cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζμπόνσιν
Ιστορία
Το 1939 έγιναν συχνές παραβιάσεις των συνόρων από τη Γερμανία και στις 25 Αυγούστου η Γερμανία διέκοψε τις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, την ημέρα της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, που σηματοδότησε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα ξημερώματα, οι Γερμανοί εισέβαλαν στην πόλη, η οποία ανακαταλήφθηκε από τους Πολωνούς το πρωί, ωστόσο, σύντομα έπεσε ξανά στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο πολωνικός πληθυσμός υποβλήθηκε σε διάφορα εγκλήματα και τον Δεκέμβριο του 1939 οι Γερμανοί έδιωξαν 110 Πολωνούς, ακτιβιστές, αξιωματούχους και πλουσιότερους κατοίκους με ολόκληρες οικογένειες, τα σπίτια των οποίων στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Οι Γερμανοί λειτούργησαν μια ναζιστική φυλακή και ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για Εβραίους στην πόλη, και κατέστρεψαν το προπολεμικό μνημείο αφιερωμένο στους Πολωνούς εξεγερμένους της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας του 1918-1919.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Τογκολέζικες βουλευτικές εκλογές (2018)
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τόγκο στις 20 Δεκεμβρίου 2018. Είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τον Ιούλιο του 2018 αλλά αναβλήθηκαν μέχρις ότου η ECOWAS ζήτησε τη διεξαγωγή εκλογών στις 20 Δεκεμβρίου. Τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία σχημάτισαν τον συνασπισμό Aliance C14, μποϋκοτάρισαν τις εκλογές μετά την άρνηση του Προέδρου Φορ Γκνασινγκμπέ να ακυρώσει πλήρως τις προτεινόμενες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα του επιτρέψουν να κατέλθει υποψήφιος για άλλες δύο θητείες πέρα από την τρέχουσα θητεία του, που ολοκληρώνεται το 2020.
Εκλογικό σύστημα
Τα 91 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε κλειστές λίστες από 30 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που κυμαίνονται σε μέγεθος από δύο έως δέκα έδρες. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο των υψηλότερων μέσων όρων.
Εκστρατεία
Στις εκλογές κατατέθηκαν αιτήσεις για συμμετοχή από 105 πολιτικά κόμματα, μαζί με 25 καταλόγους ανεξάρτητων υποψηφίων. Συνολικά 850 ήταν οι υποψήφιοι για τις 91 διαθέσιμες έδρες.
Αποτελέσματα
Το κυβερνών κόμμα του προέδρου Γκνασίνγκμπε Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις εκλογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Τόγκο Τογκο
Χαριζίτες
Οι Χαριζίτες (الخوارج) εμφανίστηκαν στον πρώτο αιώνα του Ισλάμ κατά τη διάρκεια της πρώτης Φίτνα, της κρίσης ηγεσίας μετά το θάνατο του Μωάμεθ. Εξεγέρθηκαν ενάντια στην εξουσία του Χαλίφη Αλή, ο οποίος συμφώνησε σε διαιτησία με τον αντίπαλό του, τον Μωαβία Α΄, ώστε να αποφασιστεί η διαδοχή του Χαλιφάτου μετά τη μάχη του Σιφίν (657). Ένας Χαριζίτης αργότερα δολοφόνησε τον Αλή και για εκατοντάδες χρόνια οι Χαριζίτες ήταν πηγή εξέγερσης ενάντια στο Χαλιφάτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Φροντνέξ
Το Φροντνέξ (γαλλικά: Frontenex, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φροντνεξουά (γαλλικά: Frontenexois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ζερμπαί
Το Ζερμπαί (γαλλικά: Gerbaix) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμπελάν (γαλλικά: Gerbelans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λα Ζιέτ
Το Λα Ζιέτ (γαλλικά: La Giettaz, σαβοϊκά: La Zyétta) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζιετουά (γαλλικά: Giettois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου είναι πετοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στην Κύπρο. Το κύπελλο διεξάγεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τη συμμετοχή των ομάδων της Β΄ κατηγορίας. Δημιουργήθηκε αρχές της δεκαετίας του ΄90 αλλά δεν διεξαγόταν κάθε χρόνο επειδή σε μερικές περιόδους οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας έπαιρναν μέρος στο Κύπελλο Κύπρου.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα:
Δείτε ακόμη
Κυπελλο
Ζιγί-συρ-Ιζέρ
Το Ζιγί-συρ-Ιζέρ (γαλλικά: Gilly-sur-Isère) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζιγιεραίν (γαλλικά: Gillerains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Πολυάνδριο
Το πολυάνδριο, (Αρχ. Ελληνικά Πολύ-άνδριον) είναι ο αρχαιολογικός όρος για τον ομαδικό τάφο στην αρχαία Ελλάδα, στον οποίο βρίσκονται θαμμένα περισσότερα από ένα σώματα, συνήθως πολεμιστών. Το πολυάνδριο απαντάται και ως δημόσιο σήμα.
Για τη σήμανση πολυάνδριων κατά τον 7ο αι. ΠΚΕ, εκτός από τη μορφή της τούμπας στην Βόρεια Ελλάδα, ή του κούρου σε αρχαϊκότερες περιόδους χρησιμοποιήθηκε ευμεγέθης λίθινη ή μαρμάρινη επιτύμβια στήλη, σαν αυτή του αρχαίου νεκροταφείου της Πάρου, στην οποία επί δύο τουλάχιστον αιώνες τελείτο ηρωολατρεία με προσφορές και θυσίες προς τους νεκρούς, άρρενες πολεμιστές.
Πολυάνδρια του 5ου αι. είναι γνωστά στην Αττική, την Κεντρική και τη Βόρεια Ελλάδα, αλλά λιγοστά συνδέονται με ακραίες ιστορικές συνθήκες. Εντυπωσιακό πολυάνδριο είναι αυτό της αρχαίας Αθήνας, που συνδέεται με τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου και τον αιφνίδιο λοιμό που ξέσπασε στην πόλη.
Η ακολουθία της τυπολογίας των μνημείων τελείωσε γύρω στο 317 ΠΚΕ, μετά τη νομοθεσία του Δημητρίου Φαληρέα που απαγόρευσε την πλούσια γλυπτική επίδειξη. Οι Αθηναίοι πολίτες μνημονεύονταν είτε με ένα μνημείο που ονομαζόταν τράπεζα είτε με κιονίσκο. Σε αυτά τα μνημεία γενικότερα μνημονεύονται το όνομα του θανόντος, το όνομα του πατέρα του και του δήμου στον οποίο ήταν εγγεγραμμένος ο πολίτης. Το απλό ύφος των νεότερων μνημείων θεωρήθηκε ακραία έκφραση της ιδεολογίας της ισονομίας, της ουσιαστικής δηλαδή ισότητας όλων των πολιτών.
Ντιρκ ΣΤ΄ της Ολλανδίας
Ο Ντιρκ ΣΤ΄, γερμ. Dietrich, γαλλ. Tierry, λατ. Theodoricus VI (π. 1114 - 5 Αυγούστου 1157) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1121-1157).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Β΄ κόμη της Ολλανδίας και της Γκέρτρουντε (που μετονομάστηκε Πετρονίλλα), κόρης του Θεοδωρίχου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
Το 1121 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 7 ετών με επίτροπο της αρχής τη μητέρα του. Η σύζυγός του Σοφία ήταν κόμισσα του Μπέντχαϊμ & Ράινεκ.
Το 1157 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος του Φλόρις Γ΄, ενώ ο δεύτερος Όθων έλαβε τις κτήσεις της μητέρας του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1137 τη Σοφία κόμισσα του Μπέντχαϊμ & Ράινεκ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Θρησκεία στη Σλοβακία
μικρογραφία|251x251εσ|Σταυρός στην κορυφή του όρους Σλαβκοβσκί στιτ στα όρη Τάτρα Ο Χριστιανισμός είναι η επικρατούσα θρησκεία στη Σλοβακία. Η πλειοψηφία (62%), των Σλοβακών ανήκουν στη ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία, με την πρόσθεση ενός 4% των Ελληνοκαθολικών, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσοστό Καθολικών να αγγίζει το 66%. Τα μέλη του Προτεσταντικού δόγματος, κυρίως ο Λουθηρανισμός και οι Μεταρρυθμιστές, αντιπροσωπεύουν το 9%. Τα μέλη των άλλων εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένων των μη-εγγεγραμμένων, αντιστοιχούν στο 1.1% του πληθυσμού. Η ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει πιο έντονη παρουσία σε ρουθηνικές περιοχές. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία διαιρεί τη χώρα σε δύο επισκοπές, συμπεριλαμβάνοντας 3 αρχιεπισκοπές σε 2 διαφορετικές επαρχίες. Γενικά, το ένα τρίτο των μελών της εκκλησίας πηγαίνουν τακτικά στην εκκλησία. Η θρησκευτική κατάσταση είναι δραματικά διαφορετική σε σχέση με τη γειτονική Τσεχία, που είναι αξιοσημείωτη για την άθεη ή άθρησκη πλειονότητά της.
Άλλες θρησκείες που ασκούνται στη Σλοβακία περιλαμβάνουν την Μπαχάι Πίστη, τον Ινδουισμό, το Ισλάμ και το Ιουδαϊσμό. Υπάρχουν 18 εγγεγραμμένες εκκλησίες και θρησκείες. Οι μουσουλμάνοι στη Σλοβακία αντιπροσωπεύουν το 0.2% σύμφωνα με εκτίμηση του 2010. Ενώ η χώρα είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 90.000 Εβραίων πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σήμερα απομένουν μόνο 2.300 περίπου.
Το 2016, το Σλοβακικό κοινοβούλιο πέρασε έναν νέο νόμο που θα απαγόρευε το Ισλάμ και άλλες θρησκείες να γίνουν κρατικά αναγνωρισμένες θρησκείες, διπλασιάζοντας τον αριθμό των ελάχιστων ακόλουθων από 25,000 σε 50,000. Ο νόμος πέρασε με πλειοψηφία δύο τρίτων στο κοινοβούλιο. Το 2010, σύμφωνα με εκτίμηση υπάρχουν περίπου 5.000 Μουσουλμάνοι στη Σλοβακία, αντιπροσωπεύοντας λιγότερο από το 0.1% του πληθυσμού της χώρας.
Στατιστικά
μικρογραφία|267x267εσ|Ξύλινη εκκλησία στο Νοβά Πολιάνκα μικρογραφία|200x200εσ|[[Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες|Ελληνοκαθολική εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Κόσιτσε]] Επιπλέον, υπάρχουν μικρότερο αριθμό οπαδών από διάφορες άλλες Χριστιανικές εκκλησίες, όπως τους Βαπτιστές, την εκκλησία των Μπρέθρεν, Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας, την Αποστολική Εκκλησία, Μεθοδιστές, την Παλιά Καθολική Εκκλησία,  το Χριστιανικό Σώμα στη Σλοβακία, και την τσεχοσλοβακική Χουσσιτική Εκκλησία. Η μεγαλύτερη παγανιστική ομάδα στη Σλοβακία είναι η Κρουγκ Περούνα. Έχει μέλη στην Μπρατισλάβα, την έδρα της ομάδας, αλλά επίσης και σε άλλες πόλεις όπως το Μαρτίν και το Κόσιτσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβακία-επέκταση Κατηγορία:Σλοβακία
Γκραντ-Αιγκμπλάνς
Το Γκραντ-Αιγκμπλάνς (γαλλικά: Grand-Aigueblanche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αιγκμπλανσεραίν (γαλλικά: Aigueblancherains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ιωσηφίνα Μαρία του Βελγίου
Η Ιωσηφίνα Μαρία του Βελγίου (Joséphine Marie de Belgique, 30 Νοεμβρίου 1870 - 18 Ιανουαρίου 1871) ήταν κόρη του Φίλιππου του Βελγίου, Κόμη της Φλάνδρας.
Βιογραφία
Η Ιωσηφίνα Μαρία Στεφανία Βικτωρία γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1870 στις Βρυξέλλες, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φίλιππου, Κόμη της Φλάνδρας, και της Μαρίας του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν. Ήταν δίδυμη αδελφή της Ερριέτας του Βελγίου.
Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1871 στις Βρυξέλλες σε ηλικία 1 μηνών και 19 ημερών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία της Παναγίας του Λαίκεν.
Το 1872 γεννήθηκε η μικρότερη αδελφή της Ιωσηφίνα Καρολίνα του Βελγίου, η οποία πήρε το όνομα Ιωσηφίνα εις μνήμην της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Βέλγοι ευγενείς
Ούγος της Καμπανίας
Υπάρχουν δύο πρόσωπα με το όνομα αυτό:
ISO 639:j
! jaa ! jab ! jac (Ανατολικά) ! jad ! jae ! jaf ! jah !(jai) (Δυτικά) ! jaj ! jak ! jal ! jam ! jan ! jao !(jap) ! jaq ! jar (Νιγηρία) ! jas (Νεοκαληδονιακά) ! jat ! jau ! jav ! jax (Τζάμπι) ! jay ! jaz ! jbe ! jbi ! jbj ! jbk ! jbn ! jbo ! jbr ! jbt ! jbu ! jbw ! jcs ! jct ! jda ! jdg ! jdt ! jeb ! jee ! jeg ! jeh ! jei ! jek ! jel ! jen ! jer ! jet ! jeu ! jgb ! jge ! jgk ! jgo ! jhi ! jhs ! jia ! jib ! jic ! jid ! jie ! jig ! jih ! jii ! jil ! jim (Καμερούν) ! jio ! jiq ! jit ! jiu (Γιούλε) ! jiv ! jiy (Μπουγιουάν) ! jjr ! jkm ! jko ! jkp ! jkr (Ινδία) ! jku ! jle ! jls ! jma ! jmb ! jmc ! jmd ! jmi (Νιγηρία) ! jml ! jmn ! jmr ! jms (Νιγηρία) ! jmw ! jmx (Δυτικό Τζουξτλαχουάκα) ! jna ! jnd ! jng ! jni ! jnj ! jnl ! jns ! job ! jod ! jor ! jos ! jow ! jpa ! jpn ! jpr ! jqr ! jra ! jrb ! jrr ! jrt ! jru ! jsl ! jua ! jub ! juc ! jud ! juh ! jui ! juk ! jul ! jum ! jun ! juo ! jup ! jur ! jus ! jut ! juu ! juw ! juy ! jvd ! jvn (Καραϊβική) ! jwi ! jya ! jye (Ιουδαιικοϋεμενικά) ! jyy
Κατηγορία:ISO 639
Γκρεζί-συρ-Αιξ
Το Γκρεζί-συρ-Αιξ (γαλλικά: Grésy-sur-Aix), επίσης γνωστό ως Γκρεζί (γαλλικά: Grésy), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρεζιλιέν (γαλλικά: Grésyliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μνημείο της Αλληλεγγύης (Λοτζ)
Το Μνημείο της Αλληλεγγύης στο Λοτζ (πολωνικά: Pomnik Solidarności w Łodzi) είναι μνημείο σε σχήμα δέντρου στον κυκλικό κόμβο «Αλληλεγγύη» στο Λοτζ. Τιμά το συνδικάτο της Αλληλεγγύης.
Το μνημείο του δέντρου της Αλληλεγγύης αποκαλύφθηκε το 2005 στον κυκλικό κόμβο «Αλληλεγγύη» στο Λοτζ. Το μνημείο είναι κατασκευασμένο από μέταλλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία στο Λοτζ Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Γκρεζί-συρ-Ιζέρ
Το Γκρεζί-συρ-Ιζέρ (γαλλικά: Grésy-sur-Isère) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρεζιλιέν (γαλλικά: Grésiliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Φετφάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Γκρινιόν (Σαβοΐα)
Το Γκρινιόν (γαλλικά: Grignon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Χριστιανοί Κούρδοι
thumb|Ορθόδοξοι Χριστιανοί Κούρδοι Οι Χριστιανοί Κούρδοι (κουρδικά: Kurdên Mesîhî ή Kurdên Xirîstiyan  ) είναι Κούρδοι οι οποίοι ακολουθούν τον Χριστιανισμό. Αν και η πλειοψηφία των Κούρδων λόγω της εξάπλωσης του Ισλάμ τον 7ο αιώνα προσηλυτίστηκε, παρέμειναν Κούρδοι που είχαν υιοθετήσει τον Χριστιανισμό. Στην σύγχρονη εποχή η πλειοψηφία των Κούρδων Χριστιανών είναι ευαγγελικοί, ευαγγελικές κουρδικές εκκλησίες έχουν ιδρυθεί και μπορούν να βρεθούν στην Άρβηλα, το Σιλέμανι και την Ντοχούκ στην ιρακινή περιοχή του Κουρδιστάν και στο Χεσέκε, το Κάμισλο, το Κομπάνε, το Αμούντε και το Αφρίν (μέχρι το 2018) στην Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας.
Ιστορία
Τον 10ο αιώνα μ.Χ., ο Κούρδος πρίγκιπας Ιμπν αντ-Ντάχακ, ο οποίος κατείχε το φρούριο του αλ-Τζαφάρι, εγκατέλειψε το Ισλάμ για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό. Σε αντάλλαγμα, οι Βυζαντινοί του έδωσαν γη και ένα φρούριο. Το 927 μ.Χ., αυτός και η οικογένειά του εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια επιδρομής από τον Θαμάλ, τον Άραβα κυβερνήτη της Ταρσού.
Γκρινιόν (Σαβοΐα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Χριστιανοί Κούρδοι
Ιστορία
Οι Μχαργκρντζέλι-Ζακαρίδες, μια Αρμενική –Γεωργιανή δυναστεία κουρδικής     καταγωγής, κυβέρνησε περιοχές της βόρειας Αρμενίας τον 13ο αιώνα μ.Χ. και προσπάθησε να αναζωογονήσει τις πνευματικές δραστηριότητες με την ίδρυση νέων μοναστηριών. Στην κορύφωση του Βασιλείου της Γεωργίας η οικογένεια ηγήθηκε του ενοποιημένου αρμενογεωργιανού στρατού. Δύο αδέρφια αυτής της οικογένειας, ο Ζαχαρίας και ο Ιβάνε Μχαργκρντζέλι οδήγησαν τον στρατό στη νίκη στο Άνιον το 1199.
Οι Κούρδοι που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό συνήθως στρέφονταν στη Νεστοριανική Εκκλησία. Το 1884, ερευνητές του Βασιλικού Γεωγραφικού Σωματείου ανέφεραν για μια κουρδική φυλή στη Σεβάστεια που διατήρησε ορισμένες χριστιανικές εορτές και ενίοτε προσδιοριζόταν ως χριστιανική.
Χριστιανοί Κούρδοι του σήμερα
Μέρος της αγγλόφωνης Καινής Διαθήκης ήταν για πρώτη φορά διαθέσιμο στην κουρδική γλώσσα το 1856.
Η Κουρδική Εκκλησία του Χριστού ιδρύθηκε στο Χαουλέρ προς τα τέλη του 2000, και έχει παρακλάδια στα κυβερνεία Σιλέμανι και Ντοχούκ. Αυτή είναι η πρώτη ευαγγελική κουρδική εκκλησία στο Ιράκ. Το λογότυπό της σχηματίζεται από έναν κίτρινο ήλιο και έναν σταυρό που ανατέλλει πίσω από μια οροσειρά. Σύμφωνα με έναν Κούρδο προσήλυτο, υπολογίζεται ότι 500 Κούρδοι Μουσουλμάνοι νέοι έχουν ασπαστεί τον Χριστιανισμό από το 2006 σε όλο το Κουρδιστάν. Ένας Κούρδος προσήλυτος από τον ιρακινό στρατό ο οποίος ισχυρίζεται ότι μετέφερε όπλα μαζικής καταστροφής δήλωσε επίσης ότι ένα κύμα Κούρδων που ασπάζονται τον Χριστιανισμό λαμβάνει χώρα στο βόρειο Ιράκ (Ιρακινό Κουρδιστάν).
Υπάρχουν περίπου 80-100 χριστιανοί Κούρδοι που προσηλυτίστηκαν πρόσφατα στην πόλη Κομπάνε της Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας που τελεί υπό την ηγεσία των Κούρδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικές ομάδες στη Μέση Ανατολή
Κατάλογος πρωταθλητών ποδοσφαίρου Ελλάδας
Ο πρωταθλητής ποδοσφαίρου Ελλάδας είναι ο ετήσιος νικητής του πρωταθλήματος Super League (Α΄ Εθνική), του υψηλότερου επαγγελματικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στην Ελλάδα.
Ο Ολυμπιακός είναι ο πολυνίκης του θεσμού, έχοντας κερδίσει 47 πρωταθλήματα Ελλάδας.
Οι πρώτες προσπάθειες
(δεν αναγνωρίζονται από την ΕΠΟ)
Κατάταξη στους πρώτους τρεις
Κατάταξη στις τρεις πρώτες θέσεις στην κορυφαία κατηγορία της Ελλάδας από το 1959–60 και έπειτα. Κατάταξη στις τρεις πρώτες θέσεις στην κορυφαία κατηγορία της Ελλάδας από το 1927-28 και έπειτα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Μήδεια (Ανατολική Θράκη)
Το σημερινό Κιγίκιοϊ (τουρκικά: Kıyıköy), η πρώην και αρχαία Μήδεια, είναι μικρή κωμόπολη στην περιοχή της Βιζύης, στην Επαρχία Κιρκλαρελί (ή Σαράντα Εκκλησιών), στην βορειοδυτική Τουρκία. Βρίσκεται στην Ανατολική Θράκη, στις ακτές του Ευξείνου Πόντου. Απέχει 36 χλμ από το κέντρο της περιοχής και 95 χλμ από το επαρχιακό κέντρο. Ο οικισμός κατέστη δήμος το 1987. Ο πληθυσμός του Κιγίκιοϊ είναι 2.077 σύμφωνα με την Εθνική Τουρκική Απογραφή του 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Digital Millennium Copyright Act
Ο νόμος για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή χιλιετία (DMCA) είναι νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών για τα πνευματικά δικαιώματα του 1998 που εφαρμόζει δύο συνθήκες του 1996 του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (WIPO). Ποινικοποιεί την παραγωγή και τη διάδοση τεχνολογίας, συσκευών ή υπηρεσιών που αποσκοπούν στην παράκαμψη μέτρων που ελέγχουν την πρόσβαση σε έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα (κοινώς γνωστή ως διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων ή DRM). Ποινικοποιεί επίσης την πράξη της παράκαμψης ενός ελέγχου πρόσβασης, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι πραγματική παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων. Επιπλέον, το DMCA αυξάνει τις κυρώσεις για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων στο Διαδίκτυο. Εγκρίθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1998, με ομόφωνη ψηφοφορία στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών και υπογράφηκε σε νόμο από τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον στις 28 Οκτωβρίου 1998, το DMCA τροποποίησε τον Τίτλο 17 του Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών για να επεκτείνει την εμβέλεια των πνευματικών δικαιωμάτων, περιορίζοντας ταυτόχρονα τα ευθύνη των παρόχων διαδικτυακών υπηρεσιών για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων από τους χρήστες τους.
Ωτκούρ (Σαβοΐα)
Το Ωτκούρ (γαλλικά: Hautecour) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτακορταίν (γαλλικά: Hautacortains).
Συνθήκη της Κραϊόβα
Η Συνθήκη της Κραϊόβα (Крайовска спогодба, Tratatul de la Craiova) υπογράφηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1940 και επικυρώθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1940 από το Βασίλειο της Βουλγαρίας και το Βασίλειο της Ρουμανίας. Σύμφωνα με τους όρους της, η Ρουμανία έπρεπε να επιτρέψει στη Βουλγαρία να ανακαταλάβει τη Νότια Δοβρουτσά, την οποία είχε κερδίσει η Ρουμανία μετά το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο του 1913. Η Βουλγαρία έπρεπε να πληρώσει 1 εκατομμύρια λέου ως αποζημίωση για την επένδυση που παρείχε η Ρουμανία στην περιοχή.
Η συνθήκη όριζε ότι έπρεπε να γίνει ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Βουλγαρίας και Ρουμανίας. Έτσι, 103.711 Ρουμάνοι, Αρμάνοι και Βλαχομογλενίτες που ζούσαν στη Νότια Δοβρουτσά αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στη Βόρεια Δοβρουτσά (τμήμα της Ρουμανίας) και 62.278 Βούλγαροι που βρίσκονταν στα βόρεια μετακινήθηκαν εξαναγκαστικά προς τα νότια. Οι Γερμανοί Δοβρουτσάνοι, που επηρεάστηκαν από αυτές τις μετεγκαταστάσεις, θα μεταφέρονταν τελικά στη Ναζιστική Γερμανία.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ| Εδαφικές απώλειες της Ρουμανίας του 1940, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Δοβρουτσάς Η Δεύτερη Απόφαση της Βιέννης, με διαιτησία από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Φασιστική Ιταλία, που υπογράφηκε στις 30 Αυγούστου 1940, εκχωρούσε το έδαφος της Βόρειας Τρανσυλβανίας από τη Ρουμανία στην Ουγγαρία. Αν και η αποκέντρωση της Βόρειας Τρανσυλβανίας είχε γίνει υπό τη διπλωματική πίεση της Γερμανίας, η χώρα δεν παρενέβη άμεσα στη Συνθήκη της Κραϊόβα. Ωστόσο, εφαρμόστηκε επίσης με υπόδειξη του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος στις 31 Ιουλίου 1940 εξέφρασε την επιθυμία του να επιστραφεί το νότιο τμήμα της Δοβρουτσάς στη Βουλγαρία για να αποκατασταθούν τα σύνορα Βουλγαρίας-Ρουμανίας του 1912.
Η κυβέρνηση της Ρουμανίας έλαβε το μήνυμα του Χίτλερ με έκπληξη και εξέφρασε την επιθυμία να διατηρήσει τουλάχιστον το λιμάνι του Μπαλτσίκ και την πόλη Σιλίστρα. Ο Γερμανός πρέσβης δήλωσε ότι οι θυσίες της Ρουμανίας στη Βουλγαρία θα έκαναν τον Χίτλερ πιο συμπαθητικό προς τη Ρουμανία στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουγγαρίας και Ρουμανίας για τη διαμάχη της Τρανσυλβανίας. Οι Ρουμάνοι προσπάθησαν να κρατήσουν και τις δύο πόλεις, αλλά η βουλγαρική κυβέρνηση αρνήθηκε, καθώς γνώριζε τη γερμανική υποστήριξη.
Οι επίσημες διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 19 Αυγούστου 1940 στην πόλη Κραϊόβα μετά από προηγούμενες επαφές στις οποίες είχαν γίνει σαφείς οι θέσεις των δύο πλευρών. Οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν εύκολες και μόνο μπροστά στην απειλή της ιταλο-γερμανικής διαιτησίας κατά τις ουγγρορουμανικές διαπραγματεύσεις στις 29 Αυγούστου, στις οποίες η Ρουμανία προσπαθούσε να επιτύχει την ευεργεσία των Δυνάμεων του Άξονα, η ρουμανική αντιπροσωπεία ανακοίνωσε ετοιμότητα να εκχωρήσει όλη τη Νότια Δοβρουτσά. Οι Ρουμάνοι προσπάθησαν επίσης να καθυστερήσουν τις συνομιλίες, ενώ προσπάθησαν να πείσουν τους Γερμανούς να διατηρήσουν την εδαφική ακεραιότητα της Ρουμανίας.
Όροι
μικρογραφία| Εθνοτική και θρησκευτική σύνθεση της Νότιας Δοβρουτσάς το 1930 Η Συνθήκη της Κραϊόβα τελικά αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστροφή στα σύνορα του 1912. Το νότιο τμήμα της Δοβρουτσάς, το οποίο είχε κατακτηθεί από τη Ρουμανία κατά τη διάρκεια του Β΄΄Βαλκανικού Πολέμου, επιστράφηκε στη Βουλγαρία, που σήμαινε για τη Ρουμανία την απώλεια ενός εδάφους με έκταση 7.142 χλμ2 και πληθυσμό του οποίου οι Ρουμάνοι αποτελούσαν το 25% ή το 28,4% (ανάλογα με την πηγή). Η συμφωνία υπεγράφη στις 7 Σεπτεμβρίου 1940 από τους Αλεξάντρου Κρετσιάνου και Χένρι-Τζόρτζες Μεϊτάνι, που εκπροσωπούσαν τον βασιλιά Μιχαήλ Α΄ της Ρουμανίας, και τους Σβέτοσλαβ Πόμενοφ και Τεοχάρ Παπάζοφ, εκπροσωπώντας τον Τσάρο Βόρις Γ΄ της Βουλγαρίας. Η συνθήκη επικυρώθηκε από τη ρουμανική πλευρά στις 13 Σεπτεμβρίου από τον πρωθυπουργό Ιόν Αντονέσκου, αλλά όχι από τον βασιλιά Μιχαήλ Α΄.
Η απώλεια της Νότιας Δοβρουτσάς δεν προκάλεσε σάλο στη Ρουμανία, σε αντίθεση με τη μεταφορά της Βόρειας Τρανσυλβανίας στην Ουγγαρία στην σχεδόν ταυτόχρονη Δεύτερη Απόφαση της Βιέννης, αφού η Βόρεια Τρανσυλβανία ήταν πιο σημαντική στο εθνικιστικό ιδεώδες, με τις ρουμανικές κυβερνήσεις να επιμένουν διαδοχικά να την ανακτήσουν. Η παράδοση του Cadrilater («Τετράπλευρο», άλλο όνομα για τη Νότια Δοβρουτσά) ερμηνεύτηκε από τη ρουμανική πολιτική τάξη ως «ακρωτηριασμός της χώρας» που εξαναγκάστηκε από τις πιέσεις του Άξονα και από τις αρχές στη Βουλγαρία ως «διόρθωση μια αδικίας».
Με την επιμονή της Ρουμανίας, η συνθήκη περιελάμβανε ανταλλαγή πληθυσμών. Οι 103.711 Ρουμάνοι που ζούσαν στην περιοχή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μετακομίσουν στη Βόρεια Δοβρουτσά και οι 62.278 Βούλγαροι που κατοικούσαν στο βόρειο τμήμα αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στο νότο. Οι περισσότεροι από αυτούς τους Ρουμάνους ήταν έποικοι που είχαν μεταναστεύσει στη Νότια Δοβρουτσά μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η οποία ανέθεσε την περιοχή στη Ρουμανία. Οι Αρμάνοι άποικοι, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν γηγενείς στην Ελλάδα, μετρήθηκαν ως Ρουμάνοι και επίσης εγκατέλειψαν τη ζώνη. Η περίπτωση των Βλαχομογλενίτων εποίκων δεν ήταν διαφορετική. Απελάθηκαν από τη Νότια Δοβρουτσά και εγκαταστάθηκαν στο χωριό Τσέρνα εντός των ρουμανικών συνόρων.
Η Βουλγαρία έπρεπε να αποζημιώσει τους εκτοπισμένους Ρουμάνους για τις απώλειες ιδίων κεφαλαίων τους, και να πληρώσει στη Ρουμανία 1 εκατομμύρια λέου για επενδύσεις στην περιοχή. Αν και η διμερής συνθήκη αφορούσε τον αναγκαστικό εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, πραγματοποιήθηκε ειρηνικά και σύμφωνα με τους τότε διεθνείς νόμους. Η Ρουμανία πρότεινε την ανταλλαγή όλων των μελών των αντίστοιχων εθνοτικών μειονοτήτων που κατοικούν στις υπόλοιπες δύο χώρες, αλλά αυτό απορρίφθηκε από τη Βουλγαρία.
Οι αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις επηρέασαν επίσης τους Γερμανούς Δοβρουτσάνους, οι περισσότεροι από τους οποίους ζούσαν στη Βόρεια Δοβρουτσά, υπό ρουμανική κυριαρχία, αν και ορισμένοι από αυτούς ζούσαν επίσης στο βουλγαρικό νότιο τμήμα. Τελικά μεταφέρθηκαν στη Ναζιστική Γερμανία μέσω της πολιτικής Heim ins Reich («πίσω στο σπίτι Ράιχ»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Δοβρουτσάς Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Εξαναγκαστικές μετανάστευσεις στην Ευρώπη Κατηγορία:Εδαφική εξέλιξη της Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες που περιλαμβάνουν εδαφικές αλλαγές Κατηγορία:Συνθήκες του Βασιλείου της Ρουμανίας Κατηγορία:Σύνορα Βουλγαρίας-Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες του Βασιλείου της Βουλγαρίας Κατηγορία:Σχέσεις Βουλγαρίας-Ρουμανίας Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Σχέσεις Βουλγαρίας-Γερμανίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Οράτιος (θεατρικό έργο)
Οράτιος (γαλλικός τίτλος: Horace) είναι πεντάπρακτη έμμετρη τραγωδία του Πιέρ Κορνέιγ εμπνευσμένη από θρυλικά γεγονότα της ρωμαϊκής εποχής. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 19 Μαΐου 1640 και δημοσιεύθηκε το 1641.
Το θέμα είναι βασισμένο στη μάχη μεταξύ των Ορατίων και των Κουριατίων που αναφέρεται στην Ιστορία της Ρώμης του Ρωμαίου ιστορικού Τίτου Λίβιου. Για να αποφευχθεί ο ολοκληρωτικός πόλεμος, δύο πόλεις συμφωνούν ότι η καθεμία θα στείλει τους τρεις πιο γενναίους πολεμιστές της να πολεμήσουν μεταξύ τους σε μάχη σώμα με σώμα. Οι τρεις αδελφοί Κουριάτιοι επιλέγονται για να εκπροσωπήσουν την Άλμπα και οι τρεις Οράτιοι επιλέγονται για να εκπροσωπήσουν τη Ρώμη. Αυτό δημιουργεί ένα δυσάρεστο δίλημμα καθώς οι δύο οικογένειες συνδέονται με συγγενικούς και φιλικούς δεσμούς. Η τραγωδία ακολουθεί όταν οι απαιτήσεις του πατριωτισμού συγκρούονται με τους δεσμούς της οικογενειακής πίστης.
Ελπίζοντας να εξασφαλίσει την υποστήριξη των κριτικών και ποιητών της εποχής του, ο συγγραφέας διάβασε την τραγωδία στον Μπουαρομπέρ και άλλους πριν την παρουσιάσει στο κοινό, αλλά αρνήθηκε να κάνει τις αλλαγές που πρότειναν οι συνάδελφοί του. Θεωρείται μια από τις μεγάλες τραγωδίες του Κορνέιγ.
Ιστορικά στοιχεία
Οι τρεις Οράτιοι και οι τρεις Κουριάτιοι είναι ήρωες που, σύμφωνα με την παράδοση που αναφέρει ο Τίτος Λίβιος, πολέμησαν σε μάχη σώμα με σώμα κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Ρώμης και της Άλμπα Λόνγκα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τύλλου Οστίλιου (σύμφωνα με την παράδοση, τρίτος βασιλιάς της Ρώμης μεταξύ 673 και 641 π.Χ.) καθώς είχε συμφωνηθεί ότι ο πόλεμος θα κρινόταν από την έκβαση της μονομαχίας μεταξύ τους.
Ο Κορνέιγ ακολουθεί αρκετά πιστά την αφήγηση του Λίβιου αλλά επικεντρώνει το ενδιαφέρον στον ηρωισμό του ήρωα και κυρίως στο ηθικό του δίλλημα ανάμεσα στην τιμή του, δηλαδή το καθήκον για τη σωτηρία της πατρίδας του, και τα συναισθήματα προς τους φίλους και την αδελφή του.
Υπόθεση
μικρογραφία|Σκηνή από το έργο (1641) Το έργο, του οποίου η δράση διαδραματίζεται στις απαρχές της αρχαίας Ρώμης, ξεκινά σε μια ατμόσφαιρα γαλήνης και ευτυχίας. Η ρωμαϊκή οικογένεια των Ορατίων είναι συνδεδεμένη με συγγενικούς δεσμούς με την οικογένεια των Κουριατίων από την πόλη Άλμπα Λόνγκα: ο νεαρός Οράτιος είναι παντρεμένος με τη Σαμπίνα από την Άλμπα, της οποίας ο αδερφός, ο Κουριάτης, είναι αρραβωνιασμένος με την Καμίλλη, την αδερφή του Οράτιου.
Όμως ο αδελφοκτόνος πόλεμος που ξεσπά μεταξύ των δύο πόλεων καταστρέφει αυτή την αρμονία. Για να αποφευχθούν οι αιματηρές συγκρούσεις, συμφωνήθηκε η κάθε πόλη να ορίσει τρεις γενναίους πολεμιστές για έναν αγώνα μέχρι θανάτου, ώστε να καθοριστεί η έκβαση του πολέμου από τον νικητή. Σε αντίθεση με τις προσδοκίες, η μοίρα επιλέγει τους τρεις αδελφούς Οράτιους για να υπερασπίσουν τη Ρώμη και τους τρεις αδελφούς Κουριάτιους για την Άλμπα Λόνγκα. Ο Οράτιος, έκπληκτος, δεν περίμενε τόσο μεγάλη τιμή. Οι φίλοι βρίσκονται έτσι αντιμέτωποι, αντιδρούν όμως διαφορετικά: ενώ ο Οράτιος παρακινείται από το πατριωτικό του καθήκον και υπενθυμίζει στη Σαμπίνα ότι, μέσω του γάμου τους, και αυτή είναι πλέον πολίτης της Ρώμης, ο Κουριάτης θρηνεί τη σκληρή του μοίρα. μικρογραφία|250x250εσ|Ο Οράτιος σκοτώνει την αδελφή του, Ζαν-Φρανσουά Λαγκρενέ (1750) Ο κόσμος επίσης συγκινείται βλέποντας αυτούς τους έξι νέους, που ήταν τόσο στενά συνδεδεμένοι, να αγωνίζονται για τη σωτηρία της χώρας τους. Αλλά η μοίρα έτσι αποφάσισε. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, δύο Οράτιοι σκοτώνονται σχεδόν αμέσως και ο τελευταίος, ο ήρωας του έργου, πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος τους τρεις τραυματισμένους Κουριάτιους. Με πονηριά και γενναιότητα, πραγματοποιεί μια στρατηγική υποχώρηση προσποιούμενος ότι τρέπεται σε φυγή, για να αποφύγει να τους αντιμετωπίσει όλους μαζί. Στη συνέχεια, όταν επιτίθεται, σκοτώνει έναν έναν τους αντιπάλους του και έτσι κερδίσει τον αγώνα.
Επιστρέφει νικητής και θριαμβευτής και όλοι στη Ρώμη τον υποδέχονται με τιμές ως σωτήρα της πατρίδας, όλοι εκτός από την αδελφή του Καμίλλη, η οποία τον κατηγορεί για τον φόνο του αγαπημένου της. Ο πατέρας της την αναγκάζει να σταματήσει να κλαίει και να συμμετέχει στη χαρά της Ρώμης και στις τελετές προς τιμήν του νικητή αδελφού της αλλά αυτή αρνείται, προσβάλλοντας έτσι τη νίκη της Ρώμης. Στη σύγκρουση μεταξύ τους, ο Οράτιος βγάζει το σπαθί και σκοτώνει την αδερφή του γιατί θρηνεί την απώλεια ενός εχθρού της πατρίδας τους και στη συνέχεια, κυριευμένος από τύψεις, παρακαλεί τον πατέρα του να τον τιμωρήσει με θάνατο. Ο πατέρας όμως δεν δέχεται μια τέτοια τιμωρία και θεωρεί ότι ενήργησε έτσι για να αποδώσει δικαιοσύνη και τιμή στην οικογένειά του και στο μεγαλείο της Ρώμης.
Στη δίκη που ακολουθεί, κύριος κατήγορος είναι ο Βαλέριος, ένας Ρωμαίος άρχοντας που ήταν επίσης ερωτευμένος με την Καμίλλη. Ωστόσο, ο πατέρας Οράτιος υπερασπίζεται την τιμή (μια αξία ιδιαίτερα προσφιλής στον Κορνέιγ), και συνεπώς τον Οράτιο, ενάντια στο ερωτικό πάθος που εκπροσωπεί η Καμίλλη. Ο βασιλιάς Τύλλος δείχνει ευαισθησία στον λόγο του πατριάρχη και αθωώνει τον Οράτιο, κρίνοντας τη γενναιότητά του με κάθε τρόπο ανώτερη από το αδελφοκτόνο έγκλημά του.
Διασκευές
Το έργο διασκευάστηκε για την όπερα από τον Νικολά-Φρανσουά Γκιγιάρ: Οι Οράτιοι (Les Horaces, 1786), τον Ντομένικο Τσιμαρόζα: Οι Οράτιοι και οι Κουριάτιοι (Gli Orazi e i Curiazi, 1796) και τον Καμίγ Σαιν-Σανς: Scène d'Horace, opus 10 pour soprano, baryton et piano (1860).
Ο μύθος έχει εμπνεύσει πίνακες ζωγραφικής, μεταξύ των οποίων τον διάσημο Όρκο των Ορατίων του Ζακ-Λουί Νταβίντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Πιέρ Κορνέιγ
Φλόρις Γ΄ της Ολλανδίας
Ο Φλόρις Γ΄ (1141 - 1 Αυγούστου 1190) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1157-1190).
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας κόμισσας του Ράινεκ & Μπέντχαϊμ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ.
Ο γάμος του με την Άντα των Ντάνκελντ, αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας, του έφερε τον επιτιθέμενο λέοντα της Σκωτίας στον θυρεό του και το όνομα Γουλιέλμος. Ήταν πιστός υποτελής του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και συνόδευσε τον βασιλιά στις εκστρατείες του στην Ιταλία το 1158 και το 1176-78. Ο Φρειδερίκος Α΄ τον αντάμειψε με το να τον κάνει μέλος των ευγενών του βασιλείου του. Του έδωσε το δικαίωμα δασμών στο Γκέερβλητ, τον πιο σημαντικό σταθμό της εποχής στην Ολλανδία. Αυτό νομιμοποίησε μία πραγματικότητα: οι κόμητες χρέωναν με τέλη παράνομα, από την αρχή του 11ου αι. .
Πολλοί αγρότες ήλθαν στην Ολλανδία για να μετατρέψουν τα έλη σε καλλιεργήσιμη γη. Χαντάκια και αναχώματα κατασκευάστηκαν και τα όρια της χώρας με την επισκοπή της Ουτρέχτης έπρεπε να καθοριστούν. Υπήρχε διαφωνία του Φλόρις Γ΄ με τον επίσκοπο της Ουτρέχτης για ένα ανάχωμα στο Ζβάμερνταμ του Ρήνου το 1165 και έπρεπε να αποφανθεί ο Φρειδερίκος Α΄. To 1170 μία μεγάλη πλημμύρα προκάλεσε τεράστια καταστροφή και σχημάτισε τον κόλπο Νότια Θάλασσα (Zuider Zee).
Ο Φίλιππος Α΄ κόμης της Φλάνδρας (Οίκος της Λωρραίνης) ήθελε πίσω τη Ζηλανδία. Αιχμαλώτισε τον Φλόρις Γ΄ και τον ελευθέρωσε το 1167, μόνο όταν εκείνος δήλωσε υποτελής του στη Ζηλανδία.
Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του: ο Ντίρκ Ζ΄, που απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και ο Γουλιέλμος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1162 την Άντα των Ντάνκελντ, κόρη του Ερρίκου κόμη του Χάντινγκτον & διαδόχου της Σκωτίας και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Αρχηγός της Αντιπολίτευσης (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ο '''Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλείου' (αγγλικά: Leader of His Majesty's Most Loyal Opposition, απλούστερα: Leader of the Opposition''), είναι ο πολιτικός που ηγείται της αντιπολίτευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, που δεν ανήκει την Κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος, και συνήθως κατά συνέπεια του δεύτερου μεγαλύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος στη χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, θεωρείται άτυπα ως "Σκιώδης" Πρωθυπουργός, αφού ηγείται της Σκιώδους Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο είναι αρμόδιο έτσι ώστε να ελέγχει την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και να προσφέρει εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης. Ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, είναι μέλος του Μυστικού Συμβουλίου της Αυτού Μεγαλειότητος (HM Privy Council).
Σημερινός Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, από τις 4 Απριλίου 2020, είναι ο Σερ Κιρ Στάρμερ, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος.
Ρόλος
Υπάρχουν ορισμένα μοναδικά κοινοβουλευτικά προνόμια για τον ρόλο του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης. Για παράδειγμα, εάν υποβάλλει πρόταση δυσπιστίας προς την Κυβέρνηση της Α.Μ., η συνέλευση, υπαγορεύει να συζητηθεί αμέσως το ζήτημα στη Βουλή των Κοινοτήτων. Αυτή η συνέλευση αναγνωρίζει τη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης ως δυνητικού/εν αναμονή πρωθυπουργού. Οποιοσδήποτε βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων, μπορεί να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας (μομφής), αλλά το αίτημά του μπορεί να μην γίνει δεκτό.
Διατελέσαντες Ηγέτες
* Με πλάγια γραφή και χωρις έντονη γραφή: οι υπηρεσιακοί-προσωρινοί ηγέτες της αντιπολίτευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Αντιπολίτευση
Βίλα Ντόρια Παμφίλι
Το κτήριο ήταν αρχικά βίλα της οικογένειας των Παμφίλι· όταν ο οίκος εξέλιπε τον 18ο αι., η βίλα κληρονομήθηκε από τον εκ θηλυγονίας απόγονο, πρίγκιπα Τζιοβάννι-Αντρέα Δ΄ Ντόρια και από τότε έμεινε γνωστή ως βίλα Ντόρια-Παμφίλι.
Η παλαιά βίλα
Ο πυρήνας της ιδιοκτησίας της βίλας, η Villa Vecchia (Παλαιά Βίλα) υπήρχε ήδη πριν το 1630, όταν αγοράστηκε από τον Παμφίλο Παμφίλι, σύζυγο της Ολυμπίας Μαϊνταλκίνι, για να την έχει ως βίλα σε προάστιο. Έπειτα ξεκίνησε να αγοράζει τους γειτονικούς αμπελώνες και συγκρότησε μία αρκετά μεγαλύτερη ιδιοκτησία. Την ονόμασε Καλής Αναπνοής (Bel Respiro) καθώς ήταν σε υψόμετρο, μακριά από τις με ελονοσία περιοχές της Ρώμης και πρόσφερε πανοραμική θέα, ένα επιθυμητό χαρακτηριστικό των βιλών της εποχής Μπαρόκ.
Το 1644 ο αδελφός του καρδινάλιος Τζιαμπαττίστα Παμφίλι εξελέγη πάπας με το όνομα Ιννοκέντιος Ι΄. Τώρα που η κοινωνική τους θέση είχε βελτιωθεί, οι Παμφίλι σχεδίασαν μία πιο εκτεταμένη βίλα. Τα πρώτα σχέδια, που έγιναν μάλλον από τον Βιρτζίλιο Σπάντα παρά από τον Φραντσέσκο Μπορρομίνι (στον οποίο αποδιδόταν παραδοσιακά), απορρίφθηκαν. Ο σχεδιασμός δόθηκε στον γλύπτη Αλεσσάντρο Αλγκάρντι από τη Μπολόνια το 1644, τον οποίο βοηθούσε ο Τζιοβάννι-Φραντσέσκο Γκριμάλντι.
Τα σχέδια αυτά είχαν έναν κεντρικό οικίσκο (casino) με πτέρυγες, αλλά κτίστηκε μόνο το κεντρικό κτήριο. Δεν είμαστε σίγουροι για τον αρχιτέκτονα. Ο Αλγκάρντι δεν ήταν αρχιτέκτονας και ίσως είχε βοηθηθεί από τον Κάρλο Ραϊνάλντι, υπό την επίβλεψη του Γκριμάλντι. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα κεντρικό, κυκλικό κτήριο με γύρω τα άλλα δωμάτια. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1645 και ολοκληρώθηκε το 1647· οι διακοσμήσεις και οι κήποι τελείωσαν το 1653. Ο Οικίσκος, μερικές φορές γνωστός ως Casino del Bel Respiro, σχεδιάστηκε για να στεγάσει την υπόλοιπη συλλογή Παμφίλι από γλυπτά αρχαία και σύγχρονα, καθώς και άλλες αρχαιότητες: βάζα, σαρκοφάγους και επιγραφές. Το κτήριο χρησίμευσε μόνο για έκθεση της συλλογής, ενώ η οικογένεια και οι καλεσμένοι έμεναν στο παλαιότερο Vigna Vecchia.
Οι προσόψεις του Οικίσκου έμοιαζαν με πυκνή έκθεση γλυπτικής: τα παράθυρα εναλλασσόταν με κόγχες, οι οποίες περιείχαν γλυπτά αρχαία ή της εποχής, με προτομές σε κυκλικές εσοχές και φατνώματα με ανάγλυφα.
Η διαμόρφωση του τοπίου και οι κήποι
Το πλούσιο εξωτερικό με τα αγάλματα που περιέχει ήταν κάπως συντηρητικό για την εποχή του, καθώς παρέπεμπε στη Βίλα Μέντιτσι ή τον Οικίσκο του Πίου Δ΄ και ήταν πιο πολύ Μανιεριστικό παρά Μπαρόκ. Η πρόσοψη ήταν πρόγευση του πλούσιου σε γύψινα και νωπογραφίες εσωτερικού, όπου το εικονογραφικό πρόγραμμα σχεδιάστηκε για να εξάρει την παλαιότητα της οικογένειας των Παμφίλι· ο Οίκος τους, που πλούτισε πρόσφατα στη Ρώμη, καταγόταν από το Γκούμπιο της Ούμπρια. Οι νωπογραφίες με θέματα ηρώων της Ρωμαϊκής ιστορίας, έργα του Γκριμάλντι, πλαισιώνονται από γύψινες, ανάγλυφες κορνίζες του Αλγκάρντι.
Ο Οικίσκος είναι στην πλαγιά του λόφου, έτσι η βόρεια πλευρά με την κύρια είσοδο ήταν σε υψηλότερο επίπεδο από τη νότια πλευρά του κτηρίου, στην οποία εφάπτεται ένας περίκλειστος κήπος, ο κρυφός κήπος (giordino segreto). Οι κήποι στην πλαγιά σχεδιάστηκαν από τον Καμίλο Παμφίλι, ανιψιό του Ιννοκεντίου Ι΄, το 1650. Σχηματίζουν αλλεπάλληλα παρτέρια που πλαισιώνουν το κτήριο και περιβάλλονται από κουρεμένους θάμνους-φράχτες, πέρα από τους οποίους βρίσκονται αλσύλια ή δάση. Τα παρτέρια καταλήγουν σε ένα σπηλαιώδες άνοιγμα φτιαγμένο από ακατέργαστες πέτρες, που μπροστά του έχει μία εξέδρα, ενώ ανάμεσα από τα βράχια αναδύονται γλυπτές μορφές. Η εξέδρα, τώρα με χορτοτάπητα, παλαιά περιείχε την κρήνη της Αφροδίτης του Αλγκάρντι, σύνθεση που περισώθηκε στην Παλαιά Βίλα μαζί με τα ανάγλυφα του ιδίου, που παριστούν ερωτιδείς (putti) και τις Τέχνες. Το νερό της κρήνης χύνεται σε αλλεπάλληλους καταρράκτες, όπως στην βίλα Κάνωπος του Αδριανού, στην οποία ήθελε ο Παμφίλι να έχει αναφορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Οξυδιμεθανόλη
Η οξυδιμεθανόλη ή υδροξυμεθοξυμεθανόλη ή διμεθυλενογλυκόλη (DMG: DiMethylene Glycol) είναι μια οργανική ένωση, με μοριακό τύπο C2H6O3 και ημισυντακτικό τύπο HOCH2OCH2OH. Πιο αναλυτικά, είναι η απλούστερη σταθερή αλκοξυαλκανοδιόλη, δηλαδή άκυκλη, κορεσμένη , δισθενής αλκοξυ αλκοόλη. Το μόριό της περιέχει δύο (2) δότες (-ΟΗ) και τρεις (3) δέκτες (3 -Ο-) δεσμών υδρογόνου.
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Συνδυάζει τις ιδιότητες αλκανοδιόλης και αιθέρα.
Συμπεριφορά ασθενούς οξέος - Σχηματισμός αλκοολικών αλάτων
1. Αντίδραση με αλκαλιμέταλλα :
2. Αντίδραση με αμίδια μετάλλων :
3. Αντίδραση με αιθινικά μέταλλα :
4. Αντίδραση με αντιδραστήρια Grignard :
Υποκατάσταση υδροξυλίων από αλογόνα
1. Αντίδραση με υδροϊώδιο. Με παρατεταμένη αντίδραση με περίσσεια ιωδομεθανίου τελικά παράγεται διιωδομεθάνιο (CH2I2) και μεθανάλη:
Ενδιάμεσα απομονώσιμα προϊόντα: ιωδομεθοξυμεθανόλη (ICH2OCH2OH) και δι(ιωδομεθυλ)αιθέρας (ICH2OCH2I).
2. Αντίδραση με άλλα αλογόνα (X: F, Cl, Br) :
Ενδιάμεσα παράγεται αλομεθοξυμεθανόλη (XCH2OCH2OH) και τελικά δι(αλομεθυλ)αιθέρας (XCH2OCH2X).
3. Αντίδραση με ισχυρά χλωριωτικά μέσα :
Πηγές
Κατηγορία:Αλκανoδιόλες Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Ουκρανικές βουλευτικές εκλογές (2019)
Στις 21 Ιουλίου 2019 διεξήχθησαν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές για τα 424 από τα 450 μέλη του Ουκρανικού κοινοβουλίου. Κανονικά θα διεξάγονταν στα τέλη Οκτωβρίου, αλλά ο νέος Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και καταπολέμηση της διαφθοράς στην εκστρατεία του για την προεδρική εκλογή, αποφάσισε να επισπεύσει τις εξελίξεις διαλύοντας το κοινοβούλιο την ημέρα της ορκωμοσίας του, στις 20 Μαΐου 2019. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η συντριπτική πλειοψηφία του κόμματος του Ζελένσκι, το Υπηρέτης του Λαού, που κέρδισε τις 254 από τις 450 έδρες του Κοινοβουλίου. Ήταν η πρώτη φορά που ένα κόμμα πέτυχε την απόλυτη πλειοψηφία από τότε που ανεξαρτητοποιήθηκε η Ουκρανία, το 1991. Το ρωσοφιλικό κόμμα "Πλατφόρμα Αντιπολίτευσης – Για τη Ζωή" ήρθε δεύτερο με τεράστια διαφορά, κερδίζοντας μόνο 43 έδρες. Συνολικά 10 κόμματα κατάφεραν να κερδίσουν έδρες, από τα οποία τα Π.Ε. «Πατρίδα», "Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη" και Φωνή κέρδισαν πάνω από 20 έδρες έκαστο.
Οι εκλογές του 2019 είχαν πολύ μεγάλο δείκτη κινητικότητας, αφού ήταν η πρώτη φορά που εκλέχτηκαν πάνω από 323 νέα μέλη για το κοινοβούλιο. Γύρω στο 80% των εκλεγμένων υποψηφίων μπήκαν για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο, και πολλοί ήταν εντελώς νεοφερμένοι πολιτικοί. Το ποσοστό των εκλεγμένων γυναικών διπλασιάστηκε, από 11,6% που ήταν το 2014 σε 20,52%. Ο μέσος όρος της ηλικίας των νέων βουλευτών ήταν 39. Το 97% των βουλευτών έχουν πτυχίο Α.Ε.Ι., από τους οποίους οι περισσότεροι στη Νομική (31%) και στα Οικονομικά ή στη Διοίκηση (27%). Στην Κριμαία, που τον Μάρτιο του 2014 προσαρτήθηκε από τη Ρωσία, και στις εμπόλεμες περιφέρεις του Ντονμπάς δεν έγιναν εκλογές.
Ιστορικό
Την 1η Σεπτεμβρίου 2015 το Ριζοσπαστικό Κόμμα εγκατέλειψε την συμμαχία επειδή, όπως δήλωσε ο Όλεχ Λιάσκο, το κόμμα του ήταν αντίθετο με μία συνταγματική τροποποίηση που στόχευε να αυξήσει την αυτονομία στις περιοχές τις ανατολικής Ουκρανίας που ελέγχονταν από Ρωσόφιλους σεπαρατιστές, και ζήτησε δημοψήφισμα για την διοικητική αποκέντρωση. Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Υπουργός Οικονομίας, Αϊβαράς Αμπρομαβίσιους, ανακοίνωσε ότι παραιτήθηκε επειδή η κυβέρνηση δεν ήταν πραγματικά δεσμευμένη για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Στις 17 Φεβρουαρίου 2016, η Π.Ε. «Πατρίδα» εγκατέλειψε την συμμαχία επειδή η κυβέρνηση είχε γίνει μία «σκιώδης κλίκα [...] που δεν θα προβεί σε μεταρρυθμίσεις». Την ίδια ημέρα, το κόμμα Αυτοδυναμία μίλησε για «κλεπτοκρατικό μέρος της συμμαχίας, ολιγαρχικό μπλοκ» και «παράνομη κυβέρνηση», και την επόμενη ημέρα εγκατέλειψε τη συμμαχία. Συνεπώς, η κυβέρνηση είχε 5 βουλευτές λιγότερους από τους 226 που χρειάζονταν για την πλειοψηφία. Η κυβέρνηση του Γιάτσενιουκ έπεσε, και στις 14 Απριλίου 2016, ο Βολοντίμιρ Γκρόισμαν έγινε ο νέος Πρωθυπουργός και σχημάτισε την 18η κυβέρνηση της Ουκρανίας, υποσχόμενος (στο κοινοβούλιο) ότι «Μαζί θα κάνουμε την Ουκρανία επιτυχημένη». αριστερά|μικρογραφία|Τα ψηφοδέλτια των εκλογών είχαν έως και 22 κόμματα. Οι κομματικές λίστες ήταν κλειστές, δηλαδή οι εκλογείς ψήφισαν ολόκληρα τα κόμματα και όχι μεμονωμένους υποψήφιους.Οι νέες εκλογές κανονικά θα διεξάγονταν στα τέλη του Οκτωβρίου του 2019, αλλά ο νέος Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι διέλυσε το κοινοβούλιο μία ημέρα μετά την ορκωμοσία του, στις 21 Μαΐου 2019. Ο Ζελένσκι εξέδωσε το προεδρικό διάταγμα (καλώντας για πρόωρες εκλογές), αλλά στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουκρανίας κατατέθηκε αγωγή για να κηρυχθεί το διάταγμα αντισυνταγματικό και παράνομο. Στις 20 Ιουνίου 2019 το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το διάταγμα ήταν νόμιμο και συνεπώς έγκυρο. Λόγος της διάλυσης ίσως ήταν ότι «οι τρεις πολιτικές δυνάμεις εγκατέλειψαν την κυβερνώσα συμμαχία», η οποία έχασε την πλειοψηφία της στη βουλή. Άλλο ζήτημα για τη διοργάνωση ήταν, ότι λόγω έλλειψης χρόνου δεν είχε διευθετηθεί το οικονομικό ζήτημα για τη λειτουργία των εκλογικών επιτροπών, οπότε τέθηκε το ερώτημα: θα δεχτούν οι άνθρωποι να εργαστούν χωρίς χρήματα;. μικρογραφία|Ο [[Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην κάλπη.]]
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, τα 450 μέλη του Βερχόβνα Ράντα εκλέγονται για 5ετή θητεία. Τα 225 μέλη εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης, από όλην την επικράτεια ως μία ενιαία περιφέρεια, με κλειστές κομματικές λίστες, και εκλογικό όριο 5%. Τα υπόλοιπα 225 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από 225 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν ήταν υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου είχαν οι Ουκρανοί πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών.
Από τις 225 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, στις 26 δεν διεξήχθησαν εκλογές. Πρόκειται για τις περιφέρειες της Κριμαίας που προσαρτήθηκαν από τη Ρωσία τον Μάρτιο του 2014, και τα κατεχόμενα από τους αυτονομιστές τμήματα των ομπλάστ Ντονέτσκ και Λουχάνσκ (από τον Απρίλιο του 2014). Στις 25 Ιουνίου 2019 ολοκληρώθηκε η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ουκρανίας. Είκοσι δύο κόμματα συμμετείχαν στις εκλογές. Ο συνολικός αριθμός υποψηφίων ήταν 5.845, από τους οποίους οι 2.674 για την αναλογική εκπροσώπηση και 3.171 για τις μονοεδρικές περιφέρειες.
Δημοσκοπήσεις εξόδου
Η ψηφοφορία ήταν μυστική, αλλά πολλοί εκλογείς ρωτήθηκαν για τις προτιμήσεις τους βγαίνοντας από το εκλογικό κέντρο. Εδώ ο ψηφοφόρος καλείται να απαντήσει στο τι έχει πραγματικά ψηφίσει. Οι δημοσκοπήσεις εξόδου παρέχουν μία γρήγορη πρόβλεψη του αποτελέσματος των εκλογών. Μπορούν, επίσης, να εντοπίσουν πιθανές εκλογικές νοθείες.
Δημοσκοπήσεις προεκλογικής περιόδου
Το 2019 πολλές εταιρείες ερευνών διενήργησαν δημοσκοπήσεις/μελέτες για τις προτιμήσεις των εκλογέων. Στο γράφημα απεικονίζονται τα αποτελέσματα για τα μεγάλα κόμματα. [[Αρχείο:Ukrainian parlamentiary elections 2019 ratings.png|κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ|
]]
Αποτελέσματα
μικρογραφία|Η προσέλευση στις περιφέρειες|εναλλ.=|290x290εσ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Εκλογές στην Ουκρανία Ουκραν
Ωτλύς
Το Ωτλύς (γαλλ.: Hauteluce) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτλυσιέν (γαλλικά: Hauteluciens).
Παραπομπές
Ωτλυς
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Χανίων 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Χανίων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Χανίων προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Χανίων, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χανίων είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ Κατηγορία συμμετέχουν συνολικά 18 σύλλογοι και το πρωτάθλημα διεξάγεται σε έναν όμιλο 34 αγωνιστικών.