cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρισδιάστατη εκτύπωση
Οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις
Υπάρχει η άποψη ότι η πτώση του κόστους αλλά και η αύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των τρισδιάστατων εκτυπωτών θα σημάνει την ευρεία διαθεσιμότητά τους, που με τη σειρά της ανοίγει νέους ορίζοντες για την επέκταση της ομότιμης παραγωγής στον υλικό κόσμο. Καθώς η 3D τεχνολογία εξαπλώνεται, είναι βέβαιο ότι θα εγείρει και ορισμένα σημαντικά νομικά ζητήματα, ειδικά όσον αφορά την ευθύνη της πνευματικής ιδιοκτησίας. «Εάν εκτυπώσετε ένα τιμόνι και το τιμόνι σπάσει, ποιος θα φταίει;» αναρωτιέται ο Hod Lipson, καθηγητής στο πεδίο της μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης και συγγραφέας του βιβλίου με τίτλο «Κατασκευασμένος: Ο νέος κόσμος της 3D εκτύπωσης». «Είναι ο σχεδιαστής; είναι ο κατασκευαστής του εξοπλισμού; [ή] είναι ο κατασκευαστής του υλικού; Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στην αλυσίδα. Οι αρμοδιότητες δεν είναι σαφείς.» Η τρισδιάστατη εκτύπωση μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αγοράζουμε και χρησιμοποιούμε προϊόντα, αλλά επίσης θα αλλάξει δραματικά τον πραγματικό ρόλο του καταναλωτή και της ευθύνης που θα έχει, καθώς θα συμμετέχει στο νέο αυτό καθεστώς που αφορά την κατασκευαστική οικονομία. Στο βιβλίο «3D Printing Will Rock the World», ο John Hornick, συγγραφέας και δικηγόρος με εξειδίκευση σε ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, συζητά για τις πιθανές απροσδόκητες συνέπειες της 3D εκτύπωσης όσον αφορά το πώς θα επηρεάσει τη νομοθεσία της πνευματικής ιδιοκτησίας, των εμπορικών σημάτων, αλλά και του αντίκτυπου που θα έχει η εδραίωση ενός μικρού εργοστασίου (μονάδα κατασκευής αντικειμένων) στο σπίτι του καθένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιομηχανικός σχεδιασμός Κατηγορία:Τυπογραφία Τρισδιαστατη Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Μπέρτα, κόρη του Λοθαρίου Β΄
Η Μπέρθα (Berthe, 863 - 8 Μαρτίου 925) ήταν η δεύτερη, νόθα κόρη του Λοθαρίου Β΄, βασιλιά της Λοθαριγγίας, από τη Βαλντράντα.
Σε πρώτο της γάμο παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο του Αρλ, με τον οποίο απέκτησε τον Ούγο της Προβηγκίας, που αργότερα έγινε βασιλιάς της Ιταλίας, και τον Μπόζο της Τοσκάνης. Με τον δεύτερο σύζυγό της, Αδαλβέρτο Β΄ της Τοσκάνης, απέκτησε δύο γιους, τους Γουίδων και Λαμπέρ, που βασίλευσαν αμφότεροι στην Τοσκάνη. Ήταν αντιβασίλισσα την περίοδο, που ήταν ανήλικος ο Γουίδων. Όταν ο Ούγος αποφάσισε να νυμφευτεί την Μαροζία, χήρα του ετεροθαλούς αδελφού του Γουίδων, απέκλεισε τους απογόνους της μητέρας του από τον δεύτερο γάμο της.
Είχε και μια κόρη, την Ερμενγάρδη, που παντρεύτηκε τον Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κωνσταντίνος Ξενοκράτης
Ο Κωνσταντίνος Ξενοκράτης (Σαμάκοβο, 1803 - Βουκουρέστι, 1876) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και ευεργέτης από την Ανατολική Θράκη.
Βιογραφία
Ο Ξενοκράτης γεννήθηκε στο Σαμάκοβο της Ανατολικής Θράκης. Μικρός σε ηλικία εγκαταστάθηκε μαζί με τα αδέλφια του Πασχάλη, Θεόδωρο και Αθανάσιο στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Εκεί ασχολήθηκαν με τις επιχειρήσεις και τη γεωργία και απέκτησαν σημαντική περιουσία. Όλα τα αδέλφια προεπαναστατικά μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία. Με την έναρξη του Αγώνα ο ίδιος σε ηλικία 18 ετών και ο αδελφός του Πασχάλης λίγο μεγαλύτερος κατατάχθηκαν στον Ιερό Λόχο. Πολέμησαν μαζί στη μάχη του Δραγατσανίου και στην μάχη του Σκουλενίου. Στη δεύτερη, ο αδελφός του σκοτώθηκε. Ο ίδιος έζησε στο Βουκουρέστι μέχρι τα βαθιά του γεράματα.
Μετά την απελευθέρωση τιμούσε τη μνήμη των ιερολοχιτών φορώντας τη στολή τους κάθε 25η Μαρτίου. Υπήρξε ευεργέτης του Ελληνισμού αφού φρόντισε να ανεγερθεί σχολείο στη γενέτειρά του και με κληροδότημα ίδρυσε το Ξενοκράτειο Παρθεναγωγείο στο Μεσολόγγι. Επίσης μετά το θάνατό του, η οικία του στο Βουκουρέστι στέγασε το Ξενοκράτειο Νοσοκομείο.
Ο επενδύτης της στολής του Ιερού Λόχου που ανήκε στον Κωνσταντίνο Ξενοκράτη δωρήθηκε στα 1899 από την οικογένειά του μαζί με τα όπλα,τη σφραγίδα και την εθνική ενδυμασία του, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Είναι το μοναδικό διασωθέν κειμήλιο από τη στολή του πρώτου αυτού επίλεκτου σώματος του τακτικού στρατού που συγκρότησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης το Μάρτιο του 1821 στη Φωξάνη μεταξύ Μολδαβίας και Βλαχίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κλεοπάτρα (ταινία, 1963)
Η ταινία περιγράφει τους αγώνες της Κλεοπάτρας, ως νεαρή βασίλισσα της Αιγύπτου, για να αντισταθεί στις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες της Ρώμης.
Ο Μαμούλιαν παραιτήθηκε από τη σκηνοθεσία και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει στο παρελθόν την Τέιλορ στο Ξαφνικά, το περασμένο καλοκαίρι (1959). Η παραγωγή επανατοποθετήθηκε στα στούντιο της Τσινετσιτά, όπου τα γυρίσματα ξανάρχισαν στις 25 Σεπτεμβρίου 1961 χωρίς να έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ένα προσωπικό σκάνδαλο έγινε παγκόσμια πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες όταν αναφέρθηκε ότι οι συμπρωταγωνιστές Τέιλορ και Μπάρτον είχαν ερωτική σχέση. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 28 Ιουλίου 1962 και έγιναν περαιτέρω επαναλήψεις από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο του 1963. Με το εκτιμώμενο κόστος παραγωγής να ανέρχεται συνολικά σε 31 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία έγινε η πιο ακριβή ταινία που έγινε ποτέ μέχρι τότε και σχεδόν χρεοκόπησε το στούντιο της Τσινετσιτά.
Η Κλεοπάτρα έκανε πρεμιέρα στον κινηματογράφο Ριβόλι της Νέας Υόρκης στις 12 Ιουνίου 1963. Έλαβε γενικά ευνοϊκή ανταπόκριση από τους κριτικούς και έγινε η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη του 1963, κερδίζοντας έσοδα 57,7 εκατομμυρίων δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, και μια από τις ταινίες με τα υψηλότερα κέρδη της δεκαετίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, αρχικά έχασε χρήματα λόγω του κόστους παραγωγής και διανομής 44 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε εννέα υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας, και κέρδισε τέσσερα βραβεία: Καλύτερης Καλλιτεχνικής Σκηνοθεσίας (Έγχρωμο), Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερων Οπτικών Εφέ και Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών.
Πλοκή
Μετά τη Μάχη των Φαρσάλων το 48 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας καταθφάνει στην Αίγυπτο, με το πρόσχημα ότι είναι ο εκτελεστής της διαθήκης του πατέρα του νεαρού Φαραώ Πτολεμαίου ΙΓ' και της αδελφής του Κλεοπάτρας, η οποία και πείθει τον Καίσαρα να της δώσει τον θρόνο αντί του μικρότερου αδερφού της. Ο Καίσαρας, συναίνει και καταδικάζει σε θάνατο τον Ποτίνο για την οργάνωση μιας απόπειρας δολοφονίας στην Κλεοπάτρα και διώχνει τον νεαρό Πτολεμαίο στην ανατολική έρημο, όπου αυτός και ο μικρός στρατός του θα αντιμετωπίσουν βέβαιο θάνατο εναντίον του Μιθριδάτη.
Η Κλεοπάτρα στέφεται βασίλισσα της Αιγύπτου και αρχίζει να αναπτύσσει μεγάλα όνειρα να κυβερνήσει τον κόσμο μαζί με τον Καίσαρα, ο οποίος με τη σειρά του επιθυμεί να γίνει αυτοκράτορας της Ρώμης. Παντρεύονται και όταν γεννιέται ο γιος τους ο Καισάριος, ο Καίσαρας τον αποδέχεται δημόσια, κάτι που γίνεται θέμα στην Ρώμη και στην Γερουσία. Καθώς ανακυρήσσεται ισόβιος δικτάτορας, ο Καίσαρας προσκαλεί την Κλεοπάτρα, η οποία όταν φτάνει στη Ρώμη με μια πολυτελή πομπή κερδίζει τον θαυμασμό του ρωμαϊκού λαού. Η Γερουσία γίνεται όλο και πιο δυσαρεστημένη εν μέσω φήμων ότι ο Καίσαρας επιθυμεί να γίνει αυτοκράτορας, κάτι που είναι ανάθεμα για τους Ρωμαίους. Τον Μαρτίο του 44 π.Χ., μια ομάδα συνωμοτών δολοφονούν τον Καίσαρα και φεύγουν από την πόλη, ξεκινώντας μια εξέγερση. Μια συμμαχία μεταξύ του Οκταβιανού, του υιοθετημένου γιο του Καίσαρα, του Μάρκου Αντώνιου, το δεξί χέρι του Καίσαρα και του Μάρκου Λέπιδου καταστέλλει την εξέγερση. Η Κλεοπάτρα εξοργίζεται όταν μαθαίνει ότι η διαθήκη του Καίσαρα αναγνωρίζει τον Οκταβιανό αντί του Καισαρίωνα ως επίσημο κληρονόμο του και επιστρέφει στην Αίγυπτο.
Μετά το θάνατο του δικτάτορα, η διοίκηση των επαρχιών της αυτοκρατορίας μοιράστηκε σε πολλούς υψηλόβαθμους Ρωμαίους και ο έλεγχος της Αιγύπτου πέρασε στον Μάρκο Αντώνιο. Για να πραγματοποιήσει τις πολιτικές και στρατιωτικές του φιλοδοξίες, ο Αντώνιος χρειάζεται χρήματα και πόρους και το μόνο μέρος όπου μπορεί να τα αποκτήσει είναι στην Αίγυπτο. Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα συναντιούνται και συνάπτουν μια ερωτική και πολιτική συμμαχία. Αυτή η εξέλιξη των γεγονότων δεν περιλαμβάνεται καθόλου στα σχέδια του Οκταβιανού και όταν ο Αντώνιος φτάνει στη Ρώμη, κανονίζει έναν σύντομο γάμο μεταξύ της αδερφής του και του Αντώνιου. Όταν μαθαίνει την προδοσία του αγαπημένου της, η Κλεοπάτρα αρνείται να αποτίσει φόρο τιμής στην Ρώμη. Προσπαθώντας να βρει συμβιβασμό, ο Αντώνιος επιστρέφει στην Αιγύπτο και συναντά την Κλεοπάτρα στο πολυτελές βασιλικό πλοίο στην Ταρσό. Η σχέση αγάπης τους αναβιώνει και ο Ρωμαίος υπακούει στη θέληση της Κλεοπάτρας. Στη Γερουσία, η είδηση αυτή προκαλεί οργή, όπου ο Οκταβιανός το χειρίζεται επιδέξια σε τέτοιο βαθμό ώστε η Ρώμη να είναι έτοιμη να προχωρήσει σε στρατιωτική δράση.
Εν τω μεταξύ, ο στρατός του Οκταβιανού, χωρίς αντίσταση, εισέρχεται στην Αίγυπτο και πλησιάζει γρήγορα την πρωτεύουσα. Ο Αντώνιος προσπαθεί ανεπιτυχώς να αντισταθεί στον Οκταβιανό, αλλά η μικρή του ομάδα παραδίδεται στο έλεος του εχθρού, με τον συνεργάτη του Αντώνου Ρούφιο να αυτοκτονεί. Ο Αντώνιος επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια, αλλά δεν βρίσκει την Κλεοπάτρα στο παλάτι. Θεωρώντας ότι και η αγαπημένη του τον εγκατέλειψε, αποφασίζει να δώσει τέλος στην ζωή του με ένα σπαθί. Θανάσιμα τραυματισμένος, ο Αντώνιος μεταφέρεται στον ναό όπου κρυβόταν η Κλεοπάτρα και εκείνος πεθαίνει στην αγκαλιά της. Τα ρωμαϊκά στρατεύματα καταλαμβάνουν την πόλη. Εκεί ο Οκταβιανός προσπαθεί να κάνει μια συμφωνία με την Κλεοπάτρα, λεγόντας της ότι θα της επιτρέψει να κυβερνήσει την Αίγυπτο ως ρωμαϊκή επαρχία με αντάλλαγμα να συμφωνήσει να τον συνοδεύσει στη Ρώμη. Η Κλεοπάτρα συνειδητοποιεί ότι ο γιος της δεν είναι πια ζωντανός και αποφασίζει για να μην πάει ως έπαθλο του Οκταβιανού στην Ρώμη, να βάλει τέλος στην ζωή της, τοποθετώντας το χέρι της σε ένα καλάθι με ένα δηλητηριώδες φίδι. .
Κυκλοφορία
Η Κλεοπάτρα έκανε πρεμιέρα στον κινηματογράφο Ριβόλι της Νέας Υόρκης στις 12 Ιουνίου 1963, με εκτιμώμενο κοινό 10.000 θεατών που συγκεντρώθηκαν έξω. Μεταξύ των παρόντων στην πρεμιέρα ήταν οι Ρεξ Χάρισον, Γουόλτερ Ουάγκνερ, Ντάρυλ Ζάνουκ, Jacob Javits, Richard Rodgers, Joan Fontaine, Louis Nizer και Μπεατρίς Μίλερ. Οι Μπάρτον και Τέιλορ δεν ήταν παρόντες. Η Τέιλορ ήταν στο Λονδίνο και ο Μπάρτον γύριζε τον Μπέκετ (1964). Οι μεγαλύτερες τιμές εισιτηρίων στο Ριβόλι ήταν ρεκόρ 5,50 δολάρια. Λίγο μετά την πρεμιέρα της ταινίας, ο χρόνος προβολής της μειώθηκε από 244 σε 221 λεπτά. Δύο εβδομάδες μετά το άνοιγμα της ταινίας στη Νέα Υόρκη, η κυκλοφορία της ταινίας επεκτάθηκε σε 37 πόλεις. Για τη γενική της κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες, η διάρκεια της ταινίας ήταν 184 λεπτά.
Οικιακά μέσα
Η Κλεοπάτρα έχει κυκλοφορήσει σε βίντεο στο σπίτι σε αρκετές περιπτώσεις. Η ταινία κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα από την 20th Century-Fox Video το 1982. Το 2001 κυκλοφόρησε μια έκδοση DVD με τρεις δίσκους. Η κυκλοφορία περιελάμβανε πολλές συμπληρωματικές επιλογές, συμπεριλαμβανομένου του δίωρου ντοκιμαντέρ Cleopatra: The Film That Changed Hollywood.
Ο Σον Μπέλστον, ανώτερος αντιπρόεδρος αρχείων και τεχνικών υπηρεσιών στην Fox, επιμελήθηκε μια διετή διαδικασία που αποκατέστησε μια έκδοση τεσσάρων ωρών και οκτώ λεπτών το 2013. Το αρχικό αρνητικό κάμερας 65 mm εντοπίστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως πηγή. Το ξεθώριασμα και η ζημιά στο αρνητικό διορθώθηκαν ψηφιακά αλλά με προσοχή για τη διατήρηση της λεπτομέρειας και της αυθεντικότητας. Η ομάδα του Μπέλστον διέθετε επίσης τις αυθεντικές μαγνητικές εκτυπώσεις και δημιούργησαν ένα κομμάτι ήχου surround 5.1.
Στις 21 Μαΐου 2013, η αναπαλαιωμένη ταινία προβλήθηκε σε ειδική προβολή στο Φεστιβάλ των Καννών 2013 για τον εορτασμό της 50ής επετείου της ταινίας. Αργότερα κυκλοφόρησε ως έκδοση για την 50η επέτειο διαθέσιμη σε DVD και Blu-ray. Τα πακέτα οικιακών μέσων περιελάμβαναν κομμάτια σχολίων και δύο ταινίες μικρού μήκους: The Cleopatra Papers και μια ταινία του 1963 για τα περίτεχνα σκηνικά, The Fourth Star of Cleopatra.
Κριτικές
Ο Μπόσλει Κράουδερ των New York Times χαρακτήρισε την Κλεοπάτρα «μία από τις σπουδαίες επικές ταινίες της εποχής μας», πιστώνοντας στον Μάνκιεβιτς «την κατασκευή πολύχρωμων χαρακτήρων και βάθους, οι οποίοι εμφανίζονται σε ένα φόντο υπέροχου θεάματος, που δίνει ζωντάνια σε αυτή την ταινία και είναι το κλειδί της επιτυχίας της». Ο Βίνσεντ Κάνμπι, γράφοντας μια κριτική για το Variety, είπε ότι η Κλεοπάτρα «δεν είναι μόνο μια υπερκολοσσιαία γέμιση ματιών (ο άνευ προηγουμένου προϋπολογισμός φαίνεται στη φυσική χλιδή σε όλη τη διάρκεια), αλλά είναι επίσης μια εξαιρετικά κινηματογραφική αναπαράσταση μιας ιστορικής εποχής». Για τους Los Angeles Times, ο Φιλιπ Σιούρερ δήλωσε ότι η Κλεοπάτρα ήταν «μια εξαιρετικά όμορφη ταινία και ένα δράμα που δεν χρειάζεται να κρύβει το έξυπνο πρόσωπό της επειδή τυχαίνει να έχει γραφτεί, όχι από τον Σαίξπηρ ή τον Σο, αλλά από τρεις συναδέλφους που ονομάζονταν Τζόζεφ Μάνκιεβιτς, ο οποίος το σκηνοθέτησε και τον Ράναλντ ΜακΝτούγκαλ και Σίντνεϊ Μπούτσαμ. Αυτά είναι, εν πάση περιπτώσει, τα ονόματα που εμφανίζονται στην οθόνη και έχουν κάνει τη δουλειά τους με ακεραιότητα.»
Το περιοδικό Time έγραψε μια σκληρή κριτική: «Ως δράμα και ως κινηματογράφος, η Κλεοπάτρα είναι γεμάτη ελαττώματα. Δεν έχει στυλ τόσο στην εικόνα όσο και στη δράση. Ποτέ για μια στιγμή δεν στροβιλίζεται πάνω στα φτερά του επικού πλάνου, γενικά απλώς χτυπά από σκηνή σε βαρετή σκηνή στους τετράγωνους τροχούς της έκθεσης." Ο Τζέιμς Πάουερς του Hollywood Reporter έγραψε: «Η Κλεοπάτρα δεν είναι σπουδαία ταινία. Αλλά είναι πρωτίστως μια τεράστια, δημοφιλής ψυχαγωγία που παρακάμπτει το απόλυτο μεγαλείο για ευρύτερη απήχηση. Δεν πρόκειται για αρνητική κριτική, αλλά για μια ένδειξη επιτευγμάτων.» Η Claudia Cassidy της Chicago Tribune συνόψισε την Κλεοπάτρα ως μια «τεράστια και απογοητευτική ταινία». Από το καστ, επαίνεσε τον «έξοχα ιδιόρρυθμο Καίσαρα του Ρεξ Χάρισον, τον καλύτερα γραπτό ρόλο στο ασταθές σενάριο του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς και στοιχειωμένη από τον τραγικό Μαρκ Άντονι του Ρίτσαρντ Μπάρτον, τον θρίαμβο ενός ηθοποιού έναντι της μετριότητας ενός συγγραφέα. Και με μια άσωτη χειρονομία ματαιότητας, όλα είναι επικεντρωμένα στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ, απελπιστικά έξω από τα βάθη της ως  Κλεοπάτρα.»
Η Penelope Houston, κάνοντας κριτική για το Sight & Sound, αναγνώρισε ότι ο Μάνκιεβιτς προσπάθησε «να κάνει αυτή μια ταινία για τους ανθρώπους και τα συναισθήματά τους και όχι για μια σειρά από παρενέργειες. Αλλά για να αντέξει αυτή η φιλοδοξία, πάνω από τα υπέροχα πλάνα της ταινίας, χρειαζόταν ένα οπτικό ύφος που θα ήταν κάτι περισσότερο από απλώς ενδεικτικό, ένας διάλογος που άξιζε πραγματικά να μιλήσει και οι ηθοποιοί συνολικά πιο πειστικοί. Καθώς τα σκηνικά φαίνονται να γίνονται όλο και μεγαλύτερα, τόσο σταδιακά οι ηθοποιοί λιγοστεύουν» Η Judith Crist, στην κριτική της για τη New York Herald Tribune, συμφώνησε: «Τόσο μεγαλειώδη και μεγαλεπήβολα είναι τα σκηνικά που οι χαρακτήρες είναι νάνοι, και τόσο φαρδιά η οθόνη του που αυτή η συγκέντρωση στον χαρακτήρα οδηγεί σε ένα παράξενα στατικό έπος στο οποίο το υπερφυσικό με τα κοντινά πλάνα διακόπτονται στην καλύτερη περίπτωση από ένα διαγωνισμό ή έναν χορό, πιο συχνά από μη συναρπαστικά κομμάτια εξόδων, εισόδων, πορειών ή μαχών». Ακόμη και η Ελίζαμπεθ Τέιλορ το βρήκε ανυπόφορο, λέγοντας: «Είχαν αποκόψει την καρδιά, την ουσία, τα κίνητρα, τον πυρήνα, και ασχολήθηκαν με όλες αυτές τις σκηνές μάχης. Θα έπρεπε να ήταν για τρία μεγάλα άτομα, αλλά του έλειπε η πραγματικότητα και το πάθος. Το βρήκα χυδαίο»
Οι New York Times υπολόγισαν ότι το 80% των κριτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν θετικές, αλλά μόνο το 20% των κριτικών στην Ευρώπη ήταν θετικές. Ο Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου Emanuel Levy έγραψε αναδρομικά: «Πολύ κακοποιημένη για διάφορους λόγους, [...] Η Κλεοπάτρα μπορεί να είναι η πιο ακριβή ταινία που γυρίστηκε ποτέ, αλλά σίγουρα όχι η χειρότερη, απλώς μια περίεργη, μπερδεμένη υπόθεση που δεν είναι ούτε διασκεδαστική ως όχημα σταρ για την Τέιλορ και τον Μπάρτον.» Ο Billy Mowbray του βρετανικού τηλεοπτικού καναλιού Film4 παρατήρησε ότι η ταινία είναι «[ένας] γίγαντας μιας ταινίας που μερικές φορές είναι κουραστική, αλλά πάντα παρακολουθήσιμη χάρη στην ανεμπόδιστη φιλοδοξία, το μέγεθος και την αίγλη της». Το Rotten Tomatoes συγκέντρωσε 42 κριτικές με μέσο όρο 57%. Η συναίνεση του ιστότοπου λέει: «Η Κλεοπάτρα είναι ένα πλούσιο, επιδεικτικό, ατελείωτα εντυπωσιακό έπος που πέφτει και καταρρέει από μια (και πώς δεν θα μπορούσε;) τετράωρη διάρκεια».
Box office
Τρεις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία της στους κινηματογράφους, η Κλεοπάτρα έγινε η νούμερο ένα ταινία εισιτηρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εισπράξεις 725.000 δολαρίων σε 17 βασικές πόλεις. Διατήρησε την κορυφαία θέση για τις επόμενες δώδεκα εβδομάδες προτού εκθρονιστεί από το Διεθνές Ξενοδοχείο, στην οποία πρωταγωνιστούσαν επίσης η Τέιλορ και ο Μπάρτον. Κατέκτησε ξανά την πρώτη θέση τρεις εβδομάδες αργότερα, και αποδείχθηκε ότι ήταν η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1963. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1964, η ταινία είχε κερδίσει 15,7 εκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από 55 αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ολοκλήρωσε την κυκλοφορία του στο box office με ενοικιάσεις 26 εκατομμυρίων δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Η ταινία ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία, όπου πούλησε 10,9 εκατομμύρια εισιτήρια. Πούλησε άλλα 5,4 εκατομμύρια εισιτήρια στη Γαλλία και τη Γερμανία, και 32,9εκατομμύρια εισιτήρια στη Σοβιετική Ένωση όταν κυκλοφόρησε εκεί το 1978
Μέχρι τον Μάρτιο του 1966, η Κλεοπάτρα είχε κερδίσει παγκόσμια έσοδα 38,04 εκατομμυρίων δολαρίων, αφήνοντάς της 3 εκατομμύρια δολάρια ελάχιστα για να τα καταφέρει. Η Fox τελικά ανέκτησε την επένδυσή της την ίδια χρονιά όταν πούλησε τα δικαιώματα τηλεοπτικής μετάδοσης στο ABC για 5 εκατομμύρια δολάρια, ένα ποσό ρεκόρ τότε που καταβλήθηκε για μία ταινία. Η ταινία κέρδισε τελικά 40,3 δολάρια εκατομμύρια σε έσοδα παγκοσμίως από τηνκινηματογραφική της πορεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νάπολη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσινετσιτά
1-βουτένιο
Το 1-βουτένιο είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με χημικό τύπο C4H8 και σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CH=CH2. Είναι μέλος της ομόλογης σειράς των αλκενίων, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα. Το χημικά καθαρό 1-βουτένιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, άοσμο και εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο. Στην εμπορική του μορφή είναι αναμεμειγμένο με ίχνη κάποιου οσμοθέτη, συνήθως κάποια θειόλη, η οποία του δίνει χαρακτηριστική οσμή και έτσι το κάνει εύκολα ανιχνεύσιμο ακόμα και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, στην ατυχή περίπτωση διαρροής του.
Συνήθως μεταφέρεται και αποθηκεύεται σε υγρή μορφή υπό πίεση, γιατί έτσι καταλαμβάνει πολύ μικρότερο όγκο. Είναι πολύ λίγο διαλυτό στο νερό αλλά διαλύεται εύκολα στην αλκοόλη. Ανήκει στα λεγόμενα «υγραέρια».
Ισομέρεια
Με βάση χημικό τύπο του έχει 4 ισομερή θέσης (+ 1 γεωμετρικό ισομερές = 5 συνολικά ισομερή):
Ονοματολογία
Η ονομασία «1-βουτένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας. Τέλος τοποθετεί υποχρεωτικά στην αρχή ο αριθμός θέσης (1-) του διπλού δεσμού του, γιατί να γίνει διάκριση με το ισομερές 2-βουτένιο.
Δομή
Αυτός ο υδρογονάνθρακας έχει μόριο που αποτελείται από τρία (3) άτομα υδρογόνου και ένα αιθύλιο, ενωμένα με ένα ζεύγος ατόμων άνθρακα, που συνδέονται μεταξύ τους με ένα διπλό δεσμό. Όλα αυτά τα έξι (6) συνολικά άτομα [5 υδρογόνου + 3 άτομα άνθρακα (τα 2 με το διπλό δεσμό + το πρώτο από το αιθύλιο)] είναι ομοεπίπεδα. Η γωνία HCH είναι 119°, δηλαδή πολύ κοντά στις 120° που προβλέπονται για τον sp2 υβριδισμό των ατόμων άνθρακα, που συνδέονται με διπλό δεσμό. Η περιστροφή του δεσμού C=C απαιτεί (σχετικά) υψηλή ποσότητα ενέργειας, γιατί απαιτεί την (προσωρινή) διάσπαση του π-δεσμού.
Ο π-δεσμός στο μόριο του προπενίου είναι υπεύθυνος για τη χρήσιμη χημική δραστικότητά του. Ή περιοχή του διπλού δεσμού χαρακτηρίζεται από (σχετικά) υψηλή ηλεκτρονιακή πυκνότητα, που επομένως είναι ευάλωτη σε επιδράσεις ηλεκτρονιόφιλων. Πολλές αντιδράσεις του προπενίου καταλύνται από διάφορα μέταλλα μετάπτωσης, που σχηματίζουν προσωρινά σύμπλοκα με τα π και π* τροχιακά του προπενίου.
Βιομηχανική μέθοδος
Το 1-βουτένιο παράγεται βιομηχανικά με τις ακόλουθες μεθόδους:
Με πυρόλυση αλκανίων
Με πυρόλυση αλκανίων παράγονται μίγματα που περιέχουν και 1-βουτένιο. Π.χ.:
Με αφυδάτωση αλκανολών
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-βουτανόλης παράγεται 1-βουτένιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
Με απόσπαση υδραλογόνου
Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από 1-αλοβουτάνιο παράγεται 1-βουτένιο: :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλοβουτάνιο παράγεται 1-βουτένιο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση 1-βουτινίου παράγεται 1-βουτένιο :
Με καταλυτική αφυδρογόνωση αλκανίων
Με καταλυτική αφυδρογόνωση βουτανίου, παράγεται και 1-βουτένιο:
Με θέρμανση τεταρτοταγών αμμωνιακών αλάτων
Με θέρμανση τεταρτοταγών αμμωνιακών αλάτων (μέθοδος Hoffmann) παράγεται και 1-βουτένιο. Π.χ.
Με επίδραση φωσφοροϋλιδίων σε καρβονυλικές ενώσεις
Με επίδραση φωσφοροϋλιδίου σε προπανάλη ή μεθανάλη (μέθοδος Wittig) παράγεται 1-βουτένιο. Π.χ. :
ή
Χημική σταθερότητα
Το 1-βουτένιο είναι χημικά σταθερό μόνο του, αλλά πολυμερίζεται εξωθερμικά. Είναι πολύ εύφλεκτο και γρήγορα σχηματίζει εκρηκτικά μίγματα με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Είναι, ωστόσο, ασύμβατο με την παρουσία ορισμένων μεταλλικών αλάτων, αλογόνων, οξειδίων του αζώτου, τριφθοριούχου βορίου, υδραλογόνων και ισχυρών οξειδωτικών μέσων.
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται 2-βουτανόλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται βουτυλοβοράνιο και στη συνέχεια 1-βουτανόλη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή. Παράγεται 2-βουτανόλη:
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε 1-βουτένιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 1-πεντεν-2-όλη:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε 1-βουτένιο παράγεται 1-αλο-2-βουτανόλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση 1-βουτένιου σχηματίζεται βουτάνιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
1. Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε 1-βουτένιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλοβουτάνιο. Π.χ. :
2. Υποκατάσταση σε αλλυλική θέση, δηλαδή σε α θέση ως προς το διπλό δεσμό. Παράγεται 3-αλο-βουτένιο-1: Π.χ.:
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε 1-βουτένιο :
1. Με τον πολικό μηχανισμό. Παράγεται 2-βουτυλαλογονίδιο:
2. Με το μηχανισμό ελευθέρων ριζών. Παράγεται 1-βουτυλαλογονίδιο:
Καταλυτική αμμωνίωση
1. Προσθήκη αμμωνίας (NH3). Παράγεται 2-βουταναμίνη. Π.χ.:
2. Προσθήκη πρωτοταγούς αμίνης. Παράγεται δευτεροταγής δ. βουτυλαμίνη. Π.χ. με μεθυλαμίνη παράγεται N-μεθυλο-2-βουταναμίνη:
3. Προσθήκη δευτεροταγούς αμίνης. Παράγεται τριτοταγής δ. βουτυλαμίνη. Π.χ. με διμεθυλαμίνη παράγεται N,N-διμεθυλο-2-βουταναμίνη:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε βουτένιο παράγεται 2-μεθυλοβουτανάλη ή πεντανάλη. Π.χ.:
Προσθήκη αλδεΰδών ή κετονών κατά Prins
Με επίδραση περίσσειας αλδευδών ή κετονών σε προπένιο απουσία νερού, σε χαμηλή θερμοκρασία παράγεται παράγωγο διοξανίου. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 4-αιθυλο-1,3-διοξάνιο και 5-αιθυλο-1,3-διοξάνιο: 60 px 80 px
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση 1-βουτενίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει 1,2-βουτανοδιόλη: 2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει 1,2-βουτανοδιόλη: 3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει 1,2-βουτανοδιόλη: 4. Μέθοδος Woodward. Παράγει 1,2-βουτανοδιόλη: 5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε αιθένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 1,3-πεντανοδιόλη:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε 1-βουτένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και προπανάλη :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται τελικά διοξείδιο του άνθρακα και προπανικό οξύ :
Καταλυτική προσθήκη οξυγόνου
Κατά την καταλυτική προσθήκη οξυγόνου σε 1-βουτένιο σχηματίζεται αιθυλοξιράνιο. Π.χ.: 80 px
Αλλυλική οξείδωση
Με επίδραση διοξειδίου του σεληνίου σε 1-βουτένιο παράγεται 3-βουτεν-2-όλη:
Αντίδραση Diels–Adler
Κατά την επίδραση αλκαδιενίου (διένιου) σε 1-βουτένιο (διενόφιλο) έχουμε την ονομαζόμενη (αντίδραση Diels–Adler) που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγου κυκλοεξενίου. Π.χ. με 1,3-βουταδιένιο παίρνουμε 4-αιθυλοκυκλοεξένιο : 80 px
Αντίδραση Pauson-Khand
Κατά την επίδραση αλκίνια και μονοξειδίου του άνθρακα σε 1-βουτένιο έχουμε την ονομαζόμενη αντίδραση Pauson-Khand που στην περίπτωση αυτή οδηγεί σε παραγωγή παραγώγων κυκλοπεντόνης. Π.χ. με αιθίνιο παράγεται 4-αιθυλο-2-κυκλοπεντενόνη και 5-αιθυλο-2-κυκλοπεντενόνη: 140 px 140 px
Προσθήκη καρβενίων
Κατά την προσθήκη μεθυλενίου σε 1-βουτένιο σχηματίζεται αιθυλοκυκλοπροπάνιο. Ταυτόχρονα όμως γίνονται και αντιδράσεις παρεμβολής στους δεσμούς C-H, οπότε παράγονται και πεντένια :
60 px
Πολυμερισμός
Διακρίνονται τα ακόλουθα είδη πολυμερισμού 1-βουτένιου, που όλα παράγουν α-πολυβουτυλένιο :
Φωτοχημικός διμερισμός
Κατά το φωτοχημικό διμερισμό 1-βουτένιου σχηματίζεται 1,3-διαιθυλοκυκλοβουτάνιο. Π.χ. : 100px|1,3-διαιθυλοκυκλοβουτάνιο
Φωτοχημική προσθήκη αλδεϋδών ή κετονών
Με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε 1-βουτένιο απουσία νερού σχηματίζονται και φωτοχημικά παράγωγα οξετανίου (Αντίδραση Paterno–Büchi). Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 3-αιθυλοξετάνιο: 100px|3-αιθυλοξετάνιο
Αρυλίωση
Με επίδραση αρενίων (ArH) παράγεται παράγωγο γενικού τύπου ArCH(CH3)CH2CH3. Π.χ. με βενζολίου, παρουσία καταλύτη, παράγεται 2-φαινυλοβουτάνιο :
Παράγωγα
Το 1-βουτένιο χρησιμοποιείται για την παραγωγή πολλών άλλων χημικών προϊόντων, όπως γραμμικό χαμηλής πυκνότητας πολυαιθυλένιο (Linear Low - Density Polyethylene → LLDPE), ρητίνες πολυπροπυλενίου, πολυβουτένιο, τετραϋδροφουράνιο και βουτανόνη.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκένια Κατηγορία:C4
Λαέρκης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαέρκης (που δεν πρέπει να συγχέεται με το Λαέρτης) είναι γνωστός ένας από τους ευγενείς Μυρμιδόνες και υπαρχηγούς του στρατού τους κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Λαέρκης ήταν γιος του Αίμονα και πατέρας του Αλκιμέδοντα, του τελευταίου ηνιόχου του Αχιλλέως. Ο Λαέρκης αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχος 197, και ραψωδία Ρ, στ. 467).
Πηγή
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Οδύσσεια
Φουτζιέντα ΜΥΦΚ
Η Φουτζιέντα ΜΥΦΚ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τη Φουτζιέντα της Σιζουόκα. Αγωνίζεται στη Τζαπάν Φούτμπολ Λιγκ. Ιδρύθηκε το 2004 από online συνδρομητές και είναι η πρώτη ομάδα τέτοιου είδους στην Ιαπωνία. Έχει δύο έδρες, στις οποίες μοιράζει τους αγώνες στους οποίους είναι γηπεδούχος. Το ένα στάδιο είναι το Φουτζιέντα Σπορτς Κόμπλεξ Παρκ (Fujieda Sports Complex Park), το οποίο έχει χωρητικότητα 13.000 θεατών και το άλλο στάδιο είναι το Φουτζιέντα Σίτιζεν Γκράουντ (Fujieda Citizen Ground), το οποίο δημιουργήθηκε το 1967 και έχει χωρητικότητα 3.000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:Φουτζιέντα ΜΥΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας
Διαμέρισμα της Χάιφα
Το Διαμέρισμα της Χάιφα (מחוז חיפה) είναι διοικητικό διαμέρισμα που περιβάλλει την πόλη της Χάιφα, Ισραήλ. Το διαμέρισμα αποτελεί ένα από τα επτά διοικητικά διαμερίσματα του Ισραήλ και η πρωτεύουσά του είναι η Χάιφα. Η έκταση της περιοχής είναι 864 χλμ². thumb|Η Χάιφα
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κεντρικού Στατιστικού Γραφείου του Ισραήλ για το 2016:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραήλ
Θέμα Πρεσπών
Το Θέμα Πρεσπών, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν και στρατηγίδες κατά τον 12ο αιώνα.
Το θέμα αναφέρεται σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ προς τους Ενετούς και σε ποιες περιοχές μπορούσαν να ασκούν ελεύθερα το εμπόριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Γκρίμουρ Καμπάν
thumb|right|200px|Γραμματόσημο των νησιών Φερόες αφιερωμένο στο μύθο του Γκρίμουρ. Ο Γκρίμουρ Καμπάν (Grimur Kamban) ήταν Νορβηγός, Βίκινγκ, εποικιστής των νησιών Φερόες.
Η μαρτυρία για τον Γκρίμουρ Καμπάν προέρχεται από την Σάγκα των νησιών Φερόες.
Βιβλιογραφία
Καμπάν Καμπάν Κατηγορία:Βίκινγκ
Θυρέα Αρκαδίας
Η Θυρέα (ή Ελληνικό) είναι μια αρχαία πόλη που βρίσκεται πάνω από την πεδιάδα της Θυρεάτιδος, 8 χιλιόμετρα από το Άστρος και πάνω απο τον κεντρικό δρόμο Άστρους - Αγίου Πέτρου, στη θέση Ελληνικό.
Ιστορία
μικρογραφία|Η πεδιάδα που έχει πάρει την ονομασία της από την Αρχαία Θυρέα. Οπτική από τη [[Ζάβιτσα. Διακρίνονται το Άστρος και το Παράλιο Άστρος.]] Κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα Πρωτοελλαδικά χρόνια απο τους Δαναούς και μετά τα Μυκηναϊκά χρόνια την κατοίκησαν οι Ίωνες. Από τον 8ο αιώνα και έπειτα την Κυνουρία διεκδικούν με πείσμα οι Σπαρτιάτες. Μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις φθάνουμε σε μία από τις συγκλονιστικότερες μάχες της ελληνικής ιστορίας, τη μάχη που δόθηκε το 546 π.Χ. και έμεινε στην ιστορία ως "Μάχη της Θυρέας" ή "Μάχη των 600 λογάδων" στην οποία νικητές ήταν οι Σπαρτιάτες. Μετά από αυτή τη μάχη ολόκληρη η Κυνουρία εντάσσεται στην επικράτεια της Σπάρτης και ακολουθεί την τύχη της ως το 338 π.Χ. Όμως το 431 π.Χ. οι διωγμένοι από το νησί τους Αιγινήτες εγκαταστάθηκαν στη Θυρεάτιδα και το 424 π.Χ. χτίζουν το επί τη θαλάσση τείχος, πιθανότατα στη χερσόνησο του Παραλίου Άστρους. Ωστόσο η κατασκευή του έργου διακόπηκε από τους Αθηναίους τον ίδιο χρόνο, οι οποίοι με επικεφαλής τον Νικία ήρθαν στην Θυρέα, την κυρίευσαν και την κατέστρεψαν, με αποτέλεσμα να ερημωθεί οριστικά.
Ο χώρος σήμερα
Σήμερα από την πόλη έχουν μείνει ερείπια από τα μυκηναϊκά τείχη της, λείψανα κατοικιών, κατάλοιπα δεξαμενών, αρχαίο νεκροταφείο και στην θέση Ανεμόμυλος υπάρχουν ερείπια του ναού του Απόλλωνα. Όσα ευρήματα έχουν διασωθεί φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Τύρναβα
Η Τύρναβα (Tyrnävä) είναι δήμος και χωριό της Φινλανδίας.
Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου και βρίσκεται στην περιφέρεια της Βόρειας Οστροβόθνιας. Έχει πληθυσμό 5.378 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 489,39 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από οποία 3,84 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 11,1 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Μπλάγκαϊ (Μόσταρ)
Το Μπλάγκαϊ (κυριλλικά: Благај) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 2,684 κατοίκους.
Το φυσικό και αρχιτεκτονικό σύνολο του χωριού είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ, επίσης, έχει προταθεί από την χώρα ως υποψήφιο προς καταγραφή εντός του καταλόγου των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Γεωγραφία
Το Μπλάγκαϊ ευρίσκεται στα όρια της πεδιάδας του Μπίστσε, στα νοτιοανατολικά της λεκάνης του Μόσταρ. Αποτελεί αστικό και αγροτικό σύνολο. Το χωριό είναι περιτριγυρισμένο από εκείνα του Ντρατσέβιτσε στα βόρεια, του Λακσέβινε και του Κόσορ στα δυτικά και του Μάλο Πόλιε στα νότια. Στα δυτικά, ευρίσκεται πλησίον των ορίων της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Εντός του εδάφους του χωριού ευρίσκεται η πηγή του ποταμού Μπούνα, παραποτάμου της Νέρετβα. Η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων φυσικών περιοχών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
μικρογραφία|κέντρο|Η [[Μπούνα (Νέρετβα)|πηγή της Μπούνα με τον τεκές του Μπλάγκαϊ.]]
Από το 1965, το Σπήλαιο της Σέβρλιτσα είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των φυσικών γεωμορφολογικών μνημείων, ενώ το Πράσινο Σπήλαιο (Zelena pećina) είναι καταγεγραμμένο τόσο εντός εκείνου των παλαιοντολογικών φυσικών μνημείων , όσο και (με τον αρχαιολογικό τόπο του) εντός εκείνου των εθνικών μνημείων.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Μπλάγκαϊ αριθμούσε 4,011 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Ούγος της Προβηγκίας
Ο Ούγος της Αρλ ή Ούγος της Προβηγκίας (Hugues d'Arles, 880 – 10 Απριλίου 947) ήταν βασιλιάς της Ιταλίας από το 926 έως τον θάνατό του το 947. Προερχόταν από τον Οίκο των Μποζονιδών και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Θεοβάλδου της Αρλ και της Μπέρτας, θυγατέρας του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του προσπάθησε να δημιουργήσει σχέσεις με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Κωνσταντινούπολη. Είχε πολλές επιτυχίες με τους εξωτερικούς εχθρούς του, αλλά οι πολιτικές του δημιούργησαν πολλούς εσωτερικούς εχθρούς, που αποδυνάμωσαν την εξουσία του ως τον θάνατό του.
Δούκας της Προβηγκίας
Κληρονομώντας τις κομητείες της Αρλ και του Βιέν, έγινε ένας από τους ισχυρότερους ευγενείς του βασιλείου της Προβηγκίας. Όταν ο Λουδοβίκος ο Τυφλός που ήταν βασιλιάς της Προβηγκίας τυφλώθηκε και εξορίστηκε (905), ο Ούγος της Αρλ έγινε αντιβασιλιάς και πήρε τον τίτλο του δούκα της Προβηγκίας (911). Μετακίνησε την πρωτεύουσά του στην Αρλ και νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή τού Λουδοβίκου, τη Γκίλλα, κόρη του Μπόζο της Προβηγκίας και χήρα του Ροδόλφου Α΄ της Βουργουνδίας. Σε άγνωστη στιγμή στρατός από την Προβηγκία υπό την ηγεσία του Ούγου και του αδελφού του Μπόζο επιτέθηκε στη Λομβαρδία με την υποστήριξη της μητέρας του Ούγου. Η επίθεση έγινε σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο την περίοδο 923-924, αλλά ο Λιουτπράνδος της Κρεμόνας τη χρονολογεί ενωρίτερα, την περίοδο 917 - 920. Το 922 ευγενείς εξεγέρθηκαν κατά του Βερεγκάριου της Ιταλίας, ορίζοντας τον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας βασιλιά της Ιταλίας. Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε, τερματίστηκε με τη δολοφονία του Βερεγγάριου Α΄ (924).
Βασιλιάς της Ιταλίας
Οι υποστηρικτές του Βερεγγάριου Α΄ όρισαν βασιλιά της Ιταλίας τον Ούγο (925), ενώ ο Ροδόλφος Β΄ εξορίστηκε (926). Τότε ο Ούγος διέσχισε τις Άλπεις για να στεφθεί βασιλιάς· την ίδια ώρα ο Λουδοβίκος της Προβηγκίας έδινε την κομητεία του Βιέν στον γιο του Κάρολο–Κωνσταντίνο. Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου στις 5 Ιουνίου 928, ο Ούγος κατέλαβε την Προβηγκία, εφάρμοσε σωστή κεντρική διοίκηση και αντιμετώπισε επιτυχώς τις επιδρομές των Μαγυάρων. Ο Ούγος παραχώρησε στον γιο τού Ερβέρτου Β΄ των Βερμαντουά Όντο το Βιέν, στη θέση του Καρόλου–Κωνσταντίνου. Βρισκόταν ακόμη σε σύγκρουση με τον Ροδόλφο της Βουργουνδίας, ελπίζοντας να έχει την υποστήριξη του Γάλλου μονάρχη Ροδόλφου. Ο Ροδόλφος της Γαλλίας, που κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο του Βιέν και της Λυών, παραχώρησε το Βιέν ξανά στον Κάρολο-Κωνσταντίνο ως αποζημίωση (931). Ο Ούγος επέστρεψε στην Ιταλία, όπου επικεντρώθηκε στις προσπάθειες να πάρει το στέμμα και να το διατηρήσει για τον εαυτό του και τους απογόνους του. Κατάφερε -μετά από πίεση- να πείσει τους ευγενείς να αναγνωρίσουν ως διάδοχό του τον γιο του Λοθάριο Β΄, ο οποίος στέφθηκε μαζί του τον Απρίλιο τού 931.
Ανατροπή
Για να επεκτείνει την εξουσία του στο Μιλάνο, τοποθέτησε αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου τον νόθο γιο του Θεοβάλδο στη θέση του Αρδέριχου. Συνέχισε την άμυνα του κράτους του εναντίον των Μαγυάρων και των Ανδαλουσιανών πειρατών και έκανε συμφωνία με τον Ροδόλφο (933), με την οποία εγκατέλειψε τα δικαιώματά του στην Ιταλία παραμένοντας στην Προβηγκία (933). Διατήρησε φιλικές σχέσεις με το Βυζάντιο· το 942 έδωσε στον Αλβέριχο Β΄ μια από τις κόρες του ως σύζυγο. Ο Ούγος συνέχιζε την τακτική να παραχωρεί περιοχές και αξιώματα σε ανθρώπους του στενού περιβάλλοντός του, κάτι που έφερε την αντίδραση της αριστοκρατίας: ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας επαναστάτησε και εξορίστηκε (941). Το (945) επέστρεψε ο Βερεγγάριος από την εξορία του στη Γερμανία, νίκησε σε μάχη τον Ούγο και τον εκθρόνισε. Αυτός κατέφυγε στην Προβηγκία, αλλά εξακολουθούσε να διατηρεί τον βασιλικό τίτλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βίλλα της Προβηγκίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Από την 3η σύζυγό του Μαροζία, κόρη του Θεοφυλάκτου Α΄ κόμη του Τούσκουλου, δεν απέκτησε απογόνους.
Από την 4η σύζυγό του Μπέρτα των Χουνφριδιδών, κόρη του Μπούρχαρτ Β΄ δούκα της Σουαβίας, δεν είχε τέκνα.
Από διάφορες ερωμένες απέκτησε φυσικά τέκνα. Από την ευγενή Βαλντελμόντα: Από την χαμηλής καταγωγής Πετσόλα, που ο λαός την αποκαλούσε Αφροδισία: Από την ευγενή Ρότρουντα της Παβίας, που ο λαός αποκαλούσε Ηραία και ήταν χήρα του Γκίζελμπερτ Α΄ του Μπέργκαμο: Από τη Στεφανία, που ο λαός την αποκαλούσε Σέμελεν: Από μία άγνωστη ερωμένη: Επίσης ένας νεαρός υπηρέτης, που εκπαιδεύτηκε στην Αυλή της παραδοσιακής πρωτεύουσας της Λομβαρδίας, της Παβίας, μεγάλωσε και έγινε ο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας
Λάμος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάμος (από τη λέξη λάμος = χάσμα) είναι γνωστός ο ομηρικός βασιλιάς των Λαιστρυγόνων και θεμελιωτής της πόλης τους, της Τηλεπύλου. Κατά τον Ευστάθιο και τους αρχαίους, ο Λάμος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα (πρβλ. και τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου, 14:23). Ο Λάμος αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία κ, στίχος 81).
Πηγή
Λαμος
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Γκάρνταρ Σβάβαρσον
Ο Γκάρνταρ Σβάβαρσον (σύγχρονα ισλανδικά: Garðar Svavarsson, σύγχρονα σουηδικά: Gardar Svavarsson) ήταν Σκανδιναβός που κατοίκησε για λίγο στην Ισλανδία, σύμφωνα με τις σκανδιναβικές σάγκα. Λέγεται ότι είναι ο δεύτερος Σκανδιναβός που έφτασε στην Ισλανδία, μετά τον Νάντοντ. Αυτός και η οικογένειά του εμφανίζονται στην ισλανδική σάγκα. Ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος που εξερεύνησε την Ισλανδία.
Ο Σβάβαρσον περιγράφεται ως Σουηδός Βίκινγκ που κατείχε γη στη Ζηλανδία (στη σημερινή Δανία). Ήταν παντρεμένος με μια γυναίκα από το νησιωτικό σύμπλεγμα κοντά στις δυτικές ακτές της Σκωτίας, Εβρίδες. Στη δεκαετία του 860, χρειάστηκε να διεκδικήσει την κληρονομιά του από τον πατέρα του. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού σε αυτά τα νησάκια, έπεσε σε καταιγίδα. Η καταιγίδα έσπρωξε το πλοίο του πολύ βορειότερα μέχρι που έφτασε στην ανατολική ακτή της Ισλανδίας. Περιέγραψε το νησί, καθιστώντας τον το πρώτο που έκανε κάτι τέτοιο και έτσι διαπίστωσε ότι η στεριά ήταν νησί. Σε μια ακτή έχτισε ένα σπίτι και έμεινε εκεί για τον χειμώνα.
Όταν επέστρεψε, επαίνεσε τη νέα γη και την ονόμασε από το όνομά του Garðarshólmi. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την τύχη του στη συνέχεια, αλλά ο γιος του μετανάστευσε αργότερα στην Ισλανδία. Έκανε μια αδύναμη προσπάθεια ώστε να την κερδίσει για τον Νορβηγό βασιλιά και αυτός να γίνει κόμης. Όταν όμως οι ντόπιοι αγρότες έμαθαν τις προθέσεις του, δεν τον βοήθησαν και σύντομα σκοτώθηκε.
Κατηγορία:Σουηδοί Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Ισλανδοί Κατηγορία:Βίκινγκ
Σαν Μπιάτζο ντι Καλλάλτα
Το Σαν Μπιάτζο ντι Καλλάλτα (ιταλικά: San Biagio di Callalta, βενετικά: San Biazio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Στίβεν Σόντχαϊμ
Ο Στίβεν Τζόσουα Σόντχαϊμ (Stephen Joshua Sondheim, 22 Μαρτίου 1930 – 26 Νοεμβρίου 2021) ήταν Αμερικανός συνθέτης και στιχουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1930 στη Νέα Υόρκη από εβραϊκή οικογένεια γερμανικής και λιθουανικής καταγωγής και σπούδασε στο Κολλέγιο Ουίλιαμς. Το 2017 παντρεύτηκε τον σύντροφό του, Τζέφρι Σκοτ Ρόμλεϊ.
Το ενδιαφέρον του Σόντχαϊμ για το μουσικό θέατρο ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία υπό την καθοδήγηση του Όσκαρ Χάμερσταϊν II. Ξεκίνησε την καριέρα του γράφοντας τους στίχους για το West Side Story (1957) και το Gypsy (1959). Στη συνέχεια στράφηκε στη συγγραφή τόσο μουσικής όσο και στίχων για το θέατρο, με τα πιο γνωστά έργα του τα: A Funny Thing Happened on the Way to the Forum (1962), Company (1970), Follies (1971), A Little Night Music (1973), Sweeney Todd: Ο Φονικός Κουρέας της Οδού Φλιτ (1979), Merrily We Roll Along (1981), Sunday in the Park with George (1984) και Τα Μυστικά του Δάσους (1987).
Οι πολυάριθμες διακρίσεις του περιλαμβάνουν οκτώ βραβεία Tony (συμπεριλαμβανομένου ενός Lifetime Achievement Tony το 2008), ένα Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, οκτώ βραβεία Grammy, ένα βραβείο Λόρενς Ολίβιε, ένα βραβείο Πούλιτζερ, ένα Kennedy Center Honor και ένα Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί λιθουανικής καταγωγής Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Ματθίλδη Βοναπάρτη
Η Ματθίλδη Βοναπάρτη (Mathilde Bonaparte, 27 Μαΐου 1820 - 2 Ιανουαρίου 1904) ήταν κόρη του Ιερώνυμου Βοναπάρτη.
Βιογραφία
Η Ματθίλδη Λετίσια Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 27 Μαΐου 1820 στη Τεργέστη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Ιερώνυμου Βοναπάρτη και της Αικατερίνης της Βυρτεμβέργης, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης.
Αρχικά είχε αρραβωνιαστεί με τον πρώτο ξάδερφό της, τον μελλοντικό Ναπολέοντα Γ΄ της Γαλλίας, αλλά ο αρραβώνας διαλύθηκε μετά τη φυλάκισή του στο Χαμ.
Την 1η Νοεμβρίου 1840 παντρεύτηκε έναν πλούσιο Ρώσο ευγενή, τον Ανατόλυ Νικολάγιεβιτς Ντεμίντοφ, στη Ρώμη. Το 1873, μετά το θάνατο του Ντεμίντοφ, παντρεύτηκε τον καλλιτέχνη και τον ποιητή Κλωντιούς Μαρσέλ Ποπελέν. Και από του δύο γάμους της δεν απέκτησε απογόνους.
Ήταν το μοναδικό μέλος της οικογένειας Βοναπάρτη που έμεινε στη Γαλλία μετά τον Μάιο του 1886, όταν η Γαλλική Δημοκρατία απέλασε τους πρίγκιπες των πρώην κυβερνώντων δυναστειών.
Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 1904 στο Παρίσι σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Σαιν Γκρατιέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κινηματογράφος Ολύμπιον
Η περιγραφή του κτιρίου
Το κτιριακό συγκρότημα του Ολύμπιον που αναπτύσσεται σε έξι ορόφους, και πέραν των γραφείων για τη στέγαση των υπηρεσιών του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, περιλαμβάνει δύο κινηματογραφικές αίθουσες,
-την αίθουσα «Ολύμπιον», χωρητικότητας 676 θέσεων (πλατεία: 460, Θεωρείο: 139, εξώστης: 77), και
καθώς και δύο καφέ-μπαρ.
Οι δύο αίθουσες λειτουργούν ως χειμερινοί κινηματογράφοι πρώτης προβολής. Ανήκουν στο δίκτυο Europa Cinemas και το πρόγραμμά τους είναι προσανατολισμένο κυρίως στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.
Η ιστορία του κτιρίου
Η ιστορία του κτιρίου όπου βρίσκεται ο κινηματογράφος ξεκινά το 1938, όταν εκδόθηκε η υπ' αριθμόν 236 άδεια οικοδομής και άρχισε να κατασκευάζεται  με σκοπό να στεγάσει τρία κινηματοθέατρα, ένα ζαχαροπλαστείο στο ισόγειο και 8 διαμερίσματα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ένα ιταλικό αεροπλάνο προκάλεσε ζημίες στο κτήριο και σταμάτησε η ανέγερσή του.
Ο Νίκος Θεοδοσίου σημειώνει: «''Πρόκειται για ένα μέγαρο που, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό θα περιλάμβανε μία υπόγεια αίθουσα όπου θα λειτουργούσε κινηματογράφος επικαίρων, ισόγειο και τέσσερις ορόφους διαμερισμάτων με δύο κινηματοθέατρα. Η μικρότερη αίθουσα ήταν θερινή και στεγάστηκε με κινητή οροφή''».
Στη σημερινή του μορφή σχεδιάστηκε την περίοδο 1948-1950 από τον πολιτικό μηχανικό Ζάκ Μωσσέ, δημιουργό πολλών και σημαντικών κτηρίων της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης.
Αποτελεί την ιστορική έδρα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκη ς, και εκεί διεξήχθησαν οι πρώτες διοργανώσεις του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου από το 1960. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους εξώστες του Ολύμπιον έχουν απευθύνει προεκλογικές ομιλίες σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες της χώρας.
Οστροβόθνια (αποσαφήνιση)
Ο όρος Οστροβόθνια μπορεί να αναφέρεται:
Κινηματογράφος Ολύμπιον
Η ιστορία του κτιρίου
Το κτίριο ανακηρύσσεται διατηρητέο μνημείο και ο Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης «Θεσσαλονίκη 1997», σχεδόν μισόν αιώνα μετά την ανέγερσή του, το ανακατασκευάζει. Με την ανάπλασή του, η κάτοψη και η τομή του κτιρίου ανασχεδιάσθηκαν ώστε να εξασφαλίζουν οι κατάλληλες συνθήκες οριζόντιας και κατακόρυφης κυκλοφορίας του αέρα, αλλά και άνετα και ευρύχωρα φουαγιέ. Επιπλέον, εκσυγχρονίστηκε ο ειδικός τεχνολογικός εξοπλισμός, δηλαδή τα συστήματα προβολής και ήχου, και τα άλλα στοιχεία των αιθουσών, όπως τα καθίσματα, ο κλιματισμός, οι χώροι υγιεινής.
Οστροβόθνια (αποσαφήνιση)
Ostrobotnia
Κινηματογράφος Ολύμπιον
Η ιστορία του κτιρίου
Το κτίριο παραχωρείται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και από τoν Οκτώβριο του 1998 αποτελεί την έδρα του Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης (πολιτιστικός οργανισμός). Έκτοτε, διαρκώς εκσυγχρονίζεται ο τεχνολογικός εξοπλισμός του, πάντα με ευθύνη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Οι αίθουσες που το αποτελούν είναι οι χώροι όπου διεξάγονται οι ετήσιες διοργανώσεις του: το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα.
Σήμερα
Σήμερα το Ολύμπιον αποτελεί ένα πολιτιστικό κέντρο με σημαντική συμμετοχή στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης. Εκτός της προβολής ταινιών και της διοργάνωσης των φεστιβάλ, οι αίθουσες φιλοξενούν τα τελευταία χρόνια πληθώρα εκδηλώσεων, όπως θεατρικές παραστάσεις, ημερίδες, συνέδρια, συνεντεύξεις τύπου, συναυλίες, παρουσιάσεις βιβλίων, τηλεδιασκέψεις, τελετές απονομής βραβείων  κ.α.