cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δειόταρος
Υστεροφημία
Η Legio XXII Deiotariana, μια ρωμαϊκή λεγεώνα, ανήγαγε τη γενεαλογία της πίσω στον Δειόταρο. Αρχικά ήταν μέρος του Γαλατικού Στρατού και ισοδυναμούσε με τρεις λεγεώνες. Αφού υπέστη μια ήττα, ενοποιήθηκε σε μια ενιαία λεγεώνα και λειτούργησε ως άτυπη ρωμαϊκή λεγεώνα υπό τον Ιούλιο Καίσαρα μέχρι το τέλος του Δειόταρου, οπότε και ενσωματώθηκε στον Ρωμαϊκό Στρατό με συνονόματο τον πρώην βασιλιά του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν παραπομπή σε κείμενο της Εγκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα 1911 με παράμετρο Βικιθήκης Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλατίας
Τζιμ Ράιαν
Ο Τζέιμς Ρόναλντ («Τζιμ») Ράιαν (James Ronald "Jim" Ryun, γενν. 29 Απριλίου 1947) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στα 1.500 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Δον Χουάν της Αυστρίας
Ο Ιωάννης της Αυστρίας (Ritter Johann von Österreich, 24 Φεβρουαρίου 1547 – 1 Οκτωβρίου 1578), γνωστότερος ως Δον Χουάν της Αυστρίας, ήταν νόθος γιος του Κάρολου Κουίντου, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αναγνωρίστηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β' της Ισπανίας ως γόνος της βασιλικής οικογένειας που βασίλευε στην Αυστρία. Διακρίθηκε ως αρχηγός του ισπανικού στόλου εναντίον των Βερβερινών πειρατών. Αργότερα διετέλεσε αρχηγός του ενωμένου στόλου της Ισπανίας,του Πάπα και της Βενετίας νίκησε τον οθωμανικό στόλο στην ναυμαχία της Ναυπάκτου (7 Οκτωβρίου 1571).
Παραπομπές
∙  Τάκη Παπανικολάου, «Ωδή στον Δον Ζουάν τον Αυστριακό και το Παράπονο του Θερβάντες», εκδόσεις Αντωνίου Ν. Σάκκουλα Ε.Ε, 2020
Πόρος Ακαμαντίδας
Ο Πόρος (Πόρος), (ο δήμος: Πόρου, Δήμος Πορίων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος, πήρε το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Πόρο, ο οποίος εθεωρείτο, σύμφωνα με το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα, ως θεότητα η οποία αντιπροσώπευε τη σοφία και την ευπορία. Πλάτων, «Συμπόσιο», XXIII 203b-204b: [...] [203b] "Μακρότερον μέν, ἔφη, διηγήσασθαι• ὅμως δέ σοι ἐρῶ. ὅτε γὰρ ἐγένετο ἡ Ἀφροδίτη, εἱστιῶντο οἱ θεοὶ οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Μήτιδος ὑὸς Πόρος. ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν, προσαιτήσουσα οἷον δὴ εὐωχίας οὔσης ἀφίκετο ἡ Πενία, καὶ ἦν περὶ τὰς θύρας. ὁ οὖν Πόρος μεθυσθεὶς τοῦ νέκταρος, οἶνος γὰρ οὔπω ἦν , εἰς τὸν τοῦ Διὸς κῆπον εἰσελθὼν βεβαρημένος ηὗδεν. ἡ οὖν Πενία ἐπιβουλεύουσα διὰ τὴν αὑτῆς ἀπορίαν παιδίον ποιήσασθαι ἐκ τοῦ Πόρου, κατακλίνεταί [203c] τε παρ᾽ αὐτῷ καὶ ἐκύησε τὸν ἔρωτα. διὸ δὴ καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ θεράπων γέγονεν ὁ Ἔρως, γεννηθεὶς ἐν τοῖς ἐκείνης γενεθλίοις, καὶ ἅμα φύσει ἐραστὴς ὢν περὶ τὸ καλὸν καὶ τῆς Ἀφροδίτης καλῆς οὔσης. ἅτε οὖν Πόρου καὶ Πενίας ὑὸς ὢν ὁ Ἔρως ἐν τοιαύτῃ τύχῃ καθέστηκεν. πρῶτον μὲν πένης ἀεί ἐστι, καὶ πολλοῦ δεῖ ἁπαλός τε καὶ καλός, οἷον οἱ πολλοὶ οἴονται, ἀλλὰ σκληρὸς [203d] καὶ αὐχμηρὸς καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἄοικος, χαμαιπετὴς ἀεὶ ὢν καὶ ἄστρωτος, ἐπὶ θύραις καὶ ἐν ὁδοῖς ὑπαίθριος κοιμώμενος, τὴν τῆς μητρὸς φύσιν ἔχων, ἀεὶ ἐνδείᾳ ξύνοικος. κατὰ δὲ αὖ τὸν πατέρα ἐπίβουλός ἐστι τοῖς καλοῖς καὶ τοῖς ἀγαθοῖς, ἀνδρεῖος ὢν καὶ ἴτης καὶ σύντονος, θηρευτὴς δεινός, ἀεί τινας πλέκων μηχανάς, καὶ φρονήσεως ἐπιθυμητὴς καὶ πόριμος, φιλοσοφῶν διὰ παντὸς τοῦ βίου, δεινὸς γόης καὶ φαρμακεὺς καὶ σοφιστής• καὶ οὔτε ὡς [203e] ἀθάνατος πέφυκεν οὔτε ὡς θνητός, ἀλλὰ τοτὲ μὲν τῆς αὐτῆς ἡμέρας θάλλει τε καὶ ζῇ, ὅταν εὐπορήσῃ, τοτὲ δὲ ἀποθνῄσκει, πάλιν δὲ ἀναβιώσκεται διὰ τὴν τοῦ πατρὸς φύσιν, τὸ δὲ ποριζόμενον ἀεὶ ὑπεκρεῖ• ὥστε οὔτε ἀπορεῖ Ἔρως ποτὲ οὔτε πλουτεῖ, σοφίας τε αὖ καὶ ἀμαθίας ἐν μέσῳ ἐστίν. [204a] ἔχει γὰρ ὧδε. θεῶν οὐδεὶς φιλοσοφεῖ οὐδ᾽ ἐπιθυμεῖ σοφὸς γενέσθαι• ἔστι γάρ• οὐδ᾽ εἴ τις ἄλλος σοφός, οὐ φιλοσοφεῖ• οὐδ᾽ αὖ οἱ ἀμαθεῖς φιλοσοφοῦσιν οὐδ᾽ ἐπιθυμοῦσι σοφοὶ γενέσθαι• αὐτὸ γὰρ τοῦτό ἐστι χαλεπὸν ἀμαθία, τὸ μὴ ὄντα καλὸν κἀγαθὸν μηδὲ φρόνιμον δοκεῖν αὑτῷ εἶναι ἱκανόν• οὔκουν ἐπιθυμεῖ ὁ μὴ οἰόμενος ἐνδεὴς εἶναι οὗ ἂν μὴ οἴηται ἐπιδεῖσθαι. Τίνες οὖν, ἔφην ἐγώ, ὦ Διοτίμα, οἱ φιλοσοφοῦντες, εἰ μήτε οἱ σοφοὶ μήτε οἱ ἀμαθεῖς; [204b] Δῆλον δή, ἔφη, τοῦτό γε ἤδη καὶ παιδί, ὅτι οἱ μεταξὺ τούτων ἀμφοτέρων, ὧν αὖ καὶ ὁ Ἔρως. ἔστι γὰρ δὴ τῶν καλλίστων ἡ σοφία, Ἔρως δ᾽ ἐστὶν ἔρως περὶ τὸ καλόν, ὥστε ἀναγκαῖον Ἔρωτα φιλόσοφον εἶναι, φιλόσοφον δὲ ὄντα μεταξὺ εἶναι σοφοῦ καὶ ἀμαθοῦς. αἰτία δὲ αὐτῷ καὶ τούτων ἡ γένεσις• πατρὸς μὲν γὰρ σοφοῦ ἐστί καὶ εὐπόρου, μητρὸς δὲ οὐ σοφῆς καὶ ἀπόρου•" [...]
Τοποθεσία του αρχαίου Πόρου
Ο δήμος του Πόρου, ήταν δήμος της Παραλίας. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα όμως, που βρισκόταν ο δήμος αυτός και παρά τις προσπάθειες να τοποθετηθεί σε περιοχές, όπως το Λαύριο ή το Μετροπίσι, οι προτάσεις αυτές δεν είναι γενικά αποδεκτές. Σύμφωνα με τον John S. Traill, το κέντρο του δήμου πιθανώς βρίσκεται σε θέση κοντά στο Μετροπίσι ή Μητροπήσι, η οποία υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής.
Άλλοι ερευνητές θεωρούν όμως, ότι στη θέση Μητροπήσι, πιθανώς βρίσκεται ο αρχαίος δήμος της Αμφιτρόπης. Πάντως ο John S. Traill αναφέρει για έδρα του δήμου Αμφιτροπής, τις θέσεις Πουσιπήλια και Μεγάλα Πεύκα, οι οποίες υπάγονται επίσης στον Δήμο Λαυρεωτικής. Για τη θέση της Αμφιτροπής στο χωριό Μητροπήσι ή Μητρομπίσιο, το οποίο αναφερόταν και ως Μετροπίστι ή Μετρόπισι, ή Μιτροπή ή Μιτροπήσι υπάρχουν αναφορές και από ερευνητές του 19ου αιώνα.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, αναφέρει ότι ο «δήμος ούτος έκειτο επί του Πάρνηθος, εκ των μικρών όμως• νυν δε και ούτος ακατοίκητος, και καλείται Πόρσι• απέχει δε από της πόλεως πέντε περίπου ώρας, και από της Μονής των κλειστών προς άρκτον ώραν μίαν».
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600 και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) επανήλθε στην Ακαμαντίδα φυλή για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.
Οι κάτοικοι του Πόρου
Ο δημότης του αρχαίου Πόρου ονομαζόταν Πόριος. Σύμφωνα με τον Δανιήλ τον Μάγνητα, στο έργο του «Λεξικόν Ιστορικομυθικόν και Γεωγραφικόν» ο Πόρος ανήκε στην Πανδιονίδα φυλή, αλλά η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο δήμος ανήκε στην Ακαμαντίδα φυλή.
Για το δήμο του Πόρου είναι γνωστό ότι διέθετε δημόσιες ιδιοκτησίες και εκτός των ορίων του, αλλά είναι άγνωστο αν αυτά τα εδάφη ήταν άμεσα εξαρτώμενα από το δήμο ή τους βουλευτές του. Πιθανώς η οικονομία του δήμου Πόρου να βασιζόταν στη γεωργία.
Προσωπικότητες από τον Πόρο
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Πόρου, όπως ο ταμίας του ιερού της Αθηνάς, Δερκύλος ο Πόριος, ο επιμελητής του Ραμνούντα Δημόστρατος ο Πόριος γιος του Δημοχαρίδη κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Μαρσέλο Μπορντόν
Ο Μαρσέλο Ζοζέ Μπορντόν (γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1976 στο Ριμπεϊράο Πρέτο) είναι πρώην Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην καριέρα του ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Αλ Ραγιάν ΣΚ στην Κατάρ Σταρς Λιγκ, αν και έγινε περισσότερο γνωστός στην διάρκεια της παρουσίας του στα γερμανικά γήπεδα, όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα των ομάδων της Μπουντεσλίγκα ΦφΜ Στουτγκάρδη και Σάλκε 04.
Καριέρα
Μεταξύ του 2004 και του Ιουλίου του 2010, αγωνίστηκε με την ομάδα της Μπουντεσλίγκα, Σάλκε 04. Μεταγράφηκε στον σύλλογο της κοιλάδας του Ρουρ έναντι ποσού ύψους €2.6 εκατομμυρίων από την ΦφΜ Στουτγκάρδη. Εκεί, αποτέλεσε εξαιρετικό αμυντικό δίδυμο μαζί με τον Μλάντεν Κρίσταγιτς, συνδυάζοντας τις πολύ καλές επιδόσεις στο εναέριο παιχνίδι με την ηγετική ικανότητα, η οποία είχε και ως αποτέλεσμα να διατελέσει αρχηγός της ομάδας από την σεζόν 2006–07, έως και το καλοκαίρι του 2010. Αν και ουδέποτε αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας, ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα του 2004.
Στις 5 Ιουλίου 2010, το συμβόλαιό του με την Σάλκε τερματίστηκε και υπέγραψε τρεις ημέρες αργότερα στις 8 Ιουλίου 2010 συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την Αλ Ραγιάν ΣΚ, σε ένα συμβόλαιο που προέβλεπε ετήσιες απολαβές περίπου €6.5 εκατομμυρίων.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ραγιάν ΣΚ
1183 Γιούτα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γιούτα εκτιμάται σε 17,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0797. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γιούτα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιουτα
1182 Ιλόνα
Η Ιλόνα (Ilona) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,493. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιλονα
Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ
Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ είναι μυθιστόρημα του Έλληνα συγγραφέα Απόστολου Κ. Δοξιάδη που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1992.
Πλοκή
Το βιβλίο ασχολείται με την σχέση ενός νεαρού με τον αποτραβηγμένο από τον κόσμο μαθηματικό θείο του, τον παράξενο θείο Πέτρο, ο οποίος αφιέρωσε την ζωή του προσπαθώντας να αποδείξει ότι κάθε άρτιος θετικός ακέραιος μεγαλύτερος του δύο μπορεί να γραφεί ως άθροισμα δύο πρώτων αριθμών, ένα διάσημο άλυτο πρόβλημα των μαθηματικών γνωστό ως η Εικασία του Γκόλντμπαχ.
Εκδοτική πορεία
Η πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος βγήκε σε τρεις ανατυπώσεις, αλλά δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι έλληνες κριτικοί το υποδέχτηκαν με αμφίσημα ή και αρνητικά σχόλια. Το 2000 κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε μετάφραση του ίδιου του συγγραφέα, και στα γαλλικά. Η αγγλική μετάφραση έγινε δεκτή με πολύ ευνοϊκά σχόλια από τον διεθνή και τον ελληνικό Τύπο. Το βιβλίο κυκλοφόρησε ξανά στα ελληνικά το 2001 σε αναθεωρημένη έκδοση με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν και άλλες μεταφράσεις σε είκοσι πέντε περίπου γλώσσες.
Γιώργος Συμπάρδης
Ο Γιώργος Συμπάρδης (Ελευσίνα, 1955) είναι Έλληνας συγγραφέας, με συγγραφική δραστηριότητα μετά το 1987, για τον οποίο αναφέρεται ότι «κατέχει μια σημαντική θέση στη νεότερη πεζογραφία» της Ελλάδας και ότι μπορεί να τοποθετηθεί «ανάμεσα στους πέντε ... σημαντικότερους μυθιστοριογράφους της μεταδικτατορικής περιόδου».
Βιογραφία
Ο Συμπάρδης σπούδασε στην Νομικά στην Αθήνα και στο Λονδίνο καθώς και κινηματογραφική σκηνοθεσία.
Εργογραφία
Έργα του είναι τα βιβλία :
Από αυτά το «Ο Άχρηστος Δημήτρης» επανεκδόθηκε το 2012 «διορθωμένο», όπως αναφέρεται στην έκδοσή του.
Βραβεύσεις
Βραβεύτηκε για το μυθιστόρημα «Υπόσχεση γάμου» το 2012 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, το Βραβείο Πεζογραφίας Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών και το Βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού Κλεψύδρα και το 2013 βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Level 42
Οι Level 42 είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα τζαζ φανκ μουσικής και δημιουργήθηκε στη Νήσο Ουάιτ το 1979. Το συγκρότημα σημείωσε αρκετές επιτυχίες κατά τη δεκαετία του '80 με τραγούδια όπως το Lessons in Love, το It's Over, το To Be with You Again και το Running in the Family.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Αμαρίνταρ Σινγκ
Ο λοχαγός Αμαρίνταρ Σινγκ (γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1942) είναι Ινδός πολιτικός, σημερινός πρωθωπουργός του Πουντζάμπ. Είναι εκλεγμένος βουλευτής του τοπικού κοινοβουλίου της ινδικής πολιτείας Παντζάμπ εκπροσωπώντας την Πατιάλα. Ήταν ο πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου για το Παντζάμπ. Ήταν πρωθυπουργός του Παντζάμπ και το 2002-2007. Ο πατέρας του ήταν ο τελευταίος μαχαραγιάς της Πατιάλα. Επίσης, υπηρέτησε στον Ινδικό Στρατό από το 1963 έως το 1966. Το 1980, εξελέγη στη Λοκ Σάμπα για πρώτη φορά. Σήμερα είναι ο πρόεδρος της Ακαδημίας Ούρντου του Παντζάμπ.
Προσωπική ζωή
Ο Σινγκ είναι ο υιός του Μαχαραγιά Γιανταβίντρα Σινγκ και της Μαχαρανί Μοχίνταρ Καούρ της Πατιάλα, μέλη της δυναστίας Φούλκ. Παρακολούθησε το σχολείο αρρένων Ουέλχαμ και το σχολείο Λώρενς στο Σαναβάρ συνεχίζοντας τις σπουδές του στο σχολείο Ντουν στο Ντεχραντούν. Έχει ένα γιο, τον Ρανίνταρ Σινγκ, και μια κόρη, την Τζάι Ίνταρ Καούρ, παντρεμένη με τον επιχειρηματία Γκουρπάλ Σινγκ. Η γυναίκα του, Πρενίτ Καούρ, ήταν βουλευτής και υφυπουργός στο Υπουργείο Εξωτερικών από το 2009 έως το 2014.
Η αδελφή του Χεμίνταρ Καούρ είναι παντρεμένη με τον πρώην υπουργό εξωτερικών Κ. Νατβάρ Σινγκ. Σχετίζεται επίσης με τον Σιμραντζίτ Σινγκ Μαν, αξιωματικό του Σιρομανί Ακάλι Νταλ.
Στρατιωτική καριέρα
Εντάχθηκε στο Ινδικό Στρατό τον Ιούνιο του 1963 μετά την αποφοίτησή του από την Εθνική Ακαδημία Αμύνης και την Στρατιωτική Ακαδημία της Ινδίας. Παραιτήθηκε στις αρχές του 1965. Μετά το ξέσπασμα εχθροπραξιών με το Πακιστάν το 1965, επανήλθε στο στρατό. Υπηρέτησε στο σύνταγμα των Σιχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2016
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2016 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η  Ράνια (Ουρανία) Ρεμπούλη του Γ.Σ. Νέων Λέρου. Πρωταθλητής σύλλογος στο ομαδικό αναδείχθηκε ο '''Γ.Α.Σ. Ιλισός Αθηνών''' για ένατη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2016 Κατηγορία:Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζαμάικας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζαμάικας (αγγλικά: Jamaica Football Federation, JFF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Τζαμάικα. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τζαμάικας. Διοργανώνει επίσης το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του ανώτατου επιπέδου ποδοσφαιρικής κατηγορίας της χώρας.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα αρχεία, το ποδόσφαιρο εισήχθηκε στην Τζαμάικα προς το τέλος του 19ου αιώνα και το 1893 αναφέρεται ως η χρονολογία, κατά την οποία συστάθηκε η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στη χώρα. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1910, ενώ το 1962 έγινε μέλος της FIFA και το 1963 της CONCACAF.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομοσπονδίες μέλη της CONCACAF Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Τζαμάικα
Οκουμέ
240px|μικρογραφία|Το φύλλωμα του είδους Aucoumea klaineana Το είδος Okoume, βοτανικώς Aucoumea klaineana, αλλιώς γνωστό και ως gaboon, είναι τροπικό πλατύφυλλο δασοπονικό δέντρο της οικογένειας Burseraceae, που είναι ιθαγενές στην ισημερινή δυτική Αφρική, στη Γκαμπόν, στη Δημοκρατία του Κονγκό και στο Río Muni. Απαντάται σε μεγάλα σε όγκο δέντρα που φτάνουν τα 30-40 μ. σε ύψος, σπάνια μεγαλύτερο, και με κορμό διαμέτρου περίπου 1 - 2,5 μ. Το είδος μεγαλώνει γενικά σε μικρές συστάδες, με τις ρίζες των δέντρων του να μπλέκονται με γειτονικά δέντρα. Στη Γκαμπόν, αποτελεί το κύριο δασοπονικό είδος, από το οποίο προέρχεται η ομώνυμη ξυλεία, οκουμέ.
Χρήσεις
Δίνει ξυλεία που έχει καφετί χρώμα, χαμηλής πυκνότητας, με χαμηλή αντοχή στη φθορά. Η κύρια χρήση του είναι στην παραγωγή του κόντρα πλακέ. Είναι περίπου 8–12% ελαφρύτερο από το άλλο κύριο κόντρα πλακέ θαλάσσης, αυτό που φτιάχνεται από μεράντι (meranti), που χρησιμοποιείται συνήθως στη ναυπήγηση σκαφών. Συχνά το οκουμέ είναι επενδεδυμένο με εποξειδική ρητίνη για να αυξήσει την αντοχή του στην κρούση και την τριβή και για να αυξήσει την αντοχή στο νερό σε σχέση με τα συμβατικά θαλάσσια χρώματα. Χρησιμοποιείται συχνά σε κατασκευές σάντουιτς.
Με τη μορφή που είναι γνωστή ως κόντρα πλακέ οκουμέ, κατηγορίας θαλάσσης, θεωρείται ίσως το καλύτερο κόντρα πλακέ κατασκευής που διατίθεται τώρα για σκάφη, ειδικά όπου απαιτείται μικρότερο βάρος. Οι χρήστες του κυμαίνονται από μεμονωμένους ερασιτέχνες κατασκευαστές καγιάκ έως μερικούς από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ξύλινων σκαφών και γιωτ στον κόσμο. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εποξειδικές ρητίνες και υαλοβάμβακα, ο συνδυασμός των προσδίδει μια δομή που μπορεί να είναι ισχυρότερη και ελαφρύτερη από το πλαστικό ή το υαλοβάμβακα, συναγωνιζόμενη τα χαρακτηριστικά απόδοσης των πιο προηγμένων σύνθετων υλικών όπως λ.χ. ανθρακονήματα. Παρομοιάζεται -αρκετές φορές- η σχεδίασή του με αυτή του μαονιού και συχνά βερνικώνεται για κάθε διακοσμητική εμφάνιση.
Χρησιμοποιείται και για τις πλάτες και τις πλευρές ακουστικών κιθάρων -υψηλής ποιότητας-, ενώ το οκουμέ -ακουστικά- παρουσιάζει πολλές από τις τονικές ιδιότητες του σφενδάμου. Οι κιθάρες που κατασκευάζονται με οκουμέ είναι αισθητά ελαφρύτερες σε βάρος από αυτές που κατασκευάζονται με μαόνι (african mahogany) ή τριανταφυλλιά (bubinga). Στην Ελλάδα, χρησιμοποιείται κυρίως για το λεγόμενο κόντρα πλακέ θαλάσσης (marine plywood), επίσης σε ελαφρές κατασκευές, για έπιπλα, κυρίως για ξυλόφυλλα, σε μέρη οχημάτων, σε εσωτερικές επενδύσεις, μουσικά όργανα και παιχνίδια, ενώ απαντάται και σε κιβώτια.
Πτώος
Στην ελληνική μυθολογία ο Πτώος ήταν γιος του Αθάμαντα και της Θεμιστούς, αδελφός του Σχοινέα, του Λεύκωνα, του Ερύθριου και του Πορφυρίωνα.
Όταν ο Αθάμας επέστρεψε στην δεύτερή του γυναίκα, την Ινώ, η Θεμιστώ έντυσε τον Πτωό και τα αδέλφια του με άσπρα ενώ τα παιδιά την Ινούς με μαύρα. Το βράδυ σκότωσε τα παιδιά που φορούσαν τα μαύρα ρούχα, αλλά η Ινώ είχε αλλάξει τα ρούχα των παιδιών έτσι η Θεμιστώ σκότωσε τα δικά της παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Τανγκανίκα (αποσαφήνιση)
Η Τανγκανίκα υπήρξε κράτος στην Ανατολική Αφρική. Ο όρος Τανγκανίκα μπορεί να αναφέρεται όμως και σε κάποιο από τα παρακάτω τοπωνύμια:
Αχιλλέας Αγρού
Τίτλοι
Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας (1): 1997-1998
Πηγές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1956 Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1988 Κατηγορία:Αγρός Λεμεσού
Φεργιάλ Εζέλ
εναλλ.=M87|μικρογραφία|416x416εσ| Εικόνα της υπερμεγέθους μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία [[Μεσιέ 87|M87, που λαμβάνεται από τη Συνεργασία Τηλεσκοπίου Event Horizon. Η καθηγήτρια Ουζέλ είναι μέλος της ομάδας EHT από το 2020.]]
Η Φεργιάλ Εζέλ (γεννημένη στις 27 Μαΐου 1975) είναι Τουρκάλα -Αμερικανή αστροφυσικός που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας και ειδικεύεται στη φυσική των συμπαγών αντικειμένων και των αστροφυσικών φαινομένων υψηλής ενέργειας. Από το 2020, η Ουζέλ είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στην Τουσόν, στο Τμήμα Αστρονομίας και στο Παρατηρητήριο Steward.
Η Ουζέλ έλαβε το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με τον Ραμές Ναράγιαν να ενεργεί ως σύμβουλος διατριβής. Ήταν μέλος του Χαμπλ και μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Σπουδών στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϋ. Ήταν συνεργάτης του Ινστιτούτου Χάρβαρντ - Ράντκλιφ και επισκέπτρια καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Μίλερ στο UC Berkeley.
Η Ουζέλ είναι ευρέως αναγνωρισμένη για τη συμβολή της στον τομέα των αστεριών νετρονίων, των μαύρων οπών και των μαγνητών. Είναι μέλος και επικεφαλής μοντελοποίησης του Event Horizon Telescope (EHT) που κυκλοφόρησε την πρώτη εικόνα μίας μαύρης τρύπας.
Η Ουζέλ έλαβε το βραβείο Μαρία Γκούμπερτ Μάγιερ από την Αμερικανική Φυσική Εταιρεία το 2013 για τις εξαιρετικές συνεισφορές της στην αστροφυσική των αστέρων νετρονίων. Η Ουζέλ έχει εμφανιστεί σε πολλά τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, συμπεριλαμβανομένων των Big Ideas στο PBS και της σειράς Universe στο History Channel.
Μαζί με τον Αλεξέι Βικχλίνιν, η Ουζέλ είναι ο Συμπρόεδρος της Ομάδας Επιστήμης και Τεχνολογίας Ομάδας Συνεργατών για το Παρατηρητήριο Lynx X-ray της NASA.
Εκπαίδευση
Η παρακάτω λίστα συνοψίζει την πορεία εκπαίδευσης της καθηγήτριας Ουζέλ:
Θάμαρ
Η Θάμαρ ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης.
Nυμφεύθηκε τον Ηρ, πρώτο γιο του Ιούδα, αλλά ο Γιαχβέ φόνευσε τον Ηρ γιατί ήταν κακός. Κατά τον νόμο έπρεπε να την νυμφευθεί ο δεύτερος γιος του Ιούδα, Αυνάν, τον οποίο ο Γιαχβέ φόνευσε επειδή εκσπερμάτισε εκτός. Στη συνέχεια έπρεπε ο Σηλώμ να λάβει τη Θάμαρ, αλλά ο πατέρας του δεν ήθελε επειδή φοβόταν πως θα πέθαινε κι αυτός. Έτσι η Θάμαρ μηχανεύθηκε να παρουσιαστεί στον πεθερό της σε μια έξοδό του ως πόρνη για να συνευρεθεί μαζί του, πράγμα που πέτυχε. Όταν ο Ιούδας κατάλαβε πως ήταν έγκυος θέλησε να τη σκοτώσει, αλλά αυτή του αποκάλυψε πως κυοφορούσε από αυτόν. Ο Ιούδας ανακάλεσε την απόφασή του έτσι γέννησε εκ της νύφης του δυο δίδυμα, τον Φαρές και Ζαρά, πρόγονους του Δαβίδ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Γιούζεφ Ζβόνας
μικρογραφία| Τάφος των Φραντσίσκα και Γιούζεφ Ζβόνας στο Κοιμητήριο του Λέσκο Ο Γιούζεφ Ζβόνας (πολωνικά: Józef Zwonarz) (11 Μαρτίου 1899, Στανισουάβουφ – 23 Νοεμβρίου 1984, Λέσκο) ήταν Πολωνός Καθολικός σιδηρουργός ουγγρικής καταγωγής και ένας από τους πολλούς Δίκαιους Εθνικούς που βοήθησαν τους διωκόμενους Εβραίους παρά την θανατική ποινή αν τους έπιαναν να το κάνουν. Ο Ζβόνας έκρυψε συνολικά τέσσερις ενήλικες Εβραίους σε ένα κελί κάτω από το μικρό εργαστήριό του. Στο δεξί όριο του εργαστηρίου ήταν η έδρα της Γκεστάπο. Στο αριστερό της όριο ήταν η Schutzpolizei. Απέναντι από το δρόμο ήταν η ουκρανική αστυνομία.
Βιογραφία
Ο Ζβόνας πέρασε ένα μέρος της νιότης του στη Βουδαπέστη. Ήταν στρατιώτης του Αυστροουγγρικού Στρατού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας από την Πολωνία το 1918, εντάχθηκε στον Πολωνικό Στρατό και έλαβε μέρος στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο του 1920 και στον Αμυντικό Πόλεμο του 1939. Μεταξύ των πολέμων εργάστηκε ως μηχανικός στο Λέσκο. Το 1923 έγινε ποδοσφαιριστής της τοπικής ομάδας Σανόβια.
Μετά το 1939 συμμετείχε στο πολωνικό κίνημα αντίστασης. Τον Ιούλιο του 1942, ο Ζβόνας προσεγγίστηκε από έναν Εβραίο γιατρό, τον Νάθαν Βάλαχ, του οποίου η σύζυγος, Γιάφα, γνώριζε τον Ζβόνας, για να πάρει υπό τη φροντίδα του την τριάμισι ετών κόρη τους. Ο Ζβόνας συμφώνησε να το κάνει και αμέσως βρήκε κατάλυμα για το κοριτσάκι με έναν άλλο μη Εβραίο με το όνομα Γιαν Κάκολ. Λίγο μετά τη μετακόμιση της κόρης τους, ο Δρ Βάλαχ και η σύζυγός του μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάσουαφ, καθώς ήταν μεταξύ των πολλών Εβραίων που εκκαθαρίστηκαν από το γκέτο του Λέσκο.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1942, η σύζυγος του Βάλαχ ήταν ανάμεσα στις 400 γυναίκες που είχαν προγραμματιστεί να εκτελεστούν στην κεντρική πλατεία του στρατοπέδου εργασίας. Οι γυναίκες ήταν παραταγμένες και οι περισσότερες πυροβολήθηκαν μέχρι θανάτου. Δεν χτυπήθηκε και μπόρεσε να ξαπλώσει ακίνητη και κυριολεκτικά να το «παίξει νεκρή» μέχρι να είναι ασφαλής για εκείνη να κινηθεί. Βρήκε τον άντρα της και δραπέτευσαν, απαρατήρητοι, από τον καταυλισμό. Την επόμενη μέρα, οι Βάλαχ έφτασαν πίσω στο Λέσκο και ζήτησαν ξανά βοήθεια από τον Ζβόνας. Ο Ζβόνας, ο οποίος ήταν τότε 45 ετών, μηχανικός στο επάγγελμα και πατέρας πέντε παιδιών, αποφάσισε τότε να βοηθήσει τον Δρ Βάλαχ και τη σύζυγό του όπως ακριβώς είχε βοηθήσει την κόρη τους.
Φοβούμενος ότι η γυναίκα και τα παιδιά του μπορεί να πουν κατά λάθος κάτι για τους Βάλαχ στις γύρω αρχές, ο Ζβόνας αποφάσισε να κρατήσει μυστική την ύπαρξη των Βάλαχ (και δύο άλλων Εβραίων που σύντομα θα προσχωρούσαν σε αυτούς) από τη γυναίκα και τα παιδιά του. Για να το κάνει αυτό, δημιούργησε ένα υπόγειο καταφύγιο (το οποίο οι ένοικοί του αποκαλούσαν «τάφο») κάτω από το μικρό εργαστήριό του, που βρίσκεται στο πίσω μέρος της ιδιοκτησίας του. Σε αυτόν τον «τάφο», ο οποίος είχε διαστάσεις περίπου 1,54 x 1,07 x 92 μέτρα, οι τέσσερις Εβραίοι επέζησαν με νερό, πατάτες, υπολείμματα από τα γεύματα του Ζβόνας και περιστασιακά λίγο κριθάρι για πάνω από δύο χρόνια. Ο Ζβόνας μπήκε στον κόπο να εγκαταστήσει ένα καλώδιο ρεύματος, συνδεδεμένο στο κύριο κύκλωμα της πόλης (έτσι δεν θα έδειχνε επιπλέον κιλοβάτ στο μετρητή του), για να λειτουργήσει μερικές συσκευές μαγειρέματος και μια λάμπα στο λάκκο. Παρατηρώντας όλα τα πρόσθετα πήγαινε-έλα του, καθώς και ότι έλειπε φαγητό και βαμβάκι, η σύζυγος του Ζβόνας, Φραντσίσκα Ζβόνας (το γένος Γιοντουόφσκα), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχε σχέση. Δυστυχώς για τον Ζβόνας, δεν μπόρεσε να αντικρούσει τίποτα από όσα είχε πει η γυναίκα του από φόβο μήπως ενοχοποιήσει τον εαυτό του, την οικογένειά του και τους Εβραίους που έκρυβε. Μόλις το 1944, όταν ο προωθούμενος Κόκκινος Στρατός πλησίασε στο Λέσκο και έπρεπε να μεταφέρει τους Εβραίους στο κελάρι κάτω από το σπίτι του, αφού παραλίγο να σκοτωθούν στον λάκκο από ρωσικούς βομβαρδισμούς, αναγκάστηκε να πει τη γυναίκα του την αλήθεια. Έμειναν στο κελάρι για έξι εβδομάδες έως ότου οι Ρώσοι είχαν απελευθερώσει την πόλη.
Μετά την απελευθέρωση του Λέσκο, και όταν οι Εβραίοι είχαν ξαναβρεί αρκετή δύναμη για να φύγουν, έφυγαν και δικαιολογήθηκαν ότι δεν μπορούσαν να τον πληρώσουν για τον κόπο και τα έξοδά του. Ο Ζβόνας απάντησε δίνοντάς τους τα τελευταία του αντικείμενα, ένα ρολόι χειρός και ένα χαρτονόμισμα 10 δολαρίων, λέγοντας: «Πάρτε αυτό, είναι ό,τι έχω. Θα το χρειαστείς για να ξεκινήσεις μια νέα ζωή».
Το 2006, η Φραντσίσκα και ο Γιούζεφ Ζβόνας συμπεριλήφθηκαν στα απομνημονεύματα της επιζήσας Γιάφα Βάλαχ ''Πικρή Ελευθερία. Αναμνήσεις ενός επιζώντος του Ολοκαυτώματος.''
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί μηχανικοί Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί ουγγρικής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Λία Βέρου
Η Λία Βέρου (αγγλ. Lea Verou, γεν. 13 Ιούνη 1986) είναι μια προγραμματίστρια στον τομέα του front-end προγραμματισμού, ομιλήτρια και συγγραφέας, με καταγωγή από τη Λέσβο, Ελλάδα. Η Βέρου είναι επί του παρόντος βοηθός έρευνας στο MIT CSAIL, στην ομάδα Haystack του David Karger και προσκεκλημένη εμπειρογνώμων στο W3C CSS Working Group.
Η Βέρου έχει γράψει ένα βιβλίο για το προηγμένο CSS για τον O'Reilly, εργάστηκε για το W3C / MIT, έχει δώσει πάνω από 60 προσκεκλημένες ομιλίες σε όλο τον κόσμο, κυκλοφόρησε διάφορα έργα ανοιχτού κώδικα και συνίδρυσε μια ελληνική startup, η οποία ονομάζεται Fresset Ltd (την οποία άφησε το 2011), μεταξύ άλλων έργων. Έχει γράψει άρθρα για διάφορα περιοδικά στη βιομηχανία σχεδιασμού ιστοσελίδων, όπως το A List Apart και το Smashing Magazine.
Εκπαίδευση
Η Βέρου είναι κάτοχος πτυχίου στην Επιστήμη Υπολογιστών από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, για το οποίο στο παρελθόν έχει συνδιοργανώσει το 4ο έτος προπτυχιακών μαθημάτων για τον προγραμματισμό ιστoσελίδων. Το παρελθόν της περιλαμβάνει τόσο την τεχνική ανάπτυξη όσο και τον οπτικό σχεδιασμό.
Λογισμικό
μικρογραφία|Η Βέρου σε ομιλία για το [[CSS το 2014]]
Dabblet
Το Dabblet είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή ανοιχτού κώδικα για ταχεία πρωτότυπη επεξεργασία HTML, CSS και JavaScript, με επισήμανση σύνταξης και inline προεπισκόπηση. Το αποτέλεσμα αποθηκεύεται στο Διαδίκτυο σε GitHub Gist για να επιτρέψει την κοινή χρήση με άλλους.
-prefix-free
Το -prefix-free είναι ένα polyfill που επιτρέπει στα τρέχοντα προγράμματα περιήγησης να αναγνωρίζουν τις μη προκαθορισμένες εκδόσεις πολλών ιδιοτήτων CSS3 αντί να απαιτούν από τον προγραμματιστή να γράψει όλα τα προθέματα προμηθευτών. To -prefix-free διαβάζει τα φύλλα στυλ της ιστοσελίδας και αντικαθιστά τυχόν μη προκαθορισμένες ιδιότητες με τα προκαθορισμένα αντίστοιχα που αναγνωρίζονται από το τρέχον πρόγραμμα περιήγησης.
Prism
Το Prism είναι μια βιβλιοθήκη επισήμανσης σύνταξης. Πρόκειται για ένα spin-off του Dabblet. Η σελίδα του έργου είχε 23.000 μοναδικούς επισκέπτες την πρώτη ημέρα λειτουργίας του. Χρησιμοποιείται σε ιστότοπους όπως το Smashing Magazine, το Mozilla Developer Network και το blog του Brendan Eich.
Μάργκαρετ Ρόπερ
Η Μάργκαρετ Ρόπερ (Margaret Roper) (το γένος More) (1505-1544) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας και μεταφράστρια και μία από τις πιο μορφωμένες οι γυναίκες του δέκατου έκτου αιώνα στην Αγγλία.
Υπόβαθρο
Η Margaret παντεύτηκε τον William Roper το1521 στο Eltham του Kent. Το ζευγάρι έζησε στο Well Hall στο Eltham   και απέκτησε πέντε παιδιά: την Elizabeth (1523–60), τη Margaret (1526–88), τον Thomas (1533–98), τη Mary (απεβίωσε το 1572) και τον Anthony (1544–1597).
Ο William Ρόπερ ("ο γιος Roper", όπως αναφερόταν σε αυτόν ο Thomas More) έγραψε την πρώτη βιογραφία του πολιτικού, αλλά ο φόρος τιμής στον πεθερό του, όπως και οι προσπάθειες της Margaret δεν έμειναν στην ιστορία. Στο Dream of Fair Γυναίκες ο Alfred, Lord Tennyson επικαλείται τη Margaret Roper ("who clasped in her last trance/ Her murdered father's head") ως υπόδειγμα πίστης και οικογενειακής αγάπης.
Η Roper ήταν η πρώτη γυναίκα μη ευγενής που δημοσίευσε το βιβλίο που είχε μεταφράσει στα αγγλικά. Το βιβλίο αυτό ήταν η μετάφραση από τα λατινικά του έργου Precatio Dominica του Έρασμου και δημοσιεύτηκε ως Ευσεβής Πραγματεία επί του Πατρός Ημών (Devout Treatise upon the Paternoster). Σε μία επιστολή o More αναφέρεται στα ποιήματά της, αλλά κανένα από αυτά δεν έχει διασωθεί.
Στo διάσημο έργο του Robert Bolt Ένας Άνθρωπος για Όλες τις Εποχές (A Man for All Seasons), η Margaret και ο William Roper είναι οι κεντρικοί χαρακτήρες. Στην ομώνυμη ταινία του 1966 τον ρόλο της Margaret ενσάρκωσε η Susannah York.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Μπελ Βι αν Ωζ
Το Μπελ Βι αν Ωζ (γαλλικά: Belle Vie en Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπιεβιλαί (γαλλικά: Biévillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπιάουα Πσέμσα
μικρογραφία|250x250εσ| Ο Μπιάουα Πσέμσα στο Σουάφκουφ μικρογραφία|333x333εσ| Ο Μπιάουα Πσέμσα στο Παλιό Μάτσκι Ο Μπιάουα Πσέμσα (πολωνικά: Biała Przemsza, δηλ. «Άσπρος Πσέσμα») είναι ποταμός που ρέει στα Βοεβοδάτα Ελάσσονος Πολωνίας και Σιλεσίας στην Πολωνία, ο οποίος πηγάζει από το Υψίπεδο Κρακοβίας-Τσενστοχόβα. Έχει μήκος 63,9 χλμ. και λεκάνη απορροής 876,6 χλμ².
Ο ποταμός δημιουργεί ρέματα, έλη και μερικές φορές λιμνούλες. Οι ροές και τα επίπεδα του νερού είναι πολύ σταθερά.
Πορεία του ποταμού
Ο Μπιάουα Πσέμσα ξεκινά την πορεία του στο Υψίπεδο Όλκους από τις πηγές που ρέουν έξω από τον βάλτο σε υψόμετρο 376 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, νοτιοδυτικά του Βόλμπρομ. Από εκεί, με την ονομασία Centary, ρέει νοτιοδυτικά σε μια κοιλάδα με επίπεδο πυθμένα βάθους 8-12 μ. και πλάτους 200-300 μ. Η σιδηροδρομική γραμμή 62 περνάει κατά μήκος του ποταμού. Στο Χσονστοβίτσε, ένα ρέμα ρέει σε αυτό από τα ανατολικά, το οποίο, ωστόσο, έχει στεγνώσει εντελώς τα τελευταία χρόνια. Στο Γκολτσοβίτσε, δέχεται το ρυάκι Ταρνούφκα, που ρέει από το Μαύρο Δάσος (Czarny Las). Στο Κλούτσε, ενώνεται από τα βόρεια με παραπόταμο που ρέει από το χωριό Ροντάκι. Δυτικότερα, ρέει μέσα από την Έρημο Μπουέντοφ, χωρίζοντάς την στα δύο. Στο δυτικό άκρο της, ρέει σε αυτή από τα βόρεια, από τα χωριά Χέχουο και Τσεντούρια, και από τα νοτιοανατολικά ρέει το ρέμα Μπιάουα. Περαιτέρω, ο ποταμός αλλάζει κατεύθυνση προς τα νότια, όπου μέσω μιας στενής, βαθιάς κοιλάδας, διασχίζει το Γκαρμπ Ζομπκοβίτσκι στο Σουάφκουφ. Διασχίζει τη συνοικία Οκραντζιόνουφ στην Ντομπρόβα Γκουρνίτσα και το νότιο άκρο της συνοικίας Μάτσκι του Σοσνόβιετς και τις συνοικίες του Γιαβόζνο.
Στα σύνορα δύο συνοικιών του Σοσνόβιετς, τις Νίφκα και Μπουρ, και στο Μισουοβίτσε, σε υψόμετρο περίπου 250 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώνεται με τον ποταμό Τσάρνα Πσέμσα, σχηματίζοντας τον ποταμό Πσέμσα, ο οποίος χύνεται στον ποταμό Βιστούλα. Αυτό το μέρος στην περιοχή των συνόρων μεταξύ Σοσνόβιετς και Μισουοβίτσε είναι γνωστό ως το λεγόμενο Τρίγωνο των Τριών Αυτοκρατόρων (πολωνικά: Trójkąt Trzech Cesarzy, γερμανικά: Drei Kaiser Ecke).
Ο Μπιάουα Πσέμσα έχει διατηρήσει τον φυσικό του χαρακτήρα για μεγάλο μήκος. Το φυσικό, ελικοειδές τμήμα μεταξύ 11,9 και 14 χιλιομέτρων της ροής του ποταμού έχει αναγνωριστεί από το Δημοτικό Συμβούλιο του Γιαβόζνο ως περιοχή οικολογικής χρήσης της «Καμπής του Μπιάουα Πσέμσα».
Μέση ροή:
Πανίδα
Στο άνω μέρος του ποταμού κυρίαρχο είδος ψαριού είναι η καφετιά πέστροφα. Υπάρχει επίσης οοτάμια καραβίδα. Το κάτω τμήμα ήταν προηγουμένως μολυσμένο με βιομηχανικά λύματα, ξεκινώντας από το Κλούτσε. Τώρα η κατάσταση έχει βελτιωθεί και τα ψάρια ζουν σε όλο το μήκος του ποταμού.
Ιστορία
Κατά τα έτη 1796–1806, ο Μπιάουα Πσέμσα αποτελούσε συνοριακό ποτάμι μεταξύ της Νέας Σιλεσίας του Βασιλείου της Πρωσίας και της Μοναρχίας των Αψβούργων, και κατά τα έτη 1815–1914, στο τμήμα από Σουάφκουφ έως Μάτσκι, μεταξύ του Βασιλείου της Γαλικίας και Λοδομερίας της Αυστροουγγαρίας και του Βασιλείου της Πολωνίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Παλαιότερα ήταν πλωτό ποτάμι. Κατά τα έτη 1826–1831, χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά λαμαρινών και χυτών από το ελασματουργείο κοντά Σουάφκουφ στο λιμάνι του ποταμού στη Νίφκα. Μέχρι το 1839, ένα ατμόπλοιο που κατασκεύασε ο Άγγλος Ντέιβι, που οι κάτοικοι των παραθαλάσσιων χωριών το αποκαλούσαν «Czortopchaj», διέσχιζε τον ποταμό Μπιάουα Πσέμσα. Τον 19ο αιώνα, μικρότερα ελαφρύτερα πλοία, που μετέφεραν γεωργικά προϊόντα και λιθάνθρακα στις εκβολές του ποταμού Πσέμσα στον Βιστούλα, διέσχιζαν επίσης τον ποταμό.
Επίδειξη οπισθίων
Ορισμένες δικαιοδοσίες θεωρούν ότι η επίδειξη οπισθίων είναι προσβολή δημοσίας αιδούς, μερικές φορές ανάλογα με το πλαίσιο.
Νομική υπόσταση
μικρογραφία| Φοιτητές στο [[Πανεπιστήμιο Στάνφορντ πραγματοποιούν μια μαζική επίδειξη οπισθίων τον Μάιο του 1995. Αυτή η διαδήλωση έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη λογοκρισία στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.]] Η νομική θέση που σχετίζεται με την επίδειξη οπισθίων ποικίλλει μεταξύ των δικαιοδοσιών. Κάποιοι τη θεωρούν προσβολή δημοσίας αιδούς, ενώ άλλοι τη χαρακτηρίζουν ως νομική αυτοέκφραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλουτοί Κατηγορία:Πολιτική ανυπακοή Κατηγορία:Χειρονομίες Κατηγορία:Γύμνια Κατηγορία:Τακτική διαμαρτυρίας Κατηγορία:Αναψυχή
Ach Gott, wie manches Herzeleid, BWV 3
thumb|280px|right|Η εκκλησία του Αγ. Θωμά στην Λειψία πριν την αναπαλαίωσή της (γκραβούρα του 1880) Η καντάτα  Ach Gott, wie manches Herzeleid  (Ω, Θεέ, πόσος πόνος στην καρδιά), με αριθμό BWV 3, είναι το τρίτο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο εισήγαγε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα. Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές και, μάλιστα, χορωδιακές -ή κοράλ- καντάτες του μεγάλου κάντορα και συνετέθη κατά την παραμονή του στην Λειψία, το 1725. Ανήκει στον δεύτερο κύκλο καντατών του Μπαχ και παρουσιάστηκε στις 14 Ιανουαρίου του ιδίου έτους, την 2η Κυριακή μετά τα Επιφάνια (Dominica 2 Post Epiphanias).
Κείμενο
Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η καντάτα- ανήκει στον Γερμανό ποιητή Μάρτιν Μόλλερ (Martin Moller 1547 – 1606) και γράφηκε το 1587. Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες- του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παράφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες. Ο ύμνος, δεν φαίνεται να έχει εμφανή σύνδεση με τα -προβλεπόμενα για την εορτή- εκκλησιαστικά αναγνώσματα (Επιστολή προς Ρωμαίους, 12:6, 16, Κατά Ιωάννη, 2:1, 11). Είναι, ίσως, ένας διαλογισμός για τον Ιησού ως ανακούφιση σε στιγμές δυστυχίας, και βασίζεται σε ένα μεσαιωνικό πρότυπο. Ο άγνωστος λιμπρετίστας επανεπεξεργάζεται το νόημα των 18 στροφών σε έξι μέρη, διατηρώντας τα λόγια των πρωταρχικών στροφών 1, 2 και 18, ως μέρη 1, 2 και 6. Ομοίως, ο Μπαχ διατήρησε την μελωδία-κοράλ σε τρία από τα έξι μέρη και, συγκεκριμένα, στην φαντασία-κοράλ της εισαγωγής με το μπάσο να τραγουδάει το «cantus firmus», ως τετραμερή οργανοθεσία με διάσπαρτα ρετσιτατίβι, στο δεύτερο μέρος και, τέλος, στο χορωδιακό του φινάλε.
Οργανοθεσία και δομή
Η καντάτα είναι γραμμένη στην Λα Μείζονα και έχει 6 μέρη. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τέσσερις σολίστες φωνής, τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από δύο όμποε d’amore, τρομπόνι, κόρνο, δύο βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο. Το τρομπόνι και το κόρνο παίζουν colla parte στα μέρη τους (δηλαδή κάθε όργανο συνοδεύει μία φωνή).
Μουσικολογικές σημειώσεις
Η χορωδία της εισαγωγής και το κοράλ του φινάλε συγκροτούν ένα στέρεο πλαίσιο από ακολουθία εναλλασσόμενων ρετσιτατίβων και αριών. Ειδικά το πρώτο ρετσιτατίβο είναι ασυνήθιστο: η χορωδία τραγουδάει μία μόνο γραμμή από τις τέσσερις γραμμές του ύμνου, που συνεχίζει κάθε φορά με τον κάθε σολίστ στα λόγια του ποιητή. Η τελευταία άρια είναι ντουέτο, με το όμποε d’ amore και τα βιολιά να παίζουν unisono. (S: Σοπράνο, A: Άλτο, T: Τενόρος, B: Μπάσος)
Πηγές
Κατηγορία:Καντάτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Μπελανγκρεβίλ (Καλβαντός)
Το Μπελανγκρεβίλ (γαλλικά: Bellengreville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελανγκρεβιλαί (γαλλικά: Bellengrevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπενερβίλ-συρ-Μερ
Το Μπενερβίλ-συρ-Μερ (γαλλικά: Benerville-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπενερβιλαί (γαλλικά: Bénervillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
AstraZeneca
Η AstraZeneca plc (ΆστραΖένεκα) είναι μία βρετανοσουηδική πολυεθνική φαρμακευτική και βιοτεχνολογική εταιρεία. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στo τμήμα Βιοϊατρικής του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, στην Αγγλία. Οι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Ογκολογία, το Καρδιαγγειακό σύστημα, τη Γαστρεντερολογία, των Λοιμώξεων, τη Νευροεπιστήμη, την Πνευμονολογία και των Φλεγμονών. Στους περισσότερους είναι γνωστή από τη συμμετοχή της με το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για την ανάπτυξης ενός εμβολίου κατά της COVID-19.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 μέσω της συγχώνευσης της Σουηδικής Astra AB και του Βρετανικού Ομίλου Zeneca, η οποία ιδρύθηκε από την απόσυρση των φαρμακευτικών δραστηριοτήτων της Imperial Chemical Industries το 1993. Ύστερα από τη συγχώνευση, είναι μια από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο και έχει πραγματοποιήσει πολλές εταιρικές εξαγορές, συμπεριλαμβανομένων των Cambridge Antibody Technology(2006), MedImmune (2007), Spirogen (2013) και Definiens (2014). Η έρευνα και η ανάπτυξή της συγκεντρώνονται σε τρία στρατηγικά σημεία: το Κέμπριτζ στην Αγγλία. το Γκέτεμποργκ στη Σουηδία και το Γκάιτερσμπουργκ στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Τσιτσιγάλπα
Η Τσιτσιγάλπα (ισπανικά: Chichigalpa, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [tʃitʃiˈɣalpa]) είναι πόλη και δήμος στο διαμέρισμα της Τσιναντέγα της Νικαράγουας.
AstraZeneca
Η AstraZeneca έχει καταχώρηση στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Επίσης έχει δευτερεύουσες καταχωρίσεις στα χρηματιστήρια Nasdaq OMX στη Στοκχόλμη, στο Nasdaq της Νέας Υόρκης, στο Χρηματιστήριο της Βομβάης και στο Εθνικό Χρηματιστήριο της Ινδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακευτικές εταιρίες Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Σουηδία
Ηραίο Περαχώρας
''Οι χρονολογίες εμφανίζονται με την μορφή π.Κ.Χ για "πριν από την Κοινή Χρονολογία" και Κ.Χ. για "Κοινή Χρονολογία". Δείτε περισσότερα στο σχετικό λήμμα.'' μικρογραφία|323x323εσ|Το Ηραίο Περαχώρας. Το Ηραίο Περαχώρας βρίσκεται στη χερσόνησο της Περαχώρας, στα βόρεια του Κορινθιακού κόλπου, στο δυτικό άκρο της οροσειράς των Γερανείων. Ο τόπος ονομαζόταν Ηραίο από την αρχαιότητα λόγω του ιερού αφιερωμένου στην Ήρα που βρίσκεται στο ακρωτήριο. Το σύγχρονο όνομα της περιοχής της Περαχώρας προέρχεται από το αρχαίο τοπωνύμιο Πειραίο ή Περαία. ‘Περαία’ είναι η συντόμευση της φράσης περαία γη και σημαίνει ‘απέναντι’ γη, τόπος πέρα από τη θάλασσα. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε πιθανόν διότι το ακρωτήριο βρίσκεται απέναντι από τη χώρα της Κορίνθου. Μεταξύ του Ηραίου και της Περαχώρας, βρίσκεται η λίμνη Βουλιαγμένη, η οποία στην αρχαιότητα ονομαζόταν Εσχατιώτης (αναφορά στην απομακρυσμένη γεωγραφική θέση της πάνω στο ακρωτήριο).
Τσιτσιγάλπα
Εικάζεται ότι οι πρώτοι κάτοικοι της Τσιτσιγάλπα έφθασαν από το Βορρά.
Ηραίο Περαχώρας
Έρευνες
Η Βρετανική Σχολή Αθηνών πραγματοποίησε συστηματικές ανασκαφές στο Ηραίο, την περίοδο 1930-1933 υπό την επίβλεψη του Χ. Πέιν, και το 1938-1939 υπό τον T. Dunbabin. Ενώ ο Τ. Τόμλισον ανέλαβε την διεύθυνση των ερευνών κατά τις δεκαετίες ’60 εώς ’80. Ο Κίσσας, σε δημοσίευση του 2013 αναφέρει έργα ανάδειξης μεγάλης κλίμακας για το Ηραίο.
Τσιτσιγάλπα
thumb|left|240px|Το Δημαρχείο της Τσιτσιγάλπα. Η περίοδος ανομβρίας διαρκεί από το Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο ενώ η υγρή εποχή επεκτείνεται από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.742 mm. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες συμβαίνουν τον Απρίλιο.
Ηραίο Περαχώρας
Νομικό πλαίσιο
Το ακρωτήριο του Ηραίου έχει αναγνωριστεί και προστατεύεται ως αρχαιολογικός χώρος βάσει των υπουργικών αποφάσεων:
Μπενουβίλ (Καλβαντός)
Το Μπενουβίλ (γαλλικά: Bénouville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Ηραίο Περαχώρας
Νομικό πλαίσιο
[[Αρχείο:Heraion of Perachora map.svg|μικρογραφία|383x383εσ|Ο αρχαιολογικός χώρος του Ηραίου Περαχώρας
Μπενουβίλ (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπενουβιλαί (γαλλικά: Bénouvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ηραίο Περαχώρας
Νομικό πλαίσιο
2. ρωμαϊκή αγροικία
3. αρχαϊκός ναός
4. ιερό της Ήρας Άκραιας και Λιμενίας
5. βωμός
6. στοά
8. "εστιατόριον"
9. υδραυλικά έργα
10. "ιερή δεξαμενή"
11. κτίριο της Εστίας (παλιά θεωρούταν ως το ιερό της Ήρας Λιμενίας)
12. "μνημειώδες κλιμακοστάσιο"
13. μοντέρνa προβλήτα
14. Ναός του Α.Ιωάννη
15. Σύγχρονες διαμορφώσεις ]]
Ο αρχαιολογικός χώρος
Ο αρχαιολογικός χώρος του Ηραίου περιλαμβάνει τα παρακάτω κτίσματα και χώρους:
Ιστορία
Δεν γνωρίζουμε πολλά για το προϊστορικό Ηραίο -και κυρίως για την περίοδο πριν τον 8ο αι. π.Κ.Χ.- λόγω έλλειψης γραπτών αναφορών. Στην ευρύτερη περιοχή της Περαχώρας και της λίμνης Βουλιαγμένης, τα αρχαιότερα ευρήματα που έχουν ανακαλυφθεί χρονολογούνται στην ελλαδική και μυκηναϊκή περίοδο. Από τις ελάχιστες αρχαίες αναφορές στο Ηραίο Περαχώρας, η πιο εκτενής είναι αυτή του Ξενοφώντα στο εδάφιο σχετικά με τον Κορινθιακό Πόλεμο (391-390 π.Κ.Χ). Ο Ξενοφών επίσης κάνει αναφορά στην κτηνοτροφία της περιοχής της Περαχώρας. Ο Πλούταρχος (ο οποίος έζησε τον 1ο αι. π.Κ.Χ.) αναφέρει έμμεσα το Ηραίο, στο εδάφιο σχετικά με τον χαρακτηρισμό δορυξένος, όπου γράφει ότι "παλιά" οι Μεγαρείς κατοικούσαν σε πέντε (5) διαφορετικά μέρη και ονομάζονταν αντίστοιχα Ἡραεῖς καὶ Πιραεῖς καὶ Μεγαρεῖς καὶ Κυνοσουρεῖς καὶ Τριποδίσκιοι.
Η ίδρυση του λατρευτικού χώρου υπολογίζεται κατά τη γεωμετρική περίοδο (τέλη του 9ου αι. π.Κ.Χ.  ή και νωρίτερα ). Οι ερευνητές προτείνουν ότι η περιοχή της Περαχώρας άνηκε στα Μέγαρα μέχρι τις αρχές του 8ου αι. π.Κ.Χ., και άρα η ίδρυση του πρώτου ιερού της Ήρας βρισκόταν υπό την μέριμνα των Μεγαρέων, οι οποίοι πιθανόν να επηρεάστηκαν από τους Αργείους. Να σημειωθεί ότι οι Μεγαρείς, όπως και οι Αργείοι, δεν ήταν φιλικά προσκείμενοι προς την Κόρινθο. Η περιοχή της Περαχώρας θα περάσει στον έλεγχο της Κορίνθου κατά τον 8ο αι. π.Κ.Χ.
Κατά την αρχαϊκή περίοδο (γύρω στον 6ο αι. π.Κ.Χ.), εκτός από τα λατρευτικά κτίρια θα κατασκευαστούν και άλλοι χώροι, όπως η "δυτική αυλή", η "στοά" και το "εστιατόριο".
Κατά την κλασική και ελληνιστική περίοδο, το ακρωτήριο του Ηραίου έχει λατρευτικό χαρακτήρα, ενώ η εικόνα θα αλλάξει ριζικά κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Ο χώρος εγκαταλείπεται πιθανότατα μετά την καταστροφή της Κορίνθου το 146 π.Κ.Χ. και στον χώρο της "δυτικής αυλής" κατασκευάζεται ρωμαϊκή αγροικία. Μεταγενέστερα, στον χώρο θα κτιστεί ο χριστιανικός ναός του Αγίου Ιωάννη, ο οποίος θα μετακινηθεί στην τωρινή του θέση ανατολικά του μικρού κόλπου, κατά την περίοδο των ανασκαφικών εργασιών του Πέιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογία Κατηγορία:Νομός Κορινθίας
Φρειδερίκος Φερδινάνδος του Άνχαλτ-Κέτεν
Ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος (γερμ. Friedrich-Ferdinand, 25 Ιουνίου 1769 - 23 Αυγούστου 1830) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλες (1797-1818) και μετά του Άνχαλτ-Κέτεν (1818-1830).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Έρντμαν πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλες και της Λουίζας-Φερδινάνδης, κόρης του Ερρίκου-Ερνέστου κόμη του Στόλμπερκ-Βέρνιγκεροντε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1803 τη Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου-Καρόλου-Λουδοβίκου δούκα του Σ.Χ.Σ.Μπεκ. Τρεις μήνες μετά απεβίωσε η Λουίζα.
Το 1816 ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Ιουλία, κόρη (από μοργανατικό γάμο) του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Μπενί-συρ-Μερ
Το Μπενί-συρ-Μερ (γαλλικά: Bény-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπενισιέν (γαλλικά: Bénitiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γκίας αντ-Ντιν
Ο Γκίας αντ-Ντιν, γεωργιανά: Ghias ad-Din, ήταν μέλος της δυναστείας των Σελτζούκων σουλτάνων του Ρουμ και σύζυγος της βασίλισσας Ρουσουντάν της Γεωργίας από το π. 1223 έως το 1226.
Βιογραφία
Ήταν γιος του εμίρη του Ερζερούμ και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό με εντολή του πατέρα του, για να νυμφευτεί τη βασίλισσα της Γεωργίας. Η θέση του Γκίας αντ-Ντιν στη Γεωργιανή Αυλή ήταν αδύναμη και η συζυγική σχέση ήταν τεταμένη, λόγω τής απιστίας τής Ρουσουντάν. Μεταστράφηκε πέρα δώθε στο θρησκευτικό και πολιτικό χάσμα κατά την εισβολή των Χβαρεζμιδών στη Γεωργία το 1226. Περίπου την ίδια εποχή αποκηρύχθηκε (διαζεύχθηκε) από τη Ρουσουντάν και στη συνέχεια δεν αναφέρεται πια στις πηγές. Απέκτησε δύο παιδιά, την Τάμαρ και τον Δαβίδ ΣΤ΄.
Προέλευση και όνομα
Το αρχικό όνομα τού συζύγου τής Ρουσουντάν δεν καταγράφεται ούτε σε Γεωργιανές, ούτε σε Μουσουλμανικές πηγές. Το "Γκίας αντ-Ντιν" είναι ένα επίθετο (laqab), που αναφέρεται από τον Αιγύπτιο μελετητή του 13ου αι. ιμπν Αμπντ αλ-Ζαχίρ. Ο Γεωργιανός ιστορικός πρίγκιπας Ιωάννης, γράφοντας στις αρχές του 19ου αι., υποθέτει ότι ο σύζυγος τής Ρουσουντάν ονομάστηκε Δημήτριος (Dimitri), όταν μεταστράφηκε τον Χριστιανισμό στη Γεωργία.