cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κινεζική οικονομική μεταρρύθμιση
Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που συντελέστηκαν στην Κίνα το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα προκάλεσαν τεράστιες κοινωνικές αλλαγές. Ενδεικτικά, υπήρξε σημαντική μείωση της φτώχειας και αύξηση των εισοδημάτων, κατά μέσο όρο. Ταυτόχρονα, όμως, οι αλλαγές αυτές προξένησαν οξείες κοινωνικές ανισότητες, κάτι που οδήγησε στην δημιουργία ενός κινήματος αντίδρασης, γνωστό και ως Νέα Αριστερά. Στην ακαδημαϊκή κοινότητα, οι λόγοι της επιτυχίας του κινεζικού ανοίγματος προκαλούν ακόμα συζήτηση και έρευνα. Επιπλέον, αυτές οι σειρές μεταρρυθμίσεων είχαν σαν αποτέλεσμα την άνοδο της Κίνας ως παγκόσμιας υπερδύναμης και στη μετατόπιση των διεθνών γεωπολιτικών συμφερόντων, ιδίως σε θέματα που σχετίζονται με το πολιτικό καθεστώς της Ταϊβάν. Ωστόσο, ζητήματα όπως η διαφθορά, η ρύπανση και η ραγδαία γήρανση του πληθυσμού παραμένουν σοβαρά, που πρέπει να αντιμετωπίσει η κινεζική κυβέρνηση. Μερικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η εποχή των μεταρρυθμίσεων έχει ανασταλεί ή ακόμα και ότι έχει τελειώσει οριστικά με την διακυβέρνηση του Κινέζου Προέδρου, Σι Τζινπίνγκ (2012-σήμερα). Οι ίδιοι αναφέρουν ότι ο Σι έχει επαναφέρει τον κρατικό έλεγχο σε πολλές πτυχές της κινεζικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της οικονομίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας Κατηγορία:Οικονομία της Κίνας
Υψηλή Αίγινας
Η Υψηλή είναι μία μικρή νησίδα του Αργοσαρωνικού.
Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοδυτικά της Αίγινας και διοικητικά ανήκει στην δημοτική κοινότητα Αίγινας, στην Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής πλέον, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (στον Νομό Αττικής ως το 2010 με το Σχέδιο «Καποδίστριας»).
Έχει υψόμετρο 78 μέτρα και είναι ακατοίκητη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Μετάξινο βιβλίο
thumb|Μια σελίδα του μετάξινου βιβλίου. Το μετάξινο βιβλίο είναι ένα αρχαίο βιβλίο αστρονομίας με κείμενα Κινέζων αστρονόμων, περίπου του 400 π.Χ., το οποίο ανακαλύφτηκε στον τάφο Mawangdui της Κίνας το 1973. Έχει καταγραμμένους 29 κομήτες που ονομάζει 彗星, που μεταφράζεται "αστέρια σκούπες" και οι οποίοι είχαν γίνει ορατοί από τη γη σε μία περίοδο περίπου 300 ετών.
Περιεχόμενο
Το περιεχόμενο του μετάξινου βιβλίου είναι ο πρώτος άτλαντας κομητών. Καταγράφει περίπου είκοσι απεικονίσεις κομητών. Μερικές από τις σελίδες του έχουν μήκος ενάμιση μέτρο. Κάθε εικόνα συνοδεύεται και από ένα κείμενο που περιγράφει ένα γεγονός που συμπίπτει χρονικά με την εμφάνιση του εκάστοτε κομήτη, παραδείγματος χάριν, "ο θάνατος του πρίγκηπα", "ο ερχομός της πανούκλας", ή "η ξηρασία 3 ετών".
Ανάλογα ποσά
Ανάλογα ποσά ονομάζονται δύο μεγέθη στα οποία όταν αυξάνεται το ένα κατά μια συγκεκριμένη ποσότητα το άλλο αυξάνεται επίσης κατά μία άλλη συγκεκριμένη ποσότητα. Αν τα δύο μεγέθη είναι τα χ, ψ τότε ισχύει ψ = αχ, όπου α είναι ο συντελεστής αναλογίας.
Για παράδειγμα έστω ότι ψ=10χ, δηλαδή α=10. Όταν χ=5 τότε ψ=50 ενώ όταν το χ αυξάνεται σε χ=6 το ψ αυξάνεται σε ψ=60. Το χ αυξήθηκε κατά ε=1 ενώ το ψ κατά 10=ε*α.
Αντιστρόφως ανάλογα ποσά ονομάζονται δύο μεγέθη στα οποία όταν αυξάνεται το ένα κατά μια συγκεκριμένη ποσότητα το άλλο μειώνεται κατά μία άλλη πάλι συγκεκριμένη ποσότητα. Ισχύει πάλι ψ=αχ, αλλά η α είναι αρνητική.
Στην οικονομία οι όροι ανάλογος και αντιστρόφως ανάλογος χρησιμοποιούνται μερικές φορές με γενικότερη έννοια και σημαίνουν αύξουσα ή φθίνουσα συνάρτηση αντίστοιχα. Όμως, δύο ποσά για να είναι ανάλογα ή αντιστρόφως ανάλογα η σχέση τους εκτός από αύξουσα ή φθίνουσα αντίστοιχα χρειάζεται να είναι γραμμική και επιπλέον, όταν το ένα είναι μηδέν και το άλλο πρέπει να ισούται με μηδέν.
Μέθοδος των τριών
Για τα ανάλογα ποσά ισχύει ο νόμος των τριών γνωστών και του ενός αγνώστου που είναι πιο γνωστός ως νόμος των τριών. Έστω τα δύο ανάλογα ποσά χ,ψ. Ο νόμος των τριών αναφέρεται σε δύο ζεύγη χ,ψ όπου γνωρίζουμε το ένα ζεύγος, το ένα ποσό από το άλλο ζεύγος, και αναζητούμε το τέταρτο ποσό που είναι άγνωστο. Σύμφωνα με το νόμο για τις τέσσερις ποσότητες ισχύουν οι παρακάτω σχέσεις:
Για παράδειγμα έστω ότι 3 σοκολάτες κοστίζουν 5€, πόσο κοστίζουν 12 σοκολάτες; Τα δύο ποσά είναι ανάλογα (δεδομένου ότι αγοράζουμε από το ίδιο κατάστημα, ότι οι τιμές δεν έχουν αλλάξει, ότι υπάρχουν αρκετές σοκολάτες και τα λοιπά) άρα σύμφωνα με το νόμο των τριών ισχύει:
Άρα οι 12 σοκολάτες κοστίζουν 20€.
Κατηγορία:Άλγεβρα
Συμπερασματικός κανόνας
Στην μαθηματική λογική, συμπερασματικός κανόνας ή επαγωγικός κανόνας (inference rule) είναι μια συνάρτηση από σύνολα προτάσεων σε προτάσεις. Το όρισμα της συνάρτησης λέγεται σύνολο προϋποθέσεων ή απλούστερα προϋποθέσεις ή υποθέσεις, και η τιμή της συνάρτησης λέγεται συμπέρασμα. Οι συναρτήσεις αυτές μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως σχέσεις μεταξύ των υποθέσεων και του συμπεράσματος, όπου λέμε ότι το συμπέρασμα είναι παραγόμενο ή συνεπαγόμενο ή επαγόμενο από τις υποθέσεις. Αν το σύνολο των υποθέσεων είναι κενό, τότε το συμπέρασμα λέγεται και αξίωμα στη λογική που το περιέχει.
Μια επιθυμητή ιδιότητα ενός συμπερασματικού κανόνα είναι να είναι αποτελεσματικός. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια αποτελεσματική διαδικασία (ουσιαστικά ένας αλγόριθμος) που αποφασίζει αν μια δεδομένη πρόταση μπορεί να προκύψει από οποιοδήποτε σύνολο προτάσεων με χρήση αυτού του κανόνα. Παράδειγμα αναποτελεσματικού κανόνα είναι ο κανόνας ωμέγα άπειρης τάξης.
Ένας συμπερασματικός κανόνας δεν χρειάζεται να διατηρεί κάποια σημασιολογική ιδιότητα, όπως είναι π.χ. η αλήθεια ή η εγκυρότητα του συμπεράσματος. Πράγματι, δεν χρειάζεται μια λογική που ορίζεται συντακτικά να έχει οποιαδήποτε σημασιολογία ή ερμηνεία. Ένας κανόνας μπορεί π.χ. να διατηρεί την ιδιότητα ότι το συμπέρασμα είναι συνδυασμός των υπο-προτάσεων της μεγαλύτερης πρότασης από τις υποθέσεις. Παρ' όλα αυτά, σε πολλά συστήματα οι συμπερασματικοί κανόνες χρησιμοποιούνται από κοινού με μία σημασιολογία αλήθειας / ψεύδους για να παράγουν θεωρήματα, δηλαδή κατά την κατασκευή αποδείξεων.
Εξέχοντα παραδείγματα συμπερασματικών κανόνων στην προτασιακή λογική, είναι οι κανόνες του modus ponens και modus tollens. Για τη λογική πρώτης τάξης, οι συμπερασματικοί κανόνες χρειάζονται για τους λογικούς ποσοδείκτες. Τα σχήματα αξιωμάτων μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως συμπερασματικοί κανόνες χωρίς προϋποθέσεις.
Υπάρχουν πολλά διαφορετικά συστήματα τυπικής λογικής, κάθε ένα από τα οποία έχει το δικό του σύνολο από καλά ορισμένες προτάσεις, συμπερασματικούς κανόνες και, ενίοτε, σημασιολογία. Για παράδειγμα, βλ. χρονική λογική, τροπική λογική, ή διαισθητική λογική. Η κβαντική λογική είναι επίσης μια μορφή λογικής διαφορετική από τις παραπάνω. Για χρήσεις συμπερασματικών κανόνων, βλ. ακόμα θεωρία αποδείξεων. Στον κατηγορηματικό λογισμό, χρειάζεται ένας επιπλέον συμπερασματικός κανόνας, η γενίκευση.
Γενικά
Στην τυπική λογική (και πολλές σχετικές περιοχές στα μαθηματικά και στην επιστήμη υπολογιστών), οι συμπερασματικοί κανόνες έχουν συνήθως την παρακάτω καθιερωμένη μορφή: Υπόθεση #1
Υπόθεση #2
...
Υπόθεση #n
Συμπέρασμα
Η έκφραση αυτή δηλώνει ότι, οποτεδήποτε στην πορεία μιας λογικής επαγωγικής διαδικασίας, δίνονται ή παράγονται οι συγκεκριμένες υποθέσεις, τότε το συγκεκριμένο συμπέρασμα μπορεί επίσης να ληφθεί ως δεδομένο. Η συγκεκριμένη τυπική γλώσσα που χρησιμοποιείται για να εκφράσει τόσο τις υποθέσεις όσο και το συμπέρασμα εξαρτάται από το γενικό πλαίσιο όπου γίνεται η επαγωγική διαδικασία. Για παράδειγμα, στην απλή περίπτωση που χρησιμοποιούμε λογικές προτάσεις:
A→B
A
∴B
το οποίο είναι απλά ο κανόνας modus ponens της προτασιακής λογικής. Οι συμπερασματικοί κανόνες διατυπώνονται συνήθως ως σχήματα κανόνων με χρήση καθολικών μεταβλητών. Στον παραπάνω κανόνα (σχήμα), τα A και B μπορούν να σημαίνουν οποιοδήποτε μαθηματικό αντικείμενο ή στοιχείο συνόλου ή του Σύμπαντος (συνήθως, συμβατικά, κάποιου υποσυνόλου όπως οι μαθηματικές προτάσεις), ώστε να παράγουν ένα πιθανώς άπειρο σύνολο «συγκεκριμένων» συμπερασματικών κανόνων.
Ένα σύστημα αποδείξεων σχηματίζεται από ένα σύνολο κανόνων εφαρμοζόμενων στη σειρά ώστε να σχηματίσουν αποδείξεις, ή παραγωγές (derivations). Οποιαδήποτε παραγωγή έχει ένα μόνο τελικό συμπέρασμα, που είναι και η πρόταση που αποδεικνύεται ή παράγεται. Αν κάποιες υποθέσεις μένουν ανικανοποίητες στην παραγωγή, τότε αυτή αποτελεί απόδειξη μιας υποθετικής θέσης: «αν οι υποθέσεις ισχύουν, τότε το συμπέρασμα ισχύει».
Αποδεκτοί κανόνες και κανόνες που παράγονται
Σε ένα σύνολο κανόνων, ένας συμπερασματικός κανόνας μπορεί να είναι πλεοναστικός, με την έννοια ότι είναι αποδεκτός ή δυνάμενος να παραχθεί. Κανόνας που μπορεί να παραχθεί είναι αυτός του οποίου το συμπέρασμα μπορεί να παραχθεί από τις υποθέσεις, χρησιμοποιώντας άλλους κανόνες. Αποδεκτός κανόνας είναι αυτός του οποίου το συμπέρασμα ισχύει πάντα όταν ισχύουν οι υποθέσεις του. Όλοι οι κανόνες που μπορούν να παραχθούν είναι και αποδεκτοί. Για να φανεί η διαφορά, έστω οι παρακάτω κανόνες που ορίζουν τους φυσικούς αριθμούς (η κρίση βεβαιώνει ότι το n είναι φυσικός αριθμός):
Ο πρώτος κανόνας δηλώνει ότι το 0 είναι φυσικός αριθμός, και ο δεύτερος δηλώνει ότι τοs(n) είναι φυσικός αριθμός αν το n είναι. Σε αυτό το σύστημα αποδείξεων, ο ακόλουθος κανόνας, που δείχνει ότι ο μεθ-επόμενος αριθμός ενός φυσικού αριθμού είναι επίσης φυσικός αριθμός, είναι δυνάμενος να παραχθεί:
Η παραγωγή του είναι απλά η σύνθεση δυο χρήσεων του κανόνα για τον επόμενο αριθμό, από πριν. Ο ακόλουθος κανόνας που βεβαιώνει την ύπαρξη ενός προηγούμενου για κάθε μη μηδενικό αριθμό, είναι απλά αποδεκτός:
Αυτό ισχύει για τους φυσικούς αριθμούς, και μπορεί να αποδειχθεί με επαγωγή. (Για να αποδείξουμε ότι ο κανόνας αυτός είναι αποδεκτός, πρέπει να υποθέσουμε μια παραγωγή της υπόθεσης, και με επαγωγή να κατασκευάσουμε μια παραγωγή του .) Όμως, αυτό δεν είναι δυνατό να παραχθεί, αφού εξαρτάται από τη δομή της παραγωγής της υπόθεσης. Εξ' αιτίας αυτού, η ιδιότητα ενός κανόνα να δύναται να παραχθεί είναι σταθερή κάτω από προσθήκες στο σύστημα αποδείξεων, ενώ η ιδιότητα να είναι αποδεκτός όχι. Για να δείξουμε τη διαφορά, έστω ότι προσθέτουμε στο σύστημα αποδείξεων τον ακόλουθο ανόητο κανόνα:
Στο νέο σύστημα, ο κανόνας για το δεύτερο διάδοχο (μεθεπόμενο) είναι ακόμα δυνατό να παραχθεί. Όμως, ο κανόνας εύρεσης του προηγούμενου δεν είναι πλέον αποδεκτός, αφού δεν υπάρχει τρόπος να παραχθεί το. Η αποδεκτικότητα είναι τόσο εύθραυστη λόγω του τρόπου που αποδεικνύεται: αφού η απόδειξη κάνει αναγωγή στη δομή της παραγωγής της υπόθεσης, οι επεκτάσεις του συστήματος προσθέτουν νέες περιπτώσεις στην απόδειξη αυτή, επομένως αυτή μπορεί να μην ισχύει πλέον.
Οι αποδεκτοί κανόνες μπορούν να θεωρηθούν θεωρήματα του συστήματος αποδείξεων. Για παράδειγμα, σε ένα λογισμό ακολουθητών όπου ισχύει η απαλοιφή τομής, ο κανόνας τομής είναι αποδεκτός.
Διάφορες παρατηρήσεις
Οι συμπερασματικοί κανόνες μπορούν επίσης να αναφερθούν στην παρακάτω μορφή:
Αυτό συνήθως ενσωματώνει την σχεσιακή (σε αντιδιαστολή με τη συναρτησιακή) αντίληψη ενός συμπερασματικού κανόνα, όπου το σύμβολο turnstile συμβολίζει τη συμπερασματική σχέση μεταξύ υποθέσεων και συμπεράσματος.
Οι συμπερασματικοί κανόνες πρέπει να διαχωριστούν από τα αξιώματα μιας θεωρίας. Σημασιολογικά, τα αξιώματα είναι έγκυροι ισχυρισμοί. Τα αξιώματα συνήθως θεωρούνται αρχικά σημεία για την εφαρμογή συμπερασματικών κανόνων και την παραγωγή ενός συνόλου από συμπεράσματα. Ή, με λιγότερο τεχνικούς όρους:
Οι κανόνες είναι δηλώσεις για το σύστημα, τα αξιώματα είναι δηλώσεις μέσα στο σύστημα. Για παράδειγμα:
Οι συμπερασματικοί κανόνες παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατύπωση των διάφορων λογισμών στη λογική, όπως ο λογισμός ακολουθητών και η φυσική παραγωγή, αφού εξετάζονται στη θεωρία αποδείξεων.
Κατηγορία:Μαθηματική λογική
Πίτσμπεργκ (Αλαμπάμα)
To Πίτσμπεργκ, Αλαμπάμα είναι μια κοινότητα στην Κομητεία Λόρενς της Αλαμπάμα. Έχει γεωγραφικό πλάτος 34.52528 και γεωγραφικό μήκος -87.20583. Βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρων (670 πόδια). Η κοινότητα ονομάσθηκε έτσι από την βιομηχανική κληρονομιά του Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια.
Κατηγορία:Αλαμπάμα
Καστρί Πρέβεζας
Με την ονομασία Καστρί Πρέβεζας αναφέρονται οι οικισμοί:
Κιμμερικόν
Το Κιμμερικόν ή αλλιώς Ψόα ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην ανατολική Κριμαία (Ταυρίδα), σημερινή Ουκρανία. Η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους από την Μίλητο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ και ερειπώθηκε κατά την Πρωτοχριστιανική περίοδο (30-325 μ.Χ). Το όνομά της μπορεί να αναφέρεται σε έναν προγενέστερο Κιμμέριο οικισμό στην περιοχή. Βρίσκεται περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά από το Κερτς.
Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων επιστημόνων, κατά την περίοδο της Συμμαχίας της Δήλου, το Κιμμερικόν ήταν μία από τις πολλές ελληνικές πόλεις του Εύξεινου Πόντου που συμμετείχαν σε αυτή, καταβάλλοντας συγκεκριμένο φόρο.
Τον 3ο αιώνα π.Χ το Κιμμερικόν κατακτήθηκε από τους Γότθους και αποδυναμώθηκε ακόμα πιο πολύ μετά από μερικά χρόνια που δεχόταν συχνές επιθέσεις από πειρατές. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς στις πρώτες δεκαετίες του 6ου αιώνα μ.Χ. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´, μετά την προσάρτηση των εδαφών του Κιμμέριου Βόσπορου, δεν αποκατέστησε τις ζημιές της πόλης γιατί πίστευε ότι ήταν ανώφελο και ότι δεν θα χρησίμευε πια.
Ανασκάφηκε από Σοβιετικούς αρχαιολόγους κατά τις περιόδους 1927, 1947-49 και 1950-51. Ευρήματα από την περιοχή υπάρχουν σήμερα στο Ιστορικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Κερτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Μαύρη Θάλασσα Κατηγορία:Αποικίες της Μιλήτου
Καθεδρικός της Παμπλόνα
Ο Καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ είναι ο ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός της Αρχιεπισκοπής της Παμπλόνα, στην Ισπανία. Η σημερινός γοτθικός ναός του 15ου αιώνα αντικατέστησε ένα παλαιότερο ρωμανικό. Αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν την ύπαρξη άλλων δύο προηγούμενων ναών. Η νεοκλασική πρόσοψη σχεδιάστηκε από τον Μπεντούρα Ροδρίγεθ το 1783. Έχει ένα γοτθικό θολωτό διάδρομο του 13ου-14ου αιώνα, που δίνει πρόσβαση σε δύο άλλες δύο γοτθικές αίθουσες: το παρεκκλήσιο Barbazan και την τράπεζα. Οι Μεσαιωνικοί βασιλιάδες της Ναβάρρας στέφθηκαν και μερικοί από αυτούς επίσης θάφτηκαν εκεί. Η Ναβάρρα Κορτές (Κοινοβούλιο) συγκεντρώνονταν εκεί, ακόμη και κατά τη διάρκεια της πρώιμης νεότερης εποχής.
Ναός
Η θέση του καθεδρικού ναού είναι στο παλαιότερο τμήμα της Ρωμαϊκής πόλης Πομπαέλο (σημερινή Παμπλόνα). Αρχαιολογικές ανασκαφές το 1994 αποκάλυψαν δρόμους και κτίρια από τον 1ο αιώνα π.Χ.. Ο παλαιότερος καθεδρικός ναός κατεδαφίστηκε το 924 κατά τη διάρκεια της εισβολής του Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄, χαλίφη της Κόρδοβας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάντσο Γ΄ (1004-1035) ο ναός ανακατασκευάστηκε. Αυτός ο ναός κατεδαφίστηκε το 1083-1097, και ο ρωμανικός καθεδρικός ναός χτίστηκε από το 1100 έως το 1127. Κατέρρευσε το 1391, με μόνο την πρόσοψη να απομένει. Η οικοδόμηση του σημερινού γοτθικού ναού άρχισε το 1394 και διήρκεσε έως 1501. Η κάτοψη είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος με περίστωο, ένα κεντρικό κλίτος και τέσσερις μικρότερους διαδρόμους, όλα καλύπτονται από σταυροθόλια με νευρώσεις. Το στυλ είναι πολύ επηρεασμένο από γαλλικά πρότυπα.
Η γλυπτική του εσωτερικού περιλαμβάνει το τάφο του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και της συζύγου του, από τον Ζεχάν Λόμε ντε Τουρνάι (Jehan Lome de Tournai) (1419), και την εικόνα της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ, ένα ρωμανικό επάργυρο ξυλόγλυπτο. Η χορωδία με τους αναγεννησιακούς γλυπτούς χορωδιακούς πάγκους (1541), χωρίζεται από τον κυρίως ναό με ένα γοτθικό σιδερένιο κιγκλίδωμα (1517). Υπήρχε ένα αναγεννησιακό ρετάμπλ (1598), στο πρεσβυτέριο, σήμερα στην εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στην Παμπλόνα. Στα πλευρικά παρεκκλήσια υπάρχουν δύο γοτθικά ρετάμπλ (περίπου 1500, 1507), ένα τέμπλο της Ιταλικής Αναγέννησης (16ος αιώνας), ένα όψιμης Αναγέννησης τέμπλο, (1610, χρωματισμένο το 1617), και πέντε Μπαρόκ ρετάμπλ (1642, 1683, 1685).
Θολωτός διάδρομος
Πιθανώς το πιο σημαντικό στοιχείο του καθεδρικού ναού είναι ο θολωτός διάδρομος του 13ου αιώνα. Όπως και στον ναό, το στυλ ακολούθησε την γαλλική γοτθική αρχιτεκτονική και ο γλυπτός διάκοσμος του είναι πολύ πλούσιος. Η πόρτα που δίνει πρόσβαση από το ναό δείχνει την Κοίμηση της Θεοτόκου, και στο βρίσκεται ένα γλυπτό της Παναγίας του 15ου αιώνα. Το παρεκκλήσιο Μπαρμπαθάν -που πήρε το όνομά του από τον Παμπλονέζο επίσκοπο που θάφτηκε εκεί- καλύπτεται από μια γοτθική καμάρα οκτώ πλευρών. Η λεγόμενη «Πολύτιμη Πόρτα» δίνει πρόσβαση σε κοιτώνα των αρχαίων ιερέων και εμφανίζει μια πλήρη γλυπτική ιστορία της ζωής της Θεοτόκου. Υπάρχουν αρκετές σημαντικές ταφές: του επισκόπου Miguel Sánchez de Asiáin (14ος αιώνας), του αντιβασιλέα της Ναβάρρας Κόμη της Γκαγκές (Μπαρόκ, του 18ου αιώνα) και του αντάρτη Francisco Espoz y Mina (νεοκλασικός, του 19ου αιώνα). Η τουαλέτα είναι κλειστή από ένα πλέγμα του οποίου ο σίδηρος λέγεται ότι είναι από την μάχη της Ναβάς ντε Τολόσα. Μια άλλη διακοσμημένη γοτθική πόρτα δίνει πρόσβαση στην παλιά κουζίνα και την τραπεζαρία.
Επισκοπικό Μουσείο
Τα πρώην δωμάτια των ιερέων φιλοξενούν το Επισκοπικό Μουσείο. Η κύρια αίθουσα είναι μια τράπεζα του 14ου αιώνα με σταυροθόλιο με νευρώσεις. Η παράπλευρη κουζίνα καλύπτεται από μια πυραμιδική πετρόκτιστη καμινάδα. Αυτό το μουσείο εκθέτει τεκμήρια θρησκευτικής τέχνης από τον καθεδρικό και από πολλές άλλες εκκλησίες της Ναβάρρας, πολλές από τις οποίες σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί. Ρωμανική, Γοτθική, Αναγεννησιακή και Μπαρόκ γλυπτική, Γοτθική και Μπαρόκ ζωγραφική, και χρυσοχοΐα και αργυροχοΐα από το 13ο έως το 18ο αιώνα.
Τα πιο σημαντικά έργα αργυροχοΐας είναι η γοτθική λειψανοθήκη Παναγίου Τάφου, που φτιάχτηκε στο Παρίσι του 13ου αιώνα, η λειψανοθήκη Τιμίου Σταυρού του 14ου αιώνα, και το Αναγεννησιακό πομπικό αρτοφόριο του 16ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παμπλονα Κατηγορία:Γοτθική τέχνη Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής γλυπτικής Κατηγορία:Ναβάρρα
Ιερά Μητρόπολις Νικαίας (Εκκλησία της Ελλάδος)
Η Ιερά Μητρόπολις Νικαίας αποτελεί μία εκ των Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιλαμβάνει επτά πόλεις του νομού Αττικής, τη Νίκαια, τον Κορυδαλλό, το Κερατσίνι, το Πέραμα, την Αγία Βαρβάρα, το Αιγάλεω και το Χαϊδάρι.
Ιστορικά στοιχεία
Η Μητρόπολη Νικαίας ιδρύθηκε το 1967, αν και η αρχική απόφαση για την ίδρυση της είχε ληφθεί από την Εκκλησία της Ελλάδος στις 15 Νοεμβρίου 1965. Αρχικά περιελάμβανε τέσσερις περιοχές, τη Νίκαια, το Κερατσίνι, το Πέραμα και τον Κορυδαλλό, που μέχρι τότε υπάγονταν στη Μητρόπολη Πειραιώς. Τον Ιανουάριο του 1971 προστέθηκαν στη δικαιοδοσία της και οι περιοχές του Αιγάλεω, του Χαϊδαρίου και της Αγίας Βαρβάρας, οι οποίες μέχρι τότε ανήκαν στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Ενορίες
Η Μητρόπολη Νικαίας περιλαμβάνει 40 ενορίες, οι οποίες κατανέμονται ανα δήμο ως εξής. Μητροπολιτικός ναός είναι ο ιερός ναός Αγίου Νικολάου Νικαίας.
Παρεκκλήσια
Ανάμεσα στα παρεκκλήσια της μητρόπολης ξεχωρίζουν ο ιστορικός Ναός Αγίου Νικολάου Κερατσινίου και το παρεκκλήσι των Ταξιαρχών του ομώνυμου ναού του Κορυδαλλού, που χρονολογείται από το 16ο αιώνα. Ο ιστορικός ναός της Αγίας Βαρβάρας, του ομώνυμου δήμου, αν και γεωγραφικά περιλαμβάνεται στα όρια της μητροπόλεως, διοικητικά ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών.
Άγιος Νικόλαος Σχιστού (Κορυδαλλός)
Το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου είναι Ιερός Ναός που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Νίκαιας, στην περιοχή του Σχιστού στον Άνω Κορυδαλλό. Βρίσκεται κτισμένο πλησίον του τέρματος λεωφορειακής γραμμής Σχιστού, στο ψηλότερο κατοικημένο σημείο του Όρους Αιγάλεω, με πανοραμική θέα. Το παρεκκλήσι λειτουργεί με την ευθύνη του Ενοριακού Ναού του Αγίου Στυλιανού. Ο ναός είναι στο τέρμα της οδού Αθανασίου Διάκου, στον Κορυδαλλό.
Μονές
thumb|Τα θυρανοίξια της Μονής Αγίων Πατέρων στο Σχιστό Περάματος στις 30 Μαΐου 2009 Στο δυναμικό της μητρόπολης συγκαταλέγονται και δύο μόνες. Η μονή Αγίων Πατέρων Α' και Ζ' Οικουμενικών Συνόδων, η οποία είναι ανδρική μονή, βρίσκεται στο Πέραμα και θεμελιώθηκε το 2004 και εγκαινιάσθηκε το 2009 και η μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου, η οποία είναι γυναικεία και βρίσκεται στο Σκαραμαγκά.
Κτιριακά συγκροτήματα
Πέραν των ενοριών και των παρεκκλησίων η μητρόπολη διαθέτει τρία κτιριακά συγκροτήματα. Καταρχήν το μητροπολιτικό μέγαρο, που βρίσκεται στην πλατεία Οσίας Ξένης της Νίκαιας, χρονολογείται από το 1972 και φιλοξενεί πέραν των άλλων βιβλιοθήκη και μουσείο με κειμήλια από τη Μικρά Ασία. Επιπλέον το πνευματικό κέντρο (Π. Ράλλη 247, Νίκαια) και τις παιδικές κατασκηνώσεις στη Στεφάνη Βοιωτίας, οι οποίες καταστράφηκαν το 2007, εξαιτίας των πυρκαγιών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, αλλά επαναλειτούργησαν το 2009 στην περίοδο Θηλέων των Αύγουστο, ύστερα από πλήρη ανακαίνιση. Σημειωτέον επίσης είναι, είναι ότι ο χώρος φιλοξενίας άνωθεν της τραπεζαρίας, όπου εκοιμήθει και ο μακαριστός πρώτος Μητροπολίτης Νικαίας κυρός Γεώργιος όπου έμεινε άθικτος και παραμένει έως σήμερα.
Τοπικές εορτές
Η μητρόπολη Νικαίας πανηγυρίζει δύο φορές το χρόνο. Των αγίων 318 θεοφόρων πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου και των αγίων θεοφόρων πατέρων της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, καθώς και οι δύο έλαβαν χώρα στη Νίκαια της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας.
Επιπλέον, ως κατεξοχήν προσφυγική Μητρόπολη, όπου κατοικούν απόγονοι Μικρασιατών, την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Σεπτέμβριος), τιμάται η μνήμη των μαρτύρων μητροπολιτών Χρυσοστόμου Σμύρνης, Προκοπίου Ικονίου, Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Ευθυμίου Ζήλων και των συν αυτοίς Μικρασιατών νεομαρτύρων.
Περιοδικές εκδόσεις
Κατά τη δεκαετία του 70' και του 80' και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90' εκδόθηκαν από τη μητρόπολη διάφορα περιοδικά, και συγκεκριμένα τα: Ομολογία, Φως στην πορεία του λαού και Σαλπίσματα. Από το Σεπτέμβριο του 2002 ξεκίνησε η επανακυκλοφορία του εντύπου Ομολογία, το οποίο εκδίδεται σε μηνιαία βάση (έντεκα φύλλα ανά έτος).
Παραπομπές
Νικαιας
Αλέν Ραγκουέλ
Ο Αλέν Ραγκουέλ (Alain Raguel) (γεν. 1976) είναι ποδοσφαιριστής από τη Γαλλία. Αγωνίστηκε στη Λιλ και στη Βαλένς και από το 2000 αγωνίζεται στην Ελλάδα. Έχει παίξει στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο, τον Παναθηναϊκό, τον Ατρόμητο και τον Ηρακλή και την περίοδο 2008-09 έπαιξε στη Β΄ Εθνική με τον Ολυμπιακό Βόλου. Έχει ύψος 1,75 και αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Αυτή τη στιγμή παραμένει «ελεύθερος» (χωρίς επαγγελματικό συμβόλαιο).
Βιογραφικό
Ο Αλέν Ραγκουέλ γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1976 στη Λιλ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Ολιμπίκ Λιλ, στην οποία έπαιξε τη σεζόν 1998-99. Συνέχισε στη Βαλένς για τη σεζόν 1999-2000 και στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο, στον οποίο έπαιξε τέσσερις σεζόν με επιτυχία. Συνέβαλε στην έξοδο του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ δύο φορές το 2003 και το 2004 και στην πρόκριση και συμμετοχή του στους ομίλους της διοργάνωσης.
Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν μπόρεσε να βρει θέση στην πρώτη ομάδα και το 2005-06 πήγε στον Ατρόμητο Περιστερίου. Συνέχισε στον Ηρακλή και το 2008-09 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Βόλου.
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΟΑ Βαλάνς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Ετάνπ
Το Ετάνπ ή Ετάμπ (γαλλικά: Étampes, [etɑ̃p]) είναι πόλη και κοινότητα της μητροπολιτικής περιοχής των Παρισίων, στη Γαλλία. Ο πληθυσμός της είναι 24.422 κάτοικοι (απογραφή του 2016) και απέχει 48,1 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή νότια-νοτιοδυτικά από το κέντρο του Παρισιού. Η Ετάνπ αποτελεί ένα διαμέρισμα του νομού Εσόν.
Μαζί με τις γειτονικές κοινότητες Μορινί-Σαμπινί και Μπριέρ-λε-Σελέ, η Ετάνπ σχηματίζει ένα ενιαίο αστικό συγκρότημα με 26.604 κατοίκους στην απογραφή του 1999. Αυτό το συγκρότημα χαρακτηρίζεται ως «πόλη-δορυφόρος» του Παρισιού.
Ιστορία
Η Ετάνπ, γνωστή ως Stampae στη λατινική γλώσσα, υπήρχε ήδη στις αρχές του 7ου αιώνα και κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα ανήκε στην άμεση κυριαρχία του γαλλικού στέμματος. Κατά τον Μεσαίωνα έλαβαν χώρα στην πόλη αρκετές σύνοδοι, από τις οποίες η πλέον αξιοσημείωτη έγινε το 1130 και κατέληξε στην αναγνώριση του Ιννοκέντιου Β΄ ως του νόμιμου Πάπα. Το 1652, κατά την εξέγερση της Σφενδόνης η Ετάνπ υπέφερε πολύ στα χέρια των βασιλικών δυνάμεων υπό τον Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντε Τυρέν.
Γεωγραφία
Η Ετάνπ είναι χτισμένη δίπλα στον μικρό ποταμό Σαλουέτ, παραπόταμο του Ζυν. Η κοινότητα έχει έκταση 40,92 τετρ. χιλιόμετρα (πυκνότητα πληθυσμού 550 κάτοικοι ανά τετρ. χιλιόμετρο), σε υψόμετρο 66 ως 156 μέτρα. Οι κάτοικοι της πόλης είναι γνωστοί στη γαλλική ως Étampois.
Μεταφορές
Η Ετάνπ εξυπηρετείται από δύο σταθμούς της γραμμής C του RER: τους Gare d'Étampes και Saint-Martin-d'Étampes.
Αξιοθέατα
Δύο οικίες στην πόλη αποτελούν όμορφα παραδείγματα Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής και φέρουν τα ονόματα της Ανν ντε Πισελέ, ερωμένης του βασιλιά Φραγκίσκου Α΄, και της Ντιάν ντε Πουατιέ, ερωμένης του βασιλιά Ερρίκου Β΄. Στην κεντρική πλατεία υπάρχει άγαλμα του φυσιοδίφη Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ, ο οποίος γεννήθηκε στην Ετάνπ. Υπάρχει επίσης ένα θέατρο σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Γκαμπριέλ Νταβιού, που κτίσθηκε το 1851-1852, πάρκο αναψυχής με αναταρασσόμενη πισίνα και μερικά γλυπτά του Αντρέ Ντελυόλ: «Αφροδίτη αναδυομένη» (Vénus anadyomène), «Η Γη», «Ο κόρακας κι η αλεπού», «`Ενας άγγελος» και άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ελαιώνας Αχαΐας
μικρογραφία|261x261εσ|Κτήμα Σ. Μπομπόκου. Ο Ελαιώνας είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό της Αχαΐας, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1999 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Διακοπτού. Ένα από τα μεγαλύτερα δημοτικά διαμερίσματα του Διακοπτού. Ο Ελαιώνας έχει το μεγαλύτερο ελαιόδασος της περιοχής της Αιγιαλείας καθώς και μια από τις μεγαλύτερες ακτογραμμές.
Ονομασία
Το χωριό μέχρι το 1949 λεγόταν Τρυπιά (τρύπες) εξαιτίας των πολλών σπηλαίων που έχει το διπλανό βουνό· μία άλλη εκδοχή θέλει το όνομα να βγαίνει από τις πολλές κουφάλες των ελαιοδένδρων. Οι ντόπιοι αποδίδουν το όνομα στους πολλούς οίκους ανοχής που είχε το χωριό.
Σήμερα η ονομασία είναι Ελαιώνας λόγω του ελαιόδασους. Παρά την αλλαγή ονόματος του χωριού και οι δύο ονομασίες χρησιμοποιούνται εξίσου.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στη Βόρεια Πελοπόννησο, στην Ανατολική Αχαΐα, 12 χιλιόμετρα από το Αίγιο, ανήκει στον Δήμο Αιγιαλείας και στην περιφέρεια Δ.Ελλάδος.
Γεωγραφικά στοιχεία
Τύπος τοποθεσίας: Δημοτική περιφέρεια Ταχυδρομικός Κώδικας: 25003 Τηλ. +30 26910 Υψόμετρο: 23 μέτρα Γεωγραφικό μήκος: 22o 10' 12.52" E Γεωγραφικό πλάτος: 38o 11' 56.42" N
Δημογραφική εξέλιξη
Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 671 κατοίκους.
Κλίμα
Η περιοχή έχει εύκρατο μεσογειακό κλίμα με κρύους αλλά σχετικά ήπιους και υγρούς χειμώνες και θερμά ξηρά καλοκαίρια χωρίς να λείπουν και κάποιες βροχοπτώσεις (κυρίως τοπικές μπόρες). Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ είναι 41,3 °C ενώ η χαμηλότερη −4,5 °C.
Αρχαιότητα
Στις παρυφές του κοντινού βουνού βρίσκεται η λεγόμενη σπηλιά του Ηρακλέους όπου κατά την αρχαιότητα υπήρχε ιερό προς τιμήν του Ηρακλή και αργότερα ναός όπου υπήρχε άγαλμα του Ηρακλή και λατρευόταν εκεί σαν θεός.
Ο χώρος σήμερα είναι επισκέψιμος, για τον οποίο έχει προσφέρει σημαντικό έργο η κ. Ντόρα Κατσωνοπούλου.
Τουρκοκρατία
Αυτή την περίοδο η περιουσία των Ελλήνων μετά θάνατο πήγαινε στο τουρκικό κράτος, εκτός εάν είχε παραχωρηθεί στην εκκλησία. Για αυτό τον λόγο όλος ο κάμπος του Ελαιώνα ανήκει μέχρι σήμερα στη μονή του Μεγάλου Σπηλαίου.
Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944
Μετά τον πόλεμο και αφού οι Γερμανοί έκαψαν τα ορεινά χωριά οι κάτοικοι κατέβηκαν στα πεδινά χωριά και γι` αυτό τον λόγο παρατηρήθηκε αύξηση του πληθυσμού όλων των πεδινών χωριών όπως του Ελαιώνα. Οι κάτοικοι ανακάμπτοντας από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο άρχισαν να καλλιεργούν τη γη και να ασχολούνται με την κτηνοτροφία.
Η πρώτη ανάπτυξη της παραλίας του Ελαιώνα
Τη δεκαετία του 1930 ο Σ. Μπομπόκος αγοράζει μεγάλη παραθαλάσσια έκταση. Ήταν έμπορος σταφίδας, κίτρων και άλλων τοπικών προϊόντων. Κατασκεύασε αποθήκες, υποστατικά και μία έπαυλη με θέα τη θάλασσα. Στο κτήμα του έχτισε το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου εις μνήμη του γιου του, το οποίο είναι το μόνο που σώζεται μέχρι σήμερα. Εκεί υπάρχουν και οι τάφοι της οικογένειας.
Ενασχόληση με τον τουρισμό
Ο Ελαιώνας είναι παραθαλάσσιο θέρετρο. Τη δεκαετία του 70 άρχισε να δημιουργείται η ανάγκη για διακοπές και για μπάνια στη θάλασσα. Ο Ελαιώνας αποτέλεσε τουριστικό προορισμό λόγω της απόστασής του από την Αθήνα, παρόλο που δεν υπήρχαν εστιατόρια ή τουριστικά καταλύματα.
Μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ασχολείται με υπηρεσίες φιλοξενίας και εστίασης ως κύριο εισόδημά του. Οι τουρίστες προέρχονται από το εσωτερικό αλλά και από το εξωτερικό. Κατά τη δεκαετία του 1980 δημιουργείται το πρώτο κατάλυμα. Μέχρι το 1990 είχαν δημιουργηθεί και άλλες τουριστικές μονάδες και εστιατόρια για να εξυπηρετήσουν το όλο και αυξανόμενο κύμα τουρισμού.
Παραλία Ελαιώνα
Η παραλία του ελαιώνα είναι ο κύριος λόγος τουρισμού της περιοχής. Είναι οργανωμένη με καμπίνες αλλαγής ρούχων, ντουζιέρες, τουαλέτα, προσβάσιμη είσοδο στη θάλασσα και ναυαγοσώστες. Είναι υπό ένταξη στο πρόγραμμα μπλε σημαίας.
Εκκλησίες
Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Βασίλειος και η ομώνυμη εκκλησία βρίσκεται στην αρχή του χωριού. Τη Πρωτοχρονιά και το Πάσχα έρχονται επισκέπτες να περάσουν τις γιορτές στον Ελαιώνα. Κοντά στη παραλία υπάρχει το εκκλησάκι του Αγ. Κωνσταντίνου που γιορτάζει στις 21 Μαΐου. Επίσης πριν λίγο καιρό χτίστηκε στην παραλία η Αγ. Παρασκευή. Ωστόσο υπάρχει και ένα μικρό εκκλησάκι το οποίο η τοποθεσία του βρίσκεται στο ξενοδοχείο Σήμαντρον ο Αγ. Τρύφωνας.
Αθλητισμός
Στον Ελαιώνα εδρεύει η Δόξα Ελαιώνα με ποδοσφαιρικό τμήμα μόνο και κοινοτικό γήπεδο. Υπάρχει γήπεδο μπιτς βόλεϊ και μπάσκετ όπου κάθε χρόνο οργανώνεται πρωτάθλημα. Ελεύθεροι αθλητές ασχολούνται οργανωμένα με kiteboarding, windsurfing και ιστιοπλοΐα τριγώνου.
Οδικές και αστικές
Στα νοτιοανατολικά του Ελαιώνα βρίσκεται ο αυτοκινητόδρομος 8 (Ολύμπια οδός), η οποία συνδέει το χωριό με την Αθήνα, την Κόρινθο και πόλεις της Βόρειας Πελοποννήσου. Υπάρχουν καθημερινά τοπικά δρομολόγια για Αίγιο, ταξί για Αίγιο και Διακοπτό. Από το Αίγιο υπάρχει ανταπόκριση ΚΤΕΛ για Αθήνα και Πάτρα.
Αεροπορικές
Ο Ελαιώνας συνδέεται με διεθνείς προορισμούς, μέσω του Διακοπτού όπου υπάρχει ανταπόκριση του προαστιακού για το αεροδρόμιο του Ελ. Βενιζέλου που απέχει περίπου 190 χιλιόμετρα από το κέντρο του Διακοπτού.
Ο Ελαιώνας συνδέεται με ευρωπαϊκούς προορισμούς μέσω του αεροδρομίου του Αράξου που απέχει περίπου 79 χιλιόμετρα από το κέντρο του Αιγίου. Για τις θερινές περιόδους διεξάγονται τακτικές πτήσεις από και προς Λονδίνο (Στάνστεντ), Πάφο και Μιλάνο (Μπέργκαμο) καθώς και πτήσεις από και προς Ελβετία, Γερμανία και Λευκορωσία όπως και πτήσεις τσάρτερ. Η πρόσβαση στο αεροδρόμιο είναι αποκλειστικά οδική και η συγκοινωνία διεξάγεται με λεωφορείο του ΚΤΕΛ Αχαΐας, με ταξί ή με ιδιωτικά μέσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Πτώχευση της Ελλάδας 1932
Η πτώχευση της Ελλάδας το 1932 έγινε επίσημα τον Μάιο του 1932 με την κήρυξη της παύσης πληρωμών από την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, ως αποτέλεσμα της διόγκωσης του εξωτερικού χρέους της χώρας λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης και της μείωσης των εξαγωγών. Οι διεθνείς αιτήσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου για την στήριξη της Ελλάδας στις δανειακές της υποχρεώσεις δεν είχαν θετικό αποτέλεσμα, με συνέπεια να εγκαταλειφθεί ο κανόνας του χρυσού, ραγδαία υποτίμηση και επακόλουθη χρεωκοπία.
Το 1927 ο Ελευθέριος Βενιζέλος επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε δεκτός ως μεσσίας από τον Ελληνικό λαό. Μετά από πολλή σκέψη και πιέσεις από το περιβάλλον του ανακάλεσε την προ τετραετίας απόφασή του για παραίτηση από την πολιτική και επανήλθε σε αυτήν ως αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων στις 23 Μαΐου 1928. Το μέγεθος του εκλογικού θριάμβου των Βενιζελικών στις εκλογές της 19ης Αυγούστου ήταν απρόσμενο ακόμη και για τον αρχηγό του: οι βενιζελικοί εξέλεξαν 178 βουλευτές έχοντας συντριπτική πλειοψηφία στην βουλή.
Η Ελληνική οικονομία είχε κάνει βήματα σταθεροποίησης την διετία 1926-1928. Η δραχμή σταθεροποιήθηκε μετά από δεκαπέντε χρόνια συνεχούς υποτίμησης. Έτσι, το 1928 η δραχμή εντάχθηκε στον περίφημο "κανόνα του χρυσού". Ο "κανόνας του χρυσού" ήταν ένας μηχανισμός μετατροπής των νομισμάτων μέσω μιας ισοτιμίας σε σχέση με την τιμή του χρυσού.
Η μεγάλη διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση ξεκίνησε με την αδυναμία της Γερμανίας να συνεχίσει να εξυπηρετεί τις δυσβάσταχτες οικονομικές τις υποχρεώσεις από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και εντάθηκε με την κατάρρευση των τιμών των μετοχών στο Αμερικάνικο Χρηματιστήριο της Γουόλ Στριτ. Η οικονομία της Ελλάδας βρέθηκε αμέσως υπό πίεση, καθώς μειώθηκαν δραστικά οι εξαγωγές της (καπνά και άλλα γεωργικά προϊόντα), όπως επίσης και τα εμβάσματα από τους Έλληνες της Αμερικής που εκείνη την εποχή ήταν σημαντικός οικονομικός παράγοντας για την χώρα. Οι δύο αυτές δυσμενείς εξελίξεις επιδείνωσαν το εξωτερικό ισοζύγιο συναλλαγών, ασκώντας αφόρητες πιέσεις στην δραχμή. Ο Βενιζέλος αποφάσισε να δώσει την μάχη της δραχμής: αν η δραχμή δεν παρέμενε ισχυρή έναντι της στερλίνας και των άλλων νομισμάτων, θα του ήταν αδύνατο να εξυπηρετήσει το ήδη διογκωμένο δημόσιο χρέος. Αν δηλαδή γινόταν η υποτίμηση της δραχμής, τότε το εξωτερικό χρέος σχεδόν θα διπλασιαζόταν. Ο συνεπέστερος επικριτής της κυβερνητικής πολιτικής, εκτός από τον Δημήτριο Μάξιμο, ήταν τότε ο Κυριάκος Βαρβαρέσος, ειδικός σύμβουλος της τράπεζας της Ελλάδος και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες οικονομολόγους του Μεσοπολέμου.
Η Βενιζελική πολιτική της διατήρησης των υφιστάμενων νομισματικών ισορροπιών ανάγκαζαν την Τράπεζα της Ελλάδος να χρησιμοποιεί τα αποθέματα της σε χρυσό και συνάλλαγμα για να στηρίζει την δραχμή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εξανεμιστούν πολύ σύντομα τα μικρά αποθεματικά της, φέρνοντας το οικονομικό επιτελείο της Ελλάδας στις αρχές του 1932 σε πολύ δύσκολη θέση. Παράλληλα το κράτος φορολογούσε τις εισαγωγές και μείωνε τις δραχμές στην Αγορά, προσπαθώντας να ελέγξει τις συνεχείς κερδοσκοπικές πιέσεις που δεχόταν η Ελλάδα. Η μόνη πιθανή λύση από το διαφαινόμενο αδιέξοδο, ήταν ο εξωτερικός δανεισμός, όχι πια για χρηματοδότηση έργων, αλλά για την στήριξη της δραχμής με ξένο συνάλλαγμα.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποφάσισε να χειριστεί το θέμα προσωπικά και να εξασφαλίσει τα εξωτερικά δάνεια που θα στήριζαν την νομισματική του πολιτική. Ταξίδεψε τον Ιανουάριο του 1932 διαδοχικά σε Ρώμη, Παρίσι, Λονδίνο ζητώντας ένα δάνειο 50 εκατομμυρίων δολαρίων για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, αλλιώς η Ελλάδα θα εγκατέλειπε τον νόμο του χρυσού και θα βυθιζόταν στην αναξιοπιστία και στην κοινωνική αναταραχή. Τον Μάρτιο συνεδρίασε στο Παρίσι η Δημοσιονομική Επιτροπή όπου ανάμεσα στα άλλα, θα συζητιόταν και το θέμα της Ελλάδας. Στο τρίμηνο που είχε περάσει ουσιαστικά όλες οι εξαγωγές της Ελλάδας είχαν "παγώσει" και η τράπεζα της Ελλάδος είχε δώσει το 1/3 των αποθεματικών της σε συνάλλαγμα στο κράτος έτσι ώστε αυτό να αντεπεξέλθει στις δανειακές υποχρεώσεις του.
Ο τρόπος παρουσίασης των Ελληνικών προβλημάτων και αναγκών από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο δεν έπεισε την Δημοσιονομική Επιτροπή, που θεώρησε ότι η Ελλάδα δεν έκανε καμία θυσία, αντιθέτως ήθελε να μεταβιβάσει τα προβλήματα της στους πιστωτές της. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνέχισε να ζητά απεγνωσμένα βοήθεια τον Απρίλιο του 1932 στο Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών από τους υπουργούς Εξωτερικών της Βρετανίας και της Γαλλίας, χωρίς όμως κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα, εκτός από αόριστες υποσχέσεις και ευχολόγια. Δεν υπήρχε πλέον χρόνος για διαπραγματεύσεις και αναμονή.
Την Τετάρτη 27 Απριλίου 1932, η Ελλάδα εγκατέλειψε επισήμως τον «κανόνα του χρυσού». Η δραχμή υποτιμήθηκε ραγδαία και στις 5 Μαΐου η ισοτιμία της με την στερλίνα έπεσε από τις 456 δραχμές στις 539. Τον ίδιο μήνα το κράτος επισημοποίησε την χρεοκοπία του κηρύσσοντας παύση πληρωμών. Το κύρος του Βενιζέλου είχε τρωθεί ανεπανόρθωτα στην λαϊκή συνείδηση, ενώ ένα πανελλαδικό απεργιακό κύμα παρέλυε την χώρα. Στις 21 Μαΐου 1932, ο Ελευθέριος Βενιζέλος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός δηλώνοντας δημοσίως πως δεν θα επέστρεφε αν δεν ενισχυόταν η εκτελεστική εξουσία και δεν περιοριζόταν η ελευθεροτυπία.
Πηγές άρθρου
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο
Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο είναι κωμική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής 2001 των Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασίου.
Πλοκή
Πρόκειται για παρωδία, που διακωμωδεί με γλυκιά και νοσταλγική διάθεση όλο το φάσμα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960 και κυρίως τις εμπορικές ταινίες της Φίνος Φιλμ. Στην ταινία συνυπάρχουν η κωμωδία, η περιπέτεια, το μελό, το μιούζικαλ, το βουκολικό δράμα, αλλά και οι σκηνές εποχής (κατοχική περίοδος), όλα μέσα από μία κωμική και σατιρική αντίληψη.
Βασικός άξονας του σεναρίου είναι η σύγκρουση δύο οικογενειών, της οικογένειας Μπισμπίκη που είναι φτωχή αλλά έντιμη και καλόκαρδη, και της οικογένειας Δελαφράγκα, που είναι πανίσχυρη και βαθύπλουτη, αλλά και εντελώς ανήθικη (αρχηγός της οποίας είναι ο σατανικός και ανελέητος Βύρων Δελαφράγκας). Αναπτύσσεται μια σειρά από στερεότυπους χαρακτήρες και καταστάσεις που κυριάρχησαν στην χρυσή εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Τα μέλη των δύο οικογενειών αν και βρίσκονταν σε διαρκή σύγκρουση, αποδείχθηκε ότι έκρυβαν κι από ένα μυστικό, η αποκάλυψη του οποίου γίνεται με τον συνηθισμένο τρόπο των ταινιών της δεκαετίας του 1960, δηλαδή τον γάμο.
Διανομή
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ
ΧΟΡΕΥΟΥΝ
Θανάσης Γιαννακόπουλος, Alex Nikisakov, Ανδρέας Manchurov, Irina Mansurova, Νίκος Ανδρικόπουλος, Αφροδίτη Ανδρουλάκη, Niki Dee, Ροδούλα Δόβρη, Γιάννης Επισκόπου, Εβαλδάς, Ιακωβίνα Γκάτσου, Sergei Grichenko, Άννυ Χατζηφωτίου, Γιάννης Καρούνης, Δημήτρης Κεσερίδης, Ιουλία Κουρτέλη, Παύλος Κουρτίδης, Μαρία Λάινα, Ευγενία Λεβέν, Φωτεινή Λέκκα, Μαριάννα Λουκάκη, Ανδρόνικος Πολυδόρου, Αθανασία Πουπουζή, Ρομίνα Ιουλιέτα Μαροπούλου, Χάρης Σάββας, Πέννυ Σκλαβούνου, Κατερίνα Σπέρτου, Έλενα Θεοδώρου, Τίμος Ζέχας, Κλαίρη Vilkova
Παραγωγή
Πρόκειται για μία από τις ακριβότερες παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς κόστισε 450 εκατομμύρια δραχμές. Τα γυρίσματά της έγιναν εντός Αθηνών (Πλάκα, Βουλιαγμένη, Κηφισιά), αλλά και εκτός (Μύκονος, Πήλιο, Πάπιγκο Ιωαννίνων, Μαραθώνας, Λαύριο, Δερβενοχώρια) και διήρκεσαν 15 εβδομάδες. Συμμετείχαν περισσότεροι από 30 ηθοποιοί, 50 χορευτές και 1.300 κομπάρσοι, ενώ ετοιμάστηκαν 250 γυναικεία και 150 ανδρικά κοστούμια υψηλής ραπτικής, 200 κοστούμια για δεύτερους ρόλους, 1.100 στολές για κομπάρσους και 90 περούκες.
Κάστινγκ
Πρωταγωνίστησαν ακόμα οι Σοφία Φιλιππίδου (Σύρμω), Άννα Κυριακού (Θέκλα Μπάρα), Μίνα Αδαμάκη (Μπήλιω), Αλέξανδρος Αντωνόπουλος (Λιάκος), Χρήστος Βαλαβανίδης (Χάινριχ φον Σνίτσελ), Δημήτρης Πιατάς (Κίτσος Βάρδουλας), Μίμης Χρυσομάλλης (Φρίξος), Μαίρη Σταυρακέλη (Ζαμπέτα), Χρήστος Σιμαρδάνης, Μαρία Λεκάκη (γαλανόλευκη) και άλλοι.
Στην ταινία εμφανίστηκε επίσης και μια πλειάδα γνωστών και καταξιωμένων Ελλήνων ηθοποιών σε δεύτερους ρόλους, με σκηνές λίγων λεπτών ή ακόμα και δευτερολέπτων (ανάμεσά τους οι Τάκης Χρυσικάκος, Ρένια Λουιζίδου, Νένα Μεντή, Κώστας Ευριπιώτης, Γιάννης Ζουγανέλης, Αριέττα Μουτούση, Ντίνος Αυγουστίδης, Κώστας Κόκλας, Αντώνης Καφετζόπουλος, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Καίτη Κωνσταντίνου, Γιώργος Παρτσαλάκης κλπ.)
Η μουσική και οι στίχοι των τραγουδιών ήταν της Αφροδίτης Μάνου, οι χορογραφίες του Φωκά Ευαγγελινού και τραγούδησαν οι Μαρία Δημητριάδη, Λάμπης Λιβιεράτος και Τζίνη Παπαδοπούλου. Στην ταινία ακούγονται επίσης δύο τραγούδια της Μαρλεν Ντίντριχ τα "Ich bin die fesche Lola " και " Johnny,  wenn du Geburtstag hast " που ερμηνεύει η Άννα Παναγιωτοπούλου.
Συμμετοχές
Η ταινία προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 42ου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2001.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Λεδού Αίγινας
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Ακτινωτή συμμετρία
Στη Βιολογία με τον όρο ακτινωτή συμμετρία, (radial symmetry), χαρακτηρίζεται εκείνη η δομή σώματος στα ζώα, κατά την οποία κάθε τομή από το στόμα και καθ΄ όλο το μήκος του σώματός του παρουσιάζει πανομοιότυπα τμήματα. Τέτοια ακτινωτή δομή παρουσιάζουν μόνο τα κοιλεντερωτά, τα κτενοφόρα και τα εχινόδερμα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αναπτυξιακή βιολογία Κατηγορία:Συμμετρία Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Οίκος της Γκορίτσια
Ο Οίκος της Γκορίτσια ή των Μάινχαρτινερ είναι ένας Οίκος που τα μέλη του ήταν κόμητες της Γκορίτσια, μετά κόμητες του Τυρόλου και έπειτα δούκες της Καρινθίας. Ήταν υποτελείς στον βασιλιά της Γερμανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες
Μιμητίτης
Ο μιμητίτης (αναφέρεται και ως μιμητισίτης, αγγλ. mimetite) είναι ορυκτό αρσενικικό / χλωριούχο άλας του μολύβδου. Το όνομά του οφείλεται στην ελληνική λέξη «μίμηση», επειδή προσομοιάζει (μιμείται) στην εμφάνιση με τον πυρομορφίτη. Συνώνυμά του είναι ο καμπυλίτης (λόγω του σχήματος των κρυστάλλων του), ο γκορλανδίτης και ο αρσενοπυρομορφίτης.
Απαντά, ως δευτερογενές ορυκτό, σε ζώνες οξείδωσης μολυβδούχων ορυκτών, όπως (και κυρίως) ο αρσενοπυρίτης και ο γαληνίτης.
Χρησιμοποιείται ως ελάσσον μετάλλευμα μολύβδου, ιδιαίτερα στα σημεία που ανευρίσκεται σε σημαντικές ποσότητες, ωστόσο είναι ιδιαίτερα αγαπητό δείγμα για συλλέκτες, λόγω χρώματος, σχήματος κρυστάλλων και λάμψης. Δεν χρησιμοποιείται ως πολύτιμος ή ημιπολύτιμος λίθος, λόγω της μικρής του σκληρότητας.
Σχετίζεται με κερουσίτη, αγγλεσίτη, σμιθσονίτη, βιλλεμίτη, πυρομορφίτη και βουλφενίτη.
Ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του γήινου φλοιού. Οι ωραιότεροι κρύσταλλοί του απαντούν στο Johanngeorgenstadt της Σαξωνίας στη Γερμανία, στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια (κρύσταλλοι μοναδικοί στον κόσμο) και στην Κορνουάλλη της Βρετανίας. Αρκετά όμορφοι κρύσταλλοι ανευρίσκονται επίσης στο Durango, το Mapimi και την Τσιχουάουα του Μεξικού, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ταϊλάνδη, την Αριζόνα των ΗΠΑ και την Αυστραλία.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία του Λαυρίου (Καμάριζα, Πλάκα, Σούνιο, Αγριλέζα, Σουρέζα, Θορικό και Αγία Βαρβάρα) και στα Λιμενάρια της νήσου Θάσου.
Σημειώσεις
Μιμητιτης Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Αλογονίδια
Τζες Καπέλλι
Η Τζες Καπέλι (Jesse Capelli, 21 Μαΐου 1979) είναι Καναδή ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών και μοντέλο.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Τζες γεννήθηκε στο Βανκούβερ και ξεκίνησε την καριέρα της στο μόντελινγκ σε ηλικία 14 ετών. Ήταν πολύ γυμνασμένη και συμμετείχε σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες όπως κολύμβηση, χορό και ενόργανη γυμναστική. Έχει ύψος 1,70 μ. καστανά μαλλιά και μπλε μάτια. Το 1998 μετακόμισε στο Λος Άντζελες προκειμένου να γίνει ηθοποιός. Πολύ σύντομα την πλησίασαν από το περιοδικό Perfect 10 και της ζήτησαν να ποζάρει. Τελικά κατέληξε με ένα αποκλειστικό συμβόλαιο διάρκειας 3 ετών. Όταν τέλειωσε το συμβόλαιο της, άρχισε να φωτογραφίζεται σε πολλά άλλα περιοδικά, μεταξύ των οποίων τα High Society, Pabo, Man's World και Penthouse. Τον Απρίλιο του 2004 ήταν η "Πετ του Μήνα" για το περιοδικό Penthouse.
Η Τζέσε αυτό τον καιρό έχει αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας με την εταιρία παραγωγής ερωτικών ταινιών της Τζένα Τζέιμσον, Club Jenna. Η πρώτη της ταινία ήταν το φιλμ "The Provocateur" στου οποίου την αφίσα απεικονίζεται και η ίδια. Αν και οι ταινίες που συμμετέχει έχουν σκληρό πορνογραφικό περιεχόμενο, η ίδια κάνει μόνο λεσβιακές σκηνές. Έκτος από τη δουλειά της στη βιομηχανία των ταινιών για ενηλίκους, η Τζέσε εμφανίστηκε σε μερικά επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Battle Dome και σε γνωστές ταινίες όπως οι Van Wilder και Not Another Teen Movie.
Κοίλα Κοζάνης
Τα Κοίλα είναι χωριό του δήμου Κοζάνης στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 1.115 κατοίκους.
Γεωγραφία
Τα Κοίλα βρίσκονται προς τα βόρεια του νομού σε υψόμετρο 690 μέτρα σε απόσταση 3 χλμ. βόρεια από την πόλη της Κοζάνης. Μαζί με τους οικισμούς Νέα Καρδιά και Μελίσσια αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοίλων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμο Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.643 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.115. Στην περιοχή των Κοίλων βρίσκεται το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και το Εκθεσιακό Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας.
Το χωριό έχει έκταση 11 τ. χλμ. από την οποία η καλλιεργήσιμη γη είναι 4 τ.χλμ. Περιβάλλεται από βραχώδη και άγονα βουνά που προσφέρονται για βοσκότοποι κυρίως μικρών ζώων (αιγοπροβάτων). Από τα Κοίλα διέρχεται η οδός που ενώνει το βόρειο τμήμα της πόλης με την Εγνατία Οδό, τον κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού και Αυτοκινητόδρομο 27 με την Πτολεμαΐδα, τη Φλώρινα και το τελωνείο της Νίκης.
Ιστορία
Επί τουρκοκρατίας τα Κοίλα ονομάζονταν Ισλαμλή και ανήκαν στην Τοπαρχία του Εγρί Μπουτζάκ, που είχε έδρα το Δρέπανο. Αργότερα ονομάστηκαν Λιμνάδες και στη συνέχεια πήραν τη σημερινή τους ονομασία από την κοιλάδα στην οποία είναι χτισμένο. Το 1920 είχε 188 κατοίκους και το 1928 είχε 317 κατοίκους. Στα Κοίλα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από περιοχές του Πόντου και από το Αδά Παζάρ (Adapazarı) της σημερινής επαρχίας Κοτζάελι της Τουρκίας (αρχαία Νικομήδεια). Ένα από τα χωριά από όπου ήρθαν πρόσφυγες, οι οποίοι μιλούσαν την Τουρκοαρμενική διάλεκτο, ήταν το Φούντοκλη, το οποίο πυρπολήθηκε την περίοδο της σφαγής του ελληνισμού. Ο συνοικισμός Μελίσσια επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν Σινεκλί και το 1928 είχε 212 κατοίκους. Το 1986 θεμελιώθηκε ο ναός του Αγίου Χαραλάμπου και αποπερατώθηκε το 1991.