cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζιοβάνι Πάολο Πανίνι
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πιατσέντσα στην βόρεια Ιταλία, και έλαβε την εκπαίδευση του στην ίδια πόλη με έναν από τους καθηγητές του να είναι και ο θεατρικός σκηνοθέτης Φραντσέσκο Γκάλι Μπιμπιένα (Francesco Galli Bibiena). Το 1711 μετακόμισε στην Ρώμη όπου ξεκίνησε τις σπουδές του στην ζωγραφική υπό τον Μπενεντέτο Λούτι (Benedetto Luti). Κατόπιν άρχισε να εργάζεται ως ζωγράφος και απέκτησε φήμη ως διακοσμητής πολυτελών οικιών και παλατιών, όπως τα Villa Patrizi (1719–1725), Palazzo de Carolis (1720), και το Seminario Romano (1721–1722). Το 1719 έγινε δεκτός στον σύλλογο των βιρτουόζων του Πάνθεον (Congregazione dei Virtuosi al Pantheon), και μετέπειτα άρχισε να διδάσκει στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά (Accademia di San Luca) και την Γαλλική Ακαδημία (Académie de France) όπου επηρέασε καλλιτεχνικά τον Γάλλο ζωγράφο Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ.
Ως ζωγράφος, ο Πανίνι έγινε κυρίως γνωστός για τις απεικονίσεις τοπίων της Ρώμης, κυρίως ως προς τις αρχαιότητες της πόλης. Ανάμεσα στα πιο διάσημα έργα του είναι η διακόσμηση με έργα του στο εσωτερικό του Πάνθεον της Ρώμης (ανάθεση έργου από τον Φραντσέσκο Αλγκαρόττι). Τα περισσότερα έργα του διαθέτουν επίσης και το στοιχείο του καπρίτσιο, φανταστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία και λεπτομέρειες κτηρίων τα οποία δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα, παρομοίως με τα έργα του Μάρκο Ρίτσι ή τον Τζιοβάνι Μπατίστα Πιρανέζι. Ο Πανίνι ζωγράφισε επίσης πορτραίτα, ανάμεσα στα οποία ήταν και αυτό του Πάπα Βενέδικτου ΙΔ´.
Κατόπιν το 1754 ανέλαβε την διεύθυνση της Ακαδημίας του Αγίου Λουκά, και πέθανε μερικά χρόνια αργότερα στις 21 Οκτωβρίου 1765 στην Ρώμη.
Άλλες ενασχολήσεις
Κατά το διάστημα όπου ο Πανίνι ήταν μέλος του διδακτικού προσωπικού της Γαλλικής Ακαδημίας στην Ρώμη, δίδασκε επίσης προοπτική και οπτική. Οι καινοτόμες πρακτικές σε ότι αφορά την προοπτική αποτέλεσαν την βάση για την μετέπειτα τεχνική της προβολής Πανίνι η οποία χρησιμοποιείται στην σύγχρονη φωτογραφική τεχνική της παραγωγής πανοραμικών θεάσεων με ψηφιακή συνένωση φωτογραφιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Αθηνά και Μαρσύας (Μουσεία Βατικανού)
Η Αθηνά και ο Μαρσύας ήταν μπρούτζινο σύμπλεγμα αγαλμάτων του Μύρωνα που ήταν στημένο στην Ακρόπολη. Μαρμάρινο αντίγραφό του φιλοξενείται στα Μουσεία του Βατικανού.
Περιγραφή
Το πρωτότυπο ήταν χάλκινο. Η Αθηνά με περικεφαλαία κρατάει δόρυ στο αριστερό, ενώ με το δεξί αφήνει να πέσει ο δίαυλος στη γη. Ο Μαρσύας έντρομος κάνει μια κίνηση πισωπατώντας.
Πηγές
Κατηγορία:Εκθέματα στα Μουσεία Βατικανού Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Χτενοτρίτωνας
Οι χτενοτρίτωνες αποτελούν μια ομάδα μεγάλου μεγέθους τριτώνων του γένους Triturus στην οικογένεια Salamandridae. Έξι είδη απαντώνται στην Ευρώπη, δύο από τα οποία εντοπίζονται και στην Ελλάδα : Ο Βαλκανικός χτενοτρίτωνας, Triturus ivanbureschi Arntzen & Wielstra, 2013 και ο Μακεδονικός χτενοτρίτωνας, Triturus macedonicus (Karaman, 1922).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρόδηλα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου γυναικών είναι η μεγαλύτερη και παλιότερη διοργάνωση γυναικείου στίβου στην Ελλάδα. Η πρώτη διοργάνωση έγινε το 1931 και έως το 1983 συμμετείχαν σε αυτή και οι κυπριακές ομάδες οι οποίες κατέκτησαν το πανελλήνιο πρωτάθλημα έξι φορές. Έως το 1960 γινόταν ξεχωριστά από το αντίστοιχο πρωτάθλημα των ανδρών. Έκτοτε τα δύο πρωταθλήματα διοργανώνονται μαζί, πάντα με ξεχωριστή βαθμολογία.
Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 30 τίτλους, ενώ έχει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 18 (1992-2009).
Δείτε επίσης
Σ
Αδριάνα Οθόρες
Η Αδριάνα Οθόρες (Adriana Ozores) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [aˈðɾjana oˈθoɾes], είναι ισπανίδα ηθοποιός.
Κέρδισε το βραβείο Γκόγια για το ρόλο της στο La hora de los valientes, κατευθυνόμενο από τον Αντόνιο Μερθέρο
Έχει ένα γιο με την πρώην σύντροφο της, Χοακίν Κλιμέντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Νόηση
Νόηση είναι η διαδικασία της σκέψης (επεξεργασία πληροφοριών) που οδηγεί το άτομο στην απόκτηση γνώσης, και κατανόησης, αλλά και στην ανάπτυξη εννοιών. Περιλαμβάνει πολλές νοητικές λειτουργίες, όπως την αντίληψη, τη μάθηση, τη συσχέτιση/σύνδεση, την προσοχή, την παραγωγή γνώσης, τη μνήμη, την κρίση και αξιολόγηση, την αιτιολόγηση, την επίλυση προβλημάτων και λήψη αποφάσεων, την κατανόηση και την παραγωγή γλώσσας. Χρησιμοποιεί την υφιστάμενη γνώση, όπως επίσης ανακαλύπτει και νέα γνώση.
Κατά τον Ν. Εξαρχόπουλο, η νόηση είναι η πνευματική λειτουργία με την οποία «συγκρίνουμε, αναλύουμε, συνδυάζουμε, συνθέτουμε, ορίζουμε και ταξινομούμε το περιεχόμενο της συνειδήσεώς μας». Η νόηση στηρίζεται μεν στον κύκλο των παραστάσεων του ατόμου, αλλά λειτουργεί βασικά με έννοιες, που παριστάνονται με λέξεις κι αποτελούν τα στοιχεία και τα μέσα λειτουργίας της. Με τις νοητικές λειτουργίες της συσχέτισης του υλικού βιωμάτων δημιουργούνται οι σκέψεις. Η νόηση και οι σκέψεις, ως «πλάσματα» νοητικά, λειτουργούν με τις έννοιες, τις κρίσεις και τους συλλογισμούς. Οι κρίσεις στηρίζονται στις έννοιες και οι συλλογισμοί στις κρίσεις.
Διάκριση νόησης και αίσθησης
Η διάκριση νόησης και αίσθησης είναι θεμελιώδης και εμφανίζεται με την γέννηση του φιλοσοφικού στοχασμού.
Ο Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης θεωρεί την διάκριση αυτή όρο της διαφοροποίησης του ανθρώπου από τα άλλα ζώα.
Ενώ με την ικανότητα του "αισθάνεσθαι" είναι προικισμένα όλα τα ζώα, το "ξυνιέναι" - η ικανότητα δηλαδή κρίσης "περί των αφανέων" - είναι ίδιον του ανθρώπου.
Στον ίδιο άξονα έμελλε να κινηθεί η αρχαία ελληνική φιλοσοφία στο σύνολό της. Έτσι, ο Ηράκλειτος διακρίνει μία ψευδή και μία απατηλή κατ' αίσθησιν γνώση η οποία δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει στη γνώση της ουσίας των πραγμάτων. Σ' αυτήν φθάνει ο ανθρώπινος λόγος μέσω μιας διαδικασίας εννοιολογικής ανάλυσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχολογία
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (2010 - 2019)
2010-2011
{| Μαρούσι
Το Μαρούσι δεν συμμετέχει αυτήν την περίοδο.
2012-2013
Παναθηναϊκός
Δείτε επίσης
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (2010 - 2019)
Meg 2: Η Τάφρος
Το Meg 2: Η Τάφρος (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Meg 2: The Trench) είναι ταινία δράσης-επιστημονικής φαντασίας του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Μπεν Γουίτλι από σενάριο των Τζο Χόμπερ, Έριχ Χόμπερ, και Ντιν Γεωργάκης. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1999 The Trench από τον Στιβ Άλτεν, είναι συνέχεια του Meg: Ο Κυρίαρχος του Βυθού (2018), και πρωταγωνιστούν οι Τζέισον Στέιθαμ, Γου Τζινγκ, Σοφία Κάι, Πέιτζ Κένεντι, Σέρτζιο Πέρις-Μεντσέτα, Σκάιλερ Σάμιουελς, και Κλιφ Κέρτις.
Το Meg 2: Η Τάφρος έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σαγκάης στις 9 Ιουνίου του 2023, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 4 Αυγούστου του 2023, από την Warner Bros. Pictures. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, έλαβε κυρίως αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λορέντζο ντι Μποναβεντούρα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
The Rolling Stones (άλμπουμ)
Το The Rolling Stones είναι το πρώτο και ομώνυμο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου του 1964 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Decca". Η αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ έφερε την ονομασία England's Newest Hit Makers και πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου του ίδιου έτους.
Ο δίσκος
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα "Regent Sound Studios" του Λονδίνου, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1964 με παραγωγούς τους Έρικ Ίστον και Άντριου Λουκ Όλνταμ, με το συγκρότημα να περνάει όμως μόλις πέντε ημέρες στο στούντιο. Η κυκλοφορία του πραγματοποιήθηκε από την "Decca Records" στην Μεγάλη Βρετανία και από την "London Records" στην Βόρεια Αμερική.
left|250px|thumb|Οι Rolling Stones στο Όσλο το 1965 Η αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο τέλος Μαΐου του 1964 με σκοπό να συμπέσει με την άφιξη του συγκροτήματος στη Νέα Υόρκη την 1 Ιουνίου, όταν και ξεκίνησαν την πρώτη τους περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η διαφορά ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και την αμερικάνικη έκδοση είναι ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες συμπεριλήφθηκε το κομμάτι "Not Fade Away", το οποίο είχε αποτελέσει την πρώτη Top-50 επιτυχία του συγκροτήματος στο Billboard.
Η πλειοψηφία των κομματιών που συμπεριλαμβάνονται στο άλμπουμ φανερώνουν την αγάπη των Rolling Stones για τα μπλουζ, αφού με εξαίρεση το τραγούδι "Tell Me (You're Coming Back)", το οποίο είναι σύνθεση των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς, τα κομμάτια του δίσκου είναι διασκευές σε καλλιτέχνες της μπλουζ και της ροκ εντ ρολ μουσικής.
Το εξώφυλλο του δίσκου είναι μια φωτογραφία του συγκροτήματος παρμένη από τον Νίκολας Ράιτ και δεν φέρει τον τίτλο του άλμπουμ ή το όνομα του συγκροτήματος, παρά μόνο την προαναφερθείσα φωτογραφία και το λογότυπο της "Decca Records".
Το "The Rolling Stones" σκαρφάλωσε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, όπου παρέμεινε για δώδεκα εβδομάδες πριν το διαδεχθεί το "A Hard Day's Night" των Beatles. Επίσης, ανέβηκε στην ενδέκατη θέση του Billboard, παραμένοντας στον αμερικάνικο κατάλογο επιτυχιών για 35 εβδομάδες για να βραβευθεί τελικά ως χρυσός δίσκος. Το σινγκλ "Not Fade Away" γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα του συγκροτήματος, φθάνοντας μέχρι την τρίτη θέση των τσαρτ, την υψηλότερη από οποιοδήποτε άλλο τραγούδι τους μέχρι τότε, ενώ το "Tell Me" υπήρξε το πρώτο Top-30 των Rolling Stones στις Ηνωμένες Πολιτείες και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ολλανδία και το Βέλγιο.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, ο Mark Prindle με 8 / 10 και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5.
Βραβεία
The Rolling Stones (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "The Rolling Stones" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1964 Κατηγορία:Decca Records
Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά
Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά (γεν. Σέρρες, 21 Φεβρουαρίου 1958) είναι Ελληνίδα δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών και αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, καθώς επίσης υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης και υφυπουργός Εθνικής Άμυνας.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά γεννήθηκε στις Σέρρες στις 21 Φεβρουαρίου 1958.
Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι παντρεμένη με το Χρήστο Τσαρουχά, με τον οποίον έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη.
Εκτός από ελληνικά ομιλεί την αγγλική γλώσσα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά ασχολήθηκε με την πολιτική με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν μέλος του Τμήματος Γυναικών της Νέας Δημοκρατίας, ενώ διετέλεσε μέλος Κεντρικής Επιτροπής και υπεύθυνη Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων του κόμματος.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2000, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2004, το 2007 και το 2009.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, ενώ υπήρξε μέλος των Διαρκών Επιτροπών Εξωτερικών και Άμυνας και Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης. Επίσης ήταν μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση του σκανδάλου της Siemens.
Τον Φεβρουάριο του 2012, διαφώνησε και καταψήφισε τη νέας δανειακής σύμβασης (2ο Μνημόνιο), με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και να διαγραφεί από μέλος του κόμματος. Τον επόμενο μήνα προσχώρησε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2012 συμμετείχε στα ψηφοδέλτια των Ανεξάρτητων Ελλήνων στην εκλογική περιφέρεια Σερρών όπου και εξελέγη. Στη σύντομη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου εξελέγη Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων προτεινόμενη από τους ΑΝ.ΕΛ. με 185 ψήφους υπέρ και 96 λευκά.
Επανεκλέχθηκε επίσης και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου και προτάθηκε ξανά για Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, θέση στην οποία εξελέγη με 225 ψήφους υπέρ.
Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη βουλευτής Σερρών. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μεταξύ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ. διορίσθηκε υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης.
Εκλέχθηκε και πάλι στις πρόωρες εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 και στη νέα κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. επανατοποθετήθηκε στη θέση της υφυπουργού Μακεδονίας-Θράκης. Κατά τον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018, ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας έως την παραίτησή της στις 15 Ιανουαρίου, έπειτα από την αποχώρηση των ΑΝ.ΕΛ. από την Κυβέρνηση.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Σαρασβάτι
thumb|right|200px|Η Σαρασβάτι / λάδι σε μουσαμά (1896): ζωγραφιά του Ινδού ζωγράφου [[Ράτζα Ραβί Βάρνα.]] Η Σαρασβάτι ή Σαρασβατή είναι θεότητα του ινδουϊστικού πανθέου. Λατρεύεται ως θεά της τέχνης και της επιστήμης και απεικονίζεται κρατώντας το μουσικό όργανο βίνα.
Στοιχεία
Της αποδίδεται από την ινδική παράδοση η δημιουργία της σανσκριτικής γλώσσας και του αλφαβήτου ‘’Ντεβαναγκάρι’’. Θεωρείται η προστάτιδα των λογίων, των καλλιτεχνών και των ανθρώπων των γραμμάτων, οι οποίοι της αποδίδουν υψηλές τιμές. Στην κατοπινή βεδική γραμματεία ταυτίζεται με τη θεά Βακ που το όνομα της σημαίνει γλώσσα, ενώ παράλληλα θεωρείται μια από τις ενσαρκώσεις της Λάκσμης. Είναι η σύζυγος του Βράχμα.
Πέρα από τον ινδουισμό, η Σαρασβάτι λατρεύεται επίσης στον τζαϊνισμό και σε ορισμένες βουδιστικές σέκτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδουισμός Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας
Λέσλι Αν Γουόρεν
Η Λέσλι Αν Γουόρεν (16 Αυγούστου 1946 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Άλλες κινηματογραφικές της εμφανίσεις είναι τα Ο χαμένος θησαυρός του Γιάνκι Ζέφιρ (1981), Η νύχτα της αμαρτίας (1983), Choose Me (1984), Clue (1985), Διαρρήκτη (1987), Ο μπάτσος της 5ης λεωφόρου (1988), Σκυλίσια ζωή (1991), Pure Country (1992), Το χρώμα της νύχτας (1994), Ο Εγγλέζος (1999) και Η γραμματέας (2002).
Τα πρώτα χρόνια
Η Γουόρεν γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Μητέρα της ήταν η Κάρολ Μάργκο Ντοροθέα Βέρμπλος, βρετανικής καταγωγής τραγουδίστρια, και πατέρας της ο Γουίλιαμ Γουόρεν, κτηματομεσίτη. Έχει έναν αδερφό, τον Ρίτσαρντ Λούις Γουόρεν. Η οικογένειά της είναι Εβραίοι, με ρίζες στη Ρωσία και από τις δύο πλευρές.
Σε ηλικία έξι ετών γράφτηκε στο Professional Children's School και σε ηλικία 13 ετών στο The High School of Music & Art.
Δεκαετίες 1960 και 1970
δεξιά|μικρογραφία|241x241εσ| Η Γουόρεν στη Σταχτοπούτα (1965) με τον Στιούαρτ Ντέιμον ως πρίγκιπα Το 1961, η Γουόρεν άρχισε να μαθαίνει μπαλέτο σε ηλικία 14 ετών. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1962 σε ηλικία 15 ετών, όταν έκανε μια κασέτα όπου τραγουδούσε μια άρια από τον Μαγικό αυλό (η πρώτη και μοναδική φορά που τραγούδησε όπερα). Μπήκε στο Actors Studio σε ηλικία 17 ετών - φέρεται να είναι η νεότερη υποψήφια που έγινε ποτέ αποδεκτή. Το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ έγινε το 1963 στο μιούζικαλ 110 in the Shade. Κέρδισε βραβείο Theatre World για την ερμηνεία της στο μιούζικαλ του 1965 ''Drat! The Cat! Το 1973, υποδύθηκε τη Σκάρλετ Ο'Χάρα στην παράσταση του μιούζικαλ Σκάρλετ'' στο Λος Άντζελες. Ωστόσο, το έργο έλαβε κακές κριτικέ και δεν συνέχισε στο Μπρόντγουεϊ όπως είχε προγραμματιστεί.
Η Γουόρεν γνώρισε την πρώτη της μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία στην Σταχτοπούτα των Rodgers and Hammerstein το 1965 ερμηνεύοντας τον φερώνυμο ρόλο. Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως Dr. Kildare, Gunsmoke, The Mod Squad, Love, American Style, Κολόμπο και The Carol Burnett Show.
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε στη μουσική κωμωδία του 1967 Ο πιο ευτυχισμένος εκατομμυριούχος, την τελευταία ταινία στην οποία δούλεψε Γουόλτ Ντίσνεϊ πριν από τον θάνατό του. Την επόμενη χρονιά, πρωταγωνίστησε δίπλα στον Γουόλτερ Μπρέναν στο μιούζικαλ The One and Only, Genuine, Original Family Band. μικρογραφία| Η Γουόρεν με το καστ των [[Επικίνδυνες Αποστολές (τηλεοπτική σειρά, 1966)|Επικίνδυνων Αποστολών το 1970]] Κατά τη δεκαετία του 1970, η Γουόρεν εμφανίστηκε μόνο σε δύο μεγάλου μήκους ταινίες: Περιπλανήσεις μιας μαθήτριας (1972) και Δύο εντιμότατοι αετονύχηδες (1976). Εντωμεταξύ, δούλευε τακτικά στην τηλεόραση. Έπαιξε το ρόλο της Ντάνα Λάμπερτ, στο δράμα δράσης του CBS Επικίνδυνες αποστολές τη σεζόν 1970–71. Αποχώρησε από τη σειρά μετά από μόλις έναν χρόνο. Για την ερμηνεία της, έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου.
Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, η Γουόρεν πρωταγωνίστησε σε τηλεταινίες και μίνι σειρές όπως The Daughters of Joshua Cabe (1972), The Letters (1973), Ροδόλφο Βαλεντίνο (1975), Betrayal (1978) και Περλ Χάρμπορ (1978). Εμφανίστηκε ως γκεστ σταρ στον τρίτο κύκλο του The Muppet Show. Το 1975, η Γουόρεν έπαιξε έναν μοιραία ευκολόπιστη ψυχοπαθή δίπλα στον Πίτερ Φολκ και τον Τζορτζ Χάμιλτον στο επεισόδιο του Κολόμπο "A Deadly State of Mind". Έπαιξε επίσης τη Λόις Λέιν στο τηλεοπτικό αφιέρωμα του 1975 Σούπερμαν, προσαρμοσμένο από το ομώνυμο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ. Η Γουόρεν πέρασε από ακρόαση για τον ρόλο της Λόις Λέιν και για την ταινία Σούπερμαν του 1978, ο οποίος δόθηκε στη Μάργκο Κίντερ. Το 1978 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Γυναικείας Ερμηνείας σε Δραματική Τηλεοπτική Σειρά για τη μίνι σειρά του NBC Harold Robbins' 79 Park Avenue.
Δεκαετίες 1980 και 1990
Το 1981, η Γουόρεν επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη δίπλα στους Τζορτζ Πέπαρτ και Ντόναλντ Πλέζανς στο Ο χαμένος θησαυρός του Γιάνκι Ζέφιρ, μια ταινία σασπένς - δράσης στη Νέα Ζηλανδία. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε την ντροπαλή Νόρμα Κάσιντι στη μουσική κωμωδία του Μπλέικ Έντουαρντς Βίκτωρ Βικτώρια, ρόλος για τον οποίο ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου. Πρωταγωνίστησε στο ρομαντικό δράμα του 1983 Η νύχτα της αμαρτίας με τον Κρίστοφερ Άτκινς. Η Γουόρεν έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για τη συμμετοχή της στο πλευρό των Γουίλι Νέλσον και Κρις Κριστόφερσον στην μουσική κωμωδία του 1984 Songwriter. Την ίδια χρονιά, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο ερωτικό δράμα Choose Me με τον Κιθ Κάρανταϊν και τη Ζενεβιέβ Μπιζόλντ. Απέρριψε την ευκαιρία να περάσει από ακρόαση για τον ρόλο της Κάθλιν Τέρνερ στο Κυνηγώντας το πράσινο διαμάντι. Το 1985, πρωταγωνίστησε ως μία από τους κύριους υπόπτους φόνου στην κωμική εκδοχή του δημοφιλούς επιτραπέζιου παιχνιδιού Clue.
Η Γουόρεν έπαιξε δεύτερους ρόλους σε πολλές ταινίες, όπως Burglar (1987) με τη Γούπι Γκόλντμπεργκ, Ο μπάτσος της 5ης λεωφόρου (1988) με τον Τζέιμς Γουντς, Τρία κρεβάτια για έναν εργένη (1989) με τον Μαρκ Χάρμον, Σκυλίσια ζωή (1991) με τον Μελ Μπρουκς και Pure Country (1992) με τον Τζορτζ Στρέιτ. Στο Χρώμα της νύχτας (1994) η Γουόρεν έπαιξε μια νυμφομανή. Η ταινία έτυχε κακής υποδοχής και ήταν υποψήφια για το Χρυσό Βατόμουρο Χειρότερης Γυναικείας Ερμηνείας. Ωστόσο, είχε επιτυχία στην οικιακή αγορά βίντεο. Στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στα Beulah Land (1980), Portrait of a Showgirl (1982), Evergreen (1985) και Baja Oklahoma (1988). Το 1986, η Γουόρεν εμφανίστηκε σε περίοπτη θέση στο δημοφιλές μουσικό βίντεο του Μπομπ Σίγκερ για το επιτυχημένο τραγούδι του "American Storm". Το 1989, εμφανίστηκε στο βίντεο των Aerosmith "Janie's Got a Gun", όπου έπαιζε τη μητέρα. Συμμετείχε επίσης σε ένα βίντεο για το "Life in the Fast Lane" των Eagles. Το 1995 συμπρωταγωνίστησε δίπλα στον Μπεν Κίνγκσλεϊ στην τηλεταινία Η Βίβλος: Ιωσήφ. Είχε έναν σημαντικό ρόλο στην ταινία Ο Εγγλέζος (1999) του Στίβεν Σόντερμπεργκ με πρωταγωνιστή τον Τέρενς Σταμπ.
Δεκαετίες 2000 και 2010
μικρογραφία|226x226εσ| Η Λέσλι Αν Γουόρεν το 2012 Στη δεκαετία του 2000, η Γουόρεν εμφανίστηκε σε πολλές ανεξάρτητες ταινίες, με πιο αξιοσημείωτη την κωμωδία-δράμα Η γραμματέας του 2002, υποδυόμενη τη μητέρα του φερώνυμου χαρακτήρα. Έπαιξε επαναλαμβανόμενους ρόλους στη κωμική σειρά του NBC Will & Grace από το 2001 έως το 2006 και το 2005 στην κωμωδία-δράμα του ABC Νοικοκυρές σε απόγνωση.
Η Γουόρεν εμφανίστηκε στις ταινίες Peep World (2010), Jobs (2013), I Am Michael (2015) και 3 Days with Dad (2019). Το 2013, επανενώθηκε με τους συμπρωταγωνιστές της στο Clue Κρίστοφερ Λόιντ και Μάρτιν Μαλ και έπαιξαν ως γκεστ σταρ σε ένα επεισόδιο της σειράς Psych.
Δεκαετία του 2020
Το 2021, η Γουόρεν έπαιξε ως γκεστ σταρ σε ένα επεισόδιο της νομικής σειράς All Rise στο CBS.
Προσωπική ζωή
Η Γουόρεν παντρεύτηκε τον παραγωγό Τζον Πίτερς το 1967 και τον χώρισε το 1975 μετά από μια διετή περίοδο διάστασης. Έχουν έναν γιο, τον Κρίστοφερ Πίτερς.
Από το 1977 έως το 1985, έζησε με τον χορογράφο Τζέφρι Χόρναντεϊ. Επίσης είχε βραχύβιες σχέσεις με τον παραγωγό Ρόμπερτ Έβανς, τον σαξοφωνίστα Ντέιβιντ Σάνμπορτν, τους τραγουδιστές Μπόμπι Ντάριν και Πολ Στάνλεϊ και τους ηθοποιούς Σκοτ Μπάγιο, Ρόμπερτ Μπλέικ, Βαλ Κίλμερ και Τζον Στράσμπεργκ.
Από το 2000, η Γουόρεν είναι παντρεμένη με το στέλεχος διαφημιστικής εταιρείας Ρον Ταφτ, τον οποίο γνώρισε σε ένα κομμωτήριο το 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
2520 Νοβοροσίσκ
Ο Νοβοροσίσκ (Novorossijsk) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη και λιμάνι της Ρωσίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νοβοροσίσκ είναι άγνωστα.
Γεθ
Η Γεθ ή Γαθ ή Γκατ ή Γκαθ (εβραϊκά: גת,) γνωστή ως Γκαθ των Φιλισταίων ήταν μια από τις πόλεις των Φιλισταίων. Την εποχή του Δαβίδ και του Σολομώντα ο βασιλιάς της πόλης λεγόταν Ακίς. Η πόλη ήταν πατρίδα του πασίγνωστου από τις βιβλικές γραφές γίγαντα Γολιάθ. Το τοπωνύμιο Γκαθ ήταν πολύ κοινό στην περιοχή του Ισραήλ.
Αρχαιολογία
Η περιοχή κατοικείται από την Πρωτο-ιστορική εποχή έως σήμερα. Υπάρχουν ευρήματα πόλης κατά τη διάρκεια της εποχής του χαλκού η οποία θεωρείται ότι καταστράφηκε με την έλευση των Φιλισταίων. Πλούσια ευρήματα έχουν βρεθεί από τις ανασκαφές της πόλης κατά τη διάρκεια της εποχής του σιδήρου. Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι αυτή ήταν η πόλη των κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Φιλισταίων.
Κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών στην περιοχή χτίστηκε το φρούριο Μπλανς Γκαρντ από τους σταυροφόρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ισραήλ Κατηγορία:Παλαιστίνη
113
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 113 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 113 (CXII) ήταν κοινό έτος το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κέλσου και Κρισπίνου (γνωστό και ως έτος 866 από Κτήσεως Πόλεως). Η ονομασία 113 για το έτος χρησιμοποιείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Kendall Square Research
Η Kendall Square Research (KSR) ήταν μια επιχείρηση υπερυπολογιστών με κεντρικά γραφεία το 1986 στην πλατεία Κένταλλ στο Καίμπριτζ της Μασσαχουσέτης, κοντά στο Ίδρυμα Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, το MIT. Ιδρύθηκε από τον Henry Burkhardt ΙΙΙ, πρώην ιδρυτικό μέλος της Data General και της Encore Computer και αρχιτέκτονας του PDP-8, και από το Steve Frank.
Η KSR παρήγαγε δύο πρότυπα ενός υπερυπολογιστή, τον KSR1 και τον KSR2.
Τεχνολογία
Οι υπολογιστές της KSR είχαν για λειτουργικό μια ειδικά προσαρμοσμένη έκδοση του OSF/1, μια παραλλαγή του Unix. Βασικό αρχιτεκτονικό γνώρισμά τους ήταν η κοινή μνήμη που είχε πραγματοποιηθεί ως μνήμη κρύπτης (COMA). Το σύστημα μνήμης κρύπτης επέτρεπε την αντιγραφή ή και μεταγραφή, δηλαδή μετακίνηση των δεδομένων όπως ακριβώς χρειάζονταν για πρόσβαση από τους επεξεργαστές. Οι επεξεργαστές ήταν αραδιασμένοι σε σχήμα δακτυλίων, ενώ το λειτουργικό σύστημα επέτρεπε την διαδικασία μεταγραφής, δηλαδή μετακόμισης των διεργασιών. Οι επεξεργαστές του KSR-1 ήταν εξειδικευμένοι επεξεργαστές τύπου RISC εξηντατεσσάρων bit στην ταχύτυτα των 20 MHz, ενώ ήταν ικανοί να προσφέρουν μέγιστη παραγωγή των 20 MIPS και 40 MFLOPS. Το ολικό σύστημα ήταν εξοπλισμένο από 8 μέχρι 1088 αυτών των επεξεργαστών. Ο επεξεργαστής KSR-2 ήταν όμοιος με τον ΚSR-1, απλά ήταν εξοπλισμένος με επεξεργαστές διπλάσιας ταχύτητας, δηλαδή 40 MHz.
Η εξέλιξη της ιστορίας
Λόγω της ταχείας επέκτασης της, η εταιρεία μετακόμισε προς το τέλος της δεκαετίας του 1980 στο Waltham της Μασαχουσέτης. Το πρώτο σύστημα KSR1 εγκαταστάθηκε το 1991 και οι πωλήσεις του KSR1 πήγαιναν καλά, αλλά κατά την διάρκεια της εξέλιξης του συστήματος KSR2, η επιχείρηση έπεσε έξω εξαιτίας από παρατυπίες λογιστικής. Η εταιρία έκλεισε το 1993.
Ταξινόμηση
Ανταγωνιστές της KSR ήταν οι Thinking Machines και Meiko, καθώς και οι κλασσικές εταιρείες των υπολογιστών, η IBM, Intel και Sun Microsystems.
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Μαρία Γαβριέλα δούκισσα στη Βαυαρία
Η Μαρία Γαβριέλα (γερμ. Marie Gabrielle in Bayern, 9 Οκτωβρίου 1878 - 24 Οκτωβρίου 1912) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα εν Βαυαρία και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διαδόχου της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Γαβριέλα Ματθίλδη Ισαβέλλα Θηρεσία Αντουανέττα Σαββίνα ήταν η τέταρτη κόρη (τρίτη από τον δεύτερο γάμο) του Καρόλου Θεοδώρου, Δούκα εν Βαυαρία, και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Ιωσηφίνας των Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1900 τον Ροβέρτο της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Κατάληψη του MV Maersk Alabama
Η κατάληψη του MV Maersk Alabama ήταν μια σειρά γεγονότων, συμπεριλαμβανομένης πειρατείας, η οποία ξεκίνησε με την κατάληψη του εμπορικού πλοίου MV Maersk Alabama από 4 Σομαλούς πειρατές, 240 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Σομαλικής πόλης-λιμανιού του Έιλ. Αυτό το γεγονός έληξε με την επιτυχημένη προσπάθεια διάσωσης από το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 12 Απριλίου 2009. Ήταν η πρώτη επιτυχημένη πειρατική κατάληψη πλοίου του Εμπορικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών υπό Αμερικανική σημαία μετά τις αρχές του 19ου αιώνα. Ήταν το 6ο πλοίο μέσα σε μια εβδομάδα στο οποίο επιτέθηκαν πειρατές, οι οποίοι προηγουμένως είχαν λάβει λύτρα εκατομμυρίων δολαρίων.
Η ιστορία του γεγονότος αυτού αποτυπώθηκε στο βιβλίο A Captain's Duty: Somali Pirates, Navy SEALs and Dangerous Days at Sea (2010) από τους Στέφαν Τάλτυ και τον καπετάνιο Ρίτσαρντ Φίλιπς, ο οποίος ήταν αρχηγός του πλοίου κατά τη διάρκεια της κατάληψης. Αργότερα, η ιστορία αυτή έγινε η βάση για την ταινία Captain Phillips (2013) με τον Τομ Χανκς στον ομότιτλο ρόλο και τον Μπαρκάντ Άμπντι στον ρόλο του Αμπντουάλι Μούσε.
Κατάληψη
Το πλοίο, μ'ένα πλήρωμα των 20 ανδρών, φορτωμένο με 17.000 τόνους φορτίου ήταν προγραμματισμένο για τη Μομπάσα της Κένυας. Στις 8 Απριλίου 2009, 4 πειρατές πάνω στο FV Win Far 161 επιτέθηκαν στο πλοίο. Και οι 4 ήταν ηλικίας 17 με 19 χρονών, σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας των Η.Π.Α Ρόμπερτ Γκέιτς.
Τα μέλη του πληρώματος του Maersk Alabama είχαν λάβει αντιπειρατική εκπαίδευση από τις σχολές συνδικαλιστικής συμμόρφωσης και είχαν κάνει εξάσκηση στο πλοίο την προηγούμενη ημέρα. Η εκπαίδευσή τους περιελάμβανε τη χρήση μικρο-όπλων, αντιτρομοκρατία, βασική ασφάλεια, πρώτες βοήθειες και άλλα, σχετικά με την ασφάλεια, θέματα. Όταν ο συναγερμός πειρατών χτύπησε νωρίς την Τετάρτη 8 Απριλίου, ο αρχιμηχανικός Μάικ Πέρρυ πήγε τα 14 από τα μέλη του πληρώματος σ'ένα "ασφαλές δωμάτιο", στο οποίο οι μηχανικοί βρίσκονταν σε διαδικασία οχύρωσης για αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Καθώς οι πειρατές πλησίαζαν, το υπόλοιπο πλήρωμα άναψε φωτοβολίδες - επιπλέον ο Πέρρυ και ο βοηθός μηχανικού Ματ Φίσερ κούναγαν το πηδάλιο του πλοίου, με αποτέλεσμα να χτυπήσουν και να τρυπήσουν το πειρατικό φουσκωτό.
Παρ'όλα αυτά, οι πειρατές επιβιβάστηκαν. Ο Πέρρυ είχε τον έλεγχο του κεντρικού συστήματος μακριά από τη γέφυρα και ο Ματ Φίσερ είχε πάρει τον έλεγχο του τιμονιού. Ο Πέρρυ, τότε, έκλεισε όλα τα συστήματα του πλοίου και το πλοίο σκοτείνιασε. Οι πειρατές αιχμαλώτισαν τον καπετάνιο Ρίτσαρντ Φίλιπς κι άλλα μέλη του πληρώματος, λεπτά μετά την επιβίβαση, αλλά σύντομα κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να ελέγξουν το πλοίο.
Ο Πέρρυ παρέμεινε έξω από το ασφαλές δωμάτιο περιμένoντας, κρατώντας μαχαίρι, για μια επίσκεψη από τους πειρατές που προσπαθούσαν να βρούν τα κρυμμένα μέλη του πληρώματος, ώστε να λάβουν τον έλεγχο και να πάνε το πλοίο στη Σομαλία. Ο Πέρρυ έβαλε τρικλοποδιά στον αρχηγό των πειρατών και τον αιχμαλώτισαν, μετά από κυνήγι γάτας-σκύλου σ'ενα σκοτεινό μηχανοστάσιο. Τα μέλη που φύλαγαν τσίλιες εκείνη τη στιγμή μαχαίρωσαν στο χέρι έναν εκ των πειρατών.
Το πλήρωμα προσπάθησε να ανταλλάξει τον πειρατή που είχαν αιχμαλωτίσει για τον καπετάνιο, αλλά η ανταλλαγή πήγε στράφι και, αφού τα μέλη απελευθέρωσαν τον πειρατή, οι πειρατές αρνήθηκαν να κρατήσουν τη συμφωνία. Ο καπετάνιος Φίλιπς συνόδευσε τους πειρατές σε μια σωσίβια λέμβο για να τους δείξει πώς να τη λειτουργήσουν, αλλά τότε εκείνοι έφυγαν μαζί με τον καπετάνιο.
Το Maersk Alabama τότε συνοδεύτηκε μακριά από τη θέση του, μαζί με τη συνοδεία των ενόπλων δυνάμεων, προς τον προγραμματισμένο του προορισμό στη Μομπάσα όπου ο καπετάνιος Λάρρυ Ντ. Άασχειμ ξαναπήρε τον έλεγχο του πλοίου. Ο Φίλιπς είχε πάρει τη θέση του Άασχειμ 9 μέρες πριν. Το CNN και το Fox News χρησιμοποίησαν λόγια πηγών τα οποία έλεγαν ότι η στρατηγική των πειρατών ήταν να περιμένουν την άφιξη κι άλλων κατειλημμένων πλοίων με περισσότερους πειρατές και παραπάνω ομήρους για να τους χρησιμοποιήσουν ως ανθρώπινες ασπίδες.
Διάσωση
Υπήρξε αντιπαράθεση ανάμεσα στο USS Bainbridge, τη φρεγάτα USS Halyburton και τη λέμβο των πειρατών από το Maersk Alabama από τις 9 Απριλίου 2009, όπου κρατούσαν τον καπετάνιο Ρίτσαρντ Φίλιπς όμηρο. Η ίδια η λέμβος ήταν καλυμμένη και είχε πολλά τρόφιμα και πολύ νερό, αλλά έλειπαν βασικές ανέσεις, όπως τουαλέτα ή αερισμός. Το Bainbridge ήταν εξοπλισμένο με έναν βόμβο ScanEagle και καράβια RHIB. Το Halyburton είχε δύο ελικόπτερα SH-60B στο πλοίο. Και τα δύο πλοία έμειναν αρκετές εκαντοντάδες μέτρα μακριά, έξω από το πεδίο βολής των πειρατών. Ένα αεροσκάφος παρακολούθησης P-3 Orion εξασφάλισε αεροφωτογραφίες και αναγνώριση. Εγκαταστάθηκε ραδιοεπικοινωνία μεταξύ των δύο πλοίων. Τέσσερα ξένα πλοία, κυριαρχημένα από πειρατές, έπλευσαν προς τη λέμβο. Ένα σύνολο 54 ομήρων ήταν σε δύο από τα πλοία, κάτοικοι της Κίνας, Γερμανίας, Ρωσίας, των Φιλιππινών, του Τουβάλου, της Ινδονησίας και της Ταϊβάν.
Στις 10 Απριλίου 2009, ο Φίλιπς προσπάθησε να δραπετεύσει από τη λέμβο αλλά ξανααιχμαλωτίστηκε αφού οι πειρατές πυροβολούσαν. Εκείνοι μετά έριξαν ένα τηλέφωνο - κι έναν ραδιοπομπό δύο διόδων δοσμένο από το Αμερικανικό Ναυτικό - μέσα στον ωκεανό, φοβούμενοι ότι οι Αμερικάνοι χρησιμοποιούσαν κάπως τον εξοπλισμό για να δώσουν οδηγίες στον καπετάνιο. Οι Η.Π.Α τότε έστειλαν ένα άλλο πολεμικό πλοίο, το αμφίβιο πλοίο επίθεσης USS Boxer, στην περιοχή έξω από το Κέρας της Αφρικής. Η στρατηγική των πειρατών ήταν να ενωθούν με τους υπόλοιπους πειρατές, οι οποίοι κρατούσαν διάφορους άλλους ομήρους και να πάνε τον Φίλιπς στη Σομαλία όπου θα μπορούσαν να τον κρύψουν και να κάνουν μια προσπάθεια διάσωσης πιο δύσκολη για τους Αμερικάνους. Το να ρίξουν άγκυρα κοντά σε ακτή θα τους επέτρεπε να φύγουν γρηγορότερα αν δέχονταν επίθεση. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν μεταξύ των πειρατών και του καπετάνιου του Bainbridge, ο οποίος βρισκόταν υπό την καθοδήγηση διαπραγματευτών καταστάσεων ομήρων του FBI. Οι πειρατές επικοινωνούσαν και με άλλα πειρατικά πλοία μέσω δορυφορικού τηλεφώνου.
Παρ'όλα αυτά, οι διαπραγματεύσεις διαλύθηκαν ώρες αφότου οι πειρατές πυροβόλησαν στο Halyburton, όχι πολλή ώρα μετά την αυγή του Σαββάτου 11 Απριλίου 2009. Η Αμερικανική φρεγάτα δεν πυροβόλησε πίσω και "δεν ήθελε να κλιμακώσει την κατάσταση". Κανένα από τα μέλη του πληρώματος του Halyburton δεν τραυματίστηκε, καθώς οι πυροβολισμοί έπεφταν από έναν πειρατή από την μπροστινή πλευρά της λέμβου.
"Είμαστε ασφαλείς και δεν φοβόμαστε τους Αμερικάνους. Θα αμυνθούμε αν χρειαστεί.", ένας από τους πειρατές είπε μέσω δορυφορικού τηλεφώνου. Η οικογένεια του Φίλιπς είχε μαζευτεί στην αγροικία του στο Βέρμοντ περιμένοντας τη διαλεύκανση της κατάστασης.
Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009, το Maersk Alabama λεφτασε στο λιμάνι της Μομπάσα, Κένυα υπό στρατιωτική συνοδεία την Η.Π.Α. Μια ομάδα ασφαλείας 18 ατόμων ήταν επιβιβασμένη στα πλοία. Το FBI τότε ασφάλισε το πλοίο ως σκηνή εγκληματος.
Ο πλοίαρχος Καστελάνο είπε ότι καθώς οι άνεμοι αυξάνονταν, οι διχόνοιες ολοένα και μεγάλωναν ανάμεσα στους πειρατές και "τους ηρεμήσαμε" και τους πείσανε να ρυμουλκηθούν από το Bainbridge.
Την Κυριακή 12 Απριλίου 2009, βατραχάνθρωποι (SEALs) σκοπευτές πυροβόλησαν και σκότωσαν τους τρεις πειρατές στη λέμβο - ο Φίλιπς διεσώθη σε καλή κατάσταση. Ο καπετάνιος του Bainbridge Φρανκ Καστελάνο, έχοντας πάρει προγουμένως άδεια από τις ανώτατες αρχές, διέταξε αυτή τη δράση αφότου διαπίστωσε ότι η ζωή του Φίλιπς βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο, γράφοντας σε εκθέσεις ότι ένας πειρατής στόχευε με τουφέκι ΑΚ-47 στην πλάτη του Φίλιπς. Οι σκοπευτές από την Ομάδα Έξι των βατραχανθρώπων, πυροβόλησαν σχεδόν ταυτόχρονα από την πρύμνη του Bainbridge, σκοτώνοντας τους τρεις πειρατές με σφαίρες στο κεφάλι. Οι βατραχάνθρωποι έφτασαν Παρασκευή απόγευμα αφού έπεσαν από αεροπλάνο μέσα στο νερό κοντά στο Halyburton, το οποίο αργότερα ενώθηκε με το Bainbridge. Εκείνη τη στιγμή, το Bainbridge ρυμουλκούσε τη λέμβο, περιίπου 23 με 27 μέτρα μακριά. Ένας από τους πειρατές που σκοτώθηκαν λεγόταν Αλί Έιντεν Έλμι, το επίθετου κάποιου άλλου ήταν Χαμάκ και ο τρίτος δεν έχει αναγνωριστεί, σύμφωνα με εκθέσεις αγγλόγλωσσων εφημερίδων. Ένας τέταρτος πειρατής, ο Αμπντουάλι Μιουζ, πάνω στο Bainbridge και διαπραγματευόμενος για την απελεύθερωση του Φίλιπς καθώς του φρόντιζαν ένα τραύμα που συνέβη στην κατάληψη του Maersk Alabama, παραδόθηκε και συνελήφθη.
Τα πτώματα των τριών νεκρών πειρατών δόθηκαν από το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό σε άγνωστους παραλήπτες στη Σομαλία την τελευταία εβδομάδα του Απριλίου 2009.
Δίκη
Ο επιζών πειρατής, Αμπντουάλι Μιουζ, παρέμεινε στο USS Boxer και τελικά πήγε στις Η.Π.Α για να δικαστεί. Σ'ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο στη Νέα Υόρκη, οι εισαγγελείς ανέφεραν κατηγορίες όπως πειρατεία, συνομωσία να πάρει τον έλεγχο ενός πλοίου με τη βία και συνομωσία για διάπραξη ομηρίας. Οι δικηγόροι του Μιουζ ζήτησαν να δικαστεί ως ανήλικος, λέγοντας ότι ήταν είτε 15 ή 16 χρονών τη στιγμή της ομηρίας, αλλά το δικαστήριο είπε ότι ο Μιουζ δεν ήταν ανήλικος και ότι θα δικαζόταν ως ενήλικας. Αργότερα, παραδέχτηκε ότι ήταν 18 χρονών και δήλωσε ένοχος για τις κατηγορίες πειρατείας και καταδικάστηκε σε 33 χρόνια και 9 μήνες φυλάκισης.
Μήνυση
Στις 27 Απριλίου 2009, το μέλος του πληρώματος του Maersk Alabama Ρίτσαρντ Ε. Χικς έκανε μήνυση ενάντια στον εργοδότη του, Waterman Steamship Corporation και στη Maersk Line, Ltd με την κατηγορία του ότι τους έστειλαν σε νερά με πειρατές κοντά στη Σομαλία.
Ώρα Σαμάρα
Η ώρα Σαμάρας (SAMT) είναι ζώνη ώρας 4 ώρες μπροστά από τον UTC (UTC+04:00) και μια ώρα μπροστά από την ώρα Μόσχας (MSK+1). Χρησιμοποιείται στην περιφέρεια Σαμάρα, την δημοκρατία των Ουντμούρτ, την περιφέρεια Αστραχάν, την περιφέρεια Ουλιάνοφσκ και την περιφέρεια Σαράτοφ.
Ιστορία
Μέχρι την μεταρρύθμιση στις 28 Μαρτίου 2010, η ώρα Σαμάρα ήταν η UTC+4 τον χειμώνα και η θερινή ώρα Σαμάρα (SAMST) ήταν UTC+5 το καλοκαίρι. Από αυτήν την ημερομηνία, καταργήθηκε, αλλά ενώθηκε με την θερινή ώρα Μόσχας. Τον Μάρτιο του 2011, η ώρα Μόσχας μετακινήθηκε προς τα εμπρός χρησιμοποιώντας την ζώνη ώρας UTC+4 όλο το χρόνο, και η ώρα Σαμάρα αποκαταστάθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014, όταν η ώρα Μόσχας μετακινήθηκε μια ώρα πίσω στην ζώνη ώρας UTC+3 όλο τον χρόνο αλλά η περιφέρεια Σαμάρα και η δημοκρατία των Ουντμούρτ παρέμειναν στην UTC+4. Στις 27 Μαρτίου 2016, η περιφέρεια Ουλιάνοφσκ και η περιφέρεια Αστραχάν μετακινήθηκαν στην ώρα Σαμάρα, αλλάζοντας τα ρολόγια μια ώρα μπροστά από την ώρα Μόσχας. Στις 4 Δεκεμβρίου 2016, η περιφέρεια Σαράτοφ επίσης μετακινήθηκε στην ώρα Σαμάρα, μετακινώντας προς τα εμπρός τα ρολόγια 1 ώρα μπροστά από την ώρα Μόσχας.
Παραπομπές
Σαμαρα
Θέση επιφυλακής
Η θέση επιφυλακής (αγγλικά: guard) είναι μία θέση μάχης στο έδαφος όπου ο ένας από τους δύο μαχόμενους, αυτός που είναι με την πλάτη στο έδαφος, έχει περιτυλίξει με τα πόδια του τον κορμό του άλλου. Στο μαχητικό άθλημα γκράπλινγκ (πάλη υποταγής) θεωρείται πλεονεκτική θέση διότι από αυτήν μπορεί να επιχειρηθεί κάποια λαβή πνιγμού ή εξάρθρωσης, την ίδια στιγμή που η προτεραιότητα του από πάνω μαχητή είναι να μεταβεί σε μια καλύτερη θέση, διαδικασία γνωστή ως passing the guard. Σε αγώνες ΜΜΑ ή γενικότερα σε μάχη σώμα με σώμα είναι εφικτό να γίνουν χτυπήματα από τον επάνω μαχητή ακόμη και αν ο ασκείται κάποιος έλεγχος από τον από κάτω.
Υπάρχουν διάφορες μορφές επιφυλακής με τα δικά τους θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά.
Δημήτρης Μπαρμπαλιάς
Ο  Δημήτρης Μπαρμπαλιάς  (γεν. 1961) είναι παλαίμαχος Έλληνας τερματοφύλακας, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ως τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτρης Μπαρμπαλιάς γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1961. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Πανιώνιο, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 11 Απριλίου 1982, στη μοναδική συμμετοχή του εκείνη τη σεζόν. Μεταξύ 1984 και 1987 αγωνίστηκε δανεικός στον Αιολικό, στη Β΄ Εθνική και στο Χαραυγιακό στη Γ΄ Εθνική. Στη συνέχεια επέστρεψε στον Πανιώνιο, όπου έπαιξε ως το τέλος της καριέρας του, χωρίς όμως να καταφέρει να γίνει ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας.
Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται εργάστηκε ως προπονητής, μεταξύ άλλων και στον Πανιώνιο το 2001. Επίσης, ασχολήθηκε με την ανίχνευση ποδοσφαιρικών ταλέντων. Εργάστηκε στο τμήμα σκάουτινγκ του Ολυμπιακού Π.. Σήμερα εργάζεται για την Α.Ε.Κ.
Πηγές
Μπαρμπαλιάς Μπαρμπαλιάς Μπαρμπαλιάς Μπαρμπαλιάς Μπαρμπαλιάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιολικού Μυτιλήνης
20000 Βαρούνα
Ο 20000 Βαρούνα (αγγλικά: Varuna), με προσωρινό προσδιορισμό 2000 WR106, είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της Ζώνης του Kuiper. Όταν ανακαλύφθηκε το 2000, ήταν το μεγαλύτερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο που είχε ανακαλυφθει. Λόγω της ταχύτατης περιστροφής του έχει πεπλατυσμένο σχήμα. Η μέση διάμετρός του είναι περίπου 800 χιλιόμετρα.
Τροχιά
center|thumb|upright=1.25|Τροχιές του Βαρούνα (μπλε) και του Πλούτωνα (κόκκινο).
Η τροχιά του Βαρούνα είναι σχεδόν κυκλική με μέση απόσταση 6,45 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (~43 ΑΜ). Το αφήλιό του είναι 6,8 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα και το περήλιό του είναι 6,1 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Η περιφόρα του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 283 γήινα έτη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Βαρούνα έχει διάμετρο περίπου 800 χιλιόμετρα. Στοιχεία από μελέτες πριν το 2005 έδωσαν μέση διάμετρο 940 χλμ., ενώ παρατηρήσεις από το παρατηρητήριο Σπίτζερ, υπέδειξαν διάμετρο περίπου 500 χιλιομέτρων. Είναι ένα μετρίως κόκκινο, σκοτεινό (το αλβέδο είναι <0,04) αντικείμενο. Περιστρέφεται σε 3,14 ή 6,34 ώρες εάν η καμπύλη φωτός είναι μονή ή διπλή αντιστοίχως. Επίσης έχει πυκνότητα σχεδόν ίση με αυτή του νερού, 0,992 g/cm3. Έχουν ανακαλυφθεί μικρές ποσότητες νερού. στην επιφάνειά του.
Παραπομπες
Βαρούνα Βαρουνα
Λουτρά Θερμοπυλών Φθιώτιδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Ζαμπέλ Γεσαγιάν
Η Ζαμπέλ Γεσαγιάν (4 Φεβρουαρίου 1878 – 1943) ήταν Αρμένισσα λογοτέχνις, μεταφράστρια και καθηγήτρια.
Βιογραφία
Η Ζαμπέλ Γεσαγιάν γεννήθηκε τη νύχτα της 4ης Φεβρουαρίου 1878, ενώ μαινόταν στο απόγειό του ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος. Γεννήθηκε στη γειτονιά Σιλαχντάρ, στο Σκούταρι. Πατέρας της ήταν ο Μακερτίτς Οβανισιάν. Το πατρικό τους ήταν ένα ξύλινο διώροφο κόκκινο σπίτι. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του Τιμίου Σταυρού. Το 1895 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε λογοτεχνία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Επηρεασμένη από το γαλλικό Ρομαντισμό και την αναβίωση της αρμένικης λογοτεχνίας στη δυτική αρμενική διάλεκτο, ξεκίνησε την παραγωγική συγγραφική της καριέρα. Η πρώτη της πρόζα ("Νυχτερινό Τραγούδι") εμφανίστηκε στο περιοδικό Τσαγκίκ (Λουλούδι) του Αρσάκ Τσομπανιάν το 1895. Συνέχισε με τη δημοσίευση διηγημάτων, λογοτεχνικών δοκιμίων, άρθρων και μεταφράσεων (σε γαλλικά και αρμένικα) σε περιοδικά όπως τα Μερκιούρ ντε Φρανς, Μασί, Αναχί και Αρεβελιάν Μαμούλ. Κατά την παραμονή της στο Παρίσι, παντρεύτηκε τον ζωγράφο Ντικράν Γεσαγιάν, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τη Σοφί και τον Χράντ.
Μετά το Κίνημα των Νεότουρκων το 1908, η Ζαμπέλ Γεσαγιάν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1909 επισκέφθηκε την Κιλικία και εξέδωσε μία σειρά άρθρων σχετικών με τις σφαγές των Αδάνων. Η τραγική μοίρα των Αρμένιων της Κιλικίας αποτελεί το θέμα του βιβλίου της "Ανάμεσα στα συντρίμια" (Κωνσταντινούπολη 1911), της νουβέλας Η κατάρα (1911) όπως και των διηγημάτων "Σαφιέχ" (1911) και "Η νέα νύφη" (1911).
Η Γεσαγιάν ήταν η μοναδική γυναίκα στη λίστα των Αρμένιων ανθρώπων του πνεύματος που στοχοποιήθηκαν προς σύλληψη και απέλαση από την κυβέρνηση των Νεότουρκων στις 24 Απριλίου 1915. Κατόρθωσε να αποφύγει τη σύλληψη και να καταφύγει αρχικά στη Βουλγαρία και μετά στον Καύκασο, όπου εργάστηκε με τους πρόσφυγες, καταγράφοντας τις μαρτυρίες τους από τις θηριωδίες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Κάθαρσης (ή του Μεγάλου Τρόμου) κατηγορήθηκε άμεσα για «εθνικισμό» και συνελήφθη το 1937. Βασανίστηκε και μεταφέρθηκε από τη μία φυλακή στην άλλη. Το τελευταίο γράμμα της εστάλη από το Μπακού. Πέθανε κάτω από άγνωστες συνθήκες κάποια στιγμή μέσα στο 1943. Πιστεύεται ότι πέθανε εξόριστη στη Σιβηρία, μάλλον από πνιγμό.
Κληρονομιά και αναφορές από τρίτους
Η Λάρα Αχαρονιάν, ιδρύτρια του Κέντρου Πηγών Γυναικών της Αρμενίας και ο Ταλίν Σουτσιγιάν, ανταποκριτής της τουρκο-αρμένικης εφημερίδας Agos στο Ερεβάν, σκηνοθέτησαν μία ταινία τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ) σχετικά με τη συγγραφέα, με τίτλο Finding Zabel Yesayan. Η διανομή πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Utopiana και έκανε πρεμιέρα στις 7 Μαρτίου του 2009.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
117
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 117 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Rover (αυτοκινητοβιομηχανία)
Η Rover (Ρόβερ) ήταν μια βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία και αργότερα μια φίρμα βασισμένη στο εργοστάσιο κατασκευής αυτοκινήτων του Λόνγκμπριτζ στο Μπέρμιγχαμ. Τα τελευταία χρόνια, η εταιρεία είχε αποτελέσει τμήμα του Ομίλου MG Rover. Τον Απρίλιο του 2005, η παραγωγή σταμάτησε όταν η εταιρεία βρέθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο. Τον Ιούλιο του 2005, η κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία Nanjing Automobile Group απέκτησε την MG, με σχέδια για επανέναρξη της παραγωγής σε εργοστάσια στην Κίνα και στο Λόνγκμπριτζ, στις αρχές του 2007. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2006 το όνομα της Rover κατέληξε στη Ford Motor Company, που την τοποθέτησε στον όμιλο πολυτελών αυτοκινήτων Premier Automotive Group. Στις 2 Ιουνίου 2008, η φίρμα Rover πωλήθηκε στην ινδική Tata Motors μαζί με τις Jaguar και Land Rover. Σήμερα, το όνομα Rover είναι ανενεργό και τυπικώς η εταιρεία ανήκει στον de facto διάδοχό της, την Jaguar - Land Rover, που ακόμα διατηρούν παραγωγή στο εργοστάσιο της Rover στο Solihull.
Τα πρώτα χρόνια
Το πρώτο όχημα με το όνομα Rover ήταν ένα τρίκυκλο παραγωγής της εταιρείας Starley & Sutton (Στάρλι και Σάττον) στο Κόβεντρι της Αγγλίας το 1883. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον John Kemp Starley (Τζων Κεμπ Στάρλι) και τον William Sutton (Γουίλιαμ Σάττον) το 1878. Ο Στάρλι εργαζόταν προηγουμένως με τον θείο του, James Starley (Τζέιμς Στάρλι) στην παραγωγή ραπτομηχανών, η οποία το 1869 μετατράπηκε σε παραγωγή ποδηλάτων.
Στις αρχές της Δεκαετίας του 1880, τα διαθέσιμα ποδήλατα της εταιρείας ήταν το ποδήλατο τύπου ariel και τα τρίκυκλα με μεγάλους τροχούς. Ο Τζων Στάρλι έγραψε ιστορία το 1885, όταν δημιούργησε το Rover Safety Bicycle (Ποδήλατο/Δίκυκλο Ασφάλειας Ρόβερ), ένα ποδήλατο με κίνηση στον πίσω τροχό, οδηγούμενο από αλυσίδα με δύο τροχούς ίδιου μεγέθους, το οποίο ήταν πολύ πιο σταθερό από τα ποδήλατα με τους μεγάλους τροχούς. Πολλά περιοδικά ποδηλάτου είχαν γράψει για το Ρόβερ, πως "άνοιξε το δρόμο για τα ποδήλατα του μέλλοντος", και η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε για διαφημιστικούς σκοπούς για πολλά χρόνια. Το "Ρόβερ" θεωρείται από πολλούς ιστορικούς το πρώτο μοντέρνο ποδήλατο. Το 1888 ο Στάρλι δημιούργησε και ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, το οποίο όμως ποτέ δεν βγήκε στην παραγωγή. thumb|right|Διθέσιο Rover 8HP του 1904 στην κούρσα κλασικών αυτοκινήτων [[Λονδίνο - Μπράιτον, το 2010.]]
Το 1889 η εταιρεία μετονομάσθηκε σε J. K. Starley & Co. (Τζ. Κ. Στάρλι και Σία) και στα τέλη της Δεκαετίας του 1890 η εταιρεία μετονομάσθηκε σε Rover Cycle Company (Εταιρεία Ποδηλάτων Ρόβερ). Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Στάρλι το 1901, η εταιρεία Rover ξεκίνησε την παραγωγή αυτοκινήτων, με πρώτο το διθέσιο Rover Eight (Ρόβερ 8), σχεδιασμένο από τον Edmund Lewis (Έντμαντ Λιούις) ο οποίος εργαζόταν προηγουμένως από τη Daimler (Ντέμλερ). Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή μοτοσυκλετών, φορτηγών και αυτοκινήτων (σχεδιασμένα τη Sunbeam). Η παραγωγή ποδηλάτων και μοτοσυκλετών συνεχίστηκε μέχρι που η μεγάλη οικονομική κρίση επέβαλλε τη διακοπή της παραγωγής τους το 1925. Η εταιρεία αντιμετώπιζε μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες από το 1923 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930.