Μοχαμάντ_Νατζιμπουλάχ
Απόσυρση των Σοβιετικών
Ενώ μπορεί να ήταν ο de jure ηγέτης του Αφγανιστάν, οι σοβιετικοί σύμβουλοι εξακολουθούσαν να ασκούν την πλειοψηφία των εργασιών όταν ο Νατζιμπουλάχ ανέλαβε τη διακυβέρνηση. Όπως παρατήρησε ο Γκορμπατσώφ: «Κάνουμε ακόμα τα πάντα μόνοι μας […]. Αυτό είναι κάτι που ολόκληρος ο λαός μας ξέρει να κάνει. Έχουν δεμένο χειροπόδαρα τον Νατζιμπουλάχ.» Ο Φικριάτ Ταμπέεφ, σοβιετικός πρέσβης στο Αφγανιστάν, κατηγορήθηκε ότι ενεργούσε ως γενικός κυβερνήτης υπό τον Γκορμπατσώφ. Ο Ταμπεέφ ανακλήθηκε από το Αφγανιστάν τον Ιούλιο του 1986, αλλά ενώ ο Γκορμπατσώφ ζήτησε το τέλος της σοβιετικής διαχείρισης του Αφγανιστάν, δεν θα μπορούσε παρά να κάνει κάποια διαχείριση μόνος του. Σε μια συνεδρίαση του Σοβιετικού Πολιτικού Γραφείου, ο Γκορμπατσώφ δήλωσε: «Είναι δύσκολο να οικοδομήσουμε ένα νέο κτίριο από παλιά υλικά […] Πιστεύω στον Θεό ότι δεν έχουμε κάνει κάποιο λάθος με τον Νατζιμπουλάχ.» Όπως αποδείχθηκε αργότερα, το πρόβλημα ήταν ότι οι στόχοι του Νατζιμπουλάχ ήταν αντίθετοι με αυτούς της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Νατζιμπουλάχ ήταν αντίθετος σε απόσυρση των σοβιετικών στρατευμάτων, ενώ η Σοβιετική Ένωση επιθυμούσε αυτήν την απόσυρση. Αυτό δικαιολογούνταν, μιας και ο στρατός του Αφγανιστάν ήταν στο χείλος της καταστροφής. Ο μόνος τρόπος διατήρησής του σύμφωνα με τον Νατζιμπουλάχ ήταν η διατήρηση της σοβιετικής παρουσίας. Τον Ιούλιο του 1986 αποσύρθηκαν από το Αφγανιστάν έξι συντάγματα, τα οποία αποτελούνταν από περίπου 15.000 στρατιώτες. Στόχος αυτής της πρόωρης απόσυρσης ήταν, σύμφωνα με τον Γκορμπατσώφ, να δείξει στον κόσμο ότι η σοβιετική ηγεσία ήθελε πραγματικά να εγκαταλείψει το Αφγανιστάν. Οι Σοβιετικοί ανέφεραν στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ότι σχεδιάζουν να αποσυρθούν, αλλά η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν το πίστεψε. Όταν ο Γκορμπατσώφ συναντήθηκε με τον Ρόναλντ Ρήγκαν κατά την επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ρήγκαν ζήτησε, περιέργως, τη διάλυση του αφγανικού στρατού. μικρογραφία|Ο Νατζιμπουλάχ παρασημοφορώντας έναν σοβιετικό στρατιωτικό το 1986 Στις 14 Απριλίου 1988, οι κυβερνήσεις του Αφγανιστάν και του Πακιστάν υπέγραψαν τις Συμφωνίες της Γενεύης και η Σοβιετική Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν ως εγγυητές. Η συνθήκη ανέφερε ρητά ότι ο σοβιετικός στρατός έπρεπε να αποχωρήσει από το Αφγανιστάν μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 1989. Ο Γκορμπατσώφ ανέφερε αργότερα στον Ανατόλι Τσερνιάεφ, προσωπικό σύμβουλό του, ότι η σοβιετική απόσυρση θα επικριθεί επειδή θα δημιουργήσει αιματοκύλισμα το οποίος θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν οι Σοβιετικοί παρέμεναν στο Αφγανιστάν. Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Πολιτικού Γραφείου, ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε δήλωσε ότι «Θα αφήσουμε τη χώρα σε μια ελεεινή κατάσταση» και μίλησε για την οικονομική κατάρρευση και την ανάγκη διατήρησης τουλάχιστον 10 έως 15.000 στρατιωτών στο Αφγανιστάν. Απαντώντας σε αυτό ο πρόεδρος της KGB, Βλαντιμίρ Κρυουτσκόφ, τον υποστήριξε. Αυτή η στάση, αν εφαρμοζόταν, θα ήταν προδοσία των υπογραφόμενων Συμφωνιών της Γενεύης. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης της σοβιετικής απόσυρσης, το 1989, ο Νατζιμπουλάχ δήλωσε ανοιχτά στον Βαλεντίν Βαρενίκοφ ότι θα έκανε οτιδήποτε για να επιβραδύνει τη σοβιετική αποχώρηση. Ο Βαρενίκοφ με τη σειρά του απάντησε ότι μια τέτοια κίνηση δε θα βοηθήσει και θα οδηγήσει σε διεθνή κατακραυγή κατά του πολέμου. Ο Νατζιμπουλάχ θα επαναλάβει τη θέση του αργότερα εκείνο το έτος, σε μια ομάδα ανώτερων σοβιετικών αντιπροσώπων στην Καμπούλ. Αυτή τη φορά ο Νατζιμπουλάχ δήλωσε ότι ο Αχμάντ Σαχ Μασούντ ήταν το κύριο πρόβλημα και ότι έπρεπε να σκοτωθεί. Σε αυτό, οι Σοβιετικοί συμφώνησαν αλλά επανέλαβαν ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν παραβίαση των Συμφωνιών της Γενεύης. Το κυνήγι του Μασούντ τόσο νωρίς θα διατάρασσε την απόσυρση και θα σήμαινε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν θα εκπληρώσει την προθεσμία της για απόσυρση.