cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μελότσο ντα Φορλί
Σύντομο βιογραφικό
Όταν απεβίωσε ο Πάπας Σίξτος ο IV ο Μελότσο μετέβη στο Λορέτο όπου ζωγράφισε τις τοιχογραφίες του θόλου του σκευοφυλακίου του Αγίου Μάρκου στον ιερό ναό 'Basilica della Santa Casa'' της πόλης, κατά παραγγελία του καρδιναλίου Τζιρόλαμο Μπάσο ντελλα Ρόβερε (Girolamo Basso della Rovere), που αποτελεί ένα από τα πρώτα παραδείγματα διακόσμησης θόλου τόσο με εικόνες όσο και με αρχιτεκτονήματα. Πιστεύεται ότι ο Μελότσο άρχισε το έργο αυτό χωρίς να προλάβει να το ολοκληρώσει, πράγμα που έκανε ο μαθητής του Μάρκο Παλμετσάνο (Marco Palmezzano), ο οποίος υπέγραφε ως "Marcus Melotius" περιπλέκοντας την απόδοση του κάθε έργου στον αντίστοιχο καλλιτέχνη.
Ο Μελότσο απεβίωσε το 1494 στο Φορλί σε ηλικία 55 ετών και τάφηκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Ορατόριο Χριστουγέννων
Το Ορατόριο Χριστουγέννων (BWV 248) είναι ορατόριο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, έργο χορωδιακό με συμμετοχή σολίστ και ορχήστρας. Γράφτηκε για τον εορτασμό των Χριστουγέννων του 1734 και ως σύνθεση ενσωματώνει στοιχεία από προγενέστερες, κυρίως κοσμικές, καντάτες του Μπαχ. Με πολυάριθμες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις από φημισμένα ορχηστρτικά σύνολα, ανήκει σήμερα στα δημοφιλέστερα κλασσικά έργα της περιόδου των Χριστουγέννων. Μετά την πρώτη εκτέλεση, το έργο ξεχάστηκε και παρουσιάστηκε για δεύτερη φορά το 1857 από τον Έντουαρντ Γκρελ (1800 - 1866) και την Sing-Akademie του Βερολίνου. Η ταυτότητα του συγγραφέα του λιμπρέτου δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, το κείμενο γράφτηκε από τον Κρίστιαν Φρίντριχ Ένριτσι (1700 - 1764), τον επονομαζόμενο και Πικάντερ, με τον οποίο ο Μπαχ συνεργαζόταν ήδη από το 1725.
Αποτελείται από έξι μέρη, καθένα από τα οποία προοριζόταν να παρουσιαστεί σε μία από τις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων, ξεκινώντας από την 25η Δεκεμβρίου. Κατά σειρά, παραγματεύονται θεματικά τη γέννηση του Χριστού, την αναγγελία στους βοσκούς, τη λατρεία των βοσκών, την περιτομή και βάπτιση του Ιησού, το ταξίδι των Μάγων και την λατρεία των Μάγων. Σήμερα το έργο παρουσιάζεται ενιαίο, με διάρκεια περίπου τρεις ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Συμμετοχή του Λεσότο στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το Λεσότο μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1972.
Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976, το Λεσότο έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 53 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από την Λικελέλι Ταμαέ το 2000, όταν τερμάτισε στην έβδομη θέση της κατάταξης στην κατηγορία της στο τάε κβον ντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεσοτο Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λεσότο
Γεώργιος Δ΄ της Γεωργίας
Ο Γεώργιος Δ΄, γνωστός και ως Φωτιστής (ლაშა გიორგი, Λάσα Γκιόργκι) (1191 – 1223), από τον Οίκο των Βαγρατιδών, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1213 έως το 1223.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|248x248εσ|Καταστατικό του Γεωργίου Δ'.
Γιος της βασίλισσας suo jure Tάμαρ και του συζύγου της Δαβίδ Σοσλάν, ο Γεώργιος Δ΄ ανακηρύχθηκε συμβασιλιάς από τη μητέρα του το 1207. Σύμφωνα με τα Γεωργιανά χρονικά, το δεύτερο όνομα Lasha σήμαινε «φωτιστής του κόσμου» στη γλώσσα των Apsar (πρβλ. a-lasha που σημαίνει φως στην Αμπχαζική γλώσσα). Είχε πριγκιπική κυριαρχία στο Τζαβαχέτι με κέντρο το Αλαστάνι, για το οποίο ήταν γνωστός με τον τίτλο του javakht' up'ali, δηλαδή «ο άρχοντας των Τζαβαχετινών» όπως υποδηλώνεται από έναν τύπο αργυρών νομισμάτων, που κόπηκαν στο όνομά του.
Ο Γεώργιος Δ΄ συνέχισε την πολιτική της Τάμαρ για την ενίσχυση του φεουδαρχικού κράτους της Γεωργίας. Κατέπνιξε τις εξεγέρσεις στα γειτονικά μουσουλμανικά υποτελή κράτη τη δεκαετία του 1210 και άρχισε τις προετοιμασίες για μία μεγάλης κλίμακας εκστρατεία ανακατάληψης της Ιερουσαλήμ, για να υποστηρίξει τους Σταυροφόρους το 1220. Ωστόσο η έλευση των Μογγόλων στα Γεωργιανά σύνορα έκανε το σχέδιο της Σταυροφορίας μη ρεαλιστικό. Η πρώτη Μογγολική εισβολή νίκησε δύο Γεωργιανούς στρατούς το 1221–1222 και έφυγε από τον Εσωτερικό Καύκασο. Οι Γεωργιανοί υπέστησαν μεγάλες απώλειες σε αυτόν τον πόλεμο και ο ίδιος ο βασιλιάς τραυματίστηκε βαριά. Ο Γεώργιος Δ΄ πήγε στο Μπαγκαβάν της Αρμενίας, για να εξασφαλίσει τον γάμο της αδελφής του με τον σάχη του Σιρβάν και να εξασφαλίσει τη διαδοχή της. Ο Γεώργιος Λάσα έγινε ανάπηρος και απεβίωσε πρόωρα στο Μπαγκαβάν σε ηλικία 31 ετών. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του Ρουσουντάν της Γεωργίας.
Ο Γεώργιος Λάσα ήταν γνωστός ως ανοιχτόμυαλος άνθρωπος και δέχτηκε πολλές επικρίσεις από μία συντηρητική, φεουδαρχική κοινωνία. Η σύζυγός του ήταν ένα κορίτσι από οικογένεια απλών ανθρώπων. Οι ευγενείς και οι χριστιανοί κληρικοί απέρριψαν τη γυναίκα του και δεν την αναγνώρισαν ως βασίλισσα. Τελικά, ο βασιλιάς έπρεπε να συμβιβαστεί και τη χώρισε επίσημα, αρνούμενος, ωστόσο, να νυμφευτεί οποιαδήποτε άλλη.
Ορισμένες μεσαιωνικές πηγές χαρακτηρίζουν τον Γεώργιο Δ΄ ως σοφό ηγεμόνα και γενναίο πολεμιστή, ενώ άλλες τονίζουν τον ανήθικο τρόπο ζωής του και τον εθισμό του στον μυστικισμό και ακόμη και στον σουφισμό.
Του έμεινε ένας γιος Δαβίδ (ο μελλοντικός βασιλιάς Δαβίδ Ζ΄ Ουλού). Ο Γεώργιος Δ΄ κηδεύτηκε στο Μοναστήρι του Γκελάτι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία νέα από οικογένεια απλών ανθρώπων και είχε τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Έλενα Ματθαίου
Η Έλενα Ματθαίου είναι Ελληνίδα graphic designer και εικαστικός με ειδίκευση στον τομέα του εντύπου και της οπτικής επικοινωνίας.
Η δουλειά της χαρακτηρίζεται από λιτές γραμμές και άριστη τυπογραφία, με avant garde επιρροές, κάνοντάς την να ξεχωρίσει από πολύ νωρίς στον τομέα των εκδόσεων.
Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε Γραφικές Τέχνες και Διακόσμηση στον ΑΚΤΟ, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Με προτροπή του καθηγητή της ζωγράφου Θανάση Μακρή, ως εξαιρετικό ταλέντο, συνέχισε σπουδάζοντας Ελεύθερο Σχέδιο στα ανοιχτά εργαστήρια της Σχολής Καλών Τεχνών.
Στη συνέχεια μαθήτευσε σε εργαστήριο τυπογραφίας και καλλιγραφίας στην Ιταλία, παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης.
Αργότερα αποφοίτησε από το ανοιχτό πανεπιστήμιο Trinity College Dublin στον τομέα The History of the Book in the Early Modern Period: 1450 to 1800, ενώ η αγάπη για το βιβλίο και την ελληνική τυπογραφία την ώθησε να ακολουθήσει μαθήματα Παλαιογραφίας στο ΜΙΕΤ.
Έχει συμμετάσχει σε πλήθος σεμιναρίων και ερευνών σχετικών με την τυπογραφία, τις γραφικές τέχνες και τη ζωγραφική.
Έργο
Έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδας επί τρεις διετίες.
Διδάσκει σχέδιο και γραφικές τέχνες σε ιδιωτικές σχολές και δημόσια εργαστήρια, ενώ έχει συμμετάσχει ως ομιλήτρια σε σεμινάρια και προγράμματα του κλάδου. Έχει σχεδιάσει πρόγραμμα εκμάθησης ζωγραφικής σε μικρά παιδιά τα οποία διδάσκει σε μικρά εργαστήρια.
Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε έγκυρα περιοδικά γραφικών τεχνών.
Ανάμεσα στις δουλειές της περιλαμβάνονται η οπτική ταυτότητα του διεθνούς φεστιβάλ φωτογραφίας Athens Photo World, τα αλφαβητάρια της γλώσσας Griko της Κάτω Ιταλίας σε συνεργασία με πρόγραμμα της ΕΕ (Pos Matome Griko) , σχεδιασμός βιβλίων για την εκμάθηση των Ελληνικών σε συνεργασία με κολέγια και εξώφυλλα βιβλίων για εκδοτικούς οίκους της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Έχει οργανώσει την έκθεση 50 χρόνια Έλληνες Γραφίστες στο Μουσείο Μπενάκη υπό την Ένωση Γραφιστών Ελλάδας το 2005.
Είναι εθελόντρια γραφίστας στον οργανισμό Make a Wish Greece, της επιτροπής της επαναφοράς των Γλυπτών του Παρθενώνα (International Parthenon Sculptures Action Committee) και του οργανισμού The Return of Odysseus για την έρευνα και διάδοση των Ομηρικών Επών.
Βραβεία
Πρώτο βραβείο για τον σχεδιασμό αφίσας της Αντικαπνιστικής Εκστρατείας από το Υπουργείο Υγείας (1992).
Εκτενές αφιέρωμα στη δουλειά της από το περιοδικό Truelancer, ανάμεσα στους 10 κορυφαίους Έλληνες γραφίστες (2001).
Οικολογικό έργο
Παράλληλα με τις σπουδές της στις Γραφικές Τέχνες σπούδασε Σχεδιασμό και Διαχείριση Αστικού Πρασίνου. Με αυτή την ιδιότητα αρθρογραφεί σε blog με θέμα το πράσινο, έχει συμβάλει στον σχεδιασμό μικρών πάρκων και συμμετέχει σε δράσεις για το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα των πόλεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Επίθεση στη Βαρκελώνη (2017)
300px|thumb|right|Η φονική διαδρομή του μοιραίου βαν. 300px|thumb|right|Η πλατεία Λα Ράμπλα σε φωτογραφία του 2015.
Ένα αυτοκίνητο τύπου βαν (MPV) έπεσε πάνω σε πεζούς στον πεζόδρομο Λα Ράμπλα της Βαρκελώνης το απόγευμα της 17ης Αυγούστου 2017, σκοτώνοντας 15 ανθρώπους και τραυματίζοντας τουλάχιστον 130. Στην πόλη Ρίπολ ένας άνδρας αρχικά φέρεται να νοίκιασε το φορτηγάκι, αλλά αργότερα δήλωσε στην αστυνομία ότι η ταυτότητά του είχε κλαπεί από τον αδερφό του. Εννέα ώρες μετά την επίθεση της Βαρκελώνης, η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε πέντε άτομα στο Κάμπριλς ενώ πραγματοποιούσαν μια δεύτερη επίθεση με αυτοκίνητο, η οποία σκότωσε ένα άτομο και τραυμάτισε έξι άλλους.
Το βράδυ πριν την επίθεση στη Βαρκελώνη, είχε σημειωθεί έκρηξη στην καταλανική πόλη Αλκανάρ, η οποία ισοπέδωσε ένα κτίριο και σκότωσε τουλάχιστον ένα άτομο. Ο Ζοζέπ Λουίς Τραπέρο, επικεφαλής της αστυνομίας της Καταλονίας, δήλωσε ότι η έκρηξη αυτή σχετίζεται με την επίθεση στη Λα Ράμπλα.
Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι αποκάλεσε την έκρηξη στη Βαρκελώνη μια τζιχαντιστική πράξη. Το πρακτορείο ειδήσεων Αμάκ απέδωσε έμμεση ευθύνη για την επίθεση στο Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL). Οι εν λόγω επιθέσεις ήταν οι πιο θανατηφόρες στην Ισπανία ήδη από τις βομβιστικές επιδρομές της Μαδρίτης τον Μάρτιο του 2004 και οι πιο θανατηφόρες στη Βαρκελώνη ήδη από τον βομβαρδισμό του ΕΤΑ το 1987.
Επιθέσεις στο Αλκανάρ
Στις 16 Αυγούστου 2017 μια έκρηξη ισοπέδωσε ένα σπίτι στο Αλκανάρ. Η έκρηξη πιστεύεται ότι έχει σκοτώσει δυο άτομα, με την αστυνομία να κάνει έλεγχο DNA για να το επιβεβαιώσει. Επίσης τραυμάτισε έξι άλλους ανθρώπους και προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε γειτονικά σπίτια. Η αστυνομία αρχικά θεωρούσε ότι ήταν μια τυχαία έκρηξη αερίου, αλλά λίγες ώρες αργότερα πίστεψαν ότι τα αποθέματα εκρηκτικών είχαν τυχαία χαθεί. Ένας Μαροκινός άνδρας τραυματίστηκε κατά την έκρηξη και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου ερωτήθηκε από την αστυνομία. Τα εκρηκτικά TATP και 120 δοχεία βουτανίου και προπανίου βρέθηκαν μέσα στο σπίτι. Οι Καταλανοί καταμαράν πραγματοποίησαν μια ελεγχόμενη έκρηξη στην ιδιοκτησία όπου φυλάσσονταν τα δοχεία αερίου. Υπήρχαν εικασίες ότι οι τρομοκράτες ενδεχομένως σκόπευαν να μεταφέρουν φορτηγά με εκρηκτικά και εύφλεκτα αέρια για να επιτεθούν στη Σαγράδα Φαμίλια.
Η αστυνομία δήλωσε ότι ερευνούσε την υπόθεση πως οι τρομοκράτες που πυροβόλησαν στο Κάμπριλς συνδέονταν με τις επιθέσεις της Βαρκελώνης και τις εκρήξεις του Αλκανάρ. Ο επικεφαλής της αστυνομίας Ζοζέπ Λουίς Τραπέρο πίστευε ότι οι τρομοκράτες ήταν σε διαδικασία χειραγώγησης των δοχείων αερίου όταν αυτά εξερράγησαν και ότι μετά από αυτή τη διαδικασία αποφάσισαν να συνεχίσουν τα σχέδιά τους διεξάγοντας πιο υποτυπώδεις επιθέσεις πρόσκρουσης των οχημάτων. Η ισπανική αστυνομία έχει εντοπίσει δυο άτομα, με τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης να πιστεύουν ότι μπορεί να είναι ο Αμπντελμπακί Ες Σαττύ και ο Γιουσέφ Αάλλαα.
Δεύτερη έκρηξη
Μια δεύτερη έκρηξη έγινε στην ίδια τοποθεσία κατά τη διάρκεια της ανασκαφής, η οποία ίσως να προκλήθηκε από μια σπίθα ενός εκσκαφέα η οποία ενεργοποίησε ένα δοχείο αερίου ανάμεσα στα συντρίμμια. Τουλάχιστον εννέα άνθρωποι τραυματίστηκαν, με έναν αστυνομικό να είναι σε κρίσιμη κατάσταση.
Οδική επίθεση στους πεζούς της Λα Ράμπλα
thumb|right|Fiat Talento λευκού χρώματος, σαν αυτό που χρησιμοποιήθηκε στην τρομοκρατική επίθεση.
Στις 16:56 τοπική ώρα της 17ης Αυγούστου 2017, ένα λευκό πολυμορφικό βαν Fiat Talento ανέβηκε στο πεζοδρόμιο της πλατείας Λα Ράμπλα (La Rambla) της Βαρκελώνης, πέφτοντας πάνω στους πεζούς για 550 μέτρα (1.800 πόδια) μεταξύ της Πλατείας της Καταλονίας και του Λισέ, σταματώντας σε ένα μωσαϊκό του Μιρό. Οι μάρτυρες δήλωσαν ότι το όχημα έκανε ζιγκ-ζαγκ έχοντας αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα προτού φτάσει στη Λας Ράμπλας, χτυπώντας πεζούς και ποδηλάτες. Μετά την ανώμαλη οδήγηση 500 μέτρων, οι πολυάριθμες προσκρούσεις που δέχτηκε το φορτηγό προκάλεσαν την ενεργοποίηση και το άνοιγμα του αερόσακου, καθώς και το σύστημα προστασίας του οδηγού να κλείσει αυτόματα το ηλεκτρικό σύστημα του βαν, προκαλώντας την ακινητοποίηση του οχήματος. Μέσα στη σύγχυση ο οδηγός μπόρεσε να ξεφύγει. Διέφυγε με τα πόδια και εξαφανίστηκε μέσα από το κέντρο της πόλης. Στη συνέχεια έκλεψε ένα αυτοκίνητο, μαχαίρωσε και σκότωσε τον οδηγό του και χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο για να ξεφύγει.
Σύμφωνα με πληροφορίες το όχημα νοικιάστηκε από τη γειτονική πόλη Σάντα Περπάτουα Ντα Μογκόντα, μαζί με ένα παρόμοιο φορτηγό το οποίο θεωρείται ότι είναι το όχημα απόδρασης και το οποίο βρέθηκε στις 19:00 τοπική ώρα στην πόλη Vic. Η πιστωτική κάρτα του Γιούνες Αμπογιακούμπ χρησιμοποιήθηκε ώστε να πληρωθεί η ενοικίαση του βαν.
Σε μια συνέντευξη τύπου της αστυνομίας στις 19:00 τοπική ώρα, ένας εκπρόσωπος τύπου επιβεβαίωσε τον τρομοκρατικό χαρακτήρα της εκδήλωσης, με έναν νεκρό και 32 τραυματίες (10 σοβαρά).
Στις 20:20 τοπική ώρα η καταλανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι 13 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και ότι τουλάχιστον 50 τραυματίστηκαν. Ένας ύποπτος ήταν υπό κράτηση. Ο πρόεδρος της Καταλονίας ανακοίνωσε αργότερα μια δεύτερη σύλληψη.
Ενίσχυση της αστυνομικής δύναμης στην οδό Αβινγκούντα Ντιαγκονάλ
Επίσης, δυο ώρες μετά τον πρώτο χτύπημα με αυτοκίνητο, ένα λευκό Ford Focus επιτέθηκε στο οδόφραγμα της αστυνομίας στην Αβινγκούντα Ντιαγκονάλ και έγιναν ανταλλαγές πυροβολισμών, με έναν αξιωματικό τραυματία. Το όχημα έφυγε σε μια γειτονική περιοχή και ο οδηγός εγκατέλειψε το αυτοκίνητο κοντά στο κτίριο που είναι γνωστό ως Walden 7. Η αστυνομία βρήκε έναν άνθρωπο μαχαιρωμένο στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου για τον οποίο πιστεύουν ότι δολοφονήθηκε από έναν από τους επιτιθέμενους της Λα Ράμπλας, ο οποίος απέδρασε μετά την κατάληψη του εν λόγω αυτοκινήτου.
Καμπρίλς
thumb|right|Το σημείο της δεύτερης επίθεσης.
Νωρίς το πρωί της 18ης Αυγούστου στο Καμπρίλς, ένα αυτοκίνητο Audi A3 με πέντε επιβάτες έπεσε πάνω σε πλήθος πεζών, προτού ανατραπεί στη συμβολή των οδών Πασσέιγκ Μιράμαρ, Πασσέιγκ Μαρίτιμ και Ράμπλα ντε Γιόμε. Οι πέντε επιβάτες φορούσαν ψεύτικα γιλέκα αυτοκτονίας και επιτέθηκαν στους παριστάμενους με μαχαίρια. Μια 63χρονη Ισπανίδα μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου. Άλλα έξι άτομα τραυματίστηκαν κατά την επίθεση, συμπεριλαμβανομένων ενός Κουβανού τουρίστα και ενός αστυνομικού.
Ένας αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε τέσσερις από τους επιτιθέμενους, ενώ ο πέμπτος πέθανε ώρες αργότερα από τους τραυματισμούς του. Παρευρισκόμενοι κατέγραψαν έναν από τους επιτιθέμενους να πυροβολείται από την αστυνομία, συμπεριλαμβανομένης της σκηνής που έσπευσε κατά πάνω στους αστυνομικούς. Οι άνδρες συνδέονταν με την επίθεση στη Βαρκελώνη, σύμφωνα με την αστυνομία.
Σουμπιράτς
Στις 21 Αυγούστου η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε τον Γιούνες Αμπουρακούμπ κοντά σε ένα βενζινάδικο στο Σουμπιράτς, γύρω στα 40 χλμ. (25 μίλια) από τη Βαρκελώνη. Η αστυνομία της περιοχής έγραψε στο Twitter : "Ο ύποπτος φοράει μια εκρηκτική ζώνη που συνδέεται με το σώμα του. Μια γυναίκα στο Σουμπιράτς πιστεύεται ότι έχει καλέσει την αστυνομία αφού πρώτα εντόπισε έναν άνδρα τον οποίο θεώρησε ότι ήταν ο Γιούνες Αμπουρακούμπ. Ο άνδρας έτρξε προς μια περιοχή με αμπελώνες αφού η ίδια τον φώναξε για να τον ρωτήσει τι έκανε", σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα Λα Βανγκάρδια.
Θύματα
Εκτός από τους οκτώ επιτιθέμενους, 15 άνθρωποι από εννέα διαφορετικές εθνικότητες σκοτώθηκαν : 13 στη Λα Ράμπλα, ένας μαχαιρώθηκε στη Βαρκελώνη από τον επιτιθέμενο που έκλεψε το αυτοκίνητό του και ένας στο Καμπρίλς. Πάνω από 100 άτομα από περισσότερα από 34 έθνη τραυματίστηκαν, 15 από τους οποίους πολύ σοβαρά.
Ύποπτοι
Η έρευνα της αστυνομίας παρουσιάζει μια τρομοκρατική κυψέλη από δώδεκα μέλη, οκτώ εκ των οποίων είναι νεκρά και τέσσερα υπό κράτηση. Ο ιμάμης Αμπντελμπακί Ες Σάττυ πέθανε στην έκρηξη αερίου στο Αλκανάρ στις 16 Αυγούστου. Ο Γιουσέφ Άαλλαα, αδερφός του Σαίντ Άαλλαα, θεωρείται αγνοούμενος και ίσως να πέθανε και αυτός κατά την έκρηξη αερίου στο Αλκανάρ. Πέντε ύποπτα μέλη σκοτώθηκαν από την αστυνομία στις 18 Αυγούστου μετά την επίθεση στο Καμπρίλς : Μούσα Ουκαμπίρ, Ομάρ Χουκαμί, Ελ Χουσεΐν Αμπουγιακούμπ, Σαίντ Άαλλαα και Μοχάμεντ Χουκάμι. Ο Γιούνες Αμπουγιακούμπ, ο άνθρωπος που πιστεύεται ότι ήταν ο οδηγός του φορτηγού, σκοτώθηκε από την αστυνομία στις 21 Αυγούστου. Τέσσερις επιπλέον άνθρωποι είναι υπό κράτηση από την αστυνομία.
Χουσεΐν Αμπουγιακούμπ
Ο Χουσεΐν Αμπουγιακούμπ, 19 ετών, αδερφός του Γιούνες Αμπουγιακούμπ, ήταν ένας από τους πέντε επιτιθέμενους που σκοτώθηκαν στο Κάμπριλς κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης Αυγούστου.
Μούσα Ουκαμπίρ
Ο Μούσα Ουκαμπίρ ήταν 18 ετών τη στιγμή της επίθεσης. Πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από την αστυνομία κατά την επίθεση στο Καμπρίλς.
Το φορτηγό Fiat Talento που χρησιμοποίησε στην επίθεση της Λα Ράμπλα είχε νοικιαστεί από τον ίδιο χρησιμοποιώντας την ταυτότητα του αδερφού του, ο οποίος ανέφερε στην αστυνομία ότι ο Μούσα Ουκαμπίρ είχε κλέψει την ταυτότητά του.
Ο Μούσα Ουκαμπίρ ζούσε μόνιμα στην Ισπανία από το 2005. Το 2014 και το 2015 έπαιξε ποδόσφαιρο για την τοπική ομάδα νεολαίας στην πόλη Ρίπολλ. Το 2015, όταν ρωτήθηκε στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Kiwi τι θα έκανε την πρώτη του ημέρα εάν ήταν βασιλιάς του κόσμου, απάντησε : "Σκοτώστε τους άπιστους και κρατήστε μόνο τους μουσουλμάνους που ακολουθούν τη θρησκεία".
Σαΐντ Άαλλαα
Ο Άαλλαα, 19 ετών, γεννήθηκε στην πόλη Ναούρ του Μαρόκου. Ζούσε σε ένα χωριό κοντά στη Ρίπολλ της Ισπανίας.
Μοχάμεντ και Ομάρ Χουκαμί
Ο Μοχάμεντ Χουκαμί ήταν 24 ετών και ο αδερφός του Ομάρ Χουκαμί ήταν 21 ετών. Και οι δυο γεννήθηκαν στο Μαρόκο. Ήταν ξαδέρφια του Γιούνες Αμπουγιακούμπ, του φερόμενου ως οδηγού του φορτηγού στην επίθεση στη Λα Ράμπλα. Και οι δυο επέβαιναν στο Audi που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση στο Καμπρίλς ενώ και οι δυο πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν από την αστυνομία εκεί. Η μητέρα των δυο αδερφών δήλωσε στα ΜΜΕ ότι ο Μωάμεθ είπε πως θα έφευγε για διακοπές και θα επέστρεφε σε μια εβδομάδα.
Αμπντελμπακί Ες Σαττύ
Ένας υπάλληλος που εργάζεται στο Βέλγιο δήλωσε στο BBC ότι ο Ες Σαττύ προσπάθησε να βρει εργασία σε ένα τέμενος κοντά στις Βρυξέλλες αλλά οι ιερείς αποφάσισαν ότι δεν θα έπρεπε να του επιτραπεί να κηρύξει λόγω της ριζοσπαστικής προσέγγισής του. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο ιμάμης θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί με το κίνημα Σαλαφίστ, αλλά αυτό δεν είναι ασυνήθιστο καθώς ένα στα τρία ισλαμικά κέντρα στην Καταλονία είναι ριζοσπαστικά.
Έχει περιγραφεί ως ένα άτομο "αδιάφορα ευγενικό και διακριτικό", προσδίδοντάς του μη ριζοσπαστισμό στην εμφάνιση και τις κοινωνικές του σχέσεις με όσους δεν τον γνώριζαν ενώ εκπαίδευε τα μέλη της τρομοκρατικής του ομάδας να διάγουν μια διπλή ζωή.
Συλλήψεις
Η αστυνομία έχει υπό κράτηση τέσσερις άνδρες οι οποίοι σχετίζονται με τις επιθέσεις. Τρεις από αυτούς συνελήφθησαν στο Ρίπολλ : ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση στο Καμπρίλς, ο αδερφός του Μούσα Ουκαμπίρ και ένας τρίτος άνδρας. Συνελήφθη επίσης και ένας 20χρονος που επέζησε της έκρηξης στο Αλκανάρ.
Υποτιθέμενη έμπνευση από το ISIS
Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Αμάκ που συνδέεται με το ISIS, η επίθεση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στην πρόσκληση για στοχοποίηση κρατών στον συνασπισμό κατά του ISIS, των οποίων μέλος είναι η Ισπανία, η οποία συνέβαλλε στην εκπαίδευση 400 περίπου στρατιωτών μέσα στον ιρανικό στρατό και τις αστυνομικές δυνάμεις. Η Ισπανία έχει αποστείλει επίσης 150 στρατιώτες στο Μαλί. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Economist, η Ισπανία έχει επιτεθεί στην προπαγάνδα του ISIS, η τελευταία υποστηρίζει την ανάκαμψη του Αλ-Ανδαλούς και τη στόχευση της βασιλικής Σαγράδα Φαμίλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαρκελώνη Κατηγορία:2017
Θησαυρός της Μπερτούβιλ
thumb|Ασημένιο αγαλματίδιο του [[Ερμής (μυθολογία)|Ερμή]] Ο θησαυρός της Μπερτούβιλ είναι ένας αρχαιολογικός θησαυρός που εντοπίστηκε το 1830 από έναν αγρότη στην κοινότητα Μπερτουβίλ, κοντά στο Μπερνέ της Νορμανδίας. Διαθέτει περίπου εκατό ασημένια αντικείμενα, μερικά από τα οποία συγκαταλέγονται στα αριστουργήματα της αρχαίας τορευτικής. Σήμερα φυλάσσεται στο Παρίσι στο Τμήμα Νομισμάτων, Μεταλλίων και Αρχαιοτήτων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Ασημένιο κύπελλο με σκηνή από τα [[Ίσθμια]] Ο θησαυρός ανακαλύφθηκε στις 21 Μαρτίου 1830 από τον Prosper Taurin, την ώρα που όργωνε το χωράφι του το άροτρο του μπλοκαρίστηκε από ένα ρωμαϊκό κεραμίδι, το οποίο, μόλις αφαιρέθηκε, αποδείχθηκε ότι προστάτευε μια σειρά από ασημένια νομίσματα θαμμένα μόλις 20 εκατοστά στο έδαφος1. Ο αγρότης εμπιστεύτηκε την ανακάλυψή του σε έναν τοπικό αξιωματούχο, ο οποίος ενημέρωσε τους αρχαιολόγους της περιοχής. Στη συνέχεια, ο θησαυρός εξετάστηκε από τον Σαρλ Λενορμάντ για λογαριασμό του Μουσείου του Λούβρου και από τον Ντεζιρέ Ραούλ-Ροσέτ, επιμελητή μεταλλίων και χαραγμένων λίθων στο Cabinet des médailles. Ο τελευταίος αγόρασε αμέσως τον θησαυρό για το ταπεινό ποσό των 15.000 φράγκων,. Ο θησαυρός δημοσιοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1832 από τον Νορμανδό αρχαιολόγο Auguste Le Prévost και στη συνέχεια από τον Ernest Babelon, διευθυντή του Τμήματος Νομισμάτων, Μεταλλίων και Αρχαιοτήτων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας.
Αντίγραφο των κυριότερων αντικειμένων του θησαυρού μπορεί να δει κανείς στο Δημοτικό Μουσείο του Bernay.
Αρχαιολογικό πλαίσιο
μικρογραφία|279x279εσ|Ο σκύφος με την Κενταυρίνα Ο θησαυρός εντοπίστηκε σε μια κρύπτη που ήταν ενσωματωμένη σε μια πλακόστρωτη στοά που ανήκε σε ένα ιερό των Γαλλο-Ρωμαίων. Οι ανασκαφές που διεξήχθησαν μεταξύ 1897 και 1898 από τον Καμίλ ντε Λα Κρουά με την προτροπή του Αρθούρου Τζόιν-Λαμπέρ, γενικού συμβούλου από την Μπριόν, ανέδειξαν δύο ναούς, ένα θέατρο και αίθουσες που θερμαίνονταν με σύστημα υποκαύστων. Το ιερό έχει υποστεί τουλάχιστον μία μεγάλη ανακαίνιση στην ιστορία του. Αφιερωμένη στον Ερμή, ονομαζόταν Canetonum και εξαρτιόταν από την πόλη των Λεξόβιων με πρωτεύουσα το Noviomagus. Η ταφή του θησαυρού αποδόθηκε αρχικά σε αναταραχή ή σε απειλή εισβολής, αλλά τώρα επικράτησε η εκδοχή ότι ο θησαυρός καλύφθηκε χωρίς επείγουσα ανάγκη.
Συλλογές
αριστερά|μικρογραφία|314x314εσ|Ασημένιο κύπελλο με σκηνή [[Νύμφες|νύμφη ποταμού μαζί με τον Πήγασο]] μικρογραφία|282x282εσ|Η [[Ομφάλη κοιμάται πάνω στη λεοντή ]] Ο θησαυρός αποτελείται από περίπου εκατό αντικείμενα, κυρίως αγγεία και θραύσματα, αλλά και αγαλματίδια του Ερμή, ένα εκ των οποίων έχει ύψος 60 εκατοστά. Τα αντικείμενα κατατέθηκαν ως λατρευτικά αντικείμενα σε έναν γαλλο-ρωμαϊκό ναό αφιερωμένο στον Ερμή Κανετονένσις, έναν από τους κύριους θεούς των γαλάτων , και στη συνέχεια θάφτηκαν στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ., πιθανώς για να προστατευθούν από μια βαρβαρική εισβολή.
Το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού χρονολογείται στον 2ο αιώνα- ένα από τα αγγεία έχει αναθηματική επιγραφή με όνομα αυτής της περιόδου- ένα άλλο είναι σαφώς επηρεασμένο από μια ανάγλυφη στήλη του Ναού της Αρτέμιδος της Εφέσου και πρέπει να χρονολογείται από την εποχή του Αδριανού. Εννέα από τα πιο όμορφα κομμάτια αφιερώθηκαν από κάποιον Quintus Domitius Tutus και είναι πιθανότερο να προέρχονται από τον πρώτο αιώνα. Ορισμένα από τα αντικείμενα είναι σε γαλλο-ρωμαϊκό στυλ, ενώ τα υπόλοιπα είναι έργο ενός ιταλο-ελληνικού εργαστηρίου.
Ο σκύφος με τους κενταύρους κατασκευάστηκε τον πρώτο αιώνα μ.Χ., πιθανότατα στη Ρώμη. Πρόκειται για ένα αγγείο πόσης χωρίς στέλεχος, κατασκευασμένο από ασήμι και κατασκευασμένο με την τεχνική του ρεπουσέ. Έχει ύψος 11,4 εκατοστά, διάμετρο 15 εκατοστά και βάρος περίπου 1,6 κιλά. Τα πόδια της κενταυρίνας φανερώνουν γλυπτό που κληρονομήθηκε από την ελληνιστική τέχνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Άργυρος Κατηγορία:Εκθέματα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας
Περιθοίδες
Οι Περιθοίδες (Περιθοῖδαι), (ο δήμος: Περιθοιδών) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Οινηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Περιθοίδες) ονομάζονταν και οι δημότες του δήμου αυτού.
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του από τον μυθικό, επώνυμο ήρωα Πειρίθου (ο Πειρίθους αναφέρεται σε άλλες πηγές και ως Περίθοος ή Πειρίθοος), ο οποίος ήταν βασιλιάς των Λαπιθών, σύζυγος της Ιπποδάμειας και φίλος του Θησέα. Από αυτόν ξεκίνησε το αρχαίο γένος και η οικογένεια των Περιθοιδών, η οποία είχε ισχυρή παρουσία στο δήμο. Η ίδια οικογένεια αποτελούσε και μέρος της οικογένειας των Κορωνιδών (απόγονοι της Κορωνίδας) ή των Κροκωνιδών (απόγονοι του Κρόκωνα), οι οποίοι ισχυριζόντανε ότι κατάγονταν από γιο του Τριπτολέμου.
Τοποθεσία των αρχαίων Περιθοιδών
Ο δήμος των Περιθοιδών, ήταν δήμος, του άστεως. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρισκόταν στην πεδιάδα του Κηφισού, δυτικά της Αθήνας, κατά μήκος της Ιεράς Οδού, κοντά στο σημερινό Αιγάλεω, χωρίς να έχει ταυτιστεί επακριβώς ο αρχαίος δήμος με κάποια σημερινή περιοχή.
Κοιρωνίδαι, Φιλιείς, Περιθοίδαι
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής σε αντιδιαστολή με τους σύγχρονους ερευνητές τοποθετούσε τον δήμο Περιθοιδών στη περιοχή Κορακάς και αναφέρει ότι «απέχει δε ο Κορακάς από Μαραθώνος ώρας τρεις ως έγγιστα».Διονύσιος Σουρμελής, "Αττικά: ή περί δήμων Αττικής εν οις και περί τινων μερών του Άστεως". Υπό Διονύσιου Σουρμελή. Έκδοσις πρώτη. Τύποις Αλεξάνδρου Κ. Γκαρπολά, Εν Αθήναις 1854 και "Attika hē peri dēmōn Attikēs en hois kai peri tinōn merōn asteōs", Dionysios Surmelēs, Gkarpola, 1854, σελ. 77-78: [...] "Περιθοίδαι, και ο δημος και οι δημόται• ο Αρποκρατίων λέγει ότι «οι Κοιρωνίδαι τρισίν ονόμασι προσηγορεύθησαν Κοιρωνίδαι, Φιλιείς, Περιθοίδαι». (εν λέξει Κοιρωνίδαι). Ο Κοίρων ην υιός νόθος του Κρόκωνος, αρχαίου βασιλέως ενός μέρους της Αττικής άνωθεν των Ρειτών περί ων ερρέθη. Ο Κοίρων ούτος πρώτος οικιστής του δήμου, άπό του ονόματός του εκάλεσεν τους δημότας Κοιρωνίδας. Είτα δια την ενταύθα συνάντησιν Θησέως και Πειρίθου, οί Κοιρωνίδαι ωνομάσθησαν Περιθοίδαι από του Πειρίθου. Ιδού δε όπως εγένετο το περιστατικόν. Ο Πειρίθους βασιλεύς των Λαπίθων, ήρως διάσημος, ακούσας τα μεγάλα κατορθώματα του Θησέως, βασιλέως των Αθηνών, ηθέλησε νά λάβη πείραν της αξιότητος αυτού, και γνωριμίαν προσωπικήν. Ελθών δια της Βοιωτίας εκ του Ωρωπού εις την Αττικήν, και πορευόμενος εις Μαραθώνα, αρπάζει του Θησέως τους βόας, αυτόθι τρεφομένους, και οδεύει πρός την Ωρωπίαν. Ο Θησευς μαθών το συμβάν, έρχεται ταχέως εις καταδίωξιν του άρπαγος. Ο Πειρίθους τοποθετείται εις θέσην κατάλληλον, και αύτη ην ο δήμος των Κοιρωνιδών, και στρέφει εις απάντησιν του Θησέως• ο Θησεύς βλέπει τον Πειρίθουν, ο Πειρίθους τον Θησέα, θαυμάζει έτερος τον έτερον, και θεωρούσιν εκάτερος την ήοωΐκήν υπόστασίν των. Εντούτοις δεξιωθέντες πρός αλλήλους, συνδέουσι στενήν φιλίαν, διατηρήσαντες αυτήν δια βίου. Εκτοτε λοιπόν ο δήμος ούτος ωνομάσθη Περιθοίδαι και Φιλιείς δια την αυτόθι φιλίαν των δύω τούτων ηρώων. Το όνομα Κοιρωνίδαι επεκράτησε, φαίνεται και εκ του Αρποκρατίωνος, μεταγενεστέρως εως ου παραφθαρέν εν τη απαιδευσία, κατήντησεν εσχάτως να καλήται υπό των χωρικών Κορακάς. Ότι δε ο Κορακας είνε οι Κοιρωνίδαι ή Περιθοίδαι μαρτυρείται ότι η από Βοιωτίας εις Μαραθώνα έλευσις, και η εκ Μαραθώνος εις Βοιωτίαν απέλευσις γίνεται δια του μέσου τούτου, και ως συντομωτέρα και ως ασφαλεστέρα εις ληστήν και άρπαγα διά την ορεινήν θέσιν του• διότι ναι μέν ο Πειρίθους δεν ήλθε μέ σκοπόν να ληστεύση, αλλά να δοκιμάση• όμως ήθελ' ήτον ανόητος αν δεν εφρόντιζε να προφυλαχθή, εως ου γνωσθή η φιλική απόπειρα του• διότι ηδύναντο οι κάτοικοι της Τετραπόλεως να επιπέσωσι κατ' αυτού και πριν φθάση ο Θησεύς, εάν αυτός δεν επρολάμβανε να καθίξη προφυλακτικήν θέσιν μακράν του Μαραθώνος• απέχει δε ο Κορακάς από Μαραθώνος ώρας τρεις ως έγγιστα". [...] Ο ίδιος ερευνητής αναφέρει, ότι ο Αρποκρατίων «λέγει ότι οι Κοιρωνίδαι τρισίν ονόμασι προσηγορεύθησαν Κοιρωνίδαι, Φιλιείς, Περιθοίδαι», στη βάση της ερμηνείας του λήμματός του για το γένος των Κοιρωνιδών, στο έργο του «Λεξικόν των δέκα ρητόρων».
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Οινηίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.), στην αρχαία Βουλή των 500. Τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), συμμετείχε επίσης με 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι των Περιθοιδών
Ο δημότης των αρχαίων Περιθοιδών ονομαζόταν Περιθοίδης.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Γκουέν Στεφάνι
Η Γκουέν Ρενέ Στεφάνι (Gwen Renée Stefani, 3 Οκτωβρίου 1969) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, σχεδιάστρια μόδας, ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Είναι η συνιδρυτής και τραγουδίστρια της μπάντας No Doubt που γνώρισε μεγάλη επιτυχία μετά το πρωτοποριακό τους άλμπουμ Tragic Kingdom (1995) μαζί με διάφορα επιτυχημένα singles, όπως "Just a Girl", "Don't Speak" και "Hey Baby". Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος της μπάντας, η Στεφάνι ξεκίνησε μια σόλο ποπ σταδιοδρομία το 2004, κυκλοφορώντας το ντεμπούτο άλμπουμ στούντιο Love. Angel. Music. Baby.. Εμπνευσμένο από την ποπ μουσική από τη δεκαετία του '80, το άλμπουμ γνώρισε τόσο κρίσιμη όσο και εμπορική επιτυχία. Δημιούργησε τρία εμπορικά επιτυχημένα singles: "What You Waiting For"; "Rich Girl" και "Hollaback Girl", το τελευταίο έφθασε στο νούμερο ένα στο Billboard Hot 100, ενώ παράλληλα έγινε το πρώτο αμερικανικό download για να πουλήσει ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το 2006 η Στεφάνι κυκλοφόρησε το δεύτερο της άλμπουμ στο studio The Sweet Escape. Το άλμπουμ έδωσε δύο επιτυχημένα singles: "Wind It Up" και το κομμάτι τίτλου "The Sweet Escape" του άλμπουμ. Το τρίτο της σόλο άλμπουμ "Αυτή είναι η αλήθεια που αισθάνεται όπως κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2016 και έγινε το πρώτο της solo αριθμό-ένα άλμπουμ στο Billboard 200.
Η Στεφάνι έχει κερδίσει τρία Βραβεία Grammy. Σαν σόλο καλλιτέχνης έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων ένα American Music Award, Brit Award, World Music Award και δύο Billboard Music Awards. Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της με την δική της σειρά ρούχων Λ. Α. Μ. Β. και επεκτάθηκε  η συλλογή της  το 2005 με την Harajuku Lovers γραμμή, αντλώντας έμπνευση από την Ιαπωνική κουλτούρα και μόδα. Η Στεφάνι εμφανίζεται και κάνει δημόσιες εμφανίσεις με τέσσερις χορεύτριες γνωστές ως το Harajuku Κορίτσια. Ήταν παντρεμένη με τον Βρετανό μουσικό, Gavin Rossdale από το 2002 έως το 2015 και έχουν τρεις γιους. Το περιοδικό Billboard κατατάσσει τη Στεφάνι ως την 54η πιο επιτυχημένη καλλιτέχνη και την 37η πιο επιτυχημένη Hot 100 καλλιτέχνη από τη δεκαετία 2000-09. Το VH1 την κατέταξε  13η σχετικά με τις "100 Καλύτερες Γυναίκες στη Μουσική" στη λίστα για το 2012. Συμπεριλαμβανομένης της δουλειάς με τους "Χωρίς Αμφιβολία",η Στεφάνι έχει πουλήσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια άλμπουμ σε όλο τον κόσμο.
1969-1985: Πρόωρη ζωή
Η Στεφάνι γεννήθηκε στις 3 οκτωβρίου του 1969, στο Φούλερτον, Καλιφόρνια, και μεγάλωσε ως ρωμαιοκαθολική στο Αναχέιμ, Καλιφόρνια. Ονομάστηκε  από μια αεροσυνοδό στο 1968 μυθιστόρημα Αεροδρόμιο, και το μεσαίο όνομά της, Ρενέ, προέρχεται από Τις Τέσσερις Κορυφές"τη διασκευή του 1968 από Τα Αριστερά Banke's  του τραγουδιού του  1966 "Φύγε Μακρυά Ρενέ". ο πατέρας της, ο Ντένις Στεφάνι, είναι Ιταλοαμερικανός  και εργάστηκε ως στέλεχος μάρκετινγκ της Yamaha . Η μητέρα της, η Πάττυ (το γένος Φλιν), εργάστηκε ως λογίστρια, πριν γίνει νοικοκυρά. Οι γονείς της ήταν οπαδοί της φόλκ μουσικής και την εξέθεσαν σε αυτήν την μουσική από καλλιτέχνες όπως ο Μπόμπ Ντίλαν και Emmylou Harris. έχει δύο μικρότερα αδέλφια, την Τζιλ και ο Τοντ, και έναν μεγαλύτερο αδερφό που τον λένε Έρικ. Ο Έρικ ήταν ο πιανίστας των Χωρίς Αμφιβολία πριν εγκαταλείψει το συγκρότημα για να ακολουθήσει μια καριέρα στο animation για Το Simpsons.
1986–2004: No Doubt
αριστερά|μικρογραφία|Στεφανή σε παρουσίαση με τους Χωρίς Αμφιβολία στο Βουντού το 2002 Ο αδελφός της Έρικ γνώρισε στη Γκουέν τον ήχο της 2 Tone, τους Madness και Selecter και, το 1986, την κάλεσε να κάνει φωνητικά στους No Doubt, τη μπάντα που ο ίδιος είχε σχηματίσει. Τελικά, το 1991, η μπάντα υπέγραψε συμβόλαιο με την Interscope Records. Η μπάντα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της με το ομότιτλο  άλμπουμ το 1992, αλλά ο ήχος τους δεν γνώρισε επιτυχία, λόγω της δημοτικότητας του grunge. Πριν από την mainstream επιτυχία και των δύο, No Doubt, και Πανέμορφη, η Στεφάνι συνέβαλε guest φωνητικά στο "Είδα Κόκκινο" στην Πανέμορφη 1994 το άλμπουμ να Ληστέψουν την Κουκούλα. Η Στεφάνι απέρριψε την επιθετικότητα των θηλυκών grunge καλλιτεχνών και αναφέρεται στη Ξανθιά τραγουδίστρια Debbie Harry's για τον συνδυασμό της δύναμης και του σεξ απίλ της ως μια σημαντική επιρροή. Το τρίτο άλμπουμ του "Χωρίς Αμφιβολία", το Τραγικό Βασίλειο (1995), το οποίο ακολούθησε Το Beacon Street Συλλογή (1995), πήρε περισσότερο από τρία χρόνια για να φτιαχτεί. Πέντε singles κυκλοφόρησαν από το Τραγικό Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του "Μη Μιλάς", το οποίο το οδήγησε στο Hot 100 Airplay στο τέλος του έτους του 1997. Η Στεφάνι εγκατέλειψε τις σπουδές της για ένα εξάμηνο για την περιοδεία για το Τραγικό Βασίλειο, αλλά δεν είχε επιστρέψει όταν η περιοδεία διήρκεσε δυόμισι χρόνια. Από το 2014 και μετά, το άλμπουμ πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, Στα τέλη του 2000,το περιοδικό Rolling Stone την ονόμασε "Η Βασίλισσα της Εξομολόγητικής Pop".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Ska μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
Σαγκρία
thumb|Σαγκρία σερβιρισμένη σε ποτήρι εναλλ.=|μικρογραφία| Η σαγκρία σερβίρεται σε παραδοσιακές πήλινες στάμνες. Η σαγκρία (sangría, sangria  ) είναι αλκοολούχο ποτό καταγωγής Ισπανίας και Πορτογαλίας. Αποτελείται παραδοσιακά από κόκκινο κρασί και ψιλοκομμένα φρούτα, συχνά με άλλα συστατικά ή αποστάγματα. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΕΕ μόνο αυτά τα δύο ιβηρικά έθνη μπορούν να επισημάνουν το προϊόν τους ως σαγκρία. Παρόμοια προϊόντα από διαφορετικές περιοχές διαφοροποιούνται ως προς το όνομα.
Λάουρα Ριτζόττο
Η Λάουρα Ριτζόττο (γεννημένη στις 18 Ιουλίου 1994) είναι Λετονο-Βραζιλιάνα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, πιανίστρια και κιθαρίστρια. Το 2011 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ "Made in Rio", μέσω της Universal Music Brazil, το οποίο περιελάμβανε το ενιαίο σίνγκλ "Friend In Me". Το 2014, κυκλοφόρησε ανεξάρτητα το δεύτερο άλμπουμ στούντιο Reason to Stay και κυκλοφόρησε ανεξάρτητα το εκτεταμένο RUBY το 2017.
Η Rizzotto έλαβε μέρος στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 για τη Λετονία με το τραγούδι "Funny Girl", το οποίο απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Σαγκρία
Ιστορία και ετυμολογία
Σαγκρία (sangria) σημαίνει «αιματοχυσία» στα ισπανικά και στα πορτογαλικά. Η χρήση του όρου σαγκρία για το ποτό μπορεί να εντοπιστεί στον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με την SAGE Encyclopedia of Alcohol, η προέλευση της σαγκρίας «δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακριβώς, αλλά οι πρώιμες εκδόσεις ήταν δημοφιλείς στην Ισπανία, την Ελλάδα και την Αγγλία».
Λάουρα Ριτζόττο
Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Η Rizzotto γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1994 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Έχει έναν αδελφό που ονομάζεται Lucas. Ο πατέρας της είναι διπλός υπήκοος της Λετονίας και της Βραζιλίας, με τη μητέρα της να γεννιέται στη Liepāja και να μεγαλώνει στη Ρίγα. Η μητέρα της είναι Βραζιλιάνο-πορτογαλικής καταγωγής. Η οικογένειά της μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005 και εγκαταστάθηκε στην Edina της Μινεσότα. Πέρασε την παιδική της ηλικία μεταξύ του Ρίο ντε Τζανέιρο και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά το γυμνάσιο, άρχισε να παρακολουθεί το Berklee College of Music στη Βοστώνη. Το 2013, η Rizzotto μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να παρακολουθήσει το Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Καλιφόρνιας, αποφοίτησε με πτυχίο μουσικών τεχνών. Στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στη μουσική από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 2017.
Σαγκρία
Ιστορία και ετυμολογία
Το Σαγκαρέ (Sangaree), ένα ποτό προκάτοχος της σαγκρίας που σερβίρεται είτε ζεστό είτε κρύο, προέρχεται πιθανώς από την Καραϊβική (Δυτικές Ινδίες), και από εκεί εισήχθη στην ηπειρωτική Αμερική, όπου ήταν συνηθισμένο στην αρχή της αμερικανικής αποικιακής εποχής αλλά είχε «εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό στις Ηνωμένες Πολιτείες» στις αρχές του εικοστού αιώνα. Οι Ισπανοαμερικανοί και τα ισπανικά εστιατόρια είχαν επαναφέρει τη σαγκρία στις ΗΠΑ ως παγωμένο ποτό μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940, και απέκτησε μεγαλύτερη δημοτικότητα μέσω της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1964 στη Νέα Υόρκη.
Λάουρα Ριτζόττο
Καριέρα
Η Rizzotto ξεκίνησε την επαγγελματική της μουσική σταδιοδρομία το 2009 και υπέγραψε με την Universal Music Brazil το επόμενο έτος. Πήγε για να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ "Made in Rio" το 2011, το οποίο χαρακτήρισε την παραγωγή του Eumir Deodato. Το 2012, η ​​Rizzotto έπαιξε ως πράξη ανοίγματος για την Demi Lovato κατά τη διάρκεια της A Special Night με παραστάσεις της Demi Lovato στη Βραζιλία. Το 2014, κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ "Reason to Stay". Από το 2016 έως το 2017, εργάστηκε ως προπονητής της πορτογαλικής γλώσσας για την Jennifer Lopez μετά την πρόσληψή της στη Sony Music. Η Rizzotto κυκλοφόρησε το εκτεταμένο σίνγκλ "RUBY" το 2017. Το εκτεταμένο σίνγκλ ήταν η πρώτη από μια επινοημένη σειρά με τίτλο Precious Stones. Το δεύτερο εκτεταμένο σίνγκλ AMBER θα κυκλοφορήσει το 2018 ως φόρο τιμής στις λεττονικές της ρίζες.
Σαγκρία
Συνταγή
μικρογραφία| Σαγκρία με μύρτιλλα, λεμόνι, λάιμ, σταφύλια και άλλα φρούτα Οι συνταγές σαγκρίας ποικίλλουν πολύ ακόμη και εντός της Ισπανίας, με πολλές τοπικές διαφοροποιήσεις. Τα βασικά συστατικά είναι πάντα το κόκκινο κρασί, και μερικά μέσα για να προσδώσουν μια φρουτώδη ή πιο γλυκιά γεύση και ίσως να αυξήσουν την περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
Λάουρα Ριτζόττο
Καριέρα
Τον Δεκέμβριο του 2017, η Rizzotto αναγγέλθηκε ως μία από τους διαγωνιζομένους της Supernova 2018, της εθνικής λετονικής επιλογής για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2018, με το τραγούδι "Funny Girl". Προχώρησε στους τηλεοπτικούς γύρους αφού επιλέχθηκε τόσο από την online ψηφοφορία όσο και από τη ζωντανή ακρόαση. Η Rizzotto συμμετείχε στον τρίτο ημιτελικό στις 17 Φεβρουαρίου 2018 και έγινε ένας από τους δύο προκριθέντες για τον τελικό στις 24 Φεβρουαρίου. Στις 24 Φεβρουαρίου επιλέχθηκε ως νικητής του διαγωνισμού.
Σαγκρία
Συνταγή
Παραδοσιακά η σαγκρία μπορεί να αναμιχθεί με τοπικά φρούτα όπως ροδάκινα, νεκταρίνια, μούρα, μήλα, αχλάδια ή παγκόσμια φρούτα όπως ανανάς ή λάιμ και να γλυκαθεί με ζάχαρη και χυμό πορτοκαλιού. Το ισπανικό κόκκινο κρασί Ριόχα είναι παραδοσιακό. Ορισμένες συνταγές σαγκρίας, εκτός από κρασί και φρούτα, περιλαμβάνουν πρόσθετα συστατικά, όπως κονιάκ, ανθρακούχο νερό ή αρωματικό λικέρ.
Λάουρα Ριτζόττο
Καριέρα
Το τραγούδι διαγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Το τραγούδι κατέγραψε 106 βαθμούς, τερμάτισε δωδέκατο στον ημιτελικό και δεν προβλήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βραζιλιάνες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Λετονία
Σαγκρία
Προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη
Σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η χρήση της σαγκρίας στην εμπορική επισήμανση περιορίζεται πλέον βάσει των κανόνων γεωγραφικής ένδειξης.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε νέους νόμους για τη σήμανση τον Ιανουάριο του 2014, προστατεύοντας τις ενδείξεις για αρωματισμένα ποτά, συμπεριλαμβανομένων της σαγκρίας, του βερμούτ και του γλύχβαϊν. Μόνο η σανγκρία που κατασκευάζεται στην Ισπανία και την Πορτογαλία επιτρέπεται να πωλείται ως «σαγκρία» στην ΕΕ. Η σαγκρία που παρασκευάζεται αλλού πρέπει να επισημαίνεται ως τέτοια (π.χ. ως «γερμανική σαγκρία» ή «σουηδική σαγκρία»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοκτέιλ Κατηγορία:Κρασί Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα Κατηγορία:Πορτογαλική κουζίνα
Αρνίθα Ρόδου
Η Αρνίθα είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Η Αρνίθα είναι χωριό στη νότια Ρόδο. Βρίσκεται στις βορειοδυτιικές πλαγιές της κορυφής «Τρούλος» (515 μ.), σε παρακλάδι του ποταμού Σιανίτη και στο τέλος του κεντρικού δρόμου από την Απολακκιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου (μέσω Λίνδου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,958 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρνίθας και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.
Ιστορικά στοιχεία
Στο λόφο «Παλαιόκαστρο» βρέθηκαν ίχνη μικρού οικισμού και κάστρου και ελληνιστικοί τάφοι. Το παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο που βρέθηκε στην βασιλική βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Ειρήνης μετατράπηκε σε κρήνη και σήμερα κοσμεί την πλατεία Αργυροκάστρου στην μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Ευγένιος της Βιλαφράνκα
O Ευγένιος (21 Οκτωβρίου 1753 - 30 Ιουνίου 1785) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν 1ος κόμης της Βιλαφράνκα (1778-1785). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Καρινιάνο-Βιλαφράνκα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Καρινιάνο στο Τορίνο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Βίκτορα πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Χριστίνας, κόρης του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Είχε πέντε αδελφές, από τις οποίες η Μαρία-Θηρεσία, σύζυγος του Λουδοβίκου-Αλεξάνδρου πρίγκιπα του Λαμπάλ, ήταν η διάσημη φίλη της Μαρίας-Αντουανέτας. Ο ίδιος ήταν τέταρτος εξάδελφος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας.
Το 1778 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ έγινε πρίγκιπας του Καρινιάνο. Στον Ευγένιο δόθηκε ο τίτλος του κόμη της Βιλαφράνκα, περιοχής στο Άστι της Σαβοΐας. Απεβίωσε έπειτα από 7 έτη, σε ηλικία 31 ετών στο Ντομάρ της Πικαρδίας, στη βόρεια Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του ως 2ος κόμης της Βιλαφράνκα.
Οικογένεια
To 1781 νυμφεύτηκε στο Σαιν-Μελουάρ-ντεζ-Οντ της Βρετάνης την Ελισάβετ-Άννα Μαγκόν ντε Μπουαγκαρίν, κατά 12 έτη μικρότερή του. Γιος τους ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Καζούκι Νακατζίμα
Ο Καζούκι Νακατζίμα (γεν. στο Οκαζάκι στις 11 Ιανουαρίου του 1985) είναι Ιάπωνας οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε με τη Γουίλιαμς απ' το 2007 μέχρι το 2009. Την περίοδο εκείνη η συγκεκριμένη ομάδα προμηθευόταν κινητήρες απ' την Ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Τογιότα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος εκείνου, η Τογιότα ανακοίνωσε πως την επόμενη σεζόν (2010) δε θα προμηθεύσει κινητήρες στη Γουίλιαμς και η ομάδα την οποία είχε στο σπορ θα αποσυρόταν οριστικά λόγω των οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε κι έτσι ο Νακατζίμα αποσύρθηκε κι εκείνος οριστικά απ' τη Φόρμουλα 1. Τέλος ο Νακατζίμα είναι γιος του παλαίμαχου οδηγού Σατόρου Νακατζίμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Δούρις
Να μην συγχέεται με τον Δούρι τον Σάμιο, ιστορικό και τύρρανο της αρχαιότητας. thumb|right|250px|Διαγωνισμός Σατύρων. Έργο του Δούριδος. [[Βρετανικό Μουσείο.]] Ο Δούρις υπήρξε αρχαίος Έλληνας αγγειογράφος που άνθισε στις δύο πρώτες δεκαετίες του 5ου αιώνα π.Χ..
Εργογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του συνεργαζόμενος με τους Κλεοφάνη και Ευφρόνιο. Αργότερα συνέχισε μακροχρόνια συνεργασία με τον Πύθωνα. Υπόγραψε 39 αγγεία ως αγγειογράφος, ένα ως αγγειοπλάστης και αγγειογράφος, και ένα ως αγγειοπλάστης. Στον Δούρι καταλογίζονται περί τα 250 - 300 αγγεία που σώζονται σήμερα σε διάφορες συλλογές. Επίσης συναντούμε το όνομά του σε πολλά άλλα αγγεία, και γι' αυτό υποθέτουμε ότι είχε γίνει αρκετά δημοφιλής.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των έργων του
Ο Δούρις ήταν πάντα εργατικός και κατασκεύασε πολλά έργα. Στα έργα του αναγνωρίζουμε την αξιόλογη τεχνική και την ακρίβεια της απόδοσης των λεπτομερειών. Παραμένει προσκολλημένος στην παράδοση χωρίς να αναδείξει δική του νοοτροπία. Οι εικόνες του είναι σαφείς, συμμετρικότατες και συνοδεύονται από ανθέμια φοινικιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός
Ναζίχα αλ-Ντουλαΐμι
Βιογραφία
Η αλ Ντουλάιμι, της οποίας ο παππούς είχε εγκαταλείψει την al-Mahmudia (περιοχή μεταξύ Βαγδάτης και Βαβυλώνας) και εγκατασταθεί στη Βαγδάτη στα τέλη του 19ου αιώνα, γεννήθηκε το 1923. Σπούδασε ιατρική στο Royal College of Medicine (το οποίο αργότερα συνδέθηκε με το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης ). Ήταν μία από τις λίγες φοιτήτριες του κολεγίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου προσχώρησε στο «Σωματείο Γυναικών για την Καταπολέμηση του Φασισμού και του Ναζισμού» και συμμετείχε ενεργά στο έργο του. Αργότερα, όταν το σωματείο μετονομάστηκε σε "Ένωση γυναικών του Ιράκ", έγινε μέλος της εκτελεστικής της επιτροπής.
Το 1941 πήρε το πτυχίο της στην Ιατρική. Μετά την αποφοίτησή της, διορίστηκε στο Βασιλικό Νοσοκομείο της Βαγδάτης και έπειτα μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Karkh. Καθ 'όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεχόταν παρενοχλήσεις από τον μηχανισμό ασφαλείας του μοναρχικού καθεστώτος, λόγω της συμπόνοιας της προς τους φτωχούς και τη δωρεάν ιατρική περίθαλψη που τους προσέφερε στην κλινική της στην περιοχή Shawakah. Όταν μεταφέρθηκε στη Σουλεϊμανίγια (στο Κουρδιστάν ), η κλινική της για άλλη μια φορά μετατράπηκε σε καταφύγιο για άπορους ασθενείς που λάμβαναν τη φροντίδα και την υποστήριξή της δωρεάν. Από τη Σουλεϊμανίγια μεταφέρθηκε σε άλλες πόλεις και επαρχίες (Καρμπάλα, Umarah ).
Το 1948 έγινε τακτικό μέλος του Ιρακινού Κομμουνιστικού Κόμματος (ICP), το οποίο τότε ήταν η αντιπολίτευση στο μοναρχικό καθεστώς που κυβερνούσε. Τον Ιανουάριο του 1948, η Δρ Ναζίχα συμμετείχε ενεργά στη λαϊκή εξέγερση "al-Wathbah" ενάντια στην αποικιοκρατική Συνθήκη του Πόρτσμουθ καθώς και σε άλλους πατριωτικούς αγώνες.