cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύτταρο
Ιστορία
Πρώτος ο Βρετανός Ρόμπερτ Χουκ (Robert Hooke) το 1665 παρατηρώντας με το μικροσκόπιό του λεπτές τομές φελλού διέκρινε κάποιους χώρους που του θύμιζαν κελιά μοναστηριών τους οποίους και ονόμασε (εκ της λατινικής) cellulae (= κελιά). Από τη λέξη αυτή προήλθε ο αγγλικός διεθνής σήμερα όρος cell (σελ = κύτταρο). Σήμερα, όμως, είναι γνωστό πως εκείνα που παρατηρούσε ο Χουκ δεν ήταν ζωντανά κύτταρα αλλά τα υπολείμματά τους, τα τοιχώματα των φυτικών κυττάρων, τα οποία παραμένουν ακόμα και όταν τα κύτταρα νεκρωθούν.
Σταδιακά, και καθώς το μικροσκόπιο βελτιωνόταν, άρχισαν να παρατηρούνται και τα επιμέρους κυτταρικά οργανίδια. Στην παρατήρηση αυτή βοήθησε σημαντικά η χρήση διαφόρων χρωστικών ουσιών, οι οποίες χρωματίζουν κάθε οργανίδιο επιλεκτικά, αφήνοντας τα υπόλοιπα ανεπηρέαστα. Σημαντική ώθηση στην κυτταρική παρατήρηση έδωσε το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, καθώς όχι μόνο βελτίωσε σημαντικά τη μεγέθυνση, αλλά έκανε δυνατή και την τρισδιάστατη παρατήρηση του κυττάρου (μικροσκόπιο σαρώσεως).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ηλεκτρονική τάξη
Η ηλεκτρονική τάξη αφορά σε ένα εργαλείο, μια πλατφόρμα σχεδιασμένη και υποστηριζόμενη από την Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας μέσω της οποίας δημιουργείται ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον, που προσομοιάζει σε μια συμβατική αίθουσα διδασκαλίας, όσον αφορά τις μαθησιακές διαδικασίες που συντελούνται μέσα σε αυτή. Η ηλεκτρονική τάξη χρησιμοποιείται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και στη Δια Βίου Μάθηση. Σχεδιαστής και ρυθμιστής των διαδικασιών αυτών είναι ο εκπαιδευτής που μπορεί να ταυτίζεται με το διαχειριστή. Ο διαχειριστής είναι ο υπεύθυνος για τη λειτουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, φροντίζει για τους λογαριασμούς των χρηστών, ελέγχει εξυπηρετητή και βάσεις δεδομένων. Μπορεί να είναι ένας τεχνικός από την υπηρεσία σχεδιασμού, κατασκευής ή υποστήριξης του συγκεκριμένου ηλεκτρονικού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, ο ίδιος ο εκπαιδευτής ή κάποιος από τους εκπαιδευόμενους όντας περισσότερο εξοικειωμένος με τέτοιου είδους περιβάλλοντα, ο οποίος ενίοτε αντικαθιστά τον εκπαιδευτή. Οι εκπαιδευόμενοι διαθέτουν λογαριασμό που επιτρέπει την πρόσβασή τους στο ηλεκτρονικό μαθησιακό περιβάλλον. Η ηλεκτρονική τάξη εμπνευσμένη από τη φιλοσοφία της ασύγχρονης επικοινωνίας δεν απαιτεί τη φυσική παρουσία των εμπλεκόμενων στη μαθησιακή διαδικασία. Ο εκπαιδευτής, από διαφορετικές τοποθεσίες και στο χρόνο που εκείνος επιθυμεί, αναρτά οδηγίες, τροφοδοτεί τους εκπαιδευόμενους με μαθησιακό υλικό και παρακολουθεί την πρόοδό τους. Οι εκπαιδευόμενοι διαμοιράζονται σημειώσεις, οδηγίες, βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή, ενώ μπορούν να συνεργάζονται με τα άλλα μέλη της ομάδας, να παρακολουθούν τη μαθησιακή τους πορεία μέσα από αναρτημένες εργασίες των μελών, να συμμετέχουν σε συζητήσεις στα forum, που προβλέπει το εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Στην Ελλάδα, η πλατφόρμα η-Τάξη, προϊόν της Ομάδας Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης του Πανεπιστήμιου Αθηνών για το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, εντάσσεται στο πλαίσιο προσπαθειών για την αξιοποίηση αυτού που καλείται Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας στην εκπαιδευτική πράξη. Η πλατφόρμα Open eClass είναι ένα ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Ηλεκτρονικών Μαθημάτων και αποτελεί την πρόταση του Ακαδημαϊκού Διαδικτύου ( GUnet ) για την υποστήριξη Υπηρεσιών Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης. Ο εκπαιδευτικός έχει τη δυνατότητα οποιαδήποτε χρονική στιγμή να προβαίνει σε ανακοινώσεις για το μάθημα/μαθήματά του, οι οποίες μπορεί να αφορούν σε διευκρινήσεις, επισημάνσεις, ασκήσεις, πίνακες, διαγράμματα, χάρτες, ιστορικές πηγές, ενδεικνυόμενη βιβλιογραφία, χρήσιμους δικτυακούς τόπους για άντληση πληροφοριών κ.ά., ενώ ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχει πλήρη εποπτεία της εξέλιξης της μαθησιακής διδασκαλίας πληροφορούμενος για τη δραστηριοποίηση των μαθητών και την απόδοσή τους πάνω στις επιζητούμενες δραστηριότητες.
Totally Driven
Totally Driven είναι ο τίτλος της διπλής συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, η οποία κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Cherry Red".
Η συλλογή περιλαμβάνει 27 επανεκτελέσεις τραγουδιών των Uriah Heep, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2000 και το 2001, με σκοπό να προετοιμαστεί το συγκρότημα για τις περιοδείες οι οποίες οδήγησαν στους δίσκους "Acoustically Driven" και "Electrically Driven".
Μέλη των Uriah Heep
Στις ηχογραφήσεις των τραγουδιών του Totally Driven, συμμετείχαν οι εξής μουσικοί:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Μόρνα (μουσική)
Η μόρνα είναι είδος μουσικής και χορού από το Πράσινο Ακρωτήριο.
Στα όργανα της ορχήστρας συχνά περιλαμβάνονται κλαρινέτο, ακορντεόν, βιολί, πιάνο και κιθάρα.
Η μόρνα θεωρείται ευρέως η εθνική μουσική του Πράσινου Ακρωτηρίου, όπως είναι το fado στην Πορτογαλία, το τανγκό για την Αργεντινή, η ρούμπα για την Κούβα, και ούτω καθεξής.
Η πιο αναγνωρισμένη διεθνώς τραγουδίστρια αυτού του είδους μουσικής ήταν η Σεζάρια Έβορα (Cesaria Evora).
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου είναι ένα δημόσιο πολυεδρικό Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Ιδρύθηκε το 1984 και αποτελείται από 5 Σχολές και συνολικά 17 Τμήματα, με πανεπιστημιακές μονάδες στη Μυτιλήνη, τη Χίο, τη Σάμο, τη Ρόδο, τη Σύρο και τη Λήμνο, συγκροτώντας ένα εκπαιδευτικό δίκτυο που καλύπτει όλους τους νομούς του Αιγαίου Πελάγους.
Το πρώτο τμήμα που λειτούργησε, το ακαδημαϊκό έτος 1984-1985, ήταν το τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, στη Χίο. Ακολούθησε το Τμήμα Περιβάλλοντος, στη Μυτιλήνη, που δέχθηκε μεταπτυχιακούς φοιτητές το 1986 και προπτυχιακούς φοιτητές το 1987. Στα πέντε πρώτα χρόνια της λειτουργίας του το Πανεπιστήμιο αποτελούνταν από επτά ακαδημαϊκά τμήματα αλλά μετά το 1994 τριπλασίασε το μέγεθός του και το 2000 λειτουργούσαν δεκαεπτά τμήματα. Το νεότερο τμήμα, το τμήμα Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού στη Χίο, ιδρύθηκε το 2017.
Ιστορία
Σύμφωνα με το δικτυακό τόπο του πανεπιστημίου, οι ρίζες του ιδρύματος ανάγονται στην ίδρυση του Ιωνικού Πανεπιστημίου Σμύρνης στις αρχές της δεκαετίας του 1920, εξαιτίας της ανεπάρκειας της Αθήνας ως μοναδικού κέντρου παιδείας του Ελληνισμού.
Τον Απρίλιο του 1919 η Ελλάδα εξουσιοδοτείται από το Συμβούλιο των τεσσάρων Μεγάλων Δυνάμεων να καταλάβει στρατιωτικά την περιοχή της Σμύρνης. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Βερολίνου Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή είχε προτείνει την ίδρυση ενός δεύτερου ελληνικού πανεπιστημίου καθώς μέχρι εκείνη την εποχή η Αθήνα ήταν το μόνο εκπαιδευτικό κέντρο του Ελληνισμού. Οι δυσκολίες της ίδρυσης ελληνικού ακαδημαϊκού ιδρύματος στην Κωνσταντινούπολη τον οδηγούν να προτείνει τρεις πόλεις ως υποψήφιες για την έδρα του νέου ιδρύματος: τη Θεσσαλονίκη, τη Χίο και τη Σμύρνη.
Παρά την πολιτική αναταραχή που επικρατούσε εκείνη την περίοδο στην περιοχή της Μικράς Ασίας ο Καραθεοδωρή υπέβαλε, στις 20 Οκτωβρίου 1919, «Σχέδιον περί ιδρύσεως νέου πανεπιστημίου εν Ελλάδι, υποβληθέν εις την ελληνικήν Κυβέρνησιν». Το Ιδρυτικό Διάταγμα του Πανεπιστημίου Σμύρνης εκδόθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1920 από την Ύπατη Αρμοστεία της Ελλάδας και επίσημος οργανωτής διορίστηκε ο Καραθεοδωρή. Τα πρώτα σχέδια προέβλεπαν ίδρυση Σχολών που θα σχετίζονταν με την αξιοποίηση της περιοχής, ως νευραλγικού σημείου για τον υπερπόντιο ελληνισμό, ενώ στην τελική πορεία των εργασιών το πανεπιστήμιο εθεωρείτο εφάμιλλο των μεγάλων ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Παρόλα αυτά το Ιωνικό Πανεπιστήμιο δεν μπόρεσε ποτέ να λειτουργήσει λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής. Το όραμα του Καραθεοδωρή για ένα νέο πανεπιστημιακό ίδρυμα στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου υλοποιήθηκε τελικά με την ίδρυση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το 1925.
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου 1984, μαζί με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο με το Προεδρικό Διάταγμα 83/1984, και είναι ένα από τα νεότερα πανεπιστήμια της σύγχρονης Ελλάδας.
Σχολές και τμήματα
Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από 6 Σχολές και 18 ακαδημαϊκά Τμήματα τα οποία προσφέρουν προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών.
Προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών
Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου λειτουργούν διάφορα προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών.
Ακαδημαϊκή αξιολόγηση
Το 2005 η εξωτερική αξιολόγηση από την Ένωση Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων (EUA) αναγνώρισε την ποιότητα της έρευνας ως ένα από σημεία υπεροχής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με δεδομένη μάλιστα την έλλειψη χρηματοδότησης και υποδομής. Ωστόσο, τονίζεται πως το ερευνητικό έργο καθορίζεται συχνά από τα προσωπικά ενδιαφέροντα των μελών ΔΕΠ, με αποτέλεσμα να είναι αποτέλεσμα τυχαίων συνθηκών και όχι προγραμματισμού ή τοπικών αναγκών.
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης αυτής επισημάνθηκε σειρά δυσλειτουργιών που επηρεάζουν αρνητικά τη διδασκαλία και έρευνα που συντελείται στο ίδρυμα. Στο πόρισμα επισημαίνεται ότι, παρά τη σταθερή πρόοδο που έχει συντελεστεί από ιδρύσεως του Πανεπιστημίου, η πλήρης ανάπτυξη "θεσμικού ακαδημαϊκού ήθους" απαιτεί πολύ χρόνο. Γίνεται επίσης μνεία στην ασάφεια ρόλων, καθηκόντων και δικαιωμάτων, ειδικά του μη μόνιμου διδακτικού προσωπικού, στην ακαδημαϊκή απομόνωση της Πανεπιστημιακής κοινότητας και στις συχνές και συστηματικές απουσίες του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού από το ίδρυμα.
Στον διοικητικό τομέα καταλογίζεται στο πανεπιστήμιο ανορθολογισμός στην αξιοποίηση του προσωπικού. Σε ό,τι αφορά στους φοιτητές, το ίδιο πόρισμα αναφέρει ότι δείχνουν να μην έχουν εξοικειωθεί με τις βιβλιοθήκες και ότι οι εργασίες που απαιτούν βιβλιογραφική έρευνα, αν και "συνηθίζονται σε πολλά πανεπιστήμια, αποτελούν την εξαίρεση στο πανεπιστήμιο αυτό". Επιπλέον, διαπιστώθηκε πως οι κτηριακές υποδομές, ειδικά στη Ρόδο και τη Σύρο, είναι ανεπαρκείς για την αποστολή ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Για την άρση αυτών των προβλημάτων, η επιτροπή προβαίνει σε επτά συστάσεις για την καλύτερη λειτουργία του, που αφορούν στη συνέχιση της δρομολογημένης διαδικασίας βελτίωσης της ποιότητας, την αποτελεσματική πολιτική διαχείρισης ανθρώπινων πόρων, την ενδυνάμωση της φωνής των φοιτητών στα θέματα που τους αφορούν, στην ενίσχυση του διεθνούς χαρακτήρα του πανεπιστημίου, την ανάπτυξη καθαρής ερευνητικής στρατηγικής και της γνωστοποίησης του παραγόμενου έργου.
Αξιολόγηση ΑΔΙΠ
Το 2015 το πανεπιστήμιο Αιγαίου αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) και έλαβε συνολική ιδρυματική αξιολόγηση "worthy of merit".
Την περίοδο 2012-2014 όλα τα τμήματα του πανεπιστημίου Αιγαίου αξιολογήθηκαν από την ΑΔΙΠ.
Ακαδημαϊκές συνεργασίες
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου έχει υπογράψει πρωτόκολλα ακαδημαϊκής συνεργασίας με άλλα ιδρύματα.
Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Αιγαίου ιδρύθηκε το 1984 ταυτόχρονα με το Πανεπιστήμιο. Στόχος της είναι να υποστηρίζει την ερευνητική και εκπαιδευτική διαδικασία των μελών της κοινότητας που καλύπτει, όπως επίσης και να προβάλει και να διασώζει τον πνευματικό πλούτο του Ελληνικού Αρχιπελάγους. Περιλαμβάνει συλλογή στην ελληνική, αγγλική, γαλλική και γερμανική γλώσσα και αποτελείται από 112.316 τόμους Βιβλίων (24.424 τίτλους), από 518 συνδρομές επιστημονικών περιοδικών (353 τίτλους), από Συλλογή Οπτικοακουστικών Μέσων, από Βάσεις δεδομένων, από διπλωματικές εργασίες και από διδακτορικές διατριβές. Η βιβλιοθήκη με Κεντρική υπηρεσία στη Μυτιλήνη διατηρεί παραρτήματα στη Χίο, στη Σάμο, στη Ρόδο, στη Σύρο και στη Λήμνο.
Αθλητισμός
Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου στο σύνολό του περιλαμβάνει σχετικό τομέα με όνομα «Αιγαιακός Πανεπιστημιακός Αθλητισμός» στις πανεπιστημιακές μονάδες της Λέσβου, Σάμου και Χίου, όπου δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής σε ατομικές και ομαδικές ομάδες αθλημάτων, εκπροσωπώντας επίσης το ίδρυμα σε πανελλήνιες πανεπιστημιακές και τοπικές αθλητικές διοργανώσεις. Οι ομάδες ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης στη Χίο είναι επίσημα αναγνωρισμένες από τις αντίστοιχες ομοσπονδίες στην Ελλάδα, ενώ συμμετέχουν και στις διοργανώσεις των οικείων αθλητικών ενώσεων.
Φοιτητική ζωή
Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου επίσης δραστηριοποιούνται ένα πλήθος από φοιτητικές ομάδες και όμιλοι ποικίλου ενδιαφέροντος. Αυτές περιλαμβάνουν εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στα επιμέρους νησιά / πανεπιστημιακές μονάδες του ιδρύματος.
Το πανεπιστήμιο Αιγαίου με αυτό τον τρόπο έχει συνδράμει στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας μιας και όλες οι δραστηριότητες των ομάδων αυτών πραγματοποιούνται στις τοπικές Επιχειρήσεις όπως (Μπαρ, Night clubs, καφετερίες, Σουβλατζίδικα).
Ενδεικτικά υπάρχουν ομάδες Μουσικής και Χορού, Θεάτρου, Κινηματογράφου, Αστρονομίας καθώς και φοιτητικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιγαιου
Λάρισα
μικρογραφία|Λιμανάκι Πηνειού ποταμού και εκκλησία Αγίου Αχιλλίου. μικρογραφία|Ο [[Όσσα|Κίσσαβος χιονισμένος όπως φαίνεται ανάμεσα από τα σπίτια της Λάρισας.]] μικρογραφία|Ο [[Όλυμπος όπως φαίνεται από τη συνοικία Φιλιππούπολη.]] Η Λάρισα είναι πόλη της Θεσσαλίας, έδρα του δήμου Λαρισαίων και πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας. Αποτελεί την έδρα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, καθώς και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο Δήμος Λαρισαίων είχε 164.381 μόνιμους κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη της Λάρισας είχε 144.651 μόνιμους κατοίκους. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 88 τ.χλμ. και έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 70 μέτρα. Αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο και κόμβο επικοινωνιών και συγκοινωνιών, ενώ η περιοχή φημίζεται για την αγροτική της παραγωγή καθώς βρίσκεται στη Θεσσαλική Πεδιάδα. Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Πηνειό και στα Β.-ΒΑ. της εκτείνονται ο Όλυμπος και ο Κίσσαβος.
Προέλευση και ετυμολογία ονόματος
Το όνομα της Λάρισας είναι προελληνικό πελασγικής προέλευσης και ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στον ελλαδικό χώρο και σημαίνει ισχυρά οχυρωμένος λόφος ή ακρόπολη. Το όνομα αυτό είχε και η ακρόπολη του Άργους. Επίσης σύμφωνα με τη μυθολογία η πόλη της Λάρισας χτίστηκε στην πελασγική περίοδο από τον ήρωα Λάρισo, γιο του Πελασγού.
Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, η νύμφη Λάρισα παίζοντας με την μπάλα της δίπλα στον Πηνειό γλίστρησε και πνίγηκε στα νερά του και από αυτή πήρε το όνομα της η πόλη. Η Λάρισα, κατά τη μυθολογία, ήταν σύζυγος του Ποσειδώνα και μητέρα του Αχαιού, του Φθία και του Πελασγού ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ήταν κόρη του Πελασγού.
Μακριά από τους θρύλους και τις παραδόσεις για την όμορφη νύμφη οι ειδικοί στην προσπάθεια τους να ερμηνεύσουν την ονομασία της πόλης θεωρούν ότι αυτή προήλθε από αλλού και δόθηκε κατ' ευφημισμό, μιας και ο χαμηλός γήλοφoς του Φρουρίου με τίποτα δεν ταιριάζει στη σημασία της λέξης Λάρισα, δηλαδή αυτής της λίθινης ακρόπολης ή οχυρού.
Ιστορία
Η Λάρισα είναι πανάρχαια πόλη και κατοικείται εδώ και σχεδόν 4.000 χρόνια. Οι αρχαιολογικές έρευνες μαρτυρούν ότι η περιοχή της Λάρισας κατοικείτο κατά την Παλαιολιθική περίοδο. Την εξουσία της πόλης μέχρι το τέλος της κυριαρχίας των Μακεδόνων κατείχαν οι Θεσσαλοί Αλευάδες. Κατά τους χρόνους των Περσικών πολέμων οι κάτοικοί της "μήδισαν" και πολέμησαν εναντίον των άλλων Ελλήνων στο πλευρό των ξένων επιδρομέων. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου μάχονταν στο πλευρό των Αθηναίων.
Η Λάρισα είχε κόψει νόμισμα και αρκετά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί. Στη Λάρισα έζησε και πέθανε, περίπου στην ηλικία των 90 χρόνων, ο πατέρας της Ιατρικής, ο Ιπποκράτης, ο οποίος τάφηκε κάπου μεταξύ Γυρτώνης, Τυρνάβου και Λαρίσης.
Μακεδονική και Ρωμαϊκή περίοδος
Τον 4ο αιώνα π.Χ., η Λάρισα με τη βοήθεια δυνάμεων από την Κεντρική Ελλάδα, πολέμησε με την πόλη Φάρσαλο για να διατηρήσει τη δύναμή της και τη νίκησε. Ωστόσο ο πόλεμος αυτός εξουθένωσε την πόλη, η οποία δεν μπόρεσε ν' αμυνθεί στην εισβολή των Μακεδόνων υπό τον Φίλιππο Β΄ το 344 π.Χ. Η πόλη ήταν υποταγμένη στους Μακεδόνες την περίοδο 344-196 π.Χ., έχοντας οικονομικά και δημογραφικά προβλήματα. Κατά την Ελληνιστική περίοδο, Λαρισαίοι ιππείς στο στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου (είχαν εξαιρετική φήμη) ίδρυσαν τη Λάρισα στη Συρία και τη Λάρισα στην Αραβία.
Το 197 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την πόλη. Κατά τη ρωμαϊκή κυριαρχία η Λάρισα γνώρισε μια σύντομη περίοδο ακμής. Το 2ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκαν τα Ελευθέρια, μια πανθεσσαλική γιορτή προς τιμήν του Ελευθερίου Διός, τα οποία περιελάμβαναν ιππικούς καθώς και φιλολογικούς, χορευτικούς, γυμνικούς και μουσικούς αγώνες. Με τη συγκρότηση μεγάλων ιδιοκτησιών γης των Ρωμαίων στη Θεσσαλία, υποβαθμίστηκε ο θεσμός του Κοινού των Θεσσαλών και ακολούθησε μια περίοδος παρακμής για τη Λάρισα. Υπήρξε μείωση του πληθυσμού της και η ζωή των κατοίκων δυσκόλεψε. Ωστόσο, η Λάρισα κατάφερε να ξεπεράσει την κρίση με μετοικήσεις πληθυσμών από τις γύρω πόλεις ενώ παράλληλα απελευθερώθηκαν δούλοι.
Βυζαντινή περίοδος
thumb|250px|Ερείπια βυζαντινού ναού. Έπειτα η πόλη περιήλθε στο Βυζάντιο και σε όλους αυτούς τους αιώνες δέχτηκε αλλεπάλληλες επιδρομές. Στα τέλη του 6ου αιώνα υπήρξε μια μεγάλη περίοδος ταραχών και αναστατώσεων, κατά την οποία οι πόλεις της Θεσσαλίας παύουν να αναφέρονται στις πηγές. Το φαινόμενο αυτό δημιουργήθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος από τις βαρβαρικές επιδρομές.
Σλαβικά φύλα εγκαταστάθηκαν σε περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια των επιδρομών τους, τα οποία με την κατάλληλη πολιτική των Βυζαντινών αυτοκρατόρων εκχριστιανίστηκαν και ενσωματώθηκαν στο ντόπιο πληθυσμό. Για να αντιμετωπιστούν νέοι κίνδυνοι, έγινε διοικητική αναδιοργάνωση του κράτους με τη Θεσσαλία να ανήκει πλέον στο Θέμα Ελλάδος. Η Λάρισα αποτέλεσε την πρωτεύουσα του Θέματος για κάποια διαστήματα, κυρίως την εποχή των πολέμων με τους Βούλγαρους. Η Θεσσαλία απειλήθηκε από τις επιδρομές των Βουλγάρων (τέλη 10ου αιώνα) υπό τον τσάρο Σαμουήλ, οι οποίες κορυφώθηκαν με την κατάληψη της Λάρισας το 982 μ.Χ. μετά από τρίχρονη πολιορκία. Την ίδια περίοδο μεταφέρθηκαν τα λείψανα του Αγίου Αχιλλείου από τη Λάρισα στην Πρέσπα, όπου κτίσθηκε ναός προς τιμή του.
Μετά την ήττα των Βουλγάρων το 966 μ.Χ. από τον στρατηγό Νικηφόρο Ουρανό στη μάχη του Σπερχειού, ακολούθησε μια εποχή ειρήνης και αναδιοργάνωσης του Βυζαντίου από τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β', ο οποίος φρόντισε για την ανόρθωση των κατεστραμμένων φρουρίων της Θεσσαλίας.
Την εποχή του αυτοκράτορα Αλεξίου Α' Κομνηνού (1082-1118 μ.Χ.), οι Νορμανδοί με ηγεμόνα τον Βοημούνδο λεηλάτησαν την περιοχή και πολιόρκησαν για μεγάλο διάστημα τη Λάρισα, αλλά οι επιθέσεις τους αντιμετωπίσθηκαν επιτυχώς με την εκστρατεία του Αλεξίου το 1083 μ.Χ.
Το 12ο αιώνα αρχίζει η διάσπαση της κεντρικής οργάνωσης του κράτους και η εμφάνιση μικρών περιφερειών με διάφορα ονόματα. Το σύστημα αυτό διαδόθηκε στη Θεσσαλία, η οποία έχοντας τεράστιες πεδινές εκτάσεις προκάλεσε το ενδιαφέρον των ισχυρών της εποχής.
Οθωμανική περίοδος
thumb|250px|Το φρούριο Μπεζεστένι Η παρακμή που επικράτησε το 14ο αιώνα διευκόλυνε την εδραίωση της οθωμανικής κυριαρχίας με διάφορους Έλληνες και ξένους δυνάστες να εκμεταλλεύονται οικονομικά μεγάλο μέρος του αγροτικού πληθυσμού. Η πρώτη οθωμανική εισβολή στη Θεσσαλία ξεκίνησε το 1386 από τον Στρατηγό των Οθωμανών Εβρενό μπέη, που ήταν Έλληνας αρνησίθρησκος μαζί με τον στρατιωτικό αρχηγό Χαϊρεντίν πασά. Η οθωμανική κυριαρχία συνέβαλε στο μαρασμό της ήδη παρηκμασμένης οικονομίας, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να μετακινηθεί προς τα ορεινά για μεγαλύτερη ασφάλεια, μακριά από την οθωμανική εξουσία.
Το 1881 η Θεσσαλία μέχρι και τη γραμμή της Άρτας - Λάρισας προσαρτήθηκε αναίμακτα στο ελληνικό κράτος με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης. Μέχρι την προσάρτηση της Θεσσαλίας η πόλη έφερε το όνομα Γενί Σεχίρ Φενερί, σε αντιδιαστολή με το Γενί Σεχίρ Εγιαλετή που αποτελούσε το όνομα της ευρύτερης περιοχής, περίπου του σημερινού νομού.
Η Λάρισα σήμερα
μικρογραφία|Πάπιες στον ποταμό Πηνειό. Σήμερα, η Λάρισα είναι μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις. Διαθέτει τρία δημόσια νοσοκομεία: το Γενικό Νοσοκομείο, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και το Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Φιλοξενεί πολλές δημόσιες υπηρεσίες. Είναι η έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας, της Περιφέρειας Θεσσαλίας, της Τακτικής Αεροπορίας, της 1ης Στρατιάς, του Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, του Θεσσαλικού Θεάτρου, των Τμημάτων Ιατρικής και Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, καθώς και Τμημάτων του πρώην Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας, του τρίτου μεγαλύτερου Τεχνολογικού Ιδρύματος της Ελλάδας. Από τo 2019, μετά την κατάργηση των ΤΕΙ όλης της χώρας, νέα τμήματα και σχολές φιλοξενούνται στις κτιριακές, εργαστηριακές και διοικητικές εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η Λάρισα καταλαμβάνει επίσης την πρώτη θέση μεταξύ ελληνικών πόλεων σε ποσοστό κάλυψης πρασίνου ανά τ.μ. αστικού χώρου. Στην οδό Καρδίτσης 1 υπάρχει μια από τις μεγαλύτερες δικαστικές φυλακές της χώρας, το κλειστό κατάστημα Λάρισας. Η ποδοσφαιρική της ομάδα, η Αθλητική Ένωση Λάρισας (ΑΕΛ), είναι η μόνη επαρχιακή ομάδα που έχει καταφέρει να κατακτήσει πρωτάθλημα και δύο κύπελλα Ελλάδας, επίσης η Αθλητική Ένωση Λάρισας (ΑΕΛ) έχει και σημαντικές ευρωπαϊκές διακρίσεις με κορυφαία τη συμμετοχή της στους προημιτελικούς του πάλαι ποτέ κυπέλου κυπελούχων την περίοδο 1984-85.
Αξιοθέατα - Πολιτιστικοί χώροι
Στην πόλη υπάρχουν πολλά σημαντικά μνημεία της αρχαιότητας, της βυζαντινής και της οθωμανικής περιόδου. Στο κομμάτι του ιστορικού κέντρου που περιλαμβάνει την ευρύτερη περιοχή από τον λόφο του Φρουρίου έως και την κεντρική πλατεία και από την πλατεία Λαού μέχρι το ποτάμι, βρίσκεται ένα τμήμα της παλιάς Λάρισας, κυρίως της παλιάς αγοράς, με παλαιά κτήρια που στεγάζουν εμπορικά καταστήματα, ταβέρνες και καφέ-μπαρ. Σε αυτό το κομμάτι της πόλης βρίσκονται συγκεντρωμένα τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της. Ο λόφος του Φρουρίου είναι ο χώρος στον οποίο έχουν βρεθεί οι πρώτες ενδείξεις κατοίκησης της πόλης από τη νεολιθική ακόμα περίοδο και ο οποίος αποτέλεσε την αρχαία ακρόπολη της πόλης. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν το θρησκευτικό κέντρο και κατά την οθωμανική, εμπορικό και αμυντικό κέντρο. Σήμερα σώζονται τα εξής μνημεία: Α' Αρχαίο θέατρο, Τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική, Παλαιοχριστιανικό λουτρό, Μεσοβυζαντινός ναός, Μπεζεστένι. Επίσης ευρήματα από την αρχαία ακρόπολη της Λάρισας έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στον λόφο. Στη βόρεια πλευρά του λόφου σε σημείο με θέα προς το ποτάμι και τη βόρεια πλευρά της πόλης, βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Αχιλλίου, πολιούχου της Λάρισας.
Αρχαία μνημεία
thumb|220px|Το Α' Αρχαίο θέατρο της Λάρισας. thumb|220px|Το Β' Αρχαίο θέατρο της Λάρισας.
Βυζαντινά Μνημεία
thumb|250px|Μωσαϊκά της βασιλική του Αγίου Αχιλλίου thumb|250px|Βαλάνειο
Οθωμανικά Μνημεία
thumb|right|160px|Το Γενί Τζαμί - πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο.
Διατηρητέα Κτήρια
thumb|250px|Ο Μύλος του Παππά Στην πόλη της Λάρισας, έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα κάποια κτήρια από τα 76 που είχαν προταθεί το 1994. Σήμερα υπολογίζεται πως η πόλη διαθέτει περίπου 66 παλιά κτήρια, τα οποία όμως δεν έχουν χαρακτηριστεί ακόμη διατηρητέα.
Τα διατηρητέα κτήρια είναι :
Πηνειός
thumb|right|Ο Πηνειός μέσα από τη Λάρισα Ο ποταμός Πηνειός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πόλη της Λάρισας και διασχίζει το κέντρο της πόλης. Συναντάται στη βόρεια πλευρά του λόφου Φρουρίου, κάτω από τον Άγιο Αχίλλειο και μαζί με το Πάρκο Αλκαζάρ το οποίο είναι δίπλα στο ποτάμι, δημιουργούν μία όαση πρασίνου και ηρεμίας μέσα στο κέντρο της πόλης, μόλις λίγα βήματα από την κεντρική πλατεία της Λάρισας. Ο Πηνειός διασχίζει την πόλη της Λάρισας, ξεκινώντας από την περιοχή της Δ.Ε.Υ.Α.Λ. και καταλήγοντας στον κυκλικό κόμβο της Νέας Σμύρνης, μια διαδρομή με μήκος 4 χιλιομέτρων. Στις δύο όχθες του ποταμού έχουν δημιουργηθεί μονοπάτια για περίπατο και ποδηλασία, καθώς και υποδομές για την ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων. Οι δύο όχθες του ποταμού ενώνονται σε πολλά σημεία, μέσω πεζογεφυρών. Χαρακτηριστικό σημείο είναι και το λιμανάκι του Πηνειού που βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Αγίου Αχιλλείου. Κάθε Ιούνιο στις όχθες του ποταμού πραγματοποιείται το Φεστιβάλ Πηνειού.
Μουσεία
μικρογραφία|Το Λαογραφικό - Ιστορικό Μουσείο της Λάρισας Στη Λάρισα βρίσκονται τα εξής μουσεία:
Δημοτικό Θέατρο ΟΥΗΛ
Προσεχώς η μόνιμη στέγη του Θεσσαλικού Θεάτρου. Προς το παρόν λειτουργεί το φουαγιέ του θεάτρου για εκθέσεις έργων τέχνης και παρουσιάσεις βιβλίων.
Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας
Σε ένα καινούριο σύγχρονο κτίριο, λειτουργεί η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΜΑΣ" βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και επί της οδού 28ης Οκτωβρίου. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη, διαθέτει και κινητή μονάδα με 5 χιλιάδες βιβλία.
Δημοτική Πινακοθήκη - Μουσείο Γ.Ι. Κατσiγρα
thumb|200px|Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας μια χειμωνιάτικη μέρα. Η δημοτική πινακοθήκη της πόλης φέρει το όνομα του εμπνευστή της και μεγάλου ευεργέτη της πόλης Γεωργίου Κατσίγρα, του οποίου και την ιδιωτική συλλογή στεγάζει μετά τη δωρεά της το 1981 στον δήμο Λάρισας. Πυρήνα της έκθεσης αποτελεί η δωρηθείσα συλλογή Κατσίγρα που αριθμεί 780 έργα αντιπροσωπευτικά δείγματα της νεοελληνικής τεχνοτροπίας του 19ου και κυρίως του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Θεωρείται η τρίτη σπουδαιότερη στην Ελλάδα έπειτα από αυτήν της Εθνικής Πινακοθήκης και του Κουτλίδη. Οι δραστηριότητες της πινακοθήκης είναι οι εξής:
Δημοτικό ωδείο
Το ωδείο της Λάρισας ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1930 με πρωτοβουλία της Ιουλίας Σάπκα, αρχικά στεγάστηκε σε παλαιό κτήριο επί της πλατείας ανακτόρων (σήμερα πλατεία λαού) και αργότερα φιλοξενήθηκε και από το τέμενος που στεγάζει το αρχαιολογικό μουσείο και το 1953 μεταστεγάστηκε σε νέο κτήριο, ενώ το 1993 στεγάστηκε στο σημερινό κτήριο. Βρίσκεται στις οδούς Βενιζέλου και Ολύμπου. Είναι ένα από τα μακροβιότερα ωδεία της χώρας, με μέσο όρο 700 σπουδαστών κάθε έτος. Το προσωπικό του είναι εξειδικευμένο και ελεγχόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Το κτήριο περιλαμβάνει 34 αίθουσες διδασκαλίας οργάνων και θεωρητικών, 2 αίθουσες συναυλιών, μια αίθουσα δοκιμών, τρία πιάνα concert grand, φυσική και ηλεκτρονική βιβλιοθήκη και τέλος εξοπλισμό μαγνητοσκοπήσεων και ηχογραφήσεων.
Το ωδείο έχει αναλάβει δραστηριότητες με σημαντική αναγνώριση. Όσον αφορά την εκπαίδευση, εκτός από τα τακτικά μαθήματα κάθε χρόνο διενεργούνται σεμινάρια με εισηγητές σπουδαίες προσωπικότητες του χώρου της μουσικής. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν τόσο οι σπουδαστές του ωδείου όσο και σπουδαστές ωδείων άλλων πόλεων( σεμινάρια Τουφεξή, Μπουντούνη, 1ος Διεθνής Διαγωνισμός Φλάουτου κατά το 2009 κ.α.). Όσον αφορά τη μουσική παραγωγή, τα μουσικά σύνολα του ωδείου και οι καθηγητές σολίστες συμμετείχαν σε συναυλίες τόσο εντός της Ελλάδος όσο και εκτός. Σπουδαίας σημασίας είναι και οι συμπράξεις του ωδείου με μεγάλους καλλιτέχνες (Χατζηδάκις, Θοδωράκης, Τουφεξής κ.α.).
Θεσσαλικό Θέατρο - ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας
Το "ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ" ιδρύθηκε το 1975 από τους Λαρισαίους καλλιτέχνες Άννα Βαγενά, Κώστα Τσιάνο και Γιώργο Ζιάκα. Ήταν το πρώτο επαγγελματικό θέατρο στην Ελλάδα που έκανε έδρα του μια επαρχιακή πόλη και έκανε πράξη την ιδέα της πολιτιστικής αποκέντρωσης. Χωρίς κρατική επιχορήγηση, για οκτώ χρόνια περιόδευσε τον Θεσσαλικό κάμπο και στα πιο απομακρυσμένα ορεινά χωριά. Από το 1983 μετατρέπεται σε Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗΠΕΘΕ) και επιχορηγείται από τον Δήμο Λάρισας και το Υπουργείο Πολιτισμού. Έγινε το πρώτο ΔΗΠΕΘΕ της Ελλάδας, που αποτέλεσε εφαλτήριο ανάδειξης σπουδαίων καλλιτεχνών, σκηνοθετών και σκηνογράφων. Σε αυτά τα 33 χρόνια ζωής έχει ανεβάσει 68 παραστάσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλά ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ και πολιτιστικές εκδηλώσεις, τα οποία είναι:
Τη θεατρική δραστηριότητα της πόλης συμπληρώνει από το 2001 και το «Θέατρο Τεχνών» επί της Ταγματάρχου Βελησσαρίου & Πηνειού.
Το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας στεγάζεται στο Μύλο του Παππά, αλλά θα μετακομίσει σύντομα στο Δημοτικό Θέατρο Ουήλ στην οδό Ανθίμου Γαζή όπου η κατασκευή του δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.
Εικαστικό κέντρο Σύγχρονης Τέχνης
Το εικαστικό κέντρο στεγάζεται στο μύλο του Παππά, και διενεργεί κάθε χρόνο τουλάχιστον τέσσερις μεγάλες εκδηλώσεις, οι οποίες είναι:
Αστεροσκοπείο Λάρισας "ΑΡΙΣΤΕΥΣ"
Το Αστεροσκοπείο Λάρισας ΑΡΙΣΤΕΥΣ, είναι Οργανισμός του Δήμου Λαρισαίων. Βρίσκεται στην περιοχή της Γιάννουλης 5 χλμ. βορειοδυτικά από το κέντρο της Λάρισας.
Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας
Είναι Περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, έχει έδρα τη Λάρισα και αρμοδιότητα που εκτείνεται στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2014 μετά από συνένωση της ΙΕ' Εφορείας Κλασσικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων και της 7ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, που προϋπήρχαν από το 1974 και 1970 αντιστοίχως. Η περίοδος που καλύπτει η δράση της, είναι από τους προϊστορικούς ως τους μεταβυζαντινούς χρόνους και την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Στις αρμοδιότητες της εντάσσονται: εντοπισμοί μνημείων, καταγραφές μνημείων και κινητών αντικειμένων, ανασκαφικές έρευνες, αναστηλωτικές εργασίες, εργασίες ανάδειξης μνημείων και χώρων, εργασίες συντήρησης κινητών και ακινήτων μνημείων, σύσταση νέων Μουσείων και Συλλογών, διοργάνωση περιοδικών εκθέσεων, οργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων, διοργάνωση συνεδρίων.
Χώροι αναψυχής
thumb|right|Λιμνούλα στο Πάρκο Αλκαζάρ
Εκδηλώσεις/Φεστιβάλ
thumb|Πρωτοχρονιάτικη συναυλία στο Φρούριο thumb|Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην κεντρική πλατεία
Οδικές μεταφορές
Η Λάρισα αποτελεί μεγάλο οδικό κόμβο. Ο Αυτοκινητόδρομος Α.Θ.Ε διέρχεται σε μικρή απόσταση από την πόλη, παρακάμπτοντάς την ανατολικά και ενώνοντάς την με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, καθώς αντικατέστησε την ΕΟ1, η οποία διερχόταν μέσα από την πόλη και είχε αστικοποιηθεί. Επιπλέον, η ΕΟ6 ενώνει τη Λάρισα με τα Τρίκαλα, τα Ιωάννινα, την Ηγουμενίτσα και το Βόλο, ενώ η ΕΟ3 συνδέει την πόλη με την Κοζάνη και την υπόλοιπη Δυτική Μακεδονία στα βόρεια και η Εθνική Οδός Λάρισας-Καρδίτσας την ενώνει με την Καρδίτσα. Για την αποσυμφόρηση της κίνησης εντός της πόλης, τα τελευταία χρόνια έχουν ολοκληρωθεί και δοθεί στην κυκλοφορία τμήματα του εξωτερικού δακτυλίου της Λάρισας, ο οποίος παρακάμπτει κυκλικά το πολεοδομικό συγκρότημα και συνδέει περιμετρικά τις συνοικίες της πόλης.
Από τον κεντρικό σταθμό των υπεραστικών ΚΤΕΛ της πόλης στην οδό Ολύμπου, πραγματοποιούνται καθημερινά δρομολόγια προς την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τον Βόλο, τα Ιωάννινα, την Κοζάνη, την Κέρκυρα, τα Γρεβενά, την Άρτα, την Πρέβεζα, τη Φλώρινα, την Καστοριά, την Αιδηψό, το Αγρίνιο καθώς και προς τις περισσότερες περιοχές της περιφερειακής ενότητας Λάρισας. Ενώ υπάρχουν, άλλοι δυο ξεχωριστοί σταθμοί. Στη λεωφόρο Ηρώων Πολυτεχνείου, λειτουργεί σταθμός για την εξυπηρέτηση των ΚΤΕΛ νομού Τρικάλων και των ΚΤΕΛ νομού Καρδίτσας, ενώ στο 7ο χιλιόμετρο της Π.Ε.Ο. Λάρισας-Βόλου λειτουργεί από το 2015 ο Περιφερειακός Σταθμός Υπεραστικών ΚΤΕΛ υπό την εποπτεία του ΚΤΕΛ ΛΑΡΙΣΑΣ Α.Ε. για την εξυπηρέτηση των ΚΤΕΛ Αχαΐας, Ηρακλείου-Λασιθίου, Χανίων-Ρεθύμνου, Ευβοίας, Κορινθίας, Αργολίδας, Αρκαδίας, Λακωνίας, Σερρών, Φθιώτιδας, Έβρου, Ξάνθης, Δράμας, Πέλλας, Ημαθίας και Καβάλας.
Αστικές μεταφορές
Η πόλη της Λάρισας για την εξυπηρέτηση των εσωτερικών συγκοινωνιών της, καθώς και τη σύνδεση της με κοντινούς οικισμούς, διαθέτει έναν σύγχρονο στόλο λεωφορείων και 17 λεωφορειακές γραμμές εκ των οποίων οι γραμμές 1-4 και 9-17 συνδέουν το κέντρο της πόλης με τον υπόλοιπο αστικό ιστό και οι 5-8 το κέντρο της πόλης με κοντινά χωριά σε απόσταση ως 10 χλμ. από την κεντρική πλατεία.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Από τη Λάρισα περνάει επίσης ο κεντρικός σιδηροδρομικός άξονας της χώρας που τη συνδέει σε προαστιακό επίπεδο με τη Θεσσαλονίκη και όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς, με χρήση αμαξοστοιχιών προαστιακού σιδηροδρόμου από τον σιδηροδρομικό σταθμό Λαρίσης. Σύνδεση με υπεραστικά δρομολόγια υπάρχει απευθείας με την πόλη του Βόλου, ξανά σε επίπεδο προαστιακής σύνδεσης, την πόλη της Αθήνας και φυσικά με όλους τους ενδιάμεσους σταθμούς των διαδρομών. Επίσης σε προαστιακό επίπεδο υπάρχει σύνδεση της πόλης με την Καλαμπάκα μέσω Παλαιοφαρσάλου και της σιδηροδρομικής γραμμής Παλαιοφαρσάλου-Καλαμπάκας. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι, στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού του δικτύου των Ελληνικών σιδηροδρόμων, η γραμμή Λάρισας-Βόλου αναμένεται να εκσυγχρονιστεί και συγκεκριμένα να ηλεκτροδοτηθεί και να γίνει διπλής κατεύθυνσης. Ο Δήμος Λαρισαίων ανέθεσε μελέτη βιωσιμότητας για δίκτυο τραμ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, η οποία προτείνει την κατασκευή 2 γραμμών που θα διέρχονται από το κέντρο της πόλης και θα συνδέουν το Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας με το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας και το Στάδιο Αλκαζάρ με το σιδηροδρομικό σταθμό. Ωστόσο, λόγω έλλειψης πόρων και αμφίβολης βιωσιμότητας, η υλοποίηση του έργου δεν έχει προχωρήσει ακόμα. Τον Δεκέμβριο του 2020 κατά τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Λαρισαίων, ο μελετητής του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας κ. Χρυσόστομος Ριζομυλιώτης, ανέφερε ότι η μελέτη βιωσιμότητας για δίκτυο τραμ δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει οικονομικά την κατασκευή και τη λειτουργία του, λόγω μεγέθους και διάρθρωσης της πόλης και τα επόμενα 10 με 15 χρόνια δεν είναι απαραίτητο για τις μεταφορές στην πόλη.
Αεροπορικές μεταφορές
Το στρατιωτικό αεροδρόμιο της πόλης χρησιμοποιείται για εθνική διασύνδεση με έκτακτες πτήσεις, αν και στο παρελθόν υπήρχε λειτουργία πολιτικού αεροδρομίου με εμπορικές πτήσεις, καθώς και σύνδεση με πτήσεις της Ολυμπιακής Αεροπορίας, οι οποίες όμως διακόπηκαν το 1994, λόγω μειωμένης κίνησης. Πλέον εξυπηρετείται από τον Κρατικό Αερολιμένα Νέας Αγχιάλου στη Νέα Αγχίαλο Βόλου ο οποίος απέχει 70 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.
Κλίμα
Το κλίμα της Λάρισας έχει τα στοιχεία του ηπειρωτικού κλίματος της πεδινής Θεσσαλίας με ετήσιες διαφορές μεταξύ μέγιστης και ελάχιστης θερμοκρασίας άνω των 22 °C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 15,7 °C βαθμοί κελσίου. Η μέση ετήσια βροχόπτωση στην πόλη κυμαίνεται στα 425 χιλιοστά.
Πίνακας κλιματικών στοιχείων Λάρισας:
Τηλεοπτικοί σταθμοί
===Ραδιοφωνικοί σταθμοί ===
Ορθόδοξες Εκκλησίες
thumb|Ο ναός Αγίου Αχιλλείου Οι ιεροί ναοί που υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου είναι :
Εκτός από τους παραπάνω ναούς υπάρχει και ένα πλήθος άλλων ναΐσκων που είτε βρίσκονται ενσωματωμένοι στους ενοριακούς ναούς είτε υπάρχουν σε διάφορα άλλα σημεία της πόλης, όπως στα νοσοκομεία, στις στρατιωτικές μονάδες, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και αλλού.
Συνοικίες της Λάρισας
1η Δημοτική Κοινότητα
2η Δημοτική Κοινότητα
3η Δημοτική Κοινότητα
4η Δημοτική Κοινότητα
Τοπική Κοινότητα Τερψιθέας
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Στην πόλη για την κάλυψη των γενικότερων αναγκών άλλα και χόμπι των κατοίκων υπάρχουν επίσης τα εξής δημοτικά αθλητικά κέντρα :
Αικατερίνη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν
Η Αικατερίνη, γερμ. Catherine von Pfalz-Zweibrücken (10 Δεκεμβρίου 1661 - 27 Μαΐου 1720) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Κλέεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αδόλφου-Ιωάννη Α΄ δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρκεν-Κλέεμπουργκ και της (δεύτερης) συζύγου του Έλσας-Ελισάβετ Μπράχε, κόρης του κόμη Νιλς Μπράχε. Εξάδελφός της ήταν ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Τόμας Γκόρντον
Ο Τόμας Γκόρντον (ή Θωμάς Γόρδων ή αντιστράτηγος Θωμάς Γόρδας,,, όπως αναφερόταν στην Ελλάδα, αγγλικά: Thomas Gordon, 1788 - 20 Απριλίου 1841) ήταν Βρετανός (Σκωτσέζος) συνταγματάρχης, μεγαλοκτηματίας και περιηγητής, ένας από τους πρώτους Ευρωπαίους εθελοντές που ήλθαν στην Ελλάδα κατά την Επανάσταση του 1821.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κέρνες, του Αμπέρντηνσιρ, στη Σκωτία. Ανήκε σε οικογένεια της οποίας ο γενάρχης εντοπίζεται χρονικά τον 17ο αιώνα Σπούδασε στο Κολλέγιο Ήτον και στο Κολλέγιο Μπρεϊζνόους.
Από το 1808-1810 υπηρέτησε στο «Royal Scots Greys», σύνταγμα ιππικού του βρετανικού στρατού ως δραγώνος και προάχθηκε στο βαθμό του λοχαγού. Κληρονόμησε μεγάλη περιουσία και τον Μάιο του 1810 παραιτήθηκε από την υπηρεσία, για χάρη των ταξιδιών. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους βρέθηκε στα Ιωάννινα όπου φιλοξενήθηκε από τον Αλή Πασά. Μεταξύ του 1810 και του 1812, ταξίδεψε στην Αθήνα, την Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλονίκη, καθώς και την Ανατολία, την Περσία και την Μπαρμπαριά.
Το 1813 διετέλεσε λοχαγός του ρωσικού στρατού, ακολουθώντας τη σκωτική διασπορά στη Ρωσία και φέρεται ότι έκανε αρκετά για τη βελτίωση του ρωσικού ναυτικού. Στις αρχές του 1814 επέστρεψε στή Σκωτία. Το 1815 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παντρεύτηκε την ελληνοαρμένισα Μπάρμπαρα Καν ή Βαρβάρα Σανά (αργότερα βαρόνη de Sedaiges). Την ίδια χρονιά βρέθηκε στο σαράι του Αλή Πασά στα Ιωάννινα και το φθινόπωρο στο Βουκουρέστι. Εκεί γνώρισε τους Αλέξανδρο και Δημήτριο Υψηλάντη.
Η δράση του στην Επαναστατημένη Ελλάδα
Η δράση του στον επαναστατημένο Ελληνικό χώρο ήταν σχετικά βραχεία: δύο ή τρεις μήνες το 1821 και ένα χρόνο περίπου μεταξύ 1826 και 1827. Ο Γκόρντον, ο οποίος ναύλωσε και εξόπλισε με δικά του έξοδα ένα πλοίο στη Μασσαλία, με το οποίο μετέφερε στην Ελλάδα φιλέλληνες και Έλληνες αγωνιστές έφτασε στην επαναστατημένη Ελλάδα τον Αύγουστο του 1821 και έγινε δεκτός από τον Δημήτριο Υψηλάντη έξω από την πόλη της Τρίπολης Ήταν ο πρώτος από τους Άγγλους φιλέλληνες που μπήκε στις τάξεις των ελληνικών δυνάμεων. Έλαβε ενεργό μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς αλλά οι απόψεις διίστανται για το αν υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της ανθρωποσφαγής, μέρους της, ή τη συνόψισε μεταγενέστερα. Ο Φίνλεϊ (1861) αναφέρει ότι επέστρεψε στην Τριπολιτσά μαζί με τον Υψηλάντη εννέα ημέρες μετά την άλωση και άντλησε τη μαρτυρία επιζώντων της σφαγής. Ο Gary J. Bass (2008) τον αναφέρει ως παρόντα, το ίδιο και ο Benjamin Lieberman (2013) , ενώ ο William S Clair αναφέρει ότι επέστρεψε "λίγο μετά την άλωση". Σύμφωνα με άλλους ιστορικούς στην άλωση απουσίαζε, καθώς έλειπε σε άλλη αποστολή υπό τον Δ. Υψηλάντη. Την απουσία του Gordon από την άλωση αναφέρει και ο φιλέλληνας Persat που ήταν μαζί του σε άλλη αποστολή υπό τον Δ. Υψηλάντη. . Η άποψη της Αγλαΐας Κάσδαγλη είναι σε συμφωνία με την άποψη του David Brewer, ο οποίος αναφέρει ότι ''«όταν ο Υψηλάντης, ο Γκόρντον και οι άλλοι φιλέλληνες έφυγαν από την Τριπολιτσά, ακριβώς την ώρα που άρχιζαν οι διαπραγματεύσεις, δεν μπορούσαν να έχουν προβλέψει ότι οι συνομιλίες θα τέλειωναν με μια καιροσκοπική αιφνιδιαστική επίθεση των Ελλήνων. Η πιο πιθανή έκβαση σ' αυτή τη φάση ήταν να συμφωνηθούν οι όροι της παράδοσης και μετά να αγνοηθούν και να ακολουθήσει σφαγή»''.
Η επιστροφή στη Σκωτία
Μετά την άλωση διαμαρτυρήθηκε έντονα για τη σφαγή αυτή. Καθώς αγνοήθηκε, αποσύρθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία. Το Νοέμβριο του 1821 πέρασε στη Ζάκυνθο και από εκεί επέστρεψε στη Σκωτία. Τον Νοέμβριο του 1822 η προσωρινή ελληνική κυβέρνηση της Ερμιόνης απέστειλε επιστολή ζητώντας του να επιστρέψει. Αρνήθηκε, αλλά εντάχθηκε στην ελληνική επιτροπή του Λονδίνου (που σχηματίστηκε στις 3 Μαρτίου του 1823) και συνέβαλε με χρήματα και στρατιωτικές προμήθειες. Αρνήθηκε την πρόσκληση της επιτροπής να πάει στην Ελλάδα, επειδή ήταν εναντίον των Πελοποννήσιων οι οποίοι ήταν μέλη της κυβέρνησης και «τους θεωρούσε κοινούς ληστές» αλλά ως μέλος της επιτροπής υποστήριξε σθεναρά τον διορισμό του Μπάιρον. Σύμφωνα με τον ιστορικό της τέχνης Άλμπερτ Μπόιμ, «Οι φιλέλληνες συνειδητά παρέβλεπαν ορισμένες από τις αντιφατικές ιστορίες για τις φρικαλεότητες των Ελλήνων, γιατί δεν είχαν πουθενά αλλού να καταθέσουν τις φιλελεύθερες παρορμήσεις τους»
Εκτός του Γκόρντον ήταν πολλοί εκείνοι που βοήθησαν με χρήματα και υλικά. Επίσης, η Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου βοήθησε την Ελλάδα με τη σύναψη δύο δανείων το 1824 (£800,000) και το 1825 (£2,000,000). Με τη σύναψη του πρώτου δανείου η ελληνική αντιπροσωπεία και πάλι ανεπιτυχώς ζήτησε από τον Γκόρντον να επιστρέψει. Το 1826 οι Έλληνες βουλευτές στο Λονδίνο τον έπεισαν να επιστρέψει για την προώθηση της ενότητας και της στρατιωτικής πειθαρχίας. Έφτασε στο Ναύπλιο τον Μάιο του 1826 και διαπίστωσε ότι οι διαφορές ανάμεσα στους Έλληνες είχαν σβήσει ακόμη και την εχθρότητα κατά των Τούρκων. Ο ίδιος είχε καλή υποδοχή και έφτασε εγκαίρως για να αποτρέψει τη διάλυση του τακτικού σώματος.
Η επιστροφή στην Ελλάδα
Επέστρεψε ξανά στην Ελλάδα 11 Μαΐου του 1826, έχοντας μαζί του το τελευταίο ποσό, ήτοι 14.000 βρετανικές λίρες, από το δεύτερο δάνειο, για το οποίο διατήρησε τον απόλυτο έλεγχο διαχείρισής του. Η αποστολή που του είχε ανατεθεί ήταν να συνεργαστεί με τον Φαβιέρο για τον σχηματισμό τακτικού στρατού και να προετοιμάσει την άφιξη του Λόρδου Κόχραν. Κατά την αναχώρησή του ζήτησε να διατηρήσει την αποκλειστικότητα ως προς τη διαχείριση του χρηματικού αυτού ποσού. Ο Μακρυγιάννης του ζήτησε να αναλάβει την αρχηγία του στρατού, αλλά Γκόρντον του εξήγησε πως η Ελληνική κυβέρνηση δεν θα δεχόταν κάτι τέτοιο, επειδή οι σχέσεις της μαζί του δεν ήταν αρμονικές. Τελικά με τη μεσολάβηση του Μακρυγιάννη προς τον Πρόεδρο της Διοικητικής Επιτροπής Ανδρέα Ζαΐμη, έγινε δεκτό να αναλάβει την αρχηγία ο Γκόρντον. Έλαβε μέρος στις εχθροπραξίες του 1827 στην Καστέλλα του Πειραιά καλύπτοντας τη δαπάνη συγκρότησης των εκστρατευτικών σωμάτων. Συγκεκριμένα με το κύριο σώμα στρατού μετά από καθυστέρηση λόγω θυελλωδών ανέμων πέτυχε την κατάληψη του λόφου της Καστέλλας, χωρίς όμως να πετύχει την πρόελασή του προς την Ακρόπολη. Ο Γκόρντον παραιτήθηκε από το αξίωμά του αγανακτισμένος όταν η αλβανική φρουρά που βρισκόταν στο μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα δέχθηκε επίθεση από ομάδα ενόπλων Ελλήνων κατά τη σύλληψη και μεταφορά της σε ασφαλές μέρος. Περιορίστηκε στο έργο της επιμελητείας μέχρι τον Ιούλιο του 1827, οπότε γύρισε στη Σκωτία.
Στην Καποδιστριακή περίοδο
Επανήλθε στην Ελλάδα το 1828. Από το 1828 έως 1831, διενήρησε τις ανασκαφές στον Ναό της Ήρας, κοντά στο Άργος.
Ο Γκόρντον έλαβε μέρος στην αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια. Τον Ιανουάριο του 1831 με τη γολέτα του Γκόρντον, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης κατέφυγε στη βρετανική Ζάκυνθο. Αμέσως μετά τα γεγονότα αυτά, ο Γκόρντον επέστρεψε στη Σκωτία, όπου τελείωσε το βιβλίο του «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης» το 1833.
Στην Οθωνική περίοδο
Απεβίωσε στο Καιρνές στις 20 Απριλίου του 1841, από νεφρική ανεπάρκεια. Δεν ήταν παντρεμένος, είχε όμως αποκτήσει έναν γιο με μια κοπέλα από τα κτήματά του, τον οποίο και όρισε κληρονόμο. Εγγονός του ήταν ο Τσαρλς Γκόρντον, αξιωματικός του Βρετανικού στρατού. Το προσωπικό του αρχείο δωρήθηκε από την δισέγγονή του, Marjory Gordon, στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Αμπερντήν και το σχετικό με την Ελλάδα τμήμα του περιέχει πλέον των 800 επιστολές, έγγραφα, περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων, χάρτες και εγκυκλίους, όπως επίσης και σχέδια μαχών της ελληνικής επανάστασης.
Ιστορικό έργο και αποτίμηση αυτού
«Το έργον είνε σπουδαίον και το επόνεσα», έγραφε τον Νοέμβριο του 1903 ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στον Γιάννη Βλαχογιάννη για το βιβλίο του Γκόρντον. Από τη "μεταφραστική πένα του κορυφαίου Έλληνα λογοτέχνη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη", σύμφωνα με τις παρουσιάσεις του Αρχείου του Βλαχογιάννη: "Ο κατακείμενος στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (περισσότερο από εκατό χρόνια) ιστορικός μεταφραστής Παπαδιαμάντης εγείρεται πια όχι με τον εντελώς άγνωστο Σπηλιάδη και τον σχεδόν άγνωστο Γόρδωνα, αλλά με τον διπλομεταφρασμένο ήδη Φίνλεϋ". Από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, λοιπόν, εκτός του έργου του Γκόρντον, υπάρχει και η μετάφραση στο έργο του Τζορτζ Φίνλεϋ, "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως", Τόμοι Α'-Β', μετάφραση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, φιλολογική επιμέλεια: Άγγελος Μαντάς, έκδοση: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, ISBN 978-960-6757-06-8 & ISBN 978-960-6757-12-9: "Ένας φάκελος χαμένος από τις αρχές του 20ού αιώνα, καταχωνιασμένος στους δαιδάλους των Γενικών Αρχείων του Κράτους, περιείχε τη μετάφραση που ο Βλαχογιάννης είχε παραγγείλει στον Σκιαθίτη λόγιο και δεν αξιώθηκε κανείς απ' τους δυο τους να τη δει τυπωμένη..."
Η Ιστορία τῆς Ελληνικῆς Επανάστασης του στρατηγού Γκόρντον χαρακτηρίζεται ως ένα από τα εγκυρότερα και σοβαρότερα έργα για την ελληνική επανάσταση διαθέτοντας σημαντικό σε έκταση υλικό και παρέχοντας ολοκληρωμένη, μετριοπαθή και αντικειμενική εικόνα, λόγω και της συμμετοχής του ίδιου σε προσωπικό επίπεδο. Το βιβλίο του έτυχε εξαρχής της γενικής αποδοχής και επηρέασε καταλυτικά ιστορικούς όπως οι Σπυρίδων Τρικούπης και Τζορτζ Φίνλεϊ.
Κριτική
Από την πλειονότητα των ιστορικών ο Γκόρντον θεωρείται ότι επέδειξε φιλελληνική δράση στηρίζοντας από τους πρώτους την επανάσταση του 1821. Κατ'άλλους υπήρξε πράκτορας των Βρετανών, πλην όμως οι συγκεκριμένες κατηγορίες φαίνεται να μην τεκμηριώνονται πουθενά. Ο Ντάγκλας Ντέικιν τον χαρακτηρίζει τουρκόφιλο. Οι υποψίες για κατασκοπεία υπέρ της Βρετανίας κυκλοφορούσαν μεταξύ των Ελλήνων από την εποχή της Επανάστασης. Κατά τον Ν. Σπηλιάδη αυτός ήταν ο λόγος που ο Γκόρντον έφυγε από την Ελλάδα μετά την κατάληψη της Τριπολιτσάς.
Τιμητικές διακρίσεις
Στον Τόμας Γκόρντον απονεμήθηκαν διάφορες τιμητικές διακρίσεις. Το 1839, κατά τη συνταξιοδότησή του, ορίστηκε από τον βασιλιά Όθωνα, υποστράτηγος ε.α. και τιμήθηκε με τον "Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος". Κατείχε ήδη τον "Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος" (Ελλάδας) και ήταν επίσης "Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ" (Ρωσίας). Ήταν επίσης μέλος, στη Μεγάλη Βρετανία, σε διάφορες εταιρείες:τη "Βασιλική Εταιρεία" (Royal Society, 1821), την "Κοινωνία Αρχαιοδιφών της Σκωτίας" (Society of Antiquaries of Scotland, 1828), τη "Βασιλική Ασιατική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας" (Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, 1834). Στην Ελλάδα ήταν μέλος στην Εταιρεία Φυσικής Ιστορίας (1837)μ στην Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία και στην Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία(1840).
Οικία Γκόρντον στο Άργος
Στο Άργος ο Γκόρντον έκτισε την οικία του, το 1829. Από το όνομά του, μερικά χρόνια αργότερα, η συνοικία (γειτονιά) ονομαζόταν πλέον "συνοικία Γόρδωνος", αντί της προηγούμενης ονομασίας "συνοικία Αρβανιτιά", που είχε επί τουρκοκρατίας. Η οικία Γκόρντον, στην οδό Γόρδωνος 14, ανακηρύχθηκε διατηρητέα, ενώ το 1987 το οίκημα το αγόρασε η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών προκειμένου να δημιουργήσει βιβλιοθήκη, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο ισόγειο και κατάλυμα για τους αρχαιολόγους και τους ερευνητές. Το κτίριο στη συνέχεια αναπαλαιώθηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Ιωάννης Ερνέστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης
O Ιωάννης-Ερνέστος, γερμ. Johann-Ernst (25 Δεκεμβρίου 1696 - 1 Αυγούστου 1715) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης-Ερνέστος ήταν συλλέκτης και ανέθετε μουσικά έργα. Ήταν συνθέτης και μερικά από τα έργα του τα μεταρρύθμισε για αρπίχορδο ή όργανο ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος ήταν οργανίστας της Αυλής στη Βαϊμάρη την περίοδο εκείνη.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Πολιτική των Σεϋχελλών
Οι Σεϋχέλλες είναι πολυκομματική Προεδρική Δημοκρατία, στην οποία αρχηγός Κράτους και αρχηγός κυβερνήσεως είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία εκχωρείται στη δικαιοδοσία τόσο της κυβέρνησης όσο και της Εθνικής Συνέλευσης.