cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νήσος Στιούαρτ
Ιστορία και ονομασία
Το αρχικό Μαορί όνομά του, Te Punga o Te Waka a Maui, τοποθετεί το Νησί Στιούαρτ στην καρδιά της μυθολογίας Μαορί. Μεταφρασμένο ως Η Πέτρινη Άγκυρα του Κανό του Μαουί, αναφέρεται στο ρόλο που έπαιξε το νησί αυτό στον θρύλο του Μαουί και του πληρώματός του, οι οποίοι από το κανό τους, το Νότιο Νησί, έπιασαν και σήκωσαν το μεγάλο ψάρι, το Βόρειο Νησί.
Ωστόσο, το πιο κοινά γνωστό και χρησιμοποιηθέν Μαορί όνομα είναι Ρακιούρα. Συνήθως μεταφράζεται ως Λαμπροί Ουρανοί, πιθανότατα αναφορά στα ηλιοβασιλέματα για τα οποία το Νησί Στιούαρτ είναι διάσημο ή για το Νότιο Σέλας, τους νότιους φωτισμούς, που είναι φαινόμενο νότιων γεωγραφικών πλάτων.
Γεωγραφία
Το νησί διαθέτει έκταση 1.746 χλμ². Ο βορράς του νησιού κυριαρχείται από την βαλτώδη κοιλάδα του Ποταμού Φρεσγουότερ. Η ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι το Βουνό Ανγκλέμ, κοντά στην βόρεια ακτή, με ύψος 979 μέτρα.
Το νότιο μισό του νησιού είναι πιο ομοιόμορφα κυματιστό, εξυψωμένο με μια κορυφογραμμή που διατρέχει νότια από την κοιλάδα του Ποταμού Ρακεαχούα.
Ο Κόλπος Μέισον, στη δυτική πλευρά του νησιού, είναι κυρίως μια μακρυά αμμώδης παραλία σε ένα νησί όπου οι παραλίες είναι συνήθως πιο απότομες. Μια υπόθεση είναι πως ο Κόλπος δημιουργήθηκε σαν αποτέλεσμα μιας μετεωρικής σύγκρουσης στη Θάλασσα της Τασμανίας.
Γύρω από τις ακτές του Νησιού Στιούαρτ βρίσκονται τρία μεγάλα και πολυάριθμα μικρά νησιά.
Πάνω από το 80% του νησιού προστατεύεται ως Εθνικό Πάρκο Ρακιούρα, το νεώτερο εθνικό πάρκο της Νέας Ζηλανδίας.
Γεωμαγνητική Ανωμαλία
Εξαιτίας μιας ανωμαλίας στο μαγνητικό περίγραμμα του γεωγραφικού πλάτους, η τοποθεσία αυτή είναι κατάλληλη για την παρατήρηση του Νοτίου Σέλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ
Κώστας Σιγανίδης
Ο Κώστας Σιγανίδης (1924-2018), του Χρήστου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Πέλλας από το 1963 ως το 1967 και αργότερα νομάρχης από το 1982 ως το 1983.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 28 Απριλίου 1924. Στις εκλογές του 1963 και του 1964 εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου.
Μεταπολιτευτικά ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις χωρίς να εκλεγεί, αν και συγκέντρωσε 2.192 ψήφους.
Τον Μάρτιο του 1982 διορίστηκε Νομάρχης Καστοριάς, υπηρετώντας στη θέση αυτή για έναν χρόνο, ως το 1983.
Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 10 Ιουνίου 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Νομάρχες Καστοριάς
Νεάπολη Αιτωλοακαρνανίας
Η Νεάπολη είναι μεγάλο πεδινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία-ιστορία
Η Νεάπολη βρίσκεται νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου στον κάμπο του Αγρινίου. Είναι κτισμένη σε απόσταση περίπου 9χλμ. ΒΔ. από το κέντρο της πόλης, ανάμεσα στον Στράτο (Δ.), Σπολάιτα (Β.), Ελαιόφυτο (Α.) και Μεγάλη Χώρα (ΝΑ.), της οπίας αποτελεί συνέχεια. Δίπλα από το χωριό και στη δυτική του άκρη περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας. Οι κάτοικοί του απασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργειες καπνού, καλαμπόοκιού, εσπεριδοειδών, ελιάς, σπαραγγιών) και την κτηνοτροφία. Η παλιά ονομασία του είναι Ρουσέϊκα και έτσι αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σπολάιτας. Το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Ρουσσαίικα και το 1977 με το ΦΕΚ 104Α - 13/04/1977 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1984 με το ΦΕΚ 22Α - 28/02/1984 μετονομάστηκε σε Νεάπολη και με το ΦΕΚ 142Α - 21/09/1984 ορίστηκε έδρα του νεοϊδρυθέντα δήμου Νεάπολης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεάπολης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.442 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αντρέα Κορνάρο
Ο Αντρέα Κορνάρο (ιταλικά: Andrea Cornaro, αποβιώσας το 1323), μέλος της βενετικής οικογένειας Κορνάρο, ήταν βαρόνος της Καρπάθου. Από το γάμο του έγινε εκτημόριος της Εύβοιας και μαρκήσιος του ημίσεως της Βοδονίτσας. Ήταν σύζυγος της Μαρίας νταλε Κάρτσερι εκτημορίου της Εύβοιας -ως κυρία του ημίσεως της Καρύστου- και μαρκησίας του ημίσεος της Βοδονίτσας.
Ο Κορνάρο ως βαρώνος της Καρπάθου (Scarpanto) ήταν ευγενής στο Ενετικό Βασίλειο της Κρήτης. Το 1312 νυμφεύτηκε τη χήρα Μαρία ντελα Κάρτσερι, η οποία από το τριτημόριο της Καρύστου στην Εύβοια κατείχε το ήμισυ και από τον πρώτο της σύζυγο Αλβέρτο Παλαβιτσίνι κατείχε το ήμισυ της μαρκιωνίας της Βοδονίτσας. Μετά το θάνατο του Αλβέρτου, το Μαρκιωνία της Βοδονίτσας είχε διαιρεθεί μεταξύ της συζύγου του Μαρίας και της κόρης τους Γουλιέλμας. Ο γάμος του Αντρέα Κορνάρο με την Μαρία, ζητήθηκε από τη Μαρία προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της κόρης της στη Βοδονίτσα, μετά από την πρόσφατη Μάχη του Αλμυρού, όπου απειλήθηκε πλήρως η πολιτική δομή της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα.
Είχε αντιμετωπίσει εισβολή από την Καταλανική Εταιρεία του Δουκάτου των Αθηνών με γενικό βικάριό τους τον Αλφόνσο Φαδρίκ. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, ο Αντρέα Κορνάρο συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε φυλακή της Σικελίας. Τελικά έκανε συμφωνία με τους Καταλανούς: ήταν υποχρεωμένος να καταβάλλει ετήσιο φόρο στον γενικό βικάριο της Αθήνας. Τέσσερα χρόνια αργότερα, απεβίωσε.
Επιχείρηση Moonshot
Η επιχείρηση Moonshot είναι ένα πρόγραμμα της βρετανικής κυβέρνησης για την εισαγωγή μαζικών δοκιμών για τον ιό COVID-19 την ίδια ημέρα στην Αγγλία, ως ένας τρόπος για να επιτραπεί η πραγματοποίηση μεγάλων συγκεντρώσεων ανθρώπων στη χώρα αυτή, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο του ιού. Σύμφωνα με το British Medical Journal, το πρόγραμμα στοχεύει στην πραγματοποίηση 10 εκατομμυρίων εξετάσεων την ημέρα έως το 2021.
Το πρόγραμμα έχει προκαλέσει ανησυχίες λόγω του αναμενόμενου κόστους του -100 δισ. λίρες σύμφωνα με κυβερνητικό έγγραφο που διέρρευσε, το οποίο αντιστοιχεί περίπου στα τρία τέταρτα του συνολικού ετήσιου κόστους του NHS England. Επιπλέον, οι στατιστικολόγοι έχουν προειδοποιήσει ότι, δεδομένων των ανακριβειών που ενυπάρχουν σε κάθε εξέταση, οι μαζικές εξετάσεις αυτής της κλίμακας ενδέχεται να προκαλέσουν εκατοντάδες χιλιάδες ψευδώς θετικά αποτελέσματα την ημέρα, με αποτέλεσμα πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων να πληροφορείται ότι έχει μολυνθεί, ενώ δεν έχει μολυνθεί.
Στις 22 Οκτωβρίου 2020, αναφέρθηκε ότι το έργο είχε "ενταχθεί" στο πρόγραμμα NHS Test and Trace που διευθύνει η Dido Harding. Από τον Απρίλιο του 2021, το Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει να δίνει ιδιαίτερα μεγάλη έμφαση στον μαζικό έλεγχο με τη χρήση τεστ πλευρικής ροής, τα οποία διατίθενται ως σετ για το σπίτι.
Περιγραφή
Το τεστ που προτάθηκε για το πρόγραμμα στηρίχθηκε στην ανάπτυξη νέας τεχνολογίας για δείγματα σάλιου ή δείγματα επιχρίσματος, ώστε να δίνουν θετική ή αρνητική ένδειξη μέσα σε λίγα λεπτά, αντί να απαιτείται ανάλυση σε εργαστήριο, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Με αυτόν τον τρόπο, περιγράφεται από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της Sheffield Telegraph, ως παρόμοιο με ένα τεστ εγκυμοσύνης. Με τη διάθεση ενός τεστ αυτού του τύπου, προβλέπεται να εξαλειφθεί η ανάγκη των ανθρώπων να ταξιδέψουν σε ένα κέντρο εξέτασης, κάτι που μπορεί να απαιτήσει ένα μακρύ ταξίδι. Κατά τη στιγμή της κυκλοφορίας, η μόνη αποδεδειγμένη παγκόσμια τεχνολογία για την εξέταση του COVID-19 εκείνη την εποχή βασιζόταν στην PCR.
Δομή
Η επιχείρηση εντάχθηκε στο πλαίσιο της αντίδρασης του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου (DHSC) στο COVID-19. Αρχικά, ήταν ένα ξεχωριστό κυβερνητικό πρόγραμμα, αλλά τελικά εντάχθηκε στο εθνικό πρόγραμμα NHS T&T. Στο πλαίσιο της επιχείρησης, δημιουργήθηκαν με ρυθμό ορισμένες ημι-ανεξάρτητες ομάδες για την ανάπτυξη και αξιολόγηση τεχνολογιών COVID-19, οι οποίες εκείνη την εποχή ήταν ουσιαστικά πειραματικές και μη αποδεδειγμένες.
Η αποστολή κάθε ομάδας ήταν να καθιερώσει και να αναπτύξει μια ενιαία μορφή δοκιμών COVID-19. Κάθε ομάδα είχε έναν ακαδημαϊκό επικεφαλής και επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη μιας και μόνο τεχνολογίας άμεσης LAMP, LAMPore, φασματομετρίας μάζας, RNA LAMP, PCR στο σημείο περίθαλψης, δοκιμασίες πλευρικής ροής με μηχανικό αναγνώστη και δοκιμασίες πλευρικής ροής ή ταχείες δοκιμασίες που δεν βασίζονται σε μηχανήματα.
Τα σχέδια ταξινόμησης και αξιολόγησης για την τεχνολογία που βασίζεται σε μηχανήματα καθοδηγήθηκε από την TVG (ομάδα τεχνικής επικύρωσης) της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου και την τεχνολογία που δεν βασίζεται σε μηχανήματα από την ομάδα εποπτείας COVID-19 με τη συμβολή της Public Health England, της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας, των ακαδημαϊκών/επιστημονικών συμβούλων και της DHSC.
Επικεφαλής της ανάπτυξης του LAMP ήταν ο καθηγητής Keith Godfrey στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον.
Ιστορία
Το έργο ανακοινώθηκε σε ενημέρωση στην Downing Street από τον Μπόρις Τζόνσον, τον Βρετανό πρωθυπουργό, στις 9 Σεπτεμβρίου 2020. Ο Τζόνσον πρότεινε ότι οι μαζικές δοκιμές θα ήταν ένας τρόπος για να επιτραπεί στους χώρους άθλησης και ψυχαγωγίας να ξανανοίξουν μετά το κλείσιμό τους στην αρχή της πανδημίας, καθώς και για τη δυνατότητα των ανθρώπων να συγκεντρωθούν για χριστουγεννιάτικα πάρτι. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν τεστ για να εντοπίσουν τους ανθρώπους που έδιναν θετικό αποτέλεσμα για τον ιό, αλλά ο Τζόνσον περιέγραψε αυτό που περιέγραψε ως "την προσέγγιση "Moonshot""", ένα τεστ που θα έδειχνε τους ανθρώπους που είναι αρνητικοί και δεν αποτελούν δυνητικό κίνδυνο για τους άλλους, δίνοντάς τους έτσι ένα "πάσο ελευθερίας" για να παρευρίσκονται σε εκδηλώσεις και να συγκεντρώνονται με άλλους "με έναν προ-κοβιδιακό τρόπο". Ανακοινώθηκε ένα πιλοτικό πρόγραμμα για εσωτερικές και εξωτερικές εκδηλώσεις στο Σάλφορντ του Μάντσεστερ, το οποίο θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο, με σχέδια για εθνική εξάπλωση στη συνέχεια. Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή δεν ήταν σαφές τι είδους τεστ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μαζικές εξετάσεις, αν και ήταν σαφές ότι θα μπορούσε να περιλαμβάνει είτε ανίχνευση ιικού αντιγόνου με χρήση πλευρικής ροής είτε ισοθερμική ενίσχυση με τη βοήθεια βρόχου αντίστροφης μεταγραφής. Στις 18 Αυγούστου, κατόπιν αιτήματος των υπουργών του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας του Ηνωμένου Βασιλείου, ζητήθηκε από το Public Health England Porton Down και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης να αναπτύξουν την υποδομή κλινικής έρευνας και αξιολόγησης που απαιτείται για τον εντοπισμό των πιο υποσχόμενων συσκευών πλευρικής ροής με τα καλύτερα χαρακτηριστικά απόδοσης.
Αρκετές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα προσχώρησαν στο πρόγραμμα, μεταξύ των οποίων η GSK για την παροχή εξετάσεων, η AstraZeneca για την εργαστηριακή ικανότητα και οι Serco και G4S για την αποθήκευση και την εφοδιαστική. Ένας από τους συμβούλους της κυβέρνησης για τις ταχείες εξετάσεις είναι ο επιδημιολόγος του Χάρβαρντ Michael Mina, ο οποίος πρότεινε ένα παρόμοιο "moonshot" στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 2020, το πιλοτικό πρόγραμμα του Σάλφορντ - το οποίο αρχικά προβλεπόταν να περιλαμβάνει τακτικές εξετάσεις και στους 254.000 κατοίκους - είχε μειωθεί σημαντικά, με κυβερνητικές πηγές να αναφέρουν ότι τώρα θα "επικεντρωθεί σε περιβάλλοντα και ομάδες υψηλού κινδύνου", με τις εξετάσεις να προσφέρονται στους κατοίκους "σε ορισμένες περιοχές κατοικιών υψηλής πυκνότητας". Στις 19 Οκτωβρίου 2020, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την έναρξη ενός πιλοτικού προγράμματος δοκιμών LAMP και δοκιμών πλευρικής ροής για ασυμπτωματικό προσωπικό σε νοσοκομεία στο Μάντσεστερ, το Σαουθάμπτον και το Μπέισινγκστοουκ, ενώ "σχολεία, πανεπιστήμια και οίκοι ευγηρίας στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο" θα ακολουθήσουν σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
Στις 22 Οκτωβρίου 2020, αναφέρθηκε ότι η Επιχείρηση Moonshot είχε "ενταχθεί" στο πρόγραμμα NHS Test and Trace (NHSTT) που διευθύνει η Dido Harding. Μια νομική επιστολή των κυβερνητικών δικηγόρων που απαντούσε σε μια προσφορά του Good Law Project για τον έλεγχο των ποσών των κυβερνητικών χρημάτων που καταβάλλονται σε ιδιώτες εργολάβους ανέφερε: "Η πρόταση που αναφέρεται στο ενημερωτικό πακέτο του Project Moonshot αναπτύχθηκε παράλληλα με το υφιστάμενο πρόγραμμα NHS Test and Trace του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας (DHSC). Ο εγκεκριμένος "βασικός" προϋπολογισμός του NHSTT ήταν περίπου 12,1 δισ. λίρες. Η ουσία της πρότασης που αναφέρεται στο Project Moonshot Briefing Pack έχει έκτοτε ενταχθεί στο NHSTT, αντανακλώντας τις ταχέως κινούμενες και συνεχώς εξελισσόμενες απαιτήσεις πολιτικής στον τομέα των δοκιμών. Έχει επικρατήσει να αναφέρεται ως μέρος του προγράμματος "μαζικών δοκιμών" του NHSTT". Τα σχέδια μαζικών δοκιμών που ανακοινώθηκαν προβλέπουν εβδομαδιαίες εξετάσεις έως και του 10% του πληθυσμού της Αγγλίας, με τη χρήση εκατομμυρίων κιτ σάλιου διάρκειας 30 λεπτών που κατασκευάζει η εταιρεία Innova, "για να βοηθήσουν στον έλεγχο τοπικών κρουσμάτων". Οι τοπικοί διευθυντές δημόσιας υγείας θα είναι "επιλέξιμοι να λαμβάνουν σε εβδομαδιαία βάση τον αριθμό των εξετάσεων που αντιστοιχεί στο 10% του πληθυσμού τους".
Στις 5 Νοεμβρίου 2020' ο Guardian ανέφερε ότι τα γρήγορα τεστ σάλιου "Direct RT-Lamp" που κατασκευάζονται από την OptiGene και χρησιμοποιήθηκαν στην πιλοτική δοκιμή στο Σάλφορντ και το Μάντσεστερ είχαν εντοπίσει μόνο το 46,7% των λοιμώξεων, πράγμα που σημαίνει ότι σε ένα πραγματικό περιβάλλον περισσότεροι από τους μισούς μολυσμένους θα έλεγαν λανθασμένα ότι ήταν απαλλαγμένοι από τον ιό. Ένας επιστήμονας του DHSC ανέφερε: "Είναι εσφαλμένος ο ισχυρισμός ότι οι εξετάσεις έχουν χαμηλή ευαισθησία, καθώς μια πρόσφατη πιλοτική δοκιμή έδειξε συνολική τεχνική ευαισθησία σχεδόν 80%, η οποία αυξάνεται σε πάνω από 96% σε άτομα με υψηλότερο ιικό φορτίο, γεγονός που την καθιστά σημαντική για την ανίχνευση ατόμων στο στάδιο της μόλυνσης. Η πρόκληση τώρα είναι να κατανοήσουμε τους λόγους για τη διαφορά στην υποστηριζόμενη ευαισθησία σε μία αξιολόγηση σε σχέση με εκείνες σε πολλές άλλες.
Υποδοχή
Η ανακοίνωση προσέλκυσε γρήγορα τον έλεγχο επιστημόνων και εμπειρογνωμόνων στον τομέα της υγείας, οι οποίοι εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους σχετικά με το κατά πόσον η εξέταση πολλών εκατομμυρίων ατόμων καθημερινά με γρήγορο ρυθμό ήταν εφικτή με την εργαστηριακή ικανότητα όπως ήταν εκείνη τη στιγμή. Ο Sir Patrick Vallance, ο επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος της κυβέρνησης, δήλωσε ότι θα ήταν "εντελώς λάθος να υποθέσουμε ότι αυτό είναι ένα σίγουρο γεγονός που μπορεί να συμβεί σίγουρα", ενώ η Dr Jenny Harries, η αναπληρώτρια επικεφαλής ιατρός της Αγγλίας, δήλωσε ότι η επιτυχία του προγράμματος θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί.
Άντρα Πραντές
Η Άντρα Πραντές είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο ΝΑ. τμήμα της χώρας και η συνολική της έκταση είναι 162.970 τ.χλμ. ενώ ο πληθυσμός της 49.386.799 κάτοικοι το 2011 (ή 84,665,533 κάτοικοι συμπεριλαμβανομένης της Τελανγκάνα, η οποία έγινε ξεχωριστή πολιτεία το 2014). Πρόκειται για την τέταρτη μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία της Ινδίας και την πέμπτη σε πληθυσμό.
Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Χαϊντεραμπάντ, η πολυπληθέστερη της πολιτείας. Λόγω της διάσπασης της πολιτείας μετά την απόσχιση της Τελανγκάνα και την μετατροπή της σε ξεχωριστή Ομόσπονδη πολιτεία, η ντε φάκτο πρωτεύουσα είναι το Αμαραβάτι. Σύμφωνα με τον Νόμο Αναδιοργάνωσης του Άντρα Πραντές το 2014, αναφέρεται ότι το Χαϊντεραμπάντ θα είναι η πρωτεύουσα της Τελανγκάνα και του Άντρα Πραντές για μια περίοδο όχι μεγαλύτερη των 10 χρόνων, και ότι μια νέα πρωτεύουσα θα αναπτυχθεί ανάμεσα στο Γκουντούρ και την Βιτζαϊγιάντα.
Γενικά
Σύμφωνα με τον νόμο του 1956 "Περί αναδιοργάνωσης της χώρας" που τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, η πολιτεία Άντρα Πραντές σχηματίσθηκε με τη συγχώνευση του κράτους Χαϊντεραμπάντ με την περιοχή που ομιλούταν η γλώσσα τελούγκου, η δε περιοχή που ομιλούταν η γλώσσα μαράθι συγχωνεύτηκε με την πολιτεία της Βομβάης και οι περιοχές όπου επικρατούσε η γλώσσα κανάντα συγχωνεύθηκαν με το κράτος της Μυσόρης.
Έτσι η Άντρα Πραντές τοπογραφικά ορίζεται από τα πλάτη 12° 41' και 22° Β. και γεωγραφικά μήκη 77° και 84° 40' Α., συνορεύοντας με τις πολιτείες Μαχαράστρα, Τσατίσγκαρ και Ορίσα στα βόρεια, το κόλπο της Βεγγάλης στα ανατολικά, με ανάπτυγμα ακτογραμμής 972 χλμ. (2η σε ακτογραμμή πολιτεία της Ινδίας), την Ταμίλ Ναντού νότια και την Καρνάτακα δυτικά.
Η δε πολιτεία χωρίζεται σε τρεις γεωγραφικές περιοχές: την Τελανγκάνα, την Παράκτια Άντρα, και την Ραγιαλασίμα. Την Άντρα Πραντές διατρέχουν δύο κύριοι ποταμοί ο Γκοντάβαρι και ο Κρίσνα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στοιχείο της πολιτείας είναι η μεγάλη παραγωγή ρυζιού που φθάνει το 77% της ινδικής παραγωγής, περί τους 18 εκατομμύρια τόνους.
Άλλες μεγάλες πόλεις εκτός της πρωτεύουσας είναι οι: Βισαχαπατνάμ, Βιτζαγιαβάντα, Γκουντούρ και η Ρατζαμούντρυ. Επίσημη γλώσσα είναι η τελούγκου με δεύτερη την ορντού, ενω λιγότερο ομιλούμενες είναι η χίντι, η μαράθι, η κανάντα και ορίγια.
Λίχτενσταϊν
Το Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν (γερμανικά: Fürstentum Liechtenstein) είναι ένα μικρό ευρωπαϊκό κράτος, εκτεινόμενο στις Άλπεις, ανάμεσα στην Ελβετία και την Αυστρία. Η συνολική έκτασή του είναι 160,4 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022 ανέρχεται σε 39.444 κατοίκους. Η πρωτεύουσα του κράτους είναι η Βαντούζ, ενώ μεγαλύτερη πόλη είναι το Σάαν. Είναι γνωστό ως θέρετρο χειμερινού αθλητισμού και σαν φορολογικός παράδεισος.
Το Λίχτενσταϊν είναι μια από τις μικρότερες χώρες της Ευρωπαϊκής ηπείρου και η μικρότερη χώρα με γερμανόφωνο πληθυσμό στον κόσμο, ενώ αποτελεί και τη μόνη γερμανόφωνη χώρα που δεν συνορεύει με τη Γερμανία. Επίσης είναι το μόνο κράτος που εκτείνεται αποκλειστικά μέσα στην έκταση των Άλπεων. Το Λίχτενσταϊν είναι μεσόγειο κράτος αφού δεν διαθέτει κάποια διέξοδο σε θάλασσα, ενώ αποτελεί το ένα από τα δύο «διπλά μεσόγεια» κράτη στον κόσμο, μαζί με το Ουζμπεκιστάν, αφού συνορεύει μόνο με μεσόγεια κράτη. Το μεγαλύτερο μέρος της έκτασής του είναι ορεινό, ενώ αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις εκτείνονται παράλληλα με τα δυτικά σύνορά του, παραπλεύρως του Ρήνου ποταμού. Το πριγκιπάτο είναι συνταγματική μοναρχία και διαιρείται διοικητικά σε 11 δήμους. Το Λίχτενσταϊν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών (EFTA), αλλά όχι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ιστορία
Η απομονωμένη θέση του Πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν στα υψίπεδα των Άλπεων, καθώς και η μικρή του έκταση ανάμεσα στις μεγαλύτερες Αυστρία και Ελβετία, είχε ως συνέπεια την έλλειψη ιδιαίτερου ενδιαφέροντος σε γεωπολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο από τις στρατηγικά μεγάλες δυνάμεις κάθε εποχής. Έτσι, η ιστορία του πριγκιπάτου είναι σχετικά σταθερή διαχρονικά, ενώ συνδέεται με τις ευρύτερες εξελίξεις των γειτονικών του χωρών.
Η περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται το Λίχτενσταϊν αποτέλεσε ιστορικά τμήμα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Ραιτίας, ενώ στη συνέχεια μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πριν από τη σημερινή ηγεμονία του πριγκιπάτου, οι εκτάσεις του ανήκαν στην κυριότητα του Οίκου των Χόενεμς.
Η Δυναστεία των Λίχτενσταϊν, από την οποία προέρχεται και η σημερινή ονομασία του πριγκιπάτου, κατάγεται από το ομώνυμο κάστρο στην περιοχή της Κάτω Αυστρίας. Η οικογένεια κατείχε το κάστρο και τη γύρω περιοχή από τουλάχιστον το 1140 μέχρι και τον 13ο αιώνα, καθώς και από το 1807 και μετέπειτα. Ο Οίκος των Λίχτενσταϊν στην πορεία των αιώνων απέκτησε την κυριότητα μεγάλων εκτάσεων γης και περιοχών, κυρίως στη Μοραβία, την Κάτω Αυστρία, τη Σιλεσία και τη Στυρία, αν και η πλήρης κυριότητα ή επικαρπία αυτών των περιοχών ανήκε σε ευγενείς μεγαλύτερης τάξης, και συγκεκριμένα στο ευρύτερο οικογενειακό δέντρο των Αψβούργων. Οι πρίγκιπες των Λίχτενσταϊν διατηρούσαν όλο αυτό το διάστημα στενούς δεσμούς με τους Αψβούργους ως σύμβουλοί τους. Η πραγματική κατοχή εκτάσεων γης, στο πλαίσιο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν προϋπόθεση για την απόκτηση μιας έδρας στην αυτοκρατορική δίαιτα, ή αντίστοιχη βουλή, κάτι που ο Οίκος των Λίχτενσταϊν δεν κατάφερε παρά πολύ αργότερα. Η οικογένεια μετά από αιώνες προσπαθειών αγόρασε τα πλήρη δικαιώματα κυριότητας της περιοχής Σέλενμπεργκ και της κομητείας Βαντούζ, το 1699 και το 1712 αντίστοιχα, από τον Οίκο των Χόενεμς. Και οι δύο αυτές περιοχές είχαν ακριβώς την προϋπόθεση για την απόκτηση μίας έδρας στην αυτοκρατορική δίαιτα: δεν είχαν άλλη φεουδαρχική εξουσία από τον κόμη και τον ιδιοκτήτη των εκτάσεων. thumb|left|Το κάστρο του Γκούτενμπεργκ στο [[Μπάλζερς]] Το 1719, μετά την αγορά των εκτάσεων από τον οίκο των Λίχτενσταϊν, ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εξέδωσε διάταγμα ένωσης του Σέλενμπεργκ και της κομητείας Βαντούζ, αναβαθμίζοντας τη νέα περιοχή στο καθεστώς του Πριγκιπάτου με το όνομα Λίχτενσταϊν, για να τιμήσει τον πιστό οίκο. Τότε μόνο το πριγκιπάτο έγινε μέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ στην πραγματικότητα οι πρίγκιπες του οίκου δεν βρέθηκαν στο νέο τους κράτος παρά μόνο μετά από 120 χρόνια. thumb|left|Το [[Κάστρο της Βαντούζ, επιβλέποντας την πρωτεύουσα, αποτελεί ακόμα κατοικία του Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν]] Το 1806, η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία παραχωρήθηκε στην εξουσία του αυτοκράτορα της Γαλλίας, Ναπολέοντα Α΄, μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Ο νέος αυτοκράτορας διέλυσε το παλαιό καθεστώς και όλοι οι μηχανισμοί διοίκησης κατέρρευσαν. Τα νέα κράτη που προέκυψαν από τη διάλυση δεν είχαν υποχρεώσεις πέρα από τα σύνορά τους και αυτό είχε ως συνέπεια η επικράτεια του Λίχτενσταϊν να γίνει πλήρως αυτόνομη και ανεξάρτητη, με κυρίαρχη εξουσία τον ομώνυμο οίκο. Αν και το Λίχτενσταϊν αποτέλεσε μέλος της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, με κύριο προστάτη τον ίδιο τον Ναπολέοντα Α΄, η ζωή του σχήματος αυτού ήταν μικρή, μέχρι το 1813. Στη συνέχεια, το πριγκιπάτο συμμετείχε στη Γερμανική Συνομοσπονδία από το 1815 μέχρι το 1866, κάτω από την εποπτεία του αυτοκράτορα της Αυστρίας. Το 1818, ο Ιωάννης Α΄ Ιωσήφ του Λίχτενσταϊν, παραχώρησε στην περιοχή ένα περιορισμένο καθεστώς πλήρους ανεξαρτησίας. Τότε η περιοχή δέχθηκε και την πρώτη φυσική επίσκεψη ενός μέλους του οίκου, του πρίγκιπα Άλοϋς Β΄ του Λίχτενσταϊν, αν και η πρώτη επίσκεψη ενός πρίγκιπα με πλήρη εξουσία δεν έγινε παρά μόνο μέχρι το 1842.
Μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου το πριγκιπάτο παρέμεινε στενά συνδεδεμένο με την Αυστριακή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια με την Αυστροουγγαρία. Οι κυβερνώντες πρίγκιπες συνέχισαν να κατέχουν εκτάσεις στις περιοχές του Οίκου των Αψβούργων, από όπου είχαν και τα εισοδήματά τους, περνώντας τον περισσότερο χρόνο τους στα δύο παλάτια τους στη Βιέννη. Η οικονομική κρίση που ακολούθησε τον πόλεμο, ανάγκασε το πριγκιπάτο να προβεί σε τελωνειακή και νομισματική ένωση με την άλλη γείτονα χώρα, την Ελβετία. Ο στρατός του Λίχτενσταϊν είχε διαλυθεί από το 1868 για οικονομικούς λόγους. Έτσι, μετά τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας, συμφωνήθηκε ότι το πριγκιπάτο, ως παλαιά κτήση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεν δεσμευόταν με το νέο ανεξάρτητο κράτος της Αυστρίας, αφού αυτό δεν αυτοπροσδιοριζόταν ως διάδοχο σχήμα της αυτοκρατορίας.
Την άνοιξη του 1938, ακριβώς μετά την προσάρτηση της Αυστρίας από τη ναζιστική Γερμανία, ο 84-χρονος πρίγκιπας Φραγκίσκος Α΄ του Λίχτενσταϊν παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του υπέρ του 31-χρονου τρίτου βαθμού ανιψιού του, πρίγκιπα Φραγκίσκο Ιωσήφ Β΄ του Λίχτενσταϊν, ως διαδόχου του. Αν και ως επίσημος λόγος παραίτησης αναφέρθηκε η μεγάλη ηλικία του πρίγκηπα, εικάζεται ότι ο Φραγκίσκος Α΄ δεν επιθυμούσε να είναι στον θρόνο αν η Γερμανία εισέβαλε στο πριγκιπάτο. Η από το 1929 σύζυγός του ήταν Εβραία βιεννέζικης καταγωγής, και θεωρούταν ήδη από τους Ναζί ως στόχος. Αν και στο Λίχτενσταϊν δεν υπήρχε επίσημα κάποιο ναζιστικό κίνημα, στο κόμμα Εθνικής Ενότητας υπήρχε ένα ισχυρό ρεύμα με συμπάθεια στους Ναζί.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το Λίχτενσταϊν παρέμεινε επίσημα ουδέτερο, αναζητώντας υποστήριξη και βοήθεια από τη γειτονική Ελβετία. Παράλληλα, η οικογενειακή περιουσία και θησαυροί του Οίκου των Λίχτενσταϊν σε εμπόλεμες ζώνες της ηπειρωτικής Ευρώπης, μεταφέρθηκαν στο πριγκιπάτο και στο Λονδίνο, για την ασφάλειά τους. Με το τέλος του πολέμου, η Τσεχοσλοβακία και η Πολωνία, στη διαδικασία ανάκτησης των γερμανικών κτήσεων, κατάσχεσαν όλες τις κληρονομικές εκτάσεις και περιουσίες του Οίκου των Λίχτενσταϊν στη Βοημία, τη Μοραβία και τη Σιλεσία, καθώς οι πρίγκιπες του Λίχτενσταϊν διέμεναν μέχρι την προσάρτηση της Αυστρίας το 1938 στη Βιέννη. Οι κατασχέσεις αυτές, για τις οποίες διεξάγεται σήμερα δικαστική διαμάχη στο διεθνές δικαστήριο, περιελάμβαναν περισσότερα από 1.600 τετρ. χλμ. αγροτικών και δασικών εκτάσεων, καθώς και πολλά οικογενειακά κάστρα και παλάτια. Στους πολίτες του Λίχτενσταϊν απαγορεύτηκε επίσης η είσοδος στην Τσεχοσλοβακία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Πρόσφατη απόρροια αυτής της διαμάχης είναι η απουσία διπλωματικών σχέσεων μεταξύ του πριγκιπάτου και της Τσεχίας και της Σλοβακίας, οι οποίες δεν αποκαταστάθηκαν παρά μόλις το 2009.
Γεωγραφία
Αν και λόγω της θέσης και του υψομέτρου, το αναμενόμενο κλίμα θα ήταν αλπικό, οι επικρατούντες νότιοι άνεμοι χαρακτηρίζουν το κλίμα του πριγκιπάτου σχετικά ήπιο. Το κλίμα χαρακτηρίζεται ηπειρωτικό, με ψυχρούς νεφοσκεπείς χειμώνες με συχνή χιονόπτωση ή βροχή. Τα καλοκαίρια είναι σχετικά θερμά, με νεφώσεις και υγρασία.
Η έκταση του Λίχτενσταϊν είναι 160 τετρ. χλμ. με συνολικό μήκος συνόρων 77,9 χλμ., από τα οποία τα 36 χλμ. είναι με την Αυστρία και τα υπόλοιπα 41,9 χλμ. με την Ελβετία. Η χώρα είναι η έκτη μικρότερη στον κόσμο ως προς την έκτασή της.
Διοικητική διαίρεση
Διοικητικά, το πριγκιπάτο διαιρείται σε 11 κοινότητες, γνωστές με την ονομασία Γκεμάιντε, οι οποίες κατά βάση αποτελούνται από ένα χωριό ή έναν οικισμό. Δύο περιφέρειες, άτυπες διοικητικά, ορίζονται γεωγραφικά ως η κάτω και η άνω περιφέρεια, με τις ονομασίες Ούντερλαντ και Όμπερλαντ. Στην Ούντερλαντ περιλαμβάνονται πέντε κοινότητες, οι Έσεν, Γκάμπριν, Μάουρεν, Ρούγκελ και Σέλενμπεργκ, ενώ στην Όμπερλαντ ανήκουν οι υπόλοιπες έξι, δηλαδή οι Μπάλτσερς, Πλάνκεν, Σάαν, Τρίσεν και η πρωτεύουσα Βαντούζ.
Διακυβέρνηση
Το Λίχτενσταϊν υιοθέτησε το σύγχρονο σύνταγμά του το 2003, αντικαθιστώντας το πρότερο σύνταγμα του 1921. Σύμφωνα με εκείνο, το πριγκιπάτο ήταν συνταγματική μοναρχία με πρίγκιπα κυβερνήτη από τον πριγκιπικό οίκο των Λίχτενσταϊν. Σήμερα, ισχύει ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, ενώ ο πρίγκιπας έχει σημαντικό πολιτικό ρόλο.
Ο κυβερνών πρίγκιπας είναι ο αρχηγός του κράτους και αντιπροσωπεύει τη χώρα στις διεθνείς σχέσεις της, αν και οι περισσότερες διπλωματικές αποστολές αντιπροσωπεύονται από την Ελβετία. Ο πρίγκιπας έχει δικαίωμα αρνησικυρίας σε νόμους που υιοθετεί η βουλή, ενώ μπορεί να διακηρύξει δημοψηφίσματα, να καθιερώσει νομολογία, και να διαλύσει τη βουλή μετά από δημοψήφισμα.
Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση που αποτελείται από τον αρχηγό της κυβέρνησης (πρωθυπουργός) και τέσσερις κυβερνητικούς συμβούλους (υπουργοί). Η κυβέρνηση διορίζεται από τον πρίγκιπα μετά από πρόταση και συμφωνία της βουλής, συνεπώς αντιστοιχεί στην ισχυρότερη παράταξη της βουλής. Το σύνταγμα καθορίζει ότι τουλάχιστον δύο μέλη της κυβέρνησης πρέπει να προέρχονται από τις δύο περιφέρειες. Η κυβέρνηση είναι υπόλογη τόσο στη βουλή όσο και στον πρίγκιπα.
Η δικαστική εξουσία ασκείται από το Περιφερειακό Δικαστήριο της Βαντούζ, το Πριγκιπικό Ανώτατο Εφετείο της Βαντούζ, το Πριγκιπικό Ανώτατο Δικαστήριο, το Διοικητικό Δικαστήριο, και το Συμβούλιο του Κράτους. Το τελευταίο είναι και το συνταγματικό δικαστήριο του πριγκιπάτου.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά. Η χώρα δεν διαθέτει κανένα αεροδρόμιο και εξυπηρετείται είτε από το αεροδρόμιο της Ζυρίχης (130 χλμ) ή το αρκετά μικρότερο αεροδρόμιο του Σανκτ Γκάλεν (50 χλμ). Περί τα 9,5 χλμ σιδηροδρόμων περιέρχονται από τέσσερις κύριες πόλεις, ωστόσο τόσο η σιδηροδρομική εγκατάσταση όσο και η λειτουργία ανήκει στους Αυστριακούς Σιδηροδρόμους.
Οικονομία
Παρ' όλη τη μικρή του έκταση και τους λιγοστούς φυσικούς πόρους του, το Λίχτενσταϊν έχει μία ευημερούσα οικονομία, και το επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων είναι αντίστοιχο με αυτό στις μεγάλες γειτονικές χώρες. Το Λίχτενσταϊν βρίσκεται σε τελωνειακή ένωση με την Ελβετία και χρησιμοποιεί το ελβετικό Φράγκο ως νόμισμά του, ενώ, όπως και η Ελβετία, δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, χρησιμοποιείται ως νόμισμα και το φράγκο του Λίχτενσταϊν.
Δημογραφία
Το Λίχτενσταϊν είναι η τρίτη μικρότερη σε πληθυσμό χώρα της Ευρώπης, μετά το Βατικανό και τον Άγιο Μαρίνο. Ο πληθυσμός αποτελείται κατά βάση από γερμανόφωνους, αν και οι κάτοικοι της χώρας έχουν κατά το ένα τρίτο γεννηθεί αλλού. Οι χώρες προέλευσης είναι στην πλειοψηφία τους γερμανόφωνες, δηλαδή η Γερμανία, η Αυστρία και η Ελβετία, ενώ υπάρχουν επίσης κάτοικοι προερχόμενοι από τη γαλλόφωνη ή ιταλόφωνη Ελβετία, την Ιταλία και την Τουρκία. Οι γεννημένοι στο εξωτερικό κάτοικοι αποτελούν σχεδόν τα δύο τρίτα του ενεργού πληθυσμού του πριγκιπάτου.
Επίσημη γλώσσα του Λίχτενσταϊν είναι τα Γερμανικά, αν και οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν την αλεμανική διάλεκτο της γερμανικής γλώσσας. Τα Αλεμανικά διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τα επίσημα Γερμανικά, αλλά είναι συγγενή με τις διαλέκτους γειτονικών περιοχών, όπως του Φόραρλμπεργκ της Αυστρίας. Στην περιοχή του Τρίστενμπεργκ ομιλείται μία τοπική διάλεκτος που προωθείται και από τις τοπικές δημοτικές αρχές.
Σύμφωνα με στοιχεία του 2000, σχεδόν το 88% του πληθυσμού ασπάζεται τον Χριστιανισμό, από τους οποίους το 76% ανήκουν στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα, το υπόλοιπο 7% είναι προτεστάντες. Καταγράφονται επίσης Μουσουλμάνοι (4,8%), και άθεοι (4,1%), 92 Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς και μία ολιγάριθμη κοινότητα Εβραίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κράτη Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Δεύτερο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Τρίτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Δυτική Ευρώπη Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη Κατηγορία:Πριγκιπάτα Κατηγορία:Μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Αθλητικό σωματείο
Αθλητικό σωματείο ή αθλητικός σύλλογος, μερικές φορές συναντάται και ως αθλητική λέσχη ή με την ευρύτερη έννοια αθλητική κοινωνία, αν και συνήθως αυτή αφορά πλήθος αθλητικών οντοτήτων, είναι σωματείο το οποίο δραστηριοποιείται σε ένα ή περισσότερα αθλήματα. Το εύρος των αθλητικών σωματείων μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ άσημων επαρχιακών ομάδων, με φιλάθλους συγγενείς και φίλους, και διάσημων συλλόγων, με επαγγελματίες αθλητές και τεχνικούς, εκτεταμένες εμπορικές δραστηριότητες και χιλιάδες εγγεγραμμένα μέλη.
Οργάνωση
Τα μεγάλα αθλητικά σωματεία χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι διαθέτουν επαγγελματικά και ερασιτεχνικά τμήματα σε διάφορα αθλήματα. Οι ομάδες και οι αθλητές που ανήκουν σε ένα αθλητικό σωματείο μπορεί να αγωνίζονται σε πολλές και διαφορετικές διοργανώσεις, φορώντας τα ίδια χρώματα και χρησιμοποιώντας την ίδια ονομασία, έχοντας τους ίδιους συλλόγους φιλάθλων, υποστηρικτές και εγκαταστάσεις. Πολλά αθλητικά σωματεία παρέχουν στους φιλάθλους τη δυνατότητα να ενισχύσουν οικονομικά το αγαπημένο τους σωματείο, προσφέροντάς τους ως ανταπόδοση διάφορα προνόμια, όπως μειωμένο εισιτήριο στους εντός έδρας αγώνες των ομάδων του σωματείου. Η οικονομική ενίσχυση από τους φιλάθλους, οι συμφωνίες χορηγίας, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, η εμπορευματοποίηση και η πώληση των προϊόντων που σχετίζονται με το σωματείο, είναι συνήθως οι πρωτογενείς πηγές χρηματοδότησης των αθλητικών σωματείων.
Επιπλέον, υπάρχουν αθλητικά σωματεία ή τμήματά τους, που είναι εισηγμένα στο χρηματιστήριο αξιών. Πολλές επαγγελματικές ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές ομάδες που ανήκουν σε ευρύτερα αθλητικά σωματεία, λειτουργούν με αυτό τον τρόπο. Επίσης, ορισμένες αθλητικές ομάδες ανήκουν και χρηματοδοτούνται από συγκεκριμένες εταιρείες, οι οποίες δεν σχετίζονται με τον αθλητισμό. Μία εταιρεία μπορεί να κατέχει περισσότερες από μία αθλητικές ομάδες, των οποίων οι έδρες, υπάρχει περίπτωση να βρίσκονται ακόμη και σε διαφορετικές χώρες.
Ελλάδα
Στην ελλάδα, η ίδρυση αθλητικού σωματείου επιτυγχάνεται με βάση τις διαδικασίες που ορίζει ο ισχύον νόμος. Κάθε σωματείο το οποίο είναι επίσημα αναγνωρισμένο, φέρει κωδικό αναγνώρισης από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (ΚΑ ΓΓΑ). Ειδικότερα, για κάθε άθλημα υπάρχει και η αντίστοιχη καταχώριση στην αρμόδια ομοσπονδία, όπως ο αριθμός μητρώου στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΑΜ ΕΠΟ) και ο αριθμός μητρώου στην Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΑΜ ΕΟΠΕ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι
NBCUniversal
Η NBCUniversal είναι μεγάλη αμερικανική εταιρεία παραγωγής ταινιών. Κατατάσσεται στα "Μεγάλα δέκα"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Comcast Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2004 Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Αερικό
Ο όρος Αερικό μπορεί να αναφέρεται στις παρακάτω περιπτώσεις:
Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων
Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (αγγλικά: Positron Emmision Tomography) είναι μια τεχνική ακτινοδιάγνωσης της πυρηνικής ιατρικής που χρησιμοποιείται για την παρατήρηση μεταβολικών διαδικασιών στο σώμα και συνεισφέρει στη διάγνωση ασθενειών. Το σύστημα εντοπίζει ζεύγη ακτίνων γάμμα που εκπέμπονται έμμεσα από ένα ραδιονουκλίδιο το οποίο εκπέμπει ποζιτρόνια, συνήθως το φθόριο-18, το οποίο εισάγεται στο σώμα μέσα σε ένα βιολογικά ενεργό μόριο που ονομάζεται ραδιενεργός ανιχνευτής. Ακολούθως δημιουργούνται τρισδιάστατες εικόνες συγκέντρωσης του ανιχνευτή με ανάλυση σε υπολογιστή, Σε σύγχρονους σαρωτές PET-CT, η τρισδιάστατη απεικόνιση επιτυγχάνεται με τη βοήθεια αξονικής τομογραφίας που διενεργείται στον ασθενή στην ίδια επίσκεψη, στο ίδιο μηχάνημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιύλη
The Empire Strikes First
Έφτασε στο νούμερο 40 στο Billboard 200 album chart, η υψηλότερη θέση που είχε πάρει η μπάντα, μέχρι το 2013 οπού το True North έφτασε στη θέση 19. Η μόνη επιτυχία που βγήκε απο το άλμπουμ, "Los Angeles Is Burning",έφτασε στο #40 στο Billboard Modern Rock Tracks.
Τραγούδια
Μπόνους τραγούδι στην ιαπωνική έκδοση:
Singles
"Boot Stamping on a Human Face Forever" Κυκλοφορία: 2004
"Los Angeles Is Burning" Κυκλοφορία: 2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κριτική στο AllMusic
Empire Empire
Κατάλογος αντιπροέδρων των ΗΠΑ
Ο Κατάλογος Αντιπροέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών περιλαμβάνει 49 (κατά το 2020) αντιπροέδρους των ΗΠΑ στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Κατάλογος Αντιπροέδρων
=== Αντιπρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών ===
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τις Ηνωμένες Πολιτείες
Στάδιο Νέσα 86
Το Στάδιο Νέσα 86 (ισπανικά: Estadio Neza 86) είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στη Σιουδάδ Νεσαουαλκόγιοτλ, ένα προάστιο που βρίσκεται ανατολικά της Πόλης του Μεξικού στη Πολιτεία του Μεξικού.
Το Στάδιο χτίστηκε το 1981 και φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1986.
Το Στάδιο είναι είναι η έδρα της ομάδας ποδοσφαίρου Τόρος Νέσα (Toros Neza) και η ΚΦ Ατλάντε έπαιξε εδώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Μεξικό
Βασεόφιλα
Τα βασεόφιλα κοκκιοκύτταρα, που τις περισσότερες φορές αναφέρονται ως βασεόφιλα, καλύπτουν έναν πολύ μικρό πληθυσμό των λευκοκυττάρων του αίματος, σε ποσοστά που ανέρχονται από 0,01% έως 0,3% των κυκλοφορούντων λευκών αιμοσφαιρίων. Το όνομα τους προέρχεται από το γεγονός ότι είναι βασεοφιλικά, δηλαδή, είναι ευαίσθητα στην χρώση από τις βασικές χρωστικές ουσίες, όπως φαίνεται στην εικόνα. thumb|Βασεόφιλο μετά από χρώση May Grunwald - Giemsa
Ανακάλυψη - παραγωγή - μορφολογία των βασεόφιλων
Τα βασεόφιλα πρωτοπεριγράφηκαν από τον Paul Echrich το 1879, ο οποίος ένα χρόνο νωρίτερα είχε ανακαλύψει μορφολογικά όμοια κύτταρα στους ιστούς, τα οποία είχε ονομάσει  μαστοκύτταρα (mastzellen). Λόγω της ομοιότητας τους με τα μαστοκύτταρα τα βασεόφιλα μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν μια υποκατηγορία «κυκλοφορούντων μαστοκυττάρων». Νεότερες μελέτες έδειξαν πως τα βασεόφιλα ολοκληρώνουν τη διαφοροποίηση τους στον μυελό των οστών και στη συνέχεια εισέρχονται στην κυκλοφορία, ενώ αντίθετα ώριμα μαστοκύτταρα δεν είναι ανιχνεύσιμα στο αίμα, αλλά κυκλοφορούν μόνο πρώιμες μορφές, οι οποίες στην συνέχεια θα ολοκληρώσουν την διαφοροποίησή τους στους ιστούς. Επιπλέον, τα ώριμα μαστοκύτταρα των ιστών φαίνεται ότι μπορούν να πολλαπλασιαστούν και στην συνέχεια να επανέλθουν στην κυκλοφορία, ενώ τα ώριμα, κυκλοφορούντα βασεόφιλα έχουν χάσει την δυνατότητα πολλαπλασιασμού. Τα δεδομένα αυτά σε συνδυασμό με την πληρέστερη μελέτη των κυττάρων αυτών οδήγησε στην άποψη ότι πρόκειται για όμοια αλλά όχι για ταυτόσημα κύτταρα.
Τα βασεόφιλα περιέχουν μεγάλους κυτταροπλασματικούς κόκκους που επισκιάζουν τον πυρήνα των κυττάρων καθώς παρατηρούνται στο μικροσκόπιο. Ωστόσο, όταν είναι ο πυρήνας τους είναι ακηλιδωτός ορατός με δύο λοβούς. Τα σιτευτικά κύτταρα (κύτταρα των ιστών) έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τα βασεόφιλα. Για παράδειγμα, και τα δυο είδη κυττάρων αποθηκεύουν ισταμίνη, μια χημική ουσία που εκκρίνεται από τα κύτταρα όταν διεγείρονται με συγκεκριμένους τρόπους. Η ισταμίνη προκαλεί μερικά από τα συμπτώματα μιας αλλεργικής αντίδρασης. Όπως όλα τα κυκλοφορούντα κοκκιοκύτταρα, έτσι και τα βασεόφιλα μπορούν να επιστρατευτούν από το αίμα σε έναν ιστό όταν χρειάζεται. thumb|Αναπαράσταση βασεόφιλου κυττάρου
Η δράση των βασεοφίλων
Τα βασεόφιλα εμφανίζονται σε συγκεκριμένα είδη φλεγμονωδών αντιδράσεων, ειδικά σε εκείνες που προκαλούν αλλεργικά συμπτώματα. Τα κοκκία των βασεόφιλων περιέχουν ηπαρίνη, μια ουσία που εμποδίζει τη γρήγορη πήξη του αίματος. Περιέχουν επίσης την αγγειοδιασταλτική ουσία ισταμίνη, η οποία προωθεί τη ροή του αίματος στους ιστούς. Όπως και τα ηωσινόφιλα, έτσι και τα βασεόφιλα παίζουν σημαντικό ρόλο σε παρασιτικές λοιμώξεις και αλλεργίες. Έτσι βρίσκονται σε ασυνήθιστα υψηλό αριθμό σε λοιμώδεις καταστάσεις που προέρχονται από παράσιτα όπως είναι τα εξωπαράσιτα (π.χ. τα τσιμπούρια). Βρίσκονται σε ιστούς όπου συμβαίνουν αλλεργικές αντιδράσεις και πιθανόν συμβάλλουν στη σοβαρότητα αυτών των αντιδράσεων. Τα βασεόφιλα έχουν στην επιφάνεια τους υποδοχείς πρωτεϊνών, που δεσμεύουν την IgE, μία ανοσοσφαιρίνη που συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού έναντι αλλεργιών και παρασίτων, όπως είναι τα μακροπαράσιτα. Πρόκειται για το συνδεδεμένο αντίσωμα IgE που προσδίδει μια επιλεκτική αντίδραση των κυττάρων αυτών σε περιβαλλοντικές ουσίες, για παράδειγμα, αλλεργικές πρωτεΐνες ή ελμινθικά αντιγόνα. Τα βασεόφιλα μπορούν να δράσουν και χωρίς την συμμετοχή του ανοσοσυμπλέγματος IgE-αντισώματος, διαδικασία η οποία δεν είναι πλήρως ξεκάθαρη μέχρι σήμερα.
Λόγω του ρόλου των βασεόφιλων σε αλλεργικές καταστάσεις (όπως είναι η αναφυλαξία και το άσθμα), θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα κύτταρα «εχθρικά» για τον οργανισμό. Από πρόσφατες μελέτες ωστόσο υπάρχουν ενδείξεις ή και αποδείξεις και για μια καλή πλευρά τους η οποία μπορεί να εκφραστεί τόσο μέσω ανοσολογικών IgE - αντιδράσεων όσο και μέσω ανοσολογικών προσδιορισμών που δεν περιλαμβάνουν την IgE ανοσοσφαιρίνη. Πρόσφατες μελέτες σε ποντίκια υποδεικνύουν ότι τα βασεόφιλα μπορούν επίσης να ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των Τ-λεμφοκυττάρων και να μεσολαβούν για την σπουδαιότητα της δευτερογενούς ανοσολογικής απόκρισης.
Ο ανοσοφαινότυπος των βασεόφιλων
Τα βασεόφιλα του ποντικιού και του ανθρώπου έχουν τους ακόλουθους ανοσοφαινότυπους: FCεRI+, CD123, CD49b(DX-5)+, CD69+, Thy-1.2+, 2B4+, CD11bdull, CD117(c-kit)-, CD24-, CD19-, CD80-, CD14-, CD23-, Ly49c-, CD122-, CD11c-, Gr-1-, ΝΚ1.1-,B220-, CD3-, γδTCR-, αβTCR-, α4 και β4- αρνητικής ιντεγκρίνης. Πρόσφατα, ο Heneberg πρότεινε ότι τα βασεόφιλα μπορούν να καθοριστούν ως θετικά κύτταρα για τα αντιγόνα CD13, CD44, CD54, CD63, CD69, CD107a, CD123, CD164, CD193 / CCR3, CD203c, TLR-4, και FCεRI. Όταν ενεργοποιηθούν, μερικοί πρόσθετοι επιφανειακοί δείκτες είναι γνωστό ότι υπερεκφράζονται (CD13, CD107a, CD164) ή εκτίθενται στην επιφάνεια (CD63, CD203c).
Οι εκκρίσεις των βασεόφιλων
Όταν ενεργοποιούνται, τα βασεόφιλα αποσυντίθενται και απελευθερώνουν ισταμίνη, πρωτεογλυκάνες (π.χ. ηπαρίνη και χονδροϊτίνη) και πρωτεολυτικά ένζυμα (π.χ. ελαστάση και λυσοφωσφολιπάση). Μπορούν επίσης να εκκρίνουν μεσολαβητές των λιπιδίων όπως λευκοτριένια και μερικές κυτταροκίνες. Η ισταμίνη και οι πρωτεογλυκάνες είναι προ-αποθηκευμένες σε κόκκους του κυττάρου, ενώ οι άλλες ουσίες που εκκρίνονται, δημιουργούνται άμεσα. Κάθε μια από αυτές τις ουσίες συμβάλλει στη φλεγμονή. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι τα βασεόφιλα αποτελούν σημαντική πηγή της κυτοκίνης, της ιντερλευκίνης-4, ίσως και πιο σημαντική από τα Τ λεμφοκύτταρα. Η ιντερλευκίνη-4 θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές κυτταροκίνες στην ανάπτυξη των αλλεργιών και την παραγωγή των αντισωμάτων IgE από το ανοσοποιητικό σύστημα. Υπάρχουν και άλλες ουσίες που εκκρίνονται μετά από την ενεργοποίησή τους από τα βασεόφιλα, γεγονός το οποίο δείχνει ότι τα κύτταρα αυτά έχουν και άλλους ρόλους στην φλεγμονή.
Ασθένειες που σχετίζονται με τα βασεόφιλα
Βασεοφιλία, και μάλιστα σημαντικού βαθμού, συνοδεύει τις χρόνιες μυελοϋπερπλαστικές διαταραχές (αληθής πολυκυτταραιμία, χρόνια μυελογενής λευχαιμία, πρωτοπαθής θρομβοκυττάρωση, πρωτοπαθής μυελοσκλήρυνση) και τη σπάνια βασεοφιλική λευχαιμία. Στις περιπτώσεις αυτές συνυπάρχουν και άλλες διαταραχές των έμμορφων στοιχείων του αίματος. Απαιτείται παραπομπή του ασθενούς σε αιματολόγο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αίμα Κατηγορία:Ζωικά κύτταρα
Αργεντινή δεκάρα
Η αργεντινή δεκάρα ήταν νόμισμα της Αργεντινής του τέλους του 19ου αιώνα με το χαρακτηριστικό να μοιάζει πολύ στις ελληνικές δεκάρες αλλά με πολύ μικρότερη αξία. Ως φράση χρησιμοποιείται γενικά για να δηλώσει το ψεύτικο.
Ιστορικό
Περί τα τέλη του προ παρελθόντος αιώνα και στις αρχές του 20ού όταν η δραχμή δεν είχε ακόμα υποτιμηθεί και κυκλοφορούσαν μεταλλικά κέρματα υποδιαίρεσής της π.χ. πεντάρες, δεκάρες εικοσάρες κτλ.) συνέπεσε τότε η λατινική χώρα Αργεντινή λόγω πτώχευσης να υποστεί στο νόμισμά της πολύ μεγάλη υποτίμηση.
Τελείως συμπτωματικά διαπιστώθηκε ότι οι αργεντινές δεκάρες έμοιαζαν καταπληκτικά με αυτές τις ελληνικές και κατά το μέγεθος και κατά όψιν, πλην όμως δεν είχαν καμία αξία έναντι των ελληνικών που ο κάτοχός των μπορούσε με μια δεκάρα να αγοράσει δύο εφημερίδες ή να πιει ένα καφέ σε «καφενείο πολυτελείας».
Σ΄ αυτό δε το επιχείρημα συνετέλεσε το γεγονός ότι τότε συνηθιζόταν για τη διευκόλυνση των συναλλαγών και την αποφυγή μετρήματος κάθε φορά δεκάρων να τις συσκευάζουν σε φυσίγγια (φουσέκια) που περιείχε έκαστο 10 ή 20 δεκάρες και να τις τυλίγουν με χαρτί. Μέσα σ' αυτά λοιπόν οι λεβέντες εκείνοι κανόνιζαν και παρέμβαλλαν αργεντινές δεκάρες επωφελούμενοι έτσι της υφισταμένης διαφοράς.
Βέβαια η Αστυνομία και το Λιμενικό Σώμα δεν άργησαν να εντοπίσουν τους διακινητές πλην όμως η λέξη «αργεντινή» εννοώντας τη δεκάρα δεν άργησε να αντικαταστήσει σε όλες τις λαϊκές εκφράσεις εκείνη του ψεύτικου, του κίβδηλου στη συνήθη τότε έκφραση: «Μπας κι είναι κι αυτό αργεντινό;» ή με έντονη διαβεβαίωση «Δεν έχουμε δω αργεντινά!»
Λογοτεχνία
Νίκος Γ. Μαργωμένος, «Μικροϊστορίες: η αργεντινή δεκάρα», Ο Νουμάς, τμ. 2, αρ. 120 (1904), σελ. 8–9 (pdf, 1,29 mb).
Πηγές
Δεκάρα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Ιστορία της Αργεντινής
Βραΐλα
Η Μπράιλα ή Βραΐλα (ρουμανικά: Brăila [brəˈila]) είναι πόλη της νοτιοανατολικής Ρουμανίας και λιμάνι στο Δούναβη. Βρίσκεται περίπου 200 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βουκουρεστίου και μόλις 20 χιλιόμετρα νοτίως του Γκαλάτσι.
Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και ο πληθυσμός της είναι 180.302 (11η πολυπληθέστερη πόλη της Ρουμανίας).
Αρχές
Πριν το 14ο αιώνα, στη θέση της σημερινής Βραΐλα υπήρχε ένα μικρό χωριό, κατοικούμενο πιθανόν από ψαράδες και μικρεμπόρους. Το χωριό έπεσε στα χέρια των Μογγόλων κατά την εισβολή τους στην Ευρώπη το 1241 και ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο των ηγεμόνων του Άρτζες στα μέσα του 14ου αιώνα.
Ενας οικισμός ονόματι Ντρινάγκο μνημονεύεται σε αρκετούς Καταλανικούς και Ισπανικούς πορτολάνους (του Αντζελίνο ντε Νταλόρτο, 1325/1330 και του Αντζελίνο Ντούλτσερτ, 1339), καθώς και στο Βιβλίο της Γνώσης Ολών των Βασιλείων (ανώνυμο καστιλιάνικο εγχειρίδιο γεωγραφίας και οικοσήμων του 14ου αιώνα). Αυτό μπορεί να ήταν μια λανθασμένη μεταγραφή του Μπριλάγκο, ονόματος που χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε ημερολόγια ταξιδιωτών του 15ου αιώνα.
Η Βραΐλα αναφέρεται σε διάφορα ελληνικά χρονικά της εποχής περίπου αυτής ως Προϊλάμπουμ ή Προϊλάβα, προσαρμογή στην Ελληνική γλώσσα του Σλαβικού της ονόματος Μπραίλοφ. Σε Γερμανόγλωσσες πηγές αναφέρεται ως Ueberey. Η προέλευση και η έννοια του ονόματος είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι είναι ένα ανθρωπώνυμο.
Το πρώτο συγκεκριμένο έγγραφο που αναφέρει τη Βραΐλα είναι μια απόφαση παραχώρησης προνομίων από το Βλάντισλαβ Α΄ της Βλαχίας σε Γερμανούς εμπόρους του Μπρασόβ, που απαλλάσσονταν των δασμών όταν ακολουθούσαν το δρόμο από το Μπρασόβ στο Δούναβη μέσω του Μπράιλαν.
Λιμάνι της Βλαχίας
Μετά την πτώση της Βιτσίνα (το ακμαιότερο λιμάνι του παραθαλάσσιου Δούναβη) η Βραΐλα αναπτύχθηκε ως το κύριο λιμάνι της Βλαχίας, αποκτώντας το καθεστώς της πόλης γύρω στα 1400.
Το 1396 ο Γιόχαν Σιλτμπέργκερ γράφει ότι η Βραΐλα ήταν ο τόπος όπου αγκυροβολούσαν πλοία, φέρνοντας "εμπορεύματα από αλλόθρησκες χώρες". Ξένοι έμποροι που έφερναν αγαθά αναγκάζονταν να ξεφορτώνουν τα εμπορεύματά τους στη Βραΐλα, όπως μπορεί να γίνει κατανοητό από μία περιγραφή του 1445 του Βάλεραντ ντε Βάβριν. Οθωμανική περιγραφή του 1520 μιλάει για την άφιξη στη Βραΐλα 70-80 πλοίων, που μετέφεραν αγαθά από τη Μικρά Ασία και την Κριμαία. Η πόλη ήταν επίσης σημαντικό κέντρο εμπορίου ψαριών. Πολωνοί έμποροι το αγόρασαν (1408) και αυτό το προσοδοφόρο εμπόριο φορολογήθηκε από τους ηγεμόνες μετά το Βλάντισλαβ Α΄.
Η πόλη είχε αυτονομία. Γνωρίζουμε ελάχιστα για την εθνοτική σύνθεση της πόλης, αλλά φαίνεται ότι ήταν αρκετά ποικίλη, με κατοίκους διαφόρων προελεύσεων. Εγγραφο του 1500 μιλάει για το Mihoci Latinețul, Ραγουζάνο που είχε ζήσει στη Βραΐλα επί πέντε χρόνια και ήταν μέλος της κοινότητας.
Το 1462 ο στόλος του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή από 25 τριήρεις και 150 άλλα πλοία κατέκαψε την πόλη. Η πόλη ενεπλάκη επίσης στη σύγκρουση μεταξύ της Βλαχίας και του πρίγκιπα της Μολδαβίας Στέφανου του Μέγα, καθώς οι Μολδαβοί κατέστρεψαν την πόλη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας αντιποίνων εναντίον του πρίγκιπα της Βλαχίας Ράντου του Ομορφου. Μια περιγραφή της Μολδαβικής επίθεσης υπάρχει στο Cronica moldo-germană : "πολύ αίμα χύθηκε και η πόλη κάηκε ολοσχερώς, μην αφήνοντας να ζήσουν ούτε και τα παιδιά των μητέρων και έκοβαν τα στήθη των μητέρων και τους άρπαζαν τα παιδιά".
Η σύγκρουση δεν ήταν μόνο πολιτική, καθώς η πόλη της Βραΐλας ανταγωνιζόταν την πόλη της Μολδαβίας Κίλια. Παρόλαυτα η Βραΐλα ανέκαμψε, γενόμενη γρήγορα η πύλη για αγαθά του Λεβάντε στη Βλαχία. Η πόλη κάηκε πάλι από το Μπογκντάν Γ΄ της Μολδαβίας το 1512.
Διαμέρισμα Μπολίβαρ
Το Μπολίβαρ (ισπανικά: Bolívar) είναι ένα διαμέρισμα της Κολομβίας. Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας και συνορεύει με την Καραϊβική Θάλασσα. Ήταν ένα από τα 9 πρώην κρατίδια της συμπολιτείας των Ηνωμένων Πολιτειών της Κολομβίας το 1861.
Βραΐλα
Οθωμανικό λιμάνι
Γύρω στα 1538-1540 (ίσως κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή εναντίον του Πέτρου Ράρες) η πόλη προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και οργανώθηκε σε καζάς}καζά. Η πόλη αποτελούσε τμήμα του βόρειου αμυντικού δικτύου της Αυτοκρατορίας και οι Οθωμανοί οικοδόμησαν εκεί ένα πέτρινο φρούριο. Από το 1540 μέχρι το 1829 ήταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όταν και παραχωρήθηκε στη Βλαχία με τη Σύμβαση Άκκερμαν. Οι Οθωμανοί την ονόμαζαν Ιμπραήλ ή Ιμπραίλα. Για μια σύντομη περίοδο κυβερνήθηκε από το Μιχαήλ το Γενναίο, πρίγκιπα της Βλαχίας (1595–1596), ενώ και το 1711 πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από στρατό της Βλαχίας και της Ρωσίας κατά την Εκστρατεία του Προύθου.