cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2012
Το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2012 ήταν προκριματικό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) που αποτελούνταν από 12 εθνικές ομάδες, όπου οι τρεις πρώτες ομάδες κέρδισαν από μια θέση στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Πραγματοποιήθηκε το διάστημα 2-8 Ιουλίου 2012. Η Βενεζουέλα φιλοξένησε το τουρνουά στην πόλη του Καράκας.
Έπειτα από την ολοκλήρωση του τουρνουά, η Λιθουανία, η Ρωσία και η Νιγηρία προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Επιλογή διοργανώτριας
Μόνο οι χώρες με ομάδες που θα συμμετείχαν με βάση τη θέση τους στα ηπειρωτικά πρωταθλήματα, είχαν τη δυνατότητα να υποβάλουν προσφορές για τη διοργάνωση του τουρνουα. Η Βενεζουέλα επιλέχθηκε αντί της Αγκόλας, της Π.Γ.Δ.Μ. και της Λιθουανίας. Η διοργάνωτρια ορίστηκε σε μια συνεδρίαση του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου της FIBA που πραγματοποιήθηκε στις 10-11 Δεκεμβρίου του 2011 στη Μαδρίτη της Ισπανίας.
Μορφή
Οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους (Όμιλοι Α–Δ) για τη φάση των ομίλων. Οι δύο κορυφαίες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στη φάση νοκ-άουτ. Οι δύο νικήτριες των ημιτελικών προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ οι δύο ηττημένες των προημιτελικών αγωνίστηκαν σε μία επιπλέον φάση για μία επιπλέον θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Συμμετοχές
Μετείχαν οι ομάδες από κάθε ηπειρωτική ζώνη της FIBA που δεν κατάφεραν να προκριθούν απευθείας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Κλήρωση
Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 2012 στο Καράκας.
Φάση των ομίλων
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC−04:30)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση
Άγιος Νικόλαος Ημαθίας
Με την ονομασία Άγιος Νικόλαος Ημαθίας αναφέρονται οι οικισμοί.
Δημήτρης Μιχελίδης
Ο Δημήτρης Μιχελίδης (1909-1990) ήταν συνδικαλιστής, ανώτατο στέλεχος του ΚΚΕ και αντιστασιακός.
Νεανικά χρόνια - η δράση του στο ΚΚΕ
Ο Δημήτρης Μιχελίδης γεννήθηκε στο Νυμφαίο Μικράς Ασίας το 1909. Ορφάνεψε από μητέρα σε ηλικία έξι ετών και την ανατροφή του ανέλαβε η γιαγιά του. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου εργάστηκε ως οικοδόμος, σιδεράς, λιμενεργάτης και οδηγός αυτοκινήτου. Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ και δραστηριοποιήθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Το 1930 έγινε γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου και της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Κρήτης. Καταδικάστηκε με το Ιδιώνυμο για ανατρεπτική δράση, φυλακίστηκε και το 1931 πήγε στην Αθήνα. Με εντολή της ηγεσίας εστάλη διαδοχικά στη Λέσβο, στην Πάτρα, στην Καλαμάτα και στη Λαμία για κομματική δουλειά.
Την περίοδο 1931-1936 γνώρισε αλλεπάλληλες διώξεις και φυλακίσεις και το 1935 ανέλαβε γραμματέας της ΠΕ Ανατολικής Μακεδονίας στην Καβάλα. Στο 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1935) εκλέχθηκε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
Τα κομματικά του ψευδώνυμα ήταν Ασιάτης και Καΐμης.
Η δράση του την περίοδο της Δικτατορίας Μεταξά
Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας του Μεταξά πέρασε στην παρανομία και ανέλαβε γραμματέας της Επιτροπής Πόλης της ΚΟ Θεσσαλονίκης. Τον Φεβρουάριο του 1938 έλαβε μέρος στην 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ όπου επανεξελέγη μέλος της.
Στις αρχές Ιουλίου του 1939, κατόπιν προδοσίας του Δημήτρη Κουτσογιάννη, συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη και μετά από ανάκριση και βασανιστήρια στην Ειδική Ασφάλεια μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα στην Ακτίνα Θ', όπου εκρατούντο πολλά ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ μαζί με τον Νίκο Ζαχαριάδη. Λίγο μετά την άφιξή του στην Κέρκυρα έκανε δήλωση, όπως είπε ο ίδιος για να ανακαλύψει τη δράση του Κουτσογιάννη που υποπτευόταν, γιατί η σύλληψή του έγινε στη Θεσσαλονίκη αμέσως μετά από συνάντησή του με τον Κουτσογιάννη.
Αν και έκανε δήλωση δεν απελευθερώθηκε, παρέμεινε στη φυλακή και τον Απρίλιο του 1940 κατατάχτηκε στον στρατό γιατί ήταν ανυπόπτακτος. Κατατάχτηκε στο Ηράκλειο στο 43ο Σύνταγμα Πεζικού, με το οποίο πολέμησε στα ελληοαλβανικά σύνορα στον πόλεμο του 1940. Στη διάρκεια της σύλληψής του και μέχρι την έναρξη του πολέμου κατηγορήθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ ότι υπήρξε μέλος της Προσωρινής Διοίκησης του ΚΚΕ (ΠΔ), ενός χαφιέδικου μηχανισμού που είχε κατασκευάσει ο Μανιαδάκης στις αρχές του 1940 με στελέχη του ΚΚΕ που είχαν περάσει στην υπηρεσία της Ασφάλειας, όπως ο Γιάννης Μιχαηλίδης, ο Μιχάλης Τυρίμος, ο Τηλέμαχος Μύτλας και άλλοι.
Η πραγματική καθοδήγηση λεγόμενη και Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ΠΚΕ) βρέθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με την ΠΔ και συνεχώς αντάλλασσαν κατηγορίες για χαφιεδισμό. Η ΠΚΕ μέσω του Ριζοσπάστη που κυκλοφορούσε κατήγγειλε τον Μιχελίδη ότι όταν συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι του 1939 έδωσε πληροφορίες στην Ασφάλεια η οποία έτσι μπόρεσε να εξαρθρώσει το παράνομο κομματικό γραφείο Μακεδονίας-Θράκης. Επίσης η ΠΚΕ αποκαλούσε την ΠΔ "η χαφιέδικη καθοδήγηση των Μ-Μ-Μ" (εννοώντας τους Μανιαδάκη-Μιχαηλίδη-Μιχελίδη).
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης σε έκθεση που έγραψε προς το ΠΓ του ΚΚΕ το καλοκαίρι του 1944 ανέφερε πως ο Μιχελίδης δεν συμμετείχε στην Προσωρινή Διοίκηση και ότι "άδικα τον κατηγορούν".
Κατοχή - Απελευθέρωση
Μετά τη λήξη του πολέμου και την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς συνελήφθη εκ νέου και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία, τη Λάρισα και το Χαϊδάρι, απ' όπου και απελευθερώθηκε τον Γενάρη του 1944 μαζί με τον Μήτσο Παπαρήγα, τον Ορφέα Οικονομίδη και μερικούς άλλους κρατούμενους. Τρεις μέρες μετά την απελευθέρωσή του συνελήφθη εκ νέου και κλείστηκε στις φυλακές Χατζηκώστα, απ' όπου τελικά απέδρασε τον Απρίλιο του 1944, κατέφυγε στην Κοκκινιά και εντάχθηκε στο ΕΑΜ
Παράλληλα υπέβαλλε αίτημα στην ηγεσία του ΚΚΕ να εξεταστεί η υπόθεσή του και να αρθούν οι κατηγορίες για συμμετοχή του στην ΠΔ και συνεργασία με την Ασφάλεια. Στο 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ τον Οκτώβριο του 1945 διεγράφη από το ΚΚΕ για τη δήλωση που είχε κάνει στην Κέρκυρα, ενώ για τις άλλες κατηγορίες δεν αναφέρθηκε τίποτε. Ο Μιχελίδης μέχρι το τέλος της ζωής του με υπομνήματα στην ηγεσία του ΚΚΕ προσπάθησε να αποσείσει τις κατηγορίες από πάνω του για συνεργασία με την Ασφάλεια. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στην Αθήνα κάνοντας διάφορες δουλειές και κατέληξε σαν αυτοκινηστής, μέχρι την σύνταξή του το 1980. Πέθανε στην Αθήνα το 1990.
Ήταν παντρεμένος και είχε μία κόρη η οποία ήταν αρχαιολόγος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Ούβιοι
thumb|right|300px|Η περιοχή που κατοικούσαν οι Ούβιοι Οι Ούβιοι ήταν αρχαίος γερμανικός λαός που πρωτοεμφανίστηκε στην ανατολική πλευρά του Ρήνου την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα. Το 55 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας προετοίμαζε επίθεση κατά της Βρετανίας όταν ομάδα γερμανικών λαών περιλαμβανομένων των Ουβίων διέσχισαν το Ρήνο, πιθανώς σε αναζήτηση ασφαλούς γης μακριά από τους Σουηβούς που τους κατεδίωκαν. Ο Καίσαρας, φοβούμενος πως οι κινήσεις τους θα μπορούσαν να αποσπάσουν την προσοχή των στρατιωτών του έτρεξε προς το Ρήνο. Συναντήθηκε με πρεσβευτές των Γερμανών και προσέφερε γη στους Ουβίους ως αντάλλαγμα της συστράτευσής τους ενάντια στους Σουηβούς. Το 39 π.Χ. ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας τους μετέφερε στις δυτικές όχθες, μάλλον μετά από δικό τους αίτημα, και υπό το φόβο των γειτονικών Χαττών. Το 50 μ.Χ., οι Ρωμαίοι βετεράνοι στρατιώτες έστησαν αποικία πάνω στην πρωτεύουσα των Ουβίων και την αφιέρωσαν στην εγγονή του Αγρίππα, την Αγριππίνα τη Νεότερη που είχε γεννηθεί εκεί. Η αποικία έφερε το όνομα της Αγριππίνας και του συζύγου της, αυτοκράτορα Κλαύδιου, και είχε σαν πλήρες όνομα το «Κολώνια Κλαύδια Άρα Αυγούστα Αγριππινένσιουμ» (Colonia Claudia Ara Augusta Agrippinensium), εξ ου και η προέλευση της σημερινής γερμανικής πόλης της Κολωνίας. Η υπαγωγή της πόλης στο επίσημο καθεστώς της «αποικίας» σήμαινε πως οι κάτοικοί της θα πρέπει να είχαν μεγάλα προνόμια. Οι Ούβιοι έζησαν επίσης στη Βόννα (σημερινή Βόννη) δίπλα στους Εβούρωνες. Η φυλή παρέμεινε σταθερός σύμμαχος των Ρωμαίων στην πάροδο των χρόνων. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καταστολή της Ανταρσίας των Μπατάβιων το 70 και, μολονότι κάποια μέλη της συντάχθηκαν με τους εισβολείς της Παννονίας το 166, οι Ούβιοι υποστήριξαν τις Ρωμαϊκές στρατιές στους Μαρκομαννικούς Πολέμους του 166-167. Φαίνεται πως οι Ούβιοι αφομοιώθηκαν απο τους Ρωμαίους σε τέτοιο βαθμό που υιοθέτησαν το προσωνύμιο «Αγριππένσες» (Agrippenses) προς τιμήν του «πατέρα» τους του Αγρίππα. Η ιστορία τους χάνεται με την πιθανή ένωσή τους με τους Φράγκους της Γαλατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Γερμανικές φυλές
Νύχτα
thumb|300px|Το [[Δέλτα του Νείλου τη νύχτα.]] Η νύχτα είναι η περίοδος της Αστρονομικής ημέρας ανάμεσα στη δύση και την ανατολή, όταν ο Ήλιος είναι κάτω από τον ορίζοντα. Σύμφωνα με άλλο ορισμό, λαμβάνει χώρα μετά το λυκόφως και μέχρι το χάραμα. Το αντίθετο της νύχτας είναι η ημέρα. Τα χρονικά σημεία έναρξης και λήξης της νύχτας εξαρτώνται από την εποχή, το γεωγραφικό πλάτος και μήκος και την ζώνη ώρας.
Σε κάθε δεδομένη στιγμή, η μια πλευρα της Γης είναι εκτεθειμένη στο φως του Ήλιου (μέρα) και η άλλη βρίσκεται στη σκιά της Γης, η οποία διακόπτει την πορεία του φωτός του Ήλιου. Ο φυσικός φωτισμός κατά τη διάρκεια της νύχτας παρέχεται το φως της Σελήνης, των πλανητών και των αστέρων, το ζωδιακό φως, το αντιζωδιακό φως και την ατμοσφαιρική φωταύγεια και σε κάποιες περιπτώσεις από τη βιοφωταύγεια, το σέλας, ακόμη και τεχνητό φωτισμό. Η φωταύγεια η οποία δημιουργείται από τον τεχνητό φωτισμό μερικές φορές ονομάζεται φωτορύπανση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ημέρα
Δημήτριος Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄)
Ο Δημήτριος Παλαιολόγος (1297 - μετά το 1343) μέλος του Οίκου των Παλαιολόγων, δεσπότης και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης ήταν μικρότερος γιος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Μομφερράτου.
Βιογραφία
Η αδελφή του Σιμωνίς Παλαιολογίνα σύζυγος του Στεφάνου Ούρου Β΄ Μιλούτιν δεν απέκτησε τέκνα, ο Δημήτριος εστάλη στη Σερβία με την προοπτική να τον υιοθετήσει ο γαμπρός του και να τον διαδεχθεί, δεν έγινε τίποτε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Πήρε τον τίτλο του δεσπότη, την πιο ψηλή διάκριση της αυλής (1306). Στην εμφύλια σύγκρουση (1321 - 1328) πήρε το μέρος του πατέρα του εναντίον του ανιψιού του Ανδρόνικου Γ΄. Ορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης (1327), αλλά την επόμενη χρονιά ο Ανδρόνικος Γ΄ μπήκε στην Θεσσαλονίκη. Ο Δημήτριος διέφυγε στη Σερβία και ο ανιψιός του αιχμαλώτισε τη σύζυγο και τα παιδιά του, όταν επικράτησε ο Ανδρόνικος Γ΄ ο Δημήτριος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1336 - 1337 κατηγορήθηκε ότι συνωμοτούσε εναντίον του ανιψιού του αλλά ο Ανδρόνικος Γ΄ απέσυρε την υπόθεση. Δεν αναφέρεται στις πηγές μετά το 1343. Ήταν καταξιωμένος θεολόγος και ζωγράφος μικρογραφιών χειρογράφων.
Οικογένεια
Η σύζυγός του μάλλον λεγόταν Θεοδώρα Κομνηνή. Κόρη τους ήταν η:
Είχε τουλάχιστον ένα ακόμη τέκνο.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ίβαν Γκόραν Κόβατσιτς
Ο Ίβαν Γκόραν Κόβατσιτς (21 Μαρτίου 1913 – 13 Ιουλίου 1943) ήταν Κροάτης ποιητής και συγγραφέας.
Νεανικά χρόνια και υπόβαθρο
Γεννήθηκε στο Λουκοβντόλ (μέρος του Βρμπόβσκο), μια πόλη στο Γκόρσκι Κόταρ, από πατέρα Κροάτη, τον Ίβαν Κόβατσιτς, και την Τρανσυλβανή Εβραία μητέρα Ρούζα (το γένος Κλάιν).
Φοίτησε στο Γυμνάσιο του Κάρλοβατς. Προς τιμήν του, η βιβλιοθήκη της πόλης του Κάρλοβατς, το παλαιότερο πολιτιστικό ίδρυμα της πόλης που ιδρύθηκε το 1838, πήρε το όνομά του.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τον σκληρό χειμώνα του 1942, ο Κόβατσιτς και ο Βλαντιμίρ Ναζόρ προσφέρθηκαν εθελοντικά στις δυνάμεις των Παρτιζάνων, για να δώσουν ένα αντιφασιστικό παράδειγμα για τον κόσμο. Εκείνη την εποχή, ο Γκόραν ήταν ήδη άρρωστος με φυματίωση και ο Ναζόρ ήταν σε προχωρημένη ηλικία, αλλά τους παρακινούσε η συνείδησή τους. Ο Κόβατσιτς σκοτώθηκε από σερβικά στρατεύματα Τσέτνικ σε ένα χωριό της Ανατολικής Βοσνίας στη Βέρμπιτσα κοντά στη Φότσα στις 13 Ιουλίου 1943.
Ο θάνατός του περιγράφεται ως εξής: «Όπως σε μια αρχαία τραγωδία, αυτός που είναι πιο αντίθετος στο κακό θα πεθάνει σκληρότερα από το κακό. Ο ποιητής που ύψωσε τη φωνή του κατά των μαζικών δολοφονιών και βασανιστηρίων Σέρβων αμάχων (κυρίως γυναικών και παιδιών) των Κροατών Ούστασε, έκοψε το λαιμό του από Σέρβους Τσέτνικ…. Μερικοί αξιόπιστοι μάρτυρες επιβεβαιώνουν ότι ο Γκόραν επέζησε από την κόλαση της πέμπτης επίθεσης, αλλά όταν επέστρεψε, για να βοηθήσει τον άρρωστο, αριστερό, φίλο του, Δρ Σίμο Μιλόσεβιτς, οι φασίστες σκότωσαν και τον Κροάτη ποιητή και τον Σέρβο λόγιο χωρίς διάκριση. Ο φασισμός δεν θεωρούσε τους ποιητές ή τους επιστήμονες πουθενά στον κόσμο ως έχοντες αξία».
Έργα
μικρογραφία| Ο Ίβαν Γκόραν Κόβατσιτς στους παρτιζάνους. Ο θάνατος είναι κεντρικό θέμα σε μεγάλο μέρος της ποίησης του Κόβατσιτς, ωστόσο αυτό δεν είναι μια αντανάκλαση της προοπτικής της ζωής του. Τα μελαγχολικά του θέματα προέρχονταν από εξωτερικά γεγονότα -όπως η προσβολή από φυματίωση του εαυτού του και του αδερφού του- και όχι από μια εσωτερική διάθεση προς την κατήφεια. Ο Γιούρε Καστελάν, ένας από τους σύγχρονους του Κόβατσιτς, εξέφρασε ότι ο Κόβατσιτς είχε κλίση τόσο προς τον ρομαντισμό όσο και προς τον ρεαλισμό στην ποίησή του και ότι ο Κόβατσιτςείχε μια έντονη αντίληψη της ζωής.
Το πιο γνωστό του έργο είναι το "Γιάμα" ( "Λάκκος" ). Το έγραψε κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία κοντά στην πόλη Λίβνο. Το ποίημα γράφτηκε από πνευματική και ηθική ευθύνη που καταδικάζει τις φρικαλεότητες και τις σφαγές, που έγιναν από τους Κροάτες Ούστασε. Έχει περιγραφεί ως μεταφορά για τον πάσχοντα, τον μάρτυρα και το θύμα: «Ο πάσχων είναι όταν υποφέρει ένα άτομο χωρίς σφάλμα. Ο μάρτυρας είναι όταν οι μη άνθρωποι βασανίζουν ένα άτομο. Θύμα είναι όταν τα μαστίγια της αδικίας σβήνουν τη ζωή. Αυτή είναι η μεταφορά του Γκόραν. Και η ζωή του." Το έργο του αποτελεί παράδειγμα αντιπολεμικής ποίησης με μηνύματα κατά των βασανιστηρίων, των μαζικών δολοφονιών και των εγκλημάτων πολέμου. Το "Γιάμα" διδάχθηκε σε δημοτικά σχολεία σε όλη τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
"Γιάμα"
Το ποίημα ξεκινά με μια εντυπωσιακή μεταφορά του αίματος, που αντικαθιστά τόσο το φως όσο και το σκοτάδι καθώς τα μάτια του θύματος βγήκαν έξω με ένα μαχαίρι. Αυτό το κοινό βασανιστήριο ήταν πιθανώς ένας απλός σαδισμός, αφού τα θύματα δολοφονήθηκαν μαζικά από Κροάτες Ούστασε μετά από αυτό ούτως ή άλλως:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές Κατηγορία:Κροάτες Αυστροούγγροι
Κορυφές Καβάλας
Οι Κορυφές, επίσημα αι Κορυφαί, είναι ορεινός παραδοσιακός οικισμός του Νομού Καβάλας. Βρίσκονται σε υψόμετρο 800 μέτρων και απέχουν 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Κουρίτα αν και οι ντόπιοι την ονομάζουν συνήθως "Γκορίτα" και αναφέρεται στο ΦΕΚ 251Α-20/11/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Κορυφές το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κορυφών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλίππων του δήμου Καβάλας και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 32 κατοίκους. Στο χωριό λειτουργούν δύο παραδοσιακές ταβέρνες και ένα τυροκομείο. Κάθε Αύγουστο ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος διοργανώνει μεγάλο λαϊκό γλέντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Αφείδας της Αρκαδίας
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αφείδας ήταν γιος του Αρκάδος και της Ερατώς ή της Λεάνειρας ή της Μεγάνειρας ή της Νύμφης Χρυσοπέλειας. Τα αδέλφια του ήταν ο Έλατος, ο Αζάνας και ο Τρίφυλος επώνυμος της Τριφυλίας. Τα παιδιά του ήταν ο μετέπειτα βασιλιάς της Αρκαδίας Άλεος πατέρας της Αυγής και η Σθενέβοια. Μόλις ενηλικιώθηκαν και τα τρία αδέλφια, έγινε κλήρωση για τη διανομή του βασιλείου της Αρκαδίας, από την οποία ο Αφείδας έλαβε το γονιμότερο έδαφος, την Τεγέα. Για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι ποιητές, όπως γράφει ο Παυσανίας στα Αρκαδικά του, ονομάζουν την Τεγέα «Αφειδάντειον κλήρον».
Οικονομικά της ευτυχίας
Τα οικονομικά της ευτυχίας είναι η ποσοτική και θεωρητική μελέτη της ευτυχίας. Θετικές και αρνητικές επιπτώσεις, ευημερία, ποιότητα ζωής, ικανοποίηση από τη ζωή και άλλες σχετικές έννοιες συνήθως συνδυάζουν τα οικονομικά με άλλους τομείς όπως την ψυχολογία και την κοινωνιολογία. Αυτή η μελέτη συνήθως χρησιμοποιεί τέτοια μέτρα, που έχουν σχέση με την ευτυχία παρά με τον πλούτο, το εισόδημα ή το κέρδος. Αυτό το πεδιο αναπτύχθηκε σημαντικά από τα τέλη του 20ού αι, για παράδειγμα από την ανάπτυξη των μεθόδων, ερευνών και δεικτών για να μετρήσουν την ευτυχία. Τα πορίσματα της έχουν περιγραφεί ως μία πρόκληση στο οικονομικό επάγγελμα.
Κατηγορία:Οικονομικά της ευτυχίας Κατηγορία:Ευτυχία
Τάκης Σωκράτους
Ο Τάκης Σωκράτους ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του μέσου. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1935 στον ΑΠΟΕΛ, παραμένοντας στην ομάδα έως το 1954. Με τον ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 9 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Ζέτας. Θεωρείτο από τους πλέον καταρτισμένους ποδοσφαιριστές του κυπριακού ποδοσφαίρου τις δεκαετίες του 30' και του 40΄.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Ελεονώρα της Αυστρίας, βασίλισσα της Πολωνίας
Η Ελεονώρα (γερμ. Eleonore von Österreich, 21 Μαΐου 1653 - 17 Δεκεμβρίου 1697) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Ουγγαρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και μετά δούκισσα της Λωρραίνης.
Βιογραφία
Η Ελεονώρα Μαρία Ιωσηφίνα ήταν η δεύτερη (1η από τον 3ο γάμο) κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της 3ης συζύγου του Ελεονώρας Γκοντζάγκα, κόρης του Καρόλου Β΄ του Νεβέρ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1670 τον Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Μιχαήλ Κορύμπουτ απεβίωσε το 1673.
Πηγές
Lipp, Charles T. (2011). Noble Strategies in an Early Modern Small State: The Mahuet of Lorraine. University of Rochester Press.
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Λεοπολδίνη Ελεονώρα του Νόιμπουργκ
Η Λεοπολδίνη, (γερμ.: Leopoldine Eleonora Josepha of Neuburg, 27 Μαΐου 1679 - 8 Μαρτίου 1693) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου που απεβίωσε 14 ετών.
Βιογραφία
Η Λεοπολδίνη Ελεονώρα Ιωσηφίνα γεννήθηκε στο Nόμπουργκ αν ντερ Ντόναου και ήταν η νεότερη από τα δεκαεπτά παιδιά του Φιλίππου Γουλιέλμου του Παλατινάτου, δούκα του Nόιμπουργκ, του Μπεργκ και του Γύλιχ, και της συζύγου του Eλισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Η μεγαλύτερη αδελφή της Eλεονώρα Μαγδαληνή έγινε αυτοκράτειρα της Γερμανίας το 1676, ως η τρίτη σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων. Αυτό βοήθησε τα πολλά αδέλφια της να εξασφαλίσουν λαμπρές σταδιοδρομίες και γάμους. Μετά το τέλος του πατέρα της το 1690, η Λεοπολδίνη βρισκόταν υπό τη νόμιμη κηδεμονία του μεγαλύτερου αδελφού της Ιωάννη Γουλιέλμου, ο οποίος επέβλεπε επίσης την εκπαίδευσή της. Εκτός από τη γλώσσα, τη θρησκεία και τη χειροτεχνία, η νεαρή πριγκίπισσα έμαθε μουσική από τον αρχιμουσικό του παρεκκλησίου (kapellmeister) Σεμπαστιάνο Μορατέλι.
Το καλοκαίρι του 1691 η Λεοπολδίνη αρρώστησε μετά από ένα δύσκολο ταξίδι από το Nόιμπουργκ στο Ντύσελντορφ. Εκεί, χάρη στη φροντίδα και την αγάπη της νύφης της Άννας Μαρίας Λουίζας των Μεδίκων, η κατάστασή της βελτιώθηκε ξανά.
Τον Μάρτιο του 1693 μνηστεύθηκε επίσημα με τον Mαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας, του οποίου η πρώτη σύζυγος, Μαρία Αντωνία της Αυστρίας είχε αποβιώσει τον Δεκέμβριο του 1692. Ωστόσο λίγο μετά η Λεοπολδίνη απεβίωσε στο Ντύσελντορφ, σε ηλικία 14 ετών, μετά από επτά ημέρες πυρετού.
Τάφηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Ντύσελντορφ. Ωστόσο η καρδιά της τοποθετήθηκε στην Εκλεκτορική κρύπτη του Nόιμπουργκ. Έναν μήνα αργότερα (στις 5 Απριλίου) απεβίωσε και ο αδελφός της Φίλιππος Γουλιέλμος Αύγουστος και η καρδιά του τοποθετήθηκε μαζί με τη δική της. Όταν η μητέρα τους απεβίωσε το 1709, οι καρδιές των δύο αδελφών τοποθετήθηκαν στο φέρετρό της.
Σήμερα το φέρετρο της Λεοπολδίνης βρίσκεται στο Μαυσωλείο του Αγίου Ανδρέα. Το 2007 το φέρετρο άνοιξε για απολύμανση. Τα μουμιοποιημένα υπολείμματα της πριγκίπισσας είχαν ταφεί σε μεταξωτές κάλτσες, γεγονός που υποδηλώνει ότι πέθανε από φυματίωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Νόιμπουργκ
Κλαυδία Φραγκίσκη της Λωρραίνης
Η Κλαυδία Φραγκίσκη (γαλλ. Claude Françoise, 6 Οκτωβρίου 1612 - 2 Αυγούστου 1648) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Λωρραίνης.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Β΄ της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας Γκοντζάγκα, κόρης του Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα, Δούκα της Μάντουας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Νικόλαο Φραγκίσκο της Λωρραίνης και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
33η Συμφωνία (Μότσαρτ)
Η '''33η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα, K. 319' (γερμανικά: Sinfonie B-Dur Köchelverzeichnis 319'') είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1779. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας βρίσκεται στην Biblioteka Jagiellońska, της Κρακοβίας.
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για 2 όμποε, 2 κόρνα, 2 φαγκότα και έγχορδα.
Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1779
Γερτούδη του Μπάμπενμπεργκ, δούκισσα της Βοημίας
Η Γερτρούδη, γερμ.: Gertrunde von Babenberg, Gertruda Babenberská, (π. 1118 – 8 Απριλίου 1150), μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ, έγινε με τον γάμο της δούκισσα της Βοημίας από το 1140 μέχρι το τέλος της, με τον γάμο της με τον Βλαδίσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας (απεβ. 1136) και της δεύτερης συζύγου του, της Σαλίας κληρονόμου Αγνή των Σαλίων του Βάιμπλινγκεν. Μετά το τέλος του πατέρα της, ο αδελφός της Γερτρούδης Λεοπόλδος Δ΄ έγινε μάργραβος της Αυστρίας και το 1138 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Πρεμυσλιδών, εξαδέλφη του μελλοντικού συζύγου της.
Η Γερτρούδη παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ μεγαλύτερο γιο του Βλαδίσλαου Α΄ δούκα της Βοημίας το 1140. Ο σύζυγός της είχε αφήσει το δουκάτο της Βοημίας κατά της εξουσία του θείου του δούκα Σομπιέσλαφ Α΄, αλλά ανακλήθηκε από τους τοπικούς ευγενείς έπειτα από το τέλος του Σομπιέσλαφ Α΄. Μέσω της μητέρας της, η Γερτρούδη ήταν ετεροθαλής αδελφή του Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, έτσι ήταν μία καλή επιλογή για τον Βλαδίσλαο Β΄. Την εποχή της πολιορκίας της Πράγας από τονεξάδελφό του Κορράδο Β΄ κόμη του Ζνόιμο το 1142, αυτήαμύνθηκε με επιτυχία το κάστρο της Πράγας με τη βοήθεια του κουνιάδου της Ντιεπόλτ Α΄, ενώ ο Βλαδίσλαος Β΄ ζητούσε ενίσχυση από τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας.
Η Γερτρούδη συμμετείχε στα σχέδια του συζύγου της Βλαδισλάουβ΄ για την ίδρυση νέων θρησκευτικών ιδρυμάτων και μετην ενθάρρυνσή της,ο δούκας προσκάλεσε ξένα θρησκευτικά τάγματα για να εγκατασταθούνστη Βοημία. Έκανε τέσσερα παιδιά και απεβίωσε το 1150, σε ηλικία 30 ετών, στην κατοικία της στην Πράγα.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2001-02 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 14 ομάδων, που ήταν ο μικρότερος αριθμός στην ιστορία της Β΄ Εθνικής. Ξεκίνησε έχοντας ως επίσημη ονομασία: Πρώτη κατηγορία, μιας και από την προηγούμενη περίοδο η Α΄ Εθνική είχε μετονομαστεί σε Ανώτερη κατηγορία ή Διακεκριμένη. Όμως, το πείραμα της μείωσης των ομάδων είχε ήδη ξεθωριάσει και αποφασίστηκε το πρωτάθλημα να επανέλθει σταδιακά στον προηγούμενο αριθμό ομάδων, δηλαδή αρχικά από 14 σε 16. Παρομοίως, ξαναγύρισαν οι παλιές γνωστές ονομασίες: Α΄, Β΄ και Γ΄ Εθνική. Έτσι στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες, ενώ έπεσε μόνο μία και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκε μόνο μία, ενώ ανέβηκαν πέντε.
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2001-02 δεν εφαρμόστηκε καμιά από τις καινοτομίες των προηγούμενων δύο σεζόν 1999-2000 και 2000-01, δηλαδή τα πλέι-οφ. Η προοπτική ήταν την επόμενη σεζόν να αυξηθούν και πάλι οι ομάδες από 14 σε 16, τόσο στην Α΄ Εθνική όσο και στη Β΄ Εθνική. Έτσι από την Α΄ Εθνική υποβιβάστηκε μία ομάδα, ενώ από τη Β΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες. Για να αυξηθούν οι ομάδες της Β΄ σε 16, προβλέφθηκε ο υποβιβασμός μόνο μίας ομάδας και η άνοδος πέντε από τη Γ΄ Εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002
Λυκούργος Αρχοντίδης
Ο Λυκούργος Αρχοντίδης ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού επιθετικού. Επιπλέον, ήταν και διακεκριμένος αθλητής στίβου. Συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες αθλητικές μορφές της Κύπρου.
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1934 στον ΑΠΟΕΛ, παραμένοντας στην ομάδα έως το 1951. Με τον ΑΠΟΕΛ κατέκτησε 8 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα. Το 1952 μετέβη στην Αγγλία για να αποκτήσει δίπλωμα προπονητή. Εκεί τον παρακολούθησαν παράγοντες της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, οι οποίοι του πρότειναν να αγωνιστεί στην ομάδα τους. Ο Λυκούργος Αρχοντίδης αγωνίστηκε με την αγγλική ομάδα για ένα χρόνο. Το 1953 επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και ανέλαβε παίκτης-προπονητής στον Άρη Λεμεσού έως και το 1957. Ακολούθως συνέχισε ως προπονητής σε άλλες ομάδες (Πεζοπορικός Λάρνακας, Αλκή Λάρνακας). Το 1967 διετέλεσε προπονητής του ΑΠΟΕΛ.
Επιπλέον, συμμετείχε στη Μεικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) η οποία συστάθηκε το 1936 και έδωσε δύο φιλικούς αγώνες. Ο πρώτος αγώνας ήταν με αντίπαλο την Εθνική Ελλάδας στις 10 Μαΐου 1936 στο στάδιο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και ο δεύτερος ήταν με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό στις 12 Μαΐου 1936 στο ίδιο στάδιο.
Την περίοδο 1939-1951 ήταν και αθλητής στίβου του ΓΣΠ. Αναδείχθηκε 14 φορές πρώτος παγκυπριονίκης σε 7 αγωνίσματα. Επιπλέον, το 1947 αναδείχθηκε πολυνίκης αθλητής στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1947 (δρόμος 100 μέτρων, 110 μέτρα με εμπόδια, άλμα εις μήκος). Για 3 συνεχόμενες χρονιές αναδείχθηκε πολυνίκης των παγκύπριων αγώνων (1945, 1946, 1947). Στο αγώνισμα 110 μέτρων με εμπόδια κατείχε το παγκύπριο ρεκόρ για 27 χρόνια. Μετέπειτα διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΓΣΠ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πεζοπορικού Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ
Ζούτφεν
Το Ζούτφεν (ολλανδικά: Zutphen ) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Χέλντερλαντ της Ολλανδίας. Ο δήμος το 2020 είχε 39.705 κατοίκους. Είναι κτισμένο στην ανατολική όχθη του ποταμού Άισσελ, στην συμβολή του με τον Μπέρκελ.
Η πόλη διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το ιστορικό κέντρο. Το πιο σημαντικό κτήριο είναι η Χρότε Κερκ (Groote Kerk, Μεγάλη Εκκλησία), αφιερωμένη στην Αγία Βαλπουργία, η οποία χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και περιέχει μνημεία των πρώην κόμητων του Ζούτφεν. Διασώζονται επίσης, τμηματικά τα τείχη της παλιάς πόλης, τα οποία κατεδαφίστηκαν το 1874. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν τον Ντρογκεναπστόρεν (πύργος του 1444-46), τον Βαϊνχάουστορεν (πύργος του 17ου αιώνα), τον Μπουργκονιεστόρεν (οχυρωματικός πύργος του 1457) και την πύλη Μπέρκελ (1320). Σώζονται επίσης πολλά παλιά σπίτια, κτισμένα μεταξύ 14ου και 17ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Χέλντερλαντ
Υαλουρονικό οξύ
thumb|Η χημική δομή του υαλουρονικού Το υαλουρονικό οξύ, που ονομάζεται επίσης υαλουρονάνη, είναι ανιονική, μη θειωμένη γλυκοαμινογλυκάνη, που αφθονεί στον συνδετικό, επιθηλιακό και νευρικό ιστό. Είναι μοναδικό μεταξύ των γλυκοζαμινογλυκανών καθώς δεν είναι θειωμένο, και σχηματίζεται στην κυτταρική μεμβράνη αντί της συσκευής Γκόλτζι και μπορεί να είναι πολύ μεγάλο: το ανθρώπινο αρθρικό υαλουρονικό οξύ είναι κατά μέσο όρο περίπου 7 εκατομμύρια Da ανά μόριο ή περίπου 20.000 μονομερή δισακχαριτών, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν 3–4 εκατομμύρια Da.
Ως ένα από τα κύρια συστατικά της εξωκυττάριας ουσίας, συμβάλλει σημαντικά στον πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των κυττάρων και εμπλέκεται στην εξέλιξη πολλών κακοήθων όγκων. Το μέσο άτομο βάρους 70 kg (150 lb) έχει περίπου 15 γραμμάρια υαλουρονάνης στο σώμα, το ένα τρίτο της οποίας αναστρέφεται (δηλαδή, αποδομείται και συντίθεται) την ημέρα. Το υαλουρονικό οξύ είναι επίσης συστατικό του εξωκυττάριου ελύτρου των στρεπτόκοκκων της ομάδας Α, και πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στη λοιμογόνο δράση.
Φυσιολογική λειτουργία
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, το υαλουρονικό οξύ περιγράφονταν ως ένα πανταχού παρόν πολυμερές υδατανθράκων που αποτελεί μέρος της εξωκυττάριας ουσίας. Για παράδειγμα, το υαλουρονικό οξύ είναι κύριο συστατικό του αρθρικού υγρού και βρέθηκε ότι αυξάνει το ιξώδες του υγρού. Μαζί με τη λουμπρικίνη, είναι ένα από τα κύρια λιπαντικά συστατικά του υγρού.
Το υαλουρονικό οξύ είναι σημαντικό συστατικό του αρθρικού χόνδρου, όπου σχηματίζει περίβλημα γύρω από κάθε κύτταρο ( χονδροκύτταρο ). Όταν τα μονομερή αγγρεκάνης συνδέονται με την υαλουρονάνη παρουσία HAPLN1 (υαλουρονικό οξύ και πρωτεΐνη σύνδεσης πρωτεογλυκάνης 1), σχηματίζονται μεγάλα, εξαιρετικά αρνητικά φορτισμένα συσσωματώματα. Αυτά τα συσσωματώματα απορροφούν νερό και είναι υπεύθυνα για την ανθεκτικότητα του χόνδρου (την αντοχή του στη συμπίεση). Το μοριακό βάρος (μέγεθος) του υαλουρονικού στον χόνδρο μειώνεται με την ηλικία, αλλά η ποσότητα αυξάνεται.
Το υαλουρονικό οξύ είναι επίσης ένα σημαντικό συστατικό του δέρματος, όπου εμπλέκεται στην επιδιόρθωση των ιστών. Όταν το δέρμα εκτίθεται σε υπερβολικές ακτίνες UVB, προκαλείται φλεγμονή ( ηλιακό έγκαυμα ) και τα κύτταρα στο χόριο σταματούν να παράγουν τόση ποσότητα υαλουρονίνης και αυξάνουν τον ρυθμό αποδόμησής του. Στη συνέχεια, τα προϊόντα αποικοδόμησης υαλουρονίου συσσωρεύονται στο δέρμα μετά την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Επούλωση πληγών
Ως κύριο συστατικό της εξωκυτταρικής μήτρας, το υαλουρονικό οξύ έχει βασικό ρόλο στην αναγέννηση των ιστών, την απόκριση της φλεγμονής και την αγγειογένεση, οι οποίες είναι φάσεις αποκατάστασης του τραύματος του δέρματος. Όσον αφορά το 2016, ωστόσο, οι ανασκοπήσεις της επίδρασής του στην επούλωση πληγών σε εγκαύματα, διαβητικά έλκη ποδιού ή χειρουργικές επισκευές δέρματος δείχνουν μόνο περιορισμένα θετικά κλινικά ερευνητικά στοιχεία. Το υαλουρονικό οξύ συνδυάζεται με νερό και διογκώνεται για να σχηματίσει ένα τζελ, καθιστώντας το χρήσιμο ως δερματικό πληρωτικό για τις ρυτίδες του προσώπου. Η επίδρασή του διαρκεί για περίπου 6 έως 12 μήνες και η θεραπεία έχει ρυθμιστική έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ.
Μετανάστευση κυττάρων
Η κυτταρική μετανάστευση είναι απαραίτητη για το σχηματισμό κοκκιώδους ιστού. Το πρώιμο στάδιο του κοκκιωματώδους ιστού κυριαρχείται από μια πλούσια σε υαλουρονικό εξωκυτταρική μήτρα, η οποία θεωρείται ως ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τη μετανάστευση των κυττάρων σε αυτήν την προσωρινή μήτρα του τραύματος. Το υαλουρονικό παρέχει ένα ενυδατωμένο διάδρομο που διευκολύνει τη μετανάστευση κυττάρων, ενώ, στο τελευταίο σενάριο, η κατευθυνόμενη μετανάστευση και ο έλεγχος των σχετικών κυτταρικών μηχανισμών μεσολαβούνται μέσω της ειδικής κυτταρικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των υποδοχέων υαλουρονικού και της κυτταρικής επιφάνειας. Σχηματίζει δεσμούς με αρκετές πρωτεϊνικές κινάσες που σχετίζονται με την κίνηση των κυττάρων, για παράδειγμα, εξωκυτταρική κινάση ρυθμιζόμενη από σήμα, κινάση εστιακής προσκόλλησης και άλλες τυροσινικές κινάσες που δεν είναι υποδοχείς. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, η διαδρομή μετανάστευσης μέσω της οποίας μεταναστεύουν τα κύτταρα της νευρικής ακρολοφίας είναι πλούσια σε υαλουρονικό. Το υαλουρονικό συνδέεται στενά με τη διαδικασία μετανάστευσης κυττάρων στη μήτρα κοκκιώδους ιστού και οι μελέτες δείχνουν ότι η κυτταρική κίνηση μπορεί να ανασταλεί, τουλάχιστον εν μέρει, από την αποδόμηση του υαλουρονικού ή τον αποκλεισμό της κατάληψης υποδοχέα υαλουρονικού.
Παρέχοντας τη δυναμική στο κύτταρο, η σύνθεση υαλουρονικού έχει επίσης αποδειχθεί ότι σχετίζεται με τη μετανάστευση των κυττάρων. Βασικά, το υαλουρονικό συντίθεται στην κυτταρική μεμβράνη και απελευθερώνεται απευθείας στο εξωκυτταρικό περιβάλλον. Αυτό μπορεί να συμβάλει στο ενυδατωμένο μικροπεριβάλλον στις θέσεις σύνθεσης και είναι απαραίτητο για τη μετανάστευση των κυττάρων διευκολύνοντας την αποκόλληση των κυττάρων.
Ιατρικές χρήσεις
Το υαλουρονικό οξύ έχει εγκριθεί από τον FDA για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος μέσω ενδοαρθρικής ένεσης. Μια ανασκόπηση του 2012 έδειξε ότι η ποιότητα των μελετών που υποστήριζαν αυτή τη χρήση ήταν ως επί το πλείστον κακή, με γενική απουσία σημαντικών οφελών και ότι η ενδοαρθρική ένεση υαλουρονικού θα μπορούσε ενδεχομένως να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες. Μια μετα-ανάλυση του 2020 διαπίστωσε ότι η ενδοαρθρική ένεση υαλουρονικού υψηλού μοριακού βάρους βελτίωσε τόσο τον πόνο όσο και τη λειτουργία σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα γόνατος.
Το υαλουρονικό οξύ έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορες συνθέσεις για τη δημιουργία τεχνητών δακρύων για τη θεραπεία της ξηροφθαλμίας.
Το υαλουρονικό οξύ είναι κοινό συστατικό σε προϊόντα περιποίησης δέρματος. Το υαλουρονικό οξύ χρησιμοποιείται ως δερματικό πληρωτικό στην αισθητική χειρουργική. Συνήθως χορηγείται με ένεση είτε με κλασική αιχμηρή υποδερμική βελόνα είτε με μικροκάνουλα. Ορισμένες μελέτες έχουν προτείνει ότι η χρήση μικροκάνουλων μπορεί να μειώσει σημαντικά τις εμβολές των αγγείων κατά τη διάρκεια των ενέσεων. Επί του παρόντος, το υαλουρονικό οξύ χρησιμοποιείται συχνά ως πληρωτικό μαλακών ιστών λόγω της βιοσυμβατότητας και της αναστρεψιμότητάς του. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν αποκοπή νεύρων και μικροαγγείων, πόνο και μώλωπες. Ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί επίσης να εμφανιστούν μέσω ερυθήματος, κνησμού και αγγειακής απόφραξης. Η αγγειακή απόφραξη είναι η πιο ανησυχητική παρενέργεια λόγω της πιθανότητας νέκρωσης του δέρματος, ή ακόμα και τύφλωσης σε έναν ασθενή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα πληρωτικά υαλουρονικού οξέος μπορεί να οδηγήσουν σε κοκκιωματώδη αντίδραση ξένου σώματος.
Δομή
Το υαλουρονικό οξύ είναι πολυμερές δισακχαριτών, οι οποίοι αποτελούνται από D -γλυκουρονικό οξύ και N-ακετυλο- D -γλυκοζαμίνη, συνδεδεμένα μέσω εναλλασσόμενων β-(1→4) και β-(1→3) γλυκοσιδικών δεσμών. Το υαλουρονικό οξύ μπορεί να έχει 25.000 επαναλήψεις δισακχαρίτη. Τα πολυμερή του υαλουρονικού οξέος μπορούν να κυμαίνονται σε μέγεθος από 5.000 έως 20.000.000 Da in vivo. Το μέσο μοριακό βάρος στο ανθρώπινο αρθρικό υγρό είναι 3-4 εκατομμύρια Da, και το υαλουρονικό οξύ που καθαρίζεται από τον ανθρώπινο ομφάλιο λώρο είναι 3.140.000 Da. Άλλες πηγές αναφέρουν μέσο μοριακό βάρος 7 εκατομμύρια Da για το αρθρικό υγρό. Το υαλουρονικό οξύ περιέχει επίσης πυρίτιο, που κυμαίνεται από 350–1.900μg/g ανάλογα με τη θέση στον οργανισμό.
Βιοσύνθεση
Το υαλουρονικό οξύ συντίθεται από μια κατηγορία ενσωματωμένων πρωτεϊνών μεμβράνης που ονομάζονται συνθάσες υαλουρονίου, από τις οποίες τα σπονδυλωτά έχουν τρεις τύπους: HAS1, HAS2 και HAS3. Αυτά τα ένζυμα επιμηκύνουν την υαλουρονάνη προσθέτοντας επανειλημμένα D -γλυκουρονικό οξύ και Ν- ακετυλ- D -γλυκοζαμίνη στον πολυσακχαρίτη καθώς αυτός εξωθείται μέσω του μεταφορέα ABC μέσω της κυτταρικής μεμβράνης στον εξωκυτταρικό χώρο.
Η σύνθεση του υαλουρονικού οξέος έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλεται από την 4-μεθυλουμπελλιφερόνη ( υμεκρομόνη ), ένα παράγωγο της 7-υδροξυ-4-μεθυλοκουμαρίνης. Αυτή η εκλεκτική αναστολή (χωρίς αναστολή άλλων γλυκοζαμινογλυκανών) μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη στην πρόληψη της μετάστασης των κακοήθων καρκινικών κυττάρων. Υπάρχει ανατροφοδότηση αναστολής της σύνθεσης υαλουρονάνης από υαλουρονικό χαμηλού μοριακού βάρους (<500 kDa) σε υψηλές συγκεντρώσεις, αλλά διέγερση από υαλουρονικό υψηλού μοριακού βάρους (>500 kDa), όταν ελέγχεται σε καλλιεργημένους ανθρώπινους αρθρικούς ινοβλάστες.
Ο Bacillus subtilis το 2010 τροποποιήθηκε γενετικά για την παραγωγή υαλουρονών, σε μια κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διαδικασία που παράγει προϊόν ανθρώπινης ποιότητας.
Αποδόμηση
Το υαλουρονικό οξύ μπορεί να αποικοδομηθεί από μια οικογένεια ενζύμων που ονομάζονται υαλουρονιδάσες. Στον άνθρωπο, υπάρχουν τουλάχιστον επτά τύποι ενζύμων που μοιάζουν με υαλουρονιδάση, πολλά από τα οποία είναι ογκοκατασταλτικά. Τα προϊόντα αποικοδόμησης του υαλουρονικού, οι ολιγοσακχαρίτες και το υαλουρονικό πολύ χαμηλού μοριακού βάρους, παρουσιάζουν προαγγειογόνες ιδιότητες. Επιπλέον, πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι θραύσματα υαλουρονάνης, όχι το φυσικό μόριο υψηλού μοριακού βάρους, μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονώδεις αποκρίσεις σε μακροφάγα και δενδριτικά κύτταρα σε τραυματισμό ιστού και σε μεταμόσχευση δέρματος.
Η υαλουρονάνη μπορεί επίσης να αποικοδομηθεί μέσω μη ενζυματικών αντιδράσεων. Αυτές περιλαμβάνουν όξινη και αλκαλική υδρόλυση, αποσύνθεση με υπερήχους, θερμική αποσύνθεση και αποικοδόμηση από οξειδωτικά.
Ετυμολογία
Το υαλουρονικό οξύ προέρχεται από την ελληνική λέξη ύαλος («όμοιο με γυαλί») και το ουρονικό οξύ επειδή απομονώθηκε για πρώτη φορά από το υαλοειδές υγρό και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ουρονικό οξύ.
Ιστορία
Το υαλουρονικό οξύ ελήφθη για πρώτη φορά από τους Καρλ Μέγερ και Τζον Πάλμεφ το 1934 από το υαλοειδές σώμα στο μάτι μιας αγελάδας. Το πρώτο βιοϊατρικό προϊόν υαλουρονίου, το Healon, αναπτύχθηκε στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 από τη Pharmacia, και εγκρίθηκε για χρήση στη χειρουργική των οφθαλμών (π.χ. μεταμόσχευση κερατοειδούς, χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, χειρουργική επέμβαση γλαυκώματος και χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς ). Άλλες βιοϊατρικές εταιρείες παράγουν επίσης μάρκες υαλουρονικού για οφθαλμικές επεμβάσεις.
Το εγγενές υαλουρονικό οξύ έχει σχετικά σύντομο χρόνο ημιζωής (όπως βρέθηκε στα κουνέλια) επομένως έχουν αναπτυχθεί διάφορες τεχνικές παραγωγής για την επέκταση του μήκους της αλυσίδας και τη σταθεροποίηση του μορίου για τη χρήση του σε ιατρικές εφαρμογές. Η εισαγωγή διασταυρούμενων δεσμών που βασίζονται σε πρωτεΐνες, η εισαγωγή μορίων δέσμευσης ελεύθερων ριζών όπως η σορβιτόλη και η ελάχιστη σταθεροποίηση των αλυσίδων υαλουρονικού μέσω χημικών παραγόντων όπως το NASHA (μη ζωικό σταθεροποιημένο υαλουρονικό οξύ) είναι όλες οι τεχνικές που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση της διάρκειας ζωής του.
Άλλα ζώα
Το υαλουρονικό χρησιμοποιείται στη θεραπεία αρθρικών διαταραχών σε άλογα, ιδιαίτερα σε άλογα για αγώνες ή βαριά εργασία. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην αρθρίτιδα που σχετίζεται με οστεοαρθρίτιδα των ιπποειδών. Μπορεί να εγχυθεί απευθείας σε μια προσβεβλημένη άρθρωση ή ενδοφλέβια για λιγότερο εντοπισμένες διαταραχές. Μπορεί να προκαλέσει ήπια θέρμανση της άρθρωσης εάν γίνει απευθείας ένεση, αλλά αυτό δεν επηρεάζει την κλινική έκβαση. Το ενδοαρθρικά χορηγούμενο φάρμακο μεταβολίζεται πλήρως σε λιγότερο από μία εβδομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτηνιατρικά φάρμακα Κατηγορία:Οξέα Κατηγορία:Οργανικά πολυμερή Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες
Ούγκο Σάντσες
Ο Ούγκο Σάντσες Μάρκες (ισπανικά: Hugo Sánchez Márquez, γεννήθηκε 11 Ιουλίου 1958) είναι Μεξικανός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός. Παραγωγικός σκόρερ, θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χώρας του όλων των εποχών, και ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του. Το 2000 η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον ψήφισε ως τον 26ο καλύτερο ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα και κορυφαίο της περιοχής ΚΟΝΚΑΚΑΦ.
Βιογραφία
Όταν ήταν παιδί ο Ούγκο Σάντσες είχε παρακολουθήσει τον πατέρα του, που έπαιζε ημι-επαγγελματικό ποδόσφαιρο, «να πετάει στον αέρα» εντυπωσιακά στο πάρκο. Αυτό ήταν που τον ενέπνευσε να ακολουθήσει καριέρα ποδοσφαιριστή και να παναγυρίζει με τον ιδιαίτερο τρόπο τα γκολ που σημείωνε. Ο μεγαλύτερος αδερφός του έπαιζε σε ερασιτεχνική ομάδα του Μεξικού και μετά από πολλές προσπάθειες, επιτράπηκε στο μικρό να προπονηθεί μαζί τους. Οι δεξιότητές του του έδωσαν σύντομα το ψευδώνυμο Niño de Oro (Χρυσό Αγόρι). Ξεκίνησε την καριέρα του στη ομάδα νέων της UNAM Πούμας, του ποδοσφαιρικού συλλόγου του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού (UNAMAM) σε ηλικία 14 ετών. Το ταλέντο του γρήγορα ξεχώρισε από τους υπεύθυνους των εθνικών ομάδων νέων και έτσι συμμετείχε σε τουλάχιστον 80 παιχνίδια των μικρών ηλικιών.
Καριέρα σε συλλόγους
Το 1976 προχώρησε στην επαγγελματική ομάδα του Πανεπιστημίου UNAM (Πούμας), όπου πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο του εθνικού πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου ένα χρόνο αργότερα. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 27 Μαρτίου του 1977 σε αγώνα με αντίπαλο την Αμέρικα, που ήταν και το μοναδικό της συνάντησης. Το 1978–79 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 26 τέρματα. Οι Πούμας (όπως αποκαλούνταν) γιόρταζαν τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους στις αρχές της δεκαετίας του 1980: το 1980 και το 1981 η πανεπιστημιακή ομάδα από το Μεξικό κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ, όπου οι καλύτερες ομάδες συλλόγων από τη Βόρεια και Κεντρική Αμερική ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Το 1981 η ομάδα εξασφάλισε επίσης το Copa Interamericana και κέρδισε πάλι το πρωτάθλημα του Μεξικού. Ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ σε επίσημους αγώνες στον κόσμο με 47 γκολ. Με αυτούς τους τίτλους, αλλά και τα 104 γκολ σε 200 επίσημους αγώνες γρήγορα ευρωπαϊκοί σύλλογοι ενδιαφέρθηκαν για τον παίκτη.
Στα τέλη του 1981, ο Σάντσες μετακόμισε στην Ισπανία και συγκεκριμένα στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Το 1985 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 26 γκολ και κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας πριν μετακομίσει στην τοπική αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης.
Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Σεπτεμβρίου 1985 σε εκτός έδρας αγώνα με αντίπαλο τη Ρεάλ Μπέτις, σημειώνοντας το γκολ της ομάδας του στην ήττα με 2–1, με την πίκρα να ολοκληρώνεται στο τέλος του αγώνα με την αποβολή του. Από την πρώτη του χρονιά στη Ρεάλ ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 29 τέρματα, ενώ κέρδισε και τον τίτλο του πρωταθλητή και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στα επτά χρόνια με τη Ρεάλ ο Σάντσες πανηγύρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του. Ο επιθετικός, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη στο γήπεδο, ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος τέσσερις φορές μεταξύ του 1986 και του 1990. Κέρδισε το ισπανικό πρωτάθλημα πέντε φορές στη σειρά (1986–1990), το Κύπελλο δύο φορές (1985 και 1989) και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1986. Ήταν ένας από τους καλύτερους και πιο επικίνδυνους επιθετικούς της δεκαετίας του 1980 και εναρμονίστηκε άριστα με τους συνεργάτες του Χόρχε Βαλντάνο και Εμίλιο Μπουτραγκένιο. Για τη Ρεάλ σημείωσε 208 γκολ σε 283 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις. Το πιο αξιομνημόνευτο γκολ του ήταν απέναντι στη Λογρονιές στις 10 Απριλίου 1988 μπροστά σε 80.000 θεατές στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου που τον αποθέωσαν. Παρά την αθλητική του επιτυχία, ο Μεξικανός δεν ήταν χωρίς αμφισβητήσεις στην ισπανική πρωτεύουσα επειδή κατηγορήθηκε για κρυφά φάουλ και έτσι δεν ήταν δημοφιλής στους αντιπάλους. Το ημερολογιακό έτος 1989 σημείωσε 43 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, τα περισσότερα στον κόσμο για εκείνη τη χρονιά.
Μετά την κατάκτηση του Χρυσού Παπουτσιού ως του καλύτερου ευρωπαίου σκόρερ με 38 γκολ για το 1990, η καριέρα του λόγω σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο άρχισε να δύει, καθώς το 1991 δεν μπόρεσε να παίξει για δώδεκα μήνες. Όταν επιλύθηκαν τα προβλήματα υγείας, τιμωρήθηκε με βάση τον εσωτερικό κανονισμό της ομάδας για παράπτωμα διάρκειας δύο μηνών. Στις 21 Μαρτίου 1992, την 27η αγωνιστική, έπαιξε τον τελευταίο του επίσημο αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης στη νίκη με 1–0 με αντίπαλο την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια στο Μπερναμπέου, με γκολ που ήταν δικό του. Ο Σάντσες έφυγε από τη Ρεάλ το 1992 και προσχώρησε στην ομάδα Αμέρικα στην πρώτη κατηγορία της χώρας του. Επέστρεψε όμως στην Ισπανία το καλοκαίρι του 1993 και εντάχθηκε στη Ράγιο Βαγεκάνο. Κλείνοντας την καριέρα του στην Ισπανία ήταν δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος με 234 τέρματα.
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, έπαιξε σε τρεις διαφορετικές χώρες για σύντομα χρονικά διαστήματα και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1997.
Διεθνής καριέρα
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 400 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος σε 684 εμφανίσεις (από τα οποία 394 τέρματα σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας) και συνολικά τουλάχιστον 562 σε 956 επίσημους αγώνες.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ακολούθησε καριέρα προπονητή για μία δεκαετία σε ομάδες της χώρας του (μεταξύ των οποίων και της Πούμας σε δύο περιπτώσεις), ενώ βρέθηκε και στην Ισπανία για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Το 2004 συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 με τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές. Το 2021 η IFFHS τον συμπεριέλαβε στην ομάδα-όνειρο όλων των εποχών της περιοχής ΚΟΝΚΑΚΑΦ.
Τίτλοι
Πούμας (Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ)
Ατλέτικο Μαδρίτης
Ρεάλ Μαδρίτης
Κλουμπ Αμέρικα
ΦΚ Λιντς
Μεξικό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μεξικανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μεξικού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ατλάντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1993 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994