cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skrillex
Solo καριέρα (2007–σήμερα)
Μετά από μήνες κατά τους οποίους "ανέβαζε" demos μέσω του Myspace, ο Μουρ έπαιξε ζωντανά μουσική στο Team Sleep Tour με ένα συγκρότημα. Στη συγκεκριμένη περιοδεία έπαιξε επίσης ως support group των Monster in the Machine και Strata. Ο Μουρ διέθεσε ορισμένα demo CDs στη διάρκεια της περιοδείας του, τα οποία όμως ήταν περιορισμένα στον αριθμό των 30 ανά συναυλία. Αυτά τα CDs ήταν ειδική έκδοση που είχε βγει ειδικά για την περιοδεία, και ήταν μάλιστα τυλιγμένα σε "baby blue envelopes", κάθε μία από τις οποίες είχε πάνω της ένα μοναδικό σχέδιο από τον ίδιο τον Μουρ ή ένα μέλος του συγκροτήματος.
Στις 7 Απριλίου 2009, κυκλοφόρησε το Gypsyhook EP, ένα ηλεκτρονικό EP, στο οποίο υπήρχαν τρία κομμάτια και τέσσερα remixes. Επίσης σ'αυτό περιλαμβανόταν μια γιαπωνέζικη έκδοση του "Mora", με τίτλο "海水" ("Kaisui"). Κανονικά αντίγραφα αυτού του EP ήταν διαθέσιμα στις ζωντανές του εμφανίσεις. Αφού πρώτα πήγε σε περιοδεία με τους Innerpartysystem και Paper Route και άνοιγε την συναυλία των Chiodos στη διάρκεια της ευρωπαϊκής τους περιοδείας, ο Μουρ έδωσε συναυλία στο Bamboozle στις 2 Μαΐου. Έδωσε συναυλία στο Bamboozle Left's Saints and Sinners stage στις 4 Απριλίου. Πραγματοποίησε περιοδεία μαζί με τους Hollywood Undead τον Απρίλιο του 2009, εμφανιζόμενος με την ονομασία του συγκροτήματος, Sonny and the Blood Monkeys, με τους Κρις Ναλ (ηλεκτρική κιθάρα), Σιν Φράιντεϊ (drums, percussion & beats) και Άαρον Ρόουτ (keyboards, synthesizers, programming & turntables)
Αν και καμιά επίσημη ανακοίνωση δεν βγήκε αναφορικά με τον δίσκο, ο Μουρ δήλωσε πως το Bells δεν θα έβγαινε σε κυκλοφορία τελικά.
Καριέρα ως παραγωγός
Ο Μουρ ξεκίνησε την περιοδεία "Project Blue Book Tour" το 2011 με το support των Πόρτερ Ρόμπινσον, Τόμι Λι και DJ Aero, καθώς και με εμφανίσεις από την Sofia Toufa για ένα νέο κομμάτι με τίτλο "Bring out the Devil." Ο Skrillex παρουσίασε αρκετά νέα κομμάτια στην διάρκεια αυτής της περιοδείας, συμπεριλαμβανομένων των "First Of The Year" (παλιότερα γνωστού ως "Equinox"), "Reptile", και "Cinema" (remix του ομώνυμου κομματιού του Benny Benassi). Το "Reptile" χρησιμοποιήθηκε στην τηλεοπτική διαφήμιση για το Mortal Kombat 9, ενώ το "First of the Year (Equinox)" συμπεριλήφθηκε στο επόμενο EP του και remix του Scary Monsters and Nice Sprites, με τίτλο More Monsters and Sprites.
Τον Απρίλιο του 2011, το περιοδικό Spin κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το "Get Up", ένα αποκλειστικό, ολοκαίνουργιο κομμάτι από τους Korn, την παραγωγή του οποίου είχε αναλάβει ο Skrillex. Οι Korn έθεσαν το "Get Up" ελεύθερο για δωρεάν ηλεκτρονικό κατέβασμα μέσω της σελίδας τους στο Facebook. Στις 15 Απριλίου 2011, οι KoRn εμφανίστηκαν μαζί με τον Skrillex στη ζωντανή του εμφάνιση στο Coachella 2011.
Στις 18 Απριλίου 2011, το development studio της Sony Computer Entertainment (SCEA), Naughty Dog, κυκλοφόρησε ένα trailer για το multiplayer component του ηλεκτρονικού παιχνιδιού του για το PlayStation 3, με τίτλο Uncharted 3: Drake's Deception, στο οποίο υπήρχε το "Kill EVERYBODY" από το Scary Monsters and Nice Sprites.
Τον Ιούνιο του 2011, το "More Monsters and Sprites" κυκλοφόρησε στο Beatport, το οποίο ήταν ένα EP που αποτελούνταν από τρία νέα κομμάτια, στα οποία περιλαμβάνονταν το "First of the Year (Equinox)" και δύο εκδόσεις του νέου κομματιού "Ruffneck". Ένα κομμάτι που διέρρευσε, με τίτλο "Ruffneck Bass", είχε διαρρεύσει στο internet αρκετούς μήνες πριν από την επίσημη κυκλοφορία του, το οποίο είχε τον ίδιο ρυθμό με το νέο κομμάτι "Ruffneck", που είχε κυκλοφορήσει στο EP. Ο Skrillex κυκλοφόρησε το μουσικό βίντεο του κομματιού "Rock n' Roll (Will Take You to the Mountain)" στην επίσημη σελίδα του στο YouTube στις 20 Ιουνίου 2011. thumb|right|Ο Skrillex το 2011 Στις 17 Αυγούστου 2011, ο Skrillex ανακοίνωσε την ίδρυση δικής του εταιρείας παραγωγής δίσκων, με την ονομασία OWSLA. "Οι πρώτες κυκλοφορίες της εταιρείας θα προέρχονται από τον παραγωγό dubstep, με έδρα το Μπρίστολ, Koan Sound, τον νεοεισερχόντα στον κόσμο της electro-house Πόρτερ Ρόμπινσον από την Βόρεια Καρολίνα, τον τραγουδιστή-στιχουργό Alvin Risk, και τους M Machine (παλαιότερα Metropolis) από το Σαν Φρανσίσκο."
Ο Skrillex κυκλοφόρησε ένα μουσικό βίντεο για το κομμάτι "First of the Year (Equinox)" μέσω της ιστοσελίδας Spin.com στις 19 Αυγούστου 2011.
Στα τέλη Αυγούστου του 2011 ανακοινώθηκε πως θα συμμετείχε στον πρώτο δίσκο των Knife Party, συμμετέχοντας σε ένα κομμάτι σε στυλ Moombahton και με τίτλο "Zoology". Ένα δείγμα κυκλοφόρησε στο YouTube. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2011 δημιούργησε το κομμάτι "Syndicate" ως soundtrack του ομώνυμου βιντεοπαιχνιδιού.
Στον δίσκο του Kaskade, από το 2011, με τίτλο Fire & Ice συμπεριλαμβάνεται μια συνεργασία ανάμεσα στον Kaskade και τον Skrillex, με τίτλο "Lick It".
Το βίντεο του κομματιού του Skrillex, "First of the Year (Equinox)" εμφανίστηκε στο πρώτο επιεσόδιο της αναγεννημένης σειράς Beavis and Butt-head.
Στις 8 Νοεμβρίου, ο Skrillex δήλωσε πως είχε πρόθεση να κυκλοφορήσει δίσκο με τίτλο Voltage. Ο Skrillex έδωσε στους fans περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το επερχόμενο άλμπουμ Voltage στο RockSound Magazine, κάνοντας μια σειρά φωτογραφήσεων για το εξώφυλλο του περιοδικού και δίνοντας μια αποκλειστική συνέντευξη για την περιοδεία του. Για άγνωστους λόγους όμως, ο συγκεκριμένος δίσκος δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Στις 13 Μαρτίου 2012, το Beatport κυκλοφόρησε το δεύτερο EP δίσκο Free Treats του OWSLA, με τίτλο Free Treats Vol. 2. Στον δίσκο των 19 κομματιών συμπεριλαμβάνεται το "Ruffneck (FULL Flex) [Munchi Anonymous Revolution Remix] ", ένα κομμάτι σε remix από τον ίδιο τον Skrillex. Αυτή η νέα έκδοση του κομματιού προέρχεται από την αυθεντική εκδοχή του (κυκλοφόρησε στο More Monsters and Sprites EP), με το remix του να θυμίζει περισσότερο σε μουσικό είδος την Electro House, αν και με ένα tempo χαμηλότερο των 108 BPM, σε αντίθεση με το τυπικό Dubstep tempo της αυθεντικής εκδοχής του κομματιού με 140 BPM, ξεφεύγοντας έτσι από το τυπικό tempo της Electro House των 128 BPM.
Στις 6 Νοεμβρίου 2012, ο Skrillex κυκλοφόρησε σε περιορισμένη έκδοση ένα τριπλό σετ δίσκων βινυλίου.
Ο Skrillex δυνέθεσε, επίσης, το κομμάτι "Bug Hunt" για την ταινία κινουμένων σχεδίων του 2012, με τίτλο Wreck-It Ralph, ενώ πραγματοποίησε μια σύντομη εμφάνιση σε αυτή ως ένας DJ, στην πρώτη σκηνή.
Δισκογραφία
thumb|Το λογότυπο του Skrillex.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας
Περίπου 130 χειρόγραφα των Μεγάλων Χρονικών έχουν σωθεί, με μεγάλες παραλλαγές μεταξύ τους, τόσο στον πλούτο, τον αριθμό και το καλλιτεχνικό στυλ των εικονογραφήσεων όσο και στο μήκος των κειμένων τους. Τα περισσότερα, ωστόσο, δημιουργήθηκαν για βασιλείς ή ευγενείς, καθώς τα Μεγάλα Χρονικά ήταν το κύριο έργο της επίσημης γαλλικής ιστοριογραφίας. Η ανάλυση της επιλογής των θεμάτων που εκπροσωπούνται σύμφωνα με τις εποχές δείχνει την εξέλιξη των πολιτικών ανησυχιών των διαφόρων παραγγελιοδόχων των βιβλίων στην πάροδο του χρόνου.
Το έργο
Σταδιακά, νέα κεφάλαια ιστορίας προστέθηκαν με την πάροδο του χρόνου, από άλλους μοναχούς στο Σαιν-Ντενί αρχικά και στη συνέχεια στη βασιλική αυλή από την εποχή του Καρόλου Ε΄. Η τελική του μορφή έφερε το χρονικό μέχρι το θάνατο του Καρόλου Ε' το 1380. Το έργο ανάγει την καταγωγή των Φράγκων στους Τρώες της Αρχαιότητας.
Η παλαιότερη έκδοση που σώζεται είναι αυτή του Πριμάτου του Σαιν-Ντενί, ένα αντίγραφο του οποίου παρουσιάστηκε στον Φίλιππο Γ' περίπου το 1274, με 36 μινιατούρες (πολλές με πολλαπλές σκηνές) και οι ιστορίες του προέρχονταν κυρίως από άλλες πηγές χειρογράφων.
Εικονογράφηση
Ακολουθώντας την τεχνοτροπία καλλιτεχνικών μικρογραφιών της εποχής που παρατηρούνται και σε άλλα χειρόγραφα, τα πρώτα αντίγραφα είχαν ως επί το πλείστον μικρές σκηνές, συνήθως με φόντο και όχι με τοπία ή εσωτερικό περιβάλλον. Μια σειρά από μικρογραφίες απεικονίζουν σημαντικές ιστορικές στιγμές, ιδίως μάχες, στέψεις, γάμους και σημαντικές συναντήσεις. Κατά τα μέσα του 15ου αιώνα, ο αριθμός των εικονογραφήσεων ήταν μικρότερος, περίπου 50 και σε πολυτελή αντίγραφα, αλλά οι μικρογραφίες είναι μεγαλύτερες και περιλαμβάνουν λεπτομερή τοπία ή εσωτερικά υπόβαθρα. Σκηνές τελετουργικών στιγμών, που συχνά περιλαμβάνουν μεγάλο πλήθος, είχαν γίνει πιο δημοφιλείς, αν και οι μάχες διατήρησαν το ενδιαφέρον των καλλιτεχνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1987
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1987 (αγγλικά: 1987 10m European Shooting Championships) ήταν η 17η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων, που διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Σκοποβολής. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Μπρατισλάβα, στην Τσεχοσλοβακία. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 10 αγωνίσματα, 3 ανδρών, 2 γυναικών, 3 εφήβων και 2 νεανίδων. Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Σοβιετική Ένωση κατακτώντας 2 χρυσά, 3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Γαλλία με 1 χρυσό και 1 χάλκινο και την τρίτη η Βουλγαρία και η Ουγγαρία με 1 χρυσό μετάλλιο έκαστη.
Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού
Η Γκεντσλερμπιρλιγκί Α.Σ. (τούρκικα: Gençlerbirliği Spor Kulübü) είναι ένας τούρκικος αθλητικός σύλλογος με έδρα την Άγκυρα και γήπεδο το 19 Mayıs Stadyumu.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1987
Ανδρών
1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989
Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού
Ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου του 1923 και φέρει το ψευδώνυμο Ankara Rüzgârı (ο Άνεμος της Άγκυρας). Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων 1987
Γυναικών
1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκοποβολής 10 μέτρων Κατηγορία:Σκοποβολή το 1987 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τσεχοσλοβακία
Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού
Δράση
Έχει δύο κατακτήσεις του Κυπέλλου Τουρκίας στο ενεργητικό της το 1987 απέναντι στην Εσκισεχίρσπορ νικώντας τη σε διπλό αγώνα 5-0 παρά την ήττα στον επαναληπτικό με 1-2 και το 2001 (αυτή τη φορά σε μονό αγώνα) απέναντι στη Φενέρμπαχτσε μετά το 2-2 στην κανονική διάρκεια του αγώνα να παίρνει τη νίκη επικρατώντας 4-1 στα πέναλτι. Παρ' όλα αυτά η τεράστια επιτυχία ήρθε το 2004 φτάνοντας ως τον τέταρτο γύρο του UEFA Cup (σημερινό ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ) χάνοντας τελικά από την ισπανική Βαλένθια.
Τίτλοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1923 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Γουίλιαμ Λέβι
Ο Γουίλιαμ Λέβι (William Gutiérrez Levy, 29 Αυγούστου 1980) είναι Κουβανός ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Ο Γουίλιαμ Λέβι γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 29 Αυγούστου του 1980. Έφυγε από την Κούβα στα 15 του, και πήγε να ζήσει στην Καλιφόρνια όπου σπούδασε οικονομικά ωστόσο, όνειρό του ήταν να γίνει σταρ του μπέιζμπολ. Συνέχισε σε σπουδές υποκριτικής σε Λος Άντζελες και Μεξικό.
Καλλιτεχνική Καριέρα
Ο William δούλευε για αρκετά χρόνια σαν μοντέλο στο πρακτορείο Next Models. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, ως ηθοποιός, σε 2 θεατρικές παραστάσεις το 2002.Συμμετέχει σε δύο ριάλιτι, τα «Protagonistas de Novelas» και «Isladela Tentaction», κάτι που τον κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό.Από τότε μέχρι σήμερα έχει πάρει μέρος σε θεατρικές παραστάσεις στο Πουέρτο Ρίκο, σε δύο ταινίες, αρκετές τηλεοπτικές σειρές και σε δέκα τηλενουβέλες, μεταξύ των oποίων το «Μαρία Άγγελέ Μου».Έχει ανακηρυχθεί τέσσερις φορές «καλύτερος ηθοποιός» και «καλύτερος νέος ηθοποιός».
Βραβεύσεις
2011: Premios Juventud "Esta buenisimo" 2010: Bravo Καλύτερος ηθοποιός 2010 για την σειρά Sortilegio 2010: Premios Juventud "Esta buenisimo" 2009: Premios Juventud "Esta buenisimo" 2008: Bravo Καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός για το 2008 στη σειρά Pasion).
Θρησκευτικές Πεποιθήσεις
Σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις ο ίδιος ήταν μέχρι πρόσφατα Εβραίος, λόγω του παππού του. Το 2009 ο ίδιος στράφηκε στον Καθολικισμό, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο τον εξέφραζε περισσότερο.
Άλλα βραβεία-Λίστες
2011: People en Español's Λίστα με τους πιο 50 ωραίους άντρες
2009: People en Español Στους 25 πιο ωραίους άντρες
2009: People en Español  Στους πιο 50 ωραίους άντρες
2008: Quién, μεξικάνικο περιοδικό, Στους 12 πιο σέξυ άντρες.
2008: People en Español  Στους πιο 50 ωραίους άντρες
2006: People en Español  Στους πιο 20 ωραίους άντρες
Πηγές
Κατηγορία:Κουβανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Κουβανοί μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Σαδυάττης
Ο Σαδυάττης, γιος του Άρδυ Α΄, υπήρξε ο τρίτος Βασιλιάς της Λυδίας της δυναστείας των Μερμνάδων (603 π.χ. - 591 π.χ.). Τα τελευταία έξι χρόνια της βασιλείας του έκανε πόλεμο με τους Μιλησίους που συνεχίστηκε για άλλα πέντε χρόνια από τον γιο του, Αλυάττη Β΄, που τον διαδέχτηκε το 618 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λυδίας Κατηγορία:Δυναστεία των Μερμνάδων
Shock rock
Το Shock Rock είναι ένας όρος της Rock και Heavy Metal μουσικής, ο οποίος χρησιμοποιείται για να ορίσει μουσικούς οι οποίοι με έντονα στοιχεία θεατρικότητας προκαλούν ενθουσιασμό, φόβο, οργή ή αποστροφή στο κοινό, κατά τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Η σκηνική παρουσία αυτών των μουσικών περιλαμβάνει μέικ-απ, μάσκες, κουστούμια, μηχανές βασανιστηρίων, κ.α., ενώ οι στίχοι των τραγουδιών τους ασχολούνται πολλές φορές με θέματα τα οποία θεωρούνται αποκρουστικά. Ο πρώτος μουσικός που εντάσσεται στο συγκεκριμένο είδος θεωρείται ο τραγουδιστής της μπλουζ, Screamin' Jay Hawkins. Γνωρίζοντας επιτυχία με το σινγκλ "Ι Put a Spell on You", ο Hawkins έβγαινε στη σκηνή μέσα σε φέρετρο, ανάμεσα σε καπνό και το μικρόφωνο είχε την μορφή κρανίου. Η σκηνική του παρουσία ήταν κάτι πρωτοεμφανιζόμενο και οδηγούσε σε μία νέα οπτική της ροκ μουσικής.
left|thumb|150px|Ο Screaming Jay Hawkins Στις αρχές της δεκαετίας του '60, ο βρετανός David Sutch, επηρεασμένος από τον Hawkins δημιούργησε τους Screaming Lord Sutch και έγινε γνωστός για τα θέματα τρόμου που παρουσίαζε επί σκηνής.
Στα τέλη της δεκαετίας, έκανε την εμφάνιση του στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Alice Cooper, γνωστός και ως "Ο Νονός του Shock Rock". Ο Cooper ανέβασε το είδος σε διαφορετικό επίπεδο βασανίζοντας και αποκεφαλίζοντας τον εαυτό του κατά την διάρκεια των συναυλιών του. Οι ζωντανές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν φωτισμό θεάτρου, ειδικά εφέ και υλικά με μεγάλο οικονομικό κόστος.
Ο Cooper επηρέασε συγκροτήματα όπως οι Kiss, οι οποίοι φορούν κοστούμια, χρησιμοποιούν μέικ-απ και έντονο φωτισμό κατά τις συναυλίες τους, χωρίς όμως να ασχολούνται στιχουργικά με τρομακτικά θέματα.
Την δεκαετία του '90, ο Marilyn Manson ήταν ο πρώτος μουσικός μετά τον Cooper, ο οποίος ανέβασε το είδος σε άλλο επίπεδο. Η προσωπικότητα του είναι φτιαγμένη με σκοπό να προκαλεί και δεν είναι λίγες οι θρησκευτικές και πολιτικές οργανώσεις που αντιτίθενται στον Manson. Το όνομα του προέρχεται από την σύμπτυξη των ονομάτων της Marilyn Monroe και του Charles Manson. Επί σκηνής, ο Manson έσκιζε σελίδες από την Βίβλο και έκαιγε την σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Άλλοι μουσικοί του είδους οι οποίοι ξεκίνησαν την ίδια περίοδο και γνώρισαν επιτυχία ήταν οι Slipknot, Rob Zombie, Lordi, Rammstein Το 2021 το Shock rock, φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα επίσημα και με ελληνικό στίχο ο CRYSTALEX ,όπου με την τολμηρή εμφάνισή του καταφέρνει να καταπλήξει και να σοκάρει το κοινό. Τόσο η αντίθεση των ματιών, το κόκκινο και το γαλάζιο, όσο τα piercing και όλο το σκηνικό στήσιμο, αφήνει εποχή και κάνει πολλούς να παραμιλούν.
Πηγές
Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Μουσικά είδη
Βασιλεύς του Σουμέρ και του Ακκάδ
Οι Ακκάδες
Τον 24ο/23ο αιώνα π.Χ. ο Σαργκών του Ακκάδ ίδρυσε την πρώτη μεγάλη αυτοκρατορία που περιείχε ολόκληρη την Μεσοποταμία, έμεινε γνωστή ως Ακκαδική αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Ακκάδ. Η Ακκαδική αυτοκρατορία επεκτεινόταν σε ολόκληρη την νότια Μεσοποταμία γνωστή ως Σουμερία, την αποτελούσαν μέχρι τότε πολλές πόλεις-κράτη που μάχονταν μεταξύ τους για την κυριαρχία στα υπόλοιπα. Με τον τρόπο αυτό ο Σαργκών Α΄ και οι απόγονοι από την οικογένεια του απέκτησαν τον πρόσθετο τίτλο του "βασιλέως της Σουμέρ". Οι Ακκάδιοι βασιλείς απέκτησαν σαφώς και νέους τίτλους όπως "βασιλεύς του Σύμπαντος", ο εγγονός του Ναράμ-Σιν δημιούργησε τον τίτλο "βασιλεύς των τεσσάρων μερών". Η πολιτική ένωση του Σουμέρ και του Ακκάδ δημιούργησε την μεγαλύτερη και αρχαιότερη αυτοκρατορία όλων των εποχών. Ο Σαργών Α΄ και ο εγγονός του Ναράμ-Σιν μνημονεύονταν από όλους τους βασιλείς, μέχρι το τέλος της αρχαιότητας σαν οι πιο θρυλικές μορφές. Στην εποχή της βασιλείας του Ναράμ-Σιν και του γιου του Σαρ-Καλί-Σαρί ξεκίνησε η κατάρρευση της Ακκαδικής αυτοκρατορίας με τις επιδρομές των νομάδων Γκούτι. Οι Γκούτι κατέστρεψαν την πόλη του Ακκάδ (2100 π.Χ.) και ανέτρεψαν βίαια την Σημιτική δυναστεία του Σαργών του Μέγα. Η κυριαρχία τους ωστόσο δεν κράτησε για πολύ, οι Σουμέριοι βασιλείς της Ουρούκ θα τους εκδιώξουν και θα ιδρύσουν την Τρίτη δυναστεία της Ουρ ή Νεο-Σουμεριακή αυτοκρατορία.
Δημιουργία του τίτλου
Ο ιδρυτής της Τρίτης δυναστείας της Ουρ Ουρ-Ναμμού συνδύασε τους δύο τίτλους "βασιλιάς του Σουμέρ" και "βασιλιάς του Ακκάδ" για να δημιουργήσει τον νέο διευρυμένο τίτλο "βασιλιάς του Σουμέρ και του Ακκάδ". Η πράξη του αυτή οφείλεται στην προσπάθεια του να ενώσει ολόκληρη την Μεσοποταμία σε μια ενωμένη αυτοκρατορία υπό την εξουσία του. Τους τίτλους αυτούς χρησιμοποιούσαν οι Ακκάδιοι αυτοκράτορες αλλά ξεχωριστά μεταξύ τους, σύμφωνα με πολλούς μελετητές ο Σαργών ο Μέγας ήταν κατηγορηματικά αντίθετος στην ένωση των δύο εθνοτήτων με τον ίδιο βασιλικό τίτλο. Στην πρώιμη βασιλεία της Σουμεριακής Μεσοποταμίας υπήρχαν βασιλείς που χρησιμοποιούσαν πριν την Ουρ 3 διπλό τίτλο, συσχετιζόταν όμως πάντα με τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Σουμερίας Ουρ και Ουρούκ. Πολλές φορές οι πόλεις επαναλαμβάνονταν στον τίτλο όπως "βασιλιάς της Ουρ και βασιλιάς της Ουρούκ" αλλά πάντα είχαν στόχο να δείξουν την κυριαρχία του βασιλιά μέσω της συγκεκριμένης πόλης. Με την δημιουργία των νέων εντυπωσιακών τίτλων όπως "βασιλιάς των τεσσάρων μερών", "βασιλιάς του Σύμπαντος", "βασιλιάς του Σουμέρ και του Ακκάδ" ο βασιλιάς ήθελε να δείξει την προσωπική του κυριαρχία ανεξάρτητα από την πόλη.
Πολλοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ο Ουρ-Ναμμού αντέγραψε τον βασιλιά των Χουρριτών που έκανε τότε την ίδια κίνηση ενώνοντας αντίστοιχους τίτλους. Την ένωση των τίτλων αναγνώρισε το ιερατείο της Νιππούρ, θρησκευτικό κέντρο των Σουμερίων που ον έστεψε επίσης ως "βασιλιά ανατολικά και δυτικά της Νιππούρ". Οι τίτλοι αυτοί καταγράφονται επίσημα σε πινακίδες μόνο για τον Ουρ-Ναμμού και τον γιο του Σουλγκί, είναι βέβαιο ωστόσο ότι τον χρησιμοποίησαν και οι επόμενοι βασιλείς της Τρίτης δυναστείας. Μετά την κατάρρευση της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ, η Δυναστεία της Ισίν (1953 - 1717 π.Χ.) που κέρδισε αργότερα ξανά τον έλεγχο της Σουμερίας εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί τον ίδιο τίτλο. Οι βασιλείς της Σουμερίας επιθυμούσαν τον τίτλο αυτόν επειδή αναγνώριζε την εξουσία τους στην βόρεια Μεσοποταμία η οποία είχε σημαντικά οικονομικά και εμπορικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την νότια.
Βαβυλώνιοι και Ασσύριοι βασιλείς
Μετά την κατάρρευση της δυναστείας της Ισίν ο βασιλιάς της Λάρσα Ριμ-Σιν Α΄ διεκδίκησε το βασίλειο των Σουμερίων αλλά ηττήθηκε από τον βασιλιά της Βαβυλώνας Χαμουραμπί (1728 - 1686 π.Χ.) που τελικά το κατέκτησε. Ο Χαμουραμπί επέκτεινε σταδιακά την κυριαρχία του σε ολόκληρη την Μεσοποταμία, οι κατακτήσεις του επεκτάθηκαν είτε με την βία είτε με τον εξαναγκασμό στον τοπικό πληθυσμό να πληρώσει φόρο υποτέλειας. Μετά την ολοκλήρωση των κατακτήσεων του ο Χαμουραμπί πήρε τον παραδοσιακό τίτλο του "βασιλέως του Σουμέρ και του Ακκάδ" που είχε καθιερώσει ο Ουρ-Ναμμού, εμφανίζεται σε όλους τους διαδόχους του μέχρι τον 8ο αιώνα π.Χ. Οι Ασσύριοι βασιλείς που διαδέχθηκαν τον Χαμουραμπί και είχαν υπό τον έλεγχο τους την Βαβυλώνα και την Σουμερία χρησιμοποίησαν τον τίτλο του "βασιλέως του Σουμέρ και του Ακκάδ". Ο πρώτος Ασσύριος βασιλιάς που χρησιμοποίησε τον τίτλο ήταν ο Τικουλτί Νινουρτά Α΄ (1244 - 1208 π.Χ.). Μετά την βασιλεία του η Βαβυλώνα ανέκτησε την ανεξαρτησία της και ο τίτλος δεν χρησιμοποιήθηκε για 500 χρόνια με προσωρινή εξαίρεση του Σαμσί Αντάντ Ε΄ (824 - 811 π.Χ.), μέχρι την εποχή που η Βαβυλώνα κατακτήθηκε ξανά από τον Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ (745 - 727 π.Χ.). Μετά την βασιλεία του Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ οι Βαβυλώνιοι επαναστάτησαν απέναντι στον γιο του Σαργών Β΄ (722 - 705 π.Χ.) που αναγκάστηκε να κατακτήσει ξανά την γη ώστε να μπορέσει να ανακτήσει τον τίτλο. Ο γιος του Σαργών Β΄ Σενναχειρείμ για άγνωστους λόγους εγκατέλειψε τον τίτλο αλλά τον επανάφερε ο εγγονός του Εσαρχαδδών. Με την δημιουργία της νέας πανίσχυρης Ασσυριακής αυτοκρατορίας οι βασιλιάδες διεκδίκησαν όλους τους παλιότερους τίτλους για να νομιμοποιήσουν την εξουσία τους. Η ορολογία "Σουμέριοι" αφορούσε όλες τις περιοχές στην νότια Μεσοποταμία και η ορολογία "Ακκάδιοι" τις αντίστοιχες στα βόρεια. Ο τίτλος για τους Ασσύριους δεν αντιστοιχούσε μονάχα την κληρονομιά τους από τον Ακκάδιο αυτοκράτορα Σαργών τον Μέγα αλλά και την κυριαρχία τους στην Βαβυλώνα. Την εποχή που οι Ασσύριοι έχασαν την Βαβυλώνα σταμάτησαν να χρησιμοποιούν τον τίτλο, τον οικειοποιήθηκε ο νέος βασιλιάς της Βαβυλώνας Ναβοπολάσσαρ (626-605 π.Χ.), το ίδιο έκαναν και οι απόγονοι του μέχρι την πτώση της δυναστείας.
Κύρος ο Μέγας
Όταν ίδρυσε ο Κύρος ο Μέγας την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών (539 π.Χ.) κατέκτησε την πόλη της Βαβυλώνας τερματίζοντας την Βαβυλωνιακή αυτοκρατορία, δημιούργησε τον περίφημο "κύλινδρο του Κύρου" με επιγραφές σε σφηνοειδή Ακκαδική γραφή. Στον κύλινδρο του Κύρου καταγράφονται οι τίτλοι του, ανάμεσα τους ήταν οι τίτλοι "βασιλεύς της Βαβυλώνας", "βασιλεύς του Σουμέρ και του Ακκάδ" και "βασιλεύς των τεσσάρων μερών". Τους περισσότερους τίτλους με εξαίρεση του "βασιλέως της Βαβυλώνας" δεν χρησιμοποιήθηκαν από τους διαδόχους του σε αντίθεση με τους υπόλοιπους τίτλους της Μεσοποταμίας. Ο τίτλος "βασιλεύς των βασιλέων" που είχαν ως έμβλημα οι βασιλείς της Περσίας μέχρι τα νεότερα χρόνια χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον βασιλιά της Ασσυρίας Τικουλτί-Νινουρτά Α΄ τον 13ο αιώνα, τον Ασσύριο βασιλιά που κατέκτησε την Βαβυλώνα. Ο τίτλος "βασιλεύς της γης" που χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες βασιλείς από την εποχή του Σαλμανασέρ Γ΄ (859-824 π.Χ.) υιοθετήθηκε από τον Κύρο τον Μέγα και τους διαδόχους του.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμονικοί τίτλοι Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων Κατηγορία:Αρχαία Μεσοποταμία Κατηγορία:Σουμέριοι Κατηγορία:Ουρ Κατηγορία:Βαβυλώνα Κατηγορία:Ακκαδική αυτοκρατορία
Συνάρτηση Επιλογής
Μια συνάρτηση επιλογής είναι μια συνάρτηση f που ορίζεται σε κάποια συλλογή X μη κενών συνόλων και αντιστοιχεί κάποιο στοιχείο κάθε συνόλου S αυτής της συλλογής στο S κατά f (S). Η f (S) αντιστοιχίζει το S σε κάποιο στοιχείο του S. Με άλλα λόγια, η f είναι συνάρτηση επιλογής για το X αν και μόνο αν ανήκει στο ευθύ γινόμενο του X.
Συνάρτηση επιλογής πλειότιμης συνάρτησης
Δεδομένων δύο συνόλων X και Y, έστω F μια πλειότιμη συνάρτηση από το X στο Y (ισοδύναμα, είναι μια συνάρτηση από το X στο δυναμοσύνολο του Y ).
Μια συνάρτηση λέγεται ότι είναι μια επιλογή του F, εάν:Η ύπαρξη πιο κανονικών συναρτήσεων επιλογής, δηλαδή συνεχών ή μετρήσιμων επιλογών είναι σημαντική στη θεωρία των διαφορικών εγκλεισμών, στον βέλτιστο έλεγχο και στα μαθηματικά οικονομικά. Δείτε το θεώρημα επιλογής.
Συνάρτηση ταφ Μπουρμπάκι
Ο Νικόλας Μπουρμπάκι χρησιμοποίησε λογισμό έψιλον για τα θεμέλιά του που είχαν το σύμβολο \tau που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως επιλογή ενός αντικειμένου (αν υπήρχε) που ικανοποιεί μια δεδομένη πρόταση. Οπότε αν P(x) είναι ένα κατηγόρημα, τότε το \tau_{x}(P) είναι ένα συγκεκριμένο αντικείμενο που ικανοποιεί την P (αν υπάρχει, διαφορετικά επιστρέφει αυθαίρετο αντικείμενο). Ως εκ τούτου, μπορούμε να λάβουμε ποσοδείκτες από τη συνάρτηση επιλογής, για παράδειγμα το ισοδυναμεί με το.
Ωστόσο, ο τελεστής επιλογής του Μπουρμπάκι είναι ισχυρότερος: είναι ένας ολικός τελεστής επιλογής. Δηλαδή, συνεπάγεται το αξίωμα της ολικής επιλογής. Ο Χίλμπερτ το συνειδητοποίησε αυτό όταν εισήγαγε τον λογισμό έψιλον.
Ελεάζαρος γιος του Δειναίου
Ο Ελεάζαρος γιος  του Δειναίου ή  Ελεάζαρ μπεν Ντινάι  ήταν  ηγέτης της παράταξης των Ζηλωτών  κατά το χρονικό διάστημα από το  35 έως το 59 περίπου.
Η δράση του Ελεάζαρου επί επιτρόπου Κούσπιου Φάδου
Κατά την εποχή του επιτρόπου Κούσπιου Φάδου οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στην Περαία είχαν εδαφικές διαφορές με τους κατοίκους της Φιλαδέλφειας  που ανήκε στην  Δεκάπολη .Κάποια στιγμή  άρχισαν οι εχθροπραξίες. Οι Ιουδαίοι αυτοί πήραν τα όπλα και επιτέθηκαν σκοτώνοντας πολλούς Φιλαδελφηνούς. Ο Κούσπιος Φάδος έσπευσε να επιβάλλει την τάξη. Από τους τρεις αρχηγούς των επιτιθέμενων συνέλαβε ένα, τον Αννίβα και τον εκτέλεσε  ενώ οι άλλοι δυο, ο Ελεάζαρος γιος του Δειναίου και ο Αμράμ ή  Αμαράμ  κατάφεραν να διαφύγουν.
Επιδρομές στην Ακραβατηνή.Σύλληψη του Ελεάζαρου
Αρκετά χρόνια αργότερα όταν επίτροπος της Ιουδαίας ήταν ο Κουμανός εξ΄ αιτίας του φόνου ενός Ιουδαίου που έγινε από Σαμαρείτες στο χωρίο Γήμα στην Γαλιλαία δημιουργήθηκε  πρωτοφανής ένταση μεταξύ Ιουδαίων και Σαμαρειτών. Οι Ιουδαίοι κάλεσαν τότε  από το ορεινό του κρησφύγετο τον Ελεάζαρο ο όποιος μαζί με τον βοηθό του Αλέξανδρο και την ομάδα του έκαναν επιδρομές στην περιοχή Ακραβατηνή εναντίον των Σαμαρειτών. Ο Αλέξανδρος ταυτίζεται από τους ιστορικούς με τον Αμράμ.
Στην δράση του Ελεάζαρου έβαλε τέλος ο επίτροπος Μάρκος Αντώνιος Φήλιξ ο όποιος τον συνέλαβε και τον έστειλε αλυσοδεμένο στην Ρώμη.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι
Μάχη της Ναϊσσού
thumb|right|Οι επιδρομές Γότθων και Ερούλων, το 267-269 μ.Χ., που κατέληξαν στη μάχη της Ναϊσσού Η Μάχη της Ναϊσού έλαβε χώρα το 268 ή το 269 μ.Χ. ανάμεσα στους Γότθους και τους Ρωμαίους, στην περιοχή της σημερινής Νις στη Σερβία, κατά τη βασιλεία του Γαλλιηνού ή, πιθανότερα, του Κλαύδιου Β' του Γοτθικού.
Προκαταρκτικά
Η μάχη συνέβη εξαιτίας δύο μαζικών ναυτικών εισβολών Ερούλων και Γότθων σε ρωμαϊκό έδαφος, κατά τα έτη 267-269. Η πρώτη εισβολή, αυτή των Ερούλων, ξεκίνησε με λεηλασία πόλεων των δυτικών παραλίων του Ευξείνου Πόντου. Στη συνέχεια, οι Έρουλοι επιτέθηκαν ανεπιτυχώς στο Βυζάντιο και την Κύζικο. Αν και ηττήθηκαν από το ρωμαϊκό ναυτικό, κατάφεραν να περάσουν στο Αιγαίο όπου λεηλάτησαν τη Λήμνο και τη Σκύρο. Στη συνέχεια λεηλάτησαν την Κόρινθο, τη Σπάρτη, το Άργος και την Αθήνα από την οποία τους εκδίωξε η πολιτοφυλακή που οργάνωσε ο ιστορικός Δέξιππος. Απωθούμενοι προς βορρά, οι Έρουλοι συνάντησαν τον στρατό του επερχόμενου αυτοκράτορα Γαλλιηνού, από τον οποίο ηττήθηκαν στη μάχη του ποταμού Νέσσου (Νέστου), και συνθηκολόγησαν με τους Ρωμαίους. Στη συνέχεια, ο Γαλιηνός αναχώρησε βιαστικά για την Ιταλία, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον στασιαστή στρατηγό Αυρίολο. Τελικά, το καλοκαίρι του 268, ο Γαλλιηνός δολοφονήθηκε από αξιωματικούς του ενώ πολιορκούσε το Μεδιόλανο (Μιλάνο) το οποίο κρατούσε ο Αυρίολος.
Εν τω μεταξύ είχε αρχίσει η 2η, και μεγαλύτερη, εισβολή από Γότθους μαζί με Γέπιδες, Έρουλους και άλλους λαούς. Οι δυνάμεις των εισβολέων αριθμούσαν 2.000–6.000 πλοία και 325.000 άνδρες, κατά μεταγενέστερες πάντα πηγές οι οποίες πιθανώς υπερβάλλουν σοβαρά στις εκτιμήσεις αυτές, Οι εισβολείς επιτέθηκαν ανεπιτυχώς σε πόλεις των δυτικών παραλίων του Ευξείνου Πόντου όπως η Τόμις και η Μαρκιανούπολη. Μετά από επίθεση εναντίον του Βυζαντίου και της Χρυσούπολης, ο στόλος των εισβολέων καταστράφηκε εν μέρει είτε κατά τη διέλευση από την τρικυμιώδη Προποντίδα είτε από επιτυχή επίθεση του ρωμαϊκού ναυτικού. Και πάλι όμως οι εισβολείς κατάφεραν να περάσουν στο Αιγαίο όπου ένα απόσπασμά τους έφτασε μέχρι την Κρήτη και τη Ρόδο. Το κύριο σώμα των εισβολέων πολιόρκησε τη Θεσσαλονίκη και την Κασσάνδρα τις οποίες έφτασαν πολύ κοντά στο να τις καταλάβουν. Στο άκουσμα όμως της προσέγγισης του ρωμαϊκού στρατού υπό τον νέο αυτοκράτορα, Κλαύδιο Β' τον Γοτθικό, οι εισβολείς έλυσαν αυτές τις πολιορκίες και πορεύθηκαν προς το εσωτερικό της Βαλκανικής χερσονήσου, αφού λεηλάτησαν την Πελαγονία και τη Δοβηρό (Παιονία;).
Η μάχη
Ο ρωμαϊκός στρατός, ερχόμενος από τα βόρεια, συνάντησε τουςΓότθους κοντά στη Ναϊσσό, κατά πάσα πιθανότητα το 269. Η μάχη ήταν αιματηρή με πολλές απώλειες και από τις δύο πλευρές. Στο κρισιμότερο σημείο της, οι Γότθοι έπεσαν σε ενέδρα των Ρωμαίων οι οποίοι προηγουμένως είχαν υποκριθεί πως τρέπονται σε φυγή. Είναι πιθανό πως ο μετέπειτα αυτοκράτορας Αυρηλιανός, επικεφαλής του ιππικού κατά τη βασιλεία του Κλαυδίου, ήταν αυτός που ηγήθηκε της τελικής επίθεσης των Ρωμαίων. Κατά τον Ζώσιμο, Οι απώλειες των Γότθων ήταν περίπου 50.000 νεκροί και αιχμάλωτοι.
Επίλογος
Μεγάλος αριθμός Γότθων αμύνθηκε πίσω από την οχυρωματική γραμμή τους από άμαξες και στη συνέχεια διέφυγε προς τη Μακεδονία. Σύντομα, πολλοί από τους ειβολείς, μαζί με τα υποζύγιά τους, πέθαναν, ταλαιπωρημένοι από τις στερήσεις και την παρενόχληση του ρωμαϊκού ιππικού. Οι Ρωμαίοι τους καταδίωξαν μεθοδικά και κατάφεραν να τους περικυκλώσουν στο όρος Αίμος. Εκεί μια επιδημία έπληξε τους παγιδευμένους Γότθους οι οποίοι όμως κατάφεραν να ξεφύγουν από τον κλοιό, μετά από αιματηρή μάχη. Οι Ρωμαίοι συνέχισαν να τους καταδιώκουν και τελικά τους εξανάγκασαν σε παράδοση. Οι αιχμάλωτοι ενσωματώθηκαν στον ρωμαϊκό στρατό ή έγιναν καλλιεργητές γης (κολονοί). Οι επιβαίνοντες στον πειρατικό στόλο, ο οποίος είχε επιτεθεί ανεπιτυχώς στην Κρήτη και τη Ρόδο, υποχώρησαν επίσης και πολλοί από αυτούς είχαν την ίδια τύχη με τους άλλους εισβολείς. Όμως η επιδημία έπληξε και τους ίδιους τους Ρωμαίους. Θύμα της ήταν και ο αυτοκράτορας Κλαύδιος, ο οποίος πέθανε το 270.
Τα προβλήματα της αυτοκρατορίας στην Ανατολή, όπου η βασίλισσα Ζηνοβία της Παλμύρας είχε καταλάβει πολλές επαρχίες και στη Δύση, όπου μεγάλο τμήμα είχε αποσχιστεί επίσης, ήταν τέτοιας έκτασης που η νίκη της Ναϊσσού μόνο ως προσωρινή ανακούφιση μπορούσε να λειτουργήσει για τους Ρωμαίους. Αν και οι Γότθοι νικήθηκαν, η απειλή δεν εξαφανίστηκε έως το 271, όταν ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός απώθησε μια ακόμη γοτθική εισβολή στα Βαλκάνια. Τότε εγκαταλείφθηκε οριστικά η επαρχία της Δακίας και το σύνορο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας επανήλθε στον ποταμό Δούναβη.
Ναϊσσός
Λυγουριό Αργολίδας
Το Λυγουριό (και Λιγουριό) είναι κωμόπολη του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νομού, στην επαρχία Ναυπλίας, μεταξύ Ναυπλίου και Επιδαύρου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 370 μέτρων στους πρόποδες του όρους Αραχναίο. Το Λυγουριό αποτελούσε έδρα του τέως Δήμου Ασκληπιείου ενώ σήμερα είναι έδρα του Δήμου Επιδαύρου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 2.678 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού στο Λυγουριό είναι συνεχώς αυξητική κατά την διάρκεια του τελευταίου αιώνα.
Ιστορία
Το Λυγουριό είναι χτισμένο κοντά στη Λήσσα, αρχαία πόλη των Επιδαύριων. Στην πόλη αυτή υπήρχε ναός της θεάς Αθηνάς όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Τα ίχνη της Λήσσας χάνονται στον χρόνο. Σταδιακά κατά τον μεσαίωνα η περιοχή δέχτηκε νέους πληθυσμούς και δημιουργήθηκε το Λυγουριό. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα αλλά όπως μαρτυρούν οι βυζαντινές εκκλησίες της περιοχής κατοικούταν αρκετά χρόνια πριν. Η προέλευση της ονομασίας του είναι άγνωστη. Το Λυγουριό συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και κάτοικοι από το Λυγουριό έλαβαν μέρος στην πολιορκία του Παλαμηδίου. Σύμφωνα με τον Αντώνιο Μηλιαράκη, τη δεκαετία του 1880 ζούσαν στο Λιγουριό 170 οικογένειες.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Μία από τις βυζαντινές εκκλησιές της περιοχής Το Λυγουριό είναι το κοντινότερο χωριό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου και στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Απέχει από τον αρχαιολογικό χώρο ένα περίπου χιλιόμετρο και κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου που διεξάγεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το Λυγουριό δέχεται πολλούς επισκέπτες. Αξιοθέατο επίσης της περιοχής του Λυγουριού είναι τα δώδεκα βυζαντινά εκκλησάκια που είναι χτισμένα μέσα στα όρια του οικισμού και στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και τα ερείπια της πυραμίδας του Λυγουριού, μία από τις τρεις πυραμίδες που αναφέρει ο Παυσανίας, στην περιοχή της Αργολίδας.
Το Λυγουριό διαθέτει επίσης το «Μουσείο Κωτσιομύτη Φυσικής Ιστορίας» που ιδρύθηκε το 1993 από τους Βασίλειο Ν. Κωτσιομύτη και Αναστασία Σαρρή-Κωτσιομύτη, το 1993. Διαθέτει συλλογές των απολιθωμάτων των αμμωνιτών και των ιππουριτών. Μεγάλο μέρος των απολιθωμάτων των αμμωνιτών προέρχονται από την περιοχή του Λυγουριού.μικρογραφία|Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου
Πληθυσμός
Το Λυγουριό είχε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση από το 1879 μέχρι και το 1920, ύστερα είδε μία μεγάλη μείωση το 1928 και απο το 1940 και μέχρι και το 2001 είχε πάλι αύξηση. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός του μειώθηκε ελαφρά. Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού από το 1879
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Νίκη του Καλλιμάχου
Η Νίκη του Καλλιμάχου ή Η αφιέρωση του Καλλιμάχου, είναι άγαλμα το οποίο φιλοτέχνησαν οι Αθηναίοι προς τιμήν του Καλλιμάχου.
Ιστορικό
Ο Καλλίμαχος ήταν ο Αθηναίος πολέμαρχος στη Μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. Κατείχε τη τελευταία, και καθοριστική, ψήφο και ψήφισε υπέρ της μάχης, ενώ οι υπόλοιποι δέκα στρατηγοί είχαν διχαστεί εξίσου για το θέμα αυτό.
Σκοτώθηκε στη μάχη και οι Αθηναίοι έστησαν ένα άγαλμα για αυτόν.
Το άγαλμα στήθηκε σε περίοπτη θέση πλησίον της νοτιοδυτικής γωνίας του παλαιού Παρθενώνα, δηλαδή του κτιρίου που καταστράφηκε από τους Πέρσες, στην Ακρόπολη Αθηνών. Το άγαλμα υπέστη σοβαρή καταστροφή από τους Πέρσες, οι οποίοι μια δεκαετία αργότερα, το 480 π.Χ. εισέβαλαν στην Αθήνα. Έκαψαν και κατέστρεψαν την πόλη και τα μνημεία της, συμπεριλαμβανομένου και του αγάλματος της Νίκης του Καλλιμάχου. Το άγαλμα βρέθηκε στη Περσική Τάφρο.
Άγαλμα
μικρογραφία|Τμήμα της ενεπίγραφης στήλης πριν την αποκατάσταση της, όταν εκτίθενταν στο [[Επιγραφικό μουσείο|Επιγραφικό Μουσείο.]]
Το άγαλμα αναπαριστά τη Νίκη, σε ενδεδυμένη μορφή με φτερά να τρέχει προς τα δεξιά, στην κορυφή ενός ενεπίγραφου ιωνικού ρυθμού κίονα. Το ύψος του αγάλματος είναι 4,68 μέτρα και κατασκευάστηκε από Παριανό ή Πεντελικό μάρμαρο. Μερικά τμήματα του αγάλματος όπως η κεφαλή, τα χέρια και κάποια άλλα δεν αποκαταστάθηκαν από τη ζημιά.
Ο λαιμός της Νίκης έχει εννέα οπές για μεταλλικά κοσμήματα, τα οποία χάθηκαν. Πιθανότατα κρατούσε ένα κηρύκειο στο χέρι της.
Επιγραφή
Το κείμενο της επιγραφής του μνημείου, χαράκτηκε σε δύο γραμμές. Το μνημείο αποτελεί σπάνιο παράδειγμα συντηρημένου αφιερωματικού επιγράμματος, με το άγαλμα και τη βάση του, από τα τέλη της Αρχαϊκής περιόδου.
γραμμή 1:"[Καλλιμάχος μ' ἀν]έθεκεν Ἀφιδναῖο[ς] τ'Αθεναίαι (Εξάμετρο 1)""ἀν[γελον ἀθ]ανάτον hοἰ Ὀ[λύνπια δόματα] ἔχοσιν (Εξάμετρο 2)"γραμμή 2:"[Καλλιμάχος πολέ]μαρχος Ἀθεναίον τὸν ἀγο̑να (Εξάμετρο 3)""τὀν Μα[ραθο̑νι πρὸ H]ελένον, ο[. . .] (Εξάμετρο 4)""παισὶν Ἀθεναίον μν[εμα . . .] (Εξάμετρο 5)"
Αναστήλωση
Στις 26 Οκτωβρίου 2010, αφού αναστηλώθηκε, παρουσιάστηκε στο κοινό για πρώτη φορά ως ολοκληρωμένο μνημείο στο Μουσείο Ακρόπολης. Το άγαλμα στηρίζεται σε μεταλλική στήλη η οποία κρατά τα διάφορα τμήματα στη θέση τους και έχει ανακατασκευαστεί έτσι, ώστε να μπορέσουν να τοποθετηθούν και τα υπόλοιπα τμήματα όταν βρεθούν. Σύμφωνα με το διευθυντή του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, το μνημείο αποκαταστάθηκε σε σύγχρονη μορφή, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τα αυθεντικά τμήματα στη σωστή θέση τους, ώστε οι επισκέπτες να δύνανται να δουν την αυθεντική του μορφή.
Η αποκάλυψη του μνημείο της Νίκης πραγματοποιήθηκε ως μέρος εκδηλώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού για τον εορτασμό της επέτειου 2.500 ετών από τη Μάχη του Μαραθώνα.
Το άγαλμα εκτίθεται στη πτέρυγα των Αρχαϊκών Εκθεμάτων του Μουσείου της Ακρόπολης. Μπροστά από το αυθεντικό άγαλμα υπάρχει αντίγραφο του που δείχνει πως θα ήταν το άγαλμα αν ήταν ολοκληρωμένο και δεν είχε υποστεί ζημιές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Ορειβασία
Ορειβασία είναι η αθλητική δραστηριότητα που περιλαμβάνει ανάβαση και αναρρίχηση σε βουνά. Διακρίνεται για την έντονη σωματική άσκηση και οργανώνεται κυρίως από τους ορειβατικούς συλλόγους.
Διευκρινήσεις ορισμών
μικρογραφία | [[Υμηττός, αναρρίχηση βράχου σε ασφαλισμένο πεδίο ΕΟΣ Ηλιούπολης 2019]] Η καταπληκτική εδαφική πολυμορφία, οι εποχιακές εναλλαγές, η ηθική και πνευματική ανάταση που κυριεύει τα άτομα που ασχολούνται με το ομαδικό αυτό σπορ συνετέλεσαν να δημιουργηθούν συναφείς αθλητικές δραστηριότητες με κύριο πάντα γνώμονα αναφοράς την καλή φυσική κατάσταση. Έτσι, στην πιο σεβάσμια ορειβατική ένωση παγκοσμίως, τη Βρετανική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης (British Mountaineering Council), βρίσκουμε όρους, όπως:
Για όλα τα ανωτέρω απαιτούνται από τους συμμετέχοντες εκτός από την καλή φυσική κατάσταση η απαραίτητη γνώση (πάντα μέσω της εκπαίδευσης των σχολών που λειτουργούν οι ορειβατικοί σύλλογοι), καθώς και ο ανάλογος εξοπλισμός.
Ιστορικό
Το ανήσυχο πνεύμα του ανθρώπου τον παρακινούσε από την αρχή της εμφάνισής του στη γη στην εξερεύνηση και ταυτόχρονα στην ανάβαση των βουνών. Καταγράφονται οι πρώτες αναβάσεις ορειβατών τον 18ο αιώνα στην περιοχή των δυτικών Άλπεων από τον ορειβάτη Ελβετό επιστήμονα Οράς-Μπενεντίκτ ντε Σωσύρ. Καθοδηγούσε ομάδες ορειβατών της εποχής για την ανακάλυψη διαδρομών προς τις 3 ψηλές κορυφές των Άλπεων, με σκοπό τη μέτρηση της ατμοσφαιρικής πίεσης με το βαρόμετρο του Ευαντζελίστα Τοριτσέλι. Πράγματι το 1786 μ.Χ. οι Ζακ Μπαλμά και Μισέλ-Γκαμπριέλ Πακάρ κατακτούν την κορυφή του Λευκού Όρους με υψόμετρο 4.808 μ. Άνοιξαν έτσι τον δρόμο για συστηματικές αναβάσεις σε ομάδες ορειβατών από την Αγγλία, Ελβετία, Γαλλία και Ιταλία. Η κατάκτηση της κορυφής του Μάτερχορν το 1854 σηματοδοτεί την εποχή του αλπινισμού με την ταυτόχρονη ίδρυση στο Λονδίνο του Συλλόγου των Άλπεων (Alpine Club) το 1857. Σειρά έχουν οι Άνδεις της Νότιας Αμερικής, το Κιλιμάντζαρο της Αφρικής το 1889 και τα Βραχώδη Όρη της Βόρειας Αμερικής, που κατακτώνται το 1898. Στην Ασία το 1892 ο σερ Μάρτιν Κόνγουεϊ εξερευνά την οροσειρά Καρακορούμ και ανοίγει τον δρόμο σε αυτό που αργότερα ονομάστηκε ιμαλαϊσμός. Αποτέλεσμα αυτού η θρυλική ανάβαση στην κορυφή του Έβερεστ των Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι στις 29 Μαΐου του 1953.
Η ελληνική ορειβατική ιστορία
Το 1928 ομάδα αθλητών του Αμαρουσίου με το προσωνύμιο "Κούκοι" ιδρύει το πρώτο ορειβατικό και χιονοδρομικό σωματείο με την ονομασία Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος Αθηνών. Ακολουθεί ο σύνδεσμος της Πάτρας Ορειβατικός Σύνδεσμος Πατρών. Οι δύο σύλλογοι ιδρύουν στις 20-2-1930 τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο, ο οποίος με την ταυτόχρονη ίδρυση και άλλων ορειβατικών σωματείων σε διάφορες πόλεις της χώρας, λειτούργησε ως Ορειβατική Ομοσπονδία. Σήμερα, πάντα σύμφωνα με την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης, αριθμούνται περίπου 91 σύλλογοι Ορειβασίας και Αναρρίχησης στη χώρα, πολλοί από τους οποίους έχουν πλούσια δράση φροντίζοντας για τη διάνοιξη και συντήρηση αναρριχητικών διαδρομών των πεδίων εκπαίδευσης, καθώς και για τη συντήρηση των ορειβατικών τους καταφυγίων.
Εκπαίδευση
Για να συμμετάσχει κάποιος στις εξορμήσεις των συλλόγων και σε πεζοπορικές εκδρομές αρκούν η καλή φυσική κατάσταση και η κατάλληλη ενδυμασία. Αν θέλει όμως να ακολουθήσει τον σύλλογο στις προγραμματισμένες ορειβατικές εξορμήσεις, ειδικά αν παρουσιάζουν και κάποιο βαθμό δυσκολίας, απαιτείται πιστοποίηση από σχολή συλλόγου, η οποία αναγνωρίζεται επίσημα από την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης. Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση έχει περάσει από την Ομοσπονδία στους συλλόγους. Ακόμη υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία με σχετικό περιεχόμενο, ενώ οι σύλλογοι εξοπλίζουν τα μέλη τους συχνά με έντυπα προγράμματα εκδηλώσεων με τους ανάλογους χάρτες.
Εξοπλισμός
Μπορούμε να τον χωρίσουμε σε δύο κατηγορίες:
Ατυχήματα
Οι ένδοξες ιστορικές στιγμές του αθλήματος δυστυχώς σκιάζονται από τον τραγικό απολογισμό των συνοδοιπόρων μας που χάθηκαν από διάφορες αιτίες. Στον ιστότοπο της Ελληνικής Ορειβατικής Ομοσπονδίας υπάρχει η σχετική σελίδα που μνημονεύει την προσπάθειά τους.
Γλώσσα Μαντόμπο
Η Μαντόμπο γλώσσα ή Καέτι, είναι γλώσσα που ανήκει στις Παπούα γλώσσες στην Ινδονησία. Είχε 30.000 ομιλητές το 2002 και οι διάλεκτοι είναι οι Μπάουα, Ατάς και Κοκενόπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδονησίας
Αμμωνίτες
Το όνομα Αμμωνίτες μπορεί να αναφέρεται:
Αλμπέρτο Μαλεζάνι
Ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι (ιταλικά: Alberto Malesani, ) (5 Ιουνίου 1954) είναι Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής. Ως προπονητής, μνημονεύεται ως επί το πλείστον για την επιτυχημένη θητεία του με την Πάρμα στα τέλη της δεκαετίας του '90, όπου κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Σούπερ Καπ Ιταλίας.
Πρώιμη σταδιοδρομία και εξέλιξη στην Κιέβο
Η σταδιοδρομία του Μαλεζάνι ως παίκτης πέρασε ως επί το πλείστον σε μια ερασιτεχνική ομάδα της Βερόνα, την Αουντάτσε Σ. Μικέλε, με την οποία κέρδισε την άνοδο από τη Σέριε Δ στη Σέριε Γ το 1976-77, αγωνιζόμενος σε δεκατέσσερις αγώνες εκείνη τη σεζόν. Αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία 24 ετών και εργάστηκε στην Canon στο Άμστερνταμ, όπου σπούδασε τις μεθόδους προπόνησης του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου του Άγιαξ. Το πάθος του για την προπονητική ήταν τόσο μεγάλο, που κατά το μήνα του μέλιτος του, αποφάσισε να πάει στη Βαρκελώνη για να παρακολουθήσει τις προπονήσεις του Γιόχαν Κρόιφ στη Μπαρτσελόνα.
Ο Μαλεζάνι εγκατέλειψε τη δουλειά του στην Canon το 1990 για να ακολουθήσει σταδιοδρομία προπονητή στην ομάδα της Σέριε Γ1, Κιέβο Βερόνα, για την ομάδα νέων. Το 1991, έγινε βοηθός προπονητή του Κάρλο Ντε Άντζελις στην πρώτη ομάδα και το 1993 γίνεται ο ίδιος επικεφαλής προπονητής. Η πρώτη του σεζόν ως προπονητής τελείωσε με έναν ιστορικό προβιβασμό στη Σέριε Β για την τότε άγνωστη Κιέβο.
Φιορεντίνα, Πάρμα και θρίαμβος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Ο Μαλεζάνι αποχώρησε από την Κιέβο το 1997, μετά από τρεις εντυπωσιακές σεζόν στη Σέριε Β και έναν παραλίγο προβιβασμό στη Σέριε Α για να γίνει προπονητής της Φιορεντίνα, σε αυτό που ήταν το πρώτο του βήμα στην κορυφαία ιταλική κατηγορία.
Μια καλή σεζόν στη Φιορεντίνα, έπεισε την Πάρμα να προσλάβει τον Μαλεζάνι ως νέο προπονητή το 1998, όπου κέρδισε ένα Κύπελλο Ιταλίας, ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας και κατέλαβε δύο τέταρτες θέσεις στη Σέριε Α πριν απολυθεί κατά τη σεζόν 2000–01.
Από τη Βερόνα στον Παναθηναϊκό και την Ουντινέζε
Αφού έχασε τη δουλειά του στην Πάρμα, ο Μαλεζάνι έγινε προπονητής της Ελλάς Βερόνα και της Μόντενα, αποτυγχάνοντας να σώσει τους συλλόγους από υποβιβασμό και στις δύο περιπτώσεις. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο εξωτερικό για τον Παναθηναϊκό. Ο Παναθηναϊκός παραμένει ο σύλλογος με το υψηλότερο ποσοστό νικών στη σταδιοδρομία του Μαλεζάνι μέχρι σήμερα (60%).
Ο Μαλεζάνι διορίστηκε προπονητής της Ουντινέζε τον Ιανουάριο του 2007, ως αντικαταστάτης του Τζοβάνι Γκαλεόνε. Οδήγησε την ομάδα σε μια μη εντυπωσιακή δέκατη θέση στη Σέριε Α 2006-07, μόλις επτά βαθμούς μακριά από τον υποβιβασμό. Στις 27 Νοεμβρίου 2007, παρουσιάστηκε ως νέος προπονητής της Έμπολι, αντικαθιστώντας τον Λουίτζι Κάνι. Απολύθηκε στις 31 Μαρτίου 2008, μετά την ήττα με 2-0 από την Σαμπντόρια, η οποία άφησε την Έμπολι στην τελευταία θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος.
Από τη Σιένα στη Μπολόνια
Στις 23 Νοεμβρίου 2009, προσλήφθηκε ως ο νέος προπονητής της Σιένα, αντικαθιστώντας τον Μάρκο Μπαρόνι. Στις 21 Μαΐου 2010, αποδεσμεύθηκε από την ομάδα.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2010, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Μπολόνια. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν που είδε την ομάδα να τερματίζει στην 16η θέση, έξι βαθμούς μακριά από τη ζώνη υποβιβασμού, παρά την αφαίρεση τριών πόντων για φορολογικά προβλήματα και διαμάχες για την ιδιοκτησία του συλλόγου, ο Μαλεζάνι αντικαταστάθηκε από τον Πιερπάολο Μπίζολι στις 26 Μαΐου 2011.
Τζένοα
Στις 19 Ιουνίου 2011, η Τζένοα ανακοίνωσε επίσημα ότι ο Μαλεζάνι θα ήταν ο νέος προπονητής της πρώτης ομάδας. Ωστόσο, αφού η Τζένοα ηττήθηκε με 6-1 από τη Νάπολι, ο Μαλεζάνι απολύθηκε. Επέστρεψε στην Τζένοα στις 2 Απριλίου 2012, αντικαθιστώντας τον Πασκουάλε Μαρίνο, ο οποίος τον είχε αντικαταστήσει, μόνο για να απολυθεί λίγους μήνες αργότερα. Η δεύτερη θητεία του ως προπονητής της Τζένοα διήρκεσε μόνο είκοσι μέρες, καθώς απολύθηκε για άλλη μια φορά στις 22 Απριλίου μετά την εντός έδρας ήττα με 1-4 από τη Σιένα, που άφησε τη Τζένοα ένα βαθμό μακριά από τη ζώνη του υποβιβασμού και οδήγησε σε μαζικές διαμαρτυρίες από τους οπαδούς της Τζένοα κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Παλέρμο
Στις 5 Φεβρουαρίου 2013, ο Μαλεζάνι προσλήφθηκε ως προπονητής της Παλέρμο.
Ωστόσο, μετά από τρεις αγώνες, στις 24 Φεβρουαρίου 2013, ο Μαλεζάνι απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του ως προπονητής.
Σασσουόλο
Στις 29 Ιανουαρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Μαλεζάνι συμφώνησε να αναλάβει ως νέος προπονητής της Σαουόλο.
Το 2020, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την προπονητική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κιέβο Βερόνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φιορεντίνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μόντενα ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρόμπουρ Σιένα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τζένοα ΚΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣΣ Παλέρμο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Σασσουόλο Κάλτσιο
Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)
Όρμοι
Αγιος ΓεωργιοςΚατηγορία
Γλώσσα Γουαϊματζάν
Η γλώσσα Γουαϊματζάν (πορτογαλικά: Waimajã), γενικά γνωστή ως Μπαρά ή Βόρεια Μπαρασάνο, είναι Τουκανοϊκή γλώσσα στην Κολομβία και τη Βραζιλία. Οι φυσικοί ομιλητές είναι 500 (2004-2006), συμπεριλαμβάνονται και ορισμένοι μονόγλωσσοι άνω τον 40 σύμφωνα με στοιχεία του 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Βραζιλίας
Πλάκα Μήλου
thumb|250px|Η Εκκλησία της Θαλασσίτρας στο Κάστρο Η Μήλος ή Πλάκα είναι η πρωτεύουσα της Μήλου και έδρα του δήμου Μήλου, ο οποίος περιλαμβάνει τη Μήλο και τις κοντινές βραχονησίδες. Σύμφωνα με την απογραφή του, έχει 749 κατοίκους. Το όνομα Πλάκα το πήρε από το επίπεδο έδαφος στο οποίο κτίστηκαν τα σπίτια όταν το Κάστρο δεν αρκούσε πλέον για τη στέγαση του πληθυσμού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρων, με θέα προς τον κόλπο της Μήλου. Ο σημερινός οικισμός δημιουργήθηκε από την εγκατάλειψη του προηγούμενου, της Ζεφυρίας ή Χώρας (γι' αυτό το λόγο και η Πλάκα δεν αποκαλείται Χώρα).