cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντι Ράουτινς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 10 Ιανουαρίου του 2020, ο Ράουτινς υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Σε 5 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε 9,2 πόντους με 52% από τη γραμμή του τριπόντου, ενώ στην Ευρωλίγκα σε 9 συμμετοχές είχε 2,2 πόντους κατά μέσο όρο μέσο όρο.
Στις 6 Ιανουαρίου 2022, μετά από δυο χρόνια κατά τα οποία είχε αποσυρθεί, επέστρεψε στην ενεργό δράση, συμφωνώντας με την Α.Ε.Κ. Αγωνίστηκε σε 15 παιχνίδια και είχε κατά μέσο όρο 10.1 πόντους, 1.8 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ, σουτάροντας με 41% στα τρίποντα έχοντας 45/109. Στις 21 Ιουνίου 2022, αποχώρησε από την ομάδα.
Διεθνής σταδιοδρομία
Το 2006, ο Ράουτινς έπαιξε για την Εθνική Καναδά ανδρών. Η ομάδα έπαιξε 10 αγώνες επίδειξης στην Ευρώπη τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε έναν αγώνα εναντίον της Βενεζουέλας στο Διεθνές Κύπελλο Alpos, ο Ράουτινς είχε 7 πόντους και 3 κλεψίματα σε 19 λεπτά. Επίσης, έπαιξε σε έναν αγώνα εναντίον της Γερμανίας, έχοντας 3 κλεψίματα σε 8 λεπτά. Έπαιξε και στους τρεις αγώνες του τουρνουά Ντιέγκο Γκιανάτι, όπου είχε μέσο όρο 10,3 λεπτά και 2,3 πόντους, συμπεριλαμβανομένων πέντε πόντων εναντίον της Ελλάδας.
Ο Ράουτινς ήταν ο δεύτερος νεότερος παίκτης που είχε επιλεγεί στην Εθνική ανδρών και αγωνίστηκε και στους τρεις αγώνες του προολυμπιακού τουρνουά 2008. Είχε 13 λεπτά και 3 πόντους στην ήττα με 86-70 από τη Σλοβενία στις 15 Ιουλίου, 6 λεπτά στη νίκη με 79-77 επί της Κορέας στις 16 Ιουλίου και 8 λεπτά και 4 πόντους στην ήττα με 83-62 από την Κροατία στις 18 Ιουλίου. Ως αποτέλεσμα του ρεκόρ τους (1-2), ο Καναδάς δεν ήταν προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Ο Ράουτινς ήταν ο δεύτερος κορυφαίος σκόρερ του Καναδά, καθώς η ομάδα κατέκτησε την τέταρτη θέση στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2009 στο Πουέρτο Ρίκο. Είχε κατά μέσο όρο 9,5 πόντους και 3,0 ασίστ στη διοργάνωση, συμπεριλαμβανομένων 23 πόντων στη νίκη με 97-65 επί του Παναμά στις 23 Σεπτεμβρίου για την προημιτελική φάση. Η θέση της ομάδας ήταν αρκετή για να της εξασφαλίσει μία θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 στην Τουρκία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Καναδά Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούλσα 66ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σκαϊλάινερς Φρανκφούρτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Νομιναλισμός
Νομιναλισμός (Nominalismus) ή ονοματοκρατία αποκαλείται το φιλοσοφικό σύστημα σύμφωνα με το οποίο οι λέξεις και τα ονόματα τα οποία αποδίδουμε στα πράγματα, δεν αφορούν την ουσία, την αλήθεια ή την αντικειμενική πραγματικότητα των φαινομένων, αλλά την ύπαρξη και τις ιδιότητές τους. Στην ουσία ο νομιναλισμός, αποτελεί το αντίρροπο φιλοσοφικό σύστημα του ρεαλισμού (πραγματοκρατία). Πήρε την ονομασία του κατά την εποχή του σχολαστικισμού, όμως σήμερα ο προσδιορισμός νομιναλιστικό αποδίδεται σε οποιοδήποτε φιλοσοφικό σύστημα αρνείται ότι οι έννοιες, οι ιδέες, οι νοητικές κατασκευές έχουν αντικειμενικότητα ή αντικειμενική (ή γενική, ή καθολική) ύπαρξη ανεξάρτητη από την ύπαρξη τους στο νου του υποκειμένου που σχηματίζει αυτές τις έννοιες.
Ο νομιναλισμός αρνείται την πραγματική ύπαρξη των "καθολικών εννοιών" (universalia) με το επιχείρημα ότι η χρήση μιας γενικής έννοιας δεν συνεπάγεται την ύπαρξη συγκεκριμένου πράγματος (π.χ. υγεία, ανθρωπότητα ή οποιοδήποτε αντικείμενο), χωρίς όμως και να αρνείται τη χρήση τους. Έτσι η εφαρμογή γενικών λέξεων για συγκεκριμένα πράγματα χαρακτηρίζονται εύλογα ως αυθαίρετες. Ο νομιναλισμός υποστηρίζει επίσης ότι η επιστημονική αλήθεια βρίσκεται στη μελέτη της φύσης και όχι στα δόγματα των αρχαίων ή τη θρησκεία. Η θεωρία αυτή, γνωστή και ως το ξυράφι του Όκκαμ πρότεινε την επιστημονική οικονομία, την προτίμηση δηλαδή της ευθείας, κατά το δυνατό πιο απλής εξήγησης των φυσικών φαινομένων. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης προέκρινε αυτό το είδος σκέψης, όμως τα χρόνια του Μεσαίωνα, το έργο του χρησιμοποιήθηκε και εμπλουτίστηκε από λόγιους που κινούνταν στο πλαίσιο της παράδοσης του "σώζειν τα φαινόμενα", έχοντας ως αντικείμενο την εναρμόνιση της "εξ αποκαλύψεως αλήθειας" με τους κανόνες της λογικής. Σε αυτή την περίπτωση σημειώθηκε και η διαφωνία του σχολαστικισμού και της ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τη δεύτερη να ασπάζεται, όπως διαφαίνεται από τα έργα του μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Παλαμά (ησυχαστικές έριδες), τη νομιναλιστική θεώρηση.
Στη φιλοσοφία ο νομιναλισμός συχνά προσδιορίζεται ως ταυτόσημος με τον αντι-ρεαλισμό. Η αντιπαράθεση μεταξύ νομιναλισμού και ρεαλισμού στη δυτική φιλοσοφία έχει τις ρίζες της στην αντιπαράθεση μεταξύ του προβλήματος των καθόλου ή καθολικών εννοιών του Αριστοτέλη (αγγλ. universals) και της θεωρίας των ιδεών του Πλάτωνα. Όμως κάποιες εκδοχές του νομιναλισμού, όπως εκφράστηκαν από σχολαστικούς φιλοσόφους του μεσαίωνα, αποτελούν θεωρήσεις που αποκλίνουν αρκετά από το μετριοπαθή ρεαλισμό του Αριστοτέλη. Δηλαδή ενώ ο Αριστοτέλης υποβαθμίζει τον ακραίο ιδεαλισμό προς όφελος μιας πιο φυσιοκρατικής άποψης και επιχειρηματολογεί κατά της ταύτισης των καθολικών εννοιών με την ουσία των πραγμάτων, οι νομιναλιστές ήταν εντελώς αντι-ρεαλιστές (απέρριπταν πλήρως την ύπαρξη των καθολικών εννοιών).
Οι επιπτώσεις μιας νομιναλιστικής θεώρησης στην ηθική φιλοσοφία μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικές. Αν δεν υπάρχει κοινή «φύση» για όλα τα άτομα, τότε δεν υπάρχει «φυσικός νόμος» που διέπει όλους τους ανθρώπους. Οι πράξεις είναι ηθικά σωστές ή λάθος μόνο και μόνο επειδή επιβάλλονται ή απαγορεύονται (από τον «Θεό» ή κάποια άλλη Αρχή).
Το φιλοσοφικό και θεολογικό υπόβαθρο της εμφάνισης του νομιναλισμού
Κατά τα τέλη του 10ου αιώνα στην Ευρώπη, εμφανίζεται στο φιλοσοφικό επίκεντρο του ενδιαφέροντος το πρόβλημα της σχέσεως του λόγου (ως ανώτερη λειτουργία της σκέψης) της πίστεως, στη βάση της Διαλεκτικής και της θεολογίας. Από τη μία πλευρά εμφανίζεται η τάση πως η λογική, ο νους δηλαδή, είναι η μόνη πηγή της γνώσεως ακόμα και στα ζητήματα θεολογίας, που την αντιπροσωπεύει κυρίως ο Berrenger de Tours, ενώ από την άλλη πλευρά εμφανίζεται η τάση της ancilla theologiae (θεραπαινίδα θεολογία), που την εκπροσωπούσε κυρίως ο Petrus Damiani, σύμφωνα με την οποία, η φιλοσοφία οφείλει να υποτάσσεται στη θεολογία. Σύντομα στη διαμάχη αυτή θα τοποθετεί ο πατέρας της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, Άνσελμος του Καντέρμπερι, ο οποίος κατά βάση θα προσπαθήσει να εξομαλύνει τη διάκριση αυτή, αναφέροντας πως σκοπός πλέον είναι να εννοηθούν ακόμα και τα δόγματα της εκκλησίας υπό το πρίσμα της λογικής (credo ut intelligam). Προς την κατεύθυνση αυτή είναι βέβαιο πως επηρέασε και το κίνημα του αβερροϊσμού, το οποίο για την εποχή φαινόταν ως μία ισχυρή απειλή. Έτσι αναφέρει πως τα universalia, οι γενικές ή καθολικές έννοιες έχουν ύπαρξη και οντότητα χωριστή από τα ίδια τα πράγματα και πως είναι αιώνια μέσα στην ύπαρξη του Θεού. Σύμφωνα με αυτές δημιουργήθηκαν τα πάντα στον κόσμο. Η θεωρία αυτή μάλιστα θυμίζει ισχυρά τα αρχέτυπα του Πλάτωνος.
Από το σημείο αυτό και μετά η διαμάχη θα παραμείνει στο προσκήνιο και δη στο κέντρο τη μεσαιωνικής φιλοσοφίας. Έτσι θα αναπτυχθούν οι δύο γνωστές απόψεις, πως οι καθολικές έννοιες έχουν αντικειμενική ανεξάρτητα οντότητα (ρεαλισμός) ή πως αυτά έχουν λάβει απλώς ονόματα. Η πρώτη άποψη είναι πιο κοντά στις πλατωνικές θεωρίες, ενώ ο Αριστοτέλης είχε εκφράσει μία ενδιάμεση άποψη σύμφωνα με την οποία οι γενικές-καθολικές έννοιες είναι μέσα στα πράγματα.
Η εμφάνιση του νομιναλισμού μέσα στην ιστορία
Ο νομιναλισμός, όπως και ο ρεαλισμός, αποτελούν δύο φιλοσοφικά ρεύματα τα οποία βρίσκουν την εκκίνησή τους στη βάση της φιλοσοφικής γνωσιολογίας και ιδίως στην προσπάθεια του ανθρώπου να κατανοήσει την αλήθεια των όντων και των πραγμάτων, υπό το πρίσμα του αντικειμενισμού ή του υποκειμενισμού, της μορφής ή τη ύλης. Στηρίζεται δηλαδή πάνω στο μεταφυσικό οικοδόμημα της γνώσεως, που την αρχή του τη βρίσκει στην ελληνική αρχαιότητα. Κατά το μεσαίωνα όμως απέκτησε μία νέα προοπτική, που οδήγησε σε μία φιλοσοφική και θεολογική διαμάχη, η οποία έπαψε κατά τους χρόνους της αναγέννησης, όταν και άρχισε να εφαρμόζεται η νέα επιστήμη και δη η φυσική. Σημαντικός σταθμός μάλιστα στην πορεία αυτή υπήρξε ο πολιτικός και φιλόσοφος Γουλιέλμος του Όκαμ, ο οποίος κλόνισε το ρεαλιστικό σχολαστικό κατεστημένο το οποίο εφαρμοζόταν υπό την παπική έδρα, το οποίο είχε αποκτήσει μορφή δόγματος. Έτσι η αντίθεση μεταξύ νομιναλισμού και ρεαλισμού υπήρξε όχι μόνο φιλοσοφική αλλά και θεολογική.
Η θεολογική διαμάχη οξύνθηκε ιδίως κατά τέλη του 11ου και αρχές 12ου αιώνα, μεταξύ της νομιναλιστικής θέσης του σχολαστικού Ροσλέν ντε Κομπιέν (Roscelin de Compiègne), γνωστού και ως Ροσελίνου, ο οποίος ήταν δάσκαλος και ιερέας στη Βρετάνη, και της ρεαλιστικής θέσης των σχολαστικών Μπερνάρ ντε Σαρτρ (Bernard de Chartres) και Γκιγιώμ ντε Σαμπώ (Guillaume de Champeaux). Ο Ροσελίνος υποστήριξε κατά την εποχή του, ότι οι καθολικές έννοιες (universalia) αποτελούσαν ένα φυσικό γεγονός, με αποτέλεσμα οι ονομασίες να μην εκφράζουν κάποια αλήθεια, αλλά να αποτελούν απλές λέξεις. Αυτό μάλιστα τον οδήγησε να υποστηρίξει (κάτι που όμως οι κύριοι συνεχιστές τού έργου του και ιδίως ο Αβελάρδος, αρνήθηκαν) ότι η Αγία Τριάδα (Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα), που σύμφωνα με την παραδοσιακή θεολογία της Εκκλησίας αποτελεί μια ενότητα θεϊκής υπόστασης, δεν μπορεί να γίνει νοητή σύμφωνα με τη μέθοδο της εξατομίκευσης του νομιναλισμού, παρά ως τρεις διαφορετικοί και ξεχωριστοί θεοί, ένα δόγμα γνωστό ως τριθεϊσμός. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού ήταν να καταδικαστεί στη Σύνοδο του Σουασόν (1092) από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία που ήταν κάθετα αντίθετη με το νομιναλισμό.
Πηγαίνοντας βέβαια πίσω στο χρόνο, και δη στο Βυζάντιο, είναι χαρακτηριστικό πως η διαμάχη ονοματοκρατίας (νομιναλισμού) και πραγματοκρατίας (ρεαλισμού) σε θεολογικό επίπεδο είχε ήδη εξελιχθεί ανάμεσα στην εκκλησία και τον Αρειανισμό του Ευνομίου. Έτσι παρατηρούμε στη σύγκρουση του Μεγάλου Βασιλείου και του Ευνομίου, πως ο Βασίλειος ασπάζεται μία γνωσιολογία κατά την οποία αρνείται τη ρεαλιστική κατοχή γνώσης της τριάδας, όπως αυτή αποδίδεται από την πλευρά του Ευνομίου. Έτσι μέσα από την επιστολή του (PG 29, 524BC) διακρίνεται ένα λαγαρό φιλοσοφικά νομιναλιστικό πνεύμα, με αποτέλεσμα οι Καππαδόκες πατέρες να χαρακτηρίζονται κάλλιστα ως νομιναλιστές. Η σύγκρουση μάλιστα μεταξύ ορθόδοξης ανατολικής και δυτικής ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας στο ζήτημα αυτό, εντάθηκε κατά τις ησυχαστικές έριδες τον 14ο αιώνα, όπου η ορθόδοξη παράδοση διασαφήνισε πως ασπάζεται μία νομιναλιστική θεώρηση της θεογνωσίας και όχι μία πραγματοκρατική, η οποία είχε εισχωρήσει στο σχολαστικισμό. Σκοπός ήταν να αποδειχτεί πως η Ουσία της Τριάδος είναι ανόμοια σε σχέση με τον άνθρωπο και κατ επέκταση πως η ανθρώπινη διάνοια δεν μπορούσε με λογικούς συλλογισμούς να κατανοήσει την ουσία της ή να φτάσει σε αυτή. Ο λόγος (ως ανώτερη λειτουργία του νου) όμως, συμμετέχει στη γνώση του Θεού μέσω των ενεργειών Του, οι οποίες είναι και αυτές άκτιστες-ανόμοιες κατά την ουσία, μεθεκτές όμως από τους ανθρώπους μέσω της χάριτος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρίες της γλώσσας Κατηγορία:Οντολογία Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες
Καρολίνα
Καρολίνα είναι γυναικείο όνομα.
Με το όνομα αυτό είναι γνωστά:
οι πολιτείες της Αμερικής
διάφορες πόλεις της Αμερικής
Σημαία της Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια
μικρογραφία|250x250εσ|Σημαία της [[Δημοκρατία του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια|Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία]] Η σημαία της Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία, στη Ρωσική Ομοσπονδία, είναι μια οριζόντια σημαία, με ένα λευκό κύκλο με το Όρος Ελμπρούς, το ψηλότερο βουνό στην Ευρώπη στο κέντρο. Τα χρώματα είναι τοποθετημένα με την εξής σειρά: μπλε, άσπρο και πράσινο και το ίδιο σχέδιο ακολουθείται στον κύκλο που περιλαμβάνει το όρος Ελμπρούς.
Η σημαία καθιερώθηκε στις 21 Ιουλίου 1994. Οι αναλογίες είναι 2:3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σημαίες της Ρωσίας
Νάντια Τίλλερ
Η Νάντια Τίλλερ (γερμανικά: Nadja Tiller Βιέννη, 16 Μαρτίου 1929 - Αμβούργο 21 Φεβρουαρίου 2023) είναι Αυστριακή ηθοποιός. Ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του διεθνούς κινηματογράφου των δεκαετίων του 1950 και του 1960 παίρνοντας μέρος μεταξύ άλλων σε Γαλλικές ταινίες όπως το Ριφιφί του Ζιλ Ντασέν και η Νυχτερινή Υπόθεση του Ζιλ Γκρέιντζερ όπου υποδύθηκε την τοξικομανή Λούκι Φριντέλ.
Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 93 ετών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Βιταλισμός
Ο Βιταλισμός ή Ζωτικοκρατία (Vitalism), όρος που προέρχεται εκ της λατινικής «vita» (= ζωή), είναι μια φιλοσοφική θεωρία της Φυσιολογίας, η οποία υποστηρίζει την ύπαρξη μιας ζωτικής αρχής ή ζωτικής δύναμης, της vis vitalis, η οποία δημιουργεί όλες τις ζωτικές λειτουργίες των έμβιων οργανισμών.
Γενικά η θεωρία αυτή από μια άποψη συνδέεται με τον ανιμισμό όπου σύμφωνα με την διατύπωση του θιασώτη αυτής Βαν Χέλμοντ η δύναμη αυτή είναι ενδιάμεση μεταξύ ψυχής και σώματος των εμβίων όντων, από δε την βιολογική άποψη ο βιταλισμός σχετίζεται με τον βιολογικό μονισμό, αφού ως δύναμη αυτή δεν φαίνεται αναγκαστικά έλλογη, αλλά ούτε και αθάνατη με συνέπεια να κατατάσσεται στην ίδια τάξη άλλων φυσικών δυνάμεων.
Και οι υπό τις δύο αυτές απόψεις πρώτοι βιταλιστές θεωρούνται ο Πυθαγόρας, ο Αριστοτέλης και οι Στωικοί. Ο όρος όμως «Βιταλισμός» στην ολοκληρωμένη έκφρασή του ξεκίνησε από τη φιλοσοφική σχολή του Μονπελιέ και συγκεκριμένα από τον Π. Μπαρτέζ (1734-1806) κατά τον οποίο όλα τα ζωικά φαινόμενα είναι αποτελέσματα της δράσης μιας εσωτερικής δύναμης που δεν υφίσταται εκτός των οργανικών εμβίων σωμάτων. Έτσι οι ιδέες της θεωρίας αυτής βρήκε πολλούς αποδέκτες με σημαντικότερους τους φυσιολόγους Μπισά, Κυβιέ, Γιόχαν Μύλερ κ.ά. που συνεχίζει μέχρι και σήμερα.
Η δε ανακάλυψη του λεγόμενου «ζωτικού δεσμού» από τον Λεγκαλουά σε συνδυασμό με την προσφιλή στους γιατρούς της αρχαιότητας της έννοιας του «ζωτικού τριπόδου» ήλθαν να προσθέσουν και να εδραιώσουν την αντικειμενικότητα της θεωρίας του βιταλισμού. Όμως η προχωρημένη έρευνα του Μπισά να προσδιορίσει και το σημείο - του κέντρου - δράσης αυτής της δύναμης έχασε έδαφος. Έτσι ο βιταλισμός στη νεότερη άποψη διαμορφώθηκε ανάλογα με τη θεωρία του «οργανισμού του Ροστάν» καθώς και στην θεωρία των «ζωτικών ιδιοτήτων». Σήμερα όλες οι παραπάνω ιδέες, μετά και από νεότερες ανακαλύψεις και προτάσεις έχουν μετεξελιχθεί στον λεγόμενο νεοβιταλισμό όπου η αρχική «ζωτική αρχή» υφίσταται ως ιδέα «κατευθυντήριας αρχής».
Πηγές
Κατηγορία:Φυσιολογία
Καστέλ Γκαρντένα
thumb|220px|Το κάστρο Γκάρντενα Το Καστέλ Γκαρντένα (ιταλικά: Castel Gardena, γερμανικά: Fischburg. τοπική διάλεκτος: 'I Ciastèl), είναι κάστρο της βόρειοανατολικής Ιταλίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του Σασολέγκο στις Δολομιτικές Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Σάντα Κριστίνα Βαλγκαρντένα στην κοιλάδα του Γκαρντένα.
Το κάστρο χτίστηκε το 1641 από τον κόμη του Βολκενστάιν σε σχέδια του γλύπτη και αρχιτέκτονα  Hans Reichle. Το γερμανικό όνομα του κάστρου που είναι και το αυθεντικό σημαίνει «το σπίτι της αλιείας» που προέρχεται από τις κοντινές λίμνες και την αγάπη του ιδιοκτήτη για τον ψάρεμα.
Σήμερα το κάστρο ανήκει στον βαρώνο Αντρέα Φρανκέττι (Andrea Franchetti) ο οποίος ζει εδώ τα καλοκαίρια και γι' αυτό τον λόγο δεν είναι επισκέψιμο.
Βιβλιογραφία
ΓκαρντεναΚαστελ
Χελένα Κρασόφσκα
Η Χελένα Κρασόφσκα (πολωνικά: Helena Krasowska) (γενν. 29 Απριλίου 1973) είναι Πολωνή γλωσσολόγος, καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Σλαβικών Σπουδών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών στη Βαρσοβία και επισκέπτρια καθηγήτρια στο Κέντρο Ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.
Καριέρα
Από το 2004, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Σλαβικών Σπουδών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών (ΙΣΣ ΠΑΕ), όπου έκανε τη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Język polskich górali na Bukowinie» («Η γλώσσα των Πολωνών ορεσίβιων στην Μπουκοβίνα») και τη διατριβή για την εξειδίκευση, με τίτλο «Mniejszość polska na południowo-wschodniej Ukrainie» («Πολωνική μειονότητα στη νοτιοανατολική Ουκρανία»). Αυτή τη στιγμή εργάζεται ως καθηγήτρια στο ΙΣΣ ΠΑΕ. Ειδικεύεται σε θέματα που σχετίζονται με τη διαλεκτολογία, την κοινωνιογλωσσολογία, την εθνολογία και τη λαογραφία. Τα επιστημονικά ενδιαφέροντα εστιάζονται στα ζητήματα των εθνικών και γλωσσικών μειονοτήτων, γλωσσικές βιογραφίες, πολιτιστικά σύνορα, γλωσσικές επαφές, πολυγλωσσία, πολυκοινωνική και ατομική μνήμη. Την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η Μπουκοβίνα. Διεξάγει έρευνα πεδίου στην Ουκρανία, στη Μολδαβία, στη Ρουμανία και στη Γεωργία. Τα επιτεύγματά της περιλαμβάνουν 7 πρωτότυπες μονογραφίες και 8 συγγραφείς μονογραφίες. Μεταφράζει ποίηση από τα πολωνικά στα ουκρανικά, γράφει δοκίμια και ποιήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Λιλ Ντάγκοβερ
Η Λιλ Ντάγκοβερ (Lil Dagover, 30 Σεπτεμβρίου 1887 - 23 Ιανουαρίου 1980), ή Μάρτα Ζόιμπερτ (Martha Marie Antonia Siegelinde Seubert), ήταν Γερμανίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου στην Ινδονησία. Ο πατέρας της ήταν δασονόμος στην υπηρεσία της Ολλανδίας. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μάρτα Ζόιμπερτ. Έζησε την παιδική της ηλικία στην Αγγλία, Γαλλία και Ελβετία. Σε ηλικία δέκα χρονών ήρθε στη Γερμανία και πήγε σε σχολείο της Τύμπινγκεν, και από εκεί στη Βαϊμάρη. Το 1913 παντρεύτηκε τον Φριτς Ντάγκοφερ, με τον οποίο απόκτησε μια θυγατέρα το 1914. Ο Ντάγκοφερ της άνοιξε τον δρόμο για τον κινηματογράφο, και το 1913 άρχισε να εμφανίζεται με το καλλιτεχνικό της όνομα Λιλ Ντάγκοβερ. Πήρε μέρος σε δύο ταινίες του Φριτς Λανγκ, και απόκτησε φήμη. Χώρισε τον Ντάγκοφερ το 1920 και ξαναπαντρεύτηκε τον Γκέοργκ Βιττ το 1926. Μετά την πάροδο του βωβού κινηματογράφου συνέχισε την καριέρα της στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο, παίρνοντας μέρος σε σημαντικά έργα. Γνώρισε επίσης μεγάλη επιτυχία κατά την άνοδο των Ναζί στη Γερμανία παίρνοντας μέρος σε 23 ταινίες, παραμένοντας όμως στο πολιτικό παρασκήνιο. Μετά τη λήξη του πολέμου συνέχισε την καριέρα της και μέχρι τη δεκαετία του 1970. Απεβίωσε στη Γερμανία στις 23 Ιανουαρίου 1980, και ενταφιάστηκε πλάι στον δεύτερο σύζυγό της. Προς τιμή της έχει ονομαστεί ένας δρόμος στην πόλη που πέθανε, ένας δακτύλιος στο Βερολίνο, και ένα δρομάκι σε προάστιο του Βερολίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Νούτοντεν ΦΚ
Πρόσφατη πορεία
! Περίοδος ! Κατηγορία ! width=2% | <abbr title="θέση">Θέση ! width=2% | <abbr title="Αγώνες">Α. ! width=2% | <abbr title="Νίκες">Ν. ! width=2% | <abbr title="Ισοπαλίες">Ι. ! width=2% | <abbr title="Ήττες">Η. ! width=2% | <abbr title="Υπέρ">ΓΥ. ! width=2% | <abbr title="Κατά">ΓΚ. ! width=2% | <abbr title="Βαθμοί">Β. !Κύπελλο !Σημειώσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Αιξ-λε-Μπαιν
Η Αιξ-λε-Μπαιν είναι περισσότερο γνωστή, και από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν οι ονομασίες της, από τις θερμές και ιαματικές της πηγές που είναι πλούσιες σε θειούχα και ανθρακικά άλατα ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου που θεωρούνται κατάλληλες για θεραπεία κυρίως χρόνιων ρευματισμών και τις αλκαλικές πηγές της κατάλληλες για υδροθεραπεία. Εξ αιτίας αυτών κατά τους θερινούς μήνες η πόλη παρουσιάζει σχεδόν διπλάσιο πληθυσμό.
Σημαντικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σωζόμενα ερείπια κτισμάτων ρωμαϊκής περιόδου όπως της αψίδας του Καμπανού και του ναού της Αρτέμιδας. Στη πόλη υφίσταται αρχαιολογικό μουσείο καθώς και μουσείο σύγχρονης ζωγραφικής (το Μουσείο Φορ). Ιδιαίτερο όμως κόσμημα της πόλης είναι το παλαιό κτίριο του Δημαρχείου, κατασκευής του 16ου αιώνα που ανακαινίσθηκε και σήμερα λειτουργεί ως καζίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
NGC 6250
Το NGC 6250 ανακαλύφθηκε το 1834 από τον Βρετανό αστρονόμο Τζων Χέρσελ, ο οποίος παρατηρούσε από τη Νότια Αφρική και το σημείωσε στον κατάλογό του με τον αύξοντα αριθμό 3656.
Αναφορές
NGC 6250 6250 NGC 6250
Σκακιστική Ολυμπιάδα
Η Σκακιστική Ολυμπιάδα είναι διετής σκακιστική διοργάνωση, στην οποία μετέχουν ομάδες από όλο τον κόσμο. Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα της FIDE, η οποία επιλέγει και τη διοργανώτρια χώρα.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη Ολυμπιάδα ήταν ανεπίσημη. Αρχικά είχε γίνει μια αποτυχημένη προσπάθεια να συμπεριληφθεί το σκάκι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924, που δεν τελεσφόρησε εξαιτίας των προβλημάτων με το διαχωρισμό των παικτών σε επαγγελματίες και ερασιτέχνες. Στο Παρίσι έγινε η πρώτη ανεπίσημη σκακιστική Ολυμπιάδα. Την ημέρα που ολοκληρώθηκαν οι αγώνες της ιδρύθηκε επίσημα η FIDE, στις 20 Ιουλίου του 1924. Η FIDE διοργάνωσε στο Λονδίνο το 1927 την πρώτη επίσημη Ολυμπιάδα. Περιστασιακά διεξάγονταν Ολυμπιάδες κάθε χρόνο, με διακοπή λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1950 οι Ολυμπιάδες διοργανώνονται σταθερά κάθε δύο χρόνια.
Ολυμπιάδες Ανδρών
* Το 1976 η ΕΣΣΔ και άλλες σοσιαλιστικές χώρες δεν έλαβαν μέρος για πολιτικούς λόγους.
Γυναίκες
Η Σκακιστική Ολυμπιάδα γυναικών επίσης διοργανώνεται από την FIDE κάθε δύο χρόνια από το 1957. Πολυνίκης ήταν στην αρχή η Σοβιετική Ένωση. Μετά τη διάλυση της τελευταίας, τις περισσότερες νίκες κατέκτησε η ομάδα της Κίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκάκι Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Αύγουστος Ντε Μόργκαν
Ο Αύγουστος Ντε Μόργκαν (Αγγλ.:Augustus De Morgan, 27 Ιουνίου 1806 -  18 Μαρτίου 1871) ήταν Βρετανός μαθηματικός και  επιστήμονας της λογικής.
Συνταξιοδότηση και θάνατος
Το 1866 ο πρόεδρος της ψυχικής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο χήρεψε. Ο James Martineau, ένας κληρικός Ουνιταριανιστής και καθηγητής της ψυχικής φιλοσοφίας, συστήθηκε επίσημα από τη Γερουσία στο Συμβούλιο. Στο Συμβούλιο, όμως, υπήρχαν κάποιοι που δεν συμφωνούσαν να υπάρχει ένας Ουνιταριανιστής κληρικός, και άλλοι που αντιτάχθηκαν στη θεϊστική φιλοσοφία. Ο Ντε Μόργκαν έκρινε ότι το παλιό πρότυπο της θρησκευτικής ουδετερότητας ήταν πολύ κατώτερο, και αμέσως παραιτήθηκε στην ηλικία των 60 ετών. Οι μαθητές τού του εξασφάλισαν μια σύνταξη των 500 λίρων ετησίως, αλλά πολλές κακοτυχίες ακολούθησαν. Δύο χρόνια αργότερα, ο γιος του, ο George - ο «νέος Bernoulli», όπως του άρεσε να τον αποκαλεί ο Αύγουστος - έχασε τη ζωή του. Έπειτα από αυτό το συμβάν ακολούθησε και ο θάνατος της κόρης του. Πέντε χρόνια μετά την παραίτησή του από το Πανεπιστήμιο το 1866, ο Ντε Μόργκαν πέθανε από νευρική κατάπτωση στις 18 Μαρτίου 1871.
Κληρονομία
Πέρα από την μαθηματική του κληρονομία η έδρα της μαθηματικής κοινωνίας του Λονδίνου ονομάζεται «De Morgan House»(Οίκος του Ντε Μοργκαν) και η φοιτητική ένωση του μαθηματικού τμήματος του πανεπιστημιακού κολεγίου του Λονδίνου ονομάζεται «Augustus De Morgan Society» (Εταιρεία Αυγούστου Ντε Μοργκαν)
Γραμματισμός
μικρογραφία|Γραμματισμός
Με τον όρο γραμματισμός (ή εγγραμματισμός, ή σπανιότερα "αλφαβητισμός" και "εγγραμματοσύνη ") αποδίδεται ο όρος "literacy". Στις πρώτες μεταφράσεις ο όρος αποδίδεται και ως "παιδεία", ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η απόδοση αυτή συναντάται και στις μέρες μας. Οι σύγχρονες χρήσεις του όρου δεν αναφέρονται απλά σε ικανότητες γραφής και ανάγνωσης, αλλά στην εξοικείωση του ατόμου με συνθετότερα συστήματα επικοινωνίας και κώδικες, τα οποία και μπορεί να διαχειριστεί. Γι' αυτό η έννοια του "γραμματισμού" είναι πρόσφορη για χρήσεις στις νέες τεχνολογίες πληροφόρησης και επικοινωνίας (πληροφοριακός γραμματισμός, τεχνολογικός γραμματισμός, ψηφιακός γραμματισμός "μιντιακός" γραμματισμός (media literacy)). Στη διεθνή βιβλιογραφία θα βρει κανείς δεκάδες χρήσεις του όρου, για θέματα που συνιστούν συστήματα κωδίκων και κουλτούρες της καθημερινότητας, με τις οποίες αποκτά κανείς οικειότητα καθώς "γραμματίζεται" σε αυτές. Η θεωρία του γραμματισμού διακρίνεται για τους θεωρητικούς τύπους που εισάγει, όπως π.χ. τον "λειτουργικό" και τον "κριτικό" γραμματισμό. Ωστόσο, μεγάλη βαρύτητα δίνεται στον "γλωσσικό γραμματισμό", καθώς στο σχολικό περιβάλλον συναντούν οι μαθητές τη γλώσσα - πρώτη ή δεύτερη - που θα χρησιμοποιούν στη συνέχεια. Στην προσχολική και πρωτοσχολική ηλικία, ο γραμματισμός χαρακτηρίζεται ως "αναδυόμενος", χωρίς να αποκλείεται κάποια "ανάδυση" γραμματισμού σε άλλες συνθήκες και ηλικίες.
Στις πρώτες του χρήσεις διεθνώς ο όρος γραμματισμός αναφέρεται στην ικανότητα του ατόμου να διαβάζει και να γράφει. Αντίστοιχα στην ελληνόγλωσση βιβλιογραφία γινόταν λόγος για την έλλειψη της ικανότητας του ατόμου να γράφει και να διαβάζει υπό τον όρο "αναλφαβητισμός". Το δέκατο ένατο αιώνα στις δυτικού τύπου κοινωνίες ως εγγράμματο άτομο θεωρείτο εκείνο το οποίο ήταν σε θέση να διαβάζει και να γράφει το όνομα του. Στη σύγχρονη εποχή, σύμφωνα με την UNESCO η έννοια του γραμματισμού αφορά την ικανότητα του ατόμου να κατανοεί και να παράγει ένα σύντομο κείμενο για γεγονότα της καθημερινής του ζωής. Δε θα μπορούσε να θεωρηθεί η έννοια του γραμματισμού ως στατική από τη στιγμή που με τη πάροδο του χρόνου, έχει σημειωθεί ένας προοδευτικός επαναπροσδιορισμός και κατά συνέπεια επέκταση του περιεχομένου της ως συνάρτηση τόσο της αλλαγής των κοινωνικό-πολιτισμικών συνθηκών όσο και της κατανόησης αυτών των αλλαγών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Γνώση
Γεώργιος Μ. Παπαγεωργίου
Ο '''Γεώργιος Μιχ. Παπαγεωργίου''' (1908 - 25 Ιανουαρίου 1990) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, βουλευτής Λασιθίου με το κόμμα της ΕΔΑ από το 1958 ως το 1961. Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα.
Σπουδές
Γεννημένος στον Μύρτο Λασιθίου, ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Ιεράπετρα και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Αποφοίτησε το 1932, χρονιά που πήρε το πτυχίο του και εργάστηκε ως βοηθός του καθηγητή Γερουλάνου. Τρία χρόνια μετά, επέστρεψε στην Ιεράπετρα και παντρεύτηκε την Καίτη Λιοπυράκη.
Πολεμική και αντιστασιακή δράση
Ανέπτυξε πολεμική και κοινωνική δράση μετά το 1940, όταν παρουσιάστηκε στην Κοζάνη ως έφεδρος ανθυπίατρος. Ζήτησε ο ίδιος να πάει στην πρώτη γραμμή του Μετώπου στο Τεπελένι και για την προσφορά του προήχθη σε υπίατρο. Παρέμεινε στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων και εν συνεχεία επέστρεψε ξανά στο Μύρτος, όπου ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Συνεργάστηκε, ανάμεσα σε άλλους και με το Μιλτιάδη Πορφυρογένη. Μετά την απελευθέρωση το 1944, ανέλαβε πρόεδρος της επιτροπής του λαού, η οποία είχε σχηματιστεί με σκοπό να πληρωθεί το κενό εξουσίας. Συνελήφθη από τον Μπαντουβά (με πρόσχημα την επίθεση που έκανε ο Ποδιάς στην Ιεράπετρα) μαζί με τη Μαρία Λιουδάκη και τη Μαρία Δρανδάκη και εγκλείστηκε στο σταύλο του Μπαντουβά. Απελευθερώθηκε έπειτα από τις διαμαρτυρίες του ιατρικού κόσμου, χωρίς όμως να καταφέρει να σώσει και τις δύο γυναίκες, οι οποίες εκτελέστηκαν.
Για την αντιστασιακή του δράση κρίθηκε "επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια" και τιμωρήθηκε από το υπουργείο Δημοσίας Τάξης με υποβιβασμό σε απλό οπλίτη από Υπίατρο. Ωστόσο, η πολιτική και αγωνιστική του δράση συνεχίστηκε.
Πολιτική καριέρα
Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με την ΕΔΑ. Το όνομά του φέρει κεντρικός δρόμος της Ιεράπετρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Ιωάννης Δυοβουνιώτης
Ο Ιωάννης Δυοβουνιώτης  ή Γιάννης Ξήκης (1763-1831) ήταν αρματολός και αγωνιστής του 1821 από το χωριό Δύο Βουνά της Φθιώτιδας, στο οποίο οφείλει το όνομά του. Ήταν πρωτοπαλίκαρο του Γεωργίου Ανδρούτσου κατά τα πρώτα χρόνια, αργότερα, μετά τα Ορλωφικά (1771) σχημάτισε δικό του σώμα και υποχρέωσε τους Τούρκους να του παραχωρήσουν το αρματολίκι του Ζητουνίου, Βοδονίτσας και Τουρκοχωρίου.
Την εποχή του κατατρεγμού των κλεφτών (1806) κατέφυγε στα Επτάνησα, απ' όπου επέστρεψε πάλι στη Ρούμελη το 1812. Ήταν μεταξύ των πρώτων στη Φιλική Εταιρεία, στις αρχές του 1820 από τον Ιωάννη Φιλοίμωνα και μαζί με τους Διάκο, Πανουργιά ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά. Στις 8 Απριλίου 1821, αν και ο γιος του ήταν όμηρος του Αλή Πασά, πολιόρκησε και κατέλαβε το κάστρο της Βουδουνίτσας. Στη συνέχεια, μετά από συνάντηση με Διάκο και Πανουργιά στους Κομποτάδες οργάνωσαν τον τρόπο αντιμετώπισης των στρατευμάτων του Ομέρ Βρυώνη και του Κιοσέ Μεχμέτ που κατέβαιναν στην Πελοπόννησο. Έτσι έλαβε μέρος στη μάχη της Αλαμάνας και της Γραβιάς. Στη Μάχη των Βασιλικών, αυτός υπέδειξε να καταλάβουν τη θέση των Βασιλικών και να εμποδίσουν εκεί την προέλαση των Τούρκων. Στη συνέχεια, στις 26 Αυγούστου 1821, μαζί με τον Πανουργιά, τον Γκούρα και τον Βασίλη Μπούσγο συμμετείχε στην αντεπίθεση και την τελική νίκη κατά των τουρκικών στρατευμάτων. Τα τελευταία χρόνια της Επανάστασης δεν είχε ενεργή συμμετοχή στον αγώνα. Γέρος πια είχε αποσυρθεί στο χωριό του, όπου πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρματολοί Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Εξουδετέρωση
Εξουδετέρωση ονομάζεται η χημική αντίδραση: Αυτή η χημική αντίδραση είναι αμφίδρομη.Στην αντίδραση αυτή συμμετέχουν το κατιόν υδρογόνου και το ανιόν υδροξειδίου
Σε αυτήν την αντίδραση οφείλεται η αλληλεξουδετέρωση των οξέων και βάσεων. Η αντίδραση επαυξημένη έχει αυτήν τη μορφή:
οξύ+βάση->άλας+νερό
Στην πραγματικότητα αναλύεται σε τρεις ή τέσσερις αντιδράσεις:
Η τελευταία αντίδραση εξαρτάται από την ισορροπία της αντίδρασης. Παρατηρούμε ότι στις συγκεκριμένη αλυσίδα αντιδράσεων παρεμβάλλεται μία μονόδρομη, αυτός είναι ο λόγος που κάθε φορά γίνεται εξουδετέρωση, αν και οι υπόλοιπες μπορεί να είναι αμφίδρομες αντιδράσεις.
Αυτή η χημική αντίδραση σημαίνει ότι ένα ελεύθερο πρωτόνιο συνενώνεται με ένα μόριο ΟΗ που έχει ένα ηλεκτρόνιο παραπάνω. Το νερό ως προϊόν της αντίδρασης είναι πολύ σταθερό και αυτό είναι καταλυτικής σημασίας για την αντίδραση μεταξύ οξέων και βάσεων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Ζαρουχλέικα
Τα Ζαρουχλέικα ή Ζαρουχλαίικα (με επίσημη ονομασία Γλαύκος που ωστόσο δεν έχει επικρατήσει στην καθημερινή πρακτική) είναι από μία τις μεγαλύτερες συνοικίες της Πάτρας, στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα της πόλης.
Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, που ήταν καλλιεργητές από την Ζαρούχλα του δήμου Νωνάκριδος των Καλαβρύτων, ήρθαν στην περιοχή μετά το 1850. Το 1899 αναφέρεται ότι είχε μονοτάξιο δημοτικό σχολείο.
Γρήγορα αναπτύχθηκε οικισμός, που έγινε ανεξάρτητη κοινότητα το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912. Το 1899 και το 1927 αναφέρεται ότι απείχε 4,5 χιλιόμετρα από την Πάτρα και συνδεόταν με την πόλη μέσω αμαξιτής οδού. Το 1928 αλλάζει ονομασία από Ζαρουχλέικα σε Γλαύκο. Το ίδιο και η κοινότητα από τον παρακείμενο ποταμό Γλαύκο. Το 1930 (ΦΕΚ 271Α - 06/08/1930) η κοινότητα καταργείται και προσαρτάται στο Δήμο Πατρέων και το 1961 (ΦΕΚ - 19/03/1961) καταργείται ο οικισμός και από τότε αποτελεί τμήμα της πόλεως των Πατρών. Από το 1922 ανάμεσα στα Ζαρουχλέικα με την Πάτρα είχε δημιουργηθεί προσφυγικός συνοικισμός και ο οικισμός αποτελούσε προάστιο της πόλης. Το 1899 είχε 295 κατοίκους και το 1933 είχε 685.
Παπαθωμά
Ως Παπαθωμά καλείται συνοικία και τοποθεσία/θέση στην περιοχή των Ζαρουχλαίικων της Πάτρας. Κύριες οδικές αρτηρίες της περιοχής είναι οι οδοί Ανθείας, Ζαφειράκη, Θουκυδίδου, Μιχαήλ Σούτσου, Πήγασου και Πιπίνου. Στην περιοχή βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου, που ανεγέρθηκε έπειτα από πρωτοβουλία του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου «Άγιος Χαράλαμπος» και με δωρεά του Βασιλείου Π. Παπαθωμά, ενώ τα θυρανοίξιά της πραγματοποιήθηκαν στις 30 Αυγούστου του 1974. Στη συνοικία βρίσκεται επίσης η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου. Δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στεγάζεται το 47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών.
Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό εκ του ομώνυμου επιθέτου, ενώ σώζεται σήμερα ως τοπωνύμιο από το οποίο έχει ονομαστεί το εκεί τμήμα της συνοικίας των Ζαρουχλαίικων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Παύλος Σταυρίδης
Βιογραφικό
Ο Παύλος Σταυρίδης γεννήθηκε το 1915 στο χωριό Τριανταφυλλιά (Λαγένη) Φλώρινας. Από μαθητής ακόμα εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ και αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Συνελήφθη πολλές φορές για την επαναστατική του δράση από την Ασφάλεια. Διορίστηκε δάσκαλος το 1935. Το 1936 στάλθηκε εξορία από τη Δικτατορία Μεταξά και αργότερα, την Άνοιξη του 1937, μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία. Εκεί στα πλαίσια της εκπαίδευσης των πολιτικών κρατουμένων έκανε μαθήματα γραφής και ανάγνωσης σε αγράμματους συγκρατούμενούς του.
Τη νύχτα της 30ης Αυγούστου 1937 έγινε οργανωμένη ένοπλη δολοφονική επίθεση από τη μεταξική φρουρά της Ακροναυπλίας με επικεφαλής τον ανθυπασπιστή Μπουγά. Απόσπασμα χωροφυλάκων έβαλε με πολυβόλα από το προαύλιο των φυλακών κατά των θαλάμων των κρατουμένων. Οι πρώτες σφαίρες περνώντας μέσα από τα παράθυρα βρήκαν τον Παύλο Σταυρίδη στο κεφάλι και έπεσε νεκρός. Οι κρατούμενοι οργάνωσαν πολιτικό μνημόσυνο στο δολοφονημένο σύντροφό τους και κάθε χρόνο στις 30 Αυγούστου τιμούσαν τη μνήμη του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι Κατηγορία:Εκτελεσθέντες
Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z...
Το Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z... είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ Τούπακ Σακούρ που κυκλοφόρησε στις 16 Φεβρουαρίου του 1993 από την Interscope Records. Η λέξη N.I.G.G.A. είναι ένα ακρωνύμιο και σημαίνει Never Ignorant in Getting Goals Accomplished. Το άλμπουμ ακολουθεί παρόμοια κοινωνικά θέματα με το προηγούμενο άλμπουμ του Σακούρ 2Pacalypse Now και περιέχει συμμετοχές από διάφορους σημαντικούς ράπερ της εποχής, όπως τους Ice Cube, Ice-T και Yaki Kadafi. Το χιτ Keep Ya Head Up αφορά την σεξουαλική βια και κακοποίησή που βιώνουν οι γυναίκες στα Αμερικανικά γκέτο και είναι από τα πιο γνωστά τραγούδια του Σακούρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Τούπακ Σακούρ
Απόλλων της Πάρου
Ο Απόλλων της Πάρου είναι ελληνικό έργο αρχαϊκής τέχνης. Βρέθηκε το 1901 κατά τις ανασκαφές του Ασκληπιείου της Πάρου στην βορειοδυτική γωνία του ιερού και φυλάγεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι με αύξοντα αριθμό Ma 3103.
Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα έχει ύψος 1,035 μέτρα, ενώ λείπουν τα δύο κάτω άκρα από το γόνατο. Παρουσιάζει έναν έφηβο (κούρος), στην γνωστή όρθια βηματιστή στάση. Το αριστερό πόδι κάνει ένα βήμα μπροστά. Ο αριστερός βραχίονας έχει φυσικά λυγισμένο τον αγκώνα και αιωρείται με ελαφρά κλίση προς τα εμπρός. Η πυγμή είναι σφιχτή και ακουμπάει με το πίσω της μέρος στον μηρό. Το σώμα είναι καλογυμνασμένο και φέρει τις χαρακτηριστικές αναλογίες όλων των κούρων αγαλμάτων. Η πλάτη είναι φαρδιά, κάνει όμως ιδιαίτερη εντύπωση μόνο από την πίσω άποψη, ενώ από μπροστά παρουσιάζεται φυσική. Ο θώρακας είναι τεταμένος, η σπονδυλική στήλη γερή, η μέση λεπτή. Γενικά οι γραμμές είναι απαλές και αρμονικές χωρίς υπερβολικό τονισμό των ανατομικών λεπτομερειών.
Η κεφαλή είναι φυσική, το πρόσωπο όλο ζωντάνια. Τα μάτια έχουν το χαρακτηριστικό για την αρχαϊκή τέχνη υπερμέγεθος, το πρόσωπο είναι χαμογελαστό και γλυκό. Η πυκνή κόμη είναι καλοχτενισμένη και πέφτει στους ώμους και την πλάτη σαν κοτσίδες, ενώ μπροστά τα μαλλιά είναι δεμένα με κορδέλα. Το κούτελο είναι στολισμένο με μπούκλες όπως αυτές που συναντάμε και στον Απόλλωνα της Θήρας.
Ερμηνεία
Όλες οι λεπτομέρειες του καλλιτεχνήματος αυτού είναι αναμφίβολα δείγματα της υψηλής τέχνης των γλυπτών του νησιού. Ο κούρος ήταν τοποθετημένος στο ιερό του θεού Απόλλωνα, και είναι ίσως άγαλμα του θεού, ή ανδριάντας ενός ήρωα.
Ιστορική τοποθέτηση
Το άγαλμα προφανώς είχε πέσει στο έδαφος και θάφτηκε στα αρχαία χρόνια, πιθανώς κατά την ανοικοδόμηση του νεώτερου ναού. Είναι έργο τοπικού καλλιτέχνη της εποχής του 6ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Κούροι Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Πάρο Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Γλυπτά στο Μουσείο του Λούβρου
PP (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων PP ή p-p ή Pp μπορεί να αναφέρεται:
Άζρακ
Η Άζρακ (αραβικά: الأزرق) είναι μικρή πόλη στην κεντρική-ανατολική Ιορδανία, 100χλμ ανατολικά του Αμμάν. Έχει πληθυσμό περίπου 5.000 και ανήκει στο κυβερνείο Ζάρκα.
Ιστορία
Η Άζρακ υπήρξε σημαντικός καταυλισμός σε μια απομονωμένη και σήμερα ερημοποιημένη περιοχή της Ιορδανίας. Η στρατηγική αξία της περιοχής και το κάστρο της (Κασρ Άζρακ) οφείλονται στο γεγονός πως βρίσκεται στο μέσο της όασης Άζρακ, της μοναδικής μόνιμης πηγής φρέσκου νερού σε ακτίνα περίπου 12.000 τετραγωνικώς χιλιομέτρων ερήμου.
Η πόλη βρίσκεται σε έναν μείζονα δρόμο ερήμου που διευκόλυνε το εμπόριο εντός της περιοχής. Η όαση Άζρακ διαθέτει μακρά ιστορία ξεκινώντας από την Κατώτερη Παλαιολιθική περίοδο. Κατά τη διάρκεια της Επιπαλαιολιθικής περιόδου η όαση ήταν επίσης επίκεντρο καταυλισμού. Κατά την περίδο των Ναβαταίων έχει επίσης εξακριβωθεί δραστηριότητα καταυλισμών στην περιοχή. Το Κασρ Άζρακ χτίστηκε από τους Ρωμαίους τον 3ο αιώνα π.Χ., και τροποποιήθηκε σημαντικά τον Μεσαίωνα από τους Μαμελούκους. Την περίοδο του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών κατασκευάστηκε στη νότια Άζρακ δεξαμενή νερού. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα το Κασρ Άζρακ υπήρξε σημαντική έδρα του Τ. Ε. Λόρενς κατά τη διάρκεια της Αραβικής Επανάστασης.
Καταφύγιο Άγριας Ζωής
Η Άζρακ είναι επίσης γνωστή ως μία από τις επτά περιοχές φυσικού καταφυγίου της Ιορδανίας: το Καταφύγιο Υγρών Περιοχών της Άζρακ αλ-Γιανούμπι (Azraq al-Janoubi) στη νότια Άζρακ.
Το ξέχωρο και μεγαλύτερο καταφύγιο Σαουμάρι είναι επίσης κοντά στην Άζρακ, μόλις 10χλμ νοτίως της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας Κατηγορία:Οάσεις
Οι ύποπτοι φορούσαν γόβες
Η ταινία  Οι Ύποπτοι Φορούσαν Γόβες (αγγλικά: 'The Bling Ring') είναι κινηματογραφική ταινία, παραγωγής 2013, είδους σάτιρας-εγκλήματος, συνδυασμός σάτιρας και εγκλήματος, η οποία σκηνοθετήθηκε και από την Σοφία Κόπολα και είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Το σενάριο επίσης γράφτηκε από την Σοφία Κόπολα, ενώ πρωταγωνιστές είναι οι νεοαφιχθέντες Ισραήλ Μπρουσάρντ, Κείτι Τσανγκ και Κλαιρ Τζούλιεν καθώς και η Τάισα Φαρμίγκα και η Έμμα Γουάτσον. Η ταινία εστίαζει στο πώς και γιατί άρχισε καθώς και στο πώς και γιατί διαλύθηκε η συμμορία The Bling Ring, εξ ου και ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας. Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε το 2012, όταν η Σοφία Κόπολα αποφάσισε να γυρίσει μια τέτοια ταινία. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2012 και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του ίδιου έτους.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ των Καννών του 2013. Έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ στις 14 Ιουνίου,ενώ στην Ελλάδα στις 12 Σεπτεμβρίου. Η ταινία έλαβε μικτές με θετικές κριτικές από τους κριτικούς, αλλά ήταν επίσης μια εισπρακτική επιτυχία στο box office, με έσοδα πάνω από 20 εκατομμύρια.
Σέρυλ Λη
Η Σέρυλ Λη (ή Σέριλ Λη, Σέριλ Λι, Sheryl Lynn Lee, 22 Απριλίου 1967) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή από το ρόλο της Λώρα Πάλμερ (Laura Palmer) που έπαιξε στη σειρά Twin Peaks (1990-1991) και στην ταινία Ο Ύποπτος Κόσμος του Twin Peaks (Twin Peaks: Fire Walk with Me, 1992), και από τους ρόλους που έπαιξε στις ταινίες Vampires (1998) και Backbeat (1993).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Royal Dutch Shell
Η Royal Dutch Shell, κοινώς γνωστή ως Shell, είναι ολλανδο-βρετανική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου, που εδρεύει στη Χάγη της Ολλανδίας και στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο μέχρι το 2011 και αποτελεί μία από τις έξι supermajors πετρελαίου και φυσικού αερίου. Δημιουργήθηκε το Φεβρουάριο του 1907 με τη συγχώνευση δύο αντίπαλων εταιρειών, της ολλανδικής NV Koninklijke Nederlandsche Petroleum Maatschappij και της βρετανικής Shell Transport and Trading Company Ltd.
Δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης και παραγωγής, διύλισης, διανομής και εμπορίου. Έχει επίσης σημαντικές δραστηριότητες σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των βιοκαυσίμων, υδρογόνου, ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Δραστηριοποιείται σε πάνω από 90 χώρες, παράγει περίπου 3,1 εκατομμύρια βαρέλια ισοδυνάμου πετρελαίου την ημέρα και έχει 44.000 πρατήρια καυσίμων σε όλο τον κόσμο. Διογανώνει επίσης το Shell Eco Marathon.
Η Shell έχει πρωταρχική εισαγωγή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και είναι συστατική του δείκτη FTSE 100. Στις 6 Ιουλίου 2012, ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία στον FTSE, με κεφαλαιοποίηση 140.900.000.000 στερλίνων. Έχει παράλληλη εισαγωγή στα χρηματιστήρια Euronext του Άμστερνταμ και New York Stock Exchange.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις ενέργειας Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Game Boy Pocket
right|150px Το Game Boy Pocket είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που κυκλοφόρησε από την εταιρεία Nintendo το 1996.
Χαρακτηριστικά
Πρόκειται για ένα μικρότερο, ελαφρύτερο μοντέλο του Game Boy που απαιτεί λιγότερες μπαταρίες. Έχει χώρο για δύο AAA μπαταρίες, η οποίες παρέχουν περίπου 10 ώρες παιχνιδιού. Το Game Boy Pocket έχει μια μικρότερη θύρα σύνδεσης, η οποία απαιτεί φορτιστή για να συνδεθεί με το παλαιότερο Game Boy. Ο σχεδιασμός του χρησιμοποιείται για όλα τα επόμενα μοντέλα Game Boy, εκτός από το Game Boy Micro.
Η οθόνη έχει αλλάξει σε μια μαύρη και άσπρη, αντί για τη πρασινόμαυρη οθόνη μονοχρωματικό του αρχικού Game Boy. Επίσης, το Game Boy Pocket (GBP) έχει μια μεγαλύτερη οθόνη από το Game Boy Color (GBC) που αντικαταστάθηκε αργότερα, η οθόνη του είναι GBP 65 χιλιοστά (2,56 ") διαγωνίως, πλάτος 48,5 χιλιοστά (1,91"), ύψος 43,5 χιλιοστά (1,71 ") σε σύγκριση με ένα 59 χιλιοστών (2.32 ") για τη διαγώνιο του GBC. Αν και όπως, ο προκάτοχός του, το Game Boy Pocket δεν έχει πίσω φωτισμό για να λειτουργήσει το παιχνίδι σε ένα σκοτεινό χώρο, έχει βελτιώσει σημαντικά την ορατότητα και το χρόνο απόκρισης (σχεδόν αποκλείσει το βίντεο είδωλα).
Η πρώτη έκδοση δεν είχε ισχύ του LED, αλλά αυτό σύντομα προστέθηκε λόγω της ζήτησης από το κοινό, μαζί με νέες μονάδες του Game Boy Pocket σε διάφορα χρώματα, μερικά από τα νέα Game Boy. Υπήρχαν αρκετές περιορισμένες εκδόσεις για το Game Boy Pocket συμπεριλαμβανομένου ενός μεταλλικού Ice Blue και ένα ροζ μοντέλο αποκλειστικά στην Ιαπωνία. Το Game Boy Pocket δεν είχε νέα πλατφόρμα λογισμικού και χρησιμοποίησε το ίδιο λογισμικό με το αρχικό Game Boy.
Κατηγορία:Game Boy Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών τέταρτης γενιάς‎ Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Μοναρχία του Λίχτενσταϊν
Ο Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν είναι ο μονάρχης και ο ανώτατος άρχοντας του Λίχτενσταϊν. Η Πριγκιπική Οικογένεια του Λίχτενσταϊν, χάριν της οποίας ονομάστηκε το Πριγκιπάτο το 1719, πήρε το όνομά της από το Κάστρο του Λίχτενσταϊν που κατείχε στην Κάτω Αυστρία.
Ιστορία
Μέσω στους αιώνες η δυναστεία απέκτησε μεγάλη εδάφη, κυρίως στη Μοραβία, την Κάτω Αυστρία, την Σιλεσία και την Στυρία. Εν τούτοις σε όλες τις περιπτώσεις, αυτά τα εδάφη διατηρήθηκαν ως φέουδα εντός της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, τους οποίους υπηρέτησαν διάφοροι πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν.
Το 1699 και το 1712 η οικογένεια απέκτησε από τους Κόμητες του Βάλντμπουργκ-Τσάιλ-Χοένεμ τις μικρές περιοχές Σέλενμπεργκ και Βαντούζ. Με αυτόν τον τρόπο, στις 23 Ιανουαρίου 1719, ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ονόμασε τα εδάφη αυτά Πριγκιπάτο και τους έδωσε το όνομα Λίχτενσταϊν. Η οικογένεια, ωστόσο, δεν κατοίκισε μόνιμα στο Λίχτενσταϊν, παρά μόνο το 1938, όταν πλέον δεν υπήρχε ούτε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ούτε η Γερμανική Αυτοκρατορία.
Εξουσίες
Ο Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν έχει ευρείες εξουσίες, που περιλαμβάνουν το διορισμό των δικαστών, την απόλυση των υπουργών ή της κυβέρνησης, το δικαίωμα της αρνησικυρίας και την κλήση σε δημοψήφισμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε το 2003 για την αναθεώρηση του Συντάγματος του Λίχτενσταϊν, σύμφωνα με το οποίο ο Πρίγκιπας μπορεί να ακυρώσει ένα νομοσχέδιο, όχι όμως νομοσχέδιο που αφορά το πολιτειακό καθεστώς. Ο Πρίγκιπας είχε δηλώσει προηγουμένως ότι σε περίπτωση που το δημοψήφισμα έφερνε μείωση των εξουσιών ήταν διατεθειμένος να εξοριστεί στην Αυστρία. Το 2012 με νέο δημοψήφισμα το εκλογικό σώμα απέρριψε με ποσοστό 76% την αφαίρεση του δικαιώματος αρνησικυρίας του Πρίγκιπα.
Τίτλοι
Σύμφωνα με την δυναστική νομοθεσία, ο μονάρχης φέρει τους ακούλουθους τίτλους: Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν, Δούκας του Τροπάου και του Γιάγκερντορφ, Κόμης του Ρίτμπεργκ και Επικεφαλής του Οίκου του Λίχτενσταϊν.
Παραπομπές
Λιχτενσταιν
Ψάχου Πάτρας
Ονομασία
Η ονομασία της είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον γιατρό Δημήτρη Ψάχο, που έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατείχε ιδιοκτησία στην περιοχή.
Τοποθεσία
Η συνοικία βρίσκεται στο 2ο (πρώην Νότιο) Δημοτικό Διαμέρισμα της πόλης, νοτίως της Τέρψης και του Πράτσικα, βόρεια από τα Ζαρουχλαίικα και την Κυψέλη. Βασικές οδικές αρτηρίες της συνοικίας είναι οι οδοί Αγίου Ιωάννη Πράτσικα και Βυζαντίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αλίσα Γουάιτ-Γκλουζ
Η Αλίσα Γουάιτ-Γκλουζ (Alissa White-Gluz, γεννημένη 31 Ιουλίου 1985) είναι Καναδή τραγουδίστρια, γνωστή ως ηγέτιδα της σουηδικής death metal μπάντας Arch Enemy, πρώην τραγουδίστρια και ιδρυτικό μέλος του καναδικού metalcore συγκροτήματος The Agonist. Το φωνητικό στυλ της περιλαμβάνει τόσο όσο και καθαρά φωνητικά (τραγούδι). Αν και πρωταγωνιστούσε με το μελωδικό death metal και metalcore, εμφανίστηκε ως τραγουδίστρια για power metal, symphonic metal και deathcore συγκροτήματα, κυρίως Kamelot, Delain και Carnifex και έχει εμφανιστεί ζωντανά με Nightwish και με Tarja Turunen. εναλλ.=Alissa White-Gluz|μικρογραφία|208x208εσ
Οικογένεια
Η Αλίσα γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Οι παππούδες της ήταν φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και κατάφεραν να ξεφύγουν. Οι εμπειρίες τους στα στρατόπεδα ενέμπνευσαν το τραγούδι των Arch Enemy, "First Day In Hell".
Τhe Agonist (2004-2014)
Το 2004 η Αλίσα ξεκίνησε με τους «The Agonist» (τότε γνωστούς ως «Tempest») με τους συναδέλφους της Danny Marino και Chris Kells στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ του Καναδά. Έχει κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ μαζί τους ως τραγουδίστρια τους.
Αrch Enemy (2014-σήμερα)
Στις 17 Μαρτίου 2014 οι Arch Enemy ανακοίνωσαν μέσω του δελτίου τύπου ότι η Αλίσα θα αντικαταστήσει την πρώην τραγουδίστρια Angela Gossow. Με τους Arch Enemy κυκλοφόρησε δύο studio άλμπουμ (War Eternal και Will to Power) και δύο ζωντανά άλμπουμ (The Stages Burn! και Live Power). μικρογραφία|241x241εσ
Τhe Agonist
2007- Once Only Imagined
2009- Lullabies for the Dormant Mind
2011- The Escape [EP]
Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων
thumb|240px|right|Μνημείο προς τιμήν των μελών της ΟΧΕΝ [[Λευκωσίας που έπεσαν κατά τη διάρκεια του Αγώνα της ΕΟΚΑ]]Η Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων (ΟΧΕΝ) είναι χριστιανική οργάνωση νεολαίας στην Κύπρο.