cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στουρμ Γκρατς
Με βάση το καταστατικό της συστάθηκε ως «Γκρατσερ Φούσμπαλκλουμπ Στούρμ» (Grazer Fußballclub «Sturm», που σημαίνει «Θύελλα») στις 31 Μαρτίου του 1912. Στο ξενοδοχείο Goldene Birn, τα ιδρυτικά μέλη είχαν αποφασίσει να δημιουργήσουν μία ποδοσφαιρική ομάδα, ήδη από τις 1 Μαΐου του 1909. Από το Φεβρουάριο του 1920 εξάλλου, μεταξύ άλλων, δημιουργήθηκε τμήμα στίβου και τμήμα χειροσφαίρισης, ενώ τον Ιανουάριο του ίδιου έτους ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Γκρατσερ Σπόρτκλουμπ Στούρμ» (Grazer Sportklub «Sturm»). Σήμερα υπάρχει μόνο η αρχική ομάδα ποδοσφαίρου συμπεριλαμβανομένων των ερασιτεχνικών ομάδων και των ακαδημιών, η οποία από το 1950 ονομάζεται «Στουρμ Γκρατς» (Sturm Graz) και είναι γνωστή, ως επί το πλείστον, μόνο με αυτό το όνομα.
Μέχρι στιγμής, η Στουρμ Γκρατς έχει κερδίσει το αυστριακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τρεις φορές (1998, 1999 και 2011). Κέρδισε, επίσης, τη διεθνή αναγνώριση καθώς συμμετείχε αρκετές φορές στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, κυρίως με προπονητή τον Ίβιτσα Όσιμ.
Λογότυπο
Ακολουθούν ορισμένες από τις κυριότερες εκδοχές του σήματος του συλλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1909 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909
Τζέσι Λάσκι
Ο Τζέσι Λάσκι (Jesse Louis Lasky, 13 Σεπτεμβρίου 1880 - 13 Ιανουαρίου 1958) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών. Και ένας από τους ιδρυτές της Paramount Pictures, μαζί με τον Άντολφ Ζούκορ.
Βιογραφία
Ο Λάσκι γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, στην αρχή έκανε διάφορες δουλειές, έως ότου ασχοληθεί με την ψυχαγωγία, με την οποία ξεκίνησε ως ερμηνευτής βοντβίλ. Αυτή η δουλειά τον οδήγησε να ασχοληθεί με την κινηματογραφική βιομηχανία. Το 1911 ο Λάσκι έκανε την παραγωγή σε δύο έργα που ανέβηκαν στο Μπρόντγουεϊ, το Hello, Paris και το A La Broadway. Από εκεί είχε γνωριστεί με τον Σέσιλ Ντε Μιλ, πριν ξεκινήσουν αμφότεροι την ασχολία τους με τον κινηματογράφο, το 1913. Παράλληλα, η αδελφή του Λάσκι, η Μπλαντς, παντρεύτηκε τον Σάμιουελ Γκόλντγουιν, και περί τα 1913 ο Λάσκι, ο Γκόλντγουν, ο Ντε Μιλ, αλλά και ο Όσκαρ Άπφελ, συνεργάστηκαν και δημιούργησαν την εταιρεία Jesse L. Lasky Feature Play Company. Το κεφάλαιο τους δεν ήταν υψηλό. Έτσι νοίκιασαν έναν στάβλο κοντά στο Λος Άντζελες, όπου εκεί έκαναν την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, σε σκηνοθεσία Ντε Μιλ, την The Squaw Man (1914). Σήμερα το μέρος αυτό είναι δημοφιλές ως Lasky-DeMille Barn. Και αποτελεί μουσειακό χώρο. Το 1916, η εταιρεία του συγχωνεύθηκε με την εταιρεία Άντολφ Ζούκορ, Famous Players Film Company, και την ονόμασαν Famous Players-Lasky. Το 1920, η εταιρεία έχτισε ένα μεγάλο στούντιο στην Αστόρια, της Νέας Υόρκης, γνωστό σήμερα ως Kaufman Astoria Studios. Το 1927, ο Λάσκι ήταν ανάμεσα στου τριάντα έξι ανθρώπους που ίδρυσαν την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.
Τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη βιομηχανία εξ αιτίας της Παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, είχαν ως αποτέλεσμα τη χρεωκοπία της εταιρείας, το 1933. Τότε ο Λάσκι συνεργάστηκε με τη Μαίρη Πίκφορντ, αλλά εκείνη διέλυσε πρόωρα τη συνεργασία τους. Έπειτα ο Λάσκι βρήκε δουλειά σε ένα από τα μεγαλύτερα στούντιο, μέχρι το 1945, όπου και δημιούργησε τη δική του εταιρεία. Την τελευταία του ταινία την έκανε το 1951, ενώ το 1957 εξέδωσε τη βιογραφία του.
Θάνατος
Ο Λάσκι πέθανε σε ηλικία 77 ετών στο Μπέβερλι Χιλς, από ανακοπή καρδιάς. Και ενταφιάστηκε στο Hollywood Forever Cemetery, έναντι των στούντιο της Paramount, στο Χόλιγουντ.
Υστεροφημία
Για την προσφορά του στην κινηματογραφική βιομηχανία ο Λάσκι κατέχει ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας, στο 6433 της Λεωφόρου του Χόλυγουντ. Επίσης, ονομάστηκε δρόμος στο Μπέβερλι Χιλς, προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ
Υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης Χάρβι Γουάνστιν
Τον Οκτώβριο του 2017, οι εφημερίδες The New York Times και The New Yorker, ανέφεραν δεκάδες περιστατικά γυναικών που κακοποιήθηκαν από τον Αμερικανικό παραγωγό Χάρβι Γουάνστιν. Πολλά από αυτά τα περιστατικά συμπεριλάμβαναν κακοποίηση, παρενόχληση μέχρι και βιασμό. Περισσότερες από 60 γυναίκες στον χώρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, έκτοτε κατηγόρησαν τον Γουάνστιν, για τις παραπάνω πράξεις. Ωστόσο, εκείνος, αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με αυτά.
Μετά από το πρώτο κύμα ισχυρισμών, ο Γουάνστιν, απολύθηκε από την εταιρεία του, την The Weinstein Company και εκδιώχθηκε κι από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, καθώς και άλλους επαγγελματικούς συνδέσμους.
Υπόβαθρο
Ο Χάρβι Γουάνστιν ξεκίνησε να ασχολείται με τον κινηματογράφο τη δεκαετία του 1970 και λίγο αργότερα, ίδρυσε με τον αδελφό του την εταιρεία παραγωγής Miramax Films, όπου την κατείχε από το 1979 έως και το 2005. Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, πάλι με τον αδελφό του, Μπομπ, ίδρυσε τη The Weinstein Company, όπου και απολύθηκε το 2017, μετά από τις κατηγορίες στις οποίες ενεπλάκη.
Υπήρχαν φήμες στο Χόλιγουντ, ότι ο Γουάνστιν, προσλάμβανε γυναίκες, ζητώντας τους ανταλλάγματα, για χρόνια, αλλά δεν υπήρξε κάτι επίσημο. Το 1998, η Γκουίνεθ Πάλτροου, σε συνέντευξη της στον Ντέιβιντ Λέτερμαν, είχε πει ότι ο Γουάνστιν «σε αναγκάζει να κάνεις ένα δύο πράγματα». Το 2005, η Κούρντι Λοβ, συμβούλεψε νέες ηθοποιούς μέσω συνέντευξης, λέγοντας, ότι «αν ο Χάρβι Γουάνστιν, σε προσκαλέσει σε ιδιωτικό πάρτι στο Four Seasons, μην πας». Το 2010, ένα άρθρο, υπό τον τίτλο "Harvey's Girls", του Pajiba, επανέφερε τις φήμες περί "ανταλλάγματος" του Γουάνστιν: «Κάθε τόσο, ο Χάρβι, επιλέγει ένα νέο κορίτσι, ως κατοικίδιο». Το 2012, ένα χαρακτήρας της τηλεοπτικής σειράς 30 Rock, είπε: «Δεν φοβάμαι κανέναν στη σόου μπιζ, απέρριψα συνουσία με τον Χάρβι Γουάνστιν, σε τρεις περιπτώσεις, από τις πέντε». Το 2013, στην τελετή των Όσκαρ, ο οικοδεσπότης, Σεθ ΜακΦάρλαν, αστειεύτηκε, μετά την ανακοίνωση των Β' Γυναικείων Ρόλων, λέγοντας, «Συγχαρητήρια στις πέντε κυρίες, τώρα δε χρειάζεται να προσποιούνται άλλο ότι έλκονται από τον Χάρβι Γουάνστιν».
Το 2015, ο Τζόρνταν Σάρτζεντ έγραψε ένα άρθρο στο blog Gawker: «Πες Μας Τι Ξέρεις Για Το "Γνωστό Μυστικό" του Χαρβι Γουάνστιν», συνεχίζοντας, έγραψε: υπάρχουν φήμες, ότι ο ισχυρός Αμερικανός παραγωγός, εκμεταλλευόμενος τη δύναμη της θέσης του στην κινηματογραφική βιομηχανία, ικανοποιεί τις σεξουαλικές του ορέξεις, παραμένοντας άτρωτος, και το "γνωστό μυστικό" του περιφέρεται από εδώ κι από εκεί σαν αστείο περισσότερο». Την ίδια χρονιά, οι The New York Times ανέφεραν ότι ο Γουάνστιν ανακρίθηκε από την αστυνομία, μετά από μία καταγγελία μιας 22χρονης, που τον κατηγόρησε ότι την άγγιζε απρεπώς. Η γυναίκα, που ήταν μία Ιταλίδα μοντέλο, ονόματι Άμπρα Γκουτιέρες, αντί αυτού βρέθηκε στο στόχαστρο και ονομάστηκε καιροσκόπος και εκβιάστρια, από πολλές αμερικανικές φυλλάδες, εμπλέκοντας την στα σεξουαλικά πάρτι, bunga bunga, του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Έτσι, ο εισαγγελέας Μανχάταν, δεν κατηγόρησε τον Γουάνστιν, λόγω ελλιπών στοιχείων, παρόλα που η αστυνομία θεωρούσε ότι τα στοιχεία ήταν επαρκή.
Αναφορές του 2017
Στις 10 Οκτωβρίου του 2017, ο ανταποκριτής του NBC News, Ρόναν Φάροου, ανέφερε στην εφημερίδα The New Yorker, περαιτέρω ισχυρισμούς για την περίπτωση, λέγοντας ότι ο Γουάνστιν έχει παρενοχλήσει και κακοποιήσει 13 γυναίκες και βιάσει τρεις. Ο Φάροου, είπε, ότι ήθελε μήνες πριν να βγάλει αυτήν την είδηση, αλλά το NBC, και υπονόησε ότι το κανάλι βρισκόταν υπό πίεση, να μην τη δημοσιεύσει, πράγμα που ο σταθμός αρνήθηκε. Σύμφωνα με τον Φάροου, 16 πρώην και νυν βοηθοί και συνεργάτες, είναι συνδεδεμένοι με τον Γουάνστιν, λέγοντας στη συνέχεια ότι είτε τον είχα δει είτε γνώριζαν για της σεξουαλικές πράξεις του, εναντίον γυναικών. Τέσσερις γυναίκες ηθοποιοί, αφού απέρριψαν τις προτάσεις του Γουάνστιν ή, απλά, κάνοντας παράπονα για αυτόν, εκείνος τις έδιωξε από τα πρότζεκτ ή έβαλε άλλους να το κάνουν. Ένας σεβαστός αριθμός πηγών του Φάροου, έλεγε ότι ο Γουάνστιν ήξερα πολύ καλά να δημιουργεί ιστορίες για τα Μέσα, εξηγώντας κατά το δοκούν τις διαμάχες του με τους άλλους.
Κατόπιν, η εφημερίδα The New Yorker έφερε στη δημοσιότητα μία συγκαλυμμένη αναφορά του ίδιου του Γουάνστιν, στην αστυνομία το 2015, στην οποία παραδέχεται το "πέσιμο" που έκανε στην Γκουτιέρες.
Σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση
Μετά τα άρθρα των δύο εφημερίδων που αναφέρθηκαν παραπάνω, πάνω από 60 γυναίκες κατηγόρησαν τον Γουάστιν για σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση. Σύμφωνα, με τις αναφορές του, ο Γουάνστιν, συνήθιζε να προσκαλεί νεαρές ηθοποιούς ή μοντέλα σε ξενοδοχείο ή στο γραφείο, με την πρόφαση να συζητήσουν για την καριέρα του, ζητώντας στη συνέχεια μηνύματα ή σεξ. Πρώην συνάδελφοι και συνεργάτες του Γουάνστιν είπαν σε ρεπόρτερ ότι αυτές οι δραστηριότητες του, ήταν γνωστές στου υπαλλήλους του, στους συνεργάτες του και στους πράκτορες που κανόνιζαν αυτές τις συναντήσεις, καθώς επίσης και δικηγόροι και δημοσιογράφοι, των οποίων το εμπόδιο ξεπερνιόταν είτε με απειλές είτε με χρηματικές απολαβές.
Ακολουθεί λίστα γυναικών που δήλωσαν ότι ο Γουάνστιν τις παρενόχλησε ή κακοποίησε σεξουαλικά:
Βιασμός
Ενώ έξι γυναίκες έχουν κατηγορήσει τον Γουάνστιν για βιασμό:
Απαντήσεις του Γουάνστιν
Ο Γουάνστιν, μετά το άρθρο των New York Times, είπε: «Εκτιμώ ότι ο τρόπος με τον οποίον συμπεριφέρθηκα στους συνεργάτες μου στο παρελθόν, προκάλεσε πολύ πόνο, και ζητώ ειλικρινά συγγνώμη για αυτό». Συμπληρώνοντας, είπε ότι ήταν έτοιμος να απέχει για καιρό από τη δουλειά του, ώστε να δουλέψει με θεραπευτές για τα προβλήματα που έχει». Η δικηγόρος του, Λίσα Μπλουμ, τον αποκάλεσε ως «δεινόσαυρο, που μαθαίνει νέους τρόπους», αλλά αργότερα δέχτηκε κριτική από το συμβούλιο της εταιρείας The Weinstein Company, για τον τρόπο, με τον οποίον τον υπερασπίζεται, τελειώνοντας τη δουλειά έτσι, στις 7 Οκτωβρίου. Λίγο καιρό αργότερα, ο δικηγόρος του Γουάνστιν, Τσαρλς Χάρντερ, είπε ότι ο πελάτης του θα μηνύσει τις he New York Times, αλλά στις 15 Οκτωβρίου, ο Χάρντερ δεν εργαζόταν πια για τον Γουάνστιν.
Σε απάντηση σε αυτά που λέγονται για τον Γουάνστιν, ένας εκπρόσωπός του είπε:
Αντιδράσεις
Οι ισχυρισμοί που δέχτηκε ο Γουάνστιν δημιούργησαν πολλές αντιδράσεις σε ανθρώπους της ψυχαγωγίας και της πολιτικής και δημιούργησαν δημόσια κουβέντα σχετικά με το θέμα, ενώ η Αμερικανική Ακαδημία σχολίασε: «θανατηφόρα άγνοια και επαίσχυντη συνενοχή σε σεξουαλικές παρενοχλήσεις και κακοποιήσεις στο χώρο εργασίας» στην κινηματογραφική βιομηχανία. Η The Guardian, κατόπιν, επικοινώνησε με 20 άνδρες ηθοποιούς που συνεργάστηκαν με τον Γουάνστιν, χωρίς όμως αρχικά αυτοί να σχολιάσουν κάτι. Έτσι η εφημερίδα έφτασε στο συμπέρασμα ότι αν και σπουδαίες ηθοποιοί καταδίκασαν τον Γουάνστιν, πολλοί γνωστοί άνδρες της βιομηχανίας του κινηματογράφου, έμειναν σιωπηροί.
Επιχειρηματικές και επαγγελματικές σχέσεις
Στις 8 Οκτωβρίου του 2017, το συμβούλιο της The Weinstein Company σκηνοθετών, απέλυσαν τον Γουάνστιν και στις 17 Οκτωβρίου, εκείνος παραιτήθηκε επισήμως. Κατόπιν, δεκάδες εταιρείες που συνεργάζονταν με αυτή, σταμάτησαν τη συνεργασία τους, συμπεριλαμβανομένου τις Apple, Hachette και Amazon.
Στις 11 Οκτωβρίου, η Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, έθεσε σε διαθεσιμότητα την ιδιότητα μέλους που είχε εκεί ο Γουάνστιν, και στις 14 Οκτωβρίου, η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, η οποία τον είχε τιμήσει και με Όσκαρ παλαιότερα, τον εκδίωξε. Δύο μέρες αργότερα, η Ένωση Παραγωγών Αμερικής, έκανε το ίδιο.
Αστυνομικές έρευνες
Αν τελικά οι κατηγορίες περί σεξουαλικής παρενόχλησης που ανέφερε η Λούσια Έβνας, την οποία ανάγκασε, όπως λέει εκείνη, να του κάνει στοματικό σεξ, τότε ο Γουάνστιν θα κινδύνευε με φυλάκιση έως και 25 χρόνια, ωστόσο, νομικοί, θεωρούν ότι δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για γίνει δίωξη εις βάρος του, σε αυτήν την περίπτωση.
Πολιτικοί
Γνωστοί πολιτικοί καταδίκασαν τις πράξεις του Γουάνστιν. Η Χίλαρι Κλίντον, ο Μπαράκ Ομπάμα και η Μισέλ Ομπάμα κατήγγειλαν τη συμπεριφορά του Γουάνστιν, στις 10 Οκτωβρίου. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ξεκίνησε τις διαδικασίες για να ανακληθεί ο τίτλος του Γουάνστιν, από τη Λεγεώνα της Τιμής. Ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, μέλη του Εργατικού Κόμματος, ζήτησαν, επίσης, να του ανακληθεί ο τίτλος από το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Πολλοί ακόμα πολιτικοί, που παλαιότερα τους είχε χρηματοδοτήσει ή είχε προσφέρει σε δωρεές και φιλανθρωπίες, κατέκριναν τις πράξεις του, μεταξύ αυτών ο Αλ Φράνκεν, ο Πάτρικ Λέιχι και ο Μάρτιν Χάινρικ.
Άλλες αντιδράσεις
Η σύζυγος του Γουάνστιν, Τζορτζιάνα Τσάπμαν, ανακοίνωσε στις 10 Οκτωβρίου, ότι θα προχωρήσει σε διαζύγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικά εγκλήματα Κατηγορία:Σεξουαλικά σκάνδαλα
Σερεμπριάνιε Προύντι
μικρογραφία|Κτίρια κατοικιών στο Σερεμπριάνιε Προύντι μικρογραφία|Εκκλησία της Παναγίας του Σημείου Το Σερεμπριάνιε Προύντι (Сере́бряные Пруды́, μετάφραση: Ασημένιες Λίμνες) είναι μια αστική περιοχή (εργατικός οικισμός) και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Σερεμπριάνο-Προύντσκι της Περιφέρειας Μόσχας στη Ρωσία και βρίσκεται στον ποταμό Οσιότρ. Ανάμεσα στα επαρχιακά κέντρα της Περιφέρειας Μόσχας είναι το νοτιότερο και το πιο απομακρυσμένο από τη Μόσχα. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 9.705 άτομα στην απογραφή του 2010. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 8.969 κατοίκων, σημειώνοντας μια ελαφριά μείωση από τους 8.977 κατοίκους στην απογραφή του 1989.
Το Σερεμπριάνιε Προύντι βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Μ1 (Μόσχα–Αστραχάν) και στο σιδηρόδρομο Μόσχας-Βόλγκογκραντ.
Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 142970. Ο κωδικός κλήσης είναι ο +7 49667.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Σκέδαση Ράμαν
Το Φαινόμενο Raman ανακαλύφθηκε το 1928, από τον Ινδό φυσικό Sir C. V. Raman (1888 - 1970). Κατά το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται μερική μεταβολή συχνότητας και φάσης της διερχόμενης ακτινοβολίας (ανελαστική σκέδαση). Η σκέδαση αυτή είναι εντελώς διαφορετική από τη συνήθη ελαστική σκέδαση (Ρέιλει & Μι), περί τις χίλιες φορές ασθενέστερη και συνήθως παρατηρείται σε διευθύνσεις κάθετες προς την προσπίπτουσα δέσμη φωτός. Το φαινόμενο οφείλεται στο ότι ορισμένα από τα μόρια του υλικού απορροφούν ή προσφέρουν ενέργεια στα προσπίπτοντα φωτόνια, με αποτέλεσμα μετά από τη σκέδασή τους να εμφανίζονται αντίστοιχα με μικρότερη ή μεγαλύτερη συχνότητα.
Κατηγορία:Οπτική Κατηγορία:Φασματοσκοπία Κατηγορία:Οπτικά φαινόμενα
Κλαούντιο Τσεκέτο
Ο Κλαούντιο Τσεκέτο (γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 1952) είναι Ιταλός καλλιτέχνης και ανιχνευτής ταλέντων.
Ζωή και καριέρα
Ο Τσεκέτο γεννήθηκε στην Τσέγγια, (μητροπολιτική πόλη της Βενετίας). Έχει φιλοξενήσει πολλά ιταλικά φεστιβάλ μουσικής, από το Festival di Sanremo έως το Festivalbar και πολλά τηλεοπτικά προγράμματα καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Μετά από ένα διάστημα στο Radio 105 Network, ίδρυσε τους σταθμούς Radio DeeJay και Radio Capital.
Είναι επίσης γνωστός για το ότι είναι ταλέντο για πολλούς μουσικούς καλλιτέχνες και προσωπικότητες της τηλεόρασης, όπως οι Gerry Scotti, Jovanotti, Fiorello, Sabrina Salerno, 883, Nikki, B-nario, Albertino, DJ Linus, Luca Laurenti, Marco Mazzoli, Daniele Bossari, Fabio Volo, Tracy Spencer, Taffy, Leonardo Pieraccioni, DJ Francis (γνωστός και ως Francesco Facchinetti ) και πιο πρόσφατες πράξεις όπως τους Finley. Ο Τσεκέτο ήταν επίσης ερμηνευτής. το τραγούδι του "Gioca-Jouer" έφτασε στην κορυφή της Ιταλικής επιτυχίας το 1981. Εξίσου επιτυχημένο (Ειδικά στην Ελλάδα), ήταν και το Ska' Chou Chou.
Προσωπική ζωή
Την άνοιξη του 1992, παντρεύτηκε τη Μαρία Πάολα Ντάνα στο Ριτσιόνε. Έχουν δύο παιδιά, τον Τζόντι Τσεκέτο (γεννήθηκε το 1994) και τον Λεονάρντο Τσεκέτο (γεννήθηκε το 2000).
Κατάλογος των νησιών των Βρετανικών Νήσων ανά έκταση
Αυτός είναι ένα κατάλογος των νησιών των Βρετανικών Νήσων. Η συνολική έκταση του αρχιπελάγους είναι 315.134 τ.χλμ. με την Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία να αντιπροσωπεύουν το 95,6% της περιοχής αυτής, αφήνοντας το 4,4% (13.950 τ.χλμ.) στα υπόλοιπα νησιά. Περιλαμβάνει όλα τα νησιά με έκταση μεγαλύτερη των 4 τ.χλμ..
Νέα Πικέρνη
Η Νέα Πικέρνη Ηλείας ήταν οικισμός που ανήκε στον παλιό Δήμο Βουπρασίων.
Ιστορία
μικρογραφία|Η μεταναστευτική διαδρομή του πληθυσμού της Piqeras (Πικέρνη) στο Villa Badessa στο Abruzzi της Ιταλίας. 42 ελληνικές αλβανόφωνες ορθόδοξες οικογένειες από το χωριό Badessa της περιφέρειας Abruzzi στην Κεντρική Ιταλία, καταγόμενες από το χωριό Πικέρνη στη Βόρειο Ηπειρο, ζήτησαν να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα και να τους δοθούν εθνικές γαίες για καλλιέργεια. Είχαν αρχικά εγκαταλείψει το χωριό τους στα 1742 πιεζόμενοι, στα πλαίσια έντονου «τοπικού πολέμου», κάτι που ήταν συνήθης πραγματικότητα στον αλβανικό χώρο του 18ου αιώνα, από τον τουρκαλβανικό πληθυσμό του γειτονικού εκεί χωριού Μπόρσι, το οποίο βρισκόταν στα 6,5 χιλιόμετρα από την Πικέρνη.
Η Πικέρνη (στα αλβανικά Piqueras ή και Piquerasi) βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια των Αγίων Σαράντα και στα 1905 ανήκε στον καζά Δέλβινου του σαντζακίου Αργυροκάστρου, ενώ στα εκκλησιαστικά θέματα υπαγόταν στην επισκοπή της Δρυϊνουπόλεως.
Σύμφωνα με την αγροτική μεταρρύθμιση του 1871, που συντελέστηκε από την κυβερνήση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, είχαν εξαιρεθεί σε διάφορες περιοχές, όπως λ.χ. στον τότε δήμο Βουπρασίων, κάποιες εθνικές γαίες που δεν εμπίπταν σε αυτήν. Σε τέτοιου είδους γαίες αποφασίστηκε να ικανοποιηθεί το αίτημα μετανάστευσης και μόνιμης εγκατάστασης αυτών των οικογενειών από την Ιταλία, τους αποκεκριμένους και ως «Ιταλοαλβανούς», και να παραχωρηθούν σε κάθε οικογένεια 30 στρέμματα γης. Η περιοχή που επιλέχθηκε για να φτιαχτεί ο λεγόμενος συνοικισμός των «αλλοδαπών» ήταν η θέση «Ταβέρνα» κοντά στο Καπελέτο Ηλείας. Αυτό επικυρώθηκε με ΒΔ τον Ιούνιο του 1875, και ο οικισμός φτιάχτηκε σε μια περιοχή νότια της Βάρδας και του χωριού Ψάρι Ηλείας και βόρεια του Καπελέτου, περιοχή που είχε κοντά της, όπως και στην προγονική τους εστία, χωριό με όνομα Μπόρσι. Ο οικισμός απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε δήμου Βουπρασίων. μικρογραφία|Κατά προσέγγιση θέση της Νέας Πικέρνης στον πρώην νομό Ηλείας Τελικά, μόνο 13 από τις αιτούσες οικογένειες έφτασαν στην Πάτρα το φθινόπωρο του 1876, όταν ήδη είχε εγκριθεί το αίτημά τους, στο δρόμο τους προς την περιοχή της Βουπρασίας. Στις αρχές του 1877 ο οικισμός τους είχε ήδη αρχίσει να οικοδομείται έχοντας μάλιστα και κρατική επίβλεψη με διορισμένο εκεί μηχανικό για την τεχνική υποστήριξη. Οι οικογένειες αυτές θα επέστρεφαν πίσω στο κράτος αυτά τα στρέμματα μόνο σε περίπτωση που αποφάσιζαν να τις εγκαταλείψουν πριν την πάροδο πέντε χρόνων. Η συνολική έκταση που τους παραχωρήθηκε έφτανε κατ' εκτίμηση το μισό τετραγωνικό χιλιόμετρο περίπου. Το όνομα που επιλέχθηκε στα 1879 για αυτόν το νέο οικισμό ήταν το Νέα Πικέρνη ως ανάμνηση της προγονικής εστίας, σύμφωνα μάλιστα με σχετική εισήγηση του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός». Ο ίδιος σύλλογος υλοποίησε την ίδια χρονιά, πέρα από την ονοματοθεσία της «αποικίας», και σχέδιο εξελληνισμού των «ελληνοαλβανών», όπως ελέχθη χαρακτηριστικά, μέσω της δημιουργίας εκεί σχολής απόρων παιδιών, γεγονός καινοφανές για την ευρύτερη περιοχή της οποίας η αγραμματοσύνη εκείνη την εποχή άγγιζε το 92%. Η σταδιακή μέχρι το 1889 πληθυσμιακή συρρίκνωση του οικισμού είχε οδηγήσει την εκεί σχολή να γίνει το διδακτήριο «των πέριξ χωρίων», ήδη από το 1882, και να μεταφερθεί εντέλει το 1884 στο Καπελέτο.
Η πληθυσμιακή συρρίκνωση του οικισμού της Νέας Πικέρνης είναι αποτέλεσμα τόσο λόγω θανατηφόρων ασθενειών, όπως λ.χ. 27 νεκροί από μηνιγγίτιδα το 1881, όσο και κατά πάση πιθανότητα εξαιτίας των προστριβών των ντόπιων κατοίκων των χωριών της ευρύτερης περιοχής με τους νεοφερμένους, γεγονός που οδήγησε εντέλει στην αδυναμία ενσωμάτωσης των «ξένων» εκεί, όπως τόνισε στα 1899 ο Αθανάσιος Πετρίδης. «Ανέκυψαν εγχώριοι ζηλοτυπίαι», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε για αυτές τις προστριβές, και αποφασίστηκε η αποστολή εκεί ιεροκήρυκα για να ειρηνεύσει πνευματικά τόσο τους «Ιταλούς» όσο και τους «αρχαίους κάτοικους» της περιοχής, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Ο οικισμός διαλύθηκε τυπικά το 1920. Η βραχύχρονη ζωή αυτού του οικισμού οδήγησε στη λήθη από τη συλλογική μνήμη την ύπαρξή του και το μόνο που διασώζεται είναι ο χαρακτηρισμός της περιοχής που χτίστηκε ο οικισμός ως "τα Ιταλικά".
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού της Νέας Πικέρνης υπήρξε η εξής:
Διοικητική εξέλιξη
Εν συντομία, με το ΦΕΚ 59Α της 25/08/1879 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε στο Δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτήθηκε στην τότε νεοσύστατη κοινότητα Καπελέτου Ηλείας. Την 18/12/1920, όταν έχει διαπιστωθεί η ερήμωση του οικισμού, ο οικισμός καταργήθηκε.
Σημειώσεις
<references group="Σ"/>
Sonic Chaos
Το Sonic the Hedgehog Chaos είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας πλευρικής κύλισης του 1993 που δημοσιεύτηκε από τη Sega για το Master System και το Game Gear Οι παίκτες ελέγχουν τον Sonic the Hedgehog και τον πλευρικό του Miles "Tails" Prower στην προσπάθειά τους να ανακτήσουν τα Chaos Emeralds από τον Dr. Robotnik, ο οποίος τα έχει κλέψει για να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Το παιχνίδι περιλαμβάνει το τρέξιμο για να νικηθούν τα στάδια, τη συλλογή δαχτυλιδιών και την ήττα των εχθρών. Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην έκδοση Master System του Sonic the Hedgehog 2, και επομένως θεωρείται συνέχεια του παιχνιδιού. Το Chaos σηματοδοτεί επίσης το ντεμπούτο του Tails ως χαρακτήρα που μπορεί να παιχτεί στο Game Gear.
Αναπτύχθηκε από το ιαπωνικό στούντιο Aspect Co., το Chaos είναι το πρώτο πρωτότυπο παιχνίδι Sonic που κατασκευάζεται για φορητή κονσόλα, αντί για έκδοση ή remake ενός ήδη υπάρχοντος παιχνιδιού. Με βάση την προηγούμενη εμπειρία τους στην παραγωγή παιχνιδιών Sonic, η Aspect είχε πολύ καλύτερη αντίληψη για το πώς να σχεδιάσει το Chaos και κατάφερε να βασιστεί στον μηχανισμό των προκατόχων της και να κάνει το παιχνίδι γενικά πιο γρήγορο. Το Chaos έλαβε μια γενικά θετική υποδοχή αρχικά, με τα επίπεδα και το παιχνίδι του να επαινέται, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει μια πιο μέση ανταπόκριση για την μη-εντυπωσιακή παρουσίασή του και τα επίπεδα της αδιάφορης ποιότητας, παράλληλα με το αργό πλαίσιο. Μια άμεση συνέχεια, το Sonic the Hedgehog: Triple Trouble, κυκλοφόρησε το 1994.
Παιχνίδι
Το Chaos προσθέτει αρκετές νέες εκδόσεις στο βασικό παιχνίδι Sonic. Και οι δύο χαρακτήρες έχουν τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά. ο Sonic μπορεί να κάνει μια κίνηση που ονομάζεται "Super Peel-Out", αρχικά στο Sonic CD, που τον κάνει να κινείται πολύ γρήγορα, ενώ ο Tails μπορεί να πετάξει και μπορεί να αιωρείται πάνω από παγίδες και άλλα εμπόδια. Ο Sonic μπορεί να συλλέξει ένα νέο power-up που ονομάζεται "Rocket Shoes", το οποίο του δίνει τη δυνατότητα να πετάξει για μικρό χρονικό διάστημα. ο Tails δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, και θα του δοθούν απλώς επιπλέον δαχτυλίδια εάν έσπαζε μια οθόνη που περιείχε Rocket Shoes. Εάν ο Sonic συλλέξει 100 δαχτυλίδια σε ένα επίπεδο, θα μεταφερθεί σε ένα "Special Stage", όπου ολοκληρώνοντας θα του απονείμει ένα Chaos Emerald, ένα στοιχείο που απαιτείται για να ξεκλειδώσει το καλύτερο τέλος.
Ανάπτυξη και κυκλωφορία
Το Sonic Chaos κυκλοφόρησε για το Master System στις 25 Οκτωβρίου 1993 και για το Game Gear στις 19 Νοεμβρίου για να συμπέσει με την κυκλοφορία του Sonic CD. Στην Ιαπωνία, είχε τον τίτλο Sonic & Tails. Το Chaos περιλαμβάνεται ως έξτρα στην έκδοση GameCube του Sonic Adventure DX: Director's Cut (2003) ως ένα από τα έντεκα ξεκλειδωμένα παιχνίδια Game Gear και στο Sonic Mega Collection Plus (2005) για το PlayStation 2, Xbox και PC. Το 2009, κυκλοφόρησε ψηφιακά για την εικονική κονσόλα Wii στη Βόρεια Αμερική. Το Sonic Chaos περιλαμβάνεται επίσης στο μπλε μοντέλο του Game Gear Micro το 2020, μαζί με τα Gunstar Heroes, Sylvan Tale και Baku Baku Animal.
Υποδοχή και κληρονομιά
Το Sonic Chaos έλαβε αρχικά μια θετική απάντηση από δημοσιεύσεις. Οι τέσσερις αναθεωρητές του Electronic Gaming Monthly σχολίασαν ότι η έκδοση Game Gear διατηρεί όλα τα στοιχεία που έκαναν τα παιχνίδια Sonic 16-bit διασκεδαστικά να παίζουν. Επάινεσε επίσης τα γραφικά και την ικανότητα να παίζεις ως Tails. Το Sonic Chaos βραβεύτηκε με το Best Game Gear Game του 1993 από το Electronic Gaming Monthly. Το Entertainment Weekly έδωσε στο παιχνίδι ένα Α- και έγραψε ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι ευχάριστο για τα μικρότερα παιδιά. Στην κριτική τους για το Sonic Mega Collection Plus, η GameSpy θεώρησε ότι τόσο το ίδιο όσο και το 8-bit Sonic the Hedgehog ήταν τα μόνα παιχνίδια Game Gear στη σειρά που αξίζει να παίξετε.
Τα τελευταία χρόνια, το Chaos γνώρισε μια πιο μέση υποδοχή. Η Nintendo Life επέκρινε την έκδοση του Master System ως ένα γενικά ανεπιθύμητο παιχνίδι, επικρίνοντας τη δυσκολία του ότι είναι πολύ εύκολη και τα επίπεδά του να είναι ήπια και μέτρια. Αναδρομικά το 2019, το Hardcore Gaming 101 έδωσε μια μάλλον ανάμικτη απάντηση στο παιχνίδι. ένιωσαν απογοητευμένοι με το σχεδιασμό του παιχνιδιού και των επιπέδων του για την έλλειψη της μοναδικότητας και της επίλυσης παζλ που υπήρχαν στο Sonic the Hedgehog 2, και δεν τους άρεσαν το αργό framerate του. Ήταν επίσης επικριτικοί για το soundtrack που γενικά δεν είχε ποιότητα και ότι η συνολική παρουσίαση δεν ήταν εντυπωσιακή. Το Hardcore Gaming 101 είπε ότι το Chaos άξιζε να ελέγxtei μόνο για τους αφοσιωμένους οπαδούς του Sonic γράφοντας: "Το Sonic Chaos δεν είναι καθόλου κακό παιχνίδι, αλλά δεν είναι και ένα εξαιρετικά υπέροχο παιχνίδι. Πρόκειται για μια λειτουργική πλατφόρμα που αξίζει να ελέγξετε μόνο αν σας αρέσουν πραγματικά τα παιχνίδια Sonic 8-bit ή ενδιαφέρεστε για ένα παραδοσιακό παιχνίδι Sonic με μεγαλύτερη εστίαση στην εξερεύνηση. "
Παραπομπές
Κατηγορία:Sonic Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sega Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Μπάφρα Ιωαννίνων
Η Μπάφρα είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Μπάφρα βρίσκεται νότια της λίμνης Παμβώτιδας και σε απόσταση περίπου 11 χλμ. νότια των Ιωαννίνων, δίπλα στη συμβολή της Εγνατίας Οδού με την ΕΟ Ιωαννίνων - Άρτας. Ο οικισμός δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 από Έλληνες πρόσφυγες που προέρχονταν από τις περιοχές του Πόντου (Μπάφρα και Σαμψούντα) και της Καππαδοκίας (επαρχία Καισάρειας). Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος κτίστηκε γύρω στο 1935 στη θέση όπου παλιότερα βρισκόταν ένα μικρό ξωκκλήσι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιωαννιτών. Το 1934 με το ΦΕΚ 295Α - 07/09/1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μπάφρας της δημοτικής ενότητας Ανατολής που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 838 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
Το Μετάλλιο "Για την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945" (ρωσ. Юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.») ήταν βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ, που εκδόθηκε στις 12 Απριλίου του 1985 για να τιμήσει την επέτειο των 40 χρόνων της Νίκης επί των Γερμανών στον Μ.Π.Π.
Απονομή
Το μετάλλιο απονεμόταν σε:
Τάσος Μπουντούρης
Ο Αναστάσιος (Τάσος) Μπουντούρης (2 Αυγούστου 1955, Καστέλλα, Πειραιάς) είναι έλληνας ιστιοπλόος, χάλκινος Ολυμπιονίκης και έλληνας ρέκορντμαν συμμετοχών σε Ολυμπιακούς αγώνες.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την ιστιοπλοΐα σε ηλικία 3 ετών. Υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής, και με πλήθος ευρωπαϊκών και πανελλήνιων διακρίσεων.
Συμμετείχε σε 6 Ολυμπιακούς Αγώνες με τρεις διαφορετικές κλάσεις σκαφών, (“Finn”, “Soling” και “Star”): 1976 (6ος), 1980 (3ος), 1984 (6ος), 1988 (18ος), 1992 (20ος), 1996 (4ος). Μαζί με την Άγη Κασούμη και την Ευαγγελία Ψάρρα, έχουν το ρεκόρ συμμετοχής σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Υπήρξε λαμπαδηδρόμος στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004.
Το αποκορύφωμα της αθλητικής του πορείας ήρθε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας (1980), όπου αγωνιζόμενος με σκάφος τύπου Soling, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, με πλήρωμα τους Τάσο Γαβρίλη και Αριστείδη Ραπανάκη.
Διοικητική σταδιοδρομία
Μετά το τέλος του της καριέρας του διατέλεσε επί σειρά ετών, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών.
Προσωπική ζωή και δημόσιες δηλώσεις
Έχει τετραμελή οικογένεια με δύο παιδιά.
Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Φέρεται να είναι ο 25ος γιος του βασιλιά Ιμπν Σαούντ. Μητέρα του ήταν η Χασά μπιντ Αχμέντ Αλ Σουνταϊρί.
Τάσος Μπουντούρης
Προσωπική ζωή και δημόσιες δηλώσεις
Τον Ιανουάριο του 2020 τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, στο οποίο εμπλεκόταν και ο πρώην κολυμβητής και προπονητής κολύμβησης Νίκος Γέμελος.
Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας
Αξιώματα
Πολύ νέος, τον Απρίλιο του 1955 διορίστηκε δήμαρχος του Ριάντ από τον βασιλιά Σαούντ με τον βαθμό υπουργού. Παραιτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1960. Από το 1963 έως το 2011 ήταν κυβερνήτης του Ριάντ.
Τάσος Μπουντούρης
Προσωπική ζωή και δημόσιες δηλώσεις
Τον Νοέμβριο του 2020 επικρίθηκε έντονα για σχόλιο σε μέσο κοινωνική δικτύωσης σχετικά με την βία κατά των γυναικών, σχόλιο για το οποίο διευκρίνισε ότι ήταν ειρωνικό, ότι διαστρεβλώθηκε και ότι σε κάθε περίπτωση λυπάται και επανορθώνει.
Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας
Αξιώματα
Στις 5 Νοεμβρίου 2011 ο Πρίγκιπας Σαλμάν διορίστηκε υπουργός Άμυνας, στη θέση του αποβιώσαντος αδερφού του, Πρίγκιπα Σουλτάν. Παράλληλα έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας.
Τάσος Μπουντούρης
Προσωπική ζωή και δημόσιες δηλώσεις
Τον Ιανουάριο του 2021 αίσθηση προκάλεσαν δηλώσεις του με τις οποίες υπερασπίστηκε τον παράγοντα της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (ΕΙΟ) που κατηγορήθηκε από την Σοφία Μπεκατώρου ότι την είχε κακοποιήσει σεξουαλικά το 1998.
Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας
Αξιώματα
Ο Σαλμάν ορίστηκε διάδοχος του θρόνου στις 18 Ιουνίου 2012, μετά τον θάνατο του αδερφού του, του διαδόχου του θρόνου Ναγιέφ μπιν Αμπντουλαζίζ. Ο πρίγκιπας Σαλμάν επίσης έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Βασιλιάς
Στις 23 Ιανουαρίου 2015 ο Σαλμάν έγινε βασιλιάς, καθώς απεβίωσε ο ετεροθαλής αδερφός του, Αμπντάλα. Αμέσως μόλις ανέλαβε καθήκοντα, ο νέος βασιλιάς διόρισε τον πρίγκιπα Μουκρίν ως διάδοχό του και τον υπουργό Εσωτερικών πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ τον διόρισε τρίτο στη σειρά διαδοχής του θρόνου. Τον Ιούνιο του 2017 μετά από απόφαση του να απομακρύνει τον Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ από όλες τις θέσεις που κατείχε, όρισε διάδοχο του θρόνου τον γιο του Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονάρχες της Σαουδικής Αραβίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Υγεία (μυθολογία)
Η Υγεία (αρχ. Υγιεία) ήταν αρχαιοελληνική θεότητα, προσωποποίηση της υγείας του σώματος και της ψυχής. Ως αρχαιότερο κέντρο λατρείας της αναφέρεται η Τιτάνη στη Σικυώνα, όπου βρίσκονταν ιερό του Ασκληπιού και της Υγείας. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση ο Αρίφρων ο Σικυώνιος έγραψε ύμνο για τη θεά, της οποίας η λατρεία διαδόθηκε και στην Αθήνα περίπου από το 420 π.Χ..
Στην ελληνική μυθολογία κατέχει εξέχουσα θέση στην λατρεία του πατέρα της. Ωστόσο, ενώ ο Ασκληπιός συνδέεται άμεσα με την θεραπεία των ασθενειών, η θεά συνδέθηκε με την πρόληψη των ασθενειών και τη διατήρηση της κατάστασης της υγείας.
Γενεαλογία και λατρεία
Ο Ορφικός ύμνος της υγείας δείχνει τη σημασία που απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες στην υγεία: «Ιμερόεσα, ερατή, πολυθάλμιε, παμβασίλεια, κλύθι μάκαιρ΄ Υγίεια, φερόλβιε, μήτηρ απάντων...»
Ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και άλλοι σοφοί έδωσαν επίσης ιδιαίτερη σημασία στη διατήρηση της υγείας του σώματος και στη σωματική αγωγή γενικά. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν απαραίτητη την ανέγερση λουτρών, υδραγωγείων και υπονόμων για τις αποχετεύσεις των ακάθαρτων υδάτων και ουσιών· εφάρμοζαν την απολύμανση με την καύση θείου (θειαφιού) ή άλλων αρωματικών ουσιών και ανάβοντας φωτιές στους δημόσιους δρόμους, με την ιδέα πως έτσι καθάριζε ο αέρας. Κατά τη διάρκεια του λοιμού των Αθηνών, μάλιστα, τα πτώματα αποτεφρώνονταν κατά σωρούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Αρ Ντεκό
Η Αρ Ντεκό (γαλλικά: Art Déco), που σημαίνει «Διακοσμητική Τέχνη», αναφέρεται σε ένα διεθνές καλλιτεχνικό κίνημα, το οποίο επικράτησε από το 1925 μέχρι τη δεκαετία του 1940.
Η νέα αυτή τεχνοτροπία προβλήθηκε για πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση Σύγχρονων Διακοσμητικών και Βιομηχανικών Τεχνών (Exposition Internationale des arts decoratifs et industriels modernes) του Παρισιού το 1925, που την επισκέφτηκαν δεκαέξι εκατομμύρια πολίτες από όλη την Ευρώπη.
Η τεχνοτροπία της αρ ντεκό έσπασε κάθε δεσμό με την επικρατούσα τότε «νέα τέχνη» (Αρ Νουβό) και αναζήτησε μία νέα έκφραση στην αρχιτεκτονική, τη ζωγραφική, τις γραφικές και (γερινή Τσεχία) αρχιτέκτων – σχεδιαστής Γιόζεφ Χόφμαν (Josef Hoffmann, 1870 – 1956).
Αρχιτεκτονική
right|thumb|200px|Το μέγαρο Κράισλερ στη Νέα Υόρκη Το αρχιτεκτονικό αριστούργημα του Χόφμαν είναι το Παλαί Στόκλετ (Palais Stoclet), κτισμένο στα 1905 – 1911 στις Βρυξέλλες, που απομακρύνεται από τη διακοσμητική έμφαση της Αρ – Νουβό προς ένα γεωμετρικά εμπνευσμένο αρχιτεκτονικό ύφος. Στο πλαίσιο αυτό, το Παλαί Στόκλετ στέκει ανάμεσα στο Αρ-Νουβό και στο νεοεμφανιζόμενο στυλ της Αρ Ντεκό αισθητικής.
Αξιόλογα δείγματα του ύφους της αρχιτεκτονικής Αρ Ντεκό, πέραν του Ατλαντικού, είναι οι ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης: το Μέγαρο Κράισλερ (Chrysler Building), που σχεδίασε στα 1927 – 1930 ο Ουίλιαμ βαν Άλεν (William van Alen, 1883 – 1954), το Εμπάϊαρ Στέιτ Μπίλντινγκ (Empire State Building, 1931) σε σχέδια του Γκρέγκορι Τζόνσον και της αρχιτεκτονικής εταιρείας "Shreve, Lamb & Harmon" και το Ροκφέλερ Σέντερ (Rockefeller Center, 1932 – 1940) με αρχιτέκτονα τον Ρέιμοντ Χουντ (Raymond Hood, 1881 – 1934).
Βασικοί εκπρόσωποι της Αρ Ντεκό στον τομέα της ζωγραφικής είναι η Πολωνέζα Ταμάρα ντε Λέμπιτσκα (Tamara De Lempicka, 1898 – 1980) και η Αμερικανίδα Τζόρτζια Ο' Κιφ (Georgia O' Keeffe, 1887 – 1986).
Αθηναϊκό Αρ Ντεκό
Στα χρόνια του Μεσοπολέμου, κυρίως μετά τη δεκαετία του 1930, η αρχιτεκτονική υφολογία της Αθήνας απομακρύνεται από τα καθιερωμένα πρότυπα του νεοκλασικισμού και στρέφεται, έστω και κάπως δειλά, σε νεωτεριστικές φόρμες, υιοθετώντας ευρωπαϊκές τάσεις της εποχής.
Οι αρχιτέκτονες του Μοντέρνου Κινήματος (γαλλικά: modernisme) εμπνέονται από μοντερνιστικές εκφράσεις της Αρ Ντεκό (Art Deco) αισθητικής, που κυριαρχούν στα μεσοπολεμικά χρόνια στις πρωτεύουσες της Ευρώπης.
Ο αθηναϊκός μοντερνισμός, που εκδηλώνεται στην αστική αρχιτεκτονική του νέου ρυθμού της Αρ Ντεκό, χαρακτηρίζεται από νεοτερικότητα και τολμηρούς πειραματισμούς, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις συνευρίσκεται αρμονικά με νεοκλασικά στοιχεία ή ακόμη με αρχιτεκτονικό υλικό της κεντροευρωπαϊκής αισθητικής. thumb|left|250px|Αρ Ντεκό είσοδος αθηναϊκού κτηρίου επί της οδού Διον. Αρεοπαγίτου αρ. 17 right|thumb|250px|Μέγαρον Σεϊλόν, Αρ Ντεκό είσοδος, οδός Λευκωσίας 9, Πλ.Αμερικής, Αθήνα 2010 Το κτήριο της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου αριθ. 17 στου Μακρυγιάννη ( που κινδύνευσε να κατεδαφιστεί με σκοπό την απρόσκοπτη οπτική επαφή του νέου Μουσείου της Ακρόπολης με τον Παρθενώνα), έργο του βορειοηπειρώτη αρχιτέκτονα Βασιλείου Κουρεμένου (1875 - 1957), διαθέτει μια μνημειακή Αρ Ντεκό είσοδο, από τα ελάχιστα δείγματα αρ ντεκό αισθητικής. Η πολυκατοικία αυτή, η οποία κτίστηκε το 1930, "είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα art deco στην ελληνική πρωτεύουσα, που έτσι κι αλλιώς δεν διαθέτει πλούσιο αρχιτεκτονικό υλικό του ρυθμού αυτού", σημειώνει η Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη, καθηγήτρια της αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ.
Το επιβλητικό κτήριο της οδού Βασιλίσσης Σοφίας 55, απέναντι από το Χίλτον, έργο του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη (1892 - 1969), αποτελεί δείγμα αστικής κατοικίας του Μεσοπολέμου (περ. 1928), με έντονα εκλεκτικιστικά στοιχεία, που δεν μπορούν να το κατατάξουν μορφολογικά στις αμιγείς αρ ντεκό δημιουργίες. Εντούτοις, οι ραβδοφόροι Ηρακλείδες της επιβλητικής πύλης της πολυκατοικίας είναι, όπως αναφέρει ο Νίκος Βατόπουλος, "από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα της κεντροευρωπα'ι'κής αισθητικής στο κέντρο της Αθήνας, με αναφορές στη στυλιζαρισμένη αρ-ντεκό".
Υπάρχει πλήθος κτηρίων αστικής αρχιτεκτονικής στην Αθήνα, με επιρροές - λίγο-πολύ -Αρ Ντεκό αισθητικής. Για παράδειγμα, η πολυκατοικία στη γωνία των οδών Σπευσίππου 1 και Γλύκωνος στην πλατεία Δεξαμενής του Κολωνακίου, έργο του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη (1932), η οποία εμφανίζει πολλά στοιχεία αρ ντεκό έκφρασης, ιδίως οι σιδεριές στα μπαλκόνια της.
Μία άλλη πολυκατοικία με την ονομασία "Μέγαρον Σεϊλόν" της οδού Λευκωσίας 9 στην πλατεία Αμερικής, που σχεδίασε ο αρχιτέκτων Αχιλ. Σιμόπουλος το 1935, διαθέτει μιαν είσοδο που αποτελεί, κατά τον Νίκο Βατόπουλο, μία από τις πλέον εμβληματικές εξώθυρες της αθηναϊκής αρ ντεκό αισθητικής του Μεσοπολέμου.
Πηγές
Αθηναϊκό Αρ Ντεκό
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Ζωγραφική
Μακάμπι Τελ Αβίβ
Η Μακάμπι Τελ Αβίβ (εβραϊκά: מכבי תל אביב, αγγλικά: Maccabi Tel Aviv) είναι αθλητικός σύλλογος του Ισραήλ με έδρα το Τελ Αβίβ. Ιδρύθηκε το 1906, είναι τμήμα της ομοσπονδίας Μακάμπι και αποτελεί τον ισχυρότερο σύλλογο της χώρας του στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και της καλαθοσφαίρισης, στα οποία έχει πανηγυρίσει και διεθνείς τίτλους.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Στο διάστημα που οι ομάδες του Ισραήλ συμμετέχουν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η Μακάμπι δεν έχει πετύχει κάποια αξιόλογη διάκριση. Σημαντικότερη ήταν η πορεία της στο Champions League της περιόδου 2004-05 όταν απέκλεισε διαδοχικά τις ΧΓΚ Ελσίνκι και τον ΠΑΟΚ και πέρασε στην φάση των ομίλων. Στη φάση αυτή συγκέντρωσε τέσσερις βαθμούς πετυχαίνοντας μία νίκη εναντίον του Άγιαξ και μία ισοπαλία με την Γιουβέντους τερματίζοντας τελικά τελευταία.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μακάμπι ιδρύθηκε το 1932 και εξελίχθηκε στην ισχυρότερη ομάδα των εγχώριων διοργανώσεων και μία από τις ισχυρότερες στις πανευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η Μακάμπι έχει κατακτήσει έξι φορές την Ευρωλίγκα και έχει φτάσει άλλες οκτώ φορές μέχρι τον τελικό με αποτέλεσμα να είναι η τρίτη πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης. Χρυσή περίοδος για την Μακάμπι αποτελεί η δεκαετία του 1980 αλλά και του 2000 όπου κατάφερε να αγωνιστεί έξι φορές κατά την διάρκειά τους στον τελικό της Ευρωλίγκας και χαρακτηριζόταν υπερδύναμη για το Ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Στις εγχώριες διοργανώσεις έχει κατακτήσει σχεδόν τα πάντα έχοντας κατακτήσει τα 51 από τα 60 πρωταθλήματα και τα 41 από τα 55 κύπελλα Ισραήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1906 Κατηγορία:Τελ Αβίβ  Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ισραήλ
Νέα Χαραυγή Κοζάνης
Η Νέα Χαραυγή αποτελεί δημοτική κοινότητα του δήμου Κοζάνης και λόγω της κοντινής απόστασης με την πόλη της Κοζάνης, αποτελεί ουσιαστικά προάστιο της πόλης. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης της και κοντά στο δημοτικό πάρκο Κουρί που αποτελεί δημοφιλή τόπο αναψυχής και πρασίνου.
Ο πληθυσμός της Νέα Χαραυγής είναι 1.294 κάτοικοι (απογραφή 2011). Η σημερινή κωμόπολη δημιουργήθηκε έπειτα την μεταγκατάσταση του οικισμού Χαραυγή που βρίσκονταν σε θέση που απαλλοτριώθηκε λόγω της ανακάλυψης κοιτάσματος λιγνίτη στο υπέδαφος της περιοχής. Η απαλλοτρίωση της έκτασης από την Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) ολοκληρώθηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έπειτα ξεκίνησε ουσιαστικά η μετεγκατάσταση του οικισμού στην σημερινή του θέση.
Η αρχική ονομασία του οικισμού ήταν Τζουμάς. Το 1928 η ονομασία του οικισμού άλλαξε σε Αμύγδαλα, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι την δεκαετία του 1960. Έπειτα μετονομάστηκε σε Χαραυγή και μετά την μετεγκατάσταση του, μεταβλήθηκε η ονομασία σε Νέα Χαραυγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Σιμωνίδης ο γενεαλόγος
Σιμωνίδης ο γενεαλόγος ή Σιμωνίδης ο Κείος ονομαζόταν αρχαίος έλληνας συγγραφέας και ποιητής από την Κέα, ο οποίος είχε γράψει τουλάχιστον επτά βιβλία. Τα βιβλία του δεν σώζονται και υπάρχουν μόνο θραύσματα από αυτά τα οποία έχουν διασωθεί σε μεταγενέστερα έργα.
Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουμε για τη ζωή του προέρχονται από τον Σούδα και αναφέρουν ότι ήταν εγγονός του λυρικού ποιητή Σιμωνίδη του Κείου από τη μεριά της κόρης του, ότι γεννήθηκε πριν τον Πελοποννησιακό πόλεμο, (δηλαδή πριν το 431 π.Χ.) και ότι έγραψε τρία βιβλία που στο Σούδα ονομάζονται «Γενεαλογία» και τρία με τίτλο «Ευρήματα». Επιπλέον, στα σχόλια του Απολλώνιου του Ρόδιου αναφέρεται και έργο του με τίτλο «Σύμμικτα».
Η πληροφορία από τον Σούδα ότι ήταν εγγονός του ομώνυμου ποιητή Σιμωνίδη του Κείου, επιβεβαιώνεται επιγραφικά από το Πάριο χρονικό στο οποίο ο παππούς του, ποιητής, χαρακτηρίζεται με βάση τον εγγονό του, επίσης ποιητή («Σιμωνίδης ὁ Σιμωνίδου πάππος τοῦ ποιητοῦ, ποιητὴς ὢν καὶ αὐτός»). Ο παππούς του τοποθετείται από το Πάριο χρονικό που αναφέρει ότι νίκησε στην Αθήνα (ποιητικούς αγώνες) στα χρόνια του επώνυμου άρχοντα Φιλοκράτους (το 485 π.Χ.), αλλά και στα χρόνια του Αδειμάντου (το 477 π.Χ.) και τέλος αναφέρεται ότι πέθανε σε ηλικία 88 ετών στα χρόνια του άρχοντα Θεαγενίδη (το 468 π.Χ.).
Θραύσματα του έργου του σώζονται σε μεταγενέστερα έργα :
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Ίδρυμα Νέλσον Μαντέλα
Το Ίδρυμα Νέλσον Μαντέλα είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που έχει έδρα στο Γιοχάνεσμπουργκ και ιδρύθηκε το 1999 από το Νέλσον Μαντέλα προκειμένου να προωθήσει το όραμά του για ελευθερία και ισότητα. Πρόεδρος του είναι ο Njabulo Ndebele από το Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:HIV/AIDS Κατηγορία:Απαρτχάιντ Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στη Νότια Αφρική
Πάρκο Χόλοβερ
Το Πάρκο Χόλοβερ (αγγλικά: Haulover Park) είναι αστικό πάρκο έκτασης 177 εκταρίων που ανήκει και λειτουργεί από το Miami-Dade County Parks, το τμήμα αναψυχής και ανοιχτών χώρων, που βρίσκεται στο μητροπολιτικό Μαϊάμι, βόρεια του Μπαλ Χάρμπορ της Φλόριντα. Το πάρκο βρίσκεται σε περιοχή με αβαθή νερά μεταξύ του Ατλαντικού Ωκεανού και του Κόλπου Μπισκέιν, ακριβώς βόρεια του Πολιτειακού Δρόμου Φλόριντα 922 και της Λεωφόρου Κόλινς.
Ιστορία
Η Επιτροπή της Κομητείας Ντέιντ απέκτησε την παραλία το 1940 μετά από μια προσπάθεια άσκησης παραπολιτικής πίεσης για δημοτικό ομόλογο ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων (36 εκατομμύρια δολάρια, σε δολάρια το 2018) από τον επίτροπο της κομητείας Τσαρλς Χ. Κράντον για τις αγορές του βόρειου Κι Μπισκέιν (αυτό που έγινε το Πάρκο Κράντον) και της παραλίας βόρεια του ορμίσκου του Μπέικερ στο Χόλοβερ, που τότε ονομαζόταν Ocean Beach.
Η κατασκευή ξεκίνησε σε εγκαταστάσεις παραλίας το 1941, σταμάτησε σύντομα αργότερα λόγω της διακοπής των χρηματοδοτήσεων λόγω της έναρξης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι εργασίες συνεχίστηκαν το 1945 και το πάρκο μετονομάστηκε σε Πάρκο Χόλοβερ τον Ιανουάριο του 1947, το οποίο άνοιξε στο κοινό το επόμενο έτος, στα τέλη του 1948.
Παραλία γυμνιστών
Στη βόρεια ακτογραμμή υπάρχει μια παραλία γυμνιστών η οποία αναγνωρίζεται και εγκρίνεται επίσημα από την κυβέρνηση της Κομητείας Μαϊάμι-Ντέιντ. Η περιοχή προαιρετικής ενδυμασίας οριοθετήθηκε για πρώτη φορά από τη South Florida Free Beaches, μια τοπική οργάνωση γυμνιστών, τον Ιούλιο του 1991. Η κομητεία αρχικά ανεχόταν αλλά δεν επέτρεψε τη χρήση της. Επέτρεψε τελικά την εγκατάσταση μόνιμων πινακίδων που σηματοδοτούν την περιοχή προαιρετικής ενδυμασίας οι οποίες εγκαταστάθηκαν τον Δεκέμβριο του 1993. Η περιοχή προαιρετικής ενδυμασίας διαθέτει ναυαγοσώστες και κατάστημα τροφίμων και ενοικίασης ομπρελών. Είναι η μεγαλύτερη δημόσια παραλία γυμνιστών στις ΗΠΑ και προσελκύει 1,3 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλόριντα Κατηγορία:Παραλίες γυμνιστών
Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού εκ περιτροπής
Ο αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού Round-Robin, γνωστός και σαν αλγόριθμος RR - χρονοπρογραμματισμός εξυπηρέτησης εκ περιτροπής, είναι ένας από τους παλαιότερους, πιο δίκαιους και πιο διαδεδομένους αλγόριθμους χρονοπρογραμματισμού για διεργασίες ενός λειτουργικού συστήματος (ΛΣ). Ο αλγόριθμος δεν προκαλεί στέρηση (starvation) και έχει σχετικά απλή και εύκολη υλοποίηση.
Τρόπος λειτουργίας
Ο αλγόριθμος διατηρεί μια first-in-first-out (FIFO) ουρά για διεργασίες σε κατάσταση ετοιμότητας (ready). Στη συνέχεια, η διεργασία στην αρχή της ουράς εκτελείται για ένα κλάσμα χρόνου ("quantum") ή μέχρι να τεθεί υπό αναστολή (block). Αμέσως μετά τοποθετείται στο τέλος της ουράς και ο χρόνος δίνεται στην επόμενη διεργασία που βρίσκεται στην αρχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλγόριθμοι χρονοπρογραμματισμού
Βουπράσιο Αχαΐας
Το Βουπράσιο ή Βουπράσι ή Παλαιό Βουπράσιο είναι χωριό και πρώην κοινότητα της Αχαΐας και τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος του Μετοχίου του πρώην Δήμου Λαρισσού. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας σε υψόμετρο μόλις 9 μέτρων. Βουπράσιο λέγεται και ο κάμπος που είναι κτισμένο το χωριό και το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο Νομό Ηλείας.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού προέχεται από τις αγελάδες. Τον 19ο αιώνα ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Βουπρασίου μαζί με την Μανωλάδα και το Μετόχι. Το αρχικό όνομα ήταν Τσελεπί και προέρχεται από τον Αλή Τσελεπή πασά, ο οποίος διοικούσε όλο τον κάμπο του Βουπρασίου. Με την κατασκευή της εθνικής οδού Πατρών-Πύργου οι κάτοικοι σταδιακά εγκατέλειψαν το χωριό και ίδρυσαν το Νέο Βουπράσιο, 2 χιλιόμετρα απόσταση από το παλιό χωριό, που λέγεται πλέον και Παλιό Βουπράσιο.
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Αθλητισμός
Στον Αθλητικό τομέα υπάρχει ο '''Α.Ο. Βουπρασίου''', που αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και αγωνίζεται στο γήπεδο Βουπρασίου, το οποίο διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Στενό του Μπονιφάτσιο
thumb Το Στενό του Μπονιφάτσιο (γαλλ. Bouches de Bonifacio, ιταλ. Bocche di Bonifacio, κορσ. Bucchi di Bunifaziu, σαρδην. Buccas de Bonifatziu, λατιν. Fretum Gallicum) είναι ο πορθμός της κεντρικής Μεσογείου Θάλασσας που χωρίζει τα νησιά Κορσική (στα βόρεια) και Σαρδηνία (στα νότια), και από την άλλη ενώνει την Τυρρηνική θάλασσα στα ανατολικά με τη δυτική Μεσόγειο. Πήρε το όνομά του από την κοντινή κορσικανική κωμόπολη Μπονιφάτσιο.
Χαρακτηριστικά και ναυάγια
Το στενό έχει ελάχιστο πλάτος 11 χιλιόμετρα (περίπου 6 ναυτικά μίλια) και είναι διαβόητο στους ναυτικούς για τα ρεύματα, τους υφάλους του και άλλα εμπόδια. Το μέγιστο βάθος του στο στενότερο σημείο δεν ξεπερνά τα 100 μέτρα.