cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εντεύθεν Ιβηρία
Η Εντεύθεν Ιβηρία (λατινικά: Hispania Citerior) ήταν η μία από τις δύο αρχικές διοικητικές διαιρέσεις της Ρωμαϊκής Ιβηρίας όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση στο τέλος του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Αρχικά περιελάμβανε την μεσογειακή ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου, από τα Πυρηναία μέχρι την Καρθαγένη. Η κατάκτηση εδαφών στα δυτικά γιγάντωσε την επικράτειά της και επέκτεινε τα όριά της στο σύνολο της βόρειας Ιβηρικής ώσπου το 27 π.Χ. μετονομάστηκε σε Ταρρακωνησία από τον Αύγουστο. Πρωτεύουσα και διοικητικό της κέντρο ήταν η Τάρρακο.
Εδαφική εξέλιξη
Στα πλαίσια του Β΄ Ρωμαιοκαρχηδονιακού Πολέμου, η Ρωμαϊκή Δημοκρατία χρησιμοποίησε την ιβηρική πόλη της Κέσσης ως βάση για τις κινήσεις της εναντίον του καρχηδονιακού στρατού και των τοπικών ιβηρικών φυλών. Η οριστική επικράτηση του Σκιπίωνα του Αφρικανού το 206 π.Χ. έφερε κάτω από την άμεση εξουσία της Ρώμης το σύνολο των παραλιακών τέως καρχηδονιακών και αυτόνομων ιβηρικών περιοχών που εκτείνονταν από τα Πυρηναία μέχρι τα Γάδειρα, που το 197 π.Χ. εντάχθηκαν σε δύο επαρχίες, την Εντεύθεν και την Εκείθεν Ιβηρία (Hispania Citerior και Ulterior). Το σύνορό τους χονδρικά ταυτιζόταν με αυτό που σήμερα χωρίζει την Ανδαλουσία από την Περιοχή της Μούρθια.
Η σταδιακή υποταγή του εσωτερικού της Ιβηρικής, που συνδυάστηκε με ένα συνεχή αγώνα για την ειρηνοποίηση των υποταγμένων ιβηρικών φυλών επέφερε μέχρι το 154 π.Χ. το μεγαλύτερο κομμάτι της κοιλάδας του ποταμού Έβρου. Το 133 π.Χ. έλαβε χώρα η πολιορκία της Νουμάντια, που άνοιξε το δρόμο στην ενσωμάτωση της σημερινής Καστίλης-Λεόν. Το 27 π.Χ. ο Αύγουστος προσέθεσε στην Εντεύθεν Ιβηρία τις πρόσφατες κατακτημένες περιοχές της Κανταβρίας και τη μετονόμασε σε Ταρρακωνησία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιβηρίας
Κατάλογος ηλικιών των Παπών
Αυτή είναι μια λίστα ηλικιών των παπών.
Νεότεροι πάπες
Τα δεδομένα για τον καθορισμό της ηλικίας και των ημερομηνιών γέννησης των νεότερων παπών ειναι συχνά μη διαθέσιμα, καθώς οι πάπες εκλέγονται συνήθως σε μεγαλύτερες ηλικίες στην σύγχρονη εποχή. Ο νεότερος πάπας ήταν πιθανώς είτε ο Πάπας Βενέδικτος Θ΄ (ο οποίος έγινε πάπας σε άγνωστη ηλικία μεταξύ 11 και 20 ετών) ή ο Πάπας Ιωάννης ΙΒ΄ (ο οποίος ήταν 18 ετών στην αρχή της παπικής του θητείας).
Μπλαινβίλ-συρ-Ορν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπλαινβιλαί (γαλλικά: Blainvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ερρίκος του Άνχαλτ-Κέτεν
Ο Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 30 Ιουλίου 1778 - 23 Νοεμβρίου 1847) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλες (1818-30) και μετά δούκας του Άνχαλτ-Κέτεν (1830-47).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Έρντμαν του Άνχαλτ-Πλες και της Λουίζας Φερδινάνδης, κόρης του Ερρίκου Ερνέστου του Στόλμπερκ-Βέρνιγκεροντε.
Το 1847 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 69 ετών, άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου Πλέτσκαου-Κέτεν και το δουκάτο του Κέτεν περιήλθε στον εγγονό του 5ου εξαδέλφου του, Λεοπόλδο Δ΄, του πρεσβύτερου κλάδου του Άνχαλτ-Ντέσσαου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1819 την Αυγούστα Φρειδερίκη Ελπίδα, κόρη του Ερρίκου ΜΔ΄ του Ρόυς-Κέστριτς· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Τόνσεκ Στερν
Ο Τόνσεκ Στερν (σλοβενικά: Tonček Štern, 14 Νοεμβρίου 1995, Μάριμπορ) είναι Σλοβένος διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος κατά την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του διαγώνιου.
Καριέρα
Ο Τόνσεκ Στερν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία την περίοδο 2013-14 όταν υπέγραψε συμβόλαιο στην Κάλτσιτ της πόλης Κάμνικ, ομάδα της κορυφαίας κατηγορίας του σλοβένικου πρωταθλήματος. Στην Κάλτσιτ παρέμεινε τρία χρόνια, κατακτώντας τη 2η θέση στα πρωταθλήματα 2014-15, 2015-16 αλλά και το Κύπελλο Σλοβενίας 2016. Την περίοδο 2016-17 –ήδη διεθνής με την Εθνική Σλοβενίας– μετακόμισε στην Ιταλία για λογαριασμό της Βερόνα Βόλεϊ, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές. Την περίοδο 2018-19 μετακινήθηκε νοτιότερα στην Τοπ Βόλεϊ στην πόλη Λατίνα, παραμένοντας στην ιταλική Σούπερ Λίγκα. Μετά το τέλος των υποχρεώσεών του με την ομάδα του Λατίου ενίσχυσε για ένα μικρό διάστημα την καταριανή Αλ Αραμπί της Ντόχας.
Η έναρξη της περιόδου 2019-20 τον βρίσκει στη Βίσλα του Μπίντγκοστς στο Πρωτάθλημα Πολωνίας, αλλά τελειώνει την χρονιά στην Χάλκμπανκ της Άγκυρας. Την περίοοδο 2020-21 επιστρέφει στο ιταλικό Πρωτάθλημα με τη φανέλα της Πάλαβόλο Πάντοβα, στο οποίο αγωνίζεται και την επόμενη χρονιά, μετακομίζοντας στη Γιου Ενερτζι της Πιατσέντσας.
Τον Αύγουστο του 2022 ο Τόνσεκ Στερν υπέγραψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου συνάντησε τον συμπαίκτη του στην Εθνική Σλοβενίας Άλεν Παγένκ. Με τους ερυθρόλευκους ο ο Σλοβένος διαγώνιος κατέκτησε το CEV Τσάλεντζ Καπ της περιόδου 2022-23 και το Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23, που ήταν το πρώτο εθνικό πρωτάθλημα της καριέρας του.
Διεθνής καριέρα
Ο Τόνσεκ Στερν κλήθηκε για πρώτη φορά σε εθνική ομάδα της πατρίδας του το 2013 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων. Στη συνέχεια αγωνιζόταν τόσο στις ομάδες μικρών ηλικιακών κατηγοριών της Εθνικής Σλοβενίας αλλά ταυτόχρονα και στην ομάδα ανδρών, της οποίας αποτελεί στέλεχος από το 2015. Με την Εθνική Σλοβενίας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2019 και του 2021. Επίσης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη νεοσύστατη διοργάνωση του Τσάλεντζερ Καπ το 2019. Και στις τρεις αυτές διοργανώσεις υπήρξε συμπαίκτης με τον άλλο Σλοβένο άσο των ερυθρόλευκων Άλεν Παγένκ.
Διεθνείς τίτλοι - Διακρίσεις
FIVB Τσάλεντζερ Καπ
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα
Διεθνείς διοργανώσεις
'''CEV Τσάλεντζ Καπ Πρωτάθλημα Κεντρικής Ευρώπης (MEVZA)
Εθνικά Πρωταθλήματα
''' 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
'''Πρωτάθλημα Σλοβενίας
Εθνικά Κύπελλα
1 Κύπελλο Σλοβενίας
'''Κύπελλο Ελλάδας
'''Λιγκ Καπ Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Σλοβένοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Εκείθεν Ιβηρία
Η Εκείθεν Ιβηρία (λατινικά: Hispania Ulterior) ήταν η μία από τις δύο αρχικές διοικητικές διαιρέσεις της ρωμαϊκής Ιβηρίας όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση στο τέλος του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Αρχικά περιελάμβανε την νότια ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου, που ταυτίζεται χονδρικά με τη σημερινή Ανδαλουσία. Η κατάκτηση εδαφών στα βόρεια και κατά μήκος της ατλαντικής ακτής γιγάντωσε την επικράτειά της και επέκτεινε τα όριά της στο σύνολο της δυτικής και νότιας Ιβηρικής ώσπου το 27 π.Χ. μετονομάστηκε διασπάστηκε στις επαρχίες της Βαιτικής και της Λουσιτανίας από τον Αύγουστο. Πρωτεύουσα και διοικητικό της κέντρο ήταν η Κορδύβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιβηρίας
Μπέττυ Φρίνταν
Η Μπέττυ Φρίνταν (Betty Friedan, 4 Φεβρουαρίου 1921 – 4 Φεβρουαρίου 2006) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια και φεμινίστρια, κορυφαία φιγούρα στο γυναικείο κίνημα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βιβλίο της «Το Γυναικείο Μυστήριο», που εκδόθηκε το 1963 συχνά πιστώνεται για την έναρξη του δεύτερου κύματος του Αμερικανικού φεμινισμού του 20ού αιώνα. Το 1966, η Φρίνταν συνίδρυσε και εκλέχτηκε πρώτη πρόεδρος της «Εθνικής Οργάνωσης για τις Γυναίκες» (NOW), η οποία στόχευε να φέρει τις γυναίκες στο επίκεντρο της αμερικανικής κοινωνίας τώρα σε ισότιμη σχέση με τους άνδρες.
Το 1970, μετά την αποχώρησή της ως πρώτη προέδρος της οργάνωσης NOW, η Φρίνταν οργάνωσε την Εθνική Απεργία Γυναικών για Ισότητα στις 26 Αυγούστου, με αφορμή την 50ή επέτειο της δέκατης ενάτης Τροποποίησης του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών που έδινε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες. Η εθνική απεργία ήταν επιτυχής πέρα ​​από κάθε προσδοκία για τη διεύρυνση του φεμινιστικού κινήματος και η πορεία που οδήγησε η Φρίνταν στη Νέα Υόρκη προσείλκυσε πάνω από 50.000 ανθρώπους. Το 1971, η Φρίνταν μαζί με άλλες κορυφαίες φεμινίστριες ιδρύσαν το «Εθνικό Πολιτικό Επιμελητήριο Γυναικών». Η Φρίνταν ήταν επίσης ισχυρή υποστηρίκτρια της προτεινόμενης τροπολογίας για την Ισότητα Δικαιωμάτων στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών που πέρασε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών (με ψήφους 354-24) και τη Γερουσία (84-8) μετά από έντονες πιέσεις γυναικείων ομάδων υπό την ηγεσία του NOW στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Μετά το πέρασμα της τροπολογίας από το Κογκρέσο, η Φρίνταν τάχτηκε υπέρ της επικύρωσης της τροποποίησης στις πολιτείες και υποστήριξε άλλες μεταρρυθμίσεις των δικαιωμάτων των γυναικών, ιδρύοντας την «Εθνική Ένωση για την Κατάργηση των Νόμων κατά των Αμβλώσεων».
Θεωρούμενη ως επιφανής συγγραφέας και πνευματικός άνθρωπος, η Φρίνταν παρέμεινε ενεργή γράφοντας έξι βιβλία. Ήδη από τη δεκαετία του 1960 η Φρίνταν επέκρινε τις πολωμένες και ακραίες φατρίες του φεμινισμού που επιτέθηκαν σε ομάδες όπως οι άντρες. Ένα από τα πιο πρόσφατα βιβλία της, «Το δεύτερο στάδιο» (1981), επικρίνει τις εξτρεμιστικές υπερβολές ορισμένων φεμινιστριών.
Πρώιμα χρόνια
Η Φρίνταν που το πραγματικό της όνομα ήταν Μπέττυ Ναόμι Γκολντστάιν (Bettye Naomi Goldstein)  γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1921 στην Πεόρια του  Ιλλινόι, από τον Χάρυ και τη Μίριαμ Γκολντστάιν, των οποίων οι εβραϊκές οικογένειες προέρχονταν από τη Ρωσία και την Ουγγαρία.
Ως νεαρό κορίτσι, η Φρίνταν ήταν ενεργή τόσο στους μαρξιστικούς όσο και στους εβραϊκούς κύκλους ενώ αργότερα έγραψε πώς ένιωθε απομονωμένη από την δεύτερη κοινότητα κατά καιρούς και αισθάνθηκε ότι «το πάθος μου ενάντια στην αδικία ... προήλθε από τα συναισθήματα μου για την αδικία του αντισημιτισμού».
Άρθρα
Μερικά από τα άρθρα της Φρίνταν είναι αποθηκευμένα στη βιβλιοθήκη Schlesinger Library, στο Radcliffe Institute του πανεπιστημίου Harvard στο Cambridge της Μασαχουσέτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960 Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Ο Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (σερβοκροατικά: Предсједник Републике Српске/Predsjednik Republike Srpske) είναι η ανώτατη εκτελεστική εξουσία στη Σερβικής Δημοκρατία της Βοσνίας, μια οντότητα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Είναι μία από τις εκτελεστικές αρχές, μαζί με την κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ο πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας εκλέγεται απευθείας για θητεία τεσσάρων ετών, μαζί με δύο αντιπροέδρους από διαφορετικά συστατικά έθνη (Σέρβοι, Κροάτες και Βόσνιοι). Κανένας από αυτούς δεν μπορεί να προέρχεται από ένα συνιστών έθνος ταυτόχρονα. Η κατοικία του προέδρου βρίσκεται στη Μπάνια Λούκα.
Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ράντοβαν Κάραντζιτς του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος εξελέγη στη θέση το 1992, ο οποίος ηγήθηκε της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας και ο οποίος αργότερα καταδικάστηκε σε 40 χρόνια φυλάκισης για γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ο πρόεδρος Μίλοραντ Ντόντικ της Συμμαχίας Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών ανέλαβε το αξίωμα το 2010.
Εξουσίες
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας ο Πρόεδρος εκπροσωπεί τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και εκφράζει την ενότητά της. Δεδομένου ότι η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας λειτουργεί ως κοινοβουλευτικό σύστημα, ο πρόεδρος έχει πολύ περιορισμένες αρμοδιότητες. Έχει τη δύναμη να:
Ο πρόεδρος μπορεί να ζητήσει από την κυβέρνηση να εκφράσει τη στάση της σχετικά με ορισμένα θέματα για τη σημασία για τη Δημοκρατία, να καλέσει μια συνεδρίαση της κυβέρνησης ή να θέσει τα ζητήματα της αρμοδιότητας της κυβέρνησης σε μια ατζέντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Κύλιση
Η κύλιση είναι μία σύνθετη κίνηση που κάνει ένα σώμα και η οποία μπορεί να θεωρηθεί σαν σύνθεση μιας μεταφορικής κίνησης και μιας περιστροφικής κίνησης που γίνεται περί τον άξονα συμμετρίας του σώματος. Το σώμα που κάνει κύλιση κυλάει πάνω σε μια επιφάνεια. Την καθαρή κύλιση συνήθως την ονομάζουμε κύλιση χωρίς ολίσθηση και σε αυτή την περίπτωση η στιγμιαία ταχύτητα του σημείου επαφής του σώματος με την επιφάνεια είναι ίδια με την ταχύτητα της επιφάνειας. Για παρατηρητή ως προς τον οποίο η επιφάνεια είναι ακίνητη η ταχύτητα του σημείου επαφής είναι μηδέν.
Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης
Ντάβιντ Κουμπάτσκι
Ο Ντάβιντ Γκζέγκος Κουμπάτσκι (πολωνικά: Dawid Grzegorz Kubacki) (γενν. 12 Μαρτίου 1990) είναι Πολωνός αθλητής του άλματος με σκι. Είναι μέλος της εθνικής Πολωνίας με την οποία αγωνίστηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2014, το 2018 και το 2022, κατακτώντας δύο χάλκινα μετάλλια στους δύο τελευταίους. Είναι ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2019 στον κανονικό λόφο και νικητής του Τουρνουά Four Hills 2019-20, καθώς και Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2017 και νικητής του χάλκινου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2013 στους ομαδικούς αγώνες μεγάλων λόφων.
Καριέρα
μικρογραφία| Τελετή μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2013 μετά την κατάκτηση του χάλκινου στο ομαδικό: [[Κάμιλ Στοχ|Στοχ, Κουμπάτσκι, Ζίουα και Κοτ.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί άλτες του σκι Κατηγορία:Άλτες του σκι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014 Κατηγορία:Άλτες του σκι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Πολωνοί χάλκινοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Άλτες του σκι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2022 Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Μπλανζί-λε-Σατώ
Το Μπλανζί-λε-Σατώ (γαλλικά: Blangy-le-Château) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελμπλανζουά (γαλλικά: Castelblangeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αρένα Ρίγας
Η Αρένα Ρίγας (Arēna Rīga) είναι κλειστή αρένα στη Ρίγα της Λετονίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες χόκεϊ επί πάγου και καλαθοσφαίρισης, και συναυλίες. Εγκαινιάστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2006 και έχει χωρητικότητα 14.500 θεατών.
Κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα γήπεδα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου του 2006, μαζί με την Αρένα Σκόντο. Η αρένα σχεδιάστηκε από την καναδική εταιρεία SCI Architects και τις λετονικές εταιρείες SIA Merks και SIA Nams.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Αγώνας χόκεϊ επί πάγου μεταξύ [[Εθνική Καναδά (χόκεϊ επί πάγου ανδρών)|Καναδά και Τσεχίας κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2006]] μικρογραφία| Η Αρένα Ρίγας κατά τη διάρκεια του [[Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2009|Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2009.]] Η αρένα των 11.000 θέσεων κατασκευάστηκε ως προϋπόθεση για τη φιλοξενία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί Πάγου του 2006. Η κατασκευή της, υπό την επίβλεψη του προέδρου της Λετονικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου, Κίροφ Λίπμανς, καθυστέρησε λόγω διαφωνιών σχετικά με το κατασκευαστικό συμβόλαιο και την εύρεση επενδυτή για τη χρηματοδότηση του έργου. Οι The Baltic Times ανέφεραν ότι ο Λίπμανς ευθύνεται για τις καθυστερήσεις και ότι του ζητήθηκε να παραιτηθεί για σύγκρουση συμφερόντων στην κατοχή μετοχών στην εταιρεία διαχείρισης της αρένας.
Από το 2008 φιλοξενεί την εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου της Λετονίας και από το 2008 τον σύλλογο της Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ, Ντίναμο Ρίγας, καθώς και τις εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών της Λετονίας από το 2006.
Κατά τη διάρκεια των ετών, η αρένα έχει φιλοξενήσει επίσης πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Στον χώρο έλαβε χώρα και μέρος των εκδηλώσεων της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2006.
Η αρένα φιλοξένησε τους αγώνες του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2009 και του 4ου Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρίγα Κατηγορία:Κλειστά στάδια στη Λετονία Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Λετονία
Tractable
Η Tractable είναι μια εταιρεία τεχνολογίας που αναπτύσσει λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για την αξιολόγηση ζημιών σε ακίνητη περιουσία και οχήματα. Το AI επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν ψηφιακή εκτίμηση της ζημιάς.
Τεχνολογία
Η τεχνολογία της Tractable χρησιμοποιεί μηχανική όραση και βαθιά μάθηση για να αυτοματοποιήσει την εκτίμηση της εμφανούς βλάβης σε περίπτωση ατυχήματος και ανάκτησης καταστροφών, για παράδειγμα σε ένα όχημα. Οι οδηγοί μπορούν να κατευθυνθούν για να χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή από τον ασφαλιστή τους μετά από ένα ατύχημα, με στόχο την ταχύτερη διευθέτηση της απαίτησής τους. Η τεχνητή νοημοσύνη αξιολογεί τη ζημιά μέσα από εικόνες και επομένως δεν αξιολογεί ό,τι δεν είναι ορατό, όπως για παράδειγμα, ζημιές στο εσωτερικό ενός οχήματος ή ακίνητης περιουσίας.
Ιστορία
Οι Αλεξάντερ Ντάλυακ (Alexandre Dalyac) και Ράζβαν Ράνκα (Razvan Ranca) ίδρυσαν την εταιρεία το 2014 και ο Άντριεν Κοέν (Adrien Cohen) εντάχθηκε ως συνιδρυτής το 2015. Η εταιρεία απασχολεί περισσότερα από 200 μέλη προσωπικού, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Tractable ανακηρύχθηκε μία από τις 100 κορυφαίες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης στον κόσμο το 2020 και το 2021 από τη CB Insights. Το 2020, κέρδισε το «Βραβείο Καλύτερης Τεχνολογίας» στο διαγωνισμό British Insurance Awards.
Τον Ιούνιο του 2021, η Tractable ανακοίνωσε έναν κύκλο επιχειρηματικών συμμετοχών που αποτίμησε την εταιρεία στο $1 δισεκατομμύριο. Η Tractable ήταν η 100η εταιρεία τεχνολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου αξίας τουλάχιστον ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, ή «unicorn».
Λουδοβίκος του Άνχαλτ-Πλες
Ο Λουδοβίκος, γερμ. Ludwig (16 Ιουλίου 1783 - 5 Νοεμβρίου 1841) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλες (1830-1841).
Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος και δεν είχε προοπτική διακυβέρνησης του πριγκιπάτου. Όμως το 1818 εξέλιπε η κύρια γραμμή του κλάδου Πλέτσκαου-Κέτεν και το δουκάτο του Κέτεν περιήλθε στον δευτερότοκο Φρειδερίκο-Φερδινάνδο πρίγκιπα του Πλετς, που παραχώρησε το πριγκιπάτο του στον τριτότοκο Ερρίκο. Επειδή ο τέταρτος αδελφός είχε αποβιώσει από το 1813, ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος του Πλετς.
Το 1830 ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος απεβίωσε άτεκνος και ο Ερρίκος έγινε δούκας του Κέτεν, που παραχώρησε το πριγκιπάτο του Πλες στον Λουδοβίκο.
Το 1841 απεβίωσε ο Λουδοβίκος στο Πλες σε ηλικία 58 ετών. Ήταν άγαμος και το πριγκιπάτο του Πλες περιήλθε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο.
Osram
thumb|150px|Λαμπτήρας της Osram, του 1910. Η OSRAM Licht AG (προφέρεται: Όσραμ) είναι πολυεθνική εταιρεία κατασκευής συστημάτων φωτισμού, γνωστή περισσότερο για τους λαμπτήρες της. Ιδρύθηκε το 1906 ως κοινοπραξία της AEG και της Siemens στο Μόναχο της Γερμανίας, όπου και εδρεύει. Από το 1978 ανήκει αποκλειστικά στην Siemens και είναι ουσιαστικά τμήμα της.
Η Όσραμ διαθέτει εργοστάσια σε Γερμανία, Γαλλία, Σλοβακία, Ινδία, Λετονία, Κίνα, Ινδονησία και Αργεντινή και απασχολεί περισσότερους από 40.000 εργαζόμενους. Συζητείται μια ανεξάρτητη έναρξη της εταιρίας στο χρηματιστήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας Κατηγορία:Βιομηχανίες Κατηγορία:Μόναχο Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Μπλαι
Το Μπλαι (γαλλικά: Blay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπλαβιέν (γαλλικά: Blaviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λε Μπο
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μάρια Σιμανόφσκα
Η Μάρια Σιμανόφσκα (πολωνικά: Maria Szymanowska), γεννήθηκε ως Μαριάννα Αγκάτα Βοουόφσκα (Marianna Agata Wołowska), (14 Δεκεμβρίου 1789, Βαρσοβία - 25 Ιουλίου 1831, Αγία Πετρούπολη) ήταν Πολωνή συνθέτρια και μία από τους πρώτους επαγγελματίες βιρτουόζους πιανίστες του 19ου αιώνα. Περιόδευσε εκτενώς σε όλη την Ευρώπη, ειδικά τη δεκαετία του 1820, πριν εγκατασταθεί μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη. Στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, συνέθετε για την αυλή, έδινε κονσέρτα, δίδαξε μουσική και έτρεχε ένα εξέχων σουαρέ.
Οι συνθέσεις της - μεγάλα κομμάτια πιάνου, τραγούδια και άλλα έργα μικρών θαλάμων, καθώς και η πρώτη συναυλία πιάνου σπουδών και νυκτωδιών στην Πολωνία - χαρακτηρίζει το stile brillant της εποχής, που προηγείται του Φρεντερίκ Σοπέν. Ήταν η αδερφή της Τσελίνα Σιμανόφσκα, η οποία παντρεύτηκε τον Πολωνό Ρομαντικό ποιητή Άνταμ Μιτσκιέβιτς.
Βιογραφία
Η Μαριάννα Αγκάτα Βοουόφσκα γεννήθηκε στη Βαρσοβία σε μια ευημερούσα πολωνική οικογένεια με φρανκιστικές εβραϊκές ρίζες. Ένας από τους προγόνους της ήταν ο Σάλομον Μπεν Ελάιτζα (ή Γιάκομπ Μπεν Τζούντα Λέιμπ/Γιάκομπ Λειμπόβιτς), προσωπικός βοηθός του Γιάκομπ Φρανκ. Ο πατέρας της, Φραντσίσεκ Βοουόφσκι, ήταν σπιτονοικοκύρης και ζυθοποιός. Η μητέρα της, Μπαρμπάρα Βοουόφσκα (το γένος Λαντσκορόνσκα) προερχόταν από την αριστοκρατική πολωνική οικογένεια Λαντσκορόνσκι. Η ιστορία των πρώτων χρόνων της και ιδιαίτερα των μουσικών της σπουδών είναι αβέβαιη. Φαίνεται να έχει σπουδάσει πιάνο με τον Αντόνι Λισόφσκι και τον Τόμας Γκρεμ και σύνθεση με τους Φραντσίσεκ Λέσσελ, Γιούζεφ Έλσνερ και Κάρολ Κουρπίνσκι. Έδωσε τα πρώτα δημόσια ρεσιτάλ της στη Βαρσοβία και στο Παρίσι το 1810.
Τον ίδιο χρόνο, παντρεύτηκε τον Γιούζεφ Σιμανόφσκι (γ. 1832), με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά ενώ ζούσε στην Πολωνία: την Χελένα (1811-1861), η οποία παντρεύτηκε τον Πολωνό δικηγόρο Φραντσίσεκ Μαλέφσκι και τα δίδυμα Τσελίνα (1812-1855), η οποία παντρεύτηκε τον Άνταμ Μιτσκιέβιτς, και Ρόμουαλντ (1812-1840), ο οποίος έγινε μηχανικός). Τα παιδιά παρέμειναν με τη Μάρια μετά το χωρισμό της από το Σιμανόφσκι το 1820. Ο γάμος τελείωσε με διαζύγιο.
Η Σιμανόφσκα πέθανε από χολέρα κατά τη διάρκεια της θερινής επιδημίας του 1831 στην Αγία Πετρούπολη.
Θεωρείται ότι δεν σχετίζεται με τον Κάρολ Σιμανόφσκι, ο οποίος θεωρείται ο πιο διάσημος Πολωνός συνθέτης του 20ού αιώνα.
Παραστάσεις
αριστερά|μικρογραφία|243x243εσ| Σιμανόφκσα στο πιάνο. Προσωπογραφία του Αλεξάντερ Κοκούλαρ. Η επαγγελματική της σταδιοδρομία στο πιάνο ξεκίνησε το 1815, με παραστάσεις στην Αγγλία το 1818, μια περιοδεία στη Δυτική Ευρώπη 1823-1826, συμπεριλαμβανομένων δημόσιων και ιδιωτικών παραστάσεων στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία (σε πολλές περιπτώσεις), την Ιταλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Μια σειρά από αυτές τις παραστάσεις δόθηκαν ιδιωτικά για δικαιώματα. Μόνο στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του 1824, το πρόγραμμα ερμηνείας της περιελάμβανε συναυλίες στη Βασιλική Φιλαρμονική Εταιρεία (18 Μαΐου 1824), στα Δωμάτια της Πλατείας Αννόβερου (με μέλη της βασιλικής οικογένειας παρόντες, 11 Ιουνίου 1824) και άλλες παραστάσεις για αρκετούς Άγγλους δούκες.
Συνθέσεις
Η Σιμανόφσκα συνέθεσε περίπου 100 κομμάτια πιάνου. Όπως πολλές γυναίκες συνθέτριες της εποχής της, έγραψε μουσική κυρίως για τα όργανα στα οποία είχε πρόσβαση, συμπεριλαμβανομένων πολλών σόλο κομματιών πιάνου και μινιατούρες, τραγούδια και μερικά έργα δωματίου. Η δουλειά της είναι συνήθως χαρακτηριστική, στυλιστική, ως μέρος της προ-ρομαντικής περιόδου stile brillant και του πολωνικού συναισθηματισμού.
Ενώ οι μελετητές έχουν συζητήσει την εμβέλεια της επιρροής της στον συμπατριώτη της Σοπέν, η καριέρα της ως πιανίστρια και συνθέτρια απεικονίζει εντυπωσιακά τη δική του, καθώς και την ευρύτερη τάση στην Ευρώπη του 19ου αιώνα των βιρτουόζων πιανιστών/συνθετών, της οποίας η ικανότητα ως ερμηνεύτριας επέκτεινε τις τεχνικές της δυνατότητες ως συνθέτρια.
Φήμη
Λόγω του κύρους της ως καλλιτέχνις παράστασης και λόγω του σουαρέ της, η Σιμανόφσκα ανέπτυξε ένα ισχυρό δίκτυο συνδέσεων με μερικούς από τους πιο αξιοσημείωτους συνθέτες, μουσικούς ερμηνευτές και ποιητές της εποχής της, όπως οι: Λουίτζι Κερουμπίνι, Τζοακίνο Ροσσίνι, Γιόχαν Νέπομουκ Χούμελ, Τζον Φιλντ, Πιέρ Μπαιγιό, Τζουντίτα Πάστα, Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε και Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Οι Χούμελ και Φιλντ αφιέρωσαν συνθέσεις σε αυτήν. Ο Γκαίτε φημολογείται ότι ερωτεύτηκε βαθιά μαζί της. Το σουαρέ που ίδρυσε στην Αγία Πετρούπολη προσέλκυσε ιδιαίτερα εξέχοντα πλήθη, αυξάνοντας το κύρος της ως μουσικός της αυλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνοί κλασσικοί πιανίστες Κατηγορία:Πολωνοί Ρομαντικοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνές πιανίστριες Κατηγορία:Συνθέτες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Άνταμ Μιτσκιέβιτς Κατηγορία:Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793)
Το Βοεβοδάτο Κάλις (1314–1793, πολωνικά: Województwo Kaliskie, λατινικά: Palatinatus Calisiensis) ήταν διοικητική μονάδα της Πολωνίας από το 1314 έως το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793. Ήταν μέρος της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας. Η πρωτεύουσά του ήταν στο Κάλις, και μαζί με το γειτονικό Βοεβοδάτο Πόζναν, το Κάλις εξέλεξε γενικό σταρόστα της Μείζονος Πολωνίας. Τα σέιμικ για τα δύο βοεβοδάτα λάμβαναν χώρα στη Σρόντα Βιελκοπόλσκα, ενώ το γενικό σέιμικ για ολόκληρη την Επαρχία Μείζονος Πολωνίας γινόταν στο Κόουο, στο Αβαείο των Βερνανδίνων.
Η επικράτεια του βοεβοδάτου παρέμεινε αμετάβλητη από το 1314 έως το 1768, όταν το Βοεβοδάτο Γκνιέζνο αποσπάστηκε από τις βόρειες τρεις κομητείες του. Η αρχική του έκταση ήταν 15.320 χλμ2, αλλά μετά το 1768 συρρικνώθηκε στα 7.810 χλμ2. Οι τοπικοί σταρόστα διέμεναν στο Κάλις, στο Γκνιέζνο, στο Κόνιν, στην Κτσίνια, στο Νάκουο ναντ Νοτέτσια, στο Πίζντρι και στο Ζουότουφ. Το Βοεβοδάτο Κάλις είχε οκτώ γερουσιαστές. Αυτοί ήταν: ο Αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο, ο Βοεβόδας του Κάλις (ο οποίος διέμενε στο Βασιλικό Κάστρο του Κάλις), ο Καστελάνος του Κάλις, ο Καστελάνος του Γκνιέζνο και οι Καστελάνοι του Λοντ, Νάκουο ναντ Νοτέτσια, Μπιεχόβο και Κάμιενσκ.
Πηγές
Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1314 Κατηγορία:Πρώην διοικητικές περιφέρειες της Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτα της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που καταργήθηκαν το 1793
Μ-τολουϊδίνη
Μέθοδος Hoffmann
Με επίδραση αμμωνίας σε μ-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο :
Με επίδραση νατραμίδιου σε μ-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο
Με επίδραση διαλύματος νατραμίδιου σε μ-μεθυλοφαινυλαλογονίδιο :
Με αντιδραστήρια Grignard
Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και χλωραμίνης :
Αναγωγή μ-νιτροτολουολίου
Με αναγωγή μ-νιτροτολουολίου :
ή
Αποικοδόμηση μ-μεθυλοβενζαμιδίου
Με αποικοδόμηαη μ-μεθυλοβενζαμίδιου κατά Hofmann :
Οξεοβασική συμπεριφορά
1. Συμπεριφορά βάσης - Παράγει άλατα με οξέα .:
2. Συμπεριφορά οξέος - Παράγει άλατα με ισχυρές βάσεις :
Επίδραση νιτρώδους οξέος
1. Παραγωγή μ-διαζωμεθυλοβενζολοχλωρίδιου :
2. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-κρεσόλη :
3. Απαμίνωση - μετατροπή σε αλκυλο(μ-μεθυλοφαινυλ)αιθέρα :
4. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-ιωδοτολουόλιο :
5. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-αλοτολουόλιο :
6. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-φθοροτολουόλιο :
7. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-νιτροτολουόλιο :
9. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-μεθυλοβενζονιτρίλιο :
10. Απαμίνωση - μετατροπή σε μ-μεθυλοφαινυλαρύλιο :
Αλκυλίωση αμινομάδας
Με αλκυλαλογονίδια .:
Ακυλίωση αμινομάδας
1. Με ακυλαλογονίδια .:
2. Με ανυδρίτες καρβονικών οξέων :
3. Με εστέρες :
Με άλλα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια
1. Με καρβονυλικές ενώσεις δίνει βάσεις του Shiff :
2. Με φωσγένιο δίνει δι(μ-μεθυλοφαινυλ)ουρία :
3. Με ισοκυανικό εστέρα :
4. Με ισοκυανικό θειεστέρα :
Πυρηνόφλες υποκαταστάσεις
1. Ισονιτριλική αντίδραση: :
2. Αντίδραση Hinsberg :
Αντιδράσεις του αρωματικού δακτυλίου
1. Με νίτρωση παράγει:
Πηγές
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Ζυλ Νταλού
thumb|right|350px|Μνημείο του Ευγένιου Ντελακρουά (1890). Έργο του Γάλλου γλύπτη Ζυλ Νταλού. [[Παρίσι, Κήπος του Λουξεμβούργου]] Ο Ζυλ Νταλού (Jules Dalou, 31 Δεκεμβρίου 1838 – 15 Απριλίου 1902) ήταν Γάλλος γλύπτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζυλ Νταλού, με τη μεσολάβηση του μεγάλου Γάλλου γλύπτη Ζαν-Μπατίστ Καρπώ, έγινε δεκτός το 1854, σε ηλικία δεκαέξι ετών, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού κοντά στον γλύπτη Ωγκυστέν Ντυρέ (Augustin Duret). Αργότερα, συνεργάστηκε με τον Καρπώ στη διακόσμηση πολλών παρισινών μεγάρων.
Κατά την περίοδο της Κομμούνας, διορίζεται έφορος του Λούβρου. Μετά την πτώση όμως της Κομμούνας, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στην Αγγλία από το 1871 ως το 1880, όπου εργάστηκε και το έργο του εκτιμήθηκε πολύ, ώστε η βασίλισσα Βικτωρία να του δώσει μια παραγγελία για ένα παρεκκλήσιο στο Frogmore. Μετά την αμνηστία που παραχωρήθηκε, επέστρεψε στο Παρίσι και πήρε μέρος σε διαγωνισμό για το άγαλμα της Δημοκρατίας. Κερδίζει το πρώτο βραβείο στην παγκόσμια έκθεση του 1889.
Καλλιτεχνική δημιουργία
Ο Ζυλ Νταλού εργάστηκε επί μία εικοσαετία για το μνημείο «Θρίαμβος της Δημοκρατίας» (1879 – 1899, Triomphe de la Republique) στην Πλατεία του Έθνους (Place de la Nation) στο Παρίσι. Η μνημειώδης και δυναμική σύνθεση του μνημείου χαρακτηρίζεται από την επίδραση μιας μπαρόκ τεχνοτροπίας: η ανδρική μορφή πάνω σ’ ένα λιοντάρι αντιπροσωπεύει το Πνεύμα της Ελευθερίας, ο σιδηρουργός την Εργασία, η καλυμμένη μ’ ένα ένδυμα γυναίκα τη Δικαιοσύνη και η γυμνή γυναίκα την Ειρήνη. Η τέχνη του Νταλού στην αριστουργηματική αυτή γλυπτική του σύνθεση  συνδυάζει το ρεαλισμό με ένα καθαρό συμβολισμό.
Ανάμεσα στα πολλά έργα του Νταλού, που βρίσκονται στο Παρίσι περιλαμβάνονται: «Μνημείο του στρατηγού Λεκλαίρ» (1895), «Ο Θρίαμβος του Σειληνού» (1899, Κήπος του Λουξεμβούργου), «Μνημείο του Ευγένιου Ντελακρουά» (1890, Κήπος του Λουξεμβούργου) και το ταφικό μνημείο του δημοσιογράφου του 19ου αιώνα Βικτόρ Νουάρ (1890, Κοιμητήριο Περ Λασαίζ).
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Χρίστος Καπνουκάγιας
Ο Χρίστος Καπνουκάγιας (Σιάτιστα, 21 Νοεμβρίου 1900 - 9 Απριλίου 1991) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και λατινιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σιάτιστα στις 21 Νοεμβρίου 1900 και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου πήρε πτυχίο το 1924. Από το 1924 και επί διετία υπηρέτησε ως καθηγητής στο Τραπάντζειο Γυμνάσιο της Σιάτιστας. Την περίοδο 1926-30 αφού έλαβε ειδική εκπαιδευτική άδεια συνέχισε τις σπουδές του στη λατινική φιλολογία σε πανεπιστήμια της Γερμανίας. Δάσκαλός του ήταν ο Θεοφάνης Α. Κακριδής. Κατά την επόμενη εικοσαετία, ως το 1949 δίδαξε ως καθηγητής, φτάνοντας σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας (έδρα Λατινικής Φιλολογίας). Αποχώρησε από την έδρα για λόγους υγείας το 1949. Στην διάρκεια της τακτικής του καθηγεσίας απομακρύνθηκε για λόγους πολιτικούς στην περίοδο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Απεβίωσε στη γενέτειρά του, στις 9 Απριλίου 1991 και η ταφή του έγινε εκεί. Ήταν άγαμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Ίδρυση
Το ΔΡΑΣΙΣ - ΚΕΣ ιδρύθηκε το 1968 από μια μικρή ομάδα Κυπρίων φοιτητών που σπούδαζαν στην Αθήνα με στόχο την αναπλήρωση του κενού που προήλθε λόγω της κατάργησης της ΟΕΦΕΚ ( συντονιστικό όργανο των Κυπρίων φοιτητών της Ελλάδας ) από την Χούντα των Συνταγματαρχών. Η αρχική ονομασία της παράταξης ήταν ΔΡΑΣΙΣ. Πέραν από τα καθαρά φοιτητικά ζητήματα, η νεοϊδρυθείσα παράταξη ήταν ιδεολογικά προσανατολισμένη υπέρ της επίτευξης της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και ήταν προσκείμενη στον Γεώργιο Γρίβα.
Στην μεταπολίτευση
Κατά τη διάρκεια της τουρκική εισβολής του 1974, μέλη του ΔΡΑΣΙΣ συγκρότησαν μονάδα εθελοντών και μετέβησαν στις αρχές του Αυγούστου στην Κύπρο. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων που ακολούθησαν, έχασαν τη ζωή τους περίπου σαράντα εθελοντές. Το ίδιο έτος, το ΔΡΑΣΙΣ συμμετείχε στις φοιτητικές εκλογές σε κοινό ψηφοδέλτιο με το ΚΕΣ και λίγο αργότερα από τη συνένωση των δύο παρατάξεων προήλθε η σημερινή ονομασία ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ.
Κριτική
Το ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. έχει δεχτεί κατά καιρούς διάφορες επικρίσεις από αντίπαλους πολιτικούς χώρους και έχει χαρακτηριστεί ως σοβινιστική οργάνωση. Παράλληλα, μέλη του έχουν κατηγορηθεί για κατά καιρούς επεισόδια με φοιτητές αντίπαλων παρατάξεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Φοιτητικές παρατάξεις στην Κύπρο
The Vampire Diaries (4ος κύκλος)
Το The Vampire Diaries, Αμερικανική τηλεοπτική υπερφυσική δραματική σειρά, ανανεώθηκε για τέταρτο κύκλο επεισοδίων από το κανάλι The CW στις 3 Μαΐου 2012, εφτά μέρες πριν το φινάλε του προηγούμενου κύκλου. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους κύκλους που έκαναν πρεμιέρα το μήνα Σεπτέμβριο, ο τέταρτος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 11 Οκτωβρίου 2012 για να αποφύγει τον ανταγωνισμό από μεγάλα τηλεοπτικά προγράμματα. Επίσης, αποτελείται από 23 συνολικά επεισόδια και όχι από 22 όπως οι προηγούμενοι κύκλοι.
Στις 11 Ιανουαρίου 2013, ανακοινώθηκε πώς ένα επεισόδιο του κύκλου θα επικεντρωνόταν μόνο στους Αρχικούς βρικόλακες και θα λειτουργούσε ως πιλότος για μια spin-off σειρά με τίτλο The Originals, και το επεισόδιο θα μεταδιδόταν στις 25 Απριλίου 2013. Στις 26 Απριλίου 2013, το The CW ανακοίνωσε πως η spin-off σειρά The Originals πήρε το πράσινο φως και θα έκανε πρεμιέρα το επόμενο φθινόπωρο.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2013, το The CW ανανέωσε τη σειρά για πέμπτο κύκλο επεισοδίων.
Πλοκή
Στο μεταξύ η Μπόνι γνωρίζει έναν καθηγητή στο κολέγιο Γουίτμορ, τον καθηγητή Σέιν, ο οποίος φαίνεται να γνωρίζει πολλά για το υπερφυσικό. Ο Σέιν βοηθά την Μπόνι μέσω του υπνωτισμού να εξασκήσει και πάλι μαγεία, ενώ της μαθαίνει και τη μαγεία της έκφρασης. Επιπρόσθετα, στο Μύστικ Φολς καταφτάνει και η Χέιλι, μια λυκάνθρωπος που βοήθησε τον Τάιλερ να λύσει τον δεσμό του με τον Κλάους. Μαζί με τον Τάιλερ προσπαθούν τώρα να λύσουν τον δεσμό και των υπόλοιπων υβριδίων, έτσι ώστε να τα ελευθερώσουν.
Αργότερα αποκαλύπτεται πως ο Σέιν βρισκόταν πίσω από την έκρηξη στη φάρμα του Πάστορα, αφού τον έπεισε να σκοτώσει αυτούς τους δώδεκα ανθρώπους ως θυσία στον Σάιλας. Επίσης, δουλεύει με την Χέιλι πάνω στο θέμα των υβριδίων, έτσι ώστε όταν το μάθει ο Κλάους να τα σκοτώσει και να γίνει η δεύτερη θυσία. Ο Σέιν έχει πεισθεί από τον Σάιλας πως αυτές οι θυσίες είναι απαραίτητες για να τον ξυπνήσει κι αυτός στη συνέχεια θα τους επαναφέρει στη ζωή, όπως και τη νεκρή γυναίκα του.
Όταν έχουν όλα όσα χρειάζονται, οι Σέιν, Μπόνι, Ντέιμον, Στέφαν, Ελένα, Τζέρεμι και Ρεμπέκα φεύγουν για να βρουν το σημείο που είναι θαμμένος ο Σάιλας και η θεραπεία, ενώ ο Κλάους παραμένει παγιδευμένος στο σαλόνι των Γκίλμπερτ έπειτα από ξόρκι της Μπόνι. Στο νησί, ο Σέιν καταφέρνει να απομονώσει την Μπόνι και τον Τζέρεμι και οι τρεις τους φτάνουν στον Σάιλας. Στην προσπάθεια να πάρουν τη θεραπεία, ο Σέιν τραυματίζεται ενώ λίγο αργότερα φτάνουν και οι υπόλοιποι. Εκεί, εμφανίζεται και η Κάθριν η οποία προσφέρει τον Τζέρεμι στον Σάιλας για να τραφεί και να ξυπνήσει. Εκείνη παίρνει τη θεραπεία και φεύγει, ενώ ο Σάιλας σκοτώνει τον Τζέρεμι.
Ο Σάιλας επιστρέφει μαζί με τους υπόλοιπους στο Μύστικ Φολς, όπου αποκαλύπτεται πως μπορεί να παίρνει όποια μορφή θέλει με αποτέλεσμα κανείς να μην γνωρίζει πώς μοιάζει. Η Μπόνι προσπαθεί να τον σκοτώσει αφού πρώτα, επηρεασμένη από εκείνον, κάνει και την τρίτη θυσία (θυσία μαγισσών) ολοκληρώνοντας το τρίγωνο της έκφρασης. Για να το κάνει αυτό, πρέπει να ρίξει το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και της Άλλης Πλευράς, ώστε να έρθει σε επαφή με την Κετσία, η οποία θα της πει πώς πέτρωσε τον Σάιλας πριν 2000 χρόνια. Στο μεταξύ, ο Σάιλας ψάχνει τη θεραπεία ώστε να γίνει θνητός και να πεθάνει, για να βρεθεί για πάντα με την αγαπημένη του, Αμάρα. Η Μπόνι καταφέρνει να τον πετρώσει και στη συνέχεια καταφέρνει να ανεβάσει και πάλι το πέπλο αλλά και να φέρει τον Τζέρεμι πίσω στη ζωή, με αντάλλαγμα όμως τη δική της ζωή.
Ο Στέφαν πάει να πετάξει το πετρωμένο σώμα του Σάιλας στη λίμνη, αλλά ανακαλύπτει πως αυτό έχει εξαφανιστεί. Ο Σάιλας εμφανίζεται εξηγώντας πως αφού η μάγισσα που έκανε το ξόρκι πέθανε, με τον θάνατό της λύθηκε και το ξόρκι. Ο Στέφαν είναι σοκαρισμένος από το γεγονός πως ο Σάιλας του μοιάζει κι εκείνος του εξηγεί το πώς η φύση προνόησε να κρατηθεί ισορροπία πριν από 2000 χρόνια, όταν εκείνος και η Αμάρα έγιναν αθάνατοι: δημιουργώντας σωσίες που μπορούσαν να πεθάνουν. Ο Σάιλας κλειδώνει τον Στέφαν στο χρηματοκιβώτιο που βρισκόταν εκείνος πριν και τον πετάει στη λίμνη.
Κάστινγκ
Το βασικό καστ αυτού του κύκλου αποτελούν οι Νίνα Ντόμπρεβ στο ρόλο των Ελένα Γκίλμπερτ και Κάθριν Πιρς, Πολ Γουέσλι στο ρόλο του Στέφαν Σάλβατορ, Ίαν Σομερχάλντερ στο ρόλο του Ντέιμον Σάλβατορ, Στίβεν Ρ. Μακουίν στο ρόλο του Τζέρεμι Γκίλμπερτ, Κατ Γκράχαμ στο ρόλο της Μπόνι Μπένετ, Κάντις Ακόλα στο ρόλο της Κάρολαϊν Φορμπς, Ζακ Ρόεριγκ στο ρόλο του Ματ Ντόνοβαν, Μάικλ Τρεβίνο στο ρόλο του Τάιλερ Λόκγουντ και Τζόζεφ Μόργκαν στο ρόλο του Κλάους Μάικλσον.
Η Ολυμπιονίκης αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής Γκάμπι Ντάγκλας έκανε μια κάμεο εμφάνιση στη σειρά στο επεισόδιο "My Brother's Keeper", ως εθελόντρια διακοσμήτρια για τον διαγωνισμό Μις Μύστικ Φολς. Σε συνέντευξή της η Ντάγκλας μοιράζεται την εμπειρία της με το καστ και στο γύρισμα.
Τον Φεβρουάριο του 2013, ανακοινώθηκε πως η Ντανιέλα Πινέδα προσλήφθηκε για το ρόλο της μάγισσας Σόφι για το επεισόδιο 20 "The Originals". Το επεισόδιο λειτούργησε ως πιλότος για την spin-off σειρά, η οποία επικεντρωνόταν στους Αρχικούς βρικόλακες και θα λάμβανε χώρα στη Νέα Ορλεάνη. Στη σειρά αυτή, η Πινέδα ανήκε στο βασικό καστ.
Παραπομπές
V
.biz
250px|μικρογραφία|Το λογότυπο Το .biz είναι ένας γενικός τομέας ανώτατου επιπέδου (gTLD) στο σύστημα ονοματοδοσίας του Διαδικτύου. Προορίζεται για την καταχώρηση τομέων που θα χρησιμοποιηθούν από τις επιχειρήσεις. Το όνομα είναι μια αφηρημένη γραφή της πρώτης συλλαβής της αγγλικής λέξης business.
Τον Δεκέμβριο του 2009 ο τομέας είχε 2.015.740 εγγεγραμμένους τομείς.
Ιστορία
Το .biz δημιουργήθηκε για να ανακουφίσει κάποια από τη ζήτηση για ονόματα τομέα στον τομέα .com και να παράσχει μια εναλλακτική λύση για τις επιχειρήσεις των οποίων το προτιμώμενο όνομα τομέα στο .com είχε ήδη καταχωριστεί από άλλο μέρος. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα νομικά ή γεωγραφικά προσόντα για την καταχώριση ενός ονόματος τομέα .biz, με την εξαίρεση ότι πρέπει να είναι για "καλή πίστη" ή για εμπορική χρήση. Δημιουργήθηκε το 2001 μαζί με αρκετούς άλλους τομείς ως πρώτη παρτίδα νέων gTLD που εγκρίθηκε από τον ICANN για την επέκταση του συστήματος ονομάτων τομέα εξαιτίας του αυξημένου ενδιαφέροντος για το ηλεκτρονικό εμπόριο στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το TLD διαχειρίζεται η NeuStar και οι καταχωρίσεις υποβάλλονται σε επεξεργασία μέσω διαπιστευμένων καταχωρητών.
Χρήση
Στις 23 Ιουνίου 2008 στην 32η Διεθνή Δημόσια Συνάντηση του ICANN στο Παρίσι, το μητρώο biz ανακοίνωσε ότι είχε ξεπεράσει επίσημα δύο εκατομμύρια εγγραφές παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Top-level domains
Προσάρτηση του Θιβέτ από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Το Θιβέτ τέθηκε υπό τον έλεγχο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας όταν η κυβέρνηση του Θιβέτ υπέγραψε τη Συμφωνία των Δεκαεπτά Σημείων την οποία επικύρωσε ο 14ος Δαλάι Λάμα στις 24 Οκτωβρίου 1951, αλλά αργότερα την αποκήρυξε με την αιτιολογία ότι έδωσε την έγκρισή του για την συμφωνία κάτω υπό πίεση. Αυτό συνέβη μετά από προσπάθειες της θιβετιανής κυβέρνησης να κερδίσει διεθνή αναγνώριση, να εκσυγχρονίσει τον στρατό της με διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης του Θιβέτ και της ΛΔΚ και μια στρατιωτική σύγκρουση στην περιοχή Chamdo του δυτικού Χαμ τον Οκτώβριο του 1950 Η σειρά των γεγονότων ονομάστηκε Ειρηνική Απελευθέρωση του Θιβέτ από την κινεζική κυβέρνηση  και κινεζική εισβολή στο Θιβέτ από την Κεντρική Θιβετιανή Διοίκηση και τη Θιβετιανή διασπορά.
Ιστορικό
Το Θιβέτ τέθηκε υπό τον έλεγχο της δυναστείας Τσινγκ της Κίνας το 1720 όταν οι Τσινγκ απέλασαν τις δυνάμεις του Χανάτου Τζουνγκάρ από το Θιβέτ. Παρέμεινε υπό την επικυριαρχία (ή προτεκτοράτο) των Τσινγκ μέχρι το 1912. Η διάδοχη Δημοκρατία της Κίνας διεκδίκησε την κληρονομιά όλων των εδαφών που κατείχε η δυναστεία Τσινγκ, συμπεριλαμβανομένου του Θιβέτ. Αυτός ο ισχυρισμός προβλεπόταν στο Αυτοκρατορικό Διάταγμα για την παραίτηση του αυτοκράτορα Τσινγκ που υπογράφηκε από την αυτοκράτειρα Dowager Longyu για λογαριασμό του εξάχρονου αυτοκράτορα Που Γι τη συνεχιζόμενη εδαφική ακεραιότητα των εδαφών των πέντε φυλών, Μαντσού, Χαν, Μογγόλων, Χούι και Θιβετιανών σε μια μεγάλη Δημοκρατία της Κίνας. Το Προσωρινό Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Κίνας υιοθέτησε το 1912 συγκεκριμένες μεθοριακές περιοχές της νέας δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου του Θιβέτ, ως αναπόσπαστα μέρη του κράτους.
Μετά την Επανάσταση του 1911, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής που περιλαμβάνει τη σημερινή Αυτόνομη Περιοχή του Θιβέτ έγινε ντε φάκτο ανεξάρτητο πολίτευμα, από την υπόλοιπη Δημοκρατία της Κίνας με το υπόλοιπο σημερινό μέρος να τεθεί υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης του Θιβέτ από το 1917. Ορισμένες παραμεθόριες περιοχές με υψηλούς θιβετιανούς πληθυσμούς παρέμειναν υπό τον έλεγχο του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος ( Κουομιντάνγκ) ή του τοπικού πολέμαρχου.
Η περιοχή TAR είναι επίσης γνωστή ως «Πολιτικό Θιβέτ», ενώ όλες οι περιοχές με υψηλό θιβετιανό πληθυσμό είναι συλλογικά γνωστές ως «Εθνικό Θιβέτ». Το πολιτικό Θιβέτ αναφέρεται στο πολίτευμα που διοικούνταν συνεχώς από τις κυβερνήσεις του Θιβέτ από τις πρώτες εποχές μέχρι το 1951, ενώ το εθνικό Θιβέτ αναφέρεται σε περιοχές βόρεια και ανατολικά όπου κυριαρχούσαν ιστορικά οι Θιβετιανοί, αλλά όπου, μέχρι τη σύγχρονη εποχή, η θιβετιανή δικαιοδοσία ήταν ακανόνιστη και περιοριζόταν σε ορισμένες μόνο περιοχές.
Εκείνη την εποχή, το Πολιτικό Θιβέτ απέκτησε de facto ανεξαρτησία, τα κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά του συστήματα έμοιαζαν με τη μεσαιωνική Ευρώπη. Οι προσπάθειες του 13ου Δαλάι Λάμα μεταξύ 1913 και 1933 να διευρύνει και να εκσυγχρονίσει τον θιβετιανό στρατό είχαν τελικά αποτύχει, κυρίως λόγω της αντίθεσης από ισχυρούς αριστοκράτες και μοναχούς. Στις 12 Αυγούστου 1927, η Δημοκρατία της Κίνας έδωσε εντολή πριν από τη δημοσίευση των νέων νόμων, όλοι οι νόμοι της ιστορίας σχετικά με τον θιβετιανό βουδισμό θα πρέπει να συνεχιστούν εκτός εάν υπήρχαν συγκρούσεις με νέο δόγμα ή νέους νόμους της Κεντρικής Κυβέρνησης. Η θιβετιανή κυβέρνηση είχε ελάχιστη επαφή με άλλες κυβερνήσεις του κόσμου κατά την περίοδο της de facto ανεξαρτησίας της, με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως η Ινδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό άφησε το Θιβέτ διπλωματικά απομονωμένο και αποκομμένο σε σημείο που δεν μπορούσε να κάνει καλά γνωστές στη διεθνή κοινότητα τις θέσεις του σε ζητήματα.
Οι προσπάθειες του Θιβέτ να παραμείνει ανεξάρτητο
Τον Ιούλιο του 1949, για να αποτρέψει την αναταραχή στο πολιτικό Θιβέτ υπό την αιγίδα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, η κυβέρνηση του Θιβέτ απέλασε την (Εθνικιστική) κινεζική αντιπροσωπεία στη Λάσα. Οι Εθνικιστές Κινέζοι ενέκριναν το αίτημα να εξαιρεθεί ο Lhamo Dhondup από τη διαδικασία κλήρωσης χρησιμοποιώντας το Golden Urn για να γίνει ο 14ος Δαλάι Λάμα στις 31 Ιανουαρίου 1940. Τον Νοέμβριο του 1949, η κυβέρνηση του Θιβέτ έστειλε μια επιστολή στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ και ένα αντίγραφο στον Μάο Τσε Τουνγκ, και μια ξεχωριστή επιστολή προς τη βρετανική κυβέρνηση, δηλώνοντας την πρόθεσή της να υπερασπιστεί τον εαυτό της "με κάθε δυνατό μέσο" ενάντια στις εισβολές στρατευμάτων της ΛΔΚ στο Θιβέτ.
Τις τρεις προηγούμενες δεκαετίες, η συντηρητική κυβέρνηση του Θιβέτ είχε συνειδητά αποδυναμώσει τον στρατό της και απέφυγε να εκσυγχρονιστεί. Οι βιαστικές προσπάθειες εκσυγχρονισμού και διεύρυνσης του στρατού ξεκίνησαν το 1949, αλλά αποδείχθηκαν ως επί το πλείστον ανεπιτυχείς και στις δύο πλευρές. Μέχρι τότε, ήταν πολύ αργά για να συγκεντρώσει και να εκπαιδεύσει έναν αποτελεσματικό στρατό. Η Ινδία παρείχε βοήθεια με φορητά όπλα και στρατιωτική εκπαίδευση. Ωστόσο, ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός ήταν πολύ μεγαλύτερος, καλύτερα εκπαιδευμένος, καλύτερα καθοδηγούμενος, καλύτερα εξοπλισμένος και πιο έμπειρος από τον Θιβετιανό Στρατό.
Το 1950, ο 14ος Δαλάι Λάμα ήταν 15 ετών και δεν είχε αποκτήσει την ενηλικίωσή του, έτσι ο Αντιβασιλέας Taktra ήταν ο ενεργών αρχηγός της θιβετιανής κυβέρνησης. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται παραδοσιακά ως αστάθειας και διχασμού, οι οποίες έγιναν πιο έντονες από την πρόσφατη συνωμοσία του Ρέτινγκ και μια διαμάχη για την αντιβασιλεία το 1947.
Προετοιμασίες από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Τόσο η ΛΔΚ όσο και οι προκάτοχοί τους, Εθνικιστές πάντα υποστήριζαν ότι το Θιβέτ ήταν μέρος της Κίνας. Η ΛΔΚ διακήρυξε επίσης ένα ιδεολογικό κίνητρο για να «απελευθερώσει» τους Θιβετιανούς από ένα θεοκρατικό φεουδαρχικό σύστημα. Τον Σεπτέμβριο του 1949, λίγο πριν την ανακήρυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσε ως κορυφαία προτεραιότητα την ενσωμάτωση του Θιβέτ, της νήσου Ταϊβάν, του νησιού Χαϊνάν και των Νήσων Πενγκού στη ΛΔΚ, είτε ειρηνικά ή είτε με τη βία. Η Κίνα θεώρησε την ενσωμάτωση του Θιβέτ ως σημαντική για την εδραίωση των συνόρων της και την αντιμετώπιση των ανησυχιών εθνικής άμυνας στα νοτιοδυτικά. Επειδή το Θιβέτ ήταν απίθανο να εγκαταλείψει οικειοθελώς την de facto ανεξαρτησία του, ο Μάο διέταξε τον Δεκέμβριο του 1949 να γίνουν προετοιμασίες για εισβολή στο Θιβέτ, προκειμένου να παρακινηθεί η θιβετιανή κυβέρνηση να διαπραγματευτεί. Η ΛΔΚ είχε πάνω από ένα εκατομμύριο ένοπλους άνδρες και είχε εκτενή εμπειρία μαχών από τον πρόσφατα ολοκληρωμένο κινεζικό εμφύλιο πόλεμο.
Διαπραγματεύσεις μεταξύ Θιβέτ και ΛΔΚ
Οι θιβετιανοί με επικεφαλής τον Tsepon WD Shakabpa, στις 19 Σεπτεμβρίου, δέχτηκαν την συνεργασία, με ορισμένες προϋποθέσεις σχετικά με την εφαρμογή. Τα κινεζικά στρατεύματα δεν χρειάζεται να σταθμεύουν στο Θιβέτ. Υποστηρίχθηκε ότι το Θιβέτ δεν απειλείτο, και εάν δεχόταν επίθεση από την Ινδία ή το Νεπάλ, θα μπορούσε να απευθύνει έκκληση στην Κίνα για στρατιωτική βοήθεια. Ενώ η Λάσα συζητούσε, στις 7 Οκτωβρίου 1950, κινεζικά στρατεύματα προέλασαν στο ανατολικό Θιβέτ, περνώντας τα σύνορα σε πέντε σημεία. Ο σκοπός δεν ήταν να εισβάλουν στο Θιβέτ καθεαυτό, αλλά να συλλάβουν τον θιβετιανό στρατό στο Chamdo, προκειμένου να αποθαρρύνουν την κυβέρνηση της Λάσα και έτσι να ασκήσουν ισχυρή πίεση για αποστολή διαπραγματευτών στο Πεκίνο για να υπογράψουν όρους για την παράδοση του Θιβέτ. Στις 21 Οκτωβρίου, η Λάσα έδωσε εντολή στην αντιπροσωπεία της να αναχωρήσει αμέσως για το Πεκίνο για διαβουλεύσεις με την κομμουνιστική κυβέρνηση και να αποδεχθεί την πρώτη διάταξη, εάν μπορούσε να εξασφαλιστεί το καθεστώς του Δαλάι Λάμα, ενώ απέρριψε τους άλλους δύο όρους. Αργότερα ακύρωσε ακόμη και την αποδοχή της πρώτης απαίτησης, όταν μια σύσκεψη έδειξε ότι τα τρία σημεία δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά, καθώς το Θιβέτ θα έπεφτε υπό ξένη κυριαρχία