cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ
Συγγραφή και ιστορικό
Είναι αβέβαιο το πότε ακριβώς ο Τζόναθαν Σουίφτ άρχισε να συγγράφει Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ. Κάποιες πηγές το τοποθετούν νωρίς, το 1713, όταν οι Σουίφτ, Πόουπ, Άρμπουθνοτ και άλλοι δημιούργησαν τη λέσχη Scriblerus Club αποσκοπώντας στο να σατιρίσουν τα τότε δημοφιλή λογοτεχνικά είδη. Ο Σουίφτ, σύμφωνα με αυτή την άποψη, ανέλαβε να γράψει τα απομνημονεύματα του φανταστικού συγγραφέα της λέσχης, του Martinus Scriblerus. Είναι γνωστό από την αλληλογραφία του Σουίφτ ότι η καθαυτό σύνθεση του έργου άρχισε το 1720, με τα συμμετρικά μέρη Α και Β να γράφονται πρώτα, το Μέρος Δ το 1723 και τελευταίο το Μέρος Γ, το 1724, αλλά τροποποιήσεις γίνονταν ακόμα και όταν ο Σουίφτ έγραφε τα Drapier's Letters. Το βιβλίο ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1725 και, καθώς αποτελούσε μια καθαρή σάτιρα κατά του φιλελεύθερου κόμματος, των Ουίγων, είναι πιθανό ότι ο Σουίφτ έβαλε και αντέγραψαν το χειρόγραφό του, έτσι ώστε ο γραφικός χαρακτήρας του να μη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο αν ασκείτο ποινική δίωξη (όπως είχε ήδη συμβεί με κάποιες από τις ιρλανδικές του μπροσούρες). Τον Μάρτιο του 1726 ο Σουίφτ ταξίδεψε στο Λονδίνο για να εκδώσει το έργο του. Το χειρόγραφο παραδόθηκε μυστικά στον εκδότη Μπέντζαμιν Μοτ, ο οποίος χρησιμοποίησε 5 τυπογραφεία για να επιταχύνει την εκτύπωση και να αποφύγει την κλεψιτυπία. Ο Μοτ, αναγνωρίζοντας στα Ταξίδια του Γκιούλιβερ ένα ευπώλητο ανάγνωσμα αλλά φοβούμενος ποινικές διώξεις, απλώς «έκοψε» ή τροποποίησε τα πιο προσβλητικά αποσπάσματα (όπως τις περιγραφές των διαγωνισμών των αυλικών στη Λιλιπούτ ή την εξέγερση του Λινταλίνο), προσέθεσε κάποιες γραμμές προς υπεράσπιση της Βασιλίσσης Άννας στο Μέρος Β και το εξέδωσε. Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε σε δύο τόμους στις 26 Οκτωβρίου του 1726. Το βιβλίο έγινε δημοφιλές αμέσως και ξεπούλησε την πρώτη του έκδοση σε λιγότερο από μία εβδομάδα.
CSI: Λας Βέγκας
Πλοκή
Παίζουν: Γκάρι Ντέρνταν, Τζορτζ Ιντς, Τζόρτζια Φοξ, Πωλ Γκίλφοϊλ.
Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ
Συγγραφή και ιστορικό
Ο Μοτ εξέδωσε τα Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ ανώνυμα και, όπως συνηθιζόταν με τα έργα της μόδας, αρκετές «συνέχειες» (Αναμνήσεις της αυλής της Λιλιπούτ), παρωδίες (Δυο Λιλιπούτειες Ωδές, Περί της διάσημης μηχανής με την οποία ο πλοίαρχος Γκιούλιβερ έσβησε την πυρκαγιά των ανακτόρων...) και «κλειδιά» (Gulliver Decipher'd και Lemuel Gulliver's Travels into Several Remote Regions of the World Compendiously Methodiz'd, το δεύτερο έργο από τον Edmund Curll) κυκλοφόρησαν μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια. Τα περισσότερα από αυτά τυπώθηκαν ανώνυμα (ή κάποιες φορές με ψευδώνυμα) και ξεχάστηκαν γρήγορα. Ο Σουίφτ δεν είχε σχέση με κανένα από αυτά και τα αποκήρυξε με σαφή τρόπο στην έκδοση του Faulkner το 1735. Ωστόσο, ο φίλος του ο Αλεξάντερ Πόουπ συνέγραψε ένα σετ πέντε Στίχων στα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, που άρεσαν τόσο πολύ στον Σουίφτ, ώστε τους πρόσθεσε στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του, παρότι δεν περιλαμβάνονται γενικά στις σύγχρονες εκδόσεις.
CSI: Λας Βέγκας
Πορεία-Βραβεία
Διέγραψε μια εξαιρετικά πετυχημένη πορεία με εννέα κύκλους, με το τελευταίο επεισόδιο να βγαίνει στον αέρα τον Μάιο του 2009. Υπήρξε για επτά συνεχή χρόνια υποψήφια για το βραβείο της πιο αγαπητής δραματικής σειράς στα βραβεία People's Choice Awards, κερδίζοντας σταθερά το πρώτο βραβείο από το 2003 έως το 2006. Η πρωταγωνίστρια Μαργκ Χέλγκενμπεργκερ ήταν δύο φορές υποψήφια για καλύτερη γυναικεία ερμηνεία στις Χρυσές Σφαίρες, ενώ τα Βραβεία Emmy περιλάμβαναν κάθε χρόνο λίστες υποψηφιοτήτων από διάφορες κατηγορίες στο όνομα των CSI: Λας Βέγκας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Αστυνομικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ
Η έκδοση Faulkner του 1735
Το 1735 ένας Ιρλανδός εκδότης, ο Τζωρτζ Φώκνερ, τύπωσε μια πλήρη συλλογή των έργων του Σουίφτ μέχρι το έτος εκείνο, ο τρίτος τόμος της οποίας ήταν Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ. Καθώς αποκαλύπτεται στον πρόλογό του ("Advertisement to the Reader"), ο Φώκνερ είχε πρόσβαση σε ένα σχολιασμένο αντίγραφο του έργου από «ένα φίλο του συγγραφέα» (που γενικώς πιστεύεται ότι ήταν ο φίλος του Σουίφτ Τσαρλς Φορντ), το οποίο περιείχε το μεγαλύτερο τμήμα του χειρογράφου ελεύθερο από τις παρεμβάσεις του Μοτ, ενώ το πρωταρχικό χειρόγραφο είχε καταστραφεί. Πιστεύεται ότι ο είχε τουλάχιστον επιθεωρήσει το κείμενο της εκδόσεως του Φώκνερ πριν αυτή εκτυπωθεί, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί. Γενικώς, αυτή θεωρείται ως η «πρότυπη έκδοση» (editio princeps) των Ταξιδιών του Γκιούλιβερ, με την εξαίρεση του τμήματος του Λινταλίνο (βλ. παρακάτω).
Η έκδοση του Φώκνερ είχε ένα πρόσθετο κείμενο του Σουίφτ, ένα Γράμμα από τον πλοίαρχο Γκιούλιβερ προς τον εξάδελφό του Σύμπσον (Sympson), στο οποίο παραπονιόταν για τις τροποποιήσεις του Μοτ πάνω στο αρχικό κείμενο, ισχυριζόμενος ότι το είχε αλλάξει τόσο πολύ, ώστε «μόλις που αναγνωρίζω το δικό μου έργο», και απεκήρυσσε όλες τις αλλαγές αυτές, καθώς και όλες τις παρωδίες, «συνέχειες», λιβέλους, κλπ. που είχαν εμφανισθεί κατά τα έτη που είχαν μεσολαβήσει. Αυτό το «γράμμα» περιέχεται σήμερα σε πολλές τυπικές εκδόσεις.
Το Λινταλίνο
Το σχετικώς σύντομο (5 παραγράφων) επεισόδιο στο Μέρος Γ, που αναφέρεται στην εξέγερση της πόλης του Λινταλίνο ενάντια στο ιπτάμενο νησί της Λαπούτα, ήταν μία προφανής αλληγορία στην υπόθεση των Επιστολών του Drapier, για την οποία ο Σουίφτ ήταν υπερήφανος. Το Λινταλίνο είναι το Δουβλίνο και οι επιβολές της Λαπούτα αντιστοιχούν στην επιβολή από τους Βρετανούς στους Ιρλανδούς τού κακής ποιότητας χάλκινου νομίσματος του Γουίλιαμ Γουντ. Ο Φώκνερ είχε παραλείψει αυτό το απόσπασμα, είτε εξαιτίας εθνικών ευαισθησιών από το γεγονός ότι ήταν ένας Ιρλανδός εκδότης που τύπωνε μια αντι-βρετανική σάτιρα, είτε ίσως επειδή το κείμενο που είχε στη διάθεσή του δεν το περιείχε. Χρειάσθηκε να περάσουν πάνω από 150 χρόνια, ώσπου το 1899 το επίμαχο απόσπασμα συμπεριλήφθηκε σε μια νέα έκδοση των «Απάντων» (Collected Works) του Σουίφτ. Οι σύγχρονες εκδόσεις βασίζονται πάνω στην έκδοση Faulkner με την προσθήκη αυτού του αποσπάσματος.
Ο Ισαάκ Ασίμωφ σημειώνει στο έργο του The Annotated Gulliver ότι η λέξη Lindalino αποτελείται από διπλό (double) "lin", άρα υπονοεί το Δουβλίνο (Dublin).
Θεματική και αναλογίες
Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ έχουν δεχθεί πολλούς χαρακτηρισμούς και ταξινομήσεις: από Μενίππεια σάτιρα μέχρι ιστορία για παιδιά, και από πρωτο-επιστημονική φαντασία μέχρι έργο πρόδρομο του σύγχρονου μυθιστορήματος.
Καθώς πρωτοεκδόθηκαν επτά χρόνια μετά τον εξαιρετικά επιτυχημένο Ροβινσώνα Κρούσο του Ντάνιελ Ντεφόε, τα Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ μπορούν να αναγνωσθούν ως μια συστηματική αντίκρουση του οπτιμισμού του Ντεφόε για τις ανθρώπινες ικανότητες. Στο έργο του The Unthinkable Swift: The Spontaneous Philosophy of a Church of England Man (=Ο αδιανόητος Σουίφτ: Η αυθόρμητη φιλοσοφία ενός ανθρώπου της Εκκλησίας της Αγγλίας) ο Warren Montag επιχειρηματολογεί ότι ο Σουίφτ ενδιαφερόταν να αντικρούσει την άποψη πως το άτομο προηγείται της κοινωνίας, όπως φαίνεται να υποστηρίζει το μυθιστόρημα του Ντεφόε. Ο Σουίφτ θεωρούσε μια τέτοια σκέψη επικίνδυνη υιοθέτηση της ριζοσπαστικής (τότε) πολιτικής φιλοσοφίας του Τόμας Χομπς. Για τον λόγο αυτό ο Γκιούλιβερ συναντά επανειλημμένα οργανωμένες κοινωνίες αντί για έρημα νησιά. Ο πλοίαρχος που προσκαλεί τον Γκιούλιβερ να υπηρετήσει ως γιατρός στο πλοίο του στο καταστροφικό τρίτο ταξίδι του, ονομάζεται Ρόμπινσον («Ροβινσών»).
Πιθανώς ένας από τους λόγους για το ότι το έργο του Σουίφτ θεωρείται κλασικό, είναι ότι μπορεί να σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα σε πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους. Σε γενικές γραμμές, το βιβλίο περιέχει τρία βασικά μοτίβα:
Εξίσου ενδιαφέρων είναι ο χαρακτήρας του ίδιου του Γκιούλιβερ — μεταμορφώνεται από χαρούμενο οπτιμιστή στην αρχή του έργου στον εκδηλωτικά μισάνθρωπο του τέλους και θα πρέπει να φιλτράρουμε την κατανόησή μας του έργου αν πρέπει να πιστέψουμε πως ο μισάνθρωπος του τέλους έγραψε όλα αυτά τα «απομνημονεύματα». Υπό αυτή την έννοια, Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ είναι ένα πολύ σύγχρονο και σύνθετο μυθιστόρημα. Επίσης, παρότι ο Γκιούλιβερ παρουσιάζεται ως ένας συνηθισμένος «καθένας», χωρίς ανώτερη μόρφωση, κατέχει ένα αξιοσημείωτο φυσικό χάρισμα στις ξένες γλώσσες: Μαθαίνει γρήγορα να μιλά καλά τη ντόπια γλώσσα της κάθε ξένης γης στην οποία βρίσκεται, μια ιδιότητα που προσθέτει πολλή... κατανόηση και χιούμορ στο έργο του Σουίφτ.
Παρά το βάθος και τα λεπτά υπονοούμενα του βιβλίου, ταξινομείται συχνά ως παιδική λογοτεχνία εξαιτίας κυρίως της δημοφιλίας του Μέρους Α με τους Λιλιπούτειους: Είναι πολύ πιθανό να αγοράσετε ένα βιβλίο με τον τίτλο Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ που να περιέχει μόνο το ταξίδι στη Λιλιπούτ.
Μια ιστορική αστρονομική παραδοξότητα
Με βάση την πρόβλεψη αυτή, ένας κρατήρας πάνω στον δορυφόρο Δείμο του Άρη ονομάσθηκε Σουίφτ προς τιμή του συγγραφέα των Ταξιδιών του Γκιούλιβερ.
Γενικότερες επιδράσεις του έργου
Από το 1738 ως το 1746 ο Έντουαρντ Κέιβ (Edward Cave) δημοσίευσε περιστασιακά σε τεύχη του περιοδικού The Gentleman's Magazine καταγραφές συζητήσεων στις δύο βρετανικές βουλές με στοιχεία μυθοπλασίας υπό τον γενικό τίτλο «Συζητήσεις στη Γερουσία της Λιλιπούτ» (Debates in the Senate of Lilliput). Τα ονόματα των ομιλητών, άλλων αναφερόμενων προσώπων, πολιτικών και μοναρχών του παρόντος και του παρελθόντος, και των περισσότερων άλλων χωρών και πόλεων της Ευρώπης («Ντεγουλίας») και Αμερικής («Κολούμπιας») μόλις που αποκρύπτονταν κάτω από το πέπλο ποικιλίας σουιφτιανών ψευδωνύμων. Η απόκρυψη των ονομάτων και η δήλωση ότι οι καταγραφές ήταν πραγματικές μεταφράσεις από λόγους Λιλιπούτειων πολιτικών, ήταν μία αντίδραση σε μια κοινοβουλευτική πράξη που απαγόρευε τη δημοσίευση των κοινοβουλευτικών συζητήσεων. Ο Κέιβ ανέθεσε σε αρκετούς συγγραφείς της εποχής τη σειρά, όπως τους William Guthrie (1738-1740), Samuel Johnson (1740-1743) και John Hawkesworth (1743-1746).
Η δημοσιότητα και η δημοφιλία των Ταξιδιών του Γκιούλιβερ ήταν τόση, ώστε η λέξη «λιλιπούτειος» μπήκε σε πολλές γλώσσες (και στην ελληνική) ως επίθετο που σημαίνει «πολύ μικρός» ή «λεπτεπίλεπτος». Υπάρχει ακόμα και μια μάρκα μικρών πούρων που ονομάζεται Lilliput. Επίσης, υπάρχει μια σειρά συλλεκτικών μοντέλων σπιτιών με το όνομα "Lilliput Lane" (σε ελεύθερη μετάφραση «οδός Λιλιπούτ»). Το μικρότερο μέγεθος στελέχους λαμπτήρα (5 χιλιοστά σε διάμετρο) στη σειρά των βιδωτών του Έντισον (Edison screw series) αποκλήθηκε "Lilliput Edison screw". Στα ολλανδικά η λέξη Lilliputter χρησιμοποιείται για ενήλικες που έχουν ύψος μικρότερο του 1,30 m. Από την άλλη πλευρά, η λέξη Brobdingnagian εμφανίζεται στο αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης ως συνώνυμο του «πολύ μεγάλος» ή «γιγαντιαίος».
Παρόμοια, ο όρος yahoo απαντάται συχνά ως συνώνυμο του «μαχαιροβγάλτης» ή «μπράβος».
Στην αρχιτεκτονική υπολογιστών οι όροι big-endian and little-endian περιγράφουν δύο δυνατούς τρόπους καταγραφής των μπάιτς στη μνήμη. Αυτοί οι όροι προήλθαν από μία από τις σατιρικές διαμάχες στα Ταξίδια του Γκιούλιβερ, κατά την οποία δύο αντιμαχόμενες θρησκευτικές παρατάξεις των Λιλιπούτειων είναι αυτοί που προτιμούν να χτυπούν για να σπάσουν τα μελάτα αυγά τους στην πιο μυτερή άκρη (little end) και αυτοί που προτιμούν να τα χτυπούν στην πλατύτερη άκρη (τη βάση), που είναι το "big end".
Μεταφορές
thumb|150px|Εξώφυλλο κόμικ του Lilian Chesney
Κινηματογράφος, τηλεόραση και ραδιόφωνο
Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ έχουν μεταφερθεί επανειλημμένα στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Κάποιες από τις μεταφορές αυτές είναι:
Το κείμενο του έργου στο Διαδίκτυο
Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Ιρλανδικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ταξιδιωτική λογοτεχνία
Επαρχία Δομοκού
right|300px|thumb|Η επαρχία Δομοκού Η Επαρχία Δομοκού ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Νομού Φθιώτιδας. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν ο Δομοκός.
Διοικητικές μεταβολές
Προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1881 μετά την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης με την οποία τα ελληνικά σύνορα επεκτάθηκαν στην γραμμή Ολύμπου - Άραχθου και ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα η Θεσσαλία και τμήμα της Ηπείρου. Αρχικά η επαρχία εντάχθηκε στον νομό Λάρισας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Φθιώτιδας στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1909. Στο διάστημα 1909-1911 επανήλθε στον νομό Λάρισας και από το 1911 επανεντάχθηκε στον νομό Φθιώτιδας. Η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη τα επόμενα χρόνια μέχρι την κατάργησή της με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997. Στη θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Θεσσαλιώτιδας, Δομοκού και Ξυνιάδας. Με το σχέδιο Καλλικράτης εδάφη της επαρχίας συγκρότησαν αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Δομοκού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Φθιώτιδας
Φιονία
Η Φιονία (δανικά: Fyn) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Δανίας. Έχει έκταση 2.984 τ.χλμ. και πληθυσμό 457.569 κατοίκους (εκτίμηση 2014). Η μεγαλύτερη πόλη είναι το Όντενσε με 172.512 κατοίκους (εκτίμηση 2014), που συνδέεται με τη θάλασσα με ένα κανάλι, αν και αυτό τώρα σπάνια χρησιμοποιείται. Η Φιονία ανήκει διοικητικά στην περιοχή της Νότιας Δανίας. Από το 1970 ως το 2006, το νησί αποτέλεσε το μεγαλύτερο μέρος του νομού της Φιονία που περιελάμβανε επίσης τα νησιά Λάνγκελαιν, Έρε, Τώσινγκε, καθώς και κάποια μικρότερα νησιά. Η Φιονία συνδέεται με το Σέλαιν, το μεγαλύτερο νησί της Δανίας, με μεγάλη γέφυρα τρένων και αυτοκινήτων. Εκτός από την κύρια πόλη, το Όντενσε, όλες οι σημαντικές κωμοπόλεις βρίσκονται στις παράκτιες περιοχές. Αρχίζοντας στα βορειοανατολικά του νησιού και κινούμενος δεξιόστροφα, ο κατάλογος είναι ο ακόλουθος: Κερτεμίντε (ΒΑ), Νιούμποργκ (δανικά, Nyborg, Α), Σβένπα (δανικά: Svendborg, Α), Φώπο (δανικά: Fåborg, ΝΔ), Εσνς (δανικά: Assens, Δ), Μίντελφαρτ (ΒΔ) και Πογκένσε (δανικά: Bogense, Β).
Η Φιονία είναι διάσημη ως τόπος γεννήσεως του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, του σχεδιαστή επίπλων Βέρνερ Πάντον και του συνθέτη Καρλ Νίλσεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Λα Σαλβετά-συρ-Αγκού
Το Λα Σαλβετά-συρ-Αγκού (γαλλικά: La Salvetat-sur-Agout, οξιτανικά: La Salvetat d'Agot) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαλβετουά (γαλλικά: Salvetois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Διπλωματική Περιοχή (Μπαχρέιν)
Η Διπλωματική Περιοχή (المنطقة الدبلوماسية, al-Mantiqah ad-Diblomasiyah) είναι μια περιοχή που βρίσκεται στην Κεντρική Επιχειρηματική Περιοχή της Μανάμα, την πρωτεύουσα του Μπαχρέιν, ένα νησιωτικό βασίλειο στον Περσικό Κόλπο.
Η Διπλωματική Περιοχή κατασκευάστηκε σε γη που δημιουργήθηκε μέσα στη θάλασσα τη δεκαετία του 1970 και επεκτάθηκε σταδιακά στη δεκαετία του 1980 και αποτελεί την οικονομική περιοχή της Μανάμα, που φιλοξενεί εκατοντάδες τράπεζες, εταιρείες επενδύσεων και εταιρείες Τακάφουλ που εξυπηρετούν ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο. Αποτελείται κυρίως από πολυκατοικίες και κυβερνητικά κτίρια.
Υπουργεία και τράπεζες
Τα περισσότερα από τα κυβερνητικά υπουργεία, όπως το Υπουργείο Οικονομικών, το Υπουργείο Στέγασης και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, έχουν τα γραφεία τους στη Διπλωματική Περιοχή. Η Κεντρική Τράπεζα του Μπαχρέιν έχει επίσης την έδρα της στη Διπλωματική Περιοχή. Η Διπλωματική Περιοχή στεγάζει επίσης την Εισαγγελία και το δικαστήριο του Μπαχρέιν. Ουρανοξύστες όπως το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου του Μπαχρέιν βρίσκονται στη Διπλωματική Περιοχή.
Πολιτισμός
Το Εθνικό Μουσείο του Μπαχρέιν βρίσκεται στη Διπλωματική Περιοχή,κατά μήκος του κόλπου της Μανάμα. Είναι το μεγαλύτερο και πιο δημοφιλές μουσείο του Μπαχρέιν. Ο Οίκος του Κορανιού (Beit Al Quran) βρίσκεται επίσης στη Διπλωματική Περιοχή Ο Οίκος του Κορανιού χτίστηκε για να φιλοξενήσει μια ολοκληρωμένη και πολύτιμη συλλογή του Κορανίου και των χειρογράφων, μια ιδέα που είναι μοναδική στον Περσικό Κόλπο. Το Εθνικό Θέατρο του Μπαχρέιν άνοιξε δίπλα στο Εθνικό Μουσείο του Μπαχρέιν τον Νοέμβριο του 2012.
Αγορές
Η Διπλωματική Περιοχή έχει επίσης εμπορικές περιοχές. Το Σουκ της Μανάμα βρίσκεται στην περιοχή. Είναι μια από τις παλαιότερες εμπορικές περιοχές του Μπαχρέιν, όπου στεγάζονται παραδοσιακά καταστήματα και καφετέριες. Ένα εμπορικό συγκρότημα υψηλών προδιαγραφών, το Moda Mall Bahrain στο The Bahrain World Trade Center βρίσκεται επίσης στην περιοχή. Στεγάζει καταστήματα σχεδιαστών όπως οι, Dior, Louis Vuitton, Hermès, Fendi, Gucci, Kenzo, Lanvin, Max Mara, Dolce & Gabbana, Burberry, Emporio Armani, Escada, Valentino, Bottega Veneta, Roberto Cavalli και άλλα. Το εμπορικό κέντρο διαθέτει επίσης μια σειρά από εξαιρετικές μπουτίκ κοσμημάτων, συμπεριλαμβανομένων των De Beers, Tiffany & Co., Boucheron, Chopard, Van Cleef & Arpels, Cartier και Rolex, μεταξύ άλλων.
Ξενοδοχεία
Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία στη Διπλωματική Περιοχή, κυρίως υψηλού επιπέδου. Το ξενοδοχείο Crowne Plaza, το οποίο διαχειρίζεται ο όμιλος ξενοδοχείων IHG είναι ένα από αυτά, το οποίο υπάρχει εδώ και 35 χρόνια. Το άλλο είναι ένα ίδρυμα της Μανάμα, με την ονομασία «Diplomat Hotel». Από το 2010, το «Dip» διαχειρίζεται η Radisson Hotels.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Επιχειρηματικές Συνοικίες Κατηγορία:Μανάμα
Ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής
Με τον όρο ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής, εννοείται το πεδίο της ανθρωπολογίας που μελετά τόσο τον χορό όσο και τη μουσική ως πολιτισμικό φαινόμενο μιας κοινωνίας με σκοπό την εννοιολογική τους κατανόηση. Τα δύο αλληλένδετα αυτά πεδία της μουσικής και το χορού, «αγκαλιάζει» το ένα το άλλο, η μουσική μελωδία δηλαδή «ντύνει» τη σωματική και χορευτική κίνηση του ανθρώπου. Πιο συγκεκριμένα, η εκάστοτε Ανθρωπολογία συνδυάζοντας και προσεγγίζοντας εθνογραφικά μουσική και χορό, προσπαθεί να αντιληφθεί τη συνολική πολυποίκιλη όψη του ήχου και της κίνησης στη καθημερινότητα του ατόμου σε παγκόσμια διάσταση και πρακτικές. Αναλυτικότερα, ο χορός αλλά και η μουσική ηχώ αποτελούν εκφραστές των ανθρώπινων συναισθηματικών βίων που αναπαριστούν με τη σειρά τους τη πολιτισμική πραγματικότητα και αλήθεια κάθε ξεχωριστού εθνικού, κοινωνικού, πολιτικού τόπου.
Χουάν Ραμόν Βερόν
Εστουδιάντες
Ο Χουάν Ραμόν Βερόν ήταν διάσημος για τις ικανότητες και την τεχνική του, χειριζόταν τη μπάλα με δεξιοτεχνία και σκόραρε με ιδιαίτερη ευκολία, πετυχαίνοντας εντυπωσιακά γκολ. Για το λόγο αυτό πήρε το παρωνύμιο «Μάγισσα» (La Bruja), το οποίο κληρονόμησε και ο γιος του Χουάν Σεμπάστιαν Βερόν που είναι και αυτός καταξιωμένος ποδοσφαιριστής και τον αποκαλούν Μικρή Μάγισσα (La Brujita).
Έχει αγωνιστεί στην Εστουδιάντες που κυριαρχούσε στην Αργεντινή τη δεκαετία του '60. Το 1967 αναδείχθηκε πρωταθλητής Αργεντινής με την Εστουδιάντες. Το 1968 κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες το οποίο υπήρξε το πρώτο στην ιστορία του συλλόγου. Ο Βερόν αποτέλεσε τον κορυφαίο αθλητή της ομάδας καθώς σημείωσε 9 γκολ στη διοργάνωση τα τρία εκ των οποίων σημειώθηκαν στην τριπλή αναμέτρηση με τη βραζιλιάνικη Παλμέιρας στον τελικό για το τρόπαιο. Ακολούθησε ο τελικός του Διηπειρωτικού Κυπέλλου με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όπου στη δεύτερη αναμέτρηση για το τρόπαιο στο Ολντ Τράφορντ ο Χουάν Ραμόν Βερόν άνοιξε το σκορ της αναμέτρησης με συνέπεια με το τελικό 1-1 η Εστουδιάντες να αναδειχθεί Πρωταθλήτρια Κόσμου.
Ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής
Χορός και Μουσική
Ο Χορός, εν συνεχεία είναι ένας φυσικός τρόπος έκφρασης που συγκινεί συμμετέχων και παρατηρητή, αποτελεί ανθρώπινη συμπεριφορά διαμορφωμένη με σκόπιμες ρυθμικά και πολιτισμικά διαδοχές σωματικών κινήσεων, που επεξεργάζεται ό,τι συμβαίνει στη κοινωνία. Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως ο χορός είτε κοινωνικός είτε τελετουργικός ακόμη και θεατρικός ενυπάρχει σε ένα σύνθετο πλέγμα σχέσεων. Ο ίδιος ερμηνεύεται από τους κοινωνικά προκαθορισμένους και νοηματοδοτημένους τρόπους κίνησης και φυσικά, την ιστορία των χορευτικών σχημάτων σε συγκεκριμένες κοινωνίες. Με αυτόν τον τρόπο ο χορός συνιστά «ένα κοινωνικό κείμενο» σύνθετο, πολύσημο και συνεχώς διαμορφούμενο.
Χουάν Ραμόν Βερόν
Εστουδιάντες
Την επόμενη χρονιά η Εστουδιάντες αγωνίστηκε και πάλι στο Κόπα Λιμπερταδόρες ως κάτοχος του θεσμού και με το Βερόν στη σύνθεση της αναδείχθηκε για δεύτερη φορά Πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής ενώ στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου ηττήθηκε από τη Μίλαν. Το ίδιο συνέβη και το 1970 οπότε και η Εστουδιάντες συμμετείχε ως κάτοχος του Κυπέλλου Λιμπερταδόρες και με την κατάκτηση του τροπαίου έγινε ο πρώτος ομάδα με τρεις συνεχόμενες κατακτήσεις του Κόπα Λιμπερταδόρες επιτυχία που καταρίφθηκε μόνο από την Ιντεπετιέντε. Το 1970 αγωνίστηκε επίσης για 3η συνεχόμενη φορά στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου όπου επικράτησε η Φέγενορντ. Το 1971 συμμετείχε για 4η συνεχόμενη φορά στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες όμως η Εστουδιάντες ηττήθηκε από τη Νασιονάλ Μοντεβιδέο η οποία στη συνέχεια αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό για το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1971.
Ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής
Χορός και Μουσική
Η Μουσική, αντίστοιχα σημαίνει τη παραγωγή ήχου που απολαμβάνει το άτομο καθώς αντιλαμβάνεται τη συναισθηματική επιρροή που αποτυπώνεται πάνω του και αναβλύζει από την ίδια την εμπειρία του ανθρώπου. Άρα μουσική όχι απλώς ως αυτόνομη καλλιτεχνική μορφή οργάνωσης του ήχου, αλλά ως κοινωνική σχέση και πολιτισμική πρακτική, εστιάζοντας στην πολλαπλότητα και την ποικιλομορφία των πολιτισμικών σημασιών των μουσικών επιτελέσεων από κοινωνία σε κοινωνία, αλλά και μέσα στα πλαίσια της ίδιας κοινωνίας.
Χουάν Ραμόν Βερόν
Παναθηναϊκός
Στις 28 Ιουνίου 1972 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό ο οποίος παράλληλα με την απόκτηση του Αρακέν Ντεμέλο στόχευε σε μια ευρωπαϊκή διάκριση μετά την πρόσφατη επιτυχία του τελικό του Γουέμπλεϊ. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1972 σημείωσε το πρώτο του επίσημο γκολ με τον Παναθηναϊκό στον αγώνα για το κύπελλο Πρωταθλητριών εναντίον της ΤΣΣΚΑ Σόφιας ανοίγοντας το σκορ. Σκόραρε και πάλι στον επαναληπτικό όμως ο αγώνας επαναλήφθηκε. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1972, την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα Ελλάδας στη νίκη με 6-3 επί του Ολυμπιακού Βόλου. Μαζί με τους Αντωνιάδη και Ντεμέλο συνέθεσαν μια αξιόλογη επιθετική τριάδα και ο Παναθηναϊκός ήταν πρώτος στη βαθμολογία την 21η πρώτη αγωνιστική. Όμως ακολούθησαν 3 μηδενισμοί και τιμωρίες βασικών παικτών του Παναθηναϊκού με συνέπεια παρά τα 14 γκολ σε 29 συμμετοχές του Βερόν, ο Παναθηναϊκός να μην κατακτήσει τον τίτλο. Επίσης παρά την παρουσία του Φέρεντς Πούσκας στον πάγκο ο ανταγωνισμός του Βερόν με το Δομάζο δεν μπόρεσε να ελεγχθεί. Την επόμενη χρονιά του στον Παναθηναϊκό σημείωσε 9 γκολ σε 28 αγώνες και 1 για το Κύπελλο Ελλάδας αλλά παρά το εντυπωσιακό ξεκίνημά του ο Παναθηναϊκός περιορίστηκε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σε αξία ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στον Παναθηναϊκό αλλά και στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής
Χορός και Μουσική
Επιπλέον, ο χορός και αντίστοιχα η μουσική ως κοινωνικές πρακτικές ενεργούν κάθε φορά σύμφωνα με το χώρο και τον χρόνο, γίνονται εκφραστές της καθημερινής ζωής και της εκάστοτε κοινωνικής δομής που έρχονται σε επαφή. Το σώμα που κινείται, άρα που χορεύει είναι εν τέλει εκείνο που αναπαριστά και επιτελεί μια λειτουργία, μια μη λεκτική επικοινωνία. Αξιοσημείωτη πληροφορία θεωρείται πως τόσο ο χορός όσο και η μουσική ως κοινωνικές, πολιτισμικές διαδικασίες που συσχετίζονται με την ανθρώπινη ταυτότητα, εκτός από εκφραστές του εαυτού, του συλλογικού ή της κοινότητας, συγχρόνως «δομούν και διαχέουν πολιτισμικό νόημα» και μπορούν να καλλιεργήσουν μια διαλογική και πρακτική αφήγηση εμποτισμένη με πολιτικές θεωρήσεις.
Τρόποι και μέσα έρευνας του χορού και της μουσικής
Ο χορός και η μουσική καταγράφονταν συνήθως με τον πιο γνωστό στον ανθρωπολογικό χώρο, τρόπο, εκείνο της συμμετοχικής επιτόπιας παρατήρησης και της εθνογραφίας αλλά ακόμη και της ανάλυσης έτοιμων έντυπων κειμένων και εγγεγραμμένων ακουσμάτων (φωτογραφικό υλικό, φιλμ, βίντεο, ήχος, συνεντεύξεις, ερωτηματολόγια, ανακάλυψη μουσικών οργάνων, ντόπια παραδοσιακά λαϊκά άσματα, μουσικές και χορευτικές τελετουργίες). Με αυτόν το τρόπο η ανθρωπολογία της μουσικής και του χορού αναδυόταν στο κόσμο με τη βοήθεια της Οπτικής Ανθρωπολογίας και μέσα από την προσωπική και εμπειρική ματιά του παρατηρητή καθώς και του συμμετέχοντος που έδινε πληροφορίες.
Μαζαράκι Αχαΐας
Με το όνομα Μαζαράκι υπάρχουν δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Ανθρωπολογία του χορού και της μουσικής
Παραδείγματα ανθρωπολογικής σημασίας μουσικής και χορού
Σύμφωνα με το λαϊκό τραγούδι «Δακρύζουν μάτια και καρδιές όταν αναστενάζω» (Στέλιος Καζαντζίδης) μπορούμε να διαπιστώσουμε τη μεγάλη σημαντικότητα των ανθρώπινων αλληλένδετων αισθήσεων όπως η όραση και η ακοή που μαρτυρούν τη μνήμη του ανθρώπου. Αναλυτικότερα, η ακοή και περαιτέρω το τραγούδι, η μουσική, η ηχώ αλλά και ο χορός, η κίνηση των ανθρώπινων άκρων που συνοδεύουν ένα άσμα αποτελούν μεγαλειώδεις ικανότητες του ατόμου που του επιτρέπουν να επικοινωνούν, να μοιράζονται απόψεις και ιστορίες, να διασκεδάζουν και να συνευρίσκονται και φυσικά να υπάρχουν και να ζουν. Άλλοτε να θυμούνται και να συγκρατούν στη μνήμη τους ευχάριστες στιγμές που θέλουν να διαδώσουν. Επομένως δίχως την εύρεση της Ανθρωπολογίας του Χορού και της Μουσικής δεν θα κατανοούσαμε και τη σπουδαιότητα που αντλούμε από το πιο απλό τραγούδια και την πιο απλή χορευτική κινησιολογία που χωρίς εκείνα θα είμασταν «κουφοί», αναίσθητοι.
Ακόμη ο χορός μπορεί να αποτελέσει ένα τελετουργικό στάδιο σύμφωνα με το οποίο (παραδείγματος χάριν ο χορός του Ησαΐα) επιτρέπει στο παντρεμένο ζευγάρι να περάσει από το «θνητό», απλό στάδιο της σχέσης στην επισημοποίηση του ιερού δεσμού του ζευγαριού. Παρόμοια συνδήλωση μπορούμε να συναντήσουμε σε πολλά και διαφορετικά μέρη του πλανήτη είτε στο πεδίο του χορού είτε ακόμα και της μουσικής. Από την άλλη πλευρά η μουσική που μας αρέσει να ακούμε, ο χορός που επιθυμούμε να χορεύουμε δείχνει την ουσία και την πραγματοποίηση της ατομικότητάς καθώς, προβάλλουμε τη σύνδεση του εαυτού μας με το σώμα μας αλλά και τη θέση μας στον κόσμο.
Χουάν Ραμόν Βερόν
Επιστροφή στη Νότια Αμερική
Το 1975, έχοντας κάνει πολύ καλές εμφανίσεις στον ΠΑΟ, επέστρεψε στην Εστουδιάντες. Το 1976 μεταγράφηκε στην κολομβιανή Τζούνιορ ντε Μπαρανκουίλα με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Κολομβίας το 1977. Στη συνέχεια πήγε στην Cúcuta Deportivo. Το 1980 επέστρεψε και πάλι στην Εστουδιάντες, όπου έκλεισε μετά από ένα χρόνο την καριέρα του.
Εγιαλέτι της Τεμεσβάρ
Το Εγιαλέτι ή Πασαλίκι της Τεμεσβάρ (τουρκικά: Eyâlet-i Temeşvar) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διοικητικό κέντρο του ήταν η πόλη "Τεμεσβάρ", σημερινή πόλη της Ρουμανίας Τιμισοάρα, όπου οφείλει και το όνομα του.
Ιστορία
Το εγιαλέτι δημιουργήθηκε το 1552 όταν η περιοχή κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Ρουμανίας, και Ουγγαρίας. Στην περιοχή εισέβαλε και την κατέκτησε στο όνομα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο εξισλαμισμένος Σέρβος Μεχμέτ Πασάς Σοκόλοβιτς, και έπειτα προχώρησε και στην κατάκτηση του Βανάτου.
Το εγιαλέτι υπήρξε μέχρι το 1716 όταν οι Τούρκοι εκδιώχθηκαν και η περιοχή και πέρασε υπό την κυριαρχία των Αψβούργων μέχρι το 1718. Η Αυστροουγγαρία στην περιοχή δημιούργησε μια νέα επαρχία που ονομαζόταν Βανάτο Ταμίσκι.
Διοικητικές διαιρέσεις
Το 1699 αποτελείται από τα εξής Σαντζάκια:
Αναφορές
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ρουμανίας Κατηγορία:Οθωμανική Ουγγαρία Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα
Χουάν Ραμόν Βερόν
Επιστροφή στη Νότια Αμερική
Έκανε επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής στην Κεντρική Αμερική. Τώρα είναι σύμβουλος της Εστουδιάντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζούνιορ ντε Μπαρρανκίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κούκουτα Ντεπορτίβο
Κβάσιρ
Στην Σκανδιναβική μυθολογία ο Κβάσιρ (Kvasir) δημιουργήθηκε από το σάλιο όλων των θεών και έτσι είναι ο πιο σοφός από τους Βανίρ. Σύντομα όμως δολοφονήθηκε από τους Φγιάλαρ και Γκάλαρ, δύο νάνους αδέρφια στην σπηλιά τους. Ανακάτευσαν το αίμα του με μέλι και το διατήρησαν. Το αίμα μετατράπηκε σε μαγικό ρόφημα, το υδρόμελι των ποιητών, ένα υδρόμελι που ενέπνεε τους ποιητές.
Το μείγμα κατέληξε μετά από περιπέτειες στα χέρια του γίγαντα Σούττουνγκρ από τον οποίο τελικά κατάφερε να το αποσπάσει ο Οντίν. Έτσι ο Οντίν δίνει τώρα το ρόφημα του Σουττουνγκρ, που ονομάζεται ‘Ρόφημα της Ποίησης’ στους Εσίρ, στις Βαλκυρίες για να αναζωογονούν τους νεκρούς ήρωες κατά την άφιξή τους στη Βαλχάλλα και σε όλους όσοι έχουν την ικανότητα να συνθέτουν.
14 Νοεμβρίου
13 Νοεμβρίου | 14 Νοεμβρίου | 15 Νοεμβρίου
Η 14η Νοεμβρίου είναι η 318η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (319η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 47 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
PewDiePie
Ο Φίλιξ Σέλμπεργκ (σουηδικά: Felix Arvid Ulf Kjellberg, 24 Οκτωβρίου 1989), ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο PewDiePie, είναι Σουηδός YouTuber, κωμικός και παραγωγός, γνωστός ως ο χρήστης με τις περισσότερες συνδρομές σε όλο το YouTube, έναν τίτλο που κατείχε από τις 22 Δεκεμβρίου του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2019, όπου η Ινδική δισκογραφική εταιρία T-Series τον ξεπέρασε σε συνδρομές στο κανάλι της, με περισσότερες από 200εκ. εγγραφές στην πλατφόρμα του YouTube. Ξεπέρασε τις 100 εκατομμύρια εγγραφές τον Αύγουστο του 2019 έτσι κατάφερε να γίνει το δεύτερο κανάλι με 100 εκατομμύρια εγγραφές. Ο Φίλιξ (PewDiePie) αυτή τη στιγμή έχει 111εκ. εγγραφές. Άρχισε το κανάλι του το 2010 και έγινε γνωστός για τα βίντεο του στα οποία έπαιζε βιντεοπαιχνίδια, αλλά έκτοτε έχει επεκταθεί σε άλλα είδη βίντεο, όπως κωμικό περιεχόμενο, αντιδράσεις, vlogs, κριτικές και μέχρι και τραγούδια. Αξιοσημείωτη είναι η σημαντικότητα του στον κόσμο των διαδικτυακών μιμιδίων. To 2016, το Time τον ονόμασε έναν απο τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο.
Προσωπική ζωή
Τον Ιούλιο του 2013, ο Σέλμπεργκ μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο για καλύτερη συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο. Παραδέχεται ότι του αρέσει η ζωή στο Μπράιτον, καθώς εκεί ζει πιο ανώνυμα, προσθέτοντας ότι ένας από τους λόγους που δεν μετακόμισε στο Λος Άντζελες είναι ότι "Κάθε φορά που είμαι εκεί, οι άνθρωποι συνεχώς σου χτυπούν φιλικά την πλάτη, λέγοντάς σου πόσο υπέροχος είσαι. Σου γ... το μυαλό. Ξεκίνησα το YouTube επειδή βαριόμουν, όχι για να γίνω διάσημος". Τον Ιούνιο του 2016, ο Σέλμπεργκ ανακοίνωσε ότι εκδιώχτηκε από το στούντιο ηχογράφησής του, διότι ένας γείτονας τον κατηγόρησε ότι κάνει πολύ φασαρία.
Ο Σέλμπεργκ έχει αναφέρει στο κανάλι του στο YouTube ότι είναι αγνωστικός αθεϊστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί YouTubers Κατηγορία:Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Σταντάρ Λιέγης
Η Σταντάρ Λιέγης (γαλλικά: Standard de Liège ή RSCL) είναι βελγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Λιέγη. Ιδρύθηκε το 1900 από μαθητές του κολεγίου της Λιέγης και είναι από τις κορυφαίες ομάδες του βελγικού ποδοσφαίρου.
Αποτελεί, μαζί με την Ρουαγιάλ Ουνιόν Σαιντ-Ζιλουάζ, την τρίτη ομάδα της χώρας στη συλλογή εγχώριων τίτλων (10 πρωταθλήματα και 8 κύπελλα), μετά την Άντερλεχτ και την Κλαμπ Μπρυζ. Παρούσα στην πρώτη κατηγορία του Βελγίου αδιάκοπα από το 1921, είναι η κάτοχος του ρεκόρ συνεχόμενων συμμετοχών. Είναι η βελγική ομάδα που έχει συμμετάσχει στο μεγαλύτερο αριθμό τελικών του Βελγικού Κυπέλλου μαζί με την Κλαμπ Μπρυζ (17). Αποτελεί επίσης την ομάδα που έχει χάσει τους περισσότερους (9 ήττες έναντι 8 νικών).
Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας λαμβάνουν χώρα στο στάδιο «Μορίς Ντουφράν» στο Σκλεσσίν (συνοικία της Λιέγης), κατά μήκος του Μεζ, απέναντι από τα εργοστάσια Arcelor Mittal, δίνοντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στο γήπεδο. Το γηπεδο αυτό συχνά αποκαλείται «η Κόλαση του Σκλεσίν» ή «το καζάνι του Σκλεσίν» και αυτό διότι οι οπαδοί της ομάδας είναι γνωστοί για το πάθος με το οποίο ζουν το παιχνίδι.
Οι παίκτες της Σταντάρ, οι Standardmen, έχουν το ψευδώνυμο «les Rouges» ή «les Rouches» εξαιτίας του χρώματος της φανέλας τους. Η λέξη «rouge» με την προφορά της Λιέγης προφέρεται «rouch». Στη βαλλονική διάλεκτο, το χρώμα «rouge» λέγεται «rôdje». Οι «Rôdjes» είναι ένα άλλο ψευδώνυμο των παικτών της Σταντάρ. Επίσης η ομάδα αναφέρεται και ως Matricule 16, με βάση τον αριθμό καταχώρησής της στο μητρώο της Βελγικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Η Σταντάρ διοικείται από τον πρόεδρο Μπρουνό Βενανζί. Ο τωρινός προπονητής είναι ο Φιλίπ Μοντανιέ που αντικατέστησε το καλοκαίρι του 2020 τον Μισέλ Πρεντόμ (παλιός τερματοφύλακας αλλά και προπονητής της ομάδας) που έγινε αντιπρόεδρος της ομάδας, ο οποίος είχε αντικαταστήσει μετά το τέλος της σεζόν 2017-2018 τον Ρικάρντο Σα Πίντο που οδήγησε την Σταντάρ στην κατάκτηση του κυπέλλου και στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.
Οι τίτλοι
Η ομάδα έχει κατακτήσει 10 φορές το βελγικό πρωτάθλημα, 8 φορές το βελγικό κύπελλο, 1 φορά το βελγικό λιγκ καπ και 4 φορές το βελγικό σούπερ καπ. Η μεγαλύτερη εκτός συνόρων επιτυχία της είναι η παρουσία της στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης την περίοδο 1981-82, όπου και ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα.
Κύπελλα Βελγίου
thumb|right|250px|Το γήπεδο της Σταντάρ
Λιγκ καπ Βελγίου
Λάγκα
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές η Λάγκα (Laga) είναι θεά των πηγαδιών και των πηγών στη σκανδιναβική μυθολογία. Κατοικεί σε ένα ασημένιο παλάτι, από το οποίο ρέουν τα νερά της γης. Φέρεται να είχε φιλικές σχέσεις με τον Όντιν, ο οποίος φέρεται να την επισκέπτεται καθημερινά προκειμένου να κάνει το μπάνιο του εκεί.
Σταντάρ Λιέγης
Οι τίτλοι
Σουπερ καπ Βελγίου
Λάγκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Σταντάρ Λιέγης
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Εξέλιξη του εμβλήματος
Ομάδα Περίοδος 2012-2013
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαλλωνία Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1900 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1898
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1989
Το 54ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1989 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1989. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στο Βόλο, στις 25 Φεβρουαρίου, ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου ανδρών. Χωριστά διεξήχθησαν επίσης τα πρωταθλήματα επτάθλου και 10.000μ βάδην. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για έκτη συνεχόμενη χρονιά ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Ηρακλή Θ.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 51 σωματεία.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1989 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Σατυράργκ
Το Σατυράργκ (γαλλικά και οξιτανικά: Saturargues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατυραργκουά (γαλλικά: Saturarguois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Πρόμαχος
Στην Αρχαία Ελλάδα, καθώς και κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, ο πρόμαχος ήταν ο οπλίτης ο οποίος μαχόταν στην πρώτη γραμμή της φάλαγγας. Ο συγκεκριμένος όρος είναι, επίσης, δυνατό να αναφέρεται ως επίθετο σε περιπτώσεις όπως η «πρόμαχος γραμμή», όπου αναφέρεται στην πρώτη γραμμή της μάχης. Είναι δυνατό, ακόμη, να αναφέρεται στην Αθηνά Πρόμαχο, το διάσημο χάλκινο άγαλμα το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τον Φειδία και το οποίο ορθωνόταν στον Παρθενώνα.
Κράτης
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Κράτης μπορεί να αναφέρεται:
Πρόμαχος
Η πρώτη χρήση της του συγκεκριμένου όρου καταγράφεται εντός της Ιλιάδας του Ομήρου, ενώ, έκτοτε, βρισκόταν σε χρήση κατά την διάρκεια του συνόλου της περιόδου της Αρχαιότητας, την βυζαντινή περίοδο έως και τη νεότερη περίοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Κράτης
Φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γεράσιμος Α. Μεταξάς
Ο υποστράτηγος Γεράσιμος Μεταξάς (1816 - 1890) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1816. Η καταγωγή του ήταν από τον ιστορικό οίκο των Μεταξάδων. Πατέρας του ήταν ο κόμης Μεταξάς, και θείος του ο Ανδρέας Μεταξάς.
Εκπαιδεύτηκε στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων, και συνέχισε τις στρατιωτικές μελέτες του στο Παρίσι επί τέσσερα χρόνια. Το 1854 συγκρότησε δικό του σώμα και ήταν έτοιμος να εκστρατεύσει στην Καλαμπάκα, αλλά εμποδίστηκε από την κατοχή.
Ο Μεταξάς έγινε μέλος της αποστολής που πήγε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα της Ελλάδας στον Βασιλέα Γεώργιο. Κατά τον χρόνο της προσάρτησης των νέων επαρχιών της Θεσσαλίας και της Άρτας το 1881, απεστάλη ως πρόεδρος της επιτροπής, η οποία χάραξε τα νέα όρια της Ελλάδας.
Τιμήθηκε με πολλά παράσημα. Απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 1890. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Μεταξάς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Γερασιμος
Ρομπέρ Ντελωναί
Ο Ρομπέρ Ντελωναί (Robert Delaunay, 12 Απριλίου 1885 – 1941) ήταν Γάλλος ζωγράφος, πρωτοπόρος καλλιτεχνικού κινήματος που δημιούργησε με τη Ρωσίδα σύζυγό του Σόνια, μια λυρική απόδοση του κυβισμού με έντονα χρώματα που χαρακτηρίστηκε Ορφισμός στην τέχνη.
Βιογραφία
Ο Ρομπέρ Ντελωναί γεννήθηκε στο Παρίσι. Από νεαρή ηλικία ακολούθησε καλλιτεχνική καριέρα στη ζωγραφική σπουδάζοντας σχετικά και συμπληρώνοντας τις γνώσεις του κάνοντας διάφορα επισκέψεις σε διάφορες σχολές εκτός Παρισιού. Σε ηλικία 25 ετών βρίσκεται στο ζενίθ της καριέρας του εκθέτοντας σειρές πινάκων του κερδίζοντας μεγάλη φήμη. Στη δεκαετία του 1910 ξεκινά να ζωγραφίζει πλέον με έντονα χρώματα σε γεωμετρικά σχήματα με κάποιο έκδηλο λυρισμό που βασιζόταν στον κυβισμό. Υποστήριζε την άποψη ότι: «επειδή η συνέχεια των σχημάτων διακόπτεται συνεχώς από τις επιδράσεις του φωτός, ο ζωγραφικός πίνακας πρέπει ν΄ αποτελεί ρυθμικό σύνολο βασιζόμενο στην κατάλληλη επιλογή των εγχρώμων επιπέδων».
Με το ξέσπασμα του Α΄ Π.Π. ο Ρομπέρ και η γυναίκα του κατέφυγαν στην Ισπανία και από εκεί στην Πορτογαλία. Επέστρεψαν στη Γαλλία το 1920 όπου ο Ντελωναί συνέχισε με αφηρημένη ζωγραφική. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Π.Π. ήταν ήδη βαριά άρρωστος. Πέθανε στις 25 Οκτωβρίου του 1941 στο Μονπελιέ (Γαλλία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Σύνταγμα της Ανδόρρας
Το Σύνταγμα της Ανδόρρας είναι η υπέρτατη νομοθεσία του Πριγκιπάτου της Ανδόρρας. Υιοθετήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1993 και εγκρίθηκε από το λαό του πριγκιπάτου σε δημοψήφισμα στις 14 Μαρτίου 1993. Το Σύνταγμα υπεγράφη από τους δύο συμπρίγκιπες της Ανδόρρας, τον Πρόεδρο της Γαλλίας και τον Επίσκοπο του Ουρζέλ, οι οποίοι την εποχή εκείνη ήταν ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Τζοάν Μαρτί ι Αλανί αντίστοιχα. Το σύνταγμα ορίζει ότι αυτοί οι δύο αξιωματούχοι είναι οι επικεφαλής του κράτους.
Στο σύνταγμα περιγράφεται ότι η επίσημη γλώσσα του πριγκιπάτου, που είναι η καταλανική, η σημαία, το εθνόσημο, ο εθνικός ύμνος και η πρωτεύουσα, που είναι η Ανδόρρα λα Βέλια. Παρέχονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολιτών και οι ελευθερίες τους, αναφέρεται ότι απαγορεύεται η θανατική ποινή και δικαστικά θέματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ανδόρρας Ανδορα
Σωσάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σωσαναί (γαλλικά: Saussannais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Θαλάσσιος ίππος
Ο θαλάσσιος ίππος ή οδόβαινος (από το αρχαίο ελληνικό οδούς (δόντι) και το βαίνω (βαδίζω), δηλαδή αυτός που βαδίζει στα δόντια του) είναι ένα μεγάλο θαλάσσιο θηλαστικό με κατανομή στον Βόρειο Πόλο και σε άλλα παγωμένα σημεία του Βορείου Ημισφαιρίου. Ο θαλάσσιος ίππος είναι το μόνο μέλος της οικογένειας Οδοβαινίδες και του γένους Οδόβαινος. Υπάρχουν τρία υποείδη, ο οδόβαινος του Ατλαντικού Ωκεανού (O. r. rosmarus), ο οδόβαινος του Ειρηνικού Ωκεανού (O. r. divergens) και ο οδόβαινος της θάλασσας Λέπτεβ (O. r. laptevi).
Οι ενήλικοι θαλάσσιοι ίπποι αναγνωρίζονται εύκολα από τους μεγάλους χαυλιόδοντες, τα μουστάκια και το ογκώδες σώμα τους. Τα ενήλικα αρσενικά ζυγίζουν γύρω στα 1.700 κιλά και το μόνο πτερυγιόποδο που τους ξεπερνά σε μέγεθος είναι ο θαλάσσιος ελέφαντας. Οι θαλάσσιοι ίπποι ζουν κυρίως σε ρηχά νερά πάνω από ηπειρωτικές υφαλοκρηπίδες, αλλά περνάνε ένα μεγάλο μέρος της μέρας στην ανοιχτή θάλασσα ψάχνοντας όστρακα για να τραφούν.
Ο θαλάσσιος ίππος παίζει μεγάλο ρόλο στην ζωή τον αυτοχθόνων πληθυσμών της Αρκτικής, όπου τον κυνηγούν για το κρέας, το λίπος, το δέρμα, τους χαυλιόδοντες και τα κόκαλα του. Κατά τον 19o και τον 20ο αιώνα το κυνήγι από τους Ευρωπαίους μείωσε σε μεγάλο βαθμό τον αριθμό τον θαλάσσιων ίππων. Ευτυχώς από τότε ο πληθυσμός τους έχει ανακάμψει αλλά ακόμα είναι πολύ χαμηλός σε σχέση με πριν από 300 χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οδοβαινίδες Κατηγορία:Πανίδα της Αρκτικής Κατηγορία:Πτερυγιόποδα Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
19 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
19 Κατηγορία:Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί
The Godfather (franchise)
The Godfather (γνωστό στα ελληνικά: Ο Νονός) είναι ένα franchise βιβλίων, ταινιών και παιχνιδιών βασισμένο στο ομώνυμο αστυνομικό μυθιστόρημα του Αμερικανού Μάριο Πούζο (Mario Puzo).
Μυθιστορήματα
Η σειρά βιβλίων του Νονού είναι μια σειρά εγκληματικών μυθιστορημάτων σχετικά με τις Ιταλικές-Αμερικανικές οικογένειες μαφίας, κυρίως τη φανταστική οικογένεια Κορλεόνε, με επικεφαλής τον Δον Βίτο Κορλεόνε και αργότερα τον γιο του Μάικλ Κορλεόνε. Το πρώτο μυθιστόρημα, Ο Νονός (The Godfather), που γράφτηκε από τον Μάριο Πούζο, κυκλοφόρησε το 1969. Προσαρμόστηκε σε τρεις μεγάλες ταινίες, οι οποίες έγιναν ένα από τα πιο αναγνωρισμένα franchises ταινιών στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ο Πούζο έγραψε επίσης το δεύτερο μυθιστόρημα "Ο Σικελός" (The Sicilian), το οποίο κυκλοφόρησε το 1984 και έγινε ταινία το 1987. Ο Μαρκ Γουάινγκαρντνερ έγραψε τα δύο επόμενα μυθιστορήματα "Ο Νονός επιστρέφει" και το "Η εκδίκηση του Νονού" που κυκλοφόρησαν το 2004 και το 2006 αντίστοιχα. Ο Έντουαρντ Φάλκο έγραψε το πέμπτο μυθιστόρημα, βασισμένο στην πλοκή του Μάριο Πούζο, με τίτλο "Η Οικογένεια Κορλεόνε" (The Family Corleone), το οποίο χρησίμευσε και ως prequel στο πρώτο μυθιστόρημα του Πούζο. Δημοσιεύθηκε το 2012.
Ταινίες
μικρογραφία|Ο Αφέντης των Μαργιονετών. Ο Νονός είναι μια Αμερικανική σειρά κινηματογραφικών ταινιών που αποτελείται από τρεις κινηματογραφικές ταινίες δράματος που σκηνοθετούνται από τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, εμπνευσμένο από το ίδιο το μυθιστόρημα του ιταλού Αμερικανού συγγραφέα Μάριο Πούζο. Οι ταινίες ακολουθούν τις δοκιμασίες της Ιταλικής αμερικανικής οικογένειας μαφίας Κορλεόνε, της οποίας ο αρχηγός Δον Βίτο Κορλεόνε αναδεικνύεται ως βασικό πρόσωπο στο οργανωμένο έγκλημα. Ο νεώτερος γιος του, ο Μάικλ Κορλεόνε, γίνεται διάδοχος του. Οι ταινίες διανεμήθηκαν από την Paramount Pictures και κυκλοφόρησαν το 1972, το 1974 και το 1990. Η σειρά έκανε επιτυχία στο box office, με τις ταινίες να κερδίζουν από 430 έως 512 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ο Νονός φαίνεται από πολλούς ως μία από τις μεγαλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ το The Godfather Μέρος II θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα sequels της κινηματογραφικής ιστορίας. Η σειρά κέρδισε 9 από 28 συνολικά υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Τέταρτη ταινία
Μετά την επιτυχία της τρίτης ταινίας, ο Κόπολα δήλωσε ότι είχε συζητηθεί η ιδέα μίας τέταρτης προσθήκης στην σειρά, αλλά ο Πούζο πέθανε στις 2 Ιουλίου του 1999, προτού να έχουν την ευκαιρία να γράψουν την ταινία. Νωρίτερα, στις 21 Ιουνίου 1999, το The Hollywood Reporter είχε αναφέρει ότι μια τέταρτη ταινία ήταν στα "σκαριά" με τον Γκαρσία σε ηγετικό ρόλο. Ο Γκαρσία από τότε υποστήριξε ότι το σενάριο της ταινίας ήταν σχεδόν έτοιμο.
Μετά το θάνατο του Πούζο, ο Κόπολα αποφάσισε να μην συνεχίσει τη σειρά ταινιών. Το μέρος της πιθανής συνέχειας του Πούζο, που ασχολείται με την οικογένεια Κορλεόνε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, τελικά επεκτάθηκε σε ένα μυθιστόρημα του Εντ Φάλκο και κυκλοφόρησε το 2012 ως Η οικογένεια Κορλεόνε.
The Godfather (2006)
εναλλ.=Ποτό που πήρε την ονομασία "El Padrino" ή "The Godfather", δηλαδή "Ο Νονός", φτιαγμένο απο αμαρέτο και ουίσκι.|μικρογραφία|240x240εσ|Ποτό που πήρε την ονομασία "El Padrino" ή "The Godfather", δηλαδή "Ο Νονός", φτιαγμένο απο αμαρέτο και [[ουίσκι.]] Ο Νονός είναι ένα ανοιχτό παγκόσμιο παιχνίδι δράσης-περιπέτειας του 2006 που αναπτύχθηκε από την EA Redwood Shores και κυκλοφόρησε από την Electronic Arts. Αρχικά κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2006 για τα Microsoft Windows, το PlayStation 2 και το Xbox αργότερα κυκλοφόρησε για το PlayStation Portable ως The Godfather: Mob Wars, για το Xbox 360 ως The Godfather, για το Wii ως The Godfather: Blackhand Edition και για το PlayStation 3 ως The Godfather, The Don's Edition.
Το παιχνίδι βασίζεται στην ταινία του 1972 Ο Νονός και λέει την ιστορία ενός μη κανονικού χαρακτήρα, του Άλντο Τραπάνι, του οποίου η άνοδος μέσα από τις τάξεις της οικογένειας Κορλεόνε διασταυρώνεται με την πλοκή της ταινίας σε πολλές περιπτώσεις. Οι ενέργειές του στο παιχνίδι συχνά λαμβάνουν τη μορφή γεγονότων που συνέβησαν εκτός οθόνης στην ταινία. Για παράδειγμα, εκδικείται για την κόρη του Μπονασέρα, οδηγεί τον Βίτο Κορλεόνε στο νοσοκομείο, "φυτεύει" το όπλο για τον Μάικλ Κορλεόνε με σκοπό να σκοτώσει τον Σολότσο και τον Αστυνόμο ΜακΚλάσκι και τοποθετεί το κεφάλι του αλόγου στο κρεβάτι του Τζακ Γουόλτς.
The Godfather II (2009)
Ο Νονός II είναι και η συνέχεια του Ο Νονός (2006) αλλά και μία προσαρμογή του Ο Νονός Μέρος II, όπου παίζετε ως ένας στρατιώτης των Κορλεόνε που ονομάζεται Ντόμινικ Κορλεόνε και γίνεται Δον αφού ο πρώην πρωταγωνιστής Άλντο Τραπάνι σκοτώνεται. Η δράση πραγματοποιείται σε τρεις πόλεις: τη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και την Αβάνα. Το παιχνίδι παίζεται από προοπτική τρίτου προσώπου. Περιέχει επίσης ορισμένα στοιχεία στρατηγικής, καθώς ο χαρακτήρας του παίκτη μάχεται αντίπαλες οικογένειες και αναλαμβάνει τις επιχειρήσεις για να κυριαρχήσει τελικά σε πολλές πόλεις.
The Godfather: Empire (2011)
Βασισμένο στο εικονικό κινηματογραφικό franchise της Paramount Pictures, το The Godfather: Empire δίνει τη δυνατότητα στους παίκτες να αναλάβουν το ρόλο ενός μέλους της οικογένειας Κορλεόνε που προκλήθηκε με την πρόσληψη νέων συνεργατών, την κατάργηση ανταγωνιστικών οργανώσεων και την οικοδόμηση της ισχυρότερης οργάνωσης στη Νέα Υόρκη του 1940. Το παιχνίδι θέτει τους παίκτες των κινητών στην θέση ενός συνεργάτη των Κρολεόνε που προσπαθεί να κάνει την οικογένεια την πιο ισχυρή δύναμη της Νέας Υόρκης, ενώ κάνει πολλαπλά καθήκοντα και "ευνοείται" στην πορεία. Με πάνω από 200 «συνεργάτες» για να επιλέξουν - από μαφιόζους ως διεφθαρμένους πολιτικούς - οι παίκτες θα ελέγξουν το πεπρωμένο του Οργανισμού. Ωστόσο, οι παίκτες πρέπει να επιλέξουν με σύνεση, καθώς κάθε δυνητικό μέλος έχει τη δική του μοναδική ικανότητα να συνεισφέρει στον οργανισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Σειρές ταινιών
Χριστιανός Έμπερχαρντ της Ανατολικής Φρισίας
Ο Χριστιανός-Έμπερχαρντ, γερμ.: Christian Everhard von Ostfriesland (1 Οκτωβρίου 1665, Έζενς - 30 Ιουνίου 1708, Άουριχ ) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν πρίγκιπας της Ανατολικής Φρισίας από την ημέρα που γεννήθηκε το 1665, αλλά παρέμεινε υπό κηδεμονία μέχρι το 1690.