cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nestea
Το 2019, η Nestea επαναπροωθήθηκε ως φυσικό προϊόν. Η νέα συνταγή, που κυκλοφόρησε η Nestlé μετά το τέλος της κοινοπραξίας, δεν περιέχει πλέον τεχνητά χρώματα και γεύσεις, σιρόπι καλαμποκιού και καθόλου συστατικά ΓΤΟ. Επιπλέον, το έτοιμο προς κατανάλωση παγωμένο τσάι Nestea παρασκευάζεται με εκχύλισμα στέβιας και μπορεί να βρεθεί σε διάφορες γεύσεις όπως λεμόνι, βατόμουρο και ροδάκινο. Η νέα συνταγή προμηθεύεται τα φύλλα τσαγιού της από το Νιλγκιρί, μια περιοχή στην Ινδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Nestlé Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Coca-Cola Κατηγορία:Μη αλκοολούχα ποτά
The Bachelor (ταινία, 2016)
The Bachelor είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής κωμωδίας παραγωγής 2009 σε σκηνοθεσία Αντώνη Σωτηρόπουλου και σενάριο Ρένας Ρίγγα. Η ταινία αυτή αποτελεί το πρώτο μέρος της σειράς ταινίων The Bachelor. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, ο Νίκος Βουρλιώτης, ο Θανάσης Βισκαδουράκης και ο Αποστόλης Τότσικας που υποδύονται τέσσερις κολλητούς φίλους, τον Αντώνη, το Τζίμη, το Ρένο και τον Σάκη αντίστοιχα, που οργανώνουν ένα bachelor party στη Θεσσαλονίκη για το γάμο του Αντώνη (Γιάννης Τσιμιτσέλης) που όμως καταλήγει σε φιάσκο με την παρεμβολή του πεθερού του και μίας πρώην σχέσης του που βρίσκει στη Θεσσαλονίκη.
Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβαν οι Film653, Showtime Productions, Novacinema και Alpha TV. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε την 1η Δεκεμβρίου του 2009 ενώ η αποδοσή της κρίθηκε επιτυχημένη με ακαθάριστα έξοδα $729,950, και προϋπολογισμό €440,000. Το σίκουελ της ταινίας, The Bachelor 2, έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους ένα χρόνο μετά στις 25 Δεκεμβρίου του 2017. Ακολούθησε η πρεμιέρα της τρίτης ταινίας της σειράς The Bachelor 3 στις 25 Δεκεμβρίου του 2018 καθώς και το The Black Bachelor 4 στις 9 Δεκεμβρίου του 2021.
Πλοκή
Η Κατερίνα (Κατερίνα Γερονικολού) ετοιμάζεται να παντρευτεί με τον αγαπημένο της Αντώνη (Γιάννης Τσιμιτσέλης) παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της Αριστείδη (Γιάννης Ζουγανέλης) που δεν συμφωνεί με αυτή την απόφαση της. Σαν δώρο πριν από τον γάμο η Κατερίνα επανενώνει τον Αντώνη με τους τρεις κολλητούς του το Τζίμη (Νίκος Βουρλιώτης), το Ρένο (Θανάσης Βισκαδουράκης) και το Σάκη (Αποστόλης Τότσικας). Αυτοί του ετοιμάζουν ένα αξέχαστο bachelor party στη Θεσσαλονίκη. Όμως στο ταξίδι τους εκεί ακολουθούνται χωρίς να το καταλάβουν από τον πεθερό του Αντώνη.
Όταν φτάσουν Θεσσαλονίκη ο Αντώνης συναντά τυχαία μία πρώην σχέση του την Έρρικα (Τόνια Σωτηροπούλου) που ο τρόπος που την είχε χωρίσει μία μέρα πριν αυτή δώσει πανελλήνιες την οδηγούν στο να θέλει να εκδικηθεί τον Αντώνη και την παρέα του. Σε συνδυασμό με τα υποχθόνια σχέδια του πεθερού του η εκβάση της τελετής του γάμου μοιάζει ιδιαίτερα αμφίβολη.
The Bachelor 2
Η δεύτερη ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου 2017. Οι Αντώνης, Ρένος και Τζίμης εκδράμουν στην Κρήτη για να «συμπαρασταθούν» στον φίλο τους Κώστα, ο οποίος ετοιμάζεται να παντρευτεί την κόρη ενός κρητικού παλαιάς κοπής.
The Bachelor 3
Η τρίτη ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ο Τζίμης καλεί τους τρεις κολλητούς του να γνωρίσουν τα πεθερικά του που φτάνουν στην Αθήνα από την Αφρική, με τον Ρένο να αναλαμβάνει χρέη κουμπάρου στον επικείμενο «παραδοσιακό» γάμο.
The Black Bachelor
Τα γυρίσματα της τέταρτης ταινίας ξεκίνησαν στην 1 Σεπτεμβρίου 2021. Η ταινία έχει στοιχεία κωμωδίας και τρόμου, ενώ δεν έχει να κάνει με γάμο. Έκανε πρεμιέρα στις 9 Δεκεμβρίου 2021. Οι γνωστοί χαρακτήρες με μια νέα προσθήκη στη παρέα τους πηγαίνουν σε ένα στοιχειομενο σπίτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ιστορία
Το 1711 απεβίωσε ο Ιωσήφ Α΄ των Αψβούργων χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος ΣΤ΄, που είχε πρώτη κόρη τη Μαρία Θηρεσία. Αυτός θέλησε να τον διαδεχθεί η Μαρία-Θηρεσία, κατά παράβαση του Σαλικού Δικαίου και παραγκωνίζοντας τις δύο κόρες του Ιωσήφ Α΄. Έτσι έκανε εδαφικές υποχωρήσεις και έπεισε τους ηγέτες των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης να συμφωνήσουν στη διαδοχή, υπογράφοντας την Πραγματική Κύρωση το 1713. Το 1736 πάντρεψε τη Μαρία-Θηρεσία με τον Φραγκίσκο Γ΄ δούκα της Λωρραίνης, ο οποίος συμφώνησε να παραχωρήσει τη Λωρραίνη και να λάβει το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.
Το 1740 απεβίωσε ο Κάρολος ΣΤ΄, τελευταίο άρρεν μέλος των Αψβούργων. Στην Ουγγαρία & Βοημία τον διαδέχθηκε η κόρη του και στην Αυστρία (το 1740) και τη Γερμανία (το 1745, ως Φραγκίσκος Α΄) τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος. Όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις προσπάθησαν να διαμελίσουν τις κτήσεις των Αψβούργων και ακολούθησε ο Πόλεμος της Αυστριακής Διαδοχής (1740-48). Τελικά η Μαρία-Θηρεσία επιβλήθηκε ως μονάρχης. Έτσι οι κτήσεις των Αψβούργων περιήλθαν στον Οίκο της Λωρραίνης, που συνέχισε με το όνομα "Αψβούργων-Λωρραίνης". Το 1765 απεβίωσε ο Φραγκίσκος και το 1780 η Μαρία-Θηρεσία και τους διαδέχθηκαν οι δύο γιοί τους, πρώτα ο Ιωσήφ Β΄ (που δεν είχε επιζώντα τέκνα) και μετά ο Λεοπόλδος Β΄, ενώ ο τρίτος γιος Φερδινάνδος-Κάρολος νυμφεύτηκε τη Μαρία των Έστε δούκισσα της Μόντενα και έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της Αυστρίας-Έστε, δουκών της Μόντενα.
Τον Λεοπόλδο Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Β΄ της Γερμανίας, της Αυστριακής αυτοκρατορίας και βασιλιάς της Λομβαρδο-Βενετίας, ενώ οι άλλοι γιοί του έγιναν ιδρυτές κλάδων: ο Φερδινάνδος Γ΄ των μεγάλων δουκών της Τοσκάνης, ο Κάρολος των δουκών του Τέσεν και ο Ιωσήφ των παλατινών (κομήτων) της Ουγγαρίας. Το 1806 ο Ναπολέων Α΄καταργεί το βασίλειο της Γερμανίας.
Τον Φραγκίσκο Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Φερδινάνδος και αυτόν ο ανιψιός του Φραγκίσκος-Ιωσήφ, που ηγεμόνευσε το διάστημα 1845-1916, δηλ. 71 έτη. Ο αδελφός του Φραγκίσκου-Ιωσήφ, ο Μαξιμιλιανός, έγινε αυτοκράτορας του Μεξικού (1863-67). Το 1866 η Λομβαρδο-Βενετία ενσωματώθηκε στην Ιταλία. Τον Φραγκίσκο-Ιωσήφ διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Κάρολος ως το 1918, οπότε με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταλύθηκαν οι αυτοκρατορίες στην Ευρώπη. Το τελευταίος απεβίωσε το 1922. Ο γιος του Όθων, διάδοχος, έγινε επικεφαλής του Οίκου, ως το τέλος του το 2011. Ο Όθων επέλεξε να νυμφευτεί στο Νανσύ, πρωτεύουσα του Βωντεμόν, περιοχής του Οίκου της Λωρραίνης. Ας σημειωθεί ότι ο ανιψιός τού Φραγκίσκου-Ιωσήφ, ο Φραγκίσκος-Φερδινάνδος είχε νυμφευτεί μοργανατικά και έτσι ο κλάδος του, πρεσβύτερος του πατέρα του Καρόλου, έχει αποκλειστεί της διαδοχής.
Φονικό στη Ρόδο
Το Φονικό στη Ρόδο (όπως μεταφράστηκε στα ελληνικά το Murder in the Mews and other stories) είναι συλλογή τεσσάρων διηγημάτων της Βρετανίδας συγγραφέα Άγκαθα Κρίστι, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον εκδοτικό οίκο Collins Crime Club στις 15 Μαρτίου 1937. Στις ΗΠΑ, το βιβλίο εκδόθηκε από τον οίκο "Dodd, Mead and Company" με τον τίτλο Dead Man's Mirror τον Ιούνιο του 1937 περιλαμβάνοντας τρία και όχι τέσσερα διηγήματα. Ήρωας των διηγημάτων είναι ο Ηρακλής Πουαρό.
Στα ελληνικά, στη συλλογή «Φονικό στη Ρόδο», εκδ. «Λυχνάρι», 2010, περιέχονται και τα τέσσερα διηγήματα. Ωστόσο αυτοτελώς έχει κυκλοφορήσει το διήγημα Στάχτη στα μάτια, τόσο από τις εκδόσεις «Λυχνάρι», 1980, όσο και από τις εκδόσεις «Ερμείας» με τίτλο Ο καφθέφτης του πεθαμένου.
1. Murder in the Mews (Δολοφονία στο Μιούζ Χάους)
Ο Τζαπ ζητά από τον Πουαρό να τον συνοδεύσει σε ένα σπίτι στο Μπάρτνσλυ Γκάρντεν Μιους, όπου κάποια κυρία Μπάρμπαρα Άλεν αυτοπυροβολήθηκε το προηγούμενο βράδυ -τη νύχτα του Γκάι Φωκς- όπου η στιγμή του θανάτου καλύφθηκε από τον θόρυβο των πυροτεχνημάτων. Μόλις φτάνουν εκεί, διαπιστώνουν ότι ο γιατρός πιστεύει ότι υπάρχει κάτι περίεργο με τον θάνατο της ωραίας κυρίας, μιας νεαρής χήρας. Η κυρία Άλεν βρέθηκε από μια συγκάτοικο, τη δεσποινίδα Τζέιν Πλέντερλιθ, η οποία έλειπε στην εξοχή το προηγούμενο βράδυ. Το θύμα κλειδώθηκε στο δωμάτιό της και πυροβολήθηκε στο κεφάλι με αυτόματο όπλο, που βρέθηκε στο χέρι της. Ωστόσο, ο γιατρός επισημαίνει ότι το όπλο βρίσκεται στο δεξί της χέρι, ενώ το τραύμα βρίσκεται επάνω από το αριστερό αυτί –ένα σημείο που είναι αδύνατο να πυροβολήσει με το δεξί χέρι. Μοιάζει σαν να πρόκειται για μια δολοφονία, που τροποποιήθηκε για να μοιάζει με αυτοκτονία– και από έναν ασυνήθιστα ανίκανο δολοφόνο, με πολύ χαμηλή εκτίμηση της νοημοσύνης των αστυνομικών ερευνητών. Παίρνουν συνέντευξη από τη δεσποινίδα Πλέντερλιθ και ανακαλύπτουν ότι η κυρία Άλεν ήταν αρραβωνιασμένη με τον Τσαρλς Λάβερτον-Γουέστ, έναν ανερχόμενο νεαρό βουλευτή, αλλά, αν και το πιστόλι ήταν της νεκρής κυρίας, η Πλέρντερλιθ δεν μπορεί να σκεφτεί έναν λόγο, για τον οποίο θα έπρεπε η Άλεν να το χρησιμοποιήσει ώστε να αυτοκτονήσει.
Ο Τζαπ και ο Πουαρό βρίσκουν περαιτέρω στοιχεία: το όπλο έχει σκουπιστεί από δακτυλικά αποτυπώματα και μεγάλα χρηματικά ποσά έχουν αφαιρεθεί από τον τραπεζικό λογαριασμό της κυρίας Άλεν σε πολλές περιπτώσεις, αλλά δεν υπάρχει ίχνος χρημάτων στο σπίτι. Μαθαίνουν επίσης από μια γειτόνισσα, ότι η κυρία Άλεν είχε μία επίσκεψη από έναν κύριο το προηγούμενο βράδυ, όμως η περιγραφή του δεν ταιριάζει με τον αρραβωνιαστικό της. Νιώθοντας ότι η δεσποινίς Πλέντερλιθ κρατάει κάτι κρυμμένο, τη ρωτούν γι' αυτόν τον άνδρα επισκέπτη, και εκείνη προτείνει ότι ήταν ο ταγματάρχης Γιούστας: ένας άνδρας που η κυρία Άλεν είχε γνωρίσει στην Ινδία και τον οποίο έχει δει πολλές φορές τον περασμένο χρόνο. Ένιωθε ότι η κυρία Άλεν φοβόταν τον άνδρα και ο Τζαπ και ο Πουαρό υποθέτει ότι ο ταγματάρχης Γιούστας την εκβίαζε: μια ιδέα που συναντά την έγκριση της δεσποινίδας Πλέντερλιθ. Ο Πουαρό επισημαίνει ότι είναι ασυνήθιστο για εκβιαστές να σκοτώνουν τα θύματά τους: κανονικά, συμβαίνει το αντίθετο. Ως μέρος της έρευνάς του γύρω από το σπίτι, ο Τζαπ ψάχνει ένα ντουλάπι κάτω από τις σκάλες, που περιέχει αντικείμενα όπως ομπρέλες, μπαστούνια, ρακέτες τένις, ένα σετ μπαστούνια του γκολφ και έναν μικρό χαρτοφύλακα, που η δεσποινίς Πλέντερλιθ ισχυρίζεται βιαστικά ότι είναι δική της. Οι δύο άνδρες αντιλαμβάνονται την αυξημένη ένταση της δεσποινίδας Πλέντερλιθ.
Η δεσποινίς Πλέντερλιθ αποδεικνύεται ότι έχει ένα άψογο άλλοθι για την ώρα του θανάτου και ο Πουαρό και ο Τζαπ παίρνουν συνέντευξη από τον Τσαρλς Λάβερτον-Γουέστ. Μένει έκπληκτος όταν ανακαλύπτει ότι διεξάγεται έρευνα για φόνο και παραδέχεται ότι ο ίδιος δεν έχει καλό άλλοθι. Προσπαθούν επίσης να δουν τον ταγματάρχη Γιούστας, αλλά μαθαίνουν ότι έχει πάει να παίξει γκολφ. Η αναφορά αυτού ξαφνικά κάνει τον Πουαρό να τα δει όλα καθαρά. Καταφέρνοντας να πιάσουν τον Γιούστας αργότερα, παρατηρούν ότι καπνίζει μια μάρκα τουρκικού τσιγάρου, του οποίου τα αποτσίγαρα βρέθηκαν στο σπίτι του Μιους Χάουζ, ενώ η κυρία Άλεν κάπνιζε άλλο είδος. Αποδεικνύουν επίσης ότι φορούσε ένα σετ μανικετόκουμπα, ένα κομμάτι των οποίων βρέθηκε στο δωμάτιο όπου πέθανε η κυρία Άλεν, έτσι ο Τζαπ τον συλλαμβάνει για φόνο.
Με πρόσχημα, ο Πουαρό βάζει τον Τζαπ να τηλεφωνήσει στο Μιουζ Χάουζ. Ενώ είναι εκεί, ο Πουαρό ρίχνει κρυφά μια άλλη ματιά στο ντουλάπι κάτω από τις σκάλες και βλέπει ότι ο χαρτοφύλακας έχει φύγει. Καθώς η δεσποινίς Πλέντερλιθ μόλις επέστρεψε από το γκολφ στο Γουέντγουορθ, πηγαίνουν εκεί και μαθαίνουν ότι την είδαν στον σύνδεσμο με τον χαρτοφύλακα. Μεταγενέστερες έρευνες δείχνουν, ότι την είδαν να τον πετάει στη λίμνη εκεί. Η αστυνομία ανασύρει τον χαρτοφύλακα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα σε αυτόν. Ο Πουαρό ζητά από τον Τζαπ και τη δεσποινίδα Πλέντερλιθ να τηλεφωνήσουν στο διαμέρισμα του Τσαρλς και από εκεί τους λένε για τη σύλληψη του Γιούστας. Τότε ο Πουαρό της λέει τα πραγματικά του συμπεράσματα. Από ενδείξεις σχετικά με το χαμένο στυπόχαρτο, ο Πουαρό συμπεραίνει ότι η κυρία Άλεν είχε γράψει ένα γράμμα λίγο πριν πεθάνει, το οποίο, αν αυτοκτονούσε, θα ήταν ένα σημείωμα αυτοκτονίας. Υποθέτει ότι η δεσποινίς Πλέντερλιθ επέστρεψε στο σπίτι, βρήκε τη φίλη της νεκρή, οδηγημένη να αυτοκτονήσει από τις ενέργειες του εκβιαστή της και η Πλέντερλιθ ήταν αποφασισμένη να τον εκδικηθεί: δεν ήταν ένας φόνος που έγινε για να μοιάζει με αυτοκτονία, αλλά μια αυτοκτονία που τροποπιήθηκε για να μοιάζει με φόνο, παγιδεύοντας έτσι τον εκβιαστή. Δηλ. η δεσποινίς Πλέντερλιθ έβαλε το όπλο στο δεξί χέρι της κυρίας Άλεν, παρόλο που ήταν αριστερόχειρας, και ο σκοπός του ταξιδιού της στο Γουέντγουορθ ήταν να κρύψει εκεί τα μπαστούνια του γκολφ της νεκρής κυρίας -αριστερόχειρης, με τον χαρτοφύλακα- θα ήταν μια παραπλάνηση για να βγάλει την αστυνομία από τα ίχνη. Πεπεισμένη από τον Πουαρό ότι ο ταγματάρχης Γιούστας θα φυλακιστεί για τα άλλα εγκλήματά του, δέχεται να πει την αλήθεια και να σώσει τον άνδρα από την αγχόνη.
2. The Incredible Theft (Απίστευτη Κλοπή)
Ένα σπιτικό πάρτι βρίσκεται σε εξέλιξη στο σπίτι του λόρδου Μέιφηλντ, ενός ανερχόμενου πολιτικού και εκατομμυριούχου, του οποίου τα πλούτη προήλθαν από την ικανότητά του ως μηχανικού. Μαζί του είναι ο στρατάρχης αεροπορίας σερ Τζορτζ Κάρινγκτον, η σύζυγός του λαίδη Ιουλία και ο γιος τους Ρέτζι, η δις Βάντερλυν, η οποία είναι μια όμορφη μελαχρινή Αμερικανίδα, και η κα Μακάτα, υποψήφια βουλευτής. Ο κύριος Κάρλαϊλ, ο γραμματέας του λόρδου Μέιφηλντ, τους συνοδεύει για το δείπνο. Ο λόγος για το πάρτι στο σπίτι γίνεται προφανής, όταν όλοι φεύγουν από το τραπέζι, εκτός από τον λόρδο Μέιφηλντ και τον σερ Τζορτζ, που θέλουν να συζητήσουν τα σχέδια για ένα νέο μαχητικό αεροσκάφος, το οποίο θα έδινε στη Βρετανία υπεροχή στον αέρα. Συζητούν για την κα Βάντερλυν, που εμπλέκεται με κατασκοπεία. Ο λόρδος Μέιφηλντ την κάλεσε να την δελεάσει με κάτι μεγάλο –τα σχέδια για το νέο μαχητικό– για να την παγιδεύσει μια για πάντα.
Όλοι οι επισκέπτες αποσύρονται για ύπνο εκτός από τον λόρδο Μέιφηλντ και τον σερ Τζορτζ. Ο κύριος Κάρλαϊλ πηγαίνει να πάρει τα σχέδια για το μαχητικό από το χρηματοκιβώτιο, για να τα πάει στο γραφείο, αλλά πέφτει επάνω στην κα Βάντερλυν, που θέλει να ανακτήσει την τσάντα της. Οι δύο άνδρες περπατούν κατά μήκος της βεράντας, όταν ο λόρδος Μέιφηλντ ξαφνιάζεται από μια σιλουέτα, που φεύγει από το γραφείο μέσω του γαλλικού παραθύρου, αν και ο σερ Τζορτζ δεν βλέπει τίποτε. Όταν μπαίνουν για στη μελέτη, ο κύριος Κάρλαϊλ έχει τα χαρτιά έξω, αλλά ο λόρδος Mέιφηλντ βλέπει αμέσως ότι τα σχέδια του ίδιου του μαχητικού έχουν φύγει. Ο Κάρλαϊλ είναι ανένδοτος: ήταν στο χρηματοκιβώτιο και τα έβαλε στο τραπέζι. Αποσπάστηκε όταν άκουσε μια γυναικεία κραυγή στο διάδρομο και έτρεξε έξω για να βρει τη Λεονί, την υπηρέτρια της Βάντερλυν, η οποία ισχυρίστηκε ότι είχε δει ένα φάντασμα. Εκτός από αυτή την περίπτωση, ο Κάρλαϊλ δεν είχε φύγει από το γραφείο. Ο σερ Τζορτζ προτείνει να κληθεί αμέσως ο Ηρακλής Πουαρό.
Ο Πουαρό λέει στον λόρδο Μέιφηλντ για την προσφορά της λαίδης Τζούλια, αλλά ότι κάνει λάθος, καθώς δεν γνωρίζει ότι ο γιος της ήταν απασχολημένος με τη Λεονί εκείνη τη στιγμή. Ο Πουαρό εξηγεί ότι η κα Μακάτα ακούστηκε να ροχαλίζει στο δωμάτιό της, η δίδα Βάντερλυν ακούστηκε να φωνάζει τη Λεονίι από τον επάνω όροφο και ο σερ Τζορτζ ήταν με τον λόρδο Μέιφηλντ στη βεράντα. Όλοι ερευνήθηκαν εκτός από τον Κάρλαϊλ και τον λόρδο Μέιφηλντ. Καθώς ο Κάρλαϊλ έχει πρόσβαση στο χρηματοκιβώτιο ανά πάσα στιγμή και θα μπορούσε να κάνει ίχνη κατά τον ελεύθερο χρόνο του, έχει μείνει μόνο ο λόρδος Μέιφηλντ. Ο Πουαρό δεν έχει καμία αμφιβολία ότι ο λόρδος Μέιφηλντ έβαλε τα σχέδια στην τσέπη του. Το κίνητρό του συνδέεται με μια άρνηση που είχε δοθεί μερικά χρόνια νωρίτερα στο να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις με μια εμπόλεμη ξένη δύναμη. Καθώς όντως συμμετείχε σε τέτοιες δραστηριότητες, πρέπει τώρα να εκβιάστηκε να παραδώσει τα σχέδια μέσω της δίδας Βάντερλυν. Η Πουαρό δεν έχει καμία αμφιβολία ότι τα σχέδια έχουν αλλοιωθεί διακριτικά, ώστε να καταστήσουν το σχέδιο ανεφάρμοστο. Ο λόρδος Μέιφηλντ ομολογεί την εξαπάτηση, αλλά επιμένει ότι το κίνητρό του, δηλ. το να αποτρέψει τη Βρετανία να οδηγηθεί στην επερχόμενη παγκόσμια κρίση, είναι αγνό.
3. Dead Man's Mirror (Στάχτη στα μάτια)
Όταν ο σερ Γκέρβας Σεβένιξ-Γκορ γράφει στον Ηρακλή Πουαρό για να τον καλέσει χωρίς τελετές στον προγονικό πόργο Σεβένιξ-Γκορ, ο Πουαρό αρχικά διστάζει να πάει. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που τον ελκύει και έτσι προλαβαίνει το τρένο που ήθελε ο σερ Γκέρβας. Κατά την άφιξή του στο σπίτι του Σέβενιξ-Γκορ, ο Πουαρό συναντά τη σύζυγό του Βάντα, μια εκκεντρική που πιστεύει ότι είναι μετενσάρκωση μιας Αιγύπτιας, της υιοθετημένης κόρης του Ρουθ και του εξαδέλφου της Χιούγκο, και της δίδας Λίνγκαρντ, γραμματέα που βοηθά τον σερ Γκέρβας να ερευνήσει την ιστορία της οικογένειας. Είναι σαφές ότι κανείς δεν περίμενε τον Πουαρό και για πρώτη φορά λείπει ο ίδιος ο σερ Γκέρβας, ο οποίος είναι πάντα ακριβής. Ο Πουαρό και οι καλεσμένοι του πηγαίνουν στο γραφείο του και τον βρίσκουν νεκρό, προφανώς έχοντας αυτός αυτοπυροβοληθεί. Ωστόσο, ο Πουαρό δεν πείθεται και σύντομα αρχίζει να αποδεικνύει ότι ο σερ Γκέρβας δολοφονήθηκε, εξαιτίας διαφόρων ύποπτων παραγόντων που περιβάλλουν το συμβάν, συμπεριλαμβανομένης της θέσης σε έναν καθρέφτη, στην οποία πιστεύεται ότι η σφαίρα χτύπησε.
Αποκαλύπτεται ότι πριν φτάσει ο Πουαρό, όλοι οι καλεσμένοι και η οικογένεια ντύνονταν για δείπνο και αφού άκουσαν το γκονγκ του δείπνου, ακούστηκε ένας πυροβολισμός. Κανείς δεν υποψιαζόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, πιστεύοντας ότι έσκασε λάστιχο αυτοκινήτου ή σερβιρίστηκε σαμπάνια. Καθώς ο Σεβενίξ-Γκορ δεν ήταν δημοφιλής άνθρωπος, υπάρχουν πολλοί ύποπτοι, συμπεριλαμβανομένης της κόρης και του ανιψιού του. Αποκαλύπτεται ότι ο Χιούγκο είναι αρραβωνιασμένος με τη Σούζαν (άλλη μια καλεσμένη στο σπίτι) και η Ρουθ έχει ήδη παντρευτεί τον Λέικ (τον πράκτορα του Σεβερίξ-Γκορ) κρυφά.
Στο τέλος ο Πουαρό συγκεντρώνει όλους στο γραφείο. Αποκαλύπτει ότι ο Σέβενιξ-Γκορ σκόπευε να εξαιρέσει από την κληρονομία τη Ρουθ, εάν δεν παντρευόταν τον Χιούγκο Τρεντ. Ωστόσο ήταν πολύ αργά, καθώς ήταν ήδη παντρεμένη με τον Λέικ. Ο Πουαρό κατηγορεί τη Ρουθ ότι σκότωσε τον Σέβενιξ-Γκορ, αλλά η δις Λίνγκαρντ ομολογεί τη δολοφονία. Είναι η πραγματική μητέρα της Ρουθ και σκότωσε τον Σέβενιξ-Γκοτ για να τον αποτρέψει από το αφαιρέσει από την κληρονομία την κόρη της.
4. Triangle at Rhodes (Φονικό στη Ρόδο)
Επιθυμώντας ήρεμες διακοπές απαλλαγμένες από εγκλήματα, ο Πουαρό πηγαίνει στη Ρόδο κατά τη χαμηλή περίοδο του Οκτωβρίου, όπου υπάρχουν λίγοι επισκέπτες. Εκτός από τη νεαρή Πάμελα Λάιαλ και τη Σάρα Μπλέικ, υπάρχει η Βάλενταϊν Τσάντρυ, μια συνειδητά όμορφη γυναίκα, που φαίνεται να λιποθυμά κάτω από την προσοχή του Ντούγκλας Γκολντ. Αυτό γίνεται εις βάρος της συζύγου του, Mάρτζορι, μιας ήπια ελκυστικής γυναίκας, και του συζύγου τής Βάλενταϊν, Tόνυ Τσάντρυ. Αυτό είναι το «τρίγωνο» που όλοι παρατηρούν και γίνεται μάλλον παράλογο, με τους δύο άντρες να διεκδικούν την εύνοια της Βάλενταϊν. Αυτή φαίνεται να χαίρεται την προσοχή.
Η Mάρτζορυ Γκολντ σύντομα κερδίζει τη συμπάθεια πολλών από τους επισκέπτες τού ξενοδοχείου, καθώς ο σύζυγός της βρίσκεται συχνά στην παρέα της Βάλενταϊν, ομολογεί στον Πουαρό τις δικές της αμφιβολίες για την Βάλενταϊν. Ο Πουαρό, ωστόσο, την προειδοποιεί να φύγει από το νησί, αν εκτιμά τη ζωή της. Το γεγονός έρχεται στο επίκεντρο ένα βράδυ, ξεκινώντας όταν ο Γκολντ και ο Τσάντρυ έχουν μια δυνατή διαμάχη. Η Βάλενταϊν και η Μάρτζορυ επιστρέφουν από μια διαδρομή και η πρώτη δηλητηριάζεται από το κοκτέιλ, που της είχε δώσει ο άντρας της.
Αμέσως υπάρχει υποψία για τον Γκολντ, καθώς η στροφανθίνη που σκότωσε τη Βάλενταϊν βρίσκεται στην τσέπη του μπουφάν του. Ωστόσο ο Πουαρό είχε παρατηρήσει, ότι ο Τσάντρυ το έβαλε στην τσέπη του Γκολντ, όταν η προσοχή όλων ήταν στην ετοιμοθάνατη σύζυγο εκείνου. Ο Πουαρό δίνει αυτές τις πληροφορίες στην αστυνομία και επισημαίνει στην Πάμελα Λάιαλ, ότι εστίαζε σε λάθος τρίγωνο. Το πραγματικό τρίγωνο ήταν μεταξύ Ντάγκλας, Μάρτζορυ και Τσάντρυ. Ο Τσάντρυ και η Μάρτζορυ είχαν σχέση και ο Τσάντρυ, αν και βαριεστημένος με τη γυναίκα του, ήθελε την περιουσία της, συνωμότησε με τη Μάρτζορυ για να τη σκοτώσει. Γι' αυτόν τον λόγο, ο Τσάντρυ και η Μάρτζορυ αποφάσισαν να σκοτώσουν τη Βάλενταϊν και να εξασφαλίσουν ότι ο Ντάγκλας θα κατηγορηθεί για τη δολοφονία. Επίσης, η προειδοποίηση του Πουαρό προς τη Mάρτζορυ Γκολντ δεν ήταν επειδή φοβόταν ότι ήταν θύμα που κινδύνευε να δολοφονηθεί, αλλά το αντίθετο. Την προειδοποιούσε ότι θα συλληφθεί, θα δικαστεί και θα καταδικαστεί ως ένας από τους ενόχους και θα απαγχονιστεί για φόνο.
Media Markt
Η Media Markt είναι Γερμανική πολυεθνική αλυσίδα καταστημάτων που πωλεί ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης με πολυάριθμα υποκαταστήματα σε όλη την Ευρώπη και την Ασία. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία λιανικής πώλησης ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης στην Ευρώπη και η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά την αμερικανική εταιρεία λιανικής πώλησης Best Buy.
Ιστορία
Η Media Markt ιδρύθηκε από τους επιχειρηματίες Λέοπολντ Στίφελ, Βάλτερ Γκουντς, Έριχ Κέλερχαλς και Χέλγκα Κέλερχαλς. Το πρώτο κατάστημα άνοιξε στις 24 Νοεμβρίου 1979 στο Μόναχο. Σήμερα ανήκει στην Media-Saturn Holding, η οποία κατέχει επίσης την αλυσίδα Saturn. Η Media Markt και η Saturn δραστηριοποιούνται κυρίως στις ίδιες αγορές, αλλά με διαφορετικό τρόπο, και ως ανταγωνιστές.
Η Media-Saturn Holding με τη σειρά της ανήκει στη γερμανική εταιρεία λιανικής Ceconomy - που σχηματίστηκε με τον διαχωρισμό από την Metro AG.
Διαφήμιση
Η Media Markt είναι γνωστή στη Γερμανία για τις χιουμοριστικές, αλλά μερικές φορές αργές, διαφημιστικές εκστρατείες της. Για παράδειγμα, το σύνθημα "Lasst euch nicht verarschen" που σημαίνει "Μην ξεγελιέστε". Στην Ελλάδα το σύνθημα είναι Δεν είμαι και χθεσινός και YOLO.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Αλβέρτος Α΄ του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
Ο Αλβέρτος Α΄, γερμ. Albert I (πριν το 1377 - μεταξύ 11 Φεβρουαρίου και 15 Ιουλίου 1397) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και της Αγνής, κόρης του Ούλριχ Β΄ κόμη του Λίνντο-Ρουππίν.
Το 1397 απεβίωσε στο Ντόρπατ (νυν Τάρτου της Εσθονίας) σε ηλικία 30 ετών και τάφηκε εκεί.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ηλίας Χρυσοσπάθης
Ο Ηλίας Χρυσοσπάθης (1789-1829) ήταν Έλληνας με καταγωγή από τη Μάνη, Φιλικός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης. Υπηρέτησε στον αγγλικό στρατό των Επτανήσων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα για τον ζήλο του ως απόστολος της Φιλικής Εταιρείας. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα (1818) διηύθυνε μια δική του, ανεξάρτητη μυστική οργάνωση. Συμμετείχε σε πολλές μάχες του Αγώνα.
Πρώτες επιχειρήσεις
Αρκετά νέος, ο Χρυσοσπάθης επιβιβάστηκε σε μανιάτικα πλοία, τα οποία δρούσαν ενάντια στους Τούρκους και τους Αλγερινούς. Σταδιακά έγινε αρχηγός μιας ομάδας Μανιατών που σε συνεργασία με άλλους Έλληνες και ξένους πολεμούσαν τους Αλγερινούς πειρατές. Απέκτησε μάλιστα και δικό του καράβι, τη Γαλιότα.
Το 1807, ο Χρυσοσπάθης βρέθηκε στη Λευκάδα, όπου μαζί με άλλους οπλαρχηγούς και υπό την εποπτεία του Ιωάννη Καποδίστρια, βοήθησαν τους Ρώσους στην οχύρωση του νησιού.
Επιστρέφοντας στη Μάνη, ο Χρυσοσπάθης σχημάτισε σώμα 30 αντρών με τους οποίους πήγε στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκαν στον αγγλικό στρατό. Όταν το 1816 οι Άγγλοι δημιούργησαν τάγμα Ελλήνων στρατιωτών υπό την αρχηγία του στρατηγού Ριχάρδου Τσωρτς (Richard Church), ο Χρυσοσπάθης πήρε το βαθμό του λοχαγού. Διοικητής του τάγματος ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. μικρογραφία|Πίνακας του Δ. Τσόκου με θέμα την ορκομωσία Φιλικού
Μύηση
Περί το 1817, αφότου διαλύθηκε από τους Άγγλους το τάγμα των Ελλήνων, ο Χρυσοσπάθης μαζί με άλλους δύο Μανιάτες, τον Αναγνωσταρά και τον Παναγιώτη Δημητρόπουλο, έφτασαν στην Οδησσό, κατευθυνόμενοι προς την Αγία Πετρούπολη. Σκόπευαν να ζητήσουν από τον τσάρο Αλέξανδρο, με τη μεσολάβηση του Καποδίστρια, να τους αποζημιώσει για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στη Ρωσική Διοίκηση των Επτανήσων το 1806.
Στην Οδησσό τους προσεταιρίστηκε ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος θέλοντας να τους μυήσει στη Φιλική Εταιρεία, καθώς διέκρινε τα αρνητικά συναισθήματα που έτρεφαν για τους Τούρκους. Λίγο μετά την έναρξη της κατήχησής τους, ο Αναγνωστόπουλος αναγκάστηκε να φύγει από την Οδησσό, οπότε την κατήχηση συνέχισε ο Νικόλαος Σκουφάς . Έτσι, ο Ηλίας Χρυσοσπάθης έδωσε τον όρκο του Φιλικού στις 17 Οκτωβρίου 1817 με μυητή του τον Σκουφά. Ο αριθμός μητρώου που πήρε στα αρχεία της Φιλικής Εταιρείας ήταν το 21. Οι Φιλικοί του έδωσαν το προσωνύμιο «γηραιά αλώπηξ».
Μετά τη μύησή τους, οι τρεις Μανιάτες πήγαν στην Αγία Πετρούπολη και αφού έλαβαν χρηματική αποζημίωση από τον τσάρο, κατευθύνθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου συναντήθηκαν με τον Σκουφά και τον Αναγνωστόπουλο, όπως είχαν συμφωνήσει. Από τότε και στο εξής, ο Χρυσοσπάθης ανέπτυξε μεγάλη δράση ταξιδεύοντας σε όλη τη Βαλκανική και κατηχώντας εκατοντάδες ανθρώπων στη Φιλική Εταιρεία.
Όταν το 1818 δημιουργήθηκε η Αρχή των Δώδεκα Αποστόλων, ο Σκουφάς όρισε ως έναν από τους δώδεκα αποστόλους τον Χρυσοσπάθη, διορίζοντάς τον υπεύθυνο για την περιφέρεια της Μεσσηνίας.
Μυήσεις Φιλικών από τον Χρυσοσπάθη
Τον Ιούλιο του 1818, ενώ ο Χρυσοσπάθης βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, μύησε στη Φιλική Εταιρεία τον Γαβριήλ Κατακάζη, συγγενή των Υψηλάντηδων. Ακόμα, ο Χρυσοσπάθης με τον Αναγνωσταρά πήγαν στην Ύδρα όπου προέβησαν σε κατηχήσεις των νησιωτών. Κατεβαίνοντας στη Μάνη, ο Χρυσοσπάθης ξεκίνησε την κατήχηση των τοπικών προεστών και οπλαρχηγών, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να συμφιλιώσει τις μεγάλες οικογένειες της περιοχής. Μεγάλη επιτυχία του ήταν η μύηση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στις 2 Αυγούστου 1818. Με την είσοδό του στη Φιλική Εταιρεία, ο Μαυρομιχάλης προσέφερε σημαντικά ποσά για τον αγώνα, καθώς προσέφερε 1000 γρόσια αμέσως μετά τη μύησή του και υποσχέθηκε να δώσει άλλα 5000 γρόσια, καθώς και στρατιώτες. Επίσης, ο Χρυσοσπάθης μύησε τους Νικηταρά, Νικολή Αποστόλη, καπετάν Αντώνιο Κριεζή, καπετάν Νικολάκη Χριστέα, Αναστάσιο Κορνήλιο, Γιάννη Καπετανάκη Μαυρομιχάλη, Ιάκωβο Κορνήλιο, Πανάγο Χρηστέα, Δημήτριο Χρηστέα, Ιωάννη Χρυσοσπάθη, Γιάννη Χατζάκο, Γεώργιο Αντωνόπουλο, Ιωάννη Κοκκίνη και Σωτήρχο Πατεράκη.
Νέα μυστική εταιρεία
Λίγο αργότερα ο Ηλίας Χρυσοσπάθης βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου δημιούργησε μια νέα επαναστατική οργάνωση, αποσχιζόμενος από τους κόλπους της Φιλικής Εταιρείας. Αιτία για αυτή του την κίνηση ήταν οι ριζοσπαστικές του ιδέες, οι οποίες τον οδήγησαν στη δημιουργία μιας οργάνωσης που είχε στόχους όχι μόνο απελευθερωτικούς, αλλά και κοινωνικούς. Σύμφωνα με τον Νικόλαο Υψηλάντη, αυτή η οργάνωση ήταν «κλάδος της μυστικής Εταιρείας των Καλών Εξαδέλφων» (Confrérie des Buono-Coudzinos), δηλαδή των Καρμπονάρων. Απ’ ό,τι φαίνεται η οργάνωση του Χρυσοσπάθη δεν είχε άμεση σχέση με τους Καρμπονάρους, απλώς ακολουθούσε τα πρότυπα της δικής τους οργάνωσης.
Έναρξη της Επανάστασης
Στις 17 Μαρτίου 1821 οι Μανιάτες ύψωσαν στην Αρεόπολη τη σημαία της επανάστασης. Ακολούθησε η επίθεση εναντίον της Καλαμάτας και η παράδοσή της στις 23 Μαρτίου 1821, στην οποία πήρε μέρος και ο Χρυσοσπάθης.
Ο Χρυσοσπάθης παραβρέθηκε επίσης στην κήρυξη της επανάστασης στις Σπέτσες στις 26 Μαρτίου. Μαζί με μερικούς άλλους ηγετικούς χαρακτήρες της Φιλικής Εταιρείας, όπως τον Κορνήλιο από τη Νάξο, ξεσήκωσαν τα πλήθη και διήγειραν τον ενθουσιασμό τους.
Στις 6 Μαΐου 1821, ο Χρυσοσπάθης έφτασε ξανά στην Καλαμάτα, όπου συναντήθηκε με τον Κανέλλο Δεληγιάννη, τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, τον Παναγιώτη Μούρτζινο και τον Γεωργάκη Καπετανάκη. Αυτοί αποφάσισαν ότι έπρεπε να στρατολογηθούν νέα σώματα και για τον λόγο αυτό ο Χρυσοσπάθης έφυγε για το εσωτερικό της Μάνης, σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει άντρες.
Ο Χρυσοσπάθης με σώμα Μανιατών συμμετείχε στη μάχη στα Δερβενάκια, που είχε ως αποτέλεσμα τη συντριβή του Δράμαλη, στις 26 και 27 Ιουλίου 1822. Επιπλέον, ο Χρυσοσπάθης με 150 παλληκάρια που ο ίδιος συντηρούσε, πήρε μέρος στην πολιορκία της Τρίπολης. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας αρρώστησε σοβαρά από χολέρα και γλίτωσε από τον θάνατο χάρη στη βοήθεια ενός εμπειρικού γιατρού και του Πολωνού γιατρού Κουτσοβέκη. Ακόμα, συμμετείχε στη μάχη της Βέργας το 1826, διευθύνοντας δικό του σώμα Μανιατών.
Πολιτική δράση
Στις 10 Μαΐου 1823, το Βουλευτικό διόρισε τον Χρυσοσπάθη έπαρχο στα Κράβαρα, όμως εκείνος δεν δέχτηκε τη θέση.
Ο Χρυσοσπάθης συμμετείχε στη Β’ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος της Κυνουρίας ως μέλος της Επιτροπής Στρατιωτικών. Ο Χρυσοσπάθης διαδραμάτισε ρόλο μεσολαβητή μεταξύ του Κουντουριώτη και του Πετρόμπεη, οι οποίοι είχαν έρθει σε αντιπαράθεση για την αρχηγία του Εκτελεστικού της Προσωρινής Κυβέρνησης. Οι υποστηρικτές του Κουντουριώτη είχαν αποφασίσει την αποκήρυξη του Εκτελεστικού του Ναυπλίου, πρόεδρος του οποίου ήταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και την ανακήρυξη νέου Εκτελεστικού. Ο Χρυσοσπάθης τους συνάντησε και οι συζητήσεις μεταξύ τους κατέληξαν στην παραχώρηση στον Μαυρομιχάλη θέσης στο Βουλευτικό.
Ο Χρυσοσπάθης υποστήριζε την άποψη ότι έπρεπε να δημιουργηθεί τακτικός στρατός. Το 1826, καθώς οι επιχειρήσεις του Ιμπραήμ εξελίσσονταν, ο Χρυσοσπάθης ενέτεινε τις εκκλήσεις για συγκρότηση τακτικού στρατού. Στις 19 Ιανουαρίου 1826 ζήτησε από την Κυβέρνηση 5.000 γρόσια που του οφείλονταν, με τα οποία σκόπευε να στρατολογήσει στρατιώτες και αξιωματικούς. Επίσης πρότεινε να τεθεί αρχηγός αυτού του στρατού κάποιος από τους Μαυρομιχαλαίους που ασκούσαν επιρροή στους Μανιάτες. Η πρόταση του Χρυσοσπάθη υποβλήθηκε στη Διοίκηση από την Επιτροπή των Πολεμικών, όμως δεν υπήρξε ανταπόκριση λόγω έλλειψης χρημάτων. Ωστόσο, ο Χρυσοσπάθης επέμεινε σε αυτό το ζήτημα και έτσι υπέβαλε στις 20 Απριλίου 1826 αίτηση στη Διοικητική Επιτροπή, με την οποία ζητούσε να του δοθούν τα μέσα για τον σχηματισμό τακτικού στρατού. Υποστήριζε ότι καθώς ο ίδιος είχε υπηρετήσει στον αγγλικό τακτικό στρατό, είχε την απαιτούμενη πείρα σε αυτό τον τομέα. Παρ’ όλα αυτά, η Διοίκηση για μια ακόμη φορά δεν ικανοποίησε το αίτημά του.
Στη Στερεά Ελλάδα
μικρογραφία|250x250εσ|Πορτραίτο του Ριχάρδου Τσωρτς Αρχιστράτηγος των ελληνικών σωμάτων είχε διοριστεί από τον Απρίλιο του 1827 ο Άγγλος στρατηγός Ριχάρδος Τσωρτς (Richard Church), ο οποίος αποφάσισε να εκστρατεύσει στη Στερεά Ελλάδα. Έτσι συγκέντρωσε περίπου 800 άνδρες στη βορειοδυτική Πελοπόννησο και στις 18-19 Νοεμβρίου 1826 πέρασε στην απέναντι πλευρά, στο Δραγαμέστο της Στερεάς Ελλάδας, και στρατοπέδευσε εκεί. Ο Χρυσοσπάθης ήταν βοηθός του Τσωρτς σ’ αυτή την εκστρατεία, καθώς γνωρίζονταν από τα χρόνια που υπηρετούσαν και οι δύο στον αγγλικό στρατό. Στον Χρυσοσπάθη δόθηκε η θέση του Γενικού Φροντιστή του στρατοπέδου. Ο Τσωρτς -υπό την αρχηγία του οποίου είχε υπηρετήσει στη Ζάκυνθο- τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και σε επιστολή του προς τον Καποδίστρια στις 8 Φεβρουαρίου 1826 τον εκθείαζε με τα καλύτερα λόγια.
Ο Χρυσοσπάθης συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις στη Στερεά Ελλάδα έχοντας υπό την αρχηγία του ένα σώμα Μανιατών. Έδρα τους ήταν το Δραγάμεστο (Αστακός). Είχε αναλάβει τη διακοπή της επικοινωνίας των Τούρκων που βρίσκονταν στο Μεσολόγγι από αυτούς που βρίσκονταν στις γύρω περιοχές. Επίσης, συμμετείχε σε μάχες για την αποκοπή των Τούρκων του Ανατολικού (Αιτωλικού) από αυτούς του Καρβασαρά (σημερινή Αμφιλοχία). Εκείνο το διάστημα, ο Χρυσοσπάθης είχε παραιτηθεί από Γενικός Φροντιστής του στρατοπέδου και διηύθυνε το σώμα των Μανιατών.
Στα χρόνια του Καποδίστρια
Όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, αν και αρχικά ήταν διατεθειμένος να δώσει μισθό στους Μανιάτες πολεμιστές, δεν το κατάφερε λόγω οικονομικών δυσχερειών. Όμως ο Χρυσοσπάθης είχε υποσχεθεί στους στρατιώτες του μισθό για να τους στρατολογήσει, υπόσχεση που τώρα δεν μπορούσε να εκπληρώσει. Έτσι αυτοί αντιμετώπισαν τελικά πολλές οικονομικές δυσκολίες.
Ο Καποδίστριας, αναγνωρίζοντας την προσφορά του Χρυσοσπάθη, τον διόρισε Γενικό Διευθυντή στη Σύρο, θέση που όμως δεν πρόλαβε να αναλάβει, γιατί στο μεταξύ πέθανε.
Προσωπική ζωή
Όσο ο Χρυσοσπάθης βρισκόταν στο στρατόπεδο της Δυτικής Ελλάδας, η οικογένειά του βρισκόταν στο φρούριο της Μονεμβασιάς. Φρούραρχος εκεί ήταν ο Ιωάννης-Κατσής Μαυρομιχάλης. Αυτός, όταν η οικογένεια του Χρυσοσπάθη θέλησε να φύγει από εκεί, δεν της το επέτρεψε. Ακόμα και όταν ο Χρυσοσπάθης έστειλε τους αδερφούς του να την πάρουν, ο Μαυρομιχάλης φάνηκε αδιάλλακτος. Για να ταπεινώσει τον Χρυσοσπάθη, ο Μαυρομιχάλης επέδειξε εξαιρετικά αυθαίρετη συμπεριφορά. Πάντρεψε με τη βία με άνθρωπο της δικής του εκλογής, μια κόρη του Χρυσοσπάθη, η οποία ήταν ήδη αρραβωνιασμένη με τον Αλέξανδρο Βενετσανάκη. Ο Χρυσοσπάθης ζήτησε στις 6 Φεβρουαρίου 1826 να επιστρέψει από το στρατόπεδο της Δυτικής Στερεάς στην πατρίδα του, όπου κατήγγειλε την πράξη αυτή του Μαυρομιχάλη. Η καταγγελία αυτή έφτασε και στον ίδιο τον Καποδίστρια, αυξάνοντας τη δυσαρέσκειά του για τους Μαυρομιχαλαίους.
Ο Χρυσοσπάθης αρρώστησε από πνευμονία και πέθανε το 1829, αφήνοντας την οικογένειά του σε οικτρή οικονομική κατάσταση, καθώς είχε ξοδέψει όλα του τα χρήματα για την Επανάσταση. Η χήρα του έλαβε ως βοήθεια από τον Καποδίστρια μόνο 300 γρόσια. Ο γιος του Διονύσιος, με μεσολάβηση του Καποδίστρια, εισήχθη στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας και μεγαλώνοντας φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων. Μετά θάνατον, ο Χρυσοσπάθης έλαβε τον τίτλο του αντισυνταγματάρχη (οπλαρχηγού τρίτης τάξεως).
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Πηγές
Κατηγορία:Φιλική Εταιρεία Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Μάνη
Μεσοκώμη Ευρυτανίας
Για οικισμό με ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεσοκώμη Σερρών
Η Μεσοκώμη, είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας σε υψόμετρο 870 -1000 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Μεσοκώμη βρίσκεται στα νότια του νομού κοντά στα όρια με την Αιτωλοακαρνανία. Είναι κτισμένη σε απότομη πλαγιά του Παναιτωλικού, ανατολικά από την κορυφή Πλατανάκι (1.777 μ.) ανάμεσα σε έλατα και καστανιές. Απέχει 50 χλμ. Ν. από το Καρπενήσι, 70 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Αγρίνιο και 13 χλμ. ΝΔ. από τη Δομνίστα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Τέρνος. Στην πλατεία υπάρχει η παλαιά εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου (του 1911) και ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος που οι κάτοικοι ονομάζουν «ο πλάτανος του Τέρνου». Θεωρείται ένα από τα γεροντότερα δέντρα της Ελλάδας, ανήκει στο είδος Ανατολικός Πλάτανος (Platanos orientalis) και η ηλικία του υπολογίζεται σε 1.200 χρόνια. Ανάμεσα στον κορμό του υπάρχει πανύψηλο πουρνάρι καθώς και κτίσμα που χρησιμοποιείτο για τις ανάγκες του σχολείου. Προς τα βόρεια του χωριού και την είσοδο σε αυτό, σε απόσταση 15 λεπτά με τα πόδια ανακαλύφθηκε το 1961 σπήλαιο με σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Κράβαρα
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ανγκόλας
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ανγκόλας (πορτογαλικά: Federação Angolana de Basquetebol, FAB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στην Ανγκόλα. Εδρεύει στη Λουάντα και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ανγκόλας.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ανγκόλα
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
μικρογραφία|350x350εσ|Αμερικανικοί στρατιώτες στο Ιράκ, κρατώντας τη σημαία της αδερφότητας Σίγμα Φι Έψιλον Οι κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες ή ελληνικές αδερφότητες (αγγλικά: Greek fraternities -αντρικές- και sororities -γυναικείες-) είναι κοινωνικοί οργανισμοί και σύνδεσμοι στα κολλέγια και πανεπιστήμια. Εμφανίζονται κυρίως στις ΗΠΑ και στις Φιλιππίνες, και σε μικρότερο βαθμό στη Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, και Καναδά, ενώ παρόμοιοι οργανισμοί υπάρχουν και σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία. Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ο συνδυασμός γραμμάτων του ελληνικού αλφάβητου ως ονομασία του συνδέσμου, κάτι που κάνει τους οργανισμούς αυτούς να αναφέρονται και ως Ελληνικοί οργανισμοί (Greek clubs/organizations), και οι μετέχοντες σε αυτούς ως Έλληνες (Greeks), ενώ υπάρχουν διάφοροι οργανισμοί με ονομασίες όπως Εθνικό Πανελλήνιο Συμβούλιο (National Panhellenic Council, σύνδεσμος αφροαμερικανικών αδερφοτήτων) και Πολυπολιτισμικό Ελληνικό Συμβούλιο (Multicultural Greek Council). Η σύμβαση αυτή προέρχεται από τα μέσα του 18ου αιώνα και τις πρώτες αδερφότητες αυτού του είδους, όταν στα πανεπιστημιακά ιδρύματα η γνώση ελληνικών και λατινικών θεωρούνταν σύμβολο υψηλής κοινωνικής θέσης.
Η μεγάλη πλειοψηφία τους είναι κοινωνικού τύπου σύνδεσμοι σε αντίθεση με τους επαγγελματικούς και τιμητικούς. Άλλα συνήθη χαρακτηριστικά τους είναι η μυστικότητα των εσωτερικών διαδικασιών, ο περιορισμός των μελών ως προς το φύλο τους, η εξέταση και δοκιμασία των αιτούντων στο να γίνουν μέλη, η ιδιοκτησία του οικήματος όπου διαβιούν ομαδικά τα μέλη, και η χρήση διαφόρων συμβόλων και σημάτων. Ως προς τις δραστηριότητες τους επιδίδονται συχνά σε εορταστικές εκδηλώσεις για τα μέλη, μερικές φορές οργανώνουν φιλανθρωπικές δραστηριότητες, και συχνά δραστηριοποιούνται στην επαγγελματική και κοινωνική διασυνδεσιμότητα με τον έξω κόσμο για τα μέλη τους.
Οι αδερφότητες αυτές συχνά κατηγορούνται ως ελιτιστικές και μισογυνιστικές και ως επωαστήρες κοινωνικών διακρίσεων και ευνοιοκρατίας σε ύστερα στάδια της ζωής μετά το κολέγιο και του πανεπιστήμιο, ενώ η επιρροή τους σε ότι αφορά τα ανώτερα και ανώτατα πολιτικά, δικαστικά και οικονομικά αξιώματα είναι σημαντικά υψηλή καθώς μεγάλο ποσοστό των ατόμων που στελεχώνουν τις θέσεις αυτές προέρχονται από αδερφότητες.
Απαρχές
Η πρώτη αδερφότητα με παρόμοια χαρακτηριστικά με τις σύγχρονες που δημιουργήθηκε στη Βόρεια Αμερική ήταν η Φι Βήτα Κάππα (Phi Beta Kappa) το 1775 στο κολλέγιο Ουίλλιαμ και Μαίρη της Βιρτζίνια. Το 1779 άνοιξε παραρτήματα στα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ και του Γέιλ, και έως τις αρχές του 19ου αιώνα είχε εξελιχθεί σε τιμητική λέσχη και εγκατέλειψε τη μυστικότητα των διαδικασιών της.
Οι πρώτες αδερφότητες αποτελούσαν διασταύρωση μεταξύ λεσχών δείπνου, φιλολογικών συνδέσμων, και κρυφών οργανισμών όπως οι Ελευθεροτέκτονες και συμμετείχαν μόνο άντρες. Αρχικά οι πανεπιστημιακές αρχές ήταν εχθρικές απέναντι τους και εμπόδιζαν την ανάπτυξη τους, αν και με την πάροδο του χρόνου οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων οι οποίοι ανήκαν σε κάποια αδερφότητα άρχισαν να χρησιμοποιούν την επιρροή τους από τον έξω κόσμο ώστε να αρθούν οι περιορισμοί που επιβάλλονταν στα πανεπιστήμια κάτι που επετεύχθη σε μεγάλο βαθμό έως το 1880. Μέχρι να γίνει αυτό οι συναντήσεις μεταξύ μελών των αδερφοτήτων γινόταν μυστικά καθώς εάν ανακαλύπτονταν θα αποβάλλονταν από τις σχολές τους, και έτσι συχνά κατέφευγαν σε συναντήσεις σε ερημικές τοποθεσίες όπως καλύβες στα δάση. Η πρώτη οικία στην οποία στεγάστηκε ανοικτά αδερφότητα ήταν αυτή της Άλφα Δέλτα Πι στο πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1878, ενώ η Άλφα Ταυ Ωμέγα ήταν η πρώτη η οποία είχε στην ιδιοκτησία της τη δική της οικία στον αμερικανικό νότο το 1880. Η παλαιότερη οικία η οποία χρησιμοποιείται ακόμα από αδερφότητα είναι αυτή της Φι Σίγμα Κάππα στο Κορνέλ, που χρονολογείται από το 1902.
Γυναικείες αδερφότητες
Η ύπαρξη τέτοιων γυναικείων αδερφοτήτων, αποτέλεσε σημαντικό βήμα ως προς την κατεύθυνση της χειραφέτησης των γυναικών, καθώς οι κοινωνικοί και ηθικοί περιορισμοί ήταν ακόμα αυστηρότεροι από αυτούς που είχαν να αντιμετωπίσουν οι αντρικές αδερφότητες, εντός και εκτός του πανεπιστημιακού περιβάλλοντος.
Λίνα Κοστένκο
Η Κοστένκο γεννήθηκε το 1930 στο Ρζίστσιβ, περιοχή του Κιέβου, της Σοβιετικής Ένωση. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε οικογένεια καθηγητών. Αργότερα, η οικογένειά της μετακόμισε στο Κίεβο, από όπου τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 1956 αποφοίτησε με αριστείο από το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας Μαξίμ Γκόρκι στη Μόσχα. Μετά την αποφοίτησή της κυκλοφόρησε τρεις ποιητικές συλλογές, το 1957, το 1958 και το 1961. Οι συλλογές αυτές έγιναν ταχύτατα δημοφιλείς στο ουκρανικό αναγνωστικό κοινό. Τα προβλήματά της με το καθεστώς επιβράδυναν τις επόμενες κυκλοφορίες της.
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Διεθνοποίηση
Το 1867 η αδερφότητα της Χι Πι ίδρυσε το παράρτημα της στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στη Σκωτία, και αποτέλεσε την πρώτη αμερικανική αδερφότητα εκτός των ΗΠΑ. Την ίδια περίοδο, υπήρχαν πολλοί φοιτητές από τον αμερικανικό νότο οι οποίοι ταξίδευαν στην Ευρώπη για να σπουδάσουν, καθώς τα πανεπιστημιακά ιδρύματα στις περιοχές που ζούσαν υπολειτουργούσαν ως αποτέλεσμα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Η Χι Πι παρότι βρισκόταν στη Σκωτία, δεχόταν ως μέλη μόνο Αμερικανούς, όταν όμως οι αριθμοί των Αμερικανών φοιτητών άρχισαν να λιγοστεύουν, η αδερφότητα σύντομα διαλύθηκε το 1870.
Λίνα Κοστένκο
Το 1977, μετά από κενό 16 ετών, κυκλοφόρησε άλλη μία μεγάλη ποιητική συλλογή. Ακολούθως κυκλοφόρησε πολλές ακόμα συλλογές, καθώς και το παιδικό βιβλίο, The Lilac King. Το 1979 κυκλοφόρησε ένα από τα σπουδαιότερα έργα της, το ιστορικό μυθιστόρημα Marusia Churai, το οποίο έχει ως επίκεντρο μία ουκρανίδα τραγουδίστρια του 17ου αιώνα. Το 2010, κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Notes of a Ukrainian Madman, το οποίο την επόμενη χρονιά έγινε best-seller στην Ουκρανία. Η τελευταία της κυκλοφορία ήταν η συλλογή Berestechko.
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Διεθνοποίηση
Η επόμενη αδερφότητα εκτός ΗΠΑ ήταν η Ζήτα Ψι η οποία ιδρύθηκε στο πανεπιστήμιο του Τορόντο στον Καναδά, ενώ η πρώτη γυναικεία αδερφότητα ήταν η Κάππα Άλφα Θήτα επίσης στο Τορόντο το 1887. Έως το 1927 υπήρχαν 42 αντρικές και γυναικείες αδερφότητες στο πανεπιστήμιο του Τορόντο και το πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ, και παραρτήματα τους σε αρκετά άλλα πανεπιστήμια.
Λίνα Κοστένκο
Το 1999 έγινε επίτιμος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Kyiv-Mohyla Academy. Έχει αρνηθεί τον τίτλο του Ήρωα της Ουκρανίας. Το 2015, ένας μικρός πλανήτης, ο 290127 Linakostenko, πήρε το όνομά του από την Κοστένκο. Έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες μεταξύ των οποίων η γαλλική, η εσθονική, η αγγλική, η γερμανική, η πολωνική και η τσεχική.
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Πολυπολιτισμικότητα
Κατά το παρελθόν υπήρχαν συγκεκριμένοι περιορισμοί από αρκετές αδερφότητες ως προς τη φυλή και το κοινωνικό υπόβαθρο που θα έπρεπε να διέθετε κάποιος προκειμένου να γίνει δεκτός ή δεκτή ως μέλος. Οι περιορισμοί αυτοί ξεπεράστηκαν με το πέρασμα του χρόνου μέσω ενιαίων προσπαθειών συντονισμού των αδερφοτήτων και οργανισμών όπως το Εθνικό Πανελλήνιο Συμβούλιο (National Panhellenic Council) και το Πολυπολιτισμικό Ελληνικό Συμβούλιο (Multicultural Greek Council).
Λίνα Κοστένκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί ποιητές Κατηγορία:Ουκρανοί μυθιστορηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Πολυπολιτισμικότητα
Η πρώτη πολυπολιτισμική γυναικεία αδερφότητα, η Μι Σίγμα Ύψιλον, ιδρύθηκε το 1981 στο πανεπιστήμιο Ράτγκερς.
Ονομασία
Οι ονομασίες και τα σύμβολα των αδερφοτήτων προκύπτουν από τα ελληνικά γράμματα που έχουν επιλέξει. Τα μέλη των αδερφοτήτων αποκαλούνται μεταξύ τους ως αδερφός ή αδερφή, και οι ονομασίες των αδερφοτήτων αποτελούνται από 2 ή 3 γράμματα, με κάποιες εξαιρέσεις όπου εκτός από τα γράμματα επιλέγουν επιπρόσθετα και ένα όνομα όπως η Triangle (Τρίγωνο), Acacia (Ακακία), και Seal and Serpent (Σφραγίδα και Ερπετό).
Περιορισμός φύλου
Από τα μέσα του 20ού αιώνα υπήρξαν κάποιες αδερφότητες οι οποίες επέλεξαν να γίνουν μικτές και να δέχονται και γυναίκες ως μέλη, όπως η Πι Άλφα Ταυ στο Σικάγο, Άλφα Θήτα και η Λάμδα Λάμδα Λάμδα, ωστόσο είναι αρκετά σπάνιες και ως οργανισμοί δεν αποτελούν μέλη των ομοσπονδιών των αδερφοτήτων στις ΗΠΑ.
Το 2016, η Χι Πι άρχισε να δέχεται και διαφυλικά άτομα.
Διαχείριση
Οι αδερφότητες είναι αυτοδιαχειριζόμενες, ωστόσο οι απόφοιτοι που υπήρξαν μέλη αδερφοτήτων έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν τη νομική ιδιοκτησία τμημάτων της περουσιακής ιδιοκτησίας των αδερφοτήτων.
Άγιος Κωνσταντίνος Αιτωλοακαρνανίας
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι πεδινή κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 120 μέτρων. Συμπεριλαμβάνεται στο πολεοδομικό συγκρότημα Αγρινίου.
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Διαχείριση
Τα όποια παραρτήματα διαθέτει μια αδερφότητα διαχειρίζονται από ένα κοινό συμβούλιο της αδερφότητας το οποίο θέτει τους κανόνες και διαδικασίες που ισχύουν για όλα, και συχνά εκδίδει και τις αποφάσεις του σε δελτία τύπου ή περιοδικές εκδόσεις.
Στρατολόγηση μελών
Κατά τη στρατολόγηση νέων μελών, οι υποψήφιοι περνούν από διάφορες δοκιμασίες και συνεντεύξεις, μετά το πέρας των οποίων κρίνονται βάσει των επιδόσεων τους και των προσδοκιών της κάθε αδερφότητας. Εάν κάποιος επιλεχθεί να γίνει νέο μέλος, τότε μπαίνει στο στάδιο του νέου μέλους ή υποσχόμενου το οποίο μπορεί να διαρκέσει από μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες. Κατά την περίοδο αυτή τα νέα μέλη μπορούν να συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες της αδερφότητας αλλά δεν μπορούν να κατέχουν αξιώματα σε αυτές. Τα νέα μέλη που ολοκληρώνουν επιτυχώς την περίοδο αυτή, ψηφίζονται από την αδερφότητα για το αν θα γίνουν αποδεκτά ως πλήρη μέλη, και σε περίπτωση όπου γίνουν αποδεκτοί τότε γίνεται η τελική μύηση τους η οποία είναι μυστική. Σε πολλές περιπτώσεις οι αδερφότητες δείχνουν προτίμηση σε υποψηφίους οι οποίοι είχαν ή έχουν κάποιο συγγενή τους ως μέλος της αδερφότητας.
Άγιος Κωνσταντίνος Αιτωλοακαρνανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Κωνσταντίνος αποτελεί τη βορειοδυτική συνέχεια του Αγρινίου και ουσιαστικά είναι μέρος της πόλης. Απέχει 38 χλμ. Β. από το Μεσολόγγι και 40 χλμ. ΝΑ. από την Αμφιλοχία. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στην περιοχή εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Αξιοθέατα θεωρούνται ο νέος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου ( θεμελίωση 1978), η δημοτική αίθουσα εκδηλώσεων, το μνημείο των προσφύγων και οι μικροί καταρράκτες στην οδό Εργάνης. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 ως οικισμός του δήμου Αγρινίου και από το 1929 με το ΦΕΚ 228Α - 12/07/1929 συστάθηκε ομώνυμη κοινότητα με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 6.534 κατοίκους.
Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
Στρατολόγηση μελών
Εκτός λίγων εξαιρέσεων, οι περισσότερες αδερφότητες είναι μυστικές λέσχες. Η ταυτότητα των μελών της δεν είναι μυστική, ωστόσο οι συχνά ακραίες και ασυνήθιστες δοκιμασίες και εσωτερικές διακασίες είναι, και βασίζονται στα μασονικά τελετουργικά καθώς και στα αρχαιοελληνικά μυστήρια, με μυστικές χειραψίες και κωδικούς τους οποίους χρησιμοποιούν τα μέλη ώστε να αλληλοταυτοποιούνται.
Δημογραφικά στατιστικά
Υπάρχουν περίπου 9 εκατομμύρια μέλη και απόφοιτοι αδελφοτήτων στη Βόρεια Αμερική, αριθμός που αντιστοιχεί στο 3 τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού της χώρας, και περίπου 750.000 ενεργοί προπτυχιακοί φοιτητές. Οι επιτυχείς απόφοιτοι είναι 20% περισσότεροι σε άτομα που ανήκουν σε αδερφότητα και άτομα που δεν ανήκουν, καθώς πολλές αδερφότητες έχουν ως κριτήριο την επίτευξη ενός επιπέδου ακαδημαϊκής πληρότητας.