cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελεονώρα του Βιζέου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1470 τον εξάδελφό της Ιωάννη Β΄ των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μπάρμπαρα Ντεξ
Η Μπάρμπαρα Μαρία Κάρελ Ντεξ (Barbara Maria Karel Deckx) (γεννημένη στις 22 Ιανουαρίου 1974), πιο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Μπάρμπαρα Ντεξ, είναι Βελγίδα τραγουδίστρια που εκπροσώπησε τη χώρα της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1993 με το τραγούδι "Iemand als jij".
Η Ντεξ είχε προκριθεί μέσω του εθνικού διαγωνισμού του Βελγίου, Eurosong 93, που πραγματοποιήθηκε στο Casino Knokke στις 6 Μαρτίου. Στη Eurovision στο Μίλστριτ, εμφανίστηκε έβδομη, μετά τη συμμετοχή της Ελλάδας "Ελλάδα, Χώρα του Φωτός" και πριν από το τραγούδι της Μάλτας "This Time". Η Ντεξ ήρθε τελευταία, στην 25η θέση.
Η Μπάρμπαρα επέστρεψε στον τελικό του Βελγίου το 2004, συνεργαζόμενη με τον Alides για το τραγούδι "One Life", το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση. Μια ακόμη προσπάθεια για τη Eurovision έγινε το 2006 με το country line-dancing τραγούδι "Crazy" που της χάρισε την πέμπτη θέση.
Η Μπάρμπαρα γεννήθηκε στο Τούρνχαουτ, ένα από τα τρία παιδιά του Marcel Deckx, ενός Βέλγου τραγουδιστή που είναι ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Marc Dex. Ο αδελφός της Tom Deckx έχει παίξει μπάσο στα μουσικά συγκροτήματα Tush και Nuts.
Στη Eurovision, η Barbara φόρεσε ένα αυτοσχέδιο φόρεμα, το οποίο ενέπνευσε το βραβείο Barbara Dex του House of Eurovision για τη διαγωνιζόμενη με το χειρότερο (αργότερα, "πιο εντυπωσιακό") ντύσιμο.
Άλμπουμ
Το πρώτο άλμπουμ Iemand περιέχει τραγούδια στα ολλανδικά. Από το 1994 ερμηνεύει τραγούδια μόνο στα αγγλικά.
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Από το 1997 μέχρι το 2021 το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ ήταν ένα ετήσιο βραβείο θαυμαστών για τον χειρότερα ντυμένο καλλιτέχνη στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Από το 1997 έως το 2016, το βραβείο απονεμόταν από το fansite House of Eurovision, ενώ από το 2017 μέχρι το 2021, το βραβείο απονεμόταν από το songfestival. be.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Βέλγοι τραγουδιστές
Ιωήλ Γιαννακόπουλος
Ο Ιωήλ Γιαννακόπουλος (Μαθία Μεσσηνίας, 1901 - Καλαμάτα, 23 Δεκεμβρίου 1966) ήταν ορθόδοξος μοναχός, ιερέας και συγγραφέας.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο χωριό Μαθία της Μεσσηνίας το 1901. Ήταν ένα από τα εννιά παιδιά του Νικολάου και της Αναστασίας Γιαννακοπούλου. Οικογενειακές ανάγκες έφεραν την οικογένεια στην Καλαμάτα, όπου ο μικρός Φώτιος (αυτό ήταν το βαφτιστικό του όνομα) τελείωσε το Δημοτικό και το οκτατάξιο, τότε, Γυμνάσιο.
Ήταν περίπου 12 ετών όταν μια τυφλή γριά στην Καλαμάτα παρακαλούσε τα παιδιά της παρέας του να τη βοηθήσουν να πάει στο ασκηταριό του π. Ηλία Παναγουλάκη. Κανείς άλλος δεν θέλησε να αφήσει το παιχνίδι πλην του μικρού Φώτη, ο οποίος την πήρε από το χέρι και εκείνη του έλεγε πού να την πάει. Σε αυτήν την απρόσμενη και περίεργη συνάντηση η γαλήνια όψη και ο δυναμικός λόγος του π. Ηλία Παναγουλάκη γοήτευσαν τον μικρό Φώτιο, ο οποίος από τότε έγινε μαθητής του. Σε όλη του τη ζωή ο π. Ιωήλ έλεγε: «Τί παράξενα, τί μυστήρια, που ενεργεί ο Θεός! Εμένα στο Φως με οδήγησε μια γριά τυφλή!»
Σε ηλικία 23 ετών έγινε μοναχός στην Ιερά μονή Βελανιδίας Μεσσηνίας. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1924 ο τότε μητροπολίτης Μεσσηνίας Μελέτιος Σακελλαρόπουλος τον χειροτόνησε διάκονο και στις 6 Ιανουαρίου 1929, σε ηλικία 28 ετών, τον χειροτόνησε πρεσβύτερο.
Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης
Περί το 1925 διορίσθηκε ως καθηγητής θεολόγος στο Σχολαρχείο Μεθώνης. Λόγω της αυστηρότατης νηστείας και του ασκητικού τρόπου διαβίωσής του η υγεία του κάμφθηκε και κτυπήθηκε από τη μάστιγα της εποχής, τη φυματίωση. Δεν θέλησε να προκαλέσει την κοινότητα που ζούσε και έφυγε από το σχολείο και πήγε στην Καβάλα. Μετά από θεραπεία γιατρεύτηκε τελείως από τη φυματίωση.
Ιερέας στην Καλαμάτα
Το 1938 ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος κάλεσε τον Ιωήλ στο επιτελείο του. Το 1941 το περιβάλλον του νέου αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού τον έκανε να υποβάλει την παραίτησή του και να επανέλθει στην Καλαμάτα. Το 1942 τοποθετήθηκε, από τον τότε μητροπολίτη Μεσσηνίας Πολύκαρπο, στην ενορία του Αγίου Νικολάου της Καλαμάτας. Για να μην προκαλέσει όμως πρόβλημα στον εφημέριο του ναού, υπέβαλε την παραίτησή του και ζήτησε να περιοριστεί στο άσημο και φτωχό παρεκκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών, μετόχι της Ιεράς Μονής Βελανιδιάς. Ίδρυσε το Ησυχαστήριο του Προφήτου Ιωήλ στην Καλαμάτα.
Πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου 1966 στην Καλαμάτα και ενταφιάστηκε την επομένη στο Ησυχαστήριο του Προφήτου Ιωήλ, που ο ίδιος ίδρυσε.
Συγγραφικό έργο
Ο Ιωήλ Γιαννακόπουλος κατάφερε να υπομνηματίσει όλα τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, σε 26 τόμους, αρχίζοντας από τη Γένεση και καταλήγοντας στη Σοφία Σειράχ. Για το έργο του αυτό βραβεύτηκε, το 1965, από την Ακαδημία Αθηνών. Έκανε επίσης αναλύσεις κειμένων στην Καινή Διαθήκη. Μερικά από τα έργα του είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Ερρίκος του Μοντεσκαλιόζο
Ο (Ροδρίγο) Ερρίκος, ισπαν. Rodrigo (πριν το 1144 - π. 1175 από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν κόμης τού Μοντεσκαλιόζο (1166) και μετά τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο (1168).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας τού Λ'Αίγκλ, όμως ο Γκαρθία δεν τον αναγνώρισε ως γνήσιο τέκνο του.
Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Ερρίκου στην Αυλή της Σικελίας είναι ο χρονογράφος Χούγκο Φαλκάντους. Είναι υπερβολικά εχθρικός για τον Ερρίκο. Αναφέρει τη φήμη ότι εθεωρείτο νόθος γιος της Μαργαρίτας, καρπός μίας από τις σχέσεις πού είχε. Αυτό αντίκειται στις ενέργειες της αδελφής του Μαργαρίτας, που τού συμπεριφερόταν ως αμφιθαλή, με βασιλικό αίμα, αδελφό της. Πράγματι βαπτίστηκε Ροδρίγο, όπως ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ (Ελ Σιντ), πάππος τού πατέρα του. Ο χρονογράφος τον περιγράφει ως κοντό και μελαχροινό: "ήταν δυσάρεστα μελαμψός, με λεπτά γένια. Ήταν παρορμητικός και αδέξιος· ενδιαφερόταν μόνο για τα ζάρια και τα τυχερά παιχνίδια. Επιθυμούσε να έχει συμπαίκτη και χρήματα για να χάνει".
Η αδελφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Ωτβίλ της Σικελίας. Το 1168 ο Ερρίκος περιεβλήθη το αξίωμα τού κόμη τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο και έδωσε όρκο υποτέλειας για να το λάβει: σε έγγραφο ο Ερρίκος έχει τον τίτλο "με τη χάρη τού Θεού και του βασιλιά, κόμης τού Πριγκιπάτου και αδελφός της βασίλισσας Μαργαρίτας". Εμφανίζεται σε δύο ακόμη έγγραφα, το 1170 και το 1173. Το 1177 είχε αποβιώσει, όταν η χήρα του αναφέρεται ως επίτροπος τού γιου τους Ερρίκου Δ΄· έμεινε σχεδόν δύο δεκαετίες επίτροπος. Το 1179 ένα καταστατικό επίσης αναφέρεται στον σύζυγό της. Το 1195 ο Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται για πρώτη φορά να ασκεί την εξουσία μόνος του.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ
Γκοττολένγκο
Το Γκοττολένγκο (ιταλικά: Gottolengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος Στιούαρτ
Ο Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος (αγγλ. James Francis Edward Stuart, 10 Ιουνίου 1688 - 1 Ιανουαρίου 1766) από τον Οίκο των Στιούαρτ ήταν πρίγκιπας της Ουαλίας (δηλαδή διάδοχος του βασιλείου της Αγγλίας, Σκωτίας & Ιρλανδίας). Οι Φιλελεύθεροι ή Ουίγοι (Whigs) τον αποκαλούσαν Παλαιό Διεκδικητή.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1719 τη Μαρία Κλημεντίνη Σομπιέσκα, κόρη του Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι της Πολωνίας, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Σκαντσοροσάτε
Το Σκαντσοροσάτε (ιταλικά: Scanzorosciate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μιλάνου και περίπου 6 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μπέργκαμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Γκροζόν
Το Γκροζόν (γαλλικά: Grozon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκροζοναί (γαλλικά: Grozonnais).
Πάσχα στην Κέρκυρα
thumb|Πάσχα στην Κέρκυρα - «Παλαιά» Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας|375x375px Το Πάσχα στην Κέρκυρα είναι ένα σύνθετο μίγμα από καθολικές και ορθόδοξες χριστιανικές θρησκευτικές παραδόσεις με επιρροές από τα βενετικά πρότυπα και τα τοπικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Από τα χρόνια της Βενετοκρατίας το Πάσχα συνεορτάζεται από την Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία.
Το Σάββατο του Λαζάρου
Τα έθιμα στην Κέρκυρα που σχετίζονται με το Πάσχα ξεκινάνε από το Σάββατο του Λαζάρου.
Κάθε χρόνο την παραμονή του Σαββάτου του Λαζάρου, μετά τη δύση του ηλίου στο χωριό Επίσκεψη στη βόρεια Κέρκυρα, η τοπική χορωδία, αλλά και πλήθος κόσμου, τραγουδάνε τα «Κάλαντα του Λαζάρου» σε όλες τις γειτονιές του χωριού, ενώ οι νοικοκυρές κερνάνε ντόπιους, σαρακοστιανούς μεζέδες και τοπικό κόκκινο κρασί.
Ανήμερα του Σαββάτου, μετά τη λειτουργία που τελείται στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου των Γερόντων (San Nicolo dei Vecchi), ο οποίος βρίσκεται στην παλιά πόλη της Κέρκυρας στην περιοχή «Καμπιέλο», στις 11.30 το πρωί, χορωδιακά σύνολα του νησιού ξεκινούν μουσική περιπλάνηση σε διάφορα σημεία του ιστορικού κέντρου της πόλης, ψέλνοντας τα «Κάλαντα του Λαζάρου». Τελική συνάντησή τους γίνεται στο «San Giaccomo», το παλιό Δημαρχείο της Πόλης. Η εκδήλωση αυτή οργανώνεται από τον «Φορέα Κορφιάτικης Έκφρασης».
Τα κάλαντα εξιστορούν όλη την ιστορία της Ανάστασης του Λαζάρου και ψάλλονται στην κερκυραϊκή διάλεκτο.
Το απόγευμα του Σαββάτου, στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας, είθισται να πραγματοποιείται Συναυλία θρησκευτικής μουσικής, από τη δημοτική χορωδία Κέρκυρας «San Giacomo» σε συνεργασία με τη Συμφωνική Ορχήστρα «Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας».
Κυριακή των Βαΐων - Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνος
Την Κυριακή των Βαΐων στην Κέρκυρα την αποκαλούν «Κυριακή των Βαγιώνε». Κάθε χρόνο στις 11.00 το πρωί πραγματοποιείται λιτανεία του Σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα σε ανάμνηση της απαλλαγής του νησιού από την επιδημία της πανώλης το 1630. Σύμφωνα με τη χριστιανική θρησκευτική παράδοση, την ημέρα των Βαΐων του 1630, ύστερα από θαυματουργή επέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνα, το νησί σώθηκε από τη θανατηφόρα λοιμική νόσο. Έτσι από τότε, οι Κερκυραίοι, αποδίδοντας τη διάσωση του νησιού σε θαύμα του Αγίου, πραγματοποιούν κάθε χρόνο, μεγάλη λιτανεία προς τιμήν του.
Πρόκειται για την πιο μεγάλη σε διαδρομή λιτανεία του Αγίου. Το Σκήνωμα περιφέρεται κατά μήκος των παλαιών Ενετικών τειχών της πόλης κάνοντας αρκετές στάσεις για δεήσεις και παρακλήσεις.
Μ. Δευτέρα - «Φογάτσες» και «Κολομπίνες»
Τη Μ. Δευτέρα οι νοικοκυρές της Κέρκυρας ξεκινούν την παρασκευή των παραδοσιακών κερκυραϊκών τσουρεκιών τις «φογάτσες» και τις «κολομπίνες».
Η φογάτσα είναι παραδοσιακό Κερκυραϊκό τσουρέκι, βενετσιάνικης προέλευσης και αποκαλείται ως το «πασχαλινό ψωμί της Κέρκυρας». Έχει στρογγυλό σχήμα και βασίζεται σε βενετσιάνικη συνταγή. Τα υλικά αποτελούνται από αυτά ενός απλού τσουρεκιού με τη διαφορά ότι στη συνταγή προστίθεται λικέρ από το παραδοσιακό κερκυραϊκό κουμ κουάτ αλλά και κομματάκια από το γλυκό του κουταλιού.
Κάθε χρόνο τη Μεγάλη Δευτέρα, στο Δημοτικό Θέατρο της Κέρκυρας πραγματοποιείται συναυλία της Φιλαρμονικής «Μάντζαρος» με έργα εμπνευσμένα από τα Άγια Πάθη της θρησκευτικής μουσικής.
Μ. Τρίτη – Τροπάριο της Κασσιανής & Μουσική ποιητική βραδιά
Τη Μ. Τρίτη ψάλλεται στις εκκλησίες αλλά και υπαίθρια από χορωδίες του νησιού, το «τροπάριο της Κασσιανής». Το βράδυ της Μ. Τρίτης, ο Οργανισμός Κερκυραϊκών Εκδηλώσεων διοργανώνει κάθε χρόνο στο Περιστύλιο των Παλαιών Ανακτόρων Μουσική Ποιητική Βραδιά.
Μ. Τετάρτη – Τα φανάρια της πόλης στα μωβ
Τη Μ. Τετάρτη τα φανάρια στους δρόμους της πόλης, στο Λιστόν και τα Ανάκτορα φωτίζονται με μωβ χρώμα όπως και ο σταυρός στο Παλαιό Φρούριο της πόλης, για να τονιστεί η θλίψη που επικρατεί από τα Άγια Πάθη.
Μετά το πέρας του Ευχελαίου στις εκκλησίες, πραγματοποιείται στο Δημοτικό Θέατρο συναυλία Εκκλησιαστικής Μουσικής και Μεγαλοβδομαδιάτικων Μελωδιών από τη Δημοτική Χορωδία.
Μ. Πέμπτη - Η Τελετή του Νιπτήρα και το πλέξιμο του «γαϊτανιού»
Κατά την ακολουθία των Αγίων Παθών, σε χωριά του νησιού αναβιώνει το έθιμο του πλεξίματος του «γαϊτανιού». Το έθιμο διαδραματίζεται μέσα στο χώρο της εκκλησίας. Οι γυναίκες πλέκουν με κροσσοβέλονο το γαϊτάνι, το οποίο είναι ένα πλεγμένο κορδόνι από μεταξωτές κλωστές. Το πλέξιμο γίνεται κάθε φορά που απαγγέλλεται Ευαγγέλιο.
Μ. Παρασκευή - Περιφορά των 33 επιταφίων από το μεσημέρι έως το βράδυ
Τη Μ. Παρασκευή από τις 2 το μεσημέρι ξεκινά η περιφορά των επιταφίων στα καντούνια και τις πλατείες της πόλης και διαρκεί μέχρι τις 10 το βράδυ όπου θα ξεκινήσει η περιφορά του Επιταφίου της Μητροπόλεως. Οι επιτάφιοι είναι 33, όσα και τα χρόνια του Χριστού.
Κάθε Επιτάφιος συνοδεύεται από χορωδία, Φιλαρμονική, μεγάλα κεριά «τόρτσες», μανουάλια και πανύψηλα λάβαρα και φλάμπουρα «σκόλες». Συνοδεύονται επίσης από σχολεία, προσκόπους, οδηγούς και Ερυθροσταυρίτισσες.
Τον Επιτάφιο της Μητροπόλεως συνοδεύει ο Ιερός Κλήρος και οι Αρχές του τόπου, όλες οι Φιλαρμονικές Εταιρείες της Κέρκυρας, παίζοντας πένθιμα εμβατήρια, χορωδίες και χιλιάδες επισκέπτες του νησιού και ντόπιοι.
Σεισμός & Πρώτη Ανάσταση
Νωρίς το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, στις 6.00 πμ, στον Ιερό Ναό της Παναγίας των Ξένων, αναβιώνει το έθιμο του σεισμού που προκαλείται με θόρυβο και κούνημα όλων των εικόνων και καντηλιών του ναού. Οι πιστοί χτυπούν τα στασίδια προκειμένου να προκαλέσουν τεχνητό σεισμό και να αναπαραστήσουν το σεισμό που ακολούθησε την Ανάσταση του Ιησού, σύμφωνα με την Αγία Γραφή.
Λιτανεία του Αγίου Σπυρίδωνα
Στις 9 το πρωί από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα ξεκινά η λιτανεία του Αγίου που καθιερώθηκε το 1550, όταν η Κέρκυρα σώθηκε από λιμό. Ταυτόχρονα γίνεται και η περιφορά του Επιταφίου, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας, που οι επιτάφιοι βγαίνουν τη Μ. Παρασκευή. Είναι ένα έθιμο που διατηρείται από το 1574. Οι Βενετοί, για λόγους ασφαλείας απαγόρευσαν στους Ορθόδοξους την περιφορά των Επιταφίων τη Μεγάλη Παρασκευή. Επέτρεψαν μόνο τη λιτανεία του Αγίου το Μεγάλο Σάββατο. Οι Κερκυραίοι από τότε, βγάζουν τον Επιτάφιο της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα μαζί με το Σκήνωμα του Αγίου. Την πομπή ακολουθούν οι τρεις μεγάλες Φιλαρμονικές της πόλης της Κέρκυρας.
Το σπάσιμο των «Μπότηδων»
Στις 11 το πρωί, με το σήμα της πρώτης Ανάστασης και όταν ο Μητροπολίτης ψάλλει το «Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν», οι καμπάνες όλων των εκκλησιών της πόλης χτυπούν χαρμόσυνα και οι κάτοικοι από τα μπαλκόνια τους ή τα παράθυρά τους ρίχνουν τους μπότηδες. Οι μπότηδες είναι πήλινα κανάτια, γεμάτα νερό, με στενό στόμιο και δυο χερούλια στο πλάι, δεμένα με κόκκινες κορδέλες. Τα μπαλκόνια και τα παράθυρα είναι στολισμένα με ένα κόκκινο πανί.
Είναι ένα έθιμο που γιορτάζεται μόνο στην Κέρκυρα και έχει ρίζες από τα ενετικά χρόνια της κατοχής του νησιού. Οι Βενετοί τότε καθολικοί έσπαγαν τις παλιές στάμνες την Πρωτοχρονιά, ως «φόρο» στο νέο χρόνο, προκειμένου να τους φέρει καινούργια αγαθά στο σπιτικό τους. Οι ορθόδοξοι Κερκυραίοι, υιοθέτησαν το έθιμο και το μετέφεραν χρονικά στο Πάσχα, που οι Ενετοί τους επέτρεπαν να γιορτάσουν μόνο το μεσημέρι.
Το σπάσιμο των κανατιών συμβολίζει την απομάκρυνση της κακοτυχίας, γι αυτό μέχρι και σήμερα τα κομμάτια από τους σπασμένους «μπότηδες» τα παίρνουν στο σπίτι τους οι Κερκυραίοι αλλά και πολλοί επισκέπτες του νησιού, προκειμένου να τους φέρουν καλοτυχία και ευμάρεια.
Και αυτό το έθιμο συνοδεύεται από τις φιλαρμονικές του τόπου. Αμέσως μόλις ολοκληρωθεί το σπάσιμο των κανατιών, οι Φιλαρμονικές βγαίνουν και πάλι στους δρόμους της πόλης παίζοντας το αλέγρο μαρς «Μην φοβάστε Γραικοί».
Το έθιμο της «Μαστέλας»
Το έθιμο της Μαστέλας διαδραματίζεται στην περιοχή της Πίνιας, στο παλαιό εμπορικό κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με το έθιμο, οι κάτοικοι τοποθετούν ένα βαρέλι γεμάτο νερό και στολισμένο με λουλούδια και κορδέλες και καλούν περαστικούς να ρίξουν κέρματα κάνοντας μια ευχή. Την ώρα της Πρώτης Ανάστασης, κάποιος πέφτει μέσα και μαζεύει τα νομίσματα. Πριν μερικούς αιώνες όταν ξεκίνησε το έθιμο, οι κάτοικοι έπιαναν κάποιον περαστικό, ο οποίος περπατούσε ανυποψίαστα στην πόλη και τον πέταγαν μέσα στο βαρέλι για να μαζέψει τα νομίσματα.
Η παράδοση του Αγίου Φωτός
Η υποδοχή του Αγίου Φωτός πραγματοποιείται στο Πεντοφάναρο με την παρουσία τοπικών Αρχών και μεταφέρεται στο Ναό της Αγίας Παρασκευής και ξεκινάει η Ακολουθία της Αναστάσεως. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, η ακολουθία της Ανάστασης μεταφέρεται στο πάλκο της Πάνω Πλατείας Σπιανάδα. Εκεί τελείται η Ανάσταση και ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη», με τις τρεις Φιλαρμονικές της πόλεως να παίζουν το εμβατήριο «Έρχονται οι Γραικοί», τον ύμνο της Ένωσης της Επτανήσου με την Ελλάδα. Ακολουθούν τυμπανοκρουσίες, βεγγαλικά και πυροτεχνήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ήθη και έθιμα Κατηγορία:Κέρκυρα Κατηγορία:Πολιτισμός των Επτανήσων Κατηγορία:Παραδόσεις Κατηγορία:Πίστη
Γκουσσάγκο
Το Γκουσσάγκο (ιταλικά: Gussago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Μολαίν (Ζυρά)
Το Μολαίν (γαλλικά: Molain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Πουρί Μαγνησίας
Το Πουρί είναι χωριό του νομού Μαγνησίας, σε απόσταση περίπου 6 χλμ βόρεια από τη Ζαγορά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, με όψη προς Αιγαίο Πέλαγος. Έχει 538 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Στην απογραφή του 1951 είχε 641 κ. και του 1961 είχε 469 κατοίκους. Στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (δεκαετία 1930) αναφέρεται ότι το 1928 είχε 639 κατοίκους, και μαζί με τους οικισμούς Κοκκινότα, Παλαιά Μιτζέλα και Σχιζόπετρα είχε 677 κατοίκους. Επίσης είχε ταχυδρομικό γραφείο και δημοτικό σχολείο.
Σήμερα κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία και ο τουρισμός. Περιβάλλεται από δευτερογενές δάσος με οξιές, βελανιδιές, πλατάνους και άλλα δασικά δένδρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Ίντρο
Το Ίντρο (ιταλικά: Idro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016-2017
Το Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016-2017 ήταν το 22ο κατά σειρά και το 18ο που η τελική του φάση έγινε με τη μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 17/9/2016 και ολοκληρώθηκε στις 26/3/2017 με τον τελικό. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 2η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό του Πανιωνίου με 103-68.
1η αγωνιστική - Σάββατο 17/09/2016
03. ΚΑΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ - ΟΚΑ ΑΡΚΑΔΙ ΡΕΘ. 58-49
06. ΓΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ - ΑΟ ΠΗΓΑΣΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΗΣ 81-50
Κυριακή 18/09/2016
01. ΑΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΑΟ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΠΑΛ. ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ 59-36
04. ΓΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΙΣ - ΑΟ ΑΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ 54-62
05. ΑΟ ΣΠΟΡΤΙΓΚ - ΓΣ ΙΚΑΡΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 48-55
2η αγωνιστική - Κυριακή 25/09/2016
14. ΑΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΓΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 61-49
3η αγωνιστική - Κυριακή 02/10/2016
17. ΑΟ ΦΑΡΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΓΣ ΙΚΑΡΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ 45-38
18. ΚΑΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ - ΑΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ 56-62
1η αγωνιστική - Σάββατο 17/09/2016
09. ΕΟ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΗΣ - ΑΕ ΠΥΛΑΙΑΣ 56-72
Κυριακή 18/09/2016
07. ΑΟ ΣΕΡΡΩΝ - ΜΓΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 18-55
08. ΓΣ ΗΡΑΚΛΗΣ - ΑΣ ΤΙΤΑΝΕΣ ΔΡΑΜΑΣ 68-28
10. ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ - ΣΦΚ ΠΙΕΡΙΚΟΣ ΑΡΧ. 20-0 α.α
12. ΟΛΥΜΠΙΑ ΓΣ ΛΑΡΙΣΑΣ - ΑΜΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ Ν. ΡΥΣΙΟΥ 50-45
2η αγωνιστική - Κυριακή 25/09/2016
15. ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ - ΓΣ ΗΡΑΚΛΗΣ 61-66
16. ΟΛΥΜΠΙΑ ΓΣ ΛΑΡΙΣΑΣ - ΜΓΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 44-48
3η αγωνιστική - Κυριακή 02/10/2016
19. ΑΕ ΠΥΛΑΙΑΣ - ΜΓΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ 44-33
20. ΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΒΟΛΟΥ 1937 - ΓΣ ΗΡΑΚΛΗΣ 58-74
Β' Φάση / Κυριακή 09/10/2016
22. ΑΣ ΝΙΚΗ ΛΕΥΚΑΔΑΣ - ΑΟ ΤΕΡΨΙΘΕΑΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ 89-52
23. ΑΕ ΠΥΛΑΙΑΣ - ΑΟ ΔΑΦΝΗ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 39-65
24. ΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΑΣ ΒΥΡΩΝΑ - ΠΑΝΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΑΕ ΣΥΚΕΩΝ 66-61
25. ΓΣ ΗΡΑΚΛΗΣ - ΑΕΟ ΠΡΩΤΕΑΣ ΒΟΥΛΑΣ 40-74
26. ΑΟ ΦΑΡΟΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΦΠ 48-117
27. ΑΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΣ 49-79
Σάββατο 17/12/2016
31. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΦΠ - ΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΑΣ ΒΥΡΩΝΑ 73-51
32. ΑΣ ΝΙΚΗ ΛΕΥΚΑΔΑΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΑΟ 59-49
Κυριακή 18/12/2016
29. ΑΕΟ ΠΡΩΤΕΑΣ ΒΟΥΛΑΣ - ΑΟ ΔΑΦΝΗ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 59-47
30. ΑΣ ΑΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ ΓΣ 69-80
Τελική φάση
Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στις 24 και 26 Μαρτίου 2017 στο Γυμναστήριο "Μάκης Λιούγκας" της Γλυφάδας με τηλεοπτική κάλυψη απο τα κανάλια Novasports.
Πηγές
Γυναικων 2016 2017 Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων
Men I Trust
Καριέρα
Το πρώτο τους άλμπουμ, ομώνυμο, κυκλοφόρησε το 2014. Τα πρώτα ίχνη επιτυχίας εμφανίστηκαν επίσης εν μέρει μέσω ανέκδοτων αναρτήσεων από ανεξάρτητους καναλάρχηδες στο Youtube. Η επιτυχία τους επέτρεψε να πραγματοποιήσουν συναυλίες στα Montreal Jazz Festival, Quebec City Summer Festival και M for Montreal.
Το 2015 ολοκλήρωσαν το δεύτερό τους άλμπουμ, το Headroom. Σε αυτό όπως και στο προηγούμενό τους άλμπουμ, λόγω της απουσίας ενός σταθερού μέλους τραγουδιστή, σχεδόν όλα τα τραγούδια εκτελούνται από διάφορους τραγουδιστές από τον κύκλο ίντι μουσικής του Καναδά. Μετά την ένταξη της Προυλ, τα επόμενά τους άλμπουμ εκτελούνται αποκλειστικά με τα φωνητικά της.
Το άλμπουμ 4 ever live του 2018 δεν περιλαμβάνει καινούργια τραγούδια, αλλά ηχογραφήσεις από τις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Το 2019 κυκλοφόρησε το Oncle Jazz. Είχε αναφέρει προηγουμένως σε συνέντευξη, κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους, ο Ντράκος πως με το άλμπουμ αυτό πειραματίζονταν με μουσική "Τύπου UFO".
Πραγματοποιούν περιοδίες από το 2017 και από τότε έχουν παίξει στη Βόρεια Αμερική (ΗΠΑ, Καναδά), Νότια Αμερική (Βραζιλία), Ευρώπη (Αγγλία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ισπανία, Ολλανδία, Ουκρανία, Πολωνία, Πορτογαλία, Τσεχία), Αφρική (Αίγυπτο), Ασία (Ιαπωνία, Ινδονησία, Κίνα, Κορέα, Σιγκαπούρη, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία) και Ωκεανία (Αυστραλία).
Μολαμπό
Το Μολαμπό (γαλλικά: Molamboz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μολαμποζιέν (γαλλικά: Molamboziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Τούρεκ (Πολωνία)
Το Τούρεκ (πολωνικά: Turek) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Τούρεκ, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της κεντρικής Πολωνίας. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Κόνιν. Ο πληθυσμός του είναι 26.201 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εσωτερικό της Εκκλησίας της Αγίας Καρδιάς του Ιησού, σχεδιασμένο από τον [[Γιούζεφ Μεχόφερ]] Το Τούρεκ αναφέρεται για πρώτη φορά στο ιστορικό αρχείο του 1136, όταν καταγράφηκε ότι ανήκε στους αρχιεπισκόπους του Γκνιέζνο. Έλαβε τα προνόμια πόλης το 1341. Διοικητικά βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Το Τούρεκ προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας το 1793 στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, ανακτήθηκε από Πολωνούς και περιλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807 και συμπεριλήφθηκε στη λεγόμενη Πολωνία του Συνεδρίου το 1815, που σύντομα ενσωματώθηκε αναγκαστικά στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν τότε πρωτεύουσα μιας περιφέρειας εντός του Κυβερνείου Κάλις. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, το Τούρεκ έγινε μέρος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, καθώς η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της.
Με τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το Σεπτέμβριο του 1939, το Τούρεκ καταλήφθηκε από τη Βέρμαχτ και προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία. Διοικήθηκε ως τμήμα του Κράις (κομητεία ή περιφέρειας) Τούρεκ εντός του Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Ο πολωνικός πληθυσμός υπέστη διωγμούς, δήμευση περιουσίας, απελάσεις σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονίες. Το φθινόπωρο του 1939, η Einsatzgruppe VI πραγματοποίησε έναν αριθμό εκτελέσεων Πολωνών στην τοπική αγορά. Δάσκαλοι από το Τούρεκ ήταν μεταξύ των Πολωνών δασκάλων που δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν. Η πρώτη απέλαση 160 Πολωνών πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1939 και τα καταστήματα, τα εργαστήρια και τα σπίτια των απελαθέντων παραδόθηκαν στη συνέχεια σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι σχεδόν 3.000 Εβραίοι του Τούρεκ κακοποιήθηκαν, αναγκάστηκαν να μείνουν σε ένα υπερπλήρες γκέτο το 1940, λιμοκτονούσαν και τους έκλεψαν όλα τα υπάρχοντά τους. Το 1941, ορισμένοι άνδρες στάλθηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας κοντά στο Πόζναν, αλλά η πλειοψηφία των Εβραίων του Τούρεκ στάλθηκαν σε ένα αγροτικό γκέτο στο Κοβάλε Πάνσκιε. Τον Ιούλιο του 1942, οι περισσότεροι από αυτούς στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Χέλμνο όπου τους εξόντωσαν αμέσως με αέριο. Μόνο περίπου 30 Τούρκοι Εβραίοι επέζησαν από τον πόλεμο.
Με την άφιξη του Κόκκινου Στρατού το 1945 και το τέλος του πολέμου, το Τούρεκ ενσωματώθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας.
Ιζορέλλα
Η Ιζορέλλα (ιταλικά: Isorella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τούρεκ (Πολωνία)
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Τουρ Τούρεκ. Αγωνίζεται στα κατώτερα πρωταθλήματα.
Ιζορέλλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Τούρεκ (Πολωνία)
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τούρεκ είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιέρατς (1339-1793) Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Ίρμα (Ιταλία)
Η Ίρμα (ιταλικά: Irma) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μουασέ
Το Μουασέ (γαλλικά: Moissey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουασεγιαί (γαλλικά: Moisseyais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ινκούντινε (Ιταλία)
Το Ινκούντινε (ιταλικά: Incudine) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Μολαί (Ζυρά)
Το Μολαί (γαλλικά: Molay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κετιό (γαλλικά: Quétiots).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σαιντ
Η Σαιντ έγινε η πρώτη ρωμαϊκή πρωτεύουσα της Ακουιτανικής Γαλατίας και αργότερα, η πρωτεύουσα της επαρχίας Σαιντόνζ, κατά τη διάρκεια του Παλαιού Καθεστώτος. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση και με την εδαφική αναδιοργάνωση του 1790, έγινε η πρωτεύουσα του νομού (που αρχικά ονομάστηκε Κάτω-Σαράντ) και παρέμεινε έως το 1810, οπότε πρωτεύουσα έγινε η Λα Ροσέλ. Παρόλο που ήταν μια από τις 4 υπονομαρχίες, παρέμεινε το δικαστικό κέντρο του νομού. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Σαιντ επιλέχθηκε ως έδρα της εταιρείας των κρατικών σιδηροδρόμων, γεγονός που επέτρεψε μια εποχή οικονομικής και δημογραφικής ανάπτυξης.
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|Θέση της Σαιντ στο νομό [[Σαράντ-Μαριτίμ]] Η Σαιντ είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Σαράντ, στο κεντρο-ανατολικό τμήμα του νομού Σαράντ-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Βρίσκεται 60 χιλιόμετρα (71 οδικώς) νοτιοανατολικά της Λα Ροσέλ, 413 χιλιόμετρα (473 οδικώς) νοτιοδυτικά του Παρισιού και περίπου 100 χλμ.(118 οδικώς) βόρεια του Μπορντώ, την πρωτεύουσα της Νέας Ακουιτανίας, με το οποίο συνδέεται με τον A10 αυτοκινητόδρομο.
Η Σαιντ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Σαράντ-Μαριτίμ, με 25.355 κατοίκους το 2016. Είναι το κέντρο της δεύτερης πιο πυκνοκατοικημένης μητροπολιτικής περιοχής του νομού, με 61.733 κατοίκους.
Η έκταση είναι 45,55 χιλιόμετρα και το μεγαλύτερο ύψος της πόλης 81 μέτρα.
Βρίσκεται στο κέντρο μιας εύφορης, παραγωγικής κοιλάδας με μικρό τμήμα της περιοχής να παραμένει δάσος.
Τοπωνυμία
Η πόλη Σαιντ κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Μεντιολάνουμ Σαντόνουμ, όνομα που αναφερόταν στην κεντρική θέση του οικισμού στην επικράτεια που κατείχαν οι Σάντονες, γαλατική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Ο όρος Mediolanum, που βρίσκεται στο όνομα πολλών αρχαίων πόλεων (Mediolanum - Μιλάνο, Mediolanum Aulercorum - Εβρέ), εξαφανίστηκε τελικά και από τον 4ο αιώνα η πόλη αναφέρεται ως Santonica Urbs ή Urbs Santonorum.
Τον 8ο αιώνα, οι χάρτες την αναφέρουν ως Sanctonas που έγινε Sanctone τον 10ο αιώνα και Xainctes στο τέλος του Μεσαίωνα.
Προϊστορία
μικρογραφία|260x260εσ|Το αμφιθέατρο της Σαιντ Ίχνη τάφρων και κεραμικά ευρήματα που χρονολογούνται από το τέλος της Νεολιθικής εποχής (-2900 έως -2500 π.Χ.) βρέθηκαν στην περιοχή και μαρτυρούν την πρώιμη κατοίκηση της σημερινής κοινότητας. Το 2005, οι αρχαιολογικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν σε συνοικία της πόλης αποκάλυψαν την παρουσία ενός νεολιθικού οικισμού και των καταλυμάτων του πολιτισμού Λα Τεν.
Αρχαιότητα
Πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση, στην περιοχή κατοικούσε από τουλάχιστον τον 3ο αιώνα π.Χ. η γαλατική φυλή των Σεντόνων. Είναι πιθανό ότι είχαν ένα ή περισσότερα οχυρά (oppida) αλλά η εμφάνιση μιας πραγματικής πόλης βεβαιώνεται μόνο μετά την κατάκτηση της επικράτειας από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. Η πόλη αναπτύχθηκε και στα χρόνια του Αυγούστου (27 π.Χ.-14 μ.Χ.) ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας Ακουιτανική Γαλατία με το όνομα Mediolanum Santonum. Ένα πρώτο υδραγωγείο κατασκευάστηκε στην πόλη το 20 μ.Χ.
Η πόλη διακοσμήθηκε με επιβλητικά ρωμαϊκά μνημεία κατά τη βασιλεία της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας (αμφιθέατρο, Αψίδα του Γερμανικού), των Φλαβίων και των Αντωνίνων (Θέρμες του Σαιν-Σαλουάν). Μέχρι τα μέσα του 2ου αιώνα, πιθανότατα είχε πληθυσμό 10.000 έως 20.000 κατοίκους και κάλυπτε έκταση περίπου 100 εκταρίων. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, οι εισβολές και οι περίοδοι αναρχίας οδήγησαν στον περιορισμό της πόλης σε ένα κάστρο που περιβάλλονταν από τείχη που χτίστηκαν χρησιμοποιώντας υλικά από την αποσυναρμολόγηση πολλών ρωμαϊκών κτιρίων. Σ' αυτή την περίοδο εισήχθη ο Χριστιανισμός από τον Ευτρόπιο, που η παράδοση θεωρεί ως τον πρώτο επίσκοπο και μάρτυρα.
Οι βαθιές αλλαγές στην αστική τοπογραφία δεν εμπόδισαν την πόλη να παραμείνει ένα σχετικά σημαντικό πνευματικό κέντρο, με παρουσίες όπως του ποιητή και δάσκαλου Αυσόνιου
Μεσαίωνας
Ο Πρώιμος Μεσαίωνας χαρακτηρίζεται από μια σειρά εισβολών Βησιγότθων, Βίκινγκς και Σαρακηνών και από πολιτική αστάθεια που οδήγησε την πόλη να ενσωματωθεί δύο φορές στο βασίλειο της Ακουιτανίας, πρώτα υπό την ηγεσία των Μεροβιγγείων βασιλιάδων και έπειτα υπό την Αυτοκρατορία των Καρολιδών. Αυτή η περίοδος αστάθειας κορυφώθηκε τον 9ο και 10ο αιώνα με την κενή θέση της επισκοπικής έδρας (864-989) και το θάνατο χωρίς τον διάδοχο του τελευταίου κόμητος της Σαιντ, το 866. αριστερά|μικρογραφία|272x272εσ|Η Σαιντ στη ρωμαϊκή οδό Τουρονένσις. Η πόλη ήταν σημείο στάσης από τον 11ο αιώνα. Τον 11ο αιώνα, η πόλη ήταν πλέον ενσωματωμένη στο δουκάτο της Ακουιτανίας. Ανεγέρθηκαν νέα τείχη και κάστρο. Επίσης, ανεγέρθηκε βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Ευτρόπιο, η οποία σύντομα έγινε στάση στο δρόμο των προσκυνητών καθ' οδόν προς το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Παράλληλα ιδρύθηκε ένα γυναικείο μοναστήρι Βενεδικτίνων στη δεξιά όχθη του ποταμού Σαράντ: το αββαείο των Κυριών.
Ο γάμος της δούκισσας Αλιενόρ της Ακουιτανίας με τον κόμη του Ανζού Ερρίκο Β' Πλανταγενέτη, μελλοντικό βασιλιά της Αγγλίας, οδήγησε στην ενσωμάτωση της επαρχίας στην αγγλική κυριαρχία. Το 1242, μια εξέγερση του κόμη της Μαρς Ούγου Ι΄ του Λουζινιάν εναντίον του βασιλιά Λουδοβίκου Θ' οδήγησε στη σύγκρουση Γάλλων και Άγγλων που είχαν αποβιβάσει εκστρατευτική δύναμη υπό την ηγεσία του δούκα της Ακουιτανίας και βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ'. Η σύγκρουση ανάμεσα στους δύο στρατούς, γνωστή ως μάχη του Ταϊμπούρ, έγινε κάτω από τα τείχη της Σαιντ. Νικημένος, ο δούκας της Ακουιτανίας επικύρωσε την απώλεια τμήματος της Σαιντόνζ και η πόλη έγινε μια συνοριακή πόλη μεταξύ Γαλλίας και αγγλοκρατούμενης Ακουιτανίας.
Νεότερη εποχή
Το 1790 η Σαιντ έγινε η πρωτεύουσα του νέου νομού της Κάτω-Σαράντ, όπως είχε ονομαστεί αρχικά η Σαράντ-Μαριτίμ, όχι χωρίς ενστάσεις καθώς οι κοινότητες Λα Ροσέλ και Σαιν-Ζαν ντ'Ανζελί διεκδικούσαν, επίσης, την κεντρική διοίκηση του νομού.
Το 1802, σε μια αναδιοργάνωση των εκκλησιαστικών εκλογικών περιφερειών η πόλη έχασε το επισκοπικό καθεστώς της. Η πρώην επισκοπή της Σαιντ προσαρτήθηκε σε αυτή της Λα Ροσέλ. Οκτώ χρόνια αργότερα, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στη Λα Ροσέλ, σημειώνοντας την αρχή μιας περιόδου οικονομικής ύφεσης που έληξε μόνο κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας.
Η άφιξη της σιδηροδρομικής γραμμής το 1867 και η δημιουργία εργαστηρίων επισκευών οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας σχετικά μεγάλης σιδηροδρομικής περιοχής.
Σύγχρονη εποχή
Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της 24ης Ιουνίου 1944, κατά την οποία σκοτώθηκαν σχεδόν 300 άνθρωποι, η πόλη υπέστη μεγάλες ζημιές, κυρίως στην περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού. Η ανοικοδόμηση της πόλης διήρκεσε έως τον Δεκέμβριο του 1956.
Γλώσσα
Οι γλώσσες που ομιλούνταν ιστορικά στην πόλη και την περιοχή ήταν τα Οξιτανικά και τα Σαιντονγκαί, που έχουν αφήσει το σημάδι τους σε πολλά από τα τοπωνύμια της κοινότητας.
Οικονομία
μικρογραφία|Ένα από τα πλοία που κάνουν κρουαζιέρες στον ποταμό [[Σαράντ (ποταμός)|Σαράντ]] Η Σαιντ είναι ο οικονομικός πυρήνας του κέντρου του νομού και ένας σημαντικός οδικός κόμβος. Λίγες σημαντικές βιομηχανικές επιχειρήσεις λειτουργούν, κυρίως στην ηλεκτρονική, σιδηροδρομική επισκευή και κατασκευή ανελκυστήρων. Περιλαμβάνει επίσης επιχειρήσεις που συνδέονται στενά με τη γεωργία στην περιοχή καθώς και διάφορες μικρές και μεσαίες εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις.
Ο τομέας του εμπορίου και των υπηρεσιών της πόλης είναι μεγάλος με την έδρα του συνεταιρισμού Coop Atlantique, διοικητικές λειτουργίες του κράτους, δικαστήρια, νομικές υπηρεσίες, τράπεζες, σχολεία και νοσοκομείο. Πέρα από αυτό, οι τομείς της συντήρησης ακινήτων, του λιανικού εμπορίου και του τουρισμού παρέχουν μεγάλο αριθμό θέσεων εργασίας.
Σημαντικός οικονομικός τομέας είναι επίσης ο τουρισμός.
Αξιοθέατα-Μνημεία
εναλλ.=|μικρογραφία|260x260εσ|Η αψίδα του [[Γερμανικός|Γερμανικού]] μικρογραφία|260x260εσ|Το αββαείο των Κυριών Λόγω της αξιοσημείωτης γαλατο-ρωμαϊκής, μεσαιωνικής και κλασικής κληρονομιάς, η Σαιντ είναι τουριστικός προορισμός και μία από τις γαλλικές «Πόλεις και περιοχές τέχνης και ιστορίας» από το 1990. Έχει πολλά μουσεία, θέατρο, κινηματογράφους και διοργανώνει πολυάριθμα φεστιβάλ. Ένα ευρωπαϊκό κέντρο μουσικής έρευνας και πρακτικής στεγάζεται στο αββαείο των Κυριών.
Μερικά από τα αρχιτεκτονικά μνημεία της Σαιντ είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Melodrama
μικρογραφία|285x285εσ Το Melodrama είναι ο δεύτερος δίσκος της καλλιτέχνιδος από τη Νέα Ζηλανδία, Lorde. Κυκλοφόρησε 16 Ιουνίου 2017 από τις Universal, Lava και Republic Records. Αρκετά διαφορετικό από τη μίνιμαλ πρώτη της κυκλοφορία, Pure Heroine (2013), πρόκειται για μια ποπ και ελέκτροποπ σύνθεση, που συμπεριλαμβάνει ενορχηστρώσεις πιάνο και μαξιμαλιστικούς ηλεκτρονικούς ρυθμούς. Η σύνθεση και παραγωγή του έγινε κυρίως από τη Lorde και τον Jack Antonoff, με συνεισφορά στην παραγωγή από ευρείας φήμης παραγωγούς όπως οι Frank Dukes, Flume, Malay, S1 και Joel Little.
Το Melodrama δέχθηκε πολυάριθμες κριτικές, με τις περισσότερες να εστιάζουν στη στιχουργία, την παραγωγή του και στις φωνητικές ικανότητες της τραγουδίστριας. Εμφανίστηκε σε πολλά μουσικά τσαρτ με τις καλύτερες μουσικές επιλογές και το Metacritic το χαρακτήρισε ως το το δεύτερο πιο επιτυχημένο άλμπουμ του 2017 και ως το 31ο πιο διαδεδομένο στην ιστορία της ιστοσελίδας. Ακόμη, υπήρξε υποψήφιο στα Βραβεία Grammy, στην κατηγορία, δίσκος της χρονιάς, στην 60η διοργάνωση του θεσμού. Από τότε έχει υπάρξει αρκετές φορές στηις λίστες με τα πιο αξιόλογα άλμπουμ της δεκαετίας του. μικρογραφία|317x317εσ Η προώθηση του δίσκου έγινε, αρχικά με την κυκλοφορία του single, Green Light, μια μεγάλη εμπορική επιτυχία και ακολούθησαν τα Perfect Places και μια εναλλακτική μίξη του Homemade Dynamite. Με την κυκλοφορία του κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση σε αξιόλογες κατατάξεις, όπως αυτή του Billboard 200. Σύντομα, πιστοποιήθηκε ως χρυσή κυκλοφορία στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Η.Π.Α., πλατινένια στην Αυστραλία και τον Καναδά και δύο φορές πλατινένια στη Νέα Ζηλανδία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ Κατηγορία:Republic Records Κατηγορία:Lava Records
Περιοχή Μκίνγκα
Η Περιοχή Μκίνγκα (Αγγλικά: Mkinga District και Σουαχίλι: Wilaya ya Mkinga), είναι μία από τις οκτώ Περιοχές (Επαρχίες) στην Περιφέρεια Τάνγκα (Tanga Region) της Τανζανίας.
Η Επαρχία Μκίνγκα (Mkinga District) δημιουργήθηκε το 2007, όταν διαχωρίστηκε από την Περιοχή Μουχέζα (Muheza District).
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Από το 2012, η Περιοχή Μκίνγκα (Mkinga District), διαιρείται διοικητικά σε 21 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Τάνγκα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Νίκη Αμαρουσίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το Αθλητικό Σωματείο Νίκη Αμαρουσίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Κοκκινιάς, βόρεια των Αθηνών. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1991 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ένα δάφνινο στεφάνι.
Ιστορική αναδρομή
Την περίοδο 2010-11, οπότε και αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Αττικής, ο σύλλογος του Αμαρουσίου κατετάγη στη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης με απολογισμό 19 νίκες και 7 ήττες. Μέσω διαδικασίας Play-Offs, στην οποία διασταυρώθηκε με το Κορωπί αρχικά και το Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων στη συνέχεια, έλαβε το δεύτερο εισιτήριο ανόδου στις εθνικές κατηγορίες, ακολουθώντας τον πρωτοπόρο Αετό Αθηνών.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Νίκη αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας και συγκεκριμένα στα πλαίσια του 2ου Ομίλου Νότου. Εκεί, έχοντας στο τιμόνι της το Δημήτρη Χουχουλή, διασταυρώθηκε με 11 αντιπάλους από δύο φορές. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 11 νίκες και ισάριθμες ήττες, επίδοση που μοιράστηκε με τον Πόλι Καλλιθέας και τον Εργοτέλη. Στην τελική κατάταξη τοποθετήθηκε μεταξύ των δύο και συγκεκριμένα στην 6η θέση.
Την επόμενη χρονιά, 2012-13, ο σύλλογος του Αμαρουσίου βελτιώθηκε αγωνιστικά ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με 15 νίκες και 7 ήττες. Σκαρφάλωσε μέχρι την 3η θέση σε σύνολο 12 ομάδων. Στην περίσταση αυτή δεν παρατηρήθηκε ισοβαθμία. Για την περίοδο αυτή ο Χουχουλής προωθήθηκε στη θέση του τεχνικού διευθυντή, ενώ πρώτος προπονητής ήταν ο Μιχάλης Ραχωβίτσας. Κορυφαίος σκόρερ για το σύλλογο (και τέταρτος παραγωγικότερος του Ομίλου) αναδείχθηκε ο Γιάννης Γαπκιάδης (321 πόντοι).
Την περίοδο 2013-14 η Νίκη βρέθηκε πολύ κοντά στην άνοδο, χωρίς, ωστόσο να τα καταφέρει. Με τις ομάδες του Ομίλου να έχουν αυξηθεί κατά μία, συγκέντρωσε 18 νίκες και 6 ήττες όσες και ο Παπάγου. Με τον τελευταίο ισοβάθμησε πίσω από τον πρωτοπόρο Προμηθέα Πατρών, εντούτοις βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης τερμάτισε στην 3η κι όχι στη 2η θέση που χάριζε τον προβιβασμό στη Β' Εθνική. Μετά το τέλος της αγωνιστικής δράσης αναμετρήθηκε με τον 3ο του άλλου Ομίλου Νότου, τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, για να καθοριστεί σειρά προτεραιότητας σε περίπτωση που χρειαζόταν να ανέβουν επιπλέον ομάδες προς κάλυψη κενών θέσεων. Στον αγώνα που διεξήχθη στο ουδέτερο Κλειστό του Παπάγου ηττήθηκε με σκορ 62-76. Στα μέσα Ιανουαρίου του 2014 το Ραχωβίτσα διαδέχθηκε στο πόστο του προπονητή ο Δημήτρης Γκόφας. Κορυφαίος σκόρερ για την ομάδα αναδείχθηκε ο Ελληνοσλοβένος Μίλος Παβλίσεβιτς (345 πόντοι), με το Βασίλη Κοντογιάννη να ακολουθεί (339 πόντοι).
Προς τα τέλη Ιουλίου του 2015 η Ομοσπονδία ανακοίνωσε την αιφνίδια αύξηση των ομάδων της Α2 Εθνικής Κατηγορίες σε 16 από 14 που αναμενόταν. Οι ανακατατάξεις που ακολούθησαν οδήγησαν τη Νίκη μία Κατηγορία υψηλότερα.
Την αγωνιστική περίοδο, 2015-16, η ομάδα του Αμαρουσίου συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Β' Εθνική Κατηγορία. Τοποθετήθηκε στον Όμιλο Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 16 ομάδες. Η Νίκη δεν κατάφερε να φανεί ανταγωνιστική στο επίπεδο αυτό, ολοκληρώνοντας τη χρονιά με μόλις 6 νίκες σε 30 αγώνες. Ισοβάθμησε με τον Ίκαρο Νέα Σμύρνης, υπερτερώντας στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στη 14η θέση, εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Στο πρώτο μισό της χρονιάς τα ηνία της ομάδας είχε ο Κωλέτσης, ενώ από τις αρχές Ιανουαρίου 2016 και μετά ο Νίκος Χρυσόγελος.
Την επόμενη περίοδο, 2016-17, η Νίκη επέστρεψε στη Γ' Εθνική και ειδικότερα στο 2ο Όμιλο Νότου. Οι ανταγωνιστές της ήταν 12 στον αριθμό. Μετά τη λήξη της αγωνιστικής δράσης μετρούσε 9 νίκες και 15 ήττες, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 9η θέση, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό. Στα μέσα Ιανουαρίου του 2017 έληξε η συνεργασία της ομάδας με τον προπονητή Χρυσόγελο, τον οποίο αντικατέστησε ο Θοδωρής Παλαιοχωρίτης. Το Μάρτιο ο τελευταίος υπέβαλε την παραίτησή του, δίνοντας τη σκυτάλη στο Γιάννη Τσακίρη.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, ο Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Στην Κανονική Περίοδο αντιμετώπισε 13 αντιπάλους από δύο φορές, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 4η θέση. Ο απολογισμός του ήταν 16 νίκες και 10 ήττες. Στη συνέχεια οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 έως 5 συμμετείχαν σε διαδικασία Play-offs. Αρχικά η Νίκη διασταυρώθηκε με την ομάδα της Νέας Ιωνίας, που είχε τερματίσει στην 3η θέση. Αναδείχτηκε νικήτρια σε δύο αγώνες (63-65 εκτός έδρας, 65-58 εντός έδρας), με αποτέλεσμα να προκριθεί στην τελική φάση. Εκεί αντιμετώπισε τον Α.Ο.Κ. Χαλάνδρι. Παρόλο που ο τελευταίος είχε τερματίσει 5ος στην Κανονική Περίοδο και θεωρητικά δεν ήταν το φαβορί για την άνοδο, κατάφερε να υποχρεώσει την ομάδα του Αμαρουσίου δύο φορές σε ήττα (62-73 στο Μαρούσι, 77-73 στο Χαλάνδρι), με συνέπεια η Νίκη να τερματίσει οριστικά στην 3η θέση και να παραμείνει στην Κατηγορία (όντας πρώτη επιλαχούσα για άνοδο αν προκύψει κενή θέση).
Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας την περίοδο αυτή, και 3ος παραγωγικότερος στο Πρωτάθλημα, ήταν ο Παντελής Κυπριτζόγλου (402 πόντοι).
Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ανδρών της Ένωσης, η ομάδα ξεκίνησε την πορεία της απευθείας στη Δ' Φάση. Εκεί υπερασπίστηκε επιτυχώς την έδρα της απέναντι στον Απόλλωνα Αθηνών με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται στο 52-43. Στη «Φάση των 16» διασταυρώθηκε με τον μοιραίο αυτή τη χρονιά Α.Ο.Κ. Χαλάνδρι, από τον οποίο ηττήθηκε εκτός έδρας με σκορ 82-57.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κοκκινιάς (2ο Λύκειο Αμαρουσίου). Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Αντώνης Τσέκενης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρούσε από τον Ιούνιο του 2018 μέχρι τον Ιανουάριο του 2019 ο Κώστας Οικονομάκης με συνεργάτη το Χρήστο Αναστασίου. Τον διαδέχθηκε μέχρι το τέλος της χρονιάς ο Παναγιώτης Ζωντός.
Τμήματα υποδομής
Τον Ιούνιο του 2015 η Νίκη Αμαρουσίου έλαβε μέρος στο Final-4 του τουρνουά για νέους κάτω των 22 ετών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Στους Ημιτελικούς ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με οριακή διαφορά στο σκορ (74-75). Στο Μικρό Τελικό αναδείχθηκε νικήτρια απέναντι στο Γ.Σ. Περιστερίου με σκορ 93-90.
Το Μάιο του 2016 ο σύλλογος συμμετείχε στο Final-4 της ίδιας διοργάνωσης (για νέους κάτω των 21 πλέον). Στους Ημιτελικούς γνώρισε ξανά την ήττα από τον Παναθηναϊκό με σκορ 82-89. Τελικά κατέκτησε την τρίτη θέση νικώντας τον Ιωνικό Νίκαιας στο Μικρό Τελικό με σκορ 70-44.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1991
Γιεβγκένι Πριγκόζιν
Σύμφωνα με έρευνα των Bellingcat, The Insider και Der Spiegel, οι επιχειρήσεις του Πριγκόζιν «είναι στενά συνδεδεμένες με υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας και τον βραχίονα πληροφοριών της, την GRU ». Ο Πριγκόζιν, οι εταιρείες και οι συνεργάτες του αντιμετωπίζουν οικονομικές κυρώσεις και ποινικές διώξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Πριγκόζιν ονομαζόταν κάποτε « σεφ του Πούτιν » σε ένα άρθρο του Associated Press, επειδή τα εστιατόρια και οι επιχειρήσεις εστίασης του φιλοξενούσαν δείπνα στα οποία ο Πούτιν παρευρέθηκε με ξένους αξιωματούχους.
Πρώιμη ζωή
Ο Πριγκόζιν γεννήθηκε στο Λένινγκραντ (σημερινή Αγία Πετρούπολη) την 1η Ιουνίου 1961, από τη Violetta Prigozhinα). Αποφοίτησε από οικοτροφείο το 1977 και ασχολήθηκε με το σκι αντοχής.