cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scream (ταινία, 2022)
Πλοκή
Η Σίντνεϊ επιστρέφει στο Γούντσμπορο και συναντά τη Γκέιλ και τη Σαμ. Η Σίντνεϊ ζητά τη βοήθεια της Σαμ να σταματήσουν το δολοφόνο αλλά η Σαμ αρνείται και προτιμά να φύγει από την πόλη μαζί με την Τάρα και τον Ρίτσι. Η Σίντνεϊ την προειδοποιεί ότι δεν μπορεί να ξεφύγει και ότι ο Ghostface θα τους ακολουθήσει. Οι Σαμ, Τάρα και Ρίτσι φεύγουν από το Γούντσμπορο αλλά αναγκάζονται να περάσουν από το σπίτι της Άμπερ στο οποίο γίνεται πάρτι ως φόρο τιμής στον Γουές και είναι μαζεμένη όλη η παρέα. Η Σίντνεϊ και η Γκέιλ τους ακολουθούν στο σπίτι της Άμπερ, το οποίο δεν είναι άλλο από το σπίτι του Στου, όπου διαπράχθηκε το αρχικό μακελειό. Εκεί, ο Τσαντ και η Μίντι δέχονται επίθεση και μαχαιρώνονται από τον Ghostface.
Μετά την επίθεση στα δίδυμα, η παρέα αρχίζει να κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι είναι ο δολοφόνος. Τότε η Άμπερ τραβάει όπλο και πυροβολεί τη Λιβ στο κεφάλι και αποκαλύπτει ότι είναι ο δολοφόνος. Όταν καταφτάνουν στο σπίτι η Σίντνεϊ και η Γκέιλ, η Άμπερ προσποιείται το θύμα. Το τέχνασμα της όμως δεν πείθει τη Σίντνεϊ και τη Γκέιλ και τότε η Άμπερ πυροβολεί τη Γκέιλ. Μέσα στο σπίτι, ο Ρίτσι μαχαιρώνει τη Σαμ και της αποκαλύπτει ότι είναι ο δεύτερος δολοφόνος και συνεργός της Άμπερ. Ο Ρίτσι και η Άμπερ πηγαίνουν τις Σαμ, Γκέιλ και Σίντνεϊ στην κουζίνα. Εκεί αποκαλύπτουν ότι είναι φανατικοί θαυμαστές της σειράς ταινιών Stab. Καθώς είναι απογοητευμένοι από την πορεία της σειράς ταινιών, σκοπό έχουν να δώσουν οι ίδιοι μια νέα ιστορία δολοφονιών, ενοχοποιώντας τη Σαμ ως δολοφόνο καθώς είναι η κόρη του Μπίλι. Η Γκέιλ πυροβολεί την Άμπερ, η οποία πέφτει πάνω στην κουζίνα και πιάνει φωτιά. Η Σαμ τραυματίζεται αλλά μια παραίσθηση του Μπίλι, της δείχνει το μαχαίρι της Άμπερ στο πάτωμα, με το οποίο καταφέρνει να σωθεί και να μαχαιρώσει πολλαπλές φορές τον Ρίτσι. Για να βεβαιωθεί ότι είναι νεκρός τον πυροβολεί στο κεφάλι. Ξαφνικά μια βαριά τραυματισμένη Άμπερ πετάγεται αλλά την πυροβολεί η Τάρα και τη σκοτώνει.
Η Τάρα και τα δίδυμα πηγαίνουν στο νοσοκομείο. Η Σαμ ευχαριστεί τη Σίντνεϊ και τη Γκέιλ για τη βοήθειά τους. Η Γκέιλ αρνείται να γράψει το οτιδήποτε για τους νέους φόνους καθώς δε θέλει να κάνει διάσημους τους δολοφόνους αλλά προτιμά να ξεχαστούν στην ανωνυμία. Σχεδιάζει όμως να γράψει ένα βιβλίο για έναν έντιμο και γενναίο άνδρα, τον Ντιούι.
Ανάπτυξη
thumb|left|300 px|Το επίσημο logo του Scream Το 2011, ο Γουές Κρέιβεν επιβεβαίωσε ότι είχε υπογράψει συμβόλαιο να δουλέψει πάνω σε μια πέμπτη και έκτη προσθήκη της σειράς ταινιών Scream, οι οποίες θα προχωρούσαν σε ανάπτυξη αν η τέταρτη ταινία είχε καλλιτεχνική και εμπορική ανταπόκριση. Μετά από πολλές δυσκολίες που αντιμετώπισε με το σενάριο των Scream 2, Scream 3 και Scream 4 καθώς πολλές φορές το σενάριο άλλαξε και γραφόταν την ημέρα του γυρίσματος, ο Κρέιβεν δήλωσε ότι θα χρειαζόταν να δει μια τελική εκδοχή του σεναρίου του Scream 5 πριν αναλάβει τη σκηνοθεσία. Ο Κέβιν Γουίλιαμσον επίσης επιβεβαίωσε ότι είχε δεσμευτεί με συμβόλαιο για το σενάριο των Scream 4 και Scream 5, έχοντας παραδώσει κόνσεπτ για τρεις ταινίες που θα οδηγούσαν στο Scream 6, αν και το συμβόλαιό του για την έκτη ταινία δεν είχε οριστικοποιηθεί. Ο Γουίλιαμσον ανέφερε ότι αν το Scream 5 ήταν να γυριστεί, θα αποτελούσε συνέχεια της ιστορίας των χαρακτήρων που επέζησαν στο Scream 4 αλλά δεν θα άφηνε καμία εκκρεμότητα και θα αποτελούσε αυτοτελή συνέχεια.
Πριν την κυκλοφορία του Scream 4, o Ντέιβιντ Αρκέτ δήλωσε πως υπάρχει ενδεχόμενο να συνεχιστεί η σειρά ταινιών, λέγοντας ότι "το φινάλε σίγουρα το αφήνει ανοιχτό" και πρόσθεσε ότι θα ήθελε πολύ να του δοθεί η ευκαιρία να υποδυθεί το χαρακτήρα του Ντουάιτ "Ντιούι" Ράιλι σε μελλοντικές ταινίες. Το Μάιο του 2011, ο παραγωγός Χάρβι Γουάινστιν επιβεβαίωσε ότι μια συνέχεια είναι πιθανή, λέγοντας ότι παρά το γεγονός ότι το Scream 4 δεν αντεπεξήλθε στις οικονομικές προσδοκίες της The Weinstein Company, ο ίδιος είναι ευχαριστημένος με την εισπρακτική πορεία της ταινίας. Το Φεβρουάριο του 2012, όταν ρωτήθηκε για ένα πιθανό Scream 5, o Γουίλιαμσον δήλωσε ότι προς το παρόν δεν ήξερε αν θα προχωρούσε η παραγωγή, λέγοντας "Εγώ δεν το κάνω"."
Το Σεπτέμβριο του 2013, ο Γουάινστιν εξέφρασε το ενδιαφέρον του για μια πέμπτη ταινία, δηλώνοντας "Παρακαλώ τον Μπομπ Γουάινστιν να κάνει την ταινία και απλά να το τελειώσουμε. Την έχουμε αρμέξει την αγελάδα". Τον Ιούλιο του 2014, ο Γουίλιαμσον εξέφρασε αμφιβολία για το αν μια πέμπτη ταινία θα προχωρήσει, λέγοντας "μάλλον το "Scream 4" ποτέ δεν απογειώθηκε όπως ήλπιζαν". Επίσης ανέφερε την αποχώρηση του από τη σειρά ταινιών καθώς η ο Κρέιβεν και η ομάδα του "έχουν τελειώσει μαζί μου". Τον Ιούλιο του 2015, σε συνέντευξή του ο Μπομπ Γουάινστιν όταν ρωτήθηκε για μια πιθανή συνέχεια της σειράς μετά το Scream 4 επιβεβαίωσε ότι μια πέμπτη ταινία ή οποιαδήποτε συνέχεια της σειράς δεν πρόκειται να γίνει καθώς η τηλεόραση είναι το σωστό μέρος για τη σειρά ταινιών να βρει καινούρια ζωή, αναφερόμενος στη σειρά Scream του MTV. "Είναι σαν να βάζεις τον κινηματογράφο τέχνης μέσα σε ένα θέατρο τέχνης", είπε ο Γουάινστιν. "Εκεί που μπορούν να βρεθούν οι έφηβοι είναι στο MTV".
Μετά το κλείσιμο του στούντιο The Weinstein Company και στον απόηχο του σκανδάλου κατά του Χάρβι Γουάινστιν, η μοίρα της σειράς ταινιών βρισκόταν σε αναμονή. Στις αρχές του 2019, δημοσιεύματα άρχισαν να κάνουν λόγο ότι η Blumhouse Productions, μια εταιρία παραγωγής που ειδικεύεται σε ταινίες τρόμου, έδειξε ενδιαφέρον να επαναφέρει τη σειρά και ο επικεφαλής του στούντιο, Τζέισον Μπλαμ, δούλευε στο να πραγματοποιήσει καινούριες προσθήκες. Τα δημοσιεύματα αυτά αποδείχτηκαν ψευδή. Το Νοέμβριο του 2019, η Spyglass Media Group αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς ταινιών. Μέχρι τότε ήταν άγνωστο αν θα επρόκειτο για συνέχεια, επαναπροσδιορισμό ή ριμέικ. Ήταν επίσης άγνωστο αν θα επέστρεφε ο Γουίλιαμσον. Τον επόμενο μήνα, ανακοινώθηκε ότι η ταινία θα περιλαμβάνει ένα νέο καστ αλλά δεν απέκλεισε το γεγονός ηθοποιοί των προηγούμενων ταινιών να κάνουν μια εμφάνιση. Στις 18 Νοεμβρίου 2020, ο Κέβιν Γουίλιαμσον αποκάλυψε ότι ο επίσημος τίτλος της ταινίας θα είναι Scream.
Σκηνοθεσία και κάστινγκ
right|thumb|150px|Αφίσα της ταινίας Scream Το Μάρτιο του 2020, ανακοινώθηκε ότι οι Ματ Μπετινέλι-Όλπιν και Τάιλερ Τζίλετ θα αναλάβουν τη σκηνοθεσία της πέμπτης ταινίας, με τον Κέβιν Γουίλιαμσον να εκτελεί χρέη παραγωγού και ότι η ταινία έχει ήδη προχωρήσει στο στάδιο ανάπτυξης με τα γυρίσματα να αναμένεται να ξεκινήσουν το Μάιο του 2020. Το Μάιο του 2020, ανακοινώθηκε ότι η Νιβ Κάμπελ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις να επαναλάβει το ρόλος της ως Σίντνεϊ Πρέσκοτ στην ταινία. Τον ίδιο μήνα ανακοινώθηκε ότι ο Ντέιβιντ Αρκέτ θα υποδυθεί ξανά τον Ντουάιτ "Ντιούι" Ράιλι και ότι το σενάριο της ταινίας θα αναλάβουν οι Τζέιμς Βάντερμπιλτ και Γκάι Μπιούσικ. Επίσης επιβεβαιώθηκε ότι τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν μέσα στη χρονιά, όταν θα υπάρχουν όλα τα κατάλληλα πρωτόκολλα ασφαλείας σχετικά με την πανδημία COVID-19.
Τον Ιούνιο του 2020, ανακοινώθηκε ότι τη διανομή της ταινίας ανέλαβε η Paramount Pictures και αρχικά η κυκλοφορία της ταινίας θα πραγματοποιούταν μέσα στο 2021, κάτι που θα σηματοδοτούσε το πέρασμα 25 χρόνων από την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας το 1996. Επίσης, το ίδιο διάστημα, δεν ήταν ακόμα γνωστό αν οι Κόρτνεϊ Κοξ και Νιβ Κάμπελ ή οποιοσδήποτε άλλος ηθοποιός εκτός του Αρκέτ, θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους. Στις 31 Ιουλίου 2020, η Κοξ ανέβασε ένα βίντεο στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram, επιβεβαιώνοντας την επιστροφή της στη σειρά ταινιών. Τον Αύγουστο του 2020, οι Μελίσα Μπαρέρα και Τζένα Ορτέγκα προστέθηκαν στο καστ σε άγνωστους ρόλους. Τον ίδιο μήνα η Paramount Pictures ανακοίνωσε ότι η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 14 Ιανουαρίου 2022 και ότι η αρχική ημερομηνία κυκλοφορίας αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας. Το Σεπτέμβριο του 2020, προστέθηκε στο καστ ο Τζακ Κουέιντ σε άγνωστο ρόλο. Τον ίδιο μήνα επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή της Νιβ Κάμπελ ενώ ανακοινώθηκε η επιστροφή των Μάρλεϊ Σέλτον και Ρότζερ Λ. Τζάκσον. Επίσης ανακοινώθηκε η συμμετοχή των Μέισον Γκούντινγκ, Τζάζμιν Σαβόι Μπράουν, Ντίλαν Μινέτ, Μάικι Μάντισον, Σόνια Μπεν Άμαρ και Κάιλ Γκόλνερ.
Μουσική
Στις 12 Μαΐου 2021, επιβεβαιώθηκε ότι ο Μπράιαν Τάιλερ θα συνθέσει τη μουσική της ταινίας. Ο Τάιλερ έχει ξανασυνεργαστεί με τους σκηνοθέτες Ματ Μπετινέλι-Όλπιν και Τάιλερ Τζίλετ στην ταινία Είσαι Έτοιμος; (Ready or Not, 2019) και αντικατέστησε τον Μάρκο Μπελτράμι, ο οποίος έγραψε τη μουσική για τις τέσσερις προηγούμενες ταινίες. To σάουντρακ κυκλοφόρησε στις 7 Ιανουαρίου 2022 από τη Varèse Sarabande.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 14 Ιανουαρίου 2022 από την Paramount Pictures. Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας είχε προγραμματιστεί για τις 11 Ιανουαρίου 2022, αλλά ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας COVID-19 και της έξαρσης της παραλλαγής Όμικρον.
Box office
Το Scream με προϋπολογισμό 24 εκατομμύρια δολάρια έκανε πρεμιέρα τριημέρου σε 3.664 αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες με 30 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά στο πρώτο τετραήμερο απέφερε 33,8 εκατομμύρια δολάρια. Στον υπόλοιπο κόσμο η ταινία έκανε άνοιγμα ύψους 17,9 εκατομμυρίων δολαρίων σε 50 αγορές, κατακτώντας τη 2η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο (3,4 εκατομμύρια δολάρια), στη Γαλλία (1,8 εκατομμύρια δολάρια), στην Αυστραλία (1,5 εκατομμύρια δολάρια), στη Ρωσία (1,3 εκατομμύρια δολάρια) πραγματοποιώντας το μεγαλύτερο άνοιγμα της σειράς, στη Γερμανία (1,1 εκατομμύρια δολάρια) και στην Ελλάδα άνοιξε στην 1η θέση κάνοντας το καλύτερο άνοιγμα της σειράς (20.697 εισιτήρια). Συνολικά οι εισπράξεις έφτασαν τα 81,6 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και τα 56,1 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως έχει αποφέρει 137,7 εκατομμύρια δολάρια.
Κριτικές
Το Scream έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes το 76% των κριτικών έδωσαν στην ταινία θετικά σχόλια.
Το περιοδικό Time Out έγραψε ότι η ταινία είναι "εφευρετική, αιχμηρή και γεμάτη στοργή για τις προηγούμενες ταινίες, κάνοντας την, την πιο διασκεδαστική ταινία της σειράς μετά το Scream 2". Η ιστοσελίδα RogerEbert.com τη χαρακτήρισε "ένα προϊόν που μοιάζει συνεπής με τις τέσσερις πρώτες ταινίες αλλά ξεχωριστή αρκετά ώστε να έχει τη δική της φωνή". Ο κριτικός Πίτερ Τράβερς του ABC έγραψε ότι η πέμπτη ταινία είναι "πολύ πιο τρομακτική και αστεία απ' ότι μια τέταρτη συνέχεια έχει δικαίωμα να είναι και εδώ έχουμε ένα "Scream" για μια καινούρια γενιά - με τόση αυτογνωσία που κοροϊδεύει τον ίδιο του τον εαυτό όταν βασίζεται σε δανεική έμπνευση ενώ ταυτόχρονα ξεζουμίζει τη χρυσή χήνα για μια τελευταία εξόφληση". Η ιστοσελίδα Bloody Disgusting σχολίασε ότι "το "Scream" ρίχνει μια γερή, με πολύ σκέψη ματιά στην κληρονομιά του Κρέιβεν και του τρόμου, χαράζοντας ένα βάναυσο σχολιασμό ενώ κοιτά ένα ματωμένο καθρέφτη". Ο κριτικός Μπεν Τράβις του περιοδικού Empire έγραψε "για το μεγαλύτερο μέρος, αυτό είναι ένα requel τόσο γρήγορο και άγριο όσο μια ταινία "Scream" οφείλει να είναι και σε μια εποχή εκλεπτυσμένου τρόμου, αυτό είναι ένα φαντασμαγορικό πάρτι τρόμου στο υπόγειο". Η εφημερίδα The New York Times έδωσε αρνητική κριτική κριτικάροντας την "εξυπηρέτηση" που έκανε η ταινία στους θαυμαστές της σειράς λέγοντας "κουραστικά επαναλαμβανόμενο και καθόλου τρομακτικό, το "Scream" μας μαθαίνει κυρίως ότι το να φυτεύεις κρυφά μηνύματα δεν αντικαθιστά τη φύτευση ιδεών".
Οι ερμηνείες του καστ επαινέθηκαν αρκετά. Συγκεκριμένα, η ερμηνεία της Νιβ Κάμπελ έλαβε εξαιρετικά σχόλια για τη "φρέσκια" προσέγγισή της στο ρόλο της Σίντνεϊ. Το περιοδικό The Hollywood Reporter έγραψε "είναι ευχαρίστηση να βλέπεις την Κάμπελ ξανά σε άψογη φόρμα ως Σίντνεϊ, να επιστρέφει πίσω στο Γούντσμπορο για να κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς". Το περιοδικό Elle ονόμασε την Κάμπελ ως την "Απόλυτη Βασίλισσα του Scream" και σημείωσε ότι "η Σίντνεϊ δεν θα είχε τον ίδιο αντίκτυπο στον κόσμο χωρίς την ερμηνεία της Κάμπελ, που την υποδύθηκε με ευαισθησία, νοημοσύνη και με μία εύγευστη δόση χιούμορ".
Συνέχεια
Η Νιβ Κάμπελ και οι σκηνοθέτες της πέμπτης ταινίας εξέφρασαν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν σε μελλοντικές συνέχειες της σειράς. Μια έκτη ταινία ανακοινώθηκε επίσημα στις 3 Φεβρουαρίου 2022 με την ίδιους συντελεστές και με τα γυρίσματα να ξεκινούν στα μέσα του 2022 στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το Μάρτιο του 2022, ανακοινώθηκε ότι η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 31 Μαρτίου 2023, με την Κόρτνεϊ Κοξ να επιστρέφει στο ρόλο της Γκέιλ Γουέδερς. Στις 10 Μαΐου 2022, ανακοινώθηκε η επιστροφή των Μελίσα Μπαρέρα, Τζένα Ορτέγκα, Μέισον Γκούντινγκ και Τζάζμιν Σαβόι Μπράουν, ενώ την επόμενη μέρα ανακοινώθηκε ότι η Χέιντεν Πανετιέρ θα επαναλάβει το ρόλο της Κίρμπι Ριντ από το Scream 4. Στις 6 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε ότι η Κάμπελ δεν θα επιστρέψει. Η ηθοποιός έκανε μια δήλωση σχετικά με το συμβόλαιό και τις διαπραγματεύσεις που είχε με την Paramount: "Ως γυναίκα έπρεπε να δουλέψω εξαιρετικά σκληρά για να εδραιώσω την αξία μου, ειδικά σε ότι αφορά το "Scream". Ένιωσα ότι η προσφορά που μου παρουσιάστηκε δεν ισοδυναμούσε με την αξία που έχω φέρει στη σειρά ταινιών". Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Μαρτίου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τρόμου σλάσερ Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Scream (σειρά ταινιών)
Μαρτό (Σαβοΐα)
Το Μαρτό (γαλλικά: Marthod) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρτολαίν (γαλλικά: Martholains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Τόρρε Παλλαβιτσίνα
Το Τόρρε Παλλαβιτσίνα (ιταλικά: Torre Pallavicina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τόρρε ντε' Μπούζι
Το Τόρρε ντε' Μπούζι (ιταλικά: Torre de' Busi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μερκυρί
Το Μερκυρί (γαλλικά: Mercury) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβροναί (γαλλικά: Chevronnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Τόρρε ντε' Ρόβερι
Το Τόρρε ντε' Ρόβερι (ιταλικά: Torre de' Roveri) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μερί (Σαβοΐα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ο Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος (αγγλικά: Leader of the Labour Party) είναι ο επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου.
Την θέση του ηγέτη του κόμματος, κατέχει σήμερα ο βουλευτής Σερ Κιρ Στάρμερ, από τον Απρίλιο του 2020, μετά την νίκη του στις εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του κόμματος, διαδεχόμενος τον Τζέρεμι Κόρμπιν.
Αξίωμα
Η ίδρυση του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, έγινε τον Φεβρουάριο του 1900, έχοντας ως υπόβαθρο το Συνδικαλιστικό και Εργατικό Κίνημα της χώρας, και τα Βρετανικά σοσιαλιστικά κόμματα του 19ου αιώνα.
H θέση του Ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1906. Επίσημα η θέση του ηγέτη, δημιουργήθηκε το 1922, ύστερα από την αναγνώριση της Κοινοβουλευτικής Πράξης του 1911.
Από το 1970, η θέση του Ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, και του Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Εργατικών, είναι διαχωρισμένη.
Εν αντιθέσει με άλλους ηγέτες των Βρετανικών πολιτικών κομμάτων, ο ηγέτης των Εργατικών, δεν έχει την εξουσία να διορίσει ή να απολύσει τον αναπληρωτή ηγέτη του κόμματος. Ο ηγέτης και ο αναπληρωτής, εκλέγονται μέσω μικτού συστήματος (βουλευτές και μέλη του κόμματος) ξεχωριστά.
Ο πρώτος ηγέτης του Κόμματος, ήταν ο Κιρ Χάρντι, ενώ ο πρώτος πρωθυπουργός, από το Εργατικό Κόμμα, ήταν ο Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ. Οι μακροβιότεροι ηγέτες ήταν οι Κλέμεντ Άτλι, Χάρολντ Ουίλσον και ο Τόνι Μπλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργατικό Κόμμα (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
Φρανσίσκο Σολάνο Λόπεζ
Ο Φρανσίσκο Σολάνο-Λόπεζ (Francisco Solano-Lopez, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή, 26 Οκτωβρίου 1928 – 12 Αυγούστου 2011 ) ήταν Αργεντινός καλλιτέχνης, δημιουργός κόμικς. Η πιο γνωστή δουλειά του είναι η επική σειρά «El Eternauta».
Η σταδιοδρομία του άρχισε το 1953 στην εκδοτική εταιρεία «Columba», για την οποία φιλοτέχνησε τη σειρά «Perico y Guillerma». Αργότερα, δουλεύοντας για τον οίκο «Abril», γνωρίστηκε και συνεργάσθηκε με τον Ector German Oesterheld, στη σειρά «Bull Rocket» για το περιοδικό «Misterix». Συνέχισαν τη συνεργασία τους περαιτέρω, στις σειρές «Pablo Maran», «Uma-Uma», αλλά και στo έντυπο «Hora Cero» της νέας εταιρείας του Osterheld, «Frontera», όπου δημοσίευσαν τις σειρές «Rolo el Marciano Adoptivo» και «El Heroe». Ο Lopez εργάσθηκε, παράλληλα, μαζί με τους Ούγκο Πρατ, Jose Antonio Munoz και Jorge Moliterni στη σειρά «Ernie Pike». Στις 4 Σεπτεμβρίου του 1957 παρουσίασε τη σειρά επιστημονικής φαντασίας με πολιτικές προεκτάσεις «El Eternauta» (σε σενάριο του Όστερχελντ) για το περιοδικό «Hora Cero». Η σειρά έτυχε τεράστιας απήχησης, έλκοντας παράλληλα την προσοχή της στρατιωτικής χούντας που κυβερνούσε την Αργεντινή, υποχρεώνοντας έτσι το Lopez να διαφύγει στην Ισπανία, προκειμένου να αποφύγει μία ενδεχόμενη σύλληψή του από τις Αρχές. Το 1959 ο καλλιτέχνης εντάχθηκε στο δυναμικό της βρετανικής εταιρείας εικονογραφημένων εκδόσεων «Fleetway» στη Μαδρίτη και αργότερα μετακόμισε στο Λονδίνο, δημιουργώντας αρκετές ακόμη σειρές, όπως τα «Galaxus: The Thing from Outer Space», «Pete’s Pocket Army», «Nipper», «Kelly’s Eye», «Janus Stark», «The Drowned World». Όταν επέστρεψε στη χώρα του συνέχισε τη συνεργασία του με τον Oesterheld. Επίσης δούλεψε μαζί με τους σεναριογράφους Ricardo Barreiro και Carlos Sampayo, στις σειρές «Slot-Barr» και «Evaristo», αντίστοιχα. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Lopez επέκτεινε τις συνεργασίες του στα Ιταλικά περιοδικά «Lancio Story» και «Skorpio», όπου δημοσίευσε τις πιο αξιόλογες σειρές του. Τη δεκαετία του ’90 στράφηκε στις ερωτικές σειρές, δημιουργώντας τα «El Prostibulo del Terror» και «Silly Symphony» για το έντυπο «Kiss Comix».
Τρεσκόρε Μπαλνεάριο
Το Τρεσκόρε Μπαλνεάριο (ιταλικά: Trescore Balneario) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μεριέ-Τρουέ
Το Μεριέ-Τρουέ (γαλλικά: Meyrieux-Trouet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεριολάν (γαλλικά: Meyriolans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μοντάν
Το Μοντάν (γαλλικά: Modane) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονταναί (γαλλικά: Modanais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου (Μέρωνας)
Ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου ή Παναγία στον Μέρωνα είναι μεσαιωνικός χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται στον δήμο Αμαρίου, στην Κρήτη. Ο ναός σήμερα έχει τη μορφή τρίκλιτης βασιλικής, αλλά αρχικά ήταν δίκλιτη. Ο ναός στο εσωτερικό του είναι τοιχογραφημένος, με τις τοιχογραφίες του να εντάσσονται στο καλλιτεχνικό ρεύμα της παλαιολόγειας αναγέννησης του τέλους του 14ου αιώνα. Ο ναός σχετίζεται με την οικογένεια των Καλλέργηδων, της οποίας τα οικόσημα βρίσκονται σε διάφορα σημεία στην εκκλησία.
Παραπομπές
Παναγια Μερωνα κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Λε Μολέτ
Το Λε Μολέτ (γαλλικά: Les Mollettes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μολεταίν (γαλλικά: Molletains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μοντανιόλ (Σαβοΐα)
Το Μοντανιόλ (γαλλικά: Montagnole) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντανιολαί (γαλλικά: Montagnolais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Φρανς Ποστ
Ο Φρανς Ποστ (ολλανδικά: Frans Janszoon Post, 17 Νοεμβρίου 1612 - 17 Φεβρουαρίου 1680) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, χαράκτης και σχεδιαστής. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος καλλιτέχνης που ασχολήθηκε με την τοπιογραφία στη Νότια Αμερική. Το 1636 ταξίδεψε στη Βραζιλία (τότε ολλανδική κτήση) μετά από πρόσκληση του πρίγκηπα Ιωάννη Μαυρίκιου του Νάσσαου-Ζίγκεν.
Βιογραφία
Ο Ποστ γεννήθηκε στο Χάαρλεμ. Ήταν γιος του Γιαν Γιανσοον Ποστ, ενός ιδιαίτερα εκτιμώμενου υαλογράφου, που είχε εκπαιδευτεί στο Λέιντεν και της Φρανσάιντγε Φερμπράκεν (Francijntje Verbraken) από το Χάαρλεμ. Αδελφός του ήταν ο Πίτερ Ποστ, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες του ολλανδικού κλασικισμού. Αναφέρεται ότι έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση, μαζί με τον αδελφό του, από τον πατέρα του. O Liedtke αναφέρει ότι ο ιστορικός τέχνης F.J Duparc στο έργο του Dictionary of Art (1996, τ. 25, σελ. 325) αναφέρει ότι εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του, αν και ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο Φρανς ήταν σε ηλικία μόλις δύο ετών. , ωστόσο κάτι τέτοιο είναι αμφίβολο, καθώς ο Γιαν Γιανς Ποστ απεβίωσε το 1614. Πιθανότατα εργάστηκε στο εργαστήριο του αδελφού του, Πίτερ, πριν το 1636. Ήταν σύγχρονος του Φρανς Χαλς, ο οποίος ζωγράφισε το πορτρέτο του και των άλλων μεγάλων Ολλανδών τοπιογράφων Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, Σάλομον φαν Ράουσντελ, Άντριεν φαν Οστάντε και Πίτερ ντε Μολάιν. Εικάζεται ότι κάποιος από αυτούς τους Δασκάλους να τον εκπαίδευσε πριν αναχωρήσει για τη Βραζιλία, αν και δεν εντάχθηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά πριν την επιστροφή του από τη Βραζιλία. Χωρίς να γίνεται ευρέως αποδεκτό, ο ιστορικός τέχνης Έρικ Λάρσεν (Erik Larsen) διατείνεται ότι ο Δάσκαλος του Ποστ ήταν ο ντε Μολάιν, καθώς αυτός αναφέρεται ως Δάσκαλος πολλών άλλων τοπιογράφων από τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, όπως ο Άλλερτ φαν Έφερντινγκεν. Ο αδελφός του είναι αυτός που τον σύστησε στον πρίγκηπα Ιωάννη Μαυρίκιο του Νάσσαου-Ζίγκεν, ο οποίος, το 1636, ορίστηκε ως Κυβερνήτης στις ολλανδικές κτήσεις στη Νότια Αμερική (Βραζιλία). Ο πρίγκηπας τον προσκάλεσε να τον συνοδεύσει Με προτροπή του αδελφού του ο Φρανς δέχτηκε και, συνοδεύοντας τον πρίγκηπα, αποβιβάστηκε στο Ρεσίφε. Οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες που συνόδευαν τον πρίγκηπα είχαν ως αποστολή να τεκμηριώσουν το τοπίο της νέας, γι' αυτούς, χώρας, τη χλωρίδα και την πανίδα της και άλλες όψεις της ζωής στη Βραζιλία. Ο πρώτος γνωστός πίνακας του Ποστ ήταν Το νησί της Ιταμάρκα (σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ, χρονολογούμενος από το 1637. Τον δημιούργησε λίγο μετά την άφιξή του. Είναι ο πρώτος από μια σειρά έξι πινάκων που ζωγράφισε επί τόπου μεταξύ 1637 και 1640. Όλοι απεικονίζουν μια απλή και άμεση άποψη του βραζιλιάνικου τοπίου, με έμφαση στα τοπογραφικά και εθνογραφικά θέματα. Ο Ποστ παρέμεινε στη Βραζιλία ως το 1644 κι εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ, όπου εντάχθηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1646. Συνέχισε να ζωγραφίζει βραζιλιάνικα τοπία, βασισμένος στις μελέτες και στην οπτική του μνήμη και τα πρώτα έργα του εκτός Βραζιλίας διατηρούν την ανανεωτική φύση και την ατμόσφαιρα όσων δημιούργησε επί τόπου. Ζωγράφισε μόνο μια σκηνή από τη Βίβλο, τον πίνακα Η θυσία του Μανωέ (σήμερα στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν του Ρότερνταμ), η οποία είναι τοποθετημένη σε τοπίο παρόμοιου τύπου. Το 1650 ο Ποστ νυμφεύτηκε την Γιαννέτγε Μπόχερτ (Jannetje Bogaert) στο Ζάντβουρτ (Zandvoort), θυγατέρα του καθηγητή στη Σχολή Latijnsche School του Χάαρλεμ. Απέκτησαν τρία παιδιά, δυο γιους, οι οποίοι πέθαναν πριν τον πατέρα τους, και μια θυγατέρα, η οποία πέθανε λίγο μετά τον θάνατό του.
Όσο η σταδιοδρομία του εξελισσόταν, τα τοπία του άρχισαν να χάνουν την αρχική τους φρεσκάδα, καθώς αντικατέστησε τις ήπιες αποχρώσεις με περισσότερο λαμπερές και έντονες, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα τα τοπία του να είναι περισσότερο διακοσμητικά παρά ρεαλιστικά. Πιθανότατα σταμάτησε να ζωγραφίζει το 1669, γιατί δεν υπάρχει χρονολογημένος πίνακάς του ύστερα από αυτή τη χρονολογία. Κάποιοι πίνακές του παρουσιάστηκαν στον βασιλέα Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας από τον πρίγκηπα Μάουριτς, αλλά όταν ετοιμάστηκαν για να αποσταλούν στη Γαλλία, το 1679, ο Ποστ δεν ήταν πλέον σε θέση να τους συνοδεύσει, καθώς είχε σχεδόν καταρρεύσει από τον εθισμό του στο αλκοόλ. Πιθανότατα, σύμφωνα με τους ιστορικούς τέχνης Γουάιτχεντ (Whitehead) και Μπούσμαν (Boeseman), αυτός ήταν ο λόγος που και σταμάτησε να ζωγραφίζει αλλά και για την έλλειψη στοιχείων για τη ζωή του ως τον θάνατό του στο Χάαρλεμ το 1680. Τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Μπάβο στις 17 Φεβρουαρίου 1680.
Έργο
Ο Ποστ δημιούργησε συνολικά περί τους 140 πίνακες κατά τη διάρκεια του βίου του. Από αυτούς, περίπου οι μισοί είναι χρονολογημένοι, γεγονός που επιτρέπει την παρακολούθηση της εξέλιξής του μεταξύ 1637 (χρονολογία άφιξής του στη Βραζιλία) και 1669 (χρονολογία του τελευταίου γνωστού έργου του). Τα έργα που δημιούργησε στη Βραζιλία είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που ζωγράφισε μετά την αναχώρησή του από τη χώρα. Όσο βρισκόταν εκεί, δημιούργησε πολλά σχεδιάσματα και χαρακτικά, ολοκλήρωσε, όμως, μόνον έξι πίνακες, χρονολογούμενους κατά την περίοδο 1637 - 1640. Τα τοπία που δημιούργησε εργαζόμενος στην Ολλανδία είναι περισσότερο προϊόντα φαντασίας του. Όπως προαναφέρθηκε, περίπου 30 έργα του παρουσιάστηκαν στον βασιλέα Λουδοβίκο ΙΔ΄. Αργότερα, τα εργαστήρια ταπισερί Γκομπλέν (Gobelin) τα χρησιμοποίησαν ως βάση για τη δημιουργία μιας σειράς ταπισερί, την οποίαν αποκάλεσαν "Les anciennes Indes"
Στα έργα που δημιούργησε στη Βραζιλία αποτυπώνονται, εκτός από την γενικότερη ατμόσφαιρα, αναγνωρίσιμες τοποθεσίες της χώρας και σχεδόν όλοι περιλαμβάνουν έναν υδάτινο σχηματισμό. Σε αυτούς αποτυπώνει, επίσης, δείγματα της χλωρίδας της Βραζιλίας και ορισμένα δείγματα πανίδας, όπως πουλιά ή άλλα ζώα, όπως στον πίνακα Άποψη του ποταμού Σάο Φρανσίσκο με ένα καπυμπάρα (1639, Μουσείο του Λούβρου.)
Βραζιλιάνικα τοπία στο Χάαρλεμ
Ο Ποστ συνέχισε να ζωγραφίζει εικόνες από τη Βραζιλία και μετά την επιστροφή του στην Ολλανδία. Ωστόσο, τα έργα του υφίστανται ριζικό μετασχηματισμό: Πέρα από την εξαίρετη φαντασία του, η μεταβολή αυτή είναι πιθανόν να οφείλεται στη μεταβολή των προτιμήσεων του κοινού στο οποίο απευθυνόταν. Όσο βρισκόταν στη Βραζιλία, τα έργα του απαρτίζονταν από λαμπερά χρώματα και εξωτικά στοιχεία. Οι πίνακες που ζωγράφισε στην Ολλανδία έχουν πιο ζωηρά χρώματα, με τα σκούρα φυλλώματα των δένδρων να περιβάλλουν μια ιδεατή σύνθεση σε ύφος μπαρόκ. Τα "ολλανδικά" έργα έρχονται σε εκπληκτική αντίθεση με τα τέλεια, ρεαλιστικά έργα της πρώιμης περιόδου. Τα τοπία είναι ανοικτά, γεμάτα επινοητικότητα και, το πιο σημαντικό, είναι εμφανές ότι ο καλλιτέχνης έχει "κατακτήσει" το θέμα του. Εξελισσόμενα, εμφανίζουν μια πιο συμπυκνωμένη άποψη και μικρότερο βάθος με πιο πράσινη χλωρίδα, πιο γαλάζιους ουρανούς και πιο φωτεινούς ορίζοντες. Ωστόσο, οι οριζόντιας κατεύθυνσης αποχρώσεις του μπλε που επεκτείνονται στο μέσον του βάθους, τονίζουν τις χρωματικές αντιθέσεις. Το βαθύ μπλε πιθανόν να οφείλεται σε αποσύνθεση της πράσινης χρωστικής, από την οποία εξαφανίστηκε η κίτρινη απόχρωση, ενώ παρέμεινε η μπλε.
Στους "ολλανδικούς" του πίνακες ο Ποστ αυξάνει, επίσης, τον αριθμό των μορφών και περιλαμβάνει μεγαλύτερη ποικιλία στο έργο του. Σχεδόν κάθε πίνακας που ολοκλήρωνε στην Ολλανδία περιλαμβάνει μεγάλη ομάδα ανθρώπων που αλληλεπιδρούν με κάποιο τρόπο μεταξύ τους, είτε χορεύοντας είτε εργαζόμενοι στους σακχαρόμυλους. Συνήθως οι μορφές αυτές είναι σκλάβοι. Αντίθετα από τους "βραζιλιάνικους" πίνακές του, οι μορφές δεν είναι πλέον υποκείμενα τοποθετημένα στο προσκήνιο, αντίθετα, μοιάζουν να γίνονται μέρος του τοπίου. Τέσσερις από τους έξι πίνακες που ολοκλήρωσε στη Βραζιλία έχουν μερικές μόνον μορφές, με εξαίρεση αυτόν που απεικονίζει το Πόρτο Κάλβο (του 1639), που περιέχει αρκετές, και τον Ποταμό του Σάο Φρανσίσκο (του 1638) που δεν περιέχει καμία. Ενώ ο Ποστ ασχολείτο με την απεικόνιση της τοπιογραφίας, ένας άλλος καλλιτέχνης της ακολουθίας του πρίγκηπα Μάουριτς, ο Άλμπερτ Έκχαουτ, είχε επιφορτιστεί με την απεικόνιση των ιθαγενών.
Πρόσφατες ανακαλύψεις
Ο Έφορος του τμήματος τοπογραφικού - ιστορικού άτλαντα του αρχείου του Χάαρλεμ Αλεξάντερ ντε Μπράουν (Alexander de Bruin) ανακάλυψε στο αρχείο του 34 σχέδια, τα οποία δεν έχουν υπογραφή αλλά απεικονίζουν πανίδα της Βραζιλίας και είναι της εποχής που ο Ποστ βρισκόταν στη χώρα αυτή. Αυτό που τράβηξε την προσοχή του ντε Μπράουν στον Ποστ ήταν ακριβώς το περιεχόμενο των σχεδίων, που κατά κύριο λόγο απεικονίζουν ζώα της Βραζιλίας και είναι γνωστό ότι ο Ποστ είχε επιφορτιστεί με την αποτύπωση του βραζιλιάνικου τοπίου, της χλωρίδας και της πανίδας του.
Το Ρέικσμουζεουμ τα παρουσίασε για πρώτη φορά στο κοινό μαζί με έργα του Ποστ και βαλσαμωμένα ζώα, τα οποία παραχωρήθηκαν από το Κέντρο Βιοποικιλότητας του Λέιντεν στην αίθουσα Φίλιπς, από τις 7 Οκτωβρίου 2016 ως τις 8 Ιανουαρίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ισιώματα Λάρισας
Τα Ισιώματα είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία του Δήμου Αγιάς στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Βρίσκονται στα παράλια του Νότιου Θερμαϊκού σε απόσταση περίπου 8 χλμ. Α. από το Σκλήθρο, 28 χλμ. ΝΑ. από την Αγιά (έδρα του δήμου) και 64 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Λάρισα. Ως ξεχωριστός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Σκλήθρου του τότε δήμου Μελιβοίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφηκε 1 μόνο κάτοικος ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 22.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Τρεβίλιο
Το Τρεβίλιο (ιταλικά: Treviglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μοντανί (Σαβοΐα)
Το Μοντανί (γαλλικά: Montagny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντανιολαί (γαλλικά: Montagnolais).
Νήσος Γιος Σουντάρσο
Το Πουλάου Γιος Σουντάρσο (Pulau Yos Sudarso), δηλαδή η Νήσος Γιος Σουντάρσο, ή Πουλάου Ντόλοκ (Pulau Dolok), είναι μεγάλο νησί που χωρίζεται από τη νήσο Νέα Γουινέα (το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Γης) από τον στενό Πορθμό Μούλι. Διοικητικώς υπάγεται στην Επαρχία Παπούα του κράτους της Ινδονησίας. Το Γιος Σουντάρσο έχει μήκος περί τα 165 χιλιόμετρα και έκταση 11.742 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από πλευράς εκτάσεως είναι το εξηκοστό έκτο ή το εξηκοστό έβδομο μεγαλύτερο νησί της Γης (για σύγκριση η Κρήτη είναι το 89ο). Μέχρι το 1963 ήταν γνωστό ως Νήσος Φρειδερίκου Ερρίκου. Αλλά και οι τοπικοί πληθυσμοί έχουν και άλλες ονομασίες για αυτό, όπως Ντόλοκ, Κιμαάμ και Κολεπόμ.
Γεωγραφία
thumb|left|Χάρτης σε κλίμακα 1:250.000 Το κέντρο του Γιος Σουντάρσο βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 7°55′ Νότιο και μήκος 138°24′ Ανατολικό. Το νησί είναι πεδινό, με μέσο υψόμετρο μικρότερο από 10 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από βάλτους και οι ακτές είναι λασπώδεις.
Με περίπου 11 χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, η πυκνότητα πληθυσμού του νησιού είναι πολύ μικρή, λιγότερο από 1 κάτοικος ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Οι κάτοικοι μιλούν αρκετές διαφορετικές γλώσσες. Οικισμοί στο νησί είναι οι Κάμπα, Κιμάαν, Κλάνταρ, Πέμπρε, Γουάν και Γιομούκα. Ο κυριότερος οικισμός είναι το Κιμαάν ή Κιμαάμ, στη νοτιοανατολική ακτή.
Ιστορία
Το νησι ανακαλύφθηκε από τους Ευρωπαίους τον Ιανουάριο (μάλλον) του 1606, όταν ο Βίλεμ Γιάνσον και το πλήρωμά του στο πλοίο «Ντύφκεν» (Duyfken) το περιέπλευσαν στο ίδιο ταξίδι στο οποίο ανεκάλυψαν και την Αυστραλία. Το «Ντύφκεν» πέρασε αρκετό χρόνο στο στενό μεταξύ της νήσου και της Νέας Γουινέας. Ο χάρτης του Γιάνσον περιγράφει τη νήσο ως χαμηλή και λασπώδη γη, και με το όνομα «Τιουρί». Χρόνια αργότερα, το 1623, όταν περιέπλεε το μυτερό νοτιοδυτικό άκρο της νήσου, που εξέχει στη Θάλασσα Αραφούρα, ο Γιαν Κάρστενσον το ονόμασε Valse Kaap (δηλαδή «Ψεύτικο Ακρωτήριο» στην ολλανδική γλώσσα), μια ονομασία που διατηρεί μέχρι σήμερα: στην ινδονησιακή γλώσσα ως Tanjung Vals και στην αγγλική ως Cape Vals. Μέχρι το 1835 το νησί θεωρείτο μέρος της Νέας Γουινέας. Τότε, από τις 26 Απριλίου μέχρι τις 9 Μαΐου, οι Ολλανδοί πλοίαρχοι Λάνγκενμπεργκ, Κόλ και Μπάνσε οδήγησαν τις σκούνες τους «Postillon» και «Sireen» στο στενό που τη διαχωρίζει. Ονόμασαν τη δίοδο «Στενό της Πριγκίπισσας Μαριάννας» (είναι το σημερινό Στενό Μούλι) και το ίδιο το νησί με το όνομα του πρίγκιπα Γουλιέλμου Φρειδερίκου Ερρίκου (εγγονού του τότε βασιλιά της Ολλανδίας), που έζησε για λίγο στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες. Μέχρι τουλάχιστον το 1884 το μικρότερο νησί Κομόραν πιστευόταν επίσης ότι ήταν ενωμένο με το Γιος Σουντάρσο.
Μετά την ενσωμάτωση της νήσου, μαζί με τη Δυτική Νέα Γουινέα, στην Ινδονησία, τον Μάιο του 1963, η ινδονησιακή κυβέρνηση μετονόμασε το νησί προς τιμή του Ινδονήσιου αξιωματικού του ναυτικού Γιος Σουντάρσο, που ήταν επικεφαλής στη Ναυμαχία της Θάλασσας Αραφούρα κατά των Ολλανδών τον Ιανουάριο του 1962, αλλά σκοτώθηκε κατά τη διάρκειά της.
Πολυγλωσσία
Δύο ομάδες γλωσσών, οι Κολοπόμ και οι Κομολόμ (ή Μομπούμ), ομιλούνται στη νήσο Γιος Σουντάρσο. Η πρώτη ανήκει στην οικογένεια των δια-νεογουινεακών γλωσσών, ενώ η δεύτερη θεωρείται μία ανεξάρτητη γλωσσική οικογένεια. Γλώσσες κολοπόμ που μιλιούνται στο νησί είναι οι κιμαγκίμα, νντομ (Ndom) και ριαντάνα-κιμαάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας Κατηγορία:Νησιά του Ινδικού Ωκεανού
Τρεβιόλο
Το Τρεβιόλο (ιταλικά: Treviolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Σοφοκλής Χατζηγιάννης
Ο Σοφοκλής Χατζηγιάννης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 1985-2001.
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει 2 κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον Δημοκρατικό Συναγερμό για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ακολούθως, εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Τον Ιούλιο του 2003 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας από τον πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο. Επαναδιορίστηκε από τον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια τον Ιούλιο του 2009.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε Πρόεδρος της Πειθαρχικής Επιτροπής Διαιτησίας της ΚΟΠ.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κροατο-Ιαπωνικές σχέσεις
Οι Κροατο-Ιαπωνικές σχέσεις (Hrvatsko-japanski odnosi*, 日本とクロアチアの関係) αναφέρονται στις ιστορικές και τρέχουσες διμερείς σχέσεις μεταξύ της Κροατίας και της Ιαπωνίας. Οι δύο χώρες σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 5 Μαρτίου 1993. Η πρεσβεία της Κροατίας στο Τόκιο ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993, ενώ η Ιαπωνική πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1998. Ιστορικά, οι δύο χώρες ήταν μέλη στις δυνάμεις του Άξονα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης, η Ιαπωνία διατηρούσε πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ και αναγνώριζε το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, η οποία ήταν μια κυβέρνηση-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας.
Στρατιωτικών δεσμών
δεξιά|μικρογραφία|Το ιαπωνικό εκπαιδευτικό πλοίο Κασίμα, όπως φαίνεται στο [[Σπλιτ της Κροατίας, στις 2 Σεπτεμβρίου 2013]] Η Κροατία εντάχθηκε επίσημα στο ΝΑΤΟ στις 1 Απριλίου 2009. Λόγω της ένταξης στην στρατιωτική συμμαχία, η Κροατία και η Ιαπωνία μοιράζονται τον ίδιο σύμμαχο, τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ένα εκπαιδευτικό πλοίο από την Ιαπωνική Θαλάσσια δύναμη Αυτοάμυνας, το JDS Κασίμα επισκέφθηκε το Σπλιτ, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κροατίας για τον εορτασμό της 20ης επετείου για την σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών, τον Σεπτέμβριο του 2013. Αυτή είναι η πρώτη επίσκεψη πλοίου του Ιαπωνικού ναυτικού στην Κροατία. Ένα πάρτι για την αδελφοσύνη που περιελάμβανε κοινή συναυλία από την μπάντα της ιαπωνικής Θαλάσσιας Δύναμης Αυτοάμυνας και την Μπάντα του κροατικού Ναυτικού έγινε στο πλοίο, που είχε αγκυροβολήσει σε ένα λιμάνι του Σπλιτ. Στην εκδήλωση βρίσκονταν ο πρώην πρόεδρος της Κροατίας Στιέπαν Μέσιτς, ο Ιάπωνας πρέσβης Μασάρου Τσούτζι, ο υποναύαρχος της Ιαπωνικής Θαλάσσιας Δύναμης Αυτοάμυνας Φουμιγιούκι Κιταγκάουα, δεκάδες στρατιωτικοί από τις δύο χώρες καθώς και απλοί πολίτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις Ιαπωνίας
Ουμπιάλε Κλανέτσο
Το Ουμπιάλε Κλανέτσο (ιταλικά: Ubiale Clanezzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μονταγιέρ
Το Μονταγιέρ (γαλλικά: Montailleur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονταγιοσαί (γαλλικά: Montaillosais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Καϊχοσρόης Γ΄
Ο Καϊχοσρόης Γ΄ (πέθανε το 1284) των Σελτζούκων, ήταν σουλτάνος του Ρουμ (1265 - 1284). Ήταν γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄, αδύναμου άνδρα της δυναστείας που βρισκόταν υπό την επίδραση του Πέρση ευγενή Περβάν. Ο Περβάν δολοφόνησε τον Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ μετά από εντολή τού μεγάλου Χαν των Μογγόλων Αμπακά Χαν (1234 - 1282)· ο Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν τότε μεταξύ δύο και έξι ετών.
Ο ανήλικος Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν σκιά του εαυτού του· την εξουσία ασκούσε ο Περβάν και στη συνέχεια ο Μογγόλος βεζίρης του Ρουμ. Ο Καϊχοσρόης Γ΄ συμμετείχε σε εξέγερση εναντίον του Σουλτάνου του Ιλχανάτου Αχμάντ (1283) και εκτελέστηκε για την συμμετοχή του. Ο Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν ο τελευταίος σουλτάνος του Ρουμ, που τάφηκε στο μαυσωλείο του Αλαντίν στο Ικόνιο. Ο θρόνος του, που είναι ένα εξαιρετικό δείγμα ξυλογλυπτικής, βρίσκεται σήμερα στο Εθνογραφικό Μουσείο της Άγκυρας. Τον διαδέχτηκε ο Μεσούντ Β΄, μεγαλύτερος γιος του Καϊκαούσης Β΄ ο οποίος είχε εξοριστεί.
Πηγές
Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι Κατηγορία:Σουλτάνοι του Ρουμ
Μονσέλ (Σαβοΐα)
Το Μονσέλ (γαλλικά: Montcel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονσελουά (γαλλικά: Montcellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ουρνιάνο
Το Ουρνιάνο (ιταλικά: Urgnano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία
Η ψυχοδυναμική ψυχολογία, γνωστή ευρύτερα και ως ψυχοδυναμική θεωρία, είναι μια ψυχολογική προσέγγιση με κέντρο τη συστηματική μελέτη των ψυχολογικών δυνάμεων που κρύβονται πίσω από την συμπεριφορά και τα συναισθήματα των ανθρώπων και πώς αυτές μπορούν να σχετίζονται με τις πρώιμες εμπειρίες του καθενός. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις δυναμικές σχέσεις μεταξύ συνειδητών και ασυνείδητων κινήτρων.
Επίσης, ο όρος ψυχοδυναμική χρησιμοποιείται πιο συγκεκριμένα με αναφορά στην ψυχαναλυτική προσέγγιση που αναπτύχθηκε από τον Σίγκμουντ Φρόυντ (1856–1939) και τους ακόλουθους των θεωριών του. Ο Φρόυντ εμπνεύστηκε από τη θεωρία της θερμοδυναμικής και χρησιμοποίησε την "ψυχοδυναμική" για να περιγράψει τις διαδικασίες του νου ως ροές ψυχολογικής ενέργειας (βλπ. λίμπιντο) σε έναν οργανικά πολύπλοκο εγκέφαλο.
Υπάρχουν τέσσερις κύριες σχολές σκέψης σχετικά με την ψυχολογική θεραπεία: ψυχοδυναμική/ψυχαναλυτική (οι δύο όροι δεν ταυτίζονται, η πρώτη σχολή αποτελεί εκτεταμένη εκδοχή της δεύτερης), γνωστική-συμπεριφορική, βιολογική και προσωποκεντρική θεραπεία. Στη θεραπεία της ψυχολογικής δυσφορίας, η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία συνηθίζεται να είναι λιγότερο εντατική μέθοδος (1-2 φορές την εβδομάδα) από την κλασική φροϋδική ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία (3-5 συνεδρίες την εβδομάδα). Οι ψυχοδυναμικές θεραπείες βασίζονται στη θεωρία των εσωτερικών συγκρούσεων, κατά την οποία οι καταπιεσμένες στο ασυνείδητο συμπεριφορές και συναισθήματα βγαίνουν στην επιφάνεια, δηλαδή στη συνείδηση του ασθενούς. Η σύγκρουση που συμβαίνει στον πελάτη/ασθενή είναι ασυνείδητη.
Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία
Οι Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία, αναφέρονται στους πολίτες της Τουρκίας που είναι, ή κατάγονται, από τους Τάταρους της Κριμαίας. Είναι Πολιτιστικοί Μουσουλμάνοι. Οι γάμοι μέσα στην οικογένεια είναι πολύ σπάνια.
Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία
Η γενική εικόνα
Η ψυχοδυναμική είναι η μελέτη της αλληλεπίδρασης διαφόρων τμημάτων του νου, της προσωπικότητας, ή της ψυχής, εφόσον σχετίζονται με νοητικές, συναισθηματικές ή κινητήριες δυνάμεις, ειδικά στο επίπεδο του ασυνείδητου. Οι ψυχικές δυνάμεις που περιγράφονται από τη ψυχοδυναμική θεωρία συχνά διακρίνονται σε δύο καταστάσεις: (α) στην αλληλεπίδραση των συναισθηματικών και κινητήριων δυνάμεων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά και τις ψυχικές καταστάσεις (διαθέσεις), ειδικά σε υποσυνείδητο επίπεδο. (β) στις εσώτερες δυνάμεις που επηρεάζουν τη συμπεριφορά: η μελέτη των συναισθηματικών και κινητήριων δυνάμεων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά και τις καταστάσεις του νου.
Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία
Ιστορία
Πριν από τον 20ο αιώνα, οι Τάταροι της Κριμαίας μετανάστευσαν από την Κριμαία στην Τουρκία σε τρία στάδια: Πρώτον, μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 1783, δεύτερον, μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-56), και τρίτον, μετά το Ρωσο-τουρκικό Πόλεμο του 1877-78.
Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία
Η γενική εικόνα
Ο Φρόιντ πρότεινε στη θεωρία του την ύπαρξη μιας σταθερής ψυχολογικής ενέργειας (επομένως, οι συναισθηματικές αλλαγές αποτελούν μονάχα μετατοπίσεις)  η οποία τείνει προς τον κατευνασμό (point attractor) μέσω της εκφόρτισης της (κάθαρση).
Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της Τουρκίας Κατηγορία:Τάταροι
Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία
Η γενική εικόνα
Στον τομέα της ψυχολογίας που σχετίζεται με την επιλογή ερωτικών συντρόφων ανάμεσα στα ζώα, η ψυχοδυναμική ορίζεται ως η μελέτη των δυνάμεων, των κινήτρων και της ενέργειας που παράγονται από τις βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες.
Γενικά, η ψυχοδυναμική ψυχολογία μελετά τους μετασχηματισμούς και τις εναλλαγές της «ψυχικής ενέργειας» μέσα στα μέρη της προσωπικότητας. Σημείο έμφασης στην ψυχοδυναμική θεωρία είναι η σύνδεση μεταξύ των ενεργειών που αντιστοιχούν στις συναισθηματικές καταστάσεις με τα μέρη της ψυχής/προσωπικότητας σύμφωνα με τη φροϋδική θεωρία: το Εκείνο, το Εγώ και το Υπερ-εγώ, καθώς εκείνα επηρεάζονται από και επηρεάζουν την ανάπτυξη στην πρώιμη παιδική ηλικία και τις διεργασίες που τη συνοδεύουν. Στο επίκεντρο των ψυχικών διεργασιών, σύμφωνα με τον Φρόυντ, βρίσκεται το Εγώ, το οποίο οραματιζόταν ως έναν διαμεσολαβητή μεταξύ τριών δυνάμεων: του Εκείνο, του Υπερ-εγώ και του έξω κόσμου. Το Εκείνο είναι η ασυνείδητη δεξαμενή της λίμπιντο, της ψυχική ενέργειας που τροφοδοτεί τα ένστικτα και τις ψυχικές διεργασίες. Το Εγώ χρησιμεύει ως διευθύνον μέσο της προσωπικότητας, λαμβάνοντας αποφάσεις σχετικά με την εξισορρόπηση μεταξύ των απολαύσεων που κυνηγάει προς απαίτηση του Εκείνο, τη διαβεβαίωση της ασφάλειας του ατόμου και τις ηθικές επιταγές του Υπερ-εγώ, που θα ακολουθήσουν αργότερα στην ανάπτυξη του παιδιού. Το Υπερ-εγώ αναφέρεται στην πηγή των ηθικών φραγμών ενός ατόμου, και είναι χωρισμένο στη Συνείδηση – την εσωτερίκευση των κανόνων και των επιταγών της κοινωνίας στην οποία μεγαλώνει το άτομο – και το Ιδανικό του Εγώ – την εσωτερίκευση των προσωπικών στόχων του. Ως εκ τούτου, το βασικό ψυχοδυναμικό μοντέλο εστιάζει στις δυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του Εκείνο, του Εγώ και του Υπερ-εγώ. Η ψυχοδυναμική ψυχολογία, στη συνέχεια, επιχειρεί να ερμηνεύσει και να εξηγήσει τη συμπεριφορά ή τις ψυχικές καταστάσεις με την ύπαρξη έμφυτων συναισθηματικών δυνάμεων ή διεργασιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχοθεραπεία
Belavia
Οι Λευκορωσικές Αερογραμμές Belavia (ААТ «Авіякампанія «Белавія»; ОАО «Авиакомпания «Белавиа»), είναι ο κρατικός αερομεταφορέας της και η εθνική αεροπορική εταιρεία της Λευκορωσίας, με έδρα στο Μινσκ. Η εταιρεία έχει, από το 2007, 1.017 υπαλλήλους. Η Belavia εξυπηρετεί ένα δίκτυο δρομολογίων μεταξύ ευρωπαϊκών πόλεων και της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, καθώς και ορισμένων προορισμών της Μέσης Ανατολής από τη βάση της στο Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ.
Πρώτα χρόνια
μικρογραφία| Τα κεντρικά γραφεία της Belavia στο [[Μινσκ.]] Στις 7 Νοεμβρίου 1933, άνοιξε το πρώτο λευκορωσικό αεροπορικό τέρμιναλ στο Μινσκ. Την επόμενη άνοιξη, 3 αεροσκάφη Po-2 προσγειώθηκαν στο Μινσκ. Έγιναν τα πρώτα αεροσκάφη του στόλου της Λευκορωσίας. Το 1936 ιδρύθηκε η πρώτη τακτική αεροπορική διαδρομή μεταξύ Μινσκ και Μόσχας. Το καλοκαίρι του 1940, ιδρύθηκε επίσημα η πολιτική αεροπορία της Λευκορωσίας.
Το 1964, το αεροσκάφος Tupolev Tu-124 άρχισε να πετά στη Λευκορωσία. Το 1973, άρχισε να πετά και το νέο Tupolev Tu-134 A. Το 1983 η λευκορωσική αεροπορία άρχισε να χρησιμοποιεί τα νέα αεροπλάνα Tupolev Tu-154.
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε επισήμως στις 5 Μαρτίου 1996 μετά από ψήφισμα της κυβέρνησης της Λευκορωσίας "σχετικά με την αναδιάρθρωση των αεροπορικών μεταφορών της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας", όταν το τοπικό τμήμα της Aeroflot εθνικοποιήθηκε και μετονομάστηκε. Μεταξύ του 1998 και του 1998, η Belavia εγκαινίασε τακτικά δρομολόγια προς το Πεκίνο, την Κωνσταντινούπολη, τη Λάρνακα, το Λονδίνο, την Πράγα και τη Ρώμη. Το 1998, η Belavia συγχωνεύτηκε με τη MinskAvia, αποκτώντας αρκετά αεροσκάφη Antonov An-24, Antonov An-26 και Yakovlev Yak-40 πλέον του υπάρχοντος στόλου των Tupolev Tu-134 και Tupolev Tu-154.
Ανάπτυξη από τη δεκαετία του 2000
Στις 18 Μαΐου 2001, η Belavia εγκαινίασε το τακτικό δρομολόγιο Μινσκ-Παρίσι με αεροσκάφη Tu-134s και Tu-154s.
Το 2003, η Belavia άρχισε να εκδίδει το περιοδικό Horizons κατά την πτήση στα αγγλικά, ρωσικά και τα λευκορωσικά. Στις 16 Οκτωβρίου 2003, η Belavia υπέγραψε συμφωνία μίσθωσης για το πρώτο αεροσκάφος Boeing 737-500. Το 2004, η Belavia επέκτεινε περαιτέρω τις δραστηριότητές της και απέκτησε ένα ακόμη Boeing 737. Στις 26 Ιουνίου 2004, η Belavia εγκαινίασε ένα νέο δρομολόγιο προς το Ανόβερο της Γερμανίας. Το 2011 εισήχθη μια νέα διαδρομή μεταξύ του Μινσκ και του Ελσίνκι της Φινλανδίας.
Μεταξύ 2003 και 2009, η αεροπορική εταιρεία είχε διπλασιάσει τον αριθμό των επιβατών της και το 2009 εξυπηρέτησε περίπου 700.000 πελάτες.
Τρία μισθωμένα αεροσκάφη Bombardier CRJ 100 εισήχθησαν σε περιφερειακές υπηρεσίες από το Μινσκ. Το πρώτο παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2007, ενώ τα άλλα δύο αργότερα τον ίδιο χρόνο. Αυτά αντικατέστησαν άμεσα τα γηράσκοντα αεροσκάφη Antonov An-24 και Tupolev Tu-134. Η Belavia είχε επίσης προγραμματίσει να αποσύρει τα υπόλοιπα Tupolev Tu-154 Ms έως το 2011 μετά την απόσυρση του τελευταίου Tupolev Tu-134 το καλοκαίρι του 2009, το οποίο αντικαταστάθηκε από ένα Boeing 737-500 που μέχρι τότε ανήκε στην εταιρεία FlyLAL. Στις 27 Ιουνίου 2014, ανακοινώθηκε μια παραγγελία για την απευθείας αγορά από την Belavia τριών αεροσκαφών Boeing 737-800. Το πρώτο από αυτά παραδόθηκε τον Αύγουστο του 2016.