα πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα του κόσμου.
Ιστορία
Το 1945, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φρανκλίνος Ρούσβελτ και ο Ντζούαν Τριπ, Πρόεδρος της Pan Am, πίστευαν ότι ένας τρόπος για να προσελκύσουν επιχειρηματίες και τουρίστες θα ήταν να προσφέρουν ξενοδοχεία πολυτελείας σε σημαντικές πόλεις. Ο Τριπ, που προβλέπει την άνοδο των μαζικών διεθνών αεροπορικών ταξιδιών, συμφώνησε ότι η Pan Am, με την υποστήριξη κυβερνητικών οργανισμών των ΗΠΑ, όπως η Τράπεζα Εξαγωγών-Εισαγωγών, θα μπορούσε να αποτελέσει θυγατρική για την προώθηση της εφαρμογής της ιδέας. Τα ξενοδοχεία θα χρησιμεύσουν επίσης για να φιλοξενήσουν τα πληρώματα και τους επιβάτες του Pan Am σε προορισμούς όπου τα πολυτελή ξενοδοχεία δεν ήταν ακόμη παρόντα. Στις 3 Απριλίου 1946 ιδρύθηκε η Intercontinental Hotel Corporation. Η Intercontinental Hotels αγόρασε το πρώτο της ξενοδοχείο εκείνο το έτος, το Grande Hotel στο Belém της Βραζιλίας. Η αλυσίδα άρχισε σύντομα να περιλαμβάνει πολυάριθμα ξενοδοχεία σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική.
Η Intercontinental Hotels ανήγειρε το πρώτο της ακίνητο στη Μέση Ανατολή το 1961, στη Βηρυτό Η αλυσίδα έγινε μία από τις πρώτες που λειτουργούσε στην Ανατολική Ευρώπη όταν υπέγραψε σύμβαση για τη διαχείριση του ξενοδοχείου Esplanade Zagreb το 1964. Το 1972 η αλυσίδα, που μετονομάστηκε σε InterContinental Hotels, ξεκίνησε μια γραμμή ξενοδοχειακών ξενοδοχείων με μέτρια τιμή, το Forum Hotels. Η αλυσίδα άνοιξε το πρώτο της ξενοδοχείο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973, όταν υπέγραψε σύμβαση για τη διαχείριση του ξενοδοχείου Mark Hopkins στο Σαν Φρανσίσκο. Η αλυσίδα είχε προηγουμένως υποκατάστημα στην Καμπούλ, αλλά εξακολούθησε μετά την σοβιετική παρέμβαση του Αφγανιστάν το 1979. Το ξενοδοχείο συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα χρησιμοποιώντας το όνομα InterContinental.
Η PanAm πώλησε την InterContinental στο Μεγάλο Μητροπολιτικό στις 19 Αυγούστου 1981. Οι νέοι ιδιοκτήτες συγχώνευσαν την υπάρχουσα αλυσίδα Grand Metropolitan Hotels σε Inter-Continental και την αδελφική αλυσίδα Forum Hotels. Η GrandMet πούλησε την αλυσίδα στον όμιλο Saison το 1988, η οποία με τη σειρά της το πούλησε στο Bass το 1998. Δύο χρόνια αργότερα, ο Bass παραιτήθηκε από την ομώνυμη επιχείρηση ζυθοποιίας και μετονομάστηκε σε Six Continents, εστιάζοντας στα ξενοδοχεία. Το 2003, ολόκληρη η εταιρεία μετονομάστηκε σε InterContinental Hotels Group, με την αρχική αλυσίδα InterContinental μία από τις πολυάριθμες μάρκες σήμερα στην εταιρεία.
Πηγές
Κατηγορία:Ξενοδοχεία
Μπιέμπζα
Ο Μπιέμπζα (πολωνικά: Biebrza) είναι ποταμός στη βορειοανατολική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Νάρεφ. Έχει μήκος περίπου 165 χλμ. και περιοχή λεκάνης απορροής 7.051 χλμ².
Ο Μπιέμπζα έχει τις πηγές του νότια του Νόβι Ντβουρ στην Ποντλάχια και ρέει στον ποταμό Νάρεφ περίπου 3 χλμ. από τη Βίζνα. Συνδέεται με το Νέμαν μέσω Καναλιού του Αουγκούστουφ. Η λεκάνη απορροής του Μπιέμπζα χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία: η λεκάνη απορροής της δεξιάς όχθης είναι πιο ανεπτυγμένη - 75,5% (κυρίως ποτάμια που ρέουν από την Περιοχή λιμνών στη Μαζουρία) και η λεκάνη της αριστερής όχθης είναι 24,5%.
αριστερά|μικρογραφία| Η νότια λεκάνη του ποταμού Μπιέμπζα Ο Μπιέμπζα έχει υψηλότερη μέση ροή (34,9 μ³/δ) από το Νάρεφ πριν από την ένωση των ποταμών (32,5 μ³/δ στην Στρενκόβα Γκούρα ).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νάρεφ
Το Ουρλιαχτό ΙΙΙ: Η Αποκάλυψη
Το Ουρλιαχτό ΙΙΙ: Η Αποκάλυψη (αγγλικά: Howling III: The Marsupials) είναι μια κωμωδία τρόμου αυστραλέζικης παραγωγής του 1987. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Philippe Mora, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Charles Waterstreet. Η ταινία γυρίστηκε στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και είναι η δεύτερη συνέχεια της ταινίας Το Ουρλιαχτό. Το Ουρλιαχτό 3 έχει τρία διαφορετικά υπό-σενάρια, συμπεριλαμβανομένων των επιστημόνων που πειραματίζονται σε λυκάνθρωπους, μια νεαρή γυναίκα λυκάνθρωπο η οποία ψάχνει για μια καλύτερη ζωή και των στρατιωτών που τους κυνηγάν τη φυλή των λυκανθρώπων.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD από την Elite Entertainment το 2001. Το DVD περιείχε την widescreen έκδοχη ταινίας, τρέιλερς, και έναν ηχητικό σχολιασμό από τον σκηνοθέτη. Πλέον έχει σταματήσει η παραγωγή αυτής της έκδοσης. Η ταινία είχε κυκλοφορήσει στην Ελλάδα σε Bootleg έκδοση από την Arcadia η οποία είναι αντιγραφή της έκδοσης της Elite Entertainment.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Taboo (τραγούδι, Κρισταμπέλ Μποργκ)
To «Taboo» είναι τραγούδι της Μαλτέζας τραγουδίστριας Κρισταμπέλ Μποργκ. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2018 και απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι των Johnny Sanchez, Thomas G:son, Muxu και Borg.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2017 Κατηγορία:Singles του 2018
Ντανάι Γκουρίρα
Η Ντανάι Τζεκεσάι Γκουρίρα (, γεννημένη στις 14 Φεβρουαρίου 1978) είναι αμερικανίδα ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας με καταγωγή από τη Ζιμπάμπουε. Είναι γνωστή για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ως Michonne στη σειρά δράματος/τρόμου AMC The Walking Dead (2012-2020) και ως Okoye στις ταινίες υπερήρωων Marvel Cinematic Universe Μαύρος Πάνθηρας (2018), Εκδικητές: Ο πόλεμος της αιωνιότητας (2018) και Εκδικητές: Η τελευταία πράξη (2019).
Η Γκουρίρα είναι, επίσης, η θεατρική συγγραφέας του έργου του θεάτρου Μπρόντγουεϊ Eclipsed, για το οποίο ήταν υποψήφια για βραβείο Tony για το καλύτερο θεατρικό έργο.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Γκουρίρα γεννήθηκε στο Γκρίνελ της Αϊόβα, από την Τζόζεφιν Γκουρίρα, βιβλιοθηκονόμο σε κολέγιο και τον Ρότζερ Γκουρίρα, λέκτορα στο Τμήμα Χημείας του Κολεγίου Γκρίνελ (και οι δύο γονείς της εντάχθηκαν αργότερα στο προσωπικό του Πανεπιστημίου του Wisconsin – Platteville). Οι γονείς της μετακόμισαν από τη Νότια Ροδεσία, που είναι τώρα Ζιμπάμπουε, στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1964. Η Ντανάι είναι η νεότερη από τέσσερα αδέλφια. Η Shingai και η Choni είναι οι αδερφές της και ο Tare, ο αδερφός της, είναι χειροπράκτης. Η Γκουρίρα έζησε στο Γκρίνελ μέχρι τον Δεκέμβριο του 1983, όταν σε ηλικία πέντε ετών, εκείνη και η οικογένειά της μετακόμισαν πίσω στο Χαράρε, την πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε, μετά την ανεξαρτησία της χώρας.
Αρχική καριέρα
Η Γκουρίρα δίδαξε σενάριο και ηθοποιία στη Λιβερία, τη Ζιμπάμπουε και τη Νότια Αφρική. Έδωσε μία από τις πρώτες αξιοσημείωτες παραστάσεις της το 2001, ως τελειόφοιτη στο Macalester College. Η Γκουρίρα εμφανίστηκε σε μία παραγωγή τουέργου της Ntozake Shange «For Colored Girls που έχουν σκεφτεί αυτοκτονία / When the Rainbow is Enuf», σε σκηνοθεσία και χορογραφία του Dale Ricardo Shields. «Ήταν μία πολύ έξυπνη, δυνατή και ανεξάρτητη νεαρή κοπέλα», είπε ο Shields. «Προσέγγισε τις σπουδές της, τα μαθήματά της, με πολλή εστίαση, και μπορείτε να δείτε τα ίδια πράγματα στην απόδοσή της στο «Μαύρο Πάνθηρα»."
Θέατρο
εναλλ.=|μικρογραφία| Η Γκουρίρα στο πάνελ τουThe Walking Dead Panel το 2015 στο San Diego Comic Con. Η Γκουρίρα έχει πει ότι άρχισε να γράφει έργα σε μία προσπάθεια να αξιοποιήσει καλύτερα τις δυνάμεις της ως ηθοποιός και να πει ιστορίες που μεταφέρουν ιδέες για ισχυρές γυναίκες με τις οποίες ταυτίζεται. Ως θεατρική συγγραφέας, της έχουν ανατεθεί δουλειές από το Yale Repertory Theatre, το Center Theatre Group, το Playwrights Horizons και το Royal Court.
Η Γκουρίρα συν-έγραψε και συμπρωταγωνίστησε στο In Continuum, πρώτα στο Woolly Mammoth Theatre Company και αργότερα εκτός Μπρόντγουεϊ, το οποίο κέρδισε ένα βραβείο Obie, ένα βραβείο Outer Critics Circle και ένα βραβείο Helen Hayes για την καλύτερη ηθοποιό. Τον Δεκέμβριο του 2011, στο Continuum εορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα του AIDS 2011. Χορηγούμενη από την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Ζιμπάμπουε, το έργο παίχτηκε στο Harare's Theatre και παρουσίασε την ιστορία δύο γυναικών που περιηγούνταν στον κόσμο μετά τη μόλυνση τους από τον ιό HIV.
Το 2009, η Γκουρίρα έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο έργο του Αυγούστου Γουίλσον, Joe Turner's Come και Gone, παίζοντας την Martha Pentecost.
Το έργο της Γκουρίρα The Convert του 2012 έκανε πρεμιέρα ώς κοινή παραγωγή των θέατρο Goodman στο Σικάγο και θέατρο McCarter στο Νιου Τζέρσι. Αργότερα την ίδια χρονιά, η Γκουρίρα έλαβε το βραβείο Whiting για πρωτοεμφανιζόμενο θεατρικό έργο.
Τον Ιανουάριο του 2015, το Familiar, ένα έργο που γράφτηκε από τη Γκουρίρα και σκηνοθετήθηκε από τη Ρεμπέκα Τάιχμαν, παίχτηκε στο Yale Repertory Theatre. Αργότερα έκανε πρεμιέρα εκτός Μπρόντγουεϊ στη Νέα Υόρκη στο Playwrights Horizons. Το έργο αφορά την οικογένεια, την πολιτιστική ταυτότητα και την εμπειρία ζωής ως Αμερικανός πρώτης γενιάς και η Γκουρίρα είπε ότι εμπνεύστηκε εν μέρει από την οικογένεια και τους φίλους της.
Το 2015, η Λουπίτα Νιόνγκο πρωταγωνίστησε στο έργο της Γκουρίρα, Eclipsed (2009), εκτός Μπρόντγουεϊ στο The Public Theatre. Ανακοινώθηκε ότι το έργο θα μεταφερθεί στο Μπρόντγουεϊ το 2016 στο John Golden Theatre. Ήταν το πρώτο έργο που έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ με το σύνολο των ηθοποιών και της δημιουργικής ομάδας να είναι μαύρες. Το έργο λαμβάνει χώρα στην μαστιζόμενη τον πόλεμο Λιβερία και επικεντρώνεται σε τρεις γυναίκες που ζουν ως σεξουαλικές σκλάβες ενός διοικητή των ανταρτών, καθώς και σε μία από τις πρώην συζύγους του και έναν εργαζόμενο ανθρωπιστικής βοήθειας και ακολουθεί το πώς αντιμετωπίζουν αυτήν τη δύσκολη κατάσταση. Πρωταγωνίστηκαν οι Λουπίτα Νιόνγκο, Ακόσουα Μπούσια, Σέικον Σένκμπλο, Ζαϊνάμπ Τζα και Πασκάλ Αρμάντ και σκηνοθετήθηκε από τη Λισλ Τόμμυ. Η έμπνευση για το έργο της Γκουρίρα ήταν μία φωτογραφία της Συνταγματάρχη Black Diamond, μίας γυναίκας μαχητή ελευθερίας από τη Λιβερία, σε ένα άρθρο στους The New York Times. "Απλώς για να δεις αυτές τις γυναίκες να στέκονται εκεί, ξέρεις, με τζιν και ... μοντέρνα μπλουζάκια και τα μαλλιά τους καλοχτενισμένα, και όλοι φέρουν AK-47s, ήταν απλώς μία εικόνα που δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου." Η εικόνα προκάλεσε περιέργεια για τους δεκατετραετής εμφύλιους πολέμους της Λιβερίας, καθώς και ένα ερευνητικό ταξίδι στη Λιβερία το 2007. Η Γκουρίρα πήρε συνέντευξη από περισσότερες από 30 γυναίκες που είχαν βιαστεί, μεταξύ των οποίων κόρες που είχαν απαχθεί από αντάρτες μαχητές και μετατράπηκαν σε σκλάβες του σεξ. Μίλησε επίσης με γυναίκες ακτιβίστριες της ειρήνης που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον τερματισμό της βίας. Τα ονόματα των γυναικών στο Eclipsed προέρχονται από τους ανθρώπους που γνώρισε η Γκουρίρα κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της, ενώ ο πέμπτος χαρακτήρας είναι ανώνυμος.
Έλαβε το βραβείο Sam Norkin του 2016, για τα έργα Eclipsed and Familiar, που παρουσιάστηκε από τα Βραβεία Drama Desk, τα οποία είπαν, εν μέρει: "Η Ντανάι Γκουρίρα  επιδεικνύει μεγάλη διορατικότητα, εμβέλεια και βάθος, φέρνοντας μία νέα νέα φωνή στο αμερικανικό θέατρο." Το Eclipsed προτάθηκε για το βραβείο Tony για το καλύτερο θεατρικό έργο και κέρδισε το βραβείο Tony για το καλύτερο σχεδιασμό κοστουμιών σε ένα θεατρικό έργο.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Η Γκουρίρα πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία The Visitor το 2007, για την οποία κέρδισε το βραβείο για την Καλύτερη Υποστηρικτική Ηθοποιό στο Method Fest Independent Film Festival. Εμφανίστηκε στην ταινία Ghost Town του 2008, τις ταινίες 3 Backyards and My Soul to Take και το Restless City το 2010, καθώς και στις τηλεοπτικές σειρές Law & Order: Criminal Intent, Life on Mars and Law & Order. Από το 2010 έως το 2011, έπαιζε στη δραματική σειρά του HBO Treme.
Τον Μάρτιο του 2012, η AMC ανακοίνωσε σε ζωντανή μετάδοση ότι η Γκουρίρα θα συμμετάσχει στο καστ της σειράς τρόμου The Walking Dead, τηςσειράς με την υψηλότερη αξιολόγηση στην ιστορία της καλωδιακής τηλεόρασης, στην τρίτη σεζόν. Η Γκουρίρα έπαιζε την Michonne, έναν αμείλικτο χαρακτήρα που φέρει κατάνα. Η Γκουρίρα έπρεπε να μάθει πώς να ιππεύει άλογα για τη σειρά, την οποία απολάμβανε επειδή ήταν μια φυσική πρόκληση. Τον Φεβρουάριο του 2019, προέκυψαν αναφορές ότι η Γκουρίρα θα έφευγε από τη σειρά όταν θα γύριζε τα τελευταία της επεισόδια για τη δέκατη σεζόν. Το τελευταίο επεισόδιο της Γκουρίρα, "What We Become" προβλήθηκε τον Μάρτιο του 2020 και τη στιγμή της αναχώρησής της, εμφανιζόταν δεύτερη στους τίτλους αρχής.
Το 2013, η Γκουρίρα έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανεξάρτητη δραματική ταινία Mother of George του σκηνοθέτη Άντριου Ντοσούνμου, η οποία έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ ταινιών Sundance του 2013. Η Γκουρίρα έλαβε διθυραμβικές κριτικές για το παίξιμο της ως Νιγηριανή γυναίκα που αγωνίζεται να ζήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Ιούνιο του 2013, η Γκουρίρα κέρδισε το βραβείο Jean-Claude Gahd Dam στα βραβεία Guys Choice 2013.
Η Γκουρίρα έπαιξε τη μητέρα του rapper Tupac Shakur, Afeni Shakur, στο All Eyez on Me, μία βιογραφική ταινία του 2017 για τον αστέρα της rap. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην ταινία της Marvel Μαύρος Πάνθηρας, η οποία κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2018. Έπαιξε την Okoye, την επικεφαλής της Dora Milaje, τους προσωπικούς σωματοφύλακες του Μαύρου Πάνθηρα και έλαβε εξαιρετικές κριτικές για το παίξιμο της. Η Γκουρίρα επανμφανίστηκε ως Οκόγε και στις ταινίες Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας, Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη, και Black Panther: Wakanda Forever που κυκλοφόρησαν το 2018, το 2019 και το 2022 αντίστοιχα. Το 2020, υπέγραψε συμφωνία με την ABC Studios. Το 2021 έκανε την φωνή της Οκόγε στην σειρά κινουμένων σχεδίων What If...? και το 2024 θα εμφανιστεί στο The Walking Dead: Rick & Michonne.
Ακτιβισμός
Το 2008, η Γκουρίρα εμφανίστηκε στα Global Green Sustainable Design Awards για να διαβάσει μία επιστολή γραμμένη από έναν ντόπιο της Νέας Ορλεάνης που είχε εκτοπιστεί από τον τυφώνα Κατρίνα.
Το 2015, η Γκουρίρα υπέγραψε μία ανοιχτή επιστολή που ξεκίνησε από την εκστρατεία ONE. Η επιστολή απευθυνόταν στην Άνγκελα Μέρκελ και στη Νκοσαζάνα Νταμίνι-Ζούμα, προτρέποντάς τους να επικεντρωθούν στις γυναίκες, καθώς υπηρετούσαν ως επικεφαλής του G7 στη Γερμανία και της ΑΕ στη Νότια Αφρική αντίστοιχα. Τον επόμενο χρόνο, η Γκουρίρα ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Love Our Girls, ο οποίος στοχεύει να επισημάνει τα ζητήματα και τις προκλήσεις που επηρεάζουν συγκεκριμένα τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Το 2016, η Γκουρίρα συνεργάστηκε με την Johnson & Johnson στον αγώνα κατά του HIV / AIDS.
Προσωπική ζωή
Η Γκουρίρα είναι χριστιανή και ζει στο Λος Άντζελες αν και περνάει τακτικά χρόνο στη Νέα Υόρκη. Μιλάει τέσσερις γλώσσες: Γαλλικά, Σόνα, βασικά Κόσα και Αγγλικά και παραμένει σε καλή φυσική κατάσταση μέσω Πιλάτες και cross training.
Πασουένκα
Ο Πασουένκα (πολωνικά: Pasłęka, Passarge, Pasargė) είναι ποταμός στη βόρεια Πολωνία, ο οποίος εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα στη Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα κοντά στο Μπρανιέβο. Ρέει μέσω των λιμνών Όλστιν και Μρονγκόβο και μέσω της παράκτιας περιοχής του Γκντανσκ.
Το αναφερόμενο μήκος του ποταμού ποικίλλει, ανάλογα με τις πηγές, από 169 έως 211 χιλιόμετρα. Η λεκάνη απορροής εκτείνεται σε 2.330 χλμ2.
Ο Πασουένκα χωρίζει δύο ιστορικά εδάφη: τη Βαρμία και την Άνω Πρωσία, κατά συνέπεια για αιώνες συνορεύει με την πολωνική Βαρμία και τα πολωνικά φέουδα του Τευτονικού Τάγματος και το Δουκάτο της Πρωσίας.
Το ιστορικό πολωνικό όνομα Pasłęka επιβεβαιώθηκε επίσημα μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το 1949, αντικαθιστώντας το πρώην γερμανικό όνομα Passarge.
Ανδρέας Νικολακόπουλος
Ο '''Ανδρέας Θ. Νικολακόπουλος''' (25 Αυγούστου 1974) είναι Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία από το 2019.
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βαλβίνος
Ο Βαλβίνος (Decimus Caelius Calvinus Balbinus, 178 – 29 Ιουλίου 238) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας μαζί με τον Πουπιένο, για τρεις μήνες το 238, το έτος των έξι αυτοκρατόρων.
Καταγωγή και σταδιοδρομία
Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για τον Βαλβίνο πριν την άνοδό του στο θρόνο. Εικάζεται πως ήταν απόγονος του Πούμπλιου Κοέλιου Βαλβίνου Βιμπούλλιου Πίου, ύπατου το 136 ή 137, και της γυναίκας του Ακουιλίας. Αν αληθεύει αυτό, τότε σχετιζόταν επίσης με την οικογένεια του Κουίντου Πομπηίου Φάλκο, που τροφοδότησε πολλούς πολιτικούς στο αξίωμα του υπάτου σε όλο τον 3ο αιώνα, και με τον πολιτικό, μηχανικό και συγγραφέα του 1ου αιώνα, Ιούλιο Φροντίνο, ενώ ήταν και απόγονος πρώτου ξαδέλφου του Τραϊανού. Γεννήθηκε περίπου το 178. Ήταν πατρίκιος και ήταν γιος (ίσως υιοθετημένος) του Καέλιου Καλβίνου, λεγάτου της Καππαδοκίας το 184. Σύμφωνα με τον Ηρωδιανό, ο Βαλβίνος υπήρξε κυβερνήτης Ρωμαϊκών επαρχιών, αλλά οι επτά (7) επαρχίες που αναφέρει η «Ιστορία των Αυγούστων», όπως και η πληροφορία ότι ήταν ανθύπατος Αφρικής και Ασίας είναι πιθανότατα εντελώς φανταστικές. Ήταν σίγουρα ύπατος δυο φορές στην καριέρα του, την πρώτη το 203 (ή τον Ιούλιο 211) και τη δεύτερη με τον Καλιγούλα το 213, πράγμα που σημαίνει ότι είχε την εύνοια του τελευταίου.
Ως αυτοκράτορας
Σύμφωνα με τον Γκίμπον (που δανείζεται από τις αφηγήσεις του Ηρωδιανού και της «Ιστορίας των Αυγούστων»): "Ο Βαλβίνος ήταν θαυμαστός ρήτορας, διακεκριμένος ποιητής και σοφός δικαστικός που άσκησε με αθωότητα και υπό επευφημίες τα καθήκοντά του σε όλες τις εσωτερικές επαρχίες της αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε ευγενής και κατείχε μεγάλη περιουσία, είχε καλούς τρόπους και ήταν καταδεκτικός και φιλελεύθερος. Η αγάπη του για τις ηδονές της ζωής πήγαινε παράλληλα με το αίσθημα της αξιοπρέπειας και η ανέσεις του δεν τον σταμάτησαν από τη συνεχή ενασχόλησή του με τα κοινά (...) Οι δύο συνάδελφοι (ο Βαλβίνος και ο Πουπιένος) είχαν υπάρξει ύπατοι (ο Βαλβίνος δυο φορές) αλλά είχαν οριστεί και μέλη των είκοσι υπολοχαγών της Γερουσίας. Δεδομένου ότι ο ένας ήταν 60 και ο άλλος 74 χρόνων, είχαν αμφότεροι προλάβει να απολαύσουν την ωριμότητα της μακράς εμπειρίας τους»"
Όταν οι Γορδιανοί ανακηρύχθηκαν αυτοκράτορες στην Αφρική, η Σύγκλητος ανέθεσε σε επιτροπή είκοσι ανδρών να συντονίσουν τις επιχειρήσεις έναντι του Μαξιμίνου Θραξ. Όταν έφτασαν τα νέα της ήττας των Γορδιανών, η Γερουσία συγκεντρώθηκε κεκλεισμένων των θυρών για να ανακηρύξει τους Βαλβίνο και Πουπιένο συναυτοκράτορες (αν και αναγκάστηκαν να δεχτούν τη συμμετοχή του Γορδιανού του Γ'). Την εποχή εκείνη, ο Βαλβίνος ήταν λίγο πάνω από 70: οι ικανότητές του στη διοίκηση είναι άγνωστες εκτός από το γεγονός ότι ήταν παλαιός γερουσιαστής, πλούσιος και καλά διασυνδεδεμένος. Ενώ ο Πουπιένος προέλαυνε προς τη Ραβέννα για να συντονίσει τα στρατεύματα κατά του Μαξιμίνου, ο Βαλβίνος έμεινε στη Ρώμη, αλλά απέτυχε να διατηρήσει τη δημόσια τάξη. Οι πηγές αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Βαλβίνος φοβήθηκε πως ο Πουπιένος ήθελε να τον υποκαταστήσει και οι δυο τους άρχισαν να μένουν σε διαφορετικές πλευρές του παλατιού. Δολοφονήθηκαν αμφότεροι από δυσαρεστημένα στοιχεία της Φρουράς που δεν επιθυμούσαν τον διαρκή έλεγχο του αυτοκράτορα από τη Γερουσία.
Σαρκοφάγος
thumb|right|210px|[[Σεστέρτιο της εποχής με τη μορφή του Βαλβίνου]] Η «Σαρκοφάγος του Βαλβίνου» του έχει προσδώσει ξεχωριστή θέση στην ιστορία της Ρωμαϊκής τέχνης. Όταν ακόμα κατείχε τον τίτλο του αυτοκράτορα, ο Βαλβίνος διέταξε τη δημιουργία μαρμάρινης σαρκοφάγου αυτού και της γυναίκας του (άγνωστο το όνομά της). Ανακαλύφθηκε θρυμματισμένη κοντά στη Αππία οδό και αποκαταστάθηκε, αποτελώντας το μοναδικό δείγμα Ρωμαϊκής αυτοκρατορικής σαρκοφάγου αυτού του είδος που μας σώζεται. Στο σκέπασμά της απεικονίζονται τα μισωγυρισμένα σώματα του ζευγαριού, με τη μορφή του Βαλβίνου να θεωρείται πιστή αποτύπωση της πραγματικότητας. Αν και κατά τη διάρκεια της συνδιακυβέρνησής τους, ο Βαλβίνος εμφανιζόταν συχνά σαν πολιτικός ηγέτης παρά στρατιωτικός όπως ο Πουπιένος, σε μια πλευρά της σαρκοφάγου αναπαριστάται με πλήρη στρατιωτική περιβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Βρομονέρι Μεσσηνίας
Το Βρομονέρι ή Βρωμονέρι (συνηθισμένη χρήση) ή Βρομονέριον (επίσημη ονομασία), είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία Βρωμονερίου, καθώς επίσης και η ιαματική πηγή του Βρωμονερίου, η οποία ρέει υπογείως στη θάλασσα.
Τοποθεσία
thumb|200px|left|Στροφή εισόδου προς το Βρομονέρι. Το χωριό βρίσκεται, σε υψόμετρο 5 -10 μέτρα δίπλα στις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η απόστασή του από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 5,8 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 6,8 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Η περιοχή του Βρωμονερίου φέρει ίχνη κατοίκησης από την παλαιολιθική περιόδο, καθώς έχουν βρεθεί, σε αρχαιολογικές ανασκαφές, διάφορα λίθινα εργαλεία της περιόδου αυτής. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου.