cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισαάκιος Κομνηνός (υιός Αλεξίου Α΄)
Επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη
Τον Απρίλιο 1143 ο Μανουήλ Β΄ πέθανε ορίζοντας διάδοχο του τον τέταρτο και μικρότερο γιο του Μανουήλ σε βάρος του άλλου γιου του Ισαάκ που είχε προτεραιότητα επειδή ήταν τρίτος, οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του είχαν πεθάνει πρόωρα μέσα σε έναν χρόνο. Η θέση του Μανουήλ Α΄ ήταν ανασφαλής, ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα δύο αδέλφια και ο εντοπισμένος στην Ηράκλεια Ισαάκιος υποστήριζε τον ομώνυμο ξάδελφο του. Ο Μανουήλ Α΄ επικράτησε οριστικά επειδή τον υποστήριζε ο αρχιστράτηγος Ιωάννης Αξούχος που διέταξε την φυλάκιση του θείου Ισαάκιου. Ο Μανουήλ Α΄ όταν βεβαιώθηκε ότι εξασφάλισε την θέση του στον θρόνο διέταξε την αποφυλάκιση του ηλικιωμένου θείου του που παρέστη στην στέψη του νέου αυτοκράτορα (28 Νοεμβρίου 1143). Ο Ισαάκιος ακόμα και τότε, παρά την άσχημη κατάσταση της υγείας του δεν εγκατέλειψε τις φιλοφοξίες του για τον Βυζαντινό θρόνο. Ο Ιωάννης Κίνναμος γράφει ότι σε εκστρατεία του Μανουήλ Α΄ εναντίον των Τούρκων (1146), όταν έφτασαν τα νέα ότι ο αυτοκράτορας περικυκλώθηκε από εχθρούς ο θείος Ισαάκιος έσπευσε στα ανάκτορα να ανακηρυχτεί αυτοκράτορας.
Τελευταία χρόνια
Ο Ισαάκιος Κομνηνός πιέστηκε έντονα να αποσυρθεί από τις δημόσιες υποθέσεις μετά το 1150, αυτό σχετίζεται με την πολύ άσχημη κατάσταση της υγείας του και την ανίατη ασθένεια που έπασχε. Ο Ισαάκιος αποσύρθηκε στα εδάφη του στην Θράκη και αφοσιώθηκε στην κατασκευή της Θεοτόκου της Κοσμοσώτειρας στις Φέρες Έβρου με στόχο να ταφεί εκεί ο ίδιος, στα πρότυπα με την Μονή του Παντοκράτωρος και το νοσοκομείο που οικοδόμησε ο αδελφός του. Ο ίδιος αν και βαριά άρρωστος επέβλεπε καθημερινά την κατασκευή, σπατάλησε πολλά χρήματα και πούλησε όλες τις εκτάσεις του στον Αίνο. Το "Τυπικόν" που συνέταξε λίγο πριν τον θάνατο του ήταν ένα είδος διαθήκης, ανέθεσε τις κρατικές υποθέσεις στον οπαδό του Λέων Κασταμονίτη, στον γραμματέα Μιχαήλ, τον προσωπικό του ιερέα Κωνσταντίνο, τον Πρωτοβεστιάριο Κωνσταντίνο και έναν Ιουδαίο που μεταστράφηκε στον χριστιανισμό. Ο Ισαάκιος Κομνηνός φαίνεται ότι πέθανε μετά την ολοκλήρωση του Τυπικού. Οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες του Ισαάκιου όπως περιγράφει ο Κίνναμος "πέρασαν στα παιδιά του", τις πραγματοποίησε ο μικρότερος γιος του Ανδρόνικος, φιλόδοξος, δυναμικός αλλά και βίαιος έκανε πολλές εξεγέρσεις απέναντι στον ξάδελφο του.
Μετά τον θάνατο του Μανουήλ Α΄ (1180) ανέτρεψε την σύζυγο του και αντιβασίλισσα Μαρία της Αντιόχειας (1182) και στην συνέχεια τον ίδιο τον νεαρό αυτοκράτορα Αλέξιο Β΄ (1183), φρόντισε την θανάτωση τους με στραγγαλισμό. Ο Ανδρόνικος Α΄ έκανε πολλές μεταρρυθμίσεις σε βάρος της αριστοκρατίας και υπέρ των φτωχών αλλά η πολύ βίαιη διακυβέρνηση του προκάλεσε επίθεση στην αυτοκρατορία από τους Νορμανδούς που κυβερνούσαν το Βασίλειο της Σικελίας. Ο Ανδρόνικος Α΄ ανατράπηκε και θανατώθηκε βίαια από το εξαγριωμένο πλήθος (1185), η Δυναστεία των Κομνηνών τερματίστηκε. Ο μεγαλύτερος γιος του Ανδρόνικου Α΄ Μανουήλ Κομνηνός έγινε μέσω των γιων του γενάρχης των "Μεγαλοκομνηνών" που κυβέρνησαν την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας (1204–1461).
Έργα
Σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ που ασχολήθηκε έντονα με τους πολέμους ο Ισαάκιος ήταν ειρηνικός χαρακτήρας και μεγάλος προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Αποκατέστησε μαζί με το Μοναστήρι της Κοσμοκράτειρας το Μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου το οποίο ενώθηκε αργότερα με την Κοσμοκράτειρα σαν ξενώνας για τους μοναχούς που έκαναν επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη. Έκτισε ξανά την Μονή της Χώρας (1120) που είχε αποκατασταθεί από την γιαγιά του Μαρία Δούκαινα, στην Μονή της Χώρας έγινε αρχικά η ταφή του πριν μεταφέρουν την σορό του στην Κοσμοκράτειρα. Στην Μονή της Χώρας βρίσκεται η μοναδική αυθεντική παράσταση του Ισαάκιου Κομνηνού σε μια Μωσαική εικονογραφία που χρονολογείται από την εποχή που ο Θεόδωρος Μετοχίτης αποκατέστησε ξανά την εκκλησία στις αρχές του 14ου αιώνα.
Η ιστορικός Καλλιρρόη Λιναρδάτου παρατηρεί ότι στην παράσταση φορά το αυτοκρατορικό στέμμα κάτι απίθανο για έναν Σεβαστοκράτορα, αυτό τονίζει τις αυτοκρατορικές του φιλοδοξίες. Η εικονογραφία συνοδεύεται με μιά σειρά από παραστάσεις και επιγραφές που αναφέρονται στο Τυπικό και σχετίζονται με τον ίδιο. Ο ποιητής της αυλής Πτωχοπρόδρομος έγραψε έναν ύμνο σε εξάμετρη μορφή για τον Ισαάκιο στο οποίο τονίζει το ταλέντο και την εκπαίδευση του. Ο Ισαάκιος Κομνηνός αναγνωρίζεται σαν ο συγγραφέας σε μια παράγραφο του γράμματος του Αριστέα με πολιτικές στίχους, έχει αναγνωριστεί σαν συγγραφέας πολυτελών χειρογράφων. Στο "Τυπικό" γίνονται εμφανείς οι ικανότητες του Ισαάκιου σαν ποιητή, συνέθεσε ένα βιβλίο στο οποίο το όνομα του συγγραφέα αναγνωρίζεται σαν "Ισαάκ Κομνηνός ο Πορφυρογέννητος", μετέφρασε και δυο παραγράφους του Ομήρου.
Οικογένεια
Ο Ισαάκιος νυμφεύθηκε (περί το 1110) την Ειρήνη των Βαγρατιδών, κόρη του Δαβίδ Δ΄ της Γεωργίας (1089-1125). Από τα παιδιά του:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες Ισαακιος Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Μαύρη Μαγιονέζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Βιβλολογία
Βιβλολογία (Bibliology) αποκαλείται ο κλάδος της Συστηματικής Θεολογίας που εξετάζει τη φύση και το γενικότερο σύνολο των ιδιοτήτων της Βίβλου.
Ο όρος δεν είναι διαδεδομένος στην ελληνική γλώσσα και αντ’ αυτού χρησιμοποιείται ο όρος Μελέτη της Βιβλικής Γραμματείας.
Χαϊντεραμπάντ-Καρνατάκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Ινδίας
Ατομική ιδιοκτησία
thumb|right|270px|Το έδαφος και τα συστατικά του μέρη, όπως είναι για παράδειγμα ένα σπίτι, είναι αντικείμενο ιδιοκτησίας. Η ιδιοκτησία ως όρος του δικαίου αναφέρεται στην κυριότητα, το απόλυτο δικαίωμα στην χρήση και εκμετάλλευση ενός πράγματος.
Κάπτεν Μίκι
Ο Κάπτεν Μίκι (ιταλικά: Capitan Miki) είναι χαρακτήρας του ομώνυμου γουέστερν κόμικ, που δημιουργήθηκε το 1951 από τους EsseGesse. Ο Κάπτεν Μίκι είναι για ένας νεαρός ρέιντζερ της Νεβάδα, ο οποίος διακρίνεται στη μάχη εναντίον διαφόρων κακοποιών που επιβουλεύονται την τάξη στην Άγρια Δύση. Στις περιπέτειές του, του συμπαραστέκονται οι πιστοί του φίλοι Doppio Rhum (στην ελληνική έκδοση: "Τσικουδιάς") και Doctor Salasco ("Αφαιμάξη"), αλλά και η μνηστή του, Susy.
Ατομική ιδιοκτησία
Η προέλευση της ιδιοκτησίας
Ο Αριστοτέλης αποδίδει τη ροπή προς την ατομική ιδιοκτησία στη φιλαυτία που είναι έμφυτη στο άνθρωπο επισημαίνοντας ότι είναι απερίγραπτο το πόση ευχαρίστηση προκαλεί σε κάποιον η σκέψη ότι κάτι του ανήκει.Μόνο για λόγους καλοσύνης υπάρχει κοινή χρήση, σύμφωνα με την παροιμία «τα πράγματα των φίλων είναι κοινά». Κοινοκτημοσύνη πρέπει να υπάρχει μέχρι ένα βαθμό, γενικώς όμως ισχύει η ατομική ιδιοκτησία που πραγματώνεται γιατί διαπιστώνουμε περισσότερες συγκρούσεις μεταξύ συνιδιοκτητών παρά μεταξύ εκείνων που έχουν χωριστές περιουσίες και επιπλέον η γενναιοδωρία εκδηλώνεται μόνο σε σχέση με την περιουσία.
Κάπτεν Μίκι
Στην Ελλάδα, ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίσθηκε το 1968 στο περιοδικό Εικονογραφημένος Μικρός Ήρως και αργότερα στο Ζαγκόρ, ενώ ολόκληρη η σειρά ανατυπώθηκε εκ νέου τη δεκαετία του 1980 στον Μικρό Ιππότη.
Ατομική ιδιοκτησία
Η προέλευση της ιδιοκτησίας
Εάν, για τους συντάκτες της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, όπως αυτές της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η ιδιοκτησία είναι ένα φυσικό δικαίωμα και ένα ανθρώπινο δικαίωμα για κάποιους «η ιδιοκτησία είναι κλοπή», σύμφωνα με την γνωστή συνταγή του Προυντόν: Τι είναι ιδιοκτησία;.
Κάπτεν Μίκι
Πηγή
Κατηγορία:Γουέστερν κόμικς Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς Κατηγορία:Ιταλοί χαρακτήρες κόμικς
Ατομική ιδιοκτησία
Η ιδιοκτησία στο ελληνικό δίκαιο
Κατά το άρθρο 1 § 1 του Συντάγματος (1975/1986/2001/2008) «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος». Εκτός αυτού (του δημοσίου συμφέροντος), προβλέπονται και άλλοι περιορισμοί όπως η δυνατότητα της αποζημίωσης της ακίνητης ιδιοκτησίας με τη διαδικασία της απαλλοτρίωσης, που προβλέπεται από το ίδιο το Σύνταγμα
Διατάξεις σχετικές με την ιδιοκτησία περιλαμβάνουν, επίσης, τόσο ο Αστικός όσο και ο Ποινικός Κώδικας. Οι σχετικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα αποτελούν το αντικείμενο του εμπραγμάτου δικαίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νομικοί όροι Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα
Η Παναγία με το Κεράκι (Κριβέλι)
Η Παναγία με το Κεράκι (ιταλικά: Madonna della Candeletta) είναι ένα έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε κάποια στιγμή μετά το 1488 ο Βενετσιάνος ζωγράφος Κάρλο Κριβέλι (1430/35-1494/95). Ανήκει στη συλλογή της Πινακοθήκης Μπρέρα, στο Μιλάνο της Ιταλίας. Ο τίτλος του έργου προέρχεται από το κεράκι που διακρίνεται στο δάπεδο δίπλα από την πινακίδα με την υπογραφή του ζωγράφου.
Περιγραφή
Ο πίνακας ανήκει σε ένα πολύπτυχο που ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε για τον Καθεδρικό Ναό του Καμερίνο. Το 1799 μετά από σεισμό, το έργο μεταφέρθηκε σε άλλη εκκλησία, από όπου πέρασε δέκα χρόνια αργότερα στη συλλογή της Μπρέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάρλο Κριβέλι Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Μπρέρα (Μιλάνο)
Ιντζιρλίκ
Το Ιντζιρλίκ (τουρκικά: Incirlik, ) είναι συνοικία στην περιοχή Γιουρεγίρ της πόλης των Αδάνων, 8 χιλιόμετρα (5 μίλια) ανατολικά του κέντρου της πόλης.
Ετυμολογία
Η λέξη incirlik, στην τουρκική γλώσσα σημαίνει «συκιές».
Οικονομία
Το μεγαλύτερο ίδρυμα στο Ιντζιρλίκ είναι η Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ του NATO από την οποία αμερικανικά αεροσκάφη περιπολούσαν στη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στο βόρειο Ιράκ, μεταξύ του Πολέμου του Κόλπου το 1991 και της εισβολής στο Ιράκ το 2003.
Μεταφορές
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ιντζιρλίκ, ο οποίος άνοιξε το 1912, αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται από δύο περιφερειακές γραμμές και μία γραμμή μεγάλων αποστάσεων.
Το Τμήμα Λεωφορείων Μητροπολιτικού Δήμου Αδάνων (ABBO) έχει δρομολόγια λεωφορείων από το κέντρο των Αδάνων προς Ιντζιρλίκ. Η Συνεταιριστική Μίνι Λεωφορείων Ιντζιρλίκ διεξάγει, επίσης, την τοπική συγκοινωνία από το κέντρο της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Τουρκίας
Οικογένεια Μαρούλη
Η οικογένεια του Μαρούλη (Famiglia Marulli) ήταν Βυζαντινή οικογένεια και σήμερα Ιταλική οικογένεια ευγενών της Νάπολης.
Γενάρχης της οικογένειας ήταν ο Βυζαντινός στρατηγός Μαρούλης, άγνωστη η καταγωγή του, που στάλθηκε στην Ιταλική χερσόνησο για να διοικήσει το Κατεπανάτο της Ιταλίας. Μετά το τέλος της θητείας του το 1061 ο Μαρούλης εγκαταστάθηκε στην Άντρια όπου έκανε οικογένεια, γρήγορα η οικογένεια εξαπλώθηκε και στη Νάπολη. Η οικογένεια είχε πολλά φέουδα στη Νάπολη και τη Ακουιλονία, ενώ σήμερα διασώζεται και ο πύργος της οικογένειας στο Άσκολι. Πολλά μέλη της διέπρεψαν ως στρατιωτικοί αλλά και σε εκκλησιαστικά αξιώματα, όπως ο Αντόνιο Μαρούλλι αρχιεπίσκοπος Μπερλέττας.
Γνωστά μέλη της οικογένειας στην Άντρια ήταν οι, Λεόνε Μαρούλλι, πατρίκιος της Άντρια και ο Πέτρος, μοναχός και πατρίκιος της Άντρια.
Η οικογένεια αργότερα απέκτησε κλάδο στο Δουκάτο του Άσκολι με μέλη όπως τον Τροϊάνο Μαρούλλι δούκας του Άσκολι (1759 - 1823) και ο αδελφός του Πάολο γεννημένος στην Νάπολι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένειες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιταλικές οικογένειες ευγενών
Αρέστορας
Στην ελληνική μυθολογία ο Αρέστορας (Αρέστωρ) ήταν ήρωας του Άργους. Για τον λόγο αυτό οι Αργείοι αποκαλούνταν στην αρχαιότητα και Αρεστορίδες. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αρέστορας ήταν γιος του Εκβάσου και εγγονός του Άργου, του βασιλιά που έδωσε στην πόλη το όνομά της. Συνεπώς, ο Αρέστορας ήταν δισέγγονος του ίδιου του Δία. Παιδιά του Αρέστορα ήταν ο Πελασγός και ο Άργος ο Πανόπτης. Μία άλλη εκδοχή, αναφερόμενη από τον Παυσανία (Β 16, 3), παρουσιάζει τον Αρέστορα ως γιο του Φόρβαντα και σύζυγο της Μυκήνης, θυγατέρας του Ινάχου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Διάρκεια ταξιδίου πλοίου
Γενικά η διάρκεια του ταξιδίου λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην ευνοϊκότερη εκμετάλλευση του πλοίου και ειδικά στη διαμόρφωση του κόστους μεταφοράς. Γι΄ αυτό και για τους διάφορους επιμέρους χρόνους γίνεται ειδική μνεία στα διάφορα ναυλοσύμφωνα που συνομολογούνται.
Ο συνολικός χρόνος διάρκειας ταξιδίου αρχίζει από τη χρονική στιγμή της δήλωσης της "ετοιμότητας φόρτωσης" (Notice of Readiness NOR) του πλοίου στο σημείο που έχει καθορισθεί, είτε σε λιμενική εγκατάσταση, είτε σε αγκυροβόλιο, και τελειώνει με την ολοκλήρωση της εκφόρτωσης στο προκαθορισμένο σημείο και της αποδέσμευσης του πλοίου.
Κατηγορία:Ναυλαγορά Κατηγορία:Πλοίο
Πάνορμος Φωκίδας
Η Πάνορμος είναι πεδινό χωριό της Δωρίδας του Νομού Φωκίδας σε υψόμετρο 90 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 88 κατοίκους και μαζί με τον Όρμο Λεμονιάς (127 κάτοικοι) συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πανόρμου και υπάγονται στην Δημοτική Ενότητα Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος με συνολικό πληθυσμό 367 κατοίκους.
Ιστορία
Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της πόλης Πάνορμος εντοπίζονται στις πλαγιές του όρους Άγιος Ηλίας. Η πόλη ταυτίζεται από τους μελετητές με την αρχαία πόλη της δυτικής Λοκρίδας, Φαιστίνο, όπου υπήρχε το σημαντικό ιερό του Απόλλωνος του εν Φαιστίνω. Σημαντικά ευρήματα από τον ευρύτερο χώρο αναδεικνύουν τη σημασία της περιοχής στα αρχαία χρόνια: η πλούσια κλασσική πιθοταφή (θέση Λούζα), ο αρχαίος αμυντικός πύργος στα βορειοδυτικά του χωριού και ο αριθμός των επιγραφών με τις οι λεγόμενες ωνές, απελευθερωτικές πράξεις δούλων σύμφωνα με τις οποίες ο δούλος πωλούνταν στον Θεό εντός του ιερού του Απόλλωνα, οι οποίες ανακαλύφθηκαν το 1947. Η έγκυρη πώληση δούλων ενώπιον μαρτύρων με το σκοπό την απελευθέρωση, ήταν μια πρακτική πολύ διαδεδομένη στην Κεντρική Ελλάδα και κυρίως στους Δελφούς.
Η Πάνορμος παλαιότερα ονομαζόταν Κίσσελη, γραφόταν και Κύσσελη. Το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Κύσσελης ενώ το 1928 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Λεμονιάς και το 1931 σε Κοινότητα Πανόρμου.
Φραγκίσκος Μαυρόλυκος
Ο Φραγκίσκος Μαυρόλυκος ή Φραντσέσκο Μαουρόλικο (Francesco Maurolico, 16 Σεπτεμβρίου 1494 – 21 ή 22 Ιουλίου 1575) ήταν Ιταλός αστρονόμος, συγγραφέας και μαθηματικός ελληνικής καταγωγής, που συνεισέφερε επίσης στην Οπτική, τη Μηχανική και τη Μουσική.
Βιογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Cosmographia απο τον Φραγκίσκο Μαυρόλυκο (1543) Ο Μαυρόλυκος γεννήθηκε στη Μεσσήνη της Ιταλίας από γονείς ελληνικής καταγωγής που εγκαταστάθηκαν εκεί μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), γεγονός που επιβεβαιώθηκε από πρόσφατες μελέτες (βλ. Μαυρόλυκοι). Ο Φραγκίσκος μορφώθηκε καλά. Ο πατέρας του Αντώνιος ήταν γιατρός και είχε μορφωθεί από τον περίφημο ελληνιστή και διδάσκαλο Κωνσταντίνο Λάσκαρη. Αργότερα έγινε διευθυντής του νομισματοκοπείου της Μεσσήνης. Η οικογένεια διέμενε σε μια βίλα έξω από την πόλη.
Το 1521 ο Φραγκίσκος Μαυρόλυκος χειροτονήθηκε. Το 1550 έγινε Βενεδικτίνος μοναχός στη Μονή της Αγίας Μαρίας del Parto à Castelbuono. Δύο χρόνια αργότερα χρίσθηκε ηγούμενος.
Τρυγόνι
Το τρυγόνι είναι περιστερόμορφο πτηνό της οικογενείας των Περιστεριδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Streptopelia turtur και περιλαμβάνει 4 υποείδη.
Φραγκίσκος Μαυρόλυκος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φραγκίσκος Μαυρόλυκος έγινε, όπως και ο πατέρας του, διευθυντής του νομισματοκοπείου της Μεσσήνης. Για κάποιο διάστημα ήταν υπεύθυνος για τη συντήρηση των οχυρώσεων της πόλεως για λογαριασμό του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, ενώ δίδαξε και τους δύο γιους του Χουάν ντε Βέγκα, αντιβασιλέως του Καρόλου στη Σικελία. Αλληλογραφούσε με πνευματικές μορφές της εποχής όπως ο Χριστόφορος Κλάβιος και ο Φεντερίκο Κομαντίνο. Μεταξύ 1548 και 1550 ο Μαυρόλυκος διέμενε στο κάστρο της Πολίνα στη Σικελία ως φιλοξενούμενος του μαρκησίου Τζιοβάνι Βεντιμίλια και χρησιμοποιούσε τον πύργο του κάστρου για τη διεξαγωγή αστρονομικών παρατηρήσεων.
Τρυγόνι
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Streptopelia turtur turtur (Linnaeus, 1758).
Φραγκίσκος Μαυρόλυκος
Βιογραφικά στοιχεία
Οι αστρονομικές παρατηρήσεις του Μαυρόλυκου περιλαμβάνουν τον υπερκαινοφανή που εμφανίσθηκε στην Κασσιόπη το 1572. Ο Τύχων δημοσίευσε λεπτομέρειες των δικών του παρατηρήσεων το 1574 και γι' αυτό ο αστέρας είναι σήμερα γνωστός ως «Υπερκαινοφανής του Τύχωνα».
Τρυγόνι
Το τρυγόνι, από τα χαρακτηριστικότερα «αγριοπερίστερα» της ελληνικής ορνιθοπανίδας, έχει υποστεί και εξακολουθεί να υφίσταται πολύ μεγάλη πίεση από το κυνήγι, νόμιμο ή παράνομο, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες μεσογειακές χώρες, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της μετανάστευσης (βλ. Κυνήγι). Είναι το μοναδικό, αποκλειστικά μεταναστευτικό «αγριοπερίστερο» της Ευρώπης.
Φραγκίσκος Μαυρόλυκος
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1569 ο Φραγκίσκος Μαυρόλυκος διορίσθηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μεσσήνης. Πέθανε στην ίδια πόλη σε ηλικία 81 ετών.
Τρυγόνι
Ονοματολογία
Οι όροι streptopelia και turtur παρουσιάζουν εξαιρετικό ετυμολογικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα ο δεύτερος, κυρίως λόγω της μη-προφανούς σημασίας τους. Η επιστημονική ονομασία του γένους Streptopelia, αποτελεί (νεο-)λατινική απόδοση του ελληνικού όρου στρεπτοπηλία < στρεπτοπέλια < στρεπτός + πέλεια (< πελός) «περιστέρι».
Φραγκίσκος Μαυρόλυκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί
Τρυγόνι
Ονοματολογία
Ο όρος στρεπτός δεν προέρχεται άμεσα από το ομώνυμο επίθετο που σημαίνει «συνεστραμμένος», αλλά από το ουσιαστικό στρεπτός που συνδέεται έμμεσα με το επίθετο και σημαίνει «περιδέραιο, από συνεστραμμένο μέταλλο» (στρεπτόν κυμάτιον: αρχιτεκτονικό κόσμημα σε σχήμα ελισσομένου κυματίου). Επειδή, το τρυγόνι και ιδιαίτερα η δεκαοχτούρα (Streptopelia decaocto) το άλλο γνωστό είδος του γένους, φέρουν χαρακτηριστικές περιτραχήλιες δομές, εν είδει περιδεραίου («στρεπτού»), πήρε την ονομασία του το α’ συνθετικό της λέξης.
Το β’ συνθετικό, η λέξη πέλεια (ή πελίη) «αγριοπερίστερο» έχει σχηματιστεί, πιθανότατα, από τον αμάρτυρο τύπο πελύς και ανάγεται στην ίδια ρίζα pel-, pol- «γκρίζος, φαιός» που με το επίθημα -ja, έδωσε διάφορους ονοματικούς τύπους, όπως πελιδνός, πολιός, κ.α. Η πρωταρχική σημασία όλων αυτών των όρων έχουν να κάνουν με το γκρίζο χρώμα που, έδωσε την ονομασία στο «περιστέρι» λόγω του γκριζόμαυρου χρώματός του. Από εκεί, άλλωστε, προέρχεται και η λατινική ονομασία palumbes.
Το συνθετικό turtur στην ονομασία του είδους, ανάγεται σε ονοματοποιία και σχετίζεται με την ελληνική λέξη τρυγών κάτι που, επίσης, εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται πιθανόν. Συγκεκριμένα, ο όρος παραπέμπει στην πολύ χαρακτηριστική φωνή του πουλιού, ένα επαναλαμβανόμενο τουρ-τουρ (βλ. Φωνή), που ακούγεται έντονα κατά την άφιξη στα αναπαραγωγικά εδάφη και από την οποία προέρχεται η λέξη τουρτούρα, μία από τις συνηθέστερες λαϊκές ονομασίες του τρυγονιού (βλ. Άλλες ονομασίες). Φαίνεται ότι ο όρος πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Εβραϊκή γλώσσα, ως thor/ thur, από την οποία τον δανείστηκε η Λατινική και τον εισήγαγε με αναδιπλασιασμό: ...nec gemereaeria cessabit turtur ab ulmo... (Βιργίλιος).
Η αγγλική ονομασία του πτηνού είναι turtle dove «περιστέρι-χελώνα», ωστόσο, το συνθετικό «χελώνα» ουδεμία σχέση έχει με το ερπετό και, πιθανότατα, προέρχεται από παράφραση της λέξης turtur που αποτελεί την ονοματολογική βάση των λαϊκών όρων για το τρυγόνι, στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες (γερμ. Turteltaube, ισπ. tórtola, γαλλ. tourterelle, ιταλ. tortora, κ.ο.κ).
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο ως Columba turtur (Ινδία, 1758) Μεταφέρθηκε στο σημερινό του γένος, Streptopelia, από τον Γάλλο βιολόγο και ορνιθολόγο Σαρλ Μποναπάρτ (Charles Lucien Bonaparte, 1803-1857) το 1855.
Ανάλυση αλληλουχίας DNA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το γένος αποτελείται από τρεις διακριτές γενεαλογικές γραμμές (lineage). Η πρώτη απαρτίζεται από τα είδη Spilopelia senegalensis και Spilopelia chinensis, τα οποία έχουν από καιρό αναγνωριστεί ως ξεχωριστά taxa, βάσει μορφολογικών και ηθολογικών δεδομένων. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα περισσότερα από τα υπόλοιπα είδη, εκτός από τα Nesoenas picturata και Columba mayeri, τα οποία φαίνεται να είναι τα σωζόμενα είδη από ενδημικό μαλαγασιανό διαχωρισμό που επήλθε κάποτε και, τα έχει τοποθετήσει σε διαφορετικά γένη, που αποτελούν την τρίτη γενεαλογική γραμμή.
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
Το είδος εμφανίζει ευρύ φάσμα κατανομής στον Παλαιό Κόσμο (Ευρασία και Αφρική), όπου απαντά είτε ως καλοκαιρινό αναπαραγόμενο πτηνό (Ευρασία), είτε ως διαχειμάζον (Αφρική και Ευρασία).
Στην Ευρώπη, τα τρυγόνια έρχονται το καλοκαίρι για να αναπαραχθούν και φθάνουν μέχρι τη Δανία και τη Ν. Φινλανδία στα βόρεια, ενώ φαίνεται να απουσιάζουν από την υπόλοιπη Σκανδιναβία. Στα δυτικά, φθάνουν μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ακτές της Ιρλανδίας. Ολόκληρη η υπόλοιπη ήπειρος καλύπτεται, εκτός από τις βόρειες ρωσικές περιοχές.
Στην Ασία, το είδος εξαπλώνεται από τη Μικρά Ασία και την Εγγύς Ανατολή στα δυτικά, μέχρι τη Μογγολία και τη ΒΔ. Κίνα στα ανατολικά, αλλά δεν επεκτείνεται προς βοράν. Στα νότια φθάνει μέχρι την Αραβική Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό στη Σαουδική Αραβία, χωρίς περαιτέρω επέκταση προς ανατολάς.
Τέλος, η Αφρική αποτελεί τον σημαντικότερο τόπο διαχείμασης του είδους, ιδιαίτερα η ζώνη μεταξύ της υποσαχάριας Αφρικής και του ισημερινού. Ωστόσο, απαντά και ως καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης στις βόρειες παραμεσόγειες χώρες και, αρκετά νοτιότερα, κατά μήκος του Νείλου, και στις παρυφές της Σαχάρας. Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντάται στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Το τρυγόνι είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος, με τη συντριπτική πλειονότητα των πληθυσμών του να πραγματοποιούν μεγάλες αποδημίες. Ιδιαίτερα οι ασιατικοί πληθυσμοί, κάνουν μεγάλα ταξίδια για να έρθουν να ξεχειμωνιάσουν στην Αφρική. Ανάλογες αποστάσεις διανύουν και οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί.
Οι πληθυσμοί από τη δυτική Ευρώπη συγκεντρώνονται κυρίως στη ΝΔ. Γαλλία και την Ιβηρική (αλλά όχι στη Γαλικία), και περνάνε στην Αφρική μέσω του Μαρόκου. Πολλοί πληθυσμοί διασχίζουν τα Βαλκάνια και την Ιταλία κατά τις δύο μεταναστευτικές εποχές, για να εισέλθουν ή να εξέλθουν από την Αφρική μέσω της Τυνησίας και της Λιβύης. Πολυάριθμες καταγραφές σε οάσεις, δείχνουν ότι η Σαχάρα διασχίζεται από πολλά σημεία και, πιθανώς, σε ευρύ μέτωπο. Οι περισσότεροι πληθυσμοί εξαφανίζονται από τα νότια της Σαχάρας τον Μάρτιο και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου, αν και μικρός αριθμός παραμένει εκεί (Streptopelia turtur hoggara). Το κύριο εαρινό πέρασμα μέσω της Μεσογείου, πραγματοποιείται στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου, με τα εδάφη αναπαραγωγής να «επαναποικίζονται» κατά τη διάρκεια του Μαΐου.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από την Ισλανδία, τη Νορβηγία και τα Σβάλμπαρντ (!), τη Λιβερία, την Κένυα, τη Νότια Αφρική και τις Σεϋχέλλες, τις Μαλδίβες και το Πακιστάν.
Στην Ελλάδα, όπως και σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, το τρυγόνι είναι πλήρως μεταναστευτικό είδος, έρχεται δηλαδή στη χώρα τα καλοκαίρια μόνο για να φωλιάσει και φεύγει νωρίς το φθινόπωρο. Από την Κρήτη και την Κύπρο αναφέρεται κυρίως ως διαβατικό πτηνό κατά τις μεταναστεύσεις, αλλά μερικοί πληθυσμοί παραμένουν για να φωλιάσουν σε δενδρώδεις περιοχές
Βιότοπος
thumb|right|400px|Ενήλικο τρυγόνι (υποείδος S. t. rufescens) Το τρυγόνι είναι πτηνό που αρέσκεται σε ανοικτές, όχι ιδιαίτερα πυκνοδασωμένες περιοχές (φυλλοβόλα, κωνοφόρα και μικτά δάση), με πλούσιο υποόροφο, ενώ περιστασιακά μπορεί να φωλιάζει σε μεγάλους κήπους, ιδιαίτερα στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, που δεν υφίσταται μεγάλη πίεση από το κυνήγι. Επίσης σε πάρκα, κτήματα με φράκτες, οπωρώνες, αμπελώνες, και στις αφρικανικές οάσεις σε φυτείες με φοίνικες.
Ιδιαίτερα στενή σχέση με οικισμούς δείχνει η εξάπλωση στη Β. Αφρική, όπου οι εκεί πληθυσμοί, συχνά εγκαθίστανται σε ερειπωμένα σπίτια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η στατιστική ανάλυση των 5 προτιμητέων οικοτόπων είναι κατά σειράν η εξής: Καλλιέργειες, Θαμνότοποι, Καλαμιώνες, Πλατύφυλλα δένδρα και Χωριά.
Στην Ελλάδα, το τρυγόνι απαντά σε περιοχές με αραιές συστάδες δένδρων, θαμνότοπους, λόχμες, φράκτες και άλση. Σε δασωμένες περιοχές, για αναπαραγωγή επιλέγει θέσεις κυρίως με πεύκα μεσαίας ηλικιακής κλάσης (στηθαία διάμετρος: 21-30 εκ.) χωρίς πυκνό υπόροφο, ενώ αποφεύγει συστάδες με υπερήλικα δέντρα (στηθαία διάμετρος: >45 εκ.).
Μορφολογία
Το τρυγόνι είναι μικρότερο από τα υπόλοιπα «αγριοπερίστερα», με μέγεθος όσο της δεκαοχτούρας, αν και πιο λεπτό, με πιο σκούρο παρουσιαστικό. Το κεφάλι, όπως και το άνω τμήμα της ράχης (μανδύας) είναι γκρίζα με ελαφριά κυανή απόχρωση, ενώ η περιοχή του στήθους είναι, επίσης, γκριζωπή αλλά με ελαφριά ροζέ -στο χρώμα του κρασιού/σωμόν- απόχρωση. Η κάτω επιφάνεια και η περιοχή της κοιλιάς είναι πιο λευκωπές. Οι πτέρυγες είναι χαρακτηριστικές, με κανελλί-σκωριόχρωμες καλυπτήριες περιοχές (ελάσσονα καλυπτήρια φτερά και ωμοπλατιαία, που περιβάλλουν μαύρα τριγωνικά στίγματα. thumb|right|400px|Ενήλικo τρυγόνι Τα πρωτεύοντα ερετικά φτερά είναι σκούρα καφετί-μαυρωπά. Τα δευτερεύοντα ερετικά φτερά εμφανίζουν κυανή απόχρωση. Η ουρά είναι σκούρα μαυριδερή (κυανόμαυρα πηδαλιώδη φτερά, με λεπτά, λευκωπά περιθώρια (τα δύο τελευταία ζεύγη των πηδαλιωδών) καθ’ όλο το μήκος της, τόσο στην πάνω όσο και στην κάτω πλευρά της. Οι ταρσοί και τα πόδια -όπως όλα τα περιστέρια- έχουν το χαρακτηριστικό ροζ χρώμα της σάρκας, ενώ το ράμφος είναι γκριζόμαυρο με πορφυρή απόχρωση, πιο ανοικτόχρωμο στο άκρο του. Οι οφθαλμοί περιβάλλονται από πορφυροκυανό περιθώριο (orbital skin) που έρχεται σε αντίθεση με το γκριζόχρωμο κεφάλι, ενώ η ίριδα ποικίλλει από κίτρινη έως πορτοκαλί. Γενικά, δεν υφίσταται ιδιαίτερος φυλετικός διμορφισμός, με τα θηλυκά να είναι λίγο μικρότερα (βλ. Βιομετρικά στοιχεία) και με πιο «θαμπά» χρώματα από τα αρσενικά. Όμως, τα νεαρά άτομα στερούνται των χαρακτηριστικών ραβδώσεων στον λαιμό, ενώ έχουν καφετί χρώμα στο κεφάλι, τη ράχη και τις πτέρυγες. Το χρώμα της ίριδας είναι ανοικτό καφέ.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:       )
Τροφή
Τα τρυγόνια αναζητούν την τροφή τους σχεδόν αποκλειστικά στο έδαφος, συνήθως σε καλλιεργημένες εκτάσεις, κατά ομάδες, μαζί με άλλα περιστέρια. Τρέφονται με φυτικά τμήματα, κυρίως σπέρματα, που τρώγονται τόσο ώριμα όσο και σε ανώριμη κατάσταση. Μεγάλο μέρος αποτελούν οι σπόροι δημητριακών, τα σπέρματα διαφόρων κωνοφόρων, της σημύδας, του σκλήθρου και της ψευδακακίας, καθώς και τα σπέρματα της Fumaria (αγριοκαπνός). Μπορούν επίσης να φάνε σωροκάρπια (μούρα, βατόμουρα), μανιτάρια και ποώδη φυτά όπως Trifolium, Brassica και Chenopodium. Σπανιότερα συλλαμβάνουν έντομα και μικρά σαλιγκάρια, ενώ στους οικισμούς μπορεί να τρώνε ακόμη και ψωμί.
Ηθολογία και πτήση
Τα τρυγόνια συχνά απαντούν κατά ζεύγη ή αραιά κοπάδια. Είναι εξαιρετικά ανθεκτικά στις υψηλές θερμοκρασίες, παραμένοντας δραστήρια ακόμη και στους 45°C. Θεωρούνται δειλά πτηνά, κρύβονται στο θόλο των δένδρων και είναι δύσκολο να προσεγγιστούν, πιθανότατα λόγω της μεγάλης πίεσης που υφίστανται από το κυνήγι. Πάντως, από κάποια απόσταση μπορεί να παρατηρηθούν πάνω σε καλώδια παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, ή να βόσκουν στο έδαφος.
Η πτήση τους μοιάζει με της φάσσας και είναι δυνατή, αλλά όχι εντυπωσιακά γρήγορη, ελαφρά κυματιστή. Όταν πετούν ξεχωρίζει η βενταλωτή ουρά με τα χαρακτηριστικά λευκά περιθώρια, τόσο στην άνω όσο και στην κάτω επιφάνεια. Κατά την απογείωση οι πτέρυγες παράγουν χαρακτηριστικό θόρυβο.
Φωνή
Η φωνή του τρυγονιού είναι πολύ χαρακτηριστική, μια σειρά από δισύλλαβα καλέσματα, που στα αυτιά του παρατηρητή φθάνουν ως τουρ-τουρ. Οι «φθόγγοι» αυτοί έχουν μέση συχνότητα (ούτε υψηλοί ούτε χαμηλοί), το ίδιο τονικό ύψος (δεν διαφέρουν μεταξύ τους) και την ίδια ένταση. Μοιάζει με το χαρακτηριστικό «γουργούρισμα» του κοινού περιστεριού, μόνο που είναι τρεμουλιαστό, «τουρτουριστό», από την οποία πήρε το πτηνό τη χαρακτηριστική του ονομασία (βλ. Ονοματολογία). Επίσης από τη φωνή αυτή προέρχεται η λαϊκή ονομασία τουρτούρα που, με τη σειρά της έδωσε το ρήμα τουρτουρίζω (π.χ. «τουρτουρίζω από το κρύο») (βλ. Άλλες ονομασίες).
Αναπαραγωγή
thumb|right|400px|Νεαρό τρυγόνι Τα τρυγόνια αποκτούν σεξουαλική ωριμότητα από το 1ο έτος της ζωής τους και είναι μονογαμικά, σχηματίζοντας «δεμένα» ζευγάρια. Η αναπαραγωγική περίοδος διαρκεί από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο, περίπου, ενώ η ωοτοκία μπορεί να πραγματοποιείται δύο φορές (στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι και τρεις φορές). Στο τρυγόνι παρατηρείται μια περίοδος «μη-ανταπόκρισης» σε ερεθίσματα οίστρου μετά την αναπαραγωγή, μοναδική μεταξύ όλων των περιστεριών που μελετήθηκαν μέχρι σήμερα. Τα τελετουργικά επίδειξης περιλαμβάνουν υποκλίσεις, αλληλοραμφισμούς και μεγάλους εναέριους κύκλους, όπως όλα τα περιστέρια.
Στις περιοχές όπου απαντούν (βλ. Βιότοπος), τα τρυγόνια φωλιάζουν σε θάμνους, μικρά δένδρα, φράκτες και φυτείες, συνήθως σε χαμηλότερες θέσεις από τα άλλα αγριοπερίστερα.
Η φωλιά είναι μια λεπτή «πλατφόρμα» κατασκευασμένη από μικρά κλαδιά και επιστρωμένη από λεπτές ρίζες, βλαστούς και φρέσκο χορτάρι. Περιστασιακά, μπορεί να χρησιμοποιούν, επίσης, τις φωλιές άλλων πουλιών ή σκίουρων. Η φωλιά κατασκευάζεται και από τους δύο εταίρους.
Το θηλυκό εναποθέτει 2 αβγά, σπανιότερα μόνον ένα (1), διαστάσεων 30,7 Χ 23,0 χιλιοστών και βάρους 8,2 γραμμαρίων, εκ των οποίων ποσοστό 6% είναι κέλυφος. Η επώαση πραγματοποιείται και από τους δύο γονείς και διαρκεί 15-16 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και χρήζουν της απόλυτης προστασίας των γονέων. Σιτίζονται με το υγρό του προλόβου («γάλα περιστεριού») και, αργότερα, με μισοχωνεμένα σπέρματα. Αρχίζουν να αφήνουν τη φωλιά σε ηλικία περίπου 14 ημερών, ενώ πτερώνονται στις 18-19 ημέρες.
Στην Ελλάδα, τα τρυγόνια έρχονται για να φωλιάσουν το καλοκαίρι. Είναι πιο κοινά στη βόρεια χώρα παρά στη νότια, ενώ στην Πελοπόννησο θεωρούνται μη κοινά.
Κυνήγι
Το τρυγόνι είναι μαζί με την μπεκάτσα και τη φάσσα από τα «αγαπημένα» θηράματα των κυνηγών και έχει υποστεί εξαιρετικά μεγάλη πίεση από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Η ιδιαιτερότητα με το τρυγόνι είναι ότι, σε αντίθεση με τα δύο πρώτα είδη, θηρεύεται έντονα στις μεσογειακές χώρες, κυρίως στους σταθμούς-περάσματα κατά τις μεταναστεύσεις, όπου οι αποδημητικοί πληθυσμοί υφίστανται τεράστιες απώλειες. Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι, ενώ το νόμιμο κυνήγι διαρκεί από τις 20 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου, οι λαθροθήρες εξακολουθούν να αποδεκατίζουν τα πουλιά και κατά την εαρινή μετανάστευση.
Στη Μάλτα, έχουν παρατηρηθεί μέχρι και 20.000 μεταναστευτικά πουλιά ημερησίως στο εαρινό πέρασμα (λιγότερα το φθινόπωρο), από τα οποία πυροβολούνται συνολικά τα 100.000 κάθε χρόνο.
Στις Στροφάδες, ένα από τα σημαντικότερα «περάσματα» τρυγονιών, παρόλο που το κυνήγι είναι απαγορευμένο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, επειδή τα νησιά αποτελούν Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΕΕ),, η λαθροθηρία εξακολουθεί να υφίσταται. Μάλιστα, παλαιότερα θεωρείτο τοπικό «έθιμο» η συγκέντρωση κυνηγών στη Ζάκυνθο και ο «πυροβολισμός» των τρυγονιών, ως κομμάτι της τοπικής «παράδοσης».
Μετά την έκκληση της Μητρόπολης Ζακύνθου για αυξημένους ελέγχους στις Στροφάδες, κατά την περίοδο της εαρινής μετανάστευσης των τρυγονιών, η Διεύθυνση Δασών συγκάλεσε στις 7/4/2014 σύσκεψη στην Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών για τον καλύτερο συντονισμό της προσπάθειας ελέγχου. Σήμερα, οι κυνηγοί ισχυρίζονται ότι συγκροτούν ομάδες θηροφυλάκων για την προστασία του είδους.
Κατάσταση πληθυσμού
H τάση των πληθυσμών του είναι καθοδική, ιδιαίτερα στις μεσογειακές χώρες, όπου το νόμιμο κυνήγι και η λαθροθηρία είναι σε πολύ αυξημένο επίπεδο (βλ. Κυνήγι). Αυτός είναι άλλωστε ο κύριος λόγος για την καθοδική τάση των πληθυσμών του τρυγονιού στις συγκεκριμένες περιοχές.
Τους μεγαλύτερους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς διαθέτουν η Ρωσία, η Ισπανία και η Γαλλία, ενώ τους μεγαλύτερους ασιατικούς, η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν.
Κουλτούρα
Πιθανόν λόγω των Βιβλικών αναφορών (ειδικά από το «Άσμα Ασμάτων»), τη χαρακτηριστική φωνή του και το γεγονός ότι σχηματίζει ισχυρούς δεσμούς, το τρυγόνι έχει γίνει σύμβολο αφιερωμένο στην αγάπη. Στην Καινή Διαθήκη δύο τρυγόνια αναφέρεται ότι είχαν θυσιαστεί για τη Γέννηση του Ιησού. Στην Ευρώπη της Αναγέννησης, το τρυγόνι καταγράφεται ως αφοσιωμένος συνεργάτης του μυθολογικού Φοίνικα. Από εκεί προέρχεται και το ποίημα του Γουίλιαμ Σαίξπηρ «The Phoenix and the Turtle» (όπου ο όρος turtle αναφέρεται στο τρυγόνι, βλ. Ονοματολογία).
Επίσης, το τρυγόνι είναι το θέμα πολλών λαϊκών τραγουδιών στην Αγγλία, μερικά από τα οποία έχουν μελοποιηθεί από τον Ραλφ Βων Ουίλλιαμς. Αλλά και στην Ελλάδα, το τρυγόνι είναι το αγαπημένο θέμα σε πολλά τραγούδια, ιδιαίτερα στη δημοτική μουσική, όπου απαντάται κυρίως με την ονομασία τρυγόνα (ηπειρώτικα, κ.α.).
Άλλες ονομασίες
Επίσης είναι πολύ συνηθισμένη η γραφή με -ω- (Τρυγώνα), που προέρχεται από την αρχαία γραφή τρυγών.
Σημειώσεις
i. Η απόδοση τρυγών παρόλο που, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται να είναι απολύτως τεχνητή, έχει άμεση σχέση με τον λατινικό όρο turtur (βλ. Ονοματολογία)
ii. Συμπεριλαμβάνει και το υποείδος S. t. moltonii
iii. Το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Μπαμπινιώτη δίνει εντελώς διαφορετική ετυμολογία του όρου Πλειάδες.
Πηγές
Κατηγορία:Περιστερίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Καστανιά Λεύκτρου Μεσσηνίας
Η Καστανέα (ή Καστάνια ή Μεγάλη Καστάνια) είναι ορεινό χωριό του νομού Μεσσηνίας και ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα του πρώην δήμου Λεύκτρου και νυν Δήμου Δυτικής Μάνης
Περιγραφή
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στους πρόποδες του Ταϋγέτου από την πλευρά της Μεσσηνίας και ανήκει στην περιοχή της ιστορικής Μάνης, ενίσχυσε την επανάσταση του 1821 με τετρακόσιους άντρες (τετρακόσια όπλα όπως αναφέρεται σε ορισμένα βιβλία), ενώ στον πύργο του Δουράκη, που υπάρχει στο χωριό έχει καταφύγει και ο οπλαρχηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Στο χωριό υπάρχουν αρκετές εκκλησίες του 12ου αιώνα και η μία από τις δύο διώροφες χριστιανικές εκκλησίες της Ευρώπης. Προστάτης του χωριού είναι η Παναγία και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου με δοξολογία και πανηγύρι μπροστά από την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην πλατεία του χωριού. Το χωριό είναι προορισμός δροσιάς τους καλοκαιρινούς μήνες και σταθμός κυνηγιού το χειμώνα.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Υβρίδωμα
Ως υβρίδωμα (hybridoma) χαρακτηρίζεται στη Μοριακή Βιολογία, και στη Βιοτεχνολογία, το κύτταρο εκείνο που δημιουργείται με την ένωση (σύντηξη) ενός Β λεμφοκυττάρου με ένα καρκινικό κύτταρο που ονομάζεται μυέλωμα. Το καρκινικό κύτταρο προσδίδει στο υβρίδωμα την ικανότητα της άπειρης διαίρεσης και της αθανασίας (immortality), ενώ το Β λεμφοκύτταρο του δίνει την ικανότητα της σύνθεσης ενός μόνο είδους αντισώματος. Επομένως, το υβρίδωμα μπορεί να διατηρηθεί επ΄ αόριστο σε καλλιέργεια, παράγοντας συνεχώς μεγάλο αριθμό αντισωμάτων με την ίδια πάντοτε ειδικότητα (specificity). Τα δε αντισώματα που παράγονται από ένα συγκεκριμένο υβρίδωμα ονομάζονται μονοκλωνικά αντισώματα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται κυρίως στην έρευνα και τη διάγνωση και θεραπεία ασθενειών.
Πηγές
Κατηγορία:Κυτταρολογία Κατηγορία:Βιοτεχνολογία
Δήλωση ετοιμότητας πλοίου
Η Δήλωση ετοιμότητας (ΔΕΠ), ή κατά τον διεθνή όρο "Notice of Readiness" *(NOR), είναι η δήλωση που κάνει ο Πλοίαρχος του προς φόρτωση πλοίου προς τον ναυλωτή ή φορτωτή με την οποία και γνωστοποιεί ότι το πλοίο βρίσκεται στην θέση (φόρτωσης) που ορίσθηκε στο ναυλοσύμφωνο και είναι έτοιμο προς φόρτωση.
Η Δήλωση ετοιμότητας έχει σημαντικό οικονομικό χαρακτήρα διότι από του χρόνου της επίδοσής της αρχίζει να υπολογίζεται ο χρόνος αναμονής, δηλαδή οι λεγόμενες σταλίες, που είναι αρκετά επιβαρυντικές για τον φορτωτή στη περίπτωση που το προς φόρτωση φορτίο καθυστερεί να φορτωθεί από οποιαδήποτε αιτία.
Βέβαια στη πράξη την επίδοση της δήλωσης αυτής επιχειρούν για λογαριασμό του πλοιάρχου ή της πλοιοκτήτριας εταιρείας ή του εφοπλιστή ο κατά τόπο, όριζόμενος από τους παραπάνω, ναυτικός πράκτορας.
Κατηγορία:Ναυλαγορά Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Χλωροκίνη
Η χλωροκίνη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στις επιπτώσεις της. Ορισμένοι τύποι ελονοσίας, ανθεκτικά στελέχη και περίπλοκες περιπτώσεις συνήθως απαιτούν διαφορετικά ή πρόσθετα φάρμακα. Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται επίσης περιστασιακά στην αμοιβάδωση που εμφανίζεται έξω από το έντερο, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο. Αν και δεν έχει μελετηθεί επίσημα κατά την εγκυμοσύνη, φαίνεται ασφαλές Μελετάται επίσης για τη θεραπεία του COVID-19 από το 2020. Λαμβάνεται από το στόμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν μυϊκά προβλήματα, απώλεια όρεξης, διάρροια και δερματικό εξάνθημα. Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν προβλήματα όρασης, μυϊκής βλάβης, σπασμών και χαμηλών επιπέδων κυττάρων στο αίμα. Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης. Ως ανθελονοσιακό, δρα εναντίον της ασεξουαλικής μορφής του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Το πώς λειτουργεί στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και στον ερυθηματώδη λύκο είναι ασαφές.
Η χλωροκίνη ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Χανς Άντερσαγκ. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο.
Ελονοσία
Η χλωροκίνη έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία και την πρόληψη της ελονοσίας από Plasmodium vivax, P. ovale και P. malariae. Γενικά δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum καθώς υπάρχει ευρεία αντίσταση σε αυτό.
Η χλωροκίνη έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε μαζικές χορηγήσεις φαρμάκων, οι οποίες μπορεί να συνέβαλαν στην εμφάνιση και εξάπλωση της αντίστασης. Συνιστάται να ελέγξετε εάν η χλωροκίνη εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική στην περιοχή πριν από τη χρήση. Σε περιοχές όπου υπάρχει αντίσταση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλα ανθελονοσιακά, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακόνη. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων προτείνουν την καταπολέμηση της ελονοσίας μόνο με χλωροκίνη, λόγω αποτελεσματικότερων συνδυασμών.
Άλλες
Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί ή επιπλέον με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας βελτίωσης με μετρονιδαζόλη ή άλλη νιτροϊμιδαζόλη εντός 5 ημερών ή δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.
Καθώς καταστέλλει ήπια το ανοσοποιητικό σύστημα, η χλωροκίνη χρησιμοποιείται σε ορισμένες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και έχει ένδειξη εκτός ετικέτας για τον ερυθηματώδη λύκο.
Διαχείριση δικτύων
Η διαχείριση δικτύων έχει σχέση με τη συντήρηση και τη «διοίκηση» δικτύων υπολογιστών και δικτύων τηλεπικοινωνιών μεγάλης κλίμακας.
Άνωση πλοίου
Γενικά η άνωση των πλοίων, (buoyancy), που λέγεται και πλευστότητα*, (flotation), αποτελεί αφενός μεν ιδιαίτερης σημασίας κεφάλαιο που εξετάζεται από τη ναυπηγική, αφετέρου στο σύνολό του, απόλυτα απαραίτητες γνώσεις (ασφάλειας) για τους αξιωματικούς των πλοίων, τόσο για τους ίδιους όσο και για τα σκάφη στα οποία επιβαίνουν και δραστηριοποιούνται. thumb|280px|right|Παραστατική απεικόνιση "όγκου άντωσης" (ερυθρό + μαύρο τμήμα), "άντωσης" μόνο το ερυθρό, κι "εφεδρικής", μόνο το μαύρο. Στις διάφορες κλίσεις οι όγκοι δεν αλλάζουν, η [[θέση ισορροπίας είναι αυτή που αλλάζει. Με κίτρινο χρώμα δηλώνονται "μη υδατοστεγή" τμήματα όπως είναι οι υπερκατασκευές.]]
Συνεπώς τα έξαλα ενός πλοίου παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην ασφάλεια του πλοίου. Επειδή δε, στα περισσότερα πλοία τα εξωτερικά πλευρικά τους τοιχώματα είναι κάθετα προς την ίσαλο, προς την επιφάνεια της θάλασσας, τα έξαλα (το ύψος τους) μπορούν να δώσουν μια προσεγγίζουσα έννοια καθώς και ένα προσεγγιστικό μέτρο της "εφεδρικής άνωσης".
Δείτε επίσης
Αντωση
Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος
Ο Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος (Θεσσαλονίκη 1925 – 24 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Έλληνας ομότιμος καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστήμιου Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Εργογραφία
Από το πλούσιο συγγραφικό του έργο ξεχωρίζει το Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου (17η έκδ., Αθήνα 2017 και στα γαλλικά: Droit Administratif Hellénique, 2η έκδ. 2003), το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς για τη νομική φιλολογία του Δημοσίου Δικαίου. Άλλα έργα του είναι La distinction des institutions publiques et des institutions privées en droit français (Paris 1959), Η Δημοσία επιχείρησις (Αθήναι 1963), Ζητήματα κανονιστικής αρμοδιότητας (Αθήνα 1968), Greek Administrative Law (Athens-Brussels 2003), Βασικοί Θεσμοί Δημοσιοϋπαλληλικού Δικαίου (Αθήνα 1984), Το Ελληνικό Δημόσιο Δίκαιο (4η έκδ., Αθήνα 2010).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κάτω Λεσινίτσα
Η Κάτω Λεσινίτσα είναι χωριό της Επαρχίας των Αγίων Σαράντα στην νότια Αλβανία (Βόρεια Ήπειρος). Βρίσκεται δίπλα στην Ελληνο-Αλβανική μεθόριο, σε απόσταση 900 μέτρων βορειοδυτικά των Ελληνικών συνόρων. Όλοι οι κάτοικοί της είναι γηγενείς Έλληνες και έχουν στενούς (και συγγενικούς) δεσμούς με τα πλησιέστερα χωριά της Ηπείρου που βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια.
Ανήκει στην αναγνωρισμένη από το αλβανικό κράτος «ελληνική μειονοτική ζώνη».
Γεωγραφία
Το υψόμετρο του χωριού είναι 648 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Ιωάννης Κυριακός (ιατρός)
Ο Ιωάννης Κυριακός (1900 - 1967) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Λυών, του οποίου αναγορεύθηκε και διδάκτωρ. Ακολούθησε σταδιοδρομία στη στρατιωτική υγειονομική υπηρεσία, από την οποία αποστρατεύθηκε το 1949 με τον βαθμό του Γενικού Αρχίατρου. Κατόπιν ενεργειών του δημιουργήθηκε το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.), του οποίου διετέλεσε διευθυντής από το 1942 μέχρι και τον θάνατό του. Να σημειωθεί ότι πτέρυγα του νοσοκομείου ΝΙΜΤΣ φέρει το όνομά του.
Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Το 1953 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας ενώ το 1963 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ίδιου υπουργείου στην κυβέρνηση Πιπινέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί γιατροί Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Λιμένας Θάσου
Ο Λιμένας Θάσου ή Θάσος είναι κωμόπολη του ομώνυμου νησιού κτισμένη στο μυχό ενός κόλπου, ανάμεσα στα ακρωτήρια του Εβραιοκάστρου και του Παχύ. Χαρακτηρίζεται ως το εμπορικό και διοικητικό κέντρο του νησιού. Αποτελεί την έδρα του δήμου Θάσου. Ο πληθυσμός του ήταν 3.234 κάτοικοι, κατά την απογραφή του 2011. Από το Λιμένα ξεκινούν οι λεωφορειακές συγκοινωνίες (ΚΤΕΛ) του νησιού, ενώ υπάρχουν υποκαταστήματα ΟΤΕ και ΕΛΠΑ. Αποτελεί τόπο με αρχαιολογικό πλούτο, ενώ στον Λιμένα λειτουργεί επίσης το Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου.
Η κωμόπολη διαθέτει χώρους άθλησης, όπως το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Θάσου και το Δημοτικό Στάδιο Θάσου, στους οποίους, εκτός από αθλητικά γεγονότα, πραγματοποιούνται και άλλες δράσεις.
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά σωματεία της περιοχής ήταν ο «Θασιακός» και ο «Θεαγένης». Το 1969, τα δύο σωματεία ένωσαν τις δυνάμεις τους ιδρύοντας το σύλλογο Α.Ο. Θεαγένης Θάσου.
Το 2005 ιδρύθηκε ο σύλλογος «Α.Ο. Ανδροσθένης Θάσου», ο οποίος πήρε την ονομασία του από τον φυσιοδίφη Ανδροσθένη. Δραστηριοποιείται στην πετοσφαίριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Découvertes Gallimard
thumb|260px|«Εξώφυλλο του [[Παυσανίας|Παυσανία», Αρχαία Ελλάδα: η αρχαιολογία μιας ανακάλυψης, σελ. 12.]] Découvertes Gallimard (κυριολεκτικά «Ανακαλύψεις Γκαλιμάρ»; στην Ελλάδα: Ανακαλύψεις Δεληθανάση) είναι το όνομα μιας εγκυκλοπαιδικής σειράς από περισσότερα από που δημιουργήθηκαν από τη Πιερ Μαρσάν (Pierre Marchand). Ο πρώτος τόμος, À la recherche de l’Égypte oubliée (κυριολεκτικά «Σε αναζήτηση της ξεχασμένης Αιγύπτου»), κυκλοφόρησε το 1986.
Τα βιβλία έχουν γίνει δημοφιλή στις αρχές της δεκαετίας του 1990, διάφοροι τόμοι έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από και πούλησε πάνω από  παγκοσμίως (μέχρι τον Ιανουάριο του 1999). Ο εκδότης Δεληθανάσης άρχισε να δημοσιεύει τη σειρά υπό τον τίτλο «Ανακαλύψεις Δεληθανάση» στην Ελλάδα. Ο πρώτος τόμος, Ο Μέγας Αλέξανδρος: Από την Ελλάδα στην Ανατολή, κυκλοφόρησε το 1990.
Κατάλογος βιβλίων
Κατάλογος της σειράς βιβλίων «Ανακαλύψεις Δεληθανάση».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Σειρές βιβλίων Κατηγορία:Δοκίμια
Γαρδικιώτης Γρίβας
Ο οπλαρχηγός Αλέξιος ή Γαρδικιώτης Γρίβας (1803-1855), ήταν αγωνιστής του 1821. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες και διακρίθηκε σε όλες, ιδίως στην Μάχη της Αράχοβας. Υπηρέτησε και ως υπασπιστής του Όθωνα, αναλαμβάνοντας να αντιμετωπίσει το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, καθώς και την εξέγερση του αδελφού του, Θεόδωρου Γρίβα.
Οικογένεια - καταγωγή
Ανήκε στην ιστορική οικογένεια των Γριβαίων, για την οποία υπάρχουν αναφορές ήδη 300 χρόνια πριν από την επανάσταση (περίπου το 1500) και η οποία αποτελούσε παρακλάδι της οικογένειας Μπούα. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος ή Δράκος Γρίβας και αδερφοί του ο Χρήστος, ο Φλώρος ή Κώστας, ο Σταύρος και ο στρατάρχης Θεόδωρος Γρίβας. Τον πατέρα του, πρώην αρματολό Βονίτσης και Ξηρομέρου, τον δηλητηρίασε ο Αλή πασάς, γιατί δεν θέλησε να κινηθεί κατά του χωριού Γαρδικίου. Από τους αδερφούς του, ο Χρήστος πολέμησε σε πολλές μάχες στη Στερεά και στην Πελοπόννησο, και ο Φλώρος πολέμησε στη μάχη του Πέτα. Ο Θεόδωρος ήταν ο επιφανέστερος, ενώ ο Σταύρος υπηρέτησε υπό τον Θεόδωρο και αργότερα συνέπραττε μαζί του κατά του Όθωνα. Ο Αλέξιος, που είναι γνωστός με το προσωνύμιο Γαρδικιώτης, ο μικρότερος όλων, γεννήθηκε το 1803.
Η κόρη του Μαρία (? - 1874) ήταν σύζυγος του Δημήτριου Κριεζή, διαγγελέα του βασιλιά Γεωργίου Α΄.
Συμμετοχή στην επανάσταση του 1821
μικρογραφία|Πορτρέτο του Γαρδικιώτη-Αλέξιου Γρίβα|αριστερά Όταν κηρύχθηκε η Επανάσταση του 1821 ήταν 18 ετών κι έλαβε μέρος σ’ αυτήν μαζί με τους αδερφούς του. Ο Γαρδικιώτης Γρίβας έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Στο πλευρό του Καραϊσκάκη συμμετείχε σε όλες τις μάχες που έλαβαν χώρα στην Αττική και γύρω από αυτή. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη μάχη της Αράχοβας (18-14 Νοεμβρίου 1826), όταν σταλμένος από τον Καραϊσκάκη για να εμποδίσει τη διάβαση των Τουρκαλβανών, πρόφτασε να μπει με τον Γεώργιο Βάγια και 500 άνδρες πρώτος στην πόλη και να καταλάβει τις πιο οχυρές θέσεις, πριν φτάσουν οι Τουρκαλβανοί. Στην Αττική συμμετείχε στην κατάκτηση του Κερατσινίου, του Μετοχίου και του Πειραιά, όπου και αναδείχθηκε. Στη συνέχεια ο αρχιστράτηγος των κατά ξηράν δυνάμεων Τσώρτς του έδωσε το αξίωμα του χιλιάρχου. Μέχρι την άνοιξη του 1828 είχε συγκεντρώσει στο πλάι του 664 άνδρες, οι οποίοι κατάγονταν κυρίως από την Αιτωλοακαρνανία. Από αυτούς διόρισε πεντακοσιάρχους τον Νίκο Δραμαμεστινό ή Τσέλιο και τον βλάχο Γιάννη Λαμπρόπουλο. Ο ίδιος, διορίστηκε από την Κυβέρνηση χιλίαρχος της Α΄ Ταξιαρχίας και με αυτό το αξίωμα συμμετείχε στην κατάληψη -για δεύτερη φορά- της Βόνιτσας, τον Δεκέμβριο του 1828, μαζί με τους χιλιάρχους Δήμο Τσέλιο, Γεώργιο Τσόγκα, Κώστα Βλαχόπουλο και άλλους.
Η μετεπαναστατική δράση του
Ο Γρίβας, έχοντας το αξίωμα του υπασπιστή του Όθωνα, προσπάθησε να αποτρέψει την εξέγερση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, αλλά απέτυχε. Παράλληλα, εστάλη για να καταστείλει την εξέγερση που κήρυξε ο αδελφός του. Μια δεκαετία περίπου αργότερα, το 1854, ανέλαβε το αξίωμα του διοικητή του στρατού της δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Την ίδια χρονιά, όμως, έπειτα από απαίτηση του Καλλέργη, παύθηκε από υπασπιστής του βασιλιά.