cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οσιμπάνα
Ιστορικό υπόβαθρο
Αυτή η μορφή τέχνης έγινε δημοφιλής στους Αγίους Τόπους στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και στον 20ο αιώνα, όταν περίτεχνα βιβλία με αναμνηστικά είδη συνδύαζαν φωτογραφίες των ιερών τόπων και τα πρεσσαρισμένα λουλούδια, που συγκεντρώθηκαν σε αυτούς τους τόπους. Αυτές οι φωτογραφίες και τα συμπιεσμένα, αποξηραμένα λουλούδια ήταν καλλιτεχνικά σχεδιασμένα και δεμένα ανάμεσα σε καλύμματα από ξύλο ελιάς, για να πωληθούν στους επισκέπτες. Η Αμερικανίδα ηθοποιός Γκρέις Κέλι, κατά τα χρόνια που ήταν η πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό, δημιούργησε έργα με την τεχνική της οσιμπάνα και βοήθησε στην προώθηση της τέχνης των συμπιεσμένων λουλουδιών παγκοσμίως, χρησιμοποιώντας συμπιεσμένα βότανα, που της εστάλησαν από το εξωτερικό. Το My Book of Flowers, που εκδόθηκε το 1980, περιλαμβάνει κεφάλαια για την τέχνη της.
Εκτός Ασίας
Εκτός Ασίας, η τέχνη απέκτησε δημοτικότητα στη Βρετανία κατά τη βικτωριανή εποχή και γνώρισε μια αναβίωση από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μερικοί καλλιτέχνες εκτός Ασίας συνέχισαν να τη χρησιμοποιούν.
Το πρεσσάρισμα των λουλουδιών τα κάνει να φαίνονται επίπεδα και συχνά υπάρχει μια αλλαγή στο χρώμα, που κυμαίνεται από ξεθωριασμένα χρώματα έως μία μεγαλύτερη ένταση ζωντανών χρωμάτων. Τα συμπιεσμένα λουλούδια και τα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διάφορα έργα χειροτεχνίας. Συχνά τοποθετούνται σε ειδικό χαρτί, όπως χειροποίητο χαρτί, χαρτί Ingres, ιαπωνικό χαρτί ή χαρτί διακοσμημένο με ραβδώσεις, που θυμίζουν μάρμαρο. Κάθε φύλλο και λουλούδι είναι κολλημένα σε μια ακριβή θέση. Με μια δημιουργική προσέγγιση στη χρήση των υλικών, ένα φύλλο γίνεται δέντρο και τα πέταλα σχηματίζουν βουνά.
Μερικές φορές επικαλύψεις με υδατογραφίες εφαρμόζονται στο χαρτί πριν από την τοποθέτηση του συμπιεσμένου υλικού. Το συμπιεσμένο υλικό μπορεί επίσης να τοποθετηθεί σε υφάσματα, όπως βελούδο, μετάξι, λινό ή βαμβάκι.
Τα πέταλα και τα φύλλα μπορούν να εφαρμοστούν σε ξύλινα έπιπλα χρησιμοποιώντας την τεχνική του Ντεκουπάζ.
Διεθνής Οργάνωση Τέχνης Συμπιεσμένων Λουλουδιών
Η Διεθνής Οργάνωση Τέχνης Συμπιεσμένων Λουλουδιών (International Pressed Flower Art Society) (IPFAS) είναι ένας διεθνής οργανισμός συμπιεσμένων λουλουδιών, που προωθεί την τέχνη του πρεσσαριστού λουλουδιού και προσφέρει εκπαίδευση και διοργανώνει διαγωνισμούς. Έχει μέλη από περισσότερες από 20 χώρες (από το 2010) συμπεριλαμβανομένων της Ιαπωνίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Μεξικού και της Αυστραλίας. Ιδρύθηκε το 1999 από τον Νομπούο Σουγκίνο, έναν Ιάπωνα καλλιτέχνη με συμπιεσμένα λουλούδια και Πρόεδρο του Ιαπωνικού Κλαμπ Οσιμπάνα.
Συντεχνία Τέχνης Συμπιεσμένων Λουλουδιών (Pressed Flower Craft Guild)
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Συντεχνία Τέχνης Συμπιεσμένων Λουλουδιών (Pressed Flower Craft Guild) ιδρύθηκε το 1983 από τον Τζόις Φέντον (ένας καλλιτέχνης με συμπιεσμένα λουλούδια) και τον Μπιλ Εντουάρντες (ο οποίος επινόησε τη μέθοδο κορνιζαρίσματος των εικόνων των συμπιεσμένων λουλουδιών, που υιοθετήθηκε από τη συντεχνία). Ισχυρίζεται ότι έχει διεθνή ιδιότητα μέλους.
Παγκόσμια Συντεχνία Συμπιεσμένων Λουλουδιών (Worldwide Pressed Flower Guild) (WWPFG)
Το WWPFG ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2001. Τον Νοέμβριο του 2008, η συντεχνία ιδρύθηκε στη Βόρεια Καρολίνα ως δημόσιος εκπαιδευτικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός.
Άλλοι οργανισμοί
Τις τελευταίες δεκαετίες, η εμφάνιση πολλών διεθνών καλλιτεχνικών ενώσεων και σχολείων συνέβαλε στη διάδοση και την αύξηση της αναγνώρισης της οσιμπάνα ως μοναδικής μορφής τέχνης μέσω μαθημάτων, συνεδρίων, διεθνών εκθέσεων και διαγωνισμών. Ανάμεσα τους είναι οι εξής:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ιαπωνία
Αλέα (Θεσσαλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Ζοζέ Μανουέλ Ιμμπάμμπα
Ο σεβασμιότατος Ζοζέ Μανουέλ Ιμμπάμμπα (πορτογαλική: José Manuel Imbamba, γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1965) είναι αρχιεπίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Σαουρίμο (Saurimo) του νοτίου Λούντα της Ανγκόλας, όπου υποδείχθηκε στις 12 Απριλίου 2011, αντικαθιστώντας τον Εουτζένιο νταλ Κόρσο (Eugenio Dal Corso).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπόμα (Boma) του Σαουρίμο στις 7 Ιανουαρίου 1965. Σπούδασε στη θεολογική σχολή της Λουάντα (Luanda), όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1991.
Χειροτονήθηκε επίσκοπος της Δούνδο στις 14 Δεκεμβρίου 2008 από τον επίσκοπο Φιλομένο ντο Νασιμέντο Βιέιρα Ντίας (Filomeno do Nascimento Vieira Dias) στις 12 Απριλίου 2011 και μετατέθηκε γενόμενος ο πρώτος αρχιεπίσκοπος της Σαουρίμο.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι Κατηγορία:Ανγκολανοί κληρικοί
Μονολίθι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Μονολίθι αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
αλλά και η παραλία Μονολίθι στα δυτικά του Νομού Πρέβεζας
Δίον (Θεσσαλία)
Το Δίον, επίσης γνωστό ως Δία (Δῖα ή Δία) ήταν πόλη της Φθιώτιδας στην αρχαία Θεσσαλία. Το 302 π.Χ., ο Κάσσανδρος σχεδίαζε να μεταφέρει τον πληθυσμό της πόλης στις Φθιώτιδες Θήβες, αλλά αυτή η κίνηση απετράπη από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
IC 3568
IC 3568 ή "Νεφέλωμα Φέτα Λεμονιού" (αγγλ. Lemon Slice Nebula) ονομάζεται ένα πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις το οποίο βρίσκεται 1,3 κιλοπαρσέκ (4500 έτη φωτός) μακριά από τη Γη. Είναι σχετικά ένα νέο νεφέλωμα και έχει πυρήνα διαμέτρου μόλις περίπου 0,4 έτη φωτός. Το "Νεφέλωμα Φέτα Λεμονιού" είναι γνωστό ως ένα από τα πιο απλά νεφελώματα, με μια σχεδόν τέλεια σφαιρική μορφολογία.
Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα 3568 Κατηγορία:Καμηλοπάρδαλις (αστερισμός)
Καστρί Ηρακλείου
Το Καστρί (επίσημο: το Καστρίον) είναι παραθαλάσσιος οικισμός της κοινότητος Χόνδρου του δήμου Βιάννου. Ανήκε στην Επαρχίας Βιάννου του Νομού Ηρακλείου. Αποτελεί επίνειο της Άνω Βιάννου. Πολύ κοντά (στα ανατολικά) βρίσκεται ο οικισμός Κερατόκαμπος της κοινότητος Άνω Βιάννου.
Παραπομπές
Κερατοκ Κερατοκαμπος
Νικατορίς
Η Νικατορίς ήταν ελληνιστική πόλη της Συρίας. Βρισκόταν στην επαρχία της Κυρρηστικής.
Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο ήταν κτίσμα του Σελεύκου του Νικάτορος και πλησίον της επίσης ελληνιστικής Ευρωπού. Πολύ πιθανόν να βρισκόταν στα νότια της τελευταίας και κοντά στις όχθες του ποταμού Ευφράτη. Ο κάτοικος της πόλεως ονομαζόταν Νικατορίτης.
Ο Johann Gustav Droysen υποστηρίζει ότι η τοποθεσία της σελευκιδικής αποικίας πρέπει να αναζητηθεί γύρω από το αστεροσκοπείο του Kala'at-en Nedschim, τοποθεσία στρατηγικής σημασίας κατά την εποχή των σταυροφοριών, γεγονός που δεν θα έμεινε απαρατήρητη από τον εμπειροπόλεμο Σέλευκο. Άλλοι ερευνητές την ταυτίζουν με την σημερινή Tell Jebel Khalid της βορείου Συρίας.
Χαυλιόδοντας (ταινία)
Ο Χαυλιόδοντας (αγγλικά: Tusk) είναι μια αμερικανική ταινία κωμωδία τρόμου του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κέβιν Σμιθ, βασισμένη σε μια ιστορία από την SModcast podcast του. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Μάικλ Παρκς, ο Τζάστιν Λονγκ, ο Χάλεϊ Τζόελ Όσμεντ, η Τζένεσις Ροντρίγκεζ και ο Τζόνι Ντεπ. Η ταινία είναι η πρώτη στην τριλογία True North του Σμιθ.
Ο Χαυλιόδοντας έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, πριν από την κυκλοφορία του στις 19 Σεπτεμβρίου του 2014, από την Α24. Η ταινία ήταν πρώτη μεγάλη ευρεία κυκλοφορία του Σμιθ από το Cop Out, και είχε κακές επιδόσεις στο box office αφού είχε λάβει μικτές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες με τέρατα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Διαδικτυακά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κόστα Αργολίδας
Η Κόστα είναι οικισμός στον δήμο Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρανιδίου και ήταν μέρος του δήμου Κρανιδίου το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Πορτοχελίου.
Το 2001 είχε πληθυσμό 83 κατοίκων.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Αφρικανικός ελέφαντας
Ο αφρικανικός ελέφαντας είναι ογκώδες, γιγαντόσωμο, παχύδερμο θηλαστικό, της οικογένεια των προβοσκειδοειδών. Σε αντίθεση με τον ασιατικό ελέφαντα, έχει πιο μεγάλα αυτιά, για να ελέγχει τη θερμοκρασία του σώματός του, πιο μεγάλους χαυλιόδοντες, και δεν εξημερώνεται. Ζει σε κοπάδια στην υποσαχάρια Αφρική και έχει μεγάλη μνήμη. Απειλείται από τη λαθροθηρία.
Περιγραφή
Ένα είδος αφρικανικού ελέφαντα, ο αφρικανικός ελέφαντας του θάμνου, είναι το μεγαλύτερο ζωντανό χερσαίο ζώο, ενώ ο ελέφαντας των δασών είναι ο τρίτος μεγαλύτερος. Τα πυκνά σώματα τους στηρίζονται σε ακανθώδη πόδια και έχουν κοίλες πλάτες. Τα μεγάλα αυτιά τους επιτρέπουν την απώλεια θερμότητας. Το άνω χείλος και η μύτη σχηματίζουν έναν κορμό. Ο κορμός λειτουργεί ως πέμπτο άκρο, ως ενισχυτής ήχου και ως σημαντική μέθοδος επαφής. Οι προβοσκίδες των αφρικανών ελεφάντων τελειώνουν σε δύο απέναντι χείλη, ενώ στον ασιατικό ελέφαντα η προβοσκίδα τελειώνει σε ένα χείλος. Τα αρσενικά ζυγίζουν 4.700-6.048 κιλά και τα θηλυκά ζυγίζουν 2.160 με 3.232 κιλά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προβοσκιδωτά
Εχούντ Αβριέλ
Ο Εχούντ Αβριέλ (1917- 27 Αυγούστου 1980) υπήρξε σιωνιστής, διπλωμάτης και πολιτικός του Ισραήλ. Διετέλεσε μέλος της Κνεσέτ μεταξύ 1955 και 1957.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Βιέννη της τότε Αυστροουγγαρίας το 1917. Εκεί μεγάλωσε και πήγε στο γυμνάσιο. Έγινε μέλος της Εβραϊκής Νεολαίας «Blau-Weiß» («γαλανόλευκη»), και έδρασε στην επιχείρηση «Αλία», ενώ από το 1938 έως το 1940 διετέλεσε γραμματέας της επιχείρησης «Αλία Νοάρ», η οποία διέσωσε 21.000 Εβραιόπουλα. Το 1940 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη, όπου έγινε μέλος της οργάνωσης «HaHagana», και συνέχισε από εκεί τη διάσωση των Εβραίων. Την εποχή 1943-44 ήταν μέλος της επιτροπής διάσωσης στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Τέντυ Κόλεκ. Μετά το τέλος του πολέμου υπήρξε από τους σημαντικότερους συνεργάτες της επιχείρησης «Αλία Βήτα» και μαζί με άλλους σημαντικούς Εβραίους από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία, ιδρυτικό μέλος του Κιμπούτς Νεότ Μορντεχάι. Στις αρχές του 1948 ο Μπεν Γκουριόν του ανάθεσε την αγορά όπλων στην Ευρώπη. Μετά από άκαρπες προσπάθειες στη μαύρη αγορά στράφηκε, με τη μεσιτική βοήθεια του Άνταμ-Ρόμπερτ Αμπράμοβιτς, προς την κατασκευαστική εταιρία πολεμικών όπλων «Zboroyovka» του Μπρνο, και έκλεισε αγοραστική συμφωνία ύψους 750 χιλιάδων δολαρίων. Διετέλεσε μετά την ανεξαρτησία του Ισραήλ πολλές φορές πολιτικός σε διάφορες θέσεις. Απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1980.
Πολιτική και διπλωματική καριέρα
Ο Αβριέλ διετέλεσε πληρεξούσιος απεσταλμένος του Ισραήλ στην Τσεχοσλοβακία και Ουγγαρία από το 1948, και από το 1950 στη Ρουμανία. Στις 15 Αυγούστου 1955 έγινε μέλος της Κνεσέτ με το εργατικό κόμμα. Διετέλεσε ως μέλος της Επιτροπής Εκπαίδευση και Πολιτισμού, καθώς και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμύνης. Έκτοτε υπηρέτησε ως Πρέσβης του Ισραήλ στην Γκάνα, Κονγκό και Λιβερία μέχρι το 1960. Το 1961 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, στο οποίο κατείχε τη θέση του γενικού υποδιευθυντή μέχρι το 1965. Ξανά έγινε πρέσβης του Ισραήλ στην Ιταλία από το 1965 ως το 1968. Το 1968 διηύθυνε το Σιωνιστικό Κομιτάτο. Το 1974 έγινε Γενικός Πρόξενος του Ισραήλ στο Σικάγο, και από το 1977 είχε ως πρέσβης ειδικές αποστολές. Αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή το 1979.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διπλωμάτες Κατηγορία:Ισραηλινοί πολιτικοί
Κριναγόρας
Ο Κριναγόρας (Μυτιλήνη, 70 ή 65 π.Χ. - 18 μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μυτιλήνη που έζησε τμήμα της ζωής του στη Ρώμη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και έζησε στη Ρώμη (70 ή 65 π.Χ. - 18 μ.Χ.). Πριν εγκατασταθεί εκεί είχε πάει δύο φορές σαν πρεσβευτής της πατρίδας του, το 45 και το 26. Προσκολλήθηκε στην οικογένεια του Αυγούστου και αφιέρωσε πολλά του επιγράμματα σε μέλη της. Θεωρείται από ορισμένους ως ένας από τους καλύτερους ποιητές της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Albin Lesky τον θεωρεί «φορέα νεωτερισμού», καθώς τα επιγράμματά του άντλησαν στοιχεία εκτός του παλαιού θεματικού κύκλου, ενώ ο Ελύτης τον παρουσιάζει σαν ξεριζωμένο ειδωλολάτρη, ελάσσονα ποιητή, στον οποίο πάτρωνες ανέθεταν τη συγγραφή επιγραμμάτων, από τα οποία λιγοστά μόνον φέρουν ίχνη αυθεντικής ποιητικής φωνής. Σώζονται 52 του επιγράμματα, από τον Στέφανο του Φιλίππου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί
Πλανητέρο Αχαΐας
Το Πλανητέρο είναι χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.
Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Το Πλανητέρο απέχει 7,5 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινό χωριό με υψόμετρο 697 μέτρα, χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω από το πανέμορφο πλατανοδάσος των πηγών του Αροάνιου ποταμού και είναι γνωστό για τους πολλούς νερόμυλους και τα ιχθυοτροφεία που διαθέτει. Μέσα στο πλατανόδασος αυτό, που αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό, λειτουργούν αρκετές ταβέρνες και εστιατόρια όπου μπορεί κανείς να απολαύσει την φημισμένη ποταμίσια πέστροφα της περιοχής. Στην απογραφή του 2011 το χωριό βρέθηκε να έχει 197 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Το Πλανητέρο από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Πλανητέρου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
Φωτεινή Τσακίρη
Η Φωτεινή Τσακίρη (γεν. 9 Ιουλίου 1975) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία και συγκεκριμένα στο Όφενμπαχ, ενώ ο τόπος καταγωγής της είναι η Ορεστιάδα. Σε ηλικία 18 ετών ήρθε στην Ελλάδα με σκοπό να ασχοληθεί με την υποκριτική. Σπούδασε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Κέντρο Αρχαίου Δράματος.
Το 1994, παράλληλα με τις σπουδές της έλαβε μέρος στην ταινία μικρού μήκους Θολή λογική. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο, τη σεζόν 1995-1996, στην αστυνομική σειρά Δρόμοι της πόλης του Μανούσου Μανουσάκη στον ANT1. Από το 1998 μέχρι και το 2003 είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά του Mega Channel "Απαγορευμένη Αγάπη". Εκεί υποδύθηκε τη Νόρα έχοντας παρουσία στους πέντε πρώτους κύκλους της σειράς. Τις σεζόν 1999-2001, παράλληλα με την παρουσία της στην καθημερινή σειρά, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Παναγιώτη Πετράκη στη νεανική σειρά "Τα παιδιά της γειτονιάς" στην ΕΤ1.
Χινίτσα Αργολίδας
Η Χινίτσα είναι οικισμός στον δήμο Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρανιδίου και ήταν μέρος του δήμου Κρανιδίου το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Πορτοχελίου.
Φωτεινή Τσακίρη
Βιογραφικό
Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2005-2006 έχοντας παρουσία σε δύο σειρές. Συγκεκριμένα υποδύθηκε την Όλγα Ράλλη στον τέταρτο κύκλο της καθημερινής σειράς Φιλοδοξίες ενώ την ίδια σεζόν ξεκίνησε να εμφανίζεται και στην κωμική σειρά Πενήντα Πενήντα στο Mega Channel. Η παρουσία της στη δεύτερη σειρά, με το ρόλο της αυστηρής Βίβιαν Σαραντινού, την κατέστησε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Τη σεζόν 2006-2007 έπαιξε στο δεύτερο κύκλο του Πενήντα Πενήντα και στη ρομαντική κομεντί "Μόνο εσύ" στη κρατική τηλεόραση. Ακολούθησε η κωμική σειρά Μπαμπά μην τρέχεις την περίοδο 2007-2008 όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Φάνη Μουρατίδη, την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, την Κάρμεν Ρουγγέρη και τον Νίκο Ορφανό. Από το 2008 μέχρι το 2010 υποδυόταν την Τζένη στην αισθηματική σειρά Λίτσα.com στον ANT1 παίζοντας μαζί με το Μάριο Αθανασίου και τη Σοφία Φαραζή. Ακολούθησε η τηλεταινία Πενήντα Πενήντα: Το Μεγάλο Φαγοπότι το 2010. Το 2011 έπαιξε στον τρίτο κύκλο του Πενήντα Πενήντα ενώ πρωταγωνίστησε και στην κινηματογραφική κωμωδία "Το έτερον ήμισυ". Τη σεζόν 2012-2014 υποδύθηκε την Αλίκη στην κωμική σειρά του Mega Με τα παντελόνια κάτω. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην ιστορία "Το πλούσιο γεροντοπαλίκαρο" της κωμικής σειράς Στο ράφι.
Χινίτσα Αργολίδας
Το 2001 είχε πληθυσμό 37 κατοίκων.
Φωτεινή Τσακίρη
Βιογραφικό
Το 2018 πρωταγωνίστησε στην κωμωδία του Γιώργου Πανουσόπουλου "Σ' αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει". Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια. Τη σεζόν 2018-2019 υποδύθηκε τη Βίκυ Ανδρέου στη δραματική σειρά Η Επιστροφή στον ANT1. Τη σεζόν 2019-2020 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Αν Ήμουν Πλούσιος. Από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 2021 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Έρωτας Με Διαφορά στο Star. Τη σεζόν 2021-2022 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Μόλις Χθες στο ΣΚΑΪ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Περιοχή Μλέλε
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Περιοχή Μλέλε (Mlele District), διαιρείται διοικητικά σε είκοσι-τρία Τμήματα: • 4
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Κατάβι
Πετροθάλασσα Ερμιόνης Αργολίδας
Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά στη δημοτική ενότητα Κρανιδίου υπάρχει ο οικισμός Πετροθάλασσα καθώς και η βραχονησίδα Πετροθάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Αμεδαίος Β΄ της Γενεύης
Ο Αμεδαίος Β΄, γαλλ.: Amadeus II (απεβ. στις 22 Μαΐου 1308) από τον Οίκο της Γενεύης ήταν κόμης της Γενεύης, που περιλάμβανε το Ζενεβουά, αλλά όχι την πόλη της Γενεύης, από το 1280 έως το 1308. Ήταν ο δεύτερος γιος του Ροδόλφου κόμη της Γενεύης και διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό του Αίμωνα Β΄.
Συμμαχία και πόλεμος (1282–83)
Τον Ιούνιο του 1282 στο Βερσουά, ο Aμεδαίος και η Bεατρίκη των Καπετιδών-Βουργουνδίας, «η Μεγάλη Δελφίνη», κόμισσα του Aλμπόν και επίτροπος του γιου της Ιωάννη Α΄ κατέληξαν σε συμφωνία, σύμφωνα με την οποία όλα τα μέρη που ο πατέρας του Αμεδαίου Ροδόλφος και ο πάππος του Γουλιέλμος Β΄ είχαν αναγκαστεί να παραχωρήσουν στον Πέτρο τον Μικρό Καρλομάγνο το 1250 και το 1260 —το λεγόμενο ενέχυρο (gagerie)— θα επέστρεφαν στη Γενεύη. Αρχικά, το ενέχυρο έπρεπε να κρατηθεί από τον Πέτρο και τους κληρονόμους του, έως ότου ο κόμης της Γενεύης καταβάλει πολεμική αποζημίωση 20.000 μάρκων, η οποία αργότερα μειώθηκε σε 10.000. Η Bεατρίκη ήταν η μοναχοκόρη, κληρονόμος του Πέτρου και χήρα του Γκιγκ Ζ΄ του Αλμπόν. Σε αντάλλαγμα γι' αυτά τα εδάφη, ο Aμεδαίος παραχώρησε στη Βεατρίκη επικυριαρχία επί ορισμένων κυριοτήτων και συμφώνησε να λάβει οποιαδήποτε άλλη ιδιοκτησία εντός του επιστρεφόμενου ενεχύρου ως φέουδο της ίδιας και των κληρονόμων της, των κομήτων του Αλμπόν, αντ' αυτού. Η συνθήκη δημιούργησε επίσης μία αμοιβαία αμυντική συμμαχία και συνεργασία σε μία επίθεση εναντίον «εκείνων που κρατούν και κατέχουν τις ιδιοκτησίες και τους άνδρες που ανήκαν στην προαναφερθείσα ιδιοκτησία», δηλαδή άνδρες του Οίκου της Σαβοΐας, των συγγενών της Bεατρίκης. Η διάσκεψη του Βερσουά ήταν υπό την προεδρία του θείου του Aμεδαίου, του επισκόπου της Γενεύης, ο οποίος υποσχέθηκε να βοηθήσει και τα δύο μέρη, στο βαθμό που δεν απειλούντο τα δικαιώματα της επισκοπής του. Το προνόμιο της διαιτησίας των διαφορών μεταξύ του Aμεδαίου και της Bεατρίκης περιήλθε στον Ουμβέρτο Α΄ του Λα Τουρ-ντυ-Πεν, ο οποίος ήταν γαμπρός της Bεατρίκης, ως σύζυγος της κόρης της Άννας.
Ο πόλεμος με τη Σαβοΐα ξεκίνησε αμέσως μετά τη συμμαχία μεταξύ του Aμεδαίου και της Δελφίνης. Μέχρι την 1η Νοεμβρίου 1282 οι της Σαβοΐας είχαν επιτεθεί στο Aβαλόν (Avalon) στο Δελφινάτο (Βιενουά) και στο Μπελεκόμπ (Bellecombe) στο Ζενεβουά. Το κάστρο Λα Μπυισιέρ (La Buissière|) στο Ντωφινέ καταλήφθηκε από τον Λουδοβίκο Α΄ κύριο του Βω (Vaud), ο οποίος στη συνέχεια εισέβαλε στο Γκρεζιβωντάν (Grésivaudan), ενώ ο αδελφός του Aμεδαίος Ε΄, που βάδιζε από το Μπρες (Bresse), επιτέθηκε στο Μουαράν (Moirans). Αυτές οι επιθέσεις έκαναν τον επίσκοπο να αποσυρθεί από τη συμμαχία και να συνάψει ειρήνη με τον Φίλιππο Α΄ κόμη της Σαβοΐας, τον θείο των αδελφών. Τον Φεβρουάριο 1283 τo Zενεβουά και άνδρες από το Φωσινύ (Faucigny), εχθροί (inimicos) της Σαβοΐας, εισέβαλαν στο Σατελάρ-αν-Μπωζ (Châtelard-en-Bauges) καστελανία της Σαβοΐας και έκαψαν το χωριό. Στην ακρόπολη του Μπουργκ-ντυ-Φου (Bourg-du-Four) της Γενεύης, πράκτορες του κόμη Φίλιππου υποκίνησαν ταραχές στην πόλη, τόσο εναντίον του Aμεδαίου Β΄ όσο και του επισκόπου. Σε αυτό το σημείο την άνοιξη του 1283 ο εκλεγμένος αυτοκράτορας Ροδόλφος της Γερμανίας επενέβη κατά της Σαβοΐας. Ο Ροδόλφος των Αψβούργων επιτέθηκε αρχικά στον Μοράτ (Μorat) και, ελλείψει αυτού, στον Παγιέρν (Payern), όπου η επίθεσή του αποκρούστηκε και ο Λουδοβίκος του Βω ήρθε στην άμυνα της πόλης. Στη συνέχεια διέταξε τους πολίτες του Φράιμπουργκ να συμμετάσχουν στον «αυτοκρατορικό» οικοδεσπότη και έγραψε στον Aμεδαίο Β΄ διατάζοντάς τον να εισβάλει στη Σαβοΐα και να ανοίξει ένα «δεύτερο μέτωπο». Αν και ο Aμεδαίος Β΄ έλαβε μία προσφορά εκατό ιπποτών εάν χρειαζόταν βοήθεια, δεν φαίνεται να άνοιξε πραγματικά ένα «δεύτερο μέτωπο», ίσως κατανοώντας καλύτερα από τον αυτοκράτορα τη δυσκολία που θα αντιμετώπιζε μία τέτοια προσπάθεια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Aγνή των Ιβρέα, κόρη του Ιωάννη κόμη του Σαλόν και της δεύτερης συζύγου του Λωρέτ ντε Κομερσύ, με συμβόλαιο γάμου που συντάχθηκε την 1η Ιουνίου 1285. Αυτή του γέννησε τρεις γιους και δύο κόρες, που ζούσαν ακόμη μετά το τέλος του:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Γενεύης Κατηγορία:Κόμητες της Γενεύης
Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ος κόμης του Άθολ
Δολοφονία του Δαυίδ Α΄
Ο Γουόλτερ Στιούαρτ συμπεριφέρθηκε με μεγάλη ενεργητικότητα στο θέμα της απελευθέρωσης του βασιλιά και της πληρωμής των λύτρων (1424) στην συνέχεια έγινε μέλος του συμβουλίου που καταδίκασε σε θάνατο τον Μέρντοχ Στιούαρτ, εκτελέστηκε με τους δυο γιους του. Έγινε κατόπιν Μέγας Δικαστής της Σκωτίας, πήρε τον τίτλο του κόμη του Στράθερν από τον Μαλις Στιούαρτ και τέλος έγινε κόμης του Μέντεθ (1427). Ανέθεσε το Καίθνες στον γιο του Άλαν (1428) αλλά επέστρεψε στον ίδιο τον Γουόλτερ μετά τον θάνατο του Άλαν (1431).
Ο βαθμός της πίστης του Γουόλτερ στον Ιάκωβο Α΄ είναι ασαφής. Ο χρονικογράφος Μπιουκάναν (1582) αναφέρει ότι πρωταγωνίστησε στην εκτέλεση της οικογένειας του Μέρντοχ ώστε να εξοντώσει τον αντίπαλο βασιλικό κλάδο από τον Οίκο των Στιούαρτ και να ανοίξει ο δρόμος για να γίνει ο ίδιος βασιλιάς. Άλλοι πιστεύουν ότι είχε μεγάλες ελπίδες να πεθάνει ο Ιάκωβος στην αιχμαλωσία γι'αυτό στην συνέχεια στράφηκε εναντίον του. Ο Γουόλτερ ενώθηκε με τον εγγονό του Γουόλτερ Στιούαρτ, Κύριο του Άθολ και τον Σερ Ροβέρτο Γκράχαμ σε συνωμοσία εναντίον του Ιακώβου Α΄, ο βασιλιάς δολοφονήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1437. Ο Ροβέρτος Στιούαρτ έριξε τις πόρτες των βασιλικών διαμερισμάτων και οι δολοφόνοι μπήκαν μέσα στην Δομηνικιανή μονή στην Περθ, ο βασιλιάς κρύφτηκε κάτω από τα πατώματα όπου τον ανακάλυψε ο Σερ Ροβέρτος και τον σκότωσε με τα χέρια του.
Βίαιος θάνατος
Ο Γουόλτερ Στιούαρτ μετά την δολοφονία βρήκε ελάχιστη υποστήριξη, συνελήφθη και από τους οπαδούς του βασιλιά και θανατώθηκε σύμφωνα με τις περιγραφές του Μπιουκάναν με φρικτά βασανιστήρια που κράτησαν τρεις μέρες. Την πρώτη μέρα τοποθετήθηκε σε μια άμαξα με έναν γερανό που τον έριξε βίαια στο έδαφος και του έσπασε τα πλευρά, στην συνέχεια τοποθετήθηκε στο κεφάλι του διάδημα από "πυρωμένο σίδερο" με την επιγραφή "βασιλιάς των προδοτών"'. Την δεύτερη μέρα δέθηκε και σύρθηκε με μια άμαξα στον κεντρικό δρόμο του Εδιμβούργου ενώ σύμφωνα με μερικές πληροφορίες είχε τυφλωθεί και βασανιστεί με πυρωμένα σίδερα. Την τρίτη μέρα ενώ ήταν ακόμα ζωντανός του έβγαλαν τα εντόσθια και την καρδιά και τα έκαψαν μπροστά του, στην συνέχεια αποφυλακίστηκε, τεμαχίστηκε και τα κομμάτια του διασκορπίστηκαν σε ολόκληρο το βασίλειο.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1937
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1937 ή Β΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης ήταν η 2η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στην Αθήνα από την Κυριακή 20 έως και την Τρίτη 22 Ιουνίου του 1937. Συμμετείχαν 4 σύλλογοι και διεξήχθησαν 7 αγωνίσματα.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 20 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 4 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 3 χρυσά, 2 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη ο ΒΑΟ με 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο.
Κάτοχοι μεταλλίων
1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1937 Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Δυτικής Αττικής
Η Εκλογική περιφέρεια Β' Δυτικής Αττικής είναι μία από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες του νομού Αττικής.
Η εκλογική περιφέρεια Β' Δυτικής Αττικής αποτελείται από τους εξής δήμους: Ασπροπύργου, Ελευσίνας, Μάνδρας-Ειδυλλίας, Μεγαρέων και Φυλής.
Παραπομπές
Αττικης Β
Ο διαβολάκος
Ο διαβολάκος (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: Il piccolo diavolo) είναι μια ιταλική ταινία του 1988 σε σκηνοθεσία του Ρομπέρτο Μπενίνι, με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τους Γουόλτερ Ματάου, Στεφανία Σαντρέλι, Νικολέτα Μπράσκι και Τζον Λιούρι. Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και στην Αυστραλία, προβλήθηκε και κυκλοφόρησε σε VHS μια αγγλόφωνη έκδοση της ταινίας. Στην αγγλόφωνη έκδοση, οι φωνές των πρωταγωνιστών μεταγλωττίζονται από τους ίδιους. Ορισμένες σκηνές ενδέχεται να έχουν γυριστεί και στις δύο γλώσσες.
Πλοκή
Στο Βορειοαμερικανικό Παπικό Κολέγιο, στη Ρώμη, ο πατήρ Μορίς (Γουόλτερ Ματάου) βρίσκεται σε βαθιά αναταραχή εξαιτίας της Παρτρίτσια (Στεφανία Σαντρέλι), μιας γυναίκας που τον αγαπά και περιμένει από αυτόν να να ξεκαθαρίσει τη θέση του απέναντί της. Ενώ εκείνος προσπαθεί να το κάνει, καλείται από έναν μαθητευόμενο ιερέα για μια έκτακτη ανάγκη. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης αποδεικνύεται ότι είναι μια ευτραφής γυναίκα που έχει κυριευτεί από έναν δαίμονα. Ο πατήρ Μορίς εκτελεί την ιεροτελεστία του εξορκισμού και διώχνει τον δαίμονα από τη γυναίκα. Ο δαίμονας (Ρομπέρτο Μπενίνι), ένας μικρός δραπέτης διάβολος με το όνομα Τζουντίτα, που δεν έχει πού αλλού να πάει, αρχίζει να ακολουθεί τον πατέρα Μορίς παντού και συχνά επιδίδεται σε αταξίες βάζοντας τον Μορίς σε μπελάδες. Σε μια περίπτωση, η Τζουντίτα αντικαθιστά τον άρρωστο πατέρα Μορίς στη λειτουργία, μετατρέποντας την επίσημη τελετή σε καλλιστεία ομορφιάς. Ο Μορίς προσπαθεί να ξεφορτωθεί την Τζουντίτα αλλά όλες του οι προσπάθειες αποτυγχάνουν. Εξαιτίας της εξάντλησης που δείχνει, οι συνομήλικοί του τον συμβουλεύουν να κάνει διακοπές. Τελικά ένας άλλος πράκτορας "από όπου ήρθε η Τζουντίτα" εμφανίζεται ως Νίνα (Νικολέτα Μπράσκι) και καταφέρνει να προσελκύσει την Τζουντίτα, που τελικά αφήνει τον Μορίς και την ακολουθεί "αλλού".
Βραβεία
Ο Ρομπέρτο Μπενίνι κέρδισε Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1988
Κυβά
Το Κυβά (γαλλικά: Cuvat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κυβασιέν ή Κυβετέν (γαλλικά: Cuvatiens ή Cuvetins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ντεμί-Καρτιέ
Το Ντεμί-Καρτιέ (γαλλικά: Demi-Quartier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντεμί-Καρτελαίν (γαλλικά: Demi-Quartelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Αδαίος ο Μυτιληναίος
Ο Αδαίος ή Αδδαίος ο Μυτιληναίος (3ος αι. π.Χ.) ήταν συγγραφέας δύο συγγραμμάτων σχετικών με την τέχνη, τα οποία μνημονεύει ο Αθήναιος.
Παλαιότερα, ορισμένοι μελετητές ταύτισαν τον Αδαίο τον Μυτιληναίο με τον Μακεδόνα ποιητή Αδαίο, επιγράμματα του οποίου περιλαμβάνονται επίσης στην Παλατινή Ανθολογία -ταύτιση που όμως δεν είναι γενικά αποδεκτή από όλους τους σύγχρονους μελετητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Φράντισεκ Κούπκα
Βιογραφικά
Ο Κούπκα γεννήθηκε στο Οπότσνο (Opočno) της Βοημίας το 1871 και σπούδασε από το 1889 ως το 1892 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πράγας. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, όπου επικεντρώθηκε σε θέματα με συμβολικό και αλληγορικό περιεχόμενο, επηρεασμένος με την ενασχόλησή του κατά την περίοδο αυτή με τη θεοσοφία και την ανατολική φιλοσοφία. Την άνοιξη του 1894, ο Κούπκα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts), κοντά στον Ζαν-Πιερ Λωράν (Jean-Pierre Laurens).
Ο Κούπκα πέθανε στο Πυτώ (Puteaux) της Γαλλίας στις 24 Ιουνίου 1957, σε ηλικία 86 ετών.
Καλλιτεχνική δράση
Ο Κούπκα είναι από τους πρώτους εκπροσώπους της αφηρημένης τέχνης και πρωτοπόρος στο κίνημα του Ορφισμού (Orphism). Το 1906 εγκαταστάθηκε στο Πυτώ (Puteaux), ένα προάστιο του Παρισιού και τον ίδιο χρόνο παρουσίασε το έργο του για πρώτη φορά στο Φθινοπωρινό Σαλόν (Salon d'Automne). Στο διάστημα 1908 – 1911 πειραματίστηκε στην τεχνική του «πουαντιγισμού», που είχε εγκαινιάσει ο Γάλλος ζωγράφος Ζωρζ Σερά, οι θεωρίες του οποίου για τις χρωματικές αντιθέσεις επηρέασαν αναμφισβήτητα την περαιτέρω πορεία του Κούπκα. Το έργο του έπαιρνε συνεχώς αφηρημένη μορφή, αντανακλώντας τις θεωρίες του για τη σχέση μεταξύ μουσικής και ζωγραφικής. Η τέχνη του αυτή χαρακτηρίστηκε ως Ορφισμός, μια «τέχνη μουσικής λυρικότητας του χρώματος», από τον ποιητή Γκυγιώμ Απολλιναίρ το 1912.
Στη σειρά των πινάκων του με τον τίτλο «Δίσκοι του Νεύτωνα» (1912), όπως και ο Ρομπέρ Ντελωναί (Robert Delaunay) στο παρόμοιο έργο του «Δίσκοι» (1912), συγκεκριμενοποιεί το πιστεύω του, ότι το χρώμα, όπως και η μουσική, έχει τη δυνατότητα να προκαλεί έντονες συγκινήσεις. Μετά το 1931, ο Κούπκα συνδέθηκε με την ομάδα Abstraction-Création, μια σχολή αφηρημένης τέχνης, που σχηματίστηκε στο Παρίσι το 1931 και επιχειρούσε τη συγχώνευση ορισμένων τεχνικών της ζωγραφικής και της γλυπτικής.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του Φράντισεκ Κούπκα περιλαμβάνονται «Μεγάλο γυμνό» (περ. 1909, Μουσείο Γκουγκενχάιμ, Νέα Υόρκη), «Φούγκα σε κόκκινο και μπλε» (1912, Εθνική Πινακοθήκη, Πράγα) και «Ανάμνηση από ένα καθεδρικό ναό» (1912 -1913, Μουσείο Κάμπα, Πράγα).
Πηγές
Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού Κατηγορία:Γραφίστες
Γκαντ Μπεκ
Ο Γκαντ Μπεκ (γερμ. Gad Beck) (30 Ιουνίου 1923-24 Ιουνίου 2012) ήταν Γερμανός Εβραίος που αγωνίστηκε στην αντίσταση κατά των Ναζί. Επέζησε του Ολοκαυτώματος και δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, για την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Βερολίνο της τότε Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος, και η μητέρα του είχε ασπασθεί την εβραϊκή θρησκεία. Μεγάλωσε στο προάστιο Βάισενζε του Βερολίνου και πήγε στο δημοτικό, όπου οι συμμαθητές του τον καταδυνάστευαν. Το 1934 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα σε εβραϊκή σχολή, αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει για να δουλέψει και να βγάλει το μεροκάματο. Το 1941 έγινε μέλος της παγκόσμιας σιωνιστικής οργάνωσης «Hechaluz», με στόχο τη μετοίκηση των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Έλαβε ενεργό και οργανωτικό μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί. Στα τελευταία χρόνια του πολέμου διεύθυνε την οργάνωση «Chug Chaluzi», η οποία διέσωσε πολλούς Εβραίους που ζούσαν κρυμμένοι για να μην τους εξοντώσουν οι Ναζί. Στις αρχές του 1945 προδόθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί από την Γκεστάπο και να κρατηθεί σε στρατόπεδο διερχομένων Εβραίων στο Βερολίνο. Μετά το τέλος του πολέμου έζησε στο Μόναχο, μετανάστευσε το 1947 στο Ισραήλ, και ξανά επέστρεψε στη Γερμανία το 1979. Εργάστηκε στενά με τον Χάιντς Γκαλίνσκι, ο οποίος τότε διατελούσε πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων στη Γερμανία.
Το 1955 ο Μπεκ δημοσίευσε τα «αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα ενός ομοφυλόφιλου Βερολινέζου Εβραίου» με τίτλο «Und Gad ging zu David» και δημιούργησε σκάνδαλο. Έκτοτε εμφανίστηκε σε πολλές διαλέξεις και αναγνώσεις ανά την Ευρώπη και Αμερική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γερμανία Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Μπραϊάν Νταμπό
Ο Μπραϊάν Νταμπό (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1992) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από την Μπουρκίνα Φάσο, που αγωνίζονταν ως μέσος για τον Άρη.
Μονπελιέ
Ο Νταμπό έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Μονπελιέ, στις 16 Μαΐου 2010 σε μια νίκη με 3–1 εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 84ο λεπτό αντί του Τζέφρι Ντερνίς. Ξεκίνησε για πρώτη φορά βασικός, σε μία αναμέτρηση κόντρα στην Μπαστιά.
Μπλάκμπερν Ρόβερς (δανεικός)
Στις 28 Ιανουαρίου 2014, ο Νταμπό υπέγραψε ως δανεικός στην ομάδα της Τσάμπιονσιπ, Μπλάκμπερν Ρόβερς, μπαίνοντας και οψιόν αγοράς. Έπαιξε 90 λεπτά για την Μπλάκμπερν Κ21, εναντίον της Τότεναμ Κ21 και ήταν η μοναδική συνεισφορά που είχε στον σύλλογο.
Σάιντ-Ετιέν
Τον Ιούνιο του 2016, ο Νταμπό εντάχθηκε στην Σάιντ-Ετιέν με τετραετές συμβόλαιο.
Φιορεντίνα
Στις 30 Ιανουαρίου 2018, εντάχθηκε στη Φιορεντίνα, υπογράφοντας συμβόλαιο τριάμισι ετών. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α, σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–2 επί της Τζένοα. Το δεύτερο γκολ του ήρθε τη σεζόν 2018/2019, στη νίκη με 3–1 στο ντέρμπι με την Έμπολι.
ΣΠΑΛ (δανεισμός)
Στις 13 Ιανουαρίου 2020, εντάχθηκε στην ΣΠΑΛ ως δανεικός με οψιόν αγοράς.
Μπενεβέντο
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Ντάμπο εντάχθηκε στη νεοφώτιστη Μπενεβέντο με μόνιμη συμφωνία. Υπέγραψε 2ετές συμβόλαιο με τους 'Στρετζόνι".
Ρίζεσπορ
Στις 19 Ιουλίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με επιπλέον οψιόν επέκτασης ενός έτους με την τουρκική Ρίζεσπορ.
Άρης Θεσσαλονίκης
Διεθνής καριέρα
Ο Ντάμπο γεννήθηκε στη Γαλλία από πατέρα από την Μπουρκίνα Φάσο και μητέρα από το Μαλί. Εκπροσώπησε την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών της Γαλλίας μία φορά, σε φιλικό παιχνίδι το 2013. Κλήθηκε στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Μπουρκίνα Φάσο και στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Μάλι το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του για την Μπουρκίνα Φάσο στις 22 Μαρτίου 2018.
Προσωπική ζωή
Στις 21 Νοεμβρίου 2020 βρέθηκε θετικός στον COVID-19.
Σε συλλόγους
.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίζεσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενεβέντο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΠΑΛ 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
NGC 7759
Ο NGC 7759 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό του Υδροχόου, ο οποίος αλληλεπιδρά με ένα μικρότερο γαλαξία. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift). Απέχει περίπου 320 εκατομμύρια έτη φωτός.
Άγιος Δημήτριος Γάβρου Τρικάλων
Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Γάβρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Χασίων, του δήμου Καλαμπάκας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Τρικάλων, στους δυτικούς πρόποδες των Αντιχασίων. Βρίσκεται, κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Μύκανη και ανατολικά της επαρχιακής οδού Σερβίων-Ελάτης (Ε 15), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει 38 χλμ. περίπου ΒΔ. των Τρικάλων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Τσιούγκουρο (Τσούγκουρο) και προσαρτήθηκε στον δήμο Οξυνείας. Το 1974 μετονομάστηκε σε Άγιος Δημήτριος και το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Χασίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Χασίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας.
Έθιμα
Κατά τον εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής στο ομώνυμο ξωκκλήσι πραγματοποιείται το «Κρέμασμα των Μαντηλιών» στο μονύδριο της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής στη θέση «Μαντήλι». Ντόπιοι αναρριχητές ανεβαίνουν στον χαρακτηριστικό «μετεωρικού» τύπου βράχο και αλλάζουν τα μαντήλια που είχαν κρεμαστεί εκεί σε εσοχή, ως τάματα στην Παναγία. Το έθιμο αυτό γίνεται κάθε χρόνο και υπάρχει σε όλη την περιοχή των Μετεώρων, απλώς αλλάζει η ημερομηνία ανάλογα με την τοποθεσία.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας
Five Nights at Freddy's 2
Το Five Nights at Freddy's 2 είναι point and click βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από τον Scott Cawthon και είναι το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Five Nights at Freddy's. Όπως και το πρώτο παιχνίδι της σειράς, το παιχνίδι παίρνει μέρος σε μία φανταστική πιτσαρία στην οποία ο παίχτης ελένχει έναν νυχτοφύλακα που πρέπει να προστατέψει τον εαυτό του από τα ρομπότ της πιτσαρίας που κυκλοφορούν μέσα στην νύχτα.
Το παιχνίδι διαθέτει έξι καινούργια ρομπότ καθώς και χαλασμένες εκδοχές των ρομπότ από το πρώτο παιχνίδι. Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι εδώ δεν υπάρχουν πόρτες και για να σωθεί από τα ρομπότ παίκτης έχει στη διάθεση του μια μάσκα του Φρειδερίκου του Αρκούδου που πρέπει να φορέσει όταν κάποια από τα ρομπότ είναι κοντά. Μια συνέχεια, το Five Nights at Freddy's 3, κυκλοφόρησε στις 2 Μαρτίου 2015.
Τρόπος παιχνιδιού
Όπως και στο πρώτο παιχνίδι ο παίκτης πρέπει να επιβιώσει μια νυχτερινή βάρδια από τις 12 τα μεσάνυχτα μέχρι τις 6 το πρωί (περίπου επτά λεπτά και έξι δευτερόλεπτα σε πραγματικό χρόνο), χωρίς να δεχθεί επίθεση από τα ρομπότ τα οποία περιφέρονται στο κτήριο. Ο παίκτης δεν μπορεί να αφήσει το γραφείο του, αλλά μπορεί να παρακολουθεί τις κινήσεις των ρομπότ μέσω ενός δικτύου από κάμερες παρακολούθησης που υπάρχουν σε όλο το κτήριο. Το γραφείο διαθέτει τρεις εισόδους, ένα διάδρομο και δύο αεραγωγούς σε αντίθεση από το προηγούμενο παιχνίδι, κανένα από αυτά δεν μπορεί να σφραγιστεί για να εμποδίσει τα ρομπότ να μπούνε. Κάθε αεραγωγός είναι εξοπλισμένος με ένα φως που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγξει για τυχόν ρομπότ που βρίσκονται μέσα.
Το παιχνίδι αποτελείται από 5 νύχτες οι οποίες η καθεμία είναι και πιο δύσκολη. Ολοκληρώνοντας και τις 5 ξεκλειδώνει μια έκτη ακόμα πιο δύσκολη νύχτα η οποία αν ολοκληρωθεί ξεκλειδώνεται μια προσαρμόσιμη νύχτα. Σε αυτήν την έβδομη νύχτα, ο παίχτης μπορεί να ρυθμίσει την δυσκολία του κάθε ρομπότ, ή να διαλέξει μία από τις δέκα προκαθορισμένες προκλήσεις.
Πλοκή
Ο παίκτης παίζει ως τον "Ιερεμίας Φιγεράλδος", έναν νυχτοφύλακα που βρήκε δουλεία στην πιτσαρία "Η Πίτσα του Φρειδερίκου Φαζαρκούδου". Στην αρχή κάθε βάρδιας ένας υπάλληλος της πιτσαρίας, με το παρατσούκλη "Τηλεφωνικός Τυπάς", τηλεφωνεί τον Ιερεμία στο τηλέφωνο του γραφείου του για να τον τον δώσει συμβουλές αλλά και πληροφορίες σχετικά με το παρελθόν της αλυσίδας εγκαταστάσεων "Η Πίτσα του Φρειδερίκου Φαζαρκούδου".
Περίληψη
Σε αυτό το Πρίκουελ του παιχνιδιού Five Nights at Freddy's η Vintage πιτσαρία του Φρειδερίκου έχει ξεκινήσει μια νέα ζωή. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Τώρα ο νυχτοφύλακας Ιερεμίας Φιγεράλδος πρέπει να επιβιώσει πέντε νύχτες με τα αιμοβόρα ρομπότ για να πάρει την πληρωμή του και να φύγει από την φημισμένη πιτσαρία.
Υποδοχή
Το παιχνίδι γενικά γνώρισε θετικές κριτικές από κριτικούς βιντεοπαιχνιδιών και gamers και πολλοί το θεώρησαν ως ένα άξιο πρίκουελ του πρώτου παιχνιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Five Nights at Freddy's Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2014 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Αρχαίοι Βρετανοί
μικρογραφία|Η Μεγάλη Βρετανία πριν από τον Αγγλοσαξονικό εποικισμό του 5ου αιώνα. Οι περιοχές των Βρετανών σε κόκκινο (μετέπειτα Αγγλία & Ουαλία), των [[Πίκτοι|Πικτών σε μπλε και των Γαέλων σε πράσινο (μετέπειτα Σκωτία).]] Οι Αρχαίοι Βρετανοί, ή απλά Βρετανοί, (Αγγλικά: Brittons/ Celtic Brittons, Λατινικά: Britanni) ήταν οι κελτικοί λαοί που κατοίκησαν στην Μεγάλη Βρετανία από την Εποχή του Σιδήρου έως τον Μεσαίωνα, όταν διασπάστηκαν σε Ουαλούς, Κορνουαλούς και Βρετόνους (μεταξύ άλλων). Ομιλούσαν την Κοινή Βρυθονική γλώσσα, από την οποία αναπτύχθηκαν οι σύγχρονες Βρυθονικές γλώσσες.
Μετά το τέλος της Ρωμαϊκής κυριαρχίας κατά το πρώτο μισό του 5ου αιώνα, ξεκίνησε ο Αγγλοσαξονικός εποικισμός της Βρετανίας. Ο πολιτισμός και η γλώσσα των Βρετανών διασπάστηκε και η επικράτειά τους έγινε Αγγλοσαξονική. Σε αυτή την εποχή οι Βρετανοί μετακινήθηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη και εγκαθίδρυσαν αποικίες, όπως στην Βρετάνη της σημερινής Γαλλίας, τις Αγγλονορμανδικές Νήσους και την Γαλικία της σημερινής Ισπανίας. Έως τον 11ο αιώνα, οι Βρετανοί, ομιλητές της Κοινής Βρυθονικής, είχαν διασπαστεί σε διακριτές γλωσσικές ομάδες, όπως οι Ουαλοί της Ουαλίας, οι Κορνουαλοί της Κορνουάλης, οι Βρετόνοι της Βρετάνης και οι ομιλητές της Κυμβρικής στην Κάμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί
Ντεζενζί
Το Ντεζενζί (γαλλικά: Desingy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Γουλιέλμος Α΄ της Γενεύης
Ο Γουλιέλμος Α΄, γαλλ.: Guillaume I de Genève (π.1132 - 25 Ιουλίου 1195) από τον Οίκο της Γενεύης ήταν κόμης της Γενεύης από το 1178 έως το 1195.
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του Aμεδαίο Α΄ κόμη της Γενεύης. Μητέρα του ήταν η Ματθίλδη του Κυιζώ (Cuiseaux).
Απεβίωσε στο Σατώ ντε Νοβέλ (Novel) στο Aννεσύ (Αnnecy) της Γαλλίας.
Οικογένεια
Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Aγνή της Σαβοΐας, κόρη του Aμεδαίου Γ΄ κόμη της Σαβοΐας, από την οποία απέκτησε μία κόρη:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Γενεύης Κατηγορία:Οίκος της Γενεύης
Παλόμα Κορδέρο
H Παλόμα Ντέλια Μαργαρίτα Κορδέρο Τάπια (Paloma Delia Margarita Cordero Tapia, 11 Φεβρουαρίου 1937 - 11 Μαΐου 2020) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μιγκέλ ντε λα Μαντρίντ.
Βιογραφία
Το 1953 γνώρισε τον Μιγκέλ ντε λα Μαντρίντ μέσω του αδελφού της. Από το 1955 ήταν ζευγάρι όταν ο Μιγκέλ ήταν στο τέταρτο έτος νομικής σχολής. Το 1959 παντρεύτηκαν και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά, την Μαργαρίτα, τον Μιγκέλ, τον Ενρίκε Οκτάβιο, τον Φεδερίκο Λουίς και τον Χεράρδο Αντόνιο.
Ως Πρώτη Κυρία ηγήθηκε του Εθνικού Συστήματος για την Οικογενειακή Ανάπτυξη της Οικογένειας, μιας δημόσιας κοινωνικής υπηρεσίας και του οργανισμού της Εθνικής Υπηρεσίας Εθελοντών.
Επεκτάθηκε σε προγράμματα που πρόσφεραν αποκατάσταση ναρκομανών, προστασία κακοποιημένων ανηλίκων, υπηρεσίες για τυφλούς και άτομα με ειδικές ανάγκες. Επέβλεψε επίσης την κατασκευή νέων καταφυγίων, κέντρων ανάπτυξης παιδιών και ψυχαγωγίας και εγκαταστάσεων επεξεργασίας τροφίμων.
Πέθανε στις 11 Μαΐου 2020 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 83 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Nakajima Ki-34
Το Nakajima Ki-34 (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: Μεταγωγικό Τύπου 97, ονομασίες του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού: Μεταγωγικό Τύπου AT-2 και L1N1, συμμαχική ονομασία αναφοράς: Thora) ήταν ιαπωνικό ελαφρύ μεταγωγικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο για ένα δικινητήριο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ki-34 αναπτύχθηκε ως πολιτικό αεροσκάφος. Η κατασκευάστρια εταιρεία, που παρήγαγε ήδη κατόπιν αδείας το αμερικανικό Douglas DC-2, ξεκίνησε το 1935 τον σχεδιασμό ενός επιβατηγού αεροσκάφους μικρότερων διαστάσεων το οποίο θα χρησιμοποιούνταν σε αερογραμμές με περιορισμένη κίνηση στις οποίες δεν δικαιολογούνταν η χρήση του μεγαλύτερου DC-2. Το αρχικό σχέδιο της Nakajima έφερε την ονομασία AT-1 και έπειτα από πολυάριθμες τροποποιήσεις πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 12 Σεπτεμβρίου 1936 ως AT-2. Ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, εξαιρουμένων των ξύλινων επιφανειών ελέγχου. Προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Nakajima Kotobuki μέγιστης ισχύος 580 hp που έστρεφαν ξύλινες έλικες σταθερού βήματος. Στα αεροσκάφη παραγωγής οι κινητήρες αυτοί αντικαταστάθηκαν από τους ισχυρότερους Kotobuki-41 των 710 hp που έστρεφαν μεταλλικές έλικες μεταβλητού βήματος.
Πολιτική χρήση (AT-2)
Κατασκευάστηκαν 32 συνολικά AT-2 για τις Ιαπωνικές Αυτοκρατορικές Αερογραμμές και τις Εθνικές Αερογραμμές του Μαντσουκούο. Τα αεροσκάφη αυτά εκτελούσαν δρομολόγια μεταξύ Τόκιο και Τσανγκτσούν ή Τιεντσίν, καθώς και στο εσωτερικό του Μαντσουκούο. Παρέμειναν σε χρήση μέχρι την παράδοση της Ιαπωνίας τον Αύγουστο του 1945.
Στρατιωτική χρήση (Ki-34 και L1N1)
Με το ξέσπασμα του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου το 1937 αυξήθηκαν σημαντικά οι ανάγκες σε μεταγωγικά αεροσκάφη. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός μετασκεύασε το AT-2 για στρατιωτική χρήση εγκαθιστώντας τους ισχυρότερους κινητήρες Nakajima Ha-1b. Τα πρώτα 19 αεροσκάφη της στρατιωτικής έκδοσης παρήχθησαν από την Nakajima ενώ ακόμη 299 παρήχθησαν στις εγκαταστάσεις της Tachikawa. Το τελευταίο εξ αυτών παραδόθηκε το 1942.
Τα Ki-34 αξιοποιήθηκαν ως αεροσκάφη γενικής χρήσης, επικοινωνιών/συνδέσμου καθώς και για την μεταφορά αλεξιπτωτιστών και ειδικών δυνάμεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη Nakajima Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Σαλάντι Αργολίδας
Το Σαλάντι είναι οικισμός στον δήμο Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρανιδίου και ήταν μέρος του δήμου Κρανιδίου το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Διδύμων.
Το 2001 είχε πληθυσμό 6 κατοίκων.