cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άλις Κάθριν Έβανς
Σταδιοδρομία και ανακαλύψεις
Η Έβανς αποφάσισε να διερευνήσει το θέμα. Αναρωτήθηκε αν η νόσος των αγελάδων μπορούσε να προκαλεί τον μελιταίο πυρετό στον άνθρωπο. Ανέφερε τα ευρήματά της στην «Εταιρεία Αμερικανών Βακτηριολόγων» (τη σημερινή Αμερικανική Εταιρεία Μικροβιολογίας) το 1917 και δημοσίευσε τις έρευνές της στο Journal of Infectious Diseases το επόμενο έτος. Συνάντησε σκεπτικισμό, ιδίως επειδή ήταν γυναίκα και επειδή δεν είχε διδακτορικό. Τότε προειδοποίησε ότι το φρέσκο γάλα θα έπρεπε να παστεριώνεται, ώστε να προστατεύονται οι άνθρωποι από διάφορα νοσήματα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1920-1929, και άλλοι επιστήμονες από διάφορες χώρες ανεκάλυψαν τα ίδια ευρήματα, και τελικώς η Brucella επιβεβαιώθηκε ως το μικρόβιο που προκαλούσε αυτό που τότε ήταν γνωστό ως μελιταίος πυρετός. Τα ευρήματα της Έβανς οδήγησαν στη γενικευμένη παστερίωση του γάλακτος στις ΗΠΑ το 1930. Ως αποτέλεσμα, η επίπτωση της νόσου στις ΗΠΑ μειώθηκε σημαντικά.
Το 1918 ή Εβανς προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ, όπου συνεισέφερε στο πεδίο των μολυσματικών ασθενειών, μελετώντας την επιδημική μηνιγγίτιδα και τη γρίπη στα εργαστήρια της υπηρεσίας. Εκεί προσβλήθηκε και η ίδια από μελιταίο πυρετό το 1922, προτού ανακαλυφθούν τα αντιβιοτικά φάρμακα που τον καταπολεμούν, γεγονός που επηρέασε την υγεία της για τα επόμενα 20 χρόνια.
Μετέπειτα βίος
Η Έβανς αφυπηρέτησε επισήμως το 1945, αλλά συνέχισε να μελετά τις μολυσματικές ασθένειες. Κατέστη δημοφιλής ως ομιλήτρια, ιδίως σε ομάδες γυναικών. Υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών. Στον τάφο της υπάρχει η επιγραφή: «Η ευγενής κυνηγός, έχοντας καταδιώξει και δαμάσει το θήραμά της, εγκαταστάθηκε σε μια νέα κατοικία.»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βακτηριολόγοι
Σιβύλλα του Μπωζέ
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκυ A΄ Νταμάς ντε Μπωζέ, βαρόνου του Κουζάν (π.1230 - 1269) και δελφίνου του Λαβιέ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1272 τον Αμεδαίο Ε΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα;
Gazella borbonica
Η Gazella borbonica ή κοινώς Ευρωπαϊκή γαζέλα είναι ένα είδος προϊστορικής αντιλόπης που ζούσε αποκλειστικά στην Ευρώπη κατά το Πλειστόκαινο. Απολιθώματά της έχουν βρεθεί και στην Ελλάδα, με σπουδαιότερα αυτά της Μηλιάς Γρεβενών. Περιγράφηκε από τον Κάρολο Ντεπέρετ το 1884.
Μαρία Κιριλένκο
Η Μαρία Γιούριεβνα Κιριλένκο-Στεπάνοβα (ρωσικά: Мари́я Ю́рьевна Кириле́нко, ) (25 Ιανουαρίου 1987) είναι Ρωσίδα πρώην επαγγελματίας αθλήτρια της αντισφαίρισης. Σε ηλικία 15 ετών έγινε πρωταθλήτρια παίδων Grand Slam στο Αμερικανικό Όπεν 2002 και στη συνέχεια ήταν στο top 10 τόσο στο μονό όσο και στο διπλό. Η Κιριλένκο κέρδισε έξι τίτλους WTA μονού και 12 τίτλους διπλού. Έφτασε σε τρεις προημιτελικούς μονού Grand Slam (φτάνοντας σε αυτό το στάδιο στο Αυστραλιανό Όπεν του 2010, στο Πρωτάθλημα Γουίμπλεντον του 2012 και στο Γαλλικό Όπεν του 2013), στους ημιτελικούς των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 2012 (όπου έχασε από τη Βικτόρια Αζαρένκα στον αγώνα του χάλκινου μετάλλου) και έφτασε μέχρι το Νο.10 της παγκόσμιας κατάταξης στις 10 Ιουνίου 2013. Στο διπλό γυναικών, κατέλαβε την υψηλότερη θέση στο Νο. 5 στον κόσμο στις 24 Οκτωβρίου 2011 και έφτασε σε δύο τελικούς Grand Slam, στο Αυστραλιανό Όπεν του 2011 με την Αζαρένκα και στο Γαλλικό Όπεν του 2012 με τη συμπατριώτισσα της, Νάντια Πετρόβα. Μαζί με την Πετρόβα, η Κιριλένκο κέρδισε το Τουρνουά WTA του 2012 στο διπλό και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.
Καριέρα ως έφηβη
Το 2002, η Κιριλένκο έγινε μία από τις νεότερες νικήτριες των τουρνουά junior στο Καναδικό Όπεν και στο Αμερικανικό Όπεν.
Επαγγελματική καριέρα
μικρογραφία| Η Κιριλένκο στο Αμερικανικό Όπεν 2009 μικρογραφία| Η Κιριλένκο στο Αμερικανικό Όπεν 2010
Μόδα
Το 2006, η Κιριλένκο επιλέχθηκε να είναι το πρόσωπο του εξοπλισμού αντισφαίρισης της Adidas που σχεδιάστηκε από τη διάσημη Βρετανίδα σχεδιάστρια μόδας Στέλλα ΜακΚάρτνεϊ και έπαιξε αποκλειστικά με αυτόν για τρία χρόνια. Το 2009, αντικαταστάθηκε από την Καρολίν Βοζνιάκι μετά το Αμερικανικό Όπεν.
Εμφανίστηκε στην έκδοση μαγιό του Sports Illustrated 2009 μαζί με τη Ντανιέλα Χαντούχοβα και την Τατιάνα Γκολοβίν, σε μια εικονογραφία με τίτλο «Volley of the Dolls».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ρώσοι ουκρανικής καταγωγής Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Σαρβεπάλλι Ραντακρίσναν
Ο Σαρβεπάλλι Ραντακρίσναν (ταμίλ: சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், χίντι: सर्वेपल्लि राधाकृष्णन, 5 Σεπτεμβρίου 1888 – 17 Απριλίου 1975) ήταν Ινδός φιλόσοφος και πολιτικός, πρώτος αντιπρόεδρος της Ινδίας (1952–1962) και δεύτερος πρόεδρος της Ινδίας (1962–1967).
Είναι ένας από τους γνωστότερους μελετητές συγκριτικής θρησκείας και φιλοσοφίας στην Ινδία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Χριστιανικό Κολέγιο του Μαντράς το 1911 και έγινε βοηθός καθηγητής και αργότερα καθηγητής φιλοσοφίας στο Κολλέγιο της Προεδρείας του Μαντράς. Ύστερα έγινε καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μαϊσούρου (1918-1921). Ύστερα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας (1921–1932) και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1936–1952).
Ο Ραντακρίσναν υπήρξε αποδέκτης διαφόρων βραβείων υψηλού κύρους στην μεγάλη διάρκεια της ζωής του. Ονομάστηκε ιππότης το 1931, το 1954 ήταν αποδέκτης του Μπάρατ Ράτνα (το υψηλότερο βραβείο της Ινδίας) και έγινε επίτιμο μέλος του Βρετανικού βασιλικού τάγματος τιμής το 1963. Ήταν συνιδρυτής της Helpage India (ελληνικά: Χέλπεϊτζ Ινδίας), μη κερδοσκοπικού οργανισμού για φτωχούς ηλικιωμένους. Ο Ραντακρίσναν πιστεύει ότι "οι δάσκαλοι πρέπει να είναι τα καλύτερα μυαλά της χώρας". Από το 1962, τα γενέθλια του εορτάζονται ως Ημέρα των Δασκάλων στην Ινδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Αντρέας Τομ
Ο Αντρέας Τομ (γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1965 στο Ρύντερσντορφ της Ανατολικής Γερμανίας) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για λογαριασμό των Ντιναμό Βερολίνου, Μπάγερ Λεβερκούζεν, Σέλτικ και Χέρτα Βερολίνου. Πραγματοποίησε συνολικά 51 διεθνείς συμμετοχές με την Ανατολική Γερμανία στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ενώ πραγματοποίησε συνολικά 10 περαιτέρω διεθνείς συμμετοχές με την ενοποιημένη Εθνική Γερμανίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πλέον, έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση και εργάζεται ως προπονητής νέων για λογαριασμό της Χέρτα Βερολίνου.
Συλλογική Καριέρα
Ο Τομ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ντιναμό Βερολίνου. Στη διάρκεια της εκεί παρουσίας του, κατέκτησε την Ομπερλίγκα το 1984, το 1985, το 1986, το 1987 και το 1988,, καθώς και το Κύπελλο Ανατολικής Γερμανίας το 1988 και το 1989, πετυχαίνοντας το μοναδικό τέρμα του τελευταίου τελικού. Το 1988, ο Τομ ήταν κορυφαίος σκόρερ της Ανατολικής Γερμανίας, ενώ, στη διάρκεια της ίδιας χρονιάς, ψηφίστηκε ως ο Ανατολικογερμανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1989, ο Τομ κατέστη ο πρώτος Ανατολικογερμανός που υπέγραψε σε σύλλογο της Μπουντεσλίγκα, μετά τη μεταγραφή του στη δυτικογερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν, έναντι του ποσού των 2,5 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων. Η συγκεκριμένη μεταγραφή κατέστησε, επίσης, τον Τομ ως έναν από τους υψηλότερα αμειβόμενους ποδοσφαιριστές της Μπουντεσλίγκα και, ταυτόχρονα, τον υψηλότερα αμειβόμενο ποδοσφαιριστή της Μπάγερ Λεβερκούζεν. Ο Τομ πραγματοποίησε το ιστορικής σημασίας ντεμπούτο με τη νέα του ομάδα στις 17 Φεβρουαρίου 1990, ενώ πέτυχε το πρώτου τέρμα στη νίκη με σκορ 3-1 επί της ΦΚ Χόμπουργκ. Ο Τομ πέρασε διάστημα άνω των 5 ετών στην Μπάγερ Λεβερκούζεν, με την οποία και κατέκτησε ένα τρόπαιο στις 12 Ιουνίου 1993, όταν η τελευταία επικράτησε της Χέρτα Βερολίνου Β΄ με σκορ 1-0 στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας.
Ο Τομ υπέγραψε στον σύλλογο της Γλασκώβης, Σέλτικ, τον Ιούλιο του 1995, έναντι του ποσού-ρεκόρ για τον σύλλογο εκείνη την εποχή της τάξεως των £2,2 εκατομμυρίων. Στις 30 Νοεμβρίου 1997, ο Τομ κατέκτησε ακόμη ένα τρόπαιο, αγωνιζόμενος με την ομάδα της Σέλτικ η οποία επικράτησε της Νταντί Γιουνάιτεντ με σκορ 3-0 στον τελικό του Λιγκ Καπ Σκωτίας. Ο Τομ επέστρεψε στη Γερμανία τον Ιανουάριο του 1998, υπογράφοντας στη Χέρτα Βερολίνου, ωστόσο, καθώς είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει 15 συμμετοχές πρωταθλήματος με τη Σέλτικ εκείνη τη σεζόν, έλαβε μετάλλιο για την κατάκτηση από την ομάδα του Πρωταθλήματος Σκωτίας, τον Μάιο του 1998.
Ο Τομ πέρασε συνολικά τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Χέρτα Βερολίνου, προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Πραγματοποίησε την τελευταία του εμφάνιση στις 7 Μαρτίου 2001, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στην επικράτηση της ομάδας του με σκορ 2-1 επί της ΣπΦγγ Ούντερχασινγκ. Στη διάρκεια της σεζόν 2000-01, αγωνίστηκε κυρίως με τη δεύτερη ομάδα της Χέρτα.
Διεθνής Καριέρα
Ο Τομ αγωνίστηκε με την Εθνική Ανατολικής Γερμανίας μεταξύ του 1984 και του 1990, πραγματοποιώντας συνολικά 51 διεθνείς συμμετοχές, στη διάρκεια των οποίων και πέτυχε συνολικά 16 τέρματα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Αλγερία στις 10 Οκτωβρίου 1984. Πέτυχε το πρώτο από τα συνολικά 16 τέρματά του ως διεθνής στις 6 Φεβρουαρίου 1985, σε ακόμη μία φιλική αναμέτρηση, μια νίκη με σκορ 3-2 επί του Εκουαδόρ. Ο Τομ αγωνίστηκε σε συνολικά έξι εκ των προκριματικών αναμετρήσεων της Ανατολικής Γερμανίας ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, ενώ πέτυχε τα δύο πρώτα τέρματά του σε επίσημη αναμέτρηση με τα χρώματα της χώρας του στις 28 Σεπτεμβρίου 1985, σε μια νίκη με σκορ 2-1 επί της Γιουγκοσλαβίας στο Βελιγράδι. Η Ανατολική Γερμανία, ωστόσο, απέτυχε να προκριθεί για τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του Ομίλου Δ΄, πίσω από τη Γαλλία και τη Βουλγαρία. Όντας, πλέον, βασικό στέλεχος της Εθνικής Ανατολικής Γερμανίας, αγωνίστηκε και στις οκτώ προκριματικές αναμετρήσεις της χώρας του ενόψει της τελικής φάσης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1988. Πέτυχε συνολικά πέντε τέρματα στη διάρκεια της προκριματικής φάσης, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ-τρικ στην εκτός έδρας επικράτηση της ομάδας του με σκορ 6-0 επί της Ισλανδίας, τον Ιούνιο του 1987. Η Ανατολική Γερμανία, ωστόσο, απέτυχε εκ νέου να προκριθεί, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση του ομίλου της πίσω από τη Σοβιετική Ένωση.
Το 1988, ο Τομ πήρε τη θέση του τερματοφύλακα Ρενέ Μύλερ ως αρχηγός της εθνικής ομάδας για διάστημα έξι αναμετρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δύο πρώτων προκριματικών αναμετρήσεών της ενόψει της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990 απέναντι στην Ισλανδία και την Τουρκία. Σκόραρε και στις δύο παραπάνω προκριματικές αναμετρήσεις, πετυχαίνοντας δύο τέρματα στην επικράτηση της Ανατολικής Γερμανίας με σκορ 2-0 επί της Ισλανδίας, καθώς και το μοναδικό τέρμα της ομάδας του στην ήττα με σκορ 3-1 με αντίπαλο την Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη. Ο Τομ πέτυχε το τελευταίο τέρμα του με την Ανατολική Γερμανία στις 8 Οκτωβρίου 1989, στην ήττα της ομάδας του από τη Σοβιετική Ένωση με σκορ 2-1. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα άφησε τους Ανατολικογερμανούς να χρειάζονται μόνον μία ισοπαλία απέναντι στην Αυστρία, προκειμένου να προκριθεί στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ωστόσο, ηττήθηκε με σκορ 3-0 στη συγκεκριμένη αναμέτρηση και τερμάτισε στην τέταρτη θέση του προκριματικού ομίλου της.
Μετά την επανένωση της Γερμανίας, αγωνίστηκε με την ενοποιημένη ομάδα σε ακόμη 10 αναμετρήσεις, στη διάρκεια των οποίων και πέτυχε συνολικά 2 τέρματα. Πραγματοποίησε τη μοναδική διεθνή συμμετοχή του σε τελική φάση σημαντική διοργάνωσης το 1992, όταν και πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Στέφαν Έφενμπεργκ στη διάρκεια του τελικού του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1992 απέναντι στη Δανία (η Γερμανία ηττήθηκε με σκορ 2-0).
Προπονητική Καριέρα
Μετά την απόλυση του Χουμπ Στέφενς ως πρώτου προπονητή της Χέρτα Βερολίνου τον Δεκέμβριο του 2003, ο Τομ ανέλαβε χρέη υπηρεσιακού τεχνικού για διάστημα 3 αναμετρήσεων έως την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του συλλόγου από τον Χανς Μάγιερ, αργότερα στη διάρκεια του ίδιου μήνα. Ο Τομ διετέλεσε βοηθός προπονητή στον σύλλογο, θέση την οποία διατήρησε και κατά τη διάρκεια της θητείας του διαδόχου του Μάγιερ, Φάλκο Γκετζ. Στις 10 Απριλίου 2007, ο Τομ απομακρύνθηκε των καθηκόντων του μαζί με τον Γκετζ λόγω των κακών εμφανίσεων της Χέρτα.
Από τη σεζόν 2010/11, ο Τομ εργάζεται ως προπονητής της ηλικιακής κατηγορίας U17 της Χέρτα Βερολίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανατολικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανατολικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομπερλίγκα
Καντονεζική γλώσσα
Στην ηπειρωτική Κίνα, είναι η lingua franca της επαρχίας Κουανγκτούνγκ (είναι η κύρια γλώσσα του Δέλτα του Ποταμού Περλ) και γειτονικών περιοχών όπως την Κουανγκσί. Είναι η κυρίαρχη και επίσημη γλώσσα του Χονγκ Κονγκ και του Μακάο. Τα καντονέζικα είναι επίσης ευρέως διαδεδομένα μεταξύ των Υπερπόντιων Κινεζικών στην Νοτιοανατολική Ασία (κυρίως στο Βιετνάμ και τη Μαλαισία, καθώς και στη Σιγκαπούρη και τη Καμπότζη σε μικρότερο βαθμό) και σε όλο το Δυτικό κόσμο.
Ενώ ο όρος Καντονέζικα αναφέρεται στενά στη ποικιλία κύρους, συχνά χρησιμοποιείται με την ευρύτερη έννοια για το σύνολο της υποομάδας Γιούε των Κινεζικών, συμπεριλαμβανομένων των σχετιζόμενων αλλά σε μεγάλο βαθμό αμοιβαία ακατανόητων γλωσσών και διαλέκτους, όπως τα Ταϊσανέζικα. Όταν τα καντονέζικα και οι στενά σχετιζόμενες διάλεκτοι Γιουεχάι ταξινομούνται μαζί, υπάρχουν περίπου 80 εκατομμύρια ομιλητές. Τα καντονέζικα θεωρούνται ως ζωτικό και αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας και των φυσικών ομιλητών σε μεγάλες περιοχές της νοτιοανατολικής Κίνας, το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο.
Αν και τα καντονέζικα μοιράζονται μερικό λεξιλόγιο με τα Μανδαρινικά, οι δύο ποικιλίες δεν είναι αμοιβαία κατανοητές εξαιτίας των τεράστιων διαφορών στην προφορά, τη γραμματική και το λεξιλόγιο. Η δομή της πρότασης, ιδίως η τοποθέτηση των ρημάτων μερικές φορές διαφέρει μεταξύ των δύο ποικιλιών. Μια αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ των καντονέζικων και της κινεζικής γλώσσας, είναι το πώς γράφεται η λέξη: "και οι δύο μπορεί να έχουν καταγραφεί αυτολεξεί, αλλά πολύ λίγοι ομιλητές είναι γνώστες του πλήρους Καντονέζικου γραπτού λεξιλογίου. Έτσι υιοθετείται μια μη-πλήρη επισημοποιημένη γραπτή μορφή, η οποία μοιάζει περισσότερο με τη γραπτή μορφή των Μανδαρινικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την κατάσταση στα οποία ένα κείμενο στα καντονέζικα και τα κινέζικα μπορεί να φαίνεται παρόμοιο, αλλά προφέρεται διαφορετικά. Επιπλέον, για την απαραίτητη πλήρη χρήση των βοηθητικών λέξεων, για παράδειγμα, σε διαδικτυακές συνομιλίες και καταγραφές συλλήψεων, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους συγκεκριμένους νεολογιστικούς χαρακτήρες για την ίδια προφορά, η οποία υπακούει στο κανόνα δημιουργία της κινεζικής γλώσσας.
Ονόματα
Ιστορικά, οι ομιλητές ονομάζουν την ποικιλία "λαλιά της Καντώνας" ή "λαλιά του Κουανγκτσόου" (广州话, Gwóngjāu wá), αν και αυτός ο όρος χρησιμοποιείται τώρα σπάνια έξω από την ηπειρωτική Κίνα. Στο Κουανγκτόνγκ και το Κουανγκσί οι άνθρωποι επίσης την αποκαλούν "λαλιά της επαρχιακής πρωτεύουσας" (省城话, μεταγραφή Sáangsìng wá) ή "απλή λαλιά" (白话, Baahkwá)
Στο Χονγκ Κονγκ και το Μακάο, καθώς και μεταξύ των υπερπόντιων Κινεζικών κοινοτήτων, η γλώσσα αναφέρεται ως "λαλιά της Κουανγκτόνγκ" (广东话, Gwóngdūng wá) ή απλά "Κινέζικα" (中文, Jūngmán). Στην ηπειρωτική Κίνα, ο όρος "λαλιά της Κουανγκτόνγκ" επίσης χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο μεταξύ των φυσικών και μη φυσικών ομιλητών. Με δεδομένη την ιστορία της ανάπτυξης των γλωσσών και διάλεκτων Γιούε κατά τη διάρκεια των μεταναστεύσεων της εποχής της δυναστείας των Τανγκ στην περιοχή, στις υπερπόντιες Κινεζικές κοινότητες επίσης αναφέρεται ως "λαλιά των Τανγκ" (唐话, Tòhng wá), δεδομένου ότι οι Καντονέζοι αυτοαποκαλούνται ως "άνθρωποι των Τανγκ" (唐人, Tòhng yàhn).
Ιστορία
Καθώς η Κουναγκτσόου έγινε το βασικό εμπορικό κέντρο της Κίνας για εξωτερικό εμπόριο και ανταλλαγή το 1700, τα καντονέζικα έγιναν η ποικιλία των Κινεζικών με την μεγαλύτερη αλληλεπίδραση με το Δυτικό Κόσμο. Γύρω από αυτό το διάστημα και συνεχίζοντας στη δεκαετία του 1900, οι πρόγονοι του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού του Χονγκ Κονγκ και του Μακάο έφθασαν από τη Κουανγκτσόου και τις γύρω περιοχές, αφού παραχωρήθηκαν στη Βρετανία και την Πορτογαλία αντίστοιχα. Μετά την Επανάσταση Σινχάι του 1912 τα καντονέζικα έγιναν σχεδόν επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Κίνας, αλλά έχασε με μικρή διαφορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Καμπότζης Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδονησίας Κατηγορία:Γλώσσες της Μαλαισίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σιγκαπούρης Κατηγορία:Γλώσσες του Βιετνάμ
Ντόμινο
μικρογραφία|Πλακίδια ντόμινο σε παιχνίδι Τα ντόμινο (φωνητική μεταγραφή του ιταλικού domino) είναι οικογένεια παιχνιδιών που βασίζονται σε πλακίδια και παίζονται με ορθογώνια κομμάτια παιχνιδιού. Κάθε ντόμινο είναι ένα ορθογώνιο πλακίδιο, συνήθως με μια γραμμή που χωρίζει το πρόσωπό του σε δύο τετράγωνα άκρα. Κάθε άκρο σημειώνεται με έναν αριθμό κηλίδων η κουκκίδων ή είναι κενό. Οι πλάτες των πλακιδίων σε ένα σετ δεν διακρίνονται, είτε είναι κενές είτε έχουν κάποιο κοινό σχέδιο. Τα κομμάτια του παιχνιδιού συνθέτουν ένα σετ ντόμινο, που μερικές φορές ονομάζεται πακέτο. Το παραδοσιακό ευρωπαϊκό σετ ντόμινο αποτελείται από 28 πλακάκια, γνωστά και ως κομμάτια, κόκαλα ή απλώς ντόμινο, με όλους τους συνδυασμούς σημείων μέτρησης μεταξύ μηδέν (0) και έξι (6). Το σετ ντόμινο είναι μια γενική συσκευή παιχνιδιού, παρόμοια με τραπουλόχαρτα ή ζάρια, καθώς μια ποικιλία παιχνιδιών μπορεί να παιχτεί με ένα σετ. Μια άλλη μορφή ψυχαγωγίας χρησιμοποιώντας κομμάτια ντόμινο είναι η πρακτική της ανατροπής των ντόμινο. μικρογραφία| Ένα σετ ντόμινο σε κουτί που χρονολογείται από τα τέλη του 19ου ή τις αρχές του 20ου αιώνα Η παλαιότερη αναφορά για ντόμινο είναι από τη δυναστεία Σονγκ της Κίνας, που βρέθηκε στο κείμενο Πρώην Γεγονότα στο Γουλίν του Ζου Μι (1232–1298). Τα σύγχρονα ντόμινο εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Ιταλία κατά τον 18ο αιώνα, αλλά διαφέρουν από τα κινεζικά ντόμινο από πολλές απόψεις και δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη σχέση μεταξύ των δύο. Τα ευρωπαϊκά ντόμινο μπορεί να έχουν αναπτυχθεί ανεξάρτητα ή Ιταλοί ιεραπόστολοι στην Κίνα μπορεί να έχουν φέρει το παιχνίδι στην Ευρώπη.
Το όνομα «domino» πιθανότατα προέρχεται από την ομοιότητα με ένα είδος αποκριάτικου κουστουμιού που φοριέται κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού της Βενετίας, που συχνά αποτελείται από μια μαύρη ρόμπα και μια λευκή μάσκα. Παρά το νεολογισμό της λέξης «πολυόμινο» ως γενίκευση, δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ της λέξης «ντόμινο» και του αριθμού 2 σε καμία γλώσσα. Τα πιο συνηθισμένα παιχνίδια ντόμινο είναι τα Ουίστ, Ματαντόρ και Muggins (Όλα τα Πεντάρια). Άλλες δημοφιλείς μορφές περιλαμβάνουν το Texas 42, το Πόδι Κότας, το Συγκέντρωση, το Διπλά Πεντάρια και το Μεξικάνικο Τρένο. Στη Βρετανία, το πιο δημοφιλές παιχνίδι πρωταθλήματος και σε παμπ είναι το Πεντάρια και Τριάρια.
Τα ντόμινο έχουν χρησιμοποιηθεί μερικές φορές για μαντεία, όπως το πέταγμα οστών στην κινεζική κουλτούρα και στην αφρικανική διασπορά.
Κατασκευή και σύνθεση σετ ντόμινο
Τα ντόμινο ευρωπαϊκού στιλ κατασκευάζονται παραδοσιακά από κόκκαλο, ασημένιο κέλυφος στρειδιού μαργαριταριού ωκεανού, ελεφαντόδοντο ή σκούρο σκληρό ξύλο όπως ο έβενος, με μαύρες ή λευκές κουκκίδες (ένθετες ή βαμμένες). Ορισμένα σετ διαθέτουν το πάνω μισό πάχος σε ελεφαντόδοντο ή κόκκαλο, με το κάτω μισό σε έβενο. Εναλλακτικά, τα σετ ντόμινο έχουν κατασκευαστεί από πολλά διαφορετικά φυσικά υλικά: λίθους (π.χ. μάρμαρο, γρανίτης ή στεατίτη), άλλα ξύλα (π.χ. φράξινος, βελανιδιά, σεκόγια και κέδρο), μέταλλα (π.χ. ορείχαλκος ή κασσίτερος), κεραμικός πηλός ή ακόμα και παγωμένο γυαλί ή κρύσταλλο. Αυτά τα σετ έχουν μια πιο πρωτότυπη εμφάνιση και το συχνά βαρύτερο βάρος τα κάνει να νιώθουν πιο συμπαγή. Επίσης, τέτοια υλικά και τα προκύπτοντα προϊόντα είναι συνήθως πολύ πιο ακριβά από τα πολυμερή υλικά. δεξιά|μικρογραφία| Ντόμινο Τα σύγχρονα εμπορικά σετ ντόμινο κατασκευάζονται συνήθως από συνθετικά υλικά, όπως πλαστικό συμπολυμερές ακρυλονιτριλίου-βουταδιενίου-στυρενίου (ABS) ή πολυστυρένιο ή βακελίτη και άλλες φαινολικές ρητίνες. Πολλά σετ προσεγγίζουν την εμφάνιση και την αίσθηση του ελεφαντόδοντου, ενώ άλλα χρησιμοποιούν χρωματιστά ή ακόμα και ημιδιαφανή πλαστικά για να επιτύχουν μια πιο σύγχρονη εμφάνιση. Τα μοντέρνα σύνολα συνήθως χρησιμοποιούν επίσης διαφορετικό χρώμα για τις κουκκίδες κάθε διαφορετικής τελικής τιμής (τα σημεία μιας κηλίδας μπορεί να έχουν μαύρα στίγματα ενώ τα δύο σημεία μπορεί να είναι πράσινα, τρία κόκκινα κ.λπ.) για να διευκολύνουν την εύρεση ταιριασμένων άκρων. Περιστασιακά, μπορεί κανείς να βρει ένα σετ ντόμινο από χαρτί σαν αυτό για τραπουλόχαρτα. Τέτοια σετ είναι ελαφριά, συμπαγή και φθηνά, και παρόμοια φύλλα είναι πιο ευαίσθητα σε μικρές ενοχλήσεις, όπως ένα ξαφνικό αεράκι. Μερικές φορές, τα πλακίδια έχουν στη μέση μια μεταλλική καρφίτσα.
Το παραδοσιακό σετ ντόμινο περιέχει ένα μοναδικό κομμάτι για κάθε πιθανό συνδυασμό δύο άκρων με μηδέν έως έξι σημεία και είναι γνωστό ως σετ διπλών εξαριών, επειδή το κομμάτι με την υψηλότερη αξία έχει έξι κουκκίδες σε κάθε άκρο (το «διπλό εξάρι»). Οι κηλίδες από το ένα έως το έξι είναι γενικά διατεταγμένες όπως είναι σε ζάρια έξι όψεων, αλλά επειδή χρησιμοποιούνται κενές άκρες που δεν έχουν κηλίδες, είναι δυνατές επτά όψεις, επιτρέποντας 28 μοναδικά κομμάτια σε ένα σετ διπλών εξαριών.
Ωστόσο, αυτός είναι ένας σχετικά μικρός αριθμός ειδικά όταν παίζετε με περισσότερα από τέσσερα άτομα και έτσι πολλά σετ ντόμινο «επεκτείνονται» εισάγοντας άκρα με μεγαλύτερο αριθμό σημείων, γεγονός που αυξάνει τον αριθμό των μοναδικών συνδυασμών άκρων και επομένως κομματιών. Κάθε σταδιακά μεγαλύτερο σετ αυξάνει τον μέγιστο αριθμό συνδέσεων σε ένα άκρο κατά τρία. Έτσι, τα κοινά εκτεταμένα σετ είναι διπλά εννέα (55 πλακίδια), διπλά-12 (91 πλακίδια), διπλά-15 (136 πλακίδια) και διπλά-18 (190 πλακίδια), που είναι το μέγιστο στην πράξη. Μεγαλύτερα σετ όπως το διπλό-21 (253 πλακίδια) θα μπορούσαν θεωρητικά να υπάρχουν, αλλά φαίνεται να είναι εξαιρετικά σπάνια αν όχι ανύπαρκτα, καθώς θα ήταν πολύ περισσότερο από ότι είναι συνήθως απαραίτητο για τα περισσότερα παιχνίδια ντόμινο, ακόμη και με 8 παίκτες. Καθώς το σετ γίνεται μεγαλύτερο, ο προσδιορισμός του αριθμού των κουκκίδων σε κάθε ντόμινο γίνεται πιο δύσκολος, επομένως ορισμένα μεγάλα σετ ντόμινο χρησιμοποιούν πιο ευανάγνωστους αραβικούς αριθμούς αντί για κουκκίδες.
Ιστορία
μικρογραφία| Ολλανδοί ναυτικοί που παίζουν ντόμινο, δεκαετία του 1890 Στην Κίνα, τα πρώιμα πλακίδια «ντόμινο» ήταν λειτουργικά πανομοιότυπα με τα τραπουλόχαρτα. Μια αναγνωρίσιμη εκδοχή του κινεζικού ντόμινο αναπτύχθηκε τον 12ο ή 13ο αιώνα. Η παλαιότερη γραπτή αναφορά για πλακάκια ντόμινο στην Κίνα προέρχεται από τα Πρώην Γεγονότα στο Γουίν (δηλαδή, την πρωτεύουσα Χανγκτσόου), που γράφτηκε από τον συγγραφέα Ζου Μι (1271–1368) της δυναστείας Γιουάν (1232–1298), ο οποίος απαριθμούσε 譜牌pupai (πλακίδια τυχερών παιχνιδιών), καθώς και ζάρια ως αντικείμενα που πωλούσαν μικροπωλητές κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ζιασόνγκ του Σονγκ (βασ,. 1162–1189). Δεν είναι απολύτως σαφές ότι το pupai εδώ σημαίνει πλακίδιο ντόμινο, αλλά ο Άντριου Λο (2000) υποστηρίζει ότι το κάνει εύλογα, καθώς ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται δύο αιώνες αργότερα από τον συγγραφέα Μινγκ Λου Ρονγκ (1436–1494) σε ένα πλαίσιο που σαφώς περιγράφει πλακίδια ντόμινο (σε σχέση με μια ιστορία ενός μνηστήρα που κέρδισε το χέρι της κόρης βγάζοντας τέσσερα νικητήρια pupai από ένα σετ). Το παλαιότερο γνωστό εγχειρίδιο που γράφτηκε για το ντόμινο είναι το Εγχειρίδιο της Περιόδου Ξουανέ (《宣和牌譜》) που γράφτηκε από τον Κιου Γιου (1341–1427), αλλά ορισμένοι Κινέζοι μελετητές πιστεύουν ότι αυτό το εγχειρίδιο είναι πλαστό από μεταγενέστερη εποχή.
Στην Encyclopedia of a Myriad of Treasures, ο Ζανγκ Που (1602–1641) περιέγραψε το παιχνίδι της τοποθέτησης ντόμινο ως pupai, αν και ο χαρακτήρας του pu είχε αλλάξει, ωστόσο διατήρησε παρόμοια προφορά. Τα παραδοσιακά κινέζικα παιχνίδια ντόμινο περιλαμβάνουν τα Τιεν Γκάου, Πάι Γκάου, Τσε Ντενγκ και άλλα. Το κινεζικό σετ ντόμινο 32 τεμαχίων, κατασκευασμένο για να αντιπροσωπεύει κάθε πιθανή όψη δύο ριφθέντων ζαριών και επομένως δεν έχει κενά πρόσωπα, διαφέρει από το σετ ντόμινο 28 τεμαχίων που βρέθηκε στη Δύση στα μέσα του 18ου αιώνα. Τα κινέζικα ντόμινο με λευκά πρόσωπα ήταν γνωστά κατά τον 17ο αιώνα. Κάθε ντόμινο αντιπροσώπευε αρχικά ένα από τα 21 αποτελέσματα της ρίψης δύο ζαριών έξι όψεων (2d6). Το ένα μισό κάθε ντόμινο έχει τις κουκκίδες από το ένα ζάρι και το άλλο μισό περιέχει τις κουκκίδες από το δεύτερο ζάρι. Τα κινέζικα σετ εισάγουν επίσης αντίγραφα ορισμένων ρίψεων και χωρίζουν τα πλακίδια σε δύο μέρη: στρατιωτικά και πολιτικά. Τα κινέζικα ντόμινο είναι επίσης μακρύτερα από τα τυπικά ευρωπαϊκά. μικρογραφία| Οι παίκτες του ντόμινο του [[Φρίντριχ Στουρμ]] Στις αρχές του 18ου αιώνα το παιχνίδι του ντόμινο εμφανίστηκε στην Ιταλία, πριν εξαπλωθεί γρήγορα στην Αυστρία, τη νότια Γερμανία και τη Γαλλία. Το παιχνίδι έγινε μόδα στη Γαλλία στα μέσα του 18ου αιώνα. Το όνομα ντόμινο δεν εμφανίζεται πριν από εκείνη την εποχή, καθώς καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1771, στο Dictionnaire de Trévoux. Υπάρχουν δύο προηγούμενες καταγεγραμμένες έννοιες για τη γαλλική λέξη domino, η μία αναφέρεται στις μεταμφιέσεις της περιόδου, που προέρχεται από τον όρο για το ένδυμα με κουκούλα ιερέα, η άλλη αναφερόταν σε ακατέργαστες και ζωηρόχρωμες ξυλογραφίες σε χαρτί, παλαιότερα δημοφιλείς στους Γάλλους αγρότες. Ο τρόπος με τον οποίο αυτή η λέξη έγινε το όνομα του παιχνιδιού ντόμινο παραμένει ασαφής. Από τη Γαλλία, το παιχνίδι εισήχθη στην Αγγλία στα τέλη του 1700, που υποτίθεται ότι εισήχθη από Γάλλους αιχμαλώτους πολέμου. Εμφανίζεται στην αμερικανική λογοτεχνία από τη δεκαετία του 1860 και σύντομα εμφανίζονται παραλλαγές. Το 1889, περιγράφηκε ότι είχε εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, «αλλά πουθενά δεν είναι πιο δημοφιλές από ότι στα καφέ της Γαλλίας και του Βελγίου». Από την αρχή, το ευρωπαϊκό παιχνίδι ήταν διαφορετικό από το κινέζικο. Τα ευρωπαϊκά σετ ντόμινο δεν περιέχουν ούτε τις στρατιωτικές-πολιτικές διακρίσεις των κινεζικών ντόμινο ούτε τα αντίγραφα που τα συνοδεύουν. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Μάικλ Ντάμετ, στα κινεζικά παιχνίδια σημασία έχει μόνο η ταυτότητα του πλακιδίου και δεν υπάρχει έννοια αντιστοίχισης. Αντίθετα, το βασικό σετ των 28 μοναδικών πλακιδίων περιέχει επτά επιπλέον κομμάτια, τα έξι από αυτά αντιπροσωπεύουν τις τιμές που προκύπτουν από τη ρίψη μιας «μάνας» με το άλλο μισό του πλακιδίου να είναι κενό και το έβδομο ντόμινο αντιπροσωπεύει το κενό (0–0) συνδυασμό. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν σετ 45 τεμαχίων (διπλά οκτάρια) στην Αυστρία και, πρόσφατα, έχουν παραχθεί σετ 55 τεμαχίων (διπλά εννιάρια) και 91 τεμαχίων (διπλά δωδεκάρια).
Οι πρώτοι κανόνες παιχνιδιού στην Ευρώπη περιγράφουν ένα απλό παιχνίδι μπλοκ για δύο ή τέσσερις παίκτες. Οι μεταγενέστεροι γαλλικοί κανόνες προσθέτουν την παραλλαγή του Domino à la Pêche («Ντόμινο ψαρέματος»), ένα παιχνίδι πρόωρης ισοπαλίας, καθώς και ένα παιχνίδι με τρία χέρια με πάγκο. Το πρώτο παιχνίδι βαθμολόγησης που καταγράφηκε ήταν Fives, All Fives, ή Cribbage Dominoes που εμφανίστηκε το 1863 και δανείστηκε τα χαρακτηριστικά της βαθμολογίας για συνδυασμούς καθώς και το cribbage board από το παιχνίδι με κάρτες του κρίμπατζ. Το 1864, το The American Hoyle περιγράφει τρεις νέες παραλλαγές: Muggins, απλά Πεντάρια με την προσθήκη ενός άλλου χαρακτηριστικού του κρίμπατζ, του «κανόνα των muggins», Μπέργκεν και Rounce, παράλληλα με το Παιχνίδι Αποκλεισμού και το Παιχνίδι Ισοπαλίας. Όλα εξακολουθούν να παίζονται σήμερα μαζί με παιχνίδια που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία 60 χρόνια, όπως το Five Up, το Μεξικάνικο Τρένο και το Πόδι Κότας, τα δύο τελευταία εκμεταλλευόμενα τα μεγαλύτερα διαθέσιμα σετ ντόμινο.
Το παιχνίδι εξακολουθεί να παίζεται διεθνώς, αναγνωρίζεται ως μια «ριζωμένη πολιτιστική δραστηριότητα στην Καραϊβική», αλλά επίσης δημοφιλές στη γενιά των Βρετανών Αφροκαραϊβικών (που έχει κληρονομιά από την Καραϊβική) στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πλακίδια
δεξιά|μικρογραφία| Ολοκληρωμένο σετ διπλών εξαριών Τα ντόμινο έχουν συνήθως διπλάσιο μήκος από το φάρδος τους, γεγονός που διευκολύνει την επαναστοίβαξη κομματιών μετά τη χρήση. Ένα ντόμινο συνήθως διαθέτει μια γραμμή στη μέση για να το χωρίσει οπτικά σε δύο τετράγωνα, που ονομάζονται άκρα. Η αξία κάθε πλευράς είναι ο αριθμός των σημείων ή των κουκκίδων. Στην πιο κοινή παραλλαγή (διπλά εξάρια), οι τιμές κυμαίνονται από έξι έως κανένα ή κενό. Ένα πλακίδιο μπορεί να περιγραφεί ως «βαρύτερο» από ένα «ελαφρύτερο» που έχει λιγότερες (ή καθόλου) κουκκίδες.
Ένα πλακίδιο που έχει την ίδια τιμή σε κάθε άκρο ονομάζεται διπλό και συνήθως αναφέρεται ως διπλό-μηδέν 🀱, διπλό-ένα 🀹 και ούτω καθεξής. Αντίθετα, ένα πλακίδιο που φέρει διαφορετικές τιμές ονομάζεται μονό.
Τα πιο συνηθισμένα σετ ντόμινο που διατίθενται στο εμπόριο είναι τα διπλά εξάρια (με 28 πλακίδια) και τα διπλά εννιάρια (με 55 πλακίδια). Υπάρχουν μεγαλύτερα σετ και είναι δημοφιλή για παιχνίδια που περιλαμβάνουν πολλούς παίκτες ή για παίκτες που αναζητούν μεγάλα παιχνίδια ντόμινο.
Ο αριθμός των πλακιδίων σε ένα διπλό n σετ υπακούει στον ακόλουθο τύπο:
Αυτή η φόρμουλα μπορεί να απλοποιηθεί λίγο όταν n γίνεται ίσος με τον συνολικό αριθμό των διπλών στο σετ ντόμινο:
Ο συνολικός αριθμός των πλευρών σε ένα σετ διπλού n βρίσκεται από:
δηλαδή ο αριθμός των πλακιδίων πολλαπλασιασμένος με το μέγιστο αριθμό πλευρών (n)
π.χ. ένα σετ 6-6 έχει (7 x 8) / 2 = 56/2 = 28 πλακίδια, ο μέσος αριθμός κουκκίδων ανά πλακίδιο είναι 6 (το εύρος είναι από 0 έως 12), δίνοντας συνολικό αριθμό κουκκίδων 6 x 28 = 168
Αγωνιστικό παιχνίδι
μικρογραφία|150x150εσ| Αναμνηστικό νόμισμα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ντόμινο 2011 στην [[Αμπχαζία]] Το ντόμινο παίζεται σε επαγγελματικό επίπεδο, παρόμοιο με το πόκερ. Πολυάριθμες οργανώσεις και σύλλογοι ερασιτεχνών παικτών ντόμινο υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Ορισμένοι οργανισμοί διοργανώνουν διεθνείς διαγωνισμούς. Παραδείγματα περιλαμβάνουν το Anglo Caribbean Dominoes League (ACDL) στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο περιλαμβάνει πάνω από 40 συλλόγους, συμπεριλαμβανομένων των Brixton Immortals.
Ντόμινο στο Unicode
Από τον Απρίλιο του 2008, το πρότυπο Unicode κωδικοποίησης χαρακτήρων περιλαμβάνει χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν τα διπλά εξάρια πλακίδια ντόμινο. Ενώ ένα πλήρες σετ ντόμινο έχει μόνο 28 πλακίδια, το σετ Unicode έχει «αντιστρέψει» εκδόσεις των 21 πλακιδίων με διαφορετικούς αριθμούς σε κάθε άκρο, μια «πίσω» εικόνα και οτιδήποτε αντιγράφεται ως οριζόντιος και κάθετος προσανατολισμός, για συνολικά 100 χαρακτήρες. Λίγες γραμματοσειρές είναι γνωστό ότι υποστηρίζουν αυτούς τους χαρακτήρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιχνίδια με ντόμινο Κατηγορία:Κινεζικές εφευρέσεις Κατηγορία:Τυχερά παιχνίδια
Ερρίκος του Μπλουά
Ο Ερρίκος του Μπλουά (Henri de Blois, 1096 - 8 Αυγούστου 1171) από τον Οίκο του Μπλουά, γνωστός και ως Ερρίκος του Ουίντσεστερ, ήταν ηγούμενος του αββαείου του Γκλάστονμπερι από το 1126 και επίσκοπος του Ουίντσεστερ από το 1129 έως τον θάνατό του. Ήταν o μικρότερος γιος του Στέφανου Β΄ του Μπλουά και της Αδέλας της Νορμανδίας, κόρης του Γουλιέλμου του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας. Έτσι ήταν ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας.
Η ημερομηνία γέννησής του είναι αβέβαιη, πιθανολογείται ότι γεννήθηκε την περίοδο ανάμεσα στην αναχώρηση του πατέρα του στην Α΄ Σταυροφορία (1096) μέχρι την επιστροφή του (1100). Ο πατέρας του έπεσε δυο χρόνια αργότερα στην μάχη του Ραμλά (1102) αφήνοντας μια βαθύπλουτη κομητεία με 350 κάστρα και αχανή εδάφη στην Σαρτρ. Ο Ερρίκος εκπαιδεύτηκε στο Κλυνύ σύμφωνα με τις αρχές του τάγματος του Κλυνύ με μια βαθιά αίσθηση ελευθερίας και ανθρωπισμού επιπλέον υψηλά επίπεδα αφοσίωσης και πειθαρχίας.
Ηγούμενος και επίσκοπος
Ο Ερρίκος μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τον θείο του Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας και τοποθετήθηκε ηγούμενος του Γκλάστονμπερι. Στις 4 Οκτωβρίου 1129 του δόθηκε η επισκοπή του Ουίντσεστερ και του επετράπη ταυτόχρονα να ανήκει στο αβαείο του Γκλάστονμπερι, χρίστηκε επίσκοπος στις 17 Νοεμβρίου 1129. Είχε πολλές φιλοδοξίες να γίνει αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι αλλά από την άλλη δεν ήθελε να εγκαταλείψει τις υποχρεώσεις του στο Γκλάστονμπερι, μετά την τοποθέτηση του στην επισκοπή του Ουίντσεστερ άρχισε να αντιπαθεί τον επίσκοπο του Καντέρμπερι. Δημιούργησε μια ισχυρή βάση με στόχο να πείσει τον βασιλιά στην δημιουργία μιας τρίτης ηγεμονικής αρχιεπισκοπής στην οποία θα ηγείται ο ίδιος αλλά η προσπάθεια ήταν ανεπιτυχής. Στις 1 Μαρτίου 1139 την εποχή του αδελφού του Στέφανου διορίστηκε παπικός απεσταλμένος σαν αποζημίωση για την απώλεια της αρχιεπισκοπής του Καντέρμπερι από τον Θεοβάλδο του Μπεκ, έγινε ο ισχυρότερος άντρας στην εκκλησία της Αγγλίας τα ταραγμένα χρόνια που έμειναν γνωστά ως "Αναρχία". Όταν ο αδελφός του έλλειπε ο ίδιος ήταν ο πλουσιότερος και ισχυρότερος άντρας στην Αγγλία.
Ο Στέφανος του Μπλουά στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας (1135) αλλά οι σχέσεις ανάμεσα στα δυο αδέλφια δεν ήταν πάντοτε ειρηνικές. Μετά την μάχη του Λίνκολν (1141) ο Ερρίκος εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα να υποστηρίξει την ξαδέλφη του Αυτοκράτειρα Ματθίλδη την μεγάλη αντίπαλο του αδελφού του αλλά σύντομα την αναγνώρισε σαν εγωίστρια και απρόθυμη για οποιαδήποτε συνεργασία. Ο Ερρίκος επανήλθε στο πλευρό του αδελφού του, μαζί με την βασίλισσα Ματθίλδη Α΄ της Βουλώνης και σπουδαίους στρατηγούς όπως ο Γουλιέλμος της Υπρ κατάφερε να γυρίσει τον εμφύλιο πόλεμο υπέρ του αδελφού του. Σαν ηγούμενος του Γκλάστονμπερι ήρθε συχνά σε σύγκρουση με τον Πέτρο τον Σεβάσμιο με τον οποίο ήρθε σε μεγάλες αντιθέσεις λόγω της εκδίωξης του Πέτρου Αβελάρδου που ο Πέτρος ο Σεβάσμιος υπερασπίστηκε και την μετάφραση του Κορανίου από τα Αραβικά στα Λατινικά.
Αρχιτεκτονική και λογοτεχνία
Πριν και μετά την άνοδο του στον επισκοπικό θρόνο ο Ερρίκος του Μπλουά ήταν σύμβουλος του αδελφού του Στέφανου και επέζησε μετά από αυτόν, διηύθυνε εκατοντάδες χωριά, αβαεία και μικρότερες εκκλησίες. O Ερρίκος ήταν υπερήφανος για την συνεισφορά του στο αβαείο του Γκλάστονμπερι πολύ πριν την καταστροφική πυρκαγιά του 1184 και είχε μεγάλο πάθος για τις αρχιτεκτονικές κατασκευές. Έκανε τις τελικές προσθήκες στον Καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ και στο κάστρο του Γούβλεσει στο Ουίντσεστερ ανάμεσα στις οποίες βρισκόταν μια σήραγγα για να μπορούν οι επισκέπτες να δουν τα ιερά κειμήλια. Σχεδίασε και οικοδόμισε πολλές προσθήκες σε κάστρα και μεγάλα σπίτια όπως στο κάστρο του Φάρναμ στο Σάρρεϋ και ξεκίνησε την κατασκευή του νοσοκομείου του Αγίου Σταυρού στο Ουίντσεστερ. Στο Λονδίνο ξεκίνησε την κατασκευή των ανακτόρων του Ουίντσεστερ σαν τόπος κατοικίας των επισκόπων του Ουίντσεστερ. Στη Ρώμη ο Ερρίκος διεκδίκησε μεγάλο αριθμό αρχαίων κειμηλίων που οι Ρωμαίοι εκείνης της εποχής είχαν απορρίψει ως "ειδωλολατρικά είδωλα". Ο Ερρίκος έκτισε έξι νέα κάστρα (1138) ανάμεσα στα οποία βρισκόταν το κάστρο του επισκόπου Γουόλθαμ στο Ντάουντον, το Φάρναμ, το Τόουντον και το Γούλβεσει, οι σύγχρονοι ιστορικοί βρίσκονται σε μεγάλη έκπληξη σχετικά με το το πως ένας επίσκοπος κατάφερε να οικοδομήσει τόσο μεγάλο αριθμό από κάστρα. Οι περισσότερες από της εργασίες του Ερρίκου του Μπλουά δόθηκαν στην δημοσιότητα μετά το 1155 που ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας διέταξε την κατεδάφιση τους. Ο Ερρίκος είχε πάθος με την συγγραφή και την διανομή βιβλίων, έγραφε ή διαφήμιζε πολλά μεγάλα βιβλία όπως "Η αρχαιότητα της εκκλησίας του Γκλάνστομπερι" από τον Γουλιέλμο του Μαλμέσμπουρι έναν προσωπικό του φίλο. Διαφήμισε την Βίβλο του Ουίντσεστερ την μεγαλύτερη εικονογραφημένη βίβλο που έχει παραχθεί, η έκδοση είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα τρία πόδια. Η Βίβλος του Ουίντσεστερ δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, το Ψαλτήρι του Ουίντσεστερ γνωστό και ως Ψαλτήρι του Μπλουά διατηρείται στην Βρετανική βιβλιοθήκη και θεωρείται εθνικός Βρετανικός θησαυρός.
Τελευταία χρόνια
thumb|right|250px|To Νοσοκομείο του Αγίου Σταυρού που ιδρύθηκε από τον Ερρίκο του Μπλουά την δεκαετία του 1130 Η νομιμότητα του Ερρίκου ως παπικού απεσταλμένου έληξε με τον θάνατο του Ιννοκέντιου Β΄ στις 23 Σεπτεμβρίου 1143 με αποτέλεσμα να στερηθεί πολλές από τις εξουσίες του. Οι προσπάθειες του να ανανεώσει τις εξουσίες του ήταν ανεπιτυχείς, έκανε ταξίδι στην Ρώμη προκειμένου να εξασφαλίσει την παπική εύνοια για το αβαείο του Γκλάνστομπερι και για το τάγμα των Βενιδικτιανών. Μετά τον θάνατο του αδελφού του και την άνοδο στον θρόνο του Ερρίκου Β΄ αποσύρθηκε στο Κλυνύ στο οποίο είχε στείλει βασιλικό θησαυρό και θρήνησε τον θάνατο του Πέτρου του Σεβάσμιου που πέθανε τα Χριστούγεννα του 1156. Τα τελευταία του χρόνια ο Ερρίκος του Μπλουά διορίστηκε πρόεδρος της δίκης του Θωμά Μπέκετ τον οποίο υποστήριζε μυστικά πριν αλλά και μετά την δολοφονία του.
Ο Ερρίκος του Μπλουά πέθανε στις 8 Αυγούστου 1171. Τα δώρα του στο Κλυνύ ήταν ένα σύνολο πολύτιμων λίθων για την χορωδία. Ο Ερρίκος τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ σε μια πέτρινη κρύπτη αν και σύμφωνα με μερικές πηγές τάφηκε στο Κλυνύ. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι τάφηκε σε μια μικρή εκκλησία της Παναγίας της Παρθένου στο Μπάκιγχαμ, σύμφωνα με μια περιγραφή η καρδιά του τάφηκε στο Κλυνύ ενώ το σώμα του και τα υπόλοιπα εντόσθια του μεταφέρθηκαν τον 17ο αιώνα στο Ουίντσεστερ. Πολλοί πίστευαν για πολλά χρόνια ότι η σαρκοφάγος του ήταν η σαρκοφάγος του Γουλιέλμου Ρούφου γιου του Γουλιέλμου του Κατακτητή, την περίοδο που ζούσε ήταν ο πιο πλούσιος και ισχυρός άντρας στην Αγγλία σε τέτοιο βαθμό που πολλοί τον έλεγαν βασιλιά χωρίς θρόνο ή σαν την δύναμη πίσω από τον θρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Γκραν Πρι Τουρκίας
Το Γκραν Πρι Τουρκίας (Türkiye Grand Prix) είναι διοργάνωση ενός αγώνα του μηχανοκίνητου αθλητισμού και αποτελεί μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Φόρμουλα 1 που διεξάγεται στο Istanbul Park Circuit, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Χέρμαν Τίλκε. Ο αγώνας ήταν μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος της Φόρμουλα 1 μεταξύ 2005 και 2011 και από το 2020 έως το 2021, με τα δύο τελευταία να οφείλονται στην πανδημία του COVID-19. Ο Φελίπε Μάσα και η Ferrari είναι ο πιο επιτυχημένος οδηγός και κατασκευαστής αντίστοιχα, έχοντας κερδίσει τον αγώνα τρεις φορές ο καθένας.
Ιστορικό
Λόγω της φύσης της πίστας, το Σαββατοκύριακο που διεξηχθεί το Γκραν Πρι Τουρκίας το 2005 είχε συναρπαστική δράση με πολλούς οδηγούς να ξεφεύγουν όλο το Σαββατοκύριακο λόγω υπερβολικών πιέσεων, ιδιαίτερα στη στροφή 8 όπου ο Χουάν Πάμπλο Μοντόγια έτρεξε ταχύτερα δύο γύρους, όπου ακολουθούσε η ομάδα της Jordan του Τιάγκο Μοντέιρο. Αυτό επέτρεψε στον Φερνάντο Αλόνσο να πάρει τη δεύτερη θέση πίσω από τον Κίμι Ράικονεν, ένα γεγονός που είχε σημαντικό αντίκτυπο στη μάχη τους για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που οδήγησε στην κορύφωσή του.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Φελίπε Μάσα πήρε την πρώτη του pole position και νίκη στην Τούζλα. Οι Ferrari ήταν στο 1–2 στα πρώτα στάδια του αγώνα, με τον Μάσα να προηγείται του Μίκαελ Σουμάχερ. Η περιστροφή του Βιταντόνιο Λιούτσι έφερε το αυτοκίνητο ασφαλείας στη πίστα και οι Ferrari έπρεπε να κάνουν pit stop στον ίδιο γύρο. Ο Αλόνσο κατάφερε να ξεπεράσει τον Σουμάχερ και η κατάταξη έμεινε μέχρι το τέλος του αγώνα. Ο Μάσα επανέλαβε το 2007 μπροστά από τον νέο ομόσταβλο του Ράικονεν.
Το 2008, ο αγώνας διεξήχθη τον Μάιο. Ο Μάσα με δύο pit stop κέρδισε τον αγώνα μπροστά από τον Λιούις Χάμιλτον, ο οποίος έκανε τρία pit stop, αν και ο Χάμιλτον τον είχε προσπεράσει κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Για το 2011, ο αγώνας τέθηκε υπό αμφισβήτηση επειδή ο Μπέρνι Έκλεστοουν ήθελε να διπλασιάσει τα τέλη για τη φιλοξενία του αγώνα. Ο Έκλεστοουν αργότερα επιβεβαίωσε, ωστόσο, ότι θα συμπεριληφθεί στο ημερολόγιο του 2011, το οποίο θα επεκταθεί σε είκοσι αγώνες με την προσθήκη του Ινδικού Γκραν Πρι (αν και η ακύρωση του Γκραν Πρι του Μπαχρέιν σήμαινε ότι πραγματοποιήθηκαν μόνο δεκαεννέα Γκραν Πρι.
Στις 30 Ιουλίου 2011 ανακοινώθηκε ότι το Γκραν Πρι της Τουρκίας δεν θα ήταν στο ημερολόγιο από το 2012 λόγω έλλειψης συμφωνίας για το ετήσιο κόστος. Οι διοργανωτές του αγώνα ισχυρίστηκαν ότι τα τέλη φιλοξενίας ήταν πολύ υψηλά, ενώ ο Έκλεστοουν κατηγόρησε την κακή προώθηση για την έλλειψη κερδοφορίας του αγώνα. Στις 9 Ιανουαρίου 2013 η κυβέρνηση επέλεξε να μην εγκρίνει τη συμφωνία της Φόρμουλα 1 που θα διεξαγόταν ο αγώνας στην Τούζλα το 2013.
Το έργο, που κόστισε στην Τουρκία περίπου 20 εκατομμύρια δολάρια συνολικά, χρειαζόταν να λάβει 13 εκατομμύρια δολάρια κρατική χρηματοδότηση. Η κυβέρνηση, ωστόσο, δεν έδωσε την έγκρισή της και το έργο κατέρρευσε.
2005
Νικητής του εναρκτηρίου Γκραν Πρι Τουρκίας ήταν ο Κίμι Ράικονεν με την McLaren - Mercedes, ο Φερνάρντο Αλόνσο με την Renault F1 ήρθε δεύτερος και ακολούθησε ο Χουάν Πάμπλο Μοντόγια με την McLaren-Mercedes. Τον ταχύτερο γύρος του αγώνα πέτυχε ο Χουάν Πάμπλο Μοντόγια με 1:24.770, χρόνος που δεν έχει ξεπεραστεί ακόμη.
2006
Το Γκραν Πρι Τουρκίας του 2006 κέρδισε ο Φελίπε Μάσα με την Ferrari, ο οποίος ηγήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος, ο Φερνάντο Αλόνσο με την Renault F1 ήρθε δεύτερος και ο επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Μίκαελ Σουμάχερ ήρθε τρίτος, ο οποίος πέτυχε και τον ταχύτερο γύρο του αγώνα με 1:28.005.
Στο πλαίσιο της τελετής απονομής μετά τον αγώνα του 2006, το τρόπαιο του νικητή απονεμήθηκε από τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος παρουσιάστηκε δημόσια ως πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, ένα κράτος που αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία. Η FIA ανακοίνωσε ότι θα διερευνήσει αυτό το περιστατικό, ως πιθανή παραβίαση της πολιτικής ουδετερότητας του οργανισμού. Η ταυτότητα του ατόμου που θα παρουσίαζε το τρόπαιο του νικητή έμεινε στην τελευταία στιγμή, αφήνοντας στη FIA χρόνο να ασκήσει βέτο για την επιλογή. Ορισμένοι σχολιαστές φοβήθηκαν ότι αυτό το περιστατικό θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το μέλλον του Τουρκικού Γκραν Πρι, και πιθανώς επίσης του γύρου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι της Τουρκίας, μιας άλλης σειράς που έχει εγκριθεί από τη FIA. Ολοκληρώθηκε με πρόστιμο 5 εκατομμυρίων δολαρίων.
2007
Νικητής του Τουρκικού Γκραν Πρι του 2007 ήταν ο Βραζιλιάνος Φελίπε Μάσα με την Ferrari, ο οποίος κέρδισε τον αγώνα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά έχοντας προκριθεί στην pole position. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που ακολούθησε τον αγώνα, σχολίασε ότι «το πάρκο της Κωνσταντινούπολης ήταν η πίστα όπου έκανε την ανατροπή στην καριέρα του και τελικά άρχισε να κερδίζει αγώνες». Επαίνεσε επίσης την πίστα αλλά και την πόλη. Τον ταχύτερο γύρο του αγώνα πέτυχε ο Κίμι Ράικονεν σε 1:27.295.
2008
Νικητής του Γκραν Πρι Τουρκίας του 2008 ήταν ξανά ο Φελίπε Μάσα με την Ferrari, ο οποίος κέρδισε τον αγώνα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ξεκινώντας επίσης από την pole position. Τον ταχύτερο γύρο του αγώνα πέτυχε ο Κίμι Ράικονεν σε 1:26.506.
2010
Νικητής του Γκραν Πρι Τουρκίας του 2010 ήταν ο Βρετανός Λουίς Χάμιλτον της McLaren, με τον ομόσταβλο και συμπατριώτη Τζένσον Μπάτον στη δεύτερη και τον Αυστραλό Μαρκ Γουέμπερ της Red Bull Racing στην τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Γουέμπερ είχε ξεκινήσει από την pole position και οδηγούσε τον αγώνα μέχρι που συγκρούστηκε με τον Σέμπαστιαν Φέτελ.
2011
Νικητής του Γκραν Πρι Τουρκίας του 2011 ήταν ο Γερμανός Σέμπαστιαν Φέτελ με την Red Bull Racing, μπροστά από τον συμπαίκτη του Μαρκ Γουέμπερ και τον Φερνάρντο Αλόνσο της Ferrari. Ο αγώνας παρουσίασε τον μεγαλύτερο καταγεγραμμένο αριθμό pit stop και ελιγμών προσπέρασης σε στεγνό αγώνα στην ιστορία της F1.
2020
Λόγω της πανδημίας του COVID-19 το 2020, αρκετοί αρχικά προγραμματισμένοι αγώνες ακυρώθηκαν. Το Τουρκικό Γκραν Πρι προστέθηκε στο αναθεωρημένο ημερολόγιο τον Αύγουστο του 2020 και διεξήχθη μεταξύ 13 και 15 Νοεμβρίου 2020. Ο Λανς Στρολ της Racing Point πήρε την pole position σε βρεγμένες συνθήκες. Ωστόσο ήταν ο Λουίς Χάμιλτον της Mercedes που ξεκινώντας από την έκτη θέση, πήρε το προβάδισμα στα μεσαία στάδια του αγώνα μέχρι να κερδίσει τον αγώνα και να διεκδικήσει τον έβδομο παγκόσμιο τίτλο του, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Μίκαελ Σουμάχερ.
2021
Το Γκραν Πρι της Τουρκίας εισήχθη ως αντικατάσταση του Γκραν Πρι Καναδά για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2021 λόγω των περιορισμών εισόδου του Καναδά. Η διοργάνωση αναβλήθηκε λόγω ταξιδιωτικών περιορισμών από την Τουρκία που επιβλήθηκαν από τη βρετανική κυβέρνηση, με το Γκραν Πρι της Στυρίας να παίρνει τη θέση του. Ο αγώνας αργότερα προστέθηκε ξανά στο ημερολόγιο για να πάρει τη θέση του ακυρωμένου Γκραν Πρι της Σιγκαπούρης. Νικητής του αγώνα ήταν ο Βαλτέρι Μπότας για τη Mercedes, ο οποίος ξεκίνησε από την pole position και ηγήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα.
Συνεχόμενοι νικητές (κατασκευαστές)
Οι κατασκευαστές με έντονους χαρακτήρες αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 την τρέχουσα σεζόν.
Ανά Έτος
Όλα τα τουρκικά Γκραν Πρι διεξήχθησαν στο Istanbul Park.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τουρκία Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
Εθνική Ημέρα Γλώσσας (Μολδαβία)
μικρογραφία
Η Εθνική Ημέρα Γλώσσας ή Λίμπα νοάστρα (ρουμανικά: Limba noastră -προφέρεται limba ˈno̯astrə) που σημαίνει Η γλώσσα μας, είναι επίσημη αργία στη Μολδαβία και εορτάζεται στις 31 Αυγούστου.
Επισκόπηση
αριστερά|μικρογραφία|Μια πινακίδα η οποία δηλώνει την Οδό 31ής Αυγούστου 1989 του [[Κισινάου ]] Στις 27 Αυγούστου 1989, το Λαϊκό Μέτωπο της Μολδαβίας οργάνωσε μια μαζική διαδήλωση στο Κισινάου, που έγινε γνωστή ως Μεγάλη Εθνική Συνέλευση, και πίεσε τις αρχές της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας να υιοθετήσουν ένα νόμο στις 31 Αυγούστου του 1989, με τον οποίο η μολδαβική γλώσσα γραμμένη στο λατινικό αλφάβητο κατέστη η επίσημη γλώσσα της ΜΣΣΔ. Επίσης, αναγνωρίσθηκε η ταύτιση της μολδαβικής γλώσσας με τη ρουμανική. Στις 23 Ιουνίου του 1990, το Μολδαβικό Κοινοβούλιο ανακήρυξε την 31η Αυγούστου ως μέρα εθνικής γλώσσας.
Στην κεντρική πλατεία του Κισινάου, διοργανώνεται μια συναυλία η οποία χαρακτηρίζεται από τις παραστάσεις διάφορων εθνικών καλλιτεχνών. Κανονικά, ο χώρος της συναυλίας δεν αποσυναρμολογείται μετά την Ημέρα Ανεξαρτησίας, η οποία γιορτάζεται στις 27 Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Μολδαβίας
Μανδύας (ένδυμα)
Οι μανδύες γενικά στερεώνονται στο λαιμό ή στον ώμο, ποικίλλουν σε μήκος, από το ισχίο μέχρι τον αστράγαλο, με το μέσο της γάμπας να είναι το κανονικό μήκος. Μπορεί να έχουν προσαρτημένη κουκούλα και μπορεί να καλύπτουν και να στερεώνονται στο μπροστινό μέρος, οπότε έχουν τρύπες ή σχισμές για να περάσουν τα χέρια. Ωστόσο, οι μανδύες είναι σχεδόν πάντα αμάνικοι.
Ιστορία
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι ήταν γνωστό ότι φορούσαν μανδύες. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες φορούσαν το ιμάτιο, από την αρχαϊκή έως την ελληνιστική περίοδο (περ. 750-30 π.Χ.). Οι Ρωμαίοι αργότερα θα φορούσαν τον ελληνικού στιλ μανδύα, το πάλλιον. Το πάλλιο είχε σχήμα τετράγωνου και καθόταν στους ώμους, σε αντίθεση με το ιμάτιο.
Οι Ρωμαίοι της Δημοκρατίας θα φορούσαν την τόγκα ως επίσημη επίδειξη της υπηκοότητάς τους. Δεν μπορούσαν να την φορέσουν αλλοδαποί και φορέθηκε από τους δικαστές σε όλες τις περιπτώσεις ως σήμα αξιώματος. Η τόγκα υποστηρίχθηκε ότι προήλθε από το Νουμά Πομπίλιο, τον δεύτερο βασιλιά της Ρώμης.