cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικία Σάντρινγκχαμ
εναλλ.=view of front of house from drive|αριστερά|μικρογραφία|Η ανατολική πρόσοψη. εναλλ.=pair of large gates in black wrought iron|δεξιά|μικρογραφία|Η Πύλη [[Νόριτς ήταν ένα γαμήλιο δώρο για τον Εδουάρδο Ζ΄ και την Αλεξάνδρα της Δανίας από τους ευγενείς του Νόρφοκ.]] εναλλ.=view of red-brick, two-storey signal box|αριστερά|μικρογραφία|Ο σταθμός Γούλφερτον χρησιμοποιείται από τη βασιλική οικογένεια και τους καλεσμένους της για να φθάσουν στο Σάντριγχαμ για πάνω από 100 χρόνια. εναλλ.=stone plaque showing George V in right profile|δεξιά|μικρογραφία|Αναμνηστική πινακίδα για τον Γεώργιο Ε΄ στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής. εναλλ.=stone statue of winged Father Time with staff and hourglass|δεξιά|μικρογραφία|Το άγαλμα του Πατέρα Χρόνου, που ήταν ορατό από το υπνοδωμάτιο στο οποίο απεβίωσε ο Γεώργιος ΣΤ΄, είχε αγοραστεί από τη σύζυγό του. εναλλ.=entrance front of house with porte-cochère|αριστερά|μικρογραφία|H Είσοδος των Αμαξών (porte-cocère) βγάζει στο σαλόνι και την αίθουσα χορού Ήντις στα αριστερά. εναλλ.=green-painted, panelled dining room with table set for dinner|δεξιά|μικρογραφία|Η τραπεζαρία. εναλλ.=view of lake with summerhouse|αριστερά|μικρογραφία|Η Άνω Λίμνη και η Φωλιά. εναλλ.=building in dark brown stone with clock tower|δεξιά|μικρογραφία|Το Μουσείο στεγάζεται στον πρώην χώρο των αμαξών και τους στάβλους. εναλλ.=view of large cottage across lake|δεξιά|μικρογραφία|Αγροικία [[Γιορκ|Γιόρκ.]]
Αναφορές
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στην Αγγλία
Διαστημικό Κέντρο Ζιουκουάν
Το Διαστημικό Κέτρο του Ζιουκουάν (ΔΚΖ) είναι διαστημοδρόμιο, δηλαδή ένας χώρος εκτόξευσης διαστημικών οχημάτων, το οποίο βρίσκεται στην έρημο Γκόμπι, στην εσωτερική Μογγολία της Κίνας και απέχει περίπου 1.600 χιλιόμετρα από το Πεκίνο.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1958 κι είναι το πρώτο από τα σημερινά τρία διαστημικά κέντρα της Κίνας. Οι πιο πολλές κινεζικές διαστημικές αποστολές έχουν πραγματοποιηθεί στο Ζιουκουάν. Ονομάστηκε έτσι γιατί η πόλη Ζιουκουάν είναι η κοντινότερη πόλη προς το Κέντρο.
Το διαστημικό αυτό κέντρο είναι στην πραγματικότητα μέρος της διαστημικής πόλης Ντόνφενγκ, που είναι γνωστή ως Βάση 20 ή Βάση του Ντόνγκφενγκ και περιλαμβάνει εγκαταστάσεις δοκιμών πτήσεων, ένα διαστημικό μουσείο κι ένα νεκροταφείο μαρτύρων.
Τρέχουσα χρήση
Το κέντρο καλύπτει μια έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 20.000 ανθρώπους. Οι εγκαταστάσεις και ο μηχανισμός υποστήριξης εκτοξεύσεων υπήρχαν και στα διαστημικά κέντρα της Σοβιετικής Ένωσης, μέχρι και τη δεκαετία του 1960, και από εκεί μπορεί να αντλήθηκε τεχνική υποστήριξη για το Ζιουκουάν.
Το ΔΚΖ χρησιμοποιήθηκε για πολλές σημαντικές αποστολές της Κίνας στο διάστημα,όπως του πρώτου κινεζικού δορυφόρου Ντονγκ Φανγκ Χονγκ 1 το 1970, της πρώτης κινεζικής επανδρωμένης αποστολής στο διάστημα Σένζου 5 στις 15 Οκτωβρίου του 2003, της δεύτερης επανδρωμένης κινεζικής αποστολής στο διάστημα τον Οκτώβριο του 2005, καθώς και της τρίτης τον Οκτώβριο του 2008. Χρησιμοποιήθηκε επίσης για την πρώτη κινεζική αποστολή στη Σελήνη το Τσανγκ-ε τον Νοέμβριο του 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικά κέντρα Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας
Σύνδρομο γυμνού λεμφοκυττάρου τύπου 2
Συμπτώματα
Μεταξύ των συμπτωμάτων που εμφανίζει το σύνδρομο των γυμνών λεμφοκυττάρων τύπου 2 είναι τα ακόλουθα:
Διάγνωση
Η διάγνωση για το σύνδρομο των γυμνών λεμφοκυττάρων τύπου 2 μπορεί να γίνει μέσω γενετικών δοκιμών. Μια εξέταση αίματος μπορεί να υποδείξει μειωμένα κύτταρα CD4 + T (λεμφοκύτταρα βοηθητικού τύπου Τ) καθώς και την ανοσοσφαιρίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοσωμικές υπολειπόμενες διαταραχές
Μπάμπης Βεργίδης
Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Βεργίδης (12 Μαΐου 1937 - 16 Νοεμβρίου 2015 ) ήταν Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του '50, '60 και '70.
Με την εκδίωξη του το 1967 από την Προοδευτική, μεταπήδησε στον Α.Ο. Γρανικό Αθηνών και στη συνέχεια, το 1972 στην ομάδα επίσης της γειτονιάς του, Α.Π.Σ. Αμφιάλη, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι το 1977, όπου σταμάτησε την ποδοσφαιρική καριέρα του.
Μετά το τέλος της καριέρας του, αποτέλεσε προπονητής στην ομάδα της Αμφιάλης και σε άλλους συλλόγους. Επίσης δραστηριοποιήθηκε με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής.
Το 2009, πιο συγκεκριμένα στις 21 Νοεμβρίου, ο Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής τίμησε επίσημα τον Μπάμπη Βεργίδη, σε αγώνα με τους βετεράνους της Α.Ο. Αμφιάλη που διοργάνωσε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κάστρο Μπαλμόραλ
Το Κάστρο Μπαλμόραλ (αγγλικά: Balmoral Castle), είναι μία μεγάλη ιδιοκτησία στο Ρόγιαλ Ντήσαϊντ, στο Αμπερντήνσαϊρ της Σκωτίας, που ανήκε στην Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Βρίσκεται κοντά στην κώμη Κράθι, 14 χλμ. δυτικά του Μπάλατερ και 80 χλμ. δυτικά του Αμπερντίν.
Το Μπαλμόραλ είναι μία από τις κατοικίες της βρετανικής βασιλικής οικογένειας από το 1852, όταν το κτήμα και το αρχικό του κάστρο αγόρασε ο Αλβέρτος, σύζυγος της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, από την οικογένεια Φαρκούαρσον. Λίγο αργότερα το σπίτι βρέθηκε να είναι πολύ μικρό (το βασιλικό ζεύγος είχε 9 παιδιά) και ανατέθηκε η οικοδόμηση του σημερινού κάστρου Μπαλμόραλ. Αρχιτέκτονας ήταν ο Γουίλιαμ Σμίθ του Αμπερντίν και τα σχέδιά του τροποποιήθηκαν από τον πρίγκιπα Αλβέρτο. Το Μπαλμόραλ ήταν ιδιωτική ιδιοκτησία της βασίλισσας και δεν αποτελεί μέρος των Ιδιοκτησιών του Στέμματος. Ως εκ τούτου, ακόμη και η αστυνομία χρειάζεται ειδική άδεια για να εισέλθει στο Μπαλμόραλ, ενώ όσοι επιθυμούν να ψαρέψουν στην περιοχή υποχρεούνται να πληρώσουν μέχρι και 630 λίρες τη μέρα.
Το κάστρο είναι ένα παράδειγμα της σκωτικής αρχιτεκτονικής και ταξινομείται από το «Ιστορικό Περιβάλλον της Σκωτίας» ως κτήριο κατηγορίας A. Το νέο κάστρο ολοκληρώθηκε το 1856, ενώ το παλαιό κάστρο κατεδαφίστηκε λίγο μετά.
Η ιδιοκτησία Μπαλμόραλ έχει προσθήκες από διαδοχικά μέλη της βασιλικής οικογένειας και τώρα καλύπτει μία έκταση περίπου 50.000 έικρ (200.000 στρέμματα). Είναι ένα αγρόκτημα εργασίας, που περιλαμβάνει χερσότοπους αγριόγαλων, δασική έκταση και αρόσιμη γη, καθώς και διαχειριζόμενα κοπάδια ελαφιών, βοοειδών των Χάιλαντ και πόνι.
Στο κάστρο Μπαλμόραλ, άφησε την τελευταία της πνοή στις 8 Σεπτεμβρίου 2022, η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ σε ηλικία 96 ετών.
Ετυμολογία
Καταγράφτηκε πρώτα ως Μπατσμόραλ το 1451, όπου το πρώτο συνθετικό είναι το γαελικό μποθ, που σημαίνει «καλύβα». Το δεύτερο μέρος του ονόματος είναι αβέβαιο, αλλά μπορεί να προέρχεται από το πικτικό *mor, που σημαίνει «μεγάλος» και *ial, "ανοικτός χώρος" (βλ. ουαλικά mawr-ial). μικρογραφία|Μετά το 1830 ο σερ Ρόμπερτ Γκόρντον έκανε σημαντικές αλλαγές στο αρχικό κάστρο. Λιθογραφία του Γιόζεφ Κρήχουμπερ, 1846'. μικρογραφία|Λεπτομέρεια του κρατικού πορτρέτου της Βικτωρίας από τον Τζορτζ Χέιτερ, 1837. δεξιά|μικρογραφία|To Κάστρο Μπαλμόραλ: ένας κεντρικός πύργος, παρόμοιος με εκείνον του κάστρου Κρέιγκιβαρ, είναι το κεντρικό χαρακτηριστικό του κάστρου και σε αυτόν συνδέεται ένα μεγάλο εξοχικό σπίτι με πυργίσκους. αριστερά|μικρογραφία|Το Κάστρο Μπαλμόραλ, ζωγραφισμένο από τη βασίλισσα Βικτώρια το 1854, κατά την κατασκευή του. εναλλ.=Photograph of a seated Victoria, dressed in black, holding an infant with her children and Prince Albert standing around her|μικρογραφία|Με τα εννέα παιδιά τους το 1857. Από αριστερά προς τα δεξιά: Αλίκη, Αρθούρος, πρίγκιπας Αλβέρτος, Εδουάρδος, Λεοπόλδος, Λουίζα, βασίλισσα Βικτώρια κρατώντας τη Βεατρίκη, τον Αλφρέδος, τη Βικτώρια και την Ελένη. δεξιά|μικρογραφία|Το Μπαλμόραλ το 1890-1900. δεξιά|μικρογραφία|Μνημείο για τον πρίγκιπα Αλβέρτο. Ιδιοκτησία Μπαλμόραλ. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου|Εδουάρδος Ζ΄ χαλαρώνει στο κάστρο Μπαλμόραλ. Φωτογραφία από τη σύζυγό του Αλεξάνδρα, π. 1907–1908]] μικρογραφία|H με επάλξεις πύλη των αμαξών (porte cochère). Η κατασκευή, που ονομάζεται και «πρόπυλο για τις άμαξες», είναι στεγασμένη για να προστατεύει τους επισκέπτες από τις κακές καιρικές συνθήκες. μικρογραφία|Η βορειοδυτική γωνία του Κάστρου Μπαλμόραλ.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
Βασιλική Παυλίδου
Η Βασιλική Παυλίδου είναι Ελληνίδα αστροφυσικός, και εργάζεται ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στην κοσμολογία, στην φυσική υψηλών ενεργειών και στη ραδιοαστρονομία.
Εκπαίδευση
Η Παυλίδου έλαβε το προπτυχιακό της τίτλο από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1999. Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές της στο University of Illinois at Urbana Champaign, όπου πραγματοποίησε την διδακτορική της διατριβή στον τομέα της αστροφυσικής, και έλαβε τον τίτλο του Διδάκτορα το 2005.
Ερευνητικό Έργο
Η έρευνα της συνεχίστηκε με την μεταδιδακτορική θέση που κατέκτησε στο Ινστιτούτο Κοσμολογικής Φυσικής του University of Chicago, όπου και παρέμεινε από το 2005 έως το 2008. Υπήρξε υπότροφος Einstein στο Caltech τα έτη 2008 έως 2011. Το 2010 εκλέγεται Επίκουρη Καθηγήτρια, ενώ το έτος 2011-2012 αποτέλεσε επισκέπτρια ερευνήτρια στο Max-Plank Institute for Radioastronomy. Το 2012, δέχεται ερευνητική θέση στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπου το 2014 λαμβάνει τη βράβευση «Βραβείο L'Oreal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη». Το 2018 προάγεται ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου της Κρήτης.
Ερευνητικά Ενδιαφέροντα
Ερευνητικά ενδιαφέροντα της Παυλίδου αποτελούν θέματα των τομέων της αστροφυσικής σωματιδίων και Κοσμολογίας.
Βραβεία
Η Παυλίδου έχει λάβει έναν αριθμό βραβείων, εκ των οποίων μερικά είναι:
Επικοινωνία της Επιστήμης
Η Παυλίδου έχει συνεισφορά στην επικοινωνία της επιστήμης, έχοντας λάβει συμμετοχή σε συνέδρια, παρουσιάσεις και ομιλίες ανοιχτές προς το γενικό κοινό. Επίσης έχει υπάρξει στην οργανωτική επιτροπή workshop, σχεδιασμένες για ένα επιστημονικό ακροατήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ζουάγια
Οι Ζουάγια (αραβικά: الزوية‎, Al-Zuwayya) είναι φυλή των Μουραμπτίν, μίας εκ των σημαντικότερων αραβοβερβερικών εθνοτικών ομάδων της Κυρηναϊκής, στη Λιβύη. Οι πρώτες χρονικά αναφορές στο όνομά τους χρονολογούνται, τουλάχιστον, στον 18ο αιώνα, ενώ φαίνεται να είχαν ενεργό ρόλο στο εμπόριο των καραβανιών της Κυρηναϊκής με γειτονικά κράτη, ως οδηγοί, φρουροί, καθώς και ως μισθωτές καμήλων. Παράλληλα, υπάρχει καταγραφή στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ζουάγια, όπως η εκ μέρους τους κατάκτηση της όασης της Κούφρα, η οποία βρισκόταν προηγουμένως υπό τον έλεγχο των Τούμπου, κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσής τους με τους τελευταίους το 2012.
Ιστορία
Η Κούφρα αποτελούσε σημαντική εμπορική και ταξιδιωτική διαδρομή, ενώ κατά τα μέσα του 19ου αιώνα κατελήφθη από τους Σενουσίγια, οι οποίοι και προχώρησαν στην ανέγερση ζαβιγιέ, θέτοντας, παράλληλα, υπό τον έλεγχό τους τις πλέον εύπορες εκτάσεις γης και καλλιέργειες. Οι τελευταίοι, ταυτόχρονα, προχώρησαν στον προσηλυτισμό των Ζουάγια στην αίρεσή τους, καθώς και την ενσωμάτωσή τους στο θρησκευτικό και εμπορικό δίκτυό τους. Στη συνέχεια, οι Ζουάγια και οι Μαγκάρα ενεπλάκησαν σε εμπορικές συναλλαγές με το Ουαντάι, πετυχαίνοντας, μάλιστα, να αποκτήσουν έχουν τον πλήρη έλεγχό τους, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Μέσω του προσηλυτισμού τους, η αδελφότητα των Σενουσίγια πέτυχε να διαδώσει την ιδεολογία της έως και την περιοχή του Τσαντ, λαμβάνοντας, παράλληλα, σημαντικού ύψους φόρους υποτέλειας, καθώς και έσοδα από το τοπικό εμπόριο. Επιπλέον, οι Σενουσίγια διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην κατάπαυση των εχθροπραξιών μεταξύ των τοπικών φυλών, σε περιπτώσεις όπως, μεταξύ άλλων, της ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των Ζουάγια και των Τούμπου στην Κούφρα, ενώ, καθώς αυξανόταν η επιρροή τους στην τοπική κοινωνία, παράλληλα, η δομή της αδελφότητάς τους βασίστηκε σε εκείνη της τοπικής κοινωνίας των Ζουάγια.
Με την πάροδο του χρόνου, οι Ζουάγια αναμίχθηκαν με πληθυσμούς προερχόμενους από το Τσαντ και το Σουδάν, πρώην μέλη της διαλυθείσας αδελφότητας των Σενουσίγια, καθώς και απελεύθερους σκλάβους. Κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα, οι Ζουάγια ήσαν φόρου υποτελείς στους Σααντί, λόγω της ισχύος των τελευταίων, ωστόσο, καθώς ξεκίνησαν να αποκτούν σταδιακά μεγαλύτερη σημασία μεταξύ των διαφόρων φυλών, ιδιαιτέρως ως μισθοφόροι για λογαριασμό των ίδιων των Σααντί, έπαυσαν την καταβολή του συγκεκριμένη φόρου υποτέλειας. Το 1920, βάσει σχετικής αναφοράς του Ναυτικού του Ηνωμένου Βασιλείου η οποία και κατέγραφε τον αριθμό πυροβόλων όπλων υπό τον έλεγχο των φυλών της περιοχής, οι Ζουάγια αναφέρονται ως κάτοχοι πυροβόλων όπλων. Το 1931, κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Κυρηναϊκής, ο Ροντόλφο Γκρατσιάνι εξεστράτευσε έως τα βάθη της ερήμου της Λιβύης, πετυχαίνοντας να καταλάβει την Κούφρα στις 12 Σεπτεμβρίου, παρά την σθεναρή αντίσταση που συνάντησε εκ μέρους των Ζουάγια. Τον Φεβρουάριο του 2012, ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των φυλών των Τούμπου και των Ζουάγια είχε απολογισμό περισσότερων από εκατό νεκρών, ενώ η ίδια η πόλη κατέστη, στη συνέχεια, ως τοποθεσία καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Λιβύη Κατηγορία:Κούφρα
Βύνη
μικρογραφία| Μια χούφτα βύνη κριθαριού, φαίνονται τα άσπρα βλαστάρια Η βύνη είναι κόκκος δημητριακών που έχει βλαστήσει και αποξηρανθεί με μια διαδικασία γνωστή ως «βυνοποίηση». Ο κόκκος αναγκάζεται να βλαστήσει με μούλιασμα σε νερό και στη συνέχεια διακόπτεται η περαιτέρω βλάστηση με ξήρανση με ζεστό αέρα.
Οι σπόροι βύνης αναπτύσσουν τα ένζυμα (α-αμυλάση, β-αμυλάση) που απαιτούνται για την τροποποίηση των αμύλων των κόκκων σε διάφορους τύπους σακχάρων, συμπεριλαμβανομένης της γλυκόζης μονοσακχαρίτη, του δισακχαρίτη μαλτόζη, του τρισακχαρίτη μαλτοτριόζη και των ανώτερων σακχάρων που ονομάζονται μαλτοδεξτρίνες.
Αναπτύσσονται επίσης άλλα ένζυμα, όπως πρωτεάσες, που διασπούν τις πρωτεΐνες του κόκκου σε μορφές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τη μαγιά. Το σημείο στο οποίο διακόπτεται η διαδικασία βυνοποίησης επηρεάζει την αναλογία αμύλου προς ένζυμα, και το μερικώς μετατραπόμενο άμυλο γίνεται ζυμώσιμα σάκχαρα.
Η βύνη περιέχει επίσης μικρές ποσότητες άλλων σακχάρων, όπως η σακχαρόζη και η φρουκτόζη, τα οποία δεν είναι προϊόντα τροποποίησης αμύλου, αλλά βρίσκονται ήδη στον κόκκο. Περαιτέρω μετατροπή σε ζυμώσιμα σάκχαρα επιτυγχάνεται κατά τη διαδικασία πολτοποίησης.
Η βύνη σιτηρών χρησιμοποιείται για την παρασκευή μπύρας, ουίσκι, γάλα σε σκόνη βύνης, ξιδιού από βύνη, γλυκισμάτων όπως Maltesers και Whoppers, αρωματικών ποτών και ορισμένων αρτοσκευασμάτων, όπως καρβέλι βύνης και μπέγκελ. Τα βυνοποιημένα δημητριακά που έχουν αλεσθεί σε γεύμα είναι γνωστά ως «γλυκό γεύμα».
Διάφορα δημητριακά μπορούν να γίνουν βύνη, αν και το κριθάρι είναι το πιο κοινό. Μια μορφή βυνοποιημένου κριθαριού με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες είναι συχνά συστατικό που αναφέρεται στην ετικέτα σε αναμεμειγμένα αλεύρια που χρησιμοποιούνται συνήθως στην παρασκευή ψωμιού μαγιάς και άλλων αρτοσκευασμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημητριακά
Ζάνιου Κουάντρους
Ο Ζάνιου ντα Σίουβα Κουάντρους (Jânio da Silva Quadros, 25 Ιανουαρίου 1917 – 16 Φεβρουαρίου 1992) ήταν Βραζιλιάνος δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε 22ος Πρόεδρος της Βραζιλίας από τις 31 Ιανουαρίου έως τις 25 Αυγούστου 1961, όταν παραιτήθηκε από το αξίωμα. Υπηρέτησε επίσης ως ο 24ος και 36ος δήμαρχος του Σάο Πάολο, και ο 18ος κυβερνήτης του κράτους του Σάο Πάολο. Ο Κουάντρους ήταν γνωστός για το λαϊκιστικό στυλ διακυβέρνησης, την ειλικρίνεια και την εκκεντρική συμπεριφορά του. Ως πρόεδρος, επικεντρώθηκε στην οικονομική μεταρρύθμιση και προσπάθησε να ξεριζώσει τη διαφθορά. Ακολούθησε επίσης μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, προσπαθώντας να ισορροπήσει τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ανατολικού Μπλοκ. Αν και εκλέχθηκε με τεράστιο περιθώριο, η θητεία του χαρακτηρίστηκε από αβεβαιότητα και πολιτική αστάθεια, με αποτέλεσμα την παραίτησή του. Αυτή η απροσδόκητη κίνηση προκάλεσε εθνικό χάος, με την προεδρία να αναλαμβάνει ο Ζουάου Γκουλάρτ.
Πρόωρη ζωή
Ο Κουάντρους γεννήθηκε στο Campo Grande, Mato Grosso do Sul, στις 25 Ιανουαρίου 1917 από τον Γκαμπριέλ Κουάντρους και τη Λεονόρ ντα Σίουα Κουάντρους. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο, χρηματοδότησε την εκπαίδευσή του διδάσκοντας γεωγραφία και πορτογαλικά και αποφοίτησε το 1939 με πτυχίο νομικής.
Στη συνέχεια άσκησε τη νομική και δίδαξε στο Ινστιτούτο Dante Alighieri μέχρι το 1945, όταν ασχολήθηκε με την πολιτική.
Πρόωρη πολιτική σταδιοδρομία
Το 1947, ο Κουάντρους εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο του Σάο Πάολο και ήταν μέλος μέχρι το 1950. Ήταν πολύ δραστήριος στο ρόλο εισάγοντας περισσότερη νομοθεσία από ό, τι οποιοδήποτε άλλο μέλος. Ο Κουάντρους ήταν υποψήφιος για δήμαρχος του Σάο Πάολο το 1953 και νίκησε τον καλά χρηματοδοτούμενο υποψήφιο ιδρύματος, Φρανσίσκο Καρντόζο και υπηρέτησε ως δήμαρχος μέχρι το 1955. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δήμαρχος, ο Κουάντρους κέρδισε τη φήμη για την ειλικρίνεια και την καινοτομία του. Επισκεπτόταν συχνά τις φτωχές γειτονιές του Σάο Πάολο και άκουγε τα παράπονα των κατοίκων, που τον έκανε δημοφιλή στην εργατική τάξη. Κατάφερε επίσης να εξισορροπήσει τον προϋπολογισμό της πόλης σε λιγότερο από ένα χρόνο, προσθέτοντας στην τρομερή φήμη του.
Το 1955, ο Κουάντρους παραιτήθηκε για να βάλει υποψηφιότητα για κυβερνήτης την Πολιτεία του Σάο Πάολο. Νίκησε τον έμπειρο πολιτικό Αλντεμάρ ντε Μπαρρός, τον μακροχρόνιο αντίπαλό του, με περιθώριο 1%. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης μέχρι το 1959, όταν παραιτήθηκε για να βάλει υποψηφιότητα για Πρόεδρος. Η μετεωρική άνοδος του Κουάντρους μπορεί να οφείλεται στην ευρεία χρήση της λαϊκιστικής ρητορικής και της υπερβολικής συμπεριφοράς του. Απευθύνθηκε στη λαϊκή απογοήτευση για την κυβέρνηση υιοθετώντας ως σύμβολο της εκστρατείας του τη σκούπα, σύμβολο της δέσμευσής του να «καθαρίσει τη διαφθορά» Ήταν επίσης ένας πολύ χαρισματικός ηγέτης που αποδείχθηκε ικανός να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού.
Εκλογή του 1960
Πριν από τις εκλογές του 1960, ο Κουάντρους προτάθηκε ως υποψήφιος από διάφορα κόμματα της αντιπολίτευσης, σχηματίζοντας έναν συνασπισμό του Εθνικού Εργατικού Κόμματος (PTN), του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης, της Εθνικής Δημοκρατικής Ένωσης (UDN). Αν και δεν ήταν ενθουσιώδης υποστηρικτής του UDN, υποστήριξε την υποψηφιότητά του, επειδή δεν διέθετε βιώσιμη εναλλακτική λύση. Καθ 'όλη τη διάρκεια της καμπάνιας, ο Κουάντρους συγκρούστηκε με το UDN. Το ταξίδι του στην κομμουνιστική Κούβα τον Μάρτιο του 1960 έδειξε σαφή αδιαφορία για την προτιμώμενη εξωτερική πολιτική του κόμματος. Ωστόσο, ο Κουάντρους είχε ευρεία δημοτικότητα στο εκλογικό σώμα της Βραζιλίας. Ο κυβερνών συνασπισμός, που αποτελούνταν από το PSD και το PTB, διόρισε τον Ενρίκε Λοττ, τον στρατάρχη του βραζιλιάνικου στρατού. Ωστόσο, ο Λοττ ήταν ένας λανθασμένος υποψήφιος του οποίου η πείσμα και η ωμότητα του κόστισαν δυνητικούς υποστηρικτές. Ο Κουάντρους κέρδισε εύκολα και το περιθώριο νίκης του 15,6% θα ήταν το μεγαλύτερο περιθώριο για προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν με λαϊκή ψηφοφορία έως ότου ο Φερνάντο Ενρίκε Καρντόζο κέρδισε κατά 27% το 1994. Το μερίδιο του Κουάντρους στη λαϊκή ψήφο ήταν 48%, μεγαλύτερο από οποιοδήποτε προηγούμενο πρόεδρο. Παρά την επιτυχία αυτή, την ξεχωριστή εκλογή αντιπροέδρου κέρδισε ο Ζουάου Γκουλάρτ, σύντροφος του Lott.
Οι εκλογές σηματοδότησαν μια ιστορική στιγμή στη βραζιλιάνικη ιστορία. Όταν ο Κουάντρους ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 31 Ιανουαρίου 1961, σηματοδότησε την πρώτη φορά από τότε που η Βραζιλία έγινε δημοκρατία το 1889 ότι μια κατεστημένη κυβέρνηση μεταβίβασε ειρηνικά την εξουσία σε ένα εκλεγμένο μέλος της αντιπολίτευσης. Ήταν επίσης η πρώτη φορά σε 31 χρόνια που η προεδρία δεν ήταν κληρονόμος της παράδοσης του Ζετούλιο Βάργκας.
Προεδρία
Μετά τη νίκη του στις εκλογές του 1960, ο Κουάντρους πέρασε τους τρεις μήνες πριν από την ορκομωσία του ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και αποφεύγοντας να συζητήσει τι θα έκανε ως πρόεδρος. Η απουσία του επικρίθηκε από πολλούς από τους συμμάχους του, οι οποίοι ήθελαν να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο στην προετοιμασία της κυβέρνησης να κυβερνήσει. Ο Κουάντρους ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 31 Ιανουαρίου 1961. Στην εναρκτήρια ομιλία του, τόνισε τα θέματα της αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης, του πληθωρισμού και του χρέους. Ο Κουάντρους έβαλε την ευθύνη για το υψηλό ποσοστό πληθωρισμού της χώρας στον προκάτοχό του, Ζουσκελίνο Κούμπιτσεκ τον οποίο κατηγόρησε για νεποτισμό και διαφθορά. Ο Κουάντρους αντικατέστησε γρήγορα τους περισσότερους κατεστημένους υπουργούς με μέλη από το UDN και άλλα κόμματα που τον υποστήριξαν. Ωστόσο, το Movimento Popular Jânio Quadros στερήθηκε σε επιρροή του στη νέα κυβέρνηση, παρά την υποστήριξή του στον Κουάντρους και τον εξέχοντα ρόλο του στην εκστρατεία. Παρά τις πολιτικές του ικανότητες, η ικανότητα του Κουάντρους να κυβερνά αποτελεσματικά παρεμποδίστηκε καθ 'όλη τη διάρκεια της προεδρίας του λόγω της απειρίας του με την κομματική πολιτική και το μικρό επιτελείο του.
Εσωτερική πολιτική
μικρογραφία| Ο Κουάντρους μιλά κατά τη διάρκεια συνάντησης με πολιτειακούς κυβερνήτες, το 1961 Στην αρχή της προεδρίας του, η Βραζιλία αντιμετώπισε υψηλό πληθωρισμό και μεγάλα χρέη προς ξένες χώρες. Η κυβέρνηση του Κουάντρους ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα κατά του πληθωρισμού τον Μάρτιο που απλοποίησε τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και μείωσε τις δημόσιες δαπάνες. Οι μεταρρυθμίσεις κέρδισαν την έγκριση του ΔΝΤ και ο Κουάντρους μπόρεσε να διαπραγματευτεί εκ νέου τα χρέη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Η Βραζιλία έλαβε συνολικά 1,64 δισεκατομμύρια δολάρια νέων δανείων, μετριάζοντας σημαντικά την κρίση χρέους που αντιμετώπιζε. Αυτό αποτέλεσε σημαντική πρόοδο για τη διοίκηση του Κουάντρους, καθώς αρκετοί προηγούμενοι πρόεδροι της Βραζιλίας είχαν αποτύχει να επαναδιαπραγματευτούν το χρέος. Εκτός από την εκστρατεία του κατά του πληθωρισμού, ο Κουάντρους προσπάθησε να μειώσει τη γραφειοκρατική αναποτελεσματικότητα και τη διαφθορά. Ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά της διαφθοράς και παράκαμψε σε μεγάλο βαθμό τη γραφειοκρατία εκδίδοντας προεδρικά διατάγματα. Ωστόσο, οι πολιτικές υπονόμευσαν το ηθικό της κυβέρνησης και αποξένωσαν πολλά μέλη του Κογκρέσου, και αυτό επιδεινώθηκε από την αποτυχία του να συνεργαστεί με τους συμμάχους του, καθώς σπάνια συμβουλεύτηκε το UDN για σημαντικές αποφάσεις και πραγματοποίησε μόνο δύο συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου τον πρώτο μήνα του στην εξουσία. Ως πρόεδρος, ο Κουάντρους ξόδεψε επίσης την ενέργειά του σε σχετικά ασήμαντα ζητήματα, καταβάλλοντας σημαντική προσπάθεια να απαγορεύσει τον τζόγο και να απαγορεύσει στις γυναίκες να φορούν μπικίνι στην παραλία.
Εξωτερική πολιτική
μικρογραφία| Ο Κουάντρους με τον Πρόεδρο της Αργεντινής Αρτούρο Φροντίζι τον Απρίλιο του 1961 Ο Κουάντρους ακολούθησε μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, περιγράφοντας «την ελευθερία, την ανεξαρτησία και τη μη παρέμβαση» ως κατευθυντήριες αρχές του. Προσπάθησε επίσης να ακολουθήσει στενότερες σχέσεις με την Αφρική, ελπίζοντας να αποκτήσει επιρροή στο κίνημα των Αδεσμεύτων. Προσπάθησε να δείξει αλληλεγγύη προς τις πρόσφατα ανεξάρτητες αφρικανικές χώρες προωθώντας την αποικιοκρατία και αντιτάσσοντας τον ρατσισμό. Προσπάθησε επίσης να προωθήσει το εμπόριο και τις πολιτιστικές ανταλλαγές με αυτές τις χώρες. Ωστόσο, η κυβέρνηση του Κουάντρους συχνά υποστήριζε κράτη που κυβερνούσαν λευκές μειονοτικές κυβερνήσεις, όπως η Νότια Αφρική, που υπονόμευαν τις προσπάθειές του. Ο Κουάντρους προσπάθησε να ακολουθήσει μια ουδέτερη εξωτερική πολιτική, αντί των φιλοαμερικανικών πολιτικών των προκατόχων του, και ήλπιζε να παίξει τις μεγάλες δυνάμεις μεταξύ τους. Ωστόσο, η προθυμία του να αγκαλιάσει τις κομμουνιστικές κυβερνήσεις της Κούβας, της Κίνας και της Σοβιετικής Ένωσης αποξένωσε πολλούς από τους υποστηρικτές του, ιδιαίτερα το UDN. Η απόφασή του να απονείμει το μετάλλιο του Σταυρού του Νότου, το υψηλότερο μετάλλιο της Βραζιλίας για τους ξένους, στον Τσε Γκεβάρα ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη και οδήγησε πολλούς να υποψιάζονται ότι ήταν κομμουνιστής συνοδοιπόρος. Η εξωτερική πολιτική του Κουάντρους ήταν μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πτυχές της προεδρίας του και ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για την πτώση της υποστήριξής του στο Κογκρέσο.
Παραίτηση
μικρογραφία| Η επιστολή παραίτησης του Κουάντρους Το καλοκαίρι του 1961, ο Κουάντρους αντιμετώπισε αυξανόμενη αντίθεση από το Κογκρέσο και είχε αποξενώσει πολλούς πρώην συμμάχους. Στις 25 Αυγούστου 1961, παραιτήθηκε απροσδόκητα, αναφέροντας ξένες και «τρομερές αποκρυφιστικές δυνάμεις» στην αινιγματική επιστολή παραίτησής του. Πιστεύεται συνήθως ότι η παραίτησή του ήταν μια κίνηση για να αυξήσει την εξουσία του και ότι ο Κουάντρους αναμενόταν να επιστρέψει στην προεδρία με την επιδοκιμασία του λαού ή με αίτημα του Εθνικού Κογκρέσου της Βραζιλίας και του στρατού. Βασιζόμενος στη μη δημοτικότητα του Γκουλάρτ στα στρατιωτικά και άλλα συντηρητικά στοιχεία, πιθανότατα περίμενε ότι η παραίτησή του δεν θα γίνει αποδεκτή. Ωστόσο, αυτός ο ελιγμός απορρίφθηκε αμέσως από το Εθνικό Κογκρέσο της Βραζιλίας, το οποίο αποδέχθηκε την παραίτηση του Κουάντρους και κάλεσε τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βραζιλίας, Pascoal Ranieri Mazzilli, να αναλάβει τα καθήκοντά του έως ότου ο αντιπρόεδρος, Ζουάου Γκουλάρτ, θα μπορούσε να επιστρέψει από το ταξίδι του στην Κίνα. Η παραίτηση του Κουάντρους δημιούργησε μια σοβαρή πολιτική κρίση, θέτοντας ένα βήμα για το πραξικόπημα του 1964. Ο στρατός, που φοβόταν τις αριστερές τάσεις του Γκουλάρτ, φάνηκε έτοιμος να αντιταχθεί στην ανακήρυξή του με τη βία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησυχούσαν επίσης για την προοπτική μιας προεδρίας Γκουλάρτ και θεώρησαν ότι υποστηρίζουν τις δυνάμεις κατά του Γκουλάρτ. Ο Γκουλάρτ τελικά ορκίστηκε ως πρόεδρος στις 7 Σεπτεμβρίου 1961, αλλά η εξουσία του περιορίστηκε από μια τροποποίηση του συντάγματος που ψηφίστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου που δημιούργησε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Γκουλάρτ δεν ήταν του ίδιου κόμματος με τον Κουάντρους επειδή, εκείνη την εποχή, οι Βραζιλιάνοι μπορούσαν να χωρίσουν την ψήφο τους για πρόεδρο και αντιπρόεδρο από διαφορετικά κόμματα.
Προσωπική ζωή
Ο Κουάντρους παντρεύτηκε την Ελόα ντο Βάλλε το 1939. Η κόρη του, Ντίρσε, ήταν μέλος του Εθνικού Κογκρέσου της Βραζιλίας.
Πέθανε από νεφρική και πνευμονική ανεπάρκεια και αιμορραγία στις 16 Φεβρουαρίου 1992 στο Νοσοκομείο Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Σάο Πάολο αφού νοσηλεύτηκε για 12 ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βραζιλίας
Γλαύκος ο Χίος
Ο Γλαύκος ο Χίος (Αρχαία Ελληνικά: Γλαῦκος) ήταν Έλληνας μεταλλουργός, γνωστός ως ο εφευρέτης της τέχνης της συγκόλλησης μετάλλων (Αρχαία Ελληνικά: σιδήρου κόλλησις).
Το πιο γνωστό έργο του ήταν μια σιδηροκολλημένη βάση που υποστήριζε ένα ασημένιο κρατήρα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, αυτός ο κρατήρας προσφέρθηκε από τον Αλυάττη Β΄, το Λυδό, βασιλιά και πατέρα του Κροίσου, στο Μαντείο των Δελφών. Η βάση, ίσως χωρίς τον ο κρατήρας, αναφέρεται σε περιγραφή του Παυσανία, και από τον Αθήναιο, που λέει ότι διακοσμούνταν με μικρές φιγούρες από ζώα, έντομα και φυτά. Ίσως αυτός ο χαρακτηρισμός οδήγησε τον Meyer και άλλους σε λάθος χαρακτηρισμό της έννοιας "κόλλησις", ως ένα είδος χαρακτικής σε χάλυβα, η οποία τώρα ονομάζεται δάμασκηνος επένδυση. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το "κόλλησις" σήμαινε μια τεχνική που συνδέει τα μέταλλα, χωρίς τη βοήθεια καρφιών, γάντζων, ή και των δυο. Ο Πλούταρχος μιλά επίσης για αυτό το δίσκο, ως περιβόητο και περίφημο.
Η παροιμία "Γλαύκου τέχνη" χρησιμοποιήθηκε σκόπιμα από κάποιους ότι αναφέρεται στον Γλαύκο τον Χίο, ενώ θα μπορούσε να αναφέρεται στην εξαιρετική τεχνική γραφής που εφευρέθηκε από τον Γλαύκο τον Σάμιο. Βλ. Στέφανος ο Βυζάντιος (s. v. Αἰθάλη) και Σούδας (s. v. γλαῦξ ἴπταται), που φαίνεται να συγχέουν αυτά τα δύο πρόσωπα με το όνομα Γλαύκος. Ένα σχολιαστής για τον Πλάτωνα ξεχωρίζει τους δύο.
Ο Γλαύκος τοποθετείται χρονικά από τον Ευσέβιο στο 2ο έτος της 22ης Ολυμπιάδας (691 π.Χ.). Όμως, ο Αλυάττης Β΄ βασίλεψε 617-560 π.Χ, αλλά οι ημερομηνίες δεν τόσο είναι αντιφατικές, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στα κείμενα του Ηροδότου που να αποκλείει την υπόθεση ότι η βάση σιδήρου είχε κατασκευαστεί πριν από τον Αλυάττη και κατόπιν στάλθηκε στους Δελφούς.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Χίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εφευρέτες Κατηγορία:Δελφοί
Αντόνι Γκαουέτσκι
Ο Αντόνι Γκαουέτσκι (πολωνικά: Antoni Gałecki) (4 Ιουνίου 1906 - 14 Δεκεμβρίου 1958) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Έπαιξε σε όλη τη σταδιοδρομία του στην ΛΚΣ Λοτζ. Έπαιξε επίσης στην Εθνική Πολωνίας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο και του μοναδικού αγώνα του της Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 εναντίον της Βραζιλίας.
Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο, ο Γκαουέτσκι ήταν βασικός αμυντικός της Πολωνίας και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες (3-0 εναντίον της Ουγγαρίας, 5-4 εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας, 1-3 εναντίον της Αυστρίας και 2-3 εναντίον της Νορβηγίας). Η Πολωνία τερμάτισε στην 4η θέση.
Το 1937-38, ο Γκαουέτσκι έπαιξε σε προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938. Στη Βαρσοβία, η Πολωνία νίκησε τη Γιουγκοσλαβία με 4-0. Στο δεύτερο σκέλος, στο Βελιγράδι, η Πολωνία έχασε με 0-1, αλλά προκρίθηκε λόγω του πλεονεκτήματος των γκολ. Ο Γκαουέτσκι εκπροσώπησε την Πολωνία σε ένα θρυλικό παιχνίδι Παγκόσμιου Κυπέλλου εναντίον της Βραζιλίας στις 5 Ιουνίου 1938, στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Η Πολωνία έχασε με 5-6, αλλά ο αγώνας θεωρείται ως μια από τις καλύτερες επιδόσεις της Εθνικής Πολωνίας.
Στρατιωτική υπηρεσία
Ο Γκαουέτσκι κλήθηκε για ενεργό στρατιωτικό καθήκον τον Αύγουστο του 1939, όπου πολέμησε στην εκστρατεία του Σεπτεμβρίου του 1939. Κρατήθηκε φυλακισμένος σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Έγκερ της Ουγγαρίας, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει μέσω της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας και έφτασε στην Παλαιστίνη, όπου έγινε στρατιώτης του 2ου Πολωνικού Σώματος. Ο Γκαουέτσκι πολέμησε στο Τόμπρουκ και στο Μόντε Κασίνο. Μετά τον πόλεμο, ο Γκαουέτσκι επέστρεψε στην πατρίδα του το 1947.
Πέθανε στο Λοτζ.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΚΣ Λοτζ Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πολωνίας
Ανδρέας Ιωάννου
Ο Ανδρέας Ιωάννου του Σπυρίδωνος (1918-1972) ήταν Έλληνας νομικός, λογοτέχνης, μελετητής της νεοελληνικής ζωγραφικής, αγιογράφος, μεταφραστής και πολιτικός. Υπηρέτησε επί μακρόν ως νομάρχης και από το 1971 ως το θάνατό του, ήταν διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου το 1918. Εγκαταστάθηκε πολύ νωρίς στην Ελλάδα, όπου σπούδασε νομικά (Πανεπιστήμιο Αθηνών), εργάστηκε στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Συντονισμού και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Εκτός από την Αθήνα, σπούδασε στο Λονδίνο και με υποτροφία στις ΗΠΑ, ειδικευόμενος σε θέματα διοίκησης. Ανακηρύχθηκε σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
Σταδιοδρομία ως νομάρχης
Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Σάμου, έχοντας αριστεύσει στον διαγωνισμό των νομαρχών. Στη Σάμο υπηρέτησε από το 1954 ως το 1955. Από το 1955 ως το 1960 υπηρέτησε ως Νομάρχης Ευβοίας.
Το 1960 ανέλαβε Νομάρχης Δωδεκανήσου, υπηρετώντας ως το 1964. Κατά τη θητεία του στη Ρόδο εγκαινίασε τη Δημοτική Πινακοθήκη του νησιού (1964) και ίδρυσε τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου.
Από το 1967 ως τον Οκτώβριο του 1969 ήταν Νομάρχης Ζακύνθου. Κατά την εκεί νομαρχία του πρότεινε να κατασκευαστεί το μαυσωλείο του Διονύσιου Σολωμού και του Ανδρέα Κάλβου.
Η σταδιοδρομία του ως νομάρχη τερματίστηκε στα Τρίκαλα, όπου υπηρέτησε από το 1969 ως το 1971.
Διευθυντής Εθνικής Πινακοθήκης
Το 1971 ο Ιωάννου διαδέχθηκε τον Μαρίνο Καλλιγά ως διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης. Η θητεία του ήταν βραχύβια και διακόπηκε από τον αιφνίδιο θάνατό του από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ενώ βρισκόταν σε ταξί στις 2 Αυγούστου 1972. Ετάφη στο νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής στη Ζάκυνθο, όπως ήταν η επιθυμία του, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ζακύνθου.
Συγγραφικό έργο
Μεταξύ άλλων, ο Ιωάννου συνέγραψε ανθολογίες Κυπρίων και Ευβοέων ποιητών, πολλές μελέτες για θέματα τέχνης ("Αι βυζαντιναί τοιχογραφίαι της Ευβοίας", και το βιβλίο: "Η Ελληνική ζωγραφική του 19ου αιώνα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Αργολίδας Κατηγορία:Νομάρχες Δωδεκανήσου Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Σάμου Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της τέχνης
Dioctophyme renale
Το Dioctophyme renale, συνήθως αναφερόμενο ως γιγαντιαίο σκουλήκι των νεφρών, είναι ένας παρασιτικός νηματοειδής ιστός (σκουλήκι) το οποίο συναντάται στα νεφρά των θηλαστικών. Εμφανίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά είναι λιγότερο συχνό στην Αφρική και την Ωκεανία. Επηρεάζει τα θηλαστικά που τρώνε ψάρια και ιδιαίτερα τα βιζόν και τα σκυλιά. Η προσβολή από τον άνθρωπο είναι σπάνιο φαινόμενο και συνήθως οδηγεί στην καταστροφή του ενός νεφρού, και ως εκ τούτου δεν είναι θανατηφόρο. Σε μελέτη του 2019 αναφέρθηκαν συνολικά 37 γνωστά περιστατικά Dioctophyme renale, με τον μεγαλύτερο αριθμό (22) στην Κίνα. Κατά την διάγνωση μέσω της δειγματοληψίας ιστών, η μοναδική θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νηματέλμινθες Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες
Γεροδήμος
Με την ονομασία Γεροδήμος μπορεί να αναφέρονται:
Hammerklavier
Ο τίτλος Hammerklavier μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Σονάτα για πιάνο No. 28 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 28 σε Λα μείζονα, Op. 101 (αγγλικά: Piano Sonata No. 28, γερμανικά: Nr. 28 A-Dur op. 101) είναι σύνθεση Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1816, και αφιερωμένη στη Γερμανίδα πιανίστα,  Ντοροτέα φον Έρτμαν. Η συγκεκριμένη σονάτα σηματοδοτεί την έναρξη της τελευταίας περιόδου του Γερμανού συνθέτη, καθώς περιέχει χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου όπως πολυπλοκότητα στη δομή, περισσότερες ιδέες, περισσότερη πολυφωνία και αντιμετώπιση θεμάτων και μοτίβων με περισσότερη ωριμότητα από πριν.
Η εν λόγω σονάτα αποτελείται από τέσσερα μέρη: I. Etwas lebhaft und mit der innigsten Empfindung, II. Lebhaft, marschmäßig, III. Langsam und sehnsuchtsvoll και IV.Geschwind, doch nicht zu sehr und mit Entschlossenheit. Είναι η μόνη από τις 32 σονάτες για πιάνο, που ο Μπετόβεν άκουσε ποτέ να παίζεται μπροστά σε κοινό, το 1816.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονατα 28 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1816 Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Κάλβιν Χάρις
Ο Άνταμ Ρίτσαρντ Γουάιλς (Adam Richard Wiles, γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1984), γνωστός στον κόσμο ως Κάλβιν Χάρις (Calvin Harris), είναι Σκωτσέζος DJ, παραγωγός δίσκων, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Αφού επικεντρώθηκε σε έργα που τραγουδήθηκαν, το 2012, ο Harris κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ, 18 Months, στο οποίο συμμετείχαν διάφοροι τραγουδιστές στους δίσκους του και κέρδισε διεθνή αναγνώριση. Έχει κυκλοφορήσει πέντε στούντιο άλμπουμ και έχει τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Fly Eye Records, την οποία ίδρυσε το 2010.
Το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ του, I Created Disco, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007. Τα singles του "Acceptable in the 80s" και "The Girls" έφτασαν και τα 10 κορυφαία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2009, κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του, Ready for the Weekend, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο UK Albums Chart και του οποίου το κύριο single, "I'm Not Alone", έγινε το πρώτο του τραγούδι που κατέκτησε την κορυφή του UK Singles Chart. Το 2012, ο Χάρις έγινε παγκοσμίως γνωστός με την κυκλοφορία του τρίτου στούντιο άλμπουμ του, 18 Months, το οποίο κατέκτησε την πρώτη θέση στα charts του Ηνωμένου Βασιλείου και έγινε το πρώτο του άλμπουμ στο αμερικάνικο Billboard 200, κορυφαίο στο νούμερο 19. Και τα οκτώ singles του άλμπουμ έφτασαν στο κορυφαίο 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο, σπάζοντας το ρεκόρ για τα περισσότερα κορυφαία 10 τραγούδια από ένα στούντιο άλμπουμ στο UK Singles Chart με οκτώ συμμετοχές, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Michael Jackson. Το 2014, κυκλοφόρησε το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του, Motion, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στη δεύτερη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο και το νούμερο πέντε στις ΗΠΑ. Το 2017, κυκλοφόρησε το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του, Funk Wav Bounces Vol. 1, το οποίο έφτασε στα 2 κορυφαία στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ και έγινε το τρίτο συνεχόμενο νούμερο ένα άλμπουμ του στο χάρτη των ΗΠΑ Dance/Electronic Albums.
Τον Οκτώβριο του 2014, έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης που τοποθέτησε τρία τραγούδια ταυτόχρονα στα κορυφαία 10 του chart του Χορού/Ηλεκτρονικών Τραγουδιών του Billboard. Έγινε επίσης ο πρώτος σόλο καλλιτέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου που έφτασε σε περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο streams στο Spotify. Ο Harris έχει λάβει 18 υποψηφιότητες για το Βραβείο Brit - βραβευμένο Βρετανό παραγωγό της χρονιάς και Βρετανικό σινγκλ της χρονιάς για το "One Kiss" με τη Dua Lipa, τόσο το 2019, όσο και πέντε υποψηφιότητες για Grammy, συμπεριλαμβανομένης της νίκης για το καλύτερο μουσικό βίντεο το 2013. Το 2013, έλαβε επίσης το βραβείο Ivor Novello για τραγουδοποιό της χρονιάς από τη Βρετανική Ακαδημία Τραγουδοποιών, Συνθετών και Συγγραφέων, και ανακηρύχθηκε ο Καλύτερος Χορός/Ηλεκτρονικός Καλλιτέχνης στα Μουσικά Βραβεία Billboard 2015. Εμφανίστηκε στη λίστα του Debrett 2017 με τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν στην κορυφή της λίστας του Forbes με τους πιο ακριβοπληρωμένους DJs στον κόσμο για έξι συνεχόμενα χρόνια από το 2013 έως το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι μουσικοί Κατηγορία:Electro house μουσικοί
Σονάτα για πιάνο No. 29 (Μπετόβεν)
Η Σονάτα για Πιάνο No. 29 σε Σι ύφεση μείζονα, Op. 106 (αγγλικά: Piano Sonata No. 29, γερμανικά: Nr. 29 B-Dur op. 106), γνωστή και ως Große Sonate für das Hammerklavier ή απλά Hammerklavier, είναι μία σονάτα για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που ολοκληρώθηκε το 1818. Πρόκειται για μία από τις σπουδαιότερες σονάτες του συνθέτη κατά την τρίτη περίοδο του. Θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές (ίσως η απαιτητικότερη) σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν, αλλά και γενικότερα μία από τις δυσκολότερες του κλασικού ρεπερτορίου. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 15 με 20 λεπτά.
Αφιερωμένη κι αυτή (όπως η No. 26) η σονάτα στον Ροδόλφο των Αψβούργων-Λωρραίνης. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη: I. Allegro σε Σι ύφεση μείζονα, II. Scherzo: Assai vivace σε Σι ύφεση μείζονα, III. Adagio sostenuto και IV. Introduzione: Largo...Allegro – Fuga: Allegro risoluto.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σονατα 29 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1818 Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε αριστοκράτες
Ναόμι Οσάκα
Η Ναόμι Οσάκα (Naomi Osaka, ιαπωνικά:大坂 なおみ,, γενν. στις 16 Οκτωβρίου 1997) είναι Ιαπωνίδα επαγγελματίας αθλήτρια της αντισφαίρισης. Έχει υπάρξει το No. 1 στην Ένωση Αντισφαίρισης Γυναικών (WTA) και είναι η πρώτη Ασιάτισα που βρέθηκε στην κορυφή της κατάταξης του μονού. Έχει κερδίσει πέντε τίτλους του WTA Tour, συμπεριλαμβανομένων δύο τίτλων στα επίπεδα Grand Slam και Premier Mandatory. Κέρδισε τους δύο πρώτους της τίτλους μονού Grand Slam σε δύο συνεχόμενα τουρνουά Grand Slam, στο Αμερικανικό Όπεν του 2018 και το Αυστραλιανό Όπεν του 2019 και έγινε η πρώτη αθλήτρια που το κατάφερε από την Τζένιφερ Καπριάτι το 2001. Το 2020 κατέκτησε ξανά το Αμερικανικό Όπεν, το οποίο διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών λόγω της πανδημίας COVID-19. Το 2021 κατέκτησε ξανά το Αυστραλιανό Όπεν (μονό γυναικών).
Η Οσάκα γεννήθηκε στην Ιαπωνία από Αϊτινό πατέρα και Ιαπωνίδα μητέρα. Έζησε και προπονήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την ηλικία των τριών ετών. Ήρθε στο προσκήνιο στην ηλικία των δεκαέξι ετών, όταν νίκησε την πρώην πρωταθλήτρια του US Open, Σαμάνθα Στόσαρ, στο ντεμπούτο της στο WTA Tour στο Standford Classic 2014. Δύο χρόνια αργότερα, έφτασε στον πρώτο WTA τελικό της στο Pan Pacific Open 2016 στην Ιαπωνία για να εισέλθει στις κορυφαίες 50 στην κατάταξη WTA. Η Οσάκα έκανε το ξεπέταγμα της στην ανώτερη βαθμίδα του γυναικείου τένις το 2018, όταν κέρδισε τον πρώτο της WTA τίτλο στο Indian Wells Open. Αργότερα μέσα στο έτος, νίκησε την 23 φορές πρωταθλήτρια μονού του Grand Slam, Σερένα Ουίλιμας, στον τελικό του US Open, για να γίνει η πρώτη Ιαπωνίδα παίκτρια που κερδίζει τίτλο μονού Grand Slam.
Η Οσάκα είναι γνωστή για το πολυεθνικό υπόβαθρο και την ντροπαλή, ειλικρινή της προσωπικότητα. Με το ποικίλο υπόβαθρο και την ιδιότητά της ως πρωταθλήτρια μονού Grand Slam, είναι μία από τις πιο εμπορικές γυναίκες αθλήτριες στον κόσμο, κατατάσσοντας τη δεύτερη σε εισοδήματα από διαφημίσεις το 2019, πίσω μόνο από τη Σερένα Ουίλιαμς. Στο γήπεδο, η Οσάκα έχει ένα επιθετικό στυλ παιχνιδιού με ισχυρό σερβίς, που μπορεί να φτάσει τα 200 χλμ. την ώρα.
Πρώτα χρόνια και υπόβαθρο
Η Ναόμι γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1997, στο Τσουό-κου, στην Οσάκα της Ιαπωνία, από την Ταμάκι Οσάκα και τον Λεονάρντ Φρανσουά. Η μητέρα της είναι από το Χοκάιντο της Ιαπωνίας και ο πατέρας της είναι από το Ζακμέλ της Αϊτής. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαρί, η οποία είναι επίσης επαγγελματίας αθλήτρια της αντισφαίρισης. Τα δύο κορίτσια έλαβαν το πατρικό όνομα της μητέρας τους λόγω του ιαπωνικού νόμου περί οικογενειακής εγγραφής (Κοσεκί), όταν η οικογένεια ζούσε στην Ιαπωνία (ο αλλοδαπός σύζυγος πρέπει να προσχωρήσει στο κοσεκί της συζύγου και τα παιδιά είναι εγγεγραμμένα με το επώνυμο της Ιαπωνίδας συζύγου). Οι γονείς της Οσάκα γνωρίστηκαν όταν ο πατέρας της επισκέφθηκε το Χοκάιντο ενώ ήταν φοιτητής κολεγίου στη Νέα Υόρκη.
Όταν η Οσάκα ήταν τριών ετών, η οικογένειά της μετακόμισε από την Ιαπωνία στο Βάλεϊ Στριμ του Λονφκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης για να ζήσει με τους γονείς του πατέρα της. Ο πατέρας της Οσάκα εμπνεύστηκε να διδάξει στις κόρες του πώς να παίζουν αντισφαίριση παρακολουθώντας τις αδελφές Ουίλιαμς να αγωνίζονται στο Γαλλικό Όπεν του 1999. Έχοντας μικρή εμπειρία ως αντισφαιριστής, προσπάθησε να μιμηθεί πώς ο Ρίτσαρντ Ουίλιαμς εκπαίδευσε τις κόρες του για να γίνουν δύο από τις καλύτερους παίκτες στον κόσμο, παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν έπαιξε το άθλημα. Ο Φρανσουά παρατήρησε ότι: «Το σχέδιο ήταν ήδη εκεί. Απλά έπρεπε να το ακολουθήσω»», σχετικά με το λεπτομερές σχέδιο που είχε αναπτύξει ο Ρίτσαρντ για τις κόρες του. Άρχισε να προπονεί τη Ναόμι και τη Μαρί μόλις εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2006, η οικογένεια μετακόμισε στη Φλόριντα όταν η Ναόμι ήταν οκτώ ή εννέα χρονών, ώστε να έχουν καλύτερες ευκαιρίες για προπόνηση. Η Ναόμι εξασκούταν στα δημόσια γήπεδα του Πέμπροκ Πάινς. Όταν ήταν 15 χρονών, άρχισε να εργάζεται με τον Πάτρικ Τάουμε στην Ακαδημία ISP. Το 2014, μετακόμισε στην Ακαδημία Αντισφαίρισης Χάρολντ Σόλομον. Αργότερα, προπονήθηκε στην Ακαδημία Αντισφαίρισης ProWorld.
Αν και η Οσάκα ανατράφηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι γονείς της αποφάσισαν ότι οι κόρες τους θα εκπροσωπούσαν την Ιαπωνία. Είπαν: «Πήραμε την απόφαση πως η Ναόμι θα εκπροσωπούσε την Ιαπωνία σε νεαρή ηλικία. Γεννήθηκε στην Οσάκα και ανατράφηκε σε μία οικογένεια Ιαπωνικής και Αϊτινής κουλτούρας. Αρκετά απλά, η Ναόμι και η αδελφή της Μαρί αισθάνθηκαν πάντα Ιαπωνίδες, γι 'αυτό ήταν το μοναδικό μας σκεπτικό. Δεν ήταν ποτέ μία απόφαση οικονομικά παρακινημένη ούτε ποτέ επηρεάστηκε από καμία εθνική ομοσπονδία.». Η απόφαση αυτή μπορεί να είχε κίνητρο και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από την Ένωση Αντισφαίρισης των Ηνωμένων Πολιτειών (USTA), όταν η Ναόμι ήταν ακόμα νεαρή παίκτρια. Η USTA αργότερα πρόσφερε στη Ναόμι την ευκαιρία να προπονηθεί στο εθνικό προπονητικό κέντρο της Μπόκα Ρατόν όταν ήταν 16 ετών, αλλά αρνήθηκε.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
μικρογραφία|240x240εσ| Η Οσάκα σε συνέντευξη στο Stanford Classic του 2014, μαζί με τη [[Σερένα Ουίλιαμς. ]] αριστερά|μικρογραφία| Η Ναόμι Οσάκα στο Αμέρικαν Όπεν του 2016. μικρογραφία| Η Οσάκα στο Nottingham Open του 2018.
Fed Cup
Η Οσάκα έκανε το ντεμπούτο της στο Fed Cup για την Ιαπωνία το 2017, ενώ η ομάδα συμμετείχε στον Α Όμιλο της Ζώνης Ασίας/Ωκεανίας. Η Ιαπωνία κέρδισε και τους εννέα αγώνες για να προχωρήσει από τον όμιλο της. Αν και η Οσάκα κέρδισε τους αγώνες μονού της στα πλέι οφ εναντίον του Καζακστάν, η ομάδα έχασε τους άλλους δύο αγώνες και δεν μπόρεσε να προκριθεί στην επόμενη φάση. Την επόμενη χρονιά, με την απουσία της Οσάκα, η Ιαπωνία μπόρεσε να νικήσει το Καζακστάν στον όμιλο για προκριθεί στα πλέι οφ του Παγκοσμίου Ομίλου ΙΙ του 2018. Σε αυτό το στάδιο, φιλοξένησαν τη Μεγάλη Βρετανία σε ένα συνηθισμένο γύρο πέντε αγώνων. Σε αυτό το σημείο, η Οσάκα επέστρεψε στην ομάδα και κέρδισε τον εναρκτήριο αγώνα της εναντίον της Χέδερ Γουότσον. Αφού έχασε τον επόμενο αγώνα από τη Γιοχάνα Κόντα, η Κουρούμι Ναρά ήταν επίσης σε θέση να νικήσει τη Γουότσον και να δημιουργήσει ένα αποφασιστικό αγώνα διπλού. Η Ιαπωνία κέρδισε τον τελικό αγώνα για να κερδίσει την πρόκριση στον Παγκόσμιο Όμιλο ΙΙ του 2019.
Hopman Cup
Η Οσάκα έκανε το ντεμπούτο της στο Hopman Cup του 2018 με τον Γιουίτσι Σουγκίτα. Η Ιαπωνία έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο τουρνουά από το 2001. Ήταν στον ίδιο όμιλο με την Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία και έχασαν και τους τρεις αγώνες τους. Η μοναδική νίκη της Οσάκα έγινε σε ένα αγώνα μονού εναντίον της Ρωσίδας Αναστασία Παβλιουτσένκοβα. Επίσης, είχε μία μεγάλη στιγμή στον αγώνα μικτού διπλού ενάντια στην Ελβετία, όταν σέρβισε ένα άσο δίπλα από τον Ρότζερ Φέντερερ.
Προσωπική ζωή
Η Οσάκα έχει πολυεθνικό υπόβαθρο, με τον πατέρα να είναι από την Αϊτή και τη μητέρα της από την Ιαπωνία. Έχει πει, «Ο πατέρας μου είναι Αϊτινός, έτσι μεγάλωσα σε ένα αϊτινό σπίτι στη Νέα Υόρκη. Έζησα με τη γιαγιά μου. Η μητέρα μου είναι Ιαπωνίδα και μεγάλωσα επίσης με τον ιαπωνικό πολιτισμό κι αν με λέτε Αμερικανή, υποθέτω ότι επειδή κατοικούσα στην Αμερική, τον έχω και αυτόν.» Οι Αϊτινοί παππούδες της της μιλούσαν μόνο στην κρεολή, επειδή δεν γνώριζαν αγγλικά, ενώ η μητέρα της συνομιλούσε μαζί της στα ιαπωνικά. Η Οσάκα αποφάσισε να παραιτηθεί από την αμερικανική υπηκοότητα το 2019, έτσι ώστε να μπορούσε να εκπροσωπήσει την Ιαπωνία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, αλλά και σύμφωνα με τον Νόμο Ιθαγένειας της Ιαπωνίας, ο οποίος απαιτεί από τους πολίτες με διπλή υπηκοότητα να επιλέξουν ιθαγένεια έως την ηλικία των 22 ετών. Η Οσάκα μπορεί να καταλάβει τα ιαπωνικά, αλλά δεν έχει αυτοπεποίθηση να μιλήσει τη γλώσσα. Έχει πει, «μπορώ να καταλάβω περισσότερο τα ιαπωνικά από ό, τι μπορώ να τα μιλήσω». Σε συνεντεύξεις τύπου, η Οσάκα μπορεί να δεχτεί ερωτήσεις στα ιαπωνικά, αλλά συνήθως θα απαντήσει στα αγγλικά.
Στην Ιαπωνία, αναφέρεται ως χάφου, που σημαίνει ότι είναι μισή Ιαπωνίδα. Οι Ιάπωνες παππούδες της δεν δέχτηκαν αρχικά τη σχέση των γονιών της. Αυτό οδήγησε τους γονείς της να μετακομίσουν από το Χοκάιντο στην Οζάκα, όπου γεννήθηκαν η ίδια και η αδελφή της. Ως αποτέλεσμα, η μητέρα της δεν είχε επαφή με την οικογένειά της για σχεδόν 15 χρόνια και η Οσάκα δεν είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στην Ιαπωνία έως ότου ήταν 11 ετών. Οι παππούδες της δεν υποστήριξαν αρχικά τους γονείς της για την οικοδόμηση της ζωής των κόρων τους γύρω από την αντισφαίριση. Ωστόσο, αργότερα άρχισαν να υποστηρίζουν την Οσάκα ως αθλήτρια της αντισφαίρισης μετά την απροσδόκητη νίκη επί της Σαμ Στόσαρ στο ντεμπούτο της στο WTA Tour. Ήταν επίσης υπερήφανοι γι 'αυτήν ειδικότερα για τη κατάκτηση του 2018 US Open.
Η Οσάκα βρίσκεται σε σχέση με τον αμερικανό ράπερ YBN Cordae. Έχει ένα σπίτι στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας.
Απόστολος Αντωνόπουλος
Ο Απόστολος Αντωνόπουλος ( 7 Ιουνίου 1983) είναι Έλληνας πρώην αθλητής της κολύμβησης, ο οποίος ειδικευόταν στο ελεύθερο κολύμπι. Κέρδισε συνολικά δύο μετάλλια, ασημένιο και χάλκινο, στα 400 και 800 μέτρα ελεύθερου στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας.