cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Ίπατρος
Το όνομα και η δράση του Ιπάτρου πριν τη Φιλική Εταιρεία
Ο Δημήτριος Ίπατρος γεννιέται στο Μέτσοβο της Ηπείρου στα 1788 περίπου. Το επίθετό του θεωρείται από τον Βασίλειο Σκαφίδα ως ψευδώνυμο προερχόμενο από το επαγγελματικό «Υπ(ί)ατρος», ώστε να δικαιολογείται και η γραφή με -Υ-. Σε μια ιδιόχειρη όμως απόδειξη του Ιπάτρου προς τον Παναγιώτη Σέκερη, η οποία παρατίθεται από τον Α. Γούδα, η γραφή του επιθέτου γίνεται με -Ι-. Το ίδιο συμβαίνει και σε μια επιστολή του Ιπάτρου προς τον Γεώργιο Τζηβίνη που στάλθηκε από την Κύπρο στις 2 Ιουνίου 1820. Πάντως, σε αρχειακό υλικό που διασώζεται στο Μέτσοβο το οικογενειακό όνομα του Ιπάτρου αναγράφεται με αρχικό -Η- Συγκεκριμένα, στις μαρτυρίες αυτές (κατάστιχα και αναθηματική επιγραφή εικόνας στον Άγιο Δημήτριο Μετσόβου) αναφέρεται ένας πρόγονος του Δημητρίου, ο μοναχός και κατόπιν ιερέας Ανανίας Ηπάτρου που έδρασε στην Ήπειρο αλλά και στη Βλαχία στα μέσα του 18ου αι.
Όπως κι αν γράφεται το όνομά του, ο Δημήτριος Ίπατρος φέρεται να έχει μια πολυκύμαντη σταδιοδρομία. Για κάποιο χρονικό διάστημα υπηρετεί στον Αγγλικό στρατό στα Ιόνια Νησιά. Ίσως όμως εργάζεται και στην αυλή του Αλή Πασά, στην ταχυδρομική υπηρεσία. Του αποδίδεται ακόμη η ιδιότητα του κληρικού και του «πρακτικού» γιατρού. Ανεξάρτητα από το αν ευσταθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες, η μετέπειτα γρήγορη άνοδός του στην ιεραρχία της Φιλικής και οι αποστολές που αναλάμβανε ίσως να απαιτούσαν ιδιαίτερες ικανότητες που σίγουρα δεν του έλειπαν.
Η μύηση και η δράση του Ιπάτρου στη Φιλική Εταιρεία
Η δράση του Ιπάτρου στη Φιλική Εταιρεία αρχίζει από νωρίς κιόλας στην Κωνσταντινούπολη: κατηχεί διάφορα πρόσωπα, όπως τον Λαρισαίο έμπορο Γεώργιο Σεσκλιώτη ή Σεκελιώτη και τον καταγόμενο από τα Αμπελάκια σπουδαστή Δρόσο Δροσινού, ενώ εκλέγεται 10ος απόστολος της Εταιρείας για την περιοχή της Αιγύπτου. Αποστολή του είναι να συγκεντρώσει χρήματα από τους πλούσιους ομογενείς εκεί. Ένας από τους λόγους εκλογής του για αυτό το έργο «ήταν η καταγωγή του, γιατί ως Μετσοβίτης θα μπορούσε ευκολότερα να έλθει σε επαφή με τους συμπατριώτες του αδελφούς Τοσίτσα, τους πλουσιότερους Έλληνες της Αλεξάνδρειας, οι οποίοι είχαν στενές σχέσεις με τον Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου». Η διείσδυση της Φιλικής Εταιρείας στην Αίγυπτο με τον Ίπατρο πραγματοποιείται τον Απρίλιο του 1819. Θα κατηχήσει τον Θεσσαλό έμπορο Κυριάκο Τασσήκα στις 16 Απριλίου του έτους αυτού. Ο Τασσήκας θα μυήσει με τη σειρά του άλλους Έλληνες εμπόρους μεταξύ των οποίων και τον Θεόδωρο Τοσίτσα. Στην Αίγυπτο δεν φαίνεται να έμεινε πολύ ο Ίπατρος. Αμέσως μετά πηγαίνει πιθανότατα στην Κύπρο. Τον Φεβρουάριο του 1820 θα ταξιδέψει ξανά στην Αίγυπτο, συνοδευόμενος από τον Αντώνιο Πελοπίδα, προκειμένου να παραλάβει τα χρήματα που είχαν προσφέρει οι πλούσιοι Αιγυπτιώτες έμποροι. Το συγκεντρωμένο χρηματικό ποσό αγγίζει το ύψος των 200.000 γροσίων. Στη συνέχεια θα αφήσει την Αίγυπτο, για να μεταβεί τον Ιούνη του 1820 στην Κύπρο, όπου θα μυήσει στη Φιλική Εταιρεία τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, αν δεν το είχε κάνει στην προηγούμενη επίσκεψή του. Από τον Κυπριανό θα αποσπάσει υποσχέσεις οικονομικής στήριξης του Αγώνα, όπως διαφαίνεται στην επιστολή (8-10-1820) του Αλέξανδρου Υψηλάντη προς τον ποιμενάρχη της Μεγαλονήσου. Τελευταίος σταθμός στην αποστολή του θα είναι ο Λίβανος. Εδώ ο Ίπατρος θέλει να αξιοποιήσει το γεγονός ότι στη χώρα ζει ένας αρκετά συμπαγής πληθυσμός Χριστιανών (Καθολικών και Ορθοδόξων), οι οποίοι θα μπορούσαν καταλλήλως υποκινημένοι να λειτουργήσουν ως αντιπερισπασμός απέναντι στους Αιγύπτιους ή ακόμα προσβλέπει σε συνεργασία με τον τοπικό Εμίρη, Μπασίρ Σιχάμπ. Δεν γνωρίζουμε όμως περισσότερες λεπτομέρειες.
Η μοιραία αποστολή
Σφραγίδες Αναστάσιου Καρατάσου και Αγγελή Γάτσου.png
Αντίγραφα από το βιβλίο Σφραγίδες της Ελευθερίας (1983), Ι. Μαζαράκης - Αινιάν (επιμ.). Αθήνα: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών. [με την άδεια του συγγραφέα και του Μουσείου για χρήση στη Βικιπαιδεία] ]] Τον Οκτώβριο του 1820 θα πραγματοποιηθεί συνάντηση στο Ισμαήλι της Βεσσαραβίας υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη με τη συμμετοχή και των άλλων εταίρων. Ο Ίπατρος έχει μόλις επιστρέψει από Αίγυπτο και Κύπρο. Στη συνάντηση αποφασίζεται η γρήγορη έναρξη του πολέμου και η κάθοδος του Υψηλάντη στην Πελοπόννησο. Επίσης καθορίζονται οι αποστολές καθενός μέλους: ο Ίπατρος πρέπει να πάει στη Θεσσαλία, δηλαδή στη σημερινή νότια και κεντρική Μακεδονία. Κομίζει επιστολές προς τους οπλαρχηγούς Αγγελή Γάτσο, Αναστάσιο Καρατάσο, Αθανάσιο Συρόπουλο και άλλους. Περνώντας όμως από την Κωνσταντινούπολη, οι έφοροι της Φιλικής θα του αναθέσουν μια επιπλέον αποστολή: την εξασφάλιση της συμμετοχής στην Εταιρεία των πολεμιστών της Ηπείρου, άλλοι από τους οποίους ήταν στο στρατόπεδο του Αλή Πασά και άλλοι ήταν με το μέρος των αντιπάλων του, του σουλτανικού στρατού. Με το έργο αυτό είχαν επιφορτιστεί νωρίτερα οι Περραιβός και Φαρμάκης, αυτοί όμως χρονοτριβούσαν. Μεταξύ των Φιλικών που συναντά στην Κωνσταντινούπολη είναι και ο Παπαφλέσσας. Από αυτόν θα λάβει ένα χρηματικό ποσό (προφανώς για τις ανάγκες της αποστολής), όπως τεκμηριώνεται από μια απόδειξη που υπήρχε στο αρχείο του Παπαφλέσσα και παραθέτει ο απόγονός του Κωνσταντίνος Φλέσσας :
Έλαβον παρά τω Κυρίω Γρηγορίω Δικαίω Φλέσσα γρόσια 1956,
και έστω το παρόν μου εις χείρας του δι' ένδειξιν της βεβαιότητας.
Εν Κωνσταντινοπόλει 24 Νοεμβρίου 1820.
Δημήτριος Ύπατρος
Λίγο αργότερα ο Ίπατρος ξεκινά από την Κωνσταντινούπολη, έχοντας εφοδιαστεί με συστατικές επιστολές που τον παρουσίαζαν στους πολιορκητές του Αλή Πασά ως γιατρό. Θα τους διαβεβαίωνε πως πήγαινε να δηλητηριάσει τον Αλή-πασά. Με το πρόσχημα αυτό βέβαια επεδίωκε να προσεγγίσει τον Αλή Πασά, προκειμένου να τον πείσει να δεχτεί τη συνεργασία με τους Σουλιώτες. Στο δρόμο για τα Ιωάννινα, και πριν περάσει από τη Νάουσα, όπου θα συναντούσε τους οπλαρχηγούς του Βερμίου, παραμένει για λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη, όπου έχει επαφές με τον τοπικό πρόκριτο Χριστόδουλο Μπαλάνο και άλλους προεστούς. Με τη διαμεσολάβηση του Μπαλάνου θα γνωριστεί με τον ιερομοναχό Ιωάσαφ, μέλος κι αυτός της Φιλικής Εταιρείας. Κι ενώ ο Ιωάσαφ λαμβάνει οδηγίες να μεταβεί στο Βελιγράδι από τον Ίπατρο, ο τελευταίος μεταβαίνει, τέλη Δεκέμβρη πια, προς τη Νάουσα. Σύμφωνα με τον Ε. Στουγιαννάκη ο Ίπατρος διαμένει στο σπίτι του δασκάλου Δημήτρη Μπαρλαούτα στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Ο Στέργιος Αποστόλου από την άλλη, στηριζόμενος σε αξιόπιστες προφορικές μαρτυρίες, υποστηρίζει ότι ο Φιλικός κατέλυσε στο σπίτι του Λούση Παπαφιλίππου, του παλιού προκρίτου της Νάουσας που είχε πριν κάποιο καιρό δολοφονηθεί κατ' εντολή του Ζαφειράκη. Στη Νάουσα ο Ίπατρος μένει τέσσερις ημέρες και συναναστρέφεται τον τοπικό λόγιο Σπυρίδωνα Πιπέρη, ο οποίος τον συνοδεύει στις περιηγήσεις του στην πόλη και τα περίχωρα. Κατα τη διάρκεια αυτών των περιηγήσεων ο Ίπατρος καταρτίζει σχεδιαγράμματα των οχυρών τοποθεσιών. Πέρα από αυτά όμως, θα συναντήσει ακόμη τους στρατιωτικούς ιθύνοντες Γιαννάκη Καρατάσο, γιο του Αναστάσιου, αρματολού του Βερμίου, και τον Αγγελή Γάτσο, καθώς και προκρίτους της πόλης. Θα συναντήσει βέβαια και τον πολιτικό ηγέτη της πόλης Ζαφειράκη Θεοδοσίου Λογοθέτη αρκετές φορές. Για τις συναντήσεις αυτές και την εν γένει δραστηριότητα του Ίπατρου στη Νάουσα υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες, προφορικές μαρτυρίες που διασώθηκαν από τους Δημήτρη Πλαταρίδη και Κων/νο Χατζημαλούση και δημοσιεύθηκαν αντίστοιχα από τον Στουγιαννάκη και τον Αποστόλου. Σύμφωνα με αυτές τις μαρτυρίες, ο Ίπατρος επέδειξε στο Ζαφειράκη έγγραφα που κόμιζε από τη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Και ο Pouqueville αναφέρει ότι ο Ίπατρος συναντήθηκε με το Ζαφειράκη, μάλιστα σημειώνει ότι πέρασε την τελευταία του νύχτα στην οικία του Ναουσαίου προκρίτου. Τι πραγματικά διημείφθη μεταξύ τους είναι βεβαίως άγνωστο. Ό,τι κι αν έγινε πάντως κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νάουσα, το σίγουρο είναι ότι ο Ίπατρος λίγο μετά την αναχώρηση του για τα Γιάννενα, μέσω των ορεινών διαβάσεων του Βερμίου, θα δολοφονηθεί.
Οι συνθήκες του θανάτου
Οι ακριβείς συνθήκες και τα πραγματικά αίτια του βίαιου τέλους του Ίπατρου είναι αμφιλεγόμενα. Οι σχετικές πληροφορίες που διαθέτουμε εμφανίζονται αλληλοσυγκρουόμενες και συνοψίζονται ολοκληρωμένα από τον Ευστάθιο Στουγιαννάκη, τον Στέφανο Παπαδόπουλο
και πιο πρόσφατα από τον Στέργιο Αποστόλου. Οι απόψεις κυμαίνονται από αόριστες εκδοχές μέχρι συγκεκριμένες κατηγορίες για την εμπλοκή, άμεση ή έμμεση, του προκρίτου της Νάουσας Ζαφειράκη στη δολοφονία. Συγκεκριμένα έχει υποστηριχτεί ότι: α) ο Ίπατρος προδόθηκε, αδιευκρίνιστο από ποιον. Αυτό αναφέρουν τόσο ο Ξάνθος όσο και ο μοναχός Ιωάσαφ, ο οποίος βρισκόταν τον καιρό εκείνο (Ιανουάριος 1821) ακόμη στη Θεσσαλονίκη. Ο Ιωάσαφ μάλιστα δεν μιλά για δολοφονία του Ιπάτρου αλλά μόνο για προδοσία και σύλληψη.
β) Εταίροι της Φιλικής Εταιρείας τον εκτέλεσαν, αφού συνελήφθη από τους Τούρκους, προκειμένου να μη προδώσει την αποστολή του βασανιζόμενος
γ) Σκοτώθηκε από τις Τουρκικές αρχές στα πλαίσια λήψης αστυνομικών μέτρων μετά από τις καταγγελίες των προδοτών Ασημάκη Θεοδώρου και Νικόλαου Γαλάτη, όπως υποστηρίζει ο Παπαρρηγόπουλος.
δ) Δολοφονήθηκε από πολιτικούς αντιπάλους του Ζαφειράκη
ε) Μαχαιρώθηκε από τον Ζαφειράκη και δύο ένοπλους άνδρες του μέσα στο ίδιο το σπίτι του Ζαφειράκη, αποκεφαλίστηκε και στη συνέχεια το πτώμα του μεταφέρθηκε σε ερημική περιοχή, ενώ το κεφάλι του μεταφέρθηκε από τον Ζαφειράκη στον πασά της Λάρισας μέσα σε έναν ντουρβά.
Η εκδοχή πάντως, ότι ο Ζαφειράκης εμπλέκεται άμεσα ή έμμεσα στη δολοφονία του Ιπάτρου, ενισχύεται από το ότι έλαβε ευχαριστήριο Φιρμάνι διότι "επρόσφερε δούλευσιν, την οποίαν δεν έκαμεν ουδέ Τούρκος προς το Δοβλέτι, αφού μάλιστα έστειλε τα έγγραφα που έφερε μαζί του ο δολοφονηθείς στις τουρκικές αρχές.
Τα κίνητρα
Για τα πιθανά κίνητρα της πράξης του Ζαφειράκη κι εδώ οι εκδοχές δεν συγκλίνουν. Στις διάφορες πηγές που αναφέρονται στο γεγονός αλλά και στη μεταγενέστερη έρευνα σημειώνονται ως πιθανότερα αίτια:
α) ο συντηρητισμός μεγάλης μερίδας των κοτζαμπάσηδων, μεταξύ των οποίων και ο Ζαφειράκης, και η επιθυμία διατήρησης των κεκτημένων θέσεων και προνομίων που θα απειλούνταν από ενδεχόμενη εξέγερση. Την άποψη αυτή προκρίνουν κυρίως ο Κασομούλης, ο Pouqueville αλλά και ο Α. Γούδας. Από τους συγχρόνους ιστορικούς την αποδέχεται ο Αποστόλου.
β) η άγνοια του Ζαφειράκη για τους πραγματικούς σκοπούς της Φιλικής Εταιρείας και το μίσος του προς τον Αλή Πασά, σε βοήθεια του οποίου έσπευδε ο Ίπατρος. Την άποψη αυτή πρεσβεύουν ο Φιλήμων και ο Τρικούπης και ακολουθώντας αυτούς ο Νικόλαος Φιλιππίδης και ο Ε. Στουγιαννάκης.
Σύμφωνα πάλι με τον καθηγητή Στέφανο Παπαδόπουλο, η πιο πιθανή εκδοχή είναι η εξής: ο Ζαφειράκης δεν πληροφορήθηκε από τον Ίπατρο όλες τις λεπτομέρειες σχετικά με τη δράση της Φιλικής Εταιρείας και την προσεχή επανάσταση, ίσως επειδή και ο ίδιος ο Ίπατρος δεν τον εμπιστευόταν, αλλά πως θα πήγαινε στα Ιωάννινα για να πείσει τους οπλαρχηγούς να υποστηρίξουν τον Αλή Πασά, προκειμένου αυτός να τους βοηθήσει στην επικείμενη ελληνική εξέγερση. Ο Ζαφειράκης, επειδή ήταν άσπονδος εχθρός του Αλή Πασά, καθώς στο παρελθόν οι δυο τους είχαν συγκρουστεί σφοδρά, ήταν καχύποπτος σε μια συμμαχία Ελλήνων και Τεπελενλή, που θα στοχοποιούσε και τον ίδιο. Η άγνοια επομένως και η ανασφάλεια οδήγησαν τον Ζαφειράκη στη δολοφονία του Ίπατρου.
Η μορφή του Δημητρίου Ίπατρου στη λαϊκή παράδοση
Το πέρασμα του Ιπάτρου από την προεπαναστατική Νάουσα και η τραγική του μοίρα στα περίχωρα της πόλης παρέμειναν στη μνήμη των Ναουσαίων καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αι. Η ανάμνηση του φλογερού Αποστόλου της Φιλικής Εταιρείας αποτυπώθηκε, τέλος, και στο δημοτικό τραγούδι της Νάουσας (του Ιπάτρου) από το οποίο έχουν καταγραφεί οι παρακάτω στίχοι:
Απ' τη Σιβηρία νέους ήρθιν
κι ζητάει του σύνταγμα να γέει
από μέσα απ' του ντουβλέτι.
Σήμερα η μελωδία του τραγουδιού αυτού χορεύεται ως πατινάδα στο δρώμενο Μπούλες και Γιανίτσαροι της Νάουσας κατά τη διαδρομή προς τα Αλώνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νάουσα Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Καράντ (Ερώ)
Το Καράντ (γαλλικά: Quarante, οξιτανικά: Cranta) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καρανταί (γαλλικά: Quarantais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
1270
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1270 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ρεστενκλιέρ
Το Ρεστενκλιέρ (γαλλικά: Restinclières, οξιτανικά: Restinclièiras) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρεστενκλιερουά (γαλλικά: Restincliérois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Βρουκέλλωση
Βρουκέλλωση (ή αλλιώς μελιταίος πυρετός) είναι ένα λοιμώδες νόσημα το οποίο προκαλείται από το βακτήριο της βρουκέλλας που ανήκει στην κατηγορία των Γκραμ αρνητικών βακτηρίων. Το νόσημα παρατηρείται τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο και μεταδίδεται και από τα ζώα στον άνθρωπο. Το στέλεχος το οποίο προσβάλλει κυρίως τον άνθρωπο είναι η brucella melitensis που συναντάται κατά βάση στα αιγοπρόβατα.
Κλινικές εκδηλώσεις
Χαρακτηριστικό της βρουκέλλωσης ειναι ο κυμαινόμενος πυρετός με νυκτερινή εφίδρωση, ρίγος, λήθαργος, πονοκέφαλος και μυοσκελετικές εκδηλώσεις (αρθραλγίες- μυαλγίες). Η ''Β. melitensis προκαλεί πιο έντονη συμπτωματολογία, ενώ η Β. abortus'' σχετίζεται με αποστήματα.
Στις επιπλοκές της βρουκέλλωσης συμπεριλαμβάνονται η ενδοκαρδίτιδα, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, η κερατίτιδα ή η χρόνια ιριδοκυκλίτιδα και ορχίτιδα. Κυρίως όμως μπορεί να εμφανιστεί αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, οστεομυελίτιδα και δισκοσπονδυλίτιδα.
Μετάδοση
Το μικρόβιο μεταδίδεται κυρίως με κατανάλωση μολυσμένων ζωικών προϊόντων, με άμεση επαφή με μολυσμένα ζώα και σπανιότερα από άνθρωπο σε άνθρωπο (μέσω μεταγγίσεων αίματος, μυελού των οστών, θηλασμό).
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|Γεωγραφική κατανομή της νόσου στην Ευρώπη Σύμφωνα με τα στοιχεία του παγκοσμίου οργανισμού υγείας 500.000 άτομα νοσούν κάθε χρόνο. Η νόσος έχει παγκόσμια κατανομή αλλά κυρίως ενδημεί στη Λατινική Αμερική, Αφρική, λεκάνη της Μεσόγειου, Μέση Ανατολή και Δυτική Ασία. Η Ελλάδα βρίσκεται στον κατάλογο των 25 χωρών με τα περισσότερα περιστατικά παγκοσμίως.
Διάγνωση
Η διάγνωση πραγματοποιείται με εργαστηριακές τεχνικές όπως μικροβιολογικές και ορολογικές δοκιμασίες. Οι ορολογικές περιλαμβάνουν ανίχνευση αντισωμάτων στο αίμα των ασθενών και επιτυγχάνονται με δοκιμασία ELISA, τεστ Coombs(αντίδραση αντισφαιρινικού ορού) κ.α. Μικροβιολογική ταυτοποίηση γίνεται μετά από καλλιέργεια σε ΜacConkey και αιματούχο άγαρ και βασίζεται στην παρατηρούμενη μορφολογία και στις χαρακτηριστικές αντιδράσεις οξειδάσης και ουρεάσης που δίνει η βρουκέλλα.
Θεραπεία
Η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση αντιβιοτικών τα οποία θα πρέπει να μπορούν να εισδύουν στα μακροφάγα και να δρουν σε όξινο ενδοκυττάριο περιβάλλον. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας συνιστά το συνδυασμό δοξυκυκλίνης και ριφαμπικίνης για τουλάχιστον έξι εβδομάδες σε ενήλικες.
Πρόληψη
Κύριο μέτρο για την πρόληψη της ασθένειας είναι η δήλωση όλων των κρουσμάτων που παρατηρούνται σε ζώα και η αποφυγή επαφής με αυτά η κατανάλωση προϊόντων τους. Οι εργαζόμενοι σε χώρους επεξεργασίας ζωικών προϊόντων και τυροκομικών εργαστηρίων θα πρέπει να τηρούν όλους τους κανόνες υγιεινής. Ακόμα η παστερίωση του γάλακτος και η σωστή συντήρηση του όπως και η επαρκής ωρίμανση των τυροκομικών είναι απαραίτητη.
Πηγές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια
Χώρα του Μπράνκοβιτς
thumb|right|250px|Η Χώρα του Μπράνκοβιτς Η Χώρα του Μπράνκοβιτς (σερβικά: Земља Бранковића) ήταν φεουδαρχικό κρατίδιο που δημιουργήθηκε το 1371 μετά τη διάσπαση της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε το σημερινό Κοσσυφοπέδιο, τμήμα της Ράσκα και τμήμα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Αργότερα προσάρτησε τις πόλεις Πρίζρεν και Ιπέκιο. .
Οι κυριότερες πόλεις της χώρας ήταν η Πρίστινα, το Πρίζρεν, το Ιπέκιο, τα Σκόπια, το Ρας (η παλαιά σερβική πρωτεύουσα), οι πλούσιοι οικισμοί με ορυχεία των Τρέπσα, Γιανίεβο, Γκλουχάβιτσα, κ.α. . Το κρατίδιο δημιουργήθηκε από τον Βουκ Μπράνκοβιτς, από σερβικό αριστοκρατικό οίκο. Στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου ο στρατός του Μπράνκοβιτς πήρε μέρος και έπειτα από αυτή η επικράτειά του κατάφερε να παραμείνει ανεξάρτητο κρατίδιο. Βρέθηκε γρήγορα όμως σε πόλεμο με τη γειτονική Σερβία του Μοράβα, υποτελές πλέον σερβικό κρατίδιο στους Οθωμανούς. Το 1396 μετά τη Μάχη της Νικόπολης του Δούναβη έχασε τον πόλεμο και η επικράτειά του προσαρτήθηκε στο νέο σερβικό κράτος, το Δεσποτάτο της Σερβίας. Έως τότε ο Μπράνκοβιτς είχε αντέξει όλες τις επιθέσεις του οθωμανικού στρατού.
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη Μαρτίου 1864
Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1864 (Μάρτιος - Απρίλιος 1864), (αποκαλούμενη την εποχή εκείνη Υπουργείον Κανάρη) διορίστηκε από τον βασιλέα Γεώργιο, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση του Δημητρίου Βούλγαρη έχασε την εμπιστοσύνη της Εθνοσυνέλευσης.
Επί των ημερών της υπογράφηκε η συνθήκης της ένωσης των Ιονίων νήσων με την κυρίως Ελλάδα.
Λειτουργία της κυβέρνησης
Η νέα κυβέρνηση αποτελείτο από σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες. Για τον λόγο αυτό αμέσως επιδοκιμάστηκε θερμά από την κοινή γνώμη. Ζήτησε μάλιστα και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την Εθνοσυνέλευση (137 υπέρ - 87 κατά).
Η εκλογή από το σώμα, του Επαμεινώνδα Δεληγεώργη ως προέδρου της Εθνοσυνέλευσης, στις 10 Απριλίου, ο οποίος ανήκε στους «Πεδινούς», εκλήφθηκε από την κυβέρνηση ως αποδοκιμασία της πολιτικής της και την οδήγησε σε παραίτηση.
Το κύριο μέλημα της κυβέρνησης ήταν η προετοιμασία για την ψήφιση του νέου Συντάγματος, και η απρόσκοπτη εκλογή των πληρεξουσίων των Ιονίων νήσων.
Παραπομπές - Σημειώσεις
1864 03 Κατηγορία:1864
ΑΓΝΟ
Η Βιομηχανία Γάλακτος ΑΓΝΟ Α.Ε. ήταν η μεγαλύτερη γαλακτοβιομηχανία παραγωγής φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων στην Ελλάδα, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1950 ως συνεταιριστική βιομηχανία γάλακτος της Ε.Α.Σ.Θ. (Ένωσης Αγελαδοτροφικών Συνεταιρισμών Θεσσαλονίκης) και λίγα χρόνια αργότερα, το 1955, εξελίχθηκε στην πρώτη βιομηχανία παστερίωσης και εμφιάλωσης γάλακτος στη Βόρεια Ελλάδα, στο πρώτο της εργοστάσιο στη Σταυρούπολη.
Απασχολούσε περίπου 300-350 εργαζόμενους στο εργοστάσιό της στον Λαγκαδά και είχε τεράστιο δίκτυο διανομής σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Κατερίνη, Ξάνθη, Ηράκλειο, Χανιά, κ.α..
Προϊόντα
Η επιχειρηματική δραστηριότητα της ΑΓΝΟ συνέβαλλε σημαντικά από το 1950 στην οικονομία της Ελλάδας με προϊόντα όπως:
Ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που παστερίωσε αλλά και εμφιάλωσε σε χάρτινο μπουκάλι το γάλα της.
Ιστορικό
Η ΑΓΝΟ αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες βιομηχανίες στην Ελλάδα, ξεκινώντας τις επιχειρηματικές της δραστηριότητές στη Σταυρούπολη της Θεσσαλονίκης το 1950. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1955, στο εργοστάσιο της Σταυρούπολης έγινε για πρώτη φορά στην Ελλάδα παστερίωση γάλακτος και η εταιρία αναπτύσσονταν ραγδαία μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η ΑΓΝΟ επιχείρησε να κάνει άνοιγμα, το οποίο δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς το νέο εργοστάσιο που σχεδίαζε βγήκε εκτός προϋπολογισμού ξεπερνώντας τα 13 δισ. δραχμές. Η κατασκευή του εργοστασίου στον Λαγκαδά ήταν τελευταίας τεχνολογίας και η επένδυση ήταν πάρα πολύ υψηλή, και σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες δημιουργήθηκαν μεγάλες οικονομικές πιέσεις προς στην εταιρεία, με αποτέλεσμα η Αγροτική Τράπεζα να θέσει την ΑΓΝΟ σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης εν λειτουργία το 1999.
Εξαγορά από την ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε.
Υπό τη Διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. με την πάροδο του χρόνου, η οικονομική της κατάσταση επιδεινώθηκε και από τον Αύγουστο του 2012 η ΑΓΝΟ άρχισε να δείχνει ασυνέπεια πληρωμών έναντι των πιστωτών της και των οικονομικών υποχρεώσεών της γενικότερα.
Προσπάθειες εξυγίανσης
Με την οικονομική της κατάσταση να χειροτερεύει η ΑΓΝΟ (υπό την διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ) υπέβαλε αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99 επικαλούμενη έλλειψη ρευστότητας, εκ της οποίας αδυνατούσε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την υποβολή της αίτησης εξυγίανσης μέχρι τη συζήτησή της στις 22 Φεβρουαρίου 2013 η ΑΓΝΟ προσπαθούσε να αποπληρώνει επιλεκτικά κάποια από τα χρέη της. Οι όποιες πληρωμές έγιναν σε αυτό το χρονικό διάστημα ήταν μεθοδευμένες με σκοπό η εταιρία να πετύχει τη συνέχιση της λειτουργίας της και να εξασφαλίσει την υποστήριξη των πιστωτών της για την αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99. Το 1999 η εταιρία βγήκε σε πλειοδοτικό διαγωνισμό και κατοχυρώθηκε στην Αγροτική Τράπεζα, η οποία απέκτησε τη γαλακτοβιομηχανία έναντι 32 δισ. δραχμών. Στον ίδιο διαγωνισμό συμμετείχαν από η ΔΕΛΤΑ και η ΦΑΓΕ, με πρόταση ύψους 21 δισ. δραχμών. Η ΑΓΝΟ οδηγήθηκε τελικά στην πτώχευση και το κλείσιμο τον Μάρτιο του 2013.
Αναβίωση
Ο Δημήτρης Σαράντης, πρόεδρος του ομίλου «Ελληνικά Γαλακτοκομεία Α.Ε.» που απέκτησε πρόσφατα την ΑΓΝΟ, ανακοίνωσε την επαναλειτουργία του εργοστασίου της ΑΓΝΟ στον Λαγκαδά εντός του 2023, με μια επένδυση της τάξης των 50 έως 100 εκατ. ευρώ, για να ξεκινήσει εκ νέου η παραγωγή. Μέχρι να ολοκληρωθεί η επένδυση, τα προϊόντα της ΑΓΝΟ θα παράγονται αρχικά στα εργοστάσια του ομίλου στη Λάρισα ή τα Τρίκαλα ή τη Ροδόπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ιερά Μητρόπολις Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού
Η Ιερά Μητρόπολις Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιλαμβάνει στη δικαιοδοσία της την Καισαριανή, τον Βύρωνα και τον Δήμο Δάφνης-Υμηττού. Μητροπολίτης της είναι από το 2000 ο Δανιήλ (Πουρτσουκλής).
Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη δημιουργήθηκε στις 16 Μαΐου 1974, με απόσπαση εδαφών από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Η Μητρόπολη σήμερα
thumb|right|260px|Ο τρούλος του εξωνάρθηκα του καθολικού της [[Μονή Καισαριανής|Μονής Καισαριανής]]
Εξωτερικές συνδέσεις
Καισαριανης
Πολιτισμός της Μογγολίας
thumb|Βωμός του 9ου Τζεπτσουντάμπα Χουτούγκτου, του πνευματικού ηγέτη της γενιάς των Γκελούγκ στους Μογγόλους Χάλχα (Μονή Γκανταντεγκτσινλέν στο Ουλάν Μπατόρ Ο πολιτισμός της Μογγολίας έχει επηρεασθεί πολύ από τον νομαδικό τρόπο ζωής των Μογγόλων.
Ενδυμασία
thumb|Μογγόλοι Ουζεμτσίν Η μογγολική ενδυμασία έχει μεταβληθεί ελάχιστα από την εποχή της αυτοκρατορίας των Μογγόλων, επειδή είναι προσαρμοσμένη στον ανώτατο βαθμό στις συνθήκες της ζωής, στη στέπα και στις καθημερινές δραστηριότητες των κτηνοτρόφων νομάδων. Ωστόσο υπήρξαν μερικές στιλιστικές αλλαγές, που διακρίνουν τη σύγχρονη μογγολική φορεσιά από την παραδοσιακή.
Το καφτάνι, deel στην τοπική γλώσσα, είναι το παραδοσιακό ρούχο που φοριέται τις καθημερινές και τις γιορτές. Είναι ένας μακρύς, χαλαρός χιτώνας, δημιουργημένος από ενιαίο κομμάτι υφάσματος μαζί με τα μανίκια του, φραχτός στον λαιμό και με ευρύ γύρισμα στην μπροστινή πλευρά. Περιζώνεται με ευρεία υφασμάτινη ζώνη. Τα μογγολικά «ντε(γ)έλ» έχουν παραδοσιακά 5 δεσίματα. Στη σύγχρονη εποχή φέρουν συχνά διακοσμητικά γυρίσματα, μικρή στρογγυλή λαιμόκοψη και κάποιες φορές μανδαρινικό κολάρο. Απεικονίσεις Μογγόλων της αυτοκρατορικής εποχής δείχνουν καφτάνια με πιο ανοικτή λαιμόκοψη, καθόλου κολάρα και πολύ απλά γυρίσματα, παρόμοια με αυτά που φορούν και σήμερα οι λάμα στη Μογγολία.
Εκτός από το ντεέλ, άνδρες και γυναίκες μπορεί να φορούν χαλαρά παντελόνια. Σε μογγολικές απεικονίσεις, γυναίκες φοράνε τέτοια παντελόνια στενα στο ύψος του αστραγάλου, παρόμοια με τα οθωμανικά. Φούστες του ίδιου στιλ φοριούνται ακόμη σε μέρος της Μογγολίας και της Κίνας, και έχουν απλές εμπρός και πίσω όψεις.
Διεθνισμός
Ο διεθνισμός είναι σύνολο αντιλήψεων οι οποίες προάγουν τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών και των εθνών, σε βάρος των γενοκτονιών και των εθνοκαθάρσεων. Σύμφωνα και με το Χρηστικό Λεξικό Νεοελληνικής Γλώσσας, η έννοια του διεθνισμού ορίζεται ως εξής: Ο διεθνισμός είναι “η πολιτική και πολιτισμική αντίληψη, που προωθεί την ένωση των λαών και των εθνών, πέρα από εθνικά στεγανά και σύνορα”.
Πολιτισμός της Μογγολίας
Ενδυμασία
Η κάθε εθνοτική ομάδα που ζει στη Μογγολία έχει το δικό της σχέδιο καφτανιού, που ξεχωρίζει από την κοψιά, το χρώμα και τα τελειώματα. Πριν από την κομμουνιστική περίοδο, η κάθε κοινωνική τάξη στη χώρα είχε τον δικό της τρόπο να ντύνεται. Για παράδειγμα, οι κτηνοτρόφοι φορούσαν απλά ντεέλ, τόσο τον χειμώνα, όσο και το καλοκαίρι. Οι ιερείς φορούσαν κίτρινα ντεέλ με κάπα ή χιμτζ ριγμένη πάνω τους. Οι φεουδάρχες φορούσαν καπέλα και μεταξωτά γιλέκα.
Διεθνισμός
Στο λεξικό Μπαμπινιώτη, ο διεθνισμός ορίζεται παρομοίως και είναι "η πολιτική και πολιτισμική αντίληψη σύμφωνα με την οποία, πρέπει να επιδιώκεται η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των λαών και των εθνών και η κατάργηση των επιμέρους εθνικών συμφερόντων". Στο ίδιο λεξικό αναφέρεται πως η λέξη διεθνισμός, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα το 1893. Η ελληνική λέξη είναι μεταφραστικό δάνειο και προέρχεται από τη γαλλική λέξη "internationalisme" η οποία πρωτοεμφανίστηκε το 1845. Η αγγλική λέξη "internationalism", πρωτοεμφανίζεται το 1851 και η αντίστοιχη ιταλική "internazionalismo" το 1878 (προηγήθηκε το 1873 το internazzionalista = διεθνιστής).
Πολιτισμός της Μογγολίας
Ενδυμασία
Απεικονίσεις Μογγόλων από περσικές και κινεζικές πηγές δείχνουν άνδρες (και συχνά και γυναίκες) με τα μαλλιά τους χτενισμένα σε κοτσίδες. Τα μαλλιά χωρίζονταν σε δύο μέρη και το κάθε μέρος πλεκόταν σε τρεις κοτσίδες. Οι άκρες των κοτσίδων στρέφονταν προς τα επάνω και δένονταν στο επάνω μέρος τους, πίσω από τα αφτιά. Οι άνδρες ξύριζαν την κορφή και τα πλάγια του τριχωτού της κεφαλής, αφήνοντας συνήθως μόνο μια κοντή «αφέλια» εμπρός και μακρύ μαλλί από πίσω. Η γνωστή γυναικεία κόμμωση «bogtag» φαίνεται ότι περιοριζόταν μόνο στις έγγαμες γυναίκες των ανώτατων κοινωνικών τάξεων.
Διεθνισμός
Ο διεθνισμός απορρίπτει τόσο τον εθνικισμό, όσο και τον κοσμοπολιτισμό. Αποδέχεται την ύπαρξη των εθνών και την ανάγκη ισότητας μεταξύ αυτών, ερχόμενος σε αντίθεση με τις εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις οι οποίες έχουν γίνει η βασική αιτία για γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις από τον 19ο αιώνα έως και τις μέρες μας. Απορρίπτει τόσο τις εθνικιστικές αντιλήψεις (οι οποίες δομούνται πάντα γύρω από το δίπολο "ανώτερο/κατώτερο έθνος"), όσο και τον κοσμοπολιτισμό ο οποίος διατηρεί την ανισότητα και την κυριαρχία μεταξύ των εθνών, μέσω μιας ιμπεριαλιστικής λογικής και πρακτικής (παγκοσμιοποίηση).
Πολιτισμός της Μογγολίας
Παιχνίδια
Οι Μογγόλοι έπαιζαν και παίζουν πολλά επιτραπέζια παιχνίδια, με δημοφιλέστερα το σκάκι και την ντάμα. Οι φιγούρες του μογγολικού σκακιού είναι ο noyon (= «ευγενής», που αντιστοιχεί στον βασιλιά), η bers («τίγρη», που αντιστοιχεί στη βασίλισσα), η temee («καμήλα», που αντιστοιχεί στον αξιωματικό), το mori (το άλογο), η tereg («άμαξα», που αντιστοιχεί στον πύργο) και το khüü («αγόρι»,, που αντιστοιχεί στο πιόνι). Οι κανόνες που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι οι ίδιοι με εκείνους του γνωστού μας σκακιού, παρά το ότι υπάρχουν και παραλλαγές, που αποκαλούνται «μογγολικό σκάκι» και «σκάκι daur».
Το ντόμινο παίζεται επίσης ευρύτατα. Υπήρχαν ιθαγενή παιχνίδια τράπουλας μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά έχουν πλέον χαθεί, αν και παίζεται ως τις μέρες μας ένα παιχνίδι που ονομάζεται Muushig.
Διεθνισμός
Ο διεθνισμός γεννήθηκε κατά τον 18ο αιώνα, σχεδόν παράλληλα με τις πολιτικές επαναστάσεις αυτής της περιόδου με κορυφαία τη Γαλλική επανάσταση. Θεωρείται σημαντικό το γεγονός ότι, οι φιλόσοφοι που ενέπνευσαν τις επαναστάσεις αυτές είναι και οι ιδρυτές του σύγχρονου διεθνισμού, με κορυφαίο τον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ στη Γαλλία. Ο κοινωνικός και πολιτικός διεθνισμός αναπτύσσεται σταδιακά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ είναι ταυτόσημος και παράλληλα δημιουργός των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων του 19ου αιώνα (στην Ελλάδα, ο Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος), ο  Ανώνυμος ο Έλλην, ο  Αδ. Κοραής εκφράζουν διεθνιστικό εθνικοαπελευθερωτικό πνεύμα). Ο ίδιος επαναστατικός διεθνισμός σύντομα μετατρέπεται και σε εργατικό διεθνισμό και σχετικές είναι οι αναφορές σε αυτόν από την Διεθνή Ένωση Εργατών (Α’ Διεθνή).
Προλεταριακός ή εργατικός Διεθνισμός
Ο προλεταριακός ή εργατικός διεθνισμός ως έννοια και πρακτική, βασίζεται στην μαρξιστική αντίληψη σε σχέση με τον ρόλο των κοινωνικών τάξεων. Κομβικό σημείο αποτελεί η θέση ότι, ο καπιταλισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα και κατά συνέπεια, η εργατική τάξη πρέπει να δράσει σε παγκόσμιο συντονισμό αν θέλει να τον νικήσει. Οι εργάτες πρέπει να παλέψουν αλληλέγγυα με τους συντρόφους τους στις άλλες χώρες, στη βάση των κοινών ταξικών συμφερόντων. Παρόμοιες ιδέες έχουν εκφράσει κατά καιρούς και οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές.
Ο προλεταριακός διεθνισμός είναι στενά συνδεδεμένος με τους μαρξιστικούς στόχους για την παγκόσμια επανάσταση, που θα επιτυγχάνονταν μέσα από διαδοχικές κομμουνιστικές επαναστάσεις σε όλα τα έθνη. Σύμφωνα με τη μαρξιστική θεωρία, η παγκόσμια επανάσταση θα οδηγούσε στον παγκόσμιο κομμουνισμό, και αργότερα στον κομμουνισμό χωρίς κράτος. Ο εργατικός διεθνισμός υπονομεύτηκε στο πλαίσιο του λενινισμού από τη σοβιετική πολιτική του σοσιαλισμού σε μία χώρα. Το ζήτημα αυτό υπήρξε κομβικό στη διαφοροποίηση μεταξύ σταλινισμού, Κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης και τροτσκισμού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κομμουνισμός
Πολιτισμός της Μογγολίας
Παιχνίδια
Οι αστράγαλοι των προβάτων (shagai) χρησιμεύουν στα παιχνίδια ως ζάρια ή ως πιόνια. Απαντώνται επίσης παιχνίδια αντίστοιχα της μόρρας. Κάποια παιχνίδια τύπου παζλ με αποσυναρμολόγηση είναι επίσης παραδοσιακά δημοφιλή.
Τα παιδιά των Μογγόλων έπαιζαν ένα παιχνίδι με πέτρες πάνω σε παγωμένα ποτάμια που ήταν ανάλογο του σημερινού κέρλινγκ.
Διατροφή και μαγειρική
thumb|225px|Πιάτο χορχόγκ, φαγητό που σερβίρεται συνήθως σε εξαιρετικές περιστάσεις. Η μογγολική κουζίνα βασίζεται κυρίως στο κρέας και τα μπαχαρικά, με κάποιες τοπικές παραλλαγές. Το πλέον συνηθισμένο κρέας είναι το αρνίσιο, ενώ στην έρημο (στα νότια) συνηθίζεται και το κρέας της καμήλας, όπως στα ορεινά (στα βόρεια) και το μοσχαρίσιο κρέας (συμπεριλαμβανομένου του γιακ). Γαλακτοκομικά προϊόντα παρασκευάζονται από γάλα φοράδας, βοοειδών και καμήλας (από όπου και κρέμες γάλακτος). Αγαπητά εδέσματα είναι μεταξύ άλλων το buuz (βραστό ζυμαρικό με γέμιση κρέατος), το χουουσούουρ (φαγητό με κιμά), το χορχόγκ (κάτι σαν «μπάρμπεκιου», συνήθως επιφυλάσσεται για επισκέπτες και δεν σερβίρεται σε εστιατόρια) και το μποορτσόγκ.
Η γιούρτα (γκερ)
thumb|right|225px|[[Γιούρτα|Γιούρτες στη μογγολική ύπαιθρο]] Το γκερ (η λέξη σημαίνει στη μογγολική απλώς «σπίτι»), η γνωστότερη ως γιούρτα στις στέπες της Κεντρικής Ασίας, είναι αναπόσπαστο μέρος της μογγολικής εθνικής ταυτότητας από πολλούς αιώνες. Το βιβλίο Η μυστική ιστορία των Μογγόλων αναφέρει τον Τζένγκις Χαν ως τον ηγέτη όλων των λαών που ζουν σε σκηνές από τσόχα. Ακόμη και σήμερα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Μογγολίας ζει σε γκερ, ακόμα και στην πρωτεύουσα της χώρας Ουλάν Μπατόρ. Η λέξη γκερ έχει και την έννοια του «σπιτικού», όπως φαίνεται από παράγωγες λέξεις, π.χ. γκερλέχ σημαίνει «παντρεύομαι».
Παραδοσιακές αξίες
Αρκετά θέματα συναντώνται από τα αρχαιότερα σωζόμενα έργα της μογγολικής γραμματείας μέχρι το σύγχρονο ελαφρό μογγολικό τραγούδι, όπως η αγάπη για τους γονείς και η νοσταλγία για τον τόπο όπου μεγάλωσε κάποιος. Το άλογο διεδραμάτιζε πάντοτε σημαντικό ρόλο στη ζωή των Μογγόλων και εμφανίζεται έτσι και στις τέχνες. Οι Μογγόλοι έχουν πάμπολλους επικούς ήρωες από την αρχαιότητα. Η φιλοξενία εξάλλου είναι τόσο σημαντική στη στέπα (όπως και στο Θιβέτ), ώστε παραδοσιακά θεωρείται δεδομένη. Η μογγολική λέξη baatar = ήρωας συναντάται συχνά σε ονόματα προσώπων (ακόμα και στη σύγχρονη κομμουνιστική ονομασία της πρωτεύουσας, που προφέρεται «Ουλάν Μπαατάρ» στη μογγολική γλώσσα). Η λέξη μάλιστα εξάχθηκε κατά τον Μεσαίωνα σε πολλές μη μογγολικές γλώσσες από τους κατακτητές Μογγόλους και σήμερα απαντάται σε διαφορετικές μορφές στη βουλγαρική, τη ρωσική, την πολωνική, την ουγγρική, τη γεωργιανή και την περσική γλώσσα. Μία ακόμα λέξη με ισχυρή παράδοση είναι η temul, δηλ. η δημιουργικότητα με πάθος.
Θρησκεία
thumb|225px|right|Βουδιστικό μοναστήρι στη Μογγολία Από την αρχαιότητα ο τενγκρισμός ήταν το κυρίαρχο θρησκευτικό σύστημα των Μογγόλων και διατηρεί ακόμα τη σημασία του στη μυθολογία και τους θρύλους τους. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι κατά την εποχή των Μεγάλων Χάνων στη Μογγολία επικρατούσε ανεξιθρησκία, κάτι που παραμένει στοιχείο του μογγολικού χαρακτήρα. Σχετικώς αργά, τον 17ο αιώνα, ο Θιβετιανός Βουδισμός (γνωστός και ως «Λαμαϊσμός») έγινε η κυρίαρχη θρησκεία στη Μογγολία. Ο παραδοσιακός Σαμανισμός περιθωριοποιήθηκε, εκτός από κάποιες απομακρυσμένες περιοχές. Από την άλλη πλευρά, κάποιες σαμανιστικές πρακτικές, όπως τα οβού, ενσωματώθηκαν στη βουδιστική λατρεία.
Ο Θιβετιανός Βουδισμός είναι ισχυρά τελετουργική θρησκεία, με πολλές λατρευτικές οντότητες. Το γεγονός αυτό ενέπνευσε τη δημιουργία θρησκευτικών αντικειμένων, όπως γλυπτών και ζωγραφικών αναπαραστάσεων.
Μετά τις σταλινικές εκκαθαρίσεις της δεκαετίας του 1930, ο Βουδισμός και ο σαμανισμός ήταν ουσιαστικά εκτός νόμου στη Μογγολική Λαϊκή Δημοκρατία. Στην Εσωτερική Μογγολία η παραδοσιακή θρησκεία σημαδεύτηκε από την κινεζική «Πολιτιστική Επανάσταση». Μετά το 1992 κάποια χριστιανικά δόγματα έχουν επιχειρήσει να εδραιώσουν μια παρουσία στη Μογγολία. Πάντως στην τελευταία απογραφή (2020) το ποσοστό των όσων δήλωσαν Χριστιανοί ήταν μόλις 1,3%, μικρότερο και από εκείνο των Μουσουλμάνων (3,2%).
Λόφος Αχαΐας
Ο Λόφος είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Διακοπτού, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Διακοπτού.
Μετονομάστηκε σε Λόφος από Βρόστενα στις 20/09/1955.
Λοιπά στοιχεία
Από το 2008 κ.εξ. διεξάγεται στο χωριό κάθε καλοκαίρι η λεγόμενη «Γιορτή Προβατίνας», γλέντι με ποτό, χορό και φαγητό στο οποίο προσφέρεται δωρεάν ψητή προβατίνα σε όλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Βραχαμίας
Ο Βραχαμίας, απόδοση του ονόματος Βραχάμ από τους Βυζαντινούς, ήταν αρμενικής καταγωγής στρατηγός.
Ο Βραχαμίας είχε ορισθεί διοικητής του Θέματος Κύπρου περίπου το 965, άγνωστο πόσο έμεινε σε αυτή την θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κύπρου Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Ριεσέκ
Το Ριεσέκ (γαλλικά: Rieussec, οξιτανικά: Riu-sec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ριεσεκουά (γαλλικά: Rieussecois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Γέζι Κουκούτσκα
Ο Γιούζεφ Γέζι Κουκούτσκα (Józef Jerzy Kukuczka) (24 Μαρτίου 1948 – 24 Οκτωβρίου 1989), γεννημένος στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, ήταν αλπινιστής και ορειβάτης μεγάλου υψομέτρου. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1987, έγινε ο δεύτερος μετά τον Ράινχολντ Μέσνερ, που σκαρφάλωσε και τις 14 κορυφές 8.000 μ. στον κόσμο. Είναι ο πρώτος παγκοσμίως που έκανε πρώτες χειμερινές αναβάσεις σε 3 από τις "οκτάρες": Το Νταουλαγκίρι με τον Αντρέι Τσοκ το 1985, το Κανγκτσενγιούνγκα με τον Κριστόφ Βιελίτσκι το 1986 και το Αναπούρνα Α΄ με τον Αρτούρ Χάγιερ το 1987. Είναι επίσης ο μόνος ορειβάτης που σκαρφάλωσε 4εις "οκτάρες" κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μαζί με τον Ταντέους Πιοτρόβσκι άνοιξε στο K2 νέα διαδρομή (Πολωνική Γραμμή), την οποία δεν έχει επαναλάβει κανείς. Προτιμούσε να σκαρφαλώνει σε αλπικό στιλ, και εάν αυτό ήταν δυνατόν σε νέες διαδρομές, κατά τη διάρκεια του χειμώνα και χωρίς βοηθητικό οξυγόνο. Εγκλιματιζόταν αργά στο υψόμετρο, αλλά από τη στιγμή που εγκλιματιζόταν, μπορούσε να παραμείνει εκτεθειμένος σε μεγάλο υψόμετρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις σε τροφή και νερό.
Κορυφές 8.000 μ
Ο Κουκούτσκα θεωρείται ευρέως ανάμεσα στην ορειβατική κοινότητα ως ένας από τους καλύτερους ορειβάτες μεγάλου υψομέτρου στην ιστορία. Σκαρφάλωσε και τις δεκατέσσερεις "οκτάρες" σε λιγότερο από 8 χρόνια, χρονικό διάστημα αξεπέραστο από τότε. Σε αυτό το χρονικό διάστημα,ο Κουκούτσκα άνοιξε δέκα νέες διαδρομές. Ανήκε σε μία ελίτ ομάδα Πολωνών Ιμαλαϊστών ορειβατών που εξειδικεύονταν σε χειμερινές αναβάσεις που αυτοαποκαλούνταν οι Μαχητές του Πάγου.
Εκτός από το Έβερεστ, σκαρφάλωσε όλες τις κορυφές χωρίς τη χρήση βοηθητικού οξυγόνου.
Ο Κουκούτσκα πέθανε προσπαθώντας να αναρριχηθεί στη Νότια Όψη του Λότσε στο Νεπάλ στις 24 Οκτωβρίου 1989, από αστοχία εξοπλισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ορειβάτες Κατηγορία:Γκουράλοι
Το Τουρκικό Λουτρό
Το Τουρκικό Λουτρό (γαλλικά: Le Bain turc) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ. Φιλοξενείται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Είναι ένα από τα τελευταία έργα του μεγάλου ζωγράφου, και ίσως το πιο ερωτικό όλων. Το έργο του ήταν παραγγελία του Ναπολέοντα και παρουσιάστηκε στο ευρύ κοινό μετά από πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο Ενγκρ αναγκάστηκε να τροποποιήσει πολλές φορές την αρχική του έκδοση, διότι θεωρήθηκε πολύ τολμηρή.
Περιγραφή
Ο Ενγκρ εμπνεύστηκε από τις επιστολές της Lady Montague (1690-1760), η οποία είχε επισκεφτεί ένα τούρκικο χαμάμ στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 18ου αιώνα. Εικονίζει πλήθος γυμνών γυναικών, καθισμένες ή ξαπλωμένες σε διάφορες στάσεις. Στο κέντρο του πίνακα είναι τοποθετημένη μια οργανοπαίκτρια με γυρισμένη την πλάτη προς τον θεατή και μαντήλι δεμένο κότσο στα μαλλιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 (2021)
Το Πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 για το 2021 είναι ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα της Φόρμουλα 2. Αυτό το πρωτάθλημα θα είναι η πέμπτη σεζόν που διεξάγεται ως FIA Formula 2 Championship. Το πρωτάθλημα λειτουργεί ως "προθάλαμος" στην πορεία των νέων οδηγών προς τη Φόρμουλα 1. Το πρωτάθλημα αναμένεται να διεξαχθεί ως υποστηρικτικοί αγώνες για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Καθώς το πρωτάθλημα είναι μια σειρά προδιαγραφών, όλες οι ομάδες και οι οδηγοί που ανταγωνίζονται στο πρωτάθλημα θα τρέχουν με το ίδιο αυτοκίνητο, τη Dallara F2 2018. Το πρωτάθλημα πρόκειται να διαγωνιστεί σε είκοσι τέσσερις αγώνες σε οκτώ πίστες. Θα ξεκινήσει τον Μάρτιο του 2021 με το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν και θα τελειώσει τον Δεκέμβριο με το Γκραν Πρι του Αμπού Ντάμπι.
Ένα νέο σασί επρόκειτο να εισαχθεί για τη σεζόν του 2021, αλλά σε μια προσπάθεια μείωσης του κόστους λόγω της πανδημίας COVID-19, η διάρκεια ζωής της Dallara F2 2018 παρατάθηκε μέχρι το 2023.
Ο Όσκαρ Πιάστρι εξασφάλισε το Πρωτάθλημα Οδηγών στον Αγώνα 1 στη Γιάς Μαρίνα, στο φινάλε της σεζόν. Ο Πιάστρι έγινε ο πρώτος Rookie πρωταθλητής της F2 μετά τον Τζορτζ Ράσελ το 2018. Πήρε πέντε διαδοχικές pole position, από το Σίλβερστοουν μέχρι τη Γιας Μαρίνα, και κέρδισε και τους τέσσερις αγώνες Feature στο δεύτερο μισό της σεζόν, εκτός από τις νίκες σε αγώνες σπριντ στο Μπαχρέιν και την Τζέντα. Τα δυνατά αποτελέσματα του Πιάστρι και του συμπαίκτη του Ρόμπερτ Σβάρτσμαν, του δευτεραθλητή του πρωταθλήματος, επέτρεψαν στην Prema Racing να εξασφαλίσει το Πρωτάθλημα Ομάδων με έναν ελεύθερο αγώνα.
Η κυριαρχία του Πιάστρι μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα έριξε γρήγορα τις ελπίδες για τον τίτλο των πρώτων φαβορί για τον τίτλο, όπως ο Σβάρτσμαν και ο Γκουάνγιου Τζόου. Ο Σβάρτσμαν αντιμετώπισε προβλήματα στους πρώτους γύρους, υπέστη συγκρούσεις τόσο στο Μπαχρέιν όσο και στο Μονακό, αλλά τερμάτισε στην πρώτη εξάδα σε όλους εκτός από έναν αγώνα από το Μπακού μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο Τζόου πήρε τέσσερις νίκες, συμπεριλαμβανομένων τους αγώνες Feature στο Μπαχρέιν και στο Σίλβερστοουν, αλλά η εκστρατεία του απέτυχε μετά από δύσκολα Σαββατοκύριακα στο Σότσι και την Τζέντα. Ο Νταν Τίκτουμ, ο Τέο Πουσαίρ, ο Γιούρι Βίπς και ο Τζέχαν Νταρούβαλα πήραν από δύο νίκες ο καθένας—με τον Βίπς να γίνεται ο πρώτος οδηγός της F2 που κέρδισε δύο νίκες σε ένα Σαββατοκύριακο, αλλά κανένας από αυτούς δεν μπόρεσε να αντέξει μια πρόκληση πρωταθλήματος για μια σεζόν.
Σε μια προσπάθεια να μειώσουν το κόστος κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19, οι διοργανωτές της σειράς υιοθέτησαν μια νέα μορφή τόσο για την F2 όσο και για τη Formula 3 της για το 2021. Συγκεκριμένα, κάθε Σαββατοκύριακο περιελάμβανε τρεις αγώνες και όχι δύο. Ο παραδοσιακός αγώνας χαρακτηριστικών με το υποχρεωτικό pit-stop μεταφέρθηκε για το πρωί της Κυριακής, ενώ το Σάββατο διεξήχθησαν δύο αγώνες σπριντ με σχήμα αντίστροφου πλέγματος βάσει των αποτελεσμάτων των κατατακτήριων και του Αγώνα 1 αντίστοιχα. Ο επιπλέον αγώνας κατέστη δυνατός επειδή οι αγώνες F3 διεξήχθησαν διαφορετικά Σαββατοκύριακα σε σχέση με τη F2, με εξαίρεση τον γύρο του Σότσι, αφήνοντας περισσότερο χώρο στο χρονοδιάγραμμα κάθε αγώνα. Όμως τα μεγάλα κενά μεταξύ των γύρων—οκτώ εβδομάδες μεταξύ των Γύρων 1 και 2 και 4 και 5 και δέκα εβδομάδες μεταξύ των Γύρων 6 και 7— έκαναν τη μορφή ευρέως μη δημοφιλής και έχει αλλάξει για τη σεζόν του 2022.
Συμμετοχές
Οι ακόλουθες ομάδες και οδηγοί έχουν συμβόλαιο για να αγωνιστούν στο πρωτάθλημα 2021. Καθώς το πρωτάθλημα είναι μια σειρά προδιαγραφών, όλοι οι ανταγωνιστές αγωνίζονται με το ίδιο σασί της Dallara F2 2018 με κινητήρα V6 turbo που αναπτύχθηκε από τη Mecachrome. Οι ομάδες ανταγωνίζονται με ελαστικά που παρέχονται από την Pirelli. Οι ίδιες έντεκα ομάδες που αγωνίστηκαν κατά τη διάρκεια της σεζόν 2020 διατηρήθηκαν για τον επόμενο τριετή κύκλο.
Αλλαγές Οδηγών
Ο Όσκαρ Πιάστρι, ο νικητής του πρωταθλήματος Formula 3 για το 2020, θα ενταχθεί στο πρωτάθλημα Φόρμουλα 2 με την Prema Racing. Ο Πιάστρι είχε κερδίσει τον τίτλο της Φόρμουλα 3 με την ίδια ομάδα. Θα γεμίσει τη θέση του Μικ Σουμάχερ, ο οποίος αποφοίτησε στη Φόρμουλα 1 με τη Haas.
Ο οδηγός της Formula 3, Λιρίμ Ζεντέλι, θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα με την MP Motorsport. Ο Ζεντέλι θα αντικαταστήσει τον Φελίπε Ντρούκγοβιτς, ο οποίος έφυγε από την ομάδα για να συμμετάσχει με την UNI-Virtuosi. Ο Ντρούκγοβιτς με τη σειρά του θα αντικαταστήσει τον δεύτερο στο πρωτάθλημα του 2020 Κάλουμ Αίλοτ, ο οποίος εγκατέλειψε το πρωτάθλημα για να γίνει δοκιμαστικός οδηγός για τη Scuderia Ferrari.
Ο Νικίτα Μαζέπιν και ο Λόυκα Γκιότο θα αποχωρίσουν από τη Hitech με τον Μαζέπιν να αποφοίτα στη Φόρμουλα 1 στη Haas. Η ομάδα προώθησε τον Λίαμ Λόσον από το Formula 3 και προσέλαβε τον Γιούρι Βίπς, ο οποίος αντικατέστησε τον τραυματισμένο Gelael το 2020 στη DAMS.
Ο Τέο Πουσαίρ θα συμμετάσχει στο πρωτάθλημα σε πλήρη απασχόληση με το ART Grand Prix, αντικαθιστώντας τον Μάρκους Άρμστρονγκ, ο οποίος θα αλλάξει στη DAMS. Ο Sean Gelael θα αποχωρήσει από την DAMS και τη Formula 2 μετά από πέντε συνεχόμενα χρόνια στο πρωτάθλημα και την προηγούμενη σειρά του τη GP2 για να συμμετάσχει στην ομάδα αγωνιστικών σπορ αυτοκινήτων Jota Sport. Θα αντικατασταθεί από τον Ροι Νισσάνι που άφησε μια θέση στη Trident.
Ο Ράλφ Μπόσανκγ θα επιστρέψει για οδήγηση πλήρους απασχόλησης με την Campos Racing, την ομάδα με την οποία αγωνίστηκε στην πρώτη σεζόν της Φόρμουλα 2 το 2017. Ο Boschung έκανε μια μοναδική εμφάνιση με την ομάδα το 2020 στο φινάλε της σεζόν. Ολοκληρώνοντας τη σύνθεση της Campos είναι ο νικητής του Πρωταθλήματος Formula Regional European Championship για το 2020 Τζιανλούκα Πέτκοφ.
Η HWA Racelab θα εισέλθει σε μια νέα σειρά οδηγών με Αλέσιο Ντελέντα και τον Ματέο Ναννίνι. Ο Ναννίνι θα συνδυάσει την καμπάνια του στη Φόρμουλα 2 με μια συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Formula 3. Ο Άρτεμ Μάρκελοφ, ο οποίος οδήγησε το HWA Racelab το 2020, εγκατέλειψε την ομάδα και το πρωτάθλημα.
Ο Πέντρο Πίκε θα εγκαταλείψει τη θέση του στη Charouz Racing System και θα αποχωρήσει από τη Φόρμουλα 2 μετά από ένα χρόνο στη σειρά, αναφέροντας οικονομικούς λόγους. Ο Giuliano Alesi θα αποχωρήσει επίσης από τη Φόρμουλα 2 για να αγωνιστεί στη σειρά Super Formula Lights.
Αλλαγές στα μέσα της σεζόν
Ο Ματτέο Ναννίνι αποχώρισε απο την HWA Racelab και το πρωτάθλημα μετά τον πρώτο γύρο, επικαλούμενος λόγους χορηγίας και την επιθυμία του να επικεντρωθεί στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 3. Αντικαταστάθηκε από τον πρώην οδηγό της Campos, Τζάκ Αίτκεν για τους γύρους στο Μονακό και Μπακού.
Ο Ναννίνι εντέλει επέστρεψε στο πρωτάθλημα για τον τρίτο γύρο στο Μπακού, αντικαθιστώντας τον οδηγό της Campos, Τζιανλούκα Πετέκοφ που έφυγε από την ομάδα για οικονομικούς λόγους.
Ο Νταβίντ Μπέκμαν άφησε το Charouz Racing System πριν από τον πέμπτο γύρο στη Μόντσα, επικαλούμενος την οικονομική του κατάσταση. Ο Ένζο Φιτιπάλντι προήχθη από την ομάδα της Charouz για της Φόρμουλα 3 για να τον αντικαταστήσει. Στη συνέχεια, ο Μπέκμαν προσελήφθη από τον Campos για να αντικαταστήσει τον Ματέο Νανίνι. Ο αγώνας είδε επίσης τον Τζέικ Χιούζ να αντικαταστεί τον τραυματισμένο Τζάκ Αίτκεν στη HWA Racelab.
Πρόγραμμα
Ένα προσωρινό ημερολόγιο δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2020. Μια ενημερωμένη έκδοση λόγω της αναβολής του Αυστραλιανόυ Γκράν Πρί, το οποίο απαιτούσε πολλά Γκράν Πρί να αλλάξουν ημερομηνίες, εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2021.
Αλλαγές στο Πρόγραμμα
Καθώς το πρωτάθλημα του 2020 διακόπηκε από την πανδημία COVID-19, το ημερολόγιο του 2021 θα περιλαμβάνει ουσιαστικές αναθεωρήσεις: Η πίστα του Ζάντβορτ στην Ολλανδία είχε συμπεριληφθεί στο ημερολόγιο του 2020, αλλά καταργήθηκε από το πρόγραμμα ως αποτέλεσμα της πανδημίας του COVID-19. Αρχικά αναμενόταν ότι ο γύρος θα εμφανίζεται στο ημερολόγιο του 2021, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στο προσωρινό ημερολόγιο.
Αθλητικές Αλλαγές
Η μορφή του Σαββατοκύριακου έχει προγραμματιστεί να αλλάξει με δύο αγώνες σπριντ να πραγματοποιούνται το Σάββατο και τον αγώνα με το υποχρεωτικό pit stop την Κυριακή. Οι κατατακτήριες θα καθορίσουν τη σχάρα της εκκίνησης για τους αγώνες του Σαββάτου και της Κυριακής, η σχάρα για τον αγώνα σπριντ θα ρυθμιστεί αναστρέφοντας τις δέκα πρώτες θέσεις των κατατακτηρίων. Η σχάρα του δεύτερου αγώνα θα σχηματιστεί από τα αποτελέσματα του πρώτου αγώνα σπριντ, με τους δέκα πρώτους να αντιστρέφονται. Η προσθήκη ενός τρίτου αγώνα στο πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου θα δει τις ομάδες να έχουν ένα επιπλέον σετ ελαστικών.