cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1844-1910)
Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Φίλιππος Μαρία ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου, Δούκα του Νεμούρ, και της Βικτωρίας των Βέττιν, κόρης του Φερδινάνδου της Σαξονία-Κόμπουργκ & Γκότα.
Οικογένεια
Το 1868 νυμφεύτηκε τη Σοφία Καρλόττα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ εν Βαυαρία, και είχε τέκνα:
Ευανθία Γαλάνη
Η Ευανθία Γαλάνη είναι Ελληνοαμερικανίδα καθηγήτρια ογκολογίας, γονιδιακής θεραπείας και μοριακής ιατρικής στη διεθνώς αναγνωρισμένη κλινική Mayo Clinic, που εδρεύει στη Μινεσότα των ΗΠΑ, έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με νέες τεχνικές γονιδιακής καταπολέμησης του καρκίνου και το ερευνητικό έργο της έχει σημαντική διεθνή αναγνώριση.
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1844-1910)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Ευανθία Γαλάνη
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1965.
Σταδιοδρομία & διακρίσεις
Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1990 με τον υψηλότερο βαθμό πτυχίου.
Στη συνέχεια μετά από σπουδές στην παθολογία χρίστηκε διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1993) και εκπόνησε την ειδικότητα της παθολογίας καθώς και της αιματολογίας-ογκολογίας στην κλινική Mayo Clinic στις ΗΠΑ. Το 1998 εκλέχθηκε διευθύντρια του τμήματος Ογκολογίας στην εν λόγω κλινική και το 2008 εκλέχθηκε τακτική καθηγήτρια Ογκολογίας και τιμητικά κατέλαβε την ερευνητική έδρα Sandra J. Schultze.
Το 2009 εκλέχθηκε ως επικεφαλής του προγράμματος γονιδιακής θεραπείας και ιοθεραπείας του καρκίνου των ΗΠΑ. Πρόσθετα το 2015 ορίστηκε ως πρόεδρος της ερευνητικής ομάδας του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για την έρευνα της καρκινικής νόσου του γλοιοβλαστώματος. Το 2019 εκλέχθηκε Πρύτανης της Mayo Clinic και το 2020 τιμήθηκε με τον τίτλο της διακεκριμένης ερευνήτριας της Mayo Clinic.
Το 2013 υπήρξε η πρώτη γιατρός που ενεργοποίησε την πρώτη κλινική μελέτη -παγκοσμίως- για τη χρήση βλαστοκυττάρων για τη μεταφορά ογκολυτικών ιών στη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων καρκίνων.
Τον Φεβρουάριο 2023 τιμήθηκε με τον τίτλο της επίτιμης διδάκτωρος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, για το διακεκριμένο ερευνητικό έργο και τις δράσεις κατά του καρκίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ογκολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί ογκολόγοι
Διώξιππος ο Αθηναίος
Ο Διώξιππος ο Αθηναίος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ακονιτί ολυμπιονίκης από την Αθήνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 111ους (336 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Καταγόταν από διακεκριμένη Αθηναϊκή οικογένεια, και είναι γνωστή η υπόθεση της αδερφής του η οποία παρότι παντρεμένη είχε αποπλανηθεί από τον Αθηναίο Λυκόφρωνα, υπόθεση που κατέληξε στα δικαστήρια με τον Υπερείδη να αναλαμβάνει την υπεράσπιση. Ο ζωγράφος Αλκίμαχος είχε δημιουργήσει προσωπογραφία του Διώξιππου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Άμροκανγκ ΣΚ
Η Άμροκανγκ Τσέγιουκταν (τζόσονγκουλ: 압록강체육단, χάντσα: 鴨綠江體育團, κυριολεκτικά: Αθλητικός Όμιλος Ποταμού Γιαλού) είναι αθλητικό σωματείο στο Σινούιτζου της Βόρειας Κορέας. Ο σύλλογος είναι στενά συνδεδεμένος με το Υπουργείο Λαϊκής Ασφάλειας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου, της καλαθοσφαίρισης, της πετοσφαίρισης, της χειροσφαίρισης και του χόκεϊ επί πάγου.
Φυσική έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Στάδιο Σινούιτζου, χωρητικότητας 17.500 θεατών. οι εντός έδρας αγώνες της ποδοσφαιρικής ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Γιάνγκακντο, χωρητικότητας 30.000 θεατών. Η ομάδα έχει αντιπαλότητα με την 4.25, ομάδα του στρατού.
Ιστορία
Η «Άμροκανγκ» Τσέγιουκταν ιδρύθηκε το 1947.
Επιτυχίες
.
Ποδόσφαιρο γυναικών
Το ποδοσφαιρικό τμήμα γυναικών του συλλόγου κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα το 2004.
Άλλα αθλήματα
thumb|100px|Παραδοσιακό σήμα Εκτός του ποδοσφαίρου, ο σύλλογος διαθέτει τμήματα στα αθλήματα της καλαθοσφαίρισης, της πετοσφαίρισης, της χειροσφαίρισης και του χόκεϊ επί πάγου.
Παραλήρημα
Το παραλήρημα είναι σταθερή πεποίθηση που δεν επιδέχεται αλλαγή υπό το φως στοιχείων που την αντικρούουν. Ως παθολογία, είναι διαφορετική από μια πεποίθηση που βασίζεται σε ψευδείς ή ελλιπείς πληροφορίες, ψευδομνήμη, δόγμα, ψευδαίσθηση, παραισθήσεις ή κάποια άλλα παραπλανητικά αποτελέσματα της αντίληψης, καθώς τα άτομα με αυτές τις πεποιθήσεις είναι σε θέση να αλλάξουν ή να αναπροσαρμόσουν τις πεποιθήσεις τους, κατά την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων.
Οι παραληρητικές ιδέες έχουν βρεθεί ότι συμβαίνουν στο πλαίσιο πολλών παθολογικών καταστάσεων (τόσο σωματικές όσο και ψυχικές) και έχουν ιδιαίτερη διαγνωστική σημασία σε ψυχωσικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια, η παραφρένεια, τα μανιακά επεισόδια διπολικής διαταραχής και η ψυχωτική κατάθλιψη.
Ορισμός
μικρογραφία| Ο Τζέιμς Τίλι Μάθιους απεικόνισε αυτή τη μηχανή που ονομαζόταν «αργαλειός αέρα», που πίστευε ότι χρησιμοποιούνταν για να βασανίσουν αυτόν και άλλους για πολιτικούς σκοπούς. Αν και οι μη ειδικές έννοιες της τρέλας υπάρχουν εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, ο ψυχίατρος και φιλόσοφος Καρλ Γιάσπερς ήταν ο πρώτος που όρισε τα τέσσερα βασικά κριτήρια για να θεωρείται μια πεποίθηση παραληρηματική στο βιβλίο του το 1913 General Psychopathology. Τα κριτήρια αυτά είναι:
Επιπλέον, όταν οι πεποιθήσεις περιλαμβάνουν αξιολογικές κρίσεις, μόνο εκείνες που δεν μπορούν να αποδειχθούν αληθινές θεωρούνται παραλήρημα. Για παράδειγμα: ένας άντρας που ισχυρίζεται ότι πέταξε στον Ήλιο και επέστρεψε πίσω στο σπίτι. Αυτό θα θεωρούνταν παραλήρημα, εκτός αν μιλούσε μεταφορικά ή αν η πίστη είχε πολιτιστική ή θρησκευτική πηγή. Μόνο τα τρία πρώτα κριτήρια παραμένουν ακρογωνιαίοι λίθοι του τρέχοντος ορισμού του παραληρήματος στο DSM-5.
Τύποι
Τα παραληρήματα κατηγοριοποιούνται σε τέσσερις διαφορετικές ομάδες:
Θέματα
Εκτός από αυτές τις κατηγορίες, τα παραληρήματα συχνά εκδηλώνονται σύμφωνα με ένα συνεπές θέμα. Αν και τα παραληρήματα μπορεί να έχουν οποιοδήποτε θέμα, ορισμένα θέματα είναι πιο κοινά. Μερικά από τα πιο κοινά θέματα παραληρημάτων είναι:
Παραλήρημα μεγαλείου
Τα παραληρήματα μεγαλείου είναι κυρίως ένας υποτύπος παραληρηματικής διαταραχής, αλλά θα μπορούσαν ενδεχομένως να εμφανίζονται ως σύμπτωμα σχιζοφρένειας και μανιακά επεισόδια διπολικής διαταραχής. Οι ιδέες μεγαλείου χαρακτηρίζονται από φανταστικές πεποιθήσεις ότι κάποιος είναι διάσημος, παντοδύναμος ή αλλιώς πολύ ισχυρός. Οι ιδέες είναι γενικά φανταστικές, συχνά με υπερφυσική, επιστημονική-φανταστική ή θρησκευτική κλίση. Στην καθομιλουμένη, κάποιος που υπερεκτιμά τις δικές του ικανότητες, τα ταλέντα, το ανάστημα ή την κατάστασή του λέγεται μερικές φορές ότι έχει «αυταπάτες μεγαλείου». Αυτό οφείλεται γενικά σε υπερβολική υπερηφάνεια, παρά σε πραγματικό παραλήρημα. Ιδέες μεγαλείου μπορούν επίσης να συσχετιστούν με τη μεγαλομανία.
Διωκτικό παραλήρημα
Το παραλήρημα δίωξης είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος παραληρημάτων και περιλαμβάνουν το θέμα της παρακολούθησης, παρενόχλησης, εξαπάτησης, δηλητηρίασης ή νάρκωσης, συνωμοσίας, κατασκοπείας, επίθεσης ή με άλλο τρόπο παρεμπόδισης στην επιδίωξη στόχων. Οι ιδέες δίωξεις είναι μια κατάσταση κατά την οποία το επηρεαζόμενο άτομο πιστεύει λανθασμένα ότι διώκεται. Συγκεκριμένα, έχουν οριστεί ότι περιέχουν δύο κεντρικά στοιχεία:   Το άτομο πιστεύει ότι:
Σύμφωνα με το DSM-IV-TR, οι διωκτικές παραληρητικές ιδέες είναι η πιο κοινή μορφή παραληρημάτων στη σχιζοφρένεια, όπου το άτομο πιστεύει ότι «βασανίζεται, ακολουθεί, σαμποτάρεται, εξαπατείται, κατασκοπεύεται ή γελοιοποιείται». Στο DSM-IV-TR, οι διωκτικές παραληρητικές ιδέες είναι το κύριο χαρακτηριστικό της διωκτικού τύπου παραληρηματικής διαταραχής. Όταν το επίκεντρο είναι να θεραπεύσει κάποια αδικία με νομικές ενέργειες, μερικές φορές αποκαλούνται «εριστική παράνοια».
Αίτια
Η εξήγηση των αιτιών των παραληρημάτων εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση και έχουν αναπτυχθεί αρκετές θεωρίες. Η μία είναι η γενετική ή βιολογική θεωρία, η οποία αναφέρει ότι οι στενοί συγγενείς των ατόμων με παραληρηματική διαταραχή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παραληρηματικών χαρακτηριστικών. Μια άλλη θεωρία είναι η δυσλειτουργική γνωσιακή επεξεργασία, η οποία δηλώνει ότι τα παραληρήματα μπορεί να προκύψουν από παραμορφωμένους τρόπους που οι άνθρωποι εξηγούν τη ζωή στον εαυτό τους. Μια τρίτη θεωρία ονομάζεται παρακινούμενα ή αμυντικά παραληρήματα. Αυτό δηλώνει ότι μερικά από εκείνα τα άτομα που έχουν προδιάθεση μπορεί να εμφανίσουν παραληρηματική διαταραχή εκείνες τις στιγμές που η αντιμετώπιση της ζωής και η διατήρηση υψηλής αυτοεκτίμησης γίνεται μια σημαντική πρόκληση. Σε αυτή την περίπτωση, το άτομο βλέπει τους άλλους ως την αιτία των προσωπικών του δυσκολιών για να διατηρήσει μια θετική αυτοεκτίμηση.
Αυτή η κατάσταση είναι πιο συχνή στα άτομα που έχουν κακή ακοή ή όραση. Επίσης, οι συνεχείς στρεσογόνοι παράγοντες έχουν συσχετιστεί με μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης παραληρημάτων. Παραδείγματα τέτοιων στρεσογόνων παραγόντων είναι η μετανάστευση, η χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, ακόμη και πιθανώς η συσσώρευση μικρότερων καθημερινών ενοχλήσεων.
Οι δύο κορυφαίοι παράγοντες που αφορούν κυρίως τη βλάστηση παραληρημάτων είναι η διαταραχή της λειτουργίας του εγκεφάλου και οι επιρροές στο υπόβαθρο της ιδιοσυγκρασίας και της προσωπικότητας.
Τα υψηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης χαρακτηρίζονται ως σύμπτωμα διαταραχών της εγκεφαλικής λειτουργίας. Το ότι χρειάζονται για να διατηρηθούν ορισμένα παραληρήματα εξετάστηκε από μια προκαταρκτική μελέτη για την παραληρηματική διαταραχή (ψυχωτικό σύνδρομο) που υποκινήθηκε για να διευκρινιστεί εάν η σχιζοφρένεια είχε ψύχωση ντοπαμίνης. Υπήρχαν θετικά αποτελέσματα - τα παραληρήματα ζήλιας και δίωξης είχαν διαφορετικά επίπεδα του μεταβολίτη ντοπαμίνης HVA και ομοβανιλλυλικής αλκοόλης (που μπορεί να ήταν γενετικά). Αυτά μπορούν να θεωρηθούν μόνο ως ενδεικτικά αποτελέσματα. Η μελέτη απαιτούσε μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο πληθυσμό.
Είναι απλοϊκό να πούμε ότι μια συγκεκριμένη ποσότητα ντοπαμίνης θα προκαλέσει παραλήρημα. Μελέτες δείχνουν ότι η ηλικία και το φύλο ασκούν επιρροή και είναι πολύ πιθανό τα επίπεδα HVA να αλλάζουν κατά τη διάρκεια της ζωής ορισμένων συνδρόμων.
Οι πολιτισμικοί παράγοντες έχουν «αποφασιστική επιρροή στη διαμόρφωση παραληρημάτων». Για παράδειγμα, τα παραληρήματα ενοχής και τιμωρίας είναι συχνά σε μια δυτική, χριστιανική χώρα όπως η Αυστρία, αλλά όχι στο Πακιστάν, όπου είναι πιο πιθανά οι ιδέες δίωξης. Ομοίως, σε μια σειρά περιπτωσιολογικών μελετών, παραληρητικές ιδέες ενοχής και τιμωρίας βρέθηκαν σε Αυστριακούς ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον που έλαβαν θεραπεία με λεβοντόπα, έναν αγωνιστή ντοπαμίνης.
Διάγνωση
Ο σύγχρονος ορισμός και τα αρχικά κριτήρια του Γιάσπερς έχουν επικριθεί, καθώς μπορούν να παρουσιαστούν αντιπαραδείγματα για κάθε καθοριστικό χαρακτηριστικό.
Μελέτες σε ψυχιατρικούς ασθενείς δείχνουν ότι οι παραληρητικές ιδέες ποικίλλουν σε ένταση και πεποίθηση με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που υποδηλώνει ότι η βεβαιότητα και η μη διόρθωση δεν είναι απαραίτητα συστατικά μιας παραληρηματικής πεποίθησης.
Τα παραληρήματα δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι ψευδή ή «λανθασμένα συμπεράσματα για την εξωτερική πραγματικότητα». Ορισμένες θρησκευτικές ή πνευματικές πεποιθήσεις από τη φύση τους μπορεί να μην είναι παραποιήσιμες, και ως εκ τούτου δεν μπορούν να περιγραφούν ως ψευδείς ή εσφαλμένες, ανεξάρτητα από το αν το άτομο που έχει αυτές τις πεποιθήσεις διαγνώστηκε ως παραληρηματικό ή όχι. Σε άλλες περιπτώσεις, η αυταπάτη μπορεί να αποδειχθεί αληθινή πεποίθηση. Για παράδειγμα, στην παραληρηματική ζήλια, όπου ένα άτομο πιστεύει ότι ο σύντροφός του είναι άπιστος (και μπορεί ακόμη και να τον ακολουθήσει στο μπάνιο πιστεύοντας ότι βλέπει τον εραστή του ακόμα και κατά τη διάρκεια του πιο σύντομου χωρισμού), μπορεί στην πραγματικότητα να είναι αλήθεια ότι ο σύντροφός του έχει σεξουαλικές σχέσεις με άλλο άτομο. Σε αυτήν την περίπτωση, το παραλήρημα δεν παύει να είναι παραλήρημα επειδή το περιεχόμενο αργότερα αποδεικνύεται αληθινό ή ο σύντροφος επέλεξε πράγματι να εμπλακεί στη συμπεριφορά για την οποία κατηγορούνταν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψύχωση *
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2017-18
Το Κύπελλο Κύπρου 2017-18 ήταν η 16η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτριες ήταν οι Apollon Ladies FC για 10η φορά στην ιστορία τους.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2017-18 είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι 9 ομάδες του Παγκύπριου πρωταθλήματος 2017-18.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στα προημιτελικά έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Η ημιτελική φάση και ο τελικός διεξήχθησαν με τη μορφή Final Four. Το Final Four διεξήχθη στην Αγία Νάπα. Προκρινόταν η ομάδα που είχε πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να είναι ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 2 από τις 9 ομάδες. Ο αγώνας διεξήχθη στις 22 Απριλίου 2018.
Προημιτελικά
Στα προημιτελικά συμμετείχε η ομάδα που προκρίθηκε από τον Α΄ γύρο και οι υπόλοιπες 7 που δεν συμμετείχαν στον Α΄ γύρο.
Final Four
Το Final Four διεξήχθη στις 4-6 Μαΐου 2019 στην Αγία Νάπα.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά.
Μικρός τελικός
Στον μικρό τελικό συμμετείχαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν από την ημιτελική φάση, δηλαδή το ΘΟΪ Λακατάμιας και η Ομόνοια Λευκωσίας. Ο αγώνας διεξήχθη στις 6 Μαΐου 2018 στο Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας στην Αγία Νάπα. Νικητής ήταν το ΘΟΪ Λακατάμιας με σκορ 2-1 στην παράταση (κανονική διάρκεια 1-1).
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν οι Apollon Ladies FC και η Barcelona FA Pyrgos Limassol. Ο τελικός διεξήχθη στις 6 Μαΐου 2018 στο Δημοτικό Στάδιο Αγίας Νάπας στην Αγία Νάπα. Το τελικό αποτέλεσμα της κανονικής διάρκειας του αγώνα ήταν 2-2. Το αποτέλεσμα δεν άλλαξε στην παράταση. Οι δύο ομάδες οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι όπου οι Apollon Ladies FC κέρδισαν με 6-5.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
IOS 13
Το iOS 13 είναι η δέκατη τρίτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple, και είναι διάδοχος του iOS 12. Ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου προγραμματιστών, WWDC19, της Apple, στις 3 Ιουνίου 2019. Έχει κυκλοφορήσει ήδη απο τον Σεπτέμβριο του 2019.
Παρουσίαση & αρχική κυκλοφορία
Το iOS 13 ανακοινώθηκε στο WWDC19, στις 3 Ιουνίου 2019. Το iOS 13.0 Developer Beta 1 έγινε διαθέσιμο για προγραμματιστές την ίδια ημέρα. Το iOS 13 βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο και η κυκλοφορία του αναμένεται να είναι τον Σεπτέμβριο του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:IOS (Apple)
Σρομόφτσε Βίζνε
Το Σρομόφτσε Βίζνε (πολωνικά: Sromowce Wyżne,, «Άνω Σρομόφτσε») είναι χωριό του Γκμίνα Τσόρστιν στο Πόβιατ Νόβι Ταργκ του Βοεβοδάτου Ελάσσονος Πολωνίας στη νότια Πολωνία, κοντά στα σύνορα με τη Σλοβακία. Βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μανιόβι, 25 χιλιόμετρα ανατολικά του Νόβι Ταργκ και 78 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της περιφερειακής πρωτεύουσας, Κρακοβίας.
Το χωριό έχει πληθυσμό 1.100 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Νόβι Ταργκ
Γοδεφρείδος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Γοδεφρείδος αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Άλλα πρόσωπα
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Πέτρος Αλκάνταρα του Γκράο-Παρά
Ο Πέτρος-Αλκάνταρα (15 Οκτωβρίου 1875 - 29 Ιανουαρίου 1940) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν διάδοχος της Βραζιλίας και πρίγκιπας του Γκράο-Παρά. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Πετρόπολις.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκαστόν των Βουρβόνων-Ορλεάνης κόμη του Ε και της Ισαβέλλας της Μπραγκάνσα διαδόχου της Βραζιλίας.
Οικογένεια
Το 1908 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Γιόχαν-Βένσελ κόμη του Ντομπρζένσκυ ντε Ντομπρζένιτς και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Έξι βιλαέτια
μικρογραφία|Οι έξι αρμενικές επαρχίες κατά τις απαρχές του 20ού αιώνα.
Τα έξι βιλαέτια,, (οθωμανικά τουρκικά: ولايت سته, Vilâyat-ı Sitte,,), επίσης αναφερόμενα ως έξι αρμενικά βιλαέτια (αρμενικά: Վեց հայկական վիլայեթներ, Vets' haykakan vilayet'ner, τουρκικά: Altı vilayet, Altı Ermeni ili ), ήταν βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα οποία κατοικούνταν, κατά πληθυσμιακή πλειοψηφία, από Αρμένιους. Τα συγκεκριμένα έξι βιλαέτια ήσαν τα κάτωθι: το Βιλαέτι του Βαν, το Βιλαέτι του Ερζουρούμ, το Βιλαέτι του Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ, το Βιλαέτι του Μπιτλίς, το Βιλαέτι του Ντιγιάρμπακιρ, καθώς και το Βιλαέτι της Σεβαστείας,,,. Μαζί, αναφέρονται, ορισμένες φορές, ως «Οθωμανική Αρμενία»,, ως αντιπαράθεση προς την Ρωσική Αρμενία.
Ιστορία
Το 1864, η Οθωμανική Αυτοκρατορία προχώρησε στην υλοποίηση αριθμού διοικητικών εδαφικών μεταρρυθμίσεων, επηρεασμένες από το ναπολεόντειο συγκεντρωτικό σύστημα, αντικαθιστώντας τις επαρχίες της αυτοκρατορίας από εικοσιεπτά βιλαέτια, τα οποία και έλαβαν την ονομασία της τοπικής έδρας τους. Κατόπιν αριθμού σχετικών τροποποιήσεων (το 1878, το 1880 και το 1895), το ανατολικό τμήμα της Ανατολίας, τελικώς, διαιρέθηκε διοικητικά, συνολικά, σε έξι βιλαέτια, στοχεύοντας, μέσω αυτού, στην αποδυνάμωση των αρμενικών πληθυσμών, μέσω της συνύπαρξής τους με άλλους λαούς, προκειμένου να μην αποτελούν συμπαγή πληθυσμιακή πλειοψηφία εντός συγκεκριμένων διοικητικών υποδιαιρέσεων, γεγονός το οποίο θα ήταν δυνατό να οδηγήσει σε εκ μέρους τους απαιτήσεις για περαιτέρω αυτονομία. Ο όρος «έξι αρμενικές επαρχίες», αρχικώς, χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Βερολίνου το 1878, όπου η Οθωμανική Αυτοκρατορία όφειλε να εγγυηθεί για την υλοποίηση σχετικών μεταρρυθμίσεων.
Εθνότητες
thumb|230px|Εθνοτικός χάρτης των έξι βιλαετιών, σύμφωνα με το [[Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το 1912.]] thumb|230px|Αρμενικός πληθυσμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 1914.
==== Επίσημη οθωμανική απογραφή, 1914 ==== Η πλειοψηφία εκ των σημερινών δυτικών ιστορικών συμφωνούν στο γεγονός πως η επίσημη οθωμανική απογραφή του 1914 υποτιμά τον ακριβή αριθμό των πληθυσμιακών μειονοτήτων, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Αρμενίων. Συγκεκριμένα, η οθωμανική απογραφή δεν απαριθμεί τις εθνοτικές ομάδες, αλλά τις θρησκευτικές ομάδες. Συνεπώς, ως Αρμένιοι λογίζονται όσοι είναι πιστοί της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, ωστόσο, οι Αρμένιοι οι οποίοι ισχυρίστηκαν πως ήσαν Μουσουλμάνοι κατεγράφησαν ως Μουσουλμάνοι, ενώ οι Αρμένιοι Προτεστάντες, όπως συνέβη και με τους Πόντιους, τους Έλληνες του Καυκάσου, καθώς και τους Λαζούς, κατεγράφησαν ως Άλλοι.
Σημαντικότερες πόλεις
Το σύνολο των αριθμητικών στοιχείων χρονολογείται από τις απαρχές του 20ού αιώνα.
Σημειώσεις
<references group="Σ"/>
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αρμενίας Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Καλεσμένο Ευρυτανίας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλεσμένο βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβα), κοντά στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου και απέχει 22 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Κτίστηκε από κατοίκους του Άνω Καλεσμένου που αρχικά είχαν τα χωράφια τους στην περιοχή αλλά σταδιακά μετοίκησαν σε χαμηλότερο υψόμετρο και ευφορότερα εδάφη με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Το χωριό φημίζεται για την παραγωγή αλκοολούχου ποτού και λικέρ από μούρα και κάθε χρόνο στα τέλη Ιουλίου γίνεται «γιορτή μούρου». Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α-31/08/1912, ανήκε αρχικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας και έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άνω Καλεσμένο, την Αρωνιάδα και το Μοναστηράκι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 97 κατοίκους ενώ ως οικισμός 77.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Αντώνιος Α΄ του Μονακό
Ο Αντώνιος Α΄ (γαλλικά: Antoine I) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από το 1701 ως το 1731. Οι γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος Α΄ του Μονακό και η Αικατερίνη Καρλότα του Γκραμόν.
Το 1683 ο Αντώνιος ονομάστηκε υπολοχαγός στο σύνταγμα πεζικού του Γάλλου Βασιλιά. Το επόμενο έτος έγινε συνταγματάρχης του συντάγματος Σοϊσονουά. Κατά τη διάρκεια του Εννιαετή Πολέμου συμμετείχε στις μάχες του Φίλιπσμπουργκ (1688), του Φλορούς (1690), του Μονς (1691) και της Ναμύρ (1692) στο πλευρό του γαλλικού στρατού.
Ανέβηκε στο θρόνο του Μονακό σε ηλικία 40 ετών στις 3 Ιανουαρίου 1701. Λίγο μετά την άνοδό του συμμετείχε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, κάτι που ο πατέρας του ήλπιζε ότι θα μπορούσε να αποφύγει.
Στις 21 Αυγούστου 1702, ο Αντώνιος ορκίστηκε ενώπιον του Γαλλικού Κοινοβουλίου ως Δούκας του Βαλεντινουά και Λόρδος της Γαλλίας. Το 1724 χρίστηκε ιππότης των γαλλικών βασιλικών ταγμάτων.
Ο Αντώνιος εργάσθηκε εντατικά για την οχύρωση του Μονακό και τα έργα εκείνης της περιόδου είναι ορατά μέχρι και σήμερα στην παλιά πόλη του πριγκιπάτου. Για την άμυνα των τειχών του φρόντισε να φυτευθούν φυτά, όπως αλόη, αθάνατος και φραγκοσυκιά για την επιπλέον προστασία των τειχών από εχθρικά στρατεύματα.
Ο Αντώνιος ήταν πολύ δημοφιλής σαν Πρίγκιπας και ο λαός του αναγνώριζε το έργο του. Αγαπούσε τις τέχνες, την ζωγραφική και τη μουσική. Κατά την περίοδο της κυριαρχίας του πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες και μουσικοί έφθασαν στο Μονακό, το οποίο τότε άρχισε να αποκτά φήμη ως τόπος φινέτσας και υψηλής κουλτούρας.
Απόγονοι
Είχε αποκτήσει επίσης τρία παιδιά από εξωσυζυγικές του σχέσεις, τα οποία ήταν τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι Κατηγορία:Μονάρχες του Μονακό
Μπετσιρεβάν (Ιμισλί)
Το Μπετσιρεβάν (επίσης, Μπατσίρεβαν, Μπαντζιραβάν, και Μποντζερεβάν) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,137 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Ήλια Ευβοίας
Τα Ήλια είναι παραθαλάσσιο χωριό της βόρειας Ευβοίας και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοια ς.
Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Ήλια ή Κάτω Ήλια βρίσκονται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, σε υψόμετρο 5 μέτρων ενώ απέχουν 8 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από τα Λουτρά Αιδηψού και 29 Ν. από την Ιστιαία (έδρα δήμου). Κοντά στο χωριό, σε υψόμετρο 386 μέτρα, στο Βαλάντιο όρος, βρίσκεται η γυναικεία Μονή Αγίου Γεωργίου Ηλιών. Ιδρύθηκε το 1670, αλλά σύμφωνα με την παράδοση είναι παλαιότερη, του 13ου αιώνα. Το καθολικό της μονής είναι σταυροειδούς ρυθμού και το τέμπλο του κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η μονή καταστράφηκε τρεις φορές. Στη μονή υπάρχουν λείψανα των Αγίων Γεωργίου, Μαρίνης, Μάμαντος και Κυριακής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Καλεντσάνο
Το Καλεντσάνο (ιταλικά: Calenzano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Ανέστης Κωνσταντινίδης
Ο Ανέστης Κωνσταντινίδης (1846-1901) ήταν διαπρεπής Έλληνας εκδότης του 19ου αι., με καταγωγή από την Κύπρο. Θεωρείται ως ο αναμορφωτής κι εκσυγχρονιστής του χώρου των εκδόσεων και της τυπογραφίας στην Ελλάδα, Η δραστηριότητά του έχει καταγραφεί ως «σταθμός δια την ιστορίαν του βιβλίου εν Ελλάδι».
Νεανικά σχέδια
Ο Ανέστης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1846 στην Κύπρο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών φιλολογία, με σκοπό να διαδεχθεί τον πατέρα του, ο οποίος ήταν διευθυντής του πρώτου ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου που είχε συσταθεί στην Αθήνα. Ωστόσο, τα επαγγεματικά σχέδιά του άλλαξαν και μετέβη στη Γερμανία, όπου έμαθε την τέχνη της τυπογραφίας. Κατόπιν επέστεψε στην Αθήνα και απασχολήθηκε αρχικά ως μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων ξένων βιβλίων.
Επιχειρηματική δράση
Ξεκίνησε την επιχειρηματική δραστηριότητά του στο χώρο του βιβλίου με ένα μικρό βιβλιοπωλείο και οίκο με τίτλο «Κοραής» (Καταστήματα «Ο Κοραής» Ανέστη Κωνσταντινίδου), ο οποίος εξέδιδε λαϊκά αναγνώσματα. Το 1884 περιήλθε στην κατοχή του το σημαντικό τυπογραφείο του Ανδρέα Κορομηλά και διηύρυνε σε μεγάλη έκταση την εκδοτική παραγωγή του, εκκινώντας έτσι την ουσιαστική δράση του στο χώρο του ελληνικού βιβλίου. Το Τυπογραφείον των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου (διεθνώς: Imprimerie Anestis Constantinidis) κατέστη το εκδοτικό κέντρο πολλών σημαντικών ονομάτων της ελληνικής σκέψης και επιστήμης της εποχής, όπως οι Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Αντώνιος Γιάνναρης, Γεώργιος Ζηκίδης, Εμμανουήλ Λυκούδης, Σπυρίδων Μηλιαράκης, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Γεώργιος Φιλάρετος κ.άλ. Επίσης, η σειρά «Βιβλία του Λαού» ή «Βιβλιοθήκη του Λαού», συνδυάζοντας την αξιόλογη λογοτεχνία με τη χαμηλή τιμή, έκανε προσιτή την επαφή του αναγνωστικού κοινού με είδη όπως το ξένο μυθιστόρημα και το διήγημα, κυρίως από μεταφράσεις της γαλλικής. Καθώς λεγόταν από τους σύγχρονούς του, ο Κωνσταντινίδης ενδιαφερόταν προσωπικά για την ποιοτική πλευρά της δουλειάς του, βάζοντας συχνά σε δεύτερη μοίρα την οικονομική πτυχή.
Η κορύφωση
Αποκορύφωμα της βιβλιοπαραγωγικής δραστηριότητας και προσφοράς του Κωνσταντινίδη, καθώς και έργο ζωής, υπήρξε η υπό την εποπτεία του ελληνική έκδοση -μετάφραση και εμπλουτισμός- του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, με τίτλο Μέγα λεξικόν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε το 1901 και το έργο ολοκληρώθηκε το 1906, μετά το θάνατο του Ανέστη Κωνσταντινίδη. Για εισαγωγή είχε προταχθεί ειδική μελέτη του καθηγητή Γεωργίου Ν. Χατζηδάκι για την ελληνική γλώσσα.
Ο Κωνσταντινίδης είχε ασχοληθεί και με τα κοινά των Αθηνών, έχοντας εκλεγεί μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης. Πέθανε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 1901.
A Twisted Christmas
Το A Twisted Christmas είναι χριστουγεννιάτικο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Razor & Tie".
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια και το "Metal Archives" με 74%, αλλά το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,1 / 5.
Μέλη των Twisted Sister
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Twisted Christmas" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006 Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Φάκελος της Κύπρου
Ως Φάκελος της Κύπρου έχει μείνει γνωστό το σύνολο των εγγράφων, επιστολών, καταθέσεων μαρτύρων (εξεταστική της Βουλής την περίοδο 1986-1988) οπτικοακουστικού υλικού και πάσης φύσεως στοιχείου που σχετίζεται με την ελληνοτουρική διπλωματία και της σχέσεις Αθηνών-Λευκωσίας, τον ρόλο των Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, του ΝΑΤΟ και του ΗΒ κυρίως την περίοδο της δικτατορίας αλλά και νωρίτερα. Αποτελείται από 185 φακέλους που φυλάσσοται στα υπόγεια του Υπουργείου Εξωτερικών. Το 2006 η πρόεδρος της Βουλής, Άννα Μπενάκη, έλαβε αίτημα για να δώσει πρόσβαση σε μέρος του υλικού σε εκπροσώπους επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων, ωστόσο, δεν έδωσε ποτέ απάντηση.Με πρωτοβουλία του Γιαννάκη Ομήρου, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων σε συνεννόηση με την τότε ομόλογό του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, αποφασίστηκε η συνέχιση των εργασιών επί Υπουργίας Παγκάλου, έπειτα από αίτηση υλικού από την Κυπριακή Δημοκρατία, και Παπανδρέου, που διεκόπησαν. Τον Ιανουάριο του 2016 υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ Ομήρου και Βούτση για την απόκτηση πρόσβασης στο υλικό του φακέλου. Τον Ιούλιο του 2017, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Δημήτρης Συλλούρης, παρέλαβε τον Φάκελο της Κύπρου από τον Νίκο Βούτση. Τον Οκτώβριο του 2018, δημοσιεύθηκαν οι πρώτοι τέσσερεις τόμοι.
Ίδρυση επιτροπής
Η δημιουργία της επιτροπής αποφασίστηκε μετά από ομόφωνη απόφαση της ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων στις 21 Δεκεμβρίου 1986. Το αντικείμενο της ήταν η έρευνα, συγκέντρωση και αξιολόγηση όλων των στοιχείων αναφορικά με «το εγκληματικό πραξικόπημα στην Ελλάδα και στην Κύπρο», καθώς και με την τουρκική εισβολή που ακολούθησε αλλά και με ό,τι η επιτροπή έκρινε ότι συνδεόταν άμεσα ή έμμεσα με τα γεγονότα αυτά.
Η Επιτροπή αποτελούνταν από τριάντα μέλη συνολικά και το έργο της περατώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1988, ύστερα από πέντε παρατάσεις (εξάμηνης διάρκειας). Συνολικά πραγματοποίησε 154 συνεδριάσεις και κατέθεσαν σε αυτήν 86 μάρτυρες, οι οποίοι ήταν κατά κύριο λόγο αξιωματικοί, καθώς και πολιτικοί και διπλωμάτες που είχαν κάποια άμεση ή έμμεση εμπλοκή στα γεγονότα της Κύπρου.
Αρχικά μέλη της επιτροπής
Από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα:
Από τη Νέα Δημοκρατία:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Φάκελος Κύπρου - Βιβλιοθήκη της Βουλής
Πρόβλημα *
Κάμπι Μπιζέντσιο
Το Κάμπι Μπιζέντσιο (ιταλικά: Campi Bisenzio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Φρειδερίκος Γ΄ του Κάλενμπεργκ
Ο Φρειδερίκος Γ΄ ο Ταραχώδης (1424 - 5 Μαρτίου 1495) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο Δ΄ πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν (1473-83) και του Βολφενμπύτελ (1482-83). Μόνος του ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν (1483-84). Οι περιοχές ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Είχε διανοητική ασθένεια -γι' αυτό και το παρωνύμιό του- και αυτό το εκμεταλλεύθηκαν οι γύρω του προς το συμφέρον τους.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ του πρεσβύτερου, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν και της Καικιλίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου. Πέρασε τις πρώτες δεκαετίες της ζωής του σε διαμάχες, επιδρομές και αλητείες, γι' αυτό και το παρωνύμιο ο ανήσυχος. Ήδη το 1473 ο πατέρας του, παραχώρησε σε αυτόν και τον αδελφό του το Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν. Από το 1477 ασχολήθηκε με διοικητικές υποθέσεις, που αναγκάστηκε να τις διακόψει για ένα διάστημα, πιθανώς λόγω διανοητικής ασθένειας. Το 1482 απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε από κοινού με το νεότερο αδελφό του Γουλιέλμο Δ΄ και το Βολφενμπύτελ. Ζήτησε από τον αδελφό του να μοιραστούν τις πατρικές κτήσεις και έτσι το επόμενο έτος στο Μούτσιερουνγκ ο Φρειδερίκος Γ΄ έλαβε το Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν και ο Γουλιέλμος Δ΄ το Βολφενμπύτελ. Ο τίτλος του δούκα θα ήταν κοινός, το μοίρασμα μόνο στα έσοδα.
Το 1482 ο επίσκοπος Μπέρτολντ του Λάντσμπεργκ, επίσκοπος του Χιλντεσχάιμ και του Βερντέν εισήγαγε ένα νέο επισκοπικό φόρο, που η πόλη του Χιλντεσχάιμ αρνήθηκε να πληρώσει. Ξέσπασε η μεγάλη Έριδα του Χιλντεσχάιμ, όπου ο Φρειδερίκος Γ΄ έγινε προστάτης της πόλης (1483) και ο αδελφός του συμμάχησε με τον επίσκοπο (1484). Το 1484 ο Φρειδερίκος Γ΄ φυλακίστηκε -μάλλον λόγω εκδήλωσης της διανοητικής του ασθένειας- στο Μύντεν του Ανοβέρου από τον αδελφό του, που προσάρτησε την κτήση του. Η Έριδα τελείωσε το 1486 με συμφωνία. Ο Φρειδερίκος Γ΄ απεβίωσε στην ειρκτή το 1495 και ετάφη στο Μύντεν του Ανοβέρου.
Ένα δημώδες τραγούδι της εποχής, γραμμένο στα Κάτω Γερμανικά, μιλά για την αδικία που έγινε στον Φρειδερίκο Γ΄ από τους συνεργάτες του: ο καγκελάριος και ένας σύμβουλος του Φρειδερίκου Γ΄ συνωμότησαν με τον αντίπαλό του και συμβούλευσαν τη φυλάκισή του, μάλλον για να επεκτείνουν την επιρροή τους και στο Βολφενμπύτελ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την 4η εξαδέλφη του πατέρα του Άννα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, κόρη του Έρικ πρίγκιπα του Γκρουμπενάγκεν.
Η Άννα απεβίωσε το 1474 και ο Φρειδερίκος Γ΄ νυμφεύτηκε το 1483 τη Μαργαρίτα, κόρη του Κόνραντ Ε΄ κόμη του Ρίετμπεργκ. Και από τον 2ο γάμο δεν απέκτησε απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
Ειρήνη Βασιλείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ούγος του Ε
Ο Ούγος του Ε (πριν το 1049 - 17 Ιουλίου 1077) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Ε επίσκοπος της Λιζιέ (1049 - 1077) ήταν τρίτος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Ε και της συζύγου του Λεσκελίν. Ο Γουλιέλμος του Πουατιέ και ο Όρντερικ Βιτάλις τον περιγράφουν με κολακευτικά λόγια, έγινε επίσκοπος της Λιζιέ σε πολύ νεαρή ηλικία (1049). Την περίοδο που ήταν επίσκοπος ανέλαβε την ανακατασκευή του καθεδρικού ναού και στις 8 Ιουλίου 1060 μετέφερε τα οστά του Αρκαδίου της Μπουρζ στον Άγιο Ούρσιν, οργάνωσε το ιερό του καθεδρικού ναού τοποθετώντας έναν πρύτανη, έναν ταμία και έναν ψάλτη.
Το 1050 ο Ούγος μαζί με την μητέρα του και τον αδελφό του ίδρυσαν το αβαείο του Σαιν-Ντεζίρ της Λιζιέ τοποθετώντας μοναχούς από το Σαιν-Πιερ-συρ-Ντίβ και αργότερα Βενεδικτιανούς μοναχούς. Στις 7 Οκτωβρίου 1050 έχρισε τον Τιερί του Μάθονβιλ πρώτο ηγούμενο του αβαείου του Σαιν-Εβρούλ, ακολούθησαν ο Όζμπερν (1061) και ο Μαινιέρ του Έσωφορ (1066). Βρισκόταν στα εγκαίνια του αβαείου της Γιουμιέγκ στις 1 Ιουλίου 1067 όπως επίσης και στα εγκαίνια των Kαθεδρικών ναών της Μπαγιέ και του Εβρέ και του αβαείου του Σαιν Ετιεν της Καέν (1077). Ο Ούγος του Ε αρρώστησε στο Πον-λ'Εβέκ και πέθανε στο ταξίδι της επιστροφής του στις 17 Ιουλίου 1077. Τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Ντεζίρ, ο τάφος του ανακαλύφτηκε από τον Φρανσουά Κοττίν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στο κέντρο του ιερού του πρώτου αβαείου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Καραλάρ (Ιμισλί)
Το Καραλάρ (επίσης, Κάραλαρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,360 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Λεοντίσκος (παγκρατιστής)
Ο Λεοντίσκος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 119ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (304 π.Χ.). Ο κωμικός ποιητής Μάχων ανέφερε πως είχε σχέση με την εταίρα Μανία, κατά την ίδια περίοδο με τον ολυμπιονίκη του παγκρατίου Αντήνορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Καπράια ε Λίμιτε
Το Καπράια ε Λίμιτε (ιταλικά: Capraia e Limite) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Πληγή
Η πληγή είναι μία διαταραχή στην κανονική συνέχεια της επιδερμίδας που μπορεί να συνοδεύεται από απώλεια ιστού. Μπορεί να προκύψει κατά λάθος από μία τραυματική βλάβη ή σκόπιμα από μία χειρουργική διαδικασία. Είναι ένα τραύμα που αιμορραγεί όταν το δέρμα σχίζεται (ανοιχτή πληγή) ή ένας μώλωπας (κλειστή πληγή) που προκαλείται από εφαρμογή εξωτερικής δύναμης.
Ταξινόμηση
Οι πληγές ταξινομούνται βάσει των χαρακτηριστικών τους:
Βάθος
Ρηχή πληγή: εντοπίζεται στην επιδερμίδα και στο ανώτερο χόριο.
Βαθιά πληγή: εντοπίζεται στην επιδερμίδα, το χόριο και τον υποδόριο ιστό, και μπορεί να επεκταθεί σε μυς ή οστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά Κατηγορία:Τραυματισμοί Κατηγορία:Οξύς πόνος
Καστελφιορεντίνο
Το Καστελφιορεντίνο (ιταλικά: Castelfiorentino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Λυκούργος Ευρυποντιδών
Ο Λυκούργος (- 211 π.Χ.) ήταν Ευρυποντίδης βασιλιάς (219 - 211 π.Χ.) που αφού έδειωξε τον συμβασιλιά, σφετερίστηκε μόνος του την εξουσία.
Βιογραφία
Μετά τη νίκη του ο Αντίγονος Γ' Δώσων της Μακεδονίας το 222 π.Χ. στη μάχη της Σελλασίας, επέβαλε το δημοκρατικό πολίτευμα στη Σπάρτη. Αλλά το 219 υπερίσχυσαν οι αντιμακεδονικοί στη Σπάρτη, που διόρισαν βασιλείς τον Αγησίπολη Γ' των Αγιαδών και τον Λυκούργο των Ευρυποντιδών. Ο Λυκούργος ασκούσε ουσιαστικά την εξουσία μιας και ο Αγησίπολις ήταν νέος. Στον Δεύτερο Συμμαχικό πόλεμο που είχε ήδη ξεκινήσει το 220, ο Λυκούργος υποστήριζε την Αιτωλική Συμπολιτεία, που τελικά ηττήθηκε το 217. Το 215 εκτόπισε τον συμβασιλιά του, Αγησίπολη και κυβέρνησε μόνος έως το θάνατό του το 211. Διάδοχός του ορίστηκε ο γιος του, ο Πέλοπας, που όμως ήταν ανήλικος για αυτό και επιτροπεύτηκε αρχικά από τον Μαχανίδα και στη συνέχεια από τον Νάβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ερρίκος του Ωμάλ
Ο Ερρίκος (γαλλ. Henri d'Orléans, 16 Ιανουαρίου 1822 - 7 Μαΐου 1897) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Ωμάλ.
Βιογραφία
Ο Ερρίκος Ευγένιος Φίλιππος Λουδοβίκος ήταν ο τέταρτος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου A΄ των Δύο Σικελιών.
Οικογένεια
Το 1844 νυμφεύτηκε τη Μαρία Καρολίνα των Δύο Σικελιών, κόρη του Λεοπόλδου του Σαλέρνο, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Ωμάλ Κατηγορία:Γάλλοι συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Δικαιοσύνη
Η δικαιοσύνη είναι η νομική ή φιλοσοφική θεωρία με την οποία εφαρμόζεται το Δίκαιο. Με τον ίδιο όρο επίσης χαρακτηρίζεται και η απονομή του δικαίου ως και το σύνολο της δικαστικής εξουσίας, ή ακόμα και η εποπτεύουσα Αρχή αυτής π.χ. το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η δικαιοσύνη ως αγαθό
"Η επιείκεια ως μέρος της πρωτογενούς πραγμάτωσης της δικαιοσύνης καλύπτει το κενό και την έλλειψη που εμφανίζει ο νόμος που δεν διακρίνεται για την πληρότητα και την ακρίβεια που παρατηρείται στο χώρο των θετικών επιστημών."
Διάκριση
Ειδικότερα ο όρος Δικαιοσύνη αναφέρεται σε διάφορους τομείς με ιδιαίτερο αντικείμενο μελέτης όπως:
Επί το πλείστον όμως με τον όρο δικαιοσύνη νοείται από τους μυθικούς χρόνους μέχρι σήμερα η ικανοποίηση του, αποκαλούμενου γενικά, περί δικαίου αισθήματος.
Η δικαιοσύνη φέρεται να είναι ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους και στη λειτουργία της δεν επιτρέπονται επεμβάσεις από οποιαδήποτε άλλη λειτουργία και δη την πολιτική ηγεσία, που ασκεί μεν την εκτελεστική λειτουργία, αλλά εποπτεύει αυτήν, διατηρώντας τα όργανά της ασυλία έναντι αυτής. .
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σοφά λόγια για την δικαιοσύνη
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρετή Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Σάξων ο Γραμματικός
Ο Σάξων ο Γραμματικός ή Σάξων ο Υψηλός (γενν. Σγιέλαν, μετά το 1150 – περί το 1220) ήταν ο κορυφαίος Δανός ιστορικός, θεολόγος και συγγραφέας του Μεσαίωνα. Ήταν κληρικός υπό τις υπηρεσίες του Αμπσαλόν, αρχιεπισκόπου του Λάντ του κυρίου συμβούλου των βασιλέων της Δανίας Βάλντεμαρ Α΄, Κνούτου ΣΤ΄ και Βάλντεμαρ Β΄. Το μικρό του όνομα, το «Σάξων», ήταν συνηθισμένο στην μεσαιωνική Δανία, το Γραμματικός πιθανότατα έχει σχέση με την Λατινική του εκπαίδευση για τις πολλές γνώσεις του, ζούσε σε μια περίοδο δόξας του βασιλείου της Δανίας και μεγάλης του επέκτασης υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου Αμπσαλόν και των τριών βασιλέων που υπηρέτησε.
Θρησκευτική και στρατιωτική εκπαίδευση
Η Δανία δεχόταν συνεχείς ενοχλήσεις με επιδρομές των Σλάβων στα σύνορα και από την θάλασσα, ο βασιλιάς Βάλντεμαρ Β΄ κατόρθωσε να κατακτήσει το Χόλσταϊν.
Ο Σβεν Άγκεσεν ένας σύγχρονος Δανός ευγενής του Σάξωνα τον αναφέρει σαν συμπολεμιστή του στην σκηνή αυτό είναι ένδειξη ότι εκτός από ιστορικός, συγγραφέας και κληρικός ο Σάξων ήταν και στρατιώτης, το όνομα του βρίσκεται σε έναν κατάλογο της αρχιεπισκοπής του Λάντ στο οποίο καταγράφεται σαν αρχιδιάκονος.
Όλες οι πηγές αναφέρουν ότι ο Σάξων είχε λάβει πλούσια θρησκευτική εκπαίδευση στο Παρίσι όπου έμαθε και Λατινικά, καταγόταν από πολεμική οικογένεια αφού τόσο ο πατέρας του όσο και ο παππούς του είχαν υπηρετήσει ως αξιωματικοί στο πλευρό του Βάλντεμαρ Α΄ κάτι που σημαίνει ότι και ο ίδιος προοριζόταν στα πρώτα του βήματα σαν αξιωματικός του βασιλιά. Έγραψε τα βιβλία του υπό τις οδηγίες του Αμπσαλόν, αρχιεπισκόπου του Λάντ, αναφέρεται ότι μια φορά του πρόσφερε δυόμιση μάρκα για να επιστρέψει τα δυο βιβλία που είχε δανειστεί από το μοναστήρι του Σόρο, τα 16 βιβλία του Σάξωνα του Γραμματικού με τίτλο «Γκέστα Ντανόρουμ» αποτελούν την καλύτερη πηγή για την ιστορία της Δανίας μέχρι τις μέρες μας.
Το έργο του Γκέστα Ντανόρουμ
Στον πρόλογο του έργου του ο Σάξων ο Γραμματικός ευχαριστεί τον προστάτη του αρχιεπίσκοπο Αμπσαλόν ο οποίος του έδωσε τις περισσότερες από τις πολύτιμες πληροφορίες για να γράψει το έργο του, ξεκίνησε την συγγραφή το 1185 με σκοπό όπως γράφει ο ίδιος να δοξαστεί η Δανία η πατρίδα η δική του και τον προγόνων του. Έκανε πολλές αναφορές στην Αινειάδα του Βιργιλίου και σε σημαντικούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Πλάτων, ο Κικέρων αλλά και σε σύγχρονους όπως ο Τζέφρεϊ του Μονμάουθ. Στηρίχθηκε πέρα από τον αρχιεπίσκοπο προστάτη του σε προφορικές παραδόσεις, σε επιγραφές, επιστολές, μικρογραφίες χωρίς να κάνει καμιά προσωπική εκτίμηση που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, έκανε συνδυασμό της ιστορίας με την μυθολογία. Το 1137 ξεκινά την συγγραφή του ιστορικού του έργου το οποίο ξεκινά από τους γενάρχες του Δανικού λαού Ντάν Α΄ και Άγγλου, τα πρώτα τέσσερα βιβλία αφορούν στους προϊστορικούς Δανούς πριν την εποχή του Ιησού, τα επόμενα 4 αφορούν στην ιστορία των Δανών μετά Χριστού, τα βιβλία 9 ως 12 αφορούν την χριστιανική Δανία και τα βιβλία 13 ως 16 αφορούν την αρχιεπισκοπή του Λάντ την εποχή του ίδιου του Σάξωνα. Τα τελευταία 8 βιβλία γράφτηκαν πρώτα υπό την καθοδήγηση του αρχιεπισκόπου Αμπσαλόν ο οποίος του εξηγούσε αναλυτικά τα κατορθώματα του Αγίου Κνούτου και του Βαλντεράμ Α΄, ο αρχιεπίσκοπος πέθανε (1202) πριν βοηθήσει τον Σάξωνα να ολοκληρώσει το έργο του.
Οι πρώτοι 8 από τους τόμους του είχαν μεγάλη ομοιότητα με τον σύγχρονό του Σνόρρι Στάρλασσον και αφορούσαν μυθικά στοιχεία όπως τους γίγαντες και το πάνθεον των Σκανδιναβικών θεών, ο Σάξων μας λέει ότι ο Δανός ο πρώτος βασιλιάς της Δανίας είχε έναν αδελφό τον Άγγλο ο οποίος ήταν γενάρχης των Άγγλων. Οι Δανοί ήρωες σχετίζονται με τους Σκανδιναβούς θεούς οι οποίοι δεν ήταν πάντα καλοί, συνήθως ήταν αιμοβόροι και πολεμοχαρείς συγκεκριμένα αναλύει την πολεμικότητα του Όντιν ο οποίος προδόθηκε και σκοτώθηκε από τον θεό που τον μετέφερε στην Βαλχάλλα.
Ο Σάξων δοξάζει τους ήρωες που πολέμησαν και σκοτώθηκαν στην μάχη αντίθετα υποτιμά πολύ τους ειρηνοποιούς όπως τον βασιλιά Φρόντ, στην συνέχεια εξυμνεί ξανά τον βασιλιά Κνουτ ο οποίος επανέφερε τα αρχαία έθιμα. Αναφέρεται από Σκανδιναβούς ιστοριογράφους ότι ο αρχικός χαρακτήρας Άμλετ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ βασίζεται σε προφορική παράδοση της Δανίας η οποία έχει καταγραφεί από τον Σάξωνα απεικονίζοντας έναν χαρακτήρα ο οποίος ήθελε να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του. Ο επίλογος του έργου του γράφτηκε το 1216 υπό την καθοδήγηση του αρχιεπισκόπου Άντερς Σάνεσεν του αρχιεπισκόπου του Λάντ, ο οποίος αντικατέστησε τον αρχιεπίσκοπο Αμπσαλόν μετά τον θάνατο του με σαφή αναφορά στην αρχιεπισκοπή την εποχή του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄.
Κριτικές για το έργο του
Τον 16ο αιώνα ξεκίνησαν οι πρώτες εργασίες σχετικά με την εκτύπωση του έργου του Σάξωνα του Γραμματικού από τον Κρίστιαν Πέτερσεν έναν ιερέα του Λάντ, αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια των ιστορικών να διαδώσουν την Γκέστα Ντανόρουμ το σπουδαιότερο ιστορικό έργο παγκόσμιας σημασίας σχετικά με την ιστορία της Δανίας, από τότε τα έργα άρχισαν να διαδίδονται στην Ακαδημαϊκή κοινότητα. Ο Όλιβερ Έλτον μετέφρασε τα 9 βιβλία του Γκέστα Ντανόρουμ στα Αγγλικά με αναφορές ότι ο Σάξων ο Γραμματικός είναι ο εθνικός συγγραφέας της Δανίας. Το έργο του Σάξωνα του Γραμματικού υμνήθηκε από τον Έρασμο, πολλοί ερεύνησαν το Λατινικό του στυλ γραφής ώστε να μπορέσουν να μάθουν περισσότερα σχετικά με την εκπαίδευση του, τελικά το στυλ του είναι αυτό που ταιριάζει περισσότερο με τα Λατινικά της εκκλησίας. Οι Δανοί ιστορικοί θεωρούν το Γκέστα Ντανορουμ το πρώτο παγκόσμιο έργο ιστορικής σημασίας, το έργο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό την περίοδο της Αναγέννησης οι οποίοι προσπαθούσαν να ερευνήσουν αρχαίες παραδόσεις και φιλοσόφους για να τα συσχετίσουν με την εποχή τους αφού οι χαρακτήρες του συνήθως άλλαζαν εθνικότητες με προτεραιότητα σε Νορβηγούς και Ισλανδούς και έχει από πολλούς κατακριθεί. Το έργο του έχει σημαντικές διαφορές με παρόμοια έργα ιστορικών όπως ο μύθος του Θυρί ο οποίος εμφανώς δείχνει στο έργο του φανταστικά στοιχεία αντίθετα ο Σάξων προσπαθεί να συσχετίσει τα πάντα με την ιστορία και την πραγματικότητα, η εμφάνιση του Άμλετ αποτελεί το σημαντικότερο τμήμα του έργου του σε συνδυασμό με το έργο του Σνόρρι είναι η βασικότερη πηγή για την κατανόηση της προχριστιανικής Σκανδιναβίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δανοί συγγραφείς Κατηγορία:Δανοί ιστορικοί
Σφοδρίας ο Σικυώνιος
Ο Σφοδρίας ο Σικυώνιος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σικυώνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 177ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (72 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σικυώνιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Σρομόφτσε Νίζνε
Το Σρομόφτσε Νίζνε (πολωνικά: Sromowce Niżne,, «Κάτω Σρομόφτσε») είναι χωριό του Γκμίνα Τσόρστιν στο Πόβιατ Νόβι Ταργκ του Βοεβοδάτου Ελάσσονος Πολωνίας στη νότια Πολωνία, κοντά στα σύνορα με τη Σλοβακία. Βρίσκεται περίπου 13 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μανιόβι, 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Νόβι Ταργκ και 82 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της περιφερειακής πρωτεύουσας, Κρακοβίας.
Το χωριό έχει πληθυσμό 1.100 κατοίκων. αριστερά|μικρογραφία| Σρομόφτσε Νίζνε, θέα της πεζογέφυρας που οδηγεί στη διέλευση των συνόρων με τη [[Σλοβακία πάνω από τον ποταμό Ντουνάγιετς.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Νόβι Ταργκ
Τσερρέτο Γκουίντι
Το Τσερρέτο Γκουίντι (ιταλικά: Cerreto Guidi) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Τσερτάλντο
Το Τσερτάλντο (ιταλικά: Certaldo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Άαλεν
Το Άαλεν (γερμανικά: Aalen) είναι πόλη της Γερμανίας, στο Ομόσπονδο Κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης (Baden-Württemberg) και στη διοικητική περιφέρεια Στουτγκάρδης, από την οποία απέχει 70 περίπου χμ. προς βορράν. Καταλαμβάνει έκταση 146,62 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό 66.590 κατοίκους (7η πόλη σε έκταση και 15η σε πληθυσμό, στο Ομόσπονδο Κρατίδιο).
Θέση
right|thumb|240px|Η περιοχή του Ουντερκόχεν με το Άαλεν στο βάθος Το Άαλεν βρίσκεται στον άνω ρου του ποταμού Κόχερ (Kocher), στους Β. ΒΔ. πρόποδες του Σουηβικού Ιούρα (Swabian Jura), και κοντά στα λοφώδη τοπία Ελβάνγκερ (Ellwanger) στα βόρεια και το Βέλαντ (Welland) στα βορειοδυτικά. Ο ποταμός Κόχερ μπαίνει στην πόλη από το Ομπερκόχεν (Oberkochen) στα νότια, διασχίζει την περιοχή της Ουντερκόχεν (Unterkochen) και, στη συνέχεια, εισέρχεται στο κέντρο της πόλης, όπου δέχεται τη συμβολή του Άαλ (Aal), ενός μικρού ποταμού που διαρρέει μόνο το Άαλεν και στη συνέχεια, ο Κόχερ διασχίζει την περιοχή Βασσεράλφινγκεν (Wasseralfingen).