cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κώστας Πρωτοψάλτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πειραϊκού Συνδέσμου Κατηγορία:Έλληνες προπονητές στίβου Κατηγορία:Έλληνες αθλητικοί παράγοντες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Παάτα του Κάρτλι
Ο Παάτα, პაატა, (1720 – Δεκέμβριος 1765) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) τού Οίκου τού Μουχράνι, κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, τού Kάρτλι. Φυσικός γιος τού βασιλιά Βάχτανγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, ο Παάτα μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε ως ειδικός στο πυροβολικό στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Η περιπετειώδης ζωή του τον οδήγησε, μέσω της Πρωσίας, της Πολωνίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στη γενέτειρά του Κάρτλι, όπου υπηρετούσε τον βασιλιά Ηρακλή Β΄, γιό της ετεροθαλούς αδελφής του, μέχρι που οδήγησε μία συνωμοσία, για να σκοτώσει τον Ηρακλή και να σφετεριστεί τον θρόνο για τον εαυτό του το 1765. Μετά την αποκάλυψη της συνωμοσίας, ο Παάτα δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο με αποκεφαλισμό στις 5 Δεκεμβρίου 1765, και σύντομα εκτελέστηκε.
Πρώιμη ζωή
Ο πρίγκιπας Παάτα ήταν εξωσυζυγικός γιος τού βασιλιά Βάχτανγκ ΣΤ΄ τού Kάρτλι (γνωστός και ως Χουσάιν-Κουλί Χαν), που γεννήθηκε από άγνωστη παλλακίδα το 1720. Το 1724, ο Βαχτάνγκ έχασε τον θρόνο του από την Οθωμανική εισβολή και κατέφυγε στη Ρωσία, φέρνοντας μαζί του την οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένου τού Πάατα, και μία ακολουθία 1.200 ατόμων. Ο νεαρός πρίγκιπας φοίτησε σε στρατιωτικό κολέγιο στην Αγία Πετρούπολη και έδωσε εξετάσεις στην τέχνη και την επιστήμη τού πυροβολικού. Ελλείψει κατάλληλης θέσης αξιωματικού πυροβολικού, ο Παάτα διορίστηκε ως αντισυνταγματάρχης σε σύνταγμα πεζικού, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπηρέτησε ποτέ στον στρατό. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1737, ο Πάατα αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και έλαβε ετήσια σύνταξη 300 ρούβλια από τη ρωσική κυβέρνηση το 1740. Το 1745, ζήτησε από την κυβέρνηση να τού επιτραπεί να επιστρέψει στη Γεωργία ή να τού ανατεθεί σε μία κατάλληλη θέση στην αυτοκρατορική υπηρεσία, αλλά τίποτε δεν προέκυψε από αυτό.
Περιπέτειες
Τον Ιανουάριο του 1749, ο Παάτα, πικραμένος από τη ζωή με μία ασήμαντη σύνταξη, διέφυγε από τη Ρωσία και έφτασε, μέσω της Ρίγας, της Mιτάβα και τού Μέμελ, στο Kένιγκσμπεργκ και προσπάθησε, μάταια, να υπηρετήσει τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας. Στη συνέχεια, αναχώρησε για τη Βαρσοβία και στη συνέχεια, μέσω Κάμενετς και Βουκουρεστίου, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο τού 1749. Τελικά, το 1752, δήλωσε τον εαυτό του στη γεωργιανή πρωτεύουσα της Τιφλίδας ενώπιον τού Τεϊμουράζ Β΄ τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) και τού γιου του Ηρακλή Β΄ τού Καχέτι (ανατολική Γεωργία), ο οποίος δέχτηκε την υπηρεσία τού Παάτα. Απολαμβάνοντας τη φήμη ενός μορφωμένου και Ευρωπαίου μορφωμένου ανθρώπου, ο Πάατα επιφορτίστηκε με την αναδιοργάνωση τού γεωργιανού πυροβολικού σύμφωνα με το Ιράν κατά μήκος των ρωσικών γραμμών. Έχοντας την τάση προς την αντιφατικότητα, αρνήθηκε να συνοδεύσει τον νέο του ηγεμόνα σε μία εκστρατεία κατά της Γκάντζα το 1752. Φυλακίστηκε, αλλά το 1754 δραπέτευσε στο δυτικό γεωργιανό βασίλειο τού Ιμερέτι (δυτική Γεωργία), όπου παρείχε υποστήριξη στον πρίγκιπα Λέβαν Αμπασίτζε, μηχανορραφώντας ενάντια στον δικό του εγγονό, τον βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι. Στη συνέχεια, ο Παάτα πήγε στο Ιράν, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει την εύνοια τού κυβερνήτη του, Kαρίμ Χαν, και επέστρεψε στη Γεωργία. Αμνηστεύτηκε από τον Ηρακλή Β΄, που τώρα καθόταν στο θρόνο τόσο τού Κάρτλι, όσο και τού Καχέτι, και διορίστηκε στρατιωτικός σύμβουλος τού βασιλιά και στη συνέχεια κυβερνήτης (mouravi) της Τιφλίδας.
Συνωμοσία και το τέλος
Το 1765, το διαμέρισμα τού Παάτα στην Τιφλίδα —ενοικιάστηκε από τον συγκεκριμένο Mαρκοζασβίλι— έγινε τόπος συνάντησης των ευγενών τού Κάρτλι, που ήταν δυσαρεστημένοι με τον Ηρακλή Β΄. Η συνωμοσία που προέκυψε για τη δολοφονία τού βασιλιά και την τοποθέτηση τού Πάατα στον θρόνο, σχηματίστηκε κάτω από διάφορες συνθήκες: οι βασιλείς τού Μουχράνι, καθώς και οι νομιμοποιητές υποστηρικτές τους, δεν μπορούσαν να συμφιλιωθούν με την εγκατάσταση των Καχετιανών εξαδέλφων τους, στο πρόσωπο τού Ηρακλή Β΄, στον θρόνο τού Κάρτλι. Επιπλέον, οι κορυφαίες οικογένειες ευγενών, όπως οι Tσιτσισβίλι και Aμιλαχβάρι, δυσανασχετούσαν με την απόφαση τού Ηρακλή Β΄ να εγκαταστήσει πρώην γεωργιανούς σκλάβους, που είχαν απελευθερωθεί από την ξένη αιχμαλωσία, ως ελεύθερους στη βασιλική γη, αντί να επιστρέψει αυτούς τους αγρότες ως δουλοπάροικους στους πρώην ιδιοκτήτες τους. Ο πρίγκιπας Ντιμίτρι Αμιλαχβάρι, ένας από τους κύριους αρχηγούς, είχε επίσης έναν προσωπικό λόγο να μισεί τον ηγεμόνα του: ένιωθε προσβεβλημένος στο πρόσωπο τού γιου του, Γκιόργκι, τού οποίου ο γάμος με την αδελφή του Ηρακλή, την πριγκίπισσα Eλισάβετ, είχε διακοπεί από τον βασιλιά.
Ο Ντατούνα, ένας τεχνίτης από το Σαμσβίλντε και σύζυγος μίας βασιλικής νοσοκόμας, που επρόκειτο να καθοδηγήσει τους συνωμότες στο παλάτι τού βασιλιά, παραδέχτηκε ότι συμμετείχε στο σχέδιο σε μία ομολογία σε έναν ιερέα, ο οποίος ενημέρωσε αμέσως τον Ηρακλή Β΄. Ο βασιλιάς έβαλε τους συνωμότες να συγκεντρωθούν και να δικαστούν δημόσια από ένα δικαστήριο, που διορίστηκε από τους ευγενείς, καθώς και από τους αγρότες. Ο Ηρακλής Β΄ κατέθεσε ο ίδιος, αφήνοντας τις ετυμηγορίες και τις ποινές στο δικαστήριο. Είκοσι δύο άτομα, μεταξύ των οποίων και ο πολύγλωσσος ποιητής Σαγιάτ Νόβα, αθωώθηκαν. Οι ηγέτες τιμωρήθηκαν με θάνατο ή ακρωτηριασμό. Μεταξύ αυτών, ο Παάτα και ο εξάδελφός του, Δαβίδ, γιος τού Aμπντουλάχ Μπεγκ, αποκεφαλίστηκαν, ο πεθερός τού Δαβίδ, πρίγκιπας Ηλίας/Ελιζμπάρ Τακτακισβίλι, κάηκε μέχρι θανάτου, ο Ντιμίτρι Αμιλαχβάρι αφαιρέθηκε από όλους τους τίτλους και την περιουσία του και τού γιου του, Aλεξάντρε, τού έκοψαν τη μύτη, τού πρίγκιπα Γκλάχα Τσιτσισβίλι έκοψαν τη γλώσσα του, άλλοι τυφλώθηκαν.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Σοχάγκ
Η Σοχάγκ (αραβικά : سوهاج) είναι πόλη της Αιγύπτου στη δυτική όχθη του Νείλου. Είναι η πρωτεύουσα του κυβερνείου Σοχάγκ από το 1960. Η Σοχάγκ βρίσκεται στη δυτική όχθη του Νείλου, σε μια εύφορη γεωργική πεδιάδα, περίπου 6 χλμ νοτιοδυτικά της Αχμίμ. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 61 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και καταλαμβάνει έκταση 68 τργ χλμ. Απέχει 471 χλμ από το Κάιρο.
Ιστορία
Ως το 1960 ήταν ένα μικρό χωριό, από τότε και τη μεταφορά της πρωτεύουσας του κυβερνείου στη Σοχάγκ γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Έως το 1850 ανήκε στο Κυβερνείο Γκίργκα το οποίο με την μεταφορά της πρωτεύουσας στη Σοχάγκ διαλύθηκε και χωρίστηκε σε Κυβερνείο Σοχάγκ και Κυβερνείο Κένα.
Αξιοθέατα
Κοντά στη πόλη υπάρχουν δύο ιστορικά κοπτικά μοναστήρια, το Λευκό μοναστήρι και το Κόκκινο μοναστήρι, έχουν ονομαστεί έτσι από το χρώμα των πετρωμάτων που έχουν χτιστεί. Επίσης στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν αρχαίοι ναοί και νεκροπόλεις.
Κλίμα
Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος (Κέππεν-Γκάιγκερ) χαρακτηρίζει το κλίμα του ως καυτή έρημο (BWH). Η Σοχάγκ είναι ένα από τα θερμότερα μέρη της Αιγύπτου λόγω της θέσης της στην ανατολική πλευρά της Σαχάρας στη Βόρεια Αφρική. Η Σοχάγκ κατατάσσεται στο 5ο πιο ξηρό μέρος στην Αίγυπτο και το 9ο σε παγκόσμιο επίπεδο. Επίσης κατετάγη 4ο πιο ζεστό μέρος στην Αίγυπτο και 296ο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου
Panik Entertainment Group
μικρογραφία|Το λογότυπο της εταιρείας. Η Panik Entertainment Group είναι ελληνική δισκογραφική εταιρεία, η οποία έχει έδρα τη Βούλα και ιδρύθηκε το 2011.
Αποτελείται από πέντε δισκογραφικά εμπορικά σήματα:
Επίσης, η Panik Entertainment Group επεκτείνεται και στον τομέα της διαχείρισης και των ζωντανών εκδηλώσεων με τις παρακάτω θυγατρικές:
Panik TV
Η Panik Entertainment Group κατέθεσε στο ΕΣΡ αίτηση για μετάδοση μέσω δορυφόρου και ευρυζωνικών δικτύων για το ομότιτλο τηλεοπτικό κανάλι Panik TV την οποία ενέκρινε. Το κανάλι, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του από την COSMOTE TV τη Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2021, μεταδίδει μουσικά βίντεο παραγωγής της ίδιας εταιρείας, καθώς και ολιγόλεπτες αυτοτελείς εκπομπές με μουσικά νέα από το χώρο της εγχώριας και διεθνούς μουσικής σκηνής, chart, νέα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προτάσεις για τα πολιτιστικά δρώμενα, αστρολογικές προβλέψεις και θέματα που αφορούν τον τρόπο ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής
Χεκτόρ Ρεμπάκε
Ο Χεκτόρ Ρεμπάκε (πλήρες ονοματεπώνυμο Χεκτόρ Αλόνσο Ρεμπάκε) γεννημένος στην Πόλη του Μεξικού στις 5 Φεβρουαρίου του 1956) είναι Μεξικανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα βρέθηκε απ' το 1977 μέχρι το 1981. Συνολικά πήρε μέρος σε 58 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 41. Το 1ο ήταν το Βελγικό Γκραν Πρι του 1977 και το τελευταίο το Αμερικανικό Γκραν Πρι του 1981. Το μοναδικό αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ο Ρεμπάκε στη διάρκεια αυτής της καριέρας του στη Φόρμουλα 1, ήταν πως κατάφερε να σκοράρει 13 βαθμούς συνολικά. Δεν σημείωσε κανένα άλλο.
Παραπομπές
Ρεμπάκε Χεκτόρ
Αιτωλία
Η Αιτωλία στην Αρχαιότητα ήταν περιοχή στο δυτικό τμήμα της Στερεάς Ελλάδας, που καταλάμβανε το κεντρικό και το ανατολικό κομμάτι του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας, το νότιο τμήμα του σημερινού νομού Ευρυτανίας και το δυτικό του νομού Φωκίδας.
Γεωγραφία
Η Αιτωλία ορίζεται γενικά σαν η περιοχή της δυτικής Στερεάς που βρίσκεται στα ανατολικά του ποταμού Αχελώου - η περιοχή στα δυτικά ονομάζεται Ακαρνανία. Στα βόρεια συνορεύει με την Ήπειρο και τη Θεσσαλία και κατά την αρχαιότητα περιελάμβανε και μεγάλο κομμάτι της περιοχής στην οποία βρίσκεται η σημερινή Ευρυτανία. Η Αιτωλία είναι ορεινή στο βορρά ενώ στα νότια υπάρχει ο κάμπος του Αχελώου, το Μέγα Αιτωλικό Πεδίο της αρχαιότητας. Μεγαλύτερο αστικό κέντρο της περιοχής είναι το Αγρίνιο.
Ιστορία
Η Αιτωλία είναι περιοχή με μακρά ιστορία. Κατοικήθηκε αρχικά από Κουρήτες και Λέλεγες και σύμφωνα με τη μυθολογία ο Αιτωλός ο Αιτωλός ήταν ο γενάρχης της φυλής που τελικά κυριάρχησε στον τόπο. Γιοί του Αιτωλού ήταν ο Πλευρώνος ο Αιτωλός και ο Καλυδώνας που έδωσαν τα ονόματά τους στις δύο σημαντικότερες πόλεις της Αιτωλίας κατά τα πρώτα χρόνια της αρχαιότητας. Στα βόρεια της Αιτωλίας και κοντά στην περιοχή της σημερινής Ευρυτανίας βρίσκονταν και το φύλο των Αγραίων που είχαν σαν κυριότερο κέντρο τους το Αγρίνιο. Οι Αγραίοι ήταν υποτελείς των Αιτωλών όπως και τα υπόλοιπα συγγενικά τους φύλα, των Ευρυτάνων, των Απεραντίων και των Αποδοτών. Με τον καιρό οι Αιτωλοί αναδείχτηκαν σε σημαντική στρατιωτική και πολιτική δύναμη στην Αρχαία Ελλάδα και δημιούργησαν το Κοινό των Αιτωλών ή Αιτωλική Συμπολιτεία με κέντρο το Θέρμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στερεά Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας
Αλγεβρικές ταυτότητες
Στα μαθηματικά, η ταυτότητα είναι μία σχέση η οποία είναι ταυτολογικά αληθής. Αυτό σημαίνει ότι για οποιοδήποτε αριθμό ή τιμή θέσουμε στους όρους της ταυτότητας, η απάντηση θα είναι η ίδια δηλαδή τα δύο μέρη της ισότητας θα παραμένουν ίσα. Από τους ορισμούς των τριγωνομετρικών αριθμών μια τυχαίας γωνίας θ προκύπτουν βασικές τριγωνομετρικές ταυτότητες που είναι χρήσιμες στο λογισμό με παραστάσεις που περιέχουν τριγωνομετρικούς αριθμούς.
Για να είμαστε συμβατοί με την διεθνή βιβλιογραφία θα συμβολίζουμε το ημίτονο (sine) με sin, το συνημίτονο (cosine) με cos, την εφαπτομένη (tangent) με tan και την συνεφαπτομένη με cot.
Πυθαγόρεια Ταυτότητα
Είναι η πλέον βασική τριγωνομετρική ταυτότητα : η οποία αληθεύει για κάθε τιμή της γωνίας \theta. Η ταυτότητα αυτή είναι μία εκδοχή του Πυθαγορείου θεωρήματος, όταν η γωνία \theta  ανήκει στο πρώτο τεταρτημόριο του μοναδιαίου κύκλου και επαληθεύει την εξίσωση :. Αυτή η ταυτότητα επιλύεται αντίστοιχα ως προς ημίτονο ή συνημίτονο :
Τριγωνομετρικοί αριθμοί
Με χρήση των τριγωνομετρικών αριθμών του ημιτόνου (sine) και του συνημίτονου (cosine) ορίζουμε την εφαπτομένη (tangent) (tan) σε συνάρτηση του ημιτόνου και του συνημίτονου: Εύκολα αποδεικνύεται η τριγωνομετρική ταυτότητα:
Κατηγορία:Στοιχειώδης άλγεβρα
Χρήστου (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Χρήστου μπορεί να αναφερόμαστε στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πολιτική του Παλάου
thumb|right|Το Καπιτώλιο του Παλάου, έδρα της κυβέρνησης στη Μελεκέοκ. Το Παλάου είναι Προεδρική Δημοκρατία. Αρχηγός Κράτους και αρχηγός κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στο πλαίσιο ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση, η νομοθετική από την κυβέρνηση και από το Εθνικό Κογκρέσο του Παλάου, ενώ η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την κυβέρνηση και το Κογκρέσο.
Νομοθετική εξουσία
Το Εθνικό Κογκρέσο του Παλάου (Olbiil era Kelulau) απαρτίζεται από 2 σώματα: τη Γερουσία, με 9 εκλεγμένα μέλη, και τη Βουλή των Αντιπροσώπων με 16 μέλη, ένα για καθεμία πολιτεία του Παλάου. Όλοι οι βουλευτές και οι γερουσιαστές υπηρετούν τετραετείς θητείες. Η κάθε πολιτεία εκλέγει επίσης τον κυβερνήτη της και τη δική της Βουλή. Το συμβούλιο των φυλάρχων συμβουλεύει τον πρόεδρο σε παραδοσιακά ζητήματα νομοθεσίας και εθίμων. Απαρτίζεται από τους ανώτατους παραδοσιακούς αρχηγούς καθεμίας πολιτείας.
Πολιτικά κόμματα και εκλογές
Σήμερα δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα στη νησιωτική χώρα.
Διοικητική διαίρεση
Το Παλάου διαιρείται διοικητικά σε 16 πολιτείες (ως το 1984 ονομάζονταν  δήμοι):
Τα ακατοίκητα νησιά Ροκ (Rock Islands) ιστορικά αποτελούν τμήμα της πολιτείας του Κορόρ.
Διεθνείς σχέσεις
Το Παλάου είναι ανεξάρτητο κράτος από το 1994 και τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΟΗΕ. έχει συνάψει διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν το 1999. Στο Παλάου έχουν πρεσβείες η Δημοκρατία της Κίνας, η Ιαπωνία, οι Φιλιππίνες και οι ΗΠΑ. Το Παλάου έχει πρεσβείες στις Φιλιππίνες, στην Ταϊβάν, στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ. Το 2008 η χώρα σύναψε προξενικούς δεσμούς με το Ισραήλ. .
Πολιτική ιστορία
Το Παλάου υιοθέτησε Σύνταγμα την 1η Ιανουαρίου του 1981. Ήταν το πρώτο Σύνταγμα για αποπυρηνικοποίηση στον κόσμο. Με βάση αυτό, το αμερικανικό κράτος υποχρεώθηκε να πληρώνει οικονομική βοήθεια για 15 χρόνια, σε αντάλλαγμα για την ανεμπόδιστη χρήση των στρατιωτικών βάσεων του Παλάου από το στρατό των ΗΠΑ. Το 1992 αναθεωρήθηκε το Σύνταγμα του 1981.
Τη δεκαετία του ΄80 η πολιτική ιστορία του κράτους χαρακτηρίστηκε από βία. Το 1985 δολοφονήθηκε ο πρώτος πρόεδρος της χώρας, Χαρούο Ρεμελίκ και ένας υπουργός βρέθηκε εμπλεκόμενος στο έγκλημα. Επίσης, ο τρίτος πρόεδρος της χώρας, Λαζάρους Σαλί, αυτοκτόνησε το 1988, εν μέσω κατηγοριών για δωροδοκία. Ο προσωπικός συνεργάτης του Σαλί είχε φυλακιστεί αρκετούς μήνες πιο πριν, επειδή είχε πυροβολήσει στην οικία του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Έπειτα από καθεστώς εδάφους υπό εντολή των Ηνωμένων Εθνών, το Παλάου έγινε ανεξάρτητο κράτος την 1η Οκτωβρίου του 1994 και τέθηκε σε ισχύ Σύμφωνο Ελεύθερης Σύνδεσης του κράτους με τις ΗΠΑ.
2640 Χάλστρεμ
Ο Χάλστρεμ (Hällström) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,934. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη της φυσικού Γουσταύου Γαβριήλ Χάλστρεμ (Gustav Gabriel Hällström, 1775-1844).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Χάλστρεμ είναι V. Ο Χάλστρεμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 23 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαλστρεμ
Εθνική Λιθουανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Λιθουανίας εκπροσωπεί τη Λιθουανία στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από τη Λιθουανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η οποία είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο της χώρας.
Ιστορία
Η Λιθουανία συμμετείχε ως εθνική ομάδα από το 1923, έως το 1940 όταν κατελήφθη από τη Σοβιετική Ένωση. Με την ανεξαρτησία του κράτους το 1990, επέστρεψε και ως εθνική ποδοσφαίρου στις διεθνείς διοργανώσεις. Παρά το γεγονός ότι σε όλες τις προκριματικές φάσεις, αποτελεί φόβητρο για τα φαβορί και ορισμένες χρονιές είναι και η ίδια το φαβορί για την πρόκριση σε τελική φάση, είτε Παγκοσμίου Κυπέλλου, είτε Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, δεν έχει καταφέρει ποτέ να προκριθεί.
Στάδιο
Η εθνική ποδοσφαίρου της Λιθουανίας, χρησιμοποιεί ως έδρα της δύο γήπεδα. Το ένα είναι το Στάδιο της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με χωρητικότητα 5.500 θέσεων, και το άλλο, το Στάδιο Ζάλγκιρις με χωρητικότητα 15.029 θέσεων. Και τα δύο βρίσκονται στην πρωτεύουσα, το Βίλνιους.
Στατιστικά
Οι τρεις κορυφαίοι σε συμμετοχές είναι οι Σαούλιους Μικολιούνας (101), Αρβίντας Νοβικόβας (87) και Άντριους Σκέρλα (84).
Ο κορυφαίος σκόρερ είναι ο Τόμας Ντανιλεβίτσιους, με 19 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρων Λιθουανια
Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης
Η δεύτερη πολιορκία της Βιέννης από τους Τούρκους ήταν σημαντικός σταθμός στη γεωπολιτική εξέλιξη της Ευρώπης. Η Βιέννη πολιορκήθηκε από τους Τούρκους και γλύτωσε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ως από θαύμα, ενώ η επίθεση των Ουσάρων του Γιάν Σομπιέσκι και διαφόρων συμμάχων των Αυστριακών απέκρουσε τους Οθωμανούς και τους έτρεψε σε φυγή.
Το προοίμιο
Η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε εξαπλωθεί στα Βαλκάνια μέχρι την Ουγγαρία. Το 1672 επιτέθηκαν και στην τότε Πολωνική Ουκρανία. Επόμενος στόχος τους ήταν η πολυπόθητη Βιέννη, το «κόκκινο Μήλο» όπως την ονόμαζαν. Στο μεταξύ η Ευρώπη υπέφερε από τον τριακονταετή πόλεμο και την πανώλη της Βιέννης του 1679. Οι Οθωμανοί είχαν για στόχο τη Βιέννη, επειδή ήταν μια από τις πλουσιότερες και μεγαλύτερες πόλεις της κεντρικής Ευρώπης. Εδώ συναντιόνταν οι δύο σημαντικοί εμπορικοί δρόμοι, ο Δούναβης και ο δρόμος του κεχριμπαριού. Απο στρατιωτικής άποψης η πεδινή Ευρώπη πίσω από τη Βιέννη ήταν ευάλωτη, γι' αυτό και οι Τούρκοι ονόμαζαν τη Βιέννη «Πύλη της Δυτικής Ευρώπης». Η Βιέννη διέθετε ισχυρό ναυτικό, πλούσια αποθέματα και ισχυρό πυροβολικό. Τα τείχη της πόλης είχαν διευρυνθεί και ενισχυθεί και ήταν σε πολύ καλή κατάσταση.
Τον Αύγουστο του 1664 ο αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α΄ υπέγραψε εικοσαετή συμφωνία ειρήνης με τον μεγάλο βεζύρη Αχμέτ Πασά. Το σύμφωνο αυτό δεν ανανεώθηκε το 1682, και γι' αυτό ο Λεοπόλδος συμμάχησε με τη Βαυαρία εναντίον της Γαλλίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 31 Μαρτίου του 1682 ο Τουρκικός στρατός συγκεντρώθηκε στην Αδριανούπολη. Είχε δύναμη 168.000 στρατιώτες και 300 κανόνια. Ο Πάπας τότε αποτάνθηκε στον Πολωνό Γιαν Σομπιέσκι και τον Λεοπόλδο και συμμάχησε μαζί τους. Διέθεσε δε την οικονομική ενίσχυση ενάμισυ εκατομμυρίου γκούλντεν υπέρ του αγώνα. Τον Μάιο οι Τούρκοι έφτασαν στο Βελιγράδι.
Η Πολιορκία
thumb|right|350px|Πόλεμος μέσα στα υπόγεια λαγούμια Η πολιορκία ξεκίνησε στις 14 Ιουλίου με την άφιξη των Τούρκων και περιέσφυξαν την πόλη από Νότο, Δύση και Βορά. Έστησαν τα κανόνια και έστειλαν μαντάτο να αλλαξοπιστήσουν οι πολιορκημένοι. Οι κάτοικοι της Βιέννης αρνήθηκαν και απάντησαν ότι θα πολεμήσουν μέχρι τέλους. Οι Τούρκοι άρχισαν να λεηλατούν και να πυρπολούν τα περίχωρα σφίγγοντας τον κλοιό όλο και περισσότερο. Οι κανονιοβολισμοί άρχισαν από την πρώτη μέρα κιόλας.
Στις 17 Ιουλίου έκαναν την πρώτη επιδρομή, η οποία αναχαιτίστηκε. Ένα μέρος της πόλης λεηλατήθηκε. Δύο μέρες αργότερα ακολούθησε και δεύτερη επίθεση. Η πολεμική τακτική των Τούρκων στις πολιορκίες ήταν να σκάβουν υπόγεια λαγούμια μέχρι κάτω από τα θεμέλια των τειχών και να τα ανατινάζουν. Είχαν μαζί τους 5.000 λαγουμιτζήδες. Έσκαβαν και χαρακώματα και είχαν φτάσει είκοσι μέτρα μπροστά από τα τείχη. Στις 23 Ιουλίου άρχισαν τις ανατινάξεις και τις επιθέσεις. Οι πολιορκημένοι απέκρουσαν συνολικά πενήντα εφόδους, στις οποίες οι Τούρκοι χύνονταν ποτάμι, προξενώντας μεγάλες ζημιές και απώλειες στους αμυνομένους. Οι κάτοικοι της Βιέννης αφουγκράζονταν τις αξίνες των Τούρκων και όταν φτάναν σε αρκετή απόσταση από τα τείχη, έσκαβαν και αυτοί από τη μέσα μεριά, με αποτέλεσμα να συναντιώνται στα υπόγεια λαγούμια και να γίνεται και εκεί μάχη. Η σπουδαιότερη επιτυχία αυτής της αμυντικής τέχνης ήταν η ανακάλυψη ενός λαγουμιού και η απόσβεση του αναμένου φυτιλιού λίγα μόλις εκατοστά πριν η φλόγα φτάσει στο μπαρούτι. Τελικά οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία μετά τις επιτυχίες του Πολωνού Γιαν Σομπέσκι που στην ουσία έσωσε την Ευρώπη απο τους Οθωμανους, στις 12 Σεπτεμβρίου και αποχώρησαν.
Μετά την πολιορκία
Οι κάτοικοι της Βιέννης γιόρτασαν με μεγάλο ενθουσιασμό την επιτυχία τους. Βρέθηκαν πολλά λαγούμια γεμάτα πυρίτιδα, που οι Τούρκοι λόγω βροχής δεν μπόρεσαν να τα ανατινάξουν. Ο Καρα Μουσταφας ψάχνοντας για κάποιον υπαίτιο διέταξε τη θανάτωση του Ιμπραήμ Πασά, λόγω λιποταξίας, ενώ ο ίδιος θανατώθηκε στις 25 Δεκεμβρίου με διάταγμα του Σουλτάνου.
Αποτίμηση της μάχης
Ο οίκος των Αψβούργων έγινε ισχυρή δύναμη στην Ευρώπη. Η αναχαίτιση της δεύτερης πολιορκίας της Βιέννης έσωσε τη Δυτική Ευρώπη από τη δουλεία και τον μαρασμό. Η Τουρκοκρατία δεν έφτασε σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Πηγές
günter Düriegle: Wien 1683. Die zweite Türkenbelagerung.. Böhlau, Wien u.a. 1983, ISBN 3-205-07169-7.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιέννη Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μάχες Αυστριακής Αυτοκρατορίας
Απογραφή Πληθυσμού 2001 (Κύπρος)
Η Απογραφή Πληθυσμού 2001 ήταν η 13η απογραφή πληθυσμού της Κύπρου. Διενεργήθηκε στην Κύπρο την 1η Οκτωβρίου 2001, από τη Στατιστική Υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών. Η απογραφή κάλυψε τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, δηλαδή δεν απογράφηκαν οι κατεχόμενες περιοχές και οι Βρετανικές βάσεις. Η προηγούμενη απογραφή ήταν του 1992.
Συνοπτικά, το αποτέλεσμα της απογραφής ήταν η καταγραφή πληθυσμού 703.529 κατοίκων, 345.322 ανδρών και 358.207 γυναικών. Εκτός από την αριθμητική καταγραφή του πληθυσμού, η απογραφή περιλάμβανε και ερωτηματολόγια που σκοπό είχαν τη συλλογή πληροφοριών για τη δημογραφική και κοινωνική κατάσταση της χώρας.
Επαρχίες
Ο πιο κάτω πίνακας συγκρίνει τα αποτελέσματα των απογραφών του 1992 και του 2001:
Δήμοι
Οι ακόλουθοι πίνακες καταγράφουν τον καταμετρημένο πληθυσμό για τους είκοσι τέσσερις ελεύθερους δήμους της Κύπρου, ανά επαρχία:
Πηγές
Κατηγορία:Απογραφές πληθυσμού (Κύπρος)
Σούνι Όλσεν
Ο Σούνι Όλσεν (γεννήθηκε στις Μαρτίου 1981) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόες και παίζει στην ΚΙ Κλάκσβικ.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από την GÍ Gøta και μετά από μια επιτυχημένη σεζόν το 2000 και αφού είχε σκοράρει 13 γκολ μετεγράφηκε στην Π.Ε.Κ. Τσβόλε το 2001. Έγινε έτσι ο δεύτερος ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόε που αγωνίστηκε στην Ολλανδία. Επέστρεψε στην GÍ Gøta το 2002. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την AaB, στην Viborg, στην Β36 Τόρσχαβν, και στην Víkingur.
Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Ιανουάριο του 2001 με αντίπαλο τη Σουηδία. Έχει 46 συμμετοχές και 4 γκολ. Τα γκολ τα πέτυχε στις 10 Σεπτεμβρίου το 2003 με αντίπαλο τη Λιθουανία στα προκριματικά του Εuro 2004, στις 4 Ιουνίου 2008 σε φιλικό με αντίπαλο την Εσθονία, στις 22 Μαρτίου 2009 σε φιλικό με αντίπαλο την Ισλανδία και στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 με αντίπαλο πάλι τη Λιθουανία στα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλμποργκ ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΕΚ Ζβόλε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίμποργκ ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίκινγκουρ Γκότα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β36 Τόρσχαβν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΙ Γκότα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΙ Κλάκσβικ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2010
Κατάταξη
2010 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2010
Πόλη 10ης Ραμαντάν
Η Πόλη 10ης Ραμαντάν (10ης του Ραμαζανίου) ή Ελ Ασχέρ (αραβικά : مدينة العاشر من رمضان ) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Σαρκία. Είναι νέα πόλη που δημιουργήθηκε με το προεδρικό διάταγμα 249 το έτος 1977 ως πόλη δορυφόρος του Καΐρου σε ερημική τότε περιοχή. Καταλαμβάνει έκταση 94,76 τετραγωνικών χλμ κι έχει 250.000 περίπου κατοίκους. Απέχει 46 χλμ από το Κάιρο και 20 χλμ από την Μπιμπάις.
Κλίμα
Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος (Κέππεν-Γκάιγκερ) χαρακτηρίζει το κλίμα του ως καυτή έρημο (BWH).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου
Γκλάντις Κούπερ
Η Γκλάντις Κούπερ (Gladys Constance Cooper, 18 Δεκεμβρίου 1888 - 17 Νοεμβρίου 1971) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, της οποίας η καριέρα εξαπλώνεται σε, σχεδόν, εφτά δεκαετίες.
Ως έφηβη, ακόμα, ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο, στο Edwardian musical comedy και στη παντομίμα, ενώ πριν ξεκινήσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, πρωταγωνιστούσε τόσο στο θέατρο όσο και σε βουβές ταινίες. Επίσης, διεύθυνε το Playhouse Theatre από το 1917 έως το 1933, στο οποίο έκανε πολλούς ρόλους. Στις αρχές του 1920, η Κούπερ πήρε επαίνους, παίζοντας σε θεατρικά του Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ αλλά και άλλων θεατρικών συγγραφέων.
Η δεκαετία του 1930 την βρήκε να παίζει στο Μπρόντγουεϊ και στο West End. Την επόμενη δεκαετία (1940), η Κούπερ μετακόμισε στο Χόλιγουντ, όπου εκεί έπαιξε στον κινηματογράφο σε διάφορους ρόλους, και δη επιτυχημένα, καθώς υπήρξε τρεις φορές υποψήφιο για Όσκαρ. Μεταξύ των δεκαετιών 1950 και 1960 συνέχισε να εργάζεται τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, ενώ στο θέατρο εμφανιζόταν μέχρι και τον θάνατό της.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1967
Το NΓ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1967 διεξήχθη από την Τρίτη 6 ως την Πέμπτη 8 Ιουνίου 1967 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1967. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 13η συνεχόμενη χρονιά.
Χρονικό
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με 43 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Πανελλήνιο.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 21 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1967 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Αμπντουλάχ Μπεγκ του Κάρτλι
Ο Αμπντουλάχ Μπέγκ, აბდულა-ბეგი, Abdula-Begi, γεννημένος Archil (არჩილი), (1713 – 1762) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας ( batonishvili ) του Οίκου Mukhrani της δυναστείας Bagrationi και διεκδικητής της βασιλείας του Kartli τη δεκαετία του 1740.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ιεσσαί, ενός μουσουλμάνου ηγεμόνα τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία), από την πρώτη σύζυγό του Mαριάμ Ορμπελιάνι. Ο ίδιος μουσουλμάνος προσήλυτος, ο Αμπντουλάχ Μπεγκ υπηρέτησε ως naib αντιβασιλιάς) τού Κάρτλι για τον Ιρανό σάχη Nαντέρ το 1737 και τη δεκαετία τού 1740. Το 1744 ο Τεϊμουράζ Β΄ και ο Ηρακλής Β΄ τού αντίπαλου Καχετιανού κλάδου των Μπαγκρατιόνι (ανατολική Γεωργία) ανέβηκαν στους θρόνους τού Κάρτλι και τού Καχέτι, αντίστοιχα. Ο Tεϊμουράζ έκανε τον Αμπντουλάχ Μπεγκ πρίγκιπα τού Σομκίτι και τού Σαμπαρετιάνo (Kβέμο Kάρτλι) με κατοικία στο Σαμσβίλντε. Το 1747, ο Τεϊμουράζ έκανε ένα ταξίδι στο Ιράν, αφήνοντας τον γιο του Ηρακλή Β΄ επικεφαλής τού Κάρτλι και τον Αμπντουλάχ Μπεγκ ως υποδιοικητή του. Εντούτοις, κατά την απουσία τού Tεϊμουράζ, ο Αμπντουλάχ Μπεγκ επιχείρησε πραξικόπημα, στρατολόγησε τους μισθοφόρους τού Νταγκεστάν και πήρε τον έλεγχο της πρωτεύουσας, της Τιφλίδας, με τη βοήθεια μίας τοπικής ιρανικής φρουράς. Οι μάχες συνεχίστηκαν τον επόμενο χρόνο, έως ότου ο Αμπντουλάχ Μπεγκ τελικά ηττήθηκε και η Τιφλίδα καταλήφθηκε από τον πιστό στρατό τού Ηρακλή. Στη συνέχεια ο πρίγκιπας δεν αναφέρεται από τις ιστορικές πηγές.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κετεβάν, κόρη τού Ηρακλή Α΄, των Μπαγκρατιόνι-Καχέτι. Απέκτησαν τους πρίγκιπες:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Μον ντ'Ορ Αζέργκ Φουτ
Η Μον ντ' Ορ Αζέργκ Φουτ είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 2000 υπό την ονομασία Μπωζολαί Μον ντ' Ορ, η οποία προήλθε από την συγχώνευση μεταξύ των Ουνιόν Σπορτίβ Ανς Αμπεριέ της κοινότητας της Ανς, και Σασελαί Φουτ της κοινότητας του Σασελαί.
Ιστορία
Η ομάδα έλαβε την οριστική της ονομασία τον Ιούλιο του 2005. Το 2006, απορρόφησε την Κλαμπ Σπορτίφ Σαζαί-Σιβριέ των κοινοτήτων Σαζαί-ντ'Αζέργκ και Σιβριέ-ντ'Αζέργκ.
Από την σεζόν 2009-2010, η ομάδα αγωνίζεται στο CFA.
Στις αρχές Ιανουαρίου του 2013, η ιστοσελίδα της εφημερίδας L'Équipe αποκάλυψε την άφιξη στην ομάδα από τον Ιούνιο του 2013 του πρώην Γάλλου διεθνούς ποδοσφαιριστής, ο οποίος έδωσε και το όνομά του στην έδρα του συλλόγου, Λουντοβίκ Ζιουλί.
Από το καλοκαίρι του 2013, ο Στεφάν Σαντινί γιος του πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού της Εθνικής Γαλλίας Ζακ Σαντινί διατελεί προπονητής της Μον ντ'Ορ ντ'Αζέργκ.
Στις 27 Ιανουαρίου 2014, η ομάδα της Μον ντ'Ορ ντ'Αζέργκ προχώρησε στην μεταγραφή των Σίντνεϊ Γκοβού πρώην Γάλλου διεθνούς και πρώην παίκτη της Ολιμπίκ Λυών και Γιοάν Γκομέζ πρώην παίκτη της ΣΚ Μπαστιά.
Διακρίσεις
thumb|right|Παρουσίαση της ομάδας (με κίτρινες εμφανίσεις) στο [[Camp des Loges (ποδόσφαιρο)|Camp des Loges στην διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στην Παρί Σαιν-Ζερμάν Β΄ στις 6 Φεβρουαρίου 2011.]]
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Μον ντ'Ορ Αζεργκ Φουτ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2000
Ανακατάληψη του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν (2021)
Η Ανακατάληψη του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν ήταν στρατιωτική επιχείρηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν που στόχο είχε την εκδίωξη της προηγούμενης διακυβέρνησης, της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν - και την εγκαθίδρυση και πάλι μετά το 2001, του Ισλαμικού Εμιράτου του Αφγανιστάν, του κράτους δηλαδή, των Ταλιμπάν.
Η επιχείρηση ξεκίνησε τον Μάιο του 2021 - ταυτόχρονα σχεδόν,- με την απόσυρση των Αμερικανικών και Νατοϊκών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, απόσυρση που σήμανε και το τέλος του εικοσάχρονου πολέμου στη χώρα, και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2021 με την κατάληψη και της πρωτεύσας, Καμπούλ.
Κατά την διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της επιχειρησης, οι Ταλιμπάν κατόρθωσαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους, εκτός από τις 73 περιφέρειες που ήλεγχαν ήδη, ακόμα 223. Στις 6 Αυγούστου, ξεκίνησε η προέλαση προς τις πρωτεύουσες των επαρχιών, που - με εξαίρεση την Μπαζαράκ, πρωτεύουσα της περιοχής του Παντζίρ - παραδόθηκαν η μια μετά την άλλη, αμαχητί. Στις 15 Αυγούστου, ο Πρόεδρος του Αφγανιστάν, Ασράφ Γανί εγκατέλειψε την χώρα με προορισμό τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ οι Ταλιμπάν καταλάμβαναν τον τελικό τους στόχο, την Καμπούλ. Μετά την πτώση της Καμπούλ, μέλη στρατιωτικών ομάδων και οργανώσεων συνενώθηκαν προκειμένου να αναχαιτίσουν τους Ταλιμπάν στην περιφέρεια του Παντζίρ - τη μόνη περιφέρεια που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν - υπό την ηγεσία του Άχμαντ Μασούντ αλλά και του πρώτου Αντιπροέδρου της χώρας, Αμρουλάχ Σαλέχ. Από το Παντζίρ, ο Σάλεχ στις 17 Αυγούστου, ανακήρυξε τον εαυτό του - όπως προβλέπει το αφγανικό Σύνταγμα - προσωρινό Πρόεδρο της χώρας. Η αντίσταση στο Παντζίρ όμως φαίνεται να σβήνει, αφού η αμερικανική κυβέρνηση δεν προτίθεται να χρηματοδοτήσει τους ένοπλους εξεγερμένους ενώ και οι δυο αρχηγοί του κινήματος, έχουν φύγει από τη χώρα.
Η έγκριτη εφημερίδα The New York Times χαρακτήρισε τις εξελίξεις ως τραγωδία για τη χώρα (Αμερική). Επίσης, επισημαίνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση γνώριζε το τι θα επακολουθούσε της απόσυρσης, αλλά δεν ήθελαν να παραμείνουν αφού, αργά ή γρήγορα η χώρα θα έπεφτε και πάλι στα χέρια των Ταλιμπάν. Το αριστερό κόμμα στη Γερμανία, υπερθεμάτισε χαρακτηρίζοντας τις εξελίξεις ως ιστορικό φιάσκο. «...Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μεγαλύτερη αποτυχία έπειτα από 20 χρόνια ένοπλων επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας από τη Δύση και τον ομοσπονδιακό στρατό. ...» . Από την άλλη πλευρά, Ρώσοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι «οι Ταλιμπάν είναι πιο συνεννοήσιμοι από την προηγούμενη «κυβέρνηση μαριονετών» και δεν απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια στη Κεντρική Ασία».
Γεγονότα που προηγήθηκαν
Στις 29 Φεβρουαρίου 2020, οι ΗΠΑ και οι Ταλιμπάν υπέγραψαν ειρηνευτική συμφωνία με τίτλο «Συμφωνία για την Ειρήνη στο Αφγανιστάν», προκειμένου να τερματιστεί ο αδιέξοδος δεκάχρονος πόλεμος των δυο πλευρών. Η συμφωνία περιλάμβανε την υποχρέωση απόσυρσης όλων των τακτικών αμερικανικών και ΝΑΤΟικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, ενώ οι Ταλιμπάν δεσμεύονταν για την εξουδετέρωση της Αλ Κάιντα που δραστηριοποιούνταν σε περιοχές υπό τον έλεγχό τους. Η συμφωνία επικροτήθηκε από την Κίνα, το Πακιστάν και τη Ρωσία και εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η συμφωνία έγινε γνωστή ως Συμφωνία της Ντόχας, και έθετε χρονοδιάγραμμα απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων. Συγκεκριμένα, καθόριζε μια αρχική μείωση από 13.000 σε 8.600 στρατεύματα μέχρι τον Ιούλιο του 2020, ακολουθούμενη από πλήρη αποχώρηση έως την 1η Μαΐου 2021, εάν οι Ταλιμπάν τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Η κυβέρνηση Μπάιντεν ανέβαλε την πλήρη αναχώρηση ως τις 11 Σεπτεμβρίου. Στις 8 Ιουλίου, ο Μπάιντεν έκανε γνωστό πως η αναχώρηση θα ολοκληρωθεί τελικά μέχρι τις 31 Αυγούστου.
Χρονοδιάγραμμα της ανακατάληψης
Στις αρχές Μαΐου, οι Ταλιμπάν κατέλαβαν 15 επαρχίες στην περιφέρεια του Βαρντάκ. Σκοτώθηκαν 405 στρατιώτες των αφγανικών ενόπλων δυνάμεων και 260 πολίτες. Μέχρι το τέλος του μήνα οι Σλοβενία, Πορτογαλία, Ισπανία και Σουηδία είχαν αποσύρει πλήρως τις στρατιωτικές δυνάμεις που διατηρούσαν στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, στη χώρα.
Μέχρι τα μέσα Ιουνίου, οι Ταλιμπάν κατέλαβαν 69 επαρχίες στις περιφέρειες Κουντούζ και Μπαγκλάν. Η πόλη Μαζάρ-ι-Σαρίφ περικυκλώθηκε από τους Ταλιμπάν. Οι Ταλιμπάν σήκωσαν τις άσπρες σημαίες του Εμιράτου σε όλα τα σημεία κατά μήκος των συνόρων με το Τατζικιστάν. Πάνω από 1.500 αφγανοί συνοριοφύλακες κατέφυγαν στα εδάφη του Τατζικιστάν για να αποφύγουν τα αντίποινα.
Τον Ιούνιο καταλαμβάνουν ακόμα 69 επαρχίες, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων, Πουλ-ι-Χομρί, Κουντούζ ενώ περικυκλώνουν το Μαζάρι Σαρίφ. Καταλαμβάνουν επίσης το συνοριακό πέρασμα για το Τατζικιστάν. Οι αφγανικές δυνάμεις εγκαταλείπουν 700 φορτηγά και Χάμβι, καθώς και πολλά οπλισμένα οχήματα, drones και συστήματα πυροβόλων στο αεροδρόμιο της Κουντούζ που περνούν στην κατοχή των Ταλιμπάν.
Μέχρι το βράδυ της 12ης Ιουλίου, οι Ταλιμπάν κατέκτησαν 55 ακόμη επαρχίες (και κατείχαν περίπου το 85% των αφγανικών εδαφών). Οι επίσημες αρχές της χώρας, με τη σειρά τους, ισχυρίζονταν ότι είχαν ανακτήσει τον έλεγχο σε όλες τις πόλεις στις οποίες προηγουμένως υπήρξε επίθεση των Ταλιμπάν.
Στις 24 Ιουλίου, η αφγανική κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας στις περισσότερες περιοχές της χώρας. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου εσωτερικού της χώρας δήλωσε ότι «Σε 31 επαρχίες επεβλήθησαν απαγορεύσεις κυκλοφορίας για να αποτραπεί η κίνηση των Ταλιμπάν. Οι περιορισμοί θα ισχύουν από τις 22:00 έως τις 4:00». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι περιφέρειες Καμπούλ, Νανγκαρχάρ και Παντζσίρ απαλλάχθηκαν από τους περιορισμούς.
Στις 25 Ιουλίου, ο Αμερικανός στρατηγός Κένεθ Μακένζι, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, ενώ βρισκόταν σε επίσκεψη στην Καμπούλ, δήλωσε ότι εάν οι Ταλιμπάν συνεχίσουν την προέλαση τους, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν σίγουρα τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον τους. Ο πακιστανός πρωθυπουργός Ιμράν Χαν εξέφρασε άμεσα την αμφιβολία για μια στρατιωτική λύση στο αφγανικό ζήτημα, επισημαίνοντας ότι οι Παστούν, οι οποίοι αποτελούν πλειοψηφία σε πολλές περιοχές του Αφγανιστάν, θα παρασυρθούν από τη σύγκρουση.
Στις αρχές Αυγούστου, οι Αφγανοί Ταλιμπάν κατείχαν σχεδόν 200 από 417 περιφερειακά κέντρα. Ταυτόχρονα, η παρουσία τους επεκτείνεται στην υπόλοιπη χώρα. Οι νότιες επαρχίες έχουν ήδη χάσει τέσσερα τηλεοπτικά κανάλια και αρκετούς ραδιοφωνικούς σταθμούς λόγω των συνεχών επιθέσεων των μαχητών σε σύγχρονες υποδομές. Οι πολίτες προσπαθούν όλο και περισσότερο να διαφύγουν από τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου, ενώ όλο και περισσότεροι φεύγουν από το Αφγανιστάν με κατεύθυνση τις γειτονικές χώρες και την Ευρώπη. . μικρογραφία|225x225εσ| Κέντρο: Η Πράσινη Ζώνη της Καμπούλ Μη ικανοποιημένοι με τον έλεγχο της υπαίθρου, οι Ταλιμπάν άρχισαν να πολιορκούν μεγάλες πόλεις. Οι ηγέτες τους απείλησαν ότι θα σκοτώσουν τον Αφγανό πρόεδρο Ασράφ Γκανί στο εγγύς μέλλον. Ως απάντηση, υπήρξαν κατηγορίες για άσκηση υπέρμετρης βίας από τους ισλαμιστές: οι Ταλιμπάν αναζήτησαν και καταδίωξαν πρώην και νυν κυβερνητικούς αξιωματούχους και σκότωσαν άτομα που δεν συμμετείχαν στις εχθροπραξίες. Για παράδειγμα, στους πολυσύχναστους δρόμους της Καμπούλ, αμέσως μετά τις προσευχές της Παρασκευής, ο διευθυντής του κυβερνητικού κέντρου πληροφόρησης, ο δημοσιογράφος Ντάουα Χαν Μιναπάλ  σκοτώθηκε ενώ επέβαινε στο όχημα του.
Στις 6 Αυγούστου, οι Ταλιμπάν κατέκτησαν το Σεμπαργάν και το Ζαράντζ (μια πόλη στα σύνορα με το Ιράν). Σε λίγες ώρες, το Κουντούζ, το Σαρ-ε Πουλ και το Ταλογκάν προστέθηκαν στον κατάλογο των κατακτήσεων. αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| Το αμερικανικό αεροπλάνο [[Boeing B-52 Stratofortress|Β-52 στον ουρανό του Αφγανιστάν]] Στις 7 Αυγούστου, οι δυτικές χώρες κάλεσαν τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν άμεσα, λόγω της ανασφάλειας που επικρατεί στη χώρα. Η εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για το Αφγανιστάν Ντέμπορα Λάιονς προειδοποίησε ότι «περαιτέρω εξελίξεις θα μπορούσαν να βυθίσουν τη χώρα σε κατάσταση καταστροφής».
Κατά τη διάρκεια της αποχώρησης, οι ΗΠΑ οργάνωσαν επιχείρηση και για τη φυγάδευση Αφγανών πολιτών που κινδυνεύουν από αντίποινα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου θα φιλοξενηθούν προσωρινά από τον αμερικανικό στρατό.
Πτώση της Καμπούλ
Στις 15 Αυγούστου, και παρά την δήλωση ότι «δεν προτίθενται να καταλάβουν την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν», οι Ταλιμπάν προέλασαν ανεμπόδιστοι στα περίχωρα της Καμπούλ από πολλαπλές κατευθύνσεις. Από εκεί και έπειτα οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες και απρόβλεπτες. Το αφγανικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Γανί εγκατέλειψε την εξουσία, ενώ οι Ταλιμπάν σχηματίζουν προσωρινή κυβέρνηση. Οι δυνάμεις ασφαλείας παρέδωσαν το αεροδρόμιο Μπαγκράμ στους Ταλιμπάν. Στην αεροπορική βάση βρίσκονταν φυλακισμένοι περίπου 5.000 αιχμάλωτοι Ταλιμπάν και πολεμιστές του Ισλαμικού Κράτους. Το Πακιστάν έκλεισε τα σύνορα με το Αφγανιστάν για να μην εισρέουν πρόσφυγες. Το Ουζμπεκιστάν ανακοίνωσε ότι συνέλαβε 84 Αφγανούς στρατιώτες που διέσχισαν τα σύνορα αναζητώντας ιατρική βοήθεια, ενώ διέφυγαν από τις επιθέσεις των Ταλιμπάν. Περίπου 158 Αφγανοί στρατιώτες πέρασαν επίσης τα σύνορα του Ουζμπεκιστάν με τα πόδια. Οι χώρες της Δύσης βρέθηκαν προ εκπλήξεως, αφού στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν βρίσκονταν ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες των χωρών του ΝΑΤΟ που δεν είχαν προλάβει να φύγουν, ενώ οι Αφγανοί που είχαν συνεργαστεί με το  ΝΑΤΟ δεν είχαν ακόμη λάβει βίζα για να αποχωρήσουν. Αμερικάνικα και Γερμανικά αεροπλάνα και ελικόπτερα στάλθηκαν στην Καμπούλ για να επισπεύσουν την εκκένωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021 Κατηγορία:2021
Γιαν Σόμερ
Ο Σόμερ προέρχεται από τις ακαδημίες της Βασιλείας και το 2007 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Δόθηκε αρχικά δανεικός στη Βαντούζ και έπειτα στην Γκρασχόπερς. Το 2011 έγινε βασικός τερματοφύλακας της Βασιλείας, με την οποία κατέκτησε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα Ελβετίας. Το 2014 αποκτήθηκε από την Μενχεγκλάντμπαχ. Ήταν μέλος της ομάδας του .Στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 2023 πήρε μεταγραφή με 8 εκατομμύρια στην Μπάγερν Μονάχου πρωταθλήματος για τη σαιζόν 2019-20.
Ο Σόμερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Ελβετίας το 2012. Ήταν μέλος των αποστολών της Ελβετίας στα Μουντιάλ 2014 και 2018 και στα Euro 2016 και 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας Κ21 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βαντούζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1920
thumb|Γελοιογραφία της εποχής σχετικά με την εκλογική αναμέτρηση του 1920: Ο ψηφοφόρος εικονίζεται να πρέπει να επιλέξει μεταξύ Ελ. Βενιζέλου και Δ. Γούναρη, υπό το βλέμμα του πολέμου. Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1920 διεξήχθησαν την 1η Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων. Την απόφαση της διεξαγωγής τους έλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ύστερα από συνεχή αιτήματα της αντιπολίτευσης και αφού είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία υπογραφής της συνθήκης των Σεβρών.
Αρχικά μετά τη διάλυση της Βουλής προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 25 Οκτωβρίου 1920. Ωστόσο, 13 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή τους πέθανε αιφνίδια από δάγκωμα πιθήκου ο βασιλιάς Αλέξανδρος. Στη θέση του ορίστηκε αντιβασιλέας ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης. Τελικά οι εκλογές διεξήχθησαν την 1η Νοεμβρίου, ουσιαστικά ανάμεσα σε δύο παρατάξεις για πρώτη φορά στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία, λόγω της πόλωσης που επικρατούσε. Αντίπαλοι ήταν το κυβερνών Κόμμα Φιλελευθέρων και η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις, η οποία ήταν η ένωση όλων των υπολοίπων κομμάτων με επικεφαλής τον Δημήτριο Γούναρη (Κόμμα Εθνικοφρόνων, Συντηρητικό Κόμμα, Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, κ.ά. μικρότερα εκτός από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος, που κατέβηκε στις εκλογές αυτόνομο, αλλά δεν εξέλεξε βουλευτές. Το σύμβολο της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως, η ελιά, παρέπεμπε στην ειρήνη.
Από τις εκλογές νικητής αναδείχθηκε η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις ενώ ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που πριν λίγους μήνες η Βουλή τον είχε ανακηρύξει "άξιον της Ελλάδος ευεργέτην και σωτήρα της πατρίδος" δεν εκλέχθηκε ούτε βουλευτής. Μετά την αποτυχία του αυτή ο Βενιζέλος κατέφυγε αυτοεξόριστος στο Παρίσι. Όπως είχε δηλώσει θα εγκατέλειπε την πολιτική αν έχανε τις εκλογές.
Κυβέρνηση σχημάτισε αρχικά ο Δημήτριος Ράλλης, η οποία και διενήργσε το δημοψήφισμα του 1920 για την επαναφορά του Κωνσταντίνου, και στις 24 Ιανουαρίου 1921 ο Νικόλαος Καλογερόπουλος. Στις 26 Μαρτίου 1921 ανέλαβε ο Δημήτριος Γούναρης και μετά στις 22 Μαΐου 1922 ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης. Τον Αύγουστο του 1922 επήλθε η Μικρασιατική Καταστροφή. Μετά ανέλαβαν κυβερνήσεις του Νικόλαου Τριανταφυλάκου και του Στυλιανού Γονατά.
Σε αυτές τις εκλογές ψήφισαν για πρώτη και τελευταία φορά Έλληνες από τη μόλις απελευθερωμένη Ανατολική Θράκη.
Στο μέτωπο της Μικράς Ασίας, καθώς και στη Δυτική και Ανατολική Θράκη, οι εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με χάρτινο ψηφοδέλτιο αντί με σφαιρίδια. Ο Βενιζέλος είχε δηλώσει ότι οι Θράκες είναι εγγράματοι με μακρά παράδοση σε τέτοιου είδους διαδικασίες.
Αποτελέσματα
thumb|Το κοινοβουλιο της Ελλαδας μετα απο το 1920.
Διπλή Βουλή - Γ' εν Αθήναις Εθνική Συνέλευση
Η κήρυξη των εργασιών της Βουλής έγινε στις 23 Δεκεμβρίου 1920 από τον Κωνσταντίνο Α', λίγες ημέρες μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μετά το δημοψήφισμα της 5ης Δεκεμβρίου 1920. Η πλειοψηφία ανακήρυξε την Βουλή σε συντακτική συνέλευση, τη Γ' εν Αθήναις Εθνική Συνέλευση (αποκαλούνταν και διπλή Βουλή λόγω του αναθεωρητικού της χαρακτήρα).
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Τσάρλι Τσάπλιν
Ο σερ Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (αγγλικά: Charles Spencer "Charlie" Chaplin, 16 Απριλίου 1889 − 25 Δεκεμβρίου 1977), γνωστός στην Ελλάδα και με το προσωνύμιο «Σαρλό», ήταν Άγγλος ηθοποιός, σκηνοθέτης και συνθέτης, του οποίου η φήμη ανήλθε κατά τη διάρκεια της εποχής του βουβού κινηματογράφου. Μεγαλούργησε στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ. Είναι χρονικά η πρώτη παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα της κινηματογραφικής τέχνης, κυρίως μέσω του χαρακτήρα «Σαρλό» που ενσάρκωνε στις πρώτες ταινίες του.
Από το 1912 ώς το 1918 αξιοποίησε το ταλέντο του σε πολλές μικρές κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου, δημιουργώντας τον τύπο του Σαρλό. Ο ίδιος όχι μόνο πρωταγωνιστούσε, αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συνθέτης της μουσικής των ταινιών του. Η παγκόσμια καταξίωση ήρθε μέσα από τις μεγάλου μήκους ταινίες του, όπως οι Μοντέρνοι καιροί, Ο μεγάλος δικτάτωρ, Τα φώτα της πόλης, Ο κύριος Βερντού και άλλες, που τον κατέταξαν ανάμεσα στους σημαντικότερους δημιουργούς της έβδομης τέχνης.
Το 1952, στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου και της Μαύρης Λίστας, έπεσε σε δυσμένεια λόγω των αριστερών πολιτικών φρονημάτων του. Ενώ ταξίδευε προς το Λονδίνο, έμαθε την απόφαση του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης να πάρει τη βίζα του και επομένως το δικαίωμα επιστροφής. Μετά από αυτό το γεγονός παρέμεινε οριστικά στην Ευρώπη, και πιο συγκεκριμένα στο Βεβέ της Ελβετίας, όπου πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1977. Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε στην Αμερική μόνο μια φορά, το 1972, προκειμένου να παραλάβει το ειδικό Τιμητικό Όσκαρ για τη συνεισφορά του στην έβδομη τέχνη, κερδίζοντας το μεγαλύτερο σε διάρκεια χειροκρότημα της ιστορίας των βραβείων. Το 1995 σε μία παγκόσμια μελέτη σε κριτικούς κινηματογράφου, ο Τσάπλιν ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ηθοποιός στην ιστορία του κινηματογράφου. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει δέκατο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.
Τα πρώτα του χρόνια
Ο Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1889 στο Λονδίνο. Οι γονείς του, Τσαρλς Τσάπλιν και Χάνα Χάριετ Πέντλιγκχαμ Χιλ, ήταν καλλιτέχνες του μιούζικ χολ. Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός και ένα χρόνο μετά τη γέννηση του Τσάρλι εγκατέλειψε τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά, τον Τσάρλι και τον μεγαλύτερο αδερφό του, Σίντνεϊ, που είχε γεννηθεί εκτός γάμου. Λίγο αργότερα η Χάνα εμφάνισε προβλήματα υγείας, εγκατέλειψε την καριέρα της και άρχισε να δουλεύει ως ράφτρα. Καθώς δεν είχε αρκετά χρήματα και ο πρώην σύζυγός της σπάνια τους βοηθούσε οικονομικά, αναγκάστηκε να ζήσει με τα παιδιά της σε διάφορα διαμερίσματα υπό άθλιες συνθήκες. Το 1895 μπήκε σε άσυλο φτωχών στο Λάμπεθ και τα δύο παιδιά της μεταφέρθηκαν σε ένα σχολείο για ορφανά και εγκατελελειμμένα παιδιά από το οποίο είχαν τις χειρότερες αναμνήσεις. Τρία χρόνια αργότερα, και αφού η μητέρα τους μπήκε σε άσυλο φρενοβλαβών στο Κέιν Χιλ, ο πατέρας τους ανέλαβε με δικαστική απόφαση την επιμέλειά τους. Η ζωή όμως του Τσαρλς και του Σίντνεϊ δεν άλλαξε ουσιαστικά αφού ο πατέρας τους συνέχιζε να πίνει και οι δύο τους μεγάλωναν με την ερωμένη του πατέρα τους που ήταν επίσης αλκοολική. Αργότερα έζησαν ξανά για ένα διάστημα με τη μητέρα τους, που βγήκε προσωρινά από το άσυλο, ενώ ο Τσαρλς Τσάπλιν πέθανε σε ηλικία 37 ετών από το αλκοόλ και διάφορες ασθένειες. Τον Μάιο του 1903 η Χάνα ξαναμπήκε στο άσυλο και ο μικρός Τσάρλι εγκαταστάθηκε με τον αδερφό του σε ένα διαμέρισμα.