cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004
Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία
Το ταξίδι της παγκόσμιας λαμπαδηδρομίας:
thumb|200px|Η διαδρομή της παγκόσμιας λαμπαδηδρομίας
Τελετή Λήξης
Τελετή Κλείσιμο των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004
Με ένα φαντασμαγορικό θέαμα από Έλληνες χορευτές και ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα με Ελληνικά τραγούδια, η Αθήνα αποχαιρέτησε τους 28ους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Αθλήματα
thumb|right|Στιγμιότυπο από το άθλημα της τοξοβολίας στο [[Παναθηναϊκό Στάδιο.]]
Οι επίσημες κατηγορίες αθλημάτων παρατίθενται πιο κάτω. Υπήρξαν 28 αθλήματα που περιλάμβαναν στο σύνολο τους 37 αγωνίσματα. Η γυναικεία Πάλη συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στο Ολυμπιακό πρόγραμμα. Το αγώνισμα της Σπάθης Γυναικών συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στην Ολυμπιακή Ξιφασκία (Πατήστε σε ένα άθλημα για να μάθετε περισσότερα για τα αγωνίσματα του αθλήματος αυτού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004).
Αγωνιστικό πρόγραμμα
Υπόμνημα: Τ = Τελικός (Τελετή Απονομής Μεταλλίων)
Συμμετέχουσες χώρες
Οι συμμετέχουσες χώρες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 παρατίθενται πιο κάτω:
Τα ονόματα και η διάταξη των εθνών είναι σύμφωνα με τη διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και την Ολυμπιακή Επιτροπή της Αθήνας 2004 κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης.
Πίνακας μεταλλίων
Πρώτες μεταλλιούχες χώρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2004
482 Πετρίνα
Η Πετρίνα (Petrina) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,84. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πετρίνας εκτιμάται σε 46,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 106 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,237 (από δεδομένα του IRAS). Η Πετρίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετρινα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Σανγκάης Χονγκτσιάο
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Χονγκτσιάο της Σαγκάης (κινέζικα: 上海虹橋站; πινγίν: Shànghǎi Hóngqiáo Zhàn) είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους σιδηροδρομικούς σταθμούς στη Σαγκάη της Κίνας, (οι υπόλοιποι: Κεντρικός Σιδ. Σταθμός Σανγκάης, Νότιος Σιδ. Σταθμός Σανγκάης και Δυτικός Σιδ. Σταθμός Σανγκάης). Με συνολική έκταση 1,3 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός στην Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Κίνα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα Κατηγορία:Σαγκάη Σαγκαης Χονγκτσιαο
Σημαία της Μολδαβίας
thumb|250px|right|Η Μολδαβική σημαία thumb|100px|left|Η Ρουμανική σημαία προς σύγκριση Η εθνική σημαία της Μολδαβίας είναι τρίχρωμη: μπλε, κίτρινη και κόκκινη (κάθετες γραμμές από αριστερά προς δεξιά). Εμπεριέχει επίσης το Μολδαβικό έμβλημα (ένας αετός που κρατά ασπίδα με την εικόνα ενός ταύρου) για να ξεχωρίζει από την τρίχρωμη ίδια Ρουμανική σημαία. Το εθνόσημο υπάρχει μόνο στο μπροστινό μέρος της σημαίας. Η Μολδαβία αποτελούσε μέρος της Ρουμανίας μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η Μολδαβική γλώσσα είναι ίδια με τη Ρουμανική, εξ ου και η ομοιότητα των σημαιών.
Ιστορικές και Τοπικές Σημαίες της Μολδαβίας
μικρογραφία|Κρατική σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. 1917–1918 μικρογραφία|Η σημαία της άλλοτε [[Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. 1940–1991 μικρογραφία|Η κρατική σημαία της μη αναγνωρισμένης διεθνώς [[Υπερδνειστερίας, η οποία είναι βασισμένη στην σημαία της άλλοτε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Η Υπερδνειστερία αναγνωρίζεται διεθνώς ως περιοχή της Μολδαβίας.]] μικρογραφία|Η σημαία της Αυτόνομης επαρχίας της [[Γκαγκαουζίας, περιοχή που βρίσκεται στη νότια Μολδαβία. Κήρυξε την αυτoνομία της στις 23 Απριλίου 1994, όπου και της εκχωρήθηκε ειδικό συνταγματικό καθεστώς, γεγονός που έθεσε τέλος στη διένεξη μεταξύ των Γκαγκαούζων αυτονομιστών και της κεντρικής διοίκησης της Μολδαβίας. Προηγουμένως οι Γκαγκαούζοι αυτονομιστές, χρησιμοποιούσαν την σημαία της Μολδαβίας.]]
Ηλεκτρομαγνητικός παλμός
Ηλεκτρομαγνητικός παλμός (αγγλ. electromagnetic pulse ή EMP, γερμ. electromagnetischer Impuls) ονομάζεται ο παλμός ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που μπορεί να προκληθεί από μια θερμοπυρηνική έκρηξη, οπότε ονομάζεται NEMP (nuclear electromagnetic pulse) ή ισχυρή ηλεκτρική εκκένωση (κεραυνό). Ο παλμός αυτός θεωρείται ακίνδυνος για τους ζώντες οργανισμούς, μπορεί όμως να προκαλέσει σημαντική ζημιά, ως και ολοσχερή καταστροφή, σε ηλεκτρονικό εξοπλισμό και συσκευές ή σε ηλεκτρονικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα.
Σύγχρονα όπλα μπορούν να παράγουν τέτοιους παλμούς με τη χρήση ή όχι πυρηνικής έκρηξης, με σκοπό την εξουδετέρωση των τηλεπικοινωνιών του αντιπάλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
How E-Bombs Work στο howstuffworks.com. Ανακτήθηκε 31/10/2009.
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Διονύσης Μινάρδος
Ο Διονύσης Μινάρδος (Πειραιάς, 1922 - 1992) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια προπονητής ποδοφαίρου.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και από το 1938 έως το 1943 ανήκε στον Εθνικό Πειραιώς. Κατά το δεύτερο εξάμηνο εκείνου του έτους τον διεκδίκησε ο γείτονας Ολυμπιακός, στον οποίον τελικά εντάχθηκε "επίσημα" (με τις αθλητικές αρχές σε αδράνεια επί Κατοχής) στις αρχές του 1944. Με τη φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε συνολικά σε 119 επίσημους αγώνες, σημειώνοντας 23 συμμετοχές και 3 τέρματα στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, 78 συμμετοχές (άγνωστος αριθμός τερμάτων) στο πρωτάθλημα ΕΠΣ Πειραιώς και 18 συμμετοχές και 2 τέρματα στο κύπελλο Ελλάδος, ενώ σημείωσε 149 συμμετοχές σε φιλικούς αγώνες με ελληνικές και ξένες ομάδες.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Α.Ε. Μοσχάτου, παίρνοντας μεταγραφή στην ομάδα του Μοσχάτου το καλοκαίρι του 1953.
Εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε 7 φορές διεθνής με την Ελλάδα και συγκεκριμένα ήταν παρών σε όλες τις συναντήσεις της πρώτης μεταπολεμικής διετίας 1948-Φεβρουάριος 1950. Επιλέχθηκε, αφενός για τον παρθενικό αγώνα εθνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος κατόπιν 10 χρόνων Β' Π.Π και Εμφυλίου, αφετέρου στην ευρύτερη νίκη της μέχρι σήμερα ιστορίας της, ένα φιλικό 8-0 επί της Συρίας το 1949.
Προπονητική σταδιοδρομία
Εγκατέλειψε την ενεργό δράση ως παίκτης το 1952 και ασχολήθηκε με την προπονητική. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε τεχνικός του ΠΑΟΚ την περίοδο 1958-59, τελευταία πριν την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας. Τα επόμενα χρόνια διετέλεσε προπονητής σε διάφορα σωματεία του Πειραιά, όπως στους Αργοναύτη και Σαρωνικό Αίγινας, αλλά και σε ομάδες από την υπόλοιπη Ελλάδα, όπως ο Ολυμπιακός Βόλου.
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πειραιώς
Ως ποδοσφαιριστής του Εθνικού ΕΠΣ Πειραιώς
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Διοικητική διαίρεση νομού Ευρυτανίας
Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Ευρυτανίας με βάσει τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης.
Νομός Ευρυτανίας  [32.053]
Δήμος Καρπενησίου
thumb|250px
Δήμος Αγράφων
thumb|250px Κατηγορία:Νομός Ευρυτανίας Ευρυτανια
Αμόκ (ταινία)
Το Αμόκ είναι τίτλος κινηματογραφικής ταινίας που γυρίστηκε στα 1963
Πλοκή
Εννιά κορίτσια που έχουν δραπετεύσει από ένα αναμορφωτήριο καταφεύγουν σε ένα ερημονήσι. Εκεί όμως βρίσκεται μια ομάδα ανδρών με αρχηγό τους ένα πρώην ναζί αξιωματικό που έχει πάρει μαζί του και το γιο του. Όλοι αυτοί ψάχνουν ένα θησαυρό και τις χρησιμοποιούν για σκλάβες του. Μεταξύ των κοριτσιών είναι και μια Εβραία που οι Γερμανοί ξκγητκηγητΦψηηφητ ξείχαν σκοτώσει τους γονείς της. Τελικά κατορθώνουν να ξεφύγουν.
Παρατηρήσεις
Ο Γιώργος Ανδρίτσος, σχολιάζει πως «ο σκηνοθέτης κάνει ένα σχόλιο για τη σκληρότητα του σωφρονιστικού συστήματος στην Ελλάδα», σε μια περίοδο που μόλις είχε λήξει ο εμφύλιος και «οι φυλακές και τα ξερονήσια ήταν γεμάτα από αγωνιστές της αριστεράς» Επίσης στην ταινία θίγεται το ζήτημα της ατιμωρησίας των εγκληματιών πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Σταύρου Ξαρχάκου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μουζικφεράιν
Με το όνομα Μουζίκφεραϊν (Musikverein) αναφέρεται στη γερμανική γλώσσα:
ενώ συχνότερα με το όνομα αυτό γίνεται αναφορά στα:
Βαλανιδιά Ιωαννίνων
Η Βαλανιδιά είναι ορεινό χωριό, που υπάγεται διοικητικά στο δήμο Δωδώνης του Νομού Ιωαννίνων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Βαλανιδιά βρίσκεται στα νοτιοδυτικά νομού σε υψόμετρο 660 μέτρων. Παλαιότερα ανήκε στον Δήμο Σελλών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30, ενώ με την απογραφή του 2001 αριθμούσε 32 κατοίκους.
Η κοινότητα Βαλανιδιά  αναγνωρίστηκε, το 1919, εξ΄ αρχής με το όνομα «Βαλανιδιά», αποτελούμενη από το συνοικισμό Βαλανιδιά, που υπήρξε και έδρα της κοινότητας. Η κοινότητα ανήκε στην υποδιοίκηση, κατόπιν επαρχία, Παραμυθιάς του νομού Ιωαννίνων. Όταν η επαρχία Παραμυθίας αποσπάστηκε από το νομό Ιωαννίνων με το Β.Δ.21.3.1937 (Φ.Ε.Κ. Α 119/1937 ), ώστε να δημιουργηθεί ο νομός Θεσπρωτίας, η κοινότητα παρέμεινε στο νομό Ιωαννίνων και εντάχθηκε στην επαρχία Δωδώνης. Στην κοινότητα προσαρτήθηκε αργότερα και συνοικισμός «Προφήτης Ηλίας», αφού αναγνωρίστηκε στις 19 Μαρτίου 1961. Η Βαλανιδιά είναι κτισμένη σε ορεινό αλπικό τοπίο με θέα τα όρη του Σουλίου και του Τόμαρου (Ολύτσικα).
Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Βαλανιδιάς
Στην περιοχή υπάρχει η Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής, μετόχι της Ιεράς Μονής Ρωμανού, η ανέγερση της οποίας είναι  άγνωστο πότε έγινε. Από μαρτυρικό του 1867 βεβαιώνεται ότι η μονή κάηκε το 1831, άγνωστο γιατί και από ποιον, με όλα τα υπάρχοντα. Από το κτιριακό συγκρότημα της μονής σώθηκε μόνο ο ναός, χτισμένος το 1832 και είναι διατηρητέο μνημείο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας λειτούργησε και σαν κρυφό σχολειό, στο οποίο φοιτούσαν μαθητές και από τα γύρω χωριά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σελλών Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1979-80
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κλούμπε ντο Ρέμο
Η Κλούμπε ντο Ρέμο είναι μια βραζιλιάνικη, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπελέμ. Ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1905. Έδρα της ομάδας είναι το Baenão, χωρητικότητας 17518 θεατών. Συμμετέχει στη Campeonato Brasileiro Série D.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Κλούμπε ντο Ρέμο
Τουρισμός στην Αυστρία
Η Βιέννη προσελκύει το μεγαλύτερο μέρος αυτών των τουριστών, τόσο το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα. Το Σάλτσμπουργκ λαμβάνει περίπου το ένα πέμπτο των τουριστικών διανυκτερεύσεων, σε σχέση με τη Βιέννη. Την χειμερινή περίοδο, μια σειρά από θέρετρα χειμερινών αθλημάτων, ξεπερνούν το Σάλτσμπουργκ στον αριθμό των τουριστικών διανυκτερεύσεων, όπως το Σόλντεν, το Σάλμπαχ-Χίντεργκλεμ, το Ισγκλ, το Σανκτ Άντον αμ Άρλμπεργκ και το Ομπερτάουερν.
Τα ταξίδια στην Αυστρία περιλαμβάνουν, ως επί το πλείστον, εκδρομές στη Βιέννη, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, τα παραδοσιακά οινοποιία (Heurigen) και ρομαντικές μουσικές εκδηλώσεις με χορό Βάλς. Σημαντικοί προορισμοί είναι το Σάλτσμπουργκ, γενέτειρα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, το Ίνσμπρουκ, πρωτεύουσα του Τυρόλο και περιβάλλεται από τις Άλπεις, και οι κοιλάδες του Δούναβη με τους αμπελώνες τους, όπως για παράδειγμα το Βαχάου και το Ντουνκελστάινερβαλντ, που βρίσκονται μεταξύ του Μελκ και του Κρεμς. Στο δυτικό τμήμα της χώρας, η επαρχία Φόραρλμπεργκ φθάνει ως τη Λίμνη της Κωνσταντίας, στο ανατολικό τμήμα της Λίμνης Ναϊζίντλ. Τα τρία πιο διάσημα αξιοθέατα στην Αυστρία είναι το Παλάτι Σένμπρουν (2.590.000 επισκέπτες ετησίως), ο Ζωολογικός Κήπος της Βιέννης (2.453.987 επισκέπτες) και η Βασιλική του Μαριατσέλ (1.500.000 επισκέπτες).
Μεγάλης τουριστικής σημασίας είναι τα αυστριακή θέρετρα σκι, πεζοπορίας και ορειβασίας στις Άλπεις, καθώς και οι οικογενειακοί χώροι αναψυχής, όπως το θεματικό πάρκο «Νερό των Μαγισσών» στο Τυρόλο. Το ίδιο ισχύει και για τις πολυάριθμες λίμνες της Αυστρίας, όπως η Λίμνη Βόλφγκανγκ και η Λίμνη Βέρτερ, και για τα κάστρα.
Για τους επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τέχνη σύγχρονων μέσων, υπάρχει το Αρς Ελεκτρόνικα Σέντερ στην πόλη Λιντς. Από το 1979 αυτό το εκθεσιακό κέντρο οργανώνει το Φεστιβάλ Αρς Ελεκτρόνικα και αποδίδει το βραβείο Πριξ Αρς Ελεκτρόνικα, το ανώτερο παγκόσμιο βραβείο για την σύγχρονη τέχνη μέσων.
Αφίξεις ανά εθνικότητα
Οι περισσότεροι επισκέπτες που έφθασαν στην Αυστρία σε βραχυπρόθεσμη βάση, το 2014, προέρχονταν από τις ακόλουθες χώρες:
Ευστάθιος Λαγάκος
Ο Ευστάθιος Λαγάκος (Ξηροκάμπι Λακωνίας, 4 Ιουνίου 1921 - 2 Μαρτίου 2004 ) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 1989-94.
Διπλωματική σταδιοδρομία
Υπηρέτησε σε διάφορες διπλωματικές θέσεις (Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, Βρυξέλλες και αλλού) και ως πρεσβευτής στην Κύπρο, το Ηνωμένο Βασίλειο και μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ. Παρέμεινε στο υπουργείο Εξωτερικών ως την παραίτησή του το 1983.
Ευρωβουλευτής
Μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο Εξωτερικών, ο Ευστάθιος Λαγάκος ανέλαβε υπεύθυνος του τομέα διεθνών σχέσεων στη Νέα Δημοκρατία. Δύο χρόνια μετά έγινε σύμβουλος επί διπλωματικών θεμάτων του τότε προέδρου της ΝΔ.
Στις ευρωεκλογές του 1989 εξελέγη ευρωβουλευτής με το κόμμα της ΝΔ. Λίγο αργότερα εξελέγη αντιπρόεδρος της Διακοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί των σχέσεων της ΕΟΚ με την Κύπρο.
Πέθανε σε ηλικία 82 ετών το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Αμυλοπηκτίνη
thumb|300px|right|Δομή της αμυλοπηκτίνης.
Η αμυλοπηκτίνη είναι ένας διακλαδισμένος πολυσακχαρίτης που συνιστά το κύριο συστατικό (κατά περίπου 70%) του αμύλου, ενώ το υπόλοιπο το αποτελεί ο γραμμικός πολυσακχαρίτης αμυλόζη. Η αμυλοπηκτίνη είναι ένα πολυμερές χιλιάδων μορίων γλυκόζης, ενωμένων μεταξύ τους με γλυκοζιτικούς δεσμούς τύπου α(1→4) και α(1→6). Οι περισσότερες μονάδες γλυκόζης είναι ενωμένες μεταξύ τους με δεσμούς α(1→4), ενώ οι διακλαδώσεις σχηματίζονται από τους δεσμούς α(1→6), που υπάρχουν σε διαστήματα περίπου 30 δακτυλίων γλυκόζης. Η αμυλοπηκτίνη μοιάζει πολύ με το γλυκογόνο, τον αποταμιευτικό υδατάνθρακα των ζώων, ο οποίος όμως εμφανίζει πολύ πιο έντονη διακλάδωση (κάθε 10 δακτυλίους γλυκόζης).
Οι διακλαδώσεις, σε αντίθεση με την ευθεία αλυσίδα της αμυλόζης, καθιστούν την αμυλοπηκτίνη διαλυτή στο νερό. Όπως και η αμυλόζη, η αμυλοπηκτίνη διασπάται κατά την πέψη από το ένζυμο α-αμυλάση.
483 Σεππίνα
Η Σεππίνα (Seppina) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής στα εξωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,33. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σεππίνας εκτιμάται σε 69,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 353 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,162 (από δεδομένα του IRAS). Η Σεππίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 125 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεππινα
Ευρωπαϊκή Οδός 853
thumb|200px|Το σήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 583 Η Ευρωπαϊκή Οδός 853 (Ε853) είναι μια ευρωπαϊκή οδός Β' Κλάσης του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών. Ξεκινά από τα Ιωάννινα και καταλήγει στο συνοριακό σταθμό της Κακαβιάς στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Κώστας Τρέντσιος
Ο '''Κωνσταντίνος Γ. Τρέντσιος''' (Μελενικίτσι Σερρών, 26 Οκτωβρίου 1957) είναι Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός, Δήμαρχος Σκοτούσσης την περίοδο 1999 - 2002.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Μελενικίτσι Σερρών στις 26 Οκτωβρίου 1957. Σπούδασε Φαρμακευτική στην Ιταλία και άσκησε το επάγγελμα του φαρμακοποιού διατηρώντας φαρμακείο στο Βαμβακόφυτο Σερρών από το 1989 εως το 2012. Τον Αύγουστο του 2013 αναλαμβάνει τα καθήκοντα του διοικητή στο Γενικό Νοσοκομείο Δράμας, μέχρι το Δεκέμβριο του 2015, όπου και γίνεται δεκτή η παραίτηση που τέθηκε στη διάθεση του Υπουργού από τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Το 2016 επιστρέφει στο επάγγελμα του, σε φαρμακείο στην πόλη των Σερρών.
Δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ τρία χρόνια μετά την ίδρυση του, το 1977. Εκλέγεται Πρόεδρος της κοινότητας Μελενικιτσίου Σερρών το 1990 και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του στις 1 Ιανουαρίου 1991. Ένα χρόνο αργότερα, το 1992 εκλέγεται μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Φαρμακοποιών Ν. Σερρών. Το 1995 επανεξελέγη Πρόεδρος της κοινότητας Μελενικιτσίου Σερρών, καθώς και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Φαρμακοποιών Ν. Σερρών. Το 1997 εξελέγη ταμίας του Διοικητικού Συμβουλίου Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Νομού Σερρών. Τον Ιούνιο του 1998 εξελέγη Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Νομού Σερρών, όπου παραιτείται τον Απρίλιο του 2000 για να αφοσιωθεί στο Δήμο Σκοτούσσης, καθώς το 1998 εξελέγη Δήμαρχος του Καποδιστριακού Δήμου Σκοτούσσης, όπου και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του, την 1η Ιανουαρίου 1999. Στις δημοτικές εκλογές του 2002 ηγείται και πάλι του συνδυασμού ΔΗΣΥΝ (Δημοτική Συνεργασία) και είναι υποψήφιος δήμαρχος. Από το 2003 υπηρετεί το Δήμο Σκοτούσσης από τη θέση του δημοτικού Συμβούλου έως το τέλος του 2010 κι έτσι κλείνει ο κύκλος της τοπικής αυτοδιοίκησης μετά από 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας. Επίσης, το 2003 εξελέγη Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Νομού Σερρών (Ε.Σ.Σ.Φ.Ν.Σ.). Το 2006 εκλέγεται Πρόεδρος του Ε.Σ.Σ.Φ.Ν.Σ. και στη συνέχεια, το 2009, Μέλος του Ε.Σ.Σ.Φ.Ν.Σ. έως και το 2012. Το Μάιο του 2008 αποφασίζει να ασχοληθεί και πάλι ενεργά με το χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ και εκλέγεται Γραμματέας της Ν.Ε. ΠΑ.ΣΟ.Κ νομού Σερρών. Παράλληλα, συμμετέχει στην Περιφερειακή Επιτροπή ΠΑ.ΣΟ.Κ Κεντρικής Μακεδονίας. Στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2012 είναι υποψήφιος Βουλευτής, καταλαμβάνοντας την τιμητική ένατη θέση στην λίστα υποψηφίων του ΠΑ.ΣΟ.Κ στο νομό Σερρών.
Συμμετέχει σε συνέδρια και σεμινάρια Υγειονομικού ενδιαφέροντος καθ’όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του δραστηριότητας.
Συμμετείχε στα πρώτα εννιά (9) συνέδρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Είναι παντρεμένος με την εκπαιδευτικό Ελένη Σιβρή και έχουν δύο παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί Κατηγορία:Κοινοτάρχες του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Αγκοστίνο Τάσσι
μικρογραφία| Ναυάγιο του στόλου του Αινεία, έργο του Τάσσι Ο Αγκοστίνο Τάσσι (Agostino Tassi, γεννημένος ως Agostino Buonamici, Περούτζια, 1578 - Ρώμη, 1644) ήταν Ιταλός ζωγράφος τοπίων και θαλασσογραφιών, ο οποίος καταδικάστηκε για βιασμό της Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι το 1612.
Επειδή φιλοδοξούσε να αποκτήσει τίτλο ευγενείας, τροποποίησε τις λεπτομέρειες της πρώιμης ζωής του. Αν και γεννήθηκε στην Περούτζια, ισχυριζόταν ότι γεννήθηκε στη Ρώμη. Το οικογενειακό του όνομα ήταν Buonamici, αλλά ο Αγκοστίνο υιοθέτησε το επώνυμο Tassi για να υποστηρίξει την ιστορία του ότι υιοθετήθηκε από τον μαρκήσιο Τάσσι. Στην πραγματικότητα ήταν γιος ενός γουναρά,που ονομαζόταν Ντομένικο.
Σταδιοδρομία
μικρογραφία| Ανταγωνισμός στο λόφο του Καπιτωλίου Ο Τασσι πιθανόν να εργάστηκε για λίγο στο Λιβόρνο, καθώς και στη Φλωρεντία. Μεταξύ των οπαδών του ή των μαθητών του στο Λιβόρνο θεωρείται ο Πιέτρο Τσιαφφέρ ι (Pietro Ciafferi). Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Φλωρεντία πιστεύεται ότι έγινε σκλάβος σε γαλέρα σε σκάφος του Μεγάλου Δούκα για κάποιο απροσδιόριστο αδίκημα. Ωστόσο, του επιτράπηκε να κινείται ελεύθερα στο πλοίο αντί να τραβάει κουπί. Το πιο σημαντικό, ήταν σε θέση να ζωγραφίσει και να σχεδιάσει στο κάτεργο, και έτσι εφοδιάστηκε με άφθονο υλικό από το οποίο θα εκτελούσε τις θαλασσογραφίες του και εικόνες από λιμάνια, πλοία και σκηνές αλιείας.
Όσον αφορά στον καλλιτεχνικό του σχηματισμό, ο Τάσσι λέγεται ότι ήταν μαθητής του Πάουλ Μπριλ από τον οποίο προήλθαν μερικές από τις εικόνες του για τη θάλασσα. Αργότερα εργάστηκε στη Ρώμη με τον Οράτσιο Τζεντιλέσκι, ο οποίος ζωγράφισε μορφές, μετά από παραγγελία του Πάπα Παύλου Ε΄. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, βίασε την κόρη του Οράτσιο, τη ζωγράφο Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι.
Θεωρούμενος αυθεντία της προοπτικής και καλός ζωγράφος της ψευδαίσθησιακής αρχιτεκτονικής διακόσμησης, ο Τάσσι ζωγράφισε σε διάφορα ρωμαϊκά παλάτια, όπως το Κυρηνάλιο (1611 – 12), το Ροσπιλιόζι (Rospigliosi) και το Ντόρια Παμφίλι (1637).
Στη Ρώμη, ο Τάσσι χρημάτισε Δάσκαλος (από τον Απρίλιο του 1625) του Γάλλου ζωγράφου Κλωντ Λορραίν καθώς και του Viviano Codazzi και του Costanzo de Peris. Ο Τάσσι προσέλαβε τον Λορραίν για να αλέθει τα χρώματα του και να κάνει όλες τις οικιακές εργασίες.
Αν και είναι πιο γνωστό ως ζωγράφος τοιχογραφιών, ο Τάσσι ζωγράφισε επίσης μερικούς πίνακες, οι οποίοι περιλαμβάνουν την άφιξη της βασίλισσας του Σαβά μπροστά στον Σολομώντα (περ. 1610) και την είσοδο του Τάντεο Μπαρμπερίνι από την Πόρτα ντελ Πόπολο (1632). Οι απεικονίσεις του στις νυκτερινές σκηνές είχαν κάποια επιρροή στον Ολλανδό Λέονερτ Μπράμερ.
Καταδίκη βιασμού
Το 1612, ο Tassi καταδικάστηκε για βιασμό της Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι Ιταλίδας μπαρόκ ζωγράφου με διεθνή πελατεία. Ο Τάσσι αρνήθηκε αρχικά την κατηγορία, δηλώνοντας: «Ποτέ δεν είχα σαρκικές σχέσεις ούτε προσπάθησα να το κάνω με την εν λόγω Αρτεμιζία. . . Δεν ήμουν ποτέ μόνος στο σπίτι της Αρτεμιζία μαζί της. " Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι είχε επισκεφθεί το σπίτι της για να διαφυλάξει την τιμή της. Ο Τάσσι είχε ήδη παραβιάσει τον νόμο και είχε προηγουμένως κατηγορηθεί για βιασμό τόσο της νύφης του όσο και μιας συζύγου του. Η σύζυγός του έλειπε για κάποιο χρονικό διάστημα και πιστεύεται ότι ο Τάσσι είχε προσλάβει ληστές για να τη σκοτώσει.
Στην επακόλουθη επτάμηνη δίκη βιασμού, αποκαλύφθηκε ότι ο Τάσσι είχε προγραμματίσει να δολοφονήσει τη σύζυγό του, είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή της και σχεδίαζε να κλέψει μερικά από τα έργα ζωγραφικής του Οράτσιο. Στο τέλος της δίκης, ο Τάσσι φυλακίστηκε για δύο χρόνια. Η ετυμηγορία ακυρώθηκε αργότερα και απελευθερώθηκε το 1613. Το έγκλημά του και η επίδρασή του σε αυτήν επηρέασε στη συνέχεια τη φεμινιστική άποψη της Τζεντιλέσκι στα τέλη του 17ου αιώνα.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στην ταινία Artemisia του 1997, σε σκηνοθεσία της Ανιές Μερλέ (Agnès Merlet) και με πρωταγωνίστρια τη Βαλεντίνα Τσέρβι (Valentina Cervi), τον ρόλο του Τάσσι ενσαρκώνει ο Σέρβος ηθοποιόςΜίκι Μανοΐλοβιτς (Miki Manojlovic). Η ταινία, σε αντίθεση με τις αποδεκτές ιστορικές γνώσεις και την καταδίκη του Τάσσι για βιασμό, απεικόνιζε τη σχέση μεταξύ Τάσσι και Αρτεμίζια ως σχέση αμοιβαίου πάθους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Λουκάς Καραλίβανος
Ο Λουκάς Καραλίβανος (1816 - 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννου Καραλίβανου. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Ναυπλίου και συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1838. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Γοτίγγης της Γερμανίας.
Το 1856 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη σε αυτές του 1865, του 1868, του 1869, του 1872, του 1873, του 1874, του 1875, του 1879, του 1881, του 1885, του 1890 (συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές του 1891) και του 1895.
Άγιος Θεράπων Λεμεσού
Ο Άγιος Θεράπων είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Λουκάς Καραλίβανος
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στην Αθήνα, εν ενεργεία βουλευτής, και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Καραλιβάνου, το οποίο είναι θαυμαστό για την τεχνοτροπία του, στο νεκροταφείο Γαλαξειδίου. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Παναγιώτου (θαν: 1868) και είχε δύο κόρες.
Άγιος Θεράπων Λεμεσού
Τοποθεσία
Ο Άγιος Θεράπων βρίσκεται στην οροσειρά του Τροόδους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 570 μέτρων. Ανήκει στη γεωγραφική περιφέρεια των κρασοχωριών. Στα νότια συνορεύει με τις Πάνω Κυβίδες, τις Κάτω Κυβίδες και με την κοινότητα Σούνι-Ζανατζιά, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Αμβρόσιο, στα δυτικά και νοτιοδυτικά με το Βουνί, στα ανατολικά και νοτιανατολικά με τη Λόφου και στα βορειοανατολικά με την Άλασσα.
Λουκάς Καραλίβανος
Αναφορές
Καραλιβανος Καραλιβανος
Άγιος Θεράπων Λεμεσού
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, το χωριό το 1461 άνηκε σε ένα φεουδάρχη με την ονομασία Πέτρος Ποδοκατόρου. Στην περιοχή του χωριού και συγκεκριμένα στο χώρο που βρίσκεται το αγίασμα και η εκκλησία του Αγίου Θεράποντα, ασκήτεψε ο ίδιος ο άγιος, από τον οποίο το χωριό πήρε την ονομασία του.
Φυσικό περιβάλλον
Το ανάγλυφο της περιοχής είναι λοφώδες, διαμελισμένο από βαθιά ρυάκια. Από την περιοχή περνάει ο Κρυός ποταμός. Στις άγονες και ακαλλιέργητες εκτάσεις φυτρώνει πλούσια φυσική βλάστηση με ασπάλαθο, μοσφιλιές, τρεμιθιές και θυμάρι.
Η κύρια γεωργική ασχολία των κατοίκων του χωριού για δεκαετίες είναι η αμπελοκαλλιέργεια, η οποία καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργήσιμης γης του χωριού. Η καλλιέργεια των αμπελιών ευνοείται από τη σύσταση του εδάφους και από τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής. Οι κύριες ποικιλίες παραγωγής ήταν το μαύρο σταφύλι, η σουλτανίνη, η μαλάγα και το καρδιναλίου. Στη σύγχρονη εποχή καλλιεργούνται και καινούριες ποικιλίες.
Αρχιτεκτονική
Στο χωριό επικρατεί η λαϊκή αρχιτεκτονική. Οι πλείστοι δρόμοι είναι στρωμένοι με χαλίκια ή είναι πλακόστρωτοι. Σημαντικές από αρχιτεκτονικής άποψης είναι οι βότες, ένας είδος οικοδομής. Το ισόγειο των οικοδομών αυτών είναι μια καμαροσκέπαστε αίθουσα που χρησιμοποιείται ως αποθήκη για πιθάρια, κρασί ή ως σταύλος ζώων, ενώ στο πάνω από αυτή την αίθουσα κτίζεται με τοπική πέτρα το ανώγι για τη διαμονή των ιδιοκτητών.
Εκκλησίες και εξωκλήσια
Στο χωριό υπάρχει μια εκκλησία και οκτώ εξωκλήσια. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Θεράποντα. Η κατασκευή της άρχισε το 1816 και ολοκληρώθηκε το 1880.
Τα εξωκλήσια του χωριού είναι: εξωκλήσι Αγίου Θεράποντα, εξωκλήσι Αγίου Γεωργίου, εξωκλήσι Αγίων Θεωδόρων και Μυροφόρων, εξωκλήσι Αγίας Παρασκευής, εξωκλήσι Παναγιάς Χρυσοσπηλιώτισσας, εξωκλήσι Αγίων Σαράντα Μαρτύρων, εξωκλήσι Τιμίου Σταυρού και εξωκλήσι Αρχιστράτηγων.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού από το 1881 έως το 1946 αυξανόταν. Στη συνέχεια οι κάτοικοι μειώθηκαν λόγω της αστυφιλίας και της αναζήτησης εργασίας στις πόλεις. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού
Ευθύμιος Βλάμης
Ο Ευθύμιος Βλάμης (1851 - 8 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Γαλαξειδίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου έμεινε τέσσερα χρόνια. Παρά τις αξιόλογες σπουδές του, αρνήθηκε να εγκατασταθεί στην Αθήνα και παρέμεινε στο Γαλαξείδι.
Ασχολήθηκε με τα κοινά και το 1903 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου. Τις περιόδους 1914 - 1921 και 1929 - 1933 διετέλεσε κοινοτάρχης. Ήταν φανατικός με την δενδροκαλλιέργεια ενώ υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Ναυτικής Πινακοθήκης και του Μουσείου Γαλαξειδίου.
Απεβίωσε στο Γαλαξείδι στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Βλάμης (1900 - 1989), νομικός και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Γαλαξειδίου Κατηγορία:Έλληνες Κοινοτάρχες
Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος (Ραφαήλ)
Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος (San Giorgio e il drago) είναι πίνακας του Ραφαήλ. Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο με διαστάσεις 31 x 27 εκατοστά, του 1504. Ο πίνακας βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.
Λεπτομέρειες
Ο Άγιος Γεώργιος παρουσιάζεται να δίνει το καίριο χτύπημα στον δράκο, πάνω σε άσπρο άλογο ανασηκωμένο στα δυο πόδια, κάτι που, όπως και ο ανασηκωμένος από τον άνεμο μανδύας, υπογραμμίζει την ένταση της στιγμής. Πίσω, σ' ένα τοπίο με μεγάλο βάθος, τυπικό τοπίο της Ούμπρια, η πριγκίπισσα φεύγει γεμάτη φόβο. Είναι ευδιάκριτη η επιρροή από τον ντα Βίντσι που τότε βρισκόταν στη Φλωρεντία. Κατά τους ειδικούς πιθανώς ο Ραφαήλ ζωγράφισε τον πίνακα για τον Γκουϊντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, ισχυρό άρχοντα, τον οποίο είχε τιμήσει το Τάγμα της Περικνημίδας το 1504. Το έργο αποτελεί δίπτυχο μαζί με τον Άγιο Μιχαήλ και το δράκο, που βρίσκεται επίσης στο Λούβρο. Τον Άγιο Μιχαήλ είχε παραγγείλει στον Ραφαήλ η Giovanna Feltria το 1503, επειδή ο σύζυγός της Τζιοβάνι ντέλα Ρόβερε και ο γιος της Φραντσέσκο Μαρία έλαβαν τιμητική διάκριση από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ. Υπάρχει ένα σονέτο του Lomazzo, το 1587, το οποίο μιλά για κάποιον κάτοικο του Μιλάνου, χωρίς καλλιέργεια και φιλοχρήματο, ο οποίος πούλησε τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Μιχαήλ στον κόμη Ασκάνιο Σφόρτσα, δούκα της Πιατσέντζα. Είναι η πρώτη πηγή που γίνεται γνωστό ότι αναφέρεται στα έργα αυτά, τα οποία αργότερα περιήλθαν στην κατοχή του καρδινάλιου Μαζαρέν. Επόμενος ιδιοκτήτης τους ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄, ο οποίος τα είχε στο Φονταινεμπλώ.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου Κατηγορία:Πίνακες του 1504
Έντουαρντ Τζόνσον (τενόρος)
Ο Έντουαρντ Πάτρικ Τζόνσον, CBE (Edward Patrick Johnson, 22 Αυγούστου 1878 – 20 Απριλίου 1959) ήταν Καναδός τενόρος. Εκτός της Βορείου Αμερικής, έγινε γνωστός ως Εντοάρντο Ντι Τζοβάνι (Edoardo Di Giovanni). Υπήρξε γενικός διευθυντής της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης από το 1935 έως το 1950.
Σταδιοδρομία
Μετέβη στην Ιταλία το 1909 για να σπουδάσει φωνητική με τον Βιντσέντζο Λομπάρντι στη Φλωρεντία. Στην Ιταλία, έγινε γνωστός ως «Εντοάρντο Ντι Τζοβάνι» (Edoardo Di Giovanni). Έκανε το οπερατικό του ντεμπούτο στις 10 Ιανουαρίου 1912 ως Αντρέα Σενιέ στο Τεάτρο Βέρντι της Πάντοβας. Ακολούθησαν παραστάσεις στη Σκάλα του Μιλάνου και το Θέατρο Κονστάντζι (μετέπειτα Όπερα της Ρώμης), όπου, μεταξύ άλλων ρόλων, τραγούδησε τον Λουίτζι και τον Ρινούτσιο στην ιταλική πρεμιέρα του «τρίτομου» έργου του Πουτσίνι Το Τρίπτυχο. Το 1914 τραγούδησε τον ομώνυμο ρόλο στην πρώτη ιταλική εκδοχή της όπερας Πάρσιφαλ του Ρίχαρντ Βάγκνερ, υπό τη μπαγκέτα του Αρτούρο Τοσκανίνι. Ακόμα, εμφανίστηκε στη Μαδρίτη, το Ρίο ντε Τζανέιρο και το Μπουένος Άιρες. Το ντεμπούτο του στο Λονδίνο πραγματοποιήθηκε το 1923, με την όπερα Φάουστ του Σαρλ Γκουνό.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε οπερατική σκηνή της Βορείου Αμερικής στις 20 Νοεμβρίου 1919, με τον ρόλο του Λόρις στην όπερα Φεντόρα του Ουμπέρτο Τζορντάνο. Το ντεμπούτο του στη Μητροπολιτική Όπερα πραγματοποιήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1922· ο Τζόνσον εμφανίστηκε στην ονομαστή λυρική σκηνή για τα επόμενα δεκατρία χρόνια. Έδωσε την τελευταία του οπερατική παράσταση εκεί το 1935.
Τον Μάιο του 1935, έγινε γενικός διευθυντής της Μητροπολιτικής Όπερας, κρατώντας τη θέση επί σειρά δεκαπέντε ετών.
Πέθανε στις 20 Απριλίου 1959 στην ηλικία των 80 ετών· ενώ παρακολουθούσε μια παράσταση μπαλέτου, υπέστη καρδιακή προσβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διευθυντές όπερας Κατηγορία:Τενόροι Κατηγορία:Καναδοί τραγουδιστές
Μπάμπης Δρόσος
Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε το 1927 στο Θησείο και ήταν το 5ο παιδί του Σπύρου και της Ευτέρπης Δρόσου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τοπικές ομάδες του Περιστερίου όπως η Θύελλα και οι Ταξιάρχες (δύο σύλλογοι που μεταγενέστερα συγχωνεύθηκαν, δημιουργώντας τον Α.Ο. Περιστερίου), για να ακολουθήσει το 1944 ο Ατρόμητος. Το 1948 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιά, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1956 όταν κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Στην εθνική ομάδα
Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 8 συνολικά φορές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1951 με προπονητή τον Γιάννη Χέλμη στον νικηφόρο αγώνα εναντίον της Συρίας (4-0), που διεξήχθη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα πλαίσια του μεσογειακού κυπέλλου.
Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό στο ποδόσφαιρο:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Τα προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου 2018 αποτελούν μια σειρά διοργανώσεων των έξι συνομοσπονδιών της FIFA. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 αποτελείται από 32 εθνικές ομάδες. Μία εξ αυτών, η Ρωσία έχει κερδίσει αυτόματα την πρόκριση ως οικοδεσπότρια. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου, λαμβάνουν μέρος όλες οι εθνικές ομάδες οι οποίες ήταν καταγεγραμμένες στην κλήρωση για την προκριματική φάση της διοργάνωσης. Ωστόσο, η Ζιμπάμπουε αποβλήθηκε από τη διοργάνωση λόγο μη καταβολής αποζημίωσης στον πρώην ομοσπονδιακό προπονητή της, Ζοζέ Κλαουντινέι, έπειτα από την απόλυσή του, ενώ αναφέρεται πως η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ζιμπάμπουε θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης. Η FIFA ανακοίνωσε επίσης ότι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ινδονησίας (PSSI) τέθηκε σε διαθεσημότητα με άμεση ισχύ, λόγο κυβερνητικής παρέμβασης. Ως αποτέλεσμα, η AFC απέκλεισε την Ινδονησία από την προκριματική φάση της ασιατικής ζώνης. Το Μπουτάν έκανε την παρθενική του εμφάνιση στη διοργάνωση όπως επίσης και το Νότιο Σουδάν.
Ενώ η κύρια κλήρωση των προκριματικών έλαβε χώρα στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης στις 25 Ιουλίου του 2015, μια σειρά από προκριματικούς αγώνες πραγματοποιήθηκαν πριν από αυτή. Ο πρώτος αγώνας διεξήχθη στο Ντίλι του Ανατολικού Τιμόρ στις 12 Μαρτίου, στο πλαίσιο των προκριματικών της Ασιατικής ζώνης (AFC).
Δομή
Η δομή των προκριματικών είναι διαφορετική σε κάθε συνομοσπονδία. Κάθε γύρος μπορεί να διεξάγεται σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες μορφές:
Κριτήρια σε περίπτωση ισοβαθμίας
Εάν η ομάδα φιλοξενείται από μία από τις συμμετέχουσες ομάδες ή αγωνίζεται σε ουδέτερο έδαφος, μόνο τα πρώτα τρία παραπάνω κριτήρια εφαρμόζονται. Στη συνέχεια πραγματοποιείται κλήρωση για τον προσδιορισμό της κατάταξης.
Σε περιπτώσεις όπου οι ομάδες που τερματίζουν στην ίδια θέση, βρίσκονται σε διαφορετικό όμιλο, τα κριτήρια αποφασίζονται από τη συνομοσπονδία και απαιτείται η έγκριση της FIFA.
Στους νοκ-άουτ αγώνες, η ομάδα που έχει την υψηλότερη συνολική βαθμολογία έπειτα από τη διεξαγωγή των αγώνων, προχωράει στον επόμενο γύρο. Σε περίπτωση που το συνολικό αποτέλεσμα είναι ισόπαλο, εφαρμόζεται το εκτός έδρας γκολ, δηλαδή η ομάδα που πέτυχε περισσότερα εκτός έδρας γκολ κερδίζει την πρόκριση. Αν προκύπτει ισοπαλία με τα εκτός έδρας γκολ, τότε ακολουθεί ημίωρη παράταση με το κριτήριο των εκτός έδρας γκολ να ισχύει κανονικά, ενώ σε περίπτωση που και πάλι το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο, ο αγώνας κρίνεται στα πέναλτι.
ΑΦΚ
Η συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της AFC στις 16 Απριλίου του 2014, ενέκρινε την πρόταση για συγχώνευση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA και του Ασιατικού Κυπέλλου της AFC, ο αριθμός των ομάδων των οποίων αυξάνεται σε 24 από το 2019:
Η κλήρωση για τον πρώτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2015, στην έδρα της AFC στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας.
ΚΑΦ
Η Εκτελεστική Επιτροπή της CAF ενέκρινε τη μορφή για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου 2018 της FIFA στις 14 Ιανουαρίου 2015:
ΚΟΝΚΑΚΑΦ
Προτάθηκε τροπολογία σχετικά με τη διαδικασία διεξαγωγής των προκριματικών της ζώνης Β.Κ. Αμερικής και Καραϊβικής, με τους αγώνες των πρώτων τριών φάσεων να διεξάγονται σε νοκ άουτ αναμετρήσεις, ενώ ο τέταρτος γύρος και ο τελικός γύρος (που αναφέρεται ως «το εξάγωνο») να διεξάγονται σε ομίλους. Οι αγώνες του πρώτου γύρου ορίσθηκαν να διεξαχθούν κατά τη διάρκεια των διεθνών ημερομηνιών της FIFA 23 έως 31 Μαρτίου του 2015. Η CONCACAF ανακοίνωσε τα πλήρη στοιχεία στις 12 Ιανουαρίου του 2015:
Η κλήρωση για τον πρώτο και δεύτερο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 2015, στο W Hotel της Μαϊάμι Μπιτς στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ
Όλες οι ομάδες λαμβάνουν μέρος σε ένα πρωτάθλημα.
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα προκριματικά, όπου προσδιοριζόταν εκ των προτέρων το πρόγραμμα των αγώνων, αυτή τη φορά αποφασίστηκε με κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου 2015, στο Παλάτι Κωνσταντινόφσκι στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία.
ΟΦΚ
Οι συνεδριάσεις της εκτελεστικής επιτροπής της OFC στις 29 Μαρτίου και στις 20 Οκτωβρίου του 2014 ενέκριναν τη μορφή του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2016, το οποίο αποτελεί και τη διοργάνωση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου 2018:
ΟΥΕΦΑ
Η Ρωσία προκρίθηκε αυτόματα ως οικοδέσποινα. Η μορφή των προκριματικών της ευρωπαϊκής ζώνης (UEFA) για τις υπόλοιπες 52 ομάδες δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις FIFA Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
Γκασπάρ Μονζ
Ο Γκασπάρ Μονζ, κόμης ντε Πελούζ (9 Μαΐου 1746 - 28 Ιουλίου 1818 ) ήταν Γάλλος μαθηματικός, ο οποίος παρουσιάζεται συνήθως ως ο εφευρέτης της περιγραφικής γεωμετρίας (της μαθηματικής βάσης του τεχνικού σχεδίου) και ο πατέρας της διαφορικής γεωμετρίας. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης διετέλεσε υπουργός Ναυτιλίας και συμμετείχε στη μεταρρύθμιση του γαλλικού εκπαιδευτικού συστήματος, βοηθώντας στην ίδρυση της Πολυτεχνικής Σχολής.
Βιογραφία
Ο Μονζ γεννήθηκε στην Μπούν, στην Κοτ-ντ'Ορ, γιος εμπόρου. Σπούδασε στο κολλέγιο των Ορατόριων της Μπον. Το 1762 φοίτησε στο κολλέγιο Τρινιτέ της Λυών, όπου, ένα χρόνο μετά την έναρξη των σπουδών του, διορίστηκε καθηγητής φυσικής σε ηλικία δεκαεπτά ετών.
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1764, επέστρεψε στη Μπον, όπου συνέταξε ένα σχέδιο της πόλης σε μεγάλη κλίμακα, επινοώντας μεθόδους παρατήρησης και κατασκευάζοντας τα απαραίτητα όργανα- το σχέδιο παρουσιάστηκε στην πόλη και φυλάσσεται ακόμη στη βιβλιοθήκη του. [Ένας ανώτερος μηχανικός που τον συνάντησε έγραψε στον διοικητή της Βασιλικής Σχολής Μηχανικών (École Royale du Génie) στο Μεζιέρ συνιστώντας τον Μονζ και προσλήφθηκε ως σχεδιαστής Ο L. T. C. Ρολτ, μηχανικός και τεχνικός ιστορικός, αποδίδει στον Μονζ τη γέννηση του τεχνικού σχεδίου. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στην École Royale (Βασιλική Σχολή), έγινε μέλος του τεκτονισμού και μυήθηκε στη στοά ″L'Union parfaite″ .
Σταδιοδρομία
Καθώς οι σπουδαστές της σχολής αξιωματικών προέρχονταν αποκλειστικά από την αριστοκρατία, δεν έγινε δεκτός στο ίδιο το ίδρυμα. Η χειρωνακτική του επιδεξιότητα εκτιμήθηκε ιδιαίτερα, αλλά οι μαθηματικές του ικανότητες δεν αξιοποιήθηκαν. Παρ' όλα αυτά, στον ελεύθερο χρόνο του εργαζόταν για την ανάπτυξη των ιδεών του. Εκείνη την εποχή ήρθε σε επαφή με τον Σαρλ Μποσούτ, καθηγητή μαθηματικών στην École Royale du Génie. Χίλιες φορές μπήκα στον πειρασμό", θα έλεγε πολύ αργότερα, "να σκίσω τα σχέδιά μου από αηδία για την εκτίμηση στην οποία τα έτρεφαν, σαν να μην ήμουν καλός σε τίποτα καλύτερο".
Το 1777, ο Μονζ παντρεύεται την Κατερίνα Υάρτ, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια ενός σιδηρουργείου. Ενδιαφέρθηκε για τη μεταλλουργία. Το 1780, έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών- εκείνη την εποχή άρχισε η φιλία του με τον χημικό C. L. Berthollet. Το 1783, αφού εγκατέλειψε το Μεζιέρ, διορίστηκε, μετά το θάνατο του Ε. Μπεζού, ως εξεταστής των υποψηφίων για το ναυτικό. Πιεζόμενος από τον υπουργό να ετοιμάσει ένα πλήρες μάθημα μαθηματικών, αρνήθηκε με την αιτιολογία ότι αυτό θα στερούσε από την κυρία Μπεζού το μοναδικό της εισόδημα, αυτό από την πώληση των εγχειριδίων που είχε γράψει ο μακαρίτης σύζυγός της. Το 1786, έγραψε και δημοσίευσε το Traité élémentaire de la statique.
Μετά το 1789
μικρογραφία|249x249px|Ο Γκασπάρ Μονζ (1746-1818), κόμης ντε Πελούζ, μαθηματικός, σε επίσημη στολή ως πρόεδρος της συντηρητικής Γερουσίας, Ζαν-Γκιγιόμ-Ελζιντόρ Ναϊζέον, 1842, Μουσείο Ιστορίας της Γαλλίας ([[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες).|αριστερά]] Η Γαλλική Επανάσταση άλλαξε εντελώς την πορεία της καριέρας του Μονζ. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Επανάστασης και, το 1792, όταν η Νομοθετική Συνέλευση δημιούργησε ένα Εκτελεστικό Συμβούλιο, ο Μονζ αποδέχθηκε τη θέση του Υπουργού Ναυτικού, την οποία κατείχε από τις 10 Αυγούστου 1792 έως τις 10 Απριλίου 1793, οπότε και παραιτήθηκε. Όταν η Επιτροπή Δημόσιας Ασφάλειας κάλεσε τους ακαδημαϊκούς να βοηθήσουν στην υπεράσπιση της δημοκρατίας, αφιερώθηκε εξ ολοκλήρου στις επιχειρήσεις αυτές και διακρίθηκε για την ενεργητικότητά του στη συγγραφή της Περιγραφής της τέχνης της κατασκευής των κανονιών και του Avis aux ouvriers en fer sur la fabrication de l'acier (Σημείωμα προς τους σιδηρουργούς σχετικά με την κατασκευή χάλυβα).
Έπαιξε πολύ ενεργό ρόλο στα μέτρα που ελήφθησαν για την ίδρυση της École normale (η οποία υπήρχε μόνο τους πρώτους τέσσερις μήνες του 1795) και της École des travaux publics, η οποία έγινε η Πολυτεχνική Σχολή, και ήταν καθηγητής περιγραφικής γεωμετρίας και στις δύο. Το Leçons données aux écoles normales δημοσιεύτηκε το 1799 από απομαγνητοφωνήσεις των διαλέξεών του που δόθηκαν το 1795. Στη συνέχεια δημοσίευσε το έργο Application de l'analyse à la géométrie (Εφαρμογή της ανάλυσης στη γεωμετρία ), που αναλύει τα μαθήματα που παραδόθηκαν.
Από τον Μάιο του 1796 έως τον Οκτώβριο του 1797, ο Μονζ ταξίδεψε στην Ιταλία μαζί με τον C.L. Μπερτολέ και ορισμένους καλλιτέχνες για να επιλέξουν πίνακες και γλυπτά που λήφθηκαν από τους Ιταλούς. Έγινε φίλος με τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Με την επιστροφή του στη Γαλλία, διορίστηκε διευθυντής της Πολυτεχνικής Σχολής, αλλά στις αρχές του 1798 στάλθηκε στην Ιταλία για μια αποστολή που οδήγησε στην ίδρυση της βραχύβιας Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Από εκεί, ο Μονζ συμμετείχε στην Εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο, συμμετέχοντας μαζί με τον Μπερτολέ στο επιστημονικό έργο του Ινστιτούτου της Αιγύπτου και του Ινστιτούτου Αιγυπτίων Επιστημών και Τεχνών. Συνόδευσαν τον Βοναπάρτη στη Συρία και επέστρεψαν μαζί του στη Γαλλία το 1798. Ο Μονζ διορίστηκε πρόεδρος της αιγυπτιακής επιτροπής και ανέλαβε εκ νέου τις επαφές του με την Πολυτεχνική Σχολή. Τα τελευταία του μαθηματικά έργα δημοσιεύτηκαν (1794-1816) στην εφημερίδα και την αλληλογραφία της Πολυτεχνικής Σχολής. Όταν συγκροτήθηκε η Συντηρητική Γερουσία, διορίστηκε μέλος του σώματος αυτού, με μεγάλη παροχή και τον τίτλο του κόμη ντε Πελούζ, και έγινε πρόεδρος της Συντηρητικής Γερουσίας το 1806-7. Στη συνέχεια, όταν έπεσε ο Ναπολέων, του αφαιρέθηκαν όλες οι τιμές και μάλιστα αποκλείστηκε από τον κατάλογο των μελών του ανασυγκροτημένου Ινστιτούτου.
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης είχε δηλώσει ότι ο Μονζ ήταν άθεος Τα λείψανά του θάφτηκαν αρχικά σε μαυσωλείο στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ στο Παρίσι και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο Πάνθεον στο Παρίσι.
Ένα άγαλμά του ανεγέρθηκε στην Μπον το 1849. Το όνομα του Μονζ είναι ένα από τα 72 ονόματα που αναγράφονται στη βάση του Πύργου του Άιφελ.
Από τις 4 Νοεμβρίου 1992, το γαλλικό ναυτικό διαθέτει το MRIS Μονζ, το οποίο φέρει το όνομά του.
Εργασίες
Μεταξύ του 1770 και του 1790, ο Μονζ συνέγραψε διάφορα άρθρα για τα μαθηματικά και τη φυσική στα Απομνημονεύματα της Ακαδημίας του Τορίνο, στα Απομνημονεύματα των ξένων επιστημόνων της Ακαδημίας του Παρισιού, στα Απομνημονεύματα της ίδιας Ακαδημίας και στα χρονικά δελτία της Χημείας, μεταξύ των οποίων και το ""Περί της θεωρίας των δερμάτων και των αντιδράσεων"" (Mém. de l'acad. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι στο Απομνημόνευμα για ορισμένα φαινόμενα της όρασης, ο Μονζ πρότεινε μια πρώιμη σιωπηρή εξήγηση του φαινομένου της σταθερότητας του χρώματος με βάση διάφορες γνωστές παρατηρήσεις.
Ο Λέοναρντ Όιλερ, στο άρθρο του για την καμπυλότητα που δημοσιεύθηκε το 1760 στα Απομνημονεύματα του Βερολίνου, εξέτασε όχι τις κανονικές της επιφάνειας, αλλά τις κανονικές των επίπεδων τμημάτων που διέρχονται από μια συγκεκριμένη κανονική, έτσι ώστε το ζήτημα της τομής διαδοχικών κανονικών της επιφάνειας δεν του είχε τεθεί ποτέ. Η εργασία του Μονζ δίνει τη συνήθη διαφορική εξίσωση για τις καμπύλες καμπυλότητας και θεμελιώνει τη γενική θεωρία με πολύ ικανοποιητικό τρόπο- η εφαρμογή στην ενδιαφέρουσα ειδική περίπτωση του ελλειψοειδούς έγινε για πρώτη φορά από τον ίδιο σε μια μεταγενέστερη εργασία το 1795.
Η εργασία του Μονζ του 1781 είναι επίσης η πρώτη γνωστή πρόβλεψη γραμμικής βελτιστοποίησης, ιδίως του προβλήματος των μεταφορών. Στην ίδια κατεύθυνση, το πρόβλημα μεταφοράς του Μονζ οδηγεί σε έναν ορισμό στην ασθενή τοπολογία μιας απόστασης μεταξύ κατανομών, που ανακαλύφθηκε πολλές φορές έκτοτε από τους L. V. Καντόροβιτς, Πολ Λέβι, Λεονίντ Βασερστέĭν και άλλους και φέρει τα ονόματά τους σε διάφορους συνδυασμούς και πλαίσια.
Ένα άλλο άρθρο του στον τόμο του 1783 αφορά την παραγωγή νερού με την καύση υδρογόνου. Τα αποτελέσματα του Μονζ είχαν προβλεφθεί από τον Χένρι Κάβεντις.
Φράουλα
Ιδιαίτερα γνωστή στην Ελλάδα είναι η ευρωπαϊκή φράουλα που βρίσκεται και αυτοφυής σε λοφώδεις, δασώδεις και ημιδασώδεις περιοχές. Ο καρπός της άγριας αυτής φράουλας είναι μικρός, εξαιρετικά γλυκός και νόστιμος. Οι σύγχρονες καλλιέργειες οδήγησαν στο να δημιουργηθεί μία ποικιλία με μεγάλους καρπούς γνωστή με την ονομασία Φράουλα Ανανάσα.