cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουστάβος Άιφελ
Ο Γουστάβος Άιφελ (Alexandre Gustave Eiffel, ΔΦΑ · πραγματικό επώνυμο: Bönickhausen ή Βοnickhausen, 15 Δεκεμβρίου 1832 - 27 Δεκεμβρίου 1923), ορθότερα στα ελληνικά: Εφέλ, ήταν Γάλλος μηχανικός και αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στη Ντιζόν και έγινε γνωστός χτίζοντας γέφυρες. Ο Άιφελ ήταν διάσημος από τα μεγαλοφυή του σχέδια και την άριστη τεχνογνωσία του στις σιδηροκατασκευές. Κάποτε είχε δηλώσει ότι ο διάσημος πύργος του «πήρε το σχήμα του από τον ίδιο τον άνεμο». Το 1890 επικεντρώθηκε στη μελέτη της αεροδυναμικής και διατήρησε ένα γραφείο μέσα στον πύργο έως το θάνατό του. Το 1889, όταν ανεγέρθηκε ο Πύργος του Άιφελ, βραβεύτηκε για το επίτευγμά του με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Φοιτητές της École Centrale Paris
Boat Race
thumb|260px|Τα ταλαιπωρημένα πληρώματα κατά τον αγώνα του [[2002.]] Με την ονομασία The Boat Race (προφέρεται «δε μπόατ ρέις»), που σημαίνει «η λεμβοδρομία», φέρεται ο πιο διάσημος αγώνας κωπήλατης λεμβοδρομίας (κωπηλασίας) του κόσμου. Στον αγώνα αυτό συμμετέχουν αντίπαλες αθλητικές ομάδες κωπηλατών των Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Καίμπριτζ.
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο την άνοιξη, στον ποταμό Τάμεση στο Λονδίνο. Ιστορικά ο πρώτος αγώνας "μπόατ ρέις" έγινε στις 10 Ιουνίου 1829 και είχε νικητή την ομάδα της Οξφόρδης. Η διαδρομή είναι 6.779 μ. από το Πάτνεϊ ως το Μορτλέικ. Συμμετέχουν πληρώματα βαρέων βαρών από άνδρες και γυναίκες (η Σούζαν Μπράουν ήταν η πρώτη γυναίκα που πήρε μέρος στον αγώνα το 1981).
To 1927 έγινε για πρώτη φορά και αγώνας γυναικών.
Αναλυτικά αποτελέσματα ανά χρονιά
{| border="0" width="100%" cellspacing="0" cellpadding="0"
Σύνοψη νικών
Εφεδρικοί Αγώνες:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κωπηλασία στην Ευρώπη
Γεωγραφία της Γαλλικής Γουιάνας
δεξιά|μικρογραφία|Γεωγραφικός χάρτης της Γαλλικής ΓουιάναςΗ Γαλλική Γουιάνα είναι υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας, που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Νότιας Αμερικής μεταξύ του Σουρινάμ και της Βραζιλίας. Βλέπε επίσης το άρθρο σχετικά με τη Γεωγραφία του Σουρινάμ.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στη βόρεια Νότια Αμερική και σε ένα μέρος της Καραϊβικής Νότιας Αμερικής, που συνορεύει με το Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, μεταξύ της Βραζιλίας και του Σουρινάμ.
Χάρτης αναφοράς
Νότια Αμερική.
Κλίμα
Τροπικό και ζεστό.
Έδαφος
Υπάρχουν χαμηλές παράκτιες πεδιάδες που αυξάνονται σε λόφους και μικρά βουνά, βλέπε Ασπίδα της Γουιάνας.
Φυσικοί πόροι
Βωξίτης, ξυλεία, χρυσός (διάσπαρτος), κινναβαρίτης, καολίνη, ψάρια, γαρίδες, ρύζι, μπανάνες.
1735
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1745 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Ιούνιος
Αθλητικά γεγονότα που συνέβησαν τον Ιούνιο του 2010.
Αποτελέσματα αγώνων (συνοπτικά)
06
Βέργκα Μαρκαντσιβιτσούτε
Στο πρωτάθλημα σκοποβολής της Σοβιετικής Ένωσης υπήρξε πρωταθλήτρια στο ατομικό σκιτ το 1974.
Το 1972 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Μαδρίτης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό σκιτ και το 1974 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Αντίμπ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό σκιτ και την 5η θέση στο ατομικό. Tιμήθηκε με το Βραβείο International Master of Sport της ΕΣΣΔ για το σκιτ και το τραπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικές αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Τρόι Κότσουρ
Ο Τρόι Μαίκλ Κότσουρ, γνωστός κυρίως ως Τρόι Κότσουρ, (αγγλικά:Troy Kotsur) είναι γεννημένος στις 24 Ιουλίου 1968, και είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Ο ίδιος σκηνοθέτησε επίσης την ταινία μεγάλου μήκους No Ordinary Hero: The SuperDeafy Movie (2013).
Άννα Ντάντολο
Η Άννα Δάνδολο (ιταλικά : Anna Dandola, σερβικά : Ана Дандоло) ήταν Βενετή ευγενής που έγινε βασίλισσα της Σερβίας, ως δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Στέφανου του Πρωτόστεπτου, τον ιδρυτή του Σερβικού βασιλείου.
Η Άννα γεννήθηκε στην Βενετία, Δημοκρατία της Βενετίας, σε μια άγνωστη ημερομηνία, ήταν κόρη του Ραϊνέρο Δάνδολου και μητέρα αγνώστου σήμερα ονόματος. Παππούς της ήταν ο Ερρίκος Δάνδολος, δόγης της Βενετίας, ο οποίος νωρίτερα είχε κάνει επιδρομές στο Ζαντάρ (1202) και την Κωνσταντινούπολη (1204).
Περίπου το 1216 ή το 1217, παντρεύτηκε τον Στέφανο που τότε ήταν Μεγάλος Ζουπάνος του Μεγάλου πριγκιπάτου της Ράσκας και γιος του Στέφανου Νεμάνια. Η Γαμήλια τελετή τελέσθηκε στη Βενετία με τη συμμετοχή όλων των πατρικίων κι ευγενών της δημοκρατίας. Μετά την γιορτή προς τιμήν τους, το ζευγάρι στη συνέχεια μεταφέρθηκε με μεγάλες τιμές στη Δαλματία. Η Άννα ήταν η δεύτερη γυναίκα του Στέφανου, η πρώτη Ευδοκία Αγγελίνα είχαν χωρίσει για υποτιθέμενη μοιχεία, είχε πεθάνει το 1211. Ο γάμος του Στέφανου σε μια γυναίκα από την ισχυρή θαλάσσια δημοκρατία της Βενετίας ήταν πολιτικά επωφελής για τη Σερβία. Το 1217 ο Στέφανος στέφθηκε ο πρώτος βασιλιάς της Σερβίας από τον Αρχιεπίσκοπο Σάββα Α΄ και η Άννα έγινε η πρώτη βασίλισσα.
Λίγο πριν από το θάνατό του στις 24 Σεπτεμβρίου το 1228 ο Στέφανος έλαβε μοναστικούς όρκους. Άννα έζησε μέχρι το 1264, αρκετό καιρό για να δει τον γιο της Στέφανο Ούρο στον σερβικό θρόνο το 1243. Απόγονοι της Άννας συνέχισαν να κυβερνά στη Σερβία για πολλές γενιές.
Πιστεύεται ότι η Άννα πέθανε το 1258. Θάφτηκε στο μοναστήρι Σοπότσανι, σε ένα βασιλικό μαυσωλείο όπου θάφτηκαν ο Στέφανος αλλά και άλλοι απόγονοι της οικογένειας. Η τοιχογραφία με την απεικόνιση του θανάτου της έχει πολύτιμη ιστορική σημασία, και έχει περιγραφεί ως «μία από τα πιο σημαντικές ιστορικές συνθέσεις ζωγραφισμένες στους τοίχους των σερβικών μεσαιωνικών εκκλησιών" , που απεικονίζεται στο βόρειο τοίχο . Το έργο έχει χρονολογηθεί μεταξύ 1263 και 1268.
Με τον Στέφανο απέκτησαν ένα γιο, τον Στέφανο Ούρο, που γεννήθηκε γύρω στο 1223, και μια κόρη, της οποίας δεν διασώζεται το όνομα.
Μεθανοϋλοφθορίδιο
Το μεθανοϋλοφθορίδιο ή φορμυλοφθορίδιο με χημικό τύπο HCFO είναι ένα τοξικό αέριο ακυλαλογονίδιο. Πρωτοαναφέρθηκε το 1934.
Δομή
Το μόριο του μεθανοϋλοφθορίδιου είναι επίπεδο, τριγωνικό, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο και τα υπόλοιπα άτομα στις κορυφές.
Παραγωγή
1. Με επίδραση Hg2F2 σε άλλο μεθανοϋλοαλογονίδιο (HCOX) :
2. Με επίδραση μεθανικού νατρίου (HCOONa) σε βενζοϋλοφθορίδιο (PhCOF)
Αμμωνιόλυση
Με επίδραση αμμωνίας (NH3) μετατρέπεται σε μεθαναμίδιο :
Αμινόλυση
1. Με επίδραση πρωτοταγών αμινών (RNH2) μετατρέπεται σε μεθαναλκυλαμίδιο :
2. Με επίδραση δευτεροταγών αμινών (RNHR΄) μετατρέπεται σε μεθανοδιαλκυλαμίδιο:
Επίδραση καρβονικού άλατος
Με επίδραση μεθανικού νατρίου μετατρέπεται σε ανυδρίτη μεθανικού οξέος :
Επίδραση αρωματικών ενώσεων
Φορμυλιώνει αρωματικών ενώσεων κατά Friedel-Crafts. Π.χ. από βενζόλιο παράγεται βενζαλδεΰδη :
Παραγωγή οργανομαγνησιακής ένωσης
Με επίδραση μαγνησίου, παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|), παράγεται φορμυλομαγνησιοφθορίδιο :
Αναγωγή
1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται μεθανάλη ή και μεθανόλη
2. Με LiAlH4 ή NaBH4 παράγεται απευθείας μεθανόλη ::
Επίδραση διαζωμεθανίου
Με επίδραση διαζωμεθανίου παράγεται τελικά αιθανικό οξύ :
Πηγές
Κατηγορία:Ακυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Zac Brown Band
Το αμερικανικό συγκρότημα της κάντρι μουσικής Zac Brown Band έχει έδρα την Ατλάντα της Τζόρτζια. Αποτελείται από τους Ζακ Μπράουν (τραγούδι, κιθάρα), Τζίμι ντε Μαρτίνι (βιολί, φωνητικά), Τζον Ντίσκελ Χόπκινς (μπάσο, φωνητικά), Κόι Μπάουλς (κιθάρα, όργανο), Κρις Φράιαρ (ντραμς) και Κλέι Κουκ (κιθάρα, όργανο,  μαντολίνο, κιθάρα  (steel guitar), φωνητικά). Έχουν ηχογραφήσει τέσσερα άλμπουμ και ισάριθμα τραγούδια τους έχουν φτάσει σε πολύ υψηλές θέσεις στα τσαρτς του Billboard. Το "Chicken Fried" και "Toes " έφτασαν στην κορυφή, ενώ το  "Whatever It Is" στην 2η θέση.
Ιστορία
Ο επικεφαλής του συγκροτήματος, Ζακ Μπράουν, έχει άλλα 11 αδέρφια και μεγάλωσε στην Νταλονέγκα της Τζόρτζια. Εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του σε εστιατόριο με την ονομασία "Zac's Place". Ο ίδιος παρακολούθησε μαθήματα σε πανεπιστήμιο στο Κάρολτον και έμεινε γι δύο χρόνια στο κολέγιο της αδελφότητας Κάππα Άλφα. Επίσης ανέπτυξε φιλανθρωπική δραστηριότητα και υποστηρίζει την οργάνωση Homegrown Camp (μη κερδοσκοπική) με στόχο "να βοηθήσει όλα τα παιδιά να διδαχθούν την διαφορετικότητα, την ελευθερία, την ομαδική συνεργασία, σωστή διατροφή και μουσικές και καλλιτεχνικές δεξιότητες". Το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Far from Einstyne κυκλοφόρησε το 2004 και ακολουθήθηκε από το Home Grown έναν χρόνο αργότερα.
Υπέγραψαν στη Live Nation Records το 2008 και το πρώτο τους σινγκλ "Chicken Fried", το οποίο ηχογραφήθηκε αρχικά το 2003 και επανηχογραφήθηκε το 2008 έκανε επιτυχία. Τον Οκτώβριο του 2008 ανέλαβε την κυκλοφορία του άλμπουμ τους The Foundation  η Atlantic Records. Προηγουμένως, το συγκρότημα είχαν υπογράψει στην Live Nation Artists Records. Το "Chicken Fried" έφτασε στην κορυφή των τσαρτς της κάντρι το Νοέμβριο του 2008. Το συγκρότημα ήταν υποψήφιο για τρία Γκράμι το 2010 και απέσπασε ένα τέτοιο βραβείο στην κατηγορία καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Ατλάντα
Διπολική ροπή δεσμού
Η διπολική ροπή δεσμού χρησιμοποιεί την ιδέα της ηλεκτρικής διπολικής ροπής για να μετρήσει την χημική πολικότητα ενός χημικού δεσμού μέσα σε ένα μόριο. Συμβαίνει όποτε υπάρχει ένας διαχωρισμός θετικών και αρνητικών φορτίων. Το bond dipole μ δίνεται από:
Το δίπολο δεσμού προτυποποιείται ως +δ — δ- με μια απόσταση d μεταξύ των μερικών φορτίων +δ και δ-. Είναι ένα διάνυσμα, παράλληλο προς τον άξονα των δεσμών, που δείχνει από το συν στο πλην, όπως είναι συμβατικά για διανύσματα ηλεκτρικής διπολικής ροπής. (Μερικοί χημικοί σχεδιάζουν το διάνυσμα να δείχνει από το συν στο πλην, αλλά μόνο σε περιπτώσεις όπου η κατεύθυνση δεν είναι σημαντική.) Αυτό το διάνυσμα μπορεί να ερμηνευτεί φυσικά ως η κίνηση που υφίστανται από τα ηλεκτρόνια όταν τα δύο άτομα τοποθετούνται σε απόσταση d μεταξύ τους και τους επιτρέπεται να αλληλεπιδράσουν, τότε τα ηλεκτρόνια θα μετακινηθούν από τις θέσεις ελεύθερης κατάστασης τους σε πιο εντοπισμένες γύρω από το πιο ηλεκτραρνητικό άτομο.
Η μονάδα SI για την ηλεκτρική διπολική ροπή είναι coulomb-meter. Αυτή είναι υπερβολικά μεγάλη για να είναι πρακτική στη μοριακή κλίμακα. Οι διπολικές ροπές δεσμού μετρώνται συνήθως σε debye, που συμβολίζονται με D και λαμβάνονται μετρώντας το φορτίο \delta σε μονάδες του 10−10 statcoulomb και η απόσταση d σε Ώνγκστρεμ. Σημειώστε ότι 10−10 statcoulomb είναι 0,208 μονάδες στοιχειώδους φορτίου, έτσι 1,0 debye προέρχεται από ένα ηλεκτρόνιο και ένα πρωτόνιο που απέχουν 0,208 Angstrom. Ένας άλλος χρήσιμος συντελεστής μετατροπής είναι 1 C m = 2,9979 D.
Για διατομικά μόρια υπάρχει μόνο ένας (απλός ή πολλαπλός) δεσμός, έτσι ώστε η διπολική ροπή δεσμού να είναι η μοριακή διπολική ροπή, με τυπικές τιμές στην περιοχή των 0 έως 11 D. Στο ένα άκρο, ένα συμμετρικό μόριο όπως το χλώριο, , έχει μηδενική διπολική ροπή, ενώ κοντά στο άλλο άκρο, η αέρια φάση του βρωμιούχου καλίου, KBr, που είναι εξόχως ιονικό, έχει μια διπολική ροπή των 10.5 D.
Για πολυατομικά μόρια υπάρχουν περισσότεροι από έναν δεσμό και η συνολική μοριακή διπολική ροπή μπορεί να προσεγγιστεί ως το διανυσματικό άθροισμα των μεμονωμένων διπολικών ροπών των δεσμών. Συχνά τα δίπολα δεσμού λαμβάνονται με την αντίστροφη διεργασία: ένα γνωστό συνολικό δίπολο ενός μορίου μπορεί να αποσυντεθεί σε δίπολα δεσμού. Αυτό γίνεται για να μεταφερθούν οι διπολικές ροπές δεσμού στα μόρια που έχουν τους ίδιους δεσμούς, αλλά για τα οποία η συνολική διπολική ροπή δεν είναι ακόμα γνωστή. Το διανυσματικό άθροισμα των μεταφερόμενων διπόλων δεσμού δίνει μια εκτίμηση για το συνολικό (άγνωστο) δίπολο του μορίου.
Το δίπολο δεσμού είναι δύο άτομα σε έναν δεσμό, τέτοια ώστε η ηλεκτραρνητικότητα του ενός ατόμου να προκαλεί μεταφορά ηλεκτρονίων προς το άλλο, προκαλώντας ένα μερικό αρνητικό φορτίο. Υπάρχει συνεπώς μια διαφορά στην πολικότητα κατά μήκος του δεσμού, που προκαλεί μια διπολική ροπή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικός δεσμός Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Πρόγραμμα υπολογιστή
thumb|250px|right|Πρόγραμμα στη γλώσσα [[Python.]] Στην πληροφορική με τον όρο πρόγραμμα αναφερόμαστε σε μια συγκεκριμένη ακολουθία εντολών τις οποίες πρέπει να εκτελέσει ένας υπολογιστής για να παραγάγει το επιθυμητό για το χρήστη αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τον γενικό ορισμό που έδωσε ο Τζον φον Νόιμαν το 1945, το πρόγραμμα αποτελείται από μια συνεχή αλληλουχία εντολών τις οποίες ο υπολογιστής καλείται να εκτελέσει μία προς μία για να παραχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Στους σύγχρονους υπολογιστές το πρόγραμμα εγγράφεται σε κάποιο αποθηκευτικό μέσο προσβάσιμο από τον υπολογιστή. Ο υπολογιστής "διαβάζει" από εκεί μια εντολή, την εκτελεί και επανέρχεται διαβάζοντας την επόμενη κ.ο.κ. Η περιοχή αποθήκευσης μπορεί, επίσης, να περιέχει τα δεδομένα, τα οποία κάποια ή κάποιες από τις εντολές οφείλει να επεξεργαστεί. Η εκτέλεση ενός προγράμματος από τον υπολογιστή συνηθίζεται να ονομάζεται "τρέξιμο" (run).
Ένα πρόγραμμα μπορεί να χαρακτηριστεί ως δέσμης (batch) ή αλληλεπιδραστικό (interactive), από την άποψη του ποιος το καθοδηγεί και του πώς εκτελείται (τρέχει). Το αλληλεπιδραστικό (με το χρήστη) πρόγραμμα λαμβάνει δεδομένα είτε από το χρήστη είτε από κάποιο άλλο πρόγραμμα που προσομοιώνει το χρήστη. Αντίθετα, ένα πρόγραμμα δέσμης τρέχει και εκτελεί την αποστολή του αυτοτελώς, χωρίς να δεχθεί δεδομένα ή εντολές από κάποιο χρήστη και σταματά να εκτελείται μόνον όταν ολοκληρώσει την ομάδα εντολών από την οποία αποτελείται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αλληλεπιδραστικών προγραμμάτων είναι οι πλοηγοί του World Wide Web (web browser), ενώ ένα πρόγραμμα το οποίο υπολογίζει και εκτυπώνει τις αμοιβές του προσωπικού μιας εταιρείας είναι πρόγραμμα δέσμης.
Όπως είναι αναμενόμενο ένα πρόγραμμα δεν μπορεί να εκτελεί πολλαπλές διαφορετικές εργασίες. Έτσι, για να είναι χρήσιμος ένας υπολογιστής, συνήθως πρέπει να συνδυαστούν περισσότερα του ενός προγράμματα. Π.χ. τα προγράμματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω περιέχουν και ένα επιπλέον πρόγραμμα, αυτό που αναλαμβάνει την εκτύπωση των αποτελεσμάτων. Αλληλεπιδραστικά και προγράμματα δέσμης μπορούν να συνυπάρχουν και να συνεργάζονται: το πρόγραμμα εκτύπωσης ενός πλοηγού Web, για παράδειγμα, είναι πρόγραμμα δέσμης.
Το πρόγραμμα δημιουργείται από ειδικευμένα άτομα, τους προγραμματιστές. Για την κατασκευή ενός προγράμματος χρησιμοποιείται μια κατάλληλη γλώσσα που επιτρέπει την επικοινωνία προγραμματιστή και υπολογιστή. Η γλώσσα αυτή, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι η ίδια ένα πρόγραμμα, ονομάζεται γλώσσα προγραμματισμού. Η διαδικασία δημιουργίας ενός προγράμματος ονομάζεται προγραμματισμός. Οι εντολές που γράφει ο προγραμματιστής αποτελούν τον πηγαίο κώδικα (source code). Συνήθως, οι εντολές του προγράμματος χρειάζεται να "μεταφραστούν" στη γλώσσα που αντιλαμβάνεται ο υπολογιστής και αυτό γίνεται δυνατό με τη χρήση ενός άλλου προγράμματος που ονομάζεται, ανάλογα με τον τρόπο λειτουργίας του, μεταγλωττιστής (compiler) ή διερμηνέας (interpreter). Το παραγόμενο αποτέλεσμα λέγεται ότι αποτελεί τον αντικειμενικό κώδικα. Αυτός αποτελείται από μια μακροσκελή σειρά από δυαδικά ψηφία, 0 και 1, η οποία αποτελεί τη γλώσσα μηχανής (machine code), τη μόνη που αντιλαμβάνεται ο επεξεργαστής ενός υπολογιστή.
Τα προγράμματα, το σύνολο των οποίων λέγεται και λογισμικό (software) κατ' αντιδιαστολή με το υλικό του υπολογιστή (hardware), ταξινομούνται ανάλογα με τη χρήση τους σε κατηγορίες όπως για παράδειγμα, μεταξύ άλλων, το λογισμικό εφαρμογών, τα λειτουργικά συστήματα, τα βιντεοπαιχνίδια και οι μεταγλωττιστές. Προγράμματα που είναι ενσωματωμένα σε συσκευές υλικού λέγονται υλικολογισμικό (firmware).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Προγραμματισμός
Ιμμάνουελ Καντ
Βιογραφία
Ο Καντ γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στο Καίνιξμπεργκ (τώρα ρώσικο Καλίνινγκραντ) της Ανατολικής Πρωσίας, δεν παντρεύτηκε ποτέ, δεν εγκατέλειψε ποτέ τη γενέτειρα πόλη του και είχε γίνει αντικείμενο σχολιασμού για την εντυπωσιακή ακρίβειά του στις κοινωνικές συναναστροφές - υπόδειγμα αυτοπειθαρχίας και παραξενιάς. Χρηματοδότησε τις σπουδές του παραδίδοντας ιδιωτικά μαθήματα και κερδίζοντας στοιχήματα στο μπιλιάρδο.
Το 1749 προσπάθησε να λύσει μια μαθηματική αντιδικία μεταξύ οπαδών του Καρτέσιου και του Λάιμπνιτς με σχετικοποίηση των θέσεών τους. Το 1755 δημοσίευσε ανώνυμα μια θεωρία του για τη δημιουργία του πλανητικού μας συστήματος και για την ύπαρξη γαλαξιών πέρα από το δικό μας γαλαξία. Το ίδιο έτος αναγορεύεται Διδάκτωρ και Υφηγητής του πανεπιστημίου της Καινιξβέργης. Αποδίδει δε το δώρο της γνώσης στον άνθρωπο σε θεϊκή παρέμβαση.
Το έτος 1770 έγινε τακτικός καθηγητής της Λογικής και Μεταφυσικής στο ίδιο Πανεπιστήμιο και παράλληλα έκανε παραδόσεις στη Φυσική, Κοσμολογία, Ανθρωπολογία, Θεολογία και Γεωγραφία. Κάποια εποχή δίδασκε στο πανεπιστήμιο 36 ώρες την εβδομάδα. Μετά από μερικές μικρότερες δημοσιεύσεις του για θέματα Φυσικής και Μεταφυσικής, παρουσίασε σε τρία θεμελιώδη έργα την υπερβατολογική φιλοσοφία του: «Κριτική του καθαρού Λόγου» (Kritik der reinen Vernunft, 1781), «Κριτική του πρακτικού Λόγου» (Kritik der praktischen Vernunft, 1788) και «Κριτική της κριτικής Δύναμης» (Kritik der Urteilskraft, 1790).
Ο Καντ και η φιλοσοφία του
Ο Καντ όρισε τον διαφωτισμό (Aufklärung), στο δοκίμιό του Was ist Aufklärung? (Τι είναι Διαφωτισμός;), ως την περίοδο που χαρακτηρίζεται από το γνωμικό στη λατινική γλώσσα, «Sapere aude!» («τολμήστε να είστε σοφός» ή «τόλμησε να γνωρίζεις») ή στην ερμηνεία που του δίνει ο ίδιος: "έχε το θάρρος, να χρησιμοποιείς το δικό σου νου", τη δική σου σκέψη. Αυτή η περίοδος διακρίνεται από την κριτική σκέψη έναντι των άκριτων υπαγορεύσεων και των προκαταλήψεων της εξουσίας, της θρησκείας, της κοινωνίας ευρύτερα. Το έργο του Καντ επέχει θέση συνδετικού κρίκου μεταξύ του Ορθολογισμού και του Εμπειρισμού, δηλαδή, των βασικών φιλοσοφικών ρευμάτων-παραδόσεων του 18ου αιώνα. Είχε, επιπροσθέτως, αποφασιστική επίδραση στο κίνημα του Ρομαντισμού και στη φιλοσοφία του Γερμανικού Ιδεαλισμού, αλλά και του Νεοκαντιανισμού του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ου αιώνα. Το έργο του αποτέλεσε επίσης σημείο εκκίνησης για πολλούς άλλους φιλοσόφους του 20ου και του 21ου αιώνα.
Οι δύο αλληλένδετοι θεμέλιοι λίθοι αυτού που ο Καντ αποκαλούσε ως την «κριτική φιλοσοφία του» - την αντίστοιχη «Κοπερνίκεια επανάσταση», που ισχυριζόταν ότι συνέθεσε για τη φιλοσοφία - ήταν η Επιστημολογία (ή αλλιώς Θεωρία της γνώσης) του Υπερβατολογικού Ιδεαλισμού και η ηθική φιλοσοφία περί της αυτόνομης αιτιότητας της ελευθερίας του πρακτικού Λόγου. Αυτές τοποθετούσαν το ενεργό, έλλογο ανθρώπινο υποκείμενο στο κέντρο της αντικειμενικής γνώσης και ηθικής (την ανθρώπινη συμπεριφορά σε συνθήκες κοινωνικής συμβίωσης).
Ο Καντ επηρεάστηκε από τον σκεπτικισμό και τον αγνωστικισμό του εμπειριστή Χιουμ και έστρεψε την προσοχή του για την επίτευξη του στόχου της αντικειμενικότητας της γνώσης των πραγμάτων της εμπειρίας στην ανάλυση της υποκειμενικότητας με την έννοια των αναγκαίων και καθολικών, δηλαδή, μη εμπειρικών αρχών που καθιστούν δυνατή αυτήν την αντικειμενικότητα. Θεωρεί ότι κάθε γνώση των αντικειμένων εξαρτάται από την εμπειρία, επειδή στηρίζεται στις αισθήσεις μας. Τα πράγματα καθ' αυτά μας είναι άγνωστα επειδή, όπως υποστηρίζει, η αντικειμενική γνώση είναι δυνατή, μόνο αν η αισθητηριακή επίδραση των πραγμάτων συντίθεται μέσω των μη εμπειρικών μορφών της αισθητικότητας μας (χώρος, χρόνος) και της διάνοιας. Τα πράγματα καθ' αυτά είναι απρόσιτα στη θεωρητική μας γνώση, διότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι τα αισθητηριακά δεδομένα εντός του χώρου και του χρόνου που είναι μορφές της ανθρώπινης αισθητικότητας και όχι των ίδιων των πραγμάτων. Έτσι, αν και τα πράγματα καθ' αυτά δεν μπορούν να μας γίνουν γνωστά, ο Καντ υποστηρίζει πως το έλλογο καθεστώς του κόσμου, όπως η επιστήμη το αντιλαμβάνεται, δε δύναται να θεωρηθεί απλώς και μόνο ως η τυχαία συσσώρευση αισθαντικών αντιλήψεων. Αντιθέτως, είναι το αποτέλεσμα μιας «συνθετικής» λειτουργίας μη εμπειρικών μορφών αισθητικής εποπτείας αλλά και εννοιών, βασιζόμενης σε νομοτελειακούς κανόνες (π.χ., χώρος, χρόνος / (αντικειμενική) αιτιότητα, αναγκαιότητα).thumb|Η κριτική του καθαρού Λόγου
Καντιανή Ηθική
Η αφετηρία της σκέψης του Καντ είναι ότι το μόνο αυτοτελές καλό είναι η καλή βούληση. Ο χαρακτήρας, το ταλέντο, ο αυτοέλεγχος και η τύχη δεν είναι απαραίτητα καλά. Η βούληση είναι καλή όχι εξαιτίας των τελικών της αποτελεσμάτων, αλλά επειδή ακολουθεί τον αναγκαίο και καθολικό, μη εμπειρικό νόμο της ελευθερίας της βούλησης. Το ηθικό πράττειν είναι καλό καθ’ εαυτό.
"Ακόμη και αν, [από] κάποια ιδιαίτερη δυσμένεια της μοίρας, ή από τη φειδωλή, σαν μητριάς, προίκα της φύσης, αυτή η βούληση δεν έχει καμιά απολύτως δύναμη να εκπληρώσει τις προθέσεις της. Αν, παρά τη μέγιστη προσπάθειά της, εξακολουθεί να μην επιτυγχάνει τίποτα, και μένει μόνον η καλή βούληση... ακόμη και τότε θα έλαμπε παρ' όλα αυτά σαν κόσμημα, για το δικό της χατίρι, σαν κάτι που φέρει όλη του την αξία του μέσα του."
Τα ανθρώπινα όντα δε μετέχουν του νόμου της ελευθερίας της βούλησης (του πρακτικού Λόγου), με κίνητρο να επιδιώκουν την ευτυχία. Το ένστικτο θα ήταν πιο αποτελεσματικό γι' αυτόν το σκοπό. Ο Λόγος μας δόθηκε για να παραγάγει μια βούληση καλή, όχι ως μέσο προς κάποιον απώτερο σκοπό, αλλά καλή καθ' αυτήν. Η καλή βούληση είναι το ύψιστο αγαθό και προϋπόθεση για όλα τα υπόλοιπα αγαθά, συμπεριλαμβανομένης της ευτυχίας.
Τι είναι, όμως, αυτό που κάνει τη βούληση καλή καθ’ αυτήν; Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα πρέπει να αναζητηθεί η έννοια του καθήκοντος. Το να πράττω από καθήκον σημαίνει να δείχνω καλή βούληση παρά τις δυσκολίες, από σεβασμό για τον ηθικό νόμο της ελευθερίας. Πρέπει να διακρίνουμε δύο περιπτώσεις: να πράττει κανείς σύμφωνα με το καθήκον και με κίνητρο το καθήκον. Ένας παντοπώλης εργάζεται τίμια για προσωπικό του όφελος και ένας φιλάνθρωπος χαίρεται με την ευχαρίστηση των συνανθρώπων του. Παρότι αυτές οι πράξεις είναι ορθές και ευγενείς, για τον Κάντ δεν έχουν ηθική αξία με την αυστηρή έννοια. Η αξία του χαρακτήρα φαίνεται μόνο όταν κάποιος πράττει όχι από προδιάθεση αλλά από καθήκον: ένας άνθρωπος που θέλει να αυτοκτονήσει και ποθεί το θάνατο, ωστόσο προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή σύμφωνα με τον ηθικό νόμο.
Η διδασκαλία του Καντ φαίνεται ναι είναι κατ' αρχήν εκ διαμέτρου αντίθετη με εκείνη του Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης πίστευε πως ο πραγματικά ενάρετος άνθρωπος είναι εκείνος που απολαμβάνει να εκτελεί ενάρετες πράξεις. Ο Καντ από την άλλη θεωρεί ως πραγματική απόδειξη για την αρετή την οδυνηρή πάλη του καλώς πράττειν, επειδή θεωρεί ότι η ανθρώπινη φύση δε συμμορφώνεται χωρίς εμπόδια στις καθολικές, πανανθρώπινες απαιτήσεις του που θέλουν π.χ. να μην κάνουμε εξαιρέσεις για λόγους προσωπικής ευχαρίστησης. Μόνον όταν είμαστε διατεθειμένοι να μας κοστίσει κάτι, να συγκρουστούμε με τις εγωιστικές διαθέσεις μας, μόνον τότε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι πράττουμε με κίνητρο το καθήκον.
Τι σημαίνει όμως να πράττω από καθήκον; Το να πράττω από καθήκον σημαίνει να πράττω με σεβασμό στον ηθικό νόμο. Ο τρόπος για να ελέγξω το αν πράττω με σεβασμό στον ηθικό νόμο είναι να αναζητήσω τον κανόνα ή την αρχή με την οποία ενεργώ. Εάν πράττω από σεβασμό στο νόμο, τότε πράττω μόνον έτσι ώστε να θέλω η δική μου προσωπική αρχή να καταστεί καθολικός νόμος που να ισχύει ακόμη και έναντί μου, αυτή είναι η κατηγορική προσταγή του Καντ.
Η περίφημη κατηγορική προσταγή του Καντ
Υπάρχουν δύο είδη προσταγής: η υποθετική και η κατηγορική. Η υποθετική λέει: Εάν θέλεις να επιτύχεις ένα συγκεκριμένο σκοπό, πράττε με συγκεκριμένο τρόπο. Η κατηγορική λέει: Ανεξάρτητα από το σκοπό που θες να επιτύχεις, πράττε με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Υπάρχουν πολλές υποθετικές προσταγές, καθώς υπάρχουν αντίστοιχα και πολλοί σκοποί που θέλει κανείς να επιτύχει. Υπάρχει όμως μία κατηγορική προσταγή: η προσταγή της ηθικής. Η κατηγορική προσταγή είναι η ανάγκη να συμμορφώνεται κανείς με την καθαρή καθολικότητα του νόμου. «Άρα, υπάρχει μία μόνο κατηγορική προσταγή, και είναι η εξής: Πράττε μόνο βάσει εκείνης της αρχής, διά της οποίας μπορείς ταυτόχρονα να θέλεις να καταστεί αυτή καθολικός νόμος.»
Οι ανωτέρω καντιανές ιδέες διαμόρφωσαν κατά πολύ όλη την επιχειρηματολογία και ανάλυση της μεταγενέστερης φιλοσοφίας. Οι ιδιαιτερότητες του Καντ και της φιλοσοφίας του, πυροδότησαν άμεση και διαρκή διαμάχη, έθεταν δε υπό κριτική αμφισβήτηση θεσμούς και παραδόσεις. Παρόλα αυτά, η άποψή του ότι η γνώση υπόκειται σε περιορισμούς που δεν μπορεί να ξεπεράσει, ότι η ηθική έχει τις ρίζες της στην ελευθερία του ανθρώπου και στην αυτονομία του πρακτικού του Λόγου που δε λαμβάνει το νόμο του από τη θρησκεία ή τον Θεό, αλλά το νομοθετεί ο ίδιος σύμφωνα με έλλογες αρχές, και ότι η φιλοσοφία εμπεριέχει αυτο-κριτικές διαδικασίες, αναδιαμόρφωσαν οριστικώς τη φιλοσοφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Ιδεαλιστές Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Γερμανικός ιδεαλισμός Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Σημαία του Σαιν-Πιερ και Μικελόν
thumb|right|200px Η ανεπίσημη τοπική σημαία των Νήσων Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ πιθανότατα σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Πατουρέλ, ντόπιο επιχειρηματία.
Η σημαία είναι μπλε με ένα κίτρινο πλοίο, το οποίο φέρεται να συμβολίζει το Grande Hermine, το οποίο έφερε το Ζακ Καρτιέ στον Άγιο Πέτρο στις 15 Ιουνίου 1536. Σε τρία τετράγωνα στην αριστερή πλευρά του ιστού απεικονίζονται από πάνω προς τα κάτω οι καταγωγές των περισσότερων από τους κατοίκους των νησιών: Βάσκοι, Βρετόνοι και Νορμανδοί.
Η πάνω αριστερά σημαία είναι η σημαία των Βάσκων, γνωστή ως «Ikurriña».
Η επίσημη σημαία στα νησιά είναι η σημαία της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιν Πιερ και Μικελον Κατηγορία:Σαιν-Πιερ και Μικελόν
Kawanishi H6K
Το Kawanishi H6K ήταν τετρακινητήρια αεράκατος μεγάλης ακτίνας δράσης που χρησιμοποιήθηκε από το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό στον ρόλο της ναυτικής αναγνώρισης και της προσβολής θαλάσσιων στόχων κατά την διάρκεια του Σινοϊαπωνικού Πολέμου και του Δευτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκε επίσης σαν μεταφορικό και μεταγωγικό. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία Mavis. Συνολικά κατασκευάστηκαν περισσότερες από 200 μονάδες.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το αεροσκάφος δημιουργήθηκε για να καλύψει απαίτηση του 1934 του Ναυτικού για την δημιουργία μιας αερακάτου μεγάλης ακτίνας δράσης. Η κατασκευάστρια Kawanishi αξιοποίησε κατά την σχεδίαση του Η6Κ την εμπειρία που είχε αποκτήσει από την συνεργασία της με την Βρετανική Short, που ήταν εκείνη την περίοδο πρωτοπόρος στον σχεδιασμό αεροσκαφών αυτής της κλάσης. (η Kawanishi είχε κατασκευάσει την αεράκατο Η3Κ βασισμένη στο Short Rangoon. ) Κατασκευάστηκαν τρία πρωτότυπα, στα οποία ενσωματώθηκαν σταδιακά αλλαγές που βελτίωσαν την συμπεριφορά του αεροσκάφους στο νερό και στον αέρα. Το πρώτο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 14 Ιουλίου 1936.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα Η6Κ μπήκαν σε υπηρεσία το 1938 και ενεπλάκησαν για πρώτη φορά σε πολεμικές επιχειρήσεις κατά την διάρκεια του Σινοϊαπωνικού Πολέμου. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στον Ειρηνικό, μετά την αιφνιδιαστική επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ, η χρήση των αερακάτων ήταν πια εκτεταμένη. Τα αεροσκάφη αξιοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία στα πρώτα στάδια της σύρραξης. Κύριο προτέρημα τους ήταν ότι μπορούσαν να παραμείνουν στον αέρα για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα, γεγονός που τους επέτρεπε να πραγματοποιούν εικοσιτετράωρες περιπολίες καθώς και αποστολές αναγνώρισης ή/και βομβαρδισμού σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Από τις βάσεις τους στις κατεχόμενες από τους Ιάπωνες Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες μπορούσαν να πλήξουν στόχους σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας. Σταδιακά οι Σύμμαχοι ενίσχυσαν τις αεροπορικές δυνάμεις τους στο θέατρο επιχειρήσεων του Ειρηνικού με σύγχρονους τύπους ταχύτερων και βαρύτερα οπλισμένων μαχητικών αεροσκαφών και μάλιστα σε σημαντικούς αριθμούς. Κατά συνέπεια τα Η6Κ ήταν πλέον ευάλωτα και αποσύρθηκαν από την πρώτη γραμμή. Αξιοποιήθκαν μέχρι το τέλος του πολέμου σαν μεταφορικά/μεταγωγικά σε περιοχές όπου υπήρχε μικρή δραστηριότητα των εχθρικών μαχητικών. Στην πρώτη γραμμή αντικαταστάθηκαν από τα πιο σύγχρονα Kawanishi H8K.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας Κατηγορία:Αεράκατοι H6K Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Πατάκα
Το πατάκα (pataca) είναι το νόμισμα του Μακάου (κινέζικα: 圓, κωδικός ISO 4217: MOP). Υποδιαιρείται σε 100 άβος (avos, καντονέζικα: 仙, sin),με τα 10 άβος να καλούνται 毫 (ho) στα καντονέζικα. Η Νομισματική Αρχή του Μακάου έχει την αρμοδιότητα του νομίσματος. Πολύ συχνά χρησιμοποιείται η βραχυγραφία MOP$. Για τις εμπορικές συναλλαγές, οι κάτοικοι του Μακάου χρησιμοποιούν συχνότερα το Δολάριο του Χονγκ Κονγκ.
Ετυμολογία
Η ονομασία «pataca» προέρχεται από ένα παλαιότερο αργυρό κέρμα που χρησιμοποιούνταν στην Ασία, το Μεξικανικό πέσο (8 ρεάλια), γνωστά στην πορτογαλική ως pataca mexicana. Το πατάκα του Πορτογαλικού Τιμόρ ήταν σε χρήση στο σημερινό Ανατολικό Τιμόρ ως το 1957, οπότε και το αντικατέστησε το εσκούδο του Πορτογαλικού Τιμόρ. Στα κινέζικα το νόμισμα λέγεται γιουάν (yuan) (圓), το οποίο είναι το ίδιο όνομα με αυτό του δολαρίου του Χονγκ Κονγκ και του δολαρίου της Ταϊβάν. Οι άνθρωποι στο Χονγκ Κονγκ και στο Μακάου, ωστόσο, αναφέρονται στο πατάκα του Μακάου με τον όρο «πορτογαλικά χρήματα», «Portuguese money» (葡幣), πιθανότατα λόγω του γεγονότος ότι το Μακάου κάποτε ήταν πορτογαλική αποικία.
Ιστορία
Το πατάκα εισήχθη ως λογιστική μονάδα το 1894. Αρχικά είχε ίδια αξία με το Πέσος του Μεξικού, το ισπανικό δολάριο και το δολάριο του Χονγκ Κονγκ και αντικατέστησε το πορτογαλικό ρεάλ με ισοτιμία 1 πατάκα = 450 ρέις (réis). Η Τράπεζα Banco Nacional Ultramarino (BNU, 大西洋銀行) ξεκίνησε να εκδίδει χαρτονομίσματα το 1906.
Ως το 1935, το πατάκα ήταν ίδιο σε αξία με το δολάριο του Χονγκ Κονγκ. Ακολούθησαν ισοτιμίες με το εσκούδο της Πορτογαλίας, προτού επανέλθει η ισοτιμία με το δολάριο του Χονγκ Κονγκ.
Το 1980 η κυβέρνηση του Μακάου εκχώρησε το αποκλειστικό δικαίωμα να τυπώνει πατάκα σε ειδικό Ινστιτούτο, το λεγόμενο Instituto Emissor de Macau (IEM). Τελικά η αρμοδιότητα αυτή ανατέθηκε στην Τράπεζα BNU.
Κέρματα
Τα πρώτα κέρματα στο Μακάου βγήκαν από το νομισματοκοπείο το 1952 και ήταν αυτά των 20 λεπτών. Το 1952 τα χάλκινα κέρματα των 5 και 10 άβος ακολούθησαν και στη συνέχεια κυκλοφόρησαν τα 50 άβος από χαλκονικέλιο και οι πατάκα ονομαστικής αξίας του 1 και των 5.
Τα κέρματα των 20 άβος και των 5 πατάκα έγιναν δωδεκαγωνικά το1993 και το 1992 αντίστοιχα, ενώ το 1997 κυκλοφόρησε ένα κέρμα διμεταλλικό των 10 πατάκα. Το 1998 βγήκε στην κυκλοφορία το χαλκονικέλινο κέρμα των 2 πατάκα.
Τραπεζογραμμάτια
Στις 27 Ιανουαρίου του 1906 εισήχθησαν χαρτονομίσματα αξίας του 1 και των 5, 50 και 100 πατάκα, για να ακολουθήσουν το 1907 τα 10 και 25 πατάκα. Το 1920 προστέθηκαν τα χαρτονομίσματα των 5, 10 και 50 άβος. Το 1923 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 10 πατάκα και το 1934 τυπώθηκαν δολάριο ίδια σε αξία με το πατάκα. (1, 5, 10, 50, 100, 200, 400, 800 και 1000 δολάρια). Το 1944 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 500 πατάκα και το 1988 των 1000 πατάκα.
Σήμερα υπάρχουν χαρτονομίσματα των 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 πατάκας. Η σημερινή σειρά τυπώθηκε το 2005, ενώ τα τελευταία χαρτονομίσματα τυπώθηκαν από την Τράπεζα της Κίνας τα έτη 1995 και 2003.
Παρά το γεγονός ότι το πατάκα είναι το επίσημο νόμισμα στο Μακάου, τα περισσότερα από τα χρήματα που είναι σε κυκλοφορία είναι στην πραγματικότητα Δολάρια του Χονγκ Κονγκ.
Η ισοτιμία είναι «κλειδωμένη» στα 103 πατάκας του Μακάου (MOP$103) για 100 Δολάρια του Χονγκ Κονγκ (=HK$100), το Φεβρουάριο του 2004. 1 δολάριο ΗΠΑ είναι 8 πατάκας.
Πηγές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Μακάου
Ερμής (μυθολογία)
thumb|444x444px|right|Ο Ερμής του [[Πραξιτέλης|Πραξιτέλους που ήταν στημένος στο εκεί Ηραίο στο δεύτερο μ.Χ. αιώνα, Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.]] Ο Ερμής είναι ο αγγελιαφόρος των θεών της ελληνικής μυθολογίας. Ακόμη λειτουργεί ως ψυχοπομπός, οδηγεί δηλαδή τις ψυχές των νεκρών στον Άδη (όπως μαθαίνουμε στην Οδύσσεια), αλλά είναι και προστάτης των κλεφτών, των τυχερών παιγνίων και του εμπορίου. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο μύθο, πατέρας του ήταν ο Δίας και μητέρα του η Μαία, μία από τις Πλειάδες, τις θυγατέρες του Άτλαντα, του γίγαντα που κρατούσε στις πλάτες του τον ουρανό. Πρόκειται για τις Πλειάδες κόρες που αργότερα ο Δίας τις μετέτρεψε σε αστερισμό, μαζί με τον κυνηγό Ωρίωνα, καθώς ο τελευταίος τις καταδίωκε.
Σύμβολα
thumb|left|243x243px|Κηρύκειο Πρόκειται, ίσως, για την πιο συμπαθητική θεότητα του ελληνικού Δωδεκάθεου, καθώς συνδυάζει, αρχικά, πολύ έντονα τα ανθρώπινα με τα θεϊκά στοιχεία, αλλά και διότι θεωρείται, ουσιαστικά, ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπινου γένους. Εκείνος είναι που εισήγαγε τα γράμματα και τις επιστήμες στην ανθρωπότητα, δίδαξε τη χρήση της διάνοιας και, μάλιστα, υπάρχουν μύθοι οι οποίοι του αποδίδουν τη μετάδοση της γνώσης της φωτιάς στους ανθρώπους. Ταυτόχρονα, είναι προστάτης του εμπορίου, των ουσιαστικών τελετών, της μαγείας και του χειμώνα. Εκφράζει με ένα αρχετυπικό, σχεδόν, τρόπο την ταχύτητα, την ευλυγισία, τη μεταβλητότητα, μα και τους απατηλούς δρόμους που κάποιες φορές ακολουθεί ο νους, καθώς εύκολα απατάται και κάνει λάθη. Διαθέτει, επιπλέον, μια σκιώδη και περισσότερο ανθρώπινη όψη, καθώς είναι πρώτος στην απάτη, το ψεύδος και την κλοπή. Ο Βρετανός ακαδημαϊκός Ρ. Φ. Γουίλετς γράφει τα εξής:
"«…ο Ερμής είναι ο πλέον συμπαθής, ο πλέον ασταθής, ο πλέον συγκεχυμένος, ο πιο πολυσύνθετος και επομένως ο πιο Έλληνας από όλους τους ολύμπιους θεούς»."
Τα βασικότερα γνωρίσματά του, ωστόσο, είναι ότι λειτουργεί ως αγγελιαφόρος των θεών, δηλαδή, ως μεσάζοντας μεταξύ αυτών και των ανθρώπων, ενώ επιτελεί και το λειτούργημα του ψυχοπομπού, οδηγώντας τις ψυχές των νεκρών στον Άδη. Επίσης, είναι από τους θεούς που για τις δραστηριότητες τους χρησιμοποιούν τη σκοτεινή Νύχτα και για αυτό θεωρείται πως έχει πολύ καλή σχέση με τη Σελήνη. Μάλιστα, αναφέρεται ότι το βράδυ που έκλεψε τους «ιερούς βους» (ιερά βόδια) του Απόλλωνα, μόλις την τέταρτη μέρα από τη γέννησή του, η Σελήνη βγήκε δυο φορές, για να τον διευκολύνει στη μετακίνησή του από την Πιερία μέχρι τα όρη της Κυλλήνης. Σύμβολά του είναι το κηρύκειο, έμβλημα των γοργόφτερων αγγελιαφόρων, και τα φτερωτά σανδάλια. Στην Εσωτερική Παράδοση, ο Ερμής συμβολίζει τον Λόγο, δηλαδή, το σύνολο όλων των διανοιών στο Σύμπαν ή σε κάποιο από τα υποσυστήματα του.
Ο Ερμής ανά ιστορική περίοδο
Η καταγωγή του Ερμή είναι πολύ μακρινή και συνδέεται με την προϊστορική Ελλάδα, καθώς υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι ηΕρμεία, (οι κατακόρυφοι λίθοι που χρησιμοποιούνταν για την οριοθέτηση περιοχών (ξερολιθιές) και ως οδοδείκτες για τους ταξιδιώτες) ήταν διαδεδομένες στην προϊστορική Κρήτη και σε άλλες περιοχές της αρχαίας Ελλάδας, και θεωρείται πως έχουν στενή σχέση με τα Καβείρια μυστήρια, τα πλέον αρχέγονα μυστήρια της ελληνικής επικράτειας κατά την αρχαιότητα.
Όπως είναι γνωστό, από την πτολεμαϊκή περίοδο η πόλη της Αλεξανδρείας στην Αίγυπτο καθίσταται ένα από τα πιο ξακουστά πνευματικά κέντρα της εποχής, στην οποία συναντώνται και αναμιγνύονται όλα τα φιλοσοφικά ρεύματα. ήδη παλαιότερα, όμως, από τότε που οι Έλληνες ήρθαν σε επαφή με τον αιγυπτιακό πολιτισμό και τη θρησκεία του, επήλθε μια ταύτιση του ελληνικού Ερμή και του αιγυπτιακού Θωθ, καθώς διαπίστωσαν ότι υπήρχαν κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των δυο θεοτήτων. Ωστόσο, κατά την πτολεμαϊκή, τη ρωμαϊκή περίοδο και τους πρώιμους χριστιανικούς αιώνες διαμορφώθηκε μια νέα αρχετυπική μορφή, η οποία δεν ήταν ξεκάθαρα κάποια από τις δύο μορφές, αλλά αποτελούσε ένα συνδυασμό των χαρακτηριστικών των δύο, διανθισμένων, ενδεχομένως, με επιδράσεις από την ιουδαϊκή παράδοση.
thumb|259x259px|Ερμοκεφαλή από ερμαϊκή στήλη. Μουσείο Αγοράς|εναλλ.=|αριστεράΤον 2ο αιώνα π.Χ. ο Ιουδαίος μυθιστοριογράφος Αρτάπανος έγραψε μια αφήγηση της ζωής του Μωυσή, στην οποία τον ταύτιζε με τον Ερμή, δηλαδή τον Θωθ, θεωρώντας πως εισήγαγε στους Αιγύπτιους τα πλοία, τις μηχανές, τα όπλα, τη φιλοσοφία κ.λπ.. Τον θεωρεί, επίσης, επινοητή των ιερογλυφικών. Γενικότερα, πάντως, θεωρείται ότι ο Ερμής της ελληνιστικής περιόδου ήταν μια, προσεκτικά πλασμένη, κοσμοπολίτικη θεότητα, η οποία, κάλλιστα, μπορούσε να ταυτιστεί με θνητά πρόσωπα. Για παράδειγμα, οι Λυκάονες δεν είχαν καμιά δυσκολία να αναγνωρίσουν στο πρόσωπο του Απόστολου Παύλου τον ενσαρκωμένο Ερμή, διότι ήταν ικανότατος ρήτορας. Και τούτο γιατί εξαιτίας της ιδιότητας των Ερμή & Θωθ ως αγγελιαφόρων των θεών, καθιερώθηκε ο ελληνιστικός Ερμής ως «Λόγος», με την έννοια εκείνου που ερμηνεύει στους ανθρώπους τη θεϊκή θέληση.
Οι Στωικοί φιλόσοφοι απέδωσαν στον Ερμή ακόμα κεντρικότερο ρόλο στη θεολογία τους, θεωρώντας τον ως Λόγο-Δημιουργό, επηρεασμένοι, προφανώς, από την αιγυπτιακή αποδοχή του Θωθ ως δημιουργού. Εκείνο, όμως, που γίνεται εμφανές, είναι ότι η ανάμειξη της αιγυπτιακής με την ελληνική θεολογία, σε συνδυασμό με την ελληνιστική φιλοσοφία, παρήγαγε ένα σύνολο μεγαλύτερο από τα μέρη του, μια θεότητα που πήρε τη θέση της ανάμεσα στους θεούς του ρωμαϊκού πανθέου. Παρ' όλο που στην αρχή οι Ρωμαίοι, σαφώς επηρεασμένοι από το αρχαιοελληνικό πάνθεο, εκρωμάισαν τις ελληνικές θεότητες, στη συνέχεια, η αιγυπτιακή επίδραση είχε ως αρχικό αποτέλεσμα την ταύτιση του Ερμή (Λατ. Mercurius) με τον Θωθ, χωρίς, και πάλι,να μένουν εκεί. Απέδωσαν μια μυθολογική ερμηνεία της παρουσίας του Ερμή στην Αίγυπτο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Κικέρων απαρίθμησε τουλάχιστον πέντε πρόσωπα που διεκδικούσαν το όνομα Ερμής. Από αυτά, το τρίτο ήταν ο γνωστός Ερμής, καρπός της ένωσης του Δία με τη Μαία, ενώ το πέμπτο, που λατρεύτηκε από το λαό του Φενεού, λέγεται ότι σκότωσε το φύλακα των κοπαδιών του Απόλλωνα, τον Άργο, και για να αποφύγει τις συνέπειες κατέφυγε στην Αίγυπτο. Αυτός, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, είναι που δίδαξε στους Αιγύπτιους τους νόμους τους και το αλφάβητό τους, «είναι εκείνος που οι Αιγύπτιοι αποκαλούν Θωθ».
Θέλημα
Στη Θελημιτική Θρησκεία, ο Ερμής είναι Άγιος της Γνωστικής Καθολικής Εκκλησίας.
Η επιγραφή του Πύργου Μπόλλινγκεν
αριστερά|μικρογραφία|389x389εσ Ο Πύργος Μπόλλινγκεν (Ελβετία) κτίστηκε από τον Ελβετό ψυχίατρο Καρλ Γιουνγκ. Είναι ένα μικρό κάστρο λίγο έξω από το χωριό Bollingen στη βόρεια ακτή της λεκάνης Obersee (Άνω Λίμνη), στη Λίμνη της Ζυρίχης. Το 1950, με την ευκαιρία των 75ων γενεθλίων του, ο Γιουνγκ χάραξε στις τρεις πλευρές ενός πέτρινου κύβου κάποιες επιγραφές. Στη δεύτερη πλευρά του κύβου απεικονίζεται ο Τελεσφόρος και περιβάλλεται από ελληνική επιγραφή:
1. Στο πάνω μέρος (πάνω από τον Τελεσφόρο) είναι το υπ’ αριθ. 52 απόσπασμα του Ηρακλείτου και ενδιάμεσα το αλχημιστικό σύμβολο του Κρόνου.
3. Το αριστερό τεταρτημόριο είναι αφιερωμένο στον Ήλιο - Δία (με τα αντίστοιχα σύμβολα) και συμβολίζει το αρσενικό.
4. Το δεξιό τεταρτημόριο είναι αφιερωμένο στη Σελήνη - Αφροδίτη και συμβολίζει το θηλυκό.
Τα δύο αυτά τεταρτημόρια σχετίζονται με τον αλχημιστικό «Ιερό Γάμο». Στο κέντρο, στον μικρότερο κύκλο, βρίσκεται ο μικρός Τελεσφόρος.
Επικλήσεις του Ερμή
'''Αγλαός, Αιμύλος, Αίπυτος, Αλεξίκακος, Αλύχμιος, Αμύητος,Ανάδρομος '''Βοηλάτης, Βοοσσόος, Βουκλόπος, Βουφόνος, '''Διάκτορος, Δόμιος, Εινόδιος ή Ενόδιος, Ελικώνιος, Εμπολαίος, Επαρωγός, Επίσκοπος, Εριούνης ή Εριούνιος, Ερμηνεύς, Εύπτερος, Εύρραπις, Εύσκοπος, Εύφρων, Εύχολος, '''Θέσκελος, Θέσμιος, Θοός, '''Κήρυξ, Κλυτόβουλος, Κλυτός, Κρατύς, Κριοφόρος, Κύδιμος, Κυλλήνιος, Κυνοκέφαλος, Κωρυκιώτης, '''Λαοσσόος, Λάφριος, Λευκός, Λόγιος, Λυσιμέριμνος, '''Μαιήιος, Μηχανιώτης, '''Νωνακριάτης, '''Οιοπόλος, Παράμμων, Ποικιλόβουλος, Ποικιλόμυθος, Πολύγιος, Πολυμήτης, Πρόμαχος, Πρόναος, Προπυλαίος, Προφήτης, Πτερόπους, Πτηνοπέδιλος, Πυληδόκος, '''Σοφός, Σπαργανιώτης, Σπηλαΐτης, Στροφαίος, Σώκος, '''Ταλαίος, Τανύπτερος, Τανυσίπτερος, Ταχύγουνος, Τετραγλώχιν, Τρικέφαλος, Τρισάριστος, Τροφιούχος, '''Φαεσφόρος, Φαιδρός, Φερέσπονδος, Φώριος, '''Χαριδώτης, Χαρμοφέρων, Χθόνιος, Χρυσόπτερος, Χρυσόρραπις, '''Ψυχοστόλος, '''Ωκυπέδιλος, Ωκυπέτης, Ωκύπους, Ωκύπτερος κτλ...
Πηγή*Lexicon Graeco-prosodiacum
Ορφικός Ύμνος προς τον Ερμή
από βικιθήκη Ορφικοί ύμνοι, «Ἑρμοῦ, θυμίαμα λίβανον»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδιά του Δία Κατηγορία:Θεότητες του εμπορίου Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου Κατηγορία:Θεότητες αγγελιοφόροι Κατηγορία:Θεότητες της απάτης και της πονηριάς
Εθνόσημο του Σαιν-Πιερ και Μικελόν
right|220px
To εθνόσημο των Νήσων Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ είναι παρόμοιο με την ανεπίσημη σημαία του και γράφει το ρητό «A mare labor» στα λατινικά (αναφέρεται στην εργασία και στη θάλασσα). Ο θυρεός σχεδιάστηκε από το Λεόν Ζονέρ πριν από τη σημαία. Το κύριο μέρος του θυρεού είναι μπλε με ένα κίτρινο καράβι. Αυτό το πλοίο φέρεται να συμβολίζει το Grande Hermine, το οποίο έφερε το Ζακ Καρτιέ στον Άγιο Πέτρο στις 15 Ιουνίου 1536. Τρεις τετράγωνες σημαίες τοποθετημένες κατά μήκος της κορυφής θυμίζουν την καταγωγή των περισσότερων κατοίκων των νησιών, από αριστερά προς τα δεξιά: Βάσκοι, Βρετόνοι και Νορμανδοί.
Σαιν Πιερ και Μικελον Κατηγορία:Σαιν-Πιερ και Μικελόν
Γαλαρινός Χαλκιδικής
Ιστορικά στοιχεία
Στον οικισμό ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμήν του Στάμου Χάψα και των αγωνιστών του που έπεσαν στη μάχη με τους Τούρκους το 1821, κατά την Επανάσταση της Χαλκιδικής. Σπουδαίος Γαλαρινιώτης αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821 ήταν ο οπλαρχηγός Δημήτριος Βασιλείου που με το μικρό σώμα του (αποτελούμενο από 30 οπλίτες) και υπό τις γενικές οδηγίες του Κωνσταντίνου Δουμπιώτη πήρε μέρος σε πολλές μάχες στη νότια Ελλάδα. Το μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας βρίσκεται βόρεια του χωριού.
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Χαλκιδικής το 1918 στο ΦΕΚ 261Α - 05/08/1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Γαλαρινού που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανθεμούντα του Δήμου Πολυγύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 334 κατοίκους.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Γαλαρινος Γαλαρινος Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Δυναστεία των Οροντιδών
Η Δυναστεία των Οροντιδών ή Γερβανντούνι, αρμεν. Երվանդունի, ήταν κληρονομική Αρμενική δυναστεία· τα μέλη της ήταν αρχικά ηγεμόνες τού διαδόχου βασιλείου της Ουραρτού (Αραράτ) της εποχής τού Σιδήρου. Οι Οροντίδες εγκαθίδρυσαν την κυριαρχία τους επί της Αρμενίας περί την εποχή της Σκυθικής και Μηδικής εισβολής τον 6ο αι. π.Χ.
Μέλη τού Οίκου κυβέρνησαν την Αρμενία με διαλείμματα κατά την περίοδο που εκτείνεται από το 6ο αι. π.Χ. ως τον 2ο αι. π.Χ. τουλάχιστον, πρώτα ως σατράπες των Μήδων και των Αχαιμενιδών και, έπειτα από την κατάρρευση της Περσικής αυτοκρατορίας, ως ανεξάρτητοι βασιλείς. Κατόπιν ως βασιλείς της Σωφηνής και της Κομμαγηνής, που τελικά υπέκυψαν στη Ρώμη. Οι Οροντίδες είναι η πρώτη από τις τρεις δυναστείες τού αρχαίου βασιλείου της Αρμενίας (321 π.Χ. - 428 μ.Χ.). Ακολούθησαν οι δυναστείες των Αρταξιαδών και των Αρσακιδών.
Ελληνοκύπριοι
Ελληνοκύπριοι ή απλώς Κύπριοι αποκαλούνται οι Έλληνες της Κύπρου. Με τον όρο αυτό οι Έλληνες της Κύπρου αντιδιαστέλλονται από την Τουρκοκυπριακή μειονότητα της νήσου (Τούρκους νόμιμους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας), τους εποίκους (Τούρκους που έχουν μεταφερθεί παράνομα από την Τουρκία στην κατεχόμενη Κύπρο) και τους Έλληνες κατοίκους της Ελλάδος (κοινώς Ελλαδίτες).
Ονομασία
Οι όροι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι», «ελληνοκυπριακή» και «τουρκοκυπριακή» κοινότητα, δεν αναφέρονται ούτε και μία φορά στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Σύνταγμα αναφέρεται σε Έλληνες και Τούρκους, ελληνική και τουρκική κοινότητα.
Συχνά, κυρίως στον δημοσιογραφικό και πολιτικό λόγο, χρησιμοποιείται και ο όρος "Ελληνοκύπριοι" ή Έλληνες Κύπριοι για να ξεχωρίζουν από τους Τουρκοκύπριους. Στην Κύπρο η ιδιότητα του πολίτη της Δημοκρατίας αποδίδεται με τον όρο "Υπηκοότητα" ή "Ιθαγένεια".
Ιστορία
Οι πρώτοι Κύπριοι εμφανίστηκαν το 10000 π.Χ. Η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο χρονολογείται απ' τον 14ο περίπου αιώνα π.Χ. Το νησί εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο πολιτισμού με την εγκατάσταση Μυκηναίων/Αχαιών μεταξύ του 13ου και του 11ου αιώνα π.Χ. και Δωριέων τον 11ο αιώνα π.Χ όπου μέχρι τον 11 αιώνα κράτησε η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Ελληνοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες της Κύπρου
Βαρετάδα Αιτωλοακαρνανίας
Η Βαρετάδα είναι χωριό του δήμου Αμφιλοχίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 342 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Βαρετάδα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 480 μέτρων σε μια ορεινή και δασώδη περιοχή ΒΔ της πρωτεύουσας του νομού Αιτωλοακαρνανίας και σε απόσταση 17 χιλιομέτρων ανατολικά της Αμφιλοχίας. Σε απόσταση 8 χλμ από το χωριό βρίσκεται η τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο ενώ σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η ίδρυση του οποίου χρονολογείται κατά τον 18ο αιώνα από έναν μοναχό ονόματι Αγάπιος. Το μοναστήρι αναφέρεται και στο λεγόμενο τάμα του κλέφτη Κατσαντώνη ("Χίλια φλουριά ' χω στον Προυσσό και χίλια στ' Βαρετάδα και στης Τατάρνας τη Μονή ένα χρυσό καντήλι" ).''
Διοικητικά ο οικισμός αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα της κοινότητας Βαρετάδας της επαρχίας Βάλτου ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αμφιλοχίας. Από το 2011 υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βαρετάδας του διευρυμένου δήμου Αμφιλοχίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Βάβδος Χαλκιδικής
Ο Βάβδος (η Βάβδος κατά άλλους - που προέκυψε όταν ξένοι άκουγαν τους ντόπιους να αναφέρονται στο χωριό σύμφωνα με την τοπική διάλεκτο όπου το αρσενικό άρθρο ταυτίζεται φωνολογικά με το θηλυκό - ι Γιάννς, ι Γιώργους, ι Μήτσους κ.λ.π.έτσι λοιπόν και ι Βάβδους) είναι οικισμός της Δημοτικής ενότητας Ανθεμούντα, του Δήμου Πολυγύρου, στο νομό Χαλκιδικής, με εγγεγραμμένους συνολικά 380 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Γενικά
μικρογραφία Οι Βαβδινοί ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, τη μελισσοκομία και αρκετοί εργάζονται σε γειτονικά μεταλλωρυχεία λευκολίθου. Το μεγαλύτερο κοίτασμα λευκολίθου της Ελλάδας, βρέθηκε στο χωριό αυτό, όπου λειτουργούσε μεταλλείο μέχρι το 1997. Σύμφωνα με το Ε.Α.Γ.Μ.Ε. στη Βάβδο εντοπίζονται και κοιτάσματα του ολιβίνη.