cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φαρμακογνωσία
Φαρμακογνωσία ονομάζεται ο κλάδος της Φαρμακευτικής που μελετά τις φυσικές δρόγες και κάθε φυσικό προϊόν που έχει θεραπευτική δράση ή πιθανή μελλοντική φαρμακευτική χρήση. Είναι μια πολυσύνθετη επιστήμη που συνδυάζει τις γνώσεις και άλλων επιστημών. π.χ., Βοτανικής, Χημείας, Φαρμακολογίας.
Δρόγη ονομάζεται μόνο το μέρος του φυτικού ή ζωικού οργανισμού. π.χ., φύλλα, ή φλοιός ή σπέρματα ή άλλο όργανο του φυτού ή ζώου που χρησιμοποιείται για τη θεραπευτική ή άλλη δράση του. Επίσης, δρόγες χαρακτηρίζονται τα εκκρίματα, είτε παθολογικά είτε φυσιολογικά. π.χ., ρητίνες. καθώς και τα προϊόντα εκχύλισης.
Τον διεθνή σήμερα όρο "φαρμακογνωσία" που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "φάρμακο" (φάρμακον) + "γνώση" (γνῶσις) εισήγαγε για πρώτη φορά στον επιστημονικό χώρο ο Αυστριακός ιατρός Schmidt το 1811 με το τιτλο "Lehrburch der Materia Medica",τον οποίο και ακολούθησε το 1815 ο Crr. Anotheus Seydler με σύγγραμμά του υπό τον τίτλο "Analecta Pharmacognostica" και το 1832 του Martius με το τιτλο "Grundriss der Pharmakognosie des Pflanzenreiches". Στη διάρκεια του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα ο όρος «Φαρμακογνωσία» αποδιδόταν με την έννοια της γνώσης των διαφόρων φυσικών φαρμάκων, κυρίως φυτικής προέλευσης όπως τα βότανα καλούμενα τότε και ως "αργά φάρμακα" και εξ αυτού και η φαρμακογνωσία ως επιστήμη των αργών φαρμάκων. Υπό την έννοια αυτή τα πρώτα συγγράμματα φαρμακογνωσίας προέρχονται από αρχαίους Έλληνες ιατρούς και ιδιαίτερα βοτανολόγους.
Με την παράλληλη δε ανάπτυξη της Βοτανικής η φαρμακογνωσία άρχισε ν΄ αναπτύσσεται θεαματικά θέτοντας έτσι σε συνεχή τροποποίηση ευρύτερου ορισμού του κλάδου αυτού προκειμένου να συμπεριλάβει τους νεότερους τομείς ελέγχου και ανάπτυξης. Έτσι ακόμα και τα φάρμακα που προέρχονται από παραπάνω έρευνα να χαρακτηρίζονται "φαρμακογνωστικά". Στη σύγχρονη φαρμακογνωστική έρευνα περιλαμβάνονται εκτός από φυτά και ζωικά παράγωγα, υδρόβιοι και θαλάσσιοι οργανισμοί, διάφοροι οργανισμοί εδάφους, βακτήρια, μύκητες κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαρμακευτική
Ατμός
Στη φυσική, ο ατμός είναι μια ουσία σε αέρια φάση, σε θερμοκρασία χαμηλότερη από την κρίσιμη θερμοκρασία, που σημαίνει ότι ο ατμός μπορεί να συμπυκνωθεί σε υγρό, αυξάνοντας την πίεση σε αυτό χωρίς να μειώνεται η θερμοκρασία. Ένας ατμός είναι διαφορετικός από ένα αεροζόλ. Ένα αεροζόλ είναι ένα εναιώρημα μικροσκοπικών σωματιδίων υγρού, στερεού ή και των δύο μέσα σε ένα αέριο.
Για παράδειγμα, το νερό έχει μια κρίσιμη θερμοκρασία 647 K (374 °C, 705 °F), η οποία είναι η υψηλότερη θερμοκρασία στην οποία μπορεί να υπάρχει υγρό νερό. Στην ατμόσφαιρα σε συνηθισμένες θερμοκρασίες το αέριο νερό (γνωστό ως υδρατμός) θα συμπυκνωθεί σε υγρό εάν η μερική του πίεση αυξηθεί επαρκώς.
Ένας ατμός μπορεί να συνυπάρχει με ένα υγρό (ή ένα στερεό). Όταν αυτό ισχύει, οι δύο φάσεις θα είναι σε ισορροπία και η μερική πίεση αερίου θα είναι ίση με την τάση ισορροπίας των ατμών του υγρού (ή του στερεού).
Ιδιότητες
Ο ατμός αναφέρεται σε μια αέρια φάση σε μια θερμοκρασία όπου η ίδια ουσία μπορεί επίσης να υπάρχει σε υγρή ή στερεή κατάσταση, κάτω από την κρίσιμη θερμοκρασία της ουσίας. Για παράδειγμα, το νερό έχει κρίσιμη θερμοκρασία 374 °C (647 K), που είναι η υψηλότερη θερμοκρασία στην οποία μπορεί να υπάρξει υγρό νερό.Εάν ο ατμός είναι σε επαφή με υγρή ή στερεή φάση, οι δύο φάσεις θα βρίσκονται σε κατάσταση ισορροπίας. Ο όρος αέριο αναφέρεται σε μια συμπιεστή ρευστή φάση. Σταθερά αέρια είναι αέρια για τα οποία δεν μπορεί να σχηματιστεί υγρό ή στερεό στη θερμοκρασία του αερίου, όπως ο αέρας σε τυπικές θερμοκρασίες περιβάλλοντος. Ένα υγρό ή στερεό δεν χρειάζεται να βράσει για να απελευθερώσει ατμό.
Ο ατμός είναι υπεύθυνος για τις γνωστές διαδικασίες σχηματισμού νεφών και συμπύκνωσης. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη διεξαγωγή των φυσικών διεργασιών της απόσταξης και της εκχύλισης του χώρου από ένα υγρό δείγμα, πριν από την αέρια χρωματογραφία.
Τα συστατικά μόρια ενός ατμού διαθέτουν δονητική, περιστροφική και μεταφορική κίνηση. Αυτές οι κινήσεις εξετάζονται στην κινητική θεωρία των αερίων.
Πίεση ατμού
Η τάση ατμών είναι η πίεση ισορροπίας από ένα υγρό ή ένα στερεό, σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία. Η πίεση ατμών ισορροπίας ενός υγρού ή στερεού δεν επηρεάζεται από την ποσότητα επαφής, με τη διεπιφάνεια υγρού ή στερεού.
Το κανονικό σημείο βρασμού ενός υγρού είναι η θερμοκρασία, στην οποία, η τάση των ατμών, είναι ίση με την κανονική ατμοσφαιρική πίεση.
Για συστήματα δύο φάσεων (π.χ. δύο υγρές φάσεις), η τάση ατμών των επιμέρους φάσεων είναι ίση. Ελλείψει ισχυρότερων έλξεων μεταξύ των ειδών μεταξύ όμοιων ή όμοιων μορίων, η τάση ατμών ακολουθεί τον νόμο του Raoult, ο οποίος δηλώνει ότι η μερική πίεση κάθε συστατικού είναι το γινόμενο της τάσης ατμών του καθαρού συστατικού και του μοριακού κλάσματός του στο μείγμα. Η ολική τάση ατμών, είναι το άθροισμα των μερικών πιέσεων των συστατικών αυτών.
Παραδείγματα
Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα παράγουν αεροζόλ, όχι ατμούς.
Μέτρηση ατμών
Δεδομένου ότι βρίσκεται στην αέρια φάση, η ποσότητα του ατμού που υπάρχει, ποσοτικοποιείται από τη μερική πίεση του αερίου. Επίσης, οι ατμοί υπακούουν στον βαρομετρικό τύπο, σε ένα βαρυτικό πεδίο, όπως ακριβώς κάνουν τα συμβατικά αέρια της ατμόσφαιρας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Ατμομηχανές Κατηγορία:Αέρια
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2002)
250px|μικρογραφία|δεξιά|Τα μονοθέσια της Φερράρι στο Γκραν Πρι της Αυστρίας Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2002 ήταν το 53ο που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Περιλάμβανε 17 αγώνες, ο πρώτος έγινε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 3 Μαρτίου 2002 και ο τελευταίος στη Σουζούκα της Ιαπωνίας στις 13 Οκτωβρίου 2002.
Συγκάλυψη
Συγκάλυψη είναι η απόπειρα, είτε επιτυχής είτε όχι, απόκρυψης αποδεικτικών στοιχείων που αφορούν παράπτωμα, σφάλμα, ανικανότητα ή άλλη πληροφορία που θεωρείται ότι η φανέρωσή της θα προκαλούσε αμηχανία ή θα έφερνε σε δύσκολη θέση. Στην παθητική συγκάλυψη η πληροφορία απλώς δεν προωθείται, ενώ στην ενεργή συγκάλυψη χρησιμοποιείται η απάτη.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2002)
Αλλαγές των ομάδων στη διάρκεια του Πρωταθλήματος
225px|μικρογραφία|Ο Τζένσον Μπάτον με τη Ρενώ το 2002 στη Μεγάλη Βρετανία 225px|μικρογραφία|Τα μονοθέσια της Άροους το 2002 στη Γαλλία 225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Άλαν Μακνίς με την Τογιότα το 2002 στη Γαλλία (1): Μέσα στο 2000, ο όμιλος Ρενώ (Renault) αγόρασε με 75,000,000 λίρες την ομάδα Μπένετον Φόρμουλα (Benetton Formula), και το 2002 την μετονόμασε σε Ρενώ Φόρμουλα 1 (Renault Formula One) Η ομάδα ουσιαστικά αλλάζει μόνο το όνομά της, αφού ήδη από το 1995, το μονοθέσιο της Μπένετον αγωνιζόταν με εξοπλισμό της Ρενώ.
Συγκάλυψη
Κατηγορία:Λογοκρισία Κατηγορία:Εξαπάτηση Κατηγορία:Διαφθορά Κατηγορία:Συνωμοσία
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2002)
Αλλαγές των ομάδων στη διάρκεια του Πρωταθλήματος
(2): Η ομάδα Προστ Γκραν-Πρι (Prost Grand Prix) μπήκε υπό καθεστώς πτώχευσης τον Νοέμβριο του 2001 και η εκκαθάρισή της έγινε τον Ιανουάριο του 2002. Έτσι έληξε η μακρά ιστορία της ομάδας που αγωνίστηκε ως Εκίπ Λιζιέ (Equipe Ligier) από το 1976 έως το 1996 και ως Προστ Γκραν-Πρι εν συνεχεία. Οι αριθμοί μονοθεσίων 18 και 19 ήταν δεσμευμένοι για την Προστ και με την απουσία της δεν συμμετείχαν στη σαιζόν. Η Phoenix Finance αγόρασε το μικρό υπόλοιπο των μετοχών που απέμεινε στην Προστ και προσπάθησε να εισέλθει στη Φόρμουλα 1 ξεκινώντας από το Γκραν Πρι της Μαλαισίας με τους πρώην οδηγούς της Μινάρντι (Minardi), Γκαστόν Μασακάνε και Ταρσό Μαρκές. Ωστόσο, η αίτησή της απορρίφθηκε από τη FIA, διότι δεν είχε αγοράσει το σύνολο των μετοχών της ομάδας Προστ. Η ομάδα εξακολούθησε τις προσπάθειες να αγωνιστεί στη Μαλαισία, αλλά οι αξιωματούχοι του αγώνα δεν της επέτρεψαν να αγωνιστεί, ακόμη και στην περίπτωση που θα έκανε έφεση.
(3): Η Asiatech, που είχε προμηθεύσει με κινητήρες την Άροους (Arrows) το 2001, αποφάσισε για το 2002 να προμηθεύσει τη Μινάρντι, η οποία αντικατέστησε έτσι τους κινητήρες Cosworth, που είχε μετονόμασει σε European από την προηγούμενη σαιζόν. Ουσιαστικά, έγινε μια ανταλλαγή κινητήρων μεταξύ των ομάδων, αφού η Άροους υπέγραψε συμφωνία με την Cosworth για να χρησιμοποιεί τους κινητήρες της το 2002.
(4): Η ομάδα Άροους υπέστη οικονομική κατάρρευση μετά το Γερμανικό Γκραν Πρι, έτσι δεν έλαβε μέρος στους τελευταίους πέντε αγώνες του πρωταθλήματος. Η αίτηση που έκανε εν συνεχεία για να εγγραφεί στη σαιζόν του 2003, απορρίφθηκε από τη FIA.
Βαθμολογίες
Το σύστημα βαθμολόγησης είχε τη βάση 10–6–4–3–2–1 βαθμών για τους πρώτους έξι που τερμάτισαν σε κάθε αγώνα.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:
Θεραπεία και Εκπαίδευση Παιδιών με Αυτισμό και Διαταραχές Επικοινωνίας (TEACCH)
Το Πρόγραμμα Αυτισμού TEACCH του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας δημιουργεί και διαδίδει κοινοτικές υπηρεσίες, προγράμματα κατάρτισης και έρευνα για ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων δεξιοτήτων με διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ), για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής εκείνων και των οικογενειών τους σε καθ' όλη τη διάρκεια ζωής.
Επισκόπηση
Η φιλοσοφία της Θεραπείας και Εκπαίδευσης Παιδιών με Αυτισμό και Διαταραχές Επικοινωνίας (TEACCH, Treatment and Education of Autistic and Related Communication Handicapped Children) αναγνωρίζει τον αυτισμό ως μια δια βίου κατάσταση και δεν στοχεύει στην ίαση, αλλά στην απάντηση του αυτισμού ως κουλτούρα. Οι βασικές αρχές της φιλοσοφίας TEACCH περιλαμβάνουν την κατανόηση των επιπτώσεων του αυτισμού στα άτομα∙ στη χρήση αξιολόγησης για να βοηθήσει τον σχεδιασμό του προγράμματος γύρω από ατομικά πλεονεκτήματα, δεξιότητες, ενδιαφέροντα και ανάγκες· επιτρέποντας στο άτομο να είναι όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητο· σε συνεργασία με γονείς και οικογένειες.
Στρατηγικές
Η έμφαση στην εξατομίκευση σημαίνει ότι το TEACCH δεν κάνει διάκριση μεταξύ ατόμων με πολύ υψηλά επίπεδα δεξιοτήτων και ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες. Οι στρατηγικές που χρησιμοποιούνται έχουν σχεδιαστεί για να επιλύουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι οι άνθρωποι με αυτισμό και να προσαρμόζονται σε οποιοδήποτε στυλ και βαθμό υποστήριξης απαιτείται. Η μεθοδολογία TEACCH εκπηγάζει από τη θεραπεία συμπεριφοράς, πιο πρόσφατα συνδυάζοντας γνωστικά στοιχεία, καθοδηγούμενη από θεωρίες που υποδηλώνουν ότι η τυπική συμπεριφορά των ανθρώπων με αυτισμό προκύπτει από υποκείμενα προβλήματα στην αντίληψη και την κατανόηση. Οι στρατηγικές που προτείνονται από το TEACCH δεν επιδρούν άμεσα στη συμπεριφορά, αλλά στους υποκείμενους λόγους, όπως η έλλειψη κατανόησης του τι αναμένεται να κάνει το ίδιο το άτομο ή τι θα συμβεί στη συνέχεια, και η αισθητηριακή υπο- ή υπερ-διέγερσης Αντιμετωπίζοντας τα ελλείμματα επικοινωνίας, το άτομο θα υποστηριχθεί για να εκφράσει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του με άλλα μέσα διαφορετικά από την προκλητική συμπεριφορά.
Εργαζόμενοι με την παραδοχή ότι οι άνθρωποι με αυτισμό μαθαίνουν κυρίως οπτικά, οι στρατηγικές παρέμβασης βασίζονται στη φυσική και οπτική δόμηση, τα προγράμματα, τα συστήματα εργασίας και την οργάνωση εργασιών. Τα εξατομικευμένα συστήματα στοχεύουν στην αντιμετώπιση δυσκολιών στην επικοινωνία, οργάνωση, γενίκευση, έννοιες, αισθητηριακή επεξεργασία, αλλαγή και σχέση με άλλους. Ενώ ορισμένες παρεμβάσεις επικεντρώνονται στην αντιμετώπιση περιοχών αδυναμίας, η προσέγγιση TEACCH λειτουργεί με τα υπάρχοντα δυνατά σημεία και τους αναδυόμενους τομείς δεξιοτήτων.
Διεθνής αναγνώριση
Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας προέρχεται από την Βόρεια Αμερική. Η υιοθέτηση της προσέγγισης TEACCH καθυστέρησε στον υπόλοιπο κόσμο. Το 1993, οι Jones και συνεργάτες δήλωσαν ότι δεν υπήρχε επαρκής χρήση της προσέγγισης TEACCH στο Ηνωμένο Βασίλειο για να την συμπεριλάβει στη μελέτη των παρεμβάσεών τους. Το 2003 αναφέρθηκε ότι οι Gary B. Mesibov και Eric Schopler περιγράφουν το TEACCH ως την πιο κοινή παρέμβαση του Ηνωμένου Βασιλείου που χρησιμοποιείται σε παιδιά με αυτισμό. Στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι επίσης μια ευρέως διαδεδομένη παρέμβαση.
Το TEACCH διοργανώνει συνέδρια στη Βόρεια Καρολίνα και οργανώνει προγράμματα σε όλες τις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Αποτελεσματικότητα προγράμματος
Η Rita Jordan περιγράφει τη βιβλιογραφία για το TEACCH ως παρέχουσα "πολύ θετικά, αλλά όχι αξιοσημείωτα, αποτελέσματα". Μια μετα-ανάλυση του 2013 έδειξε ότι το TEACCH έχει μικρές ή καθόλου επιδράσεις στην αντιληπτική, κινητική, λεκτική και γνωστική λειτουργία, δεξιότητες επικοινωνίας και δραστηριότητες καθημερινής ζωής. Υπήρχαν θετικά αποτελέσματα στην κοινωνική και δυσπροσαρμοστική συμπεριφορά, αλλά αυτά τα αποτελέσματα απαιτούσαν περαιτέρω αναπαραγωγή λόγω των μεθοδολογικών περιορισμών του συνόλου των μελετών που αναλύθηκαν.
Ιστορία
Η προσέγγιση TEACCH αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill, αρχίζοντας ως ένα ερευνητικό πρόγραμμα για παιδιά που ξεκίνησε το 1964 από τους Eric Schopler και Robert Reichler. Τα αποτελέσματα αυτής της πιλοτικής μελέτης έδειξαν ότι τα εμπλεκόμενα παιδιά σημείωσαν ικανοποιητική πρόοδο, και κατά συνέπεια η κρατική χρηματοδότηση υποστήριξε τον σχηματισμό του Τμήματος TEACCH.
Το TEACCH, που ιδρύθηκε το 1971 από τον Eric Schopler, παρέχει εκπαίδευση και υπηρεσίες με στόχο να βοηθήσει τα αυτιστικά παιδιά και τις οικογένειές τους να διαχειριστούν την κατάσταση. Ο Gary B. Mesibov, καθηγητής και ερευνητής στο πρόγραμμα TEACCH του UNC από το 1979, ήταν διευθυντής του προγράμματος από το 1992 έως το 2010.
Με πάνω από 40 χρόνια εμπειρίας στην υποστήριξη αυτιστικών ανθρώπων, η μεθοδολογία TEACCH συνεχίζει να εξελίσσεται, βελτιώνοντας την προσέγγισή της. Πρόκειται για ένα «πρωτοποριακό» πρόγραμμα για την παροχή βοήθειας στην εκπαίδευση, την έρευνα και την παροχή υπηρεσιών για παιδιά και ενήλικες με διαταραχές αυτιστικού φάσματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτισμός Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς
Ο Τζόζεφ Μάνκιεβιτς (αγγλικά: Joseph Leo Mankiewicz, 11 Φεβρουαρίου 1909 - 5 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Ο Μάνκιεβιτς φημίζεται για την ταινία του 1950 Όλα για την Εύα (All About Eve) για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ σεναρίου και Σκηνοθεσίας, ένα χρόνο μετά την πρώτη του νίκη για την ταινία Ένα Γράμμα σε Τρεις Γυναίκες (A Letter to Three Wives, 1949). Ήταν αδελφός του Χέρμαν Μάνκιεβιτς, ο οποίος συνέγραψε την ταινία Πολίτης Κέιν (Citizen Kane) με τον Όρσον Γουέλς για την οποία κέρδισε όσκαρ σεναρίου.
Βιογραφία
Ο Μάνκιεβιτς γεννήθηκε στο Γουίλκς-Μπαρ της Πενσιλβάνια το 1909. Οι γονείς του Φρανκ Μάνκιεβιτς και Γιοχάνα Μπλούμενω, ήταν Εβραίοι μετανάστες από τη Γερμανία. Είχε μια αδελφή την Έρνα κι έναν αδελφό τον Χέρμαν που έγινε επιτυχημένος σεναριογράφος.
Οι γονείς του Μάνκιεβιτς μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη όταν εκείνος ήταν 4 χρονών. Το 1928 πήρε πτυχίο στη δημοσιογραφία από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια. Πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο εργάστηκε στο Βερολίνο ως ξένος ανταποκριτής για την εφημερίδα Chicago Tribune.
Καριέρα στο Χόλιγουντ
Ο Μάνκιεβιτς εργάστηκε για δεκαεφτά χρόνια ως σεναριογράφος για την Paramount κι ως παραγωγός για την Metro-Goldwyn-Mayer, πριν του δοθεί η ευκαιρία να σκηνοθετήσει ταινίες για λογαριασμό της εταιρίας 20th Century Fox. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έγραψε το σενάριο για σαρανταοκτώ ταινίες και έκανε τη παραγωγή είκοσι ταινιών όπως: Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story, 1940), Η Γυναίκα της Χρονιάς (Woman of the Year, 1942) και Τα Κλειδιά του Παραδείσου (The Keys of Kingdom, 1944) στο οποίο εμφανιζόταν η δεύτερη του σύζυγος Ρόουζ Στράντνερ πλάι στον Γκρέγκορι Πεκ. Από το 1946 εως και το 1951 σκηνοθέτησε 11 ταινίες για την 20th Century Fox και κέρδισε Όσκαρ Σκηνοθεσίας και Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου για τις ταινίες Ένα Γράμμα σε Τρεις Γυναίκες (A Letter to Three Wives, 1949) και Όλα για την Εύα (All About Eve) για δυο συνεχόμενες χρονιές.
Το 1951 ο σκηνοθέτης έφυγε από τη Fox για να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να γίνει συγγραφέας του Μπρόντγουεϊ. Τα σχέδια του απέτυχαν κι επέστρεψε στο Χόλιγουντ όπου συνέχισε να γυρίζει ταινίες που πραγματεύονταν τα αγαπημένα του θέματα (η σύγκρουση των κοινωνικών τάξεων, η ζωή ως παράσταση και η σύγκρουση των ανθρώπων με την επιθυμία τους να ελέγχουν τη μοίρα τους).
Το 1958, σκηνοθέτησε την ταινία Οι Συνωμότες της Σαϊγκόν (The Quiet American) μεταφορά του μυθιστορήματος του Γκράχαμ Γκριν πάνω στα γεγονότα που επρόκειτο να οδηγήσουν στον πόλεμο του Βιετνάμ. Σε μια περίοδο που το άντικομμουνιστικό κλίμα επικρατούσε στις Η.Π.Α., ο Μάνκιεβιτς που είχε αναλάβει και τη συγγραφή του σεναρίου, έλαβε πιέσεις όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα το αναπαριστούσε στη μεγάλη οθόνη. Αναγκάστηκε λοιπόν να κάνει αλλαγές ώστε να ικανοποιήσει τη συντηρητική μερίδα του κοινού, αλλάζοντας εντελώς το νόημα του μυθιστορήματος.
Η ταινία Κλεοπάτρα (Cleopatra), που σκηνοθέτησε το 1963, έμελλε να γίνει μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές αποτυχίες όλων των εποχών κι είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτο πλήγμα η καριέρα του και να οδηγήσει την 20th Century Fox ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία. Αρκεί και μόνο το γεγονός ότι η ταινία άρχισε να γυρίζεται το 1961 για να προβληθεί τελικά το 1963. Μεσολάβησαν παραιτήσεις άλλων σκηνοθετών, ασθένειες πρωταγωνιστών, ορισμένες, μάλιστα, πολύ σοβαρές, όπως η βαρύτατη πνευμονία της Ελίζαμπεθ Τέιλορ από την οποία κινδύνεψε η ζωή της. Η τελική εκδοχή οφείλεται στο πείσμα ενός γίγαντα της παραγωγής, του Ντάριλ Ζανούκ. Στην δαπανηρή αυτή υπερπαραγωγή, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ ως Κλεοπάτρα άλλαξε 30 περούκες και 58 κοστούμια.
Ο Μάνκιεβιτς απεβίωσε το 1993, τρεις μέρες πριν τα 84α γενέθλιά του, στο Μπέντφορντ της Νέας Υόρκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς
Το εθνικό πάρκο υγροτόπων λιμνοθάλασσας Κοτυχίου και δάσους Στροφυλιάς είναι προστατευόμενη περιοχή στους νομούς Αχαΐας και Ηλείας. Τμήμα του πάρκου είναι τα Μαύρα βουνά, το Δάσος Στροφυλιάς, η Λίμνη Λάμια, η Λίμνη Προκόπου, η Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, η Λίμνη Πάπα, ο ποταμός Λάρισσος, το ακρωτήριο Άραξος, τα Λουτρά Υρμίνης, ο αρχαιολογικός χώρος του Τείχους Δυμαίων, η εκτενής αμμουδερή παραλία από την Καλόγρια έως το Κουνουπέλι και η μικρή παραλία του Γιανισκαρίου. Ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο το 2008. Έχει συνολική έκταση 143.000 στρέμματα και προστατεύεται από τις διεθνείς συνθήκης Ραμσάρ και Φύση 2000.
Το πάρκο είναι καταφύγιο άγριας ζωής και πλούσιος υδροβιότοπος με πολλά έλη, τεχνητά κανάλια, ποταμούς, λιμνοθάλασσες, θίνες και αμμόλοφους. Το Δάσος Στροφυλιάς έκτασης 22.000 στρεμμάτων με κουκουναριές, χαλέπιο πεύκη και βελανιδιές. Στο πάρκο βρίσκουν καταφύγιο πάπιες, ερωδιοί, βίδρες, χαλκόκοτες, φοινικόπτεροι, φαλαρίδες, αργυροπελεκάνοι, νεροχελίδονα, νανογλάρονα, καλαμοκανάδες, καλαμόκιρκοι, πολλά είδη αμφίβιων, ερπετών, τρωκτικών, χελώνες , αλεπούδες κ.τ.λ.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Γεωγραφία της Αχαΐας Κατηγορία:Νομός Ηλείας
Ο δράκουλας των Εξαρχείων
Η ταινία Ο Δράκουλας των Εξαρχείων είναι πολιτική-καλλιτεχνική σάτιρα του 1983, σε σκηνοθεσία του Νίκου Ζερβού, μια «ανατρεπτική ταινία φανταστικού κινηματογράφου» σύμφωνα με τους δημιουργούς της. Παίζουν οι Κωνσταντίνος Τζούμας, Τζίμης Πανούσης, Ισαβέλλα Μαυράκη, Βαγγέλης Κοτρώνης, Τζόνι Βαβούρας, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος, κ.ά. Το φιλμ είναι κατά βάση μια παρωδία τρόμου με στοιχεία πολιτικής και κοινωνικής διακωμώδησης, συν μια κινηματογραφημένη συναυλία των Μουσικών Ταξιαρχιών στο τέλος, όπου αποτυπώνονται οι ενδυματολογικές επιλογές και ο κώδικας εμφάνισης της νεολαίας της εποχής. Στην ίδια συναυλία εμφανίζεται και ο Δημήτρης Πουλικάκος, σε μια ροκ διασκευή του τραγουδιού «Υπάρχω» του Στέλιου Καζαντζίδη.
Πλοκή
Ο τρελός ορθοπεδικός Βίκτωρ Παπαδόπουλος (Κ. Τζούμας) έχει εγκατασταθεί στα Εξάρχεια, μαζί με την κόρη του (Ισ. Μαυράκη) και τους δύο βοηθούς του (Τζ. Βαβούρας και Β. Κοτρώνης). Έχει έρθει από τα Καρπάθια και είναι ένα υβρίδιο του δόκτορα Φρανκενστάιν και του κόμη Δράκουλα. Έχει για στόχο την πραγματοποίηση ενός παρανοϊκού σχεδίου, που συνίσταται στη δημιουργία ενός τέλειου ροκ μουσικού συγκροτήματος (οι Μουσικές Ταξιαρχίες, με αρχηγό τον Τζίμη Πανούση), το οποίο θα αποτελείται από συναρθρωμένα μέλη σημαντικών πεθαμένων μουσικών. Όμως τελικά το συγκρότημα βγαίνει με μια έντονη ροπή προς το λαϊκό τραγούδι. Επιπλέον, οι νεκροί ενός νεκροταφείου, από το οποίο τυμβωρυχεί ο Βίκτωρ με τους βοηθούς του, με αρχηγό τον Χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας (τον υποδύεται ο Αντ. Καφετζόπουλος -ο χαρακτήρας είναι ειρωνική αναφορά στον Οδυσσέα Ελύτη) δυσανασχετούν και επαναστατούν, επιτίθενται στο σπίτι του Βίκτορα και οργανώνουν υπέρ του σκοπού τους μια μεγάλη δημόσια συναυλία του συγκροτήματος που έφερε στη ζωή ο τρελός επιστήμονας.
Αποτιμήσεις
Ο Δράκουλας των Εξαρχείων, όπως έχει δηλώσει ο Νίκος Ζερβός, είχε γυριστεί «τελείως για το χαβαλέ», με βάση ορισμένες ιδέες και σημειώσεις του Τζίμη Πανούση. Αυτές υπήρξαν «το πρόσχημα» για αυτοσχεδιασμό και τη δημιουργία της ταινίας με χαρακτήρα «αναρχίζοντα» (όχι όμως «αναρχικό»).
Η ταινία απέκτησε γρήγορα μια διαχρονικότητα ως κλασικό φιλμ του ελληνικού καλτ κινηματογράφου. Συμπεριελήφθηκε στο πρόγραμμα του Α΄ Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικού Κινηματογράφου (Φεβρουάριος 2003), του θεσμού που εμπνεύστηκε και καθιέρωσε ο σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης, όπου προβλήθηκε προλογιζόμενη από το σκηνοθέτη της. Με τον Δράκουλα των Εξαρχείων, όπως έχει γράψει ο κριτικός και ιστορικός του ελληνικού κινηματογράφου Δημήτρης Κολιοδήμος, ο Ζερβός, «ως Έλληνας Τζον Γουότερς», κατόρθωσε να συνδυάσει «το κλασικό «φρανκενσταϊνικό θέμα με την ιδέα του Φαντάσματος της Όπερας κι επιτίθεται στην κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα του τόπου, παρωδώντας τις καλλιτεχνικές και ηθικές συμβάσεις μέσω του κακού γούστου και της παραμόρφωσης του φυσικού περιεχομένου της ζωής».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Σχέση του Leibniz
Η σχέση παίρνει το όνομα της από τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς.
Αποδείξεις
right|thumb
Απόδειξη με θεώρημα διαμέσων
Έστω το μέσο της. Τότε από το πρώτο θεώρημα διαμέσων στο τρίγωνο έχουμε ότι Αντίστοιχα από το πρώτο θεώρημα διαμέσων στο τρίγωνο , Από το θεώρημα Stewart και χρησιμοποιώντας ότι έχουμε ότι Τέλος, συνδυάζοντας τις τρεις παραπάνω σχέσεις, λαμβάνουμε
Απόδειξη με διανύσματα
Θα χρησιμοποιήσουμε διανύσματα για να αποδείξουμε την πρώτη σχέση. Από τις ιδιότητες του βαρυκέντρου έχουμε ότι Επεκτείνοντας το αριστερό μέλος έχουμε ότι
Γενικεύσεις
Γενικά, σε ένα διανυσματικό χώρο σε κάθε πολύγωνο με κορυφές τα σημεία και ένα τυχόν σημείο \mathrm{M} του επιπέδου ισχύει ότι όπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρήματα στη Γεωμετρία Κατηγορία:Τρίγωνα
Γιου Νέσμπε
Ο Γιου Νέσμπε (Jo Nesbø, προφέρεται [ju nɛsbø], γενν. 29 Μαρτίου 1960) είναι Νορβηγός συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, με πάνω από 20 βιβλία στο ενεργητικό του. Από τον Σεπτέμβριο του 2008, περισσότερα από ενάμισι εκατομμύριο αντίτυπα από τα μυθιστορήματά του έχουν πωληθεί στη Νορβηγία και το έργο του έχει μεταφραστεί σε πάνω από 40 γλώσσες.
Ο Νέσμπε γεννήθηκε και ζει στο Όσλο, αλλά μεγάλωσε στο Μόλντε. Αποφοίτησε από τη νορβηγική Οικονομική Σχολή με πτυχίο στα Οικονομικά και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Ο Νέσμπε είναι κυρίως διάσημος για τα αστυνομικά μυθιστορήματά του με τον ντετέκτιβ Χάρι Χόλε, αλλά είναι επίσης ο βασικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός για το νορβηγικό ροκ συγκρότημα Di Derre. Το 2007 κυκλοφόρησε, επίσης, το πρώτο βιβλίο για παιδιά, το "Doktor Proktors prumpepulver".
Το 2011 κυκλοφόρησε η ταινία Κυνηγοί κεφαλών, βασισμένη στο μυθιστόρημά του Hodejegerne (The Headhunters).
Βιογραφία
Σπούδασε οικονομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Το 1997, σε ηλικία 37 χρόνων, κυκλοφόρησε το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο "The Bat Man", το οποίο ήταν και το πρώτο της σειράς με πρωταγωνιστή τον Χάρι Χόλε. Σήμερα είναι διάσημος όσο και ο καλτ ντετέκτιβ του. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 23.000.000 αντίτυπα (δεδομένα 2014) και έχουν εκδοθεί σε πάνω από 40 χώρες.
Βιβλιογραφία
Μυθιστορήματα με βασικό ήρωα τον Χάρι Χόλε
Βραβεία και υποψηφιότητες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί μυθιστοριογράφοι Ν Κατηγορία:Νορβηγοί μουσικοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόλντε ΦΚ Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές
Αριστεροί Εσέροι
To 1917, το Ρωσικό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) διασπάται μεταξύ αυτών που στήριζαν την Προσωρινή Κυβέρνηση, που σχηματίστηκε μετά τη Φεβρουαριανή Επανάσταση, και εκείνους οι οποίοι στήριζαν τους Μπολσεβίκους που ευνοούσαν την κομμουνιστική επανάσταση. Οι Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες ή Αριστεροί Εσέροι ζητούσαν:
Η πλειοψηφία παρέμεινε στο κυρίως κόμμα, αλλά η μειοψηφία που στήριζε τον Μπολσεβίκικο δρόμο έγινε γνωστή σαν Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες. Η Μαρία Σπιριντόνοβα ήταν ένας εξέχων ηγέτης αυτής της ομάδας. Στην πραγματικότητα διασπάστηκαν από το κυρίως κόμμα. Η διάσπαση δεν είχε ολοκληρωθεί πριν τις εκλογές για τη Ρωσική Συντακτική Συνέλευση, το πρώτο σημαντικό εκλογικό τεστ μεταξύ των κομμάτων στα σοβιέτ των αγροτών, λίγες εβδομάδες μετά οι εκλογές της Συνέλευσης έδειξαν ότι τα κόμματα είχαν σχεδόν ίση υποστήριξη της αγροτιάς.
Ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Στα μέσα Ιουλίου 1918, οι Αριστεροί Εσέροι προσπάθησαν να υποκινήσουν εξέγερση σε περιοχές που παραχωρήθηκαν στη Γερμανία με τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, και υποστηρικτές τους είχαν εμπλακεί στη δολοφονία του Γερμανού πρέσβη Γκραφ φον Μίρμπαχ στη Μόσχα, στη Ρωσική ΣΟΣΔ, στις 6 Ιουλίου, και του Στρατάρχη φον Άιχορν, διοικητή της Στρατιάς του Κιέβου και στρατιωτικό διοικητή της Ουκρανίας, στις 30 Ιουλίου.
Η δολοφονία του φον Μίρμπαχ σηματοδότησε την αρχή της αποτυχημένης εξέγερσης των Αριστερών Εσέρων στη Μόσχα το 1918, και ήταν μέρος του σχεδίου της Διπλής Αντάντ να υπονομεύσει της εξουσία του Λένιν στηρίζοντας την πιο ισχυρή αντιπολίτευση μετά την αποτυχημένη εξέγερση του Αταμάνου Καλέντιν στην περιοχή του Ντον τον Ιανουάριο του 1918. Κάποιοι Αριστεροί Εσέροι έγιναν πλήρη μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ρωσικής Επανάστασης
Society for the Promotion of Hellenic Studies
Η Εταιρεία για την Προώθηση Ελληνικών Μελετών (αγγλ. Society for the Promotion of Hellenic Studies ή Ελληνική Εταιρεία, αγγλ. Hellenic Society) είναι βρετανική κοινωφελής εταιρεία που ιδρύθηκε το 1879 προς όφελος της μελέτης της ελληνικής γλώσσας, των ελληνικών γραμμάτων, της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικής ιστορίας όλων των εποχών.
Η έδρα της που είναι το Ιστιτούτο Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου στεγάζεται στο Senate House. Στο ίδιο κτήριο στεγάζεται και η έδρα της αντίστοιχης Εταιρείας για την Προώθηση Ρωμαϊκών Μελετών και της κοινής βιβλιοθήκης των δύο αυτών εταιρειών.
Η Ελληνική Εταιρεία εκδίδει το επιστημονικό περιοδικό Journal of Hellenic Studies και συμπληρωματικά τεύχη με τον τίτλο «Archaeological Reports». Κυκλοφορεί επίσης μονογραφίες. Οργανώνει μια ετήσια εκδήλωση συνδιαλέξεων καθώς και διάφορες συναντήσεις και συνδιαλέξεις στο Λονδίνο. Παρέχει ακόμη υποτροφίες για φοιτητές και νεαρούς ερευνητές, ενώ ενισζύει σχολεία και πανεπιστήμια. Από την Ελληνική εταιρεία ιδρύθηκε το 1983 και Society for the Promotion of Byzantine Studies για την προώθηση των Βυζαντινών μελετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοελληνικές σπουδές Κατηγορία:Ελληνοβρετανικές σχέσεις Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2021
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2021 ήταν η 35η διοργάνωση του Πανελληνίου πρωταθλήματος κλειστού στίβου ανδρών, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του ΣΕΓΑΣ. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μεταξύ 12 και 13 Φεβρουαρίου του 2021.
Παραπομπές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2021 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Γιάννης Φραντζής
Ο Γιάννης Φραντζής (1940 - 2006 ) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός και ήταν ένας παραγωγικός σκόρερ της δεκαετίας 1960.
Οι παλαίμαχοι της Προοδευτικής και του Παναθηναϊκού οργάνωσαν το 2015 φιλικό αγώνα στη μνήμη του Γιάννη Φραντζή. Ο φιλικός αγώνας διεξήχθη στο Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, έδρα της Προοδευτικής.
Καριέρα
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στην Χαλκηδόνα στα τέλη της δεκαετίας του '50, το 1958 και την περίοδο 1960-61 αγωνίστηκε στην -άτυπη ακόμα- Β' Εθνική, όπου ήταν από τους διακριθέντες παίκτες της ομάδας. Το καλοκαίρι του 1961 μεταπήδησε από τη Χαλκηδόνα στον Ολυμπιακό, με τον οποίο την περίοδο 1961-62 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α' Εθνική. Στους «ερυθρόλευκους» όμως δεν αξιοποιήθηκε το ταλέντο του, καθώς μετείχε σε αρκετούς αγώνες, χωρίς όμως να καθιερώνεται στη βασική ομάδα.
Με το τέλος του καλοκαιριού του 1962, τον Σεπτέμβριο, μεταπήδησε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας καθιερώθηκε και διακρίθηκε, αποτελώντας ηγετικός σκόρερ της, τις περισσότερες περιόδους κατά τη θητεία του στην ομάδα. Με τους «βυσσινί», συνέχισε την περίοδο 1962-63 να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, από την οποία όμως στο τέλος της περιόδου υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο 1963-1964, σημειώνοντας συνολικά 40 τέρματα σε 30 αγώνες, συνέδραμε σημαντικά στην άμεση επάνοδο της Προοδευτικής στην Α' Εθνική, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της ομάδας και των τεσσάρων ομίλων της Β' Εθνικής. Έκτοτε, με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε 4 χρονιές συνεχόμενα στην Α' Εθνική μέχρι την περίοδο 1967-68 που υποβιβάστηκε, ωστόσο σημειώνοντας 11 τέρματα αναδείχθηκε ξανά πρώτος σκόρερ της ομάδας, ενώ τις προηγούμενες περιόδους 1964-65 και 1966-67 σημείωσε συνολικά από 17 και 15 τέρματα αντίστοιχα αναδείχθηκε επίσης πρώτος σκόρερ της ομάδας και παράλληλα τρίτος σκόρερ της Α' Εθνικής. Συνολικά με τα «βυσσινί» σημείωσε 97 τέρματα, εκ των οποίων 40 στη Β' Εθνική και 57 στην Α' Εθνική, αποτελώντας μέχρι σήμερα τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της και τον πρώτο της σκόρερ της στην Α' Εθνική.
Στη συνέχεια, το 1968 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε τις περιόδους 1968-69 και 1969-70 στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ελλάδας αντίστοιχα. Μάλιστα, την πρώτη του περίοδο με την ομάδα του «τριφυλλιού», σημείωσε 12 τέρματα, αποτελώντας έναν από τους πρώτους σκόρερ της κατάκτησης του πρωταθλήματος, ενώ τη δεύτερη περίοδο σημείωσε συνολικά μόλις 2 τέρματα, ολοκληρώνοντας το πέρασμά του από τον Παναθηναϊκό, με σύνολο 14 τέρματα στην κορυφαία κατηγορία με τη φανέλα των «πρασίνων». Επίσης, την πρώτη χρονιά του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού (1968-69) σκόραρε 1 τέρμα στον 2ο και νικηφόρο αγώνα με 2-0 εναντίον της Ντάρινγκ Κλαμπ Βρυξελλών για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Εκθέσεων, το οποίο αποτελεί μοναδικό του επίσημο "ευρωπαϊκό" τέρμα και τη δεύτερη χρονιά του (1969-70) συμμετείχε στον 1 από τους 2 αγώνες εναντίον της Φόρβερτς Βερολίνου, για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, μοναδική του παρουσία στη συγκεκριμένη διοργάνωση.
Το 1970 μετακινήθηκε στη Σαλαμίνα για τον Αίαντα Σαλαμίνας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στη Β' Εθνική μέχρι και το 1974, όποτε και σταμάτισε την καριέρα του. Υπήρξε μόνιμος σχεδόν σκόρερ για τον Αίαντα, ενώ η ομάδα της Σαλαμίνας του έδωσε τιμητικά την αρχηγία της ομάδας στην τελευταία χρονιά της καριέρας του τη σεζόν 1973-74. Αξιοσημείωτο είναι πως έδωσε το παρόν και στο ιστορικό και συμβολικό φιλικό αγώνα με τον ΑΦΚ Άγιαξ στη Σαλαμίνα το 1973.
Επίσης το 1961 υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας νέων συμμετέχοντας στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Σκόραρε 1 τέρμα στην εντός έδρας ήττα με 2-3 από τη Γαλλία.
Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 9 Μαρτίου 2006 σε ηλικία 66 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας
Κέντρο Πρόγνωσης Πλημμυρών και Προειδοποιήσεων
Το Κέντρο Πρόγνωσης Πλημμυρών και Προειδοποιήσεων είναι κυβερνητική υπηρεσία που ασχολείται με τις προγνώσεις πλημμυρών στο Μπανγκλαντές και εδρεύει στο Ντάκα στο Μπανγκλαντές. Το κέντρο είναι σημαντικό μέρος του κυβερνητικού μηχανισμού που ασχολείται με τις πλημμύρες στο Μπανγκλαντές.
Ιστορία
Το Κέντρο Πρόγνωσης Πλημμυρών και Προειδοποιήσεων ιδρύθηκε το 1972 υπό το Συμβούλιο Υδάτινης Ανάπτυξης του Μπανγκλαντές. Υπάγεται στο Υπουργείο Υδάτινων Πόρων. Το κέντρο έχει 56 σταθμούς παρακολούθησης επιπέδου του νερού σε όλο το Μπανγκλαντές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες του Μπανγκλαντές
Πανεπιστήμιο του Μέιν
Το Πανεπιστήμιο του Μέιν αποτελεί το πολιτειακό πανεπιστήμιο της πολιτείας Μέιν, στη Νέα Αγγλία των ΗΠΑ. Η ιδρυτική πράξη του πανεπιστημίου συντάχθηκε το 1862 ως πρόβλεψη του νόμου Μόριλ (Morrill Act) ο οποίος υπογράφηκε από τον Πρόεδρο Λίνκολν. Το πανεπιστήμιο θεμελιώθηκε το 1865 και η διδασκαλία ξεκίνησε το 1868, ενώ σήμερα διαθέτει διάφορα σημεία παρουσίας στην Πολιτεία του Μέιν, με κεντρικό εκείνο της πόλης Όρονο στο κεντρικό Μέιν πολύ κοντά στο Μπάνγκορ. Η αρχική έμφαση του πανεπιστημίου δόθηκε στις γεωπονικές, δασοπονικές και μηχανικές επιστήμες. Σήμερα αποτελεί ένα εκπαιδευτικό και ερευνητικό πανεπιστήμιο, το οποίο αριθμεί 11.000 φοιτητές. Το πανεπιστήμιο προσφέρει άνω των 90 προγραμμάτων προπτυχιακών σπουδών, καθώς επίσης και πολλές επιλογές σε επίπεδο μεταπτυχιακών και διδακτορικών σπουδών. Διάσημοι απόφοιτοι του πανεπιστημίου μεταξύ άλλων είναι: Μπέρναρ Λόουν (Κάτοχος βραβείου Νόμπελ Ειρήνης), Ολύμπια Σνόου (Γερουσιαστής ΗΠΑ), Γουάλας Ράιντερ Φάρινγκτον (Κυβερνήτης της Πολιτείας της Χαβάη και Ιδρυτής του Πανεπιστημίου της Χαβάη), Στήβεν Κινγκ (συγγραφέας). Οι εκτάσεις στις οποίες εκτείνεται το πανεπιστήμιο του Μέιν στο Όρονο αποτελούν μέρος του επίσημου εθνικού δικτύου ιστορικών περιοχών των ΗΠΑ. Το ρητό του πανεπιστημίου είναι το ίδιο με εκείνο της Πολιτείας του Μέιν, Dirigo, που στα λατινικά σημαίνει «Κατευθύνω». Τα χρώματα του πανεπιστημίου είναι το βαθύ κυανό, το ανοικτό γαλάζιο και το λευκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγή
Μειν
Ισότοπα του σκανδίου
μικρογραφία|Σκάνδιο-45
Παραπομπές
σκανδιο
Εθνικό Βραβείο Παιδιού
Το Εθνικό Βραβείο Παιδιού είναι η πιο αξιοσημείωτη μεταξύ των δραστηριοτήτων της Ακαδημίας Σίσου του Μπαγκλαντές στο Μπανγκλαντές. Αυτός ο διαγωνισμός διεξάγεται από το 1978. Ο διαγωνισμός διεξάγεται σε δύο ομάδες με 62 θέματα στη λογοτεχνία, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Σε επίπεδο ουπαζίλα (υποεπαρχία), η πρώτη θέση στην επαρχία συμμετέχει σε εθνικό επίπεδο αφού διασχίσει το επαρχιακό επίπεδο και το ζωνικό επίπεδο. Σε αυτό το διαγωνισμό, περίπου 300.000 παιδιά συμμετέχουν στην ευκαιρία να αναπτύξουν τα ταλέντα τους κάθε χρόνο. Ο στόχος αυτού του διαγωνισμού είναι να διερευνήσει τα λανθάνοντα ταλέντα και τα ταλέντα των παιδιών από το επίπεδο βάσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά βραβεία του Μπανγκλαντές
Καλεβάλα
Η Καλεβάλα (ενίοτε και Κάλεβαλα) (Φινλανδικά: Kalevala) είναι επικό ποίημα το οποίο ο Έλιας Λένροτ (1802-1884) τον 19ο αιώνα ισχυρίστηκε πως συνέλεξε σε τόμο από Φινλανδικές λαϊκές πηγές. Είναι κοινά αποκαλούμενο το Φινλανδικό εθνικό έπος και είναι ένα από τα πιο σημαντικά έργα της Φινλανδόφωνης λογοτεχνίας. Στο Καλεβάλα αποδίδεται η έμπνευση του εθνικισμού που τελικά οδήγησε στη Φινλανδική ανεξαρτησία από τη Ρωσία το 1917. Το όνομα σημαίνει "γη του Κάλεβα". Το κείμενο του Κάλεβαλα αποτελείται από 22.795 στίχους, χωρισμένους σε 50 ποιήματα ή κεφάλαια (στα φινλανδικά runot, ενικός runo). thumb|right|200px|Έκδοση του 1835
Γραφή της Καλεβάλα
Ο Λένροτ ήταν φινλανδός λόγιος και περιφερειακός λειτουργός υγείας, το πάθος του όμως για τις παραδοσιακές προφορικές ιστορίες της γενέθλιας της Φινλανδίας τον οδήγησε να ταξιδεύσει σε μεγάλο βαθμό για να αποκτήσει νέο υλικό. Τα περισσότερα προφορικά ποιήματα τα συνέλεξε από την Καρελία, την περιοχή που απλώνεται μεταξύ των ανατολικών συνόρων της Φινλανδίας και των βορειοδυτικών συνόρων της Ρωσίας. Πίστευε πως τα μικρά ποιήματα που συνέλεγε ήταν μέρος ενός κάποτε συνεχιζόμενου έπους. Εξέδωσε την πρώτη Καλεβάλα, την "παλαιά" Κάλεβάλα, σε δύο τόμους το 1835-1836. Η παλαιά Καλεβάλα αποτελείτο από τριάντα δύο ποιήματα που συλλέχθηκαν αρχικά από τον Λένροτ κοντά στα 1829, τα οποία έπειτα συνέταξε και τα επέκτεινε με συνδετικό υλικό ώστε να δημιουργήσουν μια συνεχή ιστορία. Ο Λένροτ συνέχισε να συλλέγει νέο υλικό, το οποίο ενσωμάτωσε σε μια δεύτερη έκδοση της Καλεβάλα, που κυκλοφόρησε το 1849. Αυτή η "νέα" Καλεβάλα περιείχε πενήντα ποιήματα με 22.795 στίχους, σχεδόν το διπλάσιο απο την πρώτη έκδοση, και είναι το πρότυπο κείμενο της Καλεβάλα που διαβάζεται σήμερα.
Χαρακτήρες
Ο βασικός χαρακτήρας της Καλεβάλα είναι ο Βέινεμουινεν (Väinämöinen), ένας σαμανιστικός ήρωας με την μαγική δύναμη τραγουδιών και μουσικής. Γεννήθηκε από την πρωταρχική Παρθένα του Αέρα και συμβάλλει στην δημιουργία του κόσμου. Πολλά από τα ταξίδια του μοιάζουν με σαμανιστικά ταξίδια, ιδιαίτερα αυτό κατά το οποίο επισκέπτεται την κοιλιά ενός γήινου γίγαντα, του Άντερο Βίπουνεν, για να βρει τις λέξεις της γενιάς των βαρκών. Παίζει το κάντελε, ένα έγχορδο Φινλανδικό όργανο. Ένα από τα κάντελε του είναι φτιαγμένο από το κόκκαλο του σαγονιού ενός γιγάντιου ψαριού. Κεντρικό στοιχείο σε πολλές ιστορίες είναι η αναζήτησή του για σύζυγο, αν και ποτέ δεν βρίσκει καμία. Για παράδειγμα μία από τις νύφες, η αδελφή του Γιόουκαχαϊνεν, η Άινο, πνίγεται αντί να τον παντρευτεί. Επίσης είναι μέλος της ομάδας που κλέβει το Σάμπο από τους ανθρώπους του βορρά.
Άλλοι χαρακτήρες, κάποιοι από τους οποίου έχουν τα δικά τους κεφάλαια, είναι οι Σέππο Ιλμάρινεν, ένας ηρωϊκός τεχνίτης-μεταλλουργός (συγκρινόμενος με τον Γερμανικό Weyland) που κατασκεύασε τον ουράνιο θόλο, το Σάμπο και άλλα· η Λούχι η Μάγισσα του Βορρά, μια σαμανιστική μητριάρχης ενός λαού που ανταγωνίζεται αυτούς της Καλεβάλα, η οποία σε κάποιο σημείο τράβηξε από τον ουρανό τον ήλιο και το φεγγάρι· ο νεαρός αντίπαλος του Βέινεμουινεν, ο Γιόουκαχαϊνεν, που υπόσχεται την αδερφή του Άινο σ’ αυτόν αφού χάνει έναν διαγωνισμό τραγουδιού· ο εκδικητικός, αυτοκαταστροφικός Κούλλερβο που γεννιέται ως σκλάβος, καταλαμβάνεται από τρελή μανία και αυτοκτονεί· και ο όμορφος αλλά αλαζόνας Λέμμινκαϊνεν, του οποίου η μητέρα πρέπει να σώσει το πτώμα του από τον ποταμό του Θανάτου που διασχίζει την Τούονελα, και να τον επαναφέρει στη ζωή, θυμίζοντας τον μύθο του Όσιρι.
Μερικά από τα κεφάλαια περιγράφουν αρχαίους μύθους δημιουργίας, μια μεγάλη τελετή γάμου, και τις σωστές λέξεις για μαγικά ξόρκια θεραπείας και επιδεξιότητας.
Άρθρα και εργασίες
Κατηγορία:Έπη Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Χουάν Ντε Βαλντές Λεάλ
Ο Χουάν Ντε Βαλντές Λεάλ (ισπανικά: Juan de Valdés Leal, 4 Μαΐου 1622 – 15 Οκτωβρίου 1690) ήταν Ισπανός ζωγράφος, και χαράκτης της τεχνοτροπίας του Μπαρόκ. Έζησε και εργάστηκε στην πόλη της Σεβίλλης. Το έργο του χαρακτηρίζει η μακάβρια θεματολογία, η οποία και αποδίδεται με μεγάλη δραματικότητα. Αντανακλά έντονα το θρησκευτικό πνεύμα της Ισπανίας του 17ου αιώνα, το οποίο και ευφυώς υπογράμμισε με τη χρήση εξωτικών χρωμάτων, δραματικού φωτισμού και ζωηρής χρήσης του πινέλου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην πόλη της Σεβίλλης από πατέρα πορτογαλικής καταγωγής. Ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για τα νεανικά του χρόνια, ωστόσο μαθαίνουμε πως στα είκοσι περίπου χρόνια του ζούσε στην Κόρδοβα όπου και μαθήτευσε στο πλευρό του μέντορά του, του Αντόνιο ντελ Καστίγιο. Τα επόμενα χρόνια ο Βαλντές εργάστηκε τόσο στην Κόρδοβα όσο και στη Σεβίλλη. Το 1656 επέστρεψε οριστικά στη γενέτειρά του όπου και ξεκίνησε ουσιαστικά την καριέρα του. Επιρροές του υπήρξαν πιθανότατα το έργο του Τιτσιάνο και του Τιντορέττο, καθώς επίσης και οι σύγχρονοί του καλλιτέχνες από τη Μαδρίτη και τη Σεβίλλη.
Το έργο του Βαλντές Λεάλ αναπτύχθηκε τελικά ως αντιπρόταση στον επιφανέστερο καλλιτέχνη της εποχής και περιοχής του, τον Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο, του οποίου το έργο εκφράζει πραότητα και γλυκύτητα. Ωστόσο οι δύο καλλιτέχνες ανέπτυξαν φιλία και συνεργάστηκαν σε διάφορες μεγάλες παραγγελίες. Το 1660, συνίδρυσαν μια ακαδημία καλών τεχνών στη Σεβίλλη. Μετά το θάνατο του Μουρίλο το 1682, ο Βαλντές εξελίχθηκε στο δημοφιλέστερο καλλιτέχνη της Σεβίλλης. Παντρεύτηκε την ζωγράφο Ισαβέλλα Καρασκουίλλα το 1647 μαζί με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, μερικά από τα οποία ακολούθησαν επίσης το επάγγελμα του καλλιτέχνη.
Το έργο του Βαλντές υπάγεται στο καλλιτεχνικό ρεύμα του Μπαρόκ. Υπήρξε γνωστός για τα θρησκευτικά και ρεφορμιστικά μηνύματα που είναι ορατά σε όλους του τους πίνακες. Το στιλ του υπήρξε μοναδικό, γεμάτο μυστηριώδη θέματα. Οι μακάβριες σκηνές, ο δραματικός φωτισμός και οι κρυμμένοι συμβολισμοί προσδίδουν στο έργο του ωμότητα και νευρώδη ορμή. Σώματα σε αποσύνθεση, επιβλητικοί σκελετοί, φιγούρες καλυμμένες με αίμα, έγιναν σύντομα το σήμα κατατεθέν του καλλιτέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ισπανοί χαράκτες Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Λουδοβίκος του Λα Ρος-συρ-Ιόν
Ο Λουδοβίκος (Louis de La Roche-sur-Yon, φθινόπωρο 1473 - 10 Νοεμβρίου 1520) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν πρίγκιπας του Λα Ρος-συρ-Ιόν.
Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Ιωάννη Η' κόμη του Βαντόμ και της Ισαβέλλας του Μποβώ, κόρης του Λουδοβίκου κυρίου του Μπωβώ.
Οικογένεια
Το 1504 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Λουίζα των Βουρβόνων δούκισσα του Μονπανσιέ, κόρη και κληρονόμο του Ζιλμπέρ κόμη του Μονπανσιέ και είχαν τα εξής τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς
Η γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς (βοσνιακά: Most Mehmed-paše Sokolovića, σερβικά: Мост Мехмед-паше Соколовића, τουρκικά: Sokullu Mehmet Paşa Köprüsü) είναι πέτρινη τοξωτή γέφυρα στο Βίσεγκραντ, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και εκτείνεται πάνω από τον ποταμό Δρίνο ή Ντρίνα, στην ανατολική Σερβική Δημοκρατία. Έχει μήκος περίπου 180 μέτρα. Ολοκληρώθηκε το 1577 σε σχέδιο Μιμάρ Σινάν, μετά από εντολή του μεγάλου Βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Από το 2007 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Χαρακτηριστικά
Η γέφυρα είναι χαρακτηριστικό δείγμα οθωμανικής μνημειακής αρχιτεκτονικής και πολιτικής μηχανικής, αλλά και αντιπροσωπευτικό της αρχιτεκτονικής του Μιμάρ Σινάν, ενός από τους σημαντικότερους Οθωμανούς αρχιτέκτονες και μηχανικούς. Αποτελείται από 11 πετρόκτιστα τόξα, με άνοιγμα 10,7 με 14,8 μέτρα, και ράμπα προσβάσης στην αριστερή όχθη του ποταμού. Το τόξο στη δεξιά όχθη του ποταμού είναι το μικρότερο, με άνοιγμα 5,2 μέτρα. Το συνολικό μήκος της γέφυρας είναι 179,5 μέτρα. Η γέφυρα στηρίζεται σε εννέα πέτρινα βάθρα με πλάτος 3,5-4 μέτρα και μήκος περίπου 11,5 μέτρα. Ο δρόμος πάνω στη γέφυρα έχει πλάτος 6 μέτρα, ενώ τα πλάγια παραπετάσματα είναι 60 εκατοστά παχιά. Η πρόσβαση αποτελείται από τέσσερα τόξα, από τα οποία το μεγαλύτερο σχηματίζει γωνία, και έχει μήκος 120 μέτρα.
Τα βάθρα, τόξα και τείχη είναι φτιαγμένα από τοπικό ασβεστόλιθο. Κάποιοι από τους λίθους συγκρατούνται με σιδερένιους σφιγκτήρες που σφραγίζονται με μόλυβδο. Τα βάθρα προς την άναντη πλευρά του ποταμού έχουν τριγωνική διατομή, που καταλήγουν σε μια ορθογώνια προέκταση, σε τυφλή πύλη με χρονογραμματική επιγραφή. Στην κατάντη πλευρά έχει πολυγωνικό σχήμα, και καταλήγει σε ορθογώνια προέκταση με εντοιχισμένα καθίσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Το έκτο βάθρο είναι διακοσμημένο. Ένας ξύλινος πύργος, ο οποίος χρησίμευε ως φυλάκιο, στο μέσο της γέφυρας κατεδαφίστηκε το 1886.
Ιστορία
Η κατασκευή της γέφυρας έγινε ύστερα από διαταγή του μεγάλου Βεζίρη Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Η γέφυρα κατασκευάστηκε την περίοδο 1571-1577 και συνέδεε τη Βοσνία με την Κωνσταντινούπολη, και ήταν τμήμα του δρόμου ο οποίος αναφερόταν ως αυτοκρατορικός. Η γέφυρα είναι γνωστό ότι επιδιορθώθηκε το 1664, 1875, 1911, 1940 και 1950-52. Τα παραπετάσματα της γέφυρας καταστράφηκαν από πλημμύρα το 1896, όταν ο Ντρίνα έφτασε σε ύψος 1,6 μέτρα πάνω από τη γέφυρα. Τρία από τα τόξα της καταστράφηκαν στον Α΄ΠΠ, και επιδιορθώθηκαν το 1939. Στο ενδιάμεσο, τα κενά γεφυρώθηκαν με μεταλλικές κατασκευές. Στον Β΄ΠΠ, καταστράφηκαν από τους Γερμανούς πέντε τόξα. Η επιδιόρθωση των βλαβών έλαβε χώρα την περίοδο 1949-52.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1992-95 στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, η γέφυρα ήταν ο τόπος της βίαιης δολοφονίας μεγάλου αριθμού Βοσνίων πολιτών από τον Βοσνιακό Στρατό των Σέρβων, κατά τη διάρκεια της σφαγής του Βίσεγκραντ το 1992.
Η γέφυρα ανακηρύχθηκε πολιτιστικό μνημείο το 1962 και από το 2007 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Πολιτιστικές αναφορές
Η γέφυρα είναι γνωστή από το βιβλίο του νομπελίστα συγγραφέα Ίβο Άντριτς Το γεφύρι του Δρίνου (1945).
Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας
Ο Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας (Juan II de Aragón, Μεδίνα ντελ Κάμπο, Καστίλη, 29 Ιουνίου 1398 - Βαρκελώνη, 20 Ιανουαρίου 1479) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν Βασιλιάς της Ναβάρρας (1425 - 1479), Βασιλιάς της Σικελίας (1458 - 1468) και Βασιλιάς της Αραγωνίας, Βασιλιάς της Μαγιόρκας, Βασιλιάς της Σαρδηνίας και της Κορσικής και Κόμης της Βαρκελώνης (1458 -1479) και Βασιλιάς της Βαλένθια (1416 - 1479).
Ο Ιωάννης Β΄ ήταν γιος του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγώνας και της Ελεονόρας των Τραστάμαρα, κόρης του Σάντσο-Αλφόνσου κόμη του Αλμπουρκέρκε. Ήταν πατέρας του Φερδινάνδου Β΄ του Καθολικού, κύριος εκφραστής της πολιτικής των Τραστάμαρα της Αραγώνας για επιβολή στην Καστίλη.
Τοποτηρητής στη Σαρδηνία και τη Σικελία
Μεταξύ 1415 και 1416 λειτούργησε ως τοποτηρητής του πατέρα του στη Σικελία και τη Σαρδηνία. Με την επιστροφή του στην Αραγώνα βοήθησε τον μεγαλύτερο αδερφό του, Αλφόνσο Ε΄, στις διαμάχες του εναντίον του Άλβαρο ντε Λούνα, πρωθυπουργού του ξαδέρφου του βασιλιά της Καστίλης, Ιωάννη Β΄.