cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουδέας
Επιγραφές
Ο Γουδέας πήρε τον τίτλο "βασιλεύς του Λαγκάς" αλλά δεν διεκδίκησε όσο ζούσε τον τίτλο της "θεότητας του Λαγκάς". Τον τίτλο αυτό δεν απέκτησε στην διάρκεια της ζωής του κανένας βασιλιάς της Μεσοποταμίας εκτός από τον Ναράμ-Σιν και η Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. Τα 20 χρόνια της βασιλείας του είναι όλα καταγεγραμμένα, η σημαντικότερη στρατιωτική εκστρατεία πραγματοποιήθηκε το Έτος 6 της βασιλείας του, "την χρονιά που υπέταξε το Ανσάν με τα όπλα". Άν και ο Γουδέας ισχυρίστηκε ότι κατάκτησε το Ανσάν και το Ελάμ οι περισσότερες αναφορές στην βασιλεία του καταγράφουν ότι κατασκεύασε ναούς, γέφυρες, κανάλια, τεχνητά έργα και έκανε αμέτρητες προσφοράς στους θεούς. Οι επιγραφές αναφέρουν ότι ανήγειρε μια μεγάλη σειρά από ναούς στην Ουρ, την Νιππούρ, την Αντάμπ και την Ουρούκ, αυτό δείχνει μεγάλη εξουσία του Γουδέα τα 20 χρόνια της εξουσίας του σε ολόκληρη την Σουμερία. Ο πεθερός του Ουρ-Μπάμπα είχε τοποθετήσει την κόρη του ιέρεια του θεού Νάννα στην Ουρ, αυτό δείχνει ότι η Λαγκάς είχε από τότε μεγάλη πολιτική δύναμη. Τα υλικά για την κατασκευή των μεγάλων έργων μεταφέρθηκαν από την δυτική Ασία, κέδρος από τον Λίβανο, χαλκός από την βόρεια Αραβία, χρυσός από την Χαναάν και την Αίγυπτο, διορίτης από το Ομάν και ξυλεία από το Μπαχρέιν.
Θρησκεία
Σε ανασκαφές στην αρχαία Γίρσεια βρέθηκαν 26 ανδριάντες του Γουδέα, οι περισσότεροι είχαν σχέση με το εμπόριο. Τα πρώτα αγάλματα κατασκευάστηκαν από ασβεστόλιθο, στεαστίτη και αλάβαστρο, αργότερα χρησιμοποιήθηκε ο πολύτιμος διορίτης. Η χρήση του Διορίτη υπήρχε στα αγάλματα των πρώτων Σουμέριων βασιλέων όπως του Εντεμένα, τα αγάλματα είχαν συνήθως πολιτικές, εμπορικές και θρησκευτικές επιγραφές, καθιερώθηκαν στην Νεο-Σουμεριακή τέχνη. Οι μορφές των επιγραφών του Γουδέα και των διαδόχων του στις εκκλήσεις τους απέναντι στους θεούς έχουν μια εκλεπτυσμένη μορφή σε σχέση με την σκληρότητα των Ακκάδιων αυτοκρατόρων που ζητούσαν την ολοκληρωτική καταστροφή των απογόνων, όσων ασελγούν στα ιερά. Οι Ακκάδιοι έχασαν την εξουσία τους στην νότια Μεσοποταμία, ο θεός που αναδείχτηκε από τον Γουδέα ήταν ο Νινουρτά, ένας Σουμέριος θεός της μάχης. Άν και στις επιγραφές υπάρχει μόνο μια στρατιωτική επιτυχία, οι πολλές αφιερώσεις του στον Νινουρτά δείχνουν ότι εκείνη την εποχή επικρατούσε ένα πολεμικό κλίμα σε ολόκληρη την Μεσοποταμία. Οι κατάρες απέναντι στους απογόνους που ήταν το βασικό θρησκευτικό χαρακτηριστικό στην ηγεσία της Ακκαδικής αυτοκρατορίας δείχνει μια μεγάλη στασιμότητα στην θρησκεία, αυτό δεν ταίριαζε στον λαό της Λαγκάς.
Δεν υπάρχουν επιγραφές του Ουρ-Νινγκίρσου Α΄, ιδρυτή της δυναστείας των Γκούτι, ο Γουδέας ξεκίνησε πάλι τις επιγραφές στους θεούς οι οποίες κατέγραφαν και μια μορφή τιμωρίας στα πρότυπα των Ακκάδων αλλά με μιά σημαντική διαφορά. Ο Γουδέας αφιέρωνε μόνο το ένα τέταρτο της επιγραφής για την τιμωρία, η υπόλοιπη επιγραφή είχε τον χαρακτήρα δημιουργίας. Δεν ζητάει από τους θεούς την καταστροφή του οίκου των απογόνων αλλά μόνο ο παραβάτης "να κάτσει στην σκόνη αντί για τον θρόνο που προορίζεται για αυτόν" και "να σκοτωθεί όπως ένας ταύρος που τον αρπάζουν βίαια από τα κέρατα". Η φιλοσοφία των λόγων του Γουδέα επικεντρώνεται περισσότερο στο θρησκευτικό καθεστός παρά στον αφανισμό των εχθρών του. Ο Γουδέας ισχυρίστηκε ότι "από την στιγμή που φύτρωσε ο σπόρος κανείς δεν θα τον αλλοιώσει ποτέ, ο βασιλιάς οικοδόμησε το Ενίννου αφιερωμένο στον αφέντη του Νινουρτά ώστε να αποδίδονται από και πέρα έτσι τα πράγματα". Η μεγάλη αντίθεση με τον Ναράμ-Σιν ο οποίος απαιτούσε να γίνει επειδή ήταν ο ίδιος θεός σαν βασιλιάς, ο Γουδέας ισχυρίζεται το δίκαιο και την θεία τάξη των πραγμάτων.
Μεταρρυθμίσεις
Οι μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησε ο Γουδέας περιείχαν την απαλλαγή από τα πολλά χρέη και το δικαίωμα στις γυναίκες να κατέχουν δική τους γη, επιστροφή δηλαδή στα πανάρχαια έθιμα. Η εποχή του αναφέρεται σαν εξαιρετικά καλλιτεχνική αλλά ο ίδιος ο βασιλιάς επικεντρώθηκε στην λατρεία του Νινουρτά, τόσο επειδή ήταν ο προσωπικός θεός του όσο και ότι ήταν από την αρχή πολιούχος της Λαγκάς. Το εμπόριο γνώρισε μεγάλη έκρηξη με όλες τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής, εισήγαγε Κέδρους από τον Άμανο και τα βουνά του Λιβάνου στην Συρία, χαλκό και διορίτη από την Αραβία, ο στρατό του βρισκόταν σε πολεμικές συγκρούσεις με το Ελάμ στα ανατολικά. Οι κύλινδροι του Γουδέα που περιγράφουν την ζωή την βασιλιά απεικονίζουν πολύ ελκυστικά την ζωή της νότιας Μεσοποταμίας στην εποχή του και την ανωτερότητα της Λαγκάς. "Οι Ελαμίτες ήρθαν φορτωμένοι με ξύλα για να οικοδομήσουν τον ναό του Νινουρτά ή Νινγκιρσού", αυτό δείχνει μια αδελφική αγάπη ανάμεσα στους δύο λαούς παρά τις πολεμικές συγγρούσεις. Με την ανέγερση του ναού του Νινουρτά επανάφερε την αρχαιότερη παράδοση στο Λαγκάς, ο τίτλος "Ενσί" που έδωσε στον εαυτό του επιβεβαίωσε την δικαστική εξουσία που ασκούσε πέρα από την θρησκευτική. Ο πλήρης τίτλος του γιου του Ουρ-Νινγκιρσού ήταν "Ουρ-Νινγκιρσού, κυβερνήτης του Λαγκάς, γιος του Γουδέα, του πρώτου κυβερνήτη της Λαγκάς που ίδρυσε τον Οίκο του Νινγκιρσού". Σε μια επιγραφή αναφέρεται το εμπόριο χρυσόσκονης και Καρνεόλης με μια φυλή στην κοιλάδα του Ινδού, είχε σημαντικές νίκες απέναντι σε Ινδούς, Ελαμίτες και Αμορίτες. Στον κύλινδρο του ο Γουδέας αναφέρει "θα σπείρω τον σεβασμό απέναντι στον ναό μου σε όλον τον κόσμο, στο όνομα μου θα συγκεντρώσω όλο το Σύμπαν και όλους τους λαούς να παραστούν". Οι πρώτες αναφορές για την Γκόα στην Ινδία εμφανίζονται την εποχή του Γουδέα, ξεκίνησε εμπορικές επαφές με τους λαούς της Ινδικής.
Γκραντ Μπέυ
Η Γκραντ Μπέυ μπορεί να αναφέρετα σε:
Παλάτι του Κεραμεικού
Το Ανάκτορο του Κεραμεικού (γαλλικά: Palais des Tuileries) βρισκόταν στο Παρίσι, στη δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα έως την καταστροφή του το 1871.
Ιστορία του Κεραμεικού
Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Β΄ το 1559, η χήρα του, η Αικατερίνη των Μεδίκων (1519-1589), σχεδίασε ένα νέο ανάκτορο. Ξεκίνησε την κατασκευή του ανακτόρου του Κεραμεικού το 1564, έχοντας ως αρχιτέκτονα τον Φιλιμπέρτ ντε λ'Ορμ, το έργο του οποίου συνέχισε ο Ζαν Μπυλάν. Το όνομα του ανακτόρου προήλθε από τα κεραμοποιεία (tuileries), που βρίσκονταν παλαιότερα στην τοποθεσία του. Το ανάκτορο αποτελείτο από μία σειρά μακρόστενων κτηρίων με υψηλές οροφές, που περιέκλειαν μία μεγάλη αυλή και δύο μικρότερες αυλές. Το κτήριο επεκτάθηκε σημαντικά τον 17ο αιώνα προς τα νότια, κατά τρόπον ώστε η νοτιοανατολική γωνία του Κεραμεικού ενώθηκε με το Λούβρο. thumb|300px|αριστερά|Το Ανάκτορο του Κεραμεικού πριν το 1871 - Άποψη από την αυλή του Λούβρου
Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ διέμενε στο Ανάκτορο του Κεραμεικού, ενώ το Παλάτι των Βερσαλλιών βρισκόταν υπό κατασκευή. Ο σχεδιαστής κήπων του, ο Αντρέ Λε Νοτρ, επεξεργάστηκε σχέδια παρτεριών για τον κήπο του Κεραμεικού το 1664, αλλά όταν αναχώρησε ο βασιλιάς, το κτήριο έμεινε πρακτικά εγκαταλειμμένο· χρησιμοποιούνταν μόνο ως θέατρο και οι κήποι του έγιναν ένας δημοφιλή χώρος περιπάτου για τους Παριζιάνους. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η οικογένειά του εξαναγκάστηκαν να επιστρέψουν από τις Βερσαλλίες στον Κεραμεικό, όπου ετέθησαν σε κατ' οίκον περιορισμό από τον Οκτώβριο του 1789. Προσπάθησαν να δραπετεύσουν το βράδυ της 20ής Ιουνίου 1791, αλλά συνελήφθησαν στη Βαρέν και μετήχθησαν εκ νέου στον Κεραμεικό. Αργότερα, στις 10 Αυγούστου 1792, ο παρισινός όχλος επετέθη στον Κεραμεικό, κατανικώντας την Ελβετική Φρουρά και σφαγιάζοντας τα μέλη της. Η βασιλική οικογένεια διέφυγε μέσω των κήπων και κατέφυγε στο κτήριο του Νομοθετικού Σώματος.
thumb|300px|Το Ανάκτορο του Κεραμεικού πριν το 1871 - Άποψη από τους Κήπους του Κεραμεικού Στις 9 Νοεμβρίου 1789, η Εθνική Συντακτική Συνέλευση, η οποία ήταν οι πρώην Γενικές Τάξεις του 1789, μετέφερε τις συνεδριάσεις της από την αίθουσα του σφαιριστηρίου των Βερσαλλιών στον Κεραμεικό, μετά τη μεταφορά της Αυλής στο Παρίσι. Ο στεγασμένος στίβος ιππασίας του Κεραμεικού, η Αίθουσα του Ιπποδρομίου (Salle du Manège), έδρα της βασιλικής ιππικής ακαδημίας, παρείχε τον μεγαλύτερο στεγασμένο χώρο στην πόλη και φιλοξένησε τη Συντακτική Συνέλευση, τη διάδοχό της Συμβατική Εθνοσυνέλευση και το 1795 το Συμβούλιο των 500 του Διευθυντηρίου, μέχρι τη μετακίνηση του Συμβουλίου στο Ανάκτορο των Βουρβόνων το 1798. Το 1799, η Λέσχη των Ιακωβίνων του Ιπποδρομίου είχε την έδρα της εκεί.
Ως κύρια κατοικία του Ναπολέοντα Α΄, το Ανάκτορο του Κεραμεικού αναδιακοσμήθηκε σε Νεοκλασσικό «αυτοκρατορικό» ρυθμό από τον Σαρλ Περσιέ και τον Πιέρ Φονταίν, καθώς και από κάποιους από τους διασημότερους αρχιτέκτονες, σχεδιαστές και επιπλοποιούς της εποχής. Ένα από τα πλέον υπέροχα έργα αυτής της φάσης, ήταν ο σχεδιασμός των διαμερισμάτων της νέας Αυτοκράτειρας Μαρίας-Λουίζας από τον Πιέρ Πωλ Προυντόν (1758-1823). Για τη νυφική σουίτα της Αυτοκράτειρας Μαρίας-Λουίζας, ο Προυντόν σχεδίασε όλα τα έπιπλα και τον εσωτερικό διάκοσμο σε ελληνίζοντα ρυθμό.
thumb|left|300px|Άποψη από την αυλή του Λούβρου από όπου φαίνεται η ένωση του Λούβρου (σε πρώτο πλάνο) και του Ανακτόρου του Κεραμεικού (σε δεύτερο πλάνο), που τώρα είναι ένας μεγάλος κενός χώρος. - Η [[Πυραμίδα Λούβρου|πυραμίδα του Ιέο Μινγκ Πέι βρίσκεται σήμερα στο πρώτο πλάνο, στη θέση της συστάδας των δέντρων.]] Το 1809, ο Ζακόμπ-Ντεμαλτέ (François-Honoré-Georges Jacob-Desmalter), κύριος προμηθευτής επίπλων του Αυτοκράτορα, ξεκίνησε να εργάζεται σε μία προθήκη κοσμημάτων για το μεγάλο υπνοδωμάτιο της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας στον Κεραμεικό (και που θα χρησιμοποιούσε σύντομα η Μαρία-Λουίζα). Αυτό το εντυπωσιακό έπιπλο, που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Περσιέ, ήταν διακοσμημένο με πολλά στολίδια από επιχρυσωμένο ορείχαλκο: το κεντρικό φάτνωμα απεικονίζει τη «Γέννηση της Βασίλισσας της Γης, στην οποία Ερωτιδείς και Θεές προστρέχουν με τις Προσφορές τους» και φιλοτεχνήθηκε από τον ορειχαλκουργό (bronzier) Πιέρ-Φιλίπ Τομίρ (Pierre-Philippe Thomire), ακολουθώντας ένα ανάγλυφο του Σωντέ. Ο Ζακόμπ-Ντεμαλτέ ολοκλήρωσε τη «μεγάλη κοσμηματοθήκη» το 1812, μαζί με δύο μικρότερα έπιπλα της ίδιας τεχνοτροπίας, αλλά από εγχώριο ξύλο.
(315898) 2008 QD4
Το (315898) 2008 QD4, είναι ένας Κένταυρος με περιήλιο μεγαλύτερο από του Δία και με ημιάξονα τροχιάς μικρότερο από του Ποσειδώνα.
Παλάτι του Κεραμεικού
Ιστορία του Κεραμεικού
Το Ανάκτορο του Κεραμεικού χρησιμοποιήθηκε πάλι ως βασιλική κατοικία μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων. Στην Ιουλιανή Επανάσταση του 1830, οι Παριζιάνοι επιτέθηκαν στο ανάκτορο και το κατέλαβαν για τρίτη φορά. Ο Λουδοβίκος-Φίλιππος το έκανε μόνιμη κατοικία του μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 1848, όταν και πάλι επαναστάτες εισέβαλαν στο ανάκτορο. Οι Ελβετοί Φρουροί που στάθμευαν στο ανάκτορο, ενθυμούμενοι τι συνέβη στους προκατόχους τους το 1792, εγκατέλειψαν το ανάκτορο.
(315898) 2008 QD4
Περιήλιο
thumb|left|450px|Η τροχιά του 2008 QD4. Ο 2008 QD4 συγκαταλέγεται ως Κένταυρος από το Minor Planet Center (MPC), το JPL, και το Deep Ecliptic Survey (DES). Τα αντικείμενα που συγκαταλέγονται ως κένταυροι από τα 3 παραπάνω μεγάλα ινστιτούτα, το 2008 QD4 έχει το μικρότερο περιήλιο Θα έρθει στο περιήλιό του τον Αύγουστο του 2010. Εξαιτίας της τροχιακής κλίσης του (41°), είναι πάνω από την εκλειπτική κατά τη την τομή της τροχιάς του Δία, και κάτω από την εκλειπτική κατά τη τομή της τροχιάς του Κρόνου.
Παλάτι του Κεραμεικού
Ιστορία του Κεραμεικού
thumb|230px|Το Ανάκτορο και ο [[κήπος του Κεραμεικού κατά τη διάρκεια χορού την εποχή της Δεύτερης Αυτοκρατορίας]] Το Ανάκτορο του Κεραμεικού έγινε και πάλι επίσημη έδρα του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης μετά το πραξικόπημα του Ναπολέοντα Γ΄ το 1852· όταν ο Πρόεδρος Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης έγινε Αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄, μετακόμισε από το προεδρικό γραφείο του Μεγάρου των Ηλυσίων στον Κεραμεικό, υπογραμμίζοντας και κατ' αυτόν τον τρόπο την ανακήρυξη της Δεύτερης Αυτοκρατορίας. Κατά τη Δεύτερη Αυτοκρατορία, στο Ανάκτορο του Κεραμεικού εκτελέστηκαν εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και αναδιακόσμησης, ώστε ν' αποκατασταθούν οι λεηλασίες και ζημιές που έλαβαν χώρα κατά την Επανάσταση του 1848. Κάποιες επιβλητικές αίθουσες επισήμων εκδηλώσεων έλαβαν πλούσιο διάκοσμο, υπηρετώντας ως κεντρική σκηνή των τελετών και θεαμάτων της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, όπως με την περίπτωση της επίσημης επίσκεψης της Βασίλισσας Βικτωρίας στον Κεραμεικό το 1855. Επί της Δεύτερης Αυτοκρατορίας επίσης ολοκληρώθηκε η βόρεια πτέρυγα του Λούβρου κατά μήκος της οδού Ριβολί (rue de Rivoli), ενώνοντας το Ανάκτορο του Κεραμεικού με το υπόλοιπο Λούβρο και έτσι τελικά επιτυγχάνοντας τη δημιουργία του τεραστίου συμπλέγματος Λούβρου-Κεραμεικού, του οποίου το γενικό σχέδιο είχε πρωτοδιατυπωθεί τρεις αιώνες νωρίτερα.
Οι εξέχουσες γραμμές των οροφών του ανακτόρου και ειδικά ο τετραγωνισμένος κεντρικός του θόλος, επηρέασαν ως πρότυπα το Στυλ Δεύτερης Αυτοκρατορίας, που υιοθετήθηκε για ξενοδοχεία και εμπορικά κτήρια ή και για κατοικίες, ακόμη και στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βόρεια Αμερική.
Η καταστροφή του Κεραμεικού
Η τελική ολοκλήρωση του σχεδιαζόμενου συγκροτήματος Λούβρου-Κεραμεικού δεν επρόκειτο να επιζήσει για πολύ. Στις 23 Μαΐου 1871, κατά τη διάρκεια της καταστολής της Παρισινής Κομμούνας, δώδεκα άνδρες υπό τις οδηγίες ενός εξτρεμιστή Κομμουνάρου, του Νταρντέλλ, έθεσαν πυρ στον Κεραμεικό περί τις 19:00, χρησιμοποιώντας πετρέλαιο, υγρή πίσσα και τερεβινθίνη. Η φωτιά κράτησε για 48 ώρες και κατέστρεψε εντελώς το ανάκτορο. Ήταν μόλις στις 25 Μαΐου όταν η πυροσβεστική υπηρεσία των Παρισίων και το 26ο Τάγμα Κυνηγών της Αφρικής κατόρθωσαν να σβήσουν τη φωτιά. Εξτρεμιστές Κομμουνάροι έθεσαν πυρ και σε άλλα τμήματα του Λούβρου, τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς. Το ίδιο το μουσείο σώθηκε μόνο ως εκ θαύματος.
thumb|300px|Το καμένο λίθινο κέλυφος του Ανακτόρου του Κεραμεικού μετά την πυρκαγιά του 1871 και πριν την κατεδάφιση του 1883 - Άποψη από την αυλή του Λούβρου Τα ερείπια του Κεραμεικού στέκονταν στη θέση τους για έντεκα έτη. Αν και οι οροφές και το εσωτερικό του ανακτόρου είχαν εντελώς καταστραφεί από τη φωτιά, το λίθινο κέλυφος του ανακτόρου παρέμενε άθικτο και η αποκατάστασή του ήταν εφικτή. Και άλλα μνημεία των Παρισίων καταστράφηκαν από φωτιές που έθεσαν Κομμουνάροι εξτρεμιστές, όπως το Δημαρχείο Παρισίων και αποκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1870. Μετά από πολύ δισταγμό, η Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία τελικά αποφάσισε να μην ανακατασκευάσει τα ερείπια του Κεραμεικού, τα οποία είχαν γίνει ένα σύμβολο των παλαιών μοναρχικών καθεστώτων. Αντιθέτως, τα τμήματα του Λούβρου που είχαν επίσης καταστραφεί από πυρκαγιά αποκαταστάθηκαν στην αρχική τους κατάσταση από τη γαλλική κυβέρνηση.
Το 1882 η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε την κατεδάφιση των ερειπίων, τα οποία πουλήθηκαν σε ιδιώτη επιχειρηματία αντί του ποσού των 33.300 χρυσών φράγκων (περίπου €100.000 το 2006), παρά τις διαμαρτυρίες του βαρώνου Ζωρζ Εζέν Οσμάν και άλλων μελών των γαλλικών καλλιτεχνικών και αρχιτεκτονικών κύκλων, που αντιτίθεντο σε αυτό που θεωρούσαν ως έγκλημα εναντίον των τεχνών και της αρχιτεκτονικής της Γαλλίας. Η κατεδάφιση ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1883 και ολοκληρώθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Τεμάχια λίθων και μαρμάρου από το ανάκτορο πουλήθηκαν από τον ιδιώτη επιχειρηματία ως αναμνηστικά.
Ο Κήπος του Κεραμεικού και ο Ιστορικός Άξονας
Όταν ο μεγάλος κενός χώρος μεταξύ της βόρειας και της νότιας πτέρυγας του Λούβρου, γνώριμος στους σημερινούς επισκέπτες του Λούβρου, αποκαλύφθηκε το 1883, η αυλή του Λούβρου για πρώτη φορά άνοιξε προς έναν αδιάσπαστο Ιστορικό Άξονα (Axe Historique). Ο Κήπος του Κεραμεικού (γαλλικά Jardin des Tuileries) περικλείεται από το Λούβρο (ανατολικά), τον Σηκουάνα (νότια), την Πλατεία Ομονοίας (Place de la Concorde) (δυτικά) και την οδό Ριβολί (βόρεια). Ακόμη βορειότερα βρίσκεται η Πλατεία Βαντόμ (Place Vendome).
Ο Κήπος του Κεραμεικού καλύπτει περίπου 25 εκτάρια και ακόμα ακολουθεί το σχέδιο που ετέθη από τον σχεδιαστή κήπων Αντρέ Λε Νοτρ το 1664. Το επίσημο σχέδιό του για έναν ευρύ κήπο που πλαισιωνόταν από δύο λίμνες επέτρεπε μία αδιάσπαστη θέα από τη δυτική πρόσοψη του ανακτόρου κατά μήκος ενός κεντρικού άξονα, ο οποίος έχει επεκταθεί υπό το όνομα Ιστορικός Άξονας.
thumb|250px|Χάρτης του Λούβρου και των [[Κήπος του Κεραμεικού|Κήπων του Κεραμεικού]]
Προτάσεις ανακατασκευής του Κεραμεικού
Από το 2003, μία γαλλική επιτροπή προτείνει την ανακατασκευή του Ανακτόρου του Κεραμεικού. Αυτή η προσπάθεια είναι παρόμοια με την πρόταση ανακατασκευής του Ανακτόρου του Βερολίνου (Berliner Stadtschloß). Υπάρχουν αρκετά επιχειρήματα για την ανακατασκευή του Ανακτόρου του Κεραμεικού. Ακόμα και μετά την καταστροφή του 1883, η διάσημη προοπτική των Ηλυσίων Πεδίων, η οποία κατέληγε στη μεγαλοπρεπή πρόσοψη του Ανακτόρου του Κεραμεικού, τώρα καταλήγει στην Αψίδα Καρουζέλ, η οποία παλαιότερα έβλεπε προς τον Κεραμεικό, αλλά τώρα στέκεται μέσα σε έναν κενό χώρο. Το Λούβρο, με την πυραμίδα του από τη μία πλευρά και τον άξονα Πλατείας Ομονοίας - Ηλυσίων Πεδίων - Αψίδας του Θριάμβου από την άλλη, είναι έκκεντρα τοποθετημένο ως προς την τομή των δύο αυτών αξόνων. Κατά καλή τύχη όμως, η Αψίδα του Καρουζέλ βρίσκεται κοντά στην τομή τους. Το Ανάκτορο του Κεραμεικού, το οποίο βρισκόταν στην τομή των δύο αξόνων, βοηθούσε να κρυφθεί αυτή η απόκλιση των αξόνων. Έχει προταθεί ότι η ανακατασκευή του Κεραμεικού, θα επέτρεπε την επαναφορά της αρμονίας αυτών των δύο αξόνων. Οι Κήποι του Κεραμεικού θα ανακτούσαν επίσης την αρχική τους λειτουργία, που ήταν αυτή των κήπων ενός ανακτόρου.
thumb|left|200px|Ο κεντρικός άξονας των παρτεριών του Κεραμεικού του [[Αντρέ Λε Νοτρ σε γκραβούρα του τέλους του 17ου αιώνα]]
Επίσης, τονίζεται ότι το Μουσείο του Λούβρου χρειάζεται επέκταση των εγκαταστάσεών του, ώστε να εκθέτει κατ' αποδεκτό τρόπο όλες τις συλλογές του· αν ανακατασκευαστεί το Ανάκτορο του Κεραμεικού, το Μουσείο του Λούβρου θα μπορούσε να επεκταθεί στο ανακατασκευασμένο ανάκτορο. Επίσης, έχει προταθεί να αποκατασταθούν οι επίσημες αίθουσες της Δεύτερης Αυτοκρατορίας στην κατάσταση που βρίσκονταν το 1871. Όλα τα σχέδια του ανακτόρου και πολλές φωτογραφίες του βρίσκονται ακόμη στα γαλλικά εθνικά αρχεία, κάτι που θα διευκόλυνε σημαντικά την ανακατασκευή του ανακτόρου και των αιθουσών του ακριβώς στην κατάσταση του 1871. Επί πλέον, όλα τα έπιπλα και οι πίνακες ζωγραφικής από το ανάκτορο επέζησαν της πυρκαγιάς του 1871, επειδή είχαν απομακρυνθεί από το ανάκτορο με την έναρξη του Γαλλοπρωσικού Πολέμου και αποθηκεύτηκαν σε ασφαλείς τοποθεσίες. Σήμερα, αυτά τα έπιπλα και οι πίνακες βρίσκονται ακόμη σε αποθήκευση και δεν εκτίθενται στο κοινό, λόγω έλλειψης χώρου στο Μουσείο του Λούβρου. Θεωρείται ότι η αποκατάσταση των αιθουσών του Ανακτόρου του Κεραμεικού θα επέτρεπε την έκθεση αυτών των θησαυρών της εποχής της Δεύτερης Αυτοκρατορίας, οι οποίοι σήμερα βρίσκονται μακριά από την κοινή θέα.
Η ανακατασκευή του Ανακτόρου του Κεραμεικού εκτιμάται ότι θα κοστίσει 300 εκατομμύρια ευρώ. Η πρόταση ανακατασκευής προβλέπει τη συγκέντρωση των χρημάτων μέσω ιδιωτικών τοποθετήσεων και την ανάληψη του έργου από ένα ιδιωτικό ίδρυμα, χωρίς την ανάγκη χρηματικής ενίσχυσης από τη γαλλική κυβέρνηση. Από το 2003, η ιδέα έχει κερδίσει έδαφος στα γαλλικά ΜΜΕ, αλλά παραμένει να αποδειχθεί αν αυτή η ανακατασκευή θα λάβει ποτέ χώρα. Θα ήταν το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο που θα είχε αναληφθεί στο κέντρο του Παρισιού από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γαλλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κεραμεικός Tuileries
Ζώδιο (αστρολογία)
thumb|261px|Αστρολογικό [[ημερολόγιο (περίπου 1145) – Ζώδια και Μήνες περιβάλλουν τον Άννο, την προσωποποίηση του Έτους και του Χρόνου, στα χέρια του κρατεί Ήλιο και Σελήνη – στις γωνίες προσωποποιήσεις των τεσσάρων εποχών.]]
Για τους μελετητές της αστρολογίας και μόνο, τα ζώδια είναι 12 "ενεργειακά τμήματα" (ίσα μεταξύ τους) στα οποία χωρίζεται ο Ζωδιακός Κύκλος και τα οποία υποτίθεται κατά κάποιο παραεπιστημονικά εξηγούμενο ή "ανεξήγητο" τρόπο επηρεάζουν τα ανθρώπινα φαινόμενα ή συμβάντα ή τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Το πρώτο ζώδιο είναι οι Ιχθύες (οι 0 μοίρες αυτού του ζωδίου συμπίπτουν με το σημείο γ). Η σειρά των 12 ζωδίων είναι η εξής:
Συχνά γίνεται μία σύγχυση ανάμεσα στα ζώδια και στους "ζωδιακούς αστερισμούς". Στην πραγματικότητα, πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Τα ζώδια για τους αστρολόγους είναι άυλα και αόρατα, 12 "ενεργειακές πύλες" που περιβάλλουν τη Γη. Οι ζωδιακοί αστερισμοί είναι υλικοί και εμφανείς στον ουρανό (οι αστερισμοί του Κριού, του Ταύρου κ.λ.π. που μπορούν να παρατηρηθούν την κατάλληλη εποχή στον νυκτερινό ουρανό). Την εποχή που γεννιόταν η Ωροσκοπιακή Αστρολογία (περίπου πριν 2.000 χρόνια) τα ζώδια συνέπιπταν με τους ζωδιακούς αστερισμούς (πίσω από το ζώδιο του Κριού φαινόταν τότε στον ουρανό ο αστερισμός του Κριού, πίσω από το ζώδιο του Ταύρου ο αστερισμός του Ταύρου κ.ο.κ.) Εξαιτίας όμως της μετάπτωσης των Ισημεριών ολόκληρος ο Ζωδιακός Κύκλος μετακινήθηκε και πίσω από το ζώδιο του Κριού σήμερα έχει αρχίσει να μπαίνει ο ζωδιακός αστερισμός του Υδροχόου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρολογία
Μάικ Ντερντ
Ο Μάικλ Ράιαν Πρίτσαρντ (Michael Ryan Pritchard, 4 Μαΐου 1972) είναι Αμερικανός μπασίστας του συγκροτήματος Green Day.
Γεννήθηκε 4 Μαΐου του 1972 και μεγάλωσε στην Καλιφόρνια. Επειδή έπαιζε μπάσο, οι φίλοι του στο λύκειο τον φώναζαν Ντερντ (Dirnt), από τον θόρυβο που έκαναν οι χορδές όπως έπαιζε "dirnt, dirnt, dirnt". Επίσης παίζει και στα συγκροτήματα The Frustrators και Foxboro Hot Tubs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Green Day Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Μπασίστες
NGC 688
Ο NGC 688 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με εξαιρετικά υψηλό ρυθμό σχηματισμού νέων αστέρων. Απέχει 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 16 Σεπτεμβρίου 1865 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός) 0688 06799 01302 Κατηγορία:Αστρογόνοι γαλαξίες
Σεισμός Τουρκίας-Συρίας (2023)
Γεωφυσικό υπόβαθρο
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της πλάκας της Ανατολίας, με το ρήγμα της [[Ρήγμα της Ανατολικής Ανατολίας|Ανατολικής Ανατολίας.]] Ο σεισμός έλαβε χώρα κοντά στη τριπλή επαφή μεταξύ της πλάκας της Ανατολίας, της Αραβικής και της Αφρικανικής πλάκας. Ο μηχανισμός και η θέση του σεισμού είναι συνεπείς με τον σεισμό που σημειώθηκε είτε στη ζώνη του ρήγματος της Ανατολικής Ανατολίας είτε στη Ζώνη του Μετασχηματισμού της Νεκράς Θάλασσας. Το ρήγμα της Ανατολικής Ανατολίας δέχεται την εξώθηση της Τουρκίας προς το Αιγαίο Πέλαγος, ενώ ο Μετασχηματισμός της Νεκράς Θάλασσας φιλοξενεί τη βόρεια κίνηση της χερσονήσου της Αραβίας σε σχέση με τις πλάκες της Αφρικής και της Ευρασίας.
Το ρήγμα της Ανατολικής Ανατολίας είναι ένα ρήγμα μήκους 700 χιλιομέτρων οριζόντιου μετασχηματισμού σε βορειοανατολική-νοτιοδυτική κατεύθυνση που αποτελεί το όριο μεταξύ της πλάκας της Ανατολίας και της Αραβικής πλάκας. Το ρήγμα εμφανίζει ρυθμούς ολίσθησης που μειώνονται από 10 mm ετησίως στα ανατολικά σε 1–4 mm προς τα δυτικά. Το ρήγμα προκάλεσε μεγάλους σεισμούς το 1789 (M 7,2), το 1795 (M 7,0), το 1872 (M 7,2), το 1874 (M 7,1), το 1875 (M 6,7), το 1893 (M 7,1) και το 2020 (Mw6,8). Αυτοί οι σεισμοί έσπασαν μεμονωμένα τμήματα του ρήγματος.
Γεωφυσικά αποτελέσματα
Ο πρώτος συνέβη στις 04:17 τοπική ώρα (01:17 UTC) κατά μήκος του ρήγματος της ανατολικής Ανατολίας και είχε επίκεντρο 34 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Γκαζιαντέπ και εστιακό βάθος τα 18 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS) είχε μέγεθος Μw 7,8. Είναι ο ισχυρότερος που έχει καταγραφεί ενόργανα στην Τουρκία, έχοντας ίδιο μέγεθος με το σεισμό του Ερζιντζάν το 1939. Μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησε ένας μετασεισμός μεγέθους 6,7 Ρίχτερ που σημειώθηκε 11 λεπτά αργότερα. Υπήρξαν 25 μετασεισμοί 4,0 Ρίχτερ ή μεγαλύτεροι που καταγράφηκαν εντός έξι ωρών από τον κύριο σεισμό, σύμφωνα με το USGS.
Ο σεισμός προκάλεσε επιφανειακή διάρρηξη η οποία μετρήθηκε στα 300 χιλιόμετρα για τον αρχικό σεισμό από τον δορυφόρο Sentinel και στα 125 χιλιόμετρα για τον δεύτερο σεισμό. Η τουρκική υπηρεσία αντιμετώπισης καταστροφών AFAD μέτρησε το μήκος της διάρρηξης στα 400 χιλιόμετρα και βρήκαν ότι προκάλεσε μετατοπίσεις που έφτασαν τα 7,3 μέτρα. Ο σεισμός προκάλεσε επιταχύνσεις κοντά στη διάρρηξη που ξεπέρασαν το 1 g. Η μέγιστη τιμή καταγράφηκε στο Φεβζίπασα, με 1,62 g.
Ο σεισμός προκάλεσε καθίζηση στην περιοχή της Αλεξανδρέττας, με αποτέλεσμα λωρίδες γης πλάτους 200 μέτρων να βρεθούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στην καθίζηση πέρα από το σεισμό μπορεί να συνέβαλε η ρευστοποίηση του εδάφους και τα κύματα. Επίσης ο σεισμός προκάλεσε εκτεταμένες κατολισθήσεις.
Μικρά κύματα τσουνάμι καταγράφηκαν στην Αμμόχωστο, Κύπρος, χωρίς να προκαλέσουν ζημιές. Το τσουνάμι είχε ύψος 0,17 μέτρα στην Αλεξανδρέττα και 0,13 μέτρα στο Ερντεμλί.
Τουρκία
thumb|right|Κτίριο που κατέρρευσε στο Ντιγιάρμπακιρ. thumb|right|Κατεστραμμένα κτίρια στο Χάταϊ. Ο σεισμός εντός Τουρκίας προκάλεσε τουλάχιστον 40.000 θανάτους και 100.000 τραυματίες, ενώ επηρέασε 13,5 εκατομμύρια ανθρώπους και 4 εκατομμύρια κτίρια. Χιλιάδες παγιδεύτηκαν στα ερείπια. Συνολικά, τουλάχιστον 12.141 κτίρια κατέρρευσαν σε δέκα επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Την 6η Φεβρουαρίου κηρύχθηκε επταήμερο εθνικό πένθος στην Τουρκία.
Από τον σεισμό ξέσπασαν πυρκαγιές σε όλη την περιοχή. Σημαντικές ζημιές σημειώθηκαν στο λιμάνι της Αλεξανδρέττας, όπου ξέσπασε πυρκαγιά, η οποία πιθανόν προκλήθηκε από την πτώση κοντέινερ λόγω του σεισμού. Τα δίκτυα διανομής ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου υπέστησαν ζημιές και διακόπηκε η παροχή φυσικού αερίου στις επαρχίες Γκαζιαντέμπ, Χατάι και Καχραμάνμαρας, όπως δύο μεγάλοι αγωγοί μεταφοράς πετρελαίου που διέρχονται από την περιοχή δεν υπέστησαν ζημιές. Ζημιές σημειώθηκαν στους αεροδιαδρόμους του αεροδρομίων του Χατάι, Αδάνων και του Καχραμανμάρας, με αποτέλεσμα να κλείσουν, ενώ το αεροδρόμιο της Γκαζιαντέμπ έκλεισε και μόνο σωστικές αποστολές μπορούσαν να προσγειωθούν.
Συρία
Η πολιτική άμυνα της Συρίας χαρακτήρισε καταστροφική την κατάσταση στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας. Πολλά κτίρια κατέρρευσαν και άνθρωποι εγκλωβίστηκαν. Καταρρεύσεις σημειώθηκαν στις πόλεις Χαλέπι και Χάμα. Στη Δαμασκό, πολλοί άνθρωποι έφυγαν από τα σπίτια τους στους δρόμους. Πολλά κτίρια στη Συρία είχαν ήδη υποστεί ζημιές από έναν σχεδόν 12χρονο εμφύλιο πόλεμο. Σημαντικές ζημιές παρατηρήθηκαν στην ακρόπολη του Χαλεπιού, η οποία είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, όπου κατέρρευσε ο δυτικός πύργος και παρατηρήθηκαν ζημιές στους τοίχους και στις πύλες της οχύρωσης και στα κτίρια στο εσωτερικό της. Από μία φυλακή των κουρδικών δυνάμεων στη πόλη Ράτζο, κοντά στα σύνορα με τη Τουρκία, περίπου 20 κρατούμενοι που θεωρούνται μαχητές του Ισλαμικού Κράτους δραπέτευσαν πάνω στην αναταραχή.
Άλλες χώρες
Στον Λίβανο, οι κάτοικοι ξύπνησαν από τον ύπνο τους. Τα κτίρια στη χώρα δονήθηκαν για έως και 40 δευτερόλεπτα. Στη Βηρυτό, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και έμειναν στους δρόμους ή οδηγούσαν με τα οχήματά τους για να φύγουν από τα κτίρια. Ο σεισμός έγινε αισθητός και μέχρι την Κύπρο όπου έπεσε ένας τοίχος. Το Ευρωπαϊκό Μεσογειακό Σεισμολογικό Κέντρο ανέφερε ότι η δόνηση έγινε ελάχιστα αισθητή στην Ελλάδα, την Ιορδανία, το Ισραήλ, το Ιράκ, τη Ρουμανία, τη Γεωργία και την Αίγυπτο. Στο Ιράκ, πολλοί κάτοικοι έμειναν σε εξωτερικούς χώρους περιμένοντας την ανακοίνωση ότι ήταν ασφαλές να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Χώρες
thumb|right|340px|Συλλογές δωρεών Σιγκαπουριανών για τους σεισμόπληκτους στην Τουρκία. Οι ηγέτες πολλών χωρών εξέφρασαν συλλυπητήρια στην Τουρκία και τη Συρία. Μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου, τρεις ημέρες μετά τον σεισμό, 95 χώρες και 16 διεθνείς οργανισμοί πρόσφεραν βοήθεια στην Τουρκία και 6.479 διασώστες από 56 χώρες αναπτύχθηκαν στην Τουρκία. Από την άλλη πλευρά, η προσέγγιση στη Συρία ήταν «λιγότερο ενθουσιώδης», λόγω των κυρώσεων των ΗΠΑ στη χώρα λόγω της πολιτικής κατάστασης στη Συρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρέχοντα γεγονότα Κατηγορία:Σεισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Σεισμοί στη Συρία
Frost Airship Glider
Το Frost Airship Glider (Αερόπλοιο Ανεμόπτερο του Φροστ) ήταν αεροσκάφος το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στην Ουαλία στα μέσα της δεκαετίας του 1890 από τον Ουίλιαμ Φροστ. Σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του διπλώματος ευρεσιτεχνίας με αριθμό 1894-20431 που εκδόθηκε στο Λονδίνο, το αεροσκάφος ονομαζόταν απλώς «ιπτάμενη μηχανή».
Η εισαγωγή του διπλώματος αναφέρει:
"Η ιπτάμενη μηχανή κατασκευάζεται με δύο θαλάμους συρμάτων (πάνω και κάτω) καλυμμένους με ελαφρά αδιάβροχα υλικά. Κάθε θάλαμος σχηματίζει αιχμηρά και τα δύο άκρα με παράλληλες πλευρές. Ο ανώτερος μεγάλος θάλαμος να περιέχει αρκετό αέριο για την ανύψωση της μηχανής. Στο κέντρο του ανώτερου θαλάμου είναι τοποθετημένος ένας κύλινδρος όπου ένας οριζόντιος έλικας κινείται μέσω ενός άξονα καε ενός κιβωτίου από τον κάτω θάλαμο."
Σύμφωνα με την τοπικές αναφορές, ο Φροστ πέταξε με αυτή τη μηχανή για μοναδική φορά στις 24 Σεπτεμβρίου 1896 σε απόσταση περίπου 500 μέτρων, πριν καταπέσει και συντριβεί σε θάμνους. Μια καταιγίδα που ξέσπασε εκείνη τη νύχτα κατέστρεψε το σκάφος και το διέσπασε σε κομμάτια του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροσκάφη Κατηγορία:Εφευρέσεις
Μπερεκουά
Γεωγραφία
Η Μπερεκουά βρίσκεται νοτιοανατολικά της Δομινίκας και νοτιοδυτικά του Αγίου Πατρικίου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Ντουμπούκ, νοτιοανατολικά της Μορν Πλατ Παΐς, νότια της Πισελίν και δυτικά του Κόλπόυ Γκραντ Μπέυ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Δομινίκας Κατηγορία:Άγιος Πατρίκιος, Δομινίκα
Διαμάντω Μανωλάκου
Η Διαμάντω Μανωλάκου (Πειραιάς, 1η Μαρτίου 1959) είναι Ελληνίδα πολιτικός. Εξελέγη Ευρωβουλευτής με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις ευρωεκλογές του 2004, και υπήρξε μέλος της ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου Ευρωπαϊκή ενωτική Αριστερά–βόρεια Πράσινη Αριστερά. Παραιτήθηκε στις 5 Ιουνίου του 2008, υπέρ του Κώστα Δρούτσα  προκειμένου να αναλάβει θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2009, στις εκλογές Μαΐου και Ιουνίου του 2012, Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2015.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Πάνος Κιάμος
Ο Πάνος Κιάμος (Αθήνα,4 Οκτωβρίου 1975) είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρό παιδί του άρεσε το τραγούδι και παρόλο που είχε περάσει στην Ιατρική Σχολή προτίμησε να ασχοληθεί με αυτό. Μετά από λίγο καιρό άρχισε να εμφανίζεται στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης μαζί του εμφανίζονταν μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής, όπως οι Μάκης Χριστοδουλόπουλος και Ελένη Δήμου.
Το πρώτο CD του κυκλοφόρησε το 1998 με τίτλο «Ένας έρωτας λατρεία και ανάγκη». Από αυτό το CD ξεχώρισαν 2 τραγούδια: "Όλα για σένανε μιλάνε" και "Τρελός για σένα".
Πηγές
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές ποπ
Γκουστάβο Σκάρπα
Ο Γκουστάβο Ενρίκε Φουρτάντο Σκάρπα (πορτογαλικά: Gustavo Henrique Furtado Scarpa) (γενν. 5 Ιανουαρίου 1994) είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για τον Ολυμπιακό, με δανεισμό από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Φλουμινένσε
Ο Σκάρπα έπαιξε στις ομάδες νέων των Γκουαρανί, Σάντος, Παουλίνια και Ντεσπορτίβο Μπραζίλ, πριν ενταχθεί στη Φλουμινένσε το 2012. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα – και στη Σέριε Α – την 1η Ιουνίου 2014, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εντός έδρας ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Ιντερνασιονάλ.
Ρεντ Μπουλ Μπραγκαντίνο (δανεισμός)
Ο Σκάρπα χρησιμοποιήθηκε σπάνια κατά τη διάρκεια της σεζόν 2014 και δόθηκε δανεικός στη Ρεντ Μπουλ Μπραγκαντίνο στις 22 Δεκεμβρίου 2014. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 11 Φεβρουαρίου, σημειώνοντας το πρώτο της ομάδας του σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–2 στο Καμπεονάτο Παουλίστα εναντίον της Κλούμπε Ατλέτικο Μπραγκαντίνο. 10 ημέρες αργότερα πρόσθεσε ένα ακόμη γκολ, σκοράροντας σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 2–2 εναντίον της Σάο Μπέντο.
Πρόοδος στη Φλουμινένσε
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2015, ο Σκάρπα ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2019 και τελείωσε τη χρονιά ως αδιαφιλονίκητος βασικός. Ήταν το βασικό γρανάζι στην ενδεκάδα της Φλουμινένσε κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016, όπου σκόραρε 8 γκολ στο πρωτάθλημα. Τα κυριότερα στιγμιότυπα περιλάμβαναν δύο γκολ σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Ιντερνασιονάλ.
Ο Σκάρπα ξεκίνησε τη σεζόν 2017 με 4 γκολ σε 6 συμμετοχές. Στις 25 Φεβρουαρίου, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Μαντουρέιρα, αντικαταστάθηκε από τον Ριτσάρλισον στο ημίχρονο μετά από τραυματισμό στην ποδοκνημική άρθρωση. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι θα έλειπε για δύο μήνες. Εν τω μεταξύ, επέκτεινε περαιτέρω το συμβόλαιό του μέχρι το 2020.
Το 2017, ο Σκάρπα πήγε σε εργασιακό δικαστήριο για να ζητήσει να ακυρωθεί το συμβόλαιό του με την Φλουμινένσε για καθυστερημένες πληρωμές από την πλευρά της ομάδας. Μετά από μια παρατεταμένη, δημόσια διαμάχη, το δικαστήριο αποφάσισε υπέρ του Σκάρπα και το συμβόλαιό του με τη Φλουμινένσε κρίθηκε άκυρο στις 11 Ιανουαρίου 2018.
Παλμέιρας
δεξιά|μικρογραφία|235x235εσ| Ο Σκάρπα με την [[Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας|Παλμέιρας το 2022]] Τέσσερις ημέρες μετά την ακύρωση του συμβολαίου του με τη Φλουμινένσε, στις 15 Ιανουαρίου 2018, ο Σκάρπα υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Παλμέιρας. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία με την ομάδα, με περισσότερες από 200 εμφανίσεις και 8 τρόπαια σε 4 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων δύο πρωταθλημάτων, ενός Κυπέλλου Βραζιλίας και δύο τίτλων Κόπα Λιμπερταδόρες.
Στις 10 Ιουλίου 2022, το TNT Sports Brazil ανέφερε ότι ο Σκάρπα είχε υπογράψει προσύμφωνο για 3,5 χρόνια με τη Νότιγχαμ Φόρεστ με ελεύθερη μεταγραφή, συνδέοντας τον τον Ιανουάριο του 2023 με τον πρόσφατα προβιβασμένο στην Πρέμιερ Λιγκ αγγλικό σύλλογο.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Στις 4 Δεκεμβρίου 2022, ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο Σκάρπα θα ενταχθεί στη Νότιγχαμ Φόρεστ την 1η Ιανουαρίου 2023, με συμβόλαιο έως τον Ιούνιο του 2026. Ο Σκάρπα έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ με τη Φόρεστ στις 4 Ιανουαρίου, μπαίνοντας ως αλλαγή στη νίκη με 1-0 εναντίον της Σαουθάμπτον.
Ολυμπιακός (δανεισμός)
Στις 18 Αυγούστου 2023, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Ολυμπιακό.
Εθνική ομάδα
Στις 19 Ιανουαρίου 2017, ο Σκάρπα κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας από τον Τίτε για ένα φιλικό με την Κολομβία. Έκανε το ντεμπούτο του έξι ημέρες αργότερα, αντικαθιστώντας τον Λούκας Λίμα στη νίκη με 1–0.
Προσωπική ζωή
Ο Σκάρπα είναι γνωστός για τα χόμπι του, όπως το σκέιτμπορντινγκ, η ροκ μουσική, ο κύβος του Ρούμπικ, το γουέικμπορντινγκ και η ανάγνωση μυθιστορημάτων, τα οποία έχουν λάβει μεγάλη προσοχή χάρη στις αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στους πανηγυρισμούς γκολ. Μεταξύ των αγαπημένων του τραγουδιών πριν από τους αγώνες είναι το «Sultans of Swing» των Dire Straits και το «Free Bird» των Lynyrd Skynyrd. Τα αγαπημένα του βιβλία περιλαμβάνουν τα Η Μεταμόρφωση του Φραντς Κάφκα και Έγκλημα και τιμωρία και Αδελφοί Καραμάζοφ του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Το 2018, η Παλμέιρας δημοσίευσε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπου ο Σκάρπα παίζει τον ύμνο του κλαμπ σε ηλεκτρική κιθάρα για να εορτάσει την Παγκόσμια Ημέρα Ροκ. Το 2022, αφού η αγάπη του Σκάρπα για τους κύβους του Ρούμπικ έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Παλμέιρας άρχισε να πουλάει εξατομικευμένους κύβους του Ρούμπικ στο επίσημο μαγαζί του συλλόγου προς τιμήν του.
Τον Μάρτιο του 2023, αναφέρθηκε ότι ο Σκάρπα είχε χάσει 1 εκατομμύριο λίρες σε μια απάτη κρυπτονομισμάτων και επέστρεψε στη Βραζιλία πριν από το τέλος της σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ για να προσπαθήσει να ανακτήσει τα χρήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Λιμπερταδόρες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
I Saw Mommy Kissing Santa Claus
Το I Saw Mommy Kissing Santa Claus είναι αμερικάνικο χριστουγεννιάτικο τραγούδι με μουσική και στίχους του Τόμμι Κόννορ.
Το αρχικό τραγούδι ηχογραφήθηκε από τον Τζίμμι Μπόιντ στις 15 Ιουλίου 1952, όταν ήταν 13 ετών. Το τραγούδι έφθασε στην πρώτη θέση των Billboard Charts, τον Δεκέμβριο του 1952, και στα τσαρτ του Cash Box, στις αρχές του επόμενου έτους. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε από την Saks Fifth Avenue για να προωθήσει την χριστουγεννιάτικη κάρτα της, η οποία είχε σκίτσο του Πέρρι Μπάρλοου, που εργαζόταν για την The New Yorker για πολλές δεκαετίες.
Το τραγούδι περιγράφει τη σκηνή, όπου ένα παιδί κατεβαίνει από το δωμάτιο του για να δει τη μητέρα του να φιλά τον «Σάντα Κλάους».
Έντουαρντ Ρόσμαν
Ο Έντουαρντ Ρόσμαν (γερμανικά: Eduard Roschmann) (25 Νοεμβρίου 1908 - 8 Αυγούστου 1977) ήταν Αυστριακός υπολοχαγός των SS και διοικητής του γκέτο της Ρίγας κατά τη διάρκεια του 1943. Ήταν υπεύθυνος για πολλές δολοφονίες και άλλες φρικαλεότητες.
Ως αποτέλεσμα μιας φανταστικής απεικόνισης στο μυθιστόρημα Φάκελος Οντέσσα του Φρέντερικ Φορσάιθ και της μετέπειτα ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο Ρόσμαν έγινε γνωστός ως «Ο Χασάπης της Ρίγας».
I Saw Mommy Kissing Santa Claus
Εκδοχή του Σπάικ Τζόουνς
Μια λιγότερη επιτυχημένη εκδοχή του τραγουδιού κυκλοφόρησε το 1952 από τον Σπάικ Τζόουνς (με φωνητικά του Τζωρτζ Ροκ στην φωνή του μικρού αγοριού στο hit του Σπάικ All I Want For Christmas Is My Two Front Teeth). Ο Τζόουνς επίσης ηχογράφησε μια παρωδία για προσωπική απόλαυση, ονόματι I Saw Mommy Screwing Santa Claus.
Έντουαρντ Ρόσμαν
Πρώτα χρόνια
Ο Ρόσμαν γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας και ήταν γιος ενός διευθυντή ζυθοποιίας. Για μια περιόδο εξάσκησε το επαγγελμα του δικηγόρου. Από το 1927 έως το 1934, ήταν μέλος του Μέτωπο της Πατρίδας, το οποίο με τη σειρά του ήταν μέρος της αυστριακής φρουράς (Heimatschutz). Από το 1927 έως το 1934, συνδέθηκε με έναν οργανισμό που ονομάζονταν «Steyr Homeland Protection Force». Ο Ρόσμαν πέρασε έξι εξάμηνα σε ένα πανεπιστήμιο. Μέχρι το 1931, ήταν υπάλληλος ζυθοποιίας και μετά προσλήφθηκε στη δημόσια διοίκηση το 1935. Το 1938, εντάχθηκε στο ναζιστικό κόμμα, και τα SS τον επόμενο χρόνο. Τον Ιανουάριο του 1941, μετατέθηκε στην Αστυνομία Ασφαλείας.
I Saw Mommy Kissing Santa Claus
Επανεκτελέσεις
Γνωστές εκδοχές του τραγουδιού κυκλοφόρησαν από τους Ronettes, Μόλλι Μπι, The Beverley Sisters και Τζάκσον 5. Οι Ρέμπα ΜακΕντάιρ, Έιμι Γουάινχαουζ, Τζων Μέλλενκαμπ, Τζων Πριν, The Cheetah Girls, Bif Naked, Τζέσσικα Σίμπσον, Τερέσα Μπρέβερ, Ρίκα Φουκάμι, Secret Chiefs 3 και Ντιόν Μπρόμφιλντ επίσης το εκτέλεσαν. Οι Ρου Πολ και Κιπ Αντόττα επίσης ηχογράφησαν εκδοχές με διαφορετικούς στίχους με τίτλο I Saw Daddy Kissing Santa Claus.
Έντουαρντ Ρόσμαν
Διορισμός ως διοικητή γκέτο
Ξεκινώντας τον Ιανουάριο του 1943, ο Ρόσμαν έγινε διοικητής του γκέτο της Ρίγας. Ο άμεσος προκάτοχός του ήταν ο Κουρτ Κράουζe (Kurt Krause). Οι επιζώντες χαρακτήριζαν τον Κράουζε ως «σαδιστή», «αιματηρό», «τέρας»,  και «ψυχοπαθητικό». Οι μέθοδοι του Ρόσμαν διέφεραν από αυτές του Κράουζε. Σε αντίθεση με τον Κράουζε, ο Ρόσμαν δεν εκτέλεσε επί τόπους παραβάτες, αλλά, στις περισσότερες περιπτώσεις, τους έστειλε στην Κεντρική Φυλακή της Ρίγας. Ωστόσο, το να σταλεί κάποιος στη φυλακή ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, μόνο μια σύντομη αναστολή, καθώς οι συνθήκες ήταν βάναυσες.
Εκείνη την εποχή, ο Ρόσμαν κατείχε τη σχετικά χαμηλή τάξη του Υπολοχαγού Παρέχονται διαφορετικοί βαθμοί για τον Ρόσμαν. Σύμφωνα με τον Κάουφμαν, ο Ρόσμαν κατείχε την τάξη του υπολοχαγού των SS. ενώ σύμφωνα με τον Σνάιντερ, ο Ρόσμαν ήταν λοχαγός των SS, μια υψηλότερη βαθμίδα. Ο Σνάιντερ δεν αναφέρει καμία προαγωγή για τον Ρόσμαν.
Ιστορία των ΛΟΑΤ στην Πολωνία
μικρογραφία| Ορισμένα μέλη της αντιπολίτευσης του [[Σέιμ σχημάτισαν ένα ουράνιο τόξο για να διαμαρτυρηθούν για την ορκωμοσία του Προέδρου Άντζεϊ Ντούντα το 2020.]] Από τη δημιουργία του πολωνικού κράτους και τον εκχριστιανισμό του, κανένας πολωνικός νόμος, εκτός από περιόδους κατοχής, δεν έχει ποινικοποιήσει ποτέ την ομοφυλοφιλία. Ωστόσο, η ομοφυλοφιλία ήταν ένα θέμα ταμπού για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Πολωνίας, και αυτό, καθώς και η έλλειψη νομικών διακρίσεων οδήγησαν συχνά σε έλλειψη ιστορικών πηγών για το θέμα. Η ομοφοβία είναι μια κοινή στάση του κοινού στην Πολωνία λόγω της επιρροής της Καθολικής Εκκλησίας στην πολωνική δημόσια ζωή και του ευρέως διαδεδομένου κοινωνικού συντηρητισμού στην Πολωνία. Η ομοφυλοφιλία στην Πολωνία αποποινικοποιήθηκε το 1932.
Πρώιμη ιστορία
Λόγω της έλλειψης ιστορικών πηγών και της λογοκρισίας από την Καθολική Εκκλησία κατά τη διάρκεια των αιώνων, είναι δύσκολο να αναδημιουργηθούν οι σλαβικές θρησκείες, τα έθιμα και οι παραδόσεις όσον αφορά τα ΛΟΑΤ άτομα.
Πολλές, αν όχι όλες, σλαβικές χώρες που δέχτηκαν τον Χριστιανισμό, υιοθέτησαν ένα έθιμο να δίνουν όρκους που αναγνωρίζονται από την εκκλησία μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου (συνήθως άντρες) που ονομάζονται bratotvorenie/pobratymienie/pobratimstvo (δηλ. αδελφοποίηση). Η ακριβής φύση αυτής της σχέσης εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη. Ορισμένοι ιστορικοί το ερμηνεύουν ως ουσιαστικά έναν ομοφυλοφιλικό γάμο ανδρών. Τέτοιες τελετές μπορούν να βρεθούν στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας μέχρι τον 14ο αιώνα, και στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Πράγματι, στις πολωνικές πηγές οι όρκοι για bratotvorenije εμφανίζονται στα ορθόδοξα βιβλία προσευχής ήδη από τον 18ο αιώνα στις περιοχές Χέουμ και Πσέμισλ.
Ο Μπολέσλαφ Ε΄ ο Αγνός δεν ολοκλήρωσε ποτέ τον γάμο του, τον οποίο ορισμένοι ιστορικοί βλέπουν ως ένδειξη της ομοφυλοφιλίας του.
Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, η ομοφυλοφιλία, είτε είναι αληθινή είτε υποτιθέμενη, χρησιμοποιήθηκε συχνά για χρήση από άτομα εναντίον των ιδεολογικών ή πολιτικών εχθρών τους και για δυσφήμιση νεκρών ιστορικών προσώπων. Ο Μπολέσλαφ Β΄ ο Γενναιόδωρος κατηγορήθηκε για «σοδομία» από τον μεσαιωνικό ιστορικό Γιαν Ντουούγκος. Απέδωσε επίσης την ήττα και τον θάνατο του Βλαδίσλαου Γ΄ της Πολωνίας, του μόνου σταυροφόρου βασιλιά που δεν αγιοποιήθηκε στη Βάρνα, στον βασιλιά που ξάπλωσε με έναν άνδρα πριν από αυτή την αποφασιστική μάχη.
Ο Νόμος του Μαγδεμβούργου, βάσει του οποίου χτίστηκαν πολλές πόλεις, τιμωρούσε την παραβίαση της 6ης Εντολής («Μη διαπράττεις μοιχεία») με θάνατο. Ωστόσο, οι πραγματικές ποινές για μοιχεία που επιβλήθηκαν από τους δικαστές σε καταγεγραμμένες υποθέσεις περιελάμβαναν φυλάκιση, χρηματικά πρόστιμα ή κυφώνα. Σύντομα η γνώμη του ευρύτερου κοινού για το εξωσυζυγικό σεξ έγινε πιο επιεικής. Η μόνη γνωστή θανατική ποινή που εκτελέστηκε για «αμαρτίες κατά της φύσης» ήταν η περίπτωση του Βόιτσεχ Σκφάρσκι από το Πόζναν το 1561. Ο Σκφάρσκι θεωρούνταν άνδρας, μέχρι που προέκυψαν αμφιβολίες στα νιάτα του και το φύλο του επιθεωρήθηκε από αξιωματούχους και το δήμαρχο του Πόζναν. Αποφάσισαν ότι ο Σκφάρσκι ήταν γυναίκα και θα έπρεπε να είναι ντυμένος γυναικεία και να είναι γνωστός έτσι από την τοπική κοινότητα από εδώ και στο εξής. Αφού έφυγε από το Πόζναν, ο Σκφάρσκι ταξίδεψε σε όλη τη χώρα και παντρεύτηκε, ως γυναίκα, τρεις άντρες — τον Σεμπάστιαν Σουοντόβνικ από το Πόζναν, τον Βαβζίνιετς Βουόσεκ από την Κρακοβία και τον Γιαν τον σιδερά (παντρεύτηκε κατά τη διάρκεια του γάμου του Βόιτσεχ με τον Βαβζίνιετ ). Η ποινή (κάψιμο στην πυρά) έλαβε υπόψη τις άλλες παρανομίες του Σκφάρσκι, όπως συχνές κλοπές, χτυπήματα (και πιθανώς δολοφονία) του πρώτου τους συζύγου με τούβλο κατά τη διάρκεια ενός καυγά, σεξ με πολλές γυναίκες (συμπεριλαμβανομένων παντρεμένων) και το να έχει έναν οίκο ανοχής στο Πόζναν. Η περίπτωση του Σκφάρσκι και το διφορούμενο φύλο του περιγράφηκε (με φάκελο υπόθεσης από το 1561 που αναδημοσιεύτηκε) από τον ιατρό Λέον Βάχολτς στο έργο του για την «ιστορία του ερμαφροδιτισμού», που υποδηλώνει ότι μπορεί να ήταν μεσόφυλος. Η μόνη άλλη ποινή για την πράξη του σοδομισμού (δημόσιος ξυλοδαρμός και εξορία) ήταν η περίπτωση της Αγκνιέσκα Κουσνιερτσάνκα, το 1642, η οποία ντύθηκε σαν άντρας και διέπραξε «φανταστική ανδρική ερωτοτροπία». Άλλα δικαστικά έγγραφα αναφέρουν σχέσεις ομοφυλοφίλων χωρίς να χρησιμοποιούν υποτιμητική ορολογία. Αναφέρονται με ουδέτερο τρόπο ως γεγονότα σε υποθέσεις άσχετων εγκλημάτων, δείχνοντας ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου ήταν σιωπηλά ανεκτές και δεν διώκονταν ενεργά.
Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Μάρτσιν Ματουσέβιτς, ο Πρίγκιπας Γιάνους Αλεξάντερ Σανγκούσκο του Ντούμπνο, «κρατούσε άντρες για ερωτικούς σκοπούς». (Η σύζυγός του, Κονστάντσια Ντένχοφ, επέστρεψε στους γονείς της «χωρίς να λάβει καμία απόδειξη γάμου από τον σύζυγό της εκτός από μια καλημέρα το ξημέρωμα και μια καληνύχτα το βράδυ»). Δώρισε την πόλη Κόζμιν Βιελκοπόλσκι και δεκαεπτά χωριά στον εραστή του, Κάρολ Σιντουόφσκι. Ο Σανγκούσκο είχε μια σειρά από ανοιχτά υποστηριζόμενους (και χρηματοδοτούμενους από αυτόν) εραστές, μέχρι που ο Καζίμιες Χιλίσνκι, του οποίου ο πατέρας ήθελε να επιστρέψει στη σύζυγό του, συνελήφθη στο Γκντανσκ και φυλακίστηκε για 12 χρόνια. Μετά από αυτό το περιστατικό, ο Σανγκούσκο κράτησε μόνο κρυφούς εραστές μέχρι το θάνατο του πατέρα του, αλλά στη συνέχεια επέστρεψε στις προηγούμενες πρακτικές. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σανγκούσκο δεν φοβόταν να κρατήσει δημοσίως τους άντρες εραστές ενώ διατηρούσε τη δημόσια θέση ενός Λιθουανού Σπαθοφόρου). Ομοίως, ο Γέζι Μάρτσιν Λουμπομίρσκι είχε έναν Κοζάκο εραστή, τον οποίο έκανε πλούσιο και ευγενή (αγοράζοντας το κύρος από τον Πονιατόφσκι). Ο πρίγκιπας, ο οποίος είχε τέσσερις σύντομους γάμους και πολυάριθμους εραστές, γυναίκες και άνδρες, αποτέλεσε αντικείμενο ενός σκανδάλου που αναφέρθηκε στις εφημερίδες, όταν εμφανίστηκε με γυναικεία ρούχα σε μια χοροεσπερίδα της Βαρσοβίας το 1782.
Κατά την περίοδο του Διαφωτισμού, παρά τη γοητεία της αρχαιότητας και της πνευματικής απελευθέρωσης, οι ομοφοβικές πεποιθήσεις δεν εξαφανίστηκαν εντελώς: το ιατρικό επάγγελμα θεωρούσε τις «σεξουαλικές αποκλίσεις» (ομοφυλοφιλία, αιμομιξία, ζωοφιλία, κ.λπ.) σημάδι «ψυχικού εκφυλισμού».
Έντουαρντ Ρόσμαν
Φυγή από τη Λετονία
Τον Οκτώβριο του 1944, φοβούμενοι τον Κόκκινο στρατό που πλησίαζε, το προσωπικό των SS του στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Λετονία έφυγε από τη θάλασσα δια θαλάσσης από τη Ρίγα προς το Ντάντσιχ, παίρνοντας μαζί τους αρκετές χιλιάδες κρατούμενους στρατοπέδων συγκέντρωσης, πολλοί από τους οποίους δεν επέζησαν στο ταξίδι.
I Saw Mommy Kissing Santa Claus
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια Κατηγορία:Αμερικανικά τραγούδια Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στις Ηνωμένες Πολιτείες
Έντουαρντ Ρόσμαν
Απόδραση στην Αργεντινή
Το 1945, ο Ρόσμαν συνελήφθη στο Γκρατς αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Ο Ρόσμαν υποδύθηκε τον αιχμάλωτο πολέμου,και με αυτόν τον τρόπο αφεθηκε ελεύθερος το 1947. Μετά επισκέφθηκε τη γυναίκα του στο Γκρατς αλλά αναγνωρίστηκε από πρώην κρατουμένους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και συνελήφθη από τη βρετανική στρατιωτική αστυνομία.