cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας
Γάμος με την πριγκίπισσα της Ναβάρρας
Το 1419 παντρεύτηκε τη Λευκή Α΄ της Ναβάρρας, κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και χήρα του Μαρτίνου Α´ της Σικελίας. Με τον θάνατο του Καρόλου το 1415, το ζεύγος ανέβηκε στο θρόνο του βασιλείου. Το ίδιο έτος έλαβε τον τίτλου του κόμη της Ριβαγόρθα. Ο Ιωάννης παρέμεινε μακριά από τη διακυβέρνηση της Ναβάρρας, την οποία άφησε στα χέρια της συζύγου του. Η πρώτη αποτυχημένη προσπάθειά του αδερφού του για κατάκτηση του βασιλείου της Νάπολης το 1435 και η επιβολή των συμφερόντων των αραγωνέζων Τραστάμαρα στην Καστίλη συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής του. Οι παρεμβάσεις του στην Καστίλη και η οξεία αντιπαλότητά του με τον Άλβαρο ντε Λούνα προκάλεσαν το 1445 μια σημαντική για το μέλλον των συμφερόντων του ήττα στο Ολμέδο. Από τότε οι αραγωνέζοι Τραστάμαρα αποστασιοποιήθηκαν από τα εσωτερικά πράγματα της Καστίλης, κι επανήλθαν μονάχα μετά τον γάμο του γιου του Ιωάννη, Φερδινάνδου με τη διάδοχο Ισαβέλλα.
Μετά το θάνατο της Λευκής της Ναβάρας (1441), ο Ιωάννης παντρεύτηκε την Ιωάννα Ενρίκεθ, κόρη του Φαδρίκε Ενρίκεθ, ναυάρχου της Καστίλης και αντιπάλου του Άλβαρο ντε Λούνα (1445). Η ξαφνική παρέμβαση του Ιωάννη στο Βασίλειο της Ναβάρρας που είχε παραχωρηθεί στον διάδοχο του Κάρολο, πρίγκιπα της Βιάνα, προκάλεσε την πρώτη μεταξύ τους διαμάχη. Η προσπάθεια ελέγχου του Καρόλου από τον μονάρχη της Αραγωνίας κατέληξε το 1451 στον Εμφύλιο Πόλεμο της Ναβάρα.
Εμφύλιος Πόλεμος της Ναβάρρα
Η αγανάκτηση του Καρόλου της Βιάνα από τις μεγάλες διαφορές με τον πατέρα του οδήγησαν σε εμφύλια σύγκρουση τις δύο φατρίες του βασιλείου: από τη μία οι Μπωμοντέζοι (από το όνομα του ναβαρρέζου ευγενή, Λουδοβίκου του Μπωμόντ) υποστηρικτές του Καρόλου, και από την άλλη οι Αγραμοντέζοι υποστηρικτές του Ιωάννη. Η ήττα των πρώτων από τα στρατεύματα του Ιωάννη τον Οκτώβριο του 1451 στη μάχη του Άιβαρ είχε ως αποτέλεσμα την αιχμαλωσία του Καρόλου. Ο Κάρολος, μαζί με την αδερφή του, Λευκή, χαρακτηρίστηκαν «ανάξιοι για τη διαδοχή» και αποκλείστηκαν από αυτή. Παράλληλα, η νέα σύζυγος του Ιωάννη γέννησε τον πρίγκιπα Φερδινάνδο στο Σος της Αραγωνίας, δίνοντας έτσι μια εναλλακτική στη διαδοχή της Αραγώνας. Εν τούτοις ο Κάρολος αφέθηκε ελεύθερος και μετά από την παρέμβαση του θείου του Αλφόνσου Ε΄ ορίστηκε εκ νέου διάδοχος του Στέμματος.
Στο Στέμμα της Αραγώνας
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Αλφόνσος Ε΄ απεβίωσε. Δεδομένης της απουσίας άμεσων απογόνων τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης στο Στέμμα της Αραγωνίας. Αναγκάστηκε ωστόσο να παραχωρήσει την κυβέρνηση της Καταλονίας στον Κάρολο. Τον Μάρτιο του 1458 χάρισε στον δευτερότοκο γιο του Φερδινάνδο τους τίτλους του κόμη του Μονμπλάνκ και του κόμη της Ριβαγόρθα. Λίγα χρόνια αργότερα, στα πλαίσια του Καταλανικού Εμφυλίου θα γινόταν ξεκάθαρη η θέληση του Ιωάννη να τον χρήσει διάδοχο. Το Βασίλειο της Νάπολης πέρασε στα χέρια του -νόθου γιου του αποβιώσαντος μονάρχη- Φερδινάνδου Α΄.
Το 1460, μετά από διαταγή του πατέρα του, ο Κάρολος της Βιάνα συνελήφθη. Τέτοια κίνηση υπήρξε η αφορμή τους ξεσπάσματος ενός κύματος ένοπλης και πολιτικής αντίστασης εναντίον του μονάρχη. Οι αστοί ολιγάρχες, οι ευγενείς και μεγάλο μέρος του ανώτερου κλήρου ξεσηκώθηκαν εναντίον του βασιλιά. Στη Γενική Συνέλευση στη Λιέιδα το 1460 ζήτησαν την απελευθέρωση του Καρόλου και ένα χρόνο μετά, με τη Συμφωνία του Πενεδές, ορίστηκε ένα ευρύτατο καθεστώς αυτονομίας της Καταλονίας υπό τον έλεγχο του Καρόλου και της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας. Ο Ιωάννης έχασε τη δυνατότητα να εισέρχεται στο Πριγκιπάτο δίχως την άδεια των Καταλανικών θεσμών.
Καταλανικός Εμφύλιος
Ο εξεγερμένος στρατός της Ζενεραλιτάτ δεν πέτυχε το σκοπό του. Η πολιορκία της Ζιρόνα λύθηκε μετά από την παρέμβαση των μοναρχικών στρατευμάτων ενώ οι τέσσερις πιθανοί ανάδοχοι του Στέμματος της Αραγώνας στην εξεγερμένη Καταλονία δεν κατάφεραν να παραμείνουν στη θέση τους.
Ο Ιωάννης συνέχισε την επίθεσή του, όντας τυφλός στα εβδομήντα του χρόνια και τον 1472 εισήλθε στη Βαρκελώνη, επιβάλλοντας στους εξεγερμένους να δηλώσουν υποταγή. Δεν προέβη σε καμία κίνηση διωγμού ή εκδίκηση αντιθέτως όρισε γενική αμνηστία. Τελευταία του πολεμική δραστηριότητα υπήρξε η αποτυχημένη προσπάθεια να ανακτήσει τις βορειοκαταλανικές κομητείες που είχε στο μεταξύ καταλάβει ο Λουδοβίκος.
Θάνατος και διαδοχή
Το 1469, μετά από δικές του ενέργειες, πραγματοποιήθηκε ο γάμος του διαδόχου του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας. Η κόρη του Ελεονόρα, από τον πρώτο του γάμο, κληρονόμησε το Βασίλειο της Ναβάρρας και ο Φερδινάνδος το Στέμμα της Αραγώνας. Πέθανε στις 19 Ιανουαρίου 1479 σε ηλικία 80 ετών και ετάφη στη Μονή Πομπλέτ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Λευκή Α΄ των Εβρέ της Ναβάρρας, κόρης τού Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και είχε τέκνα:
Το 1441 απεβίωσε η Λευκή Α΄ και ο Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ιωάννα των Καστίλης-Ενρίκεθ, κόρης τού Φαδρίκε κυρίου της Μεδίνα δελ Ριοσέσκο και είχε τέκνα:
Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασιλείς της Αραγωνίας Κατηγορία:Μονάρχες της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασιλείς της Ναβάρρας Κατηγορία:Βασιλείς της Βαλένθια
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2003-2004
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2003-2004 κατακτήθηκε από τη Βαλένθια ΚΦ κερδίζοντας στον τελικό την Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βέστμανλαντ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βέστμανλαντ (σουηδικά: Västmanlands Fotbollförbund, VFF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στο ανατολικό ήμισυ της ιστορικής επαρχίας Βέστμανλαντ και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Η ομοσπονδία έχει 72 μέλη που εξυπηρετούν 12.000 παίκτες και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων σε χαμηλότερο επίπεδο. Η έδρα της βρίσκεται στο Βεστερός και ο πρόεδρός της είναι ο Μπίργερ Γιόνσον.
Διοργανώσεις πρωταθλήματος
Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διεξαγωγή των ομίλων των ακόλουθων κατηγοριών: • 2
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Βέστμανλαντ
Σεισμός στο Ιζμίτ το 1999
Ο σεισμός του Ιζμίτ συνέβη στις 17 Αυγούστου 1999 και είναι μια από τις πιο καταστροφικές στιγμές στην σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας.
Το επίκεντρο του σεισμού ήταν στην πόλη Ιζμίτ, που είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας του Κοτζαελί και είχε μέγεθος 7,6 Ρίχτερ. Η επίσημη διάρκεια του σεισμού ήταν 37 δευτερόλεπτα, αν και διάφορες πηγές έκαναν λόγο για διαφορετικά νούμερα, από 35 έως 45 δευτερόλεπτα, το εστιακό βάθος ήταν ρηχό, μόλις στα 15 χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη αντιληπτή έντασή του ανήλθε στο επίπεδο X (10), ήταν δηλαδή «εξαιρετικά καταστροφικός», στη 12-βάθμια Κλίμακα Μερκάλι.
Από το σεισμό έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 17 χιλιάδες άνθρωποι, αν και σύμφωνα με κάποιες ανεπίσημες εκτιμήσεις ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων ενδέχεται να ξεπέρασε τις 35 χιλιάδες, ενώ δεκάδες χιλιάδες ήταν και οι τραυματίες, πιθανώς έως και 50 χιλιάδες. Τεράστιες ήταν οι καταστροφές και σε σπίτια, δημόσια κτίρια και υποδομές.
Σχετικά με τον σεισμό
Η Τουρκία εξαιτίας του ρήγματος της Ανατολίας, καθίσταται ως μια σεισμογενής χώρα που δέχεται τέτοιες σοβαρές παρεμβάσεις της Φύσης. Το ρήγμα της Ανατολίας μετακινείται 2 - 2,5 εκ. προς τα δυτικά κάθε χρόνο, έχοντας ανάμεσά του το ρήγμα της Ευρασίας και της Αραβικής χερσονήσου.
Ο σεισμός στο Ιζμίτ έγινε αισθητός από την επαρχία του Ντούζτζε μέχρι και την θάλασσα του Μαρμαρά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα και την πρόκληση ενός τσουνάμι 2,5 μέτρων από την τελευταία τοποθεσία, σκορπώντας τον θάνατο σε 155 ανθρώπους.
Καταστροφές
thumb|right|280px|Ο σεισμός εκτός από φυσικές καταστροφές και δεκάδες χιλιάδες θανάτους, άφησε πίσω του και πολλές υλικές ζημιές.
Από το σεισμό επλήγη ιδιαίτερα η περιοχή Αβσιλάρ, στην Κωνσταντινούπολη, καθώς πολλά κτίρια στην περιοχή αυτή δεν ήταν σωστά κατασκευασμένα. Από τον σεισμό επηρεάστηκε και η βιομηχανική περιοχή στην ίδια περιοχή. Καταστράφηκαν δεξαμενές καυσίμων, εργοστάσια, αλλά και κτίρια του Τούρκικου Πολεμικού Ναυτικού.
Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1999, οι νεκροί από το σεισμό έφτασαν τους 17.127 και οι τραυματίες τους 43.959. Σύμφωνα με άλλη ανακοίνωση του Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, συνολικά 120.000 σπίτια καταστράφηκαν από το σεισμό, 30.000 έπαθαν μεγάλες ζημιές, και συνολικά 6.000 κτίρια είχαν καταστραφεί μερικώς ή ριζικώς. Οι άστεγοι υπολογίστηκαν σε 500.000. Επιπλέον σοβαρές ζημιές προκλήθηκαν και στην Ευρωπαική οδό Ε80, η οποία περνάει από την περιοχή που χτυπήθηκε από τον σεισμό.
Συνέπειες
Δείτε: Ελληνοτουρκική διπλωματία των σεισμών
Μια παγκόσμια κινητοποίηση είχε συμβεί από πολλές χώρες, με διασώστες να παίρνουν εθελοντικά την ευθύνη για την προσωρινή φροντίδα των πληγέντων. Η υποστήριξη είχε περάσει σε μεγάλη κλίμακα, με πολλές χώρες να κάνουν ποσοστιαίες δωρεές σε οργανισμούς όπως ο Ερυθρός Σταυρός. Η Ινδία έδωσε 32.000 αντίσκηνα και 2 εκατομμύρια ρουπίες. Η BP ενέργησε υποστηρίζοντας την τοπική βιομηχανία καυσίμων «Turpas», η οποία έκανε επιτυχή προσπάθεια που επέβαλε ώστε τα καύσιμα να μην καταλήξουν στην θάλασσα.
Πολιτικά πρόσωπα επισκέφτηκαν την Τουρκία σε ένδειξη συμπαράστασης, όπως ο τότε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Μπιλ Κλίντον και ο Πακιστανός Ναγουάζ Σαρίφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεισμοί στην Τουρκία
Λέβι Ρόζμαν
Ο Λέβι Ρόζμαν (γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1995 Μπρούκλιν,Νέα Υόρκη,), είναι σκακιστής που κατέχει τον τίτλο του Διεθνή Μάστερ.Επίσης είναι ένας δημιουργός περιεχομένου με πάνω από 1.200.000 συνδρομητές στο κανάλι του στο YouTube (GothamChess) και πάνω από 500.000 ακόλουθους στο Twitch
Διαδικτυακή καριέρα
Ο Λέβι Ρόζμαν εγγράφηκε στο YouTube στις 7 Αυγούστου 2018, δεν ανέβασε το πρώτο του βίντεο όμως μέχρι την άνοιξη 2020 , την περίοδο της καραντίνας λόγω του COVID-19. Στα πρώτα του βίντεο σχολίαζε και ανέλυε κάποιες από τις πιο συναρπαστικές και μεγάλης σημασίας παρτίδες σκακιού που έχουν παιχτεί στην ιστορία του παιχνιδιού, καθώς και ανέβαζε βίντεο διδακτικού περιεχομένου, αναδεικνύοντας τις υψηλές δεξιότητες του στο σκάκι. Ο Λέβι είδε το κανάλι του να μεγαλώνει καθημερινά με ιλιγγιώδης ρυθμό όπως και πολλά άλλα κανάλια σκακιστικού περιεχομένου, κυρίως λόγω της μεγάλης επιτυχίας της τηλεοπτικής σειράς Γκαμπί της βασίλισσας, η οποία μετέτρεψε πολλούς τηλεθεατές σε λάτρεις του παιχνιδιού .Μερικά από τα βίντεο του με τις πιο πολλές προβολές είναι :I Played Beth Harmon 7 Times και The Advanced Chess Bots Are Terrifying, με το πρώτο να έχει πάνω από 3.000.000 προβολές. Το κανάλι του στο YouTube ,(GothamChess), έφτασε τους 1.000.000 συνδρομητές την 1 Ιουνίου του 2021 και έγινε το μεγαλύτερο κανάλι με σκακιστικό περιεχόμενο στην διαδικτυακή πλατφόρμα τον Αύγουστο 2021.
Σκακιστική καριέρα
Ο Λέβι ξεκίνησε να παίζει σκάκι ως εξωσχολική δραστηριότητα στην ηλικία των 6 χρονών και έλαβε μέρος στο πρώτο του τουρνουά έναν χρόνο αργότερα, στην ηλικία των 7. Η βαθμολογία του ανέβαινε συνεχώς με εντυπωσιακό ρυθμό, με αποτέλεσμα να θεωρείται παιδί θαύμα από τον σκακιστικό κόσμο της Αμερικής και να αποκτά τον πρώτο του τίτλο, Εθνικός Μάστερ,το 2011 σε ηλικία 16 χρονών.Η ανοδική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το 2016, όπου κατέκτησε τον τίτλο του Διεθνή Μάστερ και τον Αύγουστο 2018 έφτασε την μεγαλύτερη βαθμολογία στην καριέρα του 2421. Ύστερα σταμάτησε να συμμετέχει σε τουρνουά και συνέχισε να κάνει μαθήματα σκακιού σε μικρά και μεγάλα παιδιά, μέχρι το 2020 όπου άρχισε την διαδικτυακή του καριέρα. Το Καλοκαίρι του 2021 ξεκίνησε να συμμετέχει ξανά σε τουρνουά με στόχο την επίτευξη του μεγαλύτερου τίτλου στο σκάκι Γκραν μετρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκακιστές Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers
Αντρέα Ντβόρκιν
Η Αντρέα Ρίτα Ντβόρκιν (Andrea Rita Dworkin, 26 Σεπτεμβρίου 1946 – 9 Απριλίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ριζοσπαστική φεμινίστρια και συγγραφέας. Ήταν περισσότερο γνωστή για την κριτική της εναντίον της πορνογραφίας, που σύμφωνα με την ίδια οδηγούσε στο βιασμό και άλλες μορφές βίας εναντίον των γυναικών.
Η ζωή και το έργο της
Η Ντβόρκιν γεννήθηκε στο Κάμντεν του Νιού Τζέρσευ. Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος σε σχολείο και αφοσιωμένος σοσιαλιστής στον οποίο η Ντβόρκιν αναγνώρισε ως τον εμπνευστή της για το πάθος της για κοινωνική δικαιοσύνη. Αν και περιέγραψε το Εβραϊκό της σπιτικό ως κυριαρχούμενο κατά πολλούς τρόπους από την μνήμη του Ολοκαυτώματος, είχε μια γενικά ευτυχισμένη και κανονική παιδική ηλικία μέχρι την ηλικία των 9, όταν παρενοχλήθηκε σεξουαλίκά σε μια αίθουσα κινηματογράφου. Το 1965, ενώ ήταν φοιτήτρια στο Bennington College, συνελήφθη κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας εναντίον του πολέμου στο Βιετνάμ στην αποστολή των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη, και εστάλη στις γυναικείες φυλακές τις Νέας Υόρκης, όπου και επεβλήθη σε εσωτερικές εξετάσεις από γιατρούς της φυλακής που ήταν τόσο βάναυσες που αιμορραγούσε για μέρες μετά. Η κατάθεση της για την εμπειρία αυτή παρουσιάστηκε διεθνώς και οδήγησε στο κλείσιμο της φυλακής.
Μετά την αποφοίτησή της, μετακόμισε στο Άμστερνταμ και παντρεύτηκε έναν Ολλανδό αναρχικό που την κακοποιούσε σωματικά κατά τη διάρκεια του πεντάχρονου γάμου της. Εκείνη την περίοδο ήταν πόρνη, σε σχεδόν συνθήκες πτώχειας. Στην ηλικία των 27, παρήγαγε το πρώτο βιβλίο της που εκδόθηκε, το Woman Hating. Το 1998 η Ντβόρκιν παντρεύτηκε τον Τζον Στόλτενμπεργκ, αν και προσδιόριζαν την ταυτότητά τους ως λεσβία και γκέι αντίστοιχα. Πέθανε το πρωινό της 9 Απριλίου του 2005, στο σπίτι της στην Ουάσινγκτον D.C., σε ηλικία 58 χρονών. Η αιτία του θανάτου της δεν έχει αποδειχθεί. Υπέφερε για χρόνια από οστεοαρθρίτιδα.
Κατά τη διάρκεια της ζωής της η Ντβόρκιν συνέγραψε πολυάριθμα βιβλία, άρθρα και ομιλίες. Άσκησε έντονη κριτική στην πορνογραφία και την πορνεία, αλλά ασχολήθηκε εκτενώς και με την σεξουαλικότητα.
Η Ντβόρκιν συνέδεσε τα σεξουαλικά θέματα με τις ευρύτερες δομές της κοινωνίας. Έγραψε για την ταξική προοπτική του φεμινισμού, σε βιβλία όπως το Right-Wing Women. Κατήγγειλε την τάση των μεσοαστών και των άφθονων «φιλελεύθερων φεμινιστών» να κάνουν συμφωνίες με το καθεστώς που προώθησε τη δική τους κατάσταση αλλά άφησε έξω στο κρύο τις γυναίκες που δεν είχαν την τύχη τους.
Η Ντβόρκιν έχει συχνά κατηγορηθεί σε προσωπική βάση, π.χ. για την σωματική της εμφάνιση και για το ότι είνια λεσβία. Πίστευε πως η πορνογραφία είναι βασισμένη στο αντρικό μίσος εναντίον των γυναικών, πως ήταν μια σημαντική αιτία βιασμών και άλλης σεξουαλικής βίας, και πως οι γυναίκες οι οποίες είχαν υποστεί σεξουαλική βία είχαν κάθε δικαίωμα να πολεμήσουν πίσω. Παρά του υποτιθέμενου μισανδρισμού της, είχε πολλούς στενούς φίλους άντρες. Η κριτική της για τους ρόλους των φύλων, και η πίστη της πως θα έπρεπε να καταργηθούν για να καταφέρει η κοινωνία την πλήρη ισότητα, έχει επίσης αναφερθεί ως υπεράσπιση εναντίον των κατηγοριών για «αντρικό μίσος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Άρης Τσαχουρίδης
Ο Άρης Τσαχουρίδης είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής (10 Δεκεμβρίου 1941) που αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟ Διοικητηρίου και ακολούθησε ο Μακεδονικός, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1960, όταν το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς αποκτήθηκε από την ΑΕΚ. Με τη φανέλα της «Ένωσης» αγωνίστηκε συνολικά τέσσερα χρόνια, μέχρι και το τέλος της περιόδου 1963-64, κατακτώντας το πρωτάθλημα της περιόδου 1962-63 και το κύπελλο της επόμενης (1963-64). Το καλοκαίρι του 1964 αποχώρησε για την Προοδευτική, ως ένα από τα "έμψυχα ανταλλάγματα" για την απόκτηση του Φώτη Μπαλόπουλου.
Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για 4 χρόνια στην Α΄ Εθνική, μέχρι και το 1968. Ακολούθως αγωνίστηκε δυο χρονιές στον Α.Ο. Κορωπίου και το καλοκαίρι του 1970 αποδεσμεύτηκε, έχοντας προλάβει να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής της περιόδου 1969-70. Συνέχισε στον Λεωνίδα Σπάρτης, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.
Τίτλοι
Με την ΑΕΚ:
Μετά το ποδόσφαιρο
Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Παλαιμάχων της ΑΕΚ, ενώ τη δεκαετία του '80 εργάστηκε ως σκάουτερ του συλλόγου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Μακεδονικού Νεάπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Μάγγανα (Κωνσταντινούπολη)
Τα Μάγγανα (Mangana, πολεμικές μηχανές) ήταν μία από της περιοχές της Μεσαιωνικής Κωνσταντινούπολης. Βρίσκεται στο ανατολικότερο άκρο της χερσονήσου στην οποία βρίσκεται η πόλη, και στέγαζε ένα αυτοκρατορικό παλάτι, μία οπλοθήκη και αρκετές εκκλησίες και φιλανθρωπικά ιδρύματα καθ' όλη τη μέση και ύστερη Μεσαιωνική περίοδο.
Ιστορία
Η συνοικία βρισκόταν στα ανατολικό άκρο της χερσονήσου, πιο βορειοανατολικά από το Μεγάλο Παλάτιο και ανάμεσα στην αρχαία Ακρόπολη του Βυζαντίου και το στενό του Βοσπόρου. και πήρε το όνομά του από ένα μεγάλο οπλοστάσιο για στρατιωτικές μηχανές (mangana, καταπέλτες). Η τοποθεσία συνδέθηκε στενά με το κοντινό Μεγάλο Παλάτιο, και αρκετοί Αυτοκράτορες έκτισαν κτίρια εκεί. Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ (β. 811-813) διέθετε ένα μέγαρο εκεί, που μετατράπηκε σε ιδιοκτησία του στέμματος από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ (β. 867–886) και εδιοικείτο από έναν κουράτορα. Η θέση του (μεγάλου) κουράτορα των Μαγγάνων περιλάμβανε επίσης την εποπτεία των Αυτοκρατορικών κτημάτων στις επαρχίες, των οποίων τα έσοδα πήγαιναν στη συντήρηση της Αυτοκρατορικής Αυλής, καθώς και στον εφοδιασμό των στρατιωτικών εκστρατειών.
Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος (β. 1042-1055) έχτισε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο με περίκλειστη αυλή και γύρω κήπο, καθώς και ένα νοσοκομείο, ένα παλάτι, ένα γηροκομείο, ξενώνες, ένα πτωχοκομείο και μία νομική σχολή. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ο Κωνσταντίνος Θ΄ παραχώρησε την προνοία του Μαγγάνου στον Κωνσταντίνο (Γ΄) Λειχούδη, που αργότερα θα γινόταν Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης. Ο όρος πρόνοια συνήθως σημαίνει ότι ο Λειχούδης απολάμβανε τα έσοδα των Μαγγάνων, αλλά σε αυτήν την περίπτωση το νόημά του είναι αμφιλεγόμενο. Κατά τον 14ο αιώνα, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός (1347-1354) έζησε στα Μάγγανα ως μοναχός, για ένα χρονικό διάστημα μετά την παραίτησή του το 1354.
Μονή Αγίου Γεωργίου
Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος (β. 1042-1055) πέθανε μετά από πλευρίτιδα, ενώ έκανε μπάνιο στη λίμνη στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου τον Ιανουάριο του 1055. Τάφηκε τελικά στο μοναστήρι. Χρόνια αργότερα, το ανάκτορο που έχτισε ο Κωνσταντίνος Θ΄ στα Μάγγανα καταστράφηκε από τον Αυτοκράτορα Ισαάκ Β΄ Άγγελο (β. 1185–95, 1203–04), αλλά το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου επέζησε μέχρι την πτώση της Κωνσταντινούπολης τον Μάιο του 1453. Από την ίδρυση του μοναστηριού, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική Αυλή πραγματοποιούσε ετήσιες επισκέψεις σε αυτό στις 23 Απριλίου, που ήταν η εορτή του Αγίου Γεωργίου. Αυτή η παράδοση διακόπηκε κατά τη διάρκεια της Δ΄ Σταυροφορίας τον 13ου αιώνα, όταν οι Λατίνοι μοναχοί κατέλαβαν για λίγο το μοναστήρι, έως ότου αποκαταστάθηκε στους Έλληνες της Νίκαιας υπό τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (β. 1259–1261). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Βυζαντινού εμφυλίου πολέμου (1341–1347), ο Ρωμαίος θεολόγος και πολιτικός Δημήτριος Κυδώνης αποσύρθηκε σε ένα διαμέρισμα στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, αφού απέκτησε ένα αδελφάτον (δηλ. το δικαίωμα, που χορηγείτε με την πληρωμή ενός χρηματικού ποσού, για να ζήσει σε μοναστήρι χωρίς να γίνει μοναχός). Το μοναστήρι ήταν ιδιαίτερα διάσημο κατά τον 14ο αιώνα, όταν περιείχε κειμήλια του Πάθους του Χριστού και έγινε τόπος προσκυνήματος για τους Ορθόδοξους πιστούς, ακόμη και από τη Ρωσία. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 το συγκρότημα του μοναστηριού κατελήφθη για μικρό χρονικό διάστημα από δερβίσηδες, πριν κατεδαφιστεί από τους Οθωμανούς για να ανοίξει ο χώρος για την κατασκευή του παλατιού Τοπ Καπί.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Τσαρλς Μπρόνσον
Ο Τσαρλς Μπρόνσον (αγγλ. Charles Dennis Buchinsky, 3 Νοεμβρίου 1921 – 30 Αυγούστου 2003) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου. Συγκαταλέγεται στους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς των δεκαετιών του 1960 και 1970. Υποδύθηκε ρόλους λακωνικών ηρώων της Άγριας Δύσης και δραματικούς ρόλους σε αστυνομικά και κοινωνικά έργα. Είχε μακροχρόνιες συνεργασίες με τους σκηνοθέτες Μάικλ Γουίνερ και Τζέι Λι Τόμσον και εμφανίστηκε σε 16 ταινίες μαζί με τη δεύτερη σύζυγό του, Τζιλ Αΐρλαντ.
Στο απόγειο της φήμης του στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ήταν στην πρώτη θέση του box office στον κόσμο, κερδίζοντας 1 εκατομμύριο δολάρια ανά ταινία.
Πρώτα χρόνια και πολεμική θητεία
Ο Μπρόνσον γεννήθηκε ως Τσαρλς Ντένις Μπουσίνσκι και ήταν το ενδέκατο από τα δεκαπέντε παιδιά, σε μια ρωμαιοκαθολική οικογένεια λιθουανικής καταγωγής στο Ερέφελντ της Πενσυλβάνια. Ο πατέρας του, Βαλτέρις Μπουσίνσκις, ένας Τάταρος Λίπκα, ο οποίος αργότερα προσάρμοσε το όνομά του σε Γουόλτερ Μπουσίνσκι για να ακούγεται πιο αμερικανικό,  ήταν από το Druskininkai στη νότια Λιθουανία. Η μητέρα του Μπρόνσον, Μαίρη (το γένος Βαλίνσκι), της οποίας οι γονείς ήταν από τη Λιθουανία, γεννήθηκε στην πόλη Ταμάγκα της Πενσυλβάνια όπου εξορύσσεται άνθρακας.
Ο Μπρόνσον δεν μιλούσε αγγλικά στο σπίτι κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας στην Πενσυλβάνια, όπως πολλά παιδιά με τα οποία μεγάλωσε. Ο ίδιος θύμοταν ότι ακόμη και όταν ήταν στο στρατό, η προφορά του ήταν αρκετά δυνατή ώστε να κάνει τους συντρόφους του να πιστεύουν ότι καταγόταν από άλλη χώρα (παρόλο που ο Μπρόνσον είχε γεννηθεί στις ΗΠΑ). Εκτός από τα αγγλικά, μπορούσε επίσης να μιλήσει λιθουανικά, ρωσικά και ελληνικά.
Σε μια συνέντευξή του το 1973, ο Μπρόνσον είπε ότι δεν ήξερε πολύ καλά τον πατέρα του και «δεν είμαι καν σίγουρος αν τον αγαπούσα ή τον μισούσα». Είπε ότι το μόνο που μπορούσε να θυμηθεί ήταν ότι όταν η μητέρα του έλεγε ότι ο πατέρας του θα ερχόταν σπίτι, τα παιδιά κρύβονταν. Όταν ο Μπρόνσον ήταν 10 ετών, ο πατέρας του πέθανε και πήγε να δουλέψει στα ανθρακωρυχεία, πρώτα στα γραφεία των ορυχείων και μετά στα ίδια τα ορυχεία. Αργότερα είπε ότι κέρδιζε ένα δολάριο για κάθε τόνο άνθρακα που εξόρυξε. Σε μια άλλη συνέντευξη, είπε ότι έπρεπε να εργάζεται σε διπλές βάρδιες για να κερδίσει 1 δολάριο την εβδομάδα. Ο Μπρόνσον αφηγήθηκε αργότερα ότι αυτός και ο αδελφός του ασχολούνταν με επικίνδυνες εργασίες αφαιρώντας "υποστυλώματα" μεταξύ των στοών, και ότι οι καταρρεύσεις ήσαν συνηθισμένες.
Η οικογένεια του υπέφερε από ακραία φτώχεια κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης και ο Μπρόνσον θυμόταν ότι είχε πεινάσει πολλές φορές. Η μητέρα του δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά το γάλα για τη μικρότερη αδερφή του, και έτσι της έδιναν ζεστό τσάι. Η οικογένειά του ήταν τόσο φτωχή που κάποτε έπρεπε να φορέσει το φόρεμα της αδερφής του στο σχολείο λόγω έλλειψης ρούχων. Ο Μπρόνσον ήταν το πρώτο μέλος της οικογένειάς του που αποφοίτησε από το γυμνάσιο.
Ο Μπρόνσον εργάστηκε στο ορυχείο μέχρι που κατατάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1943 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Υπηρέτησε στην 760η μοίρα εκπαίδευσης πυροβολικού και το 1945 ως εναέριος πυροβολητής σε Boeing B-29 Superfortress με την 61η Μοίρα Βομβαρδισμού με έδρα το Γκουάμ εντός της 39ης Ομάδας Βομβαρδισμού, η οποία διεξήγαγε αποστολές μάχης κατά των ιαπωνικών νησιών. Πήρε μέρος σε 25 αποστολές και έλαβε τιμητική διάκριση της Πορφυρής Καρδιάς.
Διακρίσεις
Πήρε μέρος σε πολλά κινηματογραφικά έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φυγή στην Αίγυπτο
thumb|right|250px|Φυγή στην Αίγυπτο, [[Τιτσιάνο, 1509 Μουσείο Ερμιτάζ]] thumb|right|250px|Φυγή στην Αίγυπτο του [[Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο|Μουρίγιο, 1667 Μουσείο Ερμιτάζ,Αγία Πετρούπολη]] Η Φυγή στη Αίγυπτο λατ. (Fuga Egittio) είναι ένα επεισόδιο από την παιδική ηλικία του Ιησού της Καινής Διαθήκης που αναφέρεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (2. 13-33) που έγινε αντικείμενο μιας μακράς, εκτεταμένης και συνεχούς εικονογραφικής παράδοσης στη χριστιανική τέχνη από την εποχή του Τζιότο (1306) μέχρι τις ημέρες μας. Μετά την επίσκεψη των Μάγων, όταν ο βασιλιάς Ηρώδης ο Μέγας σκόπευε να σκοτώσει τα παιδιά της περιοχής (Σφαγή των Νηπίων), ο Ιωσήφ μαζί με την Μαρία και τον Ιησού μωρό διέφυγαν στην Αίγυπτο.
Καπνιστήρι
150px|right|thumb|Καπνιστήρι
Καπνιστήρι ονομάζεται το μελισσοκομικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή καπνού ως μέσου προφύλαξης των μελισσοκόμων κατά τη διάρκεια των μελισσοκομικών χειρισμών τους. Ο μηχανισμός κατευθύνει τον καπνό που δημιουργείται από την καύση ξερών φύλλων προς το εσωτερικό της κυψέλης και αναγκάζει τις μέλισσες να αποσυρθούν. Οι έμπειροι μελισοκόμοι χρησιμοποιούν το καπνιστήρι με ασφαλισμένο τρόπο ώστε να αποφεύγουν την πρόσκληση πυρκαγιών.
Άλλες χρήσεις
Η ίδια λέξη χρησιμοποιείται για το μικρό συνήθως πήλινο δοχείο που χρησιμοποιούν στα χωριά της Κύπρου για να καπνίζουν. Είναι ουσιαστικά ένα οικιακό θυμιατό παρόμοιο με αυτό που χρησιμοιείται στις εκκλησίες από τους ιερείς. Πάνω στα κάρβουνα τοποθετούνται ξερά φύλλα ελιάς που καίγονται και παράγουν το θυμίαμα. Οι οικοκυρές συνηθίζουν να παίρνουν φύλλα ελιάς στην εκκλησία για αγιασμό ώστε να χρησιμοποιούνται για κάπνισμα. Στα πολυκαταστήματα διατίθενται ειδικά καρβουνάκια που είναι εύφλεκτα καθώς και κόκκοι θυμιάματος που παράγουν άρωμα όταν καίονται. Το θυμίαμα με το καπνιστήρι συναντάται συχνότερα στα κοιμητήρια ενώ παλιότερα ήταν σύνηθες οι οικοκυρές να καπνίζουν στα σπίτια.
Καπνιστήρι με μορφή σωληναρίου χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες που θέλουν να κάμουν ορατή τη ροή αέρα, όπως για παράδειγμα για να ελέγξουν αν ένα σύστημα εξαερισμού λειτουργεί όπως αναμένεται. Ετσι για τον έλεγχο της λειτουργίας ενός απαγωγού αέρα σε εργαστήριο χρησιμοποιούν το σωληνάκι που παράγει καπνό, όταν το περιεχόμενο έρθει σε επαφή με τον αέρα. Εννοείται ότι ο καπνός που δημιουργείται είναι αδρανής κι όχι τοξικός. Τέτοια σωληνάκια πωλούνται από επιχειρήσεις που διαθέτουν συσκευές και αναλώσιμα για εργαστήρια..
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μελισσοκομία Κατηγορία:Εργαλεία
Γουαδαλκιβίρ
μικρογραφία | Ο ποταμός Γουαδαλκιβίρ με τον [[Τόρρε ντελ Όρο|Χρυσό Πύργο στη Σεβίλλη, Ισπανία.]] μικρογραφία |Άποψη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ, Σεβίλλη, Ισπανία Ο Γουαδαλκιβίρ (ισπανικά Guadalquivir, λατινικά Baetis, αραβικά الوادي الكبير, al-wādi al-kabīr) είναι το πέμπτο μεγαλύτερο σε μήκος ποτάμι στην Ιβηρική χερσόνησο και το δεύτερο μακρύτερο ποτάμι με όλο το μήκος του στην Ισπανία. Βρίσκεται στη νότια Ισπανία, έχει μήκος 657 χιλιόμετρα και αποστραγγίζει μια έκταση περίπου 58.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σήμερα είναι πλωτός μέχρι τη Σεβίλλη (εμπορικό λιμάνι) ενώ την ρωμαϊκή εποχή έφθαναν μεγάλα πλοία μέχρι την Κόρδοβα. Έχει πολλές τεχνητές λίμνες για άρδευση και για παροχή υδροηλεκτρικής ενέργειας.
Ιστορία
Ο Παυσανίας στο βιβλίο του «Ηλιακά Β» τον περιγράφει σαν τον μεγαλύτερο ποταμό της Ιβηρικής που στο στόμιό του (σχηματίζει δέλτα), υπάρχει μια μεγάλη πόλη. Κατά την αραβική κατοχή (712-1248) οι Μαυριτανοί κατασκευάζουν στο ποτάμι πέτρινες αποβάθρες και τον γνωστό Τόρρε ντελ Όρο (Χρυσός Πύργος), στη Σεβίλλη για να ενισχύσουν την άμυνα και τον έλεγχο του ποταμού. Τον 13ο αιώνα ο βασιλιάς Φερδινάνδος ο τρίτος επεκτείνει τα ναυπηγεία. Μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, η Σεβίλλη με το παραποτάμιο λιμάνι της έγινε το οικονομικό κέντρο της Ισπανικής αυτοκρατορίας. Με τα χρόνια όμως, η πλοήγηση στο ποτάμι λόγω των προσχώσεων γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Σήμερα με την κατασκευή τεχνητού καναλιού, η Σεβίλλη έχει εμπορικό παραποτάμιο λιμάνι.
Πηγές και ροή
thumb|Η θέση του ποταμού Γουαδαλκιβίρ στην Ισπανία Οι πηγές του ποταμού Γουαδαλκιβίρ βρισκόταν κατά την ιστορία σε διάφορα μέρη. Η υπάρχουσα διχογνωμία για τις πηγές του ποταμού παίρνει τέλος με την δημοσίευση μιας μελέτης της Υδρογραφικής υπηρεσίας το 1977 που δίνει την πραγματική θέση των πηγών του ποταμού στην οροσειρά της Σιέρα ντε Καθόρλα στον δήμο Κεσάδα της περιοχής της Χαέν, αντί της τοποθεσίας της οροσειράς Λα Σάγρα στο δήμο Ουέσκαρ της Γρανάδας. Πηγάζει σε ύψος 1.400 μ. στη νότια Ισπανία στην Ανδαλουσία και ρέει προς τα δυτικά διασχίζοντας εύφορες πεδιάδες και μεγάλες πόλεις όπως Κόρδοβα, Σεβίλλη, Σανλούκαρ και καταλήγει στον Ατλαντικό ωκεανό μέσα από μία ελώδη περιοχή, τη γνωστή Λας Μαρίσμας (προστατευόμενη περιοχή από βάλτους, ρηχά νερά, και αμμόλοφους, μέρος των οποίων από το 1969 θεωρείται Εθνικό πάρκο), στον κόλπο του Κάδιθ.
Πολιτιστική κληρονομιά
Γεφύρια, νερόμυλοι, μοναστήρια, μονοπάτια, ποιήματα είναι τα δείγματα της ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή του ποταμού από τα βάθη των αιώνων. Δείγματα που χαρακτηρίζουν μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Μερικά χαρακτηριστικά ιστορικά μνημεία:
Ποιητές, άφησαν την δική τους σφραγίδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας
Ντέιρντρε
Η Ντέιρντρε (ιρλ. Deirdre ή Derdriu) είναι η τραγικότερη ηρωίδα στην ιρλανδική μυθολογία. Η ιστορία της αποτελεί τμήμα του Κύκλου του Όλστερ.
Η Ντέιρντρε ήταν η κόρη του Φέλιμ μακ Νταλ (Fedlimid mac Daill), ενός βάρδου στην αυλή του βασιλιά Κόνορ (Conchobar mac Nessa). Όταν γεννήθηκε, ο δρυΐδης Κάθμπαντ προφήτεψε ότι θα ήταν πανέμορφη, ότι βασιλιάδες κι άρχοντες θα πολεμούσαν για χάρη της και οι τρεις δυνατότεροι πολεμιστές του Όλστερ θα ωθούνταν στην εξορία για αυτήν. Ο βασιλιάς του Όλστερ Κόνορ αποφάσισε να τη μεγαλώσει ο ίδιος σε απομόνωση και να την παντρευτεί όταν θα είχε μεγαλώσει. Ωστόσο, η Ντέιρντρε γνώρισε και ερωτεύτηκε το Νάσι (Naoise), έναν όμορφο νεαρό πολεμιστή, και με τα δυο του αδέρφια κατέφυγαν στη Σκωτία. Όπου και να πηγαίνανε, όμως, τους κυνηγούσε ο Κόνορ για να σκοτώσει το Νάσι και τα αδέρφια του, ώστε να γίνει δική του η Ντέιρντρε.
Απογοητευμένος από το μίσος της Ντέιρντρε για εκείνον, ο βασιλιάς Κόνορ την προσέφερε στον ίδιο τον Έογκαν, που είχε σκοτώσει τον αγαπημένο της. Η Ντέιρντρε αυτοκτόνησε πηδώντας από το άρμα της πάνω σε βράχια ή, σύμφωνα με άλλη εκδοχή της ιστορίας, πέθανε από θλίψη.
Ντειρντρε Ντειρντρε
EN 1998
Ο EN 1998, γνωστός ως Ευρωκώδικας 8: Αντισεισμικός Σχεδιασμός, είναι μία σειρά Ευρωπαϊκών Προτύπων και γνωστοί ως Ευρωκώδικες. Εφαρμόζεται στη μελέτη και κατασκευή κτιρίων και άλλων έργων Πολιτικού Μηχανικού σε περιοχές με σεισμικότητα. Στόχος του Ευρωκώδικα είναι να διασφαλίσει σε περίπτωση σεισμού ότι:
Σημειώνεται ότι η αβεβαιότητα όσον αφορά την ένταση των σεισμικών γεγονότων και τη συχνότητα εμφάνισης των, όσο δε και οι περιορισμένοι διαθέσιμοι πόροι για την αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων τους στα δομήματα, καθιστούν την επίτευξη των ως ανωτέρω στόχων μερικώς πιθανή και μετρήσιμη μόνον με πιθανολογικούς όρους.
Ο Ευρωκώδικας 8 αποτελείται από 6 μέρη τα EN 1998-1 ως EN 1998-6.
Μέρος 1: Γενικοί Κανόνες, σεισμικές δράσεις και κανόνες για κτίρια
Ο EN 1998-1 εφαρμόζεται στη μελέτη κτιρίων και άλλων έργων πολιτικού μηχανικού σε περιοχές με σεισμικότητα. Ο EN 1998-1 υποδιαιρείται σε 10 κεφάλαια μερικά εκ των οποίων αφορούν αποκλειστικά τη μελέτη Κτιρίων.
Μέρος 4: Σιλό, δεξαμενές και αγωγοί
Ο EN 1998-4 παρουσιάζει τις αρχές και τους κανόνες για το σχεδιασμό έναντι σεισμικών δράσεων των υπέργειων εγκαταστάσεων σιλό και δεξαμενών καθώς και των υπόγειων αγωγών μεταφοράς ρευστών και αερίων υπό πίεση, διαφόρων τύπων και χρήσεων είτε μεμονωμένα είτε σε οποιονδήποτε συνδυασμό.
Μέρος 5: Θεμελιώσεις, φορείς αντιστήριξης και γεωτεχνικά θέματα
Ο EN 1998-5 καθιερώνει τις απαιτήσεις, τα κριτήρια και τους κανόνες για την επιλογή της θέσεως και τα εδάφη θεμελίωσης αντισεισμικών φορέων. Καλύπτει τη μελέτη διάφορων συστημάτων θεμελίωσης, τη μελέτη συστημάτων αντιστήριξης και την αλληλεπίδραση δομήματος - εδάφους υπό σεισμική ένταση. Ο EN 1998-5 συμπληρώνει τον EN 1997 ο οποίος δεν καλύπτει τις ειδικές απαιτήσεις για μελέτη έναντι σεισμού.
Μέρος 6: Πύργοι, Ιστοί και Καπνοδόχοι
Ο EN 1998-6 καθιερώνει τις απαιτήσεις, τα κριτήρια και τους κανόνες για το σχεδιασμό ψηλών λεπτών φορέων (πύργοι, καμπαναριά, πύργοι αερισμού, πύργοι τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, ιστών, καπνοδόχων στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι αυτοφερόμενες καπνοδόχοι και φάρων. Το μέρος αυτό δεν χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό και την ανάλυση έναντι σεισμικών εντάσεων πύργων ψύξεως και παράκτιων κατασκευών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Επιστήμη Πολιτικού Μηχανικού
Ταινία (στέφανος)
thumb|right|250px|[[Προτομή του Ομήρου (Βρετανικό Μουσείο)|Προτομή του Ομήρου με ταινία στα μαλιά.]] Η ταινία ή στρόφαιο στην κλασική αρχαιότητα ήταν διάδημα με υψηλή συμβολική αξία. Ήταν αρχαίο ελληνικό έθιμο που το ασπάσθηκαν και οι Ρωμαίοι. Η λευκή ή ερυθρή ταινία ονομάζονταν διάδημα.
Είχε χρώμα λευκό, ερυθρό, χρυσό ή πράσινο. Το φορούσαν στο κεφάλι σε θρησκευτικές ή και εορταστικές τελετές. Ήταν τιμητικό γνώρισμα και διακριτικό των ποιητών. Με την ταινία τιμούσαν τους νικητές των αγώνων, πριν τους φορέσουν στεφάνι ελιάς ή δάφνης. Την ταινία φορούσαν οι ιερείς κατά την τέλεση της θυσίας, ή αγιασμού.
Πηγές
Κατηγορία:Τύποι κοσμημάτων Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής Κατηγορία:Ένδυση στην Ελλάδα
Θάνος Μωραΐτης
Ο Θάνος Μωραΐτης (1970) είναι Έλληνας πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ και διαφημιστής.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1970 στο Αγρίνιο. Σπούδασε Οικονομία και Διοίκηση αλλά ασχολήθηκε με τη διαφήμιση ως στέλεχος μεγάλων εταιρειών του χώρου, ενώ διατηρούσε και δική του διαφημιστική επιχείρηση. Είναι νυμφευμένος με τη Μίνα Γρανιτσιώτη, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά.
Το 1994 εκλέχτηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Το 1999 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής. Το 2000 εξελέγη γραμματέας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 2002 ορίστηκε αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΠΑ.
Το 2004 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενώ επανεξελέγη το 2007, το 2009 και στις διπλές εκλογές του 2012. Από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 διετέλεσε υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής υπεύθυνος για θέματα περιβάλλοντος και δασών στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Τον Ιούνιο του 2011 ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και διατήρησε το αξίωμα αυτό και στην κυβέρνηση Παπαδήμου μέχρι τον Μάιο του 2012.
Το 2019 προσχώρησε στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Στον ανασχηματισμό τον Φεβρουαρίου του 2019 τοποθετήθηκε υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, θέση που διατήρησε μέχρι τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υποδομών και Μεταφορών Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία είναι χώρα στην Κεντρική Αφρική. Συνορεύει με το Τσαντ στο Βορρά, το Σουδάν στα βορειοανατολικά, το Νότιο Σουδάν στα ανατολικά, τη Δημοκρατία του Κονγκό και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στο Νότο, και το Καμερούν στα δυτικά. Ο πληθυσμός είναι 5.579.000 κάτοικοι, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2022.
Οικονομία
Το μισό σχεδόν του εξαγωγικού εμπορίου της δημοκρατίας αντιπροσωπεύουν οι ίνες βαμβακιού και ο καφές. Κύριες χώρες εισαγωγής των προϊόντων αυτών είναι η Γαλλία, αρκετές δυτικοευρωπαϊκές χώρες και οι Ηνωμένες Πολιτείες.Στα εξαγώγιμα προϊόντα περιλαμβάνονται οι αραχίδες, η ξυλεία, το ελαστικό, το φοινικέλαιο, μικρές ποσότητες διαμαντιών και χρυσού. Εισάγονται κυρίως μηχανήματα, βαμβακερά υφάσματα και οχήματα.Υπάρχουν επίσης, βυρσοδεψεία και εργοστάσια παραγωγής φυτικών ελαίων, σαπωνοποιεία και ζυθοποιεία.Στις περιοχές των τροπικών δασών υπάρχουν αρκετά πριονιστήρια. Εκτός του φράγκου CFA, ως νόμισμα χρησιμοποιείται και το Bitcoin (XBT) από τις 27 Απριλίου 2022.
Πολιτική
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Το 2011 πρόεδρος επανεξελέγη ο Φρανσουά Μποζιζέ και πρώτο κόμμα στο κοινοβούλιο η Εθνική Συσπείρωση "Kwa Na Kwa". Το 2013 αναζωπυρώθηκαν οι εθνοτικές συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί (2014) ο πρόεδρος Μισέλ Ντζοτοντιά, ο οποίος είχε ανατρέψει τον Μποζιζέ. Υπηρεσιακή πρόεδρος εξελέγη από την μεταβατική εθνοσυνέλευση η Κατρίν Σαμπά-Πανζά, η οποία έγινε και η πρώτη γυναίκα στο ύπατο αξίωμα στη χώρα. Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2015-16 νέος πρόεδρος εξελέγη ο Φοστέν-Αρσάνζ Τουαντερά.
Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 53,1 χρόνια (50,2 χρόνια οι άνδρες και 56,3 οι γυναίκες).
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Εξολοθρευτής (franchise)
Το Εξολοθρευτής (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Terminator) είναι Αμερικανικό franchise πολυμέσων που δημιουργήθηκε από τους Τζέιμς Κάμερον και Γκέιλ Αν Χερντ. Το franchise ξεκίνησε το 1984 με την ταινία Ο Εξολοθρευτής, και από τότε έχει επεκταθεί σε πέντε συνέχειες, μία τηλεοπτική σειρά, βιντεοπαιχνίδια, κόμικς, και ατραξιόν. Το franchise έχει εισπράξει συνολικά $2.102 δισεκατομμύρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Terminator Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Ταξίδι στον χρόνο στη μυθοπλασία Κατηγορία:Sony Pictures franchises Κατηγορία:Franchises της Warner Bros. Κατηγορία:Paramount Pictures franchises Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της 20th Century Studios
Οικογένεια Κοφινά
Η οικογένεια Κοφινάς - Κοφινάκος είναι κλάδος της οικογένειας Καλλέργη που συναντάται σήμερα στο Πήλιο αλλά και στη Σκιάθο προερχόμενο από το χωριό Προμύρι του Πηλίου το 1860. Υπάρχουν όμως και άλλοι κλάδοι που προήλθαν από την οικογένεια Καλλέργη σε διάφορα μέρη της Ελλάδος όπως:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Demons and Wizards (άλμπουμ των Uriah Heep)
Demons and Wizards είναι ο τίτλος του τέταρτου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε το Μάιο του 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze" στην Ευρώπη και της "Mercury" στην Αμερική. Επανεκδόθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1995 από την "Castle", με επιπλέον τραγούδια.
Η επιτυχία του "Demons and Wizards" ήταν αρκετά μεγάλη, αφού έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανέβηκε στο # 20 των βρετανικών τσαρτ, ενώ έφθασε στις πρώτες πέντε θέσεις αρκετών ευρωπαϊκών χωρών. Το σινγκλ "Easy Livin' " γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη και ανέβηκε στο αμερικανικό Top-40, ενώ μικρότερη ήταν η επιτυχία του "The Wizard", το οποίο είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες νωρίτερα.
Το "The Wizard" γράφτηκε από τον κιμπορντίστα και βασικό συνθέτη του συγκροτήματος Κεν Χένσλεϊ και τον μπασίστα Μαρκ Κλαρκ, ο οποίος παρέμεινε στο συγκρότημα για μία περιοδεία το 1971 και ηχογράφησε μόνο αυτό το κομμάτι, με τους Uriah Heep. Το "Easy Livin' ", είναι ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του συγκροτήματος και διατηρήθηκε στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Uriah Heep, από το 1972 μέχρι σήμερα.
Τραγούδια
1. The Wizard (Hensley, Clarke) - 2:59
2. Traveller in Time (Box, Byron, Kerslake) - 3:25
3. Easy Livin'  (Hensley) - 2:37
4. Poet's Justice (Hensley, Box, Kerslake) - 4:15
5. Circle of Hands (Hensley) - 6:25
6. Rainbow Demon (Hensley) - 4:25
7. All My Life (Box, Byron, Kerslake) - 2:44
8. Paradise (Hensley) - 5:10
9. The Spell (Hensley) - 7:32
Θέσεις τσαρτ
Demons and Wizards (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 19 Μαΐου 1972
Επίσημη κυκλοφορία: Μάρτιος 1972
Easy Livin'  (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Αύγουστος 1972
Βραβεία
Demons and Wizards (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Μέλη των Uriah Heep
Το "Demons and Wizards" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Ντέηβιντ Μπαίρον - φωνητικά
Κεν Χένσλεϊ - πλήκτρα
Γκάρι Τέην - μπάσο
Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Μαρκ Κλαρκ - φωνητικά, μπάσο στο "The Wizard"
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Ο ύμνος της αγάπης
thumb|250px|Μια από τις πρώτες αποδόσεις της επιστολής σε αγγλικό κείμενο από το λατινικό κείμενο της [[Βουλγάτας που έγινε εκ μέρους της Καθολικής Εκκλησίας στο Αγγλικό Κολλέγιο του Ντουέ και εκδόθηκε στη Ρενς της Γαλλίας το 1582.]] Ο Ύμνος της Αγάπης, όπως είναι γνωστό το 13ο κεφάλαιο της Α΄ Επιστολής προς Κορινθίους που συνέταξε ο απόστολος Παύλος, διασώζεται μέσω της Καινής Διαθήκης και είναι ένα από τα πιο αξιόλογα κείμενα της Αγίας Γραφής.
Σύμφωνα με την επιστολή του Αποστόλου Παύλου, το δώρο της αγάπης έχει τόσο μεγάλη αξία που ξεπερνά κάθε αρετή. Ο «Απόστολος των εθνών», όπως είναι επίσης γνωστός ο Απόστολος Παύλος, επισημαίνει ότι, η αγάπη είναι πράξη τετελεσμένη που προέρχεται από την επιθυμία για την καλοσύνη και την ευτυχία, όμως δεν παραμένει συναίσθημα αλλά πραγματώνεται σε πράξη. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ο ύμνος αποτελεί την περιγραφή των χαρακτηριστικών που εμπεριέχει η αγάπη πραγματωμένη, όχι παραμένουσα στο συναισθηματικό επίπεδο, όπου εκεί είναι συναίσθημα και όχι αγάπη. Αποτελεί ένα ειλικρινές κατόρθωμα του εαυτού μας, αλλά πηγάζει από τον Θεό, αφού από αυτήν αντλούμε την δύναμη να ξεπεράσουμε τον εγωισμό μας (οὐ λογίζεται τὸ κακόν 13:5). Υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της πίστης μέσα από μια αδιάκριτη εμπιστοσύνη (πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει 13:7).
Ο Ύμνος της Αγάπης συχνά αναφέρεται ως ο Ύμνος των Ύμνων της Καινής Διαθήκης και στα εκκλησιαστικά κείμενα ως το Κεφάλαιο της Αγάπης. Σε πολλές χριστιανικές εκκλησίες, το κείμενο αναγιγνώσκεται κατά την ακολουθία του μυστήριου του γάμου. Ο Ύμνος της Αγάπης εμπεριέχεται στην διδακτέα ύλη των ελληνικών σχολείων στο μάθημα των Θρησκευτικών στην Ε΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου και στη Γ΄ τάξη του Γυμνασίου.
Υπόβαθρο
Ο Απόστολος Παύλος έγραφε την πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους μετά από τρία χρόνια παραμονής του στην Έφεσσο της Μικράς Ασίας. Στις Πράξεις των Αποστόλων γίνεται αναφορά στην πρώτη επίσκεψη του στην Κόρινθο και την ίδρυση της τοπικής Εκκλησίας σε αυτή την πόλη τα έτη 51 με 52 και με παραμονή 18 μηνών. Σε αυτή την επιστολή, ο Απόστολος Παύλος απαντούσε σε επιστολή που του είχαν αποστείλει οι Κορίνθιοι προκειμένου να τους συμβουλεύσει θεολογικά σχετικά με το μυστήριο του γάμου.
Ανάλυση
Ο ύμνος αποτελεί μια έξαρση της αρετής της αγάπης, αναφέρεται ως η διαπρεπέστερη μεταξύ των χριστιανικών αρετών, και μπορεί να διαιρεθεί σε τέσσερα μέρη:
Μουσική
Εκτός από τη μουσική απόδοση του ύμνου από ιεροψάλτες και εκκλησιαστικές χορωδίες, για λατρευτικούς σκοπούς, τον Ύμνο της Αγάπης έχουν μελοποιήσει πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Πέτρος Γαϊτάνος, συνθέτες όπως ο Μιχάλης Ανδρονίκου, αλλά και ξένοι καλλιτέχνες όπως η σοπράνο Ρομπέρτα Μπλίγκουντ (Roberta Bitgood), που το ερμήνευσε σε δική της εκτέλεση (Greatest of this is love, 1938), ο καθολικός ιερέας και μουσικοσυνθέτης Μάρκο Φρισίνα (Marco Frisina) (Jesus Christ, You Are My Life, 2011), καθώς και το γκόθικ μουσικό συγκρότημα Lacrimosa (Lichtgestalt - Hohelied der Lieb, 2005). Επίσης, ο Ύμνος της Αγάπης έχει μελοποιηθεί από τον Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ, για τη μουσική επένδυση του τέλους της ταινίας «Μπλε», μέρος της τριλογίας «Τρία χρώματα», του Κριστόφ Κισλόφσκι.
Λογοτεχνία
Ο Βρετανός συγγραφέας Τζορτζ Όργουελ, στην αρχή του κοινωνικού μυθιστορήματός του Άφησε την Ασπιντίστρα να Πετάει (1936), αντέγραψε το κείμενο της επιστολής και αντικατέστησε τη λέξη «αγάπη» με τη λέξη «χρήμα», με σκοπό να αλλάξει τη σημασία του κειμένου και να σατιρίσει την καπιταλιστική κοινωνία: «Το χρήμα είναι μακρόθυμο, είναι ευεργετικό και ωφέλιμο [..]».
Κινηματογράφος
Ο Σουηδός δημιουργός ταινιών Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, σε μια σκηνή της ταινίας του «Μέσα από τον Σπασμένο Καθρέφτη» (1961), χρησιμοποίησε τον στίχο, από τον Ύμνο της Αγάπης, «Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο».
Ο Πολωνός δημιουργός ταινιών Κριστόφ Κισλόφσκι, στην ταινία του «Μπλε» (1993) αντλεί στοιχεία από τους Ορφικoύς ύμνους στον Ορφέα και στην Περσεφόνη, ενώ το τέλος της ταινίας ντύνει μουσικά ο Ύμνος της Αγάπης μελοποιημένος από τον Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ και εκτελεσμένος από την Συμφωνική Ορχήστρα της Βαρσοβίας, στην ελληνική γλώσσα. Ο Κισλόφσκι επιχειρεί, μέσω της αναφοράς που κάνει συνήθως στα έργα του στο τρίπτυχο σύνθημα «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη» που ενέπνευσε τη Γαλλική Επανάσταση, να συνδέσει τη μυστηριακή λατρεία με τον χριστιανισμό και να καταδείξει ότι η αγάπη μπορεί να σκλαβώσει τους ανθρώπους με τα δεσμά της αλλά ταυτόχρονα να τους απελευθερώσει.
Αναφορές γνωστών προσωπικοτήτων
"«ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.» (Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους, κεφ.13, στ.11). (Στα αγγλικά: «When I was a child, I spoke as a child, I understood as a child, I thought as a child: but when I became a man, I put away childish things.»)"
"«νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη» (Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους, κεφ.13, στ.13) (Στα αγγλικά: «And now faith, hope, and love abide, these three; and the greatest of these is love.»)"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Φιλοσοφία της αγάπης
Η Εικονογραφημένη της Ελλάδος
«Ἡ Εἰκονογραφημένη τῆς Ἑλλάδος» ήταν περιοδικό τού Μεσοπολέμου, φιλολογικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου. Εκδότης του ήταν ο φιλοβενιζελικός Πολύβιος Π. Λεκός, που αργότερα διετέλεσε και δήμαρχος Σπετσών.
Το περιοδικό εξέδωσε τη δεκαετία του 1920 ο Λεκός, αντιγράφοντας ξένα πρότυπα. Διευθυντής σύνταξης ήταν ο Ιωάννης Γρυπάρης και γενικός γραμματέας ο Μιλτιάδης Λιδωρίκης. Την Επιτροπή Συντάξεως αποτελούσαν ο Γεώργιος Δροσίνης, ο Σπύρος Μελάς, ο Παύλος Νιρβάνας, ο Κωστής Παλαμάς και ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου.