cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αζιμουθιακός κβαντικός αριθμός
Περιγραφή
Υπάρχει ένα σύνολο κβαντικών αριθμών που σχετίζεται με τις ενεργειακές καταστάσεις των ατόμων. Οι τέσσερις κβαντικοί αριθμοί n, l, m, και s περιγράφουν την πλήρη και μοναδική κβαντική κατάσταση ενός ηλεκτρονίου σε ένα άτομο. Η κυματοσυνάρτηση της εξίσωσης Σρέντιγκερ μπορεί να χωριστεί σε τρεις εξισώσεις, οι οποίες όταν λυθούν οδηγούν στους τρεις πρώτους κβαντικούς αριθμούς. Κατά συνέπεια, οι εξισώσεις για τους τρεις πρώτους κβαντικούς αριθμούς συσχετίζονται μεταξύ τους. Ο αζιμουθιακός κβαντικός αριθμός προκύπτει ως λύση του πολικού μέρους της κυματοσυνάρτησης.
Η στροφορμή, L, ενός ηλεκτρονίου σε ένα άτομο που σχετίζεται με τον κβαντικό της αριθμό \mathbf{}l περιγράφεται μέσω της εξίσωσης:
Η ενέργεια ενός κύματος είναι η ταχύτητα πολλαπλασιασμένη με τη σταθερά του Πλανκ. Αυτό έχει ως συνέπεια την εμφάνιση πακέτων ενέργειας με μορφή σωματιδίων, που ονομάζονται κβάντα. Για να δείξουμε κάθε έναν από τους κβαντικούς αριθμούς σε μια κβαντική κατάσταση, η φόρμουλα για κάθε κβαντικό αριθμό περιλαμβάνει τη σταθερά του Πλανκ, η οποία επιτρέπει μόνο συγκεκριμένα διακριτά ενεργειακά επίπεδα.
Οι ηλεκτρονικοί φλοιοί έχουν ιδιαίτερα σχήματα, που περιγράφονται με γράμματα. Στην εικόνα δεξιά, τα γράμματα s, p, και d περιγράφουν το σχήμα της ατομικής τροχιάς.
Οι κυματοσυναρτήσεις τους παίρνουν τη μορφή των σφαιρικών αρμονικών, και περιγράφονται από τα πολυώνμα Legendre. Τα διάφορα τροχιακά που αντιστοιχούν σε διαφορετικές τιμές του l συχνά καλούνται υποφλοιοί, και (κυρίως για ιστορικούς λόγους) αναφερόμαστε σε αυτά με γράμματα:
Κάθε μία κατάσταση διαφορετικής στροφορμής μπορεί να πάρει μέχρι 2(2l+1) ηλεκτρόνια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο τρίτος κβαντικός αριθμός παίρνει ακέραιες τιμές από −l μέχρι l, οπότε υπάρχουν 2l+1 πιθανές καταστάσεις. Κάθε ξεχωριστό nlml τροχιακό μπορεί να καταληφθεί από δύο ηλεκτρόνια με αντίθετα σπιν (που δίνονται από τον κβαντικό αριθμό του σπιν ms), δίνοντας συνολικά 2(2l+1) ηλεκτρόνια. Αν και τροχιακά με υψηλότερο l από αυτό που δίνεται στον πίνακα είναι απόλυτα επιτρεπτές, οι παραπάνω τιμές καλύπτουν όλα τα άτομα που έχουν ανακαλυφθεί ως τώρα.
Για δοσμένη τιμή του κύριου κβαντικού αριθμού, n, οι πιθανές τιμές του l είναι από 0 μέχρι n−1. Κατά συνέπεια, ο φλοιός με n=1 περιέχει μονάχα έναν υποφλοιό και μπορεί να πάρει μόνο μέχρι 2 ηλεκτρόνια, ο φλοιός με n=2 περιέχει έναν s και έναν p υποφλοιό και μπορεί να πάρει μέχρι 8 ηλεκτρόνια συνολικά, ο n=3 φλοιός περιέχει s, p and d υποφλοιούς και μπορεί να πάρει μέχρι 18 ηλεκτρόνια, και ούτω καθ' εξής. Γενικά, ο μέγιστος αριθμός ηλεκτρονίων στο n-ιοστό ενεργειακό επίπεδο είναι 2n2).
Ανάλογα με την τιμή του n, του κύριου κβαντικού αριθμού, υπάρχει ένας κβαντικός αριθμός της στροφορμής l και οι ακόλουθες σειρές:
Σύνθεση στροφορμών
Δοσμένης της ολικής στροφορμής η οποία είναι το άθροισμα των επιμέρους στροφορμών  και ,
ο κβαντικός αριθμός j σχετίζεται με το μέτρο της και μπορεί να πάρει τιμές από |l_1 - l_2| μέχρι l_1 + l_2 σε ακέραια βήματα, όπου l_1 και l_2 είναι οι κβαντικοί αριθμοί που αντιστοιχούν στα μέτρα των επιμέρους στροφορμών.
Ολική στροφορμή ενός ηλεκτρονίου σε άτομο
Εξ' αιτίας των αλληλεπιδράσεων σπιν-τροχιάς στα άτομα, η τροχιακή στροφορμή δε μετατίθεται πλέον με τη Χαμιλτονιανή, και το ίδιο συμβαίνει και για το σπιν. Παρ' όλα αυτά, η ολική στροφορμή J μετατίθεται με τη Χαμιλτονιανή, οπότε είναι σταθερή. Η J ορίζεται μέσω της σχέσης
όπου L είναι η τροχιακή στροφορμή και S το σπιν. Η ολική στροφορμή ικανοποιεί τις ίδιες σχέσεις μετάθεσης, που ικανοποιεί η απλή στροφορμή, δηλαδή τις
από την οποία συνεπάγεται ότι
όπου J_{i,j} είναι για τα J_x, J_y και J_z.
Οι κβαντικοί αριθμοί που περιγράφουν το σύστημα, που διατηρούνται σταθεροί με την πάροδο του χρόνου, είναι τώρα οι j και m_j, που ορίζονυαι μέσω της δράσης της J πάνω στην κυματοσυνάρτηση \psi
Δηλαδή ο j σχετίζεται με το μέτρο της ολικής στροφορμής και ο m_j με την προβολή της σε συγκεκριμένο άξονα.
Σχέση μεταξύ παλιών και νέων κβαντικών αριθμών
Οι αριθμοί j και mj, μαζί με την αρτιότητα της κβαντικής κατάστασης, αντικαθιστούν τους τρεις κβαντικούς αριθμούς l, ml και ms, με τους οποίους και σχετίζονται. Πιο συγκεκριμένα, τα ιδιοδιανύσματα των j, mj και της αρτιότητας, τα οποία είναι επίσης ιδιοδιανύσματα της Χαμιλτονιανής, είναι γραμμικοί συνδυασμοί των ιδιοδιανυσμάτων των l, ml και ms.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ατομική φυσική
Παύλος Παπαδόπουλος
Ο Παύλος Παπαδόπουλος (13 Αυγούστου 1972) είναι Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1972. Σπούδασε στο Λονδίνο, και είναι πτυχιούχος Επικοινωνίας, ΜΜΕ και Πολιτιστικών Σπουδών (Media and Cultural Studies) της Σχολής Επικοινωνίας του Λονδίνου (London School of Communication). Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1992, σε ηλικία 20 ετών, ως εξωτερικός συνεργάτης σε περιοδικά.
Από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν ανταποκριτής της εφημερίδας «Το Βήμα» στο Λονδίνο, ενώ από το 2000 έως το 2004 διατέλεσε ειδικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κώστα Σημίτη.
Το 2016 προκάλεσε μεγάλη αίσθηση με τη δημοσιοποίηση μυστικών συναντήσεων του πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα με τον πρόεδρο του ΔΟΛ Σταύρο Ψυχάρη, που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδεχτεί. Στο έντονα αλληγορικό ρεπορτάζ ο Παπαδόπουλος αναφέρθηκε σε μία «γάτα Ιμαλαΐων» που ήταν παρούσα σε μία από τις συναντήσεις των δύο ανδρών. Για το τι μπορεί να σημαίνει η γάτα δόθηκαν διάφορες εκδοχές από τα ΜΜΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Οκταβία η Πρεσβύτερη
H Οκταβία η Πρεσβύτερη (λατιν. Octavia Major, πριν το 69 π.Χ. - μετά το 29 π.Χ.) από το γένος των Οκταβίων, ήταν η μεγαλύτερη, ετεροθαλής αδελφή του Αυγούστου. Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτή· ο Πλούταρχος τη συγχέει με την Οκταβία τη Νεότερη, αμφιθαλή αδελφή του Αυγούστου.
Βιογραφία
Ήταν το πρώτο τέκνο του Γαΐου Οκταβίου IV ανθυπάτου από την πρώτη του σύζυγο Ανχαρία. Ο Γ. Οκτάβιος IV έκανε δεύτερο γάμο με την Ατία Βάλβα και απέκτησε άλλα δύο τέκνα, την Οκταβία τη Νεότερη και τον Γάιο Οκτάβιο V, που μετά την υιοθεσία του ονομάστηκε Γάιος Ιούλιος Καίσαρ, απεκαλείτο όμως Οκταβιανός (= μικρός Οκτάβιος) και αργότερα έγινε Αύγουστος.
Εγγονός της ήταν ο Σέξτος Αππουλείος ΙΙΙ, που οι ιστορικοί πίστευαν, ότι νυμφεύθηκε την Κλαυδία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη, εξαδέλφη του πατέρα του Σέξτου Αππουλείου ΙΙ ως κόρη της Οκταβίας της Νεότερης. Αλλά το 1939 ο σερ Ρόνλντ Σάυμ υποστήριξε, ότι τέτοιος γάμος απαγορευόταν, λόγω στενής συγγένειας (αιμομιξίας).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σέξτο Αππουλείο Ι, ίσως ιερέα του Ιουλίου Καίσαρα (flamen Julialis) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Μπρουνχίλντα της Αυστρασίας
Η Μπρουνχίλντα της Αυστρασίας (Τολέδο, περί το 543 - 613) ήταν βασίλισσα στην Αυστρασία μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Σιγιβέρτο Α΄ από τον Οίκο των Μεροβίγγειων, διετέλεσε κατόπιν αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου της, του εγγονού και του δισέγγονου της. Η μακρά περίοδος της αντιβασιλείας της διανέμεται σε τρεις περιόδους, τις εποχές που κυβέρνησαν ο γιος της Χιλδεβέρτος Β΄ (575 - 583), ο εγγονός της Θευδεβέρτος Β΄ (595 - 599) και ο δισέγγονος της Σιγιβέρτος Β΄ (613). Την περίοδο αυτή σημειώθηκαν ισχυρές εντάσεις ανάμεσα στο στέμμα και τους μεγιστάνες του βασιλείου. Η Μπρουνχίλντα ήταν ικανή ηγεμόνας με πανίσχυρη προσωπικότητα, αυτό την έφερε σε σύγκρουση με τους ευγενείς, την εκκλησία και τους συγγενείς του συζύγου της.
Η μεγαλύτερη προστριβή της έγινε με την Φρεδεγόνδη ερωμένη του βασιλιά της Νευστρίας Χιλπέριχου Α΄ η οποία είχε θανατώσει την αδελφή της Γκαλσβίνθα νόμιμη σύζυγο του Χιλπέριχου Α΄. Η σύγκρουση διατηρήθηκε μέχρι τον θάνατο της Φρεδεγόνδης (597), την ίδια περίοδο η Φρεδεγόνδη τακτοποίησε την δολοφονία του συζύγου της Μπρουνχίλντας και φυλακίστηκε και η ίδια ένα διάστημα. Ο εμφύλιος πόλεμος έληξε όταν ο γιος της Φρεδεγόνδης Χλωτάριος Β΄ νίκησε σε μάχη την Μπρουνχίλντα και την εκτέλεσε μαρτυρικά, ακρωτηριάστηκε από τέσσερα άλογα (613).
Η Μπρουνχίλντα ήταν η μικρότερη από της δύο κόρες του βασιλιά των Βησιγότθων στην Ισπανία Αθαναγίλδος και της συζύγου του Γκοσβίνθας. Ο πατέρας της έγινε βασιλιάς όταν ήταν η ίδια 11 ετών, την έστειλε για εκπαίδευση στο Τολέδο όπου και ασπάστηκε τον Αρειανισμό των γονέων της.
Πρώτος γάμος
Παντρεύτηκε τον Σιγιβέρτο Α΄ της Αυστρασίας, εγγονό του Κλόβις Α΄ (567) που έστειλε μία αποστολή στο Τολέδο με πολλά δώρα, ο γάμος έγινε στο Μετς και η Μπρουνχίλντα ασπάστηκε την Καθολική Εκκλησία. Ο πεθερός της Χλωτάριος Α΄ είχε ενώσει ολόκληρο το βασίλειο των Φράγκων αλλά με τον θάνατο του μοιράστηκε ξανά ανάμεσα στους γιους του (611). Ο Γρηγόριος Τουρώνης γράφει ότι ο γάμος του Σιγιβέρτου στάθηκε αιτία να δεχτούν έντονη κριτική οι αδελφοί του για τις επιλογές τους που είχαν παντρευτεί γυναίκες κατώτερων τάξεων, ο ίδιος παντρεύτηκε πριγκίπισσα με υψηλή εκπαίδευση. Ο αδελφός του Χιλπέριχος Α΄ ήταν ο πρώτος που αντέδρασε όπως γράφει ο Γρηγόριος, μετέβη στην Ισπανία και παντρεύτηκε την Γκαλσβίνθα αδελφή της Μπρουνχίλντας. Η Γκαλσβίνθα διέταξε αμέσως τον βασιλιά να διώξει από τα ανάκτορα όλες τις ερωμένες κάτι που δυσαρέστησε έντονα τόσο τον ίδιο τον Χιλπέριχο όσο και την Φρεδεγόνδη που οργάνωσαν την δολοφονία της. Την Γκαλσβίνθα έπνιξε στον ύπνο της ένας πληρωμένος δολοφόνος, αμέσως μετά ο Χιλπέριχος Α΄ παντρεύτηκε την ερωμένη του Φρεδεγόνδη.
Η δολοφονία της Γκαλσβίνθας εξόργισε τον Μπρουνχίλντα, έφερε τόσο μεγάλο μίσος ανάμεσα στις βασίλισσες που έπεισαν τους συζύγους τους να ξεκηνίσουν εμφύλιο πόλεμο. Ο Σιγιβέρτος Α΄ έπεισε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκούντραμ της Βουργουνδίας να γίνει κριτής στην σύγκρουση ανάμεσα στις βασίλισσες. Ο Γκούντραμ αποφάσισε να επιστραφεί η προίκα της Γκαλσβίνθας που περιείχε τις πόλεις Λιμόζ, Καόρ, Μπεάρν και Μπιγκόρ στην Μπρουνχίλντα. Το μίσος ωστόσο εξακολουθούσε να υπάρχει, ο Χιλπέριχος αρνήθηκε να εγκαταλείψει τις πόλεις και η Μπρουνχίλντα δεν συγχωρούσε την δολοφονία της αδελφής της, ο επίσκοπος Τζερμέιν όφα Παρί (490 - 576) έκλεισε προσωρινά ειρήνη. Την περίοδο 567 - 570 ο Σιγιβέρτος Α΄ και η Μπρουνχίλντα έκαναν τρία παιδιά :
Η ειρήνη διεκόπη όταν ο Χιλπέριχος επιτέθηκε στα εδάφη του Σιγιβέρτου, ο Χιλπέριχος ηττήθηκε και δραπέτευσε στο Τουρναί. Ο λαός του Παρισιού επιφύλαξε θερμή υποδοχή στον Σιγιβέρτο Α΄ την σύζυγο του Μπρουνχίλντα και τα τρία τους παιδιά, ο επίσκοπος Τζερμέιν ζήτησε από την Μπρουνχίλντα να κλείσει ειρήνη και να συγχωρέσει τους δολοφόνους της αδελφής της. Η Μπρουνχίλντα τον αγνόησε και έπεισε τον σύζυγο της να ξεκινήσει την πολιορκία του Τουρναί. Η Φρεδεγόνδη έστειλε δύο πληρωμένους δολοφόνους, ο Σιγιβέρτος Α΄ θανατώθηκε με δηλητηριασμένα μαχαίρια και η Μπρουνχίλντα συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Ρουέν.
Δεύτερος γάμος
thumb|250px|right|Γάμος της Μπρουνχίλντας με τον [[Σιγιβέρτος Α΄|Σιγιβέρτο Α΄ - Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας (15ος αιώνας)]] Ο Μεροβαίος δεύτερος γιος του Χιλπέριχου Α΄ από την πρώτη σύζυγο του Αουντοβέρα πήγε στην Ρουέν να επισκεφτεί την μητέρα του, εκεί αποφάσισε να παντρευτεί την χήρα Μπρουνχίλντα ώστε να έχει πιθανότητες να γίνει βασιλιάς. Η Φρεδεγόνδη ωστόσο ξεκαθάρισε ότι μόνο οι δικοί της γιοι θα κληρονομήσουν τον Σιγιβέρτο Α΄, δεν θα επιτρέψει σε κανέναν γιο του συζύγου του από προηγούμενο γάμο να τον διαδεχτεί. Ο Μεροβαίος και η Μπρουνχίλντα παντρεύτηκαν από τον επίσκοπο της Ρουέν, ο γάμος ωστόσο ήταν αντίθετος με τους εκκλησιαστικούς κανόνες επειδή η Μπρουνχίλντα ήταν θεία του. Ο Χιλπέριχος Α΄ πολιόρκησε τον γιο του στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου, τελικά έκλεισαν ειρήνη και ο Μεροβαίος πήγε με τον πατέρα του στην Σουασόν. Στην προσπάθεια του να ακυρώσει τον γάμο ο Χιλπέριχος Α΄ κούρευε τον Μεροβαίο και τον έστειλε στο μοναστήρι του Λε Μαν για να γίνει ιερέας, ο Μεροβαίος δραπέτευσε στο ιερό του Αγίου Μαρτίνου στο Τουρ όπου βρισκόταν η εκκλησία του Γρηγορίου και αργότερα στην Καμπανία. Ο Μεροβαίος επέστρεψε στην Τουρ και όταν είδε ότι οι προσπάθειες του να διαδεχτεί τον πατέρα του δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα διέταξε έναν ιερέα να τον θανατώσει.
Δεύτερη αντιβασιλεία
thumb|250px|right|Η εκτέλεση της Μπρουνχίλντας - έργο του 15ου αιώνα Με τον θάνατο του Χιλδεβέρτου Β΄ η Μπρουνχίλντα προσπάθησε να κυβερνήσει την Αυστρασία και την Βουργουνδία στο όνομα των ανήλικων εγγονών της Θευδεβέρτου Β΄ και Θευδέριχου Β΄, ο Θευδεβέρτος έγινε βασιλιάς στην Αυστρασία και ο Θευδέριχος στην Βουργουνδία. Η Μπρουνχίλντα κατηγόρησε την Φρεδεγόνδη ότι βρισκόταν πίσω από τον πρόωρο θάνατο του γιου της ωστόσο εκείνη πέθανε την επόμενη χρονιά (597) και ο πόλεμος μεταξύ τους σταμάτησε, συνεχίστηκε με τους απογόνους τους. Ο μεγαλύτερος εγγονός της Θευδεβέρτος Β΄ την έδιωξε από την αυλή του, η Μπρουνχίλντα δραπέτευσε σε έναν χωρικό στην Καμπανία που την μετέφερε στον άλλο εγγονό της Θευδέριχο Β΄, ο χωρικός έγινε σύμφωνα με την παράδοση επίσκοπος της Οσέρ. Ο Θευδέριχος την καλοδέχτηκε και σύντομα έγινε όργανο της, η Μπρουχίλντα που ήθελε να εκδικηθεί τον Θευδεβέρτο Β΄ επειδή την έδιωξε έπεισε τον αδελφό του να του κηρύξει τον πόλεμο.
Η Μπρουνχίλντα ήταν ήδη σε μεγάλη ηλικία και αρκετά ταλαιπωρημένη από τις συγκρούσεις, τα γεγονότα αυτά έκαναν περισσότερο βίαιο τον χαρακτήρα της με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε ακρότητες. Ο πρώτος ερωμένος της ήταν ο Προτάντιος που ήθελε να του δώσει υψηλά αξιώματα, αποφάσισε να θανατώσει τον Μαγιορδόμο Μπέρτολντ για να του δώσει την θέση του. Έπεισε τον Θευδέριχο να τον στείλει σχεδόν απροστάτευτο να επιθεωρήσει ένα βασιλικό χωριό κατά μήκος του Σηκουάνα, την ίδια εποχή έστειλε στο ίδιο σημείο ο Χλωτάριος Β΄ τον δικό του Μαγιορδόμο με ισχυρό στρατό. Ο Μπέρτολντ κατάλαβε την παγίδα που τον έριξε η βασίλισσα και προσπάθησε να δραπετεύσει, περικυκλώθηκε από τους εχθρούς και θανατώθηκε, ο ερωμένος της Μπρουνχίλντας πήρε την θέση του ως Μαγιορδόμος. Η Μπρουνχίλντα και ο Προτάντιος έπεισαν σύντομα τον Θευδέριχο να κηρύξει τον πόλεμο στον Θευδεβέρτο αλλά οι ευγενείς που δεν μπορούσαν να ανεχθούν την αλαζονεία της Μπρουνχίλντας θανάτωσαν τον Προτάντιο. Ο δολοφόνος βασανίστηκε και εκτελέστηκε αλλά δεν ήταν το τελευταίο θύμα της βασίλισσας. Ο επίσκοπος της Βιέννης Δεζιδέριος κατηγόρησε γρήγορα την Μπρουνχίλντα για κατάχρηση της βασιλικής εξουσίας και βιαιότητα, έκανε δημόσιο κήρυγμα εναντίον της, η Μπρουνχίλντα και ο εγγονός της έστειλαν τρεις πληρωμένους δολοφόνους να τον θανατώσουν (612).
Τρίτη αντιβασιλεία
thumb|250px|right|Η εκτέλεση της Μπρουνχίλντας - έργο του 15ου αιώνα (Βρετανική Βιβλιοθήκη) Ο διάδοχος του Θευδέριχου Β΄ ήταν ο νόθος γιος του Σιγεβέρτος, ένα μικρό παιδί. Ο Μαγιορδόμος της Αυστρασίας Βαρνάχαρ Β΄ με τον φόβο ότι θα γίνει όργανο της ηλικιωμένης προγιαγιάς του συγκάλεσε Σύνοδο ευγενών στην οποία ορκίστηκαν ότι θα δίνουν όρκο υποτέλειας μόνο στον ίδιο σαν κυβερνήτη των δύο βασιλείων. Η Μπρουνχίλντα ωστόσο δεν εγκατέλειψε ποτέ τις προσπάθειες της, τον είχε κάθε στιγμή υπό αυστηρή επιτήρηση. O Μαγιορδόμος της Αυστρασίας Βαρνάχαρ Β΄, ο Μαγιορδόμος της Βουργουνδίας Ράντο, o Αρνούλφος του Μετς και ο Πεπίνος Β΄ του Λάντεν την εγκατέλειψαν και συμμάχησαν με τον Χλωτάριο Β΄, τον αναγνώρισαν σαν πραγματικό κυβερνήτη και κηδεμόνα του μικρού Σιγιβέρτου. Η Βρουνχίλδη, ο Σιγεβέρτος Β΄ και ο στρατός τους συνάντησαν τον Χλωτάριο Β΄ στο Αιν αλλά οι Πατρίκιοι τους εγκατέλειψαν και δραπέτευσαν. Η Μπρουνχίλντα με τον δισέγγονο και τον στρατό τους έφτασαν στο Ορμπ με την ελπίδα να τους υποστηρίξουν οι τοπικές Γερμανικές φυλές αλλά συνελήφθησαν από τους στρατιώτες του Χλωτάριου στην Λίμνη Νεσατέλ. Η Μπρουνχίλντα, ο Σιγεβέρτος Β΄, o μικρότερος αδελφός του Κόρβος και πολλά άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας εκτελέστηκαν με διαταγή του Χλωτάριου Β΄, χάρισε την ζωή μόνο στον βαπτιστικό του Μεροβαίο. Ο Χλωτάριος Β΄ ένωσε ξανά την Αυστρασία και την Νευστρία και έγινε βασιλιάς όλων των Φράγκων. Ο Χλωτάριος Β΄ κατηγόρησε την Μπρουνχίλντα σαν υπεύθυνη για τον θάνατο 11 βασιλέων των Φράγκων. Τα ονόματα των βασιλέων καταγράφονται στο "Τέταρτο Βιβλίο των Χρονικών της Φρεδεγόνδης" : Σιγεβέρτος Α΄, Χιλπέριχος Α΄, Θευδεβέρτος Β΄, Θευδέριχος Β΄, Σιγεβέρτος Β΄, Μεροβαίος γιος του Χιλπέριχου, Μεροβαίος γιος του Θευδέριχου, Κόρβος γιος του Θευδέριχου, Χιλδεβέρτος γιος του Θευδέριχου, οι γιοι του Θευδεβέρτου και πολλοί κληρικοί όπως ο Δεζιδέριος. Το Χρονικό γράφει συγκεκριμένα :
"Ο ενωμένος στρατός των Φράγκων και των Βουργουνδίων ζήτησε ομόφωνα την καταδίκη της Μπρουνχίλντας σε θάνατο. Ο βασιλιάς Χλωτάριος διέταξε να την ανεβάσουν σε μιά καμήλα, τέσσερα άγρια άλογο τράβηξαν με δύναμη τα άκρα της και την ακρωτηρίασαν, στην συνέχεια έκαψε την ίδια και όλα τα μέλη της μαζί με τα οστά".
Θρησκεία
thumb|250px|right|Το Βασίλειο των Φράγκων μετά την δεύτερη διανομή (561) Η Μπρουνχίλντα ανατράφηκε με τον Αρειανισμό αλλά μετά τον γάμο της με τον Σιγιβέρτο ασπάστηκε την Τριαδική Εκκλησία και έγινε σημαντικός προστάτης της. Ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ την έβλεπε με απέραντο σεβασμό, της έστειλε πολλές επιστολές, σε μία από αυτές της ζήτησε να απαγορεύσει από τον λαό της παγανιστικές συνήθειες όπως την λατρεία των δέντρων (597). Ο Γρηγόριος Τουρώνης ήταν άλλος ένας ευνοούμενος κληρικός, ήταν έμπιστος αυλικός τόσο του συζύγου όσο και του γιου της, ανέλαβε προσωπικά την προστασία των μοναστηριών και των επισκοπών στο βασίλειο. Η τακτική αυτή την έφερε σε σύγκρουση με τον επίσκοπο του Λυξέιγ-λε-Μπαιν Κολουμβάνο που εξορίστηκε στην Ιταλία και ίδρυσε το Μπόμπιο. Η Μπρουνχίλντα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην διαιώνιση της επισκοπής του Μωριέν σαν θυγατρική της επισκοπής της Βιέννης. Ο μεγαλύτερος κουνιάδος της και προστάτης της Γκούντραμ ίδρυσε νέα επισκοπή στη Σαιν-Ζαν-ντε-Μωριέν διαχωρίζοντας την κοιλάδα του Μωριέν και την κοιλάδα των Σούσων με την επισκοπή του Τορίνο. Ο επίσκοπος του Τορίνο διαμαρτυρήθηκε περισσότερο από 20 χρόνια για την Μπρουνχίλντα αλλά ο πάπας Γρηγόριος ο Μέγας απέρριπτε συνέχεια τα αιτήματα του, τελικά η Μπρουνχίλντα τον έδιωξε (599).
Θρύλοι
Η Μπρουνχίλντα τάφηκε στο Αββαείο του Αγίου Μαρτίνου στην Οτέν που ίδρυσε η ίδια (602), στο ίδιο σημείο ο επίσκοπος του Τουρ είχε κόψει μια βελανιδιά που λάτρευαν σε παγανιστικές τελετές. Το αβαείο καταστράφηκε μαζί με δύο τμήματα από το κάλυμμα της σαρκοφάγου της Μπρουνχίλντας (1793), η σαρκοφάγος βρίσκεται σήμερα στο "Μουσείο Ρολίν" του Οτέν. Πολλοί σχολιαστές έχουν δει την Μπρουνχίλντα σαν έμπνευση για την "Μπρουχίλντα και την Κριμχίλντα", δύο αντίπαλους χαρακτήρες στο Τραγούδι των Νιμπελούνγκεν. Η Κριμχίλντα παντρεύτηκε τον Ζίγκφριντ που έχει πολλές ομοιότητες με τον σύζυγο της Μπρουνχίλντας Σιγιβέρτο, οι χαρακτήρες και τα γεγονότα παραπέμπουν στην Γαλατία των Μεροβίγγειων το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα. Ο ιστορικός Τόμας Χότζκιν σημειώνει :
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Δημήτριος Αδάμης
Ο Δημήτριος Αδάμης υπήρξε αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, από τις Σέρρες.
Όταν κηρύχθηκε η επανάσταση, ήταν εγκατεστημένος στην Αίγυπτο. Εκεί συνέστησε μικρό ένοπλο σώμα, αποτελούμενο από 40 άνδρες. Ανέλαβε επίσης τη συνητήρηση του σώματος με ίδιους πόρους. Ήρθε στην Ελλάδα, όπου έλαβε μέρος σε πολλές μάχες υπό τον Ηπειρώτη Χατζημιχάλη Νταλιάνη, στη Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη και άλλου. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, παρέμεινε στον τακτικό στρατό, όπου υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός.
Αναφορές
Αδαμης Δημητριος Αδαμης Δημητριος
Θάρα
Ο Θάρα ή Τάρα (Εβραϊκά: תֶּרַח / תָּרַח ), είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται τόσο στο βιβλίο της Γένεσης, (κεφ.11:24 κ.ε. - 28), φερόμενος ως ο πατέρας του Αβραάμ και απόγονος του Σημ, όσο και στη Καινή Διαθήκη, στο Ευαγγέλιο κατά Λουκά (κεφ Γ΄:34) στις Πράξεις των Αποστόλων. Στη τιβεριανή γλώσσα το όνομα αυτό σημαίνει αγρίμι ή και αργόσχολος.
Οικογένεια
Σύμφωνα με τη βιβλική γραφή ο Θάρα ήταν γιος του Ναχώρ και εγγονός του Σερούχ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη φημισμένη πόλη Ουρ, νότια της Βαγδάτης, στη Μεσοποταμία, που την κατοικούσαν τότε οι Χαλδαίοι. Πολυθεϊστής ο ίδιος, επάγγελμά του ήταν η κατασκευή ξόανων και ειδώλων. Ο Θάρα είχε αποκτήσει τρεις γιους τον Άβραμ, μετέπειτα Αβραάμ, τον Άρραν (πατέρα του Λωτ) και τον Ναχώρ τον νεότερο, καθώς και μία κόρη τη Σεράη την οποία έλαβε σύζυγό του αργότερα ο αδελφός της Αβραάμ, ως Σάρα και μετέπειτα, κατ΄ εντολή του Γιαχβέ, Σάρρα, ευλογώντας έτσι την αιμομιξία τους.
Μετοίκιση
Όταν κάποτε πέθανε ο γιος του Αρράν, αφήνοντας ορφανό τον γιο του Λωτ, χωρίς ν΄ αναφέρεται η αιτία θανάτου του, ο Θάρα αποφάσισε να εγκαταλείψει οικογενειακά την Ουρ και να μετοικίσει στη Χαναάν. Το σημείο αυτό είναι αρκετά σκοτεινό για τους ερευνητές στην ανεύρεση των λόγων που οδήγησαν τον Θάρα να πάρει αυτή την απόφαση της μετοικεσίας.
Τελικά αφού έλαβε όλη την οικογένειά του, δηλαδή τους δύο γιους του, τη στείρα κόρη του αλλά και συγχρόνως νύμφη του Σάρα και τον εγγονό του Λωτ, μετακινούμενοι δυτικά έφθασαν στην ενδιάμεση πόλη Χαρράν στα βόρεια της Συριακής ερήμου όπου και εγκαταστάθηκε. Υπόψη ότι η πόλη Χαρράν αποδίδεται στη Π.Δ. ως πόλη κατατρεγμένων του ανθρώπινου γένους αφού σ΄ αυτήν είχαν καταφύγει οι πρωτόπλαστοι, ο Αδάμ και η Εύα μετά τον διωγμό τους από τον Παράδεισο.
Τελικά ο Θάρα παρέμεινε σε αυτή την πόλη όπου και πέθανε σε ηλικία 205 ετών. Πριν τον θάνατό του όμως, ο Αβραάμ παίρνοντας μαζί του την γυναίκα του και τον ανιψιό του, τον Λωτ, τον εγκατέλειψαν συνεχίζοντας εκείνοι το ταξίδι προς την Χαναάν.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε τον Θάρα Άγιο, τη μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν από τα Χριστούγεννα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Ταϊλανδέζικη κουζίνα
thumb|right|Khanom chin, νουντλς από ρύζι Με τον όρο ταϊλανδέζικη κουζίνα ή ταϊλανδική κουζίνα αναφερόμαστε σε όλα τα εδέσματα και τις πρακτικές μαγειρικής που συνδέονται με την Ταϊλάνδη, αλλά και τα υλικά που έχουν σχέση με την Ταϊλάνδη.
Ιστορία - Αρχή
Πολλοί είναι οι λόγοι που οδήγησαν την Ταϊλάνδη στην ανάπτυξη και τελειοποίηση της μαγειρικής της παράδοσης, με βασικότερο το γεγονός ότι υπήρξε η μόνη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας που σώθηκε από την επιβολή ανοιχτής αποικιοκρατίας, χάρη στην «επιδέξια» πολιτική των Βασιλιάδων της που υπέγραψαν εμπορικές συμφωνίες με τους Ευρωπαίους. Άλλος επίσης σημαντικός παράγοντας υπήρξε η κοινωνική συνοχή της λόγω της Βουδιστικής θρησκείας (94% του πληθυσμού της) και της Μοναρχίας.
Η εισβολή της ταϊλανδέζικης κουζίνας στις αγγλόφωνες χώρες έγινε αισθητή τις τρεις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Η ταχύτατη εξάπλωσή της οφείλεται όχι μόνον στην ποιότητα της αλλά και στο επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ταϊλανδών.
Οικονομία – Γεωγραφική Θέση
Συνδυάζοντας τα χαρακτηριστικά αυτά μαζί με την εγχώρια παραγωγή αγροτικών προϊόντων η Ταϊλάνδη κατόρθωσε να δημιουργήσει μια υψηλή και ιδιαίτερα ανεπτυγμένη γαστρονομική παράδοση. Η γεωγραφική της θέση επίσης, έδωσε στην Ταϊλανδέζικη κουζίνα μια μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης και της κινεζικής επιρροής που δέχθηκε.
Προϊόντα
thumb|right|Khao niao mamuang, ρύζι συνοδευόμενο από [[μάνγκο]] Εκτός από το ρύζι, το ζαχαροκάλαμο (74 εκατ. τόνοι το 2003), το καλαμπόκι, το σιτάρι, η ταπιόκα και ο ανανάς αποτελούν τα κύρια εξαγώγιμα προϊόντα της Ταϊλάνδης, όπως η σόγια και το σουσάμι. Η αλιεία, η πτηνοτροφία και η κτηνοτροφία αποτελούν επίσης σημαντικό, αλλά όχι πρωτεύοντα ρόλο, στην ανάπτυξη της οικονομίας της.
Γεύση
Σε ένα ταϊλανδέζικο εστιατόριο εκτός από χοιρινό, κοτόπουλο και ψάρι, μπορεί να γευθεί κανείς νουντλς και ντάμπλινγκ φτιαγμένα από ρυζάλευρο, πικάντικες σάλτσες, αρωματισμένες με φρέσκο κορίανδρο, σκόρδο, πιπερόριζα, γκαλανγκάλ, χυμό μοσχολέμονου (λάιμ) και πολλά άλλα.
Μετά το γεύμα ακολουθεί συνήθως κάποιο φρέσκο εξωτικό φρούτο όπως μάνγκο ή καρύδα ή άλλα εξωτικά φρούτα.  Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Πλαττνερίτης
Ο πλαττνερίτης (αγγλ. plattnerite) είναι ορυκτό οξείδιο του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καρλ Φρίντριχ Πλάττνερ (Carl Friedrich Plattner, 1800–1858), καθηγητή της μεταλλουργικής στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντάται σε υδροθερμικά κοιτάσματα τα οποία έχουν υποστεί οξείδωση σε πολύ ξηρά κλίματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, ο σμιθσονίτης, ο ημιμορφίτης, ο ροζασίτης, ο αουριχαλκίτης, ο πυρομορφίτης, ο βουλφενίτης, ο ασβεστίτης και ο χαλαζίας.
Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στη Σκωτία, στο Ιράν, στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Mapimi και την Santa Eulalia (Τσιχουάουα) του Μεξικού και τις Πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Αϊντάχο, Μοντάνα, Νεβάδα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα απαντά στα εξής μεταλλεία Λαυρίου: Ιλάριον Νο. 50, Φερνάντο Νο. 1, Έλαφος, «km-3», Μεγάλα Πεύκα Νο. 29, Σιγιά, Μαρία, παραλία Θορικού.
Σημειώσεις
Πλαττνεριτης
Σαιντ Ανν (Τζαμάικα)
Η Ενορία του Σαιντ Ανν (αγγλικά: Parish of Saint Ann) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 1.212,6 τ.χλμ. και πληθυσμό 166.762 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Σαιντ Ανς Μπέυ.
Ποτάμια
Το κυριότερο ποτάμι είναι το Γουάιτ Ρίβερ.
Κόλποι
Το Σαιντ Ανν διαθέτει αρκετούς κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Ντισκάβερι Μπέυ. Άλλοι σημαντικοί κόλποι είναι ο Ρανγουέι Μπέυ και ο Σαιντ Ανς Μπέυ.
Οικονομία
Στο Σαιντ Ανν καλλιεργούνται μπανάνες, πριμέντο, πιπερόριζα, καφές, ινδική καρύδα, καλαμπόκι, γλυκιές πατάτες, σενσιμίλια γιαμ, λίμες και αννάττο. Το έδαφος είναι κατάλληλο και για καλλιέργεια κίτρου.
Τουρισμός
Το Σαιντ Ανν είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Τζαμάικα, ειδικά οι Ότσο Ρίος και οι καταρράκτες του ποταμού Ντανς Ρίβερ. Η Αγία Άννα έχει πολλές ωραίες παραλίες, όπως η Πουέρτο Σέκο και πολλά ξενοδοχεία.
Σημαντικά πρόσωπα
Το Σαιντ Ανν ήταν η γενέτειρα των μουσικών Φλόιντ Λόιντ και Μπέρνινγκ Σπηρ και του Μάρκους Γκάρβεϊ, του Μπομπ Μάρλεϊ και του Πίτερ Κάρτζιλ. Οι Φλόιντ Λόιντ, Μπέρνινγκ Σπηρ και Μάρκους Γκάρβεϊ γεννήθηκαν στην Σαιντ Ανς Μπέυ και ο Μπομπ Μάρλεϊ στην Νάιν Μάιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
αγια άννα
Κωνσταντίνος της Ιμερετίας (1789-1844)
Πρώιμη ζωή και αιχμαλωσία
Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος ήταν γιος του βασιλιά Δαβίδ Β' τού Ιμερέτι και της Άννα Ορμπελιάνι. Σε ηλικία τριών ετών, παραδόθηκε από τον πατέρα του ως όμηρος στον Σολομώντα Β΄, ο οποίος είχε κερδίσει έναν αγώνα για την εξουσία και είχε εκθρονίσει τον Δαβίδ το 1791. Όταν ο Δαβίδ προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο το 1792, ο Σολομών φυλάκισε τον Κωνσταντίνο στο κάστρο του Μουχούρι. Όταν ο Δαβίδ Β΄ απεβίωσε εξόριστος στο οθωμανικό πασαλίκι τού Αχαλτσίχε το 1795, ο Κωνσταντίνος βρέθηκε σε μία συγκρουσιακή κατάσταση: έγινε ο μοναδικός διάδοχος τού θρόνου, ως ο πλησιέστερος νόμιμος συγγενής εξ αίματος τού άτεκνου απαγωγέα τού, Σολομώντα Β΄.
Τον Μάρτιο του 1802, η χήρα του Δαβίδ, βασίλισσα Άννα, παρενοχλούμενη από τον Σολομώντα, δραπέτευσε από το Ιμερέτι και έκανε αίτηση στον τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση τού γιου του. Ο Ρώσος διπλωμάτης Aλεξάντρ Σοκόλοφ έφτασε στο Ιμερέτι για διαπραγματεύσεις, αλλά ο Σολομών ήταν ανένδοτος, καθώς φοβόταν ότι οι Ρώσοι θα υποστήριζαν την αξίωση τού πιο επιδεκτικού Κωνσταντίνου για τον θρόνο. Μετά από μακροχρόνιες απειλές και δωροδοκία από τον Ρώσο διοικητή στον Καύκασο, πρίγκιπα Τσιτσιάνοφ, ο Σολομών συμφώνησε να απελευθερώσει τον Κωνσταντίνο, υπό τον όρο ότι δεν θα έμενε για πολύ στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα των γεωργιανών κτήσεων της Ρωσίας, και να φύγει για τη Ρωσία το συντομότερο δυνατό. Η βασίλισσα Άννα συμφώνησε επίσης σε αυτόν τον συμβιβασμό και ο Κωνσταντίνος συνοδεύτηκε στην Τιφλίδα στις 30 Μαΐου 1803. Τον Απρίλιο του 1804, ο Σολομών αναγκάστηκε να δεχτεί τη ρωσική επικυριαρχία στη Σύμβαση τού Ελαζναούρι και, σε μία από τις διατάξεις της, αναγνώρισε τον Κωνσταντίνο ως διάδοχό του.
Απόδραση και εξέγερση
Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος διέμενε στην Τιφλίδα υπό την επίβλεψη των Ρώσων μέχρι τον Ιούνιο του 1804, όταν, ανήσυχος ότι οι ρωσικές αρχές σκέφτηκαν να τον επανεγκαταστήσουν στη Ρωσία, εκμεταλλεύτηκε την αναχώρηση τού Τσιτσιάνοφ για την εκστρατεία τού Εριβάν και διέφυγε στο Ιμερέτι. Εκεί βρήκε καταφύγιο στο κτήμα τού κουνιάδου του, πρίγκιπα Νταβίντ Αγιασβίλι. Ο Σολομών συμφιλιώθηκε με τον Κωνσταντίνο και τού παραχώρησε πολλά κάστρα και χωριά, όπως το Τσχάρι και το Tσιρκβάλι, ως την πριγκιπική του ιδιοκτησία (sabatonishvilo). Μία ομάδα Ρώσων στρατιωτών, που στάλθηκαν πίσω του δεν κατάφερε να τον προσπεράσει. Ούτε απειλές, ούτε πειθώ μπόρεσαν να αναγκάσουν τον Κωνσταντίνο να επιστρέψει στην Τιφλίδα. Ο Σολομών, ομοίως, απέρριψε επανειλημμένα αιτήματα της ρωσικής κυβέρνησης να τον παραδώσει.
Καθώς οι σχέσεις τού Σολομώντα με τη Ρωσία επιδεινώθηκαν σταδιακά, ο Τσάρος Αλέξανδρος διέταξε να καθαιρεθεί ο Σολομών και, μαζί με τον κληρονόμο του Κωνσταντίνο, να εκτοπιστεί από το Ιμερέτι. Τον Φεβρουάριο του 1810 ο ρωσικός στρατός προχώρησε για την κατάκτηση τού Ιμερέτι. Ο Κωνσταντίνος ήταν μαζί με τον Σολομώντα, ενθαρρύνοντάς τον να αντισταθεί, έως ότου ο βασιλιάς αποφάσισε τελικά να συνθηκολογήσει τον Μάρτιο του 1810. Τον Απρίλιο τού 1810, ο Κωνσταντίνος επίσης παραδόθηκε και, μη μπορώντας να λάβει άδεια να ζήσει ως ιδιώτης στην ιδιοκτησία του, διατάχθηκε να μετακομίσει στη Ρωσία. Στις 31 Ιουλίου έφυγε από την Τιφλίδα για την Αγία Πετρούπολη.
Η ζωή στη Ρωσία
Το 1812, με διάταγμα του Τσάρου, ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Κοζάκων Σωματοφυλάκων ως λοχαγός και προήχθη σε ανθυπασπιστής τού Τσάρου Αλέξανδρου Α΄. Το 1813 μετατέθηκε στο Σύνταγμα των Ουσάρων Σωματοφυλάκων. Πήρε μέρος στον πόλεμο κατά της Ναπολεόντειας Γαλλίας από το 1812 έως το 1814. Το 1817, ο Κωνσταντίνος έγινε υποστράτηγος και διορίστηκε διοικητής της 1ης ταξιαρχίας της 1ης μεραρχίας ουσάρων. Τού απονεμήθηκαν τα ρωσικά παράσημα τού Αγ. Βλαντιμίρ, 4ης Τάξης, της Αγ. Άννας, 1ης Τάξης και τού Αγ. Γεωργίου, 4ης Τάξης. Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος αποσύρθηκε από τη στρατιωτική θητεία το 1838. Απεβίωσε στη Μόσχα το 1844 και τάφηκε στο μοναστήρι Ντόνσκοι.
Οικογένεια
Ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Μαρία Τερέζα Ντένις Λόπες ντα Σίλβα, κόρη Πορτογάλου διπλωμάτη, το 1822 και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά:
Τρίτον, ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε την Eκατερίνα Σεργκέγιεβνα Στραχόβα (απεβ. στις 22 Οκτωβρίου 1875) και απέκτησε ένα παιδί μαζί της:
Στον Κωνσταντίνο επετράπη να διατηρήσει τον τίτλο του tsarevich ("βασιλικού πρίγκιπα"), και τα παιδιά του εξομοιώθηκαν με τη ρωσική αριστοκρατία πριγκίπων (knyaz) το 1812. Αυτοί και οι απόγονοί τους έφεραν τον τίτλο και το επίθετο των πριγκίπων και πριγκιπισσών Ιμερετίνσκι (Иμереτински, Имеретинский), με τον χαρακτηρισμό της «Γαλήνιας Υψηλότητας» (Светлейший князь) που προστέθηκε στην εκφώνησή τους, όπως καθορίστηκε από το Κρατικό Συμβούλιο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 20 Ιουνίου 1865. Αυτή η γραμμή έχει εκλείψει από άρρενα μέλη το 1978.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κάτω Κουδούνι Αιτωλοακαρνανίας
Το Κάτω Κουδούνι, επίσημα Κάτω Κουδούνιον, είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 180 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα νότια του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε απόσταση 18 χλμ. βορειοανατολικά του Μεσολογγίου (μέσω Αγίου Γεωργίου). Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1908 ως μέρος του τότε Δήμου Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Άνω Κουδούνι, και τα Μελικιναίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Κουδουνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 5 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ράιαν Ο'Νιλ
Ο Ράιαν Ο'Νιλ (πλήρες όνομα: Τσαρλς Πάτρικ Ράιαν Ο'Νιλ (γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1941) είναι Αμερικανός ηθοποιός και πρώην πυγμάχος. Ο Ο'Νιλ εκπαιδεύτηκε ως ερασιτέχνης πυγμάχος πριν ξεκινήσει την καριέρα του στην υποκριτική το 1960. Το 1964, πήρε τον ρόλο του Ρόντνεϊ Χάρινγκτον στη βραδινή σαπουνόπερα του ABC Πέυτον Πλέις. Η σειρά έγινες αμέσως επιτυχία και απογείωσε την καριέρα του Ο'Νιλ. Στη συνέχεια, ο Ο'Νιλ έκανε επιτυχία σε ταινίες, με κυριότερη την Ιστορία αγάπης (Love Story, 1970), για την οποία έλαβε υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού, Μια τρελή τρελή καταδίωξη (1972) και Χάρτινο φεγγάρι (Paper Moon, 1973) του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς, Μπάρι Λίντον του Στάνλεϊ Κιούμπρικ (1975), Η γέφυρα του Άρνεμ (A Bridge Too Far) του Ρίτσαρντ Ατένμπορο (1977) και Ντράιβερ, ο ασύλληπτος οδηγός (The Driver) του Γουόλτερ Χιλ (1978). Από το 2005 έως το 2017, είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στη σειρά του Fox Bones ως Μαξ.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ο'Νιλ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος της ηθοποιού Πατρίτσια Ρουθ Όλγα (το γένος Οκάλαχαν, 1907-2003) και του μυθιστοριογράφου και σεναριογράφου Τσαρλς Ο'Νιλ. Ο πατέρας του ήταν ιρλανδικής και αγγλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του είχε ιρλανδική (από πατέρα) και εβραϊκή Ασκενάζι (από μητέρα) καταγωγή. Ο αδερφός του, Κέβιν, είναι ηθοποιός και σεναριογράφος.
Ο Ο'Νιλ παρακολούθησε το γυμνάσιο University στο Λος Άντζελες, όπου και εκπαιδεύτηκε ως πυγμάχος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο πατέρας του ανέλαβε τη συγγραφή για μια τηλεοπτική σειρά με τίτλο Citizen Soldier και μετακόμισε με την οικογένειά του στο Μόναχο, όπου ο Ο'Νιλ παρακολούθησε Αμερικανικό Λύκειο.
Τηλεοπτικοί ρόλοι και πρώτες δουλειές
Στη Γερμανία, ο Ο'Νιλ δυσκολευόταν στο σχολείο, οπότε η μητέρα του του βρήκε δουλειά ως αντικαταστάτη σε μια εκπομπή που γυριζόταν στην περιοχή με τίτλο Tales of the Vikings. Ο Ο'Νιλ δούλεψε στη σειρά ως κομπάρσος και κασκαντέρ και ενδιαφέρθηκε για την υποκριτική.
Ο Ο'Νιλ επέστρεψε στις ΗΠΑ και προσπάθησε να πετύχει ως ηθοποιός. Έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ως πρωταγωνιστής σε ένα επεισόδιο της σειράς The Many Loves of Dobie Gillis το 1960. Ακολούθησαν κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στις εκπομπές The Untouchables, General Electric Theatre, The DuPont Show with June Allyson, Laramie, Two Faces West, Westinghouse Playhouse (αρκετά επεισόδια), Bachelor Father, My Three Sons, Leave It To Beaver και The Virginian. Είχε συμβόλαιο με τη Universal αλλά το άφησαν να λήξει.
1962–1963: Empire
Από το 1962 έως το 1963, ο Ο'Νιλ έπαιζε κανονικά στη σειρά Empire (Αυτοκρατορία) του NBC, ένα σύγχρονο γουέστερν, όπου ενσάρκωνε τον Ταλ Γκάρετ. Η σειρά διάρκεσε για 33 επεισόδια. Το 1963, η σειρά αναβίωσε ως Redigo, αλλά ο Ο'Νιλ απέρριψε την ευκαιρία να ξαναπάρει τον ρόλο του. Όταν τελείωσε η σειρά, ο Ο'Νιλ επέστρεψε στις έκτακτες εμφανίσεις σε εκπομπές όπως Perry Mason και Wagon Train.
1964–1969: Πέιτον Πλέις και The Big Bounce
Το 1964 πήρε τον ρόλο του Ρόντνεϊ Χάρινγκτον στο δραματικό σίριαλ Πέιτον Πλέις.
Η σειρά είχε μεγάλη επιτυχία, κάνοντας τους ηθοποιούς της, συμπεριλαμβανομένου του Ο'Νιλ, πασίγνωστους σε όλες τις ΗΠΑ. Σε αρκετούς προσφέρθηκαν κινηματογραφικοί ρόλοι, όπως στη Μία Φάροου στην ταινίαΤο μωρό της Ρόζμαρι (1968) και στην Μπάρμπαρα Πέρκινς στην ταινία Η κοιλάδα με τις κούκλες (1967). Ο Ο'Νιλ ήθελε επίσης να γυρίσει ταινίες.
Κατά τη διάρκεια της σειράς, ο Ο'Νιλ εμφανίστηκε σε ένα πιλοτικό επεισόδιο για μια προτεινόμενη σειρά με τίτλο European Eye (1968). Υπέγραψε επίσης ένα συμβόλαιο ηχογραφήσεων με το ABC.
Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος του Ο'Νιλ σε μεγάλου μήκους ταινία ήρθε με την ταινία Είμαι μία αδίστακτη (The Big Bounce, 1969), που βασιζόταν σε ένα μυθιστόρημα του Έλμορ Λέναρντ. Το 1969, εμφανίστηκε σε μια τηλεοπτική έκδοση του Under the Yum Yum Tree (1963).
1970–1974: Ιστορία αγάπης, Μια τρελή τρελή καταδίωξη και Χάρτινο Φεγγάρι
Το 1970, έπαιξε τον ρόλο ενός ολυμπιακού αθλητή στην ταινία Ημέρες δόξας (The Games). Η ταινία γράφτηκε εν μέρει από τον Έριχ Σίγκαλ, ο οποίος συνέστησε τον Ο'Νιλ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Ιστορία αγάπης (1970), που βασιζόταν στο ομότιτλο μυθιστόρημα και σενάριο του Σίγκαλ. Αρκετοί ηθοποιοί είχαν απορρίψει τον ρόλο, συμπεριλαμβανομένων των Μπο Μπρίτζες και Γιον Βόιτ, προτού αυτός προσφερθεί στον Ο'Νιλ. Η αμοιβή του ήταν 25.000 δολάρια. Έχει πει ότι είχε μια προσφορά για να εμφανιστεί σε μια ταινία του Τζέρι Λιούις με πέντε φορές περισσότερα χρήματα, αλλά ο Ο'Νιλ ήξερε ότι η ταινία Ιστορία αγάπης ήταν η καλύτερη προοπτική και την επέλεξε. Ο επικεφαλής του στούντιο της Paramount, Ρόμπερτ Έβανς, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την πρωταγωνίστρια της ταινίας, Άλι Μακγκρό, είπε ότι δοκίμασαν 14 άλλους ηθοποιούς κανένας δεν συγκρινόταν με τον Ο'Νιλ. είπε ότι ο ρόλος του ήταν "ένας ρόλος Κάρι Γκραντ - ενός όμορφου πρωταγωνιστής με πολλά συναισθήματα". "Ελπίζω να αρέσει στους νέους", είπε ο Ο'Νιλ πριν βγει η ταινία. «Δεν θέλω να επιστρέψω στην τηλεόραση". Η ταινία σημείωσε ρεκόρ εισιτηρίων, έκανε τον Ο'Νιλ σταρ και του χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου Ο Ο'Νιλ πάντως είχε δυσανασχετήσει επειδή δεν του δόθηκε ποτέ ποσοστό των κερδών, σε αντίθεση με τη συμπρωταγωνίστριά του, Άλι Μακγκρό.
Μεταξύ της παραγωγής και της κυκλοφορίας της ταινίας, ο Ο'Νιλ εμφανίστηκε σε μια τηλεοπτική ταινία που έγραψε ο Έρικ Άμπλερ με τίτλο Το μίσος του έρωτα (Love Hate Love, 1971), η οποία έλαβε καλές κριτικές. Γύρισε επίσης ένα γουέστερν, το Δύο άγρια γεράκια (Wild Rovers, 1971) με τον Γουίλιαμ Χόλντεν για τον σκηνοθέτη Μπλέικ Έντουαρντς. Η ταινία Δύο άγρια γεράκια, άσχημα μονταρισμένη από την MGM, ήταν πολύ λιγότερο δημοφιλή από την Ιστορία αγάπης. Ο Ο'Νιλ επρόκειτο να γυρίσει κι άλλη ταινία για την MGM, με τίτλο Deadly Honeymoon (1974), από ένα μυθιστόρημα του Λάρι Μπλοκ. Ωστόσο, ο Ο'Νιλ αποχώρησε. Ο Πίτερ Μπογκντάνοβιτς είπε αργότερα ότι ο επικεφαλής της MGM Τζιμ Ομπρί φέρθηκε "σκληρά" στον Ο'Νιλ.
Επίσης, ο σκηνοθέτης Νίκολας Ρόουγκ ζήτησε από τον Ο'Νιλ να εμφανιστεί μαζί με τη Τζούλι Κρίστι σε μια διασκευή του Out of Africa που δεν έγινε ποτέ. Αντ' αυτού, ο Ο'Νιλ πρωταγωνίστησε στην κωμωδία Μια τρελή τρελή καταδίωξη (1972) του Μπογκντάνοβιτς μαζί με την Μπάρμπρα Στρέιζαντ. Η ταινία ήρθε τρίτη σε εισπράξεις το 1972 και του χάρισε μια προσφορά να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Μπάρι Λίντον του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Παράλληλα, ο Ο'Νιλ ενσάρκωσε έναν κλέφτη κοσμημάτων στην ταινία Ο κλέφτης που ήρθε στο γεύμα (The Thief Who Came to Dinner, 1972) με τη Ζακλίν Μπισέ και τον Γουόρεν Όουτς. Στη συνέχεια ξανασυνεργάστηκε με τον Μπογκντάνοβιτς για το Χάρτινο φεγγάρι (1973) στο οποίο πρωταγωνίστησε μαζί με την κόρη του Τέιτουμ Ο'Νιλ. Η Τέιτουμ κέρδισε Όσκαρ για την ερμηνεία της στη δημοφιλή ταινία και το 1973, ο Ο'Νιλ ψηφίστηκε από τους εκθέτες ως ο δεύτερος δημοφιλέστερος σταρ στη χώρα μετά τον Κλιντ Ίστγουντ.
1975–1980: Μπάρι Λίντον, Η γέφυρα του Άρνεμ και Ένα τρελό θεότρελο ζευγάρι
δεξιά|μικρογραφία| Ο Ο'Νιλ το 1970 στη [[Φινλανδία.]] Ο Ο'Νιλ πέρασε πάνω από ένα χρόνο γυρίζοντας το Μπάρι Λίντον (1975) με τον Κιούμπρικ. Η ταινία που προέκυψε θεωρήθηκε εμπορική απογοήτευση και είχε μικτές κριτικές. Ο Ο'Νιλ κέρδισε ένα βραβείο Harvard Lampoon χειρότερου ηθοποιού του 1975. Το 1985, ο Ο'Νιλ είπε ότι η εκείνη ταινία ήταν "εντάξει, αλλά αυτός [ο Κιούμπρικ] την άλλαξε εντελώς κατά τη διάρκεια ενός έτους που πέρασε μοντάροντάς τη". Η φήμη της ταινίας έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά ο Ο'Νιλ λέει ότι η καριέρα του δεν ανέκαμψε ποτέ μετά από αυτήν την ταινία.
Ο Ο'Νιλ επρόκειτο αρχικά να πρωταγωνιστήσει στο αποτυχημένο μιούζικαλ του Μπογκντάνοβιτς At Long Last Love αλλά αντικαταστάθηκε από τον Μπαρτ Ρέινολντς. Ωστόσο, γύρισε την κωμωδία Τρελοί παραγωγοί, απίθανοι σκηνοθέτες (Nickelodeon, 1976) με τους Ρέινολντς, Μπογκντάνοβιτς και Τέιτουμ Ο'Νιλ, έναντι αμοιβής 750.000 δολαρίων. Η ταινία απέτυχε εμπορικά.
Ο Ο'Νιλ συνέχισε με έναν μικρό ρόλο στην πολεμική ταινία Η γέφυρα του Άρνεμ (1977) ως στρατηγός Τζέιμς Γκάβιν. Η ερμηνεία του ως σκληροτράχηλου στρατηγού επικρίθηκε πολύ, αν και ο Ο'Νιλ ήταν μόλις ένα χρόνο μεγαλύτερος από τον Γκάβιν, όταν συνέβαιναν τα γεγονότα της ταινίας. "Φταίω εγώ που βγαίνω σαν να είμαι 16 και μου δίνουν ένα κράνος υπερβολικά μεγάλο για το κεφάλι μου;" θα πει αργότερα. «Τουλάχιστον έκανα το δικό μου άλμα με αλεξίπτωτο». Η ταινία είχε κακές εισπράξεις στις ΗΠΑ, αλλά τα πήγε καλά στην Ευρώπη.
Ο Ο'Νιλ απέρριψε αρχικά 3 εκατομμύρια δολάρια για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Oliver's Story (1978), μια συνέχεια στην Ιστορία αγάπης. Αντ' αυτής, εμφανίστηκε στην ταινία Ντράιβερ, ο ασύλληπτος οδηγός (1978), σε σκηνοθεσία του Γουόλτερ Χιλ, ο οποίος είχε γράψει τον Κλέφτη που ήρθε στο γεύμα. Και αυτή η ταινία ήταν εισπρακτική απογοήτευση στις ΗΠΑ, αλλά τα πήγε καλύτερα στο εξωτερικό. Ο Χιλ είπε αργότερα ότι ήταν "τόσο ευχαριστημένος με τον Ράιαν στην ταινία και πολύ απογοητευμένος που ο κόσμος δεν του έδινε ιδιαίτερη αναγνώριση για ό,τι έκανε. Για μένα, είναι ο καλύτερος που έχει υπάρξει. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλο ηθοποιό".
Ο Ο'Νιλ επρόκειτο να συνεχίσει με την ταινία The Champ (1979), σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι, αλλά αποφάσισε να αποσυρθεί αφού ο Τζεφιρέλι αρνήθηκε να βάλει τον γιο του Ο'Νιλ, Γκρίφιν, να παίξει μαζί του. Αντίθετα, συμφώνησε να γυρίσει το Oliver's Story, αφού το σενάριο ξαναγράφηκε. Ωστόσο, η ταινία ήταν εισπρακτική αποτυχία.
"Αυτό που πρέπει να κάνω τώρα, σοβαρά, είναι να κερδίσω μερικές καρδιές ως ηθοποιός", είπε το 1978. «Όπως το έκανε ο Κάρι Γκραντ. Ξέρω ότι έχω πολλά να κερδίσω. Αλλά είμαι αρκετά νέος. Θα φτάσω εκεί... "
Εκείνη την περίοδο, ο Ο'Νιλ επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στο The Bodyguard, σε σενάριο του Λόρενς Κάσνταν, με την Νταϊάνα Ρος για τον σκηνοθέτη Τζον Μπούρμαν. Ωστόσο, τα γυρίσματα δεν έγιναν ποτέ, επειδή αποσύρθηκε η Ρος, και η ταινία γυρίστηκε το 1992, με τον Κέβιν Κόσνερ στον παλιό ρόλο του Ο'Νιλ. Υπήρξαν κάποιες συζητήσεις για μια του εμφάνιση στην ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι Suffer or Die, αλλά δεν προέκυψε.
Ο Ο'Νιλ αντ' αυτού έπαιξε τον πυγμάχο σε μια κωμωδία με τίτλο Ένα τρελό θεότρελο ζευγάρι ξανά δίπλα στη Στρέιζαντ. Έλαβε αμοιβή 1 εκατομμύριο δολάρια συν ποσοστό επί των κερδών. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Επίσης, το 1979, γύρισε ένα ντοκιμαντέρ για έναν πυγμάχο που μανατζάρισε.
1981–1987: Παρακμή
Ο Ο'Νιλ ήθελε να πρωταγωνιστήσει στην κινηματογραφική έκδοση του μυθιστορήματος Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας που θα σκηνοθετούσε ο Άρθουρ Χίλερ, αλλά το βιβλίο τελικά έγινε μίνι σειρά. Αντ' αυτού, ο Ο'Νιλ γύρισε ένα θρίλερ χρηματοδοτούμενο από τη Βρετανία με τίτλο Πράσινη πέτρα (Green Ice, 1981), με περισσότερα χρήματα από όσα είχε λάβει ποτέ. Η ταινία είχε προβληματική παραγωγή (ο αρχικός σκηνοθέτης εγκατέλειψε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων) και απέτυχε εισπρακτικά.
Έκανε μια κάμεο εμφάνιση στο Circle of Two, μια ταινία που έκανε η κόρη του με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον. Ο Ο'Νιλ είπε ότι ο Μπάρτον του είπε στη διάρκεια των γυρισμάτων πως ήταν «πέντε χρόνια μακριά από την αποδοχή ως σοβαρός ηθοποιός. Από την άλλη, η ατζέντισσά μου, Σου Μένγκερς λέει ότι είμαι ακριβώς στο κατώφλι. Μοιράστε τη διαφορά, είναι δυόμισι χρόνια. Μια καλή εικόνα, αυτό είναι το μόνο που χρειάζομαι... "
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Ο'Νιλ επικεντρώθηκε στις κωμωδίες. Αμοίφθηκε με 2 εκατομμύρια δολάρια για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Μέσα από το τζιν μου δεν φοράω τίποτα (So Fine). Ακολούθησε το Partners (1982), μια φάρσα που γράφτηκε από τον Φράνσις Βέμπερ, στην οποία ο Ο'Νιλ έπαιξε έναν στρέιτ μπάτσο, που παριστάνει ως μυστικός το ένα ταίρι ενός γκέι ζευγαριού. Στη συνέχεια, έπαιξε τον ρόλο ενός σκηνοθέτη που βασίστηκε χαλαρά στον Πίτερ Μπογκντάνοβιτς στο Αγεφύρωτες σχέσεις (Irreconcilable Differences, 1984). Δεν έλαβε προκαταβολή, αλλά πήρε ποσοστό επί των κερδών. Η ταινία έκανε μικρή εισπρακτική επιτυχία.
Το 1984 τον αποκάλεσαν «Μπίλι Μάρτιν του Χόλιγουντ, είτε για τον έρωτά του με τη Φάρα Φόσετ... είτε για την πρόωρη κόρη του και ηθοποιό Τέιτουμ είτε για τους καβγάδες με τον γιο του Γκρίφιν. Φαίνεται ότι δεν μπορεί να μείνει μακριά από τις ειδήσεις». Ο Ο'Νιλ είπε ότι ένιωθε περισσότερο σαν τον Ρόκι Μαρτσιάνο, «αναρωτιέμαι γιατί οι άλλοι πάντα τα βάζουν μαζί μου. Αν είμαι σε καλή ταινία, τους αρέσω. Αν δεν είμαι, με μισούν. Κι εγώ πάντως τρελαίνομαι όταν δεν κάνω καλές ταινίες".
Ο Ο'Νιλ είπε ότι μετάνιωσε που γύρισε τις ταινίες Ο κλέφτης που ήρθε στο γεύμα, Η γέφυρα του Άρνεμ, Ντράιβερ, ο ασύλληπτος οδηγός, Μέσα από το τζιν μου δεν φοράω τίποτα, Partners και Πράσινη πέτρα. Δικαιολόγησε αυτές τις επιλογές εν μέρει με το γεγονός ότι είχε να πληρώνει διατροφές. Είπε επίσης ότι η ατζέντισσά του τον ενθάρρυνε να εργάζεται συνεχώς.
"Αν μπορούσα να κάνω έναν καλό σκηνοθέτη να με επιλέξει για μια ταινία, ήμουν εντάξει", είπε. «Σταμάτησαν όμως να με φωνάζουν στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Έκανα μια ολόκληρη ομάδα ταινιών που δεν έβγαλαν χρήματα και οι άνθρωποι έχασαν το ενδιαφέρον τους για μένα. Οι σκηνοθέτες με παίρνουν απρόθυμα. Αισθάνομαι ότι είμαι τυχερός που με καλούν έτσι κι αλλιώς και το ξέρουν και αυτοί. Είμαι glamour boy, προϊόν του Χόλιγουντ".
1988–2009: Β' ρόλοι και τηλεοπτική καριέρα
Ο Ο'Νιλ πήρε έναν β' ρόλο σε ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα στη Λάιζα Μινέλι με τίτλο Sam Find Out: A Triple Play (1988) και επίσης στη ρομαντική κωμωδία Εραστές από παλιά (Chances Are, 1989).
Επέστρεψε στην τηλεόραση για να παίξει μαζί με την τότε σύντροφό του Φάρα Φόσετ στο Small Sacrifices (1989).
Με τη Φόσετ γύρισαν μια σύντομη σειρά στο CBS με τίτλο Good Sports (1991) που διάρκεσε για 15 επεισόδια.
Ο Ο'Νιλ πρωταγωνίστησε με την Κάθριν Χέπμπορν στην τηλεοπτική ταινία The Man Upstairs (1992) και συμμετείχε στο Man of the House της Φόσετ (1995).
Είχε έναν καλό ρόλο στην ταινία Απιστίες (Faithful, 1996), όπου έπαιξε με τη Σερ.