cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεωρίες συνωμοσίας για το θάνατο της Νταϊάνα, πριγκίπισσας της Ουαλίας
Δείγματα αίματος
Το 2009, αναφέρθηκε ότι τα δείγματα DNA επιβεβαιώνουν ότι τα δείγματα αίματος που περιείχαν υψηλά επίπεδα αλκοόλ ήταν πράγματι του Πωλ. Αυτό διαπιστώθηκε από μια σύγκριση με δείγματα που παρείχαν οι γονείς του Πωλ, που αποδεικνύουν ότι το αίμα που εξετάστηκε ήταν του οδηγού και ότι είχε τρεις φορές περισσότερο από το νόμιμο όριο αλκοόλ στο αίμα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας Κατηγορία:Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας
Αυτοκράτορας Ρέιγκεν
Ο Αυτοκράτορας Ρέιγκεν (霊元天皇, Reigen-tennō, 9 Ιουλίου 1654 – 24 Σεπτεμβρίου 1732) ήταν οe 112ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1663 ως το 1687.
Καταγωγή και οικογένεια
Πριν από την ανάληψη του Ρέοιγκεν στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Σατοχίτο και ο προ της ανάρρησής του τίτλος ήταν Aτε-νo-μίγια.
Ο Ρέιγκεν ήταν ο 16ος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Σάι. Η μητέρα του ήταν κόρη του Υπουργού του Κέντρου Σoνoμoτoότo (内大臣園基音), η κυρία των τιμών Kουνίκo (新広義門院国子).
Η αυτοκρατορική οικογένεια του Ρέιγκεν ζούσε μαζί του στο Ντάιρι του ανακτόρου Χεϊάν. Αυτή η οικογένεια περιελάμβανε τουλάχιστον 13 γιους και 14 κόρες:
Γεγονότα της ζωής του Ρέιγκεν
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ| Η θέα στην οροφή του [[Τοντάι Τσι είναι μία πανοραμική θέα, όπως φαίνεται από τον υπερυψωμένο διάδρομο του Nιγκατσου-ντό.]] Η μνήμη του αυτοκράτορα Ρέιγκεν τιμάται και διατηρείται στο καθορισμένο αυτοκρατορικό μαυσωλείο του (misasagi), Tσούκι νo βα νo μισασάγκι στο Σενγιού-τζι στο Higashiyama-κου του Κιότο. Οι άμεσοι αυτοκρατορικοί προκάτοχοί του από τον Αυτοκράτορα Γκο-Μιζούνoo: Mεϊσό, Γκο-Κομγιό και Γκο-Σάι βρίσκονται επίσης μαζί με τους άμεσους αυτοκρατορικούς διαδόχους του, συμπεριλαμβανομένων των Χιγκασιγιάμα, Nακαμικάντo, Σακουραμάτσιi, Moμοζόνo, Γκο-Σακουραμάτσι και Go-Moμοζόνο.
Kουγκγιό
Το Kugyō (公卿) είναι ένας συλλογικός όρος για πολύ λίγους, πολύ ισχυρούς άνδρες συνδεδεμένους στην Αυλή του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας κατά τις προ-M'ειτζι εποχές. Ακόμη και αυτά τα έτη, που η πραγματική εξουσία της Αυλής έξψ από τα τείχη του ανακτόρου ήταν ελάχιστη, η ιεραρχική οργάνωση διατηρήθηκε.
Γενικά, αυτή η ελίτ ομάδα περιελάμβανε μόνο τρεις έως τέσσερις άνδρες κάθε φορά. Αυτοί ήταν κληρονομικοί αυλικοί, των οποίων η εμπειρία και το υπόβαθρο τους είχε φέρει στο απόγειο της σταδιοδρομίας τους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρέιγκεν, οι κορυφαίοι του Νταϊτζό-καν περιλάμβανε:
Δείτε επίσης
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ισλάμ Σλιμανί
Ο Ισλάμ Σλιμανί (Islam Slimani, إسلام سليماني‎; γεννήθηκε 18 Ιουνίου 1988) είναι Αλγερινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και για την εθνική ομάδα της Αλγερίας, όπου είναι και κάτοχος του  ρεκόρ τερμάτων με 38.
Ο Σλιμανί ξεκίνησε την καριέρα του από τις αλγερινές Τσεραγκά και Μπελουιζντάντ πριν αποκτηθεί από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 2013. Αγωνίστηκε και σκόραρε τακτικά στις τρεις του σεζόν στην πορτογαλική ομάδα και τη βοήθησε να κατακτήσει το Κύπελλο Πορτογαλίας το 2015. Το 2016 αποκτήθηκε από τη Λέστερ για 28 εκατομμύρια λίρες, το οποίο αποτελούσε ρεκόρ συλλόγου. Στη συνέχεια, αρχίζοντας το 2018, δόθηκε δανεικός στις Νιουκάστλ, Φενέρμπαχτσε και Μονακό και τον Ιανουάριο του 2021 αποκτήθηκε από την Ολιμπίκ Λυών.
Ο Σλιμανί πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2012 και αγωνίστηκε στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής το 2013, 2015 και 2017 και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2019. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας η οποία αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, όπου ο ίδιος σκόραρε δύο γκολ. Μέχρι το τέλος του 2021 είχε πραγματοποιήσει 83 συμμετοχές με το εθνόσημο και σημείωσε 39 τέρματα, γεγονός που τον κατατάσει ως τον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών με την εθνική Αλγερίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλγερινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλγερίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Θάσθαρα
Τα Θάσθαρα ήταν πόλη της αρχαίας Καρίας. Ήταν πόλις (πόλη-κράτος) και μέλος της Συμμαχίας της Δήλου.
Βρισκόταν κοντά στο σημερινό Τσαβντάρκιοϊ της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Κυκλοεπτάνιο
Το κυκλοεπτάνιο (αγγλικά: cycloheptane) είναι κυκλοαλκάνιο με μοριακό τύπο C7H14.
Διαμορφώσεις
Οι δυο κυριότερες από τις πολλές πιθανές διαμορφώσεις είναι αυτή του «λουτήρα» και αυτή του «ανακλίντρου»:
Φυσικές ιδιότητες
Το χημικά καθαρό κυκλοεπτάνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο ελαιώδες υγρό, με ήπια αρωματική οσμή. Η κανονική θερμοκρασία βρασμού του 119 °C. Σύμφωνα με τη συνάρτηση Αντοΐν-Γκλέιχουνγκ, η συνάρτηση τάσης ατμών του αντιστοιχεί στον ακόλουθο μαθηματικό τύπο: όπου P πίεση σε μπαρ (bar), T απόλυτη θερμοκρασία (σε K), A = 3,97710, Β = 1330,402, C = 56,946. Ο τύπος ισχύει για θερμοκρασιακό εύρος 341,3-432,2 K.
Χημικές ιδιότητες
Οι πιο αξιοσημείωτες χημικές ιδιότητες του κυκλοεπτανίου είναι οι ακόλουθες:
1. Το κυκλοεπτάνιο μπορεί να ισομεριστεί θερμικά σε μεθυλοκυκλοεξάνιο, παρουσία χλωριούχου αργιλίου (AlCl3): χωρίς-πλαίσιο|350x350εσ 2. Η λειτουργικότητα του κυκλοεπτανίου μπορεί να επιτευχθεί μετά από χλωρίωση με N-χλωροσουκινιμίδιο: χωρίς-πλαίσιο|350x350εσ
Εφαρμογές
Χρησιμοποιείται ως μη πολικός διαλύτης από τη χημική βιομηχανία, καθώς και ως ενδιάμεση ένωση για την παραγωγή χημικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων και φαρμακευτικών.
Ασφάλεια
Η ένωση είναι εύφλεκτη και οι ατμοί της σχηματίζουν εύφλεκτα μείγματα με τον αέρα. Η ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης της ένωσης ανέρχεται σε 6° C, Το ελάχιστο όριο αναφλεξιμότητας είναι 1,1% κατ' όγκο.
Οι ατμοί κυκλοεπτανίου ερεθίζουν τα μάτια και μπορεί να προκαλέσουν δύσπνοια, αν εισπνευθούν σε μεγάλη ποσότητα.
Περιοχή Ιράμπα
Η Περιοχή Ιράμπα (Αγγλικά: Iramba District, Σουαχίλι: Wilaya ya Iramba), είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Σιμίγιου (Simiyu Region), ανατολικά με την Περιοχή Μκαλάμα (Mkalama District), νότια με την Περιοχή Ικούνγκι (Ikungi District) και δυτικά με την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region). Η διοικητική της έδρα είναι στην πόλη Σελούι (Shelui)
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Ιράμπα (Iramba District), ήταν 236.282 άτομα.
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Ιράμπα (Iramba District), ήταν 368.131 άτομα.
Γλώσσα
Οι ιθαγενείς της περιοχής Ιράμπα ονομάζονται Ουανυιράμπα (Wanyiramba) [πληθ., ενικός: Μνυιράμπα (Mnyiramba)]. Η μητρική τους γλώσσα ονομάζεται Κινυιράμπα (Kinyiramba), αν και η πλειοψηφία δύναται να ομιλήσει και την Σουαχίλι.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Από το 2012, η Περιοχή Ιράμπα (Iramba District), διαιρείται διοικητικά σε 17 Τμήματα.
Μεικτά Τμήματα
• 4
Αγροτικά Τμήματα
• 4
Τμήματα του 2002
Η Περιοχή Ιράμπα (Iramba District), διαιρείται διοικητικά σε 34 Τμήματα: • 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σινγκίντα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
League of Legends
Το League of Legends (συντομογραφία: LoL) είναι free to play διαδικτυακό βιντεοπαιχνίδι μάχης αρένας πολλαπλών παικτών για Microsoft Windows και macOS που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την εταιρεία Riot Games το 2009. Στο παιχνίδι τον Νοέμβριο του 2011 ήταν εγγεγραμμένοι περισσότεροι από 32 εκατομμύρια παίκτες σε όλο τον κόσμο.
Τρόπoς παιχνιδιού
Οι παίκτες διαμορφώνονται σε 2 ομάδες, πέντε Πρωταθλητών σε κάθε ομάδα. Από τον Ιανουάριο του 2020 υπάρχουν 148 διαφορετικοί ήρωες τους οποίους μπορείς να επιλέξεις, με τελευταιο τον ήρωα Σεττ. Κάθε ομάδα ξεκινά σε δύο αντίθετες πλευρές του χάρτη σε μια περιοχή που ονομάζεται "πηγή", κοντά σε αυτό που ονομάζεται "Nexus". Ένας αγώνας κερδίζεται όταν είτε το Nexus καταστραφεί είτε η αντίπαλη ομάδα παραδοθεί. Για να καταστραφεί ένα Nexus, κάθε ομάδα πρέπει να λειτουργεί μέσα από μια σειρά πύργων που ονομάζονται "Turret". Οι Turret συχνά τοποθετούνται κατά μήκος μιας διαδρομής σε κάθε βάση δεδομένων που αναφέρεται ως "Lane". Στην πορεία, κάθε παίκτης κερδίζει επίπεδα, από τη θανάτωση άλλων πρωταθλητών της αντίπαλης ομάδας, των "Minions" (μικρά NPCs που συνεχώς αναπαράγονται για να επιτεθούν στην άλλη ομάδα) και νικώντας ουδέτερα τέρατα (μερικά από τα οποία χορηγούν buffs γνωστά ως κορυφές επάνω στο θάνατο). Σκοτώνοντας τους εχθρούς επιτρέπεται στους πρωταθλητές να αγοράσουν στην αγορά "αντικείμενα" με χρυσό για τη βελτίωση των στατιστικών τους. Στο League of Legends, κάθε παίκτης ξεκινά στο επίπεδο 1 στην αρχή του αγώνα και μπορεί να επιτύχει το μέγιστο επίπεδο των 18 επιπέδων, με τον πρωταθλητή τους, και για να επιτύχουν την ισοπέδωση των υπόλοιπων πρωταθλητών έχουν επιστρατευμένες 4 διαφορετικές ειδικές ικανότητες πρωταθλητών.
Τρόποι παιχνιδιού και εδραίωση αγώνων
Το League of Legends είναι ένα session-based παιχνίδι. Η αξιολόγηση των παικτών γίνεται με βάση το μέσο όρο βαθμολογίας επιπέδου (level) κάθε επιμέρους παίκτη και σύμφωνα με αυτό το επίπεδο βρίσκονται αυτόματα παίκτες σχεδόν ή ακριβώς στο ίδιο επίπεδο με τον κάθε παίκτη. Το παιχνίδι μπορεί σήμερα να παιχτεί με πέντε διαφορετικούς τρόπους: Tutorial, Custom, Co-Op vs. AI, Normal και Ranked.
Οι παίκτες έχουν την δυνατότητα να διαλέξουν τον χαρακτήρα που επιθυμούν πριν ξεκινήσει το παιχνίδι. Οι χαρακτήρες διαφοροποιούνται σε: Marksman (Σκοπευτής), Mage(Μάγος), Tank(Υπερασπιστής), Off-Tank, Support(Βοηθός), Assassin(Δολοφόνος), Fighter(Πολεμιστής), Ranged, Melee, Junglers κλπ. Μία σωστά δομημένη ομάδα πρέπει να έχει ποικιλία ηρώων. Η νίκη εξαρτάται από την κυριαρχία στο χάρτη μίας ομάδας και τελικά η καταστροφή του αντίπαλου "Nexus" οδηγεί στην νίκη. Μετά το παιχνίδι, οι παίκτες μπορούν να αναφέρουν ένα ή περισσότερους παίκτες για διάφορους λόγους. Αυτές οι αναφορές εξετάζονται από το "Tribunal" που είναι μία επιτροπή αποτελούμενη από παίκτες που ψηφίζουν εάν ο κατηγορούμενος είναι ένοχος ή αθώος. Σε περίπτωση ενοχής, ο παίκτης δεν μπορεί να μπει στον λογαριασμό του για μερικές μέρες/μήνες/χρόνια ως τιμωρία. Αυτοί που συμμετάσχουν στο "Tribunal" λαμβάνουν ένα μικρό ποσό IP εάν η απόφαση τους ήταν σωστή ενώ δεν λαμβάνουν τίποτα εάν ήταν λανθασμένη.
Πρόσφατα προστέθηκαν στο παιχνίδι τα Honors, το οποίο είναι ένα σύστημα ψήφων για την συνεισφορά σου στο παιχνίδι. Μετά το τέλος του παιχνιδιού, οι σύμμαχοι μπορούν να δώσουν βαθμούς τιμής, όπως "Φιλικός", "Βοηθητικός" και "Καλός Συνεργάτης" ενώ οι αντίπαλοι μπορούν να τιμήσουν ο ένας τον άλλο ως "Έντιμος Αντίπαλος". Επιπλέον στα ranked games αναλόγως τις νίκες που έχει ένας παίκτης ανήκει και στην κατάλληλη βαθμίδα (Divison : Bronze,Silver,Gold,Platinum,Diamond,Master και Challenger (επαγγελματίες) . Επιπλέον η κάθε βαθμίδα έχει και 5 <<επίπεδα>>, π.χ Silver IV η Bronze I.Παλαιά Ο τρόπος κατάταξης ήταν ένα σκορ που ονομαζόταν "elo" το σημερινό  challenger ορίζεται περίπου στο "2000 elo".Πρώτος έλληνας challenger ο Χριστόφορος "D.D. Warrior lady" Κλειώτης.
Χάρτες & Game Modes
Το League of Legends αποτελείται από χάρτες, με διαφορετικό θέμα παιχνιδιού ή με μικρές διαφορές και game modes.
Το Φαράγγι Των Επικαλεστών είναι ο πιο συνηθισμένος χάρτης. Αποτελείται από 3 Lanes (Λωρίδες) και μια ζούγκλα με φωλιές πολλών τεράτων, επικών ή μη. Κάθε λωρίδα έχει 3 Towers ή Turrets (Πύργους) και δύο μεγάλους που προστατεύουν το Νέξους.
Μπλέ Πλευρά
Ως θέμα η μπλε πλευρά έχει τους Paladins (Ιππότες). Κάθε πύργος έχει ένα μεγάλο "σφυρί" με ένα μπλε πετράδι και τα Inhibitors (Ινχίμπιτορ) τα οποία έχουν ένα κυανό διαμάντι με αλυσίδες. Τα σχήματα είναι πιο τετραγωνισμένα,κάνοντάς το ένα ακόμη χαρακτηριστικό της.
Το θέμα της κόκκινης πλευράς είναι οι Mages (Μάγοι). Τα σχήματα είναι πιο τριγωνικά και μυτερά στην άλλη ομάδα. Η κόκκινοι πύργοι έχουν διαμάντι με σχήμα ρόμβου. Αντίθετα με τους αντιπάλους, τα Inhibitor δεν έχουν αλυσίδες.
Τέρατα
Το επικό τέρας είναι ο Baron (Βαρόνος) και ο Dragon (Δράκος) δύο πολύ καλοσχεδιασμένα και σημαντικά τέρατα στο παιχνίδι. Επίσης τα τέρατα της ζούγκλας τα οποία σου προσφέρουν ενισχύσεις την μπλε και την κόκκινη(επικά τερατα) ή σου προσφέρουν μόνο xp και gold τα απλά τέρατα όπως το (frog,τα golems,τα raptors κ.τ.λ)
Μετά έρχεται το Δάσος Της Σύγχυσης στο οποίο υπάρχουν 2 λωρίδες και η ζούγκλα. Σε αυτόν τον χάρτη οι ομάδες αποτελούνται από 3 άτομα και σκοπός είναι πάλι η καταστροφή του αντιπάλου Νέξους μετά την καταστροφή των Πύργων. Η ζούγκλα δεν έχει Βαρόνο ή Δράκο μα μία επική αράχνη ονόματι Βάιλμο. Είναι διαθέσιμο στους παίκτες για μία εβδομάδα κάθε χρόνο μετά την πρώτη Απριλίου. Δεν χρησιμοποιείται mana σε αυτό το Game Mode.Όλα τα "abilities" έχουν 80% "cooldown reduction"
Στο Έξακιλ συμμετέχουν 6 παίκτες σε κάθε ομάδα και είναι διαθέσιμο στο Halloween. Το Hexakill έχουν γνωρίσει δυο χάρτες το Φαράγγι των Επικαλεστών και το Δάσος της Σύγχυσης.'Ομως αυτό το game mode καταργήθηκε λόγο υπερφόρτωσης των servers. Οι παίκτες ψηφίζουν για τον Πρωταθλητή/Ήρωα που θα παίξουν όλοι μαζί και παίζεται στο Φαράγγι των Επικαλεστών και στην Μαινόμενη Άβυσσο. Τέλος η Σουρίμα που έφερε και την άφιξη του πρωταθλητή Αζίρ στο παιχνίδι είναι ένα mode στο οποίο οι παίκτες παίζουν σε έναν χάρτη όμοιο της Κρυστάλλινης Ουλής και σκοπός είναι να γίνεις ο Πεφωτισμένος παίρνοντας το buff από το boss που βρίσκεται στο κέντρο του χάρτη και σου δίνει διάφορες Έξτρα δυνάμεις μέχρι να σε σκοτώσουν οι αντίπαλοι.
Το καλοκαίρι του 2015 με το event Μπιλτζγουότερ: Πύρινη Παλίρροια η Riot Games δημιούργησε ένα χάρτη για να ζωντανέψει το Μπλίτζγουότερ στο παιχνίδι. Επίσης επαναφέρθηκε το καλοκαίρι του 2018 για μικρο χρονικό διάστημα για να γίνουν κάποιες βασικές αλλαγές στο ARAM και για τον εορτασμό της ανακοίνωσης του ήρωα Πάικ, ο δολοφόνος του ματωμένου λιμανιού.
Υποσημειώσεις
<references group="σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MOBA Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πολλαπλών παικτών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Νικητές BAFTA (βιντεοπαιχνίδια)
Οδός Τριών Ναυάρχων (Πάτρα)
Η Τριών Ναυάρχων είναι δρόμος και πλατεία στην κεντρική Πάτρα. Το μεγαλύτερο μέρος της είναι πεζοδρομημένο. Εκτείνεται από την Λεωφόρο Όθωνος-Αμαλίας, παραλιακά της Πάτρας, έως την Οδό Αθανασίου Διάκου και τις εκεί Σκάλες που οδηγούν στην περιοχή της πλατείας των Υψηλών Αλωνίων.
Επί του πεζόδρομου και της οδού βρίσκονται πολλά καταστήματα όπως εστιατόρια, ψητοπωλεία, μπυραρίες, πιτσαρίες, καφετέριες κ.α. ενώ χαρακτηριστικό στοιχείο είναι τα συντριβάνια και κυρίως οι κατά μήκος πολλές νερατζιές που δίνουν ιδιαίτερη όψη σε όλη την περιοχή ως γραμμικό πάρκο. αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ| Οι σκάλες της Τριών Ναυάρχων Ονομάστηκε από τους ναυάρχους Κόδριγκτον, Δεριγνύ και Χέιδεν των βρετανικών, γαλλικών και ρωσικών στόλων που παρενέβησαν υπέρ της Ελλάδας στη Μάχη του Ναυαρίνου. Ο Δήμος Πατρέων ήθελε αρχικά να φιλοτεχνήσει τις προτομές των τριών ναυάρχων των Μεγάλων Δυνάμεων. Παραταύτα, στη διασταύρωση της οδού με την οδό Αγίου Ανδρέου, βρίσκεται μνημείο (αναθηματική λευκή μαρμάρινη στήλη) αφιερωμένο στους ναυάρχους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Κωνσταντίνο Κανάρη, Ανδρέα Μιαούλη και Γεώργιο Σαχτούρη με μπρούτζινες και ανάγλυφες τις προσωπογραφίες τους. Το μνημείο τοποθετήθηκε το 1971 και η μπρούτζινη επιφάνειά του με τις προσωπογραφίες είναι δημιουργίας του χαράκτη Ι. Δρακόπουλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Πάτρας
Καστέλου Μπράνκου (πόλη)
Το Καστέλου Μπράνκου (πορτογ. Castelo Branco, δηλαδή «λευκό κάστρο») είναι πόλη και δήμος της κεντρικής Πορτογαλίας, αλλά και έδρα ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2021) η πόλη έχει πληθυσμό 34.471 κατοίκους, ενώ ο δήμος 52.291 κατοίκους. Ο δήμος υποδιαιρείται σε 19 freguesias και έχει έκταση 1.438,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που τον καθιστά τον τρίτο μεγαλύτερο σε έκταση δήμο σε ολόκληρη την Πορτογαλία.
Ο δήμος συνορεύει στα βόρεια με τον Δήμο Φουντάου, στα ανατολικά με τον Δήμο Ιδάνια-α-Νόβα, στα νότια με την Ισπανία, στα νοτιοδυτικά με τον Δήμο Βίλα Βέλια ντε Ροδάου και στα δυτικά από τους Δήμους Προυένσα Νόβα και Ολέιρους.
Ιστορία
Η πόλη πήρε την ονομασία της από το προϋπάρχον κάστρο ή οχυρωμένο οικισμό της ρωμαϊκής εποχής που ονομαζόταν Castra Leuca και βρισκόταν στην κορυφή του λόφου Κολίνα ντα Καρντόζα. Ο οικισμός επεκτάθηκε στις πλαγιές αυτού του λόφου.
Το 1510 παραχωρήθηκε εκ νέου αυτονομία στον οικισμό από τον βασιλέα Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και το 1642 ο οικισμός απέκτησε τον τίτλο της πόλεως, ως Vila de Castelo Branco.
Τον Ιούνιο του 1771 το Καστέλου Μπράνκου έγινε έδρα Ρωμαιοκαθολικού επισκόπου μέχρι το 1881, οπότε αυτή συγχωνεύθηκε δίνοντας τη σημερινή Επισκοπή Πορταλέγκρε. Το 1858 άνοιξε μια τηλεγραφική γραμμή ανάμεσα στο Αμπράντες και το Καστέλου Μπράνκου, ενώ δύο χρόνια αργότερα η πόλη απέκτησε τον πρώτο της δημοτικό φωτισμό. Το 1959 η πόλη έγινε πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού.
Δημοτικά διαμερίσματα
Διοικητικώς ο Δήμος του Καστέλου Μπράνκου υποδιαιρείται σε 19 freguesias (δημοτικά διαμερίσματα ή «πολιτικές ενορίες»), τις εξής:
Αξιοθέατα
Το σημαντικότερο αξιοθέατο στη μικρή αυτή πόλη είναι ο Κήπος του Επισκοπικού Μεγάρου (Jardim do Paço Episcopal). Είναι ένας από τους ομορφότερους μπαρόκ κήπους σε όλη την Πορτογαλία και σε αυτόν βρίσκονται αγάλματα αλληγοριών, βασιλέων και ζωδίων, διατεταγμένα γύρω από λιμνούλες, αναβαθμίδες και κλιμακοστάσια.
Αξιοσημείωτα πρόσωπα από την πόλη
thumb|155px|Αντόνιου Ραμάλιου Εάνες, Πρόεδρος της Πορτογαλίας Με χρονολογική σειρά γεννήσεως:
Ο Ιππότης της Ασφάλτου
right|thumb|Το πρωταγωνιστικό όχημα (K.I.T.T.) Ο Ιππότης της Ασφάλτου (Knight Rider) ήταν περιπετειώδης τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας του Glen Albert Larson, που προβλήθηκε από το δίκτυο NBC στις ΗΠΑ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1982 έως τις 4 Απριλίου 1986, με κεντρικό πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Ντέιβιντ Χέισελχοφ στο ρόλο του Michael Knight, ενός ειδικού πράκτορα καταπολέμησης του εγκλήματος.
Ως βασικό του όπλο, ο κύριος χαρακτήρας είχε στη διάθεσή του ένα εξελιγμένης τεχνολογίας ταχύτατο σπορ αυτοκίνητο υπό την κωδική ονομασία «K.I.T.T.» (αρκτικόλεξο, από τα αρχικά «Knight Industries Two Thousand»), το οποίο διέθετε ηλεκτρονικό εγκέφαλο (τεχνητή νοημοσύνη) και μπορούσε να επικοινωνεί (τη φωνή του, υποδυόταν ο William Daniels), μέσω ειδικής συσκευής με τον οδηγό του, λαμβάνοντας, ενίοτε, αυτόνομες πρωτοβουλίες δράσης. Στην ηγετική ομάδα ανήκε ο επικεφαλής της μυστικής οργάνωσης, Devon Miles (το ρόλο ερμήνευε ο Edward Mulhare), καθώς και η όμορφη βοηθός του, Bonnie Barstow (Patricia McPherson).
Η σειρά γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παγκοσμίως, σύντομα προβλήθηκε και στην Ελλάδα ξεκινώντας από το 1984, ενώ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και αποδόθηκε και σε μορφή κόμικς.
Παραπομπές
Ασφαλτου Ιπποτης Ασφαλτου Ιπποτης
Φιλόξενος ο Κυθήριος
Ο Φιλόξενος ο Κυθήριος ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, γνωστός για τους διθυράμβους που έγραψε τον 5ο με 4ο π.Χ. αιώνα.
Βιογραφία
Ο Φιλόξενος γεννήθηκε το 435 π.Χ. στα Κύθηρα και πέθανε στην Έφεσο το 380 - 379 π.Χ., σύμφωνα με το "Πάριο Χρονικό". Ενώ ήταν ακόμα σε νεαρά ηλικία αιχμαλωτίστηκε και έγινε δούλος. Πουλήθηκε αρχικά σε κάποιον Σπαρτιάτη ονομαζόμενο Αγεσύλος και στη συνέχεια στον ποιητή Μελανιππίδη, ο οποίος τελικά τον απελευθέρωσε και του δίδαξε ποίηση και μουσική. Ο Φιλόξενος έζησε για ένα διάστημα στη Σικελία και στην αυλή του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του πρεσβύτερου, ο οποίος ασχολείτο με την ποίηση. Οι επικρίσεις του όμως για τα δραματικά έργα του Διονυσίου τον εξόργισαν τόσο ώστε να τον οδηγήσει σε λατομείο. Κάποιοι άλλοι ιστορικοί αιτιολογούν την απόφαση αυτή στις σχέσεις που είχε ο Φιλόξενος με την ερωμένη του Διονυσίου Γαλάτεια. Τελικά, ο Φιλόξενος απελευθερώθηκε, κατέφυγε στον Τάραντα, εν συνεχεία στην Κόρινθο και από εκεί στην Έφεσο.
Υπάρχουν αρκετές αναφορές γύρω από τον Φιλόξενο. Ο κωμικός ποιητής Αντιφάνης, στην κωμωδία του "Τριταγωνιστής", λέει γι΄ αυτόν: "Θεός εν ανθρώποις ήν εκείνος, ειδώς την αληθώς μουσικήν - ήταν ένας θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, γιατί γνώρισε την αληθινή μουσική". Σύμφωνα με τον Πλούταρχο διθύραμβοι του Φιλόξενου, μαζί με άλλα έργα, στάλθηκαν από τον Άρπαλο, παιδικό φίλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα Σούσα για να εκτελεστούν στις γιορτές των γάμων του. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει (Δ', 6, 36) ότι κάποτε ο Φιλόξενος ακούγοντας μερικούς κτίστες να τραγουδούν παράτονα κάποιες από τις μελωδίες του άρχισε να γκρεμίζει τις πλίθες με τις οποίες αυτοί έκτιζαν, λέγοντας τους ότι όπως εσείς καταστρέφετε τα έργα μου, έτσι και εγώ καταστρέφω τα δικά σας".
Εργογραφία
Ο Φιλόξενος, σύμφωνα με το λεξικό Σούδα, έγραψε 24 διθυράμβους και ο Πλούταρχος στο έργο του "Περί μουσικής" (1141C, 1142C, 30-31) τον μνημονεύει, μαζί με τον Τιμόθεο, ως σημαντικό και καινοτόμο δημιουργό, αν και από άλλους επικρίθηκαν για αυτές τους τις καινοτομίες. Το πιο γνωστό και αρτιότερα σωζόμενο έργο του ήταν ο "Κύκλωψ" ενώ αναφέρονται ακόμα ο "Υμέναιος", "Γενεαλογία των Αιακιδών μελικώς" και το ''"Δείπνον". Το έργο "Κύκλωψ" ή "Πολύφημος και Γαλάτεια"'' έχει σαν θέμα του τον έρωτα του Κύκλωπα Πολύφημου προς τη Γαλάτεια και πρέπει να γράφτηκε όταν ο Φιλόξενος ζούσε στη Σικελία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Εθνοτικές ομάδες στην Αλγερία
Οι εθνοτικές ομάδες στην Αλγερία περιλαμβάνουν Άραβες, Βερβέρους και Ευρωπαίους.
Βερβέροι
Οι Βερβέροι αποτελούν τον αυτόχθονο πληθυσμό της Αλγερίας. Ξεκινώντας με το βασίλειο της Νουμιδίας μέχρι το Μεσαίωνα, οι Βερβέροι είχαν εκτενείς ιστορικές σχέσεις τόσο με τους Ρωμαίους όσο και με τους Φοίνικες, που τελικά έχτισαν την Καρχηδόνα στη γη τους. Μερικώς εκρωμαϊσμένοι και εκχριστιανισμένοι κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι Βερβέροι και οι περιοχές τους εξισλαμίστηκαν τον 7ο αιώνα με την επέκταση της Αυτοκρατορίας των Ομαγιαδών της Συρίας. Προηγούμενες ρωμαιο-βερβερικές πόλεις άρχισαν σταδιακά να γίνονται αραβο-βερβερικές, με την ανάπτυξη εκεί του αραβοϊσλαμικού πολιτισμού. Η αραβοποίηση θεωρήθηκε ως ένα μικρό φαινόμενο, κυρίως λόγω των πολιτιστικών και οικονομικών ανταλλαγών μεταξύ του νέου Μαγκρέμπ και του παλαιού Μασρέκ του αραβικού κόσμου μέχρι τον 12ο αιώνα. Με την εισβολή της φυλής των Βεδουίνων Μπανού Χιλάλ επεκτάθηκε η πολιτισμική επιρροή των Αράβων στις εσωτερικές περιοχές. Μέσα σε λίγους αιώνες, η γλωσσική αραβοποίηση του Μαγκρέμπ έγινε πολύ πιο σημαντική και κυρίαρχη.
Οι βερβερόφωνοι Αλγερινοί χωρίζονται σε πολλές υποομάδες. Οι Καβύλοι, φυλή αγροτικής ενασχόλησης, ζουν στο συμπαγές ορεινό τμήμα του βόρειου τμήματος της χώρας μεταξύ Αλγερίου και Κωνσταντίνης. Οι Σαουίγια ζει στα Όρη Ωρές της βορειοανατολικής χώρας. Οι φυλές Τσενούα και διάφορες παρόμοιες ομάδες των Ζενάτα κατοικούν σε μια πολύ μεγάλη περιοχή από την κεντρική έως τη δυτική Αλγερία. Οι Μοζαβίτες καταλαμβάνουν αγροτικές περιοχές στην όαση Μζαμπ. Φυλές της ερήμου περιλαμβάνουν τους Τουαρέγκ και τους Τουάτ.
Παραπομπέ
Κατηγορία:Αλγερία Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Βόρεια Αφρική
Περιφέρεια Σινγκίντα
Η Περιφέρεια Σινγκίντα (αγγλικά: Singida Region, σουαχίλι: Mkoa wa Singida), είναι μία από τις 30 περιφέρειες της Τανζανίας. Η περιφερειακή πρωτεύουσά της είναι ο δήμος Σινγκίντα. Η περιφέρεια συνορεύει, στα Βόρεια με τις Περιφέρειες Σινυάνγκα (Shinyanga Region), Σιμίγιου (Simiyu Region) και Αρούσα (Arusha Region), στα Βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region), στα Ανατολικά με την Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region), στα Νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region), στα Νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) και Δυτικά με την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region). Είναι μία από τις φτωχότερες περιφέρειες στην Τανζανία.
Είναι προσβάσιμη από την Αρούσα (Arusha) μέσω Μπαμπάτι (Babati) και Κάτες (Katesh) στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region)· Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam), Ιρίνγκα (Iringa) και Μπέυα (Mbeya) μέσω Ντοντόμα (Dodoma) και Ταμπόρα (Tabora), Σινυάνγκα (Shinyanga) και Μουάνζα (Mwanza) μέσω Νζέγκα (Nzega) στην Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region). Αν και δεν είναι όλοι οι δρόμοι βατοί καθ'όλο το χρόνο, αναμένεται όμως να είναι στο εγγύς μέλλον, όταν θα ασφαλτοστρωθούν οι συνδέσεις με την Αρούσα (Arusha), Ντοντόμα (Dodoma) και Μπέυα (Mbeya). Άλλως, η σύνδεση με τη Σινυάνγκα (Shinyanga), Μουάνζα (Mwanza) και Ταμπόρα (Tabora) μέσω Νζέγκα (Nzega) είναι βατή όλο το χρόνο.
Γεωγραφική Θέση
Η Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), βρίσκεται κάτω από τον ισημερινό, ανάμεσα στα γεωγραφικά πλάτη 3052' και 7034' και στα γεωγραφικά μήκη μεταξύ 33027' και 350 26' ανατολικά του Greenwich. Από το βορρά, συνορεύει με τις Περιφέρειες Σινυάνγκα (Shinyanga Region), Σιμίγιου (Simiyu Region) και Αρούσα (Arusha Region), στα Βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region), στα Ανατολικά με την Περιφέρεια Ντοντόμα (Dodoma Region). Στα Νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region), στα Νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) και Δυτικά με την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region).
Η Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), έχει συνολική επιφάνεια των 49.438 τ.χλμ., από τα οποία τα 95,5 τ.χλμ. ή το 0,19%, καλύπτεται από τα υδάτινα σώματα των Λιμνών Εϋάσι, (Lake Eyasi) Κιτανγκίρι (Lake Kitangiri), Σινγκιντάνι (Lake Singidani), Κιντάι (Lake Kindai) και Λίμνης Μπαλενγκίντα (Lake Balengida). Τα υπόλοιπα 49.342,5 τ.χλμ. είναι εδαφική έκταση. Η Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), δεν θεωρείται ούτε μικρή αλλά, ούτε και μεγάλη. Είναι η 13η σε μέγεθος και καταλαμβάνει περίπου το 5,6% της ηπειρωτικής Τανζανίας η οποία έχει συνολική έκταση 881.289 τ.χλμ.
Κλίμα
Αναφορικά με το κλίμα, υπάρχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά τα οποία είναι η θερμοκρασία και οι βροχοπτώσεις. Η περιφέρεια αποτελεί τμήμα της ημι-άγονης κεντρικής ζώνη της Τανζανίας, η οποία αντιμετωπίζει χαμηλές βροχοπτώσεις και σύντομες εποχές βροχών, οι οποίες συχνά είναι ακανόνιστες, με μια ανά τέσσερα έτη, αρκετά εκτεταμένη ξηρασία.Η συνολική ετήσια βροχόπτωση, κυμαίνεται από 500 mm έως 800 mm, με υψηλή γεωγραφική, εποχιακή και ετήσια διακύμανση. Υπάρχουν δύο αρκετά καλά καθορισμένες εποχές, η σύντομη περίοδος των βροχών κατά τους μήνες Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο ή μερικές φορές και Απρίλιο και η μακρά ξηρή περίοδος από τον Απρίλιο έως το Νοέμβριο.
Οι πιο υγρές περιοχές στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), είναι κατά μήκος του γκρεμού πλησίον του Κιομπόι (Kiomboi) στην Περιοχή Ιράμπα (Iramba District) και στα νότιο-δυτικά της Περιοχής Μανυόνι (Manyoni District) πλησίον της Ρούνγκουα (Rungwa), όπου η μακροπρόθεσμη μέση ετήσια βροχόπτωση υπερβαίνει τα 800 mm. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται μεταξύ 600 mm έως 800 mm πάνω από μεγάλες εκτάσεις των περιοχών Ιράμπα (Iramba District) και Σινγκίντα (Singida District). Στην ανατολική πλευρά της Περιοχής Μανυόνι (Manyoni District) πλησίον του Βάλτου Μπάχι (Bahi Swamp) και την κατάπτωση της Κοιλάδας του Ρήγματος (Rift Valley) των διαιρέσεων Μγκόρι (Mgori) και Σελούι (Shelui), βρίσκονται στις ξηρότερες περιοχές στην περιφέρεια, όπου η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι μικρότερη από 550 mm. Η μέση ετήσια περιφερειακή βροχόπτωση είναι 700 mm.
Οι θερμοκρασίες στην περιοχή ποικίλουν ανάλογα με το υψόμετρο, αλλά γενικά κυμαίνονται από 15 °C τον Ιούλιο, έως 30 °C κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου. Επιπλέον, οι θερμοκρασιακές διαφορές παρατηρούνται μεταξύ ημέρας και νύχτας και μπορεί να είναι πολύ υψηλές, με τα καυτά απογεύματα να φτάνουν έως τους 35 °C και τις ψυχρές νύχτες να πηγαίνουν κάτω από τους 10 °C.
Οι άνεμοι, ακολουθούν το μοτίβο των μουσώνων που είναι βορειοανατολικοί κατά τους μήνες Νοέμβριο έως Μάρτιο και νοτιοανατολικοί για το υπόλοιπο του έτους (ξηρή περίοδος). Από το Μάιο έως τον Οκτώβριο, οι άνεμοι είναι συνήθως ξηροί και συμβάλλουν στην ημι-ξηρασία της περιοχής. Το γεγονός ότι οι μέγιστες ταχύτητες ανέμου συμπίπτουν με την περίοδο της μεγαλύτερης έλλειψης ύδατος, υπογραμμίζει τις κλιματικές επιπτώσεις αυτών των ανέμων, επί των απωλειών στην υγρασία και ως εκ τούτου στην ερημοποίηση.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με Εθνική Απογραφή του 2002 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), ήταν 1.090.758 άτομα.
Σύμφωνα με Εθνική Απογραφή του 2012 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region), ήταν 1.370.637 άτομα.
Περιοχές
Η Περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε έξι Περιοχές (σημείωση: οι περιφέρειες άλλαξαν μεταξύ των απογραφών του 2002 και του 2012, έτσι ώστε τα στοιχεία δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα):
Πόλη
thumb|400px|left|Η Bibi Nyamwagele. Στη πόλη Σινγκίντα (δηλαδή στο Δημοτικό διαμέρισμα Σινγκίντα) (Singida Urban District) και στην Αγροτική Περιοχή Σινγκίντα (Singida Rural District), η κύρια φυλή είναι η Νυατούρου (Nyaturu). Η πόλη επίσης, στεγάζει μετανάστες από διάφορα μέρη της Τανζανίας. Η Περιοχή Ιράμπα (Iramba district), κατοικείται από την φυλή Νυϊράμπα (Nyiramba) και η Περιοχή Μανυόνι (Manyoni district), από την φυλή Γκόγκο (Gogo) και ορισμένους από την φυλή Νυατούρου (Nyaturu).
Μεταφορές
Από το 2012, ένας νέος ασφαλτοστρωμένος δρόμος έχει κατασκευαστεί (ολοκληρώθηκε) μεταξύ της Σινγκίντα (Singida) και της Ντοντόμα (Dodoma). Υπάρχει επίσης ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος, που κατασκευάστηκε μεταξύ της Σινγκίντα (Singida) και της Μουάνζα (Mwanza).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σινγκιντα
Εγκυκλοπαίδεια της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Ο δημιουργός της Εγκυκλοπαίδειας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας είναι η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, και ο εκδότης είναι το Ινστιτούτο για τα σχολικά εγχειρίδια και τους διδακτικούς πόρους της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στο Ανατολικό Σεράγεβο. Η επιτροπή επεξεργασίας της Εγκυκλοπαίδειας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας διορίστηκε από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σρπσκα σχετικά με την πρόταση που υπέβαλε η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της ΣΔ Βοσνίας. Τα κονδύλια για τη δημιουργία της εγκυκλοπαίδειας δόθηκαν από το Υπουργείο Επιστημών και Τεχνολογίας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, που σημαίνει ότι η εγκυκλοπαίδεια χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας από τον προϋπολογισμό της. Ο Πρόεδρος του Συντακτικού Συμβουλίου είναι ο πρώην Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Ράικο Κουζμάνοβιτς. Το συντακτικό συμβούλιο αποτελείται από 28 επαγγελματικές συντάκτες, περισσότερους από 150 επιστημονικούς συντάκτες από τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και αλλού, καθώς και από εκδηλώσεις που διοργανώνονται σε επίπεδο πόλεων και δήμων της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Ιστορία
Ο νόμος για την εγκυκλοπαίδεια της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας ψηφίστηκε στη εθνοσυνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίαςυπό τον αριθμό 01-778 / 07 στις 3 Μαΐου 2007. Το 2007, η κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας διόρισε συντακτική επιτροπή υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Σαντζάκι του Όρους του Λιβάνου
Το σαντζάκι του Όρους του Λιβάνου (τουρκικά: Cebel-i Lübnan Sancağı), γνωστό και ως μουτεσαριφλίκι του Όρους του Λιβάνου (αραβικά: متصرفية جبل لبنان, αγγλικά: Mount Lebanon Mutasarrifate)  ήταν μια από τις υποδιαιρέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τη μεταρρύθμιση του Τανζιμάτ. Μετά το 1861 υπήρχε ένα αυτόνομο Όρος του Λιβάνου με χριστιανό μουτεσαρίφη, το οποίο είχε δημιουργηθεί ως πατρίδα των Μαρωνιτών υπό την ευρωπαϊκή διπλωματική πίεση μετά τις σφαγές του 1860.
Υπόβαθρο
Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να παρακμάζει, η διοικητική δομή βρισκόταν υπό πίεση. Μετά από συνεχείς εχθροπραξίες και μάχες μεταξύ Μαρωνιτών και Δρούζων, οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών δυνάμεων πρότειναν στον σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ να χωριστεί το Λίβανο σε τμήματα Χριστιανών και Δρούζων. Η Υψηλή Πύλη τελικά αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα σχέδιά της για την άμεση κυριαρχία του Λιβάνου και στις 7 Δεκεμβρίου 1842 ο σουλτάνος ​​ενέκρινε την πρόταση του πρίγκιπα Μέττερνιχ και ζήτησε από τον Ασαντ Πασά, τον κυβερνήτη (βαλή) της Βηρυτού να χωρίσει το Όρος Λίβανος σε δύο περιοχές: μια βόρεια περιοχή με διοικητή Χριστιανό καϊμακάμη και μια νότια περιοχή με διοικητή Δρούζο καϊμακάμη, και οι δύο εκλέγονται μεταξύ των φυλετικών ηγετών. Και οι δύο αξιωματούχοι έπρεπε να δίνουν αναφορά στον κυβερνήτη της Σιδώνας, ο οποίος κατοικούσε στη Βηρυτό.
Εμφύλιος πόλεμος 1860
Στις 22 Μαΐου 1860, μια μικρή ομάδα Μαρωνιτών άνοιξε πυρ προς μια ομάδα Δρούζων στην είσοδο της Βηρυτού, σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας δύο. Αυτό προκάλεσε ένα χείμαρρο βίας που σάρωσε το Λίβανο. Σε μόλις τρεις ημέρες, από τις 29 έως τις 31 Μαΐου, 60 χωριά καταστράφηκαν κοντά στη Βηρυτό. 33 Χριστιανοί και 48 Δρούζοι σκοτώθηκαν. Μέχρι τον Ιούνιο οι ταραχές είχαν εξαπλωθεί στις «μικτές» γειτονιές του νότιου Λιβάνου και του Αντιλιβάνου, στη Σιδώνα, τη Χασμπάγια, την Ρασγάγια, το Ντέιρ ελ Καμάρ και το Ζαλέ. Οι Δρούζοι αγρότες έκαναν πολιορκία σε καθολικά μοναστήρια και αποστολές, έκαψαν και σκότωσαν τους μοναχούς. Η Γαλλία παρενέβη εξ ονόματος του τοπικού χριστιανικού πληθυσμού και η Μεγάλη Βρετανία εξ ονόματος των Δρούζων μετά τις σφαγές, στις οποίες σκοτώθηκαν πάνω από 10.000 χριστιανοί.
Καθεστώς αυτονομίας
Στις 5 Σεπτεμβρίου 1860 συναντήθηκε μια διεθνής επιτροπή αποτελούμενη από τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Αυστρία, την Πρωσία, τη Ρωσία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, για να διερευνήσει τα αίτια των γεγονότων του 1860 και να συστήσει ένα νέο διοικητικό και δικαστικό σύστημα για το Λίβανο που θα εμπόδιζε την επανάληψη τέτοιων εκδηλώσεων. Στο «Règlement Organique» του 1861, το όρος Λίβανος διαχωρίστηκε αρχικά από τη Συρία και επανενώθηκε με διοικητή μη Λιβανέζο Χριστιανό μουτεσαρίφη (κυβερνήτη) διορισμένο από τον Οθωμανό σουλτάνο, με την έγκριση των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Το όρος Λίβανος έγινε ημιαυτόνομη περιοχή. Το Σεπτέμβριο του 1864, το καθεστώς έγινε μόνιμο. Ο μουτεσαρίφης έπρεπε να επικουρείται από ένα διοικητικό συμβούλιο δώδεκα μελών από τις διάφορες θρησκευτικές κοινότητες του Λιβάνου. Κάθε μία από τις έξι θρησκευτικές ομάδες που κατοικούσαν στο Λίβανο (Μαρωνίτες, Δρούζοι, Σουνίτες, Σιίτες, Ελληνορθόδοξοι και Μελχίτες) εξέλεξαν δύο μέλη στο συμβούλιο. Το συγκεκριμένο καθεστώς διήρκεσε από το 1861 μέχρι το 1918, αν και καταργήθηκε de facto από τον Τζεμάλ Πασά (ένας από τους «Τρεις Πασάδες» της οθωμανικής ηγεσίας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) το 1915, ο οποίος έπειτα διόρισε δικούς του κυβερνήτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Λιβάνου Ορους
Παύλος Μελάς (αποσαφήνιση)
Ο Παύλος Μελάς ήταν Έλληνας αξιωματικός και μακεδονομάχος.
Το ίδιο όνομα φέρουν:
Βιβλιοθήκη της Πολιτείας Κουίνσλαντ
Η Βιβλιοθήκη της Πολιτείας Κουίνσλαντ  (αγγλικά: State Library of Queensland) είναι η δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη για τους κατοίκους της Κουίνσλαντ της Αυστραλίας. Η βιβλιοθήκη διαθέτει σημαντική ποσότητα υλικού πολιτιστικής κληρονομιάς, ερευνητική συλλογή, σημαντική βιβλιοθήκη αναφοράς και συνεργάζεται με άλλες βιβλιοθήκες της Πολιτείας. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο Kurilpa Point, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Κουίνσλαντ στη Νότιο Όχθη του Μπρίσμπεϊν.
Πλαίσιο δημιουργίας
Το 1994, το Συμβούλιο Βιβλιοθήκης της Κουίνσλαντ ανέλαβε την παροχή υπηρεσιών βιβλιοθήκης σε όλους τους κατοίκους της Κουίνσλαντ, συμπεριλαμβανομένου του πληθυσμού των Αβοριγίνων. Η ιδέα πίσω από αυτό το σχέδιο ήταν να αποκατασταθούν οι δεσμοί μεταξύ των διαφορετικών Αβοριγίνων της Κουίνσλαντ και των Στενών Τόρες. Το 2002 ξεκίνησε η λειτουργία των Υπηρεσιών Βιβλιοθήκης για τους αυτόχθονες. Ένας από τους στόχους αυτής της πρωτοβουλίας ήταν η δημιουργία Κέντρων Γνώσης των Αυτοχθόνων (IKCs) για τη διατήρηση της ιστορίας και του πολιτισμού των Αβοριγίνων της περιοχής και την προβολή τους στη βιβλιοθήκη. Τα IKCs βρίσκονται κυρίως στη χερσόνησο του Κέιπ Γιορκ και στα νησιά του Strait. Τα κέντρα αυτά συμβάλλουν, μεταξύ άλλων, στην ανάπτυξη του αλφαβητισμού των Αβοριγίνων, του ψηφιακού αλφαβητισμού μεταξύ άλλων.
IKCs και αυτόχθονες κοινότητες
Μέσω των IKCs, η Πολιτειακή Βιβλιοθήκη της Κουίνσλαντ δίνει τη δυνατότητα στις κοινότητες των Αβοριγίνων να μεταδώσουν και να διατηρήσουν την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Με την παροχή βιβλιοθηκονομικών πόρων και την συμμετοχή των κατοίκων της κοινότητας, τα κέντρα αυτά γίνονται σημαντικά μέσα για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση. Εκτός από τη διατήρηση των προφορικών παραδόσεων και των καλλιτεχνικών δημιουργιών, τα IKC μπορούν να καταστήσουν προσβάσιμους ορισμένους υπολογιστικούς πόρους. Για παράδειγμα, ένα από τα κοινοτικά κέντρα Wujal Wujal προσφέρει στους επισκέπτες του πρόσβαση στο διαδίκτυο με χαμηλό κόστος και παρέχει εκπαίδευση στον ψηφιακό γραμματισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αυστραλία
Ιωδιούχος υφυδράργυρος
Ο Ιωδιούχος υφυδράργυρος ή αλλιώς Ιωδιούχος(Ι) Υδράργυρος είναι μία χημική ένωση του ιωδίου και του υδράργυρου. Ο χημικός τύπος τους είναι Hg2I2. Είναι φωτοευαίσθητο υλικό και αποσυντίθεται εύκολα με υδράργυρο και με Διιωδιούχο υδράργυρο (HgI2).
Σύνθεση
Ο ιωδιούχος υφυδράργυρος μπορεί εύκολα να σχηματιστεί με άμεσο συνδυασμό υδραργύρου και ιωδίου: 2 Hg + I2 → Hg2I2
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενώσεις υδραργύρου Κατηγορία:Ενώσεις ιωδίου
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε
O Αλφόνσος Δ΄, ιταλ. Alfonso IV, (14 Οκτωβρίου 1634 - 16 Ιουλίου 1662 ) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1658-1662).
Σαντζάκι του Καράκ
Το σαντζάκι του Καράκ (τουρκικά: Kerek Sancağı), γνωστό και ως μουτεσαριφλίκι του Καράκ, ήταν οθωμανικό έδαφος με ειδική διοικητική θέση που ιδρύθηκε το 1895 και βρίσκεται στη σύγχρονη Ιορδανία. Η πόλη του Καράκ ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας. Είχε πληθυσμό 72.562 το 1914.
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε
Βιογραφία
Το 1658 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Η υγεία του όμως ήταν αδύνατη: υπέφερε από ποδάγρα και φυματίωση. Νυμφεύτηκε την κόρη του καρδινάλιου Μαζαρέν· ο γάμος έγινε δι' αντιπροσώπου στη Γαλλία, στο ανάκτορο ντε Κομπιέν, όταν η Λάουρα έγινε 16 ετών · τον Αλφόνσο Δ΄ αντιπροσώπευσε ο κόμης του Σουασόν. Έτσι ενδυναμώθηκε η συμμαχία με τη Γαλλία. Το 1659 έληξε ο Γαλλο-Ισπανικός Πόλεμος και η Μόντενα αμείφθηκε για την υποστήριξή της στη Γαλλία με την πόλη Κορέτζο.
Σαντζάκι του Καράκ
Ιστορία
Το Μάιο του 1892, υποβλήθηκε πρόταση για μια περιφερειακή κυβέρνηση με κέντρο το Μαάν (παλαιότερα γνωστό ως σαντζάκι του Μαάν, αραβικά: سنجق معان, το οποίο ιδρύθηκε το 1579 ως τμήμα του εγιαλετίου της Δαμασκού) η οποία εγκρίθηκε τον Αύγουστο. Στα μέσα του 1895, το διοικητικό κέντρο της περιοχής μεταφέρθηκε στο Καράκ, αποτελώντας τη νοτιότερη έκταση της οθωμανικής κυριαρχίας στο βιλαέτι της Συρίας.
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε
Βιογραφία
Ο Αλφόνσος Δ΄, έπειτα από τέσσερα έτη εξουσίας, απεβίωσε το 1662 σε ηλικία 27 ετών και τον διαδέχθηκε ο δύο ετών γιος του Φραγκίσκος Β΄.
Σαντζάκι του Καράκ
Διοικητικές διαιρέσεις
Το σαντζάκι αποτελούνταν από τέσσερις καζάδες:
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε
Οικογένεια
To 1655 νυμφεύτηκε τη Λάουρα Μαρτινότσι, ανιψιά του καρδιναλίου Μαζαρέν και είχε τέκνα:
Σαντζάκι του Καράκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρακ Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας
Αλφόνσος Δ΄ των Έστε
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Σκοτούσσα Λάρισας
Η Σκοτούσσα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Σκοτούσσης, της Δημοτικής Ενότητας Πολυδάμαντα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Σκοτούσσα Λάρισας βρίσκεται σε υψόμετρο 293 μέτρων και έχει πληθυσμό 96 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Κολαξήζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Αυτοκράτορας Χιγκασιγιάμα
Βασιλεία
Ο πρίγκιπας Τομοχίτο ανέβηκε στον θρόνο στις 2 Μαΐου 1687 ως Αυτοκράτορας, όταν ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ του. Το όνομα της εποχής άλλαξε από Τζοκγιό σε Γκενρόκου, για να σηματοδοτήσει αυτό το γεγονός. Ενώ είχε τον πολιτικό τίτλο του Αυτοκράτορα, ήταν κατ' όνομα μόνο, καθώς οι σόγκουν της οικογένειας Τοκουγκάβα έλεγχαν την Ιαπωνία. Αρχικά ο Αυτοκράτορας Ράιγκεν συνέχισε να κυβερνά στο όνομα του Χιγκασιγιάμα ως Μοναστηριακός Αυτοκράτορας, όπως είχε γίνει στην περίοδο Χεϊάν. Ενώ αυτή η κίνηση προκάλεσε προβλήματα προκαλώντας το κυβερνών σογκουνάτο, ο ευγενικός χαρακτήρας του Χιγκασιγιάμα βοήθησε στη βελτίωση των σχέσεων με τους σόγκουν. Αυτή η θερμή σχέση προκάλεσε την αύξηση της αυτοκρατορικής περιουσίας και τις επισκευές στα αυτοκρατορικά μαυσωλεία. Εν τω μεταξύ, ο Ρέιγκεν έζησε την απόσυρσή του στο Σεντό-γκοσo (το ανάκτορο ενός πρώην Αυτοκράτορα) και είναι πλέον γνωστός ως ο τελευταίος "Μοναστηριακός Αυτοκράτορας" της Ιαπωνίας. Στις 20 Δεκεμβρίου 1688, η εσωτερική τελετή Νταϊτζό-σαϊ αναβίωσε, λόγω της επιμονής του σογκουνάτου. Αυτό το σιντοϊστικό τελετουργικό είχε ανασταλεί για περισσότερο από έναν αιώνα και εκτελείται μόνο μία φορά από τον Αυτοκράτορα, στην περίοδο των τελετών ενθρόνισης.
Γενεαλογία
Η οικογένεια του Χιγκασιγιάμα περιελάμβανε τουλάχιστον 11 παιδιά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Αλκέτιος
Ο Αλκέτιος (αρχές 1ου αιώνα μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας «ιατροσοφιστής» της ρωμαϊκής εποχής. Αναφέρεται από τον Γαληνό, ο οποίος μάς πληροφορεί ότι ο Αλκέτιος ασχολήθηκε με τη φαρμακολογία/φαρμακευτική. Χρονικά ο Αλκέτιος τοποθετείται πριν από τον ιατρό Ανδρόμαχο (τόσο τον νεότερο όσο και τον πρεσβύτερο) και μεταγενέστερα από τον Αίλιο Γάλλο.
Πηγές
Αλκετιος
Αλκέτης
Ο Αλκέτης (αρχές 4ου αιώνα π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας Αμφικτύονας, που εκπροσωπούσε την πατρίδα του Άνδρο, ως Πυλαγόρας. Στον Κατάλογο των Αθηναίων και Ανδρίων αμφικτυόνων αναφέρεται ότι ανέπτυξε τη δράση του κατά το 390-389 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Άνδρου Κατηγορία:Αμφικτυονίες
Μεσαγρός Αίγινας
Ο Μεσαγρός είναι οικισμός στην Αίγινα, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μεσαγρός έχει 575 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 80, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από την πόλη της Αίγινας. Πήρε το όνομά του από το γεγονός ότι είναι κτισμένο σε ένα πλάτωμα που περιβάλλεται από υψώματα.
Το χωριό είναι γνωστό για τα εργαστήρια αγγειοπλαστικής που υπάρχουν σε αυτό. Ο πηλός στην Αίγινα είναι πλούσιος σε ασβέστη και έχει ιδιότητες που έκαναν τα κανάτια της Αίγινας περιζήτητα στην Ελλάδα μέχρι που η εισαγωγή του ηλεκτρικού ψυγείο στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα μείωσε κατά πολύ τη ζήτηση. Το 2010 στο Μεσαγρό είχε μείνει ένα εργαστήριο κεραμικών σε λειτουργία. Το χωριό επίσης έχει και γεωργική οικονομία.
Στο Μεσαγρό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Πολίτισσας, η οποία κτίστηκε από πρόσφυγες οι οποίοι έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη μετά την άλωσή της το 1453. Στο Μεσαγρό βρίσκεται επίσης η οικία του Ροδάκη, ένα παραδοσιακό σπίτι που κτίστηκε το 1884 από τον αγρότη Αλέκο Ροδάκη. Το 2001 χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο διότι πρόκειται για εξαιρετικό δείγμα παραδοσιακής αιγινίτικης αρχιτεκτονικής με ιδιαίτερα αξιόλογα διακοσμητικά στοιχεία, απόλυτα ενταγμένο στο φυσικό τοπίο. Κοντά στον Μεσαγρό βρίσκεται επίσης ο ναός της Αφαίας.
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
κατηγορία:Αίγινα
Αγκινάρα Αιτωλοακαρνανίας
Η Αγκινάρα ή Αγκυνάρα είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στον Πατραϊκό κόλπο και στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου / Θολής με έκταση 0,260 τ.χλμ.
Σανταρέμ (Πορτογαλία)
Το Σανταρέμ (πορτογ. Santarém) είναι πόλη και δήμος της κεντρικής Πορτογαλίας, αλλά και έδρα ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2021) η πόλη έχει πληθυσμό 29.929 κατοίκους, ενώ ο δήμος είχε 58.671 κατοίκους και έκταση 552,54.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2003
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2003 ήταν η 33η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη από το Σάββατο 5 έως και την Κυριακή 6 Απριλίου του 2003.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας και στις γυναίκες ο Α.Γ.Ε.Μ.Σ. Σπάρτακος.
Σανταρέμ (Πορτογαλία)
Ο Δήμος εορτάζει και έχει αργία τη 19η Μαρτίου, ημέρα εορτής του Αγίου Ιωσήφ (São José).
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2003
Κάτοχοι μεταλλίων
2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005
Αγκινάρα Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Σανταρέμ (Πορτογαλία)
Ιστορία
Η τοποθεσία του Σανταρέμ κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, πρώτα από τους Λουσιτανούς και ύστερα από τους αρχαίους Έλληνες, τους Ρωμαίους, τους Βησιγότθους, τους Μαυριτανούς και αργότερα από τους Χριστιανούς Πορτογάλους. Υπάρχουν διάφοροι θρύλοι σχετικώς με την ονομασία της πόλεως. Ο γνωστότερος υποστηρίζει ότι η ονομασία του Σανταρέμ προήλθε από μία Χριστιανή αγία βησιγοτθικής καταγωγής, την Αγία Ιρία ή Ειρήνη, που μαρτύρησε στο κοντινό Τουμάρ (Ναβαντία) και το σκήνωμά της έμεινε άφθορο και μεταφέρθηκε στο Σανταρέμ. Προς τιμή της η ονομασία της πόλεως, που τότε ήταν γνωστή με τη λατινική ονομασία Σκάλαβις άλλαξε αργότερα σε «Σάνκτα Ιρένε». που τελικώς παραφθάρηκε σε «Σανταρέμ».