cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιχείρημα από την ηθική
Κριτική του επιχειρήματος
Αρκετή κριτική συνάντησε κυρίως η δεύτερη πρόταση του επιχειρήματος καθώς υπάρχουν βιολογικές και κοινωνιολογικές εξηγήσεις για την ανάπτυξη της ανθρώπινης ηθικής, κάτι που σημαίνει πως δεν είναι ούτε αντικειμενική, ούτε απόλυτη. Την άποψη αυτή υποστήριξε ο βιολόγος E. O. Wilson και ο φιλόσοφος Michael Ruse, σύμφωνα με τους οποίους, η ανθρώπινη εμπειρία της ηθικής, είναι παράπλευρο προϊόν της φυσικής επιλογής. Αυτή η άποψη περί εξελικτικής ηθικής  εντάσσεται στο πλαίσιο του εξελικτικού νατουραλισμού. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, η ηθική στην ανθρωπότητα προέκυψε λόγω εξελικτικών πιέσεων, η οποία καθοδήγησε τους ανθρώπους στην ηθική, επειδή ήταν χρήσιμο για την ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι ηθικές αξίες δεν υπάρχουν ανεξάρτητα του ανθρώπινου μυαλού. Η ηθική μπορεί να κατανοηθεί καλύτερα ως εξελικτική διαδικασία με στόχο την αναπαραγωγή. Καμιά ανθρώπινη κοινωνία δεν υπερασπίζεται ανήθικες πράξεις όπως κλοπή ή φόνος, γιατί προφανώς αυτό θα οδηγούσε στο τέλος της συγκεκριμένης κοινωνίας και δεν θα είχαν μέλλον τα παιδιά της. Ο Ντέιβιντ Χιουμ έκανε ένα παρόμοιο επιχείρημα, ότι η πίστη σε αντικειμενικές ηθικές αλήθειες είναι παράλογη και η συζήτηση τους χωρίς νόημα.
Επειδή ο εξελικτικός νατουραλισμός παρουσιάζει μια εμπειρική εξήγηση για την ηθική, δεν απαιτεί από την ηθική να υπάρχει αντικειμενικά, ο Linville θεωρεί πως αυτή η άποψη θα οδηγήσει τελικά στον ηθικό σκεπτικισμό
O J.C.A. Gaskin αμφισβήτησε την πρώτη πρόταση του επιχειρήματος της δείξει αποδειχτεί γιατί η απόλυτη και αντικειμενική ηθική είναι Θεία εντολή και όχι ανθρώπινη επινόηση. O Αμερικάνος φιλόσοφος Μάικλ Μάρτιν υποστηρίζει ότι δεν είναι απαραιτήτως αλήθεια ότι αντικειμενικές ηθικές αλήθειες πρέπει εξυπακούουν την ύπαρξη του Θεού, αφού υπάρχουν εναλλακτικές εξηγήσεις. Υποστηρίζει ότι ο νατουραλισμός μπορεί να είναι μια αποδεκτή εναλλακτική εξήγηση και αν ακόμη μια υπερφυσική απάντηση είναι απαραίτητη, δεν απαιτείται να είναι ο Θεός σε αυτή (ο πολυθεϊσμός είναι μια εναλλακτική εξήγηση). Ο Μάρτιν επίσης ισχυρίζεται πως μη αντικειμενική ηθική μπορεί να είναι αποδεκτή και αμφισβητεί την άποψη πως η υποκειμενική ηθική οδηγεί σε ηθική αναρχία.
Πηγές
Κατηγορία:Ηθική Κατηγορία:Θεϊστικά επιχειρήματα
Μακεδονική Σχολή Αγιογραφίας
μικρογραφία|Η [[Ανάσταση του Χριστού από το Καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πρωτάτο, Αγίου Όρους. Η τοιχογραφία φιλοτεχνήθηκε από τον Μανουήλ Πανσέληνο το 1290 μ.Χ., σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά της τεχνοτροπίας της Μακεδονικής σχολής αγιογραφίας.]] Η Μακεδονική σχολή αγιογραφίας είναι ένα από τα δύο κυριότερα καλλιτεχνικά ρεύματα, που εντάσσονται στην τέχνη της Βυζαντινής αγιογραφίας. Εμφανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά άνθισε κυρίως στη Μακεδονία μεταξύ του 11ου και του 13ου αιώνα, με κέντρο τη Θεσσαλονίκη, και αργότερα πέρασε στη Σερβία. Χαρακτηριστικά της σχολής αυτής αποτελούν ο ρεαλισμός και η ελευθερία. Ο κυριότερος εκπρόσωπός αυτής της τεχνοτροπίας είναι ο Μανουήλ Πανσέληνος.
Ιστορική Εξέλιξη της σχολής
Η Μακεδονική σχολή αγιογραφίας μαζί με την Κρητική σχολή αγιογραφίας είναι τα δύο επικρατέστερα ρεύματα της Ύστερης Βυζαντινής αγιογραφίας.Ονομάσθηκε Μακεδονική σχολή, εξαιτίας των διασωζόμενων έργων αυτής της τεχνοτροπίας, τα οποία βρίσκονται στη Μακεδονία. Η Μακεδονική σχολή αγιογραφίας εμφανίστηκε νωρίτερα από την Κρητική σχολή αγιογραφίας, στην Κωνσταντινούπολη. Οι απόψεις όμως για την χρονολογία της εμφάνισής της διίστανται. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι ανάμεσα στον 11ο με τα τέλη του 13ου αιώνα είναι η θεμελίωση της και η περίοδος ακμής της είναι ο 14ος αιώνας. Ο λόγος που αναπτύχθηκε πιο γρήγορα η Μακεδονική σχολή απ' ό,τι η Κρητική είναι η γεωγραφική εγγύτητα της Μακεδονίας στην Κωνσταντινούπολη. Σταδιακά, όμως, κατά τον 15ο αιώνα άρχισε να χάνει τη δυναμική της και τελικά απορροφήθηκε από την Κρητική σχολή αγιογραφίας, παρόλο που οι ανώτερες τάξεις του Βυζαντίου και ο κλήρος την υιοθέτησαν ως βασική τεχνοτροπία αγιογράφησης των ναών της εποχής, καθώς η τεχνοτροπία αυτή χρησιμοποιούνταν κυρίως στα ψηφιδωτά και τις τοιχογραφίες. Η απορρόφισή της από την Κρητική σχολή έγινε εξαιτίας δύο βασικών παραγόντων. Αρχικά, ο ρεαλισμός και η ελευθερία της αναπαράστασης των αγίων δημιούργησε θρησκευτικές έριδες μεταξύ των χριστιανών. Έπειτα, οι κοινωνικές αναταραχές της εποχής, εξαιτίας της πολιτικής αβεβαιότητας και της απειλής των εξωτερικών εχθρών του Βυζαντίου, την οδήγησαν σε παρακμή. Τελικά, οι Βαλκανικοί λαοί, κυρίως οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι, θα υιοθετήσουν την Μακεδονική τεχνοτροπία αγιογράφησης, εξαιτίας της εγγύτητάς τους με την Μακεδονία, και έτσι δεν θα εξαλειφθεί η Μακεδονική σχολή ολοσχερώς.
Τα κέντρα ανάπτυξης της σχολής
αριστερά|μικρογραφία|Τα [[Εισόδια της Θεοτόκου από το καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Πρωτάτο, Αγίου Όρους. Η τοιχογραφία φιλοτεχνήθηκε άπο τον Μανουήλ Πανσέληνο το 1290 μ.Χ. σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά της Μακεδονικής σχολής αγιογραφίας.]] Η Μακεδονική σχολή γεννήθηκε στα αγιογραφικά εργαστήρια της πρωτεύουσας του Βυζαντινού κράτους, δηλαδή την Κωνσταντινούπολη. Η διαμόρφωσή της, όμως, έγινε στη Μακεδονία και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, η οποία εκείνη την περίοδο είχε και εκείνη πολλά αγιογραφικά εργαστήρια. Υπάρχουν όμως και άλλα κέντρα ανάπτυξης της Μακεδονικής σχολής δευτερευούσης σημασίας. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι το Άγιον Όρος και η Καστοριά. Αργότερα, κέντρο της θα γίνει η Σερβία και η περιοχή της Βαρντάσκα και η Βουλγαρία ως κέντρο δευτερεύουσας σημασίας.
Χαρακτηριστικά της σχολής
μικρογραφία|Οι Άγιοι Θεόδωροι [[Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων|Τήρων και Στρατηλάτης από το καθολικό της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Πρωτάτο, Αγίου Όρους. Η τοιχογραφία φιλοτεχνήθηκε από τον Μανουήλ Πανσέληνο το 1290 μ.Χ. σύμφωνα με τα χαρακτηριστικα της Μακεδονικής σχολής αγιογραφίας]] Η Μακεδονική τεχνοτροπία αγιογραφίας χαρακτηρίζεται από μια τάση για επιστροφή στην ελληνιστική και αρχαϊκή τεχνοτροπίας της τοιχογραφίας. Πιο συγκεκριμένα:
Εκπρόσωποι της σχολής
Κυριότερος εκπρόσωπος της Μακεδονικής σχολής είναι ο Μανουήλ Πανσέληνος. Υπάρχουν, όμως, και άλλοι σημαντικοί αγιογράφοι που εκπροσωπούν αυτήν την τεχνοτροπία αγιογράφησης, όπως ο Γεώργιος Καλλιέργης, ο Μιχαήλ και ο Ευτύχιος Αστραπάς.
Κατηγορία:Αγιογραφία
Νικηφόρος Μανδηλαράς
Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς (19 Φεβρουαρίου 1928 - 18 Μαΐου 1967) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδας. Είναι περισσότερο γνωστός ως δικηγόρος υπερασπίσεως στη δίκη για την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Σκοτώθηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, καθώς προσπαθούσε να διαφύγει από την Ελλάδα, όπου κινδύνευε να συλληφθεί από το καθεστώς της χούντας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Κόρωνο της Νάξου το 1928. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα ενώ παράλληλα εργαζόταν. Αφού τελείωσε τις σπουδές του εργάστηκε στο δικηγορικό γραφείο του Γ.Β. Μαγκάκη και αργότερα άνοιξε δικό του γραφείο. Μαζί με τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο, τον Γιώργο Ασημακόπουλο, τον Σταύρο Κανελλόπουλο και άλλους ίδρυσε την Ένωση Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος. Υπερασπίστηκε πολλές φορές πολίτες που διώκονταν για την πολιτική τους δράση και στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ανέλαβε την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Σχεδίαζε να πολιτευτεί με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο του 1967 και οι οποίες τελικά δεν έγιναν εξ αιτίας της επιβολής της δικτατορίας.
Ο θάνατός του
Λόγω της ανάμειξής του στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ως συνηγόρου υπεράσπισης και της πολιτικής του δράσης, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς κινδύνευε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Έτσι στις 17 Μαΐου του 1967 επιβιβάστηκε κρυφά στο πλοίο RITA-V με σκοπό να διαφύγει στην Κύπρο. Πέντε ημέρες αργότερα όμως ψαράδες βρήκαν το πτώμα του στην παραλία Γενναδίου της Ρόδου.
Κατά την εκδοχή των αρχών, ο καπετάνιος του πλοίου Πέτρος Πόταγας έριξε τον Μανδηλαρά στη θάλασσα με ένα σωσίβιο, προκειμένου ο τελευταίος να κολυμπήσει ως την ακτή και να αποφύγει τη σύλληψη. Όμως ο δικηγόρος πηδώντας από το πλοίο, τραυματίστηκε στο κεφάλι και στη συνέχεια πνίγηκε και το πτώμα του ξεβράστηκε στην ακτή.
Υποστηρίζεται ωστόσο με βάση στοιχεία που υπάρχουν, ότι ο Νικηφόρος Μανδηλαράς πρέπει να βγήκε στην ακτή, όπου συνελήφθη και δολοφονήθηκε. Πρώτον ο Μανδήλαρας με τη σωματική διάπλαση που είχε (ήταν και δεινός κολυμβητής) ήταν απίθανο να τραυματιστεί πηδώντας από το πλοίο και να μην καταφέρει να κολυμπήσει μέχρι τη στεριά. Επίσης από φωτογραφίες του νεκρού Μανδηλαρά φαίνεται πως είχε δεχτεί χτυπήματα στο κεφάλι και είχε μια τρύπα στο θώρακα. Ακόμα όταν βρέθηκε το πτώμα του έτρεχε αίμα από το αυτί του, κάτι που δε θα μπορούσε να συμβεί αν είχε πνιγεί. Η δε έκθεση των γιατρών που εξέτασαν τη σορό του δεν υπεβλήθη άμεσα, αλλά αφού έφτασε από το εξωτερικό, λίγες μέρες αργότερα, ο ιατροδικαστής Καψάσκης.
Επιπλέον υπάρχει η μαρτυρία του Ροδίτη δικηγόρου Γιώργου Χιωτάκη, φίλου του Μανδηλαρά, δημάρχου Ρόδου το 1964 και πολιτευτή της Ένωσης Κέντρου, σύμφωνα με την οποία στις 18 Μαΐου τον πλησίασε μέσα στο δικαστικό μέγαρο ένας χωρικός και του είπε πως μεταφέρει μήνυμα του Μανδηλαρά που κρύβεται στην παραλία της Λάρδου. Ο Χιωτάκης με τον ίδιο χωρικό έστειλε μήνυμα στον Μανδηλαρά ζητώντας του να ορίσει τόπο συνάντησης, καθώς όμως δεν έλαβε απάντηση αποφάσισε την επομένη να ψάξει να τον βρει μόνος του. Στη διαδρομή με το αυτοκίνητο τον παρακολουθούσαν άνδρες της ασφάλειας και έμαθε ότι οι αρχές αναζητούσαν έναν δραπέτη. Δύο μέρες αργότερα ο Χιωτάκης έμαθε από τις εφημερίδες ότι ξεβράστηκε το πτώμα ενός αγνώστου άνδρα στην παραλία Γενναδίου.
Στη δίκη που ακολούθησε ο καπετάνιος Πέτρος Πόταγας καταδικάστηκε σε δώδεκα μήνες φυλάκιση για ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Αργότερα ο Πόταγας έφυγε οικογενειακώς για τη Νότια Αφρική, όπου πολύ σύντομα απεβίωσε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Βιβλιογραφία
«Νικηφόρος Μανδηλαράς, Η δολοφονία ενός αγωνιστή», Γ Λ. Χιωτάκης - Γιάννης Κορίδης, Εκδόσεις Ιωλκός, 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Θύματα της Χούντας των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
ΚΣ Γκρέβενμαχερ
Η ΚΣ Γκρέβενμαχερ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Γκρέβενμαχερ του Λουξεμβούργου. Ιδρύθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1909. Αγωνίζεται στο Op Flohr Stadion, χωρητικότητας 4062 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου. Έχει αναδειχθεί πρωταθλητρία μία φορά, την περίοδο 2002-03, ενώ τερμάτισε 7 φορές στη δεύτερη θέση. Έχει κατακτήσει επίσης 3 φορές το κύπελλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909
Οίκος του Γύλιχ
Ο Οίκος του Γύλιχ, γερμ.: Haus von Jülich, ήταν ένας ευγενής Οίκος στη Γερμανία, που έδρασε από τον 12ο ως του 16ο αι. Τα μέλη του αρχικά ήταν κόμητες του Γύλιχ, μετά αναβιβάστηκαν σε δούκες του Γύλιχ. Με επιγαμία απέκτησαν το δουκάτο του Χέλρε, που τελικά περιήλθε στον Οίκο του Έχμοντ. Πάλι με επιγαμία απέκτησαν τις κομητείες των Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ και ως κόμητες του Μπεργκ αναβιβάστηκαν σε δούκες του Μπεργκ· έτσι δημιουργήθηκε το ενοποιημένο δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ, που τελικά περιήλθε στον Οίκο του Λα Μαρκ. Ο Οίκος εξέλιπε το 1511 από άρρενα και το 1543 από θήλεα μέλη.
Ιστορία του Οίκου
Τα μέλη του Οίκου ήταν κόμητες του Γύλιχ, ώσπου ο Γουλιέλμος Ε΄ υποστήριξε τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας, ο οποίος ως ανταμοιβή τον αναβίβασε σε δούκα του Γύλιχ. Αυτός είχε δύο γιους, τον Γουλιέλμο Β΄ και τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄.
Ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη και διάδοχο του δούκα του Χέλρε (ολλανδ.: Gerle, γερμ.: Gueldern), έτσι έγινε jure auxoris δούκας του Χέλρε. Είχε δύο παιδιά, τον Ράιναλντ Δ΄ και την Ιωάννα. Ο Ράιναλντ Δ΄ δούκας των Γύλιχ & Χέλρε ήταν άτεκνος. Από την κόρη του Ιωάννα το δουκάτο του Χέλρε, μέσω της κόρης της Μαρίας του Άρκελ, περιήλθε στον γιο της τελευταίας Άρνολντ δούκα του Χέλρε, του Οίκου του Έχμοντ.
Ο Γκέρχαρντ ΣΤ΄ νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Ράβενσμπεργκ & Μπεργκ (γερμ.: Ravensberg & Berg), η οποία είχε κληρονομήσει την κομητεία του Ράβενσμπεργκ από τον πατέρα της και την κομητεία του Μπεργκ από τη μητέρα της. Έτσι ο Γκέρχαρντ ΣΤ΄ έγινε jure auxoris κόμης των Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ. Ο γιος του Γουλιέλμος Ζ΄ κόμης του Μπεργκ αναβιβάστηκε από τον Βεντσεσλάβο της Γερμανίας σε δούκα του Μπεργκ. Ο εγγονός τού Γουλιέλμου Ζ΄, ο Γκέρχαρντ Ζ΄ κληρονόμησε το δουκάτο του Γύλιχ από τον Ράιναλντ Δ΄ και το δουκάτο του Μπεργκ από τον θείο του Αδόλφο. Ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄ ήταν δούκας των Γύλιχ-Μπεργκ, αλλά δεν είχε άρρεν τέκνο και τον διαδέχθηκε η κόρη του Μαρία με τον σύζυγό της Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης, του Οίκου του Λα Μαρκ.
ΦΚ Πιουνίκ
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992, αρχικά με την επωνυμία Χομενετμέν Γερεβάν κι έλαβε μέρος στο πρώτο πρωτάθλημα της ανεξάρτητης Αρμενίας. Ιδρυτής και ηγετική φυσιογνωμία του συλλόγου υπήρξε η παλαιά δόξα του σοβιετικού ποδοσφαίρου, ο Χορέν Οβανεσιάν. Την πρώτη κιόλας σεζόν, ο Οβανεσιάν, ως παίκτης-προπονητής, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος της ελεύθερης Αρμενίας.
Ειδικότερα, η «Χομενετμέν Γερεβάν» και η Σιράκ από το Γκιουμρί συγκέντρωσαν τους ίδιους βαθμούς και ενώ η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας (FFA), είχε αποφασίσει να διεξαχθεί ένας επιπλέον αγώνας (μπαράζ) για να αναδεχθεί ο μοναδικός πρωταθλητής, οι δυο ομάδες δεν συμφώνησαν για τον τόπο διεξαγωγής και έτσι η εκτελεστική επιτροπή της FFA αποφάσισε να ανακηρύξει αμφότερες πρωταθλήτριες. Το 1995, για πολιτικούς λόγους, μετονομάστηκε σε Πιουνίκ, δηλαδή Φοίνικας, υιοθετώντας ως έμβλημα το πτηνό της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που είχε την ιδιότητα να αναγεννάται από τις στάχτες του. . Μετά την αλλαγή του ονόματος, η Πιούνικ κέρδισε το πρωτάθλημα της σεζόν 1995–96, και τελείωσε τη αγωνιστική περίοδο με ένα σερί 59 αγώνων χωρίς ήττα.
Το 2000 (μετά από δύο χρόνια απουσίας από την αγωνιστική δράση) συγχωνεύθηκε με την Αρμένικουμ, κερδίζοντας μια θέση στην Α΄ Κατηγορία. Από το 2001 μέχρι το 2010 κατέκτησε δέκα συνεχόμενα πρωταθλήματα. Η δεκαετία του 2010 σημαδεύτηκε από την αλλαγή φιλοσοφίας του συλλόγου με έμφαση στην προώθηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες, καθώς και από οικονομικά προβλήματα που προκάλεσαν αρκετές αυξομειώσεις ανά αγωνιστική περίοδο.
Τη φανέλα του συλλόγου έχουν φορέσει ποδοσφαιριστές όπως ο Χενρίκ Μιχιταριάν, ο Εντγκάρ Μανουσαριάν , ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν , οι αδελφοί Αρμάν και Αρταβάζ Καραμιάν, καθώς και ο Αρσέν Αβετισιάν, ο οποίος ως παίκτης της ομάδας αναδείχτηκε τη σεζόν 1994/1995 πρώτος σκόρερ στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
Μικρογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
Οι  Μικρογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης είναι συλλογή από χειρόγραφα του 9ου μέχρι του 16ου αιώνα. Είναι γραμμένα σε περγαμηνές η χαρτί. Διασώζονται 2911 χειρόγραφα, τα περισσότερα αποσπάσματα.
Σχετικά κύρια άρθρα
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Καινή Διαθήκη
Ρομίρι Ζακύνθου
Το Ρομίρι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου στα Ιόνια Νησιά.
Γενικά στοιχεία
Το Ρομίρι βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βραχιώνας σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχει περίπου 10 χλμ. ΝΔ. από την πόλη της Ζακύνθου και είναι μεταξύ των χωριών Λιθακιά και Μαχαιράδο. Είναι καθαρά αγροτικός οικισμός και αξιοθέατό του είναι η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής με περίτεχνα σκαλίσματα στο εξωτερικό της ενώ στο εσωτερικό είναι διακοσμημένη με αξιόλογες αγιογραφίες, ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο και γυναικωνίτη.
Αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866, γραμμένο ως Ρωμήρι, να προσαρτάται στον τότε δήμο Μαχαιράδου και το 1912 στο ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1949 το όνομά διορθώθηκε σε Ρομίριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αρτεμισίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 605 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Οικογένεια Σπάτα
Η Οικογένεια Σπάτα δεν είχε συγγενικές σχέσεις με την Φάρα Μπούα.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Σπάτας
Πρίμο Ματσολάρι
Ο Πρίμο Ματσολάρι (Primo Mazzolari, Κρεμόνα, 13 Ιανουαρίου 1890 - Μπότσολο, 12 Απριλίου 1959) ήταν Ιταλός κληρικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Από τις 10 Ιουλίου 1932 έως τον θάνατό του, διετέλεσε εφημέριος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα το Μπότσολο.
Το 1949 ίδρυσε την δεκαπενθήμερη επιθεώρηση "ADESSO" (ΑΔΈΣΣΟ - Tώρα) και από αυτή του την ενέργεια αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τους ανωτέρους του. Μόνο προς τα τελευταία χρόνια του βίου του (1957) ο τότε αρχιεπίσκοπος Μοντίνι (μέλλων Πάπας Παύλος ΣΤ΄), τον κάλεσε να κηρύξει στην επισκοπή.
Υπήρξε εξέχουσα μορφή του ιταλικού καθολικισμού κατά το πρώτο μισό του 20ού αι. Η θεολογική σκέψη του προείδε αρκετές από τις αρχές που αποτυπώθηκαν αργότερα στη Β΄ Βατικάνιο Σύνοδο, γύρω από την εκκλησία των φτωχών και τη θρησκευτική ελευθερία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Σύνοδος του Ακυϊσγράνου
Στην χριστιανική εκκλησιαστική ιστορία με την ονομασία Σύνοδος του Ακυϊσγράνου φέρονται συνολικά 22 Εκκλησιαστικές Σύνοδοι που πραγματοποιήθηκαν στη γερμανική πόλη Ακυίσγρανον (σημερινό Άαχεν) και που συγκροτήθηκαν όλες μεταξύ του 8ου και 12ου αιώνα. Από τις 22 αυτές, σπουδαιότερες, που επηρέασαν γενικά τον Χριστιανισμό στην εποχή τους ήταν μόνο δύο, η του 798 και η (σημαντικότερη όλων) του 802.
Σύνοδος του 798
Κατά τη Σύνοδο αυτή ο αιρεσιάρχης Ούργκελ που υποστήριζε ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν "θετός" υιός του Θεού, αναγκάσθηκε τελικά μετά από συζητήσεις έξι ημερών να ανακαλέσει τη δοξασία αυτή που δίδασκε.
Σύνοδος του 802
Όπως είναι γνωστό, το ζήτημα αυτό συνίσταται στο ότι οι Δυτικοί (Καθολικοί) παραδέχονταν απ΄ αρχής ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται τόσο "εκ του Πατρός" (όπως πιστεύουν οι Ανατολικοί, (Ορθόδοξοι χριστιανοί), όσο "και εκ του Υιού". Εξ αυτού ο Παπισμός προσέθεσε στο Σύμβολο της Πίστεως (εκ του "Πιστεύω"), των Πατέρων της "εν Νικαία Συνόδου", τη λατινική φράση "Φιλιόκβε" (Filioque), δηλαδή "και εκ του Υιού". Εν τούτοις, ο Πάπας Λέων Γ΄ (795-816) απέρριψε επίσημα την προσθήκη εκείνη και αναγράφοντας το "Πιστεύω", χωρίς αυτή, σε δύο ασημένιες πλάκες τις ανήρτησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, οπότε και γεφυρώθηκε το δογματικό εκείνο χάσμα.
Παρά ταύτα και ίσως για πολιτικούς λόγους ο ίδιος ο Πάπας συνεκάλεσε το 802, στη πόλη Ακυίσγρανον, που ήταν ήδη πρωτεύουσα της Αγίας και Μεγάλης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Εκκλησιαστική Σύνοδο η οποία και τελικά επανέφερε την προσθήκη του Φιλιόκβε με συνέπεια να δημιουργηθεί έτσι εκ νέου το Σχίσμα της Εκκλησίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γερμανία Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Άαχεν
Αγία Τριάδα Μακρινούς Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Η Αγία Τριάδα είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Αγρινίου στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 44 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Τριάδα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 310 μέτρων και βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας και δυτικά του Εύηνου ποταμού. Απέχει 40 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο και 32 χλμ. βορειοδυτικά από τη Ναύπακτο. Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι το 1954, ήταν Κάτω Μπερπάτη και με αυτό αναγνωρίστηκε επίσημα το 1951 ως μέρος της τότε κοινότητας Μακρινούς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Κυψέλη, τους Αγίους Αποστόλους, τη Μακρινού και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκων. Νωρίτερα υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Μεσολογγίου και στη συνέχεια ανήκε στον δήμο Μακρυνείας.
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Αγία Τριάδα Ανοιξιάτικου, Αγία Τριάδα Γούναρη, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αγία Τριάδα Στύλιας, Αγία Τριάδα Χόμορης.
ΦΚ Καρέντα Κάουνας
Τίτλοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιθουανίας
Εκλογές στη Μιανμάρ
Στη Μιανμάρ, το πολίτευμα της οποίας είναι ενιαία συνταγματική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για εθνικό Κοινοβούλιο, τοπικά κοινοβούλια και για υπουργούς επί Θεμάτων Εθνοτήτων. Στις γενικές εκλογές εκλέγονται τα μέλη της Άνω Βουλής (Βουλή των Εθνικοτήτων) και της Κάτω Βουλής (Βουλή των Αντιπροσώπων) που απαρτίζουν μαζί τη Συνέλευση της Ένωσης. Επίσης, διεξάγονται τοπικές εκλογές (State and Region Hluttaws, όπως ονομάζονται τα τοπικά κοινοβούλια) και εκλέγονται οι υπουργοί επί των Εθνικών Θεμάτων από ορισμένους εκλογείς.
Πρόσφατες εκλογές (2020)
Την 1η Φεβρουαρίου 2021 ο στρατός κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα, ανέτρεψε και συνέλαβε την κρατική σύμβουλο Αούνγκ Σαν Σου Κι και ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2020.
1990
Οι γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 27 Μαΐου 1990 και ήταν οι πρώτες μετά από εκείνες του 1960. Σε αυτές πρώτο αναδείχθηκε το κόμμα του Εθνικού Συνδέσμου για τη Δημοκρατία (NLD) με ηγέτιδα την Αούνγκ Σαν Σου Κι, το οποίο κέρδισε και την πλειοψηφία των εδρών της βουλής. Παρ´όλα αυτά το Κρατικό Συμβούλιο Νόμου και Αποκατάστασης της Τάξης (SLORC) αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία, μη δεχόμενο τα αποτελέσματα. Αντί αυτού συνέλαβε τα περισσότερα μέλη του NLD ενώ μερικά άλλα κατάφεραν να διαφύγουν στο εξωτερικό. Επίσης εξελέγη και συντακτική συνέλευση για την εκπόνηση συντάγματος χωρίς νομοθετική εξουσία, η οποία όμως δεν λειτούργησε λόγω απαγόρευσης από το στρατιωτικό καθεστώς. Στις 18 Δεκεμβρίου 1990 σχηματίστηκε κυβέρνηση από τους αντιπροσώπους που εκλέχτηκαν με πρωθυπουργό τον Σέι Ουίν, πρώτο ξάδερφο της Αούνγκ Σαν Σου Κι. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 72,6%.
2010
Στις ιστορικές εκλογές του 2010 οι οποίες διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, δεν έλαβε μέρος το βασικό κόμμα της αντιπολίτευσης, η Εθνική Λίγκα για τη Δημοκρατία της Αούνγκ Σαν Σου Κίι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξήχθη η εκλογική διαδικασία. Ενώ οι εκλογικοί παρατηρητές δήλωσαν ότι η διεξαγωγή των εκλογών ήταν ομαλή, η αντιπολίτευση προέβη σε καταγγελίες για χειραγώγηση προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος.
Το κυβερνών κόμμα, που είναι προσκείμενο στον στρατό, κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας σχεδόν 80% των εδρών. Η Διεθνής Κοινότητα, όπως τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν τις εκλογές ως παρωδία με σκοπό τη νομιμοποίηση της αυταρχικής διακυβέρνησης του καθεστώτος. Το νέο Κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 31 Ιανουαρίου 2011.
Ο Θέιν Σέιν, ως επικεφαλής του Κόμματος Ένωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης, κέρδισε τις εκλογές του 2010. Στις 4 Φεβρουαρίου 2011, ο Σέιν διορίστηκε από το Κοινοβούλιο στο αξίωμα του Προέδρου της Μιανμάρ και έγινε ο πρώτος μη στρατιωτικός στο αξίωμα αυτό έπειτα από 50 χρόνια. Αντιπρόεδροι διορίστηκαν οι Τιν Αούνγκ Μγιντ Ου (Tin Aung Myint Oo) και Σάι Μάουκ Χαμ ( Sai Mauk Kham). Ο Σέιν ανέλαβε επίσημα καθήκοντα έπειτα από την διάλυση του κυβερνώντος στρατιωτικού συμβουλίου στις 30 Μαρτίου 2011. Η ορκωμοσία του έγινε κεκλεισμένων των θυρών.
Επαναληπτικές εκλογές 2012
Την 1η Απριλίου 2012 εξαιτίας θανάτων βουλευτών και για άλλους λόγους, διεξήχθησαν επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές για 44 έδρες Το κύριο αντιπολιτευόμενο κόμμα Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία έλαβε μέρος στις εκλογές και κέρδισε τις 43 από τις συνολικά 44 έδρες (επί συνόλου 45 διαθέσιμων). Η αρχηγός του Εθνικού Συνδέσμου, Αούνγκ Σαν Σου Κίι κατήλθε στο Κάουμου και κέρδισε την έδρα.
Αποτελέσματα (2010) για Pyithu Hluttaw
Εξελέγησαν τα 330 μέλη επί συνόλου 440 στην Βουλή των Αντιπροσώπων (Pyithu Hluttaw).
2015
Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 2015, ο αντιπολιτευόμενος Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία (NLD) κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στο σύνολο του εθνικού κοινοβουλίου. Το NLD κέρδισε μια σαρωτική νίκη, καταλαμβάνοντας το 86% των εδρών στη Συνέλευση της Ένωσης (235 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλες 135 στη Βουλή των Εθνικοτήτων).
Δημοψήφισμα 2008
Στις 10 Μαΐου του 2008 ξεκίνησε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έγκριση νέου Συντάγματος. Παρά την καταστροφή του κυκλώνα Ναργκίς, το δημοψήφισμα διεξήχθη κανονικά με εξαίρεση ορισμένες περιοχές που επλήγησαν από τη φυσική καταστροφή, όπου αναβλήθηκε η ψηφοφορία για τις 24 Μαΐου. Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκαν στις 15 Μαΐου και έδειξαν αποδοχή με περισσότερο από το 92% των ψηφισάντων για το νέο Σύνταγμα, ενώ η προσέλευση ήταν της τάξης του 99%. Η Αντιπολίτευση αμφισβήτησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Στις 29 Μαΐου του 2008 η χούντα ανακοίνωσε ότι το Σύνταγμα εγκρίθηκε (έπειτα και από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στις πληγείσες από τον κυκλώνα περιοχές) και θα τεθεί σε ισχύ σε δύο χρόνια. Το 92,4% των ψηφοφόρων ενέκρινε το Σύνταγμα με ποσοστό συμμετοχής 98,12%.
Αποτελέσματα
Σημείωση: Τα στοιχεία προέρχονται από 278 δήμους (επί συνόλου 325) στους οποίους διεξήχθη το δημοψήφισμα στις 10 Μαΐου του 2008.
Παραπομπές
*
Δοκός Ύδρας
Ο Δοκός είναι μικρό νησί του Αργοσαρωνικού, ανήκει στο νησί της Ύδρας, και βρίσκεται απέναντι από την Ερμιόνη, κοντά στην Αργολίδα. Στο στενό ανάμεσα Ύδρας, Ερμιόνης και Σπετσών.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Απεροπία, λόγω της άπειρης θέας που της προσφέρει η στρατηγική της θέση, με αυτό το όνομα αναφέρεται και από τον Παυσανία. Το Δοκός, το απέκτησε κατά την Βυζαντινή περίοδο καθώς αποτελεί πέρασμα για την Ύδρα αλλά και για την Ερμιόνη, για τη δεύτερη μέσω του Βούπορθμου, όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα η σημερινή χερσόνησος Μουζάκι στην ηπειρωτική πλευρά του περάσματος. Είναι ένα από τα λίγα ελληνικά νησιά γένους αρσενικού.
Πληθυσμός
Ο Δοκός στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 18 κατοίκους.
Αρχαιολογία
Το νησί σύμφωνα με αρχαιολογικές έρευνες είχε κατοικηθεί από την εποχή του χαλκού, πριν 6.000 χρόνια. Λείψανα της εποχής εκείνης βρέθηκαν κατά μήκος όλης της παραλίας. Η πρωιμότατη κατοίκηση του Δοκού, τεκμαίρεται από την ίδρυση δύο μόνιμων εγκαταστάσεων της Πρωτοελλαδικής II περιόδου (2800 - 2300 π.Χ.) στη βόρεια ακτή της νήσου, επάνω στο Ακρωτήριο Μύτη Κομμένη και στη θέση Λέδεζα, ερμηνεύεται στο πλαίσιο της έντονης ναυτικής δραστηριότητας των φορέων του πρωτοελλαδικού πολιτισμού και της μεγάλης ακμής του θαλάσσιου εμπορίου, στον χώρο του Αργοσαρωνικού και στο Μυρτώο πέλαγος, κατά το β΄ μισό της 3ης χιλιετίας π.Χ. Το 1975 βρέθηκε κοντά στην ακτή το αρχαιότερο γνωστό ναυάγιο, χρονολογημένο μεταξύ 2500 - 2000 π.Χ. Το ναυάγιο αυτό συνιστά απτή μαρτυρία μείζονος σημασίας για την άσκηση ναυτιλίας στην ευρύτερη περιοχή. Εντοπισμένο σε μικρή απόσταση από τη νότια βραχώδη ακτή του Ακρωτηρίου Κομμένη, μεγάλο μέρος του οποίου ανελκύσθηκε και μελετήθηκε από το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών κατά τα έτη 1989-92. Επάνω στο ίδιο ακρωτήριο, πολύ αργότερα, κατά τους ύστερους μυκηναϊκούς χρόνους, ακμάζει ένας οχυρωμένος οικισμός σημαντικής έκτασης, ενώ στη γειτονική Λέδεζα αναγνωρίζεται η ύπαρξη ισχυρού Μυκηναϊκού περιβόλου, προορισμένου για την προστασία πηγής νερού και για τη συγκέντρωση των κοπαδιών.
Βυζαντινή μεσαιωνική περίοδος
Στα μέσα του 7ου αιώνα, επάνω σε υψηλό οχυρό λόφο, συγκροτείται καστροπολιτεία, στη βορειοανατολική πλευρά του Όρμου Σκίντου. Φαίνεται ότι δημιουργήθηκε από φυγάδες, προερχόμενους από τις γύρω περιοχές και υπολογίζεται ότι καταστράφηκε από τους Άραβες το φθινόπωρο του 673. Στη διάρκεια των αιώνων και μέχρι σήμερα ο Δοκός υπήρξε τόπος μόνιμης διαμονής βοσκών και αλιέων, αλλά και λατόμων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Μανιφέστο του Μπράουνσβαϊγκ
μικρογραφία|320x320εσ|Ανώνυμη καρικατούρα που απεικονίζει τη μεταχείριση που επιφύλαξε ο γαλλικός πληθυσμός στο μανιφέστο του Μπράουνσβαϊγκ Το Μανιφέστο του Μπράουνσβαϊγκ (Γαλλικά: Le manifeste de Brunswick) ήταν μια διακήρυξη που εκδόθηκε από τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ, Πρώσο διοικητή των Αυστριακών και Πρωσικών στρατευμάτων, στις 25 Ιουλίου 1792 στο Κόμπλεντς προς τον πληθυσμό του Παρισιού της Γαλλίας κατά τη διάρκεια πολέμου εναντίον της Γαλλίας για την αποκατάσταση της μοναρχίας.
Αυτό το μανιφέστο, που γράφτηκε από Γάλλους ευγενείς που είχαν μεταναστεύσει στη Γερμανία και ήταν εμπνευσμένο από το περιβάλλον της βασίλισσας Μαρίας-Αντουανέτας, απειλούσε την πόλη του Παρισιού με ολοκληρωτική καταστροφή και σφαγή των κατοίκων εάν κινδύνευε ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ' και η βασιλική οικογένεια. Κοινοποιήθηκε στο Παρίσι στις αρχές Αυγούστου 1792.
Ήταν ένα μέτρο που αποσκοπούσε στον εκφοβισμό του Παρισιού, αλλά σε αντίθεση με τις προσδοκίες των συντακτών, προκάλεσε την οργή των Παρισινών επαναστατών, συνέβαλε στην περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση της Γαλλικής Επανάστασης και πυροδότησε τα αιματηρά γεγονότα της 10ης Αυγούστου 1792 που είχαν ως αποτέλεσμα την αναστολή της εξουσίας του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ' και τη σύλληψή του.
Ιστορικό
Στις 20 Απριλίου 1792, η επαναστατική Γαλλία κήρυξε πόλεμο εναντίον της Αυστρίας, η οποία προετοίμαζε πόλεμο για την επαναφορά της απόλυτης μοναρχίας στη Γαλλία με τη συμμετοχή Γάλλων εκπατρισμένων (Στρατιά των Εμιγκρέδων).
Στις 30 Ιουλίου, η Αυστρία και η Πρωσία ξεκίνησαν εισβολή στη Γαλλία, και μετά τις πρώτες νίκες τους στο βορρά και τα ανατολικά της Γαλλίας σκόπευαν να καταλάβουν το Παρίσι.
Η Επανάσταση σε κίνδυνο
μικρογραφία|250x250εσ|Ο βασιλιάς απειλείται από τους Παριζιάνους, [[Ημέρα της 20ής Ιουνίου 1792|20 Ιουνίου 1792]] Η Γαλλία βρίσκονταν σε πόλεμο εναντίον της Αυστρίας και της Πρωσίας από τον Απρίλιο του 1792. Ο γαλλικός στρατός ήταν αποδιοργανωμένος καθώς πολλοί αξιωματικοί είχαν εκπατρισθεί (όλοι ευγενείς), οι δυνάμεις που συγκεντρώθηκαν ήταν ανεπαρκείς και ο πόλεμος άρχισε με ήττες για τη Γαλλία.
Για να αποκαταστήσει τη στρατιωτική κατάσταση, η Νομοθετική Συνέλευση αποφάσισε στις 27 Μαΐου να συλλάβει τους «αντισυνταγματικούς» ανυπότακτους καθολικούς ιερείς και επισκόπους, που θεωρήθηκαν εχθρικοί πράκτορες, να δημιουργήσει έναν στρατό 20.000 εθελοντών για την υπεράσπιση του Παρισιού (8 Ιουνίου) και να διαλύσει την προσωπική φρουρά του βασιλιά (29 Μαΐου). Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' έκανε χρήση του βέτο σ' αυτά τα μέτρα, εκτός από το τελευταίο.
Για να τον αναγκάσουν να υποχωρήσει, στις 20 Ιουνίου 1792, οι Παρισινοί επαναστάτες εισέβαλαν στο παλάτι του Κεραμεικού (κατοικία του βασιλιά στο Παρίσι). Παρά την πολύ δυνατή πίεση και τον εξευτελισμό που υπέστη, ο βασιλιάς αρνήθηκε να ανακαλέσει το βέτο. Αλλά η προειδοποίηση ήταν σαφής. Επίσης, το βασιλικό περιβάλλον βρισκόταν σε μυστική επικοινωνία με τον εχθρό, από τον οποίο ζήτησε να τρομοκρατήσει τους επαναστάτες απειλώντας τους με τα χειρότερα, εάν επέμεναν να βλάψουν τον βασιλιά.
Το μανιφέστο
Το μανιφέστο είχε εμπνευστεί ο Άξελ φον Φέρσεν, που διατηρούσε αλληλογραφία με τη βασίλισσα, και είχε γραφτεί από εκπατρισμένους Γάλλους ευγενείς που είχαν καταφύγει στη Γερμανία. Σκοπός του ήταν να εκφοβίσει το Παρίσι.
Ο Μπράουνσβαϊγκ διατηρούσε μυστική αλληλογραφία με τον Λουδοβίκο ΙΣΤ' και τη Μαρία Αντουανέτα, και δύο ημέρες πριν δημοσιοποιήσει το μανιφέστο, έστειλε ένα αντίγραφο στο παλάτι του Κεραμεικού, και τόσο ο βασιλιάς όσο και η βασίλισσα το ενέκριναν.
Το μανιφέστο αποτελούνταν από δύο μέρη. Στο πρώτο, οι συντάκτες εξέθεταν την αιτία του πολέμου: Αποκατάσταση της απόλυτης μοναρχίας στη Γαλλία, η οποία για αυτούς ήταν η μόνη νόμιμη μορφή εξουσίας. Οι ευγενείς ήταν πεπεισμένοι ότι το μεγαλύτερο μέρος του γαλλικού πληθυσμού ανέχονταν την πολιτική των επαναστατών, αλλά δεν την ευνοούσε. Πίστευαν λοιπόν ότι μια έκκληση στη λογική θα μπορούσε να επαναφέρει τα πράγματα στην παλιά τάξη.
Αποσπάσματα
«Η Αυτού Μεγαλειότητα ο Αυτοκράτορας και η Αυτού Μεγαλειότητα ο Βασιλιάς της Πρωσίας καλούν σε επιστροφή χωρίς καθυστέρηση στον δρόμο της λογικής και της δικαιοσύνης, της τάξης και της ειρήνης. Υπό αυτό το πνεύμα, εγώ, ο υπογεγραμμένος Γενικός Διοικητής των δύο στρατιών, δηλώνω:
Όλοι οι στρατηγοί, αξιωματικοί, κατώτεροι αξιωματικοί και στρατιώτες των στρατευμάτων της γαλλικής γραμμής καλούνται να επιστρέψουν στην προηγούμενη πίστη τους και να υποταχθούν αμέσως στον βασιλιά, τον νόμιμο κυρίαρχο τους.
Ότι η πόλη του Παρισιού και όλοι οι κάτοικοί του χωρίς διάκριση θα πρέπει να υποταχθούν αμέσως και χωρίς καθυστέρηση στον βασιλιά, να τον ελευθερώσουν και να του εξασφαλίσουν, καθώς και σε όλα τα βασιλικά πρόσωπα, το απαραβίαστο και το σεβασμό που τα δικαιώματα της φύσης και των ανθρώπων υποχρεώνουν προς τους κυρίαρχους.
Οι Αυτοκρατορικές και Βασιλικές Μεγαλειότητες καθιστούν προσωπικά υπεύθυνους για όλα τα γεγονότα, και θα κριθούν στρατιωτικά χωρίς ελπίδα συγχώρεσης, όλα τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης, του νομού, της περιφέρειας, του δήμου και της εθνοφρουράς του Παρισιού, οι δικαστές της ειρήνης και όλοι οι άλλοι ...
Ότι εάν το παλάτι του Κεραμεικού εξαναγκασθεί ή προσβληθεί, ότι εάν ασκηθεί η παραμικρή βία, η μικρότερη προσβολή προς τους Μεγαλειότατους, τον βασιλιά, τη βασίλισσα και τη βασιλική οικογένεια, εάν δεν παρέχεται αμέσως η ασφάλειά τους και η ελευθερία τους,  θα λάβουν υποδειγματική τιμωρία και για πάντα αξέχαστη εκδίκηση, παραδίδοντας την πόλη του Παρισιού στη στρατιωτική βία και σε μια πλήρη καταστροφή, και τους επαναστάτες ένοχους για επιθέσεις στα βασανιστήρια που θα τους αξίζουν. . »
Επιπτώσεις - Η πτώση της μοναρχίας
μικρογραφία|250x250εσ|Η έφοδος στο [[παλάτι του Κεραμεικού στις 10 Αυγούστου 1792]] Το μανιφέστο κοινοποιήθηκε στο Παρίσι την 1η Αυγούστου, η εφημερίδα Le Moniteur το δημοσίευσε στις 3. Πολλοί πίστεψαν ότι αυτό το έγγραφο ήταν η τελική απόδειξη ότι ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' συνεργάζονταν με τον εχθρό. Αντί να εκφοβίσει τον γαλλικό λαό, προκάλεσε οργισμένη αντίδραση, φόβο και θυμό προς τους Συμμάχους και τον Γάλλο βασιλιά και οδήγησε άμεσα στα αιματηρά γεγονότα της 10ης Αυγούστου 1792 με την έφοδο των Αβράκωτων στο παλάτι του Κεραμεικού. Στο τέλος αυτής της ημέρας, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' και η οικογένειά του κατέφυγαν στην Εθνοσυνέλευση, η οποία, υπό την πίεση των ταραχών, αποφάσισε την αναστολή της εκτελεστικής εξουσίας του βασιλιά, και στη συνέχεια τη φυλάκισή του και της βασιλικής οικογένειας στη φυλακή του Ταμπλ, και την προκήρυξη εκλογών για νέα Συνέλευση, τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση.
Επιπλέον, το μανιφέστο παρουσιάζεται ως δικαιολογία ή εξήγηση των σφαγών του Σεπτεμβρίου που ακολούθησαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Πατάτα
Η πατάτα (επιστ. Στρύχνον το κονδυλόρριζον, Solanum tuberosum) γνωστή και ως γεώμηλο, είναι φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Στρυχνοειδών (Solanaceae). Καλλιεργείται για τους εδώδιμους κονδύλους της, οι οποίοι είναι πλούσιοι σε άμυλο και αποτελούν τροφή μεγάλης θρεπτικής αξίας.
Είναι φυτό ιθαγενές των υψιπέδων του Μεξικού, του Περού, της Χιλής και της Κολομβίας, περιοχές όπου ζούσαν Ινδιάνοι, Ίνκας, Αζτέκοι. Μεταφέρθηκε από τη Νότιο Αμερική στην Ισπανία από Ισπανούς εξερευνητές και γρήγορα επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η παραγωγή πατάτας ήταν πολύ σημαντική, ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια των Παγκοσμίων πολέμων, αφού έθρεψε και κράτησε ζωντανούς πολλούς ανθρώπους. Ευδοκιμεί καλύτερα σε δροσερό, υγρό κλίμα. Η Γερμανία, η Ρωσία και η Πολωνία είναι οι μεγαλύτερες πατατοπαραγωγές χώρες της Ευρώπης.
thumb|Αγρότης μαζεύει πατάτες
Θρεπτικά συστατικά
Σύγκριση με άλλα τρόφιμα όπως παρακάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυλούχα λαχανικά Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Στρυχνοειδή Κατηγορία:Τρόφιμα πρώτης ανάγκης Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΑΤΑΤΕΣ.
Χοσέ Μανουέλ Ρέι
Ο Χοσέ Μανουέλ Ρέι (Jose Manuel Rey, γεννήθηκε 20 Μαΐου 1975 στο Καράκας) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Βενεζουέλα. Αγωνιζόταν στο κέντρο της άμυνας και ήταν αρχηγός της εθνικής Βενεζουέλας και είναι δεύτερος σε διεθνείς συμμετοχές με 115 αγώνες.
Οι εκτελέσεις φάουλ
Ο Ρέι είναι εξαιρετικός στις εκτελέσεις φάουλ σχεδόν από οποιαδήποτε απόσταση. Το απόδειξε άλλωστε στο παιγνίδι της ΑΕΚ με αντίπαλο την Ανόρθωση και δεν πρόλαβε να περάσει μια βδομάδα και έκανε όλο τον κόσμο να παραμιλάει για τις εξαιρετικές ικανότητες αυτού του παίκτη.
Στις 13 Οκτωβρίου 2007, ο Ρέι σκοράροντας από τα 45 μέτρα, σχεδόν από το ημικύκλιο, χάρισε τη νίκη στην Εθνική του ομάδα εναντίον του Ισημερινού, κατά τη διάρκεια των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.
Τίτλοι και διακρίσεις
Καράκας ΦΚ Κόλο-Κόλο Ντεπορτίβο Λάρα Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Βενεζουέλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βενεζουέλας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καράκας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σπορτ Εμελέκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόλο-Κόλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μινέιρο Γκουαγιάνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μαρίτιμο ντε Βενεζουέλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ποντεβέδρα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Γλυκά Νερά Κωνσταντινούπολης
Τα Γλυκά Νερά (τουρκικά: Καγιτχανέ) είναι βόρειος-βορειοδυτικός εξοχικός συνοικισμός στη Κωνσταντινούπολη στο μυχό του Κεράτιου Κόλπου, στο σημείο εκβολής των μικρών ποταμών Βορβύσου (Κεατχανέ σουγιού) και Κύδαρη (Αλή Μπεήκιοϊ σουγιού).
Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β' είχε κτίσει εκεί το 1814 μικρό περίπτερο (κιόσκ) αραβικού ρυθμού στο οποίο μετέβαιναν εκεί κάθε χρόνο τις πρώτες μέρες της άνοιξης οι Σουλτάνοι με τις ακολουθίες τους. Σήμερα το μικρό εκείνο ανάκτορο έχει καταστραφεί, ο δε εξοχικός χαρακτήρας της περιοχής έχει χαθεί, οι δε κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης έπαυσαν να συχνάζουν όπως άλλοτε εκεί. Πλην όμως υφίσταται σήμερα λόγω της ανάπτυξης της πόλης τουριστικό περίπτερο το "Καφέ Πιέρ Λοτί απ΄ όπου δίνεται θέα από το Βορρά στην Κωνσταντινούπολη.
Μπροστά από το σημείο αυτό διέρχεται σήμερα μεγάλος περιφερειακός αυτοκινητόδρομος όπου δια της 3ης γέφυρας του Κεράτιου Κ. (μετά τις γέφυρες Γαλατά και Ατατί(ου)ρκ) οδηγεί περιφερειακά στη σύγχρονη πρώτη μεγάλη γέφυρα του Βοσπόρου, προς την ασιατική ακτή.
Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης
Π.Α.Κ.Σ. Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς
Το Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Κοινωνικό Σωματείο Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς, επίσης γνωστό και με την ονομασία Ολυμπιακός Αργοστολίου, υπήρξε αθλητικός σύλλογος στην πρωτεύουσα του νησιού. Ιδρύθηκε το 1932, κατά άλλους το 1933 ή 1934, από μέλη του Παγκεφαλληνιακού ΓΣ. Είχε χρώματα κόκκινο-άσπρο και τις δραστηριότητές του ανέστειλε το 2011 (ή 2012).
Ιστορία
Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το πρώτο και μάλλον μοναδικό που σχηματίστηκε με την ίδρυση. Εξαιρουμένων δύο αγωνιστικών περιόδων στη Δ' Εθνική, μετείχε στις διοργανώσεις της τοπικής Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας-Ιθάκης (ΕΠΣΚΙ), της οποίας αποτέλεσε ένα από τα 10 ιδρυτικά μέλη το 1980. Κατείχε τον αριθμό μητρώου 165 στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).
Οι Μαυρομάτης, Τζιβάνης, Βουτσινάς, Βιτωράτος, Ματθαίος κ.ά στελέχωσαν την ενδεκάδα στον παρθενικό αγώνα της 1ης Ιουνίου 1934 και την ήττα 6-0 από τον Παγκεφαλληνιακό. . Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Ολυμπιακός υπήρξε η β' ομάδα εκείνου, ενώ σημειώνεται η διοργάνωση ετήσιου χορού από την έναρξη ακόμα της δράσης του.
Κατά την διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου και της Ιταλικής κατοχής, δεν αναφέρεται κάποια δραστηριότητα των συλλόγων της Κεφαλονιάς. Το 1953 ο Ολυμπιακός επανενεργοποιείται –επίσημα– σε φιλική αναμέτρηση με την ομάδα τμήματος του Ελληνικού Στρατού, όταν και νίκησε 2-1. Τη χρονική αυτή περίοδο καταγράφεται ως το μοναδικό ενεργό αθλητικό σωματείο στο νησί. Το 1959, αφότου είχε επανιδρυθεί και ο Παγκεφαλληνιακός, έγινε μία προσπάθεια συνένωσής τους που δεν καρποφόρησε, κατόπιν της οποίας πλήθος μελών του τελευταίου μεταπήδησαν στον Ολυμπιακό.
Από την δεκαετία του '60 μετείχε στη Β' και Γ' κατηγορία της ΕΠΣ Πατρών (έπειτα Αχαΐας) και αργότερα επί μακρόν στην Α' του περιφερειακού πρωταθλήματος της ίδιας (ομάδες εκτός πόλης της Πάτρας). Με την ίδρυση της ΕΠΣΚΙ, ανακηρύχθηκε ο παρθενικός πρωταθλητής της.
Τη αγωνιστική περίοδο 1987-88 αγωνίστηκε στον 3ο όμιλο της Δ' Εθνικής, ενώ την 2010-11 στον αντίστοιχο 6ο, από όπου επίσης υποβιβάστηκε.
Τίτλοι
5 Πρωταθλήματα Α' κατηγορίας ΕΠΣΚΙ: 1981, 1983, 1985, 1989, 2010
10 Κύπελλα ΕΠΣΚΙ: 1982, 1983, 1984, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 2010, 2011 – (πολυνίκης).
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κεφαλληνίας-Ιθάκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Στοά
Η στοά είναι στεγασμένος τόπος με κολώνες (κίονες) ή θόλους, που μπορεί να χρησιμεύσει σαν καταφύγιο για τους διαβάτες σε διάρκεια μιας βροχής ή μεγάλης ζέστης. Μπορεί ακόμα να αποτελεί κομμάτι της υποστήριξης ενός κτιρίου, όπως οι εσωτερικές στοές των γοτθικών εκκλησιών, ή της αυλής των ανακτόρων στην Αναγέννηση. Στην Αρχαία Ελλάδα οι στοές (βλ. Στοές της αρχαίας Αθήνας) ήσαν στεγασμένα δημόσια κτίρια, ορθογωνίου σχήματος, με μία ανοικτή για τον κόσμο πλευρά και τις υπόλοιπες κλειστές. Οι Ρωμαίοι συνέχισαν την κατασκευή και χρήση τους, πολλές από αυτές φημίζονταν για την πολυτέλειά τους, και τις διέδωσαν έτσι στην νεώτερη Ευρώπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
The Soundboard Series
The Soundboard Series είναι η ονομασία του πακέτου δώδεκα CD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Η συλλογή κυκλοφόρησε στις 18 Ιουνίου του 2001 και περιλαμβάνει ηχογραφήσεις έξι διαφορετικών συναυλιών, αποτυπωμένων σε δύο CD η κάθε μία. Η πρώτη συναυλία ηχογραφήθηκε στη Μελβούρνη στις 9 Μαρτίου του 2001, η δεύτερη στο Γουόλογκονγκ της Αυστραλίας στις 13 Μαρτίου, η τρίτη στο Νιουκάσλ της Αυστραλίας στις 14 Μαρτίου, η τέταρτη στο Χονγκ Κονγκ στις 20 Μαρτίου, η πέμπτη και η έκτη στο Τόκιο στις 24 και 25 Μαρτίου, αντίστοιχα. Στις δύο τελευταίες συναυλίες περιλαμβάνεται το "Concerto for Group and Orchestra", όπου οι Deep Purple εμφανίστηκαν με την ορχήστρα "Shin Nihon Philarmonic Select Orchestra" και τον Ρόνι Τζέιμς Ντίο.
Μελβούρνη, 9/3/2001
1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:41
2. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:10
3. Mary Long (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:37
4. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:01
5. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:23
6. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:40
7. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:21
8. 69 (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 8:53
9. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:04
10. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 8:42
CD 2
11. Hey Cisco (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 6:28
12. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:27
13. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:04
14. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 16:26
15. Hush (South) - 5:52
16. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:58
Γουόλογκονγκ, 13/3/2001
CD 1
1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:32
2. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:04
3. Mary Long (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:20
4. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:07
5. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:49
6. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:23
7. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:47
8. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:28
CD 2
10. Hey Cisco (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 6:34
11. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:44
12. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 10:24
13. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 16:26
14. Hush (South) - 4:24
15. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:36
Νιουκάσλ, 14/3/2001
CD 1
1. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:14
2. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 5:11
3. Mary Long (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:56
4. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:03
5. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:37
6. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:22
7. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 7:27
8. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 9:23
9. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 9:30
CD 2
10. Hey Cisco (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice) - 6:19