cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαβάη Πέντε-0
Ιστορία
Η νέα έκδοση της σειράς χρησιμοποιεί ένα 0 (μηδέν) ως το τελευταίο γράμμα του τίτλου αντί για "Ο" που χρησιμοποιούνταν στον τίτλο της αρχικής σειράς. Σύμφωνα με την εφημερίδα Λος Άντζελες Τάιμς, ένας υπάλληλος του καναλιού CBS ανακοίνωσε πως η αλλαγή του ονόματος ήταν απαραίτητη διότι οι μηχανές αναζήτησης δεν θα καταλάβαιναν σε ποια σειρά θα ήθελε ο χρήστης να βρει πληροφορίες. Όταν η Ποικιλία (Variety) της Google αναζήτησε την ονομασία "Hawaii Five-0" (με μηδέν) εμφανίστηκαν 263.000 αποτελέσματα, ενώ η ονομασία "Hawaii Five-O" είχε πάνω από 1.7 εκατομμύριο.
Κάστινγκ
Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί ηθοποιοί που είχαν παίξει στη πρωτότυπη σειρά, επανεμφανίστηκαν στην καινούργια σειρά. Ο Αλλ Χάριγκτον, ο οποίος έπαιξε τον Ντετ. Μπεν Κοκούα στο στην πρωτότυπη, τώρα παίζει έναν φίλο του Μαγκάρετ, τον Μάμο Καχίλε. Ο Ντένις Τσαν, ο οποίος ήταν γκεστ σταρ σε πολλά επεισόδια του πρωτοτύπου, καθώς και είναι και γιος του Καμ Φονγκ Τσαν (ο οποίος έπαιζε στην αρχική τον Τσιν Χο), είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως του Sgt. Ντιούκ Λουκέλα στην καινούργια σειρά. Ο Τζέιμς ΜακΆρθουρ, έπαιξε έναν ρόλο στα τελευταία επεισόδια του Χαβάη 5-Ο και όταν προσκλήθηκε να παίξει έναν ρόλο ως γκεστ σταρ στην πρώτη σεζόν, πέθανε πριν τελειώσει τη βιντεοσκόπηση του στις 28 Οκτωβρίου του 2010.
Η Λαρίσα Ολέινικ υποδύθηκε την Τζέσικα Καγιέ (άλλαξε το όνομά της και έγινε Τζένα Καγιέ), την ενέταξαν στην ομάδα κρούσης 5-0, στο 19ο επεισόδιο. Έπαιζε σε συνεχόμενα επεισόδια τις χρονιές 2010-2011 και μετά αποφάσισαν να παίξει και στην 2η σεζόν, αλλά τελικά στο επεισόδιο 10 της 2ης σεζόν δολοφονήθηκε. Επίσης αποφασίστηκε ότι ο Τέρρυ Ο'Κουίν θα γίνει μέλος της σειράς στην 2η σεζόν .Μαζί με τη Λόρεν Τζέρμαν, που έπαιξε τον ρόλο της Λόρι Γουέστον, πρώην μέλος των Εσωτερικών Υποθέσεων και πρώην μέλος του FBI, αργότερα, η Κυβερνήτρια του νησιού, ζήτησε από τη Λόρι να την ενημερώνει για τις εξελίξεις των υποθέσεων.
Στην 3η σεζόν, η Κριστίν Λάχτι εμφανίζεται στον ρόλο της Ντόρις Μαγκάρετ, την οποία νόμιζαν όλοι πως ήταν νεκρή. Η Ντόρις είναι η μητέρα του Στιβ Μαγκάρετ. Επίσης, η Μισέλ Μπορθ εμφανίζεται στον ρόλο της υπολοχαγού Κάθριν Ρόλλινς, η οποία έπαιξε σε όλη τη διάρκεια της 3ης σεζόν.
Αφού εμφανίστηκε σαν γκεστ σταρ στη σεζόν 4, ο Τζότζ Γκάρσια, υποδύθηκε τον ρόλο του Τζέρυ Ορτέγκα (ενός θεωρητικού ερευνητή καθώς και ήταν συμμαθητής του Τσιν), ο οποίος παίζει συνεχείς ρόλους και στην 5η σεζόν.
Μουσική
Η σειρά χρησιμοποιεί τη μουσική της πρώτης σειράς, που το συνέθεσε ο Μόρτον Στίβενς. Όμως υπέστη μια μικρή παραλλαγή από τους κριτές, στην οποία η μουσική βασίζεται κυρίως στην κιθάρα. Μετά την αρνητική αντίδραση με τις τροποποιήσεις στο κομμάτι, έστειλαν στον Κούρτζμαν (έναν από τους συγγραφείς) να πει τη δικιά του γνώμη, όπου και πάλι ήταν αρνητική και έτσι έφερε μια ομάδα μουσικών, συμπεριλαμβανομένων και τριών οι οποίοι είχαν δουλέψει και στην αρχική σύνθεση του κομματιού, που έγινε το 1968, για να επαναλάβουν τη μουσική έτσι όπως ήταν στην αρχική σειρά, αλλά έπρεπε να το μειώσουν μέχρι να γίνουν 30 δευτερόλεπτα. Το πρωτότυπο κομμάτι το συνέθεσε ο Μπράιαν Τάιλερ και ο Κέιθ Πάουερ.
Soundtrack
Στο Χαβάη 5-0, το soundtrack έχει παρθεί από πρωτότυπα τραγούδια που χρησιμοποιήθηκαν και στην αρχική σειρά. Στη δεύτερη σεζόν της σειράς, οι παραγωγοί έβαλαν καινούργια, ακυκλοφόρητα τραγούδια από μεγάλους καλλιτέχνες της τότε εποχής. Στη σειρά μπήκαν πρωτότυπα τραγούδια στις 4 Οκτωβρίου του 2011.
Τίτλοι Κομματιών Μουσικής
Υποδοχή
Η σειρά έλαβε πολλές καλές κριτικές. Οι κριτικές που έλαβε για τη σεζόν 1 της σειράς της έδωσαν 65% συνολικής βαθμολογίας με βάσει 22 κριτικές. Το Rotten Tomatoes έδωσε στην πρώτη σεζόν 72% βαθμούς, βασισμένους σε 23 κριτικές. Η ομοφωνία της ιστοσελίδας της παλιάς σειράς είπε: "Μια γρήγορη, λεία επανεκκίνηση του παλιού αγαπημένου μας Χαβάη 5-Ο με ελκυστικό καστ και ευχάριστη προβολή".
Στις 29 Μαΐου του 2010 η Honolulu Advertiser εξέφρασε μια κριτική για την καινούργια έκδοση:"Ένα έξυπνο σενάριο, μια λεία παραγωγή του που σε κάνει να νοσταλγείς το Χαβάη 5-Ο που προβάλλεται στο CBS από το φετινό φθινόπωρο, το οποίο θα πρέπει να κάνει ένα νέο remix στο τραγούδι της σειράς για να μείνει στον αέρα. Επίσης έχει τονιστεί ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που το πρωτότυπο Χαβάη 5-0 σταμάτησε να προβάλλεται, με αποτέλεσμα να έχει αλλάξει, δικαιολογημένα, ένα μεγάλο ποσοστό, της δομής, της σειράς τόσο στο σενάριο όσο και στην ανάπτυξη της χρήσης της τεχνολογίας. Πολλοί κριτές εξέφρασαν την ελπίδα ότι οι παραγωγοί της σειράς θα δώσουν νέα ζωή στον τίτλο της με την επαναφορά της . Το Χαβάη 5-0 έχει επίσης ένα πολύ μεγάλο, σταθερό κοινό που τους αποκαλούν "ohana" (οικογένεια).
Η σειρά επίσης κατατάχτηκε στα ρεκόρ Γκίνες του 2012 για την Υψηλότερη Τηλεθέαση Πρωτοεμφανιζόμενης στις ΗΠΑ με 19.34 εκατομμύρια τηλεθεατές στις 23 Ιανουαρίου του 2011, στο επεισόδιο Kai eʻe.
Μεταδόσεις
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ, στο CBS, στις 20 Σεπτεμβρίου του 2010. Η Canada's Global TV και η NTV έκανε πρεμιέρα μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης το Χαβάη 5-0 μεταδίδεται σε πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων της Αυστραλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Γερμανίας, της Νορβηγίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, της Ισπανίας, της Μέσης Ανατολής, της Ολλανδίας, της Ρωσίας, της Πολωνίας, της Νότια Αφρικής και του Βελγίου.
Επαναπροβολή
Το κανάλι TNT αγόρασε τα δικαιώματα προβολής της σειράς. Τα επεισόδια άρχισαν να προβάλλονται τον Αύγουστο του 2013.
Επιπτώσεις
Το Χαβάη 5-0 είχε σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία του κράτους από τη στιγμή της προβολής του. Γνωστό και ως "Η Επίδραση του Χαβάη 5-0" από τα ΜΜΕ και πολλές επιχειρήσεις, οι οποίες είχαν μεγάλες αυξήσεις πωλήσεων από τα πρώτα επεισόδια της σειράς. Ο αριθμός των επισκεπτών στο USS Missouri Memorial Association αυξήθηκε κατά 25%, βοηθώντας την ιστοσελίδα να βραβευτεί με για το μεγαλύτερο ρεκόρ του 2010. Στο Waiola Shave Ice που διευθύνεται από τον Καμεκόνα, σημειώθηκαν αύξηση των εισοδημάτων κατά 20% στον πάγο και αύξηση κατά 30% στα μπλουζάκια. Η Εταιρία Kona Brewing σημείωσε αύξηση των πωλήσεων στις μπύρες τους κατά 60%, το οποίο ποτό είναι το αγαπημένο ποτό του Μαγκάρετ όπως αναφέρεται σε διάφορα επεισόδια. Επιπλέον, πολλοί οπαδοί της σειράς επισκέπτονται τη Χαβάη μόνο και μόνο για αυτήν τη σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Ίβο Γιοσίποβιτς
Ο Ίβο Γιοσίποβιτς (Ivo Josipović, 28 Αυγούστου 1957-) είναι Κροάτης πολιτικός, καθηγητής πανεπιστημίου και ειδήμων στο Δίκαιο, ο οποίος ανέλαβε πρόεδρος της χώρας στις 18 Φεβρουαρίου 2010 και παρέμεινε πρόεδρος ως το 2015.
Πολιτική σταδιοδρομία
Διετέλεσε μέλος του Κροατικού Κοινοβουλίου με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας. Στις 20 Ιουνίου 2009 δήλωσε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές και κέρδισε την εσωκομματική αναμέτρηση επικρατώντας του αντιπάλου του Λιούμπο Γιούρτσιτς (Ljubo Jurčić), στις 12 Ιουλίου.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2009 ο Γιοσίποβιτς κέρδισε τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών με ποσοστό 32,7%. Στο δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου 2010, αναμετρήθηκε με τον Μίλαν Μπάντιτς (που συγκέντρωσε ποσοστό 14,1% στον πρώτο γύρο) και εξελέγη πρόεδρος της χώρας με ποσοστό 60,26 έναντι 39,74% για τον αντίπαλό του. . Η επίσημη ορκωμοσία του έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2010.
Στις προεδρικές εκλογές του 2014 στον πρώτο γύρο στις 28 Δεκεμβρίου συγκέντρωσε ποσοστό 38,46% έναντι 37,22% για την αντίπαλό του, Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς, με την οποία αναμετρήθηκε σε δεύτερο γύρο, στις 11 Ιανουαρίου 2015. Ο Γιοσίποβιτς έχασε οριακά από την Κιτάροβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κροατίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συνθέτες Κατηγορία:Κροάτες συνθέτες Κατηγορία:Κροάτες νομικοί
Coda (άλμπουμ)
To Coda είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Swan Song". Το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι συλλογή ακυκλοφόρητων τραγουδιών που προέρχονται από όλη την καριέρα του συγκροτήματος. Η κυκλοφορία του πραγματοποιήθηκε δύο χρόνια μετά τον θάνατο του ντράμερ Τζον Μπόναμ και τη διάλυση των Led Zeppelin.
Το "Coda" ολοκλήρωσε το συμβόλαιο του συγκροτήματος με την δισκογραφική εταιρεία "Atlantic Records", ενώ το 1993 επανεκδόθηκε σε μορφή CD με τέσσερα επιπλέον τραγούδια.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν δημιουργία της εταιρείας "Hipgnosis".
Ανάλυση τραγουδιών
Το "We're Gonna Groove" ηχογραφήθηκε στην εμφάνιση του συγκροτήματος στο "Royal Albert Hall" του Λονδίνου το 1970. Το συγκεκριμένο κομμάτι χρησιμοποιούνταν για να ανοίγουν τις συναυλίες τους στα πρώτα τους χρόνια, ενώ η στούντιο εκτέλεση του προοριζόταν για το "Led Zeppelin II" χωρίς τελικά να συμπεριληφθεί στην κυκλοφορία.
left|thumb|140px|Το σύμβολο του Τζον Μπόναμ Η ηχογράφηση του "Poor Tom" προέρχεται από το 1970 και σκοπός της ήταν να συμπεριληφθεί στο "Led Zeppelin III". Το κομμάτι αυτό γράφτηκε από τον Τζίμι Πέιτζ και τον Ρόμπερτ Πλαντ στο Bron-y-aur της Ουαλίας και οι στίχοι του αναφέρονται στον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα του Τομ, ο οποίος σκοτώνει τη σύζυγο του αφού την έπιασε να τον απατάει. Επίσης, υπάρχει αναφορά στο μύθο του "Εβδομου υιού του έβδομου υιού" με τον στίχο "Seventh Son".
Η διασκευή στο "I Can't Quit You Baby" του Γουίλι Ντίξον κυκλοφόρησε με το πρώτο άλμπουμ των Led Zeppelin, ενώ στο "Coda" συμπεριλήφθηκε η εκτέλεση από το soundcheck πριν την εμφάνιση του συγκροτήματος στο "Royal Albert Hall" στις 9 Ιανουαρίου 1970.
Το "Walter's Walk" είναι ένα από τα τραγούδια στα οποία τα φωνητικά προστέθηκαν το 1982, ενώ το μουσικό κομμάτι προέρχεται από τις ηχογραφήσεις του δίσκου "Houses of the Holy", το 1972. Το τραγούδι είναι βασισμένο σε ένα ριφ κιθάρας που έπαιζε ο Πέιτζ στις ζωντανές εκτελέσεις του "Dazed and Confused".
Για το δίσκο "In Through the Out Door" προοριζόταν το "Ozone Baby", το οποίο ηχογραφήθηκε το 1978 στη Σουηδία. Το συγκεκριμένο κομμάτι κινείται στο κλασικό στυλ του συγκροτήματος με τα ορχηστρικά μέρη να μπαίνουν όλα μαζί και να ακολουθεί η φωνή του Ρόμπερτ Πλαντ.
Από τις ίδιες ηχογραφήσεις προέρχεται και το "Darlene", του οποίου μία διαφορετική εκδοχή υπάρχει στο "Led Zeppelin Boxed Set 2" του 1993. Το κομμάτι έφθασε στο # 4 των Billboard Top Tracks, μόνο από τις ραδιοφωνικές του μεταδόσεις.
Το "Bonzo's Montreux" είναι μία ενορχήστρωση του Τζον Μπόναμ, η οποία ηχογραφήθηκε στην πόλη Μοντρέ της Ελβετίας, όπου οι Led Zeppelin έπαιξαν ζωντανά το 1970. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε έξι χρόνια αργότερα.
Θέσεις τσαρτ
Coda (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 19 Νοεμβρίου 1982
Βραβεία
Coda (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μέλη των Led Zeppelin
Τα τραγούδια του Coda ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982
Εστία σεισμού
thumb|lang=el|upright=1.4|Η εστία (Hypocenter) και το επίκεντρο ενός σεισμού Η εστία (μερικές φορές χρησιμοποιείται και ο όρος υπόκεντρο) ενός σεισμού είναι η θέση στο εσωτερικό της Γης όπου παράγεται ο σεισμός. Ο όρος «υπόκεντρο» είναι ευρύτερος, χρησιμοποιούμενος και για το σημείο της επιφάνειας της Γης που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το σημείο μιας εκρήξεως στον αέρα πυρηνικής ή άλλης βόμβας.
Στην εστία ενός τεκτονικού σεισμού απελευθερώνεται αρχικώς η ενέργεια παραμορφώσεως (τασικό φορτίο) που είναι αποθηκευμένη στο πέτρωμα, με την έναρξη της κινήσεως των μερών του ρήγματος. Η εστία βρίσκεται ακριβώς κάτω από το επίκεντρο του σεισμού (που βρίσκεται στην επιφάνεια της Γης) και η μεταξύ τους απόσταση ονομάζεται εστιακό βάθος (ή και υποκεντρικό βάθος) του συγκεκριμένου σεισμού.
Το εστιακό βάθος μπορεί να υπολογισθεί από μετρήσεις των παραμέτρων των σεισμικών κυμάτων και των σχετικών με αυτά φαινομένων. Καθώς συμβαίνει με όλα τα κυματικά φαινόμενα στη φυσική, υπάρχει μια αβεβαιότητα σε τέτοιες μετρήσεις, που αυξάνεται ως συνάρτηση του μήκους κύματος, οπότε το εστιακό βάθος αυτών των κυμάτων μεγάλου μήκους είναι δύσκολο να προσδιορισθεί με ακρίβεια. Στους πολύ ισχυρούς σεισμούς ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας που απελευθερώνεται μεταφέρεται από σεισμικά κύματα με πολύ μεγάλα μήκη κύματος. Η ενέργεια σε αυτές τις περιπτώσεις απελευθερώνεται ούτως ή άλλως από έναν μεγαλύτερο όγκο πετρώματος, ώστε να γίνεται λόγος για εστιακό χώρο αντί για εστία.
Ο υπολογισμός των εστιών των προσεισμών, του κυρίως σεισμού και των μετασεισμών μιας σεισμικής ακολουθίας επιτρέπει την τριδιάστατη σχεδίαση του ρήγματος κατά μήκος του οποίου συμβαίνει η μετακίνηση. Το επεκτεινόμενο μέτωπο κύματος από τον σεισμό διαδίδεται με ταχύτητα μερικών χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Μετρούμενο σε διάφορα σημεία της επιφάνειας, δίνει έναν γεωμετρικό χονδρικό προσδιορισμό της εστίας του σεισμού. Το μέτωπο κύματος φθάνει σε κάθε σταθμό σε χρόνο που εξαρτάται από την απόσταση από την εστία. Χρειάζεται να ληφθεί υπόψη ένας αριθμός παραμέτρων, με σημαντικότερες τις διαμορφώσεις της ταχύτητας των κυμάτων από τα διάφορα υλικά μέσα από τα οποία διαδίδονται. Με τις κατάλληλες διορθώσεις μπορεί να γίνει η αρχική εκτίμηση της περιοχής της εστίας και μετά να γραφεί μία σειρά γραμμικών εξισώσεων, μία για κάθε σταθμό. Οι εξισώσεις αυτές εκφράζουν τις διαφορές ανάμεσα στους παρατηρηθέντες χρόνους αφίξεων του μετώπου κύματος και στους χρόνους που υπολογίζονται από την αρχική εκτίμηση της αποστάσεως της εστίας. Αυτές οι εξισώσεις επιλύονται με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων, που ελαχιστοποιεί τα αθροίσματα των τετραγώνων των διαφορών, οπότε υπολογίζεται μία νέα εκτιμώμενη εστία. Με επανάληψη αυτής της διαδικασίας, η θέση της εστίας του σεισμού προσδιορίζεται μέσα στα περιθώρια σφάλματος για τους υπολογισμούς της ταχύτητας των σεισμικών κυμάτων.
Παραπομπές
Εστια
Φαϋαλίτης
{{Κουτί πληροφοριών ορυκτού }}
Ο φαϋαλίτης (αγγλ. fayalite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό της ομάδας του ολιβίνη, του οποίου αποτελεί το τελευταίο (ακραίο) συστατικό παράμιξης. Το όνομα του προέρχεται από τη νήσο Φαϋάλ (Fayal) των Αζορών, όπου πρωτοβρέθηκε. Το χρώμα του εξαρτάται από την περιεκτικότητα σε σίδηρο: Όσο περισσότερο περιέχει, τόσο πιο σκούρος γίνεται. Οι καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι είναι σπάνιοι, αλλά εμφανίζουν το φαινόμενο της διπλοθλαστικότητας.
Ανευρίσκεται σε βασικά και υπερβασικά εκρηξιγενή πετρώματα, τα οποία είναι πλούσια σε μαγνήσιο και σίδηρο (σιδηρομαγνησιούχα) και δεν περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου (SiO2). Συνδέεται με χρωμίτη, ορυκτά της ομάδας του σπινελίου, βασικά πλαγιόκλαστα, σερπεντίνη, διοψίδιο, κεροστίλβη και πυροξένους.
Η διάδοσή του είναι παγκόσμια, λόγω της σύνδεσής του με εκρηξιγενή υπερβασικά πετρώματα. Καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι ανευρίσκονται στο Οάχου της Χαβάης, στις νήσους Λίπαρι, στον Βεζούβιο και στη Σικελία της Ιταλίας. Επίσης στο Κολοράντο και την Αριζόνα των ΗΠΑ, στη Νορβηγία, τη Γροιλανδία και στην περιοχή Red Rock Ridge της Ανταρκτικής.
Ο φαϋαλίτης είναι, επίσης, συστατικό παράμιξης στην ομάδα του τεφροΐτη (Mn2SiO4).
Βιβλιογραφία
Φαυαλιτης Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κυπαρίσσι
Γυμνόσπερμο, κωνοφόρο, αειθαλές φυτό, το κυπαρίσσι ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισσοειδών με 18 είδη που βρίσκονται στις περιοχές της Βορείου Αμερικής, στις χώρες της Μεσογείου και στη Δυτική Ασία.
Τα περισσότερα είδη είναι δέντρα που φτάνουν σε ύψος τα 30 μέτρα και έχουν σχήμα οβελίσκου. Λίγα είναι τα θαμνώδη είδη που είναι αυτοφυή άγριων βραχωδών περιοχών με απλωμένα κλαδιά που δεν ξεπερνούν σε ύψος τα 7 μέτρα.
Ο φλοιός του δέντρου χωρίζεται σε λωρίδες που αποχωρίζονται και πέφτουν. Τα φύλλα του είναι απλωτά βελονοειδή και σε μεγαλύτερη ηλικία αποκτούν λέπια. Οι κώνοι του κυπαρισσιού έχουν σχήμα σφαιρικό και φέρουν ζεύγη ξυλωδών λεπιών που βγαίνουν από τον άξονα του κάθε κώνου. Τα λέπια αυτά όταν γονιμοποιηθούν φέρουν αρκετούς σπόρους που ωριμάζουν κάθε δεύτερο χρόνο. Ο κώνος ανοίγει 2 χρόνια αργότερα.
Είδη
Τα πιο γνωστά είδη κυπαρισσιού είναι :
Κρουζέ-Μιζέτ
Το Κρουζέ-Μιζέτ (γαλλικά: Crouzet-Migette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Πόλεις του Καμπάνιας
thumb|right|250px|Το Διαμέρισμα Αουατσαπάν στο Ελ Σαλβαδόρ
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Διαμερίσματος Καμπάνιας, Ελ Σαλβαδόρ:
Δείτε επίσης
Πολεις
Λέαινα (εταίρα)
Η Λέαινα ήταν εταίρα των Αθηνών.
Ο θάνατος της Λέαινας
Η Λέαινα ήταν ερωμένη του Αρμόδιου, που μαζί με τον Αριστογείτονα σκότωσαν τον τύραννο Ίππαρχο.
Κατ' άλλες πηγές, ήταν ερωμένη του Αριστογείτονα.
Ο Ιππίας διέταξε να βασανίσουν τη Λέαινα για να μιλήσει, αλλά αυτή δεν μιλούσε και προκειμένου να μην λυγίσει, έκοψε η ίδια τη γλώσσα της. Πέθανε μετά από φοβερά βασανιστήρια.
Συνθήκη των Σεβρών (Ελλάς - Τουρκία)
thumb|300px|Χάρτης της Ελλάδας μετά τη Συνθήκη των Σεβρών
Από ελληνικής πλευράς, πληρεξούσιοι του Βασιλιά Αλέξανδρου και υπογράφοντες τη Συνθήκη ήταν ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και ο έκτακτος απεσταλμένος και πληρεξούσιος Άθως Ρωμάνος, ενώ από την τουρκική πλευρά υπέγραψαν ο στρατηγός Mehmed Hâdî Pasha, ο γερουσιαστής Riza Tevfik Bölükbaşı και ο Rechad Haliss Bey. Η επικύρωση της Συνθήκης δεν έγινε σε κανένα Κοινοβούλιο (ούτε καν στο Ελληνικό), αφού ο Μουσταφά Κεμάλ κατάφερε, με τις νίκες του στρατού του, την ακύρωση της Συνθήκης στην πράξη. Μετά τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, την ήττα του κόμματος των Φιλελευθέρων, αλλά και την προσωπική συντριβή του Ελευθέριου Βενιζέλου, οι Σύμμαχοι δεν ήταν πλέον διατεθειμένοι να συνεργαστούν με τη διάδοχη κυβέρνηση και τον επανακάμψαντα Βασιλιά Κωνσταντίνο. Η Ελλάδα προχώρησε μόνη της τη Μικρασιατική εκστρατεία μέχρι το τέλος της.
Λέαινα (εταίρα)
Ο θάνατος της Λέαινας
Οι Αθηναίοι, προς τιμήν της έστησαν στα προπύλαια της Ακρόπολης το χάλκινο άγαλμα Άγλωττος Λέαινα.
Συνθήκη των Σεβρών (Ελλάς - Τουρκία)
Τελικά, τα σύνορα των δυο κρατών διευθετήθηκαν οριστικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Λέαινα (εταίρα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Συνθήκη των Σεβρών (Ελλάς - Τουρκία)
Κύρια Συνθήκη
«Η πόλις της Σμύρνης και τα εν άρθρω 66 περιγραφόμενα εδάφη παραμένουσιν υπό την οθωμανικήν κυριαρχία. Ούχ ήττον η Τουρκία μεταβιβάζει εις την Ελληνικήν κυβέρνησιν την ενάσκησιν των κυριαρχικών αυτής δικαιωμάτων επί της πόλεως της Σμύρνης και των ειρημένων εδαφών. Εις ένδειξιν της κυριαρχίας ταύτης, η οθωμανική σημαία θα είναι διαρκώς υψωμένη επί εξωτερικού τινος φρουρίου της πόλεως, υποδειχθησομένου υπό των Προεχουσών Συμμάχων Δυνάμεων.»
Η ελληνική κυβέρνηση θα είναι υπεύθυνη για τη διοίκηση της πόλης, την οποία θα στελεχώνει με δικούς της δημοσίους υπαλλήλους, θα διατηρεί για την τήρηση της τάξης και της ασφάλειας τις αναγκαίες στρατιωτικές δυνάμεις ενώ θα ιδρυθεί τοπικό Κοινοβούλιο στο οποίο θα εκπροσωπούνται όλες οι εθνικότητες της πόλης, οι αντιπρόσωποι του οποίου θα αναδειχτούν ύστερα από εκλογές τις οποίες θα οργανώσει η ελληνική κυβέρνηση.
Η Ελλάδα μπορεί να διατηρεί τελωνειακή γραμμή στα όρια της περιοχής της Σμύρνης.
Μετά πέντε (5) έτη το τοπικό Κοινοβούλιο, με ψήφισμα από την πλειοψηφία των μελών, μπορεί να αιτηθεί στην Κοινωνία των Εθνών όπως η Σμύρνη με τα περίχωρά της ενσωματωθούν στο ελληνικό Βασίλειο.
Παραρτήματα
Την ίδια ημέρα (28 Ιουλίου/10 Αυγούστου), εκτός από την κύρια συνθήκη, υπεγράφησαν και τρεις άλλες, καθαρά ελληνικού ενδιαφέροντος:
thumb|220px|Ο Ε. Βενιζέλος υπογράφει τη Συνθήκη των Σεβρών
Η πορεία προς τη Συνθήκη των Σεβρών
Η συνθήκη ανακωχής του Μούδρου - η πράξη που τερμάτιζε τις εχθροπραξίες μεταξύ Αντάντ και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας - υπογράφηκε πάνω στο βρετανικό πολεμικό πλοίο "Agamenmon", στον όρμο του Μούδρου της Λήμνου στις 18/31 Οκτωβρίου 1918. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έληξε ουσιαστικά με την υπογραφή ανακωχών, ενώ η διαδικασία σύναψης των τελικών Συνθηκών Ειρήνης - που θα τερμάτιζαν και την κατάσταση πολέμου στην οποία εξακολουθούσαν να βρίσκονται τα κράτη μεταξύ τους - έγινε στη Σύνοδος Ειρήνης του Παρισιού. Η Σύνοδος, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1919 και τελείωσε τον Αύγουστο του 1920, (το τέλος της Συνδιάσκεψης όσον αφορά στη φυσική συμμετοχή των ηγετών στις διαβουλεύσεις ήταν τον Ιούνιο του 1919) έγινε ο στίβος των διπλωματικών αγώνων των υπό διαπραγμάτευση συνθηκών ειρήνης και της προσπάθειας προσπορισμού κερδών από τα κράτη νικητές έναντι των ηττημένων χωρών.
Σύνοδος Ειρήνης Παρισιού (1919 - 1920)
Από τη Σύνοδο αυτή τελικά προέκυψαν, εκτός από την Κοινωνία των Εθνών οι Συνθήκης Ειρήνης, των Βερσαλιών, με τη διαλυμένη πλέον Γερμανική Αυτοκρατορία, του Σαιν Ζερμαίν, με την αυστριακή πλευρά της επίσης διαλυμένης Αυστροουγγαρίας, του Τριανόν, με την ουγγρική πλευρά της επίσης διαλυμένης Αυστρουγγρικής Αυτοκρατορίας, του Νεϊγύ με το Βασίλειο της Βουλγαρίας και τέλος των Σεβρών με την υπό διάλυση Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Στις 17/30 Δεκεμβρίου του 1918 η ελληνική κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο υπέβαλε με επίσημο υπόμνημα στο «Ανώτατο συμμαχικό συμβούλιο της Συνόδου» (γνωστό και ως «Συμβούλιο των Δέκα»), τις αξιώσεις της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης θεμελιώνονταν σε δυο βασικές αρχές: στην ύπαρξη ελληνικών πληθυσμών στη Μικρά Ασία («Η Ελλάς δεν πηγαίνει εκεί που της λείπει εθνολογική βάσις», δήλωνε ο Βενιζέλος) και στην αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί στα 14 σημεία του Αμερικανού Προέδρου Γουίλσον. Σε αυτές τις βάσεις, ο Βενιζέλος αξίωνε τη Βόρεια Ήπειρο, ολόκληρη τη Θράκη (Δυτική από τη Βουλγαρία και Ανατολική από την Οθωμανική Αυτοκρατορία) έως την Κωνσταντινούπολη, το σύνολο των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας (από την Πάνορμο στη Θάλασσα του Μαρμαρά έως νότια της Μάκρης), τα Δωδεκάνησα, καθώς και την επικύρωση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου συμπεριλαμβανομένων της Ίμβρου και της Τενέδου.
Στην πρώτη προσωπική του παρουσίαση των ελληνικών θέσεων στο «Συμβούλιο των Δέκα» στις 21 Ιανουαρίου/3 Φεβρουαρίου 1919 εκθέτει και αιτιολογεί τις αξιώσεις του αναλυτικά.
Μετά τη διήμερη συζήτηση του Βενιζέλου με το Συμβούλιο, το τελευταίο αποφάσισε τη δημιουργία μιας εξειδικευμένης επιτροπής για τη μελέτη των ελληνικών ζητημάτων - «...τα ζητήματα, τα οποία ανακινήθηκαν από τις δηλώσεις του κ. Βενιζέλου, ως προς το θέμα των εδαφικών ενδιαφερόντων της Ελλάδας […] θα αποσταλούν για μια πρώτη εξέταση σε μια Επιτροπή ειδικών, αποτελούμενη από δύο αντιπροσώπους για κάθε μια από τις Μεγάλες Δυνάμεις: Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Βρετανική Αυτοκρατορία, Γαλλία και Ιταλία. […] Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να συμβουλευτεί τους εκπροσώπους των ενδιαφερομένων λαών, ...». Η επιτροπή αυτή, αφού μίλησε με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και επισκέφτηκε επί τόπου τα επίμαχα εδάφη, ολοκλήρωσε την έκθεσή της (21 Μαρτίου) και παρουσίασε τα πορίσματά της στο «Συμβούλιο» (30 Μαρτίου 1919). Ωστόσο, δεν πάρθηκε καμμία οριστική απόφαση.
Η τελευταία απόφαση της Συνόδου της Ειρήνης του Παρισιού σχετικά με τις ελληνικές αξιώσεις ήταν η (αμφισβητούμενη) εντολή και άδεια του Συμβουλίου των 4 (που είχε αντικαταστήσει το Συμβούλιο των 10) να καταλάβει στρατιωτικά την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης. Στις 2/16 Μαΐου του 1919 τα πρώτα ελληνικά στρατιωτικά τμήματα αποβιβάζονταν στην προκυμαία της Σμύρνης γινόμενα δεκτά με ενθουσιασμό από τους Έλληνες της περιοχής.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος όμως, σε δηλώσεις του που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Μακεδονία στις 19 Νοεμβρίου 1919 συνόψισε τα αποτελέσματα της Συνόδου ως εξής :
Σύμφωνο Βενιζέλου - Τιτόνι
Στις 28 Ιουλίου του 1919 (5 ημέρες μετά το επίσημο τέλος της Συνόδου Ειρήνης) ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Τομάζο Τιττόνι, συμφώνησαν «ότι τα ∆ωδεκάνησα, εκτός από τη Ρόδο, θα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, η δε Ιταλία θα στήριζε στο ζήτημα της Βορείου Ηπείρου τις ελληνικές διεκδικήσεις, ελαφρά τροποποιημένες, καθώς και τις διεκδικήσεις της στη Θράκη και στη Μικρά Ασία, εκτός από την περιοχή του Αϊδινίου. Η Ελλάδα, ως αντάλλαγμα, θα παραιτούνταν από τις διεκδικήσεις της στο σαντζάκι του Αϊδινίου και θα υποστήριζε την ιταλική εντολή στην Αλβανία και την ιταλική κυριαρχία στο λιμάνι της Αυλώνας.(...)
Συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο
Η Συνδιάσκεψη στο Σαν Ρέμο της Ιταλίας που έλαβε χώρα από τις 19 έως τις 26 Απριλίου (ν.ημ) του 1920 ήταν η τελευταία διεθνής διάσκεψη για το μοίρασμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πριν από την τελική υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών.
Στη συνδιάσκεψη αυτή, αποφασίστηκε η παραχώρηση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα, και η αντικατάσταση των συμμαχικών στρατευμάτων από τα Ελληνικά, σε ολόκληρη τη Θράκη, Δυτική και Ανατολική. Η προέλαση των ελληνικών στρατευμάτων ξεκίνησε από τη Ξάνθη που τελούσε ήδη υπό στρατιωτικό έλεγχο.
Τα δεδομένα αλλάζουν
Όσο πλησίαζε η στιγμή για την υπογραφή της Συνθήκης, οι γεωπολιτικές επιδιώξεις των Συμμάχων δυνάμεων άλλαζαν ως προς τις αρχικές τους θέσεις.
Τον Δεκέμβριο του 1919 κατά την αγγλο-γαλλική διάσκεψη στο Λονδίνο προκειμένου να συζητηθούν λεπτομερειακά οι όροι της Συνθήκης των Σεβρών, ο Γάλλος Πρωθυπουργός Ζωρζ Κλεμανσώ αμφισβήτησε το σύστημα των Εντολών στη Μικρά Ασία, δηλαδή την Εντολή απόβασης των ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη.
Αλλά και η ιταλική πολιτική μετά την πτώση της κυβέρνησης Ορλάντο (Vittorio Emanuele Orlando) και την ανάληψη της Πρωθυπουργίας από τον Φραντσέσκο Νίττι (Francesco Saverio Nitti) στις αρχές Ιουλίου του 1920 μεταστράφηκε άρδην.
Στις 18 Ιουλίου, -δέκα μέρες πριν την υπογραφή της Συνθήκης - ο νέος υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Σφόρτσα δήλωσε στον Βενιζέλο ότι η μεταβολή των συνθηκών έκανε αναγκαία την τροποποίηση της συμφωνίας Βενιζέλου-Τιττόνι και του ανακοίνωσε πως η Ιταλία δεν θα την τηρούσε. Στο τέλος, η επιμονή και ταυτόχρονα η απειλή της Αγγλίας, ότι δεν θα υπέγραφε τη Συμφωνία για τις ζώνες επιρροής των Τριών Δυνάμεων, αν δεν λυνόταν η ελληνοϊταλική διαφορά, οδήγησε σε νέο συμβιβασμό της Ελλάδας με την Ιταλία για το ζήτημα των Δωδεκανήσων, το οποίο πήρε τη μορφή ξεχωριστής συνθήκης και υπογράφηκε ταυτόχρονα με τη Συνθήκη των Σεβρών.
Η Αγγλία ήταν η μόνη Δύναμη που συνέχιζε να υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις. Σύμφωνα με τη γνωστή λογοτέχνη και αυτόπτη μάρτυρα της Μικρασιατικής καταστροφής, Διδώ Σωτηρίου «...Ο Λόυντ Τζωρτζ συνέχισε να υποστηρίζει σθεναρά τη συνέχιση της ελληνικής παρουσίας στη Μικρά Ασία, πολιτική που εδράζοταν και σε έναν σημαντικό στρατηγικό λόγο. Ήταν σημαντικό για τη Βρετανία να ασκείται μια συνεχής πίεση πάνω στην Τουρκία στην περιοχή της Ανατολίας προκειμένου να ενδίδει στις Βρετανικές αξιώσεις για τη Μέση Ανατολή...»''
Ο Βενιζέλος ανήσυχος με τις πληροφορίες που έπαιρνε αποφάσισε εκ νέου ταξίδι σε Παρίσι και Λονδίνο. Στις συνομιλίες που είχε στο Λονδίνο, στις 6 Μαρτίου του 1920, αντιμετώπισε αρνητικό κλίμα ως προς την Ελλάδα. Στις συζητήσεις του με τον Γουίνστον Τσώρτσιλ, υπουργό Στρατιωτικών τότε, και τον Αρχηγό του Αγγλικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγό Χένρι Γουίλσον, έγινε σαφές ότι η Βρετανία δεν μπορούσε να βοηθήσει στρατιωτικά την Ελλάδα στις επιχειρήσεις της στη Μικρά Ασία, και μάλιστα προέβλεπαν την αποτυχία της ελληνικής εκστρατείας στην περιοχή. Ο στρατηγός Γουίλσον έγραψε σχετικά: ''«Ο Winston και εγώ επεράσαμε μιαν ώραν με τον Βενιζέλον σήμερα το Απόγευμα. Του καταστήσαμε σαφές ότι ούτε εις άνδρας, ούτε εις χρήμα, ούτε εις την Θράκην, ούτε εις την Σμύρνην θα εβοηθούσαμε τους Έλληνας, διότι είχομεν αναλάβει περισσοτέρας υποχρεώσεις από όσας ο μικρός στρατός μας ηδύνατο να επιτελέση. Του είπα ότι θα καταστρέψη την χώραν του, ότι θα ευρίσκεται εις πόλεμον επί έτη με την Τουρκίαν και την Βουλγαρίαν και ότι η αποστράγγισης εις άνδρας και χρήμα θα ήτο υπέρ το δέον μεγάλη διά την Ελλάδα. Είπε ότι δεν συμφωνεί ουδέ εις μιαν λέξιν από όσα είπα»''
Αυτές οι επιφυλάξεις επαναδιατυπώθηκαν και στη Συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο (η οποία ολοκλήρωνε τις εργασίες της Συνόδου του Παρισιού σχετικά με τη συνθήκη ειρήνης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και στην οποία η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί). «Παρά ταύτα, ο Βενιζέλος έδειχνε να είναι πεπεισμένος ότι η επιβολή των όρων της ειρήνευσης ήταν δυνατή, με την προϋπόθεση της άρρηκτης συνεργασίας με τη Βρετανία, στην ισχύ της οποίας φαινόταν να έχει απεριόριστη εμπιστοσύνη, ενώ στην πραγματικότητα αυτή ήταν αρκετά περιορισμένη.»
Στη διάσκεψη της Βουλώνης, οι Σύμμαχοι ετοίμασαν στις 20 Ιουνίου του 1920 το τελικό κείμενο της Συνθήκης. Εκεί, ο Βενιζέλος αναλαμβάνει να πείσει τους Συμμάχους, να του επιτρέψουν την εξουδετέρωση του στρατού του Κεμάλ. ''«Είπα εις τους δύο μεγάλους μας Συμμάχους: « Έχετε προ υμών ένα Τούρκον αρχηγόν, τον Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος σας εκύρηξε τον πόλεμον, φαίνεται δε ελάχιστα διατεθειμένος να συζητήση μεθ’ υμών περί της ειρήνης. Αφήσατέ με να χρησιμοποιήσω τας χιλιάδας ανδρών, τους οποίους κρατώ αδρανούντας εν Σμύρνη. Αναλαμβάνω εγώ να καταστήσω τον Μουσταφά Κεμάλ ολιγώτερον φιλοπόλεμον.» .'' Ο Βενιζέλος θα πάρει την έγκριση.
Η υπογραφή της Συνθήκης
Οι τελικές αποφάσεις για τους όρους της Συνθήκης όσον αφορά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πάρθηκαν στη διάσκεψη του Σπα στις 24 Ιουνίου 1920. Οι Τούρκοι αντιπρόσωποι αρνήθηκαν να υπογράψουν τους όρους αυτούς. Οι Σύμμαχοι τους έδωσαν προθεσμία 10 ημερών, δηλαδή μέχρι την παραμονή της τελετής της επίσημης υπογραφής της Συνθήκης αλλιώς, αν η Συνθήκη δεν υπογραφή υπό τους εκτεθέντας όρους, αι Σύμμαχοι Δυνάμεις θα λάβωσι τα μέτρα εκείνα, άτινα θέλουσι φανή εις αυτούς αρμόζοντα αναλόγως των περιστάσεων
Την Τρίτη 28 Ιουλίου 1920 τα πάντα ήταν έτοιμα στο Μέγαρο της Δημαρχείας των Σεβρών και όλοι περίμεναν την άφιξη των Τούρκων διπλωματών. Λίγες ώρες προτού υπογραφεί η Συνθήκη οι Τούρκοι αντιπρόσωποι ανήγγειλαν ότι μόλις έμαθαν ότι ο Μεγάλος Βεζύρης της Τουρκίας δολοφονήθηκε και ως εκ τούτου, με το κράτος ακέφαλο, δεν μπορούσαν να αναλάβουν αυτοί την ευθύνη της υπογραφής. Ωστόσο, οι Σύμμαχες Δυνάμεις τους ξεκαθάρισαν ότι δεν θα δεχτούν καμία πρόφαση και καμία αναβολή. Η τουρκική αντιπροσωπεία κατέφτασε τελικά στο Δημαρχείο και υπέγραψε πρώτη.
Σύμφωνα με την εφημερίδα "Εμπρός" ο Βενιζέλος υπέγραψε τις συνθήκες με τις τρεις διαφορετικές πένες: η πρώτη της κύριας συνθήκης ήταν επίχρυση δώρο της «Ελληνικής Λέσχης Κωνσταντινουπόλεως», η δεύτερη δώρο του κρητικού συλλόγου Πειραιώς, «Ομόνοια», η τρίτη δώρο των μαθητριών του «Ζαππείου Κωνσταντινουπόλεως» και η τέταρτη (της ελληνοιταλικής συνθήκης) δώρο του Γεωργίου Ζερβού.
Αμέσως μετά τις υπογραφές ο Άθως Ρωμανός τηλεγράφησε στην Αθήνα:
Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων αντανακλούν το κλίμα ευφορίας που κατέκτησε την Ελλάδα μετά την υπογραφή της συνθήκης:
ΖΗΤΩ Η ΑΛΗΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΣ ΕΛΛΑΣ!
ΤΡΟΜΕΡΑΙ ΣΥΜΦΟΡΑΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ  (Μακεδονία, πρωτοσέλιδο 30ης Ιουλίου)
Η ΕΙΡΗΝΗ ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΠΡΟΧΘΕΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗΝ 6 Μ.Μ.
'' Ο κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΑΓΓΕΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΩΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ - ΟΛΑΙ ΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ''
Η ΕΛΛΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΑΠ΄ ΑΚΡΟΥ ΕΙΣ ΑΚΡΟΝ  (Εμπρός)
ΖΗΤΩ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΣ
ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣΗ
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΑΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΨΑΛΛΟΥΝ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ  (Ακρόπολις)
Μετά τη Συνθήκη
Οι εκλογές του 1920, θα δείξουν στον Βενιζέλο ότι ο λαός - πιο ρεαλιστής από τον ίδιο - δεν ήθελε το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει για να δημιουργηθεί η «Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών». Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται...σήμερα πια την παράτησε τη Μεγάλη Ιδέα...». Ο Βενιζέλος θα αποχωρήσει και από την πολιτική και από τη χώρα, μετά τη συντριβή του κόμματός του αλλά και του ίδιου προσωπικά στις εκλογές (δεν εκλέχτηκε καν βουλευτής), και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος θα επανέλθει στον Θρόνο. Η αλλαγή της πολιτικής των Συμμάχων μας λόγω της επιστροφής του Βασιλιά αλλά κυρίως η ανάδειξη και ενίσχυση του τουρκικού εθνικισμού και η ενδυνάμωση του στρατού του Κεμάλ, οδήγησαν στην αποτυχία της Μικρασιατικής εκστρατείας και στην οριστική εγκατάλειψη της Μεγάλης Ιδέας.
Η νέα διευθέτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων θα γινόταν στη Συνθήκη της Λωζάνης - και αυτή τη φορά η Ελλάδα θα ήταν από την πλευρά των χαμένων.
Σημειώσεις
Οι Προέχουσες Δυνάμεις ήταν: Βρετανική Αυτοκρατορία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία. Σύμμαχες Δυνάμεις:Αρμενία, Βέλγιο, Ελλάδα, Χετζάζ, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σερβο - Κροατικο - Σλοβενικό κράτος και Τσεχοσλοβακία.
Η συνθήκη όριζε τα εξής: η Οθωμανική Αυτοκρατορία παρέδιδε την κυριαρχία της Μεσοποταμίας (Ιράκ), της Παλαιστίνης και της Υπεριορδανίας στην Βρετανία μέσω της Βρετανικής «Εντολής», τη Συρία και τον Λίβανο στη Γαλλία, μέσω της Γαλλικής «Εντολής», και δεχόταν την υπαγωγή της Ανατολίας στη σφαίρα επιρροής της Ιταλίας. Η Χετζάζ (μέρος της σημερινής Σαουδικής Αραβίας), το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα γίνονταν ανεξάρτητα κράτη.
Το Βασίλειο της Βουλγαρίας παραδόθηκε πρώτο στις 29 Σεπτεμβρίου του 1918 με την Ανακωχή της Θεσσαλονίκης.<Ακολούθησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, στις 31 Οκτωβρίου με την Ανακωχή του Μούδρου, η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία στις 3 Νοεμβρίου με την Ανακωχή της Βίλλα Τζούστι και τέλος και η ίδια η Γερμανική Αυτοκρατορία υπέγραψε στις 11 Νοεμβρίου του ίδιου έτους την ανακωχή της Κομπιέν.
Εκτός από την κύρια συνθήκη, την ίδια ημέρα υπογράφηκε και η «Ελληνοβουλγαρική Σύμβαση Περί Αμοιβαίας και Εθελούσιας Μετανάστευσης», σύμφωνα με την οποία πραγματοποιήθηκε η ανταλλαγή των πληθυσμών των δύο χωρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεβρών Σεβρων 1920 Σ Κατηγορία:Μεσοπόλεμος Σ Κατηγορία:1920
Ευσέβιος Βερκελλών
Ο Ευσέβιος Βερκελλών (Eusebio di Vercelli, Σαρδηνία, 2 Μαρτίου 283 - 1 Αυγούστου 371) ήταν Ιταλός επίσκοπος και Άγιος. Με την συνεργασία του Αγίου Αθανασίου επιβεβαίωσε την θεότητα του Ιησού, Θα δράσει ιεραποστολικά στην περιοχή του Πεδεμοντίου και κατά την δεκαετία του 350 θα υποστηρίξει σθεναρά τον αγώνα κατά των Αρειανιστών.
Εκλογή
Με τον μαρτυρικό θάνατο του πατέρα του μεταφέρθηκε από την μητέρα του στην Ρώμη και πήρε τον τίτλο του Λέκτορα. Ο Ευσέβιος έγινε ο πρώτος επίσκοπος στην Βερτσέλλι στις αρχές της δεκαετίας του 340, μεταξύ 344 - 345. Ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων σε μια επιστολή του στο Βερτσέλλι περίπου δύο δεκαετίες μετά τον θάνατο του Ευσέβιου αναγνώρισε την εκλογή του για την μεγάλη του ευσέβεια απέναντι στους υπόλοιπους διεκδικητές. Εμπνεόμενος από το έργο του Αγίου Αθανασίου "Η ζωή του Αγίου Αντωνίου" ίδρυσε στο Βερτσέλλι ένα τάγμα που είχε την μορφή μοναστηριακής κοινότητας. Το κοινόβιο ενέπνευσε πολλές άλλες θρησκευτικές προσωπικότητες στην συνέχεια όπως ο Γαυδέντιος της Νοβάρα και ο Μάξιμος Τουρίνου. Ο Ευσέβιος ήταν ο πρώτος επίσκοπος που έζησε μαζί με τον κλήρο του, δίδαξε την πίστη και τον ζήλο. Οι "Ιεροί Κανόνες του Αγίου Αυγουστίνου" τιμούσαν τον Ευσέβιο σαν ιδρυτή τους μαζί με τον ίδιο τον Άγιο Αυγουστίνο.
Εξορία
Πολλές επιστολές έχουν γραφτεί από τον Ευσέβιο οι οποίες έχουν αφορίσει την Σύνοδο αυτή και έχουν διασωθεί, τις δυο τις έγραψε όταν ήταν εξόριστος. Στην Θηβαΐς ο Ευσέβιος σύρθηκε στους δρόμους και εκβιάστηκε με πολλούς τρόπους να δεχτεί τον Αρειανισμό αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ την πίστη του στην Καθολική Εκκλησία. Όταν ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Ιουλιανός διέταξε να επιστρέψουν οι εξόριστοι επίσκοποι στις έδρες τους. Ο Ευσέβιος πέρασε από την Αλεξάνδρεια για να παραστεί στην "Σύνοδο του Αγίου Αθανασίου" (362) με σκοπό την αντιμετώπιση των μετανικαιϊκών θεολογικών προβλημάτων, όπως της ταυτότητας ή μη "ουσίας και υποστάσεως", της "κτιστότητας ή μη του Αγίου Πνεύματος". .
Η διαμάχη της Αντιόχειας
thumb|250px|right|Ο Ευσέβιος Βερκελλών όπως παριστάνεται στο [[Χρονικό της Νυρεμβέργης.]] Η Σύνοδος επιβεβαίωσε την πίστη για την θεότητα του Αγίου Πνεύματος και την Ορθόδοξη πίστη για την Ενσάρκωση. Η Σύνοδος αποφάσισε επίσης να φερθεί με επιείκεια στους Αρειανιστές επισκόπους ενώ λίγοι ήταν αυτοί που τους επιβλήθηκαν ποινές. Την εποχή που βρισκόταν στον δρόμο για την επιστροφή στην Αντιόχεια ο Ευσέβιος έμαθε τις αποφάσεις της Συνόδου και πήρε εντολή να συμφιλιωθεί με τους Αρειανιστές. Στην Αντιόχεια υπήρχε Σχίσμα, από την μία πλευρά ο Ευστάθιος Αντιοχείας που είχε εκθρονιστεί και εξοριστεί από τους Αρειανιστές (331) από την άλλη ο Αρειανιστής Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας. Ο Μελέτιος εξελέγη επίσκοπος (361) αλλά οι οπαδοί του Ευστάθιου δεν τον αναγνώρισαν αν και δέχτηκε την Ορθόδοξη πίστη μετά την εκλογή του. Η Σύνοδος της Αλεξάνδρειας αποφάσισε να συμφιλιωθούν ο Μελέτιος με τον Ευστάθιο αλλά ο Λούσιφερ του Κάλιαρι που ήταν εξόριστος εκεί χειροτόνησε ως δεύτερο επίσκοπο της Αντιόχειας τον Παυλίνο Β΄ σε βάρος του Μελετίου (362).
Επιστροφή
Όταν είδε ότι ήταν αδύνατο να συμφιλιώσει τους επισκόπους αποφάσισε να επιστρέψει στο Βερτσέλλι, στον δρόμο του επισκέφτηκε πολλές εκκλησίες προσπαθώντας να πείσει τους πιστούς να απαρνηθούν τον Αρειανισμό και να δεχτούν την Ορθόδοξη πίστη. Έφτασε στο Βερτσέλλι (363) και έγινε αρχηγός της ομάδας των Ορθόδοξων πιστών μαζί με τον Ιλάριο του Πικταυίου, κύριος αντίπαλος τους ήταν ο Αρειανιστής Αυξέντιος Μεδιολάνων. Σημαντική, τέλος είναι η συμβολή του στην εισαγωγή του μοναχισμού στην Δύση: συγκεκριμένα θα συγκεντρώσει δίπλα του πολλούς κληρικούς ζώντας μαζί τους κοινοβιακά-μοναστικά.
Αγιοποίηση
thumb|250px|right|Τμήμα του "Codex Vercelensis" που έγραψε ο Ευσέβιος Βερκελλών (370). Πολλές φορές θεωρείται Μάρτυρας αλλά οι αναφορές αυτές είναι ψευδείς, οι φήμες αυτές έχουν σχέση με τις τιτάνιες προσπάθειες του να διαδώσει την Καθολική πίστη με προσωπικό κόστος. Η Καθολική εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, η πρώτη επέτειος εορτής του ήταν η 16η Δεκεμβρίου και σχετίζεται με την ημερομηνία της εκλογής του σαν επισκόπου. Η τελική σημερινή ημερομηνία της εορτής του είναι η 2α Αυγούστου και σχετίζεται με την ημερομηνία του θανάτου του.
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ δήλωσε σε γενική ακρόαση (2007) :
"Ο Ευσέβιος παρότρυνε τους πιστούς να μην χρησιμοποιούν τις πόλεις και τον κόσμο σαν κατοικία τους αλλά την μόνιμη μελλοντική τους κατοικία την Ουράνια Ιερουσαλήμ. Αυτή η "εσχατολογική άποψη" επιτρέπει στους πάστορες να μην υπακούσουν στις αποφάσεις των εκάστοτε κυβερνητών και να μην ακολουθούν τα έθιμα της κοινωνίας που ζουν. Η αυθεντική σημασία της διδασκαλίας του Ευσέβιου ήταν ότι αυτός που καθορίζει την μορφή της ανθρώπινης ζωής δεν είναι ο εκάστοτε αυτοκράτορας παρά μονάχα ο Ιησούς Χριστός".
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό έργο του είναι μικρό. Ο Ιερώνυμος μας πληροφορεί πως μετέφρασε στα λατινικά το "Υπόμνημα στους Ψαλμούς" του Ευσέβιου Καισαρείας, παραλείποντας τα μη "Ορθόδοξα" χωρία του. Τρεις επιστολές του μας σώζονται: "Προς Κωνστάντιον", "Προς τους πρεσβύτερους και τον λαόν της Ιταλίας", "Προς τον Γρηγόριον Ελβίρας". Στον Εύσέβιο αποδίδεται ατεκμηρίωτα, ο περίφημος κώδικας Codex Vercelensis, που βρέθηκε στην μητρόπολη της πόλης αυτής και περιέχει λατινικό προϊερωνυμικό κείμενο των Ευαγγελίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευσεβιος Βερκελλων Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Σαλιούτ 4
Ο Σαλιούτ 4 ή DOS 4 (ρωσ. Салют-4) ήταν σοβιετικός διαστημικός σταθμός του προγράμματος «Σαλιούτ». Εκτοξεύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1974 σε τροχιά γύρω από τη Γη με απόγειο σε ύψος 355 χιλιομέτρων, περίγειο σε ύψος 343 χλμ. και κλίση τροχιάς 51,6 μοίρες. Αποτελούσε μια εκδοχή του Kosmos 557 (DOS 3) και, αντίθετα από αυτόν, υπήρξε μια πλήρως επιτυχής αποστολή. Τρία πληρώματα επεχείρησαν να κατοικήσουν στον σταθμό (αυτά των Σογιούζ 17 και Soyuz 18 έφθασαν στον σταθμό, ενώ το Soyuz 18a επέστρεψε μετά από βλάβη). Το δεύτερο πλήρωμα παρέμεινε επί 63 ημέρες, ενώ μια μη επανδρωμένη κάψουλα, γνωστή ως «Soyuz 20», παρέμεινε προσδεδεμένη στον Σαλιούτ 4 επί τρεις μήνες, αποδεικνύοντας τη μακροπρόθεσμη δυνατότητα για κάτι τέτοιο, παρά την ύπαρξη κάποιων φθορών στο σύστημα διατηρήσεως περιβαλλοντικών συνθηκών κατά την αποστολή του Soyuz 18. Το Σαλιούτ 4 εξάχθηκε από την τροχιά του στις 2 Φεβρουαρίου 1977 και διαλύθηκε στην ατμόσφαιρα της Γης την επόμενη ημέρα.
Περιγραφή
Ο Σαλιούτ 4 αντιπροσώπευε τη δεύτερη φάση του τύπου ερευνητικού διαστημικού σταθμού DOS. Παρά το ότι διατηρούσε τον βασικό σχεδιασμό του Σαλιούτ 1, είχε τροποποιήσεις όπως οι τρεις μεγάλοι ηλιακοί φωτοβολταϊκοί συλλέκτες στο εμπρόσθιο τμήμα αντί των τεσσάρων μικρών στο τμήμα προσδέσεως και κινητήρων. Είχε εσωτερική επιφάνεια 34,8 τετραγωνικά μέτρα. Το ηλεκτρικό του σύστημα απέδιδε κατά μέσο όρο 2,00 κιλοβάτ ισχύος. Ο επιστημονικός εξοπλισμός είχε μάζα δύο τόνους, ενώ ο σταθμός διέθετε το Σύστημα Διαστημοπλοΐας Δέλτα, ένα νέο αυτόνομο σύστημα που υπολόγιζε τα τροχιακά στοιχεία χωρίς υποβοήθηση από τη Γη. Ο σταθμός μπορούσε να προωθηθεί και να στραφεί με πυραυλοκινητήρες τύπου KTDU-66.
Επιστημονικά όργανα
Εγκατεστημένα στον Σαλιούτ 4 ήταν το OST-1 («Τροχιακό Ηλιακό Τηλεσκόπιο») και δύο ανιχνευτές-τηλεσκόπια ακτίνων Χ.
Το OST-1 είχε διάμετρο 25 cm και εστιακή απόσταση 2,5 μέτρα, ενώ ήταν εφοδιασμένο με φασματογράφο περιθλάσεως για εκπομπές στο άπω υπεριώδες, σχεδιασμένο στο Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο της Κριμαίας. Το ένα από τα τηλεσκόπια ακτίνων Χ, συχνά αναφερόμενο ως «Τηλεσκόπιο Φίλιν», είχε 4 αναλογικούς ανιχνευτές ροής αερίου, τρεις από τους οποίους είχαν συνολικά επιφάνεια ανιχνεύσεως 450 cm² στις ενέργειες φωτονίου 2 έως 10 keV και ο τέταρτος είχε στόχο τα φωτόνια ενεργειών από 0,2 έως 2 keV και ισοδύναμη επιφάνεια ανιχνεύσεως 37 cm². Η οργανολογία περιελάμβανε επίσης οπτικούς αισθητήρες προσαρτημένους εξωτερικά του σταθμού, καθώς και μονάδες μετρησεων στο εσωτερικό του σταθμού.
Ο σταθμός διέθετε επίσης ένα περιστρεφόμενο κάθισμα για τη μελέτη του συστήματος ισορροπίας και προσανατολισμού του ανθρώπινου οργανισμούs, εξοπλισμό αρνητικής πιέσεως για καρδιαγγειακές μελέτες, ένα εργόμετρο τύπου ποδηλάτου και όργανο γυμναστικής (ηλεκτρικό διάδρομο τρεξίματος με μήκος 1 μ. και πλάτος 0,3 μ., στον οποίο οι αστροναύτες στερεώνονταν με ελαστικούς ιμάντες που παρείχαν φορτίο 50 κιλών).
Υπήρχαν επίσης αισθητήρες για τη θερμοκρασία και τα χαρακτηριστικά της ανώτερης ατμόσφαιρας της Γης, όπως και φασματόμετρο για τη μελέτη της υπέρυθρης ακτινοβολίας που εκπέμπει ο πλανήτης, πολυφασματική φωτογραφική μηχανή, ανιχνευτής κοσμικών ακτίνων, εξοπλισμός για εμβρυολογικές μελέτες και νέα όργανα προς έλεγχο για τον προσανατολισμό του σταθμού με τη βοήθεια ουράνιων σωμάτων και χωρίς αυτά.
Αστρονομικές παρατηρήσεις
Μεταξύ άλλων δημοσιεύθηκαν παρατηρήσεις των πηγών ακτίνων Χ Sco X-1, Cir X-1, Cyg X-1 και A0620-00 από τα δεδομένα του «Φίλιν». μεγάλη μεταβλητότητα ανιχνεύθηκε στις ενέργειες 0,6 έως 0,9 keV για την πηγή Sco X-1. Η Cir X-1 δεν ανιχνεύθηκε σε μία παρατήρηση στις 5 Ιουλίου 1975, παρέχοντας έτσι ένα άνω όριο στην εκπομπή (35 τρισεκατομμυριοστά του erg·cm−2·s−1 ή 35 fW/m²) στη φασματική περιοχή 0,2 έως 2,0 keV. Η πηγή Cyg X-1 παρατηρήθηκε αρκετές φορές και διαπιστώθηκε μεγάλη χρονική και φασματική μεταβλητότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Διαστημικοί σταθμοί Σαλιούτ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1974
1477 Μπονσντορφία
Η Μπονσντορφία (Bonsdorffia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,38. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Φινλανδού αστρονόμου και ιδρυτή του Γεωδαιτικού Ινστιτούτου της Φινλανδίας Τόιβο Ίλμαρι Μπόνσντορφ (Toivo Ilmari Bonsdorff).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπονσντορφίας εκτιμάται σε 28,10 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι XU (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0517 ± 0,005. Η Μπονσντορφία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 6 ως 10 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπονσντορφια
Μεγάλο Τζαμί του Παρισιού
μικρογραφία|230px|δεξιά|Άποψη του μιναρέ από την εσωτερική αυλή του συμπλέγματος.Το Μεγάλο Τζαμί του Παρισιού, ένα από τα μεγαλύτερα της Γαλλίας, χτισμένο στη συνοικία του Παρισιού με την ονομασία Ζαρντέν ντε Πλαντ (Κήπος των Φυτών), αποτελεί το κέντρο της παρισινής μουσουλμανικής κοινότητας.
Κατασκευασμένο στο 5ο διαμέρισμα τη δεκαετία του 1920 κατά την ισπανική και μαυριτανική τεχνοτροπία, το σύμπλεγμα αυτό κτιρίων είναι το πνευματικό κέντρο της παρισινής μουσουλμανικής κοινότητας και κατοικία του Μεγάλου Ιμάμη. Το σύμπλεγμα περιλαμβάνει θρησκευτικά, εκπαιδευτικά και εμπορικά τμήματα. Στην καρδιά του βρίσκεται το καθεαυτό τζαμί. Καθένας από τους τρούλους του τζαμιού φέρει διαφορετική διακόσμηση, ενώ ο μιναρές υψώνεται περίπου στα 33 μέτρα (100 πόδια). Στο εσωτερικό υπάρχει πλακόστρωτη αυλή με μωσαϊκά στους τοίχους και λεπτοδουλεμένα σχέδια στις καμάρες.
Παρόλο που κάποτε χρησιμοποιούταν μόνο από τους λόγιους, η θέση του ιδρύματος στην παρισινή ζωή επεκτάθηκε με τα χρόνια. Τα τουρκικά λουτρά είναι ανοιχτά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, αν και διαφορετικές ημέρες. Υπάρχουν επίσης αίθουσες που σερβίρουν τσάι και μαυριτανικά εδέσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεγαλο
Γιώργος Τσιάρας
Ως αθλητής
Γεννήθηκε στη Λάρισα στις 4 Μαΐου 1982. Σε μικρή ηλικία βρέθηκε στην ΑΕΚ, αλλά και στις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας (Εφήβων και Νέων).
Με την ΑΕΚ συμμετείχε στην ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 2002. Από το 2006 εως το 2008 αγωνίστηκε στην Ολύμπια Λάρισας και αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους σκόρερ της ομάδας. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Το 2010 υπέγραψε με την CEZ Νίμπουργκ της Τσεχίας. Ακολούθησαν ο Πανιώνιος, η ιταλική Αρμάνι Τζινς Μιλάνο, ο Άρης Θεσσαλονίκης, η ρουμάνικη Γκαζ Μετάν, η ισπανική Μελίγια.