cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρια Ρογκοζίνσκα
Βιογραφία
Γύρω στις 11 Ιανουαρίου 1943, γερμανική χωροφυλακή έφτασε στο αγρόκτημα της Ρογκοζίνσκα. Κατά την έρευνα, οι Γερμανοί ανακάλυψαν δύο Εβραίους τους οποίους πυροβόλησαν κοντά στο σπίτι. Σκότωσαν επίσης δύο Πολωνούς, τον Πιοτρ Σέντρα και τον Πιοτρ Ποντγκούρσκι, που την ώρα της άφιξης των χωροφυλάκων βρίσκονταν στο αγρόκτημα. Κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων, η Μάρια και τα παιδιά της έλειπαν από το σπίτι. Η μητέρα και ο γιος της επισκέπτονταν τον αδερφό της στο Μαλέσιν, ενώ τα δύο μεγαλύτερα κορίτσια ήταν υπό τη φροντίδα των γειτόνων τους.
Η Μάρια, προειδοποιημένη από τις κόρες της, δεν επέστρεψε στο σπίτι της οικογένειάς της. Η εκτέλεση που έγινε στο αγρόκτημά της, όμως, τρόμαξε τους χωρικούς σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν δέχτηκε να δεχτεί την υπό εξαφάνιση οικογένεια κάτω από τη στέγη τους. Τελικά, η γυναίκα άφησε τις κόρες της στο εργοστάσιο στη Βιέρμπσκα και στη συνέχεια πήγε με τον γιο της στο αγρόκτημα. Συνελήφθη το ίδιο απόγευμα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Μετά από μια νύχτα στο σπίτι του δημάρχου του χωριού, η Μάρια και ο γιος της οδηγήθηκαν στο αρχηγείο χωροφυλακής στο Κάστρο της Πιλίτσα. Οι Γερμανοί την υπέβαλαν σε βάναυση ανάκριση και ο τρίχρονος γιος της Μάρια, Πιοτρ, βασανίστηκε μπροστά στα μάτια της. Μετά την ανάκριση, η Μάρια και ο Πιοτρ πυροβολήθηκαν στην τάφρο του κάστρου. Η σορός της τάφηκε στο νεκροταφείο της Πιλίτσα.
Στις 23 Μαΐου 2004 της απονεμήθηκε μετά θάνατον το μετάλλιο της «Δίκαιης των Εθνών».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Χούγκο φον Ζέελιγκερ
Ο Χούγκο Χανς φον Ζέελιγκερ (Hugo von Seeliger, 23 Σεπτεμβρίου 1849 – 2 Δεκεμβρίου 1924) ήταν Γερμανός αστρονόμος.
Μετά τις σπουδές του, τον βρίσκουμε στο πανεπιστημιακό αστεροσκοπείο της Βόννης μέχρι το 1877, ως βοηθό του Αργκελάντερ. Το 1874 ήταν επικεφαλής της γερμανικής αποστολής στα Νησιά Ώκλαντ για την παρατήρηση της διαβάσεως της Αφροδίτης. Το 1881 ο φον Ζέελιγκερ έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Γκότα, ενώ το 1882 έγινε καθηγητής της αστρονομίας και διευθυντής του αστεροσκοπείου στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Ανάμεσα στους φοιτητές του ήταν οι Γιούλιους Μπάουσινγκερ, Γκούσταφ Χέργκλοτς, Ρίχαρντ Σορ και προ παντός ο Καρλ Σβάρτσιλντ, που πηρε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του φον Ζέελιγκερ το 1898 και αναγνώριζε την επίδρασή του σε λόγους του σε όλη τη σταδιοδρομία του.
Ο φον Ζέελιγκερ εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1892 και διετέλεσε πρόεδρος της Astronomische Gesellschaft από το 1897 μέχρι το 1921.
Οι συνεισφορές του φον Ζέελιγκερ στην αστρονομία περιλαμβάνουν μια ερμηνεία για την ανώμαλη μετατόπιση του περιηλίου του Ερμή (μία από τις κυριότερες αποδείξεις της Γενικής θεωρίας της σχετικότητας), μια θεωρία των καινοφανών αστέρων που υπέθετε τη σύγκρουση ενός αστέρα με νέφος αερίου, και η επιβεβαίωση της θεωρίας του Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ για τη φύση των δακτυλίων του Κρόνου με την παρατήρηση μεταβολών στο φως που ανακλούν υπό διαφορετικές γωνίες.
Ωστόσο, το κύριο ενδιαφέρον του φον Ζέελιγκερ ήταν η στατιστική των αστέρων του μεγάλου καταλόγου Bonner Durchmusterung και τα συμπεράσματα που μπορούσαν να εξαχθούν από αυτή ως προς τη δομή του Σύμπαντος. Οι απόψεις του φον Ζέελινγκερ για τις διαστάσεις του Γαλαξία ήταν σύμφωνες με τις μεταγενέστερες μελέτες του Γιακόμπους Καπτέυν.
Ο φον Ζέελινγκερ συνέχισε να εργάζεται μέχρι τον θάνατό του στο Μόναχο σε ηλικία 75 ετών.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αυστριακοί αστρονόμοι
Renault Twingo
Το Renault Twingo είναι αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α και κατασκευάζεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Η πρώτη γενιά του παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1992 στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Απρίλιο του 1993, ενώ παρήχθη έως τον Αύγουστο του 2007. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007. Κύρια χαρακτηριστικά του, διαχρονικά, είναι η πολυμορφικότητά του και η πολύ καλή εκμετάλλευση χώρων σε σχέση με το μέγεθός του, σε συνδυασμό πάντα με το πρωτοποριακό του ντιζάιν. Τον Μάρτιο του 2014 στο Σαλόνι της Γενεύης παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του, που κυκλοφορεί αποκλειστικά ως 5-πορτο και με τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», σε αντίθεση με το «όλα εμπρός» των 2 πρώτων γενεών του.
Το όνομα του μοντέλου προήλθε από το συνδυασμό των λέξεων: « Tw ist», «Sw in g» και «Tan go ».
Πρώτη γενιά (1992 - 2007)
thumb|left|Το πρωτότυπο Matra P41 του 1990.
Οι πρώτες μελέτες για το μοντέλο ξεκίνησαν το 1985, με σκοπό την εξέλιξη του αντικαταστάτη του Renault 4, ως το «πρότζεκτ W60». Έως το έτος 1990, είχαν κατατεθεί αρκετές διαφορετικές σχεδιαστικές προτάσεις και τελικώς επελέγη ως βάση για τη δημιουργία του νέου μοντέλου το πρωτότυπο αυτοκίνητο Matra P41 του 1990.
Η τελική αισθητική του αρχικό Twingo διαμορφώθηκε από τον Jean-Pierre Ploué, υπό την ηγεσία και επίβλεψη του τότε Διευθυντή σχεδίασης της Renault, Πατρίκ Λε Κιεμέντ (Patrick Le Quément), ο οποίος έκανε και την τελική επιλογή του ντιζάιν, δηλώνοντας ότι η αισθητική του μοντέλου θύμιζε χαμόγελο. Η αντισυμβατική ενός όγκου σχεδίασή του, με τις έντονες καμπύλες και το χαρούμενο «πρόσωπο», ήταν αρκετά προχωρημένη για την εποχή του και προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Αίσθηση επίσης έκαναν η πολυμορφικότητα του εσωτερικού του, οι έγχρωμες πινελιές στο σαλόνι και οι τεράστιοι για την κατηγορία του χώροι. Στο εσωτερικό ξεχώριζε ο στάνταρ ηλεκτρονικός πίνακας οργάνων, που είχε μάλιστα δύο οθόνες, με την μία να έχει τοποθετηθεί στο κέντρο του ταμπλό, κάτι ιδιαίτερα καινοτόμο για την εποχή του. Άλλη μία καινοτομία ήταν το συρόμενο εμπρός-πίσω του πίσω καθίσματος, που μετέβαλε το διαθέσιμο χώρο επιβατών και το χώρο αποσκευών ανάλογα με τις ανάγκες των επιβαινόντων. thumb|Το ταμπλό ενός από τα πρώτα Renault Twingo, πριν καθιερωθούν οι αερόσακοι.
Το μοντέλο παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1992 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Απρίλιο του 1993, πετυχαίνοντας εξ αρχής μεγάλη εμπορική απήχηση σε όλες τις αγορές όπου διατέθηκε.
Η παραγωγή του Twingo Ι γινόταν αρχικά μόνο στη Γαλλία, ενώ μεταγενέστερα άρχισε να παράγεται επίσης στην Κολομβία (1995 - 2012) και στην Ουρουγουάη (1999 - 2002) για τις αγορές της Νότιας Αμερικής. Δέχτηκε τρεις μικρές αισθητικές επεμβάσεις, το 1998, το 2000 και το 2004, χωρίς να αλλάξει όμως σημαντικά το γνώριμο σχήμα του μοντέλου.
Αποτέλεσε ιδιαίτερα εμπορικό μοντέλο για την Renault, με τις πωλήσεις της πρώτης γενιάς να φτάνουν συνολικά τα 2.400.000 αντίτυπα. Σε πολλές χώρες είχε φανατικούς οπαδούς και ξεχωριστές λέσχες ιδιοκτητών του μοντέλου, και αρκετές λέσχες υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Ωστόσο, η πρώτη γενιά δεν παρήχθη ποτέ σε δεξιοτίμονη έκδοση, για λόγους μείωσης του κόστους παραγωγής και, ως εκ τούτου, δεν διατέθηκε ποτέ στα περισσότερα κράτη με την οδήγηση στα αριστερά, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στην Ιρλανδία.
Κινητήρες
thumb|Renault Twingo του 1999 με 2 μπροστινούς αερόσακους.
Στην αρχή της καριέρας του, έφερε έναν 8-βάλβιδο κινητήρα 1.2 λίτρων, απόδοσης 55 ίππων, ο οποίος είχε προέλθει από το Renault 5. Αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν πιο σύγχρονο, απόδοσης 60 ίππων. Το 2000, προστέθηκε και ένας 16-βάλβιδος κινητήρας, ισχύος 75 ίππων.
Από πλευράς κιβωτίων, μαζί από τα κλασικά χειροκίνητα, τον Σεπτέμβριο του 1994 κυκλοφόρησε και με ένα ημιαυτόματο κιβώτιο, χωρίς συμπλέκτη, με την επωνυμία Easy. Τον Απρίλιο του 2001 άρχισε να διατίθεται με ένα νέο, πιο σύγχρονο ημιαυτόματο κιβώτιο, με την εμπορική ονομασία Quickshift (ειδικότερα στην Ιταλία, ονομαζόταν Cinetic).
Ασφάλεια
Ταυτόχρονα με την εισαγωγή του πρώτου ημιαυτόματου κιβωτίου, τον Σεπτέμβριο του 1994 το Twingo απέκτησε και στάνταρ αερόσακο οδηγού. Τον Σεπτέμβριο του 1995, απέκτησε και στάνταρ αερόσακο συνοδηγού, ενώ άρχισε να προσφέρει και σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), το οποίο σταδιακά στα επόμενα χρόνια έγινε στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και σε όλα τα κράτη.
1η φάση (2007 - 2011)
thumb|right|Δεξιοτίμονο Renault Twingo GT στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο [[Τόκιο το 2007.]]
Η δεύτερη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2007 και η παραγωγή του μεταφέρθηκε από τη Γαλλία στη Σλοβενία, ενώ αντίθετα με την πρώτη γενιά, διατέθηκε και σε δεξιοτίμονη έκδοση. Κυκλοφόρησε αρχικά στη Γαλλία, στη Σλοβενία και στην Ιταλία, στις 15 Ιουνίου 2007. Στα άλλα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2007.
Το μοντέλο βασίστηκε στο αμάξωμα του Renault Clio δεύτερης γενιάς και με τις απαραίτητες, βέβαια, ενισχύσεις. Συνέχισε να χαρακτηρίζεται για την άνεση χώρων και την πολυμορφικότητά του, αν και σε σχεδίαση θεωρήθηκε τότε από μεγάλο ποσοστό του κοινού ως αρκετά πιο συντηρητικό σε σχέση με την καινοτόμα σε αυτό τον τομέα πρώτη γενιά. thumb|right|Ο πίνακας οργάνων ενός δεξιοτίμονου Renault Twingo του 2008, στο [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Από πλευράς κινητήρων, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με τρεις βενζινοκινητήρες 1.2 λίτρων, 2 ατμοσφαιρικούς (60 και 76 ίππων αντίστοιχα) και 1 τούρμπο απόδοσης 100 ίππων. Στο εξωτερικό είχε κυκλοφορήσει και ένας πετρελαιοκινητήρας 1.5 λίτρων, σε διάφορες ιπποδυνάμεις. Από πλευράς κιβωτίων ταχυτήτων, έφερε ένα 5-τάχυτο μηχανικό, καθώς και ένα 5-τάχυτο αυτόματο διαθέσιμο προαιρετικά με τον κινητήρα 1.2 λίτρων των 76 ίππων.
2η φάση (2011 - 2014)
thumb|left|Renault Twingo του 2012.
Τον Σεπτέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε η ανανεωμένη εκδοχή της δεύτερης γενιάς. Οι αλλαγές στην εξωτερική σχεδίαση ήταν έντονες. Το ντιζάιν δεν ήταν πλέον συντηρητικό, ενώ ήταν και το πρώτο μοντέλο παραγωγής που ενσωμάτωσε την νέα τότε σχεδιαστική ταυτότητα της Renault, με την υπογραφή του αρχισχεδιαστή της εταιρείας, Van der Acker. Οι ζάντες αλουμινίου ανανεώθηκαν και προσφέρονταν σε ποικιλία σχεδίων, ενώ οι δυνατότητες επιλογής συνδυασμών που δίνονταν στους πελάτες είναι πάρα πολλές.
Στην Ελλάδα, η Φάση 2 διατέθηκε με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων 16V 76 hp, καθώς και με τον πετρελαιοκινητήρα 1.5 DCi σε 2 εκδόσεις ιπποδυνάμεων: 75 και 85 hp. Διατέθηκε επίσης σε έκδοση με αυτόματο κιβώτιο με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων.
Προσφέρθηκε στα επίπεδα εξοπλισμού: Authentic, Trend, Dynamic, Initiale.
Στο αμάξωμα και τα μηχανικά μέρη του Twingo II βασίστηκε και το μικρό roadster Renault Wind, που παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2013 σε λίγα αντίτυπα, λόγω εξαιρετικά χαμηλής εμπορικής ζήτησης, ενώ λόγω των εξ αρχής καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων δεν διατέθηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Σπορ εκδόσεις: Twingo GT και RS
Από την αρχή της εμπορικής διάθεσης του μοντέλου, κυκλοφόρησε στη σπορ έκδοση GT που φέρει τον 1.2 τούρμπο κινητήρα της Renault απόδοσης 100 ίππων. Στα τέλη του έτους 2010 (αρχές του 2011 στην Ελλάδα) άρχισε να διατίθεται ως GT Gordini φέροντας τις ανάλογες αισθητικές παρεμβάσεις των εκδόσεων Gordini.
Αγωνιστικές εκδόσεις
Το 2010, έλαβε επίσημη έγκριση η πρώτη αγωνιστική έκδοση ράλλυ, το Twingo RS R2, που εξελίχθηκε από την αγωνιστική θυγατρική εταιρεία Renault Sport. Η ίδια εταιρεία εισήγαγε το 2012 την ακόμα ισχυρότερη εκδοχή του, το Twingo RS R2 Evo. Λίγο προηγουμένως, από τη σεζόν του 2011, είχε προσθέσει και μία ακόμα αγωνιστική έκδοση ράλλυ, το Twingo RS R1.
Κινητήρες
Τα στοιχεία αφορούν το Twingo II facelift στην Ελλάδα.
Βασικά στοιχεία
Η τρίτη γενιά του Renault Twingo, αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Mercedes-Benz και μοιράστηκε το σασί και τους κινητήρες με το Smart Forfour δεύτερης γενιάς. Ως αποτέλεσμα, το Twingo τρίτης γενιάς υιοθέτησε τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», κοινώς «όλα πίσω», σε αντίθεση με το «όλα εμπρός» των 2 πρώτων γενεών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Twingo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Χέρμαν Β΄ του Τσέλιε
Ο Χέρμαν Β΄, γερμ.: Hermann II, Herman ΙΙ, (αρχές της δεκαετίας του 1360 – 13 Οκτωβρίου 1435), ήταν κόμης του Τσέλιε, ήταν πρίγκιπας της Στυρίας και γαιοκτήμονας, πιο αξιοσημείωτος ως πιστός υποστηρικτής και πεθερός του Σιγισμούνδου του Οίκου του Λουξεμβούργου, βασιλιά της Ουγγαρίας & Γερμανίας.
Η πίστη τού Χέρμαν Β΄ στον βασιλιά τού εξασφάλισε γενναιόδωρες παραχωρήσεις γης και προνόμια, που τον οδήγησαν να γίνει ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στη Σλαβονία. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Καρνιόλα και δύο φορές ως μπαν των συνδυασμένων επαρχιών της Σλαβονίας, της Κροατίας και της Δαλματίας, και αναγνωρίστηκε με συνθήκη το 1427 ως κληρονομικός διάδοχος τού βασιλείου της Βοσνίας. Η άνοδος του Οίκου Τσέλιε στην εξουσία κορυφώθηκε με την απόκτηση της διάκρισης του πρίγκιπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο απόγειο της δύναμής του, ήλεγχε τα δύο τρίτα της γης στην Καρνιόλα, το μεγαλύτερο μέρος της Κάτω Στυρίας, και άσκησε εξουσία σε όλη τη μεσαιωνική Κροατία. Ο Χέρμαν Β΄ ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Οίκου του Τσέλιε, καθώς έφερε τη δυναστεία του από την περιφέρεια, στο προσκήνιο της πολιτικής της Κεντρικής Ευρώπης.
Οικογένεια
Ο Χέρμαν Β΄ ήταν ο νεότερος γιος του Χέρμαν Α΄ κόμη του Τσέλιε και της συζύγου του, Αικατερίνης της Βοσνίας. Ο Οίκος του Τσέλιε ήταν στη Στυρία υποτελής των Αψβούργων δουκών της Στυρίας και της Καρινθίας με κτήσεις κατά μήκος του ποταμού Σαβίνια, στη σημερινή Σλοβενία, καθώς και σε μεγάλο μέρος της Καρνιόλα και σε μέρη της Καρινθίας. Η μητέρα του Χέρμαν Β΄ ήταν μέλος τού Οίκου των Κοτρομάνιτς, κόρη του Στέφανου Β΄ μπαν της Βοσνίας και επομένως εξαδέλφη του Τβρτκο Α΄ πρώτου βασιλιά της Βοσνίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χανς (π. 1363–1372) προαπεβίωσε του πατέρα τους, έτσι ο Χέρμαν Β΄ έγινε ο μοναδικός κληρονόμος τού πατέρα τους μετά το τέλος του τελευταίου στις 21 Μαρτίου 1385. Το τέλος του εξαδέλφου του Γουλιέλμου κόμη του Τσέλιε χωρίς γιο, στις 19 Σεπτεμβρίου 1392, τον έκανε τον μοναδικό κάτοχο των οικογενειακών τίτλων και των κτήσεων.
Ο Χέρμαν Β΄ νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Ερρίκου κόμη του Σάουνμπεργκ και της Ούρσουλας των Γκορίτσια, περί το 1377. Απέκτησαν έξι παιδιά: τον Φρειδερίκο Β΄ (1379–1454), τον Χέρμαν (1380–1426), την Ελισάβετ (1382), την Άννα (π. 1384–π. 1439), τον Λουδοβίκο (1387–1417) και τη Μπάρμπαρα (1392–1451). Ο Χέρμαν Β΄ νομιμοποίησε τον νόθο γιο του, Χέρμαν (1383–1421) και τον διόρισε επίσκοπο του Φράιζινγκ. Για τα νόμιμα τέκνα του κανόνισε γάμους κύρους, αλλά αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με τον πρωτότοκο γιο του. Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν νυμφευμένος με την Ελισάβετ του Κρκ, αλλά αυτή δολοφονήθηκε το 1422. Ο ίδιος ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν πιθανότατα ο ένοχος· γρήγορα ξανανυμφεύτηκε, αυτή τη φορά με τη Βερόνικα του Ντεσένιτς, αλλά ο Χέρμαν Β΄ αρνήθηκε να δεχτεί μία μικροευγενή ως νύφη του. Την κατηγόρησε για μαγεία και την έπνιξε. Η εξέγερση του Φρειδερίκου Β΄ εναντίον του Χέρμαν Β΄ έληξε με τη φυλάκιση του Φρειδερίκου Β΄.
Άνοδος του Τσέλιε
Το 1396 ο Χέρμαν Β΄ πολέμησε γενναία στο πλευρό του Σιγισμούνδου της Ουγγαρίας κατά τη διάρκεια της μάχης κατά των Οθωμανών στη βουλγαρική πόλη Νικόπολη. Ο χριστιανικός συνασπισμός ηττήθηκε βαρειά. Ο Χέρμαν Β΄ έσωσε τη ζωή του Σιγισμούνδου. Οι δύο τους διέφυγαν από το πεδίο της μάχης με το ίδιο ψαροκάικο και έκαναν μαζί ένα μακρύ ταξίδι πίσω στην Ουγγαρία. Ο Σιγισμούνδος αντάμειψε τον Χέρμαν αναθέτοντάς του την περιφέρεια Βαράζντιν το 1397, και ακολούθησαν το 1399 διάφορες άλλες περιοχές στο Zαγκόργιε κατά μήκος των συνόρων τού βασιλείου της Κροατίας και της Γερμανίας ("Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας"). Αυτές οι δωρεές ήταν κληρονομικές και έκαναν τους κόμητες τού Τσέλιε τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στη Σλαβονία. Από εκεί και πέρα, αυτοαποκαλούντο "κόμητες του Τσέλιε και του Zαγκόργιε".
Το 1405 ο Σιγισμούνδος νυμφεύτηκε τη μικρότερη κόρη του Χέρμαν Β΄, Μπάρμπαρα και παραχώρησε εκτεταμένες εκτάσεις στη Σλαβονία στον πεθερό του. Η Άννα, μία άλλη κόρη τού Χέρμαν, παντρεύτηκε τον παλατινό (κόμη) της Ουγγαρίας, έτσι συνδέθηκαν οι τρεις οικογένειες μέσω συγγένειας. Το 1406 ο Σιγισμούνδος ονόμασε τον Χέρμαν Β΄ μπαν της Δαλματίας και της Κροατίας και μπαν της Σλαβονίας. Ο Χέρμαν Β΄ κατείχε αυτά τα αξιώματα μέχρι το 1408 και ξανά από το 1423 έως το 1435, επωφελούμενος από την αφοσιωμένη υποστήριξη του Έμπερχαρντ, του γερμανικής καταγωγής επισκόπου του Ζάγκρεμπ. Όλα αυτά έκαναν τον Οίκο τού Τσέλιε την πιο ισχυρή οικογένεια στο βασίλειο της Κροατίας. Ο Χέρμαν Β΄ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του εκλεκτού τάγματος του Δράκου τού Σιγισμούνδου, που ιδρύθηκε το 1408. Για λόγους οικονομίας (και όχι θρησκευτικού φανατισμού) ο Χέρμαν Β΄ έδιωξε όλους τους Εβραίους από την επικράτειά του.
Όταν ο Φρειδερίκος Γ΄ κόμης του Όρτενμπουργκ, ο τελευταίος τού Οίκου του, απεβίωσε το 1418, η επικράτειά του κληρονομήθηκε από τον Χέρμαν Β΄. Από τότε έλεγχε τα τρία τέταρτα της Καρινθίας. Αυτό τον διευκόλυνε να επιτύχει την αυτοκρατορική αμεσότητα (του να υπάγεται απευθείας στον αυτοκράτορα), τον μακροπρόθεσμο στόχο της οικογένειάς του. Ο γάμος τού γιου του Λουδοβίκου και της κόρης τού Ερνέστου δούκα της Βαυαρίας, της Βεατρίκης, παρέσχε στον Χέρμαν Β΄ έναν ισχυρό σύμμαχο ενάντια στους επικυριάρχους του Αψβούργους. Ο στόχος του επιτεύχθηκε τελικά το 1423, όταν ο Ερνέστος δούκας της Στυρίας και της Καρινθίας αποκήρυξε τη φεουδαρχική του επικυριαρχία έναντι των κόμητων του Τσέλιε. Αυτή ήταν μία ανταμοιβή από τον Σγισμούνδο, βασιλιά της Γερμανίας από το 1411, για την επιτυχημένη διαπραγμάτευση του Χέρμαν Β΄ με τους δυσαρεστημένους Κροάτες ευγενείς. Συνοδευόταν από το δικαίωμα κοπής νομισμάτων, καθώς και το δικαίωμα είσπραξης διοδίων, και εσόδων από διάφορα ορυχεία. Τώρα απολαμβάνοντας μία άμεση σχέση με το Στέμμα, ο Χέρμαν Β΄ ήταν ελεύθερος να επικεντρωθεί σε έναν νέο στόχο: να γίνει πρίγκιπας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν κοντά στο να πετύχει και σε αυτό το εγχείρημα το 1430, αλλά το σχέδιο καταστατικού που τού απένειμε αυτή την τιμή δεν φαίνεται να δημοσιεύτηκε ποτέ, πιθανώς λόγω των αντιρρήσεων των Αψβούργων.
Διάδοχος στη Βοσνία
Το 1426 το βασίλειο της Βοσνίας βρισκόταν υπό συνεχή απειλή οθωμανικών επιδρομών. Ο βασιλιάς της, Tβρτκο Β΄, ήθελε απελπισμένα να αποκτήσει την ουγγρική προστασία. Ο βασιλιάς Σιγισμούνδος συμφώνησε, αλλά υπό έναν όρο: ο άτεκνος Tβρτκo Β΄ έπρεπε να αναγνωρίσει τον Χέρμαν Β΄, 2ο ξάδερφό του και πεθερό τού Σιγισμούνδου, ως κληρονόμο του. Η Βοσνιακή αριστοκρατία εξοργίστηκε από την απαίτηση. Η ανάρρηση του Χέρμαν Β΄ θα σήμαινε αυξημένη επιρροή της Ουγγαρίας στη Βοσνία, κάτι που ήταν αποφασισμένοι να αποτρέψουν. Εξάλλου, είχαν συνηθίσει να ελέγχουν τη βασιλική διαδοχή και θεωρούσαν δικαίωμά τους να εκλέγουν τον βασιλιά. Φοβήθηκαν επίσης ότι ο Χέρμαν Β΄, του οποίου η επικράτεια τύλιγε τη Βοσνία, θα βοηθούσε τον Tβρτκo Β΄ να περιορίσει τη δύναμη και τα προνόμιά τους. Ωστόσο το σχέδιο προχώρησε. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1427 υπογράφηκε μία συνθήκη, που προέβλεπε την ανάρρηση τού Χέρμαν Β΄ σε περίπτωση που απεβίωνε ο Tβρτκo Β΄ χωρίς άρρενα διάδοχο.
Το τέλος και η υστεροφημία
μικρογραφία|Κρανία των κομήτων του Τσέλιε.
Ο Χέρμαν Β΄ απεβίωσε στο Πρέσμπουργκ στις 13 Οκτωβρίου 1435. Ο Tβρτκo Β΄ απεβίωσε άτεκνος οκτώ χρόνια αργότερα, και έτσι ο Χέρμαν Β΄ δεν έγινε ποτέ βασιλιάς της Βοσνίας. Ώστε το στέμμα της Βοσνίας δεν πέρασε ποτέ στον Οίκο του Τσέλιε. Ο Χέρμαν Β΄ τάφηκε στο Πλετέργιε, στο κτίριο του Συλλόγου ενός μοναστηριού που είχε ιδρύσει το 1403 και ήταν το τελευταίο καρθουσιανό μοναστήρι στα Σλοβενικά εδάφη. Οι Τσέλιε αναγνωρίστηκαν ως πρίγκιπες της Γερμανίας ("Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας") ένα χρόνο μετά το τέλος του, αν και υπάρχουν πλαστά στοιχεία, που υποδηλώνουν, ότι αυτό μπορεί να συνέβη λίγο πριν από το τέλος του Χέρμαν Β΄ στις 27 Σεπτεμβρίου 1435. Οι τίτλοι αυτονομίας (allodial) του Χέρμαν Β΄ πέρασαν αδιαίρετοι στον μοναδικό γιο που επέζησε αυτού, στον 56χρονο Φρειδερίκο Β΄.
Ο πιο εξέχων μεταξύ των κομήτων του Τσέλιε, ο Χέρμαν Β΄ κληρονόμησε την αρχηγία ενός Οίκου απλώς τοπικής σημασίας και τελικά τον μεταμόρφωσε σε έναν από τους πιο εξέχοντες Οίκους ευγενών της Κεντρικής Ευρώπης. Οι προσπάθειες του Χέρμαν Β΄ να βοηθήσει τον Σιγισμούνδο να ενισχύσει τη βασιλική εξουσία και να συγκεντρώσει το κράτος του, επέφερε μία κακή φήμη στην παλαιά ουγγρική ιστοριογραφία, η οποία συνήθως συμπαθούσε την ουγγρική αριστοκρατία. Παρουσιάζεται σε αυτή ως ο εγωιστής χειριστής ενός αδύναμου βασιλιά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Ερρίκου Ζ΄ κόμη του Σάουνμπεργκ. Είχαν έξι παιδιά, που επέζησαν από τη βρεφική ηλικία:
Απόγονοι
Μέσω της δισεγγονής του Ελισάβετ των Αψβούργων, ο Χέρμαν Β΄ είναι ο πρόγονος πέντε Γιαγκελώνων βασιλέων της Πολωνίας, του Αγίου Καζίμιρ και των Βάσα βασιλέων της Πολωνίας. Μέσω της αδελφής αυτής Άννας των Αψβούργων, είναι ο πρόγονος των δουκών και αργότερα των βασιλέων της Πρωσίας και των αυτοκρατόρων της Γερμανίας.
Μάρια Ρόσακ
Η Μάρια Ρόσακ (πολωνικά: Maria Roszak) ή Αδελφή Τσετσίλια (25 Μαρτίου 1908 – 16 Νοεμβρίου 2018), ήταν Πολωνή μοναχή, Δομινικανή αδερφή, Δίκαιη των Εθνών και υπεραιωνόβια.
Βιογραφία
Η αδελφή Τσετσίλια γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1908 ως Μάρια Ρόσακ στο Κιεουτσέβο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, τώρα στο Πόβιατ Κόστσιαν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Η Ρόσακ αποφοίτησε από την Κρατική Εμπορική και Βιομηχανική Σχολή Γυναικών στο Πόζναν. Σε ηλικία 21 ετών, εντάχθηκε στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία, στην Εκκλησία της Παναγίας του Χιονιού στην Κρακοβία. Στις 7 Φεβρουαρίου 1931 έκανε τους πρώτους θρησκευτικούς της όρκους, στη συνέχεια υιοθέτησε το όνομα Τσετσίλια και έκανε τους τελευταίους της όρκους το 1934. Το 1938, πήγε στο Βίλνιους για να ιδρύσει ένα νέο μοναστήρι με μια ομάδα Δομινικανών στην Κολόνια Βιλένσκα. Οι αδερφές δούλευαν σε ένα αγρόκτημα 5 εκταρίων, μακριά από την πόλη. Ζούσαν σε ένα ξύλινο σπίτι με ένα μικρό ξωκλήσι.
Είχε πολλές λειτουργίες στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία. Ήταν αχθοφόρος, οργανίστας και ψάλτρια - δίδαξε και ξεκίνησε το χορωδιακό τραγούδι. Υπήρξε και ηγουμένη του μοναστηριού πολλές φορές. Έμαθε ξένες γλώσσες και φρόντισε για την αλληλογραφία του μοναστηριού. Σε αναγνώριση των αξιών της, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Δίκαιης των Εθνών» τον Μάρτιο του 1984, σε ηλικία 76 ετών. Στις 25 Μαρτίου 2018, γιόρτασε τα 110α γενέθλιά της και ονομάστηκε «η γηραιότερη εν ζωή Κρακοβιανή».
Η Μάρια Ρόσακ πέθανε στην Κρακοβία στις 16 Νοεμβρίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές μοναχές Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ηλιακή έκλειψη της 3ης Νοεμβρίου 2013
Μια ολική έκλειψη ηλίου στις 3 Νοεμβρίου 2013. Ήταν μια υβριδική έκλειψη Ήλιου με μέγεθος 1.0159, καθώς πάνω από τον δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό κατά την ανατολή ήταν ορατή ως μια δακτυλιοειδή έκλειψη, και στο υπόλοιπο "μονοπάτι" της έκλειψης, ήταν ορατή ως μία μικρή ολική ηλιακή έκλειψη.
Που ήταν ορατή
Περιοχές που η έκλειψη ήταν ορατή ως μερική ήταν, η ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής, η νότια Γροιλανδία, οι Βερμούδες, τα νησιά της Καραϊβικής, η Κόστα Ρίκα, ο Παναμάς, τα βόρεια τμήματα της Νότιας Αμερικής, σχεδόν όλη η αφρικανική ήπειρος, η Ιβηρική χερσόνησος, η Ιταλία, η Ελλάδα(μόλις 5% στην Κρήτη, κάτω από 1% στην Βόρεια Ελλάδα), η Μάλτα, η Νότια Ρωσία, η Καυκασία, η Τουρκία και η Μέση Ανατολή.
Αυτή η ηλιακή έκλειψη συνέβη ταυτόχρονα με το Grand Prix του Αμπού Ντάμπι πριν από το ηλιοβασίλεμα κατά τη διάρκεια του αγώνα της Φόρμουλα Ένα.
Δείτε επίσης
Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλείψεις
Άννα Γιουρτσένκοβα
Η Άννα Γιουρτσένκοβα (Anna Jurčenková, γενν. 26 Ιουλίου 1985) είναι Σλοβάκα καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως σέντερ για τον Ολυμπιακό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Για τη σεζόν 2019-20, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβάκες καλαθοσφαιρίστριες Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Μρίσο Νγκάσα
Ο Μρίσο Νγκάσα (Mrisho Ngasa, γεννήθηκε 5 Μαΐου 1989) είναι Τανζανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 100 αγώνες και 25 γκολ.
Γκράντινα (Ζλάτιμπορ)
Το όρος Γκράντινα (σερβικά κυριλλικά: Градина, σερβικά λατινικά: Gradina) είναι κορυφή των ορέων Ζλάτιμπορ, ορεινού όγκου στην περιοχή του Στάρι Βλαχ, στα νοτιοδυτικά της Σερβίας, με υψόμετρο 1,149 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας Κατηγορία:Κορυφές των Δειναρικών Άλπεων
Τζαμσίντ αλ Κασί
Ο Γκιγιάτ αλ-ντιν Τζαμσίντ Μασούντ αλ Κασί ή Αλ-Κασανί (Ghiyāth al-Dīn Jamshīd Masʿūd al-Kāshī, al-Kāshānī περσ. غیاث الدین جمشید کاشانی ,περ. 1380 – 22 Ιουνίου 1429) ήταν Πέρσης αστρονόμος και μαθηματικός.
Μεγάλο μέρος του έργου του δεν έχει μεταφρασθεί σε ευρωπαϊκή γλώσσα και άλλο μεγάλο μέρος του παραμένει ανέκδοτο σε οποιαδήποτε μορφή.
Βιογραφία
Ο (αλ-)Κασί υπήρξε ένας από τους καλύτερους μαθηματικούς στην ιστορία της Περσικής Αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε στο Κασάν του κεντρικού Ιράν περί το 1380. Η κατάσταση εκεί για τον πολιτισμό βελτιώθηκε μετά τον θάνατο του Ταμερλάνου το 1405, καθώς ο γιος του Σαχρούχ Μιρζά που τον διαδέχθηκε και η σύζυγός του Γκοχαρσάντ ενδιαφέρονταν πολύ για τις επιστήμες και ενθάρρυναν τη σε βάθος μελέτη τους στην αυλή τους. Αυτό δημιούργησε ένα θαυμάσιο περιβάλλον για τον νεαρό αλ-Κασί ώστε να αρχίσει τη σταδιοδρομία του ως μαθηματικός.
Ο γιος των παραπάνω και εγγονός του Ταμερλάνου, ο Ούλουγκ Μπεγκ, ίδρυσε μια σχολή ανώτερων μελετών στην πρωτεύουσά του Σαμαρκάνδη και προσεκάλεσε πολυάριθμους αστρονόμους και μαθηματικούς του ισλαμικού κόσμου να διδάξουν και να ερευνήσουν εκεί. Το 1414 ο Κασί άρχισε να ασχολείται εκεί, όπου και εκπόνησε το καλύτερο μέρος του έργου του.
Ο Κασί εργαζόταν πάνω στη «Risala al-watar wa’l-jaib» («Πραγματεία των χορδών και των ημιτόνων») όταν απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 49 ετών. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως ο Ούλουγκ Μπεγκ διέταξε τη δολοφονία του, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι πέθανε από παθολογικά αίτια.
Χακανί ζιτζ
Ο Κασί συνέταξε ένα «ζιτζ» (Zij, κατάλογος παραμέτρων για τον υπολογισμό των θέσεων του Ηλίου, της Σελήνης, των πλανητών και αστέρων) με τίτλο Χακανί ζιτζ, που βασίζεται στο προγενέστερο Ζιτζ-ι Ιλχανί του αλ-Τουσί. Στο έργο του αυτό ο Κασί ευχαριστεί τον σουλτάνο και αστρονόμο Ούλουγκ Μπεγκ που τον είχε προσκαλέσει να εργασθεί στο αστεροσκοπειο του και στη σχολή του. Στη συνέχεια, παραθέτει πίνακες ημιτόνων με ακρίβεια 4 εξηκονταδικών ψηφίων (ισοδύναμη με ακρίβεια 8 δεκαδικών ψηφίων) ανά μοίρα γωνίας, καθώς και διαφορές ανά λεπτό της μοίρας. Υπολόγισε επίσης πίνακες μετασχηματισμών ανάμεσα σε συστήματα συντεταγμένων της ουράνιας σφαίρας, όπως ο μετασχηματισμός από τις εκλειπτικές συντεταγμένες στις ισημερινές συντεταγμένες.
Αστρονομική πραγματεία επί του μεγέθους και της αποστάσεως των ουράνιων σωμάτων
right|thumb|225px|Σελίδα από την πραγματεία Sullam al-Sama Ο Κασί έγραψε αυτό το βιβλίο, γνωστό και ως Sullam al-Sama ή Resaleh-ye Kamaliyyeh (= «Η κλίμακα των ουρανών») με θέμα την αντιμετώπιση των δυσκολιών που είχαν συναντήσει οι προγενέστεροί του στον προσδιορισμό των αποστάσεων και των διαστάσεων των ουράνιων σωμάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνει και τη Γη. Αναγράφει ότι τελείωσε τη συγγραφή του την αντίστοιχη ημερομηνία της 1ης Μαρτίου του 1407.
Πραγματεία επί αστρονομικών παρατηρησιακών οργάνων
Το 1416 ο Κασί συνέγραψε την Πραγματεία επί αστρονομικών παρατηρησιακών οργάνων, όπου περιγράφει ποικιλία διάφορετικών οργάνων, μεταξύ των οποίων το τρίγωνο και τον σφαιρικό αστρολάβο, το όργανο υπολογισμού ημιτόνων (και της ποσότητας 1–συνημίτονο) του Urdi, τον αστρονομικό εξάντα του Αμπού Μαχμούντ Χοτζαντί, τον εξάντα Φαχρί στο Αστεροσκοπείο του Ούλουγκ Μπεγκ στη Σαμαρκάνδη, ένα διπλό όργανο για τον υπολογισμό αζιμουθίου και ύψους που είχε επινοήσει ο ίδιος ο Κασί, και έναν μικρό σφαιρικό αστρολάβο με ενσωματωμένο δείκτη (alhidade), που επίσης είχε επινοήσει.
Πλάκα των συνόδων
Ο Κασί επινόησε και την «Πλάκα των συνόδων», ένα αναλογικό υπολογιστικό όργανο που χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίζει τον χρόνο της ημέρας κατά τον οποίο θα συνέβαιναν πλανητικές σύνοδοι και για γραμμικές παρεμβολές.
Πλανητικός υπολογιστής
Ο Κασί επινόησε επίσης έναν μηχανικό πλανητικό υπολογιστή, τον οποίο ονόμασε «Πλάκα των Ζωνών». Η διάταξη αυτή μπορούσε να επιλύσει γραφικά ορισμένα πλανητικά προβλήματα, όπως την πρόβλεψη του αληθινού μήκους του Ηλίου, της Σελήνης και των πλανητών κινούμενων σε ελλειπτικές τροχιές, αλλά των εκλειπτικών πλατών των παραπάνων. Το όργανο αυτό είχε ενσωματωμένο δείκτη και κανόνα.
Νόμος των συνημιτόνων
Στη γαλλική γλώσσα ο Νόμος των συνημιτόνων ονομάζεται Théorème d'Al-Kashi (θεώρημα του αλ-Κασί), καθώς ο Κασί ήταν ο πρώτος που τον διετύπωσε καθαρά σε μία μορφή κατάλληλη για τριγωνισμό.
Πραγματεία των χορδών και των ημιτόνων
Στην Πραγματεία των χορδών και των ημιτόνων ο Κασί υπολογίζει το ημίτονο της γωνίας 1° με σχεδόν ίση ακρίβεια όση και το π. Αυτός ήταν ο ακριβέστερος προσδιορισμός του sin1° μέχρι τότε και δεν βελτιώθηκε μέχρι τον Τακί αλ-ντιν τον 16ο αιώνα. Στην άλγεβρα και στην αριθμητική ανάλυση ο Κασί ανέπτυξε μία μέθοδο διαδοχικών προσεγγίσεων για την επίλυση κυβικών εξισώσεων, που ανακαλύφθηκε στην Ευρώπη μετά τον 16ο αιώνα.
Μια μέθοδος αλγεβρικώς ισοδύναμη με τη μέθοδο Νιούτον-Ράφσον ήταν ήδη γνωστή στον προγενέστερο Σαράφ αλ-ντιν αλ-Τούσι. Ο Κασί τη βελτίωσε χρησιμοποιώντας μία μορφή της για να επιλύσει την x^P - N = 0, δηλαδή να βρει ρίζες του N. Στον δυτικό κόσμο, μία παρόμοια μέθοδος περιγράφηκε 200 και πλέον χρόνια αργότερα από τον Χένρυ Μπρίγκς στην Trigonometria Britannica (1633).
Προκειμένου να προσδιορίσει το ημίτονο της 1° ο Κασί κατέληξε στην παρακάτω σχέση, που συχνά αποδίδεται στον Βιέτ :
Υπολογισμός του 2π
Ο Κασί προσέγγισε αριθμητικά τον αριθμό 2π με ακρίβεια 9 εξηκονταδικών ψηφίων (16 δεκαδικών) το έτος 1424. Ο Κασί είχε έτσι υπολογίσει το π με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από όση οι αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί (3 δεκαδικά ψηφία από τον Πτολεμαίο, 150 μ.Χ.), οι Κινέζοι μαθηματικοί (7 δεκαδικά ψηφία από τον Τσου Τσονγκτσί, 480 μ.Χ.) ή οι Ινδοί (11 δεκαδικά ψηφία από τον Μαντάβα της Σανγκαμαγκράμα, περ. 1400). Η ακρίβεια του αλ-Κασί δεν ξεπεράστηκε μέχρι τον υπολογισμό 20 δεκαδικών ψηφίων του π από τον Λούντολφ φαν Κάυλεν 180 χρόνια αργότερα. Ο σκοπός του αλ-Κασί ήταν να υπολογίσει τη σταθερά αυτή με τέτοια ακρίβεια ώστε η περιφέρεια του μεγαλύτερου δυνατού κύκλου (της εκλειπτικής) να υπολογιζόταν με την ακρίβεια διαμέτρου τρίχας (η καλύτερη αντιληπτή τότε).
Δεκαδικά κλάσματα
Συζητώντας τα δεκαδικά κλάσματα ο Ντιρκ Γιαν Στρυκ γράφει τα εξής:
«Η εισαγωγή των δεκαδικών κλασμάτων ως κοινή υπολογιστική πρακτική μπορεί να χρονολογηθεί πίσω στη φλαμανδική φυλλάδα De Thiende (1585) και στη γαλλική της μετάφραση υπό τον τίτλο La Disme του Φλαμανδού μαθηματικού Σίμον Στέβιν (1548-1620)... ...Είναι αλήθεια πως τα δεκαδικά κλάσματα χρησιμοποιήθηκαν από τους Κινέζους αρκετούς αιώνες πριν από τον Στέβιν και ότι ο Πέρσης αστρονόμος Αλ-Κασί χρησιμοποίησε τόσο εξηκονταδικά όσο και δεκαδικά κλάσματα με μεγάλη ευχέρεια στην Κλείδα της Αριθμητικής του (Σαμαρκάνδη, αρχές του 15ου αιώνα). »
Το Τρίγωνο του Χαγιάμ
Εξετάζοντας το Τρίγωνο του Πασκάλ, γνωστό στην Περσία ως «Τρίγωνο του Χαγιάμ, ο Στρυκ σημειώνει (σελ. 21):
«Οι ιδιότητες των διωνυμικών συντελεστών μελετήθηκαν από τον Πέρση μαθηματικό Τζασμίντ Αλ-Κασί στην Κλείδα της Αριθμητικής του (περ. 1425). Τόσο στην Κίνα, όσο και στην Περσία, η γνώση αυτών των ιδιοτήτων μπορεί να είναι πολύ παλαιότερη. Αυτή η γνώση μοιράστηκε και σε μερικούς μαθηματικούς της Αναγέννησης, και βλέπουμε το Τρίγωνο του Πασκάλ στην πρώτη σελίδα της γερμανικής αριθμητικής του Απιανού το 1527. Μετά από αυτό, βρίσκουμε το τρίγωνο και τις ιδιότητες των διωνυμικών συντελεστών σε αρκετούς άλλους συγγραφείς. »
Βιογραφική ταινία
Το 2009 η IRIB παρήγαγε και πρόβαλε μία βιογραφική ιστορική κινηματογραφημένη σειρά για τη ζωή και την εποχή του αλ-Κασί, με τίτλο Nardebām-e Āsmān (= «Η κλίμακα των ουρανών»). Η σειρά αποτελείται από 15 μέρη των 45 λεπτών. Σκηνοθετήθηκε από τον Μοχάμαντ-Χοσεΐν Λατίφι, ενώ η παραγωγή είναι του Μοσέν Αλί-Ακμπάρι. Ο ρόλος του ενήλικου Κασί παίζεται από τον ηθοποιό Βαχίντ Τζαλιλβάντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πέρσες αστρονόμοι Κατηγορία:Πέρσες μαθηματικοί
Βέρα Γιόχανσεν
Η Βέρα Γιόχανσεν (δανικά : Vera Johansen) (25 Σεπτεμβρίου 1921 – 5 Οκτωβρίου 2011) ήταν Δανέζα αθλήτρια της αντισφαίρισης.
Το 1943 κέρδισε sτο διπλό για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα Δανίας, και μέχρι το 1969 είχε κατακτήσει 53 δανικά πρωταθλήματα. Αναλυτικά κατέκτησε 14 στο απλό γυναικών, 24 στο διπλό γυναικών και 15 στο μικτό διπλό. Αγωνίστηκε με την εθνική δανική ομάδα στην πρώτη διοργάνωση του Φεντ καπ το 1963.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατάλογος αστέρων του Κύκνου
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Κύκνου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Κύκνο κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Κατηγορία:Αστέρες ανά αστερισμό *
Γιάαν Κίκας
Βιογραφία
Ο Κίκας γεννήθηκε το 1892 στο χωριό Κόικουλα της εσθονικής επαρχίας Βάλγκα που τότε αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αρχικά ασχολήθηκε με την ποδηλασία, μεταπηδώντας στην άρση βαρών μόλις κατά το 1921 ως αθλητής πρώτα της Καϊτσελίιντου Βάλγκα και έπειτα της Κάλεβ Τάρτου. Το επόμενο έτος πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση σε διεθνή διοργάνωση, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών που διοργανώθηκε στις 29 - 30 Απριλίου στο Τάλιν της Εσθονίας (συμμετείχαν συνολικά 33 αθλητές από τέσσερις χώρες ), χωρίς ωστόσο να καταφέρει να ανέβει στο βάθρο των νικητών καθώς κατετάγη τέταρτος στην κατηγορία των -75 κιλών. Το 1923 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Βαλτικό Πρωτάθλημα και το 1924 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού όπου αγωνιζόμενος στα -75 κιλά κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο, σηκώνοντας συνολικά 450 κιλά σε πέντε αγωνιστικές κινήσεις, πραγματοποιώντας παράλληλα παγκόσμιο ρεκόρ στο επολέ-ζετέ. Την επόμενη χρονιά πανηγύρισε το μοναδικό εγχώριο τίτλο του στην ίδια κατηγορία και λίγο καιρό αργότερα αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Τάλιν και εργάστηκε στο ιδιόκτητο μεταλλουργείο του. Σκοτώθηκε στις 9 Μαρτίου του 1944 κατά τη διάρκεια του σφοδρού βομβαρδισμού του γερμανοκρατούμενου Τάλιν από τη σοβιετική αεροπορία, στα πλαίσια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ (התזמורת הפילהרמונית הישראלית) είναι ισραηλινή συμφωνική ορχήστρα με έδρα το Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν» στο Τελ Αβίβ.
Ιστορία
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ ιδρύθηκε ως Συμφωνική Ορχήστρα της Παλαιστίνης από τον Πολωνό βιολιστή Μπρονίσλαβ Χουμπέρμαν το 1936, σε μία εποχή που πολλοί Εβραίοι μουσικοί απολύθηκαν από αρκετές ευρωπαϊκές ορχήστρες. Η εναρκτήρια συναυλία έλαβε χώρα στο Τελ Αβίβ στις 26 Δεκεμβρίου του 1936 με την ορχήστρα να βρίσκεται υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι. Τα καθήκοντα του πρώτου αρχιμουσικού ανέλαβε ο Γουίλιαμ Στάινμπεργκ.
Αρχιμουσικός μεταξύ 1938 και 1945 ήταν ο Λίο Κέστενμπεργκ, ο οποίος, όπως και πολλά μέλη της ορχήστρας, ήταν Γερμανοεβραίος που αναγκάστηκε να αναγκάστηκε να φύγει εξαιτίας της ανόδου του ναζισμού και τις διώξεις των Εβραίων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ορχήστρα εμφανίστηκε πολλές φορές ενώπιον των στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης μίας εκδήλωσης του 1942 για στρατιώτες της Εβραϊκής Ταξιαρχίας στο Ελ Αλαμέιν, ενώ κατά τη λήξη του πολέμου, έπαιξε προς τιμήν του απελευθερωμένου Βελγίου. Το 1948, μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, η ορχήστρα πήρε την τωρινή της ονομασία.
Εφτά χρόνια αργότερα, το 1955, η ορχήστρα εμφανίστηκε στο Βατικανό για λογαριασμό του Πάπα Πίου ΙΒ΄ ως ένδειξη εκτίμησης για τη βοήθεια που προσέφερε στους Εβραίους θύματα του ναζισμού κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Αρχιμουσικοί που ξεχώρισαν στα τόσα χρόνια ύπαρξης της ορχήστρας είναι ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν και ο Ζούμπιν Μέτα. Ο Μπέρνσταϊν ξεκίνησε να διατηρεί στενούς δεσμούς με την ορχήστρα από το 1947 και το 1988 η ορχήστρα του απένειμε τον τίτλο του Αξιέπαινου Μαέστρου, τον οποίο διατήρησε μέχρι και τον θάνατό του το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινές ορχήστρες
Μπασάρα Γκρέιβς
Η Μπασάρα Κεγιάνα Γκρέιβς (Bashaara Keyana Graves, γενν. 17 Μαρτίου 1994) είναι Αμερικανίδα επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για τον Ολυμπιακό.
Σταδιοδρομία
Επιλέχθηκε στο Ντραφτ του 2016 από τους Μινεσότα Λινξ. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στους Σικάγο Σκάι, επίσης στο WNBA.
Για τη σεζόν 2019-20, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες καλαθοσφαιρίστριες Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Μινεσότα Λινξ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σικάγο Σκάι Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες WNBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Γκρούντα (Ζλάτιμπορ)
Το όρος Γκρούντα (σερβικά κυριλλικά: Груда, σερβικά λατινικά: Gruda) είναι κορυφή των ορέων Ζλάτιμπορ, ορεινού όγκου στην περιοχή του Στάρι Βλαχ, στα νοτιοδυτικά της Σερβίας, με υψόμετρο 1,140 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας Κατηγορία:Κορυφές των Δειναρικών Άλπεων
Κρατικός σοσιαλισμός
Ο κρατικός σοσιαλισμός είναι πολιτική και οικονομική ιδεολογία, που θεωρητικοποιήθηκε από τον Φερντινάντ Λασσάλ, μέσα στο σοσιαλιστικό κίνημα που είναι ενάντια στην ιδιοκτησία και υποστηρίζει την κρατική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, είτε ως προσωρινό μέτρο είτε ως χαρακτηριστικό του σοσιαλισμού στη μετάβαση από το καπιταλιστικό στον σοσιαλιστικό τρόπο παραγωγής ή στην κομμουνιστική κοινωνία. Αναφέρεται στη θεωρία, το δόγμα και το κίνημα που υποστηρίζει μια σχεδιασμένη οικονομία ελεγχόμενη από το κράτος, στο οποίο όλες οι βιομηχανίες και οι φυσικοί πόροι ανήκουν στο κράτος.
Εκτός από τους αναρχικούς και άλλους ελευθεριακούς σοσιαλιστές, υπήρχε, στο παρελθόν, εμπιστοσύνη μεταξύ των σοσιαλιστών στην έννοια του κρατικού σοσιαλισμού ως η πιο αποτελεσματική μορφή σοσιαλισμού. Μερικοί πρώτοι σοσιαλδημοκράτες στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, όπως η Φαβιανοί, ισχυρίστηκαν ότι η βρετανική κοινωνία ήταν ήδη ως επί το πλείστον σοσιαλιστική και ότι η οικονομία ήταν σημαντικά σοσιαλιστική μέσω κυβερνητικών επιχειρήσεων που δημιουργήθηκαν από συντηρητικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις που μπορούσαν να λειτουργήσουν για τα συμφέροντα του λαού μέσω της επιρροής των εκπροσώπων τους, ένα επιχείρημα που επικαλέστηκαν εκ νέου ορισμένοι σοσιαλιστές στη μεταπολεμική Βρετανία. Ο κρατικός σοσιαλισμός έπεσε σε παρακμή ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, με την εμφάνιση του στασιμοπληθωρισμού κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης της δεκαετίας του 1970,  με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού και αργότερα με την πτώση των κρατικών σοσιαλιστικών εθνών στο Ανατολικό Μπλοκ κατά τη διάρκεια των Επαναστάσεων του 1989 και την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ως όρος, ο κρατικός σοσιαλισμός χρησιμοποιείται συχνά εναλλακτικά με τον κρατικό καπιταλισμό σε σχέση με τα οικονομικά συστήματα των μαρξιστικών-λενινιστικών κρατών, όπως η Σοβιετική Ένωση, για να τονιστεί ο ρόλος του κρατικού σχεδιασμού σε αυτές τις οικονομίες, με τους επικριτές του εν λόγω συστήματος να αναφέρονται σε αυτό περισσότερο κοινώς ως κρατικός καπιταλισμός. Οι δημοκρατικοί και ελευθεριακοί σοσιαλιστές ισχυρίζονται ότι αυτά τα κράτη είχαν περιορισμένο μόνο αριθμό σοσιαλιστικών χαρακτηριστικών. Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν ότι οι εργάτες στη Σοβιετική Ένωση και σε άλλα μαρξιστικά-λενινιστικά κράτη είχαν πραγματικό έλεγχο στα μέσα παραγωγής μέσω θεσμών όπως τα συνδικάτα. Ακαδημαϊκοί, πολιτικοί σχολιαστές και άλλοι μελετητές τείνουν να διακρίνουν μεταξύ του αυταρχικού κρατικού σοσιαλισμού και του δημοκρατικού κρατικού σοσιαλισμού, με τον πρώτο να εκπροσωπεί το Σοβιετικό Μπλοκ και τον δεύτερο να εκπροσωπεί χώρες του Δυτικού Μπλοκ που έχουν κυβερνηθεί δημοκρατικά από σοσιαλιστικά κόμματα όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Σουηδία και οι δυτικές σοσιαλδημοκρατίες γενικά, μεταξύ άλλων.
Ως ταξινόμηση μέσα στο σοσιαλιστικό κίνημα, ο κρατικός σοσιαλισμός θεωρείται αντίθετος με τον ελευθεριακό σοσιαλισμό, ο οποίος απορρίπτει την άποψη ότι ο σοσιαλισμός μπορεί να κατασκευαστεί χρησιμοποιώντας υπάρχοντες κρατικούς θεσμούς ή κυβερνητικές πολιτικές. Αντίθετα, οι υποστηρικτές του κρατικού σοσιαλισμού ισχυρίζονται ότι το κράτος –μέσω πρακτικών εκτιμήσεων διακυβέρνησης– πρέπει να διαδραματίσει τουλάχιστον έναν προσωρινό ρόλο στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Είναι δυνατό να συλλάβουμε ένα δημοκρατικό σοσιαλιστικό κράτος που κατέχει τα μέσα παραγωγής και είναι εσωτερικά οργανωμένο με συμμετοχικό, συνεργατικό τρόπο, επιτυγχάνοντας έτσι τόσο την κοινωνική ιδιοκτησία της παραγωγικής ιδιοκτησίας όσο και τη δημοκρατία στο χώρο εργασίας. Σήμερα, ο κρατικός σοσιαλισμός υποστηρίζεται κυρίως από μαρξιστές-λενινιστές και άλλους σοσιαλιστές που υποστηρίζουν ένα σοσιαλιστικό κράτος.
Ιστορία
Οι πρώτες έννοιες του κρατικού σοσιαλισμού διατυπώθηκαν από αναρχικούς και ελευθεριακούς φιλοσόφους που αντιτάχθηκαν στην έννοια του κράτους. Στο Κρατισμός και Αναρχία, ο Μιχαήλ Μπακούνιν εντόπισε μια κρατισμική τάση μέσα στο μαρξιστικό κίνημα, την οποία αντιπαραβάλλει στον ελευθεριακό σοσιαλισμό και απέδωσε στη φιλοσοφία του Μαρξ. Ο Μπακούνιν προέβλεψε ότι η θεωρία του Μαρξ για τη μετάβαση από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, που περιλαμβάνει την κατάληψη της κρατικής εξουσίας από την εργατική τάξη σε μια δικτατορία του προλεταριάτου, θα οδηγούσε τελικά σε σφετερισμό της εξουσίας από τον κρατικό μηχανισμό που ενεργούσε για το δικό του συμφέρον, εισάγοντας μια νέα μορφή τον καπιταλισμό παρά την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού.
Ως πολιτική ιδεολογία, ο κρατικός σοσιαλισμός αναδείχθηκε κατά τη διάρκεια των μπολσεβικικών, λενινιστικών και αργότερα μαρξιστικών-λενινιστικών επαναστάσεων του 20ού αιώνα, όπου ο μονοκομματικός έλεγχος του κράτους και κατ΄ επέκταση των πολιτικών και οικονομικών σφαιρών της κοινωνίας δικαιολογούνταν ως μέσο για τη διαφύλαξη της επανάστασης ενάντια στην αντεπαναστατική εξέγερση και την ξένη εισβολή. Η σταλινική θεωρία του σοσιαλισμού σε μια χώρα ήταν μια προσπάθεια να νομιμοποιηθεί η κρατικά κατευθυνόμενη δραστηριότητα σε μια προσπάθεια να επιταχυνθεί η εκβιομηχάνιση της Σοβιετικής Ένωσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικονομικές αντιλήψεις Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Σοσιαλισμός ανά είδος
Στέφαν Βισίνσκι
Ο Στέφαν Βισίνσκι (πολωνικά: Stefan Wyszyński) (3 Αυγούστου 1901 – 28 Μαΐου 1981) ήταν Πολωνός προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπηρέτησε ως επίσκοπος του Λούμπλιν από το 1946 έως το 1948, αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και αρχιεπίσκοπος Γκνιέζνο από το 1948 έως το 1981. Έγινε καρδινάλιος στις 12 Ιανουαρίου 1953 από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄. Είχε πάρει τον τίτλο του Προκαθήμενου της Πολωνίας.
Η υπόθεση για την οσιοποίησή του και την αγιοποίησή του άνοιξε το 1989 (είχε τον τίτλο του Υπηρέτη του Θεού όταν ξεκίνησε η υπόθεση) και έχει πολλούς υποστηρικτές στο Βατικανό και στην πατρίδα του την Πολωνία, όπου είναι γνωστός για την ηρωική του στάση ενάντια στο Ναζισμό και τον Κομμουνισμό, και λόγω των διασυνδέσεών του με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ (έπαιξε βασικό ρόλο στην προτροπή του καρδινάλιου Βοϊτίουα να αποδεχθεί την εκλογή του ως πάπα). Ο Πάπας Φραγκίσκος τον ονόμασε Σεβασμιώτατο στις 18 Δεκεμβρίου 2017 επιβεβαιώνοντας την ηρωική του αρετή. Ήταν προγραμματισμένο να αγιοποιηθεί στη Βαρσοβία στις 7 Ιουνίου 2020, αλλά η αγιοποίηση καθυστέρησε λόγω της πανδημίας COVID-19. Επαναπρογραμματίστηκε και εορτάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.
Για πολλούς ήταν ο αναμφισβήτητος πνευματικός ηγέτης του πολωνικού έθνους, σε αντίθεση με την ολοκληρωτική κομμουνιστική κυβέρνηση. Του πιστώνεται επίσης η επιβίωση του πολωνικού χριστιανισμού ενόψει της καταστολής και των διώξεων του κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1945-1989. Ο ίδιος φυλακίστηκε για τρία χρόνια και θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους εθνικούς ήρωες της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Γκνιέζνο Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Βαρσοβίας Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί Υπηρέτες του Θεού Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη της Βαρσοβίας Κατηγορία:Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Φραγκίσκο
Πέτερ Κλάσον
Ο Πέτερ Κλάσον (γεννημένος στις 4 Απριλίου 1848 στο Årstad, στην κομητεία Χάλαντ, πέθανε την 1η Ιανουαρίου 1937 στη Στοκχόλμη) ήταν Σουηδός χημικός.
Ήταν γιος του επιμελητή Christopher Adam Claesson και της Elna Helena Billing και καταγόταν από μια οικογένεια που αρχικά ονομαζόταν Claus. Ο Κλάσον έγινε φοιτητής στο Λουντ το 1868, διδάκτωρ και αναπληρωτής καθηγητής του εργαστηρίου Οργανικής Χημείας το 1874 και το 1887, στο Πανεπιστήμιο του Λουντ. Το 1890 διορίστηκε καθηγητής Χημείας και Χημικής Τεχνολογίας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.
Υπήρξε φοιτητής του Christian Wilhelm Blomstrand. Πραγματοποίησε σειρά πειραμάτων για τη φύση, τη χημική δομή και τις αντιδράσεις της λιγνίνης την οποία και μελέτησε για πολλά χρόνια. Ανέπτυξε -πρώτος- την πρωταρχική μέθοδο απομόνωσης της λιγνίνης, που φέρει και το όνομά του (Klason lignin).
Σειρά πειραμάτων οργανικής χημείας και ειδικότερα μερκαπτανών και άλλων ενώσεων θείου, όπως ο θειικός διμεθυλεστέρας, εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της ερευνητικής θητείας του Κλάσον στο Λουντ. Για πρακτικούς λόγους, εξέλιξε μια απλή μέθοδο προσδιορισμού του οργανικού θειούχου, που αργότερα βρήκε χρήση στην έρευνά του για την παραγωγή θειικής κυτταρίνης. Ουσίες δύσοσμες που αναδύονταν κατά την εν λόγω παραγωγή, έδειξε ο ίδιος ότι αποτελούνταν από μεθυλομερκαπτάνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί χημικοί
Παγκραταίικα Καλύβια Αχαΐας
Τα Παγκραταίικα Καλύβια είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Παγκρατίου της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.
Τοποθεσία
Τα Παγκραταίικα Καλύβια απέχουν 10,6 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκουν. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 501 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 49 κατοίκους.