cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βανδαλικός Πόλεμος
Ο στρατός του Βελισάριου πλέει προς την Αφρική
Μέσα σε πολλή μεγαλοπρέπεια και τελετές, με τον Ιουστινιανό Α΄ και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλης παρόντες, ο ρωμαϊκός στόλος απέπλευσε γύρω στις 21 Ιουνίου 533. Η αρχική πρόοδος ήταν αργή, καθώς ο στόλος πέρασε πέντε ημέρες στην Ηράκλεια της Περίνθου περιμένοντας άλογα και άλλες τέσσερις ημέρες στην Άβυδο λόγω έλλειψης ανέμου. Ο στόλος έφυγε από τα Δαρδανέλια την 1η Ιουλίου και διέσχισε το Αιγαίο Πέλαγος ως το λιμάνι της Μεθώνης, όπου ενώθηκε με τα τελευταία τμήματα στρατευμάτων. Ο Βελισάριος εκμεταλλεύτηκε μία αναγκαστική παραμονή εκεί λόγω της ηρεμίας του ανέμου για να εκπαιδεύσει τα στρατεύματά του και να γνωρίσει τα ανόμοια σώματα μεταξύ τους. Στη Μεθώνη, ωστόσο, απεβίωσαν 500 άνδρες από δυσεντερία, που προκλήθηκε από μουχλιασμένο ψωμί. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, η ευθύνη έπεσε στον Ιωάννη τον Καππαδόκη, ο οποίος είχε περικόψει τα έξοδα ψήνοντάς το μόνο μία φορά, με αποτέλεσμα να χαλάσει το ψωμί. Ο Ιουστινιανός ενημερώθηκε, αλλά ο Ιωάννης δεν φαίνεται να τιμωρήθηκε. Ο Βελισάριος έλαβε μέτρα για να διορθώσει την κατάσταση και ο στρατός σύντομα ανέκαμψε.
Από τη Μεθώνη, ο στόλος έπλευσε στο Ιόνιο Πέλαγος στη Ζάκυνθο, από όπου πέρασε στην Ιταλία. Η διέλευση διήρκεσε περισσότερο από το αναμενόμενο λόγω έλλειψης ανέμου και ο στρατός υπέφερε από έλλειψη γλυκού νερού, όταν οι προμήθειες που είχαν φέρει στο σκάφος χάλασαν. Τελικά, ο στόλος έφτασε στην Κατάνη της Σικελίας, από όπου ο Βελισάριος έστειλε τον Προκόπιο μπροστά στις Συρακούσες για να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις δραστηριότητες των Βανδάλων. Κατά τύχη, ο Προκόπιος συνάντησε έναν φίλο του έμπορο εκεί, του οποίου ο υπηρέτης είχε μόλις φτάσει από την Καρχηδόνα. Ο τελευταίος ενημέρωσε τον Προκόπιο ότι όχι μόνο οι Βάνδαλοι αγνοούσαν την πλεύση του στόλου του Βελισάριου, αλλά και ότι ο Γελίμερ, που μόλις είχε στείλει σε εκστρατεία τον Τζάζονα στη Σαρδηνία, βρισκόταν μακριά από την Καρχηδόνα στη μικρή πόλη της ενδοχώρας Ερμιόνη. Ο Προκόπιος ενημέρωσε γρήγορα τον Βελισάριο, ο οποίος διέταξε αμέσως τον στρατό να επανεπιβιβαστεί και να αποπλεύσει για την αφρικανική ακτή. Αφού έπλευσαν από τη Μάλτα, έφτασαν στο ακρωτήριο Καπουτβάδα στην ανατολική ακτή της σύγχρονης Τυνησίας περίπου 162 ρωμαϊκά μίλια (240 χλμ) νότια από την Καρχηδόνα.
Πρόοδος στην Καρχηδόνα και τη μάχη στο Δέκιμον
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Το σχέδιο του Γελίμερ να περικυκλώσει τους Ρωμαίους στο Δέκιμον.
Η είσοδος του Βελισάριου στην Καρχηδόνα και η αντεπίθεση του Γελίμερ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Πενήντα [[Δηνάριο|δηνάρια του Γελίμερ με επιγρ.: D N REX GEILAMIR / D N L. 15 χλστ., 1,11 γραμ., κόπηκε στην Καρχηδόνα το 530-534.]]
Η μάχη στο Tρικάμαρον και η παράδοση του Γελίμερ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Αναμνηστικό μετάλλιο για τη ρωμαϊκή νίκη στον Βανδαλικό πόλεμο, π. 535. Επιγρ.: DN IVSTINIANVS PP AVG / SALVS ET GLORIA ROMANORVM CON OB.
Επανεγκατάσταση της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Αφρική και οι πόλεμοι των Μαυριτανών
δεξιά|μικρογραφία| Μερική βυζαντινή αποκατάσταση της ρωμαϊκής Βόρειας Αφρικής, 541.
Δευτερεύουσες
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Λιβύης Κατηγορία:Συγκρούσεις του 6ου αιώνα Κατηγορία:6ος αιώνας στην Αφρική Κατηγορία:Βανδαλικός Πόλεμος
Πολυκράτης (σοφιστής)
Ο Πολυκράτης (έζησε περίπου το 440-370 π.Χ. και άκμασε στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ.) ήταν Αθηναίος σοφιστής. Αργότερα μετακόμισε στην Κύπρο.
Έργα
Έγραψε ένα έργο για τον Σωκράτη κάποια στιγμή στην δεκαετία του 390 π.Χ.
Ο ποιητής Αισχρίων της Σάμου ισχυρίζεται ότι ο Πολυκράτης ήταν συγγραφέας ενός εγχειριδίου για το σεξ, ενώ ο τίτλος του συγγραφέα του εγχειριδίου αποδίδεται παραδοσιακά στον Φιλαίνη της Σάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Τρεβέννα
Ιστορία
Το όνομα της πόλης είναι γνωστό μόνο μέσω νομισμάτων και επιγραφών. Το όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία στον Stadiasmus Patarensis, ένα ρωμαϊκό οδοδείκτη, που ανασκάφηκε στα Πάταρα και χρονολογείται από το 45/46 μ.Χ. επί βασιλείας Κλαυδίου. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη της πόλης κατά την ελληνιστική περίοδο. Κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία η πόλη ήταν μέρος της Λυκίας.
Τα μόνα νομίσματα, που ανασκάφηκαν στην τοποθεσία φέρουν την εικόνα του Γόρδιου Γ', ο οποίος παραχώρησε στην πόλη το δικαίωμα να κόβει νομίσματα. Επιγραφή με ημερομηνία 278/279 μ.Χ. αναφέρει ότι η πόλη ορίστηκε ως ρωμαϊκή αποικία κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Τερέντιου Μαρκιανού, κυβερνήτη της ρωμαϊκής επαρχίας Λυκίας-Παμφυλίας εκείνη την εποχή. Υπό τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η πόλη έγινε τμήμα της Παμφυλίας.
Ιστορία ανασκαφών
Η Τρεβέννα ανακαλύφθηκε από τον Κάρολ Λαντσκορόνσκι. Το 1882 συμμετείχε σε μια επιστημονική αποστολή στη Λυκία με στόχο να περιγράψει πολλές τοποθεσίες, που ήταν είτε εντελώς άγνωστες είτε ελάχιστα ερευνημένες εκείνη την εποχή. Παρείχε μια σύντομη περιγραφή της πόλης σε μια δημοσίευση των ανακαλύψεων της αποστολής το 1892.
Διάταξη
Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται σε ένα μικρό λόφο και περιβάλλονται από ένα πρωτοβυζαντινό τείχος. Εκτείνονται σε μια ευρεία περιοχή, που οριοθετείται από τις πλαγιές του Σιβριντάγ στα νότια και την ακρόπολη στα βόρεια. Η τοποθεσία αποτελείτο από την ακρόπολη, το κέντρο της πόλης, τη νεκρόπολη και τις περιοχές έξω από τα τείχη.
Μέσα στον περιτειχισμένο χώρο βρέθηκαν πολλές επιγραφές και σαρκοφάγοι. Περιέχει τα ερείπια των ρωμαϊκών λουτρών και μια πρωτοβυζαντινή βασιλική. Τα ρωμαϊκά λουτρά είναι αξιοσημείωτα για το σχετικά μεγάλο μέγεθος και την υψηλή ποιότητά τους σε μια μικρή πόλη όπως η Τρεβέννα. Με μέγεθος 302 m 2 (423 m 2 συμπεριλαμβανομένων των τειχών) είναι συγκρίσιμα με τα λουτρά στις σημαντικότερες πόλεις της Λυκίας. Μια ακρόπολη προστέθηκε στην πόλη κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Κοντά της βρίσκεται μια βυζαντινή εκκλησία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Κάτω Βαλσαμόνερο Ρεθύμνου
Το Κάτω Βαλσαμόνερο ή Βαρσαμόνερο (επίσημο: το Κάτω Βαλσαμόνερον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 14 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 250 μ. Το όνομά του προέρχεται από το αρωματικό φυτό βάλσαμο ή βάρσαμο, όπως ονομάζεται στην Κρήτη.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Varsamonero Cato στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Cato Varsamonero με 209 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 κάνει μνεία στο χωριό ως Cato Varsamonero. Μετά την οθωμανική κατάκτηση του νησιού, έκδιώχθηκαν οι κάτοικοι του χωριού και εγκαταστάθηκαν Τούρκοι. Μόνο ο μυλωνάς επιτράπηκε να μείνει. Το 1834, σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή εκείνης της χρονιάς, στο Κάτω Βαρσαμόνερο κατοικούσαν 30 οικογένειες, όλες μουσουλμανικές.
Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Ατσιπόπουλου και είχε 260 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1900, το Κάτω Βαρσαμόνερο είχε 35 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Οι Τουρκοι εγκατέλειψαν το χωριό φοβούμενοι για επιθέσεις και πούλησαν τις περιουσίες του και στο χωριό εγκαταστάθηκαν οικογένειες από 25 χωριά. Στην απογραφή του 1920 υπάγεται στην κοινότητα Φρατζεσκιανών Μετοχίων. Το 1925, το Κάτω Βαλσαμόνερο προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γωνίας, το 1928 στην κοινότητα Φρατζεσκιανών Μετοχίων και το 1932 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Νικηφόρου Φωκά.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Άλλοι ναοί εντός του χωριού περιλαμβάνουν τους Aγία Παρασκευή, Άγιος Iωάννης ο Χρυστόστομος και Παναγία. Ο ναός του Αγίου Ιωάννη είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και στο εσωτερικό του τοιχογραφημένος. Σώζονται δύο στρώματα τοιχογραφιών. Το παλαιότερο έχει χρονολογηθεί στα τέλη του 12ου (σύμφωνα με τον Ιωάννη Σπαθαράκη) ή αρχές 14ου αιώνα (σύμφωνα με τους Γκαλάς-Κλάους-Μπορμπουδάκη) και το δεύτερο περί το 1400. Ανάμεσα στις τοιχογραφίες διακρίνονται η Μεταμόρφωση, η Γέννηση, οι Μυροφόρες, η Σφαγή των Αθώων, τιμωρίες κολασμένων και άλλα. Επίσης στο χωριό σώζονται ερείπια βενετικής εκκλησίας. Σώζονται ο βόρειος και ανατολικός τοίχος και τμήμα της καμάρας. Στο βόρειο τοίχο βρίσκεται επίσης το διακοσμημένο με οδοντωτή ταινία θύρωμα, αλλά χωρίς το υπέρθυρο, και τοξωτό παράθυρο.
Περίπου 1,2 χιλιόμετρα δυτικά του χωριού βρίσκεται το βάραθρο Περδίκη. Ο Βασιλικάτα αναφέρει ότι στο σκοτάδι φαίνεται φως να προέρχεται από το εσωτερικό του. Άλλα σπήλαια στην περιοχή είναι η Τρυπητή και το σπήλαιο Βασιλέ, νοτιοδυτικά του χωριού, όπου το 1944 έλαβε χώρα Παγκρήτιο Συνέδριο Αντιστασιακών.
Συγκοινωνία
Το Βαλσαμόνερο συνδέεται με λεωφορειακή αστική συγκοινωνία καθημερινά με Ρέθυμνο και Κυριάννα.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Κάτω Βαλσαμονέρου
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πρινέ. Το 1932 με το ΦΕΚ 169Α - 21/05/1932 αποσπάται από την κοινότητα Πρινέ και ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πετρέ, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Γερανίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 821 κατοίκους.
Τζένη Μαρκάκη
Η Τζένη Μαρκάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και σπούδασε χαρακτική και καλλιτεχνική τυπογραφία στην ΑΣΚΤ δίπλα στον Κ. Γραμματόπουλο.
Ασχολείται κυρίως με την έγχρωμη ξυλογραφία. Από το 1967 κι έπειτα έχει συνεχή καλλιτεχνική δράση, με 8 ατομικές και πάμπολλες ομαδικές εκθέσεις στο ενεργητικό της.
Δίδαξε επί 30 χρόνια στη μέση εκπαίδευση και έχει εικονογραφήσει παιδικά βιβλία και άλλα έντυπα. Είναι έφορος Χαρακτικής στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και με αυτή την ιδιότητα διοργάνωσε τη μεγάλη έκθεση «Πανόραμα Ελληνικής Χαρακτικής» στο χώρο της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων το Δεκέμβριο του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Ορνιθόμορφα
thumb|right|Η [[Φραγκόκοτα (Numidia meleagris) είναι χαρακτηριστική αντιπρόσωπος της τάξης ΟΡΝΙΘΟΜΟΡΦΑ, ημερόβιο και κυρίως εδαφόβιο. Περπατάει και τρέχει άνετα, ενώ μερικά άλλα είδη πετούν αδέξια σε μικρές αποστάσεις.]] Τα ορνιθόμορφα (Galliformes) είναι μία από από τις τριάντα τάξεις των πτηνών στην οποία ανήκουν οι κότες, οι γαλοπούλες, οι φασιανοί, τα ορτύκια, οι πέρδικες, οι αγριόγαλοι, τα παγώνια κ.α. Τα ορινιθόμορφα (Rasores), γνωστά και ως Σκαλιστικά, χωρίζονται σε 5 οικογένειες, με 24 γένη και 263 είδη. Απαντούν σε όλο τον κόσμο, εκτός από την Ανταρκτική. Έχουν μεγάλη οικονομική σημασία για τον άνθρωπο. Πολλά έγιναν κατοικίδια, ενώ άλλα αποτελούν θαυμάσια θηράματα.
Περιγραφή
thumb|left|Εμφανής σε αυτό το είδος θηλυκού (αριστερά) και αρσενικού (Κοινός [[Φασιανός) ο φυλετικός διμορφισμός.]] Το σώμα τους είναι μέτριο σε μέγεθος και καλύπτεται από παχύ και σκληρό φτέρωμα. Φέρουν κοντό και ισχυρό ράμφος. Η ρινοθήκη (επάνω ράμφος) εξέχει από τη ραμφοθήκη (κάτω ράμφος) και στο άκρο της κυρτώνει λίγο προς τα κάτω. Αρκετά είδη φέρουν στο κεφάλι λειριά ή κάλλαια ή άλλου είδους υπερσαρκώματα, τα οποία είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένα στα αρσενικά.
Τα ορνιθόμορφα παρουσιάζουν φυλετικό διμορφισμό, δηλαδή τα αρσενικά και τα θηλυκά άτομα εμφανίζονται με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Τους αρέσει να κυλιούνται στο χώμα ή στην άμμο, όχι όμως και στο νερό. Τρέφονται με φυτικές τροφές ή καμιά φορά με μικρά ασπόνδυλα που βρίσκουν σκαλίζοντας στο έδαφος. Είναι συνήθως πολυγαμικά όντα, πολλά αρσενικά ερωτοτροπούν και διαπληκτίζονται για ένα θηλυκό ή πολλά θηλυκά για ένα αρσενικό. Στα πολυγαμικά Ορνιθόμορφα η φυλετική διαφορά είναι έντονη.
Στον πρώτο περίπου χρόνο της ζωής τους είναι ώριμα να γεννήσουν. Γεννούν πολλά αυγά, τα οποία κλωσσούν συνήθως μία φορά το χρόνο. Το θηλυκό κλωσσά τα αυγά 12 ως 28 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι ικανοί να βαδίσουν αμέσως και αναπτύσσονται μέσα σε λίγους μήνες.
Σίγκριντ (τραγουδίστρια)
Η Σίγκριντ Σόλμπακ Ράαμπε (νορ.: Sigrid Solbakk Raabe) (Ώλεσουντ, 5 Σεπτεμβρίου 1996), γνωστή ευρύτερα ως Σίγκριντ, είναι Νορβηγίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Έχει κυκλοφορήσει δύο στούντιο άλμπουμ μέχρι σήμερα. Το πρώτο, το Sucker Punch, έφτασε στο νούμερο ένα των νορβηγικών charts και στο νούμερο τέσσερα του UK Albums Chart. Το δεύτερο άλμπουμ της, How to Let Go, κυκλοφόρησε στις 6 Μαΐου 2022 και έφτασε στο νούμερο ένα των νορβηγικών charts και στο νούμερο δύο του UK Albums Chart. Έχει επίσης κυκλοφορήσει δύο EP.
Καριέρα
Στην ηλικία των 16 ετών έγραψε το πρώτο της τραγούδι, το "Sun", αφού ο αδελφός της, ο οποίος είναι επίσης μουσικός, της είπε να σταματήσει να ερμηνεύει διασκευές τραγουδιών της Adele σε παραστάσεις και την προκάλεσε να γράψει ένα τραγούδι που θα μπορούσε να ερμηνεύσει σε μια από τις συναυλίες του. Το 2013, κυκλοφόρησε το "Sun" ως το πρώτο της single. Το τραγούδι προβλήθηκε σε νορβηγικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην Petroleum Records και εμφανίστηκε σε φεστιβάλ όπως το Øyafestivalen.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί τραγουδιστές
Ζευγολατιό Φιλίων Αχαΐας
Το Ζευγολατιό είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Φιλίων της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.
Τοποθεσία
Το Ζευγολατιό απέχει 13,3 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 458 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 18 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Το Ζευγολατιό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Φιλίων. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Φιλίων. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Φιλίων του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Umbro
Η Umbro είναι αγγλική μάρκα προμήθειας αθλητικών ειδών και ποδοσφαιρικού εξοπλισμού με έδρα το Τσιντλ στο Μείζον Μάντσεστερ της Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Umbro σχεδιάζει, δημιουργεί και εμπορεύεται είδη ένδυσης, υπόδησης και εξοπλισμού που σχετίζονται με το ποδόσφαιρο. Τα προϊόντα της πωλούνται σε περισσότερες από 90 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Στις 23 Οκτωβρίου του 2007, ανακοινώθηκε ότι η Umbro είχε συμφωνήσει να εξαγοραστεί από τη Nike σε μια συμφωνία αξίας 285 εκατομμυρίων στερλίνων, ισοδύναμων με 193 πένες ανά μετοχή. Το διοικητικό συμβούλιο της Umbro συνέστησε στους μετόχους της να ψηφίσουν υπέρ της προσέγγισης, καθώς προσέφερε μια πολύ ανταγωνιστική τιμή για την επιχείρηση. Η τιμή της μετοχής της Umbro κατά τη στιγμή της προσφοράς ήταν κοντά στις 130 πένες. Η συμφωνία εγκρίθηκε από τις ρυθμιστικές αρχές το Δεκέμβριο του 2007 και ολοκληρώθηκε το Φεβρουάριο του 2008. Τον Οκτώβριο του 2012, η Nike ανακοίνωσε ότι είχε συμφωνήσει με την Iconix Brand Group για την πώληση της Umbro έναντι 225 εκατομμυρίων δολαρίων. Η εξαγορά ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2012.
Η Umbro κατασκευάζει όλα τα αθλητικά είδη ένδυσης, συμπεριλαμβανομένου υλικού προπόνησης και ποδοσφαιρικών υποδημάτων. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, η εταιρία κατασκεύαζε μόνο αθλητικά ρούχα, ιδίως φανέλες ποδοσφαίρου, σορτς και κάλτσες, αλλά δεν είχε καμία σειρά υποδημάτων. Τελικά, το 1985, η Umbro αποφάσισε να εισαγάγει τα πρώτα της ποδοσφαιρικά υποδήματα στην αγορά της Βραζιλίας. Μετά την αγορά της μάρκας από την Iconix Brand Group το 2013, η πρώτη σημαντική παραγωγή προϊόντος από την Umbro ήταν το UX-1, ένα τεχνολογικά προηγμένο ποδοσφαιρικό υπόδημα που ψηφίστηκε ως μία από τις καλύτερες νέες κυκλοφορίες της χρονιάς.
Λογότυπο
Το λογότυπο της μάρκας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων
Bloomberg L.P.
Η Bloomberg L.P. είναι ιδιωτική εταιρεία χρηματοοικονομικού λογισμικού, δεδομένων και των μέσων ενημέρωσης με έδρα το κέντρο του Μανχάταν, στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Η Bloomberg L.P. ιδρύθηκε από τον Μάικλ Μπλούμπεργκ το 1981 με τη βοήθεια των Τόμας Σεκούντα, Ντάνκαν ΜακΜίλαν, Τσαρλς Ζέγκαρ, ενώ το 30% της ιδιοκτησίας επενδύθηκε από τη Merrill Lynch.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Κυκλοφορίες του Tomb Raider
Η Tomb Raider είναι σειρά μέσων που αποτελείται από παιχνίδια δράσης-περιπέτειας, κόμικς, μυθιστορήματα, παιχνίδια στα θεματικά πάρκα, και ταινίες, με επίκεντρο τις περιπέτειες της φανταστικής Βρετανίδας αρχαιολόγου Lara Croft. Μετά την κυκλοφορία του αρχικού Tomb Raider το 1996, η σειρά εξελίχθηκε σε μια σειρά με το ίδιο όνομα, και η Lara κατέστη σημαντική εικόνα της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών. Το βιβλίο καταγραφής παγκόσμιων ρεκόρ Γκίνες αναγνώρισε τη Lara Croft ως την «Πιο Επιτυχημένη Ανθρώπινη Ηρωίδα Βιντεοπαιχνιδιών» το 2006. Τα έξι παιχνίδια της σειράς αναπτύχθηκαν από την Core Design και τα τελευταία τέσσερα από την Crystal Dynamics. Τα παιχνίδια δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά από την Eidos Interactive· η Eidos ενσωματώθηκε με την Square Enix στις 22 Απριλίου 2009. Η Square Enix κατέχει τα δικαιώματα του εμπορικού σήματος Tomb Raider και των χαρακτήρων της σειράς. Τρεις ταινίες, η Lara Croft: Tomb Raider, η Lara Croft: Tomb Raider – The Cradle of Life και η Tomb Raider, έχουν παραχθεί. Οι πρώτες δύο με πρωταγωνίστρια την Αμερικανίδα ηθοποιό Αντζελίνα Τζολί ως η Lara Croft και η τρίτη με τη Σουηδέζα ηθοποιό Αλίσια Βικάντερ.
Τα βιντεοπαιχνίδια Tomb Raider έχουν όλα μαζί πουλήσει πάνω από 45 εκατομμύρια κομμάτια, καθιστώντας την μία από τις σειρές βιντεοπαιχνιδιών με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Tomb Raider
Πιερ-Πωλ Γκρασέ
Ο Πιερ-Πωλ Γκρασέ (Pierre-Paul Grassé, 27 Νοεμβρίου 1895 – 9 Ιουλίου 1985) ήταν Γάλλος ζωολόγος, που δημοσίευσε περισσότερες από 300 επιστημονικές εργασίες. Μεταξύ των έργων του ξεχωρίζει το μνημειώδες Traité de Zoologie των 52 τόμων. Υπεστήριζε τη θεωρία της νεο-λαμαρκιανής και όχι της δαρβινικής εξελίξεως των ζωντανών οργανισμών. Επίσης ήταν αυθεντία πάνω στους τερμίτες.
Σπουδές
Ο Γκρασέ συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, εστιάζοντας αποκλειστικά στη βιολογία, και όχι στην ιατρική. Μετά το πτυχίο βιολογίας σύχναζε στο εργαστήριο του Ετιέν Ραμπώ (Étienne Rabaud, 1868-1956). Δέχθηκε την προσφορά μιας θέσως καθηγητή στην Εθνική Ανώτατη Γεωπονική Σχολή (École Nationale Supérieure Agronomique) του Μονπελιέ (1921), όπου το τμήμα της ζωολογίας είχε πρόεδρο τον Φρανσουά Πικάρ (François Picard). Εκεί ο Γκρασέ είχε συζητήσεις με αρκετούς σημαντικούς φυτογεωγράφους, όπως τους Σαρλ Φλαώ, Ζοσιάς Μπράουν-Μπλανκέ και Λουί Εμπερζέ. Ο Οκτάβ Ντυμπόσκ (Octave Duboscq, 1868-1943) προσανατόλισε τον Γκρασέ προς τη μελέτη των πρωτοζώων παρασίτων. Μετά τη μετάκληση του Ντυμπόσκ στο Παρίσι, ο Γκρασέ συνεργάσθηκε με τον Εζέν Μπαταγιόν (Eugène Bataillon, 1864-1953) και ανεκάλυψαν τεχνικές χρήσιμες στην πειραματική εμβρυολογία.
Το 1926 ο Γκρασέ έγινε υποδιευθυντής της Ανώτατης Σχολής Σηροτροφίας. Υπέβαλε τη διδακτορική διατριβή του με τίτλο Contribution à l'étude des flagellés parasites το ίδιο έτος και τη δημοσίευσε στα Archives de zoologie expérimentale et générale.
Διδασκαλία και έρευνα
Το 1929 ο Γκρασέ έγινε καθηγητής της ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κλερμόν-Φεράν. Εκεί επέβλεψε τις διατριβές αρκετών φοιτητών της εντομολογίας. Πραγματοποίησε το πρώτο του ερευνητικό ταξίδι το 1933-1934 στην Αφρική, όπου επέστρεψε επανειλημμένα (1938-1939, 1945, 1948). Στα ταξίδια αυτά μελέτησε τους τερμίτες και έγινε ένας από τους κορυφαίους ειδικούς παγκοσμίως πάνω στα έντομα αυτά.
Το 1935 ο Γκρασέ έγινε επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου εργάσθηκε μαζί με την εντομολόγο Ζερμαίν Κουζέν (Germaine Cousin, 1896-1992). Τιμήθηκε με το Βραβείο «Gadeau de Kerville» της Εντομολογικής Εταιρείας της Γαλλίας για τις έρευνές του στα ορθόπτερα και τους τερμίτες. Το 1939 έγινε πρόεδρος της Ζωολογικής Εταιρείας της Γαλλίας και το 1941 πρόεδρος της Εντομολογικής Εταιρείας της Γαλλίας. Το 1962 ήταν ένας από τους συνιδρυτές της Γαλλικής Εταιρείας Παρασιτολογίας.
Το 1944 ο Γκρασέ διαδέχθηκε τον Μωρίς Κωλερύ στην Έδρα Ζωολογίας και Εξελίξεως των οργανισμών. Στις 29 Νοεμβρίου 1948 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, στον Τομέα Ανατομίας και Ζωολογίας, διατελέσας και Πρόεδρος της Ακαδημίας το 1967.
Ο Γκρασέ δέχθηκε αρκετές άλλες τιμητικές διακρίσεις και τίτλους κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του: Ταξιάρχης του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίων των Βρυξελλών, της Βασίλείας, της Βόννης, της Γάνδης, της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και του Σάο Πάολο, καθώς και άλλες διακρίσεις. Είχε γίνει επιπλέον μέλος ξένων ακαδημιών, όπως των Βασιλικών Ακαδημιών Επιστημών και Τεχνών του Βελγίου.
Ο Γκρασέ υπήρξε επίσης ένας από τους πρωτεργάτες της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας στη Γαλλία και ο πρώτος που απεικόνισε τα χρωματοσώματα με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Δημοσιεύσεις
Το 1946 ο Γκρασέ άρχισε να δημοσιεύει ένα πολύ μεγάλο έργο, υπό τον τίτλο Traité de zoologie (= «Πραγματεία Ζωολογίας»). Οι 38 +14 τόμοι του απαίτησαν σχεδόν σαράντα χρόνια εργασίας και σε αυτούς συνέβαλαν κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα της επιστήμης αυτής. Εξακολουθεί να αποτελεί και σήμερα ουσιώδες έργο αναφοράς στον χώρο. Δέκα τόμοι είναι αφιερωμένοι στα θηλαστικά και εννέα στα έντομα.
Συνέγραψε επίσης την Termitologia (1982, 1983, 1984), τρίτομο έργο με συνολικά περισσότερες από 2.400 σελίδες. Σε αυτό συγκέντρωσε όλες τις διαθέσιμες γνώσεις σχετικώς με τους τερμίτες και εισήγαγε την έννοια της «στιγμέργειας»:
Συνέγραψε τρεις επιστημονικές επισκοπήσεις, τις Arvernia biologica (1932), Insectes sociaux (1953) και Biologia gabonica (1964). Εκτός από τις πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις του, ο Γκρασέ έγραψε και αρκετά εκλαϊκευτικά έργα, όπως το La Vie des animaux (= «Η ζωή των ζώων», εκδ. Larousse, 1968)
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι βιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ζωολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπορντώ
Κόριππος
Βιογραφία
Ήταν γέννημα θρέμμα της Αφρικής, και σε ένα από τα χειρόγραφα ονομάζεται grammaticus (διδάσκαλος). Μερικές φορές έχει ταυτιστεί, αλλά για ανεπαρκείς λόγους, με τον Κρεσκόνιο Αφρικανό, έναν καθολικό επίσκοπο (του 7ος αι.), συγγραφέα μίας Συμφωνίας Κανόνων (Concordia Canonum) ή συλλογής των νόμων της εκκλησίας.
Τίποτε δεν είναι γνωστό για τον Κόριππο, πέρα από αυτό που περιέχεται στα δικά του ποιήματα. Φαίνεται ότι κατείχε το αξίωμα του τριβούνου ή του συμβολαιογράφου (scriniarius) υπό τον Αναστάσιο, αυτοκρατορικό ταμία και υπουργό του Ιουστινιανού Α', στο τέλος της βασιλείας του οποίου έφυγε από την Αφρική για την Κωνσταντινούπολη, προφανώς λόγω της απώλειας της περιουσίας του κατά τον Βανδαλικό πόλεμο και τις επακόλουθες εξεγέρσεις των Μαυριτανών.
Ιωαννιάς
Υπήρξε συγγραφέας δύο ποιημάτων, μεγάλης σημασίας για την ιστορία των καιρών. Ένα από αυτά, η Iohannis ("Ιωαννιάς") ή De bellis Libycis ("Περί του Λιβυκού Πολέμου"), το παλαιότερο από τα δύο, δεν ανακαλύφθηκε μέχρι τις αρχές του 19ου αι. Ήταν αφιερωμένο στους ευγενείς της Καρχηδόνας και αναφέρεται στην ανατροπή των Μαυριτανών από τον Ιωάννη Τρωγλίτα, μάγιστρο του στρατού (magister militum) της Αφρικής σε μία σειρά από μάχες, που διήρκεσαν μέχρι το 548. Η Ιωαννιάς είναι σε οκτώ βιβλία (το τελευταίο είναι ημιτελές) και περιέχει περίπου 5000 εξάμετρους στίχους. Η αφήγηση ξεκινά με την αποστολή του Ιωάννη στο πολεμικό πεδίο από τον Ιουστινιανό Α΄ και τελειώνει με την αποφασιστική νίκη κοντά στην Καρχηδόνα (548).
Αν και ο Ιωάννης Κουσπινιανός στο Περί των Καισάρων και των Αυτοκρατόρων (De Caesaribus et Imperatoribus) ισχυρίστηκε ότι είδε ένα χειρόγραφο τού έργου στη βιβλιοθήκη της Βούδας (καταστράφηκε από τον Σουλεϊμάν Α' το 1527), μόλις το 1814 ανακαλύφθηκε στο Μιλάνο από τον καρδινάλιο Mατσουτσέλι, βιβλιοθηκάριο της Αμβροσιανής Βιβλιοθήκης, από τον κώδικα Trivultianus (στην Τριβουλτσιανή Βιβλιοθήκη, τη βιβλιοθήκη του μαρκησίου Τριβούλτσι), το μοναδικό χειρόγραφο του Johannis που σώζεται.
Το Johannis «δεν είναι μόνο μία πολύτιμη ιστορική πηγή, αλλά ένα έργο με αξιοσημείωτη ποιητική αξία». Παρέχει μία περιγραφή της γης και των ανθρώπων της Ύστερης Ρωμαϊκής Αφρικής, η οποία καταγράφει ευσυνείδητα τις εντυπώσεις ενός ευφυούς γηγενούς παρατηρητή. Πολλές από τις δηλώσεις του ως προς τα ήθη και τα έθιμα επιβεβαιώνονται τόσο από ανεξάρτητες αρχαίες αρχές (όπως ο Προκόπιος), όσο και από τις γνώσεις μας για τους σύγχρονους Βερβέρους.
Στον έπαινο του Ιουστίνου του Νεότερου
Το άλλο ποίημα, In laudem Iustini minoris ("Στον έπαινο του νεότερου Ιουστίνου"), σε τέσσερα βιβλία, περιέχει το τέλος του Ιουστινιανού Α΄, τη στέψη τού διαδόχου του Ιουστίνου Β' (13 Νοεμβρίου 565) και τα πρώτα γεγονότα της βασιλείας του. Προηγείται ένας πρόλογος και ακολουθεί ένα σύντομο και γεμάτο πανηγυρισμό ποίημα για τον Αναστάσιο Α΄, τον προστάτη του ποιητή. Το έργο δημοσιεύτηκε στην Αμβέρσα το 1581 από τον Michael Ruyz Azagra, γραμματέα του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄, από ένα χειρόγραφο του 9ου ή 10ου αι.
Ύφος και επιρροές
Ο Βιργίλιος, ο Λουκανός και ο Κλαυδιανός ήταν τα κύρια πρότυπα του ποιητή. Το in laudem Iustini minoris, το οποίο γράφτηκε όταν ήταν προχωρημένος στα χρόνια, αν και αμαυρώθηκε από μία «βυζαντινή» δουλοπρέπεια και μία χονδροειδή κολακεία ενός καθόλου άξιου αντικειμένου, ρίχνει πολύ φως στις τελετές της Ύστερης Ρωμαϊκής αυλής, όπως στην αφήγηση της ανάρρησης του Ιουστίνου Β΄ και η υποδοχή της πρεσβείας των Αβάρων.
Συνολικά, η γλώσσα και το μέτρο του Κόριππου, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία στην οποία έζησε και το γεγονός ότι δεν ήταν γηγενής Ιταλός, είναι εντυπωσιακά καθαρά. Το ότι ήταν χριστιανός καθίσταται πιθανό από αρνητικές ενδείξεις, όπως η απουσία όλων των συνηθισμένων μυθολογικών εξαρτημάτων ενός επικού ποιήματος, οι θετικές νύξεις σε κείμενα της Γραφής και ένα άκρως ορθόδοξο απόσπασμα (
In laudem Iustini minoris iv. 294 ff).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιβάνα Νίνκοβιτς
Η Ιβάνα Νίνκοβιτς (Ивана Нинковић; γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου 1995 στο Τρεμπίνιε της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης) είναι Βόσνια κολυμβήτρια που κολυμπά για τον κολυμβητικό όμιλο 'Olymp' Banja Luka και για την εθνική ομάδα κολύμβησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Ξεκίνησε να κολυμπάει στον τοπικό κολυμβητικό σύλλογο της πόλης της «Leotar Trebinje» από μικρή ηλικία.
Από το 2013, είναι φοιτήτρια μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου αγωνίζεται με την ομάδα Sun Devils.
2011
Η Ιβάνα συμμετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κολύμβησης Νεανίδων όπου κατέκτησε τη 3η θέση στα 50μ πρόσθιο. Ο πρώτος της Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός ήταν το LEN: European Junior Championships.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κοζαρτσάνκα
Κοζαρτσάνκα (Σερβοκροατικά: Козарчанка/Kozarčanka, σημαίνει "γυναίκα από την Κοζάρα") είναι μια φωτογραφία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που λήφθηκε από τον Γιουγκοσλάβο καλλιτεχνικό φωτογράφο Ζορζ Σκρίγκιν, και που έγινε εικονική στην Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Τραβηγμένη το χειμώνα του 1943 με 1944 στη βόρεια Βοσνία, η φωτογραφία δείχνει μια χαμογελαστή Παρτιζάνα φορώντας ένα δίκοχο καπέλο Τίτοφκα και με ένα τουφέκι κρεμασμένο στον ώμο της.
Το θέμα του πορτρέτου είναι η Μίλια Μάριν (1926-2007, το γένος Τόρομαν), μια Σερβοβόσνια από ένα χωριό στους πρόποδες του όρους Κοζάρα. Μετά τον πόλεμο, παντρεύτηκε έναν συνάδελφο Παρτιζάνο και έζησε στην πόλη Πρίεντορ. Η Κοζαρτσάνκα προβλήθηκε σε ευρέως διαδεδομένα σχολικά βιβλία, πολεμικές μονογραφίες και αφίσες, καθώς και στο εξώφυλλο ενός άλμπουμ γνωστού Γιουγκοσλαβικού ποπ συγκροτήματος. Η ταυτότητα της Μάριν ως το θέμα της φωτογραφίας δεν ήταν ευρέως γνωστή κατά τη διάρκεια της σοσιαλιστικής κυβέρνησης στη Γιουγκοσλαβία.
Ιστορικό
Τον Απρίλιο του 1941, στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας είχαν εισβάλει, κατέλαβαν και διαμέλισαν οι δυνάμεις του Άξονα, με επικεφαλής την ναζιστική Γερμανία. Ένα φασιστικό κράτος-μαριονέτα γνωστό ως Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας (Nezavisna država Hrvatska ή NDH) ανακηρύχθηκε στις 10 Απριλίου, και περιελάμβανε το σύνολο σχεδόν της σύγχρονης Κροατίας, όλη τη σύγχρονη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και μέρη της σύγχρονης Σερβίας. Με επικεφαλής το κροατικό εθνικιστικό κίνημα Ουστάσι, μία από τις πολιτικές του NDH ήταν να εξαλείψει τον Σερβικό πληθυσμό του κράτος με μαζικές δολοφονίες, απελάσεις και αναγκαστικής αφομοίωση. Κινήματα αντίστασης σύντομα δημιουργήθηκε ως απάντηση στην κατοχή, μία εκ των οποίων διοργανώθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας. Με επικεφαλής τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, το Κόμμα αποφάσισε στις 4 Ιουλίου να ξεκινήσει μια πανεθνική ένοπλη εξέγερση και τα μέλη των δυνάμεων υπό την ηγεσία του έγιναν γνωστά ως Παρτιζάνοι, αναφερόμενα επίσης ως ο Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας. Τον Δεκέμβριο του 1943 και τον Ιανουάριο του 1944, η 11η Ταξιαρχία της Κράινα, του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού θα έπληττε τους Γερμανούς και Ουστάσι στην περιοχή του όρους Κοζάρα, στη βόρεια Βοσνία, για να ανακουφίσει την πίεση από τους Παρτιζάνους στην Μπάνια και την ανατολική Βοσνία, όπου ο άξονας διενεργούσαν σημαντική αντιπαρτιζανικές επιθέσεις.
Φωτογραφία και θέμα
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1943 έως 1944, το ταξίδι των στρατιωτών του Θεάτρου της Εθνικής Απελευθέρωσης συνάντησε μια φάλαγγα Παρτιζάνων από την 11η Ταξιαρχία της Κράινα στην περιοχή της Κνεσπόλιε, στην Κοζάρα περιοχή. Ο επικεφαλής της ενότητας  μπαλέτου του θεάτρου ήταν ο Γκεόργκι "Ζωρζ" Σκρίγκιν, ένας Γιουγκοσλάβος  χορευτής μπαλέτου της ρωσικής καταγωγής. Ο Σκρίγκιν ήταν επίσης ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτεχνικός φωτογράφος, και είχε λάβει σημαντικά βραβεία σε διάφορες εκθέσεις φωτογραφίας κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Μεταξύ 1942 και 1945, ο Σκρίγκιν τράβηξε περίπου 500 πολεμικές φωτογραφίες, μερικές από τις οποίες θα γίνονταν θρυλικές στη σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία. Ο διοικητής της 11ης Ταξιαρχία Κράινα ήταν επίσης παρών στη φάλαγγα, και ο Σκρίγκιν του ζήτησε να φωτογραφήσει μια γυναίκα Παρτιζάνα. Ο διοικητής επέλεξε πέντε νέες νοσηλεύτριες από την φάλαγγα, μεταξύ των οποίων ο Σκρίγκιν επέλεξε την δεκαεπτάχρονη Μίλια Τόρομαν. Ήταν Σερβοβόσνια από το χωριό Μπρέκινια κοντά στην Ντούμπιτσα, στους πρόποδες του όρους Κοζάρα. Ο Σκρίγκιν της φόρεσε μια ζακέτα, κρέμασε μια καραμπίνα στον ώμο της, έδωσε κλίση στο δίκοχο με το κόκκινο άστρο στο κεφάλι της, ίσιωσε τα μαλιά της και της είπε να χαμογελάσει. Στη συνέχεια τη φωτογράφισε με την Rolleiflex κάμερα που είχε.
Στις πολεμικές φωτογραφίες του ο Σκρίγκιν έννωνε δυο αποκλίνουσες αρχές: σκληρό ρεαλισμό, ως προς το περιεχόμενο, και πικτοριαλισμό, ως προς τη μορφή. Το 1968 δημοσίευσε μια μονογραφία για την πολεμική φωτογραφία του, με τίτλο Rat i pozornica (Πόλεμος και Σκηνή), στην οποία η φωτογραφία με την Μίλια Τόρομαν έχει τίτλο Kozarčanka (Κοζαρτσάνκα, Γυναίκα από το Κοζάρα). Η λεζάντα φέρει υπόμνημα που δεν αναφέρει το όνομά της: "Ως κοπέλα συνελήφθει κατά της διάρκεια της Πρώτης Εχθρικής Επίθεσης. Κατάφερε να διαφύγει — ακόμη και από τη Γερμανία — και έφτασε στο Κοζάρα, όπου έγινε μαχήτρια των δυνάμεων του Κοζάρα." Η συγγραφέας Νατάσα Βιτορέλλι περιγράφει την Κοζαρτσάνκα:: thumb|Ζορζ Σκρίγκιν, αυτοπορτραίτο (1943) Λίγο μετά τον πόλεμο, το 1946, η Μίλια Τορόμαν παντρεύτηκε τον Πέρο Μάριν, που πολεμούσε με τους Παρτιζάνου από την εξέγερστη στο Κόζαρα στα τέλη Ιουλίου 1941. Το ζευγάρι έζησε στο Πρίεντορ, τη μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή, και έκανε πέντε παιδιά. Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 2007, η Μίλια Μάριν εξήγησε ότι κατά τη στιγμή που ελήφθη η φωτογραφία δεν ένιωθε διάθεση να χαμογελάσει, λόγω των κακουχιών που σχετίζονται με τον πόλεμο που η ίδια και η οικογένειά της είχαν υποστεί. Παρόλα αυτά, δεν είχε κανένα πρόβλημα να ακολουθήσει το αίτημα του Σκρίγκιν, και έδωσε ένα φωτεινό χαμόγελο. Η Μάριν δήλωσε επίσης ότι δεν κουβαλούσε ποτέ όπλο πριν τη φωτογραφία, ούτε μετά. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 2007, σε ηλικία 81.
Θρύλος
Μετά τον πόλεμο, στον οποίο ο Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός ήταν νικηφόρος, η Κοζαρτσάνκα έγινε ένα εικονικό πορτρέτο του πολέμου στη Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία. Ήταν ένα από τα σύμβολα της μαζικής συμμετοχής των γυναικών ως εθελοντριών στων αγώνα των Παρτιζάνων, που έτσι νομιμοποιούνταν επιπλέον ως σκοπός για όλο του Γιουγκοσλαβικό έθνος. Η επίσημη αφήγηση του αγώνα των Παρτιζάνων προωθημένη από τη μεταπολεμική κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας, υπό την ηγεσία του Τίτο, υπηρέτησε για να νομιμοποιήσει το καθεστώς και να δημιουργήσει ένα κοινό εθνικό αίσθημα στην πολυεθνοτική χώρα. Οι γυναίκες Παρτιζάνοι κατείχαν μια σημαντική θέση σε αυτήν την αφήγηση. Η Κοζαρτσάνκα προβλήθηκε σε ευρέως διαδεδομένα σχολικά εγχειρίδια, καθώς και πολεμικές μονογραφίες και αφίσες. Η μαζική εικόνα δόξασε την ομορφιά και ενθουσιασμό του επαναστάτη. Μια τροποποιημένη έκδοση της Κοζαρτσάνκα (χωρίς το τυφέκιο) εμφανίστηκε ως εξώφυλλο σε άλμπουμ του 1986 από το Γιουγκοσλαβικό ποπ συγκρότημα Merlin. Το πίσω μέρος του εξώφυλλο προέβαλλε μια φωτογραφία της ηθοποιού Μέριλιν Μονρόε. Για τη μυθική αύρα γύρω από την ηρωίδα που εκπροσωπούνταν στην Κοζαρτσάνκα, οποιαδήποτε ακριβής γνώση γι 'αυτήν ήταν περιττή και θα μπορούσε ακόμη και να είναι επιβλαβής. Έτσι η ταυτότητά της παραμένει εν πολλοίς άγνωστη στο ευρύ κοινό μετά την πτώση του κομμουνισμού στη Γιουγκοσλαβία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όταν το ιδεολογικό μήνυμα της φωτογραφίας έγινε άνευ σημασίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Μάρια Οσόφσκα
Η Μάρια Οσόφσκα (πολωνικά: Maria Ossowska, το γένος Νιεντζβιέτσκα [Niedźwiecka]) (16 Ιανουαρίου 1896, Βαρσοβία – 13 Αυγούστου 1974, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή κοινωνιολόγος και κοινωνική φιλόσοφος.
Βιογραφία
Η Οσόφσκα ήταν μαθήτρια του φιλοσόφου Ταντέους Κοταρμπίνσκι, η οποία το 1925 έλαβε διδακτορικό στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, με μια διατριβή για τον Μπέρτραντ Ράσελ. Στο μεταγενέστερο έργο της, επικεντρώθηκε στη φιλοσοφία και την κοινωνιολογία της ηθικής. Η Οσόφσκα αναφέρεται συχνά ως μέλος της σχολής Λβουφ–Βαρσοβίας.
Από το 1941 έως το 1945, η Οσόφσκα δίδαξε στο πολωνικό υπόγειο πανεπιστημιακό σύστημα. Το 1945-48 ήταν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Λοτζ και μετά στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Της απαγόρευσαν τη διδασκαλία μεταξύ 1952 και 1956, ενώ η κοινωνιολογία αφαιρέθηκε από τα πολωνικά πανεπιστήμια ως «αστικός» κλάδος. Από το 1952 έως το 1962, διηύθυνε το Ινστιτούτο Ιστορίας και Θεωρίας της Ηθικής του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών (ΠΑΕ). Το 1964 ήταν μία από τους υπογράφοντες τη λεγόμενης Επιστολής των 34 προς τον Πρωθυπουργό Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς, σχετικά με την ελευθερία του πολιτισμού. Το 1972 οι κομμουνιστικές αρχές απένειμαν στην Οσόφσκα ένα Πολωνικό Εθνικό Βραβείο πρώτου βαθμού (Polska Nagroda Państwowa I stopnia), την υψηλότερη πολωνική κρατική διάκριση.
Η Μάρια Οσόφσκα και ο Στανίσουαφ Οσόφσκι θεωρούνται μεταξύ των ιδρυτών του πεδίου της «επιστήμης της επιστήμης» λόγω της συγγραφής μιας σημαντικής εργασίας του 1935 με τίτλο «The Science of Science».
Μαρία της Αυστρίας (1528-1603)
Η Μαρία, γερμ. Maria (21 Ιουνίου 1528 - 26 Φεβρουαρίου 1603) από τον Οίκο των Αψβούργων γεννήθηκε ως κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ισπανίας & Γερμανίας. Με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μεγάλωσε μεταξύ Τολέδου και Βαγιαδολίδ με τα αδέλφια της Φίλιππο (Β΄) και Ιωάννα. Αν και ο πατέρας τους έλειπε λόγω των καθηκόντων του, τα τρία αδέλφια έκτισαν ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. Η Μαρία και ο Φίλιππος μοιραζόταν κοινές αντιλήψεις και πολιτικές, που τις κράτησαν στην υπόλοιπη ζωή τους.
Στα 20 έτη της παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Μαξιμιλιανό (Β΄). Απέκτησαν 16 τέκνα και έμειναν 28 έτη παντρεμένοι. Ενόσω ο πατέρας τους ήταν απασχολημένος με τις υποθέσεις της Γερμανίας, η Μαρία και ο Μαξιμιλιανός ενεργούσαν ως αντιβασιλείς κατά την απουσία του Φιλίππου. Μόλις το 1552 το ζεύγος μετακινήθηκε για να ζήσει στην Αυλή τού πατέρα τού Μαξιμιλιανού, στη Βιέννη.
Το 1558 η Μαρία επέστρεψε στη Μαδρίτη και ενήργησε ως αντιβασίλισσα της Ισπανίας κατά την απουσία του αδελφού της Φιλίππου Β΄ το διάστημα 155-61.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1548 τον Μαξιμιλιανό Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
New Balance
Η New Balance Athletic Shoe, Inc. (ΝΒ), περισσότερο γνωστή ως New Balance, είναι αμερικανική εταιρεία κατασκευής υποδημάτων που εδρεύει στη συνοικία Μπράιτον της Βοστώνης στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1906 ως «New Balance Arch Support Company», το 1972 εξαγοράστηκε από τον Ελληνοαμερικανό Jim Davis και είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές αθλητικών υποδημάτων στον κόσμο.Με την Warrior Sports διαθέτει και μια θυγατρική εταιρία που κατασκευάζει εξοπλισμούς για χόκεϊ επί πάγου και λακρός.
Η New Balance διατηρεί παρουσία μεταποίησης στις ΗΠΑ, καθώς και στο Ηνωμένο Βασίλειο, για την ευρωπαϊκή αγορά. Το 1994, η New Balance κατασκεύαζε το 70% των υποδημάτων της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2006, σύμφωνα με το Fortune, περίπου το 70% των υποδημάτων της παρασκευαζόταν στην Κίνα και το άλλο 5% στο Βιετνάμ.
Η μονάδα παραγωγής της New Balance στο Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1982, εδρεύει στο Φλίμπι της Κάμπρια στη βορειοδυτική Αγγλία, όπου 28.000 ζεύγη υποδημάτων παράγονται κάθε εβδομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων
Γιαννίδης
Το ελληνικό επώνυμο Γιαννίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα, κυρίως ως ψευδώνυμο:
Κωστόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Κωστόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Κώστα», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
It's My Life (τραγούδι των Bon Jovi)
Το "It's My Life" είναι ένα τραγούδι από το Αμερικανικό ροκ συγκρότημα Bon Jovi. Κυκλοφόρησε στις 8 Μάιου του 2000, ως το βασικό τραγούδι από το έβδομό τους άλμπουμ, Crush (2000). Γράφτηκε από τους Τζον Μπον Τζόβι, Ρίτσι Σαμπόρα, και Μαξ Μάρτιν. Το τραγούδι έγινε νούμερο ένα στην Αυστρία, στην Φλάνδρα, στην Ιταλία, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, και την Ελβετία, και γίνοντας νούμερο 33 στο Billboard Hot 100 των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Παναγιώτης Θεράπος
Ο Παναγιώτης Θεράπος του Μιχαήλ (19??-1995) ήταν νομικός και υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη από 8 Οκτωβρίου έως 24 Νοεμβρίου 1973. Επίσης ήταν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λακωνία (Λάγιο).
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1923 αριστούχος. Ακολούθησε δικαστική σταδιοδρομία μετά το 1935 φτάνοντας μέχρι τη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (1970 - 1974). Υπήρξε πρωτοδίκης Πατρών. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός δημόσιας τάξης.
Μετά την πτώση της Χούντας υποβιβάστηκε αρχικά στον βαθμό του εφέτη και στη συνέχεια τιμωρήθηκε με οριστική παύση από το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Τον Αύγουστο του 1975 παραπέμφθηκε σε δίκη για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στην οποία και αθωώθηκε ένα χρόνο αργότερα.
Απεβίωσε το 1995 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουνίου 1995 από τον ιερό ναό του Λάγιου των Κροκεών Λακωνίας. Κατέλιπε τη σύζυγό του Αλίκη, παιδιά και εγγόνια.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Θ Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Ελισάβετ της Αυστρίας, βασίλισσα της Γαλλίας
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Όσο ήταν παιδί έζησε με τα αδέλφια της Άννα και Ματθία σε ένα περίπτερο του νεόδμητου Στάλλμπουργκ, τμήματος του συγκροτήματος του ανακτόρου Χόφμπουργκ στη Βιέννη. Έζησε προνομιακή και απομονωμένη ζωή και ανατράφηκε ως Καθολική. Ο πατέρας της την επισκεπτόταν συχνά και ήταν η αγαπημένη του κόρη. Του έμοιαζε στην εμφάνιση και στον χαρακτήρα: ήταν έξυπνη και γοητευτική όπως εκείνος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1570 τον Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας και απέκτησαν μια κόρη:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μπερί
Astronomy Domine
Το Astronomy Domine είναι τραγούδι των Pink Floyd σε στίχους Syd Barrett.Γράφτηκε τη δεκαετία του 1960 και συγκαταλέγεται στα τραγούδια της ψυχεδελικής μουσικής. Είναι το πρώτο σε σειρά κομμάτι στο άλμπουμ The Piper At The Gates Of Dawn(1967). Ο Μπάρετ ήταν επίσης στα φωνητικά, μαζί με τον κιμπορντίστα Ρίτσαρντ Ράιτ. To Domine, η κλητική της λέξης αρχηγός στα λατινικά, είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται συχνά στο Γρηγοριανό μέλος.
Χένρι Χάιμλιχ
Ο Χένρι Χάιμλιχ (Henry Judah Heimlich, Ουίλμινγκτον, Ντέλαγουερ, 3 Φεβρουαρίου 1920 - Σινσινάτι, Οχάιο, 17 Δεκεμβρίου 2016 ) ήταν Αμερικανός (εβραϊκής καταγωγής ) θωρακοχειρουργός ιατρός, ιατρικός ερευνητής και συγγραφέας. Είναι ευρύτατα γνωστός για την επινόηση μίας μεθόδου (Λαβή Χάιμλιχ, 1974) χάρις στην οποία είναι δυνατόν να αποφευχθεί ο πνιγμός ατόμου λόγω απόφραξης της αναπνευστικής του οδού από ξένο σώμα.
Λαβή Χάιμλιχ
δεξιά|170 px|μικρογραφία|Λαβή Χάιμλιχ Η λαβή Χάιμλιχ είναι τεχνική πρώτων βοηθειών για τη διάσωση ενός ατόμου που κινδυνεύει από πνιγμό εξαιτίας απόφραξης του αναπνευστικού του σωλήνα από ξένο σώμα (π.χ. μπουκιά, αυγό, κουμπί, κέρμα, καπάκι από μπουκάλι, τσόφλια κ.ά.).
Χένρι Χάιμλιχ
Ο Χάιμλιχ σπούδασε στο New Rochelle High School (απόφοιτος του 1937) και στο Κολέγιο Cornell (απόφοιτος του 1941) και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την Πανεπιστημιακή ιατρική ειδικότητα. Εργάστηκε στο Νοσοκομείο Montefiore του Μπρονξ από το 1950 και το 1955 επινόησε μία χειρουργική μέθοδο για τη θεραπεία του οισοφάγου Επίσης εφηύρε μία συσκευή ("Heimlich Chest Drain Valve" ) για την αφαίρεση (παρακέντηση) υγρού και αέρα από ανοικτά τραύματα του θώρακα, η οποία χρησιμοποιήθηκε στα Αμερικανικά νοσοκομεία. Η διάσημη τεχνική του ("Heimlich maneuver") για την αποφυγή του πνιγμού δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Emergency Medicine" και έλαβε μεγάλη προβολή, ο ίδιος δε απόκτησε φήμη και αναγνώριση. Μεταγενέστερες, ωστόσο, επινοήσεις του δεν έτυχαν ανάλογης αποδοχής.
Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο Albert Lasker. Βραβεύτηκε, επίσης, από την Αμερικανική Χειρουργική Κοινότητα (1981) και από την Αμερικανική Ακαδημία (1985).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Λαβή Χάιμλιχ
Επινοήθηκε από τον Αμερικανό χειρουργό Χένρι Χάιμλιχ ο οποίος την παρουσίασε στην ιατρική κοινότητα το 1974 Βασίζεται στη χρήση του αέρα του θώρακα του ασθενή, με την πρόκληση βήχα , για την απομάκρυνση του αντικειμένου που προκαλεί την ασφυξία. Εφαρμόζεται με λαβή από την οπίσθια πλευρά του ασθενή, κατά την οποία ο θεραπευτής σταυρώνει τα χέρια του στην κοιλιά του πάσχοντα (ακριβώς πάνω από τον ομφαλό) και με μία απότομη κίνηση προς τα μέσα και άνω, επιτυγχάνει την αφαίρεση του ξένου σώματος. Η μέθοδος αυτή έχει υιοθετηθεί από τον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό (ARC) και την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναπνευστικό σύστημα
Αριστόλοχος ο Αθηναίος
Ο Αριστόλοχος ο Αθηναίος (4ος αιώνας π.Χ.) ή Αριστόλυκος, ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 109ους (344 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Under Armour
Η Under Armour, Inc. είναι αμερικανική εταιρεία αθλητικής ένδυσης και λοιπών εξαρτημάτων. Η εταιρεία αποτελεί προμηθευτή αθλητικής και καθημερινής ένδυσης. Η Under Armour άρχισε να παρέχει υποδήματα το 2006.
Η παγκόσμια έδρα της Under Armour βρίσκεται στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ με τις επιπλέον τοποθεσίες ως εταιρικές έδρες της Βόρειας Αμερικής στο Ώστιν και το Χιούστον του Τέξας, στο Ντένβερ του Κολοράντο, στη Νέα Υόρκη της πολιτείας της Νέας Υόρκης, στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, στο Νάσβιλ του Τένεσι, και στο Τορόντο του Καναδά. Τα διεθνή γραφεία της Under Armour βρίσκονται στην Πόλη του Παναμά στον Παναμά, ενώ τα γραφεία της Λατινικής Αμερικής βρίσκονται στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, στο Σαντιάγκο της Χιλής και στην Πόλη του Μεξικού στο Μεξικό.
Η ευρωπαϊκή έδρα της εταιρείας βρίσκεται στο Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ με μια επιπλέον έδρα στο Μόναχο της Γερμανίας. Το γραφείο της Under Armour στη Σαγκάη είναι η περιφερειακή έδρα για την ευρύτερη περιοχή της Κίνας. Πρόσθετα γραφεία Ασίας-Ειρηνικού βρίσκονται στο Κουανγκτσόου και το Χονγκ Κονγκ της Κίνας, στη Τζακάρτα της Ινδονησίας, στο Τόκιο της Ιαπωνίας και στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Σπύρος Ματσούκας
Ο Σπύρος Ματσούκας (1873-1928) ήταν Έλληνας λαϊκός ποιητής.
Βιογραφία
Ο Ματσούκας γεννήθηκε στην Υπάτη το 1873 και μετακόμισε στην Αθήνα για σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 μετά τον οποίον αποφάσισε να ασχοληθεί με την πατριωτική ποίηση και τη διενέργεια εράνων για εθνικούς σκοπούς. Περιόδευε συνέχεια, έγραφε και απάγγειλε πατριωτικά ποιήματα, ενώ με τους εράνους που διοργάνωσε αγοράστηκε το αντιτορπιλικό Νέα Γενεά. Αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων του ήταν να του δοθούν προσωνύμια όπως «εθνικός ποιητής» ή «εθναπόστολος».
Πέθανε στην Αθήνα το 1928. Στην κηδεία του εκφώνησε επικήδειο λόγο ο Κωστής Παλαμάς, ενώ παρέστη και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Σήμερα υπάρχει ανδριάντας του στην Υπάτη και στην Λαμία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Θερμαινόμενα προιόντα καπνού
[[Αρχείο:IQOS 02.jpg|μικρογραφία|281x281εσ|Το σύστημα IQOS περιλαμβάνει φορτιστή, θήκη και ράβδο καπνού]] Το θερμαινόμενο τσιγάρο είναι ένα σύστημα που λειτουργεί θερμαίνοντας τον καπνό και όχι καίγοντάς τον. Για την χρήση του, μία ειδικά σχεδιασμένη ράβδος καπνού τοποθετείται μέσα στην συσκευή. Καθώς η συσκευή ξεκινάει να θερμαίνει τον καπνό, ελευθερώνει ατμό (αερόλυμα), ο οποίος περιέχει νικοτίνη και έχει την γεύση του παραδοσιακού τσιγάρου. Το θερμαινόμενο τσιγάρο πωλείται ως μία εναλλακτική λύση του τσιγάρου.