cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υψηλή Γέφυρα Σερβίων
Προβλήματα στατικότητας
Ο καθηγητής Μητούλης εξήγησε ότι οι πρόβολοι της γέφυρας έχουν μετακινηθεί κατακόρυφα προς τα κάτω και δεν συνδέονται καλά με το κατάστρωμά της, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να πέσουν. Ως άμεσο μέτρο αντιμετώπισης του προβλήματος ο καθηγητής πρότεινε να συνδεθούν τα κομμάτια της γέφυρας με τους προβόλους, αν και η αποτροπή της κατακόρυφης μετακίνησης τους είναι μάλλον αδύνατη χωρίς επιπλέον μέτρα ανάσχεσης.
Προηγούμενες επιθεωρήσεις της γέφυρας είχαν γίνει από το αρμόδιο Υπουργείο το 1995, κατόπιν σεισμού, καθώς και το 2012 από ιδιώτες χωρίς να βρεθεί κάτι ανησυχητικό. Σε μια προσπάθεια να δημοπρατηθεί μελέτη αποκατάστασης της γέφυρας το 2015 και το 2016, η αρμόδια υπηρεσία αναζήτησε στοιχεία για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της γέφυρας τα οποία όμως δεν βρέθηκαν στα αρχεία κανενός φορέα.
Από 1 Ιανουαρίου του 2023, δύο Ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε (Horizon Europe), αξιοποιούν την συγκεκριμένη γέφυρα σαν πιλοτική εφαρμογή και διερευνούν τις επιπτώσεις της φθοράς της γέφυρας στην αντοχή της. Παράλληλα, αξιολογούνται πιθανές επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία και οικισμούς. Τα δύο πιλοτικά των ερευνητικών προγραμμάτων διευθύνει ο καθηγητής Μητούλης, του πανεπιστημίου Μπέρμιγχαμ, Αγγλίας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
Έναρξη εργασιών
Στις αρχές Μαρτίου του 2023 ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης της υψηλής γέφυρας Σερβίων, εργασίες που αναμένονται να ολοκληρωθούν εντός του επόμενου διμήνου, οπότε και αναμένεται να συνεχιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία των οχημάτων.
Οι εργασίες αφορούν σε πολύ εξειδικευμένες τεχνικές παρεμβάσεις μεγάλης ισχύος που θα ενισχύσουν την αντοχή της γέφυρας σε δύο αρθρώσεις της, όπου εντοπίστηκαν σημαντικές ζημιές.
Οι ζημιές αφορούν σε σοβαρές ρωγμές που διαπιστώθηκαν κατά την εκτεταμένη και αναλυτική με ειδικό εξοπλισμό και τεχνική επιθεώρηση που πραγματοποίησαν το φθινόπωρο της περασμένης χρονιάς, ο μηχανικός της Εγνατίας οδού Α.Ε., Παναγιώτης Πανέτσος με τον καθηγητή του ΑΠΘ, Κωνσταντίνο Κατάκαλο. Οι εξειδικευμένες εργασίες που γίνονται αποσκοπούν στην περαιτέρω ενίσχυση της αντοχής της γέφυρας στα επίμαχα σημεία των ρωγμών.μικρογραφίαΚατά τη διάρκεια των εργασιών διαπιστώθηκε πως στον 6ο πρόβολο της γέφυρας, στο ρεύμα από Σέρβια προς Κοζάνη, σε σημείο της ρωγμής, στο πιο αδύνατο σημείο υπήρχε μεγαλύτερο βάθος. Στον καθαρισμό του τσιμέντου για να βρεθεί ένας τένοντας -συρματόσχοινο- διαπιστώθηκε ότι αυτός έχει οξειδωθεί κατά 15 πόντους. Συνολικά δύο από τους τέσσερις εσωτερικούς τένοντες -συρματόσχοινα- του 6ου προβόλου της γέφυρας στο ένα ρεύμα κυκλοφορίας, έχουν σημαντικές φθορές, έχοντας οξειδωθεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό, άνω του 50%. Έτσι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο από το αρχικό, αφού πλέον υπάρχουν δυο τένοντες φθαρμένοι και η εξωτερική τους ενίσχυση απαιτεί επιπλέον παρεμβάσεις, πέρα από την εφαρμογή εξωτερικής προέντασης, που δεν ήταν προβλέψιμες στη μελέτη.
Σύμφωνα με την μελέτη, η αντιμετώπιση της ρωγμής στο συγκεκριμένο σημείο, προέβλεπε την τοποθέτηση ενός εξωτερικού τένοντα -συρματόσχοινου- προκειμένου αυτός να “δέσει και να ασφαλίσει” την κατασκευή από τη μία και την άλλη πλευρά. Για την τοποθέτηση του συγκεκριμένου εξωτερικού τένοντα ήταν βασικό να εντοπιστούν τα σημεία που βρίσκονται οι εσωτερικοί τένοντες, ώστε κατά την εγκατάστασή του να μην “τραυματιστεί” κάποιος εξ αυτών.
μικρογραφία Κατά τη διαδικασία εντοπισμού των θέσεων τους, διαπιστώθηκε πως δύο από αυτούς είχαν σημαντικές φθορές, γεγονός που ανησύχησε τους εμπλεκόμενους του έργου με αποτέλεσμα να εισηγηθούν προς την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας τη λήψη πρόσθετων προληπτικών μέτρων ασφαλείας για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσουν οι εργασίες αποκατάστασης του προβλήματος.
Το πρόβλημα αυτό δεν είχε εντοπιστεί αρχικά, τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν έγιναν οι αυτοψίες ώστε να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίον θα ενισχυθεί η γέφυρα στα επίμαχα σημεία μεταξύ του πέμπτου και του έκτου βάθρου.
Με την έναρξη όμως των εργασιών οι τεχνικοί διαπίστωσαν το πρόβλημα αυτό και έτσι εκτάκτως πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ των μελετητών και των τεχνικών υπηρεσιών της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας όπου αποφασίστηκε η άμεση απαγόρευση φορτηγών και λεωφορείων άνω των 3, 5 τόνων και όριο ταχύτητας τα 40 χλμ/ώρα, στην υψηλή Γέφυρα Σερβίων μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών.
Ολική απαγόρευση κυκλοφορίας
Στις 16 Μαρτίου 2023 η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ανακοίνωσε την ολική απαγόρευση κυκλοφορίας στην Υψηλή Γέφυρα Σερβίων, επειδή οι μετρήσεις έδειξαν πως οι ρωγμές που έχει η γέφυρα μεγαλώνουν μέρα με την ημέρα. Γι'αυτό οι αρχές έκριναν πως δεν είναι ασφαλής η διέλευση ούτε των ΙΧ αυτοκινήτων και των οχημάτων βάρους μικρότερου των 3,5 τόνων που επιτρεπόταν τη τελευταία εβδομάδα.
Η ολική απαγόρευση κυκλοφορίας θα παραμείνει σε ισχύ έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες επισκευής.
Τελευταία επιθεώρηση της Γέφυρας
Σύμφωνα με τον κ. Κατάκαλο, οι ζημιές που προκαλούν εντύπωση για την έντασή τους, προκλήθηκαν πριν από πολλά χρόνια εξαιτίας ισχυρών πιέσεων, που ασκήθηκαν στα σημεία αυτά και ξεπέρασαν τοπικά τους 350 τόνους.
Λειτουργούσε αδιάκοπα από το 1975 έως το 2023 όπου έκλεισε για εργασίες συντήρησης
Η υψηλή γέφυρα Σερβίων, με συνολικό μήκος 1.372 μέτρων, κατασκευάστηκε στη δεκαετία του 1970, ταυτόχρονα με τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης του Πολυφύτου και αποτελεί τμήμα της εθνικής οδού Λάρισας - Κοζάνης. Τέθηκε για πρώτη φορά στην κυκλοφορία το 1975 και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γέφυρα της Ελλάδας, πίσω από αυτή του Ρίου-Αντιρρίου.
Επαναλειτουργία
Τα μεγαλύτερα φορτηγά και λεωφορεία θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις εναλλακτικές διαδρομές, έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες επισκευής. Αυτές αναμένονται να ολοκληρωθούν μέσα στον Ιούνιο, ώστε στη συνέχεια να απομακρυνθούν τα φανάρια και να δοθεί η γέφυρα σε κυκλοφορία για όλα τα οχήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολυφυτου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κοζάνη
Οδηγία για διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών της ΕΕ
Επιδίωξη
β) Η δημιουργία "κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης" μέσα από τα οποία θα μπορούν ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα να διεκπεραιώνουν τις αναγκαίες διοικητικές διαδικασίες.
γ) Συνεργασία κρατικών υπηρεσιών των χωρών μελών για ενιαίο τύπο διαδικασίας και αποφυγής των πολλαπλών ελέγχων των επιχειρήσεων.
Προβλεπόμενα οφέλη
Τα οφέλη που προβλέπονται από την πλήρη εφαρμογή της παραπάνω οδηγίας συνοψίζονται στ΄ ακόλουθα:
Καλυπτόμενοι τομείς
Η οδηγία αυτή καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στον τομέα της παροχής υπηρεσιών μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται διανομές ειδών χονδρικού και λιανικού εμπορίου, βιοτεχνικές και οικοδομικές εργασίες, ελεύθερα επαγγέλματα, υπηρεσίες διαφημίσεων, τουριστικά γραφεία, γραφεία ξεναγών, κτηματομεσιτικά, ξενοδοχεία, εστιατόρια, οικιακές υπηρεσίες (καθαρισμού, φροντίδας παιδιών κ.λπ.), καθώς και ιδιωτικά πανεπιστήμια, σχολές, κ.λπ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Κατηγορία:Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Νευρόπτερα
Τα νευρόπτερα είναι μια τάξη ολομετάβολων εντόμων. Ο αριθμός ειδών εκτιμάται παγκοσμίως σε περίπου έξι χιλιάδες σωζόμενα είδη, τα οποία κατατάσσονται σε τρεις υποτάξεις και δεκαεπτά οικογένειες.
Στην Ευρώπη συναντούμε και τις τρεις υποτάξεις με δώδεκα οικογένειες. Όλες οι οικογένειες αυτές εκπροσωπούνται και στην Ελλάδα, κατά μέρος και με πολλά είδη. Η οικογένεια Chrysopidae για παράδειγμα εκπροσωπείται στην Ελλάδα με σχεδόν τριάντα διαφορετικά είδη. Στα νευρόπτερα κατατάσσεται ο χρύσωπας και ο μυρμηκολέων.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των ακμαίων
Τα είδη των νευροπτέρων διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Κάποια ιδέα για την ποικιλία τους επιτρέπουν οι εικόνες 4 - 11. Υπάρχουν εξαιρέσεις για όλα τα χαρακτηριστικά. Ο εξωσκελετός είναι μόνο λίγο σκληρυμένος. Οι ημισφαιρικοί σύνθετοι οφθαλμοί είναι κατά κανόνα μεγάλοι. Οφθαλμίδια συναντούμε μόνο στην οικογένεια Osmylidae. Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου και δείχνουν προς τα μπροστά ή προς τα κάτω. Οι κεραίες είναι μακριές και κατά κανόνα νηματοειδείς (Εικ. 1 και 4) με πολλές εξαιρέσεις (Εικ. 5 και 6).
Οι ταρσοί συνίστανται από πέντε ταρσομερή. Τα μπροστινά πόδια μπορούν να είναι αρπακτικά όπως στα αλογάκια της Παναγίας. Η κοιλία συνίσταται από δέκα ουρομερή. Οι κέρκοι λείπουν.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά των προνυμφών
Οι προνύμφες μπορούν να είναι μακριές ή χοντρές. Έχουν πεπλατυσμένο κεφάλι με νύσσων - μυζητικές σιαγόνες. Τα στοματικά μόρια δείχνουν προς τα μπροστά. Οι άνω γνάθοι έχουν σχήμα δρεπανιού και στην εσωτερική πλευρά σχηματίζουν κανάλι για την απορρόφηση διαλυτής τροφής. Οι οφθαλμοί αποτελούνται από λίγα οφθαλμίδια.
Η πεπτική σωλήνα διακόπτεται πίσω από το έντερο. Κατά συνέπεια οι προνύμφες δεν μπορούν να αποβάλλουν περιττώματα. Διαθέτουν αδένες για την κατασκευή μεταξιού που εκκρίνουν στο ορθό.
Βιολογία
Τα νευρόπτερα έχουν τελεία μεταβολή. Οι προνύμφες και τα ακμαία είναι κατά κανόνα αρπακτικά, καμιά φορά ειδικευμένα σχετικά με το είδος τροφής, κατά κανόνα όμως κυνηγούν κάθε είδος λείας κατάλληλου μεγέθους. Διάφορα είδη επιδεικνύουν και οργανικές προσαρμογές για τη λήψη τροφής. Μερικά είδη ως ακμαία παίρνουν συμπληρωματικά ή αποκλειστικά τροφή φυτικής προέλευσης. Μερικά είδη ως προνύμφες παίρνουν αποκλειστικά φυτική τροφή. Πολλά είδη πραγματοποιούν προξενιό με βάση χημικά ή οπτικά ερείσματα. Σε ορισμένες Chrysopidae παράγονται ήχοι, όταν χτυπούν την κοιλιά στο υπόστρωμα. Επίσης παρατηρούνται διάφοροι τρόποι συμπεριφοράς για να εξαπατήσουν ή να παρασύρουν πιθανούς θηρευτές.
Τα αυγά τοποθετούνται μεμονωμένα ή σε μικρές παρτίδες είτε διάσπαρτα ή κολλημένα στο υπόστρωμα. Κατά κανόνα υπάρχουν τρία προνυμφιακά στάδια.
Οι προνύμφες ενεργούν στο νερό, μέσα ή πάνω στο έδαφος ή πάνω σε θάμνους ή δέντρα, ανάλογα με το είδος. Περιμένουν ακίνητα τη λεία ή την ψάχνουν ενεργά ή κατασκευάζουν παγίδες. Μερικά είδη της οικογένειας Mantispidae εμφανίζουν στο πρώτο προνυμφικό στάδιο περίπλοκη αλυσίδα συμπεριφορών για να βρουν πακέτο αβγών από αράχνη, όπου τα ακόλουθα προνυμφικά στάδια ζουν ως παράσιτες. Άλλα είδη ζουν στις αποικίες υμενοπτέρων με οργανωμένη κοινωνική ζωή. Για τη νύμφωση παράγουν νήματα σε αδένες μεταξιού και με αυτά κατασκευάζουν κουκούλι.
Σημασία για τον άνθρωπο
Μερικά είδη απειλούνται με εξαφάνιση, γιατί οι βιότοποι τους καταστρέφονται. Οι προνύμφες της χρυσόμυγας (Εικ. 2) και πολλών συγγενών της καταναλώνουν αφίδες σε μεγάλο βαθμό, ώστε χρησιμοποιούνται για βιολογικό έλεγχο αφίδων και άλλων επιβλαβών αρθρόποδων σε θερμοκήπια και καλλιέργειες.
Γεωγραφική εξάπλωση και βιοτόπους
Με τέτοιο αριθμό ειδών περιμένει κανείς πως τα νευρόπτερα κατοικούν σε ποικιλία βιοτόπων. Οι προνύμφες μερικών ειδών ζουν στο γλυκό νερό, άλλα στο έδαφος ερημιών ή ξερότοπων, άλλα είναι εδαφόβια σε τροπικά δάση, άλλα ζουν πάνω σε θάμνους ή δέντρα και άλλα σε σχισμές δέντρων ή πετρών.
Συναντούμε τα νευρόπτερα σε όλα τα εύκρατα κλίματα και στις τροπικές ζώνες, και η τάξη αποκτά τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία των ειδών της, στις τροπικές περιοχές. Τα Nemopteridae τα συναντούμε στην Αφρική, Αυστραλία, Δυτική Αμερική και την Παλαιαρκτική. Λείπουν όμως στη Βόρεια Αμερική και την Ασία. Τα Psychopsidae περιορίζονται στην Αφρική, την Ασία και την Αυστραλία, ενώ τα Nymphidae τα συναντούμε αποκλειστικά στο αρχιπέλαγος της Ινδονησίας, Παπούα Νέα Γουινέα και Αυστραλία. Σε μερικές οικογένειες η περιοχή διανομής δεν σχηματίζει ενότητα, αλλά κόβεται σε χωριστές περιοχές. Αυτό αποδεικνύει, πως αρχικά η περιοχή διαμονής ήταν μεγαλύτερη. Τα Nevrorthidae τα συναντούμε στην Αυστραλία, Ιαπωνία και Ταϊβάν, αλλά και γύρω από τη Μεσόγειο. Και τα Ithonidae διαμένουν στην Αυστραλία, άλλα και στις ορεινές περιοχές της Ασίας, της Αμερικής και στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρατηρήσεις στην εξέλιξη και ταξινομία
Υποτίθεται, πως τα πρώτα μεγαλόπτερα εξελίχθηκαν στην Κάτω Πέρμια περίοδο. Η ακτινωτή προσαρμοστική κλαδογένεση παρουσιάστηκε στην Πάνω Τριαδική και την Κάτω Ιουρασική. Στην Άνω Ιουρασική όλες οι σωζόμενες οικογένειες ήταν ήδη παρούσες. Πολλές οικογένειες γνωρίζουμε μόνο από τα απολιθώματα. Οι πιο συγγενείς τάξεις των νευροπτέρων είναι τα μεγαλόπτερα και τα ραφιδιόπτερα. Η σημερινή άποψη για της ταξινομικές σχέσεις απεικονίζεται στο Πιν. 1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έντομα
Βερολίνο
Στην ιστορία του το Βερολίνο ήταν πρωτεύουσα διαφόρων κρατών, όπως της Μαρκιωνίας του Βρανδεμβούργου, του Βασιλείου της Πρωσίας, της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, του Γ΄Ράιχ και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Στις 3 Οκτωβρίου 1990 έγινε με την επανένωση των δύο γερμανικών κρατών πρωτεύουσα της ενοποιημένης Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και αντικατέστησε έτσι τη μέχρι τότε πρωτεύουσα, τη Βόννη. Το γερμανικό κοινοβούλιο, που μέχρι τότε εξακολουθούσε να εδρεύει στη Βόννη, αποφάσισε το 1991 να μεταφερθεί στο Βερολίνο. Η μετακίνηση της βουλής από τη Βόννη στο Ράιχσταγκ του Βερολίνου πραγματοποιήθηκε το 1999.
Η πόλη αποτελεί σημαντικό κόμβο συγκοινωνιών όπως και οικονομικό και πολιτισμικό κέντρο με πολυάριθμα πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα, θέατρα, μουσεία και αθλητικά σωματεία.
Δημογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Πληθυσμός (1880-2016)
Σήμερα στο Βερολίνο ζουν περίπου 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι (2020). Η ευρύτερη αστική περιοχή του Βερολίνου εκτείνεται και πέρα από τα διοικητικά όρια της πόλης και υπολογίζεται ότι φιλοξενεί συνολικά 4,6 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή Βερολίνου-Βρανδεμβούργου περίπου 6,2 εκατομμύρια (2020).
μικρογραφία|left|Μητέρα και παιδί (Βερολίνο 2012) Η αστική μετανάστευση στο Βερολίνο, τόσο από το εσωτερικό της Γερμανίας όσο και από το εξωτερικό, έχει ιδιαίτερα μεγάλη ιστορία. Στα μέσα του 17ου αιώνα το Βερολίνο ήταν αραιοκατοικημένο, κάτι που οφειλόταν στον τριακονταετή πόλεμο. Από τότε, όμως, που την εξουσία ανέλαβε ο Μέγας Εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου Φρειδερίκος Γουλιέλμος το 1640, άσκησε μεταναστευτική πολιτική και έφερε πολλούς Ουγενότους από τη Γαλλία. Έτσι, ενώ το 1648 η πόλη είχε μόνο 6.000 κατοίκους, το 1709 είχε 57.000. Ο πληθυσμός συνέχισε να αυξάνεται, και το 1875 ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο.
μικρογραφία|Πυραμίδα ηλικιών (2020) Η πράξη επέκτασης το 1920, ένωσε διοικητικά πολλά προάστια με την πόλη, μεγαλώνοντας την έκταση της πόλης από 66 σε 883 τετρ. χλμ. και τον πληθυσμό της από 1.9 σε 4 εκατομμύρια κατοίκους, μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, όμως, υποχώρησε στα 3,1 εκατομμύρια. Η πολιτική ασύλου στο Δυτικό Βερολίνο δημιούργησε μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα τις δεκαετίες του '60 και του '70. Επίσης, τη δεκαετία του '90 η νομολογία των μετοίκων (aussiedlergezetze) επέτρεψε την μετανάστευση από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Σήμερα, η πόλη δέχεται στην πλειοψηφία τους νέους από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Μετανάστευση
Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, περίπου το 20,7% των κατοίκων ήταν ξένης εθνικότητας, προερχόμενοι από 190 διαφορετικές χώρες. Οι μεγαλύτερες εθνικές ομάδες στο Βερολίνο προέρχονται σε φθίνουσα σειρά από την Τουρκία, την Πολωνία, τη Συρία, την Ιταλία, τη Βουλγαρία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, τις ΗΠΑ, τη Σερβία και τη Γαλλία.
Γλώσσα
Η επίσημη γερμανική γλώσσα (Deutsch) διδάσκεται ευρέως στα σχολεία, τα πανεπιστήμια και στα Ινστιτούτα Γκαίτε σε όλον τον κόσμο. Είναι σημαντική γλώσσα της ΕΕ, γλώσσα εργασίας της ΕΕ και χρησιμοποιείται ως επίσημη γλώσσα σε πολλούς διεθνείς οργανισμούς.
Ετυμολογία
Η προέλευση της ονομασίας Berlin είναι αβέβαιη. Μπορεί να έχει ρίζες στη γλώσσα των Δυτικών Σλάβων κατοίκων της περιοχής του σημερινού Βερολίνου, και μπορεί να σχετίζεται με το παλαιό πολαβικό στέλεχος berl- / birl- ("βάλτος"). Η λαϊκή ετυμολογία συνδέει το όνομα με τη γερμανική λέξη Bär (αρκούδα). Μια αρκούδα υπάρχει επίσης στο έμβλημα της πόλης.
Ιστορία
thumb|right|160px| Ο [[Φρειδερίκος ο Μέγας ήταν ένας από τους Ευρωπαίους ηγέτες υποστηρικτές του Διαφωτισμού.]] Ως έτος ίδρυσης του Βερολίνου θεωρείται το 1237, έτος κατά το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά ο οικισμός Κελν (Cölln), με τον οποίο αργότερα συνενώθηκε εκείνος του Βερολίνου το 1244. Η πρώτη γραπτή αναφορά στο Βερολίνο χρονολογείται το 1244. Από το 1415 έγινε επίσημα η κατοικία των διαφόρων αυτοκρατόρων και ηγεμόνων. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου το Βερολίνο έχασε το μισό πληθυσμό του και το ένα τρίτο των κτισμάτων του καταστράφηκε. Το 1640 έγινε πρίγκιπας ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, ο Μέγας Εκλέκτορας, ο οποίος αύξησε τη μετανάστευση και η πόλη άρχισε να επεκτείνεται.
Το 1685 εγκαταστάθηκαν στο Βερολίνο 15.000 Γάλλοι Ουγενότοι και έτσι το 1700 το 20% του βερολινέζικου πληθυσμού ήταν Γάλλοι. Αυτό είχε ως συνέπεια τη μεγάλη γαλλική επιρροή. Το 1701 έγινε η πρωτεύουσα της Πρωσίας, αλλά τα κύρια βασιλικά παλάτια ήταν έξω από την πόλη, στην περιοχή του Πότσνταμ. Ταυτόχρονα, το Βερολίνο συνεχώς επεκτεινόταν.
Τάγμα του Πέλεκυ
μικρογραφία|Το έμβλημα του Τάγματος του Πέλεκυ Το Τάγμα του Πέλεκυ (Orden del Hacha) είναι γυναικείο ιπποτικό τάγμα που ιδρύθηκε το 1149 στην Καταλονία της Ισπανίας από τον Κόμη της Βαρκελώνης, Ραϊμόνδο Βερεγγάριο Δ΄, προς τιμήν των γυναικών της πόλης Τορτόζα που αναχαίτισαν την επίθεση των Μαυριτανών στην πόλη τους.
Βερολίνο
Ιστορία
μικρογραφία|left|Βερολίνο (2006)
Τάγμα του Πέλεκυ
Ιστορία
To 1149 ο Ραϊμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ κατέλαβε την Τορτόζα που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των Μαυριτανών επί αιώνες. Λίγους μήνες μετά όμως οι Μαυριτανοί έστειλαν στρατεύματα για να καταλάβουν και πάλι την πόλη. Ο Ραϊμόνδος δεν προλάβαινε να στείλει ενισχύσει για να υπερασπιστεί την πόλη και άρχισε να σκέφτεται να δώσει εντολή στους κατοίκους να παραδωθούν.
Βερολίνο
Ιστορία
Το 1871 η πόλη ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά από πολλές πολιτικές αναταραχές, οι Ναζί κέρδισαν τις εκλογές του 1933 για το γερμανικό Ράιχσταγκ (Κοινοβούλιο). Η συνέπεια ήταν η καθιέρωση μιας δικτατορίας. Το καθεστώς οργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 για να παραπλανήσει τη διεθνή κοινότητα. Κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, καθώς ο Χίτλερ είχε κλεισθεί στο καταφύγιό του, αρνούμενος να εγκαταλείψει την πόλη, δόθηκε η Μάχη του Βερολίνου, γεγονός που στοίχισε χιλιάδες ζωές αμάχων και είχε ως συνέπεια τη σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης.
Τάγμα του Πέλεκυ
Ιστορία
Αναγνωρίζοντας την συνεισφορά τους και τον ηρωισμό τους, ο Ραϊμόνδος ίδρυσε το Τάγμα του Πέλεκυ και έχρισε ιππότισσες (cavalleras) τις γυναίκες της Τορτόζα. Αυτές οι γυναίκες απολάμβαναν όλα τα προνόμια που απολάμβαναν και οι άντρες ιππότες όπως η εξαίρεση από την υποχρεώση πληρωμής φόρων και κατείχαν τιμητική θέση στις δημόσιες εκδηλώσεις.
Βερολίνο
Ιστορία
Μετά από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και το τέλος του Τρίτου Ράιχ, το Βερολίνο ήταν χωρισμένο σε τέσσερις ζώνες κατοχής. Οι δυτικές ζώνες σχημάτισαν το Δυτικό Βερολίνο, και η σοβιετική ζώνη το Ανατολικό Βερολίνο, ενώ το 1961 διχοτομήθηκε οριστικά σε Ανατολικό και Δυτικό Βερολίνο με την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου.
Τάγμα του Πέλεκυ
Ιστορία
Σήμερα δεν υπάρχει πια το Τάγμα του Πέλεκυ και λέγεται ότι πέρα από τα αρχικά του μέλη δεν είχε άλλα και έπαψε να υπάρχει με τον θάνατο των συγκεκριμένων γυναικών.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Γυναίκες στην ιστορία
Βερολίνο
Ιστορία
Το Τείχος του Βερολίνου κατεδαφίστηκε στις 9 Νοεμβρίου 1989. Τέλος, το 1990 έγινε η ενοποίηση της Γερμανίας και το Βερολίνο ορίσθηκε εκ νέου ως πρωτεύουσα, παραμένοντας μέχρι και σήμερα.
Από τον 17ο ως το 19ο αιώνα
Ο Τριακονταετής Πόλεμος μεταξύ του 1618 και του 1648 είχε καταστροφικές συνέπειες για το Βερολίνο. Το ένα τρίτο των κτιρίων του καταστράφηκε και έχασε σχεδόν τον μισό πληθυσμό του. Ο Μέγας Εκλέκτορας Φρειδερίκος Γουλιέλμος, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον πατέρα του Γεώργιο Γουλιέλμο ως άρχοντας της περιοχής το 1640, εφάρμοσε μία πολιτική προώθησης της μετανάστευσης και της θρησκευτικής ανοχής, για να ενισχύσει την πόλη. Με το Διάταγμα του Πότσνταμ το 1685, ο Μέγας Εκλέκτορας παραχώρησε άσυλο στους Γάλλους Ουγενότους, με αποτέλεσμα την εισροή περισσότερων από 15.000 Ουγενότων στο Βρανδεμβούργο, από τους οποίους τουλάχιστον 6.000 εγκαταστάθηκαν στο Βερολίνο. Μέχρι το 1700, σχεδόν το 20% των κατοίκων της πόλης ήταν Γάλλοι και η πολιτιστική επίδρασή τους στην πόλη ήταν έντονη. Πολλοί ακόμα εισερχόμενοι μετανάστες ήρθαν από τη Βοημία, την Πολωνία και το Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας.
Με τη στέψη του Φρειδερίκου του Α' το 1701 ως βασιλιά στο Κόνιγκσμπεργκ, το Βερολίνο έγινε πρωτεύουσα του βασιλείου της Πρωσίας. Το 1740, ο Φρειδερίκος ο Β', γνωστός και ως Φρειδερίκος ο Μέγας, ενθρονίστηκε και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το 1786. Κατά την περίοδο βασιλείας του, το Βερολίνο έγινε κέντρο του Διαφωτισμού. Μετά τη νίκη της Γαλλίας στον Πόλεμο της Τετραπλής Συμμαχίας, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης κατέκτησε την πόλη το 1806, αλλά της παραχώρησε αυτονομία. Το 1815 το Βερολίνο έγινε τμήμα της νέας επαρχίας του Βρανδεμβούργου.
Η Βιομηχανική Επανάσταση άλλαξε πλήρως το Βερολίνο κατά τον 19ο αιώνα. Η οικονομία της πόλης και ο πληθυσμός της μεγάλωσαν σημαντικά, ενώ ταυτόχρονα έγινε το κέντρο του σιδηροδρομικού ιστού και της οικονομίας της Γερμανίας. Σύντομα νέα προάστια δημιουργήθηκαν ενώ γειτονικά χωριά ενώθηκαν, μεγαλώνοντας έτσι τόσο την έκταση όσο και τον αριθμό των κατοίκων της πόλης. Το 1861, προάστια όπως το Βέντινγκ, το Μόαμπιτ και αρκετά άλλα, ενσωματώθηκαν στον αστικό ιστό. Το 1871, το Βερολίνο έγινε η πρωτεύουσα της νεοιδρυθείσας Γερμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ το 1881 έγινε αστική περιφέρεια ανεξάρτητη από το Βρανδεμβούργο.
20ός αιώνας
Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, ιδρύθηκε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο Βερολίνο. Το 1920 με την Πράξης Διεύρυνσης του Βερολίνου, ενώθηκαν σε μία ενιαία πόλη αρκετές περιοχές, χωριά, προάστια και εκτάσεις, σε βάρος της γειτονικής περιβάλλουσας περιοχής του Βρανδεμβούργου. Έτσι, με αυτή την επέκταση, η πρωτεύουσα του Βερολίνου είχε έναν συνολικό πληθυσμό περίπου 4 εκατομμυρίων κατοίκων.
thumb|right|Ερείπια στην πλατεία Πότσνταμερ Πλατς στο Βερολίνο μετά τον [[Β' Παγκόσμιος Πόλεμος|Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1945.]]
Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ και το κόμμα των ναζιστών ανέβηκαν στην εξουσία. Η διακυβέρνηση των Ναζί κατέστρεψε την εβραϊκή κοινότητα του Βερολίνου, η οποία αριθμούσε περίπου 170.000 άτομα μέχρι τότε. Μετά τους διωγμούς του 1938, χιλιάδες από τους γερμανοεβραίους κατοίκους της πόλης φυλακίστηκαν στο γειτονικό Στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν, ενώ στις αρχές του 1943 μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα θανάτου, όπως το Άουσβιτς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μεγάλα τμήματα της πόλης καταστράφηκαν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και κατά τη μάχη του Βερολίνου. Μετά το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη το 1945, το Βερολίνο δέχθηκε πλήθη προσφύγων από τις ανατολικές περιοχές της πρώην Γερμανίας. Οι νικήτριες δυνάμεις των Συμμάχων διαίρεσαν την πόλη σε τέσσερις τομείς, ανάλογα με τις ζώνες κατοχής που είχαν διαιρέσει τη Γερμανία. Οι τομείς των δυτικών Συμμάχων (ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία) ενώθηκαν και σχημάτισαν το Δυτικό Βερολίνο, ενώ ο Σοβιετικός τομέας το Ανατολικό Βερολίνο.
Και οι τέσσερις συμμαχικές δυνάμεις διατήρησαν κοινό έλεγχο και ευθύνη για την πόλη. Όμως οι συνεχώς εντεινόμενες πολιτικές διαφορές μεταξύ των δυτικών συμμάχων και της Σοβιετικής Ένωσης οδήγησαν στην επιβολή οικονομικής απομόνωσης του Δυτικού Βερολίνου. Οι σύμμαχοι κατάφεραν να διασπάσουν την απομόνωση με συνεχόμενη αερογέφυρα που συνεχίστηκε για σχεδόν ένα έτος. Το 1949, ιδρύθηκε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στη Δυτική Γερμανία, η οποία τελικά περιέλαβε όλες τις ζώνες κατοχής των ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας, αλλά όχι τις περιοχές των συμμάχων στο Βερολίνο. Αντίστοιχα, στην Ανατολική Γερμανία ιδρύθηκε η μαρξιστική λενινιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το Δυτικό Βερολίνο παρέμεινε μία ελεύθερη πόλη, ανεξάρτητη από την Ομοσπονδία, και εξέδιδε τα δικά της γραμματόσημα. Η αεροπορική πρόσβαση στο Δυτικό Βερολίνο γινόταν μόνο από αμερικανικές, γαλλικές και βρετανικές αερογραμμές.
thumb|left|Το [[Τείχος του Βερολίνου το 1961-1989, ζωγραφισμένο από την πλευρά του Δυτικού Βερολίνου.]]
Η ίδρυση των δύο γερμανικών κρατών συνέτεινε στην ένταση του Ψυχρού Πολέμου. Το Δυτικό Βερολίνο περιβαλλόταν από ανατολικογερμανικά εδάφη, ενώ η Ανατολική Γερμανία ανακήρυξε το Βερολίνο (τον ανατολικό τομέα του) ως πρωτεύουσα, κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε από τις δυτικές δυνάμεις. Αν και μισό σε μέγεθος και πληθυσμό από το Δυτικό Βερολίνο, το Ανατολικό κατείχε το ιστορικό κέντρο της πόλης. Η Δυτική Γερμανία αντίστοιχα μετέφερε την πρωτεύουσά της στη Βόνη.
Οι εντάσεις ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση κλιμακώθηκαν σταδιακά και οδήγησαν στην κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου, μεταξύ του δυτικού και ανατολικού τομέα της πόλης. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν και αντίστοιχα περιφράγματα μεταξύ του Δυτικού Βερολίνου και της Ανατολικής Γερμανίας. Το τείχος της απομόνωσης ολοκληρώθηκε μέσα στο 1961 και αποτέλεσε την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των δυτικών συμμάχων και του ανατολικού μπλοκ. Το Δυτικό Βερολίνο αποτέλεσε έτσι ένα ντε φάκτο τμήμα της Δυτικής Γερμανίας με ιδιαίτερα προνόμια, ενώ το Ανατολικό Βερολίνο ήταν αντίστοιχα μέρος της Ανατολικής Γερμανίας.
thumb|Η πτώση του [[Τείχος του Βερολίνου|Τείχους του Βερολίνου το 1989.]]
Το Βερολίνο έτσι διαιρέθηκε απόλυτα. Οι κάτοικοι του δυτικού τομέα μπορούσαν να διέρχονται στον ανατολικό μόνο από σημεία αυστηρού ελέγχου, ενώ για τους περισσότερους κατοίκους της ανατολικής πόλης το ταξίδι στη δύση ήταν πλέον αδύνατο. Το 1971, η συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων δυνάμεων (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Σοβιετική Ένωση) εξασφάλισε την πρόσβαση στο Δυτικό Βερολίνο μέσα από συγκεκριμένες διαδρομές στην Ανατολική Γερμανία, και έτσι απομακρύνθηκε ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής απομόνωσης της πόλης από τη δύση.
Γεωγραφία
thumb|left|Τα προάστια και οι παρυφές του Βερολίνου είναι διάσπαρτα με δασικές εκτάσεις και πολλές μικρές και μεγάλες λίμνες.
Το Βερολίνο βρίσκεται στην ανατολική περιοχή της Γερμανίας, περίπου 70 χλμ. από τα σύνορα με την Πολωνία, σε εκτάσεις με επίπεδα υδατοφόρα εδάφη. Η αρχαία κοιλάδα Βερολίνου Βαρσοβίας, ανάμεσα στα υψίπεδα του Μπάρνιμ στον βορρά και τα υψίπεδα του Τέλτοβ στον νότο, σχηματίστηκε από την απορροή παγετώνων κατά το τέλος της τελευταίας παγετωνικής περιόδου. Ο ποταμός Σπρέε που διασχίζει την πόλη, απορρέει μέσα από αυτή την κοιλάδα. Στη βορειοδυτική περιοχή Σπάνταου του Βερολίνου, ο Σπρέε συναντά τον ποταμό Χάβελ, ο οποίος και διασχίζει το δυτικό Βερολίνο από τον βορρά προς τον νότο. Ο Χάβελ απορρέει μέσω ενός δικτύου διαδοχικών λιμνών, με μεγαλύτερες τη λίμνη Τέγκελερζεε και την Γκρόσερ Βάνζεε. Μία σειρά από λίμνες τροφοδοτεί επίσης και τον Σπρέε στο ανατολικό Βερολίνο, μέσω της λίμνης Γκρόσερ Μούγκελζεε.
thumb|right|Χάρτης με τις φυσικές και δομημένες εκτάσεις της πόλης του Βερολίνου.
Κλίμα
Το Βερολίνο χαρακτηρίζεται από εύκρατο μεσόθερμο κλίμα στην κατηγορία Cfb με βάση την κλιματική ταξινόμηση του Κόπεν. Τα καλοκαίρια είναι δροσερά με μέση μέγιστη θερμοκρασία 22–24 °C και μέση ελάχιστη 12–14 °C. Οι χειμώνες είναι ιδιαίτερα ψυχροί με μέση μέγιστη θερμοκρασία 3 °C και μέση ελάχιστη από −2 ως -6 °C. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι ήπια προς ψυχρά. Οι δομημένες εκτάσεις της πόλης χαρακτηρίζονται από το δικό τους τοπικό μικρόκλιμα, λόγω της θερμότητας που εγκλωβίζεται στα δομικά υλικά των κτιρίων, με συνέπεια να καταγράφονται ως και 4 °C μεγαλύτερες θερμοκρασίες μέσα στον αστικό ιστό, σε σύγκριση με τις γειτονικές υπαίθριες περιοχές.
Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται σε ύψος 607 χιλιοστών με κανονική κατανομή της βροχόπτωσης στο σύνολο του έτους. Από τον Νοέμβριο ως και τον Μάρτιο καταγράφονται ισχυρές χιονοπτώσεις, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη.
Αστικό τοπίο
thumb|250px|Άποψη του κεντρικού Βερολίνου.
Η εμφάνιση της πόλης σήμερα κυριαρχείται από τον βασικό ρόλο που έχει παίξει στην ιστορία της Γερμανίας τον 20ό αιώνα. Κάθε σχήμα εξουσίας που είχε το Βερολίνο ως έδρα (η Γερμανική Αυτοκρατορία του 1871, η Δημοκρατία της Βαϊμάρης, η Γερμανία των Ναζί, η Ανατολική Γερμανία, και τώρα το ενωμένο Γερμανικό κράτος) ξεκίνησαν φιλόδοξα προγράμματα ανοικοδόμησης, κάθε ένα με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα. Το Βερολίνο καταστράφηκε από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πολλά από τα κτίρια που γλύτωσαν τις αεροπορικές επιδρομές κατεδαφίστηκαν κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, τόσο στο δυτικό όσο και στο ανατολικό τμήμα. Οι περισσότερες κατεδαφίσεις ήταν προϊόν δημοτικών αρχιτεκτονικών προγραμμάτων για την κατασκευή νέων οικοδομικών ή επιχειρηματικών περιοχών, καθώς και οδικών αρτηριών.
Στο ανατολικό τμήμα της πόλης, βρίσκονται ακόμα τεράστια κτιριακά συγκροτήματα που μαρτυρούν τις φιλοδοξίες του Ανατολικού Μπλοκ να κατασκευάσει ολοκληρωμένες οικιστικές περιοχές με συγκεκριμένες αναλογίες καταστημάτων, νηπιαγωγείων και σχολείων. Ο σχεδιασμός των "ανθρώπων των φαναριών" - σημάτων διάβασης πεζών στα φανάρια οδικής κυκλοφορίας -, είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικός στις ανατολικές περιοχές. Η μοναδική ιστορία της πόλης έχει πραγματικά αφήσει επιλεκτικά ίχνη στην αρχιτεκτονική και τα κτίριά της.
Ο Φέρνζετουρμ (πύργος της τηλεόρασης) στην πλατεία Αλεξάντερπλατς στη συνοικία Μίτε, είναι η δεύτερη ψηλότερη κατασκευή στην Ευρωπαϊκή Ένωση με ύψος 368 μ. Κατασκευασμένος το 1969 είναι ορατός από τις περισσότερες κεντρικές συνοικίες της πόλης.
Κυβέρνηση
thumb|Το κτίριο του [[Ράιχσταγκ είναι η έδρα της γερμανικής βουλής.]]
Το Βερολίνο είναι η πρωτεύουσα του κράτους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και έδρα του Πρόεδρου της χώρας, με επίσημη κατοικία το συγκρότημα του Σλος Μπελβύ (Schloss Bellevue). Από την επανένωση των Γερμανιών στις 3 Οκτωβρίου του 1990, το Βερολίνο είναι μία ομόσπονδη πόλη, όπως η Βρέμη και το Αμβούργο, στο πλαίσιο των 16 ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας. Στο Βερολίνο εδρεύει και η Μπούντεσρατ, η ομοσπονδιακή αντιπροσωπεία που αποτελείται από τους εκπροσώπους των ομόσπονδων κρατιδίων.
Αν και τα περισσότερα υπουργεία βρίσκονται στο Βερολίνο, ορισμένα από αυτά καθώς και μικρά τμήματα άλλων, εδρεύουν στη Βόνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί αρκετά έργα υποδομής, εκπαίδευσης και κοινωνικών προγραμμάτων για την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης.
Ομόσπονδη πόλη
Η πολιτειακή και ομόσπονδη βουλή του Βερολίνου είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, γνωστή ως Αμπγκεόρντνετενχάους, με 141 έδρες σήμερα. Η εκτελεστική εξουσία της πόλης ασκείται από τη γερουσία, γνωστή ως Μπερλίνερ Σενάτ, η οποία αποτελείται από τον κυβερνώντα δήμαρχο και ως 8 γερουσιαστές με υπουργικές αρμοδιότητες, οι οποίοι φέρουν τον τίτλο του δημάρχου, ως υπόλογοι στον κυβερνώντα δήμαρχο.
Ο κυβερνών δήμαρχος είναι ταυτόχρονα και δήμαρχος της πόλης, αλλά και πρωθυπουργός της ομόσπονδης πόλης, με έδρα το κτίριο Ρότες Ράτχαους στο κέντρο του Βερολίνου. Από το 2021 η θέση εκπροσωπείται από τον Franziska Giffey, του κόμματος SPD.
Διοικητική διαίρεση
Το Βερολίνο, ως ομόσπονδη πόλη και δήμος της Γερμανίας, διαιρείται διοικητικά σε συνολικά 12 δημοτικές περιφέρειες, αναφερόμενες ως Μπετσίρκε (Bezirke). Πριν από την αναδιάρθρωση του 2001, ο αριθμός τους ήταν 23. Κάθε δημοτική περιφέρεια διαιρείται επιπλέον σε ένα αριθμό διαμερισμάτων, αναφερόμενα ως Ορτστάιλε (Ortsteile), που αντιπροσωπεύουν τις παραδοσιακές αστικές συνοικίες της καθημερινότητας. Σήμερα, υπάρχουν 95 διαμερίσματα στο σύνολο της πόλης, ορισμένα από αυτά διακρίνονται σε επιμέρους συνοικίες.
Κάθε δημοτική περιφέρεια διοικείται από το Δημοτικό Περιφερειακό Συμβούλιο (Bezirksamt) που αποτελείται από 5 συμβούλους και έναν περιφερειακό δήμαρχο (Bezirksbürgermeister). Το συμβούλιο εκλέγεται από τη δημοτική περιφερειακή αντιπροσωπεία (Bezirksverordnetenversammlung), ενώ κάθε περιφέρεια δεν αποτελεί ανεξάρτητη διοικητική δομή. Οι εξουσίες της περιορίζονται στα διοικητικά όριά της και είναι υπόλογη στη γερουσία της πόλης. Οι τοπικοί δήμαρχοι συμμετέχουν στο Δημαρχιακό Συμβούλιο, στο οποίο προΐσταται ο κυβερνών δήμαρχος, και έχουν συμβουλευτικό ρόλο στην κυβέρνηση της ομόσπονδης πόλης. Αντίστοιχα, τα διαμερίσματα δεν έχουν διοικητική δομή και υπάγονται στις αντίστοιχες δημοτικές περιφέρειες, ενώ τα περισσότερα έχουν ιστορικές ρίζες πριν το σχηματισμό των σημερινών δομών το 1920. thumb|350px|Χάρτης των 12 περιφερειών της πόλης και των διαμερισμάτων τους.
Κρατιδιακές εκλογές Βερολίνου
thumb|upright|Φρανσίσκα Γκίφεϊ (Franziska Giffey)
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στο Βερολίνο, για να εκλεγούν τα 147 μέλη της Βερολινέζικης Βουλής των Αντιπροσώπων (Λάνταγκ). Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν οι εκλογές για τα δώδεκα 55μελή περιφερειακά συμβούλια του Βερολίνου και ένα δημοψήφισμα για την απαλλοτρίωση κτημάτων.
Μετά τις εκλογές το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Αριστερά και οι Πράσινοι ανανέωσαν τη συμφωνία τους για κυβέρνηση συνεργασίας. Η Φρανσίσκα Γκίφεϊ, του ΣΔΚ, ανέλαβε καθήκοντα ως νέα κυβερνώσα Δήμαρχος του Βερολίνου.
Στις εκλογές του 2011, οι Σοσιαλδημοκράτες πέτυχαν καλά ποσοστά. Το Κόμμα των Πειρατών εισέρχεται σε τοπικό Κοινοβούλιο για πρώτη φορά ενώ οι Ελεύθεροι Δημοκράτες αποσπούν το 2% των ψήφων.
Οικονομία
μικρογραφία|Bayer Pharma μικρογραφία|Διεθνής Αερολιμένας Βερολίνου-Βρανδεμβούργου
Επιστήμη
μικρογραφία|400px|Υπερυπολογιστής (Zuse-Institut Berlin)
Τουρισμός
Το Ξενοδοχείο Άντλον θεωρείται το πιο κοσμικό ξενοδοχείο του Βερολίνου και ένα από τα πιο φημισμένα ξενοδοχεία σε όλη την Ευρώπη. Σ’ αυτό έχουν διαμείνει στη διάρκεια της υπερεκατονταετούς ιστορίας του βασιλείς και προσωπικότητες της πολιτικής, των γραμμάτων και των τεχνών από όλο τον κόσμο.
Εκπαίδευση
thumb|Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου
Μουσεία του Βερολίνου
thumb|right|Το Παλαιό Μουσείο (Altes Museum) στο Βερολίνο, δημιουργία του [[Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ ]]
μικρογραφία|Μουσείο του Μέλλοντος (Futurium)
Θέατρα και Όπερες
μικρογραφία|Friedrichstadt-Palast
Κουζίνα
μικρογραφία|[[Μπερλίνερ]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης Κατηγορία:Πόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Xbox Series X/S
Τα Xbox Series X και Series S είναι η κονσόλες που αναπτύχθηκαν και κυκλοφόρησαν στις 10 Νοεμβρίου του 2019 από τη Microsoft. Είναι διάδοχοι του Xbox One και θεωρούνται ανταγωνιστές του PlayStation 5, που κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου του 2020.
Ιστορία
Οι φήμες για νέες κυκλοφορίες κονσολών (υπό το κωδικό όνομα Scarlett) από τη Microsoft ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2019 και αφορούσαν ένα ανώτερο ("Anaconda") και ένα κατώτερο μοντέλο ("Lockhart") κονσόλας. Η εταιρεία αποκάλυψε το Xbox Series S στις 8 Σεπτεμβρίου του 2020, μέσω του Twitter.
Xbox Series X
Θεωρείται ανώτερη της S εκδοχής. Ο επικεφαλής του Xbox, Φιλ Σπένσερ, δήλωσε ότι η Microsft έχει ως προτεραιότητα το υψηλό frame rate και τους γρήγορους χρόνους φορτώματος των παιχνιδιών έναντι της υψηλής ανάλυσης. Το Series X το καταφέρνει αυτό μέσω των καλύτερα ταιριασμένων ικανοτήτων της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας (CPU) και της μονάδας επεξεργασίας γραφικών (GPU). Συγκριτικά με το Xbox One X, η CPU είναι τέσσερις φορές και η GPU δύο φορές πιο δυνατή.
Xbox Series S
Το Xbox Series S συγκρίνεται με το Xbox Series X από άποψη κατασκευής, όπως το Xbox One S με το Xbox One X, αλλά έχει μικρότερη επεξεργαστική δύναμη. Ενώ τρέχει με την ίδια CPU σε ελαφρώς αργότερες συχνότητες, χρησιμοποιεί πιο αργή CPU, μια custom RDNA2 20 CUs στα 1.55  GHz για 4 TFLOPS, σε αντίθεση, με τα 12 TFLOPS του Series X. Βγαίνει με 10 GB RAM, με τα 8 GB να τρέχουν στα 224 GB/s για χρήση κυρίως από το σύστημα των γραφικών και τα άλλα 2 GB να τρέχουν στα 56 GB/s και χρησιμεύουν σε άλλες υπολογιστικές λειτουργίες, και μια μνήμη 512 GB SSD με raw διεκπεραιωτικότητα είσοδο/έξοδο throughput of 2.4 GB/s. Δεν περιλαμβάνει οπτικό drive, οπότε όλα τα παιχνίδια και το λογισμικό πρέπει να αποκτηθούν μέσω του Microsoft Store. Είναι καθορισμένο να τρέχει παιχνίδια θεωρητικά σε 1440p, με υποστήριξη 4K upscaler, σε 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο, αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 120 καρέ σε αυτή την ανάλυση. Αρχική τιμή πώλησης είναι τα $299.99. Επιλεγμένα παιχνίδια μπορούν να υποστηρίζουν εγγενή 4K ανάλυση στο Series S, όπως το Ori and the Will of the Wisps (2020). Κατά τα άλλα, η κονσόλα έχει τις ίδιες λειτουργίες με το Xbox Series X, συμπεριλαμβανομένων των port, των πακέτων επέκτασης και την υποστήριξη παιχνιδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Microsoft Κατηγορία:Xbox Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών ένατης γενιάς‎
Στέφανος της Ρώμης
Ο Στέφανος ήταν βυζαντινός κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης με τον τίτλο του πατρικίου και του δουξ κατά τον 8ο αιώνα.
Μέχρι τον 8ο αιώνα το Δουκάτο της Ρώμης ανήκε διοικητικά στο Εξαρχάτο της Ραβέννας όπου ο δούκας ήταν υφιστάμενος του. Το 731 με 739 για να αντιμετωπιστεί ποιο αποτελεσματικά η Λομβαρδική απειλή στις Βυζαντινές κτήσεις της Ιταλίας αποφασίστηκε ο διαχωρισμός του δουκάτου από το Εξαρχάτο.
Πρώτος, ανεξάρτητος από το εξαρχάτο δούκας, διορίσθηκε ο Στέφανος, στις αρμοδιότητες του ήταν και η επικύρωση εκλογής νέου πάπα της Ρώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Ρώμης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Αλί Σοϊλί
Ο Αλί Σοϊλί (Ali Soilih, 1937-1978) ήταν σοσιαλιστής επαναστάτης και πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως αρχηγός κράτους στη νησιωτική χώρα από τις 3 Ιανουαρίου του 1976 ως τις 13 Μαΐου του 1978.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Μαζούνγκα της Μαδαγασκάρης στις 7 Ιανουαρίου 1937. Έζησε εκεί τα περισσότερα από τα παιδικά του χρόνια. Μορφώθηκε στη Μαδαγασκάρη και στη Γαλλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στα νησιά Κομόρες και εργάστηκε για την αγροτική και την οικονομική ανάπτυξη. Αποφάσισε την κάθοδό του στην πολιτική και έγινε θαυμαστής του Μαοϊσμού.
Άνοδος στην εξουσία
Τον Ιούλιο του 1975 οι Κομόρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Γαλλία. Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 3 Αυγούστου του 1975 ο Σοϊλί ανέτρεψε με πραξικόπημα τον πρόεδρο Αχμέτ Αμπνταλά με τη βοήθεια του Γάλλου μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ, και έγινε αρχηγός ενός επαναστατικού συμβουλίου του οποίο κατέλαβε την εξουσία. Έγινε επίσημα πρόεδρος του επαναστατικού συμβουλίου τον Ιανουάριο του 1976. Στις 28 Οκτωβρίου του 1977 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε η παραμονή του Σοϊλί στην εξουσία, με ποσοστό 56,6% υπέρ του ηγέτη. Ακολούθησε σοσιαλιστική οικονομική πολιτική και προσπάθησε να μεταβάλλει την κομοριανή κουλτούρα, μακριά από τα δυτικά πρότυπα. Μεταξύ άλλων άλλαξαν οι ονομασίες των 4 νησιών από Ανζουάν, Μοελί, Μεγάλη Κομόρα και Μαγιότ στα μη γαλλικά: Nzwani, Mwali, Ngazidja, και Mahore. Επί των ημερών του επιδεινώθηκαν οι σχέσεις των Κομορών με τη Γαλλία. Επέτρεψε σε νεότερα σε ηλικία άτομα να αναλάβουν περισσότερες πρωτοβουλίες (το ηλικιακό όριο για τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου μειώθηκε στα 14 χρόνια ) και αποθάρρυνε την μελέτη της Ιστορίας. Επίσης, νομιμοποίησε την κάνναβη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοιλι
Στήλη του Πομπήιου
Η Στήλη του Πομπήιου είναι ρωμαϊκή θριαμβική στήλη στην Αλεξάνδρεια και η η υψηλότερη στήλη που ανεγέρθηκε ποτέ εκτός των αυτοκρατορικών πρωτευουσών, Ρώμης και Κωνσταντινούπολης.
Περιγραφή
Το συνολικό ύψος (συμπεριλαμβανομένης και της βάσης) είναι 26,85 μέτρα. Η στήλη είναι κατασκευασμένη από μονόλιθο αιγυπτιακό γρανίτη του Ασσουάν, ύψους 20,46 μέτρων και διαμέτρου 2,71 μέτρων στη βάση. Η μάζα της ανέρχεται στους 285 τόνους. Με τις διαστάσεις αυτές, συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους μονόλιθους της αρχαιότητας και στους μεγαλύτερους μονόλιθους της γης γενικότερα.
Είναι τοποθετημένη στο νότιο μέρος της πόλης, μεταξύ της λίμνης Μάριουτ (αρχ. Μαρεώτις) και των παραλίων της Μεσογείου, κοντά στις κατακόμβες και στο αραβικό νεκροταφείο, στον αρχαιολογικό χώρο του Σεραπείου.
Ιστορία
Στην πραγματικότητα όμως, η στήλη όμως στήθηκε το έτος 297/298 από τον Αίλιο Πούμπλιο προς τιμήν του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και της νίκης του, το έτος 296, εναντίον των στασιαστών της Αιγύπτου, οι οποίοι είχαν ανακηρύξει αυτοκράτορα τον Λούκιο Δομίτιο Δομιτιανό.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία μνημεία Κατηγορία:Αλεξάνδρεια
Μίχιελ φαν Μίρεφελτ
Ο Μίχιελ φαν Μίρεφελτ (ολλανδικά: Michiel Janszoon van Mierevelt, συχνά αναγραφόμενος και συντομογραφικά Michiel Jansz. ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και σχεδιαστής της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ειδικευόταν στην προσωπογραφία.
Βιογραφία
Ο Κάρελ φαν Μάντερ, διορθώνοντας την αρχική του αναφορά, έγραψε ότι ο "Michiel Janszoon van Mierevelt γεννήθηκε σε μια οικία στην πλατεία Αγοράς του Ντελφτ την 1η Μαΐου 1587". Το Ρέικσμουζεουμ στην ιστοσελίδα του για τον καλλιτέχνη αναφέρει ως έτος γέννησης το 1566. Πατέρας του ήταν ο επιφανής χρυσοχόος Γιαν Μίχιελς φαν Μίρεφελντ και μητέρα του η θυγατέρα ενός υαλογράφου. Ο ίδιος βιογράφος αναφέρει ως αρχικούς διδασκάλους του νεαρού Μίχιελ έναν αδιευκρίνιστο "Βίλλεμ Βίλλεμς" και "έναν μαθητή του Άντονι Μπλόκλαντ, ονόματι Αουγκουστάιν, του οποίου το πνεύμα ήταν γεμάτο επινοήσεις". Σε ηλικία περίπου 14 ετών, το 1581, ο νεαρός Μίχιελ στάλθηκε να μαθητεύσει στον Άντονι Μπλόκλαντ, (στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης αποκαλείται "Anthonie Blocklandt van Montfoort" στην Ουτρέχτη, όπου παρέμεινε δύο χρόνια και τρεις μήνες, και στη συνέχεια επέστρεψε στη γενέτειρά του, Ντελφτ. Ο Μπλόκλαντ είχε δει και τον είχαν εντυπωσιάσει δύο από τα πρώιμα χαρακτικά του Μίρεφελντ "Ο Χριστός και η Σαμαρείτιδα" και "Ιουδήθ και Ολοφέρνης", με συνέπεια να τον καλέσει ο ίδιος να σπουδάσει μαζί του στην Ουτρέχτη. Τέσσερα σχέδιά του, τα οποία μετατράπηκαν σε χαρακτικά το 1619, με θέμα "Κρίσεις στο Παρίσι", αλλά φέρουν την επιγραφή "M. Mireveld invent. 1588" θυμίζουν γυμνά σχεδιασμένα από τους Μπλόκλαντ, Χέντρικ Χόλτσιους και Μπαρτολομέους Σπράνγκερ της δεκαετίας του 1580. Ο φαν Μάντερ αναφέρει, επίσης, ότι ο Μίρεφελντ "σχεδίαζε εσωτερικά κουζίνας με όλα τα είδη καθημερινής χρήσης" και ότι "οι προτιμήσεις του κλίνουν προς τη σύνθεση και τις μορφές". Τα έργα του, όμως, που παρουσίασαν τη μεγαλύτερη ζήτηση ήταν οι προσωπογραφίες. Ο φαν Μίρεφελντ διαδέχθηκε, ως επιφανέστερος ζωγράφος του Ντελφτ, τον Γιάκομπ Βίλλεμς Ντελφφ, του οποίου ο γιος, Βίλλεμ Γιάκομπς Ντελφφ, μετέτρεψε πολλά σχέδια του Μίρεφελντ σε χαρακτικά και νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του το 1618. Η φήμη του βασίστηκε, κατά κύριο λόγο, στο ότι τα πορτρέτα του είχαν σχεδόν τέλεια ομοιότητα με τα απεικονιζόμενα πρόσωπα. Επιπλέον, ξεπέρασε πολλούς συγχρόνους του προσωπογράφους στην ποιότητα της τρισδιάστατης απεικόνισης των προσώπων, ενώ έδινε ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες των ενδυμάτων και στο ευχάριστο στο μάτι παιχνίδισμα του φωτός.
Το 1587 ο φαν Μίρεφελντ έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Ντελφτ και διετέλεσε επικεφαλής της κατά τις περιόδους 1589 - 90 και 1611 - 12. Το 1607 έγινε Αυλικός ζωγράφος του πρίγκηπα Μαουρίτς και αυτό αποτέλεσε την απαρχή της καριέρας του ως προσωπογράφου επιφανών προσώπων στη Χάγη, στο Ντελφτ και σε άλλες πόλεις. Στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Χάγης έγινε μέλος το 1625, αν και κάτι τέτοιο δεν ήταν απαραίτητο, καθώς ο διάδοχος του πρίγκηπα Μαουρίτς, Φρέντρικ Χέντρικ τον ονόμασε επίσημο Αυλικό ζωγράφο το επόμενο έτος. Σήμερα του αποδίδονται με βεβαιότητα περισσότερες από 500 προσωπογραφίες, αλλά είναι αμφίβολο αν είναι δικές του δημιουργίες οι περισσότεροι από 2.000 πίνακες που φέρουν το όνομά του. Η φήμη του ήταν τέτοια, ώστε πάτρονές του ήταν μέλη βασιλικών οικογενειών ξένων χωρών και, ως συνέπεια, έγινε πολύ ευκατάστατος. Ο Βασιλέας της Σουηδίας και ο Κόμης Παλατίνος του Παλατινάτου - Νόιμπουργκ του έκαναν δώρο χρυσές αλυσίδες, ο Αλβέρτος Ζ΄, Αρχιδούκας της Αυστρίας, την Αυλή του οποίου διέμενε ο καλλιτέχνης στο Ντελφτ, του έδωσε σύνταξη, ενώ ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας εις μάτην προσπαθούσε να τον πείσει να επισκεφθεί την αγγλική Βασιλική Αυλή.
Όπως προαναφέρθηκε, ο Μίρεφελντ έγινε διάσημος ως προσωπογράφος, αλλά ζωγράφισε, εκτός από ρωπογραφίες, και μερικές μυθολογικές σκηνές. Πολλά από τα πορτρέτα του έγιναν χαρακτικά από επιφανείς Ολλανδούς χαράκτες της εποχής του.
Ο φαν Μίρεφελντ απεβίωσε στο Ντελφτ στις 27 Ιουνίου 1641. Μετά το 1637 στη θέση του Αυλικού ζωγράφου τον διαδέχθηκε ο Χέραρντ φαν Χόντχορστ.
Έργο και φωτοθήκη
Τη μεγαλύτερη συλλογή έργων του φαν Μίρεφελντ έχει σήμερα το Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Στη συλλογή του περιλαμβάνονται προσωπογραφίες του Γουλιέλμου της Οράγγης, του Φίλιπ Βίλλεμ, του Μαουρίτς και του Φρέντρικ Χέντρικ της Οράγγης, καθώς και του Εκλέκτορα Παλατινάτου Φρειδερίκου του Ε΄. Στο Μαουριτσχάους της Χάγης βρίσκονται προσωπογραφίες των τεσσάρων πριγκήπων του οίκου της Οράγγης, του Φρειδερίκου Ε΄ ως βασιλέα της Βοημίας και της Λουίζ ντε Κολινύ ως χήρας. Έργα του υπάρχου, επίσης, σε κορυφαίες πινακοθήκες ανά τον κόσμο, όπως στο Μουσείο του Λούβρου (τρία), στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη), στις πινακοθήκες του Μπρούνσβιγκ (τρία), του Σβερίν (τρία), του Μονάχου (δύο), της Δρέσδης (τέσσερα), του Βερολίνου (δύο) και του Ντάρμστατ (τρία). Στο Δημαρχείο του Ντελφτ υπάρχουν, επίσης, αντιπροσωπευτικά έργα του.
Πολλοί μαθητές και βοηθοί του έγιναν διάσημοι καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους διακρίνονται οι Πάουλους Μορέιλσε, Γιαν Αντόνις φαν Ράφενστάιν, Ντανιίλ Μάιτενς, Αντόνι Παλαμέντες, Γιόχαν φαν Νες και Χέντρικ φαν Φλιτ. Οι γιοι του Πίτερ και Γιαν και ο γαμπρός του Γιάκομπ Ντελφφ πιθανότατα ζωγράφισαν αρκετούς από τους πίνακες που φέρουν το όνομά του. Πορτρέτο του ζωγράφισε ο Άντονι βαν Ντάικ και μετατράπηκε σε χαρακτικό από τον Γιάκομπ Ντελφφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ηρακλής Α΄ του Καχέτι
Ο Ηράκλειος Α΄ (ერეკლე I Ερέκλε Α΄, Ερεγλί Χαν) ή Nαζάρ Αλί Χαν (, ნაზარალი-ხანი) (1642–1709), από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι) ήταν γεωργιανός μονάρχης, που κυβέρνησε τα βασίλεια τού Kαχέτι (1675–1676, 1703–1709) και τού Kάρτλι (1688–1703) υπό την προστασία της δυναστείας των Σαφαβιδών τού Ιράν.
Οικογένεια
Ο Ηράκλειος Α' νυμφεύτηκε το 1677 την Άννα, κόρη του πρίγκιπα Σερμαζάν Τσολοκασβίλι (απεβ. πριν από τον Απρίλιο του 1716). Ήταν γονείς των εξής πριγκίπων:
Ο Ηράκλειος Α΄ είχε επίσης πολλά φυσικά παιδιά, που γεννήθηκαν από άγνωστες παλλακίδες, από τα οποία πιο γνωστά είναι:
Λίγα είναι γνωστά για τα άλλα παιδιά τού Ηράκλειου:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Εθνικό Κόμμα
Η ονομασία Εθνικό Κόμμα ή Εθνικόν Κόμμα μπορεί να αναφέρεται στα εξής κόμματα:
Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα είναι γνωστές οι εξής ελληνικές πολιτικές οργανώσεις του 20ου αιώνα:
Ταϋγέτη Λακωνίας
Η Ταϋγέτη (πρώην Μπαρσινίκος) είναι ορεινό χωριό του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου και στα δυτικά του. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της Ταϋγέτης ανέρχεται σε 17 κατοίκους.