cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλγόριθμος νυχτερίδας
Περιγραφή αλγορίθμου
Μια λεπτομερής εισαγωγή μεταευρετικών αλγορίθμων, συμπεριλαμβανομένου του αλγορίθμου νυχτερίδας, δίνεται από τον Xin-She Yang, όπου ένα πρόγραμμα επίδειξης είναι διαθέσιμο στα Matlab και Octave, ενώ μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση εκτελείται από τους Parpinelli και Lopes. Μια περαιτέρω βελτίωση είναι η ανάπτυξη ενός εξελισσόμενου αλγορίθμου νυχτερίδας (EBA) με καλύτερη αποδοτικότητα. Μια επίδειξη σε Matlab είναι διαθέσιμη.
Αλγόριθμος νυχτερίδας πολλαπλού στόχου (MOBA)
Χρησιμοποιώντας ένα απλό σταθμισμένο άθροισμα με τυχαία βάρη, έχει αναπτυχθεί ένας πολύ αποτελεσματικός, αλλά ακόμη απλός, αλγόριθμος νυχτερίδας πολλαπλού στόχου (MOBA), για την επίλυση πολλαπλών στόχων εργασιών τεχνικής σχεδίασης.
Ένας άλλος αλγόριθμος νυχτερίδας πολλαπλού στόχου, συνδυάζοντας τον αλγόριθμο νυχτερίδας με NSGA-II, παράγει πολύ ανταγωνιστικά αποτελέσματα με καλή αποδοτικότητα.
Τεχνητός κατευθυνόμενος αλγόριθμος νυχτερίδας (DABA)
Ο τεχνητός κατευθυνόμενος αλγόριθμος νυχτερίδας προτάθηκε από τον Rekaby τον Αύγουστο του 2013. Αυτός ο αλγόριθμος προσομοιώνει το σύστημα ηχούς αυτών των νυχτερίδων και το πώς χρησιμοποιούν αυτό το σύστημα, στην εύρεση λείας και αποφυγής εμποδίων. Σε αυτήν την έρευνα, αποδείχθηκε η αποδοτικότητα του αλγορίθμου DABA, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με τον αλγόριθμο ABC.
Δυαδικός αλγόριθμος νυχτερίδας (BBA)
Ο δυαδικός αλγόριθμος νυχτερίδας προτάθηκε από τον Mirjalili και άλλους το 2014. Μια συνάρτηση μεταφοράς σχήματος V χρησιμοποιήθηκε για να λύσει ο BBA δυαδικά προβλήματα.
Εφαρμογές
Ο αλγόριθμος νυχτερίδας έχει χρησιμοποιηθεί για τεχνική σχεδίαση. Οι ταξινομήσεις των δεδομένων γονιδιακής έκφρασης γίνονται με το μοντέλο BAT-FLANN από τους Sashikala Mishra, Kailash Shaw και Debahuti Mishra. Μια ασαφής μέθοδος συσταδοποίησης νυχτερίδας έχει αναπτυχθεί για να λύσει τα προβλήματα εργονομίας χώρου εργασίας. Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση χρησιμοποιώντας ασαφή συστήματα και αλγόριθμο νυχτερίδας έχει δείξει μια αξιόπιστη αντιστοιχία μεταξύ πρόβλεψης και πραγματικών δεδομένων για εξεργειακή μοντελοποίηση. Μια λεπτομερής σύγκριση του αλγορίθμου νυχτερίδας (BA), με τον γενετικό αλγόριθμο (GA), την PSO και άλλες μεθόδους, νευρωνικών δικτύων, κατέληξε σαφώς ότι ο BA έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλους αλγορίθμους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλγόριθμοι και μέθοδοι βελτιστοποίησης
1980
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1980 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βασιλική της Σακρέ-Κερ της Μονμάρτρης
Η Βασιλική της Σακρέ-Κερ της Μονμάρτρης (Γαλλικά: Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre), αναφέρεται και ως Βασιλική της Ιεράς Καρδίας και συχνά απλά Σακρέ-Κερ, είναι Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στην Ιερή Καρδιά του Ιησού. Βρίσκεται στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού στη Γαλλία, στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτρης και αποτελεί ένα από τα ορόσημα της πόλης.
Η θέση της σε υψόμετρο 130 μέτρων σε ένα από τα υψηλότερα σημεία του Παρισιού και ο τρούλος της που ανέρχεται στα 83 μέτρα, την καθιστούν ορατή από μακριά. Με σχεδόν έντεκα εκατομμύρια προσκυνητές και επισκέπτες ετησίως, είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές θρησκευτικό μνημείο στο Παρίσι μετά τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων.
Ιστορικό
Η ιδέα για την κατασκευή του ναού ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1870, την ημέρα της ανακήρυξης της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας, με μια ομιλία του Επισκόπου Φουρνιέ που απέδωσε την ήττα των γαλλικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870 σε ηθική καταδίκη και θεϊκή τιμωρία για έναν αιώνα «ηθικής παρακμής» από τη Γαλλική Επανάσταση, απόψεις που αντανακλούσαν τον διχασμό της γαλλικής κοινωνίας τις δεκαετίες μετά την επανάσταση, μεταξύ ευσεβών Καθολικών και βασιλικών από τη μία πλευρά και δημοκρατών, κοσμικών, σοσιαλιστών και ριζοσπαστών από την άλλη.
Υπό αυτές τις συγκυρίες, δύο επιχειρηματίες, ο Αλεξάντρ Λεζαντίλ και ο γαμπρός του Υμπέρ-Ροώλ ντε Φλερί ορκίστηκαν να συμβάλουν στην κατασκευή ενός ναού αφιερωμένου στην Ιερή Καρδιά του Ιησού για τη σωτηρία της Γαλλίας στην επικείμενη πρωσική εισβολή. Ο ναός κηρύχθηκε δημόσιας χρησιμότητας με νόμο που ψηφίστηκε στις 24 Ιουλίου 1873 από την Εθνική Συνέλευση του 1871. Η βασιλική χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από δωρεές πιστών.
Η βασιλική σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Πωλ Αμπαντί. Η κατασκευή της άρχισε το 1875 και ολοκληρώθηκε το 1914 αλλά καθαγιάσθηκε μετά το τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, το 1919. Το κτήριο ολοκληρώθηκε επίσημα το 1923.
Αρχιτεκτονική
αριστερά|μικρογραφία|Εσωτερικό του ναού Ο συνολικός ρυθμός του ναού έχει ρωμανο-Βυζαντινά χαρακτηριστικά, ένα ασυνήθιστο αρχιτεκτονικό έργο εκείνη την εποχή, που ήταν μια συνειδητή αντίδραση ενάντια στις νεο-μπαρόκ υπερβολές άλλων κτηρίων.
Η Σακρέ Κερ είναι χτισμένη από ένα είδος πετρώματος, από τα λατομεία του Σατώ-Λαντόν (Σεν-ε-Μαρν) της Γαλλίας, που έχει την ιδιότητα όταν βρέχει να αντιδρά με το νερό και να εκκρίνει ασβεστίτη, ο οποίος λευκαίνει την επιφάνεια.
Πολλά διακοσμητικά στοιχεία της βασιλικής συμβολίζουν εθνικά θέματα: η είσοδος, με τις τρεις καμάρες της, κοσμείται από δύο ιππικά αγάλματα Γάλλων εθνικών αγίων, της Ιωάννας της Λωρραίνης και του βασιλιά Αγίου Λουδοβίκου, και τα δύο χάλκινα, έργα του Ιππολίτ Λεφέμπρ. Πάνω από αυτά τα δύο αγάλματα δεσπόζει το άγαλμα του Χριστού.
Τα ανάγλυφα πάνω στις μπρούτζινες πόρτες της εισόδου παρουσιάζουν σκηνές από τη ζωή του Χριστού, όπως το Μυστικό Δείπνο.
Ο τρούλος του ναού είναι το δεύτερο υψηλότερο σημείο στο Παρίσι, μετά τον Πύργο του Άιφελ.
Το κολοσσιαίο Μωσαϊκό του Χριστού που δεσπόζει στο βωμό του ιερού δημιουργήθηκε από τον Λυκ-Ολιβιέ Μερσόν (1912-22) και είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Ο χώρος περιλαμβάνει κήπο και σιντριβάνι. Η άνοδος στο ναό γίνεται με τελεφερίκ ή σκάλες (270 σκαλοπάτια). Η κορυφή του τρούλου είναι προσβάσιμη στους επισκέπτες (300 σκαλοπάτια) και προσφέρει εκπληκτική πανοραμική θέα στην πόλη του Παρισιού.
Μέσα στη βασιλική απαγορεύεται η χρήση κάμερας και συσκευών εγγραφής βίντεο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα της Βασιλικής της Ιερής Καρδιάς (επιλογή γλώσσας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Παρίσι Κατηγορία:Βασιλικές
Κοστομέρα Ηλείας
Η Κοστομέρα είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 675 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Μίνθη. Απέχει 14 χλμ. Δ. από τη Ζαχάρω, 46 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και είναι κτισμένος νότια του καταφυγίου Άγριας Ζωής "Κυβούρια-Ροδινά", ανάμεσα στο Καλίδονα (Δ.-ΝΔ.), τα Ροδινά (ΒΔ.), τη Μίνθη (ΒΑ.) και τη Νέα Φιγαλεία (ΝΔ.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μίνθης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καλίδονα και τον Κάμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλιδόνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22  κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Η άμαξα (Γκόγκολ)
Η άμαξα (Ρωσικά: Коляска ) είναι νουβέλα του Νικολάι Γκόγκολ που γράφτηκε το 1835 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο πρώτο τεύχος του λογοτεχνικού και κοινωνικοπολιτικού περιοδικού Σοβρεμένικ (Ο Σύγχρονος) του Πούσκιν τον Απρίλιο του 1836.
Με λεπτό χιούμορ και κωμικές υπερβολές, η ιστορία απεικονίζει τις αλλαγές που έγιναν σε μια μικρή ρωσική πόλη όταν ένα σύνταγμα ιππικού εγκαταστάθηκε στην περιοχή. Σηματοδοτεί μια από τις προσπάθειες του Γκόγκολ να διεισδύσει στο παράλογο χωρίς να αναζητά βαθύτερο νόημα.
Υπόθεση
Η ιστορία ξεκινά στη ρωσική επαρχιακή πόλη B., μια καταθλιπτική και βαρετή πόλη όπου «δεν κυκλοφορεί ψυχή στο δρόμο» μέχρι την άφιξη ενός συντάγματος ιππικού που άλλαξε τα πάντα: «οι δρόμοι γέμισαν χρώμα, ζωντάνεψαν, με μια λέξη πήραν μια εντελώς διαφορετική όψη». Μόλις το σύνταγμα εγκαταστάθηκε στην πόλη, οι αξιωματικοί αναζωογόνησαν την κοινωνία, επιπλέον, ένας στρατηγός εμφανίστηκε στην πόλη. Τα δείπνα που παρέθετε συχνά προσέλκυαν τους γειτονικούς γαιοκτήμονες που έρχονταν συχνά στην πόλη για να συναναστραφούν με αξιωματικούς και να συμμετέχουν σε διάφορες συγκεντρώσεις και συνεστιάσεις.
Ένας από τους σημαντικούς ευγενείς γαιοκτήμονες της περιοχής, ο πρώην αξιωματικός ιππικού Πυθαγόρας Τσερτοκούτσκι, παρευρίσκεται σε μια γιορτή στο σπίτι του στρατηγού. Μετά το γεύμα, ο ο στρατηγός επιδεικνύει στους παρευρισκόμενους μια όμορφη πανάκριβη φοράδα που απέκτησε πρόσφατα και ο Τσερτοκούτσκι λέει ότι αυτός έχει μια υπέροχη άμαξα για την οποία καυχιέται ότι πλήρωσε 4.000 ρούβλια, ελπίζοντας να εντυπωσιάσει τους άλλους καλεσμένους (αν και στην πραγματικότητα δεν έχει τίποτα τέτοιο). Ο στρατηγός και οι αξιωματικοί εκδηλώνουν ενδιαφέρον να δουν την άμαξα, γι' αυτό τους προσκαλεί την επόμενη μέρα να «γευματίσουν και να επιθεωρήσουν την άμαξα». Κατά το υπόλοιπο της βραδιάς στο σπίτι του στρατηγού, αρχίζει να παίζει τα χαρτιά και ξεχνάει την ώρα, γυρνώντας σπίτι γύρω στις τέσσερις το πρωί, μεθυσμένος. Εξαιτίας αυτού, ξεχνά να πει στη γυναίκα του για το δείπνο.
Την επόμενη μέρα, όταν η γυναίκα του βλέπει μερικές άμαξες να πλησιάζουν στο σπίτι τους, τον ξυπνά από τον ύπνο. Θυμάται αμέσως την πρόσκληση που έκανε, αλλά καθώς είχε ξεχάσει να πει στη γυναίκα του για να προετοιμάσει το τραπέζι, βάζει τους υπηρέτες του να πουν στους καλεσμένους ότι έφυγε νωρίς το πρωί και θα λείψει όλη μέρα και πηγαίνει να κρυφτεί στην άμαξά του. Ο στρατηγός και οι αξιωματικοί του απογοητεύονται από την απουσία του, αλλά θέλουν να δουν ούτως ή άλλως την υπέροχη άμαξά του και πηγαίνουν να τη δουν. Δεν εντυπωσιάζονται από το απλό όχημα που έχει ο γαιοκτήμονας και το εξετάζουν προσεκτικά, αναρωτιούνται μήπως κρύβεται κάτι ιδιαίτερο μέσα. Ανοίγουν την πόρτα και μέσα στην άμαξα βρίσκουν τον Τσερτοκούτσκι να κρύβεται. Ο στρατηγός απλά αναφωνεί «Α!, είσαι εδώ», κλείνει την πόρτα και φεύγει με τους αξιωματικούς του.
Διασκευή
2009: Όπερα του Ρώσου συνθέτη και μαέστρου Βιάτσεσλαβ Κρούγκλικ.
Εθνική Ελλάδας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 17 ετών είναι γνωστή ως Εθνική Παίδων αλλά και ως Εθνική Κ-17 (κάτω των 17).
Περιλαμβάνει στη σύνθεσή της ποδοσφαιριστές που δεν έχουν συμπληρώσει τα 17 χρόνια κατά την έναρξη του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος κάτω των 17 ετών. Έως το 2002 στην ομάδα παίδων αγωνίζονταν αθλητές κάτω των 16 ετών (Κ-16) σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς της UEFA.
Ιστορία
Η Εθνική Παίδων έχει σημειώσει τις παρακάτω σημαντικές διακρίσεις στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-16.
1985
Το 1985 Εθνική Παίδων σημείωσε την πιο σημαντική επιτυχία της ιστορίας της. Αγωνίστηκε στον τελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος κάτω των 16 ετών. Στους προκριματικούς απέκλεισε την Κύπρο με νίκη 2-0 (Τεγκελίδης, Καρατζάς) στη Λεμεσό και 1-1 (Αλεξανδρής)) στη Ρόδο. Στην τελική φάση που διεξήχθη στην Ουγγαρία προκρίθηκε στην τετράδα τερματίζοντας πρώτη στον όμιλό της σημειώνοντας μόνο νίκες, επικρατώντας επί της Γαλλίας (2-0, Αλεξανδρής, Τεγκελίδης), της Σκοτίας (2-1, Τεγκελίδης 2) και της Ισλανδίας (4-0, Τεγκελίδης 2, Αλεξανδρής, Καβάσης). Στον ημιτελικό επικράτησε επί της Ισπανίας με 4-3 στα πέναλτι (0-0 ο αγώνας). Στον τελικό δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο καθώς ηττήθηκε με 4-0 από την Εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης.
1991
Το 1991 κατέκτησε την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 16 ετών στην Ελβετία. Προκρίθηκε στον ημιτελικό αήττητη από τον όμιλό της ξεπερνώντας την Πορτογαλία (1-1), την Πολωνία (1-0) και την Ελβετία (4-0). Στον ημιτελικό ηττήθηκε με σκορ 0-1 από την Ισπανία. Στο μικρό τελικό επικράτησε στα πέναλτι επί της Γαλλίας με 5-4.
1996
Το 1996 κατέκτησε την 4η θέση Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 16 ετών στην Αυστρία. Τερμάτισε πρώτη και αήττητη στον όμιλό της αντιμετωπίζοντας τη Γερμανία (2-1), τη Ρουμανία (1-0) και την Ουκρανία (1-1). Στον ημιτελικό ηττήθηκε από την Πορτογαλία με 3-0 και στο μικρό τελικό από το Ισραήλ με 2-3.
2000
Το 2000 κατέκτησε την 4η θέση Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 16 ετών στο Ισραήλ. Τερμάτισε πρώτη και αήττητη στον όμιλό της με αντιπάλους τη Ρουμανία (1-0), την Πολωνία (3-3) και την Ισπανία (2-1). Στον ημιτελικό ηττήθηκε με 2-1 από την Πορτογαλία και στο μικρό τελικό ηττήθηκε από την Ολλανδία με 5-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο) Ελλαδα Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Ούλριχ φον Χούτεν
Ο Ούλριχ φον Χούτεν (γερμ.: Ulrich von Hutten) (1488 - 1523) ήταν Γερμανός λόγιος, ποιητής και ουμανιστής της Μεταρρύθμισης.
Βίος
Ο Ούλριχ φον Χούτεν γεννήθηκε στον πύργο του Στάκελμπεργκ στις 21 Απριλίου 1488. Προερχόταν από οικογένεια Φρανκόνων ιπποτών. Αρχικά προοριζόταν από την οικογένειά του για να σταδιοδρομήσει στον κλήρο, και το 1499 εισήχθη στη μονή της Φούλντα αλλά το 1505 την εγκατέλειψε λόγω απέχθειας προς τον κλήρο. Πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας για σπουδές και συνεχίζει στην Ερφούρτη, Λειψία, Γκράιφσβαλντ (Greifswald). Το 1512-1513 και 1513-1517 ταξιδεύει στην Ιταλία. Το 1517 ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός τον έστεψε ποιητή και προσλήφθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς στην υπηρεσία του. Το 1518 στην Δίαιτα της Ερφούρτης καταδικάζει επίσημα τον Παπισμό και τους Γερμανούς ηγεμόνες που καταπίεζαν την ιπποτική τάξη από την οποία και προερχόταν. Προσχώρησε στη Λουθηρανική μεταρρύθμιση επιχειρώντας να της προσδώσει κοινωνικό περιεχόμενο, χωρίς όμως την επιδοκιμασία του Λούθηρου. Ο Χούτεν δεν έχει ενδιαφέροντα θεολογικά (το πρόβλημα της ψυχής ή η θελογική αναθεώρηση του Λουθηρανισμού) αλλά επιμέρους ζητήματα,όπως ο γάμος των κληρικών. Καταδιωγμένος λόγω των πεποιθήσεών του κατέφυγε στη Ζυρίχη κοντά στον Ζβίγγλιο, εκεί πέθανε στις 31 Αυγούστου του 1523.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε Επιστολές ασήμων ανδρών, βιβλίο στρεφόμενο κατά του κλήρου. Σατιρικό ποίημα κατά των εχθρών της επιστήμης. Κατά της Ρωμαιοκρατίας προέβαλε τον Αρμίνιο ως ήρωα του Γερμανικού έθνους και αποτελεί διαχρονικό σύμβολο στη γερμανική γραμματεία. Επίσης εξέδωσε το έργο του Λορέντζο Βάλα σχετικά με την Ψευδοκωνσταντίνειο δωρεά με ειρωνική αφιέρωση προς τον Πάπα.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
242 Κριμχίλδη
Η Κριμχίλδη (Kriemhild) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη πριγκήπισσα της γερμανικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κριμχίλδης εκτιμάται σε 38 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της προσδιορίσθηκε ως 0,159. Η Κριμχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 32,6 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κριμχιλδη
Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
Το Τμήμα Μοριακής Βιολογίας & Γενετικής ιδρύθηκε το 1999 (ΦΕΚ 179, 6/9/1999, ανήκει στην Σχολή Επιστημών Υγείας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και βρίσκεται στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Είναι το μόνο Τμήμα στην Ελλάδα με αντικείμενο τη Μοριακή Βιολογία & Γενετική και αποτελεί ένα εκ των 5 Τμημάτων του ΔΠΘ που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος Διεύρυνσης της Tριτοβάθμιας Eκπαίδευσης «Εκπαίδευση και Αρχική Επαγγελματική Κατάρτιση» (Ε.Π.Ε.Α.Ε.Κ.) με κονδύλια τα οποία προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ελληνικό Δημόσιο. Αρχικά το Τμήμα φιλοξενήθηκε στους χώρους του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης (2000-2003) και στη συνέχεια (2003-2008) σε ένα από τα κτίρια του Παλαιού Νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης στο κέντρο της πόλης. Από το 2008 το Τμήμα ΜΒΓ στεγάζεται σε νεόδμητο κτίριο επιφανείας περίπου 3500 τ.μ. στην Πανεπιστημιούπολη στη περιοχή Δραγάνα.
Τα πρώτα μέλη ΔΕΠ του Τμήματος διορίστηκαν το 2003 και χρειάστηκε περίπου μία πενταετία για να αποκτήσει το Τμήμα κρίσιμη μάζα (10 μέλη ΔΕΠ). Κατά την περίοδο αυτή σταδιακά αυξήθηκε ο αριθμός των μελών ΔΕΠ, οργανώθηκε το πρόγραμμα σπουδών του και δημιουργήθηκε ο βασικός πυρήνας των εργαστηριακών του υποδομών. Η μετακόμιση στα νέα κτίρια το 2008 σε συνδυασμό με την ανταγωνιστική χρηματοδότηση από ερευνητικά προγράμματα των μελών ΔΕΠ, οδήγησαν στην ανάπτυξη βασικών αλλά και προηγμένων εκπαιδευτικών και ερευνητικών υποδομών και βοήθησε τόσο στη χάραξη των ερευνητικών δραστηριοτήτων του Τμήματος όσο και στη διατήρηση και περαιτέρω ανάπτυξη σημαντικών συνεργασιών με ερευνητικά εργαστήρια της Ελλάδας και του εξωτερικού. Το Τμήμα ΜΒΓ έγινε αυτοδύναμο το 2012 και σήμερα αριθμεί 21 μέλη ΔΕΠ. Όλα τα μέλη ΔΕΠ έχουν εκπαιδευτεί και εργαστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν ως στόχο τους την ανάδειξη του Τμήματος ΜΒΓ σε έναν κόμβο αριστείας στην εκπαίδευση και στην έρευνα.
Το προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών ξεκίνησε το 2000 και από τότε έχουν απονεμηθεί 686 πτυχία Μοριακής Βιολογίας & Γενετικής. Οι φοιτητές έχουν πρόσβαση στις εγκαταστάσεις της βιβλιοθήκης, στο εργαστήριο υπολογιστών, και στα φοιτητικά εργαστήρια άσκησης, ενώ πολλοί επιλέγουν να εκπονήσουν πρακτική άσκηση στα ερευνητικά εργαστήρια. Το 2013 το Τμήμα ΜΒΓ άρχισε να προσφέρει το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη «Μεταφραστική Έρευνα στη Μοριακή Βιολογία & Γενετική», έναν τομέα που συνδέει τη βασική και την κλινική έρευνα στις Μοριακές Βιοεπιστήμες με την κλινική εφαρμογή.
Στόχοι
Στόχος του Τμήματος ΜΒΓ είναι να παρέχει υψηλού επιπέδου προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στα ταχέως εξελισσόμενα πεδία της Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής τα οποία βρίσκονται στην καρδιά της καινοτομίας στους τομείς της Υγείας, των Τροφίμων, του Περιβάλλοντος και της Αγροτικής Ανάπτυξης. Για να το πετύχει αυτό το Τμήμα έχει καταρτίσει το Προπτυχιακό και Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών βάσει διεθνών προτύπων και συχνά προχωρά σε επικαιροποιήσεις. Παράλληλα πάγια επιδίωξη του Τμήματος ΜΒΓ αποτελεί η αξιοποίηση του ερευνητικού δυναμικού των μελών ΔΕΠ, η ανάπτυξη και ενίσχυση ερευνητικών συνεργασιών με την Ιατρική Σχολή του ΔΠΘ με την οποία απαρτίζει Σχολή Επιστημών Υγείας αλλά και με άλλα Τμήματα του ΔΠΘ, η διατήρηση και ενίσχυση συνεργασιών με Ερευνητικά Κέντρα και Ινστιτούτα και ερευνητικές ομάδες της Ελλάδας και του εξωτερικού και η παραγωγική σύμπραξη με τη Βιομηχανία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Για να επιτύχει τους ερευνητικούς του στόχους και να ενισχύσει την υποδομή του το Τμήμα ΜΒΓ συμμετέχει ενεργά σε αιτήσεις για χρηματοδότηση από ανταγωνιστικά ερευνητικά προγράμματα με εξαιρετική επιτυχία.
Εκπαιδευτικές υποδομές
Tο Τμήμα ΜΒΓ στεγάζεται σε νεόδμητες εγκαταστάσεις επιφανείας περίπου 3500 τ.μ. στην Πανεπιστημιούπολη στη περιοχή Δραγάνα, δίπλα από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και στην Ιατρική Σχολή με την οποία συγκροτούν τη Σχολή Επιστημών Υγείας. Το Τμήμα διαθέτει δύο αίθουσες διδασκαλίας, δύο αίθουσες εργαστηριακών ασκήσεων και μία αίθουσα υπολογιστών, ενώ η βιβλιοθήκη και το κυλικείο της Σχολής Επιστημών Υγείας βρίσκονται σε παρακείμενα κτίρια. Όλες οι αίθουσες είναι εξοπλισμένες με ηλεκτρονικούς υπολογιστές με πρόσβαση στο διαδίκτυο και ψηφιακούς προβολείς. Οι ερευνητικοί χώροι του Τμήματος περιλαμβάνουν δώδεκα ερευνητικά εργαστήρια, εργαστήρια κυτταροκαλλιεργειών, εργαστήρια μικροσκοπίας, σκοτεινούς θαλάμους κ.α. (βλ. ερευνητικές υποδομές).
Επαγγελματικά δικαιώματα
Τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων του ΤΜΒΓ περιγράφονται στο Προεδρικό Διάταγμα 158/1.10.2009 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α199/1.10.2009. Oι απόφοιτοι του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με βάση τις γενικές και τις εξειδικευμένες γνώσεις που απέκτησαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους δύνανται να απασχολούνται ατομικά ή σε συνεργασία με επιστήμονες άλλης ειδικότητας, σε όλο το φάσμα του γνωστικού αντικειμένου των βιοεπιστημών. Το γνωστικό αντικείμενο των αποφοίτων του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής, ως εκ της φύσεως των βιοεπιστημών, είναι από τα πλέον δυναμικά, και διαρκώς διευρυνόμενα και εξελισσόμενα και ασκείται επαγγελματικά με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση, καθώς και με τη μορφή παροχής υπηρεσιών, συμβουλών και γνωματεύσεων. Οι απόφοιτοι του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής ασχολούνται επαγγελματικά με κάθε αντικείμενο, που αφορά στην προέλευση, στην λειτουργία και στην εξέλιξη των έμβιων οργανισμών και κάθε μορφής ζωής εν γένει, στο περιβάλλον, στους αβιοτικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη ζωή, και στις εφαρμογές των παραπάνω. Ενδεικτικά, η επαγγελματική παρουσία των αποφοίτων του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής καθίσταται επιβεβλημένη στους εξής,  αναφερόμενους τομείς επαγγελματικής δραστηριότητας:
Απόφοιτοι
Ο Σύλλογος Αποφοίτων του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας & Γενετικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ) ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2012, στην Αλεξανδρούπολη.
Πηγές
https://www.mbg.duth.gr/ Κατηγορία:Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
Ζαν-Πιερ Βερνάν
Ο Ζαν-Πιέρ Βερνάν (Jean-Pierre Vernant, 4 Ιανουαρίου 1914 - 9 Ιανουαρίου 2007) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, ιστορικός και ανθρωπολόγος, ελληνιστής, ειδικευμένος στους μύθους της αρχαίας Ελλάδας.
Γεννήθηκε στην Προβέν. Σπούδασε στη Σορβόνη και υπήρξε μαθητής του ανθρωπολόγου Λουΐ Ζερνέ (Louis Gernet). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. έλαβε μέρος στη Γαλλική Αντίσταση με το ψευδώνυμο «συνταγματάρχης Μπερτιέ». Στις 19 Αυγούστου 1944 μπαίνει επικεφαλής των ανδρών του στην Τουλούζη και την απελευθερώνει. Από το 1932 υπήρξε μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος,μέχρι την αποχώρησή του το 1970.
Έργο
Δίδαξε φιλοσοφία σε διάφορα λύκεια και το 1948 εργάστηκε στο CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας). Υπό την επιρροή του Λουΐ Ζερνέ στράφηκε στη μελέτη της αρχαίας Ελλάδας υπό την οπτική γωνία της ανθρωπολογίας. Από το 1957 έως το 1975 διετέλεσε διευθυντής σπουδών στην EPHE (Πρακτική Σχολή Ανωτάτων Σπουδών). Το 1975 έλαβε το αξίωμα του πανεπιστημιακού καθηγητή στο Γαλλικό Κολλέγιο (Collège de France), στην έδρα της Συγκριτικής Μελέτης των Αρχαίων Θρησκειών, μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1984. Το 1964 ίδρυσε και διηύθυνε το Κέντρο Συγκριτικών Ερευνών για τις Αρχαίες Κοινωνίες (Centre de Recherches Comparées sur les Sociétés Anciennes - «Centre Louis Gernet») στο Παρίσι. Αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ σε επτά πανεπιστήμια, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγεται το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Πέθανε στο Σεβρ.
Κριτική
Η προσέγγιση του Βερνάν συνάντησε την αρνητική κριτική των Ιταλών φιλολόγων, ακόμα και εκείνων που διακρίνονταν για τη μαρξιστική τους προσέγγιση. Κατηγορήθηκε για ανιστορική προσέγγιση, και χειρισμό των πηγών του σε κατηγορίες που δεν σχετίζονταν άμεσα με το έργο του (πολυσημία και ασάφεια).
Επίτιμος Διδάκτωρ
Του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από τα εξής Πανεπιστήμια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερναν Ζαν-Πιερ Βερναν Ζαν-Πιερ Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί Βερναν Ζαν-Πιερ Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Ανάκτορο Γιλντίζ
Γενικά
Η περιοχή που καλύπτει το ανάκτορο Γιλντίζ, άλλοτε δασικός κυνηγότοπος, που είχε περιέλθει στο θησαυροφυλάκιο της Αυτοκρατορίας (δημοσίων κτημάτων) επί σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, ξεκίνησε να διαμορφώνεται από την εποχή του Μαχμούτ Β΄, ο οποίος ανήγειρε κυνηγητικό περίπτερο, το Γιλντίζ Κιοσκ, που έδωσε την ονομασία από τη μαγευτική θέα που παρείχε του Βοσπόρου, της ασιατικής ακτής, της Προποντίδας καθώς και της Κωνσταντινούπολης. Το 1844 ο Σουλτάνος Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ κατεδάφισε το Γιλντίζ κιόσκ και στη θέση του έκτισε νέο μεγαλύτερο στο οποίο χρησιμοποιούσε ως χώρο διασκέδασης. Όταν ανήλθε στον θρόνο ο αδελφός του, ο Αμπντούλ Αζίζ επεξέτεινε τον κήπο περιλαμβάνοντας και τα τσιφλίκια - κήπους Καζαντζίογλου και Καπουτζίμπας, μετατρέποντάς το έτσι στον μεγαλύτερο σουλτανικό κήπο της Αυτοκρατορίας. Ανερχόμενος αργότερα στο θρόνο ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ (1876-1909), (γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και ανεψιός του προηγουμένου), κατεδάφισε την έπαυλη του πατέρα του και στη θέση του ανήγειρε νέο ανάκτορο το καλούμενο Μαμπεΐν Κιοσκ πέριξ του οποίου και κατόπιν σχετικής διαμόρφωσης ανεγέρθηκαν πλείστα κτίρια που συνθέτουν σήμερα το συγκρότημα Γιλντίζ. Ο λόγος για τον οποίο ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ επέλεξε και έχτισε στο κήπο του Γιλντίζ το νέο ανάκτορο της αυτοκρατορίας, ήταν αφενός μεν η νέα ιδέα που κυριαρχούσε τότε, ο κάθε σουλτάνος να μη διαμένει ούτε ν' ασκεί εξουσία από πατρογονικό ανάκτορο, δίνοντας έτσι εικόνα ανεξαρτησίας από το παρελθόν, αφετέρου δε από φόβο για τη ζωή του, που άρχισε να τον κυριεύει λίγα χρόνια μετά την ανάρρησή του θεωρώντας πως στο ανάκτορο Ντολμάμπαχτσε θα ήταν περισσότερο ευάλωτος, λόγω της γειτνίασής του με τον Βόσπορο. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι όλο τον χρόνο της βασιλείας του τον διήλθε εντός αυτού του ανακτόρου.
Τους κήπους του ανακτόρου επιμελήθηκαν Γερμανοί, Ιταλοί και Γάλλοι ειδικοί, ενώ τα αρχιτεκτονικά σχέδια ανήκαν στους ελληνικής καταγωγής, τότε Ρωμιούς, αρχιτέκτονα Βασιλάκη Μπέη (Ιωαννίδη), τον Νικολάκη Τζελέπη Εφένδη, τον Αρμένη Σαρκίς Μπαλιάν, τον Ιταλό αρχιτέκτονα Ραϊμόντο ντ' Αρόνκο, καθώς και τον Γάλλο στρατηγό Μπερλιέ ως αρχιμηχανικός της οχύρωσης του χώρου. Το σύμπλεγμα περιλαμβάνει πολυάριθμα κτίρια και οικίσκους που οικοδομήθηκαν με συνεχείς ανακαινίσεις, επεκτάσεις και προσθήκες με συνέπεια να συνιστά ένα αλλοπρόσαλλο σύμπλεγμα αρχιτεκτονικής δυσαρμονίας, συνολικού εμβαδού, με όλους τους βοηθητικούς χώρους και τους κήπους, 500.000 τ.μ. κατατάσσοντάς το, δεύτερο σε έκταση ανάκτορο της Κωνσταντινούπολης. Μια γέφυρα συνδέει το ανάκτορο Γιλντίζ με το παραλιακό ανάκτορο Σιραγάν.
Περιγραφή
Η περιγραφή του συγκροτήματος Γιλντίζ καταδεικνύει όχι μόνο τους φόβους του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ αλλά και τα διάφορα ενδιαφέροντά του, επίσημα και ιδιωτικά, πέρα από το καθημερινό βαρύ πρόγραμμα που ακολουθούσε.
Περίβολοι του Γιλντίζ
Το συγκρότημα Γιλντίζ περιτειχιζόταν από τρεις οχυρωματικούς περιβόλους τον ενδότερο, τον εσωτερικό και τον εξωτερικό, και οι τρεις έργα του στρατηγού Μπερλιέ, δημιουργώντας έτσι τρεις ζώνες εκτός τον εξωτερικό τεράστιο κήπο που και αυτός περιτειχιζόταν από χαμηλό τοίχο. Για τους περιβόλους του Γιλντίζ είχαν αναπτυχθεί στην εποχή τους διάφοροι θρύλοι που επί το πλείστον ήταν ανυπόστατοι, όπως π.χ. ότι προστατεύονταν εσωτερικά από λάκκους με φίδια, ή ότι κάποια δέντρα ήταν παγιδευμένα από τα οποία ρίπτονταν ακόντια, βέλη, δίχτυα, μυτεροί φράχτες κ.ά. ή ότι γίνονταν ακόμα και εκτελέσεις. Ίσως κάποια εξ αυτών να διαδόθηκαν επί τούτου προς αποτροπή παραβίασής τους ή και άλλα από την έντονη αντιχαμιτική προπαγάνδα της εποχής.
Σαράι-ι Χουμαγιούν
Το Σαράι-ι Χουμαγιούν, που ερμηνεύεται "Αυτοκρατορικό Ανάκτορο", καλούμενο και "Μπουγιούκ Μαμπεΐν" ήταν το κυρίως ανάκτορο του συγκροτήματος Γιλντίς, το οποίο οικοδομήθηκε στην πλέον περίοπτη θέση, κεντρική, που δέσποζε όλου του χώρου. Δεν ήταν ορατό έξω από το συγκρότημα, όπως και τα περισσότερα περίπτερα, εκτός από ελάχιστο χρόνο κατά την οικοδόμησή του και μόνο από συγκεκριμένο σημείο της ασιατικής ακτής του Βοσπόρου, πριν καλυφθεί και αυτό από το ύψος των πέριξ δένδρων. Επί βασιλείας του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το Σαράι-ι Χουμαγιούν απετέλεσε την καρδιά της διοίκησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την Υψηλή Πύλη της εποχής, ήταν το τέταρτο κατά σειρά λειτουργίας ανάκτορο στην ιστορία της Δυναστείας των Οσμανιδών σουλτάνων, μετά το ανάκτορο Εσκί, το Τοπ Καπί και το ανάκτορο Ντολμά Μπαχτσέ. Αρχιτέκτονες αυτού ήταν ο Βασιλάκης Μπέης Ιωαννίδης και ο αρμενικής καταγωγής Σαρκίς Μπέης Μπαλιάν της σπουδαίας οικογένειας αρχιτεκτόνων Κωνσταντινούπολης.
Η οικοδόμηση ξεκίνησε κατά το δεύτερο έτος της βασιλείας του Χαμίτ Β΄ (το 1878), και ολοκληρώθηκε τρία χρόνια αργότερα. Πρόκειται για ένα υπερυψωμένο παραλληλόγραμμο διώροφο κτίριο με ημιυπόγειο, (όχι και εξαιρετικά μεγάλο, σχετικά για την εποχή του), ανατολικομεσημβρινό, δηλαδή σε κάθετη κατεύθυνση με εκείνη του Βοσπόρου, σε σύμμεικτο νεοκλασικό και ελαφρά μπαρόκ ρυθμό, ενώ ο εσωτερικός του διάκοσμος ακολούθησε το λεγόμενο "ντιβανχανέ" ρυθμό (= ο βυζαντινός καμπυλόσχημος και τοξοειδής ρυθμός υπερώων). Όλες οι θύρες και τα παράθυρα ακολουθούσαν αυτόν τον ρυθμό. Το κτίριο δεν φέρει εξώστες, ούτε αετώματα, ούτε περιστύλια. Αντ΄ αυτών έχει κατά πλευρά μικρή αρχιτεκτονική προβολή - πτέρυγα όπου στην πρόσοψη χωρίζεται σε δύο, μεταξύ των οποίων φέρεται η τρίθυρη κεντρική είσοδος, χωρίς πρόπυλο, στην οποία και καταλήγουν οι δύο αντιτακτές τεταρτοκυκλικές μαρμάρινες κλίμακες.
Άλλα κτίσματα και περίπτερα
Εκτός των περιβόλων του κυρίου συγκροτήματος υπήρχαν και πολλά άλλα περίπτερα και κτίσματα, σημαντικότερα των οποίων ήταν: thumb|right|250px|Γενική άποψη του Μάλτα Κιοσκ
Στο πάρκο του ανακτόρου στεγάζονταν επιπλέον εργαστήρια ξυλουργικής και κεραμικής. Το τελευταίο, γνωστό για την κατασκευή πορσελάνινων αντικειμένων, λειτούργησε τις περιόδους 1895-1909 και 1911-20 και εξακολουθεί να είναι σε λειτουργία από το 1962 έως σήμερα.
Όταν ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ εκθρονίστηκε το 1909, το ανάκτορο παραμελήθηκε. Χρησιμοποιήθηκε εκ νέου, ως κατοικία, από τον Μεχμέτ Ε΄. Τη δεκαετία του 1930, η μεγαλύτερη έκταση του συμπλέγματος παραχωρήθηκε στη Στρατιωτική Ακαδημία, ενώ το Σαλέ Κιοσκ και άλλα κτίρια χρησιμοποιήθηκαν για τις ανάγκες του προέδρου της Εθνικής Συνέλευσης. Μέρος των κτιρίων παραχωρήθηκε επίσης στο δήμο της Ιστανμπούλ. Με τη μεταφορά της Στρατιωτικής Ακαδημίας στην Άγκυρα το 1968, τα κύρια κτίρια παραχωρήθηκαν στο Υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας και αξιοποιήθηκαν ως μουσεία (Μουσείο Γιλντίζ και Δημοτικό Μουσείο Ιστανμπούλ), καθώς και για τη στέγαση ινστιτούτου για την έρευνα της ισλαμικής τέχνης και κουλτούρας. Ορισμένες εγκαταστάσεις εξακολουθούν να καλύπτουν ανάγκες του στρατού, ενώ άλλες ανήκουν πλέον στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Γιλντίζ.
1738 Όστερχοφ
Ο Όστερχοφ (Oosterhoff) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,39. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Π. Τ. Όστερχοφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Όστερχοφ εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Όστερχοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 26 λεπτά και 55 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οστερχοφ
Χουνκιάρ μπεγιεντί
Συνταγή
Το κρέας ψήνεται στο γκριλ ή γίνεται κοκκινιστό στην κατσαρόλα. Κόβεται σε κύβους και προστίθενται κρεμμύδι, σκόρδο, πιπεριές, προαιρετικά ντομάτα και διάφορα μπαχαρικά (ρίγανη, θυμάρι, τριμμένο κόλιαντρο, φύλλα δάφνης, πάπρικα, πιπέρι, κανέλα, μπαχάρι).
Ο πουρές μελιτζάνας γίνεται με τηγανητές ή ψητές μελιτζάνες και βούτυρο. Στη συνέχεια αποκτά άσπρο χρώμα είτε με την προσθήκη γάλακτος ή κρέμας γάλακτος είτε με την προσθήκη σάλτσας μπεσαμέλ. Ο πουρές αρωματίζεται με τριμμένο μοσχοκάρυδο και πιπέρι.
Πηγές
Κατηγορία:Πολίτικη κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα καπνιστά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση τη μελιτζάνα
Οστεοφυλάκιο του Ντουωμόν
Το Οστεοφυλάκιο του Ντουομόν (γαλ. Ossuaire de Douaumont) που βρίσκεται στο οχυρό Ντουομόν κοντά στην πόλη Βερντέν στη Λωρραίνη είναι μνημείο και τόπος ανάμνησης των πεσόντων της μάχης του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και Γαλλικό εθνικό νεκροταφείο. Ιδρύθηκε το 1920 από τον Γάλλο μετέπειτα Στρατάρχη Στρατάρχη Πεταίν και φυλάσσονται σε αυτό τα οστά 130.000 στρατιωτών άγνωστης ταυτότητας ανεξαρτήτως υπηκοότητας που έχασαν την ζωή τους στην μάχη του Βερντέν.
Ιστορία
Η μάχη του Βερντέν είναι μία από τις πιο τραγικές μάχες της ανθρωπότητας. Η μάχη αυτή διάρκεσε 300 ημέρες (21 Φεβρουαρίου 1916 - 19 Δεκεμβρίου 1916) και διαδραματίστηκε σε ένα πολύ μικρό πεδίο (έκταση σχεδόν είκοσι τετραγωνικά χιλιόμετρα). Ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται στις 230 χιλιάδες, ενώ ο συνολικός αριθμός των θυμάτων (νεκροί, τραυματίες και αιχμάλωτοι) ανέρχεται στους 700.000.
Περιγραφή
Αρχιτέκτονες του οστεοφυλακίου ήταν ο Λέον Αζέμα (Léon Azéma), ο Max Edrei και ο Jacques Hardy, ενώ ο Georges Desvallières σχεδίασε τα γυαλιά βιτρό. Το κτίριο αρχικά ήταν ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι. Σήμερα είναι ένα επιβλητικό κτίριο με έναν πύργο ύψους 46 μέτρων που έχει σχήμα βλήματος κανονιού. Στην κορυφή του πύργου έχει πανοραμική θέα πάνω από το πεδίο της μάχης και μια επεξηγητική πινακίδα. Η Καμπάνα της Νίκης (Bourdon de la Victoire) χτυπάει καθημερινά τρεις φορές, ενώ προβολείς σαρώνουν την νύχτα το πεδίο της μάχης. Στο εσωτερικό του πύργου βρίσκεται ένα πολεμικό μουσείο, ενώ στο υπόγειο είναι μια αίθουσα προβολής και ένα κατάστημα σουβενίρ. Στο υπόγειο βρίσκεται επίσης η αίθουσα στην οποία φυλάσσονται τα οστά. Οι επισκέπτες μπορούν να βλέπουν το εσωτερικό της αίθουσας μέσα από τζαμαρία. Το εσωτερικό του κτιρίου, μήκους περίπου 130 μέτρων θυμίζει καθολική εκκλησία. Οι τοίχοι του είναι καλυμμένοι από αναμνηστικές επιγραφές με ονόματα των νεκρών στρατιωτών και αγνοουμένων. Έχει και ένα εκκλησάκι. Έξω από το οστεοφυλάκιο βρίσκεται ένα μεγάλο νεκροταφείο με 25.000 τάφους στρατιωτών με λευκό σταυρό για τους νικητές του πολέμου και μαύρο σταυρό για τους ηττημένους.
Λόγω του ότι είναι εθνικό νεκροταφείο βρίσκονται και τάφοι πεσόντων της πολέμου της Ινδοκίνας και του πολέμου της Αλγερίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Μπαϊράμ
Το Μπαϊράμ (τουρκικα: bayram, αγγλικά: bayram ή bairam) (ή και εξελληνισμένα μπαϊράμι) είναι η Τουρκική λέξη (αρχικά από την περσική λέξη paδrām ή τη Σογδιανή λέξη patrām, pedram στη σύγχρονη Περσική γλώσσα ) για εθνική γιορτή ή αργία, που αναφέρεται και σε εθνικές (κοσμικές) και θρησκευτικές γιορτές. Βάσει αυτής της διπλής εφαρμογής της λέξης, η μέθοδος για τον υπολογισμό των ετήσιων ημερών των μπαϊραμιών είναι διαφορετική για τις εθνικές και τις θρησκευτικές γιορτές.
Οι εθνικές αργίες της Τουρκίας είναι βάσει του επίσημου Γρηγοριανού ημερολογίου, ενώ οι Ισλαμικές θρησκευτικές γιορτές ανακοινώνονται επίσημα από πριν από την Προεδρία Θρησκευτικών Υποθέσεων (Τουρκικά: Diyanet İşleri Başkanlığı) με βάση το Ισλαμικό ημερολόγιο, και κατόπιν συντονίζονται και τοποθετούνται στο εθνικό Γρηγοριανό ημερολόγιο, με αποτέλεσμα οι ημερομηνίες για της θρησκευτικές γιορτές να μετακινούνται κάθε χρόνο με μια διαφορά περίπου 11 ημερών.
Μεγάλες μη Τουρκικές ή μη Ισλαμικές παραδόσεις και εορτασμοί μπορεί επίσης να αποκαλούνται Μπαϊράμια, όπως για παράδειγμα το Χαλοουίν "Cadılar Bayramı" ("Μπαϊράμ των Μαγισσών"), το Πάσχα ως "Paskalya Bayramı" ("Μπαϊράμ του Πάσχα), τα Χριστούγεννα ως "Noel Bayramı" ("Μπαϊράμ των Χριστουγέννων), το Εβραϊκό Πάσχα ως "Hamursuz Bayramı" ("Μπαϊράμ των Άζυμων", hamursuz=χωρίς μαγιά) και το Χανουκά ως "Yeniden Adanma Bayramı" ("Μπαϊράμ της Αναγέννησης/Αφιέρωσης"). Όμως, κάθε ειδική περίσταση ή γιορτή, δεν αναφέρεται ως Μπαϊράμ, όπως στην περίπτωση, μεταξύ άλλων, της Παγκόσμιας Ημέρας Υγείας, ή της Απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης.
Επίσης, λόγω της επιρροής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα πρώην κατακτημένα μέρη της στα Βαλκάνια και μέρη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, πολλοί μη Τούρκοι, όπως Μουσουλμάνοι Αλβανοί, Μουσουλμάνοι Σέρβοι, Πομάκοι, Ρομά, Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, καθώς και Μουσουλμάνοι από το Βόρειο Καύκασο, το Αζερμπαϊτζάν, την Κριμαία, και άλλοι άτομα τουρκικής καταγωγής, έχουν παρομοίως υιοθετήσει τη λέξη "Μπαϊράμ", με τον όρο "Μικρό Μπαϊράμ" για το Ιντ αλ-φιτρ (στην Ελλάδα αναφερόμενο συνήθως ως "Σεκέρ Μπαϊράμ") και "Μεγάλο Μπαϊράμ" για το Ιντ Αλ-Αντχά (στα Ελληνικά αναφερόμενο συνήθως ως "Κουρμπάν Μπαϊράμ").
Εθνικές εορτές στην Τουρκία
(σε παρένθεση η χρονιά του γεγονότος που εορτάζεται)
Ελλάδα
Στην Ελλάδα η λέξη μπαϊράμ (χρησιμοποιείται συνήθως και εξελληνισμένα ως μπαϊράμι - πληθυντικός μπαϊράμια), αναφέρεται στις δύο μεγάλες γιορτές των Ελλήνων Μουσουλμάνων (που βρίσκονται κυρίως στη Θράκη), το Σεκέρ Μπαϊράμ (Ιντ αλ-φιτρ), και το Κουρμπάν Μπαϊράμ (Ιντ αλ-αντχά). Στον πληθυντικό, χρησιμοποιείται από τα άτομα της μειονότητας για την ευχή για αυτές τις γιορτές, "iyi bayramlar" , αντί του πιο "επίσημου" "bayramlar mübarek olsun", ή "bayramlar kutlu olsun".
Γενικά ως λέξη, σημαίνει γενικά γιορτή ή ένα ευχάριστο γεγονός ή γλέντι, ενώ χρησιμοποιείται και στη φράση "κάνει μπαϊράμι (α) με το μυαλό του", που σημαίνει κάνει (ευχάριστα) σχέδια μόνος του, "λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
(The dictionary data base on the TDK site based on: Divanü Lugati't-Türk ("Compendium of the languages of the Turks") of Mahmud al-Kashgari, 1072–1074)
Κατηγορία:Ισλαμικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Εκφράσεις
Κώστας Καραγκούνης
Ο Κώστας Καραγκούνης (Αγρίνιο, 1 Ιανουαρίου 1975) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Ελλήνων για την εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας από το 2009. Είναι μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε Υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, από το 2012 έως το 2013. Επίσης, διετέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, από τον Ιανουάριο έως τον Οκτώβριο του 2015.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1975 στο Αγρίνιο και είναι γιος του πρώην υφυπουργού Γεωργίας και πρώην βουλευτή Ανδρέα Καραγκούνη και της Παναγιώτας Χριστοδούλου.
Είναι Δικηγόρος Αθηνών και μέλος του ΔΣΑ. Έχει εκπληρώσει από το 2005, την στρατιωτική του θητεία στην 114η Πτέρυγα Μάχης της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Σπουδές
Αφού ολοκλήρωσε τις λυκειακές του σπουδές, σπούδασε Νομική στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (LLM) με βαθμό άριστα. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές πάνω στον τομέα της Πνευματικής Ιδιοκτησίας, στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.
Έχει παρακολουθήσει stage μαθημάτων Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου και Ευρωπαϊκού Συγκριτικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Francois Rabelais de Tours. Έχει μετεκπαιδευτεί στο Harvard Kennedy School (John F. Kennedy School of Goverment) του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Πολιτική
Με την πολιτική ασχολείται ήδη από τις τάξεις της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Νομικής Αθηνών.
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009. Έκτοτε επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Μαΐου 2012, στις εκλογές του Ιουνίου 2012, στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, στις εκλογές του 2019, στις εκλογές του Μαΐου του 2023 και στις εκλογές του Ιουνίου του 2023.
Από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Από τον Ιανουάριο έως τον Οκτώβριο του 2015, διατέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, αντικαθιστώντας την Μαρία Σπυράκη.
Με απόφαση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, διετέλεσε από το 2015 έως το 2019 Αναπληρωτής Τομεάρχης στον τομέα Πολιτικής Ευθύνης Δικαιοσύνης.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων
μικρογραφία|352x352εσ|Θέση της Κοινότητας Ασπροποτάμου στο νομό Τρικάλων Η Κοινότητα Ασπροποτάμου υπήρξε οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης α' βαθμού της Ελλάδας, στο νομό Τρικάλων. Λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας. Συστάθηκε με τη συνένωση των προϋπαρχουσών κοινοτήτων Αγίας Παρασκευής, Ανθούσης, Καλλιρρόης, Καταφύτου, Κρανέας, Πολυθέας, Στεφανίου και Χαλικίου, οι οποίες αποτέλεσαν τα κοινοτικά (από το 2006 τοπικά) διαμερίσματα της νέας Κοινότητας. Έδρα της Κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός Καλλιρρόη.
Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων και συνόρευε στα ανατολικά με το Δήμο Κλεινοβού, στα βορειοανατολικά με το Δήμο Καστανιάς, στα βόρεια με το Δήμο Μαλακασίου καθώς και με τους Δήμους Μετσόβου και Εγνατίας του νομού Ιωαννίνων, στα δυτικά με τις κοινότητες Συρράκου, Καλαρρυτών και Ματσουκίου του νομού Ιωαννίνων και νότια με το Δήμο Αιθηκών.
Η Κοινότητα ήταν κατά βάση αγροτική και ορεινή, εκτεινόμενη στις πλαγιές της νότιας Πίνδου σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.087 μέτρων. Αποτελείτο από 8 κοινοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 297,082 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 103 κατοίκων στην απογραφή του 2001. Η περιοχή περιλαμβάνει ένα μεγάλο σύμπλεγμα δασών, ένα εκτεταμένο δίκτυο ρεμάτων και μικρών ποταμών που συνενούμενα σχηματίζουν τον Αχελώο ή Ασπροπόταμο (από τον οποίο έλαβε το όνομά της η Κοινότητα) και πολλά επιβλητικά βουνά που ανήκουν στην οροσειρά της νότιας Πίνδου, τα περισσότερα των οποίων ξεπερνούν σε ύψος τα 2.000 μέτρα.
Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), η Κοινότητα Ασπροποτάμου ενσωματώθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Καλαμπάκας (που μετονομάστηκε το 2018 σε Δήμο Μετεώρων) της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια της πρώην Κοινότητας Ασπροποτάμου ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Ασπροποτάμου του Δήμου Μετεώρων.
Διοικητική Διαίρεση
Η Κοινότητα Ασπροποτάμου περιελάμβανε τα εξής κοινοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς: thumb|353x353px|Άνοιξη στον Ασπροπόταμο.
Πρόεδροι
Πρόεδροι της Κοινότητας Ασπροποτάμου διετέλεσαν οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α *
Σίβερτ Χόιεμ
Ο Σίβερτ Χόιεμ (Sivert Høyem) (22 Ιανουαρίου 1976) είναι νορβηγός τραγουδιστής. Στο παρελθόν υπήρξε μέλος του ροκ συγκροτήματος Madrugada, ενώ αργότερα ακολούθησε σόλο καριέρα. Στην προσωπική του δισκογραφία περιλαμβάνονται έξι άλμπουμ, μεταξύ των οποίων τα Ladies and Gentlemen of the Opposition (2004) και Exiles (2006).
Το 2019 το συγκρότημα έσμιξε ξανά στην 20η επέτειο του πρώτου τους δίσκου industrial silence, με μια πετυχημένη περιοδεία σε όλη την Ευρώπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί καλλιτέχνες
Πελούζο Ζακύνθου
Το Πελούζο ή η Πελούζα είναι ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου πελάγους στον κόλπο του Λαγανά στην νότιο-ανατολική ακτή της Ζακύνθου. Το Πελούζο απέχει ένα ναυτικό μίλι από την ακτή και αποτελεί μέρος του εθνικού θαλάσσιου πάρκου Ζακύνθου μέρος ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας καρέτα καρέτα που είναι ενταγμένο στο πρόγραμμα φύση 2000 (Natura 2000).
Επί ενετοκρατίας ανήκε στην καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου όπου παραχωρήθηκε στον μοναχό Άγγελο Σαλβιάτη. Ο Σαλβιάτης έκτισε εκεί το 1705 μονή αφιερωμένη στην Θεοτόκο, της Ευαγγελίστριας, και τον ιερό ναό της Θεοτόκου, σήμερα διασώζονται ερείπια των κτισμάτων αυτών. Αργότερα η νήσος πέρασε στα χέρια της οικογένειας Κομούτου όπου ανήκει και σήμερα. Η μονή έπαθε μεγάλες ζημιές στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όπου βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και καταστράφηκε ολοκληρωτικά στον σεισμό του 1953.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Ζακύνθου
Έλλη Στάη
Η Ελισάβετ (Έλλη) Στάη (24 Μαρτίου 1954) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το Αρσάκειο και τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ως φοιτήτρια Νομικής υπήρξε μέλος της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού «Ρήγας Φεραίος». Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακά στις Πολιτικές Επιστήμες στη Σορβόννη. Για λίγο διάστημα εργάστηκε ως δικηγόρος.
Δημοσιογραφική πορεία
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της καριέρα στην εφημερίδα Η Αυγή (επίσημο όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Εσωτερικού). Ακολούθησαν οι δεξιές εφημερίδες Μεσημβρινή και Ακρόπολη, στην οποία έκανε και το πρώτο της πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ με τη συνέντευξη του Τζιάνι Ανιέλι. Η τηλεοπτική της καριέρα ξεκίνησε στην ΕΡΤ στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Την περίοδο εκείνη παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων δίπλα στον Τέρενς Κουίκ. Από το 1989 συνεργάστηκε με το ραδιόφωνο του Flash ως ανταποκρίτρια ευρωπαϊκών θεμάτων στις Βρυξέλλες.
Από το 1999 έως το 2006 συνεργαζόταν με τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Αυτά τα χρόνια θεωρούνταν το καλύτερο διάστημα στην καριέρα της: αναλαμβάνει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού και εκτοξεύει την τηλεθέαση του ξεπερνώντας κατά πολύ το αντίστοιχο δελτίο του Mega (που τότε παρουσίαζε ο Νίκος Χατζηνικολάου), ενώ παράλληλα παρουσιάζει και μία από τις πιο διάσημες εκπομπές στην ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης, «Με τα μάτια της Έλλης», στην οποία φιλοξενούνται πολιτικοί, καλλιτέχνες και άλλες γνωστές προσωπικότητες. Όταν όμως η τηλεθέαση άρχισε να πέφτει, η ιδιοκτησία του ΑΝΤ1 αποφάσισε να ορίσει τον Νίκο Ευαγγελάτο ως συμπαρουσιαστή του κεντρικού δελτίου. Το σχήμα, που τροφοδότησε δημοσιεύματα, σχόλια και ποικίλα κουτσομπολιά, κράτησε μόλις έναν μήνα.
Τον Φεβρουάριο του 2007 συνεργάστηκε και πάλι με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel παρουσιάζοντας την εκπομπή «Έλλη» και παράλληλα ως βασική σχολιάστρια στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει η δημοσιογράφος Όλγα Τρέμη. Από το καλοκαίρι του 2007 συνεργαζόταν με τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha όπου συμπαρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων με τη δημοσιογράφο Μάρα Ζαχαρέα και παράλληλα επιμελούταν και παρουσίαζε την εκπομπή «Persona Grata». Το 2010 συνεργάζεται για τρίτη φορά με τον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 (προηγήθηκε η συνεργασία το 1999 με την εκπομπή «Ελλιγμοί») παρουσιάζοντας την καθημερινή εκπομπή Elli's Point, με την δημοσιογράφο Νικόλ Λειβαδάρη.
Το Φεβρουάριο του 2011 επέστρεψε στην κρατική τηλεόραση παρουσιάζοντας το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στη ΝΕΤ, καθώς και την εβδομαδιαία εκπομπή συζητήσεων NETWEEK μέχρι και τον Ιούνιο του 2013 που έκλεισε η ΕΡΤ με απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης. Το 2015 ανέλαβε την πολιτική εκπομπή "Ίντριγκα" στον ALPHA μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Επίσης, παρουσίασε το διαδικτυακό δελτίο ειδήσεων με τον τίτλο Newsroom από την ιστοσελίδα THE TOC. Από τον Οκτώβριο του 2018 έως τον Ιούλιο του 2019 συνεργάστηκε με τον τηλεοπτικό σταθμό Open TV, αναλαμβάνοντας την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων και της πολιτικής εκπομπής «Open Mind».
Προσωπική ζωή
Η Έλλη Στάη έχει κάνει τέσσερις γάμους. Ο πρώτος με τον δικηγόρο Νίκο Στάη (από τον οποίο κράτησε και το επίθετο της), ο δεύτερος ήταν με τον δημοσιογράφο και Γενικό Διευθυντή Ειδήσεων της ΕΡΤ, Δημήτρη Κατσίμη, με τον οποίο απέκτησε το γιο της Μάρκο (1984). Για πολλά χρόνια σύντροφος της υπήρξε ο Διονύσης Λιβανός (ανιψιός του δεξιού Πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου που όμως υποστήριζε τον Ανδρέα Παπανδρέου και διετέλεσε Υπουργός Τουρισμού το διάστημα 1993-1995). Στη συνέχεια παντρεύτηκε με τον επιχειρηματία και τραπεζίτη Στέλιο Παναγόπουλο, που διετέλεσε Διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (1982-1989) και Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1994-1999). Τον Ιούνιο του 2008 παντρεύτηκε τον εφοπλιστή Μιχάλη Γουλανδρή, γόνο της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας. Χώρισαν το 2013 μετά από αγωγή διαζυγίου που κατέθεσε η γνωστή δημοσιογράφος. Από το 2015 έχει σχέση με τον εφοπλιστή Νίκο Μουνδρέα.