cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική
Το επίσημο λεξιλόγιο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, και συγκεκριμένα της διαίρεσης της αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας σε τρεις καθορισμένες τάξεις: ο Δωρικός ρυθμός, ο Ιωνικός ρυθμός και ο Κορινθιακός ρυθμός, κατάφεραν να επηρεάσουν βαθιά τη δυτική αρχιτεκτονική των μεταγενέστερων περιόδων. Η αρχιτεκτονική της αρχαίας Ρώμης προήλθε από εκείνη της Ελλάδας και διατήρησε την επιρροή της στην Ιταλία χωρίς διακοπή μέχρι σήμερα. Από την Αναγέννηση, οι αναβιώσεις του Κλασσικισμού έχουν διατηρήσει ζωντανές όχι μόνο τις ακριβείς μορφές και τις απαιτούμενες λεπτομέρειες της ελληνικής αρχιτεκτονικής, αλλά και την αντίληψη της αρχιτεκτονικής ομορφιάς που βασίζεται στην ισορροπία και την αναλογία. Οι διαδοχικές μορφές της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής και της αρχιτεκτονικής της ελληνικής αναβίωσης ακολούθησαν και υιοθέτησαν στενά αρχαίες ελληνικές τεχνοτροπίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της αρχιτεκτονικής Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική
Πεσκαρόλο εντ Ουνίτι
Το Πεσκαρόλο εντ Ουνίτι (ιταλικά: Pescarolo ed Uniti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Αναπλαστικό ολιγοδενδρογλίωμα
Σημάδια και συμπτώματα
Επιληπτική κρίση
Παθογένεση
Το αναπλαστικό (κακοήθη) ολιγοδενδρογλίωμα ανήκει στην ομάδα των διάχυτων γλοιωμάτων και εμφανίζεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλος και νωτιαίος μυελός) από πρόδρομα βλαστοκύτταρα ολιγοδενδροκυττάρων. Αυτός ο όγκος εμφανίζεται κυρίως στη μέση ενήλικη ζωή με κορύφωση συχνότητας την 4η και 5η δεκαετία της ζωής.
Διαγνωστικός
Η πιο σημαντική διαγνωστική διαδικασία είναι η μαγνητική τομογραφία (MRI). Μερικές φορές, εκτός από τα διαγνωστικά ρουτίνας, ο μεταβολισμός στους ιστούς εμφανίζεται με τη χρήση τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με εξέταση λεπτού ιστού μετά από επέμβαση. Τα αναπλαστικά ολιγοδενδρογλοιώματα συχνά παρουσιάζουν απώλεια γενετικού υλικού. Περίπου 50 με 70 Το % των αναπλαστικών ολιγοδενδρογλιωμάτων βαθμού III της ΠΟΥ εμφανίζουν συνδυασμένες αλληλικές απώλειες στο βραχύ βραχίονα του χρωμοσώματος 1 (1p) και στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 19 (19q). Αυτή η αλλαγή ονομάζεται κυρίως " 1p/19q Co Διαγραφή ". Μπορεί να θεωρηθεί ευνοϊκό για τον ασθενή και καθιστά πιο πιθανή την ανταπόκριση στην ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία. Ο χαρακτηρισμός του βαθμού III (υψηλού βαθμού) ολιγοδενδρογλιώματος γενικά περιλαμβάνει προηγούμενες διαγνώσεις αναπλαστικού ή κακοήθους ολιγοδενδρογλιώματος.
Πρόγνωση
Ποσοστό σχετικής επιβίωσης 5 ετών: Ηλικία 20–44, 76%. Ηλικία 45–54, 67%. Η προκαρβαζίνη, η λομουστίνη και η βινκριστίνη χρησιμοποιούνται από τον Μάιο του 1975. Για 48 χρόνια, νέες θεραπευτικές επιλογές δοκιμάζονται τακτικά ως μέρος θεραπευτικών μελετών για τη βελτίωση της θεραπείας του αναπλαστικού ολιγοδενδρογλιώματος. Prokarbatsiinia, lomustiinia ja vinkristiiniä on käytetty toukokuusta 1975 lähtien. Uusia hoitovaihtoehtoja on testattu säännöllisesti 48 vuoden ajan terapeuttisissa tutkimuksissa anaplastisesta oligodendroglioomasta hoidon parantamiseksi.<ref name="pmid1122488"
Για έρευνα
Από το 2022, δεν είναι δυνατή η οριστική θεραπεία με αναπλαστικά ολιγοδενδρογλοιώματα βαθμού III του ΠΟΥ. Μια αναδρομική μελέτη σε 1054 ασθενείς με αναπλαστικό ολιγοδενδρογλίωμα, που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνάντησης της ASCO του 2009, υποδηλώνει ότι η θεραπεία με PCV μπορεί να είναι αποτελεσματική. Ο διάμεσος χρόνος έως την εξέλιξη για ασθενείς με συν-εξάλειψη 1p19q ήταν μεγαλύτερος μετά από PCV μόνο (7,6 έτη) παρά μόνο με τεμοζολομίδη (3,3 έτη). Η διάμεση συνολική επιβίωση ήταν επίσης μεγαλύτερη με τη θεραπεία με PCV έναντι της θεραπείας με τεμοζολομίδη (δεν επιτεύχθηκε, έναντι 7,1 ετών). Μια πρόσφατη μακροχρόνια μελέτη επιβεβαιώνει ότι η ακτινοβολία σε συνδυασμό με την επικουρική χημειοθεραπεία είναι σημαντικά πιο αποτελεσματική για ασθενείς με αναπλαστικό ολιγοδενδρογλοίωμα με όγκους 1p 19q και έχει γίνει το νέο πρότυπο φροντίδας. Είναι πιθανό ότι η ακτινοθεραπεία μπορεί να παρατείνει τον συνολικό χρόνο έως την εξέλιξη των μη διαγραμμένων όγκων. Εάν η μάζα του όγκου συμπιέζει παρακείμενες δομές του εγκεφάλου, ένας νευροχειρουργός θα αφαιρέσει συνήθως όσο μεγαλύτερο μέρος του όγκου μπορεί χωρίς να βλάψει άλλες κρίσιμες, υγιείς δομές του εγκεφάλου. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι η ακτινοβολία δεν βελτιώνει τη συνολική επιβίωση (ακόμα και όταν λαμβάνονται υπόψη η ηλικία, τα κλινικά δεδομένα, η ιστολογική κατάταξη και ο τύπος της επέμβασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρκίνος Κατηγορία:Παθήσεις του εγκεφάλου Κατηγορία:Νευρολογία
Magnifique
Το "Magnifique" είναι το πέμπτο άλμπουμ των Ratatat. Κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου του 2015 από την Because Music. Το πρώτο single από το άλμπουμ, "Cream on Chrome" κυκλοφόρησε στις 12 Απριλίου του 2015. Στις 16 Ιουνίου του 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο single, "Abrasive". Το εξώφυλλο περιέχει σχέδια από τα μέλη της μπάντας, Evan Mast and Mike Stroud.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Στρογγυλή (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Στρογγυλή αναφέρεται κυρίως το ηφαιστειακό σύστημα και προϊστορικό νησί της Στρογγύλης, του οποίου απομεινάρια είναι η σημερινή Σαντορίνη, η Θηρασία και το Ασπρονήσι.
Λη Κουάν Γιου
Ο Λη Κουάν Γιού (αγγλικά / μαλαισιανά: Lee Kuan Yew, γνωστός και ως LKY, ταμίλ: லீ குவான் யூ, κινεζικά: 李光耀, όνομα γέννησης Χάρυ Λη Κουάν Γιού / Harry Lee Kuan Yew, 16 Σεπτεμβρίου 1923 – 23 Μαρτίου 2015), υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης, και παρέμεινε στο αξίωμα αυτές για 3 δεκαετίες.
Αποφοίτησε από το κολλέγιο Φιτζγουίλιαμ του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ με αριστεία στη Νομική. Το 1950 άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και συνέχισε έως το 1959. Παράλληλα, το 1954 υπήρξε συνιδρυτής του πολιτικού κόμματος People's Action Party (PAP) / Κόμμα Δράσης του Λαού και διετέλεσε γενικός γραμματέας του έως το 1992, οδηγώντας το κόμμα σε 8 συνεχείς εκλογικές νίκες. Μετά την παραίτηση του Λη από πρωθυπουργός το 1990, παρέμεινε στην κυβέρνηση ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου έως το 2004 υπό τον διάδοχο πρωθυπουργό Γκο Τσοκ Τονγκ, και κατόπιν υπηρέτησε σε συμβουλευτικό κυβερνητικό ρόλο έως το 2011 υπό τον γιό του, τον Λι Σιεν Λουνγκ. Συνολικά, ο Λη εκτελούσε υπουργικά καθήκοντα για 56 χρόνια. Υπηρέτησε ως βουλευτής την περιοχή Ταντζόγκ Παγκάρ όπου εκλέγονταν για σχεδόν 60 χρόνια μέχρι τον θάνατο του το 2015.
Ο Λη τοποθετήθηκε εναντίον της Βρετανικής αποικιοκρατίας επιζητώντας τον τερματισμό της και την αυτοδιάθεση της Σιγκαπούρης. Κατάφερε να επιτύχει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος μέσω της οποίας οι Βρετανικές αποικίες της νοτιοανατολικής Ασίας θα συγχωνεύονταν και θα δημιουργούσαν τη Μαλαισία το 1963. Ωστόσο υπήρξαν φυλετικές διαμάχες και ιδεολογικές διαφορές κατά την ένωση αυτή, κάτι που οδήγησε στη δημιουργία της Σιγκαπούρης ως ξεχωριστής πόλης-κράτους το 1965.
Απέφευγε τις λαϊκιστικές πολιτικές και λόγο προτιμώντας τον προγραμματισμό των μακροπρόθεσμων κοινωνικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Η διακυβέρνηση του δέχτηκε επίσης και αρκετή κριτική, κυρίως ως προς την καταπάτηση των πολιτικών ελευθεριών (απαγόρευση διαδηλώσεων, έλεγχος των ΜΜΕ) και μηνύσεις συκοφάντησης εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Υποστήριζε πως τα πειθαρχικά μέτρα αυτά ήταν απαραίτητα για την πολιτική σταθερότητα, η οποία μαζί με το κράτος δικαίου, ήταν αναγκαία για την οικονομική πρόοδο της χώρας.
Στις 23 Μαρτίου του 2015, Ο Λη Κουάν Γιού πέθανε μετά από οξεία πνευμονία σε ηλικία 91 ετών. Ακολούθησε μια εβδομάδα εθνικού πένθους, κατά την οποία συνολικά 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι αποτέλεσαν φόρο τιμής στη σορό του η οποία ήταν εκτεθειμένη στο κοινοβούλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιγκαπουριανοί πολιτικοί
Πεσσίνα Κρεμονέζε
Η Πεσσίνα Κρεμονέζε (ιταλικά: Pessina Cremonese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Πιαντένα Ντριτσόνα
Η Πιαντένα Ντριτσόνα (ιταλικά: Piadena Drizzona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Χρύσα Ρωμανού
Η Χρύσα Ρωμανού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931, ήταν μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες εικαστικούς της γενιάς της. Καθοριστική για τη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής της προσωπικότητας υπήρξε η διαμονή της στη Γαλλία την εικοσαετία 1961-1981 όπου συνάντησε τον μετέπειτα σύζυγό της Νίκο Κεσσανλή και συνδέθηκε με σημαντικές φυσιογνωμίες της τέχνης.
Ανήκε στην ομάδα των ελλήνων καλλιτεχνών της διασποράς που έζησαν και εργάστηκαν μεταπολεμικά σε μεγάλα καλλιτεχνικά κέντρα του δυτικού κόσμου και για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής τέχνης δεν ακολούθησαν απλώς τις διεθνείς καλλιτεχνικές εξελίξεις αλλά υπήρξαν συνδιαμορφωτές τους.
Βιογραφία - Χρονολόγιο
Τη δεκαετία του ’50 η Χρύσα Ρωμανού έκανε ένα μικρό πέρασμα από τη δημοσιογραφία («Πειραϊκός Χρονογράφος», «Εμπρός»), ενώ την ίδια εποχή εισήχθη και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Υπήρξε μαθήτρια του Γ. Μόραλη και του Α. Γεωργιάδη. Πρώτη φορά έδειξε έργα της το 1958 στο Α’ Καλοκαιρινό Σαλόνι Νέων Καλλιτεχνών, κερδίζοντας μάλιστα ένα από τα τρία βραβεία. Δύο χρόνια μετά παρουσίασε στην γκαλερί Ζυγός την πρώτη της ατομική έκθεση με ανεικονικά έργα. Το συναρπαστικό ταξίδι της Χρύσας Ρωμανού στην τέχνη θα ξεκινήσει, όμως, το 1961, όταν θα βρεθεί στο Παρίσι με υποτροφία του ελληνικού κράτους. Στα χρόνια που ακολουθούν θ’ αποκαλύψει τους «Μύθους », μια ενότητα έργων που δημιουργεί στο πάτωμα χύνοντας αραιωμένο μπλε χρώμα πάνω σε άσπρο φόντο, ενώ στη συνέχεια θα τη συνεπάρει η τεχνική του κολάζ, η ανατρεπτική συνύπαρξη εικόνων από εφημερίδες και περιοδικά: διαφημίσεις με καταναλωτικά προϊόντα αλλά και στιγμιότυπα της πολιτικής και της κοινωνικής πραγματικότητας. Το βλέμμα της στην κοινωνία της κατανάλωσης και στην κυριαρχία της εικόνας παρέμεινε οξύ, ειρωνικό. Η δουλειά της βρισκόταν στον αντίποδα της τακτικής των Αμερικανών καλλιτεχνών που ενσωμάτωναν με ανάλαφρο τρόπο στα έργα τους λαμπερές εικόνες των αγαθών της καταναλωτικής έκρηξης.Το 1968 η Χρύσα Ρωμανού ξεκίνησε μια σειρά Το 1968 η Χρύσα Ρωμανού ξεκίνησε μια σειρά τρισδιάστατων κατασκευών, των «Μεκανό», εμπνευσμένη από το παιδικό παιχνίδι, ενώ ιδιαιτέρως σημαντική στην πορεία της είναι η μακροχρόνια ενασχόλησή της με τους Χάρτες και τους Λαβυρίνθους. Το 1980 θα επιστρέψει στα αγαπημένα της θέματα, αξιοποιώντας το ντεκολάζ, τη μέθοδο των nouveaux realistes : έργα που δημιουργούνται από την αποκόλληση και την επικόλληση εικόνων σε απανωτά στρώματα στην πίσω όψη μιας ζελατίνας αρχικά και της διάφανης επιφάνειας του πλεξιγκλάς στη συνέχεια.
Το ενδιαφέρον της Χρύσας Ρωμανού για τους Χάρτες, τα ταξίδια και τους Λαβυρίνθους μοιάζει προγενέστερο των αναζητήσεων των κινημάτων του ’60 αλλά και των ηθελημένα αποπροσανατολιστικών, «ψυχογεωγραφικών χαρτών» του Παρισιού που παρουσίασαν οι καταστασιακοί. Η Χρύσα Ρωμανού κατάφερε να συγκροτήσει το δικό της λεξιλόγιο και να παρουσιάσει τη δουλειά της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σε μια εποχή που κυριαρχούσαν ακόμα οι άρρενες συνάδελφοί της.
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Γεγονότα Αυγούστου 2019
31 Αυγούστου
08
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Το βασίλειο των Πτολεμαίων ήταν ένα αρχαίο ελληνικό κράτος με έδρα την Αίγυπτο κατά την Ελληνιστική Περίοδο. Ιδρύθηκε το 305 π.Χ. από τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα, στρατηγό τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, και διήρκεσε μέχρι το τέλος της Κλεοπάτρας Ζ΄ το 30 π.Χ. Κυβερνώντας για σχεδόν τρεις αιώνες, οι Πτολεμαίοι ήταν η μακροβιότερη και πιο πρόσφατη αιγυπτιακή δυναστεία αρχαίας καταγωγής.
Για να νομιμοποιήσουν την κυριαρχία τους και να κερδίσουν την αναγνώριση από τους γηγενείς Αιγύπτιους, οι Πτολεμαίοι υιοθέτησαν τον τίτλο του Φαραώ και απεικονίζονταν σε δημόσια μνημεία με αιγυπτιακό στυλ και ενδυμασία. Κατά τα άλλα η μοναρχία διατήρησε αυστηρά τον ελληνιστικό χαρακτήρα και τις παραδόσεις της. Το βασίλειο είχε μία περίπλοκη κυβερνητική γραφειοκρατία, που εκμεταλλευόταν τους τεράστιους οικονομικούς πόρους της χώρας προς όφελος μίας ελληνικής άρχουσας τάξης, που κυριαρχούσε στις στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές υποθέσεις και που σπάνια ενσωματωνόταν στην αιγυπτιακή κοινωνία και τον πολιτισμό. Οι γηγενείς Αιγύπτιοι διατήρησαν την εξουσία στους τοπικούς και θρησκευτικούς θεσμούς και μόνο σταδιακά συσσώρευσαν εξουσία στη γραφειοκρατία, υπό τον όρο ότι εξελληνίζονταν. Ξεκινώντας με τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο, οι Πτολεμαίοι άρχισαν να υιοθετούν αιγυπτιακά έθιμα, όπως το να νυμφεύονται τις αδελφές τους σύμφωνα με τον μύθο τού Όσιρι και να συμμετέχουν στην αιγυπτιακή θρησκευτική ζωή. Νέοι ναοί κτίστηκαν, παλαιότεροι αποκαταστάθηκαν και η βασιλική αιγίδα έγινε δαψιλής στην ιεροσύνη.
Από τα μέσα του 3ου αι. π.Χ. η Αίγυπτος των Πτολεμαίων ήταν το πλουσιότερο και ισχυρότερο από τα διάδοχα κράτη τού Αλεξάνδρου και το κορυφαίο παράδειγμα τού ελληνικού πολιτισμού. Όμως ξεκινώντας από τα μέσα του 2ου αι. π.Χ., οι δυναστικές διαμάχες και μία σειρά ξένων πολέμων αποδυνάμωσαν το βασίλειο, που εξαρτιόταν όλο και περισσότερο από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Υπό την Κλεοπάτρα Ζ΄, η οποία προσπάθησε να αποκαταστήσει την Πτολεμαϊκή εξουσία, η Αίγυπτος ενεπλάκη σε έναν ρωμαϊκό εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος τελικά οδήγησε στην κατάκτησή της από τη Ρώμη ως το τελευταίο ανεξάρτητο ελληνιστικό κράτος. Η Ρωμαϊκή Αίγυπτος έγινε μία από τις πλουσιότερες επαρχίες της Ρώμης και κέντρο του μακεδονικού πολιτισμού, με τα ελληνικά να παραμένουν η κύρια γλώσσα της κυβέρνησης μέχρι τη μουσουλμανική κατάκτηση το 641 μ.Χ. Η Αλεξάνδρεια παρέμεινε μία από τις κορυφαίες πόλεις της Μεσογείου μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα.
Ιστορία
Η βασιλεία των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο είναι μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες χρονικές περιόδους της ελληνιστικής εποχής, λόγω της ανακάλυψης πολλών παπύρων και οστράκων γραμμένων στην κοινή ελληνιστική και αιγυπτιακή γλώσσα.
Το υπόβαθρο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/British_Museum_Egypt_031.jpg/220px-British_Museum_Egypt_031.jpg|μικρογραφία| Ο Πτολεμαίος ως Φαραώ της Αιγύπτου, Βρετανικό Μουσείο, Λονδίνο σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/Ptolemy_II_MAN_Napoli_Inv5600.jpg/170px-Ptolemy_II_MAN_Napoli_Inv5600.jpg|μικρογραφία| Προτομή που απεικονίζει τον φαραώ [[Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος|Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο 309–246 π.Χ.]] Το 332 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας, εισέβαλε στην Αίγυπτο, η οποία εκείνη την εποχή ήταν σατραπεία της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, γνωστή ως 31η Δυναστεία υπό τον αυτοκράτορα Αρταξέρξη Γ΄. Επισκέφτηκε τη Μέμφιδα και ταξίδεψε στο μαντείο του Άμωνα στην όαση Σίβα. Ο χρησμός τον ανακήρυξε ως γιο του Άμωνα.
Ο Αλέξανδρος συμφιλίωσε τους Αιγύπτιους, με τον σεβασμό που έδειχνε για τη θρησκεία τους, αλλά διόρισε Μακεδόνες σχεδόν σε όλα τα ανώτερα αξιώματα της χώρας και ίδρυσε μία νέα ελληνική πόλη, την Αλεξάνδρεια, για να γίνει η νέα πρωτεύουσα. Ο πλούτος της Αιγύπτου θα μπορούσε τώρα να αξιοποιηθεί για την κατάκτηση από τον Αλέξανδρο της υπόλοιπης αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Στις αρχές του 331 π.Χ. ήταν έτοιμος να αναχωρήσει και οδήγησε τις δυνάμεις του στη Φοινίκη. Άφησε τον Κλεομένη από την Ναύκρατη ως κυρίαρχο νομάρχη για να ελέγξει την Αίγυπτο εν τη απουσία του. Ο Αλέξανδρος δεν επέστρεψε ποτέ στην Αίγυπτο.
Η εγκαθίδρυση
Μετά το τέλος του Αλέξανδρου στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ. ξέσπασε κρίση διαδοχής μεταξύ των στρατηγών του. Αρχικά ο Περδίκκας κυβέρνησε την αυτοκρατορία ως αντιβασιλιάς τού ετεροθαλούς αδελφού τού Αλεξάνδρου, Αρριδαίου, ο οποίος επονομάστηκε Φίλιππος Γ΄ της Μακεδονίας, και στη συνέχεια ως αντιβασιλιάς τόσο του Φίλιππου Γ΄, όσο και τού βρέφους γιου τού Αλέξανδρου, Αλέξανδρου Δ΄ της Μακεδονίας, ο οποίος δεν είχε γεννηθεί την εποχή τού τέλους τού πατέρα του. Ο Περδίκκας διόρισε τον Πτολεμαίο, έναν από τους στενότερους στρατηγούς τού Αλέξανδρου, ως σατράπη της Αιγύπτου. Ο Πτολεμαίος κυβέρνησε την Αίγυπτο από το 323 π.Χ. ονομαστικά στο όνομα των κοινών βασιλέων Φιλίππου Γ΄ και Αλεξάνδρου Δ΄. Ωστόσο, καθώς η αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατατμήθηκε, ο Πτολεμαίος σύντομα καθιερώθηκε ως ηγεμόνας από μόνος του. Ο Πτολεμαίος υπερασπίστηκε με επιτυχία την Αίγυπτο έναντι της εισβολής του Περδίκκα το 321 π.Χ. και εδραίωσε τη θέση του στην Αίγυπτο και τις γύρω περιοχές κατά τους Πολέμους των Διαδόχων (322–301 π.Χ.). Το 305 π.Χ. ο Πτολεμαίος πήρε τον τίτλο του βασιλιά. Ως Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ, ίδρυσε τη δυναστεία των Πτολεμαίων, που επρόκειτο να κυβερνήσει την Αίγυπτο για σχεδόν 300 χρόνια.
Οι πρώτοι Πτολεμαίοι δεν διατάραξαν τη θρησκεία ή τα έθιμα των Αιγυπτίων. Έκτισαν υπέροχους νέους ναούς για τους Αιγύπτιους θεούς και σύντομα υιοθέτησαν την εξωτερική εμφάνιση των φαραώ του παλιού καθεστώτος. Ηγεμόνες όπως ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ σέβονταν τον αιγυπτιακό λαό και αναγνώρισαν τη σημασία της θρησκείας και των παραδόσεων του. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Πτολεμαίων Β΄ και Γ΄, χιλιάδες Μακεδόνες βετεράνοι ανταμείφθηκαν με παραχωρήσεις γεωργικών εκτάσεων και οι Μακεδόνες τοποθετήθηκαν σε αποικίες και φρουρές ή εγκαταστάθηκαν σε χωριά σε όλη τη χώρα. Η Άνω Αίγυπτος, η πιο μακριά από το κέντρο της κυβέρνησης, επηρεάστηκε λιγότερο, παρόλο που ο Πτολεμαίος Α΄ καθιέρωσε την ελληνική αποικία της Πτολεμαΐδας Ερμίας ως πρωτεύουσά της. Αλλά μέσα σε έναν αιώνα, η ελληνική επιρροή είχε εξαπλωθεί στη χώρα και οι επιγαμίες είχαν δημιουργήσει μία μεγάλη ελληνο-αιγυπτιακή μορφωμένη τάξη. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες παρέμεναν πάντα προνομιούχος μειονότητα στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο. Ζούσαν σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, λάμβαναν ελληνική μόρφωση, δικάζονταν στα ελληνικά δικαστήρια και ήταν πολίτες ελληνικών πόλεων.
Πτολεμαίος Α'
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Ptolemy_I_Soter_Louvre_Ma849.jpg/170px-Ptolemy_I_Soter_Louvre_Ma849.jpg|μικρογραφία| [[Ελληνιστική τέχνη|Ελληνιστική προτομή του Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος, 3ος αι. π.Χ., τώρα στο Λούβρο.]] Στο πρώτο μέρος της βασιλείας του Πτολεμαίου Α΄ κυριάρχησαν οι πόλεμοι των διαδόχων στρατηγών μεταξύ των διαφόρων διαδόχων κρατών της αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου. Ο πρώτος του στόχος ήταν να κρατήσει τη θέση του στην Αίγυπτο με ασφάλεια και δεύτερον να αυξήσει την επικράτειά του. Μέσα σε λίγα χρόνια είχε αποκτήσει τον έλεγχο της Λιβύης, της Κοίλης Συρίας (συμπεριλαμβανομένης της Ιουδαίας) και της Κύπρου. Όταν ο Αντίγονος, ηγεμόνας της Συρίας, προσπάθησε να επανενώσει την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, ο Πτολεμαίος εντάχθηκε στον συνασπισμό εναντίον του. Το 312 π.Χ., συμμαχώντας με τον Σέλευκο Α΄, τον ηγεμόνα της Βαβυλωνίας, νίκησε τον Δημήτριο, γιο του Αντιγόνου, στη μάχη της Γάζας.
Το 311 π.Χ. συνήφθη ειρήνη μεταξύ των μαχητών, αλλά το 309 π.Χ. ξεκίνησε ξανά πόλεμος και ο Πτολεμαίος κατέλαβε την Κόρινθο και άλλα μέρη της Ελλάδας, αν και έχασε την Κύπρο μετά από ναυμαχία το 306 π.Χ. Τότε ο Αντίγονος προσπάθησε να εισβάλει στην Αίγυπτο, αλλά ο Πτολεμαίος κράτησε τα σύνορα εναντίον του. Όταν ανανεώθηκε η ένωση κατά τού Αντιγόνου το 302 π.Χ., ο Πτολεμαίος προσχώρησε πάλι στον συνασπισμό, αλλά ούτε αυτός, ούτε ο στρατός του ήταν παρόντες, όταν ο Αντίγονος ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην Ιψό. Αντίθετα, είχε εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να εξασφαλίσει την Κοίλη Συρία και την Παλαιστίνη, κατά παράβαση της συμφωνίας που την εκχωρούσε στον Σέλευκο Α΄, δημιουργώντας έτσι το σκηνικό για τους μελλοντικούς Συριακούς Πολέμους. Στη συνέχεια ο Πτολεμαίος προσπάθησε να μείνει μακριά από χερσαίους πολέμους, ωστόσο ανέκτησε την Κύπρο το 295 π.Χ.
Νιώθοντας ότι το βασίλειο ήταν πλέον ασφαλές, ο Πτολεμαίος μοιράστηκε την κυριαρχία με τον γιο του -τον Πτολεμαίο Β΄- από τη σύζυγό του Βερενίκη το 285 π.Χ. Στη συνέχεια, μάλλον αφιέρωσε τη συνταξιοδότησή του στη συγγραφή μίας ιστορίας των εκστρατειών του Αλεξάνδρου, η οποία δυστυχώς τώρα δεν σώζεται, αλλά ήταν μία κύρια πηγή για το μεταγενέστερο έργο του Αρριανού. Ο Πτολεμαίος Α΄ απεβίωσε το 283 π.Χ. σε ηλικία 84 ετών. Άφησε ένα σταθερό και καλά διοικούμενο βασίλειο στον γιο του.
Πτολεμαίος Β΄
Ο Πτολεμαίος Β΄ ήταν ένας πρόθυμος προστάτης της μελέτης, χρηματοδότησε την επέκταση της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και προστάτευσε την επιστημονική έρευνα. Ποιητές όπως ο Καλλίμαχος, ο Θεόκριτος, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Ποσείδιππος έλαβαν υποτροφίες και παρήγαγαν αριστουργήματα της ελληνιστικής ποίησης, συμπεριλαμβανομένων πανηγυρικών προς τιμήν της δυναστείας των Πτολεμαίων. Άλλοι μελετητές που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα του Πτολεμαίου, ήταν ο μαθηματικός Ευκλείδης και ο αστρονόμος Αρίσταρχος. Ο Πτολεμαίος πιστεύεται ότι ανέθεσε στον Mανέθωνα να συνθέσει τα Aιγυπτιακά του, μία αφήγηση της αιγυπτιακής ιστορίας, που ίσως είχε σκοπό να κάνει τον αιγυπτιακό πολιτισμό κατανοητό στους νέους ηγεμόνες του.
Η πρώτη σύζυγος του Πτολεμαίου, η Αρσινόη Α΄, κόρη του Λυσίμαχου, ήταν μητέρα των νόμιμων παιδιών του. Μετά την αποκήρυξή της, ακολούθησε το αιγυπτιακό έθιμο και νυμφεύτηκε την αδελφή του, Αρσινόη Β΄, ξεκινώντας μία πρακτική που, ενώ ήταν ευχάριστη στον αιγυπτιακό πληθυσμό, είχε σοβαρές συνέπειες σε μεταγενέστερες βασιλείες. Η υλική και λογοτεχνική αίγλη της Αλεξανδρινής Αυλής βρισκόταν στο απόγειό της επί Πτολεμαίου Β΄. Ο Καλλίμαχος, φύλακας της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, ο Θεόκριτος, και πλήθος άλλων ποιητών, εξύμνησαν την οικογένεια των Πτολεμαίων. Ο ίδιος ο Πτολεμαίος ήταν πρόθυμος να αυξήσει τη βιβλιοθήκη και να υποστηρίξει την επιστημονική έρευνα. Ξόδευε αφειδώς για να γίνει η Αλεξάνδρεια οικονομική, καλλιτεχνική και πνευματική πρωτεύουσα του ελληνιστικού κόσμου. Οι ακαδημίες και οι βιβλιοθήκες της Αλεξάνδρειας αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση μεγάλου μέρους της ελληνικής λογοτεχνικής κληρονομιάς.
Πτολεμαίος Γ΄
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/PtolemyIV.jpg/225px-PtolemyIV.jpg|αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| Νόμισμα που απεικονίζει τον φαραώ [[Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης|Πτολεμαίο Γ΄ Ευεργέτη. Πτολεμαϊκό Βασίλειο.]] Ο Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης διαδέχθηκε τον πατέρα του το 246 π.Χ. Εγκατέλειψε την πολιτική των προκατόχων του να μένουν έξω από τους πολέμους των άλλων μακεδονικών διαδόχων βασιλείων και βυθίστηκε στον Γ΄ Συριακό Πόλεμο (246–241 π.Χ.) με την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών της Συρίας, όταν η αδελφή του, βασίλισσα Βερενίκη και ο γιος της δολοφονήθηκαν σε δυναστική διαμάχη. Ο Πτολεμαίος Γ΄ βάδισε θριαμβευτικά στην καρδιά του βασιλείου των Σελευκιδών, μέχρι τη Βαβυλωνία, ενώ οι στόλοι του στο Αιγαίο Πέλαγος έκαναν νέες κατακτήσεις μέχρι τη Θράκη.
Αυτή η νίκη σηματοδότησε το ζενίθ της Πτολεμαϊκής δύναμης. Ο Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος διατήρησε τον θρόνο του, αλλά οι αιγυπτιακοί στόλοι έλεγχαν τις περισσότερες ακτές της Μ. Ασίας και της Ελλάδας. Μετά από αυτόν τον θρίαμβο ο Πτολεμαίος Γ΄ δεν συμμετείχε πλέον ενεργά στον πόλεμο, αν και υποστήριξε τους εχθρούς της Μακεδονίας στην ελληνική πολιτική σκηνή. Η εσωτερική του πολιτική διέφερε από εκείνη τού πατέρα του στο ότι υποστήριζε τη γηγενή αιγυπτιακή θρησκεία πιο φιλελεύθερα: άφησε μεγαλύτερα ίχνη ανάμεσα στα αιγυπτιακά μνημεία. Σε αυτό η βασιλεία του σηματοδοτεί τη σταδιακή εξαιγυπτίωση των Πτολεμαίων.
Ο Πτολεμαίος Γ΄ συνέχισε τις χορηγίες τού προκατόχου του για τις σπουδές και τη λογοτεχνία. Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη στο Μουσείο συμπληρώθηκε από μία δεύτερη βιβλιοθήκη, που κτίστηκε στο Σεραπείο. Λέγεται ότι είχε ληφθεί και αντιγραφεί κάθε βιβλίο, που ξεφόρτωνε στις αποβάθρες της Αλεξάνδρειας, επιστρέφοντας τα αντίγραφα στους ιδιοκτήτες τους και κρατώντας τα πρωτότυπα για τη Βιβλιοθήκη. Λέγεται ότι δανείστηκε από την Αθήνα τα επίσημα χειρόγραφα τού Αισχύλου, τού Σοφοκλή και τού Ευριπίδη και έχανε το μεγάλο εχέγγυο, πού είχε καταβάλει γι' αυτά, προτιμώντας να τα κρατήσει στη Βιβλιοθήκη, αντί να τα επιστρέψει. Ο πιο διακεκριμένος λόγιος στην Αυλή του Πτολεμαίου Γ΄ ήταν ο πολυμαθής και γεωγράφος Ερατοσθένης, πιο γνωστός για τον εξαιρετικά ακριβή υπολογισμό της περιφέρειας της γης. Άλλοι εξέχοντες μελετητές περιλαμβάνουν τους μαθηματικούς Κόνωνα τον Σάμιο και Απολλώνιο τον Περγαίο.
Ο Πτολεμαίος Γ΄ χρηματοδότησε κατασκευαστικά έργα σε ναούς σε όλη την Αίγυπτο. Το πιο σημαντικό από αυτά ήταν ο Ναός του Ώρου στο Εντφού, ένα από τα αριστουργήματα της αρχαίας αιγυπτιακής αρχιτεκτονικής ναών και τώρα ο καλύτερα διατηρημένος από όλους τους αιγυπτιακούς ναούς. Ο Πτολεμαίος Γ΄ ξεκίνησε την κατασκευή του στις 23 Αυγούστου 237 π.Χ. Οι εργασίες συνεχίστηκαν για το μεγαλύτερο μέρος της δυναστείας των Πτολεμαίων. Ο κύριος ναός ολοκληρώθηκε κατά τη βασιλεία του γιου του, Πτολεμαίου Δ΄, το 212 π.Χ. και το πλήρες συγκρότημα ολοκληρώθηκε μόλις το 142 π.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Η΄, ενώ τα ανάγλυφα στον μεγάλο πυλώνα ολοκληρώθηκαν κατά τη βασιλεία του Πτολεμαίου ΙΒ΄.
Παρακμή
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Ptolemaic-Empire_200bc.jpg/300px-Ptolemaic-Empire_200bc.jpg|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Η Αυτοκρατορία των Πτολεμαίων το 200 π.Χ., δίπλα σε γειτονικά κράτη. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Ring_with_engraved_portrait_of_Ptolemy_VI_Philometor_%283rd%E2%80%932nd_century_BCE%29_-_2009.jpg/170px-Ring_with_engraved_portrait_of_Ptolemy_VI_Philometor_%283rd%E2%80%932nd_century_BCE%29_-_2009.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Δαχτυλίδι του [[Πτολεμαίος ΣΤ΄ Φιλομήτωρ|Πτολεμαίου ΣΤ΄ Φιλομήτορος ως Αιγύπτιου φαραώ. Μουσείο του Λούβρου.]]
Πτολεμαίος Δ΄
Το 221 π.Χ., ο Πτολεμαίος Γ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, ένας αδύναμος βασιλιάς, τού οποίου η κυριαρχία επιτάχυνε την παρακμή του Πτολεμαϊκού βασιλείου. Η βασιλεία του εγκαινιάστηκε με τον φόνο της μητέρας του και βρισκόταν πάντα υπό την επιρροή των βασιλικών ευνοουμένων, που έλεγχαν την κυβέρνηση. Ωστόσο, οι υπουργοί του μπόρεσαν να κάνουν σοβαρές προετοιμασίες για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις τού Αντίοχου Γ΄ του Μεγάλου στην Κοίλη Συρία και η μεγάλη αιγυπτιακή νίκη της Ραφίας το 217 π.Χ. εξασφάλισε το βασίλειο. Ένα σημάδι της εσωτερικής αδυναμίας της βασιλείας του ήταν οι εξεγέρσεις των γηγενών Αιγυπτίων, που κατέστρεψαν πάνω από τη μισή χώρα για περισσότερα από 20 χρόνια. Ο Φιλοπάτορας ήταν αφοσιωμένος στις οργιαστικές θρησκείες και στη λογοτεχνία. Νυμφεύτηκε την αδελφή του Αρσινόη Γ΄, αλλά κυβερνήθηκε από την ερωμένη του Αγαθόκλεια.
Όπως και οι προκάτοχοί του, ο Πτολεμαίος Δ΄ παρουσιάστηκε ως τυπικός Αιγύπτιος φαραώ και υποστήριξε ενεργά την αιγυπτιακή ιερατική ελίτ μέσω δωρεών και κατασκευής ναών. Ο Πτολεμαίος Γ΄ είχε εισαγάγει μία σημαντική καινοτομία το 238 π.Χ. πραγματοποιώντας σύνοδο όλων των ιερέων της Αιγύπτου στον Κάνωπο. Ο Πτολεμαίος Δ΄ συνέχισε αυτή την παράδοση, πραγματοποιώντας τη δική του σύνοδο στη Μέμφιδα το 217 π.Χ., μετά τους εορτασμούς της νίκης του Δ΄ Συριακού Πολέμου. Αποτέλεσμα αυτής της συνόδου ήταν το Διάταγμα της Ραφίας, που εκδόθηκε στις 15 Νοεμβρίου 217 π.Χ. και διατηρήθηκε σε τρία αντίγραφα. Όπως και άλλα Πτολεμαϊκά διατάγματα, το διάταγμα ήταν γραμμένο στα ιερογλυφικά, στη δημώδη αιγυπτιακή γραφή και στην κοινή ελληνική. Το διάταγμα καταγράφει τη στρατιωτική επιτυχία του Πτολεμαίου Δ΄ και της Αρσινόης Γ΄ και τις ευεργεσίες τους προς την αιγυπτιακή ιερατική ελίτ. Καθ' όλη τη διάρκεια, ο Πτολεμαίος Δ΄ παρουσιάζεται να αναλαμβάνει το ρόλο του Ώρου, που εκδικείται τον πατέρα του νικώντας τις δυνάμεις της αταξίας με επικεφαλής τον θεό Σετ. Σε αντάλλαγμα, οι ιερείς ανέλαβαν να στήσουν μία ομάδα αγαλμάτων σε κάθε ναό τους, που απεικόνιζε τον θεό τού ναού να παρουσιάζει ένα ξίφος νίκης στον Πτολεμαίο Δ΄ και την Αρσινόη Γ΄. Πενθήμερος εορτασμός εγκαινιάστηκε προς τιμήν των Θεών Φιλοπατόρων και της νίκης τους. Το διάταγμα φαίνεται λοιπόν να αντιπροσωπεύει μία επιτυχημένη σύζευξη της αιγυπτιακής φαραωνικής ιδεολογίας και θρησκείας με την ελληνιστική ελληνική ιδεολογία τού νικητή βασιλιά και της λατρείας τού ηγεμόνα του.
Εξεγέρσεις στο Νότο
Η κακή διακυβέρνηση από τον φαραώ στην Αλεξάνδρεια οδήγησε σε μία σχεδόν επιτυχημένη εξέγερση, υπό την ηγεσία ενός ιερέα ονόματι Υγρονάφωρ. Αυτοανακηρύχθηκε φαραώ το 205 π.Χ. και κυβέρνησε την άνω Αίγυπτο μέχρι το τέλος του το 199 π.Χ. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Ανχμακής, του οποίου οι δυνάμεις παραλίγο να εκδιώξουν τους Πτολεμαίους από τη χώρα. Η επαναστατική δυναστεία τελικά ηττήθηκε το 185, και μία στήλη που εόρταζε αυτό το γεγονός ήταν ιστορικά σημαντική ως η περίφημη πέτρα της Ροζέττας.
Πτολεμαίος Ε΄ Επιφανής και Πτολεμαίος ΣΤ΄ Φιλομήτωρ
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Mosaic_of_Berenice_II%2C_Ptolemaic_Queen_and_joint_ruler_with_Ptolemy_III_of_Egypt%2C_Thmuis%2C_Egypt.jpg/300px-Mosaic_of_Berenice_II%2C_Ptolemaic_Queen_and_joint_ruler_with_Ptolemy_III_of_Egypt%2C_Thmuis%2C_Egypt.jpg|μικρογραφία|300x300εσ| Ένα [[Ψηφιδωτό|μωσαϊκό από την Θουμίδα (Mένδη), στην Αίγυπτο, που δημιουργήθηκε από τον ελληνιστικό καλλιτέχνη Σοφίλο (έχει την υπογραφή του) π. το 200 π.Χ., τώρα στο Ελληνορωμαϊκό Μουσείο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η εικονιζόμενη γυναίκα είναι η βασίλισσα Βερενίκη Β΄ (η οποία κυβέρνησε από κοινού με τον σύζυγό της Πτολεμαίο Γ΄ Ευεργέτη) ως η προσωποποίηση της Αλεξάνδρειας, με το στέμμα της να δείχνει την πλώρη πλοίου, ενώ φέρει μία καρφίτσα σε σχήμα άγκυρας για το ιμάτιό της, σύμβολα τού ικανού και με επιτυχίες ναυτικού τού Πτολεμαϊκού βασιλείου στη Μεσόγειο Θάλασσα. ]] Ο Πτολεμαίος Ε΄ Επιφανής, γιος του Φιλοπάτορα και της Αρσινόης, ήταν παιδί όταν ανέβηκε στο θρόνο και μία σειρά αντιβασιλέων διοικούσαν το βασίλειο. Ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας έκαναν μία συμφωνία για την κατάληψη των Πτολεμαϊκών κτήσεων. Ο Φίλιππος Ε΄ κατέλαβε αρκετά νησιά και μέρη στην Καρία και τη Θράκη, ενώ η μάχη του Πανίου το 200 π.Χ. μεταβίβασε την Κοίλη Συρία από την Πτολεμαϊκή εξουσία στον έλεγχο των Σελευκιδών. Μετά την ήττα αυτή η Αίγυπτος συνήψε συμμαχία με την ανερχόμενη δύναμη στη Μεσόγειο, τη Ρώμη. Μόλις ενηλικιώθηκε ο Επιφανής έγινε τύραννος, πριν από το πρόωρο τέλος του το 180 π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο βρέφος γιος του Πτολεμαίος ΣΤ΄ Φιλομήτωρ.
Το 170 π.Χ. ο Αντίοχος Δ΄ Επιφανής εισέβαλε στην Αίγυπτο και αιχμαλώτισε τον Φιλομήτορα, εγκαθιστώντας τον στη Μέμφιδα ως βασιλιά-μαριονέτα. Ο μικρότερος αδελφός τού Φιλομήτορα (αργότερα Πτολεμαίος Η΄ Φύσκων) τοποθετήθηκε βασιλιάς από την Πτολεμαϊκή Αυλή στην Αλεξάνδρεια. Όταν ο Αντίοχος Δ΄ αποχώρησε, τα αδέλφια συμφώνησαν να βασιλεύσουν από κοινού με την αδελφή τους Κλεοπάτρα Β΄. Σύντομα όμως διαφώνισαν και οι διαμάχες μεταξύ των δύο αδελφών επέτρεψαν στη Ρώμη να παρέμβει και να αυξήσει σταθερά την επιρροή της στην Αίγυπτο. Ο Φιλομήτωρ ανέκτησε τελικά τον θρόνο. Το 145 π.Χ. σκοτώθηκε στη μάχη της Αντιόχειας.
Καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετιών 160 και 150 π.Χ., ο Πτολεμαίος ΣΤ΄ επιβεβαίωσε επίσης τον έλεγχο των Πτολεμαίων στο βόρειο τμήμα της Νουβίας. Αυτό το επίτευγμα διαφημίζεται έντονα στον ναό της Ίσιδας στη νήσο Φίλαι, στον οποίο χορηγήθηκαν τα φορολογικά έσοδα της περιοχής του Δωδεκάσχοινου το 157 π.Χ. Οι διακοσμήσεις στον πρώτο πυλώνα τού ναού της Ίσιδας στις Φίλαι τονίζουν την αξίωση των Πτολεμαίων να κυβερνούν ολόκληρη τη Νουβία. Η προαναφερθείσα επιγραφή σχετικά με τους ιερείς της Μαντουλίδος δείχνει, ότι ορισμένοι Νούβιοι ηγέτες τουλάχιστον πλήρωναν φόρο τιμής στο θησαυροφυλάκιο των Πτολεμαίων αυτήν την περίοδο. Προκειμένου να εξασφαλίσει την περιοχή, ο στρατηγός της Άνω Αιγύπτου, Βοηθός, ίδρυσε δύο νέες πόλεις, που ονομάστηκαν Φιλομήτρις και Κλεοπάτρα προς τιμή του βασιλικού ζεύγους.
Οι μετέπειτα Πτολεμαίοι
Μετά το τέλος τού Πτολεμαίου ΣΤ΄ ξεκίνησε μία σειρά από εμφύλιους πολέμους και διαμάχες μεταξύ των μελών της δυναστείας των Πτολεμαίων, που κράτησε περισσότερο από έναν αιώνα. Τον Φιλομήτορα διαδέχθηκε ένα ακόμη βρέφος, ο γιος του Πτολεμαίος Ζ΄ Νέος Φιλοπάτωρ. Όμως ο Πτολεμαίος Η΄ Φύσκων επέστρεψε σύντομα, σκότωσε τον νεαρό ανιψιό του, κατέλαβε τον θρόνο και αποδείχθηκε σύντομα σκληρός τύραννος. Με το τέλος του το 116 π.Χ. άφησε το βασίλειο στη σύζυγό του Κλεοπάτρα Γ΄ και στον γιο της Πτολεμαίο Θ΄ Φιλομήτορα Σωτήρα Β΄. Ο νεαρός βασιλιάς εκδιώχθηκε από τη μητέρα του το 107 π.Χ., η οποία βασίλευσε από κοινού με τον μικρότερο γιο τού Ευεργέτη, Πτολεμαίο Ι΄ Αλέξανδρο Α΄. Το 88 π.Χ. ο Πτολεμαίος Θ΄ επέστρεψε ξανά στον θρόνο και τον διατήρησε μέχρι το τέλος του το 80 π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο Πτολεμαίος ΙΑ΄ Αλέξανδρος Β΄, γιος του Πτολεμαίου Ι΄. Λιντσαρίστηκε από τον όχλο της Αλεξάνδρειας, όταν δολοφόνησε τη θετή του μητέρα, η οποία ήταν επίσης εξαδέλφη, θεία και σύζυγός του. Αυτές οι άθλιες δυναστικές διαμάχες άφησαν την Αίγυπτο τόσο αποδυναμωμένη, που η χώρα έγινε de facto προτεκτοράτο της Ρώμης, η οποία είχε πλέον απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού κόσμου.
Τον Πτολεμαίο ΙΑ΄ διαδέχθηκε ένας γιος του Πτολεμαίου Θ΄, ο Πτολεμαίος ΙΒ΄ Νέος Διόνυσος, με το παρωνύμιο ο Αυλητής. Μέχρι τώρα η Ρώμη ήταν ο διαιτητής των αιγυπτιακών υποθέσεων και προσάρτησε τόσο τη Λιβύη όσο και την Κύπρο. Το 58 π.Χ. ο Αυλητής εκδιώχθηκε από τον όχλο της Αλεξάνδρειας, αλλά οι Ρωμαίοι τον αποκατέστησαν στην εξουσία τρία χρόνια αργότερα. Απεβίωσε το 51 π.Χ., αφήνοντας το βασίλειο στον δεκαετή γιο του και τη δεκαεπταετή κόρη του: τον Πτολεμαίο ΙΓ΄ Θεό Φιλοπάτορα και την Κλεοπάτρα Ζ΄, που βασίλευσαν από κοινού ως σύζυγοι.
Κλεοπάτρα Ζ΄
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/CleopatraVIICoin.jpg/220px-CleopatraVIICoin.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Νόμισμα της Κλεοπάτρας Ζ΄, με την εικόνα της. Η Κλεοπάτρα Ζ΄ ανέβηκε στον αιγυπτιακό θρόνο στις 22 Μαρτίου 51 π.Χ. μετά το τέλος τού πατέρα της, Πτολεμαίου ΙΒ΄ Νέου Διονύσου. Βασίλευσε ως βασίλισσα «Φιλοπάτορας» και φαραώ με διάφορους άνδρες αντιβασιλείς από το 51 έως το 30 π.Χ.
Chery QQ
Το Chery QQ είναι ένα αυτοκίνητο πόλης που ανήκει στην μικρή κατηγορία Α. Ξεκίνησε να παράγεται το 2003 και σήμερα βρίσκεται στη δεύτερη γενιά του. Κατασκευαστής του μοντέλου είναι η κινέζικη αυτοκινητοβιομηχανία Chery. Το QQ έχει γίνει περισσότερο γνωστό από το γεγονός ότι η πρώτη γενιά του είχε πολλές αισθητικές ομοιότητες με την πρώτη γενιά του Daewoo Matiz (μετέπειτα Chevrolet Matiz), με την General Motors να μηνύει την Chery το 2004.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Κλεοπάτρα Ζ΄
Ο Ιούλιος Καίσαρας έφυγε από τη Ρώμη για την Αλεξάνδρεια το 48 π.Χ. για να καταπνίξει τον επικείμενο εμφύλιο πόλεμο, καθώς ο πόλεμος στην Αίγυπτο -η οποία ήταν μία από τους μεγαλύτερους προμηθευτές σιτηρών και άλλων ακριβών αγαθών της Ρώμης-, θα είχε επιζήμια επίδραση στο εμπόριο με τη Ρώμη, ειδικά στους πολίτες της εργατικής τάξης της Ρώμης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο ανάκτορο της Αλεξάνδρειας, δέχθηκε την 22χρονη Κλεοπάτρα, που φέρεται να την μετέφεραν κρυφά τυλιγμένη σε χαλί. Ο Καίσαρας συμφώνησε να υποστηρίξει την αξίωση της Κλεοπάτρας στο θρόνο. Ο Πτολεμαίος ΙΓ΄ και οι σύμβουλοί του εγκατέλειψαν το ανάκτορο, στρέφοντας τις αιγυπτιακές δυνάμεις που ήταν πιστές στον θρόνο εναντίον τού Καίσαρα και της Κλεοπάτρας, οι οποίοι οχυρώθηκαν στο συγκρότημα των ανακτόρων μέχρι να φθάσουν οι ρωμαϊκές ενισχύσεις για να πολεμήσουν την εξέγερση, γνωστή στη συνέχεια ως μάχες στην Αλεξάνδρεια. Οι δυνάμεις του Πτολεμαίου ΙΓ΄ ηττήθηκαν τελικά στη μάχη του Νείλου και ο βασιλιάς σκοτώθηκε στη σύγκρουση: σύμφωνα με πληροφορίες πνίγηκε στον Νείλ, ενώ προσπαθούσε να φύγει με τον εναπομείναντα στρατό του. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Dendera_Tempel_Kleopatra_C%C3%A4sarion_04.jpg/170px-Dendera_Tempel_Kleopatra_C%C3%A4sarion_04.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Ανάγλυφο της Πτολεμαϊκής βασίλισσας [[Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου|Κλεοπάτρας Ζ΄ και τού Καισαρίωνα, ναός στα Δένδερα, Αίγυπτος.]] Το καλοκαίρι του 47 π.Χ., έχοντας παντρευτεί τον μικρότερο αδελφό της Πτολεμαίο ΙΔ΄, η Κλεοπάτρα ξεκίνησε με τον Καίσαρα για ένα δίμηνο ταξίδι κατά μήκος του Νείλου. Μαζί, επισκέφθηκαν τα Δένδερα, όπου η Κλεοπάτρα λατρευόταν ως φαραώ, τιμή που δεν μπορούσε να φτάσει ο Καίσαρας. Έγιναν εραστές και εκείνη τού γέννησε έναν γιο, τον Καισαρίωνα. Το 45 π.Χ. η Κλεοπάτρα και ο Καισαρίων έφυγαν από την Αλεξάνδρεια για τη Ρώμη, όπου έμειναν σε ένα παλάτι, που έχτισε ο Καίσαρας προς τιμήν τους.
Chery QQ
Πρώτη γενιά (2003 - σήμερα)
Το Chery QQ πρώτης γενιάς, γνωστό και ως Chery QQ3, μπήκε στην παραγωγή το 2003 και αποτέλεσε ένα σημαντικό προϊόν της Chery, η οποία πλέον είχε την απόλυτη ανεξαρτησία της. Ακόμα και σήμερα κατασκευάζεται από την ίδια και κατόπιν συνεργασίας με την Avtotor στο Καλίνινγκραντ της Ρωσίας. Το συγκεκριμένο μοντέλο είχε αποτελέσει κίνητρο εντάσεων από την General Motors το 2004, για τον λόγο που αναφέρθηκε στην εισαγωγή.
Το 2008 είχε καταταχθεί δεύτερο στα «10 φθηνότερα αυτοκίνητα του κόσμου» από την ιστοσελίδα autoblog το 2008, καθώς είχε τότε εμπορική τιμή μόλις στα 4.781 δολάρια με την τότε ισοτιμία.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Κλεοπάτρα Ζ΄
Το 44 π.Χ. ο Καίσαρας δολοφονήθηκε στη Ρώμη από αρκετούς συγκλητικούς. Με το τέλος του, η Ρώμη χωρίστηκε μεταξύ των υποστηρικτών του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού. Όταν ο Μάρκος Αντώνιος φάνηκε να επικρατεί, η Κλεοπάτρα τον υποστήριξε και, λίγο μετά, έγιναν κι αυτοί εραστές και τελικά παντρεύτηκαν στην Αίγυπτο (αν και ο γάμος τους δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από το ρωμαϊκό δίκαιο, καθώς ο Αντώνιος ήταν ήδη παντρεμένος με Ρωμαία). Η ένωσή τους έφερε τρία παιδιά: οι δίδυμοι Κλεοπάτρα Σελήνη και Αλέξανδρος Ήλιος και ένας άλλος γιος, ο Πτολεμαίος Φιλάδελφος.
Chery QQ
Κινητήρες
Επίσης, κυκλοφορεί και με τον τετρακύλινδρο βενζινοκινητήρα 1.1 λίτρων (1.083 cm³) στην έκδοση TXE όπου ο εξοπλισμός είναι πληρέστερος, τηρώντας όλα τα βασικά μέτρα ασφαλείας και του αυτοκινήτου και των επιβατών. Εδώ η εργοστασιακή εκτίμηση αναφέρει πως η οικονομία καυσίμου είναι μικρότερη κατά 0,6 λίτρα που αντιστοιχεί σε 5,8 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, πληρώντας επιπλέον και τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 3.
Οι κινητήρες του QQ3 συνδυάζονται αποκλειστικά με ένα 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Κλεοπάτρα Ζ΄
Η συμμαχία του Μάρκου Αντώνιου με την Κλεοπάτρα εξόργισε ακόμη περισσότερο τη Ρώμη. Ονομάστηκε από τους Ρωμαίους μάγισσα, που διψούσε για εξουσία, κατηγορήθηκε ότι αποπλάνησε τον Μ. Αντώνιο για να προωθήσει την κατάκτηση της Ρώμης. Περαιτέρω οργή ακολούθησε στην τελετή των δωρεών της Αλεξάνδρειας το φθινόπωρο του 34 π.Χ., στην οποία η Ταρσός, η Κυρήνη, η Κρήτη, η Κύπρος και η Ιουδαία επρόκειτο να δοθούν ως πελατειακές μοναρχίες στα παιδιά τού Μ. Αντώνιου από την Κλεοπάτρα. Στη διαθήκη του ο Μ. Αντώνιος εξέφρασε την επιθυμία του να ταφεί στην Αλεξάνδρεια, αντί να μεταφερθεί στη Ρώμη σε περίπτωση θανάτου του, κάτι που ο Οκταβιανός χρησιμοποίησε εναντίον του Μ. Αντώνιου, σπέρνοντας περαιτέρω διαφωνία στον ρωμαϊκό πληθυσμό.
Chery QQ
Ανανεωμένη έκδοση
Το 2012 παρουσιάστηκε η ανανεωμένη έκδοση του οχήματος υπό την ονομασία QQ3 Sport, ένα χρόνο πριν από την έναρξη της δεύτερης γενιάς, χωρίς όμως να υπάρχουν αλλαγές στην παλέτα των κινητήρων. Ωστόσο, όλες οι εκδόσεις του μοντέλου υπέστησαν σχετικά εμφανείς αλλαγές στην εξωτερική αισθητική και μικροδιαφορές από το παλαιότερο σαλόνι, αντίστοιχα.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Κλεοπάτρα Ζ΄
Γνωρίζοντας ότι θα την πήγαιναν στη Ρώμη για να παρελάσει στον θρίαμβο του Οκταβιανού (και πιθανότατα να εκτελεστεί στη συνέχεια), η Κλεοπάτρα και οι υπηρέτριές της αυτοκτόνησαν στις 12 Αυγούστου 30 π.Χ. Ο θρύλος και οι πολυάριθμες αρχαίες πηγές υποστηρίζουν ότι πέθανε από το δηλητηριώδες δάγκωμα φιδιού (μίας ασπίδας), αν και άλλοι αναφέρουν ότι χρησιμοποίησε δηλητήριο, ή ότι ο Οκταβιανός διέταξε ο ίδιος τον θάνατό της.
Ο Καισαρίων, ο γιος της από τον Ιούλιο Καίσαρα, διαδέχθηκε ονομαστικά την Κλεοπάτρα μέχρι τη σύλληψή του και την υποτιθέμενη εκτέλεσή του τις εβδομάδες μετά το τέλος της μητέρας του. Τα παιδιά της Κλεοπάτρας από τον Αντώνιο τα λυπήθηκε ο Οκταβιανός και δόθηκαν στην αδελφή του (και Ρωμαία σύζυγο τού Αντώνιου) Οκταβία τη Νεότερη, για να τα μεγαλώσει στο σπίτι της. Δεν γίνεται περαιτέρω αναφορά στους γιους της Κλεοπάτρας και τού Αντώνιου στα γνωστά ιστορικά κείμενα εκείνης της εποχής, αλλά η κόρη τους Κλεοπάτρα Σελήνη παντρεύτηκε τελικά -με συμφωνία από τον Οκταβιανό- στη βασιλική δυναστεία της Μαυριτανίας, μίας από τις πολλές μοναρχίες-πελατών της Ρώμης. Μέσω των απογόνων τής Κλεοπάτρας Σελήνης, η Πτολεμαϊκή γραμμή ήλθε σε επιγαμία με τη ρωμαϊκή αριστοκρατία για αιώνες.
Chery QQ
Δεύτερη γενιά (2013 - σήμερα)
Η δεύτερη γενιά του Chery QQ εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2013, με την πρώτη αγορά που κυκλοφόρησε να είναι φυσικά αυτή της Κίνας. Οι διαφορές με την προηγούμενη γενιά είναι ιδιαίτερα εμφανείς, με το μοντέλο δεύτερης γενιάς να έχει λίγο μεγαλύτερες διαστάσεις και ο γενικότερος σχεδιασμός του να είναι πιο σύγχρονος, κάνοντας το όχημα να απευθύνεται σε ακόμα πιο νεανικό ηλικιακά κοινό. thumb|left|Το σαλόνι ενός DR Zero του 2018.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Κλεοπάτρα Ζ΄
Με το τέλος της Κλεοπάτρας και τού Καισαρίωνα, η δυναστεία των Πτολεμαίων και ολόκληρη η φαραωνική Αίγυπτος έληξε. Η Αλεξάνδρεια παρέμεινε η πρωτεύουσα της χώρας, αλλά η ίδια η Αίγυπτος έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Ο Οκταβιανός έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας της Ρώμης και άρχισε να τη μετατρέπει σε μοναρχία, τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ρωμαϊκή κυριαρχία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/Bust_of_Roman_Nobleman%2C_ca._30_B.C.E.%E2%80%93_50_C.E.%2C_54.51.jpg/170px-Bust_of_Roman_Nobleman%2C_ca._30_B.C.E.%E2%80%93_50_C.E.%2C_54.51.jpg|μικρογραφία| Προτομή Ρωμαίου ευγενούς, π. 30 π.Χ. – 50 μ.Χ., Μουσείο Μπρούκλιν. Κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία, η Αίγυπτος διοικούνταν από έναν έπαρχο, που επιλέχθηκε από τον Αυτοκράτορα από την τάξη των ιππέων και όχι από έναν κυβερνήτη από την τάξη των συγκλητικών, για να αποφευχθεί η παρέμβαση της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Το κύριο ρωμαϊκό ενδιαφέρον για την Αίγυπτο ήταν πάντα η ασφαλής παράδοση σιτηρών στην πόλη της Ρώμης. Για τον σκοπό αυτό η ρωμαϊκή διοίκηση δεν έκανε καμία αλλαγή στο πτολεμαϊκό σύστημα διακυβέρνησης, αν και οι Ρωμαίοι αντικατέστησαν τους Έλληνες στα ανώτατα αξιώματα. Όμως οι Έλληνες συνέχισαν να στελεχώνουν τα περισσότερα διοικητικά γραφεία και τα ελληνικά παρέμειναν η γλώσσα της κυβέρνησης εκτός από τα υψηλότερα επίπεδα. Σε αντίθεση με τους Έλληνες, οι Ρωμαίοι δεν εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο σε μεγάλους αριθμούς. Ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η πολιτική ζωή παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό ελληνικά καθ' όλη τη ρωμαϊκή περίοδο. Οι Ρωμαίοι, όπως και οι Πτολεμαίοι, σεβάστηκαν και προστάτευαν την αιγυπτιακή θρησκεία και έθιμα, αν και σταδιακά εισήχθη η λατρεία τού ρωμαϊκού κράτους και τού Αυτοκράτορα.
Πολιτισμός
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Ptolemaic_roundel_from_a_mosaic_floor_decorated_with_a_dog_and_a_gilded_askos%2C_from_Alexandria%2C_Egypt%2C_c._200-150_BC.jpg/220px-Ptolemaic_roundel_from_a_mosaic_floor_decorated_with_a_dog_and_a_gilded_askos%2C_from_Alexandria%2C_Egypt%2C_c._200-150_BC.jpg|μικρογραφία| Πτολεμαϊκό [[Ψηφιδωτό|μωσαϊκό με σκύλο και αγγείο κρασιού (ασκό) από την ελληνιστική Αίγυπτο. Χρονολογείται το 200–150 π.Χ., Ελληνορωμαϊκό Μουσείο Αλεξάνδρειας, Αίγυπτος.]] Ο Πτολεμαίος Α΄, ίσως με τη συμβουλή του Δημήτριου Φαληρέα, ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ένα ερευνητικό κέντρο που βρίσκεται στον βασιλικό τομέα της πόλης. Οι λόγιοί του στεγάστηκαν στον ίδιο τομέα και χρηματοδοτήθηκαν από τους Πτολεμαίους ηγεμόνες. Ο επικεφαλής βιβλιοθηκάριος υπηρέτησε επίσης ως διδάσκαλος τού διαδόχου. Για τα πρώτα εκατόν πενήντα χρόνια της ύπαρξής της, η βιβλιοθήκη προσέλκυσε τους κορυφαίους Έλληνες μελετητές από όλο τον ελληνιστικό κόσμο. Υπήρξε βασικό ακαδημαϊκό, λογοτεχνικό και επιστημονικό κέντρο στην αρχαιότητα.
Chery QQ
Δοκιμή πρόσκρουσης
Το καλοκαίρι του 2015, το QQ πέρασε από αξιολόγηση ασφαλείας επιβατών-συνεπιβατών από την Latin NCAP (Πρόγραμμα Αξιολόγησης Νέων Οχημάτων της Λατινικής Αμερικής), με καταστροφικά αποτελέσματα, 0 στα 5 αστέρια, καθώς δεν υπήρχε καν το βασικό σύστημα αερόσακων στη βασική του έκδοση που δοκιμάστηκε.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Πολιτισμός
Ο ελληνικός πολιτισμός είχε μακρά, αλλά ασήμαντη παρουσία στην Αίγυπτο πολύ πριν ο Μέγας Αλέξανδρος ιδρύσει την πόλη της Αλεξάνδρειας. Ξεκίνησε όταν Έλληνες άποικοι, υποκινούμενοι από πολλούς φαραώ, δημιούργησαν τον εμπορικό σταθμό της Nαύκρατης. Καθώς η Αίγυπτος βρισκόταν κάτω από ξένη κυριαρχία και παρακμή, οι φαραώ εξαρτιόνταν από τους Έλληνες ως μισθοφόρους και ακόμη και ως σύμβουλους. Όταν οι Πέρσες κατέλαβαν την Αίγυπτο, η Ναύκρατις παρέμεινε σημαντικό ελληνικό λιμάνι και οι άνδρες των αποίκων χρησιμοποιήθηκαν ως μισθοφόροι τόσο από τους επαναστάτες Αιγύπτιους πρίγκιπες, όσο και από τους Πέρσες βασιλείς, οι οποίοι αργότερα τους έδωσαν επιχορηγήσεις γης, διαδίδοντας τον ελληνικό πολιτισμό στην κοιλάδα του Νείλου. Όταν έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος, ίδρυσε την Αλεξάνδρεια στη θέση του περσικού οχυρού Ρακόρτις. Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου, ο έλεγχος πέρασε στα χέρια της δυναστείας των Λαγιδών (Πτολεμαίων). Έκτισαν ελληνικές πόλεις σε όλο το βασίλειό τους και έδωσαν επιχορηγήσεις γης σε όλη την Αίγυπτο στους παλαίμαχους των πολλών στρατιωτικών συγκρούσεών τους. Ο ελληνιστικός πολιτισμός συνέχισε να ευδοκιμεί ακόμη και μετά την προσάρτηση της Αιγύπτου από τη Ρώμη μετά τη μάχη του Ακτίου και δεν παρήκμασε μέχρι τις ισλαμικές κατακτήσεις.
Chery QQ
Ηλεκτροκίνητη έκδοση
Εκτός από την βενζινοκίνητη έκδοση, το 2014 παρουσιάστηκε το αμιγώς ηλεκτροκίνητο eQ, όπου το μοντέλο φέρει έναν ηλεκτροκινητήρα συνοδευόμενο από μια μπαταρία λιθίου. Το eQ διαθέτει το βασικό σύστημα αερόσακων, χωρίς όμως τα συστήματα ABS και EBD. Η αυτονομία του είναι στα 200 χιλιόμετρα και η διάρκεια πλήρους φόρτισης της μπαταρίας σε οικιακή πρίζα με ρεύμα 220 βολτ κυμαίνεται από 8 έως 10 ώρες.
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Τέχνη
Στην Πτολεμαϊκή τέχνη, ο ιδεαλισμός που παρατηρήθηκε στην τέχνη των προηγούμενων δυναστειών συνεχίζεται, με κάποιες αλλοιώσεις. Οι γυναίκες παρουσιάζονται ως πιο νεανικές και οι άνδρες αρχίζουν να απεικονίζονται σε μία σειρά από ιδεαλιστικές έως ρεαλιστικές. <sup id="mwAjs">[18]  <sup id="mwAj0">[25]  Ένα παράδειγμα ρεαλιστικής απεικόνισης είναι το Πράσινο Κεφάλι στο Βερολίνο, το οποίο δείχνει τα μη ιδεαλιστικά χαρακτηριστικά τού προσώπου με κάθετες γραμμές επάνω από τη βάση της μύτης, γραμμές στις γωνίες των ματιών και μεταξύ της μύτης και του στόματος. <sup id="mwAj8">[26] Η επιρροή της ελληνικής τέχνης φάνηκε με έμφαση στο πρόσωπο, που δεν υπήρχε προηγουμένως στην αιγυπτιακή τέχνη και στην ενσωμάτωση ελληνικών στοιχείων σε ένα αιγυπτιακό περιβάλλον: ατομικιστικά χτενίσματα, το οβάλ πρόσωπο, τα «στρογγυλά [και] βαθιά στραμμένα» μάτια και το μικρό, σφιγμένο στόμα πιο κοντά στη μύτη. <sup id="mwAkE">[27] Τα πρώιμα πορτρέτα των Πτολεμαίων παρουσίαζαν μεγάλα και λαμπερά μάτια σε σχέση με τη θεότητα των ηγεμόνων, καθώς και με γενικές έννοιες της αφθονίας. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/ArsinoeII.jpg/220px-ArsinoeII.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Χρυσό νόμισμα με την όψη της Αρσινόης Β΄, που φέρει θεϊκό διάδημα.
Chery QQ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
QQ Κατηγορία:Κινέζικα αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Βασίλειο των Πτολεμαίων
Θρησκεία
Όταν ο Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ έγινε βασιλιάς της Αιγύπτου, δημιούργησε έναν νέο θεό, τον Σέραπι, για να συγκεντρώσει υποστήριξη τόσο από Έλληνες, όσο και από Αιγύπτιους. Ο Σέραπις ήταν ο προστάτης θεός της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου, συνδυάζοντας τους αιγυπτιακούς θεούς Άπις και Όσιρις με τις ελληνικές θεότητες Δία, Άδη, Ασκληπιό, Διόνυσο και Ήλιο. Είχε δυνάμεις για τη γονιμότητα, τον ήλιο, τις ταφικές τελετές και την ιατρική. Η ανάπτυξη και η δημοτικότητά του αντανακλούσαν μία σκόπιμη πολιτική τού Πτολεμαϊκού κράτους και ήταν χαρακτηριστικό της χρήσης της αιγυπτιακής θρησκείας από τη δυναστεία για να νομιμοποιήσει την κυριαρχία του και να ενισχύσει τον έλεγχό του.