cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mercedes-Benz Arena (Βερολίνο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στη Γερμανία Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Γερμανία Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στη Γερμανία Κατηγορία:Γήπεδα χόκεϊ επί πάγου στη Γερμανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο
Άγιοι Θεόδωροι Χαλκιδικής
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μεταγκιτσίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σιθωνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χαλκιδικής, στην περιφέρεια Κεντρική Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκιδικής του νομού Χαλκιδικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι πεδινός οικισμός, στον βορειοδυτικό μυχό του κόλπου Κασσάνδρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70. Απέχει 41 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. του Πολύγυρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεταγκιτσίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεταγκιτσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σιθωνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας
Γρίπη των πτηνών
μικρογραφία|250x250εσ|Ιοί γρίπης τύπου Α/[[H5N1 σε ηλεκτρονική μικρογραφία]]
Η γρίπη των πτηνών είναι τύπος γρίπης ο οποίος προκαλείται από ιούς που προσαρμόζονται στους οργανισμούς των πτηνών. Ο πλέον επικίνδυνος τύπος είναι η υψηλά μεταδοτική γρίπη των πτηνών (HPAI, highly pathogenic avian influenza). Η γρίπη των πτηνών είναι παρόμοια με την γρίπη των χοίρων, κυνική γρίπη, γρίπη των ιπποειδών, καθώς και την ανθρώπινη γρίπη, ως ασθένεια που προκαλείται από στελέχη ιών γρίπης που έχουν προσαρμοστεί σε κάποιον συγκεκριμένο οργανισμό. Από τους συνολικά 3 τύπους ιών γρίπης (Α, Β, και Γ), η γρίπη τύπου είναι ζωονοτική μόλυνση η οποία ως έδρα έχει σχεδόν αποκλειστικά τα πτηνά. Ως γρίπη των πτηνών, αναφέρεται συνήθως ο τύπος γρίπης Α.
Περιγραφή
Αν και ο τύπος Α είναι προσασμοσμένος στα πτηνά, μπορεί επίσης να προσαρμοστεί και να μεταδοθεί και στον ανθρώπινο οργανισμό. Η έρευνα σχετικά με την πανδημία της ισπανικής γρίπης στις αρχές του 20ού αιώνα, έδειξε πως ο ιός διέθετε γονίδια τα οποία προσαρμόστηκαν και σε ανθρώπινα στελέχη και σε στελέχη πτηνών. Οι χοίροι μπορούν επίσης να προσβληθούν με ανθρώπινη γρίπη, ή των πτηνών, κάτι που επιτρέπει την αλληλεπίδραση των γονιδιών τους και την δημιουργία νέου τύπου ιού γρίπης Α για την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι δεν διαθέτουν καμιά προστασία στο ανοσοποιητικό τους σύστημα.
Τα στελέχη της γρίπης διακρίνονται σε 2 τύπους ανάλογα με την μεταδοτικότητα τους, στους υψηλά μεταδοτικης ή ελάχιστα μεταδοτικούς. Ο πλέον υψηλά μεταδοτικός τύπος είναι ο H5N1, ο οποίος εμφανίστηκε στην Κίνα το 1996, ενώ διαθέτει και κάποια ελάχιστα μεταδοτικά στελέχη με παρουσία στην βόρεια Αμερική. Τα πτηνά συντροφιάς δεν θεωρείται πιθανό πως μπορούν να προσβληθούν από τον ιό και δεν έχουν υπάρξει αντίστοιχες αναφορές από το 2003, ενώ τα περιστέρια δεν προσβάλλονται και δεν μεταδίδουν τον ιό.
Μεταξύ των αρχών του 2013 και των αρχών του 2017, υπήρξαν 916 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις ανθρώπων που προσβλήθηκαν από τον τύπου H7N9 σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με την πλειοψηφία να είναι στην Κίνα από Νοέμβριο έως Δεκέμβριο. Παρόμοια αύξηση των μολύνσεων έχει παρατηρηθεί σε προηγούμενα έτη κατά τους μήνες Δεκέμβριο με Ιανουάριο.
Η πιο κοινά αποδεκτή ημερομηνία της πρώτης εμφάνισης του ιού -αρχικά γνωστή ως λοιμός των πουλερικών- είναι το 1878 όταν διαφοροποιήθηκε από άλλων ειδών ασθένεις που προκαλούσαν υψηλό βαθμό θνησιμότητας στα πτηνά. Έως την δεκαετία του 1950, στον λοιμό των πουλερικών συμπεριλαμβάνονταν και η ασθένεια Νιούκαστλ. Μεταξύ του 1959 και του 1995, υπήρχαν 15 καταγεγραμμένες περιπτώσεις υψηλά μεταδοτικού τύπου σε πουλερικά, με ελάχιστα περιστατικά να καταλήγουν σε θάνατο. Μεταξύ του 1996 και του 2008 ωστόσο, υπήρξαν 11 περιστατικά με τον υψηλά μεταδοτικό τύπου με 4 από αυτά να αφορούν μετάδοση σε εκατομμύρια πτηνά.
Κατά την δεκαετία του 1990, ο διεθνής πληθυσμός των πουλερικών αυξήθηκε κατά 76% στις αναπτυσσόμενες χώρες, και κατά 23% στις ανεπτυγμένες, κάτι που συνέβαλε στην διάδοση της γρίπης. Ο τύπος της γρίπης Α/H5N1 παρατηρήθηκε για πρώτη φορά σε χήνα στην Κίνα το 1996, και το 1997 αναφέρθηκαν περιστατικά με μόλυνση ανθρώπων στο Χονγκ Κονγκ. Από το 2003, έχουν αναφερθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πάνω από 700 περιπτώσεις ανθρώπων που προσβλήθηκαν από τον ασιατικό τύπο HPAI H5N1, κυρίως σε 15 χώρες σε Ασία, Αφρική, Ειρηνικό, Ευρώπη, και Μέση Ανατολή, και συνολικά πάνω από 60 χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γρίπη
Ιωάννης της Μπραγκάνσα
O Ιωάννης, πορτογαλ. João (π. 1430 - 1484) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν μαρκήσιος τού Μοντέμορ-ο-Νόβο.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου Α΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ιωάννας ντε Κάστρο κυρίας τού Καντάβαλ.
Τον Αλφόνσο Ε΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος άρχισε να περιορίζει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού πατέρα του. Εκτέλεσε τον δούκα της Μπραγκάνσα και τον δούκα τού Βιζέου· μετά στόχευσε τον Ιωάννη, ο οποίος δραπέτευσε στην Καστίλη και σώθηκε. Στην Πορτογαλία καταδικάστηκε για προδοσία και ένα ομοίωμά του εκτελέστηκε συμβολικά στο Αμπράντες το 1483.
Οικογένεια
Το 1460 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Τραστάμαρα-Νορόνα, ανιψιά τού Χριστοφόρου Κολόμβου. Ήταν νόθη κόρη τού Πέδρο ντε Νορόνα αρχιεπισκόπου της Λισαβόνας. Ο Πέδρο ήταν γιος της Ισαβέλλας από τον Οίκο της Πορτογαλίας (νόθης κόρης τού Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας) και τού Αλφόνσου των Τραστάμαρα κόμη τού Χιχόν και Νορένια (νόθου γιου τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Γράμμα από το παρελθόν
Το Γράμμα από το παρελθόν (πρωτότυπος τίτλος: Remember) είναι καναδογερμανική δραματική-θρίλερ ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Ατόμ Εγκογιάν.
Πλοκή
Ο Ζεβ Γκούτμαν είναι ένας ηλικιωμένος Εβραίος επιζών του Ολοκαυτώματος, που ζει σε γηροκομείο και έχει άνοια. Όταν η γυναίκα του η Ρουθ πεθαίνει, ο φίλος του Μαξ Ρόζενμπάουμ, επίσης επιζών, που ζει και αυτός στο γηροκομείο, του δίνει ένα γράμμα στο οποίο του υπενθυμίζει αυτό που είχε υποσχεθεί να κάνει όταν πεθάνει η γυναίκα του: να βρει και να σκοτώσει το πρώην μέλος των Ες Ες που εξόντωσε την οικογένεια τη δική του και του Μαξ στο Άουσβιτς. Ο Μαξ τον πληροφορεί πως ο άνθρωπος αυτός κυκλοφορεί πλέον με το όνομα Ρούντι Κουρλάντερ, ενώ το πραγματικό του είναι Ότο Βάλις, και πως υπάρχουν τέσσερις άνδρες με αυτό το ονοματεπώνυμο. Επιπλέον, ο Ζεβ θα πρέπει να διαβάζει συνεχώς το γράμμα με τις οδηγίες, καθώς έχει συχνά κενά μνήμης.
Ο Ζεβ φεύγει κρυφά από το γηροκομείο για να βρει τον Κουρλάντερ. Αρχικά, πηγαίνει να αγοράσει το όπλο με το οποίο θα τον σκοτώσει. Συναντά τον πρώτο Κουρλάντερ, ο οποίος ήταν στρατιώτης την περίοδο του Β' Παγκοσμίου πολέμου, όμως δεν είναι αυτός, γιατί υπηρέτησε στη Βόρεια Αφρική και του το αποδεικνύει δείχνοντάς του φωτογραφίες. Στη συνέχεια, ταξιδεύει στον Καναδά για να βρει τον δεύτερο. Ο δεύτερος ήταν στο Άουσβιτς ως κρατούμενος επειδή ήταν ομοφυλόφιλος.
Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, ο Ζεβ πηγαίνει να βρει τον τρίτο Κουρλάντερ. Συναντά τον γιο του, Τζον, ο οποίος τον πληροφορεί πως πέθανε πριν από τρεις μήνες. Ο Τζον είναι αστυνομικός και νεοναζί. Όταν ανακαλύπτει πως ο Ζεβ είναι Εβραίος, του επιτίθεται και βάζει το σκυλί του να τον σκοτώσει. Όμως, ο Ζεβ σκοτώνει με το όπλο και τους δύο.
Την επόμενη μέρα φεύγει από το σπίτι του Τζον και πηγαίνει να βρει τον τέταρτο Κουρλάντερ. Όταν τον συναντά, ο Κουρλάντερ τον αγκαλιάζει και ο Ζεβ εξοργίζεται. Ο Ζεβ απειλεί πως θα τον σκοτώσει αν δεν αποκαλύψει στην κόρη του και στην εγγονή του ποιος είναι. Ο Ρούντι Κουρλάντερ παραδέχεται πως κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν ήταν φυλακισμένος, αλλά μέλος των Ες Ες και το πραγματικό του όνομα είναι Κούνιμπερτ Στουρμ. Ο Ζεβ του λέει πως ψεύδεται, καθώς το πραγματικό του όνομα είναι Ότο Βάλις. Τότε ο Κουρλάντερ του απαντά πως ο Ζεβ είναι ο Ότο Βάλις και πως ήταν και οι δύο μέλη των Ες Ες. Ο Ζεβ το αρνείται, αλλά ο Κουρλάντερ του θυμίζει πως χτύπησαν σε τατουάζ αριθμούς κρατουμένων ο ένας στον άλλον για να προσποιηθούν τα θύματα, προκειμένου να γλυτώσουν την τιμωρία και διέφυγαν στις ΗΠΑ, ο ένας ως Εβραίος και ο άλλος ως φυλακισμένος από τους Ναζί. Τότε ο Ζεβ σκοτώνει τον Κουρλάντερ και στη συνέχεια στρέφει το όπλο στο κεφάλι του, λέει «Θυμάμαι» και αυτοκτονεί.
Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1979, όπου κατοικεί μόνιμα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών όπου απέκτησε το πτυχίο του.
Γράμμα από το παρελθόν
Πλοκή
Στο τέλος, οι διαμένοντες στο γηροκομείο παρακολουθούν στις ειδήσεις το διπλό φονικό και μία γυναίκα λέει: «Ο κακόμοιρος Ζεβ. Δεν ήξερε τι έκανε». Τότε ο Μαξ απαντά πως ήξερε πολύ καλά τι έκανε, καθώς αυτός και ο Κούνιμπερτ Στουρμ ήταν οι δύο άνδρες που σκότωσαν την οικογένειά του στο Άουσβιτς.
Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Σκύρου στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 ως επικεφαλής του συνδυασμού Σκύρος Νέα Εποχή (με στήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ). Στον πρώτο γύρο τερμάτισε πρώτος κερδίζοντας το 31.95 των ψήφων, προχωρώντας στον δεύτερο γύρο, όπου κέρδισε 1.212 ψήφους (52.88% των ψήφων) και εξελέγη δήμαρχος. Στις 1 Οκτωβρίου 2018 ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο λίγες μέρες αργότερα η υποψηφιότητα ακυρώθηκε. Αρχές Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι προτίθεται να γίνει υποψήφιος βουλευτής για τον ΣΥΡΙΖΑ στην Εύβοια. Η υποψηφιότητά του για βουλευτής Ευβοίας επιβεβαιώθηκε τον Ιούνιο του 2019. Στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με τον ΣΥΡΙΖΑ κερδίζοντας 8.769 ψήφους, βγαίνοντας δεύτερος μετά από τον Ευάγγελο Αποστόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Γράμμα από το παρελθόν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Καναδικές ταινίες Κατηγορία:Καναδικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Καναδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Καναδά Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάικλ Ντάνα
Φώτα του Φοίνιξ
Τα Φώτα του Φοίνιξ (μερικές φορές αποκαλούνται και «Φώτα πάνω από το Φοίνιξ») ήταν μια σειρά από άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα (UFO) που παρατηρήθηκαν ευρέως στον ουρανό πάνω από τις αμερικανικές πολιτείες Αριζόνα και Νεβάδα καθώς και την μεξικανική πολιτεία Σονόρα στις 13 Μαρτίου 1997.
Φώτα διαφόρων περιγραφών παρατηρήθηκαν από χιλιάδες μάρτυρες στο χρονικό διάστημα μεταξύ 19:30 και 22:30 MST, σε μια συνολική απόσταση περίπου 500 χιλιομέτρων, ξεκινώντας από τα όρια της Νεβάδα, έπειτα στο Φοίνιξ, ως και τα περίχωρα της Τούσον. Δύο διακριτά γεγονότα σχετίζονται με το περιστατικό: ένας τριγωνικός σχηματισμός φώτων που εθεάθη να περνά πάνω από την πολιτεία και μια σειρά από ακίνητα φώτα που παρατηρήθηκαν στην περιοχή του Φοίνιξ. Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών αναγνώρισε τη δεύτερη ομάδα φώτων ως φωτοβολίδες που έριξαν αεροσκάφη A-10 Warthog κατά τη διάρκεια άσκησης στη νοτιοδυτική Αριζόνα. Οι μάρτυρες ισχυρίζονται ότι παρατήρησαν ένα πελώριο UFO με σχήμα γωνίας μαραγκού (ορθής γωνίας), που διέθετε πέντε σφαιρικά φώτα ή ενδεχομένως φωτοεκπέμπουσες μηχανές. Ο τότε κυβερνήτης της Αριζόνα Φάιφ Σάιμιντον, υπήρξε μάρτυρας του περιστατικού και αργότερα αποκάλεσε το αντικείμενο "απόκοσμο".
Αναφέρθηκε ότι τα φώτα επανεμφανίστηκαν το 2007 και το 2008, αλλά τα περιστατικά αυτά αποδόθηκαν γρήγορα, αντίστοιχα, σε στρατιωτικές φωτοβολίδες που έπεσαν από μαχητικά αεροσκάφη και σε φωτοβολίδες συνδεδεμένες με μπαλόνια ηλίου που απελευθερώθηκαν από πολίτη.
Αρχικές αναφορές
Περίπου στις 18:55 PST (19:55 MST) ένας άνδρας ανέφερε ότι είδε ένα αντικείμενο σχήματος "V" στον ουρανό πάνω από το Χέντερσον της Νεβάδα. Δήλωσε ότι το αντικείμενο είχε μέγεθος όσο περίπου ένα Boeing 747, ακούστηκε σαν σφύριγμα του ανέμου, και είχε έξι φώτα στην αιχμή του. Τα φώτα κινήθηκαν με κατεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά.
Ένας ανώνυμος πρώην αστυνομικός στην Αριζόνα φέρεται να ήταν ο επόμενος άνθρωπος που έκανε μια παρατήρηση, φεύγοντας από το σπίτι του στις 20:15 MST. Καθώς οδηγούσε προς τα βόρεια, ανέφερε ότι είδε ένα σμήνος από κοκκινωπά ή πορτοκαλί φώτα στον ουρανό, που αποτελούνταν από τέσσερα φώτα και ένα πέμπτο φως πίσω από αυτά. Κάθε ένα από τα μεμονωμένα φώτα στο σχηματισμό φάνηκε, σύμφωνα με τον μάρτυρα, να αποτελείται από δύο ξεχωριστές σημειακές πηγές πορτοκαλί φωτός. Επέστρεψε στο σπίτι και παρακολούθησε τα φώτα με κιάλια μέχρι να εξαφανιστούν νότια στον ορίζοντα.
Πρέσκοτ και Κοιλάδα Πρέσκοτ, Αριζόνα
Φώτα αναφέρθηκαν επίσης και στις περιοχές του Πρέσκοτ και της Κοιλάδας Πρέσκοτ. Περίπου στις 20:17 MST, μάρτυρες άρχισαν να αναφέρουν ότι το αντικείμενο ήταν οπωσδήποτε συμπαγές, καθώς απέκρυπτε ένα μεγάλο μέρος του νυχτερινού έναστρου ουρανού καθώς περνούσε από πάνω.
Ένας μάρτυρας βρισκόταν έξω με τη σύζυγό του και τους γιους του στην Κοιλάδα Πρέσκοτ, όταν παρατήρησαν ένα σμήνος φώτων στα δυτικά-βορειοδυτικά ως προς τη θέση τους. Τα φώτα σχημάτιζαν ένα τριγωνικό μοτίβο, αλλά όλα φαίνονταν κόκκινα εκτός από το φως στη μύτη του αντικειμένου, το οποίο ήταν λευκό. Το αντικείμενο, ή αντικείμενα, που παρατηρήθηκαν για περίπου 2 με 3 λεπτά με κιάλια, στη συνέχεια πέρασαν απευθείας πάνω από τους παρατηρητές, εμφανίστηκαν να κλίνουν προς τα δεξιά και έπειτα εξαφανίστηκαν στον νυχτερινό ουρανό στα νοτιοανατολικά της Κοιλάδας Πρέσκοτ. Το υψόμετρο δεν μπορούσε να καθοριστεί, αλλά το αντικείμενο βρισκόταν αρκετά χαμηλά και δεν παρήγαγε κανέναν ήχο.
Φτάνοντας στο Φοίνιξ
Όταν ο τριγωνικός σχηματισμός εισήλθε στην περιοχή του Φοίνιξ ένας οδηγός μπετονιέρας που βρισκόταν σε δρομολόγιο κατηφορίζοντας σε ένα βουνό βόρεια του Φοίνιξ, παρατήρησε τη δεύτερη ομάδα φώτων και δήλωσε ότι αιωρούνταν πάνω από την περιοχή για περισσότερο από δύο ώρες.
Επανεμφάνιση το 2007
Μια επανάληψη των φώτων συνέβη στις 6 Φεβρουαρίου 2007 και καταγράφηκε από τον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό Fox News. Σύμφωνα με στρατιωτικούς αξιωματούχους και την Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας, πρόκειται για φωτοβολίδες που έριξαν αεροσκάφη F-16 σε κοντινή αεροπορική βάση κατά τη διάρκεια άσκησης.
Φωτογραφικά ντοκουμέντα
Οι φωτογραφίες των Φώτων του Φοίνιξ εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες: εικόνες του τριγωνικού σχηματισμού πριν από τις 22:00 MST στο Πρέσκοτ και το Ντιούι και εικόνες του γεγονότος στις 22:00 MST στο Φοίνιξ. Σχεδόν όλες οι γνωστές εικόνες αφορούν το δεύτερο γεγονός. Όλες οι γνωστές εικόνες τραβήχτηκαν χρησιμοποιώντας μια ποικιλία εμπορικά διαθέσιμων βιντεοκαμερών και φωτογραφικών μηχανών. Δεν υπάρχουν γνωστές εικόνες που να λήφθηκαν από εξοπλισμό που έχει σχεδιαστεί για επιστημονική ανάλυση, ούτε υπάρχουν γνωστές εικόνες που να λήφθηκαν χρησιμοποιώντας οπτικά συστήματα υψηλής ισχύος ή εξοπλισμό νυχτερινής όρασης.
Πρώτο γεγονός
Υπάρχουν λίγες γνωστές εικόνες των φώτων πάνω από το Πρέσκοτ και το Ντιούι. Ο τηλεοπτικός σταθμός KSAZ ανέφερε ότι ένα άτομο κατέγραψε ένα λεπτομερές βίντεο το οποίο φέρεται να έδειχνε το περίγραμμα ενός διαστημικού σκάφους, αλλά και ότι το βίντεο είχε χαθεί. Το μόνο άλλο γνωστό βίντεο είναι κακής ποιότητας και δείχνει μια ομάδα φώτων χωρίς ορατό σκάφος.
Δεύτερο γεγονός
Κατά τη διάρκεια του γεγονότος στο Φοίνιξ λήφθηκαν πολυάριθμες ακόμα φωτογραφίες και βιντεοκασέτες που δείχνουν ξεκάθαρα μια σειρά από φώτα που εμφανίζονται σε τακτά χρονικά διαστήματα, παραμένοντας φωτισμένα για αρκετές στιγμές και στη συνέχεια σβήνοντας. Αυτές οι εικόνες έχουν προβληθεί επανειλημμένα από τηλεοπτικά κανάλια me ντοκιμαντέρ όπως το Discovery Channel και το History Channel ως μέρος εκπομπών με ΑΤΙΑ.
Εξηγήσεις
Υπάρχει κάποια διαφωνία ως προς τον τρόπο ταξινόμησης των μαρτυριών κατά τη διάρκεια της εν λόγω νύχτας. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πιο δύσπιστοι ερευνητές προτιμούν κατά βάση να χωρίζουν τις θεάσεις σε δύο ξεχωριστές κατηγορίες, ένα πρώτο και ένα δεύτερο γεγονός, για τα οποία προσφέρονται δύο ξεχωριστές εξηγήσεις:
Πρώτο γεγονός
Το πρώτο γεγονός -το σχήμα "V", το οποίο εμφανίστηκε πάνω από τη βόρεια Αριζόνα και σταδιακά ταξίδεψε προς τα νότια κατά μήκος σχεδόν όλης της πολιτείας περνώντας τελικά νότια της Τούσον- ήταν το φαινομενικά "σφηνοειδές" αντικείμενο που ανέφερε ο τότε κυβερνήτης Σάιμιντον και πολλοί άλλοι. Το συμβάν αυτό ξεκίνησε περίπου στις 20:15 MST στην περιοχή του Πρέσκοτ και παρατηρήθηκε νότια της Τούσον περίπου στις 20:45 MST.
Οι υποστηρικτές των δύο ξεχωριστών γεγονότων προτείνουν ότι το πρώτο συμβάν δεν έχει ακόμη καμία αποδεδειγμένη εξήγηση, αλλά και ότι υπάρχουν ορισμένα στοιχεία πως τα φώτα ήταν στην πραγματικότητα αεροπλάνα. Σύμφωνα με άρθρο σε τοπική εφημερίδα, βίντεο του σχήματος V δείχνει ότι τα φώτα κινούνται ως ξεχωριστές οντότητες και όχι ως ένα ενιαίο αντικείμενο. Ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως απατηλό περίγραμμα μπορεί να οδηγήσει στο ανθρώπινο μάτι να βλέπει ασύνδετες γραμμές ή κουκκίδες να σχηματίζουν ένα ενιαίο σχήμα.
Δεύτερο γεγονός
Το δεύτερο γεγονός ήταν το σύνολο των εννέα φώτων που φαινόταν να "αιωρούνται" πάνω από την πόλη του Φοίνιξ περίπου στις 10 μ.μ. Το δεύτερο γεγονός καλύφθηκε περισσότερο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εν μέρει λόγω των πολυάριθμων βίντεο που τραβήχτηκαν. Αυτό παρατηρήθηκε επίσης από πολλούς μάρτυρες που ίσως νόμισαν ότι είδαν τα ίδια φώτα με αυτά που αναφέρθηκαν νωρίτερα.
Η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία ερμήνευσε το δεύτερο γεγονός ως φωτοβολίδες LUU-2B / B μακράς καύσης που έπεφταν αργά και που έριξαν τέσσερα αεροσκάφη A-10 Warthog κατά τη διάρκεια άσκησης. Σύμφωνα με αυτή την εξήγηση, οι φωτοβολίδες θα ήταν ορατές στο Φοίνιξ και φαινόταν να αιωρούνται λόγω της ανύψωσης θερμότητας από τις φλεγόμενες φωτοβολίδες δημιουργώντας ένα φαινόμενο "μπαλονιού" στα αλεξίπτωτά τους που επιβράδυνε την κάθοδο. Τα φώτα φάνηκαν στη συνέχεια να σβήνουν καθώς έπεφταν πίσω από μια οροσειρά στα νοτιοδυτικά του Φοίνιξ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα Κατηγορία:Μυστήρια
Αυτοκράτορας Νινκό
Ο Αυτοκράτορας Νινκό (仁孝天皇, Ninkō-tennō, 16 March 1800 – 21 February 1846) was the 120th Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η βασιλεία του Νινκό εκτείνεται από το 1817 ως το τέλος του το 1846, και είδε περαιτέρω παρακμή της ισχύος του εν τη εξουσία Σόγκουν. Καταστροφές, που περιλαμβάνουν λιμό, σε συνδιασμό με τη διαφθορά και την αυξανόμενη παρεμβολή της Δύσης, βοήθησαν να φθαρεί η λαϊκή εμπιστοσύνη  στη διακυβέρνηση των μπακούφου. Ο Αυτοκράτορας Νινκό προσπάθησε να αναβιώσει αυλικές τελετές και πρακτικές με τις ευχές του πατέρα του. Πάντως είναι άγνωστο ποιο ρόλο, αν υπήρχε, είχε ο Αυτοκράτορας στην αναταραχή, που συνέβη κατά τη βασιλεία του. Η οικογένειά του περιελάμβανε 15 τέκνα από διάφορες παλλακίδες, αλλά μόνο 3 από αυτά επέζησαν της ενηλικίωσης. Ο 4ος γιος του, Αυθτοικρατορικός Πρίγκιπας Οσαχίτο έγινε ο επόμενος Αυτοκράτορας με το τέλος του Νινκό το 1846. Ενώ η πολιτική δύναμη την εποχή αυτή βρισκόταν ακόμη στον Σόγκουν, οι απαρχές του Μπακουμάτσου (τέλους της στρατιωτικής εξουσίας) είχαν ξεκινήσει.
Πρώιμη ζωή
Πριν από την άνοδο του Nινκό στον Θρόνο των Χρυσάνθεμων, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν Aγιαχίτο. Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1800 και ήταν ο τέταρτος γιος του αυτοκράτορα Kόκακου. Ήταν το μοναδικό παιδί από δεκαέξι άλλα, που επέζησε μέχρι την ενηλικίωση. Ο Aγιαχίτo ονομάστηκε πρίγκιπας διάδοχος το 1809, όταν υιοθετήθηκε από την κύρια σύζυγο του πατέρα του, την Αυτοκρατορική Πριγκίπισσα επίσης γνωστή ως Σιν-Σέιβα-ιν. Η μητέρα που τον γέννησε, ήταν μία από τις παλλακίδες του πατέρα του και ονομαζόταν Kατζγιούτζι Ταντάκο.
Περίοδοι και Κουγκγιό
Τα χρόνια της βασιλείας του Nινκό προσδιορίζονται πιο συγκεκριμένα από περισσότερα από ένα ονόματα περιόδων ή νενγκό. Ενώ Kουγκγιό είναι ένας συλλογικός όρος για τους πολύ λίγους, πιο ισχυρούς άνδρες, που ήταν προσκολλημένοι στην αυλή του αυτοκράτορα της Ιαπωνίας στην προ-Μέιτζι εποχή. Ακόμη και κατά τα χρόνια εκείνα που η πραγματική επιρροή της αυλής έξω από τα τείχη του ανακτόρου ήταν ελάχιστη, η ιεραρχική οργάνωση παρέμεινε.
Οι ακόλουθες εποχές εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Nινκό:
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Nινκό, αυτή η κορυφή του Νταιτζό-καν περιλάμβανε:
Γενεαλογία
Η οικογένεια του αυτοκράτορα Nινκό περιλάμβανε 7 γιους και 8 κόρες από διάφορες παλλακίδες, αλλά μόνο ο μελλοντικός αυτοκράτορας Koμέι (Komei-tennō), η πριγκίπισσα Σουμίκo (Sumiko-naishinnō) και η πριγκίπισσα Τσικάκo (Chikako-naishinnō) επέζησαν πέρα από την παιδική ηλικία.
Τέκνα
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ|[[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
A Night at the Odeon - Hammersmith 1975
A Night at the Odeon - Hammersmith 1975 είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και DVD του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Virgin EMI" στην Ευρώπη και της "Hollywood" στην Βόρεια Αμερική.
Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1975, κατά την τελευταία ημέρα της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "A Night at the Opera". Για την συγκεκριμένη εμφάνιση είχαν εκδοθεί πέντε χιλιάδες εισιτήρια, τα οποία εξαντλήθηκαν. Η συναυλία μεταδόθηκε τηλεοπτικά από το BBC2 ως μέρος του προγράμματος "The Old Grey Whistle Test".
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2015, σκαρφαλώνοντας στο Top-40 της Μεγάλης Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Ελβετίας.
Θέσεις τσαρτ
A Night at the Odeon - Hammersmith 1975 (άλμπουμ)
Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Night at the Odeon - Hammersmith 1975" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ντολιζί
Το Ντολιζί (γαλλ. Dolisie), γνωστό ως Λουμπομό (Loubomo ή Lubomo) από το 1975 μέχρι το 1991, είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Δημοκρατίας του Κονγκό, μετά την πρωτεύουσα Μπραζαβίλ και το Πουέντ-Νουάρ. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Διαμέρισμα Νιαρί, του οποίου είναι η πρωτεύουσα. Αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο και στη απογραφή του 2007 είχε πληθυσμό 83.798 κατοίκους.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1934 ως σταθμός στη σιδηροδρομική γραμμή Μπραζαβίλ-Ατλαντικού στο ανατολικό άκρο της παραλιακής ζούγκλας και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αλμπέρ Ντολιζί, ενός υπασπιστή του Πιερ Σαβορνιάν ντε Μπραζά. Το Ντολιζί αναπτύχθηκε εξαιτίας του σιδηροδρόμου και το 1972 είχε 20 χιλιάδες κατοίκους. Ο Εμφύλιος Πόλεμος της Δημοκρατίας του Κονγκό (1997-1999) προκάλεσε ρεύμα εσωτερικής μεταναστεύσεως από την ύπαιθρο προς τις πόλεις και ο πληθυσμός του Ντολιζί αυξήθηκε σημαντικά από τότε.
Πηγές
Ντολιζι
Άλβαρο της Μπραγκάνσα
O Άλβαρο, πορτογαλ. Álvaro (π. 1440 - 1504) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 5ος κύριος της Φερρέιρα, 4ος τού Καντάβαλ, 1ος τού Τεντούγκαλ.
Βιογραφία
Ήταν ο 4ος γιος τού Φερδινάνδου Α΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα και της δόνα Ιωάννας ντε Κάστρο κυρίας τού Καντάβαλ.
Έπαιξε σημαίνοντα ρόλο κατά τη βασιλεία τού Αλφόνσου Ε΄ της Πορτογαλίας (εξαδέλφου τού πατέρα του), όταν διορίστηκε καγκελάριος της χώρας. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες τού βασιλιά εναντίον της Καστίλης κατά τον Πόλεμο για τη Διαδοχή εκεί και συνόδευσε τον βασιλιά στη Γαλλία. Μετά την επιστροφή του νυμφεύτηκε.
Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, γιος και διάδοχος του Αλφόνσου Ε΄, άρχισε να περιορίζει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού πατέρα του και στόχευσε τους Μπραγκάνσα. Ο Άλβαρο προσπάθησε να προσεγγίσει τον βασιλιά, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ δούκας της Μπραγκάνσα σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Ιωάννη Β΄, ο οποίος κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες των Μπραγκάνσα. Ο Άλβαρο ακολούθησε την εξορία της οικογένειάς του στην Καστίλη.
Εκεί η Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης τού χορήγησε σημαντικές ιδιοκτησίες στο Χέλβες και τον όρισε κυβερνήτη της Σεβίλλης και τού Ανδούχαρ. Ο Άλβαρο συμμετείχε στην κατάκτηση του βασιλείου της Γρανάδας, της οποίας ηγήθηκαν οι καθολικοί μονάρχες. Το 1495 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Ο Άλβαρο επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου ο νέος βασιλιάς τον έκανε ειδικό πρέσβη στην Καστίλη για να κανονίσει τον γάμο του με την Ισαβέλλα των Τραστάμαρα, κόρη της Ισαβέλλας Α΄. Αργότερα ο Άλβαρο διαπραγματεύτηκε και τον 2ο γάμο τού Εμμανουήλ Α΄.
Απεβίωσε στο Τολέδο σε ηλικία 64 ετών και η σορός του μεταφέρθηκε στη μονή τού Αγ. Ιωάννη τού Ευαγγελιστή στην Έβορα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δόνα Φιλίππα ντε Μέλο, πλούσια κόρη τού Ροντρίγκο-Αλφόνσου ντε Μέλο 1ου κόμη της Ολιβένσα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Πουέντ-Νουάρ (Δημοκρατία του Κονγκό)
Το Πουέντ-Νουάρ ή Ντζιντζί (γαλλ. Pointe-Noire, κονγκ. Njinji ) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Δημοκρατίας του Κονγκό, μετά την πρωτεύουσα Μπραζαβίλ. Από το 2004 αποτελεί και αυτόνομο διαμέρισμα της χώρας, ενώ μέχρι τότε ήταν η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Κουιλού. Είναι κτισμένη σε μια προεξοχή της ξηράς ανάμεσα στον μικρό Κόλπο του Πουέν Νουάρ και τον ανοικτό Ατλαντικό Ωκεανό. Το Πουέν Νουάρ μαζί με το λιμάνι του αποτελεί το κυριότερο εμπορικό κέντρο της χώρας και το 2007 είχε 715.334 κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή του έχει περισσότερους από 1 εκατομμύριο.
Ιστορία
Η ονομασία «Πουέν Νουάρ», που στη γαλλική γλώσσα σημαίνει «Μαύρο Ακρωτήριο», προήλθε από τους Πορτογάλους εξερευνητές θαλασσοπόρους, οι οποίοι είδαν έναν όγκο μαύρων βράχων εκεί το 1484. Από τότε η θέση, γνωστή στην πορτογαλική γλώσσα ως Πόντα Νέγκρα (Ponta Negra), έγινε σημείο αναφοράς για τη ναυσιπλοΐα και το 1883 έγινε ένα μικρό ψαροχώρι, αφότου οι Γάλλοι υπέγραψαν μια συνθήκη με τους ιθαγενείς (Βασίλειο του Λοάνγκο).
Το 1910 δημιουργήθηκε η Γαλλική Ισημερινή Αφρική (Afrique équatoriale française, AEF) και επιτράπηκε στις γαλλικές εταιρείες να εκμεταλλευθούν τους πόρους του Μέσου Κονγκό. Σύντομα έγινε απαραίτητο να κατασκευασθεί σιδηροδρομική γραμμή που θα συνέδεε την Μπραζαβίλ (το τερματικό σημείο της ποτάμιας ναυσιπλοΐας στους ποταμούς Κονγκό και Ουμπάνγκι) με την ακτή του Ατλαντικού. Καθώς η θέση του τέρματος της γραμμής στη θάλασσα έπρεπε να επιτρέπει την κατασκευή ενός βαθιού λιμανιού, οι αρχές επέλεξαν το 1923 τη θέση του Πόντα Νέγκρα αντί της Λιμπρεβίλ (όπως ήταν το αρχικό όραμα).
Από εκεί και πέρα, η ανάπτυξη του Πουέν Νουάρ υπήρξε γρήγορη. Το 1927 είχε περίπου 3.000 κατοίκους, το 1950 είχε 20 χιλιάδες και το 1994 είχε 360.000. Το 1932 κατασκευάσθηκε το αεροδρόμιο, το 1934 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του σιδηροδρόμου και το 1936 ανεγέρθηκε το πρώτο νοσοκομείο. Το 1950 η πόλη έγινε πρωτεύουσα του Γαλλικού Κονγκό, ενώ η Μπραζαβίλ ήταν η πρωτεύουσα ολόκληρης της AEF. Το 1957 το Γαλλικό Κονγκό μετονομάσθηκε σε «Δημοκρατία του Κονγκό», αν και δεν ήταν ακόμα ανεξάρτητη χώρα. Ωστόσο, οι ταραχές που σημειώθηκαν κατά τις βουλευτικές εκλογές του 1958 οδήγησαν στην απόφαση να μεταφερθεί η πρωτεύουσα στην Μπραζαβίλ, καθώς το Πουέν Νουάρ ελεγχόταν από την αντιπολίτευση. Ραγδαία ήταν η αύξηση του πληθυσμού μετά τις ανακαλύψεις κοιτασμάτων πετρελαίου περί το 1980, οπότε η Elf Aquitaine ανέγειρε διυλιστήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουεν Νουαρ
Άγιος Νικόλαος Αλέας Αργολίδας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα χωριό στην ορεινή Δυτική Αργολίδα σε υψόμετρο 750 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Εξοχή και το Πλατάνι συναποτελούν τη Κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αλέας του Δήμου Άργους - Μυκηνών. Στις αρχές του 20ου αιώνα φέρεται να είχε περί τους 350 κατοίκους που ήταν όλοι γεωργοί και κτηνοτρόφοι, αλλά σήμερα, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, κατοικείται από 7 μόνιμους κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 54,854 χμ² (2011).
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Νικόλαος είναι κτισμένος στις πλαγιές του όρους Φαρμακάς, βρίσκεται στα ΒΔ. του Νομού Αργολίδας και νότια της λίμνης Στυμφαλίας σε απόσταση 15 χλμ. Το χωριό έχει τρεχούμενα γάργαρα νερά άριστης ποιότητας. Είναι κτισμένο σε πολύ στέρεο (πετρώδες) έδαφος και είναι εύκολα προσβάσιμο από το Κιάτο Κορινθίας (51 χλμ.), από την Κόρινθο μέσω Νεμέας (68 χλμ.), από τη Νεμέα (35 χλμ.), από την Τρίπολη (45,5 χλμ.) καθώς και από τον κόμβο της Στέρνας της Ε.Ο. Κορίνθου Τρίπολης (20 χλμ.).
Ένα από χαρακτηριστικά του χωριού είναι τα παλιά (ακατοίκητα κι ερειπωμένα πλέον) πετρόχτιστα σπίτια, με τη σφραγίδα (κάψιμο) επάνω τους του περάσματος των Γερμανών την περίοδο της Κατοχής.
Σήμερα (01.06.2023), οι κάτοικοι του χωριού, δυστυχώς, είναι μόνο δύο (2), μάνα και γιος. Αυτή, όπως φαίνεται, είναι η κατάσταση της ελληνικής υπαίθρου. Καμία θετική πρόβλεψη δεν υπάρχει για το μέλλον των περισσότερων ορεινών περιοχών της πατρίδας μας.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο πληθυσμός του Αγίου Νικόλαου είχε σταθερή αύξηση μέχρι και το 1928. Έκτοτε ο πληθυσμός έχει μειωθεί δραματικά με τον κίνδυνο το χωριό να ερημώσει στις επόμενες απογραφές.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ράιχσταλερ
μικρογραφία|300px|Εκλεκτοράτο της Σαξονίας: αυτοκρατορικό τάλερ του 1575 από το νομισματοκοπείο του Ντρέσντεν (Δρέσδης). Επιγρ.: AVGUSTUS Dei Gratia DUX SAXOniae SAncti ROMA Imperii / ARCHIMARCHAL ET ELECtor.
Το αυτοκρατορικό τάλερ, γερμ.: reichsthaler (, σύγχρονη ορθογραφία reichstaler), ή πιο συγκεκριμένα το μεταλλικό (specie) reichsthaler, ήταν ένα πρότυπο αργυρό νόμισμα τάλερ, που εισήχθη από τη Γερμανική (Αγία Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία το 1566 για χρήση σε όλα τα Γερμανικά κρατίδια· κόπηκε σε διάφορες εκδόσεις για τα επόμενα 300 χρόνια και περιείχε 25-26 γραμ. καθαρό άργυρο.
Το τάλερ της Βόρειας Γερμανίας αναφέρεται επίσης σε μία νομισματική μονάδα αξίας μικρότερης από το μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ -που κόπηκε από διάφορα κράτη της Βόρειας Γερμανίας από τον 17ο αι.- και περιγράφεται χωριστά στο λήμμα τάλερ της Βόρειας Γερμανίας.
Πολλά παλαιά βιβλία χρησιμοποιούν με σύγχυση τον ίδιο όρο αυτοκρατορικό τάλερ για το μεταλλικό αργυρό νόμισμα, καθώς και για τη νομισματική μονάδα. Αυτό αποσαφηνίζεται με την αναφορά στο νόμισμα πλήρους αξίας ως μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ και στη νομισματική μονάδα χαμηλότερης αξίας ως τρέχον (courant, kurant) αυτοκρατορικό τάλερ.
Πριν από το γκούλντενγκροσεν
Δεδομένου ότι η Γερμανική (Αγία Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία ήταν μία χαλαρή ομοσπονδία εκατοντάδων φεουδαρχών και πριγκίπων ηγεμόνων, η Γερμανία είχε ένα σύνολο νομισματικών συστημάτων, που σχετίζοντο χαλαρά με το Φραγκικό νομισματικό σύστημα των Καρολιγγίων, με μία λίβρα (αργότερα γκούλντεν) ίση με 20 σολδία (αργότερα γκρόσεν, σελίνια) και 1 σολδίο ίσο με 12 δηνάρια (πφένιχ, πέννες). Πολλοί φεουδάρχες διεκδίκησαν το δικαίωμα να εκδίδουν το δικό τους νόμισμα στις δικές τους περιοχές και συχνά το υποτίμησαν σε στιγμές λιτότητας. Οι εξελίξεις στο νομισματικό σύστημα της λίβρας Γαλλίας επηρέασαν την εξέλιξη των Γερμανικών νομισμάτων. Το δηνάριο Γαλλίας οδήγησε στο πφένιχ τον 9ο αι. Έπειτα το γκρος της Τουρ (σολδίο) της Γαλλίας έγινε το γκρόσεν τον 13ο αι. Τέλος, η σε μέγεθος ουγγιάς λίβρα Γαλλίας και το γκούλντεν Ολλανδίας του 15ου αι. βοήθησαν στον προσδιορισμό του γκούλντενγκροσεν της Γερμανίας μεγέθους ουγγιάς και των υποδιαιρέσεών του.
Tο γκούλντενγκροσεν, 1486-1524
Το γκούλντενγκροσεν ήταν ένα μεγάλο αργυρό νόμισμα περίπου 30 γραμ., που κόπηκε από την παραγωγή ορυχείων σε περιοχές, οι οποίες βρίσκοντο νοτιοανατολικά της σύγχρονης Γερμανίας. Το όνομα του νομίσματος υποδηλώνει την κατά προσέγγιση ισοδυναμία του με το γκούλντεν Ολλανδίας και τη Γαλλική λίβρα Παρισιού του 15ου αι., που τότε άξιζε περίπου 1 ουγγιά αργύρου ή 2,6 γραμ. χρυσού. Αν και αρχικά είχε διαφορετικά βάρη και μάλιστα αντιμετώπιζε τον ανταγωνισμό του γιόαχιμσταλερ, ήταν ένα νόμισμα που ήλθε στην εποχή των άφθονων πολύτιμων μετάλλων τον 16ο αι. και ήταν μία φυσική επιλογή μονάδας για ένα ενοποιημένο Γερμανικό νόμισμα.
Αυτοκρατορικό Διάταγμα Νομισμάτων, 1524-1566
Το Αυτοκρατορικό Διάταγμα Νομισμάτων (reichsmünzordnung) ήταν μία σειρά από νομισματικά διατάγματα της Γερμανικής (Αγίας Ρωμαϊκής) Αυτοκρατορίας, που καθόριζαν το νομισματικό σύστημα, το οποίο θα ενοποιούσε τα πολυάριθμα ανόμοια νομίσματα των κρατών μελών της. Το διάταγμα του 1524 όριζε δύο νομίσματα ίσης αξίας με το αυτοκρατορικό γκούλντεν (reichsgulden).
Αυτό παρέμεινε ένα ιδανικό, ανεφάρμοστο σύστημα, έως ότου έγιναν οι ακόλουθες αλλαγές το 1555:
Εισαγωγή του αυτοκρατορικού τάλερ, 1566
Το αυτοκρατορικό τάλερ (reichsthaler) αποδείχθηκε, ότι ήταν το πιο επιτυχημένο νόμισμα, που προέκυψε από το ΔΑυτοκρατορικό Διάταγμα Νομισμάτων του 16ου αι. Προέκυψε από διάταγμα το 1559 με το οποίο διακόπηκε το των 72-κρόιτσερ γκούλντενγκροσεν και πρότεινε στη θέση του ένα μικρότερο νόμισμα των 60-κρόιτσερ γκούλντεν. Η δημοφιλής ζήτηση για αντικατάσταση του νομίσματος σε μέγεθος ουγγιάς είχε ως αποτέλεσμα το αυτοκρατορικό τάλερ, με άργυρο 1 ουγγιάς με καθαρότητα 8/9 (επομένως, 9 σε μάρκα Κολωνίας ή 25,984 γραμ. καθαρού αργύρου) και καθορίστηκε στα 68 κρόιτσερ.
Το νέο νόμισμα έγινε ευρέως αποδεκτό, αλλά σε υψηλότερη αξία 72 κρόιτσερ ή 1,2 γκούλντεν. Κατά συνέπεια, καταδίκασε το (πλέον υπερτιμημένο) γκούλντεν. Το αυτοκρατορικό τάλερ επικράτησαε ως κυκλοφορούν νόμισμα, και το γκούλντεν έγινε και πάλι μία λογιστική μονάδα χωρίς νομίσματα, που ισοδυναμούσε με 25,984/1,2 = 21,653 γραμ. καθαρού αργύρου.
Αυτό το μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ θα εξακολουθούσε να χωρίζεται σε 24 γκρόσεν, αλλά θα αυξανόταν σε αξία έναντι του νομίσματος στο 1,5 γκούλντεν ή 90 κρόιτσερ μέχρι το 1615. Οι Ολλανδοί το υιοθέτησαν ως βασιλικό τάλερ (rijksdaalder) με 25,40 γραμ. καθαρού αργύρου και αποτιμήθηκανε σε 2,5 γκούλντεν Ολλανδίας από το 1618.
Κρίση Ελλειπούς ζύγισης και Κιβδηλίας, 1618
Ο Τριακονταετής Πόλεμος 1618-48 και η οικονομική κρίση Ελλειπούς ζύγισης και Κιβδηλίας (Kipper und Wipper) του 1618-23 οδήγησαν σε εκτεταμένες υποτιμήσεις νομισμάτων έως και 10 γκούλντεν σε ένα μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ. Η κρίση κατέστρεψε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, που είχε δημιουργηθεί κατά την εποχή του Αυτοκρατορικού Διατάγματος Νομισμάτων καθώς και την κεντρική εξουσία της Αυτοκρατορίας στα κράτη.
Μετά το 1630 τα διάφορα κράτη της Βόρειας Γερμανίας αναθεώρησαν τα νομισματικά τους συστήματα με ένα τάλερ αξίας 24 γκούτεγκροσεν (gutegroschen) ή 1 1⁄2 γκούλντεν, αλλά λίγα έχουν καταγραφεί σχετικά με τα συστήματα νομισματοκοπείων μέχρι μετά το 1667. Βρίσκοντο έτσι σε μία de facto νομισματική μονάδα τάλερ με κάποια αβεβαιότητα ως προς την αξία της έναντι του μεταλλικού αυτοκρατορικού τάλερ. Μία δοκιμή νομίσματος που έγινε το 1665, έδειξε χαμηλότερο επικρατούν (και ανεπίσημο) επιτόκιο 14 1⁄4 γκούλντεν ή 9 1⁄2 τάλερ σε ένα μάρκο Κολωνίας.
Η νομισματική μονάδα τάλερ της Βόρειας Γερμανίας μετά το 1667
Το νομισματικό πρότυπο που συμφωνήθηκε στην πόλη Τσίννα (Zinnaische) του 1667 ήταν το πρώτο, που όρισε το τάλερ της Βόρειας Γερμανίας, de jure, ως νομισματική μονάδα αξίας μικρότερης από το μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ. Στο διάδοχο πρότυπο της Λειψίας του 1690 έγιναν τότε κυρίαρχα νομίσματα τα τάλερ και γκούλντεν σε όλη τη Γερμανική (Αγία Ρωμαϊκή) Αυτοκρατορία. Σύνοψη των προτύπων τάλερ, εν συντομία:
Όλα τα τάλερ Βόρειας Γερμανίας και τα τάλερ της ένωσης αποσύρθηκαν μετά το 1873 υπέρ του Γερμανικού χρυσού μάρκου, με κάθε μάρκο να περιέχει 100⁄279 γραμ. καθαρού χρυσού, σε αναλογία 1 τάλερ = 3 μάρκα, ή αναλογία χρυσού 1:15,5.
Το αυτοκρατορικό τάλερ σε άλλα νομισματικά συστήματα
Το μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ κυκλοφορούσε ευρέως στη Γερμανία για 200 χρόνια, αλλά σταμάτησε σε πολλές πολιτείες μετά το 1754 υπέρ του ελαφρύτερου συμβατικού τάλερ (conventionsthaler) στο 1⁄10 του μάρκου Κολωνίας ή 23,3856 γραμ. καθαρού αργύρου. Ωστόσο επέζησε τόσο ως νόμισμα, όσο και ως τραπεζικό χρήμα σε πολλά κράτη της Βόρειας Ευρώπης, μέχρι που υιοθέτησαν τον κανόνα του χρυσού το 1875.
Το 1583 το βασιλικό τάλερ της Ολλανδίας (rijksdaalder) των 25,40 γραμ. καθαρού αργύρου ήταν το αντίστοιχο του αυτοκρατορικού τάλερ στην Ολλανδική Δημοκρατία. Από το 1608 έως το 1659 λειτούργησε ως τραπεζικό χρήμα της Τράπεζας Ανταλλαγών του Άμστερνταμ (Amsterdam Wisselbank), αξίας 2,5 γκούλντεν τράπεζας και αντιπροσώπευε 25,40 γραμμ. καθαρού αργύρου που περιείχε πραγματικά. Από το 1659 έως το 1800 το τραπεζικό χρήμα επαναπροσδιορίστηκε ως το αργυρό δουκάτο των 24,36 γραμ. καθαρού αργύρου αξίας 2,4 γκούλντεν τράπεζας, το οποίο στη συνέχεια ονομάστηκε επίσης (προς σύγχυση) ως βασιλικό τάλερ (rijksdaalder).
Το 1618 το πλήρες βάρους μεταλλικό αυτοκρατορικό τάλερ των 25,984 γραμ. καθαρού αργύρου ήταν το τραπεζικό χρήμα της Τράπεζας του Αμβούργου αξίας 3 μάρκων Αμβούργου. Το βάρος του επαναπροσδιορίστηκε μετά το 1770 στο 9 1⁄4 σε ένα μάρκο Κολωνίας από καθαρό άργυρο, ή 25,28 γραμ. και συνεχίστηκε να χρησιμοποιείται μέχρι την επανένωση της Γερμανίας το 1871.
Το rigsdaler χρησίμευσε ως νόμισμα στη Δανία και τη Νορβηγία μέχρι 1875, με το υψηλότερης αξίας μεταλλικό rigsdaler (25,28 γραμ. καθαρού αργύρου) επίσης να συνυπάρχει με το κατώτερης αξίας τρέχον rigsdaler, βλέπε rigsdaler Δανίας & rigsdaler Νορβηγίας. Στη Σουηδία, το μεταλλικό riksdaler των 25,50 γραμ. καθαρού αργύρου συνυπήρχε επίσης με άλλα riksdaler σε χαλκό ή νόμισμα χαμηλότερης αξίας, βλέπε Ρίκσνταλερ Σουηδίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Νομίσματα της Γερμανίας
ΣΙΣ Ρόμα
Η ΣΙΣ Ρόμα (ιταλικά: Sistemi Integrati per lo Sport Roma, SIS Roma) είναι ιταλικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Ρώμη. Ιδρύθηκε το 2008 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης γυναικών, συγχρονισμένης κολύμβησης και μονοπέδιλης κολύμβησης. Έδρα του συλλόγου είναι το Κολυμβητήριο της Όστιας (Centro Federale Polo Natatorio Ostia).
Ονομασία
Το όνομα της ομάδας είναι η ιταλικό όνομα της πρωτεύουσας της Ιταλίας Ρώμης. Η πόλη πήρε το όνομά της από τα δίδυμα αδέλφια Ρωμύλο και Ρώμο, που θεωρούνται οι μυθικοί ιδρυτές της, σύμφωνα με τον ένα από τους μύθους για την ίδρυση της «Αιώνιας Πόλης».
Έμβλημα
Το σήμα της ομάδας, που αποτελεί και σύμβολο της Ρώμης, απεικονίζει τη λύκαινα που θήλασε τους Ρωμύλο και Ρώμο, όταν η σκάφη στην οποία είχαν τοποθετηθεί ξεβράστηκε στις όχθες του Τίβερη.
Ιστορία
Ο σύλλογος διαφέρει από την Associazione Sportiva Racing Sporting Club Nuoto Roma ή αλλιώς Racing Roma με έτος ίδρυσης το 1976 και που κατέχει μεταξύ άλλων ένα ΛΕΝ Τρόφι (1993–94) και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων (1995–96) και δύο πρωταθλήματα Ιταλίας (1954, 1999) στους άνδρες και δύο ΛΕΝ Τρόφι (2006–07, 2007–08) στις γυναίκες. Αποτελεί επομένως διαφορετικό σύλλογο και ως εκ τούτου διαθέτει μονάχα τμήμα γυναικείας υδατοσφαίρισης το οποίο ξεκίνησε την πορεία του από την τρίτη κατηγορία γυναικείας υδατοσφαίρισης το 2008.
Την περίοδο 2011–12 ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Α2 κατηγορία και αμέσως συμμετέχει στα πλέι οφ, αλλά χάνει την άνοδο από τις Μπολιάσκο και την άλλη ομάδα της Ρώμης, την Α.Σ. Ρόμα. Στα πλέι οφ ανόδου αγωνίζεται και την επόμενη περίοδο χωρίς πάλι να επιτύχει την άνοδο στην Α1, την οποία τελικά καταφέρνει την περίοδο 2013–14, κατά την οποία κατέκτησε την 1η θέση στον Νότιο όμιλο της Α2.
Στην πρώτη της συμμετοχή στη μεγάλη κατηγορία (2014–15) υποβιβάζεται αμέσως, αλλά επανέρχεται την περίοδο 2016–17 και καταλαμβάνει την 5η θέση.
Την περίοδο 2017-18 καταλαμβάνει την 3η θέση και από τότε προσπαθεί να καθιερωθεί ως μία από τις κορυφαίες ομάδες στη ιταλική γυναικεία υδατοσφαίριση. Την επόμενη περίοδο κατατάσσεται στη 2η θέση του ιταλικού πρωταθλήματος και εξασφαλίζει τη συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα γυναικών της περιόδου 2019-20.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008 Κατηγορία:Ρώμη
Ιωάννης (Ρωμαίος Αυτοκράτορας)
Ο Ιωάννης (λατινικά: Iohannes, απεβ. Ιούνιο ή Ιούλιο του 425) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής (423-425) εναντίον του Ουαλεντινιανού Γ΄.
Μετά τον θάνατο του Αυτοκράτορα Ονώριου (15 Αυγούστου 423), ο Θεοδόσιος ο Β΄, ο μόνος εναπομένων γόνος της Δυναστείας του Θεοδοσίου, δίσταζε να ανακοινώσει τον θάνατο του θείου του. Στο διάστημα της μεσοβασιλείας, ο Καστίνος (Castinus) πατρίκιος του Ονώριου κατά το χρόνο του θανάτου του, ανακήρυξε τον Ιωάννη ως Αυτοκράτορα.
Ιστορία
Ο Ιωάννης ήταν Πριμικήριος (primicerius notariorum) ή ανώτερος δημόσιος υπάλληλος κατά το χρόνο της ανακήρυξής του ως Αυτοκράτορα. Ο Προκόπιος τον επαίνεσε ως "ευγενικό και προικισμένο με σύνεση και πολύ ικανό για εξαιρετικές πράξεις". Σε αντίθεση με τους Αυτοκράτορες της Δυναστείας του Θεοδοσίου, ανέχθηκε όλες τις Χριστιανικές αιρέσεις.
Από την αρχή, ο έλεγχός του επί της αυτοκρατορίας ήταν αβέβαιος. Στην Γαλατία, ο πραιτωριανός έπαρχος σκοτώθηκε στην Αρελάτη σε εξέγερση του στρατού. Και ο Βονιφάτιος, Κόμης (comes) της Επισκοπής Αφρικής, παρακράτησε τον στόλο με το σιτάρι που προοριζόταν για την Ρώμη.
"Τα γεγονότα της βασιλείας του Ιωάννη είναι τόσο σκοτεινά όσο και η καταγωγή του", γράφει ο Τζον Μάθιους, ο οποίος στη συνέχεια αναφέρει έναν κατάλογο γνωστών πράξεων του Αυτοκράτορα σε μία μόνο παράγραφο. Ο Ιωάννης ανακηρύχθηκε στην Ρώμη και διεξήχθησαν και πραιτωριανοί αγώνες δαπάναις της Οικογένειας Anicia. Ο Ιωάννης στη συνέχεια μετέφερε την βάση του στην Ραβέννα, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η Ανατολική Αυτοκρατορία θα χτυπούσε από αυτή την πλευρά. Υπάρχει μια αναφορά για μια εκστρατεία εναντίον της Αφρικής, αλλά και το αποτέλεσμά της, μάλλον αρνητικό, δεν αναφέρεται. Στην Γαλατία φαίνεται να δημιούργησε πρόβλημα με την παραπομπή κληρικών σε κοσμικά δικαστήρια. Και αυτό είναι όλο.
Ο Ιωάννης ήλπιζε ότι θα μπορούσε να έρθει σε συμφωνία με τον Αυτοκράτορα της Ανατολής, αλλά όταν ο Θεοδόσιος ο Β΄ ανακήρυξε τον νεαρό Ουαλεντινιανό Γ΄ πρώτα να Καίσαρα και στη συνέχεια συν-αυτοκράτορα ως Αύγουστο (αναμφίβολα επηρεασμένος από την μητέρα του Ουαλεντινιανού, Γάλλα Πλακιδία), κατάλαβε το μόνο που θα μπορούσε να περιμένει ήταν πόλεμος. Στα τέλη του 424 ανέθεσε σε έναν από τους νεότερους και πιο ελπιδοφόρους οπαδούς του, τον Αέτιο, μια σημαντική αποστολή. Ο Αέτιος, Κυβερνήτης του Παλατιού τότε, στάλθηκε στους Ούνους, με τους οποίους είχε ζήσει ως όμηρος νωρίτερα, να ζητήσει στρατιωτική βοήθεια.
Ενώ Ο Αέτιος ήταν μακριά, ο στρατός της Ανατολικής Αυτοκρατορίας έφυγε από την Θεσσαλονίκη για την Ιταλία, και σύντομα στρατοπέδευσε στην Ακυληία. Αν και οι πρωτογενείς πηγές αναφέρουν ότι Ραβέννα έπεσε στην επίθεσή τους – ο Ιωάννης Αντιοχεύς αναφέρει ότι ένας βοσκός οδήγησε το στρατό του Άσπαρ με ασφάλεια μέσα από τα έλη που προστάτευαν την πόλη – ο Stewart Oost πιστεύει ότι ο πατέρας του Άσπαρ, ο Αρδαβούριος (Ardaburius), ο οποίος είχε συλληφθεί από στρατιώτες του Ιωάννη, έπεισε την φρουρά της Ραβέννας να προδώσει την πόλη. Ο έκπτωτος αυτοκράτορας μεταφέρθηκε στην Ακυληία, όπου πρώτα του έκοψαν το χέρι και στην συνέχεια τον έβαλαν να παρελάσει στον Ιππόδρομο πάνω σε έναν γάιδαρο για να χλευαστεί από το πλήθος, στο τέλος, μετά από περαιτέρω προσβολές και τραυματισμούς, τελικά τον αποκεφάλισαν τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του 425.
Τρεις μέρες μετά τον θάνατο του Ιωάννη, ο Αέτιος επέστρεψε ως επικεφαλής στρατού Ούνων. Μετά από κάποιες αψιμαχίες, ο Αέτιος και η Πλακιδία, αντιβασιλέας του γιου της, ήρθαν σε συμφωνία, η οποία διαμόρφωσε το πολιτικό τοπίο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Οι Ούνοι εξοφλήθηκαν και στάλθηκαν στην πατρίδα τους, ενώ ο Αέτιος έλαβε το αξίωμα του magister militum (επικεφαλής του Ρωμαϊκού στρατού). Ο ιστορικός Adrian Goldsworthy γράφει ότι "χρειάστηκε ένας σκληρός αγώνας με σημαντικό μέρος του Ανατολικού Ρωμαϊκού πεζικού και ναυτικού, καθώς και αρκετή δόση προδοσίας" για να νικηθεί ο Ιωάννης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Λεοπόλδος Β΄ Μπάμπενμπεργκ της Αυστρίας
Ο Λεοπόλδος Β΄ ο δίκαιος (γερμ.: Ernest der Schöne, 1050 - 12 Οκτωβρίου 1095), από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ, ήταν μαργράβος της Αυστρίας (1075-1095).
Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Ερνέστου, μαργράβου της Αυστρίας και της Αδελαΐδας των Βέττιν, κόρης του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ (= Κάτω Λουσατίας).
Κατά την Έριδα της Περιβολής ακολούθησε αρχικά τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων, αλλά το 1081 άλλαξε πλευρά επηρεαζόμενος από τη σύζυγό του Ίντα και τον Άλτμαν, επίσκοπο του Πάσσαου. Τότε ο Ερρίκος Δ΄ τον εκτόπισε και έδωσε το μαργραβάτο του στον Βλαδίσλαο Β΄ Πρεμυσλιδών της Βοημίας, που τον νίκησε στη μάχη του Μάιλμπεργκ. Τελικά ο Λεοπόλδος Β΄ κατάφερε να ανακτήσει τη θέση του, αν και έχασε κάποιο έδαφος στη Νότια Μοραβία. Πάντρεψε την κόρη του με τον εξάδελφο του Βλαδίσλαου Β΄, τον Λεοπόλδο, δούκα της Μοραβίας.
Οικογένεια
Το 1065 νυμφεύτηκε την Ίντα του Φόρμπαχ-Ράτελνμπεργκ κόμισσα του Χαμ (Άνω Παλατινάτο, Βαυαρία), κόρη του Ραπότο Δ΄ του Καμ. Η Ίντα ήταν σταυροφόρος και έλαβε μέρος στην Σταυροφορία του 1101, όπου απεβίωσε. Είχαν τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Φωσφορικό καρβαμοΰλιο
Το φωσφορικό καρβαμοΰλιο (CP) είναι ένα ανιόν σημαντικό για την βιοχημεία. Στα ζώα, είναι ένας ενδιάμεσος μεταβολίτης στην απόρριψη του αζώτου μέσω του κύκλου της ουρίας και της σύνθεσης των πυριμιδινών. Το ενζυματικό αντίστοιχό του, η καρβαμοϋλο φωσφορική συνθετάση Ι (CPS I), αλληλεπιδρά με μια κατηγορία μορίων που ονομάζονται σιρτουίνες. Το CP στη συνέχεια εισέρχεται στον κύκλο της ουρίας στον οποίο αντιδρά με την ορνιθίνη για να σχηματίσει κιτρουλίνη.
Πηγές
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2016-17
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2016-17 ήταν η 11η έκδοση της Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Εθνικός Λατσιών.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2016-17 συμμετείχαν 9 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η ομάδα που ήταν στην πρώτη θέση ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2015-16
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2015-16, Αναγέννηση Δερύνειας η οποία συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία 2016-17.