cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύπρος Αιγύπτου
Κατά τον ιστορικό Irad Malkin, η εν λόγω Κύπρος ίσως ήταν ένα μικρό εμπορικό κέντρο, στο οποίο γινόταν ανεφοδιασμός, συντήρηση, αλλά και επιδιόρθωση των πλοίων των Ελλήνων μισθοφόρων. Επίσης κατά τον ίδιο συγγραφέα, η ύπαρξη της αιγυπτιακής Κύπρου ίσως να επιβεβαιώνεται και από την ύπαρξη κυπριακής κεραμικής στην Ναύκρατη. Δεν αποκλείεται η Κύπρος αυτή να ήταν κοντά στην Ναύκρατη και να ιδρύθηκε από Κύπριους μισθοφόρους που πήραν άδεια εγκαταστάσεως από τον φιλέλληνα Φαραώ Άμαση της Αιγύπτου. Εξ άλλου την εγκατάσταση γενικώς Ελλήνων μισθοφόρων στην διάρκεια του φαραώ αυτού, επιβεβαιώνει και ιστορικός Ηρόδοτος
Όλως άγνωστη τυγχάνει η τοποθεσία της Κύπρου αυτής. Πάντως, αν βρισκόταν κοντά στην Ναύκρατη, τότε σίγουρα βρίσκεται στην σημερινή βόρεια Αίγυπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Ουόλτερ Λίνι
Ο Ουόλτερ Λίνι (Walter Hadye Lini, 1942 - 21 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αγγλικανός ιερέας και ο πρώτος πρωθυπουργός του Βανουάτου.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Νησί της Πεντηκοστής, το 1942. Ήταν συνιδρυτής του Πολιτιστικού Οργανισμού Νέων Εβρίδων, το 1971, την περίοδο της συγκυριαρχίας επί του Βανουάτου από Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Σύντομα ο Οργανισμός μετεξελίχθηκε στο Κόμμα Vanua'aku Pati, το οποίο είχε την κύρια υποστήριξη των αγγλόφωνων. Το κόμμα κέρδισε με πολύ μικρή διαφορά τις εκλογές του 1975 και δεν έλαβε μέρος σε εκείνες του 1977, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καθυστέρηση διαδικασίας ανεξαρτητοποίησης του νησιού. Τον Νοέμβριο του 1979 έγινε ανώτερος υπουργός της αποικίας, μετά τη νίκη (με 62% και 26 έδρες επί συνόλου 39 στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων) του κόμματός του στις εκλογές και αναρριχήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού όταν η χώρα του έγινε ανεξάρτητη, τον Ιούλιο του 1980. Από το 1980 ως το 1983 χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών.
Η κυβέρνηση Λίνι ήταν αμφισβητούμενη στη Δύση, εξαιτίας της σύναψης σχέσεων με χώρες του ανατολικού μπλοκ, με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και με τη Λιβύη. Υπήρξε ο κυριότερος υποστηρικτής των σοσιαλιστικών ιδεών στη Μελανησία. Υποστήριξε τους αυτόχθονες Κανάκ στη Νέα Καληδονία. Επίσης, το Βανουάτου ήταν η μόνη χώρα που υποστήριξε το υπό ινδονησιακή κατοχή τότε Ανατολικό Τιμόρ. Το 1991 οι έριδες στο κόμμα του οδήγησαν στην παραίτηση της κυβέρνησής του. Έγινε μέλος του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος και την περίοδο του θανάτου του ήταν πρόεδρός του. Το 1998 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου του 1999 στην Πορτ Βίλα. Η αδερφή του, Χίλντα, και ο αδερφός του, Χαμ, είναι επίσης πολιτικοί στη νησιωτική χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Βανουάτου
Κασσάνδρα νήσος
Η Κασσάνδρα (ίσως και Κασσάνδρεια) ήταν ένα νησί στον Περσικό κόλπο.
Η μοναδική αναφορά που έχουμε για την ύπαρξη της νήσου αυτής είναι από τον Ρωμαίο φυσιοδίφη Πλίνιο στην Φυσική του Ιστορία. Κατά τα λεγόμενα του Πλινίου η Κασσάνδρα νήσος βρισκόταν κοντά στην νήσο του Αλεξάνδρου και απέναντι από την Περσίδα (νότιο Ιράν).
Αν και άγνωστη η σημερινή ταύτιση της ιρανικής Κασσάνδρας, ωστόσο βάσει του Πλινίου ίσως βρισκόταν κοντά στα στενά του Ορμούζ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Μιλτιάδης (όνομα)
Μιλτιάδης (γενική: Μιλτιάδη· στα αρχαία ελληνικά και στην καθαρεύουσα Μιλτιάδου), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα.
Ετυμολογία του ονόματος
Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, όνομα αρχαιοελληνικό, που σήμαινε ο «κοκκινωπός, αυτός που έχει το χρώμα του αίματος» (για τους άντρες στα μαλλιά ή στα γένια, για τις γυναίκες στα μαλλιά ή στην επιδερμίδα), και προέρχεται από τον τεχνικό όρο μίλτος (ἡ), ονομασία του ορυκτού αιματίτη και του χρώματός του, πιθανά δάνειο. Το όνομα είναι συναφές σημασιολογικά με τα νεότερα Κρεμεζία, Πορφύριος, Ρουμπίνη, Ρούσος, Ρούφος, Σκαρλάτος, Ροδούλα, Τριανταφυλλένια κτλ
Ονομαστική εορτή
Στις 10 Απριλίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία της Ελλάδος τιμά τη μνήμη τού εν αγίοις πατρός Μιλτιάδου ή Μελχιάδου, επισκόπου Ρώμης (311–314). Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 10 Ιανουαρίου.
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
Στη Ζιμπάμπουε διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και νομοθετικό σώμα. Η θητεία του Προέδρου διαρκεί πέντε χρόνια και η εκλογή του γίνεται από τον λαό με πλειοψηφία. Σε περίπτωση που κανείς από τους υποψήφιους δεν συμπληρώσει το απαιτούμενο ποσοστό για την εκλογή του, διεξάγεται και δεύτερος γύρος. Το Κοινοβούλιο αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή και τη Γερουσία. Έπειτα από την ψήφιση του συντάγματος του 2013, ο Οίκος της Συνέλευσης αριθμεί 270 μέλη. Από τα μέλη του, τα 210 εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες για πενταετή θητεία. Επίσης, επιπλέον 60 έδρες προορίζονται για τις γυναίκες, 6 για κάθε επαρχία. Η Γερουσία αποτελείται από 80 μέλη: 60 εκλεγμένα για πενταετείς θητείες σε εξαμελείς περιφέρειες που αντιπροσωπεύουν μία από τις 10 επαρχίες, με τη χρήση αναλογικής μέσω λίστας. Επιπρόσθετα στη Γερουσία βρίσκονται και 2 έδρες για κάθε νομό της Ζιμπάμπουε, οι οποίες εκλέγονται από την κάθε επαρχιακή συνέλευση των αρχηγών με τη χρήση απλής και μη μεταφέρσιμης ψήφου. Επίσης από 1 έδρα κερδίζουν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του συμβουλίου των αρχηγών και 1 αντρική και 1 γυναικεία έδρα προορίζονται για τ άτομα με αναπηρία (εκλέγονται με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο) από εκλεκτορικό κολέγιο με το πλειοψηφικό σύστημα.
Η χώρα είναι μονοκομματικό καθεστώς.
Πρόσφατες (2018)
Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Ιουλίου 2018 και ήταν οι πρώτες από την ανεξαρτησία στις οποίες δεν ήταν υποψήφιος ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε. Η συμμετοχή ήταν 70%.
1990
Οι εκλογές έγιναν μαζί με τις βουλευτικές, στις 23 Μαρτίου 1990. Ήταν οι πρώτες που διεξήχθησαν με το αναθεωρημένο σύνταγμα του 1987. Πρόεδρος εξελέγη ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε από το κόμμα ZANU-PF με ποσοστό 83,05% των ψήφων έναντι 16,95 για τον Έντγκαρ Τέκερε από το Ενωτικό Κίνημα της Ζιμπάμπουε, εξασφαλίζοντας την πρώτη πλήρη θητεία του. Η συμμετοχή ήταν 53,91%.
Μιλτιάδης (όνομα)
Διάδοση του ονόματος
thumb|right|Κεφαλή του στρατηγού, γνωστή ως του «[[Μιλτιάδης|Μιλτιάδου»· ρωμαϊκό αντίγραφο ελληνικού πρωτοτύπου του 5ου αι. π.Χ. (Γλυπτοθήκη Μονάχου.) ]] Το όνομα, γνωστό από την ελληνική ιστορία από τον στρατηγό Μιλτιάδη που οδήγησε τους Αθηναίους στην περίφημη νίκη στη μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), διαδόθηκε ανεξαρτήτως των ομώνυμων αγίων, μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα, τα οποία ύστερα από αιώνες επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821, σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Έτσι, ο Αθ. Μπούτουρας το συμπεριλαμβάνει στα «Ονόματα εκ της αρχαίας ελληνικής παραδόσεως».
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Μιλτιάδης παρουσιάζεται στην 172η θέση (58ο ανάμεσα στα αντρικά), και το φέρουν γύρω στους 10.000 Έλληνες ή ποσοστό 0,067%. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το Μιλτιάδης παρουσιάζεται 204ο σε συχνότητα, με 446 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,31%.
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
2002
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 9-11 Μαρτίου 2002, ο Μουγκάμπε κέρδισε επανεκλογή με ποσοστό 56,2% έναντι 42 για τον Μόργκαν Τσανγκιράι της αντιπολίτευσης, όμως οι εκλογές καταγγέλθηκαν από τους διεθνείς παρατηρητές για τον τρόπο διεξαγωγής. Ως αποτέλεσμα η Ζιμπάμπουε τέθηκε εκτός Κοινοπολιτείας επί έναν χρόνο.
2008
Ο Μουγκάμπε κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2008 στον 2ο γύρο με ποσοστό 85,5% στις 27 Ιουνίου, με την πολιτική βία να αποτελεί χαρακτηριστικό της περιόδου που ακολούθησε τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου (29 Μαρτίου), στον οποίο προηγήθηκε ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Μόργκαν Τσανγκιράι (έλαβε τελικά 9% στον 2ο γύρο).
Μιλτιάδης (όνομα)
Διάδοση του ονόματος
Στο ίδιο λεξικό, LGPN, καταγράφονται και οι τύποι:
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
2013
Ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές στις 31 Ιουλίου 2013 με ποσοστό 61% των ψήφων έναντι 33,9% για το Μόργκαν Τσβανγκιράι και το κόμμα Αφρικανική Εθνική Ένωση της Ζιμπάμπουε – Πατριωτικό Μέτωπο κέρδισε τα 2/3 των εδρών στη Βουλή. Η Αντιπολίτευση χαρακτήρισε "τεράστια παρωδία" τις εκλογές και κατήγγειλε ότι περισσότεροι από 1 εκατομμύριο ψηφοφόροι εμποδίστηκαν να ψηφίσουν στα εκλογικά κέντρα, αναφέροντας παράλληλα ότι το Κίνημα για τη Δημοκρατική Αλλαγή δεν θα εργαζόταν πλέον στο πλευρό του Μουγκάμπε ούτε θα συμμετείχε σε κυβερνητικούς οργανισμούς. Ο Μουγκάμπε ορκίστηκε ξανά πρόεδρος σε τελετή στη Χαράρε, στις 22 Αυγούστου 2013.
Μιλτιάδης (όνομα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
2018
Στις 30 Ιουλίου 2018 πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του ZANU-PF Έμερσον Μανανγκάγκουα.
Εκλογές Βουλής
Βουλευτικές εκλογές έγιναν πριν την ανεξαρτησία τα έτη 1899, 1902, 1905, 1908, 1911, 1914, 1920, 1924, 1928, 1933, 1934, 1939, 1946, 1948, 1954, 1958, 1962, 1965, 1970, 1974, 1977, 1979 και 1980. Μετά την ανεξαρτησία, βουλευτικές εκλογές έγιναν το 1985, 1990, 1995, 2000, 2005, 2008, 2013 και 2018.
1985
Οι βουλευτικές εκλογές του 1985 έγιναν σε δύο φάσεις. Την 1-2 Ιουλίου ψήφισαν όλοι οι ψηφοφόροι και στις 27 Ιουνίου μόνο οι λευκοί. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του κυβερνώντος ZANU-PF του Μουγκάμπε, με 64 έδρες από τις συνολικά 100 της Συνέλευσης.
1990
Το ZANU-PF κερδισε σαρωτική νίκη στις εκλογές του 1990 (23 Μαρτίου), κερδίζοντας τις 117 από τις συνολικά 120 έδρες του κοινοβουλίου.
1995
Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν στις 8-9 Απριλίου 1995, το κυβερνών ZANU-PF κέρδισε σαρωτική νίκη, με 118 έδρες από τις συνολικά 120 της βουλής.
2000
Στις 24-25 Ιουνίου 2000 έγιναν βουλευτικές εκλογές. Το Zanu-PF κέρδισε 62 έδρες και γύρω στο 48% της λαϊκής ψήφου. Το αντιπολιτευόμενο MDC κέρδισε τις 57 από τις συνολικά 120 έδρες, που αντιστοιχούν σε ποσοστό 47% της λαϊκής ψήφου.
2008
Οι εκλογές του 2008 για την Εθνοσυνέλευση ήταν οριακές ως προς το αποτέλεσμα. Επί συνόλου 210 εδρών, το MDC του Τσανγκιράι κέρδισε τις 100 έναντι 99 για το ZANU-PF του Μουγκάμπε.
2013
Το κόμμα ZANU-PF κέρδισε τα 2/3 των εδρών στη Βουλή έπειτα από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στις εκλογές που έγιναν στις 31 Ιουλίου 2013. Η Αντιπολίτευση χαρακτήρισε "τεράστια παρωδία" τις εκλογές.
2018
Στις εκλογές που έγιναν στις 30 Ιουλίου 2018, το κυβερνών κόμμα ZANU-PF κέρδισε τις 179 έδρες από τις συνολικά 270 της Εθνοσυνέλευσης.
2005
Οι πρώτες εκλογές για τη νεοσύστατη Γερουσία (για τις 50 από τις 66 έδρες) έγιναν στις 26 Νοεμβρίου 2005. Το κυβερνών ZANU-PF κέρδισε τις 43 έδρες έναντι 7 για το MDC.
2008
Οι εκλογές του 2008 επισκιάστηκαν από καταγγελίες για νοθεία υπέρ του MDC. Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων έγινε με μεγάλη καθυστέρηση στις 5 Απριλίου, με αμφότερα το MDC και το ZANU-PF να κερδίζουν 30 έδρες.
2013
Στις εκλογές του 2013, το κυβερνών ZANU-PF κέρδισε τις 37 από τις συνολικά 80 έδρες της Γερουσίας.
2018
Επί συνόλου 80 εδρών, στη Γερουσία το 2018 το κυβερνών ZANU-PF κέρδισε τις 34 έναντι 25 για τη συμμαχία MDC.
1922
Το πρώτο δημοψήφισμα στην ιστορία της σημερινής Ζιμπάμπουε πριν την ανεξαρτησία διεξήχθη στη Νότια Ροδεσία στις 27 Οκτωβρίου 1922. Οι ψηφοφόροι είχαν την επιλογή να σχηματιστεί μια υπεύθυνη κυβέρνηση ή να γίνουν μέλος της Ένωσης της Νότιας Αφρικής. Το 59% υπερψήφισαν την πρόταση για υπεύθυνση κυβέρνηση, η οποία παραχωρήθηκε επίσημα την 1η Οκτωβρίου 1923.
1934
Στο επόμενο δημοψήφισμα της Νότιας Ροδεσίας τον Φεβρουάριο του 1934 οι πολίτες ενέκριναν την παραμονή των τυχερών παιγνιδιών και στοιχημάτων, με ποσοστό 82,5%, τασσόμενοι όμως με ποσοστό 70% υπέρ του ελέγχου και της διαχείρισής τους από την κυβέρνηση.
1953
Με το δημοψήφισμα στις 9 Απριλίου 1953 υπερψηφίστηκε από το 63,45% των ψηφοφόρων της Νότιας Ροδεσίας η πρόταση για ίδρυση Ομοσπονδίας Ροδεσίας και Νυασαλάνδης.
1961
Στις 26 Ιουλίου 1961 οι ψηφοφόροι στη Νότια Ροδεσία ενέκριναν με ποσοστό γύρω στο 66% το νέο σύνταγμα για την Ομοσπονδία Ροδεσίας και Νυασαλάνδης. Η συμμετοχή ήταν 77%.
Άλφρεντ Μασένγκ
Ο Άλφρεντ Μασένγκ  (Alfred Maseng Nalo) ήταν πολιτικός από το Βανουάτου. Από το 1995 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και για δύο βραχύβιες θητείες ήταν πρόεδρος της χώρας, το 1994 και το 2004. Ήταν μέλος του συντηρητικού κόμματος γαλλοφώνων Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.
Ρότζερ Αμπιούτ
Ο Ρότζερ Αμπιούτ  (Roger Tom Abiut) είναι πολιτικός από το Βανουάτου, πρώην πρόεδρος της Βουλής και δις υπηρεσιακός πρόεδρος της μικρής νησιωτικής χώρας. Είναι μέλος του κόμματος Εργατικού Κόμματος του Βανουάτου.
Άλφρεντ Μασένγκ
Προφίλ
Έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος (υπηρεσιακός) και πρόεδρος της Βουλής στις 30 Ιανουαρίου του 1994. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 2 Μαρτίου του 1994, οπότε διεξήχθη η επόμενη εκλογή προέδρου. Στις προεδρικές εκλογές του 2004 ήταν ένας εκ των 32 συνολικά υποψηφίων και χρειαζόταν η πλειοψηφία των δύο τρίτων για να εκλεγεί από το Κοινοβούλιο. Η ψηφοφορία ξεκίνησε στις 8 Απριλίου, όμως σε αυτόν αλλά και στον επόμενο γύρο στις 10 Απριλίου κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Στον τέταρτο γύρο (12 Απριλίου) ο Μασένγκ νίκησε τον κυβερνητικό υποψήφιο, Καλκότ Ματασκελέκελε, με 41 ψήφους έναντι 16 και ορκίστηκε την ίδια ημέρα στο προεδρικό αξίωμα. Απομακρύνθηκε από την προεδρία με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις 11 Μαΐου του 2004, καθώς η εκλογή του κρίθηκε άκυρη με βάση νόμο που απαγορεύει στους πολιτικούς να κυβερνούν αν έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα στο παρελθόν. Είχε αποκαλυφθεί ότι ο Μασένγκ είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση με αναστολή για διαφθορά και κυρίως για κλεπταποδοχή.
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
1964
Στις 5 Νοεμβρίου 1964 σε δημοψήφισμα στη Νότια Ροδεσία, οι πολίτες υπερψήφισαν με ποσοστό 90,51% την πρόταση να γίνει ανεξάρτητη. Η συμμετοχή ήταν 61,9%. Οι πολίτες κήρυξαν μονομερώς την ανεξαρτησία της Νότιας Ροδεσίας, την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αναγνώρισε. Το 1979 επέστρεψε στον έλεγχο της Βρετανίας.
Ρότζερ Αμπιούτ
Προφίλ
Γεννήθηκε γύρω στο 1972 και έγινε πρόεδρος της Βουλής το 2003. Λόγω του αξιώματος αυτού έγινε και υπηρεσιακός πρόεδρος στις 24 Μαρτίου του 2004, όταν τερματίστηκε η πενταετής θητεία του προέδρου Τζον Μπανί. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ως τις 12 Απριλίου, οπότε εξελέγη από το κοινοβούλιο πρόεδρος ο Άλφρεντ Μασένγκ. Ο τελευταίος απομακρύνθηκε από την προεδρία στις 11 Μαΐου του 2004 και έτσι ο Αμπιούτ επανήλθε στο προεδρικό αξίωμα, ως υπηρεσιακός πρόεδρος. Στις βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιουλίου του 2004 απώλεσε την έδρα του στο κοινοβούλιο και συνεπεία αυτού έχασε όλα του τα αξιώματα, μεταξύ των οποίων του προέδρου του Κοινοβουλίου και του υπηρεσιακού Προέδρου όταν συνήλθε η νέα Βουλή, στις 28 Ιουλίου του 2004. Το κόμμα του (Εργατικό Κόμμα) δε διαθέτει πια κανέναν βουλευτή στο Κοινοβούλιο.
Άλφρεντ Μασένγκ
Προφίλ
Πέθανε στις 18 Νοεμβρίου του 2004 σε νοσοκομείο στα βόρεια του Βανουάτου, λίγο μετά την καθαίρεσή του. Η ηλικία του και τα αίτια του θανάτου του δεν ανακοινώθηκαν.
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
1969
Στο διπλό δημοψήφισμα που έγινε στη Ροδεσία στις 20 Ιουνίου 1969, ζητήθηκε από τους ψηφοφόρους να εγκρίνουν ή να καταψηφίσουν την πρόταση για να υιοθετηθεί ρεπουμπλικανικό σύστημα διακυβέρνησης και τις προτάσεις για ένα νέο σύνταγμα. Αμφότερες οι προτάσεις εγκρίθηκαν (με 81% η πρώτη και με 72,48% η δεύτερη). Συνακόλουθα, η χώρα ανακηρύχθηκε δημοκρατία στις 2 Μαρτίου 1970.
Ρότζερ Αμπιούτ
Παραπομπές
Αμπ
Άλφρεντ Μασένγκ
Παραπομπές
Μασ
Εκλογές στη Ζιμπάμπουε
1979
Με ποσοστό 85,38% υπερψηφίστηκε το σύνταγμα της χώρας στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1979, η οποία μετονομάστηκε σε Ζιμπάμπουε το 1980 και για πρώτη φορά ήταν γεγονός η συμμετοχή κια των μαύρων στα κοινά και στη διακυβέρνηση της χώρας. Μόνο λευκοί ψηφοφόροι έλαβαν μέρος και η προσέλευση ήταν 71,5%.
Συνταγματικό δημοψήφισμα 2013
Στις 16 και 17 Μαρτίου 2013 οι πολίτες ενέκριναν ένα νέο Σύνταγμα σε δημοψήφισμα. με 94,4% υπέρ έναντι 5,5% που ψήφισαν κατά. Το νέο Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 22 Μαΐου 2013. Με βάση το νέο Σύνταγμα ο πρόεδρος θα έχει δικαίωμα να υπηρετήσει μέχρι δύο πενταετείς θητείες και δεν θα μπορεί να ασκεί βέτο στους νόμους που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο. Επίσης, ιδρύθηκε ανεξάρτητη εισαγγελική αρχή, επιτροπή ειρήνης και συμφιλίωσης και επιτροπή εναντίον της διαφθοράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ντάμιρ Σκομίνα
Διαιτητική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Κόπερ. Ήταν μέλος της Ένωσης Σλοβένων Κομμουνιστών.
Ήταν ο τέταρτος διαιτητής σε αρκετούς αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008. Διαιτήτευσε αγώνα της προημιτελικής φάσης στο ποδοσφαιρικό τουρνουά των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2008.
Διαιτήτευσε τον αγώνα της φάσης των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12 μεταξύ της Άρσεναλ και της Μίλαν, καθώς και τον αγώνα της προημιτελικής φάσης μεταξύ της Τσέλσι και της Μπενφίκα στο Στάμφορντ Μπριτζ στις 4 Απριλίου 2012.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012, ο Σκομίνα διαιτήτευσε τρεις αγώνες: δύο αγώνες ομίλου και έναν προημιτελικό μεταξύ της Γερμανίας και της Ελλάδας. Αργότερα εκείνο το έτος, ορίστηκε ως διαιτητής στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2012 μεταξύ της Τσέλσι και της Ατλέτικο Μαδρίτης.
Ήταν ο τέταρτος διαιτητής στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13.
Ο Σκομίνα ορίστηκε για πρώτη φορά ως διαιτητής σε αγώνα ημιτελικής φάσης στο Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16 στον επαναληπτικό αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Μάντσεστερ Σίτι στο Σαντιάγο Μπερναμπέου στις 4 Μαΐου 2016.
Ήταν ο διαιτητής στον αγώνα της φάσης των 16 μεταξύ της Αγγλίας και της Ισλανδίας, καθώς και στον προημιτελικό αγώνα μεταξύ της Ουαλίας και του Βελγίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016.
Ορίστηκε ως διαιτητής για τον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ 2016-17 μεταξύ του Άγιαξ και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στις 24 Μαΐου.
Στις 29 Μαρτίου 2018, η FIFA ανακοίνωσε ότι θα διαιτητεύσει ορισμένους αγώνες στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 μαζί με τους Γιούρε Πραπρότνικ και Ρόμπερτ Βούκαν ως βοηθούς διαιτητές.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2019, ακύρωσε ένα γκολ του Άγιαξ χρησιμοποιώντας το VAR για πρώτη φορά στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Σκομίνα επιλέχθηκε για να διαιτητεύσει τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2018-19 μεταξύ των αγγλικών συλλόγων Τότεναμ και Λίβερπουλ στο Στάδιο Μετροπολιτάνο της Μαδρίτης την 1η Ιουνίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012 Κατηγορία:Διαιτητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Χόρτζιους Χέλντορπ
Ο Χόρτζιους Χέλντορπ (φλαμανδικά: Gortzius Geldorp, 1553 - 1618) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Γερμανία, όπου διακρίθηκε ως προσωπογράφος.
Βιογραφία
Ο Χέλντορπ γεννήθηκε στο Λέουβεν. Ο πρώιμος βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει ότι διδάχτηκε ζωγραφική από τον Φρανς Φράνκεν τον πρεσβύτερο και αργότερα από τον Φρανς Πάουρμπους τον πρεσβύτερο. Ο Πάουρμπους ήταν επιφανής ζωγράφος στη Φλάνδρα, αν και οι δύο δάσκαλοί του ήταν μαθητές του Φρανς Φλόρις, της ηγετικής μορφής στη ζωγραφική της Αναγεννησιακής Αμβέρσας.
Απεβίωσε στην Κολωνία σε ηλικία περίπου 65 ετών. Ο ζωγράφος Γκέοργκ Χέλντορπ, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Αγγλία, ήταν γιος του. Ο ζωγράφος Μέλχιορ Χέλντορπ, ο οποίος εργάστηκε επίσης στην Κολωνία, πιθανότατα ήταν γιος ή ανεψιός του.
Έργο
Η παλέτα του ήταν δυναμική και λαμπερή, με τις αποχρώσεις του καφέ να κυριαρχούν. Τα τελευταία του έργα χαρακτηρίζονται από απαλές μεταπτώσεις και γαλαζωπό τόνο στους καρπούς και τον λαιμό των απεικονιζόμενων.
Κάποιοι από τους πίνακές του έγιναν χαρακτικά από τον Κρισπάιν φαν ντε Πάσσε (Crispijn van de Passe).
Δείτε επίσης
Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος ο Νεότερος
Ο Κουνκτίλιος Βάρος (λατ. Quinctilius Varus) ήταν το μοναδικό παιδί του Ρωμαίου στρατηγού και πολιτικού Πόπλιου Κουνκτίλιου Βάρου από το δεύτερο γάμο του με την Κλαυδία Πούλχρα. Μέσω της μητέρας του ήταν πρώτος εξάδελφος της αυτοκράτειρας Βαλερίας Μεσσαλίνας και του αδελφού της Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλα Κόρνιβου, και δεύτερος εξάδελφος των παιδιών της Μεσσαλίνας, Κλαυδίας Οκταβίας και Βρετανικού. Δεύτερα εξαδέλφια του ήταν επίσης τα δισέγγονα του αυτοκράτορα Αύγουστου, η Αιμιλία Λεπίδα και ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος.
Γεννήθηκε στη Ρώμη μεταξύ των ετών 1-6 και μεγάλωσε εκεί. Το 7 ο πατέρας του ορίστηκε κυβερνήτης της Γερμανίας, αλλά αυτοκτόνησε δύο χρόνια αργότερα, λόγω της ήττας του στη Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού. Η μητέρα του δεν παντρεύτηκε πάλι και απεβίωσε στην εξορία το 26, μετά από την καταδίκη της για προδοσία. Ο Κουνκτίλιος Βάρος κληρονόμησε μεγάλη περιουσία από τους γονείς του. Ο ίδιος έπεσε θύμα δίκης, επίσης για προδοσία, μαζί με τον Σηϊανό και καταδικάστηκε το 27. Κατήγορός του ήταν ο περίφημος ρήτορας Δομίτιος Άφερ. Ο τότε Αυτοκράτορας Τιβέριος δεν έκανε καμία προσπάθεια, για να σώσει τον συγγενή του.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι
Πλατεία Τάιμς
thumb|250px|Η πλατεία Τάιμς το 2009 Η Πλατεία Τάιμς (Times Square) είναι σημαντική εμπορική διασταύρωση, τουριστικός προορισμός, κέντρο ψυχαγωγίας και γειτονιά στο κεντρικό τμήμα του Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στη διασταύρωση της 7ης Λεωφόρου και Μπρόντγουεϊ. Διάσημη για τις πολλές φωτεινές πινακίδες και διαφημίσεις, εκτείνεται από τη 42η έως τη 47η Δυτική Οδό. Η Τάιμς Σκουέαρ είναι ένας από τους πιο πολυσύχναστους πεζόδρομους στον κόσμο, ο κόμβος των θεάτρων του Μπρόντγουεϊ και σημαντικό κέντρο της παγκόσμιας βιομηχανίας ψυχαγωγίας. Η πλατεία Τάιμς είναι ένα από τα πιο τουριστικά αξιοθέατα στον κόσμο, προσελκύοντας περίπου 50 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Περίπου 330.000 άνθρωποι περνούν καθημερινά από την πλατεία Τάιμς, πολλοί από αυτούς τουρίστες, ενώ πάνω από 460.000 πεζοί περπατούν μέσα από την πλατεία Τάιμς τις πιο πολυσύχναστες μέρες.
Ονομασία
Παλαιότερα γνωστή ως πλατεία Λονγκέικρ, η πλατεία Τάιμς μετονομάστηκε το 1904 αφού οι New York Times μετέφεραν την έδρα τους στο τότε πρόσφατα ανεγερμένο κτίριο Times, τώρα το One Times Square. Επίσης, μερικές φορές αναφέρεται ως "το Σταυροδρόμι του Κόσμου", "το Κέντρο του Σύμπαντος", " η καρδιά του Μεγάλου Λευκού Δρόμου ",  και" η καρδιά του κόσμου ".
Περιγραφή
Η πλατεία Τάιμς λειτουργεί ως πλατεία της πόλης, αλλά δεν είναι γεωμετρικά τετράγωνη. Το σχήμα της μοιάζει με παπιγιόν, με δύο τρίγωνα να προβάλλουν περίπου βόρεια και νότια από την 45η Οδό, όπου η 7η Λεωφόρος τέμνει το Μπρόντγουεϊ. Το Μπρόντγουεϊ διατρέχει διαγώνια, διασχίζοντας το οριζόντιο και κατακόρυφο οδικό δίκτυο του Μανχάταν που καθορίζεται από το Σχέδιο των Επιτρόπων του 1811, και αυτή η διασταύρωση δημιουργεί το "παπιγιόν" σχήμα της πλατείας Τάιμς.
Το νότιο τρίγωνο της πλατείας Τάιμς δεν έχει συγκεκριμένο όνομα, αλλά το βόρειο τρίγωνο ονομάζεται πλατείας Ντάφι. Αφιερώθηκε το 1937 στον Φράνσις Ντάφι του 69ου αμερικανικού συντάγματος πεζικού της Νέας Υόρκης και είναι ο τόπος ενός μνημείου σε αυτόν, μαζί με ένα άγαλμα του Τζορτζ Μ. Κόχαν, και του θαλάμου εισιτηρίων της TKTS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μανχάταν Κατηγορία:Πλατείες
Άγιος Αθανάσιος Καρδίτσας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Αθανάσιος
Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ημιορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 740 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Αθανάσιος βρίσκεται δίπλα και ανατολικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση 22,5 χλμ ΝΔ. από την Καρδίτσα. Το χωριό έχει πανοραμική θέα στις απέναντι από τη λίμνη βουνοκορφές των Αγράφων και ιδιαίτερα στην "Κοιμωμένη" των Αγράφων". Λόγω της τουριστικής ανάπτυξης που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια διαθέτει τουριστικές υποδομές (ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχείο) . Στα βόρεια και σε απόσταση 2,5 χλμ. υπάρχει η οργανωμένη "Πλαζ Λαμπερού" . Στα νοτιοανατολικά του χωριού, σε απόσταση 4,5 χλμ. και μετά τον οικισμό Ζερβαίικα βρίσκεται η Ιερά Μονή Πέτρας Καταφυγίου που ιδρύθηκε το 1550.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λαμπερού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Λαμπερό αποτελούν την τοπική κοινότητα Λαμπερού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πλαστήρα του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 324 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Φρεντ Τιμακάτα
Ο αιδεσιμότατος Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα (Rev. Frederick "Fred" Karlomuana Timakata, 1937 - 21 Μαρτίου 1995) ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος του Βανουάτου το 1984 και έπειτα πρόεδρος από τις 30 Ιανουαρίου 1989 ως τις 30 Ιανουαρίου 1994. Νωρίτερα είχε διατελέσει πρόεδρος του κοινοβουλίου, από το 1983 ως το 1987.
Σταδιοδρομία
Ο Frederick Karlo Muana, από το 1975 Frederick Karlo Maraki, γεννήθηκε στο νησί Εμαέ των νησιών Σέπερντ. Προτού γίνει πρόεδρος ήταν υπουργός. Από το 1980 ως το 1983 ήταν υπουργός Εσωτερικών και από το 1988 ως το 1989 υπουργός Υγείας.
Στις 17 Φεβρουαρίου 1984 έγινε υπηρεσιακά πρόεδρος (ως πρόεδρος του κοινοβουλίου), μέχρι τις 8 Μαρτίου 1984.
Ο Τιμακάτα εξελέγη πρόεδρος το 1989 και ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Ιανουαρίου.Τον Οκτώβριο του 1989 επισκέφθηκε επίσημα την Κίνα. Τον Νοέμβριο του 1989 επισκέφτηκε το Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας.
Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 1995.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Βιβλιοθήκη αντικειμένων Λέιλα
Η βιβλιοθήκη αντικειμένων «Λέιλα» (Leila Bologna) γεννήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια μέσα από μια απλή ιδέα: να ξαναγραφούν τα πρώτα βήματα εκείνων που ξεκίνησαν και εκείνων που συνεχίζουν να διαδίδουν την έννοια της κοινής χρήσης. Πρόκειται λοιπόν για μια συνεργασία, διάρκειας ενός έτους (23/01/2020-02/12/2020), του Ιδρύματος βιβλιοθηκών του δήμου της Μπολόνια και του Αntonoi Beraldi (πρέδρου και νομίμου εκπροσώπου του οργανισμού Leila Bologna). Μια συνεργασία που στηρίζεται στις αρχές του κανονισμού των κοινών αγαθών.
Η βιβλιοθήκη αντικειμένων Λέιλα ασχολείται με την κοινή διαχείριση αντικειμένων, τα οποία δεν έχουν καθημερινή χρήση και μένουν σε αχρηστία για καιρό. Προκειμένου να αποκτήσει κάποιος πρόσβαση στην υπηρεσία δανείου, το μέλος αναλαμβάνει αρχικά να μοιραστεί ένα δικό του αντικείμενο και στη συνέχεια να προχωρήσει στην έκδοση μια προσωπικής κάρτας με ισχύ ενός έτους και δυνατότητα ανανέωσης μετά το πέρας αυτού. Το ποσό που χρειάζεται για τη συμμετοχή επιτρέπει την υποστήριξη για τη κάλυψη εξόδων του συλλόγου όπως για την αποκατάσταση και τη διατήρηση αντικειμένων προς χρησιμοποίηση. Με αυτό το τρόπο διατηρείται ενεργή η πρώτη σταθερή βιβλιοθήκη αντικειμένων στην Ιταλία.
Κάθε Παρασκευή απόγευμα, μεταξύ 16:00-19:00, δημιουργείται ένα κέντρο πληροφοριών στην πλατεία της βιβλιοθήκης, το οποίο δίνει τη δυνατότητα διάδοσης πληροφοριών καθώς και συλλογής δεδομένων για τα άτομα που ενδιαφέρονται να εγγραφούν στη δραστηριότητα ανταλλαγής αντικειμένων.
Ο οργανισμός, σε συνεργασία και με άλλες έδρες, ακόμη μία στην Ιταλία και άλλες 22 ενεργές αυτή τη στιγμή διάσπαρτες σε όλο το κόσμο, διαχειρίζεται τις εγγραφές καθώς και όλες τις διαδικασίες της ανταλλαγής των αντικειμένων.
Πρόκειται για μια δράση ανθρώπων που προωθούν όχι μόνο την κυκλική οικονομία αλλά αναδεικνύουν κυρίως το πνεύμα της συνεργασίας, της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, της ευθύνης, της βιωσιμότητας, ενισχύοντας την αξία της συμμετοχής. Ο κόσμος το έχει πιστέψει και το έχει αγκαλιάσει θερμά ως τώρα γι΄ αυτό το λόγο η δράση της Λέιλα συνεχίζει και δυναμώνει μέσα από τις συμμέτοχες των ανθρώπων που είναι έτοιμοι να συνεισφέρουν. Έχει δημιουργηθεί ένα website, [1] που βοηθά και υποστηρίζει τη δράση που έχει ξεκινήσει η Λέιλα, αλλά κυρίως βοηθά στο να δημιουργηθεί ένα δίκτυο μεταξύ των μελών που θα μπορέσουν να διαχειριστούν καλύτερα τη κοινή χρήση των αντικειμένων της βιβλιοθήκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπολόνια Κατηγορία:Βιωσιμότητα
Έμερσον Μανανγκάγκουα
Εξασφάλισε την πρώτη του πλήρη προεδρική θητεία στις εκλογές του Ιουλίου 2018 με ποσοστό 50,8% των ψήφων. Το παρατσούκλι του είναι "Κροκόδειλος", από το όνομα της αντάρτικης ομάδας στην οποία ανήκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ζιμπάμπουε Κατηγορία:Πρόεδροι της Ζιμπάμπουε Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ονέιν Ταχί
Ο Ονέιν Ταχί (πλήρες όνομα: Onneyn (Morris) Tahi, 1944 - 1998) ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος του Βανουάτου το 1989.
Σταδιοδρομία
To 1983 ήταν υπουργός Παιδείας και Αθλητισμού και επίσης υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας. Έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος στις 12 Ιανουαρίου 1989 και μέχρι τις 30 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου. Έπειτα από τη βραχύβια προεδρία του, έγινε πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης, αργότερα υπουργός Παιδείας και υπουργός Οικονομικών. Υπήρξε ένας από τους αντάρτες πολιτικούς του Vanua'aku Pati (και ίδρυσε το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού), στο οποίο επέστρεψε το 1997.
Ο Ταχί πέθανε συνεπεία τραυματισμού σε τροχαίο δυστύχημα στο νησί Αμπάε λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών του 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Γκοριόκακου
Το Γκοριόκακου (Goryōkaku) (五稜郭) (κυριολεκτικά, "φρούριο πέντε σημείων") είναι ένα φρούριο σε σχήμα πεντάκτινου αστεριού στην πόλη Χακοντάτε στην Ιαπωνία στο νησί Χοκκάιντο. Το φρούριο ολοκληρώθηκε το 1866. Ήταν το κύριο φρούριο της βραχύβιας Δημοκρατίας του Έζο.
Ιστορία
μικρογραφία|πύργος Γκοριόκακου, [[Χακοντάτε]] μικρογραφία|Γκοριόκακου το χειμώνα Το Γκοριόκακου σχεδιάστηκε το 1855 από τον Takeda Ayasaburō. Το σχέδιό του βασίστηκε στο έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Vauban. Το φρούριο ολοκληρώθηκε το 1866, δύο χρόνια πριν από την κατάρρευση του Σογκουνάτο Τοκουγκάβα. Έχει σχήμα αστεριού με πέντε ακτίνες. Αυτό επέτρεπε μεγαλύτερο αριθμό τοποθετήσεων όπλων στους τοίχους του από ένα παραδοσιακό ιαπωνικό φρούριο και μείωσε τον αριθμό των τυφλών σημείων, όπου ένα κανόνι δεν μπορούσε να πυροβολήσει.
Το φρούριο χτίστηκε από το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα, για να προστατεύσει το στενό Τσουγκάρου από πιθανή εισβολή από τον ρωσικό στόλο. μικρογραφία|Γκορίοκακου με τις ανθισμένες κερασιές την Άνοιξη Το Γκοριόκακου είναι διάσημο ως το σημείο της τελευταίας μάχης του πολέμου Μπόσιν. Οι μάχες διήρκεσαν μια εβδομάδα (20-27 Ιουνίου 1869).
Πάρκο
Σήμερα, το Γκοριόκακου είναι ένα πάρκο, που έχει χαρακτηριστεί ως εξαιρετική ιστορική τοποθεσία, και αποτελεί μέρος του μουσείου της πόλης Χακοντάτε καθώς και το αγαπημένο μέρος των πολιτών, για να βλέπουν τις ανθισμένες κερασιές την άνοιξη. Ο σύγχρονος πύργος Γκοριόκακου έχει ύψος 60 μέτρα και προσφέρει εξαιρετική θέα του φρουρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία Κατηγορία: Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κάστρα στην Ιαπωνία
3281 Μωπερτυΐ
Ο Μωπερτυΐ (Maupertuis) είναι ένας μικρός ανοικτόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (δηλαδή την προς την πλευρά του Ηλίου) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου και του έδωσε το όνομα του σημαντικού Γάλλου γεωδαίτη και μαθηματικού Πιερ-Λουί Μωπερτυΐ.
Ο Μωπερτυΐ ανήκει στη μεγάλη Οικογένεια αστεροειδών της Εστίας, μια ομάδα ανοικτόχρωμων σωμάτων, φασματικού τύπου V, με χημική σύσταση παρόμοια με εκείνη των μετεωριτών που ονομάζονται «ευκρίτες». Πιστεύεται ότι, όπως και αυτοί οι μετεωρίτες, οι αστεροειδείς της οικογένειας προήλθαν από τον βαθύτερο φλοιό του δεύτερου μεγαλύτερου αστεροειδή της Κύριας Ζώνης, της 4 Εστίας, εξαιτίας μιας ισχυρότατης συγκρούσεώς της με άλλο σώμα. Με βάση τα τροχιακά στοιχεία του, ο Μωπερτυΐ έχει επίσης ταξινομηθεί ως μέλος της Οικογένειας αστεροειδών της Χλωρίδας, τη μεγαλύτερη οικογένεια λιθωδών αστεροειδών στην Κύρια Ζώνη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μωπερτυΐ, σύμφωνα με τη διαστημική αποστολή WISE (με τη συνακόλουθη αποστολή NEOWISE) της NASA, εκτιμάται μεταξύ 5,48 και 5,68 χιλιομέτρων. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης) ή V, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι μεταξύ 0,46 και 0,49. Αλλά ο «Συνεργατικός σύνδεσμος καμπυλών φωτός αστεροειδών», δεχόμενος ότι το σώμα ανήκει στην Οικογένεια της Χλωρίδας, του εκχωρεί άλβεδο 0,24 (όσο και του 8 Χλωρίς, δηλαδή του «μητρικού σώματος» της Οικογένειας) και συνεπώς υπολογίζει και μεγαλύτερη διάμετρο, 7,14 χιλιόμετρα, από το δεδομένο απόλυτο μέγεθος 12,9.
Τον Μάρτιο του 2010 μία καμπύλη φωτός του Μωπερτυΐ, που κατέγραψε με φωτομετρικές παρατηρήσεις ο Γάλλος ερασιτέχνης αστρονόμος René Roy, έδωσε με την ανάλυσή της μια ακριβέστατη περίοδο περιστροφής του αστεροειδούς γύρω από τον εαυτό του, 6 ώρες 43 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα. Το πλάτος διακυμάνσεως της παρατηρούμενης φωτεινότητας εξαιτίας της περιστροφής είναι εξαιρετικά μεγάλο, 1,22 μέγεθος, που υποδεικνύει ένα πολύ μακρόστενο σχήμα για τον αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μωπερτυι
Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου
Οι Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες Στίβου είναι το αθλητικό γεγονός της χρονιάς για το σύνολο της νησιωτικής κοινωνίας του Αιγαίου πελάγους. Ξεκίνησαν το 1927 και ως το 1968 διεξήχθησαν τουλάχιστον οκτώ φορές με τη συμμετοχή αθλητών από Λέσβο, Χίο και ορισμένες φορές από Σάμο. Στη σημερινή μορφή τους διεξάγονται από το 1986 σε ετήσια βάση με τη συμμετοχή όλων των νησιών του Αιγαίου και είναι ένας καταξιωμένος θεσμός. Συνήθως, διεξάγονται το Σεπτέμβριο ή στις αρχές Οκτωβρίου και διαρκούν τρεις ημέρες.
Στόχος των αγώνων, εκτός από τη διάδοση του αθλητικού πνεύματος και των πανανθρώπινων αξιών, είναι να δοθούν ευκαιρίες διάκρισης στους αθλητές των νησιών ώστε να ξεφύγουν από την απομόνωση και να αναδειχθούν νέα ταλέντα. Τα κοινωνικά οφέλη από τη διεξαγωγή των αγώνων είναι ιδιαίτερα σημαντικά: δημιουργούνται νέες αθλητικές εγκαταστάσεις, προβάλλονται τα τοπικά σωματεία, οι αθλητές έχουν επί πλέον αγωνιστικές ευκαιρίες, καλλιεργείται η αθλητική παιδεία στα νησιά του αρχιπελάγους. Τέλος, αποτελούν σημαντική στήριξη της οικονομίας του νησιού που διοργανώνει τους αγώνες, αφού θα μετακινηθούν και θα παραμείνουν εκεί για τρεις ημέρες περίπου 600 άτομα.
Η πρώτη περίοδος
Το 1924, στους Α΄ Παλλεσβιακούς αγώνες συμμετείχαν και αθλητές του Παγχιακού, τους οποίους συνόδεψαν πάνω από 300 εκδρομείς από τη Χίο καθώς και στρατευμένοι της Μεραρχίας Αρχιπελάγους. Το ίδιο συνέβη και το 1925. Έτσι μπήκε η βάση για τη συνεργασία των αθλητικών πραγόντων των δύο νησιών, αποτέλεσμα της οποίας υπήρξε η ιδέα για τη δημιουργία μια κοινής αθλητικής διοργάνωσης, που ονομάστηκε "Αιγαιοπελαγίτικοι Αθλητικοί Αγώνες", αφού σχεδίαζε να καλύψει τη συμμετοχή αθλητών και από Σάμο και Λήμνο.
Οι πρώτοι Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες έγιναν το 1927 στη Μυτιλήνη. Τους είχε διοργανώσει ο Παλλεσβιακός Γυμναστικός Σύλλογος. Είχαν πάρει μέρος αθλητές των νησιών Χίος και Λέσβος. Είχαν σημειώσει λαμπρή επιτυχία αλλά δεν υπήρξε άμεση συνέχεια εκείνης της πρωτοπόρου προσπάθειας κατά την προπολεμική περίοδο. Οι Β΄ Αιγαιοπελαγίτικοι αγώνες είχαν προκηρυχθεί για τον Οκτώβριο του 1929 πάλι στην Μυτιλήνη αλλά αναβλήθηκαν "δια λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεως της οργανωτικής επιτροπής" με προοπτική να διεξαχθούν ένα μήνα αργότερα, κάτι που δεν συνέβη. Προπολεμικά διοργανώθηκαν δύο ακόμα διοργανώσεις το 1936 στη Χίο και το 1938 στη Μυτιλήνη.
Τον Οκτώβριο του 1938, σε σύσκεψη αιγαιοπελαγίτικων συλλόγων που διοργάνωσε ο Άρης Μυτιλήνης, αποφασίστηκε να επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο εναλλάξ στα διάφορα νησιά κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου, με συμμετοχή τριών αθλητών ανά αγώνισμα και βαθμολογία 3-2-1 για τους τρεις πρώτους για το επαμειβόμενο κύπελλο συλλόγων. Προβλέπονταν και αγωνίσματα νεανίδων εκτός βαθμολογίας καθώς και η συμμετοχή αθλητών-οπλιτών της 13ης Μεραρχίας. Τελικά, οι αποφάσεις αυτές έμειναν στα χαρτιά.
Οι Αιγαιοπελαγίτικοι διοργανώθηκαν ξανά τις δεκαετίες του '50 και '60, με συμμετοχή κυρίως αθλητών από τη Λέσβο και τη Χίο και λίγες φορές από άλλα νησιά (Λήμνο, Σάμο). Ανασυστάθηκαν το 1953 από τον Παγχιακό, ο οποίος αποφάσισε να φιλοξενήσει την πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση στις 14-15 Αυγούστου. Τελικά, οι πρώτοι μεταπολεμικοί αγώνες έγιναν τον Αύγουστο του 1954. Διεξάγονταν σε Χίο και Μυτιλήνη. Είναι γνωστό πως το Σεπτέμβριο του 1961 έγιναν οι ΣΤ΄ Αιγαιοπελαγίτικοι Στίβου στη Μυτιλήνη. Τον Αύγουστο του 1964 έγιναν στη Χίο. Επίσης, τον Οκτώβριο του 1968 έγιναν στη Μυτιλήνη αλλά χαρακτηρίζονται "Αιγαιοπελαγίτικοι παιδικοί αγώνες στίβου". Δεν υπάρχουν πληροφορίες για άλλες διοργανώσεις.
Α΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1927)
Διεξήχθησαν στη Μυτιλήνη από 22 ως 24 Ιουλίου 1927 με διοργανωτή τον Παλλεσβιακό Γ.Σ. Πήραν μέρος 94 αθλητές από 4 σωματεία της Λέσβου και της Χίου, μαθητές του Ορφανοτροφείου Μυτιλήνης και στρατιώτες από μονάδες των δύο νησιών. Διεξήχθησαν 14 αγωνίσματα: 100μ, 400μ, 1500μ, 5000μ, 110μ εμπ., μήκος, ύψος, τριπλούν, επί κοντώ, σφαιροβολία, λιθοβολία, ελληνική δισκοβολία και σκυταλοδρoμίες 4x100μ και 1600μ (800x400x200x100x100). Πολυνίκης αναδείχθηκε ο Παλλεσβιακός με 7 νίκες, έναντι 3 του Παγχιακού και 4 των υπόλοιπων συλλόγων.
* Δεν είναι γνωστές όλες οι νίκες.
Β΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1936)
Οι αγώνες δεν ξαναέγιναν τα επόμενα χρόνια, ως το 1936 που ο φίλαθλος δήμαρχος Χίου Καλβοκορέσης αποφάσισε να τους διοργανώσει ξανά διαθέτοντας το ποσό των 25.000 δρχ. Διεξήχθησαν στις 15 και 16 Αυγούστου 1936 στη Χίο με συμμετοχή 64 αθλητών από 4 σύλλογους των 3 νησιών του ανατολικού Αιγαίου Χίος, Λέσβος και Σάμος και του Γυμνασίου Μυτιλήνης. Πρώτος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο σύλλογος "Λυκούργος Σάμου" με 67β.
Γ΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1938)
Δυο χρόνια αργότερα ο ΣΕΓΑΣ ανέθεσε στον Άρη Μυτιλήνης τη διοργάνωση των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων, οι οποίοι έτσι απέκτησαν πιο επίσημο χαρακτήρα. Διεξήχθησαν στις 14 και 15 Αυγούστου 1938 στη Μυτιλήνη με συμμετοχή αθλητών από σύλλογους και στρατιωτικές μονάδες (22ο και 23ο Συντάγματα Πεζικού της ΧΙΙΙης Μεραρχίας) των δύο γειτονικών νησιών Χίος και Λέσβος. Στην επιτυχία των αγώνων συνέβαλαν ιδιαιτέρως ο Ν. Σωτηράκης και ο γυμναστής Κουφέλης. Το πρωτοποριακό των αγώνων αυτών ήταν η συμμετοχή για πρώτη φορά νεανίδων. Έγιναν 17 αγωνίσματα ανδρών (100μ, 400μ, 800μ, 1500μ, 5.000μ, 10.000μ, επί κοντώ, τριπλούν, ύψος, μήκος, ακόντιο, δισκοβολία, λιθοβολία, σφαιροβολία, ελληνική δισκοβολία, 4x100μ και βαλκανική σκυταλοδρομία: 800x400x200x100μ) και 3 νεανίδων (60μ, μήκος, ακόντιο).
Πολυνίκης και πρώτος στην ομαδική βαθμολογία αναδείχθηκε ο Παγχιακός Γ.Σ. στους άνδρες και ο Άρης Μυτιλήνης, στον οποίο ανήκαν και οι τρεις νεάνιδες που πήραν μέρος. Από τους αθλητές ξεχώρισαν: α) ο Ιωάννης Κουντσούρος του Παλλεσβιακού με 4 νίκες σε 400, 800, 1500, βαλκανική σκυταλοδρομία, β) ο Ιωάννης Βαρκάρης του Παγχιακού με 3 νίκες σε ακόντιο, δισκοβολία και ελλ. δισκοβολία και γ) ο Γεώργιος Καράβης της ΧΙΙΙ Μεραρχίας με 2 νίκες σε 5.000 και 10.000μ. Μετείχαν τρεις νεάνιδες: η Ηρώ Τρουμπούνη (1η στο μήκος και 2η στα άλλα δύο αγωνίσματα), η Ειρήνη Χατζηγιαννιού (1η στο ακόντιο, 2η στο μήκος) και η Μαίρη Καραμάνου (1η στα 60μ).  thumb|Αιγαιοπελ. αγώνες 1938: Η ορκωμοσία.
* Στο κάθε ένα από τα 3 γυναικεία αγωνίσματα που έγιναν μετείχαν δύο μόνο αθλήτριες.
Δ΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1954)
Το καλοκαίρι του 1953 ο Παγχιακός "είχε την ωραίαν σκέψιν της ανασυστάσεως των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων" με τη συμμετοχή αθλητών της Χίου και της Λέσβου. Μάλιστα, για την καλύτερη επιτυχία της διοργάνωσης υπήρχε η ιδέα να προσκληθούν και γνωστοί αθλητές του Εθνικού Αθηνών. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον Ιούνιο και έπειτα από επίσκεψη του αντιπρόεδρου του Παγχιακού κ. Παντελάρα στη Λέσβο συμφωνήθηκε να διεξαχθούν στις 14-15 Αυγούστου στη Χίο. Τελικά, εκείνο το έτος δεν κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθούν και έγιναν την επόμενη χρονιά, στις 21 και 22 Αυγούστου 1954. Μετείχαν τρεις σύλλογοι της Λέσβου και δύο της Χίου και περιλάμβαναν όλα τα επίσημα ανδρικά αγωνίσματα, πλην του μαραθωνίου και του δεκάθλου. Πολυνίκης και πρώτος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Παλλεσβιακός.
Ε΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1959)
Οι Ε΄ Αγώνες διεξήχθησαν πέντε χρόνια αργότερα, στις 13-14 Σεπτεμβρίου 1959 στη Μυτιλήνη με διοργανωτή τον Παλλεσβιακό. Μετείχαν τρεις σύλλογοι της Λέσβου και δύο της Χίου. Η διοργάνωση περιλάμβανε 18 ανδρικά αγωνίσματα καθώς και 7 γυναικεία. Τηρήθηκε βαθμολογία, στην οποία επικράτησε ο Έφηβος Χίου, αλλά πολυνίκης ήταν ο Παλλεσβιακός. Στους αγώνες γυναικών έλαμψε η Άλκη Κατσικαδέλλη.
Στ΄ Αιγαιοπελαγίτικοι (1961)
Οι Στ΄ Αγώνες διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου 1961 ξανά στη Μυτιλήνη με διοργανωτή τον Παλλεσβιακό. Δεν είναι γνωστό πόσοι σύλλογοι συνολικά μετείχαν παρά μόνο η βαθμολογία των τριών πρώτων. Η διοργάνωση περιλάμβανε ανδρικά και γυναικεία αγωνίσματα. Πολυνίκης και πρώτος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Παλλεσβιακός.
* Δεν είναι γνωστές όλες οι νίκες
Αιγαιοπελαγίτικοι 1964
Οι "ετήσιοι", όπως αναφέρονται, Αιγαιοπελαγίτικοι Αγώνες είχε προγραμματιστεί από τον ΣΕΓΑΣ να διεξαχθούν στη Χίο την 1η Αυγούστου 1964 με συμμετοχή των συλλόγων της Χίου και της Μυτιλήνης και είχε ξεκινήσει η προετοιμασία τους αλλά δεν είναι γνωστές άλλες λεπτομέρειες. Επίσης, στο Βροντάδο της Χίου είχε σχεδιαστεί να διεξαχθούν στις 16 Αυγούστου αντίστοιχοι κολυμβητικοί αγώνες με τη συμμετοχή των συλλόγων: ΠΕΚΕ Βροντάδου, Ν.Ο. Χίου, Ν.Ο. Μυτιλήνης, Σάμου, Καλύμνου και Κω, οι νικητές των οποίων θα μετείχαν στο πανεπαρχιακό πρωτάθλημα στο Βόλο.
Αιγαιοπελαγίτικοι παιδικοί 1968
Στις 6 Οκτωβρίου 1968 διεξήχθησαν στο Εθνικό Στάδιο Μυτιλήνης οι "Αιγαιοπελαγίτικοι Παιδικοί Αγώνες Στίβου". Είναι η τελευταία αναφορά διεξαγωγής των αγώνων με την παλιά μορφή. Διοργανωτής τους ήταν ο σύλλογος "Μ.Π.Γ.Σ. Άτλας Μυτιλήνης" κατ' εντολή του ΣΕΓΑΣ. Περιλάμβαναν 13 αγωνίσματα, μόνο αγοριών: 100μ, 300μ, 1000μ, 2000μ, 110μ εμπ., 4Χ200μ, ύψος, μήκος, τριπλούν, επί κοντώ, δίσκος, σφαίρα, ακόντιο. Συμμετείχαν οι σύλλογοι Άτλας, Λεσβιακός, ΑΟ Μυτιλήνη και Αετός Λουτρών της Λέσβου, ο Παγχιακός της Χίου, το Γυμνάσιο Καλλονής και κάποιοι ανεξάρτητοι αθλητές. Ο Άτλας και ο Λεσβιακός είχαν την πιο πολυπληθή αποστολή, ενώ ο Αετός πήρε μέρος μόνο με τέσσερις αθλητές. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως οι αθλητές του Παγχιακού έφτασαν με καθυστέρηση λόγω αργοπορημένης άφιξης του πλοίου από τη Χίο, με αποτέλεσμα να συμμετάσχουν μόνο στα τελευταία αγωνίσματα του προγράμματος. Πολυνίκης αναδείχθηκε ο Άτλας αλλά πρώτος στη βαθμολογία ήταν ο Λεσβιακός.
Αναβίωση-νέα περίοδος
Η αναβίωση των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων Στίβου έγινε το 1986, ύστερα από πρωτοβουλία του Υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και του ΣΕΓΑΣ. Στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1986, η Τοπική Επιτροπή ΣΕΓΑΣ Λέσβου διοργάνωσε στο Εθνικό Στάδιο Μυτιλήνης τους πρώτους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες Στίβου της πρόσφατης εποχής.
Μέχρι σήμερα (2011) έχουν διεξαχθεί 24 διοργανώσεις με αρκετή επιτυχία.
Συμμετοχές
Στους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες μετέχουν αθλητές και αθλήτριες στίβου από τα αθλητικά σωματεία των νησιών των πέντε νομών του Αιγαίου: Λέσβου, Χίου, Σάμου, Κυκλάδων και Δωδεκανήσου. Στις πρώτες διοργανώσεις μετείχαν και επίλεκτοι αθλητές της εθνικής ομάδας στίβου, της εθνικής ενόπλων και Κύπριοι, ώστε να προβληθεί και να καθιερωθεί ο θεσμός.
Αγωνίσματα
Εκτός από τα αγωνίσματα Ανδρών-Γυναικών, στους αγώνες περιλαμβάνονται επίσης αγωνίσματα: Παίδων-Κορασίδων, Παμπαίδων Α΄- Παγκορασίδων Α΄, Παμπαίδων Β΄- Παγκορασίδων Β΄, καθώς και αγωνίσματα για ΑΜΕΑ. Στο πρόγραμμα του 2014 προβλέπονται τα εξής αγωνίσματα:
Αναφορές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα
ΜΚ Μπερόε
Η ΜΚ Μπερόε (БК Берое) είναι βουλγαρικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Στάρα Ζαγόρα. Ο σύλλογος παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια του στο Δημοτικό Γήπεδο. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1958 μετά από μια ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.
Ιστορία
Η Μπερόε ιδρύθηκε το 1958 μετά την ένωση μεταξύ των αθλητικών συλλόγων Μπότεφ και Λοκομότιβ. Το 1961, η ομάδα ανδρών της Μπερόε κέρδισε το δικαίωμα να παίξει στον ήδη σχηματισμένο Όμιλο Α, αποτελούμενο από 8 ομάδες από τη Σόφια και από 8 επαρχιακές ομάδες. Μετά από μια περίοδο αρκετών ετών στον Όμιλο Β, η Μπερόε κέρδισε ξανά τη θέση της στον Όμιλο Α το 1971. Το 2004, η Μπερόε κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας, με προπονητή τον Κονσταντίν Μπόεφ. Το 2012, η ομάδα προήχθη στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.
Διακρίσεις
Α Κατηγορία (επίπεδο II)
Κύπελλο B Ομίλου (επίπεδο II):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγαρικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1958
Πορτ Βίλα
Η Πορτ Βίλα (αγγλικά: Port Vila) είναι η πρωτεύουσα του Βανουάτου και μεγαλύτερη πόλη της νησιωτικής χώρας. Η θέση της είναι στη νότια ακτή του νησιού Εφάτε στην επαρχία Σέφα. Αριθμεί 29.356 κατοίκους, σύμφωνα με την τελευταία πληθυσμιακή απογραφή του 1999. . Το 2009 ο πληθυσμός της ήταν γύρω στα 35.901 άτομα και αποτελεί το οικονομικό και εμπορικό κέντρο του Βανουάτου.
Ιστορία
Μετά το 1887 το έδαφος διοικήθηκε από τους Γάλλους και τους Άγγλους από κοινού. Το 1906 επισημοποιήθηκε η συγκυριαρχία. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η Πορτ Βίλα χρησιμοποιήθηκε ως αεροπορική βάση από τους Αμερικανούς και τους Αυστραλούς.
Η πόλη υπέστη σοβαρότατες ζημιές από έναν κυκλώνα, το 1987. Τον Ιανουάριο του 2002 προκλήθηκαν ζημιές στην πόλη και από ισχυρό σεισμό.
Οικονομία
thumb|Αγορά στην Πορτ Βίλα. Η πόλη αποτελεί κύριο λιμάνι και εμπορικό κέντρο. Είναι επίσης έδρα διεθνούς αεροδρομίου, με την ονομασία Διεθνές Αεροδρόμιο Μπάουερφιλντ. Πηγή εσόδων είναι και ο τουρισμός, που γίνεται από χώρες όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία κυρίως. Μέρος της οικονομίας αποτελούν και οι υπεράκτιες τραπεζικές επιχειρήσεις, καθώς το Βανουάτου αποτελεί φορολογικό παράδεισο. Η χώρα εξαρτάται ακόμα από τη διεθνή οικονομική αρωγή, με κυριότερους παρόχους την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τελευταία τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Δημογραφία
thumb|Πλανόδια ορχήστρα στην Πορτ Βίλα Η πόλη αριθμεί πληθυσμό περί των 38.000. Ο πληθυσμός αποτελείται κατά κύριο λόγο από Μελανήσιους, ενώ υπάρχουν λίγοι Πολυνήσιοι, Ασιάτες και Ευρωπαίοι (Γάλλοι και Άγγλοι).
Γλώσσα
Στην Πορτ Βίλα ομιλείται η γλώσσα Μπισλάμα από το σύνολο του πληθυσμού σε καθημερινή βάση. Επιπρόσθετα, η αγγλική γλώσσα και η γαλλική γλώσσα είναι αρκετά διαδεδομένες. Ομιλούνται επίσης και άλλες τοπικές διάλεκτοι.
Θρησκεία
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Χριστιανοί σε ποσοστό άνω του 90% του συνολικού πληθυσμού. Το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι Πρεσβυτεριανοί. Υπάρχουν και Ρωμαιοκαθολικοί αλλά και πιστοί της Εκκλησίας της Μελανησίας, σε ποσοστό 15% αμφότεροι.
Κλίμα
Το κλίμα της Πορτ Βίλα είναι τροπικό με μία ξηρή και μία θερμή και υγρή εποχή. Οι βροχοπτώσεις κυμαίνονται γύρω στα 2.360 χιλιοστά ετησίως. Στην περιοχή φυσούν και νοτιοανατολικοί αληγείς άνεμοι.