cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριστόφ Βαζέχα
Παναθηναϊκός
Η περίοδος 2003-04 βρήκε τον Παναθηναϊκό Νταμπλούχο, δίνοντας την ευκαιρία στον Κριστόφ Βαζέχα να κατακτήσει το πέμπτο του Πρωτάθλημα και το πέμπτο του Κύπελλο με τον Παναθηναϊκό, συμμετέχοντας στις πανηγυρικές εκδηλώσεις για την επιστροφή του Παναθηναϊκού μετά από επτά έτη στην κορυφή. Το 2006 δόθηκε προς τιμήν του φιλικός αγώνας μεταξύ ομάδας παλαιμάχων του Παναθηναϊκού και της Ρουχ Χόρζοβ.
Στην εθνική ομάδα
Είχε 50 συμμετοχές με την Εθνική Πολωνίας με εννέα γκολ, το διάστημα 1984-1997.
Τα γκολ του Βαζέχα στην Ευρώπη
Αξιόλογη είναι και η επιθετική συγκομιδή του Βαζέχα σε γκολ στους ευρωπαϊκούς αγώνες. Έχει σημειώσει 25 τέρματα, 12 στο Τσάμπιονς Λιγκ, 8 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και 5 στο Κύπελλο Κυπελλούχων, σε 63 συνολικά συμμετοχές. Τα 6 γκολ σε μία σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ αποτελούν την κορυφαία συγκομιδή αθλητή ελληνικής ομάδας, στο Τσάμπιονς Λιγκ (μαζί με το Μιχάλη Κωνσταντίνου το 2001-02), με εξαίρεση την επίδοση του Αντώνη Αντωνιάδη με 10 γκολ ή οποία επιτεύχθηκε για το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Ο Βαζέχα στα ντέρμπι "αιωνίων"
Έχοντας σημειώσει 9 γκολ ο Κριστόφ Βαζέχα βρίσκεται στην 4η θέση των σκόρερ στα Ντέρμπι των Αιωνίων Αντιπάλων και με 7 γκολ στην πρώτη θέση (μαζί με 5 ακόμα ποδοσφαιριστές) στη λίστα με τους σκορ στο Πρωτάθλημα Ελλάδος στις αναμετρήσεις Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού. Καθοριστικής σημασίας υπήρξε το γκολ του στον τελικό Κυπέλλου το 1993 απέναντι στον Ολυμπιακό το οποίο έδωσε το τρόπαιο στον Παναθηναϊκό. Επίσης το γκολ του στο Στάδιο Καραϊσκάκη στο 89ο λεπτό στην αναμέτρηση για το Κύπελλο απέναντι στον Ολυμπιακό έδωσε την πρόκριση για να αναδειχθεί στη συνέχεια ο Παναθηναϊκός Κυπελλούχος Ελλάδος. Τα γκολ του Βαζέχα στις αναμετρήσεις Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού:
Ο Βαζέχα στα ντέρμπι ΑΕΚ-Παναθηναϊκού
Ο Βαζέχα σημείωσε 10 γκολ για το Αθηναϊκό Ντέρμπι στην καριέρα του με σπουδαιότερα τα 2 γκολ του στους τελικούς Κυπέλλου το 1994 και το 1995 τα οποία υπήρξαν καθοριστικά για την κατάκτηση του τροπαίου.
Προπονητική σταδιοδρομία
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ξεκίνησε μια νέα καριέρα, αυτή του προπονητή και το καλοκαίρι του 2007 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής της Arsenal Soccer School στην Ελλάδα, ενώ το 2008 έγινε και ένας από τους σκάουτερ του Παναθηναϊκού. Παράλληλα, το 2009 ίδρυσε την ακαδημία ποδοσφαίρου FC ΜΑΧΗ (Ακαδημία Ποδοσφαίρου Βαζέχα).
Στις 8 Δεκεμβρίου 2009, μετά τη λύση της συνεργασίας του Παναθηναϊκού με τον Χενκ τεν Κάτε, ανέλαβε βοηθός του νέου προπονητή της ομάδας και παλιού του συμπαίκτη, Νίκου Νιόπλια, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Νοέμβριο του 2010.
Ως πρώτος προπονητής
Στις 3 Μαρτίου 2012, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του ΑΟ Αιγάλεω, αποχωρώντας στις 14 Ιουνίου 2012. Στις 9 Ιουλίου 2012 συμφώνησε να ηγηθεί της τεχνικής ηγεσίας του Φωκικού, όπου και παρέμεινε έως τις 22 Οκτωβρίου 2012. Στις 3 Ιουλίου 2013, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του ΓΣ Καλλιθέας, από όπου αποχώρησε στις 5 Φεβρουαρίου 2014. Από τις 24 Ιουλίου 2014 μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου 2015, διατέλεσε προπονητής του Φωστήρα Ταύρου.
Τον χειμώνα του 2021 αναλαμβάνει την Ένωση Ασπροπύργου που αγωνίζεται στην Football League.
Πολιτική
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφιος στην Α' Αθηνών με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές 2023 είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με τον συνδυασμό «Αθήνα Ψηλά» του Κώστα Μπακογιάννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουχ Χόζουφ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Τουρισμός στην Ιταλία
Πούλια
μικρογραφία|Βασιλική του Τιμίου Σταυρού στο Λέτσε (μπαρόκ ρυθμός του Λέτσε)
Σαρδηνία
μικρογραφία|Κάστρο του Σαν Μικέλε στο Κάλιαρι
Σικελία
μικρογραφία|Ναός της Ομονοίας στο Αγκριτζέντο
Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε
μικρογραφία|Η Piazza Duomo στο Τρέντο
Πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO
μικρογραφία|Το Κολοσσαίο στη Ρώμη Η Ιταλία είναι το κράτος με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αγαθών στον κόσμο που υπάγονται στην πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Τα 72 αγαθά που συμπεριλαμβάνονται στη λίστα της UNESCO κατανέμονται ως εξής:
Οι ομορφότεροι οικισμοί της Ιταλίας
μικρογραφία|Ο οικισμός [[Σκάννο|Σκάνο στην επαρχία Λ'Άκουιλα]] Ο σύνδεσμος "Οι ομορφότεροι οικισμοί της Ιταλίας" (I Borghi più belli d'Italia) λειτουργεί σε όλες τις περιοχές της χερσονήσου και γεννήθηκε για να δώσει έμφαση στην καλλιτεχνική ανάπτυξη συγκεκριμένων μικρών ιταλικών κέντρων. Αυτήν τη στιγμή, υπάρχουν άνω από 200 οικισμοί, και οι περιφέρειες με τους περισσότερους οικισμούς που περιλαμβάνονται στη λίστα είναι η Τοσκάνη, το Αμπρούτσο και η Λομβαρδία.
Ιταλική νομοθεσία
Ο "νόμος-πλαίσιο για τον τουρισμό και τις παρεμβάσεις για την αναβάθμιση και την εξειδίκευση της τουριστικής προσφοράς" (νόμος της 17ης Μαΐου 1983, αριθμ. 217) αποτέλεσε το πρώτο θεμελιώδες σημείο για την επίσημη αναγνώριση του τουριστικού τομέα στην Ιταλία. Στην πραγματικότητα, ο νόμος αυτός περιλάμβανε για πρώτη φορά ένα σύνολο γενικών κανόνων, ισοδύναμων σε όλη τη χώρα, που διαμόρφωναν το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι Περιφέρειες θα περιλάμβαναν κανόνες για τον ιταλικό τουρισμό. Έτσι, κατόπιν του νόμου-πλαισίου, πολλές Περιφέρειες προσάρμοσαν την τοπική τους νομοθεσία στις εθνικές διατάξεις. Στις αρχές του 2000, ωστόσο, υπήρξε ένα σημαντικό σημείο καμπής στην ιταλική νομοθεσία για τον τουρισμό, διότι το 2001 θεσπίστηκαν ο συνταγματικός νόμος του τίτλου 5 (συνταγματικός νόμος της 18ης Οκτωβρίου 2001 αριθμ. 3) και ο νόμος της 29ης Μαρτίου 2001 αριθμ. 135 για τη "μεταρρύθμιση της εθνικής νομοθεσίας περί τουρισμού", με σχετική κατάργηση του νόμου-πλαισίου 217/1983 με διάταγμα της 22ας Σεπτεμβρίου 2002. Ο νέος συνταγματικός νόμος ήταν σημαντικός, διότι τροποποιεί ριζικά τον σχετικό με τις τοπικές αρχές τίτλο 5 του Συντάγματος, εκχωρώντας στις Περιφέρειες πλήρη νομοθετική και διοικητική αυτονομία στον τουριστικό τομέα (ο οποίος δεν εμπίπτει στα 17 θέματα που διατίθενται ρητώς στην αποκλειστική κρατική εξουσία). Στη συνέχεια, ο νόμος αυτός καταργήθηκε, από το τότε ισχύον Νομοθετικό Διάταγμα της 23ης Μαΐου αριθμ. 79: Ο κώδικας της εθνικής νομοθεσίας περί του τουριστικού δικαίου και εμπορίου. Εν πάση περιπτώσει, ο νόμος 135/2001 οδήγησε σε απλούστευση και σε μια ουσιαστική ρύθμιση, ενώ ήταν επίσης σημαντικός διότι εισήγαγε τους τομείς αρμοδιοτήτων, τη ρύθμιση των τουριστικών επιχειρήσεων και επαγγελμάτων, την υλοποίηση Εθνικής Διάσκεψης για τον τουρισμό, την προώθηση των δικαιωμάτων των τουριστών, τη δημιουργία τοπικών Τουριστικών Συστημάτων και του Ταμείου Συγχρηματοδότησης για την τουριστική προσφορά, απλούστερες διαδικασίες για την έκδοση αδειών σε καταλύματα και τη σύσταση του Ταμείου Ανανεούμενων Κεφαλαίων για τουριστική δανειοδότηση και αποταμίευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρισμός στην Ευρώπη
Σιικαγιόκι
Το Σιικαγιόκι (φινλανδικά: Siikajoki) είναι δήμος της Φινλανδίας. Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 5.823 κατοίκων (2008) και καλύπτει έκταση 1651 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 9,94 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 5.57 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Ο δήμος προέκυψε διοικητικά από τη συγχώνευση τριών άλλων δήμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Στήλη του Τραϊανού
Η στήλη του Τραϊανού (Colonna Traiana, COLVMNA·TRAIANI) είναι ρωμαϊκή θριαμβευτική στήλη στη Ρώμη της Ιταλίας, η οποία τιμά τη νίκη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού στους Δακικούς Πολέμους. Κατά πάσα πιθανότητα κατασκευάστηκε υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Απολλόδωρου από τη Δαμασκό με εντολή της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Βρίσκεται στην Αγορά του Τραϊανού, βόρεια της Ρωμαϊκής Αγοράς. Ολοκληρώθηκε το 113 μ.Χ. Είναι γνωστή για το σπειροειδές ανάγλυφο, το οποίο παριστά καλλιτεχνικά τους πολέμους ανάμεσα στους Ρωμαίους και τους Δάκες (101-102 και 105-106). Ο σχεδιασμός της έχει εμπνεύσει πολυάριθμες στήλες νίκης, αρχαίες και σύγχρονες.
Η κατασκευή είναι περίπου 30 μέτρα σε ύψος ή 35 μέτρα συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου βάθρου. Η στήλη είναι κατασκευασμένη από μια σειρά από 20 κολοσσιαία κομμάτια μάρμαρου Καρράρα. Η ζωφόρος περιστρέφεται γύρω από τον άξονα 23 φορές και έχει μήκος 190 μέτρων. Εκεί εμφανίζονται 2.662 πρόσωπα και 155 σκηνές· ο ίδιος ο Τραϊανός εμφανίζεται στη στήλη 58 φορές. Μέσα στη στήλη, μια σπειροειδής σκάλα 185 σκαλοπατιών παρέχει πρόσβαση σε μια βεράντα γύρω από το άγαλμα στην κορυφή.
Τα αρχαία νομίσματα δείχνουν προκαταρκτικά σχέδια τοποθέτησης αγάλματος ενός πτηνού, πιθανώς αετού, στην κορυφή της στήλης. Μετά την κατασκευή της, δημιουργήθηκε ένα άγαλμα του Τραϊανού, το οποίο εξαφανίστηκε στον Μεσαίωνα. Στις 4 Δεκεμβρίου 1587, ο Πάπας Σίξτος Ε΄ τοποθέτησε ορειχάλκινο άγαλμα του Αγίου Πέτρου, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Τζούμπιλο Ιβάτα
Η Τζούμπιλο Ιβάτα (ιαπωνικά: ジュビロ磐田, Χέμπορν: Jubiro Iwata) είναι μια επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου από την Ιβάτα, Σιζουόκα. Ιδρύθηκε το 1970. Αγωνίζεται στο "Γιαμάχα Στέιντιουμ" (Yamaha Stadium), χωρητικότητας 16.893 θεατών.
Είναι μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες της Α' Κατηγορίας Ιαπωνίας ("Τζε 1 Λιγκ"), έχοντας κερδίσει 3 πρωταθλήματα (1997, 1999, 2002), 1 Κύπελλο Ιαπωνίας (Emperor's Cup, "Κύπελλο του Αυτοκράτορα") και 2 Λιγκ Καπ Ιαπωνίας ("Τζε Λιγκ Καπ"), το 1998 και το 2010, και σε ηπειρωτικό επίπεδο έχει κατακτήσει 1 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας το 1999 και σε διεθνές 1 Πρωτάθλημα Σουρούγα το 2011.
Το 2021 συμμετείχε στη Β' Κατηγορία Ιαπωνίας ("Τζε 2 Λιγκ"), αλλά επέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία της Ιαπωνίας την περίοδο 2022, έχοντας κερδίσει την άνοδο τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος της περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζούμπιλο Ιβάτα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας
Ασκληπιάδης ο Προυσαεύς
Ο Ασκληπιάδης ο Προυσαεύς (ή Βιθυνός, ή Κιανός ή Προυσιεύς) (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φυσιολόγος και ιατρός, που καταγόταν είτε από την Προύσα είτε από την Κίο (ή Προυσιάδα) της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία.
Ο Ασκληπιάδης σπούδασε αρχικώς στην πατρίδα του και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε την επικούρεια διδασκαλία «περί της εξ ατόμων συστάσεως του κόσμου», της οποίας έγινε οπαδός. Κατόπιν επισκέφθηκε το Πάριο, όπου άκουσε τις παραδόσεις του διάσημου φαρμακολόγου Κλεοφάντου.
Ο Ασκληπιάδης απέκτησε με τον καιρό τεράστια δημοτικότητα, οπότε προσκλήθηκε στην αυλή του Μιθριδάτη, αλλά προτίμησε τη Ρώμη, ενώ στον βασιλιά έστειλε απλώς τα συγγράμματά του. Στη Ρώμη ο Ασκληπιάδης ίδρυσε τη «μεθοδική ιατρική σχολή», η οποία συνιστούσε τη φυσιοθεραπεία, τη δίαιτα και τα λουτρά, ενώ αντιθέτως απέφευγε τη χορήγηση φαρμάκων. Την ίδια μέθοδο εφάρμοζε στον εαυτό του, λέγοντας μάλιστα ότι αν ασθενούσε ποτέ δεν θα έπρεπε να αποκαλείται γιατρός. Πραγματικά, έφθασε ως τα βαθιά γεράματα και σκοτώθηκε πέφτοντας από μία σκάλα.
Διαφωνούσε σε πολλά θέματα με τον Ιπποκράτη και ιδιαίτερα στα περί «κριτικών ημερών», στην αλλαγή της δίαιτας στους ασθενείς και άλλα. Θεωρείται ότι ο Ασκληπιάδης καθιέρωσε τη διάκριση των ασθενειών σε χρόνιες και οξείες, και των σπασμών σε τονικούς και κλονικούς. Η φήμη του έφθασε στο μέγιστο όταν διέκρινε και διέσωσε μία περίπτωση νεκροφάνειας. Επίσης, εφάρμοζε την τραχειοτομία σε περιπτώσεις κινδύνου ασφυξίας, όντας γενικώς οπαδός της χειρουργικής.
Δείτε επίσης
Ασκληπιάδης ο Προυσ Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Λαογραφικό Μουσείο Ξυλαγανής Ροδόπης
Το Λαογραφικού Μουσείο του Πολιτιστικού Ομίλου Ξυλαγανής (ΠΟΞ) βρίσκεται στην Ξυλαγανή του Νομού Ροδόπης, περίπου 17 χιλιόμετρα νότια της Κομοτηνής.
Το μουσείο στεγάζεται σε έναν αναπαλαιωμένο αλευρόμυλο (δωρεά των οικογενειών Ουζουνοπούλου και Ατζεμιάν στον ΠΟΞ). Σε συνολικό εμβαδόν 700 τ.μ. παρουσιάζεται πληθώρα από εκθέματα που σχετίζονται με την ζωή των ανθρώπων του χωριού, διαχωρισμένα σε ενότητες και τοποθετημένα σε διαμορφωμένους χώρους θυμίζοντας άλλες εποχές. Από ένα πλούσιο ιστορικό φωτογραφικό υλικό και ντοκουμέντα από την ζωή στην περιοχή, ο επισκέπτης αποκομίζει μια εικόνα από την καθημερινότητα, τις συνήθειες, την εργασία, την κατοικία της ζωής εποχών που πέρασαν και δε πρέπει να λησμονηθούν.
Παραπομπές
Ξυλαγανης Ροδοπης Κατηγορία:Νομός Ροδόπης
Πέτρος Μαρτίνος
Ο Πέτρος Μαρτίνος ήταν Έλληνας θαλασσοπόρος.
Ο Πέτρος Μαρτίνος καταγόταν απο το Ηράκλειο της Κρήτης και γεννήθηκε περίπου το 1510-1516. Το 1540 ακολούθησε τον Πέδρο ντε Βαλντίβια στην κατάκτηση του Περού. Εγκαταστάθηκε στη Χιλή όπου παντρεύτηκε μια Ισπανίδα και έκανε 4 παιδιά. Έζησε μέχρι ηλικίας 90 χρόνων.
Πηνελόπη Φουντεδάκη
H Πηνελόπη Φουντεδάκη (Αθήνα, 1959) είναι Ελληνίδα νομικός, Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, του Πάντειου Πανεπιστημίου την περίοδο 2014 εώς 2018.
Έχει διατελέσει μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιωμάτα του Ανθρώπου, αναπληρωματικό μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, μέλος Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και έχει ακαδημαϊκό συγγραφικό έργο.
Άρθρα και παρεμβάσεις της στην επικαιρότητα φιλοξενούνται στον ελληνικό και διεθνή τύπο. Χαρακτηριστικά, το Φεβρουάριο 2016 δημοσιεύθηκε κοινή δήλωση της με δεκατέσσερις καθηγητές συνταγματικού δικαίου, στην οποία κάλεσε την πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου να ανακαλέσει τη μήνυσή εναντίον του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη υποστηρίζοντας τον. Επίσης το 2017 δημοσιεύθηκε κοινή δήλωση της για την απόπειρα αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης για τους ανώτατους δικαστές από τη Βασιλική Θάνου.
Πηγές
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση Κατηγορία:Έλληνες Συνταγματολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μούχος
To Μούχος (Muhos) είναι δήμος της Φινλανδίας.Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, απέχοντας 23 χιλιόμετρα από την πόλη Όουλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 7.969 κατοίκων (2003) και καλύπτει έκταση 796,69 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 12,86 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 10 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Παχύ έντερο
μικρογραφία|Η θέση του παχέος εντέρου στο πεπτικό σύστημα. Φαίνονται όλα τα μέρη του εντέρου όπως και οι βαλβίδες που το οριοθετούν. To παχύ έντερο είναι όργανο του πεπτικού συστήματος το οποίο απορροφά το νερό από την τροφή που δεν χωνεύτηκε στο λεπτό έντερο και στη συνέχεια αποβάλλει από τον οργανισμό το υπόλειμμα. Αποτελεί το προτελευταίο μέρος του πεπτικού σωλήνα, με το τελευταίο να είναι ο πρωκτός.
Το παχύ έντερο αποτελείται από τρία ανισομήκη τμήματα, το τυφλό έντερο με τη σκωληκοειδή απόφυση, το κόλον (ανιόν, εγκάρσιο, κατιόν και σιγμοειδές) και το απευθυσμένο ή ορθό. Το μήκος του ανθρώπινου παχέος εντέρου είναι ενάμιση μέτρο και έχει διάμετρο 5 με 8 εκατοστά. Αποτελεί το ένα πέμπτο του συνολικού μήκους του πεπτικού σωλήνα. Η εξωτερική επιφάνεια του παχέος εντέρου χαρακτηρίζεται από τις κολικές ταινίες, τις κολικές κυψέλες, τις εγκάρσιες αύλακες και τις επιπλοϊκές αποφύσεις.
Το σπουδαιότερο μέρος της πέψης τελείται από το λεπτό έντερο. Στο παχύ έντερο εξακολουθεί η πέψη και η μετουσίωση του περιεχομένου τόσο με ουσίες που προέρχονται από το λεπτό έντερο, όσο και με βακτήρια που ζουν στο παχύ έντερο. Η τροφή στην αρχή του εντέρου είναι σχετικά υγρή, αλλά όσο πλησιάζει στο τέλος, γίνεται πυκνότερη και παίρνει κοπρανώδη υφή, συμβάλλοντας σε αυτό η βλέννα που εκκρίνεται από το παχύ έντερο.
Ανατομία
Είναι το προτελευταίο μέρος του πεπτικού σωλήνα. Το παχύ έντερο ξεχωρίζει από το λεπτό έντερο που είναι το προηγούμενο μέρος εξαιτίας της μεγαλύτερης διαμέτρου του αυλού, των επιπλοϊκών αποφύσεων, οι οποίες μικρές λιπώδεις προσεκβολές, τις κολικές κυψέλες, σακοειδείς σχηματισμοί στα τοιχώματα του παχέος εντέρου, και τις κολικές ταινίες. Οι κολικές ταινίες είναι τρεις λωρίδες λείου μυ και αποτελούν την επιμήκη μυϊκή στιβάδα του παχέος εντέρου. Οι λωρίδες διατρέχουν όλο το μήκος που παχέος εντέρου και στο ορθό διευρύονται και το καλύπτουν ολόκληρο. Η βράχυνσή τους δημιουργεί τις κολικές κυψέλες.
Περιγραφή
Η πρώτη μοίρα του παχέος εντέρου είναι το τυφλό, ένας θύλακας που δεν καταλήγει κάπου (γι' αυτό το λόγος λέγεται τυφλός). Έχει διάμετρο και μήκος περίπου 7,5 εκατοστά και βρίσκεται στο κάτω δεξί τμήμα της κοιλιάς μέσα στο λαγόνιο βόθρο. Το τυφλό βρίσκεται κάτω από το σημείο στο οποίο ο ειλεός (το τελευταίο τμήμα του λεπτού εντέρου) συμβάλει με το παχύ. Αν διαταθεί επειδή σε αυτό μαζευτούν κόπρανα ή αέρια, μπορεί να ψηλαφηθεί. Περιβάλλεται ολόκληρο από περιτόναιο και κινείται σχετικά ελεύθερα. Οι τυφλικές πτυχές το συγκρατούν στη θέση του. Στο άκρο του τυφλού βρίσκεται η σκωληκοειδής απόφυση, η οποία έχει μήκος περίπου 6-10 εκατοστά και περιέχει λεμφικό ιστό. Το στόμιο του ειλεού περιβάλλεται από δύο πτυχές, μία πάνω και μία κάτω, οι οποίες ονομάζονται ειλεοκολικά χείλη. Όταν το τυφλό διατείνεται ή συσπάται αυτές συγκλίνουν και δρουν ως βαλβίδα, εμποδίζοντας τη ροή περιεχομένου προς τον ειλεό.
Το επόμενο τμήμα του εντέρου είναι το κόλον, το οποίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, το ανιόν, το εγκάρσιο, το κατιόν και το σιγμοειδές. Το ανιόν έχει ανοδική κατεύθυνση και καταλήγει κάτω από το δεξιό λοβό του ήπατος, όπου στρίβει, σχηματίζοντας την δεξιά κολική ή ηπατική καμπή. Είναι πιο στενό από το τυφλό. Είναι δευτερογενώς οπισθοπεριτοναϊκό, αλλά σε περίπου το 25% των ανθρώπων έχει μικρό μεσεντέριο και καλύπτεται από όλες τις πλευρές του με περιτόναιο. Ανάμεσα στο ανιόν κόλον και το πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα βρίσκεται η δεξιά παρακολική αύλακα. Το εγκάρσιο κόλον είναι το μακρύτερο τμήμα του παχέος εντέρου και αυτό με την μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Περιβάλλεται ολόκληρο από περιτόναιο και έχει μεσεντέριο, το οποίο ονομάζεται μεσόκολο. Συνδέεται με το στόμαχο, ο οποίος βρίσκεται ακριβώς από πάνω, με το μείζον επίπλουν (μπόλια). Καταλήγει στην αριστερή κολική ή σπληνική καμπή, η οποία βρίσκεται λίγο ψηλότερα από τη δεξιά, στο κάτω άκρο του αριστερού νεφρού, και είναι λιγότερο κινητή. Συνδέεται με το διάφραγμα σε αυτό το σημείο με το φρενοκολικό σύνδεσμο. Το κατιόν κόλον που αρχίζει μετά την αριστερή κολική καμπή είναι και οπισθοπεριτοναϊκό (όπως και το ανιόν), και στο λαχώνιο βόθρο μεταπίπτει στο σιγμοειδές κόλον, το οποίο ακολουθώντας ελικοειδή πορεία καταλήγει στο ορθό στο επίπεδο του Ι3 σπονδύλου, στην ορθοσιγμοειδική συμβολή.
Το ορθό είναι το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου. Βρίσκεται μέσα στην πύελο. Λέγεται και απευθυσμένο αλλά στην πραγματικότητα στον άνθρωπο έχει καμπές. Μια καμπή σχηματίζεται καθώς το ορθό ακολουθεί την καμπύλη του ιερού οστού και του κόκκυγα και λέγεται ιερή καμπή και άλλη μία προς τα πίσω, κάτω από τον κόκκυγα, η οποία λέγεται πρωκτοορθική καμπή, και η οποία βοηθάει στην συγκράτηση των κοπράνων. Σχηματίζονται επίσης τρεις πλάγιες καμπές, οι άνω, μέση και κάτω, που αντιστοιχούν στο εσωτερικό του ορθού σε τρεις εγκάρσιες πτυχές. Το τελικό μέρος του ορθού είναι διευρυμένο και ονομάζεται λήκυνθος του ορθού και δέχεται τα κόπρανα. Το ορθόν καλύπτεται από περιτόναιο μόνο στο πρόσθιο μέρος του πάνω από τη μέση καμπή.
Αιμάτωση
Το παχύ έντερο λόγω της μεικτής εμβρυολογικής καταγωγής του αιματώνεται τόσο από την άνω μεσεντέρια όσο και την κάτω μεσεντέρια αρτηρία, οι οποίες είναι και οι δύο κλάδοι της κοιλιακής αορτής. Η άνω μεσεντέρια αιματώνει το τυφλό, το ανιόν κόλον και το μεγαλύτερο τμήμα του εγκάρσιου κόλου, ενώ η κάτω μεσεντέρια το αριστερό άκρο του εγκάρσιου κόλου, το κατιόν κόλον και το ορθόν. Το εγκάρσιο κόλον μιας σειράς αναστομώσεων αιματώνεται τόσο από τη μέση κολική αρτηρία (κλάδος της άνω μεσεντέριας) και την αριστερή κολική αρτηρία (κλάδος της κάτω μεσεντέριας). Οι αναστομώσεις αυτές ονομάζονται συλλογικά περιφερειακή ή περιθωριακή αρτηρία.
Πηγές
Κατηγορία:Κοιλία Κατηγορία:Όργανα (βιολογία) Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Ελεονώρα Μελέτη
Η Ελεονώρα Μελέτη (Αθήνα ,17 Σεπτεμβρίου 1978 ) είναι Ελληνίδα, δημοσιογράφος, τηλεοπτική παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός, συγγραφέας και blogger.
Βίος και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην περιοχή του Πειραιά. Οι γονείς της ονομάζονται Γιώργος και Μαρία ενώ έχει επίσης έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Δημήτρη. Αποφοίτησε από το Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, έχει κάνει μεταπτυχιακό στην Ιταλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Φεράρα (Universita degli Studi di Ferrara) αλλά και τη Συμβουλευτική Ψυχολογία. Επίσης, έχει κάνει σπουδές δημοσιογραφίας και ΜΜΕ σε ιδιωτική σχολή.
Ξεκίνησε τη καριέρα της στο χώρο της τηλεόρασης το 2001, ως συντάκτρια Διεθνών Ειδήσεων στον τηλεοπτικό σταθμό ALTER. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε διάφορες ψυχαγωγικές και ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού, ενώ το 2003 ανέλαβε τη παρουσίαση δελτίων ειδήσεων του σταθμού για μια σεζόν.
Το καλοκαίρι του 2004 εντάχθηκε στο δημοσιογραφικό δυναμικό του ΑΝΤ1 όπου τη σεζόν 2004-2005 παρουσίαζε το απογευματινό δελτίο ειδήσεων στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού. Το Σεπτέμβριο του 2005 ήταν η περίοδος που ξεκίνησε την καριέρα της ως παρουσιάστρια ψυχαγωγικών εκπομπών. Τότε ξεκίνησε να παρουσιάζει την ψυχαγωγική εκπομπή Πρωινός Καφές, έπειτα από την αποχώρηση της Ελένης Μενεγάκη από τον ANT1, κρατώντας τα σκήπτρα της παρουσίασης για τρείς συνεχόμενες σεζόν. Τον Φεβρουάριο του 2006 ανέλαβε και την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής Απόψε κερνάμε εμείς! στην prime time ζώνη του Σαββάτου με την εκπομπή να μην σημειώνει επιτυχία και να ολοκληρώνεται λίγες εβδομάδες μετά. Παράλληλα με τον Πρωινό Καφέ έκανε guest εμφανίσεις στις κωμικές σειρές του ANT1 Δις Μαδιάμ, Τύχη Βουνό και Coupling ενώ το 2007 υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του Ελληνικού Τελικού της Eurovision στη ΝΕΤ. Στις 16 Απριλίου του 2008 ανακοίνωσε πως αποχωρεί προσωρινά από τον Πρωινό Καφέ, λόγω προβλήματος υγείας, ωστόσο δεν επέστρεψε ποτέ ξανά στη παρουσίαση της εκπομπής. Το καλοκαίρι του 2008, υπέγραψε συμβόλαιο με το κανάλι STAR και λίγο αργότερα, ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή Πρωινή Μελέτη. Παράλληλα, παρουσίαζε και τα δελτία ειδήσεων του σταθμού για το Σαββατοκύριακο. Ενδιάμεσα, τον Ιούνιο του 2009, παρουσίασε τον διαγωνισμό Playmate of The Year. Τον Απρίλιο του 2012 η εκπομπή Πρωινή Μελέτη μεταφέρθηκε στη μεσημεριανή ζώνη και μετονομάστηκε σε Μεσημεριανή Μελέτη. Τη σεζόν 2013-2014 ανέλαβε τη παρουσίαση της εκπομπής Μελέτησε το ενώ μετά την ολοκλήρωση της, πήρε μεταγραφή για το κανάλι Epsilontv.
Από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι τα μέσα του 2016, παρουσίαζε τη βραδινή ενημερωτική εκπομπή Hashtag ενώ το 2015 (Απρίλιος - Νοέμβριος) ήταν και παρουσιάστρια στα κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού.
Στις αρχές του 2017, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και από τον Απρίλιο του ίδιου έτους ανέλαβε τη παρουσίαση της εκπομπής Survivor Πανόραμα, η οποία σχετίζονταν εξ ολοκλήρου με το ριάλιτι "Survivor". Η εκπομπή παρουσίαζε θέματα που αφορούσαν τον πέμπτο κύκλο του παιχνιδιού όπως επίσης φιλοξενούσε συνεντεύξεις των συμμετεχόντων του παιχνιδιού. Τον Ιανουάριο του 2018, ξεκίνησε να εμφανίζεται ως κριτής στον έκτο κύκλο του σόου χορού Dancing with the stars στον ΑΝΤ1 αλλά αποχώρησε νωρίτερα από την ολοκλήρωση του, λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, πήρε μεταγραφή στον τηλεοπτική σταθμό Alpha TV. Εκεί τον Οκτώβριο του 2018 ξεκίνησε να παρουσιάζει το late night talk show Μετά τα Μεσάνυχτα. Η εκπομπή φιλοξενούσε ιστορίες ανθρώπων που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα, δίνοντας τους την ευκαιρία να παρουσιάζουν τα γεγονότα όπως τα έχουν ζήσει. Η εκπομπή συνεχίστηκε και για δεύτερη σεζόν με τον τίτλο Μεσάνυχτα. Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2020 ξεκίνησε να παρουσιάζει την πρωινή infotainment εκπομπή Ώρα για Μελέτη, στο καθημερινό πρόγραμμα του Alpha TV. Στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου έτους ο σταθμός αποφάσισε να ολοκληρώσει αιφνιδίως την εκπομπή χωρίς ωστόσο να ανακοινωθούν οι ακριβείς λόγοι της διακοπής της. Τον Ιανουάριο του 2021 επέστρεψε στο πρόγραμμα του σταθμού με την τρίτη σεζόν του talk show Μεσάνυχτα στη late night ζώνη. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο Γυναίκα ψάχνει... από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Τον Ιούλιο του 2021 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Εκεί τη σεζόν 2021-2023 παρουσίασε την infotainment εκπομπή MEGA Καλημέρα στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού.
Προσωπική ζωή
Στις 28 Δεκεμβρίου 2017 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον θεατρικό παραγωγό Θοδωρή Μαροσούλη έπειτα από ένα χρόνο σχέσης. Στις 13 Απριλίου 2018 ήρθε στο κόσμο η κόρη τους, Αλεξάνδρα-Ωκεανίς. Το ζευγάρι παντρεύτηκε και με θρησκευτικό γάμο, στις 30 Ιουνίου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Μίκαελ Σένκερ
Ο Μάικλ Σένκερ (γερμ. Michael Schenker) είναι Γερμανός κιθαρίστας της χαρντ ροκ μουσικής, γνωστός ως πρώην μέλος των UFO και των Scorpions. Επίσης, υπήρξε ηγετική μορφή των Michael Schenker Group, Temple of Rock, κ.α..
Βιογραφία
Ο Σένκερ γεννήθηκε στο Ζάρστεντ, κοντά στο Ανόβερο, το 1955 και ξεκίνησε την μουσική του καριέρα στα εφηβικά του χρόνια. Οι πρώτες του μουσικές επιρροές υπήρξαν οι Rolling Stones και οι Beatles, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του '60 και τις αρχές της επόμενης εντρύφησε στο hard rock με συγκροτήματα όπως οι Led Zeppelin, Black Sabbath και Mountain.
left|thumb|170px|Ο Σένκερ το 1983 Το 1969, εντάχθηκε στους Scorpions μαζί με τον αδελφό του, Ρούντολφ, ηχογραφώντας μαζί τους το άλμπουμ "Lonesome Crow" και συμμετέχοντας στην σύνθεση του δεύτερου τους δίσκου με τίτλο "Fly to the Rainbow". Μετά από μία περιοδεία όπου οι Scorpions άνοιγαν τις εμφανίσεις των Βρετανών UFO, ο Σένκερ έγινε μέλος των UFO, στους οποίους παρέμεινε για έξι χρόνια. Οι πρώτες του συνθέσεις που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία ήταν τα κομμάτια "Doctor Doctor" και "Rock Bottom", ενώ με τον Σένκερ στην σύνθεση του, το συγκρότημα γνώρισε την εμπορική του ακμή στα τέλη της δεκαετίας του'70.
Το 1979, αποχώρησε από τους UFO και επέστρεψε προσωρινά στους Scorpions, με τους οποίους ηχογράφησε τον δίσκο "Lovedrive", πριν αποφασίσει να ξεκινήσει την προσωπική του καριέρα σχηματίζοντας τους Michael Schenker Group. Οι δύο πρώτοι δίσκοi του συγκροτήματος, "The Michael Schenker Group" (1980) και "MSG" (1981), όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "One Night at Budokan", ανέβηκαν στις κορυφαίες θέσεις των τσαρτ και περιείχαν τις επιτυχίες "“Into The Arena", "Armed And Ready", "Ready To Rock" και "Attack Of The Mad Axeman", με το τελευταίο εξ αυτών να δίνει το παρωνύμιο "Mad Axeman" στον Σένκερ. Ο Σένκερ παρέμεινε το μόνο σταθερό μέλος του σχήματος, από την δημιουργία του μέχρι σήμερα, συνεργαζόμενος με μεγάλα ονόματα του είδους όπως οι ντράμερ Κόζι Πάουελ και Καρμάιν Άπις, ο τραγουδιστής Γκράχαμ Μπονέτ, ο κιθαρίστας Γουέιν Φίντλεϊ και ο κιμπορντίστας Ντον Έρεϊ.
Πατρίκ Μιλέρ
Ο Πατρίκ Μιλέρ (γεννημένος στις 17 Δεκεμβρίου 1976 στη Γενεύη ) είναι ένας Ελβετός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αυτό τον καιρό είανι ελεύθερος καθώς το συμβόλαιό του με τη Μονακό, που ήταν και η τελευταία του ομάδα, έχει ολοκληρωθεί.
Μίκαελ Σένκερ
Βιογραφία
Το 1985, οι Michael Schenker Group μετονομάστηκαν σε McAuley Schenker Group, λόγω της ένταξης στο σχήμα του τραγουδιστή Ρόμπιν ΜακΌλεϊ, με τη νέα σύνθεση να κυκλοφορεί τα άλμπουμ "Perfect Timing" (1987). "Save Yourself" (1989) και "MSG" (1992).
Πατρίκ Μιλέρ
Συλλογική Καριέρα
Ο Μιλέρ ξεκίνησε την καριέρα του στην ΦΚ Μεϋρίν πριν πάρει μεταγγραφή για τη Σερβέτ Γενεύης. Αγωνίστηκε επίσης στην Ελβετία με τη φανέλα της Γκρασχόπερς στη Ζυρίχη. Το ταλέντο του δεν πέρασε απαρατήρητο από τη γαλλική Ολιμπίκ Λυών, που τον έκανε δικό της. Έχει επίσης αγωνσιτεί στην Ισπανία με τη Ρεάλ Μαγιόρκα αλλά και με την ΦΚ Βασιλεία στην Ελβετία. Στις 31 Αυγούστου του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο 2 ετών με τη Μονακό.
Μίκαελ Σένκερ
Βιογραφία
Το 1995, ο Σένκερ επέστρεψε στους UFO, με τους οποίους ηχογράφησε τους δίσκους "Walk on Water" (1995), "Covenant" (2000) και "Sharks" (2002), πριν επαναφέρει στο προσκήνιο τους Michael Schenker Group, γνωρίζοντας επιτυχία, κυρίως στην Άπω Ανατολή, με τον δίσκο "In the Midst of Beauty". Ακολούθησε η περιοδεία για τα τριάντα χρόνια του συγκροτήματος, ενώ ο Σένκερ σχημάτισε τους Temple of Rock, με τον Χέρμαν Ράρεμπελ στα τύμπανα, τον Φράνσις Μπούχολζ στο μπάσο και τον Ντούγκι Γουάιτ στα φωνητικά. Μετά την κυκλοφορία του ομώνυμου ντεμπούτου τους, περιόδευσαν σε Ευρώπη, Ιαπωνία και Αμερική. Ακολούθησαν τα άλμπουμ "Bridge the Gap" (2013) και "Spirit on a Mission" (2015).
Πατρίκ Μιλέρ
Διεθνής Καριέρα
Ο Μιλέρ αγωνιζόταν αρκετά συχνά με την Εθνική Ελβετίας και ήταν μέλος της αποστολής της που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Είναι αντιπαθής για τα πολλά φάουλ που έκανε στο Μουντιάλ του 2006 μπλοκάρωντας με τα χέρια την μπάλα.
Προσωπική ζωή
Η σύζυγος του Μιλέρ λέγεται Κάτια και έχει δύο παιδιά, μια κόρη που λέγεται Νόρα (γεννημένη στις 30 Απριλίου 2004) και έναν γιο που λέγεται Νταν (γεννημένος στις 5 Μαρτίου 2006). Έχει διπλή εθνικότητα, Ελβετική και Αυστριακή.
Μίκαελ Σένκερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Πατρίκ Μιλέρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιλέρ Μιλέρ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερβέτ Γενεύης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα
Φυσική επιλογή
Η φυσική επιλογή είναι η διαδικασία εξέλιξης των ειδών μέσω της οποίας οι οργανισμοί που είναι καλύτερα προσαρμοσμένοι στο περιβάλλον αφήνουν περισσότερους απογόνους από εκείνους που είναι λιγότερο προσαρμοσμένοι. Η θεωρία της φυσικής επιλογής διατυπώθηκε επίσημα το 1858 από τον Κάρολο Δαρβίνο. Στηρίζεται στην παρατήρηση πως ορισμένες διαφορές μεταξύ των ατόμων σε έναν πληθυσμό είναι κληρονομήσιμες.
Η διαδικασία με την οποία οι οργανισμοί που είναι περισσότερο προσαρμοσμένοι στο περιβάλλον τους επιβιώνουν και αναπαράγονται περισσότερο από τους λιγότερο προσαρμοσμένους ονομάστηκε από τον Κάρολο Δαρβίνο φυσική επιλογή. Η θεωρία του Δαρβίνου προσέφερε μια απλή αλλά πειστική εξήγηση για την ποικιλία των ειδών στη Γη. Επειδή οι διάφορες περιοχές έχουν διαφορετικές συνθήκες και διαφορετικές ευκαιρίες επιβίωσης, διαφορετικοί οργανισμοί επιλέγονται από τη φυσική επιλογή ως οι πιο προσαρμοσμένοι στο συγκεκριμένο περιβάλλον.
Πώς προκύπτει η φυσική επιλογή;
Αναλυτικότερα η θεωρία της φυσικής επιλογής μπορεί να συνοψιστεί σε 4 βασικές παρατηρήσεις και σε 3 συμπεράσματα που απορρέουν από αυτές.
Μερικές χρήσιμες αποσαφηνίσεις
να από τα σημεία που χρειάζονται αποσαφήνιση στη θεωρία που διατύπωσε ο Δαρβίνος είναι το πού τελικά δρα η φυσική επιλογή. Για την εξελικτική λοιπόν θεωρία η φυσική επιλογή δρα στον πληθυσμό και συνεπώς ο πληθυσμός αντιπροσωπεύει τη μικρότερη δυνατή μονάδα που μπορεί να εξελιχθεί.
Αυτό φαίνεται παράδοξο, καθώς η φυσική επιλογή περιλαμβάνει αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα μεμονωμένα άτομα και το περιβάλλον τους, οπότε θα ήταν λογικότερο τα μεμονωμένα άτομα να αποτελούν τη μονάδα της εξέλιξης και όχι οι πληθυσμοί. Όμως ένα μεμονωμένο άτομο μπορεί να παρουσιάσει ένα, το πολύ, νέο χαρακτηριστικό είτε λόγω μεταβολής του γενετικού υλικού του (μετάλλαξη) είτε λόγω της επίδρασης του περιβάλλοντός του (επίκτητο γνώρισμα). Αντιθέτως η εξέλιξη απαιτεί συσσώρευση πολλών νέων κληρονομήσιμων χαρακτηριστικών που έχουν εδραιωθεί στους πληθυσμούς διαδοχικών γενεών με τη δράση της φυσικής επιλογής.
Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η δράση της φυσικής επιλογής είναι τοπικά και χρονικά προσδιορισμένη. Οι συνθήκες του περιβάλλοντος διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και από χρονική στιγμή σε χρονική στιγμή. Έτσι είναι δυνατόν ένα χαρακτηριστικό που αποδεικνύεται προσαρμοστικό σε μια περιοχή μια καθορισμένη χρονική στιγμή να είναι άχρηστο ή και δυσμενές σε μια άλλη περιοχή ή σε μια άλλη χρονική στιγμή.
Η φυσική επιλογή είναι ένας από τους διαφόρους μηχανισμούς που μπορούν να προκαλέσουν γενετικές μεταλλάξεις στους φυσικούς πληθυσμούς. Είναι όμως ο κύριος μηχανισμός μέσω του οποίου οι οργανισμοί ανταποκρίνονται στις αλλαγές του περιβάλλοντος. Ούτε η φυσική επιλογή, ούτε κανένας άλλος εξελικτικός μηχανισμός έχουν κάποιο απώτερο σκοπό. Η φυσική επιλογή ειδικότερα, υποδηλώνει απλώς την υπεροχή για επιβίωση ή αναπαραγωγή μιας γενετικής μορφής έναντι μιας άλλης κάτω από ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Δράση φυσικής επιλογής
Ένα πολύ γνωστό παράδειγμα δράσης της φυσικής επιλογής είναι αυτό της πεταλούδας Biston betularia, ενός εντόμου που είναι πολύ διαδεδομένο στην Αγγλία και στη Σκωτία. Η πεταλούδα αυτή συναντιέται σε δύο παραλλαγές που διαφέρουν ως προς το χρωματισμό τους. Η μία είναι ανοιχτόχρωμη και φέρει σκούρες κηλίδες στις πτέρυγές της, ενώ η άλλη είναι εξ ολοκλήρου μαύρη.
Πριν από τη βιομηχανική επανάσταση πολυπληθέστερες ήταν οι ανοιχτόχρωμες πεταλούδες, ενώ οι μαύρες ήταν ελάχιστες. Μετά όμως τη βιομηχανική επανάσταση τα πράγματα άλλαξαν ριζικά: βαθμιαία άρχισαν να επικρατούν οι μαύρες πεταλούδες, έτσι ώστε στις αρχές του 20ού αιώνα να αποτελούν αυτές τη μοναδική σχεδόν παραλλαγή πεταλούδας σε πολλές βιομηχανικές περιοχές (όπως το Μάντσεστερ).Το φαινόμενο αυτό, το οποίο συσχετίστηκε με τη βιομηχανική ρύπανση, ονομάστηκε βιομηχανικός μελανισμός και έκτοτε έχει παρατηρηθεί σε δεκάδες είδη εντόμων που ζουν σε βιομηχανικές περιοχές.
Η εξήγηση του φαινομένου βρίσκεται στη δράση της φυσικής επιλογής. Πριν από τη βιομηχανική επανάσταση οι κορμοί των δέντρων είχαν το φυσικό ανοιχτό χρώμα τους. Οι ανοιχτόχρωμες πεταλούδες που αναπαύονταν επάνω τους (γιατί η πεταλούδα αυτή τρέφεται τη νύχτα και αναπαύεται την ημέρα) διακρίνονταν δυσκολότερα από τους θηρευτές τους, τα εντομοφάγα πτηνά, σε σχέση με τις μαύρες. Για το λόγο αυτό επικράτησαν στους τοπικούς πληθυσμούς της πεταλούδας, αφού είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης — και μεταβίβασης του χαρακτηριστικού τους (ανοιχτό χρώμα πτερύγων) στις επόμενες γενιές — από τις μαύρες.
Όταν μαύρισαν οι κορμοί των δέντρων εξαιτίας της βιομηχανικής ρύπανσης, η δράση της φυσικής επιλογής αντιστράφηκε. Το προσαρμοστικό πλεονέκτημα το είχαν πλέον οι μαύρες πεταλούδες, που ήταν περισσότερο δυσδιάκριτες στους κορμούς από τις ανοιχτόχρωμες. Έτσι βαθμιαία άρχισαν να επικρατούν αριθμητικά, καθώς επιβίωναν περισσότερο και μεταβίβαζαν με μεγαλύτερη συχνότητα τον χρωματισμό τους στις επόμενες γενιές από τις ανοιχτόχρωμες.
Πρέπει όμως στο σημείο αυτό να γίνει μια επισήμανση προκειμένου να αποφευχθούν πιθανές παρανοήσεις για το μηχανισμό με τον οποίο προχωρεί η εξέλιξη. Οι πεταλούδες δεν ανταποκρίθηκαν στη μεταβολή του περιβάλλοντος (μαύρισμα των κορμών των δέντρων) αναπτύσσοντας ένα γνώρισμα που δεν υπήρχε προηγουμένως (όπως θα μπορούσε να ισχυριστεί ένας οπαδός της θεωρίας του Λαμάρκ), καθώς η μαύρη παραλλαγή τους προϋπήρχε της βιομηχανικής επανάστασης. Απλώς η φυσική επιλογή έδρασε ευνοώντας από τα υπάρχοντα κληρονομήσιμα χαρακτηριστικά εκείνο που προσέδιδε μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης στον φορέα του (ανοιχτός χρωματισμός όταν οι κορμοί ήταν ανοιχτόχρωμοι, μαύρος χρωματισμός όταν οι κορμοί έγιναν σκούροι).
Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι και φυσική επιλογή
Η ιδέα της φυσικής επιλογής δεν είναι μια επινόηση του Κάρολου Δαρβίνου. Ήδη από την αρχαιότητα είχαν διατυπωθεί τέτοιου είδους θεωρίες, οι κυριότεροι εκπρόσωποι των οποίων είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Κουινάριος
Ο κουινάριος, λατιν. quinarius, πληθ. quinarii ήταν ένα μικρό αργυρό Ρωμαϊκό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του δηναρίου.
Ο κουινάριος κόπηκε για λίγα έτη, μαζί με τον αργυρό σηστέρτιο, έπειτα από την εισαγωγή του δηναρίου (denarius = δεκάρικο, 10 ασσάρια) το 211 π.Χ. Την εποχή αυτή ο κουινάριος άξιζε 5 ασσάρια. Το νόμισμα επανεισήχθη το 101 π.Χ. ως αντικατάσταση του βικτοριάτου, αλλά τώρα ο κουινάριος άξιζε 8 ασσάρια, λόγω του ότι επανακαθορίστηκε η ισοτιμία του δηναρίου στα 16 ασσάρια το 118 π.Χ. Για λίγα έτη μετά την επανεισαγωγή του, παρήχθησαν μεγάλες ποσότητες από κουινάριους κυρίως για κυκλοφορία στη Γαλατία. Το νόμισμα παρήχθη σποραδικά ως τον 3ο αι.
Το 211 π.Χ.
1 aureus = 12,5 δηνάρια
1 δηνάριο = 2 κουινάριοι
1 κουινάριο = 5 ασσάρια
Το 118 π.Χ.
1 δηνάριο = 2 βικτοριάτοι/κουινάριοι
1 βικτοριάτος/κουινάριος = 8 ασσάρια
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Ύδρα (ζωολογία)
Η ύδρα είναι απλό, υδρόβιο ζώο με ακτινωτή συμμετρία. Οι ύδρες είναι αρπακτικά ζώα που ανήκουν στην συνομοταξία κνιδόζωα, στην ομοταξία 'Υδρόζωα' και στην τάξη 'Ανθομέδουσες'. Βρίσκονται στις περισσότερες μη-ρυπασμένες λίμνες γλυκού νερού και ρέματα στις εύκρατες και τροπικές περιοχές και μπορούν να συλλεχθούν με ήπιο σκούπισμα με ένα δίχτυ συλλογής σε χορταριασμένες περιοχές. Έχουν συνήθως μήκος λίγα χιλιοστά και μελετούνται καλύτερα με ένα μικροσκόπιο. Οι βιολόγοι ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις ύδρες, λόγω της αναγεννητικής ικανότητάς τους. Μοιάζουν να μην γερνάνε ή να πεθαίνουν από γηρατειά. Ωστόσο, προς το παρόν, δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία σχετικά με το εάν η ύδρα υφίστανται γήρανση ή όχι.
Εάν μια ύδρα δεχτεί επίθεση, τα πλοκάμια μπορούν να ανασυρθούν σε μικρά σφαιρίδια, και η στήλη μπορεί να συμπτυχθεί σε μια μικρή ζελατινώδη σφαίρα. Οι ύδρες, συνήθως, αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση του ερεθίσματος, και αυτό μπορεί να οφείλεται στην απλότητα του δικτύου των νεύρων.
Οι ύδρες είναι γενικά καθισμένες ή στερεωμένες, αλλά κατά καιρούς κινούνται, αρκετά εύκολα, ειδικά, όταν κυνηγούν. Το επιτυγχάνουν αυτό με το σκύψιμο και τη σύνδεση τους στο υπόστρωμα, με το στόμα και τα πλοκάμια και στη συνέχεια αφήνουν το πόδι, το οποίο συνήθως ακουμπάει στο υπόστρωμα, με μία διαδικασία που ονομάζεται looping.
Η ύδρα αναπαράγεται συνήθως μονογονικά με εκβλάστηση. Το εκβλάστημα εμφανίζεται σαν εξόγκωμα σε ένα σημείο του οργανισμού. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται, αποχωρίζεται και ζει ανεξάρτητα από τον μητρικό οργανισμό.
Κατηγορία:Υδρόζωα Κατηγορία:Υδρόβια
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (αγγλικά: UEFA Champions League) είναι διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση όπου παίρνουν μέρος οι πρωταθλήτριες ομάδες καθώς και οι καλύτερες των ισχυρότερων πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου της Ευρώπης. Η διοργάνωση πραγματοποιείται κάθε χρόνο από την ΟΥΕΦΑ (Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών) και το κύπελλο αυτό είναι το μεγαλύτερο τρόπαιο που μπορεί να κατακτήσει μια ευρωπαϊκή ομάδα.
Δομή
μικρογραφία|226x226εσ|Το τρόπαιο του UEFA [[Champions League]] Η διοργάνωση του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (UEFA Champions League), αρχικά γνωστή ως Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης (European Champion Clubs' Cup) ή απλά Ευρωπαϊκό Κύπελλο (European Cup), ξεκίνησε την ποδοσφαιρική περίοδο 1955-56 έχοντας ένα σύστημα νοκ άουτ δύο αγώνων, όπου οι ομάδες έδιναν έναν αγώνα εντός και έναν εκτός έδρας. Η ομάδα με το μεγαλύτερο αθροιστικά σκορ προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Μπορούσαν να συμμετάσχουν μόνο οι σύλλογοι που είχαν κατακτήσει το εθνικό τους πρωτάθλημα καθώς και ο κάτοχος του κυπέλλου εκείνης της περιόδου.
Ο τρόπος διεξαγωγής και το όνομα άλλαξαν κατά την περίοδο 1992-93 και μετά από αρκετές και ριζοσπαστικές αλλαγές στα χρόνια που μεσολάβησαν, σήμερα η διοργάνωση αποτελείται από πέντε προκριματικούς γύρους, μια φάση ομίλων (όπου οι ομάδες αντιμετωπίζουν κάθε άλλη ομάδα του ομίλου εντός και εκτός έδρας) και ακολουθούν τέσσερις γύροι αγώνων νοκ άουτ. Όλοι οι προκριματικοί και οι νοκ άουτ αγώνες είναι διπλοί, εκτός από τον τελικό, ο οποίος είναι ένας μόνο αγώνας και διεξάγεται σε προκαθορισμένο τόπο διεξαγωγής.
Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει το κύπελλο 14 φορές. Ακολουθούν οι Μίλαν (7 τίτλοι), Μπάγερν Μονάχου και Λίβερπουλ (6 τίτλοι), Μπαρτσελόνα (5 τίτλοι), Άγιαξ (4 τίτλοι).
Η νικήτρια ομάδα παίρνει στην κατοχή της το τρόπαιο στην τελετή απονομής μετά τη λήξη του τελικού, αλλά πρέπει να το επιστρέψει στην UEFA δύο μήνες πριν από τον τελικό της επόμενης χρονιάς. Η UEFA δίνει στους νικητές ένα αντίγραφο του τροπαίου, μικρότερων διαστάσεων από το αυθεντικό, το οποίο οι ομάδες κρατούν στην κατοχή τους για πάντα. Επιπλέον, οι κανονισμοί της οργάνωσης ορίζουν το αυθεντικό τρόπαιο να το κρατάει για πάντα μία ομάδα, εφόσον το κατακτήσει επί τρεις συνεχόμενες περιόδους ή πέντε φορές συνολικά.
Έξι ομάδες έχουν πάρει το αυθεντικό τρόπαιο μέχρι τώρα:
Πρόκριση
Το Τσάμπιονς Λιγκ της ΟΥΕΦΑ ξεκινά με μια διπλή φάση ομίλων 32 ομάδων, η οποία από τη σεζόν 2009–10 προηγείται από δύο «ροές» προκριματικών για ομάδες που δεν λαμβάνουν απευθείας είσοδο στο τουρνουά. Τα δύο ρεύματα χωρίζονται μεταξύ των ομάδων που προκρίθηκαν λόγω του ότι είναι πρωταθλητές του πρωταθλήματος και εκείνων που προκρίθηκαν λόγω του τερματισμού 2–4 στο εθνικό τους πρωτάθλημα.
Ο αριθμός των ομάδων που κάθε ομοσπονδία συμμετέχει στο UEFA Champions League βασίζεται στους συντελεστές UEFA των ομοσπονδιών-μελών. Αυτοί οι συντελεστές δημιουργούνται από τα αποτελέσματα των συλλόγων που εκπροσωπούν κάθε ομοσπονδία κατά τις προηγούμενες πέντε σεζόν Champions League και Κύπελλο UEFA/ Europa League. Όσο υψηλότερος είναι ο συντελεστής μιας ομοσπονδίας, τόσο περισσότερες ομάδες εκπροσωπούν την ομοσπονδία στο Champions League και τόσο λιγότερους γύρους προκριματικών πρέπει να αγωνιστούν οι ομάδες της ένωσης. μικρογραφία|308x308εσ|Ο [[Λιονέλ Μέσι|Μέσι σε αγώνα εναντίον των Ράντζερς στο Τσάμπιονς Λίγκ]] Τέσσερις από τις υπόλοιπες έξι προκριματικές θέσεις χορηγούνται στους νικητές ενός προκριματικού τουρνουά έξι γύρων μεταξύ των υπολοίπων 43 ή 44 εθνικών πρωταθλητών, εντός του οποίου αυτοί οι πρωταθλητές από ομοσπονδίες με υψηλότερους συντελεστές λαμβάνουν αντίο σε επόμενους γύρους. Τα άλλα δύο δίνονται στους νικητές ενός προκριματικού τουρνουά τριών γύρων μεταξύ των 11 συλλόγων από τις ομοσπονδίες που κατατάσσονται από την 5η έως τη 15η θέση, που έχουν προκριθεί με βάση τη δεύτερη ή τρίτη θέση στο αντίστοιχο εθνικό πρωτάθλημα.
Εκτός από τα αθλητικά κριτήρια, κάθε σύλλογος πρέπει να έχει άδεια από την εθνική του ομοσπονδία για να συμμετάσχει στο Champions League. Για να αποκτήσει άδεια, ο σύλλογος πρέπει να πληροί ορισμένες απαιτήσεις σταδίου, υποδομών και οικονομικών.
Το 2005–06, η Λίβερπουλ και η Artmedia Bratislava έγιναν οι πρώτες ομάδες που έφτασαν στη φάση των ομίλων του Champions League αφού έπαιξαν και στους τρεις προκριματικούς γύρους. Η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα κατέχουν το ρεκόρ με τις περισσότερες εμφανίσεις στη φάση των ομίλων, έχοντας προκριθεί 25 φορές, ενώ ακολουθούν η Πόρτο και η Μπάγερν με 24.
Μεταξύ 1999 και 2008, δεν έγινε καμία διαφοροποίηση μεταξύ πρωταθλητών και μη πρωταθλητών στην πρόκριση. Οι 16 κορυφαίες ομάδες κατανεμημένες στα μεγαλύτερα εγχώρια πρωταθλήματα προκρίθηκαν απευθείας στη φάση των ομίλων του τουρνουά. Πριν από αυτό, τρεις προκαταρκτικοί προκριματικοί γύροι νοκ άουτ μείωσαν τις υπόλοιπες ομάδες, με τις ομάδες να ξεκινούν σε διαφορετικούς γύρους.
Μια εξαίρεση από το συνηθισμένο ευρωπαϊκό σύστημα προκριματικών συνέβη το 2005, αφού η Λίβερπουλ κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ την προηγούμενη χρονιά, αλλά δεν τερμάτισε σε θέση προκριματικού Champions League στην Πρέμιερ Λιγκ εκείνη τη σεζόν. Η UEFA έδωσε ειδική άδεια για την είσοδο της Λίβερπουλ στο Champions League, δίνοντας στην Αγγλία πέντε προκριματικά. Στη συνέχεια, η UEFA αποφάσισε ότι οι υπερασπιστές πρωταθλητές προκρίνονται για τη διοργάνωση την επόμενη χρονιά, ανεξάρτητα από τη θέση τους στο εγχώριο πρωτάθλημα. Ωστόσο, για εκείνα τα πρωταθλήματα με τέσσερις συμμετοχές στο Champions League, αυτό σήμαινε ότι, εάν ο νικητής του Champions League έπεφτε εκτός των κορυφαίων τεσσάρων του εγχώριου πρωταθλήματος, θα προκριθεί σε βάρος της τέταρτης ομάδας του πρωταθλήματος. Μέχρι το 2015–16, καμία ομοσπονδία δεν μπορούσε να έχει περισσότερους από τέσσερις συμμετέχοντες στο Champions League. Τον Μάιο του 2012, η ​​Τότεναμ τερμάτισε τέταρτη στην Πρέμιερ Λιγκ 2011–12, δύο θέσεις μπροστά από την Τσέλσι, αλλά απέτυχε να προκριθεί στο Champions League 2012–13, αφού η Τσέλσι κέρδισε τον τελικό του 2012. Η Τότεναμ υποβιβάστηκε στο UEFA Europa League 2012-13.
Τον Μάιο του 2013, αποφασίστηκε ότι, ξεκινώντας από τη σεζόν 2015–16 (και συνεχίζοντας τουλάχιστον για τον τριετή κύκλο μέχρι τη σεζόν 2017–18), οι νικητές του UEFA Europa League της προηγούμενης σεζόν θα προκριθούν για τους Πρωταθλητές UEFA League, είσοδος τουλάχιστον στον γύρο των πλέι οφ και είσοδος στη φάση των ομίλων εάν δεν χρησιμοποιήθηκε η θέση που προορίζεται για τους κατόχους του τίτλου Champions League. Το προηγούμενο όριο των τεσσάρων ομάδων ανά ομοσπονδία αυξήθηκε σε πέντε, πράγμα που σημαίνει ότι μια τέταρτη ομάδα από μία από τις τρεις κορυφαίες ομοσπονδίες θα έπρεπε να μετακινηθεί στο Europa League μόνο εάν νικήσει τόσο το Champions League όσο και το Europa League. προέρχονταν από αυτήν την ένωση και τερμάτισαν και οι δύο εκτός της πρώτης τετράδας του εγχώριου πρωταθλήματος.
Το 2007, ο Μισέλ Πλατινί, ο πρόεδρος της UEFA, είχε προτείνει να πάρει μια θέση από τα τρία πρωταθλήματα με τέσσερις συμμετέχοντες και να την κατανείμει στους νικητές του κυπέλλου αυτού του έθνους. Αυτή η πρόταση απορρίφθηκε σε ψηφοφορία σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Στρατηγικής της UEFA. Στην ίδια συνάντηση, ωστόσο, συμφωνήθηκε ότι η τρίτη ομάδα των τριών κορυφαίων πρωταθλημάτων θα λάβει αυτόματη πρόκριση για τη φάση των ομίλων, αντί να μπει στον τρίτο προκριματικό γύρο, ενώ η τέταρτη ομάδα θα μπει στο παιχνίδι- εκτός γύρου για μη πρωταθλητές, που εγγυάται έναν αντίπαλο από ένα από τα κορυφαία 15 πρωταθλήματα στην Ευρώπη. μικρογραφία|282x282εσ|Τελικός του Τσάμπιονς Λίγκ το [[2006 μεταξύ Μπαρτσελόνα και Άρσεναλ]] Το 2012, ο Άρσεν Βέγκερ αναφέρθηκε στην πρόκριση για το Champions League τερματίζοντας στις τέσσερις πρώτες θέσεις της αγγλικής Premier League ως το "4th Place Trophy". Η φράση επινοήθηκε μετά από μια διάσκεψη πριν από τον αγώνα, όταν ρωτήθηκε για την έλλειψη τροπαίου από την Άρσεναλ μετά την αποχώρησή του από το Κύπελλο Αγγλίας. Είπε «Το πρώτο τρόπαιο είναι να τερματίσεις στην πρώτη τετράδα». Στην Γενική Συνέλευση της Άρσεναλ το 2012, ο Βενγκέρ είπε επίσης: "Για μένα υπάρχουν πέντε τρόπαια κάθε σεζόν: Premier League, Champions League, το τρίτο είναι να προκριθώ στο Champions League..."