cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ
Ιστορία
Το πρώην όνομα της ομάδας δηλαδή Κόλτσεστερ Τάουν είχε για έδρα από το 1909 το Λέιερ Ρόουντ μέχρι το 1937. Από τότε άλλαξαν τα πάντα καινούργιοι παίκτες όπως είναι λογικό άλλαξαν το όνομα από Κόλτσεστερ Τάουν σε Κόλτσεστερ Γοιυνάιτεντ και γήπεδο το Δημοτικό Στάδιο της πόλης. Από το 1937 έχει το συγκεκριμένο γήπεδο.Το 1947-48 έφτασε στον πέμπτο γύρο αφού νίκησε ομάδες όπως την Χάντερσφιλντ Τάουν, την Ρέξαμ και την Μπράντφορντ αλλά έχασε από την Μπλάκπουλ. Το 1950 ανέβηκε η ψυχολογία της ομάδας κατακτώντας τις θέσεις 3 και 4.Το 1990 όμως έπεσε η ψυχολογία και έπεσε στην Λιγκ Του και στην Κόνφερενς όμως το 1991 & 1992 πήρε τον τίτλο της Κόνφερενς και το 1992 τον τίτλο της Λιγκ Του.Το 1996-97 έχασε την άνοδο της στην Τσάμπιονσιπ χάνοντας την δεύτερη θέση για έναν πόντο. Εως το 2006 ήταν στην Λιγκ Του. Το 2006-07 βγήκε δεύτερη και ανέβηκε στην Τσάμπιονσιπ.Την σεζόν 2007-08 έπεσε πάλι στην Λιγκ Ουάν και το 2008-09 τερμάτισε 12η. Τη σεζόν 2009-2010 τερμάτισε στην 8η θέση.
Αντιπαλότητες
Η Μεγαλύτερη Αντιπαλότητα είναι αυτή της Σάουθεντ Γιουνάιτεντ. Στα μεταξύ τους ματς έχει η Σάουθεντ 29 νίκες και η Κόλτσεστερ 23. Η επόμενη αντιπαλότητα της είναι αυτή με την Ίπσουιτς Τάουν. Η πιο καινούργια αντιπαλότητα της είναι με την Νόργουιτς όπου έχασε από την Κόλτσεστερ με 7-1. Όμως η Νόργουιτς ανέβηκε στην Τσάμπιονσιπ. Η τελευταία αντιπαλότητα της είναι με την Γουίκομπ Γουόντερς.
Ρεκόρ
Η Μεγαλύτερη νίκη της Κόλτσεστερ ήταν με αντίπαλο την Μπράντφορντ νικώντας με 9-1.Η Μεγαλύτερη ήττα ήταν με 8-0 από την Λόυτον Οριεντ το 1988.
Στάδιο
Το στάδιο της Ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο του Κόλτσεστερ με 10.084 θέσεις. Στις 16 Ιανουαρίου του 2010 το ματς εντός έδρας με αντίπαλο την Νόργουϊιτς συγκέντρωσε 10.064 θεατές. Το στάδιο έχει και τα ονόματα Κούκο Τάουν και Γουέστον Χόουμς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1937 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
Βίνερ Νόιστατ (νησί)
Η νήσος Βίνερ Νόιστατ (ρωσικά: Остро́в Ви́нер-Нёйшта́дт, Ostróv Víner-Neyshtádt, επίσης Остро́в Ви́нер-Нойшта́дт, Ostrov Viner-Noyshtadt) ) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό, και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 237 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 620 μέτρων. Η νήσος Βίνερ Νόιστατ βρίσκεται ανατολικά της νήσου Σόλσμπερι και νοτιοανατολικά της νήσου Ζίγκλερ. Το νησί πήρε το όνομά του από την αυστριακή πόλη Βίνερ Νόιστατ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ Κατηγορία:Νησιά της Ρωσίας
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Ανδόρρα)
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Partit Socialdemòcrata, PS) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 2001, όταν η Εθνική Δημοκρατική Ομάδα χωρίστηκε στα δύο, με το Δημοκρατικό Κόμμα να σχηματίζεται επίσης. Το νέο κόμμα έλαβε το 28,7% των ψήφων και 6 έδρες.
Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2005, το κόμμα σχημάτισε συμμαχία με την ονομασία L'Alternativa με την Ενοριακή Ένωση Ανεξάρτητων Ομάδων (GUPI) και τη Δημοκρατική Ανανέωση για να διεκδικήσουν έδρες σε επίπεδο ενορίας. Το κόμμα έλαβε 6 έδρες σε εθνικό επίπεδο, ενώ η συμμαχία έλαβε 6 έδρες σε επίπεδο ενορίας. Με συνολικά δώδεκα έδρες, το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση.
Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2009, το κόμμα ανανέωσε τη συμμαχία του με την GUPI και ορισμένους ανεξάρτητους. Η συμμαχία κέρδισε 14 από τις 28 έδρες και ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ζάουμε Μπαρτουμέου έγινε πρωθυπουργός, με το κόμμα Ανδόρρα για Αλλαγή (APC) να στηρίζει την κυβέρνηση.
Το 2010 το APC απέσυρε την υποστήριξή του στην κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, και το 2011 το Γενικό Συμβούλιο απέρριψε τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, προκαλώντας πρόωρες εκλογές. Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2011, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έλαβε το 34,8% των ψήφων, με την εκπροσώπησή του να μειώνεται στις 6 έδρες.
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 2015, το κόμμα έθεσε υποψηφιότητα μαζί με τους Πράσινους της Ανδόρρας, την Πρωτοβουλία Πολιτών και ανεξάρτητους υποψηφίους. Η συμμαχία έλαβε το 24%, και μόλις 3 έδρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ανδόρρα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Γεώργιος Περρωτής
Ο Γεώργιος Περρωτής ήταν αγωνιστής του 1821 και αργότερα πολιτικός και στρατιωτικός με πολυτάραχη δράση.
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1805 στην κωμόπολη Κουρτσαούσιο (νυν Σπερχογεία) της επαρχίας Καλαμών από γονείς προύχοντες. Πατέρας του ήταν ο Αντώνιος Περρωτής. Νεότατος κατατάχτηκε στο πλευρό του επίσης επαναστάτη πατέρα του στον αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας. Σύντομα απέκτησε την φήμη ανδρείου πολέμαρχου. Σε ηλικία 20 χρονών τιμήθηκε με τον βαθμό του εκατόνταρχου. Περισσότερο αναδείχτηκε όταν σε ηλικία 22 ετών πρώτος εστάλη πληρεξούσιος από την επαρχία του στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας που κάλεσε ο Καποδίστριας.
Επί Όθωνος ο Περρωτής διορίστηκε σε δικαστική υπηρεσία, απέσχε όμως για να εργαστεί κατά της νέας τυραννίας και της βαυαροκρατίας. Εξελέγη εκ νέου πληρεξούσιος και στην Εθνική Συνέλευση 1843. Μετά την λήξη της Συνέλευσης διορίστηκε από τον Όθωνα και πάρεδρος του Υπουργείου των Εσωτερικών.
Το 1848 ο Περρωτής παρακολουθώντας τις πολιτικές εξελίξεις της εποχής που οδήγησαν στις Επαναστάσεις του 1848, γνωστές ως Άνοιξη των Εθνών εξεγέρθηκε με όπλα και αφού κατέλαβε την Καλαμάτα εξεστράτευσε κατά των Μεσσηνιακών φρουρίων, τα οποία και πολιόρκησε. Μετά από την αποτυχημένη αυτή ενέργεια ο Περρωτής φυγαδεύτηκε στα Επτάνησα, όπου και κλήθηκε από τον εξόριστο βασιλιά της Νάπολι Φερδινάνδο Β΄ να στρατολογήσει στρατό με σκοπό να τον επαναφέρει στον θρόνο.
Το 1850, αφού του δόθηκε αμνηστία από τον Όθωνα, ο Περρωτής επέστρεψε στην Μεσσηνία και εκλέχτηκε ξανά αντιπρόσωπός και Βουλευτής της για οχτώ ακόμα φορές μέχρι και τις εκλογές του 1875 ως το 1879.
Πέθανε τον Μάιο του 1880. Γιος του ήταν ο Αριστομένης Περρωτής, δήμαρχος Θουρίας (Εμπλακίων) και κόρη του η Ευθυμία Κουμουνδούρου, σύζυγος του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Ανάσταση Κερατσινίου
Η Ανάσταση είναι περιοχή του Δήμου Κερατσινίου στον Πειραιά, κοντά στο παλαιό νεκροταφείο του Πειραιά Ανάσταση. Αρχικός πυρήνας της περιοχής ήταν ο προσφυγικός συνοικισμός που κτίσθηκε εκεί, γύρω στο 1930-32 για να στεγασθούν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντο, Καππαδοκία, Σινασό, Ανακού κ.λ.π.).
Παλιά συνοικία
Ο συνοικισμός περικλειόταν από τις οδούς Αναλήψεως, Γραβιάς (νυν Α. Μιαούλη), Αϊβατζίδη και Μεσολογγίου (νυν Αδριανού). Προς βορρά ήταν το νεκροταφείο και τα Ταμπούρια, προς νότο συνόρευε με την Δραπετσώνα, δυτικά με τον συνοικισμό της Ευγένειας, με τον οποίο τους χώριζε η λεωφόρος 25ης Μαρτίου, από την οποία περνούσαν εναερίως με ένα είδος τελεφερίκ (τα βαγονάκια που μετέφεραν την πρώτη ύλη στο τσιμεντάδικο από το λατομείο της Αμφιάλης) και ανατολικά με την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν επαγγελματίες όπως καθηγητές, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, εκτελωνιστές, γιατροί, λογιστές, υπάλληλοι κ.λ.π. Είχε χαρακτηρισθεί «Το Κολωνάκι του Πειραιά». Από τον συνοικισμό βγήκαν και δύο τουλάχιστον Καθηγητές Πανεπιστημίου.
Υπήρχαν επίσης οι δρόμοι: Πραξιτέλους, Σφακτηρίας (νυν Σπάρτης), Φωκίδος (νυν Σινασού) και Αγριτέλη, καθώς και η πλατεία Αναστάσεως, κοινώς περιβολάκι, όπου το 1948 ο τότε δήμαρχος Κερατσινίου και μετέπειτα βουλευτής της ΕΡΕ Χρήστος Μπουγάς ανήγειρε ηρώο πεσόντων της μάχης ΠΑΟΥΕΡ (αργότερα Η.Ε.Α.Π. και τώρα Δ.Ε.Η.), του 1944 ή '45, με ένα άγαλμα "Εργάτριας" του γλύπτη Ζογγολόπουλου. Στο ηρώο αυτό μέχρι τη δεκαετία '60 τα σχολεία και οι διάφοροι άλλοι φορείς π.χ. Σωματεία, σύλλογοι κ.λ.π. κατέθεταν στεφάνια στις εθνικές εορτές. Οι κάτοικοι είχαν ιδρύσει και σύλλογο με την επωνυμία «Ένωση Οικιστών Αναστάσεως» (με διατελέσαντες Προέδρους τους: Ο. Σταυρίδη, Δ. Μεϊμάρη, Η. Βλασιάδη κ.ά.) και με σπουδαία δραστηριότητα, όπως την ανέγερση του Ιερού Ναού της Θείας Αναλήψεως που ήταν και είναι ο ενοριακός ναός της περιοχής, σχολεία, λεωφορειακή γραμμή σύνδεσης με τον Πειραιά κ.λ.π. Είχε έναν θερινό κινηματογράφο, το «Τιτάνια», και αργότερα τη δεκαετία '50-΄60 την «Ανεμώνη». Υπήρχε μια Παιδική Στέγη, για παιδιά πριν από το δημοτικό σχολείο (σαν Νηπιαγωγείο), την οποία ίδρυσε (πιθανόν) η Αγγλίδα Κρόσφιλντ, ένα κρατικό Πολυϊατρείο, το 4ο Δημοτικό Σχολείο, που το έλεγαν του "Αυγουλά" από το όνομα ενός παλιού δάσκαλου, και ένα ιδιωτικό δημοτικό της Μαίρης Γιουρμετάκη-Καραγιαννάκη.Αργότερα λειτούργησε και άλλο ιδιωτικό δημοτικό, της Μπαρμπεράκη.Είχε ένα Ζαχαροπλαστείο, (του Δημόπουλου), έναν φούρνο (του Παπά), δύο καφενεία (Ιωαννίδη και Ψωμιάδη), δύο-τρία Παντοπωλεία και διάφορα άλλα μικρομάγαζα. Στην οδό Ελ. Βενιζέλου απέναντι από το Πολυϊατρείο υπήρχε ένα Χαμάμ, τα Λουτρά του Παλατζιάν, όπως το έλεγαν, αλλά δυστυχώς κατεδαφίστηκαν γύρω στο 2008-09.Τώρα όμως έγινε Καλλιτεχνικό Λύκειο. Δεν υπήρχε ούτε ένας αθλητικός χώρος, εκτός από μερικά οικόπεδα (αλάνες, π.χ.του Τσαλαπάτα, του Μεταξά κ.λπ.) και έτσι τα παιδιά της περιοχής μετέτρεψαν την Πλατεία (το περιβολάκι) σε γήπεδο ποδοσφαίρου.
Για θαλασσινά μπάνια οι κάτοικοι πήγαιναν οικογενειακώς στο ακρωτήρι «Ακροκέραμο» στο νοτιοδυτικό άκρο της Δραπετσώνας, όπου υπήρχαν δύο παραλίες με βότσαλα, (τα βοτσαλάκια, όπως αποκαλούνταν),αλλά στο σημείο ακριβώς αυτό κατά το '70 έγινε η εκβολή του αποχετευτικού αγωγού του λεκανοπεδίου της Αττικής και καταστράφηκε όλη η περιοχή.Εκεί κοντά υπήρχαν και εγκαταστάσεις των εταιρειών SOKONY(MOBIL), SHELL και ΡΕΣΤΗ. Μετά τη δεκαετία '40-'50 επεκτάθηκε η περιοχή με την ανέγερση σπιτιών προς τα δυτικά και κατά τη δεκαετία '60-'70 αρκετές οικογένειες προσφύγων μετοίκισαν σε άλλες περιοχές και τα σπίτια τους αγόρασαν άνθρωποι από διάφορα μέρη της χώρας. Γύρω στα '90 το νεκροταφείο μεταφέρθηκε στην περιοχή του Σχιστού. Το παλαιό νεκροταφείο όμως που λειτουργεί τώρα μόνο για τους οικογενειακούς τάφους περιείχε και περιέχει πάρα πολλά μνημεία με αξιόλογα έργα τέχνης σπουδαίων καλλιτεχνών,όπως Θωμόπουλου,Φιλιππότη κ.α. (επιτύμβιες πλάκες, αγάλματα κ.λ.π.) και είναι επισκέψιμο.
Κοντά στον συνοικισμό υπήρχαν διάφορα κέντρα με λαϊκή μουσική κατά την προ του Β΄ παγκοσμίου πολέμου εποχή, π.χ. του Κεραντζάκη, όπου για πρώτη φορά τραγούδησε η Ρόζα Εσκενάζυ, που μαζί με την ταβέρνα του Σαραντόπουλου στη Δραπετσώνα, όπου εκεί πρωτοεμφανίσθηκε η γνωστή "Τετράς του Πειραιά" (Μάρκος, Στράτος, Μπάτης και Ανέστης). Και τα δύο αποτέλεσαν από τα πρώτα στέκια του ρεμπέτικου τραγουδιού στον Πειραιά. Ήταν και η ταβέρνα του Βελωνά (Βενιζέλου και Αναπαύσεως) με λαϊκά συγκροτήματα που έκλεισε στο τέλος της δεκαετίας του '50.
Είναι σημαντικό το γεγονός της μεγάλης μόλυνσης του περιβάλλοντος και ειδικά της ατμόσφαιρας που υπήρχε από τα κάθε είδους εργοστάσια της γύρω περιοχής, όπως της Η.Ε.Α.Π., (αργότερα Δ.Ε.Η.), του τσιμεντάδικου Ηρακλής-Όλυμπος, των Λιπασμάτων (του Μποδοσάκη), του Γυψάδικου, του βυρσοδεψείου Μαυράκη (ταμπάκικο) κ.λ.π., τα οποία έκλεισαν πριν μερικά χρόνια. Τώρα όλη η περιοχή των εργοστασίων αυτών ,γίνεται πάρκο του Δήμου Κερατσινίου -Δραπετσώνας. Εκεί κοντά, πίσω από το εργοστάσιο ΗΡΑΚΛΗΣ,υπάρχει ένα εξωκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Παντελεήμονα.
Κατηγορία:Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
Ταραχές στο Ρόστοκ-Λιχτενχάγκεν
Από 22 έως 24 Αυγ., 1992 βίαιες ξενοφοβικές ταραχές έλαβαν χώρα στον οικισμό Λιχτενχάγκεν του Ρόστοκ της Γερμανίας. Αυτές ήταν οι χειρότερες επιθέσεις εναντίον μεταναστών στη μεταπολεμική Γερμανία. Παρά τις πέτρες και τις βόμβες μολότοφ που ρίχθηκαν σε μια πολυκατοικία, όπου ζούσαν αιτούντες άσυλο, κανείς δεν έχασε τη ζωή του. Στο αποκορύφωμα των ταραχών, συμμετείχαν αρκετές εκατοντάδες ακροδεξιοί εξτρεμιστές, και περίπου 3.000 άτομα που παρακολουθούσαν, επικροτώντας τους.
Η αρχική αντίδραση των αρχών και των πολιτικών επικρίθηκε έντονα. Για μερικές ημέρες πριν από τις ταραχές, υπήρξαν, σε ορισμένες εφημερίδες, κεκαλυμμένες προειδοποιήσεις για το επικείμενο πρόβλημα. Η αστυνομία και οι πολιτικοί δίσταζαν να ανταποκριθούν και όταν το έκαναν, η ανταπόκριση τους ήταν ανεπαρκής για την κάλυψη των αναγκών. Έξω από το κτίριο, όπου οι πρόσφυγες στεγάζονταν, αρκετές εκατοντάδες αιτούντες άσυλο είχαν στρατοπεδεύσει αρκετές ημέρες με ελάχιστη ή καθόλου πρόσβαση σε βασικές εγκαταστάσεις, συμβάλλοντας στην κλιμάκωση των εντάσεων στην περιοχή.
Μεταξύ 22 - 26 Αυγούστου, 1992, υπήρξαν 370 προσωρινές συλλήψεις και 408 προκαταρκτικές έρευνες σχετικά με τις ταραχές. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν 110 άτομα από την πρώην Δυτική Γερμανία, 217 από το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, συμπεριλαμβανομένων 147 από Ρόστοκ και άλλοι 37 από την πρώην Ανατολική Γερμανία. Κατά τη διάρκεια των ταραχών, 204 αστυνομικοί τραυματίστηκαν.
== Υπόβαθρο == - Αύγουστος του 1992. Το Κέντρο Υποδοχής αιτούντων ασύλου του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας στο Ρόστοκ, ένα μπλοκ κατοικιών που μετατράπηκε σε προσωρινό χώρο διαμονής προσφύγων που αναμένουν την έκβαση της υπόθεσής τους, είναι ασφυκτικά γεμάτο: Περισσότεροι από 400 πρόσφυγες διαμένουν στην περιοχή, χωρίς ο δήμος να εγκαθιστά προσωρινές τουαλέτες και να εξασφαλίζει συνθήκες υγιεινής. Στον τοπικό τύπο, δίπλα στις διαμαρτυρίες για την κατάσταση, μεταξύ των οποίων και από ακροδεξιές «επιτροπές κατοίκων» εμφανίζονται ανώνυμες απειλές και ένα τελεσίγραφο: το κέντρο έπρεπε να αδειάσει μέχρι τις 22 Αυγούστου.
- Στις πρώτες περιφερειακές εκλογές μετά την Επανένωση ακροδεξιά κόμματα όπως οι Ρεμπουπλικάνοι και η Γερμανική Λαϊκή Ένωση οργανώνουν καμπάνιες με το σύνθημα «Το πλοίο γέμισε» και καταγράφουν υψηλά ποσοστά, που φτάνουν σε κάποια κρατίδια από 5% έως 10%.
- Ο αντιμετανστευτικός λαϊκισμός υιοθετείται από μεγάλο μέρος των ΜΜΕ και των κομμάτων της Δεξιάς. «Η εισβολή των φτωχών» είναι ο τίτλος στο πρωτοσέλιδο του Σπήγκελ την 9η Σεπτεμβρίου 1991 με εικονογράφηση μιας κιβωτού στα γερμανικά χρώματα, κατακλυσμένης από πλήθος ανθρώπων. Δυο βδομάδες αργότερα η εφημερίδα Μπιλντ τιτλοφορείται: «Άσυλο: Βόννη κάνε κάτι». Τον ίδιο μήνα λαμβάνει χώρα η πρώτη οργανωμένη επίθεση ακροδεξιών στην πόλη Χόυεσβέρντα ενάντια σε Βιετναμέζους μικροπωλητές και μετανάστες από τη Μοζαμβίκη και, αμέσως μετά, σε έναν ξενώνα προσφύγων.
- Στις 2 Απρίλη 1992 το πρωτοσέλιδο της Μπιλντ γράφει: «Κάθε λεπτό και ένας αιτών άσυλο. Η πλημμύρα μεγαλώνει - πότε θα βουλιάξει το πλοίο;». Λίγες μέρες μετά, το Σπήγκελ κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδο τίτλο «Άσυλο: οι πολιτικοί απογοητεύουν» και με τη φωτογραφία μιας τεράστιας ουράς αναμονής για αίτηση πολιτικού ασύλου.
Χρονικό
- Το Σάββατο 22 Αυγούστου έξω από το κέντρο υποδοχής συγκεντρώνονται 200 νεοναζί σκίνχεντς και χίλιοι κάτοικοι, οι οποίοι πετούν πέτρες και βόμβες μολότοφ στο κτίριο. Απέναντί τους βρίσκονται μόλις 35 αστυνομικοί.
- Την επόμενη ημέρα, 23 Αυγούστου, τα γεγονότα επαναλαμβάνονται μαζικότερα, καθώς στους συγκεντρωμένους προστίθενται ακροδεξιοί από όλη τη χώρα που ταξιδεύουν για να πάρουν μέρος στο ρατσιστικό κίνημα που αρχίζει να μαζικοποιείται.
Νομικές διαδικασίες
Αλλά και αργότερα, όταν επέστρεψε η ηρεμία, η πολιτική επεξεργασία των ταραχών κινήθηκε σε απίστευτα αργούς ρυθμούς. Οι επιθέσεις οδήγησαν σε 370 συλλήψεις και 408 προκαταρκτικές έρευνες. Μόνο 40 νεαρά άτομα το 1993-1994 επιβαρύνθηκαν με ταραχές και εμπρησμό. Οι περισσότεροι έλαβαν πρόστιμα και ποινές με αναστολή. Έντεκα εκ των καταδικασθέντων έλαβαν ποινή φυλάκισης σε Κέντρο Κράτησης Νεολαίας που κυμαινόταν από επτά μήνες με τρία χρόνια, αλλά μόνο τέσσερις από αυτούς στην πραγματικότητα φυλακίστηκαν, για διάστημα μεταξύ δύο και τριών ετών, ενώ οι υπόλοιπες επτά υποθέσεις έλαβαν αναστολή. Πήρε μέχρι δέκα έτη μετά από τις ταραχές για να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία για τις τελευταίες τρεις περιπτώσεις.
Ο δήμαρχος του Ρόστοκ και ο υπουργούς Εσωτερικών του ομόσπονδου κρατιδίου του Μεκλεμβούργου παραιτήθηκαν. Αδιευκρίνιστο παραμένει ως σήμερα ποιος φέρει την ευθύνη για τον χαοτικό τρόπο αντίδρασης των αστυνομικών δυνάμεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Νεοναζιστικές επιθέσεις στη Γερμανία Κατηγορία:1992 Ροστοκ Λιχτενχαγκεν Κατηγορία:Ρατσισμός στη Γερμανία
Δήμος Μπέκε
Ο Δήμος Μπέκε (Αμμόχωστος, 18 Μαρτίου 1976) είναι Έλληνοκύπριος τραγουδιστής
Αντίοχος Ιέραξ
Νεανικά χρόνια
Την περίοδο που ο αδελφός του, Σέλευκος Β' Καλλίνικος, ήταν απασχολημένος με τον Γ' Συριακό Πόλεμο (246 – 241 π.Χ.), γνωστό και ως Λαοδίκειο Πόλεμο κατά της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, ο Αντίοχος εστάλη στην Ανατολία, όπου διέμενε η μητέρα του, η οποία και είχε παίξει καταλυτικό ρόλο στα γεγονότα του πολέμου που μαινόταν και που έφερε το όνομά της έκτοτε.
Δήμος Μπέκε
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 1976 στην Αμμόχωστο, και και ζει στην Πάφο της Κύπρου. Ο πατέρας του κατάγεται από την Ολλανδία και η μητέρα του είναι Ελληνοκύπρια. Τελείωσε Ελληνικό σχολείο και έπειτα συνέχισε στην Αμερικανική Ακαδημία. Λόγω της δουλειάς του πατέρα του, ταξίδεψε από μικρός σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά. Ξεκίνησε να τραγουδάει από 2 ετών και στα 10 του άρχισε να παίζει πιάνο και κιθάρα.
Αντίοχος Ιέραξ
Νεανικά χρόνια
Μετά τη λήξη των εχθροπραξιών και την αναχώρηση του νικητή Πτολεμαίου Γ' του Ευεργέτη για την Αίγυπτο, ο Σέλευκος Β', προετοίμασε έναν μεγάλο στόλο για να εκδικηθεί τις πόλεις που εξεγέρθηκαν κατά της κυριαρχίας του. Ωστόσο μια μεγάλη κακοκαιρία κατέστρεψε τα πάντα, αφήνοντας στον Σέλευκο μόνο τη ζωή και κάποιους συντρόφους του. Για καλή του τύχη, οι εχθρικές προς αυτόν πόλεις έδειξαν συμπόνια στο πάθημά του και τάχθηκαν και πάλι υπό την κυριαρχία του. Με αναπτερωμένες τις ελπίδες ο Σέλευκος κινήθηκε και πάλι κατά του Πτολεμαίου, μόνο για να γνωρίσει για άλλη μια φορά την ήττα. Αναγκάστηκε να καταφύγει βιαστικά στην Αντιόχεια, από όπου έστειλε ένα γράμμα στον νεότερο αδελφό του, Αντίοχο, στο οποίο ζητούσε τη βοήθειά του, προσφέροντάς του ως αντάλλαγμα ένα κομμάτι της Μικράς Ασίας στο Όρος Ταύρος. Ωστόσο ο Αντίοχος, παρά τα δεκατέσσερα χρόνια του, άδραξε την ευκαιρία να διεκδικήσει εδάφη για τον εαυτό του και ίσως τον ίδιο το θρόνο, με το θράσος και την τόλμη ώριμου άνδρα. Έτσι του δόθηκε το παρατσούκλι «ο Ιέραξ», επειδή συμπεριφέρθηκε σύμφωνα με τους συγχρόνους του σαν αρπακτικό.
Ξέσπασμα Εμφυλίου Πολέμου
Ο Πτολεμαίος Γ' στο μεταξύ, μαθαίνοντας πως ο Αντίοχος πλησίαζε με τα στρατεύματά του και μη θέλοντας να εμπλακεί σε μάχη με δύο εχθρούς ταυτόχρονα, σύναψε δεκαετή ειρήνη με το Σέλευκο. Τη συνθήκη αυτή έσπασε ο Αντίοχος, ο οποίος έχοντας προσλάβει Γαλάτες μισθοφόρους έδειξε τις πραγματικές του προθέσεις, ξεκινώντας μια σειρά μαχών κατά του αδελφού του ( 239 – 236 π.Χ. ). Στη Μάχη της Άγκυρας το 236 π.Χ. ο Αντίοχος πέτυχε συντριπτική νίκη. Εκστασιασμένος με τη νίκη του, ο Αντίοχος συνέχισε την καμπάνια του πραγματοποιώντας επιθέσεις και λεηλατώντας διάφορες πόλεις που συναντούσε, με τους Γαλάτες του να σπέρνουν τον τρόμο. Οι τελευταίοι, που νόμισαν πως ο Σέλευκος έπεσε νεκρός στη μάχη, στράφηκαν τελικά κατά του ίδιου του Αντίοχου αποσκοπώντας να λεηλατήσουν τη Μικρά Ασία. Διαβλέποντας το σχέδιό τους, ο Αντίοχος τους εξαγόρασε με χρήματα ώστε να μην το πραγματοποιήσουν.
Δήμος Μπέκε
Βιογραφία
Σπούδασε ενορχήστρωση στο Λονδίνο σχόλιο, ενώ το 1993 εκπροσώπησε την Κύπρο στο διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι «Μη σταματάς» ντουέτο με το Κυριάκο Ζουμπουλάκη. Ακολούθως μετέβηκε στην Αθηνά όπου συνεργάστηκε με την Ευρυδίκη, Άγγελο Διονυσίου, Κώστα Τουρνά, Αλέξια, Ελένη Δήμου, Γλυκερία, Αντώνη Βαρδή, Γιάννη Βαρδή, Καίτη Γαρμπή, Διονύση Σχοινά, Θάνο Καλλίρη, Γιώργο Αλκαίο, Δέσποινα Βανδή κ.α.
Αντίοχος Ιέραξ
Η Πτώση
Στο μεταξύ ο Άτταλος Α', ηγεμόνας της Περγάμου, ενόσω τα δύο αδέλφια ήταν διαιρεμένα και καταπονημένα από τον εμφύλιο πόλεμο, επιτέθηκε στον Αντίοχο ελπίζοντας να κατακτήσει τα εδάφη του μέσα στη γενικότερη αναταραχή, αλλά και να αναχαιτίσει τους Γαλάτες που έσπερναν παντού την καταστροφή. Τους νίκησε στη Μάχη στο Αφροδίσιο, σε μία μάχη μετέπειτα στα ανατολικά, σε μάχη στη Φρυγία του Ελλήσποντου, σε μάχη κοντά στις Σάρδεις την άνοιξη του 228 π.Χ. και σε μια τελική μάχη στην Καρία, στις όχθες του ποταμού Άρπασου, παραπόταμου του Μαιάνδρου. Ο Άτταλος τελικά έγινε ανεξάρτητος βασιλιάς και για τη δράση του κατά των γαλατικών εισβολών κέρδισε την επωνυμία «ο Σωτήρ». Απαθανάτισε δε τη νίκη του με λαμπρά μνημεία μεταξύ των οποίων και ένα από το οποίο σώζεται ο πασίγνωστος «Θνήσκων Γαλάτης».
Αν και έχασαν τα εδάφη για τα οποία φιλονικούσαν, τα δύο αδέλφια, Σέλευκος και Αντίοχος, ούτε τότε κατέληξαν σε κάποια συμφωνία. Αφήνοντας τους εχθρούς τους απείραχτους, συνέχισαν να μάχονται ο ένας για την καταστροφή του άλλου. Ο Αντίοχος, έχοντας υποστεί νέα ήττα, έφτασε τελικά στην Καππαδοκία, στην αυλή του γαμπρού του και συζύγου της αδελφής του, Στρατονίκης. Τον υποδέχτηκαν θερμά, γρήγορα όμως ανακάλυψε πως εξυφαινόταν συνωμοσία πίσω από την πλάτη του και για άλλη μια φορά επεδίωξε τη φυγή. Μην καταφέρνοντας καμία στρατιωτική επιτυχία και μη έχοντας ασφαλές μέρος για καταφύγιο, θεώρησε πως ο εχθρός του Πτολεμαίος, ήταν ασφαλέστερη επιλογή από τον αδελφό του. Κατέφυγε στη Θράκη όπου και στρατοπέδευαν αιγυπτιακές μονάδες. Ο φαραώ όμως, δεν τον υποδέχτηκε φιλικά και διέταξε τη φυλάκισή του.
Δήμος Μπέκε
Βιογραφία
Η πρώτη δισκογραφική του δουλειά ήρθε το 1997 με το «Γλυκεία Ζωή». Ξεχώρισαν οι επιτυχίες «Ρώτα με γιατί» και το σε «Καταδικάζω». Το 1999 κυκλοφόρησε η δεύτερη δισκογραφική δουλειά του, το «Έχω πολύ καλά νέα». Το 2003, ο γνωστός σύνθετης Γιώργος Θεοφάνους του πρότεινε να γίνει το νέο μέλος του συγκροτήματος των ONE. Για 3 χρόνια ήταν μέλος των ONE και το cd τους, ονομάζεται "Καινούργια Ζωή". Στην solo καριέρα του κυκλοφόρησε το cd "Γλυκιά Ζωή".
Αντίοχος Ιέραξ
Το Τέλος
Ο Αντίοχος στάθηκε για μια τελευταία φορά τυχερός και δραπέτευσε με τη βοήθεια μιας γυναίκας, μόνο για βρει το θάνατο λίγο αργότερα από Γαλάτες ληστές. Ο ιστορικός Φύλαρχος αφηγείται την παράξενη ιστορία, πως αν και δεν ήταν αγαπητός στους συγχρόνους του, τον Αντίοχο τίμησε μετά θάνατον το άλογό του: όταν ο Γαλάτης αρχηγός που θανάτωσε τον Αντίοχο προσπάθησε να το καβαλικεύσει, το ζώο αφήνιασε και έπεσε από ένα βράχο μαζί με τον καβαλάρη του. Λίγο μετά το τέλος του Αντίοχου, ο Σέλευκος επίσης έχασε σημαντικά εδάφη και σκοτώθηκε πέφτοντας από το άλογό του. Έτσι τα δύο αδέλφια μοιράστηκαν τελικά κοινή μοίρα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Δήμος Μπέκε
Πηγές και Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990
Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Σταύρος Παπασταύρου
Με το όνομα Σταύρος Παπασταύρου μπορεί να αναφέρεται ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γκαγιάκ-ντ'Αβερόν
Το Γκαγιάκ-ντ'Αβερόν (γαλλικά: Gaillac-d'Aveyron, οξιτανικά: Galhac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαγιασιέν (γαλλικά: Gaillaciens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Εθνική Ουγγαρίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U19 της Ουγγαρίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Ουγγαρίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 19 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Ουγγαρίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ουγγρικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Magyar Kosarlabdázók Országos Szövetsége (MKOSZ)).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U19
Ιωάννης Βελούδης
Ο Ιωάννης Βελούδης ή Giovanni Veludo (15 Δεκεμβρίου 1811- 10 Μαΐου 1890) ήταν σημαντικός ελληνοβενετός λόγιος του 19ου αιώνα, ιστορικός της ελληνικής κοινότητας Βενετίας και διευθυντής της Μαρκιανής βιβλιοθήκης
Προσωπική ζωή και σταδιοδρομία
Ο Βελούδης καταγόταν από οικογένεια που είχε μεταναστεύσει στη Βενετία στα μέσα του 18ου αιώνα. Συνήθως, ως τόπος καταγωγής της οικογένειας Βελούδη (ή Βελούδου) αναφέρεται η Τήνος. Ωστόσο ορισμένες μαρτυρίες δείχνουν ως τόπο καταγωγής την Κύπρο. Γονείς του ήταν ο Ιωσήφ, εμπορικός αντιπρόσωπος, και η Άννα Καλογεροπούλου από την Κέρκυρα. Σπούδασε στο λύκειο της Santa Catterina και στη σχολή Φλαγγίνη όπου είχε δάσκαλο το λόγιο Σπυρίδωνα Βλαντή. Ο πρόωρος θάνατος των γονιών του (η μητέρα του απεβίωσε το 1826 και ο πατέρας του το 1830) και η φροντίδα των 5 μικρότερων αδερφών του, τον ανάγκασαν να στραφεί γρήγορα στο βιοπορισμό. Εργάστηκε ως βοηθός τυπογράφου, αρχειοφύλακας, δάσκαλος στη σχολή φλαγγίνη και καθηγητής της ιταλικής γλώσσας στη σχολή ναυτικών δοκίμων. Παντρεύτηκε πρώτη φορά το 1842, την Ελένη Πέτροβιτς, βοσνιακής καταγωγής, και δεύτερη φορά το 1871, τη βενετή Αδελαΐδα Mertens, ύστερα από το θάνατο της πρώτης του γυναίκας (1862) και των τριών τέκνων του (1849, 1861, 1867), γεγονότα που επηρέασαν τον ψυχισμό του. Ο βιογράφος του, Bernardi, αναφέρει ως παράδειγμα της έμφυτης μελαγχολίας που τον χαρακτήριζε το ακόλουθο απόσπασμα επιστολής: «Το πνεύμα μου δυναστευμένο από τόσες συμφορές δεν βρίσκει αλλού παρηγοριά παρά μόνο στη μελέτη των δυστυχιών αυτής της ζωής, και μαθαίνω να υποφέρω υπομονετικά». Το 1850 διορίστηκε βοηθός στη Μαρκιανή βιβλιοθήκη και το 1874 έγινε διευθυντής της. Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε μέλος πολλών ευρωπαϊκών φιλολογικό – ιστορικών ινστιτούτων και έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις. Τέλος, υπήρξε πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Βενετίας (1886-1888) Ο Βελούδης είχε μεγάλη συλλογή από λατινικά και ελληνικά χειρόγραφα τα οποία δώρισε στην εθνική βιβλιοθήκη της Ελλάδας και στη Μαρκιάνη βιβλιοθήκη της Βενετίας. Το αρχείο του βρίσκεται μοιρασμένο σήμερα ανάμεσα στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βενετίας, στη Μαρκιανή βιβλιοθήκη και στη βιβλιοθήκη Querini-Stampalia. Επιστολές του βρίσκονται στο Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών (Αρχείο Οικονόμων) και στην Κεντρική Εθνική βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας.
Συγγραφικό έργο
Ο Βελούδης συνέταξε πάνω από 180 μελέτες με ποικίλο ιστορικό, φιλολογικό και καλλιτεχνικό περιεχόμενο, ενώ έργα των νεανικών του χρόνων, όπως η ιταλική μετάφραση της Βιβλιοθήκης του Φωτίου και η ιστορία της νεοελληνικής γραμματείας, έμειναν αδημοσίευτα ή ημιτελή Ο Βελούδης όμως, είναι κυρίως γνωστός για τη συγγραφή της ιστορίας της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας. Ο βενετός ιστορικός, Antonio Sagredo, που ήταν από τους πρωτεργάτες στη διοργάνωση του 9ου συνεδρίου ιταλών επιστημόνων στη Βενετία, θα ζητήσει το 1846 από τον Βελούδη να συμμετάσχει με δύο άρθρα στον οδηγό που θα εκδίδονταν με αφορμή το παραπάνω συνέδριο. Το ένα αφορούσε τις ακαδημίες, τις βιβλιοθήκες και τα πολιτισμικά ιδρύματα της Βενετίας, ενώ το άλλο αναφερόταν στην ιστορία της ελληνικής παροικίας Την τελευταία μελέτη που εκδόθηκε στα ιταλικά το 1847, ο Βελούδης θα την επεξεργάζεται σχεδόν 25 χρόνια. Το 1872 θα την εκδώσει στα ελληνικά και θα ακολουθήσει δεύτερη αναθεωρημένη, με προσθήκες το 1893, μετά το θάνατό του. Το έργο, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στους κύκλους των Ελλήνων λογίων και που μέχρι σήμερα παραμένει πολύτιμο βοήθημα για την ιστορία της παροικίας, αναφέρεται στην παρουσία των Ελλήνων στη Βενετία από τον 15ο αιώνα έως τον 18ο. Ο κύριος άξονας της αφήγησης περιστρέφεται γύρω από τα εκκλησιαστικά, κοινοτικά και εκπαιδευτικά ζητήματα. Ο Βελούδης δεν παραθέτει απλώς διατάγματα, αποφάσεις και ιστορικά ντοκουμέντα αλλά προσπαθεί να συνδυάσει τις αντιλήψεις του ιστορικού θετικισμού με την αισθητική θεωρία του 19ου αιώνα. Ως προς αυτό επηρεάστηκε από τον κύκλο της βενετικής διανόησης που την απασχολούσε το θέμα του συγγραφικού ύφους και της αναπαράστασης των γεγονότων. Το έργο του έγινε το πρότυπο για τις μελέτες της ελληνικής διασποράς έως τη δεκαετία του 1960
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Κατάλογος έργων του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
If You Have to Ask
Το If You Have to Ask είναι το δεύτερο τραγούδι και το τελευταίο single από το πέμπτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, Blood Sugar Sex Magik. Το 1993 δημιουργήθηκε ένα βίντεο κλιπ αλλά ο σκηνοθέτης παραμένει άγνωστος. Είναι ένα από τα 2 βίντεο κλιπ που εμφανίζεται ο κιθαρίστας Arik Marshall (με το άλλο να είναι το "Breaking the Girl") αφού ήταν στη μπάντα για λιγοστούς μήνες. Δεν συμπεριλήφθηκε στο Greatest Hits και μαζί με το "Aeroplane" είναι τα μοναδικά βίντεο κλιπ που δεν συμπεριλήφθηκαν στην επίσημη εφαρμογή της μπάντας. Το τραγούδι δεν έχει υποστεί επεξεργασία αφού στο τέλος ακούγεται το συνεργείο της μπάντας να χειροκροτεί τον Τζον Φρουσιάντε και τη μπάντα να πανηγυρίζει. Έχει ερμηνευθεί σε όλες τις περιοδείες της μπάντας εκτός από την One Hot Minute Tour.
Τραγούδια
CD single (1993)
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1991 Κατηγορία:Singles του 1993
Βρέφος
Το βρέφος είναι ο νέος απόγονος ενός ανθρώπου. Ο όρος βρέφος όταν αναφέρεται στους ανθρώπους είναι συνώνυμος με τον όρο "μωρό" ή "νεογνό". Η λέξη βρέφος μπορεί να αντικατασταθεί από τη λέξη παιδί όταν ο νεαρός απόγονος μάθει να περπατάει. Ο όρος βρέφος τυπικά χρησιμοποιείται για παιδιά ηλικίας από 1 έως 12 μηνών. Ωστόσο από τη γέννηση μέχρι την ηλικία 1 ή 2 ετών μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλοί εναλλακτικοί ορισμοί. Σε ιατρικό επίπεδο ο όρος νεογνό χρησιμοποιείται για τις πρώτες 28 ημέρες της ζωής ενός βρέφους, είτε το βρέφος έχει προέλθει από πρόωρο τοκετό, είτε από πολλαπλό τοκετό, είτε από φυσιολογικό. Πριν τη γέννηση χρησιμοποιείται ο όρος έμβρυο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, βρέφος (infant) είναι ένας όρος που μπορεί να εφαρμοστεί σε παιδιά σχολικής ηλικίας μεταξύ τεσσάρων και επτά ετών. Με βάση τη νομική ορολογία, η "παιδική ηλικία" ξεκινά από τη γέννηση και συνεχίζει μέχρι την ηλικία των 18 ετών.
Φυσικά χαρακτηριστικά του νεογέννητου
Οι ώμοι και οι γοφοί ενός νεογέννητου είναι ευρέα, η κοιλία προεξέχει ελαφρώς ενώ οι βραχίονες και τα πόδια είναι σχετικά μεγάλα σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Παγκοσμίως, το μέσο συνολικό μήκος του σώματος των νεογέννητων είναι 35,6 έως 50,8 εκατοστά, αν και σε πρόωρα νεογνά μπορεί να είναι πολύ μικρότερο. Το σκορ Apgar  είναι ένα μέτρο της μετάβασης ενός νεογέννητου από τη μήτρα κατά τη διάρκεια των πρώτων λεπτών μετά τη γέννηση.
Βάρος
Στις αναπτυγμένες χώρες, το μέσο βάρος γέννησης ενός φυσιολογικού νεογνού είναι περίπου 3,4 κιλά, και τυπικά κυμαίνεται σε εύρος από 2.7 έως 4.6 κιλά.
Μετά τις πρώτες 5-7 μέρες ζωής ενός παιδιού το σωματικό βάρος μειώνεται κατά 3-10%, και είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της ούρησης, της επαναρρόφησης του υγρού που γεμίζει αρχικά τους πνεύμονες και από μια καθυστέρηση συχνά λίγων ημερών πριν τεθεί ο θηλασμός σε ισχύ. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα υγιή νεογνά πρέπει να κερδίζουν 10-20 γραμμάρια/ημέρα.
Κεφαλή
Το κεφάλι ενός νεογέννητου είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με το σώμα, και το κρανίο είναι τεράστιο σε σχέση με το πρόσωπο του. Ενώ το ανθρώπινο κρανίο ενός ενήλικα είναι περίπου το ένα έβδομο του συνολικού μήκους του σώματος, το κρανίο ενός νεογέννητου είναι περίπου το ένα τέταρτο. Η κανονική περίμετρος της κεφαλής για τα νεογέννητα είναι 33-36 cm. Κατά τη γέννηση, πολλές περιοχές του κρανίου του νεογνού δεν έχουν ακόμα μετατραπεί σε οστό, αφήνοντας "μαλακά σημεία", γνωστά ως πηγές (διαστήματα καλυπτόμενα από μεμβράνη στα σημεία συναντήσεως των ραφών του μη πλήρως οστεοποιημένου κρανίου). Οι δύο μεγαλύτερες είναι οι σε σχήμα διαμαντιού, η πρόσθια πηγή, που βρίσκεται στην κορυφή του εμπρόσθιου τμήματος της κεφαλής, και η μικρότερη οπίσθια πηγή η οποία είναι τριγωνικού σχήματος και βρίσκεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Αργότερα στη ζωή του παιδιού, τα οστά θα ενωθούν με μια φυσική διαδικασία. Μια πρωτεΐνη που ονομάζεται noggin είναι υπεύθυνη για την καθυστέρηση σύντηξης του κρανίου ενός βρέφους.
Κατά τη διάρκεια του τοκετού και της γέννας,συχνά γίνονται αλλαγές στο σχήμα του κρανίου του βρέφους για να χωρέσει μέσα από το γεννητικό σωλήνα, προκαλώντας μερικές φορές το παιδί να γεννηθεί με παραμορφωμένο ή επίμηκες κεφάλι. Το σχήμα θα διορθωθεί όμως μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες. Ειδικές ασκήσεις συχνά συνιστούνται από τους γιατρούς ώστε να ολοκληρωθεί γρηγορότερα η διαδικασία.
Μαλλιά
Ορισμένα νεογνά εμφανίζουν μια αραιή τριχοφυΐα στο σώμα που ονομάζεται χνούδι. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα αισθητή στην πλάτη, στους ώμους, στο μέτωπο, στα αυτιά και στο πρόσωπο των πρόωρων βρεφών. Το χνούδι εξαφανίζεται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Άλλα βρέφη μπορεί να γεννηθούν με πλήρως αναπτυγμένη τριχοφυΐα του κεφαλιού ενώ άλλα, ιδιαίτερα καυκάσια βρέφη, μπορεί να έχουν πολύ λεπτή τριχοφυΐα ή μπορεί ακόμη και να είναι φαλακρά. Αν οι γονείς έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα, τα μαλλιά του μωρού μπορεί να είναι ξανθά, ακόμα και αν οι γονείς δεν είναι. Επίσης, το τριχωτό μέρος της κεφαλής μπορεί προσωρινά να εμφανίζει μελανιές ή πρήξιμο, ιδιαίτερα σε άτριχα νεογέννητα, και η περιοχή γύρω από τα μάτια μπορεί να είναι πρησμένη.
Δέρμα
Αμέσως μετά τη γέννηση, το δέρμα ενός νεογέννητου έχει απόχρωση του γκρι και του σκούρου μπλε. Μόλις το νεογέννητο αρχίζει να αναπνέει, συνήθως μέσα σε ένα λεπτό ή δύο, το χρώμα του δέρματος φθάνει τον κανονικό του τόνο. Κατά τη γέννηση, τα νεογνά καλύπτονται από ραβδώσεις αίματος και από μία λευκή ουσία, η οποία υποτίθεται ότι δρα ως αντιβακτηριακό φράγμα. Το νεογέννητο μπορεί επίσης να εμφανίζει μογγολικές κηλίδες, διάφορα άλλα σημάδια, ή ξεφλούδισμα του δέρματος (ιδιαίτερα στους καρπούς, τα χέρια, τους αστραγάλους και τα πόδια).
Γεννητικά όργανα
Τα γεννητικά όργανα ενός νεογέννητου εμφανίζουν μία σχετική ανάπτυξη και ένα είδος κοκκίνισματος, με τα αρσενικά παιδιά να έχουν ένα ασυνήθιστα μεγάλο όσχεο. Τα στήθη μπορεί επίσης να έχουν διευρυνθεί, ακόμη και σε αρσενικά βρέφη. Αυτό προκαλείται από φυσικές μητρικές ορμόνες και είναι μια προσωρινή κατάσταση. Τα θηλυκά (ακόμη και τα αρσενικά) μπορούν να αποβάλλουν γάλα από τις θηλές τους (μερικές φορές ονομάζεται witch's milk), ή/και μια αιματηρή ή γαλακτώδη ουσία από τον κόλπο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό θεωρείται φυσιολογικό και θα εξαφανιστεί με το χρόνο.
Εσωτερικές φυσιολογικές αλλαγές κατά τη γέννηση
Με την έναρξη της αναπνοής, χωρίς τη θρέψη και την οξυγόνωση μέσω του ομφάλιου λώρου, το νεογέννητο θα πρέπει να αρχίσει να προσαρμόζεται στη ζωή έξω από τη μήτρα. Τα νεογνά μπορούν να αισθάνονται όλες τις διαφορετικές αισθήσεις, αλλά ανταποκρίνονται με περισσότερο ενθουσιασμό στο "μαλακό" χαϊδεύοντας και αγκαλιάζοντας. Απαλό λίκνισμα πέρα δώθε ηρεμεί συχνά ένα βρέφος ενώ κλαίει, όπως γίνεται στο μασάζ και στα θερμά λουτρά. Τα νεογνά μπορούν να παρηγορηθούν από το νοσηλευτικό προσωπικό, ή μπορεί να χρειαστεί να παρηγορηθούν χρησιμοποιώντας τον αντίχειρά τους, ή μια πιπίλα. Η ανάγκη να θηλάσουν είναι ενστικτώδης (βλ αναρρόφηση στη βιολογία) και επιτρέπει στα νεογέννητα να τραφούν. Τα νεογέννητα έχουν μέτρια όραση και είναι σε θέση να εστιάσουν σε αντικείμενα τα οποία βρίσκονται μόνο 46 εκατοστά ακριβώς μπροστά από το πρόσωπό τους. Αν και η απόσταση αυτή είναι ιδιαίτερα μικρή, είναι αρκετή για το βρέφος για να μπορέσει να κοιτάξει τα μάτια ή τη θηλή του μαστού της μητέρας του για το θηλασμό. Η αντίληψη του βάθους δεν αναπτύσσεται μέχρις ότου το βρέφος αρχίσει να κινείται. Σε γενικές γραμμές, ένα νεογέννητο κλαίει όταν θέλει να τραφεί. Όταν ένα βρέφος δεν κοιμάται, ουτε τρώει ούτε κλαίει τότε είναι σύνηθες να αφιερώσει πολύ χρόνο παρατηρώντας διάφορα αντικείμενα. Συνήθως τα μάτια ενός βρέφους εστιάζουν σε κάτι που είναι λαμπερό, κάτι που εμφανίζει έντονη αντίθεση χρωμάτων, ή κάτι που έχει πολύπλοκο σχήμα. Ωστόσο τα νεογέννητα έχουν μία προτίμηση να παρατηρούν άλλα ανθρώπινα πρόσωπα (δείτε επίσης παιδικά μεταφυσικά και παιδική όραση).
Στη μήτρα το βρέφος μπορεί να ακούσει τόσο τους εσωτερικούς θορύβους, όπως τον ήχο της πέψης και τον καρδιακό παλμό της μητέρας, όσο και τους εξωτερικούς θορύβους, όπως την ανθρώπινη φωνή, τη μουσική και διάφορους άλλους ήχους. Ως εκ τούτου, αν και τα αυτιά του νεογέννητου μπορεί να εμφανίζουν υγρά ή κάποια καταρροή,το μωρό μπορεί να ακούσει τους ήχους πριν τη γέννηση. Τα νεογνά συνήθως ανταποκρίνονται πιο εύκολα σε μια γυναικεία φωνή παρά σε μια ανδρική φωνή. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι εν αγνοία τους αυξάνουν τον τόνο της φωνής τους όταν μιλάνε στα νεογέννητα. Ο ήχος από άλλες ανθρώπινες φωνές, ειδικά της μητέρας, μπορεί να έχει μια κατευναστική ή καταπραϋντική επίδραση για το νεογέννητο. Αντίθετα,οι δυνατοί ή ξαφνικοί θόρυβοι μπορούν να το τρομάξουν ή να το φοβίσουν. Τα μωρά έχει αποδειχθεί ότι προτιμούν τους ήχους που ήταν συνηθισμένα να ακούνε στο προγεννητικό τους περιβάλλον, όπως για παράδειγμα, τη μελωδία ενός τηλεοπτικού προγράμματος της μητέρας τους που παρακολουθούσε τακτικά. Φυσικά, ο ρυθμός της αναπνοής και ο ρυθμός των καρδιακών παλμών της μητέρας είναι ακόμη πιο οικείοι στο νεογέννητο, ως εκ τούτου, θα προτιμήσουν ή θα περιμένουν να τους ακούνε τακτικά για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.
Τα μωρά μπορούν να ανταποκριθούν σε διαφορετικές γεύσεις,όπως γλυκό, ξινό, πικρό, αλμυρό αλλά δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση ως προς την γλυκύτητα. Έχει αποδειχθεί ότι τα βρέφη δείχνουν την προτίμησή τους για τη μυρωδιά των τροφίμων που η μητέρα τους έτρωγε τακτικά, αφού το αμνιακό υγρό αλλάζει γεύση για κάθε διαφορετική τροφή της μητέρας - όπως συμβαίνει και με το μητρικό γάλα.
Το πεπτικό σύστημα των νεογέννητων, το οποίο φυσικά δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ πριν από τη γέννηση,εμπεριέχει ένα πρασινωπό - μαύρο, κολλώδες υλικό που ονομάζεται μηκωνίο. Η λειτουργία του είναι να βρίσκεται στα κόπρανα και επιτρέπει στα έντερα να αναπτυχθούν μέχρι το σημείο όπου μπορούν να επεξεργάζονται γάλα αμέσως μετά την γέννηση. Αυτό το υλικό αποβάλλεται από το παιδί μέσα στις πρώτες ημέρες.
Θρέψη και φροντίδα
Το κλάμα ενός βρέφους αποτελεί μια μορφή βασικής ενστικτώδους επικοινωνίας .Με το κλάμα ένα βρέφος προσπαθεί να εκφράσει μια ποικιλία συναισθημάτων όπως πείνα, δυσφορία, υπερδιέγερση,πλήξη, μοναξιά ή το γεγονός ότι θέλουν να ζητήσουν κάτι.
Ο θηλασμός είναι η συνιστώμενη μέθοδος της σίτισης των απογόνων όλων των ανώτερων οργανισμών. Εάν ο θηλασμός δεν είναι δυνατός ή επιθυμητός, με τη βοήθεια του μπιμπερό δίνεται μητρικό γάλα αλλιώς χορηγούνται ειδικά παρασκευάσματα για βρέφη. Τα μωρά γεννιούνται με ένα αντανακλαστικό πιπίλισμα που τους επιτρέπει να εξαγάγουν το γάλα από τις θηλές των μαστών ή από το μπιμπερό, καθώς και με μια ενστικτώδη συμπεριφορά γνωστή ως ριζοβολία με την οποία αναζητούν τη θηλή.
Η επαρκής κατανάλωση τροφίμων σε νεαρή ηλικία είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη ενός βρέφους. Από τη γέννηση έως την ηλικία των τεσσάρων μηνών, τα βρέφη πρέπει να καταναλώνουν μητρικό γάλα ή ένα μη τροποποιημένο υποκατάστατο γάλακτος. Καθώς ωριμάζει η διατροφή του βρέφους, τρόφιμα όπως φρούτα, λαχανικά και μικρές ποσότητες κρέατος μπορούν να χορηγηθούν στα παιδιά με το χέρι.
Καθώς τα βρέφη μεγαλώνουν, τους χορηγούνται συμπληρώματα διατροφής. Πολλοί γονείς επιλέγουν τις εμπορικές, έτοιμα παιδικές τροφές για να συμπληρώσουν το μητρικό γάλα ή φόρμουλα για το παιδί, ενώ άλλοι γονείς προσαρμόζουν το συνηθισμένο γεύμα τους στις διατροφικές ανάγκες του παιδιού τους. Πλήρες αγελαδινό γάλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μωρά ηλικίας ενός έτους, αλλά χαμηλότερο σε λιπαρά γάλα δεν πρέπει να παρέχεται έως ότου το παιδί γίνει 2-3 χρονών. Ο απογαλακτισμός είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας το μητρικό γάλα εξαφανίζεται από τη διατροφή του βρέφους και αντικαθίσταται από την πρόσληψη στερεών τροφών. Έως ότου τα παιδιά εκπαιδευτούν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα,στις βιομηχανικές χώρες φορούν πάνες. Η μετάβαση από τις πάνες στα υφασμάτινα εσώρουχα είναι μια σημαντική μετάβαση από τον όρο "μωρό" στον όρο παιδί. Τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους ενήλικες, Για τα νεογέννητα 18 ώρες ύπνου είναι απαραίτητες και το ποσοστό του αναγκαίου ύπνου ελαττώνεται καθώς το παιδί μεγαλώνει. Μέχρι να μάθουν τα μωρά να περπατούν, μεταφέρονται με την αγκαλιά ή μέσα σε βρεφικά καροτσάκια. Οι περισσότερες βιομηχανοποιημένες χώρες έχουν νόμους που απαιτούν τα παιδικά καθίσματα για τα μωρά σε μηχανοκίνητα οχήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοσηλευτική Κατηγορία:Άνθρωπος
Internet Explorer
Ο Internet Explorer πρωτοκυκλοφόρησε σαν πρόσθετο του Plus! for Windows 95. Οι επόμενες εκδόσεις διατίθενται ως δωρεάν στοιχεία λήψης και περιλαμβάνονται στις επισκευαστικές εκδόσεις OEM των Windows 95 και επόμενων εκδόσεων των Windows. Η πιο πρόσφατη έκδοση του προγράμματος είναι η 11, η οποία διατίθεται ως δωρεάν ενημέρωση για τα Windows 7 με Service Pack 1 και τον Windows Server 2008 R2 με Service Pack 1 και περιλαμβάνεται στα Windows 8.1 σε Metro UI και desktop και στα Windows 10 σε desktop. Στα Windows 10 υπάρχει επίσης ο Microsoft Edge σε Metro εφαρμογή. Μια ενσωματωμένη έκδοση OEM με την ονομασία Internet Explorer for Windows CE (IE CE) είναι επίσης διαθέσιμη για πλατφόρμες WinCE και βασίζεται προσωρινά στον IE6. Ένα άλλο πρόγραμμα περιήγησης για Windows CE/ Windows Mobile, γνωστό ως Internet Explorer Mobile, προέρχεται από διαφορετική βάση κώδικα και δεν πρέπει να συγχέεται με τις επιτραπέζιες εκδόσεις του προγράμματος.
Ιστορικό
Η ανάπτυξη του Internet Explorer ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1994 από τον Thomas Reardon και εν συνεχεία υπό την καθοδήγηση του Benjamin Slivka, με χρήση του πηγαίου κώδικα του Spyglass, Inc. Mosaic, ένα πρώιμο εμπορικό πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο. Στα τέλη του 1994, η Microsoft αδειοδοτήθηκε να εισπράττει τα έσοδα από το Spyglass Mosaic για τρεις μήνες συν ένα ποσοστό των εσόδων που δεν ανήκουν στη Microsoft. Αν και το όνομα έμοιαζε με το NCSA Mosaic, το οποίο ήταν το πρώτο δημοφιλές πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο, το Spyglass Mosaic ήταν σχεδόν άγνωστο και χρησιμοποίησε τον πηγαίο κώδικα του NCSA Mosaic με φειδώ.
Η κυκλοφορία του Internet Explorer for Mac και του Internet Explorer for UNIX (το δεύτερο για χρήση μέσω του X Window System στο Solaris και του HP-UX), καθώς επίσης και παλαιότερες εκδόσεις του προγράμματος έχει διακοπεί. Μόνο η έκδοση για τα Windows παραμένει σε ενεργό ανάπτυξη. Επίσης, οι εκδόσεις Mac OS X και UNIX δεν υποστηρίζονται.
Στις 30 Μαρτίου 2015 το Internet Explorer αντικαταστάθηκε από το Microsoft Edge.
Κριτική ασφαλείας
right|thumb|Εικόνα μιας τοποθεσίας, που προσπαθεί να εγκαταστήσει [[κακόβουλο λογισμικό μέσω ενός στοιχείου ActiveX στον IE6 ]]
Ο Internet Explorer έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών επικρίσεων. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής κριτικής αφορά την αρχιτεκτονική ασφαλείας και τον βαθμό υποστήριξης των ανοιχτών προτύπων. Μεγάλο μέρος αυτής της κριτικής έχει να κάνει με προβλήματα σχετικά με την ασφάλεια. Μεγάλο μέρος των spyware, των adware και των ιών μέσω του διαδικτύου γίνεται διαθέσιμο με την εκμετάλλευση αυτών των προβλημάτων και των διαρροών στην αρχιτεκτονική ασφαλείας του Internet Explorer. Πολλές φορές, ο χρήστης ξεγελιέται και εγκαθιστά κακόβουλο λογισμικό εν αγνοία του.
Χαρακτηριστικά
thumb|right|Ο αποκλεισμός αναδυόμενων παραθύρων στον Internet Explorer 7. Ο Internet Explorer έχει σχεδιαστεί με σκοπό να προβάλλει το μεγαλύτερο φάσμα των ιστοσελίδων και να παρέχει συγκεκριμένες δυνατότητες μέσω του λειτουργικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του Microsoft Update.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Windows Κατηγορία:Στοιχεία των Windows Κατηγορία:Φυλλομετρητές Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου
Θέρισο Χανίων
Τοποθεσία
Το Θέρισο είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Λευκών Ορέων σε υψόμετρο 580 μέτρων, στο νότιο τμήμα της δημοτικής ενότητας Θερίσου. Βρίσκεται 16 χλμ νότια της πόλης των Χανίων. Πλησίον του χωριού βρίσκεται το φαράγγι «Ελευθέριος Βενιζέλος» (ή φαράγγι του Θέρισου), με συνολικό μήκος 6 χλμ.
Ιστορία
Από τις αρχές του 19ου αιώνα και έπειτα, λόγω της φυσικής οχυρής του θέσης, το Θέρισο αποτέλεσε σημαντικό κέντρο διαφόρων επαναστατικών κινημάτων της Κρήτης. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, το χωριό έγινε πεδίο σκληρών μαχών μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των οθωμανικών στρατευμάτων. Μάλιστα, τόσο τον Αύγουστο του 1821 όσο και τον Αύγουστο του 1822 καταστράφηκε, αρχικά από δυνάμεις Τουρκοκρητικών και έπειτα από τον αιγυπτιακό στρατό. Κατά τον Άγγλο περιηγητή Robert Pashley, που επισκέφτηκε την Κρήτη το 1834, στο Θέρισο ζούσαν 82 οικογένειες, εκ των οποίων οι 80 ήταν χριστιανικές και οι δύο μουσουλμανικές.
Στην επανάσταση του 1866 - 1869, το Θέρισο έγινε εκ νέου θέατρο σκληρών συγκρούσεων: στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1866 ο οικισμός, που ενδιάμεσα είχε εκκενωθεί από τον άμαχο πληθυσμό, πυρπολήθηκε από τις δυνάμεις του Μουσταφά πασά. Λίγες ημέρες αργότερα, διεξήχθησαν στην περιοχή άλλες δύο μάχες. Αρχικά, οι επαναστάτες ανάγκασαν στις Αλιάκες τον Μουσταφά πασά σε υποχώρηση. Έπειτα, στη θέση Καμπιά ή Φλωμέ, στα βόρεια του χωριού, σημειώθηκε νέα μάχη μεταξύ επαναστατών και 150 στρατιωτών που αγνοώντας την υποχώρηση του κύριου σώματος του Μουσταφά προς Μάλαξα, προσέγγισαν το Θέρισο. Την 26η Μαρτίου του 1867, πραγματοποιήθηκε στο Θέρισο επίσημη δοξολογία 2000 ενόπλων (Κρητικών και εθελοντών από την Ελλάδα) του Ιωάννη Ζυμβρακάκη.
Κατά τα μέσα Δεκεμβρίου του 1867, οι Οθωμανοί πέτυχαν την κατάληψη του Θερίσου, το οποίο εγκαταλείφθηκε από τους Έλληνες κυρίως λόγω της αναγκαιότητας να ενισχυθεί το μέτωπο του Αποκορώνα, όμως τον Ιανουάριο του 1868 ένεκα των καιρικών συνθηκών και των επιθέσεων των επαναστατών, τα οθωμανικά στρατεύματα αποχώρησαν και αυτά από το χωριό. Αργότερα, μετά την κατάπνιξη της επανάστασης, οι οθωμανικές αρχές δημιούργησαν στο χωριό στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της οθωμανικής απογραφής του 1881, στον οικισμό ζούσαν 385 κάτοικοι, όλοι Έλληνες (188 άνδρες και 197 γυναίκες), ενώ το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 90 οικογένειες. Το 1900, η απογραφή που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία, βρήκε στο Θέρισο 431 κατοίκους. Τον Ιούνιο του 1904, στα πλαίσια αποτυχημένου κινήματος κατά της αρμοστείας του πρίγκιπα Γεωργίου, κατέφυγε προσωρινά στο Θέρισο μικρή δύναμη ανταρτών, προτού στραφεί προς την πεδιάδα των Χανίων.
Λίγους μήνες αργότερα, στις 10 Μαρτίου του 1905, το Θέρισο αποτέλεσε την έδρα της επαναστατικής κυβέρνησης της «Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως» των Βενιζέλου, Μάνου και Φούμη εναντίον της αρμοστείας του πρίγκιπα Γεωργίου και υπέρ της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα. Στις 12 του ίδιου μήνα, οι επαναστατικές δυνάμεις επικράτησαν σε συμπλοκή με μικρή μικτή δύναμη χωροφυλακής και ιταλικού στρατού.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το Θέρισο αποτέλεσε την έδρα του ΕΛΑΣ Χανίων. Μάλιστα, στις 7 Νοεμβρίου του 1943, σε αγροικία κοντά στο χωριό, υπογράφτηκε συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ Κρήτης και της ΕΟΚ.
Επιφανείς κάτοικοι
Από το Θέρισο κατάγονταν οι αγωνιστές της επανάστασης του 1821, αδελφοί Χάλη (Βασίλειος, Ιωάννης και Στέφανος), οι οπλαρχηγοί αδελφοί Πούλακα (ο σημαντικός μακεδονομάχος Ιωάννης Πούλακας και ο αδελφός του Βασίλειος, που συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως επικεφαλής εθελοντών ) και η ηθοποιός Ελευθερία Βιδάκη.