cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Επιστροφή του Τζαφάρ
Κόμικ
Η ιστορία ξεκινά δείχνοντας τον Αλαντίν να βαριέται αφόρητα τη ζωή στο Παλάτι. Εν τω μεταξύ, ο Τζαφάρ έχει ελευθερωθεί από το Σπήλαιο των Θαυμάτων. Ο Ιάγκο παίρνει την ευθύνη να βρει τον κατάλληλο αφέντη για τον Τζαφάρ, έτσι ώστε να μπορεί να τον χειραγωγεί. Η έρευνά τους μοιάζει απέλπιδα καθώς μερικοί απολαμβάνουν και τις τρεις ευχές που έχουν ή τα θαλασσώνουν.
Βρίσκουν κάποιον για να χρησιμοποιήσει το λυχνάρι, ο οποίος είναι γνωστός ως Ιζαμπέλα, και είναι μάγος. Ο Ιζαμπέλα είναι παρόμοιος στην εμφάνιση με τον Τζαφάρ (εκτός του ότι τα ρούχα του είναι πράσινα). Η πρώτη του ευχή είναι να επιστρέψει στο Παλάτι της Άγκραμπα (καθώς είχε κάνει επίδειξη στον Σουλτάνο προηγουμένως). Η δεύτερή του ευχή είναι να αποκτήσει στρατό για να καταδιώξει τον Αλαντίν και την Γιασμίν. Πείθεται να χρησιμοποιήσει την τρίτη του ευχή για να παγιδέψει και πάλι τον Τζαφάρ και τον Ιάγκο στο λυχνάρι, στέλνοντάς τους πίσω στο σπήλαιο.
Με την επιμονή του Τζίνι, ο Σουλτάνος προσλαμβάνει τον Ισαμπέλα ως τον μόνιμο διασκεδαστή στον Παλάτι. Το τέλος της ιστορίας δείχνει τον Έμπορο να έχει ένα μαύρο λυχνάρι παρόμοιο με αυτό του Τζαφάρ, αλλά ισχυρίζεται ότι είναι άχρηστο.
Βιντεοπαιχνίδι
Η ιστορία αυτής της ταινίας χρησιμοποιείται ελαφρώς στην Άγκραμπα, έναν από τους κόσμους στο παιχνίδι Kingdom Hearts II, μόνο που ο Αμπίς Μαλ αντικαθίστεται από τον Πλανόδιο Πωλητή της πρώτης ταινίας. Όπως και στην ταινία, ο Ιάγκο δραπετεύει από τον Τζαφάρ και κάνει ό,τι μπορεί για να τα βρει με τον Αλαντίν και την Γιασμίν, καθώς επίσης και με τον Σόρα, τον Ντόναλτ και τον Γκούφι. Ο Τζαφάρ όμως τον εξαναγκάζει να τον βοηθήσει με την εκδίκησή του, προκαλώντας σχεδόν ζημιά στη φιλία του με τον Αλαντίν και τον Σόρα, αλλά εξιλεώνεται όταν δέχεται ένα κτύπημα στη θέση του Αλαντίν, το οποίο σχεδόν του κόστισε τη ζωή. Στην αρχή, ο Πλανόδιος Πωλητής βρίσκει το λυχνάρι του Τζαφάρ αλλά το πουλά στον Αλαντίν, τον Σόρα, τον Ντόναλντ και τον Γκούφι ως ένα σπάνιο αντικείμενο από το Σπήλαιο των Θαυμάτων. Παρά το ότι ο Αλαντίν σφραγίζει το λυχνάρι στο μπουντρούμι του Παλατιού, ο άπληστος Πλανόδιος Πωλητής μπαίνει στο μπουντρούμι και ελευθερώνει τον Τζαφάρ, εξαπολύοντας την οργή του στην Άγκραμπα μέχρι να καταστραφεί από τον Σόρα και την υπόλοιπη παρέα. Η μοίρα του Πλανόδιου Πωλητή παραμένει ασαφής. Αυτή ήταν η πρώτη συνέχεια της Ντίσνεϋ που είχε την ιστορία της να χρησιμοποιείται σε ένα επίπεδο το στη σειρά του βιντεοπαιχνδιού Kingdom Hearts.
Επιπλέον, υπάρχει μια ήπια νύξη της Άγκραμπα στη μάχη των αρχηγών στο Kingdom Hearts. Ο Σόρα πρέπει να πολεμήσει τον Τζαφάρ ενόσω αυτός είναι τζίνι, περικυκλωμένος από λάβα, ενώ ο Ιάγκο πετάει από πάνω με το λυχνάρι του Τζαφάρ. Μόνο αν κτυπήσεις το λυχνάρι επηρεάζεται η «υγεία» του Τζαφάρ. Αυτή η μάχη λαμβάνει χώρα και στο δεύτερο παιχνίδι, Kingdom Hearts: Chain of Memories, αλλά και στην εκδοχή του για το PlayStation 2. Και στις δύο εκδοχές του Chain of Memories, η μάχη των αρχηγών οφείλεται στην πλειοψηφία των παιχνιδιών να είναι ψευδαισθήσεις που δημιουργήθηκαν από τις αναμνήσεις του Σόρα. Ένας δεύτερος χαρακτήρας με τον οποίο μπορείς να παίξεις, ο Ρίκου, επίσης αντιμετωπίζει τον αρχηγό με τον ίδιο τρόπο. Η συγκεκριμένη μάχη επανέρχεται στο Kingdom Hearts Coded και στο Kingdom Hearts Re:coded.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1994
Αμπντουλσάμεντ Αμπντουλαχί
Ο Aμπντουλσάμεντ Αμπντουλαχί (Abdulsamed Abdullahi, σομαλικά: Cabdulsamed Cabdullaahi, γενν. στις 19 Ιανουαρίου 1999) είναι Σομαλός, γεννημένος στην Ολλανδία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Εργοτέλη.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Αμπντουλαχί ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Κοζάκεν Μπόις της Τβέιντε Ντιβίζι. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην Γιονγκ Σπάρτα.
Ο Αμπντουλαχί υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με τη Ντεν Μπος στις 9 Αυγούστου 2019. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο εναντίον της Γιονγκ ΠΣΦ στις 12 Αυγούστου 2019.
Στις 31 Αυγούστου 2020, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Εργοτέλη.
Εθνική Σομαλίας
Γεννημένος στην Ολλανδία, ο Αμπντουλαχί είναι σομαλικής καταγωγής. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Σομαλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2019, σε μια νίκη με 1-0 εναντίον της Ζιμπάμπουε για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σομαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ολλανδοί σομαλικής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σομαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κοζάκεν Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τβέιντε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντεν Μπος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μουραντξανλί (Ιμισλί)
Το Μουραντξανλί (επίσης, Μουραντχανλί και Μιουραχάνι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.830 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Γεώργιος της Αυστρίας
Ο Γεώργιος της Αυστρίας (Γάνδη, 1505 - 4 Μαϊου 1557) ήταν Πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης (1554 - 1557). Νόθος γιος του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού έγινε επίσκοπος του Τυρόλο (1525 - 1537) και αρχιεπίσκοπος της Βαλένθιας (1538 - 1544). Ο ανεψιός του Κάρολος E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον διόρισε πρίγκιπα-επίσκοπο της Λιέγης, θέση που διατήρησε μέχρι τον θάνατο του. Ο Γεώργιος αντιτάχθηκε σκληρά σε οποιαδήποτε Γαλλική επίδραση στην περιοχή της Λιέγης, με τον τρόπο αυτό ο Οίκος των Αψβούργων απέκτησε ισχυρό έλεγχο στα εδάφη. Ο Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας προχώρησε σε επίθεση στην περιοχή του (1554).
Πηγές
Κατηγορία:Νόθα παιδιά των Αγίων Ρωμαίων Αυτοκρατόρων
Λευκότοπος Σερρών
Ο Λευκότοπος είναι χωριό του νομού Σερρών. Αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Βισαλτίας της δημοτικής ενότητας Αχινού, με 311 κατοίκους (2011), ενώ στην απογραφή του 2001 εμφάνισε 273 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καπνός, ελιές, κεράσια, αμύγδαλα, καρύδια, σύκα, αρωματικά φυτά). Είναι κτισμένο σε ιδιαίτερα κεντρική θέση, ανάμεσα στη Νιγρίτα και τη Μαυροθάλασσα. Στο χωριό λειτουργεί το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου Βισαλτίας. Η απόστασή του από τη θάλασσα (Αμφίπολη, Εγνατία Οδός) είναι 35 χλμ. περίπου. Το χωριό διαθέτει πολύ πράσινο.
Η καταγωγή σχεδόν του 100% των κατοίκων είναι ποντιακή. Οι πρόγονοί τους ήσαν Πόντιοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού, στα 1922 (Μικρασιατική καταστροφή). Το παλιό όνομα του χωριού ήταν "Καβάκι" (=λεύκα), λόγω τών πολλών δένδρων λεύκας που ευδοκιμούσαν στην περιοχή.
Κάποιοι κάτοικοι ασχολούνται επιτυχώς με τη γεωργία, ενώ άλλοι είναι μετανάστες στην Δυτική Ευρώπη (κυρίως Γερμανία), ή έχουν εγκατασταθεί στη γειτονική Θεσσαλονίκη. Στο χωριό λειτουργούν τρία σύγχρονα ελαιοτριβεία, που καλύπτουν μεγάλο μέρος των αναγκών των ελαιοπαραγωγών της περιοχής.
Στις 28 Αυγούστου κάθε χρόνου (παραμονή της γιορτής της Αποκεφάλισης του Ιωάννου του Προδρόμου, στον οποίο είναι αφιερωμένη η εκκλησία του χωριού, που ξανακτίστηκε πρόσφατα), ο Σύλλογος Λευκοτοπιτών Θεσσαλονίκης διοργανώνει πανηγύρι με ενδιαφέρουσες ποντιακές εκδηλώσεις.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Άγιος Σώζων, πολιούχος της Λήμνου
Ο Άγιος Σώζων είναι Χριστιανός Μικρασιάτης άγιος και μεγαλομάρτυς. Καταγόταν από τη Λυκαονία της Μικρας Ασίας και έζησε τον 3ο αιώνα και πέθανε με μαρτυρικό θάνατο. Από τα τέλη του 19ου αιώνα είναι πολιούχος της Λήμνου.
Βιογραφικά
Ο Άγιος Σώζων έζησε τον 3ο αιώνα και πριν γίνει Χριστιανός ονομαζόταν Ταράσιος. Καταγόταν από τη Λυκαονία της Μικρας Ασίας και ζούσε στην Κιλικία και ήταν βοσκός. Κάποτε βρέθηκε στην Πομπηιούπολη της Κιλικίας. Εκεί, είδε ένα χρυσό άγαλμα της θεάς Άρτεμης. Τότε απέκοψε το χέρι του αγάλματος και μοίρασε το χρυσάφι σε φτωχούς χριστιανούς. Όμως έγινε αντιληπτός, συνελήφθη και πέθανε με μαρτυρικό θάνατο.
Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 7 Σεπτεμβρίου.
Πολιούχος της Λήμνου
Κατά τη βυζαντινή εποχή προστάτης της Λήμνου ήταν ο Άγιος Αλέξανδρος, του οποίου το λείψανο φυλασσόταν στη Λήμνο ως το 1308. Αυτό αναφέρεται σε κώδικα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός. Όμως, το 1308 σε κάποια πειρατική επιδρομή εκλάπη το σκήνωμά του και μεταφέρθηκε στη Βενετία. Έκτοτε, η μνημόνευση του Αγ. Αλεξάνδρου ως πολιούχου της Λήμνου σταδιακά εξασθένησε.
Ακολούθησαν πολλές αλλαγές και τραγικά γεγονότα στο νησί: επιδρομές πειρατών, διαμάχες αυτοκρατορικών οικογενειών για τον έλεγχό του, εισβολές Φράγκων και Βυζαντινών ηγεμόνων, που διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, ενετοκρατία μετά την άλωση της Πόλης και τελικά τουρκοκρατία από το 1479. Όλες αυτές οι μεταβολές είχαν ως αποτέλεσμα οι παλιές συνήθειες να ξεχαστούν σιγά-σιγά.
Το νησί άρχισε να συνέρχεται από τη φτώχια και την αγραμματοσύνη από τα μέσα του 18ου αιώνα. Λήμνιοι έμποροι και ναυτικοί ήρθαν σε επαφή με την Ευρώπη, τη Ρωσία και την Αίγυπτο. Απέκτησαν πλούτο και σιγά-σιγά άρχισαν να ξαναχτίζουν τους παλιούς ταπεινούς και συχνά ερειπωμένους ναούς των χωριών τους. Οι Λημνιοί καραβοκύρηδες ταξίδευαν στην Πόλη, στη Σμύρνη και στην Αλεξάνδρεια, στα λιμάνια του Αιγαίου και της Μαύρης θάλασσας. Στο δρόμο τους προς τα Δαρδανέλλια αγνάντευαν το νησί τους από μακριά. Ένα εξωκλήσι, που βρισκόταν από παλιά στη ΝΑ ακτή της Λήμνου, τους έδινε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουν τη μάχη τους με τη θάλασσα. Είναι ο ναΐσκος του Αγίου Σώζοντος, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Φισίνη.
Οι Λήμνιοι ναυτικοί θεωρούσαν σωτήρα τον Άγιο Σώζο, διότι κάποτε έσωσε τους ναυαγούς μετατρέποντας την κάπα του σε βάρκα. Σαν αντίκριζαν λοιπόν τα αναμμένα καντήλια, σταυροκοπιόνταν και έκαναν μια ευχή, να τους έχει καλά ώστε να επιστρέψουν σώοι στο νησί τους. Και όταν κινδύνευαν από κάποια θαλασσοταραχή, πάλι στο δικό τους άγιο απευθύνονταν για σωτηρία λέγοντας την ευχή: «Άγιε Σώζο σώσε μας!». Και έταζαν: άλλος εικόνα, άλλος μια λειτουργία, ότι ο καθένας μπορούσε.
Ομοίως, οι κάτοικοι του νησιού, που πρόσμεναν τους θαλασσοδαρμένους συγγενείς τους, στον Άγιο Σώζο κατέφευγαν με παρακλήσεις και τάματα ώστε να τους φέρει πίσω γερούς. Έτσι, για τη λημνιά ναυτοσύνη και για τις οικογένειες των ξενιτεμένων ο Άγιος Σώζων έγινε σταδιακά ο προστάτης άγιος, στο πανηγύρι του οποίου όφειλαν να πάνε κάθε χρόνο στις 7 Σεπτέμβρη. Προς τα τέλη του 19ου αιώνα καθιερώθηκε να τιμάται ως πολιούχος της Λήμνου.
Το 1887 σε κατάλογο επισήμων εορτών της Λήμνου δεν αναφέρεται η εορτή του Αγ. Σώζοντος. Η παλαιότερη γραπτή μαρτυρία εορτασμού του Αγίου Σώζοντος ως πολιούχου του νησιού είναι του 1906. Το έτος αυτό η Λημνιακή Αδελφότητα Αλεξανδρείας αποφάσισε στις 7 Σεπτεμβρίου να τελέσει πανήγυρη του πολιούχου της Λήμνου Αγίου Σώζοντος με εσπερινό την παραμονή και Θεία Λειτουργία με αρτοκλασία ανήμερα. Συνεπώς, η ακριβής χρονολογία της καθιέρωσης του Αγ. Σώζοντος ως πολιούχου πρέπει να αναζητηθεί μεταξύ 1887 και 1906.
Μέχρι σήμερα, οι Λημνιοί της διασποράς σε Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ και Νότ. Αφρική συνεχίζουν αυτή την παλαιά παράδοση, να συγκεντρώνονται και να συνεορτάζουν την εορτή του Αγίου Σώζοντος. Η εορτή του αγίου αποτελεί γι’ αυτούς το συνδετικό κρίκο που τους συνδέει με την πατρίδα τους και τους θυμίζει τα παιδικά τους χρόνια στο νησί.
Ο ναός
Το εκκλησάκι του Αγίου Σώζοντος αναφέρεται στη ΝΑ ακτή του νησιού της Λήμνου από τα μεσαιωνικά χρόνια. Σε παλιούς χάρτες περιηγητών σημειώνεται με την παραποιημένη μορφή Cogito. Τα ποικίλα πληρώματα των πλοίων δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την ακριβή προφορά των τοπωνυμίων με αποτέλεσμα από στόμα σε στόμα να παραποιούνται και όταν κάποιος χαρτογράφος ή περιηγητής τα σημείωνε στο χαρτί, η ονομασία να γίνεται αγνώριστη. Κάπως έτσι από τη φράση: «στον Αγιοσώζ’ντα» προέκυψε το Cogito, το οποίο περνούσε από τον ένα χαρτογράφο στον επόμενο για αιώνες.
Το τοπωνύμιο Cogito αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ιταλό λόγιο Porcacchi το 1572. Στο χάρτη του τοποθετεί το Cogito στη ΝΑ Λήμνο και γράφει για αυτό, ότι είναι προς το γαρμπή κοντά σε ένα ακρωτήριο και ότι έχει ένα άθλιο κάστρο. Στη συνέχεια το τοπωνύμιο αναφέρεται στα 1680-90 από τον Piacenza, τον Βιντσέντζο Κορονέλλι και σε χάρτη ενός ανώνυμου περιηγητή. Η θέση σημειώνεται και από τον Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ το 1785, τόσο στον πολύ ακριβή χάρτη του, όσο και στο κείμενό του. Επομένως, το εκκλησάκι του Αγίου Σώζοντος υπάρχει τουλάχιστον από τις αρχές του 16ου αιώνα στη ΝΑ Λήμνο. Παλιότερα στη θέση αυτή υπήρχε και κάποιο μικρό φρούριο, ερειπωμένο ήδη το 1572. Στο σημερινό ναό τα παλαιότερα στοιχεία που υπάρχουν είναι κάποιες εικόνες του 19ου αιώνα.
Πρόσφατα, τα κελιά του ναού αναπαλαιώθηκαν από τους αδελφούς Στενού.
Η παράδοση
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο ναός κτίστηκε σε αυτή τη θέση έπειτα από υπόδειξη του ιδίου του αγίου με θαυματουργό τρόπο. Στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα ο ναός υπήρχε ανέκαθεν ένα αγίασμα, ένα πηγάδι με γλυκό νερό, το οποίο βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας. Εκεί κοντά ένας κάτοικος του γειτονικού χωριού Φισίνη βρήκε μια παλιά εικόνα του Αγίου Σώζοντος. Την έφερε στο χωριό, αλλά το άλλο πρωί η εικόνα βρέθηκε πάλι στο ακρωτήρι κοντά στο αγίασμα.
Αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου ο άγιος παρουσιάστηκε σε κάποιον ευσεβή βοσκό και του υπέδειξε τον τόπο που ήθελε να χτίσουν εκκλησία και να τοποθετήσουν την εικόνα του. Συγκεκριμένα, του είπε να ξεκινήσει το πρωί, όπως κάθε μέρα, να πάει προς τη μάντρα του και εκείνος θα τον καθοδηγήσει. Έτσι και έκανε, όμως τότε ένα παράξενο φαινόμενο συνέβη. Όπως περπατούσε, πίσω του ήταν νύχτα και μόνο μπροστά του, στο δρόμο προς το ακρωτήρι, ήταν ημέρα. Ακολουθώντας λοιπόν το θαυματουργό μήνυμα του αγίου έφτασε στο ακρωτήρι, στον τόπο που όπως κάθε μέρα βρισκόταν η εικόνα και εκεί το φαινόμενο σταμάτησε. Κατάλαβε λοιπόν, ότι αυτό ήταν το μέρος όπου ο άγιος ήθελε να χτιστεί ο ναός. Έτσι έκτισε εκεί ένα ξωκλήσι αφιερωμένο στον άγιο.
Ο θαυματουργός τρόπος, με τον οποίο ο άγιος υπέδειξε τη θέση του ναού, έγινε γνωστός σε όλη τη Λήμνο, με αποτέλεσμα πλήθος προσκυνητών να συρρέουν στη γιορτή του, στις 7 Σεπτεμβρίου και σταδιακά να καθιερωθεί τριήμερο παλλημνιακό πανηγύρι. Από την παραμονή πλήθη πιστών, σωστά καραβάνια, συνέρεαν από όλα τα χωριά. Άλλοι φιλοξενούνταν σε σπίτια γνωστών τους, στο κοντινό χωριό Φισίνη, και άλλοι κοιμόντουσαν στα κελιά που είναι χτισμένα γύρω από το ναό. Το βράδυ, γινόταν ο εσπερινός και στη συνέχεια ακολουθούσε γλέντι με λύρες και βιολιά. Ανήμερα, μετά την πανηγυρική θεία λειτουργία και τη λιτανεία της εικόνας, το γλέντι συνεχιζόταν ως το άλλο πρωί. Την επόμενη μέρα σιγά-σιγά οι προσκυνητές αναχωρούσαν με τα ζώα τους για τα χωριά τους.
Τροπάριο – Απολυτίκιο
Τροπάριο του Μάρτυρος Σώζοντος (ήχος β΄)
Απολυτίκον του Αγίου Μάρτυρος Σώζοντος Πολιούχου της Λήμνου (ήχος δ΄)
Πηγές
Σώζων Σώζων
Χαμένα όνειρα (ταινία, 1961)
Το Χαμένα όνειρα είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1961, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου. Ο Σακελλάριος έγραψε και το σενάριο, το οποίο βασίστηκε στο θεατρικό έργο "Η μεγάλη παρένθεσις", γραμμένο από τον ίδιο τον Σακελλάριο, αλλά και τον Χρήστο Γιαννακόπουλο. Η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ, και πρωταγωνιστούν οι Δημήτρης Παπαμιχαήλ και Αντιγόνη Βαλάκου.
Πλοκή
Η πορεία δύο νέων να σταθούν στη ζωή και οι προσδοκίες τους διαψεύδονται σιγά-σιγά. Ένας νεαρός (Δημήτρης Παπαμιχαήλ) και μια κοπέλα (Αντιγόνη Βαλάκου) εργάζονται προσωρινά σε μια επιχείρηση που εμπορεύεται κουβαρίστρες. Ο καθένας ονειρεύεται για τον εαυτό του μια καλύτερη δουλειά, έναν επιτυχημένο γάμο. Όταν όμως η επιτυχία δεν έρχεται και οι μνηστήρες εξαφανίζονται, το μοναδικό στοιχείο μονιμότητας στη ζωή τους είναι η επιχείρηση και τα μεταξύ τους αισθήματα.
Παραγωγή
Η μουσική είναι γραμμένη από τον Μάνο Χατζιδάκι. Μεταξύ άλλων, ακούγεται και το γνωστό "Βαλς των χαμένων ονείρων".
Μεταξύ άλλων περιοχών, περιέχονται πλάνα από το ξενοδοχείο Καστρί στη Νέα Ερυθραία και από διάφορα σημεία στο κέντρο της Αθήνας, όπως το κτήριο στη συμβολή των οδών Πατρώου και Μητροπόλεως (που παρουσιάζεται ως η επιχείρηση όπου εργάζονται οι πρωταγωνιστές).
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Ραδιομέγαρο Αγίας Παρασκευής
Το Ραδιομέγαρο είναι κτίριο ραδιοτηλεοπτικών εγκαταστάσεων στην Αγία Παρασκευή Αττικής, συνολικής έκτασης 38.000τμ. Κατασκευάστηκε τη διετία 1968-1969 με ανάδοχο εταιρεία την ADK Βαλσαμάκης-Μαλφέσης για τη στέγαση του τότε ΕΙΡ και εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 1974. Από το 1975 στεγάζει τα γραφεία και τις υπηρεσίες της ΕΡΤ και αποτελεί κέντρο εκπομπής των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών προγραμμάτων. Το 2011 μετεγκαταστάθηκε η ΕΤ1 στο ραδιομέγαρο από την Κατεχάκη που αποτελεί έδρα της ΕΡΤ. Το προαύλιο του ραδιομεγάρου χρησιμοποιείται και ως χώρος εκδηλώσεων.
μικρογραφία|αριστερά|Διαμαρτυρία από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ έξω από το Ραδιομέγαρο στις 7 Νοεμβρίου 2013.Στις 11 Ιουνίου του 2013 ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σαμαρά, Σίμος Κεδίκογλου ανακοίνωσε το κλείσιμο της ΕΡΤ, προκαλώντας αντιδράσεις σε πανελλήνιο επίπεδο και συγκεντρώθηκαν μέχρι το βράδυ στο κτίριο περίπου 10.000 άτομα για να διαμαρτυρηθούν. Έκτοτε και μέχρι τις 7 Νοεμβρίου το κτίριο τελούσε υπό κατάληψη από τους εργαζόμενους που συνέχιζαν την εκπομπή της ΝΕΤ και της ΕΡΑ Αθήνας. Την ίδια μέρα και έπειτα από εισαγγελική εντολή γίνεται έφοδος των ΜΑΤ και το κτίριο εκκενώνεται ώστε να μπορεί να εκπέμπει ο νέος ραδιοτηλεοπτικός φορέας. Οι απολυμένοι εργαζόμενοι συνέχισαν τις κινητοποιήσεις τους εκτός ραδιομεγάρου. Την Κυριακή 13 Απριλίου 2014, η κεντρική επιγραφή «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ», μαζί με τα υπόλοιπα διακριτικά της ΕΡΤ, απομακρύνθηκαν από το Ραδιομέγαρο και απενεργοποιήθηκε το ρολόι της Κεντρικής Πύλης. Από το 2014 το κτήριο ανήκε στην ΝΕΡΙΤ, η οποία στέγαζε εκεί τα γραφεία και τις υπηρεσίες της μέχρι και τον τερματισμό της λειτουργίας του στις 11 Ιουνίου του 2015. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2014 στο κτήριο τοποθετήθηκε η επιγραφή ΝΕΡΙΤ. Στις 8 Ιουνίου του 2015 η επιγραφή τροποποιήθηκε σε ΕΡΤ μετά από αφαίρεση του «Ν» και του «Ι».
Στις 4 Νοεμβρίου του 2017, τοποθετήθηκε η επιγραφή «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ» στην ταράτσα του Ραδιομεγάρου, η οποία είχε αφαιρεθεί στις 13 Απριλίου του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα Κατηγορία:Αγία Παρασκευή Αττικής Κατηγορία:Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση
Λάππα
Με την ονομασία Λάππα αναφέρονται:
Άγιος Σώστης Ζακύνθου
Ο Άγιος Σώστης ή το Ριγανάτο ή Λούντζι ή Καμέο είναι ακατοίκητη μικρή νησίδα του Ιονίου πελάγους στη Ζάκυνθο. Βρίσκεται πολύ κοντά στα κεντρικά παράλια του κόλπου του Λαγανά από τα οποία αποκόπηκε μετά από έναν σεισμό που σημειώθηκε στην περιοχή το 1633. Ενώνεται με τη στεριά με μικρό ξύλινο γεφυράκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Ζακύνθου
Σωσίας
Ο Σωσίας ήταν αρχαίος Θράκας, ειδικός στα λατομεία, τον οποίο ο Νικίας είχε διορίσει ως επιστάτη στα Μεταλλεία Λαυρίου.
Ο Ξενοφών αναφέρει ότι ο Νικίας πλήρωσε ένα εκπληκτικό για την εποχή του ποσό για να αγοράσει τον Σωσία. Για παράδειγμα, μια δραχμή ήταν τότε το μεροκάματο ενός εργάτη, ενώ η τιμή ενός σκλάβου ανέρχονταν στις 150 ως 200 δραχμές. Προφανώς ο Νικίας ήταν τόσο πεπεισμένος για τις ικανότητες του Σωσία που προθυμοποιήθηκε να πληρώσει ένα τάλαντο που ισοδυναμούσε με 6.000 δραχμές, για να τον αγοράσει. Ο Νικίας επιφόρτωσε τον Σωσία με την επόπτευση όλων των εργασιών στο μεταλλείο του Λαυρίου και του έδωσε να διατάζει 1000 σκλάβους για την δουλειά. Για αντάλλαγμα, ο Σωσίας υποχρεώθηκε να αποδίδει 1000 οβολούς καθημερινό καθαρό κέρδος, δηλαδή έναν οβολό για κάθε σκλάβο.
Γιάννης Χέλμης
Ο Γιάννης Χέλμης (1912 - 30 Δεκεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Γεννήθηκε το 1912 και ήταν αδελφός του Βαγγέλη Χέλμη.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πειραιώς το 1927 και το 1938 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου αγωνίστηκε επί μία δωδεκαετία (μέχρι το 1949 όταν και αποσύρθηκε).
Υπήρξε προπολεμικά 6 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, την περίοδο 1934-1936.
Προπονητική καριέρα
Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται έγινε προπονητής ποδοσφαίρου. Βρέθηκε στον πάγκο του Ολυμπιακού, του Πανιωνίου (1959-60), του Εθνικού, της Εθνικής Ελλάδας και άλλων ομάδων.
Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1980, ημέρα Τρίτη, από πνευμονικό οίδημα, σε ηλικία 68 ετών.
Tίτλοι
Ως παίκτης
Ως προπονητής
Ιστορία των Καθολικών στη Σαντορίνη
Ο Καθολικισμός πρωτοεμφανίστηκε στη Σαντορίνη το 1207 με την έλευση των Σταυροφόρων, οι οποίοι λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη με συνέπεια να διαιρεθεί ένα μεγάλο μέρος του ελλαδικού χώρου σε φραγκικά φέουδα. Μάλιστα σύμφωνα σε μια θεωρία, το νησί πήρε το όνομά του από τους Σταυροφόρους, από κάποιο ναό της Αγίας Ειρήνης.
Ιστορία
Το 1642 εγκαθίστανται στη νησί οι Ιησουίτες μοναχοί ως αποστολικοί μισιονάριοι με σκοπό να προσηλυτίσουν στο καθολικό δόγμα τους ντόπιους. Παρόλο που αυτή η εγκατάσταση προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες των Ορθοδόξων σύντομα ακολούθησε η άφιξη και των Λαζαριστών μοναχών.
Κατά το 1650 ο περιηγητής F.Richard αναφέρει χονδρικά ότι σε σύνολο 7000 κατοίκων οι Καθολικοί ήταν περίπου 700 ενω το 1790 ο Choiseul-Gouffin βρίσκει,σύμφωνα με τα λεγόμενα του, 800 Καθολικούς. Σημειώνει επίσης πως εκείνη την εποχή είχε δημιουργηθεί βαθύ χάσμα στις σχέσεις των Καθολικών με τους Ορθόδοξους καθώς οι πρώτοι διεκδικούσαν διάφορα ξωκλήσια. Αργότερα σημαντικός αριθμός επιφανών Καθολικών εγκατέλειψε το νησί λόγω κυρίως της πίεσης από τους Τούρκους.
Λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση και την δημιουργία του ελληνικού κράτους και συγκεκριμένα το 1850 ο Καθολικός κληρικός Ιωάννης Δεκιγάλας μέτρησε 16 καθολικές εκκλησίες σε σύνολο 290 και το 1927 ο Ορθόδοξος αρχιμανδρίτης Δανιήλ Δεναξάς βρήκε 9 σε σύνολο 360. Παράλληλα το 1928 σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους στη Σαντορίνη υπήρχαν μόλις 250 Καθολικοί και στις μέρες μας υπολογίζονται σε περίπου 150 άτομα ενώ η επισκοπή, είναι επίσημα αναγνωρισμένη από το κράτος και βρίσκεται υπό την τοποτηρητεία του Επισκόπου Σύρου, περιλαμβάνει και τα νησιά Θηρασιά, Ίο, Ανάφη, Φολέγανδρος και Σίκινο.
Αξιοθέατα
Καθολικά μνημεία άξια αναφοράς στη σημερινή Σαντορίνη είναι η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης, της οποίας οι μοναχές ακολουθούν το τυπικό (κανόνα) του Αγίου Δομινίκου (τάγμα των Δομινικανιδών) καθώς και η Καθολική Μητρόπολη του Αγίου Ιωάννου στα Φηρά, η οποία είχε υποστεί βαρύτατες ζημιές κατά το σεισμό του 1956 και μόλις αποκαταστάθηκε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή Θήρας
Boeing 717
Το Boeing 717 είναι ένα δικινητήριο αεριωθούμενο αεροσκάφος το οποίο κατασκευάστηκε για να εξυπηρετήσει την αγορά 100 θέσεων. Το αεροσκάφος σχεδιάστηκε και προωθήθηκε από την McDonnell Douglas ως συνέχεια του McDonnell Douglas DC-9. Η πρώτη παραγγελία έγινε τον Οκτώβριο του 1995. Ωστόσο το 1997 η Boeing συγχωνεύτηκε με τη McDonnell Douglas πριν από την παραγωγή του. Η παραγωγή του τύπου ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2006, αφού είχαν παραχθεί συνολικά 156 μονάδες.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγές: Boeing 717 Characteristics 717 Airport planning report Boeing 717 Specifications
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing
Κάμψα
right|thumb|Ο [[Ερμής (μυθολογία)|Ερμής φοράει πέτασο, νόμισμα της Κάμψας, περί το 400 π.Χ.]] right|thumb|Νόμισμα της Κάμψας, περί το 400 π.Χ. Η Κάμψα ήταν αρχαία ελληνική πόλη (πόλη-κράτος) στην Χαλκιδική, αρχαία Μακεδονία. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως μία από τις πόλεις —μαζί με τις Λίπαξο, Κώμβρεια, Λίσαια, Γίγωνο, Σμίλα, Αίνεια— που βρίσκονταν στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου, εντός περιοχής γνωστής ως Κρουσίδα κοντά στη χερσόνησο της Παλλήνης, όπου ο Ξέρξης συγκέντρωσε στρατεύματα κατά την εκστρατεία του έτους 480 π.Χ.
Άλλα ονόματα της πόλης ήταν Σκάψα, με το οποίο αναφέρεται στους αθηναϊκούς καταλόγους εισφορών του 452/1 π.Χ. , και Κάψα. Η πόλη ήταν μέλος του Κοινού των Χαλκιδέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χαλκιδικής
Μορφωτική Ένωσις Νεολαίας Τούμπας
Η Μορφωτική Ένωσις Νεολαίας Τούμπας, ευρέως γνωστή με τη σύντμηση Μ.Ε.Ν.Τ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Τούμπας, συνοικίας της Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1926, έμβλημά του ο αναμμένος πυρσός και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Σήμερα διαθέτει ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και παραδοσιακών χορών. Στη διάρκεια της μακρόχρονης ιστορίας του διέθετε επίσης τμήματα ποδοσφαίρου, αθλοπαιδιών και ποδηλασίας.
Ιστορικά στοιχεία
Το σωματείο ιδρύθηκε στην πόλη της Θεσσαλονίκης το 1926 από μικρασιάτες πρόσφυγες, αποτελώντας ένα από τα ιστορικότερα της πόλης. Ελάχιστες πληροφορίες διασώζονται για τη δραστηριότητα του συλλόγου πριν το 1959 καθώς δεν υπάρχει σχετικό αρχείο.
Η Μ.Ε.Ν.Τ. στη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας της διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου, αθλοπαιδιών και ποδηλασίας, που σήμερα είναι ανενεργά. Στις μέρες μας λειτουργούν τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και παραδοσιακών χορών.
Ιστορική αναδρομή
thumb|right|250px|Η ΜΕΝΤ της περιόδου 1938-1939 με νίκες στο πρωτάθλημα εναντίον των Άρη, Ηρακλή και ΠΑΟΚ. Η αθλητική ιστορία της Μ.Ε.Ν.Τ., από την ίδρυσή της μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1960, συνδέθηκε κυρίως με την ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος του σωματείου. Ηδη από το 1926 η ομάδα αναγνωρίζεται από την Ποδοσφαιρική Ενωση Μακεδονίας και συμμετέχει στα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης. Μέχρι το 1933 η ομάδα αγωνίζεται στη Β' Κατηγορία Θεσσαλονίκης. Δύο συνεχείς κατακτήσεις του Πρωταθλήματος (1934-36) οδήγησαν την ομάδα στην Α' Κατηγορία Θεσσαλονίκης. Είναι γνωστό πως τη σεζόν 1932-33 μετείχε στο Κύπελλο Ελλάδος ως ομάδα της Ένωσης Μακεδονίας, ενώ στις 20 Νοεμβρίου 1932 συνετρίβη με 1-6 από τον Ηρακλή και αποκλείστηκε.
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε την αιτία να σταματήσει κάθε επίσημη αθλητική διοργάνωση. Αμέσως, όμως, μετά την Απελευθέρωση διεξάγεται, την περίοδο 1945-46, το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα, στο οποίο συμμετέχει και η Μ.Ε.Ν.Τ. Οι παίκτες του συλλόγου δεν τα κατάφεραν απέναντι στις μεγάλες ομάδες της πόλης, Άρη, ΠΑΟΚ, Ηρακλή, Μακεδονικό και Μέγα Αλέξανδρο με συνέπεια η ομάδα να καταλάβει την τελευταία θέση στην τελική βαθμολογία και να υποβιβαστεί στη Β' Κατηγορία. Εκεί παρέμεινε για περισσότερο από μία δεκαετία, μέχρι τo 1959.
Την περίοδο 1958-59 η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 2η θέση, με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να ανέλθει στην Α' Κατηγορία. Η ενίσχυση του συλλόγου με νέους παίκτες δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες για νέο πρωτάθλημα. Πράγματι, στις 27 Μαΐου η Μ.Ε.Ν.Τ. επικυρώνει την άνοδό της στη Β' Εθνική Κατηγορία. Με την ομάδα αγωνίστηκαν οι Ιατρού, Ιωαννίδης, Σαραντίδης, Καντιλτζιάδης, Χατζηαναστασίου, Φυτίλης, Λεώνης, Παραμαγουλάς, Καραμυτιλιός, Λαγογιάννης, Βαραδάς, Λάππας. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αθανάσιος Τασόπουλος.
Η παρουσία της ομάδας στη Β' Εθνική θα λήξει με μία απόφαση που λαμβάνει ο τότε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Κωνσταντίνος Ασλανίδης, ο οποίος μαζί με τον πρόεδρο της Ε.Π.Ο., Μέρμηγκα, καθορίζουν τις ομάδες που θα συμμετέχουν στο νέο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας:
"«Εις το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας θα λάβουν μέρος 28 σωματεία από ολόκληρον την χώραν τα οποία θα χωρισθούν εις δύο ομίλους, τον βόρειον και τον νότιον. Ως κριτήρια διά την συμμετοχήν των ελήφθησαν η γεωγραφική τοποθεσία της πόλεως εις την οποίαν ανήκουν, η αγωνιστική των ικανότης κατά την παρελθούσαν περίοδον και η εθνική σημασία, που εδόθη εις ορισμένας περιοχάς, που δεν έπρεπε να μείνουν εκτός της μεγάλης αυτής αθλητικής εκδηλώσεως»."
Σαν αποτέλεσμα η Μ.Ε.Ν.Τ. έπαψε να αποτελεί κομμάτι του δυναμικού της Β' Εθνικής και επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα, όπου και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι την αναστολή λειτουργίας του τμήματος. Η δεκαετία του 1960 κλείνει με τη Μ.Ε.Ν.Τ. να αγωνίζεται και πάλι στα τοπικά Πρωταθλήματα, όπου την περίοδο 1968-69 αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Α' Κατηγορίας.
Τις δεκαετίες του 1970 και 1980, οι άνθρωποι της Μ.Ε.Ν.Τ. συνέχισαν άκαρπα τις προσπάθειές τους για άνοδο της ποδοσφαιρικής ομάδας στη Β' Εθνική Κατηγορία υπό αντίξοες συνθήκες. Ο σύλλογος μάλιστα δε διέθετε δικές του ποδοσφαιρικές εγκαταστάσεις και η ομάδα φιλοξενούνταν στο γήπεδο του Αχιλλέα Τριανδρίας.
Τις τελευταίες δεκαετίες το ποδοσφαιρικό τμήμα της Μ.Ε.Ν.Τ. δεν υφίσταται πλέον.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η Μ.Ε.Ν.Τ. διαγωνιζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Θεσσαλονίκης. Το Μάιο του 1965 άγγιξε την άνοδο στην Α' Κατηγορία, για να καταλάβει τελικά τη 2η θέση. Προπονητές τη χρονιά αυτήν ήταν οι Σταυρίδης, Γιαννουκάκης και παίκτες οι: Ισόπουλος, Φυτίλης, Στογιαννόπουλος Ι και ΙΙ, Μούκας, Χρήστογλου, Τσιτσόπουλος, Σακαλής, Βασιλειάδης, Γούναρης, Βουζελίδης και Παπαϊωάννου. Η ομάδα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας συνέχισε να αγωνίζεται στη Β' Κατηγορία (έπειτα από την παρουσία της για ένα χρόνο, το 1966, στην Α' Κατηγορία), χωρίς όμως σημαντικές επιτυχίες.
Η Μ.Ε.Ν.Τ. ήταν ένα από τα σωματεία της Θεσσαλονίκης που το 1976 υπέγραψαν την ίδρυση της Ε.ΚΑ.Σ.Θ., της πρώτης ένωσης καλαθοσφαιρικών σωματείων που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα.
Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του σωματείου το χρονικό διάστημα 1971-1973 αγωνιζόταν στη Β' Κατηγορία Θεσσαλονίκης, το διάστημα 1973-1981 στην Α' Κατηγορία, ενώ το 1981 ανέβηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία, όπου αγωνίστηκε για 5 ολόκληρα χρόνια. Κατά την περίοδο 1984-85 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια του Α' Ομίλου Βορρά της Β' Εθνικής Κατηγορίας, χάνοντας τον τίτλο του Υπερπρωταθλητή Βορρά από τη Θύελλα Σερρών.
Το χρονικό διάστημα 1986-1989, η ομάδα αγωνίστηκε στη νεοσύστατη Α2 Εθνική Κατηγορία. Ακολούθησαν δύο χρόνια στη Β' Εθνική. Την περίοδο 1990-91 η Μ.Ε.Ν.Τ. αναδείχθηκε μοναδική πρωταθλήτρια ομάδα της Β' Εθνικής και, σαν αποτέλεσμα, επέστρεψε στην Α2 Εθνική όπου και παρέμεινε τα επόμενα 14 χρόνια μέχρι το 2004.
Τις προσπάθειες των ομάδων βοήθησε σημαντικά η κατασκευή των γηπέδων αθλοπαιδιών της Μ.Ε.Ν.Τ. Στην αρχή, του ανοιχτού γηπέδου, που εγκαινιάστηκε το 1982, και κατόπιν του κλειστού γηπέδου, το οποίο θεμελιώθηκε το 1993 και εγκαινιάστηκε το 1996.
Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε το σύλλογο να αγωνίζεται σταθερά στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Συγκεκριμένα την αγωνιστική περίοδο 1999-00 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση της τελικής βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, 2000-01, τερμάτισε μία θέση υψηλότερα, έχοντας συλλέξει 17 νίκες και 9 ήττες, επίδοση που επανέλαβε επακριβώς και την επόμενη περίοδο, 2001-02. Τη χρονιά 2002-03 οι επιδόσεις της ομάδας έπεσαν, με αποτέλεσμα να καταλάβει την 9η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Αξιοσημείωτη χρονιά στην ιστορία του συλλόγου ήταν η αγωνιστική περίοδος 2003-04, οπότε και, με προπονητή τον Γιώργο Ζαφειρούδη, τερμάτισε στη 2η θέση της τελικής κατάταξης της Α2 Εθνικής, σε ισοβαθμία με τον πρωτοπόρο Πανελλήνιο, κάτι που επέτρεψε στο σύλλογο να αγωνιστεί για μία και μοναδική χρονιά στην Α1 Εθνική Κατηγορία κατά την αγωνιστική περίοδο 2004-05. Προπονητής του συλλόγου τη χρονιά αυτή ήταν ο Παρασκευάς Μουρατίδης. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατόρθωσε να συγκεντρώσει 7 νίκες και 19 ήττες, με αποτέλεσμα να τερματίσει προτελευταία σε σύνολο 14 συλλόγων και να υποβιβαστεί.
Η πορεία της ομάδας στην Α2 Εθνική ολοκληρώθηκε την περίοδο 2008-09 οπότε και συγκέντρωσε 5 νίκες και 25 ήττες, τερμάτισε στη 16η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στη Β' Εθνική μετά από χονδρικά δύο δεκαετίες.
Την περίοδο 2009-10 η ομάδα της Τούμπας συγκέντρωσε 11 νίκες και 19 ήττες με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να τερματίσει πάνω από την 11η θέση σε σύνολο 16 ομάδων που αποτέλεσαν εκείνη τη χρονιά το δυναμικό του μοναδικού ομίλου της Β' Εθνικής. Εντούτοις τη χρονιά 2010-11 οι επιδόσεις της βελτιώθηκαν με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στην 6η θέση. Την περίοδο 2011-12 βρέθηκε ξανά χαμηλά στην τελική βαθμολογία και συγκεκριμένα στη 12η θέση με 12 νίκες και 17 ήττες. Εν τέλει, την περιόδο 2012-13, οπότε και οι ομάδες της Β' Εθνικής μοιράστηκαν για οικονομικούς λόγους σε δύο Ομίλους, η Μ.Ε.Ν.Τ. τερμάτισε στη 13η και τελευταία θέση του δικού της, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό.
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου είχε αξιοπρόσεκτη πορεία αρχικά στα τοπικά πρωταθλήματα και κατόπιν, κατά το χρονικό διάστημα 1984-2001, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και έπειτα στην νεοσύστατη Α' Εθνική. Ήταν μία από τις δέκα ομάδες που μετείχαν στο παρθενικό πρωτάθλημα της Α' Εθνικής την περίοδο 1984-1985. Συμμετείχε σε όλες τις διοργανώσεις μέχρι το 2001, όταν και αποχώρησε από το πρωτάθλημα της περιόδου 2001-2002. Στο διάστημα αυτό κατέλαβε τρεις φορές τη 2η θέση (1987, 1996, 1999) και έξι φορές την 3η (1985, 1988, 1989, 1990, 1991, 1997).
Την επόμενη περίοδο, 1999-00, η ομάδα της Τούμπας ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 7η θέση της βαθμολογίας, έχοντας συγκεντρώσει 10 νίκες και 10 ήττες. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο Final-4 του Κυπέλλου Ελλάδος που διεξήχθη στις 22 και 23 Απριλίου 2000 στις Σέρρες. Σε αυτό γνώρισε μια πρώτη ήττα στους ημιτελικούς από τον Απόλλωνα Πτολεμαΐδας με σκορ 62-60 και κατόπιν μία δεύτερη στο μικρό τελικό από τον «οικοδεσπότη» Πανσερραϊκό με σκορ 80-77.
Την επόμενη περίοδο, 2000-01, ο σύλλογος τερμάτισε ξανά στην 7η θέση στο Πρωτάθλημα. Η προηγούμενη χρονιά επαναλήφθηκε και σε ό,τι αφορά το Κύπελλο με την έννοια ότι η Μ.Ε.Ν.Τ. συμμετείχε ξανά στο Final-4, αυτή τη φορά στις 24 και 25 Μαρτίου 2001 στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας, γνωρίζοντας ξανά δύο διαδοχικές ήττες: αρχικά από το Σπόρτιγκ Αθηνών με σκορ 76-58 στον ημιτελικό και κατόπιν (ξανά) από τον Πανσερραϊκό με σκορ 69-66 στο μικρό τελικό.
Σταδιακά επήλθε η παρακμή με αποτέλεσμα η ομάδα να μηδενιστεί την περίοδο 2001-02 και να υποβιβαστεί στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Το ίδιο άσχημη υπήρξε και η επόμενη χρονιά, 2002-03, οπότε η Μ.Ε.Ν.Τ. υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. χωρίς να προσθέσει στο ενεργητικό της καμία νίκη.
Η επάνοδος της ομάδας στις εθνικές κατηγορίες έλαβε χώρα την περίοδο 2009-10, οπότε και κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Την ίδια περίοδο, και συγκεκριμένα το Δεκέμβριο του 2009, αναδείχθηκε παράλληλα και Κυπελλούχος Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11, οπότε και διαγωνίστηκε στον Όμιλο Βορρά της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, η ομάδα της Θεσσαλονίκης τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας στην κατηγορία χωρίς περιπέτειες. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείστηκε κατά τη «Φάση των 16», αφού γνώρισε την ήττα με σκορ 49-71 από τον Ολυμπιακό Βόλου. Στο Πρωτάθλημα δεν είχε την ίδια τύχη την επόμενη χρονιά, 2011-12, οπότε και η κατάληψη της 8ης θέσης δεν επέτρεψε στην ομάδα να συνεχίσει στην ίδια κατηγορία. Την ίδια χρονιά στο Κύπελλο αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης όπου και γνώρισε την ήττα από τους Τιτάνες Δράμας με σκορ 47-43.
Στα πλαίσια πλέον του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ., η Μ.Ε.Ν.Τ. ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση της κανονικής περιόδου. Ακολούθως συμμετείχε στα play-offs χωρίς να καταφέρει να αγωνιστεί στην τελική φάση.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, η Μ.Ε.Ν.Τ. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης. Έχοντας συγκεντρώσει 19 νίκες και 3 ήττες, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την κανονική περίοδο στη 2η θέση της κατάταξης. Ακολούθως αντιμετώπισε σε διαδικασία μπαράζ τις ομάδες: Σταυρούπολη, Αίαντα Ευόσμου και Θερμαϊκό Θέρμης. Εν τέλει τερμάτισε στη 2η θέση της τελικής κατάταξης, λαμβάνοντας προτεραιότητα ανόδου στην Α2 Εθνική σε περίπτωση που προέκυπτε κενή θέση.
Τμήματα υποδομής
Η ομάδα των νεανίδων του συλλόγου έχει κατακτήσει τρεις φορές το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, τις χρονιές 1989, 1990 και 1991, οπότε μεσουρανούσε και η ομάδα των γυναικών. Αντίστοιχα η ομάδα των κορασίδων αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Ελλάδος το 2002 με προπονητή τον Βασίλη Χαραλαμπίδη.
Ιστορική αναδρομή
right|180pxΠρώτος έφορος του τμήματος πετοσφαίρισης ανδρών της Μ.Ε.Ν.Τ, ήταν ο Γιώργος Καραγιάννης, ο οποίος μαζί με τον Δημήτριο Μορέλλα συγκρότησαν τις πρώτες ομάδες.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1978 εκπρόσωποι της Μ.Ε.Ν.Τ. συμμετείχαν στη συγκέντρωση 24 αθλητικών σωματείων της Θεσσαλονίκης που δραστηριοποιούνταν στο άθλημα της πετοσφαίρισης προκειμένου να ψηφίσουν το καταστατικό ίδρυσης της Ε.ΠΕ.Σ.Θ. (Ένωση Πετοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης). Ο σύλλογος ήταν ο ένας από τους τρεις που δεν υπέγραψαν το σχετικό έγγραφο.
Η Μ.Ε.Ν.Τ. άρχισε να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας στη Θεσσαλονίκη από την περίοδο 1979-80, με τις πρώτες επιτυχίες να λαμβάνουν χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 η ομάδα αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Α' Κατηγορίας της Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Σαν αποτέλεσμα ανέβηκε στη Γ' Εθνική Κατηγορία όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1988-89. Τη χρονιά αυτή κατέκτησε την 3η θέση στην κανονική περίοδο και την 1η θέση στα μπαράζ, ανεβαίνοντας στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Η ομάδα αγωνίστηκε για δύο χρόνια στη Β' Εθνική Κατηγορία προτού υποβιβαστεί στη Γ' Εθνική. Από την περίοδο 1995-96 αγωνίζεται και πάλι στα πρωταθλήματα της Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Το 2004 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών Ε.ΠΕ.Σ.Θ., λαμβάνοντας παράλληλα εισιτήριο ανόδου στην Α' Κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η Μ.Ε.Ν.Τ. αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 3ο Όμιλο. Έχοντας συγκεντρώσει 7 νίκες και 7 ήττες (31-27 σετ) κατέλαβε την 4η θέση της τελικής κατάταξης σε σύνολο 8 ομάδων, παραμένοντας στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, η ομάδα κατέκτησε την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα του 3ου Ομίλου της Β' Εθνικής, αποκτώντας το δικαίωμα ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία από το επόμενο φθινόπωρο.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13, οπότε και έλαβε χώρα αναδιάρθρωση των κατηγοριών, η Μ.Ε.Ν.Τ. εντάχθηκε στο δυναμικό του 3ου Ομίλου της Α2 Εθνικής. Σημείωσε αξιοσημείωτες επιδόσεις, τερματίζοντας τελικά στη 2η θέση της τελικής βαθμολογίας, χάνοντας το δικαιώμα να διεκδικήσει την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, η Μορφωτική Ένωσις Νεολαίας Τούμπας διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 3ο Όμιλο. Κατά τη λήξη της κανονικής περιόδου βρέθηκε στη 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης περνώντας επιτυχώς στη φάση των μπαράζ ανόδου. Μέσω της διαδικασίας αυτής κατάφερε να λάβει το εισιτήριο ανόδου στην Α1 Εθνική Κατηγορία (Volley League) για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Έδρα του συλλόγου είναι το ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο Μ.Ε.Ν.Τ., χωρητικότητας 300 θέσεων. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κωνσταντίνος Μπουλιώνης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί επί μία δεκαετία ο Σπύρος Γκολίτσης, ο οποίος οργάνωσε το τμήμα και τις ακαδημίες εκ βάθρων. Άμεσος συνεργάτης του είναι από τον Αύγουστο του 2014 ο Βασίλης Μανθάτης. Το ρόστερ της Μ.Ε.Ν.Τ. για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήματα υποδομής
Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 το τμήμα εφήβων του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.ΠΕ.Σ.Θ., χρονιά κατά την οποία ανάλογο επίτευγμα πέτυχε και το ανδρικό τμήμα.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης της Μ.Ε.Ν.Τ. άρχισε να δραστηριοποιείται στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι πρώτες ομάδες του συλλόγου συγκροτήθηκαν από μαθήτριες των 1ου και 3ου Γυμνασίων Τούμπας τις οποίες επέλεξε ο γυμναστής του 1ου Γυμνασίου, Νίκος Μπαρτζούδης.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, η Μ.Ε.Ν.Τ. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών (Περιφεριακό Πρωτάθλημα) που διοργανώνει η Ε.ΠΕ.Σ.Θ.. Έχοντας συγκεντρώσει 17 νίκες και 3 ήττες, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις για την κανονική περίοδο στην 3η θέση της κατάταξης. Ακολούθως, μέσω διαδικασίας μπαράζ βρέθηκε στη 2η θέση της τελικής κατάταξης.
Τμήμα ποδηλασίας
Τη σύγχρονη εποχή η Μ.Ε.Ν.Τ. ίδρυσε και ποδηλατικό τμήμα με πρωτοβουλία του τότε προέδρου, Ραούλ Μερκούρη, ο οποίος υπήρξε από τους στυλοβάτες της ποδηλασίας της Βόρειας Ελλάδας. Σήμερα παραμένει ανενεργό.
Τμήμα πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Κρίστιαν Ντάνερ
Ο Κρίστιαν Ντάνερ (γεν. στο Μόναχο, 4 Απριλίου 1958) είναι Γερμανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1985, αγωνίστηκε μέχρι το 1987, το 1988 έμεινε εκτός και επανήλθε το 1989. Συνολικά ο Ντάνερ πήρε μέρος σε 47 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 36. Το 1ο απ' τα Γκραν Πρι αυτά ήταν το Βελγικό Γκραν Πρι του 1985 και το τελευταίο το Πορτογαλικό Γκραν Πρι του 1989. Το μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ήταν πως σκόραρε 4 βαθμούς όλο κι όλο. Πέραν αυτού δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Μετά τη λήξη του Πορτογαλικού Γκραν Πρι του 1989 αποχώρησε απ' το σπορ οριστικά επειδή στο Πρωτάθλημα εκείνο είχε τερματίσει μόνο σε 4 Γκραν Πρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
4 Δεκεμβρίου
3 Δεκεμβρίου | 4 Δεκεμβρίου | 5 Δεκεμβρίου
Η 4η Δεκεμβρίου είναι η 338η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (339η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 27 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μουσείο Σολωμού
Διονύσιος Σολωμός
Ο Διονύσιος Σολωμός (8 Απριλίου 1798 - 9 Φεβρουαρίου 1857) ήταν Έλληνας ποιητής γεννημένος στη Ζάκυνθο. Μεταξύ των πιο σημαντικών έργων του είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, του οποίου οι δύο στροφές αποτελούν μέρος του εθνικού ύμνου της Ελλάδας. Το 1828 μετακόμισε στην Κέρκυρα για να γίνει ποιητής.
Ανδρέας Κάλβος
Ο Ανδρέας Κάλβος (1 Απριλίου 1792 - 3 Νοεμβρίου 1869) γεννήθηκε στη Ζάκυνθο (υπό την κυριαρχία της Βενετική Δημοκρατία). Δημοσίευσε πέντε τόμους ποίησης και δράματος.
Το 1811 έγραψε τον Ιταλικό Ύμνο του στον Ναπολέοντα, στο Λιβόρνο, ένα πολεμικό ποίημα που αργότερα αρνήθηκε (έτσι γνωρίζουμε την ύπαρξή του, αφού το ίδιο το ποίημα δεν σώθηκε). Έζησε επίσης για μερικούς μήνες στην Πίζα, όπου εργάστηκε ως γραμματέας. και μετά μετακόμισε στη Φλωρεντία, το κέντρο της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της εποχής.
Το 1812 πέθανε ο πατέρας του και τα οικονομικά του Κάλβου επηρεάστηκαν βαθιά. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της χρονιάς συναντήθηκε επίσης με τον Ugo Foscolo, τον πιο διακεκριμένο Ιταλό ποιητή και λόγιο της εποχής και, όπως ο Calvos, κάτοικος της Ζακύνθου. Ο Foscolo έδωσε στον Κάλβο μια θέση ως αντιγράφος του. Υπό την επιρροή του Foscolo, ο Κάλβος ανέλαβε τον νεοκλασικισμό, τα αρχαϊκά ιδανικά και τον πολιτικό φιλελευθερισμό. Το 1813 ο Κάλβος έγραψε τρεις τραγωδίες στα ιταλικά: Θηραμένη, Δαναΐδες και Ιππία. Επίσης ολοκλήρωσε τέσσερις δραματικούς μονολόγους, με νεοκλασικό στυλ.
Στο τέλος του 1813, λόγω των «προηγμένων» προβολών του, ο Foscolo πήγε στη Ζυρίχη. Ο Κάλβος ήταν ακόμα στη Φλωρεντία, όπου έγινε ξανά δάσκαλος. Το 1814 έγραψε μια άλλη ιταλική ωδή, με τίτλο «Οι Ιωνίοι», εκφράζοντας τη συμπάθειά του για την κατάσταση των συμπατριωτών του, και σε αυτήν την περίοδο έκανε μια προσεκτική μελέτη των έργων του Ρουσσώ. Επίσης, προφανώς, ξεκίνησε μια ερωτική σχέση με μια γυναίκα.
Το 1816 ο Κάλβος έσπασε τη σχέση τους και πήγε να συμμετάσχει με τον Foscolo στην Ελβετία. Τότε έμαθε επίσης ότι η μητέρα του είχε πεθάνει ένα χρόνο νωρίτερα, κάτι που τον λυπεί βαθιά, όπως φαίνεται στην Ωδή του μέχρι θανάτου.
Στα τέλη του 1816, οι δύο ποιητές ταξίδεψαν μαζί στη Μεγάλη Βρετανία και συνέχισαν στο Λονδίνο μέχρι τον Φεβρουάριο του 1817, όταν, για έναν άγνωστο λόγο, μάλωσαν και χώρισαν. Ο Κάλβος έβγαλε μια ζωντανή διδασκαλία ιταλικών και ελληνικών και μεταφράζει την αγγλικική λειτουργία σε ιταλικά και ελληνικά. Το 1818 και το 1819 έδωσε διαλέξεις για την προφορά των αρχαίων ελληνικών. Συνέθεσε και δημοσίευσε μια ελληνική γραμματική με τίτλο Ιταλικά μαθήματα, σε τέσσερα μέρη και ασχολήθηκε με τη σύνταξη ενός ελληνο-αγγλικού λεξικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Ελλάδα
Φίλιπποι
μικρογραφία|Έκθεμα από το αρχαιολογικό μουσείο Φιλίππων thumb|right|200px|Η θέση των Φιλίππων στον χάρτη της Ελλάδας thumb|right|200px|Η πόλη των Φιλίππων μικρογραφία|Αρχαίο θέατρο Φιλίππων thumb|right|200px|Η Αγορά της πόλης thumb|right|200px|Ερείπια Βασιλικής στον Αρχαιολογικό Χώρο των Φιλίππων