cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο
Η περίοδος του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου
Οι Γερμανοί στρατιώτες της Βόρειας Στρατιάς κατάφεραν να εντοπίσουν και υπό την επίβλεψη δύο εμπειρογνωμόνων να αποσυναρμολογήσουν το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο, εντός 36 ωρών. Στις 14 Οκτωβρίου του 1941, το ανεκτίμητο δωμάτιο έφθασε στο Καίνιξμπεργκ στην Ανατολική Πρωσία, για αποθήκευση και στη συνέχεια για την προβολή του στην πόλη. Στις 13 Νοεμβρίου 1941, μια τοπική εφημερίδα ανακοίνωσε μια έκθεση του Κεχριμπαρένιου Δωματίου στο Κάστρο Καίνιξμπεργκ.
Οι τελευταίες μέρες στο Καίνιξμπεργκ
Μετά από τη διαταγή του Χίτλερ στις 21 και 24 Ιανουαρίου του 1945 για την μετακίνηση όλων των λεηλατηθέντων θησαυρών από το Καίνιξμπεργκ, ο Άλμπερτ Σπέερ, Υπουργός των Εξοπλισμών, δημιούργησε μία ομάδα διαχείρισης για τη μεταφορά πολιτιστικών αγαθών προτεραιότητας. Ωστόσο, προτού να μπορέσει να μετακινήσει το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο, ο Έριχ Κοχ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της πολιτικής διοίκησης στο Καίνιξμπεργκ κατά τους τελευταίους μήνες του πολέμου, εγκατέλειψε τη θέση του και έφυγε από την πόλη, αφήνοντας τον Στρατηγό Ότο Λασκ στη θέση του. Τον Αύγουστο του 1944 το Καίνιξμπεργκ βομβαρδίστηκε από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Βρετανίας. Υπέστη επίσης εκτεταμένες ζημιές από το πυροβολικό, κατά την προώθηση του Κόκκινου Στρατού. Τότε οι Γερμανοί αποσυναρμολόγησαν το Δωμάτιο και πάλι, το συσκεύασαν σε κιβώτια και το έκρυψαν σε ένα κάστρο. Λίγο αργότερα οι Σοβιετικοί βομβάρδισαν το κάστρο, ώσπου έμειναν μόνο ερείπια. Με βάση τις εκθέσεις ότι τα κιβώτια που περιέχουν τα κομμάτια του Κεχριμπαρένιου Δωματίου, ήταν κρυμμένα μέσα σε αυτό το κάστρο, οι Σοβιετικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο καταστράφηκε. Οι φήμες επιμένουν, ότι οι Ναζί κατάφεραν να μετακινήσουν τα κιβώτια έξω από το κάστρο σε κάποια μυστική τοποθεσία, πριν οι Σοβιετικοί βομβαρδίσουν την πόλη. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το τι μπορεί να έχει συμβεί στα πολύτιμα κιβώτια με το κεχριμπάρι. Η πιο δημοφιλής θεωρία είναι, ότι εξακολουθεί να φυλάσσεται σε κάποια παλιά αποθήκη.
Η Ανακατασκευή
Το 1979 η Σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε να κατασκευάσει ένα αντίγραφο του Κεχριμπαρένιου Δωματίου στο Τσάρσκογιε Σελό, μια διαδικασία που επρόκειτο να διαρκέσει 24 χρόνια. Χρειάστηκαν 40 Ρώσοι και Γερμανοί εμπειρογνώμονες ειδικοί στο κεχριμπάρι. Χρησιμοποιώντας τα πρωτότυπα σχέδια και παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, έγινε κάθε προσπάθεια για να ανακατασκευαστεί το αρχικό Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο. Αυτό περιελάμβανε τις 350 αποχρώσεις του κεχριμπαριού στο αρχικό πάνελ και τα φωτιστικά που κοσμούσαν την αίθουσα. Ένα σημαντικό πρόβλημα ήταν η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, καθώς το σκάλισμα του κεχριμπαριού ήταν μία σχεδόν χαμένη μορφή τέχνης. Οι οικονομικές δυσκολίες που βάρυναν το έργο ανοικοδόμησης από την αρχή, επιλύθηκαν με τη δωρεά των $ 3.5 εκατομμυρίων από τη γερμανική εταιρεία E.ON..
Το έργο ολοκληρώθηκε με Ρώσους ως επί το πλείστον τεχνίτες ως το 2003. Τότε το νέο Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο εγκαινιάστηκε από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και τον Γερμανό Καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ στην 300η επέτειο της ίδρυσης της Αγίας Πετρούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Αγία Πετρούπολη
ΦΚ Μπρασόβ
Η ΦΚ Μπρασόβ είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπρασόβ. Ιδρύθηκε το 1936. Μετράει 41 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας. Έδρα της ομάδας είναι το Stadionul Silviu Ploeșteanu, χωρητικότητας 8800 θεατών. Την περίοδο 1959-60 ήταν φιναλίστ του πρωταθλήματος. Έχει αναδειχθεί 6 φορές πρωταθλήτρια δεύτερης κατηγορίας. Επίσης, έχει κατακτήσει το Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1960-61.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1936 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς
Μπουρμπούλια (έθιμο)
Τα Μπουρμπούλια είναι ελληνικό έθιμο, το οποίο εορτάζεται την περίοδο του Καρναβαλιού, κυρίως στην Πάτρα. Η προέλευση του δεν είναι γνωστή. Τα Μπουρμπούλια είναι χοροί όπου οι γυναίκες διατηρούν την ανωνυμία τους κάτω από ένα μαύρο ντόμινο και μια μαύρη μάσκα, ενώ οι άντρες φορούν επίσημο ένδυμα και διαλέγουν την ντάμα τους αγνοώντας την ταυτότητα της, τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ. Συνδέεται με τη στιγμιαία γνωριμία που ήταν εξαπλωμένη την εποχή της δημιουργίας του εθίμου.
Ο εορτασμός του εθίμου ξεκίνησε κοντά στο 1872, όταν ο ελληνογερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ είχε ολοκληρώσει το θέατρο Απόλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός
Δαμασίας της Αμφίπολης
Ο Δαμασίας της Αμφίπολης, αναφέρεται στους Πάπυρους της Οξυρρύγχου ως ο νικητής του αγωνίσματος του σταδίου στους 115ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας το 320 π.Χ..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαία Αμφίπολις Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αναγνώστης Οικονόμου
Ο Αναγνώστης Οικονόμου, ήταν Έλληνας πολιτικός της επανάστασης του 1821 από την Ύδρα.
Συμμετείχε στην Συνέλευση της Ερμιόνης το 1827 και στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
ΦΚ Λάχτι
Η ΦΚ Λάχτι είναι μια φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Λάχτι. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Φινλανδίας. Έδρα της ομάδας είναι το Λάχντεν Στάντιον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996 Κατηγορία:ΦΚ Λάχτι
Slow dancing in a burning room
Το "Slow Dancing In A Burning Room" είναι ένα τραγούδι του Αμερικανού τραγουδοποιού, τραγουδιστή και κιθαρίστα John Mayer, τo οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Continuum. Στηρίζεται έντονα στον "γλυκό/ ρομαντικό" ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας και ακολουθεί τα ερεθίσματα του John Mayer από το είδος του blues. Αυτή την στιγμή, αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά και πιο γνωστά τραγούδια του καλλιτέχνη, παρά το γεγονός πως δεν δημοσιεύτηκε ποτέ ως single.
Χαρακτηριστικός ήχος
Η χροιά της κιθάρας (guitar tone) στο τραγούδι, λόγω της καθαριότητας και της ακρίβειας του ήχου, σε συνδυασμό με την αισθητή αντήχηση (reverb) στις μελωδίες, κατάφερε να γίνει ένα ιδεώδες κάθε κιθαρίστα. Επίσης, έγινε ο χαρακτηριστικός ήχος του John Mayer. Πολλοί κιθαρίστες στην προσπάθεια να αντιγράψουν αυτή την χροιά βρέθηκαν αρκετά κοντά, ωστόσο ακόμα λίγοι είχαν την ικανότητα να φτάσουν τον ήχο ακριβώς!
Στίχοι
It's not a silly little moment
It's not the storm before the calm
This is the deep and dying breath of
This love that we've been working on
Can't seem to hold you like I want to
So I can feel you in my arms
Nobody's gonna come and save you
We're going down
And you can see it too
And you know that we're doomed
My dear
We're sλow dancing in a burning room
I was the one you always dreamed of
How dare you say it's nothing to me?
Baby, you're the only light I ever saw
You'll be a bitch because you can
You try to hit me just to hurt me
So you leave me feeling dirty
'Cause you can't understand
We're slow dancing in a burning room
Go cry about it, why don't you?
My dear, we're slow dancing in a burning room
Burning room
Don't you think we oughta know by now?
Don't you think we should have learned somehow?
Dont you think we oughta know by now?
Dont you think we should have learned somehow?
Πηγές
Κατηγορία:Τραγούδια
Ναός του Απόλλωνα (Ορτυγία)
Ο Ναός του Απόλλωνα στην Ορτυγία είναι αρχαίος Ελληνικός ναός στις Συρακούσες της Σικελίας. Βρίσκεται κτισμένος στην είσοδο της αρχαίας πόλης Ορτυγία.
Ιστορική αναδρομή
Η κατασκευή του ανάγεται στο 570 π.Χ. περίπου. Είναι ο αρχαιότερος γνωστός ναός μεγάλου μεγέθους στη Σικελία. Συγκαταλέγεται στους αρχαιότερους μεγάλους δωρικούς περίπτερους ναούς της Μεγάλης Ελλάδας και σύγχρονος των ναών της Κέρκυρας.
Σήμερα σώζεται μόνη η μυτερή αψίδα της εισόδου και μερικά ερείπια.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Συρακούσες Κατηγορία:Ναοί του Απόλλωνα Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Σικελία
Αρζανηνή
thumb|Χάρτης των επαρχιών του [[Βασίλειο της Αρμενίας (αρχαιότητα)|Βασιλείου της Αρμενίας το 150, συμπεριλαμβανομένης της Αρζανηνής]]
Η Αρζανηνή (αρμενικά: Աղձնիք Αγτζνίκ) ήταν ιστορική περιοχή στα νοτιοδυτικά του αρχαίου βασιλείου της Αρμενίας. Κυβερνήθηκε από έναν από τους τέσσερις μπιντάχς (τοπάρχες) της Αρμενίας, τους υψηλότερους ευγενείς υπό του βασιλέως που κυβερνούσαν τις παραμεθόριες περιοχές του βασιλείου. Πιθανή πρωτεύουσά της ήταν η πόλη-φρούριο Αρζήν. Η περιοχή βραχυπρόθεσμα κατέστη πρωτεύουσα της Αρμενίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Τιγράνη, ο οποίος έκτισε εκεί την ομώνυμη πόλη Τιγρανόκερτα. Η Αρζανηνή τέθηκε υπό την άμεση φεουδαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά την Ειρήνη της Νισίβιδος το 298. Επανήλθε για λίγο υπό τον έλεγχο των Αρμενίων περί το 371 αλλά σύντομα χάθηκε ξανά μετά τη διχοτόμηση της Αρμενίας το 387.
Γεωγραφία
Η Αρζανηνή βρισκόταν μεταξύ του δυτικού Τίγρη και των ανατολικών Ορέων του Ταύρου, καλύπτοντας έκταση περίπου 15.102 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Βρισκόταν στα ανατολικά του Νυμφαίου ποταμού και στα δυτικά του Κεντρίτη ποταμού (αμφότεροι παραπόταμοι του Τίγρη). Η περιοχή ήταν φυσικά χωρισμένη μεταξύ του ορεινού τμήματος πιο κοντά στον Ταύρο στα βόρεια, το οποίο είχε εξαιρετικά ψυχρό κλίμα, και του πεδινού τμήματος στον νότο, το οποίο είχε θερμό και ξηρό κλίμα. Η Αρζανηνή ήταν φημισμένη για τα ποτάμια και τις πηγές της, καθώς και τα ορυχεία σιδήρου και μολύβδου. Η κτηνοτροφία, η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποίηση ήταν καλά ανεπτυγμένες στην επαρχία. Η επαρχία είχε περίπου επτά φρούρια.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Μεγάλης Αρμενίας Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Μπατμάν Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Σρενίτσα
Η Σρενίτσα (1362 μέτρα, πολωνικά: Szrenica, γερμανικά: Reifträger) είναι κορυφή βουνού που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Καρκονόσε στην Πολωνία, πολύ κοντά στα σύνορα Πολωνίας-Τσεχίας, εντός του Εθνικού Πάρκου Καρκονόσε. Το όνομά του προέρχεται από την πολωνική λέξη szron (παγετός). Υπάρχει ένας μετεωρολογικός σταθμός που βρίσκεται κοντά στην κορυφή. Η κορυφή είναι αποδασωμένη και τόσο το νότιο όσο και το βόρειο τμήμα χρησιμοποιούνται εντατικά για σκι. Το υψόμετρο σε σύγκριση με την κύρια οροσειρά είναι περίπου 60 μέτρα.
Γεωλογία και γεωγραφία
Το βουνό αποτελείται από λεπτόκοκκο γρανίτη, ο οποίος, λόγω των σχηματισμένων από τη διάβρωση βράχων και πεδιάδων από γρανίτη που καλύπτονται με βρύα, καλύπτει το ανατολικό τμήμα της πλαγιάς.
Τουρισμός
Υπάρχει μια ιδιωτική ορεινή καλύβα στην κορυφή και ένα ορεινό καταφύγιο της Πολωνικής Εταιρείας Τουρισμού και Αξιοθέατων στην πλαγιά. Η κορυφή είναι προσβάσιμη με αναβατήρα (δύο μέρη, με σταθμό μεταφοράς). Η πλαγιά διαθέτει εγκαταστάσεις για σκι, όπως λιφτ του σκι και πόλους που σηματοδοτούν διαδρομές σκι σε εκτεθειμένες και αποψιλωμένες περιοχές. Υπάρχουν 3 διαδρομές για σκι κατάβασης. Δύο τουριστικά μονοπάτια διασχίζουν την κορυφή.
Καιρός
Στο ύψος των 1331 μέτρων υπάρχει ένας ορεινός μετεωρολογικός σταθμός, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου του Βρότσουαφ. Ιδρύθηκε και κατά συνέπεια χτίστηκε στη δεκαετία του 1950.
Ετήσιοι υπολογισμοί μέσων όρων που λαμβάνονται από το σταθμό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Πολωνίας Κατηγορία:Βουνά της Τσεχίας Κατηγορία:Σύνορα Πολωνίας-Τσεχίας Κατηγορία:Διεθνή βουνά της Ευρώπης
ΦΚ Πετρόλουλ Πλοϊέστι
Η ΦΚ Πετρόλουλ Πλοϊέστι είναι μια ρουμανική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Πλοέστι, Πράχοβα. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας. Ιδρύθηκε το 1924. Έδρα της ομάδας είναι το Ilie Oană Stadium, χωρητικότητας 15500 θεατών. Έχει κερδίσει 4 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας και 3 φορές το κύπελλο Ρουμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Πυρηνική τεχνολογία
μικρογραφία|Δύο μηχανές μετατροπής ενέργειας: ένας [[ανεμόμυλος και ένας πυρηνικός σταθμός ηλεκτροπαραγωγής στο Βέλγιο]] Η πυρηνική τεχνολογία ή, αλλιώς, πυρηνική μηχανική είναι ο κλάδος της μηχανικής που έχει ως αντικείμενο την τεχνολογική εφαρμογή των πυρηνικών φαινομένων όπως η σχάση, η σύντηξη και άλλες υποατομικές διεργασίες. Ειδικότερα για τις εφαρμογές της πυρηνικής σχάσης, η πυρηνική τεχνολογία περιλαμβάνει τον σχεδιασμό, τη διασύνδεση και τη συντήρηση συστημάτων όπως οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής και τα πυρηνικά όπλα.
Ο σχεδιασμός και η κατασκευή εξαρτημάτων πυρηνικής ιατρικής, η ανάπτυξη τεχνολογικών εφαρμογών των ιοντιζουσών, κυρίως, ακτινοβολιών, η μελέτη και παρασκευή πυρηνικών καυσίμων, αλλά και η διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων, καθώς και η ανάπτυξη συστημάτων ασφαλείας για πυρηνικές εφαρμογές, συνιστούν μερικούς, ακόμα, τομείς της πυρηνικής τεχνολογίας.
Ηλεκτροπαραγωγή μέσω πυρηνικής ενέργειας
Το 2021, το 19%, περίπου, της ηλεκτρικής ενέργειας που κατανάλωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής παρήχθη σε αμερικανικούς πυρηνικούς σταθμούς. Για τη Ρωσία, το ποσοστό αυτό έγγιζε το 21% το 2021. Συν αυτοίς, το 2022 η Γαλλία παρήγαγε το 70%, περίπου, των απαιτήσεών της σε ηλεκτρική ενέργεια χρήσει πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής. Παρότι σε κάποιες χώρες, όπως η Ελβετία και η Ισπανία, η σταδιακή απενεργοποίηση των πυρηνικών σταθμών ηλεκτοπαραγωγής υπερψηφίστηκε, είναι αρκετές οι χώρες στις οποίες, είτε δεν υπάρχει τέτοιος σχεδιασμός, είτε, αντιθέτως, σχεδιάζεται αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής μέσω πυρηνικής ενέργειας· στη δεύτερη κατηγορία ταξινομούνται η ταχέως αναπτυσσόμενη Κίνα και η ραγδαίως πληθυσμιακά αυξανόμενη Ινδία. Συνεπως, οι εργαζόμενοι στον τομέα της πυρηνικής μηχανικής πληθαίνουν με την πάροδο του χρόνου, καθώς, εκτός της αντικατάστασης των συνταξιοδοτημένων πυρηνικών μηχανικών, απαιτούνται εργαζόμενοι για την συντήρηση και επικαιροποίηση των διαφόρων εξαρτημάτων και των συστημάτων ασφαλείας των σταθμών.
Πυρηνική ιατρική
Η πυρηνική ιατρική συνιστά ζωτικής σημασίας τομέα της ιατρικής φυσικής. Η ακτινοθεραπεία και η διαγνωστική απεικόνιση συνιστούν τομείς όπου η πυρηνική τεχνολογία χρησιμοποιείται ευρέως. Τα μηχανήματα ακτίνων Χ, οι μαγνητικοί τομογράφοι (MRI) και οι τομογράφοι εκπομπής ποζιτρονίων (PET), καθόρισαν την υψηλή διαγνωστική ικανότητα της σύγχρονης ιατρικής, ενώ η εφαρμογή των ιοντιζουσών ακτινοβολιών στη θεραπευτική ιατρική προσέφερε πλήθος νέων θεραπειών.
Πυρηνικά υλικά
Η σχετική με τα πυρηνικά υλικά έρευνα επικεντρώνεται σε δύο θεματικούς τομείς, τα πυρηνικά καύσιμα και τις μεταβολές που προξενεί στα πυρηνικά υλικά η ακτινοβολία. Η βελτίωση των πυρηνικών καυσίμων είναι θεμελιώδους σημασίας για την αύξηση της απόδοσης των πυρηνικών αντιδραστήρων. Περαιτέρω, μέσω της μελέτης της επίδρασης της ακτινοβολίας στα διάφορα πυρηνικά υλικά, καθίσταται εφικτή η ανίχνευση τυχόν δομικών αλλαγών στα εξαρτήματα ενός αντιδραστήρα. Από τον ίδιο ερευνητικό κλάδο, ειδικότερα χρήσει εστιασμένων δεσμών ιόντων ή επιταχυντών σωματιδίων, προκύπτουν συμπεράσματα για τη νανοδομή των μετάλλων.
Ανίχνευση και μέτρηση της ακτινοβολίας, ακτινοπροστασία
Η ανίχνευση και μέτρηση της ακτινοβολίας είναι θεμελιώδης για τον θεωρητικό σχεδιασμό και την πρακτική εφαρμογή της ακτινοπροστασίας, ήτοι της θωράκισης ανθρώπων και περιβάλλοντος απέναντι στις βιολογικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μη ελεγχόμενης ακτινοβολίας. Ακόμα, η βελτίωση της διακριτικής ικανότητας των συστημάτων μέτρησης και ανίχνευσης της ιοντίζουσας ακτινοβολίας καθιστά εφικτή την περαιτέρω βελτίωση των απεικονιστικών μεθόδων της πυρηνικής ιατρικής. Αυτός ο κλάδος της πυρηνικής τεχνολογίας αφορά στον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη συντήρηση ανιχνευτών ακτινοβολίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνική τεχνολογία Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Μηχανολογία
Κυκλική ανεργία
Η κυκλική ανεργία προέρχεται από την μείωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά τις φάσεις της καθόδου και της ύφεσης του οικονομικού κύκλου και εμφανίζεται μέσω της μεταβολής στη διαθεσιμότητα των θέσεων εργασίας. Ονομάζεται και κεϋνσιανή ανεργία ή ανεργία ανεπαρκούς ζήτησης καθώς πρόκειται για την αδυναμία απορρόφησης της συνολικής προσφοράς εργατικού δυναμικού από την εκάστοτε οικονομία, λόγω της μείωσης της συνολικής ζήτησης.
Το συγκεκριμένο είδος ανεργίας συνιστά άμεσο αποτέλεσμα της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Η μείωση της ζήτησης των καταναλωτών για προϊόντα και υπηρεσίες συνεπάγεται και τη μείωση της παραγωγής. Τα νέα αυτά μειωμένα επίπεδα παραγωγής απαιτούν λιγότερο εργατικό δυναμικό, γεγονός που οδηγεί σε μείωση των θέσεων εργασίας της οικονομίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία Κατηγορία:Εργασία
Νομός Ημαθίας
Ο Νομός Ημαθίας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας. Βρίσκεται στη Μακεδονία και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του νομού είναι η Βεροια. Συνορεύει στα βόρεια με το Νομό Πέλλας, στα ανατολικά με το Νομό Θεσσαλονίκης, στα νότια με το Νομό Πιερίας και στα δυτικά με το Νομό Κοζάνης.
Ιστορία
Ημαθία ονομαζόταν απ΄ αρχής η παρά τον Θερμαϊκό κόλπο πεδιάδα, όταν σχηματίσθηκε το Βασίλειο της Μακεδονίας. Με το όνομα αυτό δηλωνόταν η περιοχή μεταξύ του Αλιάκμονα και του Λουδία, η οποία, επειδή υπήρξε ο πυρήνας του Βασιλείου, ονομάστηκε επίσης και Μακεδονία (Ηρόδοτος Ζ 127). Η Ημαθία αυτή περιελάμβανε τις Αιγές, αρχαία πρωτεύουσα και ιερή πόλη της Μακεδονίας, την πόλη Βέροια, το Κίτιον (σημ. Νάουσα) κ.ά.
Πολιτική ιστορία
Διοικητικά η Ημαθία χωριζόταν μέχρι το 1997 σε δυο επαρχίες:
Διοικητική διαίρεση
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, το οποίο ίσχυσε από το το 1999 μέχρι το 2010, ο Νομός Ημαθίας απαρτιζόταν από 12 δήμους και υπαγόταν διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
Ο Νομός Ημαθίας, από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας (με έδρα τη Βέροια) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Με τη συνένωση και συγχώνευση των Δήμων από 12 σε 3 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:
thumb|Η διοικητική διαίρεση του νομού Ημαθίας όπως ίσχυσε έως το 2010
Οικονομία
{"version":2,"width":767,"height":227.2,"data":[{"name":"table","values":[{"x":2000,"y":10515},{"x":2001,"y":11434},{"x":2002,"y":11696},{"x":2003,"y":12206},{"x":2004,"y":12997},{"x":2005,"y":13337},{"x":2006,"y":14141},{"x":2007,"y":15041},{"x":2008,"y":15189},{"x":2009,"y":14734},{"x":2010,"y":13571},{"x":2011,"y":12961},{"x":2012,"y":12156},{"x":2013,"y":11112},{"x":2014,"y":11065}]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}]} * 'Ετη 2011-2014: Προσωρινά στοιχεία
Πηγή Δεδομένων: ΕΛΣΤΑΤ, Ελληνική Στατιστική Αρχή
Τουρισμός
Η τουριστική ανάπτυξη του Ν. Ημαθίας ξεκίνησε σχετικά αργά, αν και η πόλη της Νάουσας ήδη από τη δεκαετία του 1920 ήταν ένας δημοφιλής προορισμός για παραθεριστές κυρίως από τη Θεσσαλονίκη. Σήμερα η τουριστική κίνηση στην Ημαθία επικεντρώνεται κυρίως στον πολύ γνωστό αρχαιολογικό χώρο των Αιγών (Βεργίνα) και καταπράσινο άλσος του Αγίου Νικολάου στις πηγές του ποταμού Αράπιτσα στη Νάουσα.
Παραπομπές
*
Μεγάλη Ιδέα
thumb|right|upright=1.5|Χάρτης της Ελλάδας όπως καθορίστηκε από την [[συνθήκη των Σεβρών το 1920]]
Μεγάλη Ιδέα ήταν το αλυτρωτικό κίνημα και η κύρια πολιτική του Ελληνικού κράτους μέχρι και τη Μικρασιατική Καταστροφή, η οποία είχε στόχο το Ελληνικό Κράτος να απελευθερώσει όλες τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις οποίες ζούσαν μεγάλοι Ελληνικοί πληθυσμοί, και όλες τις περιοχές που παραδοσιακά άνηκαν σε Έλληνες την αρχαία εποχή (Νότια Βαλκάνια,Μικρά Ασία). Επί της ουσίας πρόκειται για αλυτρωτικό ελληνικό οραματισμό, τον οποίο εμπνεύσθηκε ως όρο για δημαγωγικούς λόγους ο πρώτος Συνταγματικός πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης στα μέσα του 19ου αιώνα και στον οποίο στήριξε ολόκληρη την πολιτική του. Αναφέρεται στην προσπάθεια επανάκτησης των χαμένων εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και παρέμεινε ως στόχος ουσιαστικά όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι τον Αύγουστο του 1922, οπότε και εγκαταλείφθηκε οριστικά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.
Η Μεγάλη Ιδέα είναι μια έννοια ποικιλόμορφη, ανάλογη προς το πεδίο μέσα στο οποίο εκφράζεται στη διάρκεια αυτής της περιόδου, γεγονός που την καθιστά εν μέρει προβληματική για την ιστορική έρευνα. Η ανάδυση τούτης της ιδέας στη συλλογική συνείδηση του νεαρού ελληνικού κράτους δεν είναι αυθύπαρκτη ή στιγμιαία, αλλά φαίνεται να έρχεται ως αποτέλεσμα της ανάδυσης του φαινομένου των ενσυνείδητων εθνικιστικών κινημάτων της Ευρώπης του 19ου αιώνα, προσλαμβάνοντας τα ιδιαίτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας. Συνεπώς, είναι σε ένα βαθμό αναγκαία η γνώση ενός γενικού περιγράμματος των γεγονότων που οδήγησαν την Ευρώπη σε μια περίοδο αναταραχών και επαναστάσεων και κατ' επέκταση σε αυτά που ο Έρικ Χομπσμπάουμ αποκαλεί «ενσυνείδητα εθνικιστικά κινήματα».
Η Εποχή των επαναστάσεων
Από την κήρυξη του πολέμου των Η.Π.Α. στους Βρετανούς και τη βρετανική διείσδυση στην Ιάβα το 1812, το Μονοπώλιο των Ανατολικών Ινδιών, τους πολέμους για την ανεξαρτησία της Λατινικής Αμερικής και τον Σιμόν Μπολιβάρ 1811-1826), την εξέγερση στην Πορτογαλία (1820), την επανάσταση των φιλελεύθερων στην Ισπανία (1820), ως την εξέγερση του Μεξικού (1822), την εξέγερση της Πολωνίας (1830), τα πρώτα συνδικάτα των βρετανών εργατών και την πρώτη νομοθεσία για την απαγόρευση της παιδικής εργασίας (1819), ο κόσμος –και εκείνος που συνδεόταν εξαρχής με την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία και εκείνος που μόλις τώρα τη γνωρίζει- συγκλονίζεται κυριολεκτικά. Μέσα σε αυτό το κλίμα της γενικής εξέγερσης προς τον στόχο του αυτοπροσδιορισμού καθιερώνεται ο όρος εθνικισμός ως τάση δημιουργίας ενός εθνικού κράτους ή εθνικής απελευθέρωσης από ξένο κατακτητή. Αυτή είναι η αρχική σημασία του όρου κατά τον 19ο αιώνα και όχι η μεταγενέστερη, που πλησιάζει ενίοτε την έννοια του σωβινισμού. Αποτέλεσμα του αναβρασμού είναι η ανάδειξη νέων κοινωνικών τάξεων που διεκδικούν το δικαίωμα να μιλούν εκ μέρους του λαού, να τον συσπειρώνουν και να τον εξεγείρουν ενάντια στις κατεστημένες μοναρχίες ή αυτοκρατορίες.
Ο εθνικισμός του 19ου αιώνα είναι αστικός, στον βαθμό που στηρίζεται στα κατώτερα και μέσα επαγγελματικά στρώματα, τους διοικητικούς υπαλλήλους και τους διανοούμενους. Είχε δηλαδή μεγάλη σχέση με τις μορφωμένες τάξεις, γεγονός που ώθησε στην εντυπωσιακή ανάπτυξη της επαναστατικής πρωτοπορίας μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παρόλα αυτά, η διαμόρφωση του ενσυνείδητου εθνικισμού σε αυτή την περίοδο δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη μόρφωση, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα του ευρωπαϊκού πληθυσμού είναι ακόμη αναλφάβητο. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι αναγκαστικές μεταναστεύσεις εξαιτίας των πολεμικών συγκρούσεων και της πείνας, οι πατριωτικές μυθολογίες, ακόμη και ο έντονος τοπικισμός ως ενάντια δύναμη, είναι παράμετροι που δεν μπορούν να αγνοηθούν στην αναζήτηση των αιτίων διαμόρφωσης της εθνικής συνείδησης.
Σύμφωνα με τον Καρλ Ντόιτς (Karl Deutsch) (1961), ο εθνικισμός διαμορφώνεται ανάλογα με τις δομές της κοινωνίας μέσα στην οποία αναπτύσσεται. Έτσι, ο ελληνικός εθνικισμός παρουσιάζει τη δική του ιδιομορφία, στην οποία παρατηρείται ένας συγκερασμός των ιδεών του αστικού εθνικισμού της Γαλλικής Επανάστασης και του έντονου τοπικισμού, διεγερτικού ωστόσο σε εξέγερσεις ενάντια σε κάθε μορφής διακυβέρνηση. Η Ελλάδα είναι ο τόπος στον οποίο ολόκληρος ο λαός, παρόλες τις καχυποψίες και τις εσωτερικές του αντιθέσεις, ξεσηκώθηκε για να διεκδικήσει ένοπλα το δικαίωμά του στην εθνική αυτοδιάθεση. Εκεί που στην Ιταλία το κίνημα των Νοτιοϊταλών Καρμπονάρων απέτυχε σε μεγάλο βαθμό να προσηλυτίσει τους δικούς του ληστές, στην Ελλάδα η Φιλική Εταιρεία με τη δράση της είχε φροντίσει να ελκύσει στους κόλπους της τους ορεσίβιους παράνομους, με αποτέλεσμα να εναρμονίσει αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους στοιχεία -διανοούμενους, «κλέφτες», πρόκριτους κ.α.- προς τον σκοπό του κοινού απελευθερωτικού αγώνα.
Οι τοπικιστικές διαφορές και αντιζηλίες αναβίωσαν και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής στη μετεπαναστατική περίοδο. Η συρροή Ελλήνων που δε γεννήθηκαν στις επαναστατημένες περιοχές στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, έδωσε την αφορμή για τη δημιουργία νέων αντιθέσεων ανάμεσα στους αυτόχθονες γηγενείς και τους ετερόχθονες, εκείνους δηλαδή που έρχονταν από τη Μικρά Ασία και τα Βαλκάνια, τα Επτάνησα ή τις ελληνικές κοινότητες της διασποράς. Ωστόσο, αυτή η διαμάχη μετριαζόταν σε μεγάλο βαθμό από την επίδραση της Μεγάλης Ιδέας, της ιδεολογικής έκφρασης του ελληνικού εθνικισμού, που είχε ως στόχο της την απελευθέρωση όλων των Ελλήνων που βρίσκονταν υπό την τουρκική κυριαρχία και την ενσωμάτωσή τους σε ένα έθνος-κράτος με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Η Μεγάλη Ιδέα και η αλυτρωτική πολιτική
Το ιδανικό της Μεγάλης Ιδέας προϋπήρξε ως πηγή έμπνευσης για τη Φιλική Εταιρεία, η οποία οργανώθηκε στην Οδησσό το 1814 και σχεδίασε την Ελληνική Επανάσταση. Ο Αριστείδης Ρέντης, στις συζητήσεις που έγιναν για το θέμα των αυτοχθόνων και ετεροχθόνων, προέβαλε την ισότητα των δικαιωμάτων όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από την καταγωγή τους, διακηρύσσοντας με θάρρος πως η Ελληνική επανάσταση, σκοπός της οποίας ήταν η απελευθέρωση όλων των ελληνικών επαρχιών, δεν είχε τερματιστεί, αφού ο στόχος της δεν είχε επιτευχθεί ακόμα. «Από την άποψη αυτή είναι ο πρώτος που διατύπωσε την έννοια της Μεγάλης Ιδέας (χωρίς φυσικά να χρησιμοποιήσει αυτόν τον όρο),πριν από τον πολύκροτο λόγο του Κωλέττη». Ωστόσο, ως όρος πρωτοεμφανίστηκε στις 14 Ιανουαρίου του 1844 με την ομιλία του Ιωάννη Κωλέττη κατά τη διαμάχη αυτοχθόνων-ετεροχθόνων στην Εθνοσυνέλευση. Από τότε και για όλο τον 19ο αιώνα καθίσταται διαρκής ιδεολογική αναφορά του νεαρού ελληνικού κράτους, καθώς θέτει την προοπτική της εθνικής ολοκλήρωσης, αλλά και σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσης του πολιτικού λόγου, άλλοτε ως σημείο αναφοράς και άλλοτε ως συνθήκη νομιμοποίησης της εκάστοτε προτεινόμενης πολιτικής. Ωστόσο, αποσυνδέεται γοργά από το πρόσωπο του Κωλέττη και γίνεται κτήμα της εκάστοτε πολιτικής διακυβέρνησης, εντασσόμενη στο γενικότερο πλαίσιο των σχέσεων Ελλάδας και Ευρώπης.
Η Μεγάλη Ιδέα συνδέεται άρρηκτα με μια άλλη έννοια, σχεδόν ταυτόσημη, εκείνη του αλυτρωτισμού. Ο αλυτρωτισμός είναι ο κεντρικός πολιτικός άξονας του νεαρού πολιτικού κράτους. Η απελευθέρωση των αλύτρωτων αδελφών είναι ταυτόχρονα φυσική επιταγή και θρησκευτική υποχρέωση για όλους τους Έλληνες, με αποτέλεσμα τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής να κινητοποιούν συχνά πολύ κόσμο. Ο κόσμος αυτός βέβαια, δραστηριοποιείτο συχνά υπέρ μίας ασύμφορης επεκτατικής πολιτικής, η οποία είχε ενίοτε καταστροφικά αποτελέσματα για την ελληνική υπόθεση, αλλά ήταν ικανή να νομιμοποιήσει τον θρόνο και τους πολιτικούς που τη χρησιμοποιούσαν.
Ο αλυτρωτισμός και η Μεγάλη Ιδέα συμβαδίζουν στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Ωστόσο, δεν είναι έννοιες τυχαίες που παρουσιάστηκαν στην εκφορά του λόγου ενός πολιτικού, όπως ο Κωλέττης. Διαθέτουν ένα ιδεολογικό υπόβαθρο που χτίστηκε με συγκεκριμένες προσπάθειες. Η διαμόρφωση της εθνικής συνείδησης στους λαούς της Ευρώπης γενικότερα συνδέθηκε με την αναζήτηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του κάθε λαού, που στην προκειμένη περίπτωση για την Ελλάδα ήταν τα δημοτικά τραγούδια. Η πρώτη προσπάθεια ενοποίησης και έκδοσης των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών έγινε από τον Claude Fauriel στο Παρίσι το 1824. Η σημαντικότερη έκδοση έγινε από τον Σπυρίδωνα Ζαμπέλιο στην Κέρκυρα, με την ταυτόχρονη προβολή της άποψης για τη στενή συγγένεια των δημοτικών τραγουδιών με αντίστοιχα της αρχαιότητας. Με αυτόν τον τρόπο ήταν δυνατόν να τονιστεί η θεωρία της συνέχειας του αρχαίου, του μεσαιωνικού και του νεότερου ελληνικού πολιτισμού.
Τη Μεγάλη ιδέα και τη σχέση της με τη θρησκεία εκφράζει η υπόθεση της Φιλορθόδοξης Εταιρείας, μιας συνομωτικής οργάνωσης, η οποία δημιουργήθηκε πιθανώς τον Ιούνιο του 1839, με τη συμμετοχή σημαντικών προσωπικοτήτων του φιλορωσικού κόμματος. Στόχος της ήταν η προάσπιση των παραδοσιακών αξιών και κυρίως της παραδοσιακής θρησκευτικής λατρείας και η εξάπλωση των ιδεών του αλυτρωτισμού. Τα αποτελέσματα της δράσης της και του ρεύματος που εκπροσωπούσε, ενάντια στις προσπάθειες εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους, φάνηκαν ιδιαίτερα στη διαμάχη για το εκκλησιαστικό ζήτημα και τις πρώτες εξεγέρσεις από την εγκαθίδρυση του ελληνικού κράτους.
Ωστόσο, για την ολοκλήρωση του αναγκαίου μύθου πάνω στον οποίο στηρίζεται η Μεγάλη Ιδέα, απαιτείται κάτι παραπάνω, η απόδειξη της ενότητας του Ελληνισμού στον χώρο και τον χρόνο και η αδιάσπαστη συνέχειά του στο ποτάμι του χρόνου. Αυτό το στόχο αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο οποίος αποκαθιστά στο έργο του Ιστορία του Ελληνικού Έθνους το Βυζάντιο ως συνδετικό κρίκο της ελληνικής αρχαιότητας και του νεότερου Ελληνισμού. Θεωρεί μάλιστα την προσφορά του Βυζαντίου σημαντικότερη, γιατί τότε ενοποιήθηκε πολιτικά ο Ελληνισμός.
Εσωτερική Πολιτική
Ωστόσο, η εξωτερική πολιτική δεν είναι ο μοναδικός τομέας που επηρεάστηκε από τη Μεγάλη Ιδέα. Επηρεάστηκε αναμφισβήτητα και η εσωτερική πολιτική, η οποία εξαρτάτο σε ένα μεγάλο βαθμό από την εκμετάλλευση των ιδεών περί αλυτρωτισμού. Ως παράδειγμα αρκεί να αναφέρουμε τον διπολισμό της πολιτικής ζωής στην περίοδο 1883-1895. Στις εκλογές του 1881 ο Χαρίλαος Τρικούπης σχημάτισε κυβέρνηση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και προώθησε το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα, το οποίο προέβλεπε απελευθέρωση της οικονομίας από τον κρατικό έλεγχο με βάση το αγγλικό πρότυπο. Στόχος ήταν η ανόρθωση της οικονομίας, έτσι ώστε το ελληνικό βασίλειο να προωθήσει αποτελεσματικά τις διεκδικήσεις του στα εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο Θ. Δηλιγιάννης από την άλλη πλευρά, ο οποίος συσπείρωσε γύρω του τις αντιμαχόμενες προς τον Τρικούπη δυνάμεις, επιθυμούσε τον κρατικό έλεγχο και έβλεπε την οικονομική ανάπτυξη του ελληνικού κράτους μέσω της εκμετάλλευσης των περιοχών που θα ενσωματώνονταν. Και οι δύο μεθοδεύσεις για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας έχουν ως στόχο τους τον επεκτατισμό. Έναν επεκτατισμό που ευνοούσε τα όνειρα και τις προσδοκίες ενός φτωχού ουσιαστικά λαού για ένα ανθηρό μέλλον, οι οποίες ωστόσο δεν έγιναν πραγματικότητα. Η επεκτατική πολιτική απαιτεί μάλλον οικονομικές θυσίες εξαιτίας των υπέρογκων δαπανών για τη συντήρηση τακτικών στρατευμάτων παρά οικονομικές παροχές και ελαφρύνσεις.
Το τέλος του 19ου αιώνα έφερε και το τέλος μιας αυταπάτης. Η Ελλάδα χρεωκοπημένη οικονομικά, ηττήθηκε και πολιτικά και στρατιωτικά με τον πόλεμο του 1897. Εκεί, μέσα σε ένα μήνα έχασε το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που της δόθηκαν μέσω της διπλωματίας πριν από μια δεκαπενταετία. Αν και οι τελικές εδαφικές απώλειες μετά την ανακωχή ήταν μικρές, οι πληγές που δημιούργησε η ήττα στον κοινωνικό ιστό ήταν μεγάλες. Παρόλα αυτά η Μεγάλη Ιδέα θα επιζήσει στον 20ό αιώνα και εφαρμοσμένη στην εξωτερική πολιτική θα προκαλέσει νέες καταστροφές.
Η μακροβιότητά της -ακόμα και στη σύγχρονη εποχή μας- είναι δυνατόν να ερμηνευθεί, αν δεχθούμε ότι πέρα από τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούσε στα χείλη της εξουσίας, οι επαγγελίες της είχαν μια έντονη απήχηση στις μάζες και ιδιαίτερα στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Επίσης, ως ένα βαθμό λειτουργούσε ως κανάλι εκτόνωσης των εσωτερικών κοινωνικών πιέσεων, οι οποίες δεν μπορούσαν να βρουν διέξοδο παρά σε φαντασιώσεις πολιτικού ρομαντισμού.
Ωστόσο, οι ιστορικοί δεν αρνούνται πως εφαρμοσμένη σε άλλους κοινωνικούς τομείς η Μεγάλη Ιδέα και το ιδεολογικό της υπόβαθρο είχαν μια θετική απήχηση. Ο Διαφωτισμός και η χρήση της ιδεολογίας του Εθνικισμού και του Φιλελευθερισμού επέβαλε μια σύγκρουση με τις παραδοσιακές και τοπικά προσανατολισμένες απόψεις των αυτόχθονων ομάδων, οι οποίες έκλιναν προς τη διατήρηση του παλαιού φεουδαρχικού κοινωνικού και πολιτικού συστήματος.
Τούτο είχε ως αποτέλεσμα την αναταραχή σε διαφορετικά σημεία του κοινωνικού ιστού. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η γέννηση της φεμινιστικής συνείδησης στην Ελλάδα, η οποία έχει τη βάση της στην ανάγκη της ελληνικής κοινωνίας να ξεφύγει από τις ανατολίτικες παραδόσεις και να στραφεί στα πρότυπα του δυτικού πολιτισμού. Ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα η γυναίκα των μεσαίων αστικών στρωμάτων στην Ελλάδα μεταβάλλει τη συμπεριφορά της και διεκδικεί τις δικές της ιδέες για τη θέση της στην κοινωνία. Το προηγούμενο ήδη υπάρχει από τις πρώτες δεκαετίες και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του αγώνα, όταν γυναίκες διεκδικούν το δικαίωμά τους να καταταγούν στον τακτικό στρατό ή τη συμμετοχή τους στην ψηφοφορία για την εκλογή του νέου βασιλέα των Ελλήνων. Οι ιδέες περί Ισότητας και Ελευθερίας, πάνω στις οποίες στηρίζεται υποθετικά η νέα κοινωνική οργάνωση, της δίνουν το δικαίωμα να συμμετέχει, να εκπαιδεύεται, να εργάζεται και να διεκδικεί.
Σημαντική είναι, επίσης, η επίδραση της Μεγάλης Ιδέας σε θέματα που αφορούν στην εκπαίδευση. Για να επιτευχθούν οι στόχοι της, απαιτείται ομοιογένεια σε θρησκευτικό και γλωσσικό επίπεδο. Έτσι γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια να στηθούν σχολεία ακόμη και εκτός των ορίων της ελληνικής επικράτειας σε μια προσπάθεια εξελληνισμού των βαλκανικών πληθυσμών. Αρχικά -έως το 1830- η ελληνοφώνηση ατόμων ή και συνόλων δε συνάντησε αντιστάσεις, καθώς δεν είχαν συγκροτηθεί οι υπόλοιπες βαλκανικές συνειδήσεις. Αργότερα ο εξελληνισμός των Βαλκανίων υποχώρησε, ενώ τα βουλγαρικά και τα ρουμανικά σχολεία άρχισαν να ανταγωνίζονται με επιτυχία τα ελληνικά. Τα υψηλά ποσοστά των μαθητών που παρατηρούνταν, τόσο σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της χώρας όσο και σε σύγκριση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη, δείχνουν πως δεν υπήρχαν κοινωνικοί ή οικονομικοί φραγμοί σε σχέση με την εκπαίδευση. Σε μια χώρα κατά βάση αγροτική η ολοκλήρωση ενός κύκλου σπουδών οδηγούσε στο δημόσιο και την κοινωνική καταξίωση, παράγοντας έτσι μια νοοτροπία που ακόμη και σήμερα ταλαιπωρεί τον επαγγελματικό προσανατολισμό των Ελλήνων.
Περιοχές που διεκδικούσε η Μεγάλη Ιδέα
🇬🇷 🇨🇾 🇹🇷 🇦🇱 🇧🇬
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας Κατηγορία:Αλυτρωτισμός Κατηγορία:Ελληνικός εθνικισμός
Εθνική Ρουμανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ρουμανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης
Τζορτζ Γκίσινγκ
Ο Τζορτζ Ρόμπερτ Γκίσινγκ (22 Νοεμβρίου 1857 – 28 Δεκεμβρίου 1903) υπήρξε Άγγλος λογοτέχνης, συγγραφέας εικοσιτριών μυθιστορημάτων μεταξύ του 1880 και του 1903. Ξεκινώντας την πορεία του με νατουραλιστικά έργα, εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο σημαντικούς ρεαλιστές της ύστερης βικτωριανής περιόδου.
Νεότητα
Γεννήθηκε στο Γουέικφιλντ του Γιόρκσαϊρ, σε οικογένεια της χαμηλής μεσαίας τάξης. Ο Γκίσινγκ πέτυχε να πάρει υποτροφία στο Κολέγιο Όουενς, στο σημερινό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Εξαιρετικός φοιτητής, αρίστευσε στο Πανεπιστήμιο, κερδίζοντας πολλά βραβεία, ανάμεσά τους το βραβείο Σαίξπηρ το 1875. Ενώ διαφαινόταν ότι θα συνέχιζε με ακόμη περισσότερες διακρίσεις ως φοιτητής και ως ακαδημαϊκός, ερωτεύτηκε μία πόρνη, την Μαριάν Χέλεν Χάρισον. Καθώς δεν είχε τα μέσα για να τη συντηρήσει, ο Γκίσινγκ άρχισε να κλέβει τους συμφοιτητές του. Μετά από ορισμένο διάστημα, συνελήφθηκε, καταδικάστηκε για κλοπή και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Πανεπιστήμιο, εκτίοντας ποινή ενός μήνα καταναγκαστικών έργων στη φυλακή. Τον Οκτώβριο του 1876, κυρίως χάρη σε ορισμένους Αμερικανούς θαυμαστές, κατάφερε να μεταφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου, στα όρια της πείνας, μπόρεσε να κερδίσει οριακά τα προς το ζην, γράφοντας διηγήματα για την εφημερίδα Chicago Tribune. Ο Γκίσινγκ είναι αδελφός του επίσης λογοτέχνη της ύστερης βικτωριανής περιόδου, Αλτζερνον Γκίσινγκ.
Σταδιοδρομία στη λογοτεχνία
Επιστρέφοντας στην Αγγλία, το φθινόπωρο του 1877, ο Γκίσινγκ παντρεύτηκε την Μαριάν και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο για να γράψει μυθιστορήματα. Το 1880, όταν το πρώτο του μυθιστόρημα Workers in the Dawn αποδείχθηκε οικτρή αποτυχία, ο Γκίσινγκ κατάφυγε στην παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων για να γλιτώσει από τη φτώχεια. Το 1883, χώρισε από από τη σύζυγό του, ή οποία πλέον ήταν αλκοολική, αλλά συνέχισε να της καταβάλλει ένα εβδομαδιαίο εισόδημα από τα λιγοστά χρήματα που είχε ως το θάνατό της το 1888.
Το 1884, το δεύτερο μυθιστόρημά του, The Unclassed, στο οποίο φαίνεται μια ξεκάθαρη βελτίωση σε στηλ και τη δόμηση των χαρακτήρων, αποκόμισε καλά σχόλια από τους κριτικούς. Από το σημείο αυτό, ο Γκίσινγκ δημοσίευε μυθιστορήματα σχεδόν σε ετήσια βάση, όμως του απέφεραν τόσο λίγα χρήματα, ώστε για αρκετά περισσότερα χρόνια, έπρεπε να συνεχίσει την παράδοση μαθημάτων. Παρόλο που είναι διαβόητος ο τρόπος με τον οποίο τον εκμεταλλεύονταν οι εκδότες του, κατάφερε να επισκεφθεί την Ιταλία το 1889, από τα έσοδα που του απέφερε η πώληση των δικαιωμάτων για το μυθιστόρημα The Nether World, το πλέον πεσιμιστικό από τα βιβλία του. Μεταξύ του 1891 και του 1897 (στη λεγόμενη μέση περίοδό του), ο Γκίσινγκ παρήγαγε τα καλύτερά του έργα, μεταξύ των οποίων New Grub Street, Born in Exile, The Odd Women, In the Year of Jubilee και The Whirlpool. Οντας μπροστά από την εποχή τους, πραγματεύονται θέματα όπως η αυξανόμενη εμπορευματικοποίηση της λογοτεχνικής αγοράς, ο θρησκευτικός τσαρλατανισμός, η θέση των χειραφετημένων γυναικών σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία, η φτώχεια των εργαζόμενων τάξεων, ο γάμος σε έναν παρακμάζοντα κόσμο. Σε αυτήν την περίοδο, ο Γκίσινγκ έχοντας καταλάβει καθυστερημένα τα οικονομικά οφέλη που παρείχε η δημοσίευση διηγημάτων στον Τύπο, έγραψε σχεδόν είκοσι. Κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να σταματήσει την παράδοση μαθημάτων. Το Φεβρουάριο του 1891 παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα της εργατικής τάξης, την Έντιθ Άντεργουντ και μετακόμισε στο Έξετερ. Παρά τις δυσκολίες στο γάμο (η Εντιθ ήταν επιρρεπής σε κρίσεις βίας και σε πνευματική αστάθεια) απέκτησαν μαζί δύο παιδιά. Μετά από πολλές ακόμη μετακομίσεις, ο Γκίσινγκ χώρισε από την Έντιθ το 1897, αφήνοντας το παιδιά του στο σπίτι των δύο αδελφών του, στο Γουέικφιλντ. Το 1902 η Έντιθ χαρακτηρίστηκε φρενοβλαβής.
Επόμενα χρόνια
Τα μεσαία χρόνια της δεκαετίας είδαν τη φήμη του Γκίσινγκ να φτάνει σε νέα ύψη: ορισμένοι κριτικοί καταμετρούν τον Γκίσινγκ ανάμεσα στους τρεις σημαντικότερους μυθιστοριογράφους της εποχής, μαζί με τον Τζορτζ Μέρεντιθ και τον Τόμας Χάρντι. Έκανε επίσης νέες φιλίες με συγγραφείς όπως ο Χένρι Τζέιμς, ο Χ. Τζ. Γουέλς, ενώ ήρθε σε επαφή και με πολλούς άλλους ανερχόμενους συγγραφείς όπως ο Τζόζεφ Κόνραντ και ο Στίβεν Κρέιν. Πραγματοποίησε ένα δεύτερο ταξίδι στην Ιταλία το 1897-1898, ενώ επισκέφθηκε και την Ελλάδα. Στα τέλος της δεκαετίας του '90, η υγεία του αδυνάτισε και τελικά του διαγνώστηκε εμφύσημα, κάτι που τον ανάγκασε να διαμένει σε σανατόριο κατά καιρούς. Το 1898 γνώρισε την Γκαμπριέλ Φλερί, μία Γαλλίδα που τον είχε πλησιάσει για να μεταφράσει ένα από τα μυθιστορήματά του και την ερωτεύτηκε. Την επόμενη χρονιά πραγματοποίησαν ιδιωτική γαμήλια τελετή στη Ρουέν, παρόλο που ο Γκίσινγκ δεν μπορούσε να πάρει διαζύγιο από την Έντιθ, και από τότε έζησαν στη Γαλλία ως ζευγάρι.
Το 1903 ο Γκίσινγκ δημοσίευσε το The Private Papers of Henry Ryecroft, το οποίο του απέφερε μεγάλη αναγνώριση. Πρόκειται για το πλέον αυτοβιογραφικό του έργο. Είναι τα απομνημονεύματα των τελευταίων ευτυχισμένων χρόνων ενός συγγραφέα που είχε μοχθήσει πολύ όπως και ο Γκίσινγκ, αλλά χάρη στην, έστω και καθυστερημένη, επιτυχία, κατάφερε να εγκαταλείψει το συγγραφικό έργο και να αποσυρθεί στην ύπαιθρο.
Ο Γκίσινγκ πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 1903, σε ηλικία 46 ετών, από εμφύσημα, που προκλήθηκε από κρυολόγημα μετά από έναν παρακινδυνευμένο χειμωνιάτικο περίπατο. Αφησε πίσω του ένα ημιτελές μυθιστόρημα, με τίτλο Veranilda, το οποίο εκτυλίσσεται στη Ρώμη του 6ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Stade Matmut-Atlantique
290px|μικρογραφία|Το Νουβό Σταντ ντε Μπορντό κατά τη διάρκεια της ανέγερσής του (Νοέμβριος 2014) Το Stade Matmut-Atlantique, είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν στις 18 Μαΐου 2015, υπό την ονομασία Νουβό Σταντ ντε Μπορντό , στη συνοικία Μπορντό-Λακ του Μπορντό. Η εταιρεία Stade Bordeaux-Atlantique ανήγειρε και διαχειρίζεται το γήπεδο.
Χωρητικότητας 42.115 θέσεων και διαθέτοντας υβριδικό χλοοτάπητα τύπου AirFibr, αποτελεί το έκτο μεγαλύτερο γαλλικό γήπεδο με βάση τις θέσεις καθήμενων.
Το νέο γήπεδο φιλοξενεί τις εντός έδρας ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις της Ζιροντέν Μπορντό (αντικαθιστώντας το Σταντ Σαμπάν-Ντελμάς). Θα φιλοξενήσει, επίσης, πέντε αναμετρήσεις για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2016, ορισμένες αναμετρήσεις ράγκμπι της Ουνιόν Μπορντό-Μπεγκλ, καθώς και άλλες πολιτισμικές και αθλητικές εκδηλώσεις.
Σχέδιο
Το ζήτημα της ανέγερσης ενός νέου γηπέδου για την ομάδα των Ζιροντέν Μπορντό επανήλθε στο προσκήνιο στα πλαίσια της υποψηφιότητας της Γαλλίας για τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2016. Η παλαιότητα του Σταντ Ζακ-Σαμπάν-Ντελμάς, τα εγκαίνια του οποίου είχαν γίνει το 1938, δεν έδιναν τη δυνατότητα στο Μπορντό να μετάσχει στο συγκεκριμένο σχέδιο, με αποτέλεσμα ο Δήμος να αποφασίσει την ανέγερση ενός νέου γηπέδου πολλαπλών χρήσεων στη συνοικία του Λακ, στα βόρεια της πόλης.
Στις 18 Ιουλίου 2011, η ανέγερση του γηπέδου ανατέθηκε στον όμιλο Vinci σε συνεργασία με τον όμιλο Fayat, δημιουργώντας την κοινοπραξία Vinci-Fayat, καθώς και τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Ζακ Ερτζόγκ και Πιέρ ντε Μερόν, οι οποίοι ήσαν, ήδη, εμπνευστές της Allianz Arena του Μονάχου και του Ολυμπιακού Σταδίου του Πεκίνου.
Ονοματοδοσία
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, το γήπεδο έλαβε την ονομασία Matmut-Atlantique, σύμφωνα με την αρχή του naming (ή ονοματοδοσία), έναντι ετήσιου ποσού της τάξεως των 2 εκατομμυρίων € για διάστημα 10 ετών. Τα έσοδα από το naming ανήκουν στην εταιρεία Stade Bordeaux-Atlantique, η οποία και ανέλαβε την εύρεση χορηγού. Έως την έλευση του χορηγού, το γήπεδο έφερε την ονομασία "Νουβό Σταντ ντε Μπορντό".
Αρχιτεκτονική
Το γήπεδο που σχεδιάστηκε από τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Ζακ Ερτζόγκ και Πιέρ ντε Μερόν, σε συνεργασία με το γραφείο Groupe-6 για τη λειτουργικότητα, έχει την ιδιαιτερότητα να διαθέτει άνω των 1.000 λευκών στύλων, οι οποίοι αναπαριστούν, ταυτόχρονα, το πευκόδασος των Λαντ και τους αρχαιοελληνικούς ναούς.
Ένας ακάλυπτος διάδρομος περιτριγυρίζει το εσωτερικό του γηπέδου και παρέχει τη δυνατότητα στους θεατές να κάνουν τον γύρο του γηπέδου, χωρίς κάποιο εμπόδιο και χωρίς να χάσουν την οπτική επαφή με τον αγωνιστικό χώρο.
Το γήπεδο περιλαμβάνει : Για λόγους ασφαλείας, οι φίλαθλοι της αντιπάλου ομάδας έχουν αποκλειστική πρόσβαση για το λεωφορείο τους στην περιοχή κάτω από τον διάδρομο και άμεση πρόσβαση στην κερκίδα τους. Η πρόσβαση στον διάδρομο δεν τους επιτρέπεται.
Ανέγερση
Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν στις 4 Νοεμβρίου 2012.
Ο θεμέλιος λίθος του γηπέδου τοποθετήθηκε επισήμως στις 15 Απριλίου 2013, παρουσία του Αλαίν Ζυπέ, δημάρχου της πόλης, του Αλαίν Ρουσσέ, προέδρου της περιοχής της Ακουιτανίας, των Νικολά ντε Ταβερνό, Φρανσίς Ζιλό και Γιάροσλαβ Πλασίλ, ιδιοκτήτη, προπονητή και αρχηγού, αντιστοίχως, της ομάδας των Ζιροντέν ντε Μπορντό και του Ραφαέλ Ιμπανιές, εκπροσώπου της Ουνιόν Μπορντό Μπεγκλ.
945 θεμέλιοι δοκοί τοποθετήθηκαν, σε βάθος 22 μέτρων, ώστε να υποστηρίξουν την κατασκευή του γηπέδου σε αυτή την πρώην ελώδη περιοχή. Το πρόβλημα αυτό ενεθάρρυνε τους κατασκευαστές να προτιμήσουν μια μεταλλική κατασκευή, η οποία θα ήταν ελαφρύτερη του σκυροδέματος.
Το γήπεδο παραδόθηκε στον Δήμο του Μπορντό, στις 30 Απριλίου 2015.
Χρηματοδότηση
Το συμβόλαιο συνεργασίας προέβλεπε την ανάθεση, για διάστημα διάρκειας 30 ετών έπειτα από την ολοκλήρωση των εργασιών ανέγερσης του νέου γηπέδου, στην εταιρεία Stade Bordeaux-Atlantique την επιστασία των συμπληρωματικών εργασιών που θα πραγματοποιούνταν έως τις 30 Απριλίου 2015 (ο σχεδιασμός, η λήψη όλων των απαραίτητων αδειών, η τμηματική χρηματοδότηση, η κατασκευή), την ευθύνη των απαραίτητων μελλοντικών εργασιών συντήρησης-ανακαίνισης του γηπέδου, τη συντήρηση και τη διατήρηση, καθώς και την εκμετάλλευση του νέου γηπέδου (συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ονοματοδοσίας του γηπέδου). Το συνολικό κόστος εκτιμάται μεταξύ των 303 και 375 εκατομμυρίων €.
Σύμφωνα με τον Δήμο του Μπορντό, το κόστος του σχεδιασμού και της ανέγερσης του γηπέδου εκτιμάται στα 183 εκατομμύρια ευρώ (M€), των οποίων η καταβολή μοιράζεται ως εξής :
Αντίθεση
Τον Δεκέμβριο του 2011, η οργάνωση Trans'CUB κατήγγειλε το « πραγματικό » κόστος, σύμφωνα με την ίδια, το οποίο θα προερχόταν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ο Δήμαρχος του Μπορντό, Αλαίν Ζυπέ, διέψευσε, εντός ανακοίνωσής του, τους ισχυρισμούς της οργάνωσης, κάνοντας λόγω για « σύγχυση » και « ξεκάθαρες φαντασιώσεις των καταγγελόντων ».
Στις 22 Δεκεμβρίου 2011, η σοσιαλιστική αντιπολίτευση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου του Μπορντό ανακοίνωσε πως θα καταθέσει προσφυγή ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου του Μπορντό, ώστε να πετύχει την ακύρωση του συμβολαίου σύμπραξης δημοσίου-ιδιώτη, το οποίο είχε προβλεφθεί για την ανέγερση του γηπέδου.
Η δημοτική αντιπολίτευση ανέφερε σχετικά: « Το γήπεδο θα κοστίσει περίπου 550 εκατομμύρια ευρώ (λειτουργικότητα και επενδύσεις), ενώ το συγκεκριμένο ποσό θα επιβαρύνει τον Δήμο του Μπορντό για τη συνολική διάρκεια του συμβολαίου. Η προσφυγή μας αφορά οκτώ πιθανές παρανομίες, πιο συγκεκριμένα ατέλειες ως προς το τυπικό (έλλειψη ενημέρωσης των δημοτικών συμβούλων ή παράθεση ψευδών πληροφοριών) και παραβιάσεις του νόμου (απουσία δράσεων των δημοσίων υπηρεσιών, παράνομες Κρατικές επιδοτήσεις με βάση το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ...). Με βάση την υπόθεση, σύμφωνα με την οποία ο δικαστής θα μας έδινε δίκαιο, το συμβόλαιο σύμπραξης θα ακυρωθεί, ενώ τα χρήματα του Κράτους δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χρηματοδότηση του έργου. Ωστόσο, θα συμβουλεύαμε, σε αυτή την περίπτωση, το Groupe M6, μεγαλομέτοχο του συλλόγου των Ζιροντέν ντε Μπορντό, να πάρει τη θέση των δημόσιων χρηματοδοτών για την εξασφάλιση της συνέχισης του σχεδίου ανέγερσης του γηπέδου. »