cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουτράκι Μαλεβιζίου Ηρακλείου
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1928 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Λουτράκι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κρουσώνα του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 134 κάτοικοι.
Δείτε Κοινότητα Λουτρακίου
Χρήστος Μαντάς
Ο Χρήστος Μαντάς είναι Έλληνας ψυχίατρος, πανεπιστημιακός και πρώην βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1957 στα Ιωάννινα. Σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είναι λέκτορας Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012, καθώς και σε αυτές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Από τις 4 Οκτωβρίου του 2015 έως τις 16 Ιουλίου το 2019 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Μιλτιάδης Μαρινάκης
Ο Μιλτιάδης Μαρινάκης (Ηράκλειο, 14 Σεπτεμβρίου 1930 - Πειραιάς 27 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και ήταν γιος του επιχειρηματία Αποστόλου Μαρινάκη. Μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια, η οποία διατηρούσε χυτήριο, από τα πιο γνωστά του νησιού, το οποίο βρισκόταν βόρεια από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οδό Λοχαγού Μαρινέλη, στο Ηράκλειο. Κατασκεύαζαν καμπάνες για τις εκκλησίες του νησιού, όπως αυτές στην εκκλησία του Αγίου Μηνά και εκκλησίες της Σητείας, του Ρεθύμνου και των Χανίων. Είχαν και εξαγωγική δραστηριότητα στη Γαλλία, την Ιταλία και τις Δαλματικές Ακτές (Τεργέστη). Επίσης διέθετε εργαστήριο επισκευών πλοίων. Μετά τη γερμανική κατοχή η οικογένειά του καταστράφηκε οικονομικά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Φοίτησε στη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο μηχανουργείο του αδελφού του Θεμιστοκλή Μαρινάκη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και εργάστηκε στον τομέα των επισκευών πλοίων.
Το 1970 ίδρυσε την εταιρεία "Vanimar" αποκτώντας παράλληλα το πρώτο του πλοίο. Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της ναυτιλίας μέχρι και τον θάνατό του, αυξάνοντας σημαντικά τον στόλο του. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Πειραιά (1978-1989) και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις 20 Δεκεμβρίου 1986 και στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989.
Ασχολήθηκε επίσης με τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα με την ομάδα του Ολυμπιακού και του Α.Π.Ο. Κερατσινίου. Διετέλεσε πρόεδρος του δεύτερου, έφορος της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, ενώ το 1979 μαζί με άλλους δέκα εφοπλιστές ανέλαβε τη διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός, διατελώντας γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος. Εκείνος ανακάλυψε τον Νίκο Βαμβακούλα και τον έκανε δώρο στην ομάδα, ενώ καθιέρωσε τον Νίκο Σαργκάνη σαν πρώτο τερματοφύλακα. Ήταν ο μόνος, μαζί με τον Λουκά Χατζηιωάννου, που δεν πώλησε το μερίδιό του στον Γιώργο Κοσκωτά, προσέφυγε δε, μαζί με τον Νίκο Ευθυμίου, στα δικαστήρια κατά της ανάληψης της προεδρίας από τον Σαλιαρέλη, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
Απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1999 στον Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Καρακατσάνη και γιος του είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Κρητικοί Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Διάβαση
Ο όρος διάβαση αν και σημαίνει διέλευση από ένα τόπο σε άλλο, ή διασταύρωση οδών ή σιδηροδρομικών γραμμών εν τούτοις λαμβάνει ιδιαίτερη εννοιολογική σημασία τόσο
Η διάβαση δια μέσου υγρού στοιχείου (λιμνών, ποταμών, περιορισμένης έκτασης θαλασσών) λέγεται διαπόρθμευση, ενώ η σύνδεση των ακραίων σημείων αυτής της διαπόρθμευσης καλείται ζεύξη.
Καλύβες Πολυγύρου Χαλκιδικής
Οι Καλύβες Πολυγύρου είναι παραθαλάσσιος, μεγάλος συνοικισμός του δήμου Πολυγύρου του νομού Χαλκιδικής.
Βρίσκεται στο μυχό του Τορωναίου κόλπου μεταξύ Γερακινής και Ολύνθου με μόνιμο πληθυσμό που ξεπερνά τους 1.000 κατοίκους ο οποίος τους θερινούς αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό από παραθεριστές.
Κύρια ενασχόληση των κατοίκων είναι η παραγωγή βρώσιμης πράσινης ελιάς Χαλκιδικής (χονδροελιά) η οποία είναι και η κύρια πηγή εισοδήματος.
Στις Καλύβες λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο (Γερακινής-Καλυβών), ενώ υπάρχουν και ταβέρνες, εξοχικές κατοικίες και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Μόδεστος.ο οποίος έχει διπλή γιορτή στις 16 και 18 Δεκεμβρίου.Ο Άγιος θεωρείται προστάτης των ζώων.
Ιστορικά στοιχεία
Στη περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Μυκήβερνα, που ήταν ανεξάρτητη και επίνειο της αρχαίας Ολύνθου, καθώς και ο προϊστορικός οικισμός Μολυβόπυργος.
Ο οικισμός ονομάστηκε έτσι από τις καλύβες που έφτιαχναν οι Πολυγυρινοί (αγροτικά σπίτια), για να καλλιεργούν τα κτήματά τους. Παλαιότερα στην περιοχή ασχολούνταν και με τη σηροτροφία. Από αιώνες υπήρχαν οι πατροπαράδοτοι ελαιώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Κατηγορία:Πολύγυρος
Χατζηκωνσταντής
Το ελληνικό επώνυμο Χατζηκωνσταντής μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης:
Φονταίν (Ντου)
Το Φονταίν (γαλλικά: Fontain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Φρούριο του Ιουστινιανού
thumb|Είσοδος του φρουρίου Το Φρούριο του Ιουστινιανού (αλβανικά: Kalaja e Justinianit) ή, όπως είναι γνωστό, Κάστρο των Τιράνων (Αλβανικά: Kalaja e Tiranës) είναι κάστρο που βρίσκεται στα Τίρανα της Αλβανίας. Η ιστορία του χρονολογείται στο 1300, περίπου, και αποτελεί τμήμα της Βυζαντινής κληρονομιάς της περιοχής. Το φρούριο ήταν το σημείο στο οποίο συναντιόνταν οι κυριότερες οδοί επικοινωνίας μεταξύ ανατολής-δύσης και βορρά-νότου, και βρισκόταν στο κέντρο της πόλης των Τιράνων. Ότι έχει απομείνει από το φρούριο, πάνω από τη γη, είναι ένα τείχος ύψους 6 μέτρων, κατάλοιπο της οθωμανικής περιόδου, το οποίο είναι καλυμμένο με βλάστηση. Οι πρόσφατα ανασκαμμένες, βάσεις του τείχους αναμένεται να αποτελέσουν τμήμα πεζοδρόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Αλβανία Κατηγορία:Πολιτισμικά Μνημεία της Αλβανίας Κατηγορία:Αξιοθέατα στα Τίρανα Κατηγορία:Βυζαντινά φρούρια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Τίρανα
Συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας
Αν η αθροιστική συνάρτηση κατανομής μίας τυχαίας μεταβλητής είναι συνεχώς διαφορίσιμη, τότε η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας ορίζεται ως η παράγωγος της αθροιστικής συνάρτησης κατανομής:
Μία συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας έχει τις εξής ιδιότητες:
Κατηγορία:Κατανομές Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Ολυμπιακή Αεροπορία Πτήση ΟΑ 954 (1969)
Η Πτήση 954 της Ολυμπιακής Αεροπορίας είχε τραγική κατάληξη όταν το αεροσκάφος τύπου Douglas DC-6B και με το όνομα ISLAND OF KERKYRA, συνετρίβη σε βουνό κοντά στην Κερατέα στις 8 Δεκεμβρίου 1969. Όλοι οι επιβαίνοντες (85 επιβάτες και 5 μέλη του πληρώματος). σκοτώθηκαν κατά τη συντριβή.
Ιστορικό
Επρόκειτο για προγραμματισμένη πτήση μεταφοράς επιβατών εσωτερικού από τα Χανιά της Κρήτης προς την Αθήνα. Ενώ η πτήση ήταν σε προσέγγιση προς την Αθήνα και έχοντας ήδη ενεργοποιήσει το σύστημα προσγείωσης, το αεροσκάφος προσέκρουσε στο Όρος Πάνειο, σε υψόμετρο 2.000 ποδών. Κατά τη στιγμή της συντριβής έβρεχε και έπνεαν ισχυροί άνεμοι.
Το δυστύχημα ήταν το πιο θανατηφόρο αεροπορικό δυστύχημα στην ελληνική ιστορία μέχρι τη συντριβή της πτήσης 522 της αεροπορικής εταιρείας Ήλιος το 2005, με 121 νεκρούς. Εξακολουθεί να είναι το πιο θανατηφόρο αεροπορικό ατύχημα στην ιστορία της Ολυμπιακής Αεροπορίας, αλλά και το πιο θανατηφόρο ατύχημα που αφορά αεροσκάφος τύπου Douglas DC-6.
thumb|270px|right|Φύλλο εφημερίδας που αναφέρει το δυστύχημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας στην Κερατέα.
Αιτία
Η επιτροπή διερεύνησης του ατυχήματος συστάθηκε με την υπ'αριθμ. 42576 / 69 απόφαση και μεταξύ των μελών της περιελάμβανε και τον Μηχανικό Αεροσκαφών της ΟΑ, Δημήτριο Βέργο.
Η επιτροπή αποφάνθηκε ότι το ιπτάμενο πλήρωμα του θαλάμου διακυβέρνησης είχε παρεκκλίνει από τη σωστή διαδρομή και είχε κατέβει κάτω από το ελάχιστο ασφαλές υψόμετρο, ενώ πραγματοποιούσε προσέγγιση ILS (Instrument Landing System), δηλαδή διαδικασία προσγείωσης με όργανα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αττικής Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα της Ολυμπιακής Αεροπορίας Κατηγορία:1969
Σαμάρεια (αρχαία πόλη)
Η Σαμάρεια (, Σωμρόν, السامرة, Aς-Σαμίρα) ήταν αρχαία πόλη στη Γη του Ισραήλ και πρωτεύουσα του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ τον 9ο και 8ο αιώνα π.Χ. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται στα βουνά της σημερινής Σαμάρειας (γεωγραφική περιοχή) της Δυτικής Όχθης, περίπου 10 χλμ. βορειοδυτικά του Ναμπλούς.
Ιστορία
Η Ισραηλιτική Σωμρόν (παρατηρητήριο), γνωστή στην Βίβλο ως Σαμάρεια (Shomron), βρισκόταν στην καρδιά των βουνών της σημερινής Σαμάριας (Samaria), λίγα μίλια βορειοδυτικά της Συχέμ. Τα ερείπια της ισραηλινής πόλης, καθώς και τα ερείπια πόλεων που χτίστηκαν στην ίδια τοποθεσία αργότερα στην ιστορία, είναι όλα δίπλα ή στο σύγχρονο παλαιστινιακό χωριό Σεμπάστια.
Ο "λόφος της Σωμρόν" είναι ένας επιμήκης λόφος, με απότομες αλλά όχι απροσπέλαστες πλευρές, και μια μακριά επίπεδη κορυφή. Σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση, ο Αμρί, βασιλιάς του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ (που βασίλευσε γύρω στο 870 π.Χ.), αγόρασε αυτό το λόφο από τον Σέμερ τον ιδιοκτήτη του για δύο ασημένια τάλαντα και έχτισε σε αυτόν την πόλη στην οποία έδωσε το όνομά του «Σωμρόν», γνωστή ως Σαμάρεια, και την έθεσε ως νέα πρωτεύουσα της βασιλείας του, αντί της πόλης Τίρζα. (Γ Βασ. 16,24) Ως εκ τούτου, είχε πολλά πλεονεκτήματα. Ο Αμρί έζησε εκεί τα τελευταία έξι χρόνια της βασιλείας του.
Ο Αμρί θεωρείται ότι είχε παραχωρήσει στους Αραμαίους το δικαίωμα να «κάνουν δρόμους στη Σαμάρεια» ως σημάδι υποταγής. Αυτό πιθανότατα σήμαινε ότι χορηγήθηκε άδεια στους Αραμαίους εμπόρους να συνεχίσουν το εμπόριο τους στην πόλη. Αυτό θα σήμαινε την ύπαρξη ενός σημαντικού πληθυσμού της Αραμαίας.
Σύμφωνα με τη βιβλική παράδοση, η Σαμάρεια πολιορκήθηκε αρκετές φορές. Στις ημέρες του Αχαάβ, ο Μπενχαντάντ Β' (ή Βεναδάδ) ήρθε εναντίον του με τριάντα δύο βασιλιάδες, αλλά νικήθηκε μετά απο μία μεγάλη σφαγή. (Γ' Βασ. Κεφ 21) Μια δεύτερη φορά, το επόμενο έτος, ξανά προσπάθησε αλλά ήταν και πάλι σε δυσμενή θέση και αναγκάστηκε να παραδοθεί στον Αχαάβ, του οποίου ο στρατός, σε σύγκριση με αυτόν του Μπενχαάντ Β', δεν ήταν παρά "δύο μικρά κοπάδια παιδιών".
Η βιβλική παράδοση υποστηρίζει επίσης ότι στις ημέρες του Ιωράμ, ο Μπενχαντάντ (Βεναδάδ) επιτέθηκε και πάλι κατά της Σαμάρειας. Αλλά μόλις η επιτυχία φάνηκε να είναι εφικτή, έσπασαν ξαφνικά την πολιορκία, ανήσυχοι από έναν μυστηριώδη θόρυβο από άμαξες και άλογα και από ένα μεγάλο στρατό και έφυγαν αφήνοντας το στρατόπεδό τους με όλο το περιεχόμενό του πίσω τους. Οι λιμόκτονοι κάτοικοι της πόλης ανακουφίστηκαν σύντομα από την αφθονία των εμπορευμάτων του συριακού στρατοπέδου. Και έγινε σύμφωνα με τον λόγο του Ελισσαιού ότι «δύο μέτρα κριθάρι θα πωληθή αντί ενός σίκλου (σεκέλ - εβραϊκό νόμισμα) και ένα μέτρον σημιγδάλι πάλιν αντί ενός σίκλου. Αυτά θα γίνουν την ώραν αυτήν αύριον εις την πύλην της Σαμαρείας». (Δ' Βασ. 7,18)
Σύμφωνα με τον Ιώσηπο, το αρχαίο όνομα της τοποθεσίας Σωμρόν (βιβλική Σαμάρεια) άλλαξε σε Σεβάστεια από τον βασιλιά Ηρώδη τον Μέγα, προς τιμήν του Αυγούστου Καίσαρα.
Ασσυριανή εισβολή
δεξιά|μικρογραφία| Εσωτερικό ενός [[Ελληνιστική περίοδος|Ελληνιστικού πύργου. ]] Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τελευταίου βασιλιά του βόρειου βασιλείου, Οχοζία (2 Kings 17), οι Ασσύριοι εισέβαλαν το 722/721 π.Χ. (αρχικά υπο τις διαταγές του Σαλμανασέρ Ε΄ και τελικά κάτω από τον Σαργών Β' ), όταν καθιέρωσαν πλήρη έλεγχο της πρωτεύουσας και του υπόλοιπου βόρειου βασιλείου. Το θραύσμα ενός στύλου με Ασσυριακή επιγραφή που αποδίδεται στον Σαργών βρέθηκε στην ανατολική πλαγιά της ακρόπολης και μαρτυρεί την παρουσία τους εκεί. Επιπλέον, σύμφωνα με επιγραφές από το παλάτι του Σαργών στο Χορσαμπάντ, οι κάτοικοι της Σαμάρειας απελάθηκαν στην Ασσυρία.
Τα ερείπια ενός ανάγλυφου τοίχου του δωματίου 5 του παλατιού του Σαργών θεωρείται ότι απεικονίζουν τη Σαμάρεια και τους ηττημένους υπερασπιστές της. Εισήχθησαν νέοι κάτοικοι (από τη Συρο-μεσοποταμιακή περιοχή, και σχημάτισαν έναν νέο πληθυσμό Σαμαρειτών, στην τοποθεσία γνωστή ως Κουθίμ (كُوثَىٰ رَبَّا - Kutha Rabba). Η πόλη μαζί με τη γειτονική ορεινή περιοχή έγινε γνωστή ως Σαμερίνα και κυβερνήθηκε από Ασσύριο κυβερνήτη. Υπάρχουν μόνο ελάχιστα υπολείμματα από την ακόλουθη Βαβυλωνιακή περίοδο και μόνο κατά την Αχαιμενιδική περίοδο, στα μέσα του 5ου αιώνα, η πόλη ξανά απέκτησε τη σημασία της. Οι εντάσεις ανάμεσα στην κυρίαρχη οικογένεια του Σανμπαλάτ και της Ιερουσαλήμ υπό την κυριαρχία του Νεεμία αναφέρονται επίσης στη Βίβλο. Η Σαμάρεια έγινε Ελληνιστική πόλη το 332 π.Χ. και χιλιάδες Μακεδόνες στρατιώτες εγκαταστάθηκαν εκεί μετά από μια επανάσταση από τους Σαμαρείτες. Έχουν ανασκαφεί τρεις στρογγυλοί πύργοι με διάμετρο 13 μέτρων, που χρονολογούνται σε αυτή τη χρονική περίοδο (οι δύο πρώτοι από το Χάρβαρντ που τους απέδωσε στην ισραηλινή περίοδο) και ένα μεταγενέστερο, τεράστιο, οχυρωματικό τείχος με τετράγωνους πύργους. Αυτές οι οχυρώσεις παραβιάστηκαν κατά την καταστροφή της πόλης από τον Ιωάννη Υρκανό το 108. Τα ίχνη της καταστροφής που προκάλεσε ο Υρκανός βρέθηκαν από τους εκσκαφείς, αλλά η πόλη προφανώς επανεγκαταστάθηκε υπό τον Αλέξανδρο Ιανναίο. Το 63 π.Χ. η Σαμάρεια προσαρτήθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας.
Καινή Διαθήκη
Στις Πράξεις τον Αποστόλων στο 8:5 καταγράφεται ότι ο Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος, ένας απο τους Επτά Διακόνους κατέβηκε στην πόλη της Σαμάρειας και κήρυξε το χριστιανικό ευαγγέλιο και θεράπευσε τους άρρωστους εκεί. Ο Σίμων, ένας γνωστός μάγος, ήταν μεταξύ εκείνων που μετατράπηκαν σε Χριστιανοί.
Κατά τα λεγόμενα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, ο Ιησούς Χριστός αρχικά απαγόρεψε στους μαθητές του να πάνε στη Σαμάρεια, αργότερα όμως πήγε εκεί ο ίδιος και δίδαξε. Επίσης, στην Καινή Διαθήκη, ο όρος Σαμαρείτης και Σαμαρείτες χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον εχθρό, τον μισητό και τα παρόμοια με αυτές τις έννοιες. (Ιω. 8,48)
Ρωμαϊκή ανοικοδόμηση
δεξιά|μικρογραφία| Είσοδος [[Βυζαντινή αρχιτεκτονική|Βυζαντινής εκκλησίας. ]] δεξιά|μικρογραφία| Βυζαντινή εκκλησία. Η πόλη ανοικοδομήθηκε χωρίς σημαντικές αλλαγές τον 2ο αιώνα μ.Χ. από τον Σεπτίμιο Σεβήρο όταν η πόλη καθιερώθηκε ως αποικία. Η Σαμάρεια συνδέθηκε με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, του οποίου το σώμα θεωρήθηκε ότι θάφτηκε εκεί. Περίπου τον Αύγουστο του 362 μ.Χ., σε συνέχεια της πολιτικής του εναντίον του Χριστιανισμού, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Ιουλιανός, κοινώς γνωστός ως Ιουλιανός ο Αποστάτης, και που είχε έδρα στην Αντιόχεια, κατά τη διάρκεια της περσικής αποστολής διέταξε την καταστροφή του τάφου του Ιωάννη του Βαπτιστή και την καύση του σώματός του. Το γεγονός καταγράφηκε από τον ιστορικό και θεολόγο Tυράννιο Ρουφίνο.
Μοντέρνα εποχή
Το 1867, οι επισκέπτες βρήκαν το χωριό να έχει πληθυσμό 400 ατόμων, σχεδόν όλοι τους μουσουλμάνοι.
Στα τέλη του 1976, το ισραηλινό αποικιακό κίνημα, Γκους Εμουνίμ (Gush Emunim - Συνασπισμός των Πιστών), προσπάθησε να εγκατασταθεί στον Οθωμανικό σιδηροδρομικό σταθμό της Σαμάρειας. Η Ισραηλινή κυβέρνηση δεν το ενέκρινε και η ομάδα, που απομακρύνθηκε από το μέρος, αργότερα βρήκε τόπο να εγκατασταθεί στην Ελών Mορέχ δίπλα στη Ναμπλούς.
Αρχαιολογία
Ο χώρος ανασκάφηκε για πρώτη φορά από την Αποστολή του Χάρβαρντ (Harvard Expedition), αρχικά με αρχηγό της αποστολής τον γερμανικής καταγωγής αρχαιολόγο Γκότλιμπ Σουμάχερ το 1908 και στη συνέχεια από τον Τζορτζ Άντριου Ράισνερ το 1909 και το 1910, με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Χ.Σ. Φίσερ και Ν.Τ. Λυών.
Η δεύτερη αποστολή ήταν γνωστή ως Κοινή Αποστολή, μια κοινοπραξία πέντε ιδρυμάτων που διηύθυνε ο Τζον Γουίντερ Κρόουφουτ μεταξύ 1931 και 1935, με τη βοήθεια των Κάθλιν Μέρι Κένιων, Ελιέζερ Σακένικ και Γ.M. Κρόουφουτ. Τα ιδρύματα που ξεκίνησαν την αποστολή ήταν η Βρετανική Σχολή Αρχαιολογίας της Ιερουσαλήμ, το Ταμείο Ερευνών της Παλαιστίνης και το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο.
Στη δεκαετία του 1960 πραγματοποιήθηκαν εκσκαφές μικρής έκτασης από τον Φόζι Ζαγιαντίν για λογαριασμό του Τμήματος Αρχαιοτήτων της Ιορδανίας.
Φονταίν-λε-Κλερβάλ
Το Φονταίν-λε-Κλερβάλ (γαλλικά: Fontaine-lès-Clerval) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Austria Tabak
Η Austria Tabak GmbH είναι η νόμιμη διάδοχος της πρώην «Austria Tabak AG», της οποίας η προέλευση ως εταιρεία ανάγεται στο 1939 («Austria Tabak Werke AG», πρώην «Österreichische Tabakregie» - «Αυστριακό Μονοπώλιο Καπνού»). Η Austria Tabak ήταν, μέχρι την ένταξη της Αυστρίας στην ΕΕ, ιδιοκτήτρια του εγχώριου μονοπωλίου σχετικά με την καλλιέργεια, τη μεταποίηση, την εισαγωγή και διανομή προϊόντων καπνού.
Μετά από την αρχική δημόσια προσφορά του 1997, η Austria Tabak ιδιωτικοποιήθηκε σε ποσοστό 100% το 2001 και πωλήθηκε από την κρατική ÖIAG στη βρετανική Gallaher Group, η οποία εν συνεχεία έγινε η πέμπτη μεγαλύτερη καπνοβιομηχανία στον κόσμο.
Από τις 18 Απριλίου του 2007, η Austria Tabak ανοίκει στην Japan Tobacco International (JTI), η οποία ανέλαβε την εταιρεία Gallaher. Η JTI είναι θυγατρική της Japan Tobacco Inc., της τρίτης μεγαλύτερης διεθνούς κατασκευάστριας προϊόντων καπνού στον κόσμο. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στη Γενεύη της Ελβετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Χατζημιχάλης
Το ελληνικό όνομα Χατζημιχάλης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Άνοιξη Αττικής
Η Άνοιξη (παλαιότερα γνωστή ως Μπογιάτι) είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Διονύσου στην Περιφερειακή ενότητα Βόρειας Αττικής, μαζί με τον Άγιο Στέφανο, τη Δροσιά, το Διόνυσο, το Κρυονέρι, τη Ροδόπολη και τη Σταμάτα. Ανήκει στο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών και έχει πληθυσμό 5.397 άτομα, έκταση 4,582 τ.χμ. και υψόμετρο από 370 μέχρι 420 μ.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός της Άνοιξης ανήκε μέχρι το 1912 στον τότε διευρυμένο δήμο Μαραθώνος. Την χρονιά αυτή εντάχθηκε στην νεοσύστατη κοινότητα Αφιδνών. Το 1939 η Άνοιξη αποσπάστηκε από την κοινότητα Αφιδνών και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Αγίου Στεφάνου ενώ από το 1953 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Η κοινότητα Άνοιξης αναγνωρίστηκε σε δήμο το 2007. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Άνοιξη εντάχθηκε στον δήμο Διονύσου.
Ονομασία
Η Άνοιξη στο παρελθόν ονομαζόταν Μπογιάτι. Μετά την ανοικοδόμηση του γειτονικού Αγίου Στεφάνου ο οποίος ονομάστηκε αρχικά Νέο Μπογιάτι η Άνοιξη ονομάστηκε Παλαιό Μπογιάτι για να διαφοροποιείται από τον γειτονικό της οικισμό. Το όνομα Παλαιό Μπογιάτι διατηρήθηκε μέχρι το 1954 οπότε ο οικισμός μετονομάστηκε σε Άνοιξη.
Κλίμα
Η Άνοιξη είναι χτισμένη σε έδαφος με ελαφριά κλίση, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντική υψομετρική διαφορά μεταξύ περιοχών του οικισμού. Το ανατολικό και νότιο κομμάτι της Άνοιξης αποτελεί έναν ορεινό όγκο με υψόμετρο 360μ.-420μ. Λόγω του μεγάλου σχετικά υψομέτρου και της γειτνίασης του οικισμού με το Πεντελικό όρος το κλίμα κατά τους χειμερινούς μήνες είναι αρκετά ψυχρό. Η περιοχή πλήττεται συχνά από ισχυρές χιονοπτώσεις όπως συνέβη τον Ιανουάριο του 2002, τον Φεβρουάριο του 2004, τον Ιανουάριο του 2006, τον Φεβρουάριο του 2008, τον Δεκέμβριο του 2010, τον Μάρτιο του 2011, τον Ιανουάριο 2015, τον Ιανουάριο 2017, τον Ιανουαρίο 2019 και τον Φεβρουάριο του 2021. Επίσης το χειμώνα παρατηρείται συχνά παγετός με τον υδράργυρο κάτω από το 0. Το καλοκαίρι το κλίμα είναι αρκετά δροσερό που οι θερμές μέρες είναι λίγες (άνω των 32 βαθμών). Αξιοσημείωτες θερμές εισβολές ήταν αυτές του 2010 που για σχεδόν όλο τον Αύγουστο οι θερμοκρασίες ήταν πάνω από τους 32 με 35 βαθμούς και του 2007 με τις θερμοκρασίες σχεδόν όλο το καλοκαίρι πάνω από τους 32 και τον Ιούλιο ακόμα και πάνω από τους 40 βαθμούς. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση των θερμών εισβολών και σταδιακή μείωση των ψυχρών στη περιοχή.
Σχολικά ιδρύματα
Στην Άνοιξη έχει την έδρα του ένα από τα σημαντικότερα ιδιωτικά σχολεία της πρωτεύουσας, το ΑΡΣΑΚΕΙΟ - ΤΟΣΙΤΣΕΙΟ "ΕΚΑΛΗΣ".
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Διονύσου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
75 (αριθμός)
Το 75 (εβδομήντα πέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 74 και πριν από το 76. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 75 συμβολίζεται ως LXXV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΟΕ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Ουέλλινγκτον
thumb|280x280px|right|Άποψη του Ουέλλινγκτον από το Βουνό Βικτώρια thumb|right|270px|Δορυφορική φωτογραφία της Περιοχής του Ουέλλινγκτον. (1) Ουέλλινγκτον (2) Lower Hutt (3) Upper Hutt (4) Ποριρούα Το Ουέλλινγκτον ή Ουέλινγκτον (αγγλικά: Wellington, μαορί: Te Whanganui-a-Tara ή Pōneke) είναι η πρωτεύουσα της Νέας Ζηλανδίας, η τρίτη μεγαλύτερη αστική περιοχή της χώρας και η πολυπληθέστερη εθνική πρωτεύουσα στην Ωκεανία. Το Ουέλλινγκτον βρίσκεται στο νότιο άκρο του Βορείου Νησιού στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας.
Το Ουέλλινγκτον ονομάστηκε προς τιμήν του Άρθουρ Γουέλσλεϋ, πρώτου Δούκα του Ουέλινγκτον και νικητή στη Μάχη του Βατερλώ. Ο τίτλος του Δούκα προέρχεται από την Πόλη της Ουέλινγκτον στην Αγγλική επαρχία Σόμερσετ.
Στην Μαορί γλώσσα το Ουέλλινγκτον έχει δύο ονόματα. Το Te Whanganui-a-Tara αναφέρεται στο Λιμάνι του Ουέλλινγκτον και σημαίνει "το μεγάλο λιμάνι του Τάρα". Το εναλλακτικό όνομα Pōneke αποφεύγεται να χρησιμοποιηθεί γιατί πιστεύεται πως δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μεταγραφή του πρώην ονόματος του λιμανιού στα Αγγλικά, Port Nick, συντόμευση του Port Nicholson.
Όπως πολλές πόλεις, η αστική περιοχή του Ουέλλινγκτον εκτείνεται πολύ περισσότερο από τα όρια μιας τοπικής εξουσίας. Το Ευρύτερο Ουέλλινγκτον ή η Περιφέρεια Ουέλλινγκτον εννοεί ολόκληρη την αστική περιοχή, μαζί με τα αγροτικά μέρη των πόλεων και την Ακτή Κάπιτι, και πέραν της Οροσειράς Ριμουτάκα στην Γουαϊραράπα.
Αποικισμός
Οι Μαορί που αποίκισαν αρχικά την περιοχή του Ουέλλινγκτον την ήξεραν ως Te Upoko o te Ika a Maui, που σημαίνει "το κεφάλι του ψαριού του Μαουί". Ο μύθος αναφέρει πως ο Κούπε ανακάλυψε και εξερεύνησε την περιοχή περίπου τον 10ο αιώνα.
Ο Ευρωπαϊκός αποικισμός ξεκίνησε με την άφιξη ενός μέρους της Εταιρείας Νέας Ζηλανδίας με το πλοίο Tory, στις 20 Σεπτεμβρίου 1839, ακολουθούμενο από 150 αποίκους με το πλοίο Aurora στις 22 Ιανουαρίου 1840. Ο μύθος λέει πως οι άποικοι έκτισαν τα πρώτα σπίτια τους στην Μπριτάννια (σημερινό Πετόνε) στην επίπεδη περιοχή στο στόμιο του Ποταμού Χάττ αλλά όταν αυτή αποδείχτηκε πολύ βαλτώδης και επιρρεπής σε πλημμύρες μετέφεραν τα σχέδια τούς σε έδαφος περισσότερος λοφώδες -- το Ουέλλινγκτον έχει μερικούς πολύ απότομους δρόμους που διατρέχουν τις πλευρές των λόφων.
Σεισμοί
Το Ουέλλινγκτον έχει υποφέρει μεγάλες ζημιές από μια σειρά σεισμών το 1848 και από έναν άλλο σεισμό το 1855. Ο σεισμός του 1855 (Γουαϊραπάπα) συνέβη σε μια γραμμή στα βόρεια και ανατολικά του Ουέλλινγκτον. Κατάτασσεται μάλλον ως ο πιο ισχυρός σεισμός στην καταγεγραμμένη ιστορία της Νέας Ζηλανδίας, με εκτιμημένο μέγεθος τουλάχιστον της τάξης του 8,2 στην κλίμακα Ρίχτερ. Προκάλεσε κατακόρυφες κινήσεις 2 ως 3 μέτρων, περιλαμβανομένης της ανύψωσης μιας περιοχής γης του λιμανιού που κατέστη παλιρροιακός βάλτος. Μεγάλο μέρος της γης αυτής αναμορφώθηκε και είναι σήμερα μέρος του κεντρικού επιχειρηματικού τμήματος της πόλης.
Η περιοχή έχει υψηλή σεισμική δραστηριότητα ακόμα και για τα στάνταρ της Νέας Ζηλανδίας. Οι κάτοικοι, ιδιαίτερα όσοι διαμένουν σε ψηλά κτίρια, παρατηρούν συνήθως αρκετούς σεισμούς κάθε χρόνο. Για πολλά χρόνια μετά το σεισμό του 1855, η πλειονότητα των κτιρίων που κατασκευάζονταν στο Ουέλλινγκτον ήταν εξ ολοκλήρου από ξύλο. Τα προσφάτως ανανεωμένα (1996) Κυβερνητικά Κτίρια, κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό και τα Κοινοβουλευτικά Κτίρια, περιέχουν το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο γραφείων στο Νότιο Ημισφαίριο. Ο ξύλινος σκελετός παραμένει το βασικό κατασκευαστικό συνθετικό για όλες περίπου τις οικιστικές κατασκευές, με εξαίρεση κάποιων κτισμάτων κυρίως γραφείων. Οι κάτοικοι εναποθέτουν επίσης τις ελπίδες τους για επιβίωση στους καλούς κανονισμούς οικοδομής, που βαθμιαία έγιναν πιο αυστηροί κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Πρωτεύουσα της Νέας Ζηλανδίας
Το 1865 το Ουέλλινγκτον έγινε η πρωτεύουσα της Νέας Ζηλανδίας, αντικαθιστώντας το Ώκλαντ, όπου ο Γουίλλιαμ Χόμπσον είχε εγκαταστήσει την πρωτεύουσά του το 1841. Το Κοινοβούλιο πρωτοεγκαταστάθηκε στον Ουέλλινγκτον στις 7 Ιουλίου 1862, αλλά η πόλη δεν έγινε αμέσως επίσημη πρωτεύουσα. Το Νοέμβριο του 1863 ο Άλφρεντ Ντόμεττ διακίνησε μια απόφαση στο Κοινοβούλιο (στο Ώκλαντ) πως "έχει γίνει απαραίτητο πως η έδρα της κυβέρνησης.... πρέπει να μεταφερθεί σε κάποια κατάλληλη τοποθεσία στον Ισθμό Κουκ." Προφανώς υπήρχε ανησυχία μήπως οι νότιες περιοχές, όπου βρίσκονταν οι περιοχές χρυσού, σχημάτιζαν μια ξεχωριστή αποικία. Επίτροποι από την Αυστραλία (επιλεγμένοι για την ουδέτερη θέση τους) εξέφρασαν την άποψη πως το Ουέλλινγκτον ήταν κατάλληλο λόγω του λιμανιού του και της κεντρικής του θέσης. Το Κοινοβούλιο εγκαταστάθηκε επίσημα στο Ουέλλινγκτον στις 26 Ιουλίου 1865. Ο τότε πληθυσμός του Ουέλλινγκτον ήταν 4.900 άτομα.
Ο Κυβερνητικός Οίκος, η επίσημη κατοικία του Γενικού-Κυβερνήτη, βρίσκεται δίπλα στην Αποβάθρα. Η επίσημη κατοικία βρισκόταν πριν στο μέρος όπου σήμερα είναι η Κυψέλη (Beehive), η Διοικητική Πτέρυγα των Κοινοβουλευτικών Κτιρίων της Νέας Ζηλανδίας - περιστασιακά αποκαλούμενη ως Ελενγκράντ.
Τοποθεσία και δημογραφία
thumb|265x265px|Πανόραμα του Ουέλλινγκτον στο οποίο φαίνεται και το τελεφερικ thumb|261x261px|Οδός στο κέντρο του Ουέλλινγκτον.
Το Ουέλλινγκτον βρίσκεται στο νοτιο-δυτικό άκτο του Βόρειου Νησιού στον Ισθμό Κουκ, το πέρασμα που χωρίζει το Βόρειο από το Νότιο Νησί. Σε μια ξάστερη μέρα οι χιονισμένες Οροσειρές Καϊκούρα είναι ορατές στα νότια πέραν του ισθμού. Στα βόρεια απλώνονται οι χρυσές παραλίες της Ακτής Κάπιτι. Στα ανατολικά η Οροσειρά Ριμουτάκα χωρίζει το Ουέλλινγκτον από τις απλόχωρες πεδιάδες της Γουαϊραράπα, μια οινοπαραγωγός περιοχή εθνικής φήμης.
Το Ουέλλινγκτον είναι η νοτιότερη εθνική πρωτεύουσα στον κόσμο, με γεωγραφικό πλάτος 41°Ν. Είναι πιο πυκνοκατοικημένο από ό,τι οι περισσότεροι καταυλισμοί στη Νέα Ζηλανδία, εξαιτίας του μικρού διαθέσιμου οικοδομικού ΄χωρου μεταξύ του λιμανιού και των λόφων που το περιβάλλουν. Η πόλη είναι γνωστή ως Windy Wellington, Ανεμώδες Ουέλλινγκτον, εξαιτίας των συνεχών ανέμων που διατρέχουν την πόλη.
Σε μεγαλύτερο βαθμό από τις περισσότερες πόλεις, η ζωή στο Ουέλλινγκτον κυριαρχείται από το κεντρικό επιχειρηματικό τμήμα του. Περίπου 62.000 άνθρωποι δουλεύουν στην Wellington CBD, μόλις 4.000 λιγότεροι από αυτούς που δουλεύουν στη CBD του Ώκλαντ, παρόλο που η πόλη αυτή έχει τριπλάσιο πληθυσμό από το Ουέλλινγκτον. Οι πολιτιστικοί τόποι και η νυχτερινή ζωή είναι συγκεντρωμένοι στο Courtenay Place και τα περίχωρα που βρίσκονται στο νότιο μέρος της CBD, καθιστώντας το προάστιο της εσώτερης πόλης Τε Άρο το μεγαλύτερο προορισμό διασκέδασης στη Νέα Ζηλανδία.
Το Ουέλλινγκτον έχει το υψηλότερο μέσο εισόδημα κεντρικής αστικής περιοχής στη Νέα Ζηλανδία.
Ανατολικά της πόλης βρίσκεται η Χερσόνησος Μιραμάρ, συνδεόμενη με το υπόλοιπο της πόλης από έναν χαμηλού ύψους ισθμό στο Ρονγκοτάι, που είναι η τοποθεσία του Διεθνούς Αεροδρομίου του Ουέλλινγκτον. Η στενή είσοδος στο Ουέλλινγκτον είναι ακριβώς στα ανατολικά της Χερσονήσου Μιραμάρ, και περιέχει επικίνδυνα ρηχά νερά του Υφάλου Μπάρρεττ, όπου πολλά πλοία έχουν ναυαγήσει (με πιο γνωστή περίπτωση αυτή του δια-νησιωτικού φέρρυ Wahine το 1968).
Στον λόφο στα δυτικά της πόλης βρίσκονται το Πανεπιστήμιο Βικτόρια και ο Βοτανικός Κήπος του Ουέλλινγκτον. Και τα δύο μπορούν να προσεγγιστούν με ένα τελεφερίκ, το Wellingon Cable Car.
Το Λιμάνι του Ουέλλινγκτον έχει τρία νησιά: το Νησί Ματιού-Σόμς, το Νησί Μακάρο/Γουάρντ και το Μοκοπούνα. Μόνο το Νησί Ματιού/Σομς είναι αρκετά μεγάλο για εγκατάσταση. Έχει χρησιμοποιηθεί ως σταθμός καραντίνας για ανθρώπους και ζώα και ως στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τους Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιους Πολέμους. Σήμερα είναι νησί διατήρησης, προσφέροντας καταφύγιο σε απειλούμενα είδη, όπως το Νησί Κάπιτι πιο πάνω στην ακτη. Είναι προσβάσιμο κατά τη διάρκεια της μέρας με το Φέρρυ Ντομίνιον Ποστ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, 18,5% των κατοίκων του Ουέλλινγκτον ήταν κάτω από την ηλικία των 15 χρόνων, σε σύγκριση με το 22,7% στο σύνολο της Νέας Ζηλανδίας. Περίπου 8,6% των κατοίκων ήτα 65 χρονών και άνω συγκρινόμενο με το 12,1% για το σύνολο της Νέας Ζηλανδίας.
85,6% των κατοίκων στην πόλη Ουέλλινγκτον είπαν πως είναι Ευρωπαϊκής εθνικής καταγωγής. Περίπου 4,1% είναι Μαορί, και οι υπόλοιποι Νησιών Ειρηνικού, Ασιατικής ή άλλης εθνικής καταγωγής.
Πανοράματα της πόλης
thumb|859x859px|centre|Πανόραμα του Ουέλλινγκτον από το Βουνό Βικτώρια κατά τη νύχτα. thumb|860x860px|centre|Πανόραμα από την ίδια τοποθεσία κατά τη διάρκεια της μέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουελλιν Ουελλιν
The Sims (βιντεοπαιχνίδι)
Το The Sims είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ζωής που αναπτύχθηκε από την Maxis και η διανομή του έγινε από την Electronic Arts. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει τους εικονικούς του ανθρώπους που έχει δημιουργήσει ο ίδιος (Sims). Οι Sims χρειάζονται οδηγίες από τον παίκτη προκειμένου να ικανοποιήσουν τις καθημερινές τους ανάγκες. Βέβαια οι Sims έχουν ένα επίπεδο ελεύθερης βούλησης προκειμένου να ικανοποιήσουν μόνοι τους κάποιες από τις ανάγκες τους αλλά δεν είναι αρκετό ώστε να καταστούν ανεξάρτητοι. Η ελεύθερη βούληση μπορεί να ακυρωθεί αν ο παίκτης το θελήσει. Το οικόπεδο που ζούνε οι Sims μπορεί να αναβαθμιστεί ως προς τα έπιπλα που έχει (Buy Mode) και προς την δομή του (Build Mode).
Γενική Περιγραφή
Γενικά, δεν υπάρχει σκοπός στο παιχνίδι. Είναι ελεύθερο και ο παίκτης αποφασίζει τι αποτελεί νίκη και τι ήττα. Υπάρχουν όμως πάρα πολλές δευτερεύουσες αποστολές που ο παίκτης αν θέλει μπορεί να εκτελέσει όπως είναι η εύρεση εργασίας, η επιτυχία στις ερωτικές σχέσεις κ.ο.κ. Ο παίκτης πρέπει να εξασφαλίσει τις καθημερινές ανάγκες ενός Sim όπως είναι ο ύπνος, η ευτυχία, η κοινωνικοποίηση.
Προέλευση της ιδέας
Ο Γουίλ Ράιτ αντιμετώπισε μια πυρκαγιά που κατέστρεψε σχεδόν όλα τα υπάρχοντα του στο σπίτι του. Επειδή χρειάστηκε να το ξαναχτίσει, του ήρθε η ιδέα για ένα παιχνίδι που ο παίκτης θα χρειαζόταν να κτίσει ένα σπίτι. Αυτό συνδέθηκε και με την σειρά SimCity, όπου ο παίκτης αναλαμβάνει να κτίσει μια πόλη. Το 1993, ο Ράιτ το πρότεινε στην Maxis αλλά εκείνοι αρνήθηκαν διότι θεώρησαν ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί από τους υπολογιστές της εποχής. Ύστερα το πρότεινε στην EA. Εκείνοι δέχτηκαν και άρχισε η ανάπτυξη του παιχνιδιού με την ονομασία Project X. Αργότερα η ονομασία άλλαξε σε Dollhouse (κουκλόσπιτο) και η τελική του ορίστηκε να είναι The Sims.
Τρόπος παιχνιδιού
αριστερά|μικρογραφία|253x253εσ|Μια συγκέντρωση Sims στο σπίτι ενός Sim Το παιχνίδι παρέχει στον παίκτη μερικές έτοιμες οικογένειες αλλά υπάρχει η επιλογή δημιουργίας μιας οικογένειας. Πρώτα χρειάζεται η εισαγωγή του επιθέτου της οικογένειας και μετά μπορεί ο παίκτης να δημιουργήσει μέχρι και οκτώ μέλη σε αυτήν την οικογένεια. Για κάθε ξεχωριστό Sim ο παίκτης μπορεί να γράψει ένα βιογραφικό και να τροποποιήσει την εμφάνιση του.
Οι Sims ελέγχονται από τον παίκτη μέσω εντολών. Για παράδειγμα, ο παίκτης θα μπορεί να διατάξει τον Sim του να δει τηλεόραση προκειμένου να αυξηθεί η διασκέδαση του Sim. Οι Sims μπορεί να δεχθούν και επισκέψεις από άλλους Sims, οι οποίοι είναι γείτονες και δεν μπορούν να ελεγχθούν από τον παίκτη. Είναι απαραίτητο ο Sim να αλληλεπιδράσει με αυτούς ώστε να δημιουργήσει μια υγιή κοινωνική ζωή και να αποκτήσει διασημότητα.
Οι Sims έχουν μερική ελεύθερη βούληση. Πολλές φορές δεν θα πραγματοποιήσουν την εντολή του παίκτη προκειμένου να κάνουν κάτι άλλο. Αυτό όμως δεν τους καθιστά ανεξάρτητους, διότι εφόσον αφεθούν ελεύθεροι από τον παίκτη δεν θα μπορούν να τελέσουν υποχρεώσεις όπως για παράδειγμα πληρωμή των λογαριασμών και έτσι θα τους επιβληθούν κυρώσεις.
Κάθε Sim έχει τις δικές του ανάγκες. Υπάρχουν οκτώ ανάγκες: Πείνα, Κοινωνικοποίηση, Διασκέδαση, Ξεκούραση, Τουαλέτα, Ενέργεια και Χώρος. Οι περισσότερες καλύπτονται από αλληλεπίδραση των Sims με αντικείμενα στο σπίτι (ψυγείο και κουζίνα για την κάλυψη της ανάγκης της πείνας) αλλά η Κοινωνικοποίηση και ο Χώρος έχουν άλλους παράγοντες. Η κοινωνικοποίηση απαιτεί αλληλεπίδραση με άλλους Sims ενώ ο Χώρος απαιτεί διακόσμηση του σπιτιού ή και εξωτερικού χώρου προκειμένου να αρέσει στους Sims.
Κριτικές
Το Sims όταν βγήκε έλαβε άριστες κριτικές. Η IGN του έδωσε 9.5/10 λέγοντας: "...δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να παίζουμε εως ότου κάποιος μας έπαιρνε το δισκάκι από τα χέρια". Το Gamespot έδωσε στο παιχνίδι 9.1/10 ενώ στο Metacritic κατέχει από τους κριτικούς μέσο όρο 92%. Το site PC Gamer κατέταξε το Sims 1 στην λίστα με τους πιο καθηλωτικούς προσομοιωτές
Πακέτα επέκτασης
Τα πακέτα επέκτασης του The Sims παρέχουν στο παιχνίδι επιπρόσθετες λειτουργίες, δραστηριότητες και αντικείμενα. Έχουν κυκλοφορήσει 7 πακέτα επέκτασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Sims Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2000 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του GameCube Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ισομετρικά γραφικά Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Νικητές AIAS Game of the Year Κατηγορία:Κωμικά βιντεοπαιχνίδια
228 Αγάθη
Η Αγάθη (αγγλικά: Agathe) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,48. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα μιας θυγατέρας του σύγχρονού του και συμπατριώτη του αστρονόμου, ιατρού και μαθηματικού Τέοντορ φον Οππόλτσερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αγάθης εκτιμάται σε 9 χλμ. Ο φασματικός της τύπος και το άλβεδό της είναι άγνωστα, όπως και η περίοδος περιστροφής της περί τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγαθη
Ναυτικό πυροβολικό
To  Ναυτικό πυροβολικό αποτελεί το εγκατεστημένο επί πολεμικών πλοίων πυροβολικό, που χρησιμοποιείται για την προσβολή εχθρικών πολεμικών πλοίων, αεροσκαφών ή για ναυτικό βομβαρδισμό στόχων επί της ξηράς (ναυτική υποστήριξη πυρών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία Κατηγορία:Πυροβολικό Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Αεροπλάνα (ταινία, 2013)
Τα Αεροπλάνα (πρωτότυπος τίτλος: Planes) είναι Αμερικανική 3D, αθλητική, κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων δημιουργημένων σε υπολογιστή σε παραγωγή των DisneyToon Studios, η οποία κυκλοφόρησε το 2013 από τη Walt Disney Pictures. Αποτελεί ταινία spin-off του franchise της Pixar, Αυτοκίνητα. Αν και δεν αποτελεί παραγωγή της Pixar, η ταινία συν-γράφτηκε από τον τότε διευθυντή δημιουργικού τμήματος της Pixar και των Walt Disney Animation Studios, Τζον Λάσιτερ, ο οποίος ήταν επίσης και εκτελεστικός παραγωγός της ταινίας, ενώ ήταν και αυτός που σκηνοθέτησε τις πρώτες δύο ταινίες των Αυτοκινήτων. Τις φωνές τους στους χαρακτήρες της ταινίας χαρίζουν οι Ντέιν Κουκ, Στέισι Κιτς, Πριγιάνκα Τσόπρα, Μπραντ Γκάρετ, Τέρι Χάτσερ, Ντάνι Μαν, Τζούλια Λουί-Ντράιφους, Ρότζερ Κρεγκ Σμιθ, Τζον Κλιζ, Κάρλος Αλάζρακι, Βαλ Κίλμερ και Άντονι Έντουαρντς.
Όπως αρκετές ταινίες των DisneyToon Studios, η ταινία ήταν αρχικά προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει απευθείας σε βίντεο, αλλά τελικά κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 9 Αυγούστου 2013 σε μορφές Disney Digital 3D και RealD 3D. Αν και η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς, είχε έσοδα $239.3 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $50 εκατομμυρίων. Μία συνέχεια με τίτλο Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 18 Ιουλίου 2014.
Πλοκή
Ο Ντάστι Κρόπχοπερ είναι ένα ψεκαστικό αεροπλάνο που δουλεύει σε ένα χωράφι καλαμποκιού και στον ελεύθερο χρόνο του εξασκείται σε ακροβατικούς ελιγμούς, καθώς ονειρεύεται πως μία μέρα θα γίνει αγωνιστικό αεροπλάνο. Τα όνειρά του απαξιώνονται από το αφεντικό του και τη μηχανικό φίλη του, Ντόττι. Ωστόσο, βρίσκει υποστήριξη στον φίλο του, το φορτηγό καυσίμων Τσαγκ, και μαζί εκπαιδεύονται για τους προκριματικούς του επερχόμενου τουρνουά Wings Across the Globe. Το βράδυ πριν τους προκριματικούς αγώνες, ο Ντάστι ζητάει από τον Σκίπερ Ρίλεϊ, ένα μεγαλύτερο πολεμικό αεροπλάνο, να τον διδάξει πώς να πετάει σωστά αλλά εκείνος αρνείται να τον βοηθήσει. Ωστόσο, ο Ντάστι καταφέρνει να προκριθεί στους αγώνες.
Ο Σκίπερ αποφασίζει τελικά να γίνει ο μέντορας του Ντάστι και κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, ανακαλύπτει πως ο Ντάστι φοβάται τα ύψη. Με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, ο Ντάστι ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη από όπου ξεκινούν οι αγώνες. Εκεί, γίνεται φίλος με ένα Μεξικάνικο αγωνιστικό αεροπλάνο, τον Ελ Τσουπακάμπρα, ο οποίος ερωτεύεται την Γαλλο-Καναδή Ροσέλ, επίσης αγωνιστικό αεροπλάνο, αλλά εκείνη δεν δείχνει αμοιβαίο ενδιαφέρον. Ο τρεις φορές πρωταθλητής Ριπσλίνγκερ είναι αγενής απέναντι στον Ντάστι και τον απορρίπτει ως ισότιμο αντίπαλο. Ο Ντάστι ερωτεύεται την Ινδή Ισάνι, η οποία είναι επίσης αγωνιστικό αεροπλάνο και τον στηρίζει στην προσπάθειά του. Κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα από τη Νέα Υόρκη στην Ισλανδία, η άρνηση του Ντάστι να πετάξει ψηλά τον κάνει να τερματίσει τελευταίος. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου αγώνα προς τη Γερμανία, ο Ντάστι βοηθάει έναν αντίπαλό του, τον Μπούλντογκ, να προσγειωθεί με ασφάλεια έπειτα από ένα ατύχημα που είχε στον αέρα, κερδίζοντας τον σεβασμό του αλλά τερματίζοντας για άλλη μια φορά τελευταίος.
Στον έκτο αγώνα προς το Μεξικό όπου πρέπει να διασχίσουν τον Ειρηνικό, ο Ριπσλίνγκερ αρνείται να αποδεχτεί πως μπορεί να χάσει από ένα ψεκαστικό και βάζει τους βοηθούς του, Νεντ και Ζεντ, να καταστρέψουν την κεραία του Ντάστι με αποτέλεσμα να χάσει τον προσανατολισμό του. Χαμένος και με ελάχιστα καύσιμα, ο Ντάστι πέφτει πάνω στους Πειρατές των Αιθέρων, οι οποίοι του επιτρέπουν να προσγειωθεί με ασφάλεια στο αεροπλανοφόρο τους και να εφοδιαστεί με καύσιμα. Στο αεροπλανοφόρο, ο Ντάστι ανακαλύπτει πως ο Σκίπερ είχε πετάξει μόνο σε μία αποστολή κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τη φήμη του.
Φεύγοντας από το αεροπλανοφόρο και συνεχίζοντας τον αγώνα, ο Ντάστι συντρίβεται στον ωκεανό αλλά διασώζεται και μεταφέρεται με σοβαρές ζημιές στο Μεξικό. Εκεί, ο Σκίπερ ομολογεί πως κατά τη διάρκεια της μίας αποστολής που συμμετείχε, ολόκληρη η ομάδα του καταρρίφθηκε από τους εχθρούς με εκείνον να είναι ο μόνος επιζών. Έπειτα από αυτό, δεν ήταν σε θέση να πετάξει ξανά. Ο Ντάστι σκέφτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα, αλλά οι συναγωνιστές του τον ενθαρρύνουν να μην τα παρατήσει και του δίνουν όλοι ανταλλακτικά για να επισκευάσει τις ζημιές που υπέστη κατά τη συντριβή.
Στον τελευταίο αγώνα προς τη Νέα Υόρκη, ο Ριπσλίνγκερ σχεδιάζει να αποτελειώσει τον Ντάστι αλλά αποτυγχάνει χάρη στον Σκίπερ, ο οποίος καταφέρνει να πετάξει και πάλι. Ο Ντάστι, για να καταφέρει να κερδίσει, αντιμετωπίζει τον φόβο του και πετάει πολύ ψηλά ώστε να βοηθηθεί από τα ισχυρά ρεύματα αέρα και να προφτάσει τον Ριπσλίνγκερ. Πλησιάζοντας τη γραμμή τερματισμού, ο Ριπσλίνγκερ ελαττώνει ταχύτητα και γυρίζει προς τις κάμερες για να τον βγάλουν φωτογραφία, κάτι το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον Ντάστι να τον προσπεράσει και να τερματίσει πρώτος, ενώ ο Ριπσλίνγκερ από την έκπληξη χάνει τον έλεγχο και προσκρούει στις τουαλέτες. Ο Ντάστι δέχεται τα συγχαρητήρια των φίλων του, ενώ ο Σκίπερ τον ευχαριστεί που τον βοήθησε ξαναβρεί την αυτοπεποίθησή του και να πετάξει ξανά. Ο Σκίπερ επιστρέφει στο πολεμικό ναυτικό ως επίτιμο μέλος και πετάει για μία τελευταία φορά με τον Ντάστι.
Παραγωγή
Τα Αεροπλάνα είναι βασισμένα σε μια ιδέα του Τζον Λάσιτερ. Αν και η Pixar δεν συμμετείχε στην παραγωγή της ταινίας, ο Λάσιτερ, τότε διευθυντής δημιουργικού τμήματος τόσο της Pixar όσο και των Walt Disney Animation Studios, αλλά και σκηνοθέτης των ταινιών Αυτοκίνητα και Αυτοκίνητα 2, ανέλαβε ως εκτελεστικός παραγωγός της ταινίας. Οι σεναριογράφοι έκαναν μία συνειδητή προσπάθεια να μην επαναδημιουργήσουν τα Αυτοκίνητα σε ένα νέο σκηνικό, απορρίπτοντας ιδέες οι οποίες ήταν πολύ κοντά σε αυτές των Αυτοκινήτων. Η ομάδα διεξήγαγε επίσης έρευνα παίρνοντας συνεντεύξεις από αρκετούς πιλότους διαφόρων αεροπλάνων που συμπεριλαμβάνονταν στην ταινία.
Αρχικά, ανακοινώθηκε πως ο Τζον Κράιερ θα χάριζε τη φωνή του στον πρωταγωνιστή της ταινίας, Ντάστι, αλλά ο ηθοποιός εγκατέλειψε το πρότζεκτ και αντικαταστάθηκε από τον Ντέιν Κουκ. Μία τροποποιημένη εκδοχή ενός πρώτου τρέιλερ της ταινίας (το οποίο περιείχε τη φωνή του Κουκ στη θέση της φωνής του Κράιερ) κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου 2013. Ωστόσο, το όνομα του Κράιερ εμφανίζεται στους συντελεστές της ταινίας ως συμβολή σε «επιπρόσθετο υλικό ιστορίας», μαζί με τον Μπομπς Γκάναγουεϊ. Τα Prana Studios παρείχαν υπηρεσίες σε οπτικά εφέ, εικονογράφηση και σύνθεση εικόνων.
Soundtrack
Τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Μαρκ Μανσίνα. Το soundtrack κυκλοφόρησε στις 6 Αυγούστου 2013 από την Walt Disney Records.
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Αυγούστου 2013 σε μια ειδική προβολή στο The Fly-In Theater του EAA AirVenture Oshkos, μία ετήσια συνάντηση από λάτρεις της αεροπορίας στο Οσκός του Ουισκόνσιν. Μαζί με την ειδική προβολή της ταινίας, η Disney έφερε ένα πραγματικό αεροπλάνο Ντάστι για να συμμετέχει στις δραστηριότητες. Αυτή η πραγματική εκδοχή του Ντάστι ήταν ένα Air Tractor AT-400, του οποίου ιδιοκτήτης και πιλότος ήταν ο Ράστι Λίντμαν. Στις 9 Αυγούστου 2013, η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες, ενώ προβλήθηκε επίσης στην D23 Expo στην πόλη Άναχαϊμ στην Καλιφόρνια.
Home media
Η ταινία Αεροπλάνα κυκλοφόρησε από την Walt Disney Studios Home Entertainment σε DVD, Blu-ray και Blu-ray 3D στις 19 Νοεμβρίου 2013. Στο έξτρα υλικό της Blu-ray εκδοχής περιλαμβάνονται το «Franz's Song», μία εναλλακτική σκηνή η οποία δημιουργήθηκε αποκλειστικά για τη Blu-ray και HD ψηφιακή κυκλοφορία, το ένθετο «Klay's Flight Plan» το οποίο ακολουθεί το προσωπικό ταξίδι του σκηνοθέτη Κλέι Χολ κατά τη διάρκεια της δημιουργίας της ταινίας, δύο κομμένες σκηνές με εισαγωγές από τον σκηνοθέτη και τον παραγωγό, διαφημίσεις χαρακτήρων και το «Top Ten Flyers», μία αντίστροφή μέτρηση με τους καλύτερους αεροπόρους της ιστορίας με παρουσιαστή τον Κόλιν Κόουχερντ.
Box office
Η ταινία Αεροπλάνα, παρά τις αρνητικές κριτικές, έγινε εμπορική επιτυχία αποφέροντας $239,258,712 παγκοσμίως, $90,288,712 από Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά και $148,970,000 από άλλες χώρες. Το πρώτο Σαββατοκύριακο η ταινία έφτασε στο νούμερο τρία του box office με έσοδα $22,232,291, πίσω από τις ταινίες Elysium και Οικογένεια Μίλερ. Το δεύτερο Σαββατοκύριακο, η ταινία έπεσε στο νούμερο τέσσερα, με έσοδα $13,388,534, ενώ το τρίτο Σαββατοκύριακο έπεσε στην πέμπτη θέση με έσοδα $8,575,214. Το τέταρτο Σαββατοκύριακο, η ταινία παρέμεινε στην πέμπτη θέση με έσοδα $7,751,705.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 26% βασισμένο σε 120 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Το Αεροπλάνα έχει αρκετά φανταχτερά χρώματα, ανόητες φωνές κι επιδέξια εικονογράφηση για να κρατάει την προσοχή των νεαρών θεατών για 92 λεπτά -- και πιθανόν για να πουλήσει αρκετά παιχνίδια στην αγορά -- αλλά σχεδόν σε κάθε επίπεδο, είναι μία απογοήτευση της Disney». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολογεί την ταινία με 39/100, βασισμένη σε 32 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά μη ευνοϊκές κριτικές». Ωστόσο, η ταινία έλαβε βαθμό A- από το κοινό κατά την ψηφοφορία στο CinemaScore.
Ο Πίτερ Χάρτλομπ από την εφημερίδα San Francisco Chronicle έδωσε στην ταινία 2,5/4 λέγοντας: «Πολλοί θα πάνε στις κινηματογραφικές αίθουσες πιστεύοντας πως αυτή είναι μία ταινία της Pixar έχοντας τις υψηλές προσδοκίες που συνοδεύουν αυτό το λάθος. Αλλά ακόμα και οι κυνικοί θαυμαστές των κινουμένων σχεδίων θα δουν πως υπάρχει ποιότητα εδώ. Έπειτα από μια ελάχιστη ταραχή, τα Αεροπλάνα έχουν μία καλή προσγείωση». Ο Αλόνσο Ντουράλντε από τη σελίδα TheWrap έδωσε στην ταινία θετική κριτική αναφέροντας: «Όσο αναίσχυντη κι αν είναι η προσπάθεια της Disney να πουλήσει περισσότερα καλύμματα κρεβατιών σε ηλικίες κάτω των 10 ετών με την ταινία Αεροπλάνα, καταφέρνει παρόλα αυτά να προσφέρει τουλάχιστον μία ήπια διασκέδαση σε όποιον άπλωσε ποτέ τα χέρια του και προσποιήθηκε πως πετάει πάνω από κάποιο τοπίο». Ο Τζάστιν Τσανγκ από το περιοδικό Variety έδωσε αρνητική κριτική στην ταινία λέγοντας: «Τα Αεροπλάνα κατακλύζονται από τόσα πολιτιστικά στερεότυπα που θα έπρεπε να παρέχονται με δωρεάν εκπαίδευση για εθνοτική ευαισθησία για ιδιαίτερα ευαίσθητα παιδιά». Ο Τζέιμς Ρότσι από τη διαδικτυακή σελίδα MSN Movies βαθμολόγησε την ταινία με 1/5 λέγοντας: «Τα Αεροπλάνα δανείζονται έναν κόσμο από τα Αυτοκίνητα, αλλά ακόμη και συγκρινόμενη με αυτή την άψυχη εκπαίδευση της καλά προωθούμενης περιπετειώδους αυτοκινητοβιομηχανίας με καλά εμπορικά προϊόντα, τα Αεροπλάνα είναι νεκρά στα μεγάλα της μάτια και κούφια μέσα τους». Ο Μάικλ Ρετσάφεν από το περιοδικό The Hollywood Reporter έδωσε επίσης αρνητική κριτική στην ταινία αναφέροντας: «Παρά το πιο αεροδυναμικό σκηνικό, αυτό το 3D παρακλάδι των Αυτοκινήτων αναδύεται ως μία ανεπιθύμητη επανάληψη». Ο Τζόρνταν Χόφμαν από την εφημερίδα New York Daily News βαθμολόγησε επίσης την ταινία με 1/5 λέγοντας: «Τα αστεία στην ταινία Αεροπλάνα είναι επίπεδα και οι γονείς πιθανόν να αναζητήσουν την ειδική σακούλα για τη ναυτία που βρίσκεται στα αεροπλάνα».