cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έντβαρντ Καρντέλι
Πρώτα χρόνια
Ο Καρντέλι γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα. Στην ηλικία των 16 ετών εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας, όπου βρέθηκε υπό την επιρροή του Σλοβένου δημοσιογράφου Βλάντο Κόζακ. Σπούδασε αλλά ποτέ δεν εργάστηκε ως δάσκαλος. Το 1930 συνελήφθη στο Βελιγράδι και καταδικάστηκε ως μέλος του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος. Αποφυλακίστηκε το 1932 και επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα, όπου έγινε ένας από τους ηγέτες του Σλοβενικού τμήματος του κόμματος, καθώς τα περισσότερα από τα πρώην μέλη του είχαν είτε εγκαταλείψει το κόμμα είτε χάσει τη ζωή τους στις εκκαθαρίσεις του Ιωσήφ Στάλιν.
Το 1935 πήγε στη Μόσχα για να εργαστεί για την Κομιντέρν. Ήταν μέλος μιας ομάδας που επέζησε της εκκαθάρισης που έκανε ο Στάλιν στη Γιουγκοσλαβική Κομμουνιστική ηγεσία. Μετά το διορισμό από το Στάλιν του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο ως αρχηγού του κόμματος ο Καρντέλι έγινε ηγετικό μέλος του. Η νέα ηγεσία, περί τους Τίτο, Αλεκσάνταρ Ράνκοβιτς και Καρντέλι, επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία το 1937 και υιοθέτησε μια νέα κομματική πολιτική, κάνοντας έκκλση για μια κοινή αντιφασιστική πλατφόρμα όλων των Γιουγκοσλαβικών αριστερών δυνάμεων και για ομοσπονδοποίηση της Γιουγκοσλαβίας. Την ίδια χρονιά δημιουργήθηκε ένα αυτόνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σλοβενίας, με τον Καρντέλι έναν από τους ηγέτες του, μαζί με τους Φράνκ Λέσκοσεκ και Μπόρις Κίντριτς.
Στις 15 Αυγούστου 1939 ο Καρντέλι παντρεύτηκε την Πέπτσα, αδελφή του (αργότερα) Λαϊκού Ήρωα και κομμουνιστή αξιωματούχου Ιβαν Μάτσεκ.
Μεταπολεμικά χρόνια
Μετά το 1945 ανέβηκε στις υψηλότερες θέσεις στη Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και μετακόμισε σε πολυτελή κατοικία στη συνοικία Τάτσεν της Λιουμπλιάνα, που είχε δημευθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, το βιομήχανο Ιβαν Σέουνιγκ. Η κατοικία είχε κατασκευαστεί το 1940 από τον αρχιτέκτονα Μπόγιαν Στούπιτσα (1910-1970) και αρχικά είχε καταληφθεί από τον κομμουνιστή πολιτικό Μπόρις Κράιγκερ. Μετά την Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας το 1945 ο Καρντέλι αναδείχτηκε σε Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Τίτο. Ως Αντιπρόεδρος συνέταξε το ομοσπονδιακό Σύνταγμα της Γιουγκοσλαβίας.Στη θέση του Αντιπροέδρου έμεινε μέχρι το 1953. Έπαιξε επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύνταξη των μεταγενέστερων Συνταγμάτων της Γιουγκοσλαβίας (του 1953, του 1963 και του 1974) ως ένας από τους κορυφαίους Γιουγκοσλάβους νομομαθείς. Επιπλέον υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας την περίοδο 1945-1953 και υπήρξε ένας από τους αρχιτέκτονες της πολιτικής της ουδετερότητας της Γιουγκοσλαβίας ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Διετέλεσε για πολλά χρόνια ένα από τα κορυφαία στελέχη της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών.
Μεταξύ 1945 και 1947 ο Καρντέλι ηγήθηκε της Γιουγκοσλαβικής αντιπροσωπείας που διεξήγαγε ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ιταλία για τη συνοριακή διαμάχη για τη Βενέτσια Τζούλια. Μετά το σχίσμα Τίτο-Στάλιν το 1948 βοήθησε, με το Μίλοβαν Τζίλας και το Βλαντιμίρ Μπάκαριτς, να σχεδιάσουν μια νέα οικονομική πολιτική στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, γνωστή ως εργατική αυτοδιαχείριση. Τη δεκαετία του 1950, ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση του Τζίλας, αναδείχθηκε ο κύριος θεωρητικός του τιτοϊσμού και της γιουγκοσλαβικής εργατικής αυτοδιαχείρισης.
Ο Καρντέλι πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε το 1959 από το Γιόβαν Βεσελίνοβ. Αν και η επίσημη αστυνομική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Βεσελίνοβ πυροβόλησε ένα αγριογούρουνο και ο Καρντέλι χτυπήθηκε από εξοστρακισμό βλήματος σε ένα βράχο, υποστηρίχθηκε τότε ότι η απόπειρα δολοφονίας ενορχηστρώθηκε από τον πολιτικό αντίπαλό του Αλεκσάνταρ Ράνκοβιτς ή το σύμμαχό του Σλόμπονταν Πένεζιτς.
Ο ρόλος του Καρντέλι μειώθηκε τη δεκαετία του 1960 για λόγους που δεν έχουν ακόμη καταστεί σαφείς. Επανήλθε και πάλι σε εξέχουσα θέση μετά το 1973, όταν ο Τίτο απομάκρυνε τις Κροατικές, Σερβικές και Σλοβενικές ρεφορμιστικές κομμουνιστικές ηγεσίες και αποκατέστησε μια πιο ορθόδοξη κομματική γραμμή. Την επόμενη χρονιά ήταν ένας από τους κύριους συντάκτες του Συντάγματος της Γιουγκοσλαβίας του 1974, που αποκέντρωσε τη λήψη αποφάσεων στη χώρα, αφήνοντας τις επί μέρους δημοκρατίες υπό την ηγεσία των αντίστοιχων πολιτικών ηγεσιών τους.
Ο Καρντέλι ήταν ένας από τους σημαντικότερους Μαρξιστές θεωρητικούς της εποχής του. Ήταν εμπνευστής της θεωρίας της Σοσιαλιστικής Αυτοδιαχείρισης. Σύμφωνα με τον Καρντέλι ανάμεσα στα δύο άκρα της αστικής δημοκρατίας και της σοβιετικής "σοσιαλιστικής δημοκρατίας των μηχανισμών" υπάρχει και η άμεση δημοκρατία, που χαρακτηρίζεται από την αυτοκυβέρνηση των εργατών και τη Σοσιαλιστική Αυτοδιαχείριση. Υποστήριζε έναν τύπο Σοσιαλισμού ριζικά διαφορετικού από αυτόν της ΕΣΣΔ και του Ανατολικού Μπλοκ, καθώς στόχευε στο να οδηγηθούν οι εργάτες στην αυτοδιακυβέρνηση με παράλληλο μαρασμό των μηχανισμών του κράτους. .
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Καρντέλι πέθανε από καρκίνο του παχέος εντέρου στη Λιουμπλιάνα στις 10 Φεβρουαρίου 1979.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του έλαβε αρκετές τιμητικές διακρίσεις. Διορίστηκε μέλος της Σλοβενικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών και τιμήθηκε επίσημα ως Λαϊκός Ήρωας της Γιουγκοσλαβίας. Εκτός από πολλούς δρόμους η παραλιακή πόλη Πλότσε στη νότια Κροατία μετονομάστηκε σε Καρντέλιεβο προς τιμήν του το 1950-54 και πάλι το 1980-90. Αμέσως μετά το θάνατό του το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας άλλαξε το όνομά του σε "Πανεπιστήμιο Έντβαρντ Καρντέλι της Λιουμπλιάνα " (Σλοβενικά: Univerza Edvarda Kardelja v Ljubljani).
Μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας τα περισσότερα από αυτά ξαναπήραν τα προηγούμενα ονόματά τους, αλλά στη Σλοβενία ​​εξακολουθούν να υπάρχουν δρόμοι και πλατείες που φέρουν το όνομά του, με σημαντικότερη την κεντρική πλατεία της πόλης Νόβα Γκόριτσα.
Ο Έντβαρντ Καρντέλι ήταν πατέρας του ποιητή Μπόρουτ Καρντέλι, που αυτοκτόνησε το 1971. Η σύζυγός του Πέπτσα Καρντέλι πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1990, αλλά φημολογείται ευρέως ότι στην πραγματικότητα αυτοκτόνησε Εγγονός του είναι ο Ιγκορ Σόλτες, δικηγόρος και πολιτικός.19.01.2001 (2001-01-19). "Revizor, ki igra odvetnikom". Finance.si. Retrieved 2014-06-02.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σλοβένοι πολιτικοί Κατηγορία:Σλοβένοι αντιστασιακοί Κατηγορία:Σλοβένοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Σλοβένοι οικονομολόγοι
Sky Express
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε στις αρχές του 2005 από τον Μιλτιάδη Τσαγκαράκη, πρώην Γενικό Διευθυντή και κυβερνήτη των Ολυμπιακών Αερογραμμών καθώς και από τον Γιώργο Μαυραντωνάκη, πρώην Γενικό Διευθυντή Λειτουργικής Υποστήριξης και Υπόλογο Διευθυντή των Ολυμπιακών Αερογραμμών και πρώην Σύμβουλο του Προέδρου της Ολυμπιακής Αεροπορίας.
Η SKY express Aircargo ήταν μια κοινή προσπάθεια με την ομάδα Finaval, με έμφαση στις μεταφορές εμπορευμάτων μεταξύ της Ευρώπης και της Άπω Ανατολής.
Στις 16 Οκτωβρίου 2020, ανακοινώθηκε από την εταιρεία η συνεργασία με την Airbus, μέσω της απόκτησης έξι νέων Α320neo Airbus.
Αντιπαράθεση λογοτύπου
Το αρχικό λογότυπο της αεροπορικής εταιρείας ήταν εμπνευσμένο από τη σημαία της Κρητικής Πολιτείας, ένα ημι-ανεξάρτητο κράτος υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η σημαία της Κρητικής Πολιτείας αποτελείτο από ένα λευκό σταυρό που εκτείνονταν μέχρι τα άκρα της σημαίας, με το καντόνι της ανώτερης ανύψωσης σε κόκκινο χρώμα, διαθέτοντας ένα λευκό αστέρι που συμβόλιζε την Οθωμανική κυριαρχία στο νησί και τα άλλα τετράγωνα σε μπλε, που συμβόλιζαν τους Έλληνες της Κρήτης. Η σημαία έχει επίσης πρόσφατα υιοθετηθεί ως σύμβολο του ψευδοκινήματος για την Κρητική ανεξαρτησία.
Το λογότυπο δεν έτυχε καλής αποδοχής και μετά από καταγγελίες του κοινού στην Ελλάδα, ιδίως Κρητικών, το λογότυπο άλλαξε. Η εταιρεία δικαιολογήθηκε ότι δεν θεωρούν τη σημαία προσβλητική, δεδομένου ότι αποτελούσε ένα ορόσημο στην Κρητική ενοποίηση με το Βασίλειο της Ελλάδας, αλλά ούτως ή άλλως, άλλαξε το λογότυπό της προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω σύγχυση.
Βραβεία
Η SKY express έχει βραβευθεί από την Ένωση Ευρωπαϊκών Περιφερειακών Εταιρειών και τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και αναπτύσσεται δυναμικά διευρύνοντας τους προορισμούς που πετάει και ανανεώνοντας και αυξάνοντας συνεχώς τον στόλο αεροσκαφών της.
Προορισμοί
μικρογραφία|284x284εσ|British Aerospace Jetstream 41.
Αεροπορικές εταιρίες με κοινούς κωδικούς
Η SKY express έχει συνάψει συμφωνία για πτήσεις κοινού κωδικού με τις παρακάτω εταιρείες:
Στόλος
μικρογραφία|265x265εσ|Airbus A320neo, SKY express.
Σημερινός στόλος
μικρογραφία|265x265εσ|ATR 72-500, SKY express. Η Sky Express εκμεταλλεύεται ένα στόλο αεροσκαφών Airbus και ATR. Ο στόλος τους αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Μάρτιος 2023):
Ονομασίες αεροσκαφών
Δεν έχουν ονομαστεί όλα τα αεροσκάφη της εταιρείας. Παρακάτω, παρατίθενται αναλυτικά οι ονομασίες των αεροσκαφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Οικονομία της Κρήτης
Η Αγία Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας (Καραβάτζιο)
Η Αγία Αικατερίνη πιστεύεται ότι υπήρξε σημαντική στοχάστρια κατά τον πρώιμο 4ο αιώνα. Έτυχε μεγάλης μόρφωσης και ήταν κάτοχος της λατινικής γλώσσας και της ελληνικής φιλολογίας. Αφού ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, εργάσθηκε με έντονη δράση και ενθουσιασμό για την διάδοσή του, επιτυγχάνοντας πολλά χάρις την ρητορική της δεινότητα και τις πολλές γνώσεις της. Αποτελεί σύμφωνα με την παράδοση την προστάτιδα των νέων κοριτσιών και των φοιτητριών. Ο τροχός, όργανο βασανιστηρίου που έγινε κομμάτια όταν έγινε απόπειρα χρήσης του στην Αικατερίνη, έγινε το έμβλημα της αγίας, και έτσι οι μηχανικοί έθεσαν εαυτούς υπό την προστασία της. Σύμβολά της στην αγιογραφία είναι ο τροχός αυτός, η αιμοσταγής μάχαιρα, με την οποία την αποκεφάλισαν όταν ο τροχός θρυμματίστηκε, ο κλάδος φοίνικα, η ιερή κάλαμος, βιβλία και το όρος Σινά.
Στον πίνακά του ο Καραβάτζιο απεικονίζει την Αικατερίνη με τα σύμβολα του μαρτυρίου της, τον τροχό και το σπαθί, σε κάποιον εσωτερικό χώρο που δεν προσδιορίζεται από συγκεκριμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η εικόνα αντικατοπτρίζει γενναιότητα και αμεσότητα που συνδέουν την ευγενική καταγωγή του εικονιζόμενου προσώπου με την πληβειακή περηφάνια της γυναίκας που χρησίμεψε σαν μοντέλο, κατά πάσα πιθανότητα της Φίλιντε Μελαντρόνι, μιας εταίρας με πρόσβαση στους κύκλους της υψηλής αριστοκρατίας. Εντύπωση προκαλεί το εύρος της σύλληψης και της πραγμάτωσης του πίνακα, καθώς και ο τέλειος χειρισμός μιας ιδιαίτερα δύσκολης σύνθεσης. Η φιγούρα και τα αντικείμενα γεμίζουν πλήρως τον πίνακα, σε ένα λεπτό παιχνίδισμα με τις διαγωνίους. Ο Καραβάτζιο επιλέγει μια μεγαλειώδη και εξευγενισμένη προσέγγιση, που αργότερα θα τον οδηγήσει στη δημιουργία των θρησκευτικών συνθέσεων που δημιούργησε για την εκκλησία Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου Τύσεν-Μπορνεμίσα (Μαδρίτη)
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Ο Per Yngve Ohlin (16 Ιανουαρίου 1969 - 8 Απριλίου 1991), γνωστός με το stage name του Dead και με το ψευδώνυμο Pelle, ήταν Σουηδός metal μουσικός, γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής και στιχουργός του νορβηγικού black metal συγκροτήματος Mayhem από το 1988 μέχρι το θάνατό του το 1991. Πριν από τους Mayhem, ήταν επίσης τραγουδιστής στο σουηδικό death metal/thrash συγκρότημα, Morbid. Ο Dead ήταν μια δημοφιλής φιγούρα της νορβηγικής black metal σκηνής και η επιρροή του παραμένει εξέχουσα στο είδος μέχρι σήμερα. Η Roadrunner Records τον κατέταξε τον αριθμό 48 από τους 50 καλύτερους Metal τραγουδιστές όλων των εποχών.
Ο Dead ήταν γνωστός για τη μακάβρια προσωπικότητά του και την εμμονή του με το θάνατο, που αποτέλεσε άμεση έμπνευση για το stage name του. Μάζευε νεκρά πουλιά, φορούσε μπλούζες με τυπωμένες ανακοινώσεις σε κηδειών και corpse paint, καθώς ήταν ο πρώτος στην black metal σκηνή που το έκανε σύμφωνα με κάποιες απόψεις. Σε αντίθεση με άλλους καλλιτέχνες black metal, πιστεύεται ότι δεν το έκανε για θεατρική παρουσία, αλλά αντ' αυτού παρουσιάστηκε ως «corpse on stage», το οποίο τόνισε μαχαιρώνοντας τα χέρια του σε συναυλίες με αντικείμενα όπως θραύσματα γυαλιών, καθώς και θάβοντας τα ρούχα του στο χώμα και να τα τώρα τι στις συναυλίες. Σύμφωνα με συνέντευξη μέλους των Mayhem, ο Per είχε ζητήσει κάποια στιγμή να θάψουν ακόμη και τον ίδιο. Φίλοι και συμμαθητές περιέγραψαν τον Per ως δύσκολο χαρακτήρα για να καταλάβεις. Ήταν έντονα εσωστρεφής και καταθλιπτικός, κάτι το οποίο έγινε έντονο όταν εγκαταστάθηκε στη Νορβηγία, η προσωπικότητα και η συμπεριφορά του Dead ήταν ιδιότροπη, με έλξη προς τον θάνατο, μια εξέλιξη που χαρακτηριζόταν από καταθλιπτικά μοτίβα συμπεριφοράς όπως η απομάκρυνση από τους φίλους του και την κοινωνία και η απομόνωσή του για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο δωμάτιό του.
Δυστυχώς ο Per αυτοκτόνησε στην ηλικία των 22 ετών στις 8 Απριλίου 1991, κόβοντας τους καρπούς και το λαιμό του, προτού τελικά αυτοπυροβοληθεί στο μέτωπό του με μια καραμπίνα. Άφησε ένα σύντομο σημείωμα αυτοκτονίας.
Πρώιμα χρόνια
Ο Per Ohlin γεννήθηκε το 1969 στο Österhaninge της Σουηδίας από τους γονείς Anita Forsberg και Felix Ohlin, οι οποίοι χώρισαν αμέσως μετά τη γέννησή του. Ως μικρό παιδί υπέφερε από άπνοια ύπνου. Σε ηλικία δέκα ετών υπέστη εσωτερική αιμορραγία όταν έσπασε η σπλήνα του, όπως είπε, ένα ατύχημα πατινάζ. Ωστόσο, στο βιβλίο Blod eld död (ελληνικά: "Αίμα Φωτιά Θάνατος"), ο αδελφός του Anders Ohlin δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι ο Per υπέστη συχνά σχολείο σχολικό εκφοβισμό και μια μέρα υπέκυψε σε εσωτερική αιμορραγία που ήταν άμεσο αποτέλεσμα σοβαρού ξυλοδαρμού από τα άτομα που τον εκφόβιζαν. Λόγω του τραυματισμού του, έπρεπε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο, όπου, για κάποιο χρονικό διάστημα, υπήρξε κλινικά νεκρός. Μετά από λίγα χρόνια, το περιστατικό είχε ως αποτέλεσμα το ενδιαφέρον του για τον θάνατό και αργότερα ενέπνευσε το stage name του. Ως έφηβος ανέπτυξε μια προτίμηση για heavy metal και rock μουσική, αναφέροντας σε συνεντεύξεις συγκροτήματα όπως Black Sabbath, Kisa, Iron Maiden, Judas Priest, AC/DC, Motörhead, Venom, Metallica, Bathory, Sodom και Mercyful Fate ως τα αγαπημένα του. Παρά την αγάπη του για τους Bathory, ήταν πολύ δυσαρεστημένος μετά την αλλαγή του μουσικού ύφους τους.
Καριέρα
Στις αρχές του 1986, ίδρυσε τη σουηδική μπάντα thrash / death metal Morbid, με την οποία ηχογράφησε ένα demo, το December Moon. Απογοητευμένος που το συγκρότημα δεν "πήγαινε πουθενά", αποφάσισε να επικοινωνήσει με τα μέλη των Mayhem, καθώς γνώριζε ότι το συγκρότημα χρειαζόταν έναν νέο frontman μετά την αποχώρηση του τραγουδιστή Maniac. [Σύμφωνα με τον μπασίστα Mayhem Jørn "Necrobutcher" Stubberud, ο Dead αρχικά έστειλε στα μέλη της μπάντας ένα μικρό δέμα που περιείχε ένα demo, ένα γράμμα που εξηγούσε τις ιδέες του για το μέλλον και ένα σταυρωμένο ποντίκι. Αν και ο Necrobutcher έχασε το το πακέτο, κράτησε την κασέτα που είχε τα στοιχεία επικοινωνίας του Dead. Σε αυτό το σημείο, ο Dead μετακόμισε στη Νορβηγία στις αρχές του 1988 και έγινε ο νέος επίσημος τραγουδιστής των Mayhem.
Προσωπικότητα
Σε συνεντεύξεις, οι φίλοι του συχνά τον χαρακτήριζαν ως παράξενο και εσωστρεφή. Ο ντράμερ των Mayhem Jan Axel "Hellhammer" Blomberg περιέγραψε το Dead ως:
"Πιστεύω ειλικρινά ότι ο Dead είναι διανοητικά τρελός. Με ποιον άλλος τρόπο μπορείς να περιγράψεις έναν άντρα που δεν τρώει, για να έχει τραύματα από πείνα; Και να φωράει μπλούζες με ανακοινώσεις κηδειών ; "
Ο πρώην ντράμερ Mayhem, Kjetil Manheim, αργότερα παρομοίασε την προσωπικότητα του Dead με εκείνη του Marvin the Paranoid Android.
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Ο Βαρόνος Μιχαήλ Τοσίτσας (1885-1950) ήταν εγγονός του Κωνσταντίνου Τοσίτσα, ένα από τα μικρότερα αδέλφια του εθνικού ευεργέτη της Ελλάδας Μιχαήλ Τοσίτσα (1787-1850), ο οποίος είχε εγκατασταθεί στις αρχές του 19ου αιώνα στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Το 1831 του απονεμήθηκε από τον τοπικό δούκα ο τίτλος του βαρόνου, για αυτόν και τους απογόνους του ως επιβράβευση της μεγάλης εμπορικής δραστηριότητας της οικογένειας Τοσίτσα.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Προσωπικότητα
Μερικοί έχουν υποθέσει ότι ο Dead μπορεί να είχε ψευδαίσθηση Cotard, μια πολύ σπάνια κατάσταση που κάνει κάποιον να πιστεύει ότι είναι νεκρός ενώ αυτός είναι ζωντανός. Αυτή η θεωρία υποστηρίζεται από πολλές δηλώσεις του Dead σχετικά με το αίμα του και το σώμα του.
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Σπουδές-εργασία
Ο Βαρόνος Μιχαήλ Τοσίτσας μετά τις σπουδές του σε Ιταλία και Γαλλία, εργάστηκε στο τραπεζικό γραφείο της οικογένειας στο Παρίσι. Αργότερα έζησε εκ περιτροπής στη Λοζάννη της Ελβετίας και στη Νότια Γαλλία.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Προσωπικότητα
Σύμφωνα με τον ντράμερ των Emperor Bård "Faust" Eithun:
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Σύσταση του Ιδρύματος
Αν και δεν διατηρούσε σχέσεις με τον ελληνικό χώρο, πείθεται, κατόπιν μακροχρόνιας αλληλογραφίας και προσωπικών επαφών με τον Ευάγγελο Αβέρωφ να συστήσει φιλανθρωπικό ίδρυμα για να βοηθήσει την ιδιαίτερη πατρίδα των προγόνων του. Το ίδρυμα συστάθηκε τον Ιούνιο του έτους 1947, με την ονομασία «Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα» και έχει ως κύριο σκοπό την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Μετσόβου, απ' όπου καταγόταν ο ιδρυτής.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Προσωπικότητα
"Ο Dead δεν ήταν ένας τύπος που θα μπορούσες να γνωρίσεις πολύ καλά. Νομίζω ότι ακόμη και τα άλλα μέλη από τους Mayhem δεν τον γνώριζαν πολύ καλά. Ήταν δύσκολο να τον πλησιάσει κανείς. Τον συνάντησα δύο εβδομάδες πριν πεθάνει. Τον συνάντησα ίσως έξι έως οκτώ φορές. Είχε πολλές παράξενες ιδέες. Θυμάμαι ότι ο Aarseth είχε πει ότι δεν είχε χιούμορ. Είχε χιούμορ, αλλά ήταν πολύ μακάβριο. Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι απολάμβανε να ζει σε αυτόν τον κόσμο, που φυσικά είχε ως αποτέλεσμα την αυτοκτονία."
Ο Stian Johannsen ("Occultus"), ο οποίος έγινε για λίγο τραγουδιστής μετά την αυτοκτονία του Dead, είπε ότι ο Dead δεν είχε καν μια φυσιολογική αντίληψη για τον εαυτό του:
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Σύσταση του Ιδρύματος
Ο ιδρυτής του ιδρύματος, Τοσίτσας, παραχώρησε την περιουσία του στο χωριό ελλείψει κληρονόμων.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Προσωπικότητα
«Αυτός [ο Dead] δεν έβλεπε τον εαυτό του ως άνθρωπο · έβλεπε τον εαυτό του ως ένα πλάσμα από άλλο κόσμο. Είπε ότι είχε πολλά οράματα ότι το αίμα του έχει παγώσει στις φλέβες του, ότι ήταν νεκρός. Αυτός είναι ο λόγος που είχε το παρατσούκλι "Dead". Ήξερε ότι θα πεθάνει."
Σύμφωνα με έναν φίλο μέσο αλληλογραφίας του Per, γνωστό ως "Old Nick": "Στον Ohlin δεν άρεσε η τεχνολογία. Δεν θα έγραφε ποτέ γράμματα χρησιμοποιώντας στυλ longhand, και δεν θα κατέφευγε ποτέ στη χρήση υπολογιστή", Ο Old Nick λέει, "η τεχνολογία γενικά τον έκανε [να αισθάνεται] άβολα. Απλώς την απέρριψε εντελώς, βρίσκοντας καταφύγιο [σε έναν κόσμο από δάση]". Ενδιαφέρονταν επίσης για ταινίες τρόμου και ιδιαίτερα για τη μυθολογία των βαμπίρ.
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Δράσεις του Ιδρύματος
Με τα χρήματα του ιδρύματος ανοικοδομήθηκε η προγονική του οικία στο Μέτσοβο, η οποία λειτουργεί σήμερα ως λαογραφικό Μουσείο, και το καμένο από το 1947 κτίριο του δημοτικού σχολείου. Επίσης δημιουργήθηκε νοσοκομείο, πριονιστήριο, τυροκομική μονάδα, γυμναστήριο, χιονοδρομικό κέντρο και χρηματοδοτήθηκαν πλήθος άλλων κοινωφελών και αναπτυξιακών έργων. Στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου αποπερατώθηκαν με δαπάνες του ιδρύματος πάνω από 107 σχολεία. Τέλος ιδρύθηκε στην Κάτω Κηφισιά φοιτητική εστία για ηπειρώτες σπουδαστές.
Οδηγός Διαπλοκής
Το Οδηγός Διαπλοκής (αγγλικά: American Hustle) είναι αμερικανική δραματική κωμωδία εγκλήματος παραγωγής 2013. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ντέιβιντ Ο. Ράσελ και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Έρικ Γουόρεν Σίνγκερ. Η ταινία είναι ελαφρώς βασισμένη στην επιχείρηση ABSCAM του FBI στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστιαν Μπέιλ, Μπράντλεϊ Κούπερ, Έιμι Άνταμς, Τζέρεμι Ρένερ και Τζένιφερ Λόρενς
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Δράσεις του Ιδρύματος
Η μονή του Αγίου Νικολάου, η οποία οικοδομήθηκε το 1728 ανακαινίστηκε με χρηματοδότηση από το ίδρυμα.
Οδηγός Διαπλοκής
Η ταινία κυκλοφόρησε σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 13 Δεκεμβρίου 2013 και ευρύτερα στις 20 Δεκεμβρίου 2013. Απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς και απέφερε 251,1 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Μπέιλ, Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Κούπερ, Α' Γυναικείου Ρόλου για την Άνταμς, Β' Γυναικείου Ρόλου για την Λόρενς και Πρωτότυπου Σεναρίου. Βραβεύτηκε με τρεις Χρυσές Σφαίρες στις κατηγορίες Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία/Μιούζικαλ, Α' και Β' Γυναικείου Ρόλου, από τις συνολικά 7 υποψηφιότητες και με 3 BAFTA από τις συνολικά 10 υποψηφιότητες.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Αυτοκτονία
Με τον καιρό, η κοινωνική κατάσταση του Dead και το ενδιαφέρον του για τον θάνατο προκάλεσαν την επιδείνωση της ψυχική του κατάσταση. Θα μαχαιρωνόταν άνετα ακόμη και κατά την παρουσία των φίλων του, οι οποίοι τον ανάγκαζαν να λάβει τις πρώτες βοήθειες. Αν και αυτό αναστάτωσε πολλούς από τους φίλους του, ο Euronymous γοητεύτηκε από τις αυτοκτονικές τάσεις-ιδεολογίες του Dead, επειδή νόμιζε ότι η ακραία αρνητικότητα που ταιριάζει στην εικόνα των Mayhem - και σύμφωνα με αυτούς, ενθάρρυνε τον Dead να αυτοκτονήσει, αντί να τον βοηθήσει, η συμπεριφορά αυτή είναι επιεικώς ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ.
Ίδρυμα Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα
Παραπομπές
βαρονου μιχαηλ τοσιτσα
Οδηγός Διαπλοκής
Πλοκή
Ο Ίρβινγκ Ρόζενφελντ είναι ένας ευφυής απατεώνας και μαζί με την βρετανίδα φίλη του, Σίντνεϊ Πρόσερ, αναγκάζονται να συνεργαστούν με τον "άγριο" πράκτορα του FBI Ρίτσι ΝτιΜάσο. Ο ΝτιΜάσο τους ωθεί στον υπόκοσμο του Νιου Τζέρσεϊ, που όσο είναι λαμπερός, τόσο είναι κι επικίνδυνος. Στον κόσμο αυτόν κατοικούν μαφιόζοι, χρηματιστές, αλλά και πολιτικοί, μέχρι κι ο ίδιος ο δήμαρχος της πόλης.
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Αυτοκτονία
Ο Manheim είπε:
"Δεν ξέρω αν ο Øystein το έκανε από καθαρή κακία ή αν απλώς έκανε πλάκα."
Οδηγός Διαπλοκής
Box office
Με προϋπολογισμό 40.000.000 δολάρια, η ταινία Οδηγός Διαπλοκής έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 4η θέση με 19,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 150,1 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 101 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 251,1 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Περ Ίνγκβε Όχλιν
Αυτοκτονία
Μέχρι το 1991, οι Dead, Euronymous και Hellhammer ζούσαν σε ένα σπίτι στο δάσος κοντά στο Kråkstad, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως μέρος για την πρόβα του συγκροτήματος. Σύμφωνα με τον Hellhammer, ο Dead αφιέρωνε μεγάλο μέρος του χρόνου του γράφοντας γράμματα και κάνοντας σχέδια:
«Καθόταν μόνος του στο δωμάτιό του και γινόταν όλο και πιο καταθλιπτικός ».
Ο μπασίστας των Mayhem, Necrobutcher, είπε ότι, αφού ζούσε μαζί τους για λίγο, οι Dead και Euronymous «τσακωνόντουσαν».
Ο Hellhammer θυμάται ότι κάποτε ο Dead αναγκάσθηκε να κοιμηθεί στο δάσος επειδή ο Euronymous έπαιζε synthetic μουσική, την οποία μισούσε ο Dead. Ο Euronymous άρχισε να πυροβολεί στον αέρα με ένα κυνηγετικό όπλο για να τον εκνευρίσει περαιτέρω. Κατά κάποιον τρόπο ο Euronymous ειθελε να "τεστάρει " τα νεύρα του Dead κάνοντας μεγάλες φασαρίες για ασήμαντα πράγματα.
Στις 8 Απριλίου 1991, ενώ έμεινε μόνος του στο σπίτι, Ο Dead χρησιμοποίησε ένα κυνηγετικό μαχαίρι για να κόψει τους καρπούς και το λαιμό του και στη συνέχεια πυροβολήθηκε στο μέτωπο με ένα κυνηγετικό όπλο. Το σώμα του βρέθηκε από τον Euronymous, που αναγκάστηκε να ανέβει μέσα από ένα ανοιχτό παράθυρο στη σκεπή του κτιρίου, καθώς οι πόρτες ήταν κλειδωμένες και δεν υπήρχαν άλλα είσοδος στο σπίτι. Αντί να καλέσει αμέσως την αστυνομία, επισκέφθηκε ένα κοντινό κατάστημα για να αγοράσει μια κάμερα μίας χρήσης με την οποία φωτογράφισε το σώμα, αφού τακτοποίησε εκ νέου κάποια αντικείμενα. προχώρησε σε τηλεφωνικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Με την πάροδο του χρόνου, φήμες εξαπλώθηκαν ότι ο Euronymous είχε πάρει μέρος του εγκεφάλου του Daed και τον έφαγε καθώς και ότι με κομμάτια του καρανίου του Dead είχε κάνει κολιέ. Το συγκρότημα αργότερα αρνήθηκε την προηγούμενες φήμη, αλλά επιβεβαίωσε ότι το τελευταίο ήταν αλήθεια. Επιπλέον, ο Euronymous ισχυρίστηκε ότι έδωσε αυτά τα περιδέραια σε μουσικούς που θεωρούσε άξιους, κάτι που επιβεβαιώθηκε από πολλά άλλους μουσικούς, όπως ο Bård "Faust" Eithun, Metalion, και ο Morgan Håkansson. Ο Euronymous χρησιμοποίησε την αυτοκτονία του Dead για να καλλιεργήσει την «κακή» εικόνα των Mayhem και ισχυρίστηκε ότι ο Dead είχε αυτοκτονήσει επειδή το black metal είχε γίνει «μοντέρνο» και εμπορευματοποιήθηκε. Ο Necrobutcher εικάζει ότι η λήψη των φωτογραφιών και η εξαναγκασμός των άλλων να τις δουν ήταν ένας τρόπος για να αντιμετωπισεί οEuronymous το σοκ όταν είδε το σώμα του φίλου του. (Κάτι το οποίο έχει διαψευστεί) Αφού ο Hellhammer απέρριψε κατηγορηματικά τη χρηση των φωτογράφων, ο Euronymous αρχικά υποσχέθηκε να καταστρέψει τις φωτογραφίες, αλλά τελικά δεν το έκανε. Τους κράτησε αποθηκευμένους μέσα σε ένα φάκελο στο δισκοπωλείο Helvete. Ο Euronymous έστειλε μία από τις φωτογραφίες στον ιδιοκτήτη των Warmaster Records που είχε ως αποτέλεσμα τη χρήση του ως εξώφυλλο για το ζωντανό άλμπουμ The Dawn of the Black Hearts, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995. Η αυτοκτονία του Ohlin προκάλεσε διαμάχες μεταξύ του Euronymous και μερικών από τους φίλους του, οι οποίοι ήταν αηδιασμένοι από τη στάση του απέναντι στον Dead πριν από την αυτοκτονία και τη συμπεριφορά του σχετικά με το θάνατό του μετά. Ο Necrobutcher τερμάτισε τη φιλία του με τον Euronymous και έφυγε από τους Mayhem. Ο Μάνχαϊμ αργότερα εικάζει ότι ο Ευρωμονής είχε αφήσει σκόπιμα τον Dead μόνο του στο σπίτι, ώστε να είχε την ευκαιρία να αυτοκτονήσει. Η αυτοκτονία του Dead λέγεται ότι προκάλεσε «μια αλλαγή στη νοοτροπία» στη σκηνή του black metal και ήταν η πρώτη σε μια σειρά από διαβόητα γεγονότα που πραγματοποίησαν τα μέλη της. Μια νεκρολογία σε μια σουηδική εφημερίδα δήλωσε ότι η κηδεία του Dead πραγματοποιήθηκε στην Österhaninge kyrka (Ανατολική Εκκλησία Haninge) την Παρασκευή 26 Απριλίου 1991. Θάφτηκε στο Österhaninge begravningsplats (νεκροταφείο Ανατολικής Haninge), που βρίσκεται στη Στοκχόλμη.
Το εξώφυλλο του live των Mayhem στο Leipzig περιέχει μέρος της σημείωσης αυτοκτονίας του Dead: Jag är inte en människa. Det här är bara en dröm, och snart vaknar jag. (Σχεδόν μεταφρασμένο: Δεν είμαι άνθρωπος. Αυτό είναι απλώς ένα όνειρο και σύντομα θα ξυπνήσω.)
Δισκογραφία
Ο Dead τραγουδάει στα ακόλουθα :
Ως μέλος των Morbid
Ως μέλος των Mayhem
Split albums
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Black metal Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Τραγουδιστές heavy metal
Τάκης Κληρίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τάκης Κληρίδης γεννήθηκε το 1951 στη Λευκωσία. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στο Παγκύπριο Οικονομικό Λύκειο. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και ως εγκεκριμένος λογιστής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι μέλος του επαγγελματικού σώματος λογιστών-ελεγκτών του Ηνωμένου Βασιλείου Chartered Association of Certified Accountants.
Έχει 2 παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Στις 19 Μαρτίου 1999 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003 που ολοκληρώθηκε η θητεία της κυβέρνησης.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής. Ακόμη, διετέλεσε πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (1988-1998).
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι λογιστές Κατηγορία:Κύπριοι σύμβουλοι επιχειρήσεων Κατηγορία:Οικογένεια Κληρίδη Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998
Αικατερίνη του Χάναου, κόμισσα του Βηντ
Η Αικατερίνη, γερμ.: Katharina von Hanau von Wied-Runkel (26 Μαρτίου 1525 – 20 Αυγούστου 1581) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βηντ-Ρούνκελ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου Β΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Γιουλιάνας, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Atlantis FM
Ο Atlantis FM είναι ελληνικός ραδιοφωνικός σταθμός που εδρεύει στην πόλη του Πειραιά. Είναι σταθμός τοπικής εμβέλειας καλύπτοντας τις πόλεις του Πειραιά και της Αθήνας και τα νησιά του Αργοσαρωνικού. Το πρόγραμμά του περιέχει ελληνική και ξένη rock αλλά και heavy metal μουσική. Ο σταθμός ανήκει ιδιοκτησιακά στην Atlantis Ραδιοφωνικές και Τηλεοπτικές Επιχειρήσεις και Εκδόσεις Ανώνυμη Εταιρεία (με τον διακριτικό τίτλο: Atlantis Α.Ε.)
Στο Rock Parade του ραδιοσταθμού φιλοξενούνται πολλοί και διάσημοι καλλιτέχνες και διάφορα συγκροτήματα όπως οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Νίκος Πορτοκάλογλου, Διονύσης Τσακνής, Λάκης Παπαδόπουλος, Πάνος Μουζουράκης, Γιώργος Ρους, Γιάννης Γιοκαρίνης, Σπύρος Γραμμένος, Χρήστος Θηβαίος, Λεωνίδας Μπαλάφας, Motivo 4 κ.ά., όπου οι καλλιτέχνες κάνουν εκπομπή σαν παραγωγοί του σταθμού.
Το 2004 με την επίσημη ονομασία του, άρχισε να ξαναεκπέμπει πλέον και επίσημα στην συχνότητα 105.2, και σύμφωνα με τον νόμο 3310/2005, τις αποφάσεις των Πειραϊκών Δικαστηρίων και του ΣτΕ, δικαιούνταν άδεια νομίμου λειτουργίας η οποία του δόθηκε επίσημα το 2010 βάσει της απόφασης 578/46, ενώ νομιμοποιήθηκε και από το ΕΣΡ, μετά από οχτώ χρόνια.
Ιδρυτής του ιδιοκτήτης του σταθμού μέχρι τα μέσα του 2021 ήταν ο Μιχάλης Χάνδακας, ο οποίος για μια δεκαετία (1989-1999) κατείχε στην ιδιοκτησία του, και δεύτερο ραδιοφωνικό σταθμό, το λαϊκό Κανάλι 107 που εξέπεμπε αρχικά στους 99.7 FM και πουλήθηκε στις Αττικές Εκδόσεις Α.Ε. και στον Μιχάλη Τσαουσόπουλο για το στήσιμο του σημερινού Athens DeeJay, ο οποίος το 2002 λόγω της γνωστής περικοπής των συχνοτήτων στον νομό Αττικής που έπληξε και τον Atlantis που εξέπεμπε τότε στους 90 MHz μεταφέρθηκε στην τωρινή του συχνότητα στα 95.2 MHz. Ωστόσο από τα μέσα του 2021 και ο Atlantis FM πουλήθηκε στον Παναγιώτη Κωστάκη που λειτουργεί τον Kiss 92.9 κάνοντας διάσπαση καθώς από τα τέλη Οκτωβρίου της χρονιάς εκείνης ο Atlantis μετετράπη σε διαδικτυακό ραδιόφωνο ενώ στη θέση του στα FM ξεκίνησε να εκπέμπει ο Rebel 105.2.
Atlantis Records
Δισκογραφεί αρκετά ελληνικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως Λήτης, Πλοκάμι του Καρχαρία, Στίγμα 90, Χριστόφορος Κροκίδης και άλλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Πειραιά
Μπερτουά
Η Μπέρτουα (Bertoua) είναι πόλη του Καμερούν πρωτεύουσα της Ανατολικής περιφέρειας της χώρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 218.000 κατοίκους. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο και είναι έδρα Καθολικής Επισκοπής, αρχιεπισκοπής από το 1994, από το 1983.
Ιστορικά η πόλη είναι αρχαίο διοικητικό κέντρο της φυλής Μπάγια από την προ-αποικιακή εποχή όπου επηρεάστηκε αρχικά από τις βόρειες, γειτονικές, ισλαμικές αυτοκρατορίες. Η πόλη πέρασε μετά το 1903 στη γερμανική επικυριαρχία. Μόνο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τη γαλλική εντολή, έγινε διοικητικό κέντρο για το Ανατολικό Καμερούν.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις του Καμερούν
Ραστ (Ρουμανία)
Η Ραστ είναι παρόχθια κωμόπολη της Ρουμανίας, στο νομό Ντολζ, στα σύνορα με τη Βουλγαρία, με πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκους.
Η πόλη έγινε ευρύτερα γνωστή από τη μεγάλη πλημμύρα που υπέστη το 2006 όταν υπερχείλισε ο ποταμός Δούναβης, όπου όλος σχεδόν ο πληθυσμός της περιοχής μετακινήθηκε και εκατοντάδες νοικοκυριά καταστράφηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Γαριβάλδος Β΄ της Βαυαρίας
Ο Γαριβάλδος Β΄ (γερμ. Garibald II, 585 - 625) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 610-625.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Τάσιλου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Γκέιλα, κόρη της εκ πατρός θείας του Ρομίλδας.
Οι διάδοχοι του Γαριβάλδου Β΄ δεν είναι ακριβώς γνωστοί. Η Βαυαρική παράδοση θέτει τους Θέοδο Α΄, Θέοδο Β΄ και Θέοδο Γ΄ στην περιοχή του μύθου, ως μυθικούς προγόνους του Οίκου των Αγιλολφιδών. Ο επόμενος καλά τεκμηριωμένος δούκας είναι ο Θέοδος των Αγιλολφιδών. Αυτό ωστόσο αφήνει ένα κενό μισού αιώνα μεταξύ του Γαριβάλδου Β΄ και του επόμενου ιστορικά βεβαιωμένου δούκα της Βαυαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκέιλα, κόρη του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι.
Αναφορές
Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Εθνόσημο των Ώλαντ
thumb|right|Το εθνόσημο των Ώλαντ Το εθνόσημο των Ώλαντ απεικονίζει έναν χρυσό τάρανδο σε μπλε φόντο και στέφεται από ένα στέμμα βαρώνου. Αποτελεί αξιοπερίεργο το γεγονός ότι δεν υπάρχει στην πανίδα των νησιών ο τάρανδος, όμως στο εθνόσημό τους κατέχει κεντρική θέση.
Η Έλαντ (της οποίας το όνομα μοιάζει με εκείνο των Ώλαντ) ήταν επαρχία της Σουηδίας και της παραχωρήθηκε εθνόσημο πριν την κηδεία του Βασιλέα Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας το 1560.
Το εθνόσημο αρχικά (ως το 16ο αιώνα) παρίστανε δύο ταράνδους και στο φόντο υπήρχαν εννέα λευκά τριαντάφυλλα, που συνδέονται με τα ίδια άνθη με τα οποία βρίσκονται στο σημερινό εθνόσημο της Φινλανδίας.
Λεξ Λούγκερ
Ο Λάουρενς Βάντελ "Λάρι" Πφολ (Lawrence Wendell "Larry" Pfohl, 2 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής και παίκτης ράγκμπι, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Λεξ Λούγκερ. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE, στην οποία έχει διάφορους παρασκηνιακούς ρόλους.
Καριέρα
Έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο την δεκαετία του 1980, και το 1985 έκανε το ντεμπούτο του. Αγωνίστηκε έως και το 2006, όταν αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Από το 2011, έχει παρασκηνιακούς ρόλους στην εταιρεία WWE, με την οποία έχει υπογράψει συμβόλαιο.
Εταιρείες
Ο Λούγκερ, έχει συνεργαστεί με τις καλύτερες εταιρείες επαγγελματικής πάλης των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει περάσει από το National Wrestling Alliance (NWA), από το World Championship Wrestling (WCW), και από το World Wrestling Federation (WWF), γνωστό πλέον ως World Wrestling Entertainment (WWE). Επίσης, το 2003 και το 2006 είχε μερικές εμφανίσεις και για το Total Nonstop Action Wrestling (TNA)
Διακρίσεις
Μέσα στις διακρίσεις του, στην ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη, έχει γίνει τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κατακτώντας δύο φορές το Παγκόσμιος Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WCW και μια το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWA. Είναι πέντε φορές Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών Ηνωμένων Πολιτειών NWA/WCW, που είναι και ρεκόρ κατακτήσεων, καθώς έχει και το ρεκόρ θητείας του τίτλου και μεικτών ημερών κατοχής του. Το 1994 ήταν ο νικητής του αγώνα Royal Rumble (μαζί με τον Μπρετ Χαρτ).
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ταπαγιάν
μικρογραφία| Παραδοσιακά αγγεία ταπαγιάν στο [[Μπίγαν, Φιλιππίνες]] μικρογραφία| Ένας μαλαϊκό ταπαγιάν. Τα ταπαγιάν (tapayan) ή τεμπαγιάν (tempayan) (επίσης γνωστά ως μπαλάνγκα, μπελάγνκα ή μπανγκά [balanga, belanga ή banga]) είναι μεγάλα κεραμικά σκεύη με φαρδύ στόμιο ή πήλινα αγγεία που βρίσκονται σε διάφορους αυστρονήσιους πολιτισμούς στη νησιωτική Νοτιοανατολική Ασία. Οι διάφορες χρήσεις τους περιλαμβάνουν τη ζύμωση ρυζιού (ταπάι), τη ζύμωση ξιδιού ή αλκοολούχων ποτών, την αποθήκευση φαγητού και νερού, το μαγείρεμα και την ταφή του νεκρού.
Ο όρος ταπαγιάν περιλαμβάνει επίσης τα εισαγόμενα κεραμικά σκεύη μαρταμπάν (martaban), που προήλθαν αρχικά από κλιβάνους στη Νότια Κίνα και την Ινδοκίνα. Αυτά χρησιμοποιήθηκαν κυρίως ως βάζα αποθήκευσης για τρόφιμα και πολύτιμα εμπορικά αγαθά κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων ταξιδιών, αλλά εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα τα ίδια ως εμπορεύματα. Έγιναν κειμήλια και σύμβολα πλούτου και καθεστώτος ανάμεσα σε διάφορους αυτόχθονες πολιτισμούς στα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Ετυμολογία
Το tapayan προέρχεται από το πρωτομαλαϊκό-πολυνησιακό tapay-an που αναφέρεται σε μεγάλα χωμάτινα βάζα που αρχικά χρησιμοποιούνταν για τη ζύμωση του κρασιού από ρύζι (ταπάι). Στις σύγχρονες αυστρονησιακές γλώσσες, τα παράγωγα περιλαμβάνουν τα: tapayan (Ταγκάλογκ, Ιλοκάνο και διάφορες γλώσσες Βισαγιάν), tapj-an (Ιμπαλόι) και tapáy-an (Χανουνούο) στις Φιλιππίνες, καθώς και tepayan (Ιμπάν) και tempayan (Ιαβαϊκά και Μαλαϊκά) στο Μπρουνέι, τη Μαλαισία και την Ινδονησία.
Το balanga προέρχεται από το πρωτοφιλιππινέζικο balangaq («βάζο νερού»). Ομόρριζα περιλαμβάνουν τις balanga και banga (Ταγκάλογκ, Ιλοκάνο, Πανγκασινάν, οι περισσότερες γλώσσες Βισαγιάν), vangaq (Ιβατάν), byanga (Καλίνγκα) και balangaq (Καπαμπάνγκαν) στις Φιλιππίνες, καθώς και balanga, belanga ή blanga στην Ινδονησία και τη Μαλαισία.
Φιλιππίνες
μικρογραφία| [[Ιγκορότ κατασκευαστές κεραμικών (περ. 1910).]] Το ταπαγιάν στις Φιλιππίνες χρησιμοποιείταιι πιο συχνά για αποθήκευση νερού, ζύμωση και μαγείρεμα. Το ταπαγιάν διακρίνεται από το πολύ μικρότερο πήλινο σκεύος μαγειρικής (παλαγιόκ ή κουλόν). Το ταπαγιάν είναι επίσης γνωστό ως kalamba ή angang στα Ταγκάλογκ και Ιτάβις.
Ινδονησία, Μαλαισία και Μπρουνέι
Τα βάζα τεμπαγιάν (επίσης γνωστά ως tempajan, kendi, balanga, belanga ή blanga) στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και το Μπρουνέι χρησιμοποιήθηκαν επίσης κυρίως για αποθήκευση νερού, ζύμωση και μαγείρεμα.
Βάζο ταφής
μικρογραφία| Το [[Βάζο Μανουνγκούλ, ένα βάζο ταφής από την Παλάουαν που χρονολογείται από το 890-710 π.Χ.]] μικρογραφία| Διάφορα βάζα ταφής ταπαγιάν χρησιμοποιούνται στην Ιερατική Σχολή του Αγίου Ροζάριο του Μπικόλ. Τα ταπαγιάν, καθώς και άλλα πιο εξειδικευμένα δοχεία, χρησιμοποιούνταν επίσης ως βάζα ταφής στους αρχαίους Αυστρονήσιους πολιτισμούς. Χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση των σκελετικών υπολειμμάτων των νεκρών. Το παλαιότερο παράδειγμα του οποίου είναι το περίτεχνο Βάζο Μανουνγκούλ, που χρονολογείται στο 890-710 π.Χ., από τα Σπήλαια Ταμπόν του Παλάουαν στις Φιλιππίνες.
Βάζα μαρταμπάν
Τα πήλινα σκεύη μαρταμπάν συνήθως εισάγονται. Αρχικά, κατασκευάζονταν στη Νότια Κίνα τουλάχιστον από την περίοδο της δυναστείας των Χαν (206 π.Χ. - 220 μ.Χ.), αλλά στους μετέπειτα αιώνες περιλάμβαναν επίσης κεραμικά που κατασκευάστηκαν στην Ταϊλάνδη, τη Μιανμάρ, την Καμπότζη, το Λάος, το Βιετνάμ και τη νησιωτική Νοτιοανατολική Ασία από ντόπιους και Κινέζους μετανάστες. Το όνομα martaban προέρχεται από το λιμάνι Μαρταμπάν (σύγχρονο Μοτάμα, Μιανμάρ), ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι στο Θαλάσσιο Δρόμο του Μεταξιού. Ο όρος martaban χρησιμοποιείται επίσης στην Εγγύς Ανατολή (και μπορεί να είναι η πηγή των όρων για το μαρζιπάν), αλλά σε αντίθεση με το martaban της Νοτιοανατολικής Ασίας, αναφέρθηκαν στο κινεζικό σκεύος σελαντόν. Το βιετναμέζικο σκεύος ξεχωρίστηκε επίσης μερικές φορές από το martaban ως guci (επίσης gusi, gusih, guchi ή gutchi ) από το Τζιάοτσι, το παλιό όνομα για το βόρειο Βιετνάμ, ενώ τα ταϊλανδέζικα κεραμικά διακρίθηκαν ως syam, από το Σιάμ ή το Σαγιάμ, το παλιό όνομα της Ταϊλάνδης. αριστερά|μικρογραφία| Διάφορα μαρταμπάν του [[9ος αιώνας|9ου αιώνα από το ναυάγιο του Μπελιτούνγκ της Ινδονησίας.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλιππινέζικη κεραμική Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Κσίστοφ Βιελίτσκι
Ο Κριστόφ Γιέρζι Βιελίτσκι (Krzysztof Jerzy Wielicki, 5 Ιανουαρίου 1950) είναι Πολωνός αλπινιστής και ορειβάτης μεγάλου υψομέτρου.
Γεννήθηκε στη Σκλάρκα Πριγκόντζικα, δήμος Οστσέσοφ, Πολωνία. Σπούδασε ηλεκτρονικός μηχανολόγος στη Σχολή Μηχανολογίας του Βροσλάου. Είναι ο πέμπτος άνθρωπος στον κόσμο που αναρριχήθηκε και στις 14εις κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων και ο πρώτος που αναρριχήθηκε στο Έβερεστ, το Κανγκτσενγιούνγκα και το Λότσε κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Είναι μέλος του The Explorers Club.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ορειβάτες
Εθνικό Πάρκο Φούτζι-Χακόνε-Ίζου
Το Εθνικό Πάρκο Φούτζι-Χακόνε-Ίζου (富士箱根伊豆国立公園) είναι εθνικό πάρκο που καλύπτει εκτάσεις των περιφερειών Γιαμανάσι, Καναγκάουα, Σιζόουκα και Τόκυο της Ιαπωνίας. Περιλαμβάνει το όρος Φούτζι, τις πέντε λίμνες (Καβαγκούτσι, Γιαμανάκα, Σάι, Μοτόσου και Σότζι), την περιοχή Χακόνε, τη χερσόνησο Ίζου και τις νήσους ίζου. Το πάρκο γειτονεύει με τις πόλεις Φούτζι, Ονταουάρα και Νουμάζου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Ιαπωνίας Φουτζι
Στάδιο Νουέβο Κολομπίνο
Το στάδιο Νουέβο Κολομπίνο κατασκευάστηκε το 1960 και βρίσκεται στην πόλη Ουέλβα, στην Ανδαλουσία της Ισπανίας. Στο ποδόσφαιρο είναι η έδρα της Ρεκρεατίβο Ουέλβα. Όταν κατασκευάστηκε στοίχισε 14.000.000 €. Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 105 X 68. Το 2001 έγινε ανακατασκευή του γηπέδου.
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Ρεκρεατίβο Ουέλβα Νουεβο Κολομπινο
Φρυκτωρία
Η φρυκτωρία είναι ένα σύστημα οπτικής επικοινωνίας με φρυκτούς, δηλαδή φλεγόμενους πυρσούς ή δαυλούς, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην αρχαιότητα για τη μετάδοση μηνύματος σε μακρινή απόσταση. Το άναμμα του πρώτου πυρσού ακολουθούν διαδοχικά οι υπόλοιποι φρυκτωροί ώστε να αναμεταδοθεί η είδηση. Το δίκτυο αυτό αναπτύχθηκε κυρίως για στρατιωτικούς σκοπούς και το μήνυμα ήταν προσυμφωνημένο (π.χ. νίκη).
μικρογραφία|δεξιά|260px|Σύγχρονο παράδειγμα του οπτικού πύρινου σήματος.
Το άγγαρον πυρ, δηλαδή τη φωτιά που αγγέλει, άναβαν στους σταθμούς μετάδοσης – παρατήρησης, τα «φρυκτώρια». Πρόκειται για ειδικά κατασκευασμένα κτίσματα σε επιλεγμένα υπερυψωμένα σημεία, συνήθως βουνοκορυφές, σαφώς ορατά μεταξύ τους ανά δύο. Ο «φρυκτωρός» είναι ο φύλακας - επιστάτης του φρυκτωρίου και μεταβιβάζει το πύρινο σήμα μέσω φλόγας ή πυκνού καπνού, ανάλογα με τις συνθήκες ορατότητας.
Η επινόηση της φρυκτωρίας αποδίδεται στον Παλαμήδη κατά την περίοδο του Τρωικού Πολέμου, στο τέλος της Εποχής του Χαλκού. Ο Παλαμήδης ήταν γιος του Ναυπλίου και της Κλυμένης, ανιψιός του Αγαμέμνονα. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, ήταν περιώνυμος ήρωας του τρωικού κύκλου και η ζηλοφθονία του Οδυσσέα προκάλεσε τον άδικο και ατιμωτικό θάνατό του. Όταν τελείωσε ο πόλεμος και επέστρεφαν οι Αχαιοί νικητές, ο Ναύπλιος για να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου του χρησιμοποίησε τις φρυκτωρίες στις βραχώδεις ακτές του Ξυλοφάγου (Κάβο Ντόρο) για να παραπλανήσει τα πλοία και να ναυαγήσουν.
Ο όρος «φρυκτωρία» (το θέμα αυτού του άρθρου) κυριολεκτείται μόνο για χρήση πυρσών με ενδιάμεσα φρυκτώρια, δηλαδή δεν χαρακτηρίζει τους μόνιμους πυρσούς που χρησιμοποιούνται ως ναυτιλιακό βοήθημα (φωτοσήμανση) στο φαρικό δίκτυο, όπως οι Στήλες του Ηρακλή οι οποίες λειτουργούσαν ως φάροι που ειδοποιούσαν τα πλοία για την πορεία που έπρεπε να ακολουθήσουν.
Ιστορική αναδρομή
μικρογραφία|δεξιά|260px|Απεικόνιση των περιοχών που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο, κατά τη ραψωδία Β της [[Ιλιάδα|Ιλιάδας. Με πράσινο πλαίσιο απεικονίζονται οι χώρες των Αχαιών ηγετών και με πορτοκαλί οι χώρες των Τρώων και των συμμάχων τους.]]
Η χρήση της φρυκτωρίας μνημονεύεται από τον Θουκυδίδη στο έργο του Ιστορίαι, όπου εξιστορεί τον Πελοποννησιακό Πόλεμο ή Αττικό Πόλεμο όπως τον αποκαλούσαν οι Πελοποννήσιοι. Για παράδειγμα: α) Οι Πελοποννήσιοι αν και αρχικά σκόπευαν να επιτεθούν στον αφρούρητο Πειραιά, διότι οι Αθηναίοι πίστευαν ότι δεν κινδύνευαν από αιφνιδιαστική ή φανερή επίθεση, άλλαξαν τα σχέδια τους και επιτέθηκαν στη Σαλαμίνα. Τότε υψώθηκαν «πολέμιοι φρυκτοί» για να ειδοποιήσουν την Αθήνα και ο μεν στόλος κατέπλευσε στη Σαλαμίνα οι δε οπλίτες φρούρησαν τον Πειραιά (Βιβλίο Β΄, 94). β) Η εμφύλια διαμάχη μεταξύ δημοκρατικών και ολιγαρχικών Κερκυραίων είχε ως αποτέλεσμα τη συμμαχία της Κέρκυρας με την Αθήνα και τον πόλεμο με την Κόρινθο. Μετά την απόβαση του πελοποννησιακού στόλου στο ακρωτήριο Λευκίμμη (νότια Κέρκυρα), με φωτεινά σήματα ειδοποίησαν το βράδυ τους Πελοποννήσιους, που είχαν ήδη φύγει, ότι οι Αθηναίοι έστελναν εξήντα καράβια από τη Λευκάδα (Βιβλίο Γ΄, 80).
Παρόμοια οπτικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα χρησιμοποίησαν οι Πέρσες, οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί. Στους βυζαντινούς χρόνους ο όρος φρυκτωρία αντικαθίσταται από τη λέξη «καμινοβίγλι(ον)» που ετυμολογείται από την κάμινο (ειδική κατασκευή που διατηρούσε άσβηστη τη φλόγα των πυρσών) και τη βίγλα (παρατηρητήριο). Υπεύθυνοι για τη λειτουργία των σταθμών ήταν οι «καμινοβιγλάτορες». Χαρακτηριστικό δίκτυο καμινοβιγλίων ήταν εκείνο που έστελνε φωτεινά σήματα από την Ταρσό της Μικράς Ασίας στο παλάτι του Φάρου στην Κωνσταντινούπολη, δηλαδή σε μια απόσταση περίπου 700 χιλιομέτρων, μέσα σε μία ώρα. Η ταχύτητα αυτού του συστήματος οφείλεται στον τρόπο κωδικοποίησης των μηνυμάτων, το «Ωρονόμιο» που επινόησε ο Λέοντας ο Φιλόσοφος.
Φρυκτωρία και κωδικοποίηση – Πυρσεία
Ο υδραυλικός τηλέγραφος που εφευρέθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αινεία τον Τακτικό επέτρεψε τη μετάδοση περισσότερων προσυμφωνημένων μηνυμάτων. Αλλά και αυτό το σύστημα ήταν ανεπαρκές διότι, όπως αναφέρει ο Πολύβιος, ούτε να προβλεφθούν όλα τα μελλοντικά ήταν δυνατόν ούτε να γραφούν στη ράβδο. Οι πληροφορίες που δίνονταν ήταν ασαφείς· δεν εγνώριζαν πόσοι ιππείς έφτασαν, ή πόσοι πεζοί, και πού στη χώρα, και πόσα πλοία, και αν επαρκούσε το σιτάρι (Ιστοριών τα σωζόμενα, Χ΄, κεφ. VII. Res Graeciae).
Το οπτικό τηλεγραφικό σύστημα εξέλιξαν τον 2ο αιώνα π.Χ. οι αλεξανδρινοί μηχανικοί Κλεόξενος και Δημόκλειτος με την επινόηση της «πυρσείας» που δίνει τη δυνατότητα να μεταβιβάζεται η πληροφορία γράμμα – γράμμα ώστε ο αποστολέας να «συνομιλεί» με τον παραλήπτη. Η νέα μέθοδος βασίζεται στην αντιστοίχιση ενός ζεύγους πυρσών σε ένα συγκεκριμένο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Για την κωδικοποίηση των μηνυμάτων χρησιμοποιείται το Τετράγωνο του Πολύβιου. Το σύστημα της πυρσείας θεωρείται ο πρόδρομος του ηλεκτρικού τηλέγραφου.
Η λειτουργία της Πυρσείας
Ο σταθμός εκπομπής-λήψης της πυρσείας έχει δύο χωριστούς τοίχους· απέχουν μεταξύ τους «δέκα πόδια» και έχουν ύψος «αναστήματος ανδρός». Πίσω από κάθε τοίχο βρίσκονται πέντε πυρσοί. Τα γράμματα του αλφαβήτου καταχωρίζονται σε έναν τετράγωνο πίνακα με πέντε σειρές και πέντε στήλες (5x5). Το πλήθος των πυρσών που υψώνονται, στον αριστερό τοίχο, αντιστοιχεί στον αριθμό της σειράς και, στον δεξιά τοίχο, στον αριθμό της στήλης που βρίσκεται το γράμμα (αριθμός σειράς, αριθμός στήλης). μικρογραφία|δεξιά|200px|Διάγραμμα πυρσείας με [[κρυπτογράφηση λατινικών γραμμάτων.]] Το γράμμα «Ψ» για παράδειγμα παριστάνεται με τους αριθμούς (5, 3), συνεπώς πρέπει να υψωθούν 5 πυρσοί στα αριστερά και 3 στα δεξιά. Με αυτόν τον τρόπο το αλφαβητικό σύμβολο (γράμμα) μεταφράζεται σε ψηφία και μεταδίδεται με φωτεινά σήματα.
Ο Πολύβιος επεξεργάσθηκε τη μέθοδο της πυρσείας και επειδή η λειτουργία της απαιτεί προσοχή παρατηρεί τα εξής:
μικρογραφία|δεξιά|200px|Απεικόνιση των [[Ελληνικό αλφάβητο|ελληνικών γραμμάτων στο αρχικό Τετράγωνο του Πολύβιου.]]
• Διαιρέστε το πλήθος των στοιχείων [του αλφαβήτου] σε 5 κατά σειρά τμήματα ανά πέντε γράμματα. Από το τελευταίο [τμήμα] θα λείπει ένα στοιχείο αλλά δεν βλάπτει το έργο.
• Ετοιμάστε πέντε πινακίδες όπου θα γράψετε κατά σειρά τα γράμματα και έπειτα να τις τοποθετήσετε σε αυτούς που θα μεταβιβάζουν το σήμα της πυρσείας.
• Ο πρώτος που θα σημάνει τη μετάδοση θα υψώσει ταυτόχρονα δύο πυρσούς και θα περιμένει μέχρι να κάνει και ο άλλος το ίδιο. Αυτό εξασφαλίζει ότι και οι δύο πλευρές είναι έτοιμες για την πυρσεία.