cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαλάουι
Ιστορία
Τον Λίβινγκστον ακολούθησαν στη συνέχεια και άλλοι εξερευνητές, ιεραπόστολοι, τυχοδιώκτες επαγγελλόμενοι τη «σωτηρία των φτωχών» αλλά και ιατροί ερευνητές των τροπικών ασθενειών καθώς και επιχειρηματίες που καθόρισαν τελικά τον χαρακτήρα της περιοχής για τον επόμενο αιώνα.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px| [[Βόρεια Περιφέρεια (Μαλάουι)|Βόρεια Κεντρική Νότια ]]
Το Μαλάουι διαιρείται σε 3 περιφέρειες και 28 συνοικίες. Οι τρεις περιφέρειες (με τις πρωτεύουσές τους σε παρένθεση) είναι:
Δημογραφία
Μόλις το 16% του συνολικού πληθυσμού ζει στα αστικά κέντρα. Η επίσημη γλώσσα στο κράτος είναι τα αγγλικά.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 65,6 χρόνια (62,3 χρόνια οι άνδρες και 68,9 οι γυναίκες).
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα του Μαλάουι είναι πολυκομματική δημοκρατία. Το ισχύον Σύνταγμα ψηφίστηκε το 1994.
Εκλογές
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Μεταφορές
Το 2008 στη χώρα υπήρχαν συνολικά 34 αεροδρόμια. Το σιδηροδρομικό δίκτυο καλύπτει συνολικά 797 χλμ. και το οδικό δίκτυο περισσότερα από 15.000 χλμ. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Κυριότερα λιμάνια είναι η Τσιπόκα και η Τσιλούμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίκλειστα κράτη
Τσάρλι Μπέικερ
Ο Τσαρλς Ντουάν Μπέικερ τζούνιορ (αγγλικά: Charles "Charlie" Duane Baker Jr., 13 Νοεμβρίου 1956), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 72ος Κυβερνήτης της Μασαχουσέτης από το 2015. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικό Κόμματος. Προηγουμένως, ήταν CEO της ΜΚΟ "Harvard Pilgrim Health Care" (1999-2009).
Επίσης, έχει υπηρετήσει ως Υπουργός και Διοίκησης της Μασαχουσέτης (1994-1998), καθώς και ως Υπουργός Υγείας και Υπηρεσιών της Μασσαχουσέτης (1992-1994).
Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, θεωρείται ο πιο δημοφιλής Κυβερνήτης στις ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες της Μασαχουσέτης Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Εγκώμια επιταφίου
thumb|right|285px|Πομπή σε πίνακα του Ιλαριόν Πριάνισνικοφ (1893) Τα Εγκώμια στη βυζαντινή υμνολογία είνα ειδικά τροπάρια που ψάλλονται κατά τον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά την τελετουργία ψάλλονται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, εντός των ναών, λίγο πριν την εκφορά του Επιταφίου, όπου μερικά εξ αυτών και επαναλαμβάνονται κατά την εκφορά.
Πρόκειται για 185 σύντομα τροπάρια που παρεμβάλλονται μετά τον 118ο ψαλμό, (ψαλμό του Αμώμου) ακολουθώντας σε τρεις στάσεις.
Και οι τρεις παραπάνω στάσεις καταλήγουν με το ίδιο εγκώμιο με το οποίο ξεκινούν ενώ ο ιερέας ή αρχιερέας που λειτουργεί θυμιατίζει τον επιτάφιο και από τις τέσσερις πλευρές του. Στη συνέχεια ακολουθούν ευλογητάρια και στιχηρά ιδιόμελα.
Τα εγκώμια αυτά είναι από «τα πιο αγαπητά ψάλματα των ορθοδόξων», γεμάτα από έντονα συγκινησιακά αισθήματα.
Ιστορικά αποδίδονται κυρίως ως λαϊκής έμπνευσης δημιουργήματα που φέρονται σε κώδικες με διάφορες παραλλαγές.
Τα εγκώμια του επιταφίου αποτέλεσαν και τα πρότυπα της δημιουργίας ομοίων για την Κοίμηση της Θεοτόκου, για τον Άγιο Νικόλαο και άλλα.
Εκτός από τους ψάλτες βυζαντινής μουσικής, τα εγκώμια έχουν αποδοθεί και ηχογραφηθεί από διάφορους σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες και καλλιτέχνηδες, όπως οι Μαρία Φαραντούρη, Γλυκερία, Χάρις Αλεξίου, Φλέρη Νταντωνάκη, Ειρήνη Παππά, Πέτρος Γαϊτάνος και άλλοι.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα
Χρήστος Τερζίδης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κολωνία της τότε δυτικής Γερμανίας αλλά μεγάλωσε στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Με τις κατατακτήριες εξετάσεις πέρασε στο ΤΕΙ Μηχανολογίας Σερρών, το ενδιαφέρον του όμως, κέρδισαν άλλες δραστηριότητες.Η πιο βασική, η οποία υπήρξε καταλυτικός παράγοντας στην εξέλιξη της καριέρας του, ήταν η παρακολούθηση των πρώτων επιδοτούμενων σεμιναρίων δημοσιογραφίας από την τότε ΕΟΚ (1989).
Η δημοσιογραφία όμως δεν ήταν ένας άγνωστος για εκείνον τομέας. Από την ηλικία των 15 χρόνων, λόγω της μεγάλης του αγάπης για την μουσική, είχε ασχοληθεί με το πειρατικό και μετέπειτα ερασιτεχνικό ραδιόφωνο. Από τα γυμνασιακά του χρόνια επίσης είχε απασχοληθεί ως συντάκτης σε πολλά ανεξάρτητα έντυπα μικρής κυκλοφορίας, τα λεγόμενα "fanzine." Ένα από τα πιο γνωστά ήταν το «Flag of Metal» του οποίου υπήρξε συντάκτης Βορείου Ελλάδος και ήταν η αιτία για την ενεργή ενασχόλησή του με τότε Ελληνική metal σκηνή, κυρίως δουλεύοντας σε πολλές συναυλίες του ανεξάρτητου, ιστορικού πλέον label, «Μολών λαβέ». Το Μάιο του 1989 διοργάνωσε την πρώτη του συναυλία για λογαριασμό της «Μολών λαβέ», το «Πρώτο Φεστιβάλ Ελληνικών Metal Συγκροτημάτων» στην Θεσσαλονίκη. Η επιτυχία της συγκεκριμένης διοργάνωσης οδήγησε πολλά Ελληνικά συγκροτήματα που επιθυμούσαν να διοργανώσουν συναυλία στην Θεσσαλονίκη να απευθύνονται μόνο σε εκείνον.
Μετά τα σεμινάρια δημοσιογραφίας ενσωματώθηκε στην ομάδα σύνταξης του ιστορικού «Εξώστη» αναλαμβάνοντας τα μουσικά θέματα. Οι συνεντεύξεις από τους Lee Breelaux (Dr. Feelgood) και Ian Gillan βρίσκονται ανάμεσα στις πρώτες του δημοσιογραφικές επιτυχίες. Ο «Εξώστης» αποτέλεσε για τον ίδιο την πηγή έμπνευσης για την έκδοση του «In Rock» το Σεπτέμβριο του 1991. Το «In Rock» χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη μηνιαία επιθεώρηση της Ελληνικής ροκ σκηνής. Η έκδοσή της σήμανε την απαρχή για μια ολόκληρη νέα γενιά έντυπων, καθότι το πρώτο έντυπο που διανεμήθηκε δωρεάν σε πανελλαδικό επίπεδο και το πρώτο μουσικό έντυπο που αφορούσε αποκλειστικά στα Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα. Παράλληλα προχώρησε στην ίδρυση της Rock Management. Σύντομα και με την άνοδο που γνώρισε το «In Rock» (9000 αναγνωστικό κοινό & 800 συνδρομητές) η εταιρία άρχισε να εξελίσσεται σε εταιρία μουσικού management και διοργάνωσης συναυλιών. Στο κομμάτι του management, αρχικά, ανέλαβε αποκλειστικά βορειοελλαδίτικα συγκροτήματα, όπως: Alexandros Perros & The lone stars, Hardways, Drums & Stories, Ρόδα της Ερήμου, Πράσσειν Άλογα, Μοντάζ, κλπ.
Η δεκαετία του '90 υπήρξε πολύ δημιουργική για την εταιρία αφού είχε αναλάβει σημαντικές διοργανώσεις και εκδηλώσεις και τις πραγματοποιούσε με μεγάλη επιτυχία. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90 ασχολήθηκε πιο ενεργά με την εκπροσώπηση σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων πολλών νυχτερινών μαγαζιών και την ίδια περίοδο υπήρξε συνέταιρος στο πιο πετυχημένο και ιστορικό rock club της πόλης το «Libido». Παράλληλα ξεκίνησε και τις μετακλήσεις ξένων καλλιτεχνών, κυρίως dj (DJ Mushroom/Massive Attack, DJ Food, Marc Almond κλπ).
Αθήνα
Το 2001 μετακομίζει οριστικά στην Αθήνα αναλαμβάνοντας την εκπροσώπηση και διοργάνωση συναυλιών για καλλιτέχνες όπως Δημήτρης Πουλικάκος, Λάκης Παπαδόπουλος, Ζωρζ Πιλαλί, Βαγγέλης Γερμανός, Ανοιχτή Θάλασσα κλπ. Μέχρι την Άνοιξη του 2003 όταν πάρθηκε η απόφαση να εγκαταλειφθούν όλα τα υπόλοιπα project και να ασχοληθεί αποκλειστικά με το management του Νίκου Βουρλιώτη, των Goin' Through και του FamilyTheLabel. Η συνέχεια είναι γνωστή. Ίσως το πιο επιτυχημένο συγκρότημα την δεκαετία του 2000, η πιο επιτυχημένη ομάδα στην νυχτερινή Ελλάδα που άλλαξε τον τρόπο διασκέδασης στα clubs και εφαρμογή πολλών επιτυχημένων project με δεκάδες χορηγούς. Την ίδια περίοδο τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες που ήταν κάτω από το δικό του management γνώρισαν μεγάλη επιτυχία Professional Sinnerz, NEBMA, Θηρίο, Ταραξίας, Κόμης Χ κ.α.
Το Φθινόπωρο του 2003 προχώρησε στην έκδοση του «Hood», του πρώτου free εντύπου για την hip hop & rnb κουλτούρα. Το “Hood” & το “Ιn Rock” ανέστειλαν την έκδοση τους το 2005. Κύριος λόγος ήταν η πληθώρα των δωρεάν έντυπων που πλέον δεν άφηναν περιθώριο ούτε στην διαφημιστική αγορά, ούτε στο ενδιαφέρον του κόσμου.
Την ίδια περίοδο ξεκινά και το συγγραφικό του έργο εκδίδοντας την Άνοιξη του 2003 "Το hip hop δεν σταματά/hip hop don't stop" από τις εκδόσεις Οξύ. Πρόκειται για μια δημοσιογραφική αναφορά στην Ελληνική hip hop σκηνή από τη γέννησή της μέχρι εκείνη την περίοδο. Η συγκεκριμένη έκδοση χαρακτηρίστηκε ως η εμπορικότερη της χρονιάς στην κατηγορία της μουσικής.
Η αναγνώριση της «Rock Management» ως μια από τις καλύτερες εταιρίες management στην Ελλάδα συνεχίζει να επιβεβαιώνεται από επιτυχίες νέων καλλιτεχνών όπως Stan, My Excuse κ.α. Παράλληλα συνεχίζεται το συγγραφικό του έργο με την έκδοση του "...Και Το Τέλος Πάντα Κοντά" από τις εκδόσεις Κέδρος το Νοέμβριο του 2009 και του "Bright Nights" από τις εκδόσεις Intro Books το Φεβρουάριο του 2011. Το τελευταίο του βιβλίο, με τίτλο "Άδεια Δωμάτια", κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος τον Απρίλιο του 2014. Ακολούθησαν παρουσιάσεις του βιβλίου σε πόλεις σε όλη την Ελλάδα, καθώς και συνεντεύξεις σε μέσα τοπικής και πανελλαδικής εμβέλειας. Μάθετε περισσότερα για το Χρήστο Τερζίδη μέσα από την προσωπική του ιστοσελίδα.
Νέα Υόρκη
Το φθινόπωρο του 2010 αποφασίζει την επέκταση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του στις ΗΠΑ, που είχε ως αποτέλεσμα τη συνεταιρική σύσταση της Terret Entertainment (τον Αύγουστο του 2011), με έδρα την πόλη της Νέας Υόρκης. Η Terret Entertainment, πέρα από το κομμάτι του μουσικού management, που παραμένει το βασικό κομμάτι δραστηριοτήτων, έχει αρχίσει την επέκταση και στο κομμάτι των Broadways & Big stages shows συμμετέχοντας ήδη ως general partners σε μεγάλα upcoming shows.
Κατάλογος πόλεων και πολιούχων αγίων
Παρατίθενται, με αλφαβητική σειρά, οι άγιοι και οι πόλεις στις οποίες είναι πολιούχοι, αντίστοιχα, όπου οι ημερομηνίες εορτών είναι και επίσημες τοπικές αργίες.
Πηγές
* Κατηγορία:Πόλεις Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Αργίες Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τη Θρησκεία
Патрон (покровител) Liste der Schutzpatrone Lëscht vun de Patréiner Skyddshelgon
Μάχη του Μυρέ
Η Μάχη του Μυρέ (Γαλλικά: La bataille de Muret ), που πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1213 στην κοινότητα Μυρέ, 25 χιλιόμετρα νότια της Τουλούζης, ήταν η τελευταία μεγάλη μάχη της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών και μια από τις πιο αξιοσημείωτες μάχες του Μεσαίωνα. Αν και οι εκτιμήσεις ποικίλλουν σημαντικά, ακόμη και μεταξύ διακεκριμένων σύγχρονων ιστορικών, είναι γνωστή για τη νίκη μιας μικρής δύναμης Γάλλων ιπποτών και σταυροφόρων που διοικούσε ο Σίμων Δ΄ του Μονφόρ εναντίον ενός εξαιρετικά ανώτερου συμμαχικού στρατού με επικεφαλής τον βασιλιά Πέτρο Β΄ της Αραγωνίας και τον κόμη Ραϋμόνδο ΣΤ΄ της Τουλούζης.
Ο θάνατος του Πέτρου Β' και οι βαριές απώλειες μεταξύ των αριστοκρατών ευγενών απέκλεισαν κάθε συντονισμένη προσπάθεια στην περιοχή για πολύ καιρό και είχε μόνιμες πολιτικές συνέπειες. Αφαίρεσε την επιρροή της Αραγονίας στο Λανγκεντόκ και τις γύρω επαρχίες, επιτρέποντας ταυτόχρονα στο στέμμα της Γαλλίας να ασκήσει τον δικό του έλεγχο επί αυτών. Αυτό οδήγησε σε επέκταση του γαλλικού βασιλικού τομέα στην περιοχή.
Ιστορικό πλαίσιο
αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Σίμων Δ΄ του Μονφόρ από εικονογράφηση του 1835]] Ο Σίμων Δ΄ του Μονφόρ ήταν ο ηγέτης της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών που είχε ως αρχικό στόχο την καταστροφή της αίρεσης του Καθαρισμού και στη συνέχεια μετατράπηκε σε επεκτατικό πόλεμο για την υπαγωγή του Λανγκεντόκ υπό τον έλεγχο των Γάλλων βασιλέων. Εισέβαλε στην Κομητεία της Τουλούζης και εξόρισε τον κόμη της, Ραϋμόνδο ΣΤ΄ της Τουλούζης. Αυτός ζήτησε βοήθεια από τον γαμπρό του, βασιλιά Πέτρο Β΄ της Αραγωνίας, ο οποίος αισθάνθηκε ότι απειλούνταν και ο ίδιος από τις κατακτήσεις του Μονφόρ στο Λανγκεντόκ και αποφάσισε να διασχίσει τα Πυρηναία και να αντιμετωπίσει τον Μονφόρ στο Μυρέ.
Στα τέλη Αυγούστου 1213, ο Πέτρος Β ', ο οποίος είχε ολοκληρώσει τις προετοιμασίες του, διέσχισε τα Πυρηναία, προσχώρησε στους νέους του συμμάχους και ξεκίνησε την πολιορκία του Μυρέ στις 8 Σεπτεμβρίου, που το υπερασπίζονταν περίπου τριάντα ιππότες του Μονφόρ. Η πόλη κατελήφθη γρήγορα αλλά έπρεπε να καταληφθεί και το κάστρο και ο Πέτρος περίμενε τον Μονφόρ να φτάσει και να μπει στο κάστρο επί κεφαλής των στρατευμάτων του και μετά να τον νικήσει ολοκληρωτικά. Πράγματι, ο Μονφόρ, ο οποίος ήταν τότε στο Φανζώ, συγκέντρωσε ένα στρατό χιλίων ιππέων, έφτασε στο Μυρέ στις 11 Σεπτεμβρίου και μπήκε στο κάστρο.
Η μάχη
μικρογραφία|Σχεδιάγραμμα της περιοχής της μάχης του Μυρέ Για να μην λιμοκτονήσουν ή παραδοθούν στα εξαιρετικά πολυάριθμα συνασπισμένα στρατεύματα που τους πολιορκούσαν, ο Ντε Μονφόρ αποφάσισε επίθεση. Οδηγώντας τους ιππότες του έξω από την πόλη, προχώρησαν και στη συνέχεια επιτέθηκαν στο ιππικό της Τουλούζης με έναν θόρυβο σαν ένα ολόκληρο δάσος να κόβονταν από τσεκούρι. Στη συνέχεια, οι σταυροφόροι επιτέθηκαν στο ιππικό της Αραγωνίας, όπου ο ίδιος ο βασιλιάς Πέτρος έπεσε στη μάχη. Μετά από αυτό, το μόνο που έμεινε ήταν να διασκορπίσουν το υπόλοιπο ιππικό, που υπερασπίζονταν το πεζικό των συνασπισμένων δυνάμεων που πολιορκούσαν τα τείχη του Μυρέ, που τράπηκαν σε φυγή και σφαγιάσθηκαν.
Παρά το τεράστιο αριθμητικό πλεονέκτημά τους, τα συνασπισμένα στρατεύματα που αριθμούσαν σχεδόν 34.000 άνδρες καταστράφηκαν από τον στρατό του Ντε Μονφόρ, που αριθμούσε μόνο 2.100 και η πολιορκία του Μυρέ λύθηκε. 7.000 έως 20.000 άνδρες από τα συμμαχικά στρατεύματα σκοτώθηκαν, ενώ ο στρατός του Ντε Μονφόρ είχε συγκριτικά λίγες απώλειες.
Συνέπειες
Αυτή ήταν η τελευταία μεγάλη μάχη της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών, η οποία έληξε επίσημα με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1229. Επιπλέον, με τη νίκη του Μονφόρ και το θάνατο του βασιλιά Πέτρου, οι φιλοδοξίες της Αραγωνίας στο Λενγκεντόκ τερματίστηκαν οριστικά.
Επίσης, αυτή η ήττα των στρατευμάτων της Οξιτανίας και της Αραγωνίας προκάλεσε την προσάρτηση του Λανγκεντόκ στο στέμμα της Γαλλίας και το τέλος της αίρεσης του Καθαρισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Μάχες του Μεσαίωνα Κατηγορία:Σταυροφορία των Αλβιγηνών
Ουζουνμπαμπαλί
Το Ουζουνμπαμπαλί (επίσης, Ουσούν-Μπαμπαλί) είναι χωριό της επαρχίας Νεφτσαλά του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μιρζεκουρμπανλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νεφτσαλά
Αμπιτίμπι (ποταμός)
Ο ποταμός Αμπιτίμπι (Abitibi) είναι ένας ποταμός στο βορειοανατολικό Οντάριο του Καναδά. Πηγάζει από την αβαθή λίμνη σε βόρεια κατεύθυνση. Εχει μήκος 547 χλμ. Ο ποταμός ήταν ένας σημαντικός δρόμος εμπορίου γούνας για την επιχείρηση του κόλπου Χάντσον (Hudson Bay Company). Σήμερα βρίσκονται στον ποταμό παραγωγικές εγκαταστάσεις υδροηλεκτρικής ενεργειας.
Κατηγορία:Ποταμοί του Καναδά Κατηγορία:Οντάριο
Επαρχίες της Ισημερινής Γουινέας
Η Δημοκρατία της Ισημερινής Γουινέας χωρίζεται σε 2 περιφέρειες, 7 επαρχίες, 21 συνοικίες και επιμέρους σε δήμους.
Επαρχίες
δεξιά|μικρογραφία|250px|Οι επαρχίες της Ισημερινής Γουινέας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισημερινής Γουινέας
Ω-λε-Κρομαρί
Το Ω-λε-Κρομαρί (γαλλικά: Aulx-lès-Cromary) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Νάνγκα (Ιαπωνική ζωγραφική)
δεξιά|μικρογραφία| Ψάρεμα την άνοιξη από τον Ίκε νο Τάιγκα Η Νάνγκα (南画, "Νότια Ζωγραφική"), επίσης γνωστή ως Μπουντζίνγκα (文人画, γουέν-ρεν-χουά "ζωγραφική των διανοούμενων"),  ήταν μία σχολή Ιαπωνικής ζωγραφικής, που άνθησε στην ύστερη περίοδο Έντο μεταξύ καλλιτεχνών, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους μορφωμένους ή διανοούμενους. Αν και καθένας από αυτούς τους καλλιτέχνες, σχεδόν εξ ορισμού, ήταν μοναδικός και ανεξάρτητος, όλοι μοιράζονταν έναν θαυμασμό για τον παραδοσιακό κινεζικό πολιτισμό. Οι πίνακες ζωγραφικής τους, συνήθως με μονόχρωμο μαύρο μελάνι, μερικές φορές με ανοικτό χρώμα, σχεδόν πάντα απεικόνιζαν κινέζικα τοπία ή παρόμοια θέματα. Σχεδιάζονταν σύμφωνα με την κινέζικη ζωγραφική των διανοούμενων, που ονομαζόταν γουέν-ρεν-χουά (文人画) στα κινέζικα.
Ετυμολογία
Το όνομα νάνγκα είναι συντομογραφία του νάνσουγκα, που αναφέρεται στην κινεζική νότια σχολή ζωγραφικής (nanzhonghua στα κινέζικα).
Ιστορία
Η κινεζική ζωγραφική των διανοούμενων επικεντρώθηκε στην έκφραση του ρυθμού της φύσης, παρά στην τεχνική ρεαλιστική απεικόνιση της. Ταυτόχρονα, ωστόσο, ο καλλιτέχνης ενθαρρύνθηκε να δείξει μια ψυχρή έλλειψη στοργής για τον πίνακα, ως εάν αυτός, ως ένας διανοούμενος, δεν ενδιαφερόταν πολύ βαθιά για το έργο του. Τελικά, αυτό το στυλ ζωγραφικής ήταν μια ανάπτυξη της ιδέας των διανοούμενων, ή των μορφωμένων, ως πρωτότυπο για όλες τις βασικές παραδοσιακές τέχνες - ζωγραφική, καλλιγραφία και ποίηση.
Λόγω της πολιτικής του σακόκου κατά την περίοδο Έντο, η Ιαπωνία αποκόπηκε σχεδόν από τον έξω κόσμο. Η επαφή της με την Κίνα παρέμεινε, αλλά ήταν πολύ περιορισμένη. Ό,τι ελάχιστο έγινε στην Ιαπωνία είτε εισήχθη μέσω του Ναγκασάκι είτε παραγόταν από Κινέζους που ζούσαν εκεί. Ως αποτέλεσμα, οι καλλιτέχνες μπούντζιν (μορφωμένοι) που λαχταρούσαν για τα ιδανικά και τον τρόπο ζωής των Κινέζων μορφωμένων έμειναν με μια αρκετά ελλιπή άποψη των κινεζικών ιδεών και τέχνης των διανοούμενων. Η Μπουντζίνγκα αναπτύχθηκε, επομένως, μέσα από ό, τι ήρθε στην Ιαπωνία από την Κίνα, συμπεριλαμβανομένων των κινεζικών εγχειριδίων ζωγραφικής με τυπωμένο ξύλο και μια ποικιλίας έργων ζωγραφικής που έχουν ευρεία διακύμανση σε ποιότητα.
Η Μπουντζίνγκα εμφανίστηκε ως μια νέα και μοναδική μορφή τέχνης για αυτόν τον λόγο, καθώς και λόγω των μεγάλων διαφορών στον πολιτισμό και το περιβάλλον των Ιαπώνων διανοούμενων σε σύγκριση με τους Κινέζους ομολόγους τους. Η μορφή καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από την απόρριψη άλλων μεγάλων σχολών τέχνης, όπως η σχολή Κανό ή Κανούχα και η σχολή Τόσα. Επιπλέον, οι ίδιοι οι διανοούμενοι δεν ήταν μέλη ακαδημαϊκής, πνευματικής γραφειοκρατίας, όπως ήταν οι Κινέζοι ομόλογοί τους. Ενώ οι Κινέζοι διανοούμενοι ήταν, ως επί το πλείστον, ακαδημαϊκοί, που φιλοδοξούσαν να γίνουν ζωγράφοι, οι Ιάπωνες διανοούμενοι ήταν επαγγελματικά εκπαιδευμένοι ζωγράφοι, που φιλοδοξούσαν να είναι ακαδημαϊκοί και διανοούμενοι.
Οι πίνακες Νάνγκα ή Μπουντζίνγκα σχεδόν πάντα απεικόνιζαν παραδοσιακά κινέζικα θέματα. Οι καλλιτέχνες επικεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά σε τοπία και πουλιά και λουλούδια. Η ποίηση ή άλλες επιγραφές ήταν επίσης ένα σημαντικό στοιχείο αυτών των έργων ζωγραφικής, και συχνά στην πραγματικότητα προστέθηκαν από φίλους του καλλιτέχνη, όχι από τον ίδιο τον ζωγράφο.
Ο Δάσκαλος Κουαγιάμα Γκιοκουσού (1746–1799) ήταν ο πιο οξύς θεωρητικός στην Ιαπωνική ζωγραφική των διανοούμενων. Στα τρία βιβλία του - Γκιοκουσού γκασού (Συλλογικά έργα του Γκιοκουσού, 1790), Gaen higen (Ένα μικρό σχόλιο για τη Ζωγραφική, 1795) και Kaiji higen (Ταπεινά λόγια για θέματα Ζωγραφικής, 1799) - κάλεσε όλους τους μορφωμένους Ιάπωνες ζωγράφους να εφαρμόσουν τις θεωρίες και τα  ιδανικά των διανοούμενων του Ντονγκ Κιτσάνγκ (J: Tō Kishō, 1555–1636). Σύμφωνα με τον μελετητή Meccarelli, ο Κουαγιάμα μπορεί να θεωρηθεί ο «Ιάπωνας Ντονγκ Κιτσάνγκ», αλλά ανέμιξε τόσο τα πολύχρωμα τοπία που χαρακτηρίζουν τους επαγγελματίες ζωγράφους όσο και τα μονοχρωματικά τοπία των στυλ των μορφωμένων και εφάρμοσε ένα νέο και πιο ευέλικτο κριτήριο για την ταξινόμηση.
Ο Έρνεστ Φενολλόσα και ο Οκάκουρα Κακούζο, δύο από τους πρώτους που εισήγαγαν την ιαπωνική τέχνη με οποιονδήποτε σημαντικό τρόπο στη Δύση, είναι γνωστό ότι επέκριναν τη νάνγκα ως ασήμαντη και μη πρωτότυπη. Ως αποτέλεσμα, το στυλ έχει προσελκύσει μόνο την ακαδημαϊκή προσοχή στη Δύση τις τελευταίες δεκαετίες, περίπου 100 χρόνια αργότερα.
Πολιτιστικά παράγωγα
μικρογραφία| Το Sargent Juniper είναι σχεδιασμένο σε στυλ μπούντζιν μικρογραφία| Ανθοσύνθεση μπούντζινμπανα Ένα ιδιαίτερο στυλ μπονσάι ονομάζεται διαφορετικά μπούντζιν, μπούντζινγκι ή "διανοούμενοι" και προορίζεται να μοιάζει με τα δέντρα, που απεικονίζονται στην τέχνη της νάνγκα. Τα παραδείγματα του στυλ είναι συχνά κομψά επιμήκη και με λίγα κλαδιά, που είναι κυρίως ένας μακρύς λεπτός κορμός που ξεπερνιέται από μια πολύ μικρή μάζα φυλλώματος.
Η τέχνη της ανθοδετικής ικεμπάνα ανέπτυξε το στυλ μπούντζινμπανα (文人花), το οποίο ήταν προς τιμήν των κινεζικών τοπίων και των πινάκων ζωγραφικής των διανοούμενων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Τέχνες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ιαπωνία
Ωτέ
Το Ωτέ (γαλλικά: Autet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Εκαταίος ο Αβδηρίτης
Ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης ή ο Τήϊος, ήταν φιλόσοφος, κριτικός και γραμματικός, μαθητής του σκεπτικού φιλοσόφου Πύρρωνος.
Έζησε στα χρόνια της βασιλείας του Πτολεμαίου Α΄ και κύριο έργο του ήταν τα «Αιγυπτιακά ή Ιστορία της Αιγύπτου», στο οποίο ενσωμάτωσε ιστορικά και μυθοπλαστικά στοιχεία, με σκοπό να αποδείξει ότι η Αίγυπτος υπήρξε η εστία και η πηγή του παγκόσμιου πολιτισμού και ότι η αιγυπτιακή θρησκεία ήταν η μόνη αληθινή και γνήσια θρησκεία.
Ο Όσιρις (=ήλιος) και η Ίσις (=σελήνη) και τα πέντε στοιχεία, δηλαδή το πνεύμα (=Ζευς), το πυρ (=Ήφαιστος), η γη (=Δήμητρα), το ύδωρ (=Ωκεανός ή Νείλος) και ο αήρ (=Αθηνά), ήταν, κατά την θεολογική αντίληψη του Εκαταίου, οι αρχέγονες θεότητες, ενώ οι υπόλοιποι θεοί προέρχονταν από θνητούς, δηλαδή από βασιλείς και βασίλισσες, οι οποίοι θεοποιούνταν μετά το θάνατό τους. Οι πρώτοι θεοί ήταν επουράνιοι και αθάνατοι, ενώ οι δεύτεροι επίγειοι και θνητοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Σκεπτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αβδηρίτες
Κοιτασματολογία
Η Κοιτασματολογία είναι κλάδος της Γεωλογίας, ο οποίος ασχολείται με την ανεύρεση κοιτασμάτων. Σήμερα επικρατεί ο όρος Οικονομική Γεωλογία. Συγγενεύει με την Ορυκτολογία και την Πετρολογία.
Κατηγορίες Κοιτασμάτων
'Α. Κοιτάσματα συνδεόμενα γενετικά με μαγματικά πετρώματα.' Πρόκειται για κοιτάσματα με γενεσιουργό αιτία τη μαγματική ενέργεια. Η διαδικασία σχηματισμού των κοιτασμάτων αυτών περιλαμβάνει την κλασματική κρυστάλλωση και διαφοροποίηση του μάγματος. Μέσα στο λιωμένο τήγμα  του μάγματος δύνανται να αποχωρίζονται διάφορες μεταλλοφόρες φάσεις και να δίδουν μαγματικά κοιτάσματα. Εν συνεχεία και κατά την προοδευτική κρυστάλλωση του μάγμα­τος τα περιεχόμενα πτητικά συστατικά συμπυκνώνονται βαθμιαία στο κατάλοιπο πού παραμένει, κάτω από ορισμένες συνθήκες πίεσης, είτε εκφεύγουν στην επιφάνεια, οπότε σχηματίζουν ατμιδικά κοιτάσματα (π.χ. θείου), είτε οδεύοντας στις διόδους της μαγματικής μάζας σχηματίζουν πνευματολυτικά κοιτάσματα. Κοιτάσματα σιδήρου και θειούχων ενώσεων τού μολύβδου, ψευδαργύ­ρου και χαλκού έχουν σχηματιστεί με τον ανωτέρω τρόπο ''. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα  περιεχόμενα στο μάγμα μεταλλικά στοιχεία και ενώσεις συγκεντρώνονται σε υγρά θερμά διαλύματα, τα οποία διεισδύουν μέσα από τις διάφορες ασυνέχειες του στερεοποιημένου μάγματος και αποθέτουν τελικά το φορτίο τους σχηματίζοντας τα λεγόμενα υδροθερμικά κοιτάσματα. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα πορφυρικού τύπου, όπου συμπεριλαμβάνονται τα πολυμεταλλικά μεικτά θειούχα κοιτάσματα που αποτελούν  πηγές χαλκού ή και χρυσού ή και μολυβδαινίου, ανήκουν στην κατηγορία αυτή''.
Τα πετρώματα που μεταφέρονται από τα βάση του στερεού φλοιού ή από τον μανδύα στην επιφάνεια, εκτίθενται στους ατμοσφαιρικούς παράγοντες, με αποτέλεσμα τα χρήσιμα συστατικά τους να υφίστανται διεργασίες «αποσάθρωσης». Σε αυτό το φυσικοχημικό περιβάλλον δεν δύνανται  να διατηρηθούν ως έχουν οπότε  με την πάροδο του γεωλογικού χρόνου μετασχηματίζονται σε νέα αθροίσματα ορυκτών, τα οποία έρχονται  σε ισορροπία με τα νέα δεδομένα. Τα χρήσιμα συστατικά των πετρωμάτων πού αποσαθρώνονται μπορεί να είτε να μεταφερθούν, είτε να παραμείνουν επί τόπου (in situ) και να δώσουν  κοιτάσματα αποσάθρωσης - διάλυσης (residual deposits). Βασικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία  των κοιτασμάτων αυτών είναι ή ύπαρξη κατάλληλων κλιματολογικών συνθηκών, όπως υψηλή υγρασία κτλ. Επίσης καθοριστικοί παράγοντες για την αναζήτηση τους είναι ή εύρεση στρωματογραφιών ασυμφωνιών και ο εντοπισμός επικλύσεων. ''Στην κατηγορία αυτή ανήκουν διάφορα κοιτάσματα βωξιτών, σιδηρονικελιούχων μεταλλευ­μάτων (διαδικασία λατεριτίωσης), χαλαζία, ελουβιακά κοιτάσματα (eluvial deposits) κ.ά. Επίσης κοιτάσματα μαγγανίου, φωσφορίτη, αλατιού, γύψου κτλ. έχουν ιζηματογενή προέλευση. Ειδική κατηγορία κοιτασμάτων ιζηματογενούς προέλευσης αποτελούν και τα κοιτάσματα ενεργειακών ορυκτών (γαιάνθρακες, λιγνίτες, τύρφη, λιθάνθρακες κτλ.) καθώς και οι υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο, φυσικό αέριο κτλ.)''.
'Γ. Μεταμορφωσιγενή  Κοιτάσματα. Κοιτάσματα συνδεόμενα με την διαδικασία της μεταμόρφωσης.' Η διαδικασία της μεταμόρφωσης γενικά μετασχηματίζει προϋπάρχοντα κοιτάσματα. Πρόκειται για την υπό ειδικές φυσικοχημικές συνθήκες (θερμότητα, πίεση, ρευστά συστατικά κλπ) μετατροπή του ιστού και της ορυκτολογικής σύστασης πετρώματος, το οποίο έτσι μεταπίπτει στο λεγόμενο μεταμορφωμένο πέτρωμα.Στην κατηγορία αυτή συμπεριλαμβάνονται πολλά σημαντικά κοιτάσματα σμύριδας, γραφίτη, αμιάντου, τάλκης, μάρμαρα, σχιστόλιθοι,  κτλ.
Κουρ Καραμπουτσάκ
Το Κουρ Καραμπουτσάκ (επίσης, Κιουρκαραμπουντζάκ, Καραμπουντζάγκ, Καραμπουντζάχ, και Καραμπουτζάχ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νεφτσαλά του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.103 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νεφτσαλά
Σημείο
Το σημείο στον χώρο είναι οντότητα που έχει θέση, αλλά δεν έχει διαστάσεις (μήκος, πλάτος ή ύψος). Είναι κατά συνέπεια μηδέν διαστάσεων, δηλ. αδιάστατο. Περιέχει την έννοια της θέσης, της ύπαρξης, αλλά δεν έχει μετρήσιμα στοιχεία, δηλ. δεν μπορεί να μετρηθεί. Το σημείο είναι από τα βασικότερα στη γεωμετρία (όπως η ευθεία) και δεν μπορεί να οριστεί με ακρίβεια.
Ιστορική διαδρομή
Το σημείο (σημεῖον, Ιων.: σημήϊον, Δωρ.: σαμήϊον, άλλες μορφές: σαμεῖον, σαμᾶον) χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά σαν μαθηματική λέξη από τον Ευκλείδη. Πριν χρησιμοποιούσαν την λέξη στιγμή, όπως αναφέρεται και από τον Αριστοτέλη. Ακόμα όμως και πολύ μετά τον Ευκλείδη, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τη λέξη στιγμή, όπως φαίνεται από τον Διογένη τον Λαέρτιο, τον Πλούταρχο και αλλού.
Η πρώτη μαθηματική χρήση της λέξης «σημείο» γίνεται από τον Ευκλείδη στα Στοιχεία του, μαζί και με τον ορισμό του, που είναι ο εξής: «σημεῖόν ἐστιν, οὗ μέρος οὐθέν.», δηλαδή σημείο είναι εκείνο που δεν έχει κανένα μέρος. Με αυτή την έννοια παραμένει μέχρι σήμερα στη χρήση της Ευκλείδειας Γεωμετρίας, αλλά και όλων των γνωστών γεωμετριών που έχουν δημιουργηθεί στη σύγχρονη ιστορία, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων στις οποίες καταργείται τελείως η έννοια του σημείου.
Ο ορισμός του Ευκλείδη στην ουσία εννοεί ότι το σημείο δεν μπορεί να διασπαστεί, να τεμαχιστεί. Αυτή η έννοια υπάρχει και στην έννοια του άτομου του Δημόκριτου. Όπως αναφέρει ο Διογένης ο Λαέρτιος, μεταφέροντας τις απόψεις του Πλάτωνα, τα πράγματα διακρίνονται σε αυτά που χωρίζονται σε μέρη(«μεριστά») και αυτά που δεν χωρίζονται(«ἀμέριστα»). Δείγματα αυτών που δεν χωρίζονται αποτελούν η μονάδα (αριθμητική), το σημείο (γεωμετρία) και ο φθόγγος (μουσική). Η έννοια του σημείου είχε αποτελέσει στην αρχαιότητα, θέμα πολλών φιλοσοφικών συζητήσεων με σκοπό την κατανόηση και τον ορισμό του, αφού τέτοιες έννοιες αφορούν την φιλοσοφία της γεωμετρίας, αλλά και την φιλοσοφία γενικώς. Οι Πυθαγόρειοι δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην έννοια του σημείου, και αποτελεί μάλιστα ακρογωνιαίο λίθο της γεωμετρίας τους, αλλά και της ευρύτερης κοσμοθεωρίας τους. Το ίδιο όμως ισχύει για όλες τις γεωμετρίες που έχουν δημιουργηθεί στις μέρες μας και στις οποίες ο ορισμός του σημείου αποτελεί σημαντικό και κρίσιμο θεωρητικό ζήτημα.
Στην Καρτεσιανή Γεωμετρία το σημείο ταυτίζεται με τις συντεταγμένες του. Έτσι π.χ. σε έναν Ευκλείδειο χώρο τριών διαστάσεων το σημείο ορίζεται ως η διατεταγμένη τριάδα (α,β,γ), όπου τα α,β,γ είναι πραγματικοί αριθμοί και προσδιορίζουν το μήκος, το πλάτος και το ύψος. Στους πολυδιάστατους χώρους και γενικά σε ένα χώρο n διαστάσεων το σημείο ορίζεται από τις n συντεταγμένες του.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κωνικές τομές Κατηγορία:Στοιχειώδης γεωμετρία
Αβαδάνα
Η Αβαδάνα ή Αβαντάνα είναι έννοια της βουδιστικής γραμματείας, που δηλώνει τον απόλογο, δηλαδή τον μύθο ή αλληγορία που περιέχει ηθικό ή δογματικό δίδαγμα. Τον μύθο ή την αλληγορία αφηγείται συνήθως ο ίδιος ο Βούδας: παίρνοντας αφορμή από ένα σύγχρονο περιστατικό, αναπλάθει μια ιστορία του παρελθόντος και την ερμηνεύει με τρόπο που να φωτίζει τη διδασκαλία του. Κάποτε μάλιστα ο Βούδας στην αφήγησή του προφητεύει και τα μελλούμενα να συμβούν. Είναι γενικώς παραδείγματα της λειτουργίας του κάρμα στον βουδισμό, που αποκαλύπτουν τις πράξεις ενός προσώπου σε μια προηγούμενη ζωή του και τα αποτελέσματά τους στην παρούσα ζωή του.
Υπάρχουν περίπου εξακόσιες τέτοιες ιστορίες στην κλασική γλώσσα «πάλι», όπου ονομάζονται 'απαντάνα (= θρύλοι, παραδόσεις), και πολλές συλλογές στη σανσκριτική γλώσσα. Από τις τελευταίες οι τρεις μεγαλύτερες είναι η Μαχαβαστού της σχολής Μαχασαμγκίκα, η Αβαδανασατάκα (= «Αιώνας των θρύλων») της σχολής Σαρβαστιβάδα και η Ντιβιαβαδάνα (= «Θεϊκός θρύλος») με 38 ιστορίες. Εκτός από τις συλλογές, αβαδάνα βρίσκονται διάσπαρτες στη Βινάγια Πιτάκα (= «Καλάθι της πειθαρχίας»).
Παρά το ότι είναι μεταγενέστερες από το μεγαλύτερο μέρος των ιερών κειμένων του Βουδισμού, οι αβαδάνα είναι σεβαστές από τους συντηρητικούς βουδιστές, και καταλαμβάνουν λίγο-πολύ ανάλογη θέση στον Βουδισμό με εκείνη που κατέχουν οι Πουράνες στον Ινδουισμό.
Ιστορία της απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού
Πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός
Το 1950, ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά από τον Erwin Hahn η ηχώ σπιν και η ελεύθερη επαγωγική διάσπαση και το 1952, ο Herman Carr παρήγαγε ένα μονοδιάστατο φάσμα NMR, όπως αναφέρθηκε στη διδακτορική του διατριβή στο Χάρβαρντ.
Το επόμενο βήμα (από τα φάσματα στην απεικόνιση) προτάθηκε από τον Vladislav Ivanov στη Σοβιετική Ένωση, ο οποίος κατέθεσε το 1960 αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας για μια συσκευή απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού. Η κύρια συμβολή του Ivanov ήταν η ιδέα της χρήσης της κλίσης του μαγνητικού πεδίου, σε συνδυασμό με μια επιλεκτική διέγερση/ανάγνωση συχνότητας, για την κωδικοποίηση των χωρικών συντεταγμένων. Με σύγχρονους όρους, επρόκειτο μόνο για την απεικόνιση της πυκνότητας πρωτονίων (όχι των χρόνων χαλάρωσης), η οποία ήταν επίσης αργή, δεδομένου ότι χρησιμοποιούνταν μόνο μία κατεύθυνση βαθμίδας κάθε φορά και η απεικόνιση έπρεπε να γίνεται φέτα προς φέτα. Ωστόσο, επρόκειτο για μια πραγματική διαδικασία απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού. Αρχικά απορρίφθηκε ως "απίθανη", η αίτηση του Ivanov εγκρίθηκε τελικά το 1984 (με την αρχική ημερομηνία προτεραιότητας).
Χρόνοι χαλάρωσης και πρώιμη ανάπτυξη της μαγνητικής τομογραφίας
Μέχρι το 1959, ο Jay Singer είχε μελετήσει τη ροή του αίματος με μετρήσεις του χρόνου χαλάρωσης NMR του αίματος σε ζωντανούς ανθρώπους. Τέτοιες μετρήσεις δεν εισήχθησαν στην κοινή ιατρική πρακτική μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αν και μια πατέντα για ένα μηχάνημα NMR ολόκληρου του σώματος για τη μέτρηση της ροής του αίματος στο ανθρώπινο σώμα κατατέθηκε από τον Alexander Ganssen στις αρχές του 1967.
Στη δεκαετία του 1960 εμφανίστηκαν στην επιστημονική βιβλιογραφία τα αποτελέσματα των εργασιών σχετικά με τη χαλάρωση, τη διάχυση και τη χημική ανταλλαγή του νερού σε κύτταρα και ιστούς διαφόρων τύπων. Το 1967, ο Ligon ανέφερε τη μέτρηση της NMR χαλάρωσης του νερού στα χέρια ζωντανών ανθρώπινων ατόμων. Το 1968, οι Jackson και Langham δημοσίευσαν τα πρώτα σήματα NMR από ένα ζωντανό ζώο, έναν αναισθητοποιημένο αρουραίο.
Στη δεκαετία του 1970, έγινε αντιληπτό ότι οι χρόνοι χαλάρωσης είναι βασικοί προσδιοριστικοί παράγοντες της αντίθεσης στη μαγνητική τομογραφία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανίχνευση και τη διαφοροποίηση μιας σειράς παθολογιών. Ορισμένες ερευνητικές ομάδες είχαν δείξει ότι τα πρώιμα καρκινικά κύτταρα έτειναν να παρουσιάζουν μεγαλύτερους χρόνους χαλάρωσης από τα αντίστοιχα φυσιολογικά κύτταρα και ως εκ τούτου υποκίνησαν το αρχικό ενδιαφέρον για την ιδέα της ανίχνευσης του καρκίνου με NMR. Στις πρώτες αυτές ομάδες περιλαμβάνονται οι Damadian, Hazlewood και Chang και αρκετές άλλες. Αυτό ξεκίνησε επίσης ένα πρόγραμμα για την καταγραφή των χρόνων χαλάρωσης ενός ευρέος φάσματος βιολογικών ιστών, το οποίο έγινε ένα από τα κύρια κίνητρα για την ανάπτυξη της μαγνητικής τομογραφίας.
Το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ σημειώνει: "Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας περιλάμβανε την ιδέα της χρήσης του NMR για τη "σάρωση" του ανθρώπινου σώματος για τον εντοπισμό καρκινικών ιστών". Ωστόσο, δεν περιέγραφε μια μέθοδο για τη δημιουργία εικόνων από μια τέτοια σάρωση ή πώς ακριβώς θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια σάρωση.
Απεικόνιση
Ο Paul Lauterbur στο Πανεπιστήμιο Stony Brook επέκτεινε την τεχνική του Carr και ανέπτυξε έναν τρόπο για να δημιουργήσει τις πρώτες εικόνες μαγνητικής τομογραφίας, σε 2D και 3D, χρησιμοποιώντας κλίσεις. Το 1973, ο Lauterbur δημοσίευσε την πρώτη εικόνα πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού και τον Ιανουάριο του 1974 την πρώτη εικόνα διατομής ενός ζωντανού ποντικιού. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Πίτερ Μάνσφιλντ, φυσικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ της Αγγλίας, ανέπτυξε την τεχνική της ηχοεπίπεδης απεικόνισης (EPI), η οποία θα οδηγούσε σε σαρώσεις που θα διαρκούσαν δευτερόλεπτα αντί για ώρες και θα παρήγαγε καθαρότερες εικόνες από αυτές που είχε ο Λάουτερμπουρ. Ο Damadian, μαζί με τους Larry Minkoff και Michael Goldsmith, έλαβε μια εικόνα ενός όγκου στο θώρακα ενός ποντικού το 1976. Πραγματοποίησαν επίσης την πρώτη μαγνητική τομογραφία σώματος ανθρώπου στις 3 Ιουλίου 1977, μελέτες που δημοσίευσαν το 1977. Το 1979, ο Richard S. Likes κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το k-space U.S. Patent 4,307,343.
Σάρωση ολόκληρου του σώματος
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, μια ομάδα με επικεφαλής τον John Mallard κατασκεύασε τον πρώτο μαγνητικό τομογράφο ολόσωμης μαγνητικής τομογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Aberdeen στη Σκωτία. Στις 28 Αυγούστου 1980 χρησιμοποίησαν αυτό το μηχάνημα για να λάβουν την πρώτη κλινικά χρήσιμη εικόνα των εσωτερικών ιστών ενός ασθενούς με τη χρήση μαγνητικής τομογραφίας, η οποία εντόπισε έναν πρωτοπαθή όγκο στο στήθος του ασθενούς, ένα μη φυσιολογικό ήπαρ και δευτεροπαθή καρκίνο στα οστά του. Το μηχάνημα αυτό χρησιμοποιήθηκε αργότερα στο νοσοκομείο St Bartholomew's, στο Λονδίνο, από το 1983 έως το 1993. Ο Mallard και η ομάδα του πιστώνονται τις τεχνολογικές εξελίξεις που οδήγησαν στην ευρεία εισαγωγή της μαγνητικής τομογραφίας.
Το 1975, το Τμήμα Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο ίδρυσε το Εργαστήριο Ακτινολογικής Απεικόνισης (RIL). Με την υποστήριξη της Pfizer, της Diasonics και αργότερα της Toshiba America MRI, το εργαστήριο ανέπτυξε νέα τεχνολογία απεικόνισης και εγκατέστησε συστήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και παγκοσμίως. Το 1981 οι ερευνητές του RIL, μεταξύ των οποίων οι Leon Kaufman και Lawrence Crooks, δημοσίευσαν την Απεικόνιση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού στην Ιατρική. Στη δεκαετία του 1980 το βιβλίο θεωρήθηκε το οριστικό εισαγωγικό εγχειρίδιο για το θέμα.
Το 1980 ο Paul Bottomley εντάχθηκε στο ερευνητικό κέντρο της GE στο Schenectady της Νέας Υόρκης. Η ομάδα του παρήγγειλε τον μαγνήτη με το υψηλότερο δυνατό πεδίο που ήταν τότε διαθέσιμος, ένα σύστημα 1,5 Τ, και κατασκεύασε την πρώτη συσκευή υψηλού πεδίου, ξεπερνώντας προβλήματα σχεδιασμού πηνίων, διείσδυσης RF και αναλογίας σήματος προς θόρυβο, για να κατασκευάσει τον πρώτο σαρωτή MRI/MRS ολόκληρου του σώματος. Τα αποτελέσματα μεταφράστηκαν στην εξαιρετικά επιτυχημένη σειρά προϊόντων μαγνητικής τομογραφίας 1,5 Τ, με παράδοση πάνω από 20.000 συστημάτων. Το 1982, ο Bottomley πραγματοποίησε το πρώτο εντοπισμένο MRS στην ανθρώπινη καρδιά και τον εγκέφαλο. Αφού ξεκίνησε μια συνεργασία σε εφαρμογές για την καρδιά με τον Robert Weiss στο Johns Hopkins, ο Bottomley επέστρεψε στο πανεπιστήμιο το 1994 ως καθηγητής Russell Morgan και διευθυντής του ερευνητικού τμήματος MR.
Πρόσθετες τεχνικές
Το 1986, ο Charles L. Dumoulin και ο Howard R. Hart στη General Electric ανέπτυξαν τη μαγνητική αγγειογραφία και ο Denis Le Bihan, έλαβε τις πρώτες εικόνες και αργότερα κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τη μαγνητική τομογραφία διάχυσης. Το 1988, ο Arno Villringer και οι συνεργάτες του απέδειξαν ότι οι σκιαγραφικοί παράγοντες επιδεκτικότητας μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μαγνητική τομογραφία αιμάτωσης. Το 1990, ο Seiji Ogawa στα εργαστήρια Bell της AT&T αναγνώρισε ότι το αίμα με dHb που στερείται οξυγόνου έλκεται από ένα μαγνητικό πεδίο και ανακάλυψε την τεχνική που αποτελεί τη βάση της Απεικόνισης Λειτουργικού Μαγνητικού Συντονισμού (fMRI).
Οι εξελίξεις στην τεχνολογία των ημιαγωγών ήταν ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της πρακτικής μαγνητικής τομογραφίας, η οποία απαιτεί μεγάλη υπολογιστική ισχύ.
Αν και η μαγνητική τομογραφία εκτελείται συνήθως στην κλινική σε 1,5 Τ, τα υψηλότερα πεδία, όπως τα 3 Τ για κλινική απεικόνιση και πιο πρόσφατα τα 7 Τ για ερευνητικούς σκοπούς, κερδίζουν ολοένα και μεγαλύτερη δημοτικότητα λόγω της αυξημένης ευαισθησίας και ανάλυσης. Σε ερευνητικά εργαστήρια, μελέτες σε ανθρώπους έχουν πραγματοποιηθεί σε 9,4 T (2006) και έως 10,5 T (2019). Μελέτες σε μη ανθρώπινα ζώα έχουν πραγματοποιηθεί σε έως και 21,1 Τ.
Απεικόνιση στο κρεβάτι
Το 2020, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών (USFDA) πρότεινε την έγκριση 510(k) για το σύστημα μαγνητικής τομογραφίας δίπλα στο κρεβάτι της Hyperfine Research. Το σύστημα Hyperfine ισχυρίζεται ότι έχει το 1/20 του κόστους, το 1/35 της κατανάλωσης ενέργειας και το 1/10 του βάρους των συμβατικών συστημάτων μαγνητικής τομογραφίας. Χρησιμοποιεί μια συνηθισμένη ηλεκτρική πρίζα για τροφοδοσία.
Βραβείο Νόμπελ 2003
Αντανακλώντας τη θεμελιώδη σημασία και τη δυνατότητα εφαρμογής της μαγνητικής τομογραφίας στην ιατρική, ο Paul Lauterbur του Πανεπιστημίου του Ιλινόις στην Urbana-Champaign και ο Sir Peter Mansfield του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής 2003 για τις "ανακαλύψεις τους σχετικά με την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού". Το βραβείο Νόμπελ αναγνώρισε τη διορατικότητα του Lauterbur όσον αφορά τη χρήση των κλίσεων του μαγνητικού πεδίου για τον προσδιορισμό του χωρικού εντοπισμού, μια ανακάλυψη που επέτρεψε την απόκτηση τρισδιάστατων και δισδιάστατων εικόνων. Ο Mansfield πιστώθηκε την εισαγωγή του μαθηματικού φορμαλισμού και την ανάπτυξη τεχνικών για την αποτελεσματική αξιοποίηση των βαθμίδων και τη γρήγορη απεικόνιση. Η έρευνα που κέρδισε το βραβείο είχε γίνει σχεδόν 30 χρόνια νωρίτερα, ενώ ο Paul Lauterbur ήταν καθηγητής στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης.
Περαιτέρω διάβασμα
Κατηγορία:Ακτινολογία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις Κατηγορία:Τεχνολογίες απεικόνισης
Epitaph (King Crimson album)
Το Epitaph είναι ζωντανός δίσκος των King Crimson του 1997. Περιέχει ζωντανές παρουσιάσεις σε συναυλίες και στο ραδιόφωνο. Αποτελείται από τέσσερα CD.
Πρώτος δίσκος
Tracks 1-2 recorded May 6, 1969 at Maida Vale Studios, London, UK for BBC Radio
Tracks 3-4 recorded August 19, 1969 at Maida Vale Studios, London, UK for BBC Radio [Track 4 includes the introduction to track 5 at the end]
Tracks 5-7 recorded November 21, 1969 at the Fillmore East, New York, USA
Tracks 8-11 recorded December 13, 1969 at the Fillmore West, San Francisco, USA
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των King Crimson Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Υπέρταση ενεργοποίησης
Η υπέρταση ενεργοποίησης (activation polarization) εμφανίζεται, όταν ο ρυθμός μιας ηλεκτροχημικής αντίδρασης στην επιφάνεια ενός ηλεκτροδίου καθορίζεται από την αργή κινητική του ηλεκτροδίου. Με άλλα λόγια η υπέρταση ενεργοποίησης σχετίζεται άμεσα με τους ρυθμούς των ηλεκτροχημικών αντιδράσεων. Το ηλεκτρικό ρεύμα, δηλαδή η συνεχής ροή των ηλεκτρονίων από την άνοδο προς την κάθοδο, έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβολή του δυναμικού ισορροπίας ανάλογα με την ένταση του ρεύματος και ονομάζεται υπέρταση ή πόλωση ηλεκτροδίου.
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Ο Αμίλκαρε Τσιπριάνι (Amilcare Cipriani, 18 Οκτωβρίου 1844 - 2 Μαΐου 1918 ) ήταν Ιταλός επαναστάτης, αναρχικός και φιλέλληνας.
Νεκρόσημο
Μορφή και χρήση
Στο αγγελτήριο αναγράφονται με απλή γραφή και με ευανάγνωστα γράμματα: η τελετή η οποία αναγγέλλεται (κηδεία ή μνημόσυνο) και στη συνέχεια το πλήρες όνομα του αποθανόντος και –με κάπως μικρότερα γράμματα– η ημερομηνία γεννήσεώς του ή η ηλικία του, ο τόπος τέλεσης (ναός ή κοιμητήριο), καθώς και τα ονόματα των πλησιέστερων συγγενών. Έχουν μικρό σχετικά μέγεθος –όσο περίπου μία σελίδα τύπου A4– ενώ συχνά έχουν μαύρο πλαίσιο. Στην Κρήτη ωστόσο συνηθίζονται νεκρόσημα διπλάσιου μεγέθους από το συνηθισμένο.
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Βιογραφία
Ο Αμίλκαρε Τσιπριάνι γεννήθηκε το 1843 στο Άντσιο της Ιταλίας, αλλά η καταγωγή του ήταν από το Ρίμινι. Το 1862, με το ξέσπασμα της εξέγερσης εναντίον του Όθωνα, βρισκόταν στην Αθήνα, καταδιωκόμενος από την αυστριακή αστυνομία, λόγω της συμμετοχής του με τα γαριβαλδινά σώματα στις συγκρούσεις με τα αυστριακά στρατεύματα το 1859-1860. Ο Τσιπριάνι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ίδρυση της Δημοκρατικής Λέσχης στην Αθήνα και συμμετείχε στα γεγονότα του 1862. Κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια όπου συνεργάσθηκε με Ιταλούς, Εβραίους και Έλληνες αναρχικούς και σοσιαλιστές. Το 1868 πήγε στην Κρήτη και συμμετείχε στην εξέγερση εναντίον των Τούρκων. Έπειτα, πήγε στο Παρίσι όπου συνεργάσθηκε με διάφορους αναρχικούς κύκλους, καθώς και με μια αναρχική ομάδα που την αποτελούσαν κυρίως Έλληνες, και της οποίας η σημαντικότερη μορφή ήταν ο Παύλος Αργυριάδης. Στο Παρίσι συνελήφθη και για τη δράση του καταδικάσθηκε σε θάνατο, αλλά μετά από διαδηλώσεις συμπαράστασης απελευθερώθηκε με χάρη το 1869.
Νεκρόσημο
Μορφή και χρήση
Πολλές φορές τα αγγελτήρια έχουν εικόνες του Ιησού Χριστού που εικονίζεται στεφανωμένος με ακάνθινο στεφάνι. Εναλλακτικά υπάρχει μία φωτογραφία του αποθανόντος ή ένας σταυρός ή οι τρεις σταυροί επί του Γολγοθά. Αναγράφονται ακόμα και τα στοιχεία του γραφείου τελετών που αναλαμβάνει την κηδεία.
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια του γαλλο-πρωσικού πολέμου του 1870, είχε πολεμήσει για την άμυνα του Παρισιού, ενώ το 1871 ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Παρισινής Κομμούνας. Μετά την πτώση της Κομμούνας συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε θάνατο, αλλά στάλθηκε μαζί με άλλους 7.000 στην Νέα Καληδονία. Όταν απελευθερώθηκε, δραστηριοποιήθηκε και πάλι στο αναρχικό κίνημα του Παρισιού. Συνελήφθη για μια ακόμα φορά, αλλά κατόρθωσε να απελευθερωθεί και το 1881 πήγε στην Ιταλία για να πάρει μέρος στο Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο της Ρώμης, όπου και πάλι συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε 10 χρόνια καταναγκαστικά έργα. Αλλά καθώς τότε διεξάγονταν εκλογές, ο λαός τον εξέλεξε βουλευτή των περιοχών Ραβέννα και Φορλί. Η εκλογή του ακυρώθηκε. Ξέσπασαν νέες διαδηλώσεις και στις επαναληπτικές εκλογές επανεκλέχθηκε, αναγκάζοντας το ιταλικό κράτος να τον απελευθερώσει. Επέστρεψε στο Παρίσι και γνωρίστηκε με τον τότε αναρχοσοσιαλιστή Σταύρο Καλλέργη, ο οποίος ήταν προσκαλεσμένος του Παύλου Αργυριάδη.
Νεκρόσημο
Μορφή και χρήση
Τα αγγελτήρια θανάτου επικολλώνται λίγες μόνο ώρες πριν την κηδεία ενώ τα αγγελτήρια μνημοσύνων την εβδομάδα πριν από την τελετή. Σε κάθε περίπτωση μπαίνουν σε εμφανείς και στις ίδιες κάθε φορά θέσεις στη συνοικία όπου ζούσε ο αποθανών, αρκετά συχνά σε στύλους της ΔΕΗ που βρίσκονται σε πολυσύχναστες γωνίες δρόμων. Τοποθετούνται επίσης κοντά στην εκκλησία όπου θα πραγματοποιηθεί η τελετή αλλά και έξω από το νεκροταφείο – ιδίως όσα αφορούν μνημόσυνα. Ένα αγγελτήριο επικολλάται την ημέρα της κηδείας έξω από την κατοικία του αποθανόντος, δίπλα ή πάνω στο κάλυμμα του φέρετρου το οποίο τοποθετείται δίπλα στην είσοδο.
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Βιογραφία
Το 1897 βρέθηκε ξανά στην Ελλάδα, παίρνοντας μέρος ως εθελοντής στον ελληνοτουρκικό πόλεμο, με μια ομάδα Ιταλών αναρχικών. Τραυματίστηκε στην μάχη του Δομοκού, όπου εκτός από τον Τσιπριάνι, πολέμησαν με την Λεγεώνα των Φιλελλήνων και οι Γαριβαλδινοί (συνολικά 3.060 ξένοι, εκ των οποίων 2.783 Ιταλοί, ανάμεσα τους οι Νικόλα Μπαρμπάτο, Ριτσιότι Γαριμπάλντι, γιος του Τζουζέπε Γαριμπάλντι,Πεππίνο Γκαριμπάλντι, Αντόνιο Φράττι, ο οποίος σκοτώθηκε σ' αυτήν την μάχη, Φερρούτσιο Τολομέι και Τσιουζέππε Εβανγκελίστι.
Νεκρόσημο
Άλλες χρήσεις και παρωδίες
Αγγελτήρια πένθους κυκλοφορούν και από οπαδούς θρησκευτικών οργανώσεων όταν θέλουν να καταστήσουν σαφή την έντονη αντίθεσή τους σε ένα γεγονός. Με τον τρόπο αυτό χαρακτηρίζουν ως ημέρα πένθους την ημέρα που συνέβη ένα περιστατικό. Για παράδειγμα, κάποια είχαν κυκλοφορήσει το 2000 κατά της επίσκεψης του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' στην Αθήνα.
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Βιογραφία
Ο Αμίλκαρε Τσιπριάνι επέστρεψε στην Αθήνα και έδωσε συνέντευξη, στην οποία εξύμνησε τον αγώνα του λαού της Κρήτης, ο οποίος θρηνούσε τα θύματα μιας ακόμα εξέγερσης εναντίον της τουρκικής εξουσίας, τριάντα χρόνια μετά από αυτήν στην οποία συμμετείχε. Αλλά προέβη σε συνταρακτικές δηλώσεις ότι "η υποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων ήταν προαποφασισμένη καί προδιαγεγραμμένη" και ότι "ήταν πόλεμος εκ συμπαιγνίας καί αιματηρή κωμωδία" καί "πόλεμος νευροσπάστων διά τας μεγάλας Δυνάμεις".
Νεκρόσημο
Άλλες χρήσεις και παρωδίες
Υπάρχουν, τέλος, αγγελτήρια που έχουν σατιρικό περιεχόμενο. Στην εμφάνιση είναι παρόμοια με τα αγγελτήρια θανάτων. Ανακοινώνουν με πομπώδη και ειρωνικά λόγια ότι «Κηδεύομενεν σήμερα την λατρευτή μας ομάδα...» και υπογράφονται από τους δήθεν τεθλιμμένους συγγενείς της ομάδας. Εκδίδονται εναντίον αθλητικών (συνήθως ποδοσφαιρικών) ομάδων μετά από μεγάλες και, πολλές φορές, ντροπιαστικές ήττες που υπέστησαν.
Αμίλκαρε Τσιπριάνι
Βιογραφία
Υιοθέτησε την οπτική του Πιοτρ Κροπότκιν στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Ο Τσιπριάνι πέθανε στο Παρίσι το 1918.
Οι γονείς του Μουσολίνι έδωσαν το μεσαίο όνομα Αμίλκαρε στον γιο τους προς τιμήν του Τσιπριάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιταλοί αναρχικοί Κατηγορία:Φιλέλληνες
Κεφαλαιακοί έλεγχοι στην Ελλάδα
Οι Κεφαλαιακοί έλεγχοι (γνωστοί και ως capital controls) εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα από τις 28 Ιουνίου του 2015, όταν η Ελληνική Κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα και Υπουργό Οικονομικών τον Γιάνη Βαρουφάκη, δεν κατάφερε να έρθει σε συμφωνία με τους πιστωτές της.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε στις 28 Ιουνίου, να μην αυξηθεί περαιτέρω το επίπεδο της δανειστικής έσχατης προσφυγής (ELA), για τις τράπεζες στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κλείσει τις ελληνικές τράπεζες για 3 εβδομάδες και να εφαρμόσει έλεγχο στα τραπεζικά εμβάσματα από τις ελληνικές στις ξένες τράπεζες, να καθορίσει όρια για αναλήψεις μετρητών (60€ ανά ημέρα) κ.α.
Οι τράπεζες ξαναλειτούργησαν στις 20 Ιουλίου, αλλά με πολύ αυστηρούς όρους, έτσι ώστε να αποφευχθεί ένα ανεξέλεγκτο Bank-Run και μια πλήρης κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Οι κεφαλαιακοί έλεγχοι καταργήθηκαν πλήρως τον Σεπτέμβριο του 2019, αν και είχαν ήδη ελαφρυνθεί πολύ σε προηγούμενο χρόνο.
Eξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία