cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2015–16
1ος Όμιλος
Ο Μελιβοιακός έχει ποινή -6 β.
2ος Όμιλος
ΑΟ Συκέας και ΑΟ Καλαρρυτινών έχουν ποινές -2 και -3β. αντίστοιχα
Γ Κατηγορία
30 συνολικά ομάδες συμμετέχουν στη Γ' κατηγορία, σε 3 ομίλους των 10 ομάδων. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι 2 πρώτες καθε ομίλου θα ανέβουν στη Β' κατηγορία. Οι 3ες κάθε ομίλου θα δώσουν αγώνες κατάταξης για σειρα προτεραιότητας αν χρειαστεί να καλυφθούν κενές θέσεις από αποχωρήσεις ομάδων των ανώτερων κατηγοριών.
Ο Μαρίνος Αντύπας Λάρισας είναι νεοσύστατη ομάδα και κανει την παρθενική της εμφάνιση στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΝΛ.
Μπαράζ Τριταθλητών
Η Κλήρωση των αγώνων έγινε στις 14 Απριλίου 2016, οι τρεις τρίτοι των ομίλων θα αγωνιστουν μεταξύ τους σε μονά παιχνίδια στο ουδέτερο γήπεδο της Νίκαιας. Η κατάταξη των ομάδων θα ληφθεί υπόψιν για την πλήρωση κενών θέσεων στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Ο Μυραϊκός κατέκτησε την πρώτη θέση, ενώ τη δεύτερη έπειτα από κλήρωση πήρε η Δόξα Βαλανίδας που ισοβάθμισε με τον Ιπποκράτη Λάρισας. Τελικά οι δυο πρώτες ομάδες ανέβηκαν στη Β κατηγορία καθως δε δήλωσαν συμμετοχή ο υποβιβασμένος από την Α1 Απόλλων Βρυσιών και ο ΑΟ Κοιλάδας.
Κύπελλο
Το 2015-16 στο κύπελλο συμμετέχουν 62 συνολικά ομάδες (3 απο Γ' Εθνική, 35 απο Α και Α1 ΕΠΣΛ και 24 απο Β και Γ ΕΠΣΛ) Στην πρώτη φάση συμμετέχουν μόνο οι ομάδες των 2 κατώτερων κατηγοριών από όπου θα προκύψουν 8 ομάδες που θα περάσουν στη 2η φάση με τη συμμετοχή και των ομάδων της Γ' Εθνικής και Α, Α1 κατηγοριών. Οι ημιτελικοί και ο τελικός διεξάγονται σε ουδέτερες έδρες.
Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2016 με τον τελικό. Το τρόπαιο διεκδίκησαν οι δυο πολυνίκες του θεσμού (απο 6 κατακτήσεις ο καθένας) Απόλλων Λάρισας και Αχιλλέας Φαρσάλων, με τον Απόλλωνα να κατακτά το 7ο του κύπελλο.
467
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 467 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τακτικόν Ουσπένσκυ
Το Τακτικόν Ουσπένσκυ είναι η συνηθέστερη ονομασία που αποδίδεται σε έναν κατάλογο πολιτικών, στρατιωτικών και εκκλησιαστικών αξιωμάτων εντός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα μέσα του 9ου αιώνα. Το κείμενο αυτό αναφέρεται, επίσης, στα παλαιότερα αυτοκρατορικά αξιώματα, από τα οποία προήλθαν τα υπάρχοντα κατά την περίοδο της συγγραφής του εγγράφου αυτού. Ο Νικόλαος Οικονομίδης θεωρούσε ότι η σύνταξή του έλαβε χώρα μεταξύ του 842 και του 843. Ήταν το πρώτο από μια σειρά εγγράφων (τα τακτικά) τα οποία συντάχθηκαν μεταξύ του 9ου και του 10ου αιώνα. Ο όρος Ουσπένσκι πηγάζει από τον Ρώσο βυζαντινολόγο Φιοντόρ Ουσπένσκυ ο οποίος ανακάλυψε το έγγραφο αυτό στα τέλη του 19ου αιώνα σε ένα χειρόγραφο που χρονολογείτο από την περίοδο μεταξύ 12ου-13ου αιώνα (το codex Hierosolymitanus gr. 39) το οποίο διατηρείται εντός της βιβλιοθήκης του Ορθοδόξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Η τελευταία, περιλαμβάνει, επίσης, αποσπάσματα του Κλητορολογίου του Φιλόθεου, καθώς και ένα τακτικόν με έτος έκδοσης το 899.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
468
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 468 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μακροκυτταρική αναιμία
Μακροκυτταρική αναιμία είναι η αναιμία που χαρακτηρίζεται από αύξηση του μέσου μεγέθους του ερυθρού αιμοσφαιρίου. Διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: μεγαλοβλαστικές και μη μεγαλοβλαστικές αναιμίες.
Μεγαλοβλαστικές αναιμίες
Οφείλονται σε έλλειψη βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέος. Ονομάζονται έτσι γιατί σε αυτές τις καταστάσεις, ο μυελός των οστών είναι μεγαλοβλαστικός, δηλαδή παρατηρούνται σε αυτόν μεγαλύτερα κύτταρα από το φυσιολογικό. Μεγαλοβλαστική εικόνα συνοδεύει επίσης ορισμένα κακοήθη νοσήματα του αίματος.
Η θεραπεία, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να περιλαμβάνει χορήγηση βιταμίνης Β12 ή φυλλικού, μετάγγιση αίματος ή αντιμετώπιση της νόσου που μπορεί να προκάλεσε την αναιμία.
Μη μεγαλοβλαστικές μακροκυτταρικές αναιμίες
Είναι σπανιότερες, σε αυτές ο μυελός των οστών δεν είναι μεγαλοβλαστικός και σχετίζονται με ποικίλες παθολογικές καταστάσεις ή λήψη ουσιών (αλκοόλ, φάρμακα).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παθήσεις του αίματος
Αυδοΐνος
Ο Αυδοΐνος, γερμ. Audoin (άκμασε 546-560) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν Βασιλεύς των Λομβαρδών από το 546 ως το 560.
Βιογραφία
Ο Αυδοΐνος ήταν μέλος του Οίκου των Γκαουζιδών, γιος της Μενίας της Λομβαρδής συζύγου του βασιλιά των Θουριγγίων Βίσινου. Τα ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο βασιλιάς των Θουριγγίων Ερμαναφρίδος και η Ραϊκούντα, σύζυγος του βασιλιά των Λομβαρδών Βάχο. Ο Γρηγόριος Τουρώνης έγραψε (531) ότι ο Ερμαναφρίδος ηττήθηκε και το βασίλειο του προσαρτήθηκε στην Φραγκία. Μετά την ήττα βάδισε σε ασφαλείς συνθήκες να συναντήσει τον βασιλιά των Φράγκων Θευδέριχο Α΄ αλλά έπεσε από το προπύργιο και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Προκόπιο η χήρα του Ερμαναφρίδου Αμαλαβέργα και τα παιδιά τους Αμαλαφρίδας και Ροδελίνδη δραπέτευσαν στον αδελφό της Αμαλαβέργας Θεοδάτο που ήταν εκείνη την εποχή βασιλιάς των Οστρογότθων. Όταν ξέσπασαν οι Γοτθικοί Πόλεμοι (539) ο Βυζαντινός στρατηγός Βελισάριος τους συνέλαβε και τους έστειλε στην Κωνσταντινούπολη. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ έκανε τον Αμαλαφρίδα στρατηγό και πάντρεψε την Ροδελίνδη με τον Αυδοΐνο. Αργότερα (640) ο Αυδοΐνος εξελέγη αντιβασιλιάς των Λομβαρδών για λογαριασμό του Βαλθάριου μικρότερου γιου και διαδόχου του Βάχο. Οι Φράγκοι απειλούσαν την Βυζαντινή αυτοκρατορία και ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έστειλε τους Λομβαρδούς στην Παννονία με στόχο να τον υπηρετήσουν ως Φοιδεράτοι και να προστατεύσουν τα σύνορα του Δούναβη. Ο Αυδοΐνος πρόλαβε να δολοφονήσει τον Βαλθάριο πριν φτάσουν στην νέα τους εγκατάσταση, τον διαδέχθηκε στον θρόνο των Λομβαρδών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ροδελίνδη, κόρη του Ερμαναφρίδου ηγεμόνα των Θουριγγίων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας
Χλοθσίνδη
Η Χλοθσίνδη (άκμασε μέσα 6ου αι.) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν πριγκίπισσα των Φράγκων και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του ηγεμόνα των Λομβαρδών.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χλωτάριου Α΄ βασιλιά των Φράγκων και της Ινγούνδη, κόρης του Βαδέριχου ηγεμόνα των Θουριγγίων.
Παντρεύτηκε τον Αλβοΐνο ηγεμόνα των Λομβαρδών, πρώτο ηγεμόνα τους στην Ιταλία, και απέκτησε μία κόρη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλβοΐνο των Γκαουζιδών ηγεμόνα των Λομβαρδών και είχε τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
Δημήτρης Κουταλιανός
Ο Δημήτρης Κουταλιανός, γνωστός και ως Δημήτρης Μακρής (1915-1999) ήταν φημισμένος Έλληνας παλαιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κούταλη της Προποντίδας το 1915, όπου σε μικρή ηλικία ανακάλυψε τη μυική ικανότητά του. Ήταν απόγονος του Παναγή Κουταλιανού. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε παλαιστής και αθλητής άρσης βαρών. Αργότερα ξεκίνησε τις παραστάσεις επίδειξης δύναμης σε πολλές χώρες του κόσμου και έγινε ευρύτερα γνωστός. Αργότερα στις παραστάσεις μυήθηκε και ο γιος του Γεώργιος Μακρής Κουταλιανός.
Χαρακτηριστικά του αγωνίσματα ήταν τα εξής:
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε με την οικογένειά του στην Αθήνα, συνήθιζε όμως να ταξιδεύει συχνά. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια του στη Ρόδο, πέθανε ξαφνικά στις 3 Σεπτεμβρίου 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες μασίστες
Σχόορλ
Το  Σχόορλ (ολλανδικά: Schoorl) είναι χωριό στην επαρχία της Βόρειας Ολλανδίας. Αποτελεί τμήμα του δήμου του Μπέρχεν και βρίσκεται περίπου 8 χλμ από το Άλκμααρ. Ως το 2001 το Σχόορλ ήταν αυτόνομος δήμος.
Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στην περιοχή του πόλντερ της Βόρειας Ολλανδίας και των θινών Κέννεμερ (Kennemer). Συνολικά εκτείνεται σε μήκος περίπου 5 χλμ ενώ το πλάτος του δεν ξεπερνά τα 2 χλμ. Προστατεύεται από τις υψηλότερες και πλατύτερες θίνες της Ολλανδίας, που φθάνουν σε ύψος μέχρι 54 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο σημείο ακριβώς πίσω από το κέντρο του Σχόολ, ενώ το πλάτος τους είναι περίπου 3 χλμ.
Αποτελεί ένα από τους σημαντικότερους τουριστικούς θερινούς προορισμούς στην Ολλανδία και απαριθμεί περισσότερους από 25 χώρους κάμπινγκ, οι περισσότεροι στην Ολλανδία.
Παλαιότερα, το χωριό ονομαζόταν "Σκόρελ" (Scorel) και φαίνεται ότι είχε μακρά ιστορία, όπως μαρτυρούν τα δύο Δημαρχεία που διαθέτει, χρονολογούμενα από το 1600. Το χωριό είναι η γενέτειρα του Ολλανδού ζωγράφου Γιαν φαν Σκόρελ.
Το 2001 το χωριό απαριθμούσε 2855 κατοίκους. Η οικιστική περιοχή του καταλάμβανε έκταση 0,84 χλμ2 με 1208 κατοικίες. Η στατιστικά ευρύτερη περιοχή "Σχόορλ - Μπρέχντορπ" (Schoorl - Bregtdorp) έχει πληθυσμό περίπου 3.240 κατοίκων.
Ο πρώην δήμος του Σχόορλ περιλάμβανε επίσης τα χωριά Άαχντορπ (Aagtdorp, Κατράιπ (Catrijp), Χρουτ (Groet) και Καμπερντάουν (Camperduin), με περίπου 6.500 κατοίκους.
Πριν 200 χρόνια ονομαζόταν "Schorel", όπως καταγράφεται και σε παλαιούς ολλανδικούς χάρτες. Ήταν τμήμα της ευρύτερης περιοχής "Schoreldam" και το οικόσημο ήταν ο φονέας του Δράκου Άγιος Μιχαήλ, που βρέθηκε σε τύμβο ηλικίας 1.000 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Βόρεια Ολλανδία
Απόστολος Νικολαΐδης
Ο Απόστολος Νικολαΐδης (Φιλιππούπολη, 19 Απριλίου 1896 – Αθήνα, 15 Οκτωβρίου 1980) ήταν διακεκριμένος πολυαθλητής σε ποδόσφαιρο, στίβο, μπάσκετ, βόλεϊ, τένις, διοικητικός παράγοντας –από αθλητής ακόμη– του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου σε διαφορετικές θέσεις και επί σειρά δεκαετιών, καθώς και θεσμικός παράγοντας σε μια σειρά διαφορετικών θέσεων σε όλο το φάσμα του ελληνικού αθλητισμού.
Βιογραφικές πληροφορίες
Γεννήθηκε στη Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας (σήμερα Ασένοβγκραντ Βουλγαρίας) και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ερχόμενος στην Ελλάδα το 1914, αγωνίστηκε με την Εθνική Γυμναστική Εταιρεία και τον Άρη Θεσσαλονίκης στο στίβο και με τον Παναθηναϊκό σε όλα τα αθλήματα. Από τους πρωτοπόρους επίσης σε αγώνες αυτοκινήτων στην Ελλάδα, ήταν δυο χρονιές (1932 και 1933) νικητής στην ανάβαση της Πάρνηθας, το μοναδικό αγώνα τότε.
Ολυμπιακοί αγώνες της Αμβέρσας
Έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα ως ποδοσφαιριστής και δεκαθλητής.
Σε θεσμικό επίπεδο
Τη διετία 1926 με 1927 διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Ράλι Ακρόπολις ως πρόεδρος της Ελληνικής Λέσχης Αυτοκινήτου & Περιηγήσεων (ΕΛΠΑ).
Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ως Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, ΕΟΑ), ενώ στο διάστημα 1932-1945 γενικός γραμματέας και το 1945-1967 πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), αποτελώντας μέχρι σήμερα τον μακροβιότερο στην ιστορία του.
Παράγοντας του Παναθηναϊκού
Υπήρξε αυτός που –ως παίκτης ακόμα– συνέβαλε στη μετονομασία του Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού & Αγωνιστικού Ομίλου σε Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος. Συνέβαλε ακόμα τα μέγιστα για τη μετατροπή του συλλόγου από αμιγώς ποδοσφαρικό σωματείο (το οποίο είχε ιδρύσει ο Γιώργος Καλαφάτης) σε πολυαθλητικό όμιλο και στην αγωνιστική πρόοδο και πρωτοπορία όλων των αθλητικών τμημάτων.
Το 1932 υποστήριξε για την προεδρία του Παναθηναϊκού τον Νικόλαο Ξηρό έναντι του Σταμάτη Μερκούρη. Μετά την επικράτηση του Ξηρού, όλα τα αντιπολιτευόμενα μέλη διαγράφηκαν μεταξύ των οποίων ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού Γιώργος Καλαφάτης αλλά και ο ποδοσφαιριστής Άγγελος Μεσσάρης, με τον οποίο οι σχέσεις του είχαν ήδη διαταραχθεί.
Το 1968 παραπέμφθηκε σε δίκη από τη Δικτατορία για να αποξενωθεί από τις διοικητικές του θέσεις στον ΠΑΟ και τις θεσμικές στον ελληνικό αθλητισμό αρμοδιότητες που κατείχε. Στο πλευρό του ως μάρτυρας υπεράσπισης στάθηκε ο Γιώργος Ανδριανόπουλος, παλαιός προσωπικός αντίπαλος από τον Ολυμπιακό Πειραιώς σε αγωνιστικό επίπεδο, όντας κεντρικός επιθετικός, αλλά και αργότερα σε παραγοντικό από τη θέση του προέδρου στο πειραϊκό σωματείο.
Γκούθρεντ
Ο Γκούθρεντ ή Γκούθφριθ (Guthred, πέθανε στις 24 Αυγούστου 895) ήταν βασιλιάς των Βίκινγκ της Νορθουμβρίας (883 - 895) μετά την εκθρόνιση του πρώτου Βίκινγκ βασιλιά της Γιορκ Χάλφνταν Ράγκναρσον (877). Ο Συμεών του Νταρχάμ στο έργο του "Ιστορία των βασιλέων" σημειώνει για το έτος 877 : "Ο Γκούθρεντ από σκλάβος μου έγινε βασιλιάς" αλλά η "Ιστορία της εκκλησίας του Νταρχάμ" δίνει έναν άλλο λογαριασμό και γράφει σχετικά με την εξορία του Χάλφνταν :
Απόστολος Νικολαΐδης
Παράγοντας του Παναθηναϊκού
Με την πτώση του καθεστώτος το 1974 εκλέχθηκε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Α.Ο. παραμένοντας μέχρι το 1979, το μεγαλύτερο όμως διάστημα και εξαιτίας προβλημάτων υγείας, χρέη εκτελούσε ο Α' αντιπρόεδρος και αναπληρωτής Πρόεδρος ιατρός Δημήτριος (Μάκης) Ιθακήσιος και όταν παραιτήθηκε ο τελευταίος το 1979, έκτοτε και έως την έναρξη της λειτουργίας των Π.Α.Ε. ο ανιψιός του και πρώην στέλεχος της ομάδας μπάσκετ, Τζακ Νικολαΐδης. Εντούτοις, είχε ήδη διατελέσει αντιπρόεδρος, γενικός γραμματέας, μέλος του διοικητικού συμβουλίου, γενικός αρχηγός και ο ουσιαστικός λήπτης αποφάσεων στο σύλλογο για 40 και πλέον χρόνια. Αποτέλεσμα αυτών υπήρξε να αποκαλείται συχνά τότε και να έχει μείνει γνωστός μετά θάνατον, ως Πατριάρχης του Παναθηναϊκού. Για να τιμηθεί η πολυετής προσφορά του, η γηπεδική έδρα του συλλόγου έλαβε το 1981 το όνομα Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης.
Γκούθρεντ
Δεν είναι σαφές αν ο Γκούθφριθ ήταν χριστιανός αλλά οι σχέσεις του με την εκκλησιαστική κοινότητα του Αγίου Κάθμπερτ στην Βερνικία η οποία είχε μείνει εκτός της περιοχής που διοικούσε ο Άγιος Κάθμπερτ στην Ντέιρα ήταν πολύ καλές. Παραχώρησε στην εκκλησιαστική κοινότητα εδάφη ανάμεσα στους ποταμούς Τιν και Γουίρ τα οποία ανήκαν από τότε στο μοναστήρι του Σάντερλαντ και δημιούργησαν τον πυρήνα για τα εδάφη της εκκλησίας του Νταρχάμ, o Γκούθρεντ επέτρεψε στον επίσκοπο Ίντριντ να τα προσαρτήσει στην εκκλησία. Ο Συμεών αναφέρει ότι ο Γκούθρεντ βρέθηκε αντιμέτωπος με επίθεση των Σκωτσέζων αλλά κατάφερε να τους αποκρούσει με την βοήθεια του Αγίου Κάθμπερτ. Ο Γκούθρεντ πέθανε στις 24 Αυγούστου 895 και τάφηκε στο Γιορκ Μίνστερ, τον διαδέχθηκε ο Σιφρέντι της Νορθουμβρίας. Ο Έθελγουιρντ ο ιστορικός του 10ου αιώνα του οποίου το έργο είναι περισσότερο αξιόπιστο σε σχέση με το μετέπειτα έργο του Συμεών του Νταρχάμ γράφει :
Απόστολος Νικολαΐδης
Ποδόσφαιρο
Με την εθνική Ανδρών Ελλάδας.
Γκούθρεντ
"Εκεί πέθανε ο Γκούθφριθ, ο βασιλιάς των Νορθουμβρίων την ημέρα της εορτής του Αγίου Βαρθολομαίου, το σώμα του μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό της Γιορκ."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Απόστολος Νικολαΐδης
Ποδόσφαιρο
Με τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο (ΠΠΟ), από το 1920 Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό & Αθλητικό Όμιλο (ΠΠΑΟ) και από το 1922 Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο (ΠΑΟ).
Άλμα επί κοντώ
Ως αθλητής του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
Μπάσκετ
Με τον Παναθηναϊκό
Σημειώσεις
<references group="σ."/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του δέκαθλου Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Άρη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Παράγοντες ΠΑΟ Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΟ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ράλι Ακρόπολις Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Έλληνες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μάμμαρι
Το Μάμμαρι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Εισαγωγή
Το Μάμμαρι βρίσκεται 16 χιλιόμετρα δυτικά της Λευκωσίας, δίπλα στην Πράσινη Γραμμή. Συνορεύει με την Κοκκινοτριμιθιά που είναι στα νότια του χωριού, τη Δένεια στα δυτικά και τον κατεχόμενο Γερόλακκο στα ανατολικά. Το χωριό είναι στη νεκρή ζώνη. Βόρεια του χωριού είναι η κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα περιοχή. Παρά το γεγονός ότι η γεωργική του γη συρρικνώθηκε σημαντικά, οι κάτοικοί του δεν το εγκατέλειψαν. Το Μάμμαρι βρίσκεται στο πάνω τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Οβγού, κατά μήκος του οποίου είχαν αναπτυχθεί αρκετοί αρχαίοι οικισμοί. Φαίνεται ότι κατά την αρχαιότητα η περιοχή είχε κατοικηθεί, όμως δεν έγιναν συστηματικές ανασκαφές και έτσι δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο.
Σε ένα μεγάλο κοίλωμα βρίσκεται ο οικισμός με τα πλινθόκτιστα σπίτια με τις καμάρες και τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κυπριακού αγροτόσπιτου, σε αντίθεση με τα μοντέρνα σπίτια που είναι κτισμένα στη περιφέρεια και πάνω ψηλά στις παρυφές του χωριού. Στην ανατολική πλευρά του χωριού εντυπωσιάζει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου και το Αγίασμα, που ανάβλυζε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται το άγαλμα του Σάββα Ροτσίδη, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα του 1955-59. Στους αντικρινούς λόφους φαίνονται τα τουρκικά φυλάκια.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ιστορία
Το Μάμμαρι πρωτοκτίστηκε κατά τα μεσαιωνικά χρόνια. Πολλοί αναζητούν το όνομα κάποιου φεουδάρχη για να συνδέσουν το όνομα του χωριού. Μια εκδοχή αναφέρει ότι το όνομά του πιθανώς να το οφείλει στο επώνυμο της οικογένειας των ευγενών που το κατείχαν κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.Ο οίκος των ευγενών αυτών περιλαμβάνεται στον κατάλογο ευγενών της Κύπρου ως Mammares (γαλλικά) ή Mammari (ιταλικά). Αναφορά στο όνομα του Μάμμαρι κάνει και ο Κυπριανός, ενώ ο Μας Λατρί αναφέρει τον P. Cazagnia Mamari. Ο Σακελλάριος υπαινίσσεται ότι ίσως το χωριό να πήρε το όνομα από τα μάρμαρα. «Της Λευκωσίας βορειοδυτικώς ου μακράν κείται κώμη Γερόλακκος, είτα δε κώμη Μάμμαρα, έχουσα 200 κατοίκους. Εν αυτοίς επί λόφων υπάρχουσι πολλοί αρχαίοι τάφοι».
Αρχικά το χωριό λεγόταν από το λαό τα κτήματα του Μάμμαρη. Το χωριό είναι επίσημα καταγραμμένο ως τα Μάμμαρη. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούν την ονομασία Μάμμαρι. Το σπίτι του Κόμη ντε Μάμμαρη βρισκόταν στο κέντρο του χωριού. Η οδός μπροστά από το σπίτι φέρει το όνομα του Κόμη.
Λατομείο Βούναρος και πουρόπετρα
Το Μάμμαρι ήταν γνωστό για την «πουρόπετρά» του. Λειτουργούσαν στο χωριό λατομεία γνωστά ως «σπηλιές» ή «ελληνόσπηλιοι», με σημαντικό βάθος και τετράγωνη δομή. Πολλά σπίτια της Λευκωσίας, εκκλησίες και καμπαναριά κτίστηκαν με την «πέτρα» του Μάμμαρι και του Γερόλακκου. Η μισή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και το καμπαναριό του είναι κτισμένα με μαμμαρίτικη «πουρόπετρα».
Το λατομείο Βούναρος, που βρίσκεται δυτικά του χωριού έβγαζε πέτρα από το 1920 μέχρι το 1970. Το 1963 η ΕΛΔΥΚ χρησιμοποίησε το λατομείο ως αποθήκη πυρομαχικών. Σήμερα πουρόχωμα βγαίνει μόνο από ένα λατομείο, στην τοποθεσία Παλλουρόκαμπος.
Σημαντικά κτήρια- μνημεία
Σημαντικά κτήρια στο Μάμμαρι είναι η Κοινοτική Βιβλιοθήκη, η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ο ανδριάντας του ήρωα του χωριού Σάββα Ροτσίδη, ο Βρεφοκομικός Σταθμός, το κτήριο του Σωματείου Ένωσης Νέων ΡΟΤΣΙΔΗ Μάμμαρι, το Βυρσοδεψείο (που λειτουργούσε μέχρι το 1981), το Μπακάλικο (από το 1940), το Καφενείο, το Σινεμά (που λειτουργούσε μέχρι το 1970).
Ο ήρωας του χωριού, Σάββας Ροτσίδης
Ο Σάββας Ροτσίδης ήταν ο τελευταίος νεκρός του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων κατά των Άγγλων. Πολέμισε στα βουνά του Μαχαιρά. Είχε το ψευδώνυμο Πάλβης. Γεννημένος στο χωριό Μάμμαρι, σπούδασε αργότερα στην Εμπορική Σχολή Σαμουήλ. Εργαζόταν στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία ως λογιστής και μετά ως αποθηκάριος στο μεταλλείο Μιτσερού. Ύστερα ενώθηκε με την ΕΟΚΑ και είχε ιδιαίτερη δράση. Αργότερα συλλήφθηκε και βασανίστηκε από τους Άγγλους. Όταν ήταν στο βουνό, κατέγραψε ένα ερασιτεχνικό θεατρικό έργο που παρουσίαζε τις διάφορες πτυχές του Αγώνα. Στις 24 Νοεμβρίου του 1958 έπεσε μαζί με ένα σύντροφό του σε ενέδρα Άγγλων και σκοτώθηκε σε ηλικία 22 ετών.
Εκκλησίες
Στην ανατολική πλευρά του χωριού βρίσκεται η παλιά εκκλησία. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, που όπως η παράδοση αναφέρει επισκέφθηκε το χωριό καβάλα στο άλογο του. Ο Άγιος σύμφωνα με την παράδοση αυτή δίψασε, αλλά λόγω της ανομβρίας που επικρατούσε δεν έβρισκε πηγή για να πιεί νερό. Τότε το άλογο του Αγίου χτύπησε τα πόδια του πάνω σε έναν βράχο και από εκεί άρχισε να τρέχει νερό. Από τον βράχο αυτό ανέβλυζε νερό μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90.
Το 2002 ξεκίνησαν οι εργασίες για ανέγερση νέας μεγαλύτερης εκκλησίας σε χώρο δίπλα από την παλιά. Η εκκλησία ολοκληρώθηκε το 2006 και είναι και αυτή αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.
Αθλητισμός
Η Εθνική Ένωση Νέων Ροτσίδης Μάμμαρι είναι αθλητικό σωματείο στο Μάμμαρι, που ιδρύθηκε το 1961.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
2183 Νέουφανγκ
Ο Νέουφανγκ (Neufang) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1959 από τον Γερμανό αστρονόμο Κούνο Χοφμάιστερ, που παρατηρούσε από το Μπλουμφοντέιν της Νοτιας Αφρικής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του ομώνυμου χωριού του Θουριγγικού Δρυμού, γενέτειρας του Χοφμάιστερ.
Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Νέουφανγκ κατά τη διάρκεια μιας περιφοράς του γύρω από τον `Ηλιο διασχίζει κατά πλάτος ολόκληρη την Κύρια Ζώνη, μέχρι και έξω από τα εξωτερικά της όρια (δηλ. τα όρια προς την πλευρά του Δία).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Νέουφανγκ εκτιμάται σε 30,7 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,047 ± 0,015. Ο Νέουφανγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 51 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.
Αυστραλιανές ομοσπονδιακές εκλογές 2013
Οι ομοσπονδιακές εκλογές της Αυστραλίας του 2013 διεξήχθησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 για να εκλεγεί το 44ο Κοινοβούλιο της Αυστραλίας, συμπεριλαμβανομένων και των 150 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και των 40 από τα 76 μέλη της Γερουσίας. Η σημερινή κεντροαριστερή κυβέρνηση των Εργατικών, υπό την ηγεσία του Κέβιν Ραντ, ηττήθηκε από την αντιπολιτευόμενη κεντροδεξιά Φιλελεύθερη–Εθνική Συμμαχία, υπό την ηγεσία του Τόνι Άμποτ, κατά συντριβή.
Παραπομπές
2013
Ασσουρμπανιπάλ
Ο Ασσουρμπανιπάλ (ακκαδικά: Aššur-bāni-apli, αραμαϊκά: "ܐܵܫܘܿܪ ܒܵܢܝܼ ܐܵܦܠܝܼ", «Ο Ασούρ δημιουργός διαδόχου», 668 π.Χ - περ. 627 π.Χ), ήταν Ασσύριος βασιλιάς, γιος του Εσαρχαδδών και ο τελευταίος ισχυρός βασιλιάς της Νεοασσυριακής Αυτοκρατορίας (934–609 π.Χ). Είναι γνωστός για τη δημιουργία σημαντικής συλλογής εγγράφων σφηνοειδούς γραφής στο βασιλικό παλάτι στη Νινευή. Η συλλογή αυτή, γνωστή ως Βιβλιοθήκη του Ασσουρμπανιπάλ, βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό μουσείο.
Στη Βίβλο ονομάζεται Asenappar (Ἀσεναφὰρ στη μετάφραση των εβδομήκοντα, Β' Έσδρας 4:10) ενώ ο ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναγνώριζε ως τον Σαρδανάπαλο (Sardanapalus).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας Κατηγορία:Βασιλείς του Σύμπαντος
469
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 469 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Δήμος Πυθαγορείου
Ο Δήμος Πυθαγορείου λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του  νομού Σάμου από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Πυθαγόρειο, το οποίο είναι κτισμένο στην θέση της αρχαίας Σάμου.
469
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δήμος Πυθαγορείου
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Σάμου της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:δήμοι του νομού Σάμου
Στίγμα (αποσαφήνιση)
Το Στίγμα μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Πάπας Αλέξανδρος Η΄
Ο Πάπας Αλέξανδρος Η΄ (22 Απριλίου 1610 – 1 Φεβρουαρίου 1691), κατά κόσμον Πιέτρο Βίτο Οττομπόνι (Pietro Vito Ottoboni), ήταν Πάπας από το 1689 μέχρι το 1691.
Πρώιμος βίος
Ο Πιέτρο Οττομπόνι γεννήθηκε σε μια αριστοκρατική Ενετική οικογένεια, και ήταν γιος του Μάρκο Οττομπόνι, μεγάλου καγκελαρίου της Δημοκρατίας της Βενετίας. Οι πρώτες σπουδές του έγιναν με αξιοσημείωτη λαμπρότητα στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα, όπου, το 1627, έλαβε διδακτορικό στο εκκλησιαστικό και αστικό δίκαιο.
Κυβερνήτης του Τέρνι, του Ριέτι και του Σπολέτο
Πήγε στη Ρώμη κατά το ποντιφικάτο του Ουρβανού Η΄ (1623–44), και έγινε κυβερνήτης του Τέρνι, του Ριέτι, και του Σπολέτο. Επί δεκατέσσερα έτη χρημάτισε οικονομικός εκτιμητής της Ρότα (Sacra Rota Romana). Μετά από επιθυμία της Ενετικής Δημοκρατίας, ο Οττομπόνι έγινε Καρδινάλιος Ιερέας του Σαν Σαλβατόρε του Λάουρο από τον Πάπα Ιννοκέντιο Ι΄ (1644–55) το 1652. Το 1654 του ανατέθηκε η επισκοπή της Μπρέσια, σε Βενετικό έδαφος, όπου ήσυχα πέρασε την επόμενη δεκαετία. Το 1683 έγινε επίσκοπος της Σάντα Σαμπίνα και του Φρασκάτι, και το 1687, του Πόρτο και της Σάντα Ρουφίνα.
Ποντιφικάτο
Ο πρεσβευτής του Λουδοβίκου ΙΔ' της Γαλλίας (1643–1715) επέτυχε την εκλογή του στις6 Οκτωβρίου 1689 ως διάδοχος του Πάπα Ιννοκέντιου ΙΑ΄ (1676–89)· παρ'όλα αυτά, μετά από μήνες διαπραγματεύσεων ο Αλέξανδρος Η΄ τελικά καταδίκασε την διακήρυξη του 1682 εκ μέρους του Γαλλικού κλήρου σχετκά με τις ελευθερίες της Γαλλικανικής εκκλησίας. Επέλεξε το όνομα Αλέξανδρος ως φόρο τιμής στον Καρδινάλιο Φλάβιο Κίγκι, ανιψιό του Αλέξανδρου Η΄ Κίγκι, ο οποίος επίσης είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητά του.
Ο Αλέξανδρος Η΄ ήταν σχεδόν ογδόντα ετών όταν εκλέχθηκε στο παπικό αξίωμα, και έζησε σχεδόν δεκαέξι μήνες, κατά την διάρκεια των οποίων λίγα σημαντικά πράγματα έγιναν. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄, η πολιτική κατάσταση του οποίου ήταν τότε κρίσιμη, επωφελήθηκε από τις ειρηνικές διαθέσεις του νέου πάπα, αποκατέστησε την Αβινιόν στον εαυτό του, και αποκήρυξε το χρόνια παραβιαζόμενο δικαίωμα το ασύλου για την Γαλλική Πρεσβεία.
Οικονομικές αμφιβολίες
Φιλανθρωπίες μεγάλης κλίμακας και ο απεριόριστος νεποτισμός εξάντλησαν το παπικό θησαυροφυλάκιο, αντιστρέφοντας τις πολιτικές του προκατόχού τού. Μεταξύ των διάφορων υποψηφιοτήτων, ο τότε 22 ετών ανιψιός του Πιέτρο Οττομπόνι χρίσθηκε καρδινάλιος και αντικαγκελάριος της Εκκλησίας, ο ανιψιός του Μάρκο, γιος του αδελφού του Αγκοστίνο, έγινε επιθεωρητής των ναυτικών οχυρώσεων και Δούκας του Φιάνο, και ο ανιψιός του Αντόνιο, ένας άλλος γιος του Αγκοστίνο, έγινε στρατηγός της εκκλησίας. Ο ανιψιός του Τζιοβάννι Ρούμπιν έγινε γραμματέας του κράτους και επίσκοπος της Βιτσέντσα.
Από συμπάθεια για τους απόρους των εξαθλιωμένων Παπικών Κρατών, επεχείρησε να τους βοηθήσει μειώνοντας την φορολογική επιβάρυνση. Όμως αυτή η ίδια συμπάθεια που υπήρχε στον χαρακτήρα του τον οδήγησε στην χειροτέρευση των σχέσεών του με τους πλούσιους, οι οποίοι έψαχναν ευκαιρία να αυξήσουν το εισόδημά τους, και να απαξιώσουν την παπωσύνη του. Αναβίωσε τα αξιώματα της αργομισθίας που είχαν κατασταλεί από τον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄. Αγόρασε για την Βιβλιοθήκη του Βατικανού τα βιβλία και τα χειρόγραφα της Βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας. Ο Αλέξανδρος Η΄ βοήθησε την ιθαγενή του Βενετία με γενναιόδωρες επιδοτήσεις στον πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και με την αποστολή ναυτικού στόλου και 2.000 πεζικάριων στα πλαίσια της εκστρατείας στην Αλβανία.
Το 1690 καταδίκασε τα δόγματα της αποκαλούμενης φιλοσοφικής αμαρτίας (philosophical sin), τα οποία διδάσκονταν στα σχολεία των Ιησουιτών. Το ίδιο έτος αγιοποίησε επίσης τον αποκαλούμενο Ιωάννη του Θεού.
Ο Αλέξανδρος Η΄ πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 1691. Ο μεγαλειώδης τάφος του στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου παραγγέλθηκε από τον μικρανιψιό του, Καρδινάλιο Πιέτρο Οττομπόνι, και σχεδιάσθηκε από τον Κόμητα Άρριγκο ντι Σαν Μαρτίνο. Το ανάγλυφο της βάσης και οι πλευρικές μορφές (1704) χαράχθηκαν από τον Άντζελο ντε Ρόσσι, ενώ το μπρούντζινο άγαλμα του πάπα χυτεύθηκε από τον Τζουζέπε Μπερτόζι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Πάπες 17ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι Μπρέσια
Πανέθημος Χανίων
Η Πανέθημος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.
Γενικά
Η Πανέθημος απέχει 44 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων. Σήμα κατατεθέν του η πλατεία του χωριού περιστοιχισμένη από πλατάνια και άλλα δέντρα. Στην ίδια πλατεία υπάρχει και μία παραδοσιακή πηγή με τρεχούμενο νερό, ενώ δίπλα από την πλατεία βρίσκεται ένα ρυάκι με ένα μικρό καταρράχτη. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την στέρνα και το πλυσταριό που διασώζονται σε άριστη κατάσταση αποτελούσαν το επίκεντρο της ζωής για την καθημερινότητα των κατοίκων.
Το 1999 ιδρύθηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πανεθήμου από τους κατοίκους του χωριού, με σκοπό την πολιτιστική και ιστορική ανάδειξη του χωριού και την προβολή της φυσικής ομορφιάς του.
Δείτε: Κοινότητα Πανεθήμου
Ονομασία
Στην Πανέθημο, σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, υπήρχε ναός ή μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία με το προσωνύμιο Παναγία η Πανεύφημος. Ήταν ένα προσκύνημα πολύ γνωστό, με μεγάλη επισκεψιμότητα και είχε παντού καλή φήμη. Από εκεί προέρχεται και το επίθετο "Πανεύφημος", από το οποίο προέρχεται παραφθαρμένο και το όνομα του χωριού, Πανέθημος.
Το όνομα του χωριού συναντάται είτε ως Πανέθυμος είτε ως Πανέθημος. Οι απογραφές που έγιναν στην περίοδο της Ενετοκρατίας αναφέρουν το τοπωνύμιο Πανεύφημος, και μάλιστα το 1583 με 129 κατοίκους. . Η απογραφή των ναών και των μονών της περιοχής Χανίων του έτους 1637 αναφέρει :
Εκκλησίες
Κατά την αρχαιότητα ο χώρος που βρίσκεται ο ναός της Παναγίας σήμερα πρέπει να ήταν αρχαίο ιερό. Στα ερείπια του ναού κτίσθηκε τα πρώτα Βυζαντινά χρόνια παλαιοχριστιανική βασιλική με ψηφιδωτές παραστάσεις. Στη θέση της κτίσθηκε ο δεύτερος δίκλιτος ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Άγιο Γεώργιο και πάνω του το 1958 κτίσθηκε ο τρίτος ναός που υπάρχει σήμερα.
Από αυτές οι δυο τελευταίες αναστηλώθηκαν πρόσφατα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
470
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 470 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παναγία η Αθηνιώτισσα
Η Παναγία η Αθηνιώτισσα ήταν χριστιανικός ναός στην Αθήνα. Λειτουργούσε στον Παρθενώνα της Ακρόπολης.
Περιγραφή του ναού
Ο Παρθενώνας για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες χριστιανικού ναού επέστη ουσιώδεις μεταλλαγές. Η ανατολική είσοδος του αρχαίου ιερού κλείστηκε, και ο πρόναος που έγινε το άγιο βήμα υψώθηκε κατά ένα σκαλοπάτι πάνω από το παλαιό έδαφος. Επάνω από αυτό κατασκευάστηκε μαρμάρινη αψίδα βυζαντινού ρυθμού. Στις δυο πλευρές της μεγάλης κόγχης του ιερού κτίστηκαν άλλες δύο μικρότερες, προς βορρά για την προσκομιδή των τιμίων δώρων, ενώ προς νότο για τα σκευοφυλάκια στα οποία εναποτίθονταν τα ιερά σκεύη, άμφια και λειτουργικά βιβλία. Ο αρχαίος οπισθόδομος μετασχηματίστηκε σε νάρθηκα της εκκλησίας. Η παλαιά και ευρεία είσοδος διατηρήθηκε ως μεγάλη πύλη.
Ήταν στολισμένος με μάρμαρο, εικόνες και ψηφιδωτά. Την αγία τράπεζα βάσταζαν τέσσερις κολόνες από πορφυρίτη. Αλλού έστεκαν κολόνες από ίασπι. Η χρυσή εικόνα της Παναγίας έστεκε σε μια κόγχη, στολισμένη με χιλιάδες ψηφίδες, τις λεγόμενες χρυσόπετρες. Στους τοίχους του οπισθόδομου σώζονται ακόμα και σήμερα αμυδρά λείψανα βυζαντινών εικόνων. Στην εκκλησία αυτή έκαιγε λυχνία άσβεστη, η οποία υπήρχε στο ναό από την αρχαία εποχή, για την οποία ο Παυσανίας αναφέρει ότι έκαιγε μπροστά στο άγαλμα της Αθηνάς. Επάνω από την αγία τράπεζα αιωρείτο χρυσή περιστερά που παρίστανε το Άγιο Πνεύμα.
Η χρυσή εικόνα της Παναγίας ήταν κρεμασμένη μέσα σε κόγχη επάνω από το ιερό. Η αγία τράπεζα ήταν σκεπασμένη με πεντελικό μάρμαρο και στηριζόταν επάνω σε τέσσερις μικρούς κίονες από πορφυρίτη με μαρμάρινα και επίχρυσα κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού.
Ιστορική αναδρομή
Δεν είναι γνωστό πότε μετατράπηκε ο Παρθενώνας σε χριστιανικό ναό. Επί Ιουστινιανού Α΄ πάντως καθαγιάστηκε και ορίστηκε να λέγεται «καθολική εκκλησία Αθηνών». Σε ανώνυμη χειρόγραφη περιήγηση του 15ου αιώνα που βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη της Βιέννης αναφέρεται ότι «ο ναός της Θεομήτορος που βρίσκεται στην Ακρόπολη οικοδομήθηκε από τον Απολλώντα και τον Ευλύγιο», οι οποίοι όπως ξέρουμε ήταν σύγχρονοι του Ιουστινιανού και Τιβερίου Β΄ αντίστοιχα. Από τα τέλη του 6ου αιώνα και έπειτα άρχισαν να κηδεύονται γύρω από το ναό οι νεκροί των κληρικών, επισκόπων και άλλων. Σε ανασκαφές που έγιναν το 1836 βρέθηκαν πολλά μνήματα χριστιανικού κοιμητηρίου και μια μαρμάρινη επιγραφή «της αγιωτάτης εκκλησίας των Αθηνών», καθώς και χάλκινα νομίσματα των βασιλέων Ιουστινιανού και Ιουστίνου Β΄, και μερικά χρυσά του Τιβερίου Β΄ του Θρακός. Το έτος 946 ο Όσιος Λουκάς, σε παιδική ηλικία προσκύνησε στο ιερό της Θεοτόκου στην Ακρόπολη, και παρέμεινε στην Αθήνα ενδυθείς το μοναχικό σχήμα. Αναφέρεται επίσης ότι ο όσιος Νίκων το έτος 980 στην περιοδεία του από την Αθήνα ανέβηκε στην Ακρόπολη και έκανε κήρυγμα από το ναό αυτό. Ο Βασίλειος Βουλγαροκτόνος μετά τις νίκες του εναντίον των Βουλγάρων επισκέφθηκε την Αθήνα το 1019 και προσκύνησε την Παναγία, εκόσμησε δε την εκκλησία με λαμπρά και πολυτελή αναθήματα. Κατά την Άλωση των Αθηνών από τους Λατίνους η εκκλησία συλήθηκε και μετατράπηκε σε καθολική εκκλησία, υπό την ονομασία «Σάντα Μαρία ντι Ατένε». Τελικά έγινε μωαμεθανικό τζαμί.
Στο βάθος της αψίδας και στο μέσο της ημικύκλιας εξέδρας υψώνονταν ο επισκοπικός μαρμάρινος θρόνος.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα Αθηνιωτισσα
Παξ
Η Παξ (Pax), που στα Λατινικά σημαίνει ειρήνη, ήταν θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας.
Στην Ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με την Ειρήνη, ήταν θεά που αντιπροσωπευόταν την ειρήνη. Υπήρχαν δύο ναοί της στην αρχαία Ρώμη και η λατρεία της καθιερώθηκε με τον κανόνα του Αυγούστου. Στις 3 Ιανουαρίου γινόταν γιορτή αφιερωμένη στην Παξ. Σε αγάλματα αναπαρίσταται να κρατά κλαδιά ελιάς και σκήπτρο. Ήταν κόρη του Γιούπιτερ (Δία) και της Γιουστίτια (Δικαιοσύνης κατά την Ελληνική Μυθολογία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της ειρήνης
2184 Φουτσιάν
Ο Φουτσιάν (Fujian) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,432. Ανακαλύφθηκε το 1964 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την παράλια κινεζική επαρχία Φουτσιάν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φουτσιάν εκτιμάται σε 26,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,064 ± 0,014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φουτσιαν
475
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 475 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 1994
Το Α΄ Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου 1994 έγινε στις 20 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Νέο Φάληρο, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Βαλκανικής Ένωσης Στίβου (Association of Balkan Athletic Federations ή ABAF) και του ΣΕΓΑΣ  και θεωρείται το πρώτο επίσημο, αφού εκείνο του 1991 είχε δοκιμαστικό χαρακτήρα. Σε σχέση με το 1991 προστέθηκαν τρία αγωνίσματα: στους άνδρες τα 5000μ βάδην και στις γυναίκες τα 3000μ βάδην και το τριπλούν. Μετείχαν με πλήρεις ομάδες η Ελλάδα και η Ρουμανία ενώ οι υπόλοιπες βαλκανικές χώρες με μεμονωμένους αθλητές. Δεν υπήρξε βαθμολογία. Πολυνίκης σε άνδρες και γυναίκες αναδείχθηκε η Ρουμανία.
Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 6 ομοσπονδίες μέλη της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου που ανταγωνίζονται σε αυτό το πρωτάθλημα.
Παραπομπές
<References/> http://www.gbrathletics.com/ic/bi.htm
Πηγές
1994 Κατηγορία:Αθλητισμός στον Πειραιά Κατηγορία:Στίβος το 1994
Χλωροκυκλοπροπάνιο
Το κυκλοπροπυλοχλωρίδιο ή χλωροκυκλοπροπάνιο έχει χημικό τύπο είναι C3H5Cl και σύντομο συντακτικό 40 px. Ανήκει στα κυκλοαλκυλοαλογονίδια, δηλαδή στα μονοϊσοκυκλικά κορεσμένα οργανομονοαλογονίδια. Έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης:
Κυκλοπροπάνια
«Κυκλοπροπάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τριμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση γωνίας δεσμού  που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp3-sp3 που αντιστοιχεί σε κορεσμένο. Ύστερα από ενεργειακή ανάλυση των πιθανών δομών - μοριακών μοντέλων με κβαντομηχανικές μεθόδους προέκυψε ως πιθανότερη η εκδοχή του sp2 υβριδισμού και της δημιουργίας δύο μοριακών τροχιακών τριών κέντρων (των τριών ατόμων C), σ (2sp2-2sp2-2sp2) και π (2p-2p-2p), με 3 ηλεκτρόνια ανά μοριακό τροχιακό, ώστε να χρησιμοποιηθούν τα 6 διαθέσιμα ηλεκτρόνια των 3 ατόμων C (τα άλλα 6 χρησιμοποούνται για τους 6 σ δεσμούς με τα 6 άτομα υδρογόνου ή και τα αλκύλια). Αντί δηλαδή των κλασσικών 3 ομοιοπολικών δεσμών δύο κέντρων μεταξύ των ατόμων C, υπάρχουν 2 ομοιοπολικοί δεσμοί τριών κέντρων. 300 px Εξαιτίας αυτού του γεγονότος προκύπτει η λεγόμενη «ενέργεια τάσης δεσμών» που συνυπολογίζει την ενέργεια παραμόρφωσης δεσμικής γωνίας (κατά Baeyer), που οφείλεται στη διαφορά γωνίας από την κανονική, και την ενέργεια στρέψης (κατά Piltzer), που οφείλεται στην αδυναμία του συστήματος να στρέψει τους δεσμούς του και να πάρει διαμόρρφωση αποφυγής των απώσεων τύπου Van der Waals, που αναπτύσσονται από την προσέγγιση αλληλοαπωθούμενων ατόμων και ομάδων αυτών. Ενώ λοιπόν το ισομερές προπένιο έχει θερμότητα ολικής καύσης 1.971 kcal/mole το κυκλοπροπάνιο έχει 2.088 kcal/mole. Το ΔQ = 117 kJ/mole αντιστοιχεί ακριβώς στην επιπλέον ενέργεια που παγιδεύει η ιδιάζουσα δομή του τριμελή δατυλίου. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοπροπάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,3. Το κυκλοπροπυλοχλωρίδιο διαφέρει από το κυκλοπροπάνιο στο ότι έχει ένα άτομο χλωρίου αντί ενός ατόμου υδρογόνου.
Ενδομοριακή αντίδραση Würz
Με τη χρήση ενδομοριακής αντίδρασης Würtz, από 1,3-διβρωμο-2-χλωροπροπάνιο 40px
40px
471
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 471 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Χλωροκυκλοπροπάνιο
Με φωτοχημική χλωρίωση κυκλοπροπανίου
Με φωτοχημική χλωρίωση υποκατάστασης υδρογόνου, στο κυκλοπροπάνιο που έχει 6 ισότμα άτομα υδρογόνου για φωτοχημική αντικατάσταση από φθόριο, προκύπτει μόνο κυκλοπροπυλοχλωρίδιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 40px
Υποκατάσταση του υδροξυλίου σε κυκλοπροπανόλη
1. Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) σε κυκλοπροπανόλη : 40 px 40px
40 px 40px \mathrm{3} 40 px 40px 40 px 40px
Από κυκλοπροπένιο
Με υδροχλωρίωση κυκλοπροπενίου παράγεται κυκλοπροπυλοχλωρίδιο : 40 px 40px
Υδραλογόνωση-1,3
Με υδραλογόνο (ΗΧ) - Παράγεται κυρίως 1-αλο-1-χλωροπροπάνιο: 40px
Υδροξυαλογόνωση-1,3
Με υπαλογονώδες οξύ (HOX) - Παράγεται τελικά κυρίως 3-αλοπροπανάλη, μέσω 3-αλο-1-χλωροπροπανόλης-1 και 3-αλοπροπεν-1-όλης-1. 40px
Ενυδάτωση-1,3
Με επίδραση θειικού οξέως σε κυκλοπροπάνιo παράγεται τελικά κυρίως προπανάλη: 40px
Διυδροξυλίωση-1,3
Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε κυκλοπροπάνιo, παρουσία καρβονικών οξέων παράγεται τελικά κυρίως 3-υδροξυπροπανάλη: 40px
Παραγωγή αλκοόλης
Υδρόλυση με διάλυμα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) προς κυκλοπροπανόλη : 40px 40 px
Παραγωγή αιθέρα
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλμεθυλαιθέρα (CH3OR) : 40px 40 px
Παραγωγή κυκλοαλκινίου
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς κυκλοαλκίνιο. Π.χ. : 40px 60 px
Παραγωγή νιτριλίου
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς κυκλοπροπυλομεθανονιτρίλιο (CH3CN) : 40px 40 px
Παραγωγή αλκυλιωδιδίου
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς κυκλοπροπυλοϊωδίδιο : 40px  40 px
Πηγές
Κατηγορία:Κυκλοαλκυλοαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια
Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος
Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (Π.Α.Ο.) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Αθήνα και ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1908. Έμβλημά του αποτελεί το τριφύλλι, σύμβολο ισορροπίας, ενότητας και καλοτυχίας. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα ελληνικά αθλητικά σωματεία,  τα αρχαιότερα εν ενεργεία αθλητικά σωματεία στην Ελλάδα και ταυτόχρονα τα πρώτα που με αφορμή την έλευση του ποδοσφαίρου σε αυτή ιδρύθηκαν από νεαρούς αθλητές (με εξέχουσα φυσιογνωμία το Γιώργο Καλαφάτη) που θέλησαν να ασχοληθούν και να διαδώσουν το καινούριο σπορ.
Σύντομα επεκτάθηκε επίσης σε άλλα, ως αθλητικός πλέον όμιλος και υπήρξε πρωτεργάτης της εισαγωγής στην Ελλάδα μιας σειράς αθλημάτων, καθώς αποτέλεσε τον πρώτο ή από τους πρώτους που καλλιέργησαν τα ποδόσφαιρο, πυγμαχία (το 1912), ξιφασκία (1912), βόλεϊ (1919), μπάσκετ (1919), πινγκ πονγκ (1924), χόκεϊ επί χόρτου (1927 ή 1928) και χάντμπολ (1929). Πρωτοστάτησε ακόμα στη διάδοση του γυναικείου μπάσκετ, στίβου, πινγκ πονγκ, ποδοσφαίρου και ράγκμπι.
Δημιουργήθηκε το 1908 από τον Γιώργο Καλαφάτη ως αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο με την ονομασία Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών, όταν αυτός και άλλοι 40 αθλητές έφυγαν από τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, επειδή ο τελευταίος κατήργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα θεωρώντας το ασύμβατο με το στίβο.
Έχοντας αναπτύξει κατά τη διάρκεια της ιστορίας του τουλάχιστον 38 αθλήματα για αρτιμελείς, και άλλα 21 αθλήματα για άτομα με αναπηρία, σήμερα διατηρεί συνολικά 45 τμήματα (μη συνυπολογισμένων των υποδομών, αλλά συνυπολογισμένων των 21 τμημάτων του ΠΑΟ ΑμεΑ ) σε επίπεδο ερασιτεχνικό και επαγγελματικό (ανδρικά βόλεϊ, μπάσκετ, ποδόσφαιρο), 20 από τα οποία σε 17 ολυμπιακά αθλήματα και άλλα 17 σε παραολυμπιακά.
Το βόλεϊ ανδρών και γυναικών εδρεύουν στο κλειστό Γυμναστήριο του Αγίου Θωμά (Μαρούσι), το πόλο στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο στο Γουδή, το μπάσκετ ανδρών στο κλειστό του ΟΑΚΑ (Μαρούσι) και οι καταδύσεις, κολύμβηση, στίβος σε άλλες εγκαταστάσεις του ίδιου. Εκτός ορισμένων που δημιουργήθηκαν πρόσφατα, τα υπόλοιπα τμήματα έχουν ως έδρα την ιστορική του συλλόγου, το Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης στους Αμπελοκήπους του Δήμου Αθηναίων.
Με εκατοντάδες τρόπαια στο ενεργητικό του, ο Παναθηναϊκός είναι ένα από τα περισσότερο επιτυχημένα σωματεία σε εγχώριο επίπεδο, τόσο στα ομαδικά αθλήματα του βόλεϊ (το γυναικείο τμήμα κορυφαίο σε τίτλους πρωταθλητή έναντι των αντιπάλων του), μπάσκετ (αντίστοιχα το ανδρικό), ποδοσφαίρου, όσο και τα ατομικά με προεξάρχοντα τα τμήματα της ποδηλασίας (κορυφαίο σε δημόσιας οδού και πίστας ανδρών), πυγμαχία (επίσης), όπως και άρσης βαρών, καταδύσεων, κολύμβησης, ξιφασκίας, πινγκ πονγκ, σκοποβολής, στίβου και σκακιού.
Στο διεθνές επίπεδο έχει κατακτήσει ένα Βαλκανικό κύπελλο ποδοσφαίρου ανδρών (1977), 6 πρωταθλήματα Ευρώπης (1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011) και ένα Διηπειρωτικό κύπελλο (1996) στο ανδρικό μπάσκετ, καθώς και ένα Ευρωπαϊκό Τρόπαιο (Europe Trophy) (2022) στην επιτραπέζια αντισφαίριση γυναικών. Ακόμα, πλήθος αθλητριών και αθλητών του κέρδισαν μετάλλια και διακρίσεις με τα εθνικά χρώματα, στεφόμενοι νικητές σε Βαλκανικούς, Μεσογειακούς και Ολυμπιακούς αγώνες, πρωταθλητές Ευρώπης και παγκόσμιοι.
Ειδικότερα, τα ανδρικά τμήματα μπάσκετ και ποδοσφαίρου έχουν διαγράψει εντυπωσιακές πορείες κατά τη διεθνή τους παρουσία. Το δεύτερο πρόκειται για το μοναδικό από την Ελλάδα που αφενός μετείχε σε τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών και του Διηπειρωτικού κυπέλλου το 1971, αφετέρου έχει αγωνιστεί στα ημιτελικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA, συγκεκριμένα δε δυο φορές (1985 και 1996). Το μπάσκετ αποτελεί αντίστοιχα το πλέον επιτυχημένο από όλα τα ελληνικά, καθώς και τα περισσότερα της Ευρώπης κατακτώντας 6 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, γεγονός που το κατατάσσει στη τρίτη σχετική θέση (μαζί με τη Μακάμπι και έπειτα από τη Ρεάλ Μαδρίτης των 11 και τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας των 8), με το 2007 και το 2009 να πετυχαίνει τριπλ κράουν.
Συνολικά, ο Παναθηναϊκός έχει προκριθεί 13 φορές σε τελικό αγώνα ή αγώνες διεθνών κυπέλλων ομαδικών αθλημάτων (με χρονολογική σειρά: ανδρικά ποδόσφαιρο 2, βόλεϊ 2, μπάσκετ 7 και γυναικείο βόλεϊ 2), ενώ άλλες δύο διεκδίκησε διηπειρωτικό κύπελλο (ποδόσφαιρο το 1971 ανεπιτυχώς, μπάσκετ το 1996 επιτυχώς).
Σε ατομικό επίπεδο, ξεχωρίζουν οι εξής διεθνείς διακρίσεις αθλητών: το ασημένιο του Κώστα Μυλωνά στο πιστόλι ταχύτητας κατά το Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής 1947, το ασημένιο στο άλμα επί κοντώ του Χρήστου Παπανικολάου κατά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου 1966 και βασικά το παγκόσμιο ρεκόρ του το 1970 –μοναδικό για άνδρα αθλητή στην ιστορία του ελληνικού στίβου–, τα χρυσά του Λεωνίδα Σαμπάνη κατά τα Παγκόσμια πρωταθλήματα άρσης βαρών 1995, 1998 και κυρίως τα αργυρά του των Ολυμπιακών αγώνων 1996, 2000.
1908–1910: Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών
thumb|right|120px|Το σήμα του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών thumb|left|100px|Απόσπασμα από το τεύχος του ετησίου ημερολογίου του ΣΕΓΑΣ για το 1910 όπου περιγράφονται οι έως τότε δραστηριότητες του ΠΟΑ Ιδρύθηκε από τον Γιώργο Καλαφάτη το 1908, όταν αυτός και άλλοι 40 αθλητές έφυγαν από τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, επειδή ο τελευταίος κατήργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα θεωρώντας το ασύμβατο με το στίβο. Στις 3 Φεβρουαρίου 1908 διεξήχθη η πρώτη σύσκεψη των αθλητών και αποφασίστηκε η δημιουργία ενός αμιγώς ποδοσφαιρικού συλλόγου.
Το όνομα που δόθηκε στην ομάδα ήταν Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (Π.Ο.Α.), αφού οι ιδρυτές της ομάδας ήταν Αθηναίοι –γόνοι μάλιστα διακεκριμένων οικογενειών– και θέλοντας να τονίσουν τον ποδοσφαιρικό σκοπό του νέου συλλόγου. «''Εκείνο που γι’αυτούς είχε σημασία ήταν πως θα βάπτιζαν την ομάδα τους, την ομάδα της Αθήνας μας. Όλοι τους –αν και τόσο μικροί– εφλέγοντο από την ίδια μεγάλη πίστι και πεποίθησι. Ότι και τ’όνομα της ομάδος τους θα πρέπει να είναι αθηναϊκό. Να μιλάη στην καρδιά του κάθε Αθηναίου και της κάθε Ατθίδας.''» (Λ. Πανουργιάς, 1955).
Το γήπεδο του ΠΟΑ ήταν το οικόπεδο ιδιοκτησίας Καραπάνου στο Λούνα Παρκ της οδού Πατησίων, χώρος που στεγάζεται πλέον το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την προσωπική εργασία των αθλητών και χορηγία του επιχειρηματία Μαρίνου Μαρινάκη η έκταση μετατράπηκε σε γήπεδο και γραφεία του συλλόγου. Τα πρώτα χρώματα της ομάδας υπήρξαν τα κόκκινο-λευκό, η δε συνεισφορά του ιδρυτή τέτοια ώστε ο νεοσύστατος ΠΟΑ έγινε γνωστός σε Αθήνα και Πειραιά ως «το Σωματείον του Καλαφάτη», ενώ πρόεδρος εκλέχθηκε αρχικά ο μεγάλος του αδελφός Αλέξανδρος. Επί κάποιο διάστημα τερματοφύλακας διετέλεσε ο Κωστής Τσικλητήρας, ολυμπιονίκης τα 1908 και 1912 που σε ηλικία 24½ ετών απεβίωσε το 1913 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, και προπονητής ο Άγγλος Τζον Σίριλ Κάμπελ.
1910–1920: Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος
thumb|right|110px|Το σήμα του Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού Ομίλου Στα τέλη του 1909 υπήρξε διοικητική αστάθεια. Ο πρόεδρος Μαρίνος Μαρινάκης συμπεριφερόταν απολυταρχικά όντας ο κύριος χρηματοδότης της ομάδας και τελικά ήρθε σε ρήξη με τον ιδρυτή του ΠΟΑ, Καλαφάτη.