cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλγα Χατζηνικολάου
Συλλογικό επίπεδο
Από το 2005 μέχρι το 2009 αγωνίστηκε στις Εσπερίδες Καλλιθέας, σύλλογο με τον οποίο πανηγύρισε την κατάκτηση δύο Πρωταθλημάτων Ελλάδας (2006·2008) και τεσσάρων Κυπέλλων Ελλάδος (2005·2006·2007·2008). Το καλοκαίρι του 2009 έλαβε μεταγραφή από κοινού με τη συμπαίκτριά της, Δήμητρα Καλέντζου στον τότε πρωταθλητή Αθηναϊκό. Αγωνιζόμενη στην ομάδα αυτή πανηγύρισε το Τριπλ Κράουν του 2010, δηλαδή την κατάκτηση την ίδια χρονιά του Πρωταθλήματος, του Κυπέλλου και του EuroCup. Το καλοκαίρι του 2010 ανανέωσε τη συνεργασία της με τον Αθηναϊκό. Την διετία 2012-2014 αγωνίστηκε στη Ισπανία, ενώ το 2014-15 επέστρεψε στην Ελλάδα αγωνιζόμενη με τα χρώματα του Πρωτέα Βούλας. Το 2015 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό και στην πρώτη της χρονιά κατέκτησε αήττητη το Νταμπλ και αναδείχθηκε πρώτη στις ασίστ και πρώτη σε οικονομία στο πρωτάθλημα.
Αποτελεί την αθλήτρια που κατατάσσεται στη πρώτη θέση των τροπαιούχων για το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, με 8 στο σύνολο, ενώ αναδείχθηκε και MVP του τελικού του 2010 ανάμεσα στον Αθηναϊκό και τη Φ.Ε.Α. Στις 13 Απριλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι βρέθηκε θετική σε έλεγχο αντιντόπινγκ και τιμωρήθηκε από την WADA με τετραετή αποκλεισμό, παρότι ο ΕΣΚΑΝ την είχε αρχική δικαιώσει. Στις 12 Μαΐου 2021, το Ανώτατο Αθλητικό Δικαστήριο της Λωζάνης (CAS) δικαίωσε την αθλήτρια μετά την προσφυγή της. Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό με συμβόλαιο ενός χρόνου. Στις 24 Μαΐου 2021 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τους πράσινους. Στον τελικό που έκρινε τον τίτλο κόντρα στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, η Χατζηνικολάου είχε 10 πόντους, 3 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα. Στις 12 Ιουνίου, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τους «πράσινους», για την αγωνιστική σεζόν 2021-2022. Στις 15 Μαΐου 2022, ανακοίνωσε το τέλος της αθλητικής της καριέρας μετά από 25 χρόνια παρουσίας. Ο Παναθηναϊκός που ήταν και η τελευταία ομάδα της πορείας της, βράβευσε την Χατζηνικολάου για την προσφορά της στην ομάδα.
Εθνική Ελλάδος
Η Χατζηνικολάου αγωνίζεται με την Εθνική Ελλάδος Γυναικών από το 2001. Συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (EuroBasket) του 2007 και 2009. Η 5η θέση στο Πανευρωπαϊκό του 2009 στη Λετονία αποτελεί και τη σημαντικότερη επιτυχία της. Το 2010 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών στην Τσεχία. , καθώς και στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα το 2011 και του 2015.
Τροπαιοθήκη
Εσπερίδες
Αθηναϊκός
Ολυμπιακός
Παναθηναϊκός
Άλλες δραστηριότητες
Το 2009 η Όλγα Χατζηνικολάου εκλέχτηκε Αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Αθλητριών Καλαθοσφαίρισης, οργάνου αντίστοιχου του Π.Σ.Α.Κ. για τους άνδρες αθλητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παπάγου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αστέρα Εξαρχείων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Γιούζεφ Βιμπίτσκι
Ο Γιούζεφ Ρούφιν Βιμπίτσκι (Józef Rufin Wybicki) (29 Σεπτεμβρίου 1747 – 19 Μαρτίου 1822) ήταν Πολωνός νομικός, ποιητής, πολιτικός και στρατιωτικός ακτιβιστής. Είναι γνωστός ως ο συγγραφέας της «Μαζούρκας του Ντομπρόβσκι» (Mazurek Dąbrowskiego), εθνικός ύμνος της Πολωνίας από το 1927.
Ζωή
Ο Βιμπίτσκι γεννήθηκε στο Μπεντόμιν, στην περιοχή της Πομερανίας στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Η οικογένειά του καταγόταν από πομερανική αριστοκρατία.
Ο Βιμπίτσκι φοίτησε σε σχολείο Ιησουιτών και εξελέγη ως βουλευτής στο Σέιμ του Ρεπνίν, της συνόδου του πολωνικού κοινοβουλίου το 1767, την παραμονή του πρώτου διαμελισμού της Πολωνίας. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην εξέγερση γνωστή ως Συνομοσπονδία του Μπαρ (1768-1772), η οποία ήταν κατά της ρωσικής επιρροής και ο του Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι. Ήταν ένας από τους συμβούλους (konsyliarz) της Ομοσπονδίας και εργάστηκε ως διπλωμάτης. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης μετέβη στην Ολλανδία όπου σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Χένρι Ντομπρόφσκι και ο Γιούζεφ Βιμπίτσκι συναντούν τον Ναπολέοντα στο [[Βερολίνο το 1806.]] Επιστρέφοντας στην Πολωνία, συνδέθηκε με την Επιτροπή Εθνικής Παιδείας στις δεκαετίες του 1770 και 1780. Υποστήριξε τον Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκ και τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις τους. Βοήθησε στον σχεδιασμό του φιλελεύθερου νομικού Κώδικα Ζαμόισκι στα τέλη της δεκαετία του 1770. Από το 1788 έως το 1792, υπηρέτησε ως ακτιβιστής στο Μείζων Σέιμ για το Πατριωτικό Κόμμα, αν και δεν ήταν ένας από τους πρώτους του βουλευτές. Εκείνη την εποχή, περνούσε το περισσότερο χρόνο του στο κτήμα του, γράφοντας και συνθέτοντας όπερες. Συμμετείχε στις εργασίες του Μείζονος Σέιμ που ξεκίνησαν το 1791. Το 1792, στον απόηχο του Πολέμου Πολωνίας-Ρωσίας του 1792, όπως και πολλοί από τους υποστηρικτές του Πονιατόφσκι, εντάχθηκαν στη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα.
Συμμετείχε στην Εξέγερση του Κοστσιούσκο (1794) και ήταν μέλος του Στρατιωτικού Τμήματος του Προσωρινού Συμβουλίου του Δουκάτου της Μασοβίας. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης μετακόμισε στη Γαλλία. δεξιά|μικρογραφία|169x169εσ|Γιούζεφ Βιμπίτσκι Ήταν στενός φίλος των Ταντέους Κοστσιούσκο και Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι. Με τον Ντομπρόφσκι οργάνωσαν τις Πολωνικές Λεγεώνες στην Ιταλία υπηρετώντας τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Το 1797, ενώ βρισκόταν στο Ρέτζο νελλ'Εμίλια της Ιταλίας, έγραψε τη Μαζούρκα του Ντομπρόφσκι. Το 1806 βοήθησε τον Ντομπρόφσκι να οργανώσει την εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας.
Μετά τη δημιουργία του Δουκάτου της Βαρσοβίας το 1807, κατείχε διάφορες θέσεις στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και συνέχισε να εργάζεται σε αυτό μετά τη μετατροπή του δουκάτου στην Πολωνία του Συνεδρίου. Το 1817 έγινε πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πολωνίας του Συνεδρίου.
Πέθανε στις 10 Μαρτίου του 1822 στο Μανιέτσκι στο Σρεμ, τότε μέρος του Μεγάλου Δουκάτου του Πόζεν στη Πρωσία.
Έργα
Ο Βιμπίτσκι ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος και ποιητής. Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα και άλλα έργα με πολιτικά θέματα υπέρ των μεταρρυθμίσεων στην Πολωνία στη δεκαετία του 1770 και 1780. Τα έργα του της εποχής ανέλυαν το πολωνικό πολιτικό σύστημα, τις έννοιες της ελευθερίας και υποστήριζαν περισσότερα δικαιώματα για την αγροτιά. Δημοσίευσε περισσότερα πολιτικά φυλλάδια στην δεκαετία του 1800, μαχόμενος για φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στο Δουκάτο της Βαρσοβίας.
Η Μαζούρκα του Ντομπρόφσκι είναι το γνωστότερο έργο του Βιμπίτσκι. Ήταν ο ανεπίσημος εθνικός ύμνος από τη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1831. Το 1927 υιοθετήθηκε επίσημα ως ο πολωνικός εθνικός ύμνος από το πολωνικό κοινοβούλιο (Σέιμ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαφωτισμός Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl) Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί δικηγόροι Κατηγορία:Συγγραφείς εθνικών ύμνων Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Πολωνοί λεγεωνάριοι (Ναπολεόντεια περίοδος) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Neoplan Centroliner
Το Neoplan Centroliner είναι αστικό λεωφορείο χαμηλού δαπέδου της Neoplan, το οποίο κατασκευάζοταν από το 1997 μέχρι και το 2009 στο εργαστάσιο της πόλης Πλάουεν, της Γερμανίας.
Τα μοντέλα του Centroliner αποτελούνται από μίντιμπας, κανονικά και αρθρωτά λεωφορεία ενός ορόφου και ένα διώροφο τριαξωνικό. Τα κανινικά έχουν είτε 1, είτε 2, είτε 3 πόρτες, ενώ τα αρθρωτά έχουν είτε 2, είτε 3, είτε 4 πόρτες.
Πρώτη γενιά
Η πρώτη γενιά κατασκευάζοταν από το 1997 μέχρι το 2006.
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά άρχισε να κατασκευάζεται το 2003 και σταμάτησε το 2009. Ο κινητήρας της δεύτερης γενιάς είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές εκπομπών Euro 4.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
2233 Κουζνέτσοφ
Ο Κουζνέτσοφ (Kuznetsov) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του αντάρτη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και ήρωα Νικολάι Ιβάνοβιτς Κουζνέτσοφ (Николай Иванович Кузнецов, 1911-1944).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κουζνέτσοφ είναι άγνωστα. Ο Κουζνέτσοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 2 λεπτά (Ditteon & West 2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουζνετσοφ
Κωστάκης Κουτσοκούμνης
Ο Κωστάκης Κουτσοκούμνης (5 Μαΐου 1956 - 5 Μαρτίου 2018) ήταν πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) από το 2001 έως τον θάνατό του, το 2018. Κατείχε τη θέση του Αντιπροέδρου της ΚΟΠ και μέλους επιτροπής των εθνικών ομάδων την περίοδο 1994-1995. Εκτός από πρόεδρος της ΚΟΠ, υπήρξε επίσης εκπρόσωπος της UEFA HatTrick Committee, βοηθώντας την ομοσπονδία σε διάφορα πολιτειακά θέματα. Ήταν παντρεμένος, με ένα γιο και μια κόρη. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 2018, μετά από πολύμηνη αντιμετώπιση καρκίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πρόεδροι Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
Τζαμίλ Σάμουελ
Η Τζαμίλ Σάμουελ (γενν. 24 Απριλίου 1992) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου που συμμετέχει στο αγώνισμα των 200 μέτρων. Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ από γονείς με ρίζες από το Σουρινάμ. Έχει κερδίσει τέσσερα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου. 3 από αυτά είναι ομαδικά, ενώ το πρώτο της ατομικό το κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στα 200 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα της Ολλανδίας στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στα Βαθιά
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στα Βαθιά (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Diary of a Wimpy Kid: The Deep End) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, το δέκατο πέμπτο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου του 2020 από την Amulet Books και στην Ελλάδα στις 14 Δεκεμβρίου του 2020. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Μια συνέχεια, Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μεγάλη Ευκαιρία, κυκλοφόρησε το 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Der Ackermann aus Böhmen
Το Der Ackermann aus Böhmen (στα ελληνικά: Ο αγρότης από τη Βοημία) είναι έργο του συγγραφέα Γιοχάννες Φον Τεπλ (Johannes von Tepl), που γράφτηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Είναι επίσης γνωστό και ως Der Ackermann und der Tod (στα ελληνικά: Ο αγρότης και ο θάνατος). Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ύστερης μεσαιωνικής γερμανικής λογοτεχνίας.
Πρόκειται για πεζό έργο, που αποτελείται από 34 σύντομα κεφάλαια, γραμμένο στη Πρώιμη Νέα Άνω Γερμανική γλώσσα. Κεντρικά θέματά του είναι η ζωή, το ανθρώπινο είδος και η ηθική ενώ παρουσιάζει το γάμο ως κοινωνία αγάπης, αντίληψη που δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη εκείνη την εποχή. Πρωταγωνιστές στο έργο του Τεπλ είναι ένας αγρότης, που έχασε πρόσφατα τη γυναίκα του, και ο Θάνατος. Στα κεφάλαια με μονή αρίθμηση μιλά ο αγρότης, που κατηγορεί το Θάνατο ότι του έκλεψε την αγαπημένη του γυναίκα και εκείνος του απαντά στα κεφάλαια με ζυγή αρίθμηση, προβάλλοντας τη λογική και τον κυνισμό απέναντι στα συναισθήματα του αγρότη. Στο 33ο Κεφάλαιο παρεμβαίνει ο Θεός, που θυμίζει στον αγρότη ότι οφείλει τη ζωή του στον ίδιο και στο Θάνατο ότι οφείλει τις δυνάμεις του στον ίδιο. Στο τελευταίο κεφάλαιο ο αγρότης προσεύχεται για την ψυχή της γυναίκας του.
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το Der Ackermann aus Böhmen γράφτηκε από τον Τεπλ με αφορμή το θάνατο της γυναίκας του, το 1400, καθώς στο τελευταίο κεφάλαιο τα αρχικά γράμματα των παραγράφων σχηματίζουν τη λέξη JOHANNES ενώ το άροτρο του αγρότη παρομοιάζεται με το φτερό που χρησιμοποιούνταν στο γράψιμο. Επειδή όμως σε ένα γράμμα, που συνόδευε το έργο, προς ένα φίλο του ο Τεπλ δε κάνει λόγω για το θάνατο της συζύγου του υπάρχει και η άποψη ότι γράφτηκε ανεξάρτητα από το γεγονός αυτό.
Έχουν διασωθεί δεκαέξι χειρόγραφα και δεκαεφτά πρώιμες τυπωμένες εκδόσεις του έργου. Το παλαιότερο τυπωμένο αντίτυπο χρονολογείται το 1460 και είναι ένα από τα δύο παλαιότερα τυπωμένα έργα στα γερμανικά.
Σύμφωνα με τον Konrad Burdach το Der Ackermann aus Böhmen είναι πρόδρομος του πρώιμου Ουμανισμού, στη γερμανική λογοτεχνία. Αντίθετα ο Άρθρουρ Χιούμπνερ (Arthur Hübner) εντάσσει το εν λόγω έργω στην μεσαιωνική λογοτεχνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναγεννησιακή λογοτεχνία
Τενναντίτης
Το όνομά του οφείλει στον Άγγλο Σμίθσον Τένναντ (Smithson Tennant, 1761-1815), ο οποίος και τον εντόπισε πρώτος στην Κορνουάλη όπου αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).
Απαντάται σε υδροθερμικές φλέβες και σε αποθέσεις προερχόμενες από μεταμόρφωση επαφής. Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον τετραεδρίτη.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι όλα τα μικτά θειούχα του μολύβδου, του ψευδαργύρου και του χαλκού καθώς και ο σιδηροπυρίτης, ο ασβεστίτης, ο δολομίτης, ο σιδηρίτης, ο βαρύτης, ο φθορίτης και ο χαλαζίας.
Αν και είναι σπανιότερος ως ορυκτό από τον τετραεδρίτη, απαντάται σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Σημαντικές αποθέσεις του βρίσκονται στην Κορνουάλλη, στην Ιρλανδία, στη Σαξονία και άλλες περιοχές της Γερμανίας, στην Πολωνία (Σιλεσία), την Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Χιλή, το Zacatecas στο Μεξικό, το Περού,  την Αυστραλία, την Κίνα, το Τσουμέμπ στη Ναμίμπια και τις ΗΠΑ (πολλές περιοχές στο Κολοράντο και στο Μπιουτ της Μοντάνα).
Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα), τη Μαρώνεια Ροδόπης, στην Ξάνθη, την Τήνο (Πάνορμος) και τη Λήμνο.
Σημειώσεις
Τενναντιτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Ζάκαρι Γκόρντον
Ο Ζάκαρι Άνταμ Γκόρντον (Zachary Adam Gordon, γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου του 1998) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός γνωστός για τον ρόλο του ως Γκρεγκ Χέφλι στις τρεις πρώτες ταινίες Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Δημοκρατία του Τέξας
Η Δημοκρατία του Τέξας ήταν ένα αυτόνομο κράτος στη Βόρεια Αμερική μεταξύ των ΗΠΑ και του Μεξικού που υπήρχε από το 1836 έως το 1845. Ιδρύθηκε στις 2 Μαρτίου 1836 όταν οι κάτοικοι του Τέξας ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από το Μεξικό. Ο Μεξικανικός στρατός ηγούμενος από τον Σάντα Άννα επιτέθηκε στο νεοσύστατο κράτος. Όμως η αποστολή απέτυχε, ο μεξικανικός στρατός ηττήθηκε και ο Σάντα Άννα πιάστηκε αιχμάλωτος κοντά στο Χιούστον. Η νέα δημοκρατία πέρασε δύσκολα χρόνια καθώς δεν υπήρχε πρέπουσα κυβέρνηση ούτε χρήματα. Τα σύνορα της συχνά λεηλατούνταν από το Μεξικό και υπήρχαν μάχες μεταξύ των αποίκων και των ιθαγενών. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν αναγνώρισε την Δημοκρατία του Τέξας.
Το 1841 ο Σάντα Άννα εκλέχτηκε πάλι πρόεδρος του Μεξικού και οι συνοριακές επιθέσεις αυξήθηκαν. Εκείνη την περίοδο χιλιάδες νέοι άποικοι μετακινήθηκαν στο Τέξας και οι κάτοικοι των ΗΠΑ το υποστήριξαν. Η ιδέα του Τέξας να γίνει μέρος των ΗΠΑ ενισχύθηκε.
Η Δημοκρατία του Τέξας διαλύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1845 όταν συγχωνεύτηκε από τις ΗΠΑ και έγινε η 28η πολιτεία των ΗΠΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέξας Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Τεξας
2234 Σμάντελ
Ο Σμάντελ (Schmadel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Γερμανό αστρονόμο Χανς-Έμιλ Σούστερ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Λουτζ Σμάντελ.
Βλαντίμιρ Λόσκι
Ο Βλαντίμιρ Νικολάγεβιτς Λόσκι (ρωσ. Владимир Николаевич Лосский, 8 Ιουνίου 1903 - 7 Φεβρουαρίου 1958) ήταν επιφανής εξόριστος Ρώσος θεολόγος.
2234 Σμάντελ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Σμάντελ είναι A (κατά SMASSII). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σμαντελ
Βλαντίμιρ Λόσκι
Γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1903 στο Γκέτινγκεν της Γερμανίας. Ο πατέρας του, Νικόλαος Λόσκι, ήταν καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1920 πήγε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε ως το 1922, οπότε εξορίστηκε. Έμεινε για λίγο στην Πράγα και κατόπιν πήγε στο Παρίσι, όπου έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή του μέχρι το θάνατό του στις 7 Φεβρουαρίου 1958.
Η ζωή του επηρεάστηκε ιδιαίτερα από το γεγονός ότι ως παιδί υπήρξε μάρτυρας της δίκης και της εκτέλεσης από το Σοβιετικό καθεστώς του Μητροπολίτη Αγίας Πετρούπολης Βενιαμίν, ο οποίος αργότερα ανακηρύχθηκε άγιος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι
198 Αμπέλλα
Η Αμπέλλα (Ampella) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,33. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τον Άμπελο, ένα Σάτυρο και φίλο του θεού Διονύσου στην ελληνική μυθολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμπελλα
Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (soundtrack)
Ιστορικό
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios στις αρχές του 2015 από τη βρετανική ορχήστρα Φιλαρμόνια. Τον Απρίλιο του 2015, η Marvel κυκλοφόρησε τη λίστα κομματιών και ανακοίνωσε πως το soundtrack θα ήταν διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στις 28 Απριλίου 2015 και σε φυσική μορφή στις 19 Μαΐου 2015. Την επόμενη μέρα, κυκλοφόρησε ένα έξτρα κομμάτι με τίτλο «New Avengers: Age of Ultron» και το οποίο συνέθεσε ο Έλφμαν.
Λίστα κομματιών
Πηγές:
Επιπρόσθετη μουσική
Επιπρόσθετα κομμάτια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron:
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015 Κατηγορία:Soundtracks της Δεύτερης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Εκδικητές (σειρά ταινιών)
Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ
Το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ (ολλανδικά: Universiteit Maastricht), ιδρυμένο το 1976, είναι το δεύτερο νεότερο πανεπιστήμιο στην Ολλανδία. Απασχολεί πάνω απο 21.000 φοιτητές και 4.000 υπαλλήλους προς το παρόν, πολλοί εκ των οποίων δεν είναι Ολλανδοί.
Το πανεπιστήμιο έχει λάβει πολλές διακρίσεις σε Ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Το Πανεπιστήμιο είναι γνωστό για τις εναλλακτικές διαδικασίες διδασκαλίας που προσφέρει, δουλεύοντας με συζητήσεις και ανοιχτά σε διευθετήσεις προβλήματα. Το 2004 το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ κατετάγη πρώτο (από όλα τα Ολλανδικά Πανεπιστήμια) σε μια έκθεση έρευνας για ποιότητα που εκδόθηκε από το Ολλανδικό Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού και Επιστήμης (OC&W). Το 2005 η Σχολή των Οικονομικών θεωρήθηκε καλύτερη από την αντίστοιχη σχολή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το σημαίνον Γερμανικό επιχειρηματικό περιοδικό Wirtschaftswoche.
Διάφορες άλλες εκδόσεις έχουν επίσης βαθμολογήσει το πανεπιστήμιο ως το καλύτερο στην Ολλανδία. Αυτή τη στιγμή το Πανεπιστήμιο χαίρει αναγνώρισης και από το EQUIS και από το AACSB, σπάνιο κατόρθωμα μεταξύ Ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.
Ιστορία
Το πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ καθιερώθηκε επίσημα το 1976, όταν, αντιμετωπίζοντας έλλειψη προσωπικού και επαγγελματιών του ιατρικού κλάδου, η Ολλανδική κυβέρνηση αποφάσισε πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο διεθνές ακαδημαϊκό ίδρυμα για να καλύψει και να επεκτείνει τα κέντρα κατάρτησης ιατρικών σπουδών. Αρκετοί επιφανείς άνθρωποι και πολιτικοι ηγέτες κινητοποιήθηκαν για τη δημιουργία του πανεπιστημίου, μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του κόμματος των εργατικών και ιδρυτής Sjeng Tans αλλά και πρώην μέλη του επαρχιακού συμβουλίου της Λιμβουργίας και μέλη του δημοτικού συμβουλίου της πόλης. Το νέο πανεπιστήμιο θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο για τη διατήρηση του πνευματικού επιπέδου της πόλης και στην ανάδειξη νέων ιατρικών επαγγελματιών.
Το πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ υϊοθέτησε ένα πρωτοποριακό σύστημα εκμάθησης, αυτό της εκμάθησης με βάση την εστίαση και επίλυση προβλήματων (Problem based learning)
Βαθμολογίες, επιτεύγματα και διακρίσεις
Σύμφωνα με τους Financial times, η σχολή διοίκησης επιχειρήσεων του πανεπιστημίου βρίσκεται σταθερά μέσα στα 65 καλύτερα της Ευρώπης.
Σύμφωνα με την βαθμολογία της Times Higher Education World University Rankings το πανεπιστήμιο είναι μέσα στα 100 καλύτερα όλου του κόσμου, και συγκεκριμένα στην 88ο θέση,  και το τέταρτο καλύτερο απο τα πανεπιστήμια με λιγότερο απο 50 χρόνια ζωής και 44ο στις σπουδές υγίειας.
Σύμφωνα με το U.S. News & World Report το πανεπιστήμιο είναι στη θέση 184 παγκοσμίως και 78o στην Ευρώπη. πετυχαίνοντας σημαντικές διακρίσεις σε παγκόσμια κλίμακα, όπως στην ιατρική (θέση 51), στα οικονομικά και στη διοίκηση (θέση 54), στη νευροεπιστήμη (θέση 68), και στη ψυχιατρική και ψυχολογία (θέση 46)
Στην τελευταία βαθμολογική έκθεση του τεχνικού πανεπιστημίου της Μέσης Ανατολής για το ακαδημαϊκό έτος 2015 - 2016, μετρώντας την ακαδημαϊκή επίδοση 2000 πανεπιστημίωναπο όλο το κόσμο, τοποθέτησε το πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ μέσα στα 200 καλύτερα παγκοσμίως, και συγκεκριμένα στη θέση 176.
Το τμήμα διοίκησης του πανεπιστημίου του Μάαστριχτ ανήκει σε αυτή την πολύ μικρή ελίτ των πανεπιστημίων που απολαμβάνουν την τριπλή αναγνώριση απο τους οργανισμούς AACSB, EQUIS και AMBA. Από τα 13.670 πανεπιστήμια που προσφέρουν διοικητικές σπουδές από όλο το κόσμο, μόνο 74 έχουν κερδίσει αυτή την αναγνώριση.
Το πανεπιστήμιο και ορισμένα απο τα προγράμματα του έχουν βραβευτεί απο το NVAO, τον οργανισμό διαπίστευσεις Ολανδικών και Φλαμανδικών πανεπιστημίων
Αθλητισμός
Το πανεπιστήμιο διατηρεί το UM Sports όπου οι φοιτητές του πανεπιστήμιου μπορούν να πάρουν μέρος σε διάφορα αθλήματα.
Το πανεπιστήμιο διατηρεί τμήματα στα εξής αθλήματα:
μικρογραφία|Αθλητικό τμήμα του πανεπιστημίου μικρογραφία|UM (University Maastricht) Student fencing club: Mas Incontro training
Εγκαταστάσεις
Αντίθετα με πολλά άλλα πανεπιστήμια, τα προγράμματα του Μάαστριχτ λαμβάνουν μέρος σε διάφορα κτίρια σε όλη τη πόλη, με το πανεπιστήμιο να έχει υπο την ιδιοκτησία του πάνω απο 13 εγκαταστάσεις.
Οι εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου βρίσκονται σε δύο μέρη της πόλης. Στο κέντρο της πόλης στεγάζονται τα τμήματα ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών και στα περίχωρα της πόλης τα τμήματα ψυχολογίας, ιατρικής και επιστημών υγίειας. Επειδή πολλά απο τα κτίρια που έχει το πανεπιστήμιο στο κέντρο θεωρούνται πολιτιστικά μνημεία, θεωρείται πως το πανεπιστήμιο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατήρηση και στη ζωντάνια του ιστορικού κέντρου.
εναλλ.= |μικρογραφία|Το κτίριο Calvariënberg, στο οποίο λαμβάνουν μέρος κάποια απο τα μαθήματα νομικής και οικονομικών. Τα τελευταία χρόνια, το πανεπιστήμιο έχει επεκτείνει τις εγκαταστάσεις του και σε άλλες χώρες, όπως στη πόλη Φένλο της Ολλανδίας, στις Βρυξέλλες και στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας.
Συγκεκριμένα, οι εγκαταστάσεις στις Βρυξέλλες του Βελγίου προσφέρουν μια σειρά απο σεμινάρια και μαθήματα για επαγγελματίες και σπουδαστές. Επιπροσθέτως, στο ίδιο κτίριο λαμβάνουν μέρος κάποια απο τα διδακτορικά του πανεπιστημίου.
Εκτός απο το Βέλγιο, το πανεπιστήμιο διατηρεί εγκαταστάσεις και στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας. Εκεί, το πανεπιστήμιο έχει εγκαταστήσει το "εκπαιδευτικό και ερευνητικό κέντρο του Μάαστριχτ" Ο στόχος του πανεπιστήμιου είναι να διεξάγει έρευνα σε σημαντικούς τομείς των ιατρικών και κοινωνικών επιστημών, συνεργαζόμενο με διάφορα νοσοκομεία, πανεπιστήμια και οργανώσεις της Ινδίας. Οι έρευνες που διεξάγει το πανεπιστήμιο, μεταξύ άλλων αφορούν:
μικρογραφία|Το πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Maastricht university medical center (MUMC)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μααστριχτ Κατηγορία:Λιμβουργία (Ολλανδία)
Κατάλογος πρωθυπουργών του Τσαντ
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τους πρωθυπουργούς του Τσαντ από την ίδρυση της θέσης του πρωθυπουργού της χώρας το 1978 μέχρι σήμερα.
Ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο Χισέν Χαμπρέ, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 29 Αυγούστου 1978.
Ο Πασκάλ Γιοαντιμνατζί απεβίωσε το 2007, ενώ ήταν εν ενεργεία πρωθυπουργός.
Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Σαλέχ Κεμπζαμπό, από τις 12 Οκτωβρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσαντ
Λετονικό Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού
Περίπου 30.000 άτομα συμμετέχουν συνολικά στην εκδήλωση. Παρόλο που συνήθως τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια λαϊκής τέχνης και κλασσικής χορωδίας, με έμφαση στο τραγούδι ενός α καπέλλα, τα τελευταία χρόνια σύγχρονα λαϊκά τραγούδια ενσωματώνονται στο ρεπερτόριο.
Ιστορία
Η παράδοση των φεστιβάλ τραγουδιού ξεκίνησε το πρώτο μισό του 19ου αιώνα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και αργότερα οργανώθηκε και από τους Γερμανούς της Βαλτικής. Τα πρώτα βήματα που πραγματοποιήθηκαν στο έδαφος της Λετονίας ήταν κατά τη διάρκεια των ημερών τραγουδιού στο Ντίκλι το 1864, τα οποία οδήγησαν στην διοργάνωση ενός πλήρους Φεστιβάλ Τραγουδιού στη Ρίγα το καλοκαίρι του 1873. Στο πρώτο φεστιβάλ συμμετείχαν 1003 τραγουδιστές και 30 ορχήστρες. Μόνο μια φορά το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε έξω από τη Ρίγα. Αυτό ήταν το φεστιβάλ του 1895 το οποίο διοργανώθηκε στην Γιελγκάβα.
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εισβολής και της προσάρτησης της Λετονίας το 1940, τα φεστιβάλ στην Λετονική ΣΣΔ συνεχίστηκαν, τα οποία γιόρταζαν τη Σοβιετική Ένωση (για να επιτρέψει τη συνεχή του ύπαρξη). Κατά τη διάρκεια της κατοχής η παράδοση του φεστιβάλ συνεχίστηκε στην εξορία, πρώτα στα στρατόπεδα εκτοπισμένων μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κυρίως στις δυτικές ζώνες της Γερμανίας και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία. Το Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού στο εξωτερικό πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια, το οποίο εναλλάσεται ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Από το 1960, ένα ξεχωριστό Λετονικό Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού Νέων διοργανώνεται σε εναλλασσόμενο πενταετή κύκλο, σε αντίστοιχη κλίμακα. Το τελευταίο φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010.
Το 24ο Φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2008. Τα κυριότερα γεγονότα πραγματοποιήθηκαν στο Μεζάπαρκς και στο στάδιο Ντάουγκαβα στη Ρίγα.
Το 25ο Φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2013.
Το 26ο Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί το 2018 σηματοδοτώντας την 100ή επέτειο της ανεξαρτησίας της Λετονίας.
Πρόσθετα έκτακτα φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν το 2001 και το 2011, για να εορταστούν σημαντικές επέτειοι της ίδρυσης της Ρίγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Λετονίας
Δήμος Πεχτσέβου
Ο Δήμος Πεχτσέβου (Општина Пехчево ) είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Ανατολικής Στατιστικής Περιφέρειας. Πέχτσεβο ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Πεχτσέβου.
Γεωγραφία
Ο δήμος συνορεύει στα ανατολικά με την πόλη Σαντάνσκι της Βουλγαρίας, στα νότια και δυτικά με τον Δήμο Μπερόβου και στα βόρεια με τον Δήμο Ντελτσέβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
De Nieuwe Meent
Χαρακτηριστικά
Το de Nieuwe Meent αποτελείται από έναν συνδυασμό 15 ανεξάρτητων κοινωνικών κατοικιών, 45 τ.μ. η κάθε μία και 25 οικιστικές μονάδες από διαμερίσματα, στην περιοχή του Βατεργκράαφσμερ, στο Ανατολικό Άμστερνταμ. Στο κτίριο υπάρχουν κοινόχρηστες εγκαταστάσεις όπως αυλή, βεράντες, τουαλέτες, κουζίνα, βιβλιοθήκη, εργαστήριο.
Είναι κατασκευασμένο με οικολογική συνείδηση, αφού χρησιμοποιούνται υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, ενώ η ενέργεια προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, όπως ηλιακή ενέργεια και γεωθερμική θέρμανση. Ενώ όλοι οι χώροι είναι έτσι διαμορφωμένοι ώστε να είναι προσβάσιμοι από ΑΜΕΑ. Μέλη του συνεταιρισμού είναι οι ενοικιαστές οι οποίοι λαμβάνουν όλες τις αποφάσεις, βάσει και των τοπικών συναντήσεων που γίνονται από τα μέλη και με συμμετέχοντες εντός και εκτός του κτιρίου, πχ με γείτονες. Το Διοικητικό Συμβούλιο διορίζεται βάσει της ολλανδικής νομοθεσίας, ωστόσο οι αυτοοργανωμένες επιτροπές και ομάδες εργασίας έχουν δυνατότητα να λάβουν δικές τους αποφάσεις.
Οι ένοικοι κατέχουν συμβόλαιο για τη μίσθωση των κατοικιών με τον συνεταιρισμό και καταβάλλουν χαμηλό ενοίκιο σε σχέση με την αγορά, το οποίο χρησιμοποιείται για τη διαχείριση και τη συντήρηση των κατοικιών. Το μεγαλύτερο μέρος για την κατασκευή του έργου (70%) έχει χρηματοδοτηθεί από συνεταιριστική τράπεζα, ενώ ένα 18% είναι από δάνεια και επιδοτήσεις του Δήμου του Άμστερνταμ, της επαρχία Βόρειας Ολλανδίας και της κυβέρνησης, ενώ συνεισφέρουν με 3% και τα μέλη του συνεταιρισμού. Το υπόλοιπο 9% του συνολικού προϋπολογισμού αφορά χρηματοδοτήσεις-δωρεές, ενώ τα πλεονάσματα χρησιμοποιούνται από τον συνεταιρισμό για τη βελτίωση των κατοικιών και για επενδύσεις σε νέα έργα, πάντα βάσει των αρχών της συλλογικής ιδιοκτησίας και της αλληλεγγύης.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία Κατηγορία:Οικιστικά κοινά Κατηγορία:Οικιστικοί συνεταιρισμοί Κατηγορία:Αστικά κοινά Κατηγορία:Άμστερνταμ
Τζον Μπογιέγκα
Ο Τζον Μπογιέγκα (αγγλικά: John Boyega, 17 Μαρτίου 1992 - ) είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τον ρόλο του ως Finn, στην ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 7 - Η Δύναμη Ξυπνά (2015), ρόλος που του χάρισε ευνοϊκές κριτικές. Πριν γίνει παγκοσμίως γνωστός μέσω αυτού του ρόλου, στην Αγγλία είχε αποκτήσει κάποια δημοτικότητα από τον ρόλο του ως Moses, στην ταινία Attack the Block (2011).
Ανδρόνικος Καματηρός
Ο Ανδρόνικος Καματηρός (π. 1110 - π. 1180) υπήρξε Βυζαντινός αριστοκράτης και θεολόγος του 12ου αιώνα. Έπαρχος της Πόλεως, μέγας δρουγγάριος της Βίγλας και συγγενής του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, άκμασε περί το έτος 1155. Έγραψε αντίρρηση κατά των Λατίνων περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος. Η βίβλος του αυτή ονομάστηκε «Ιερά Οπλοθήκη».
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Δρουγγάριοι της βίγλης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Οικογένεια Καματηρών Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Κέλυφος Es
Το κέλυφος es είναι ένας διερμηνέας γραμμής εντολών που αναπτύχθηκε από το Βύρωνα Ρακιντζή και τον Paul Haahr, ο οποίος χρησιμοποιεί μια γλώσσα σεναρίων που μοιάζει με το κέλυφος rc του λειτουργικού συστήματος Plan 9. Στόχος του είναι να παρέχει μια πλήρως συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού σαν κέλυφος του Unix. Το μεγαλύτερο τμήμα της ανάπτυξης του κελύφους es συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Μια δημοσίευση πάνω σε μια αρχική έκδοση του κελύφους es παρουσιάστηκε στη διάσκεψη Winter 1993 USENIX στο Σαν Ντιέγκο.
Μια διορθωμένη έκδοση του es-0.9-beta1 είναι διαθέσιμη που περιέχει χαρακτηριστικά ελέγχου εργασιών, μια προμεταγλωττισμένη βιβλιοθήκη, επιπλέον τεκμηρίωση, μια βασική κατάσταση διόρθωσης για τον emacs και άλλα προγράμματα που έχουν παραχωρηθεί: es-0.9-beta1job-control.tar.bz2
Το κέλυφος Xs είναι μια παραγόμενη έκδοση (fork) του es με διορθωμένα κάποια λάθη, καθαρισμό του κώδικα, καλύτερη ενσωμάτωση της readline και βελτιώσεις στη σύνταξη. Το Kes είναι μια παραγόμενη έκδοση του es συμβατή με Linux και Mac OS X.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων Κατηγορία:Κελύφη του Unix
Πολεμική αεροπορία
thumb|right|300px|Αεροσκάφος [[Albatros D.II του Α' Παγκοσμίου Πολέμου]] thumb|right|300px|Αεροσκάφος 4ης γενιάς [[Eurofighter Typhoon της RAF]] thumb|300px|right|Στρατηγικό βομβαρδιστικό τεχνολογίας stealth [[B-2 Spirit της USAF]] Η πολεμική αεροπορία, ή αεροπορικός στρατός, όπως ονομάζεται σε κάποιες χώρες, ή στρατιωτικό αεροπορικό σώμα, όπως ήταν η ιστορική ονομασία, αποτελεί την στρατιωτική υπηρεσία ενός κράτους η οποία διεξάγει κατά κύριο λόγο αεροπορικό πόλεμο. Ο όρος «πολεμική αεροπορία» μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μία τακτική πολεμική αεροπορία ή σε μία αριθμημένη πολεμική αεροπορία, οι οποίες αποτελούν επιχειρησιακούς σχηματισμούς στα πλαίσια της ευρύτερης εθνικής πολεμικής αεροπορίας. Οι πολεμικές αεροπορίες τυπικά αποτελούνται από τον συνδυασμό μαχητικών, βομβαρδιστικών, μεταφορικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων. Πολλές πολεμικές αεροπορίες φέρουν επίσης την ευθύνη για επιχειρήσεις στο διάστημα, τη διαχείριση διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) και τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού. Επίσης φέρουν την ευθύνη διοίκησης και ελέγχου μέσων αεράμυνας, όπως αντιαεροπορικών μέσων πυροβολικού, πυραύλων επιφανείας – αέρος, αντιβαλλιστικών πυραύλων με τα αντίστοιχα δίκτυα προειδοποίησης και άμυνας. Παράλληλα, το προσωπικό μίας πολεμικής αεροπορίας περιλαμβάνει πλειάδα διαφορετικών ειδικοτήτων, με κυριότερες τους πιλότους και τις λοιπές ιπτάμενες ειδικότητες (χειριστές οπλικών συστημάτων, χειριστές ραντάρ και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, εφοδιαστές – ρίπτες φορτίου), τις διάφορες ειδικότητες του προσωπικού εδάφους (φροντιστές εδάφους, μηχανικούς, μετεωρολόγους) και το προσωπικό λογιστικής υποστήριξης.
Οργάνωση
Οι πολεμικές αεροπορίες χρησιμοποιούν μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών τύπων αεροσκαφών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν: thumb|right|300px|Αεροσκάφος [[F-4|RF-4E της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας]] Κάποιες πολεμικές αεροπορίες χρησιμοποιούν επίσης δορυφόρους διαφόρων τύπων, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες όπως:
Κάποιες πολεμικές αεροπορίες όπως η Βρετανική Βασιλική Αεροπορία έχουν μία μοναδική δομή βαθμών η οποία βασίζεται στη δομή των βαθμών του ναυτικού. Άλλες πολεμικές αεροπορίες, όπως η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία διατηρούν μία μοναδική δομή βαθμών για τους στρατεύσιμο προσωπικό, οι αξιωματικοί όμως φέρουν βαθμούς ανάλογους αυτών του στρατού ξηράς. Τέλος, άλλες πολεμικές αεροπορίες, όπως η Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιούν βαθμούς ανάλογους του στρατού ξηράς τόσο για τους στρατεύσιμους όσο και για τους αξιωματικούς. Οι περισσότερες αεροπορίες, αλλά όχι όλες, χρησιμοποιούν μπλε-γκρι στολές (αεροπορικό μπλε, σε αντίθεση με το ναυτικό μπλε), μία πρακτική που ξεκίνησε από τη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία. Η οργανωτική δομή των πολεμικών αεροποριών επίσης ποικίλει. Κάποιες (όπως η Αμερικανική και η Βρετανική) χωρίζονται σε διοικήσεις, μοίρες και σμήνη. Άλλες (όπως η Σοβιετική) διατηρούν μία οργανωτική δομή ανάλογη του στρατού.
Σε κάθε αεροπορία υπάρχουν πιλότοι που πετούν τα αεροσκάφη, προσωπικό συντήρησης και μηχανικοί που αναλαμβάνουν τη συντήρησή των αεροσκαφών στο έδαφος, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, προσωπικό τηλεπικοινωνιών, χειριστές δορυφορικών συστημάτων, διοικητικό και ιατρικό προσωπικό. Σε κάποιες πολεμικές αεροπορίες υπάρχουν αξιωματικοί που είναι υπεύθυνοι για τη χρήση και διαχείριση στρατηγικών πυρηνικών όπλων, όπως οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και η αερομεταφερόμενες πυρηνικές βόμβες. Παρόλο που η πλειοψηφία των ανώτερων διοικητικά αξιωματικών προέρχονται από τις τάξεις των ιπταμένων, η πλειοψηφία του προσωπικού μίας αεροπορίας δεν είναι ιπτάμενοι. Πολλές πολεμικές αεροπορίες διαθέτουν σώμα αλεξιπτωτιστών και προσωπικό επίγειας φύλαξης και άμυνας των αεροπορικών βάσεων, των γραμμών εφοδιασμού και των περιβάλλοντων χώρων από επίγειες επιθέσεις, όπως το Βρετανικό RAF Regiment και το Γαλλικό Fusiliers Commandos de l'Air. Αρκετές πολεμικές αεροπορίες διαθέτουν επίσης σώμα ειδικών δυνάμεων, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν ιπτάμενα πληρώματα και αεροσκάφη επιφορτισμένα με ειδικές αποστολές αναγνώρισης παρατήρησης και συλλογής πληροφοριών ή επιχειρήσεις διείσδυσης πίσω από τις εχθρικές γραμμές, ή από προσωπικό εδάφους, το οποίο αναλαμβάνει επιχειρήσεις υποστήριξης της πολεμικής αεροπορίας ή ειδικές επιχειρήσεις όπως η έρευνα και διάσωση μάχης, εξουδετέρωση εκρηκτικών, κατάδειξη στόχων και προωθημένο αεροπορικό έλεγχο. Οι πιλότοι φέρουν συνήθως διακριτικά με τη μορφή πτερύγων (ή «πουλάδες» όπως είναι γνωστές στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία), ενώ και το υπόλοιπο προσωπικό δύναται να φέρει παραλλαγές αυτών των διακριτικών.
Πτητικές μηχανές βαρύτερες του αέρα
Τα σώματα αερόστατων δεν θεωρούνται γενικά ως παραδείγματα αεροπορικών δυνάμεων. Με την ανακάλυψη όμως των βαρύτερων του αέρα πτητικών μηχανών το 1903, οι στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις άρχισαν να ενδιαφέρονται για αυτή τη νέα μορφή αεροπορίας.
Ανεξάρτητες αεροπορίες
Μία ανεξάρτητη πολεμική αεροπορία είναι αυτή που αποτελεί ξεχωριστό κλάδο των ενόπλων δυνάμεων ενός έθνους και είναι ίσες με το στρατό και του ναυτικό του έθνους αυτού.
Κατά ένα ισχυρισμό η Φιλανδική πολεμική αεροπορία είναι η πρώτη ανεξάρτητη πολεμική αεροπορία στον κόσμο. Όταν ιδρύθηκε στις 6 Μαρτίου 1918, αποτελούνταν από ένα αεροπλάνο και διοικούνταν από ένα κατώτερο αξιωματικό. Όμως, η Βρετανική Βασιλική Πολεμική Αεροπορία γενικότερα αναγνωρίζεται ως η πρώτη ανεξάρτητη πολεμική αεροπορία ανεξαρτήτως μεγέθους. Η RAF ιδρύθηκε την 1 Απριλίου 1918 με την συγχώνευση του Βασιλικού Ιπτάμενου Σώματος του Βρετανικού Στρατού και της Αεροπορικής Υπηρεσίας του Βασιλικού Ναυτικού. Με την ίδρυση της η RAF διέθετε περισσότερα από 20.000 αεροσκάφη, διοικούνταν από Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, που έφερε το βαθμό του Υποστράτηγου, και υπαγόταν σε δικό της κυβερνητικό υπουργείο (το Υπουργείο Αεροπορίας).
Οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι
thumb|300px|Το αεροσκάφος [[Supermarine Spitfire της RAF υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της μάχης της Βρετανίας]] Η Γερμανία υπήρξε η πρώτη χώρα που χρησιμοποίησε την αεροπορία της για τον βομβαρδισμό εχθρικών πόλεων. Στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου χρησιμοποίησε αερόπλοια Ζέπελιν για τον βομβαρδισμό Βρετανικών πόλεων. Το χρονικό εκείνο διάστημα η Βρετανία διέθετε αεροσκάφη, όμως τα αερόπλοια της ήταν λιγότερο προηγμένα από τα Γερμανικά και χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα για επιθετικές επιχειρήσεις. Αντίθετα χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς για την αναζήτηση Γερμανικών υποβρυχίων. Τα αεροπλάνα εκείνης της περιόδου σε ολόκληρο τον κόσμο δεν ήταν ιδιαίτερα προηγμένα, ήταν ευάλωτα σε επιθέσεις και είχαν χαμηλή ταχύτητα.
Με την έναρξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, τα αεροπλάνα είχαν γίνει ασφαλέστερα, γρηγορότερα και πιο αξιόπιστα. Υιοθετήθηκαν ως μέσα βομβαρδισμού και αναχαίτισης καθώς ήταν γρηγορότερα από τα αερόπλοια. Η μεγαλύτερη πολεμική αεροπορία με την έναρξη του πολέμου το 1939 ήταν η Κόκκινη Αεροπορία (Σοβιετική Ένωση) και παρά τις μεγάλες απώλειες, θα πρωταγωνιστούσε στις μεγαλύτερες αεροπορικές επιχειρήσεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για περισσότερα από τέσσερα χρόνια, μαχόμενη τη Γερμανική Luftwaffe. Η πιο σημαντική επιχείρηση του πολέμου, γνωστή ως η Μάχη της Αγγλίας, έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 1940 πάνω από τη Βρετανία και τη Μάγχη μεταξύ της RAF και της Luftwaffe, για μία περίοδο πολλών μηνών, με νίκη των βρετανικών δυνάμεων και εγκατάλειψη του σχεδίου εισβολής στη Βρετανία από τον Αδόλφο Χίτλερ. Σημαντικές επίσης υπήρξαν η Ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941, ο συμμαχικός βομβαρδισμός της Γερμανίας κατά την περίοδο 1942 – 1944 και οι επιχειρήσεις της Σοβιετικής Αεροπορίας για την υποστήριξη των στρατηγικών επίγειων επιθέσεων στο Ανατολικό μέτωπο.
Στρατηγικός βομβαρδισμός
thumb|right|300px|Αεροσκάφη [[B-17 Flying Fortress της USAF]] Ο ρόλος του στρατηγικού βομβαρδισμού από την πολεμική αεροπορία κατά των εχθρικών υποδομών αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 από τους Ιάπωνες στην Κίνα και από τους Γερμανούς στον Ισπανικό Εμφύλιο. Ο ρόλος του βομβαρδιστικού τελειοποιήθηκε στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, κατά τη διάρκεια των συμμαχικών επιχειρήσεων που πήραν το όνομα «Επιδρομές των Χιλίων Βομβαρδιστικών» ("Thousand Bomber Raid"). Η ανάγκη για την αναχαίτιση αυτών των βομβαρδιστικών, τόσο κατά τη διάρκεια της μέρα όσο και τη νύχτα, επιτάχυνε την εξέλιξη των μαχητικών αεροσκαφών. Ο πόλεμος τελείωσε όταν βομβαρδιστικά Boeing B-29 Superfortress της Πολεμικής Αεροπορίας του Αμερικανικού Στρατού έριξαν δύο ατομικές βόμβες στις Ιαπωνικές πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι, τον Αύγουστο του 1945.
Μετά το τέλος του πολέμου
Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία έγινε ανεξάρτητη υπηρεσία το 1947. Με την έναρξη του Ψυχρού πολέμου, τόσο η USAF όσο και η Σοβιετική αεροπορία ενίσχυσαν τις δυνάμεις στρατηγικών βομβαρδιστικών τους, τα οποία έφεραν τη δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων. Πολλές ήταν επίσης οι τεχνολογικές εξελίξεις που παρουσιάζονταν ευρέος εκείνη την περίοδο, μεταξύ των οποίων ο κινητήρας τζετ, ο πύραυλος, το ελικόπτερο και ο εναέριος ανεφοδιασμός.
Η Κομμουνιστική Κίνα εξέλιξε επίσης μία μεγάλη πολεμική αεροπορία, αρχικά με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης και στη συνέχεια με δικά της μέσα. Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Σοβιετική Ένωση προμήθευσαν με μεγάλους αριθμούς αεροσκαφών τα συμμαχικά τους κράτη, καθώς επίσης με τεχνική υποστήριξη και εκπαιδευτικά μέσα.
Αεροπορικός Στρατός
thumb|250px|right|Αεροσκάφος [[Mirage 2000 της Γαλλικής αεροπορίας]] Πολλές χώρες ονομάζουν την στρατιωτική αεροπορία τους Αεροπορικό Στρατό (Air Army), με πιο γνωστή τη Γαλλία. Σε αυτές τις χώρες ο στρατός επίσημα ονομάζεται Στρατός Ξηράς, αν και σε κοινή χρήση η λέξη «στρατός» διατηρεί την έννοια μίας επίγειας δύναμης. Όμως, στη Σοβιετική Ένωση και την μεταγενέστερη Ρωσική Ομοσπονδία ο Αεροπορικός Στρατός αναφέρεται σε ένα στρατιωτικό σχηματισμό και κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου επιχειρούσαν δεκαοκτώ Αεροπορικοί Στρατοί ως τμήματα της διάταξης μάχης του Κόκκινου Στρατού. Οι Αεροπορικοί Στρατοί χωρίζονταν μέσα σε στην πολεμική αεροπορία ανάλογα με τη στρατιωτική περιοχή στην οποία υπάγονταν, με τους Αεροπορικούς Στρατούς Πρώτης Γραμμής (Frontal Aviation Air Armies) να υπάγονται σε ένα από τα πολεμικά μέτωπα και τους Αντιαεροπορικούς Αμυντικούς Στρατούς (Anti-Air Defense Armies) να περιλαμβάνουν τα αντιαεροπορικά όπλα και τα αναχαιτιστικά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αεροπορία
Χαλίλ Ιμπραήμ
Ο Χαλίλ (ή Καλίλ) Ιμπραήμ ήταν ο ηγέτης του «Κινήματος για την Ισότητα και τη Δικαιοσύνη» (JEM), του μεγαλύτερου αντάρτικου σώματος της περιοχής του Νταρφούρ.
Ο Χαλίλ Ιμπραήμ καταγόταν από τη φυλή Κόμπα, της Αφρικανικής εθνοτικής ομάδας των Ζακχάβα, που κατά κύριο λόγο είναι εγκατεστημένη στο Σουδάν. Το κανονικό του επάγγελμα ήταν ιατρός. Το 1992 μάλιστα είχε δουλέψει ως εθελοντής γιατρός στον Λαϊκό Στρατό του Σουδάν (δεν πρέπει να συγχέεται με τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό του Σουδάν). Υπήρξε αρχικά υποστηρικτής του Εθνικού Ισλαμικού Μετώπου του Χασάν αλ-Τουράμπι, ενώ υπήρξε και υπεύθυνος εκπαίδευσης στο Αλ Φασίρ, στο Βόρειο Νταρφούρ.
Το 1993, ύστερα από τις διεργασίες στο εσωτερικό του Εθνικού Ισλαμικού Μετώπου, αποφάσισε να αποκοπεί από το κόμμα. Θεωρείται πως την περίοδο εκείνη συμμετείχε μαζί με άλλα στελέχη του Μετώπου σε κάποιες πρώτες μυστικές διαδικασίες για την ανασυγκρότηση του κόμματος από το εσωτερικό του, κάτι που το 2000 οδήγησε στην έκδοση (από αγνωστο συγγραφέα) του πρώτου μέρους του βιβλίου «Το Μαύρο Βιβλίο: Ανισορροπία δύναμης και πλούτου στο Σουδάν», που επιχειρούσε να περιγράψει την κατάσταση στη χώρα, και που αργότερα θεωρήθηκε πως ταυτίζεται με της απόψεις του JEM. Ο ίδιος ο Ιμπραήμ θεωρείται ένας από τους συγγραφείς του.
Ηγέτης του «Κινήματος για την Ισότητα και τη Δικαιοσύνη»
Το 2001 ήταν ένας από τα είκοσι άτομα που απελάθηκαν από τη χώρα. Ο Ιμπραήμ μετέβη στην Ολλανδία και από εκεί τον Αύγουστο του έτους, με δελτίο τύπου, ανακοίνωσε τη δημιουργία του «Κινήματος για την Ισότητα και τη Δικαιοσύνη» (JEM). Την περίοδο εκείνη το JEM είχε μια σχετικά μικρή βάση που περιελάμβανε κυρίως μέλη της φυλής του Ιμπραήμ, καθώς και συγγενείς από τα σύνορα με το Τσαντ.
Στις 5 Μαρτίου του 2002 με ανακοίνωσε την έναρξη της αντιπαράθεσής του με την κυβέρνηση του Σουδάν. Θέλησε να διεκδικήσει την ευθύνη για την επίθεση στο Γκόλο, η οποία όμως είχε πραγματοποιηθεί από τον Σουδανικό Απελευθερωτικό Στρατό.
Στις 20 Ιανουαρίου 2006 η ηγεσία του JEM αποφάσισε να ιδρύσει ένα κοινό μέτωπο με το Απελευθερωτικό Κίνημα του Σουδάν, με την επωνυμία «Συμμαχία των Επαναστατικών Δυνάμεων του Δυτικού Σουδαν».
Το 2006 απέρριψε τις ειρηνευτικές προτάσεις εκείνης της περιόδου, ενώ τον Ιούνιο του ίδιου έτους μαζί με τον αρχηγό του «Απελευθερωτικού Κινήματος του Σουδάν» και τους ιδρυτές της «Εθνικής Δημοκρατικής Συμμαχίας» αποφάσισαν τη δημιουργία μιας συμμαχίας (ενάντια στην προτεινόμενη συνθήκη ειρήνης που είχε υποστηρίξει και ένα μέρος του «Απελευθερωτικού Κινήματος του Σουδάν» υπό τον Μίνι Μινάουι), με το όνομα «Εθνικό Λυτρωτικό Μέτωπο».
Αν και αρχικά είχε σχετικά μικρή υποστήριξη στο Νταρφούρ, το JEM κατάφερε να γίνει το πιο ισχυρό από τα αντάρτικα σώματα το 2008, όταν ο Ιμπραήμ αποφάσισε να επιτεθεί ενάντια στην πρωτεύουσα του Σουδάν, Χαρτούμ. Οι δυνάμεις του JEM επιτέθηκαν σε προάστια της πόλης στις 11 Μαΐου, σε συγκρούσεις που είχαν τελικά ως αποτέλεσμα τη νίκη των Κυβερνητικών δυνάμεων. Λίγες μέρες αργότερα, η κυβέρνηση συνέλαβε τον ισλαμιστή ηγέτη της αντιπολίτευσης (ηγέτη πια του Κόμματος του Λαϊκού Κογκρέσου) Χασάν αλ-Τουράμπι, καθώς υποστήριξαν πως είχε σχέση με την επίθεση αφού ο Χαλίλ Ιμπραήμ φερόταν ως οπαδός του τα πρώτα χρόνια. Ο ίδιος ο αλ-Τουράμπι αρνήθηκε κάθε σχέση με το JEM. Για την επίθεση κατηγορήθηκε εκείνη την εποχή και το Τσαντ, ως χώρα που βοηθούσε τους αντάρτες. Μετά την επίθεση η κυβέρνηση του Σουδάν επικήρυξε τον Ιμπραήμ με 125 εκατομμύρια δολάρια.
Toν Φεβρουάριο του 2010 το JEM υπέγραψε μια αρχική συμφωνία για κατάπαυση του πυρός με την κυβέρνηση του Σουδαν, ώστε να αρχίσουν συζητήσεις στην Ντόχα του Κατάρ, οι συζητήσεις όμως εκεί δεν είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Ο Ιμπραήμ που είχε καταφύγει στη Λιβύη, τον Μάιο του έτους επεχείρησε να μεταβεί στο Σουδάν μέσω του Τσαντ. Οι αρχές του Τσαντ, το οποίο είχε ήδη υπογράψει συμφωνία με το Σουδάν, εμπόδισαν τον Ιμπραήμ να μπει στη χώρα, θέλοντας να δηλώσουν με αυτό τον τρόπο πως δεν θα είχε πια την υποστήριξη της χώρας, και τον συνέλαβαν με σκοπό να τον μεταφέρουν στην Ντόχα για περαιτέρω συνομιλίες. Ο Ιμπραήμ επέστρεψε τελικά στη Λιβύη όπου του προσφέρθηκε άσυλο από τον Μουαμάρ αλ Καντάφι. Ο Ιμπραήμ δήλωσε στο Al Jazeera πως η όλη διαδικασία στη Ντόχα δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα από τη στιγμή που το JEM δεν θα λάμβανε μέρος