cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σι-Φερ-α-Σεβάλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιζερέ (γαλλικά: Sizerets).
Αναστασία Αβραμίδου
Η Αναστασία Αβραμίδου (γεν. 29 Ιανουαρίου 2000) είναι Ελληνίδα σκακίστρια, η οποία κατέχει τον τίτλο της Διεθνούς Μετρ (WIM, 2016).
Βιογραφικά Στοιχεία
Το 2012, η Αβραμίδου κατέκτησε το Ελληνικό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων Κορασίδων στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 12 ετών (U12). Εκπροσώπησε επανειλημμένα την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων, σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, όπου απέσπασε δύο χρυσά μετάλλια: το 2012, στην Πράγα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 12 (U12), και το 2014, στο Μπατούμι, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων και στην ηλικιακή κατηγορία κοριτσιών κάτω των 14 (U14). Επίσης, κέρδισε δύο φορές το Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες: το 2009, στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 9 (U09), και το 2013, στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 13 (U13). Το 2014, η Αβραμίδου κέρδισε το Ευρωπαϊκό Σχολικό Πρωτάθλημα σκακιού στην ηλικιακή κατηγορία κοριτσιών κάτω των 15 (U15).
Αποτελέσματα Τουρνουά
μικρογραφία|258x258px|Η Αναστασία Αβραμίδου (πρώτη δεξιά) με την ελληνική γυναικεία ομάδα στη [[Σκακιστική Ολυμπιάδα του 2016. Από αριστερά προς τα δεξιά: Χ. Μαρκαντωνάκη, Μαρία Κουβάτσου, Αικ. Παυλίδου, Σταυρούλα Τσολακίδου, Αβραμίδου]] Η Αβραμίδου εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες γυναικών. Τα αποτελέσματά της φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ακόμη, αγωνίστηκε με την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού. Τα αποτελέσματά της φαίνονται στον παρακάτω πίνακα : Το 2016, της απονεμήθηκε ο τίτλος FIDE Γυναίκας Διεθνούς Μετρ (WIM).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα Κατηγορία:Σκάκι
Στέφαν Ράαμπ
Ο Στέφαν Κόνραντ Ράαμπ (Stefan Konrad Raab, γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου 1966) είναι Γερμανός διασκεδαστής, κωμικός, μουσικός και πρώην παρουσιαστής. Ο Ράαμπ ξεκίνησε την τηλεοπτική του καριέρα παρουσιάζοντας την κωμωδία Vivasion το 1993.
Από το 1999 έως το 2015, παρουσίαζε την εκπομπή TV total και έχει παρουσιάσει διάφορες εκπομπές όπως τις Schlag den Raab και Bundesvision Song Contest. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 ονομάστηκε ο "δυνατότερος άνδρας στη γερμανική ψυχαγωγική τηλεόραση".
Ο Ράαμπ είναι επίσης γνωστός για τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του παραγωγού, συγγραφέα και ερμηνευτή των γερμανικών τραγουδιών στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision ξεκινώντας από το 1998. Ήταν ο εκκινητής του εθνικού προγράμματος προεπιλογής Unser Star für Oslo. Η νίκη της Γερμανίας στο διαγωνισμό του 2010 στο Όσλο ήταν καθοριστικό σημείο στη καριέρα του.
Πρώτα χρόνια και οικογένεια
Ο Ράαμπ μεγάλωσε στην Κολωνία μαζί με την αδερφή του και τους γονείς του, οι οποίοι ήταν ιδιοκτήτες κρεοπωλείου. Σπούδασε στο ιησουητικό οικοτροφείο Αλοϊζιουσκολέγκ στη Βόννη. Πριν από την είσοδό του στην ψυχαγωγία, εργάστηκε στο κρεοπωλείο και σπούδασε νομική πριν εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο μετά από πέντε εξάμηνα Ο Ράαμπ ζει σε προάστιο της Κολωνίας και έχει δύο κόρες. Εκτός από αυτό, λίγα είναι γνωστά για τον Ράαμπ, ο οποίος σκόπιμα κρύβει την ιδιωτική ζωή του από τα μέσα ενημέρωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Κωμικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2000 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σκωτσέζικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19
Το Σκωτσέζικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2018-19 είναι η 6η σεζόν της Πρέμιερσιπ Σκωτίας, της πρώτης κατηγορίας της Σκωτίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 2018.
Θέσεις ανά αγωνιστική
Updated: 4 May 2019
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σκωτίας
Μοναστήρι του Ζενταζένι
Το Μοναστήρι του Ζενταζένι (γεωργιανά: ზედაზნის მონასტერი) είναι ένα Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται σε μία δασωμένη έκταση που καλύπτει το όρος Ζενταζένι, στην κορυφογραμμή της οροσειράς Σαγκουράμο, σε υψόμετρο 1178 μ. από το επίπεδο της θάλασσας, στην αριστερή όχθη του ποταμού Άραγκβι, βορειοανατολικά της Μτσχέτα, στο μχάρε Σίντα-Κάρτλι της Γεωργίας. Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τον Όσιο Ιωάννη, έναν από τους 13 Ασσύριους Πατέρες της Γεωργίας των οποίων η αποστολή ήταν η ενίσχυση του Χριστιανισμού. Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιλαμβάνει την Εκκλησία του Βαπτιστή, τα μοναστικά κελιά, οχυρωματικό τείχος και αμυντικές δομές, κ.α. Είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.
Ιστορία
Η ονομασία Ζενταζένι σχετίζεται με μία θεότητα της Γεωργιανής μυθολογίας, τον Ζάντεν, θεό της καρποφορίας. Η λατρεία του Ζάντεν εισήχθηκε από τον Βασιλιά Φαρνατζόμ της Ιβηρίας (βασ. 109-90 π.Χ.), ο οποίος πρόσθεσε το είδωλο του Ζάντεν στο πάνθεον των Ιβηριανών παγανιστών και έχτισε εκεί ένα φρούριο για να στεγάσει τον κολοσσό της θεότητας. Μετά την εξάπλωση του Χριστιανισμού η αίρεση του Ζάντεν διαλύθηκε. Το τοπωνύμιο Ζενταζένι σημαίνει Άνω Ζάντεν, και προήλθε από τους όρους Ζέντα που σημαίνει πάνω και Ζάντεν. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η ανατολική πρόσοψη της εκκλησίας του Βαπτιστή, με τα 3 παράθυρα. Οι άλλες προσόψεις δεν έχουν παράθυρα. Η ιστορία του μοναστηριού άρχισε με τον Ιωάννη, τον αρχηγό των Δεκατριών Ασσύριων Πατέρων που στα μέσα του 6ου αιώνα ήρθαν στη Γεωργία. Επέλεξε αυτήν την τοποθεσία, κοντά στη Μτσχέτα και ψηλά στο βουνό, για την εκκλησία του. Από εκεί έστειλε τους μαθητές του σε διάφορα μέρη του Κάρτλι και του Καχέτι. Ο Ιωάννης πέθανε το 573. και οι μαθητές και οι οπαδοί του τον τίμησαν χτίζοντας μία εκκλησία στον τύμβο του.
Στο δεύτερο μισό του 8ου αιώνα ο Πατριάρχης Κλεμέντος έχτισε μία τρίκλιτη βασιλική ως επέκταση στην κρύπτη του Όσιου Ιωάννη. Στη συνέχεια, το μοναστήρι οικοδομήθηκε και αναπτύχθηκε περαιτέρω.
Στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα, τον καιρό του πρίγκιπα Γαβριήλ του Καχέτι, χτίστηκε η πύλη της βασιλικής. Στα τέλη του 10ου αιώνα κατασκευάστηκε ένα κελάρι.
Μέχρι τον 11ο αιώνα το φρούριο και το μοναστήρι του Ζενταζένι φύλασσαν τα περίχωρα του βασιλείου του Καχέτι. Το 1101, ο Γεωργιανός Βασιλιάς Δαβίδ Δ' ο Κτίστης σύντριψε τις ορδές των Τούρκων-Σελτζούκων και του βασιλιά Κβιρίκε Δ' του Καχέτι στο φρούριο του Ζενταζένι.
Από το 1479 το μοναστήρι του Ζενταζένι λειτούργησε ως οικογενειακό νεκροταφείο για την ευγενή οικογένεια των Ζεγκενίτζε-Γκουραμισβίλι.
Το 1705 η μοναστική ζωή σταμάτησε προσωρινά. Τον 18ο αιώνα χτίστηκε ένα καμπαναριό και άλλες δομές. Ο Πατριάρχης Ντομέντι αποκατέστησε την εκκλησία.
Τον 19ο αιώνα, υπό την καθοδήγηση του επίσκοπου Αλεξάντερ Οκτοπιρίτζε, επανήλθε η ζωή στο μοναστήρι. Η εκκλησία στεγάστηκε με μια «σιδερένια οροφή», ανοίχτηκε η δυτική πόρτα, και έγιναν αρκετές τροποποιήσεις.Το 1889 ο επίσκοπος Αλεξάντερ της Γκουρία-Σαμεγκρέλο έκανε έργα ανακατασκευής στην εκκλησία.
Το 1915-22 το μοναστήρι ερημώθηκε. Κατά τη σοβιετική περίοδο, έγιναν έργα συντήρησης και αποκατάστασης του μοναστηριού το 1938 και το 1970-1. Το 1946 οι βιότοποι του Ζενταζένι και Σαγκουράμο ανακηρύχθηκαν προστατευόμενα φυσικά αποθέματα. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο σιδερένιος σταυρός κοντά στην εκκλησία του Ζενταζένι ανήκει σε κάποια Γεωργιανή χριστιανική μειονότητα.
Εκκλησία του Βαπτιστή
Είναι μία τρίκλιτη βασιλική που έχει σχεδόν τετράγωνο σχήμα διαστάσεων 13,5 x 13,4 μ. Είναι χτισμένη με βότσαλα, θρυμματισμένες πέτρες και τούβλα. Έχει δύο εισόδους, η κύρια είναι στα νότια και η δυτική πόρτα ανοίχτηκε τον 19ο αιώνα. Στο εσωτερικό της χωρίζεται σε 3 κλίτη με 2 ζεύγη κολόνων. Το μεσαίο κλίτος είναι το υψηλότερο και καταλήγει στην αψιδωτή Αγία Τράπεζα στα ανατολικά, εκατέρωθεν της οποίας υπάρχουν δύο δωμάτια, από τα οποία το νοτιοανατολικό είναι η τραπεζαρία και το άλλο έχει τον τύμβο του Όσιου Ιωάννη. Καθένα από τα τρία ανατολικά δωμάτια φωτίζεται από ένα παράθυρο, και τα 3 παράθυρα βρίσκονται σε διαφορετικά ύψη μεταξύ τους. Στο βορειοδυτικό τμήμα της εκκλησίας υπάρχει ένας νιπτήρας. Η βόρεια και η δυτική πρόσοψη είναι τελείως κλειστές χωρίς παράθυρα. Η νότια είσοδος έχει μικρό πέτρινο πρόναο. Η εκκλησία διαθέτει καμπαναριό.
Στο εσωτερικό της εκκλησίας υπάρχουν θραύσματα από τοιχογραφίες. Έχουν ζωντανά χρώματα σε αποχρώσεις του ζεστού καφεκόκκινου και του χρυσού. Οι τοιχογραφίες του ιερού είναι της φεουδαρχικής περιόδου ενώ οι υπόλοιπες είναι του 17ου αιώνα.
Οχυρωματικό τείχος
Το μοναστήρι περιβάλλεται στις 3 πλευρές του (βόρεια, ανατολική, δυτική) από τείχος διαστάσεων 28 x 134,5 μ., ενώ στη νότια πλευρά υπάρχει γκρεμός. Είναι χτισμένο από βότσαλα και τούβλα, και χρονολογείται ως επί το πλείστουν του 17ου αιώνα. Στα βορειοδυτικά της εκκλησίας υπάρχει ένας πύργος με στενή πύλη εισόδου. Στη βορειοδυτική γωνία του τείχους υπάρχει ένας σχεδόν ορθογώνιος πύργος, του οποίου η δυτική πρόσοψη είναι στρογγυλεμένη και η ανατολική πρόσοψη είναι ίσια.
Η είσοδος στα νοτιοανατολικά βρίσκεται ανάμεσα σε δύο γέφυρες, Στα δυτικά και βόρεια τείχη στηρίζονταν κτίρια που τα θεμέλιά τους υπάρχουν ακόμα. Στην εξωτερική πλευρά του τείχους έχουν κατασκευαστεί ημικυκλικά αντιτειχίσματα που ισαπέχουν μεταξύ τους. Στα ανατολικά του τείχους βρίσκονται τα ερείπια της ακρόπολης, της οποίας η αυλή είναι υπερυψωμένη σε σχέση με της εκκλησίας.
Μοναστικά κελιά
Πρόκειται για σενάκι (γεωργιανά: სენაკი). Είναι μία αίθουσα νοτιοανατολικά της εκκλησίας του Βαπτιστή, σε μια απόκρημνη ορεινή πλαγιά, και χρονολογείται της φεουδαρχικής περιόδου. Είναι προσβάσιμη μέσω στενών μονοπατιών. Το κατώτερο μέρος του σενάκι, δηλαδή ο τείχος της νότιας πρόσοψης που έχει διαστάσεις 3,9 x 4,4 μ., είναι χτισμένο από βότσαλα, πέτρες και τούβλα στην κορυφή. Έχει πόρτα και παράθυρο. Η οροφή του σενάκι είναι ανομοιόμορφη. Στο ανατολικό μέρος υπάρχει ένα τούβλινο τζάκι του 19ου αιώνα. Στα ανατολικά του σενάκι έχει χτιστεί ένα τούβλινο δωμάτιο μέσα σε ένα σπήλαιο λαξευμένο στην πλαγιά του βουνού, που έχει βάθος 2,5-3 μ. και λειτουργεί ως αποθήκη τροφίμων. μικρογραφία|400x400εσ|Η Μτσχέτα όπως φαίνεται απο το βουνό του Ζενταζένι.
Αλμπέρτι
Το ιταλικό επώνυμο Αλμπέρτι (Alberti) αναφέρεται συνήθως στον Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι (1404-1472), αναγεννησιακό αρχιτέκτονα, ποιητή και φιλόσοφο. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής:
Τανένζ
Το Τανένζ (γαλλικά: Taninges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζακμάρ (γαλλικά: Jacquemards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Τολόν-λε-Μεμίζ
Το Τολόν-λε-Μεμίζ (γαλλικά: Thollon-les-Mémises) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τολογκάν (γαλλικά: Thollogands).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Τον (Άνω Σαβοΐα)
Το Τον (γαλλικά: Thônes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τοναί ή Τοναίν (γαλλικά: Thônais ή Thonains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Άγιος Δημήτριος Ροδιάς Ηρακλείου
Ο Άγιος Δημήτριος είναι οικισμός της Κοινότητας Ροδιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γαζίου, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται κοντά στον όρμο Ροδιάς, πάνω στην επαρχιακή οδό Ροδιάς-Γαζίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 15 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ροδιάς του δήμου Γαζίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαζίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαλεβιζίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Ράαμπ
Το όνομα Ράαμπ μπορεί να αναφέρεται σε:
Χοσεφίνα Ορτίζ
H Χοσεφίνα Ορτίζ ι Ορτίζ (Josefina Ortiz y Ortiz, 13 Φεβρουαρίου 1892 - 18 Ιουλίου 1983) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Πασκουάλ Ορτίζ.
Βιογραφία
Στις 13 Αυγούστου 1920, η Χοσεφίνα παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον μηχανικό Πασκουάλ Ορτίζ στη Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά την Οφέλια, τον Πασκουάλ και τον Εουχένιο. Συνόδευσε τον σύζυγό της στις διάφορες δημόσιες θέσεις που κατείχε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ως πρέσβης στη Γερμανία και τη Βραζιλία.
Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, κατά την διάρκεια μιας διαμαρτυρίας, και κατά την έξοδο από το παλάτι, ο Πασκουάλ δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε, μαζί την Χοσεφίνα και την ανιψιά του. Ως Πρώτη Κυρία, εμφανίστηκε στο πλευρό του συζύγου της σε αφιερώματα, εγκαίνια, συμπόσια και επίσημες τελετές. Και συνέχισε με το έργο πρόνοιας του "La Gota de Leche", καθώς και ένα αποκλειστικό σύστημα, τη διανομή πρωινού κάθε Κυριακή σε ιθαγενή παιδιά.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1932, ο σύζυγός της παραιτήθηκε από την προεδρία και μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψαν στο Μεξικό όταν ο Πρόεδρος Καρδένας έστειλε τηλεγράφημα στον Πασκουάλ, ο οποίος, μόλις εγκαταστάθηκε, φρόντισε ορισμένες προεδρικές εργασίες και τις προσωπικές του επιχειρήσεις.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα των εγγονιών και των δισεγγονιών της. Πέθανε στις 18 Ιουλίου 1983 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 91 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Κατάλογος αστέρων της Ύδρας
Ο παρών κατάλογος αστέρων της Ύδρας παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό της Ύδρας κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Γκουλντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Υ *
Δαιμόνιο
μικρογραφία| Μια μάγισσα με το δαιμόνιο της, την [[μαύρη γάτα, στα πόδια της ]]
Ο κύριος σκοπός των δαιμονίων είναι να εξυπηρετούν την μάγισσα ή τον μάγο, παρέχοντας προστασία για αυτούς καθώς εξερευνούν νέες δυνάμεις.
Στην σύγχρονη εποχή, ορισμένοι ασκούμενοι μαγείας, όπως ακόλουθοι της Νεοπαγανικής θρησκείας Wicca, χρησιμοποιούν την έννοια των δαιμονίων, λόγω της σχέσης τους με παλαιότερες μορφές μαγείας. Αυτοί οι σύγχρονοι ασκούμενοι χρησιμοποιούν κατοικίδια ζώα ως μαγικά βοηθήματα.
Σχέση με μάγους
μικρογραφία| «Η ανακάλυψη των μαγισσών» (1647), δείχνοντας μάγισσες που προσδιορίζουν τα δαιμόνια τους πνεύματα.
Συνάντηση
Στην Βρετανία, τουλάχιστον από την Πρώιμη Σύγχρονη περίοδο, υπήρχαν δύο βασικοί τύποι συνάντησης που σχετίζονται με το πώς μια μάγισσα γνώρισε για πρώτη φορά το δαιμόνιο της. Το πρώτο από αυτά ήταν ότι το πνεύμα εμφανιζόταν αυθόρμητα μπροστά στο άτομο, είτε στο σπίτι τους είτε σε εξωτερικό χώρο κάπου.
Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο το δαιμόνιο πνεύμα εμφανιζόταν στους ασκούμενους μαγείας στη Βρετανία ήταν ότι δίνετε από ένα προϋπάρχον άτομο, το οποίο μερικές φορές ήταν μέλος της οικογένειας και άλλες φορές ένα πιο ισχυρό πνεύμα.
Τύποι
Τα δαιμόνια είναι πιο συνηθισμένα στη μυθολογία της Ευρώπης. Σε αυτές τις περιοχές, πιστεύεται ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες εξοικειωμένων:
Στην αρχαία Ελλάδα
Οι πρώτες αναφορές για τα δαιμόνια πηγάζουν στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη όπου πίστευαν πως κατείχαν σπίτια, κτίρια και άλλα μέρη ενώ ήταν "συνδεδεμένοι" με ένα συγκεκριμένο άτομο. Τέτοια πνεύματα έδιναν συμβουλές και καθοδήγηση, εκτελούσαν καθήκοντα και ενεργούσαν ως υπηρέτες και φύλακες. Η αρχαία παραλλαγή του δαιμόνιου είχε το όνομα δαίμων. Συναντούνται σε πλήθος συγγραμμάτων, όπως του Ομήρου, του Ησιόδου, του Πλάτωνα, του Πλούταρχου, του Ηρόδοτου κ.α. όπου φέρονται σαν φύλακες άγγελοι του κάθε ανθρώπου, ενώ κάθε Θεός μπορούσε να έχει πλήθος απ’ αυτούς στη διάθεσή του. Ο Ησίοδος μας αποκαλύπτει περισσότερο την αγαθή έννοια της ύπαρξής τους, διότι μας αναφέρει ότι σαν δαιμόνια δρουν οι ψυχές του “Χρυσού Γένους” που θεοποιήθηκαν και με προσταγή του Δία προστάτευαν τους ανθρώπους. Ο Σωκράτης έλεγε ότι δαιμόνια ψιθύριζαν στο αυτί του για να τον προειδοποιήσουν για κίνδυνο και ατυχία.
Τζαν Φρανσές Μπλανκ
Ο Τζαν Φρανσές Μπλανκ (οξιτανικά: Joan Francés Blanc· στα γαλλικά: Jean-François Blanc, Ζαν-Φρανσουά Μπλαν· γενν. Αζέν, 8 Δεκεμβρίου 1961) είναι Οξιτανός συγγραφέας και λεξικογράφος.
Βιογραφία
Το 1996, αυτός, μαζί με τους Ντομέργκ Σουμιέν και άλλους, συνεισέφερε στο μανιφέστο "escrituras descobertistas". Γράφει σύντομες ιστορίες στις διαλέκτους Γκασκόν αλλά και την Λενγκαντοσιάν. Έχει γράψει και ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας στην Γκασκόν, την Heisei, το 1998.
Είναι ακτιβιστής του παριζιάνικου παραρτήματος του Ινστιτούτου Οξιτανικών Σπουδών (Institut d'Estudis Occitans) και συμμετέχει σε πολλά εγχειρήματα λεξικογραφίες: Gidilòc, DiGaM, και το γλωσσάριο πληροφορικής της IEO. Επίσης συνεισφέρει ως χρήστης στη Βικιπαίδεια.
Σορρέντο
Το Σορρέντο (Sorrento, ναπολ.: Surriento, ) είναι πόλη με 16.547 κατοίκους (το 2007) και θέα τον Κόλπο της Νάπολης στη νότια Ιταλία. Δημοφιλής τουριστικός προορισμός εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, μπορεί να δεχθεί εύκολα τους επισκέπτες της Νάπολης και της Πομπηίας, που προσελκύονται και από τα παλαιοπωλεία και μικρά καταστήματά της με κεραμικά, δαντέλες και ξυλοδιακοσμητική.
Η Χερσόνησος του Σορρέντο προσφέρει θέα προς τη Νάπολη, τον Βεζούβιο και τη νήσο Κάπρι. Πορθμεία και υδροπτέρυγα συνδέουν το Σορρέντο με τη Νάπολη, το Αμάλφι, το Ποζιτάνο, το Κάπρι και την Ίσκια. Οι ορεινές ακτές του Σορρέντο και τα πολυτελή ξενοδοχεία του έχουν προσελκύσει κατά καιρούς διασημότητες όπως τον Ενρίκο Καρούζο και τον Λουτσιάνο Παβαρόττι.
Το λιμοντσέλο, το χωνευτικό τοπικό λικέρ από λεμόνι παράγεται κυρίως στο Σορρέντο, ενώ η γύρω ύπαιθρος δίνει επίσης κίτρα, κρασί, καρύδια, αμύγδαλα και ελιές.
Ρωμαϊκή εποχή
Η λατινική ονομασία της πόλεως ήταν Surrentum. Θρύλοι τη συνδέουν με τη νήσο Λιπάρα, σαν να ήταν αποικία του νησιού, παρά το ότι παρέμεινε ελληνική ως προς τον χαρακτήρα της. Τα αρχαιότερα ερείπια στο Σορρέντο είναι των Όσκων και χρονολογούνται από το 600 π.Χ. περίπου. Πριν αποτελέσει μέρος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, το Surrentum ήταν υποτελές στη Νουκέρια και ακολούθησε τη μοίρα της μέχρι τον Συμμαχικό Πόλεμο (91-88 π.Χ.).
Πολυάριθμες ταφικές επιγραφές αυτοκρατορικών δούλων και απελευθέρων έχουν ανακαλυφθεί στο Σορρέντο. Σύμφωνα με μία από αυτές, το έτος μετά τον σεισμό του 79 μ.Χ. ο Τίτος αποκατέστησε το ωρολόγιο της πόλεως και τον αρχιτεκτονικό του διάκοσμο.
Οι σημαντικότεροι αρχαίοι ναοί του Σορρέντο ήσαν εκείνοι της Αθηνάς και των Σειρήνων (ο μοναδικός ναός αφιερωμένος στις Σειρήνες σε ολόκληρο τον αρχαιοελληνικό κόσμο). Λέγεται ότι το όνομα της πόλεως είναι παραφθορά του ονόματος «Σειρήνες». Ο Ναός της Αθηνάς έδωσε το όνομά του στο ακρωτήριο. Κατά την αρχαιότητα το Surrentum ήταν διάσημο για το κρασί του, τα ψάρια του και τα ερυθρόμορφα αγγεία της Καμπανίας. Η ανακάλυψη νομισμάτων της Μασσαλίας, της Γαλατίας και των Βαλεαρίδων καταδεικνύει το εκτεταμένο εμπόριο που διεξαγόταν με αυτές τις περιοχές. thumb|left|205px|«Τρύγος κοντά στο Σορρέντο», πίνακας του [[Γιάκομπ Φίλιπ Χάκερτ, περ. 1784]] Η θέση της πόλεως ήταν οχυρή, προστατευμένη από βαθιές χαράδρες. Η μόνη φυσική δίοδος, 300 μέτρα από την είσοδο στα νοτιοδυτικά, προστατευόταν από τείχη, τη γραμμή των οποίων ακολούθησε αναγκαστικά και η σύγχρονη πόλη. Η σημερινή διάταξη των οδών διατηρεί εκείνη της αρχαίας πόλεως. Δεν διατηρούνται ερείπια μέσα στην ίδια την πόλη, αλλά υπάρχουν πολλά στα ανατολικά της, πάνω στον αρχαίο δρόμο προς Stabiae, του οποίου επίσης διατηρούνται ίχνη, αρκετά υψηλότερα από τον σημερινό δρόμο. Η θέση ενός από τα μεγαλύτερα ερείπια (πιθανώς του αυτοκρατορικού οίκου) καταλαμβάνεται σήμερα από το ξενοδοχείο «Victoria», όπου ανακαλύφθηκε μικρό αρχαίο θέατρο το 1855 και μια αρχαία σήραγγα σκαμμένη στον βράχο που κατεβαίνει ως την ακτή. Υπάρχουν και άλλα ερείπια επαύλεων, αλλά το σημαντικότερο εύρημα είναι η υδατοδεξαμενή του υπόγειου υδραγωγείου, μόλις έξω από την πόλη και στα ανατολικά της. Η δεξαμενή είχε 27 θαλάμους με διαστάσεις 2,7 επί 0,6 μέτρα ο καθένας. Επίσης, έχουν βρεθεί ελληνικοί και οσκικοί τάφοι.
Ένα άλλο προάστιο βρισκόταν κάτω από την πόλη, πάνω στο ακρωτήριο δυτικά της. Κάτω από το σημερινό ξενοδοχείο «Sirena» υπάρχουν θεμέλια και ένα ακόμα τούνελ. Στα βορειοδυτικά του Ακρωτηρίου Σορρέντο υπάρχει και άλλη έπαυλη με λουτρά, η λεγόμενη «Bagni della Regina Giovanna» («Λουτρά της Βασιλίσσης Ιωάννας»), ενώ στον όρμο στα νοτιοδυτικά ήταν κτισμένη η έπαυλη του Πολλίου Φήλικα, φίλου του ποιητή Στατίου, την οποία ο δεύτερος περιγράφει σε στίχους του (Silvae, ii. 2) και της οποίας ερείπια υπάρχουν ακόμη. Δυτικότερα ήταν κτισμένες και άλλες επαύλεις, μέχρι τον ναό της Αθηνάς πάνω στο ακρωτήριο που έφερε το όνομά της, στο άκρο της χερσονήσου του Σορρέντο (σήμερα ονομάζεται Πούντα Καμπανέλλα). Δεν σώζονται όμως ίχνη του, όπως δεν σώζονται ίχνη ούτε του περίφημου ναού των Σειρήνων.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, το Σορρέντο ιδρύθηκε από τον Λίπαρο, γιο του Αύσονα, ο οποίος ήταν γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης. Η αρχαία πόλη συνδεόταν πιθανώς με τον λαό των Αυσόνων, μία από τις αρχαιότερες εθνικές ομάδες στην περιοχή. Κατά την προ-ρωμαϊκή εποχή το Σορρέντο βρισκόταν υπό την επίδραση του ελληνικού πολιτισμού, όπως μαρτυρεί η παρουσία του ναού της Αθηνάς («Αθήναιου»), ο οποίος, επίσης κατά τον θρύλο, θεμελιώθηκε από τον Οδυσσέα.
Μεσαίωνας και νεότερη εποχή
thumb|left|Άποψη του Σορρέντο από τo ύψωμα πάνω από το λιμάνι Το Σορρέντο έγινε έδρα επισκόπου περί το 420 μ.Χ. και αρχιεπισκοπή το 1068. Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πέρασε στους Οστρογότθους και μετά εντάχθηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι Λομβαρδοί, παρά το ότι κατέκτησαν μεγάλο μέρος της νότιας Ιταλίας κατά το β΄ μισό του 6ου αιώνα, την πολιόρκησαν μάταια.
Στους ακόλουθους αιώνες η εξουσία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην περιοχή εξασθένησε βαθμιαία. Το Σορρέντο έγινε αρχικώς μέρος του αυτόνομου Δουκάτου της Νάπολης και αργότερα ανακηρύχθηκε δουκάτο το ίδιο (9ος αιώνας). Πολέμησε κατά του γειτονικού Αμάλφι, κατά των Σαρακηνών και κατά των λομβαρδικών δουκάτων της περιοχής. Οι δυνάμεις του Δουκάτου του Μπενεβέντο πολιόρκησαν το Σορρέντο το 839, αλλά η πόλη μπόρεσε να αντισταθεί με τη βοήθεια της Νάπολης. Λίγα χρόνια αργότερα συμμετέσχε στις εκστρατείες κατά των Σαρακηνών, με τις μάχες της Λικόζα (846) και της Όστιας (849). Το δουκάτο διοικείτο από πρόσωπα εκλεγμένα από τον λαό, τα οποία λάβαιναν τιμητικούς τίτλους από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα. Το 1035 ωστόσο η πόλη πέρασε στα χέρια του Γουαϊμάρ Δ΄ του Σαλέρνο, ο οποίος την έδωσε στον αδελφό του Γουίδωνα. Μετά από μία σύντομη ανάκτηση από το Δουκάτο της Νάπολης, το Σορρέντο επέστρεψε στους Λομβαρδούς υπό τον Γιζούλφο Β΄ του Σαλέρνο. Μετά την ήττα του Γιζούλφου από τον Ροβέρτο Γυισκάρδο, το Σορρέντο πέρασε στη σφαίρα επιρροής των Νορμανδών. Τα τελευταία ίχνη ανεξαρτησίας της πόλεως χάθηκαν το 1137, όταν κατακτήθηκε από τον Ρογήρο Β΄ της Σικελίας και προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Σικελίας.
Στις 13 Ιουνίου 1558 το Σορρέντο λεηλατήθηκε από μοίρα του οθωμανικού ναυτικού υπό τον Τουργκούτ Ρεΐς ως μέρος των εχθροπραξιών μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ισπανίας, που έλεγχε τη νότια Ιταλία την εποχή εκείνη. Αναφέρεται ότι οι Οθωμανοί πήραν 2.000 κατοίκους για σκλάβους. Η επίθεση αυτή οδήγησε στην ανέγερση μιας νέας γραμμής τειχών. Το σημαντικότερο γεγονός του επόμενου αιώνα ήταν η εξέγερση κατά της ισπανικής κυριαρχίας το 1648 με ηγέτη τον Τζοβάννι Γκρίλλο. Το 1656 το Σορρέντο χτυπήθηκε από την επιδημία πανούκλας, αλλά σε μικρότερο βαθμό, και παρέμεινε έτσι ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της νότιας Καμπανίας.
Το Σορρέντο εντάχθηκε στην Παρθενόπεια Δημοκρατία του 1799. Κατά τον 19ο αιώνα η οικονομία του βελτιώθηκε, χάρη στην ανάπτυξη της γεωργίας, του εμπορίου και του τουρισμού. Ένας δρόμος που συνέδεσε την πόλη με το Καστελλαμμάρε ντι Στάμπια ανοίχθηκε επί βασιλείας του Φερδινάνδου Β΄ (1830-1859).
thumb|Η θέα του [[Βεζούβιος|Βεζούβιου από το Σορρέντo]] Το 1861 το Σορρέντο προσαρτήθηκε επισήμως στο νέο Βασίλειο της Ιταλίας. Μέχρι το 1880 είχε σταθεροποιήσει και βελτιώσει τη θέση του ως ένας από τους πλέον περίφημους τουριστικούς προορισμούς στην Ιταλία, μία θέση που διατήρησε και στον 20ό αιώνα. Πολλοί διάσημοι εκπρόσωποι των τεχνών και των γραμμάτων επισκέφθηκαν την πόλη, π.χ. από τον κόσμο της λογοτεχνίας οι Λόρδος Βύρων, Κητς, Γκαίτε, Ερρίκος Ίψεν και Γουόλτερ Σκοτ. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1920, έζησε εδώ και ο Μαξίμ Γκόρκι.
Το Σορρέντο έγινε ακόμα γνωστότερο από το τραγούδι του 1902 «Torna a Surriento» (= «Επιστροφή στο Σορρέντο») του Ναπολιτάνου συνθέτη Ερνέστο ντε Κούρτις, σε στίχους του αδελφού του, Τζαμπαττίστα ντε Κούρτις. Αυτό επιστεγάσθηκε από το «Καρούζο», ένα τραγούδι που γράφτηκε στο Σορρέντο το καλοκαίρι του 1985 από τον τραγουδοποιό Λούτσιο Ντάλλα, του οποίου η ισόβια σχέση με το Σορρέντο ντοκουμεντάρεται στο βιβλίο του Ραφφαέλε Λάουρο Caruso The Song - Lucio Dalla and Sorrento (2014).
Τελετές της Μεγάλης Εβδομάδας
Δύο μεγάλες λιτανείες λαβαίνουν χώρα στο Σορρέντο τη Μεγάλη Εβδομάδα: η Λιτανεία της Παναγίας της Θλίψεως, οργανούμενη από την Αδελφότητα (Arciconfraternita) της Αγίας Μόνικας και η Λιτανεία του Εσταυρωμένου, οργανούμενη από την Αδελφότητα του Θανάτου.
Η πρώτη λιτανεία γίνεται το ξημέρωμα (3:30 π.μ.) της Μεγάλης Πέμπτης και οι εκατοντάδες συμμετέχοντες φορούν λευκό ιμάτιο με κουκούλα. Φέρουν ομοίωμα της Παναγίας που συνοδεύεται από αρκετά θρησκευτικά αντικείμενα καθώς περιφέρεται στην πόλη αναζητώντας τον Γιο της. Η πομπή ξεκινά από την Corso Italia, περνά από την Piazza Tasso και στη συνέχεια επισκέπτεται όλους τους ναούς της πόλεως, σταματώντας στον καθένα για μια σύντομη τελετή. Συμμετέχει μεγάλη ανδρική χορωδία και μπάντα. Η λιτανεία τελειώνει στις 5:30 π.μ..
Η δεύτερη λιτανεία γίνεται στις 8 το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής και αντιπροσωπεύει τον θρήνο της Παναγίας καθώς βρίσκει τον Γιο της νεκρό. Και πάλι εκατοντάδες συμμετέχοντες που φορούν μαύρο ιμάτιο με κουκούλα, κατεβαίνουν την Corso Italia και μετά ελίσσονται στα στενά δρομάκια του Σορρέντο. Αυτή η λιτανεία ακολουθείται από πλήθος κόσμου.
Αξιοθέατα
thumb|Η Μαρίνα Γκράντε
Αξιόλογες προσωπικότητες
thumb|175px|Το άγαλμα του Αγίου Αντωνίνου του Σορρέντο Στο Σορρέντο γεννήθηκε ο μεγάλος ποιητής Τορκουάτο Τάσσο (1544-1595), συγγραφέας της Απελευθερωμένης Ιερουσαλήμ, το όνομα του οποίου φέρει και η κεντρική πλατεία της πόλεως. Μερικά άλλα πρόσωπα που συνδέονται ισχυρά με την πόλη είναι τα παρακάτω, με χρονολογική σειρά:
«Αδελφές» πόλεις
Το Σορρέντο είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις άλλων χωρών:
Πηγές
Σορρεντο Σορρεντο
Ραμόν Νοβάρρο
Ο Ραμόν Νοβάρρο (Ramon Novarro, αυθεντικό ονοματεπώνυμο Jose Ramón Gil Samaniego, 6 Φεβρουαρίου 1899 – 30 Οκτωβρίου 1968) ήταν Μεξικανός ηθοποιός της σκηνής και του κινηματογράφου, όπως και της τηλεόρασης. Η καριέρα του άρχισε το 1917 κατά τη διάρκεια του βωβού κινηματογράφου και σταδιακά αναδείχθηκε σε κορυφαίο καλλιτέχνη των δεκαετιών του ’20 και του ’30. Προβλήθηκε από τα μέσα της εποχής της ακμής του ως Λατίνος εραστής, ενώ θεωρήθηκε πρότυπο αρρενωπότητας, ιδιαίτερα μετά τον πρόωρο θάνατο του Ροντόλφο Βαλεντίνο. Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν η συμμετοχή του στην ταινία «Μπεν Χουρ», το 1926. Μετά την εμφάνιση του ομιλούντος σινεμά η δημοτικότητά του άρχισε να πέφτει, με αποτέλεσμα, σταδιακά, να περιπέσει σε δυσμένεια και να του προτείνονται μόνο δευτερεύοντες ρόλοι. Παράλληλα, ο Νοβάρρο, προσπαθούσε να ισορροπήσει μεταξύ των Προτεσταντικών του πεποιθήσεων και της ομοφυλοφιλίας του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από μελαγχολία, λόγω του παραγκωνισμού του από το χώρο του θεάματος. Το τέλος του υπήρξε ιδιαίτερα βίαιο, αφού δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο από δύο αδελφούς, μέσα στο διαμέρισμά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Απατεώνες και τζέντλεμεν
Το Απατεώνες και τζέντλεμεν (πρωτότυπος τίτλος: Dirty Rotten Scoundrels) είναι αμερικανική κωμωδία του 1988 σε σκηνοθεσία Φρανκ Οζ, με πρωταγωνιστές τους Στιβ Μάρτιν, Μάικλ Κέιν και Γκλιν Χέντλι. Πρόκειται για ριμέικ της ταινίας του 1964 Ιστορίες του κρεβατιού (Bedtime Story) με τους Μάρλον Μπράντο και Ντέιβιντ Νίβεν, που ξανάγινε ριμέικ το 2019 με τίτλο Η κομπίνα (The Hustle) και πρωταγωνίστριες τις Αν Χάθαγουεϊ και Ρέμπελ Γουίλσον.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο απατεώνων που ανταγωνίζονται για να εξαπατήσουν μια κληρονόμο και να της αποσπάσουν 50.000 δολάρια. Ο Κέιν υποδύεται τον μορφωμένο και ευγενικό Λόρενς Τζέιμσον, ο οποίος σκηνοθετεί περίτεχνα τεχνάσματα για να εξαπατά πλούσιες γυναίκες, ενώ ο Μάρτιν υποδύεται τον λιγότερο εκλεπτυσμένο, μικρόσωμο Αμερικανό αντίπαλό του, Φρέντι Μπένσον. Η ταινία διαδραματίζεται στη Γαλλική Ριβιέρα.
Πλοκή
Ο Λόρενς Τζέιμσον είναι ένας έξυπνος και εκλεπτυσμένος Βρετανός απατεώνας που δρα στο Μπομόν Σιρ Μερ στη Γαλλική Ριβιέρα. Με τη βοήθεια του μπάτλερ του, Άρθουρ, και του αξιωματούχου της αστυνομίας Αντρέ, εξαπατά πλούσιες γυναίκες και τους αποσπά χρήματα υποδυόμενος τον εξόριστο πρίγκιπα που προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα για τους «μαχητές της ελευθερίας» της χώρας του. Η μόνη του ανησυχία είναι ένας άλλος απατεώνας, γνωστός ως "τσακάλι", που δρα στην περιοχή.
Ενώ βρίσκεται σε ένα τρένο, ο Λόρενς διασταυρώνεται με τον αμερικανό απατεωνίσκο Φρέντι Μπένσον, ο οποίος καυχιέται για τα ασήμαντα επιτεύγματά του στο να ξεγελά πλούσιες γυναίκες με μια πονεμένη ιστορία για την άρρωστη γιαγιά του. Ανησυχώντας ότι οι γελοιότητες του Φρέντι θα τρομάξουν τα θύματά του, ο Λόρενς προσπαθεί να ξεγελάσει τον Φρέντι και να τον κάνει να επιλέξει διαφορετικό προορισμό, στη συνέχεια τον συλλαμβάνει και τον βάζει σε ένα αεροπλάνο για να φύγει από την πόλη. Ωστόσο, όταν ο Φρέντι συναντά ένα από τα πρώην θύματα του Λόρενς, εκβιάζει τον Λόρενς να τον δεχτεί ως μαθητή.
Ο Λόρενς επιχειρεί να διδάξει στον Φρέντι στιλ και φινέτσα, με περιορισμένη επιτυχία. Στη συνέχεια, εμπλέκει τον Φρέντι στα τεχνάσματά του, βάζοντάς τον να υποδυθεί τον διανοητικά καθυστερημένο αδελφό του, Ρούπρεχτ, για να τρομάξει τις γυναίκες που ο Λόρενς έχει εξαπατήσει (και που πλέον, στη νέα του απάτη, του έχει κάνει πρόταση γάμου). Όταν ο Λόρενς αρνείται να δώσει στον Φρέντι μερίδιο από τα κέρδη, ο Φρέντι θυμωμένος παραιτείται, αλλά αρνείται να φύγει από την πόλη.
Ο Λόρενς δεν είναι πρόθυμος να μοιραστεί την περιοχή του με τον Φρέντι, οπότε οι δυο τους βάζουν ένα στοίχημα: ο πρώτος που θα αποσπάσει 50.000 δολάρια από ένα συγκεκριμένο θύμα κερδίζει και ο άλλος πρέπει να φύγει από την πόλη. Βάζουν έτσι στο στόχαστρο τη νεοφερμένη Τζάνετ Κολγκέιτ, την αφελή "βασίλισσα του σαπουνιού των ΗΠΑ". Ο Φρέντι υποδύεται έναν ψυχοσωματικά ανάπηρο βετεράνο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που χρειάζεται 50.000 ρολάρια για θεραπεία στον διάσημο ψυχίατρο δρα Εμίλ Σαφχάουζεν από το Λιχτενστάιν. Όταν η Τζάνετ δείχνει συμπάθεια στον Φρέντι, ο Λόρενς υποδύεται τον δρα Σαφχάουζεν και συμφωνεί να περιθάλψει τον Φρέντι, με τον όρο όμως ότι η Τζάνετ θα δώσει απευθείας στον ίδιο το ποσό των 50.000 δολαρίων.
Η Λόρενς ανακαλύπτει ότι η Τζάνετ δεν είναι στην πραγματικότητα η πλούσια κληρονόμος που νόμιζε, αλλά ότι έχει κερδίσει τις διακοπές της και τον τίτλο "βασίλισσα του σαπουνιού" σε μια κλήρωση. Ωστόσο, σχεδιάζει να ρευστοποιήσει τα περισσότερα περιουσιακά της στοιχεία για να πληρώσει για τη θεραπεία του Φρέντι. Ο Λόρενς προσπαθεί να ακυρώσει το στοίχημα, καθώς συνηθίζει να επιτίθεται μόνο σε πλούσια θύματα. Ο Φρέντι αντεπιτίθεται με ένα νέο στοίχημα: ο πρώτος που θα ρίξει στο κρεβάτι την ίδια την Τζάνετ θα ανακηρυχθεί νικητής. Ο Λόρενς αηδιάζει και αρνείται να αποπλανήσει την Τζάνετ, ποντάροντας αντ' αυτού στην αποτυχία του Φρέντι.
Με το πρόσχημα της συνέχισης της θεραπείας του Φρέντι, ο Λόρενς χορεύει με την Τζάνετ και χλευάζει τον Φρέντι, προκαλώντας την οργή κάποιων περαστικών Βρετανών ναυτικών, τους οποίους ο Φρέντι πείθει να επιτεθούν στον Λόρενς. Ο ίδιος ορμάει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της Τζάνετ, όπου της δείχνει την αγάπη του στεκόμενος στα πόδια του και περπατώντας προς το μέρος της. Ωστόσο, ο Λόρενς, που ήταν κρυφά παρών σε όλη τη σκηνή, εμφανίζετια και δηλώνει ότι ο Φρέντι θεραπεύτηκε. Βγάζοντας τον Φρέντι έξω από το δωμάτιο, ο Λόρενς εξηγεί ότι οι ναύτες τον άφησαν ελεύθερο αφού ανακάλυψαν ότι ήταν έφεδρος αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού. Ο Λόρενς αφήνει τον Φρέντι με τους ναύτες και βάζει σε ένα αεροπλάνο την Τζάνετ, η οποία φεύγει.
Πριν αναχωρήσει το αεροπλάνο της, η Τζάνετ επιστρέφει την τσάντα στον Λόρενς, αρνούμενη να πάρει κάτι που δεν είναι δικό της. Ο Αντρέ φτάνει με τον Φρέντι, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η Τζάνετ έκλεψε το πορτοφόλι και τα ρούχα του. Ο Λόρενς δεν τον πιστεύει, επισημαίνοντας την εντιμότητα της Τζάνετ στην επιστροφή των 50.000 δολαρίων. Ανοίγοντας όμως την τσάντα του, διαπιστώνει ότι τα χρήματα έχουν αντικατασταθεί με τα ρούχα του Φρέντι και με ένα σημείωμα στο οποίο η Τζάνετ αποκαλύπτει ότι η ίδια είναι το "τσακάλι". Ο Φρέντυ εξαγριώνεται, ενώ ο Λόρενς εντυπωσιάζεται.
Την επόμενη εβδομάδα, ο Φρέντι και ο Λόρενς σκέφτονται την ήτταν τους στη βίλα του Λόρενς. Είναι έτοιμοι να χωριστούν, όταν η Τζάνετ, υποδυόμενη μια κτηματομεσίτρια της Νέας Υόρκης, φτάνει με ένα γιοτ γεμάτο με πλούσιους. Προτρέπει τους σοκαρισμένους Λόρενς και Φρέντι να συμμετάσχουν στο σχέδιό της και, αφού στέλνει τους καλεσμένους της να βολευτούν στο σπίτι, παίρνει τους δυο τους στην άκρη και τους ανακοινώνει ότι ενώ εκείνη έβγαλε τρία εκατομμύρια δολάρια τον προηγούμενο χρόνο, "τα πενήντα χιλιάδες [τους] ήταν τα πιο διασκεδαστικά". Ενώνοντας δυνάμεις, οι τρεις του ξεκινούν να εξαπατήσουν τα επόμενα θύματά τους.
Παραγωγή
Η αρχική ταινία του 1964 με τίτλο Ιστορίες του κρεβατιού γράφτηκε για τους Doris Day, Κάρι Γκραντ και Ροκ Χάτσον. Τελικά όμως γυρίστηκε με τους Σίρλεϊ Τζόουνς, Ντέιβιντ Νίβεν και Μάρλον Μπράντο.
Ομοίως, η έκδοση του 1988 υπέστη αλλαγές στο κάστινγκ. Ξεκίνησε με πιθανούς πρωταγωνιστές τους Μικ Τζάγκερ και Ντέιβιντ Μπόουι, αλλά εκείνοι τα παράτησαν για να γυρίσουν μια ταινία με τον Μάρτιν Σκορσέζε. Σύμφωνα με το Splitsider, ο Έντι Μέρφι ήταν υποψήφιος για τον ρόλο του Φρέντι Μπένσον. Ο Τζον Κλιζ προσεγγίστηκε επίσης για τον ρόλο του Τζέιμσον, αλλά αρνήθηκε. Παραδέχτηκε σε συνέντευξή του το 2008 ότι μετάνιωσε. Στον δεύτερο τόμο των δημοσιευμένων ημερολογίων του, ο Μάικλ Πέιλιν επιβεβαίωσε ότι ο Cleese απέρριψε «απρόθυμα» τον ρόλο. Ο Πέιλιν έγραψε ότι στη συνέχεια έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον Φρανκ Οζ την 1η Απριλίου 1988, που του ζητούσε να σκεφτεί ο ίδιος τον ρόλο του Τζέιμισον. Ο Πέιλιν πέταξε στη Νέα Υόρκη από το Λονδίνο λίγες μέρες αργότερα για να διαβάσει για τον ρόλο, αλλά δεν ήταν σίγουρος για την καταλληλότητά του.
Σενάριο εστάλη και στον Ρίτσαρντ Ντρέιφους. Αν και προοριζόταν για τον ρόλο του Μπένσον, μια παρεξήγηση είχε ως αποτέλεσμα να προετοιμάσει τον ρόλο του Τζέιμισον, κι έτσι ο Στιβ Μάρτιν (ο οποίος αντίθετα είχε κληθεί να παίξει τον Τζέιμισον) διάβασε τον ρόλο του Μπένσον. Ο Οζ ενθουσιάστηκε από την εκδοχή του Μπένσον από τον Μάρτιν και αρκέστηκε σε αυτή την επιλογή. Ο Μάικλ Κέιν τελικά επιλέχθηκε να παίξει τον Τζέιμισον. Ο Πέιλιν έγραψε στο ημερολόγιό του ότι ο Κέιν ήταν «πιθανότατα το πιο κοντινό που θα βρει (ο Οζ) σε Άγγλο ηθοποιό με το αβίαστο χάρισμα του Νίβεν».
Γυρίσματα
μικρογραφία| Αρκετές σκηνές γυρίστηκαν στο Grand-Hôtel du Cap-Ferrat Οι τοποθεσίες γυρισμάτων περιλάμβαναν την Αντίμπ, τις Κάννες, το Μπολιό Σιρ Μερ και τη Νίκαια. Το κτήμα που ανήκει στον Λόρενς είναι μια ιδιωτική βίλα (Villa Hier) που βρίσκεται στην άκρη του ακρωτηρίου της Αντίμπ, ενώ το ξενοδοχείο που φιλοξενεί μια σειρά σκηνών είναι το Grand-Hôtel du Cap-Ferrat.
Μουσική
Το σάουντρακ περιλαμβάνει το "Puttin' on the Ritz" του Ίρβινγκ Μπερλίν, το "Pick Yourself Up" των Κερν και Φιλντς και άλλα.
Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα σε 1.466 οθόνες στις Ηνωμένες Πολιτείες και απέφερε 3.840.498 δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο. Συνολικά απέφερε 42.039.085 δολάρια στις ΗΠΑ.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Ο Μάικλ Κέιν ήταν υποψήφιος για το Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού – Κινηματογραφικού Μιούζικαλ ή Κωμωδίας, αλλά έχασε από τον Τομ Χανκς στο Μπιγκ. Η Γκλιν Χέντι ονομάστηκε περισσότερο υποσχόμενη νέα ηθοποιός από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου.
Ριμέικ
Η Metro-Goldwyn-Mayer έχει γυρίσει ένα ριμέικ της ταινίας με τους Ρέμπελ Γουίλσον, Αν Χάθαγουεϊ και Άλεξ Σαρπ, με τίτλο Η κομπίνα. Κυκλοφόρησε στις 10 Μαΐου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1988
TV Azteca
Η TV Azteca, S.A.B. de C.V. ή TV Azteca είναι ένας όμιλος μέσων μαζικής ενημέρωσης στο Μεξικό και ο δεύτερος μεγαλύτερος σε αυτή τη χώρα και επίσης ένα από τα μεγαλύτερα στη Λατινική Αμερική, ιδρύθηκε από τον Ρικάρντο Σαλίνας Πλιέγο το 1993, όταν εξαγόρασε την πρώην ανεξάρτητη ραδιοτηλεοπτική εταιρεία Imevisión, η οποία ιδιωτικοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Κάρλος Σαλίνας ντε Γκορτάρι, Ανήκει στην Grupo Salinas και ιδιοκτήτης της είναι ο Ρικάρντο Σαλίνας Πλιέγο και πρόεδρος ο Βενιαμίν Σαλίνας Σάντα.
Είναι επίσης ο τρίτος μεγαλύτερος όμιλος πολυμέσων στο Μεξικό μαζί με την Televisa και την Grupo Imagen.
Διαθεσιμότητα
Το TV Azteca μεταδίδεται στις περισσότερες χώρες της Αμερικής, εκτός από τη Νικαράγουα, την Κούβα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τις Αντίλλες και τον Εκουαδόρ, ενώ στην Ευρώπη μεταδίδεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Ρουμανία και στην Ασία έχει παρουσία στην Ιαπωνία.
Στο Μεξικό
Στο Μεξικό, έχει 4 τηλεοπτικά κανάλια, τα Azteca Uno, Azteca 7, A Más και adn40, που μεταδίδονται σε όλες τις πολιτείες του Μεξικού
Διεθνώς
Στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταδίδεται το κανάλι Azteca América, έχει επίσης το TV Azteca Guatemala που λειτουργεί στη Γουατεμάλα και το Azteca Honduras στην Ονδούρα, το μόνο κανάλι που μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη είναι το Clic, Περιλαμβάνει επίσης τα κανάλια Cinema (αφιερωμένο σε ταινίες του Κλασικού Μεξικανικού Κινηματογράφου), Corazón (αφιερωμένο σε σαπουνόπερες), Mundo (αφιερωμένο σε ποικίλη ψυχαγωγία) και το Χιλιανό κανάλι Funbox (κανάλι σειρών κινουμένων σχεδίων), τα οποία διαχειρίζεται η TV Azteca Internacional TV de Paga.
Προγράμματα
Ο τηλεοπτικός σταθμός είναι περισσότερο γνωστός για τα ριάλιτι και τις σαπουνόπερες του, Η Γυναικείο βλέμμα υπήρξε η πιο επιτυχημένη τηλενουβέλα του τηλεοπτικού σταθμού, Άλλες διάσημες τηλενουβέλες είναι το Έρωτας υπό κράτηση και το Όταν θα είσαι δικός μου. Αν και επί του παρόντος δεν παράγει πλέον σαπουνόπερες, και είναι αφοσιωμένος μόνο στην παραγωγή πρωτότυπων σειρών και άλλων παραγωγών, οι πιο γνωστές παραγωγές είναι οι La Voz... México, La Academia και Exatlón México.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Επιχειρήσεις στο Μεξικό Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993
Κώστας Κάππας
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1969 στο Αγρίνιο όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο, φοίτησε στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών ολοκληρώνοντας τις σπουδές του κάποια χρόνια μετά. Σε ηλικία 25 ετών αποφάσισε να σπουδάσει υποκριτική. Αρχικά έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ στη πορεία ξεκίνησε τις σπουδές του στο Θεατρικό Εργαστήρι της Ρούλας Πατεράκη. Παράλληλα με τις σπουδές του ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός κάνοντας διάφορες εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές. Το τηλεοπτικό του ντεμπούτο έγινε το 1994 συμμετέχοντας σε 3 επεισόδια της κοινωνικής σειράς «Οι Αγνοημένοι». Ακολούθησε μία μικρή συμμετοχή στη σειρά «Σκορπιός», ενώ τη σεζόν 1995-1996 πήρε μία θέση στο βασικό καστ της δραματικής σειράς «Απών». Ακολούθησε η συμμετοχή του στη σειρά «Βαμμένος Ήλιος» την περίοδο 1996-1997.
Τηλεόραση
Έχοντας τελειώσει τις σπουδές του έκανε μία guest εμφάνιση στη σειρά "Κωνσταντίνου και Ελένης" το 1999 και "Εγκλήματα" το 2000. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 2003 όταν πήρε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, "Κλείσε τα μάτια". Η σειρά αποτέλεσε μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης σημειώνοντας υψηλά ποσοστά τηλεθέασης. Ένας από τους λόγους που το όνομά του έχει ταυτιστεί με τη σειρά είναι ένα υψηλό πρόστιμο που επέβαλλε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης σε μία ερωτική σκηνή που πρωταγωνιστούσε ο ίδιος, δημιουργώντας διάφορες συζητήσεις στο Τύπο κατά πόσο σωστή είναι η παραπάνω απόφαση ή όχι.
Μετά την μεγάλη επιτυχία της σειράς "Κλείσε τα μάτια", ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην δραματική σειρά "Ο τελευταίος παράδεισος" τη σεζόν 2004-2005 όπου έπαιξε μαζί με τον Νίκο Σεργιανόπουλο και την Τάνια Τρύπη. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στις σειρές "Γάμος με τα όλα του", "Ιστορίες Μυστηρίου", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα" και "Εντιμότατοι κερατάδες". Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην νεανική σειρά "Coupling" ενώ συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Ίχνη". Τη σεζόν 2010-2011 έλαβε μέρος στη σειρά "Κούκλες". Το 2012 εντάχθηκε στο βασικό καστ της καθημερινής σειράς "Κλεμμένα Όνειρα" στο ρόλο του δικηγόρου Νικόλα Δρόσου. Η παρουσία του στη σειρά ολοκληρώθηκε στα μέσα του τρίτου κύκλου το 2014. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε στην δραματική σειρά ¨Όρκος Σιωπής". Από το 2016 μέχρι το 2017 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον τρίτο κύκλο της κωμικής σειράς "Οι Συμμαθητές".Τη σεζόν 2021 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά Έξαψη. Έκανε μία έκτακτη συμμετοχή στο Μην αρχίζεις τη μουρμούρα. Τη σεζόν 2022 συμμετέχει στην σειρά Ήλιος.
Κινηματογράφος
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1996 με ένα μικρό ρόλο στην ταινία "Του χάρου τα δόντια". Το 1998 έλαβε μέρος στην ταινία μικρού μήκους "Ύψωμα 33" και "Black Out". Ακολούθησε η ταινία "Συμφωνία χαρακτήρων" το 1999. Οι επόμενες κινηματογραφικές συμμετοχές του ήταν στις ταινίες "E-mail", "Βασίλισσα Μαϊμού" και "Θα το μετανοιώσεις". Το 2003 έλαβε μέρος σε τρεις ταινίες: "Ένα τραγούδι δε φτάνει", "Money-go-round" και "Μεταμφιεσμένη γυναίκα".
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2007)
μικρογραφία| Το " Irreplaceable " της [[Μπιγιονσέ|Beyoncé ήταν το σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις της χρονιάς, φτάνοντας στην κορυφή των Top 100 Hot Hits του 2007 . ]] Το Billboard Hot 100 είναι ένας κατάλογος που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιευμένα από το περιοδικό Billboard, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση τις εβδομαδιαίες φυσικές και ψηφιακές πωλήσεις κάθε σινγκλ και το airplay. Το 2007, συνολικά 17 σινγκλ έφτασαν στην κορυφή του καταλόγου. Ένα 18ο σινγκλ, το " Irreplaceable " της Μπιγιονσέ, ξεκίνησε μια πορεία στην κορυφή το 2006 που συνεχίστηκε το 2007.
Το 2007 οκτώ καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν το πρώτο τους σινγκλ στις ΗΠΑ, είτε ως βασικός καλλιτέχνης είτε ως συμμετοχή: Mims, Αβρίλ Λαβίν, Maroon 5, T-Pain, Yung Joc, Plain White T's, Σιν Κίνγκστον και Soulja Boy Tell ' Em. Ο παραγωγός Timbaland κέρδισε το πρώτο του νούμερο ένα single ως βασικός καλλιτέχνης με το "Give It to Me". Είχε εμφανιστεί προηγουμένως ως συμμετέχων καλλιτέχνης στο νούμερο ένα σινγκλ της τραγουδίστριας Νέλι Φουρτάντο "Promiscuous". Οι T-Pain, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Νέλι Φουρτάντο και Fergie κέρδισαν ο καθένας δύο νούμερο ένα σινγκλ, είτε ως βασικός καλλιτέχνης είτε ως συμμετέχων.
Τρία νούμερο ένα σινγκλ ισοφάρισαν στη μεγαλύτερη διάρκεια στον κατάλογο το 2007: το "Irreplaceable" της Beyoncé, το " Umbrella " της Rihanna και το " Crank That (Soulja Boy) " του Soulja Boy Tell 'Em ήταν όλα στην κορυφή για επτά εβδομάδες. Το τελευταίο από αυτά ήταν μη συνεχόμενο. Ωστόσο, το "Irreplaceable", το οποίο ξεκίνησε την κορύφωσή του σε τρία τεύχη το προηγούμενο έτος, πιστώνεται από το περιοδικό Billboard ως το μακροβιότερο σινγκλ του 2006. Για το σκοπό αυτό, τα "Umbrella" και "Crank That (Soulja Boy)" είναι τα μακροβιότερα σινγκλ του 2007. Άλλα σινγκλ με εκτεταμένες σειρές στο τσαρτ περιλαμβάνουν το " No One " της τραγουδίστριας Αλίσια Κιζ που παρέμεινε στο νούμερο ένα για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες.
Το "Irreplaceable" είναι το σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις του ημερολογιακού έτους, καθώς έφτασε στην κορυφή τωνYear-End Hot 100 singles του 2007 για επτά συνεχόμενες εβδομάδες. Το " Makes Me Wonder " από το συγκρότημα Maroon 5 είναι γνωστό για το άλμα του από την 64η στην 1η θέση στο Billboard Hot 100, καθιστώντας το το μεγαλύτερο άλμα του 2007. Το "Umbrella", το οποίο κατέλαβε την κορυφαία θέση για τις επτά από τις δεκατρείς εβδομάδες του καλοκαιριού, έχει πιστωθεί από τον μουσικό τύπο ως το τραγούδι του καλοκαιριού του 2007.
Κατάλογος
μικρογραφία| Το " Umbrella " της τραγουδίστριας [[Ριάννα|Rihanna πέρασε επτά συνεχόμενες εβδομάδες στο Billboard Hot 100, και έγινε ένα από τα τρία μακροβιότερα σινγκλ της χρονιάς, με τους Irreplaceable και Crank That (Soulja Boy) .]] μικρογραφία| Το " Makes Me Wonder " του συγκροτήματος [[Maroon 5 είναι γνωστό για το άλμα του από την 64η στην πρώτη θέση στο Billboard Hot 100, καθιστώντας το το μεγαλύτερο άλμα φέτος.]] μικρογραφία| Ο ράπερ Σιν Κίνγκστον πέτυχε το πρώτο του σινγκλ στην κορυφή στις ΗΠΑ με το " Beautiful Girls " για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες. μικρογραφία| Ο ράπερ Soulja Boy κέρδισε το πρώτο του νούμερο ένα σινγκλ με το " Crank That " των ΗΠΑ για επτά μη συνεχόμενες εβδομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2007
Σταυροφορίες για τη Σμύρνη
Οι Σταυροφορίες υπέρ της Σμύρνης (1343–1351) ήταν δύο Σταυροφορίες, που έγιναν από τον πάπα Κλήμη ΣΤ΄ κατά του εμιράτου του Αϊδινίου υπό τον Ουμούρ Μπέη, που είχαν ως κύριο στόχο την παραθαλάσσια πόλη της Σμύρνης στη Μικρά Ασία.