cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ της Βαρκελώνης
Αδυναμία προσωπικής διακυβέρνησης
Η κυβέρνηση του Βερεγγάριου Ραϋμόνδου Α΄ χαρακτηρίστηκε από έντονη εξασθένηση της εξουσίας του Οίκου της Βαρκελώνης. Όταν πέθανε ο πατέρας του (1018) ήταν ακόμα ανήλικος και κυβέρνησε υπό την ηγεμονία της μητέρας του, η δυναμική Ερμενσίντ κυβέρνησε και μετά την ενηλικίωση του και επηρέασε σημαντικά τον χαρακτήρα του που έγινε αδύναμος και αναποφάσιστος. Σαν οπαδός της ειρήνης δεν προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Μαυριατανών κάτι που έφερε την έντονη αντίδραση της αριστοκρατίας η οποία ήθελε τον πόλεμο για πλούτο και δόξα. Η δυναμική μητέρα σε αντίθεση με τον γιο της ήθελε τον πόλεμο για να ικανοποιήσει την αριστοκρατία αλλά επειδή ήταν γυναίκα δεν μπορούσε να επιβληθεί στρατιωτικά. Η μεγάλη του αδυναμία έγινε έντονη λίγο πριν τον πρόωρο θάνατο του που η Ερμενσίντ του Καρκασσόν αποφάσισε να διανείμει την περιουσία του στους εγγονούς της, πέθανε στις 26 Μαΐου 1035 και τάφηκε στην Σάντα Μαρία δε Ριπόλ.
Οικογένεια
Ο Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ της Βαρκελώνης παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (1021) την κουνιάδα του βασιλιά της Ναβάρρας Σάντσα Σάντσεθ, κόρη του Σάντσο Γκαρθές, Κόμη της Καστίλης με την οποία απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Σογιέν Σακού
Ο Σογιέν Σακού (釈 宗演, 10 Ιανουαρίου 1860 – 29 Οκτωβρίου 1919, γραμμένο στα σύγχρονα ιαπωνικά Shaku Sōen ή Kōgaku Shaku Sōen) ήταν ο πρώτος βουδιστής του Ζεν, που δίδαξε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ρόσι της σχολής Ρινζάι και ήταν ηγούμενος και των δύο ναών Κέντσο-τζι και Ενγκάκου-τζι στην Καμακούρα της Ιαπωνίας. Ο Σογιέν Σακού ήταν μαθητής του Ιμακίτα Κόσεν.
Βιογραφία
Ο Σογιέν Σακού ήταν ένας εξαιρετικός μοναχός Ζεν. Σπούδασε για τρία χρόνια στο Πανεπιστημιο Κεϊό. Στα νιάτα του, ο κύριός του, ο Κόσεν, και άλλοι τον είχαν αναγνωρίσει ως φυσικό ταλέντο. Έλαβε τη μετάδοση του Ντάρμα από τον Κόσεν σε ηλικία 25 ετών και στη συνέχεια έγινε ο ανώτερος επόπτης της θρησκευτικής διδασκαλίας στο Εκπαιδευτικό Γραφείο και πατριάρχης του ναού Ενγκάκου στην Καμακούρα. Το 1887, ο Σογιέν ταξίδεψε στην Κεϋλάνη, για να μελετήσει τη γλώσσα Πάλι και τον Τεραβάντα βουδισμό και έζησε την περιπλανώμενη ζωή του μπίκκου (bhikkhu) για τρία χρόνια. Μετά την επιστροφή του στην Ιαπωνία το 1890, δίδαξε στη Ναγκάτα Ζέντο. Το 1892, μετά το θάνατο του Κόσεν, ο Σογιέν έγινε δάσκαλος του Ζεν του Ενγκακού-τζι.
Το 1893 ο Σογιέν Σακού ήταν ένας από τους τέσσερις ιερείς και δύο λαϊκούς, που αντιπροσώπευαν τις σχολές Ρινζάι Ζεν, Τζόντο Σίνσου, Νιτσίρεν, Τεντάι και Εσωτερικής σχολής, συνθέτοντας την ιαπωνική αντιπροσωπεία, που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κοινοβούλιο των Θρησκειών στο Σικάγο, που οργανώθηκε από τον Τζον Χένρι Μπάρροους και Πάουλ Κάρους. Είχε ετοιμάσει μια ομιλία στην Ιαπωνία και την είχε μεταφράσει στα αγγλικά από τον (νεαρό τότε και άγνωστο) μαθητή του Ν.T. Σουζούκι. Διαβάστηκε στη διάσκεψη από τον Μπάρροους. Το θέμα ήταν «Ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος, όπως διδάχθηκε από τον Βούδα». Στη συνέχεια, ο Σακού έκανε διάλεξη για τη "Διαιτησία αντί για πόλεμο".
Σε αυτό το συνέδριο συνάντησε τον Δρ. Πάουλ Κάρους, εκδότη από την Open Court Publishing Company στο La Salle του Ιλινόις. Πριν επιστρέψει ο Σακού στην Ιαπωνία, ο Κάρους του ζήτησε να στείλει στις Ηνωμένες Πολιτείες έναν αγγλόφωνο και γνώστη του Ζεν Βουδισμού. Ο Σακού, όταν επέστρεψε στην Ιαπωνία, ζήτησε από τον μαθητή του και υπότροφο του Πανεπιστημίου του Τόκιο, Ν.T. Σουζούκι, να πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τελικά θα γινόταν ο κορυφαίος ακαδημαϊκός του Ζεν Βουδισμού στη Δύση και μεταφραστής για την εκδοτική εταιρεία του Κάρους.
Ο Σογιέν υπηρέτησε ως ιερέας στον ιαπωνικό στρατό κατά τη διάρκεια του ρωσο-ιαπωνικού πολέμου. Το 1904, ο Ρώσος συγγραφέας Λέων Τολστόι έγραψε στον Σακού, για να συμμετάσχει μαζί του στην καταγγελία του πολέμου. Ο Σακού αρνήθηκε, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «...μερικές φορές ο φόνος και ο πόλεμος καθίστανται απαραίτητοι για την υπεράσπιση των αξιών και της αρμονίας οποιασδήποτε αθώας χώρας, φυλής ή ατόμου». (παρατίθεται στο Victoria, 1997) Μετά τον πόλεμο, ο Σακού απέδωσε τη νίκη της Ιαπωνίας στην κουλτούρα των σαμουράι.
Το 1905, ο Σογιέν Σακού επέστρεψε στην Αμερική ως καλεσμένος του Αλεξάντερ Ράσελ και της συζύγου του. Πέρασε εννέα μήνες στο σπίτι τους έξω από το Σαν Φρανσίσκο, διδάσκοντας ζεν σε ολόκληρο το νοικοκυριό. Η Κυρία Ράσελ ήταν η πρώτη Αμερικανή, που μελέτησε τα κοάν. Λίγο μετά την άφιξή του, ενώθηκε με τον μαθητή του Νιόγκεν Σενζάκι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έδωσε επίσης διαλέξεις, μερικές σε Ιάπωνες μετανάστες και μερικές μεταφρασμένες από τον Ν.T. Σουζούκι για αγγλόφωνο κοινό, σε όλη την Καλιφόρνια. Μετά από ένα ταξίδι με τρένο στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Μάρτιο του 1906, δίνοντας ομιλίες για τον Μαχαγιάνα βουδισμό σε μετάφραση του Σουζούκι, ο Σογιέν επέστρεψε στην Ιαπωνία μέσω Ευρώπης, Ινδίας και Κεϋλάνης.
Ο Σογιέν Σακού πέθανε ειρηνικά στις 29 Οκτωβρίου 1919 στην Καμακούρα.
Κλέλια Ρένεση
H Κλέλια (Χαρίκλεια) Ρένεση (Ζάκυνθος, 8 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου και τραγουδίστρια.
Βιογραφία - καριέρα
Το 2017 συμμετείχε στο μουσικό πρότζεκτ Ti.po.ta με τον Μάνου Τσάο, με διάφορα τραγούδια και βίντεο κλιπ. Στο πλαίσιο των Ti.po.ta συμμετείχε και στο τραγούδι με τίτλο «Anatoli/Ανατολή», μαζί με τον γνωστό τραγουδοποιό Σωκράτη Μάλαμα. Αίσθηση είχε δημιουργηθεί και όταν εμφανίστηκε να κολυμπά ολόγυμνη στο κλιπ του τραγουδιού των Ti.po.ta «Moonlight Avenue».
Στα τέλη Ιουλίου 2018, όταν η ηθοποιός Δάφνη Λαμπρόγιαννη, που πρωταγωνιστούσε στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του σταθμού Alpha με τίτλο Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, ανακοίνωσε την αποχώρησή της, την αντικατέστησε από τη νέα σεζόν.
Στις 18 Μαΐου 2019 έφερε στον κόσμο την κόρη της, Κοραλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κυπαρίσσι Αρεθούσης Ικαρίας
Το Κυπαρίσσι Αρεθούσης είναι πολύ μικρός οικισμός της Αρεθούσας στην Ικαρία, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά της και απέχει περίπου 8 χλμ. (οδηγικά) ΝΑ. από τον Εύδηλο (μέσω Φοίνικα). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Αρεθούσης στην οποία ανήκει σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί την Αρεθούσα την Πέρα Αρεθούσα και τον Φοίνικα ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 14 κάτοικοι.
Σημείωση
Στα βορειοδυτικά και προς τον Εύδηλο υπάρχει ο οικισμός Κυπαρίσσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Μανόλης Κορρές
Ο Εμμανουήλ Κορρές (γενν. 1948, Αθήνα, Ελλάδα) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός και καθηγητής της ιστορίας της αρχιτεκτονικής σε μεταπτυχιακές σπουδές, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σήμερα είναι ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2017.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Εμμανουήλ Κορρές σπούδασε στο τμήμα αρχιτεκτόνων μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1972, και έκανε το μεταπτυχιακό του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, κατά την τριετία 1975-1977, και το διδακτορικό του στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, το 1991, και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1992.
Δούλεψε ως μηχανικός στην Υπηρεσία Συντήρησης της Ακρόπολης, κατά το έτος 1975 και κατά την τριετία 1977–1979, μέχρι που τέθηκε επικεφαλής της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων. Το 1981 εκλέχθηκε ως επικεφαλής του εγχειρήματος «Παρθενώνας» της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ύστερα απέσπασε τη θέση του καθηγητή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1999-2015).
Έχει διδάξει αρχαία αρχιτεκτονική, ιστορική τοπογραφία και αναστήλωση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και σε πανεπιστήμια και ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία.
Συγκεκριμένα εργάστηκε στην Αθήνα στην αναστήλωση του Ερεχθείου, στο ναό του Διονύσου, στο θέατρο του Διονύσου και κυρίως στον Παρθενώνα. Έχει επίσης εργαστεί στο Θέατρο της Λίνδου και στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες.
Είναι πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου της Ελλάδας, μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του Koldewey-Gesellschaft.
Η τελευταία του δουλειά, με τα τσιμεντένια μονοπάτια την αρχαιολογική θέση της Ακρόπολης, υπήρξε αμφιλεγόμενη και προκάλεσε διαμαρτυρίες και συζητήσεις.
Προσωπική ζωή
Ο Εμμανουήλ Κορρές γεννήθηκε στην Κυψέλη, Αθήνα, Ελλάδα το 1948. Μεγάλωσε στην Κυψέλη μέχρι που μετακόμισε στα Μελίσσια. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και η καταγωγή του ήταν από τη Νάξο του Αιγαίου. Είναι το μεσαίο παιδί μιας τριτέκνης οικογένειας. Ο αδερφός του Δημήτρης Κορρές είναι επίσης αρχιτέκτονας.
Έχει αποσπάσει πλήθος διαφορετικών τιμητικών βραβείων από διάφορα πανεπιστήμια και ιδρύματα του εξωτερικού κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Στενό Λογαρά
Το Στενό Λογαρά (στα αλβανικά: Qafa e Llogarasë) είναι ένα ορεινό πέρασμα στα Κεραύνια Όρη, κατά μήκος της Αλβανικής Ριβιέρας που συνδέει την κοιλάδα Ντούκατ (Dukat Valley) με τη Χιμάρα και ανήκει στο Εθνικό Πάρκο Λογαρά, που καλύπτει μια έκταση 10,1 τετ. χιλ.
Τον Νοέμβριο του 1912 στη διάρκεια της Επανάστασης στη Χιμάρα μια ελληνική στρατιωτική μονάδα που είχαν οι Στυλιανός Γαλερός και Γεώργιος Παπαγιαννάκης, τοποθετήθηκε στο στενό προκειμένου να προστατεύσει την περιοχή της Χιμάρας από οθωμανικές και αλβανικές επιθέσεις από την περιοχή του Αυλώνα.
Βασίλης Βούζας
Ο Βασίλης Βούζας (γεννημένος στις 23 Μαρτίου 1966) στο Μουζάκι Καρδίτσας, είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της ομάδας του Ολυμπιακού. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 1992 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1987, ένα Κύπελλο Ελλάδος το 1992 και ένα Σούπερ Καπ το 1987.
Νωρίτερα, ο Βούζας είχε δοθεί ως δανεικός για ένα χρόνο στην Προοδευτική (1987-1988) και για δύο χρόνια στη Δόξα Δράμας (1988-1990), με την οποία πραγματοποίησε 55 εμφανίσεις στο εγχώριο πρωτάθλημα ενώ κατάφερε να πετύχει και τρία γκολ.
Το 1992 μετεγγράφη στον Ιωνικό Νίκαιας, στον οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 24 εμφανίσεις.
Το 1994 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, στην οποία επέστρεψε έπειτα από 8 χρόνια και αγωνίστηκε για ένα χρόνο και το 1995 μεταπήδησε στην Έδεσσα για λογαριασμό του τοπικού Εδεσσαϊκού, στον οποίο μάλιστα παρέμεινε για δύο χρόνια.
Το 1997 μετεγγράφη στον Εθνικό Πειραιώς. Τον Ιανουάριο του 1999 έμεινε ελεύθερος από τους Πειραιώτες και κατόπιν αποκτήθηκε από τον Παναργειακό. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Χαϊδαρίου, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2000.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ο Βούζας αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή.
Αρχικά, το 2000 ανέλαβε καθήκοντα γυμναστή στην ομάδα της Προοδευτικής, όπου εργάστηκε σε αυτό το πόστο μέχρι και το 2002.
Πρώτος σύλλογος στον οποίο ανέλαβε προπονητής ήταν ο Α.Ο. Μοσχάτου το 2002. Με την ομάδα του Μοσχάτου κατέκτησε το Κύπελλο Πειραιά το 2003 και την άνοδο στην Δ' Εθνική το 2004.
Κατόπιν, στα τέλη Ιανουαρίου του 2006 ανέλαβε τον Α.Ο. Χαϊδαρίου, αναλαμβάνοντας πρώτη φορά σύλλογο Β' Εθνικής. Το καλοκαίρι του 2008 ανέλαβε προπονητής στον Ατρόμητο Αθηνών, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Το διάστημα 2009-2010 πέρασε από τους πάγκους του Αιγάλεω και του Ιωνικού Νίκαιας. Τον Σεπτέβριο του 2010 ανέλαβε προπονητής του Λεβαδειακού, παραμένοντας στην ομάδα της Λειβαδειάς μέχρι και τον Μάρτιο 2011.
Στη συνέχεια, στο διάστημα 2012-2014 αποτέλεσε προπονητής στους Παναχαϊκή, Ηρακλή Ψαχνών, Θρασύβουλο Φυλής και Πανηλειακό.
Από το 2014 έως και το 2018 ο Βασίλης Βούζας είναι προπονητής στην ομάδα νέων του Ολυμπιακού. Στο διάστημα αυτό κατέκτησε 3 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Super League K-20 ενώ έδωσε και 19 παιχνίδια στο UEFA Youth League, όπου πανηγύρισε νίκες επί της Μπάγερν Μονάχου, της Γιουβέντους, της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Άρσεναλ και πρόκριση στη φάση των "16" την περίοδο 2014-15. Στον πάγκο της ομάδας Νέων του Ολυμπιακού κάθισε για 143 επίσημους αγώνες σ' Ελλάδα και Ευρώπη. Στο διάστημα αυτό άμεσοι συνεργάτες του ήταν οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού, Φώτης Στρακόσια και Αριέλ Ιμπαγάσα.
Στις 6 Μαρτίου 2017, ανέλαβε καθήκοντα υπηρεσιακού προπονητή της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού, μετά την απόλυση του Πάουλο Μπέντο. Παρέμεινε προπονητής μέχρι τα τέλη Μαρτίου του ίδιου έτους, όποτε και αντικαταστάθηκε από τον Τάκη Λεμονή.
Το καλοκαίρι του 2019 αναλαμβάνει την Καλαμάτα η οποία αγωνίζεται στην Football League. Λύνει το συμβόλαιο του με την ομάδα της Μεσσηνίας μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα τον Νοέμβριο του 2020.
Το φθινόπωρο του 2021 αναλαμβάνει τον Ολυμπιακό Βόλου που αγωνίζεται στην Football League.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
Το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα είναι ένα φιλελεύθερο και σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Αίγυπτο.
Ιστορία
Το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 2011, στις 29 Μαρτίου, από συγχώνευση του Αιγυπτιακού Φιλελεύθερου Κόμματος και του Αιγυπτιακού Δημοκρατικού Κόμματος. Ιδρυτής του κόμματος ήταν ο Μοχάμαντ Αμπού ελ Γκαρ, ένας καθηγητής γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και πολιτικός ακτιβιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου
Λουκιανός του Μονακό
Ο Λουκιανός (γαλλικά: Lucien) ήταν ο Λόρδος του Μονακό από τις 11 Οκτωβρίου 1505 μέχρι τις 22 Αυγούστου 1523. Οι γονείς του ήταν ο Λαμβέρτος του Μονακό (1420–1494) και η Κλαυδία του Μονακό (1451–1515).
Βιογραφία
Ο Λουκιανός, ζηλεύοντας και φιλοδοξώντας τα αξιώματα του αδελφού του, Ιωάννη Β΄, τον δολοφόνησε στις 11 Οκτωβρίου 1505. Η άνοδός του ως Λόρδος του Μονακό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό. Στις 13 Μαΐου 1506 αναγκάστηκε να βρει καταφύγιο στον Κάρολο Γ΄ της Σαβοΐας, ο οποίος χωρίς να αποφανθεί για την αθωότητα ή την ενοχή του Λουκιανού, του απένειμε συγχωροχάρτι, προκειμένου να υπάρξει ύφεση των αντιδράσεων εναντίον του.
Με την ανάληψη των καθηκόντων του Λουκιανού, το Μονακό ξεκίνησε να λαμβάνει πολλούς πρόσφυγες από τη Γένοβα, η οποία είχε προηγουμένως ελευθερωθεί από τη γαλλική κατοχή. Με αφορμή την φιλοξενία τους εκεί, ο Δόγης της Γένοβας επιτέθηκε στα τέλη του 1506 με 14.000 άντρες για να καταλάβει το Μονακό και να το προσαρτήσει στη Δημοκρατία της Γένοβας.
Η πολιορκία του Μονακό από τους Γενοβέζους κράτησε περίπου πέντε μήνες, μέχρι τον Μάρτιο του 1507, όταν με μεσολάβηση της Γαλλίας και της Ισπανίας τα στρατεύματα αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν. Αποτέλεσμα της πολιορκίας ήταν η καταστροφή μεγάλου μέρους των φρουρίων της πόλης και του λιμανιού της.
Οι φιλοδοξίες, όμως, του Λουδοβίκου ΙΒ΄ τον οδήγησαν σε σημείο να φυλακίσει τον Λουκιανό, προκειμένου να παραδοθεί το Μονακό στην κυριαρχία του. Ο Λουκιανός ελευθερώθηκε το Μάιο του 1508 από το Δούκα του Μιλάνου με την καταβολή 4.000 δουκάτων.
Το 1515 ο Λουκιανός απέκτησε τα φεουδαρχικά δικαιώματα της πόλης Μεντόν, τα οποία διατήρησε το Μονακό μέχρι το 19ο αιώνα.
Στις 22 Αυγούστου 1523 ο Λουκιανός δολοφονήθηκε από τον ανιψιό του, Βαρθολομαίο Ντορία, στο Παλάτι του Μονακό. Ο Αντρέα Ντόρια, ξάδελφος του Βαρθολομαίου και ναύαρχος της Γένοβας, θεωρείται ότι είχε γνώση της δολοφονίας, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο.
Τον Λουκιανό τον διαδέχτηκε ο νεώτερος γιος του Ονώριος.
Απόγονοι
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1514 ο Λουκιανός παντρεύτηκε την Ιωάννα του Ποντεβέ-Καμπανέ. Μαζί της απέκτησε τουλάχιστον πέντε παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου (Άνω Σύρος)
Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου, περισσότερο γνωστός ως Σαν Τζώρτζης, είναι εκκλησία στον οικισμό της Άνω Σύρου, εντός του ομώνυμου νησιού των Κυκλάδων, στην Ελλάδα. Αποτελεί έδρα της Καθολικής Επισκοπής Σύρου.
Ιστορία και περιγραφή
Ως ημερομηνία ανέγερσης του καθεδρικού ναού αναφέρεται το 1170, με την τοποθεσία του να βρίσκεται επί της κορυφής του λόφου του μεσαιωνικού οικισμού της Άνω Σύρου. Έκτοτε, υπέστη πολυάριθμες εργασίες ανακατασκευής, με την τελευταία, και πλέον σημαντική εκ των οποίων, να χρονολογείται στο 1834, υπό τον Τήνιο αρχιτέκτονα Χατζησίμο Νικολάου, η οποία και οδήγησε τον καθεδρικό ναό στη σημερινή μορφή του. Το 2015, ολοκληρώθηκαν πολύμηνης χρονικής διάρκειας εργασίες αναστήλωσης, οι οποίες είχαν ως απώτερο σκοπό την προστασία του καθεδρικού ναού από την υγρασία, καθώς και την αναστήλωση του κωδωνοστασίου του, το οποίο είχε υποστεί πολυάριθμες ζημιές από τα έντονα καιρικά φαινόμενα της ευρύτερης περιοχής.
Ο καθεδρικός ναός έχει χαρακτηριστικά τρίκλιτης βασιλικής, με τα κλίτη της να είναι χωρισμένα μεταξύ τους από κιονοστοιχίες, ενώ το κεντρικό υπερυψωμένο κλίτος του χαρακτηρίζεται από τον κυλινδρικό θόλο του.
Το ευρύτερο κτιριακό συγκρότημα του καθεδρικού ναού συμπληρώνεται από τριών επιπέδων κωδωνοστάσιο, το οποίο ανεγέρθηκε το 1855, βαπτιστήριο, το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Τίμιο Σταυρό, σκευοφυλάκιο, χώρο φιλοξενίας προσκυνητών και επισκεπτών, κτίριο εντός του οποίου φυλάσσεται το ιστορικό αρχείο της επισκοπής, καθώς και το επισκοπικό παλάτι.
Εντός του εσωτερικού της εκκλησίας, πιο συγκεκριμένα στο ύψος της εισόδου, βρίσκονται γλυπτικές αναπαραστάσεις αγίων, φιλοτεχνημένες από Ιταλούς καλλιτέχνες και χρονολογούμενες στον 18ο αιώνα, πλαισιωμένες από τοιχογραφικό διάκοσμο και αριθμό προσκυνηματικών εικονισμάτων. Παράλληλα, το εσωτερικό του καθεδρικού ναού χαρακτηρίζεται από τις ξυλόγλυπτες διακοσμητικές επενδύσεις του, καθώς και το μαρμάρινο δάπεδο, το οποίο και αποτελεί έργο Τήνιου γλύπτη.
Παράλληλα, εντός του εσωτερικού της εκκλησίας βρίσκεται το παλαιότερο σε λειτουργία εκκλησιαστικό όργανο στον ελλαδικό χώρο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1888 στην Ιταλία και, αρχικώς, αποτέλεσε δωρεά του Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη, στην Αθήνα, προτού, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1951, μεταφερθεί στη Σύρο, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του επισκόπου Γεωργίου Ξενόπουλου. Έκτοτε, και ιδιαιτέρως έπειτα από την ολοκλήρωση εργασιών αποκατάστασής του οι οποίες έλαβαν χώρα το 2016, αποτελεί αξιοθέατο, καθώς και έμμεσο πρωταγωνιστή θερινού μουσικού φεστιβάλ υπό την ονομασία «Φεστιβάλ ΑΝΩ», το οποίο λαμβάνει χώρα, σε ετήσια βάση, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, εντός του χώρου της εκκλησίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα Κατηγορία:Καθολικές εκκλησίες στη Σύρο
Ντάνα Πάολα
Η Ντάνα Πάολα (Danna Paola, γεννημένη ως Ντάνα Πάολα Ριβέρα Μουνγκία Danna Paola Rivera Munguía, 23 Ιουνίου 1995 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2018
Παραπομπές
02
Δίαιος ο Μεγαλοπολίτης
Ο Δίαιος ο Μεγαλοπολίτης ήταν στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Εκλέχθηκε το 146 π.Χ. και οδήγησε τους Αχαιούς στην τελική σύγκρουση με τους Ρωμαίους που σήμανε και την οριστική μετατροπή της Ελλάδας στην ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας.
Συντηρητική δύναμη
Συντηρητική ή διατηρητική δύναμη στη φυσική ονομάζεται μια δύναμη που έχει την ιδιότητα το έργο το οποίο παράγει κινώντας ένα σωματίδιο ανάμεσα σε δύο σημεία να είναι ανεξάρτητο από τη διαδρομή. Ισοδύναμα, αν ένα σωματίδιο εκτελέσει μία διαδρομή και επιστρέψει στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε υπό την επίδραση μιας συντηρητικής δύναμης, τότε το έργο της δύναμης πάνω στο σωματίδιο είναι μηδέν.
Αν μια δύναμη είναι συντηρητική, τότε είναι δυνατό να ορίσουμε σε σχέση με αυτή ένα δυναμικό με μοναδική συγκεκριμένη τιμή σε κάθε σημείο. Κατά την κίνηση ενός σωματιδίου (υλικού σημείου) από μία θέση σε μία άλλη, η δύναμη μεταβάλλει τη δυναμική ενέργεια του σωματιδίου κατά ποσότητα που δεν εξαρτάται από τη διαδρομή του. Αν η δύναμη δεν είναι συντηρητική, τότε δεν είναι δυνατό να ορίσουμε ένα βαθμωτό δυναμικό, επειδή διαφορετικές διαδρομές δεν θα οδηγούσαν στην ίδια διαφορά δυναμικού ανάμεσα στα σημεία αρχής και τέλους της διαδρομής.
Δίαιος ο Μεγαλοπολίτης
Διάλυση Αχαϊκής Συμπολιτείας
Πολλοί Κορίνθιοι κατέφυγαν στα ορεινά, όσοι παρέμειναν άφησαν ανοικτές τις πύλες της πόλης ως ένδειξη υποταγής. Ο Μόμμιος αφού περίμενε αρκετές μέρες νομίζοντας ότι πρόκειται για ενέδρα, τελικά εισήλθε στην πόλη. Δεν χαρίστηκε σε αυτούς που επέλεξαν να παραμείνουν ή δεν πρόλαβαν να φύγουν. Έσφαξε τους άντρες και υποδούλωσε τα γυναικόπαιδα, αφαιρώντας ότι κινητό έργο τέχνης ή αντικείμενο αξίας βρήκε, έκαψε και ισοπέδωσε την πλούσια πόλη και εμπορικό ανταγωνιστή της Ρώμης. Συνέπεια της πτώσης της Κορίνθου και της Αχαϊκής Συμπολιτείας ήταν όλη η Ελλάδα να γίνει ρωμαϊκή επαρχία με το όνομα Αχαΐα. Οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν επίσης τα τείχη των οχυρών πόλεων, διέλυσαν τα βουλευτήρια και τους θεσμούς των αχαϊκών πόλεων, όπως να έχει κάποιος δικαίωμα περιουσίας σε άλλη αχαϊκή πόλη (παλιό θεσμό για την σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των πολιτών της συμπολιτείας).
Συντηρητική δύναμη
Η βαρυτική δύναμη είναι παράδειγμα συντηρητικής δυνάμεως, ενώ η τριβή ανήκει στις μη συντηρητικές δυνάμεις.
Δίαιος ο Μεγαλοπολίτης
Κρίσεις
Ο φιλορωμαίος ιστορικός Πολύβιος που έζησε την εποχή των γεγονότων - ήταν ένας από τους εξόριστους Αχαιούς αλλά επέλεξε να παραμείνει στη Ρώμη - κατακρίνει έντονα την δράση και την πολιτική σύγκρουσης με τη Ρώμη που ακολούθησε ο Δίαιος και ιδιαίτερα ο Κριτόλαος. Το ίδιο πράττουν και οι μεταγενέστεροι Πλούταρχος και Παυσανίας. Παρόμοιες απόψεις περί ευθυνών των Δίαιου και Κριτόλαου φαίνεται να αποδίδει και ο Κωνσταντίνος Καβάφης στο γνωστό ποίημά του Υπέρ της Αχαϊκής Συμπολιτείας πολεμήσαντες. Ανδρείοι σεις που πολεμήσατε και πέσατ' ευκλεώς· τους πανταχού νικήσαντας μη φοβηθέντες. Άμωμοι σεις, αν έπταισαν ο Δίαιος και ο Κριτόλαος. Όταν θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν, «Τέτοιους βγάζει το έθνος μας» θα λένε ''για σας. Έτσι θαυμάσιος θάναι ο έπαινός σας. --''
Εγράφη εν Αλεξανδρεία υπό Αχαιού· έβδομον έτος Πτολεμαίου, Λαθύρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατηγοί Αχαϊκής Συμπολιτείας Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαλοπολίτες
Συντηρητική δύναμη
Εναλλακτικός ορισμός
Μια συντηρητική δύναμη μπορεί να οριστεί λιγότερο αυστηρά ως μια δύναμη που συντηρεί (διατηρεί) τη μηχανική ενέργεια. Από αυτό τον ορισμό προέρχονται και οι ονομασίες «συντηρητική» και «διατηρητική». Ας υποθέσουμε ότι ένα σωματίδιο εκκινεί από το σημείο Α με μία δύναμη F να δρα επάνω του. Στη συνέχεια το σωμάτιο κινείται υπό την επίδραση διάφορων άλλων δυνάμεων και τελικώς καταλήγει και πάλι στο Α. Μολονότι το σωματίδιο μπορεί να κινείται ακόμα, τη στιγμή που ξαναπερνά από το σημείο Α, έχει διανύσει μία κλειστή διαδρομή. Αν το καθαρό έργο που έχει παραγάγει η F εκείνη τη στιγμή είναι 0, τότε η F ικανοποιεί το κριτήριο για την κλειστή διαδρομή. Κάθε δύναμη που ικανοποιεί το κριτήριο αυτό για όλες τις δυνατές κλειστές διαδρομές, είναι συντηρητική.
Για μη διατηρητικές δυνάμεις, η (μακροσκοπική) μηχανική ενέργεια που χάνεται (δεν διατηρείται) πρέπει να μετατραπεί σε κάποια άλλη μορφή ενέργειας, αφού ισχύει πάντοτε η διατήρηση της ενέργειας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ενέργεια μετατρέπεται σε θερμότητα, π.χ. από την τριβή. Εκτός από θερμότητα, ένα (πολύ μικρότερο συνήθως) μέρος της ενέργειας φεύγει με τη μορφή ηχητικών κυμάτων. Η αντίσταση του νερού στην κίνηση μιας βάρκας μετατρέπει τη μηχανική της ενέργεια, εκτός από θερμότητα και ήχο, σε ενέργεια εγκάρσιων κυμάτων του νερού. Αυτές και άλλες απώλειες ενέργειας είναι μη αντιστρεπτές, εξαιτίας του β΄ νόμου της θερμοδυναμικής.
Ανεξαρτησία από τη διαδρομή
Στο σχήμα δεξιά, το έργο που εκτελεί η βαρυτική δύναμη κατά τη μετακίνηση ενός σώματος μάζας m εξαρτάται μόνο από τη μεταβολή στο ύψος του (h), επειδή η βαρύτητα είναι συντηρητική δύναμη. Το έργο που παράγει μια τέτοια δύναμη ισούται με το αντίθετο της μεταβολής στη δυναμική ενέργεια του σώματος κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Θεωρείστε δύο διαδρομές, τις 1 και 2, που οδηγούν αμφότερες από το σημείο A στο σημείο B. Η μεταβολή στην ενέργεια του σώματος όταν ακολουθεί την πρώτη διαδρομή από το A στο B και κατόπιν τη δεύτερη διαδρομή προς τα πίσω, από το B στο A, είναι 0. Επομένως το έργο είναι το ίδιο για τις δύο διαδρομές, δηλαδή το έργο είναι ανεξάρτητο από τη διαδρομή που ακολουθείται, αρκεί να οδηγεί από το A στο B.
Για παράδειγμα, αν ένα παιδί γλιστρά σε μια τσουλήθρα χωρίς τριβή, το έργο της βαρυτικής δυνάμεως πάνω του από την κορυφή ως το τέλος της τσουλήθρας θα είναι το ίδιο, ανεξάρτητα από το σχήμα της τσουλήθρας, που μπορεί να είναι ευθύ, ή π.χ. ελικοειδές ή σπειροειδές. Το ποσό του έργου εξαρτάται μόνο από την κάθετη μετατόπιση του παιδιού.
Μαθηματική περιγραφή
Ένα πεδίο δυνάμεων F, που ορίζεται στον χώρο, ονομάζεται συντηρητική δύναμη ή συντηρητικό διανυσματικό πεδίο αν ικανοποιεί οποιαδήποτε από τις παρακάτω τρεις ισοδύναμες συνθήκες:
1. Ο στροβιλισμός του F είναι το μηδενικό διάνυσμα:
2. Το συνολικό έργο (W) της δυνάμεως είναι μηδέν όταν αυτή κινεί ένα σωματίδιο σε μία τροχιά που αρχίζει και τελειώνει στο ίδιο σημείο:
3. Η δύναμη μπορεί να γραφεί ως η αρνητική κλίση (βαθμίδα) ενός δυναμικού \Phi:
Πολλές δυνάμεις (ιδίως όσες εξαρτώνται από την ταχύτητα) δεν αποτελούν πεδία δυνάμεων. Στις περιπτώσεις αυτές, οι παραπάνω τρεις συνθήκες δεν είναι μαθηματικώς ισοδύναμες. Π.χ. η μαγνητική δύναμη ικανοποιεί τη συνθήκη 2 (αφού το έργο που παράγει ένα μαγνητικό πεδίο πάνω σε ένα φορτισμένο σωματίδιο είναι πάντοτε μηδέν), αλλά δεν ικανοποιεί τη συνθήκη 3, ενώ η συνθήκη 1 δεν ορίζεται καν (η δύναμη δεν αποτελεί διανυσματικό πεδίο, οπότε δεν μπορεί να εκτιμηθεί ο στροβιλισμός της). Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι φυσικοί που θεωρούν τη μαγνητική δύναμη συντηρητική, ενώ άλλοι δεν τη θεωρούν τέτοια. Ωστόσο, η μαγνητική δύναμη είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση. Οι περισσότερες δυνάμεις που εξαρτώνται από την ταχύτητα, όπως η αντίσταση του αέρα στην κίνηση ενός αυτοκινήτου, δεν ικανοποιούν καμιά από τις τρεις συνθήκες, και επομένως είναι αδιαμφισβήτητα μη συντηρητικές.
Μη συντηρητικές δυνάμεις
Μη διατηρητικές δυνάμεις μπορεί να προκύπτουν στην κλασική φυσική εξαιτίας αγνοημένων βαθμών ελευθερίας ή από χρονοεξαρτώμενα δυναμικά. Η τριβή, για παράδειγμα, μπορεί να αναλυθεί χωρίς να καταφύγουμε σε μη συντηρητικές δυνάμεις, θεωρώντας τις δυνάμεις μεταξύ των μορίων ή των ατόμων. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αναλυθεί η κίνηση του κάθε μορίου ξεχωριστά αντί μέσω στατιστικών μεθόδων. Για μακροσκοπικά συστήματα, η προσέγγιση με τη μη συντηρητική δύναμη είναι πολύ ευκολότερη από ό,τι λαβαίνοντας υπόψη τρισεκατομμύρια βαθμούς ελευθερίας. Εκτός από την τριβή, μια τέτοια μακροσκοπικά μή συντηρητική δύναμη είναι η μη ελαστική μηχανική τάση των υλικών.
Από την άλλη πλευρά, η βαρύτητα στη Γενική θεωρία της σχετικότητας δεν είναι συντηρητική, όπως φαίνεται από την ανώμαλη μετάπτωση του περιηλίου του Ερμή. Ωστόσο, μπορεί να δειχθεί ότι η γενική σχετικότητα διατηρεί έναν ψευδοτανυστή τάσης-ενέργειας-ορμής.
Παραπομπές
Συντηρητικη
Μάνος Σταραμόπουλος
Ο Μάνος Σταραμόπουλος είναι Έλληνας δημοσιογράφος και αναλυτής διεθνούς ποδοσφαίρου και υποθέσεων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Απριλίου 1958. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων στο BCA.
Επαγγελματική πορεία
Την άνοιξη του 1983 μετακινείται με μετεγγραφή στον Ελεύθερο Τύπο από τον αείμνηστο Χρήστο Ράπτη (τον μεγάλο του δάσκαλο) ως επικεφαλής των διεθνών. Παράλληλα το 1985 ξεκινά συνεργασία με το Φως των σπορ. Το 1988 το έγκυρο γαλλικό αθλητικό περιοδικό France Football με την αποχώρηση του Γιάννη Διακογιάννη, τον χρίζει ανταποκριτή του στην Ελλάδα όπου παραμένει έως σήμερα. Λίγα χρόνια μετά, η πορτογαλική εφημερίδα A Bola τον εντάσσει στο δυναμικό της επίσης ως ανταποκριτή της, όπως το ίδιο πραγματοποιεί και το ισπανικό περιοδικό Don Balon αλλά και η αθλητική εφημερίδα της ίδιας χώρας Mundo Deportivo.
Το 1995 συνεργάζεται με την ΕΡΤ3. Στη συνέχεια συνεργάσθηκε κατά σειρά με τις εφημερίδες Sportime, Associated Press (διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο), Golden Foot Calciomercato (ιταλικό), Xinhua (κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων) Ποντάρισμα και Δημοκρατία.
To 2013 ξεκίνησε συνεργασία με το ισπανικό Discoveryfootball. Το 2011 δούλεψε ως αναλυτής για το Champions League στην ΕΡΤ, ενώ συμμετείχε και στην «Αθλητική Κυριακή» με διεθνές ρεπορτάζ. Είναι ο μοναδικός Έλληνας δημοσιογράφος που ψηφίζει κάθε χρόνο για τη Χρυσή Μπάλα το ανώτατο βραβείο για τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του κόσμου, καθώς και για το World Soccer (βρετανικό περιοδικό) και το αμερικανικό Laureus (βραβεύει τον καλύτερο αθλητή παγκοσμίως). Έχει πάρει συνεντεύξεις από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές (Πελέ, Ντιέγκο Μαραντόνα, Ζινεντίν Ζιντάν, Ροναλντίνιο, Γιόχαν Κρόιφ, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Μισέλ Πλατινί κ.ά.), παράγοντες (Τζάνι Ινφαντίνο, Ζεπ Μπλάτερ, Ανχέλ Βιγιάρ, Μισέλ Πλατινί, Πέτρο Θεοδωρίδη, Λαρς-Κρίστερ Όλσεν, Λέναρτ Γιόχανσον κ.ά.), ευρωβουλευτές (Ανδρούλλα Βασιλείου, Σαντιάγο Φίσας, Ζαν-Λικ Ντεάν, κ.ά.).
Ήταν εισηγητής του Ελληνοκυπριακού Συνεδρίου τον Οκτώβριο του 2006 στη Λεμεσό με θέμα «ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ». Ηταν συντονιστής και εισηγητής στο σεμινάριο της Ευρωπαικής Ένωσης για τον Περιφερειακό Τύπο.
Είναι γέννημα θρέμμα Αθηναίος (μέλος του Συλλόγου Αθηναίων). Είναι μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικών Συντακτών (ΠΣΑΤ), της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών, μέλος της επιτροπής ποδοσφαίρου της παγκόσμιας ομοσπονδίας αθλητικών συντακτών (AIPS), μέλος της Media Task Force, μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου (IFFHS), μέλος των Lions και του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Είναι ο πρώτος επίσημος Έλληνας ναυαγοσώστης.
Βιβλιογραφία
Ο Μάνος Σταραμόπουλος έχει μεταφράσει και διασκευάσει τo βιβλίο των ρεκόρ GUINNESS (1990) καθώς και αυτό του παγκοσμίου κυπέλλου (1990).
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Ιπποτικό Τάγμα της Καλατράβα
μικρογραφία |Το έμβλημα του Τάγματος φέρει τον Ελληνικό Σταυρό και τον Κρίνο Είναι ιπποτικό τάγμα της Ισπανίας (ισπαν.: Orden de Calatrava), το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά για την άμυνα του κάστρου της πόλης Καλατράβα της Καστίλης το 1158 μ.Χ. Υφίσταται ακόμη και σήμερα αλλά πλέον έχει χάσει τον στρατιωτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιπποτικά τάγματα
Γκαμπουρέι Σιντιμπέ
Η Gabourey Sidibe (6 Μαΐου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην ταινία Precious (2009), που της χάρισε το Independent Spirit Award Καλύτερης Πρωταγωνίστριας, παράλληλα με υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Άλλες ταινίες της περιλαμβάνουν τις Tower Heist (2011), White Bird in a Blizzard (2014) και Grimsby (2016).
Από το 2010 έως το 2013, πρωταγωνίστησε στην σειρά The Big C. Συμπρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά American Horror Story: Coven (2013-2014) και στην American Horror Story: Freak Show (2014-2015) ενώ αργότερα συμμετείχε και στις συνέχειες των ταινιών αυτών, με τον τίτλο American Horror Story: Hotel (2015-2016) και American Horror Story: Apocalypse (2018). Από το 2015, πρωταγωνιστεί στο μιούζικαλ-δραματική σειρά Empire.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Ο Στρατηγός (ταινία, 1926)
Ο Στρατηγός (πρωτότυπος τίτλος: The General) είναι αμερικανική βωβή κωμική ταινία του 1926, σε σκηνοθεσία Κλάιντ Μπράκμαν και Μπάστερ Κίτον. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός που εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, και το οποίο ονομάζεται «Great Locomotive Chase» και βασισμένο στο βιβλίο του Γουίλιαμ Πίτεντζερ, The Great Locomotive Chase, του 1889. Η παραγωγή έγινε από τον Τζόζεφ Σκένκ και τον Κίτον, ενώ η διανομή από την United Artists. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπάστερ Κίτον και Μάριον Μακ.
Μία ταινία όπως αυτή, στο είδος της κωμωδίας και της δράσης, που κυκλοφόρησε σχεδόν στο τέλος της βωβής εποχής του κινηματογράφου, δεν έλαχε μεγάλης αναγνώρισης από το κοινό και τους κριτικούς, ενώ και οι εισπράξεις της δεν ήταν υψηλές, έχουσα ένα αξιοπρεπές μπάτζετ, το οποίο άγγιζε τα 750.000 δολάρια. Η οικονομική αποτυχία της οδήγησε τελικά τον Κίτον να κάνει συμβόλαιο με εταιρεία, την MGM, και να χάσει την καλλιτεχνική του ανεξαρτησία. Το 1954, έμεινε ελεύθερη από πνευματικά δικαιώματα, αφού στα 28 χρόνια της απαιτούμενης ανανέωσης αυτών, δεν έγινε ποτέ. Με το πέρας των ετών η ταινία απέκτησε δημοτικότητα και τη σήμερον θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του Αμερικανικού Κινηματογράφου. Το 1989 δε, επιλέχθηκε από Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου και εισήλθε στο National Film Registry, ούσα μία από τις πρώτες ταινίες που μπήκαν εκεί για διατήρηση, καθότι ονομάστηκε (όπως και όλες όσες μπαίνουν εκεί): «πολιτισμικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντικές». Ο Μπάστερ Κίτον, το 1963 δήλωσε ότι αυτή η ταινία είναι που το κάνει περισσότερο υπερήφανο στην καριέρα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1926 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βωβές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπάστερ Κίτον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Σενάρια του Μπάστερ Κίτον
Δημητριάδα φυλή
Με την ονομασία Δημητριάς (αρχαία ελληνικά: Δημητριάς) ή Δημητριάδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Δημητριάδα (γενική: Δημητριάδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Δημητριεύς ή Δημητριάδης (αρχαία ελληνικά: Δημητριεύς) ή (άρθρο πληθυντικού: οι) Δημητριείς ή Δημητριάδες (αρχαία ελληνικά: Δημητριεῖς ή Δημητριάδαι), για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις πρόσθετες φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και της αρχαίας Αττικής, η οποία ήρθε να συμπληρώσει τις προηγούμενες φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι κάτοικοι της οποίας κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της Δημητριάδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.
Ονομασία
thumb|right|150px|Προτομή του Δημητρίου Α΄ του Πολιορκητή, [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.]] Η Δημητριάδα, θεωρούμενη ως “μακεδονική” φυλή της Αττικής, πήρε το όνομά της σε απόδοση τιμής προς τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, όπως άλλωστε και η άλλη “μακεδονική” φυλή η Αντιγονίς, η οποία πήρε το όνομά της προς τιμήν του πατέρα του Αντιγόνου του Μονόφθαλμου, μετά το 307 π.Χ., όταν ο ίδιος ο Δημήτριος ο Πολιορκητής ελευθέρωσε την Αθήνα από τον Κάσσανδρο.
Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή
Η αντιπροσωπευτική ποσόστωση των εκπροσώπων - βουλευτών των δήμων της Δημητριάδας (στον παρακάτω πίνακα) αποδεικνύει και τη συμμετοχή της φυλής αυτής, κατά τη δεύτερη κυρίως περίοδο (306 π.Χ. - 223 π.Χ.) της διακυβέρνησής της, μέσω της αρχαίας αθηναϊκής Βουλής και της Εκκλησίας του δήμου.
Μεταξύ 307/306 - 224/223 π.Χ. και καθώς η Αττική βρισκόταν ακόμα υπό την Μακεδονική Αυτοκρατορία το σύστημα εκπροσώπησης των φυλών αναδιοργανώθηκε με τη δημιουργία δύο ακόμα “μακεδονικών φυλών”: την Αντιγονίδα φυλή και την Δημητριάδα φυλή, ενώ παράλληλα αυξήθηκε ο αριθμός των βουλευτών, στην Βουλή, από τα 500 στα 600 μέλη. Κάθε μία από τις προηγούμενες 10 φυλές, εκτός της Αιαντίδος, παρείχε 3 δήμους (όχι απαραίτητα έναν για κάθε τριττύ) προς τις 2 νέες φυλες.
Ξενόγλωσσες
Κατηγορία:Φυλές της αρχαίας Αθήνας
Δύναμη επαναφοράς
μικρογραφία|Δύναμη επαναφοράς: Το παράδειγμα του ελατηρίου Δύναμη επαναφοράς στη φυσική ονομάζεται κάθε δύναμη που δημιουργεί μια μηχανική ισορροπία σε ένα φυσικό σύστημα. Αν το σύστημα διαταραχθεί έτσι ώστε να απομακρυνθεί από την ισορροπία, τότε η δύναμη επαναφοράς τείνει να επαναφέρει το σύστημα προς την κατάσταση ισορροπίας. Η δύναμη επαναφοράς είναι συνάρτηση μόνο της θέσεως του σώματος στο οποίο ασκείται. Η διεύθυνση και η φορά της είναι πάντοτε προς τη θέση ισορροπίας του συστήματος. Η δύναμη επαναφοράς απαντάται συχνά σε μια απλή αρμονική κίνηση.
Συνηθισμένο παράδειγμα δυνάμεως επαναφοράς αποτελεί η δύναμη ενός ελατηρίου. Ένα ιδανικό (απολύτως ελαστικό) ελατήριο ασκεί μια δύναμη που είναι ανάλογη της παραμορφώσεώς του από το μήκος ισορροπίας του, και που ασκείται σε διεύθυνση αντίθετη της παραμορφώσεως. Είτε η επιμήκυνση του σε μεγαλύτερο μήκος, είτε η συμπίεσή του σε μικρότερο, το κάνει να ασκήσει μια δύναμη που το επαναφέρει προς το μήκος ισορροπίας του. Το μέτρο της δυνάμεως μπορεί να προσδιορισθεί πολλαπλασιάζοντας τη σταθερά του ελατηρίου με το μήκος της παραμορφώσεως.
Το εκκρεμές είναι ένα άλλο παράδειγμα δυνάμεως επαναφοράς: όταν δεν ταλαντώνεται. όλες οι δυνάμεις που ασκούνται πάνω του βρίσκονται σε ισορροπία. Η δύναμη του βάρους ισούται με την τάση του νήματος που συγκρατεί το βαρίδι. Αλλά όταν το εκκρεμές τίθεται σε κίνηση, η θέση της ισορροπίας βρίσκεται στο κατώτατο σημείο της ταλαντώσεως, που αντιστοιχεί στην κατάσταση ακινησίας. Όταν βρίσκεται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της ταλαντώσεώς του, τότε η δύναμη που το φέρνει πίσω στο χαμηλότερο σημείο είναι η βαρύτητα. Συνεπώς, η βαρύτητα μπορεί να θεωρηθεί ως η δύναμη επαναφοράς σε αυτή την περίπτωση.
Παραπομπές
Επαναφορας
Φράουκε Πέτρι
Η Φράουκε Πέτρι (Frauke Petry, ;  Μάρκουρντ ; γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1975) είναι Γερμανίδα πολιτικός που τέλεσε πρόεδρος του κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) από τις 4 Ιουλίου 2015 έως τις 29 Σεπτεμβρίου 2017. Είναι χημικός με εκπαίδευση και με επαγγελματικό υπόβαθρο ως επιχειρηματίας . Πολιτικοί επιστήμονες περιέγραψαν την Πέτρι ως εκπρόσωπο της εθνικής συντηρητικής πτέρυγας αυτού του κόμματος.
Η Πέτρι είχε υπηρετήσει στο παρελθόν ως ένας από τους τρεις εκπροσώπους του κόμματος από το 2013 έως το 2015, και έγινε ηγέτης το 2015, εκτοπίζοντας τον ιδρυτή του κόμματος Μπερντ Λούκε μετά από μια εσωτερική διαμάχη εξουσίας. Η Lucke στη συνέχεια εγκατέλειψε το κόμμα και είπε ότι "έπεσε ανεπανόρθωτα σε λάθος χέρια" μετά την εκλογή της Πέτρι. Η Πέτρι εγκατέλειψε το κόμμα δηλώνοντας ότι είχε γίνει «αναρχική» και δεν μπόρεσε να παράσχει μια «αξιόπιστη πλατφόρμα».
Η Πέτρι φημίζεται για τις αντι-Ισλαμικές απόψεις της, για τις εκκλήσεις της να απαγορεύσει τους μιναρέδες και για το επιχείρημα ότι η γερμανική αστυνομία θα πρέπει να «χρησιμοποιήσει όπλα εάν είναι απαραίτητο» για να αποτρέψει τις παράνομες διασχίσεις συνόρων. Ηγήθηκε του Μπλε Κόμματος μέχρι τη διάλυσή του στα τέλη του 2019.
Πρώτα χρόνια
Η Πέτρι γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1975 από οικογένεια χημικών και μηχανικών στη Δρέσδη, που ήταν τότε στη Ανατολική Γερμανία. Έζησε στο Σβαρτζάιντε, Μπράντερμπουκ, κοντά στη Σαξονία μέχρι την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989, μετά από εκεί η οικογένειά της μετακόμισε στο Μπέργκαμεν της Βεστφαλίας. Η Πέτρι πήρε το πρώτο της πτυχίο στη χημεία στο University of Reading του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1998, προτού φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, από όπου απέκτησε διδακτορικό το 2004. Υποστηρίχθηκε από υποτροφία του Γερμανικού Ιδρύματος Ακαδημαϊκών Υποτροφιών.
Πολιτικός προσανατολισμός
Η Πέτρι χαρακτηρίστηκε ως εκπρόσωπος της εθνικής συντηρητικής πτέρυγας του κόμματος της. Αντιθέτως, ο πολιτικός επιστήμονας Cas Mudde την περιέγραψε ως εκπρόσωπο της ακροδεξιάς πτέρυγας της. Η Πέτρι περιγράφει τον εαυτό της ως εθνική-συντηρητική και υποστηρικτική πολιτική του «εθνικού αυτοσχεδιασμού». Η Der Spiegel αναφέρει ότι η εκλογική της επιτυχία στις 4 Ιουλίου 2015, η οποία της έδωσε τα ηνία της ηγεσίας στο Εναλλακτική της Γερμανίας, προτιμώντας τον Μπέρντ Λούκ (ιδρυτή του κόμματος), κατέστη δυνατή από την εθνική-συντηρητική πτέρυγα του κόμματος. Η πτέρυγα του Λούκ δεν είχε την πλειοψηφία.
Όσον αφορά το πολιτικό φάσμα, η Πέτρι είπε: «Δεξιά και αριστερά είναι όροι που δεν ταιριάζουν εδώ και πολύ καιρό». Η Πέτρι πιστεύει ότι η σαρία είναι ασυμβίβαστη με τη «δημοκρατική και φιλελεύθερη τάξη του κράτους» και έχει πει ότι η πλειοψηφία εντός της Εναλλακτικής Γερμανίας της ευνοεί μια φιλελεύθερη-συντηρητική πολιτική.
Έλεγχος συνόρων
Τον Ιανουάριο του 2016, όταν ένας δημοσιογράφος από την περιφερειακή εφημερίδα Mannheimer Morgen την ρώτησε σχετικά με τις ευρωπαϊκές και γερμανικές συνοριακές πολιτικές, η Πέτρι απάντησε ότι η γερμανική συνοριακή αστυνομία πρέπει να κάνει τη δουλειά της «εμποδίζοντας την παράνομη είσοδο προσφύγων». H Πέτρι πρότεινε ότι η συνοριακή αστυνομία θα μπορούσε «να χρησιμοποιήσει όπλα εάν είναι απαραίτητο» για να «αποτρέψει τις παράνομες διέλευση συνόρων», μια δήλωση που έρχεται σε αντίθεση με τη Σύμβαση σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων. Η δημοσιογράφος παρακολούθησε την απάντησή της, χρησιμοποιώντας τον όρο Schiessbefehl που σημαίνει "παραγγελία για πυροβολισμό". Η Πέτρι δήλωσε ότι δεν χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο, συνεχίζοντας να δηλώνει ότι κανένας αστυνομικός «δεν θέλει να πυροβολήσει έναν πρόσφυγα και δεν το θέλω ούτε κι εγώ», αλλά ότι η συνοριακή αστυνομία πρέπει να ακολουθήσει το νόμο για να διατηρήσει την ακεραιότητα των ευρωπαϊκών συνόρων. Στη συνέχεια, η Πέτρι προσπάθησε να δικαιολογήσει αυτές τις δηλώσεις.
Αρσενική περιτομή
Σε ένα πρόχειρο σχέδιο του μανιφέστου του, το πολιτικό κόμμα της Εναλλακτικής Γερμανίας είχε εξετάσει το ενδεχόμενο να υιοθετήσει μια στάση που να δηλώνει ότι η περιτομή των ανδρών πρέπει να απαγορευτεί, αλλά η Πέτρι είπε στη συνέντευξή της με τον Tίμ Σεμπάστιαν στις 21 Μαρτίου 2016 ότι αυτή η γλώσσα δεν θα ήταν στο τελικό προσχέδιο. Το Κεντρικό Συμβούλιο Εβραίων στη Γερμανία έχει επίσης αναταραχή σχετικά με το ζήτημα της θρησκευτικής περιτομής, δηλώνοντας ότι το να δοθεί προτεραιότητα στην αυτοδιάθεση ενός παιδιού έναντι του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας των γονέων του είναι «μια άνευ προηγουμένου και δραματική εισβολή στο δικαίωμα αυτοδιάθεση των θρησκευτικών κοινοτήτων ". Αυτός ο εθνικός διάλογος πραγματοποιείται μετά την απόφαση του Ανώτατου Περιφερειακού Δικαστηρίου στην Κολωνία το 2012, η οποία χαρακτήρισε την περιτομή ενός τετράχρονου αγοριού «σωματική βλάβη».
Γυναίκες στην κοινωνία
Όσον αφορά το ζήτημα χρήσης της μπούρκα, η Πέτρι πιστεύει ότι δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικό να φορούν οι γυναίκες με τέτοιο τρόπο. Είπε ότι στα σχολεία "αυτό το είδος θρησκευτικής φορεσιάς δεν πρέπει να φορεθεί".
Μετανάστευση
Όσον αφορά το ζήτημα της διεθνούς μετανάστευσης, η Petry είναι της άποψης ότι «εμείς [η Γερμανία και η υπόλοιπη Ευρώπη] πρέπει να αποφασίσουμε τι είδους μετανάστευση θέλουμε να δεχτούμε». Είπε, "Η απόφαση για το ποιος μεταναστεύει και ποιος όχι, ποιος θα είναι μέρος μιας νέας χώρας είναι, στο τέλος, ζήτημα συνόρων, αν τα βλέπετε ή αν δεν το κάνετε. Όταν πηγαίνω στη Γαλλία, δεν βλέπω τα σύνορα, αλλά ξέρω ότι είναι εκεί και το αποδέχομαι, είτε πρόκειται για όρια ταχύτητας, είτε από άποψη νόμων και νομοθεσίας ".
Παραίτηση από το Εναλλακτικό κόμμα
Τον Απρίλιο του 2017, η Πέτρι παραιτήθηκε ως υποψήφια για καγκελάριο του Εναλλακτικού κόμματος λόγω των αναφορών ότι ήθελε να αλλάξει τις πολιτικές του κόμματος για να προσελκύσει πιο μετριοπαθείς ψηφοφόρους. Αυτό συνέβη αφότου είχε συχνά επικρίνει την Μπγιόρν Χέκε, εκπρόσωπο του κόμματος που είχε αποκαλέσει το Μνημείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο "μνημείο ντροπής" και υποστήριξε τις προσπάθειες να τον απελάσει, αλλά δεν μπορούσε να επικρατήσει σε μια διαμάχη εξουσίας με τους αντιπάλους της για το κόμμα Η Γιέργκ Mέουθεν και ο Aλέξανδρος Γκάουλαντ, που την κατηγόρησαν για διάσπαση τάξεων σε πάρτι. Παρά την εσωτερική διαμάχη, το κόμμα της ψήφισε για να της επιτρέψει να διεκδικήσει θέση στο γερμανικό κοινοβούλιο στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017.
Μια μέρα μετά τη βραδιά των εκλογών κατά την οποία η Πέτρι εκλέχθηκε στο Bundestag με άμεση εντολή, άφησε μια συνέντευξη Τύπου του Εναλλακτικού κόμματος λέγοντας ότι δεν θα συμμετάσχει στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο Bundestag επειδή το κόμμα έγινε πολύ «αναρχικό» και «δεν μπορούσε να προσφέρει μια αξιόπιστη πλατφόρμα ". Η Aλις Βάιντελ, η πρωτοπόρος του AfD, ζήτησε την παραίτησή της από το κόμμα. Ο Πέτρι θα ενταχθεί στο Bundestag ως ανεξάρτητος πολιτικός . Παραιτήθηκε από το κόμμα και όλα τα γραφεία στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. Στη συνέχεια κατηγορήθηκε για ψευδορκία για φερόμενη ψέματα για τα οικονομικά του πρώην κόμματος.
Στις 12 Οκτωβρίου 2017, η Πέτρι ανακοίνωσε ότι θα δημιουργήσει ένα νέο κόμμα, που ονομάζεται Μπλε Κόμμα, το οποίο θα παρέχει μια «λογική συντηρητική» ατζέντα και θα επιδιώξει να αναπαράγει την επιτυχία της Βαυαρικής Χριστιανικής Κοινωνικής Ένωσης. Στα τέλη του 2019, το κόμμα διαλύθηκε.
Προσωπική ζωή
Το 2007, η Petry ίδρυσε τη δική της επιχείρηση, PURinvent, κατασκευαστή προϊόντων ελαστικών πολυουρεθάνης με βάση τη Λειψία. Έλαβε το μετάλλιο της τάξης της αξίας το 2012. Μιλάει άπταιστα Αγγλικά.
Η Πέτρι χωρίστηκε από τον σύζυγό της, Σβέν Πέτρι, λουθηρανό ποιμένα τον Οκτώβριο του 2015. Ο εγχώριος σύντροφός της είναι ο Mάρκος Πρετζέλι. Έχει τέσσερα παιδιά και ζει στο Tautenhain της Σαξονίας. Η Πέτρι δημοσίευσε μια δήλωση στις αρχές Οκτωβρίου 2015, στην οποία ανακοίνωσε ότι θα χωρίσει από τον σύζυγό της, σημειώνοντας επίσης ότι είχε αναπτυχθεί «κάτι περισσότερο από απλά φιλικά συναισθήματα» μεταξύ της και του Πρετζέλι, ενός συναδέλφου του Εναλλακτικού κόμματος. Τον Δεκέμβριο του 2016, παντρεύτηκε την Pretzell. Έκτοτε ο Σβέν εντάχθηκε στο CDU.