cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαντράνκα Στογιάκοβιτς
Καριέρα
Στην ηλικία των 16 ετών, η Γιαρντάνκα Στογιάνοβιες μπήκε στο τζαζ συγκρότημα του θείου της Vukašin Radulović και έδωσε παραστάσεις μαζί τους σε όλη τη χώρα καθώς και σε άλλη μέρη της Ευρώπης (κυρίως στη  Γερμανία).
Το 1981 ήταν δεύτερη φωνή με την Ismeta Dervoz για τη Γιουγκοσλαβική συμμετοχή με το όνομα Vajta στη Γιουροβίζιον του 1981 στην Ιρλανδία.
Το 1984, στην διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων που  πραγματοποιήθηκαν στο Σεράγεβο, τραγούδησε το επίσημο θεματικό ύμνο των Αγώνων. Περίπου την ίδια εποχή, έλαβε το βραβείο του καλύτερου καλλιτέχνη της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν ανάμεσα από τους πιο ταλαντούχους και αγαπημένους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς.
Από το 1988, η Γιαντράνκα Στογιάκοβιτς διαμένει ως επί τω πλείστον στην Ιαπωνία.
Δισκογραφία
To 1997, τραγούδησε το τραγούδι του τέλους για το ηλεκτρονικό παιχνίδι της Konami, Vandal Hearts για το Sony PlayStation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι μουσικοί
Δημοκρατικό Κόμμα (Χονγκ Κονγκ)
Το Δημοκρατικό Κόμμα ( ΔΚ ) είναι ένα κεντροαριστερό και φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Χονγκ Κονγκ. Αποτελεί το πιο εμβληματικό κόμμα της φιλοδημοκρατικής παράταξης του Χονγκ Κογνκ.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1994 ως συγχώνευση των κομμάτων Ενωμένων Δημοκρατών του Χονγκ Κονγκ και του Σημείου Συνάντησης με σκοπό να κερδίσουν τις εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του 1995. Όντως, το νέο κόμμα κατέγραψε μία εντυπωσιακή νίκη, κερδίζοντας πάνω από το 40 τοις εκατό της λαϊκής ψήφου, με αποτέλεσμα να γίνει το μεγαλύτερο κόμμα του νομοθετικού συμβουλίου κατά την διάρκεια των τελευταίων αποικιακών χρόνων. Λόγω της σχέσης του Δημοκρατικού κόμματος με την Συμμαχία για την υποστήριξη των πατριωτικών δημοκρατικών κινημάτων της Κίνας (δημοκρατική οργάνωση με έδρα το Χονγκ Κονγκ που αντιτάχθηκε στην αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων του Τιενανμέν του 1989 και ζήτησε τον τερματισμό της μονοκομματικής κυριαρχίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας) το κόμμα θεωρείται εδώ και καιρό ως εχθρικό προς τις αρχές του Πεκίνου.
Με επικεφαλής τον Μάρτιν Λι, το Δημοκρατικό γίνεται το μεγαλύτερο κόμμα τόσο σε ψήφους όσο και σε έδρες στις πρώτες εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου μετά την παράδοση του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα. Ωστόσο, λόγω του ιδιόμορφου εκλογικού συστήματος αναλογικής εκπροσώπησης του Χονγκ Κονγκ, οι Δημοκρατικοί δεν κατάφεραν ποτέ να καταλάβουν την πλειοψηφία των εδρών στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Η δημοτικότητα του κόμματος ανέκαμψε για λίγο μετά τις διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας του 2003. Παρόλα αυτά, έπειτα από τις εκλογές του 2004, η κυριαρχία του στην φιλοδημοκρατική παράταξη αμφισβητήθηκε και υποσκελίστηκε από την εμφάνιση νέων κομμάτων.
Σύντομα ήρθε αντιμέτωπο με νέα φιλοδημοκρατικά κόμματα, όπως το Κόμμα Πολιτών και τον Σύνδεσμο των Σοσιαλδημοκρατών. Το 2010, το Δημοκρατικό κόμμα προέβη σε μια κίνηση που εξέπληξε τους πάντες: διαπραγματεύτηκε με την κυβέρνηση του Πεκίνου για την εκλογική μεταρρύθμιση του 2010 το οποίο οδήγησε σε ένα καταστροφικό σχίσμα στο στρατόπεδο υπέρ της δημοκρατίας. Οι ριζοσπαστικοί δημοκράτες στηλίτευσαν αυτήν την επιλογή του κόμματος, κατηγορώντας τη ως προδοτική. Στις εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου του 2012, εν μέρει λόγω αυτής του της απόφασης, το κόμμα απόλεσε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων που μέχρι τότε το υποστήριζαν, διατηρώντας μόνο έξι έδρες. Λόγω του μεγέθους της ήττας, το κόμμα εισήλθε σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης μετά την ολοκλήρωση της οποίας οι περισσότεροι βετεράνοι του κόμματος αποσύρθηκαν και έδωσαν τη θέση τους στη νέα γενιά στις εκλογές του 2016.
Μετά το μαζικό κίνημα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του 2019, το κόμμα πέτυχε μία σημαντική νίκη μαζί με άλλα κόμματα υπέρ της δημοκρατίας στις εκλογές των Περιφερειακών Συμβουλίων του 2019. Τον Ιούλιο του 2020 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ο αμφιλεγόμενος Νόμος Εθνικής Ασφαλείας του Πεκίνου. Στη συνέχεια τέσσερεις φιλοδημοκρατικοί βουλευτές προσήχθησαν για δίκη. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όλοι οι βουλευτές της φιλοδημοκρατικής παράταξης, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών του Δημοκρατικού κόμματος παραιτήθηκαν, κάτι το οποίο άφησε το κόμμα χωρίς εκπροσώπηση στο Νομοθετικό Συμβούλιο για πρώτη φορά από το 1998. Τον Ιανουάριο του 2021, πολλά μέλη του κόμματος βρίσκονταν μεταξύ των 53 ακτιβιστών υπέρ της δημοκρατίας που συνελήφθησαν βάσει του νόμου εθνικής ασφαλείας.
Πεποιθήσεις του Κόμματος
Από την αρχή το κόμμα υποστήριξε την αποκατάσταση της κινεζικής κυριαρχίας στο Χονγκ Κονγκ. Ωστόσο, από την επανένωση του Χονγκ Κονγκ με την Κίνα το 1997, επιμένει στην πιστή τήρηση της αρχής «μία χώρα, δύο συστήματα». Η στάση του κόμματος για το μέλλον που πρέπει να ακολουθήσει το Χονγκ Κονγκ διαφέρει από εκείνη των κομμάτων υπέρ του Πεκίνου. Πιστεύει ότι το Χονγκ Κονγκ πρέπει να αναπτύξει πιο δημοκρατικούς θεσμούς και να διατηρήσει τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα για την επίτευξη ευημερίας.
Συνολικά, το Δημοκρατικό Κόμμα υποστηρίζει οικονομικές πολιτικές πολύ κοντά στον φιλελευθερισμό (όπως αυτόν τον εννοεί περισσότερο ο Τζον Ρωλς παρά του Ρόμπερτ Νόζικ ή του Φρίντριχ Χάγιεκ) σε αντίθεση με τον ριζοσπαστικό νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό που χαρακτηρίζει το Χονγκ Κονγκ. Ωστόσο, αυτό σπάνια αναφέρεται στις ομιλίες των μελών του κόμματος στο εξωτερικό για να ζητήσουν πολιτική υποστήριξη.
Τα τελευταία χρόνια με την εμφάνιση του τοπικιστικού κινήματος, το Δημοκρατικό Κόμμα έχει επικριθεί από οργανώσεις υπέρ της ανεξαρτησίας του Χονγκ Κονγκ για την εμφανή του θέση υπέρ της Κίνας. Ωστόσο, ταυτόχρονα το κόμμα κατηγορείται επίσης από κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης ότι είναι αντικινεζικό διότι αντιτίθενται μόνο στην μονοκομματική κυριαρχία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Πολλοί από τους ηγέτες του κόμματος, συμπεριλαμβανομένων των Σζέτο Γουά, Μάρτιν Λι και Άλμπερτ Χο, αυτοαποκαλούνται πατριώτες που απλώς αντιτίθενται στο ΚΚΚ αλλά όχι στην χώρα γενικά και υποστηρίζουν τον εκδημοκρατισμό της Κίνας. Το κόμμα έχει δηλώσει επίσης ότι δεν υποστηρίζει το Χονγκ Κονγκ να αποσχιστεί από την Κίνα.
Εκλογικά αποτελέσματα
μικρογραφία|Λογότυπο της εκστρατείας του Άλμπερτ Χο για την θέση του Κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ το 2012.
Εκλογές των Περιφερειακών Συμβουλίων
μικρογραφία|Βαν που διαφημίζει το Δημοκρατικό κόμμα στο Χονγκ Κονγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Χονγκ Κονγκ
Ντον Γιανγκ
Ο Ντόναλντ Έντγουιν Γιάνγκ (αγγλ. Donald "Don" Edwin Young, 9 Ιουνίου 1933 – 18 Μαρτίου 2022), ήταν Αμερικανός πολιτικός και συνταξιούχος εκπαιδευτικός, που υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια της Αλάσκας από το 1973 έως τον θάνατό του τον Μάρτιο του 2022. Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Ήταν το μακροβιότερο μέλος του Κογκρέσου στην ιστορία των ΗΠΑ, αφού έχει εκλεγεί στην έδρα του 25 φορές. Ταυτόχρονα ως το αρχαιότερο μέλος, διατέλεσε ως 45ος Πρύτανης της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2017 έως το 2022.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Γερουσίας της Αλάσκας για την 1η περιφέρεια, από το 1971 έως το 1973, ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αλάσκας από την 16η περιφέρεια, από το 1967 έως το 1971, καθώς και ως Δήμαρχος μιας μικρής πόλης, του Φορτ Γιούκον στην Αλάσκα, από το 1964 έως το 1967.
Πέθανε στις 18 Μαρτίου 2022 σε ηλικία 88 ετών, στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, ενώ ταξίδευε για την Αλάσκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αλάσκα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί
Σταν Μόρτενσεν
Ο Στάνλεϊ Χάρντινγκ Μόρτενσεν (Stanley Harding Mortensen, 26 Μαΐου 1921 – 22 Μαΐου 1991) ήταν Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, πιο γνωστός για τη συμμετοχή του στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1953, στον οποίο έγινε ο μοναδικός παίκτης που σκόραρε χατ τρικ σε τελικό της διοργάνωσης στο Στάδιο Γουέμπλεϊ.
Βιογραφία
Ο Μόρτενσεν γεννήθηκε στο Σάουθ Σιλντς της κομητείας Ντέραμ, ήταν εγγονός Νορβηγού ναύτη και πήγε στον πόλεμο το 1939 ως χειριστής ασύρματου δικτύου της αεροπορίας. Διέφυγε το θάνατο όταν ένα βομβαρδιστικό της RAF συνετρίβη, αφήνοντάς τον ως τον μόνο επιζώντα. Υπέγραψε στην Μπλάκπουλ το 1941, αλλά οι συνθήκες δεν του επέτρεπαν να αγωνίζεται τακτικά με αυτή. Ενώ βρισκόταν στη RAF στη Σκωτία, έπαιξε αρκετούς ανεπίσημους αγώνες για την Αμπερντίν και επίσης ως φιλοξενούμενος για την Σάντερλαντ και την Άρσεναλ με εντυπωσιακή ικανότητα στο σκοράρισμα για τη δεύτερη (25 γκολ σε 19 εμφανίσεις). Κατά τη διάρκεια του πολέμου, σκόραρε δεκάδες γκολ πριν πρωταγωνιστήσει σε μία παράξενη ιστορία, αλλάζοντας ομάδα για να παίξει για την Ουαλία, όταν χρειαζόταν αλλαγή παίκτη κατά τη διάρκεια αγώνα εναντίον της Αγγλίας στις 25 Σεπτεμβρίου 1943. Ένας Ουαλός παίκτης τραυματίστηκε και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το γήπεδο και, ως εφεδρικός της Αγγλίας, ο Μόρτενσεν πήρε τη θέση του στην ουαλική πλευρά, η οποία έχασε με 8–3.
Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του το πέρασε στη Μπλάκπουλ, με την οποία ο Μόρτενσεν σημείωσε 226 γκολ σε 354 επίσημους αγώνες. Μεταξύ 1945 και 1950, ο Μόρτενσεν σκόραρε σε δώδεκα διαδοχικούς γύρους του Κυπέλλου Αγγλίας, συμπεριλαμβανομένης της ήττας στον τελικό του Κυπέλλου του 1948. Σκόραρε επίσης σε 15 διαδοχικούς αγώνες της πρώτης κατηγορίας το 1950–51, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ στην Αγγλία, αν και έχασε δύο παιχνίδια λόγω τραυματισμού κατά τη διάρκεια της περιόδου. Ο Μόρτενσεν ήταν στην κορυφή των σκόρερ του πρωταθλήματος το 1950–51 με 30 γκολ. Η πιο γνωστή εμφάνισή του σημειώθηκε δύο χρόνια αργότερα στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1953, όταν βοήθησε τη Μπλάκπουλ να κερδίσει με 4–3 με αντίπαλο τη Μπόλτον Γουόντερερς, που έχανε με 3–1, σημειώνοντας χατ τρικ. Το τρίτο γκολ του Μόρτενσεν ήρθε μόλις ένα λεπτό πριν τη λήξη με το τέταρτο του συλλόγου στις καθυστερήσεις. Ο τελικός αυτός ονομάστηκε «ο τελικός του Στάνλεϊ Μάθιους» καθώς οι εκπληκτικές ντρίμπλες του Μάθιους ανοίξαν το δρόμο για την ανατροπή και θεωρείται ίσως ως ο πιο θρυλικός στην ιστορία του θεσμού. Μετά από εννέα χρόνια με τη Μπλάκπουλ, ο Μόρτενσεν συνέχισε να παίζει για τη Χαλ Σίτι, τη Σάουθπορτ, τη Μπαθ Σίτι και τη Λάνκαστερ Σίτι σταματώντας το ποδόσφαιρο σε ηλικία 41 ετών.
Στις 25 Μαΐου 1947 ο Μόρτενσεν έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας με αντίπαλο την Πορτογαλία πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ στη νίκη με 10–0. Το 1948, έπαιξε και στους έξι διεθνείς αγώνες και σημείωσε επτά γκολ, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ με αντίπαλο τη Σουηδίας. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε σε προκριματική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου (στη διοργάνωση του 1950) και ο πρώτος Άγγλος που σκόραρε σε τελική φάση (στον αγώνα με τη Χιλή, αποτέλεσμα 2–0 ). Ήταν επίσης μέλος της ομάδας της Αγγλίας που έχασε με 6–3 από την Ουγγαρία στον «αγώνα του αιώνα» στις 25 Νοεμβρίου 1953. Ήταν το τελευταίο διεθνές παιχνίδι του που συνοδεύετηκε και με ένα γκολ. Συνολικά πέτυχε αγωνίστηκε 25 φορές με την εθνική Αγγλίας και σημείωσε 23 γκολ. Σημείωσε το γκολ της πρώτης ισοφάρισης της Αγγλίας στον αγώνα με τη Μικτή Κόσμου το Νοέμβριο του 1953 (αποτέλεσμα 4–4) για την επέτειο των 90 χρόνων της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Αγγλίας. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε τουλάχιστον 606 γκολ σε 810 επίσημους αγώνες.
Αφού αποχώρησε οριστικά, ο Μόρτενσεν επέστρεψε στη Μπλάκπουλ ως προπονητής μεταξύ 1967 και 1969. Στις 20 Οκτωβρίου 1983, στην ετήσια γενική συνέλευση του συλλόγου του Μπλάκπουλ, ο Μόρτενσεν ψηφίστηκε αντιπρόεδρος. Το 2003, εισήχθη μετά θάνατον στο Hall of Fame του αγγλικού ποδοσφαίρου ως αναγνώριση του ταλέντου και των επιτευγμάτων του. Στις 23 Αυγούστου 2005 ένα άγαλμά του αποκαλύφθηκε στην είσοδο του σταδίου της Μπλάκπουλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκπουλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθπορτ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαθ Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Σπυρίδων Λογοθετόπουλος
Ο Σπυρίδων Λογοθετόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Γαλαξειδίου και βουλευτής Παρνασσίδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του Μιχαήλ Λογοθετόπουλου. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και διετέλεσε δήμαρχος Γαλαξειδίου την περίοδο 1841 - 1846. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Γαλαξειδίου στις εκλογές του 1843 και επανεξελέγη ως βουλευτής Παρνασσίδος σε αυτές του 1844, 1847 και 1850.
Απεβίωσε το 1851 εν ενεργεία βουλευτής. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Λογοθετόπουλος, ιατρός.
Αναφορές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Γαλαξειδίου Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος Κατηγορία:Βουλευτές Γαλαξειδίου
Πολύφαδος ένα Μεγίστης
O Πολύφαδος ένα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων κοντά στη Μεγίστη (Κατελλόριζο), η οποία  βρίσκεται στον όρμο του Καστελόριζου όπως και οι γειτονικές της νησίδες Άγιος Γεώργιος, Αγριέλαια, Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί, Μαύρο Ποϊνί, Ψωραδιά και Ψωμί με τις οποίες σχηματίζουν ένα μικρό σύμπλεγμα. Μαζί με τη μικρότερη βραχονησίδα Πολύφαδο δύο (στα νοτιοδυτικά του) ονομάζονται από κοινού "Πολυφάς" (εκ του "πολυφαγώνω" = φθίρω). Το 1932, στο άρθρο 3 της σύμβασης μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας για "τον καθορισμό των χωρικών υδάτων ανάμεσα στις ακτές της Ανατολίας και του νησιού του Καστελλορίζου" αναφέρεται ως "Πολαφάδας" . Το 2001 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και στο πλαίσιο του «Καλλικράτη» υπάγεται στο δήμο Μεγίστης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύμπλεγμα Καστελλόριζου Κατηγορία:Βραχονησίδες του Καστελλόριζου Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας
Ντίνος Βλαχογιάννης
Ο Ντίνος Βλαχογιάννης (1910 - 1998) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Κορίνθιους λογοτέχνες. Βραβεύτηκε το 1968 με το Βραβείο τής Εταιρίας Γάλλων Ποιητών και το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας «Τέχνες-Επιστήμες-Γράμματα». Γνωστότερα έργα του είναι τα: Βοχαΐτικες Ιστορίες, Αυλόν αντί Σάλπιγγος και Καπνός Αναθρώσκων.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο Βραχάτι Κορινθίας στις 18 Απριλίου (1 Μαΐου) 1910 από τον Βλάσση Βλαχογιάννη και την Αικατερίνη Αθανασούλια. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και είχε διατελέσει πρόεδρος της κοινότητας. Παρακολούθησε στο Δημοτικό Σχολείο το δάσκαλο πατέρα του ο οποίος ασχολήθηκε με τη συγκέντρωση λαογραφικού υλικού, με το πρόβλημα της γλώσσας κι έγραψε διηγήματα και σχολικά ποιήματα που ο επιθεωρητής γλωσσολόγος Δημήτρης Κοντογιάννης τα συνέστησε σε όλη την Επαρχία. Μικρό δείγμα της ποιητικής του ενέργειας είναι το παρακάτω: "ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ήτανε το σχολειό μια εποχή '' μες στις σπηλιές και μες στα μοναστήρια ακόμα ένα απ' τα επτά μυστήρια ακόμα μια καινούργια προσευχή.
«Φέγγε μου φεγγαράκι μου λαμπρό» να πάω σχολειό και γράμματα να μάθω τούρκος να μη με δει και κακοπάθω και λευτεριάς αγέρι δεν ιδώ.
Στάσου στην πιο ψηλότερη κορφή και φέγγε μου σαν αναμμένη δάδα σαν ανδρωθώ τη γη μου την Ελλάδα να κάνω δοξασμένη και σοφή." ''
Στο Γυμνάσιο ο Ντίνος Βλαχογιάννης άρχισε να γράφει ποιήματα, διηγήματα και λυρικές πρόζες με καθοδήγηση του φιλόλογου Γ. Ιωάννου, πατέρα του ποιητή Τέλλου Άγρα, που τα δημοσίευε στα περιοδικά της Αθήνας και τον Επαρχιακό τύπο. Αργότερα γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δημοσιογραφική Σχολή που ίδρυσε ο Βενιζέλος με γενικό γραμματέα τον Άριστο Καμπάνη. Ακολούθησε τον Τραπεζικό κλάδο και υπηρέτησε στην Τράπεζα της Ελλάδος από το 1933 έως το 1965. Στο διάστημα αυτό φοίτησε στη «Σχολή Τραπεζικών Σπουδών» που ίδρυσε ο Ξενοφών Ζολώτας και δίδαξε ο ίδιος μαζί με άλλους Ακαδημαϊκούς και διακεκριμένους καθηγητές της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής και της Νομικής. Ακόμα ακολούθησε Σεμινάριο για τη μηχανογράφηση του τμήματος του. Το 1965 παραιτήθηκε και έζησε στο Παρίσι και στο Λονδίνο έως το 1970. Ο Ντίνος Βλαχογιάννης έχει βραβευθεί με σωρεία τιμητικών διπλωμάτων κυρίως Γαλλικών λογοτεχνικών συλλόγων, ενδεικτικά της εκτίμησης την οποία έχαιρε από τους ομοτέχνους του. Διετέλεσε μέλος πολλών διεθνών Ακαδημιών. Του έχει απονεμηθεί ανάμεσα σε άλλα, ο χρυσός σταυρός της χιλιετηρίδας του Αγίου Όρους και του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Περιοδικά, τηλεόραση, ραδιόφωνο έχουν αναφερθεί με σεβασμό γι’ αυτόν. Εγχώριες και αλλοδαπές ανθολογίες περιλαμβάνουν ποιήματά του.
Λογοτεχνία
Στη Γαλλία ήρθε σε επαφή με πολλούς βραβευμένους Γάλλους ποιητές, γνώρισε το έργο τους, τους μετέφρασε και τους συμπεριέλαβε στο βιβλίο του ''«Άνθη που μεταφύτεψε η φιλία»'', το 1969. Ακόμα μετέφρασε τη συλλογή του Γάλλου Ελληνιστή ποιητή Γκαστόν Ανρύ Ωφρέρ με τον τίτλο «Γραμμένο στη φλούδα της καρδιάς», 1975. Στα διηγήματα του ασχολήθηκε με τους χαρακτήρες της επαρχίας Κορινθίας κι ιδιαίτερα της περιοχής Βόχας και εξέδωσε τρία βιβλία: Τις περίφημες «Βοχαΐτικες ιστορίες» το 1970, μια σειρά διηγημάτων πολλά από τα οποία μεταφράστηκαν στα γαλλικά και διδάσκονται στη Σχολή των ανατολικών γλωσσών στο Παρίσι, αφού πρώτα είχαν δοθεί προς εξέταση το 1977 από τον Ελληνιστή διευθυντή της Σχολής Υβόν Ταραμπού. Το «Πρόθυμο Ακροατήριο» το 1977 και τέλος το 1989 το βιβλίο «Κορινθιακή Παρένθεση» με χαρακτήρες και πάλι από την Κορινθιακή Επαρχία. αριστερά|μικρογραφία|384x384εσ|Ο Ντίνος Βλαχογιάννης σε εκδήλωση στην Κόρινθο, παρακολουθεί την Πολυξένη Ορκοπούλου κατά την απαγγελία της.
Έργα του
ΠΟΙΗΜΑΤΑ: ΚΑΤΟΧΙΚΑ (1943), ΜΑΚΡΙΝΕΣ ΦΩΝΕΣ (1954), ΚΑΠΝΟΣ ΑΝΑΘΡΩΣΚΩΝ (1960), ΑΥΛΟΝ ΑΝΤΙ ΣΑΛΠΙΓΓΟΣ (1964), PIPEAU CONTRE TROMPETTE (1966), ΟΡΘΡΟΣ ΣΤΗ ΘΥΕΛΛΑ. (Πρόλογος Γάλλου Ακαδημαϊκού Antre Mirambelle) (1967), AUBE DANS LA TEMPETE (1968), POEMS (1958), ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΙΩΠΗΣ (1973), ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΡΙΖΟΧΑΡΤΟ (1981), TRACES SUR LE PAPIER DE RIZ (1983) ΔΟΚΙΜΙΑ: ΑΡΓΥΡΗΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ (1955), ΔΥΟ ΒΟΥΚΟΛΙΚΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ (1367), ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΑΙΟΙ (1974), ΒΑΘΙΕΣ ΤΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΛΗ ΡΗΤΟΡΙΔΗ (1982) ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ: ΑΝΘΗ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΥΤΕΨΕ Η ΦΙΛIΑ (Γάλλοι και Βέλγοι ποιητές) (1969), ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΗ ΦΛΟΥΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ (μετάφραση από τα γαλλικά) (1975). Δ I Η Γ Η Μ Α Τ Α: ΒΟΧΑΪΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (τόμος «κορινθιακής βιβλιοθήκης») (1970), ΠΡΟΘΥΜΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ (1977), ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ (1989).
Έντυπα που συνεργάστηκε
α' εφημερίδες: Ελεύθερος Άνθρωπος, Καθημερινή, Εξόρμηση, Βραδυνή, Εσπερινός Τύπος, Ταχυδρόμος Πειραιώς, Πατρίς Πύργου, Σημαία Καλαμών, Ανατολή Καρδίτσης, Πελοπόννησος Πατρών, και τον περιοδικό τύπο : Αθλητική Ζωή Κορίνθου, Κορινθιακά Χρονικά, Τύπος Αργολιδοκορινθίας, Αλήθεια, Κόρινθος, Κορινθιακή Ηχώ, Κορινθιακόν Βήμα, Νέα Πορεία, Κορινθιακές Ημέρες, Το θάρρος Κορίνθου, Κορινθιακός Λόγος, Κορινθία, Εφημερίς της Κορίνθου, Νέοι Καιροί, Ηώ, Ηπειρωτικά Νέα, Νέα Σικυώνα, Αγροτικά Νέα, Ελληνοκαναδικό Βήμα, Ρεπόρτερ Νέας Υόρκης, Παρατηρητής Καναδά, Τραπεζικόν Βήμα, Τραπεζικός Αγών, κ.ά
β' Περιοδικά: Μπουκέτο, Εβδομάς, Εξέλσιορ, Αθηναϊκόν Σικ., Ιωνική Σκέψη, Νέα Εστία, Σεραϊκά Γράμματα, Κύκλος, Κορινθιακή Εστία, θεσσαλική Εστία, Νέσ Σκέψη, Σύγχρονη Σκέψη, Πνευματική Εστία, Ελλάς του Νότου Κύπρος, Παγκόσμια Συνεργασία, Πρωτότυπη Φιλολογική Επιθεώρηση, Ιλισος, Πειραϊκή - Πατραϊκή, Η Παρουσία, Αγών Κύπρου, Νέοι Σταθμοί, Κρητική Εστία, Λογοτεχνική Δημιουργία, Λόγος Μυτιλήνης, Ραδιοτηλεόραση, Αθηναϊκά, Ε.Ο.Φ.Κ., Εκδρομικός Όμιλος, Ορίζοντες, Μορφωτική Πορεία, Νεώτερα Γράμματα, Γνώμη Νοτίου Αφρικής, Ελευθεροτυπία, Ελληνική Ανεξαρτησία, Παναθήναια, Ελληνικά θέματα, ' Έρευνα, Ξένια, Χρονικά Νίκαιας, Δαυλός, Σαλόνι Λογοτεχνών, Νομικός Λόγος, Νέα Σύνορα, Κορινθιακή Ζωή, Αξιολόγηση, Το Πρώτο Σκαλί, Διάνοια, Διαβάζω, Οικογενειακόν Βήμα, Παρίσι, αρ. φ. 5, Βωμός Τέχνης Ρώμη, 12η Ώρα, Ιωλκός, Νεοελληνικός Λόγος, SΤΟΡ Γιουγκοσλαβίας (17 Ιουνίου 1970), INDEPENDANCE Παρισιού, THE OBSERVER, COURIER DE MARCHES, L’ ATRIUM, HARMONIE HUMANISME, ODZOR NIK 71 Γιουγκο¬σλαβίας κ.ά.
γ ' Περιοδικές εκδόσεις: Φιλολογική Πρωτοχρονιά, Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά, Πρωτομαγιάτικη Επιθεώρηση, Κορινθιακά, Παιδικά Όνειρα, Ακροκόρινθος, Μη¬τέρα στη ζωή μας, Βήμα των Συγγραφέων, Σκίτσα Συγγραφέων, Πορτραίτα Συγγραφέων, Περιοδική Έκδοση Μεγάλης Πελοποννησιακής Εγκυκλοπαίδειας και LITTERATURA NA SWIECIE Βαρσοβίας. αριστερά|μικρογραφία|384x384εσ|Ο Ντίνος Βλαχογιάννης με την αγαπημένη του εγγονή Κωνσταντίνα.
Τιμητικές Διακρίσεις
•	DIPLOME ET MEDAILLE D’ ARGENT της SOCIETE DE L’ EDUCACION ET ANCOURAGEMENT «ARTS – SCIENCES – LETTRES». •	DIPLOME ET MEDAILLE DE VERMEIL DE SAINT FRANCOIS της HAUTE ACADEMIE INTERNATIONALE DE LUTECE A PARIS. •	DIPLOME του PRIX JOSEPH D’ ARBAUD του GRAND PRIX DE POESIE “CAMARGUE” DE LA VILLE DE SAINTES MARIES DE LA MER (ARLES). (CENTENAIRE DE LA MORT – D’ ALPHONSE DE LAMARTINE). •	DIPLOME ET MEDAILLE DE RECONNAISSANCE της COMMUNE LIBRE DE COURBEVOIE (SEINE) (πόλη. Που ανάδοχος της είναι ο Μ.Ναπολέων). •	DIPLOME του PRIX FRANCOIS COPPEE του GRAND PRIX DE POESIE DES ALPILLES (ARLES). •	DIPLOME του PRIX “MAGUY VAUTIER” της TOYRAINE. •	DIPLOME ET PALMES D’ OR DE L’ ORDRE DE L’ ANCOURAGEMENT PUPLIC (έγινε ειδική τιμητική εκδήλωση στο κέντρο “CALYPSO”. •	DIPLOME του PRIX MENTION TRES HONORABLE της SOCIETE LIBRE DE POESIE DE PARIS (στην επιτροπή ήταν επτά μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας, τέσσερα της Ακαδημίας Γκονγκούρ και ο πρόε¬δρος του Συνδικάτου των Κριτικών). •	DIPLOME της ANGROUPACION CLASICISTA DE ARTES Y LETRAS, Μαδρίτη. •	DIPLOME SOLENNE της ACCADEMIA INTERNAZIONALE DI POTZEN DI LETTERE – SCIENZE ED ARTI. •	BILLET D’ HONNEUR της LEGION D’ HONNEUR (ARTS – SCIENCES – LETTRES). •	CERTIFICAAT του NEDERLANDS VAN DE ARBEID. Ολλανδία. •	ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους. •	ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
Συμμετοχές σε εταιρίες και Ακαδημίες
•	Της ACADEMIE INTERNATIONALE D’ ECHANGES POETIQUES (και DELEGUE POUR LA GRECE). •	Της ENCOURANGEMENT PUBLIC (και DELEGUE POUR LA GRECE). •	Της SOCIETE ROYALE BELGE «UNION ET MAINTIEN» (ΚΑΙ DELEGUE POUR LA GRECE). •	Της ACADEMIE DE LA BALLADE FRANCAISE ET DES POEMES A FORME FIXE. •	Της ASSOCIATION NATIONALE, CULTURELLE, PHILANTHROPIQUE, ET SOCIALE «HUMANISME, HARMONIE». ΜΕΜΒRE DU COMITE D’ HONNEUR DE « HUMANISME, HARMONIE » της ΑΙΧ ΕΝ PROVENCE. •	Της ΗAUTE ACADEMIE ΙΝΤΕRΝΑΤΙΟΝΑLΕ DE LUTECE (LETTRES – ARTS – SCIENCES - PHILANTHROPIQUE). •	Της SOCIETE CULTURELLE ET ΡΗΙLΑΝΤΗRΟΡΙΟQΕ DE FRANCE (ORGANE ARTISTIQUE ET CULTUREL – L’ INTERCLUBS DES ARTS ET LETTRES). •	OFFICIER στην ORDRE DU MERITE CULTUREL ET PHILANTHROPIQUE DE FRANCE. •	MEMBRO D’ ONORE DI ONORE DI ACCADEMIA PER LETTEREE, LE SCIENZE ET LE ARTI DI BRIGITA DI SVEZIA. •	Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ». •	AMICALE – BELGE «UNION ET ΜΑΙΝΤIEN». •	ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Μανώλης Χριστοφίδης
Ο Μανώλης Χριστοφίδης ήταν Ελληνοκύπριος και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Υγείας, Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και βουλευτής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μανώλης Χριστοφίδης γεννήθηκε στη Λεύκα την 1η Φεβρουαρίου 1941. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο νομικής, οικονομικών και πολιτικών επιστημών. Εργαζόταν ως δικηγόρος. Διετέλεσε πρόεδρος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου.
Ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Θεοδοσίου και είχε δύο κόρες. Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2010.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Υγείας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 8 Απριλίου 1997 που ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνητικού Εκπρόσωπου. Στις 3 Μαρτίου 1998 διορίστηκε Επίτροπος Προεδρίας, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2003.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Υγείας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993 Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μύκανη Τρικάλων
Η Μύκανη απογράφεται ως ξεχωριστός συνοικισμός της Οξύνειας στο Δήμο Μετεώρων στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 303 μέτρα και απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΑ. από την Οξύνεια, 17 χλμ. ΒΔ. την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου) και 37 χλμ. ΒΔ. από τα Τρίκαλα. Πρόκειται για περιοχή ανάμεσα στον χείμαρρο Μουργκάνι (Α.) και τον Αυτοκινητόδρομο Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι, όπου βρίσκονται δύο ιδιωτικοί κυλινδρόμυλοι και βιομηχανία τσιμεντόλιθων και στους οποίους απασχολούνται κάτοικοι της Οξύνειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκει στην κοινότητα Οξύνειας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Χασίων του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 16 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 96.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Μιλτιάδης Πρίμας
Ο Μιλτιάδης Πρίμας ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Οδησσό και ήταν γιος του Χαράλαμπου Πρίμα, γόνου ναυτικής οικογένειας του Γαλαξειδίου. Υπηρέτησε ως ειρηνοδίκης και συμβολαιογράφος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Γαλαξειδίου στις εκλογές του 1843 και επανεξελέγη ως βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1850 και 1853.
Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ
Η Μαρία Σοφία (γερμ. Marie Sophie, 28 Οκτωβρίου 1767 - 21/22 Μαρτίου 1852) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Δανίας. Έγινε Αντιβασίλισσα κατά την απουσία του συζύγου της (1814-15).
Βιογραφία
Η Μαρία Σοφία Φρειδερίκη ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου της Έσσης-Κάσσελ και της Λουίζας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.
Ο πατέρας της ήταν δευτερότοκος και έτσι δεν έγινε λανδγράβος. Έλαβε όμως θέσεις, όπως συνήθιζαν να δίνουν οι ηγεμόνες σε συγγενείς τους. Η Δανία του πρόσφερε καλύτερες και περισσότερες θέσεις από ότι το μικρό Κάσσελ.
Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο
Η Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, γνωστή και ως Ειρηνευτική Δύναμη ΟΗΕ Κύπρου και με το αγγλικό ακρωνύμιο UNFICYP ή ΟΥΝΦΙΚΥΠ, είναι μία από τις μακροβιότερες ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ στον κόσμο.
Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χάναου, αλλά μεγάλωσε στο Σλέσβιχ της Δανίας από το 1769, όταν ο πατέρας της διορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου. Η Μαρία πέρασε τα νεανικά της χρόνια στο κάστρο Γκόττορπ και στην ιδιοκτησία της μητέρας της Λουίζενλουνντ στη Δανία. Λίγα γνωρίζουμε για τα παιδικά της χρόνια: η ζωή της μικρής Γερμανικής Αυλής του Λουίζενλουνντ, που είχε επικεφαλής τη Φράουλαϊν φον Μπέρλιχινγκεν περιγράφεται από την κυρία των τιμών της μητέρας της Γιούλια Στόλμπεργκ ως πολύ απλή, χωρίς μεγάλες τελετές. Το ζεύγος άφησε τα παιδιά του να μεγαλώσουν φυσικά. Της δόθηκε γερμανική εκπαίδευση και τα Γερμανικά ήταν η πρώτη της γλώσσα. Ελκύστηκε από το ενδιαφέρον του πατέρα της για τον μυστικισμό και γοητευόταν από τα όνειρα. Μετέπειτα η Μαρία περιέγραφε τα πρώτα της χρόνια ως ευχάριστα και συχνά εξέφραζε τη νοσταλγία της για τα ειδυλλιακά χρόνια που έζησε στο κάστρο και λαχταρούσε να το επισκεφθεί.
Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο
Δημιουργήθηκε στις 4 Μαρτίου 1964 με το ψήφισμα 186/1964 του ΟΗΕ, μετά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 1963 και τις τουρκικές απειλές για εισβολή στη χώρα. Η Ειρηνευτική Δύναμη οργανώθηκε και ξεκίνησε να φθάνει στην Κύπρο στα τέλη Μαρτίου ενώ μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους είχε πλήρως εγκατασταθεί.
Τέσσερις μόλις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1964, η Τουρκία εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Κύπρου. Η συμπεριφορά αυτή οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου με σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ στη μυστική αποστολή μιας ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο. Τελικά με παρέμβαση τότε του προέδρου των ΗΠΑ, Λίντον Τζόνσον, όπως δημοσιεύτηκε, προειδοποιήθηκε η κυβέρνηση της Τουρκίας να μην εισβάλει στην Κύπρο.
Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1790 τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο
Από τότε παραμένει η ειρηνευτική αποστολή στην Κύπρο. Σήμερα κύριο καθήκον της είναι να επιτηρεί την νεκρή ζώνη όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την τουρκική εισβολή (Αττίλας ΙΙ), τον Αύγουστο του 1974, με δεδομένο μάλιστα ότι δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες έχουν καταλάβει και παραμένουν στο βόρειο τμήμα της νήσου. Καθήκον της αποστολής είναι ακόμη να διατηρεί την κατάπαυση του πυρός επί συνολικού μήκους 180 χλμ.
Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Διάδοχοι της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο
Η στρατιωτική δύναμη της UNFICYP με την βοήθεια αστυνομικής δύναμης περίπου 70 αστυνομικών φθάνει περίπου τους 900-950 άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων. Ο αρχηγός της αποστολής, που εκπροσωπεί τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καταβάλλει παράλληλα προσπάθειες οικοδόμησης ειρήνης και συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για την ανεύρεση βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Χρέη αρχηγού αποστολής σήμερα εκτελεί η αξιωματούχος του ΟΗΕ Λίζα Μπούτενχαιμ (Lisa M. Buttenheim) η 22η από την εγκατάστασης της δύναμης στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ Κύπρου
Κυκλοβουτίνιο
Το κυκλοβουτίνιο είναι ο υδρογονάνθρακας που το μόριό του περιέχει έναν τριπλό δεσμό μέσα σε έναν τετραμελή ισοκυκλικό δακτύλιο. Αυτό το κυκλοαλκίνιο είναι πολύ ασταθές, λόγω της υψηλής ενέργειας παραμόρφωσης που περιέχει, και δεν έχει απομονωθεί σε χημικά καθαρή κατάσταση. Ωστόσο, έχουν συνθεθεί σύμπλοκά του με όσμιο. Η έννοια κυκλοβουτίνιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης και σε μια σειρά «θυγατρικών» ενώσεων που εμπεριέχουν έναν τουλάχιστον κυκλοβουτινικό δακτύλιο.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:C4 Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Ζαν-Αντρέ Ντελύκ
Ο Ζαν-Αντρέ Ντελύκ (8 Φεβρουαρίου 1727 - 7 Νοεμβρίου 1817) ήταν Ελβετός γεωλόγος, φυσικός φιλόσοφος και μετεωρολόγος. Σχεδίασε επίσης όργανα μέτρησης.
Βιογραφία
Ο Ζαν-Αντρέ Ντελύκ γεννήθηκε στη Γενεύη. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Γενεύη από την Λούκα της Ιταλίας τον 15ο αιώνα. Ο πατέρας του, Ζακ-Φρανσουά ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ.
Ως φοιτητής του Ζώρζ-Λουί Λε Σαζ, έλαβε μια βασική εκπαίδευση στα μαθηματικά και στη φυσική φιλοσοφία. Στην αρχή των ενήλικων χρόνων του ασχολήθηκε κυρίως με τις επιχειρήσεις, με εξαίρεση την επιστημονική έρευνα στις Άλπεις. Με τη βοήθεια του αδελφού του Γκυγιόμ-Αντουάν, έχτισε μια υπέροχη συλλογή ορυκτών και απολιθωμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί επιστήμονες Κατηγορία:Ελβετοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γεωλόγοι Κατηγορία:Μετεωρολόγοι
Επίδαυρος Δαλματίας
Η Επίδαυρος (Epidaurum) ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Δαλματία, η οποία ιδρύθηκε κάπου στο 6ο αιώνα π.Χ.. Το 228 π.Χ. η πόλη μετονομάστηκε σε Επιδαύρουμ (Epidaurum) από τους Ρωμαίους. Διοικητικά η πόλη υπαγόταν στην επαρχία Ιλλυρίας, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε επαρχία Δαλματίας. Στην θέση της αρχαίας Επιδαύρου βρίσκεται η σύγχρονη πόλη Τσάβτατ στην νότια Κροατία, 15 χιλιόμετρα νότια του Ντουμπρόβνικ.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2017
Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας 2017 διεξήχθη την 27η Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Άρσεναλ και της Τσέλσι ΦΚ. Ο Τελικός ήταν ο 136ος της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε 2-1 υπέρ της Άρσεναλ, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 13η φορά σε 19 παρουσίες στον τελικό. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Άντονι Τέηλορ.
Επίδαυρος Δαλματίας
Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πόλεμου ανάμεσα στις δυνάμεις του Ιουλίου Καίσαρα και του Ποημπίου η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Μ. Οκταβίου, ωστόσο η άφιξη του υπάτου Πούμπλιου Βατινίου έσωσε την πόλη.
Τον 7ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από Άβαρους και Σλάβους εισβολείς. Οι πρόσφυγες της Επιδαύρου κατέφυγαν στο κοντινό νησί Λαύσα ή Λαύς (= πέτρα). Μέσω ρωτακισμού, από το Λαύσα προήλθε το όνομα Ραγκούσα. Το Ραγκούσα είναι το ιστορικό όνομα του Ντουμπρόβνικ.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2017
Τσέλσι ΦΚ
Η Τσέλσι ΦΚ για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες
Επίδαυρος Δαλματίας
Στα ερείπια της πόλης έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές και ερείπια διάφορων κτιρίων της πόλης. Μεταξύ άλλων συγκαταλέγονται το μνημείον του P. Κορνέλιου Δολαμπέλλα, ενός υπάτου της εποχής του Οκταβιανού Αυγούστου και διοικητής της επαρχίας Ιλλυρίας. Επίσης έχουν βρεθεί τα ερείπια ενός υδραγωγείου.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2017
Ο αγώνας
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2017
Επίδαυρος Δαλματίας
Κατά τον Μεσαίωνα, στην θέση της Επιδαύρου ιδρύθηκε το Τσάβτατ (Ραγκούσα-Βέκια), πόλη η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιλλυρία Κατηγορία:Δαλματία
Ματέους Μπορκόφσκι
Ο Ματέους Μπορκόφσκι (γενν. 2 Απριλίου 1997) είναι Πολωνός δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Συμμετέχει στα 800 μέτρα ανδρών. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, όπου κατέκτησε την 5η θέση στα 800 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Οράς-Μπενεντίκτ ντε Σωσύρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετεωρολόγοι Κατηγορία:Ελβετοί ορειβάτες Κατηγορία:Γεωλόγοι Κατηγορία:Ελβετοί φυσικοί Κατηγορία:Φυσικοί του 18ου αιώνα
Μπάρμπαρα Γουντ
Η Μπάρμπαρα Γουντ (γενν. Λάνκασαϊρ, 30 Ιανουαρίου 1947) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας ιστορικο-ρομαντικών μυθιστορημάτων. Έχει χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο Κάθριν Χάρβεϊ.
Βιογραφία
Έκανε σπουδές στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, όπου οι γονείς της μετανάστευσαν όταν η ίδια ήταν σε μικρή ηλικία. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, George Wood, και έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα. Εργάστηκε ως νοσοκόμα στις ΗΠΑ.
Σε ηλικία 16 ετών έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα αλλά δεν βρήκε εκδότη. Δημοσίευσε για πρώτη φορά το 1970 ένα μυθιστόρημα που το έγραψε σε συνεργασία με την Nancy Fisher. Από το 1978, δημοσίευε συχνά ιστορικο-ρομαντικά μυθιστορήματα.
Ακούραστη ταξιδιώτης, ταξιδεύει αρκετά στην Ευρώπη, την Αλάσκα, την Αίγυπτο, την ανατολική Αφρική και την Σοβιετική Ένωση.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην Νομαρχία Δυτικής Αττικής.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Δυτικής Αττικής, καθώς καταργήθηκε το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Δυτικής Αττικής, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής είναι η εξής:
Σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο είχαμε τον υποβιβασμό του Βύζαντα Μεγάρων στην Α΄ Κατηγορία από τη Γ΄ Εθνική, την επανεμφάνιση δυο συλλόγων (Εθνικός Πανοράματος, Απόλλων Άνω Λιοσίων) και την πρώτη εμφάνιση άλλων δυο νεοσύστατων συλλόγων (Ερμής Άνω Λιοσίων και Α.Ο. Μίμας Μικρασιατική με έδρα στα Μέγαρα ) στη Β΄. Από την άλλη δε δήλωσε συμμετοχή η Πανελευσινιακή Ένωση.
Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ κατηγορία απαρτίζεται από 15 συλλόγους.
Σε σχέση με την περίοδο 2015-16
Υποβιβάσθηκαν στη Β΄ ΕΠΣΔΑ:
Β΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας διεξάγεται με τη συμμετοχή 13 συλλόγων.
Η τελική κατάταξη είχε ως εξής: Πηγή : ΕΠΣΔΑ
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Για την περίοδο 2016-17 συμμετοχή δήλωσαν 23 σύλλογοι οι 15 της Α΄ κατηγορίας, 7 από τις 13 της Β΄ και ο Πανελευσινιακός με την Κ20 ομάδα του. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016 με τους αγώνες της πρώτης φάσης.
Α΄ Φάση
9 από τις 23 συμμετέχουσες ομάδες πέρασαν στη Β φάση χωρίς αγώνα και οι υπόλοιπες 14 κληρώθηκαν σε 7 ζευγάρια. Οι αγώνες διεξήχθησαν τα Σαββατοκύριακα 10-11 και 17-18 Σεπτεμβρίου 2016. Χωρίς αγώνα πέρασαν οι: Μανδραϊκός, Αστέρας Άνω Λιοσίων, Θρασύβουλος, Αργώ Μεγάρων, Ηρακλής Ελευσίνας , Πανελευσινιακός Κ20, ΠΑΟ Κουντουρών Μάνδρας , ΑΟ Νέα Πέραμος , Σκορπιός Φυλής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Αναστάσιος Γκούσης
Ο Αναστάσιος "Τάσος" Γκούσης (γεν. 7 Ιουλίου 1979) είναι Έλληνας αθλητής του στίβου.
Γεννήθηκε στη Κέρκυρα.
Αγωνίστηκε στα 200 μ. και 400 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 έφτασε στους ημιτελικούς στα 200 μ. και αγωνίστηκε για την Ελλάδα στο ρελέ 4 × 400 μ.
Ήταν όγδοος στον τελικό των 200 μέτρων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2006 και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 2007.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Ερμή Κέρκυρας Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Μαρία Γκολίτζυνα
Η πριγκίπισσα Μαρία Μιχαηλόβνα Γκολίτζυνα (1834 - 1910) ήταν Ρωσίδα ευγενής, αυλική και φιλάνθρωπος. Υπηρέτησε ως Κυρία των Ρομπών για την αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα (Άλιξ της Έσσης) από το 1894 έως το 1910.
Ζωή
Ήταν η κόρη του αντιστράτηγου Μιχαήλ Βασιλιγιέβιτι Πάσκοφ και της Μαρία Μπαράνοβα Τροφίμοβνα. Το 1857, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Βλαδίμηρο Ντμιτρίεβιτς Γκολίτσυν (1815-1888). Είχε ένα παιδί, τη Μαρία Βλαντιμίροβνα Γκολίτσινα (1860-1933), η οποία για ένα διάστημα υπηρέτησε ως δεσποινίδα των τιμών.
Η Γκολίτσυνα έγινε Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης το 1879. Υπηρέτησε ως αναπληρώτρια πρόεδρος της γνωστής Πατριωτικής Εταιρείας (Ρωσία) το 1896-1910. Η Μαρία Γκολίτζυνα περιγράφεται από τους συγχρόνους της ως επιβλητικός χαρακτήρας και ως ακραία αντιδραστική συντηρητική, αντίθετη σε όλες τις μορφές φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων της αυταρχικής μοναρχίας. Το 1894 διορίστηκε στη θέση της ανώτερης Κυρίας των Τιμών στη νέα αυτοκράτειρα, με ευθύνη όλων των γυναικών υπαλλήλων της αυλής της αυτοκράτειρας, η οποία είχε επιλεγεί από τη χήρα αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόροβνα (Ντάγκμαρ της Δανίας).
Σύμφωνα με τον στρατηγό Α.Α. Μοσόλοφ, κανείς δεν ήταν πιο κατάλληλος για να επιβλέπει τις κυρίες των τιμών: "θα ήταν δύσκολο να βρεθεί μία κυρία πιο ταιριαστή από την πριγκίπισσα Γκολίτσυνα για να προσωποποιήσει την υψηλή θέση της Κυρίας των Ρόμπων. . . Είχε μία καλά ανεπτυγμένη αίσθηση για οτιδήποτε δεν ανήκει στην εθιμοτυπία."
Μετέφερε όλα τα παιδιά της τελευταίας αυτοκράτειρας στη βάπτιση τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες των Ρομπών
Πλατεία Ελευθερίας (Λοτζ)
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Πλατεία Νέας Αγοράς (φωτ. [[Μπρονίσουαφ Βιλκοσέφσκι, 1896)]] μικρογραφία|240x240εσ| Πλατεία Ελευθερίας - παρούσα όψη μικρογραφία|240x240εσ| Πλατεία Ελευθερίας - άποψη πριν από την ανακαίνιση της [[Εκκλησία της Πεντηκοστής (Λοτζ)|Εκκλησίας της Πεντηκοστής]] Η πλατεία διαμορφώθηκε το 1823 ως η πλατεία αγοράς του κλωστοϋφαντουργικού οικισμού «Νέα Πόλη» (Nowe Miasto), που ιδρύθηκε τότε, στη διασταύρωση της διαδρομής Πιότρκουφ που εκτείνεται από βορρά προς νότο και της οδού Σρέντνιεϊ (Średniej) (επί του παρόντος οδός Πομόρσκα και οδός Λεγκιόνουφ) που εκτείνεται από την ανατολή προς τη δύση. Είχε σχήμα κανονικού οκτάγωνου. Για να γίνει διάκριση από την αρχική Πλατεία Αγοράς του Λοτζ, που βρίσκεται περίπου 450 μέτρα βόρεια, ονομαζόταν Πλατεία Αγοράς Νέας Πόλης.
Το 1863, το βόρειο τμήμα της διαδρομής Πιότρκουφ, από την Πλατεία Νέας Πόλης έως την Πλατεία Παλιάς Αγοράς, μετονομάστηκε σε οδό Νοβομιέισκα, ενώ η οδός που βλέπει δυτικά ονομάστηκε Κονσταντινόφκσα (Konstantynowska). Η «Νέα Πόλη» περιβαλλόταν από τις τέσσερις πλευρές από τις οδούς: Ζαχόντνια (Δύση), Πουουνότσνα (Βοράς), Βσχόντνια (Ανατολή) και Ποουντνιόβα (Νότος).
Η αγορά της πόλης βρισκόταν στο κέντρο της πλατείας. Το 1827, χτίστηκαν το Δημαρχείο και Εκκλησία της Πεντηκοστής (τα πρώτα αντιπροσωπευτικά κτίρια του Λοτζ). Το 1857, χτίστηκε το κτίριο του δημοτικού σχολείου (τώρα Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό Μουσείο). Το 1898, ένα τραμ έφτασε στην Πλατεία Νέας Πόλης και η αγορά μετατράπηκε σε αντιπροσωπευτική πλατεία της πόλης.
Το 1918, όταν η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία, η πλατεία της αγοράς μετονομάστηκε σε Πλατεία Ελευθερίας. Το 1930, ένα μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο τοποθετήθηκε στη μέση της πλατείας. Μετά την προσάρτηση του Λοτζ από το Τρίτο Ράιχ, οι γερμανικές αρχές κατοχής του Λοτζ κατεδάφισαν το μνημείο στις 11 Νοεμβρίου 1939 και μετονόμασαν την πλατεία σε Freiheitsplatz και το 1940 σε Deutschlandplatz.
Το μνημείο ξαναδημιουργήθηκε με πανομοιότυπο σχήμα το 1960.
Η πλατεία αποτελεί σημείο αναφοράς στην αρίθμηση των οδών στο Λοτζ. Το 2015, η Πλατεία Ελευθερίας ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελευθεριας Κατηγορία:Μνημεία στο Λοτζ
Αντώνιος Φαρνέζε της Πάρμας
Ο Αντώνιος, ιταλ. Antoinio (29 Νοεμβρίου 1679 - 20 Ιανουαρίου 1731) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν ο 8ος δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας (1727-31), τελευταίος άρρεν τού Οίκου του.
Βιογραφία
Στα 18 του ξεκίνησε τη Μεγάλη Περιοδεία στην Ευρώπη με σκοπό να κάνει επαφές με τις Αυλές της· τελικά απλά σπατάλησε 1.580.000 λίρες σε εορτές. Ως πρίγκιπας πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στην Αυλή της Μόντενα τού εξαδέλφου του Φραγκίσκου διαδόχου, καθώς εκεί η Δωροθέα-Σοφία, χήρα τού διαδόχου Οδοάρδου, έδειξε τις χάρες της και ο Αντώνιος ψυχαγωγήθηκε με αυτές. Το κάστρο της Σάλα, που με ζήλο επέκτεινε και ανακαίνισε, έγινε η διαμονή του στην Πάρμα. Εδώ ο Αντώνιος έκανε πλούσιες διασκεδάσεις, στις οποία σύχναζε η ευνούμενη ερωμένη του, η αυταρχική κόμισσα Μαργαρίτα Μπόρι Τζούστι.
Το 1727 διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό του Φραγκίσκο. Ο παθολογικά παχύσαρκος Αντώνιος δεν είχε διάθεση να κυβερνήσει και συνέχισε την ηδονιστική ζωή του. Ξενυχτούσε, έτρωγε μία ώρα πριν την αυγή, έπαιζε faro και basset και παρακολουθούσε τα σαλόνια της κόμισσας Μπόρι καθημερινά. Καθώς δεν υπήρχε διάδοχος, ο Γραμματέας τού δουκάτου κόμης Ανβίντι και η κόμισσα Μπόρι εξανάγκασαν τον απρόθυμο Αντώνιο να νυμφευτεί την Ενριτσέττα των Έστε, αδελφή τού Φραντσέσκο διαδόχου της Μόντενα.
Το συμβόλαιο γάμου υπογράφτηκε το 1727· η σύζυγός του ήταν αξιολάτρευτη από τον λαό και ο Αντώνιος της συμπεριφερόταν ευγενικά. Ο γάμος, παρά τις προσπάθειες τού Αντωνίου, δεν έφερε απογόνους. Η Ισπανία, η Γαλλία, η Βρετανία, η Αυστρία και η Ολλανδική Δημοκρατία μερίμνησαν για τη διαδοχή το 1718 με τη συνθήκη τού Λονδίνου. Διάδοχος έγινε ο γιος της ανιψιάς του Ελισάβετ Φαρνέζε και τού Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας, ο Κάρολος των Βουρβόνων. Η Ελισάβετ, που δυσπιστούσε στην εφαρμογή της συνθήκης, με την συγκατάθεση της Γαλλίας, εγκατέστησε 6.000 στρατιώτες από την Ισπανία στην Πάρμα το 1729. Ακόμη η Γαλλία συμφώνησε και αποκήρυξε τη διεκδίκηση της επικυριαρχίας της Αυστρίας επί της Πάρμας. Ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων οργίστηκε και απάντησε με 40.000 άνδρες στο δουκάτο του τού Μιλάνου, βόρεια της Πάρμας. Εν τω μεταξύ ο Αντώνιος απεβίωσε από θερμοπληξία, που σύμφωνα με έναν σύγχρονό του προήλθε "από μία περούκα, που ήταν πολύ ζεστή γι' αυτόν". Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Φαρνέζε, Οίκου που για 184 έτη κράτησε την εξουσία της Πάρμας & Πλακεντίας.
Το 1731, έξι ημέρες μετά την αποβίωσή του ο Αυστριακός στρατός βάδισε από το Μιλάνο στην Πάρμα και η Ενριτσέττα δήλωσε πως ήταν έγκυος. Αυτό θα καθυστερούσε τα πράγματα και ακολούθησε διπλωματική αναταραχή. Ο Πάπας Κλήμης ΙΒ΄, ο βασιλιάς της Γαλλίας και η Ελισάβετ αμφέβαλλαν για το συμβάν. Πράγματι η Αυστρία είχε πείσει την Ενριτσέττα για να κερδίσει χρόνο και να εγκατασταθεί στο δουκάτο. Όταν αποκαλύφθηκε ότι η Ενριτσέττα δεν ήταν έγκυος, η Ισπανία και η Αυστρία συμφώνησαν και ο Κάρολος έγινε δούκας της Πάρμας ως υποτελής τού Καρόλου ΣΤ΄. Το 1735 ο Κάρολος άφησε το δουκάτο για το βασίλειο της Νάπολης, πήρε όμως μαζί του τους θησαυρούς των Φαρνέζε: πίνακες τού Κορρέτζο, τη δουκική βιβλιοθήκη, αρχεία, ακόμη και τη μαρμάρινη σκάλα τού ανακτόρου τού δούκα. Τα μετάφερε στη νέα του έδρα, στη Νάπολη.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1727 την Ενριτσέττα των Έστε, κόρη τού Ρινάλντο δούκα της Μόντενα & Ρέτζο. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Αμέλ Τούκα
Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, με επίδοση 1:46.30. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατατάχθηκε 12ος στους ημιτελικούς χωρίς να προκριθεί στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Τούκα Αμέλ Κατηγορία:Νικητές Αθλητή της Χρονιάς των Βαλκανίων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Λούπος Α΄ της Ακουιτανίας
Ο Λούπους Α΄ της Ακουιτανίας ήταν Δούκας της Γασκώνης και ο δεύτερος ανεξάρτητος Δούκας της Ακουιτανίας (περί το 670 - 688/700), θεωρείται ο γενάρχης μιας δυναστείας που κυβέρνησε το Δουκάτο της Ακουιτανίας μέχρι το 769, τελευταίος απόγονος του ο Χούναλντ Β΄. Ο Λούπους Α΄ διαδέχθηκε πιθανότατα τον Φελίξ της Ακουιτανίας, η περιοχή που κυβερνούσε αντιστοιχούσε στο βασίλειο της Ακουιτανίας που κυβερνούσε παλιότερα ο Μεροβίγγειος βασιλιάς Χαριβέρτος Β΄ της Νευστρίας. Ο Χαριβέρτος Β΄ και ο γιος του Χιλπέριχος της Ακουιτανίας βρεφικής ηλικίας δολοφονήθηκαν από τον Δαγοβέρτο Α΄ που κυβερνούσε την Αυστρασία (632), από τότε το βασίλειο διαλύθηκε.
Ο Λούπους Α΄ επαναστάτησε γύρω στο 658 εναντίον του Φελίξ, αργότερα γύρω στο 670 τον διαδέχθηκε. Τα "Θαύματα του Αγίου Μάρσιαλ" αναφέρουν ότι η επανάσταση έγινε την εποχή που ήταν Μαγιορδόμος ο Εμπρουάν. Ο Λούπους Α΄ κατέλαβε την Τουλούζη και την Μπορντώ, την ίδια εποχή συμμάχησε με τον Φλάβιο Παύλο εναντίον του βασιλιά των Βησιγότθων Βάμβα και επιτέθηκε στην Μπεζιέ. Ο Τζούλιαν του Τολέδο στο έργο του "Ιστορία του Βάμβα" καταγράφει τον Λούπους Α΄ σαν "πρίγκιπα", αυτό αποδεικνύει ότι ήταν βασιλικής καταγωγής. Την περίοδο 673 - 675 ο Λούπους Α΄ συγκάλεσε Σύνοδο στην Μπορντώ, αποκαλείται Λαμπρότατος, "Δούκας" και πιστός οπαδός του Χιλδέριχου Β΄. Μετά το 675 προσπάθησε να επεκταθεί στην Ακουιτανία, στις προσπάθειες του αυτές δολοφονήθηκε, τα "Χρονικά του Άγιου Μάρσαλ" αναφέρουν ότι προσπαθούσε να αποκτήσει τον τίτλο του βασιλιά. Τον διαδέχθηκε ο Εύδης ο Μέγας, πιθανότατα γιος του.