cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εσθονικές βουλευτικές εκλογές (2019)
Συμμετοχές: Πολιτικά κόμματα
Στις προεκλογικές τους εκστρατείες, τα δύο μεγάλα κόμματα, το Μεταρρυθμιστικό και το Κεντρώο Κόμμα, εστίασαν σε φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα υποσχέθηκε ότι θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας, ενώ το Κεντρώο Κόμμα πρότεινε μέτρα για να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα, από μέρους του, ηγήθηκε σε μία εκστρατεία αντιμεταναστευτικού περιεχομένου, με προειδοποίηση για κίνδυνο ραγδαίας αύξησης της εγκληματικότητας.
Δημοσκοπήσεις
Κατά την περίοδο από τις εκλογές του 2015 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές έγιναν πολλές δημοσκοπήσεις στις οποίες οι εκλογείς ρωτήθηκαν για τις πολιτικές τους προτιμήσεις. Στο γράφημα απεικονίζονται τα αποτελέσματα που προέκυψαν βάσει των απαντήσεών τους. κέντρο|μικρογραφία|900x900εσ
Σχηματισμός κυβέρνησης
Στις 15 Απριλίου το κοινοβούλιο της Εσθονίας καταψήφισε την απόπειρα του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος oνα σχηματίσει κυβέρνηση, με 45 βουλευτές να τάσσονται υπέρ, 53 κατά, 2 παρόντες και 1 απόντα.
Στις 17 Απριλίου το κοινοβούλιο ενέκρινε την κυβέρνηση του εντολοδόχου πρωθυπουργού Γιούρι Ράτας με τη συμμετοχή των κομμάτων Κέντρο, EKRE και Pro Patria, με ψήφους 55–44.
Η δεύτερη κυβέρνηση Ράτας ορκίστηκε στις 29 Απριλίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2019 Εσθ
Παΐσιος Λιγαρίδης
Ο Παΐσιος Λιγαρίδης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφία
Πριν γίνει μοναχός ονομάζονταν Παντολέων. Γεννήθηκε στη Χίο και είχε σημαντική μόρφωση. Ήταν άνδρας σοφός και ελλόγιμος. Χρημάτισε διδάσκαλος της Σχολής του Ιασίου. Διδάχτηκε επί έξι χρόνια τη φιλολογία και θεολογία στο Ελληνικό Κολλέγιο της Ρώμης που είχε ιδρύσει το 1577 ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄. Αρχικά ήταν υπερασπιστής των λατινικών καινοτομιών, αργότερα όμως επέστρεψε στην ορθόδοξη πίστη των προγόνων του και στράφηκε κατά των καθολικών και των Καλβινιστών. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και προχειρίστηκε από την ορθόδοξη εκκλησία μητροπολίτης Γάζας. Πήγε στη Μολδαβία και διορίστηκε καθηγητής της αυθεντικής σχολής του Ιασίου. Διορίστηκε από τον Τσάρο της Ρωσίας πρόεδρος της Συνόδου της Ρωσίας, όπου και γνωσιμάχησε. Απεβίωσε στη Ρωσία το 1678.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Τζερεντσάνο
Το Τζερεντσάνο (ιταλικά: Gerenzano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Χίονις ο Λάκων
Ο Χίονις ο Λάκων (7ος αιώνας π.Χ.) ή Χιόνης, ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής.
Βιογραφικό
Υπήρξε συνολικά 7 φορές ολυμπιονίκης στα αθλήματα του σταδίου και του δίαυλου, κερδίζοντας στο στάδιο κατά τους 28ους αγώνες (668 π.Χ.), και κατόπιν κερδίζοντας στο στάδιο και δίαυλο στους 29ους (664 π.Χ.), 30ους (660 π.Χ.) και 31ους (656 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Υπήρξε ο πρώτος που νίκησε το αγώνισμα του σταδίου 3 συνεχόμενες φορές, και ήταν διάσημος για τις επιδόσεις του στο άλμα. Αναφέρεται πως στους αγώνες του 664 π.Χ. είχε επίδοση στο άλμα εις μήκος 22 πόδες (περίπου 7 μέτρα).
Ο επόμενος που έφτασε το επίτευγμα του Χίονι, αλλά και το ξεπέρασε κερδίζοντας και το αγώνισμα του οπλίτη δρόμου, ήταν ο Άστυλος ο Κροτωνιάτης (εκπροσωπόντας την πόλη των Συρακουσών). Οι Σπαρτιάτες για να διατηρήσουν την δόξα του Χίονι, αλλάξαν την τιμητική στήλη που είχε αναρτηθεί προς τιμή του Χίονι στην Ολυμπία, ώστε να αναγράφει ότι κατά την εποχή που έζησε δεν υπήρχε το άθλημα του οπλίτη δρόμου. Ο Παυσανίας ο οποίος είδε τη συγκεκριμένη στήλη, θεώρησε πως δεν είναι αυθεντική.
Μετά τα επιτεύγματα του στους ολυμπιακούς αγώνες, ο Χίονις πήρε μέρος στον ελληνικό αποικισμό της Κυρήνης το 630 π.Χ. από τον Βάττο.
Ιστορικές μαρτυρίες
Παυσανίας, Περιήγηση 8.39.3
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Λουδοβίκος Δ΄ της Θουριγγίας
Ο Λουδοβίκος Δ΄ ο Άγιος, γερμ. Ludwig IV der Heilige (28 Οκτωβρίου 1200 - 11 Σεπτεμβρίου 1227) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας και παλατινός κόμης (δούκας) της Σαξονίας (1217-27).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χέρμαν Α΄ λάντγκραβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Η αδελφή του Γιούττα ήταν σύζυγος τού Θεοδώριχου Α΄ μαργράβου τού Μάισσεν.
Όμως το 1216 απεβίωσε ο Χέρμαν και το επόμενο έτος ο πατέρας του Χέρμαν Α΄. Έτσι ο Λουδοβίκος Δ΄ έγινε λάντγκραβος της Θουριγγίας σε ηλικία 16 ετών. Το 1218, κατά την εορτή τού Αγ. Κίλιαν, ανέλαβε τα όπλα τού ιππότη στον ναό τού Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ. Το 1220 στο κάστρο Βάρτμπουργκ νυμφεύτηκε τη 14ετή Ελισάβετ της Ουγγαρίας και απέκτησαν τρία τέκνα, τον Χέρμαν Β΄, τη Σοφία και τη Γκέρτρουντε, μετέπειτα ηγουμένη τού αββαείου στο Άλτενμπεργκ. Έθεσε την Αυλή του στο κάστρο Βάρτμπουργκ, κοντά στο Άιζεναχ.
Όταν το 1221 ο σύζυγος της αδελφής του Θεοδώριχος Α΄ μάργραβος τού Μάισσεν απεβίωσε, ο Λουδοβίκος Δ΄ έγινε επίτροπος τού 6ετούς γιού εκείνου Ερρίκου Γ΄. Όμως οι απόπειρές του να καταλάβει τα εδάφη τού Μάισσεν και της Λουσατίας αποκρούστηκαν από την αδελφή του Γιούττα. Όπως και ο πατέρας του, είχε στενή επαφή με τον Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, ο οποίος τον έθεσε μαρεσάλη τού βασιλείου και επιβεβαίωσε τα δικαιώματά του επί τού μαργραβάτου τού Μάισσεν.
Το 1226 ο Λουδοβίκος Δ΄ κλήθηκε στη Συνέλευση (Dieta) στην Κρεμόνα, όπου υποσχέθηκε στον Φρειδερίκο Β΄ να αναλάβει τον σταυρό και να τον συνοδεύσει στους Αγίους Τόπους. Επιβιβάστηκε για την ΣΤ΄ Σταυροφορία το 1227, εν μέρει εμπνεόμενος από τις ιστορίες τού θείου του, που ήταν στην Ανατολή με τον βασιλιά της Γερμανίας. Τον συνόδευαν πέντε κόμητες, ο Λουδοβίκος τού Βάρτμπουργκ, ο Γκούντερ φον Κέφερνμπεργκ, ο Μάινραντ φον Μύλμπεργκ, ο Χάινριχ φον Στόλμπεργκ και ο Μπούκαρντ φον Μράντενμπεργκ. Ο Λουδοβίκος Δ΄ άφησε την έγκυο σύζυγό του πίσω, η οποία είχε το προαίσθημα ότι δεν θα τον ξανασυναντούσε.
Το 1227 ο Λουδοβίκος Δ΄ διέσχισε τα όρη μεταξύ της Θουριγγίας και της Άνω Φραγκονίας, πέρασε τα δουκάτα της Σουαβίας και της Βαυαρίας και διήλθε από τις Άλπεις τού Τυρόλου. Ασθένησε από επιδημία, όταν έφθασε στο Μπρίντιζι και στο Οτράντο τού βασιλείου της Σικελίας. Έλαβε το χρίσμα για τους ασθενείς από τον πατριάρχη της Ιερουσαλήμ και τον επίσκοπο τού Σάντα Κρότσε, αλλά απεβίωσε πριν φθάσει στο Οτράντο το 1227. Λίγες ημέρες μετά γεννήθηκε η κόρη του Γκέρτρουντε· το λείψανο τού Λουδοβίκου Δ΄ ετάφη στο αββαείο τού Ράινχαρντσμπρουνν το 1228. Τον διαδέχθηκε ο 5ετής γιος του Χέρμαν Β΄, υπό την επιτροπεία τού θείου του Ερρίκου Ράσπε.
Έπειτα από το τέλος του η Ελισάβετ άφησε την Αυλή, ρύθμισε τη φροντίδα των τέκνων της και το 1228 αποκήρυξε τα εγκόσμια, γενόμενη μοναχή 3ης τάξης στον Αγ. Φραγκίσκο της Ασίζης. Έκτισε το Φραγκισκανό νοσοκομείο στο Μάρμπουργκ και αφιέρωσε τον εαυτό της στην φροντίδα των ασθενών ως το τέλος της, στα 24 έτη της, το 1231. Τέσσερα έτη μετά ανακηρύχθηκε επίσημα αγία. Αν και ο σύζυγός της δεν έγινε άγιος, έμεινε γνωστός στον Γερμανικό λαό ως Λουδοβίκος Δ΄ ο Άγιος ή ο Ευλογημένος της Θουριγγίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την αγία Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρη τού Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Λουδοβίκος Γ΄ της Θουριγγίας
Ο Λουδοβίκος Γ΄ ο Ήπιος ή ο Ευσεβής, γερμ. Ludwig III der Fromme oder der Milde (1151/52 - 16 Οκτωβρίου 1190 κοντά στην Κύπρο) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1172-90).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Ιουδήθ των Χοενστάουφεν, κόρης τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας.
Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία. Όταν ο κύριος στρατός πήρε την οδό δια μέσου των Βαλκανίων και της Μ. Ασίας, ο Λουδοβίκος Γ΄ και το σώμα του επιβιβάστηκαν στο Μπρίντιζι και έπλευσαν στην Τύρο. Όταν έφθασαν στους Αγίους Τόπους, έλαβε μέρος στην πολιορκία της Άκρας. Ωστόσο πριν φθάσει ο Φρειδερίκος Β΄ με τον κύριο στρατό, ο Λουδοβίκος Γ΄ ασθένησε και αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Απεβίωσε επάνω στο πλοίο, που είχε αποπλεύσει για την Κύπρο. Τα σπλάγχνα του τάφηκαν στη νήσο, ενώ τα οστά του τάφηκαν ξανά στον ναό τού Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα της Κλέβης και έπειτα τη Σοφία των Ρουρικιδών, κόρη τού Βολοντάρ τού Μινσκ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λουδοβικιδών
Τζερμινιάγκα
Η Τζερμινιάγκα (ιταλικά: Germignaga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ζακ Ρουφιό
Ο Ζακ Ρουφιό (γαλλικά: Jacques Rouffio), (14 Αυγούστου 1928 - 8 Ιουλίου 2016), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Η ταινία του Mon beau-frère a tué ma sœur προβλήθηκε στο 36ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ντοργκάλι
Το Ντοργκάλι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Νουόρο στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 8.576 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 38 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Ιουλίου 2017). Βρίσκεται 230 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της Σαρδηνίας Κάλιαρι και 38 χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Νουόρο. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην παραγωγή κρασιού και στον τουρισμό, σε ένα από τα σπήλαια του Ντοργκάλι βρέθηκε μια σπάνια μορφή από γιγαντιαία Ενυδρίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Πανηπειρωτικό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Ιωαννίνων
Το Πανηπειρωτικό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (εν συντομία: ΠΕΑΚ Ιωαννίνων) είναι ένα σύνολο αθλητικών εγκαταστάσεων από τις οποίες αποτελείται και βρίσκονται στην Ανατολή.Ανήκει στην ΓΓΑ και η διαχείριση του γίνεται από μια επιτροπή.
Εγκαταστάσεις
Στο ΠΕΑΚ Ιωαννίνων ανήκει και το Εθνικό Στάδιο Ιωαννίνων οι Ζωσιμάδες και οι εγκαταστάσεις του ΕΑΝΚΙ στην Λιμνοπούλα.
Μήνη (οχύρωση)
μικρογραφία| Ραβελίν στο Γκόες μικρογραφία| Ραβελίν στην ολλανδική πόλη "Μπέρχεν οπ Ζόομ" μικρογραφία| Παλαιό Ενετικό Φρούριο με ραβελίν στην Κέρκυρα (47818446002). μικρογραφία|300x300εσ| Ραβελίν που προστατεύει την είσοδο του [[Fort McHenry|Φορτ ΜακΧένρυ, Βαλτιμόρη, Μέριλαντ.]] μικρογραφία| Οι οχυρώσεις [[Moers|Mόερς, σχεδιασμένες από τον Σάιμον Στέβιν, όπου τα ραβελίν εμφανίζονται ως τριγωνικά σχήματα, με τοίχο (που φαίνεται με σκούρο πράσινο) στραμμένα προς τα έξω, χωρίς τοίχο στην εσωτερική πλευρά. Περιβάλλονται από νερό.]]
Πανηπειρωτικό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Ιωαννίνων
Σύλλογοι-Χρήση
Οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται από τον ΠΑΣ Γιάννινα (προπονητικό κέντρο).Διάφοροι σύλλογοι της πόλης διάφορων αθλημάτων χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις του για προπονήσεις ή αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στα Ιωάννινα Κατηγορία:Π.Α.Σ. Γιάννινα (ποδόσφαιρο)
Μήνη (οχύρωση)
Η μήνη είναι τριγωνική οχύρωση ή ανεξάρτητο εξάρτημα, που βρίσκεται μπροστά από τα εσωτερικά στοιχεία ενός φρουρίου (τα τείχη και τους προμαχώνες). Αρχικά ονομαζόταν demi-lune, από το lunette (τηλεσκόπιο). Το ραβελίν τοποθετείται έξω από ένα κάστρο και απέναντι από μια οχυρωματική κορτίνα (τείχος μεταξύ δύο πύργων). Το ραβελίν είναι το παλαιότερο και ταυτόχρονα το σημαντικότερο εξωτερικό έργο του οχυρωματικού συστήματος του προμαχώνα. Προήλθε από μικρά οχυρά, που υποτίθεται ότι κάλυπταν τη γέφυρα, που οδηγούσε μέσω της τάφρου στην πύλη της πόλης ή του φρουρίου από μια άμεση επίθεση. Από αυτή την πρωτότυπη λειτουργία, για την προστασία της γέφυρας της πύλης, προέρχεται και η αρχική της ιταλική ονομασία "Rivellino" (που σημαίνει μικρό έργο στην όχθη ή με τη γερμανική έκφραση κοινή για αυτήν: brückenkopf, προγεφύρωμα). Ως εκ τούτου, το ραβελίν ήταν στην αρχή μόνο ένα μικρό έργο, το οποίο θα έπρεπε απλώς να κάνει πιο δύσκολη την πρόσβαση στη γέφυρα μπροστά από τις πύλες του φρουρίου. Όταν έγινε αντιληπτό τον 16ο αι., ότι αυτό θα παρείχε γενικά καλύτερη προστασία για την κορτίνα, κατασκευάστηκαν ραβελίνα μπροστά από άλλες κορτίνες και αυτά σταδιακά πολλαπλασιάστηκαν. Ωστόσο, μόνο όταν ο Γερμανός οικοδόμος των φρουρίων Ντάνιελ Σπέκλιν (1536-1589) αναγνώρισε την βασική σημασία των ραβελίν (τα οποία εξακολουθούσε να αποκαλεί "μονό φράχτη, ledige wehr" ή "revelin"). Απαίτησε να γίνουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερα, ώστε να καλύπτουν πλήρως την κορτίνα και τις πλευρές των προμαχώνων και να μπορούν να τοποθετούν από ένα πλευρικό πυροβόλο μπροστά από τις κορυφές των προμαχώνων. Την επόμενη περίοδο, ραβελίνα συναντώνται σχεδόν σε όλα τα φρούρια, που κτίστηκαν σύμφωνα με το σύστημα οχύρωσης του προμαχώνα.
Οι εξωτερικές άκρες του ραβελίν ήταν έτσι διαμορφωμένες, που χώριζε μια δύναμη επίθεσης και τα πυροβόλα στα πλευρά του ραβελίν μπορούσαν να πυροβολήσουν τα επιτιθέμενα στρατεύματα, καθώς πλησίαζαν στην κορτίνα. Εμπόδιζε επίσης τους πολιορκητές να χρησιμοποιήσουν το πυροβολικό τους, για να κάνουν ένα ρήγμα στην κορτίνα. Η πλευρά του ραβελίν που βλέπει προς τις εσωτερικές οχυρώσεις έχει στην καλύτερη περίπτωση ένα χαμηλό τείχος, εάν υπάρχει, ώστε να μην προφυλάσσονται οι επιτιθέμενες δυνάμεις εάν το έχουν καταλάβει ή το έχουν εγκταλείψει οι αμυόμενοι. Συχνά τα ραβελίνα έχουν μια ράμπα ή σκάλες στην πλευρά του τοίχου, για να διευκολύνουν την κίνηση των στρατευμάτων και του πυροβολικού στο ραβελίν.
Το πρώτο παράδειγμα ραβελίν εμφανίζεται στις οχυρώσεις της ιταλικής πόλης Σαρτσανέλo και χρονολογείται από το 1497. Τα πρώτα ραβελίνα κτίστηκαν από τούβλα, αλλά αργότερα, κατά τον 16ο αιώνα στην Ολλανδία, ήταν χωμάτινα (ίσως επενδυμένα με πέτρα ή τούβλα), έτσι απορροφούσαν καλύτερα την πρόσκρουση των οβίδων. Η ιταλική προέλευση του συστήματος των οχυρώσεων (τα αστεροειδή οχυρά), μέρος του οποίου αποτελούσαν τα ραβλίνα, οδήγησε στον όρο trace Italienne (ιταλικά ίχνη).
Ο Γάλλος στρατιωτικός μηχανικός του 17ου αι. Βωμπάν έκανε μεγάλη χρήση των ραβελίν στο σχεδιασμό των οχυρώσεων του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και οι ιδέες του εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούνται το 1761 από τον ταγματάρχη Γουίλιαμ Γκρην στο Γιβραλτάρ.
Γκολασέκκα
Η Γκολασέκκα (ιταλικά: Golasecca) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Άισυ Κέιπ
Το Ακρωτήριο Άισυ ή Άισυ Κέιπ (αγγλ. Icy Cape) είναι ακρωτήριο στη βορειοδυτική ακτή της Αλάσκας, στη Θάλασσα Τσούκτσι του Αρκτικού Ωκεανού, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 70°19΄47΄΄ Βόρειο πλάτος και 161°52΄27΄΄ Δυτικό μήκος.
Ανακαλύφθηκε και πήρε την ονομασία αυτή (δηλαδή «ακρωτήριο με πάγους») από τον γνωστό εξερευνητή Τζέιμς Κουκ στις 17 Αυγούστου 1778.
Η ξηρά στην άμεση περιοχή του ακρωτηρίου είναι επίπεδη, αποτελούμενη από αμμώδεις γλώσσες μεταξύ της Λιμνοθάλασσας Κασεγκαλούκ στα ανατολικά και της Λίμνης Σίκολικ (Sikolik Lake) προς το εσωτερικό της ξηράς.
Στα νερά έξω από το ακρωτήριο αφθονούν οι ροζ σολομοί (Oncorhynchus gorbuscha) και τα αρκτικά μαυρόψαρα (Salvelinus alpinus), ενώ συχνά φαίνονται και φάλαινες.
Στο παρελθόν υπήρχε στο ακρωτήριο σταθμός ραντάρ της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας (συγκεκριμένα του δικτύου της «Distant Early Warning Line»).
Διοικητικώς το ακρωτήριο υπάγεται στον Δήμο Νορθ Σλόουπ, τον βορειότερο από τους 20 «δήμους» (στην πραγματικότητα τεράστιες περιοχές) της Αλάσκας. Σε δύο απογραφές πληθυσμού εμφανίσθηκε ως οικισμός, χωριό Εσκιμώων: το 1880, με την ονομασία Οτόκ-κοκ και 50 κατοίκους, και το 1890 με τη σημερινή ονομασία (Άισυ Κέιπ) και 57 κατοίκους.
Ιερεμίας Κακαβέλας
Ο Ιερεμίας Κακαβέλας ή Ιερεμίας Κακαβέλης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Γεννήθηκε στην Κρήτη όπου και έμαθε γράμματα. Έγινε μοναχός και πήγε στην Μικρά Ασία. Για να συνεχίσει τις σπουδές του πήγε στην Λειψία της Γερμανίας. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία και ήταν δεινός κήρυκας του ιερού λόγου. Μετά από την Λειψία πήγε στην Βιέννη, όπου το 1670 υπέγραψε μια επιστολή του ως «Ιερεμίας ο Έλλην διδάσκαλος της Ανατολικής εκκλησίας». Επέστρεψε στην Ανατολή και πήγε στο Ιάσιο και διορίστηκε καθηγητής της Αυθεντικής Ακαδημίας, και με αυτή τη θέση μνημονεύεται ως το 1698. Σύμφωνα με τον Δημήτριο Μοσχοπολίτη ήταν ειδήμων της ελληνικής, λατινικής, εβραϊκής και ιταλικής γλώσσας.
Συγγράμματα
Μετάφρασε σε απλοελληνικά το σύγγραμμα του Πλατίνα. Εκτός από μια επιστολή του βρίσκονται και επιγράμματά του στον Τόμο της Αγάπης του Δοσίθεου.
Συγγράμματα :
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Μεταφορές στην Αθήνα
Οι μεταφορές στην Αθήνα περιλαμβάνουν πλήθος μέσων μεταφοράς: εθνικές οδούς και αυτοκινητοδρόμους, σιδηροδρομικές μεταφορές, ναυτιλιακές μεταφορές, αεροδρόμια καθώς και μαζικές συγκοινωνίες όπως μετρό, τραμ, προαστιακό σιδηρόδρομο, λεωφορεία και τρόλεϊ. Καθώς είναι η ελληνική πρωτεύουσα, έχει τις περισσότερες μεταφορές αλλά και άλλες υποδομές σε σχέση με άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Αερομεταφορές
Το κύριο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την Αθήνα αλλά και ολόκληρη την Αττική είναι ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Σπάτα, που βρίσκονται στην Ανατολική Αττική. Εγκαινιάστηκε το 2001 αντικαθιστώντας το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού, το οποίο εξυπηρετούσε την πόλη για περίπου 60 χρόνια. Η πρόσβαση γίνεται και οδικώς και σιδηροδρομικώς. Στο αεροδρόμιο, έχουν τη βάση τους η Aegean Airlines, η Olympic Air και η SkyGreece Airlines.
Μαζικές μεταφορές
Η Αθήνα περιλαμβάνει επίσης σύστημα μαζικών μεταφορών το οποίο αποτελείται από ένα δίκτυο λεωφορείων, τρόλεϊ και μέσων σταθερής τροχιάς (μετρό, προαστιακός σιδηρόδρομος και τραμ).
Μετρό
Το μετρό Αθήνας είναι το δίκτυο υπόγειου και επίγειου μετρό της Αθήνας. Το μετρό της Αθήνας είναι το μοναδικό δίκτυο μετρό στην Ελλάδα. Εξυπηρετεί το πολεοδομικό συγκρότημα Αθήνας καθώς και περιοχές του μητροπολιτικού συγκροτήματος εκτός του πολεοδομικού(όπως π.χ. το κορωπί), το οποίο έχει πληθυσμό άνω των τριών εκατομμυρίων κατοίκων. Προσφέρει επίσης πρόσβαση στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» που βρίσκεται στην ανατολική Αττική.
Οροζέι
Η Οροζέι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Νουόρο στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 7.025 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 77 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Ιουλίου 2016). Βρίσκεται 140 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της Σαρδηνίας Κάλιαρι και 30 χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Νουόρο.
Μεταφορές στην Αθήνα
Μετρό
Το δίκτυο μετρό της Αθήνας αποτελείται από τρεις γραμμές με 61 συνολικά σταθμούς. Σε καθημερινή βάση, με το μετρό μετακινούνται κατά μέσον όρο 614.000 επιβάτες στην ευρύτερη περιοχή της πόλης.
Τραμ
Το τραμ Αθήνας είναι ένα μεταφορικό μέσο σταθερής τροχιάς στην πρωτεύουσα. Με τη σημερινή του μορφή, το τραμ υπάρχει στην Αθήνα από το 2004. Πρωτοεμφανίστηκε όμως στην πόλη το 1882 με τη μορφή ιππήλατων οχημάτων. Το 1908 κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτρικά οχήματα. Σταδιακά, το δίκτυο τραμ έφθασε τις 21 γραμμές. Η λειτουργία του όμως σταμάτησε το 1960, όταν τα τραμ αντικαταστάθηκαν από ηλεκτροκίνητα λεωφορεία (τρόλλεϋ) και θερμικά λεωφορεία.
Το σύγχρονο τραμ διαθέτει τρεις γραμμές. Οι δύο από αυτές, έχοντας αρχικά κοινή πορεία, συνδέουν το κέντρο της Αθήνας, μέσω Νέου Κόσμου και Νέας Σμύρνης, με το Παλαιό Φάληρο, και από εκεί, ακολουθούν χωριστές, αλλά παραλιακές διαδρομές, με τη μία γραμμή να κατευθύνεται προς το Νέο Φάληρο, και την άλλη προς τη Βούλα. Η τρίτη γραμμή συνδυάζει τα παραλιακά τμήματα των άλλων δύο, συνδέοντας απευθείας το Νέο Φάληρο με τη Βούλα.
Προαστιακός
Ο προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας αποτελεί μια υπηρεσία προαστιακού σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί αστικά, προαστιακά και περιφερειακά κέντρα στην Αττική και τους όμορους νομούς.
Το πρώτο δίκτυο προαστιακού σιδηροδρόμου στην Αθήνα ήταν αυτό που ένωνε το λιμάνι του Πειραιά με το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Αργότερα το δίκτυο επεκτάθηκε μέχρι την Κόρινθο, το Κιάτο και τη Χαλκίδα, ενώ το προαστιακό δίκτυο πρόκειται να επεκταθεί και προς Θήβα, Ξυλόκαστρο, Λουτράκι, Ραφήνα, Πάτρα και Λαύριο.
Λεωφορεία και τρόλεϊ
Το δίκτυο των αστικών λεωφορείων καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του συγκοινωνιακού έργου στο Π.Σ. της Αθήνας. Με 280 γραμμές, εξυπηρετούνται οι μετακινήσεις από τα προάστια προς τα κέντρο της Αθήνας, μετακίνηση από και προς σταθμούς του Μετρό, σύνδεση με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών καθώς και οι μετακινήσεις προς την μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας εκτός του πολεοδομικού συγκροτήματος(π.χ. Ελευσίνα, Κορωπί). Το δίκτυο εκμεταλλεύεται η Ο.ΣΥ. Α.Ε.
Λεωφορειακός Σταθμός Λιοσίων
Ο σταθμός λεωφορείων Λιοσίων (ή Β΄ σταθμός ΚΤΕΛ) είναι ένας από τους δύο κύριους τερματικούς σταθμούς λεωφορείων σε εθνικό και υπεραστικό επίπεδο της Αθήνας (ο άλλος είναι ο λεωφορειακός σταθμός Κηφισού). Βρίσκεται ανάμεσα στα Σεπόλια, τα Πατήσια και τους Αγίους Αναργύρους. Από το σταθμό ΚΤΕΛ τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ πηγαίνουν στις περιοχές της Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλίας, και της Πιερίας στη Μακεδονία. Υπάρχει μελλοντικός σχεδιασμός μεταφοράς τους, όπως και του Κτελ Κηφισσού στον νέο σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, στον σταθμό μετρό Ελαιώνα.
Συζήτηση για μετακόμιση σε νέα τοποθεσία
Το 2012 είχε εξαγγελθεί μετακόμιση των σταθμών στον Ελαιώνα όπου θα δημιουργείτο νέος Κεντρικός Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων, με σκοπό να υπάρχει πρόσβαση στο σταθμό από το Μετρό της Αθήνας (Σταθμός Ελαιώνας).
Υπεραστικές σιδηροδρομικές μεταφορές
Ο κύριος σιδηροδρομικός σταθμός της Αθήνας είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας. Εγκαινιάστηκε το 1904 και παρέχει δρομολόγια όσο σε υπεραστικό επίπεδο (π.χ. προς Θεσσαλονίκη ή Καλαμπάκα) τόσο και σε προαστιακό επίπεδο, όπως αναφέρεται και παραπάνω. Είχε δρομολόγια και για περιοχές της Πελοποννήσου (όπως την Κόρινθο και την Πάτρα) αλλά διακόπηκαν.
Δευτερεύων σιδηροδρομικός σταθμός είναι το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών που παρέχει δρομολόγια και σε υπεραστικό και σε προαστιακό επίπεδο, με δρομολόγια προς Κιάτο, Κόρινθο και το Αεροδρόμιο.
Shopping Star
Το Shopping Star είναι ελληνική τηλεοπτική εκπομπή μόδας που προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 21 Νοεμβρίου του 2016, στον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel. και προβάλλεται έως σήμερα. Την εκπομπή παρουσιάζει η Βίκυ Καγιά, η οποία κατά τη διάρκεια της εκπομπής δίνει στυλιστικές συμβουλές. Το σχολιασμό κάνει ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος, ενώ τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Πάνος Γεωργίου.
Μεταφορές στην Αθήνα
Ναυτιλιακές μεταφορές
Το λιμάνι του Πειραιά, που εξυπηρετεί ολόκληρη την Αθήνα, είναι το μεγαλύτερο της Ελλάδας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στη Μεσόγειο θάλασσα αλλά και στον κόσμο. Το λιμάνι είναι επίσης ένας μεγάλος εργοδότης στην περιοχή, με πάνω από 1.500 υπαλλήλους σε πάνω από 24.000 πλοία το χρόνο.
Shopping Star
Η εκπομπή βασίζεται στο γαλλικό σόου μόδας Les Reines du Shopping, με παρουσιάστρια την Κριστίνα Κορντουλά. Η εκπομπή απαρτίζεται από πέντε γυναίκες, οι οποίες κάθε εβδομάδα καλούνται, με συγκεκριμένο χρηματικό και χρονικό όριο, να υιοθετήσουν το στυλ ντυσίματος που ζητά η ειδικός σε θέματα μόδας Βίκυ Καγιά, με τη νικήτρια να κερδίζει χρηματικό έπαθλο των 1000 ευρώ.
Μεταφορές στην Αθήνα
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Shopping Star
Είχε ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν, το 2017. Τον Απρίλιο του 2018 ανανεώθηκε για τρίτη σεζόν. . Την άνοιξη του 2019 η εκπομπή ανανεώθηκε για τέταρτη σεζόν.
Στις 20 Ιουλίου του 2023, αποκαλύφθηκε ότι νέα παρουσιάστρια της εκπομπής θα είναι η Ηλιάνα Παπαγεωργίου, είδηση που έλαβε μεικτή υποδοχή από το κοινό.
Υποδοχή
Αρχικά, το Shopping Star σημείωνε χαμηλά νούμερα τηλεθέασης, έχοντας, ωστόσο, ανοδική πορεία στη συνέχεια. Το Μάρτιο του 2017, σημείωσε στις κατηγορίες γυναίκες 15 – 44 με ποσοστό 26,7% ενώ ο μέσος όρος στο δυναμικό κοινό 15 – 44 ήταν 20,2%. Σχετικά με την απρόσμενη επιτυχία και την επικράτεια έναντι ανταγωνιστικών προγραμμάτων, η Καγιά δήλωσε ότι δεν έχει σημασία αυτό και δεν εστιάζει στα νούμερα τηλεθέασης, καθώς κάνει αυτό που της αρέσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές
Εράρ Β΄ του Μπριέν
Ο Εράρ Β΄ του Μπριέν, (Γαλλικά ː Érard II, πέθανε το 1191) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν Κόμης του Μπριέν (1161 - 1191) και στρατηγός της Γ΄ Σταυροφορίας. Έγινε γνωστός από την πολιορκία της Άκρας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκωτιέ/Βάλτερ Β΄ κόμη του Μπριέν (γιου του Εράρ Α΄ του Μπριέν) και της Αδελαΐδας, κόρης του Ανδρέα κυρίου του Μπωντεμόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1166 την Αγνή των Μονφωκόν, κόρη του Αμεδαίου Β΄ κόμη του Μονμπελιάρ και είχε τέκνα:
Γκόρλα Ματζόρε
Η Γκόρλα Ματζόρε (ιταλικά: Gorla Maggiore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Νικολάι Χολόντνι
Ο Miκολά Γκριγκορoβιτς Χολόντνι (Микола Григорович Холодний, Никола́й Григо́рьевич Холо́дный; 22 Ιουνίου 1882 - 4 Μαΐου 1953) ήταν ένας σημαντικός μικροβιολόγος, που εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου της Ουκρανίας στην ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.
Είναι γνωστός για το μοντέλο Χολόντνι– Βεντ, το οποίο ανέπτυξε ανεξάρτητα με τον Φριτς Βάρμολτ Βεντ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας. Παρά το γεγονός ότι σχετίζονται με την ίδια θεωρία, οι δύο άνδρες δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Ο Χολόντνι εργάστηκε στον Βοτανικό Κήπο AV Φόμιν, συνδεδεμένος με το Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της αντίληψης ότι τα μικρόβια προσκολλούνται στις επιφάνειες, χρησιμοποιώντας την τεχνική της τοποθέτησης αρχικά γυάλινων πλακιδίων στη γη για μια μετρούμενη χρονική περίοδο, και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας ένα μικροσκόπιο για την εξέταση των πλακιδίων. Το Προκαρυωτικό κύτταρο cholodnii Leptothrix έχει πάρει το όνομά του από τον ίδιο. Το 1927 ο Χολόντνι πρότεινε ότι τα κύτταρα του κολεόπτερου (coleoptile) αρχικά πολώνονται υπό την επίδραση της άνισης έκθεσης στο φως, έτσι ώστε η αυξητική ορμόνη μπορεί να διαχέεται πιο γρήγορα προς την πλευρά στη σκιά από οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση. Ο Βεντ κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα το 1928, και τα ονόματα των δύο επιστημόνων έχουν συνδεθεί με την αμφιλεγόμενη θεωρία Χολόντνι– Βεντ.
Βιβλιογραφία
Τα επιλεγμένα έργα περιλαμβάνουν:
Το 1937 ο Νικολάι Χολόντνι και ο E. Σάνκεβιτς δημοσίευσαν ένα άρθρο σχετικά με την Επιρροή των ασθενών ηλεκτρικών ρευμάτων στην ανάπτυξη του κολεόπτερου στη Φυσιολογία των Φυτών. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε ένα άρθρο για τον Κάρολο Δαρβίνο και τη σύγχρονη θεωρία των τροπισμών στο περιοδικό Science.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί
Λουτρά Αρκαδίας
Τα Λουτρά Ηραίας (ή γνωστά και ως Καλύβια) του Δημοτικού Διαμερίσματος Λουτρών του πρώην Δήμου Ηραίας και της τέως Δημοτικής Ενότητας Ηραίας του Δήμου Γορτυνίας ανήκουν στον Νομό Αρκαδίας. Τα Λουτρά είναι τοποθεσία του παλιού οικισμού των σημερινών Ιαματικών Πηγών Ηραίας, με την παλαιά ονομασία Καλύβια. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την μελισσοκομία αλλά και σε μικρότερο βαθμό με την κτηνοτροφία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε 17 μόνιμους κατοίκους ενώ το αποτέλεσμα της απογραφής του 2001 ήταν 30 μόνιμοι κάτοικοι. Τα Λουτρά απέχουν 35 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 95 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Γκόρλα Μινόρε
Η Γκόρλα Μινόρε (ιταλικά: Gorla Minore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Εράρ Α΄ του Μπριέν
Ο Εράρ Α΄, γαλλ. Érard I (1060 - 1114) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν κόμης του Μπριέν (ως το 1114).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκωτιέ/Βάλτερ Α΄ κόμη του Μπριέν και της Ευσταθίας του Τονέρ.
Έλαβε μέρος το 1097 στην Α΄ Σταυροφορία. Το 1114 απεβίωσε σε ηλικία 54 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γκωτιέ/Βάλτερ Β΄.
Οικογένεια
Νυμεύτηκε το 1110 την Αλίκη των Μοντντιντιέ, κόρη του Ανδρέα κυρίου του Ραμρύ (Ramerupt) και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μπριέν
Πλαγιάρι Πέλλας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης
Το Πλαγιάρι είναι ημιορεινός οικισμός στα Γιαννιτσά του νομό Πέλλας με υψόμετρο 349 μέτρα.
Γεωγραφία
Το Πλαγιάρι βρίσκεται στους πρόποδες όρους Παϊκου, μεταξύ της Λάκκας και της Αραβησσού. Είναι κτισμένο δίπλα στην επαρχιακή οδό Αραβήσσου - Εξαπλάτανου και απέχει 15 χλμ. ΒΔ. από τα Γιαννιτσά. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και κυρίως τη καλλιέργεια ροδάκινων, καπνού και δρεπτού τριαντάφυλλου. Στο χωριό λειτουργεί ο Πολιτιστικός Σύλλογος "η Ελπίδα", που διαθέτει χορευτικό τμήμα και μικρό φωτογραφικό αρχείο.
Ιστορία - Ονομασία
Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1926, ήταν Ισπερλίκ (στα τουρκικά σημαίνει "ο τόπος του Σπύρου"), οπότε και μετονομάστηκε σε Πλαγιάρι. Το 1918 αναγνωρίστηκε ως κοινότητα Ισπερλίκ με έδρα τον οικισμό. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και τη Συνθήκη της Λωζάνης στο εγκαταστάθηκαν χριστιανοί από το Πλαγιάρι της Καλλιπόλης, ενώ άλλες προσφυγικές ομάδες κατοίκησαν στο Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης, στην Καρδία και την Αγία Παρασκευή. Στο χωριό σήμερα κατοικούν και οικογένειες Βλάχων από τη Βλάστη Κοζάνης και τα Μεγάλα Λιβάδια.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πλαγιαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύρρου του Δήμου Πέλλας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 349 κατοίκους.
Μάριος Γεωργιάδης
Ο Μάριος Γεωργιάδης (Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 1976) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων στην ‘Α Αθηνών εκλεγμένος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (EDP), ενώ από τον Ιούλιο του 2017 κατείχε το αξίωμα του Θ΄ Αντιπροέδρου του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Πολιτική Σταδιοδρομία
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής Α΄ Αθηνών με την Ένωση Κεντρώων  και ανέλαβε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Τη θέση αυτή κατείχε μέχρι την εκλογή του στο αξίωμα του Αντιπροέδρου της Βουλής τον Ιούλιο του 2017.
Τον Νοέμβριο του 2016 εκλέχθηκε παμψηφεί Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (EDP), έχοντας την δυνατότητα να έρχεται σε επαφή με όλα τα κεντρώα κόμματα της Ευρώπης και να ενημερώνεται για όλες τις παρεμβάσεις και θέσεις, εντός και εκτός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.
Στο πλαίσιο της πολιτικής του δραστηριότητας είναι Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, Αντιπρόεδρος της ομάδας φιλίας Ελλάδας - Βοσνίας  Ερζεγοβίνης, Μέλος των Κοινοβουλευτικών Ομάδων Φιλίας Ρωσίας, Ταϊλάνδης, Η.Π.Α, Βοσνίας, Διευθυντής της Ένωσης Κεντρώων και Επικεφαλής τομέων Αθλητισμού, Οικονομίας & Ανάπτυξης, Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Τουρισμού της  Ένωσης Κεντρώων.
Στις εκλογές του Ιουλίου 2019 δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς η Ένωση Κεντρώων δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο ποσοστό για την είσοδο στην Βουλή.
Κορκούτελι (αποσαφήνιση)
Το Κορκούτελι μπορεί να αναφέρεται:
Μάριος Γεωργιάδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κεντρώων Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Ολιένα
Η Ολιένα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Νουόρο στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 7.123 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 43 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Ιουλίου 2016). Η περιοχή της Ολιένας κατοικείται συνεχώς από την Παλαιολιθική εποχή μέχρι σήμερα, τα ευρήματα του πολιτισμού των Νουράγκι περιλαμβάνουν 54 χωριά, 30 Νουράγκι και πολλά κτίσματα με στόχο την λατρεία. Τον Μεσαίωνα η Ολιένα ανήκε στην Δικαιοδοσία του Τόρρες, αργότερα πέρασε στην Πίζα. Στον πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στην Δικαιοδοσία της Αρμπορέα και το Στέμμα της Αραγωνίας την πόλη κατέλαβαν τα στρατεύματα της Ελεονώρας της Αραγωνίας, η Μεσαιωνική πόλη βρισκόταν στους πρόποδες ενός κάστρου και παρέμεινε στην Αραγωνία μέχρι την πτώση της.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Fiat 124 Spider
Το Fiat 124 Sport Spider ήταν σπορ αυτοκίνητο τύπου καμπριολέ που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1966 και του 1982 από την Fiat, και από το 1983 έως και το 1985 από τον ιταλικό οίκο Πινινφαρίνα. Το Fiat 124 Sport Spider βασίστηκε σε μια σχετική εξέλιξη του Fiat 124 (1966 - 1974) και το πρώτο κάμπριο όχημα το οποίο αποτέλεσε τον πρόγονο του Fiat Barchetta, που παρήχθη από το 1995 έως το 2005. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση έγινε στη Διοργάνωση Μηχανοκίνησης στο Τορίνο τον Νοέμβριο του 1966 και στη συνέχεια έγινε διαθέσιμο για τις αγορές της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης.
Το 2015 παρουσιάστηκε ένα ακόμη μοντέλο με την ονομασία Fiat 124 Spider, με ρετρό αισθητική από το ομώνυμο αρχικό μοντέλο και ως ο απόγονος του Fiat Barchetta. Το μοντέλο αυτό βασίστηκε στο Mazda MX-5, στα πλαίσια μιας σχετικής συνεργασίας με την Mazda, και παρήχθη από τον Ιούνιο του 2016 (ξεκινώντας έτσι από τη σεζόν του 2017) έως τον Δεκέμβριο του 2019.
Κουκουμίτσα Αιτωλοακαρνανίας
Η Κουκουμίτσα είναι πευκόφυτη νησίδα η οποία βρίσκεται μέσα στον Αμβρακικό κόλπο λίγο πριν την ανατολική είσοδο της Βόνιτσας. Συνδέεται με πεζογέφυρα από την απέναντι ακτή, όπου υπάρχει το άλσος Σάλτινη. Επάνω της είναι κτισμένο εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο και αποτελεί αξιοθέατο της Βόνιτσας. Την καλοκαιρινή περίοδο γίνονται σε αυτό αρκετές πολιτιστικές εκδηλώσεις και είναι ιδανικό μέρος για περιπάτους καθώς και ιστιοπλοϊκές επισκέψεις.
Fiat 124 Spider
Ιδιότητες
Στο απλό μοντέλο είχε χρησιμοποιηθεί μεγάλη ποικιλία κινητήρων, οι οποίοι ήταν σχεδιασμένοι όλοι από τον παλαιότερο μηχανικό της Ferrari, Αουρέλιο Λαμπρέντι. Επιπλέον, είχαν παραχθεί κινητήρες για ειδικές εκδόσεις, όπως αυτός του 124 Abarth Rally, αγωνιστικής έκδοσης του μοντέλου.
Κουκουμίτσα Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Fiat 124 Spider
Ιδιότητες
Κατηγορία:Μοντέλα Fiat Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Γαϊδουράς
Ο Γαϊδουράς είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Γκορνάτε Ολόνα
Το Γκορνάτε Ολόνα (ιταλικά: Gornate Olona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Κορκούτελι (ΤΔΒΚ)
Το Κορκούτελι είναι χωριό της αμμοχωστου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Γαϊδουράς. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Μπόλκο Γ΄ του Ζιενμπίτσε
Ο Μπόλκο Γ΄, πολων. Bolko ΙΙΙ książę Ziębicki (π. 1348 - 13 Ιουνίου 1410) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ζιενμπίτσε ήταν δούκας του Ζιενμπίτσε/Μύνστερμπεργκ (από το 1358) και του Γκλιβίτσε/Γκλάιβιτς (1369-73).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου του Μικρού, δούκα του Ζιενμπίτσε και της Αγνής, κόρης του Χέρμανν Κρουσίνα του Λίχτενμπεργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1369 την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε (π.1351-1411), κόρη του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ και είχε τέκνα:
Χέρνε
Η Χέρνε (γερμ. Herne) είναι πόλη της Γερμανίας στο δυτικό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Ευρισκόμενη στην πυκνοκατοικημένη περιοχή του Ρουρ, είναι σχεδόν ενωμένη οικιστικώς με τις γειτονικές πόλεις Μπόχουμ και Γκελζενκίρχεν. Η εκτίμηση του πληθυσμού της στα τέλη του 2020 ήταν 156.940 κάτοικοι.
Η Χέρνε, το μεσαιωνικό Χαράννι (Haranni), ήταν όπως και οι περισσότερες άλλες πόλεις της περιοχής ένα μικρό χωριό μέχρι τον 19ο αιώνα, οπότε η εξόρυξη γαιάνθρακα και η παραγωγή κοκ και χάλυβα επέφερε τη μεγάλη πληθυσμιακή αύξησή τους σε πόλεις, εξαιτίας της εισροής οικονομικών μεταναστών που εύρισκαν εκεί εργασία. Συγκεκριμένα το πρώτο ανθρακωρυχείο άρχισε να λειτουργεί στη Χέρνε το 1860 και αμέσως άνοιξαν και αρκετά άλλα.
Ο δήμος της Χέρνε έχει έκταση 51,41 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέσο υψόμετρο 65 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χερνε
Άσλεϊ Κόουλ
Ο Άσλεϊ Κόουλ  (Ashley Cole, 20 Δεκεμβρίου 1980) είναι Άγγλος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός αμυντικός, με πιο αξιοσημείωτο το πέρασμά του από την Τσέλσι, και ανήκει στην προπονητική ομάδα Κ-15 της Τσέλσι. Θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους καλύτερους αμυντικούς της γενιάς του, και για κάποιους ήταν στην ακμή της καριέρας του ο καλύτερος αριστερός αμυντικός στον κόσμο.
Ο Άσλεϊ Κόουλ, γεννημένος στο Στέπνεϊ του Λονδίνου, ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Άρσεναλ και πραγματοποιήσε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα τον Νοέμβριο του 1999, πραγματοποιώντας 228 εμφανίσεις και σκοράροντας εννέα φορές με τους κανονιέρηδες. Με την Άρσεναλ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, τρία FA Cup και ήταν βασικό μέλος της ανίκητης ομάδας της σαιζόν 2003-04. Ο Κόουλ αγωνίστηκε επίσης στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2006, όπου όμως η Άρσεναλ έχασε 2-1 από την Μπαρτσελόνα.
Τον Αύγουστο του 2006, μετά από παρατεταμμένες συζητήσεις, ο Κόουλ πήρε μεταγραφή για την αντίπαλη Τσέλσι έναντι 5 εκατομμυρίων λιρών και σε αντάλλαγμα με τον Ουιλιάμ Γκαλάς. Πριν την μεταγραφή, οι δυο πλευρές είχαν κρυφή συνάντηση, κάτι το οποίο ήταν παράνομη ενέργεια, καθώς ο Κόουλ δεσμευόταν με συμβόλαιο με την Άρσεναλ. Ο Κόουλ και οι εμπλεκόμενες πλευρές, βρέθηκαν ένοχες σύμφωνα με τον νόμο Κ5 της Πρέμιερ Λιγκ και τους επιβλήθηκαν πρόστιμα. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την μεταγραφή από την ολοκλήρωση της. Με την Τσέλσι ο Κόουλ κατέκτησε το πρωτάθλημα τη σαιζόν 2009-10, τέσσερα FA Cup και ένα Τσάμπιονς Λιγκ το 2012. Μετά το τέλος της σαιζόν 2013-14 δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιό του. Στη συνέχεια πέρασε από τη Ρόμα, τους ΛΑ Γκάλαξι και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Ντέρμπι Κάουντι το 2019.
Ο Κόουλ έχει κατακτήσει το FA Cup εφτά φορές, τις περισσότερες από κάθε άλλο παίκτη, ενώ είναι ένας από τους δύο παίκτες που έχουν κατακτήσει το νταμπλ με δύο διαφορετικούς συλλόγους, με τον Νικολά Ανελκά. Έχει ψηφιστεί στην ομάδα της χρονιάς για την Πρέμιερ Λιγκ για τις σαιζόν 2002-03, 2003-04, 2004-05 και 2010-11. Το 2010 ψηφίστηκε παίκτης της χρονιάς στην Αγγλία.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Αγγλίας το 2001 και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 2014. Με 107 συμμετοχές με το εθνόσημο, είναι ο αμυντικός με τις περισσότερες συμμετοχές με την εθνική Αγγλίας. Ήταν μέλος των ομάδων που αγωνίστηκαν στα Παγκόσμια Κύπελλα 2002, 2006 και 2010, καθώς και στα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Γκράντολα
Η Γκράντολα (ιταλικά: Grantola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Ομουά (Ιβλίν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ομουαγιέν (γαλλικά: Osmoyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Πάουλο Μπέντο
Ο Πάουλο Χόρχε Γκόμες Μπέντο (πορτογαλικά: Paulo Jorge Gomes Bento, [πορτογαλική προφορά: ˈpawlu ˈbẽtu], 20 Ιουνίου 1969) είναι Πορτογάλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου στην Εθνική Νότιας Κορέας.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου. Στα πρωταθλήματα της χώρας του μετρά 284 συμμετοχές και 16 γκολ, σε 11 σεζόν. Ενώ πέρασε και τέσσερα χρόνια στην Ισπανία. Κατά τ' άλλα υπήρξε και διεθνής με την Εθνική Πορτογαλίας, συμμετέχοντας και σε ένα Μουντιάλ και σε ένα Euro.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του το 2005, όταν ανέλαβε τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, στην οποία έμεινε 4 χρόνια. Το 2010, ανέλαβε την Εθνική Πορτογαλίας, στην οποία παρέμεινε επίσης για 4 χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Οβιέδο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Ινάρτσο
Το Ινάρτσο (ιταλικά: Inarzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Παραί-Ντουαβίλ
Το Παραί-Ντουαβίλ (γαλλικά: Paray-Douaville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Κουντουριώτης (αντιτορπιλικό)
Το Κουντουριώτης ήταν ελληνικό αντιτορπιλικό της κλάσης Ντάρντο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από το Ελληνικό πολεμικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ονομάστηκε προς τιμήν του ναυάρχου και πολιτικού Παύλου Κουντουριώτη, ο οποίος ήταν ο διοικητής του ελληνικού Στόλου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και υπηρέτησε δύο φορές ως Πρόεδρος της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ήταν το δεύτερο πλοίο που έφερε αυτό το όνομα.
Το πλοίο ναυπηγήθηκε στο Σέστρι Πονέντε της Ιταλίας και εντάχθηκε στο Ελληνικό πολεμικό Ναυτικό τον Νοέμβριο 1932. Μετά το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, συμμετείχε σε ναυτικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα κατά την δεύτερη και τρίτη ναυτική επιδρομή κατά των ιταλικών πλοίων στο Στενό του Οτράντο (15-16 Δεκεμβρίου 1940 και 4-5 Ιανουαρίου 1941). Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα, ήταν ένα από τα πολλά πλοία που κατάφεραν να διαφύγουν στην Αλεξάνδρεια. Στη συνέχεια, υποβλήθηκε σε επισκευές και εκσυγχρονισμό στη Βομβάη από τον Ιούνιο 1941 έως τον Απρίλιο 1942. Ύστερα το πλοίο επέστρεψε στα καθήκοντα του Μεσόγειο Θάλασσα, και υπηρέτησε μέχρι τις 15 Νοεμβρίου 1943, όταν τοποθετήθηκε σε ενεργό εφεδρεία. Παροπλίστηκε το 1946.
Κατηγορία:Ελληνικά_αντιτορπιλικά
Λόφα
Ο Λόφα (Lofa ή και Loffa) είναι ποταμός της ανατολικής Λιβερίας στην Αφρική, με τις πηγές του και ελάχιστο τμήμα του ρου του να βρίσκονται στο έδαφος του γειτονικού κράτους της Γουινέας. Ιστορικά ήταν γνωστός με την αγγλική ονομασία Λίτλ Κέιπ Μάουντ Ρίβερ.
Το συνολικό μήκος του Λόφα είναι 410 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 10.612 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ρέει σε γενική νότια-νοτιοδυτική κατεύθυνση και εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό, σε θέση με 6° 34′ 6″ Βόρειο πλάτος και 11° 2′ 55″ Δυτικό μήκος.
Παρά τη σημαντική μέση παροχή του, που την εποχή των βροχών ανέρχεται σε 700 και πλέον κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec), με ένα ιστορικό μέγιστο 1.314 m³/sec στις 9 Σεπτεμβρίου 2013, ο Λόφα δεν είναι μόνιμα πλωτός σε κανένα μέρος του ρου του.
Πηγές
J.W. Lugenbeel: The republic of Liberia: its geography, climate, soil and productions, with a history of its early settlements. G.S. Stockwell, New York 1868, S. 299
Λοφα
Σίτκα
Η Σίτκα (αγγλ. Sitka) είναι μικρή αλλά ιστορική πόλη και η παλαιά πρωτεύουσα της Αλάσκας, στα νοτιοανατολικά. Παρά το ότι έχει μόλις 8.458 κατοίκους (απογραφή του 2020), είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην αραιοκατοικημένη αυτή πολιτεία (έχασε μια θέση σε σχέση με την απογραφή του 2010, καθώς η Γουασίλα την ξεπέρασε σε πληθυσμό). Η ονομασία της ανάγεται στο Sheet’ká, μια σύμπτυξη της ονομασίας της στη γλώσσα Τλινγκίτ, Shee At'iká X'áat'l, ου σημαίνει «άνθρωποι στην έξω [πλευρά] της νήσου Μπάρανοφ», μια ορθή αναφορά στη γεωγραφική θέση της πόλεως.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από Ρώσους εξερευνητές το 1799 με την αρχική ονομασία Φρούριο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (ρωσ. форт Архангела Михаила). Τον Ιούνιο του 1802 ιθαγενείς της φυλής των Τλίνγκιτ κατέστρεψαν τον αρχικό οικισμό, σκοτώνοντας πολλούς Ρώσους, από τους οποίους λίγοι μόνο κατάφεραν να διαφύγουν. Ο κυβερνήτης της Ρωσικής Αμερικής Αλεξάντρ Μπαράνοφ υποχρεώθηκε να πληρώσει 10 χιλιάδες ρούβλια σε λύτρα για την ασφαλή επιστροφή των επιζησάντων οικιστών.
Ο Μπαράνοφ επέστρεψε στη Σίτκα τον Αύγουστο του 1804 με μια μεγάλη δύναμη και το ρωσικό πλοίο «Νέβα» με καπετάνιο τον Ουκρανό Γιούρι Λισιάνσκι. Το «Νέβα» βομβάρδισε την οχύρωση των ιθαγενών, αλλά χωρίς να προκαλέσει σημαντικές ζημιές, καθώς η απόβαση που επεχείρησαν οι Ρώσοι στη συνέχεια απωθήθηκε. Μετά από δύο ακόμα ημέρες βομβαρδισμού, οι Τλίνγκιτ «κρέμασαν μια λευκή σημαία» στις 22 Αυγούστου και εγκατέλειψαν το φρούριο 4 ημέρες αργότερα.
Μετά τη νικη τους σε αυτή τη «Μάχη της Σίτκα», οι Ρώσοι ίδρυσαν εκεί τον οικισμό «Νέο Αρχάγγελο», προς τιμή της πόλεως Αρχάγγελσκ. Ως μόνιμος οικισμός, έγινε η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής. Το 1808, με τον Μπαράνοφ ακόμα κυβερνήτη, η Σίτκα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ρωσικής Αμερικής.
Ο Άγιος Ιννοκέντιος της Αλάσκας έζησε στη Σίτκα μετά το 1840. Γνωστός για τη σημασία που έδινε στην παιδεία, μετέτρεψε δωμάτια του σπιτιού του σε σχολικές τάξεις. Ο αρχικός καθεδρικός ναός, αφιερωμένος βεβαίως στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, κτίσθηκε στη Σίτκα το 1848 και έγινε η έδρα του Ρώσου Ορθόδοξου Επισκόπου «Καμτσάτκας, Κουριλών και Αλεουτίων Νήσων και Αλάσκας». Ο ναός κάηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά το 1966, αλλά αποκαταστάθηκε σχεδόν στην αρχική του εμφάνιση.