cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blackberry
Πρώτα χρόνια
thumb|250px|Η έδρα της εταιρίας στο Ουότερλου του Οντάριο. Η εταιρία με την αρχική ονομασία Research In Motion (RIM) ιδρύθηκε το 1984 από τους Μάικ Λαζαρίδη και τον Τζιμ Μπαλσίλι. Η ονομασία της εταιρίας από τους ιδρυτές της, προήλθε από την αγγλική φράση «poetry in motion». Πριν την κυκλοφορία των προϊόντων BlackBerry, η εταιρία συνεργάστηκε με την αμερικανική εταιρία ασύρματων δικτύων RAM Mobile Data και την σουηδική εταιρία τηλεπικοινωνιών Ericsson, με σκοπό την ανάπτυξη του ανοιχτού λογισμικού ασύρματης σύνδεσης δεδομένων της δεύτερης Mobitex σε ένα αμφίδρομο δίκτυο τηλεειδοποίησης και σε ένα ασύρματο δίκτυο ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ζωτικής σημασίας στην ανάπτυξη της εταιρίας, ήταν τελικώς η κυκλοφορία της συσκευής τηλεειδοποίησης Inter@ctive Pager 950 από την RIM στην οποία ο χρήστης μπορούσε να στέλνει ηλεκτρονικά μηνύματα συνδεδεμένος στο διαδίκτυο, που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1998. Με μέγεθος όσο μια μπάρα σαπουνιού, η συσκευή τηλεειδοποίησης ανταγωνίσθηκε την αντίστοιχη SkyTel της ανταγωνίστριας αμερικανικής τηλεπικοινωνιακής εταιρίας Motorola.
Η ανάπτυξη της RIM έγινε από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και από επιχειρηματικά επενδυτικά κεφαλαία του Καναδά το 1995, μέσω ιδιωτικής τοποθέτησης σε ιδιωτική εταιρεία. Πρώτος χρηματοδότης ήταν η εταιρία επενδύσεων κεφαλαίων Working Ventures Canadian Fund Inc. η οποία διέθεσε το ποσό των 5 εκατομμυρίων καναδικών δολαρίων με σκοπό την ανάπτυξη της πρώτης συσκευής της εταιρίας αμφίδρομης δικτυακής τηλεειδοποίησης. Λίγο πριν την εισαγωγή της εταιρίας στο Χρηματιστήριο του Τορόντο τον Ιανουάριο του 1998 με το κωδικό «RIM», η εταιρία δέχθηκε προσφορά νέων χρεογράφων με δημόσια εγγραφή ύψους 30 εκατομμυρίων καναδικών δολαρίων.
Κυκλοφορία του BlackBerry και ανάπτυξη
Το 1999, η εταιρία κυκλοφόρησε την πρώτη έκδοση της σειράς Blackberry, τον μικροϋπολογιστή τηλεειδοποίησης BlackBerry 850 pager. Η σειρά τηλεπικοινωνιακών συσκευών Blackberry ονομάστηκε έτσι από τους καρπούς του Βατόμουρου. Η νέα συσκευή, μπορούσε με την λειτουργία της προώθησης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από ένα διακομιστή του Microsoft Exchange χρησιμοποιώντας το συμπληρωματικό λογισμικό του διακοσμητή της εταιρίας BlackBerry Enterprise Server (BES). Η προώθηση της σειράς προϊόντων Blackberry, έθεσε την βάση την προώθηση των μελλοντικών προϊόντων της εταιρείας, όπως του BlackBerry 957  τον Απρίλιο του 2000, που υπήρξε το πρώτο κινητό τηλέφωνο Blackberry. Υπήρξε το πρώτο προϊόν της εταιρίας, που προωθήθηκε σε αγορές εκτός της Βόρειας Αμερικής και στο οποίο ενσωμάτωνε πρότυπα όπως το Παγκόσµιο Σύστηµα Κινητών Επικοινωνιών (GSM) και τη Γενική Ραδιοϋπηρεσία Μεταγωγής Πακέτου (GPRS).
Το λειτουργικό σύστημα για κινητά τηλέφωνα BlackBerry OS σε συνδυασμό με το BlackBerry Enterprise Server, εξακολούθησαν να εκσυγχρονίζονται, ενώ η ενσωμάτωση της κρυπτογράφησης και της χρήσης λογισμικού κρυπτογράφησης δημόσιου κλειδιού και ψηφιακής υπογραφής Secure/Multipurpose Internet Mail Extensions (S/MIME) με το πρότυπο MIME, βοήθησε ώστε οι συσκευές BlackBerry να αποκτήσουν μεγάλη διάδοση ως αξιόπιστων συσκευών στις κυβερνήσεις και στις επιχειρήσεις.
Έπειτα η στρατηγική της εταιρίας βασίστηκε στο ευρύ καταναλωτικό κοινό, με την κυκλοφορία του κινητού έξυπνου τηλεφώνου BlackBerry Pearl 8100 τον Σεπτέμβριο του 2006. Το νέο μοντέλο, υπήρξε το πρώτο της σειράς Blackberry, στο οποίο ενσωματώνονταν λειτουργίες πολυμέσων, όπως τη κάμερα. Η εισαγωγή της σειράς Pearl υπήρξε ιδιαίτερα πετυχημένη, αλλά η κυκλοφορία των κινητών έξυπνων τηλεφώνων iPhone της εταιρίας Apple, οδήγησε την εταιρία στην παραγωγή κινητών με ενσωματωμένη οθόνη αφής το 2008, το BlackBerry Storm. Όμως το BlackBerry Storm μετά την κυκλοφορία του στην καταναλωτική αγορά, θεωρήθηκε ως εμπορική αποτυχία, αφού δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί σε μεγάλο βαθμό αντίστοιχα μοντέλα. Δεν παύει όμως να κυριαρχεί στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού τα κινητά τηλέφωνα Blackberry αποτελούν πάνω από το 50 τοις εκατό των έξυπνων κινητών.
Περιορισμός μεριδίου στην αγορά
Παρόλο που η εταιρία δείχνει να παρουσιάζει καλύτερη εικόνα από άλλες εταιρίες του κλάδου κατά την διάρκεια της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης την περίοδο 2007 με 2008, οι προσδοκίες των επενδυτών για καλά αποτελέσματα στα τέλη του 2008 διαψεύδονται καθώς, παρά την αύξηση των πωλήσεων, παρατηρείται εξασθένιση της δυναμικής της εταιρίας με περιορισμό του ποσοστιαίου μεριδίου στην αγορά κινητών τηλεφώνων στη Βόρεια Αμερική. Το 2010, εκφράζεται έντονα ο σκεπτικισμός αν παρά τα κέρδη της εταιρίας, θα μπορέσει να επανακτήσει η εταιρία την ανταγωνιστικότητά της, προωθώντας νέα προϊόντα στην αγορά που θα μπορούσαν να ανακόψουν την αύξηση του μεριδίου στην αγορά από την Apple με την σειρά κινητών τηλεφώνων iPhone. Ο έντονος σκεπτικισμός διατηρείται ακόμα και όταν ανακοινώθηκε ότι η εταιρία Research in Motion υπήρξε το πρώτο τρίμηνο του 2010 ο 4ος παγκόσμιος κατασκευαστής κινητών τηλεφώνων με 10,6 εκατομμύρια συσκευές, όταν στην 5η θέση βρίσκονταν η Sony Ericsson που εμφάνισε 10,5 εκατομμύρια συσκευές.
Ήδη από το 2012, εμφανίζονται ζημίες στα έσοδα της τηλεπικοινωνιακής επιχείρησης, ακόμα και όταν τον προηγούμενο χρόνο αποφασίστηκε η μείωση του προσωπικού μέσω απολύσεων για τον περιορισμό του εργασιακού κόστους. Τον Ιανουάριο του 2012, οι πιέσεις των επενδυτών και η έλλειψη ευνοϊκών οικονομικών αποτελεσμάτων, οδήγησαν τους δύο συνιδρυτές Μάικ Λαζαρίδη και Τζιμ Μπαλσίλι σε παραίτηση από τις θέσεις του διευθύνοντα συμβούλου και του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου, και αντικαταστάθηκαν από τον Θόρστιν Χάινς, ως διευθύνοντα σύμβουλο, και την Μπάρμπαρα Στάιμιστ (Barbara Stymiest) ως πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου. Παράλληλα εμφανίζεται το ίδιο έτος, περιορισμός του μεριδίου αγοράς της εταιρίας από το 18 τοις εκατό στο 8 τοις εκτατό. Τα ανησυχητικά οικονομικά αποτελέσματα, οδηγούν τον έτερο συνιδρυτή της εταιρίας Τζιμ Μπαλσίλι σε οριστική παραίτησή και αποχώρηση από το τηλεπικοινωνιακό όμιλο.
Μετονομασία εταιρίας σε Blackberry και προσφορά εξαγοράς από την Fairfax
Έπειτα από αρκετή κριτική από τον επιχειρηματικό κόσμο και έπειτα από πολλές αναβολές, η Research in Motion ανακοίνωσε επίσημα στις 30 Ιανουαρίου 2013, την κυκλοφορία του λειτουργικού συστήματος BlackBerry 10 και την διάθεση στην αγορά δύο νέων έξυπνων τηλεφώνων βασιζόμενα σε πλατφόρμα υπολογιστή, το BlackBerry Z10 και το BlackBerry Q10. Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, η εταιρία ανακοίνωσε και την μετονομασία της εταιρίας στο εμπορικό της σήμα Blackberry, με σκοπό να συνδεθεί το όνομα της εταιρίας με το κύριο προϊόν της. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, ανακοινώθηκε ότι επενδυτικό σχήμα με κύριο εκφραστή την καναδική εταιρία Fairfax Financial Holdings, που κατέχει ήδη το δέκα τοις εκατό των μετοχών της εταιρίας, υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά των αντίστοιχων μερισμάτων αντί του ποσού των 4,7 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. προκειμένου να αποκτήσει τον έλεγχο της. Η Blackberry επιφυλάχθηκε να απαντήσει μέχρι τις 4 Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε άλλα επενδυτικά σχήματα να καταθέσουν αξιόλογη προσφορά. Τις προηγούμενες ημέρες, είχε ανακοινώσει την απόλυση 4.500 εργαζομένων λόγω αποτυχίας του σχεδίου αναδιάρθρωσης.
Διακρίσεις
Το 2007, η εταιρία υπήρξε μία από τις 10 πιο επιθυμητές εταιρίες για απασχόληση στον Καναδά σύμφωνα με μελέτη του Canada's Top 100 Employers και η μοναδική στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, και έως το 2011, εμφανίζεται στις πιο επιθυμητές επιχειρήσεις για εργασία μεταξύ των εργαζομένων σε συναφείς κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις του Καναδά Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
Κάμποι Χανίων
Οι Κάμποι είναι χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 57 κατοίκους. Απέχουν 26 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 500 μ., σε μικρό οροπέδιο στις βόρειες πλαγιές των Λευκών Ορέων, εξού και το όνομα.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως Cabus, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται Cabus ή Cambus με 14 οφειλόμενες αγγαρείες και 64 προνομιούχους, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Cambus. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Κάμποι, αλλά χωρίς πληθυσμό.
Το χωριό κατά τον 19ο αιώνα υπήρξε κέντρο επαναστάσεων εναντίων των Οθωμανών. Το 1812 ο χαΐνης Ιωάννης Μουτσάκης, από τους Κάμπους, υπό τις εντολές του Οσμάν Πασά, σκότωσε τους αγάδες των Χανίων οι οποίοι καταπίεζαν τους χριστιανούς. Στην κρητική επανάσταση του 1866, στους Κάμπους συνήλθε επαναστατική συνέλευση, η οποία απευθύνθηκσε στις 14 Σεπτεμβρίου προς τον βασιλιά της Ελλάδας ώστε να ενωθεί η Κρήτη με την Ελλάδα. Οι Οθωμανοί κατέλαβαν τους Κάμπους και έκτισαν πάνω από το χωριό στρατώνα, ο οποίος όμως καταστράφηκε στην επανάσταση του 1878. Το 1894 περίπου 5000 χριστιανοί μαζεύτηκαν στους Κάμπους, ζητώντας από τον σουλτάνο αλλαγές στο φορολογικό σύστημα. Στους Κάμπους συνήλθαν επαναστατικές επιτροπές το 1889 και το 1896.
Το 1881 ανήκε στον δήμο Κεραμειών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 506 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, μαζί με τους κοντινούς οικισμούς Τσακίστρες, Γέρος Πρίνος, Κατσουλιανά και Μαθιουδιανά. Στην απογραφή του 1900 είχε 481 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925, οι Κάμποι ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκαν στον δήμο Κεραμιών.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Γενικές εκλογές του Γκέρνζι (2020)
Οι γενικές εκλογές του Γκέρνζι πραγματοποιήθηκαν στις 7 Οκτωβρίου 2020 για την εκλογή 38 μελών των πολιτειών του Γκέρνζι. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 2020, καθυστέρησε ένα έτος έως το 2021 λόγω της πανδημίας COVID-19 προτού παρουσιαστεί στην τελική ημερομηνία. Αυτές οι εκλογές ήταν οι πρώτες στο νησί που περιλάμβαναν πολιτικά κόμματα, καθώς οι πρώτες διοργανώθηκαν και καταχωρίστηκαν το 2020.
Στις 16 Οκτωβρίου 2020 ο Πίτερ Φερμπράτσε εξελέγη πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικής και Πόρων με ψηφοφορία 23-17, μπροστά από τον κάτοχο Γκάβιν Σεν Πιερ.
Εκλογικό σύστημα
Πριν από τις εκλογές, η ηλικία των υποψηφίων μειώθηκε από 20 σε 18. Η ηλικία των ψηφοφόρων είναι 16 ετών και πάνω. Οι δαπάνες καμπάνιας ανά υποψήφιο μειώθηκαν επίσης από 9.000 £ σε 6.000 £.
Για πρώτη φορά, μια εκλογή στο Γκέρνζι εξετάστηκε από μια ομάδα διεθνών παρατηρητών που θα εκπονήσουν δύο εκθέσεις σχετικά με τη διαδικασία.
Υποψήφιοι
Συνολικά 119 υποψήφιοι υπέβαλαν υποψηφιότητες. Υπήρχαν 28 γυναίκες υποψήφιες (24%), σημειώνοντας αύξηση σε σχέση με τις δύο προηγούμενες εκλογές, με 10 από τις 12 τρέχουσες γυναίκες βουλευτές να επανεκλέγονται. Συνολικά είκοσι εννέα υποψήφιοι υποψήφια για επανεκλογή. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, καθώς τα πρώτα κόμματα διοργανώθηκαν το 2020.
Ο Ρικ Λόου, υποψήφιος με το Κόμμα Γκέρνζι, αποχώρησε από τις εκλογές μετά από ιατρική διάγνωση.
Προεκλογική διαδικασία
Μια ολοήμερη δημόσια εκδήλωση στο Beau Sejour την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου με 116 υποψηφίους να δείχνουν απογοητευτικούς αριθμούς για το κοινό που παρευρέθηκε. Εκείνοι που το έκαναν ήταν κυρίως ηλικιωμένοι, με τους νησιώτες να πιστεύουν ότι η ύπαρξη περισσότερων από 100 υποψηφίων καθιστούσε πολύ δύσκολη και χρονοβόρα την έρευνα για το ποιοι υποψήφιοι είχαν αποδεκτές απόψεις για θέματα προσωπικού ενδιαφέροντος.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα αναφέρθηκαν στις 01:15 τοπική ώρα την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου. Οι νέοι βουλευτές ορκίστηκαν στις 16 Οκτωβρίου.
Τέσσερις αποτυχημένοι υποψήφιοι που είχαν ψηφίσει εντός 493 ψήφων (2% των ψηφοφόρων) των τελικών εκλεγμένων υποψηφίων ζήτησαν εκ νέου καταμέτρηση. Η αρίθμηση δεν άλλαξε τους εκλεγμένους υποψηφίους αλλά προσαρμόζει τον αριθμό των ψηφοφόρων από 24.647 σε 24.627 με ψήφους για έναν αριθμό υποψηφίων που αυξάνονται ή μειώνονται κατά μονοψήφια ποσά. Η μεγαλύτερη αλλαγή για έναν υποψήφιο ήταν 11 ψήφοι, ενώ ο αριθμός των απορριφθέντων ψηφοφοριών αυξήθηκε κατά 67, δύο ζεύγη μη εκλεγμένων υποψηφίων άλλαξαν τελικές θέσεις και δύο υποψήφιοι με το ίδιο επώνυμο αναμίχθηκαν στην πρώτη μέτρηση, λαμβάνοντας τον αριθμό του άλλου, ο οποίος ήταν σταθερός.
Οι εκλεγμένοι βουλευτές θα υπηρετήσουν μέχρι τις επόμενες γενικές εκλογές του Ιουνίου 2025.
Συνοπτικά αποτελέσματα
Συνολικά επανεκλέχθηκαν 18 βουλευτές, ενώ 20 ήταν νεοεισερχόμενοι. Ο αριθμός των γυναικών βουλευτών μειώθηκε από 12 σε 8, με τέσσερις επανεκλεγεί και τέσσερις νέους βουλευτές, δίνοντας 21% γυναικεία εκπροσώπηση στις πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Εκλογες Γκερνζ
Μέλισσα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Μέλισσα μπορεί να αφορά:
τους οικισμούς:
τη νησίδα:
Το ολόχρυσο κόσμημα σε σχήμα μέλισσας από την Κρήτη που εκτίθενται στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κλαρά-Βιγιεράκ
Το Κλαρά-Βιγιεράκ (γαλλικά: Clara-Villerach, καταλανικά: Clarà i Villerac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κλαρανέν (γαλλικά: Claranencs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Νερ
Ο Νερ (πολωνικά: Ner) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία. Το μήκος του είναι περίπου 134 χιλιόμετρα και πηγάζει στα νοτιοανατολικά του Λοτζ. Είναι ένας από τους δεξιούς παραπόταμους του Βάρτα και ο μεγαλύτερος ποταμός στο Λοτζ.
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, το όνομα του ποταμού προέρχεται από τη σλαβική ρίζα του πρώιμου βαλτικού nur ή nyr («υγρό») και μπορεί να σχετίζεται με τη φυλή Νέυροι που αναφέρει ο Ηρόδοτος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Λοϊζίδου κατά Τουρκίας
Η Τιτίνα Λοϊζίδου είναι Κυπρία η οποία κέρδισε προσφυγή κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Με την νίκη της αυτή εξασφάλισε αποζημίωση για στέρηση περιουσίας καθώς και το δικαίωμα της επιστροφής της περιουσίας της, που έχασε κατά τη διάρκεια της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Άνοιξε το δρόμο στα υπόλοιπα θύματα της Τουρκικής εισβολής για προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Τουρκία όμως ουδέποτε επέστρεψε την περιουσία της πίσω μη εφαρμόζοντας την απόφαση του ΕΔΑΔ.
Τον Ιούλιο 1998, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διέταξε την Τουρκία να καταβάλει, πριν από τις 28 Οκτωβρίου 1998, συγκεκριμένα ποσά ως αποζημίωση, καθώς και για δικαστικά και άλλα έξοδα. Η κυρία Λοϊζίδου είχε στερηθεί το δικαίωμα κατοχής και ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας της στην κατεχόμενη πόλη της Κερύνειας, από της Τουρκικής εισβολής στο βόρειο τμήμα της Κύπρου το 1974.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2003, η Τουρκία εκτέλεσε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της 28ης Ιουλίου 1998 στην υπόθεση Τιτίνας Λοϊζίδου κατά Τουρκίας, πληρώνοντας στην κα Λοιζίδου τη δίκαιη ικανοποίηση που είχε επιδικάσει το Δικαστήριο. Η εκτέλεση της απόφασης έγινε μετά από πέντε χρόνια απόλυτης περιφρόνησης από μέρους της Τουρκίας προς τις αξίες και τις αρχές του Δικαστηρίου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Βασικών Ελευθεριών και μετά από την υιοθέτηση τεσσάρων Ενδιάμεσων Ψηφισμάτων που καταδίκαζαν την Τουρκία για την άρνησή της να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου.
Η καθυστερημένη συμμόρφωση της Τουρκίας με την απόφαση του 1998 στην υπόθεση Λοϊζίδου κατά Τουρκίας είναι ιστορικής σημασίας για την Κύπρο, καθώς αποδεικνύει αδιαμφισβήτητα ότι η Τουρκία αποδέχεται την απόφαση του Δικαστηρίου, συγκεκριμένα ότι η κα Λοϊζίδου, όπως και όλοι οι ιδιοκτήτες που έχουν στερηθεί τις περιουσίες τους, εξακολουθούν να είναι « … οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της γης…» και ότι η Τουρκία «στην πραγματικότητα ασκεί λεπτομερή έλεγχο σε εκείνο το τμήμα της νήσου». Με άλλα λόγια, με τη συμμόρφωσή της με την εν λόγω απόφαση, η Τουρκία αποδέχεται την ευθύνη της για τη συνεχιζόμενη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Ελληνοκυπρίων, που είναι αποτέλεσμα της εισβολής και κατοχής του 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εκτέλεση της απόφασης αποδεικνύει επίσης ότι η αποσχιστική οντότητα, που δημιουργήθηκε με τη βία των όπλων, είναι μια τοπική διοίκηση υποτελής στην Τουρκία.
Η εκτέλεση της απόφασης του ΕΔΑΔ του 1998 αντιπροσωπεύει, ωστόσο, μόνο τη χρηματική πτυχή της εν λόγω υπόθεσης, καθώς η Τουρκία πρέπει ακόμα να συμμορφωθεί πλήρως με την απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τα ατομικά και γενικά μέτρα, τα οποία πρέπει να εφαρμόσει, ώστε να ικανοποιήσει το δικαίωμα της κας Λοϊζίδου να απολαμβάνει ειρηνικά την περιουσία της στην Κερύνεια.
Παραπομπές
Λοιζιδου Κατηγορία:Δίκαιο της Κύπρου Κατηγορία:Σχέσεις Κύπρου-Τουρκίας
Γεώργιος Τσουδερός
Ο Γεώργιος Τσουδερός (1896 - 1966 ) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Τσουδερού, ιατρού, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Τσουδερού. Αδελφός του ήταν ο πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός.
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Ρεθύμνου με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1933, του 1946 με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Προοδευτικού Κόμματος, του 1950 με την υποστήριξη του Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευθέρων και του 1951 με την υποστήριξη του Κόμματος Φιλελευθέρων.
Γιος του ήταν ο Ιωάννης Τσουδερός, ιατρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Γεωργιος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Μαρκόπουλος
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αλεξάντρ Καζντάν
Ο Αλεξάντρ Πετρόβιτς Καζντάν (Александр Петрович Каждан· 3 Σεπτεμβρίου 1922 - 29 Μαΐου 1997) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος, ένας από τους διασημότερους του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1922 στη Μόσχα. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Ούφα και στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Εξειδικεύτηκε στη Βυζαντινή ιστορία και το πρώτο του έργο αφορούσε την αγροτική κοινωνία κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο. Λόγω της εβραϊκής του καταγωγής αντιμετωπίστηκε αρνητικά από το ακαδημαϊκό κατεστημένο, μέχρι το θάνατο του Στάλιν το 1953. Το 1954 προσελήφθη στο Κολέγιο του Βέλικι Λούκι και το 1956 διορίστηκε στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών. Για τις επόμενες 3 δεκαετίες εργάστηκε στην Ακαδημία, δημοσιεύοντας πάνω από 500 μελέτες, έργο για το οποίο απέκτησε παγκόσμια φήμη και αναγνώριση.
Το 1976 ο γιος του Δαυίδ δραπέτευσε στις Η.Π.Α., αποδεχόμενος θέση καθηγητή μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Τότε οι σοβιετικές αρχές ξέσπασαν την οργή τους πάνω στον Αλέξανδρο και τη σύζυγό του, επιτιθέμενοι σ’ αυτόν και το έργο του. Κάτω από τις συνεχείς πιέσεις των Σοβιετικών δραπέτευσε και αυτός στις Η.Π.Α. τον Οκτώβριο του 1978 και από τον Φεβρουάριο του 1979 άρχισε να εργάζεται ως επιστημονικός ερευνητής, και αργότερα ως διευθυντής, του κέντρου βυζαντινών σπουδών Ντάμπαρτον Όουξ (Dumbarton Oaks) στην Ουάσινγκτον. Γρήγορα άρχισε τις δημοσιεύσεις έργων στα Αγγλικά, με σημαντικότερο το τρίτομο Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης (Oxford Dictionary of Byzantium).
Πέθανε στις 29 Μαΐου 1997 στην Ουάσινγκτον. Ο αιφνίδιος θάνατός του δεν τον άφησε να ολοκληρώσει πολλές μελέτες, τις οποίες βρήκαν σε ημιτελή κατάσταση, η κυριότερη από αυτές, η Ιστορία της Βυζαντινής Λογοτεχνίας δημοσιεύτηκε το 1999, αφορώντας όμως μόνο την περίοδο 650-850.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί
Κώτας (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κώτας ή Κώττας αναφέρονται 2 οπλαρχηγοί από τη Μακεδονία, με το όνομα Κωνσταντίνος:
Τοπωνύμια
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Φορμίων (αντιτορπιλικό)
Το Φορμίων / D-220 ήταν αντιτορπιλλικό τύπου CHARLES F. ADAMS, πρώην USS JOSEPH STRAUSS DDG16.
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – New York Shpipbuilding Corp. Camden, NY.
Καθελκύστηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1961. Στην ενέργεια στις 15 Δεκεμβρίου 1962. Εντάχθηκε στον Στόλο το 1992. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 1 Οκτωβρίου 1992 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας. Παροπλίσθηκε στις 17 Ιουνίου του 2002.
Ομοίου τύπου πλοία : Κίμων ΙΙ, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ IV, Φορμίων, Νέαρχος ΙΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Λε Κλυζ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κλυζιέν (γαλλικά: Clusiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Θέμα Κολωνείας
thumb|right|250px|Τα βυζαντινά θέματα κατά το έτος 950 Το Θέμα Κολωνείας αποτελούσε διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στα βόρεια-ανατολικά της Μικράς Ασίας, νότια από το Θέμα της Χαλδίας. Αρχικά ήταν μέρος του Θέματος των Αρμενιακών. Ιδρύθηκε στα μέσα του 9ου αιώνα και καταλύθηκε από τους Σελτζούκους, το 1071, μετά την ήττα των Βυζαντινών στη Μάχη του Μαντζικέρτ.
Το 1069 κατέλαβε το Κάστρο της Κολωνείας ο στασιαστής Ροβέρτος Κρισπίνος και το κράτησε μέχρι το 1073 όταν πέθανε και το κατέλαβαν οι τουρκομάνοι.
Γνωστοί διοικητές της Κολωνείας ήταν οι παρακάτω :
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011
Η Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011 (τσεχ. Akce nespokojených občanů 2011) είναι ένα φιλελεύθερο τσεχικό πολιτικό κόμμα. Η λέξη Ano (στην οποία στηρίζονται τα αρχικά του κόμματος) σημαίνει στα τσέχικα «ναι», ενώ το σύνθημά του για τις εκλογές του 2013 ήταν "ano, bude líp" (ναι, θα είναι καλύτερα).
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε το 2011 από τον πολυεκατομμυριούχο επιχειρηματία Αντρέι Μπάμπις. Το κόμμα υποστηρίζει την καταπολέμηση της διαφθοράς, την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, την καταπολέμηση της ανεργίας και την βελτίωση των υποδομών στις μεταφορές. Ιδεολογικά, το κόμμα τοποθετείται στην κεντροδεξιά και είναι παρόμοιο με το κόμμα Χριστιανική και Δημοκρατική Ένωση-Τσεχοσλοβάκικο Λαϊκό Κόμμα, ωστόσο δεν απορρίπτει την συνεργασία και με άλλα κόμματα.
Μετά τις εκλογές του 2013, ο Μπάμπις δήλωσε ότι το κόμμα είναι κατά της εισόδου της Τσεχίας στην ευρωζώνη, ενώ δεν επιθυμεί μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Φραγκίσκος Ξάφερ της Σαξονίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας και ως Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μυστικά το 1765 τη Μαρία Κιάρα Σπινούτσι, κυρία των τιμών της συζύγου του αδελφού του Φρειδερίκου Χριστιανού, εκλέκτορα της Σαξονίας. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και είχε (επιζώντα) τέκνα, στα οποία δόθηκε ο τίτλος του κόμη/κόμισσας της Λουσατίας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κέρματα ευρώ Αγίου Μαρίνου
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.
Ο Άγιος Μαρίνος δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκδίδει όμως δικά του κέρματα ευρώ, βάσει προηγούμενης νομισματικής συμφωνίας που έχει συνάψει με την Ιταλία. Η συμφωνία αυτή ακολούθησε προγενέστερη, πάλι με την Ιταλία, βάσει της οποίας ο Άγιος Μαρίνος εξέδιδε δικές του ιταλικές λιρέτες.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Ο Άγιος Μαρίνος εξέδωσε μέχρι σήμερα δύο αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ.
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Μορφοβούνι Καρδίτσας
Το Μορφοβούνι (παλαιά ονομασία: Βουνέσι) είναι ελληνικό ορεινό χωριό που ανήκει διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα του Νομού Καρδίτσας. Είναι η γενέτειρα του στρατηγού και πολιτικού Νικόλαου Πλαστήρα, του συγγραφέα Αντώνη Σαμαράκη και του ήρωα πιλότου σμηναγού Γεώργιου Μπαλταδώρου. Βρίσκεται βόρεια της τεχνητής λίμνης Μέγδοβα και από το χωριό είναι ορατές η Καρδίτσα και τα Τρίκαλα. Ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται σε 485 κατοίκους.
Από την Καρδίτσα απέχει 22 χλμ. περίπου. Είναι το μεγαλύτερο χωριό του Δήμου Πλαστήρα, που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Νεβρόπολης και Πλαστήρα, και έχει οριστεί ως έδρα του. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο Δήμος Πλαστήρα έχει 4.635 μόνιμους κατοίκους.
Οι κάτοικοί του απασχολούνται στις παραδοσιακές αγροκτηνοτροφικές εργασίες, την αμπελουργία, κ.α. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 840 μέτρων, διαθέτει μεγάλες εκτάσεις καστανόδασους και δάσους βελανιδιάς. Από όλο το χωριό η θέα στο Θεσσαλικό κάμπο είναι απέραντη.
Στο χωριό υπάρχει και η Μονή της Αγίας Τριάδας, η οποία είναι κτισμένη σε ειδυλλιακή τοποθεσία στα βόρεια του χωριού. Αν και νεότερο κτίσμα– ιδρύθηκε από τον ιερομόναχο Αθανάσιο από τη Γράλιστα (Ελληνόπυργο) το 1858– αποτελεί σπάνιο δείγμα επιβίωσης της βυζαντινής παράδοσης, αφού διατηρεί ολοκληρωμένη τη μορφή του αγιορείτικου τύπου με τρούλο. Περιβάλλεται από φρουριακό περίβολο, ενώ τα κελιά έχουν καταστραφεί. Στη δυτική πτέρυγα στεγάσθηκε την περίοδο 1938–1943 σανατόριο που υπήρξε πρωτοπόρο δείγμα κοινωνικής πολιτικής του τότε μητροπολίτη Ιεζεκιήλ.
Αξιοθέατο του τόπου είναι και το μουσείο "Πλαστήρα", που βρίσκεται κοντά στο κέντρο του Μορφοβουνίου.
Τοπική Κοινότητα Μορφοβουνίου
Στο Μορφοβούνι υπάγονται επίσης ο οικισμός Ραχωβίτσα [36] και ο αγροτοκτηνοτροφικός οικισμός Ράζια [55]. Ο πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας ανέρχεται σε 576 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011.
Πληθυσμός
Ακολουθεί η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Καπετάν Γιοβάνης
Με το όνομα καπετάν Γιοβάνης αναφέρονται 2 Μακεδονομάχοι οπλαρχηγοί από τη Μακεδονία, με το όνομα Ιωάννης:
Γεώργιος Λαμπελέτ
Ο Γεώργιος Λαμπελέτ (Κέρκυρα, 24 Δεκεμβρίου 1875 - Αθήνα 31 Οκτωβρίου 1945) ήταν Έλληνας συνθέτης και μουσικοκριτικός, μικρότερος αδελφός του Ναπολέοντα Λαμπελέτ, επίσης συνθέτη, από τη μουσική οικογένεια Λαμπελέτ. Έγραψε κύκλους τραγουδιών, χορωδιακά και οργανικά έργα, καθώς και μουσικοθεωρητικά πονήματα, σχετικά με το εθνικό στοιχείο στην ελληνική λόγια και δημώδη μουσική. Στις μέρες μας Θεωρείται ένας από τους πρωτεργάτες της Εθνικής Μουσικής Σχολής.
Ο Λαμπελέτ έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής από τους γονείς του και στη συνέχεια ανώτερη μουσική εκπαίδευση στο ωδείο S. Pietro a Majella της Νάπολης (1895-1901). Επιστρέφοντας στα πάτρια δίδαξε μουσική στη Βαρβάκειο Σχολή, ενώ για ορισμένα χρονικά διαστήματα ανέλαβε καθηγητική και διευθυντική θέση στο Ωδείο Πειραιώς. Με το πόνημά του Εθνική Μουσική, ο Λαμπελέτ οραματίζεται τη δημιουργία μιας «εθνικής μουσικής», πρεσβεύοντας την άντληση μουσικών ιδεών από την μουσική παράδοση της χώρας, στα πρότυπα αντίστοιχων συνθετών της δυτικής Ευρώπης. Την εθνικά στοχευμένη άποψή του συμμερίζεται και το περιοδικό Κριτική, το οποίο εκδίδεται περί το 1903. Ο ίδιος μάλιστα χρημάτισε εκδότης του μηνιαίου περιοδικού Μουσικά Χρονικά (1928-29), όπου αναλύει τη σκέψη του σε μια σειρά από άρθρα.
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του έχει χαθεί, στα σωζόμενα έργα διαφαίνεται η ιδιάζουσα αισθητική του, όπως αυτή προκύπτει κυρίως μέσα από εναρμονίσεις δημώδων τραγουδιών. Έντονο είναι το τροπικό στοιχείο, αλλά και οι ευφάνταστες ενορχηστρώσεις, στοιχεία μιας μανιέρας που προσδίδουν μια «ελληνική» χροιά και μεταφέρουν τον ακροατή σε παραδοσιακά στιγμιότυπα της Ελλάδας των αρχών του 20ού αιώνα. Μελοποίησε πολλά παιδικά ποιήματα του Ζαχαρία Παπαντωνίου.
Ως κριτικός της τέχνης —και δη της μουσικής— ο Λαμπελέτ υπήρξε πολέμιος της «δυτικοποίησης» της τέχνης, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβανόταν στα έργα της Σχολής των Επτανήσων. Εξάλλου, υπήρξε για δεκαετίες σθεναρά αντίθετος στον διορισμό του Γ. Νάζου (και αργότερα του Μ. Καλομοίρη) ως διευθυντή του Ωδείου Αθηνών, στάση με την οποία εξωθήθηκε εν πολλοίς στο καλλιτεχνικό περιθώριο της εποχής του.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της μουσικής
Ιγνάτιος Μίντιτς
Ο Ιγνάτιος Μίντιτς (σερβ. Игнатије Мидић, γενν. 17 Οκτωβρίου 1954) είναι Σέρβος Ορθόδοξος θεολόγος και επίσκοπος.
Ο Μίντιτς είναι καθηγητής της δογματικής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Οι θεολογικές θέσεις του είναι επηρεασμένες κυρίως από τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή και τον Ιωάννη Ζηζιούλα. Αναπτύσσει τη βασική διδασκαλία της Ορθοδοξίας για τον άνθρωπο όχι απλώς ως μία ξεχωριστή δογματική ή εκκλησιολογική θέση, αλλά την ενσωματώνει στο πλαίσιο της όλης θεολογίας. Οι θέσεις του, όπως και εκείνες του Ζηζιούλα είναι ευμενώς αποδεκτές, αλλά και συζητώνται με κριτικό πνεύμα και επανεξετάζονται από μια νέα γενιά θεολόγων και φιλοσόφων στη Σερβία, ιδιαιτέρως από τον Αλεκσάνταρ Ντάκοβατς και τον Νταβόρ Ντζάλτο. Ο Ιγνάτιος Μίντιτς χειροτονήθηκε επίσκοπος το 1994, με έδρα την πόλη Ποζάρεβατς, ως μητροπολίτης Ποζάρεβατς και Μπρανίτσεβο, διαδεχόμενος τον Σάββα Άντριτς.
Τον Ιούνιο του 2018 ο Ιγνάτιος Μίντιτς εκλέχθηκε κοσμήτορας της Σχολής Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου με τριετή θητεία.
Από τα νεότερα έργα του ξεχωρίζει η Ορθόδοξη κατήχηση (Βελιγράδι 2003-2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι θεολόγοι Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι επίσκοποι
Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010
Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2010 έλαβε χώρα στην Ανγκόλα το χρονικό διάστημα μεταξύ 10 και 31 Ιανουαρίου του 2010. Ήταν η 27η έκδοση της συγκεκριμένης διοργάνωσης, ενώ ήταν πρώτη φορά στην ιστορία της που διοργανώτρια χώρα ήταν η Ανγκόλα. Διοργανώθηκε όπως όλες από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ή CAF.
Η Αίγυπτος κατέκτησε για 7η φορά στην ιστορία της (και τρίτη συνεχόμενη) την διοργάνωση αυτή, αφού επικράτησε στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στην πρωτεύουσα της χώρας Λουάντα, της ομάδας της Γκάνας με 1-0.
Προκριθείσες Ομάδες
''Σημείωση: Η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ανακοίνωσε πως τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοφαίρου 2010 και του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 θα ήταν τα ίδια. Έτσι, η διοργανώτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Νότια Αφρική έπρεπε να συμμετάσχει στα προκριματικά για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής όμως και η διοργανώτρια του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Ανγκόλα έπρεπε να συμμετάσχει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου όμως.''
Πηγές - Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Εθνών Αφρικής
Κονταλέτ
Το Κονταλέτ (γαλλικά και καταλανικά: Codalet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονταλετουά (γαλλικά: Codalétois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πανεπιστήμιο της Παβίας
Το Πανεπιστήμιο της Παβίας (ιταλικά: Università degli Studi di Pavia) είναι ένα από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα πανεπιστήμια τόσο της Ιταλίας όσο και ολόκληρης της Ευρώπης που εδρεύει στην Παβία της Λομβαρδίας. Διαθέτει 9 σχολές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παβια Κατηγορία:Λομβαρδία
Ελισάβετ Αλμπερτίνα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
Η Ελισάβετ Αλβερτίνα (Elisabeth Albertine von Sachsen-Hildburghausen, 4 Αυγούστου 1713 - 29 Ιουνίου 1761) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και της Σοφίας Αλβερτίνας, κόρης του Γεωργίου Λουδοβίκου Α΄ του Έρμπαχ-Έρμπαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
Λεωνίδας Ζαρίφης (αντισφαίριση)
O Λεωνίδας Θεόδωρος Ζαρίφης, (31 Οκτωβρίου 1884 - 18 Ιουνίου 1963 ), ήταν έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης, μέλος γνωστής οικογένειας με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη.
Ο Λεωνίδας Ζαρίφης συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Στο μονό αντρών αποκλείστηκε στον τρίτο αγώνα, στα προημιτελικά και μία ανάσα από μετάλλιο, από τον μετέπειτα πρώτο Γάλλο Μαξ Ντεκουζί με συνολικό σκορ 2-0 σετ. Στην κατάταξη του μονού τερμάτισε έκτος σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες. Στους αγώνες συμμετείχε και ο ξαδελφός του Νικόλαος Ζαρίφης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Λεωνιδας
Λουτρόπυργος
μικρογραφία|Άποψη του Λουτρόπυργου Ο Λουτρόπυργος είναι συνοικία της Νέας Περάμου που αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως παραθαλάσσιο θέρετρο. Βρίσκεται 27 χλμ. βορειοδυτικά του κέντρου της Αθήνας και συνορεύει με την Ελευσίνα (ανατολικά), και τον οικισμό Νεράκι (δυτικά). Αποτελεί τμήμα του καλλικρατικού δήμου Μεγαρέων και είναι αμφιθεατρικά χτισμένη στους πρόποδες του όρους Πατέρας (βόρεια) προσφέροντας μια ειδυλλιακή θέα στο Σαρωνικό (νότια). Διοικητικά υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940 και εντάχθηκε αρχικά στο Δήμο Μεγάρων. Το 1962 εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Νέας Περάμου.
Ιστορία
Το όνομα του Λουτρόπυργου είναι συνδεδεμένο με την ευρύτερη περιοχή της γειτονικής Ελευσίνας και έχει σχέση με την αναζήτηση της Περσεφόνης από τη μητέρα της, Δήμητρα. Από το πηγάδι-λουτρό όπου η θεά συνάντησε τις κόρες του βασιλιά της Ελευσίνας, Κελεού, και το πυργοειδές σχήμα του βουνού που εκτείνεται βόρεια, η περιοχή ονομάστηκε Λουτρόπυργος. Κατά τη διάρκεια της Αθηναϊκής Συμμαχίας ο Λουτρόπυργος αποτελούσε το όριο της Αθήνας προς την αντίπαλη πόλη των Μεγάρων. Η περιοχή κατοικήθηκε μόλις μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά προσέλκυσε παραθεριστές από τις κεντρικές περιοχές του λεκανοπεδίου, αναπτύχθηκε όμως ιδιαίτερα ως θέρετρο της Αθήνας μετά το 1960. Πολλές σημαντικές Αθηναϊκές οικογένειες προτίμησαν να χτίσουν στο Λουτρόπυργο εξοχικές επαύλεις, έργα γνωστών αρχιτεκτόνων του μοντέρνου κινήματος. Ωστόσο κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν, η ραγδαία επέκταση του πολεοδομικού συγκροτήματος της πρωτεύουσας  και η πρωτοφανής ρύπανση του Σαρωνικού εξαιτίας αστικών και βιομηχανικών λυμάτων συνέτειναν στην παρακμή του θερέτρου έως τη δεκαετία του '90. Με τη λειτουργία της Ψυττάλειας και την εφαρμογή αυστηρότερου πλαισίου προστασίας του περιβάλλοντος ο Λουτρόπυργος την τελευταία δεκαετία ανέκαμψε ως παραθαλάσσιο θέρετρο. Σημαντική εξέλιξη για τον Λουτρόπυργο και την ευρύτερη περιοχή της Νέας Περάμου ήταν η αναγνώρισή τους ως ανεξάρτητης κοινότητας και στη συνέχεια ως δήμου, καθώς αποσπάστηκαν από το δήμο Μεγαρέων, μολονότι με την εφαρμογή του σχεδίου "Καλλικράτης", που συνενώνει πλέον περιοχές και δήμους της Αττικής, αποτελούν ξανά μαζί με τα Μέγαρα ενιαίο δήμο. Την τελευταία δεκαετία μάλιστα και έπειτα, λόγω κυρίως των μεγάλων έργων στην Αττική, ο Λουτρόπυργος μετατρέπεται σταδιακά από θέρετρο και σε προάστιο της Αθήνας.
Σύγχρονη εικόνα του θερέτρου
Ο Λουτρόπυργος είναι σήμερα μία από τις προνομιούχες περιοχές της Αττικής και ιδιαίτερα της δυτικής, που αντιμετωπίζει ανά τόπους διάφορα περιβαλλοντικά προβλήματα. Λόγω των αυστηρών κανόνων δόμησης, ως περιοχή αμιγούς κατοικίας, στο προάστιο υπάρχει αρκετή βλάστηση και σύγχρονες κατοικίες με έμφαση στους ελεύθερους χώρους. Παράλληλα, η ανάπτυξη των οδικών αξόνων και των συγκοινωνιακών μέσων στο λεκανοπέδιο, παρέχει εύκολη και γρήγορη πρόσβαση προς την Αθήνα, τα ανατολικά και τα βόρεια προάστια, όπως και προς το διεθνές αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος". Εξαιτίας επίσης της γειτνίασής του με το νέο αυτοκινητόδρομο Αθηνών-Πατρών προσφέρει εύκολη πρόσβαση και προς την Πελοπόννησο.
Ταυτόχρονα, η λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού στην Ψυττάλεια, που έχει δώσει μια ανάσα ζωής σε όλο το Σαρωνικό, αλλά και η λειτουργία από το 2012 του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων του Θριασίου Πεδίου (ΚΕΛΘ) έχουν βελτιώσει σημαντικά και την εικόνα της παραλίας του Λουτρόπυργου, προσφέροντας πλέον τη δυνατότητα σε κάθε λουόμενο να την απολαμβάνει άφοβα. Η επανεμφάνιση της υδρόβιας ζωής ακόμα και ανώτερων ειδών στην τροφική αλυσίδα όπως θαλάσσιες χελώνες, φώκιες και δελφίνια τα τελευταία χρόνια αποδεικνύουν την ανάκαμψη του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Λουτρόπυργος είναι σήμερα ένα προάστιο με πολλές περαιτέρω δυνατότητες ανάπτυξης, προσελκύοντας πολλούς νέους κατοίκους που αναζητούν μια ζωή σε ένα αρμονικό πλαίσιο με τη φύση.
Άλλες πληροφορίες
Στην αρχή της περιοχής του Λουτρόπυργου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι που βρίσκεται η Έπαυλη του ευεργέτη και πολιτικού Λάμπρου Ευταξία βρίσκεται τα τελευταία χρόνια ημιβυθισμένο το κρουαζιερόπλοιο Mediterranean Sky.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέγαρα
Βριόκαστρο Άνδρου
Το Βριόκαστρο Άνδρου είναι οχυρό της Άνδρο κοντά στον οικισμό Κατάκοιλος. Στον χώρο υπάρχουν τμήματα οχυρωματικής περιβόλου και ερείπια λαξευτής σκάλας επί του βράχου. Στην εξωτερική πρόσοψη του τείχους, φέρεται η επιγραφή «Διός γης ηλίου περιφέρεια».
Σημειώσεις
Με την ίδια ονομασία, απαντάται ένας λόγος στην ίδια νήσο και κοντά στο χωριό Βαρίδι στο οποίο υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού φρουρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνδρος
Cadillac Allanté
Εξέλιξη και συναρμολόγηση
thumb|left|Cadillac Allanté του 1991 με υφασμάτινη οροφή.
Το μοντέλο σχεδιάστηκε με σκοπό να ανταγωνιστεί τις Mercedes-Benz SL και Jaguar XJS. Επίσημα παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ που έλαβε χώρα από τις 10 έως τις 18 Ιανουαρίου 1987, και μπήκε στη μαζική παραγωγή σχεδόν αμέσως, για την ίδια σεζόν. Βασιζόταν στην πλατφόρμα V-body του ομίλου της General Motors, που χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά στην Allanté. Στην πραγματικότητα όμως, η πλατφόρμα V-body ήταν ουσιαστικά μια κοντύτερη εκδοχή της E-body, την οποία μοιράζονταν οι Cadillac Eldorado, Buick Riviera, Buick Reatta και Oldsmobile Toronado. Ωστόσο, η Cadillac Allanté έφερε πολύ λίγα κοινά στοιχεία με όλα τα προαναφερθέντα μοντέλα, με εξαίρεση τα μηχανικά σύνολα, καθώς οι κινητήρες της προήλθαν από άλλα μοντέλα της Cadillac, αν και στην Allanté είχαν υποστεί σημαντικές αναβαθμίσεις. Επίσης, έφερε μια αποκλειστικά δική της αναδιπλούμενη οροφή από αλουμίνιο, μολονότι από την σεζόν του 1990 προστέθηκε και μία φθηνότερη έκδοση της Allanté με υφασμάτινη οροφή και με μια αντίστοιχη έκπτωση στην τιμή πώλησης. thumb|left|Φωτογραφία εποχής που δείχνει την μεταφορά των Cadillac Allanté με τα σχετικά [[Boeing 747.]]
Η εξωτερική αισθητική της Allanté είχε διαμορφωθεί από τον ιταλικό σχεδιαστικό οίκο Πινινφαρίνα, ενώ και το σασί της κατασκευαζόταν επίσης από τον Pininfarina, στο Τορίνο, Ιταλία. Τα έτοιμα αμαξώματα επιβιβάζονταν στη συνέχεια σε ειδικά Boeing 747 που είχαν διαμορφωθεί κατάλληλα για μεταφορά αυτοκινήτων και συγκεκριμένα επιβιβάζονταν 56 αμαξώματα κάθε φορά. Ακολουθούσε πτήση 4.600 μιλίων / 7.400 χιλιομέτρων, από την Ιταλία στο εργοστάσιο της Cadillac στο Ντιτρόιτ της πολιτείας του Μίσιγκαν, ΗΠΑ. Μετά την άφιξη, γινόταν η τελική προσθήκη των μηχανικών εξαρτημάτων και του σαλονιού πάνω στο σασί. Αυτό πυροδότησε τότε κάποια ενδιαφέροντα παρατσούκλια, όπως «η ιπτάμενη ιταλική Cadillac» και «η μακρύτερη γραμμή συναρμολόγησης παγκοσμίως». Στην πράξη, ωστόσο, είχε ως αποτέλεσμα και μια σημαντική επιβάρυνση στην εμπορική τιμή πώλησης. thumb|right|Το σαλόνι μιας Cadillac Allanté του 1988 - 1989.
Από την άνοιξη του 1990 έως το καλοκαίρι του 1992, η Cadillac Allanté διατέθηκε επίσημα και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, κυρίως από κάποιες μεγάλου μεγέθους αντιπροσωπείες της Opel, αν και στην πράξη ο αριθμός των Allanté που κυκλοφόρησαν ήταν εντελώς μηδαμινός, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με αρκετά άλλα μοντέλα της εταιρείας, δεν εισήχθη ποτέ επίσημα, λόγω της εξαιρετικά υψηλής εμπορικής τιμής του.
Ετήσια παραγωγή
thumb|right|Cadillac Allanté του 1987 - 1992, όπως φαίνεται από τα «τριγωνάκια» στα πλαϊνά παράθυρα. thumb|right|Cadillac Allanté της σεζόν του 1993, της μοναδικής σεζόν χωρίς τα «τριγωνάκια» στα πλαϊνά παράθυρα.
Σημειωτέον ότι η σεζόν του 1992 ήταν εξαιρετικά σύντομη, καθώς η σεζόν του 1993 ξεκίνησε ασυνήθιστα νωρίς, ήδη από τον Ιανουάριο του 1992. Η παραγωγή της Allanté έληξε στις 16 Ιουλίου 1993, χωρίς να υπάρξει τότε κανένας άμεσος διάδοχος, και μάλιστα δεν ήταν τόσο οι πωλήσεις της που οδήγησαν στην οριστική διακοπή, καθώς ειδικά η νεότερη εκδοχή της με τον εντελώς νέο τότε κινητήρα Northstar είχε γνωρίσει θετική υποδοχή από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό, ενώ και η υψηλή της τιμή πώλησης είχε καταστήσει τις μέτριες πωλήσεις κερδοφόρες. Για την ακρίβεια, αποσύρθηκε από την παραγωγή λόγω κάποιων τότε σοβαρών οικονομικών προβλημάτων του μητρικού ομίλου της General Motors.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Allante Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστρίας
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστρίας (γερμ. Kommunistische Partei Österreichs) είναι ένα αυστριακό κομμουνιστικό κόμμα.
Το κόμμα δεν αντιπροσωπεύεται σε εθνικό επίπεδο από το 1959, παρόλο που συμμετέχει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Αφού έχασε την τελευταία έδρα που διατηρούσε σε τοπικό κοινοβούλιο το 1970 στην Στυρία, το κόμμα μετατράπηκε σε περιθωριακό κίνημα με ελάχιστη επιρροή στην πολιτική ζωή της Αυστρίας. Στις εκλογές του 2008, το κόμμα συγκέντρωσε το 0,76% των ψήφων, αρκετά χαμηλότερο από το όριο του 4% που απαιτείται για να κερδίσει εκπροσώπηση στο Εθνικό Συμβούλιο της Αυστρίας. Παρόλα αυτά, όμως, το κόμμα συγκέντρωσε το 20% των ψήφων στις τοπικές εκλογές του Γκρατς το 2003, πράγμα που διατηρήθηκε και το 2012, και το 2005 κέρδισε έδρες σε τοπικό κοινοβούλιο για πρώτη φορά ύστερα από 35 χρόνια, αφού συγκέντρωσε το 6,3% των ψήφων στην Στυρία.
Το κόμμα είναι μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Σιθρίκ Κες
Ο Σιθρίκ Κες ή Σιθρίκ Γκέιλ (Sitric Cáech, ... - 927) ήταν ηγέτης των Βίκινγκ που βασίλευσε στο Δουβλίνο και στη συνέχεια στη Νορθουμβρία στις αρχές του 10ου αιώνα. Ήταν εγγονός του Αιμάρ, ιδρυτή της δυναστείας των Ουί Αιμάρ. Ο Σιθρίκ ανήκε στην ομάδα των Βίκινγκ που εκδιώχθησαν από το Δουβλίνο (902) και στη συνέχεια βασίλευσαν στην Ανατολική Ντάνελοου στην Αγγλία, ο ίδιος και ο ευγενής του Ραγκνάλ ουά Αιμάρ εξέπλευσαν σαν αρχηγοί διαφορετικών στόλων για την Ιρλανδία δίνοντας μάχες εναντίον των τοπικών βασιλέων. Ο Σιθρίκ ανέκτησε επιτυχώς το Δουβλίνο και ανέβηκε στον Ιρλανδικό θρόνο ενώ ο Ραγκνάλ επέστρεψε στην Αγγλία και έγινε βασιλιάς της Νορθουμβρίας. Ο Σιθρίκ νίκησε στη μάχη του Άισλαντμπριτζ μια συμμαχία Ιρλανδών βασιλέων που ήθελαν να εκδιώξουν τη δυναστεία του Ουί Αιμάρ από το νησί, έξι Ιρλανδοί βασιλείς σκοτώθηκαν στη μάχη. Ο Σιθρίκ εγκατέλειψε το Δουβλίνο για τη Νορθουμβρία (920) ενώ ο ευγενής του Γκοφραίντ ουα Αιμάρ τον διαδέχθηκε σαν βασιλιάς, την ίδια χρονιά πραγματοποίησε επιδρομή στο Ντέιβενπορτ και στο Τσεσάιρ πιθανότατα για την υπεράσπιση τους από τον Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο. Το 921 ο Ραγκνάλ ουα Αιμάρ πέθανε και ο Σιθρίκ τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Νορθουμβρίας, οι νομισματικές ενδείξεις εμφανίζουν ότι τα επόμενα χρόνια κατέκτησε μεγάλο τμήμα της Μερκίας. Μια συμφωνία ανάμεσα στους Βίκινγκ και τους Αγγλοσάξονες καταγράφεται το 926 όταν ο Σιθρίκ παντρεύτηκε μια αδελφή του Έθελσταν της Αγγλίας πιθανότατα την Εντίθ του Πόλεσγουορθ. Ο Σιθρίκ ασπάστηκε τον χριστιανισμό αλλά σύντομα επέστρεψε στον παγανισμό, πέθανε (927) και τον διαδέχθηκε ο ξάδελφος του Γκοφραίντ ουα Αιμάρ. Ο γιος του Σιθρίκ Γκοφραίντ έγινε αργότερα βασιλιάς του Δουβλίνου, ο γιος του Αράλτ βασιλιάς στο Λίμερικ και ο γιος του Αμλάιμπ Κουαράν βασιλιάς στο Δουβλίνο και στη Νορθουμβρία.
Εξορία των Βίκινγκ από την Ιρλανδία
Οι Βίκινγκ του Δουβλίνου εξορίστηκαν από τη πόλη (902) από μια εξέγερση υπό την ηγεσία του Μαέλ Φιννία μακ Γλαννακάν βασιλιά της Μπρέγκα και του Κερμπάλλ μακ Μουιρετσέν βασιλιά του Λένστερ. Οι Βίκινγκ που επέζησαν από την κατάληψη της πόλης διασπάστηκαν σε διαφορετικές ομάδες και έφυγαν για τη Γαλλία, την Αγγλία και την Ουαλλία. Αρχαιολογικές έρευνες αργότερα στο Δουβλίνο απέδειξαν ότι μεγάλος αριθμός Βίκινγκ παρέμεινε στο Δουβλίνο, εκδιώχθηκε μονάχα η άρχουσα τάξη. Οι επιδρομές των Βίκινγκ συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, το 914 ένας μεγάλος στόλος επιτέθηκε στο Γουότερφορντ. Η άφιξη του στόλου σήμανε την επαναφορά της κυριαρχίας των Βίκινγκ σε μεγάλα τμήματα της Ιρλανδίας ενώ τον επόμενο χρόνο εμφανίστηκαν νέες εγκαταστάσεις στο Λίμερικ.
Επιστροφή στην Ιρλανδία
Οι κύριες ιστορικές πηγές για την περίοδο είναι τα Νορβηγικά Σάγκας και τα Ιρλανδικά Χρονικά, μερικά από τα χρονικά όπως τα Χρονικά του Ούλστερ είναι σύγχρονα με τα γεγονότα αντίθετα μερικά Σάγκας είναι πολύ μεταγενέστερα και λιγότερο αξιόπιστα. Μερικά από τα χρονικά όπως τα Θραυσματικά Χρονικά της Ιρλανδίας και τα Χρονικά των τεσσάρων Μάστερς ολοκληρώθηκαν αργότερα από υλικό της εποχής τους ή από θραύσματα παλιότερων Σάγκας. Ο Ντάουνχαμ αναφέρει ότι "πέρα από την προκατάληψη και τις μετέπειτα προσθήκες τα Ιρλανδικά χρονικά θεωρούνται αξιόπιστα στην παρουσίαση των γεγονότων". Ο Σιθρίκ φαίνεται ότι εγκατέλειψε το Δουβλίνο μαζί με την ηγετική ομάδα των Βίκινγκ το 902. Τα νομίσματα που χρονολογούνται από εκείνη την περίοδο με την επιγραφή "κόμης Σιθρίκ" δείχνουν ότι βασίλευσε στην ανατολική Ντάνελαου μετά την εξορία του από την Ιρλανδία. Οι Άγγλο-Σάξονες κατέκτησαν όλη την Ντάνελαου νότια του Χάμπερ από το 918 αλλά δεν υπάρχει καμιά ένδειξη από τις Αγγλικές πηγές ότι ο κόμης Σιθρίκ βασίλευσε εκείνη την εποχή. Η παλιότερη αναφορά για τον Σιθρίκ στα Ιρλανδικά Χρονικά υπάρχει το 917 όταν ο ίδιος και ο Ραγκνάλ άλλος ένας εγγονός του Άιμαρ περιγράφονται σαν αρχηγοί του στόλου των Βίκινγκ στην Ιρλανδία. Ο Σιθρίκ οδήγησε τον στόλο του στο Λένστερ και ο Ραγκνάλ στο Γουότερφορντ, ο Νάιαλ Γκλαντάμπ βασιλιάς του Ουί Νέιγ τους είδε σαν απειλή και ετοιμάστηκε να τους αποκρούσει, οι Βίκινγκ διεκδίκησαν τη νίκη. Ακολούθησε η μάχη του Κονφέι εναντίον του Αουγκαίρ μακ Αιλέλλα βασιλιά του Λένστερ που έπεσε στη μάχη, η νίκη επί του Αιλέλλα ήταν το τέλος της αντίστασης των Ιρλανδών στις προσπάθειες των Βίκινγκ για την επιστροφή τους. Ο Σιθρίκ πραγματοποίησε θριαμβευτική επιστροφή στο Δουβλίνο που ανέλαβε ξανά στον θρόνο ενώ ο Ραγκνάλ επέστρεψε στην Αγγλία και έγινε βασιλιάς της Νορθουμβρίας. Σύμφωνα με τον Ντάουνχαμ η φυγή του Ραγκνάλ και της στρατιωτικής του συνοδείας έδωσε θάρρος στον Νάιαλ Γκλαντάμπ να εκδιώξει τη δυναστεία του Ουί Αιμάρ για άλλη μια φορά από την Ιρλανδία. Ο Νάιαλ οδήγησε μια συμμαχία βασιλέων της βόρειας Ιρλανδίας προς το Δουβλίνο, οι δυνάμεις του Σιθρίκ και του Νάιαλ σύμφωνα με τα Χρονικά του Ούλστερ συναντήθηκαν στις 14 Σεπτεμβρίου 919 στο Ίσλαντμπριτζ στην κομητεία του Λονδίνου. Η μάχη του Ίσλαντμπριτζ που ακολούθησε ήταν μια τρομακτική συντριβή για τους αντιπάλους του Σιθρίκ, ο Ναίλ και άλλοι πέντε βασιλείς έπεσαν στο πεδίο της μάχης.