cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μετάλλιον αυτοκράτορα Μαυρίκιου Τιβέριου (μικροτεχνία)
Ρεύματα, χρήσεις, επιδράσεις
Οι αφαιρετικές τάσεις της πρωτοβυζαντινής τέχνης είναι παρούσες και εδώ τόσο στην ιεραρχική διάταξη των εικονικών θεμάτων του μεταλλίου, όσο και στην απεικόνιση της μορφής του αυτοκράτορα. Στο σύνολό της, η συγκεκριμένη μικροτεχνική παράσταση είναι σημειολογική της αυτοκρατορικής εξουσίας και της σύνδεσής της με το θείο με τρόπο απλό και λιτό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρώιμη βυζαντινή τέχνη
Μουρσίλις Α΄
Ο Μουρσίλις Α΄ υπήρξε βασιλιάς των Χετταίων (1556-1526 π.Χ.), εγγονός και διάδοχος του Χατουσίλις Α΄. Ήταν ο πρώτος που έφερε το βασίλειο των Χετταίων σε μεγάλη ακμή, κατακτώντας το βασίλειο του Γιαμχάντ που βρισκόταν στο Χαλέπι στη βόρεια Συρία. Στη συνέχεια έκανε μεγάλη πορεία στη Βαβυλώνα, ανατρέποντας τη δυναστεία των Αμορραίων του Χαμουραμπί και τοποθετώντας κυβερνήτες βασιλείς στην πόλη τους Κασσίτες. Επιστρέφοντας στη Χαττούσα δολοφονήθηκε από τον οινοχόο του και γαμπρό του Χαντίλις Α΄, που σφετερίστηκε τον θρόνο. Ακολούθησε μακρά περίοδος παρακμής για τους Χετταίους μέχρι τη δημιουργία του νέου βασιλείου με τον Τουδαλίγια Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χετταίοι Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
2089 Κητώδης
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Κητώδους είναι λιθώδης (S κατά Tholen ή Sq κατά SMASSII). Ο Κητώδης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 28 ως 50 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κητωδης
Επαρχία της Πεσκάρα
Η επαρχία της Πεσκάρα (ιταλικά: Provincia di Pescara) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Αμπρούτσο στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.224 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 312.215 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Πεσκάρα (Pescara). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 46 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Τέραμο, ανατολικά με την επαρχία του Κιέτι, νοτιοδυτικά με την επαρχία της Ακουίλα, ενώ βορειοανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.
I Wanna Rock
To "I Wanna Rock" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τρίτο δίσκο τους, Stay Hungry, το 1984. Το κομμάτι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον τραγουδιστή του σχήματος Ντι Σνάιντερ. Το 1984, κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο σημείωσε και εισπρακτική επιτυχία, μπαίνοντας στα αμερικανικά charts Billboard Hot 100, στο νούμερο 68. Ενώ στα νοτιοαφρικανικά έφτασε στο νούμερο 3 και στα νορβηγικά στο νούμερο 5, μεταξύ άλλων.
Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του συγκροτήματος. Το 2009, εισήλθε στη λίστα του VH1 με τα 40 Σπουδαιότερα Hard Rock Τραγούδια όλων των εποχών, τερματίζοντας στη 17η θέση. Για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Μαρκ Μέτκαφ, όπως είχε γίνει και στο We're Not Gonna Take It. Με θεματολογία παρεμφερή, ο πρωταγωνιστής κατακρίνει τον νεαρό συμπρωταγωνιστή για τις μουσικές του επιλογές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Τραγούδια των Twisted Sister Κατηγορία:Singles της Atlantic Records
Αθανάσιος Γκελεστάθης
Ο Αθανάσιος Γκελεστάθης (Νοέμβριος 1922 - 6 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Δεσφίνα της Φωκίδας τον Νοέμβριο του 1922. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ανάμιξή του με την πολιτική ξεκινάει το 1946, στο γραφείο του πατέρα του ο οποίος ήταν πολιτευτής του Λαϊκού Κόμματος. Το 1951 εκλέχθηκε βουλευτής Φθιώτιδας και Φωκίδας, το 1952 βουλευτής Παρνασσίδας με το κόμμα Ελληνικός Συναγερμός, το 1956 επίσης Φθιώτιδας και Φωκίδας και στις εκλογές 1961 και 1964 βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα της Ε.Ρ.Ε..
Το καλοκαίρι του 1967 συλλαμβάνεται και του απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1967, με το κίνημα του Βασιλιά, συλλαμβάνεται και του κοινοποιείται εκτόπιση για ένα χρόνο στη Σίφνο.
Στις εκλογές, μετά τη μεταπολίτευση, του 1974 και 1977 επανεκλέχθηκε βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα Νέα Δημοκρατία. Την περίοδο 1976-1977 διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών.
Υπήρξε επίσης μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1982 και ετάφη την επομένη στη Δεσφίνα. Στην Άμφισσα υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Γκιτέγκα
Η Γκιτέγκα (κιρούντι: Gitega), από τις 16 Ιανουαρίου του 2019, είναι η πρωτεύουσα και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Μπουρούντι. Επίσης είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Γκιτέγκα και της κοινότητας Γκιτέγκα. Έχει πληθυσμό περίπου 46.900 κατοίκων. Σε αυτήν βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο του Μπουρούντι
Γεωγραφία
Η Γκιτέγκα βρίσκεται κεντρικά του Μπουρούντι και βόρεια της επαρχίας Γκιτέγκα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μουπούγκα.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Γκιτέγκα.
Ιστορία
Το Μάιο του 2007 ο Πιερ Νκουρουνζίζα, ο πρόεδρος του Μπουρούντι, ανακοίνωσε πως το Μπουρούντι σχεδιάζει να μεταφέρει την πρωτεύουσα ξανά στη Γκιτέγκα, λέγοντας ότι ήταν σε καλύτερη τοποθεσία από τη Μπουζουμπούρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής Κατηγορία:Πόλεις του Μπουρούντι
2090 Μιζούχο
Ο Μιζούχο (Mizuho) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,99. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Τακέσι Ουράτα, που παρατηρούσε από το Γιακιίμο της Ιαπωνίας και του έδωσε το όνομα του γιου του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μιζούχο είναι S (λιθώδης). Ο Μιζούχο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ως 7 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιζουχο
Θανάσης Παπάζογλου
Ο Θανάσης Παπάζογλου (γενν. Θεσσαλονίκη, 30 Μαρτίου 1988) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την ακαδημία νέων του Άρη Θεσσαλονίκης, ενώ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2006. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2007 όταν και εντυπωσίασε με την παραγωγικότητα σε γκολ στη δεύτερη ομάδα του Άρη. Ο τότε προπονητής της ομάδας Ντούσαν Μπάγεβιτς τον ξεχώρισε και του έδωσε ευκαιρίες. Η πιο αξιόλογη στιγμή του στην ομάδα ήταν όταν σκόραρε δύο γκολ στον αγώνα του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2007-08 εναντίον του Ερυθρού Αστέρα.
Την 1η Ιουνίου 2009 υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον αγώνα του Europa League 2009-10 με αντίπαλο τη νορβηγική Βαλερένγκα. Τον Ιανουάριο του 2011 μετακινήθηκε στον Αστέρα Τρίπολης ως δανεικός για έξι μήνες. Την περίοδο 2012-13 συμφώνησε ως ελεύθερος με τον ΟΦΗ, όπου παρέμεινε δύο χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2014 αρχικά συμφώνησε με τον Ολυμπιακό, ακολούθησε μέρος της προετοιμασίας του πειραϊκού συλλόγου, όμως στη συνέχεια παραχωρήθηκε ως ελεύθερος στον Ατρόμητο Αθηνών.
Έναν χρόνο αργότερα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη βελγική Κόρτραϊκ. Τον Ιανουάριο του 2017 δόθηκε δανεικός για έξι μήνες στην ολλανδική Ρόντα, για να ακολουθήσει νέος δανεισμός στην Ώλεσουντ το καλοκαίρι του 2017.
Τον Ιούλιο του 2018, υπέγραψε με την ισραηλινή Χάποελ Χάιφα της Premier League, με την οποία τον ίδιο μήνα κατέκτησε το ισραηλινό Super Cup έναντι της Χάποελ Μπερ Σεβά. Την 1η Φεβρουαρίου 2019, υπέγραψε με τη ρουμανική Ντιναμό Βουκουρεστίου, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν. Το πρώτο μισό της σεζόν 2019-20 αγωνίστηκε στην επίσης ρουμανική Βολουντάρι.
Στις 3 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε με την ΑΕΛ, επιστρέφοντας έτσι στο ελληνικό πρωτάθλημα μετά από πέντε χρόνια. Τη σεζόν 2020-21 αγωνίστηκε στην Ξάνθη της Super League 2, ενώ τη σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε στη Ρόδο, παραμένοντας στη Super League 2.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Παπάζογλου υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων την περίοδο 2008-2010, ενώ συμμετείχε στην ομάδα της εθνικής Νέων που αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2007.
Προσωπική ζωή
Από το 2017 είναι παντρεμένος με την Σταρ Ελλάς 2012, Βασιλική Τσιρογιάννη και έχουν αποκτήσει δύο γιους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόντα ΓΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Κόρτραϊκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βολουντάρι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου
Νέα Αριστερά (Πολωνία)
Η Νέα Αριστερά (πολ. Nowa Lewica), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 γνωστή ως Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία (πολ. Sojusz Lewicy Demokratycznej) είναι πολωνικό σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1991 ως εκλογικός συνασπισμός κομμάτων της κεντροαριστεράς και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε πολιτικό κόμμα. Αυτή τη στιγμή είναι το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης και το πέμπτο μεγαλύτερο της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Μαρς 1
Ο Μαρς 1 (Марс-1), ή Άρης-1, ήταν ένας αυτόματος μη επανδρωμένος διαπλανητικός σταθμός που εκτοξεύτηκε με κατεύθυνση τον πλανήτη Άρη την 1η Νοεμβρίου του 1962 και ήταν το πρώτο σοβιετικό πρόγραμμα ανίχνευσης του Άρη, με την πρόθεση να περάσει από τον πλανήτη σε απόσταση περίπου 11.000 χιλιομέτρων.
Ήταν η πρώτη επιτυχημένη εκτόξευση διαστημοπλοίου με προορισμό άλλον πλανήτη. Το διαστημικό παρατηρητήριο Μαρς 1, βάρους 894 κιλών, είχε σχεδιαστεί να απεικονίσει την επιφάνεια και να στείλει πίσω δεδομένα σχετικά με την κοσμική ακτινοβολία, τις πτώσεις μικρομετεωροειδών, το μαγνητικό πεδίο του Άρη, το ραδιενεργό περιβάλλον, την ατμοσφαιρική δομή και πιθανές οργανικές ενώσεις. Μία τηλεμετρία μετά την αποχώρησή του από τη γήινη τροχιά, έδειξε ότι υπήρχε μία διαρροή σε μία από τις βαλβίδες αερίου στο σύστημα προσανατολισμού κι έτσι το διαστημόπλοιο μεταφέρθηκε σε γυροσκοπική σταθεροποίηση. Πραγματοποιήθηκαν 61 ραδιοφωνικές μεταδόσεις, αρχικά σε διάστημα δύο ημερών και αργότερα σε πέντε ημέρες κατά τις οποίες συλλέχθηκε ένας μεγάλος αριθμός διαπλανητικών δεδομένων. Ωστόσο, στις 21 Μαρτίου του 1963, κι ενώ το διαστημόπλοιο βρισκόταν σε απόσταση 106.760.000 χιλιομέτρων από τη Γη με κατεύθυνση τον Άρη, η επικοινωνία διακόπηκε, ίσως λόγω βλάβης της κεραίας του συστήματος προσανατολισμού του διαστημικού σκάφους, και οι ελεγκτές εδάφους έχασαν κάθε επαφή μαζί του. Η πλησιέστερη προσέγγιση του Μαρς 1 στον Άρη συνέβη στις 19 Ιουνίου του 1963 και σε απόσταση περίπου 193.000 χιλιομέτρων, μετά την οποία το διαστημικό σκάφος εισήλθε σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα Άρης Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1962
Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας
Η Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας εδρεύει στη Χώρα της Νάξου όπου και το μητροπολιτικό μέγαρο, στη θέση Γρότα βορειοδυτικά του ενετικού Κάστρου. Στη περιφέρεια της Μητρόπολης υπάγονται, εκκλησιαστικά, τα νησιά Νάξος, Πάρος και Αντίπαρος. Μητροπολίτης Παροναξίας σήμερα είναι ο Καλλίνικος Δεμενόπουλος. Η διοίκηση ασκείται μέσω της Πρωτοσυγκελλίας της Ιεράς Μητροπόλεως.
Ιστορικά στοιχεία
140px|thumb|right|Ο [[Πολύκαρπος Σμύρνης|Άγιος Πολύκαρπος, επίσκοπος Σμύρνης]] Η Μητρόπολη Παροναξίας θεωρείται από τις αρχαιότερες Μητροπόλεις όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και του Χριστιανισμού. Κατά την χριστιανική παράδοση στη Νάξο ήλθε και δίδαξε τον χριστιανισμό ο μαθητής του Ιωάννη του θεολόγου, όταν εκείνος βρίσκονταν στη Πάτμο, ο Άγιος Πολύκαρπος που αργότερα ως επίσκοπος μαρτύρησε στη Σμύρνη. Εκ του γεγονότος αυτού υπάρχουν στη Νάξο εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Πολύκαρπο, στα χωριά Αγγίδια, Σαγκρί, Φιλώτι καθώς και του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Κεραμωτή (ενοριακή), στη θέση «γύρουλας» στο Σαγκρί, που οικοδομήθηκε πάνω στον αρχαίο ναό της θεάς Δήμητρας, καθώς και δεκάδες άλλα βυζαντινά ξωκλήσια.
Επίσης στις Οικουμενικές Συνόδους φέρονται να συμμετείχαν και επίσκοποι Νάξου και Πάρου, όπως ο Βάραχος Επίσκοπος Νάξου που συμμετείχε στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (το 451 μ.Χ.), ο Αθανάσιος Α΄ Επίσκοπος Πάρου που συμμετείχε στη Γ΄ (το 431) και Δ΄ (το 451) Οικουμενικές Συνόδους, οι Γεώργιος Επίσκοπος Νάξου και Στέφανος Επίσκοπος Πάρου που συμμετείχαν στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο. Εκ των παραπάνω διαφαίνεται ότι επί 7 αιώνες της 1ης μ.Χ. χιλιετίας η Νάξος και η Πάρος αποτελούσαν Επισκοπές.
Αλλά και ο μοναχισμός που εκδηλώθηκε στη περιφέρεια της Μητρόπολης Παροναξίας φέρεται να ήταν από τις αρχαιότερες οργανωμένες μορφές του στον ελλαδικό χώρο πλην όμως παραμένει άγνωστη χρονικά η εγκαθίδρυσή του. Το πλέον πιθανό είναι ότι οι πρώτες μοναστικές αυτές κινήσεις να εμφανίστηκαν στη Νάξο τον 5ο με 6ο αιώνα αφού πολλά θρησκευτικά μνημεία (εκκλησίες, μοναστήρια κ.λπ.) της Νάξου και Πάρου ανάγονται στη περίοδο του 6ου με 7ου αιώνα.
Αργότερα όλα τα νησιά του Αιγαίου υπάχθηκαν εκκλησιαστικά στην επισκοπή Ρόδου κατά την βυζαντινή διοικητική διαίρεση των θεμάτων. Όμως το 1083 με χρυσόβουλο λόγο του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και επί Πατριάρχου Ευστρατίου, του επικαλούμενου Γαριδά, τα νησιά Νάξος, Πάρος και Αντίπαρος αποκόπηκαν από την Μητρόπολη Ρόδου, προβιβαζόμενα σε Μητρόπολη τη μέχρι σήμερα καλούμενη Ιερά Μητρόπολη Παροναξίας. Αρχικά ο Μητροπολίτης Παροναξίας έφερε τον τίτλο του "Υπερτίμου και Εξάρχου παντός Αιγαίου Πελάγους", σύμφωνα με χρυσόβουλο του 1087 του ίδιου Αυτοκράτορα.
Φραγκοκρατία (1207-1537 μ.Χ.)
Επί Λατινοκρατίας η Μητρόπολη Παροναξίας έπαψε να υφίσταται τουλάχιστον ενεργή αφού καταλήφθηκε από Καθολικό ιεράρχη. Όταν επήλθαν στις νήσους οι Τούρκοι, το 1537, η Μητρόπολη Παροναξίας επανασυντάχθηκε, στην οποία και υπάχθηκαν τότε και οι νήσοι Μήλος και Μύκονος. Η μεν Μήλος παρέμεινε μέχρι το 1600, οπότε και προάχθηκε σε Επισκοπή, η δε Μύκονος μέχρι το 1646, οπότε και αποτέλεσε μέρος της Αρχιεπισκοπής Σίφνου, η οποία αργότερα μετονομάστηκε Μητρόπολη Σύρου, με έδρα τη Σύρο. Σημειώνεται ότι σ΄ όλες τις παραπάνω περιόδους ακόμη και εκείνης επί Φραγκοκρατίας, η Μητρόπολη Παροναξίας ήταν πλουσιότατη, διαιρούμενη σε πολλά εκκλησιαστικά τμήματα στα οποία προΐστατο συνήθως χωροεπίσκοποι.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|250px|Ο Μητροπολιτικός Ναός Ζωοδόχου Πηγής στη Χώρα της Νάξου thumb|250px|Παναγία η Καταπολιανή
Ενορίες, Ναοί και Μονές
Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης Παροναξίας υφίστανται 44 Ενοριακοί ναοί, 206 Παρεκκλήσια, 570 Εξωκλήσια, 18 Ναοί κοιμητηρίων, 20 Μοναστηριακοί ναοί και 9 Μετόχια που διακονούνται από 35 περίπου κληρικούς.
Επίσης στη Νάξο υπάρχει η Μονή Φανερωμένης Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Μονή Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και το ιερό προσκύνημα της Ζωοδόχου Πηγής ή Παναγίας της Αργοκοιλιώτισσας. Στην Πάρο το σημαντικότερο ιερό προσκύνημα είναι ο Ναός της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παροναξιας
Τζοβάννι ντα Μιλάνο
μικρογραφία|300x300εσ| Γέννηση της Παναγίας, Παρεκκλήσι Rinuccini, [[Βασιλική της Σάντα Κρότσε|Σάντα Κρότσε, Φλωρεντία]] Ο Τζοβάννι ντα Μιλάνο (Giovanni da Milano ή Giovanni di Jacopo di Guido da Caversaccio) ήταν Ιταλός ζωγράφος, γνωστό ότι δραστηριοποιήθηκε στη Φλωρεντία και στη Ρώμη μεταξύ 1346 και 1369.
Το ύφος του, όπως πολλών Φλωρεντινών ζωγράφων της εποχής, θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα της επιρροής του Τζόττο. Ο Τζόρτζο Βαζάρι τον ανέγραψε εσφαλμένα ως μαθητή του Ταντέο Γκάντι, ενός διακεκριμένου προστατευομένου του Τζόττο.
Εκκινώντας από τη Λομβαρδία, η πρώτη τεκμηρίωση εμφανίζει τον Τζοβάννι στη Φλωρεντία στις 17 Οκτωβρίου 1346, με το όνομα Johannes Jacobi de Commo, που περιλαμβανόταν στον κατάλογο με τους ξένους ζωγράφους που ζούσαν στην Τοσκάνη.
Μεταξύ των πιο σημαντικών έργων του Τζοβάννι ντα Μιλάνο είναι τα εξής:
Η τελευταία τεκμηρίωση της σταδιοδρομίας του Τζοβάννι εμφανίζεται το 1369, όταν είναι γνωστό ότι εργαζόταν στη Ρώμη για τον Πάπα Ουρβανό Ε΄ με τον Τζοττίνο και τους γιους του Ταντέο Γκάντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Χρυσίνη
Είναι ουσία που αποτελεί συμπλήρωμα διατροφής. Μετά την από του στόματος λήψη από τον άνθρωπο, η χρυσίνη έχει χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και ταχεία απέκκριση. Είναι υπό βασική έρευνα για την αξιολόγηση της ασφάλειας και των πιθανών βιολογικών επιπτώσεων.
Δεν υπήρχε κλινική χρήση της χρυσίνης, ούτε στοιχεία για την επίδρασή της στα επίπεδα τεστοστερόνης. Το 2016, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Η.Π.Α. δεν συνέστησε τη συμπερίληψη της χρυσίνης στον κατάλογο των φαρμακευτικών ουσιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη σύνθεση φαρμάκων και καλλυντικών.
Φυσική εξάπλωση
Ως φυσικώς απαντώμενο συστατικό σε διάφορα φαρμακευτικά φυτά (π.χ. Scutellaria baicalensis), η χρυσίνη είναι ένα χρήσιμο φλαβονοειδές που βρίσκεται στο μέλι, την πρόπολη τα καρότα, το χαμομήλι, πολλά φρούτα και σε μανιτάρια, όπως το Pleurotus ostreatus. Εκχυλίζεται από διάφορα φυτά, όπως το μπλε λουλούδι του πάθους (Passiflora caerulea).
Η ποσότητα χρυσίνης στο μέλι από διάφορες φυτικές πηγές είναι περίπου 0,2 mg ανά 100 g. Η χρυσίνη απαντάται συνήθως σε υψηλότερες ποσότητες στην πρόπολη παρά στο μέλι. Μελέτη του 2010 απέδειξε ότι η ποσότητα της χρυσίνης ήταν 0,10 mg/kg σε μέλι μελιτώματος, και 5,3 mg/kg στα μέλια του δάσους. Μελέτη του 2010 έδειξε ότι η ποσότητα της χρυσίνης στην πρόπολη ήταν 28 g/L.
Βιοδιαθεσιμότητα
Η ωφελιμότητα της χρυσίνης εξαρτάται από τη βιοδιαθεσιμότητα και τη διαλυτότητά της. Μετά την από του στόματος λήψη από τον άνθρωπο, η χρυσίνη έχει χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και ταχεία απέκκριση. Ως εκ τούτου, απορροφάται ελάχιστα.
Μελέτη του 1998 προσδιόρισε ότι οι υψηλότερες ποσότητες στο πλάσμα ήταν από 12 έως 64 nM. Τα επίπεδα της χρυσίνης στον ορό δεν έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία. Μετά την από του στόματος λήψη από τον άνθρωπο, η βιοδιαθεσιμότητα αναφέρθηκε ότι ήταν εξόχως χαμηλά, ήτοι από 0,003% έως 0,02%.
Εφαρμογές
Χρησιμοποιείται ως συστατικό σε συμπληρώματα διατροφής, αλλά δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τη συστηματική έκθεση από τοπική εφαρμογή. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν οποιαδήποτε επίδραση της από του στόματος χρυσίνης στα επίπεδα τεστοστερόνης ή οποιαδήποτε δραστηριότητα τροποποίησης της νόσου με του από στόματος ή τοπικά σκευάσματα.
Έρευνα
Δεν υπάρχουν στοιχεία για χρήση της χρυσίνης σε ανθρώπινες κλινικές εφαρμογές.
Η έρευνα έδειξε ότι η από του στόματος χορηγούμενη χρυσίνη δεν έχει κλινική δράση ως αναστολέας της αρωματάσης.
Τα νανοσκευάσματα πολυφαινολών, συμπεριλαμβανομένης της χρυσίνης, παρασκευάζονται χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους φορέα, όπως λιποσώματα και νανοκάψουλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις
Σημαία της Γροιλανδίας
thumb|Σημαία της Γροιλανδίας.
Η τοπική της ονομασία είναι Erfalasorput, που σημαίνει «η δική μας σημαία», ενώ και το Aappalaartoq (που σημαίνει «η κόκκινη») χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τόσο τη γροιλανδική όσο και τη σημαία της Δανίας.
Ιστορικά στοιχεία
Η Γροιλανδία άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την πρόταση για σημαία το 1973, όταν πέντε Γροιλανδοί πρότειναν τη σημαία με το πράσινο, το λευκό και το μπλε χρώμα. Ένα χρόνο μετά, εφημερίδα παρουσίασε τις 11 προτάσεις για σημαία και ζήτησε από τους αναγνώστες της να ψηφίσουν την καλύτερη. Ωστόσο, επικράτησε πάλι ως καλύτερη η σημαία της Δανίας. Το 1978, με την αναγνώριση δικαιώματος αυτοδιάθεσης στη Γροιλανδία, επίσημα αναβίωσε η πρόταση για δική της σημαία και μάλιστα έγινε επίσημα. Τελικά επικράτησε το σημερινό σχέδιο και καθιερώθηκε το 1985.
Η λευκή λωρίδα συμβολίζει τους παγετώνες που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ενώ η κόκκινη αντιπροσωπεύει τον ωκεανό. Το κόκκινο ημικύκλιο σημαίνει τον ήλιο, ο οποίος βυθίζεται στον ωκεανό και το λευκό ημικύκλιο συμβολίζει τα παγόβουνα. Το σχέδιο επίσης φέρει στο νου τον ήλιο που δύει.
Άλλες προτάσεις
thumb|Πρόταση του 1973 thumb|Πρόταση του 1984. thumb|Ανώνυμη πρόταση του 1991. thumb|Άλλη μια πρόταση που βασίστηκε πρώτιστα στη σημαία της Δανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γροιλανδία Γροιλανδία
Επαρχία του Τέραμο
Η επαρχία του Τέραμο (ιταλικά: Provincia di Teramo) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Αμπρούτσο στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.947,64 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 287.411 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Τέραμο (Teramo). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 47 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την περιφέρεια των Μάρκε (επαρχία του Άσκολι Πιτσένο), νότια με την επαρχία της Πεσκάρας, νοτιοδυτικά με την επαρχία της Ακουίλα και δυτικά με το Λάτιο (επαρχία του Ριέτι). Τέλος, ανατολικά βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τεραμο
Βουλευτικές εκλογές της Βενεζουέλας (2015)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βενεζουέλα στις 6 Δεκεμβρίου 2015. Η αντιπολίτευση κατήγαγε ιστορική νίκη και για πρώτη φορά από το 1999 το κυβερνών κόμμα (PSUV) έχασε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο.
Πλαίσιο
Στις εκλογές αναδείχθηκαν 164 βουλευτές και 3 αυτόχθονες αντιπρόσωποι στην Εθνοσυνέλευση. Ήταν οι πρώτες εκλογές στη χώρα μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες.
Ο μεγάλος αντιπολιτευόμενος συνασπισμός, Τραπέζι της Δημοκρατικής Ενότητας (MUD), κατέλαβε 99 έδρες έναντι 46 εδρών για το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV).
Με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα, θα επιτραπεί στην αντιπολίτευση να περάσει νομοθεσία για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και να ανατραπούν οι νόμοι της τελευταίας κυβέρνησης.
Έναν χρόνο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών, το 2014, έγιναν πολλές διαδηλώσεις στη χώρα που αποδόθηκαν στον πληθωρισμό, την εγκληματικότητα και στις ελλείψεις στη χώρα. Σε μεγάλο βαθμό οι διαδηλώσεις έγιναν σε ειρηνικό κλίμα. Ωστόσο, σε ορισμένες περιστάσεις σημειώθηκαν επεισόδια βίας, τα οποία αποδόθηκαν από την κυβέρνηση στους "φασίστες" αρχηγούς της αντιπολίτευσης, στον καπιταλισμό και στις ξένες επιρροές. Η ίδια η κυβέρνηση κατηγορήθηκε για ενθάρρυνση επεισοδίων, λογοκρισία και συλλήψεις από πολιτικά κίνητρα.
Εκλογικό σύστημα
Αρχής γενομένης από το 2015, τα 167 μέλη της εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν με μικτό πλειοψηφικό σύστημα: οι 113 βουλευτές με πλειοψηφικό σύστημα σε 87 εκλογικές περιφέρειες. Συνολικά 51 έδρες αναδείχθηκαν με το σύστημα των κλειστών λιστών αναλογικά, αντίστοιχα με τις 23 πολιτείες και την περιφέρεια της πρωτεύουσας. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη Μέθοδο Ντ' Οντ. Οι υπόλοιπες 3 έδρες που προορίζονται για τους αυτόχθονες. αναδείχθηκαν με ψηφοφορία από το λαό.
Αποτελέσματα
Ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο παραδέχθηκε την ήττα του στις εκλογές. Ο μεγάλος συνασπισμός της αντιπολίτευσης MUD κατέλαβε τις 109 από τις συνολικά 164 έδρες στις γενικές και όλες τις 3 έδρες που προορίζονται για τους αυτόχθονες, κάτι που τους έδωσε την απόλυτη πλειοψηφία στην εθνοσυνέλευση. Το GPP περιορίστηκε στις 55 έδρες. Η προσέλευση στις κάλπες ξεπέρασε το 70%.
Επακόλουθα
Λίγο μετά τις εκλογές στις 15 Δεκεμβρίου 2015, η απερχόμενη εθνοσυνέλευση θέσπισε το "Εθνικό Κοινοβούλιο των Κοινοτήτων" με τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο να δηλώνει ότι επρόκειτο να παραχωρήσει όλες τις εξουσίες στο κοινοβούλιο εκείνο. Η κίνηση εκείνη περιγράφηκε ως προσπάθεια να παραγκωνιστεί η ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση εθνοσυνέλευση και εκφράστηκαν φόβοι ότι τέτοιες ενέργειες επιδείνωναν την πόλωση για το μέλλον.
Παραπομπές
2015
Σάο Πάολο
Το Σάο Πάολο, ορθότερα Σάου(ν) Πάουλου (πορτογαλικά: São Paulo, Άγιος Παύλος) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας του Σάο Πάολο στη νοτιοανατολική Βραζιλία. Βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο (γεωγραφικό πλάτος 23°32'36"Β και γεωγραφικό μήκος 46°37'59"Δ) σχεδόν πάνω στον Τροπικό του Αιγόκερω, σε απόσταση 400 χλμ. από το Ρίο ντε Τζανέιρο, και 1.030 χλμ. από την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα Μπραζίλια.
Πληθυσμιακά και αλλά στοιχεία της πόλης
Αν και το επίσημο όνομα της πόλης είναι Σάο Πάολο ντε Πιρατίνιγκα, σήμερα είναι περισσότερο γνωστή ως Σάο Πάολο. Η συνολική έκτασή της είναι 1.523 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της υπερέβαινε τα 11 εκατομμύρια το 2010. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο νότιο ημισφαίριο. Εντούτοις, αν συμπεριληφθούν οι πολλές παρακείμενες μητροπολιτικές πόλεις, όπως η Μπαϊσαδα Σαντίστα, το Σάο Ζοζέ ντος Κάμπος, η Καμπίνας, η Σοροκάμπα κ.ά της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής της ομώνυμης πολιτείας (Complexo metropolitano expandido de São Paulo), ο πληθυσμός φθάνει τα 29 εκατομμύρια κατοίκους, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη μητροπολιτική περιοχή στον κόσμο, εκτός του Τόκιο, που αριθμεί 35 εκατομμύρια (πηγή: IBGE). Συνέπεια αυτού είναι η περιοχή να διαμορφώνει μία αστική ζώνη μεγαλούπολης (megalopolis), με το Ρίο ντε Τζανέιρο και τη Βόλτα ρεντόντα. Ο δε συνολικός πληθυσμός της ομώνυμης πολιτείας υπερβαίνει τα 40 εκατομμύρια.
Δημογραφικά στοιχεία
thumb|left|240px| Η Λιμπερντάντε (Liberdade), είναι μια ιαπωνική γειτονιά στην πόλη.
Ο πληθυσμός της Πόλης του Σάο Πάολο είναι πολυπολιτισμικός αλλά όχι ιδιαίτερα πολυφυλετικός. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ευρωπαϊκής καταγωγής με ιδιαίτερα έντονο το ιταλικό στοιχείο, το πορτογαλικό αλλά και το γερμανικό και γαλλικό. Αλλά και το αφρικανικό στοιχείο βρίσκεται αλλά σε μικρότερους αριθμούς. Τέλος υπάρχει πάντα η παρουσία των ιθαγενών Βραζιλιάνων ινδιάνων οι οποίοι όμως χάνονται μέσα στον τεράστιο πληθυσμό της πόλης. Υπάρχει μία σημαντικότατη ιαπωνική κοινότητα η οποία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο και αποτελεί τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ιαπωνικού πληθυσμού εκτός Ιαπωνίας. Υπάρχει επίσης μία σημαντικότατη κοινότητα Αράβων από διάφορες χώρες όπως ο Λίβανος και η Συρία. Όλα αυτά τα πληθυσμιακά στοιχεία και πολλά ακόμη μεμονωμένα αποτελούν τον δημογραφικό χάρτη του Σάο Πάολο και συνθέτουν την ξεχωριστή προσωπικότητα αυτής της μοναδικής πόλης. Η πόλη έχει πολύ έντονους ρυθμούς και το κυκλοφοριακό χάος κάνει έντονα την εμφάνισή του με τα εκατομμύρια αυτοκίνητα να κυκλοφορούν στους δρόμους. Η πόλη ζει στους ρυθμούς της παραγωγής και της εργασίας και έχει αποκτήσει την δική της συντηρητική προσωπικότητα. Στο Σάο Πάολο πάνε όσοι θέλουν να σταδιοδρομήσουν και να εργαστούν και όχι για να διασκεδάσουν παρ ότι η πόλη έχει έντονη νυχτερινή ζωή και προσφέρει όλες τις μορφές διασκέδασης. Στη συνείδηση των Βραζιλιάνων αλλά και των ξένων το Σάο Πάολο είναι και παραμένει η πόλη της βιομηχανίας. Ο πλούτος είναι έντονος αλλά υπάρχουν και οι συνοικίες των φτωχών οι οποίες αποτελούνται από παράγκες πρόχειρα φτιαγμένες και καταλαμβάνουν αρκετά μεγάλες περιοχές. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τις παραγκουπόλεις του Ρίο Ντε Τζανέιρο αν και εκεί οι παραγκουπόλεις αποτελούν ειδική περίπτωση και μοναδικό φαινόμενο όχι μόνο για τη Βραζιλία αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο. Το Σάο Πάολο είναι μία ασφαλής και προβλέψιμη πόλη, για τα δεδομένα της Βραζιλίας, αλλά και ο ξένος επισκέπτης δεν θα αισθανθεί κίνδυνο και αν είναι καλά ενημερωμένος δεν θα αντιμετωπίσει εκπλήξεις.
Βιομηχανικό τρίγωνο της Βραζιλίας
thumb|left|220px|Η Λεωφόρος Παουλίστα είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημαία της πόλης. Σε αυτή βρίσκονται πολλές πολυεθνικές εταιρείες.
Εμπορικό κέντρο, πολιτισμός και πανεπιστήμια
Πρόκειται για μια αχανή πόλη το εμπορικό κέντρο της οποίας ονομάζεται εκ του σχήματος ανάπτυξης Triângulo (εμπορικό τρίγωνο). Το κεντρικότερο σημείο όμως είναι η Πλατεία της Δημοκρατίας (Πράσα ντε Ρεπούμπλικα) με πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και ουρανοξύστες. Το ιστορικό τμήμα της πόλης είναι το νότιο, με σημαντικά κτίρια, πάρκα και εκκλησίες. Το Σάο Πάολο μαζί με το Ρίο ντε Τζανέιρο αποτελούν τις μεγαλύτερες πόλεις του πνεύματος και του πολιτισμού στη Βραζιλία. Ένας μεγάλος αριθμός Πανεπιστημίων έχουν έδρα το Σάο Πάολο μεταξύ των οποίων το Πανεπιστήμιο Σάο Πάολο (1934), το Πανεπιστήμιο Μακένζυ, που δημιουργήθηκε από Πρεσβυτεριανούς των ΗΠΑ το 1870, το Βατικάνιο ή Ποντιφίσιαλ Καθολικό Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο (1946) και το Πανεπιστήμιο Παολίστα (1972).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Περιφέρεια Μουάνζα
Η Περιφέρεια Μουάνζα (Αγγλικά: Mwanza Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Mwanza), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Η περιφερειακή πρωτεύουσα είναι στην πόλη Μουάνζα (Mwanza).
Οι γειτονικές της περιφέρειες είναι η Σιμίγιου (Simiyu Region) προς τα ανατολικά, η Σινυάνγκα (Shinyanga Region) προς τα νότια και η Γκέιτα (Geita Region) προς τα δυτικά. Επιπλέον, η Λίμνη Βικτώρια (Lake Victoria) είναι το άκρο των βορείων συνόρων της περιφέρειας.
Ο Περιφερειακός επίτροπος στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), είναι ο John Mongella.
Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Μουάνζα (κατά το 1950)
Στην παραλίμνια πόλη Μουάνζα (Mwanza) της Λίμνης Βικτώρια (Lake Victoria), κατοικούν οι παρακάτω Έλληνες: • 3
Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η Περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε επτά Επαρχίες:
Πληθυσμός και περιοχή
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region) ήταν 2.772.509 άτομα, ο οποίος ήταν χαμηλότερος από την προ-απογραφής εκτίμηση των 3.771.067 ατόμων. Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού για την περίοδο 2002-2012, στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), ήταν 3,0 τοις εκατό και ο όγδοος υψηλότερος στη χώρα. Επίσης, ήταν η έκτη πιο πυκνοκατοικημένη Περιφέρεια με 293 άτομα ανά τ.χλμ.
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Βιογραφικό θύματος
Η Καρολάιν Κράουτς γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 2001 και ήταν κόρη του απόστρατου αξιωματικού Ντέιβιντ Κράουτς και της συζύγου του, Σούζαν Ντέλα Κουέστα. Σε ηλικία 8 ετών μετακόμισε με την οικογένεια της στην Αλόννησο, όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 16 ετών γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον οποίο παντρεύτηκε στις 15 Ιουλίου του 2019 στην Πορτογαλία.
Περιφέρεια Μουάνζα
Πληθυσμός και περιοχή
Από το 2007, η Περιφέρεια κάλυπτε μια εδαφική έκταση 20.095 τ.χλμ. Ωστόσο, τμήματα της Περιφέρειας πήγαν το 2012, για να δημιουργηθεί η καθοριστεί η Περιφέρεια Γκέιτα (Geita Region).
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Δολοφονία
Η Καρολάιν Κράουτς εντοπίστηκε νεκρή πάνω στο κρεβάτι της από τους αστυνομικούς που έφτασαν στο σπίτι μετά από τηλεφώνημα που είχε προηγηθεί από τον σύζυγό της, ο οποίος βρέθηκε δεμένος και φιμωμένος δίπλα από το κρεβάτι. Στο ίδιο δωμάτιο βρισκόταν και το μωρό του ζευγαριού.
Περιφέρεια Μουάνζα
Πολιτισμός
Η Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region) κατοικείται από διάφορες φυλετικές ομάδες, όπου περιλαμβάνονται οι: Ουασουκούμα (Wasukuma), Ουακερέουε (Wakerewe), Ουακάρα (Wakara) και Ουαζίνζα (Wazinza). Η οδός Μακονγκόρο (Makongoro), στην πόλη της Μουάνζα (Mwanza), ονομάστηκε από τον εξέχοντα αρχηγό των Σουκούμα (Sukuma), ο οποίος στα τέλη του 1800 έλεγχε την περιοχή. Κάτω από τη Βρετανική διοίκηση, η περιφέρεια ήταν μια περιοχή στη «Λίμνη της Επαρχίας», η οποία μετά την ανεξαρτησία, έγινε «Περιφέρεια της Λίμνης». Η «Περιφέρεια Μουάνζα» (Mwanza Region) δημιουργήθηκε το 1963.
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Δολοφονία
Σύμφωνα με την αρχική κατάθεση που έδωσε στις διωκτικές αρχές ο σύζυγός της, κατά τις μεταμεσονύχτιες ώρες (04:30) τρεις κουκουλοφόροι οπλισμένοι ληστές εισήλθαν στη κατοικία του ζευγαριού από το παράθυρο του υπογείου και δολοφόνησαν τον σκύλο της οικογενείας κρεμώντας τον από το λουρί του στη κουπαστή της σκάλας. Στη συνέχεια, ανέβηκαν στη σοφίτα όπου βρισκόταν η κρεβατοκάμαρα του ζευγαριού και υπό την απειλή όπλου τους ζήτησαν τα χρήματα που είχαν στο σπίτι. Ο σύζυγος ανέφερε στους ληστές ότι είχε 10.000 ευρώ και τους υπέδειξε το σημείο όπου θα έβρισκαν τα χρήματα. Η Καρολάιν, η οποία γνώριζε πολεμικές τέχνες, αντέδρασε όταν οι ληστές σημάδευσαν το μωρό της με όπλο και ήρθε αντιμέτωπη με τον αρχηγό των ληστών παλεύοντας μαζί του. Αυτός όμως κατάφερε να την ακινητοποιήσει και στη συνέχεια να τη δολοφονήσει, προκαλώντας της ασφυξία. Οι ληστές, προτού αποχωρήσουν από την κατοικία, έδεσαν και φίμωσαν τον τριαντατριάχρονο σύζυγο της νεαρής, ο οποίος υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο. Οι αστυνομικοί κατά την πρώτη έρευνα που έκαναν εντός της κατοικίας διαπίστωσαν ότι οι ληστές είχαν αφαιρέσει την κάρτα μνήμης από την κάμερα που βρισκόταν στο ισόγειο της κατοικίας.
Περιφέρεια Μουάνζα
Πολιτισμός
Η φυλή των Ουασουκούμα (Wasukuma) είναι η κυρίαρχη φυλή που κατοικεί στην Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), η άλλη περιοχή που καταλαμβάνεται από τους Ουασουκούμα (Wasukuma) είναι η Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region).
Μεταφορές
Η Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), συνδέεται με ικανοποιητικό οδικό, σιδηροδρομικό, υδάτινο και εναέριο μεταφορικό δίκτυο.
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Ευρήματα
Από την ανάλυση των ψηφιακών πειστηρίων τόσο του θύματος όσο και του συζύγου της (κινητά τηλέφωνα, βιομετρικό ρολόι, κάμερα) διαπιστώθηκε ότι υπήρχε σημαντική απόκλιση στους χρόνους που ανέφερε ο καθ' ομολογίαν δράστης κατά την κατάθεση του στις διωκτικές αρχές. Συγκεκριμένα, η κάρτα μνήμης της κάμερας είχε αφαιρεθεί στις 01:20 αντί στις 04:30 που προσδιόρισε ότι οι ληστές εισήλθαν μέσα στη μεζονέτα. Επίσης το βιομετρικό ρολόι που φορούσε η Κράουτς έδειξε ότι οι παλμοί της καρδιάς της σταμάτησαν στις 04:11. Τέλος η ανάλυση των εφαρμογών του κινητού τηλεφώνου του συζύγου έδειξε να υπάρχει λειτουργία κάποιων εφαρμογών τη στιγμή που αυτός ανέφερε στις διωκτικές αρχές ότι ήταν δεμένος και φιμωμένος.
Περιφέρεια Μουάνζα
Οδικό δίκτυο
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T4 από τη Μουσόμα (Musoma) προς τη Μπουκόμπα (Bukoba), περνά μέσα από την περιοχή, με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Ενώ, ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T8 από τη Μουάνζα (Mwanza) προς τη Σινυάνγκα (Shinyanga), περνά μέσα από την περιφέρεια, με κατεύθυνση από βορρά προς νότο.
Σιδηροδρομικό δίκτυο
Η διακλάδωση της Κεντρικής Γραμμής σιδηροδρόμου της Μουάνζα (Mwanza), περνά μέσα από την περιφέρεια, καθ'οδόν από τη Μουάνζα (Mwanza) προς την Ταμπόρα (Tabora) και υπάρχουν αρκετοί σταθμοί εντός των συνόρων της περιφέρειας.
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Σύλληψη και ομολογία
Στις 17 Ιουνίου, εστάλη από την αστυνομία ελικόπτερο στην Αλόννησο όπου και γινόταν το μνημόσυνο του θύματος. Οι αστυνομικοί που μετέβησαν εκεί ανέφεραν στον σύζυγο του θύματος ότι προέκυψαν νέα σημαντικά στοιχεία για την υπόθεση και τον κάλεσαν επιτακτικά να τους ακολουθήσει άμεσα στην Αθήνα. Από την Αλόννησο μεταφέρθηκε στη Σκιάθο, από όπου έφυγε για Αθήνα με ένα αεροπλάνο. Μετά από πολύωρη κατάθεση στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και με την ανακοίνωση των ευρημάτων που προέκυψαν, ο σύζυγος ομολόγησε ότι αυτός δολοφόνησε την Κράουτς, ισχυριζόμενος ότι αιτία της πράξης του ήταν οι συχνές προστριβές που υπήρχαν μεταξύ τους. Σε ό, τι αφορά την προσπάθεια που έκανε για να αποπροσανατολίσει τις έρευνες, ισχυριζόμενος ότι έγινε ληστεία, το απέδωσε στο ότι δεν ήθελε το 11 μηνών παιδί τους να μεγαλώσει χωρίς κανέναν από τους γονείς του.
Περιφέρεια Μουάνζα
Υδάτινες μεταφορές
Οχηματαγωγά πλοία, συνδέουν τη νήσο Ουκερέουε (Ukerewe Island) με την πόλη Μουάνζα (Mwanza). Άλλα οχηματαγωγά πλοία, εκτελούν δρομολόγια μεταξύ των Περιοχών της Περιφέρειας Μουάνζα (Mwanza Region) και της Περιοχής Σενγκερέμα (Sengerema District).
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Σύλληψη και ομολογία
Στις 18 Ιουνίου ασκήθηκε στον καθ' ομολογία δράστη ποινική δίωξη για δύο κακουργήματα και δύο πλημμελήματα και συγκεκριμένα για ανθρωποκτονία από πρόθεση τελεσθείσα σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, για κακοποίηση ζώου, για ψευδή καταγγελία, επειδή κατέστησε άλλους ύποπτους για τις πράξεις του, και για ψευδή κατάθεση κατ' εξακολούθηση λόγω των καταθέσεων που έδωσε στις Διωκτικές Αρχές.
Προφυλάκιση
Στις 22 Ιουνίου, έχοντας πάρει νωρίτερα τριήμερη προθεσμία για να απολογηθεί, ο σύζυγος της Κράουτς παρουσιάστηκε ενώπιον του 12ου τακτικού Ανακριτή και απολογήθηκε καταθέτοντας υπόμνημα. Μετά από μία πολύωρη απολογητική διαδικασία, ο 33χρονος κατηγορούμενος κρίθηκε προφυλακιστέος με ομόφωνη γνώμη του Ανακριτή και του Εισαγγελέα και οδηγήθηκε στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού για λόγους ασφαλείας.
Περιφέρεια Μουάνζα
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνη Βικτώρια Μουανζα
Δολοφονία της Καρολάιν Κράουτς
Ακροαματική διαδικασία
Στις 12 Απριλίου 2022 ξεκίνησε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας η εκδίκαση της υπόθεσης, όπου αναμένονταν συνολικά να καταθέσουν περίπου 14 μάρτυρες μεταξύ των οποίων οι αστυνομικοί που έφτασαν στην οικεία του ζευγαριού τη βραδιά του φόνου, γείτονες και γνωστοί του ζευγαριού, καθώς επίσης και η σύμβουλος ψυχικής υγείας, η οποία παρακολουθούσε την Καρολάιν Κράουτς.
Στις 16 Μαΐου 2022, έναν μήνα περίπου μετά την έναρξη της δίκης, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ένοχο τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο, για ανθρωποκτονία από πρόθεση τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, θανάτωση ζώου συντροφιάς, καθώς και για τα πλημμελήματα της ψευδής καταγγελίας και της ψευδούς κατάθεσης κατ’ εξακολούθηση, απορρίπτοντας τον βασικό ισχυρισμό του κατηγορούμενου για ανθρωποκτονία εν βρασμό ψυχής. Του επιβλήθηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρξης και επιπρόσθετη ποινή 10 χρόνια κάθειρξη για την εκτέλεση του σκύλου της οικογένειας καθώς και χρηματική ποινή 20 χιλιάδων ευρώ. Συνολικά καταδικάστηκε σε ισόβια και κάθειρξη 11 ετών και έξι μηνών, λόγω πρόσθετης ποινής που του επιβλήθηκε για την παραπλάνηση των αρχών.
Διεθνής αντίκτυπος
Εξαιτίας της βρετανικής καταγωγής της Κράουτς, η υπόθεση της δολοφονίας της προσέλκυσε το ενδιαφέρον μεγάλων και έγκυρων διεθνών μέσων ενημέρωσης όπως οι βρετανικές εφημερίδες The Guardian, The Daily Mail, The Sun καθώς και τα ειδησεογραφικά δίκτυα Sky News και BBC. Επίσης, αναφορές για την υπόθεση έκαναν και τα ειδησεογραφικά δίκτυα Fr24 News (Γαλλία) και FoxNews (ΗΠΑ), αλλά και η εφημερίδα The New York Post.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2022 ο βρετανικός τηλεοπτικός σταθμός Channel 5 προέβαλε το ντοκιμαντέρ "Καρολάιν: Η δολοφονία που κορόιδεψε όλο τον κόσμο. (αγγλ.: Caroline: The Murder That Fooled the World", το οποίο επικεντρώθηκε κυρίως στην εξιχνίαση της δολοφονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Γλυκά Νερά Αττικής
Πολιτική της κλιματικής αλλαγής
μικρογραφία| Επικεφαλής αντιπροσωπειών στη [[Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή 2015|διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στο Παρίσι του 2015.]] Η πολιτική της κλιματικής αλλαγής προκύπτει από διαφορετικές προοπτικές σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της απειλής της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Η υπερθέρμανση του πλανήτη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου λόγω της ανθρώπινης οικονομικής δραστηριότητας, ιδίως της καύσης ορυκτών καυσίμων, ορισμένων βιομηχανιών όπως η παραγωγή τσιμέντου και χάλυβα, της χρήσης γης για γεωργία και της δασοκομίας. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση, τα ορυκτά καύσιμα έγιναν η κύρια πηγή ενέργειας για την οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη. Η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και τις βιομηχανίες υψηλής έντασης πόρων και ενέργειας προκαλεί ισχυρές αντιστάσεις προς τη φιλική για το κλίμα πολιτική, παρά την ευρεία επιστημονική συναίνεση ότι μια τέτοια πολιτική είναι αναγκαία.
Οι προσπάθειες για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος εμφανίστηκαν στη διεθνή πολιτική ατζέντα από τη δεκαετία του 1990 και αντιμετωπίζονται όλο και περισσότερο σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Η κλιματική αλλαγή είναι ένα σύνθετο παγκόσμιο πρόβλημα. Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη, ανεξάρτητα από το πού προέρχονται οι εκπομπές. Ωστόσο, οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με το πόσο ευάλωτη είναι μια τοποθεσία ή μια οικονομία. Ενώ η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει συνολικά αρνητικό αντίκτυπο, ο οποίος προβλέπεται να επιδεινωθεί καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, ορισμένες περιοχές επωφελούνται από την κλιματική αλλαγή. Τα δυνητικά οφέλη τόσο από τα ορυκτά καύσιμα όσο και από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ποικίλλουν σημαντικά από χώρα σε χώρα.
Οι διαφορές στην ευθύνη και τα οφέλη από τις οικονομίες υψηλής έντασης άνθρακα και άλλες διαφορές οδήγησαν τις πρώιμες διεθνείς διασκέψεις για την κλιματική αλλαγή να παράγουν πενιχρά αποτέλεσματα και να περιοριστούν σε γενικόλογες δηλώσεις προθέσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος και μη δεσμευτικές αναφορές των ανεπτυγμένων χωρών για τη μείωση των εκπομπών. Τον 21ο αιώνα, δόθηκε μεγαλύτερη προσοχή σε μηχανισμούς όπως η χρηματοδότηση του κλίματος, προκειμένου τα ευάλωτα έθνη να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή. Από ορισμένα έθνη και τοπικές δικαιοδοσίες, έχουν υιοθετηθεί φιλικές προς το κλίμα πολιτικές που υπερβαίνουν κατά πολύ τις δεσμεύσεις που έχουν γίνει σε διεθνές επίπεδο. Ωστόσο, οι τοπικές μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που επιτυγχάνονται από τέτοιες πολιτικές δεν θα επιβραδύνουν την υπερθέρμανση του πλανήτη, παρά μόνο εάν ο συνολικός όγκος των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μειωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Με την είσοδο στη δεκαετία του 2020, η δυνατότητα αντικατάστασης ενέργειας από ορυκτά καύσιμα με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αυξήθηκε σημαντικά, με ορισμένες χώρες να παράγουν πλέον το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής τους ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η ευαισθητοποίηση του κοινού για την απειλή της κλιματικής αλλαγής έχει αυξηθεί, σε μεγάλο βαθμό λόγω του κοινωνικού κινήματος των νέων και της εμφάνισης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, όπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι πλημμύρες που προκαλούνται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Πολλές έρευνες δείχνουν ότι ένα αυξανόμενο ποσοστό ψηφοφόρων υποστηρίζει την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ως υψηλή προτεραιότητα, διευκολύνοντας τους πολιτικούς να δεσμευτούν σε πολιτικές που περιλαμβάνουν δράση για το κλίμα. Η πανδημία COVID-19 και η οικονομική ύφεση οδήγησαν σε εκτεταμένες εκκλήσεις για «πράσινη ανάκαμψη», με την Ευρωπαϊκή Ένωση να ενσωματώνει επιτυχώς τη δράση για το κλίμα στην αλλαγή πολιτικής. Η πλήρης άρνηση της κλιματικής αλλαγής έχει χάσει την επιρροή της μετά το 2019, οπότε η αντιπολίτευση έχει στραφεί σε στρατηγικές ενθάρρυνσης καθυστέρησης ή αδράνειας.
Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής
Η ανθρωπογενής υπερθέρμανση του πλανήτη αντιπροσωπεύει μια υπαρξιακή απειλή για τον ανθρώπινο πολιτισμό και μεγάλο μέρος της χλωρίδας και της πανίδας της γης. Η παγκόσμια θέρμανση προκαλείται από τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Από το 2021, οι μέσες θερμοκρασίες έχουν ήδη αυξηθεί περίπου 1,2 ° C πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδα. Αυτή η άνοδος έχει ήδη συμβάλει στην εξαφάνιση πολλών φυτών και ζώων και σε χιλιάδες θανάτους ανθρώπων. Στη διάσκεψη του Παρισιού το 2015, τα έθνη συμφώνησαν να καταβάλουν προσπάθειες για να διατηρήσουν την υπερθέρμανση κάτω από τους 2 °C και να προσπαθήσουν να την περιορίσουν κάτω από 1,5 °C. Με τις υπάρχουσες πολιτικές και δεσμεύσεις, η υπερθέρμανση του πλανήτη προβλέπεται να φτάσει περίπου τους 3 °C έως το 2100. Οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη θα μπορούσε να επιδεινωθούν από την πιθανή ενεργοποίηση μη αναστρέψιμων σημείων καμπής του κλίματος.
Στη χειρότερη περίπτωση, η ανατροφοδότηση από την αμοιβαία ενίσχυση κλιμακωτών σημείων καμπής θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλγκτη κλιματική αλλαγή πέρα από την ανθρώπινη ικανότητα ελέγχου, αν και αυτό θεωρείται εξαιρετικά απίθανο. Προβλέπεται σημαντική οικονομική αναστάτωση ακόμη και αν η πολιτική συμφωνία είναι αρκετά ισχυρή για να επιτύχει το σενάριο RCP 2.6, το οποίο προβλέπει αύξηση της θερμοκρασίας μεταξύ 1,5 °C και 2 °C. Μεταξύ των κινδύνων της αύξησης κατά 2 °C είναι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας που μπορεί να καταστρέψει ορισμένα νησιωτικά έθνη, μαζί με ευάλωτες χώρες και περιοχές με πολύ χαμηλό υψόμετρο, όπως το Μπαγκλαντές ή η Φλόριντα. Μια αύξηση 3 °C θα αυξήσει απότομα τα περιστατικά θανάσιμων θερμοκρασίων υγρού και σφαιρικού θερμομέτρου, που πιθανόν θα οδηγήσει στο θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν σε τροπικές περιοχές, εκτός εάν είναι σε θέση να μεταναστεύσουν ή να αναζητήσουν καταφύγιο σε αξιόπιστα κλιματιζόμενες περιοχές. Άνοδος άνω των 5 °C αναμένεται να απειλήσει την ύπαρξη του ανθρώπινου πολιτισμού.
Πολιτικός διάλογος
Όπως κάθε είδους πολιτικός διάλογος, ο πολιτικός διάλογος για την κλιματική αλλαγή αφορά ουσιαστικά τη δράση. Διάφορα ξεχωριστά επιχειρήματα στηρίζουν την πολιτική της αλλαγής του κλίματος - όπως διαφορετικές εκτιμήσεις του επείγοντος χαρακτήρα της απειλής και σχετικά με τη σκοπιμότητα, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των διαφόρων απαντήσεων. Αλλά ουσιαστικά, όλα αυτά σχετίζονται με πιθανές απαντήσεις στην κλιματική αλλαγή.
Ευάγγελος Αρβανιτάκης
Ο Ευάγγελος Αρβανιτάκης (1907 - 4 Αυγούστου 1971) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Εύβοια, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.
Πολιτική της κλιματικής αλλαγής
Πολιτικός διάλογος
Οι δράσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες: μετριασμός (δράσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου), προσαρμογή (δράσεις για την άμυνα ενάντια στα αρνητικά αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη) και μηχανική του κλίματος (άμεση ανθρώπινη παρέμβαση στο κλίμα, με στόχο τη μείωση του μέσου όρου παγκόσμια θερμοκρασία).
Ευάγγελος Αρβανιτάκης
Σπουδές και ιατρική σταδιοδρομία
Ακολούθησε σπουδές ιατρικής, στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως επιμελητής στην Α΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου της Αθήνας.
Πολιτική της κλιματικής αλλαγής
Πολιτικός διάλογος
Οι περισσότεροι διεθνείς διάλογοι του 20ου αιώνα για την αλλαγή του κλίματος επικεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στον μετριασμό. Μερικές φορές θεωρήθηκε ηττοπαθές να δοθεί μεγάλη προσοχή στην προσαρμογή. Επίσης, σε σύγκριση με τον μετριασμό, η προσαρμογή είναι περισσότερο ένα τοπικό ζήτημα, με διαφορετικά μέρη του κόσμου να αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικές απειλές και ευκαιρίες από την κλιματική αλλαγή. Στις αρχές του 21ου αιώνα, ενώ ο μετριασμός εξακολουθεί να λαμβάνει την περισσότερη προσοχή στις πολιτικές συζητήσεις, δεν είναι πλέον το μοναδικό επίκεντρο. Κάποιος βαθμός προσαρμογής θεωρείται πλέον ευρέως απαραίτητος και συζητείται διεθνώς τουλάχιστον σε υψηλό επίπεδο. Αν και οι συγκεκριμένες ενέργειες που πρέπει να αναληφθούν παραμένουν κυρίως τοπικό ζήτημα. Στη Διάσκεψη Κορυφής της Κοπεγχάγης συμφωνήθηκε χρηματοδότηση ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Στο Παρίσι, διευκρινίστηκε ότι η κατανομή της χρηματοδότησης θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα ισορροπημένο μίγμα προσαρμογής και μετριασμού, αν και ως το Δεκέμβριο του 2020, δεν είχε παρασχεθεί όλη η χρηματοδότηση, και αυτό που είχε παραδοθεί προοριζόταν κυρίως για έργα μετριασμού. Από το 2019, οι δυνατότητες της γεωμηχανικής συζητούνται επίσης όλο και περισσότερο και αναμένεται να εμφανιστούν στις μελλοντικές συζητήσεις.